ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 2

2. Δομή του μηχανισμού σταθερότητας 2

3. 2007-2009 3

4. Επισκόπηση 2010 4

5. Αντιμετώπιση κρίσεων ή αναδυόμενων κρίσεων (άρθρο 3 του κανονισμού ΜΣ) 4

5.1. Πώς ανταποκρίθηκε ο ΜΣ στην κρίση του 2010; 4

5.2. Ποιοι φορείς συμμετέχουν στις δράσεις του ΜΣ για την αντιμετώπιση κρίσεων; 7

6. Απειλές κατά της δημόσιας τάξης (άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού ΜΣ) 9

7. Μετριασμός των κινδύνων σε σχέση με τις χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές ύλες ή ουσίες (CBRN - άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού ΜΣ) 10

8. Οικοδόμηση ικανοτήτων πριν και μετά την κρίση (άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού ΜΣ) 10

9. Συμπέρασμα 12

Εισαγωγή

Η παρούσα τέταρτη ετήσια έκθεση υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, σύμφωνα με την υποχρέωση υποβολής εκθέσεων που προβλέπεται στο άρθρο 23 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1717/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2006, για τη θέσπιση μηχανισμού σταθερότητας (στο εξής, ο κανονισμός ΜΣ).

Παρουσιάζει τον τρόπο με τον οποίο καθοδηγήθηκε ο μηχανισμός σταθερότητας (ΜΣ) το 2010, ώστε να έχει επίπτωση στις κρίσεις και να αντιμετωπίζει τις απειλές σε όλο τον κόσμο. Η παρούσα ετήσια έκθεση συμπληρώνεται με έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που παρέχει μιαν επίκαιρη συνολική εικόνα της εφαρμογής των μέτρων αντίδρασης στην κρίση για κάθε τόπο και μακροπρόθεσμο πρόγραμμα. Οι δράσεις του ΜΣ υλοποιούνται από ένα ευρύ φάσμα φορέων εφαρμογής στους οποίους περιλαμβάνονται ο ΟΗΕ και άλλοι διεθνείς και περιφερειακοί οργανισμοί, οργανισμοί κρατών μελών της ΕΕ, ΜΚΟ και άλλοι φορείς της κοινωνίας των πολιτών.

Δομή του μηχανισμου σταθεροτητασ

Ο ΜΣ είναι ένα βασικό μέσο εξωτερικής βοήθειας που παρέχει στην ΕΕ τη δυνατότητα να συμβάλλει στην πρόληψη και την αντιμετώπιση κρίσεων ή αναδυόμενων κρίσεων και να δημιουργεί ένα ασφαλές και σταθερό περιβάλλον. Τα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού ΜΣ[1] ορίζουν τους τύπους δραστηριοτήτων που μπορούν να ενισχυθούν από αυτόν τον μηχανισμό.

Το άρθρο 3 προβλέπει «Μέτρα για αντίδραση σε καταστάσεις κρίσης ή αναδυόμενης κρίσης» για την αντιμετώπιση σοβαρών πολιτικών κρίσεων και ένοπλων συγκρούσεων, μεγάλων φυσικών καταστροφών και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ενός περίπλοκου συνδυασμού των δύο καταστάσεων, όπως αυτές που αντιμετωπίστηκαν στο Πακιστάν και την Αϊτή το 2010. Τα μέτρα αυτά μπορεί να έχουν το χαρακτήρα «μέτρων έκτακτης βοήθειας[2]», ή «προγραμμάτων προσωρινής αντίδρασης[3]» που περιορίζονται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες οι βασικοί μηχανισμοί εξωτερικής βοήθειας[4] δεν μπορούν να κινητοποιηθούν επαρκώς έγκαιρα και με τον κατάλληλο τρόπο, ή όταν εμφανίζονται ευκαιρίες για την πρόληψη, τον μετριασμό ή την επίλυση κρίσεων. Συνήθως τα μέτρα του ΜΣ είναι συμπληρωματικά προς τις δράσεις της ΚΠΑΑ[5] και άλλες δράσεις στο πλαίσιο μιας ολιστικής αντιμετώπισης από την ΕΕ. Ακόμη, ο μηχανισμός συμβάλλει καθοριστικά στη «σύνδεση της αρωγής, της αποκατάστασης και της ανάπτυξης»[6].

Το άρθρο 4 προβλέπει μια συνιστώσα του μηχανισμού που επιδέχεται προγραμματισμό και αφορά πιο μακροπρόθεσμες δράσεις του ΜΣ σε τρεις τομείς:

Άρθρο 4 παράγραφος 1: απειλές της ασφάλειας σε διαπεριφερειακό επίπεδο,

Άρθρο 4 παράγραφος 2: μετριασμός του κινδύνου που συνδέεται με χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές ύλες και ουσίες, και

Άρθρο 4 παράγραφος 3: οικοδόμηση ικανοτήτων πριν και μετά την κρίση[7].

2007-2009

Στα τέλη του 2009, ο ΜΣ ήταν ένας καθιερωμένος μηχανισμός για την αντιμετώπιση ένοπλων συγκρούσεων και κρίσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, την ανάληψη δράσεων για την αντιμετώπιση των απειλών κατά της ασφάλειας σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και την οικοδόμηση ικανοτήτων για την αντιμετώπιση κρίσεων και την πρόληψη συγκρούσεων μέσω έγκαιρων, αποτελεσματικών και συμπληρωματικών παρεμβάσεων.

Ένας σημαντικός αριθμός μέτρων του ΜΣ, σύμφωνα με το άρθρο 3 του κανονισμού του ΜΣ, σχεδιάστηκε συμπληρωματικά προς την ανθρωπιστική βοήθεια, με στόχο να υπάρξει καλύτερη σύνδεση ανάμεσα στην αρωγή, την αποκατάσταση και την ανάπτυξη, ή να διευκολυνθεί η επίτευξη των πολιτικών στόχων και των αποστολών της ΚΠΑΑ. Συγκεντρώθηκε ποσό 350 εκατ. ευρώ για 100 επιμέρους δράσεις σε 48 χώρες σε όλο τον κόσμο. Υπήρξε μεγάλη γεωγραφική κάλυψη: το 25% περίπου της βοήθειας διατέθηκε στην Αφρική· το 20% στην Ασία· το 18% στη Μέση Ανατολή· το 15% στα Δυτικά Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη· το 11% στη Λατινική Αμερική και το 11% στην Κεντρική Ασία και το Νότιο Καύκασο.

