Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη βελτίωση της ασφάλειας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός άρχισε τις συναφείς με την ασφάλεια στη θάλασσα εργασίες του τον Φεβρουάριο του 2002. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή, αντί να αναπτύξει μονομερείς πρωτοβουλίες, προτίμησε να περιμένει την έκβαση των διαβουλεύσεων στους κόλπους του ΔΝΟ.

Στις 12 Δεκεμβρίου 2002, μετά από διπλωματική διάσκεψη διάρκειας πέντε ημερών, ο ΔΝΟ ενέκρινε την τροποποίηση της διεθνούς σύμβασης για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα (σύμβαση SOLAS - Safety Of Life At Sea), και βασικά το νέο κεφάλαιο με τίτλο «ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα», και έναν διεθνή κώδικα για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων (κώδικας ISPS - International Ship and Port Facility Security).

Αυτά τα νομοθετικά κείμενα λαμβάνουν ουσιαστικά υπόψη τους τη συναφή με την καθαυτή ναυσιπλοΐα και με τις λιμενικές εγκαταστάσεις διάσταση της ασφάλειας στη θάλασσα [1].

[1] Οι λιμενικές εγκαταστάσεις συγκαταλέγονται στις εγκαταστάσεις που εκτελούν δραστηριότητες διασύνδεσης μεταξύ του λιμένα και του πλοίου.

Η εμβέλεια των συναφών με την ασφάλεια στη θάλασσα εργασιών του ΔΝΟ περιορίζεται στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, και ιδιαίτερα στη διασύνδεση πλοίου/λιμένα. Η Επιτροπή θα υποβάλει στο μέλλον νομοθετική πρωτοβουλία με θέμα την ασφάλεια στο εσωτερικό των λιμένων της Κοινότητας.

Επισημαίνεται ότι αυτό αφορά σε όλα τα κράτη μέλη ως κράτη της σημαίας, και σε δεκατρία εξ αυτών ως κράτη του λιμένα.

Η τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και το πρώτο μέρος του κώδικα ISPS περιλαμβάνουν αποκλειστικά δεσμευτικές διατάξεις. το δεύτερο μέρος του εν λόγω κώδικα περιέχει συστάσεις τις οποίες καλούνται να εφαρμόσουν τα συμβαλλόμενα κράτη [2].

[2] Οι διατάξεις αυτές ισχύουν για τα επιβατηγά πλοία, για τα φορτηγά πλοία μεικτής χωρητικότητας ίσης ή μεγαλύτερης των 500 τόνων, για τις κινητές μονάδες γεώτρησης στα ανοιχτά, και για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν τη διεθνή κυκλοφορία.

Οι κύριες διατάξεις αυτών των διεθνών νομοθετικών κειμένων έχουν ως εξής:

Οι δεσμευτικές διατάξεις (τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και πρώτο μέρος του κώδικα ISPS) συνιστούν αδιαφιλονίκητο πλαίσιο για τη βελτίωση της ασφάλειας στη θάλασσα.

Συγκεκριμένα προβλέπουν τον εφοδιασμό των πλοίων με μόνιμη σήμανση του αριθμού αναγνώρισης του πλοίου, με σύστημα αυτόματου εντοπισμού του πλοίου (AIS), με συναγερμό ασφαλείας που ενεργοποιείται σε περίπτωση εχθρικής ενέργειας κατά του πλοίου και με συνεχές συνοπτικό αρχείο το οποίο είναι ουσιαστικά η ταυτότητα του πλοίου και περιέχει πληροφορίες για το ιστορικό του.

Οι διατάξεις αυτές προβλέπουν επίσης διάφορα μέτρα ενεργητικής και παθητικής ασφάλειας, τα οποία διαρθρώνονται γύρω από τρία επίπεδα ασφαλείας (κανονικό, ενισχυμένο, υψηλό) των οποίων η εφαρμογή συνδέεται με την ανάλυση κινδύνων. Από τα ανωτέρω απορρέει κυρίως η υποχρέωση καθορισμού των αρμόδιων για την εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας (προσωπικό ασφάλειας του πλοίου, της εταιρείας και της λιμενικής εγκατάστασης), η εκπόνηση σχεδίων ασφάλειας βάσει της ανάλυσης κινδύνων (για το πλοίο και για τη λιμενική εγκατάσταση), η έκδοση διεθνούς πιστοποιητικού ασφαλείας του πλοίου. Το πλέγμα αυτό των μέτρων συμπληρώνεται από μέτρα για την κατάρτιση του προσωπικού που τα εφαρμόζει και για τη διενέργεια ασκήσεων ετοιμότητας.

Ανάλογα με τους ενδεχόμενους κινδύνους για τον πληθυσμό, τα αγαθά και το περιβάλλον, προβλέπεται επίσης η δυνατότητα συμπλήρωσης, από το πλοίο και από τη λιμενική εγκατάσταση υποδοχής, δήλωσης ασφαλείας η οποία θα καθορίζει τις ευθύνες των δύο πλευρών σε θέματα ασφαλείας. Ομοίως, είναι δυνατός ο έλεγχος, για λόγους ασφαλείας, ενός πλοίου εντός του λιμένα ή πριν από την είσοδό του σε αυτόν από τις αρχές του κράτους του λιμένα. Επιπλέον, καθορίζονται με σαφήνεια οι αρμοδιότητες και οι υποχρεώσεις των διαφόρων συμμετεχόντων (συμβαλλομένων κυβερνήσεων, εταιρειών, πλοιάρχων, λιμενικών εγκαταστάσεων).

Το δεύτερο μέρος του κώδικα ISPS αποτελείται από πολύ λεπτομερείς συστάσεις, που στόχο έχουν να δώσουν κατευθύνσεις στους διάφορους εμπλεκόμενους φορείς σχετικά με την εφαρμογή των δεσμευτικών διατάξεων.

Όσον αφορά στην ευθύνη των συμβαλλόμενων κρατών, οι συστάσεις προτείνουν στα κράτη μέλη να ορίσουν αναγνωρισμένο οργανισμό ασφαλείας (επιφορτισμένο να παρέχει υπηρεσίες ασφαλείας στις λιμενικές εγκαταστάσεις και στα πλοία) και εθνικές και περιφερειακές αρχές οι οποίες θα λειτουργούν ως σημεία επαφής για συναφή με την ασφάλεια στη θάλασσα θέματα, για τη διαχείριση της ασφάλειας σε διάφορα επίπεδα και για την ανταλλαγή πληροφοριών σε θέματα ασφαλείας. Το μέρος αυτό του κώδικα ISPS διατυπώνει επίσης λεπτομερείς προτάσεις τόσο για τα πλοία όσο και για τις λιμενικές εγκαταστάσεις, όσον αφορά στην ανάλυση κινδύνων και στα προς εκπόνηση σχέδια ασφαλείας, καθώς και σε θέματα κατάρτισης του προσωπικού και διενέργειας ασκήσεων ετοιμότητας. Προσδιορίζει επίσης πως και σε ποιες περιπτώσεις πρέπει να συμπληρώνεται δήλωση ασφαλείας από το πλοίο και από τη λιμενική εγκατάσταση υποδοχής.

***

Η τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και ο κώδικας ISPS θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2004. Απομένει λοιπόν λίγος χρόνος για την ολοκλήρωση όλων των αναγκαίων προπαρασκευαστικών εργασιών. Καλό θα ήταν επίσης να προβλεφθεί η εκ των προτέρων εφαρμογή ορισμένων διατάξεων.

Τα διεθνή αυτά νομοθετικά κείμενα περιέχουν διατάξεις των οποίων η εμβέλεια πρέπει να προσδιοριστεί σε κοινοτικό επίπεδο. Η εφαρμογή τους περιορίζεται στη διεθνή κυκλοφορία, τη στιγμή που η ασφάλεια πρέπει να ιδωθεί γενικότερα και επομένως να επεκταθεί σε ορισμένα εθνικά μέσα μεταφοράς. Βεβαίως πρέπει να προβλεφθεί και κάποια διαβάθμιση λόγω της φύσης και των συνεπειών των κινδύνων.

Ορισμένες διατάξεις που περιέχονται στην τροποποιημένη σύμβαση SOLAS που εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2002 επηρεάζουν ορισμένες νομοθετικές πράξεις που είναι ήδη ενσωματωμένες στο κοινοτικό δίκαιο. Συγκεκριμένα, πρόκειται για:

- τροποποιήσεις του κανόνα 19 του κεφαλαίου V της σύμβασης SOLAS «επιταγές σχετικά με τα συστήματα και τον εξοπλισμό ναυσιπλοΐας που φέρουν τα πλοία». Οι επιταγές αυτές, που αφορούν στο σύστημα αυτόματου εντοπισμού πλοίων (AIS), θα πρέπει να ενσωματωθούν στην οδηγία 2002/59/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για τη δημιουργία κοινοτικού συστήματος παρακολούθησης της κυκλοφορίας των πλοίων και ενημέρωσης,

- τροποποιήσεις των κανόνων 3 και 5 του κεφαλαίου XI-1 της σύμβασης SOLAS, σχετικά με τον αριθμό αναγνώρισης των πλοίων και το συνοπτικό αρχείο των πλοίων. Οι επιταγές αυτές θα ληφθούν υπόψη κυρίως στο πλαίσιο της οδηγίας 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995, για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα.

***

Η Επιτροπή εκτιμά επομένως ότι είναι αναγκαία η λήψη μέτρων προκειμένου:

- να διασφαλισθεί και να ελεγχθεί, σε κοινοτικό επίπεδο, η υλοποίηση του κύριο στόχου αυτών των διεθνών νομοθετικών κειμένων, δηλαδή η βελτίωση της ασφάλειας των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων.

- να εξασφαλισθεί η εναρμονισμένη εφαρμογή και η θέσπιση ίσων όρων, σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρόσβασης στις συναφείς με τη θάλασσα αγορές και δραστηριότητες και ελέγχου αυτών,

Συνεπώς, η Επιτροπή:

- θα προσαρμόσει, μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας, τις προαναφερθείσες οδηγίες 2002/59/ΕΚ και 95/21/ΕΚ προκειμένου να ενσωματώσει σε αυτές τις αντίστοιχες διατάξεις των νέων κανόνων της σύμβασης SOLAS, εκτός από τις διατάξεις του κεφαλαίου XI-2 της σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS,

- προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο να εγκρίνουν το ταχύτερο δυνατό τον παρόντα κανονισμό για τη βελτίωση της ασφάλειας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, με τον οποίο ενσωματώνει στην κοινοτική νομοθεσία το κεφάλαιο XI-2 της σύμβασης SOLAS και τον κώδικα ISPS, παρέχει μια ενιαία βάση για την εναρμονισμένη ερμηνεία και εφαρμογή, καθώς και για τον κοινοτικό έλεγχο, του εν λόγω κεφαλαίου και του κώδικα, και επεκτείνει ορισμένες διατάξεις τους στην εθνική θαλάσσια κυκλοφορία.

***

αναγκαιοτητα του κανονισμου

-Η εφαρμογή της τροποποιημένης σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS ενδέχεται να διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, καθώς αυτά τα νομοθετικά κείμενα περιέχουν τόσο δεσμευτικές διατάξεις, ορισμένες από τις οποίες όμως επιδέχονται διάφορες ερμηνείες και προσαρμογές, όσο και διατάξεις με τη μορφή συστάσεων. Επιβάλλεται λοιπόν η εναρμονισμένη εφαρμογή τους και ο εναρμονισμένος έλεγχος των πλοίων τρίτων χωρών που προσεγγίζουν τις ακτές και τους λιμένες μας.

- Τα κράτη μέλη μπορούν ασφαλώς να λάβουν εθνικά μέτρα με διαφορετική εμβέλεια και διαφορετικές ημερομηνίες θέσης σε εφαρμογή. Όμως, η μη εναρμόνιση των μέτρων αυτών μεταξύ τους ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, γεγονός που μπορεί να δυσχεράνει τις προσπάθειες επίτευξης του επιδιωκόμενου επιπέδου ασφαλείας και να προκαλέσει γρήγορα στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών.

-Η επίτευξη του κύριου στόχου, δηλαδή η ενίσχυση της ασφάλειας των θαλάσσιων μεταφορών, δεν θα καταστεί δυνατή εάν οι προσπάθειες περιοριστούν μόνο στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές. Επιβάλλεται η επέκταση των μέτρων αυτών στην εθνική θαλάσσια κυκλοφορία, γεγονός που μπορεί να επιτευχθεί με εναρμονισμένο τρόπο μόνο με την ανάληψη δράσης σε κοινοτικό επίπεδο.

-Τέλος, καλό είναι να θεσπιστούν διατάξεις οι οποίες να παρέχουν κίνητρα στα κράτη μέλη ώστε να ενθαρρύνουν την τακτική ενδοκοινοτική θαλάσσια κυκλοφορία η οποία διεξάγεται βάσει προκαθορισμένων δρομολογίων και κάνει χρήση συγκεκριμένων συναφών λιμενικών εγκαταστάσεων.

ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Σχετικά με την υλοποίηση του στόχου της παροχής ενιαίας βάσης για την εναρμονισμένη ερμηνεία και εφαρμογή, καθώς και για τον κοινοτικό έλεγχο, των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα, που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο της τροποποίησης της σύμβασης SOLAS, και της θέσπισης του κώδικα ISPS, ο κανονισμός:

- Καθιστά δεσμευτικές ορισμένες συστάσεις του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS, προκειμένου αφενός να βελτιώσει το επιδιωκόμενο επίπεδο ασφάλειας και αφετέρου να αποφύγει τις διαφορετικές ερμηνείες από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Οι διατάξεις αυτές αφορούν στα σχέδια και στις αξιολογήσεις ασφάλειας των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων, σε ορισμένες συναφείς με την ασφάλεια αρμοδιότητες των συμβαλλόμενων κυβερνήσεων, καθώς και στην υποχρέωση της εταιρείας να παρέχει στον πλοίαρχο πληροφορίες σχετικά με τους φορείς εκμετάλλευσης του πλοίου.

-Καλεί τα κράτη μέλη να συνάψουν, με σκοπό την προαγωγή της ενδοκοινοτικής θαλάσσιας κυκλοφορίας μικρών αποστάσεων, και σύμφωνα με τον κανόνα 11, κεφάλαιο XI-2 της σύμβασης SOLAS του ΔΝΟ, τις συμφωνίες που διέπουν τις ρυθμίσεις σε θέματα ασφαλείας όσον αφορά στην τακτική ενδοκοινοτική θαλάσσια κυκλοφορία η οποία διεξάγεται βάσει προκαθορισμένων δρομολογίων και κάνει χρήση συγκεκριμένων συναφών λιμενικών εγκαταστάσεων, χωρίς βεβαίως να επηρεάζεται το επιδιωκόμενο γενικό επίπεδο ασφάλειας. Θεσπίζει έναν μηχανισμό ελέγχου της συμμόρφωσης πριν από την υπογραφή των εν λόγω συμφωνιών.

-Προσδιορίζει τις προς θέσπιση διατάξεις από τα κράτη μέλη, όσον αφορά στους λιμένες που εξυπηρετούν εκτάκτως τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές.

-Καθορίζει τους ελέγχους ασφαλείας που πρέπει να διενεργούνται πριν από την είσοδο των πλοίων ανεξαρτήτου προελεύσεως στους λιμένες της Κοινότητας, καθώς και τους ελέγχους ασφαλείας εντός του λιμένα.

-Ζητεί να υπάρχει μία μόνο εθνική αρχή αρμόδια για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων, και να καθοριστεί το χρονοδιάγραμμα τής εκ των προτέρων εφαρμογής ορισμένων διατάξεων του κανονισμού.

-Προβλέπει μια διαδικασία επιθεωρήσεων για την επαλήθευση των όρων ελέγχου της εφαρμογής των εθνικών σχεδίων, εγκεκριμένων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

-Αναθέτει στον Οργανισμό, που συστάθηκε με τον κανονισμό 1406/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια στη θάλασσα [3], ρόλο επικουρικό της Επιτροπής στο πλαίσιο της εκτέλεσης των καθηκόντων της.

[3] ΕΕ L 208 της 5ης Αυγούστου 2002, σσ. 1 έως 9.

