ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 95 (παράγραφοι 4, 5 και 6) ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

1. εισαγωγη

1. Η συνθήκη του Άμστερνταμ εισήγαγε σημαντικές αλλαγές με το νέο άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τη δυνατότητα των κρατών μελών να διατηρήσουν ή να θεσπίσουν εθνικές διατάξεις που δεν συμβιβάζονται με μέτρο εναρμόνισης που έχει υιοθετηθεί σε κοινοτικό επίπεδο, όταν αυτό δικαιολογείται από επιτακτικές ανάγκες και ιδίως την προστασία της υγείας ή του περιβάλλοντος. (Παράρτημα I)

2. Η συνθήκη απαιτεί από την Επιτροπή να εγκρίνει ή να απορρίπτει τις εθνικές διατάξεις που κοινοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ. Ωστόσο, εάν η Επιτροπή δεν λάβει μια επίσημη απόφαση εντός έξι μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης, τα κοινοποιημένα μέτρα θεωρούνται ότι έχουν εγκριθεί.

3. Η Επιτροπή κατά την εξέταση των κοινοποιήσεων αυτών δρα σύμφωνα με το κείμενο της συνθήκης και λαμβάνει υπόψη της τη νομολογία του Δικαστηρίου σύμφωνα με το πρώην άρθρο 100α παράγραφος 4 της συνθήκης ΕΚ στο βαθμό που αυτό αφορά την ερμηνεία των νέων διατάξεων [1].

[1] Απόφαση του Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 1994, υπόθεση C-41/93 Γαλλική Δημοκρατία κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ΣΕΔ I-1829, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Tesauro της 26ης Ιανουαρίου 1994. Απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Οκτωβρίου 1998 στην υπόθεση C-127/97 Willi Burstein κατά Freistaat Bayern (στην απόφαση το Δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη την απάντησή του στην πρώτη αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, δεν απαντά στα ερωτήματα σχετικά με το άρθρο 100α παράγραφος 4, αλλά τα ερωτήματα αυτά εξετάζονται στις προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Saggio της 7ης Mαΐου 1998). Απόφαση του Δικαστηρίου της 1ης Ιουνίου 1999 στην υπόθεση C-319/97, Ποινική δίκη κατά Antoine Kortas, προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Saggio της 28ης Ιανουαρίου 1999. Εκκρεμείς υποθέσεις: C-512/99 Γερμανία κατά Επιτροπής, C-3/00 Δανία κατά Επιτροπής.

4. Η Επιτροπή πρέπει να εξασφαλίσει την πλήρη και ισόρροπη εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 95 (παράγραφοι 4-6), ώστε να επιτρέπεται η εφαρμογή εθνικών μέτρων που δεν ανταποκρίνονται στο κοινοτικό δίκαιο, όταν τούτο δικαιολογείται και χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ενότητα της εσωτερικής αγοράς.

2. υποβολη κοινοποιησεων

5. Οι αιτήσεις για παρέκκλιση που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη πρέπει να παραπέμπουν σε μέτρο εναρμόνισης (που θεσπίσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 95 της συνθήκης EΚ, πρώην άρθρο 100α της συνθήκης ΕΚ [2]).

[2] Οι αποφάσεις της Επιτροπής της 17.5.2002 (ΕΕ L 132) και 24.5.2002 (ΕΕ L 138) βασίζονται στις κοινοποιήσεις σχετικά με την οδηγία 76/116 βάσει του άρθρου 100 EΚ

6. Οι κοινοποιήσεις πρέπει να περιλαμβάνουν το παρόν κείμενο των εθνικών διατάξεων, το οποίο και καλείται να εγκρίνει η Επιτροπή, και να συνοδεύονται από δήλωση που να εκθέτει για ποιους λόγους αιτιολογούνται οι διατάξεις αυτές.

7. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος υποβάλλει αίτηση για τη διατήρηση εθνικών διατάξεων (άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης EΚ), οι διατάξεις αυτές δεν πρέπει να έχουν θεσπισθεί ή να έχουν τεθεί σε ισχύ πριν την υιοθέτηση του κοινοτικού μέτρου εναρμόνισης ή - όπως ενδέχεται να προκύψει - πριν την έναρξη ισχύος μιας συνθήκης ένταξης, ή πριν την έγκριση παρέκκλισης σε ένα κράτος μέλος με βάση το άρθρο 95 ή πριν τη λήξη μιας συνθήκης ένταξης. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος υποβάλει αίτηση έγκρισης για τη θέσπιση εθνικών διατάξεων (άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης ΕΚ), οι διατάξεις αυτές δεν πρέπει να έχουν θεσπισθεί ή να έχουν τεθεί σε ισχύ πριν την υιοθέτηση του κοινοτικού μέτρου εναρμόνισης. Το άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης EΚ αφορά εθνικές διατάξεις τις οποίες έχει την πρόθεση να υιοθετήσει κάποιο κράτος μέλος μετά την έγκριση του μέτρου εναρμόνισης.

8. Ένα κράτος μέλος που επιθυμεί να διατηρήσει εθνικές διατάξεις που δεν συμβιβάζονται με κοινοτικό μέτρο εναρμόνισης πρέπει να υποβάλει κοινοποίηση στην Επιτροπή το συντομότερο δυνατόν μετά την ημερομηνία έγκρισης του κοινοτικού μέτρου και πριν από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του, έτσι ώστε η Επιτροπή να μπορεί να λάβει την απόφασή της πριν την έναρξη εφαρμογής του κοινοτικού μέτρου.

9. Ένα κράτος μέλος που επιθυμεί να θεσπίσει εθνικές διατάξεις που δεν συμβιβάζονται με ένα κοινοτικό μέτρο εναρμόνισης μπορεί να υποβάλει κοινοποίηση στην Επιτροπή οποιαδήποτε στιγμή μετά την έγκριση του μέτρου αυτού.

10. Ωστόσο η δυνατότητα να ζητηθεί παρέκκλιση από τους εναρμονισμένους κανόνες της εσωτερικής αγοράς πρέπει να ερμηνευθεί περιοριστικά, σύμφωνα με τους σκοπούς της εν λόγω διάταξης. Το Δικαστήριο αποφάνθηκε, για το πρώην άρθρο 100α παράγραφος 4 της συνθήκης, ότι η κατά την ανωτέρω διάταξη διαδικασία σκοπεί στο να διασφαλίσει ότι κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να εφαρμόσει εθνική κανονιστική ρύθμιση παρεκκλίνουσα από τους εναρμονισμένους κανόνες χωρίς να έχει λάβει την έγκριση της Επιτροπής [3].

[3] Παράγραφος 28 της απόφασης στην υπόθεση C-41/93, βλέπε επίσης παράγραφοι 27 και 28 των αποφάσεων στην υπόθεση C-319/97 (Kortas)

11. Είναι σαφές ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλουν κοινοποίηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή αμέσως μετά την έγκριση του μέτρου εναρμόνισης και, σε κάθε περίπτωση, εγκαίρως εντός προθεσμίας που να επιτρέπει τη λήψη απόφασης επί της κοινοποίησης και την τροποποίηση του εθνικού δικαίου, εάν απορριφθεί η αίτηση. όλα αυτά μάλιστα πρέπει να ολοκληρωθούν πριν παρέλθει η ημερομηνία για την έναρξη εφαρμογής του κοινοτικού μέτρου. [4]

[4] Παράγραφος 35 της απόφασης στην υπόθεση C-319/97 ορίζει ότι "στα κράτη μέλη εναπόκειται κατ' εφαρμογή του άρθρου 10 EΚ (πρώην άρθρο 5) να κοινοποιούν το νωρίτερο δυνατό τις εθνικές διατάξεις που δεν συμβιβάζονται με μέτρο εναρμονίσεως, τις οποίες προτίθενται να συνεχίσουν να εφαρμόζουν".

12. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [5], η υποβολή αίτησης παρέκκλισης δεν δίνει το δικαίωμα στο κράτος μέλος να εφαρμόσει την εθνική διάταξη έως ότου την εγκρίνει η Επιτροπή ή, σε περίπτωση που δεν έχει αποφανθεί η Επιτροπή, έως ότου παρέλθει περίοδος έξι μηνών οπότε και θεωρείται ότι η αίτηση εγκρίθηκε.

[5] Στο ίδιο.

3. πωσ χειριζεται τις κοινοποιησεις η επιτροπή

13. Το κράτος μέλος πρέπει παράλληλα με την αίτησή του να υποβάλει όλες τις πληροφορίες γενικής, νομικής ή, όπου ενδείκνυται, επιστημονικής φύσης που μπορούν να τεκμηριώσουν την αίτηση παρέκκλισης έτσι ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να κρίνει το παραδεκτό και την αιτιολογία της αίτησης αυτής.

14. Tο παράρτημα II περιέχει υπόδειγμα για την κοινοποίηση, με κατάλογο των πληροφοριών που πρέπει να περιλαμβάνει η κοινοποίηση, ιδίως των εθνικών διατάξεων που πρέπει να διατηρηθούν (άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης EΚ) ή να θεσπιστούν (άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης EΚ), και των επιτακτικών λόγων για θέματα που έχουν σχέση με την προστασία της υγείας, την προστασία του περιβάλλοντος ή την προστασία του χώρου εργασίας. Αυτό το υπόδειγμα είναι ενδεικτικό, σχεδιασμένο για να βοηθήσει στη σύνταξη των αιτήσεων - δεν είναι υποχρεωτικό.

15. Η κοινοποίηση, δεόντως υπογεγραμμένη και με όλα τα σχετικά στοιχεία πρέπει να υποβάλλεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή: European Commission, Secretariat General, BREY, B-1049 Brussels.

16. Η Επιτροπή θα ενημερώνει όλα τα κράτη μέλη για κάθε κοινοποίηση που λαμβάνει διαβιβάζοντάς τους «σημείωμα» με τα κύρια στοιχεία της κοινοποίησης. Τα «σημειώματα» αυτά θα δημοσιεύονται επίσης στην Επίσημη Εφημερίδα. Η Επιτροπή διατηρεί το δικαίωμα να διαβιβάζει στα κράτη μέλη που υπέβαλαν κοινοποίηση τις παρατηρήσεις που της υποβάλλουν τα άλλα κράτη μέλη ή τρίτοι. Τα κράτη μέλη καλούνται να ενημερώσουν την Επιτροπή εάν επιθυμούν κάποιο από τα έντυπα που υπέβαλαν να θεωρηθεί εμπιστευτικό. Τα άλλα κράτη μέλη μπορούν να έχουν πρόσβαση σε όλα τα έγγραφα που περιλαμβάνει ένας φάκελος κοινοποίησης εκτός από αυτά που θεωρούνται εμπιστευτικά.

17. Η Επιτροπή για να μπορέσει να αξιολογήσει τα επιστημονικά επιχειρήματα που επικαλούνται τα κράτη μέλη για να τεκμηριώσουν την κοινοποίησή τους μπορεί να προσφύγει σε αρμόδιους εμπειρογνώμονες που είναι ειδικοί στα εν λόγω θέματα.

18. Όταν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι μία κοινοποίηση είναι απαράδεκτη ή προφανώς αβάσιμη διατηρεί το δικαίωμα να λάβει την απόφασή της χωρίς να ακολουθήσει καμία από τις παραπάνω διαδικασίες [6].

