EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 163/16

Δημοσίευση αίτησης τροποποίησης σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων

2010/C 163/06

Η παρούσα δημοσίευση παρέχει το δικαίωμα ένστασης κατά την έννοια του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου (1). Η δήλωση ένστασης υποβάλλεται στην Επιτροπή εντός εξαμήνου από την ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης.

ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 510/2006 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Αίτηση τροποποίησης κατά την έννοια του άρθρου 9

«CHIANTI CLASSICO»

Αριθ. ΕΚ: IT-PDO-0105-0108-05.12.2003

ΠΓΕ ( ) ΠΟΠ ( X )

1. Κεφάλαιο των προδιαγραφών προϊόντος που αφορά η τροποποίηση:

—  Ονομασία του προϊόντος — Περιγραφή του προϊόντος —  Γεωγραφική περιοχή — Απόδειξη προέλευσης — Μέθοδος παραγωγής —  Δεσμός —  Επισήμανση —  Εθνικές απαιτήσεις —  Άλλο (να προσδιοριστεί)

2. Τύπος τροποποίησης(-εων):

— Τροποποίηση του ενιαίου εγγράφου ή της σύνοψης —  Τροποποίηση των προδιαγραφών της καταχωρισθείσας ΠΟΠ ή ΠΓΕ για την οποία δεν έχει δημοσιευθεί ούτε ενιαίο έγγραφο ούτε σύνοψη —  Τροποποίηση των προδιαγραφών που δεν απαιτεί τροποποίηση του δημοσιευμένου ενιαίου εγγράφου [άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006] —  Προσωρινή τροποποίηση των προδιαγραφών λόγω της επιβολής υποχρεωτικών υγειονομικών ή φυτοϋγειονομικών μέτρων από τις δημόσιες αρχές [άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006]

3. Τροποποίηση(-εις):

3.1. Περιγραφή του προϊόντος:

Μετά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 640/2008 τροποποιήθηκε η οργανοληπτική αξιολόγηση με απάλειψη των όρων «φρουτώδες ελιάς» και «χλόη ή/και φύλλα». Το νέο οργανοληπτικό δελτίο προβλέπει μεγαλύτερες αποστάσεις μεταξύ της μικρότερης και της μεγαλύτερης τιμής έντασης. Αυτή η διεύρυνση του πεδίου τιμών σε σχέση με το πεδίο τιμών που ίσχυε προηγουμένως συμβαίνει επίσης λόγω των κλιματικών μεταβολών που συντελέστηκαν τα τελευταία έτη.

Στη χημική αξιολόγηση η τιμή τοκοφερολών είναι μεγαλύτερη κατά 140 ppm και η τιμή ελαϊκού οξέος είναι μεγαλύτερη κατά 72 %.

Η ένδειξη που αφορά τις ολικές τοκοφερόλες οι οποίες πρέπει να είναι μεγαλύτερες από 140 ppm, σε σύγκριση με την τιμή των 150 ppm που προβλεπόταν στις προηγούμενες προδιαγραφές, αιτιολογείται λόγω των χαρακτηριστικών της μεθόδου ανάλυσης που χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό αυτό. Ο καθορισμός της τιμής των 150 ppm είχε προκύψει από την ανάλυση σειράς δειγμάτων ελαιολάδου το οποίο είχε παραχθεί στην περιοχή Chianti Classico και από μελέτες που πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια μιας δεκαετίας και αφορούσαν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά του ελαιολάδου· στο πλαίσιο αυτό, οι τοκοφερόλες καθορίστηκαν με την αναλυτική μέθοδο που επεξεργάστηκε το Ινστιτούτο λιπαρών υλών του Μιλάνου. Σήμερα, αντιθέτως, το εργαστήριο που είναι επιφορτισμένο με την ποιοτική ανάλυση του ελαιολάδου χρησιμοποιεί ένα άλλο πρότυπο κατά την αναλυτική μέθοδο προσδιορισμού των τοκοφερολών. Οι διαφορές που προκύπτουν έχουν ως αποτέλεσμα να εμφανίζεται, έστω και με μικρή απόκλιση, ως ελαττωματικό το ελαιόλαδο μόνον επειδή έχει μεταβληθεί το σύστημα υπολογισμού των τιμών. Επομένως, η πρόταση μείωσης της τιμής των τοκοφερολών σε 140 p.p.m. πρέπει να θεωρείται ως αναλυτική προσαρμογή και όχι ως μείωση του επιπέδου.