-Προβλέπει μια διαδικασία προσαρμογής των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

- Σχετικά με τις εθνικές θαλάσσιες μεταφορές, η Επιτροπή εκτιμά ότι ο γενικός στόχος της ασφάλειας των θαλάσσιων μεταφορών μπορεί να επιτευχθεί μόνο εάν εφαρμοστούν ορισμένες διατάξεις σε αυτή την κατηγορία των μεταφορών. Εκτιμά επίσης ότι, στο πλαίσιο της διασφάλισης ίσων όρων πρόσβασης στην αγορά, είναι αναγκαία η ομοιόμορφη εφαρμογή των μέτρων αυτών σε όλα τα κράτη μέλη, λαμβανομένης πάντοτε υπόψη της αναλογικότητας των προς εφαρμογή μέτρων σε σχέση με τους ενδεχόμενους κινδύνους. Βάσει των ανωτέρω, δίδεται προτεραιότητα στη μεταφορά επιβατών. Πάντως, η εφαρμογή των μέτρων αυτών δεν πρέπει να δυσχεραίνει πολύ τη διεξαγωγή των τακτικών θαλάσσιων δρομολογίων, υπό τον όρο βέβαια ότι δεν διακυβεύεται το γενικό επιδιωκόμενο επίπεδο ασφάλειας. Για τον λόγο αυτό ο κανονισμός:

- Επεκτείνει όλες τις διατάξεις του κεφαλαίου XI-2 της σύμβασης SOLAS και του πρώτου μέρους του κώδικα ISPS στα επιβατηγά πλοία που πραγματοποιούν δρομολόγια εσωτερικού κατά τη διάρκεια των οποίων απομακρύνονται περισσότερο από είκοσι ναυτικά μίλια από τις ακτές. Επίσης, οι διατάξεις των ανωτέρω κειμένων που αφορούν στην εκπόνηση αξιολογήσεων ασφαλείας, στην κατάρτιση σχεδίων ασφαλείας, καθώς και στην πρόσληψη προσωπικού ασφαλείας στις εταιρείες και στα πλοία, επεκτείνονται και στα άλλα πλοία που εξυπηρετούν την εθνική κυκλοφορία.

- Προσδιορίζει τα συναφή με την ασφάλεια μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται στα επιβατηγά πλοία που εκτελούν καθορισμένα τακτικά δρομολόγια εσωτερικού, κατά τη διάρκεια των οποίων απομακρύνονται περισσότερο από είκοσι ναυτικά μίλια από τις ακτές.

- Προβλέπει τη δυνατότητα εξαίρεσης, υπό πολύ αυστηρές και ελεγχόμενες ανά πάσα στιγμή προϋποθέσεις, των πλοίων που εκτελούν τακτικά δρομολόγια εντός ενός κράτους μέλους, ή μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών από τον υποχρεωτικό έλεγχο που πρέπει να διενεργείται πριν από την είσοδο των πλοίων σε οποιοδήποτε λιμένα.

- Ζητήματα νομικής φύσεως

Η Επιτροπή προτείνει ως βάση του κανονισμού το άρθρο 80, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, το οποίο δεν έχει επιπτώσεις στις νομοθεσίες των κρατών μελών, όσον αφορά στον τομέα της εθνικής ασφάλειας, ούτε στα μέτρα που μπορούν να ληφθούν βάσει του τίτλου VI της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ

Άρθρο 1:

Στο άρθρο αυτό καθορίζεται ο στόχος του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2:

Στο άρθρο αυτό παρατίθενται οι ορισμοί των βασικών όρων που χρησιμοποιούνται στον κανονισμό. Οι περισσότεροι από τους όρους αυτούς βασίζονται στους όρους που χρησιμοποιούνται στα ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα τα οποία περιλαμβάνονται στην τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και στον κώδικα ISPS που ενέκρινε η διπλωματική διάσκεψη του ΔΝΟ στις 12 Δεκεμβρίου 2002.

Άρθρο 3:

Στο άρθρο αυτό καθορίζονται τα κοινά μέτρα και το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

Τα ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα που περιλαμβάνονται στην τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και ο κώδικας ISPS ισχύουν για τις ακόλουθες κατηγορίες πλοίων που εκτελούν διεθνή δρομολόγια:

- Επιβατηγά πλοία, συμπεριλαμβανομένων των ταχύπλοων επιβατηγών σκαφών.

- Φορτηγά πλοία, συμπεριλαμβανομένων των ταχύπλοων σκαφών, μεικτής χωρητικότητας ίσης ή μεγαλύτερης των 500 τόνων.

- Κινητές μονάδες γεώτρησης στα ανοιχτά. και

Στις λιμενικές εγκαταστάσεις που παρέχουν υπηρεσίες στα πλοία αυτών των κατηγοριών τα οποία εκτελούν διεθνή δρομολόγια.

Ο παρών κανονισμός επεκτείνει όλα τα μέτρα που προβλέπονται στα εξεταζόμενα κείμενα του ΔΝΟ στα επιβατηγά πλοία που εκτελούν δρομολόγια εσωτερικού κατά τη διάρκεια των οποίων απομακρύνονται περισσότερο από είκοσι ναυτικά μίλια από τις ακτές, καθώς και στις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν.

Ομοίως, οι επιταγές των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS σχετικά με την εκπόνηση αξιολογήσεων ασφαλείας, με την κατάρτιση σχεδίων ασφαλείας, καθώς και με την πρόσληψη προσωπικού ασφαλείας στις εταιρείες και στα πλοία, επεκτείνονται και στα άλλα πλοία που εξυπηρετούν την εθνική κυκλοφορία (επιβατηγά πλοία, συμπεριλαμβανομένων των ταχύπλοων επιβατηγών σκαφών. φορτηγά πλοία, συμπεριλαμβανομένων των ταχύπλοων σκαφών, μεικτής χωρητικότητας ίσης ή μεγαλύτερης των 500 τόνων), καθώς και στις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν.

Το δεύτερο μέρος του κώδικα ISPS περιέχει συστάσεις για την εφαρμογή των δεσμευτικών νομοθετικών πράξεων του ΔΝΟ (δηλαδή των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα που περιλαμβάνονται στην τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και του πρώτου μέρους του κώδικα ISPS), τις οποίες τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν σοβαρά υπόψη τους.

Με στόχο την ενίσχυση του επιπέδου ασφαλείας της κοινοτικής θαλάσσιας κυκλοφορίας, και την αποφυγή διαφορετικών ερμηνειών μεταξύ των κρατών μελών, που θα μπορούσαν να οδηγήσουν κυρίως σε στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, ο παρών κανονισμός σκοπεύει να καταστήσει δεσμευτικές τις ακόλουθες παραγράφους του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS:

- 1.12: σχετικά με τον συνεχή έλεγχο της καταλληλότητας των σχεδίων ασφαλείας των πλοίων, και με την αναθεώρησή τους,

- 1.16: σχετικά με τις αξιολογήσεις ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων, και την τακτική αναθεώρησή τους,

- 4.1: σχετικά με την προστασία του απορρήτου των σχεδίων και των αξιολογήσεων ασφαλείας,

- 4.5: σχετικά με τις ελάχιστες αρμοδιότητες των αναγνωρισμένων οργανισμών ασφαλείας, στους οποίους αναθέτουν ενδεχομένως τα κράτη μέλη την εκπόνηση της αξιολόγησης ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων, καθώς και την έγκριση, εξ ονόματος της αρμόδιας αρχής των κρατών μελών, των σχεδίων ασφαλείας των πλοίων και τον έλεγχο και την πιστοποίηση της συμμόρφωσης των πλοίων σε θέματα ασφάλειας,

- 4.8: σχετικά με τον καθορισμό, από τα κράτη μέλη, του επιπέδου ασφαλείας που πρέπει να ισχύει για τα πλοία και τις λιμενικές εγκαταστάσεις,

- 4.14, 4.15, 4.16: σχετικά με τον καθορισμό των κεντρικών ή περιφερειακών σημείων επαφής όσον αφορά στα σχέδια ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων και στις συναφείς με την ασφάλεια πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στο προσωπικό ασφαλείας των πλοίων, των εταιρειών και των λιμενικών εγκαταστάσεων,

- 4.18: σχετικά με τα έγγραφα που καθιστούν δυνατή την εξακρίβωση της ταυτότητας των κυβερνητικών υπαλλήλων οι οποίοι είναι αρμόδιοι για τις επιθεωρήσεις των μέτρων ασφαλείας,

- 4.24: σχετικά με την εφαρμογή από τα πλοία των μέτρων ασφαλείας που ισχύουν στα χωρικά ύδατα του κράτους στο οποίο πλέουν,

- 4.28: σχετικά με τη λήψη υπόψη των νέων απαιτήσεων που προκύπτουν από την ανάγκη ενίσχυσης της ασφάλειας κατά τον καθορισμό του πληρώματος των πλοίων,

- 4.41: σχετικά με τη διαβίβαση πληροφοριών στα άλλα κράτη μέλη σε περίπτωση εκδίωξης πλοίου από κάποιο λιμένα ή άρνησης εισόδου σε αυτόν,

- 4.45: σχετικά με την αντιμετώπιση των πλοίων που προέρχονται από κράτη τα οποία δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση,

- 6.1: σχετικά με την υποχρέωση της εταιρείας να παρέχει στον πλοίαρχο πληροφορίες για τους φορείς εκμετάλλευσης του πλοίου,

- 8.3 έως 8.10: σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά στην αξιολόγηση ασφαλείας του πλοίου,

- 9.2: σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά στο σχέδιο ασφαλείας του πλοίου,

- 13.6 και 13.7: σχετικά με την περιοδικότητα των ασκήσεων ετοιμότητας και της εκπαίδευσης σε θέματα ασφαλείας για τα πληρώματα των πλοίων, και για τους υπεύθυνους ασφαλείας των εταιρειών και των πλοίων,

- 15.3 και 15.4: σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά στην αξιολόγηση ασφαλείας της λιμενικής εγκατάστασης,

- 16.3 και 16.8: σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές ασφαλείας που πρέπει να τηρούνται όσον αφορά στο σχέδιο ασφαλείας της λιμενικής εγκατάστασης,

- 18.5 και 18.6: σχετικά με την περιοδικότητα των ασκήσεων ετοιμότητας και της εκπαίδευσης σε θέματα ασφαλείας στις λιμενικές εγκαταστάσεις, και για το προσωπικό ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων.

Άρθρο 4:

Το άρθρο αυτό κατοχυρώνει την υποχρέωση όλων ανεξαιρέτως των κρατών μελών να διαβιβάζουν στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, τις πληροφορίες που τους ζητούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανόνα 13 (διαβίβαση πληροφοριών) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS, και μάλιστα ορίζει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να διαβιβάζουν τις πληροφορίες αυτές και στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη. Οι εν λόγω πληροφορίες αφορούν στις εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων, στην ύπαρξη εγκεκριμένων σχεδίων ασφαλείας στις λιμενικές εγκαταστάσεις, στα σημεία επαφής που είναι διαθέσιμα για τη λήψη και την επεξεργασία επί εικοσιτετραώρου βάσεως των διαφόρων τύπων συναγερμού και των πληροφοριών σχετικά με την ασφάλεια στη θάλασσα, και για την παροχή συμβουλών ή βοήθειας σε συναφή με την ασφάλεια θέματα, στην εξουσιοδότηση των αναγνωρισμένων οργανισμών ασφαλείας, στις συμφωνίες που διέπουν άλλες ρυθμίσεις σε θέματα ασφάλειας και στις αντίστοιχες ρυθμίσεις σε θέματα ασφαλείας.

Άρθρο 5:

Το άρθρο αυτό παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συνάψουν μεταξύ τους τις διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που προβλέπει ο κανόνας 11 (συμφωνίες που διέπουν άλλες ρυθμίσεις σε θέματα ασφαλείας) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS, και συγκεκριμένα, εκείνες τις συμφωνίες που είναι αναγκαίες για την απρόσκοπτη διεξαγωγή των τακτικών ενδοκοινοτικών θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων που πραγματοποιούνται βάσει προκαθορισμένων δρομολογίων και χρησιμοποιούν συγκεκριμένες συναφείς λιμενικές εγκαταστάσεις.

Το τρίτο εδάφιο της δεύτερης παραγράφου παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να αξιολογεί τα σχέδια συμφωνιών πριν από την τελική σύναψή τους στο πλαίσιο της διαδικασίας διασφάλισης.

Η παράγραφος 4 παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να υιοθετούν ρυθμίσεις σε θέματα ασφαλείας για τα επιβατηγά πλοία που εκτελούν τακτικά δρομολόγια εσωτερικού κατά τη διάρκεια των οποίων απομακρύνονται περισσότερο από είκοσι ναυτικά μίλια από τις ακτές, καθώς και για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν, υπό τον όρο ότι οι ρυθμίσεις αυτές δεν θέτουν σε κίνδυνο το γενικό επιδιωκόμενο επίπεδο ασφαλείας. Η Επιτροπή, στο πλαίσιο των επιθεωρήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 10, θα αξιολογεί τους όρους διενέργειας του ελέγχου αυτών των μέτρων.

Άρθρο 6:

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στην περίπτωση των λιμενικών εγκαταστάσεων οι οποίες βρίσκονται σε λιμένες που εξυπηρετούν εκτάκτως τη διεθνή θαλάσσια κυκλοφορία, και για τις οποίες κρίνεται δυσανάλογη η διαρκής εφαρμογή όλων των κανόνων ασφαλείας που προβλέπει ο παρών κανονισμός. Κάθε κράτος μέλος λοιπόν θα κληθεί να συντάξει, βάσει των αξιολογήσεων ασφαλείας που θα διενεργήσει, τον κατάλογο των λιμένων που εντάσσονται στην κατηγορία αυτή και να καθορίσει τα αντίστοιχα μέτρα τα οποία θα εξασφαλίζουν το κατάλληλο επίπεδο προστασίας. Κατόπιν, θα διαβιβάζει στην Επιτροπή το σύνολο των πληροφοριών, και στα άλλα κράτη μέλη μόνο τον κατάλογο των εν λόγω λιμένων.

Άρθρο 7:

Το άρθρο αυτό θεσπίζει την υποχρέωση για κάθε πλοίο που ζητά να εισέλθει σε λιμένα κράτους μέλους να παρέχει εκ των προτέρων πληροφορίες σχετικά με το διεθνές πιστοποιητικό ασφαλείας που φέρει και με τα επίπεδα ασφαλείας που εφαρμόζει και εφάρμοζε στο παρελθόν, καθώς και κάθε άλλη πρακτική πληροφορία σε θέματα ασφάλειας.

Το άρθρο αυτό ζητά από τα κράτη μέλη να καθορίσουν μια «αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας» η οποία θα είναι επιφορτισμένη με τον συντονισμό, για κάθε λιμένα της Κοινότητας, της εφαρμογής των μέτρων ασφαλείας που προβλέπει ο παρών κανονισμός για τα πλοία και τις λιμενικές εγκαταστάσεις.

Τέλος, τα κράτη μέλη οφείλουν να κρατούν κατάσταση των τηρούμενων διαδικασιών στο πλαίσιο αυτό για κάθε πλοίο.

Άρθρο 8:

Το άρθρο αυτό προβλέπει τη δυνατότητα εξαίρεσης από τους ελέγχους ασφαλείας που διενεργούνται υποχρεωτικά πριν από την είσοδο σε κάποιο λιμένα των πλοίων που εκτελούν τακτικά δρομολόγια στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους, ή μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών. Στην περίπτωση αυτή όμως η ναυτιλιακή εταιρεία υποχρεούται να θέτει ανά πάσα στιγμή στη διάθεση των αρχών των ενδιαφερόμενων κρατών μελών τον κατάλογο των εν λόγω πλοίων και όλες τις πληροφορίες που ενδεχομένως θα απαιτούνταν κατά περίπτωση υπό κανονικές συνθήκες.

Όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τον κατάλογο των συναφών εταιρειών και πλοίων.

Άρθρο 9:

Οι έλεγχοι ασφαλείας εντός των λιμένων διενεργούνται κανονικά από τις αρμόδιες αρχές ασφαλείας των κρατών μελών.

