ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (EK) αριθ. 21/95 η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 5 Σεπτεμβρίου 1995 για την έκδοση της οδηγίας 95/. . ./EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της . . . περί τροποποιήσεως της οδηγίας 89/647/EOK καθ' όσον αφορά την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών αναγνώριση του συμβατικού συμψηφισμού (95/C 288/03)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος (3),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 B της συνθήκης (4),

Εκτιμώντας:

ότι το παράρτημα II της οδηγίας 89/647/EOK του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με το συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων (5) ρυθμίζει τη μεταχείριση των εκτός ισολογισμού στοιχείων, που σχετίζονται με τα επιτόκια και τις τιμές συναλλάγματος, κατά τον υηολογισμό των κεφαλαίακων απαιτήσεων που επιβάλλονται στα πιστωτικά ιδρύματα 7

ότι, προς εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, και ιδίως της ίσης μεταχείρισης, τα κράτη μέλη επιδιώκουν την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών τους ομοιόμορφη αξιολόγηση των συμφωνιών περί συμβατικού συμψηφισμού 7

ότι η παρούσα οδηγία λαμβάνει υπόψη τις εργασίες ενός άλλου διεθνούς πλαισίου τραπεζικών εποπτικών αρχών σχετικά με την αναγνώριση του διμερούς συμψηφισμού από τις αρχές αυτές, και ιδίως με τη δυνατότητα υπολογισμού των κεφαλαιακών απαιτήσεων για ορισμένες συναλλαγές βάσει ενός καθαρού και όχι ενός ακαθάριστου ποσού, υπό τον όρον ότι υπάρχουν νομικά δεσμευτικές συμφωνίες που εξασφαλίζουν ότι ο σχετικός πιστωτικός κίνδυνος περιορίζεται στο καθαρό αυτό ποσό 7

ότι οι κανόνες που προβλέπονται για την αναγνώριση του συμψηφισμού από τις εποπτικές αρχές σε ένα ευρύτερο διεθνές επίπεδο θα καταστήσουν δυνατή τη μείωση των κεφαλαιακών απαιτήσεων που επιβάλλονται σε ασκούντα διεθνή δραστηριότητητα πιστωτικά ιδρύματα και ομίλους πιστωτικών ιδρυμάτων, εντός μεγάλου αριθμού τρίτων χωρών των οποίων τα πιστωτικά ιδρύματα ανταγωνίζονται τα κοινοτικά πιστωτικά ιδρύματα 7

ότι μόνον η τροποποίηση της οδηγίας 89/647/EOK μπορεί να παράσχει στα πιστωτικά ιδρύματα των κρατών μελών αντίστοιχη δυνατότητα αναγνώρισης του διμερούς συμψηφισμού από τις εποπτικές αρχές και να τους εξασφαλίσει κατ' αυτόν τον τρόπο ισότιμους όρους ανταγωνισμού 7 ότι οι εν λόγω κανόνες είναι καλά σταθμισμένοι και κατάλληλοι για την ενίσχυση της εφαρμογής των μέτρων προληπτικής εποπτείας στα πιστωτικά ιδρύματα 7

ότι οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να μεριμνούν ώστε ο υπολογισμός των πρόσθετων ποσών να γίνεται βάσει των πραγματικών και όχι των φαινομενικών πλασματικών ποσών 7

ότι, ενόψει των ανωτέρω, η παρούσα οδηγία είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας, διότι η επίτευξη του σκοπού της είναι δυνατή μόνο με εναρμονισμένη τροποποίηση της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Το παράρτημα II της οδηγίας 89/647/EOK αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

Το άρθρο 1 δεν θίγει την εκ μέρους των εποπτικών αρχών αναγνώριση των διμερών συμβάσεων ανανέωσης οφειλής που έχουν συναφθεί πριν από την έναρξη ισχύος των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων οι οποίες είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 3

1. Τα κράτη μέλη που αποφασίζουν να κάνουν χρήση της ευχέρειας, την οποία παρέχει η παρούσα οδηγία, θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για τη συμμόρφωσή τους προς αυτήν μετά την έναρξη ισχύος της. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 5

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

. . .

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) EE αριθ. C 231 της 20. 8. 1994, σ. 20 και EE αριθ. C 165 της 1. 7. 1995, σ. 1.