Όσον αφορά την τιμή του ελαϊκού οξέος, οι δυσμενείς κλιματικές συνθήκες ορισμένων περιόδων οδήγησαν σε επιβράδυνση της πορείας ωρίμασης των ελαιοκάρπων, στο πλαίσιο των κυριότερων βιοχημικών φαινομένων, με αποτέλεσμα η εν λόγω παράμετρος να εμφανίζει κατώτερες τιμές.

3.2. Απόδειξη προέλευσης:

Προτείνεται η εν λόγω τροποποίηση προκειμένου να προσαρμοστεί η σύνοψη στις απαιτήσεις του κανονισμού ΕΚ αριθ. 510/2006.

3.3. Μέθοδος παραγωγής:

Καθορίζεται ότι η θερμοκρασία που εφαρμόζεται στα ελαιοτριβεία δεν θα υπερβαίνει την τιμή των 27 °C.

Η τροποποίηση αυτή κατέστη αναγκαία προκειμένου να είναι δυνατή η εμπορία του ελαιολάδου «Chianti Classico» ως «ψυχρής έκθλιψης».

Η αίτηση τροποποίησης υποβλήθηκε από την οργάνωση παραγωγών «Consorzio Olio DOP Chianti Classico», Via degli Scopeti 155, Località Sant’Andrea in Percussiva, San Casciano Val di Pesa (FI).

Η ίδια αυτή ένωση, η οποία ιδρύθηκε επισήμως την 1 Δεκεμβρίου 1989, είχε υποβάλει στο παρελθόν την αίτηση καταχώρισης της ονομασίας «Chianti Classico». Επίσης, το Υπουργείο έχει ελέγξει τη συμμετοχή, στην κοινωνική σύνθεση, των ατόμων που ανήκουν στην κατηγορία «ελαιοκαλλιεργητές», οι οποίοι αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον τα 2/3 της ελεγχόμενης παραγωγής. Στην ίδια οργάνωση παραγωγών αντιπροσωπεύονται επίσης οι κατηγορίες «εμφιαλωτές» και «ελαιοτρίβες».

ΣΥΝΟΨΗ

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 510/2006 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

«CHIANTI CLASSICO»

Αριθ. ΕΚ: IT-PDO-0117-0108-05.12.2003

ΠΟΠ ( X ) ΠΓΕ ( )

Στην παρούσα σύνοψη παρατίθενται τα κύρια στοιχεία των προδιαγραφών του προϊόντος για ενημερωτικούς σκοπούς.

1. Αρμόδια υπηρεσία του κράτους μέλους:

Όνομα: Ministero delle Politiche Agricole Alimentari e Forestali Διεύθυνση: Via XX Settembre 20 00187 Roma RM ITALIA Τηλ. +39 0646655106 Φαξ +39 0646655306 E-mail: saco7@politicheagricole.gov.it

2. Ομάδα:

Όνομα: Consorzio di tutela della denominazione di origine protetta olio extravergine di oliva «Chianti Classico» Διεύθυνση: Via Scopeti 155 Sant’Andrea in Percussiva 50026 San Casciano in Val di Pesa FI ITALIA Τηλ. +39 0558228511 Φαξ +39 0558228173 E-mail: oliodop@chianticlassico.com Σύνθεση: Παραγωγοί/μεταποιητές ( X ) Άλλοι ( )

3. Τύπος του προϊόντος:

Κλάση 1.5. — Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

4. Προδιαγραφές:

[σύνοψη των απαιτήσεων του άρθρου 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006]

4.1. Ονομασία:

«Chianti Classico»

4.2. Περιγραφή:

Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο «Chianti Classico» παράγεται από ελαιόκαρπους ελαιώνων εγγεγραμμένων στο Albo, αποτελούμενων κατά τουλάχιστον 80 % από φυτά των ποικιλιών Frantoio, Correggiolo, Moraiolo, Leccino, χωριστά ή σε συνδυασμό, και κατά 20 % το μέγιστο από φυτά άλλων ποικιλιών της περιοχής.

