6. 2. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 31/11 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί διαβουλεύσεων μεταξύ των 
αρχών και των χρηστών των αερολιμένων και περί των αρχών που διέπουν τα τέλη αερολιμένος (') 
(91/C 31/03) 
Στις 7 Ιουνίου 1990, και σύμφωνα με το άρθρο 84 παράγραφος 2 της συνθήκης περί ιδρύσεως της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα μεταφορών και επικοινωνιών, στο οποίο είχε ανατεθεί η προετοιμασία των σχετικών εργασιών 
της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 12 Σεπτεμβρίου 1990 με βάση εισηγητική έκθεση του 
κ. Moreland. 
Κατά τη 280ή σύνοδο ολομέλειας, (συνεδρίαση της 18ης Οκτωβρίου 1990), η Οικονομική και Κοινω­
νική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή — Η πρόταση της Επιτροπής 
1.1. Πρόθεση της Επιτροπής είναι να διασφαλίσει ότι οι 
υπηρεσίες που προσφέρουν οι αερολιμένες ανταποκρίνονται 
στις ανάγκες και προτιμήσεις των πελατών (αερομεταφορέων, 
επιβατών, κλπ.) και ότι τα εισπραττόμενα τέλη συσχετίζονται 
λογικά με τις προσφερόμενες υπηρεσίες. 
1.2. Η πρόταση της Επιτροπής περιέχει κατά συνέπεια τρία 
βασικά στοιχεία: 
— τακτικές διαβουλεύσεις μεταξύ διοικήσεων και χρηστών 
των αερολιμένων, 
— ανταλλαγή επαρκών και διαφάνεια πληροφοριών μεταξύ 
διοικήσεων και χρηστών των αερολιμένων, 
— καθιέρωση ορισμένων γενικών αρχών προς τις οποίες θα 
πρέπει να ανταποκρίνονται τα τέλη που επιβάλλονται για 
την προσφορά αεροναυτικών υπηρεσιών. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι υπάρχουν γενικώς περιθώρια βελ­
τίωσης ώστε να περιορισθούν στο ελάχιστο οι ταλαιπωρίες 
που υφίστανται οι επιβάτες στα αεροδρόμια και ότι η μονοπω­
λιακή ή η σχεδόν μονοπωλιακή θέση πολλών αερολιμένων 
μπορεί να προκαλέσει είτε στρέβλωση των τελών αερολιμένος 
ή υπερβολικές επιβαρύνσεις. Στο μέτρο που ο κανονισμός 
αποσκοπεί σε βελτίωση της θέσεως των χρηστών και σε 
μεγαλύτερη διαφάνεια κατά τη λήψη των αποφάσεων σε 
σχέση με τη λειτουργία των αερολιμένων, η ΟΚΕ χαιρετίζει 
την πρόταση. 
2.2. Πιστεύει, ωστόσο, ότι η πρόταση θα έχει περιορισμέ­
νες μόνο επιπτώσεις στους χρήστες, ιδίως σε όσους ταξι­
δεύουν, αφού: 
α) πολλοί αερολιμένες υιοθετούν ήδη τις περισσότερες από 
τις προτεινόμενες διαδικασίες 
(>) ΕΕ αριθ. C 147 της 16. 6. 1990, σ. 6. β) οι χρήστες έχουν μόνο δικαίωμα διαβούλευσης, ενώ η 
λήψη των αποφάσεων παραμένει στην αρμοδιότητα των 
διοικήσεων των αερολιμένων. 
