[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 7.4.2004

SEC(2004) 414/2

Πρόταση

ΚΟΙΝΗ ΡΥΘΜΙΣΗ

σχετικά με την ασφάλιση των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας (υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Tροποποιήσεις που απορρέουν από τις διατάξεις του νέου Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης

Η τροποποίηση του ΚΥΚ που θα τεθεί σε ισχύ την 01.05.2004 καθιστά αναγκαίες έναν ορισμένο αριθμό αλλαγών:

2. Αντικατάσταση του όρου « μόνιμος υπάλληλος» από τον όρο « ασφαλισμένος », για να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ο νέος ΚΥΚ προβλέπει, δυνάμει των άρθρων 28 και 93 του ΚΛΠ, εφαρμογή του άρθρου 73, τόσο για τον έκτακτο υπάλληλο όσο και για τον συμβασιούχο υπάλληλο.

3. Τροποποίηση του άρθρου 5, πρώτο εδάφιο, αποσκοπώντας στη συμμόρφωση με τη νέα διατύπωση του άρθρου 40 του ΚΥΚ και του άρθρου 17 του ΚΛΠ.

4. Απάλειψη του άρθρου 8 παρ εδάφια 1 και 2, ως συνέπεια της έγκρισης του άρθρου 85 α) του ΚΥΚ.

5. Απάλειψη του άρθρου 9 το οποίο ακυρώνεται ως συνέπεια του άρθρου 85 α) του ΚΥΚ.

6. Τροποποίηση του άρθρου 27, ούτως ώστε ο καθορισμός των πληρωμών των αποζημιώσεων να εκφράζεται σε ευρώ.

7. Το άρθρο 30 που αφορά την κατάργηση της επί του παρόντος ισχύουσας ρύθμισης, προστίθεται και διευκρινίζει, στο δεύτερο εδάφιό το, τους κανόνες εφαρμογής αυτής της ρύθμισης όσον αφορά την ημερομηνία κοινοποίησης του σχεδίου απόφασης, σε περίπτωση που αυτή προηγείται της ημερομηνίας εφαρμογής. Η επιλογή του κριτηρίου της ημερομηνίας κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 20 παράγραφος 1 επιτρέπει, αναμφισβήτητα, να περιοριστεί η μεταβατική περίοδος κατά την οποία εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι προηγούμενες διατάξεις. Η νέα ρύθμιση θα εφαρμόζεται, κατά συνέπεια, για κάθε φάκελο που αφορά ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια, σχετικά με τον οποίο εγκρίθηκε ένα σχέδιο απόφασης μετά από την ημερομηνία εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων επανεξέτασης του φακέλου.

8. Προσαρμογές αναγκαίες λόγω της νομολογίας του Δικαστηρίου

Και άλλες αλλαγές έχουν καταστεί αναγκαίες ως συνέπεια της νομολογίας του Δικαστηρίου των τελευταίων ετών.

9. Απάλειψη του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο β) δεύτερο εδάφιο, η οποία πρέπει να ανταποκρίνεται στη γενική αρχή της νομικής ασφάλειας που καθιερώθηκε με την απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 2001, Spruyt/Επιτροπή Υπόθεση T-171/00. Δεδομένης, ιδίως, της αδυνατότητας να καθοριστεί κατάλογος επικίνδυνων αθλημάτων επί τη βάσει κριτηρίων αντικειμενικού κινδύνου, και λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι αυτή η εξαίρεση δεν υφίσταται πλέον εφεξής, έχει απαλειφθεί στα περισσότερα ασφαλιστήρια συμβόλαια κατά των ατυχημάτων η εξαίρεση των αθλητικών δραστηριοτήτων που φημίζονται ότι είναι επικίνδυνες. Κατ’ αναλογία, τα σημεία γ) και δ) απαλείφθηκαν επίσης.

10. Το άρθρο 20 (πρώην άρθρο 21) υποδιαιρείται σε παραγράφους και ορίζει ότι η αίτηση υποβολής της υπόθεσης στην κρίση της ιατρικής επιτροπής πρέπει να διευκρινίζει το όνομα του ιατρού ο οποίος εκπροσωπεί τον ασφαλισμένο και ότι ο ιατρός αυτός οφείλει να διευκρινίσει στον ιατρό του θεσμικού οργάνου τα υπό αμφισβήτηση ιατρικά ζητήματα. Σκοπός αυτής της τροποποίησης είναι η σαφέστερη περιγραφή της διαδικασίας με σεβασμό της νομολογίας (βλ. απόφαση της 15ης Ιουλίου 1997, R/Επιτροπή Υπόθεση T-187/95, Συλλογή FP σ. II-729) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας.

11. Στο άρθρο 22 (πρώην άρθρο 23) παράγραφος 1, προβλέπεται η ανάγκη διορισμού εμπειρογνώμονα ως τρίτου ιατρού όσον αφορά την αξιολόγηση και την αποκατάσταση της σωματικής βλάβης, για να υφίσταται εγγύηση αντικειμενικής, συνεκτικής και επαρκώς τεκμηριωμένης αξιολόγησης των περιπτώσεων, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται ότι η εμπειρογνωμοσύνη πραγματοποιείται με σεβασμό της κάλυψης της ασφάλισης έναντι των ατυχημάτων και των επαγγελματικών ασθενειών του άρθρου 73 του ΚΥΚ, καθώς επίσης και για να υφίσταται εγγύηση της συνοχής μεταξύ της έκθεσης της ιατρικής επιτροπής και των πορισμάτων, όπως διευκρινίζεται από μια επιβεβαιωμένη νομολογία (βλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 1999, Latino/Επιτροπή Υπόθεση T-300/97, Συλλογή FP σ.. II-1263, καθώς επίσης και απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 1999, Nardone/Επιτροπή Υπόθεση T-27/98, Συλλογή FP σ. II-1293).

12. Απλούστευση και εκσυγχρονισμός του μηχανισμού κάλυψης

Η τρίτη δέσμη αλλαγών αποσκοπεί στην απλούστευση και τον εκσυγχρονισμό του μηχανισμού κάλυψης. Μεταξύ αυτών των αλλαγών, επισημαίνουμε τα εξής:

13. Οι διατάξεις του άρθρου 2 παράγραφος 1 διευκρινίζουν περισσότερο τον ορισμό του ατυχήματος και τους τρεις όρους κάλυψης της ασφάλισης.

14. Η κάλυψη των αυτοκτονιών προστίθεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, αντικαθιστώντας την έννοια της «μη ενσυνείδητης αυτοκτονίας» η οποία ήδη καλύπτεται από το άρθρο 7 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο. Πράγματι, αυτό το ίδιο το άρθρο 7, στη σημερινή του διατύπωση, καλύπτει τη μη ενσυνείδητη αυτοκτονία και την απόπειρα μη ενσυνείδητης αυτοκτονίας η οποία διαπράττεται κατά τη διάρκεια ή επ’ ευκαιρία της άσκησης των καθηκόντων, ή κατά τη μετάβαση στον τόπο της εργασίας, ή κατόπιν ή ως συνέπεια ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας που καλύπτονται ήδη από το άρθρο 73 του ΚΥΚ. Το γεγονός ότι δεν υφίσταται, ούτε στο νομικό ούτε στο ιατρικό επίπεδο, επακριβής ορισμός της μη ενσυνείδητης αυτοκτονίας και το ότι η έννοια της αυτοκτονίας η οποία διαπράττεται κατά την άσκηση ή επ’ ευκαιρία της άσκησης των καθηκόντων ή κατά τη μετάβαση στον τόπο της εργασίας, η οποία δεν διαφέρει από την αυτοκτονία που διαπράττεται αλλού, οδηγεί στον ορισμό της κάλυψης αυτού του ατυχήματος δυνάμει του άρθρου 73 του ΚΥΚ. Αυτό δικαιολογείται επίσης από το γεγονός ότι η αυτοκτονία μπορεί να είναι συνέπεια, στις ακραίες περιπτώσεις, αρνητικού στρες το οποίο συνδέεται με ψυχική οδύνη η οποία είναι συνέπεια ηθικής παρενόχλησης και/ή εκπατρισμού. Δεδομένου ότι η κατανόηση των λόγων δεν είναι προφανής στο ιατρικό επίπεδο, η κάλυψη της αυτοκτονίας απομένει ως η μοναδική οδός για την ασφάλιση των διαφόρων αιτιών.

15. Ο επακριβέστερος ορισμός των ψύξεων, κρυοπαγημάτων, ηλιάσεων και όλων των άλλων συνεπειών της θερμοκρασίας δυνάμει της κάλυψης από το άρθρο 73 του ΚΥΚ.

16. Η αντικατάσταση, στο άρθρο 4 παράγραφος 1, της έννοιας της μέθης, της οποίας η εφαρμογή είναι ασαφής, από συγκεκριμένες αναφορές στο επίπεδο αλκοολαιμίας, σύμφωνα με τη σύσταση της Επιτροπής της 17ης Ιανουαρίου 2001 σχετικά με το μέγιστο επίπεδο αλκοόλης στο αίμα που επιτρέπεται για τους οδηγούς οχημάτων με κινητήρα [C(2000)4397]. Για τα υπόλοιπα ατυχήματα, το μέγιστο επίπεδο αλκοόλης για την κάλυψη είναι 1,4 mg/ml. Πράγματι, το επίπεδο αυτό συνεπάγεται κίνδυνο ατυχήματος περίπου διπλάσιο από τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει ένας οδηγός του οποίου το επίπεδο αλκοόλης στο αίμα είναι μηδενικό.

17. Στο άρθρο 4 προστίθεται η παράγραφος 2, για να διευκρινιστεί ότι οι περιπτώσεις αποκλεισμού πρέπει να συνδέονται άμεσα με την επιδείνωση του κινδύνου ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας. Η διάταξη αυτή βασίζεται στις διατάξεις ερμηνείας που εγκρίθηκαν κατά τη διάρκεια της 82ης συνεδρίασης της επιτροπής του ΚΥΚ, η οποία πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 28 Σεπτεμβρίου 1984.

18. Το άρθρο 7 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο απαλείφεται, ως συνέπεια της κάλυψης της αυτοκτονίας από τη νέα διάταξη του άρθρου 2 παράγραφος 2 και ως συνέπεια του σκεπτικού σύμφωνα με το οποίο οι ακούσιοι ακρωτηριασμοί ή τραυματισμοί που αναφέρονται στο κείμενο είναι ατυχήματα τα οποία εμπίπτουν στον ορισμό του άρθρου 2.

19. Στο άρθρο 10 παράγραφος 2, (πρώην άρθρο 11) η διατύπωση του κειμένου αναθεωρήθηκε προς αποφυγήν οποιασδήποτε αμφισημίας σχετικά με το χρηματικό κεφάλαιο που πρέπει να καταβάλλεται σε περίπτωση θανάτου του ασφαλισμένου ως συνέπεια ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας που είχε ήδη κατά το παρελθόν ως συνέπεια την καταβολή ενός κεφαλαίου. Πράγματι, το κεφάλαιο που καταβάλλεται σε περίπτωση θανάτου πρέπει να καταβάλλεται για τη διαφορά του κεφαλαίου που έχει ήδη καταβληθεί δυνάμει μερικής αναπηρίας. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία θα οδηγούσε σε άνιση μεταχείριση μεταξύ ασφαλισμένων.

20. Το άρθρο 11 τροποποιεί επί της ουσίας το πρώην άρθρο 12 με την απάλειψη του πίνακα ποσοστών στο παράρτημα της ρύθμισης. Η απάλειψη αυτή είναι απαραίτητη ως συνέπεια της εξέλιξης της ιατρικής επιστήμης και της απαίτησης να υπάρχει ένας ενιαίος πίνακας ποσοστών αναφοράς αντί των δύο όπως συμβαίνει επί του παρόντος (πίνακας ποσοστών των οριστικών μερικών αναπηριών που επισυνάπτεται ως παράρτημα στη ρύθμιση και βελγικός επίσημος πίνακας ποσοστών των αναπηριών - Barème Officiel Belge des Invalidités/BOBI – αναφοράς, σύμφωνα με την παράγραφο 3 αυτού του παραρτήματος).

Επιπλέον, η σκοπιμότητα αυτής της άσκησης συνδέεται με το γεγονός ότι οι ιατροί οι οποίοι δεν είναι Βέλγοι δεν έχουν γνώση του BOBI (που υφίσταται μόνο στα γαλλικά), καθώς επίσης και στην έλλειψη συνοχής για ορισμένες παθήσεις μεταξύ των δύο πινάκων. Εξάλλου, ο πεπαλαιωμένος χαρακτήρας του BOBI συνεπάγεται προβλήματα χρησιμοποίησης και ερμηνείας για τους ιατρούς, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές αποφάσεις μεταξύ δύο ιατρών Αρμόδιας για τους Διορισμούς Αρχής για παρόμοιες καταστάσεις.

Ο νέος πίνακας ποσοστών που προτείνεται είναι ο «οδηγός του ευρωπαϊκού πίνακα ποσοστών αξιολόγησης των προσβολών της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας» που επισυνάπτεται ως παράρτημα της πρότασης σύστασης του Συμβουλίου η οποία αναμένεται ότι θα εγκριθεί σύντομα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Πρόκειται για σύγχρονο πίνακα ποσοστών, ο οποίος είναι καρπός των εργασιών, επί τρία έτη και πλέον, μιας ομάδας νομομαθών και ιατρών από τα διάφορα κράτη μέλη, εντεταλμένης από την νομική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο παράρτημα Β, οι πρακτικές λεπτομέρειες χρήσης έχουν συνταχθεί για να εξασφαλίζεται η συνοχή της εφαρμογής του πίνακα ποσοστών στα πλαίσια της αξιολόγησης της μη οικονομικής ζημίας σε συμβατικό ασφαλιστικό σύστημα.

Κατά γενική αρχή, το επίπεδο των παροχών της κάλυψης δεν θα μεταβληθεί, ακόμα και αν η πιο συνεκτική και οργανική οργάνωση του πίνακα ποσοστών περιλαμβάνει ορισμένες προσαρμογές των ποσοστών εκτίμησης της αναπηρίας σε σχέση με το επί του παρόντος ισχύον σύστημα. Αυτές οι προσαρμογές χαρακτηρίζονται ως επί το πλείστον από ισορροπία και αποτελούν συνέπεια της ανάγκης η εκτίμηση να λαμβάνει υπόψη την εξέλιξη της ιατρικής και τις απαιτήσεις λειτουργικότητας των συγχρόνων δραστηριοτήτων.

Κατά συνέπεια, η παράγραφος 1 διευκρινίζει ότι η οριστική αναπηρία καθορίζεται επί τη βάσει της προσβολής της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας (ΠΣΨΑ) όπως αυτή προβλέπεται στον ευρωπαϊκό πίνακα ποσοστών αξιολόγησης των προσβολών της σωματικής και ψυχικής ακεραιότητας, με εξαίρεση του προοιμίου του. Το άρθρο αυτό τροποποιείται στο σύνολό του, με παραπομπές στον νέο πίνακα ποσοστών, ενώ η προσθήκη των παραγράφων 4, 5 και 6 περιλαμβάνει διατάξεις του επί του παρόντος ισχύοντος παραρτήματος. Σημειωτέον ότι έχει αναθεωρηθεί η διάταξη του παραρτήματος της σημερινής ρύθμισης που περιλαμβάνεται στην παράγραφο 5, αποσκοπώντας σε βελτίωση της σαφήνειας και της ακρίβειας. Η επέκταση της κάλυψης στην πλήρη ή μερική απώλεια της λειτουργίας σε περίπτωση μελών ή οργάνων τα οποία λειτουργούν σε συνέργια προβλέφθηκε κατ’ αναλογία με την κάλυψη του κινδύνου εργατικού ατυχήματος στα κράτη μέλη.

21. Το άρθρο 12 (πρώην άρθρο 13) προβλέπει ένδειξη του τρόπου πληρωμής της παροχής. Πρόκειται για το αποτέλεσμα της επί του παρόντος ισχύουσας διοικητικής πρακτικής σύμφωνα με την οποία υπολογίζονται οι δεδουλευμένοι τόκοι μετά από την ετήσια πληρωμή.

22. Η εφαρμογή του άρθρου 13 (πρώην άρθρο 14) διευκρινίζει ότι πρόκειται για τους «ιατρούς οι οποίοι διορίζονται από το θεσμικό όργανο» σε αντικατάσταση της διατύπωσης «ιατροί-σύμβουλοι», αποσκοπώντας στη συνοχή του κειμένου και στην πρόληψη συγχύσεων με τους ιατρούς του ΚΣΥΑ.

Επιπλέον, στον τύπο υπολογισμού που χρησιμοποιείται για τη συμπληρωματική αποζημίωση περιλαμβάνονται οι βλάβες για τις οποίες ο νέος ευρωπαϊκός πίνακας ποσοστών προβλέπει τη δυνατότητα ξεχωριστής αξιολόγησης. Κατά συνέπεια, ο νέος ορισμός είναι ευρύτερος, εφόσον προβλέπει και άλλες βλάβες εκτός από τις σωματικό-ψυχικές, και χαρακτηρίζεται από συνοχή ως προς τον πίνακα ποσοστών που αναφέρεται στο άρθρο 11.

Σκοπός του άρθρου 13 είναι η αναγνώριση αναπηρίας για αισθητική βλάβη, σεξουαλική βλάβη (εξαιρουμένης της αναπαραγωγικής λειτουργίας), για οξείς πόνους οι οποίοι δεν είναι δυνατόν να διαπιστωθούν αντικειμενικά αλλά είναι ιατρικώς βάσιμοι, και για παρεμπόδιση της άσκησης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων τις οποίες ο ασφαλισμένος ανέπτυσσε κατά τον ελεύθερο χρόνο του. Η εν λόγω αποζημίωση προσδιορίζεται επί τη βάσει του ειδικού πίνακα που παρατίθεται στο παράρτημα Γ της ρύθμισης. Πρόκειται για κλίμακα από 1 έως 7, με ποσοστά από 0,5 ως 7%. Με την τροποποίηση αυτή καταργείται η αναλογία με τους πίνακες ποσοστών εκτίμησης της αναπηρίας του άρθρου 11 (πρώην άρθρο 12) του οποίου η εφαρμογή είναι ανέφικτη στο ιατρικό επίπεδο.