(2) EE αριθ. C 393 της 31. 12. 1994, σ. 30.

(3) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1995 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 1995 (ΕΕ αριθ. C 56 της 6. 3. 1995, σ. 79), κοινή θέση του Συμβουλίου της 5ης Σεπτεμβρίου 1995 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(5) EE αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 14. Οδηγία όπως τροποποιήθκε τελευταία από την οδηγία 95/15/EK της Επιτροπής (EE αριθ. L 125 της 8. 6. 1995, σ. 23).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΕΚΤΟΣ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΠΟΥ ΣΧΕΤΙΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΠΙΤΟΚΙΑ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑΤΟΣ

1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΜΕΘΟΔΟΥ

Τα πιστωτικά ιδρύματα μπορούν, με την έγκριση των εποπτικών αρχών τους, να επιλέξουν μία από τις μεθόδους που περιγράφονται κατωτέρω, για τον υπολογισμό των κινδύνων που σχετίζονται με τις απαριθμούμενες στο παράρτημα ΙΙΙ συναλλαγές. Εξαιρούνται οι συμβάσεις επιτοκίου και τιμών συναλλάγματος που έχουν συναφθεί σε αναγνωρισμένα χρηματιστήρια, στα οποία οι συμβάσεις αυτές υπόκεινται καθημερινά σε υποχρεωτικά όρια καλύμματος (daily margin requirements), καθώς και οι συμβάσεις τιμών συναλλάγματος με αρχική διάρκεια 14 ημερολογιακών ημερών ή μικρότερη.

2. ΜΕΘΟΔΟΙ

Μέθοδος 1: μέθοδος της αποτίμησης βάσει των τρεχουσών τιμών της αγοράς (mark-to-market)

Στάδιο α): το τρέχον κόστος αντικατάστασης όλων των συμβάσεων με θετική αξία υπολογίζεται βάσει των τρεχουσών (αγοραίων) τιμών των συμβάσεων.

Στάδιο β): για τον υπολογισμό του ενδεχόμενου μελλοντικού πιστωτικού ανοίγματος (1), τα ονομαστικά (πλασματικά) ποσά των συμβάσεων ή οι αξίες των υποκείμενων μέσων πολλαπλασιάζονται με τα ακόλουθα ποσοστά:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Στάδιο γ): το άθροισμα του τρέχοντος κόστους αντικατάστασης και του ενδεχόμενου μελλοντικού πιστωτικού ανοίγματος πολλαπλασιάζεται με τον κατ' άρθρο 6 συντελεστή στάθμισης κινδύνου του οικείου αντισυμβαλλόμενου.

Μέθοδος 2: μέθοδος του «αρχικού ανοίγματος» (original exposure)

Στάδιο α): το ονομαστικό (πλασματικό) ποσό κάθε σύμβασης πολλαπλασιάζεται με τα ακόλουθα ποσοστά:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Στάδιο β): το αρχικό άνοιγμα που υπολογίζεται κατ' αυτό τον τρόπο πολλαπλασιάζεται με τον κατ' άρθρο 6 συντελεστή στάθμισης κινδύνου των οικείων αντισυμβαλλόμενων.

3. ΣΥΜΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΣ (ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΑΝΑΝΕΩΣΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΣΥΜΨΗΦΙΣΜΟΥ)

α) Μορφές συμψηφισμού που μπορούν να αναγνωρισθούν από τις αρμόδιες αρχές

Για τους σκοπούς του παρόντος σημείου 3, «αντισυμβαλλόμενος» είναι ο φορέας (συμπεριλαμβανομένων και των φυσικών προσώπων), που έχει ικανότητα σύναψης συμφωνίας περί συμβατικού συμψηφισμού.

Οι αρμόδιες αρχές είναι δυνατόν να αναγνωρίζουν ως στοιχεία ελάττωσης του κινδύνου τα ακόλουθα είδη συμβατικού συμψηφισμού:

i) διμερείς συμβάσεις ανανέωσης οφειλής μεταξύ ενός πιστωτικού ιδρύματος και ενός αντισυμβαλλομένου του, βάσει των οποίων οι εκατέρωθεν απαιτήσεις και υποχρεώσεις συγχωνεύονται αυτομάτως, έτσι ώστε η ανανέωση αυτή να καταλήγει σε ένα και μόνο καθαρό ποσό, οσάκις εφαρμόζεται ανανέωση, και συνεπώς γεννάται νέα νομικά δεσμευτική και ενιαία σύμβαση διά της οποίας αποσβέννυνται οι προϋπάρχουσες συμβάσεις 7

ii) άλλες διμερείς συμφωνίες συμψηφισμού μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και του αντισυμβαλλομένου του.

β) Προϋποθέσεις αναγνώρισης

Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αναγνωρίζουν το συμβατικό συμψηφισμό ως στοιχείο ελάττωσης του κινδύνου, μόνον εάν συντρέχουν οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

i) το πιστωτικό ίδρυμα έχει συνάψει με τον αντισυμβαλλόμενό του σύμβαση συμψηφισμού η οποία γεννά μια ενιαία νομική υποχρέωση περιέχουσα το σύνολο των καλυπτομένων συναλλαγών ούτως ώστε, στην περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος δεν εκπληρώσει την παροχή είτε λόγω αδυναμίας είτε λόγω πτωχεύσεως ή εκκαθαρίσεως ή άλλων ανάλογων περιστάσεων, το πιστωτικό ίδρυμα να έχει δικαίωμα να λάβει ή υποχρέωση να καταβάλει μόνο το καθαρό αλγεβρικό άθροισμα των αγοραίων αξιών στις οποίες αποτιμώνται οι καλυπτόμενες επί μέρους συναλλαγές 7

ii) το πιστωτικό ίδρυμα έχει θέσει υπόψη των αρμοδίων αρχών γραπτές και αιτιολογημένες νομικές γνωμοδοτήσεις ούτως ώστε, αν υπάρξει νομική αμφισβήτηση, τα αρμόδια δικαστήρια και οι αρμόδιες διοικητικές αρχές να βρουν, στις περιπτώσεις τις περιγραφόμενες στο σημείο i), ότι απαιτήσεις και οι υποχρεώσεις του πιστωρικού ιδύματος θα περιορισθούν στο καθαρό άθροισμα, κατά τα οριζόμενα στο σημείο i), σύμφωνα με:

- το δίκαιο του κράτους στο οποίο έχει συσταθεί ο αντισυμβαλλόμενος και, στην περίπτωση που συμμμετέχει αλλοδαπό υποκατάστημα μιας εταιρίας, και σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους στο οποίο ευρίσκεται το υποκατάστημα,

- το δίκαιο που διέπει κάθε επί μέρους καλυπτόμενη από τη σύμβαση συμψηφισμού συναλλαγή και

- το δίκαιο που διέπει καθεμία από τις συμβάσεις ή συμφωνίες που απαιτούνται για την πραγματοποίηση του συμβατικού συμψηφισμού 7

iii) το πιστωτικό ίδρυμα έχει καθιερώσει διαδικασίες που εξασφαλίζουν ότι η εγκυρότης του συμβατικού συμψηφισμού εξακριβώνεται διαρκώς με γνώμονα τις εκάστοτε αλλαγές της οικείας νομοθεσίας.

Οι αρμόδιες αρχές, αφού ζητήσουν τη γνώμη άλλων εμπλεκόμενων αρμόδιων αρχών, εφόσον απαιτείται, πρέπει να βεβαιωθούν ότι ο συμβατικός συμψηφισμός είναι έγκυρος σύμφωνα με το δίκαιο κάθε μιας από τις χώρες που έχουν εν προκειμένω δικαιοδοσία. Εάν κάποια αρμόδια αρχή δεν βεβαιωθεί σχετικά, η συμφωνία περί συμβατικού συμψηφισμού δεν αναγνωρίζεται ως παράγοντας ελάττωσης του κινδύνου για κανέναν από τους συμβαλλομένους.

Οι αρμόδιες αρχές μπορεί να δεχθούν αιτιολογημένες νομικές γνωμοδοτήσεις για κατηγορίες συμβατικού συμψηφισμού.

Συμβάσεις περιέχουσες ρήτρα, σύμφωνα με την οποία επιτρέπεται στον συμβαλλόμενο τον εκπληρώνοντα τις υποχρεώσεις του να προβαίνει σε περιορισμένες μόνο καταβολές ή σε καμία καταβολή προς την περιουσία του περιελθόντος σε αδυναμία εκπλήρωσης των υποχρεώσεων του αντισυμβαλλομένου, ακόμα και αν ο τελευταίος είναι καθαρός πιστωτής (ρήτρα υπαναχώρησης ή walkaway clause), δεν αναγνωρίζονται ως στοιχεία ελάττωσης του κινδύνου.

γ) Αποτελέσματα της αναγνώρισης

i) Συμβάσεις ανανέωσης οφειλής

Επιτρέπεται η στάθμιση των ενιαίων καθαρών ποσών που καθορίζονται από τις συμβάσεις ανανέωσης οφειλής αντί των μεικτών ποσών. Κατά συνέπεια, σύμφωνα με την πρώτη μέθοδο:

- κατά το στάδιο α): το τρέχον κόστος αντικατάστασης και

- κατά το στάδιο β): τα ονομαστικά (πλασματικά) ποσά των συμβάσεων ή οι αξίες των υποκείμενων μέσων,

μπορούν να υπολογισθούν λαμβανομένης υπόψη της σύμβασης ανανέωσης. Αν εφαρμοσθεί η δεύτερη μέθοδος, στο στάδιο α) για τον υπολογισμό του ονομαστικού (πλασματικού) ποσού μπορεί να ληφθεί υπόψη η σύμβαση ανανέωσης οφειλής. Ισχύουν τα ποσοστά του πίνακα 2.

ii) Άλλες συμφωνίες συμψηφισμού

Σύμφωνα με τη μέθοδο 1, κατά το στάδιο α), το τρέχον κόστος αντικατάστασης των συμβάσεων που περιλαμβάνονται στη σύμβαση συμψηφισμού μπορεί να υπολογισθεί λαμβανομένου υπόψη του τρέχοντος υποθετικού καθαρού κόστους αντικατάστασης το οποίο ορίζεται στη συμφωνία. Κατά το στάδιο β) τα ενιαία καθαρά ποσά μπορούν να λαμβάνονται υπόψη μόνο προκειμένου περί προθεσμιακών συμβάσεων συναλλάγματος και άλλων παρεμφερών συμβάσεων, στις οποίες το ονομαστικό (πλασματικό) κεφάλαιο ισοδυναμεί με ταμιακές ροές, και τα ποσά προς είσπραξη ή πληρωμή καθίστανται ληξιπρόθεσμα την αυτή ημερομηνία αξίας και για το αυτό νόμισμα:

Σύμφωνα με τη μέθοδο 2, κατά το στάδιο α)

- προκειμένου περί προθεσμιακών συμβάσεων συναλλάγματος και άλλων παρεμφερών συμβάσεων, στις οποίες το ονομαστικό (πλασματικό) κεφάλαιο ισοδυναμεί με ταμιακές ροές, οσάκις τα ποσά προς είσπραξη ή πληρωμή καθίστανται ληξιπρόθεσμα την αυτή ημερομηνία αξίας και για το αυτό νόμισμα, το ονομαστικό (πλασματικό) κεφάλαιο μπορεί να υπολογισθεί λαμβανομένης υπόψη της συμφωνίας συμψηφισμού 7 για όλες αυτές τις συμβάσεις ισχύει ο πίνακας 2,

- προκειμένου περί οιωνδήποτε άλλων συμβάσεων συμπεριλαμβανομένων σε συμφωνία συμψηφισμού, τα εφαρμοστέα ποσοστά, δυνατόν να ελαττωθούν κατά τα εκτιθέμενα στον πίνακα 3:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

»

(1) Εκτός από τις συμβάσεις κυμαινόμενου/κυμαινόμενου επιτοκίου στο ίδιο νόμισμα για τις οποίες υπολογίζεται μόνο το τρέχον κόστος αντικατάστασης.

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Η Επιτροπή υπέβαλε την πρότασή της στο Συμβούλιο βάσει του άρθρου 57 παράγραφος 2 της συνθήκης στις 28 Απριλίου 1994. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσαν τη γνώμη τους στις 16 Φεβρουαρίου 1995 και 14 Σεπτεμβρίου 1994 αντίστοιχα. Το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα έδωσε τη γνώμη του στις 16 Ιανουαρίου 1995.

Βάσει αυτών των γνωμών, η Επιτροπή υπέβαλε τροποποιημένη πρόταση στις 10 Μαΐου 1995.

2. Στις 5 Σεπτεμβρίου 1995, το Συμβούλιο αποφάσισε την κοινή του θέση όσον αφορά την παραπάνω πρόταση, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 189 παράγραφος 2 της συνθήκης.

II. ΣΤΟΧΟΣ

Στόχος της οδηγίας αυτής είναι η τροποποίηση του παραρτήματος II της οδηγίας σχετικά με το συντελεστή ερεγγυότητας (89/647/EOK). Το παράρτημα αυτό εξετάζει την αντιμετώπιση των εκτός ισολογισμού στοιχείων που σχετίζονται με επιτόκια και τιμές συναλλάγματος. Πρόθεση έχει να καταστεί δυνατή η ευρύτερη, από όσα τώρα, αναγνώριση των επιπτώσεων του διμερούς συμψηφισμού για τη μείωση των κινδύνων με στόχο την εποπτεία με την προϋπόθεση ότι αποδεικνύεται η νομική ισχύς του συμβατικού συμψηφισμού.

Για τις τροποποιήσεις λαμβάνονται υπόψη οι πρόσφατες εργασίες της επιτροπής της Βασιλείας για το δικαστικό έλεγχο στον τομέα αυτό.

III. Η ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

Η κοινή θέση ακολουθεί σε βασικές γραμμές την προσέγγιση της αρχικής πρότασης της Επιτροπής, προσθέτοντας ορισμένα στοιχεία τα οποία έχουν κατ' αρχήν στόχο να καταστήσουν το κείμενο ακριβέστερο και περισσότερο διαφανές (1).

Όσον αφορά το προοίμιο, το Συμβούλιο επέλεξε να διατηρήσει το κείμενο όπως προτάθηκε αρχικά από την Επιτροπή με την προσθήκη δύο περαιτέρω αιτιολογικών παραγράφων οι οποίες:

- επισημαίνουν ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να επιδιώξουν την εκ μέρους των αρμόδιων αρχών τους ομοιόμορφη αξιολόγηση των συμφωνιών περί συμβατικού συμψηφισμού για την επίτευξη ομαλής λειτουργίας της ενιαίας αγοράς, και ιδίως για την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης. Με αυτόν τον τρόπο στην κοινή θέση ενσωματώνεται η τροπολογία αριθ. 9 που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (δεύτερη αιτιολογική σκέψη) [αυτό το στοιχείο του κειμένου περιλαμβανόταν αρχικά στο παράρτημα II σημείο 3 στοιχείο β) τελευταία υποπαράγραφος],

- επισημαίνουν για μεγαλύτερη ακρίβεια τη βάση για τον υπολογισμό των πρόσθετων ποσών (6η αιτιολογική σκέψη).

Όσον αφορά το διατακτικό στην κοινή θέση λαμβάνεται υπόψη, στο άρθρο 3, ο εθελοντικός χαρακτήρας της ευχέρειας των κρατών μελών να αναγνωρίσουν συμφωνίες συμψηφισμού.

Όσον αφορά το παράρτημα, το οποίο αντικαθιστά το παράρτημα II της οδηγίας 89/647/EOK, έχουν επιβληθεί στην κοινή θέση οι ακόλουθες τροποποιήσεις για να επιτευχθεί μεγαλύτερη ακρίβεια του κειμένου:

- ο όρος «αρμόδιες αρχές» έχει χρησομοποιηθεί σύμφωνα με την πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία. Ωστόσο, ο όρος αυτός δεν καθορίζεται στην κοινή θέση, εφόσον έχει ήδη καθοριστεί στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας 89/647/EOK, όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/30/EOK ως «οι εθνικές αρχές που είναι εξουσιοδοτημένες βάσει του νόμου ή κανονιστικών διατάξεων να ελέγχουν τα πιστωτικά ιδρύματα»,

- στο σημείο 2 μέθοδος 1 στάδιο β) και σημείο 3 στοιχείο γ) i) στάδιο β) διεγράφη η αναφορά στους όρους «σύνολο των βιβλίων των πιστωτικών ιδρυμάτων»,

- στο σημείο 3 στοιχείο α), έχει εισαχθεί ο ορισμός του όρου «αντισυμβαλλόμενος». Με αυτό τον τρόπο περιλαμβάνεται στην κοινή θέση με ελαφρά διαφορετική διατύπωση η τροπολογία αριθ. 5 που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- στο σημείο 3 στοιχείο α) i), έχουν εισαχθεί οι όροι «οσάκις εφαρμόζεται ανανέωση» για να καταστεί σαφές ότι ο όρος αυτός εφαρμόζεται και σε εκείνες τις μορφές συμβατικού συμψηφισμού στις οποίες η ανανέωση εφαρμόζεται περισσότερες από μία φορά, καθώς και για να προκύψει ένα καθαρό ποσό για κάθε νόμισμα και τοκοφόρο ημερομηνία, με την προϋποθεση ότι τα καθαρά ποσά προκύπτουν από συμφωνία που δημιουργεί μία και μόνη συμβατική υποχρέωση διά της οποίας αποσβέννυνται οι προϋπάρχουσες συμβατικές υποχρεώσεις,

- για να συμπληρωθεί ο κατάλογος των αιτιολογιών για τη μη εκπλήρωση της παροχής από τον αντισυμβαλλόμενο, ο οποίος κατάλογος εκτίθεται στο σημείο 3 στοιχείο β) i), γίνεται τώρα πρόσθετη μνεία «άλλων ανάλογων περιστάσεων»,

- στο σημείο 3 στοιχείο β) i), οι όροι «την καθαρή αξία του αθροίσματος από μη ρευστοποιηθείσες υπεραξίες και ζημίες για καλυπτόμενες συναλλαγές» έχουν αντικατασταθεί από τους όρους «το καθαρό αλγεβρικό άθροισμα των θετικών και αρνητικών αγοραίων αξιών στις οποίες αποτιμώνται επί μέρους συναλλαγές»,

- καθίσταται σαφές στο σημείο 3 στοιχείο β) i) ότι οι νομικές γνωμοδοτήσεις πρέπει να τίθενται υπόψιν των αρμοδίων αρχών αλλά όχι απαραίτητα να παρέχονται στις αρμόδιες αρχές. Με αυτόν τον τρόπο, ενσωματώνεται στην κοινή θέση η τροπολογία αριθ. 7 που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- ορίζεται ότι οι αιτιολογημένες νομικές γνωμοδοτήσεις που αναφέρει το σημείο 3 στοιχείο β) μπορούν να συνταχθούν σύμφωνα με τους τύπους συμβατικού συμψηφισμού. Με αυτόν τον τρόπο ενσωματώνεται στην κοινή θέση με ελαφρά διαφορετική διατύπωση η τροπολογία αριθ. 8 που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- στο σημείο 3 στοιχείο β) τελευταίο εδάφιο έχει προστεθεί ο ορισμός του όρου «ρήτρα υπαναχώρησης»,

- καθίσταται σαφές ότι οι όροι του σημείου 3 στοιχείο γ) ii) πρώτο εδάφιο δεύτερη φράση και δεύτερο εδάφιο πρώτη περίπτωση εφαρμόζεται σε μελλοντικές προθεσμιακές πράξεις επί συναλλάγματος.

Υπάρχουν και άλλες ελάσσονες τροποποιήσεις καθαρά τεχνικού/γλωσσικού χαρακτήρα.

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το Συμβούλιο κρίνει ότι οι διάφορες ελάσσονες τροποποιήσεις και διευκρινίσεις των προτάσεων της Επιτροπής είναι σύμφωνες με τους στόχους της οδηγίας. Η οδηγία θα δώσει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα, σύμφωνα με τις διεθνείς εξελίξεις στο χώρο του τραπεζικού ελέγχου για τον υπολογισμό των απαιτήσεων των ιδίων κεφαλαίων για ορισμένες συναλλαγές κατά τρόπο ισόρροπο και ελαστικό.

(1) Σε ορισμένες γλωσσικές αποδόσεις γίνεται αναφορά στους όρους «συμβάσεις ανανέωσης και άλλες συμφωνίες συμψηφισμού» με τον κοινό όρο «συμβατικός συμψηφισμός».