Ωστόσο, οι επιθεωρητές που ενεργούν στο πλαίσιο του ελέγχου που διενεργεί το κράτος του λιμένα μπορούν να ελέγξουν επίσης εάν το πλοίο φέρει διεθνές πιστοποιητικό ασφαλείας, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει η οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995, για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα [4], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/106/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001 [5].

[4] ΕΕ L 157 της 7ης Ιουλίου 1995, σσ. 1 έως 19.

[5] ΕΕ L 19 της 22ης Ιανουαρίου 2002, σσ. 17 έως 31.

Το παρόν άρθρο προβλέπει λοιπόν τη συμπληρωματικότητα των δράσεων των αρμόδιων διοικητικών αρχών σε περίπτωση κατακερματισμού των αρμοδιοτήτων.

Άρθρο 10:

Το άρθρο αυτό καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σε θέματα διοίκησης, ελέγχου και διάθεσης των μέσων που απαιτούνται για την υλοποίηση των στόχων του παρόντος κανονισμού και ζητά από τα κράτη μέλη να εγκρίνουν εθνικά σχέδια εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Ζητά επίσης από κάθε κράτος μέλος να θεσπίσει μια ενιαία εθνική αρχή η οποία θα είναι αρμόδια για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων και θα έχει την ευθύνη της επαφής με την Επιτροπή για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Στην παράγραφο 3 δίδεται ένα χρονοδιάγραμμα για την εκ των προτέρων εφαρμογή ορισμένων μέτρων σύμφωνα με τις υποδείξεις του ψηφίσματος 6 που ενέκρινε στις 12 Δεκεμβρίου 2002 η διπλωματική διάσκεψη του ΔΝΟ, ώστε το επιδιωκόμενο πλαίσιο ασφαλείας να τεθεί σε ισχύ, όπως έχει αποφασίσει ο ΔΝΟ, την 1η Ιουλίου 2004. Το εν λόγω χρονοδιάγραμμα καλύπτει τα ακόλουθα μέτρα:

- τον καθορισμό μιας ενιαίας εθνικής αρχής, όπως ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2004 το αργότερο.

- τη διενέργεια αξιολογήσεων ασφαλείας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, καθώς και την πρόσληψη προσωπικού ασφαλείας στα πλοία, στις εταιρείες και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, μέχρι την 1η Μαρτίου 2004 το αργότερο.

- την έγκριση των σχεδίων ασφαλείας των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων μέχρι την 1η Μαΐου 2004 το αργότερο.

- την έκδοση διεθνών πιστοποιητικών ασφαλείας για τα πλοία μέχρι την 1η Ιουνίου 2004 το αργότερο.

Στις παραγράφους 4 έως 6, καθορίζει τη διαδικασία διενέργειας των υπό την επίβλεψη της Επιτροπή επιθεωρήσεων με στόχο τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας των ελέγχων υλοποίησης κάθε εθνικού συστήματος ξεχωριστά.

Η παράγραφος 7 αναθέτει στον Οργανισμό, που συστάθηκε με τον κανονισμό 1406/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια στη θάλασσα [6], και σε συμφωνία με τον κανονισμό του, ρόλο επικουρικό της Επιτροπής στο πλαίσιο της εκτέλεσης των καθηκόντων της.

[6] ΕΕ L 208 της 5ης Αυγούστου 2002, σσ. 1 έως 9.

Άρθρο 11:

Το άρθρο αυτό παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα, μέσω της διαδικασίας της κανονιστικής επιτροπής, να προβαίνει στο μέλλον σε τροποποιήσεις της σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS, καθώς και να καθιστά δεσμευτικές, βάσει της αποκτηθείσας εμπειρίας, και άλλες διατάξεις του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS, εκτός από αυτές που καθιστά εφεξής δεσμευτικές ο παρών κανονισμός, και ακόμη να καθορίζει ένα εναρμονισμένο πλαίσιο για την εφαρμογή των διατάξεων του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS που καταστάθηκαν δεσμευτικές.

Άρθρο 12:

Την Επιτροπή επικουρεί στο έργο της μια επιτροπή που ενεργεί σύμφωνα με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής (άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [7]) και με τη διαδικασία διασφάλισης (άρθρο 6 της ίδιας απόφασης).

[7] ΕΕ L 184 της 17.07.1999, σ. 23.

Η προαναφερθείσα επιτροπή είναι η επιτροπή που συστάθηκε βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού 2099/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, για την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) [8].

[8] ΕΕ L 324 της 29.11.2002, σ. 1.

Άρθρο 13:

Το άρθρο αυτό ζητά από τα κράτη μέλη να προβλέψουν αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές κυρώσεις σε περίπτωση παραβίασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 14:

Ο παρών κανονισμός θα τεθεί σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προκειμένου να τηρηθεί η προθεσμία εφαρμογής των διατάξεων των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα που περιέχονται στην τροποποιημένη σύμβαση SOLAS και του κώδικα ISPS, και να διαμορφωθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις για την προοδευτική και ομαλή εφαρμογή τους.

Ο κανονισμός θα αρχίσει να εφαρμόζεται την 1η Ιουλίου 2004, με εξαίρεση τις διατάξεις του άρθρου 10, παράγραφος 3 οι οποίες θα τεθούν σε ισχύ και θα αρχίσουν να εφαρμόζονται στις ημερομηνίες που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο. Συγκεκριμένα πρόκειται για:

- τον καθορισμό μιας ενιαίας εθνικής αρχής μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2004 το αργότερο.

- τη διενέργεια αξιολογήσεων ασφαλείας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, καθώς και την πρόσληψη προσωπικού ασφαλείας στα πλοία, στις εταιρείες και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, μέχρι την 1η Μαρτίου 2004 το αργότερο.

- την έγκριση των σχεδίων ασφαλείας των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων μέχρι την 1η Μαΐου 2004 το αργότερο.

- την έκδοση διεθνών πιστοποιητικών ασφαλείας για τα πλοία μέχρι την 1η Ιουνίου 2004 το αργότερο.

Παράρτημα 1:

Στο παράρτημα αυτό παρατίθεται το κεφάλαιο XI-2 (ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα) της σύμβασης SOLAS.

Παράρτημα 2:

Στο παράρτημα αυτό παρατίθεται το πρώτο μέρος του κώδικα ISPS.

Παράρτημα 3:

Στο παράρτημα αυτό παρατίθεται το δεύτερο μέρος του κώδικα ISPS.

2003/0089 (COD)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη βελτίωση της ασφάλειας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις

(κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον EOX)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80, παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [9],

[9] ΕΕ C [...], [...], σ.[...]

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [10],

[10] ΕΕ C [...], [...], σ.[...]

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [11],

[11] ΕΕ C [...], [...], σ.[...]

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης [12],

[12] ΕΕ C [...], [...], σ.[...]

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Οι κακόβουλες ενέργειες και η τρομοκρατία συγκαταλέγονται μεταξύ των σοβαρότερων απειλών για τα ιδεώδη της δημοκρατίας και της ελευθερίας και τις αξίες της ειρήνης, που είναι η πεμπτουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(2) Πρέπει να υπάρχει διαρκής μέριμνα για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και για την ασφάλεια των πολιτών που τις χρησιμοποιούν, από κάθε απειλή διάπραξης σκόπιμων παράνομων ενεργειών.

(3) Η διπλωματική διάσκεψη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) ενέκρινε στις 12 Δεκεμβρίου 2002 τροπολογίες στη σύμβαση SOLAS για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, καθώς και έναν διεθνή κώδικα για την ασφάλεια στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις (κώδικα ISPS). Με στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας των πλοίων που χρησιμοποιούνται στο διεθνές εμπόριο και των λιμενικών εγκαταστάσεων που τα εξυπηρετούν, τα αυτά τα νομοθετικά κείμενα περιέχουν δεσμευτικές διατάξεις, η εμβέλεια ορισμένων εκ των οποίων αξίζει να αποσαφηνιστεί εντός της Κοινότητας, καθώς και συστάσεις, εκ των οποίων ορισμένες πρέπει να καταστούν δεσμευτικές στους κόλπους της Κοινότητας.

(4) Χωρίς να υπάρξουν επιπτώσεις στις νομοθεσίες των κρατών μελών στον τομέα της εθνικής ασφάλειας αλλά ούτε και στα μέτρα που μπορούν να ληφθούν βάσει του τίτλου VI της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καλό θα ήταν η υλοποίηση του στόχου της ασφάλειας που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (2) να βασιστεί στην υιοθέτηση χρήσιμων μέτρων στον τομέα της συναφούς με τις θαλάσσιες μεταφορές πολιτικής μέσω της διαμόρφωσης κοινών κανόνων για την ερμηνεία, την εφαρμογή και τον έλεγχο σε κοινοτικό επίπεδο των διατάξεων που ενέκρινε η διπλωματική διάσκεψη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) στις 12 Δεκεμβρίου 2002. Καλό θα ήταν να εκχωρηθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες ώστε να μπορέσει να προβεί στη λήψη των λεπτομερών μέτρων εφαρμογής.

(5) Η παρούσα πράξη σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αναγνωρισμένες, κυρίως από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αρχές.

(6) Εκτός από τα πλοία που χρησιμοποιούνται στη διεθνή θαλάσσια κυκλοφορία και από τις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν, πρέπει να ενισχυθεί η ασφάλεια των πλοίων που εκτελούν εθνικά δρομολόγια εντός της Κοινότητας, καθώς και των συναφών λιμενικών εγκαταστάσεων. αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα επιβατηγά πλοία λόγω του αριθμού των ανθρώπινων ζωών που τίθενται σε κίνδυνο.

(7) Το δεύτερο μέρος του κώδικα ISPS περιλαμβάνει ορισμένες συστάσεις των οποίων η εφαρμογή αξίζει να καταστεί δεσμευτική στους κόλπους της Κοινότητας ώστε να συμβάλει στην ομοιογενή υλοποίηση του στόχου της ασφάλειας που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (2).

(8) Προκειμένου να επιτευχθεί ο αναγνωρισμένος και αναγκαίος στόχος της προώθησης της ενδοκοινοτικής θαλάσσιας κυκλοφορίας μικρών αποστάσεων, καλό θα ήταν τα κράτη μέλη να κληθούν να συνάψουν, σύμφωνα με τον κανόνα 11, κεφάλαιο XI-2 της σύμβασης SOLAS του ΔΝΟ, τις συμφωνίες που θα διέπουν τις διάφορες ρυθμίσεις σε θέματα ασφάλειας όσον αφορά στην τακτική ενδοκοινοτική θαλάσσια κυκλοφορία βάσει προκαθορισμένων δρομολογίων που χρησιμοποιεί συγκεκριμένες συναφείς λιμενικές εγκαταστάσεις, χωρίς αυτό να επηρεάσει επ' ουδενί το γενικό επιδιωκόμενο επίπεδο ασφαλείας.

(9) Για τις λιμενικές εγκαταστάσεις οι οποίες βρίσκονται σε λιμένες που εξυπηρετούν εκτάκτως τη διεθνή θαλάσσια κυκλοφορία, είναι μάλλον δυσανάλογη η διαρκής εφαρμογή όλων των κανόνων ασφαλείας που προβλέπει ο παρών κανονισμός. Εναπόκειται επομένως στα κράτη μέλη να καθορίσουν, βάσει των αξιολογήσεων ασφαλείας που θα διενεργήσουν, τους λιμένες που εντάσσονται στην κατηγορία αυτή και τα αντίστοιχα μέτρα τα οποία θα εξασφαλίζουν το κατάλληλο επίπεδο προστασίας.

(10) Τα κράτη μέλη πρέπει να επαγρυπνούν όσον αφορά στον έλεγχο του σεβασμού των κανόνων ασφαλείας από τα πλοία κάθε προέλευσης που ζητούν να εισέλθουν σε κάποιο λιμένα της Κοινότητας. Επιβάλλεται τα κράτη μέλη να ορίσουν μια «αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας» η οποία θα είναι επιφορτισμένη με τον συντονισμό για κάθε λιμένα της Κοινότητας της εφαρμογής των μέτρων ασφαλείας που προβλέπει ο παρών κανονισμός όσον αφορά στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις. Η αρχή αυτή θα πρέπει να απαιτεί από κάθε πλοίο που ζητά να εισέλθει σε λιμένα της ευθύνης της να της παράσχει εκ των προτέρων πληροφορίες σχετικά με το διεθνές πιστοποιητικό ασφαλείας που φέρει και με τα επίπεδα ασφαλείας τα οποία εφαρμόζει και εφάρμοζε στο παρελθόν, καθώς και κάθε άλλη πρακτική πληροφορία σε θέματα ασφάλειας.

(11) Πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη ώστε τα κράτη μέλη να μπορούν να εξαιρούν από την απαίτηση συστηματικής παροχής των πληροφοριών που αναφέρονται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη τα ενδοκοινοτικά ή εθνικά τακτικά θαλάσσια δρομολόγια, υπό τον όρο ότι οι εταιρείες που έχουν αναλάβει την εκτέλεση αυτών των δρομολογίων είναι σε θέση να διαθέσουν ανά πάσα στιγμή τις πληροφορίες αυτές, εάν το ζητήσουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών.

(12) Οι έλεγχοι ασφαλείας στους λιμένες μπορούν να διενεργούνται από τις αρμόδιες αρχές ασφαλείας των κρατών μελών, αλλά και, όσον αφορά στο διεθνές πιστοποιητικό ασφαλείας, από τους επιθεωρητές που ενεργούν στο πλαίσιο του ελέγχου που διενεργεί το κράτος του λιμένα, σύμφωνα με τα όσα προβλέπει η οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995, για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα [13], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/106/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001 [14]. Καλό θα ήταν επομένως να προβλεφθεί η συμπληρωματικότητα των αρμόδιων διοικητικών αρχών σε περίπτωση κατακερματισμού των αρμοδιοτήτων.

[13] ΕΕ L 157 της 7ης Ιουλίου 1995, σσ. 1 έως 19.

[14] ΕΕ L 19 της 22ης Ιανουαρίου 2002, σσ. 17 έως 31.

(13) Σε εθνικό επίπεδο, δεδομένου του μεγάλου αριθμού των εμπλεκόμενων φορέων στην εφαρμογή των μέτρων ασφαλείας, κάθε κράτος μέλος πρέπει να ορίσει μια ενιαία αρμόδια αρχή η οποία θα έχει τον συντονισμό και τον έλεγχο, σε εθνικό επίπεδο, της εφαρμογής των μέτρων ασφαλείας στις θαλάσσιες μεταφορές. Τα κράτη μέλη πρέπει να διαθέσουν τα αναγκαία μέσα και να εκπονήσουν ένα εθνικό σχέδιο υλοποίησης του παρόντος κανονισμού ώστε να επιτύχουν τον στόχο της ασφάλειας που περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη (2), κυρίως μέσω ενός χρονοδιαγράμματος για την εκ των προτέρων εφαρμογή ορισμένων μέτρων, σύμφωνα με τις υποδείξεις του ψηφίσματος 6 που ενέκρινε στις 12 Δεκεμβρίου 2002 η διπλωματική διάσκεψη του ΔΝΟ. Καλό θα ήταν η αποτελεσματικότητα των ελέγχων υλοποίησης κάθε εθνικού συστήματος ξεχωριστά να αποτελεί αντικείμενο επιθεωρήσεων υπό την επίβλεψη της Επιτροπής.

(14) Ο Οργανισμός, που συστάθηκε με τον κανονισμό 1406/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια στη θάλασσα [15], θα πρέπει να επικουρεί, όταν παρίσταται ανάγκη, την Επιτροπή κατά τη διενέργεια των επιθεωρήσεων, καθώς και για την διατήρηση και παρακολούθηση των παρεχόμενων από τα κράτη μέλη συναφών πληροφοριών.

[15] ΕΕ L 208 της 5ης Αυγούστου 2002, σσ. 1 έως 9.

(15) Θα πρέπει να θεσπιστούν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπής [16]. Καλό θα ήταν το καθήκον αυτό να εκχωρηθεί στην επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) η οποία συστάθηκε βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού 2099/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 5ης Νοεμβρίου 2002 για την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) [17].

[16] ΕΕ L 184 της 17.1.1999, σ. 23.

[17] ΕΕ L 324 της 29.11.2002, σ. 1.

