ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (84) 1 18 
 
 
 
Vol. 1984/0042 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the open ing to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 19 83 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 2 7.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
00Μ(84) 118 τελικό
Βρυξέλλες, 9 Μαρτίου 1984
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
για την "οικονομική αναγ^η" ως πΡ°α«?δ&Κβη έγκρισης άδειας λειτουργίας  
(άρθρο 3, παράγραφος ^ιξ^^οδηγ ίας του Συμβουλίου της 12ης
Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών  
και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση της  
δραστηριότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων - 77/780/Ε0Κ
00Μ(θ4)118 τελικό

'Εκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο για  
την "οικονομική ανάγκη" ως προϋπόθεση έγκρισης άδειας λειτουργίας
(άρθρο 3, παράγραφος 3, γ ) της πρώτης οδηγίας του Συμβουλίου  
της 12ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με το συντονισμό των νομοθετικών  
κανονιστικών και διοικητικάν διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την  
άσκηση της δραστηριότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων - 77/780/Ε0Κ
1) Η οδηγία 77/780/Ε0Κ προβλέπει στο άρθρο 3, παράγραφος 3, γράμμα γ, ότι  
εντός προθεσμίας έξι ετών υπολογιζομένης από την κοινοποίηση της, η  
Επιτροπήυποβάλλε ι  οτο Συμβούλιο, κατόπιν διαβούλευσης με την Συμβουλευτική  
Επιτροπή, μια έκθεση αφιερωμένη στην εφαρμογή του κριτηρίου της οικονομι­
κής ανάγκης. Το γράμμα "δ" της ίδιας διάταξης, προβλέπει ότι η εφαρμογή  
του κριτηρίου της "οικονομικής ανάγκης", ως προϋπόθεση έγκρ ι  σης άδε ι  ας λε ι  τουργ I  ας  
της δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά  
επ I  τη βάσει γενικών προκαθορισμέων κριτηρίων, που πρέπει να δημοαιευθούν  
και ν ανακοινωθούν στην Επιτροπή, καθώς και στη Συμβουλευτική Επιτροπή,  
και τα οποία αποβλέπουν στην προώθηση:
- της ασφάλειας της αποταμίευσης,
- την αύξηση της παραγωγικότητας του τραπεζικού συστήματος,
μεγαλύτερη ομοιογένεια του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων τραπεζικών  
δικτύων,
ευρύτερου κύκλου τραπεζικών υπηρεσιών αναλόγως του πληθυσμού και των  
οικονομικών δραστηριοτήτων.
Η παρούσα έκθεση έχει σαν στόχο να πληροφορήσει το Συμβούλιο σχετικά  
με την εφαρμογή αυτού του κριτηρίου.
2) θα πρέπει να υπενθυμηθεί ότι το άρθρο 3, παράγραφος 3, α) της οδηγίας  
77/780/ΕΟΚ, απαγορεύει οτα Κράτη μέλη να προβλέπουν ότι οι αιτήσεις  
έγκρισης για πρόσβαση στις δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος  
εξετάζονται σε ουνάρτηοη με τις οικονομικές ανάγκες της αγοράς. Η παρά­
γραφος αυτή ωστόσο προσθέτει στο σημείο β), ότι όταν οι νομοθετικές,  
κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις ενός Κράτους μέλους προβλέπουν,  
κατά τη στιγμή της κοινοποίησης της οδηγίας, την οικονομική ανάγκη της  
αγοράς σαν μια προϋπόθεση έγκρισης της άδειας λειτουργίας και όταν οι  
τεχνικές δυσκολίες ή η δομή του τραπεζικού συστήματος δεν του επιτρέπουν

-2-
να εγκαταλείψει αυτό το κριτήριο μέθα στην προβλεπόμενη προθεσμία για  
τη θέση σε εφαρμογή της οδηγίας, το Κράτος αυτό μπορεί στη διάρκεια μιας  
περιόδου επτά ετών να συνεχίζει να εφαρμόζει αυτό το κριτήριο, υπό τη  
μόνη προϋπόθεση να κοινοποιήσει και να αιτιολογήσει κατάλληλα την απόφαση  
του στην Επιτροπή εντός προθεσμίας έξι μηνών από την ημερομηνία κοινοποί­
ησης της οδηγίας.