23. Στο άρθρο 15 (πρώην άρθρο 16), διευκρινίζεται η υποχρέωση του ασφαλισμένου να προσκομίσει αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με το ατύχημα. Πράγματι, η καθυστερημένη δήλωση είναι δυνατόν να είναι αποδεκτή σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή ένεκα οποιουδήποτε άλλου νόμιμου λόγου, υπό τον όρο ότι αυτό τεκμηριώνεται από ιατρική βεβαίωση ή από αδιάψευστα στοιχεία του ατυχήματος.

24. Στο άρθρο 16 (πρώην άρθρο 17) διευκρινίζεται η ημερομηνία η οποία πρέπει να ληφθεί υπόψη για τον υπολογισμό των βασικών μισθών κατ’ εφαρμογή του άρθρου 73 για τις επαγγελματικές ασθένειες. Πράγματι, σε αντίθεση με τα ατυχήματα για τα οποία προσδιορίζεται σαφώς η ημερομηνία του ατυχήματος, ο καθορισμός αυτής της ημερομηνίας για τις επαγγελματικές ασθένειες εξαρτάται από ιατρική εκτίμηση (απόφαση της 4ης Ιανουαρίου 1993, F/Επιτροπή t-88/91, Συλλογή σ. II-13 σημεία 35-39). Εντούτοις, σε περίπτωση απουσίας μιας τέτοιας μιας τέτοιας ιατρικής γνώμης, λαμβάνεται υπόψη ως αναφορά για τον υπολογισμό του βασικού μισθού η ημερομηνία της δήλωσης.

25. Στο άρθρο 17 (πρώην άρθρο 18), διευκρινίζεται ότι, εκτός από τις περιπτώσεις ανωτέρας βίας ή ένεκα οποιουδήποτε άλλου νόμιμου λόγου, η μη προσέλευση του ασφαλισμένου στην κλήση του διορισμένου ιατρού συνεπάγεται αρχειοθέτηση του φακέλου, με τήρηση των κανόνων αναλογικότητας και λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητας να ξανανοίξει ο φάκελος δυνάμει του άρθρου 21 (πρώην άρθρο 22). Πρόκειται για συμπληρωματική διευκρίνιση η οποία απαντά στη μέριμνα της χρηστής διοικητικής διαχείρισης.

26. Το άρθρο 19 (πρώην άρθρο 20) υποδιαιρείται σε παραγράφους, και περιλαμβάνει προσθήκη διευκρινίσεων σχετικά με τη διαδικασία της σταθεροποίησης των βλαβών, ιδίως σχετικά με την υποχρέωση του ασφαλισμένου να ενημερώνει τη διοίκηση για την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του.

Η αρχειοθέτηση του φακέλου σε περίπτωση μη τήρησης αυτής της υποχρέωσης ενημέρωσης επί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των έξι μηνών, αντιπροσωπεύει μια επιπλέον διευκρίνιση όσον αφορά τη μέριμνα της χρηστής διοικητικής διαχείρισης, λαμβανομένης μάλιστα υπόψη της δυνατότητας να ξανανοίξει ο φάκελος δυνάμει του άρθρου 21 (πρώην άρθρο 22).

Στην παράγραφο 3 εισάγεται ορισμός της σταθεροποίησης των βλαβών, βασιζόμενος στις διατάξεις ερμηνείας που εγκρίθηκαν κατά τη διάρκεια της 82ης συνεδρίασης της Επιτροπής του ΚΥΚ που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 28 Σεπτεμβρίου 1984.

Διευκρινίζεται η δυνατότητα του διορισμένου από το θεσμικό όργανο ιατρού να λαμβάνει θέση σχετικά με αυτή τη σταθεροποίηση, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στις ιατρικές απαιτήσεις.

Στην παράγραφο 4 προβλέπεται η δυνατότητα μερικής προκαταβολής αναπηρίας σε περίπτωση επαγγελματικής ασθένειας εφόσον δεν είναι εφαρμοστέα η έννοια της σταθεροποίησης.

Στην παράγραφο 5 περιλαμβάνεται, για τις αποφάσεις που αφορούν ατυχήματα, η διάταξη η οποία προβλεπόταν ήδη στο πρώην άρθρο 20 για την πληρωμή μερικής προκαταβολής σε περίπτωση που ο βαθμός αναπηρίας ανέρχεται τουλάχιστον στο 20%.

27. Στο άρθρο 22 (πρώην άρθρο 23) παράγραφος 1, αντιστρέφεται η σειρά του διορισμού των ιατρών, προς αποφυγήν οποιασδήποτε παρεξήγησης σχετικά με το γεγονός ότι το θεσμικό όργανο διορίζει τον ιατρό του μετά από τον διορισμό του μονίμου υπαλλήλου ο οποίος ζητά να υποβληθεί η υπόθεσή του στην κρίση της ιατρικής επιτροπής. Σ’ αυτό το ίδιο άρθρο προβλέπεται, στο πλαίσιο της χρηστής διοικητικής διαχείρισης και προς αποφυγήν υπερβολικών αμοιβών των ιατρών, ότι θα τους ζητείται λεπτομερής εκτίμησή τους πριν από τον διορισμό τους.

Η νέα παράγραφος 2 αφορά την εντολή της ιατρικής επιτροπής, για να λαμβάνονται υπόψη τα ζητήματα ιατρικής φύσης τα οποία προβάλλονται από τον ιατρό του ασφαλισμένου, με σεβασμό της νομολογίας (βλ. απόφαση της 15ης Ιουλίου 1997, R/Επιτροπή Υπόθεση T-187/95). Επιπλέον, με αυτή την παράγραφο εισάγεται ο έλεγχος των υπερβολικών αμοιβών των ιατρών της ΑΔΑ. Αυτό είναι απαραίτητο, δεδομένων των αμοιβών τις οποίες ζητούν οι ιατροί και οι οποίες είναι όλο και περισσότερο απρόβλεπτες (μέχρι 18.000 ευρώ για μια συνεδρίαση ιατρικής επιτροπής).

Στην παράγραφο 3, προβλέπεται η σαφέστερη περιγραφή της διεξαγωγής της διαδικασίας και της οργάνωσης των εργασιών της ιατρικής επιτροπής, καθώς επίσης και η περιγραφή των καθηκόντων του τρίτου ιατρού, με σεβασμό της νομολογίας του Δικαστηρίου (βλ. απόφαση της 15ης Δεκεμβρίου 1999 Nardone/Επιτροπή υπόθεση T-27/98, ΣυλλογήFP σ. II-1293 σημεία 68-69). Η διαβίβαση της έκθεσης της ιατρικής επιτροπής στον μόνιμο υπάλληλο καταργείται επειδή η διαδικασία αυτή είναι αντιφατική ως προς το άρθρο 20 της ίδιας ρύθμισης (πρώην άρθρο 21). Με τη διαβίβαση της έκθεσης της ιατρικής επιτροπής κατόπιν σχετικού αιτήματος του μονίμου υπαλλήλου ή των δικαιούμενων μελών της οικογένειάς του ολοκληρώνεται η διαδικασία διαβίβασης εκ μέρους της ιατρικής επιτροπής, με τήρηση των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας.

Στην παράγραφο 4 προβλέπεται απλούστευση του κειμένου και βελτίωση της συνολικής του συνοχής. Κατ’ αναλογία με το άρθρο 23 (πρώην άρθρο 24), τα έξοδα της ιατρικής επιτροπής επιστρέφονται επί τη βάσει ενοποιημένης διαδικασίας ανεξαρτήτως του είδους του ατυχήματος (εργατικού ή εκτός υπηρεσίας) και χωρίς τη διάκριση στην οποία αποσκοπεί το εν ισχύ κείμενο μεταξύ εργατικού ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας.

28. Εισαγωγή του άρθρου 24 όσον αφορά το ιατρικό απόρρητο. Κατ’ αναλογία με την κοινή ρύθμιση "ασφάλιση ασθένειας" είναι αναγκαία η θέσπιση του ιατρικού απορρήτου για το προσωπικό το οποίο ασκεί καθήκοντα διαχείρισης της ρύθμισης ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας.

Πρόταση

ΚΟΙΝΗ ΡΥΘΜΙΣΗ

σχετικά με την ασφάλιση των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας

ΤΟ ΘΕΣΜΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ[1],

Έχοντας υπόψη:

τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68[2] και τροποποιήθηκαν τελευταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. ΧΧΧΧ/ΧΧ(3), ιδίως δε το άρθρο 73 του εν λόγω κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και το άρθρο 28 του εν λόγω καθεστώτος,

την κοινή ρύθμιση σχετικά με την ασφάλιση των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας, όπως τροποποιήθηκε τελευταία στις 18 Ιουλίου 1997,

τη γνώμη της επιτροπής κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης,

την κοινή συμφωνία μεταξύ των θεσμικών οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(4),

Εκτιμώντας ότι εναπόκειται στα θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να θεσπίσουν, με κοινή συμφωνία, ρύθμιση σχετικά με την ασφάλιση των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΡΥΘΜΙΣΗ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1 Σκοπός

Στην παρούσα ρύθμιση καθορίζονται, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 73 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι όροι που διέπουν την ασφάλιση σε ολόκληρο τον κόσμο του εκάστοτε ασφαλισμένου κατά των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής ασθένειας.

Σύμφωνα με την παρούσα ρύθμιση, στην έννοια του «ασφαλισμένου» εμπίπτουν οι ακόλουθες κατηγορίες εργαζομένων:

- οι μόνιμοι υπάλληλοι·

- οι έκτακτοι υπάλληλοι·

- οι συμβασιούχοι υπάλληλοι.

Άρθρο 2 Ατύχημα

29. Με την επιφύλαξη του άρθρου 7, με τον όρο «ατύχημα» νοείται κάθε αιφνίδιο γεγονός το οποίο έχει προσβάλει τη σωματική ή ψυχική ακεραιότητα του ασφαλισμένου και του οποίου το αίτιο ή ένα από τα αίτια είναι εξωγενές σε σχέση με τον οργανισμό του θύματος.

30. Ως ατυχήματα λογίζονται μεταξύ άλλων:

31. η δηλητηρίαση·

32. οι λοιμώξεις, οι ασθένειες και οι τραυματισμοί, καθώς και οποιαδήποτε άλλη συνέπεια προκληθείσα από δήγμα ζώου ή τσίμπημα εντόμου·

33. τα διαστρέμματα, οι διαρρήξεις και οι θλάσεις μυός ή τένοντα που προκύπτουν από προσπάθεια·

34. η ανεξήγητη εξαφάνιση του ασφαλισμένου εφόσον, μετά την παρέλευση ενός έτους και την εξέταση των περιστάσεων της εξαφάνισης, τεκμαίρεται ο θάνατος του ασφαλισμένου, εκτός εάν είναι δυνατό να θεωρηθεί, κατά τεκμήριο, ότι ο θάνατός του δεν οφείλεται σε ατύχημα.

Άρθρο 3 Επαγγελματικές ασθένειες

35. Ως επαγγελματικές ασθένειες θεωρούνται οι ασθένειες που περιλαμβάνονται στον «ευρωπαϊκό πίνακα των επαγγελματικών ασθενειών, που προσαρτάται στη σύσταση της Επιτροπής της 19ης Σεπτεμβρίου 2003(5) και στις τυχόν συμπληρωματικές της πράξεις, εφόσον ο ασφαλισμένος, κατά την επαγγελματική του δραστηριότητα στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, διέτρεξε τον κίνδυνο να προσβληθεί από τις εν λόγω ασθένειες.

36. Ως επαγγελματική ασθένεια θεωρείται επίσης κάθε ασθένεια ή επιδείνωση προϋπάρχουσας ασθένειας που δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα ο οποίος μνημονεύεται στην παράγραφο 1, όταν αποδεικνύεται επαρκώς ότι έχει προκληθεί από την άσκηση ή επ’ ευκαιρίαν της άσκησης καθηκόντων στην υπηρεσία των Κοινοτήτων.

Άρθρο 4 Αποκλεισμός της κάλυψης

37. Δεν καλύπτονται από το άρθρο 73 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης τα ατυχήματα που προκύπτουν:

(α) από την εθελοντική συμμετοχή του ασφαλισμένου σε συμπλοκές, με την επιφύλαξη της παραγράφου 3·

(β) από προδήλως παράτολμες πράξεις του ασφαλισμένου ή από τη συμμετοχή του, με τη χρήση μηχανοκίνητων οχημάτων, σε αθλητικούς αγώνες, αθλητικές δοκιμασίες ταχύτητας και επίσημες δοκιμές·

(γ) από βαθμό αλκοολαιμίας, στον ασφαλισμένο που είναι θύμα του ατυχήματος, άνω του 0,5 mg/ml για τα ατυχήματα που οφείλονται στην οδήγηση παντός μηχανοκίνητου οχήματος και από βαθμό αλκοολαιμίας άνω του 1,4 mg/ml για οποιοδήποτε άλλο ατύχημα·

(δ) από τη χρήση ναρκωτικών χωρίς ιατρική συνταγή από τον ασφαλισμένο, εκτός αν πρόκειται για λάθος·

(ε) από τον ενσυνείδητο χειρισμό πολεμικών μηχανών ή πυρομαχικών από τον ασφαλισμένο, εξαιρουμένης της κατάστασης ανάγκης.

38. Οι περιπτώσεις αποκλεισμού που προβλέπονται στην παράγραφο 1 πρέπει να έχουν άμεση συνάφεια με την επαύξηση του κινδύνου ή των κινδύνων που συνεπάγονται.

39. Τα ατυχήματα που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 σημείο α) καλύπτονται υπό την προϋπόθεση ότι επήλθαν κατά την άσκηση ή επ’ ευκαιρίαν της άσκησης των καθηκόντων του ασφαλισμένου ή καθοδόν προς και από τον τόπο εργασίας του, εκτός αν συντρέχει βαριά αμέλεια του ασφαλισμένου.

Άρθρο 5 Αναστολή της κάλυψης

Η κάλυψη των κινδύνων που καθορίζονται στο άρθρο 73 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης αναστέλλεται στις περιπτώσεις οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 40 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και στο άρθρο 17 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.

Άρθρο 6 Μείωση των παροχών

Σε περίπτωση ατυχήματος που συνέβη ή ασθένειας που προσέβαλε τον ασφαλισμένο κατά τη διάρκεια περιόδου κατά την οποία ο ασφαλισμένος ήταν σε διαθεσιμότητα ή σε άδεια για την εκπλήρωση στρατιωτικής θητείας, κατ’ εφαρμογή των άρθρων 41 και 42 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, οι ανάλογες παροχές που καταβάλλονται από άλλη πηγή αφαιρούνται από εκείνες που οφείλονται βάσει της παρούσας ρύθμισης.

Άρθρο 7 Αποκλεισμός των παροχών

40. Οι παροχές που προβλέπονται στο άρθρο 73 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης δεν οφείλονται όταν το ατύχημα ή η ασθένεια έχει προκληθεί εσκεμμένα από τον ασφαλισμένο.

Καμία παροχή δεν οφείλεται σε έλκοντα δικαιώματα ο οποίος προκαλεί εσκεμμένα τον θάνατο του ασφαλισμένου.

41. Θεωρούνται ωστόσο ατυχήµατα κατά την έννοια της παρούσας ρύθµισης:

42. οι αυτοκτονίες·

43. οι σωµατικές ή ψυχικές βλάβες που προκλήθηκαν σε κατάσταση ανάγκης ή νόµιµης άµυνας ή σε περίπτωση διάσωσης ανθρώπων ή αγαθών·

44. οι συνέπειες βιαιοπραγίας ή επιθέσεων κατά του προσώπου του ασφαλισμένου, ακόµη και κατά τη διάρκεια απεργιών ή εξεγέρσεων, εκτός αν αποδεικνύεται ότι ο ασφαλισμένος πήρε µε τη θέλησή του µέρος στις βίαιες ενέργειες των οποίων υπήρξε θύµα, εξαιρουμένης της περίπτωσης της νόµιµης άµυνας.

Άρθρο 8 Υποκατάσταση

Ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώµατα οφείλουν να υποβάλουν στο όργανο στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος τις πληροφορίες και αποδείξεις που διαθέτουν, ώστε να µπορέσει αυτό, ενδεχοµένως, να προσφύγει νομικώς κατά του τρίτου υπευθύνου, και να του παράσχουν κάθε αναγκαία βοήθεια για τον σκοπό αυτό. O ασφαλισμένος και οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώµατα οφείλουν να λάβουν τη συναίνεση του οργάνου στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος εάν σκοπεύουν να συνάψουν φιλικό διακανονισµό των αξιώσεών τους και να συµβιβαστούν µε τον τρίτο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΑΡΟΧΕΣ

Άρθρο 9 Επιστροφή εξόδων

45. Ο ασφαλισμένος που είναι θύµα ατυχήµατος ή επαγγελµατικής ασθένειας έχει δικαίωµα επιστροφής όλων των εξόδων που απαιτούνται για την όσο το δυνατόν πληρέστερη αποκατάσταση της σωµατικής και ψυχικής του ακεραιότητας, καθώς και για κάθε φροντίδα και θεραπεία που απαιτούν οι συνέπειες των βλαβών και οι τρόποι εκδηλώσεώς τους. Το ίδιο ισχύει, αν υπάρχει ανάγκη, και για τα έξοδα που απαιτούνται για τη λειτουργική και επαγγελµατική επαναπροσαρµογή του θύµατος.

