Αριθ. C 182/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23. 7. 90 
συμπεριλαμβάνονται στην τιμή μεταφοράς από το 
αρχικό σημείο φόρτωσης στο τελικό σημείο παράδο­
σης, είναι χαμηλότεροι ή υψηλότεροι από τους ναύλους 
της προηγούμενης περιόδου. Το στοιχείο αυτό καθιστά 
εμφανές το γεγονός ότι η μεταφορά εμπορευμάτων είναι 
διαφορετική από τη μεταφορά επιβατών, 
— η ΟΚΕ είναι της γνώμης ότι ο στόχος της διαφάνειας 
κατά τον καθορισμό των αεροπορικών ναύλων 
φορτίου, στόχος αξιόλογος, θα πρέπει να επιτευχθεί 
με αναφορά στην τιμή βάσης, ανάλογη του ναύλου 
αναφοράς των οδικών μεταφορών. Η τιμή αυτή θα 
πρέπει να συνδυάζεται και με τακτικούς ελέγχους εκ 
μέρους των κρατών-μελών για τον καθορισμό του 
ύψους το)ν ναύλων από αερολιμένα σε αερολιμένα. 
4.6.3.3. Η ΟΚΕ προτείνει κατά συνέπεια τροποποίη­
ση της παραγράφου 4 κατά τρόπο ώστε να αποφευχθεί η 
καθιέρωση νέων περιορισμών και να διατηρηθεί η 
ευελιξία κατά τον καθορισμό των τιμών, ενώ θα διασφαλίζεται παράλληλα η διατήρηση των προδια­
γραφών ασφάλειας με τις κατάλληλες μεθόδους. 
4.6.4. Παράγραφος 4 
4.6.4.1. Με βάση τις τροποποιήσεις που προτείνο­
νται για την παράγραφο 3, η ΟΚΕ πιστεύει ότι η 
παράγραφος 4 είναι περιττή. Προτείνει λοιπόν τη 
διαγραφή της, στο βαθμό που οι διατάξεις της θα 
παρεμπόδιζαν την περαιτέρω εμπορική εξέλιξη των 
αερομεταφορέων. 
Βρυξέλλες, 30 Μαΐου 1990. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί του βιολογικού 
τρόπου παραγωγής γεωργικών προϊόντων και των σχετικών ενδείξεων πάνω στα γεωργικά 
προϊόντα και στα είδη διατροφής (') 
(90/C 182/04) 
Στις 16 Δεκεμβρίου 1989, και σύμφωνα με το άρθρο 188 της συνθήκης περί ιδρύσεως της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότη­
ση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση κανονισμού. 
Το τμήμα γεωργίας και αλιείας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών 
της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 15 Μαΐου 1990 με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. Kenneth Gardner. 
Κατά τη 277η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 30ής Μαΐου 1990), η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Εισαγωγή 
1.1. Στο λεξικό Larousse, ως βιολογική γεωργία 
ορίζεται εκείνη που δεν χρησιμοποιεί χημικά λιπάσμα­
τα και εντομοκτόνα. 
1.2. Ομάδες εναλλακτικών παραγωγών που «στρα­
τεύθηκαν» στην εναλλακτική γεωργία, χρησιμοποίη­
σαν τους όρους οργανική, βιολογική, περιβαλλοντική, 
κ.λπ. για να περιγράψουν τις αντίστοιχες μεθόδους 
παραγωγής· οι παραγωγοί αυτοί έχουν λεπτομερώς 
αναπτύξει κανόνες παραγωγής και πωλούν τα προϊόντα 
τους απευθείας ή τα διαθέτουν μέσα από τα καταστήμα­
τα «υγιεινής διατροφής». 
1.3. Κατά τα τελευταία χρόνια ωστόσο, τα εν λόγω 
προϊόντα σημείωσαν πολύ μεγαλύτερη εμπορική επιτυ­
χία μεταξύ καταναλωτών οι οποίοι κατά κανόνα δεν 
(') ΕΕ (χριθ. C 4 της 9. 1. 1990, σ. 4. γνωρίζουν λεπτομερώς τους κανόνες παραγωγής και 
έχουν την εντύπωση ότι τα βιολογικά τρόφιμα παράγο­
νται ακριβώς όπως ορίζει το λεξικό. 