Τέσσερα κράτη έκαναν χρήση αυτής της δυνατότητας: Η Γαλλία, η Ιρλανδία  
και η Ιταλία για το σύνολο των πιστωτικών ιδρυμάτων τους, η Λανία μόνο 
για τους οργανισμούς στεγαστικής πίστης.
3) Η απαγόρευση της "οικονομικής ανάγκης της αγοράς" σαν κριτήριο για την  
έγκριση των πιστωτικών οργανισμών δικαιολογείται από το γεγονός ότι η  
εκτίμηση της είναι, εκ των πραγμάτων, σε μεγάλο βαθμό διακριτική και  
φθάνει στην πραγματικότητα, να παρέχει για το θέμα έγκρισης άδειας  
λειτουργίας, μια διακριτική εξουσία στην αρμόδια εθνική αρχή. Όμως
οι αρχές της Συνθήκης είναι εναντίον της διατήρησης κάθε εξουσίας που  
μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά διακριτικό τρόπο: η κατάργηση των περιο­
ρισμών στην εγκατάσταση και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών που προβλέπει  
η Συνθήκη στα άρθρα 52 και 59, κινδυνεύει να παραμείνει χωρίς πρακτικό  
αποτέλεσμα στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων, εάν στην πραγματικότητα  
μια διακριτική εξουσία μπορεί να μειώσει την εμβέλειά τους. Γι'αυτό το  
λόγο, δημιουργειται και η ανάγκη, για τη διασφάλιση της κατάργησης στην  
πράξη κάθε διακριτικής μεταχείρισης, για να καταργηθεί κατά το δυνατό,  
η διακριτική εξουσία που έχουν οι αρχές ελέγχου με τη χρησιμοποίηση της  
οικονομικής ανάγκης της αγοράς, σαν προϋπόθεση χορήγησης άδειας λειτουρ­
γίας.
4) Η απαγόρευση χρησιμοποίσης στο μέλλον του κριτηρίου της οικονομικής  
ανάγκης της αγοράς προβλέπεται στο άρθρο 3 της οδηγίας που αφορά την  
έγκριση των πιστωτ ικών ιδρυμάτων. Το άρθρο 4 που αφορά την έγκριση χορή­
γησης άδειας λειτουργίας υποκαταστημάτων πιστωτικών ιδρυμάτων έχουν την  
έδρα τους σε ένα άλλο κράτος μέλος, παραπέμπει σχετικά με ότι αφορά τις  
προϋποθέσεις έγκρισης, στη νομοθεσία και στη διαδικασία που εφαρμόζονται  
στα πιστωτικά ιδρύματα των οποίων η έδρα βρίσκεται στο έδαφος του Κράτους  
μέλους υποδοχής, νομοθεσία και διαδικασία που θα είναι εξ ορισμού,  
σύμφωνες με τις παραγράφους 2 ως 4 του άρθρου 3.

- 3 -β
Είναι λοιπόν προφανές ότι η απαγόρευση της χρησιμοποίησης του κριτηρίου  
της οικονομικής ανάγκης σαν προϋπόθεση έγκρισης άδειας λειτουργίας  
ισχύει επίσης για τα υποκαταστήματα. Εάν δεν ήταν έτσι, η κατάργηση  
των απαγορεύσεων στην εγκατάσταση δεν θα (σχυε στην πραγματικότητα παρά  
για τη δημιουργία θυγατρικών. Η εγκατάσταση υποκαταστημάτων θα εμποδι­
ζόταν σε μεγάλο βαθμό. Η Συνθήκη όμως δεν επιτρέπει μια διαφορετική  
μεταχείριση. Οι επιχειρήσεις που προέρχονται από ένα άλλο Κράτος μέλος,  
στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πιστωτικά ιδρύματα, έχοντας πάντοτε να  
επιλέζουν μεταξύ της μορφής που θα θέλουν να έχουν, δηλ. θυγατρικής ή  
υποκαταστήματος, μπορούν εξάλλου να επιλέξουν και τους δύο τύπους, αν  
και αυτή η περίπτωση είναι σχετικά σπάνια.