Τα χαρακτηριστικά που πρέπει να διαθέτει το προϊόν κατά τη διάθεσή του στην κατανάλωση είναι α ακόλουθα:

— οξύτητα (εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ): μέγιστο 0,5 %·

— αριθμός υπεροξειδίων: μέγιστο 12 (meq οξυγόνου)·

— απορρόφηση στο υπεριώδες: K 232 μέγιστο 2,1 και K 270 μέγιστο 0,2·

— περιεκτικότητα σε ελαϊκό οξύ > 72 %·

— ολικά CMP (φαινολικά αντιοξειδωτικά, μέθοδος του Πειραματικού σταθμού για τις βιομηχανίες ελαίων και λιπαρών ουσιών) μεγαλύτερα από 150 ppm·

— ολικές τοκοφερόλες μεγαλύτερες από 140 ppm.

Το ελαιόλαδο επιπλέον πρέπει να παρουσιάζει τα εξής χαρακτηριστικά:

— έντονο πράσινο χρώμα έως πράσινο με χρυσές ανταύγειες·

— καθαρό άρωμα ελαιολάδου και φρουτώδους.

Ιδίως από την οργανοληπτική εξέταση που διενεργείται από ομάδα γευσιγνωστών πρέπει να προκύπτουν τα εξής χαρακτηριστικά:

α) άγουρο φρουτώδες 3-8

β) πικρό 2-8

γ) πικάντικο 2-8

4.3. Γεωγραφική περιοχή:

Η περιοχή παραγωγής του ελαιολάδου «Chianti Classico» περιλαμβάνει, στις επαρχίες της Σιένα και της Φλωρεντίας, τα διοικητικά εδάφη των ακόλουθων κοινοτήτων: Castellina in Chianti, Gaiole in Chianti, Radda in Chianti και Greve in Chianti στο σύνολο του εδάφους τους, Castelnuovo Berardenga εντός των ορίων των S. Giusmé και Vagliagli, καθώς και συγκεκριμένα τμήματα των κοινοτήτων Barberino Val d’Elsa, Poggibonsi, San Casciano in Val di Pesa και Tavarnelle Val di Pesa.

Η περιοχή αυτή αντιστοιχεί στην οριοθετημένη περιοχή για τον οίνο «Chianti Classico», η οποία ήδη περιγράφηκε στο διυπουργικό διάταγμα της 31 Ιουλίου 1932, το οποίο δημοσιεύθηκε στην Gazzetta Ufficiale αριθ. 209 της 9 Σεπτεμβρίου 1932.

4.4. Απόδειξη προέλευσης:

Κάθε φάση της παραγωγικής διαδικασίας παρακολουθείται καταγράφοντας, για κάθε μία χωριστά, τα εισερχόμενα και τα εξερχόμενα προϊόντα. Για το σκοπό αυτό είναι υποχρεωτική εκ μέρους όλων των συμμετεχόντων στον κλάδο, η συμπλήρωση κατάλληλων εγγράφων μεταφοράς προβλεπόμενων από το πρόγραμμα ελέγχου. Τα έγγραφα μεταφοράς πρέπει να συνοδεύουν κάθε παρτίδα ελαιοκάρπων ή ελαιολάδου που μετακινείται και να αναφέρουν όλες τις ενδείξεις που είναι απαραίτητες προκειμένου να διασφαλίζεται η προέλευση του προϊόντος όπως ορίζεται στο σημείο 4.3 καθώς και να είναι στη διάθεση του οργανισμού ελέγχου στο πλαίσιο των ελέγχων που διενεργεί. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την καταγραφή, σε ειδικούς καταλόγους τους οποίους θα διαχειρίζεται ο οργανισμός ελέγχου, των ελαιώνων, των παραγωγών, των ελαιοτριβείων και των εμφιαλωτηρίων, εξασφαλίζει την ιχνηλασιμότητα του προϊόντος. Ο οργανισμός ελέγχου θα υποβάλλει κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο εγγεγραμμένο στους καταλόγους αυτούς στον έλεγχο που προβλέπεται από τις προδιαγραφές παραγωγής και το σχετικό πρόγραμμα ελέγχου.

