[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 14.11.2008

COM(2008) 721 τελικό

2008/0216 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Περί της θέσπισης κοινοτικού συστήματος ελέγχου για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής {SEC(2008) 2760} {SEC(2008) 2761}

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ι. Πλαίσιο της πρότασης

Γενικό πλαίσιο

Ο περιορισμός και ο έλεγχος των ποσοτήτων αλιευμάτων μέσω του καθορισμού συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC), εθνικών ποσοστώσεων καθώς και τεχνικών κανόνων και καθεστώτων διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας, αποτελούν ακρογωνιαίο λίθο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑλΠ). Η ευρωπαϊκή πολιτική ελέγχου της αλιείας βρίσκεται στο επίκεντρο της ΚΑλΠ, καθώς η αξιοπιστία της εξαρτάται από την αποτελεσματική εφαρμογή της εν λόγω πολιτικής ελέγχου. Μολονότι έχει σημειωθεί κάποια πρόοδος, το σύστημα ελέγχου εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικά κενά τα οποία έχουν εντοπιστεί τόσο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή[1] όσο και από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο (EEΣ)[2]. Το υφιστάμενο σύστημα ελέγχου είναι ανεπαρκές, δαπανηρό και περίπλοκο και δεν προσφέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα. Η συνεχιζόμενη αποτυχία της πολιτικής ελέγχου θα έχει σημαντικές συνέπειες για το μέλλον των αλιευτικών πόρων, για τον αλιευτικό κλάδο και για τις περιφέρειες οι οποίες εξαρτώνται από την αλιεία. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει την ουσιαστική μεταρρύθμιση του συστήματος ελέγχου της ΚΑλΠ. Η πρωτοβουλία αυτή αποτελεί για την Επιτροπή προτεραιότητα καίριας σημασίας στον τομέα της αλιείας το 2008.

Αιτιολόγηση και αντικείμενο της πρότασης

Λόγω της συνολικής και ολοκληρωμένης της προσέγγισης, η οποία επικεντρώνεται σε κάθε πτυχή της ΚΑλΠ, η μεταρρύθμιση της πολιτικής ελέγχου εκτός από τη βελτίωση της ικανότητας ελέγχου και της διαχείρισης των αλιευτικών πόρων καθώς και την καθιέρωση συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού στον τομέα της αλιείας στην ΕΕ, πρέπει να έχει και θετικό διαρθρωτικό αντίκτυπο στον τομέα της αλιείας και στην αγορά, για να αντιμετωπιστούν έτσι, οι οφειλόμενες στη μη συμμόρφωση περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Πιο συγκεκριμένα, η πρόταση αποσκοπεί στα ακόλουθα:

Μια νέα, κοινή προσέγγιση στον έλεγχο και στην επιθεώρηση

Η εισαγωγή εναρμονισμένων διαδικασιών επιθεώρησης και υψηλότερων προδιαγραφών αναμένεται να εξασφαλίσει την ενιαία εφαρμογή της πολιτικής ελέγχου σε επίπεδο κράτους μέλους, με την ταυτόχρονη συνεκτίμηση και τήρηση της ποικιλομορφίας και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των διαφορετικών στόλων.

Μια κουλτούρα συμμόρφωσης

Στόχος είναι να επηρεαστεί η συμπεριφορά όλων των ενεχόμενων στον πλήρη κύκλο των αλιευτικών δραστηριοτήτων φορέων (αλίευσης, μεταποίησης, διανομής και εμπορίας) κατά τρόπον ώστε η τήρηση των πολιτικών και των κανονισμών της ΚΑλΠ να επιτευχθεί όχι μόνον μέσω δραστηριοτήτων παρακολούθησης και ελέγχου, αλλά και ως αποτέλεσμα μιας γενικής κουλτούρας συμμόρφωσης, στο πλαίσιο της οποίας κάθε μέρος του κλάδου θα επενδύει σε δραστηριότητες τήρησης και θα αποκαθίσταται η νομιμότητα των κανόνων της ΚΑλΠ.

Αποτελεσματική εφαρμογή των κανόνων της ΚΑλΠ

Στόχος είναι η ενίσχυση των διαχειριστικών αρμοδιοτήτων της Επιτροπής και της ικανότητάς της να παρεμβαίνει ανάλογα με το επίπεδο μη-συμμόρφωσης των κρατών μελών. Οι αρμοδιότητες της Επιτροπής και των κρατών μελών θα καθοριστούν σαφώς ώστε να αποφευχθούν οι επικαλύψεις και να διασφαλιστεί ότι η Επιτροπή εξακολουθεί να είναι επιφορτισμένη με την κύρια δραστηριότητα του ελέγχου και της επαλήθευσης της εφαρμογής των κανόνων της ΚΑλΠ από τα κράτη μέλη. Το υφιστάμενο σύστημα μικροαποφάσεων πρέπει σύντομα να αντικατασταθεί από μια προσέγγιση η οποία θα βασίζεται στη μακροδιαχείριση.

Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Οι βασικές διατάξεις της πολιτικής ελέγχου περιέχονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου («κανονισμός ελέγχου»[3]) και στο κεφάλαιο V του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. του Συμβουλίου 2371/2002 («Βασικός Κανονισμός»[4]). Ο κανονισμός ελέγχου έχει τροποποιηθεί δώδεκα φορές. Οι πολυάριθμες τροποποιήσεις καθιστούν τον κανονισμό ελέγχου ακόμη πιο περίπλοκο λόγω του ότι σειρά διατάξεων ελέγχου περιέχονται σε πολλούς άλλους ξεχωριστούς κανονισμούς.

Συνοχή με τις λοιπές πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Η πρόταση θα συμβάλει στον συνολικό στόχο της ΚΑλΠ, ήτοι στη βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων. Επίσης, θα συμβάλει στη στρατηγική για τη βιώσιμη ανάπτυξη η οποία συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούνιο του 2006, χάρη στις διατάξεις της υπέρ της προστασίας των φυσικών πόρων. Ευθυγραμμίζεται επίσης με τους στόχους οι οποίοι τέθηκαν στην Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη το 2002 όσον αφορά τη διαχείριση της αλιείας[5] και με την αρχή της επιδίωξης για καλύτερη διαχείριση των ωκεανών, η οποία καθοδηγεί τις τρέχουσες συζητήσεις σχετικά με μια μελλοντική θαλάσσια πολιτική για την Κοινότητα. Επιπλέον, ο συνολικός στόχος της μεταρρύθμισης του ελέγχου αποτελεί έναν από τους τέσσερις κύριους τομείς στους οποίους η Επιτροπή εντόπισε περιθώριο βελτίωσης ως προς την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας[6].

ΙΙ. Διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους και εκτίμηση αντίκτυπου

Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Μέθοδοι διαβούλευσης, βασικοί τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων

Κατά την προετοιμασία της πρότασης, πραγματοποιήθηκε σειρά διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη (σε επίπεδο υπουργών και εμπειρογνωμόνων) καθώς και με τους εκπροσώπους του κλάδου, με συμβουλευτικούς φορείς και με όλες τις υπόλοιπες ενδιαφερόμενες πλευρές. Η σύσταση διυπηρεσιακής ομάδας καθοδήγησης, με αποστολή την ανάλυση της συνολικής προσέγγισης και με ομάδες εργασίας επιφορτισμένες με συγκεκριμένα θέματα, έδωσε ώθηση στις εργασίες για την προετοιμασία της παρούσας πρότασης.

1. Τα κράτη μέλη

- Η Επιτροπή επεξεργάστηκε ανεπίσημο έγγραφο στο οποίο περιέχονται οι κύριες πτυχές που αφορούν την προτεινόμενη μεταρρύθμιση. Το εν λόγω έγγραφο συζητήθηκε σε ανεπίσημη συνάντηση των Υπουργών Αλιείας στις 18 Φεβρουαρίου 2008. Προηγήθηκε συνάντηση μεταξύ ανωτάτων υπαλλήλων του τομέα της αλιείας από τα κράτη μέλη, στις 15 Ιανουαρίου 2008. Την 1η Φεβρουαρίου 2008 πραγματοποιήθηκε συνάντηση με εμπειρογνώμονες του ελέγχου της αλιείας από τα κράτη μέλη, για να παρουσιαστούν οι στόχοι της μεταρρύθμισης.

- Στη ΓΔ MARE συστάθηκε ομάδα εργασίας εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη για τον καθορισμό εναρμονισμένων διαδικασιών επιθεώρησης και προδιαγραφών ελέγχου.

- Στο Λονδίνο, στη Μαδρίτη και στην Κοπεγχάγη πραγματοποιήθηκαν τρεις συναντήσεις τεχνικών εμπειρογνωμόνων σχετικά με το σύστημα ηλεκτρονικής αναφοράς (ΣΗΑ). Οι συναντήσεις αυτές θα συμβάλουν στην καλύτερη χρησιμοποίηση των σύγχρονων τεχνολογιών βάσει του νέου κανονισμού ελέγχου.

- Υπεγράφησαν επίσης Μνημόνια Συμφωνίας με διάφορα κράτη μέλη (Ελλάδα, Ιταλία, Πολωνία, Ισπανία και Σουηδία) τα οποία συνδέονται με την εν λόγω μεταρρύθμιση. Τα μνημόνια αυτά σηματοδοτούν μια αλλαγή ως προς την προσέγγιση, καθώς περιέχουν σαφώς καθορισμένα κριτήρια αναφοράς για βελτιώσεις στα συστήματα ελέγχου της αλιείας στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

2. Συμβουλευτικοί φορείς των ενδιαφερόμενων φορέων και ευρύτερο κοινό.

- Στις 10 Απριλίου 2008 διοργανώθηκε ημερήσιο σεμινάριο με εκπροσώπους των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ) και της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (ΣΕΑΥ) με στόχο να διατυπώσουν τις απόψεις τους σχετικά με τη σχεδιαζόμενη μεταρρύθμιση της πολιτικής ελέγχου της ΚΑλΠ.

- Η ΓΔ MARE συμμετείχε επίσης σε σεμινάρια σχετικά με την ιχνηλασιμότητα, που θα αποτελέσει αναπόσπαστο μέρος της μεταρρύθμισης, στο πλαίσιο του σχεδίου ιχνηλασιμότητας των ιχθυοπληθυσμών και του DTU Aqua. Η ΓΔ MARE διοργάνωσε εργαστήριο σχετικά με το θέμα από κοινού με το Κοινό Κέντρο Ερευνών στις Βρυξέλλες στις 17 Ιουνίου 2008.

- Η μεταρρύθμιση παρουσιάστηκε στην ομάδα Υψηλού Επιπέδου Ανεξάρτητων Ενδιαφερόμενων Μερών για το διοικητικό φόρτο, κατά τη συνάντησή τους στις 18 Σεπτεμβρίου 2008. Ο πρόεδρός της ανέφερε ότι η ομάδα εκτίμησε ιδιαιτέρως τη γενική κατεύθυνση της ΓΔ MARE και υποστήριξε πλήρως την προτεινόμενη μεταρρύθμιση, λόγω της προβλεπόμενης μείωσης του διοικητικού φόρτου για τον κλάδο.

- Εκτεταμένες δημόσιες διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Φεβρουαρίου και Μαΐου 2008, που βασίστηκαν σε έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής το οποίο δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της Επιτροπής. Το έγγραφο διαβούλευσης το οποίο επεξεργάστηκε η ΓΔ MARE παρουσίαζε σύντομη ανάλυση του προβλήματος η οποία διαρθρωνόταν σε εννέα πιθανούς τομείς δράσης που καθορίζονται στο προαναφερόμενο ανεπίσημο έγγραφο.

Συνοπτική παρουσίαση των απαντήσεων και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη

Οι πρωτοβουλίες της Επιτροπής έγιναν δεκτές με θετικά σχόλια από τους συμμετέχοντες στη διαδικασία της διαβούλευσης. Σε όλα σχεδόν τα σχόλια υπογραμμίστηκε η ανάγκη ενίσχυσης της δράσης της Κοινότητας στον τομέα αυτό. Παρελήφθησαν εικοσιπέντε εισηγήσεις από ευρύ φάσμα ενδιαφερόμενων φορέων. Όλες οι προαναφερόμενες εισηγήσεις δημοσιεύθηκαν στον επίσημο ιστότοπο της Επιτροπής, με αναφορά στους συντάκτες και στην προέλευσή τους[7].

Η πρωτοβουλία της Επιτροπής και οι κύριοι στόχοι της υιοθετήθηκαν στην πλειονότητά τους από τους συμμετέχοντες στην εν λόγω διαβούλευση. Από τους συμμετέχοντες συμφωνήθηκε ομόφωνα η ανάγκη για μεταρρύθμιση του συστήματος ελέγχου. Πολλοί από τους συμμετέχοντες τόνισαν ότι κύριος στόχος της μεταρρύθμισης πρέπει να είναι η κουλτούρα της συμμόρφωσης. Ειδικότερα, όλοι οι ενδιαφερόμενοι φορείς υποστήριξαν την εισαγωγή εναρμονισμένων διοικητικών κυρώσεων, την απλούστευση και την κωδικοποίηση των κανόνων και την ενίσχυση της συνεργασίας και της παροχής βοήθειας. Οι ΜΚΟ και οι δημόσιες αρχές στηρίζουν ιδιαιτέρως τη μεταρρύθμιση την οποία θεωρούν αποτελεσματικό εργαλείο για μια περιβαλλοντικά βιώσιμη αλιεία. Όλες οι πλευρές συμφώνησαν στην ανάγκη ανάπτυξης μιας νέας προσέγγισης στην επιθεώρηση και στον έλεγχο σε κοινοτικό επίπεδο, με την καθιέρωση ισότιμης μεταχείρισης και την προώθηση αυξημένης συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής, των αρχών ελέγχου της αλιείας στα κράτη μέλη και των επιχειρήσεων σε όλο το μήκος της αλυσίδας παραγωγής. Συμφώνησαν ότι η Υπηρεσία Ελέγχου πρέπει να διαδραματίσει έναν πιο σημαντικό και εποικοδομητικό ρόλο στον συντονισμό και στην κατάρτιση. Οι ΜΚΟ έκριναν ότι η Επιτροπή πρέπει να διαθέσει περισσότερα μέσα για την έγκαιρη παρέμβαση, ενώ ο κλάδος εξέφρασε ανησυχία σχετικά με το εάν οι δαπάνες για τα μέτρα κατά των κρατών μελών και της αναστολής της κοινοτικής ενίσχυσης θα επιβάρυναν τελικά τον αλιευτικό κλάδο και όχι τα κράτη μέλη.

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Συναφείς επιστημονικοί τομείς και τομείς εμπειρογνωμοσύνης

Η Επιτροπή έκανε χρήση εξωτερικής εμπειρογνωμοσύνης για τη στήριξη ορισμένων εκ των επιχειρημάτων που περιέχονται στην εν λόγω έκθεση. Ζητήθηκε από τους εμπειρογνώμονες να προσδιορίσουν τον πιθανό θετικό και αρνητικό αντίκτυπο από τις προτεινόμενες εναλλακτικές πολιτικές, καθώς και να προτείνουν συμβιβαστικές λύσεις για την επίτευξη ανταγωνιστικών στόχων, με στόχο τη συνειδητή λήψη πολιτικών αποφάσεων.

Κυριότεροι φορείς/εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις

Συνήφθη ειδική σύμβαση (βάσει της σύμβασης πλαίσιο FISH/2006/09 – Μελέτες στον τομέα της ΚΑλΠ και των θαλάσσιων υποθέσεων – Παρτίδα 4: Μελέτες εκτίμησης αντίκτυπου σε σχέση με την ΚΑλΠ) μεταξύ της Επιτροπής και των MRAG υπηρεσιών εξωτερικών συμβούλων.