5) Το Δικαστήριο, οτην απόφασή του της 1ης Μαρτίου 1983, στην υπόθεση 300/81  
(Επιτροπή εναντίον της Ιταλικής Δημοκρατίας), υπενθυμίζει στο σκεπτικό
του, τις παραπάνω αρχές. Διευκρινίζει ιδιαίτερα, ότι: "η οδηγία 77/780  
του Συμβουλίου αποτελεί το πρώτο στάδιο για την εγκαθίδρυση μιας εναρμό­
νισης των τραπεζικών δομών και του ελέγχου τους. Η εναρμόνιση αυτή θα  
πρέπει να επιτρέψει τη σταδιακή πραγματοποίηση της ελευθερίας εγκατάστασης  
των πιστωτικών ιδρυμάτων και την απελευθέρωση των τραπεζικών υπηρεσιών.
Η οδηγία εισάγει σχετικά ορισμένες ελάχιστες προϋποθέσεις έγκρισης για  
τα πιστωτικά ιδρύματα, που όλα τα Κράτη μέλη θα πρέπει να σέβονται.
Κυρίως έχει σαν στόχο για να διευκολύνει την πρόσβαση στην άσκηση της  
δραστηριότητας πιστωτικών οργανισμών, τη μείωση του περιθωρίου διακριτι­
κής εκτίμησης που έχουν ορισμένες εποπτικές αρχές για την έγκριση των  
πιστωτικών ιδρυμάτων".
6) Δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 3, δ) της οδηγίας 77/780, η Συμβουλευτική  
Τραπεζική Επιτροπή έπρεπε ήδη από τις πρώτες συνεδριάσεις της να εξετάσει  
με προσοχή τα κριτήρια πάνω στα οποία ορισμένα Κράτη μέλη συνεχίζουν  
προσωρινά να βασίζονται όταν εφαρμόζουν το κριτήριο της "οικονομικής  
ανάγκης" στο πλαίσιο των προϋποθέσεων έγκρισης της άδειας λειτουργίας
των πιστωτικών ιδρυμάτων. Κατά την τρίτη συνεδρίαση της που έγινε στις  
19 Ιουνίου 1980, η Συμβουλευτική Τραπεζική Επιτροπή ζήτησε λοιπόν τα  
εφαρμοζόμενα κριτήρια για την εξέταση της οικονομικής ανάγκης να της  
διαβιβαστούν προ της 30ης Σεπτεμβρίου 1980.

- 4 -
Η Δανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία και η Ιταλία κατόπιν αυτού του αιτήματος,  
ανακοίνωσαν τα κριτήρια που εφαρμόζουν κατα την εξέταση της οικονομικής  
ανάγκης. Τα κριτήρια αυτά, τα οποία θα πρέπει να εκτιμηθούν, υπό το  
φως των αντικειμενικών στόχων των οποίων έγινε η υπενθύμιση στο σημείο  
αριθ. 1 ανωτέρω, είναι τα ακόλουθα:
α) Δανία (μόνο για τα πιστωτικά ιδρύματα παροχής στεγαστικής πίστης)
- Κατά τη χορήγηση νέων εγκρίσεων άδειας λειτουργίας, οι αρμόδιες  
αρχές επιβλέπουν για τη διατήρηση μιας απλής και ορθολογικής  
διάρθρωσης της αγοράς της στεγαστικής πίστης προς στο σκοπό της  
εναρμόνισης που έχει ήδη πραγματοποιηθεί.
β) Γαλλία
- Το νέο ίδρυμα θα πρέπει να μπορεί να ικανοποιεί τις ανάγκες της  
αγοράς και κυρίως να βελτιώνει την ποιότητα των προαναφερομένων  
υπηρεσιών,
- τα χρηματοδοτικά και τεχνικά μέσα του θα πρέπει να είναι στα πλαίσια  
των ακολουθουμένων στόχων,
- οι μελλοντικές προοπτικές του ιδρύματος θα πρέπει να συμβιβάζονται  
με τον υγιή ανταγωνισμό,
- οι διευθύνοντες θα πρέπει να είναι άτομα έντιμα και ικανά, και ιδιαί­
τερα να διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρία σε θέματα διοίκησης και
τις κατάλληλες προϋποθέσεις για να εξασφαλίσουν την ασφάλεια της  
αποταμίευσης,
- η ταυτότης των μετόχων ή των κατόχων του κεφαλαίου θα πρέπει να είναι  
γνωστή.