2.3. Η ΟΚΕ επισημαίνει περαιτέρω ότι οι επιπτώσεις των 
προτάσεων προκειμένου για τις επιβαρύνσεις των χρηστών 
είναι περιορισμένες διότι: 
α) το ζήτημα των αφορολόγητων αγαθών, το οποίο επη ρεάζει 
σημαντικά τους λογαριασμούς πολλών αερολιμένων, 
παραβλέπεται (εκτός από μια έμμεση αναφορά στο άρθρο 
12δ). Καθώς δεν είναι σαφής η θέση των αφορολόγητων 
αγαθών σε σχέση με το 1992, η ΟΚΕ πιστεύει ότι η 
Επιτροπή και το Συμβούλιο θα πρέπει να εξετάσουν το 
θέμα επειγόντως 
β) μολονότι η Επιτροπή σημειώνει τις διαφορές των βάσεων 
υπολογισμού που χρησιμοποιούν οι αρχές των αερολιμέ­
νων (τρέχουσες δαπάνες έναντι παραδοσιακών δαπανών), 
δεν προτείνει λύσεις και αφήνει συνεπώς μια κατάσταση 
κατά την οποία δεν είναι εύκολο — αν δεν είναι αδύνατο 
— να γίνει σύγκριση των λογαριασμών αερολιμένων. 
2.4. Πέρα από την απαίτηση για μια ετήσια διαβούλευση 
που προτείνεται στο άρθρο 3 στα πλαίσια του στόχου για 
τακτικές διαβουλεύσεις, η πρόταση φαίνεται να καλύπτει 
διαβουλεύσεις ad hoc μάλλον παρά τακτικές συναντήσεις, 
έστω και κάθε τρεις μήνες, μεταξύ διοικήσεων των αερολιμέ­
νων και χρηστών. 
2.5. Οι προτάσεις αναφέρονται σε συνεκτίμηση του από το 
1981 εγγράφου 9082/2 της Διεθνούς Οργάνωσης Πολιτικής 
Αεροπορίας (ΔΟΠΑ) και όχι του μεταγενέστερου 9082/3 του 
2.6. Οι δαπάνες που επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις που χρη­
σιμοποιούν τα αεροδρόμια και επιρρίπτονται στους χρήστες 
με τη μορφή τελών αποτελούν επίσης σημαντικό παράγοντα 
για τον ανταγωνισμό με άλλους τύπους μεταφοράς. Η ΟΚΕ 
εκφράζει λύπη για το γεγονός ότι στην πρόταση δεν αναφέ­
ρεται τίποτε για τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή σκοπεύει 
Αριθ. C 31/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 2. 91 
να διασφαλίσει την επίτευξη της ίσης μεταχείρισης των διά­
φορων μορφών ανταγωνισμού — αρχή που ερμηνεύει αλλού 
— σε σχέση με την κατανομή των δαπανών υποδομής. Καλεί 
γΓαυτό την Επιτροπή να εξετάσει το ζήτημα και να υποβάλει 
σχετικές προτάσεις. 
2.7. Η ΟΚΕ συνεπώς, ενώ συμφωνεί με τους στόχους του 
κανονισμού, αμφισβητεί το βαθμό αποτελεσματικότητας των 
συνεπειών του. Το θέμα αυτό φωτίζεται περαιτέρω με τις 
ειδικές παρατηρήσεις που ακολουθούν. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. 6η αιτιολογική σκέψη 
3.1.1. «ότι προκειμένου να προωθηθεί ... των επιτροπών 
προγραμματισμού» 
Η ΟΚΕ χαιρετίζει τη συμμετοχή των αρχών των αερολιμένων 
στις διαδικασίες κατανομής του χρόνου πτήσης και πιστεύει 
ότι μια ξεχωριστή πρόταση της Επιτροπής επ'αυτού θα αντα­
ποκρινόταν στο περιεχόμενο της παραγράφου. 
3.2. Άρθρο 2 
3.2.1. Άρθρο 2. παράγραφος α) «Αερολιμένας» 
3.2.1.1. Θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι ο ορισμός της έν­
νοιας του «επιβάτη» συμπεριλαμβάνει και τους επιβάτες υπό 
διαμετακόμιση. Προστίθεται στο τέλος η φράση «κατά την 
ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 13 ή μετά από αυτήν». 
3.2.2. Άρθρο 2, παράγραφος β) «Αεροναυτικές 
υπηρεσίες και εγκαταστάσεις» 
3.2.2.1. Εδώ χρειάζονται διευκρινίσεις αφού, για παρά­
δειγμα, δεν είναι σαφές κατά πόσο περιλαμβάνεται ή όχι ο 
έλεγχος της εναέριας κυκλοφορίας. 