Ωστόσο, αν η αρµόδια για τους διορισµούς αρχή του οργάνου στο οποίο υπάγεται o ασφαλισμένος θεωρεί ορισµένα έξοδα υπερβολικά ή µη αναγκαία, δύναται, µετά από γνωμοδότηση του ιατρού που ορίζει η ίδια, να τα µειώσει σε ένα ποσό που κρίνει εύλογο ή, ενδεχοµένως, να αρνηθεί την επιστροφή.

Τα έξοδα που αναφέρονται στα προηγούµενα εδάφια επιστρέφονται στον ασφαλισμένο, βάσει της παρούσας ρύθµισης, από την αρµόδια για τους διορισµούς αρχή του οργάνου στο οποίο υπάγεται ο υπάλληλος, µετά την ανάληψη, από το καθεστώς ασφάλισης ασθένειας που προβλέπεται στο άρθρο 72 του κανονισµού υπηρεσιακής κατάστασης, του µέρους που αντιστοιχεί στο εν λόγω καθεστώς βάσει των εκεί προβλεπόµενων προϋποθέσεων.

46. Η αρµόδια για τους διορισµούς αρχή του οικείου οργάνου δύναται να χορηγήσει στον ασφαλισμένο, με αίτησή του και μετά από γνωμοδότηση του ιατρού που ορίζει η ίδια, την επιστροφή των εξόδων ταξιδίου, εφόσον κρίνεται απαραίτητο να υποβληθεί ο ασφαλισμένος σε θεραπεία ή να διέλθει περίοδο ανάρρωσης ή να αποθεραπευθεί στη χώρα καταγωγής του.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν η κατάσταση της υγείας του ασφαλισμένου το απαιτεί, η αρμόδια για τους διορισµούς αρχή του οικείου οργάνου δύναται να του χορηγήσει, μετά από γνωμοδότηση του ιατρού που ορίζει η ίδια, την επιστροφή των εξόδων ταξιδίου για να μπορέσει ο ασφαλισμένος να υποβληθεί σε θεραπεία υπαγορευόμενη από την κατάσταση της υγείας του σε χώρα άλλη από τη χώρα καταγωγής του.

Τα εν λόγω έξοδα ταξιδίου επιστρέφονται σύμφωνα με το άρθρο 12 του παραρτήματος VII του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Άρθρο 10 Καταβολή του κεφαλαίου

47. Σε περίπτωση θανάτου ασφαλισμένου συνεπεία ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας, το όργανο στο οποίο υπαγόταν ο ασφαλισμένος καταβάλλει το κεφάλαιο που προβλέπεται στο άρθρο 73 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης στους έλκοντες δικαιώματα οι οποίοι ορίζονται στη συγκεκριμένη διάταξη.

Εάν, στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 τελευταία περίπτωση, μετά την καταβολή του συνόλου ή μέρους αυτού του κεφαλαίου στους έλκοντες δικαιώματα αποδειχθεί ότι ο ασφαλισμένος ζει, όλα τα καταβληθέντα ποσά πρέπει να επιστραφούν από τους έλκοντες δικαιώματα. Επιτρέπεται να παρασχεθούν ευκολίες για την επιστροφή των χρημάτων.

48. Σε περίπτωση που, μετά την καταβολή του κεφαλαίου που προβλέπεται στο άρθρο 11, ο ασφαλισμένος αποβιώσει εξαιτίας του ίδιου ατυχήματος ή της ίδιας επαγγελματικής ασθένειας, το κεφάλαιο που αναφέρεται στο παρόν άρθρο οφείλεται μόνο κατά το μέτρο που υπερβαίνει το κεφάλαιο που καταβάλλεται δυνάμει του άρθρου 11.

Άρθρο 11 Μόνιμη αναπηρία

49. Η ολική ή μερική μόνιμη αναπηρία εκτιμάται με κριτήριο τη βλάβη που έχει προκληθεί στη σωματική/ψυχική ακεραιότητα («ΒΣΨΑ»), η οποία καθορίζεται με βάση τον ευρωπαϊκό πίνακα των ποσοστών αναπηρίας για την εκτίμηση των βλαβών που προκαλούνται στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, που παρατίθεται στο παράρτημα Α της παρούσας ρύθμισης.

Είναι εφαρμοστέες οι πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής του εν λόγω πίνακα, οι οποίες παρατίθενται στο παράρτημα B.

Η σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση ευρωπαϊκού πίνακα για την εκτίμηση των βλαβών που προκαλούνται στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα και οι τυχόν πράξεις που τη συμπληρώνουν, με εξαίρεση το προοίμιο της σύστασης, αντικαθιστούν το παράρτημα A της παρούσας ρύθμισης από την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

50. Σε περίπτωση ολικής μόνιμης αναπηρίας του ασφαλισμένου συνεπεία ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας, γίνεται δεκτό ότι η βλάβη της σωματικής/ψυχικής ακεραιότητας ισοδυναμεί με 100%, οπότε καταβάλλεται στον ασφαλισμένο το κεφάλαιο που προβλέπεται στο άρθρο 73 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

51. Σε περίπτωση μερικής μόνιμης αναπηρίας του ασφαλισμένου συνεπεία ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας, καταβάλλεται στον ασφαλισμένο το κεφάλαιο που προβλέπεται στο άρθρο 73 παράγραφος 2 στοιχείο γ) του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και προσδιορίζεται με βάση τα ποσοστά που προβλέπονται στον πίνακα που μνημονεύεται στην παράγραφο 1.

52. Η βλάβη που έχει προκληθεί σε ήδη πάσχοντα μέλη ή όργανα του σώματος αποζημιώνεται μόνο κατά το μέτρο της διαφοράς της κατάστασής τους πριν και μετά το ατύχημα.

53. Η εκτίμηση βλαβών που έχουν προκληθεί από ατύχημα σε υγιή μέλη ή όργανα του σώματος πραγματοποιείται υποχρεωτικά λαμβανομένης υπόψη της αναπηρίας άλλων μελών ή οργάνων που δεν υπέστησαν βλάβη από το ατύχημα, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω μέλη ή όργανα λειτουργούν σε συνέργεια με εκείνα που υπέστησαν βλάβη από το ατύχημα. Στην περίπτωση αυτή, η αποζημίωση αφορά την ολική ή μερική απώλεια της λειτουργίας.

54. Η συνολική αποζημίωση που καταβάλλεται για περισσότερες αναπηρίες προκληθείσες από το ίδιο ατύχημα προσδιορίζεται με πρόσθεση, χωρίς να επιτρέπεται υπέρβαση ούτε του συνολικού ασφαλισμένου κεφάλαιου για ολική μόνιμη αναπηρία ούτε του μερικού ασφαλισμένου ποσού για ολική απώλεια ή πλήρη απώλεια της χρήσης του προσβληθέντος μέλους ή οργάνου.

Άρθρο 12 Ισόβια πρόσοδος

Με αίτηση του ασφαλισμένου ή των εξ αυτού ελκόντων δικαιώματα, τα ποσά που καταβάλλονται δυνάμει των άρθρων 10 και 11 είναι δυνατό να αντικατασταθούν από ισόβια πρόσοδο.

Η αίτηση πρέπει να υποβληθεί εντός τριμήνου από την κοινοποίηση της απόφασης που προβλέπεται στο άρθρο 18.

Η μετατροπή σε ισόβια πρόσοδο, με άμεση ή μελλοντική έναρξη ισχύος, γίνεται βάσει των πινάκων που προβλέπονται στο άρθρο 8 του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, σχετικά με τις συντάξεις. Η πρόσοδος καταβάλλεται ετησίως και κατά τη λήξη του έτους.

Άρθρο 13 Συμπληρωματική αποζημίωση

Ύστερα από γνωμάτευση ιατρών που ορίζονται από τα θεσμικά όργανα ή της ιατρικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 22, χορηγείται στον ασφαλισμένο, επιπλέον της αποζημίωσης μερικής μόνιμης αναπηρίας, συμπληρωματική αποζημίωση για αισθητική βλάβη, σεξουαλική βλάβη (εξαιρουμένης της αναπαραγωγικής λειτουργίας), οξείς πόνους οι οποίοι δεν είναι δυνατό να διαπιστωθούν αντικειμενικά αλλά είναι ιατρικώς βάσιμοι ή για παρεμπόδιση της άσκησης συγκεκριμένων δραστηριοτήτων που ο ασφαλισμένος ανέπτυσσε κατά τον ελεύθερο χρόνο του.

Η εν λόγω αποζημίωση προσδιορίζεται με βάση τον πίνακα εκτίμησης των επιμέρους βλαβών ειδικού τύπου, που παρατίθεται στο παράρτημα Γ.

Άρθρο 14 Κατ’ αποκοπή αποζημίωση

Όταν ύστερα από ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια ο ασφαλισμένος βρίσκεται σε τέτοια κατάσταση ανικανότητας που να καθιστά απαραίτητη τη διαρκή βοήθεια άλλου προσώπου, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του οικείου οργάνου δύναται να του χορηγήσει, ύστερα από γνωμάτευση ιατρού που ορίζεται από το όργανο ή της ιατρικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 22, μηνιαία κατ’αποκοπήν αποζημίωση, ίση με τις σχετικές δικαιολογημένες δαπάνες, το ύψος της οποίας δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 150% του κατώτατου ορίου διαβίωσης που αναφέρεται στο άρθρο 6 του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, λαμβανομένου υπόψη του διορθωτικού συντελεστή που προβλέπεται στο άρθρο 64 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Η εν λόγω κατ’ αποκοπή αποζημίωση καταβάλλεται μόνο συμπληρωματικά και αφού εξαντληθούν οι καταβολές των τυχόν οφειλόμενων ποσών, σύμφωνα με το άρθρο 72 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Εντός προθεσμίας που καθορίζει το οικείο όργανο και πάντως οπωσδήποτε ανά τρία έτη, η απόφαση χορήγησης της κατ’ αποκοπή αποζημίωσης επανεξετάζεται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Άρθρο 15 Δήλωση ατυχήματος

55. Ο ασφαλισμένος που έχει πέσει θύμα ατυχήματος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα υποχρεούνται να δηλώσουν το ατύχημα στη διοίκηση του οργάνου στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος.

Σε περίπτωση θανατηφόρου ατυχήματος, καθώς και σε οποιαδήποτε περίπτωση αδυναμίας του ασφαλισμένου ή των εξ αυτού ελκόντων δικαιώματα να δηλώσουν το ατύχημα, η δήλωση μπορεί να γίνει από οποιοδήποτε μέλος της οικογενείας του ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο που έλαβε γνώση.

Η δήλωση ατυχήματος πρέπει να αναφέρει λεπτομερώς την ημέρα και την ώρα, τα αίτια και τις περιστάσεις του ατυχήματος, καθώς και τα ονόματα των τυχόν μαρτύρων ή του τρίτου υπευθύνου. Επισυνάπτεται ιατρική βεβαίωση, όπου διευκρινίζονται η φύση των βλαβών και οι πιθανές συνέπειες του ατυχήματος.

56. Η δήλωση πρέπει να υποβληθεί εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία του ατυχήματος. Εντούτοις, είναι δυνατή η υπέρβαση της προθεσμίας αυτής σε περίπτωση ανωτέρας βίας ή ένεκα οποιουδήποτε άλλου νόμιμου λόγου, υπό τον όρο ότι ο ασφαλισμένος αποδεικνύει την επέλευση του ατυχήματος και τεκμηριώνει την ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ του ατυχήματος αυτού και των βλαβών που έχουν προκληθεί στη σωματική και ψυχική του ακεραιότητα.

57. Η διοίκηση του οργάνου δύναται να διενεργήσει έρευνα.

Άρθρο 16 Δήλωση επαγγελματικής ασθένειας

58. Ο ασφαλισμένος που ζητά την εφαρμογή της παρούσας ρύθμισης για λόγους επαγγελματικής ασθένειας οφείλει να υποβάλει δήλωση στη διοίκηση του οργάνου στο οποίο υπάγεται εντός εύλογης προθεσμίας από την εκδήλωση της ασθένειας ή από την ημερομηνία της πρώτης ιατρικής της διαπίστωσης. Η δήλωση μπορεί να υποβληθεί από τον ασφαλισμένο ή τον πρώην ασφαλισμένο εάν η ασθένεια που εικάζεται ότι έχει επαγγελματική αιτία εκδηλωθεί ύστερα από την ημερομηνία οριστικής αποχώρησης του ενδιαφερομένου από την υπηρεσία του. Μπορεί επίσης να υποβληθεί από τους έλκοντες δικαιώματα, εφόσον ο ασφαλισμένος έχει αποβιώσει ύστερα από ασθένεια που εικάζεται ότι έχει επαγγελματική αιτία.

Στη δήλωση πρέπει να προσδιορίζεται η φύση της πάθησης και να επισυνάπτονται ιατρικές βεβαιώσεις και κάθε άλλο δικαιολογητικό.

Εάν πρόκειται για αναγνωρισμένη επαγγελματική ασθένεια, οι παροχές που προβλέπονται στο άρθρο 73 παράγραφος 2 υπολογίζονται με βάση τις μηνιαίες αποδοχές που έχουν καταβληθεί κατά το δωδεκάμηνο που προηγείται της ημερομηνίας της πρώτης διάγνωσης της ασθένειας ή, ελλείψει αυτής, της ημερομηνίας της πρώτης ανικανότητας προς εργασία συνεπεία της ασθένειας ή, ελλείψει και αυτής, της ημερομηνίας υποβολής της δήλωσης.

59. Η διοίκηση διενεργεί έρευνα προκειμένου να συγκεντρώσει όλα τα στοιχεία που θα της επιτρέψουν να εξακριβώσει τη φύση της πάθησης, την επαγγελματική της αιτιολογία και τις περιστάσεις υπό τις οποίες προέκυψε.

Είναι δυνατό να κινηθεί αυτεπάγγελτη έρευνα οσάκις ένας ασφαλισμένος έχει προσβληθεί από ασθένεια ή υποστεί βλάβες επειδή, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, εξετέθη στην επίδραση βλαβερών παραγόντων ή σε ασυνήθη νοσηρά αίτια.

Με βάση την έκθεση για τα πορίσματα της έρευνας, ο ιατρός ή οι ιατροί που έχουν ορίσει τα όργανα διατυπώνουν τα συμπεράσματα που προβλέπονται στο άρθρο 18.

Άρθρο 17 Ιατρική πραγματογνωμοσύνη

Για την εφαρμογή της παρούσας ρύθμισης, η διοίκηση δύναται να ζητήσει οποιαδήποτε ιατρική πραγματογνωμοσύνη είναι απαραίτητη.

Η μη προσέλευση στον ιατρό που έχει ορισθεί από το οικείο όργανο συνεπάγεται τη θέση της υπόθεσης στο αρχείο, εκτός αν συντρέχει ανωτέρα βία ή οποιοσδήποτε άλλος νόμιμος λόγος και με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 21.

Άρθρο 18 Αποφάσεις

Οι αποφάσεις σχετικά με την αναγνώριση του κατά πόσον ένα γεγονός οφείλεται σε ατύχημα, συμπεριλαμβανομένης και της απόδοσής του στους κινδύνους που απορρέουν είτε από την εργασία είτε από τον ιδιωτικό βίο, καθώς επίσης και οι αποφάσεις σχετικά με την αναγνώριση της επαγγελματικής αιτιολογίας ασθένειας και τον καθορισμό του ποσοστού μόνιμης αναπηρίας λαμβάνονται από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20, ως εξής:

- με βάση τα συμπεράσματα του ιατρού ή των ιατρού που έχουν ορίσει τα όργανα· και

- με αίτηση του ασφαλισμένου, μετά από γνωμάτευση της ιατρικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 22.

Άρθρο 19 Σταθεροποίηση των βλαβών

60. Ο ασφαλισμένος υποχρεούται να ενημερώνει αυθορμήτως τη διοίκηση για την εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του, δια της υποβολής ιατρικών βεβαιώσεων.

61. Εάν ο ασφαλισμένος δεν παράσχει καμία πληροφορία κατ’ εφαρμογή της πρώτης παραγράφου επί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του εξαμήνου, τεκμαίρεται ότι έχει θεραπευθεί και η υπόθεσή του τίθεται στο αρχείο, με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 21.

62. Η απόφαση για τον καθορισμό του βαθμού αναπηρίας λαμβάνεται αφού σταθεροποιηθούν οι βλάβες που έχει υποστεί ο ασφαλισμένος. Γίνεται δεκτό ότι οι συνέπειες ενός ατυχήματος ή επαγγελματικής ασθένειας έχουν σταθεροποιηθεί εφόσον τα εν λόγω επακόλουθα έχουν παγιωθεί και εκτιμάται ότι η όποια χειροτέρευσή τους θα είναι πολύ αργή και πολύ περιορισμένη. Για τον σκοπό αυτό, ο ασφαλισμένος είναι υποχρεωμένος να διαβιβάσει ιατρική έκθεση που να διαπιστώνει τη σταθεροποίηση της κατάστασής του και να διευκρινίζει τη φύση των βλαβών. Παρόλα αυτά, ο ιατρός ή οι ιατροί που έχει ορίσει το οικείο όργανο ή η ιατρική επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 22 δύναται να αποφανθούν για τη σταθεροποίηση ακόμη και αν δεν έχει προσκομισθεί σχετική ιατρική έκθεση.

Εάν, μετά την παύση της ιατρικής αγωγής, δεν είναι ακόμη δυνατός ο οριστικός καθορισμός του ποσοστού αναπηρίας, η γνώμη του ιατρού ή των ιατρών που μνημονεύονται στο άρθρο 18 ή ενδεχομένως η έκθεση της ιατρικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 22 πρέπει να προσδιορίζει την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει το αργότερο να επανεξετασθεί η υπόθεση του ασφαλισμένου.

63. Εάν πρόκειται για αναγνωρισμένη επαγγελματική ασθένεια, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή χορηγεί προσωρινή αποζημίωση, η οποία αντιστοιχεί στο μη διαφιλονικούμενο τμήμα του ποσοστού μόνιμης αναπηρίας. Η αποζημίωση αυτή καταλογίζεται στις οριστικές παροχές.