1.4. Σε όρους μάρκετινγκ, οι παραπάνω όροι αποδεί­
χθηκαν εξαίρετοι αφού σημαίνουν ότι τα προϊόντα είναι 
θρεπτικότερα, φυσικότερα και υγιεινότερα από τα 
συνήθη, τα οποία και θεωρούνται κατά κάποιο τρόπο 
κατώτερα. 
1.5. Η διαφορά μεταξύ βιολογικών και συνήθων 
τροφίμων δεν είναι τόσο μεγάλη ώστε να μπορεί να 
ελέγχεται. Υπάρχουν ωστόσο πολλοί καταναλωτές που 
πιστεύουν ότι τα βιολογικά τρόφιμα είναι θρεπτικότε­
ρα. Είναι δε γι' αυτό διατεθειμένοι να καταβάλουν το 
αισθητά υψηλότερο κόστος που απαιτείται για την 
παραγωγή τους. 
1.6. Το υψηλότερο κόστος εξηγείται επειδή οι 
βιολογικές μέθοδοι παραγωγής μειώνουν αισθητά την 
απόδοση, αυξάνουν τις ορατές ατέλειες και οδηγούν σε 
23. 7. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 182/13 
μεγαλύτερες απώλειες, αφού οι επιβλαβείς οργανισμοί 
δεν μπορούν να καταπολεμηθούν το ίδιο αποτελεσματι­
κά. Οι βιολογικές καλλιέργειες θα ευνοήσουν ασφαλώς 
και αρκετούς στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής, 
αν και σε χαμηλό πάντοτε ως φαίνεται βαθμό. Η 
βιολογική παραγωγή έχει πάντα πιθανότητες να προ­
σελκύσει το ενδιαφέρον, προσφέρεται όμως για μια 
μειοψηφία μόνο των καλλιεργητών. 
1.7. Επειδή οι διαφορές ανάμεσα στη βιολογική και 
τη συνήθη παραγωγή δεν μπορούν σήμερα να εντοπι­
σθούν με ανεξάρτητες δοκιμές ώστε να εξηγηθεί και η 
επιβάρυνση των τιμών, θα πρέπει να βρεθεί ένα 
κατάλληλο σύστημα ελέγχου και επισήμανσης για την 
προστασία των καταναλωτών που πιστεύουν στην 
ιδιαίτερη αξία των βιολογικών τροφίμων και είναι ως εκ 
τούτου διατεθειμένοι να πληρώσουν το επιπλέον 
κόστος. 
1.8. Με την ενιαία αγορά του 1993, η διεξαγωγή 
τέτοιων ελέγχων θα πρέπει να οργανωθεί σε κοινοτική 
βάση. Η ΟΚΕ χαιρετίζει συνεπώς την πρόταση της 
Επιτροπής καταρχήν, προτείνοντας ωστόσο κάποιες 
αλλαγές στις λεπτομέρειες, όπως φαίνεται από τις 
παρακάτω παρατηρήσεις. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η πρόταση παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήμα­
τα που περιγράφονται λεπτομερώς αμέσως παρακάτω: 
α) Δεν καλύπτει το προϊόν ζωικής προελεύσεως αν και 
το ζωικό κεφάλαιο αποτελεί βασικό μέρος μέσα στον 
κύκλο της βιολογικής παραγωγής. 
β) Τα τελικά και κατεργασμένα προϊόντα καλύπτονται 
εν μέρει μόνο. Πολύ προτιμότερη θα ήταν μια 
πρόταση που να καλύπτει όλα τα τρόφιμα. 
γ) Ο κανονισμός είναι υπερβολικά ελαστικός σε ό,τι 
αφορά τα προϊόντα που μπορούν να φέρουν την 
ένδειξη «βιολογικό προϊόν»· θα έπρεπε να προβλέ­
πεται η παρέλευση 24 τουλάχιστον μηνών από την 
τελευταία χρησιμοποίηση χημικών λιπασμάτων και 
φυτοφαρμάκων στο έδαφος στο οποίο έχει καλλιερ­
γηθεί το προϊόν. 
δ) Η δυνατότητα ταυτόχρονης λειτουργίας ενός ενερ­
γού και ενός ανενεργού συστήματος ελέγχου δεν 
είναι ικανοποιητική. 