Για τον λόγο αυτό, καλό θα ήταν να προβλεφθεί μια διαδικασία προσαρμογής του παρόντος κανονισμού στις εξελίξεις των διεθνών νομοθετικών κειμένων, και να καταστούν δεσμευτικές, βάσει της αποκτηθείσας εμπειρίας, και άλλες διατάξεις του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS, εκτός από αυτές που καθιστά εφεξής δεσμευτικές ο παρών κανονισμός.

(16) ότι η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης, δεδομένου ότι οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης, δηλαδή η θέσπιση και η εφαρμογή χρήσιμων μέτρων στον τομέα της πολιτικής των θαλάσσιων μεταφορών, δεν μπορούν να υλοποιηθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, ενώ μπορούν, λόγω της ευρωπαϊκής διάστασης του παρόντος κανονισμού, να υλοποιηθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας ,όπως αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός περιορίζεται στους κοινούς κανόνες που αποτελούν τη βάση η οποία απαιτείται για την επίτευξη των στόχων της ασφάλειας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, και δεν υπερβαίνει τα απολύτως απαραίτητα για τον σκοπό αυτό,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Αρθρο 1

Σκοποί

1. Ο κύριος σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι η θέσπιση και η εφαρμογή κοινοτικών μέτρων για τη βελτίωση της ασφάλειας στα πλοία που χρησιμοποιούνται στο διεθνές εμπόριο και στην εθνική κυκλοφορία, και στις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν από απειλές διάπραξης σκόπιμων παράνομων ενεργειών.

2. Ο κανονισμός στοχεύει επίσης στην παροχή ενιαίας βάσης για την εναρμονισμένη ερμηνεία και εφαρμογή, καθώς και για τον κοινοτικό έλεγχο, των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα τα οποία ενέκρινε η διπλωματική διάσκεψη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) στις 12 Δεκεμβρίου 2002, στο πλαίσιο της τροποποίησης της σύμβασης SOLAS (Safety Of Life At Sea) και της θέσπισης του κώδικα ISPS (International Ship and Port facility Security).

Αρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

1. «Ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS»: οι τροπολογίες που οδήγησαν στη σύνταξη του κεφαλαίου XI-2 της διεθνούς σύμβασης του 1974 του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα (σύμβαση SOLAS), όπως τροποποιήθηκε. Οι τροπολογίες αυτές, που εγκρίθηκαν από τη διπλωματική διάσκεψη του ΔΝΟ στις 12 Δεκεμβρίου 2002, περιέχονται στο ψήφισμα 1 της εν λόγω διπλωματικής διάσκεψης και παρατίθενται στο παράρτημα 1 του παρόντος κανονισμού,

2. «κώδικας ISPS»: ο διεθνής κώδικας για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων (κώδικας ISPS), τον οποίο ενέκρινε η διπλωματική διάσκεψη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού στις 12 Δεκεμβρίου 2002,

3. «Πρώτο μέρος του κώδικα ISPS»: το προοίμιο και οι δεσμευτικές επιταγές, που αποτελούν το πρώτο μέρος του κώδικα ISPS, και αφορούν στις διατάξεις του κεφαλαίου XI-2 της διεθνούς σύμβασης του 1974 για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, όπως τροποποιήθηκε. Το προοίμιο και οι δεσμευτικές επιταγές, που εγκρίθηκαν από τη διπλωματική διάσκεψη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) στις 12 Δεκεμβρίου 2002, περιέχονται στο ψήφισμα 2 της εν λόγω διπλωματικής διάσκεψης και παρατίθενται στο παράρτημα 2 του παρόντος κανονισμού,

4. «Δεύτερος μέρος του κώδικα ISPS»: οι συστάσεις, που αποτελούν το δεύτερο μέρος του κώδικα ISPS, και αφορούν στις διατάξεις του κεφαλαίου XI-2 της διεθνούς σύμβασης του 1974 για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, όπως τροποποιήθηκε, και του πρώτου μέρους του κώδικα ISPS. Οι συστάσεις, που εγκρίθηκαν από τη διπλωματική διάσκεψη του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ) στις 12 Δεκεμβρίου 2002, περιέχονται στο ψήφισμα 2 της εν λόγω διπλωματικής διάσκεψης και παρατίθενται στο παράρτημα 3 του παρόντος κανονισμού,

5. «Ασφάλεια στη θάλασσα»: ο συνδυασμός των μέτρων καθώς και των ανθρώπινων και υλικών μέσων για την προστασία των θαλάσσιων μεταφορών από τις απειλές διάπραξης σκόπιμων παράνομων ενεργειών,

6. «Ενιαία εθνική αρχή»: η εθνική αρχή που είναι αρμόδια για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων, την οποία ορίζει κάθε κράτος μέλος,

7. «Αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας»: η αρχή που ορίζει η ενιαία εθνική αρχή κάθε κράτους μέλους για τον συντονισμό σε κάθε λιμένα της Κοινότητας της εφαρμογής των μέτρων ασφαλείας που προβλέπει ο παρών κανονισμός για τα πλοία και τις λιμενικές εγκαταστάσεις,

8. «Διεθνής θαλάσσια κυκλοφορία»: κάθε σύνδεση δια θαλάσσης ανάμεσα σε έναν λιμένα κράτους μέλους και σε έναν λιμένα εκτός αυτού του κράτους μέλους, ή αντίστροφα,

9. «Εθνική θαλάσσια κυκλοφορία»: κάθε σύνδεση δια θαλάσσης ανάμεσα σε έναν λιμένα κράτους μέλους και τον ίδιο λιμένα ή άλλο λιμένα του ίδιου κράτους μέλους,

10. «Τακτικά δρομολόγια»: ένα σύνολο γραμμών οργανωμένων με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζουν τη σύνδεση ανάμεσα σε δύο ή περισσότερους λιμένες:

α) είτε βάσει γνωστοποιημένου ωραρίου.

β) είτε με μια περιοδικότητα ή μια συχνότητα που να είναι συστηματικά αναγνωρίσιμη,

11. «Λιμενική εγκατάσταση»: μια περιοχή όπου λαμβάνει χώρα η διασύνδεση πλοίου/λιμένα. Η εν λόγω περιοχή περιλαμβάνει ζώνες, όπως τα σημεία προσόρμισης ή οι αποβάθρες αγκυροβόλησης και η περιοχή προσέγγισής τους από τη θάλασσα, ανάλογα με την περίπτωση

12. «Διασύνδεση πλοίου/λιμένα»: οι αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται όταν πραγματοποιούνται άμεσα ή έμμεσα σε ένα πλοίο δραστηριότητες όπως η επιβίβαση/αποβίβαση ατόμων, η φόρτωση/εκφόρτωση εμπορευμάτων ή η παροχή λιμενικών υπηρεσιών προς ή από το πλοίο.

Αρθρο 3

Κοινά μέτρα και πεδίο εφαρμογής

1. Όσον αφορά στη διεθνή θαλάσσια κυκλοφορία, όλα ανεξαιρέτως τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τα ειδικά μέτρα για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS και το πρώτο μέρος του κώδικα ISPS, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 ανωτέρω, υπό τους όρους και για τα πλοία, τις εταιρείες και τις λιμενικές εγκαταστάσεις που προβλέπονται στα εν λόγω κείμενα.

2. Όσον αφορά στην εθνική θαλάσσια κυκλοφορία, οι απαιτήσεις της παραγράφου 1 ανωτέρω εφαρμόζονται με πανομοιότυπο τρόπο σε όλα τα επιβατηγά πλοία που εξυπηρετούν την εθνική κυκλοφορία και που εμπίπτουν στην κατηγορία Α υπό την έννοια του άρθρου 4 της οδηγίας 98/18/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαρτίου 1998 για τους κανόνες και τα πρότυπα ασφαλείας για τα επιβατηγά πλοία [18], καθώς και στις εταιρείες τους και στις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν.

[18] ΕΕ L 144 της 15ης Μαΐου 1998, σσ.1 έως 115.

Οι επιταγές των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS σχετικά με τη διενέργεια αξιολογήσεων ασφαλείας, την εκπόνηση σχεδίων ασφαλείας, καθώς και με τον διορισμό των υπευθύνων ασφαλείας των εταιρειών και των πλοίων, εφαρμόζονται και στα άλλα πλοία όπως αυτά ορίζονται στον κανόνα 2, παράγραφος 1.1 (εφαρμογή / τύποι πλοίων) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS που εξυπηρετούν την εθνική κυκλοφορία. Οι ίδιες απαιτήσεις ισχύουν και για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν.

3. Για την εφαρμογή των διατάξεων που απορρέουν από τις παραγράφους 1 και 2 ανωτέρω, τα κράτη μέλη λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους τις συστάσεις που περιέχονται στο δεύτερο μέρος του κώδικα ISPS, όπως αυτό ορίζεται στο άρθρο 2, παράγραφος 4 ανωτέρω.

4. Τα κράτη μέλη συμμορφώνονται με τις διατάξεις των ακόλουθων παραγράφων του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS σαν να ήταν δεσμευτικές:

- 1.12 (αναθεώρηση των σχεδίων ασφαλείας των πλοίων),

- 1.16 (αξιολόγηση της ασφάλειας των λιμενικών εγκαταστάσεων),

- 4.1 (προστασία του απορρήτου των σχεδίων και των αξιολογήσεων ασφαλείας),

- 4.5 (ελάχιστες αρμοδιότητες των αναγνωρισμένων οργανισμών ασφαλείας),

- 4.8 (καθορισμός του επιπέδου ασφαλείας),

- 4.14, 4.15, 4.16 (σημεία επαφής και πληροφορίες σχετικά με τα σχέδια ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων),

- 4.18 (έγγραφα εξακρίβωσης της ταυτότητας),

- 4.24 (εφαρμογή από τα πλοία των μέτρων ασφαλείας που ισχύουν στα χωρικά ύδατα του κράτους στο οποίο πλέουν),

- 4.28 (πληρώματα των πλοίων),

- 4.41 (διαβίβαση πληροφοριών σε περίπτωση εκδίωξης πλοίου από έναν λιμένα ή άρνησης εισόδου σε αυτόν),

- 4.45 (πλοία προερχόμενα από κράτη που δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση),

- 6.1 (υποχρεώσεις της εταιρείας να παρέχει στον πλοίαρχο πληροφορίες σχετικά με τους φορείς εκμετάλλευσης του πλοίου),

- 8.3 έως 8.10 (ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά στην αξιολόγηση ασφαλείας του πλοίου),

- 9.2 (ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά στο σχέδιο ασφαλείας του πλοίου),

- 13.6 και 13.7 (περιοδικότητα των ασκήσεων ετοιμότητας και της εκπαίδευσης σε θέματα ασφαλείας για τα πληρώματα των πλοίων, και για τους υπεύθυνους ασφαλείας των εταιρειών και των πλοίων),

- 15.3 και 15.4 (ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά στην αξιολόγηση ασφαλείας της λιμενικής εγκατάστασης),

- 16.3 και 16.8 (ελάχιστες προδιαγραφές όσον αφορά στο σχέδιο ασφαλείας της λιμενικής εγκατάστασης),

- 18.5 και 18.6 (περιοδικότητα των ασκήσεων ετοιμότητας και της εκπαίδευσης σε θέματα ασφαλείας στις λιμενικές εγκαταστάσεις, και για το προσωπικό ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων).

5. Βάσει των ανωτέρω, η περιοδική αναθεώρηση των σχεδίων ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων, που προβλέπεται στην παράγραφο 1.16 του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS, λαμβάνει χώρα κάθε φορά που κάποιο στοιχείο αλλάζει είτε τη φύση, είτε τον προορισμό μιας λιμενικής εγκατάστασης, και το αργότερο τρία χρόνια από την εκπόνηση του σχεδίου ή από την τελευταία αναθεώρησή του.

6. Ομοίως, κάθε κράτος μέλος παρέχει στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη τα στοιχεία των υπαλλήλων που αποτελούν τα «σημεία επαφής» υπό την έννοια της παραγράφου 4.16 του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS, καθώς και τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 4.41 του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS σε περίπτωση εκδίωξης ενός πλοίου από λιμένα της Κοινότητας ή άρνησης εισόδου σε αυτόν.

Αρθρο 4

Διαβίβαση πληροφοριών

Κάθε κράτος μέλος μεριμνά για τη διαβίβαση των ζητούμενων πληροφοριών στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό, στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με τις διατάξεις του κανόνα 13 (διαβίβαση πληροφοριών) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS.

Αρθρο 5

Ενδοκοινοτική και εθνική θαλάσσια κυκλοφορία

1. Υπό την έννοια του παρόντος κανονισμού, ο κανόνας 11 (συμφωνίες που διέπουν άλλες ρυθμίσεις σε θέματα ασφαλείας) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS μπορεί να εφαρμοστεί στην τακτική ενδοκοινοτική θαλάσσια κυκλοφορία που πραγματοποιείται βάσει προκαθορισμένων δρομολογίων και χρησιμοποιεί συγκεκριμένες συναφείς λιμενικές εγκαταστάσεις.

2. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μπορούν να συνάψουν μεταξύ τους, το καθένα για λογαριασμό του, τις διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες που προβλέπονται στον εν λόγω κανόνα και που είναι αναγκαίες ιδίως για την απρόσκοπτη διεξαγωγή των ενδοκοινοτικών θαλάσσιων μεταφορών μικρών αποστάσεων.

Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη κοινοποιούν τα σχέδια συμφωνιών στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή εξετάζει εάν τα σχέδια συμφωνιών διασφαλίζουν ικανοποιητικό επίπεδο προστασίας, κυρίως σε σχέση με τις επιταγές της παραγράφου 2 του προαναφερθέντα κανόνα 11, και εάν συμμορφώνονται με το κοινοτικό δίκαιο. Εάν τα σχέδια συμφωνιών δεν ανταποκρίνονται στα κριτήρια αυτά, η Επιτροπή λαμβάνει μέσα σε διάστημα τεσσάρων μηνών απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 3. σε αυτή την περίπτωση, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τροποποιούν τα σχέδια συμφωνιών βάσει της εν λόγω απόφασης προτού υπογράψουν τις τελικές συμφωνίες.

3. Η αναθεώρηση αυτών των συμφωνιών, που προβλέπεται στην παράγραφο 4 του κανόνα 11 των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα, πρέπει να λαμβάνει χώρα ανά τακτά χρονικά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τα τρία χρόνια.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν τέτοιες ρυθμίσεις σε θέματα ασφάλειας για τα επιβατηγά πλοία που εκτελούν τακτικά δρομολόγια εσωτερικού και που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 2, εδάφιο 1 του παρόντα κανονισμού, καθώς και για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που τα εξυπηρετούν, υπό τον όρο ότι αυτό δεν επηρεάζει το γενικό επιδιωκόμενο επίπεδο ασφαλείας.

Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή τα μέτρα αυτά, καθώς και τις περιοδικές αναθεωρήσεις τους, το αργότερο την 1η Ιουλίου κάθε έτους.

Οι όροι εφαρμογής των μέτρων αυτών υπόκεινται σε επιθεωρήσεις εκ μέρους της Επιτροπής, όπως προβλέπει το άρθρο 10, παράγραφοι 4 έως 7 του παρόντος κανονισμού, οι οποίες πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θεσπίζει το εν λόγω άρθρο.

Αρθρο 6

Έκτακτη εξυπηρέτηση της διεθνούς θαλάσσιας κυκλοφορίας

1. Κάθε κράτος μέλος καταρτίζει τον κατάλογο των λιμένων που εξυπηρετούν εκτάκτως τη διεθνή θαλάσσια κυκλοφορία, βάσει των αξιολογήσεων ασφαλείας των λιμενικών εγκαταστάσεων που εκπονεί, και καθορίζει την εμβέλεια των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί για την εφαρμογή των προβλεπόμενων στον κανόνα 2, παράγραφος 2 (εμβέλεια της εφαρμογής στις λιμενικές εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν εκτάκτως τις διεθνείς μεταφορές) διατάξεων των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS.

2. Κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή τον κατάλογο αυτόν, καθώς και τις θεσπισθείσες διατάξεις μέχρι την 1η Ιουλίου 2004 το αργότερο.

3. Κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στα άλλα κράτη μέλη τον εν λόγω κατάλογο εντός της ίδιας προθεσμίας.

Αρθρο 7

Έλεγχοι ασφαλείας πριν από την είσοδο πλοίων σε λιμένες της Κοινότητας

1. Όταν ένα πλοίο, που υπόκειται στις επιταγές των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS ή στις επιταγές του άρθρου 3 του παρόντος κανονισμού, γνωστοποιεί την πρόθεσή του να εισέλθει σε λιμένα κράτους μέλους, η αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας του εν λόγω κράτους μέλους ζητεί την παροχή των πληροφοριών που προβλέπονται στην παράγραφο 2.1 του κανόνα 9 (πλοία που έχουν την πρόθεση να εισέλθουν σε λιμένα άλλης συμβαλλόμενης κυβέρνησης) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS. Η εν λόγω αρχή επεξεργάζεται τις παρεχόμενες πληροφορίες, και εφαρμόζει, εάν παρίσταται ανάγκη, τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 2 του ίδιου κανόνα διαδικασίες.

2. Οι αναφερθείσες στην προηγούμενη παράγραφο πληροφορίες παρέχονται:

α) Τουλάχιστον εικοσιτέσσερις ώρες πριν, ή

β) Το αργότερο τη στιγμή που το πλοίο εγκαταλείπει τον προηγούμενο λιμένα, εάν η διάρκεια του ταξιδιού είναι μικρότερη από εικοσιτέσσερις ώρες, ή

γ) Εάν δεν είναι γνωστός ο επόμενος λιμένας στον οποίο θα καταπλεύσουν ή εάν επέλθει αλλαγή κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, αμέσως μόλις η πληροφορία αυτή καταστεί διαθέσιμη.

3. Για κάθε πλοίο συντάσσεται έκθεση σχετικά με τη διαδικασία που ακολουθήθηκε.

Αρθρο 8

Εξαιρέσεις από τους ελέγχους ασφαλείας πριν από την είσοδο σε λιμένα

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν τα τακτικά δρομολόγια τα οποία εκτελούνται μεταξύ των λιμένων που βρίσκονται στο έδαφός τους από την απαίτηση που προβλέπεται στο άρθρο 7 ανωτέρω όταν πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) Η εταιρεία που εκμεταλλεύεται τα τακτικά δρομολόγια που προβλέπονται ανωτέρω καταρτίζει, και ενημερώνει διαρκώς, τον κατάλογο των συναφών πλοίων και τον διαβιβάζει στην ενδιαφερόμενη αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας,

β) Για κάθε ταξίδι που πραγματοποιείται, οι πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2.1 του κανόνα 9 των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS είναι στη διάθεση της αρμόδιας για τον λιμένα αρχής ασφαλείας κατόπιν αιτήματός της. Η εταιρεία οφείλει να διαμορφώσει ένα εσωτερικό σύστημα που να εγγυάται τη διαβίβαση, χωρίς καμία καθυστέρηση από τη στιγμή της λήψης του αιτήματος, των εν λόγω πληροφοριών στην αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας επί εικοσιτετραώρου βάσεως.

2. Όταν δύο ή περισσότερα κράτη μέλη εκμεταλλεύονται από κοινού ένα διεθνές τακτικό δρομολόγιο, κάθε ένα από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορεί να ζητήσει από τα άλλα κράτη μέλη την εξαίρεση αυτού του δρομολογίου από την υποχρέωση παροχής των ανωτέρω πληροφοριών. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συνεργάζονται από κοινού για την εξαίρεση του εν λόγω δρομολογίου από αυτή την υποχρέωση σύμφωνα με τους προβλεπόμενους στην παράγραφο 1 όρους.

3. Τα κράτη μέλη ελέγχουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα εάν πληρούνται οι προβλεπόμενοι στις παραγράφους 1 και 2 όροι. Όταν δεν πληρείται ένας τουλάχιστον από αυτούς τους όρους, τα κράτη μέλη αφαιρούν αμέσως το δικαίωμα εξαίρεσης από την ενδιαφερόμενη εταιρεία.

4. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν, και ενημερώνουν τακτικά, τον κατάλογο των εταιρειών και των πλοίων που εξαιρούνται κατ' εφαρμογή του παρόντος άρθρου και τον διαβιβάζουν στην Επιτροπή.

Αρθρο 9

Έλεγχοι ασφαλείας εντός των λιμένων της Κοινότητας

1. Ο έλεγχος του πιστοποιητικού, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.1 του κανόνα 9 (έλεγχος των πλοίων εντός του λιμένα) των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS, πραγματοποιείται εντός του λιμένα είτε από την αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας, όπως ορίζεται στην παράγραφο 7 του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού, είτε από τους επιθεωρητές, όπως ορίζονται στην παράγραφο 5 του άρθρου 2 της οδηγίας 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995, για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα [19], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2001/106/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2001 [20].

[19] ΕΕ L 157 της 7ης Ιουλίου 1995, σσ. 1 έως 19.

[20] ΕΕ L 19 της 22ας Ιανουαρίου 2002, σσ.17 έως 31.

2. Όταν ο επιθεωρητής που διενεργεί τον έλεγχο εκ μέρους του κράτους του λιμένα δεν υπάγεται στην αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας, όπως ορίζεται στην παράγραφο 7 του άρθρου 2 του παρόντα κανονισμού, και όταν κρίνει πως υπάρχουν σοβαρές υπόνοιες ότι το πλοίο δεν πληροί τις επιταγές των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS ή του κώδικα ISPS, ενημερώνει αμέσως την εν λόγω αρμόδια για τον λιμένα αρχή ασφαλείας, η οποία εφαρμόζει με τη σειρά της τα μέτρα που προβλέπονται στις παραγράφους 1.2 και 1.3 του κανόνα 9 των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS.

Αρθρο 10

Εφαρμογή και έλεγχος συμμόρφωσης

1. Τα κράτη μέλη εκτελούν τα διοικητικά και ελεγκτικά καθήκοντα που απορρέουν από τις διατάξεις των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS και του κώδικα ISPS. Μεριμνούν για την εξασφάλιση και τη διάθεση όλων των αναγκαίων μέσων προκειμένου να εφαρμοστούν ουσιαστικά οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Σύμφωνα με τον κανόνα 13 των ειδικών μέτρων για την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα της σύμβασης SOLAS, τα κράτη μέλη ορίζουν την εθνική αρχή που είναι αρμόδια για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων. Η εν λόγω ενιαία εθνική αρχή έχει την ευθύνη της επαφής με την Επιτροπή για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

3 Τα κράτη μέλη εγκρίνουν, το καθένα για λογαριασμό του, ένα εθνικό σχέδιο υλοποίησης του παρόντος κανονισμού. Θεσπίζουν κάθε διάταξη που εγγυάται την πρόωρη εφαρμογή των ακολούθων:

- τον καθορισμό μιας ενιαίας εθνικής αρχής, όπως αυτή ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2004 το αργότερο.

- τη διενέργεια αξιολογήσεων ασφαλείας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, καθώς και την πρόσληψη προσωπικού ασφαλείας στα πλοία, στις εταιρείες και στις λιμενικές εγκαταστάσεις, μέχρι την 1η Μαρτίου 2004 το αργότερο.

- την έγκριση των σχεδίων ασφαλείας των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων μέχρι την 1η Μαΐου 2004 το αργότερο.

- την έκδοση διεθνών πιστοποιητικών ασφαλείας για τα πλοία μέχρι την 1η Ιουνίου 2004 το αργότερο.

4. Έξι μήνες μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή, σε συνεργασία με την αρχή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ανωτέρω, θα αρχίσει να διενεργεί επιθεωρήσεις με σκοπό την επαλήθευση των όρων ελέγχου της εφαρμογής των εγκεκριμένων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού εθνικών σχεδίων. Οι επιθεωρήσεις αυτές θα λαμβάνουν υπόψη τις πληροφορίες που θα παρέχει η αναφερθείσα στην παράγραφο 2 ανωτέρω αρχή, και κυρίως τις εκθέσεις ελέγχου. Οι όροι διενέργειας αυτών των επιθεωρήσεων θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 12, παράγραφος 2.

5. Οι εντεταλμένοι από την Επιτροπή υπάλληλοι για τη διενέργεια αυτών των επιθεωρήσεων, σύμφωνα με την παράγραφο 4 ανωτέρω, προσκομίζουν, προτού ξεκινήσουν το έργο τους, έγγραφη άδεια των υπηρεσιών της Επιτροπής στην οποία αναφέρονται η φύση και ο στόχος της επιθεώρησης, καθώς και η αναμενόμενη ημερομηνία έναρξής της. Η Επιτροπή προειδοποιεί εγκαίρως τα κράτη μέλη για τη διενέργεια επιθεωρήσεων σε αυτά.

Με στόχο τον έλεγχο της ουσιαστικής υλοποίησης των εθνικών σχεδίων, οι επιθεωρήσεις αυτές μπορούν να επεκταθούν, εάν παραστεί ανάγκη, στις υπηρεσίες που είναι αρμόδιες για τους ελέγχους των λιμενικών εγκαταστάσεων, των εταιρειών και των πλοίων. Στην περίπτωση αυτή, οι επιθεωρήσεις διενεργούνται χωρίς προειδοποίηση.

Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος οφείλει να δέχεται αδιαμαρτύρητα τις επιθεωρήσεις αυτές και μεριμνά ώστε το ίδιο να πράττουν και οι ενδιαφερόμενοι φορείς ή τα ενδιαφερόμενα άτομα.

6. Η Επιτροπή γνωστοποιεί τις συναφείς με τις επιθεωρήσεις εκθέσεις στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος το οποίο, μέσα σε διάστημα τριών μηνών από τη λήψη τους, κοινοποιεί τα μέτρα που λαμβάνει για την αντιμετώπιση των ενδεχόμενων αδυναμιών. Η έκθεση και η απάντηση της αναφερόμενης στην παράγραφο 2 αρχής διαβιβάζονται στην επιτροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 12.

7. Ο Οργανισμός που συστάθηκε με τον κανονισμό 1406/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για την ασφάλεια στη θάλασσα [21], και σε συμφωνία με τον κανονισμό του, θα επικουρεί την Επιτροπή κατά τη διενέργεια των επιθεωρήσεων, καθώς και για τη διατήρηση και παρακολούθηση των παρεχόμενων από τα κράτη μέλη πληροφοριών κατ' εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 6 και των άρθρων 4, 5, 6, 8 και 10 του παρόντος κανονισμού.

[21] ΕΕ L 208 της 5ης Αυγούστου 2002, σσ. 1 έως 9.

Αρθρο 11

Προσαρμογές της νομοθεσίας

Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 12, είναι δυνατή η θέσπιση διατάξεων προκειμένου:

- να είναι δυνατή, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, η ενσωμάτωση των τροποποιήσεων που ενδεχομένως επέλθουν στο μέλλον στα διεθνή νομοθετικά κείμενα στα οποία αυτός αναφέρεται,

- βάσει της αποκτηθείσας εμπειρίας, να είναι δυνατό να καταστούν δεσμευτικές, εκτός από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 4 του παρόντος κανονισμού, και άλλες παράγραφοι του δεύτερου μέρους του κώδικα ISPS, ή να διαμορφωθεί ένα εναρμονισμένο πλαίσιο για την εφαρμογή τους.

Αρθρο 12

Επιτροπή COSS

1. Την Επιτροπή επικουρεί η επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) που θεσπίστηκε από το άρθρο 3 του κανονισμού 2099/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, για την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) [22].

[22] ΕΕ L 324 της 29.11.2002, σ. 1.

2. Σε περίπτωση που γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπής [23] εφαρμόζονται σε συμφωνία με τις διατάξεις του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

[23] ΕΕ L 184 της 17.07.1999, σ. 23.

Η προβλεπόμενη στο άρθρο 5, παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ περίοδος ορίζεται σε έναν μήνα.

3. Σε περίπτωση που γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, τα άρθρα 6 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ εφαρμόζονται σε συμφωνία με τις διατάξεις του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

Αρθρο 13

Κυρώσεις

Οι κυρώσεις που προβλέπονται σε περίπτωση παραβίασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Αρθρο 14

Θέση σε ισχύ

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αρχίζει να εφαρμόζεται την 1η Ιουλίου 2004, με εξαίρεση τις διατάξεις της παραγράφου 3 του άρθρου 10 που αρχίζουν να ισχύουν και να εφαρμόζονται στις προβλεπόμενες από το εν λόγω άρθρο ημερομηνίες.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, [...]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

H Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΤΟΥ 1974

"ΚΕΦΑΛΑΙΟ XI-2

ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΝΑΥΤΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

Κανονισμός 1

Ορισμοί

1 Για το σκοπό του κεφαλαίου αυτού, εκτός αν ρητά ορίζεται διαφορετικά:

.1 Ως «φορτηγό πλοίο μεταφοράς χύδην φορτίου» νοείται το φορτηγό πλοίο μεταφοράς χύδην φορτίου όπως ορίζεται στον κανονισμό IX/1.6.

.2 Ως «χημικό δεξαμενόπλοιο» νοείται το χημικό δεξαμενόπλοιο όπως ορίζεται στον κανονισμό VII/8.2.

.3 Ως «υγραεριοφόρο» νοείται το υγραεριοφόρο όπως ορίζεται στον κανονισμό VII/11.2.

.4 Ως «ταχύπλοο σκάφος» νοείται το σκάφος όπως ορίζεται στον κανονισμό X/1.2.

.5 Ως «κινητή μονάδα γεώτρησης ανοιχτής θαλάσσης» νοείται η μηχανικά προωθούμενη κινητή μονάδα γεώτρησης ανοιχτής θαλάσσης όπως ορίζεται στον κανονισμό IX/1, η οποία δεν βρίσκεται σε σταθερό σημείο.

.6 Ως «πετρελαιοφόρο δεξαμενόπλοιο» νοείται το πετρελαιοφόρο δεξαμενόπλοιο όπως ορίζεται στον κανονισμό II-1/2.12.

.7 Ως «εταιρεία» νοείται η εταιρεία όπως ορίζεται στον κανονισμό IX/1.

.8 Ως «διεπαφή πλοίου/λιμένα» νοούνται οι αλληλεπιδράσεις που λαμβάνουν χώρα όταν ένα πλοίο επηρεάζεται άμεσα και απευθείας από δράσεις στις οποίες περιλαμβάνεται η κίνηση προσώπων, εμπορευμάτων ή η παροχή λιμενικών υπηρεσιών προς ή από το πλοίο.

.9 Ως «λιμενική εγκατάσταση» νοείται ο χώρος, όπως ορίζεται από το συμβαλλόμενο κράτος ή την αρμόδια αρχή, όπου λαμβάνει χώρα η διασύνδεση πλοίου/λιμένα. Η λιμενική εγκατάσταση περιλαμβάνει περιοχές όπως τα αγκυροβόλια, οι θέσεις αναμονής και προσέγγισης από τη θάλασσα, κατά περίπτωση.

.10 Ως «δραστηριότητα μεταφόρτωσης από πλοίο σε πλοίο» νοείται κάθε δραστηριότητα μη συνδεόμενη με λιμενική εγκατάσταση, κατά την οποία λαμβάνει χώρα η μεταφορά εμπορευμάτων ή προσώπων από ένα πλοίο σε άλλο..11 Ως «αρμόδια αρχή» νοείται(ούνται) ο/οι οργανισμός/οί ή η/οι Αρχή/ές που αναγνωρίζεται/ονται, εντός του συμβαλλομένου κράτους, ως υπεύθυνοι/ες για τη διασφάλιση της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου που αφορούν την ασφάλεια λιμενικής εγκατάστασης και τη διασύνδεση πλοίου/λιμένα, από την άποψη της λιμενικής εγκατάστασης.