64. Η διάταξη που προβλέπεται στην παράγραφο 4 είναι εφαρμοστέα για τις αποφάσεις περί ατυχημάτων, εφόσον το ποσοστό αναπηρίας ανέρχεται τουλάχιστον στο 20%.

Άρθρο 20 Σχέδιο απόφασης και προσφυγή στην ιατρική επιτροπή

65. Πριν λάβει οποιαδήποτε απόφαση δυνάμει του άρθρου 18, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή κοινοποιεί στον ασφαλισμένο ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα σχέδιο της απόφασης, επισυνάπτοντας τα συμπεράσματα του ή των ιατρών που έχει ορίσει το όργανο. Ο ασφαλισμένος και οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα δύνανται να ζητήσουν να σταλεί η πλήρης ιατρική έκθεση σε ιατρό της επιλογής τους ή να διαβιβαστεί στους ιδίους.

66. Ο ασφαλισμένος και οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα δύνανται, εντός εξήντα ημερών, να ζητήσουν να γνωματεύσει η ιατρική επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 22. Στην αίτηση για γνωμάτευση της ιατρικής επιτροπής πρέπει να διευκρινίζεται το ονοματεπώνυμο του ιατρού που εκπροσωπεί τον ασφαλισμένο ή τους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα και να επισυνάπτεται έκθεση του συγκεκριμένου ιατρού στην οποία να επισημαίνονται τα αμφισβητούμενα ιατρικά ζητήματα στον ιατρό ή τους ιατρούς που έχει ορίσει το οικείο όργανο για τις ανάγκες της εφαρμογής των διατάξεων της παρούσας ρύθμισης.

67. Εάν, κατά τη λήξη της ανωτέρω προθεσμίας, δεν έχει υποβληθεί αίτηση για γνωμάτευση της ιατρικής επιτροπής, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή λαμβάνει απόφαση ίδια με το κοινοποιηθέν σχέδιο.

Άρθρο 21 Εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης

Ο ασφαλισμένος δύναται ανά πάσα στιγμή να υποβάλει δήλωση επιδείνωσης των βλαβών που έχει υποστεί ή της αναπηρίας, συνοδευόμενη από έκθεση του θεράποντος ιατρού. Το ίδιο ισχύει για τις περιπτώσεις κλεισίματος της υπόθεσης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 17 δεύτερη περίπτωση και του άρθρου 19 παράγραφος 2.

Εάν ο ιατρός που έχει ορίσει η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή αναγνωρίσει ότι υπάρχει επιδείνωση, η εν λόγω αρχή αποφασίζει με τη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 18 και 20.

Άρθρο 22 Ιατρική επιτροπή

68. Η ιατρική επιτροπή απαρτίζεται από τρεις ιατρούς, οι οποίοι ορίζονται ως εξής:

69. ο πρώτος από τον ασφαλισμένο ή από τους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα·

70. ο δεύτερος από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή·

71. ο τρίτος με κοινή συμφωνία του πρώτου και του δεύτερου ιατρού.

Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία για τον διορισμό του τρίτου ιατρού εντός διμήνου από την ημερομηνία διορισμού του δεύτερου ιατρού, ο τρίτος ιατρός ορίζεται αυτεπαγγέλτως από τον πρόεδρο του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με πρωτοβουλία ενός από τα μέρη.

Ανεξαρτήτως του τρόπου διορισμού του, ο τρίτος ιατρός πρέπει να διαθέτει εγνωσμένη εμπειρογνωμοσύνη σε θέματα εκτίμησης και αποκατάστασης σωματικών βλαβών.

72. Το όργανο αναθέτει εντολή στην ιατρική επιτροπή. Η εντολή καλύπτει τα ζητήματα ιατρικής φύσεως τα οποία εγείρονται στην έκθεση του ιατρού που εκπροσωπεί τον ασφαλισμένο ή τους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, καθώς και άλλες συναφείς ιατρικές εκθέσεις που έχουν διαβιβασθεί κατ’ εφαρμογή του άρθρου 20 παράγραφος 2.

Πριν από την έναρξη των εργασιών και εντός 15 εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία ανάθεσης της εντολής της ιατρικής επιτροπής, ο ιατρός που έχει ορισθεί από τον ασφαλισμένο και ο τρίτος ιατρός οφείλουν να υποβάλουν στο θεσμικό όργανο προϋπολογισμό για την αμοιβή και τα έξοδά τους. Η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή πρέπει να εγκρίνει τις εν λόγω αμοιβές και τα έξοδα. Το όργανο δύναται να καθορίσει εν προκειμένω ανώτατα όρια κυμαινόμενου ύψους, ανάλογα με την περιπλοκότητα της εντολής. Η αμοιβή και τα έξοδα του τρίτου ιατρού τα οποία ενδεχομένως δεν έχουν εγκριθεί από το θεσμικό όργανο γνωστοποιούνται στον ασφαλισμένο που υπέβαλε το αίτημα για την ιατρική επιτροπή ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, προκειμένου να δώσουν τη συγκατάθεσή τους. Σε περίπτωση που η αμοιβή και τα έξοδα του τρίτου ιατρού δεν γίνουν αποδεκτά ούτε από τον ασφαλισμένο ή από τους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, πραγματοποιείται υποχρεωτικά νέος διορισμός κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1. Εάν ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα αποδεχθούν την αμοιβή και τα έξοδα, επιβεβαιώνεται η εντολή στον ιατρό.

Πριν από την επιβεβαίωση της εντολής στους ιατρούς, το θεσμικό όργανο ενημερώνει τον ασφαλισμένο ή τους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα για τις αμοιβές και τα έξοδα που αυτοί ενδέχεται να κληθούν τελικώς να καταβάλουν κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 4. Σε καμία περίπτωση δεν δύνανται ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα να απορρίψουν τον τρίτο ιατρό εξαιτίας του ποσού της αμοιβής και των εξόδων που αυτός έχει ζητήσει. Ωστόσο, ο ασφαλισμένος έχει ανά πάσα στιγμή την ευχέρεια να δηλώσει ότι παραιτείται από τη διαδικασία προσφυγής στην ιατρική επιτροπή. Στην περίπτωση αυτή, η αμοιβή και τα παρεπόμενα έξοδα του ιατρού που έχει επιλέξει ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, καθώς και το ήμισυ της αμοιβής και των παρεπόμενων εξόδων του τρίτου ιατρού εξακολουθούν να τους βαρύνουν κατά το τμήμα των εργασιών που έχουν ολοκληρωθεί.

Ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα παραμένουν υπόχρεοι έναντι του ιατρού του για τα ποσά που έχουν συμφωνηθεί με αυτόν, ανεξαρτήτως του ποσού που δέχεται να καταβάλει το όργανο.

73. Η ιατρική επιτροπή εξετάζει συλλογικά το σύνολο των εγγράφων τα οποία είναι διαθέσιμα και τα οποία ενδέχεται να της χρησιμεύσουν για την εξαγωγή των συμπερασμάτων της. Όλες οι αποφάσεις λαμβάνονται κατά πλειοψηφία. Ο κανονισμός λειτουργίας της ιατρικής επιτροπής και οι διαδικασίες που αυτή θα εφαρμόζει θεσπίζονται από την ίδια. Ο τρίτος ιατρός εκτελεί καθήκοντα γραμματέα και συντάσσει την έκθεση. Η ιατρική επιτροπή δύναται να ζητήσει τη διενέργεια συμπληρωματικών εξετάσεων, καθώς επίσης και να διαβουλευθεί με εμπειρογνώμονες προκειμένου να συμπληρώσει τον φάκελο ή να καταγράψει απόψεις χρήσιμες για την εκπλήρωση της αποστολής της.

Η ιατρική επιτροπή δύναται να εκδίδει ιατρικές γνωματεύσεις μόνο για τα πραγματικά δεδομένα τα οποία έχει κληθεί να διερευνήσει ή τα οποία της καθίστανται γνωστά.

Σε περίπτωση που η ιατρική επιτροπή, η αποστολή της οποίας περιορίζεται στις αμιγώς ιατρικές παραμέτρους της εκάστοτε υπόθεσης, θεωρεί ότι η υπόθεση αφορά αμφισβήτηση νομικής φύσεως, κηρύσσει εαυτήν αναρμόδια.

Κατά τη λήξη των εργασιών της, η ιατρική επιτροπή διατυπώνει τα συμπεράσματά της σε έκθεση που απευθύνει στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή.

Βάσει της έκθεσης αυτής, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή κοινοποιεί την απόφασή της στον ασφαλισμένο ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, επισυνάπτοντας τα συμπεράσματα της ιατρικής επιτροπής. Ο ασφαλισμένος και οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα δύνανται να ζητήσουν να σταλεί η πλήρης έκθεση της επιτροπής στον ιατρό της επιλογής τους ή να διαβιβαστεί στους ιδίους.

74. Τα έξοδα των εργασιών της ιατρικής επιτροπής καταβάλλονται από το όργανο στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος.

Εντούτοις, σε περίπτωση που η γνώμη της ιατρικής επιτροπής είναι σύμφωνη με το σχέδιο απόφασης της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα είναι υποχρεωμένοι να καταβάλουν την αμοιβή και τα παρεπόμενα έξοδα του ιατρού που επέλεξαν, καθώς και το ήμισυ της αμοιβής και των παρεπόμενων εξόδων του τρίτου ιατρού, ενώ το υπόλοιπο μέρος καταβάλλεται από το όργανο.

75. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και με απόφαση της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής η οποία λαμβάνεται μετά από γνωμοδότηση του ιατρού που η ίδια έχει ορίσει, είναι δυνατό να καταβληθούν από το όργανο όλα τα έξοδα που αναφέρονται στα προηγούμενα εδάφια.

Άρθρο 23 Γνωμοδότηση άλλου ιατρού

76. Σε περιπτώσεις διαφορετικές από τις περιπτώσεις που μνημονεύονται στο άρθρο 18, όταν πρέπει να ληφθεί απόφαση έπειτα από γνωμοδότηση του ιατρού που έχει ορισθεί από την αρμόδια για τους διορισμούς αρχή, η εν λόγω αρχή, προτού λάβει την απόφαση, κοινοποιεί σχέδιο της απόφασης στον ασφαλισμένο ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα, επισυνάπτοντας τα συμπεράσματα του ιατρού. Ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα δύνανται, εντός τριάντα ημερών, να ζητήσουν γνωμοδότηση κάποιου άλλου ιατρού, που επιλέγεται με κοινή συμφωνία από τον ιατρό που έχει η ορίσει η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή και από τον ιατρό που έχει ορίσει ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα. Εάν, κατά την εκπνοή της ανωτέρω προθεσμίας, δεν έχει υποβληθεί αίτηση για γνωμοδότηση άλλου ιατρού, η αρμόδια για τους διορισμούς αρχή λαμβάνει απόφαση ίδια με το κοινοποιηθέν σχέδιο.

Η γνώμη που εκδίδει ο ιατρός για τον οποίον γίνεται λόγος στο πρώτο εδάφιο διαβιβάζεται από την αρχή στον ασφαλισμένο ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα.

77. Τα έξοδα γνωμοδότησης του ιατρού που επιλέγεται με κοινή συμφωνία καταβάλλονται από το όργανο στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος.

Εντούτοις, σε περίπτωση που η γνώμη του εν λόγω ιατρού είναι σύμφωνη με το σχέδιο απόφασης της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής, ο ασφαλισμένος ή οι εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα καταβάλλουν την αμοιβή και τα παρεπόμενα έξοδα που έχουν προκύψει από τη γνωμοδότηση.

Άρθρο 24 Ιατρικό απόρρητο

Το προσωπικό που ασχολείται με την εφαρμογή της παρούσας ρύθμισης υποχρεούται σε τήρηση του ιατρικού απορρήτου όσον αφορά τα δικαιολογητικά ή/και τα έξοδα που περιέρχονται σε γνώση του κατά την άσκηση των σχετικών καθηκόντων.

Το προσωπικό αυτό εξακολουθεί να υπόκειται στην υποχρέωση τήρησης του ιατρικού απορρήτου και μετά την τυχόν παύση της άσκησης καθηκόντων σχετικών με την εφαρμογή της παρούσας ρύθμισης.

Άρθρο 25 Αυτοτέλεια σε σχέση με το άρθρο 73

Η αναγνώριση ολικής ή μερικής μόνιμης αναπηρίας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 73 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και της παρούσας ρύθμισης δεν προδικάζει επουδενί την εφαρμογή του άρθρου 78 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και αντιστρόφως.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΠΑΡΟΧΩΝ

Άρθρο 26 Εκκαθάριση των δικαιωμάτων

Η εκκαθάριση των δικαιωμάτων που ενδεχομένως απορρέουν από την παρούσα ρύθμιση υπέρ ασφαλισμένου ο οποίος έχει υποστεί ατύχημα ή επαγγελματική ασθένεια ή υπέρ των εξ αυτού ελκόντων δικαιώματα είναι έργο του οργάνου στο οποίο υπαγόταν ο ασφαλισμένος κατά τον χρόνο επέλευσης του ατυχήματος ή της επαγγελματικής ασθένειας. Αναλυτικός λογαριασμός για την εκκαθάριση αυτή κοινοποιείται στον ασφαλισμένο ή στους εξ αυτού έλκοντες δικαιώματα και στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που είναι επιφορτισμένη με την εξασφάλιση της καταβολής των παροχών τις οποίες προβλέπει η παρούσα ρύθμιση.

Άρθρο 27 Καταβολή των παροχών

Τα χρηματικά ποσά που αναφέρονται στα άρθρα 10 και 11, καθώς και η ετήσια πρόσοδος που προβλέπεται στο άρθρο 12 καταβάλλονται σε ευρώ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΕΝΔΙΚΑ ΜΕΣΑ

Άρθρο 28 Προσφυγή

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή της παρούσας ρύθμισης μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ένστασης του ασφαλισμένου ή των εξ αυτού ελκόντων δικαιώματα ενώπιον της αρμόδιας για τους διορισμούς αρχής του οργάνου στο οποίο υπάγεται ο ασφαλισμένος, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 90 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης, καθώς και προσφυγής από μέρους των ίδιων προσώπων ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υπό τους όρους που προβλέπονται στις συνθήκες περί ιδρύσεως των Κοινοτήτων και στο άρθρο 91 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 29 Τακτικές διαβουλεύσεις

Η εφαρμογή της παρούσας ρύθμισης αποτελεί αντικείμενο τακτικών διαβουλεύσεων στο πλαίσιο της επιτροπής του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Άρθρο 30 Κατάργηση

Η κοινή ρύθμιση σχετικά με την ασφάλιση έναντι των κινδύνων ατυχήματος και επαγγελματικής νόσου των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως τροποποιήθηκε τελευταία στις 18 Ιουλίου 1997, καταργείται.

Παρόλα αυτά, η ανωτέρω ρύθμιση παραμένει εφαρμοστέα για κάθε σχέδιο απόφασης το οποίο θεσπίζεται δυνάμει του άρθρου 20 παράγραφος 1 προ της 1ης XXX 2004, εκτός από τις περιπτώσεις εκ νέου ανοίγματος υπόθεσης κατ’ εφαρμογή του άρθρου 21.

Άρθρο 31 Έναρξη ισχύος

Η παρούσα ρύθμιση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται του μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου ο πρόεδρος του Δικαστηρίου θα διαπιστώσει την επίτευξη της κοινής συμφωνίας των θεσμικών οργάνων για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 73 παράγραφος 1 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης.

Η παρούσα ρύθμιση εφαρμόζεται από την ίδια ημερομηνία.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ A

Οδηγός - ευρωπαϊκή κλίμακα αξιολόγησης για τις προσβολές της σωματικής και ψυχικής

ακεραιότητας

25 ΜΑΪΟΥ 2003

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

78. Νευρικό σύστημα _______________________________________________________

Νευρολογία

Ψυχιατρική

Αισθητικοκινητικά ελλείμματα

79. Αισθητήρια όργανα και στοματολογία_________________________________________

Οφθαλμολογία

ΩΡΛ

Στοματολογία _________________________________________________

80. Οστεοαρθρικό σύστημα____________________________________________________

Άνω μέλη _______________________________________________________________

Κάτω μέλη ______________________________________________________________

Σπονδυλική στήλη _________________________________________________________

Λεκάνη__________________________________________________________________

81. Καρδιοαναπνευστικό σύστημα_______________________________________________

Καρδιά _________________________________________________________________

Αναπνευστικό σύστημα ______________________________________________________

82. Αγγειακό σύστημα_________________________________________________________

Αρτηρίες ________________________________________________________________

Φλέβες __________________________________________________________________

Λεμφικό σύστημα __________________________________________________________

Σπλήνας _________________________________________________________________

83. Πεπτικό σύστημα _________________________________________________________

Ηπατο-γαστρεντερολογία ____________________________________________________

84. Ουροποιητικό σύστημα _____________________________________________________

85. Αναπαραγωγικό σύστημα ___________________________________________________

86. Σύστημα ενδοκρινών αδένων_________________________________________________

87. Καλυπτήριο σύστημα_______________________________________________________

Εν τω βάθει εγκαύματα ή παθολογικές ουλοποιήσεις ________________________________

I. ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ |

I – ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

Στις περιπτώσεις όπου η κλίμακα προβλέπει μόνο το πλήρες έλλειμμα, τα μερικά κατάλοιπα πρέπει να αξιολογούνται σε συνάρτηση με την παρατηρούμενη ανεπάρκεια και με συνεκτίμηση του ποσοστού πλήρους απώλειας.