Αναφορικά με το άρθρο 4, η Επιτροπή ενέκρινε το νέο πολυετές ενδεικτικό πρόγραμμα 2009-2011 για ανώτατο ποσό 225 εκατ. ευρώ στους τρεις τομείς προτεραιότητας: (i) στήριξη των διεθνών προσπαθειών για την αντιμετώπιση της εξάπλωσης των όπλων μαζικής καταστροφής μέσω του ελέγχου των χημικών, βιολογικών, ραδιολογικών και πυρηνικών υλών και ουσιών, του ελέγχου των προϊόντων διπλής χρήσης και της μεταστροφής της χρησιμοποίησης των γνώσεων των επιστημόνων προς ειρηνικές δραστηριότητες αντί της κατασκευής όπλων· (ii) καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος· και (iii) μέτρα που αποσκοπούν στην ενίσχυση της διεθνούς και περιφερειακής ικανότητας να αναλύει, να προλαμβάνει και να αντιμετωπίζει απειλές κατά της σταθερότητας και της ανθρώπινης ανάπτυξης.

Επισκόπηση 2010

Ο συνολικός διαθέσιμος προϋπολογισμός για τον ΜΣ το 2010 ήταν 213.559.000 ευρώ , κατά 15% υψηλότερος σε σχέση με το 2009. Από αυτό το ποσό, τα 21εκατ. ευρώ διατέθηκαν για την αντιμετώπιση διαπεριφερειακών απειλών (άρθρο 4 παράγραφος 1 του ΜΣ), 41 εκατ. ευρώ για τον μετριασμό του κινδύνου από χημικές, βιολογικές, ραδιολογικές και πυρηνικές ύλες και ουσίες (άρθρο 4 παράγραφος 2 του ΜΣ) και 20 εκατ. ευρώ για την οικοδόμηση ικανοτήτων πριν και μετά από κρίσεις (άρθρο 4 παράγραφος 3 του ΜΣ). Το υπόλοιπο ποσό των 131.559.000 ευρώ διατέθηκε για την αντιμετώπιση κρίσεων ή αναδυόμενων κρίσεων (άρθρο 3 του ΜΣ). Πραγματοποιήθηκαν αναλήψεις υποχρεώσεων για το σύνολο αυτών των κεφαλαίων.

Το Συμβούλιο ενημερωνόταν με τακτικές ανακοινώσεις προς την επιτροπή πολιτικής και ασφάλειας σχετικά με τον προγραμματισμό της βοήθειας της ΕΕ και με εκθέσεις για την εφαρμογή των μέτρων. Συστάθηκε ομάδα εργασίας για τις ένοπλες συγκρούσεις, την ασφάλεια και ανάπτυξη υπό την επιτροπή εξωτερικών υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στο πλαίσιο δημοκρατικού ελέγχου του ΜΣ, η οποία συνήλθε τέσσερις φορές. Τον Σεπτέμβριο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διοργάνωσε σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκθεση φωτογραφίας για τον μηχανισμό σταθερότητας που απεικονίζει τις προσπάθειες για την πρόληψη των συγκρούσεων σε 11 χώρες.

Στα πλαίσια του μελλοντικού προγραμματισμού, πραγματοποιήθηκε στις 2 και 3 Δεκεμβρίου 2010 σεμινάριο υψηλού επιπέδου σχετικά με τη χρησιμοποίηση του μηχανισμού σταθερότητας για την αντιμετώπιση μακροπρόθεσμων απειλών κατά της ασφάλειας, με στόχο να ξεκινήσει ο διάλογος για το έγγραφο στρατηγικής του ΜΣ την περίοδο 2012-2013. Στο σεμινάριο έλαβε μέρος ένα μεγάλο φάσμα ενδιαφερόμενων φορέων από την κοινωνία των πολιτών, τα κράτη μέλη και τα όργανα της ΕΕ.

αντιμετώπιση κρίσεων ή αναδυόμενων κρίσεων (άρθρο 3 του μσ)

Πώς ανταποκρίθηκε ο ΜΣ στην κρίση του 2010;

Ενδεικτικά για τις δραστηριότητες το 2010, ακολουθεί συνοπτική περιγραφή ορισμένων προγραμμάτων που αποδεικνύουν το εύρος του πεδίου εφαρμογής και τη μεγάλη ποικιλία θεμάτων τα οποία καλείται να αντιμετωπίσει ο ΜΣ. Αναλυτικά στοιχεία για όλα τα προγράμματα του ΜΣ που υλοποιούνταν το 2010 παρατίθενται στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής στο παράρτημα. Όλα τα προγράμματα του 2010 αποτελούν μέτρα έκτακτης βοήθειας. Δεν εφαρμόστηκαν μέτρα προσωρινής αντίδρασης. Η γεωγραφική εφαρμογή το 2010 είναι παγκόσμια και καλύπτει όλες τις ηπείρους εκτός από την Αυστραλία και την Ανταρκτική: 19,3 εκατ. ευρώ στην Αφρική, 17,8 εκατ. ευρώ στη Μέση Ανατολή∙·550.000 ευρώ στην Ανατολική Ευρώπη και τα Δυτικά Βαλκάνια· 39 εκατ. ευρώ στη Νοτιοδυτική Ασία 8,7 εκατ. ευρώ στη Νοτιοανατολική Ασία 17,1 εκατ. ευρώ στην Κεντρική Ασία και το Νότιο Καύκασο και, τέλος, 29 εκατ. ευρώ στη Λατινική Αμερική[8].