γ) Ιρλανδία
- Οι απαιτήσεις της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής θα πρέπει  
να γίνονται σεβαστές,
- θα πρέπει να υπάρχει ασφάλεια των καταθέσεων,
- οι τραπεζικές εργασίες θα πρέπει να παραμένουν διαφανείς,  
δ) Ιταλία
- η παραγωγικότης του τραπεζικού συστήματος θα πρέπει να αυξάνεται,
- η κατάσταση του ανταγωνισμού στην τραπεζική αγορά θα πρέπει να  
βελτιώνεται.

- 5 -
(Υπενθυμίζεται ότι στην Ιταλία, η οδηγία δεν είχε ακόμη εφαρμοοθεί ατην  
εθνική νομοθεσία και ότι το κράτος αυτό επομένως καταδικάστηκε για το  
γεγονός αυτό από το Δικαστήριο, με την απόφαση που προαναψέρθηκε.
0 σεβασμός των αναφερομένων προϋποθέσεων στην παράγραφο 1 εξασφαλίζεται
από τη δ ι  ο ί  κηση).
7) Από τσ προαναφερθέντα προκύπτει ότι τα ενδιαφερόμενο Κράτη μέλη φαίνεται  
να έχουν λάβει υπόψη, στην εφαρμογή του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης,  
τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3, δ) της  
οδηγίας 77/780.
Μια ανάλυση των στατιστικών δεδομένων που υπάρχουν στην Επιτροπή επιβεβαι­
ώνει τοπαραπάνω συμπέρασμα. Εάν εξαιρεθεί η περίπτωση της Δανίας, όπου  
η οικονομική ανάγκη δεν χρησιμοποιείται για την έγκριση αδειών νέων  
πιστωτικών ιδρυμάτων και όπου καμία νέα έγκριση δεν χορηγήθηκε στον τομέα  
των πιστωτικών ιδρυμάτων και στεγαστικής πίστης γιατί δεν υποβλήθηκε καμία  
σχετική αίτηση, ούτε εκ μέρους των τοπικών παραγόντων, είτε εκ μέρους κοι­
νοτικών ιδρυμάτων, στις τρεις άλλες χώρες όπου το κριτήριο της οικονομικής  
ανάγκης χρησιμοποιείται τόσο κατά τη δημιουργία νέων πιστωτικών ιδρυμάτων  
όσο και σε ότι αφορά το άνοιγμα θυρίδων (στη Γαλλία η δυνατότης  
αυτή υπήρχε στο νόμο αλλά δεν χρησιμοποιήθηκε: επαναδραστηριοποιήθηκε με  
απόφαση του Εθνικού Συμβουλίου Πίστης (Conseil National du Crédit) του  
μηνός Αυγούστου 1982), δεν παρατηρήθηκε κλείσιμο των σχετικών αγορών.
Πράγματι, εάν ληφθεί σαν βάση εκκίνησης η 1η Ιανουαρίου 1980 που αποτελεί  
την ημερομηνία κατά την οποία η οδηγία 77/780 θα έπρεπε να έχει εφαρμοοθεί,  
για την περίοδο 1/1/1980 - 30/6/1983 υπάρχουν τα ακόλουθα αποτελέσματα:
Γαλλία:
- νέα εγκεκριμμένα πιστωτικά ιδρύματα όπου οι θυγατρικές ξένων πιστωτικών  
οργανισμών, κοινοτικών ή μη κοινοτικών): 29
νέα υποκαταστήματα ξένων πιστωτικών οργανισμών: 5 (όπου 1 κοινοτικό)
- νέες θυρίδες: 1116 (δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία για τις θυρίδες που  
εγκρίθηκαν μετά τον Αύγουστο του 1982).