3.2.3. Άρθρο 2. παράγραφος δ) «Αρχή» 
3.2.3.1. Σε ορισμένα κράτη μέλη, αρμόδια για τις εν λόγω 
υπηρεσίες δεν είναι μόνο μία αρχή αλλά περισσότερες. Θα 
πρέπει λοιπόν να γίνεται λόγος για «αρχές» και όχι για 
«αρχή». 
3.3. Άρθρο 3 
3.3.1. Το άρθρο δεν είναι σαφώς διατυπωμένο και μπορεί 
να υπάρξει σύγχυση μεταξύ πληροφόρησης των χρηστών 
σχετικά με την οικονομική και λειτουργική απόδοση και 
διαβούλευσης με αυτούς σχετικά με τον οικονομικό προγραμ­
ματισμό και τη μελλοντική λειτουργική απόδοση. Επιπλέον, 
επειδή όλοι οι αερολιμένες πρέπει να λειτουργούν στην ίδια βάση, επιβάλλεται να απαλειφθεί η φράση «εκτός εάν οι 
αρχές του αερολιμένα και οι χρήστες συμφωνήσουν διαφο­
ρετικά εντός των ορίων που καθορίζει η εθνική νομοθεσία». 
Το άρθρο αυτό θα ήταν σαφέστερο εάν διατυπωνόταν ως εξής: 
1) Η αρχή του αερολιμένα θέτει στη διάθεση των χρηστών 
ετησίως πληροφορίες που αφορούν την απόδοση του οι 
πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα δεδο­
μένα που καθορίζονται στο παράρτημα 1 του κανονισμού. 
2) Μία τουλάχιστον φορά ανά δωδεκάμηνο, η αρχή του 
αερολιμένα προβαίνει σε διαβουλεύσεις με τους χρήστες 
σχετικά με τη μελλοντική οικονομική και λειτουργική 
απόδοση αυτού ως προς τις αεροναυτικές υπηρεσίες· κατά 
τις διαβουλεύσεις αυτές λαμβάνονται υπόψη οι πληροφο­
ρίες που παρέχονται σύμφωνα με την προηγούμενη παρά­
γραφο και όσα στοιχεία είναι διαθέσιμα σχετικά με τις 
οικονομικές και λειτουργικές τάσεις. 
3) Η παράγραφος 3 παραμένει ως έχει. 
3.4. Άρθρο 5, παράγραφος 2 
3.4.1. Θα ήταν ίσως καλό, οι αρμόδιες εθνικές αρχές να 
είναι — και να φαίνεται ότι είναι — ανεξάρτητες. ΓΓαυτό, 
προς αποφυγή συγχύσεων, η πρώτη πρόταση θα πρέπει να 
απαλειφθεί. 
3.5. Άρθρο 5, παράγραφος 3 
3.5.1. Είναι ανάγκη να διευκρινισθεί το περιεχόμενο των 
ασαφών εννοιών «σημαντική μεταβολή» και «νέα εξέλιξη». 
3.6. Άρθρο 6 
3.6.1. Η διατύπωση «εύλογος προθεσμία προειδοποίησης» 
πόρρω απέχει από του να είναι σαφής γι'αυτό, ή θα πρέπει 
να τεθεί συγκεκριμένη προθεσμία (π.χ. ένας μήνας) ή να 
απαλειφθεί το άρθρο. 
3.6.2. Υπό το φως των παρατηρήσεων του ως άνω σημείου 
2.4, κρίνεται καταλληλότερο να περιληφθεί στο άρθρο αυτό 
ο όρος ότι οι διαβουλεύσεις διεξάγονται επί τακτικής βάσεως 
κάθε έξι μήνες τουλάχιστον. 