Αϊτή: Για να αντιμετωπίσει τις καταστροφικές συνέπειες του σεισμού της 12ης Ιανουαρίου 2010, η ΕΕ ήταν σε θέση να αντιδράσει με ταχύτητα, χάρη στην παρέμβαση του μηχανισμού σταθερότητας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα κράτη μέλη της ΕΕ συνέβαλαν καθοριστικά στην επείγουσα «εκτίμηση των αναγκών μετά την καταστροφή» (PDNA), η οποία χρηματοδοτήθηκε από τον ΜΣ και πραγματοποιήθηκε από κοινού από τον ΟΗΕ και την Παγκόσμια Τράπεζα κατά την προετοιμασία της διάσκεψης των χορηγών στη Νέα Υόρκη εκεί, για πρώτη φορά η Ύπατη Εκπρόσωπος/Αντιπρόεδρος (ΥΕ/ΑΠ) Ashton ήταν εντεταλμένη να παρουσιάσει τη συνολική συνεισφορά της ΕΕ για την ανόρθωση από την καταστροφή, ύψους 1,2 δις. ευρώ . Σε αυτό το πλαίσιο, ο ΜΣ διέθεσε ποσό 5 εκατ. ευρώ στο πρόγραμμα «αμειβόμενης εργασίας» του UNDP για χρηματοδότηση των αρχικών εργασιών απομάκρυνσης ερειπίων και συνέβαλε στην ταχεία επανέναρξη της μικρο-οικονομικής δραστηριότητας γύρω από πολλούς πρόχειρους καταυλισμούς αστέγων. Αργότερα εντός του έτους, ο ΜΣ έθεσε επίσης σε εφαρμογή πρόγραμμα 14,5 εκατ. ευρώ για τη βελτίωση της ετοιμότητας των υπηρεσιών πολιτικής προστασίας της Αϊτής να αντιμετωπίζουν καταστροφές. Το πρόγραμμα αυτό υλοποιείται στο πλαίσιο εταιρικής σχέσης με τις υπηρεσίες πολιτικής προστασίας πέντε κρατών μελών της ΕΕ και σε στενή επιτόπου συνεργασία με την ΓΔ ECHO.

Στο πολιτικό επίπεδο, ο ΜΣ χρηματοδοτεί επίσης υπηρεσίες παροχής στρατηγικών συμβουλών υψηλού επιπέδου στην κυβέρνηση της Αϊτής, μέσω αποστολών «ομότιμων» από πρώην διεθνείς ηγετικές προσωπικότητες, σε θέματα που συνδέονται με την επιτυχή ανασυγκρότηση της χώρας. Χορηγήθηκε επιπλέον ποσό 5 εκατ. ευρώ για τη στήριξη των κρίσιμων προεδρικών εκλογών του 2010, συμπληρωματικά προς το έργο της αποστολής εκλογικών εμπειρογνωμόνων της ΕΕ, η οποία χρηματοδοτείται από τον μηχανισμό του ευρωπαϊκού μέσου για τη δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου (EIDHR). Η συνολική συνεισφορά του ΜΣ στο πλαίσιο αυτών των προγραμμάτων υπερέβη τα 25 εκατ. ευρώ το 2010.

Πακιστάν: Η περίπτωση του Πακιστάν καταδεικνύει την πολλαπλή χρησιμότητα του ΜΣ. Ελήφθησαν δύο μέτρα για την επείγουσα αντιμετώπιση πρώτα της πολιτικής κρίσης στην περιοχή των βορειοδυτικών συνόρων της χώρας με το Αφγανιστάν, με τη χρηματοδότηση της εκτίμησης των αναγκών μετά τη σύγκρουση (PCNA), και στη συνέχεια με τη χορήγηση ποσού 15 εκατ. ευρώ για την αποκατάσταση μετά την σύγκρουση, και δεύτερον, τρεις μήνες αργότερα, τέθηκε σε εφαρμογή πρόγραμμα έγκαιρης αποκατάστασης κόστους 18 εκατ. ευρώ που συμπληρώνει την ανθρωπιστική βοήθεια της ΕΕ μετά τις πρωτοφανείς καταστροφές από τις πλημμύρες.

Σουδάν : Στα πλαίσια της προετοιμασίας του δημοψηφίσματος του 2011 για την αυτοδιάθεση του Νότιου Σουδάν, ο ΜΣ παρείχε στήριξη για την οργάνωση της διαδικασίας του δημοψηφίσματος, τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων μεταξύ του Βορρά και του Νότου για τις ρυθμίσεις μετά το δημοψήφισμα καθώς και τα «μερίσματα της ειρήνης», μέσω της παροχής βασικών υπηρεσιών στον πληθυσμό του Νότιου Σουδάν. Η στήριξη αυτή καλύπτει ένα κενό μέχρι να αρχίσει η χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης αργότερα εντός του 2011.

Κιργιζιστάν: Μετά τη λαϊκή εξέγερση που ανέτρεψε τον Πρόεδρο Κουρμαμπέκ Μπακίεβ και τις βίαιες συγκρούσεις μεταξύ εθνοτήτων τον Ιούνιο του 2010 στο νότιο τμήμα της χώρας, με 400 νεκρούς και 375.000 εκτοπισμένους, η έγκαιρη και μεγάλης κλίμακας παρέμβαση του ΜΣ είχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Το πρόγραμμα συνέβαλε: στην σύνταξη, διαβούλευση και διάδοση ενός νέου συντάγματος· στη χρηματοδότηση και οργάνωση του δημοψηφίσματος στις 27 Ιουνίου για την έγκριση αυτού του συντάγματος και των βουλευτικών εκλογών της 10ης Οκτωβρίου· στην ανοικοδόμηση μέχρι το Δεκέμβριο 400 κατοικιών που είχαν υποστεί φθορές ή καταστραφεί στις συγκρούσεις του Ιουνίου. Επιπλέον, συστάθηκε ανεξάρτητη διεθνής επιτροπή έρευνας στην Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα (OHCHR) στο Osh, η οποία έλαβε κατά τους πρώτους 8 μήνες περισσότερες από 1.500 κλήσεις και παρείχε δωρεάν περισσότερες από 7.000 νομικές συμβουλές από τον Ιούνιο του 2010 που ξέσπασαν οι διεθνοτικές συγκρούσεις.