-  6 -
Ιρλανδία:
- νέα εγκεκριμμένα πιστωτικά ιδρύματα (συμπεριλαμβανομένων των θυγατρικών  
ξένων πιστωτικών ιδρυμάτων, κοινοτικών και μη κοινοτικών: 3
- νέα υποκαταστήματα ξένων πιστωτικών οργανισμών: 0
- νέες θυρίδες: 21
Ιταλ ία:
- νέα επίσημα πιστωτικά ιδρύματα (συμπεριλαμβανομένων των θυγατρικών αλλοδαπών  
πιστωτικών ιδρυμάτων, κοινοτικών ή μη κοινοτικών): 59
- νέες θυγατρ ικές αλλοδαπών πιστωτικών ιδρυμάτων: 13 (όπου 6 κοινοτικές)
- νέες θυρίδες: 761
8) Η παράγραφος 3, γ) του άρθρου 3 της οδηγίας 77/780, που προαναφέρθηκε,  
προβλέπει επίσης ότι η Επιτροπή υποβάλλει με την παρούσα έκθεση, εάν οι  
περιστάσεις το απαιτούν, προτάσεις οι οποίες έχουν σαν στόχο να θέσουν  
τέλος στην εφαρμογή του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης που το σημείο
β) της ίδιας παραγράφου επιτρέπει την εφαρμογή στα Κράτη μέλη που θα έχουν  
κοινοποιήσει σε δεδομένο χρόνο την πρόθεση τους να συνεχίσουν να την εφαρ­
μόζουν, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου επτά ετών, από την κοινοποίηση της  
οδηγίας. Η περίοδος αυτή λήγει λοιπόν στις 15 Δεκεμβρίου 1984.
Η ίδια διάταξη της οποίας γίνεται υπενθύμιση στην αρχή αυτής της παραγράφου  
αναφέρει αναλυτικά ότι η σχετική περίοδος παρατείνεται εκ νέου για 5 έτη,  
ήτοι μέχει της 15/12/1989, εκτός εάν στο μεταξύ το Συμβούλιο, αποφασίζοντας  
ομόφωνα με πρόταση της Επιτροπής, δεν υιοθετήσει απόφαση που να τερματίζει 
την εφαρμογή αυτού του κριτηρίου.
9) Λαμβάνοντας υπόψη τις προηγούμενες σκέψεις απ'όπου προκύπτει ότι η χρησιμο­
ποίηση του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης δεν αποτέλεσε ένα ανυπέρβλητο  
εμπόδιο για την πρόσβαση στις αγορές των σχετικών κρατών για τη δημιουργία  
νέων επιχειρησιακών μονάδων (νέοι πιστωτικοί οργανισμοί, θυγατρικές ή υπο­
καταστήματα ξένων πιστωτικών οργανισμών, νέες θυρίδες), και λαμβανομένων

- 7 -
υπόψη των διαρθρωτικών προβλημάτων των τραπεζικώνσυστημάτων που αναφέρονται  
στην παράγραφο 3, β) του άρθρου 3 που αναφέρεται παραπάνω, που δεν φαίνεται  
να έχουν επιλυθεί η Επιτροπή δεν πιστεύει ότι θα ήταν χρήσιμο να προτείνει  
την εσπευσμένη κατάργηση της δυνατότητας που απολαμβάνουν τα ενδιαφερόμενο  
Κράτη μέλη για την εφαρμογή του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης.
Πράγματι:
- στη Δανία,  η κατάσταση που προκύπτει από την αναδιοργάνωση της αγοράς  
της στεγαστικής πίστης που έγινε στις αρχές της δεκαετίας του 1970,  
δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί για να επιτρέπει την είσοδο στην αγορά  
νέων πιστωτικών ιδρυμάτων.
- Στη Γαλλία, η κατάσταση που προκύπτει αφενός από την εθνικοποίηση ενός  
μεγάλου μέρους τραπεζικού συστήματος, που έγινε κατά το 1982, αφετέρου  
από την αναδιοργάνωση που άρχισε να τίθεται σε εφαρμογή με το σχέδιο  
τραπεζικού νόμου, του οποίου η ψήφιση προβλέπεται για την αρχή του 1984  
και περιλαμβάνει την υπαγωγή στον προαναφερθέντα νόμο των πιστωτικών  
ιδρυμάτων με ειδικό νομικό καθεστώς, που είχαν μέχρι σήμερα εξαιρεθεί,  
μπορεί να αιτιολογήσει την προσωρινή διατήρηση του κριτηρίου της οικο­
νομικής ανάγκης, τόσο για τη δημιουργία νέων πιστωτικών ιδρυμάτων όσο  
και για τη γεωγραφική επέκταση αυτών στα οποία έχει ήδη χορηγηθεί άδεια  
λειτουργίας.
- στην Ιρλανδία, τα προβλήματα που προκύπτουν από την αναδιοργάνωση που  
έλαβε χώρα στην αρχή της δεκαετίας του 1970 και η οποία οδήγησε σε ένα  
μεγάλο βαθμό συγκέντρωσης του ιρλανδικού τραπεζικού συστήματος, δεν  
επιλύθηκαν ακόμη πλήρως, γεγονός που δικαιολογεί την παράταση της χρη­
σιμοποίησης του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης.