4.5. Μέθοδος παραγωγής:

Η καλλιέργεια του ελαιολάδου στην περιοχή περιλαμβάνεται μεταξύ των ισοϋψών 650 mm και 850 mm, των ισόθερμων 12,5 °C και 15 °C, σε ελαιώνες υψομέτρου μεγαλύτερου των 200 μέτρων, σε λοφώδη εδάφη με υποαλκαλικό pH. Αποκλείονται από την παραγωγή του ελαιολάδου «Chianti Classico», οι ελαιώνες που δεν είναι σύμφωνοι με τις προδιαγραφές ή βρίσκονται σε τμήμα της περιοχής στο οποίο δεν είναι δυνατόν να εξασφαλιστεί η ορθή καλλιέργεια και στο οποίο τα χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος και του εδάφους αποκλίνουν από αυτά της υπόλοιπης περιοχής.

Οι ελαιόκαρποι πρέπει να αποσπώνται απευθείας από το φυτό, να συλλέγονται ενδεχομένως σε δίχτυα ή υφάσματα, να μεταφέρονται και να διατηρούνται σε τελάρα που μπορούν να τοποθετηθούν επάλληλα, τα οποία να είναι διάτρητα σε 5 πλευρές, σε στρώσεις μέγιστου μεγέθους 30 cm. Ενδεχόμενη διατήρηση των ελαιοκάρπων πρέπει να εκτελείται σε κατάλληλους δροσερούς και αεριζόμενους χώρους, για μέγιστο χρονικό διάστημα τριών ημερών μετά την συγκομιδή. Η μεταφορά στο ελαιοτριβείο μπορεί να εκτελείται στα ίδια τελάρα ή σε άλλα κατάλληλα δοχεία. Απαγορεύεται η χρήση σάκων ή δεμάτων.

Η διατήρηση στα ελαιοτριβεία πριν την έκθλιψη, πρέπει να εκτελείται σε κατάλληλους χώρους και δοχεία που εξασφαλίζουν τη διατήρηση των ποιοτικών χαρακτηριστικών του παραγόμενου προϊόντος.

Η μεταποίηση των ελαιοκάρπων πρέπει να εκτελείται εντός 24 ωρών από την παράδοση στα ελαιοτριβεία, τα οποία πρέπει να βρίσκονται εντός της περιοχής παραγωγής.

Για την παραγωγή του ελαιολάδου «Chianti Classico», οι ελαιόκαρποι, μετά από πλύση με νερό θερμοκρασίας περιβάλλοντος, υποβάλλονται σε έκθλιψη με μηχανικά και φυσικά μέσα πάγια και θεμιτά, σε μέγιστη θερμοκρασία 27 °C βαθμών. Οι μέθοδοι που εφαρμόζονται έχουν σε κάθε περίπτωση πιστοποιηθεί ως οι κατάλληλες προκειμένου να μην αλλοιώνονται τα τυπικά και παραδοσιακά φυσικά. χημικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Για κάθε συγκεκριμένο παραγωγό, ή άλλον δικαιούχο, επιτρέπεται η ανάμιξη διαδοχικών παρτίδων ελαιολάδου που έχουν ληφθεί από την έκθλιψη ελαιοκάρπων της ίδιας επιχείρησης. Εντός της περιοχής του σημείου 4.3 επιτρέπεται η μεταφορά σε άλλους παραγωγούς, για ανάμειξη, παρτίδων ελαιοκάρπων ή ελαιολάδου που πληρούν τις απαιτήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος. Σε καμία περίπτωση το ελαιόλαδο «Chianti Classico» δεν μπορεί να αναμιχθεί με άλλα ελαιόλαδα, ακόμη και εξαιρετικά παρθένα, παραγόμενα σε περιοχές άλλες από αυτές που αναφέρονται στο σημείο 4.3, ή ακόμη που έχουν ληφθεί στην εν λόγω περιοχή αλλά σε προηγούμενα έτη ή με παρτίδες που έχουν παραχθεί από ελαιόκαρπους οι οποίοι συγκομίστηκαν μετά την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους, που είναι η προβλεπόμενη προθεσμία για το τέλος της συγκομιδής.