Σύνοψη των γνωμοδοτήσεων που υποβλήθηκαν και ελήφθησαν υπόψη

- Ενδεικτικές ποιοτικές και ποσοτικές αναλύσεις δείχνουν ότι, μολονότι ορισμένα από τα προτεινόμενα μέτρα είναι πιο σημαντικά σε σχέση με άλλα, η πλήρης εφαρμογή του συνολικού πακέτου των μέτρων, μέσω δεσμευτικού και όχι εθελοντικού οργάνου, παρόμοιου, π.χ., με τον «Κώδικα δεοντολογίας για μια υπεύθυνη αλιεία του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών» αποτελεί, πιθανότατα, τον πιο αποτελεσματικό τρόπο επίτευξης συμμόρφωσης σε υψηλό επίπεδο.

- Εάν τα προτεινόμενα μέτρα εφαρμοστούν από δεσμευτικό κανονισμό και τα κράτη μέλη εφαρμόσουν τον παρόντα κανονισμό και τα υφιστάμενα πολυετή σχέδια αποκατάστασης, τα πρόσθετα καθαρά κέρδη για τον κλάδο, τα οποία θα προκύψουν από την αποκατάσταση και την καλύτερη προστασία των αποθεμάτων, είναι δυνατόν να ανέλθουν σε 10 δισ. EUR κατά την επόμενη δεκαετία. Αυτά τα οικονομικά οφέλη είναι πιθανόν να συνοδευθούν από καθαρές αυξήσεις στην απασχόληση, που μπορεί να φθάσουν σε 4.000 νέες θέσεις σε όλους τους υπο-τομείς. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η αύξηση στην παραγωγή αλιείας θα δώσει ώθηση στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας στους οικείους τομείς και περιφέρειες.

- Η εφαρμογή ενός νέου κανονισμού θα οδηγήσει στα οφέλη αυτά εάν στραφούμε σε πιο οικονομικές δραστηριότητες στην ξηρά, σε αντίθεση με τους ελέγχους εν πλω, κάτι το οποίο θα απαιτήσει αρχικά αυξημένες επενδύσεις, περισσότερο σε λειτουργικές διαδικασίες παρά σε μέσα ελέγχου. Εντούτοις, αναμένεται να προκύψουν ταχύτατα καθαρά κέρδη, μειώνοντας τις συναφείς δαπάνες σταδιακά δύο ή τρία έτη μετά από την εφαρμογή, μόλις επιτευχθεί η κουλτούρα της συμμόρφωσης.

- Καθώς τα μέτρα ελέγχου θα γίνονται πιο αποτελεσματικά και θα αυξάνεται η απόδοσή τους, τα κέρδη της απόδοσης θα μεταφράζονται σε κέρδη στις επιχειρήσεις υπό τη μορφή αυξημένων κερδών από την αλιεία και διαθέσιμου μεριδίου για το πλήρωμα και για άλλα λειτουργικά έξοδα.

Mέσα για την δημοσιοποίηση των συμβουλών των εμπειρογνωμόνων

Η μελέτη θα δημοσιευθεί στον ιστότοπο της ΓΔ MARE.

Εκτίμηση αντίκτυπου

Η Επιτροπή διεξήγαγε εκτίμηση του αντίκτυπου όσον αφορά την πρόταση, στο πέρας της οποίας συντάχθηκε έκθεση που δημοσιεύθηκε στον ιστότοπο της ΓΔ MARE. Στην έκθεση αυτή εξετάζονται οι ακόλουθες εναλλακτικές λύσεις:

- Επιλογή 1: Καμία αλλαγή πολιτικής. Συνέχιση της υφιστάμενης πολιτικής και επικέντρωση στην εφαρμογή και στην επιβολή του υφιστάμενου πλαισίου.

Υπο-επιλογή1: Καμιά αλλαγή πολιτικής, συνέχιση της υφιστάμενης κατάστασης

Η βασική ιδέα αυτής της υποεπιλογής είναι ότι η υφιστάμενη πολιτική ελέγχου επαρκεί για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης και για τη στήριξη των στόχων της ΚΑλΠ και ότι το βασικό πρόβλημα είναι η ελλιπής εφαρμογή των υφιστάμενων ρυθμιστικών απαιτήσεων από τα κράτη μέλη. Έμφαση θα μπορούσε να δοθεί στη βελτίωση της εφαρμογής της υφιστάμενης νομοθεσίας.

Υπο-επιλογή 2: Εφαρμογή και επιβολή του υφιστάμενου πλαισίου μέσω εκτελεστικών κανονισμών

Ως εναλλακτική επιλογή στην απλή συνέχιση της σημερινής κατάστασης, αυτή η υποεπιλογή θα μπορούσε να προβλέπει την έγκριση των απαραίτητων μέτρων εφαρμογής με στόχο ένα πλήρες σύνολο τεχνικών κανόνων που θα χρησιμεύσει ως βάση για ένα ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου.

Αυτή η προσέγγιση «συνέχισης της σημερινής κατάστασης» σημαίνει ότι θα προστεθούν, δίχως συντονισμό, επιπλέον κανόνες στον υφιστάμενο περίπλοκο ιστό κανονιστικών διατάξεων, δίχως την ανάπτυξη μιας νέας προσέγγισης στον έλεγχο και στην εφαρμογή. Η αδυναμία της Επιτροπής θα εξακολουθήσει να συνοδεύεται από μια συνεχιζόμενη στάση επιείκειας από την πλευρά των εθνικών νομοθεσιών έναντι των παραβάσεων, από μη ικανοποιητικές κυρώσεις, οφειλόμενες σε νομικά ή διαδικαστικά αίτια, και από ελλιπείς πληροφορίες σχετικά με τις κυρώσεις και με την προηγούμενη μη-συμμόρφωση.

- Επιλογή 2: Αναδιατύπωση του κανονισμού ελέγχου, σε συνδυασμό με κώδικα δεοντολογίας

Μια προσέγγιση η οποία θα συνδυάζει ένα ενοποιημένο νομικό πλαίσιο με ένα καθοδηγητικό όργανο, όπως ένας «κώδικας δεοντολογίας», μπορεί να συμβάλει, έως ένα βαθμό, στη βελτίωση του υφιστάμενου συστήματος ελέγχου. Ορισμένα αλιεύματα μπορεί να αποκατασταθούν ως αποτέλεσμα μονομερούς δράσης σε ένα ή περισσότερα τμήματα του στόλου, αλλά, συνολικά, η προσέγγιση αυτή δεν θα μεταβάλει το περιεχόμενο των υφιστάμενων διατάξεων ούτε θα προσθέσει νέες νομικές πράξεις και θα εξαρτάται σε υπερβολικά μεγάλο βαθμό από την εθελοντική εφαρμογή από τα κράτη μέλη.

- Επιλογή 3: Ρυθμιστική πράξη, υπό τη μορφή νέου δεσμευτικού κανονισμού

Η τρίτη επιλογή που υποβλήθηκε για αξιολόγηση ήταν η εφαρμογή ενός πακέτου μεταρρυθμιστικών μέτρων μέσω ενός ρυθμιστικού κειμένου, δεσμευτικού σε κοινοτικό επίπεδο. Η προσέγγιση αυτή βασίζεται στην καθιέρωση ισότιμης μεταχείρισης στην ΕΕ. Αυτό θα εξασφάλιζε την ενιαία εφαρμογή των κανόνων της ΚΑλΠ σε όλη την ΕΕ και την άνευ διακρίσεων μεταχείριση όλων των αλιέων. Εάν οι επιθεωρητές της Επιτροπής διέθεταν μεγαλύτερες αρμοδιότητες, θα ήταν πιο δύσκολο για τα κράτη μέλη να καλύπτουν ελλείψεις στην εφαρμογή των κανόνων της ΚΑλΠ.

- Επιλογή 4: Συγκέντρωση της πολιτικής ελέγχου της ΚΑλΠ σε επίπεδο ΕΕ, με αυξημένες αρμοδιότητες της Επιτροπής και της Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας (ΚΥΕΑ)

Σύμφωνα με την επιλογή αυτή, η Επιτροπή και η ΚΥΕΑ θα συγκέντρωναν από κοινού επιθεωρητές από τα κράτη μέλη και θα ανέπτυσσαν κοινά αποδεκτές προδιαγραφές, με μακροπρόθεσμο στόχο τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού συστήματος ακτοφυλακής. Ωστόσο, αυτή η επιλογή απορρίφθηκε εξ αρχής καθώς η ανακατανομή καθηκόντων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών θα υπερέβαινε τα όσα προβλέπει η Συνθήκη. Από πολιτικής πλευράς, θα ήταν αδιανόητο να δεχτούν άμεσα τα κράτη μέλη την παραχώρηση αρμοδιοτήτων σε μια υπερεθνική αρχή. Επιπλέον, μια τέτοια επιλογή θα σήμαινε απότομη δημοσιονομική αύξηση την οποία η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει.

III. Νομικά στοιχεία της πρότασης

Περιεχόμενο της πρότασης

Η βασική ιδέα της πρότασης είναι ότι μια αποτελεσματική πολιτική ελέγχου πρέπει να είναι συνολική και ολοκληρωμένη και να καλύπτει όλες τις πτυχές του προβλήματος, από το δίχτυ στο πιάτο.

Μια νέα, κοινή προσέγγιση στον έλεγχο και στην επιθεώρηση

Μολονότι το επίπεδο συμμόρφωσης από τα αλιευτικά σκάφη ως προς τα τεχνικά μέτρα δεν πρέπει να αγνοείται, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην ολοκληρωμένη παρακολούθηση των αλιευμάτων. Στο πλαίσιο αυτό ειδικότερα, είναι απαραίτητο να επιτευχθούν οι παρακάτω στόχοι:

- Καθιέρωση τυποποιημένων, συντονισμένων δραστηριοτήτων επιθεώρησης και διαδικασίες σε κάθε επίπεδο της αλυσίδας (εν πλω, στον λιμένα, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς και κατά την εμπορία)·

- γενικά πρότυπα για μέτρα ειδικών ελέγχων τα οποία θα εφαρμόζονται στα σχέδια αποκατάστασης και στα πολυετή σχέδια, στις προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές και στις απορρίψεις·

- εισαγωγή ενός ολοκληρωμένου συστήματος ιχνηλασιμότητας·

- πλήρης χρήση σύγχρονων τεχνολογιών και αποτελεσματικών συστημάτων επικύρωσης δεδομένων ώστε να διεξάγονται συστηματικοί και ολοκληρωμένοι διασταυρούμενοι έλεγχοι όλων των συναφών δεδομένων·

- στρατηγικός προγραμματισμός, τακτική στόχευση και στρατηγική δειγματοληψίας· και

- χρήση πληροφοριών οι οποίες επιτρέπουν τον εντοπισμό των κινδύνων και την κωδικοποίηση του ελέγχου.

Μια κουλτούρα συμμόρφωσης

Στο πλαίσιο αυτό είναι απαραίτητο να επικεντρωθούμε στα εξής σημεία:

- στην απλούστευση και στην κωδικοποίηση του νομικού πλαισίου·

- στην εισαγωγή εναρμονισμένων αποτρεπτικών κυρώσεων·

- στην εισαγωγή ενός συστήματος επιβολής ποινών με σώρευση μορίων για τις παραβάσεις οι οποίες διαπράττονται από πλοιάρχους, από επιχειρήσεις ή από τους ιδιοκτήτες-δικαιούχους αλιευτικής άδειας·

- στην επιβολή εκτελεστικών μέτρων και των συναφών κυρώσεων·

- στη βελτιωμένη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και της Επιτροπής, περιλαμβανομένης της παράτασης της θητείας της Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας (ΚΥΕΑ)·

- στην υιοθέτηση μιας σύγχρονης προσέγγισης όσον αφορά τη μεταβίβαση δεδομένων και την ανταλλαγή πληροφοριών, τόσο μεταξύ των κρατών μελών όσο και με την Επιτροπή ή με την ΚΥΕΑ μέσω ιστοτόπων ασφάλειας.

Αποτελεσματική εφαρμογή των κανόνων της ΚΑλΠ

Για την διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των κανόνων της ΚΑλΠ, πρέπει να ενισχυθεί η ικανότητα παρέμβασης της Επιτροπής ανάλογα με το επίπεδο μη-συμμόρφωσης των κρατών μελών. Ταυτόχρονα, πρέπει να αυξηθεί η ικανότητα διαχείρισης της Επιτροπής. Η πρόταση περιλαμβάνει:

- τον επαναπροσδιορισμό των αρμοδιοτήτων των επιθεωρητών της Επιτροπής·

- σχέδια δράσης για τη βελτίωση, ενδεχομένως, της εφαρμογής, από την πλευρά των κρατών μελών·

- παραχώρηση αρμοδιοτήτων στην Επιτροπή για τη διόρθωση των αριθμητικών τιμών αλιευμάτων των κρατών μελών·

- την απαγόρευση της αλίευσης κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής·

- μεγαλύτερη ευελιξία για την Επιτροπή ώστε να προβαίνει στην αφαίρεση ποσοστώσεων σε περιπτώσεις κακής διαχείρισης των ποσοστώσεων· και

- χρηματοοικονομικά μέτρα σε περίπτωση κακής διαχείρισης.

Νομική βάση

Άρθρο 37 της συνθήκης ΕΚ.

Αρχή της επικουρικότητας

Η πρόταση εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας.

Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους: Η αντιμετώπιση των υφιστάμενων ελλείψεων του συστήματος ελέγχου της ΚΑλΠ απαιτεί τη λήψη μέτρων ανάλογων προς τη φύση των αντίστοιχων δραστηριοτήτων και προσαρμοσμένων σε αυτές. Η βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων είναι, εξ’ορισμού, τομέας ο οποίος πρέπει να ρυθμίζεται σε κοινοτικό επίπεδο και όχι με μεμονωμένα εθνικά μέτρα. Προτείνοντας ένα νέο πλαίσιο για τον έλεγχο των δραστηριοτήτων της ΚΑλΠ, η Επιτροπή ανταποκρίνεται στα αιτήματα των ενδιαφερόμενων φορέων και των κρατών μελών για την καθιέρωση ισότιμης μεταχείρισης σε κοινοτικό επίπεδο. Ο καθορισμός εναρμονισμένων διαδικασιών επιθεώρησης και ελέγχου είναι, ουσιαστικά, ένα θέμα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο.

Επιλογή νομικού μέσου

Προτεινόμενο μέσο: Κανονισμός.

Η επιλογή άλλου μέσου δεν θα ενδεικνυόταν για τους ακόλουθους λόγους: Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική αποτελεί τομέα αποκλειστικής αρμοδιότητας της Κοινότητας. Οι κανόνες που θεσπίζονται σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει να είναι ομοιόμορφοι και δεσμευτικοί ώστε να αποφευχθεί η συνύπαρξη διαφορετικών προδιαγραφών στα κράτη μέλη. Συνεπώς, δικαιολογείται να λάβουν τα μέτρα τη μορφή κανονισμού.

IV .Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Η πρόταση δεν έχει καμία επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

V. Συμπληρωματικές πληροφορίες

Απλούστευση

Η πρόταση θα οδηγήσει την απλούστευση της συναφούς νομοθεσίας, καθώς και σε βελτιώσεις στο σύστημα ελέγχου. Με την πάροδο των ετών έχουν προστεθεί νέες διατάξεις στην υφιστάμενη πολιτική ελέγχου της ΚΑλΠ, εκ των οποίων πολλές αλληλοεπικαλύπτονται και είναι διάσπαρτες σε διαφορετικούς κανονισμούς. Ένας στόχος της παρούσας πρότασης είναι να αποσαφηνίσει τις ισχύουσες διατάξεις ελέγχου. Ωστόσο, ο έλεγχος παραμένει ένα σαφώς περίπλοκο ζήτημα και πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των απαραίτητων υποχρεώσεων που πρέπει να διατηρηθούν και της ανάγκης για την αποσαφήνιση και τη μείωση του διοικητικού φόρτου τόσο για τις αρχές όσο και για τον ιδιωτικό τομέα.