- στην Ιταλία, η διαδικασία που έχει σα στόχο την αναδιάρθρωση του τραπε­
ζικού συστήματος θεσπίστηκε στην πράξη στο τέλος της δεκαετίας του 1970,  
όπου η πρακτική των εγκρίσεων με το "σταγονόμετρο" για το άνοιγμα νέων  
θυρίδων αντικαταστάθηκε από τα "σχέδια θυρίδων" (plans de guichets),  
επέτρεψε μια αισθητή αύξηση του αριθμού νέων θυρίδων. Η πυκνότης του  
ιταλικού τραπεζικού δικτύου σε ένα μεγάλο μέρος της χώρας παραμένει  
σχετικά περιορισμένη και θα ήταν παρακινδυνευμένο να τεθεί αμέσως τέλος

-  8 -
οτο κριτήριο της οικονομικής ανάγκης, γιατί αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει  
το άνοιγμα πάρα πολλών θυρίδων σε περιοχές που έχουν ήδη πολλές, γεγονός  
που θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα. Σε ότι αφορά τη δημιουργία  
νέων τραπεζών, η Ιταλία δεν κατάργησε μια διοικητική απόφαση του 1966 που  
απαγορεύει στην πράξη τέτοιες ιδρύσεις, εκτός σε ότι αφορά τους πιστωτικούς  
συνεταιρισμούς και τις θυγατρικές αλλοδαπών τραπεζών ή κοινές θυγατρικές  
αλλοδαπών και ιταλικών τραπεζών. Η Επιτροπή θα επιθυμούσε κατά τη διάρκεια  
της παράτασης της εφαρμογής του, το κριτήριο οικονομικής ανάγκης να χρησι­
μοποιηθεί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη σχετική οδηγία.
Σ Υ Μ Π Ε Ρ Α Σ Μ Α
Η Επιτροπή έχοντας διαπιστώσει ότι:
η διατήρηση της εφαρμογής του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης δεν οδή­
γησε σε ένα κλείσιμο των αγορών, ούτε σε μια αποκρυστάλλωση,  
στην εφαρμογή του σχετικού κριτηρίου, τα ενδιαφερόμενο Κράτη μέλη εμπνέονται  
σε μεγάλο βαθμό από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3, παρά­
γραφος 3, δ) της οδηγίας 77/780,
- οι αιτίες που οδήγησαν στη διατήρηση της εφαρμογής αυτού του κριτηρίου,  
από τα ενδιαφερόμενο Κράτη μέλη, δεν εξαφανίστηκαν πλήρως,  
δεν πιστεύει ότι θα πρέπει να προτείνει στο Συμβούλιο μια απόφαση η οποία θα  
έχει σα στόχο να θέσει τέλος στην εφαρμογή αυτού του κριτηρίου προ της  
προθεσμίας που προκύπτει από το άρθρο 3, παράγραφος 3, γ) της αναφερομένης  
ανωτέρω οδηγίας, ήτοι της 15ης Δεκεμβρίου 1989, ημερομηνία μετά από την  
οποία κάθε χρησιμοποίηση της οικονομικής ανάγκης ως προϋπόθεσης έγκρισης  
άδειας λειτουργίας θα αποτελεί μια παράβαση του άρθρου 189της Συνθήκης.
Η Συμβουλευτική Τραπεζική Επιτροπή εξέτασε κατά τη συνεδρίαση της της  
7ης Δεκεμβρίου 1983 την παρούσα έκθεση και ενέκρινε ομόφωνα τα συμπεράσματα  
της. Αστόσω, οι αντιπροσωπείες της Γαλλίας και της Ιταλίας δήλωσαν ότι δεν  
μπορούν να συμμεριστούν την ερμηνεία που δόθηκε από την Επιτροπή όσον αφορά  
την εμβέλεια της ανωτέρω διάταξης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ
Η περίπτωση της Ελλάδος
Η Συνθήκη προσχώρησης της Ελλάδος της 28ης ΜαΤου 1979, δεν περιέχει  
καμμία ρήτρα σε ότι αφορά την οικονομική ανάγκη στον τραπεζικό τομέα.
