[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.1.2007

SEC(2007) 71 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2006-2010

(υποβάλλεται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Γενικο πλαισιο

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας υπεβλήθη τον Οκτώβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος την 1η Δεκεμβρίου 1998 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.

2. Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματος

Η Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, που υποβλήθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ’ αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).

Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:

(1) οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία·

(2) η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης)· και

(3) η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

2.1. Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις

Κατά την τελευταία δεκαετία, οι επιδόσεις της οικονομίας της Δανίας ήταν συνολικά σχετικά καλές. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ και ο πληθωρισμός ακολούθησαν σε γενικές γραμμές πορεία ανάλογη με εκείνη της ευρωζώνης. Συγχρόνως, η λειτουργία της αγοράς εργασίας έχει βελτιωθεί κι έχει καταστεί πολύ ευέλικτη, γεγονός που έχει συντελέσει στη σταδιακή μείωση της ανεργίας και στην αύξηση της απασχόλησης. Η ανεργία βρίσκεται σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο και το ποσοστό απασχόλησης είναι το υψηλότερο στην ΕΕ. Πέραν αυτού, η Δανία έχει αποκομίσει οφέλη από σωστά μεθοδευμένες μεταρρυθμίσεις και ορθές δημοσιονομικές πολιτικές, με αποτέλεσμα να επιτευχθούν διαδοχικά πλεονάσματα γενικής κυβέρνησης και να μειωθεί με ταχείς ρυθμούς το δημόσιο χρέος. Η ευρωστία των δημόσιων οικονομικών μπορεί να αποδοθεί σε επιτυχείς οικονομικές μεταρρυθμίσεις και σε μία μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική η οποία αποβλέπει στη δημοσιονομική διατηρησιμότητα και στην τιθάσευση των δαπανών. Ένα σημαντικό στοιχείο της στρατηγικής αυτής είναι το πάγωμα των φόρων, με το οποίο προάγεται η πειθαρχία σε ό,τι αφορά τις δαπάνες και το οποίο αναμένεται να οδηγήσει σε μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης σε βάθος χρόνου. Η Δανία φαίνεται να αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο όσον αφορά τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική, που επικεντρώνεται στη δημιουργία δημοσιονομικών πλεονασμάτων και στη μείωση του δημόσιου χρέους, υπήρξε επιτυχής από την άποψη της προετοιμασίας των δημόσιων οικονομικών για τις συνέπειες της δημογραφικής γήρανσης. Η λεγόμενη «Συμφωνία για την πρόνοια», η οποία επετεύχθη τον Ιούνιο του 2006, αναμένεται να τονώσει την προσφορά εργατικού δυναμικού μακροπρόθεσμα κι έχει συμβάλει περαιτέρω στη βελτίωση της ικανότητας της Δανίας να αντιμετωπίσει τις προαναφερθείσες συνέπειες.

2.2. Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμα

Στις 24 Ιανουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005-2010. Το Συμβούλιο διατύπωνε την άποψη ότι «συνολικά, η δημοσιονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική, και η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης».

2.3. Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Δανίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Δανίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: διασφάλιση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών και βελτίωση του ανταγωνισμού σε ορισμένους τομείς· ενίσχυση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα· ανάπτυξη μιας κοινωνίας της γνώσης· διασφάλιση της περιβαλλοντικής αειφορίας και της ενέργειας· ενθάρρυνση της επιχειρηματικότητας· και αύξηση της προσφοράς εργασίας.

Η αξιολόγηση του προγράμματος από την Επιτροπή (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006 [2] ) κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η Δανία πραγματοποιεί πολύ καλή πρόοδο όσον αφορά την υλοποίηση του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Με τη Συμφωνία για την πρόνοια, η οποία συνήφθη τον Ιούνιο του 2006, η Δανία ενίσχυσε περαιτέρω τη μεταρρυθμιστική της στρατηγική από την άποψη τόσο της μακροοικονομικής πολιτικής όσο και της πολιτικής απασχόλησης κι έχει πραγματοποιήσει πολύ αξιόλογη πρόοδο σε ό,τι αφορά την επίτευξη εθνικής συναίνεσης για τις μεταρρυθμίσεις. Η Δανία έχει επιπλέον σημειώσει πρόοδο σε σχέση με τις μικροοικονομικές πολιτικές, συμπεριλαμβανομένου του τομέα του ανταγωνισμού.

Με γνώμονα την πρόοδο που έχει συντελεσθεί, η Δανία παροτρύνθηκε να εστιάσει επίσης τις προσπάθειές της στα εξής θέματα: προσφορά εργατικού δυναμικού μεσοπρόθεσμα· ανταγωνισμός· προμήθεια ενέργειας σε διασυνδεδεμένη βάση· πολιτικές μείωσης των εκπομπών ρύπων· και εκπαίδευση.

Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής … κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4], ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |

- Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, 2006-2010

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

(1) Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Δανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2006-2010.

(2) Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα μετριαστεί από 2,7% το 2006 σε 1,0% κατά μέσο όρο στην υπόλοιπη διάρκεια του προγράμματος. Αξιολογούμενο με βάση τα στοιχεία που είναι διαθέσιμα σήμερα, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε αξιοσημείωτα επιφυλακτικές παραδοχές για την ανάπτυξη της οικονομίας, ιδίως για την περίοδο 2008-2010, λόγω της τεχνικής παραδοχής που διατυπώνεται στην επικαιροποίηση περί μείωσης του (θετικού) κενού παραγωγής το 2010. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό κρίνονται ρεαλιστικές.

(3) Όσον αφορά το 2006, το πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 3,2% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι 2,1% του ΑΕΠ που αποτελούσε τον στόχο του προηγούμενου επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης. Τούτο αντικατοπτρίζει την υψηλότερη της αναμενόμενης οικονομική ανάπτυξη, καθώς και τις συνεχιζόμενες υψηλές τιμές της ενέργειας, λαμβανομένης υπόψη της σπουδαιότητας των εσόδων που προέρχονται από την παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου της Δανίας.

(4) Η δημοσιονομική στρατηγική αποσκοπεί στη διατήρηση των διαρθρωτικών πλεονασμάτων (δηλαδή των κυκλικά προσαρμοσμένων πλεονασμάτων, μη συμπεριλαμβανομένων των τυχόν έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων) μεταξύ ½% και 1½% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, πράγμα που υποδηλώνει σημαντική μείωση του δείκτη του χρέους γενικής κυβέρνησης, έτσι ώστε να διασφαλισθεί η δημοσιονομική διατηρησιμότητα μακροπρόθεσμα. Η στρατηγική στηρίζεται σε συγκράτηση των δαπανών (η ετήσια αύξηση των πραγματικών δαπανών δημόσιας κατανάλωσης περιορίζεται σε περίπου 1% κατά μέσο όρο την περίοδο 2007-2010, ανώτερη σε σχέση με το 0,5%, που προβλεπόταν στην προηγούμενη επικαιροποίηση) και στη διατήρηση, αφενός, του παγώματος των φόρων, που βρίσκεται σε ισχύ από το 2001, και, αφετέρου, της απαίτησης για ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς της τοπικής αυτοδιοίκησης. Σύμφωνα με την επικαιροποίηση, το πλεόνασμα προβλέπεται να συρρικνωθεί ελαφρώς από το 3,1% του ΑΕΠ το 2006 σε 2,8% το 2007, και να ελαττωθεί ακόμη περισσότερο στο 1,2% το 2010 (μεταβολή από 4,7% το 2006 σε 1,8% το 2010 σε όρους πρωτογενούς αποτελέσματος). Η μείωση με αφετηρία το 2008 αντικατοπτρίζει τις αξιοσημείωτα επιφυλακτικές παραδοχές για την αύξηση του ΑΕΠ. Σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση, το αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης είναι υψηλότερο μεταξύ 2006 και 2008, αλλά χαμηλότερο προς το τέλος της περιόδου αναφοράς του προγράμματος.

(5) Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα, υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να διαμορφωθεί στο 2% του ΑΕΠ περίπου ή και σε καλύτερο επίπεδο καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, με ελαφρά επιδείνωση το 2007 και μια κάπως εντονότερη βελτίωση το 2008. Ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) σύμφωνα με το πρόγραμμα είναι ένα διαρθρωτικό αποτέλεσμα μεταξύ του ½% και του 1½% του ΑΕΠ, το οποίο σύμφωνα με το πρόγραμμα προβλέπεται να διατηρηθεί με άνεση καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Ο ΜΔΣ είναι αμετάβλητος σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση αφ’ ης στιγμής ληφθεί υπόψη ο αποκλεισμός από το νέο πρόγραμμα του συνταξιοδοτικού συστήματος του δεύτερου πυλώνα (που συμπεριλαμβανόταν στα προηγούμενα προγράμματα της Δανίας) σύμφωνα με όσα επιτάσσει η απόφαση της Eurostat της 2ας Μαρτίου 2004[6]. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα ½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του εκτιμάται ότι θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας προς αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη που μετέχουν στην ευρωζώνη ή στον μηχανισμό ERM II με βάση το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας και είναι σαφώς πιο απαιτητικός από αυτόν που συνάγεται με βάση τον δείκτη του χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση του προϊόντος μακροπρόθεσμα.