[6] Βλέπε π.χ. την απόφαση της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2000 (ΕΕ L 205/2000)

4. αποφαση εγκρισης η απορριψης για τις εθνικες διαταξεις που αποτελεσαν αντικειμενο κοινοποιησης

19. Το άρθρο 95 παράγραφος 6 ορίζει προθεσμία έξι μηνών εντός της οποίας πρέπει να αποφασίσει η Επιτροπή σχετικά με τις αιτήσεις παρέκκλισης σύμφωνα με το άρθρο 95 παράγραφος 4 ή 5 της συνθήκης EΚ. H περίοδος αυτή αρχίζει από την επομένη μετά την παραλαβή της κοινοποίησης. Το κράτος μέλος που υποβάλει την κοινοποίηση θα λάβει βεβαιωτική επιστολή που αναφέρει την ημερομηνία παραλαβής.

20. Εάν η κοινοποίηση αφορά κάποιο πολύπλοκο ζήτημα και δεν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια υγεία, η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί για άλλους έξι μήνες (άρθρο 95 παράγραφος 6, τρίτη υποπαράγραφος). Η παράταση αυτή θα κοινοποιηθεί στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος και θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα.

21. Εγκριση της διατήρησης εθνικής διάταξης που δεν συμβιβάζεται με μέτρο εναρμόνισης χορηγείται μόνον εάν αυτή αιτιολογείται για λόγους μεγάλης ανάγκης στο κράτος μέλος της κοινοποίησης, όπως καθορίζει το άρθρο 30 της συνθήκης EΚ, ή για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας (άρθρο 95 παράγραφος 4 της συνθήκης EΚ).

22. Εγκριση θέσπισης εθνικής διάταξης που δεν συμβιβάζεται με μέτρο εναρμόνισης χορηγείται μόνον εάν η σχετική αίτηση βασίζεται σε νέα επιστημονικά στοιχεία για την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας, που αφορούν ιδιαίτερο πρόβλημα του κράτους μέλους της κοινοποίησης το οποίο ανέκυψε μετά τη θέσπιση του μέτρου εναρμόνισης (άρθρο 95 παράγραφος 5 της συνθήκης EΚ).

23. Σε κάθε περίπτωση, έγκριση μπορεί να δοθεί μόνο εάν οι εθνικές διατάξεις δεν αποτελούν μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ή συγκαλυμμένο περιορισμό επί του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών. Επίσης η Επιτροπή θα εξακριβώσει εάν οι εθνικές διατάξεις συνιστούν ή όχι εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, δεδομένου ότι ένα τέτοιο εμπόδιο δεν μπορεί να είναι δυσανάλογο με τον επιδιωκόμενο στόχο.

24. Η απόφαση της Επιτροπής για την έγκριση ή την απόρριψη των εν λόγω εθνικών διατάξεων θα λάβει τη μορφή αιτιολογημένης απόφασης που θα κοινοποιηθεί στο αντίστοιχο κράτος μέλος και θα δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα. Η απόφαση της Επιτροπής δύναται να αναθεωρηθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Νέο άρθρο 95 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

Άρθρο 95 (πρώην άρθρο 100α):

1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 94 και εκτός αν ορίζει άλλως η παρούσα Συνθήκη, εφαρμόζονται οι ακόλουθες διατάξεις για την πραγματοποίηση των στόχων του άρθρου 14. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, εκδίδει τα μέτρα σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

2. Η παράγραφος 1 δεν εφαρμόζεται στις φορολογικές διατάξεις, στις διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και στις διατάξεις για τα δικαιώματα και τα συμφέροντα των εργαςομένων προσώπων.

3. Η Επιτροπή, στις προτάσεις της που προβλέπονται στην παράγραφο 1 σχετικά με την υγεία, την ασφάλεια, την προστασία του περιβάλλοντος και την προστασία των καταναλωτών, λαμβάνει ως βάση ένα υψηλό επίπεδο προστασίας, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη νέες εξελίξεις βάσει επιστημονικών δεδομένων. Στα πλαίσια των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επιδιώκουν επίσης την επίτευξη αυτού του στόχου.