Η παραγόμενη ποσότητα ελαιολάδου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 650 χιλιόγραμμα ανά εκτάριο σε ελαιώνες με ελάχιστη πυκνότητα 200 δέντρα.

Όταν η πυκνότητα είναι μικρότερη, η παραγωγή δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 3,25 χιλιόγραμμα ανά δέντρο.

Το ελαιόλαδο «Chianti Classico» πρέπει να παράγεται αποκλειστικά με ελαιόδεντρα υγιή, λαμβανόμενα σύμφωνα με τα καταλληλότερα γεωπονικά πρότυπα.

Οι χώροι και τα δοχεία αποθήκευσης του ελαιολάδου πρέπει να εξασφαλίζουν τη διατήρησή του υπό τις βέλτιστες συνθήκες.

Το ελαιόλαδο που πληροί τα πρότυπα των προδιαγραφών πρέπει να εμφιαλώνεται εντός τριών μηνών από την κοινοποίηση της καταλληλότητας. Για να εμφιαλωθεί το ελαιόλαδο μετά τη λήξη της περιόδου αυτής πρέπει να υποβληθεί εκ νέου σε δειγματοληπτικό έλεγχο.

Επιτρέπεται η εμφιάλωση του ελαιολάδου «Chianti Classico» έως την 31η Οκτωβρίου του επομένου έτους από το έτος παραγωγής και η διάθεση στην κατανάλωση έως τον επόμενο Φεβρουάριο.

Το έτος παραγωγής του ελαιολάδου «Chianti Classico» πρέπει να αναγράφεται ευκρινώς στην ετικέτα του.

Το ελαιόλαδο «Chianti Classico» πρέπει να συσκευάζεται εντός της περιοχής παραγωγής, σε γυάλινα δοχεία, στους καθορισμένους όγκους και σε ονομαστικές ποσότητες που δεν υπερβαίνουν τα 5 (πέντε) λίτρα. Για τη συσκευασία ποσοτήτων τριών έως πέντε λίτρων μπορούν να χρησιμοποιούνται και μεταλλικά δοχεία. Οι συσκευασίες πρέπει να κλείνουν με ερμητικό τρόπο, ώστε με το άνοιγμά τους να θραύεται η ταινία ασφαλείας.

4.6. Δεσμός:

Το προϊόν οφείλει τα χαρακτηριστικά του στις ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής. Η περιοχή είναι μια επίπεδη πλάκα αρκετά ομοιογενής όσον αφορά το έδαφος και το κλίμα, χαρακτηριζόμενη από φθινοπωρινές περιόδους μέτριας θερμοκρασίας και ξηρές (ελάχιστες αλλά έντονες βροχοπτώσεις πριν τον Δεκέμβριο), που είναι ιδιαιτέρως κατάλληλες για να προσδώσουν στο ελαιόλαδο τον χαρακτήρα και τη γεύση του. Επιπλέον, η πρώιμη συγκομιδή που είναι παραδοσιακά απαραίτητη ώστε να αποφεύγονται οι πρώτοι φθινοπωρινοί παγετοί που μπορούν να βλάψουν τους καρπούς, αν και μειώνουν την ποσότητα, συμβάλλουν στο να αποκτήσει το ελαιόλαδο τη χαρακτηριστική οργανοληπτική του «ευρωστία».

Το περιβάλλον, στο σύνολό του, βρίσκεται στο όριο της δυνατότητας για καλλιέργεια (ισόθερμες καμπύλες 13 και 14,5), και το γεγονός αυτό επηρεάζει επίσης τον κύκλο καρποφορίας, με συγκομιδή των καρπών στην αρχή της ωρίμασης και, παραδοσιακά, με απόσπαση απευθείας από το δέντρο. Οι θερμικές απαιτήσεις προσδιορίζουν επίσης το σχήμα των δέντρων (γενικά σχήμα ανοιχτού κυπέλλου) και επομένως την κατανομή της θερμοκρασίας και του φωτός στο φύλλωμα.

Η περιοχή εμφανίζει συγκεκριμένες κλιματικές και υδρογεωλογικές ιδιαιτερότητες και είναι καλά προσδιορισμένη γεωγραφικά ήδη από τον 14ο αιώνα.