Φιλιππίνες: Η κυβέρνηση των Φιλιππίνων και το Ισλαμικό Απελευθερωτικό Μέτωπο Moro[9] υπέβαλαν αίτηση στην ΕΕ να συμβάλει στην ειρηνευτική διαδικασία τους, ως ενεργό μέλος μιας διεθνούς ομάδας παρακολούθησης για την εποπτεία της συμμόρφωσης και από τα δύο μέρη με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν σε δραστηριότητες ανθρωπιστικής βοήθειας, αποκατάστασης και ανάπτυξης στο νότιο τμήμα της χώρας. Μετά την έγκριση της αίτησης από το Συμβούλιο, μια πολιτικά σημαντική παρέμβαση του ΜΣ στηρίζει με ποσό 3 εκατ. ευρώ την ομάδα της ΕΕ και, παράλληλα, παρέχει τα μέσα σε ΜΚΟ να παρακολουθούν τις προστατευτικές δραστηριότητες και στηρίζει τη διαδικασία πολιτικού διαλόγου μέσω της διεθνούς ομάδας επαφής με έδρα τη Μαλαισία.

Γεωργία: Οι δράσεις του ΜΣ από το 2008 έως το 2010 στη Γεωργία είχαν καθοριστική σημασία για την παρουσία της ΕΕ στις περιοχές που επλήγησαν από τη σύγκρουση, ιδίως στην Αμπχαζία, καθώς και για τη συμμετοχή και άλλων φορέων, όπως οι τοπικές και διεθνείς ΜΚΟ, διεθνείς οργανισμοί και άλλοι χορηγοί. Οι δράσεις είναι σύμφωνες με τη στρατηγική της ΕΕ στην περιοχή του Νοτίου Καυκάσου και συμπληρώνουν την ανθρωπιστική βοήθεια της ΕΕ και τη συνδρομή που παρέχεται στο πλαίσιο των ετήσιων σχεδίων δράσης της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας (ΕΠΓ) μετά τον Αύγουστο 2008. Οι παρεμβάσεις ανταποκρίθηκαν με ευελιξία και συμπληρωματικότητα στις ποικίλες ανάγκες του τοπικού πληθυσμού, αντιμετωπίζοντας ζητήματα όπως η ταχεία αποκατάσταση, η κοινωνικοοικονομική επανένταξη των εκτοπισμένων, ο πολιτικός διάλογος και τα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης. Ιδιαίτερη επιτυχία είχε ο μηχανισμός ταχείας αντίδρασης για τη δημιουργία εμπιστοσύνης, ο οποίος δημιουργήθηκε το 2010 και χρηματοδότησε 68 έργα μικρής κλίμακας σε κοινότητες τόσο της Γεωργίας όσο και της Αμπχαζίας. Συνεργάζεται στενά με την αποστολή ΚΠΑΑ της ΕΕ, ο ρόλος της οποίας είναι να αναλύει και να παρακολουθεί τη διαδικασία σταθεροποίησης ενδυναμώνοντας παράλληλα τον ρόλο που διαδραματίζει η ΕΕ στην μείωση των εντάσεων στην περιοχή.

Κρίση πειρατείας στη Σομαλία: Στο πλαίσιο μιας συνολικής προσέγγισης της ΕΕ για την αντιμετώπιση της πειρατείας στα ανοικτά των ακτών της Σομαλίας, ο ΜΣ, σε συνεργασία με το UNODC (Γραφείο των Ηνωμένων Εθνών για την καταπολέμηση των ναρκωτικών και του εγκλήματος), εκπόνησε πρόγραμμα για τη στήριξη δικαστικών διαδικασιών κατά της πειρατείας. Από τον Μάιο του 2009 έχουν τεθεί σε εφαρμογή συμφωνίες με την Κένυα και από τις αρχές του 2010 με τις Σεϋχέλλες, οι οποίες έχουν συμπληρωματικό χαρακτήρα προς τη ναυτική επιχείρηση Atalanta της ναυτικής δύναμης της ΕΕ (EU-NAVFOR) στο πλαίσιο της ΚΠΑΑ, η επιτυχία της οποίας βασίζεται σε δίκες υπόπτων πειρατείας σε χώρες της περιοχής. Εκτός του ότι αποδεικνύει τη διασύνδεση των δραστηριοτήτων μεταξύ ΚΠΑΑ και ΜΣ, αποτελεί και πρότυπο ταχείας εφαρμογής του ΜΣ: σε μία μόλις εβδομάδα από την ολοκλήρωση μιας αποστολής στον Μαυρίκιο, τον Σεπτέμβριο του 2010, εκπονήθηκε πρόγραμμα και εκδόθηκε επίσημη απόφαση[10] για τη χορήγηση ποσού 1,08 εκατ. ευρώ για την στήριξη δικαστικών διαδικασιών σε αυτήν τη χώρα, την κατάλληλη στιγμή ενόψει συνάντησης μεταξύ της ΥΕ/ΑΠ Ashton και του πρωθυπουργού του Μαυρικίου. Έτσι, η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ είχε τη δυνατότητα να επιβεβαιώσει την ανάληψη υποχρέωσης κεφαλαίων της ΕΕ για τη στήριξη των πολιτών του Μαυρικίου, συμβάλλοντας στην ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη συμφωνίας έκδοσης υπόπτων πειρατείας μεταξύ ΕΕ- Μαυρικίου.

Ποιοι φορείς συμμετέχουν στις δράσεις του ΜΣ για την αντιμετώπιση κρίσεων;

Η προετοιμασία των μέτρων του ΜΣ για την αντιμετώπιση κρίσεων γίνεται σε στενή συνεργασία με διάφορους εταίρους: φορείς της κοινωνίας των πολιτών και της δημόσιας διοίκησης· κράτη μέλη· θεσμικά όργανα της ΕΕ· τρίτες χώρες και τη διεθνή κοινότητα. Καθοριστικός είναι ο ρόλος των Αντιπροσωπειών της ΕΕ οι οποίες εξασφαλίζουν την έγκαιρη ειδοποίηση και συμβάλλουν στον σχεδιασμό έργων. Το 2010, τα καθήκοντα εφαρμογής των περισσότερων νέων μέτρων, στα οποία περιλαμβάνονται και οι 13 ειδικές αποφάσεις χρηματοδότησης[11] και οι έξι δράσεις στο πλαίσιο της «διευκόλυνσης για την παροχή πολιτικών συμβουλών και διαμεσολάβησης»[12], μεταβιβάστηκαν στις Αντιπροσωπείες της ΕΕ[13] για επιτόπου εφαρμογή. Το γεγονός αυτό επιτρέπει την έγκαιρη διαπραγμάτευση των συμβάσεων με τους φορείς υλοποίησης και τη στενή και επί τόπου παρακολούθηση της υλοποίησης αυτών των ευαίσθητων έργων. Ως εκ τούτου, οι Αντιπροσωπείες της ΕΕ είναι υπεύθυνες για το 78% των αναλήψεων υποχρεώσεων και το 85% των πληρωμών βάσει του ΜΣ το 2010.

Ορισμένες Αντιπροσωπείες με εξαιρετικά μεγάλο φόρτο εργασίας σε προγράμματα του ΜΣ υποβοηθούνται από ειδικό προσωπικό το οποίο χρηματοδοτείται από τη γραμμή του προϋπολογισμού για τη διοικητική υποστήριξη του ΜΣ. Το προσωπικό του ΜΣ στις Αντιπροσωπείες της ΕΕ αυξήθηκε σε 22 μέλη. Από αυτά, οκτώ υπάλληλοι αρμόδιοι για τον περιφερειακό σχεδιασμό αντιμετώπισης κρίσεων βοηθούν την κεντρική υπηρεσία για τον εντοπισμό αποτελεσματικών παρεμβάσεων και 14 υπεύθυνοι έργου του ΜΣ εργάζονται στο εσωτερικό των Αντιπροσωπειών και χειρίζονται σημαντικά και σύνθετα χαρτοφυλάκια του ΜΣ.

Το κατωτέρω διάγραμμα παρουσιάζει ένα ευρύ φάσμα φορέων εφαρμογής του ΜΣ:

[pic]

Η εξέταση της περιόδου 2007-2010 συνολικά παρέχει μια ακριβέστερη εικόνα σε σχέση με την εξέταση κάθε έτους χωριστά. Μεταξύ των διάφορων φορέων εφαρμογής, οι μη κρατικοί φορείς εκτελούσαν το 32% του προϋπολογισμού του ΜΣ και οι φορείς των Ηνωμένων Εθνών το 37%. Ο σημαντικός ρόλος του ΟΗΕ δικαιολογείται από τη μεταβλητότητα των συνθηκών στις περιοχές που δραστηριοποιείται ο ΜΣ, εφόσον οι οργανισμοί των Ηνωμένων Εθνών είναι συχνά από τους ελάχιστους φορείς με ισχυρή παρουσία στο εσωτερικό χωρών και είναι σε θέση να αντιδρούν άμεσα, κάνοντας χρήση των εδραιωμένων τοπικών δικτύων τους. Η σταθερή ανάπτυξη εντός του τομέα των ΜΚΟ εταίρων με ικανότητες πρόληψης συγκρούσεων και οικοδόμησης της ειρήνης, οι οποίοι αναπτύσσουν τις διοικητικές τους ικανότητες διαχείρισης των κεφαλαίων της ΕΕ, είχε σαν αποτέλεσμα να καλούνται ολοένα και συχνότερα οι ΜΚΟ να υλοποιούν δράσεις του ΜΣ. Το 2010, ο τομέας των ΜΚΟ εκτελούσε σχεδόν το ήμισυ[14] του προϋπολογισμού που διατίθεται για την ετοιμότητα αντιμετώπισης κρίσεων.[15]

Απειλές κατά της δημόσιας τάξης ( άρθρο 4 παράγραφος 1 του μσ)

Τα προγράμματα που σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο διαπεριφερειακών απειλών εστιάζονται στην οικοδόμηση ικανοτήτων, σε στενή συνεργασία με τις δικαιούχες χώρες. Συνήθως, οι ικανότητες στον τομέα της ασφάλειας ενισχύονται σε εθνικό, περιφερειακό και, εν τέλει, σε διαπεριφερειακό επίπεδο. Βάσει μιας ειδικής προσέγγισης, εντοπίζονται οι χώρες-κλειδιά σε μια περιοχή και ενισχύονται οι ικανότητες των τοπικών αστυνομικών και διωκτικών αρχών με τη δημιουργία ή την ενίσχυση ειδικών διυπηρεσιακών μονάδων. Στη συνέχεια, θεσπίζονται λειτουργίες περιφερειακού συντονισμού, με τη χρήση των υφιστάμενων μηχανισμών, όταν αυτό είναι εφικτό, για την ενίσχυση της περιφερειακής και διαπεριφερειακής συνεργασίας. Μέσω περιφερειακών πληροφοριακών συστημάτων προωθείται η ανταλλαγή πληροφοριών σε διάφορους τομείς: καταπολέμηση της παράνομης διακίνησης κοκαΐνης και ηρωίνης και του οργανωμένου εγκλήματος κατά μήκος των διαδρομών διακίνησης· της παράνομης διακίνησης όπλων και εκρηκτικών υλών· ενίσχυση της ασφάλειας και προστασίας της ναυτιλίας κατά μήκος των κρίσιμων οδών θαλάσσιων μεταφορών· τέλος, δημιουργία ικανοτήτων σε περιοχές που πλήττονται από την τρομοκρατία.