3.7. Άρθρο 8 
3.7.1. Όπως αναφέρεται και στο σημείο 3.1, η ΟΚΕ χαιρε­
τίζει τη συμμετοχή των αρχών των αερολιμένων στις διαδι­
κασίες κατανομής του χρόνου πτήσης. Επειδή όμως γίνεται 
λόγος και για παρατηρητές, μπορεί να δημιουργηθεί σύγχυση 
με το ρήμα «συμμετέχουν». 
6.2.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 31/13 
Η παράγραφος θα μπορούσε να διατυπωθεί ως εξής: 
«Οι αρχές δικαιούνται να συμμετέχουν στις διαδικασίες 
κατανομής του χρόνου που αφορούν τον αερολιμένα ή 
τους αερολιμένες που ελέγχουν. Περαιτέρω, οι αρχές 
αυτές, και/ή οι οργανώσεις εκπροσώπησης τους, κα­
λούνται να παρακολουθούν ως παρατηρητές όλες τις συν­
διασκέψεις προγραμματισμού που αφορούν τον αερολι­
μένα ή τους αερολιμένες που ελέγχουν.» 
Ας σημειωθεί ότι στο άρθρο αυτό δεν διευκρινίζονται τα 
δικαιώματα των αρχών ως προς την κατανομή του χρόνου. 
3.8. Άρθρο 9 
3.8.1. Όπως αναφέρεται και στο σημείο 2.2, το άρθρο 9 
παρέχει στην αρχή του αερολιμένα τη δυνατότητα να προβαί­
νει σε διαβουλεύσεις «αφού λάβει την απαραίτητη ενδεχομέ­
νως έγκριση». Η τελευταία αυτή φράση είναι εντελώς ασαφής 
και θα πρέπει να διευκρινισθεί. 
3.9. Άρθρο 10 
3.9.1. Δεν είναι σαφές γιατί γίνεται ιδιαίτερη αναφορά 
στην περίπτωση των Βαλεαρίδων και των Καναρίων Νήσων. 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι θα ήταν απλούστερη η παρακάτω διατύ­
πωση «όταν μια αρχή είναι υπεύθυνη για περισσότερους από 
έναν αερολιμένες που εξυπηρετούν την ίδια πόλη ή νήσο ή 
περιοχή, η εν λόγω αρχή ...». 
3.10. Άρθρο 12, παράγραφος β) 
3.10.1. Στην αιτιολογική της έκθεση, η Επιτροπή αναφέρει 
ότι τέλη επιβάλλονται ανεξάρτητα από το αν η κυκλοφορία 
διεξάγεται μεταξύ κρατών μελών ή στο εσωτερικό ενός 
κράτους μέλους (σελίδα 18). 
Η ΟΚΕ συνεπώς υποθέτει ότι αυτό είναι το νόημα της φράσης 
«δεν εισάγουν διακρίσεις» στην παράγραφο β) του άρθρου 12. 
Αυτό όμως αντιστρατεύεται ίσως στη βασική αρχή σύμφωνα 
με την οποία τα επιβαλλόμενα τέλη τελούν σε συσχετισμό με 
τις δαπάνες και τα συμφέροντα εσωτερικών αερογραμμών που 
εξυπηρετούν περιοχές που έχουν αναπτυξιακές ανάγκες. 
Επομένως, η φράση «δεν εισάγουν διακρίσεις» ή θα πρέπει 
να απαλειφθεί ή να διευκρινισθεί περαιτέρω. 
3.11. Άρθρο 13 
Η ημερομηνία (1η Ιουλίου 1990) χρειάζεται σαφώς να επανε­
ξετασθεί και να αντικατασταθεί από μια ημερομηνία κατά έξι 
περίπου μήνες μεταγενέστερη της ημερομηνίας λήψεως της 
απόφασης του Συμβουλίου. 3.12. Παράρτημα 1 (3) 
3.12.1. Ορισμένα από τα τέλη αυτά, π.χ. τα τέλη αεροδρο­
μίου, δεν βρίσκονται υπό τον έλεγχο του αερολιμένα. Γι'αυτό, 
ή θα πρέπει να απαλειφθούν ή στο άρθρο θα πρέπει να αναφέ­
ρονται σαφώς οι οργανισμοί που υποχρεώνονται να δίνουν 
σχετικά στοιχεία. 