Ωστόσω, είχε συμφωνηθεί σιωπηρός ότι εφαρμόζοντας στην Ελλάδα κατ'αναλογία,  
τις διάφορες προθεσμίες κοινοποίησης που προβλεπόταν από την οδηγία 77/780,  
η ελληνική κυβέρνηση θα είχε το χρόνο μέχρι της 30 Ιουνίου 1981 (ήτοι έξι  
μήνες μετά την προσχώρησή της στην Κοινότητα), για να κοινοποιήσει στην  
Επιτροπή την πρόθεσή της να ζητήσει την εφαρμογή της επιλογής που προβλέ-  
πεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, β) τηςπροαναφερθείσης οδηγίας, σε ότι  
αφορά τη διατήρηση του κριτηρίου της οικονομικής ανάγκης, τόσο για τη δη­
μιουργία νέων τραπεζών όσο και για το άνοιγμα υποκαταστημάτων από εθνικές  
ή αλλοδαπές τράπεζες.
Κατά την ημερομηνία της 30ης Ιουνίου 1981, η Επιτροπή δεν είχε ακόμη λάβει  
καμία κοινοποίηση: Κατ' αυτόν τον τρόπο η Ελλάδα είχε θεωρηθεί δτ ι  είχε
αποφασίσει να μην κάνει χρήση αυτής της επιλογής που αναφέρεται παραπάνω  
και κατ' αυτόν τον τρόπο η ενδεχόμενη διατήρηση της οικονομικής ανάγκης θα  
έπρεπε να θεωρείται ως μια παράβαση της οδηγίας 77/780.
Ωστόσο, κατά το Νοέμβριο του 1981, η κυβέρνηση που εκλέχθηκε κατά τις εκλογές  
του Οκτωβρίου του ιδίου έτους, κοινοποίησε την πρόθεσή της να διατηρήσει το  
κριτήριο της οικονομικής ανάγκης, αναφέροντας ταυτόχρονα ότι δεν μπορούσε  
να θεωρηθεί ως δεσμευμένη από την παράλειψη της προηγούμενης κυβέρνησης.
Η Επιτροπή, παρότι είναι της γνώμης ότι από τυπικής πλευράς, η Ελλάς ήτο  
εκπρόθεσμη σε ότι αφορά την κοινοποίηση, εκτιμάει ότι δύσκολα μπορεί να  
δικαιολογηθεί με κριτήριο πολιτικό και δικαιοσύνης, ότι ένα Κράτος μέλος το  
οποίο, κατά τη στιγμή της προσχώρησής του στην Κοινότητα, είχε στη νομοθεσία  
του το κριτήριο της οικονομικής ανάγκης, να μην μπορεί να κάνει χρήση αυτού  
κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στην οδηγία  
77/780, ενώ όλα τα άλλα Κράτη μέλη που είχαν το ίδιο κριτήριο στη νομοθεσία  
τους κατά τη στιγμή της υιοθέτησης της προαναφερθείσης οδηγίας, θα συνεχίσουν  
να το χρησιμοποιούν μέχρι της 15 Δεκεμβρίου 1989.

-  2 -
Για την παράκαμψη μιας τέτοιας ανωμαλίας, η Συνθήκη προσφέρει μία και μόνο  
δυνατότητα: την πρόταση για οδηγία του Συμβουλίου η οποία να περιέχει ένα
και μόνο άρθρο το οποίο θα τροποποιεί την οδηγία 77/780, επιτρέποντας τυπικά  
στην Ελλάδα να επωφεληθεί από τη ρήτρα που υπάρχει στο άρθρο 3, παράγραφος  
3, 0).
Για την υιοθέτηση μιας τέτοιας οδηγίας, μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια ταχύ­
τατη διαδικασία η οποία έχει ήδη αποδειχθεί ιδιαίτερα χρήσιμη σε ανάλογες  
περιπτώσεις όπου επρόκειτο για προβλήματα καθαρά τυπικά, όπως παραδείγματος  
χάρη έγινε σχετικά με την οδηγία 82/148 η οποία ενοποίησε την προθεσμία  
εφαρμογής των τριών οδηγιών που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο οε θέματα χρημα­
τιστηρίων αξιών (79/279, 80/390 και 82/121).
Η Επιτροπή θα στείλει την πρότασή της στο Συμβούλιο το συντομότερο δυνατόν.
ΧΧΧΧΧΧΧΧΧΧ