Το 2010 αναλήφθηκαν υποχρεώσεις ύψους 21,5 εκατ. ευρώ για ενέργειες στους πιο πάνω τομείς και διατέθηκαν συνολικά 7 εκατ. ευρώ για πληρωμές. Το 2010 περισσότεροι από 100 εμπειρογνώμονες προσλήφθηκαν μέσω του ΜΣΕ[16] από κρατικές ή ημικρατικές οργανώσεις στα κράτη μέλη της ΕΕ, ενώνοντας τις δυνάμεις τους ώστε να καταστούν διαθέσιμες οι ειδικές γνώσεις τους και η εμπειρογνωμοσύνη τους, και παρέχοντας τεχνικά μέσα στον εντοπισμό και τον λεπτομερή σχεδιασμό των δράσεων του ΜΣ, μεταξύ άλλων και στο ετήσιο πρόγραμμα δράσης του 2011, και προετοιμάζοντας την πλήρη υλοποίηση των δράσεων που αποφασίστηκαν στα πλαίσια προηγούμενων ετήσιων προγραμμάτων δράσης.

Μετριασμός των κινδύνων από χημικεσ, βιολογικές, ραδιολογικεσ και πυρηνικές ύλες (CBRN - άρθρο 4 παράγραφος 2 του μσ )

Παραδοσιακά, οι δραστηριότητες στους περισσότερους τομείς εστιάζονταν στην πρώην Σοβιετική Ένωση. Το 2010, καταβλήθηκαν προσπάθειες για να επεκταθεί η γεωγραφική κάλυψη του προγράμματος. Η εφαρμογή του επεκτάθηκε στη λεκάνη της Μεσογείου, τη Μέση Ανατολή, τη Νοτιοανατολική Ασία, την Κεντρική Ασία, το Νότιο Καύκασο και την Αφρική. Ο συνολικός αριθμός των χωρών που εντάχθηκαν πρόσφατα, εκτός από την πρώην Σοβιετική Ένωση, ανέρχεται περίπου σε 40.

Το πρόγραμμα CBRN αποσκοπεί στη βελτίωση του πνεύματος ασφάλειας μέσω της διάδοσης βέλτιστων πρακτικών και της βελτίωσης του επιπέδου ευαισθητοποίησης σε θέματα ασφάλειας και προστασίας. Πριν το 2010, υπήρχε χωριστή κάλυψη[17] των διαφόρων τομέων. Από το 2010 και μετά, τα «κέντρα αριστείας» που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο του μηχανισμού σταθερότητας παρέχουν έναν ενιαίο και ολοκληρωμένο πλαίσιο για τις δράσεις σε όλους αυτούς τους τομείς.

Οικοδόμηση ικανοτήτων πριν και μετά την κρίση (άρθρο 4 παράγραφος 3 του μσ)

Το 2010, το ετήσιο πρόγραμμα δράσης του ΜΣ για τις δραστηριότητες «εταιρικής σχέσης για την εδραίωση της ειρήνης»[18] συνέχισε και ανέπτυξε περαιτέρω ενότητες δραστηριοτήτων που χρηματοδοτήθηκαν τα προηγούμενα έτη. Το πρόγραμμα, που τέθηκε σε εφαρμογή τον Απρίλιο του 2010, εστιάστηκε στις ακόλουθες δραστηριότητες:

i) ανάπτυξη των γενικών ικανοτήτων μη κρατικών φορέων να αντιδρούν σε καταστάσεις κρίσης και διευκόλυνση του διαλόγου μεταξύ της κοινωνίας των πολιτών και των οργάνων της ΕΕ σε θέματα εδραίωσης της ειρήνης,

ii) συνεργασία με διεθνείς οργανισμούς, ιδίως των Ηνωμένων Εθνών, σε ένα σύνολο θεματικών τομέων (που περιλαμβάνουν τους φυσικούς πόρους και τις συγκρούσεις, τη μείωση του κινδύνου από φυσικές καταστροφές, τον αφοπλισμό, την αποστράτευση και επανένταξη), και

iii) τη συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς των κρατών μελών της ΕΕ για την εκπαίδευση αστυνομικών και πολιτών εμπειρογνωμόνων για να συμμετέχουν σε αποστολές σταθεροποίησης.

Κατά τη διάρκεια του έτους, συνεχίστηκε η υλοποίηση ενεργειών που χρηματοδοτούνταν βάσει προηγούμενων ετήσιων προγραμμάτων δράσης σε θεματικούς τομείς, όπως η εκτίμηση αναγκών μετά από συγκρούσεις και καταστροφές, η βελτίωση των δεδομένων για την βοήθεια μετά από συγκρούσεις, η διαμεσολάβηση και ο διάλογος και η μεταρρύθμιση του τομέα της ασφάλειας, σε συνεργασία με τους οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών και την Παγκόσμια Τράπεζα. Έχουν τεθεί σε εφαρμογή ειδικά μέτρα από κοινού με την Αφρικανική Ένωση και τον Αραβικό Σύνδεσμο για τη βελτίωση της ικανότητας έγκαιρης ειδοποίησης.

Η «εταιρική σχέση για την οικοδόμηση της ειρήνης» εστιάστηκε στην προώθηση του διαλόγου με τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών σε θέματα οικοδόμησης της ειρήνης. Πραγματοποιήθηκε, τον Μάρτιο, συμβουλευτική συνεδρίαση της ΕΕ και της Σομαλίας. Επιπλέον, δημιουργήθηκε δίκτυο διαλόγου της κοινωνίας των πολιτών[19] για να διευκολύνει το διάλογο με μη κυβερνητικούς φορείς, με στόχο τη συμβολή στη διαδικασία χάραξης πολιτικής της ΕΕ. Το 2010 πραγματοποιήθηκαν δύο συνεδριάσεις σε πολιτικό επίπεδο με θέμα «Οικοδόμηση της ειρήνης και ασταθείς καταστάσεις» και «Η συμμετοχή των γυναικών σε ειρηνευτικές διαδικασίες», με αφορμή τη δέκατη επέτειο του ψηφίσματος 1325[20] του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων για τις γυναίκες, την ειρήνη και την ασφάλεια. Το μέγεθος της συμβολής του έργου που υλοποιήθηκε το 2010 στην αναβάθμιση του πολιτικού διαλόγου σε επίπεδο διεθνούς κοινότητας αποτυπώνεται στη σημαντική πρόοδο που υπήρξε στο πλαίσιο της κοινής πρωτοβουλίας ΕΕ/ΟΗΕ για την σύνδεση μεταξύ των φυσικών πόρων και των ένοπλων συγκρούσεων. Αναπτύχθηκαν μέσα γνώσης σε θέματα όπως η γη, οι εξορυκτικές βιομηχανίες και η ανεπάρκεια περιβαλλοντικών πόρων και οι συγκρούσεις. Οργανώθηκαν κοινά μαθήματα κατάρτισης στις Βρυξέλλες και στο κολλέγιο του ΟΗΕ στο Τορίνο με τη συμμετοχή αντιπροσώπων της ΕΕ, του ΟΗΕ και οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών.

Διαπιστώθηκε επίσης σημαντική πρόοδος στην εφαρμογή της κοινής διακήρυξης των ΕΕ-ΟΗΕ-ΠΤ σχετικά με τις εκτιμήσεις των αναγκών μετά από κρίσεις και φυσικές καταστροφές[21] του Σεπτεμβρίου του 2008. Στο πλαίσιο δύο χωριστών δράσεων, αναπτύχθηκαν και τέθηκαν σε εφαρμογή κοινές μεθοδολογίες, εργαλεία εφαρμογής και ενέργειες κατάρτισης. Το 2010, οργανώθηκαν κοινές εκδηλώσεις κατάρτισης/ πληροφόρησης για ένα φάσμα ομάδων στόχου, που κάλυπταν θέματα από γενικές ενημερωτικές συνεδριάσεις για τις PDNAs/PCNAs μέχρι σεμινάρια εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου για υπαλλήλους και φορείς των ΕΕ/ΟΗΕ/ΠΤ. Πραγματοποιήθηκαν επίσης συνεδριάσεις εργασίας εμπειρογνωμόνων για την τελειοποίηση των μεθοδολογιών και την ανάπτυξη κοινών εγχειριδίων/εργαλείων που θα χρησιμοποιούνται από θεματικούς εμπειρογνώμονες που συμμετέχουν σε αποστολές PDNA/PCNA .

Στο πλαίσιο των προσπαθειών της ΕΕ για τη βελτίωση των ικανοτήτων των πολιτών στη διαχείριση κρίσεων, προκηρύχθηκαν δύο προσκλήσεις υποβολής προτάσεων[22] για την παροχή ειδικών προγραμμάτων κατάρτισης, με στόχο τη βελτίωση των ικανοτήτων και δεξιοτήτων του προσωπικού που εργάζεται σε αποστολές διαχείρισης πολιτικών κρίσεων και αστυνομικών που ενδέχεται να συμμετάσχουν σε ενέργειες αντιμετώπισης κρίσεων. Οι δράσεις αυτές θα υλοποιηθούν από το 2011.

Συμπέρασμα

Τα μέτρα του ΜΣ που υλοποιήθηκαν το 2010, συμπληρωματικά προς τους μηχανισμούς περιφερειακής και θεματικής ανάπτυξης της ΕΕ, την ανθρωπιστική βοήθεια και τις αποστολές της ΚΠΑΑ, βοήθησαν την ΕΕ να διατηρήσει την ειρήνη, να αποτρέψει συγκρούσεις και να ενισχύσει τη διεθνή ασφάλεια, σύμφωνα με το άρθρο 21 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά το τέταρτο έτος εφαρμογής του, και με προϋπολογισμό που αυξήθηκε κατά 59% από 139.123.000 ευρώ το 2007 σε 213.559.000 ευρώ το 2010, το συνολικό πρόγραμμα του ΜΣ έχει φθάσει πλέον σε ασφαλές στάδιο ωρίμανσης, ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει τις επερχόμενες προκλήσεις, όπως αυτές που εκδηλώθηκαν στη Βόρεια Αφρική και στα αραβικά κράτη της Μέσης Ανατολής στις αρχές του 2011. Στα τέλη του 2010, άρχισε εξωτερική αξιολόγηση του μηχανισμού σταθερότητας «για την επιβεβαίωση των μέχρι σήμερα αποτελεσμάτων των στοιχείων του ΜΣ που αφορούν την αντίδραση στις κρίσεις και την ετοιμότητα και για τη βελτίωση των μεθόδων του ΜΣ σε σχέση με τα μελλοντικά μέτρα και τις στρατηγικές αντιμετώπισης κρίσεων για το μελλοντικό προγραμματισμό της ετοιμότητας». Η αξιολόγηση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο ΜΣ είναι « ένα μοναδικό μέσο για την αρχιτεκτονική της ειρήνης, της ασφάλειας και της ανάπτυξης της ΕΕ. Τα άρθρα 3 και 4 παράγραφος 3 συμπληρώνουν ένα σημαντικό στρατηγικό, χρηματοδοτικό και διοικητικό κενό, και επιτρέπουν στην ΕΕ να στηρίξει ευρύ φάσμα πρωτοβουλιών ετοιμότητας και ανταπόκρισης σε σημαντικές περιπτώσεις κρίσεων. Ο σχεδιασμός και η διαχείριση του Μηχανισμού οδήγησε σε σημαντικό αριθμό επιτευγμάτων που πρέπει να αναγνωριστούν και τα οποία αποτελούν σπουδαία συμβολή στην ειρήνη και τη σταθερότητα στον κόσμο ». Η πλήρης έκθεση διαβιβάστηκε στην επιτροπή του ΜΣ τον Ιούλιο του 2011.