.12 Ως «διεθνής Κώδικας για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων» (Κώδικας ISPS) νοείται ο Διεθνής Κώδικας για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων ο οποίος απαρτίζεται από το μέρος Α (οι διατάξεις του οποίου θεωρούνται υποχρεωτικές) και το μέρος Β (οι διατάξεις του οποίου θεωρούνται συστατικές), όπως υιοθετήθηκε στις 12 Δεκεμβρίου 2002 με την απόφαση 2 της Διάσκεψης των συμβαλλομένων, στη Διεθνή Σύμβαση για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα του 1974, κρατών, όπως ενδέχεται να έχει τροποποιηθεί από τον Οργανισμό, υπό την προϋπόθεση ότι:

.1 οι τροποποιήσεις του μέρους Α του κώδικα υιοθετούνται, τίθενται σε ισχύ και εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο VIII της παρούσας Σύμβασης που αφορά στις διαδικασίες τροποποίησης οι οποίες εφαρμόζονται στο Παράρτημα εκτός από το κεφάλαιο I. και

.2 οι τροποποιήσεις του μέρους Β του κώδικα υιοθετούνται από την Επιτροπή Ναυτικής Ασφάλειας σύμφωνα με τον εσωτερικό κανονισμό της.

.13 Ως «συμβάν που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια» νοείται κάθε ύποπτη ενέργεια ή περίσταση η οποία απειλεί την ασφάλεια πλοίου, συμπεριλαμβανομένων κινητών μονάδων γεώτρησης ανοιχτής θαλάσσης και ταχυπλόων σκαφών, ή λιμενικής εγκατάστασης ή διασύνδεσης πλοίου/λιμένα ή δραστηριότητας μεταφόρτωσης από πλοίο σε πλοίο.

.14 Ως «επίπεδο ασφάλειας» νοείται ο προσδιορισμός του βαθμού επικινδυνότητας να λάβει χώρα απόπειρα ή συμβάν που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια.

.15 Ως «Δήλωση Ασφάλειας» νοείται η συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ ενός πλοίου και μιας λιμενικής εγκατάστασης ή ενός άλλου πλοίου διασυνδεόμενου με αυτό, στην οποία προσδιορίζονται τα μέτρα για την ασφάλεια τα οποία θα εφαρμόσει έκαστο συμβαλλόμενο μέρος.

.16 Ως «αναγνωρισμένος οργανισμός ασφάλειας» νοείται ο οργανισμός ο οποίος διαθέτει την απαραίτητη εμπειρογνωμοσύνη σε θέματα ασφάλειας και την απαραίτητη γνώση των λειτουργιών πλοίου και λιμένα και είναι εξουσιοδοτημένος να διενεργεί τις δραστηριότητες αξιολόγησης ή διαπίστωσης ή έγκρισης ή πιστοποίησης, οι οποίες απαιτούνται από το παρόν κεφάλαιο ή από το μέρος Α του κώδικα ISPS.

2 Ο όρος «πλοίο», όταν χρησιμοποιείται στους κανονισμούς 3 έως 13, περιλαμβάνει κινητές μονάδες γεώτρησης ανοιχτής θαλάσσης και ταχύπλοα σκάφη.

3 Ο όρος «όλα τα πλοία», όταν χρησιμοποιείται στο παρόν κεφάλαιο, περιλαμβάνει όλα τα πλοία στα οποία εφαρμόζεται το παρόν κεφάλαιο.

4 Ο όρος «συμβαλλόμενα κράτη», όταν χρησιμοποιείται στους κανονισμούς 7 και 10 έως 13 αναφέρεται και στην αρμόδια αρχή.

Κανονισμός 2

Εφαρμογή

1 Το κεφάλαιο αυτό εφαρμόζεται:

.1 στους ακόλουθους τύπους πλοίων που εκτελούν διεθνείς πλόες:

.1.1 Επιβατηγά πλοία, περιλαμβανομένων και επιβατηγών ταχυπλόων σκαφών.

.1.2 φορτηγά πλοία, περιλαμβανομένων και ταχυπλόων σκαφών, 500 κόρων ολικής χωρητικότητας και άνω.

.1.3 κινητές μονάδες γεώτρησης ανοιχτής θαλάσσης. και

.2 λιμενικές εγκαταστάσεις οι οποίες εξυπηρετούν πλοία που εκτελούν διεθνείς πλόες.

2 Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1.2, τα συμβαλλόμενα κράτη αποφασίζουν το βαθμό εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου και των συναφών ενοτήτων του μέρους Α του κώδικα ISPS στις ευρισκόμενες στην επικράτειά τους λιμενικές εγκαταστάσεις οι οποίες, παρόλο που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο από πλοία τα οποία δεν εκτελούν διεθνείς πλόες, υποχρεούνται, περιστασιακά, να εξυπηρετούν πλοία τα οποία αφικνούνται ή αναχωρούν στο πλαίσιο διεθνή πλου.

2.1 Τα συμβαλλόμενα κράτη αποφασίζουν, σύμφωνα με την παράγραφο 2, βάσει αξιολόγησης της ασφάλειας των λιμενικών εγκαταστάσεων η οποία διενεργείται σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους Α του κώδικα ISPS.

2.2 Οι αποφάσεις των συμβαλλομένων κρατών, οι οποίες λαμβάνονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 δεν θέτουν σε κίνδυνο το επιθυμητό επίπεδο ασφάλειας που προβλέπεται από το παρόν κεφάλαιο ή από το μέρος Α του κώδικα ISPS.

3 Το κεφάλαιο αυτό δεν έχει εφαρμογή σε πολεμικά πλοία, σε βοηθητικά πολεμικά πλοία ή άλλα πλοία ανήκοντα σε συμβαλλόμενο κράτος ή διαχειριζόμενα από συμβαλλόμενο κράτος τα οποία χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε κρατική μη εμπορική υπηρεσία.

4 Καμιά διάταξη του παρόντος κεφαλαίου δεν θίγει τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις των κρατών που υπαγορεύονται από το διεθνές δίκαιο.

Κανονισμός 3

Υποχρεώσεις των συμβαλλομένων κρατών όσον αφορά την ασφάλεια

1 Οι Αρχές ορίζουν επίπεδα ασφάλειας και διασφαλίζουν την παροχή πληροφοριών σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας στα δικαιούμενα να φέρουν τη σημαία τους πλοία. Σε περίπτωση αλλαγής του επιπέδου ασφάλειας, οι πληροφορίες σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας επικαιροποιούνται ως επιτάσσουν οι περιστάσεις.

2 Τα συμβαλλόμενα κράτη ορίζουν επίπεδα ασφάλειας και διασφαλίζουν την παροχή πληροφοριών σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας στις λιμενικές εγκαταστάσεις οι οποίες βρίσκονται στην επικράτειά τους και στα πλοία πριν από την είσοδό τους σε λιμένα ή κατά τη διάρκεια της παραμονής τους σε λιμένα εντός της επικράτειάς τους. Σε περίπτωση αλλαγής του επιπέδου ασφάλειας, οι πληροφορίες σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας ενημερώνονται ως επιτάσσουν οι περιστάσεις.

Κανονισμός 4Απαιτήσεις για εταιρείες και πλοία

1 Οι εταιρείες συμμορφώνονται με τις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου και του μέρους Α του κώδικα ISPS, λαμβανομένης υπόψη της καθοδήγησης που παρέχεται στο μέρος Β του κώδικα ISPS.

2 Τα πλοία συμμορφώνονται με τις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου και του μέρους Α του κώδικα ISPS, λαμβανομένης υπόψη της καθοδήγησης που παρέχεται στο μέρος Β του κώδικα ISPS, και η συμμόρφωσή τους διαπιστώνεται και πιστοποιείται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο μέρος Α του κώδικα ISPS.

3 Πριν από την είσοδο σε λιμένα ή κατά την παραμονή σε λιμένα εντός της επικράτειας συμβαλλομένου κράτους, ένα πλοίο συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας το οποίο έχει ορίσει το συμβαλλόμενο κράτος, εφόσον το εν λόγω επίπεδο ασφάλειας είναι υψηλότερο από το επίπεδο ασφάλειας που έχει ορίσει η Αρχή για το συγκεκριμένο πλοίο.

4 Τα πλοία ανταποκρίνονται χωρίς υπερβολική καθυστέρηση σε οποιαδήποτε αλλαγή προς υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας.

5 Σε περίπτωση που ένα πλοίο δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου ή του μέρους Α του κώδικα ISPS ή δεν δύναται να συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας που ορίζει η Αρχή ή άλλο συμβαλλόμενο κράτος και εφαρμόζεται στο πλοίο αυτό, τότε ενημερώνει την αρμόδια αρχή πριν από οποιαδήποτε διασύνδεση πλοίου/λιμένα ή πριν από την είσοδο σε λιμένα, ανάλογα με το ποια προηγείται.

Κανονισμός 5

Ειδική ευθύνη των εταιρειών

Η εταιρεία διασφαλίζει ότι ο πλοίαρχος διαθέτει πάντοτε επί του πλοίου πληροφορίες οι οποίες επιτρέπουν στα αρμόδια εξουσιοδοτημένα από συμβαλλόμενο κράτος όργανα να προσδιορίζουν:

.1 ποιος είναι υπεύθυνος για το διορισμό των μελών του πληρώματος ή άλλων ατόμων που απασχολούνται ή έχουν προσληφθεί υπό οποιαδήποτε ιδιότητα στο πλοίο για τις ανάγκες του εν λόγω πλοίου.

.2 ποιος είναι υπεύθυνος για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με τους πλόες που εκτελεί το πλοίο. και

.3 στις περιπτώσεις που το πλοίο εκτελεί πλόες σύμφωνα με τους όρους ναυλοσύμφωνου(ων), ποια είναι τα συμβαλλόμενα μέρη στο/στα ναυλοσύμφωνο(α).

Κανονισμός 6

Σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου

1 Όλα τα πλοία είναι εξοπλισμένα με σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου, ως εξής:

.1 τα πλοία τα οποία κατασκευάστηκαν την ή μετά την 1η Ιουλίου 2004.

.2 τα επιβατηγά πλοία, περιλαμβανομένων και επιβατηγών ταχυπλόων σκαφών, τα οποία κατασκευάστηκαν πριν από την 1η Ιουλίου 2004, το αργότερο κατά την πρώτη επιθεώρηση της ραδιοεγκατάστασης μετά την 1η Ιουλίου 2004.

.3 τα πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια, τα χημικά δεξαμενόπλοια, τα υγραεριοφόρα, τα πλοία μεταφοράς χύμα φορτίου και τα ταχύπλοα σκάφη μεταφοράς φορτίου 500 κόρων ολικής χωρητικότητας και άνω, τα οποία κατασκευάστηκαν πριν από την 1η Ιουλίου 2004, το αργότερο κατά την πρώτη επιθεώρηση της ραδιοεγκατάστασης μετά την 1η Ιουλίου 2004. και

.4 άλλα φορτηγά πλοία μεταφοράς φορτίου 500 κόρων ολικής χωρητικότητας και άνω, καθώς και οι κινητές μονάδες γεώτρησης ανοιχτής θαλάσσης που κατασκευάστηκαν πριν από την 1η Ιουλίου 2004, το αργότερο κατά την πρώτη επιθεώρηση της ραδιοεγκατάστασης μετά την 1η Ιουλίου 2006.

2 Το σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου, όταν είναι ενεργοποιημένο:

.1 ξεκινά και μεταδίδει προειδοποίηση ασφάλειας από το πλοίο στην ακτή προς αρμόδια αρχή την οποία έχει ορίσει η Αρχή, η οποία στις περιπτώσεις αυτές μπορεί να περιλαμβάνει την εταιρεία, προσδιορίζοντας το πλοίο, τη θέση του και υποδεικνύοντας ότι απειλείται ή διακυβεύεται η ασφάλεια του πλοίου.

.2 δεν στέλνει την προειδοποίηση ασφάλειας του πλοίου σε άλλα πλοία.

.3 δεν ενεργοποιεί κανένα συναγερμό επί του πλοίου. και

.4 συνεχίζει την προειδοποίηση ασφάλειας του πλοίου έως ότου απενεργοποιηθεί ή/και ρυθμιστεί εκ νέου.

3 Το σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου:

.1 μπορεί να ενεργοποιηθεί από τη γέφυρα ναυσιπλοΐας και από ένα τουλάχιστον άλλο σημείο. και

.2 πληροί πρότυπα επίδοσης τα οποία δεν είναι κατώτερα από τα πρότυπα που έχει εγκρίνει ο Οργανισμός.

4 Τα σημεία ενεργοποίησης του συστήματος προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου καθορίζονται έτσι ώστε να προλαμβάνεται η ακούσια εκκίνηση της προειδοποίησης ασφάλειας του πλοίου.5 Η συμμόρφωση με την απαίτηση για ένα σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου μπορεί να επιτυγχάνεται με τη χρήση της ραδιοεγκατάστασης με την οποία είναι εξοπλισμένο το πλοίο για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του κεφαλαίου IV, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται όλες οι απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

6 Όταν μια Αρχή λάβει ειδοποίηση από σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου, ενημερώνει αμέσως το/τα κράτος/η κοντά στο/α οποίο/α πλέει το πλοίο εκείνη τη στιγμή.

7 Όταν ένα συμβαλλόμενο κράτος λάβει ειδοποίηση από σύστημα προειδοποίησης ασφάλειας πλοίου το οποίο δεν έχει δικαίωμα να φέρει τη σημαία του, ενημερώνει αμέσως τη αρμόδια Αρχή και, εάν κρίνεται σκόπιμο, το/τα κράτος/η κοντά στο/α οποίο/α πλέει το πλοίο εκείνη τη στιγμή.

Κανονισμός 7

Απειλές για τα πλοία

1 Τα συμβαλλόμενα κράτη ορίζουν επίπεδα ασφάλειας και διασφαλίζουν την παροχή πληροφοριών σχετικά με το επίπεδο ασφάλειας στα πλοία που εκτελούν πλόες στα χωρικά τους ύδατα ή τα οποία έχουν γνωστοποιήσει την πρόθεσή τους να εισέλθουν στα χωρικά τους ύδατα.

2 Τα συμβαλλόμενα κράτη παρέχουν ένα σημείο επαφής μέσω του οποίου τα πλοία αυτά μπορούν να ζητούν συμβουλές ή βοήθεια και στο οποίο μπορούν να αναφέρουν οποιοδήποτε πρόβλημα ασφάλειας σχετικά με άλλα πλοία, κινήσεις ή ανακοινώσεις.

3 Σε περίπτωση που γίνεται αντιληπτός κίνδυνος επίθεσης, το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο κράτος ενημερώνει τα ενδιαφερόμενα πλοία και τις Αρχές τους σχετικά με:

.1 το υφιστάμενο επίπεδο ασφάλειας.

.2 τα μέτρα ασφάλειας τα οποία πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή τα ενδιαφερόμενα πλοία για να προστατευτούν από ενδεχόμενη επίθεση, σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους A του κώδικα ISPS. και

.3 τα μέτρα ασφάλειας τα οποία έχει αποφασίσει να θέσει σε εφαρμογή το παράκτιο κράτος, κατά περίπτωση.

Κανονισμός 8

Κρίση πλοιάρχου περί ασφάλειας του πλοίου

1 Ο πλοίαρχος δεν περιορίζεται από την εταιρεία, τον ναυλωτή ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στη λήψη ή την εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης που, κατά την επαγγελματική του κρίση, είναι απαραίτητη για τη συνεχή ασφάλεια του πλοίου. Η εξουσία αυτή περιλαμβάνει άρνηση της πρόσβασης προσώπων (εκτός εκείνων που είναι αρμόδια εξουσιοδοτημένα από συμβαλλόμενο κράτος) ή των προσωπικών ειδών τους και άρνηση φόρτωσης φορτίου, συμπεριλαμβανομένων δοχείων ή άλλων κλειστών μονάδων μεταφοράς φορτίου.

2 Εάν, κατά την επαγγελματική κρίση του πλοιάρχου, κατά τις δραστηριότητες του πλοίου προκύψει σύγκρουση μεταξύ οποιωνδήποτε απαιτήσεων ασφάλειας εφαρμοστέων στο πλοίο, ο πλοίαρχος θέτει σε εφαρμογή τις απαιτήσεις που είναι αναγκαίες για τη διατήρηση της ασφάλειας του πλοίου. Στις περιπτώσεις αυτές, ο πλοίαρχος μπορεί να θέτει σε εφαρμογή προσωρινά μέτρα ασφάλειας και ενημερώνει αμέσως την Αρχή και, κατά περίπτωση, το συμβαλλόμενο κράτος του λιμένα στον οποίο δραστηριοποιείται ή σκοπεύει να εισέλθει το πλοίο. Αυτά τα προσωρινά μέτρα ασφάλειας σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ανάλογα με το ισχύον επίπεδο ασφάλειας. Στις περιπτώσεις αυτές, η Αρχή διασφαλίζει την επίλυση των συγκρούσεων και την ελαχιστοποίηση της πιθανότητας επανάληψης.