(6) Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορεί να είναι καλύτερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα, ιδίως για τα έτη από το 2008 έως το 2010. Το στοιχείο αυτό οφείλεται πρωτίστως στο αξιοσημείωτα επιφυλακτικό μακροοικονομικό σενάριο του προγράμματος, το οποίο υπερκαλύπτει τον κίνδυνο να υπάρξει υπέρβαση του στόχου που τίθεται για την αύξηση των πραγματικών δαπανών δημόσιας κατανάλωσης.

(7) Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής προκειμένου να διατηρηθεί ο ΜΔΣ καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του, όπως προβλέπει το πρόγραμμα. Επιπλέον, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι του ενδεχόμενου παραβίασης της μέγιστης επιτρεπτής τιμής που ισχύει για το έλλειμμα (3% του ΑΕΠ) με κανονικές μακροοικονομικές διακυμάνσεις καθ’ έκαστο έτος. Ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής που συνάγεται από το πρόγραμμα συμβαδίζει πλήρως με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

(8) Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος μειώθηκε σε ποσοστό χαμηλότερο του 30% του ΑΕΠ, δηλαδή πολύ κάτω από το 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη ακαθάριστου χρέους κατά επιπλέον έντεκα εκατοστιαίες μονάδες περίπου κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος.

(9) Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στη Δανία είναι μεγαλύτερος από τον μέσο όρο της ΕΕ και επηρεάζεται ιδίως από τη σχετικά μεγάλη αύξηση των δαπανών για συντάξεις ως ποσοστού του ΑΕΠ κατά τις επόμενες δεκαετίες. Παρόλα αυτά, η ολοκληρωμένη δέσμη μεταρρυθμίσεων που αποφασίστηκε τον Ιούνιο του 2006 με τον τίτλο «Συμφωνία για τη μελλοντική ευημερία, την πρόνοια και τις επενδύσεις στο μέλλον» (καλουμένη εν συντομία «συμφωνία για την πρόνοια») αποσκοπεί στην αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης και εκτιμάται ότι θα συμβάλει σε ανάσχεση των μακροπρόθεσμων τάσεων στον τομέα των δαπανών, με επακόλουθο τη βελτίωση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών. Εξάλλου, η αρχική δημοσιονομική κατάσταση, η οποία χαρακτηρίζεται από μεγάλο διαρθρωτικό πλεόνασμα, συμβάλλει σημαντικά στην άμβλυνση του μακροπρόθεσμου δημοσιονομικού αντικτύπου της δημογραφικής γήρανσης. Η διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μεσοπρόθεσμα θα συντελέσει στον περιορισμό των κινδύνων για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Με γνώμονα τις προεκτεθείσες εξελίξεις, εκτιμάται ότι η Δανία αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

(10) Το πρόγραμμα σύγκλισης περιέχει ποιοτική εκτίμηση των συνολικών συνεπειών της έκθεσης εφαρμογής του Οκτωβρίου 2006 με αντικείμενο το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εντός του πλαισίου της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Πέραν αυτού, παρέχει συστηματικά στοιχεία για το άμεσο δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων συνεπεία των κύριων μεταρρυθμίσεων που προβλέπει το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές του προβλέψεις λαμβάνουν ρητώς υπόψη τις δημοσιονομικές συνέπειες των δράσεων που εξαγγέλλονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα για τον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται να συμβαδίζουν με τα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, αμφότερα τα προγράμματα κάνουν λόγο για την υλοποίηση μεταρρυθμίσεων με σκοπό τη μακροπρόθεσμη αύξηση της προσφοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της συμφωνίας για την αύξηση του βάσει νόμου ορίου ηλικίας για συνταξιοδότηση, πράγμα που θα προαγάγει την επιμήκυνση του χρόνου πραγματικής παραμονής στην αγορά εργασίας.

(11) Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.

(12) Αναφορικά με τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρέχει το σύνολο των υποχρεωτικών στοιχείων και τα πλείστα προαιρετικά στοιχεία [7] .

Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση είναι ικανοποιητική και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων1

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006)816.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM (2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.

[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Βλ. τις ανακοινώσεις τύπου της Eurostat αριθ. 30/2004 της 2ας Μαρτίου 2004 και αριθ. 117/2004 της 23ης Σεπτεμβρίου 2004.

[7] Ειδικότερα, από τα προαιρετικά στοιχεία λείπουν οι διευκρινίσεις για την προσαρμογή αποθεμάτων-ροών.