ε) Οι διατάξεις είναι σε μεγάλο βαθμό αρηνητικά 
διατυπωμένες, ενώ αντίθετα θα έπρεπε να δίδονται 
πίνακες με όσα επιτρέπονται και όσα δεν επιτρέπο­
νται. Έτσι συνηθίζεται σε όλους τους τύπου βιολογι­
κής γεωργίας. 
ζ) — Οι καταναλωτές που πιστεύουν στα ευεργετικά 
αποτελέσματα των βιολογικών τροφίμων, έχουν 
την εντύπωση ότι αγοράζουν εντελώς «φυσικά» 
προϊόντα. Η πρόταση επιτρέπει ωστόσο την 
προσθήκη ποικιλλουσών ποσοτήτων χημικών 
ουσιών χωρίς να επιβάλλει και την κατάλληλη 
επισήμανση για ενημέρωση του καταναλωτή. — Πράγματι, στην πιο τρέχουσα πρακτική των 
βιολογικών καλλιεργειών χρησιμοποιείται αριθ­
μός χημικών λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων. 
Αυτή η πρακτική θα πρέπει να συνεχισθεί με 
επαρκή όμως επισήμανση των προϊόντων για την 
ενημέρωση του καταναλωτή. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 1 α) 
3.1.1. Η αναφορά στα ζωικά προϊόντα είναι αόριστη. 
Θα πρέπει να υπάρξει αναλυτική πρόβλεψη από την 
αρχή και να μην αφεθεί η σχετική ρύθμιση να γίνει 
αργότερα δια της διοικητικής οδού. 
3.2. Άρθρο 1 β) 
3.2.1. Εδώ γίνεται λόγος για προϊόντα που αποτελού­
νται «βασικά» από ένα ή περισσότερα συστατικά 
φυτικής προελεύσεως. Ο όρος «βασικά» χρειάζεται 
διευκρίνιση. 
3.3. Άρθρο 2 
3.3.1. Αφού σε άλλες περιπτώσεις ο όρος «βιολογι­
κός» έχει εντελώς διαφορετική σημασία, η δεύτερη 
περίπωση θα πρέπει να τροποποιηθεί έτσι ώστε να 
διευκρινίζεται ότι οι όροι «βιολογικός» «βιοδυναμι-
κός» και «οικολογικός» δεν πρέπει να χρησιμοποιού­
νται στις ετικέτες επισήμανσης και στις διαφημίσεις 
τροφίμων εκτός αν σαφώς αναφέρονται στον τρόπο 
παραγωγής που καλύπτεται από τον παραπάνω κανονι­
σμό. 
3.4. Άρθρο 4 — σημείο 1 
3.4.1. Να προστεθούν και οι «διαφημίσεις» στη 
δεύτερη σειρά. 
3.5. Άρθρο 4 — σημείο 6 
3.5.1. Η πρώτη περίπτωση αντιστοιχεί στο συνήθη 
ορισμό μιας συνθετικής χημικής ουσίας. 
3.5.2. Δεν συμβαίνει όμως το ίδιο και με τη δεύτερη, 
η οποία θα πρέπει να αναδιατυπωθεί. Εδώ, ο όρος 
«ειδικές», υπονοεί προφανώς ότι θα πρέπει να απαγο­
ρευθούν οι ελεγχόμενες μόνο χημικές μεταβολές και να 
επιτρέπονται οι μη ελεγχόμενες, όπως αυτές κατά τις 
οποίες παράγεται σποδός ξύλου ή βασική σκωρία, που 
χρησιμοποιούντια αμφότερες στις τρέχουσες πρακτι­
κές βιολογικής καλλιέργειας. Για να μην υπάρχει 
ασάφεια, το κείμενο θα πρέπει να διατυπωθεί ως εξής: 
«... μία ή περισσότερες ειδικές — σε αντίθεση προς 
τις γενικευμένες — μεταβολές ...» 