Με τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, ΕΥΕΔ, στα τέλη του 2010, και της Υπηρεσίας Μέσων Εξωτερικής Πολιτικής της Επιτροπής, FPI, οι σχέσεις στενής συνεργασίας στο εσωτερικό της Επιτροπής, ειδικότερα με τις υπηρεσίες εκείνες που διαχειρίζονται ανθρωπιστική βοήθεια, αναπτυξιακή συνεργασία και μέσα εξωτερικής πολιτικής, με την ΕΥΕΔ, τις Αντιπροσωπείας της ΕΕ και την ευρύτερη κοινότητα της ΕΕ θα εξακολουθήσουν να αποτελούν τον ακρογωνιαίο λίθο της αποτελεσματικότητας της ΕΕ και του ΜΣ για την αντιμετώπιση κρίσεων στο μέλλον.

[1] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1717/2006 της 15ης Νοεμβρίου 2006 για τη θέσπιση μηχανισμού σταθερότητας. ΕΕ L 327/1 της 24.11.2006.

[2] Μέγιστη διάρκεια 18 μηνών με επείγουσες διαδικασίες για την έγκριση και εφαρμογή προγραμμάτων κόστους χαμηλότερου των 20 εκατ. ευρώ , για αποφάσεις, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, όπως τροποποιήθηκε, ο οποίος αναφέρεται ως δημοσιονομικός κανονισμός, και στον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση των κανόνων εφαρμογής του δημοσιονομικού κανονισμού, που αναφέρεται ως κανόνες εφαρμογής.

[3] Προγράμματα βασιζόμενα σε μέτρα έκτακτης βοήθειας, που αποσκοπούν στη δημιουργία των συνθηκών για την εφαρμογή των πολιτικών συνεργασίας της ΕΕ. Τα μέτρα αυτά δεν υπόκεινται στους ίδιους χρονικούς περιορισμούς όπως τα μέτρα έκτακτης βοήθειας, αλλά έχουν μεγαλύτερης διάρκειας διαδικασίες λήψης αποφάσεων, περιλαμβανομένης της διαδικασίας επιτροπών (επιτροπολογίας).

[4] Μηχανισμός προενταξιακής βοήθειας (ΜΠΒ)∙ Ευρωπαϊκός μηχανισμός γειτονίας και εταιρικής σχέσης (ENPI)∙ Μέσο αναπτυξιακής συνεργασίας (ΜΑΣ)∙ Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης (ΕΤΑ), Ευρωπαϊκό μέσο για τη Δημοκρατία και τα δικαιώματα του ανθρώπου (EIDHR), κλπ.

[5] Κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας.

[6] ΣΑΑΑ

[7] Γνωστή και ως «Εταιρική σχέση για την οικοδόμηση της ειρήνης» (PbP) του ΜΣ.

[8] Σε ποσοστά: 14,7% Αφρική∙ 13,5% Μέση Ανατολή∙ 0,4% Ευρώπη∙ 29,6% Νοτιοδυτική Ασία∙ 6,7% Νοτιοανατολική Ασία∙ 13% Κεντρική Ασία και Νότιος Καύκασος∙ 22,1% Λατινική Αμερική.

[9] MILF

[10] Η ταχεία έγκριση είναι δυνατή με απόφαση χρηματοδότησης του ΜΣ για τη δημιουργία μιας «διευκόλυνσης για την παροχή πολιτικών συμβουλών και διαμεσολάβησης» (PAMF) (με χορήγηση 20 εκατ. ευρώ το 2010), από την οποία μπορεί να συγκεντρώνεται ανώτατο ποσό 2 εκατ. ευρώ για κάθε δράση μετά από έγκριση του Γενικού Διευθυντή της πρώην Γενικής Διεύθυνσης Εξωτερικών Σχέσεων της Επιτροπής.

[11] Απόφαση της Επιτροπής για τη χρήση της χρηματοδότησης της ΕΕ.

[12] Η PAMF είναι καθαυτή απόφαση χρηματοδότησης που καθορίζει τους όρους με τους οποίους μπορούν να αποφασιστούν μικρότερης κλίμακας δράσεις ειδικού χαρακτήρα.

[13] Νομική και δημοσιονομική ευθύνη για τη χρήση των κεφαλαίων της ΕΕ, περιλαμβανομένης της μεταβίβασης της εξουσίας υπογραφής και τροποποίησης συμβάσεων από την έδρα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην οικεία Αντιπροσωπεία..

[14] 48%

[15] Άρθρο 4 παράγραφος 3 του κανονισμού ΜΣ.

[16] Μέσο στήριξης εμπειρογνωνμόνων, που βασίζεται σε ειδικούς εμπειρογνώμονες οργανισμών του δημόσιου ή του ευρύτερου δημόσιου τομέα σε ολόκληρη την ΕΕ. Από το 2008, εμπειρογνώμονες από 60 περίπου οργανισμούς 17 κρατών μελών διενήργησαν περισσότερες από 100 αποστολές.

[17] Π.χ.έλεγχος των εξαγωγών προϊόντων διπλής χρήσης, παράνομη εμπορία ανθρώπων, μεταστροφή επιστημόνων που συμμετείχαν στην κατασκευή όπλων, πνεύμα ασφάλειας και προστασίας.

[18] Το ετήσιο πρόγραμμα δράσης 2010 εγκρίθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 31 Μαρτίου 2010 ( http://www.eeas.europa.eu/ifs/docs/2010_annual_action_programme_en.pdf).

[19] Διαχείριση από το Ευρωπαϊκό Γραφείο Σύνδεσμο για την οικοδόμηση της ειρήνης (EPLO).

[20] UNSCR1325

[21] PCNA/PDNA

[22] Η σύμβαση για την κατάρτιση σε θέματα διαχείρισης πολιτικών κρίσεων υπογράφηκε τον Δεκέμβριο του 2010 με τον επικεφαλής οργανισμό μιας κοινοπραξίας φορέων κατάρτισης από 13 κράτη μέλη της ΕΕ.