3.12.2. Τα τέλη μεταφοράς αποσκευών περιλαμβάνονται 
στα τέλη προσγείωσης αεροσκαφών γιαυτό το σημείο θ) 
είναι σκόπιμο να απαλειφθεί. 
3.13. Παράρτημα 2(1) 
3.13.1. Τίθεται το ερώτημα εάν οι πληροφορίες που 
αφορούν την απόδοση του αερολιμένα από την εκμετάλλευση 
αεροσκαφών θα παρέχονται μεμονωμένα ή συλλογικά. Εάν 
παρέχονται μεμονωμένα, τότε δεν θα είναι σωστό να ζητείται 
από τις εταιρείες η αποκάλυψη στοιχείων προς τους αντα­
γωνιστές τους (μεταξύ άλλων) για χρονικό διάστημα μιας 
πενταετίας. 
3.14. Παράρτημα 2 (2) — Προγραμματισμός για τον αεροπο­
ρικό στόλο 
3.14.1. Χρονικό διάστημα δεκαπέντε ετών είναι άσκοπα 
μεγάλο. 
3.15. Παράρτημα 2 (3) 
3.15.1. Η Επιτροπή θα πρέπει να διευκρινίσει: 
α) για πόσο χρονικό διάστημα θα παρέχουν τις πληροφορίες 
β) τι σημαίνει «ενδεχόμενη χρήση» 
γ) τι σημαίνει «θέση στάθμευσης αυτοκινήτων»· σημαίνει 
«χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων» ή «θέση στάθμευσης 
αεροσκαφών». 
3.15.2. Ζητείται από τις αεροπορικές εταιρείες να δώσουν 
στοιχεία σχετικά με τις ακριβείς διαστάσεις των ειδικών 
εγκαταστάσεων που θα χρειασθούν μελλοντικά. Ενώ οι πλη­
ροφορίες αυτές μπορεί να φανούν χρήσιμες, την τελική 
απόφαση σχετικά με το χώρο λαμβάνουν οι αρχές των αερολι­
μένων στα πλαίσια των συνήθων διαδικασιών προγραμματι­
σμού τους, συνεκτιμώντας τα αιτήματα όλων εκείνων που 
χρησιμοποιούν τους αερολιμένες. 
4. Περαιτέρω ανταλλαγή απόψεων 
4.1. Στα σημεία 16 και 17 της αιτιολογικής έκθεσης της 
Επιτροπής, γίνεται λόγος για τις κρατικές ενισχύσεις που 
δίδονται προς τους αερολιμένες και για τη δυνατότητα άσκη­
σης των εξουσιών που της παρέχονται βάσει των άρθρων 92 
και 94 γίνεται επίσης λόγος και για ορισμένες επιβαρύνσεις 
των αεροπορικών εταιρειών, επιβαρύνσεις ιδιαίτερα της 
καθαυτό αεροπλοΐας. Επειδή η ΟΚΕ πιστεύει ότι η σημασία 
των εν λόγω παραγράφων είναι πολύ μεγάλη — και μάλιστα 
Αριθ. C 31/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 2. 91 
μεγαλύτερη από τη σημασία του προτεινόμενου κανονισμού 
ζητάει από την Επιτροπή να διατυπώσει τα συμπεράσματα 
Βρυξέλλες, 18 Οκτωβρίου 1990. 
Η ΟΚΕ επικροτεί το προτεινόμενο πρόγραμμα και εγκρίνει 
κατ'αρχήν την πρόταση της Επιτροπής με την επιφύλαξη, 
όμως, των ακόλουθων παρατηρήσεων και υποδείξεων. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Το πρόγραμμα-πλαίσιο κοινοτικών δράσεων έρευνας 
και τεχνολογικής ανάπτυξης (1990-1994) (2), στα πλαίσια της 
τέταρτης γραμμής ερευνητικών δράσεων υπό τον τίτλο 
«Επιστήμες και τεχνολογίες της ζώσας ύλης», προβλέπει την 
υιοθέτηση και υλοποίηση ενός νέου ειδικού προγράμματος 
Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης (Ε & ΤΑ), πενταετούς 
διάρκειας (1990-1994), στο χώρο της βιοτεχνολογίας. Για το 
ειδικό αυτό πρόγραμμα προτείνεται η χορήγηση ποσού 164 
εκατομμυρίων Ecu από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. 