Στο πλαίσιο αυτό, η απλούστευση παρουσιάζει διαφορετικές πτυχές:

- Το σύστημα προβλέπει ένα ενιαίο, φιλόδοξο πλαίσιο το οποίο καθορίζει τις αρχές οι οποίες διέπουν όλες τις πτυχές του ελέγχου, αλλά αφήνει τη θέσπιση λεπτομερών τεχνικών κανόνων στους κανονισμούς εφαρμογής.

- Το σύστημα προβλέπει ένα ενιαίο πλαίσιο το οποίο θα εφαρμόζεται στις επιχειρήσεις της Κοινότητας και στις δημόσιες αρχές τυποποιώντας τους κανόνες εφαρμογής και ελέγχου (περιλαμβανομένης της εισαγωγής εναρμονισμένων κυρώσεων), συμβάλλοντας έτσι στην καθιέρωση ισότιμης μεταχείρισης στην ΕΕ.

Κατάργηση της ισχύουσας νομοθεσίας

Η έγκριση της πρότασης θα επιφέρει την κατάργηση της ισχύουσας νομοθεσίας.

Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος

Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης.

2008/0216 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Περί της θέσπισης κοινοτικού συστήματος ελέγχου για την εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

ύστερα από διαβούλευση με τον ευρωπαίο επόπτη προστασίας δεδομένων,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Στόχος της κοινής αλιευτικής πολιτικής, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[8], είναι να διασφαλίζει την εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων κατά τρόπο που να εξασφαλίζει βιώσιμες οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνθήκες.

(2) Δεδομένου ότι η επιτυχία της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής εξαρτάται από την εφαρμογή ενός αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου, τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό αποσκοπούν στη θέσπιση ενός κοινοτικού συστήματος επιθεώρησης, παρακολούθησης, ελέγχου, επιτήρησης και επιβολής, με μια συνολική και ολοκληρωμένη προσέγγιση ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με όλους τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ώστε να είναι δυνατή η βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων μέσω της κάλυψης όλων των πτυχών της πολιτικής.

(3) Η εμπειρία η οποία αντλήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική[9] έδειξε ότι το υφιστάμενο σύστημα ελέγχου δεν επαρκεί πλέον για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

(4) Οι διατάξεις ελέγχου βρίσκονται σήμερα διάσπαρτες σε πολλά επικαλυπτόμενα και περίπλοκα νομοθετικά κείμενα. Ορισμένα σημεία του συστήματος ελέγχου εφαρμόζονται ελλιπώς από τα κράτη μέλη, γεγονός το οποίο οδηγεί σε ελλιπή και αποκλίνοντα μέτρα για την αντιμετώπιση των παραβάσεων των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, υπονομεύοντας έτσι την καθιέρωση συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού για τους αλιείς σε όλη την Κοινότητα. Κατά συνέπεια, το υφιστάμενο καθεστώς και όλες οι υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από αυτό πρέπει να ενοποιηθούν, να κωδικοποιηθούν και να απλουστευθούν, ιδιαίτερα μέσω της μείωσης της επικάλυψης των κανονιστικών και διοικητικών διαδικασιών.

(5) Λαμβανομένου υπόψη του βαθμού εξάντλησης των θαλάσσιων υδρόβιων πόρων, είναι ζωτικής σημασίας για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα να εγκρίνει τα απαραίτητα μέτρα για την ανάπτυξη σε όλες τις επιχειρήσεις μιας κουλτούρας συμμόρφωσης με τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και με τους στόχους οι οποίοι τέθηκαν στην Παγκόσμια Σύνοδο Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη το 2002 καθώς και στην στρατηγική για τη βιώσιμη ανάπτυξη η οποία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Για την επίτευξη του στόχου αυτού πρέπει να ενισχυθούν και να εναρμονιστούν οι κανόνες επιθεώρησης, παρακολούθησης, ελέγχου, επιτήρησης και επιβολής των μέτρων διατήρησης και διαχείρισης των πόρων, των διαρθρωτικών μέτρων και των μέτρων για την κοινή οργάνωση της αγοράς. Επιπλέον, πρέπει να θεσπιστούν ελάχιστα επίπεδα κυρώσεων για συγκεκριμένες σοβαρές παραβάσεις καθώς και ένα σύστημα σώρευσης μορίων για την επιβολή κυρώσεων λόγω μη-συμμόρφωσης.

(6) Πρέπει να διευκρινιστεί περαιτέρω η κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, της Επιτροπής και της Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας. Ο έλεγχος της συμμόρφωσης με τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής πρέπει να αποτελεί πρωτίστως και κυρίως αρμοδιότητα των κρατών μελών. Από την πλευρά της η Επιτροπή πρέπει να διασφαλίζει ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ενιαία τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής σε όλη την Κοινότητα. Για το σκοπό αυτό, το σημερινό σύστημα μικρο-αποφάσεων πρέπει σταδιακά να αντικατασταθεί από μια προσέγγιση βασισμένη στη μακρο-διαχείριση.

(7) Η διαχείριση των αλιευτικών πόρων σε κοινοτικό επίπεδο βασίζεται, συγκεκριμένα, σε συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC), σε ποσοστώσεις, σε καθεστώτα ελέγχου της αλιευτικής προσπάθειας και σε τεχνικά μέτρα. Πρέπει να διασφαλιστεί πως τα κράτη μέλη θα εγκρίνουν τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή των προαναφερόμενων μέτρων διαχείρισης με αποτελεσματικό τρόπο.

(8) Οι αρχές των κρατών μελών πρέπει να είναι σε θέση να παρακολουθούν τις εκφορτώσεις στους λιμένες τους. Για το σκοπό αυτό πρέπει να απαιτείται από τα αλιευτικά σκάφη να κοινοποιούν εκ των προτέρων στις οικείες αρχές την πρόθεσή τους για εκφόρτωση στους λιμένες τους.

(9) Οι πληροφορίες οι οποίες περιέχονται στα ημερολόγια των αλιευτικών σκαφών πρέπει να εξακριβώνονται κατά τη στιγμή της εκφόρτωσης. Κατά συνέπεια, τα πρόσωπα που συμμετέχουν στην εκφόρτωση και στην εμπορία των ιχθύων και των αλιευτικών προϊόντων πρέπει να δηλώνουν τις ποσότητες που εκφορτώνονται, μεταφορτώνονται, διατίθενται προς πώληση ή αγοράζονται.

(10) Όσον αφορά τα αλιευτικά σκάφη μήκους κάτω των 10 μέτρων η υποχρέωση τήρησης ημερολογίου πλοίου ή συμπλήρωσης δήλωσης εκφόρτωσης θα συνιστούσε δυσανάλογο βάρος συγκριτικά με την αλιευτική τους ικανότητα. Για να εξασφαλιστεί ικανοποιητικό επίπεδο ελέγχου στα προαναφερόμενα σκάφη, τα κράτη μέλη πρέπει να παρακολουθούν τις δραστηριότητές τους μέσω της εφαρμογής σχεδίου δειγματοληψίας.

(11) Για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τα κοινοτικά μέτρα, διατήρησης και εμπορικά, πρέπει να προβλεφθεί ότι, όλα τα αλιευτικά προϊόντα τα οποία μεταφέρονται εντός της Κοινότητας συνοδεύονται από παραστατικό μεταφοράς στο οποίο να δηλώνεται ο χαρακτήρας, η καταγωγή και το βάρος τους.

(12) Τα κράτη μέλη πρέπει να παρακολουθούν τις δραστηριότητες των σκαφών τους εντός και εκτός των κοινοτικών υδάτων. Για τη διευκόλυνση της αποτελεσματικής παρακολούθησης, οι πλοίαρχοι κοινοτικών αλιευτικών σκαφών οφείλουν να τηρούν ημερολόγιο πλοίου και να υποβάλλουν δηλώσεις εκφόρτωσης και μεταφόρτωσης.

(13) Οι μεταφορτώσεις εν πλω διαφεύγουν τον κανονικό έλεγχο από το κράτος σημαίας ή από το παράκτιο κράτος και συνεπώς αποτελούν τρόπο για τις επιχειρήσεις να επιδίδονται σε παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες. Για τη βελτίωση των ελέγχων, οι δραστηριότητες μεταφόρτωσης στα κοινοτικά ύδατα πρέπει να επιτρέπονται μόνον σε καθορισμένους λιμένες.

(14) Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων συμπληρώνεται από καθεστώς ελέγχου της αλιευτικής προσπάθειας, απαιτείται να λαμβάνονται μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή του καθεστώτος.

(15) Για την εφαρμογή ενός ολοκληρωμένου καθεστώτος ελέγχου, το σύνολο της αλυσίδας παραγωγής και εμπορίας πρέπει να καλύπτεται από καθεστώς τέτοιου τύπου. Αυτό πρέπει να περιλαμβάνει ένα συνεκτικό σύστημα ιχνηλασιμότητας το οποίο θα συμπληρώνει τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 28ης Ιανουαρίου 2002 για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων[10] και μεγαλύτερο έλεγχο των οργανώσεων των παραγωγών. Πρέπει επίσης να προστατεύει τα συμφέροντα των καταναλωτών προσφέροντας στοιχεία που αφορούν την εμπορική ονομασία, τη μέθοδο παραγωγής και τη ζώνη αλίευσης σε κάθε στάδιο της εμπορίας, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2065/2001 της 22ας Οκτωβρίου 2001 για τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 όσον αφορά την ενημέρωση του καταναλωτή στον τομέα των προϊόντων της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας[11]. Πρέπει να εξασφαλίζει την παρακολούθηση των οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2508/2000 της Επιτροπής της 15ης Νοεμβρίου 2000 για τον καθορισμό των λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000 του Συμβουλίου όσον αφορά επιχειρησιακά προγράμματα στον τομέα της αλιείας[12].

(16) Λόγω των απαιτήσεων χωρητικότητας του κοινοτικού αλιευτικού στόλου, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 639/2004 του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 2004, για τη διαχείριση αλιευτικών στόλων που είναι νηολογημένοι σε εξόχως απόκεντρες περιοχές της Κοινότητας [13], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1438/2003 της Επιτροπής της 12ης Αυγούστου για τη θέσπιση κανόνων εφαρμογής για την κοινοτική πολιτική που αφορά το στόλο όπως ορίζεται στο κεφάλαιο III του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου[14] και στον κανονισμό (ΕΚ) της Επιτροπής αριθ. 2104/2004 της 9ης Δεκεμβρίου 2004 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 639/2004 του Συμβουλίου της 30ης Μαρτίου 2004 για τη διαχείριση αλιευτικών στόλων που είναι νηολογημένοι σε εξόχως απόκεντρες περιοχές της Κοινότητας[15], πρέπει να θεσπισθούν μέσα για τον έλεγχο της χωρητικότητας του στόλου, τα οποία πρέπει να περιλαμβάνουν την παρακολούθηση της ισχύος της μηχανής και της χρήσης των αλιευτικών εργαλείων.

(17) Πρέπει να εφαρμοστούν σαφή, ειδικά σχεδιασμένα και εξειδικευμένα μέτρα ελέγχου στα πολυετή σχέδια, στις προστατευόμενες θαλάσσιες περιοχές και στις απορρίψεις στο πλαίσιο ειδικού καθεστώτος. Πρέπει να αποσαφηνιστεί η διαδικασία για την επιβολή και την άρση απαγορεύσεων της αλιείας σε αλιευτικές περιοχές, σε πραγματικό χρόνο.

(18) Πρέπει να εισαχθεί μια νέα, κοινή προσέγγιση στον έλεγχο η οποία να περιλαμβάνει την ολοκληρωμένη παρακολούθηση των αλιευμάτων, με στόχο την εξασφάλιση συνθηκών ισότιμου ανταγωνισμού για τον αλιευτικό τομέα που να λαμβάνει υπόψη τις διαφορές μεταξύ των διαφορετικών τμημάτων του στόλου· για το σκοπό αυτό πρέπει να θεσπισθούν κοινά κριτήρια για την εφαρμογή του ελέγχου των αλιευμάτων και ειδικότερα για τυποποιημένες και συντονισμένες διαδικασίες επιθεώρησης εν πλω, στην ξηρά και σε όλα τα επίπεδα της αλυσίδας εμπορίας. Στο πλαίσιο της νέας αυτής προσέγγισης, πρέπει να αποσαφηνιστούν οι αντίστοιχες ευθύνες των κρατών μελών, της Επιτροπής και της Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας.

(19) Οι δραστηριότητες και οι μέθοδοι ελέγχου πρέπει να βασίζονται στη διαχείριση του κινδύνου με ταυτόχρονη χρήση διασταυρούμενων ελέγχων με συστηματικό και ολοκληρωμένο τρόπο.

(20) Για τη διασφάλιση της συνεπούς και αποτελεσματικής δίωξης των παραβάσεων πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα πλήρους αξιοποίησης των εκθέσεων επιθεώρησης και επιτήρησης που συντάσσονται από τους επιθεωρητές της Επιτροπής, από τους κοινοτικούς επιθεωρητές και από αρμόδιους υπαλλήλους των κρατών, κατά τον ίδιο τρόπο με τις εθνικές εκθέσεις.

(21) Για να επιτευχθεί η συμμόρφωση προς τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής πρέπει να ενταθεί η συνεργασία και ο συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών, της Επιτροπής και της Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας, ιδίως μέσω της ανταλλαγής εθνικών επιθεωρητών και της ενίσχυσης του ρόλου και των αρμοδιοτήτων των επιθεωρητών της Κοινότητας.

(22) Τα δεδομένα που προέρχονται από το σύστημα παρακολούθησης σκαφών αποτελούν πολύτιμη πηγή επιστημονικών συμβουλών. Πρέπει, συνεπώς, να τεθούν στη διάθεση των τελικών χρηστών λεπτομερή και συγκεντρωτικά δεδομένα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 (i) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 199/2008 του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 2008 σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου για τη συλλογή, διαχείριση και χρήση δεδομένων στον τομέα της αλιείας για επιστημονικές γνωμοδοτήσεις όσον αφορά την κοινή αλιευτική πολιτική[16].

(23) Πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως οι δυνατότητες των σύγχρονων τεχνολογιών καθώς αυτές επιτρέπουν την αποτελεσματική παρακολούθηση και τη διενέργεια συστηματικών και αυτόματων διασταυρούμενων ελέγχων ταχύτατα και με χαμηλό κόστος, διευκολύνουν τις διοικητικές διαδικασίες τόσο για τις εθνικές αρχές όσο και για τις επιχειρήσεις, επιτρέποντας έτσι την έγκαιρη εκπόνηση αναλύσεων του κινδύνου και συνολικών αξιολογήσεων όλων των συναφών πληροφοριών όσον αφορά τον έλεγχο. Συνεπώς, το σύστημα ελέγχου πρέπει να επιτρέπει στα κράτη μέλη να συνδυάζουν τη χρήση των διαφόρων οργάνων ελέγχου για την εξασφάλιση των πιο αποτελεσματικών μεθόδων ελέγχου.