4.Εάν, μετά την θέσπιση από το Συμβούλιο ή την Επιτροπή μέτρου εναρμόνισης, κράτος μέλος θεωρεί αναγκαίο να διατηρήσει εθνικές διατάξεις που αιτιολογούνται από λόγους μεγάλης ανάγκης που προβλέπονται στο άρθρο 30 ή διατάξεις σχετικές με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας, το εν λόγω κράτος μέλος κοινοποιεί τις σχετικές διατάξεις στην Επιτροπή, καθώς και τους λόγους διατήρησής τους.

5. Επίσης, υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 4, εάν, μετά την την υϊοθέιηση από το Συμβούλιο ή την Επιτροπή μέτρου εναρμόνισης, κράτος μέλος θεωρεί αναγκαία τη θέσπιση εθνικών διατάξεων επί τη βάσει νέων επιστημονικών στοιχείων σχετικών με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας, για λόγους που αφορούν ειδικό πρόβλημά του το οποίο προέκυψε μετά τη υϊοθέιηση του μέτρου εναρμόνισης, κοινοποιεί στην Επιτροπή τις ενδεχόμενες διατάξεις και τους λόγους που υπαγορεύουν τη θέσπισή τους.

6. Η Επιτροπή, εντός έξι μηνών από τις κοινοποιήσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 5, εγκρίνει ή απορρίπτει τις εν λόγω εθνικές διατάξεις, αφού εξακριβώσει εάν αποτελούν ή όχι μέσο αυθαιρέτων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό επί του εμπορίου μεταξύ των κρατών μελών, και εάν συνιστούν ή όχι εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Εάν η Επιτροπή δεν αποφασίσει εντός αυτής της περιόδου, οι εθνικές διατάξεις, περί των οποίων οι παράγραφοι 4 και 5, λογίζονται ότι έχουν εγκριθεί.

Εάν η πολυπλοκότητα του αντικειμένου το δικαιολογεί, και δεν υπάρχει κίνδυνος για την υγεία του ανθρώπου, η Επιτροπή μπορεί να γνωστοποιήσει στο συγκεκριμένο κράτος μέλος ότι η περίοδος η αναφερόμενη στην παρούσα παράγραφο μπορεί να παραταθεί μέχρι άλλο ένα εξάμηνο.

7. Οσάκις, σύμφωνα με την παράγραφο 6, επιτρέπεται σε ένα κράτος μέλος να διατηρήσει ή να εισαγάγει εθνικές διατάξεις παρεκκλίνουσες από το μέτρο εναρμόνισης, η Επιτροπή εξετάζει πάραυτα μήπως πρέπει να προτείνει αναπροσαρμογή του εν λόγω μέτρου.

8. Όταν ένα κράτος μέλος επικαλείται συγκεκριμένο πρόβλημα δημόσιας υγείας σε τομέα στον οποίο έχουν ήδη ληφθεί μέτρα εναρμόνισης, το θέτει υπόψη της Επιτροπής η οποία αμέσως εξετάζει αν πρέπει να προτείνει κατάλληλα μέτρα στο Συμβούλιο.

9. Κατά παρέκκλιση από τη διαδικασία των άρθρων 226 και 227, η Επιτροπή ή κάθε κράτος μέλος δύναται να προσφύγει απευθείας στο Δικαστήριο για το θέμα αυτό, εάν κρίνει ότι ένα άλλο κράτος μέλος ασκεί καταχρηστικώς τις εξουσίες που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.

10. Τα προαναφερόμενα μέτρα εναρμόνισης περιλαμβάνουν, στις κατάλληλες περιπτώσεις, ρήτρα διασφάλισης που επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν, για έναν ή περισσότερους από τους μη οικονομικούς λόγους που προβλέπονται στο άρθρο 30, προσωρινά μέτρα υποκείμενα σε κοινοτική διαδικασία ελέγχου.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ ΓΙΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 95 EΚ

1. Στοιχεία του μέτρου

- Μέτρο εναρμόνισης:

- Στοιχεία του σχετικού μέτρου εναρμόνισης

2. Ουσιώδη στοιχεία της κοινοποίησης

- εθνικές διατάξεις:

- εθνικές διατάξεις που πρέπει να διατηρηθούν (άρθρο 95 παράγραφος 4)

- εθνικές διατάξεις που προτείνεται να θεσπιστούν (άρθρο 95 παράγραφος 5)

- αιτιολόγηση:

- προτασσόμενοι λόγοι ή αιτιολογική έκθεση σχετικά με τη διατήρηση μιας παρέκκλισης (άρθρο 95 παράγραφος 4)

- προτασσόμενοι λόγοι ή αιτιολογική έκθεση σχετικά με τη θέσπιση μιας παρέκκλισης (άρθρο 95 παράγραφος 5)

3. Στοιχεία για την εκτίμηση των ουσιαστικών προϋποθέσεων

- προτασσόμενοι λόγοι προβλεπόμενοι στο άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ ή λόγοι σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας οι οποίοι αιτιολογούν στο κράτος μέλος της κοινοποίησης τη διατήρηση των εθνικών διατάξεων (άρθρο 95 παράγραφος 4)

- προτασσόμενοι λόγοι, βάσει ειδικών προβλημάτων στο κράτος μέλος της κοινοποίησης, σχετικοί με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας, που αιτιολογούν τη θέσπιση εθνικών διατάξεων (άρθρο 95 παράγραφος 5)

- επικαλούμενα νέα επιστημονικά στοιχεία σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας που αιτιολογούν τη θέσπιση εθνικών διατάξεων (άρθρο 95 παράγραφος 5)

Κοινωνικοοικονομικά στοιχεία:

α) ιστορικό: υπάρχοντα οικονομικά στοιχεία (επηρεαζόμενοι οικονομικοί κλάδοι, παραγωγή, εισαγωγές/εξαγωγές, κατανάλωση, απώλειες), διαγραφόμενες τάσεις

β) αξιολόγηση του κοινωνικοοικονομικού αντίκτυπου: αναγνώριση των ομάδων κινδύνου. πρόβλεψη των συνεπειών του κοινοτικού μέτρου.

Επιστημονικά δεδομένα:

α) υπάρχοντα επιστημονικά στοιχεία για τους κινδύνους (δηλ. περιγραφή κινδύνων ενδογενών ή λόγω έκθεσης) σε περίπτωση που το κοινοτικό μέτρο δεν είναι επαρκές, π.χ.:

- αξιολόγηση των κινδύνων για την υγεία/το περιβάλλον/το χώρο εργασίας λαμβάνοντας υπόψη τις κοινοτικές διατάξεις που έχουν ήδη θεσπισθεί,

- κίνδυνοι από χρηση ηυξημένων ποσοτήτων προϊόντων υποκατάστασης .

- νέα επιστημονικά στοιχεία/μελέτες και/ή πιθανή έρευνα σε εξέλιξη.

β) Επιστημονικά στοιχεία για την ιδιαίτερη κατάσταση του κράτους μέλους π.χ. στοιχεία για το κράτος μέλος σε σύγκριση με στοιχεία για άλλα κράτη μέλη ή με τον κοινοτικό μέσο όρο για:

- παραχθείσες ποσότητες (εάν υπάρχουν), τα στοιχεία σχετικά με την κατανάλωση και τα απόβλητα, την εξέλιξη αυτών των δεδομένων στο παρελθόν και τις προβλεπόμενες εξελίξεις.

- εκπομπές, έκθεση (για τον άνθρωπο και διάφορες πτυχές του περιβάλλοντος), κατά προτίμηση με βάση μετρήσεις που έχουν γίνει ή διαφορετικά με βάση εκτιμήσεις,

- προβλεπόμενα οφέλη (όσον αφορά τη μείωση των κινδύνων, την έκθεση, τις επιπτώσεις στον άνθρωπο ή το περιβάλλον), ιδίως σε σύγκριση με τις συνέπειες των κοινοτικών διατάξεων (ποια είναι τα επιπρόσθετα οφέλη που αναμένονται από την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων;).