1.2. Από το παραπάνω ποσό, θα πρέπει να αφαιρεθεί 1% 
που θα διατεθεί για την υλοποίηση μιας κεντρικής δράσης 
για διάδοση πληροφοριών και αξιολόγηση αποτελεσμάτων 
προερχόμενων από ειδικά και συμπληρωματικά ερευνητικά 
προγράμματα, σύμφωνα με το άρθρο 4 της απόφασης της 
σχετικής με το πρόγραμμα-πλαίσιο 1990-1994. 
(') ΕΕ αριθ. C 174 της 16. 7. 1990. σ. 53. 
(2) ΕΕαριθ. L 117 της 8. 5. 1990, σ. 28. της επ'αυτών των θεμάτων και να υποβάλει σχετικές προ­
τάσεις όσο το δυνατόν πιο εύκολες στην εφαρμογή τους. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Frangois STAEDELIN 
1.3. Στόχος του προγράμματος, τέταρτου μετά τα προγράμ­
ματα ΒΕΡ(3), ΒΑΡ(*) και BRIDGE (5), είναι, σύμφωνα με το 
παράρτημα 2 της απόφασης της σχετικής με το πρόγραμμα-
πλαίσιο (σημείο 4 υπό Α), «η βελτίωση των βασικών γνώσεων 
στον τομέα της βιολογίας οι οποίες αποτελούν την αναγκαία 
κοινή και ολοκληρωμένη βάση για τις εφαρμογές στους 
τομείς της γεωργίας, της βιομηχανίας, της υγείας, της διατρο­
φής και του περιβάλλοντος». 
1.4. Πιο αναλυτικά, το προτεινόμενο πρόγραμμα θα καλύ­
πτει τα παρακάτω πεδία (η κατανομή των πιστώσεων είναι 
ενδεικτική): 
Πεδίο 1: Μοριακές προσεγγίσεις 35-40% 
— Δομή και λειτουργία των πρωτεϊνών, 
(3) Πρόγραμμα βιομοριακής μηχανικής (1982-1986) (ΕΕ αριθ. L 375 
της 20. 12. 1981, σ. 1, έτσι όπως τροποποιήθηκε από την ΕΕ αριθ. 
L 305 της 8. 11. 1983, σ. 11). 
(4) Πρόγραμμα δράσης στον τομέα της βιοτεχνολογίας (1985-1989) 
(ΕΕ αριθ. L 83 της 23. 3. 1985, σ. 1, έτσι όπως τροποποιήθηκε 
από την ΕΕ αριθ. L 206 της 30. 7. 1988, σ. 38). 
(5) Ειδικό πρόγραμμα έρευνας και τεχνολογικής ανάπτυξης στον 
τομέα της βιοτεχνολογίας (1990-1994) (ΕΕ αριθ. L 360 της 
9. 12. 1989, σ. 32). Γνωμοδότηση για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου περί θεσπίσεως ειδικού προγράμματος έρευνας 
και τεχνολογικής ανάπτυξης στον τομέα της βιοτεχνολογίας (1990-1994)(') 
(91/C 31/04) 
Στις 6 Ιουνίου 1990, και σύμφωνα με το άρθρο 130 Ο, παράγραφος 2 της συνθήκης περί ιδρύσεως της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα ενέργειας, πυρηνικών θεμάτων και έρευνας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση τους στις 7 Σεπτεμβρίου 1990 με βάση 
εισηγητική έκθεση του κ. De Tavernier. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 280ή σύνοδο ολομέλειας, συνεδρίαση της 18ης 
Οκτωβρίου 1990 υιοθέτησε, ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.