(24) Πρέπει να δημιουργηθεί ένα ολοκληρωμένο δίκτυο θαλάσσιας παρακολούθησης μεταξύ των συστημάτων επιτήρησης, παρακολούθησης, εντοπισμού και ανίχνευσης το οποίο θα λειτουργεί για τους σκοπούς της ασφάλειας και της προστασίας στη θάλασσα, της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, του ελέγχου της αλιείας, των συνοριακών ελέγχων, της επιβολής του νόμου γενικά και της διευκόλυνσης του εμπορίου. Το δίκτυο αυτό πρέπει να επιτρέπει να τίθενται στη διάθεση των ενδιαφερομένων πληροφορίες σε συνεχή βάση σχετικά με τις δραστηριότητες στον θαλάσσιο τομέα, με στόχο την έγκαιρη λήψη αποφάσεων. Αυτό αναμένεται να επιτρέψει στις δημόσιες αρχές οι οποίες ενέχονται σε δραστηριότητες επιτήρησης, να προσφέρουν πιο αποτελεσματικές και συμφέρουσες από άποψη κόστους υπηρεσίες. Για το σκοπό αυτό, τα συστήματα αυτόματης αναγνώρισης, τα δορυφορικά συστήματα παρακολούθησης σκαφών του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2244/2003 της Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 2003 για τη θέσπιση λεπτομερών διατάξεων όσον αφορά δορυφορικά συστήματα παρακολούθησης σκαφών[17] και τα δεδομένα που αφορούν συστήματα εντοπισμού σκαφών τα οποία συλλέγονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού πρέπει να διαβιβάζονται και να χρησιμοποιούνται από άλλες δημόσιες αρχές οι οποίες ενέχονται στις προαναφερόμενες δραστηριότητες επιτήρησης.

(25) Οι υπήκοοι της Κοινότητας πρέπει να αποτρέπονται από τη διάπραξη παραβάσεων των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Εφόσον τα μέτρα που λαμβάνονται για την τιμωρία των παραβάσεων των κανόνων αυτών διαφέρουν ευρέως μεταξύ των κρατών μελών, προκαλώντας έτσι διακρίσεις και στρέβλωση του ανταγωνισμού για τους αλιείς και δεδομένου ότι η απουσία αποτρεπτικών, αναλογικών και αποτελεσματικών κυρώσεων σε ορισμένα κράτη μέλη μειώνει την αποτελεσματικότητα των ελέγχων, ενδείκνυται να εισαχθούν εναρμονισμένες διοικητικές κυρώσεις σε συνδυασμό με ένα σύστημα επιβολής ποινών με σώρευση μορίων για ένα πραγματικά αποτρεπτικό αποτέλεσμα.

(26) Η συχνότητα μεγάλου αριθμού σοβαρών παραβάσεων των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής εντός των υδάτων της Κοινότητας ή από κοινοτικές επιχειρήσεις οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στο μη αποτρεπτικό επίπεδο των προστίμων που προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών όσον αφορά τις σοβαρές παραβάσεις των εν λόγω κανόνων· Η αδυναμία αυτή επιτείνεται λόγω των μεγάλων διαφορών μεταξύ των προστίμων που προβλέπονται στα διάφορα κράτη μέλη, κάτι που ενθαρρύνει τις παράνομες επιχειρήσεις να αναπτύσσουν δραστηριότητες σε ύδατα ή στην επικράτεια των κρατών μελών στα οποία τα πρόστιμα αυτά είναι τα χαμηλότερα· Κατά συνέπεια, ενδείκνυται να εναρμονιστούν τα ελάχιστα και τα μέγιστα επίπεδα προστίμων που προβλέπονται για τις σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, λαμβάνοντας υπόψη την αξία των αλιευτικών προϊόντων που προκύπτουν ως συνέπεια της σοβαρής παράβασης που διαπράχθηκε, την τυχόν επανάληψη παράβασης και τη ζημία η οποία προκλήθηκε στους αλιευτικούς πόρους και στο αντίστοιχο θαλάσσιο περιβάλλον. Πρέπει επίσης να προβλεφθούν άμεσα μέτρα επιβολής και συμπληρωματικά μέτρα.

(27) Για να εξασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής η Επιτροπή πρέπει να είναι σε θέση να λάβει αποτελεσματικά διορθωτικά μέτρα· για το σκοπό αυτό πρέπει να ενισχυθούν η ικανότητα διαχείρισης της Επιτροπής και η ικανότητά της να παρεμβαίνει αναλογικά ως προς το βαθμό μη συμμόρφωσης ενός κράτους μέλους . Η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί ώστε να πραγματοποιεί επιθεωρήσεις δίχως προηγούμενη κοινοποίηση και ανεξάρτητα, με σκοπό να εξακριβώνει τις δραστηριότητες ελέγχου τις οποίες πραγματοποιούν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών.

(28) Πρέπει να προβλεφθούν τα κατάλληλα μέσα για την περίπτωση μη εκπλήρωσης των καθηκόντων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών βάσει του διεθνούς δικαίου ως κράτους σημαίας, λιμένος, παράκτιου ή αγοράς και να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης των αλιευτικών τους σκαφών ή των υπηκόων τους με την ΚΑλΠ και με τους κανόνες ελέγχου· στα μέσα αυτά πρέπει να περιλαμβάνεται και η πιθανότητα της αναστολής ή της μείωσης της χρηματοοικονομικής ενίσχυσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 της Επιτροπής της 27ης Ιουλίου 2006 για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας[18] και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 861/2006 του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2006 για τη θέσπιση κοινοτικών χρηματοδοτικών μέτρων για την εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής καθώς και στον τομέα του Δικαίου της Θάλασσας[19] σε περιπτώσεις ανεπαρκούς εφαρμογής των κανόνων της ΚΑλΠ από τα κράτη μέλη

(29) Πρέπει να παραχωρηθούν εξουσίες στην Επιτροπή για την απαγόρευση της αλιείας όταν εξαντλούνται οι ποσοστώσεις ενός κράτους μέλους ή των TAC. Η Επιτροπή πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί για την αφαίρεση ποσοστώσεων και την άρνηση της μεταφοράς ή ανταλλαγής ποσοστώσεων ώστε να εξασφαλίζεται η επίτευξη των στόχων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής από τα κράτη μέλη.

(30) Η Επιτροπή ή το όργανο το οποίο ορίζει η ίδια πρέπει να έχει άμεση πρόσβαση στα αλιευτικά δεδομένα των κρατών μελών ώστε να είναι σε θέση να εξακριβώνει εάν τα κράτη μέλη τηρούν τις υποχρεώσεις τους και να παρεμβαίνει όταν διαπιστώνονται παραβάσεις.

(31) Η θητεία της Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας πρέπει να προσαρμοστεί και να παραταθεί ώστε να καλύπτει λογιστικούς ελέγχους, επιθεωρήσεις των εθνικών συστημάτων ελέγχου, την οργάνωση της επιχειρησιακής συνεργασίας, την παροχή βοήθειας σε κράτη μέλη και τη δυνατότητα της σύστασης μονάδων έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση διαπίστωσης σοβαρού κινδύνου για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική.

(32) Ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να θίξει τις εθνικές διατάξεις περί ελέγχου οι οποίες, μολονότι εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του, υπερβαίνουν τις στοιχειώδεις διατάξεις του, υπό την προϋπόθεση ωστόσο ότι οι εθνικές αυτές διατάξεις είναι σύμφωνες προς το κοινοτικό δίκαιο

(33) Δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1005/2008 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2008 περί δημιουργίας κοινοτικού συστήματος πρόληψης, αποτροπής και εξάλειψης της παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας[20] , υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα ενδεδειγμένα μέτρα για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας της καταπολέμησης της ΠΛΑ αλιείας και των συναφών δραστηριοτήτων και δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. …/2008 του Συμβουλίου της xx xx xx σχετικά με τις άδειες αλιείας κοινοτικών αλιευτικών σκαφών εκτός των υδάτων της Κοινότητας και για την πρόσβαση σκαφών τρίτων χωρών στα ύδατα της Κοινότητας[21] θεσπίζει διατάξεις για τη χορήγηση άδειας στα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη ώστε να ασκούν αλιευτικές δραστηριότητες εκτός των κοινοτικών υδάτων και στα αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών ώστε να ασκούν αλιευτικές δραστηριότητες στα κοινοτικά ύδατα, ο παρών κανονισμός πρέπει να είναι συμπληρωματικός των κανονισμών αυτών και να εξασφαλίζει ότι δεν υφίστανται διακρίσεις μεταξύ υπηκόων της Κοινότητας και τρίτων χωρών.

(34) Τα αναγκαία εκτελεστικά μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που παραχωρούνται στην Επιτροπή[22]. Όλα τα μέτρα τα οποία εγκρίνει η Επιτροπή για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να είναι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας.

(35) Ωστόσο, εναπόκειται στο Συμβούλιο να αποφασίσει ως προς την υποχρέωση χρησιμοποίησης ηλεκτρονικών συσκευών παρακολούθησης και οργάνων ιχνηλασιμότητας όπως είναι η γενετική ανάλυση καθώς και άλλες τεχνολογίες ελέγχου της αλιείας. Καθώς η χρήση αυτών των τεχνολογιών συνεπάγεται δαπάνες για τις εθνικές αρχές ελέγχου και για τον οικείο τομέα, ενδείκνυται στην εν λόγω περίπτωση να διατηρήσει το Συμβούλιο το δικαίωμα άμεσης άσκησης εκτελεστικών εξουσιών. Εφόσον το Συμβούλιο αποφασίζει σχετικά με την εισαγωγή πολυετών σχεδίων ενδείκνυται επίσης να καθορίσει, στο πλαίσιο αυτό, την εφαρμογή ενός ορίου βάρους ζωντανών αλιευμάτων των ειδών τα οποία αποτελούν αντικείμενο των εν λόγω σχεδίων, άνω του οποίου ένα σκάφος θα απαιτείται να εκφορτώνει τα αλιεύματά του σε καθορισμένο λιμένα. Εφόσον το Συμβούλιο εγκρίνει τον ετήσιο κανονισμό για τα TAC και τις ποσοστώσεις ενδείκνυται επίσης να καθορίσει στο παρόν πλαίσιο συγκεκριμένα επίπεδα παρεμπιπτόντων αλιευμάτων για τον καθορισμό απαγορεύσεων σε πραγματικό χρόνο.

(36) Πρέπει να διασφαλίζεται το απόρρητο των στοιχείων που συλλέγονται και ανταλλάσσονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Τα στοιχεία αυτά συνιστούν ενίοτε προσωπικά δεδομένα σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών. Απαιτείται η θέσπιση σαφών κανόνων για την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για λόγους ασφάλειας δικαίου και διαφάνειας και για να διασφαλιστεί η προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και συγκεκριμένα του δικαιώματος της προστασίας της ιδιωτικής ζωής του ατόμου.

(37) Η οδηγία 95/46/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών αποσκοπεί στη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στην εσωτερική αγορά. Η εν λόγω οδηγία εφαρμόζεται στις δραστηριότητες που αφορούν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και οι οποίες διεξάγονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κατ’εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(38) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Επιτροπή κατ’εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(39) Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, είναι αναγκαίο και σκόπιμο για την επίτευξη του βασικού στόχου της εξασφάλισης αποτελεσματικής εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής να θεσπιστεί ένα ολοκληρωμένο και ομοιόμορφο σύστημα ελέγχων. Ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 της Συνθήκης.

(40) Για να ευθυγραμμιστεί η κοινοτική νομοθεσία με τον παρόντα κανονισμό πρέπει να τροποποιηθούν οι ακόλουθοι κανονισμοί:

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 2002·

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 768/2005 του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 2005 για την ίδρυση Κοινοτικής Υπηρεσίας Ελέγχου της Αλιείας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2847/93 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική[23]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 423/2004 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2004 για τη θέσπιση μέτρων για την αποκατάσταση των αποθεμάτων γάδου[24]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 811/2004 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποθεμάτων μερλούκιου του Βορρά[25].

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2166/2005 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποθεμάτων μερλούκιου του Νότου και καραβίδας στην Κανταβρική Θάλασσα και στη Δυτική Ιβηρική Χερσόνησο και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών.[26]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2115/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2005 για τη θέσπιση σχεδίου ανάκτησης του χάλιμπατ της Γροιλανδίας στο πλαίσιο της Οργάνωσης Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού[27]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 388/2006 του Συμβουλίου της 23ης Φεβρουαρίου 2006 σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος για τη βιώσιμη εκμετάλλευση του αποθέματος γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο[28]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 509/2007 του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 2007 για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου βιώσιμης εκμετάλλευσης του αποθέματος γλώσσας στη Δυτική Μάγχη[29]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 676/2007 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 2007 για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα ευρωπαϊκής χωματίδας και γλώσσας στη Βόρεια Θάλασσα[30]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2007 για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 779/97[31]

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1996, που αφορά τη θέσπιση συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων[32]

(41) Καθώς με τον παρόντα κανονισμό θα θεσπιστεί ένα νέο, ολοκληρωμένο καθεστώς ελέγχου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2847/93 της 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου που εφαρμόζεται στην Κοινή Αλιευτική Πολιτική και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1627/94 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1994 για τη θέσπιση των γενικών διατάξεων για τις ειδικές άδειες αλιείας πρέπει να καταργηθούν.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινοτικό σύστημα για τον έλεγχο, την παρακολούθηση, την επιτήρηση, την επιθεώρηση και την επιβολή (στο εξής καλούμενο «Κοινοτικό σύστημα ελέγχου») των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Άρθρο 2Πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός ισχύει για όλες τις δραστηριότητες οι οποίες διεξάγονται στην επικράτεια των κρατών μελών ή σε κοινοτικά ύδατα ή από κοινοτικά αλιευτικά σκάφη ή, με την επιφύλαξη της πρωταρχικής ευθύνης του κράτους της σημαίας, από υπηκόους των κρατών μελών οι οποίοι συνδέονται με:

α) τη διατήρηση, διαχείριση και εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων,

β) την υδατοκαλλιέργεια,

γ) τη μεταποίηση, μεταφορά και εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας.

Άρθρο 3Συνάφεια με τις διεθνείς και εθνικές διατάξεις

1. Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που περιέχονται σε αλιευτικές συμφωνίες οι οποίες έχουν συναφθεί μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών ή των διατάξεων που εφαρμόζονται στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης αλιείας (ΠΟΔΑ) ή παρόμοιων ρυθμίσεων στις οποίες η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος ή μη συμβαλλόμενο συνεργαζόμενο μέρος.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των τυχόν εθνικών μέτρων ελέγχου που υπερβαίνουν τις στοιχειώδεις απαιτήσεις του, εφόσον συμφωνούν με την κοινοτική νομοθεσία και με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική. Κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, τα κράτη μέλη κοινοποιούν τα προαναφερόμενα μέτρα ελέγχου.