Το ελαιόλαδο «Chianti Classico» διαθέτει παράδοση αιώνων που μεταβιβάζεται από γενιά σε γενιά. η δημογραφική αύξηση, θρησκευτικοί παράγοντες συνδεόμενοι με τελετές και τελετουργίες για τις οποίες ήταν απαραίτητη η χρήση ελαιολάδου και, εξίσου σημαντικό, διατροφικοί λόγοι συνδεόμενοι με τις διατροφικές συνήθειες του πληθυσμού που ζούσε μεταξύ Σιένας και Φλωρεντίας, έδωσαν, με το πέρασμα του χρόνου, σημαντική ώθηση στην παραγωγή ελαιολάδου, μετατρέποντας σημαντικές δασικές εκτάσεις σε ελαιώνες και αμπελώνες, οι οποίοι συνέβαλαν στην εξαιρετική γοητεία του τοπίου της Τοσκάνης στην περιοχή μεταξύ Σιένας και Φλωρεντίας.

Η αναγνώριση που αφορά ακόμη πιο συγκεκριμένα την περιοχή παραγωγής υπήρξε η έκδοση ενός διατάγματος, το έτος 1716, με το οποίο ο Δούκας Κόζιμος III καθόριζε τα σημερινά όρια της περιοχής ώστε να αναγνωριστούν η αξία και η ιδιαιτερότητα της αμπελουργικής και ελαιοκομικής παραγωγής της περιοχής, αναγνώριση που αποτελεί ένα είδος ΠΟΠ πολύ πριν την εμφάνιση του όρου αυτού. Το 1819, ο G. Tavanti, στο έργο του «trattato teorico — pratico completo sull’ulivo» (Πλήρης θεωρητική-πρακτική πραγματεία για το ελαιόδεντρο), ανέφερε ήδη τις κυριότερες ποικιλίες της περιοχής του Chianti Classico.

Οι καλλιεργητικές πρακτικές, οι ιδιαίτερες εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής και οι ειδικές γνώσεις και έρευνες που συνδέονται με την καλλιέργεια αυτών των φυτών συμβάλλουν στην παραγωγή ενός εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου εκλεκτής ποιότητας με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά.

4.7. Οργανισμός ελέγχου:

Όνομα: Camera di Commercio Industria, Agricoltura e Artigianato di Firenze Servizio attività e promozione agricoltura. Ufficio certificazioni olio d’oliva e altri prodotti tipici Διεύθυνση: Piazza dei Giudici 3 50122 Firenze FI ITALIA Τηλ. +39 0552795507 Φαξ +39 0552795522 E-mail: —

4.8. Επισήμανση:

Στις ετικέτες των δοχείων, εκτός από τις συνήθεις ενδείξεις που προβλέπονται από τη νομοθεσία και τα εμπορικά πρότυπα, πρέπει να αναγράφεται η ένδειξη «Olio Extravergine di Oliva Chianti Classico» (εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο Chianti Classico), ακολουθούμενη απευθείας από την ένδειξη «Denominazione di Origine Protetta» (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης) και να αναγράφεται με ευκρινείς και με ανεξίτηλους χαρακτήρες το έτος παραγωγής.

Απαγορεύεται η προσθήκη στην ονομασία κάθε χαρακτηρισμού που δεν προβλέπεται ρητώς στις προδιαγραφές του προϊόντος. Επιτρέπεται ωστόσο η χρήση σημάτων που αφορούν ομάδες παραγωγών, ονόματα επιχειρήσεων, κτήματα ή αγροκτήματα και ονομασίες τοποθεσιών που αναφέρονται στον πραγματικό παραγωγής των ελαιοκάρπων.

Η ονομασία πρέπει να αναγράφεται στην ετικέτα με ευκρινείς και ανεξίτηλους χαρακτήρες, χρώματος επαρκώς έντονου σε σχέση με το χρώμα της ετικέτας. Οι γραφικοί χαρακτήρες τυχόν πρόσθετων ενδείξεων σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να υπερβαίνουν το 50 % του μεγέθους της προβλεπόμενης ονομασίας.

(1) EE L 93 της 31.3.2006, σ. 12.