Αριθ. C 182/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23. 7. 90 
3.6. Άρθρο 5 
3.6.1. Η έννοια του «βιολογικού» τρόπου παραγω­
γής συνιστά ένα ισχυρό δέλεαρ σε όρους μάρκετινγκ, 
που υπονοεί ότι δεν έχουν χρησιμοποιηθεί συνθετικές 
ουσίες και συστατικά. Συνεπώς, η όποια χρησιμοποίη­
ση ή παρουσία συνθετικών ουσιών θα πρέπει να 
αναφέρεται στην ετικέτα επισήμανσης προς ενημέρωση 
του καταναλωτή. 
3.7. Να προστεθεί καινούριο σημείο 5.1.δ): 
«Η χρησιμοποίηση εγκεκριμένων χημικών λιπα­
σμάτων και εντομοκτόνων θα πρέπει να αναφέρεται 
σαφώς στην ετικέτα της επισήμανσης». 
Προτείνουμε τη διατύπωση: 
«Για την παραγωγή αυτού του προϊόντος χρησιμο­
ποιήθηκαν εγκεκριμένες χημικές φυτοπροστατευτι-
κές ουσίες και ή λιπάσματα». 
3.8. Άρθρο 5.3 
3.8.1. Για να εξασφαλισθεί η σωστή επισήμανση, θα 
πρέπει να προστεθεί στο τέλος η εξής πρόταση: 
«Η παρουσία αυτών των συστατικών θα πρέπει να 
εμφαίνεται σαφώς στην ετικέτα» 
3.9. Άρθρο 6 β) 
3.9.1. Η απαγόρευση συνθετικών χημικών ουσιών 
αφορά εδώ τις πέντε μόνο αναφερόμενες χρήσεις και όχι 
άλλους σκοπούς. Έτσι, οι ενώσεις για παράδειγμα του 
τετρασθενούς αμμωνίου ή οι ενώσεις του χλωρίου θα 
εξακολουθήσουν επιτρεπόμενες για εργασίες καθαρι­
σμού και αποστείρωσης. Για μεγαλύτερη σαφήνεια, το 
κείμενο θα πρέπει λοιπόν να συμπληρωθεί ως εξής: 
«Συνθετικές χημικές ουσίες μπορούν ωστόσο να 
χρησιμοποιούνται για άλλους σκοπούς, όπως για 
εργασίες καθαρισμού και αποστείρωσης». 
3.10. Άρθρο 7 
3.10.1. Όπως σημειώνεται στα προηγούμενα, όλες οι 
ομάδες παραγωγών βιολογικών προϊόντων διαθέτουν 
λεπτομερείς πίνακες οι οποίοι εμφαίνουν τί επιτρέπεται 
και τί δεν επιτρέπεται. 
3.10.2. Στους πίνακες αυτούς εκτίθενται λεπτομερώς 
οι καλλιεργητικές πρακτικές και τα εγκεκριμένα 
λιπάσματα, φυσικά και χημικά, καθώς και τα φυτοφαρ-
μακευτικά προϊόντα που μπορούν να χρησιμοποιού­
νται. 
3.10.3. Καλό θα είναι λοιπόν να επανεξετασθεί 
πλήρως το άρθρο αυτό ώστε να συνεκτιμηθούν και τα 
παραπάνω. 
3.10.4. Εφόσον το άρθρο δεν αναθεωρηθεί, πρέπει να 
υπάρξει πρόβλεψη μέσα στο υπάρχον πλαίσιο. Προς 
τούτο, προτείνουμε να δοθεί ένας κατάλογος με τα 
φυσικά φυτοφαρμακευτικά προϊόντα (Παράρτημα Ι), και να προστεθεί ένα Παράρτημα II Α που να περιλαμ­
βάνει κατάλογο με εγκεκριμένα συνθετικά λιπάσματα 
και φυτοφαρμακευτικά προϊόντα. Οι ουσίες που δίνουμε 
μαζί με τις παρατηρήσεις μας έχουν ληφθεί από 
καταλόγους που ήδη διαθέτουν τα κράτη μέλη· εννοεί­
ται ότι σε συνεννόηση με εμπειρογνώμονες από κάθε 
χώρα, στις ουσίες αυτές θα πρέπει να προστεθούν και 
άλλες. 