Άρθρο 4Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ορισμοί του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Επίσης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1) Ως «αλιευτική δραστηριότητα» νοείται κάθε δραστηριότητα που συνδέεται με την αναζήτηση αλιευμάτων, τη ρίψη, την πόντιση και την ανάσυρση αλιευτικών εργαλείων και αλιευμάτων επί του σκάφους, τη μεταφόρτωση, τη διατήρηση και τη μεταποίηση επί τους σκάφους, τη μεταβίβαση και τον εγκλωβισμό ιχθύων και αλιευτικών προϊόντων·

(2) Ως «κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής» νοούνται οι διατάξεις της Κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τη διατήρηση, τη διαχείριση και την εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων, σχετικά με την υδατοκαλλιέργεια και τη μεταποίηση, μεταφορά και εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας·

(3) Ως «δραστηριότητες οι οποίες καλύπτονται από την Κοινή Αλιευτική Πολιτική» νοούνται οι συναφείς με τη διατήρηση, τη διαχείριση και την εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων, την υδατοκαλλιέργεια και τη μεταποίηση, τη μεταφορά και την εμπορία προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας·

(4) Ως «έλεγχος» νοείται η παρακολούθηση, η επιτήρηση, η επιθεώρηση και η επιβολή·

(5) Ως «επιθεώρηση» νοείται οιοσδήποτε επιτόπιος έλεγχος ο οποίος διενεργείται από επιθεωρητές για να διαπιστωθεί η συμμόρφωση με τις ισχύουσες διατάξεις της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και για τον οποίο συντάσσεται έκθεση επιθεώρησης·

(6) Ως «υπάλληλος» νοείται το πρόσωπο το οποίο εξουσιοδοτείται από μια εθνική αρχή, από την Επιτροπή ή από την Κοινοτική Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας να διεξαγάγει μια επιθεώρηση·

(7) Ως «αλιευτική άδεια» νοείται το επίσημο έγγραφο το οποίο παραχωρεί στον κάτοχό του το δικαίωμα, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, να χρησιμοποιεί ορισμένη αλιευτική ικανότητα για την εμπορική εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων. Η εν λόγω άδεια περιέχει τις ελάχιστες απαιτήσεις που αφορούν τα αναγνωριστικά στοιχεία, τα τεχνικά χαρακτηριστικά και τον εξοπλισμό ενός κοινοτικού αλιευτικού σκάφους·

(8) Ως «άδεια αλιείας» νοείται η άδεια αλιείας η οποία εκδίδεται για ένα κοινοτικό αλιευτικό σκάφος επιπλέον της αλιευτικής του άδειας, η οποία του δίνει το δικαίωμα να πραγματοποιεί αλιευτικές δραστηριότητες σε κοινοτικά ύδατα γενικά ή/και ειδικές αλιευτικές δραστηριότητες κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης περιόδου, σε δεδομένη περιοχή ή για δεδομένο τύπο αλιείας υπό ειδικές προϋποθέσεις·

(9) Ως «σύστημα αυτόματης αναγνώρισης» , νοείται ένα σύστημα αυτόνομης και συνεχούς μετάδοσης στοιχείων για την ασφάλεια στη θάλασσα και την κίνηση των σκαφών, το οποίο παρέχει σε αυτά ένα μέσο ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων με άλλα πλοία που βρίσκονται κοντά καθώς και με τις αρχές στην ξηρά, σχετικά με τα στοιχεία ταυτότητας του εκάστοτε πλοίου, τον τύπο, τη θέση, την πορεία και την ταχύτητά του·

(10) Ως «προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή» νοείται οιαδήποτε θαλάσσια περιοχή η οποία προστατεύεται βάσει νόμου, ή βάσει διεθνώς συμφωνημένου ή άλλου ισχύοντος μέτρου με στόχο την προστασία μέρους ή όλου του εγκλειόμενου σε αυτήν περιβάλλοντος·

(11) Ως «κέντρο παρακολούθησης αλιείας» νοείται ένα επιχειρησιακό κέντρο το οποίο ιδρύεται από το κράτος μέλος σημαίας και διαθέτει την τεχνική ικανότητα να παρακολουθεί από απόσταση αλιευτικά σκάφη, να συλλέγει, να αποθηκεύει, να επικυρώνει και να επαληθεύει τα δεδομένα που λαμβάνονται μέσω διαφορετικών συστημάτων επικοινωνίας και να διαθέτει τα δεδομένα αυτά, αντίστοιχα, στις υπηρεσίες επιθεώρησης του κράτους σημαίας ή του παράκτιου κράτους·

(12) Ως «μεταφόρτωση» νοείται η εκφόρτωση του συνόλου ή μέρους προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας ευρισκόμενων επί ενός σκάφους, σε άλλο σκάφος·

(13) Ως «κίνδυνος» νοείται το ενδεχόμενο εμφάνισης οιουδήποτε περιστατικού, το οποίο θα συνιστούσε παραβίαση των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής·

(14) Ως «διαχείριση των κινδύνων» νοείται ο συστηματικός εντοπισμός των κινδύνων και η εφαρμογή κάθε αναγκαίου μέτρου για την αποτροπή τους. Ο όρος αυτός καλύπτει δραστηριότητες όπως η συγκέντρωση στοιχείων και πληροφοριών, η ανάλυση και εκτίμηση των κινδύνων, η προετοιμασία και η λήψη μέτρων καθώς και η τακτική παρακολούθηση και επανεξέταση της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων της, βάσει των διεθνών, κοινοτικών και εθνικών πηγών και στρατηγικών".

(15) Ως «επιχειρηματίας» νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο που λειτουργεί ή κατέχει επιχείρηση η οποία πραγματοποιεί οιαδήποτε από τις δραστηριότητες συνδέονται με οιοδήποτε στάδιο της παραγωγής, μεταποίησης, εμπορίας και διανομής των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας σε αλυσίδες λιανικής πώλησης.

(16) Ως «παρτίδα» νοείται η ποσότητα των αλιευτικών προϊόντων δεδομένου είδους η οποία έχει υποστεί την ίδια μεταχείριση και μπορεί να προέρχεται από την ίδια περιοχή αλιείας και το ίδιο σκάφος ή τις ίδιες δραστηριότητες υδατοκαλλιέργειας·

(17) Ως «μεταποίηση» νοείται η διαδικασία βάσει της οποίας προετοιμάστηκαν τα παρουσιαζόμενα προϊόντα. Σε αυτήν περιλαμβάνεται ο καθαρισμός, ο τεμαχισμός σε φιλέτα, η ψύξη σε πάγο, η συσκευασία, η κονσερβοποίηση, η κατάψυξη, το κάπνισμα, το αλάτισμα, το μαγείρεμα, η διατήρηση σε ξίδι, η αποξήρανση ή η προετοιμασία των ιχθύων για την αγορά ή καθ’οιοδήποτε άλλο τρόπο·

(18) Ως « λιανική» νοείται ο χειρισμός ή/και η μεταποίηση προϊόντων έμβιων υδρόβιων πόρων και η αποθήκευσή τους στο σημείο πώλησης ή παράδοσης στον τελικό καταναλωτή· περιλαμβάνονται οι τερματικοί σταθμοί διανομής, οι επιχειρήσεις μαζικής εστίασης, τα κυλικεία εργοστασίων, η τροφοδοσία οργανισμών, τα εστιατόρια και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εστίασης, τα καταστήματα, τα κέντρα διανομής και τα πρατήρια χονδρικής,

(19) Ως «υπηρεσία» νοείται η Κοινοτική Υπηρεσία Ελέγχου της Αλιείας που αναφέρεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 768/2005 του Συμβουλίου της 26ης Απριλίου 2005·

(20) Ως « ολοκληρωμένο δίκτυο θαλάσσιας παρακολούθησης » νοείται ένα δίκτυο συστημάτων επιτήρησης, παρακολούθησης, εντοπισμού και ανίχνευσης το οποίο λειτουργεί για τους σκοπούς της ασφάλειας και της προστασίας στη θάλασσα, της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, του ελέγχου της αλιείας, των συνοριακών ελέγχων, της διευκόλυνσης του εμπορίου και της επιβολής του νόμου γενικά.

(21) Ως «δεδομένα συστήματος παρακολούθησης σκαφών» νοούνται τα δεδομένα που αφορούν τα στοιχεία ταυτότητας του αλιευτικού σκάφους, τη γεωγραφική του θέση, την ημερομηνία, την ώρα, την ταχύτητα και την κατεύθυνση που διαβιβάζονται μέσω συσκευές δορυφορικού εντοπισμού εγκατεστημένες σε αλιευτικά σκάφη στο Κέντρο παρακολούθησης αλιευτικών του κράτους σημαίας·

(22) Ως «δεδομένα συστημάτων εντοπισμού σκαφών» νοούνται τα δεδομένα τα οποία προέρχονται από εικόνες που έχουν ληφθεί μέσω τηλεανίχνευσης και έχουν συλλεχθεί από κέντρα παρακολούθησης αλιείας τα οποία προσφέρουν συνολική εικόνα της παρουσίας σκαφών σε δεδομένη θαλάσσια περιοχή·

(23) Ως «πολυετή σχέδια» νοούνται τα σχέδια αποκατάστασης του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, τα σχέδια διαχείρισης του άρθρου 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 καθώς και άλλες κοινοτικές διατάξεις οι οποίες έχουν εγκριθεί βάσει του άρθρου 37 της συνθήκης ΕΚ και προβλέπουν ειδικά μέτρα διαχείρισης για συγκεκριμένα ιχθυαποθέματα διάρκειας πολλών ετών·

(24) Ως «παράκτιο κράτος» νοείται το κράτος στα ύδατα της επικράτειας ή της δικαιοδοσίας ή των λιμένων του οποίου πραγματοποιείται μια αλιευτική δραστηριότητα.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 5Γενικές αρχές

1. Τα κράτη μέλη ελέγχουν τις δραστηριότητες οι οποίες πραγματοποιούνται από οιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εντός του πεδίου εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής στην επικράτειά τους και εντός των υδάτων που υπόκεινται στην κυριαρχία ή στη δικαιοδοσία τους, ειδικότερα την αλιεία, τις μεταφορτώσεις, τη μεταφορά των ιχθύων σε κλωβούς ή τις εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας, περιλαμβανομένων των εγκαταστάσεων πάχυνσης, εκφόρτωσης, εισαγωγής, μεταφοράς, εμπορίας και αποθήκευσης αλιευτικών προϊόντων.

2. Τα κράτη μέλη ελέγχουν επίσης την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους και τις δραστηριότητες ελέγχου εκτός των κοινοτικών υδάτων που πραγματοποιούνται από κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που φέρουν τη σημαία τους καθώς και, με την επιφύλαξη της πρωταρχικής ευθύνης του κράτους μέλους της σημαίας, τις δραστηριότητες των υπηκόων τους.

3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν ενδεδειγμένα μέτρα, παραχωρούν επαρκείς οικονομικούς, ανθρώπινους και τεχνικούς πόρους και συγκροτούν τη διοικητική και τεχνική δομή που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της επιθεώρησης, της παρακολούθησης, της επιτήρησης και της επιβολής των δραστηριοτήτων οι οποίες πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Θέτουν στη διάθεση των αρμόδιων αρχών και των υπαλλήλων τους κάθε ενδεδειγμένο μέσο το οποίο μπορεί να συμβάλει στην εκτέλεση των καθηκόντων τους.

4. Κάθε κράτος μέλος διασφαλίζει ότι ο έλεγχος, η επιθεώρηση, η παρακολούθηση, η επιτήρηση και η επιβολή πραγματοποιούνται χωρίς διακρίσεις όσον αφορά τους τομείς, τα σκάφη ή τα πρόσωπα τα οποία επιλέγονται για την επιθεώρηση και με βάση τη διαχείριση του κινδύνου.

5. Σε κάθε κράτος μέλος, μια ενιαία αρχή συντονίζει τις δραστηριότητες ελέγχου όλων των εθνικών αρχών ελέγχου. Η αρχή αυτή θα είναι αρμόδια και για τον συντονισμό της συλλογής και της επαλήθευσης των πληροφοριών σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες καθώς και για την υποβολή αναφορών και τη συνεργασία με την Επιτροπή, με άλλα κράτη μέλη και τρίτες χώρες.

6. Η καταβολή συνεισφορών από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Αλιείας, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1198/2006 και κοινοτικών χρηματοδοτικών συνεισφορών σε μέτρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος α, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 861/2006 του Συμβουλίου εξαρτάται από το εάν τα κράτη μέλη τηρούν την υποχρέωσή τους να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τους κανόνες σχετικά με την διατήρηση, τον έλεγχο, την επιθεώρηση και την επιβολή βάσει της συναφούς Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ή από το εάν η εν λόγω καταβολή συνεισφορών έχει αντίκτυπο στην αποτελεσματικότητα των χρηματοδοτούμενων μέτρων και από το εάν τα οικεία κράτη έχουν θέσει σε λειτουργία και διατηρούν αποτελεσματικό σύστημα επιθεώρησης, παρακολούθησης, επιτήρησης και επιβολής για το σκοπό αυτό.

7. Σύμφωνα με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την επίτευξη των στόχων του παρόντος κανονισμού όσον αφορά τη διαχείριση και τον έλεγχο της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΕ ΥΔΑΤΑ ΚΑΙ ΠΟΡΟΥΣ

Άρθρο 6Αλιευτική άδεια

1. Ένα κοινοτικό αλιευτικό σκάφος μπορεί να χρησιμοποιείται για εμπορική εκμετάλλευση έμβιων υδρόβιων πόρων μόνον εφόσον διαθέτει έγκυρη αλιευτική άδεια.

2. Το κράτος μέλος σημαίας εκδίδει και διαχειρίζεται τις αλιευτικές άδειες για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη. Εξασφαλίζει ότι τα στοιχεία που περιέχονται στην αλιευτική άδεια είναι ακριβή και συνεπή με εκείνα τα οποία περιέχονται στο κοινοτικό μητρώο αλιευτικών σκαφών του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.

3. Το κράτος μέλος σημαίας αναστέλλει προσωρινά την αλιευτική άδεια σκάφους το οποίο υπόκειται σε προσωρινή ακινητοποίηση κατόπιν απόφασης του ίδιου κράτους μέλους και η άδεια του οποίου ανεστάλη σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1 δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008.

4. Το κράτος μέλος σημαίας προβαίνει σε οριστική αφαίρεση της αλιευτικής άδειας σκάφους στο οποίο έχει επιβληθεί μέτρο προσαρμογής της αλιευτικής ικανότητας σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 3) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 ή από το οποίο έχει αφαιρεθεί η άδεια αλιείας σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1) στοιχείο δ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1005/2008.

Άρθρο 7Άδεια αλιείας

1. Τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται σε κοινοτικά ύδατα επιτρέπεται να πραγματοποιούν αλιευτικές δραστηριότητες εφόσον διαθέτουν έγκυρη άδεια αλιείας η οποία έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους σημαίας. Τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται σε κοινοτικά ύδατα επιτρέπεται να πραγματοποιούν αλιευτικές δραστηριότητες μόνον εφόσον αυτές περιέχονται στην έγκυρη αλιευτική τους άδεια όταν τα αλιεύματα ή οι αλιευτικές ζώνες υπόκεινται σε:

α) καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας

β) πολυετές σχέδιο·

γ) προστατευόμενη θαλάσσια περιοχή·

δ) καθεστώς σταδιακής μείωσης των απορρίψεων·

ε) πειραματική αλιεία·

στ) αλιευτικές δραστηριότητες με εργαλεία βυθού σε περιοχές οι οποίες δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης αλιείας·

ζ) άλλες περιπτώσεις οι οποίες προβλέπονται βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας.

2. Όταν σε ένα κράτος μέλος ισχύει συγκεκριμένο εθνικό καθεστώς άδειας αλιείας, τότε αυτό διαβιβάζει στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήματός της, σύνοψη των στοιχείων που περιέχονται στις αιτήσεις χορήγησης άδειας καθώς και τα συναφή συνολικά στοιχεία σχετικά με την αλιευτική προσπάθεια.

3. Όταν το κράτος μέλος σημαίας έχει εγκρίνει εθνικές διατάξεις υπό τη μορφή εθνικού καθεστώτος άδειας αλιείας για τη χορήγηση σε μεμονωμένα σκάφη των αλιευτικών δυνατοτήτων που διατίθενται βάσει αυτού, το εν λόγω κράτος διαβιβάζει στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήματός της, πληροφορίες σχετικά με τα σκάφη τα οποία επιτρέπεται να συμμετέχουν σε αλιευτικές δραστηριότητες για δεδομένο τύπο αλιείας.

4. Η άδεια αλιείας δεν εκδίδεται εφόσον το οικείο σκάφος δεν διαθέτει αλιευτική άδεια η οποία έχει χορηγηθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 ή εάν η αλιευτική του άδεια ανασταλεί ή αφαιρεθεί. Η άδεια αλιείας ακυρώνεται αυτομάτως όταν η αλιευτική άδεια που αντιστοιχεί στο σκάφος αφαιρεθεί οριστικά. Σε περίπτωση προσωρινής αναστολής της αλιευτικής άδειας, αναστέλλεται προσωρινά.

5. Η μορφή και η διαδικασία έκδοσης των αλιευτικών αδειών και των αδειών αλιείας εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρονται στο άρθρο 111.

Άρθρο 8Σήμανση των αλιευτικών εργαλείων

1. Ο πλοίαρχος ενός σκάφους τηρεί τους συναφείς με τη σήμανση και τα αναγνωριστικά στοιχεία των σκαφών και των εργαλείων όρους και περιορισμούς

2. Λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη σήμανση και τα αναγνωριστικά στοιχεία των σκαφών και των εργαλείων τους καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 111.

Άρθρο 9Σύστημα Παρακολούθησης Σκαφών

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε λειτουργία δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης σκαφών για την αποτελεσματική παρακολούθηση των δραστηριοτήτων των αλιευτικών σκαφών τα οποία φέρουν τη σημαία τους, ανεξάρτητα από το που βρίσκονται αυτά, και των αλιευτικών δραστηριοτήτων που πραγματοποιούνται στα ύδατά τους. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την τακτική παρακολούθηση της ακρίβειας αυτών των στοιχείων και ενεργούν άμεσα όταν διαπιστώνεται ότι τα στοιχεία δεν είναι ακριβή.

2. Στα αλιευτικά σκάφη συνολικού μήκους άνω των 10 μέτρων, εγκαθίστανται συσκευές σε πλήρη λειτουργία, οι οποίες επιτρέπουν τον αυτόματο εντοπισμό τους και την αναγνώρισή τους από το σύστημα παρακολούθησης σκαφών, μέσω της διαβίβασης του γεωγραφικού τους στίγματος σε τακτά διαστήματα. Οι εν λόγω συσκευές επιτρέπουν επίσης στο κέντρο παρακολούθησης αλιείας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους σημαίας την αναζήτηση του αλιευτικού σκάφους. Όσον αφορά τα σκάφη συνολικού μήκους μεταξύ 10 και 15 μέτρων, η παρούσα παράγραφος ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2012.

3. Όταν ένα αλιευτικό σκάφος βρίσκεται στα ύδατα άλλου κράτους μέλους, το κράτος μέλος σημαίας διαθέτει τα στοιχεία του συστήματος παρακολούθησης σκαφών για το εν λόγω σκάφος μέσω αυτόματης διαβίβασης στο κέντρο παρακολούθησης αλιείας των παράκτιων κρατών μελών. Τα δεδομένα του συστήματος παρακολούθησης σκαφών διατίθενται επίσης στο κράτος μέλος στους λιμένες του οποίου ένα αλιευτικό σκάφος είναι πιθανόν να εκφορτώσει τα αλιεύματά του, κατόπιν αιτήματος του κράτους αυτού ή στα ύδατα του οποίου το αλιευτικό σκάφος είναι πιθανόν να συνεχίσει τις αλιευτικές του δραστηριότητες.

4. Εάν ένα κοινοτικό αλιευτικό σκάφος δραστηριοποιείται στα ύδατα τρίτης χώρας ή σε περιοχές της ανοικτής θάλασσας όπου οι αλιευτικοί πόροι αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης από διεθνή οργανισμό και εφόσον το προβλέπει η συμφωνία με την εν λόγω τρίτη χώρα ή οι ισχύοντες κανόνες του εν λόγω διεθνούς οργανισμού, τα δεδομένα αυτά διατίθενται επίσης στην εν λόγω χώρα ή στον εν λόγω οργανισμό.

5. Τα κράτη μέλη διαθέτουν λεπτομερή και συγκεντρωτικά δεδομένα σε τελικούς χρήστες όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο (i) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 199/2008,[33] του Συμβουλίου για τη στήριξη της επιστημονικής ανάλυσης σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 18 του εν λόγω κανονισμού.

6. Τα κοινοτικά σκάφη μέγιστου συνολικού μήκους 15 μέτρων δύνανται να εξαιρούνται από την υποχρέωση να είναι εξοπλισμένα με σύστημα παρακολούθησης σκαφών εφόσον:

α) λειτουργούν αποκλειστικά εντός της θαλάσσιας επικράτειας του κράτους μέλους σημαίας ή

β) δεν παραμένουν ποτέ για χρονικό διάστημα άνω των 24 ωρών στη θάλασσα, αρχής γενομένης από το χρόνο αναχώρησης έως την επιστροφή στον λιμένα.

7. Στα αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών τα οποία δραστηριοποιούνται σε κοινοτικά ύδατα εγκαθίστανται συσκευές σε πλήρη λειτουργία, οι οποίες επιτρέπουν τον αυτόματο εντοπισμό και την αναγνώριση των σκαφών αυτών από το σύστημα παρακολούθησης σκαφών, μέσω της διαβίβασης του γεωγραφικού τους στίγματος σε τακτά διαστήματα, όπως ισχύει για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη.

8. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη λειτουργία κέντρων παρακολούθησης αλιείας (ΚΠΑ) που παρακολουθούν τις αλιευτικές δραστηριότητες και την αλιευτική προσπάθεια. Το Κέντρο Παρακολούθησης Αλιείας ενός κράτους μέλους παρακολουθεί τα αλιευτικά σκάφη που φέρουν την σημαία του εν λόγω κράτους, ανεξάρτητα από τα ύδατα στα οποία δραστηριοποιούνται ή από το λιμάνι στο οποίο ευρίσκονται, καθώς και τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη που φέρουν σημαία άλλων κρατών μελών και τα αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών, που υπόκεινται στο Σύστημα Παρακολούθησης Σκαφών, το οποία ασκούν δραστηριότητα στα ύδατα που βρίσκονται στην επικράτεια ή στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους μέλους.

9. Κάθε κράτος μέλος σημαίας ορίζει τις αρμόδιες αρχές που είναι υπεύθυνες για τα κέντρα παρακολούθησης αλιείας και λαμβάνει τα ενδεδειγμένα μέτρα για να εξασφαλίσει ότι το κέντρο παρακολούθησης αλιείας που εδρεύει σε αυτό έχει επανδρωθεί με το κατάλληλο προσωπικό και εξοπλισμένο με υλισμικό και λογισμικό υπολογιστών που διευκολύνουν την αυτόματη επεξεργασία και την ηλεκτρονική διαβίβαση δεδομένων. Τα κράτη μέλη προβλέπουν την εφαρμογή διαδικασιών αντιγράφων ασφάλειας και ανάκτησης των δεδομένων σε περίπτωση βλάβης του συστήματος. Τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να διευθύνουν κοινά Κέντρα Παρακολούθησης Αλιείας.

10. Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111.

Άρθρο 10Σύστημα αυτόματης αναγνώρισης

1. Τα αλιευτικά σκάφη συνολικού μήκους άνω των 15 μέτρων πρέπει να είναι εξοπλισμένα με σύστημα αυτόματης αναγνώρισης το οποίο λειτουργεί συνεχώς και το οποίο πληροί τις προδιαγραφές απόδοσης που έχει ορίσει ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός σύμφωνα με το κεφάλαιο V, κανονισμός 19, τμήμα 2.4.5 της σύμβασης SOLAS του 1974, στην επικαιροποιημένη του έκδοση.

2. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τα δεδομένα του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης με στόχο τον διασταυρούμενο έλεγχο με άλλα διαθέσιμα στοιχεία σύμφωνα με τα άρθρα 102 και 103. Για το σκοπό αυτό τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα δεδομένα του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης για τα αλιευτικά σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία τους τίθενται στη διάθεση των οικείων εθνικών αρχών ελέγχου της αλιείας. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την τακτική παρακολούθηση της ακρίβειας των εν λόγω στοιχείων και ενεργούν άμεσα όταν διαπιστώνεται ότι τα στοιχεία δεν είναι ακριβή.

Άρθρο 11Σύστημα εντοπισμού σκαφών

1. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν σύστημα εντοπισμού σκαφών το οποίο τους επιτρέπει να αντιστοιχίζουν τα γεωγραφικά στίγματα που προέρχονται από εικόνες που έχουν ληφθεί μέσω τηλεανίχνευσης και οι οποίες διαβιβάζονται στη γη μέσω δορυφόρου ή άλλων αντίστοιχων συστημάτων με τα δεδομένα τα οποία λαμβάνουν από το σύστημα παρακολούθησης σκαφών ή από το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης, με στόχο την αξιολόγηση της παρουσίας αλιευτικών σκαφών στην περιοχή. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εθνικά τους κέντρα παρακολούθησης αλιείας διαθέτουν την τεχνική ικανότητα να χρησιμοποιούν σύστημα εντοπισμού σκαφών.

2. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από ένα κράτος μέλος να χρησιμοποιήσει σύστημα εντοπισμού σκαφών για δεδομένο αλίευμα σε δεδομένη χρονική στιγμή.

Άρθρο 12Διαβίβαση δεδομένων για επιχειρήσεις επιτήρησης

Τα δεδομένα τα οποία προέρχονται από το σύστημα παρακολούθησης σκαφών, από το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης και από το σύστημα εντοπισμού σκαφών, τα οποία συλλέγονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, είναι δυνατόν να διαβιβάζονται σε υπηρεσίες της Επιτροπής και σε άλλες δημόσιες αρχές των κρατών μελών οι οποίες συμμετέχουν σε επιχειρήσεις επιτήρησης για τους σκοπούς της ασφάλειας και της προστασίας στη θάλασσα, των συνοριακών ελέγχων, της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και της επιβολής του νόμου γενικά.

Άρθρο 13Νέες τεχνολογίες

1. Το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίζει, σύμφωνα με το άρθρο 37 της Συνθήκης ως προς την υποχρέωση χρησιμοποίησης ηλεκτρονικών συσκευών παρακολούθησης και οργάνων ιχνηλασιμότητας όπως είναι η γενετική ανάλυση. Για την αξιολόγηση της τεχνολογίας που πρέπει να χρησιμοποιήσουν, τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή ή με το όργανο που έχει καθορίσει η ίδια, πρέπει να πραγματοποιήσουν δοκιμαστικά προγράμματα ηλεκτρονικών συσκευών παρακολούθησης και οργάνων ιχνηλασιμότητας όπως είναι η γενετική ανάλυση, πριν από την 1η Ιουνίου 2013.

2. Το Συμβούλιο αποφασίζει με βάση το άρθρο 37 της Συνθήκης σχετικά με την εισαγωγή άλλων νέων τεχνολογιών ελέγχου της αλιείας, εφόσον οι τεχνολογίες αυτές οδηγούν σε μεγαλύτερη συμμόρφωση με τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής κατά τρόπο αποδοτικό από οικονομικής πλευράς.

ΤΙΤΛΟΣ IVΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ

Κεφάλαιο ΙΠαρακολούθηση της χρήσης των αλιευτικών δυνατοτήτων

Τμήμα 1Γενικές διατάξεις

Άρθρο 14 Ημερολόγιο πλοίου

1. Με την επιφύλαξη ορισμένων διατάξεων, οι πλοίαρχοι κοινοτικών αλιευτικών σκαφών συνολικού μήκους άνω των 10 μέτρων τηρούν ημερολόγιο πλοίου σχετικά με τις δραστηριότητές τους, όπου αναφέρουν ειδικά όλες τις ποσότητες που υπερβαίνουν τα 15 kg βάρους ισοδύναμου ζώντος βάρους αλιευμάτων για κάθε είδος το οποίο αλιεύεται και διατηρείται επί του σκάφους, την ημερομηνία και την αντίστοιχη γεωγραφική περιοχή, καταγεγραμμένη με αναφορά σε υπο-περιοχή και διαίρεση ή υπο-διαίρεση, ή, ανάλογα με την περίπτωση, το στατιστικό τετράγωνο στο οποίο ισχύουν τα όρια αλιευμάτων σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, των εν λόγω αλιευμάτων και το είδος των χρησιμοποιούμενων εργαλείων. Οι ποσότητες κάθε είδους που απορρίπτονται στη θάλασσα καταγράφονται επίσης στο ημερολόγιο πλοίου. Η ακρίβεια των δεδομένων που καταγράφονται στο ημερολόγιο πλοίου εμπίπτει στην αρμοδιότητα του πλοιάρχου.

2. Όσον αφορά τα αλιεύματα τα οποία υπόκεινται σε καθεστώς αλιευτικής προσπάθειας, οι πλοίαρχοι κοινοτικών αλιευτικών πλοίων καταγράφουν και υπολογίζουν στα ημερολόγια πλοίου τον χρόνο για τον οποίο παραμένουν σε μια περιοχή αναφέροντας:

α) Όσον αφορά τα συρόμενα εργαλεία:

i) την είσοδο σε λιμένα και την έξοδο από αυτόν··

ii) κάθε είσοδο σε θαλάσσιες περιοχές και έξοδο από αυτές, όπου ισχύουν ειδικοί κανόνες πρόσβασης σε ύδατα και πόρους·

iii) τα αλιεύματα τα οποία παραμένουν επί του σκάφους ανά είδος σε χιλιόγραμμα βάρους ζωντανών αλιευμάτων κατά την έξοδο από εκείνη την περιοχή ή κατά την είσοδο σε λιμένα ο οποίος ευρίσκεται στην εν λόγω περιοχή.

β) Όσον αφορά τα στατικά εργαλεία:

i) την είσοδο σε λιμένα και την έξοδο από αυτόν··

ii) κάθε είσοδο σε θαλάσσιες περιοχές και έξοδο από αυτές, όπου ισχύουν ειδικοί κανόνες πρόσβασης σε ύδατα και πόρους·

iii) την ημερομηνία και το χρόνο της πόντισης ή της επαναπόντισης των στατικών εργαλείων στις εν λόγω περιοχές·

iv) την ημερομηνία και το χρόνο ολοκλήρωσης των αλιευτικών δραστηριοτήτων με χρησιμοποίηση στατικών εργαλείων·

v) τα αλιεύματα τα οποία παραμένουν επί του σκάφους ανά είδος σε χιλιόγραμμα βάρους ζωντανών αλιευμάτων κατά την έξοδο από εκείνη την περιοχή ή κατά την είσοδο σε λιμένα ο οποίος ευρίσκεται στην εν λόγω περιοχή.

3. Το επιτρεπόμενο περιθώριο ανοχής όσον αφορά τις εκτιμήσεις που καταγράφονται στο ημερολόγιο του πλοίου σχετικά με τις ποσότητες σε χιλιόγραμμα των ιχθύων που διατηρούνται επί του σκάφους δεν πρέπει να υπερβαίνει ποσοστό 5 %.

4. Για την μετατροπή αποθηκευμένου ή μεταποιημένου βάρους ιχθύων σε βάρος ζωντανών ιχθύων, οι πλοίαρχοι των κοινοτικών αλιευτικών σκαφών εφαρμόζουν τον συντελεστή μετατροπής που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111.

5. Οι πλοίαρχοι αλιευτικών σκαφών τρίτων χωρών τα οποία δραστηριοποιούνται σε κοινοτικά ύδατα καταγράφουν τα στοιχεία τα οποία αναφέρονται στο παρόν άρθρο κατά τον ίδιο τρόπο όπως και οι πλοίαρχοι των κοινοτικών αλιευτικών σκαφών.

6. Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111.

Άρθρο 15Ηλεκτρονική καταγραφή και διαβίβαση στοιχείων ημερολόγιου πλοίου

1. Ο πλοίαρχος κοινοτικού αλιευτικού σκάφους συνολικού μήκους άνω των 10 μέτρων καταγράφει με ηλεκτρονικά μέσα στοιχεία ημερολογίου πλοίου που αφορούν τα αλιεύματα και τα διαβιβάζει ηλεκτρονικά στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους σημαίας τουλάχιστον σε ημερήσια βάση

2. Η παράγραφος 1 ισχύει όσον αφορά τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη συνολικού μήκους 15 έως 24 μέτρων από την 1η Ιουλίου 2011 και για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη συνολικού μήκους 10 έως 15 μέρων από την 1η Ιανουαρίου 2012. Τα κοινοτικά σκάφη συνολικού μήκους έως 15 μέτρων δύνανται να εξαιρούνται από την παράγραφο 1 εφόσον:

α) λειτουργούν αποκλειστικά εντός της θαλάσσιας επικράτειας του κράτους μέλους σημαίας ή

β) δεν παραμένουν ποτέ για χρονικό διάστημα άνω των 24 ωρών στη θάλασσα, αρχής γενομένης από το χρόνο αναχώρησης έως την επιστροφή στον λιμένα.

Άρθρο 16Σκάφη τα οποία εξαιρούνται από τις απαιτήσεις που αφορούν την τήρηση ημερολογίου πλοίου

1. Κάθε κράτος μέλος παρακολουθεί δειγματοληπτικά τις δραστηριότητες των αλιευτικών σκαφών που απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις του άρθρου 14, ώστε να εξασφαλίζει ότι τηρούν τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

2. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη καταρτίζουν σχέδιο δειγματοληψίας το οποίο βασίζεται στη μεθοδολογία η οποία έχει εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 111 και το διαβιβάζουν κάθε έτος πριν από την 31η Ιανουαρίου στην Επιτροπή αναφέροντας τις μεθόδους οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση του εν λόγω σχεδίου. Τα σχέδια δειγματοληψίας πρέπει να παραμένουν, κατά το δυνατόν, σταθερά στο χρόνο και τυποποιημένα εντός των περιοχών.

Άρθρο 17Προαναγγελία

1. Με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που περιέχονται σε πολυετή σχέδια, οι πλοίαρχοι των κοινοτικών αλιευτικών σκαφών ή οι αντιπρόσωποί τους κοινοποιούν τις ακόλουθες πληροφορίες στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους του οποίου επιθυμεί να χρησιμοποιήσει τις εγκαταστάσεις εκφόρτωσης, 4 τουλάχιστον ώρες πριν από την προβλεπόμενη ώρα άφιξης στον λιμένα, εκτός εάν οι αρμόδιες αρχές έχουν δώσει άδεια για την είσοδό τους νωρίτερα:

α) στοιχεία αναγνώρισης του σκάφους·

β) όνομα του καθορισμένου λιμένα προορισμού και σκοπό προσέγγισης, ήτοι, εκφόρτωση, μεταφόρτωση, πρόσβαση σε υπηρεσίες·

γ) άδεια αλιείας ή, κατά περίπτωση, άδεια για τη συμμετοχή σε αλιευτικές δραστηριότητες ή για τη μεταφόρτωση αλιευτικών προϊόντων·

δ) ημερομηνίες του αλιευτικού ταξιδιού και περιοχές στις οποίες αλιεύτηκαν οι αντίστοιχες ποσότητες·

ε) εκτιμώμενη ημερομηνία και χρόνο άφιξης στον λιμένα·

στ) τις ποσότητες του κάθε είδους το οποίο διατηρείται επί του σκάφους, περιλαμβανομένων των επιστροφών με μηδενικά αλιεύματα·

ζ) τις ποσότητες κάθε είδους που θα εκφορτωθούν ή θα μεταφορτωθούν.

2. Ο πλοίαρχος ενός κοινοτικού αλιευτικού σκάφους, ή ο εκπρόσωπός του, που καταγράφει στοιχεία ημερολογίου πλοίου με τα ηλεκτρονικά μέσα που αναφέρονται στο άρθρο 15, διαβιβάζει με ηλεκτρονικά μέσα την προαναγγελία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους σημαίας. Οι πληροφορίες του ημερολογίου του πλοίου που αναφέρονται στο άρθρο 14 και η προαναγγελία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου είναι δυνατόν να διαβιβαστούν μαζί εάν η διαβίβαση αυτή περιέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για τα δυο αυτά θέματα.

3. Όταν ένα κοινοτικό αλιευτικό σκάφος προτίθεται να εισέλθει σε λιμένα κράτους μέλους πλην του κράτους μέλους σημαίας και έχει διαβιβάσει την προαναγγελία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 με ηλεκτρονικά μέσα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους σημαίας ενημερώνουν ηλεκτρονικά, αμέσως μόλις ενημερωθούν οι ίδιες όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, τις αρμόδιες αρχές του παράκτιου κράτους μέλους.

4. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 111, η Επιτροπή μπορεί να απαλλάσσει, για περιορισμένη και ανανεώσιμη περίοδο, ορισμένες κατηγορίες αλιευτικών σκαφών από την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ή να προβλέπει για την αναγγελία άλλο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, το είδος των αλιευτικών προϊόντων, την απόσταση μεταξύ των περιοχών αλιείας, των τόπων εκφόρτωσης και των λιμένων στους οποίους τα εν λόγω σκάφη είναι νηολογημένα ή καταχωρημένα.

Άρθρο 18Μεταφορτώσεις

Δεν επιτρέπεται η μεταφόρτωση εν πλω σε κοινοτικά ύδατα. Οι μεταφορτώσεις επιτρέπονται μόνον σε περίπτωση που έχει χορηγηθεί άδεια για λιμένες κρατών μελών που έχουν οριστεί για τον σκοπό αυτό, και υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 19Δήλωση μεταφόρτωσης

1. Οι πλοίαρχοι ή οι αντιπρόσωποι αυτών, τόσο του σκάφους μεταφόρτωσης όσο και του σκάφους παραλαβής υποβάλλουν τάχιστα, και το αργότερο 24 ώρες μετά τη μεταφόρτωση, δήλωση μεταφόρτωσης:

α) στο κράτος μέλος σημαίας του και

β) σε περίπτωση που η μεταφόρτωση έχει λάβει χώρα σε λιμένα άλλου κράτους μέλους, στις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους λιμένα.

2. Η δήλωση μεταφόρτωσης υποβάλλεται, εάν είναι δυνατόν, με ηλεκτρονικά μέσα. Εάν η υποβολή έχει γίνει με ηλεκτρονικά μέσα, η δήλωση μεταφόρτωσης υποβάλλεται μόνον στο κράτος μέλος σημαίας, ακόμη και στις περιπτώσεις στις οποίες η μεταφόρτωση θα πραγματοποιηθεί σε λιμένα άλλου κράτους μέλους. Το κράτος μέλος σημαίας διαβιβάζει τις δηλώσεις μεταφόρτωσης στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος λιμένα αμέσως μετά την παραλαβή τους.

3. Η δήλωση μεταφόρτωσης αναφέρει την ποσότητα αλιευτικών προϊόντων ανά είδος που έχει μεταφορτωθεί, την ημερομηνία και τον τόπο αλίευσης του κάθε είδους, τις ονομασίες των συμμετεχόντων σκαφών και των λιμένων μεταφόρτωσης και προορισμού. Οι πλοίαρχοι και των δυο συμμετεχόντων σκαφών είναι υπεύθυνοι για την ακρίβεια των προαναφερομένων δηλώσεων.

4. Με τη διαδικασία του άρθρου 111, η Επιτροπή μπορεί να απαλλάσσει, για περιορισμένη και ανανεώσιμη περίοδο ορισμένες κατηγορίες αλιευτικών σκαφών τρίτων χωρών από την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ή να προβλέπει για την αναγγελία άλλο χρονικό διάστημα, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, την απόσταση μεταξύ των περιοχών αλιείας, των τόπων εκφόρτωσης και των λιμένων στους οποίους τα εν λόγω σκάφη είναι νηολογημένα.

5. Σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111 καθορίζονται οι διαδικασίες και τα έντυπα μεταφόρτωσης:

Άρθρο 20Άδεια εκφόρτωσης και μεταφόρτωσης

1. Στα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη χορηγείται άδεια εκφόρτωσης ή μεταφόρτωσης μόνον εφόσον είναι πλήρη τα στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 17.

2. Η εκφόρτωση δεν ξεκινά έως ότου χορηγηθεί άδεια από τις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.

3. Η χορήγηση άδειας για την έναρξη επιχειρήσεων εκφόρτωσης ή μεταφόρτωσης στον λιμένα εξαρτάται από τον έλεγχο της πληρότητας των στοιχείων που έχουν υποβληθεί όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1 και, κατά περίπτωση, από την ολοκλήρωση της επιθεώρησης.

4. Οι αρμόδιες αρχές, κατά τη χορήγηση άδειας εκφόρτωσης, χορηγούν ενιαίο αριθμό εκφόρτωσης (ULN) που αντιστοιχεί σε αυτή και ενημερώνουν τον πλοίαρχο του οικείου σκάφους. Εάν διακοπεί η εκφόρτωση, απαιτείται η χορήγηση άδειας πριν αυτή ξεκινήσει εκ νέου.·

Άρθρο 21Δήλωση εκφόρτωσης

1. Ο πλοίαρχος είναι υπεύθυνος για την ακρίβεια της δήλωσης, η οποία πρέπει να αναφέρει, τουλάχιστον, τις προς εκφόρτωση ποσότητες κάθε είδους που αναφέρεται στο άρθρο 14, καθώς και την ημερομηνία και την περιοχή αλίευσής τους.

2. Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που περιέχονται σε πολυετή σχέδια, ο πλοίαρχος ή ο αντιπρόσωπός του, κοινοτικού αλιευτικού σκάφους συνολικού μήκους άνω των 10 μέτρων διαβιβάζει ηλεκτρονικά τη δήλωση εκφόρτωσης στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους σημαίας εντός 2 ωρών μετά την ολοκλήρωση της εκφόρτωσης.

3. Όταν ένα κοινοτικό αλιευτικό σκάφος εκφορτώνει τα αλιεύματά του σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος σημαίας, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους σημαίας διαβιβάζουν ηλεκτρονικά στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο εκφορτώθηκαν τα αλιεύματα τη δήλωση εκφόρτωσης, αμέσως μόλις τη λάβουν.

4. Η παράγραφος 2 ισχύει όσον αφορά τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη συνολικού μήκους 15 έως 24 μέτρων από την 1η Ιουλίου 2011 και για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη συνολικού μήκους 10 έως 15 μέρων από την 1η Ιανουαρίου 2012. Τα κοινοτικά σκάφη συνολικού μήκους έως 15 μέτρων δύνανται να εξαιρούνται από την εφαρμογή της παραγράφου 2 εφόσον:

α) λειτουργούν αποκλειστικά εντός της θαλάσσιας επικράτειας του κράτους μέλους σημαίας ή

β) δεν παραμένουν ποτέ για χρονικό διάστημα άνω των 24 ωρών στη θάλασσα, αρχής γενομένης από το χρόνο αναχώρησης έως την επιστροφή στον λιμένα.

5. Όσον αφορά τα σκάφη τα οποία εξαιρούνται από τις απαιτήσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 2, ο πλοίαρχος ή ο αντιπρόσωπός του, καταγράφει κατά την εκφόρτωση και υποβάλλει τάχιστα και το αργότερο εντός 24 ωρών μετά την εκφόρτωση, δήλωση εκφόρτωσης στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου γίνεται η εκφόρτωση.

6. Σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111 καθορίζονται οι διαδικασίες και τα έντυπα για τη δήλωση εκφόρτωσης:

Άρθρο 22Σκάφη τα οποία εξαιρούνται από τις απαιτήσεις για τη δήλωση εκφόρτωσης

1. Κάθε κράτος μέλος παρακολουθεί δειγματοληπτικά τις δραστηριότητες των αλιευτικών σκαφών που απαλλάσσονται από τις υποχρεώσεις του άρθρου 21 παράγραφοι 1 και 2 σχετικά με τη δήλωση εκφόρτωσης, ώστε να εξασφαλίζει ότι τηρούν τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

2. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη καταρτίζουν σχέδιο δειγματοληψίας το οποίο βασίζεται στη μεθοδολογία η οποία έχει εγκριθεί από την Επιτροπή σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 111 και το διαβιβάζουν κάθε έτος πριν από την 31η Ιανουαρίου στην Επιτροπή αναφέροντας τις μεθόδους οι οποίες χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση του εν λόγω σχεδίου. Τα σχέδια δειγματοληψίας πρέπει να παραμένουν, κατά το δυνατόν, σταθερά στο χρόνο και τυποποιημένα εντός των περιοχών.

Τμήμα 2Καταγραφη και ανταλλαγη δεδομενων από τα Κρατη Μελη

Άρθρο 23 Καταγραφή των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας

1. Κάθε κράτος μέλος καταγράφει όλα τα συναφή με τις αλιευτικές δυνατότητες στοιχεία όπως αναφέρεται στο παρόν κεφάλαιο, τόσο αναφορικά με τα αλιεύματα όσο και αναφορικά με την αλιευτική προσπάθεια, και τηρεί τα πρωτότυπα αυτών των δεδομένων για χρονικό διάστημα τριών ετών ή περισσότερο, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

2. Πριν από τις 15 κάθε μήνα, κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί ηλεκτρονικά στην Επιτροπή ή στον οργανισμό που έχει ορίσει η ίδια, όλα τα επικαιροποιημένα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα οποία κατεγράφησαν κατά τη διάρκεια του προηγούμενου μήνα.

3. Όλα τα αλιεύματα από απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων που υπόκεινται σε ποσόστωση και τα οποία αλιεύτηκαν από κοινοτικά αλιευτικά σκάφη καταλογίζονται στην ποσόστωση που ισχύει για το εν λόγω απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων για το κράτος μέλος της σημαίας, ανεξαρτήτως του τόπου εκφορτώσεως.

Άρθρο 24Ανταλλαγή στοιχείων

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 23, τα κράτη μέλη όπου πραγματοποιείται η εκφόρτωση, διαβιβάζουν ηλεκτρονικά, ύστερα από σχετική αίτηση άλλου κράτους μέλους, στοιχεία για τις εκφορτώσεις, την πώληση, τις μεταφορτώσεις ή τη μεταφορά αλιευτικών προϊόντων που πραγματοποιούνται στα λιμάνια τους ή στα ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία ή στην κυριαρχία τους από αλιευτικά σκάφη που φέρουν τη σημαία του αιτούντος κράτους μέλους.

2. Τα στοιχεία αυτά συνίστανται, τουλάχιστον, στο όνομα και στα εξωτερικά διακριτικά του εν λόγω σκάφους, στις ποσότητες ψαριών ανά απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων οι οποίες εκφορτώνονται, προσφέρονται προς πώληση ή μεταφορτώνονται από το σκάφος αυτό, καθώς και στην ημερομηνία και στον τόπο εκφόρτωσης, προσφοράς προς πρώτη πώληση ή μεταφόρτωσης. Τα στοιχεία αυτά διαβιβάζονται εντός τεσσάρων εργάσιμων ημερών μετά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εκτός εάν προβλέπεται διαφορετική διαδικασία μεταξύ των οικείων κρατών μελών.

3. Το κράτος μέλος όπου έχει πραγματοποιηθεί η εκφόρτωση, η προσφορά προς πώληση, η μεταφόρτωση ή η μεταφορά διαβιβάζει ηλεκτρονικά τα στοιχεία αυτά στην Επιτροπή ύστερα από σχετικό του αίτημα, ταυτόχρονα με την κοινοποίησή τους στο κράτος μέλος σημαίας του σκάφους.

Άρθρο 25Στοιχεία που αφορούν την εξάντληση των αλιευτικών δυνατοτήτων

1. Ένα κράτος μέλος ενημερώνει αμελλητί την Επιτροπή εφόσον διαπιστώνει ότι

α) τα αλιεύματα αλιευτικών σκαφών τα οποία φέρουν τη σημαία του θεωρείται ότι έχουν εξαντλήσει ποσοστό 80 % της ποσόστωσης ενός αποθέματος ή ομάδας αποθεμάτων που υπόκεινται σε ποσόστωση

β) 80% του μέγιστου επιπέδου αλιευτικής προσπάθειας για μια αλιευτική περιοχή και για όλα ή για μέρος των αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία τους θεωρείται ότι έχει εξαντληθεί.

2. Στην περίπτωση αυτή, το εν λόγω κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή, κατόπιν αιτήματός της, πιο λεπτομερείς πληροφορίες και σε μεγαλύτερη συχνότητα σε σχέση με ό,τι προβλέπεται στο άρθρο 23.

Τμήμα 3Απαγόρευση αλιείας

Άρθρο 26 Απαγόρευση της αλιείας από τα κράτη μέλη

1. Κάθε κράτος μέλος καθορίζει την ημερομηνία από την οποία:

α) τα αλιεύματα αλιευτικών σκαφών τα οποία φέρουν τη σημαία του θεωρείται ότι έχουν εξαντλήσει την ποσόστωση ενός αποθέματος ή ομάδας αποθεμάτων που υπόκειται σε ποσόστωση·

β) θεωρείται ότι το μέγιστο επίπεδο αλιευτικής προσπάθειας για μια αλιευτική περιοχή και για όλα ή για μέρος των αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία τους, έχει εξαντληθεί.

2. Από την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος απαγορεύει στα σκάφη που φέρουν τη σημαία του την αλιεία του συγκεκριμένου αποθέματος ή ομάδας αποθεμάτων, καθώς και τη διατήρηση επί του σκάφους, τη μεταφόρτωση και την εκφόρτωση ιχθύων που αλιεύονται μετά την εν λόγω ημερομηνία και καθορίζει προθεσμία εντός της οποίας επιτρέπονται οι μεταφορτώσεις και οι εκφορτώσεις ή οι οριστικές δηλώσεις των αλιευμάτων.

3. Η απόφαση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 2 δημοσιοποιείται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και κοινοποιείται αμέσως στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη μέλη. Δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (σειρά C). Από την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση δημοσιοποιείται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος τα κράτη μέλη μεριμνούν για την απαγόρευση, εντός των υδάτων και της επικράτειάς τους, της διατήρησης επί του σκάφους, των εκφορτώσεων, του εγκλωβισμού ή της μεταφόρτωσης των εν λόγω ιχθύων από σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.

4. Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση των κρατών μελών, με ηλεκτρονικά μέσα, τις κοινοποιήσεις που λαμβάνει δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 27Απαγόρευση της αλιείας από την Επιτροπή

1. Σε περίπτωση που η Επιτροπή διαπιστώσει ότι ένα κράτος μέλος δεν έχει τηρήσει την προθεσμία μηνιαίας κοινοποίησης των δεδομένων σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 2, δύναται να ορίσει την ημερομηνία κατά την οποία ποσοστό 80% των αλιευτικών δυνατοτήτων του εν λόγω κράτους μέλους θεωρείται ότι έχει εξαντληθεί καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία εκτιμάται ότι οι αλιευτικές δυνατότητες θα έχουν εξαντληθεί.

2. Σύμφωνα με τα στοιχεία του άρθρου 26 ή κατόπιν δικής της πρωτοβουλίας, όταν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι οι αλιευτικές δυνατότητες τις οποίες διαθέτει η Κοινότητα ή ένα κράτος μέλος θεωρείται ότι έχουν εξαντληθεί, ενημερώνει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη σχετικά και απαγορεύει τις αλιευτικές δραστηριότητες στις αντίστοιχες περιοχές, με τα εργαλεία, για τα αποθέματα, την ομάδα αποθεμάτων ή για τους στόλους που συμμετέχουν στις συγκεκριμένες αλιευτικές δραστηριότητες.

Άρθρο 28Διορθωτικά μέτρα

1. Σε περίπτωση που η Επιτροπή απαγορεύσει την αλιεία λόγω της τεκμαιρόμενης εξάντλησης των αλιευτικών δυνατοτήτων που διαθέτει ένα κράτος μέλος ή ομάδα κρατών μελών ή η Κοινότητα, αλλά αποδειχθεί ότι ένα κράτος μέλος δεν έχει πράγματι εξαντλήσει τις αλιευτικές του δυνατότητες, εφαρμόζονται οι ακόλουθες παράγραφοι.

2. Εάν η ζημία την οποία έχει υποστεί το κράτος μέλος, στο οποίο απαγορεύθηκε η αλιεία πριν από την εξάντληση των αλιευτικών του δυνατοτήτων δεν αποκατασταθεί, εγκρίνονται μέτρα με στόχο να αποκατασταθεί δεόντως η προκληθείσα ζημία, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111. Τα μέτρα αυτά μπορεί να συνεπάγονται μειώσεις στις αλιευτικές δυνατότητες οιουδήποτε κράτους μέλους έχει υπερβεί τις ποσοστώσεις του, ώστε οι αφαιρούμενες ποσότητες να κατανέμονται κατάλληλα στα κράτη μέλη που έπαυσαν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες πριν από την εξάντληση των αλιευτικών τους δυνατοτήτων.

3. Οι ποσοστώσεις αυτές αφαιρούνται και ανακατανέμονται λαμβάνοντας υπόψη, κατά προτεραιότητα, τα είδη και τις ζώνες για τις οποίες είχαν καθορισθεί οι αλιευτικές δυνατότητες. Οι μειώσεις αυτές μπορούν να πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια του έτους κατά το οποίο υπέστη τη ζημία το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ή κατά το επόμενο έτος ή έτη.

4. Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, ιδίως όσον αφορά τον καθορισμό των σχετικών ποσοτήτων, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 111.

Κεφάλαιο IIΠαρακολούθηση της διαχείρισης του αλιευτικού στόλου

Τμήμα 1Αλιευτικη Ικανοτητα

Άρθρο 29 Αλιευτική ικανότητα

1. Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τη διενέργεια των απαραίτητων ελέγχων ώστε να εξασφαλίζουν ότι η συνολική αλιευτική ικανότητα που αντιστοιχεί στις άδειες αλιείας που εκδίδει ένα κράτος μέλος, εκφρασμένη σε GT και σε kW, δεν υπερβαίνει, ανά πάσα στιγμή, τα μέγιστα επίπεδα αλιευτικής ικανότητας που έχουν θεσπιστεί για το εν λόγω κράτος μέλος σύμφωνα με:

α) Το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου και

β) τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 639/2004 του Συμβουλίου της 30ής Μαρτίου 2004[34] και

γ) τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1438/2003 της Επιτροπής, της 12ης Αυγούστου 2003, και[35]

δ) τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2104/2004 της Επιτροπής της 9ης Δεκεμβρίου 2004[36]

2. Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου μπορούν να εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 111, ιδιαίτερα όσον αφορά:

α) τη νηολόγηση αλιευτικών σκαφών·

β) την επαλήθευση της ισχύος των αλιευτικών σκαφών·

γ) την επαλήθευση της χωρητικότητας των αλιευτικών σκαφών·

δ) την επαλήθευση του είδους, του αριθμού και των χαρακτηριστικών των αλιευτικών εργαλείων.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, στο πλαίσιο της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 110, σχετικά με τις μεθόδους ελέγχου που χρησιμοποίησαν, καθώς και τα ονόματα και τις διευθύνσεις των οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με την επαλήθευση που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Τμημα 2: Ισχύς μηχανής

Άρθρο 30 Παρακολούθηση της ισχύος της μηχανής

1. Η αλιεία επιτρέπεται μόνον με αλιευτικά σκάφη τα οποία είναι εξοπλισμένα με μηχανές η ισχύς των οποίων δεν υπερβαίνει την ισχύ που αναφέρεται στο πιστοποιητικό μηχανής.

2. Απαγορεύεται η επέμβαση σε μηχανή με σκοπό την αύξηση της ισχύος της πέραν της μέγιστης ισχύος που προβλέπεται στο πιστοποιητικό που την συνοδεύει.

3. Απαγορεύεται η χρησιμοποίηση νέων μηχανών ή μηχανών αντικατάστασης τις οποίες δεν έχει εγκρίνει επισήμως το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

4. Τα κράτη μέλη επιβεβαιώνουν ότι η ισχύς της μηχανής δεν υπερβαίνει την πιστοποιούμενη ισχύ. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή, στο πλαίσιο της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 110, σχετικά με τα μέτρα ελέγχου τα οποία έχουν λάβει για να εξασφαλίσουν ότι η ισχύς της μηχανής δεν υπερβαίνει την πιστοποιούμενη ισχύ.

Άρθρο 31Πιστοποίηση της ισχύος της μηχανής

1. Οι αρχές των κρατών μελών εγκρίνουν επίσημα τις νέες μηχανές, τις μηχανές αντικατάστασης και εκείνες που έχουν υποστεί τεχνική τροποποίηση, από την άποψη ότι δεν είναι σε θέση να παράγουν περισσότερη ισχύ από την αναφερόμενη στο πιστοποιητικό μηχανής. Η έγκριση αυτή χορηγείται μόνον εφόσον η μηχανή δεν είναι σε θέση να παράγει περισσότερη ισχύ από την αναφερόμενη.

2. Οι αρχές των κρατών μελών δύνανται να αναθέτουν την πιστοποίηση της ισχύος των μηχανών σε νηογνώμονες, σε κατασκευαστές μηχανών ή σε άλλες επιχειρήσεις που διαθέτουν την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη για την τεχνική εξέταση της ισχύος της μηχανής. Οι προαναφερόμενοι πιστοποιούν ότι οι μηχανές δεν είναι σε θέση να υπερβούν την επισήμως δηλωμένη ισχύ, μόνον εφόσον δεν υπάρχει δυνατότητα αύξησης της απόδοσης της μηχανής πέραν της πιστοποιημένης ισχύος.

Άρθρο 32Διασταυρούμενος έλεγχος της ισχύος της μηχανής

1. Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν διασταυρούμενους ελέγχους για να διαπιστώσουν εάν η ισχύς της μηχανής συμφωνεί με όλα τα στοιχεία που διαθέτει η διοίκηση σχετικά με τα τεχνικά χαρακτηριστικά του σκάφους. Συγκεκριμένα, εξακριβώνουν τα στοιχεία που περιέχονται:

α) στα μητρώα του Συστήματος Παρακολούθησης Σκαφών·

β) στο ημερολόγιο πλοίου·

γ) στο πιστοποιητικό EIAPP (διεθνές πιστοποιητικό μηχανής για την πρόληψη ατμοσφαιρικής ρύπανσης), το οποίο εκδίδεται σύμφωνα με το παράρτημα VI της Σύμβασης MARPOL 73/78·

δ) σε πιστοποιητικά κλάσης τα οποία έχουν εκδοθεί από αναγνωρισμένο οργανισμό επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων κατά την έννοια της οδηγίας 94/57/ΕΚ·

ε) στο πιστοποιητικό δοκιμής στη θάλασσα·

στ) στο Κοινοτικό Μητρώο Αλιευτικού Στόλου και

ζ) σε οιαδήποτε άλλα έγγραφα τα οποία περιέχουν συναφή στοιχεία σχετικά με την ισχύ της μηχανής ή οιαδήποτε άλλα συναφή τεχνικά χαρακτηριστικά.

2. Όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι η ισχύς της μηχανής ενός αλιευτικού σκάφους είναι μεγαλύτερη από ό,τι η ισχύς η οποία αναφέρεται στην αλιευτική του άδεια, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προβαίνει σε φυσική επαλήθευση της ισχύος της μηχανής.

Κεφάλαιο III Παρακολούθηση των πολυετών σχεδίων

Άρθρο 33Μεταφορτώσεις εντός λιμένα

Τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη τα οποία συμμετέχουν σε αλιευτικές δραστηριότητες στα είδη αλιείας που υπάγονται σε πολυετή σχέδια δεν μεταφορτώνουν τα αλιεύματά τους επί οιουδήποτε άλλου σκάφους ή οχήματος δίχως να τα έχουν προηγουμένως εκφορτώσει ώστε να ζυγιστούν σε ιχθυόσκαλα ή σε άλλο φορέα εξουσιοδοτημένο από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 34Καθορισμένοι λιμένες

1. Το Συμβούλιο δύναται να ορίζει, κατά την έγκριση πολυετούς σχεδίου, όριο ζώντος βάρους ειδών που υπάγονται σε πολυετές σχέδιο, άνω του οποίου ένα σκάφος υποχρεούται να εκφορτώνει τα αλιεύματά του σε καθορισμένο λιμένα.

2. Όταν πρόκειται να εκφορτωθεί ποσότητα ιχθύων η οποία υπερβαίνει το όριο της παραγράφου 1, ο πλοίαρχος του κοινοτικού αλιευτικού σκάφους μεριμνά ώστε οι εκφορτώσεις αυτές να γίνονται μόνον σε καθορισμένους λιμένες της Κοινότητας. Όταν το πολυετές σχέδιο εφαρμόζεται στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης αλιείας, οι εκφορτώσεις δύνανται να πραγματοποιούνται σε λιμένα συμβαλλόμενου μέρους του εν λόγω οργανισμού.

3. Κάθε κράτος μέλος καθορίζει τους λιμένες στους οποίους θα πραγματοποιούνται οι εκφορτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

4. Για τον καθορισμό ενός λιμένα, πρέπει να πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:

α) περιορισμένος χρόνος εκφόρτωσης·

β) περιορισμένα σημεία εκφόρτωσης·

γ) πλήρης κάλυψη από πλευράς επιθεώρησης κατά τη διάρκεια του χρόνου εκφόρτωσης και σε όλα τα σημεία εκφόρτωσης·

δ) η μέση εκφορτωθείσα ποσότητα κατά βάρος των ειδών τα οποία υπάγονται σε πολυετές σχέδιο πρέπει να αντιπροσωπεύει ποσοστό τουλάχιστον 5% των συνολικών ποσοτήτων που έχουν εκφορτωθεί στον εν λόγω λιμένα. Η περίοδος αναφοράς για τον υπολογισμό αυτού του μέσου όρου είναι τα τρία προηγούμενα έτη.

Άρθρο 35Χωριστή στοιβασία των ειδών αποκατάστασης

1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί κοινοτικού αλιευτικού σκάφους, εντός οιουδήποτε περιέκτη, οιασδήποτε ποσότητας είδους που υπάγεται σε πολυετές σχέδιο, αναμεμειγμένου με οιοδήποτε άλλο αλιευτικό προϊόν.

2. Οι περιέκτες με είδη τα οποία υπάγονται σε πολυετές σχέδιο σημαίνονται δεόντως με ετικέτα που αναφέρει τον κωδικό FAO για τα είδη τα οποία υπάγονται σε πολυετές σχέδιο και στοιβάζονται στο αμπάρι χωριστά από άλλους περιέκτες.

Άρθρο 36Εθνικά προγράμματα ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη καταστρώνουν εθνικά ελεγκτικά προγράμματα δράσης τα οποία ισχύουν για κάθε πολυετές σχέδιο.

2. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν, βάσει του παραρτήματος Ι, ειδικά κριτήρια αναφοράς για τις επιθεωρήσεις. Τα εν λόγω κριτήρια αναθεωρούνται περιοδικά μετά από ανάλυση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων. Τα κριτήρια αναφοράς για τις επιθεωρήσεις εξελίσσονται προοδευτικά, έως ότου επιτευχθούν τα κριτήρια-στόχοι που ορίζονται στο παράρτημα Ι.

Κεφάλαιο IV Παρακολούθηση των τεχνικών μέτρων

Τμήμα 1Χρηση αλιευτικών εργαλείων

Άρθρο 37 Αλιευτικά εργαλεία

1. Οιοδήποτε αλιευτικό εργαλείο χρησιμοποιείται για έναν τύπο αλιείας πρέπει να τηρεί τις τεχνικές προδιαγραφές οι οποίες προβλέπονται στους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής για τον εν λόγω τύπο αλιείας.

2. Όσον αφορά τα είδη αλιείας για τα οποία επιτρέπεται η διατήρηση περισσοτέρων των δυο εργαλείων επί του σκάφους, το εργαλείο το οποίο δεν χρησιμοποιείται στοιβάζεται έτσι ώστε να μην είναι εύκολη η άμεση χρησιμοποίησή του, σύμφωνα με τις εξής προϋποθέσεις:

α) τα δίχτυα, τα βαρίδια και παρόμοια εργαλεία αποσυνδέονται από τις αντίστοιχες πόρτες της τράτας και