ΝΕΥΡΟΛΟΓΙΑ

α) Κινητικά και αισθητικοκινητικά κατάλοιπα

Ολική τετραπληγία ανάλογα με το επίπεδο Α2- Α6 κάτω από το Α6 | 95% 85% |

Ολική ημιπληγία με αφασία χωρίς αφασία | 90% 75% |

Ολική παραπληγία ανάλογα με το επίπεδο | 70 έως 75% |

Πλήρης προσβολή της ιππουρίδας του νωτιαίου μυελού, ανάλογα με το επίπεδο | 25 έως 50% |

β) Γνωστικές διαταραχές

- Η ανάλυση των ελλειμματικών νευροψυχολογικών συνδρόμων πρέπει να βασίζεται σε συγκεκριμένη σημειολογία. Το λεγόμενο σύνδρομο του μετωπιαίου λοβού αντιστοιχεί στην πραγματικότητα σε σύνολα παθολογικών συμπτωμάτων που είναι πλέον καλά καθορισμένα, των οποίων τα σχετικά ελλείμματα, λιγότερο ή περισσότερο σημαντικά, δημιουργούν ιδιαίτερα πολύμορφους πίνακες.

Ως εκ τούτου, η αξιολόγηση του ποσοστού ανικανότητας πρέπει να βασίζεται υποχρεωτικά σε εξειδικευμένους και συγκεκριμένους ιατρικούς απολογισμούς που συσχετίζουν τα δεδομένα των κλινικών και παρακλινικών εξετάσεων.

Πραγματικό σύνδρομο του μετωπιαίου λοβού

Πολύ σοβαρή μορφή με απραξία, με σοβαρά προβλήματα ένταξης στο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον | 60 έως 85% |

Σοβαρή μορφή με αλλοίωση της ενστικτώδους συμπεριφοράς, απώλεια πρωτοβουλίας, διαταραχές στη διάθεση, αβέβαιη ένταξη στο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον | 35 έως 60% |

Μέτριου βαθμού μορφή με σχετικό βραδυψυχισμό, δυσκολία απομνημόνευσης, διαταραχές στη διάθεση και αντίκτυπο στην ένταξη στο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον | 20 έως 35% |

Ήπιου βαθμού μορφή με διάσπαση προσοχής, βραδύτητα, δυσκολίες στην απομνημόνευση και στη χάραξη πολύπλοκων στρατηγικών. Λιγότερα ή καθόλου προβλήματα ένταξης στο κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον. | 10 έως 20% |

2) Διαταραχές στην επικοινωνία

Πολύ σοβαρή αφασία με δυσκολίες στην κατασκευαστική ικανότητα του λόγου (jargonaphasy), αλεξία, προβλήματα κατανόησης | 70% |

Ήπιου βαθμού μορφή: κατονομαστικές δυσκολίες και δυσκολίες στην επανάληψη, παραφασία. Η δυνατότητα κατανόησης διατηρείται | 10 έως 30% |

3) Διαταραχές μνήμης

Σύνδρομο Korsakoff πλήρες | 60% |

Συνοδές διαταραχές: συχνή απώλεια μνήμης, ενοχλητική στην καθημερινή ζωή, με ανάγκη για βοηθήματα μνήμης στην καθημερινή ζωή, εσφαλμένες αναγνωρίσεις, ενδεχομένως μυθοπλασίες, δυσκολίες στη μάθηση, προβλήματα στην ανάκληση μνήμης | 10 έως 60% |

Πλήρης ή μερική απώλεια των διδακτικών γνώσεων: Τα αντίστοιχα ποσοστά υπολογίζονται σύμφωνα με την κλίμακα για τις διαταραχές μνήμης. |

4) Ήπιες γνωστικές διαταραχές

Απουσία πραγματικού συνδρόμου του μετωπιαίου λοβού ή μεμονωμένης προσβολής μίας γνωστικής λειτουργίας, ορισμένοι, λιγότερο ή περισσότερο, σοβαροί τραυματισμοί στο κρανίο μπορεί να αφήσουν αντικειμενοποιήσιμους πόνους που δημιουργούν ένα σύνδρομο διαφορετικό από το μετα-διασειστικό σύνδρομο, συνδυάζοντας:

Διαλείπουσα προσοχή, επιβράδυνση της ροής σκέψεων, δυσκολίες απομνημόνευσης, τάση για πνευματική κόπωση, μη ανοχή στο θόρυβο, αστάθεια στη διάθεση, τα συμπτώματα εμμένουν για πάνω από δύο χρόνια | 5 έως 10% |

5) Άνοια

Δεν έχει αποδειχθεί η ύπαρξη μετατραυματικής άνοιας. Οι λεγόμενες άνοιες «τύπου Alzheimer» και οι γεροντικές άνοιες δεν είναι ποτέ μετατραυματικές.

γ) Μεικτά γνωστικά και αισθητικοκινητικά ελλείμματα

Αυτά τα μεικτά ελλείμματα είναι κατάλοιπα σοβαρών τραυματισμών στο κρανίο. Συνήθως σχετίζονται με μετωπιαίες δυσλειτουργίες γνωστικών ελλειμμάτων, διαταραχές συμπεριφοράς, πυραμιδικά ή/και παρεγκεφαλιδικά σύνδρομα, αισθητηριακές διαταραχές (ημιανοψία, παράλυση κοινού κινητικού νεύρου…) που αντιστοιχούν σε βλάβες ορατές μέσω των μεθόδων απεικόνισης.

Αυτοί οι συνδυασμοί δημιουργούν διαφορετικούς κλινικούς πίνακες για κάθε άτομο, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να προτείνουμε συγκεκριμένα ποσοστά δεδομένου ότι πρόκειται για πλήρως εξατομικευμένα κατάλοιπα. Τα εν λόγω ελλείμματα θα αποτελέσουν αντικείμενο συνολικής αξιολόγησης.

Ωστόσο, είναι δυνατόν να αναγνωρίσουμε, στο πλαίσιο της ιατροδικαστικής αξιολόγησης, πολλά επίπεδα σοβαρότητας σε συνάρτηση με το συνολικό έλλειμμα.

Αδυναμία εκτέλεσης κάθε εκούσιας χρήσιμης δραστηριότητας, απώλεια κάθε αναγνωρίσιμης ικανότητας ανάπτυξης σχέσεων | 100% |

Μείζονα αισθητικοκινητικά ελλείμματα που περιορίζουν σημαντικά την αυτονομία, και συνδέονται με γνωστικά ελλείμματα ασύμβατα με μία αξιοπρεπή σχεσιακή ζωή | 85 έως 95% |

Μείζονα γνωστικά ελλείμματα που περιλαμβάνουν κατά κύριο λόγο την αποδέσμευση και σοβαρές διαταραχές στη συμπεριφορά που διακυβεύουν κάθε μορφής κοινωνικοποίηση, με αισθητικοκινητικά ελλείμματα συμβατά με κάποιου βαθμού αυτονομία για την επιτέλεση των βασικών καθημερινών δραστηριοτήτων | 60 έως 85% |

Γνωστικά ελλείμματα που συνδέονται με μόνιμη διαταραχή της προσοχής και της μνήμης, με σχετική ή πλήρη απώλεια πρωτοβουλιών ή/και αυτοκριτικής, με αδυναμία διαχείρισης πολύπλοκων καταστάσεων, με προφανή, αλλά συμβατά με κάποιου βαθμού αυτονομία για την επιτέλεση των καθημερινών δραστηριοτήτων, αισθητικοκινητικά ελλείμματα | 40 έως 60% |

Γνωστικά ελλείμματα που συνδυάζουν εμφανή επιβράδυνση της ροής σκέψεων, προφανή απώλεια μνήμης, δυσκολία στη χάραξη πολύπλοκων στρατηγικών με ήπια αισθητικοκινητικά ελλείμματα | 20 έως 40% |

δ) Επιληψία

Δεν μπορούμε να προτείνουμε ποσοστό ανικανότητας χωρίς να έχουμε απόδειξη της πραγματικότητας των κρανιοεγκεφαλικών κακώσεων και της πραγματικότητας των κρίσεων, ούτε πριν από την απαραίτητη υποχώρηση με αποτέλεσμα τη σταθεροποίηση της αυτόματης εξέλιξης των διαταραχών και την προσαρμογή στη θεραπεία .

1) Επιληπτικές κρίσεις με διαταραχές συνείδησης

(Γενικευμένες και σύνθετες μερικές επιληπτικές κρίσεις)

Μη ελεγχόμενη επιληψία παρά την προσαρμοσμένη και συνεχή θεραπευτική αγωγή με σχεδόν καθημερινές τεκμηριωμένες κρίσεις | 35 έως 70% |

Δύσκολα ελεγχόμενη επιληψία, με συχνές κρίσεις (αρκετές το μήνα), και δευτερογενείς επιπτώσεις των θεραπειών | 15 έως 35% |

Καλά ελεγχόμενη επιληψία χάρη σε μία αρκετά ανεκτή θεραπεία | 10 έως 15% |

Επιληπτικές κρίσεις χωρίς διαταραχές συνείδησης

Απλές μερικές επιληπτικές κρίσεις δεόντως τεκμηριωμένες σύμφωνα με τον τύπο και τη συχνότητα των κρίσεων και σύμφωνα με τις δευτερογενείς επιπτώσεις των θεραπειών | 10 έως 30% |

Οι μεμονωμένες ανωμαλίες του ΗΕΓ, απουσία τεκμηριωμένων κρίσεων, δεν επιτρέπουν τη διάγνωση της μετατραυματικής επιληψίας

ε) Μετα-διασειστικό σύνδρομο

Μη αντικειμενικοί πόνοι έπειτα από τεκμηριωμένη απώλεια μνήμης | 2% |

στ) Περιφερικοί νευροπαθητικοί πόνοι:

Πρόκειται για πόνους που συνδέονται με βλάβες του περιφερικού νευρικού συστήματος, οι οποίες δεν σχετίζονται με τραυματικά ερεθίσματα και μπορεί να εκδηλωθούν με πολλές κλινικές μορφές:

επώδυνη αναισθησία, οξείες εκφορτίσεις, υπερπάθειες (πόνος του κολοβώματος τύπου μέλος φάντασμα ή νευραλγίες τριδύμου, για παράδειγμα)

Πρόκειται για «εξαιρετικούς πόνους» που δεν ανήκουν στη συνηθισμένη εικόνα καταλοίπων και επομένως δεν περιλαμβάνονται στο ποσοστό της AIPP. Αποτελούν συμπληρωματική βλάβη.

Ωστόσο, φαίνεται δικαιολογημένο να αξιολογούνται με αύξηση του ποσοστού της AIPP της σχετικής διαταραχής από 5 σε 10%

***

ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ

(Με αναφορά στις ταξινομήσεις CIM X και DSM IV)

α) Εμμένουσες διαταραχές διάθεσης

Οι μετατραυματικές σωματικές βλάβες που χρήζουν πολύπλοκης και μακρόχρονης θεραπείας και προκαλούν σοβαρά κατάλοιπα, μπορεί να οδηγήσουν σε μία μόνιμη οδυνηρή ψυχική κατάσταση που συνίσταται σε εμμένουσες διαταραχές διάθεσης ( κατάθλιψη ) :

Συχνή ιατρική παρακολούθηση από ειδικό, μείζονες θεραπευτικοί περιορισμοί με ή χωρίς νοσηλεία | 10 έως 20% |

Τακτική ιατρική παρακολούθηση από ειδικό με σποραδική ειδική θεραπεία | 3 έως 10% |

Χρήζει ασυνεχούς ιατρικής παρακολούθησης με διαλείπουσα θεραπεία | Έως 3% |

β) Τραυματικές νευρώσεις (Μετατραυματική στρεσική κατάσταση, φοβική νεύρωση)

Ακολουθούν ψυχικές διαταραχές που προκαλούνται από την αιφνίδια, απρόβλεπτη και απότομη εκδήλωση ενός τραυματικού γεγονότος που ξεπερνά τις ικανότητες άμυνας του ατόμου.

Ο στρεσικός παράγοντας πρέπει να είναι έντονος ή/και παρατεταμένος.

Το γεγονός πρέπει να έχει καταχωρηθεί στη μνήμη.

Η συμπτωματολογία περιλαμβάνει αγχώδεις διαταραχές φοβικού τύπου, συμπεριφορές αποφυγής, σύνδρομο επανάληψης και διαταραχές χαρακτήρα. Εάν η κατάσταση αντιμετωπιστεί έγκαιρα, η αξιολόγηση δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μόνο έπειτα από δύο περίπου χρόνια εξέλιξης.

Σοβαρό φοβικό σύνδρομο | 12 έως 20% |

Φοβικό άγχος με κρίσεις πανικού, με συμπεριφορές αποφυγής και σύνδρομο επανάληψης | 8 έως 12% |

Αγχώδεις φοβικές εκδηλώσεις με συμπεριφορές αποφυγής και σύνδρομο επανάληψης | 3 έως 8% |

Ήπιες αγχώδεις φοβικές εκδηλώσεις | Έως 3% |

β) Ψυχωσικές διαταραχές

Δεν αναλύονται στην παρούσα κλίμακα, διότι έχει αποδειχθεί ότι σπανίως συνδέονται με τραυματισμούς.

***

Γ) ΑΙΣΘΗΤΙΚΟΚΙΝΗΤΙΚΑ ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΑ

Η προσβολή του νευρικού συστήματος επιφέρει παράλυση (πλήρη βλάβη) ή πάρεση. Αυτή πρέπει να αξιολογείται σύμφωνα με τις κλινικές και τις τεχνικές αντικειμενικές συνέπειες

α) Πρόσωπο

Παράλυση του τρίδυμου νεύρου ετερόπλευρη αμφοτερόπλευρη | 15% 30% |

Παράλυση του προσωπικού νεύρου ετερόπλευρη αμφοτερόπλευρη | 20% 45% |

Παράλυση του γλωσσοφαρυγγικού νεύρου ετερόπλευρη | 8% |

Παράλυση του υπογλώσσιου νεύρου ετερόπλευρη | 10% |

- β) Άνω μέλη

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Ολική παράλυση (ολική βλάβη του βραχιόνιου πλέγματος) | 65% | 60% |

Παράλυση μέσου - ωλένιου | 45% | 40% |

Παράλυση του κερκιδικού νεύρου πάνω από τον τρικέφαλο κλάδο κάτω από τον τρικέφαλο κλάδο | 40% 30% | 35% 25% |

Παράλυση του μέσου νεύρου στο βραχίονα στον καρπό | 35% 25% | 30% 20% |

Παράλυση του ωλένιου νεύρου | 20% | 15% |

Παράλυση του μασχαλιαίου νεύρου | 15% | 12% |

Παράλυση του μυοδερματικού νεύρου | 10% | 8% |

Λαμβάνοντας υπόψη τις συνέπειές τους στα άνω μέλη,

οι ακόλουθες προσβολές εντάχθηκαν στο παρόν κεφάλαιο:

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Παράλυση του ραχιαίου νεύρου | 12% | 10% |

Παράλυση του μακρού θωρακικού νεύρου | 5% | 4% |

γ) Κάτω μέλη

Ολική παράλυση του ισχιακού νεύρου (ολική βλάβη) άνω ενδονεύρια μορφή (με παράλυση των γλουτιαίων) κάτω ενδονεύρια μορφή, κάτω από το γόνατο | 45% 35% |

Παράλυση του μηριαίου νεύρου | 35% |

Παράλυση του περονιαίου νεύρου | 22% |

Παράλυση του κνημαίου νεύρου | 22% |

Παράλυση του θυροειδούς νεύρου | 5% |

- ***

II. ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΟΡΓΑΝΑ και ΣΤΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ |

II. ΑΙΣΘΗΤΗΡΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΚΑΙ ΣΤΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

1 - ΟΦΘΑΛΜΟΛΟΓΙΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

A) ΟΠΤΙΚΗ ΟΞΥΤΗΤΑ

α ) Ολική απώλεια όρασης

Απώλεια όρασης και από τους δύο οφθαλμούς (τύφλωση) | 85% |

Απώλεια όρασης από τον ένα οφθαλμό | 25% |

β) Απώλεια της οπτικής οξύτητας των δύο οφθαλμών, της κοντινής και της μακρινής όρασης

Τεταρτοκυκλική ημιανοψία ανάλογα με τον τύπο | έως 30% |

Κεντρικό σκότωμα αμφοτερόπλευρο ετερόπλευρο | έως 70% έως 20% |

Περικεντρικά ή παρακεντρικά σκοτώματα ανάλογα με τον ετερόπλευρο ή αμφοτερόπλευρο χαρακτήρα του σκοτώματος, με διατήρηση της οπτικής οξύτητας | έως 15% |

- Γ) ΟΦΘΑΛΜΙΚΗ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑ

Διπλωπία ανάλογα με τις θέσεις του βλέμματος, το μόνιμο ή μη χαρακτήρα, την ανάγκη μόνιμου κλεισίματος ενός οφθαλμού | έως 25% |

Παράλυση της κινητικότητας των οφθαλμικών μυών ανάλογα με τον τύπο | έως 15% |

Ενδογενής κινητικότητα ανάλογα με τον τύπο (το πολύ μέχρι πλήρη ανιριδία) | έως 10% |

Ετεροφορία( ολική παράλυση της σύγκλισης | 5% |

- Δ) ΚΡΥΣΤΑΛΛΟΕΙΔΗΣ ΦΑΚΟΣ

Απώλεια (αφακία) που διορθώνεται με εξωτερικό οπτικό βοήθημα αμφοτερόπλευρη ετερόπλευρη Εδώ πρέπει να προσθέσουμε το ποσοστό που αντιστοιχεί στην απώλεια οπτικής οξύτητας που διορθώνεται, χωρίς να υπερβαίνουμε το 25% για ετερόπλευρη βλάβη και το 85% σε περίπτωση αμφοτερόπλευρης προσβολής. Απώλεια που διορθώνεται με την εμφύτευση κρυσταλλοειδούς φακού (ψευδοφακία): επιπλέον 5% ανά ψευδοφακικό οφθαλμό στο ποσοστό που αντιστοιχεί στην απώλεια της οπτικής οξύτητας | 20% 10% |

- Ε) ΕΞΑΡΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΟΦΘΑΛΜΟΥ

Ανάλογα με την προσβολή, η πιο σοβαρή είναι η πτώση βλεφάρου με περιορισμό του πεδίου και η αμφοτερόπλευρη ξηροφθαλμία | έως 10% |

***

2 - ΩΡΛ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

A) ΑΚΟΗ

α) Ακουστική οξύτητα

1) Ολική κώφωση

Αμφοτερόπλευρη | 60% |

Ετερόπλευρη | 14% |

2) Μερική κώφωση

Η αξιολόγηση πραγματοποιείται σε δύο στάδια:

- Μέση απώλεια της ακουστικής οξύτητας

Η αξιολόγηση πραγματοποιείται σε σχέση με το τονικό έλλειμμα όσον αφορά τη διάδοση του ήχου στον αέρα η οποία υπολογίζεται σε ντεσιμπέλ στα 500, 1000, 2000 και 4000 hertz και τη χρήση των συντελεστών στάθμισης 2, 4, 3 και 1 αντιστοίχως.