3.10.5. Οι κατάλογοι με τις ουσίες θα πρέπει να 
μπουν από την αρχή στον κανονισμό, μαζί με τις 
ενώσεις του Παραρτήματος II· και οι όποιες προσθήκες 
θα πρέπει να δημοσιεύονται σε μέρος όπου η πρόσβαση 
του καταναλωτή να είναι εύκολη. Υποχρεωτική πρέπει 
να είναι ακόμη η επισήμανση σχετικά με τις συνθετικές 
ουσίες. 
3.11. Στο άρθρο 7 — σημείο 1 θα πρέπει συνεπώς να 
γίνει η εξής προσθήκη : 
«Ορισμένες άλλες συνθετικές χημικές ουσίες ή 
ανόργανα λιπάσματα ή εντομοκτόνα μπορούν να 
χρησιμοποιούνται υπό τον όρο ότι η χρήση τους 
εφμαίνεται στην ετικέτα επισήμανσης του τελικού 
προϊόντος. Οι ουσίες αυτές περιέχονται στο Παράρ­
τημα II Α». 
3.12. Στο άρθρο 7 — σημείο 5 μετά την προηγούμενη 
προσθήκη, θα πρέπει να γραφεί «Παράρτημα II και 
Παράρτημα II Α». 
3.13. Άρθρο 8 
3.13.1. Καλύπτει προϊόντα που φέρουν την επισή­
μανση «Βιολογική καλλιέργεια — Κοινοτικό καθε­
στώς ελέγχου». 
3.13.2. Επειδή η διαφορά στο τελικό προϊόν δεν είναι 
δυνατόν να εντοπισθεί, είναι απαραίτητο ένα αποτελε­
σματικό σύστημα ελέγχου. 
3.13.3. Η πρόταση είναι ευθυγραμμισμένη με τα 
καλύτερα από τα συστήματα ελέγχου που έχουν 
καθιερωθεί σε ορισμένα κράτη μέλη. Για να υπάρχει 
όμως εγγυημένη διαφάνεια, θα πρέπει να συμμετέχουν 
στο μηχανισμό ελέγχων και οι αρμόδιες εκτελεστικές 
αρχές. Χρειάζεται να υπάρχει επίσης και κάποιος 
κοινοτικός φορέας ο οποίος να ενεργεί ως διαιτητής και 
ως φορέας πιστοποίησης προκειμένου για εισαγωγές 
από τρίτες χώρες. 
3.14. Άρθρο 9 
3.14.1. Καλύπτει ένα πιο επιφανειακό σύστημα 
ελέγχου και δίδει το δικαίωμα για χαρακτηρισμό ενός 
προϊόντος ως «προϊόντος βιολογικού τρόπου παραγω­
γής». Και αφού αυτός είναι ο ισχυρισμός με βάση τον 
οποίον καλείται ο καταναλωτής να πληρώσει το προϊόν 
ακριβότερα, και η διαδικασία αυτή είναι απλούστερη 
και φθηνότερη για τους παραγωγούς, οι τελευταίοι θα 
στραφούν μοιραία προς αυτήν. 
3.14.2. Επειδή οι διατάξεις του άρθρου αυτού δεν 
είναι αρκετά αυστηρές προκειμένου για την προστασία 
του καναναλωτή, το άρθρο θα πρέπει να απαλειφθεί. 
23. 7. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 182/15 
3.14.3. Εάν ωστόσο παραμείνει, θα πρέπει τότε να 
διεξάγονται κατ' έτος τουλάχιστον ένας τακτικός και 
ένας αιφνίδιος έλεγχος και να ισχύουν όλες οι βάσει του 
παραρτήματος III διατάξεις περί διαχωρισμού των 
προϊόντων βιολογικού τρόπου παραγωγής και παραδο­
σιακού τρόπου παραγωγής. Θα πρέπει επίσης στην 
ετικέτα επισήμανσης να εμφαίνονται το όνομα και η 
διεύθυνση του παραγωγού και του παρασκευαστή, όπως 
προβλέπεται στο άρθρο 10 προκειμένου για τα υπό το 
άρθρο 8 προϊόντα. 
3.14.4. Τέλος, θα πρέπει να υπάρξει και μια διάταξη 
που να λέει: 
«Καμιά αναφορά περί βιολογικού τρόπου παραγω­
γής δεν μπορεί να γίνεται προκειμένου για προϊόν 
που έχει παραχθεί σύμφωνα με αυτό το άρθρο.» 