Κανονισμός 9

Μέτρα ελέγχου και συμμόρφωσης

1 Έλεγχος πλοίων σε λιμένα

1.1 Για τους σκοπούς του κεφαλαίου αυτού, κάθε πλοίο στο οποίο εφαρμόζεται το παρόν κεφάλαιο όταν βρίσκεται σε λιμένα άλλου συμβαλλομένου κράτους υπόκειται σε έλεγχο από αρμόδια εξουσιοδοτημένα από το κράτος αυτό όργανα, τα οποία ενδέχεται να είναι τα ίδια με εκείνα που διενεργούν τις δραστηριότητες του κανονισμού I/19. Ο έλεγχος αυτός περιορίζεται στη διαπίστωση της ύπαρξης επί του πλοίου έγκυρου Διεθνούς Πιστοποιητικού Ασφάλειας Πλοίου ή έγκυρου Προσωρινού Πιστοποιητικού Ασφάλειας Πλοίου εκδοθέντος σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους A του κώδικα ISPS ("Πιστοποιητικό"), το οποίο θα γίνεται δεκτό εφόσον είναι έγκυρο, εκτός εάν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι που πείθουν ότι το πλοίο δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου ή του μέρους Α του κώδικα ISPS.

1.2 Όταν υπάρχουν τέτοιοι βάσιμοι λόγοι ή όταν δεν επιδεικνύεται το έγκυρο πιστοποιητικό όταν ζητείται, τα αρμόδια εξουσιοδοτημένα από το συμβαλλόμενο κράτος όργανα θα επιβάλλουν ένα οποιοδήποτε ή περισσότερα μέτρα ελέγχου σε σχέση με το συγκεκριμένο πλοίο, όπως ορίζεται στην παράγραφο 1.3. Κάθε επιβαλλόμενο μέτρο αυτού του είδους θα πρέπει να είναι ανάλογο, λαμβανομένης υπόψη της καθοδήγησης που παρέχεται στο μέρος B του κώδικα ISPS.

1.3 Μέτρα ελέγχου αυτού του είδους είναι τα εξής: επιθεώρηση του πλοίου, καθυστέρηση του πλοίου, κράτηση του πλοίου, περιορισμός των δραστηριοτήτων, περιλαμβανομένης της κίνησης εντός του λιμένα ή εκδίωξη του πλοίου από τον λιμένα. Τα εν λόγω μέτρα ελέγχου μπορούν επιπρόσθετα ή εναλλακτικά να περιλαμβάνουν και άλλα ελάσσονα διοικητικά ή διορθωτικά μέτρα.

2 Πλοία τα οποία σκοπεύουν να εισέλθουν σε λιμένα άλλου συμβαλλομένου κράτους

2.1 Για τους σκοπούς του κεφαλαίου αυτού, ένα συμβαλλόμενο κράτος μπορεί να απαιτήσει από τα πλοία τα οποία σκοπεύουν να εισέλθουν στους λιμένες του να παρέχουν τις ακόλουθες πληροφορίες σε αρμόδια εξουσιοδοτημένα από το κράτος αυτό όργανα για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με το παρόν κεφάλαιο πριν από την είσοδο σε λιμένα με στόχο την αποφυγή της ανάγκης επιβολής μέτρων ή δράσεων ελέγχου:

.1 βεβαίωση ότι το πλοίο διαθέτει έγκυρο πιστοποιητικό και το όνομα της αρχής έκδοσης.

.2 το επίπεδο ασφάλειας στο οποίο δραστηριοποιείται το πλοίο.

.3 το επίπεδο ασφάλειας στο οποίο δραστηριοποιούταν το πλοίο σε οποιονδήποτε προηγούμενο λιμένα στον οποίο πραγματοποίησε διασύνδεση πλοίου/λιμένα εντός του χρονικού πλαισίου που ορίζεται στην παράγραφο 2.3.

.4 κάθε ειδικό ή πρόσθετο μέτρο ασφάλειας που λήφθηκε από το πλοίο σε οποιονδήποτε προηγούμενο λιμένα στον οποίο πραγματοποίησε διασύνδεση πλοίου/λιμένα εντός του χρονικού πλαισίου που ορίζεται στην παράγραφο 2.3.

.5 βεβαίωση ότι οι κατάλληλες διαδικασίες ασφάλειας πλοίου τηρήθηκαν κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε δραστηριότητας μεταφόρτωσης από πλοίο σε πλοίο εντός του χρονικού πλαισίου που ορίζεται στην παράγραφο 2.3. ή

.6 άλλες πρακτικές πληροφορίες σε σχέση με την ασφάλεια (αλλά όχι λεπτομέρειες σχετικά με το σχέδιο ασφάλειας του πλοίου), λαμβανομένης υπόψη της καθοδήγησης που παρέχεται στο μέρος Β του κώδικα ISPS.

Εάν ζητηθούν από το συμβαλλόμενο κράτος, το πλοίο ή η εταιρεία οφείλουν να επιβεβαιώνουν τις ανωτέρω απαιτούμενες πληροφορίες κατά τρόπο αποδεκτό από το συμβαλλόμενο κράτος.

2.2 Κάθε πλοίο στο οποίο εφαρμόζεται το παρόν κεφάλαιο, το οποίο σκοπεύει να εισέλθει σε λιμένα άλλου συμβαλλομένου κράτους παρέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2.1 όταν του ζητηθούν από αρμόδια εξουσιοδοτημένα από το κράτος αυτό όργανα. Ο πλοίαρχος μπορεί να αρνηθεί να παράσχει τις πληροφορίες αυτές, εν γνώσει ότι η άρνηση αυτή ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα άρνηση της εισόδου στον λιμένα.

2.3 Το πλοίο τηρεί αρχεία των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.1 για τις τελευταίες 10 στάσεις σε λιμενικές εγκαταστάσεις.

2.4 Εάν, μετά τη λήψη των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2.1, τα αρμόδια εξουσιοδοτημένα από το συμβαλλόμενο κράτος του λιμένα στον οποίο σκοπεύει να εισέλθει το πλοίο όργανα, έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι το πλοίο δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου ή του μέρους Α του κώδικα ISPS, τα όργανα αυτά επιχειρούν να δημιουργήσουν δίαυλο επικοινωνίας με την Αρχή και μεταξύ του πλοίου και της Αρχής, προκειμένου να αποκατασταθεί η μη συμμόρφωση. Εάν η επικοινωνία αυτή δεν καταλήξει σε αποκατάσταση ή υπάρχουν βάσιμοι λόγοι που πείθουν ότι για κάποιον άλλο λόγο το πλοίο δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου ή του μέρους Α του κώδικα ISPS, τα όργανα δύνανται να προβούν σε ενέργειες σχετικά με το πλοίο, όπως ορίζεται στην παράγραφο 2.5. Κάθε τέτοια ενέργεια πρέπει να είναι αναλογική, λαμβανομένης υπόψη της καθοδήγησης που παρέχεται στο μέρος Β του κώδικα ISPS.

2.5 Οι ενέργειες αυτές είναι οι εξής:

.1 απαίτηση για αποκατάσταση της μη συμμόρφωσης .

.2 απαίτηση να προχωρήσει το πλοίο σε συγκεκριμένη θέση των χωρικών ή των εσωτερικών υδάτων του συμβαλλομένου κράτους .

.3 επιθεώρηση του πλοίου, εάν το πλοίο βρίσκεται στα χωρικά ύδατα του συμβαλλομένου κράτους του λιμένα στον οποίο σκοπεύει να εισέλθει το πλοίο. ή

.4 άρνηση εισόδου στον λιμένα.

Πριν προβεί στις ενέργειες αυτές, το συμβαλλόμενο κράτος ενημερώνει το πλοίο σχετικά με τις προθέσεις του. Μετά την ενημέρωση αυτή, ο πλοίαρχος μπορεί να αποσύρει την πρόθεση εισόδου στον λιμένα αυτόν. Στις περιπτώσεις αυτές δεν ισχύει ο παρών κανονισμός.

3 Πρόσθετες διατάξεις

3.1 Σε περίπτωση:

.1 επιβολής οποιουδήποτε μέτρου ελέγχου, εκτός ελάσσονος διοικητικού ή διορθωτικού μέτρου, το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1.3 . ή

.2 οποιασδήποτε από τις ενέργειες της παραγράφου 2.5, αρμόδια εξουσιοδοτημένο από το συμβαλλόμενο κράτος όργανο ενημερώνει αμέσως εγγράφως την Αρχή προσδιορίζοντας τα μέτρα ελέγχου που έχουν επιβληθεί ή τις ενέργειες στις οποίες έχει προβεί και τους λόγους για τους οποίους κατέστησαν αναγκαία. Το συμβαλλόμενο κράτος το οποίο επιβάλλει τα μέτρα ελέγχου ή προβαίνει στις ενέργειες ενημερώνει επίσης τον αναγνωρισμένο οργανισμό ασφάλειας ο οποίος εξέδωσε το πιστοποιητικό που σχετίζεται με το ενδιαφερόμενο πλοίο και τον Οργανισμό σε περίπτωση επιβολής οποιουδήποτε μέτρου ελέγχου ή ενέργειας αυτού του είδους.

3.2 Σε περίπτωση άρνησης της εισόδου σε λιμένα ή εκδίωξης του πλοίου από λιμένα, οι αρχές του κράτους λιμένα κοινοποιούν τα πραγματικά γεγονότα στις αρχές του κράτους των επόμενων λιμένων στάσης, όταν είναι γνωστοί, ή σε οποιαδήποτε ενδιαφερόμενα παράκτια κράτη, λαμβανομένων υπόψη των κατευθύνσεων που θα καταρτίσει ο Οργανισμός. Θα διασφαλίζεται ή εχεμύθεια και η ασφάλεια της κοινοποίησης αυτής.

3.3 Άρνηση της εισόδου σε λιμένα, σύμφωνα με τις παραγράφους 2.4 και 2.5, ή εκδίωξη από λιμένα, σύμφωνα με τις παραγράφους 1.1 έως 1.3, επιβάλλεται μόνο στις περιπτώσεις που τα αρμόδια εξουσιοδοτημένα από το συμβαλλόμενο κράτος όργανα έχουν βάσιμους λόγους να πιστεύουν ότι το πλοίο αποτελεί άμεση απειλή για την ασφάλεια προσώπων, πλοίων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων και δεν υπάρχουν άλλα ενδεδειγμένα μέσα για την άρση της απειλής αυτής.

3.4 Τα μέτρα ελέγχου που αναφέρονται στην παράγραφο 1.3 και οι ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 2.5, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, θα επιβάλλονται μόνον έως ότου αποκατασταθεί, κατά τρόπο ικανοποιητικό για το συμβαλλόμενο κράτος, η μη συμμόρφωση η οποία καθιστά αναγκαία τα μέτρα ελέγχου ή τις ενέργειες, λαμβανομένων υπόψη των δράσεων που ενδεχομένως προτείνονται από την Αρχή.

3.5 Όταν τα συμβαλλόμενα κράτη διενεργούν έλεγχο σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή αναλαμβάνουν δράση σύμφωνα με την παράγραφο 2:

.1 θα καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την αποφυγή αδικαιολόγητης κράτησης ή καθυστέρησης του πλοίου. Ως εκ τούτου, εάν ένα πλοίο τελέσει υπό κράτηση ή καθυστερήσει αδικαιολόγητα, θα δικαιούται αποζημίωση για οποιαδήποτε απώλεια ή ζημία επέλθει και

.2 δεν θα εμποδίζεται η αναγκαία πρόσβαση στο πλοίο σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης ή για ανθρωπιστικούς λόγους και για λόγους ασφάλειας.

Κανονισμός 10

Απαιτήσεις για τις λιμενικές εγκαταστάσεις

1 Οι λιμενικές εγκαταστάσεις συμμορφώνονται με τις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου και του μέρους Α του κώδικα ISPS, λαμβανομένης υπόψη της καθοδήγησης που παρέχεται στο μέρος Β του κώδικα ISPS.

2 Τα συμβαλλόμενα κράτη, στην επικράτεια των οποίων υπάρχουν λιμενικές εγκαταστάσεις στις οποίες εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός, διασφαλίζουν ότι:

.1 διενεργούνται, αναθεωρούνται και εγκρίνονται εκτιμήσεις της ασφάλειας των λιμενικών εγκαταστάσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους Α του κώδικα ISPS. και

.2 εκπονούνται, αναθεωρούνται, εγκρίνονται και τίθενται σε εφαρμογή σχέδια ασφάλειας λιμενικών εγκαταστάσεων σύμφωνα με τις διατάξεις του μέρους Α του κώδικα ISPS.

3 Τα συμβαλλόμενα κράτη καθορίζουν και κοινοποιούν τα μέτρα που πρέπει να περιλαμβάνει ένα σχέδιο ασφάλειας λιμενικής εγκατάστασης για τα διάφορα επίπεδα ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της περίπτωσης αναγκαίας υποβολής Δήλωσης Ασφάλειας.

Κανονισμός 11

Εναλλακτικές συμφωνίες ασφάλειας

1 Τα συμβαλλόμενα κράτη δύνανται, κατά την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου και του μέρους Α του κώδικα ISPS, να συνάπτουν εγγράφως διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες με άλλα συμβαλλόμενα κράτη, σχετικά με εναλλακτικές ρυθμίσεις ασφάλειας οι οποίες καλύπτουν βραχείς διεθνείς πλόες σε καθορισμένες διαδρομές μεταξύ λιμενικών εγκαταστάσεων που βρίσκονται στην επικράτειά τους.

2 Καμία συμφωνία αυτού του είδους δεν θέτει σε κίνδυνο το επίπεδο ασφάλειας άλλων πλοίων ή λιμενικών εγκαταστάσεων που δεν καλύπτονται από τη συμφωνία.

3 Κανένα πλοίο που καλύπτεται από συμφωνία αυτού του είδους δεν συμμετέχει σε δραστηριότητες μεταφόρτωσης από πλοίο σε πλοίο με πλοίο που δεν καλύπτεται από τη συμφωνία.

4 Οι συμφωνίες αυτές αναθεωρούνται περιοδικά, λαμβανομένων υπόψη της αποκτηθείσης εμπειρίας και οποιωνδήποτε αλλαγών στις ιδιαίτερες συνθήκες ή των εκτιμούμενων απειλών για την ασφάλεια των πλοίων, των λιμενικών εγκαταστάσεων ή των διαδρομών που καλύπτονται από τη συμφωνία.

Κανονισμός 12

Ισοδύναμες ρυθμίσεις ασφάλειας

1 Μια Αρχή δύναται να επιτρέπει σε συγκεκριμένο πλοίο ή ομάδα πλοίων που έχει/έχουν το δικαίωμα να φέρουν τη σημαία της να εφαρμόζει/ουν άλλα μέτρα ασφάλειας, ισοδύναμα με εκείνα που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο ή στο μέρος Α του κώδικα ISPS, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω μέτρα ασφάλειας είναι τουλάχιστον το ίδιο αποτελεσματικά με τα μέτρα που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο ή στο μέρος Α του κώδικα ISPS. Η Αρχή η οποία επιτρέπει αυτά τα μέτρα ασφάλειας κοινοποιεί στον Οργανισμό τις σχετικές λεπτομέρειες.

2 Κατά την εφαρμογή του παρόντος κεφαλαίου και του μέρους Α του κώδικα ISPS, ένα συμβαλλόμενο κράτος δύναται να επιτρέπει σε συγκεκριμένη λιμενική εγκατάσταση ή ομάδα λιμενικών εγκαταστάσεων εντός της επικράτειάς του, εκτός εκείνων που καλύπτονται από συμφωνία η οποία συνάφθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό 11, να εφαρμόζει/ουν άλλα μέτρα ασφάλειας ισοδύναμα με εκείνα που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο ή στο μέρος Α του κώδικα ISPS, υπό την προϋπόθεση ότι τα εν λόγω μέτρα ασφάλειας είναι τουλάχιστον το ίδιο αποτελεσματικά με τα μέτρα που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο ή στο μέρος Α του κώδικα ISPS. Το συμβαλλόμενο κράτος, το οποίο επιτρέπει αυτά τα μέτρα ασφάλειας, κοινοποιεί στον Οργανισμό τις σχετικές λεπτομέρειες.

Κανονισμός 13

Κοινοποίηση των πληροφοριών

1 Τα συμβαλλόμενα κράτη, το αργότερο έως την 1η Ιουλίου 2004, θα κοινοποιήσουν στον Οργανισμό και θα καταστήσουν διαθέσιμα για την πληροφόρηση εταιρειών και πλοίων τα εξής:

.1 τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας της/των εθνικής/ών αρχής/ών που είναι αρμόδια/ες για την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων.

.2 τις θέσεις εντός της επικράτειάς τους οι οποίες καλύπτονται από εγκεκριμένα σχέδια ασφάλειας λιμενικών εγκαταστάσεων.

.3 τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας εκείνων που έχουν διοριστεί για να βρίσκονται σε διαρκή διαθεσιμότητα προκειμένου να λαμβάνουν και να ενεργούν σύμφωνα με τις προειδοποιήσεις ασφάλειας από πλοίο στην ακτή που αναφέρονται στον κανονισμό 6.2.1.

.4 τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας εκείνων που έχουν διοριστεί για να βρίσκονται σε διαρκή διαθεσιμότητα προκειμένου να λαμβάνουν και να ενεργούν σύμφωνα με οποιαδήποτε ανακοίνωση από συμβαλλόμενο κράτος το οποίο εφαρμόζει τα μέτρα ελέγχου και συμμόρφωσης που αναφέρονται στον κανονισμό 9.3.1. και

.5 τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας εκείνων που έχουν διοριστεί για να βρίσκονται σε διαρκή διαθεσιμότητα προκειμένου να παρέχουν συμβουλές ή βοήθεια σε πλοία και στους οποίους τα πλοία μπορούν να αναφέρουν οποιαδήποτε προβλήματα ασφάλειας αναφέρονται στον κανονισμό 7.2.και, εν συνεχεία, θα ενημερώνουν τις πληροφορίες αυτές κάθε φορά που υπάρχουν σχετικές αλλαγές. Ο Οργανισμός θα δημοσιοποιεί τα στοιχεία αυτά σε άλλα συμβαλλόμενα κράτη προς ενημέρωση των αρμοδίων οργάνων τους.

2 Τα συμβαλλόμενα κράτη, το αργότερο έως την 1η Ιουλίου 2004, θα κοινοποιήσουν στον Οργανισμό τα ονόματα και τα στοιχεία επικοινωνίας οποιουδήποτε αναγνωρισμένου οργανισμού ασφάλειας ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να ενεργεί για λογαριασμό τους, μαζί με λεπτομέρειες σχετικά με τις ειδικές ευθύνες και τις συνθήκες της αρμοδιότητας με την οποία έχουν επιφορτιστεί οι οργανισμοί αυτοί. Οι πληροφορίες αυτές θα ενημερώνονται κάθε φορά που υπάρχουν σχετικές αλλαγές. Ο Οργανισμός θα δημοσιεύει τα στοιχεία αυτά σε άλλα συμβαλλόμενα κράτη προς ενημέρωση των αρμοδίων οργάνων τους.

3 Τα συμβαλλόμενα κράτη, το αργότερο έως την 1η Ιουλίου 2004, θα κοινοποιήσουν στον Οργανισμό κατάλογο στον οποίο θα αναφέρονται τα εγκεκριμένα σχέδια ασφάλειας λιμενικών εγκαταστάσεων για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται εντός της επικράτειάς τους μαζί με τη θέση ή τις θέσεις που καλύπτονται από κάθε εγκεκριμένο σχέδιο ασφάλειας λιμενικής εγκατάστασης και την αντίστοιχη ημερομηνία έγκρισης και, εν συνεχεία, θα κοινοποιούν, κάθε φορά που λαμβάνει χώρα μία από τις κατωτέρω αλλαγές, τα εξής:

.1 ότι πρόκειται να γίνουν αλλαγές ή ότι έχουν γίνει αλλαγές στη θέση ή στις θέσεις που καλύπτονται από εγκεκριμένο σχέδιο ασφάλειας λιμενικής εγκατάστασης. Στις περιπτώσεις αυτές, στις πληροφορίες που θα κοινοποιούνται θα προσδιορίζονται οι αλλαγές στη θέση ή στις θέσεις που καλύπτονται από το σχέδιο και η ημερομηνία πραγματοποίησης ή εφαρμογής των αλλαγών.

.2 ότι πρόκειται να ανακληθεί ή έχει ανακληθεί εγκεκριμένο σχέδιο ασφάλειας λιμενικής εγκατάστασης το οποίο περιλαμβανόταν στον κατάλογο που υποβλήθηκε στον Οργανισμό. Στις περιπτώσεις αυτές, στις πληροφορίες που θα κοινοποιούνται θα προσδιορίζεται η ημερομηνία ανάκλησης. Στις περιπτώσεις αυτές, η κοινοποίηση προς τον Οργανισμό θα πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατόν. και

.3 ότι πρόκειται να γίνουν προσθήκες στον κατάλογο των εγκεκριμένων σχεδίων ασφάλειας λιμενικών εγκαταστάσεων. Στις περιπτώσεις αυτές, στις πληροφορίες που θα κοινοποιούνται θα προσδιορίζονται η θέση ή οι θέσεις που καλύπτονται από το σχέδιο και η ημερομηνία έγκρισης.

4 Τα συμβαλλόμενα κράτη, ανά πενταετία μετά την 1η Ιουλίου 2004, θα κοινοποιούν στον Οργανισμό αναθεωρημένο και ενημερωμένο κατάλογο στον οποίο θα αναφέρονται τα εγκεκριμένα σχέδια ασφάλειας λιμενικών εγκαταστάσεων για τις λιμενικές εγκαταστάσεις που βρίσκονται εντός της επικράτειάς τους μαζί με τη θέση ή τις θέσεις που καλύπτονται από κάθε εγκεκριμένο σχέδιο ασφάλειας λιμενικής εγκατάστασης και την αντίστοιχη ημερομηνία έγκρισης (καθώς και την ημερομηνία έγκρισης τυχόν τροποποιήσεων) ο οποίος θα αντικαθιστά όλες τις πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν στον Οργανισμό, σύμφωνα με την παράγραφο 3, κατά τη διάρκεια των πέντε προηγουμένων ετών.

5 Τα συμβαλλόμενα κράτη θα κοινοποιούν στον Οργανισμό ότι συνάφθηκε συμφωνία σύμφωνα με τον κανονισμό 11. Οι πληροφορίες που θα κοινοποιούνται θα περιλαμβάνουν:

.1 τα ονόματα των συμβαλλομένων κρατών τα οποία συνήψαν τη συμφωνία .

.2 τις λιμενικές εγκαταστάσεις και τις καθορισμένες διαδρομές που καλύπτονται από τη συμφωνία .

.3 την περιοδικότητα αναθεώρησης της συμφωνίας .

.4 την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας . και

.5 πληροφορίες σχετικά με τις διαβουλεύσεις οι οποίες έλαβαν χώρα με άλλα συμβαλλόμενα κράτη .και, εν συνεχεία, θα κοινοποιούν στον Οργανισμό, το συντομότερο δυνατόν, πληροφορίες κατά την τροποποίηση ή καταγγελία της συμφωνίας.

6 Κάθε συμβαλλόμενο κράτος το οποίο επιτρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού 12, οποιεσδήποτε ισοδύναμες ρυθμίσεις ασφάλειας σε σχέση με πλοίο το οποίο έχει δικαίωμα να φέρει τη σημαία του ή σε σχέση με λιμενική εγκατάσταση η οποία βρίσκεται εντός της επικράτειάς του, θα κοινοποιεί στον Οργανισμό σχετικές λεπτομέρειες.

7 Ο Οργανισμός θα παρέχει τις πληροφορίες που του κοινοποιούνται σύμφωνα με την παράγραφο 3 σε άλλα συμβαλλόμενα κράτη κατόπιν αιτήσεως.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΩΔΙΚΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΙΜΕΝΙΚΩΝ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΩΝ

ΠΡΟΟΙΜΙΟ

1 Η διπλωματική διάσκεψη για τη ναυτική ασφάλεια η οποία πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο τον Δεκέμβριο του 2002 εξέδωσε νέες διατάξεις για τη Διεθνή Σύμβαση για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, 1974, και τον παρόντα κώδικα για την αύξηση της ναυτικής ασφάλειας. Αυτές οι νέες απαιτήσεις αποτελούν το διεθνές πλαίσιο το οποίο καθιστά δυνατή τη συνεργασία πλοίων και λιμενικών εγκαταστάσεων για τον εντοπισμό και την αποτροπή ενεργειών οι οποίες αποτελούν απειλή για την ασφάλεια στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών.

2 Μετά τα τραγικά γεγονότα της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, η εικοστή δεύτερη σύνοδος της Γενικής Συνέλευσης του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού ("ο Οργανισμός"), τον Νοέμβριο του 2001, συμφώνησε ομόφωνα ότι θα έπρεπε να καταρτιστούν νέα μέτρα σχετικά με την ασφάλεια των πλοίων και των λιμενικών εγκαταστάσεων τα οποία θα ενέκρινε η διάσκεψη των συμβαλλομένων στη Διεθνή Σύμβαση για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, 1974, κρατών (γνωστή ως διπλωματική διάσκεψη για τη ναυτική ασφάλεια) τον Δεκέμβριο 2002. Η προετοιμασία της διπλωματικής διάσκεψης ανετέθη στην Επιτροπή Ναυτικής Ασφάλειας (MSC) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού βάσει των προτάσεων που υπεβλήθησαν από κράτη μέλη, διακρατικούς οργανισμούς και μη κυβερνητικές οργανώσεις, η σχέση των οποίων με τον Οργανισμό υπόκειται σε καθεστώς διαβουλεύσεων.

3 Η MSC, στην πρώτη έκτακτη σύνοδό της, η οποία επίσης πραγματοποιήθηκε τον Νοέμβριο του 2001, προκειμένου να επιταχύνει την κατάρτιση και την έγκριση των ενδεδειγμένων μέτρων ασφάλειας, συνέστησε διασυνεδριακή ομάδα εργασίας για τη ναυτική ασφάλεια. Η διασυνεδριακή ομάδα εργασίας συνεδρίασε για πρώτη φορά τον Φεβρουάριο του 2002 και το πόρισμα των συζητήσεών της υπεβλήθη υπό τη μορφή έκθεσης και εξετάστηκε κατά την εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδο της MSC τον Μάιο του 2002, όταν συνεστήθη ad hoc ομάδα εργασίας για την περαιτέρω ανάπτυξη των προτάσεων που υπεβλήθησαν. Η εβδομηκοστή πέμπτη σύνοδος της MSC εξέτασε την έκθεση της εν λόγω ομάδας εργασίας και εισηγήθηκε την αναγκαιότητα συνέχισης της εργασίας μέσω μιας περαιτέρω διασυνεδριακής ομάδας εργασίας, η οποία έλαβε χώρα τον Σεπτέμβριο του 2002. Η εβδομηκοστή έκτη σύνοδος της MSC εξέτασε το πόρισμα της συνόδου της διασυνεδριακής ομάδας εργασίας της MSC του Σεπτεμβρίου του 2002 και την περαιτέρω εργασία της ομάδας εργασίας της MSC που πραγματοποιήθηκε παράλληλα με την εβδομηκοστή έκτη σύνοδο της επιτροπής τον Δεκέμβριο του 2002, αμέσως πριν από τη διπλωματική διάσκεψη, και συμφώνησε να εξεταστεί η τελική έκδοση των προτεινόμενων κειμένων από τη διπλωματική διάσκεψη.

4 Η διπλωματική διάσκεψη (9 έως 13 Δεκεμβρίου 2002) υιοθέτησε επίσης τροποποιήσεις των υφιστάμενων διατάξεων της Διεθνούς Σύμβασης για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα, 1974 (SOLAS 74), επιταχύνοντας την εφαρμογή της απαίτησης περί τοποθέτησης αυτόματων συστημάτων αναγνώρισης, καθώς και νέους κανονισμούς στο κεφάλαιο XI-1 της SOLAS 74 οι οποίοι καλύπτουν την αναγραφή του αριθμού αναγνώρισης πλοίου και τη μεταφορά ενός αρχείου συνεχούς σύνοψης. Η διπλωματική διάσκεψη υιοθέτησε επίσης ορισμένα ψηφίσματα της διάσκεψης, περιλαμβανομένων εκείνων που καλύπτουν την εφαρμογή και την αναθεώρηση του παρόντος κώδικα, την τεχνική συνεργασία και τη συνεργασία με τη Διεθνή Οργάνωση Εργασίας και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Τελωνείων. Επισημάνθηκε ότι μετά την περάτωση της εργασίας των δύο αυτών οργανισμών ενδέχεται να απαιτηθεί η αναθεώρηση και τροποποίηση ορισμένων εκ των νέων διατάξεων σχετικά με τη ναυτική ασφάλεια.

5 Οι διατάξεις του κεφαλαίου XI-2 της SOLAS 74 και του παρόντος κώδικα εφαρμόζονται σε πλοία και λιμενικές εγκαταστάσεις. Η επέκταση της SOLAS 74 ώστε να καλύπτει και λιμενικές εγκαταστάσεις συμφωνήθηκε επί τη βάσει ότι η SOLAS 74 αποτελούσε τον ταχύτερο τρόπο για να διασφαλιστεί η ταχεία έναρξη ισχύος και εφαρμογής των αναγκαίων μέτρων ασφάλειας. Ωστόσο, συμφωνήθηκε ακόμη ότι οι διατάξεις που σχετίζονται με τις λιμενικές εγκαταστάσεις πρέπει να αφορούν αποκλειστικά τη διασύνδεση πλοίου/λιμένα. Το ευρύτερο ζήτημα της ασφάλειας των περιοχών των λιμένων θα αποτελέσει αντικείμενο περαιτέρω κοινής εργασίας μεταξύ του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. Συμφωνήθηκε επίσης ότι οι διατάξεις δεν πρέπει να επεκταθούν σε πρακτικά ζητήματα σχετικά με την αντιμετώπιση επιθέσεων ή σε οποιεσδήποτε δραστηριότητες ανασύνταξης μετά από μια τέτοια επίθεση.

6 Κατά τη σύνταξη του σχεδίου των διατάξεων ελήφθη ιδιαίτερη μέριμνα για τη διασφάλιση της συμμόρφωση προς τις διατάξεις της Διεθνούς Σύμβασης για την Εκπαίδευση, την Πιστοποίηση και την Εκτέλεση Φυλακών των Ναυτικών, 1978, ως τροποποιηθείσα ισχύει, του Διεθνούς Κώδικα Ασφαλούς Διαχείρισης (ISM Code) και του εναρμονισμένου συστήματος επιθεώρησης και πιστοποίησης.

7 Οι διατάξεις αντιπροσωπεύουν μια σημαντική αλλαγή στην προσέγγιση του ζητήματος της ασφάλειας στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών από τις διεθνείς ναυτιλιακές βιομηχανίες. Αναγνωρίζεται ότι ενδέχεται να αποτελέσουν πρόσθετο βάρος για ορισμένα συμβαλλόμενα κράτη. Επίσης, αναγνωρίζεται πλήρως η σημασία της τεχνικής συνεργασίας για τη στήριξη των συμβαλλομένων κρατών στην εφαρμογή των διατάξεων.

8 Η εφαρμογή των διατάξεων θα απαιτήσει συνεχή αποτελεσματική συνεργασία και κατανόηση μεταξύ όλων των μερών που εμπλέκονται με ή χρησιμοποιούν πλοία ή λιμενικές εγκαταστάσεις, συμπεριλαμβανομένων του προσωπικού του πλοίου, του προσωπικού του λιμένα, των επιβατών, των συμφερόντων ασφάλισης εμπορευμάτων, της διαχείρισης του πλοίου και το