Το άθροισμα διαιρείται δια 10. Συμβουλευτείτε τον ακόλουθο πίνακα.

Μέση απώλεια ακουστικής οξύτητας σε dB | 0 - 19 | 20 - 29 | 30 -39 | 40 - 49 | 50 - 59 | 60 - 69 | 70 - 79 | 80 και + |

0 - 19 | 0 | 2 | 4 | 6 | 8 | 10 | 12 | 14 |

20 - 29 | 2 | 4 | 6 | 8 | 10 | 12 | 14 | 18 |

30 - 39 | 4 | 6 | 8 | 10 | 12 | 15 | 20 | 25 |

40 - 49 | 6 | 8 | 10 | 12 | 15 | 20 | 25 | 30 |

50 - 59 | 8 | 10 | 12 | 15 | 20 | 25 | 30 | 35 |

60 - 69 | 10 | 12 | 15 | 20 | 25 | 30 | 40 | 45 |

70 - 79 | 12 | 14 | 20 | 25 | 30 | 40 | 50 | 55 |

80 και + | 14 | 18 | 25 | 30 | 35 | 45 | 55 | 60 |

- Ακουστικές παραμορφώσεις

Η αξιολόγηση πρέπει να πραγματοποιείται με αντιπαραβολή αυτού του μεικτού ποσοστού με τα αποτελέσματα της φωνικής ακουομετρίας, προκειμένου να αξιολογούνται οι ενδεχόμενες ακουστικές παραμορφώσεις (σε ατομικό επίπεδο) που επιδεινώνουν τη λειτουργική ενόχληση.

Ο ακόλουθος πίνακας προτείνει τα ποσοστά αύξησης που μπορούν ενδεχομένως να αναλυθούν σε σχέση με τα αποτελέσματα της τονικής ακουομετρίας για το κατώφλι ακοής::

% διάκριση | 100% | 90% | 80% | 70% | 60% | ( 50% |

100% | 0 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |

90% | 0 | 0 | 1 | 2 | 3 | 4 |

80% | 1 | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 |

70% | 2 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 |

60% | 3 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |

( 5 % | 4 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |

Σε περίπτωση πρόθεσης , η βελτίωση προσδιορίζεται με τη σύγκριση των ακουστικών καμπυλών χωρίς και με πρόθεση( ως εκ τούτου μπορεί να μειωθεί το ποσοστό, το οποίο όμως πρέπει να συνεκτιμά την ενόχληση που οφείλεται στην πρόθεση, ιδιαίτερα σε θορυβώδες περιβάλλον .

β) Μεμονωμένες εμβοές

Εάν διαπιστωθεί ότι οφείλονται σε τραυματισμό | έως 3% |

B) ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ

Αμφοτερόπλευρη προσβολή της αίθουσας του έσω ωτός, με αντικειμενική καταστροφή της σύστασης, ανάλογα με τη σοβαρότητα της προσβολής | 10 έως 25% |

Ετερόπλευρη προσβολή της αίθουσας του έσω ωτός | 4 έως 10% |

Ελαφρείς παροξυσμικοί ίλιγγοι | έως 4% |

Γ) ΕΞΑΕΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΡΙΝΟΣ

Απόφραξη μη προσβάσιμη στη θεραπευτική αγωγή αμφοτερόπλευρη ετερόπλευρη | έως 8% έως 3% |

- Δ) ΟΣΦΡΗΣΗ

συμπεριλαμβανομένης της αλλοίωσης της γευστικής αντίληψης

Ανοσμία | 8% |

Υποσμία | Έως 3% |

E) ΦΩΝΗΣΗ

Αφωνία | 30% |

Μεμονωμένη δυσφωνία | έως 10% |

***

3 - ΣΤΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

Σε περίπτωση κινητών προθέσεων μείωση κατά 1/2 ( σε περίπτωση σταθερών προθέσεων, μείωση κατά ¾.

Η τοποθέτηση εμφυτεύματος καταργεί την AIPP.

Πλήρης οδοντοστοιχία που δεν επιδέχεται πρόθεση και αποκατάσταση με συνεκτίμηση του αντίκτυπου στη γενική κατάσταση | 28% |

Απώλεια ενός δοντιού που δεν επιδέχεται πρόθεση κοπτήρα ή κυνόδοντα προγομφίου ή γομφίου | 1% 1,5% |

Δυσλειτουργίες της γνάθου περιορισμός του στοματικού ανοίγματος ίσος ή κατώτερος των 10 mm περιορισμός του στοματικού ανοίγματος μεταξύ 10 mm και 30 mm | 25 έως 28% 5 έως 25% |

Μετατραυματικές ανωμαλίες της μέγιστης σύγκλισης, ανάλογα με τον αντίκτυπο στη μασητική ικανότητα | 2 έως 10% |

Ακρωτηριασμός του κινητού μέρους της γλώσσας, με συνεκτίμηση του αντίκτυπου στην ομιλία, στη μάσηση και στην κατάποση, ανάλογα με τη σοβαρότητα των διαταραχών. | 3 έως 30% |

***

III. ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ |

III - ΟΣΤΕΟΑΡΘΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

Ανεξάρτητα από το εάν πρόκειται για άρθρωση ή για το ίδιο το μέλος, το συνολικό ποσοστό δεν προκύπτει από το άθροισμα των επιμέρους ποσοστών αλλά είναι απόρροια της συνέργιάς τους και το άθροισμα των ποσοστών που αντιστοιχούν στην αγκύλωση σε καλή θέση όλων των αρθρώσεων του μέλους δεν μπορεί να υπερβαίνει την ολική ανατομική ή λειτουργική του απώλεια.

Τα ποσοστά που δικαιολογούνται από πολύ σοβαρές δυσκαμψίες που δεν λαμβάνονται υπόψη με συστηματικό τρόπο πρέπει να βασίζονται στο ποσοστό της αγκύλωσης της εμπλεκόμενης άρθρωσης.

Όσον αφορά τις ενδοπροθέσεις των μεγάλων αρθρώσεων, πρέπει να παραδεχθούμε ότι καμία δεν αποκαθιστά την ιδιοδεκτική αισθητικότητα και ότι όλες συνοδεύονται από ορισμένους περιορισμούς στη ζωή του ασθενούς. Ως εκ τούτου, η ύπαρξη ενδοπρόθεσης δικαιολογεί ένα θεωρητικό ποσοστό 5%.

Όταν το επιδιωκόμενο λειτουργικό αποτέλεσμα δεν είναι ικανοποιητικό, αυτές οι θεωρητικές δυσκολίες της ενδοπρόθεσης καλύπτονται αυτομάτως από τις δυσκολίες που συνδέονται με τη λειτουργική ανεπάρκεια, και αυτό το συμπληρωματικό ποσοστό δεν δικαιολογείται.

A) ΑΝΩ ΜΕΛΗ

(εκτός από το χέρι και τα δάκτυλα)

α) Ακρωτηριασμοί

Συνήθως, οι προθετικές δυνατότητες στα άνω μέλη δεν αποκαθιστούν την πραγματική λειτουργική ικανότητα του ασθενούς, διότι η ευαισθησία δεν επανέρχεται. Στις περιπτώσεις όπου παρατηρείται βελτίωση, ο πραγματογνώμονας συνεκτιμά τη βελτίωση in concreto προκειμένου να μειώσει σε λογικά πλαίσια το κατωτέρω προτεινόμενο ποσοστό.

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Ολικός ακρωτηριασμός του άνω μέλους | 65% | 60% |

Ακρωτηριασμός του βραχίονα (κινητός ώμος) | 60% | 55% |

Ακρωτηριασμός του αντιβραχίου | 50% | 45% |

β) Αγκυλώσεις και δυσκαμψίες

1) Ώμος

Η άρθρωση του ώμου εκτελεί 6 καθαρές κινήσεις, οι οποίες συνδυάζονται προκειμένου να διασφαλίσουν τη λειτουργία της. Καθεμία από τις εν λόγω κινήσεις έχει μία σχετική σημασία όσον αφορά τις δραστηριότητες της καθημερινής ζωής.

Οι 3 τρεις βασικές κινήσεις είναι η ανάσπαση, η απαγωγή και η έσω στροφή οι οποίες συνοδεύονται από την έξω στροφή, την κατάσπαση και την προσαγωγή. Η προσβολή της κατάσπασης και της προσαγωγής δικαιολογούν πολύ χαμηλά ποσοστά και για το λόγο αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται στον παρακάτω πίνακα. Συμβάλλουν στη στάθμιση του ποσοστού που υπολογίζεται για τους περιορισμούς των άλλων κινήσεων.

- Αγκύλωση

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Αρθροδεσία ή αγκύλωση σε λειτουργική θέση σταθερή ωμοπλάτη κινητή ωμοπλάτη | 30% 25% | 25% 20% |

- Δυσκαμψίες

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Περιορισμός της ανάσπασης και της απαγωγής στις 60° με ολική απουσία των στροφών οι άλλες κινήσεις είναι πλήρεις | 22% 18% | 20% 16% |

Περιορισμός της ανάσπασης και της απαγωγής στις 90° με ολική απουσία των στροφών οι άλλες κινήσεις είναι πλήρεις | 16% 10% | 14% 8% |

Περιορισμός της ανάσπασης και της απαγωγής στις 130° οι άλλες κινήσεις είναι πλήρεις | 3% | 2% |

Μεμονωμένη απώλεια της έσω στροφής | 6% | 5% |

Μεμονωμένη απώλεια της έξω στροφής | 3% | 2% |

2) Αγκώνας

Μόνο η κινητικότητα μεταξύ 20 και 120 μοιρών κάμψης έχει πρακτική χρησιμότητα. Οι κινήσεις εκτός αυτού του ωφέλιμου εύρους έχουν ελάχιστες επιπτώσεις στην καθημερινή ζωή.

Τα κατωτέρω ποσοστά αφορούν επομένως αποκλειστικά τους περιορισμούς σε αυτό το εύρος κινητικότητας.

Ο πραγματογνώμονας θα λαμβάνει υπόψη την ανεπάρκεια έκτασης και κάμψης, δεδομένου ότι τα σχετικά ποσοστά ενσωματώνονται υποχρεωτικά αλλά δεν αθροίζονται. Ενδεχομένως προστίθεται το ποσοστό ανεπάρκειας πρηνισμού και υπτιασμού.

- Αγκυλώσεις

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Αρθροδεσία ή αγκύλωση σε λειτουργική θέση διατήρηση πρηνισμού και υπτιασμού απώλεια πρηνισμού και υπτιασμού | 24% 34% | 20% 30% |

- Δυσκαμψίες

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Πλήρης κάμψη και έκταση περιορισμένη πάνω από τις 90° περιορισμένη στις 90° περιορισμένη στις 20° | 15% 12% 2% | 12% 10% 1% |

Πλήρης έκταση και κάμψη έως 120° έως 90° πάνω από | 2% 12% 15% | 1% 10% 12% |

3) Μεμονωμένη προσβολή πρηνισμού - υπτιασμού

- Αγκυλώσεις

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Αγκύλωση σε λειτουργική θέση | 10% | 8% |

- Δυσκαμψίες

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Δυσκαμψία όσον αφορά τον πρηνισμό | 0 έως 6% | 0 έως 5% |

Δυσκαμψία όσον αφορά τον υπτιασμό | 0 έως 4% | 0 έως 3% |

4) Καρπός

Το ωφέλιμο εύρος κινητικότητας κυμαίνεται από 0 έως 45 μοίρες για την κάμψη και από 0 έως 45 μοίρες για την έκταση. Οι κινήσεις εκτός του εν λόγω εύρους έχουν ελάχιστο αντίκτυπο στην καθημερινή ζωή. Το ίδιο ισχύει για την κερκιδική απόκλιση.

- Αγκυλώσεις

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Αρθροδεσία ή αγκύλωση σε λειτουργική θέση διατήρηση πρηνισμού και υπτιασμού απώλεια πρηνισμού και υπτιασμού | 10% 20% | 8% 16% |

- Δυσκαμψίες

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Δυσκαμψίες στο ωφέλιμο εύρος κινητικότητας ανεπάρκεια κάμψης ανεπάρκεια έκτασης | 0 έως 4% 0 έως 6% | 0 έως 3% 0 έως 5% |

Απώλεια της ωλένιας απόκλισης | 1,5% | 1% |

B ΧΕΡΙ

Η βασική λειτουργία του χεριού είναι η συλληπτική ικανότητα που καθορίζεται από την αποτελεσματική πραγματοποίηση των λήψεων και των λαβών. Αυτές προϋποθέτουν την επαρκή διατήρηση συγχρόνως του μήκους, της κινητικότητας και της ευαισθησίας των δακτύλων.

Ο πραγματογνώμονας πρέπει καταρχάς να προβαίνει σε αναλυτική εξέταση του χεριού.

Στη συνέχεια, πρέπει να εξακριβώνει εάν τα δεδομένα της εξέτασής του επαληθεύονται από τη δυνατότητα πραγματοποίησης των έξι βασικών λαβών και λήψεων (βλέπε σχήμα).

Τυχόν ασυμφωνία πρέπει να τύχει προσεκτικής μελέτης των αιτιών και ενδεχόμενης διόρθωσης του προβλεπόμενου δείκτη AIPP, ενώ ως απόλυτο όριο θεωρείται η απώλεια της αξίας των υπό εξέταση δακτύλων.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΛΑΒΕΣ ΚΑΙ ΛΗΨΕΙΣ

[pic] [pic] [pic]

Λαβή εργαλείου Λαβή μεταξύ αντίχειρα και Λαβή πλαγιο-δακτυλική

δακτύλου

μεταξύ πολφού ακροδακτύλων

[pic] [pic] [pic] Λαβή μεταξύ αντίχειρα Λήψη άγκιστρου Λήψη σφαίρας

και τριών δακτύλων

α) Ακρωτηριασμοί

1) Ολικός ακρωτηριασμός χεριού

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Ολικός ακρωτηριασμός χεριού | 50% | 45% |

2) Ακρωτηριασμός δακτύλων

Στο εν λόγω σχήμα:

- τα διάστικτα μέρη έχουν μηδενική αξία

- το ποσοστό που δίδεται σε κάθε τμήμα καλύπτει το σύνολο αυτού

- η μερική απώλεια ενός τμήματος υπολογίζεται ανάλογα με την ολική απώλεια

- τα προβλεπόμενα ποσοστά συνεκτιμούν τις ήπιες αισθητηριακές, αγγειακές και τροφικές διαταραχές που ο ιατρός γνωρίζει ότι συνοδεύουν συνήθως τον ακρωτηριασμό των δακτύλων

Προσεχώς σχήμα

- Ακρωτηριασμός του αντίχειρα (και του μετακαρπίου του ) ή των μακριών δακτύλων: βλ. σχήμα χεριού

- Ακρωτηριασμός ολόκληρου μακριού δακτύλου ή τμήματος αυτού : βλ. ποσοστά στο σχήμα.

- Ακρωτηριασμός πολλών μακριών δακτύλων (σύνθετες απώλειες ) : το απλό άθροισμα των ποσοστών που αντιστοιχούν σε ένα δάκτυλο δεν συνεκτιμά τη συνέργια μεταξύ των μακριών δακτύλων. Αυτή η συνέργια διαφέρει ανάλογα με τον αριθμό των εμπλεκόμενων δακτύλων:

- προσβολή 2 μακριών δακτύλων: αύξηση του απλού αθροίσματος κατά 45% του υπολογισθέντος ποσοστού

- προσβολή 3 μακριών δακτύλων: αύξηση του απλού αθροίσματος κατά 65% του υπολογισθέντος ποσοστού

- προσβολή 4 μακριών δακτύλων: αύξηση του απλού αθροίσματος κατά 45% του υπολογισθέντος ποσοστού

- Ακρωτηριασμός του αντίχειρα :

Επικρατόν | Επικρατόν |

απώλεια του μετακαρπίου + P1 + P2 | 26% | 22% |

απώλεια P1 + P2 | 21% | 18% |

απώλεια P2 | 12% | 10% |

- Ακρωτηριασμός του αντίχειρα και ενός ή περισσοτέρων μακριών δακτύλων: εδώ, ο όρος «αντίχειρας» αφορά αποκλειστικά τις αρθρώσεις P1 + P2 του δακτύλου.

Το απλό άθροισμα των αντίστοιχων ποσοστών του αντίχειρα και του συνόλου των μακριών δακτύλων που προσβάλλονται (το τελευταίο ποσοστό υπολογίζεται με συνεκτίμηση της διαδακτυλικής συνέργιας των μακριών δακτύλων) θα έδινε ένα πολύ υψηλό συνολικό ποσοστό. Ουσιαστικά, η αξία που αποδίδεται στον αντίχειρα στο σχήμα του χεριού έχει νόημα μόνο όταν συσχετίζεται με άθικτα μακριά δάκτυλα. Εάν δεν είναι πλέον άθικτα, η αξία του αντίχειρα όσον αφορά τη συνεργική του δράση μειώνεται.

Έτσι, στο ποσοστό που υπολογίζεται με βάση την απλή άθροιση (ποσοστό αντίχειρα + ποσοστό μακριών δακτύλων επαυξημένο για τη συνέργια) πρέπει να εφαρμοστεί συντελεστής μείωσης για :

- απώλεια που αφορά τον αντίχειρα και 1 δάκτυλο: 0% (πολύ μικρή υποτίμηση για να συνεκτιμηθεί στον υπολογισμό)

- απώλεια που αφορά τον αντίχειρα και 2 δάκτυλα: - 5%

- απώλεια που αφορά τον αντίχειρα και 3 δάκτυλα: - 10%

- απώλεια που αφορά τον αντίχειρα και 4 δάκτυλα: - 20%

Σε περίπτωση επιπλέον απώλειας του 1ου μετακαρπίου, το τελικό ποσοστό θα επηρεαστεί ελάχιστα: στην ουσία, το πρώτο μετακάρπιο από μόνο του έχει ελάχιστη αξία.

Όσον αφορά τα άλλα μετακάρπια, η επίδρασή τους στο συνολικό ποσοστό είναι περιορισμένη αλλά ποικίλλει, δεδομένου ο ακρωτηριασμός τους είναι, ανάλογα με την περίπτωση, επιθυμητός ή ελαφρά μειωτικός.

β) Αγκυλώσεις, αρθροδεσίες και δυσκαμψίες

Στις προσβολές που αφορούν πολλά δάκτυλα πρέπει να εφαρμοστούν οι προβλεπόμενοι συντελεστές αφενός για τη συνέργια των μακριών δακτύλων και αφετέρου για τις προσβολές που πλήττουν συγχρόνως τον αντίχειρα και ένα ή περισσότερα μακρύ(ιά) δάκτυλο(α): βλ. ανωτέρω.

1) Αγκυλώσεις

Συμβατικά, καλούμε A0 την τραπεζο-μετακαρπική άρθρωση του αντίχειρα( για όλα τα δάκτυλα: A1 σημαίνει μετακαρπιοφαλαγγική, A2 εγγύς μεσοφαλαγγική, A3 άπω μεσοφαλαγγική άρθρωση.

Για τα μακριά δάκτυλα, η λειτουργική θέση είναι μία κάμψη 20 έως 30°.

Για τον αντίχειρα, η λειτουργική θέση είναι μία απαγωγή και ανάσπαση της A0 και μία ελαφριά κάμψη των A1 και A2.

- Αγκύλωση του αντίχειρα σε λειτουργική θέση

Η αγκύλωση των A0, A1 και A2 δίνει ένα ποσοστό κάτω από το 75 % της αξίας του δακτύλου που επιλέγεται για τις αγκυλώσεις των μακριών δακτύλων, δεδομένου ότι λαμβάνεται υπόψη η ιδιαίτερη λειτουργία του αντίχειρα. Πράγματι, αυτή η αγκύλωση επιτρέπει κάποιου βαθμού αντίταξη.

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

A0 + A1 +A2 | 16% | 14% |

A0 | 8% | 7% |

A1 | 4% | 3,5% |

A2 | 4% | 3,5% |

A1 + A2 | 8% | 7% |

- Αγκύλωση όλων των αρθρώσεων ενός μακριού δακτύλου

Σε λειτουργική θέση: αντιστοιχεί στο 75 % της αξίας της απώλειας του δακτύλου δεδομένου ότι παραμένει η ευαισθησία και μία περιορισμένη δυνατότητα χρησιμοποίησης του δακτύλου

Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Δείκτης | 6% | 5% |

Μέσος | 6% | 5% |

Παράμεσος | 4% | 3% |

Μικρός δάκτυλος | 4,5% | 4% |

Σε μη ευνοϊκή θέση

μεγάλη κάμψη | Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Δείκτης | 8% | 7% |

Μέσος | 8% | 7% |

Παράμεσος | 5% | 4% |

Μικρός δάκτυλος | 6% | 5% |

μεγάλη έκταση | Επικρατόν | Μη επικρατόν |

Μέσος | 7% | 6% |

Δείκτης | 7% | 6% |

Παράμεσος | 4,5% | 3,5% |

Μικρός δάκτυλος | 5% | 4% |

- Αγκύλωση μίας ή δύο αρθρώσεων ενός μακριού δακτύλου

Ο πραγματογνώμονας θα προσφύγει στο ποσοστό ολικής αγκύλωσης του σχετικού δακτύλου που μειώνεται κατά 1/3 ή 2/3.

2) Δυσκαμψίες

Το ποσοστό που δίνεται στη δυσκαμψία είναι ανάλογο του ποσοστού που προβλέπεται για την αγκύλωση, με συνεκτίμηση του ωφέλιμου εύρους κινητικότητας κάθε άρθρωσης.

Το ωφέλιμο εύρος κινητικότητας είναι, για τα μακριά δάκτυλα:

- A1 και A2: δείκτης και μέσος: 20 έως 80°· παράμεσος και μικρός δάκτυλος: 30 έως 90°

- A3: 20 έως 70°

Το ωφέλιμο εύρος κινητικότητας για τις αρθρώσεις του αντίχειρα βρίσκεται γύρω από τη λειτουργική θέση τους.

γ) Διαταραχές της παλαμιαίας ευαισθησίας

Οι διαταραχές ευαισθησίας της ραχιαίας επιφάνειας του χεριού δεν έχουν λειτουργικό αντίκτυπο και επομένως δεν δικαιολογούν ποσοστό AIPP.

Τα προβλεπόμενα ποσοστά περιλαμβάνουν τις ελαφρές παραισθησίες και τις ήπιες τροφικές διαταραχές που ο ιατρός γνωρίζει ότι συνοδεύουν συνήθως το μικρό νεύρωμα που ακολουθεί την τομή ενός νεύρου.

Στις προσβολές που αφορούν πολλά δάκτυλα πρέπει να εφαρμόζονται οι προβλεπόμενοι συντελεστές αφενός για τη συνέργεια των μακριών δακτύλων αφετέρου για τις προσβολές που πλήττουν συγχρόνως τον αντίχειρα και ένα ή περισσότερα μακρύ(ιά) δάκτυλο(α): βλ. ανωτέρω.

1) Αναισθησία : το ποσοστό που δίδεται αντιστοιχεί στο 75% του ποσοστού που προβλέπεται για την ανατομική απώλεια ενός ή περισσότερων τμήματος (τμημάτων) του (των) εμπλεκόμενου (ων) δακτύλου (ων).

2) Υποαισθησία : το ποσοστό που δίδεται κυμαίνεται μεταξύ 50% και 75% του ποσοστού που προβλέπεται για την ανατομική απώλεια ενός ή περισσοτέρων τμήματος (τμημάτων) του (των) εμπλεκόμενου (ων) δακτύλου (ων), ανάλογα με τη σοβαρότητα και τη θέση της υποαισθησίας και του προσβεβλημένου δακτύλου (πραγματοποίηση των λαβών).

B) ΚΑΤΩ ΜΕΛΗ

.

α) Ακρωτηριασμοί

Εξάρθρωση του ισχίου ή ακρωτηριασμός ψηλά στο μηρό χωρίς δυνατότητα πρόθεσης | 65% |

Ετερόπλευρη εξάρθρωση του ισχίου ή ακρωτηριασμός ψηλά στο μηρό χωρίς στήριξη του ισχίου | 60% |

Ακρωτηριασμός του μηρού | 50% |

Εξάρθρωση γονάτου | 40% |

Ακρωτηριασμός της κνήμης | 30% |

Κνημοταρσικός ακρωτηριασμός | 25% |

Μέσο ή δια-μεταταρσικός ακρωτηριασμός | 20% |

Ακρωτηριασμός των 5 δακτύλων του ποδιού και του 1ου μεταταρσίου | 12% |

Ακρωτηριασμός του 1ου δακτύλου του ποδιού και του 1ου μεταταρσίου | 10% |

Ακρωτηριασμός των δύο φαλάγγων του 1ου δακτύλου του ποδιού | 6% |

Ένας ακρωτηριασμός στα κάτω μέλη, εκτός και αν εντοπίζεται στο επίπεδο του ποδιού, δεν επιτρέπει στον ασθενή ούτε το βάδισμα ούτε τη στάση. Τα προτεινόμενα ποσοστά αντιστοιχούν σε ένα άτομο που φέρει σωστή πρόθεση. Εάν η πρόθεση δεν είναι τόσο αποτελεσματική, ο πραγματογνώμονας θα υπολογίσει το ποσοστό σε συνάρτηση με την ανοχή της πρόθεσης και το αποτέλεσμά της. Το ποσοστό δεν μπορεί να υπερβαίνει αυτό του υπερκείμενου ακρωτηριασμού.

β) Αγκυλώσεις και δυσκαμψίες

1) Ισχίο

Κάμψη: 90° επιτρέπουν την επιτέλεση των περισσότερων καθημερινών δραστηριοτήτων( 70° επιτρέπουν το κάθισμα και το ανεβοκατέβασμα σκαλιών( 30° επιτρέπουν το βάδισμα.

Απαγωγή: 20° επιτρέπουν πρακτικά την επιτέλεση όλων των καθημερινών δραστηριοτήτων.

Προσαγωγή: έχει ελάχιστη πρακτική σημασία.

Έξω στροφή: μόνο οι 30 πρώτες μοίρες είναι χρήσιμες.

Έσω στροφή: 10° αρκούν για την επιτέλεση των περισσότερων καθημερινών δραστηριοτήτων.

Έκταση: 20° είναι χρήσιμες στο βάδισμα και στο ανεβοκατέβασμα σκαλιών.

Το άλγος είναι σημαντικός παράγοντας που καθορίζει τη χρησιμοποίηση του ισχίου στις καθημερινές δραστηριότητες (βάδισμα και στάση): τα προτεινόμενα ποσοστά συνεκτιμούν τον εν λόγω παράγοντα.

- Αγκύλωση

Ισχίο σε καλή θέση | 30% |

- Δυσκαμψίες

Αγκυλοποιητική δυσκαμψία με περιορισμό πολλών κινήσεων

με τα συνοδά συμπτώματά της (ακτινολογικά ευρήματα, μυϊκή ατροφία…), πρόκειται για μία κατάσταση πολύ πιο σοβαρή από μία απλή αγκύλωση | Έως 40% |

Θεωρώντας ότι οι άλλες κινήσεις είναι πλήρεις

Ολική απώλεια κάμψης | 17% |

Κάμψη περιορισμένη στις 30° περιορισμένη στις 70° περιορισμένη στις 90° | 13% 7% 4% |

Ολική απώλεια έκτασης | 2% |

Μη ανατάξιμη στάση κάμψης 20° | 4% |

Ολική απώλεια απαγωγής | 6% |

Ολική απώλεια προσαγωγής | 1% |

Ολική απώλεια έξω στροφής | 3% |

Ολική απώλεια έσω στροφής | 1% |

2) Γόνατο

Κάμψη: οι 90° επιτρέπουν τη μισή κάμψη και την επιτέλεση των πιο σημαντικών καθημερινών δραστηριοτήτων (βάδισμα, κάθισμα, ανεβοκατέβασμα σκαλιών…)( οι 110° επιτρέπουν τα ¾ των καθημερινών δραστηριοτήτων και οι 135° τα πάντα.

Έκταση: ανεπάρκεια έκτασης κάτω των 10° είναι συμβατή με τα ¾ των καθημερινών δραστηριοτήτων.

- Αγκύλωση

Γόνατο σε καλή θέση | 25% |

- Δυσκαμψίες

Κάμψη περιορισμένη στις 30° περιορισμένη στις 50° περιορισμένη στις 70° περιορισμένη στις 90° περιορισμένη στις 110° | 20% 15% 10% 5% 2% |

Ανεπάρκεια έκτασης κάτω των 10° 10° 15° 20° 30° | 0% 3% 5% 10% 20% |

- Χαλαρότητα (χωρίς προθέσεις)

Πλάγια κάτω των 10° άνω των 10° | 0 έως 5% 5 έως 10% |

Πρόσθια μεμονωμένη περιστροφική | 2 έως 5% 5 έως 10% |

Οπίσθια μεμονωμένη περιστροφική | 3 έως 7% 7 έως 12% |

Σύνθετη περιστροφική | 10 έως 17% |

- Αποκλίσεις του άξονα

Βλαισό γόνατο κάτω των 10° από 10 έως 20° άνω των 20° | 0 έως 3% 3 έως 10% 10 έως 20% |

Ραιβό γόνατο κάτω των 10° από 10 έως 20° άνω των 20° | 0 έως 4% 4 έως 10% 10 έως 20% |

- Επιγονατιδομηριαία σύνδρομα

Επιγονατιδομηριαία σύνδρομα | 0 έως 8% |

- Κατάλοιπα από βλάβες στο μηνίσκο

Κατάλοιπα από βλάβες στο μηνίσκο | 0 έως 5% |

3) Αστράγαλος και πόδι

- Κνημαστραγαλική (ποδοκνημική) άρθρωση

Με 20° πελματιαία κάμψη είναι δυνατές οι περισσότερες από τις μισές καθημερινές δραστηριότητες( με 35° είναι όλες δυνατές.

Με 10° ραχιαία κάμψη είναι δυνατές σχεδόν όλες οι καθημερινές δραστηριότητες.

Η απώλεια ορισμένων μοιρών στη ραχιαία κάμψη είναι πιο ενοχλητική από μία αντίστοιχη απώλεια στην πελματιαία κάμψη, δεδομένου ότι κατά τη ραχιαία κάμψη η κίνηση είναι περιορισμένη.

- Αγκύλωση

σε λειτουργική θέση και ευλύγιστος πρόσθιος πους | 10% |

- Δυσκαμψίες

Ολική απώλεια της πελματιαίας κάμψης | 5% |

Ολική απώλεια της ραχιαίας κάμψης | 5% |

Πελματιαία κάμψη από 0 έως 10° από 0 έως 20° από 0 έως 30° | 5% 4% 2% |

Ραχιαία κάμψη από 0 έως 5° από 0 έως 10° από 0 έως 15° | 5% 3% 1% |

Μη ανατάξιμη ιπποποδία | Έως 15% |

- Χαλαρότητα

Χαλάρωση | 2 έως 6% |

- Υπαστραγαλική άρθρωση

Σε βλαισή θέση : με 5°, επιτελούνται πρακτικά όλες οι καθημερινές δραστηριότητες(

Σε ραιβή θέση : με 5°, επιτελούνται περισσότερες από τις μισές καθημερινές δραστηριότητες( με 15°, επιτελούνται όλες οι κινήσεις.

Η απώλεια της βλαισότητας προκαλεί μεγαλύτερου βαθμού αναπηρία από αυτή της ραιβότητας, διότι η αγκύλωση σε ραιβή θέση είναι λιγότερο ανεκτή από την αγκύλωση σε βλαισή θέση.

- Αγκύλωση

σε καλή θέση σε ραιβή θέση σε βλαισή θέση | 7% 9% 8% |

- Δυσκαμψίες

Περιορισμός κατά το ήμισυ | 3% |

Περιορισμός κατά ένα τρίτο | 2% |

- Μεσοτάρσια άρθρωση (CHOPART) και ταρσομετατάρσια άρθρωση (LISFRANC)

- Αγκυλώσεις

Μεσοτάρσια (Chopart) | 2% |

Ταρσομετατάρσια (Lisfranc) | 4% |

- Δυσκαμψίες

Περιορισμός κατά το ήμισυ | 3% |

- Αρθρώσεις μεταταρσιοφαλαγγική - δακτύλων ποδιού

- Αγκυλώσεις

Μεταρσιοφαλαγγική του 1ου δακτύλου, ανάλογα με τη θέση | 2 έως 3% |

Αγκυλώσεις των δακτύλων του ποδιού 2 έως 5, σε καλή θέση | 0 έως 2% |

- Δυσκαμψίες

Για να προσδιορίσει το ποσοστό των δυσκαμψιών, ο πραγματογνώμονας πρέπει να βασίζεται στα ποσοστά που προτείνονται για τις αγκυλώσεις.

4) Μεικτές αγκυλώσεις

Μεικτές αγκυλώσεις κνημαστραγαλική και υπαστραγαλική, μεσοτάρσια και πρόσθιος πους ευλύγιστοι κνημαστραγαλική και υπαστραγαλική με περιορισμένη κινητικότητα της μεσοτάρσιας και του πρόσθιου ποδός υπαστραγαλική και μεσοτάρσια σε καλή θέση, οι άλλες αρθρώσεις ελεύθερες κνημαστραγαλική, υπαστραγαλική και μεσοτάρσια, ευλύγιστος πρόσθιος πους κνημαστραγαλική, υπαστραγαλική, μεσοτάρσια και ταρσομετατάρσια ομοίως με αγκύλωση των δακτύλων του ποδιού | 17% 20% 9% 19% 23% 25% |

- 5) Μη επανορθώσιμες βραχύνσεις

Έως 5 cm | 8% |

Έως 4 cm | 6% |

Έως 2 cm | 2% |

Έως 1cm | 0% |

Δ) ΣΠΟΝΔΥΛΙΚΗ ΣΤΗΛΗ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

88. α) Αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης

1) Χωρίς νευρολογικές επιπλοκές

- Χωρίς τεκμηριωμένη βλάβη των οστών, των δίσκων ή των συνδέσμων

Διαλείποντες πόνοι που οφείλονται σε συγκεκριμένα αίτια, πάντοτε τα ίδια, και απαιτούν κατόπιν αίτησης τη λήψη αναλγητικών ή/και αντιφλεγμονωδών φαρμάκων με ελαχιστοποίηση των κινήσεων | έως 3% |

- Με τεκμηριωμένες βλάβες των οστών, των δίσκων ή των συνδέσμων

Πολύ συχνοί πόνοι με μόνιμη λειτουργική ενόχληση που απαιτεί την τήρηση προφυλάξεων κατά την επιτέλεση όλων των κινήσεων, αποδεδειγμένοι ίλιγγοι και μεταγενέστερες κεφαλαλγίες, με μεγάλου βαθμού αγκυλοποιητική, πολυεπίπεδη δυσκαμψία, ανάλογα με τον αριθμό των επιπέδων επιτρέπει ορισμένες κινήσεις του αυχένα | 15 έως 25% 10 έως 15% |

Συχνοί πόνοι με κλινικά αντικειμενοποιήσιμο περιορισμό του εύρους των κινήσεων, πραγματική αλλά διαλείπουσα θεραπευτική αγωγή | 3 έως 10% |

Αρθροδεσία ή αγκύλωση χωρίς συνοδά συμπτώματα, ανάλογα με τον αριθμό των επιπέδων | 3 έως 10% |

Με νευρολογικές ή αγγειακές επιπλοκές

- Βλ. το σχετικό κεφάλαιο (νευρικό σύστημα)

89. β) Θωρακική, οσφυϊκή και οσφυοϊερή μοίρα της σπονδυλικής στήλης

1) Χωρίς νευρολογικές επιπλοκές

- Χωρίς τεκμηριωμένες βλάβες των οστών, των δίσκων ή των συνδέσμων

Διαλείποντες πόνοι που οφείλονται σε συγκεκριμένα αίτια, και χρήζουν κατόπιν αίτησης της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής, η οποία επιβάλλει την αναστολή των έντονων ή/και παρατεταμένων προσπαθειών, σε συνδυασμό με ήπια τμηματική δυσκαμψία | έως 3% |

- Με τεκμηριωμένες βλάβες των οστών, των δίσκων ή των συνδέσμων

Θωρακική μοίρα: ενεργός δυσκαμψία και επώδυνη ενόχληση για όλες τις κινήσεις σε όλες τις θέσεις που χρήζουν τακτικής θεραπευτικής αγωγής μόνιμη ενόχληση με ενδοωμοπλατιαίο άλγος, προβλήματα στατικής, κοίλη ράχη, ακτινολογική έλλειψη της θωρακικής κύφωσης, θεραπευτικοί περιορισμοί | 3 έως 10% 10 έως 15% |

Θωρακική, θωρακοσφυϊκή και οσφυοϊερή μοίρα: ενεργός δυσκαμψία και επώδυνη ενόχληση για όλες τις κινήσεις σε όλες τις θέσεις που χρήζουν τακτικής θεραπευτικής αγωγής πολύ συχνοί πόνοι με διαρκή ενόχληση που απαιτούν την τήρηση προφυλάξεων κατά την επιτέλεση όλων των κινήσεων, σημαντική τμηματική δυσκαμψία των κινήσεων, κλινικά αντικειμενοποιήσιμος περιορισμός εξαιρετικά σοβαρά κλινικά και ακτινολογικά ευρήματα | 3 έως 10% 10 έως 15% έως 25% |

- 2) Με νευρολογικές επιπλοκές

Βλ. το σχετικό κεφάλαιο (Προσβολές του μυελού)

γ) Κόκκυγας

Κοκκυγοδυνίες | έως 3% |

Λεκάνη

Μετα-καταγματικοί πόνοι σε ένα κλάδο του ηβοϊσχιακού οστού | Έως 2% |

Πόνοι ή/και αστάθεια της ηβικής σύμφυσης | 2 έως 5% |

Πόνοι έπειτα από εξάρθρωση ή κάταγμα της ιερολαγόνιας άρθρωσης | 2 έως 5% |

Πόνοι και αστάθεια της ηβικής σύμφυσης και της ιερολαγόνιας άρθρωσης χωρίς στατική μεταβολή της λεκάνης ή διαταραχή της βάδισης με στατική μεταβολή της λεκάνης και διαταραχή της βάδισης | 5 έως 8% 8 έως 18% |

***

IV. ΚΑΡΔΙΟ-ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ |

IV – ΚΑΡΔΙΟΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που περιγράφονται και ποσοτικοποιούνται.

I - ΚΑΡΔΙΑ

Με βάση την κατωτέρω ταξινόμηση, η οποία βασίζεται στην ταξινόμηση κατά New York Heart Association (NYHA) (Καρδιολογική Εταιρεία της Νέας Υόρκης), ο πραγματογνώμονας βασίζεται στα λειτουργικά συμπτώματα που εκδηλώνει ο ασθενής κατά την κλινική του εξέταση και τις διάφορες συμπληρωματικές εξετάσεις (ΗΚΓ, doppler ηχοκαρδιογραφία, τεστ κοπώσεως, ενδοοισοφαγική ηχογραφία, καθετηριασμός…).

Μεταξύ των τεχνικών δεδομένων, το κλάσμα εξώθησης διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο για την αντικειμενική ποσοτικοποίηση των καταλοίπων.

Επιπλέον, ο πραγματογνώμονας πρέπει να συνεκτιμά τους θεραπευτικούς περιορισμούς και την απαιτούμενη παρακολούθηση.

α) Καρδιολογικά κατάλοιπα

Λειτουργική συμπτωματολογία ακόμη και κατά την ηρεμία που επιβεβαιώνεται από τα κλινικά (γδύσιμο, κλινική εξέταση) και τα παρακλινικά ευρήματα. Μείζονες θεραπευτικοί περιορισμοί, συχνή νοσηλεία Κλάσμα εξώθησης < 20% | 55% και άνω |

Λειτουργικός περιορισμός όταν καταβάλλεται μέτριας έντασης προσπάθεια με εκδηλώσεις αδυναμίας του μυοκαρδίου (πνευμονικό οίδημα) ή σε συνδυασμό με περιφερικές αγγειακές επιπλοκές ή με μεικτές διαταραχές στο ρυθμό. Έντονοι θεραπευτικοί περιορισμοί και στενή παρακολούθηση Κλάσμα εξώθησης 20% έως 25% | 45 έως 55% |

Ομοίως με σοβαρούς θεραπευτικούς περιορισμούς ή/και σε περίπτωση διαταραχών στο ρυθμό Κλάσμα εξώθησης 25% έως 30% | 40 έως 45% |

Λειτουργικός περιορισμός που παρεμποδίζει τις συνηθισμένες δραστηριότητες (γρήγορο βάδισμα), πραγματική μεταβολή των ηχοκαρδιογραφικών παραμέτρων ή της doppler ηχοκαρδιογραφίας. Μη αντοχή στην προσπάθεια με ανωμαλίες στο ΗΚΓ κοπώσεως, θεραπευτικοί περιορισμοί. Κλάσμα εξώθησης 30% έως 35% | 35 έως 40% |

Λειτουργικός περιορισμός που εκδηλώνεται στις συνηθισμένες δραστηριότητες (2 όροφοι), επιβεβαιώνεται από το ΗΚΓ κοπώσεως ή την ύπαρξη ευρημάτων μυοκαρδιακής δυσλειτουργίας. Αντενδείκνυνται οι έντονες σωματικές προσπάθειες. Θεραπευτικοί περιορισμοί με σταθερή καρδιολογική παρακολούθηση Κλάσμα εξώθησης 35% έως 40% | 25 έως 35% |

Λειτουργικός περιορισμός που εκδηλώνεται σε εμφανείς προσπάθειες (ενδεικτικές) με ευρήματα μυοκαρδιακής δυσλειτουργίας (doppler ηχοκαρδιογραφία, καθετηριασμός…). Θεραπευτικοί περιορισμοί και αρκετά στενή παρακολούθηση Κλάσμα εξώθησης 40% έως 50% | 15 έως 25% |

Λειτουργικός περιορισμός που εκδηλώνεται κατά τις σημαντικές προσπάθειες (αθλήματα) χωρίς ένδειξη δυσλειτουργίας ή ισχαιμίας του μυοκαρδίου. Θεραπευτικοί περιορισμοί και τακτική παρακολούθηση Κλάσμα εξώθησης 50 % έως 60 % | 8 έως 15% |

Χωρίς λειτουργικό περιορισμό. Ικανοποιητική αντοχή στην προσπάθεια( θεραπευτικοί περιορισμοί ή/και τακτική παρακολούθηση Κλάσμα εξώθησης < 60 % | έως 8% |

β) Μεταμόσχευση

Η πιθανότητα μεταμόσχευσης λαμβάνει υπόψη τους έντονους θεραπευτικούς περιορισμούς και την πολύ στενή παρακολούθηση των ασθενών

Σύμφωνα με το λειτουργικό αποτέλεσμα και την ανοχή στα ανοσοκατασταλτικά | 25 έως 30% |

II) ΑΝΑΠΝΕΥΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Ανεξάρτητα από την προέλευση της προσβολής του πνεύμονα, η αξιολόγηση πρέπει να βασίζεται στη σοβαρότητα

της χρόνιας αναπνευστικής ανεπάρκειας που εκτιμάται σύμφωνα με:

- Τη σοβαρότητα της δύσπνοιας, διαβαθμισμένης με βάση την κλινική κλίμακα δυσπνοιών του Sadoul:

ΣΤΑΔΙΟ Ή ΤΑΞΗ | ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ |

1 | Δύσπνοια έντονης προσπαθείας κατά το ανέβασμα πάνω από το 2ο όροφο |

2 | Δύσπνοια κατά το βάδισμα σε ελαφρά ανηφόρα ή κατά το γρήγορο βάδισμα ή κατά το ανέβασμα στον 1ο όροφο |

3 | Δύσπνοια κατά το φυσιολογικό βάδισμα σε επίπεδο έδαφος |

4 | Δύσπνοια κατά το αργό βάδισμα |

5 | Δύσπνοια ελαχίστης προσπαθείας |

- την κλινική εξέταση από ειδικό πνευμονολόγο,

- τις συμπληρωματικές εξετάσεις που έχουν ήδη γίνει ή που απαιτούνται στο πλαίσιο της πραγματογνωμοσύνης, με τις δεύτερες να είναι υποχρεωτικά μη παρεμβατικές.

Για παράδειγμα, οι τεχνικές απεικόνισης, η ενδοσκοπία, η ανάλυση αερίων, η σπειρομετρία, οι δοκιμές αναπνευστικής λειτουργίας και οι αιματολογικές εξετάσεις, όπως VEMS/CV, DEM, SaO2, CPT, CV, TLCO/VA, PaO2 , PaCO2:

C.V. : Ζωτική Χωρητικότητα( C.P.T . : Ολική Πνευμονική Χωρητικότητα( V.E.M.S. : Μέγιστος Εκπνεόμενος Όγκος σε 1 δευτερόλεπτο D.E.M. : Μέση Εκπνευστική Ροή( PaO 2 : Μερική πίεση του οξυγόνου στο αρτηριακό αίμα( PaCO 2 : Μερική πίεση του διοξειδίου του άνθρακα στο αρτηριακό αίμα SaO 2 : Κορεσμός της αιμοσφαιρίνης σε οξυγόνο στο αρτηριακό αίμα( TLCO/VA : Μέτρηση της ικανότητας μεταφοράς του μονοξειδίου του άνθρακα σε σχέση με τον κυψελιδικό όγκο.

α) Ολική ή μερική απώλεια του ενός πνεύμονα

Ολική απώλεια | 15% |

Απώλεια λοβού | 5% |

Τα παραπάνω ποσοστά μπορούν να λειτουργούν σωρευτικά μαζί με το ποσοστό AIPP που αντιστοιχεί στην ενδεχόμενη σχετική αναπνευστική ανεπάρκεια.

β) Χρόνια αναπνευστική ανεπάρκεια

Δύσπνοια ελαχίστης προσπαθείας (γδύσιμο) με είτε CV ή CPT κάτω από 50% είτε VEMS κάτω από 40% ή υποξαιμία ηρεμίας (PaO2) κάτω των 60 mm Hg. που σχετίζεται ή όχι με ένα πρόβλημα κορεσμού του διοξειδίου του άνθρακα (PaCΟ2), που ενδεχομένως απαιτεί οξυγονοθεραπεία μακράς διάρκειας (< 16 ώρες/ημέρα) ή τραχειοτομή ή διαλείπουσα αναπνευστική υποστήριξη | 50% και άνω |

Δύσπνοια κατά το βάδισμα σε επίπεδο έδαφος με ρυθμό κατά βούληση με είτε CV ή CPT μεταξύ 50 και 60% είτε VEMS μεταξύ 40 και 60% ή υποξαιμία ηρεμίας (PaO2) μεταξύ 60 και 70mmHg | 30 έως 50% |

Δύσπνοια με φυσιολογικό βάδισμα σε επίπεδο έδαφος με είτε CV ή CPT μεταξύ 60 και 70% είτε VEMS μεταξύ 60 και 70% ή TLCO/VA κάτω από 60% | 15 έως 30% |

Δύσπνοια κατά το ανέβασμα σε όροφο με γρήγορο βάδισμα ή σε ελαφρά ανηφόρα με είτε CV ή CPT μεταξύ 70 και 80% είτε VEMS μεταξύ 70 και 80% ή TLCO/VA μεταξύ 60 και 70% | 5 έως 15% |

Δύσπνοια έντονης προσπαθείας με ελάχιστη μεταβολή των λειτουργικών δοκιμασιών | 2 έως 5% |

- γ) Επώδυνα και επίμονα κατάλοιπα θωρακοτομής Έως 5%

V. ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ |

V - ΑΓΓΕΙΑΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

Προβλήματα στις αρτηρίες, στις φλέβες και στο λεμφικό σύστημα

Το ποσοστό θα συνεκτιμά τους ενδεχόμενους θεραπευτικούς περιορισμούς ή/και την ιατρική παρακολούθηση, για παράδειγμα σε περίπτωση πρόθεσης που δεν δικαιολογεί αυτή καθαυτή ένα ποσοστό AIPP.

α) Αρτηρίες

Κάτω μέλος Πόνοι προσπαθείας (τεκμηριωμένη διαλείπουσα χωλότητα) Πόνοι ηρεμίας (τεκμηριωμένοι αυτόματοι ισχαιμικοί πόνοι) Ομοίως με νέκρωση των ιστών που μπορεί να φτάσει έως και τον ακρωτηριασμό | 5 έως 15% 15 έως 25% 25% και άνω |

Άνω μέλος Ανάλογα με τις λειτουργικές διαταραχές (για παράδειγμα απώλεια δυνάμεων, υποθερμία…) | 5 έως 10% |

- β) Φλέβες

Πρόκειται για τα αποτελέσματα μίας αδιαμφισβήτητης φλεβίτιδας που πρέπει να αξιολογούνται με συνεκτίμηση της ενδεχόμενης προηγούμενης κατάστασης

Δυσκολία στο παρατεταμένο βάδισμα, μόνιμο μετρήσιμο οίδημα που απαιτεί τη μόνιμη χρήση ελαστικής κάλτσας( ωχρότητα δέρματος και υποτροπιάζοντα έλκη | 10 έως 15% |

Δυσκολία στο παρατεταμένο βάδισμα, μόνιμο μετρήσιμο οίδημα που απαιτεί τη μόνιμη χρήση ελαστικής κάλτσας( ωχρότητα δέρματος | 4 έως 10% |

Αίσθηση βαριών ποδιών με εξακριβώσιμο οίδημα κατάκλισης | Έως 4% |

γ) Λεμφικό σύστημα ( λεμφοίδημα)

Άνω μέλος | Έως 10 % |

Κάτω μέλος | Βλ. φλέβες |

Ολική σπληνεκτομή

Με σοβαρούς θεραπευτικούς περιορισμούς | 15% |

Ασυμπτωματική | 5% |

***

VI. ΠΕΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ |

ΠΕΠΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ

Οι καταστάσεις που δεν περιγράφονται αξιολογούνται σε σύγκριση με κλινικές καταστάσεις που έχουν περιγραφεί και ποσοτικοποιηθεί.

A) ΜΟΝΙΜΕΣ ΔΕΡΜΑΤΙΚΕΣ ΣΤΟΜΙΕΣ ΚΑΙ ΟΛΙΚΗ ΑΚΡΑΤΕΙΑ

90. α) Στομίες με προθέσεις

Κολοστομία, ειλεοστομία | 30% |

β) Ακράτεια κοπράνων

Χωρίς δυνατότητα ελέγχου | 45% |

B) ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΔΙΑΤΑΡΑΧΕΣ ΣΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΡΟΣΒΟΛΕΣ ΤΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

Το ποσοστό περιλαμβάνει αυτό που είναι συνυφασμένο με την απώλεια του οργάνου.

Σοβαρό σύνδρομο δυσαπορρόφησης | 60% |

Χρήζει συχνής ιατρικής παρακολούθησης, σταθερής θεραπείας, αυστηρής δίαιτας, με αντίκτυπο στη γενική κατάσταση | 30% |

Χρήζει τακτικής ιατρικής παρακολούθησης, σχεδόν μόνιμης θεραπείας, αυστηρής δίαιτας, με επιπτώσεις στην κοινωνική ζωή | 20% |

Χρήζει περιοδικής ιατρικής παρακολούθησης, διαλείπουσας θεραπείας, προσοχής στη διατροφή, χωρίς αντίκτυπο στη γενική κατάσταση | 10% |

Γ) ΗΠΑΤΙΤΙΔΕΣ

α) Χωρίς κίρρωση .

Τα ποσοστά βασίζονται στο βαθμό METAVIR που παρουσιάζει το πλεονέκτημα ότι δημιουργήθηκε ειδικά για την ηπατίτιδα.

Υπολογίζεται με βάση 2 παραμέτρους, το βαθμό δραστηριότητας και το βαθμό ίνωσης:

Βαθμός δραστηριότητας | Βαθμός ίνωσης |

A0: απουσία δραστηριότητας A1: περιορισμένη δραστηριότητα A2: μέτρια δραστηριότητα A3: έντονη δραστηριότητα | F0: απουσία ίνωσης F1: πυλαία ίνωση χωρίς προσβολή του διαφράγματος F2: πυλαία ίνωση με ήπια προσβολή του διαφράγματος F3: πυλαία ίνωση με έντονη προσβολή του διαφράγματος χωρίς κίρρωση F4: κίρρωση |

Ως εκ τούτου τα προτεινόμε