3.15. Άρθρο 11 
3.15.1. Τόσο προκειμένου για τη μη στρέβλωση του 
ανταγωνισμού όσο και για την προστασία του κατανα­
λωτή, τα εισαγόμενα προϊόντα τότε μόνο θα μπορούν να 
προβάλλονται ως προϊόντα βιολογικού τρόπου παρα­
γωγής όταν θα έχει εφαρμοσθεί γι' αυτά ένα σύστημα 
ελέγχου όμοιο με εκείνο που περιγράφεται στο άρθρο 8, 
και όταν ο έλεγχος θα έχει διεξαχθεί υπό την εποπτεία 
των αρχών της τρίτης χώρας και επαληθευθεί από τον 
κοινοτικό φορέα για τον οποίο γίνεται λόγος στις 
παρατηρήσεις μας στα πλαίσια του άρθρου 8. 
3.16. Παράρτημα Ι 
3.16.1. Το «ένα έτος» να γίνει «επί δύο τουλάχιστον 
έτη, εκτός αν το έδαφος έχει μείνει ακαλλιέργητο κατά 
τα τρία τελευταία χρόνια» για να αυξηθεί βιολογικά η 
ευφορία του εδάφους και να υπάρχει αρκετός χρόνος για 
σημαντικό περιορισμό των καταλοίπων που παραμέ­
νουν στο έδαφος από τα ανόργανα λιπάσματα, τα 
εντομοκτόνα, κ.λπ. 
3.16.2. Θα πρέπει επίσης να δοθεί και ένας κατάλο­
γος με τα φυσικά ορυκτά λιπάσματα που χρησιμοποιού­
νται στα κράτη μέλη (βλέπε παρατηρήσεις για το 
άρθρο 7). 
3.16.3. Η τελευταία πρόταση να αντικατασταθεί από 
την εξής: «Επιτρέπονται οι παρακάτω φυσικές φυτο-
προστατευτικές ουσίες: 
Πύρεθροι (χωρίς τη συνδυασμένη ενέργεια άλλων ουσιών) 
Δέρρις 
Κασσία 
Ροτενόνη (Ο κατάλογος να συμπληρωθεί ανάλογα με την πρακτι­
κή που ισχύει στα διάφορα κράτη μέλη.) 
3.17. Παράρτημα II 
Να προστεθεί: 
«Μεταλδεϋδη υπό μορφή ταινίας ή σε παγίδα. 
Φερόμενες». 
3.18. Παράρτημα II Α 
(Βλέπε παρατήρηση για τα άρθρα 7 και 5.1.δ).) 
Οι παρακάτω συνθετικές ουσίες μπορούν να χρησιμο­
ποιούνται ως φυτοφαρμακευτικά προϊόντα: 
— Πύρεθροι (με συνδυασμένη ενέργεια άλλων ουσιών) 
— Βορδιγάλιος πολτός 
— Διττανθρακικό νάτριο 
— Θείο 
— Ανόργανες ενώσεις του χαλκού 
— Θειική ποτάσα 
— Πυριτικό νάτριο 
— Βόρακας 
— Μαγνήσιο 
(Ο κατάλογος να συμπληρωθεί ανάλογα με την πρακτι­
κή που ισχύει στα διάφορα κράτη μέλη). 
3.19. Παράρτημα III 
3.19.1. Γενικά 
3.19.1.1. Οι διατάξεις του είναι αρκετά αυστηρές. 
Όσες αναφέρονται σε διαχωρισμό του υλικού για 
βιολογικές καλλιέργειες από εκείνο για παραδοσιακές, 
θα πρέπει να ισχύουν και για τα προϊόντα περί των 
οποίων ο λόγος στα άρθρα 9 και 11. 
3.19.1.2. Β2. Η μονάδα χρειάζεται να προσδιορισθεί 
έτσι ώστε οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις να έχουν τη 
δυνατότητα να παράγουν και τους δύο τύπους προϊό­
ντων. 
3.19.1.3. Β4. Η πρώτη περίπτωση: δεν αφορά την 
ελληνική μετάφραση. 
3.20. Παράρτημα V 
3.20.1. Προτείνεται η εναλλακτική λύση ενός συμ­
βόλου. 
Βρυξέλλες, 30 Μαΐου 1990. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE