Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών της με θέμα "Η συμμετοχή εκπροσώπων των περιφερειακών κυβερνήσεων στις εργασίες του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Περιφερειών στα άτυπα Συμβούλια"

(2002/C 107/03)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη το άρθρο 203 της Συνθήκης: "Το Συμβούλιο απαρτίζεται από έναν αντιπρόσωπο κάθε κράτους μέλους σε υπουργικό επίπεδο, ο οποίος είναι εξουσιοδοτημένος να δεσμεύει την κυβέρνηση του κράτους μέλους που αντιπροσωπεύει", το οποίο ανοίγει τη δυνατότητα πλήρους συμμετοχής των μελών των κυβερνήσεων των περιφερειών στις δραστηριότητες του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

έχοντας υπόψη ότι το δικαίωμα της συμμετοχής των περιφερειακών και τοπικών αρχών στην κατάρτιση των πολιτικών και στις επιλογές της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμβάλλει στην καλύτερη υλοποίηση του θεμελιώδους στόχου του άρθρου 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση στο οποίο αναφέρεται: "οι αποφάσεις λαμβάνονται όσο το δυνατόν εγγύτερα στους πολίτες", και εξυπηρετεί τους στόχους της αρχής της επικουρικότητας όπως αναφέρονται στο άρθρο 5 ΣΕΚ, που θεσπίζει ότι στους τομείς που δεν υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα, η Κοινότητα δρα μόνο εάν και στο βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατο να επιτευχθούν επαρκώς σε εθνικό - και περιφερειακό ή τοπικό - επίπεδο.

έχοντας υπόψη τις γνωμοδοτήσεις και τα ψηφίσματα στα οποία η ΕΤΠ έχει ζητήσει τη γενικευμένη εφαρμογή του δικαιώματος αυτού και συνεπώς την ευρύτερη συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών αρχών στην κατάρτιση των ευρωπαϊκών πολιτικών, και ειδικότερα:

- στη γνωμοδότηση σχετικά με την "Αναθεώρηση της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και της Συνθήκης περί ιδρύσεως των ευρωπαϊκών κοινοτήτων" (CDR 136/95)(1)·

- στη συμπληρωματική γνωμοδότηση με θέμα: "Εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση" (CdR 136/95)·

- στην έκθεση με θέμα "Οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, παράγοντες της πολιτικής ένωσης της Ευρώπης" (CdR 282/96 fin)·

- στη γνωμοδότηση "Προς μια πραγματική προσέγγιση της επικουρικότητας. Έκκληση της Επιτροπής των Περιφερειών" (CdR 302/98 fin)(2)·

- στο ψήφισμα της 3ης Ιουνίου 1999 για την "Διακυβερνητική διάσκεψη" (CdR 54/99 τελικό)(3)·

- στη γνωμοδότηση με θέμα "Εφαρμογή της νομοθεσίας της Ε.Ε. στις περιφέρειες και στις τοπικές αρχές" (CdR 51/99 fin)(4)·

- στην "Τελική δήλωση" που υιοθέτησαν τα μέλη της Επιτροπής των Περιφερειών, οι πρόεδροι των περιφερειών και οι δήμαρχοι των πόλεων και κοινοτήτων της Ευρώπης, με την ευκαιρία της διάσκεψης "Νέες μορφές διακυβέρνησης στην Ευρώπη: για περισσότερη δημοκρατία και εγγύτητα στον πολίτη" που πραγματοποιήθηκε στη Lille στις 9 Νοεμβρίου 2000 (CdR 379/2000 fin)·

- στο ψήφισμα για τα "Αποτελέσματα της διακυβερνητικής διάσκεψης 2000 και η συζήτηση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης" (CdR 430/2000 fin)(5).

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της 12ης Δεκεμβρίου 2000 να καταρτίσει, σύμφωνα με την 5η παράγραφο του Άρθρου 265 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, γνωμοδότηση με θέμα "Η συμμετοχή εκπροσώπων των περιφερειακών κυβερνήσεων στις εργασίες του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Περιφερειών στα άτυπα συμβούλια" και να αναθέσει στην "Επιτροπή θεσμικών θεμάτων" την προετοιμασία των σχετικών εργασιών·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης που εγκρίθηκε ομόφωνα στις 5 Οκτωβρίου 2001 από την επιτροπή "Θεσμικών θεμάτων" (εισηγητές: οι κ.κ. MARTINI (I-PSE) πρόεδρο της περιφέρειας της Τοσκάνης και Schausberger Πρωθυπουργό του κρατιδίου του Σαλτσβούργου (A-PPE) (CdR 431/2000 rev. 2))·

έχοντας υπόψη ότι στο σημείο 12 της "Τελικής δήλωσης της πρώτης διάσκεψης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου/τοπικών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης: για μια δημοκρατική και αλληλέγγυα Ευρώπη" του Οκτωβρίου 1996, PE 219.693/DEF, στο οποίο καλούνται τα κράτη μέλη να διευκολύνουν τη συμμετοχή των περιφερειών με νομοθετικές αρμοδιότητες στα Συμβούλια Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

εκτιμώντας ότι οι θέσεις υπέρ της συμμετοχής των Περιφερειών και των τοπικών αρχών στην κατάρτιση των πολιτικών και των επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εκφραστεί:

- στη "Δήλωση για τον περιφερειακό χαρακτήρα στην Ευρώπη της συνέλευσης των περιφερειών της Ευρώπης" το 1996,

- στο "Σχέδιο ευρωπαϊκού χάρτη περιφερειακής αυτονομίας" που υιοθετήθηκε το 1997 από το Συνέδριο Τοπικών και Περιφερειακών αρχών της Ευρώπης του Συμβουλίου της Ευρώπης,

- στη συζήτηση για την έκθεση της Ομάδας Εργασίας που συγκροτήθηκε από το Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου (έκθεση Trumpf-Piris): "Η λειτουργία του Συμβουλίου στην προοπτική της διεύρυνσης της Ένωσης", Βρυξέλλες 1999, στη διάρκεια της οποίας τα γερμανικά και αυστριακά κρατίδια παρουσίασαν θέση υπέρ της συμμετοχής των περιφερειών και των εργασίες του Συμβουλίου,

- στις πρωτοβουλίες της Συνέλευσης των Περιφερειών της Ευρώπης και του Συμβουλίου της Ευρώπης όπου, με τη συμμετοχή πολλών περιφερειών υποψήφιων προς ένταξη χωρών, διατυπώθηκε αποφασιστικά το αίτημα της συμμετοχής των περιφερειών, και των μελλοντικών χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην ευρωπαϊκή νομοθετική διεργασία,

- στο σημείο 3.1. "προσέγγιση των πολιτών μέσω της δημοκρατίας σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο" της Λευκής Βίβλου της Επιτροπής με τίτλο "Η Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση" COM(2001) 428 της 25ης Ιουλίου 2001·

κρίνοντας σκόπιμο να εκφράσει την άποψη της Επιτροπής των Περιφερειών στο θέμα αυτό για να συμβάλει στη διαδικασία προβληματισμού ως προς το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα οδηγήσει στη Διακυβερνητική Διάσκεψη του 2004 και για την οποία έχει ήδη αρχίσει η συζήτηση βάσει της Λευκής Βίβλου για την "Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση"·

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 41η σύνοδο ολομέλειας της 14ης και 15ης Νοεμβρίου 2001 (συνεδρίαση της 14ης Νοεμβρίου) την ακόλουθη γνωμοδότηση.

Απόψεις και συστάσεις της Επιτροπής των Περιφερειών

1. Οι γενικές προτάσεις

Η Επιτροπή των Περιφερειών

1.1. επιβεβαιώνει την ετοιμότητα των Περιφερειών και των τοπικών αρχών που εκπροσωπούνται στα πλαίσια της να χρησιμοποιήσουν την πείρα τους καθώς και τις ειδικές αρμοδιότητές τους προκειμένου να εφαρμοστεί πλήρως το άρθρο 1 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης βάσει του οποίου προβλέπεται η διαδικασία της δημιουργίας μιας ολοένα και πιο στενής ένωσης μεταξύ των λαών της Ευρώπης στην οποία "οι αποφάσεις λαμβάνονται με τον πιο διαφανή τρόπο και όσο το δυνατόν εγγύτερα στους πολίτες".

1.2. εκφράζει την πεποίθηση ότι η άμεση συμμετοχή των περιφερειών στις εργασίες του Συμβουλίου (άρθρο 203 της Συνθήκης της ΕΚ) στα πλαίσια των αντιπροσωπειών των κρατών μελών υλοποιεί μια Ευρώπη που βρίσκεται πλησίον των πολιτών, μέσω της συμμετοχής πολλών βαθμίδων διακυβέρνησης.

1.3. υπενθυμίζει στα κράτη μέλη των οποίων η νομοθεσία προβλέπει περιφέρειες με νομοθετικές αρμοδιότητες το αίτημα που περιέχεται στην τελική διάσκεψη της "Πρώτης διάσκεψης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου/τοπικών αρχών της Ευρωπαϊκής Ένωσης: για μια δημοκρατική και αλληλέγγυα Ευρώπη", να υιοθετηθούν τα κατάλληλα θεσμικά μέτρα σε εθνικό επίπεδο για την αποτελεσματική συμμετοχή των εκπροσώπων των περιφερειακών κυβερνήσεων στο Συμβούλιο της Ένωσης.

1.4. επιβεβαιώνει ότι οι περιφέρειες που διαθέτουν, μέσω δημοκρατικών διαδικασιών, νομοθετικές αρμοδιότητες, μέσω μιας πιο ισχυρής συμμετοχής στη νομοθετική διαδικασία, μπορούν να διασφαλίζουν καλύτερη διαφάνεια και εγγύτητα στις απαιτήσεις των πολιτών, όπως έχει ήδη εκφραστεί στη "Δήλωση για το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης" και αναμένεται ότι ως προϋπόθεση θα θεσπιστεί μια πιο σαφής κατοχύρωση/οριοθέτηση των αρμοδιοτήτων στα πλαίσια της διάσκεψης των κυβερνήσεων/σε κυβερνητικό επίπεδο το 2004.

1.5. αναγνωρίζει τις διάφορες αρμοδιότητες και αποστολές που ανατίθενται στις περιφέρειες και τοπικές αρχές στο εσωτερικό των κρατών μελών. Η ΕΤΠ αναφέρεται κυρίως στις νομοθετικές αρμοδιότητες που διαθέτουν οι περιφέρειες στην Φινλανδία (νήσοι Αland), Βέλγιο (τρεις περιφέρειες, τρεις κοινότητες), Γερμανία (16 κρατίδια), Αυστρία (εννέα κρατίδια), Ισπανία (17 αυτόνομες κοινότητες), Πορτογαλία (δύο αυτόνομες περιφέρειες), Ηνωμένο Βασίλειο (τρία κοινοβούλια, τρεις περιφερειακές συνελεύσεις), Ιταλία (20 περιοχές και 2 αυτόνομες επαρχίες). Οι εν λόγω τοπικές αρχές, μέσω της νομοθεσίας και μιας ιδιαίτερης αίσθησης ευθύνης έναντι των πολιτών τους, προσδίδουν στην πολιτική μια ειδική νομιμότητα.

1.6. εφιστά την προσοχή όλων των βαθμίδων διακυβέρνησης της Ευρώπης στο γεγονός ότι η διαδικασία ανάπτυξης της συμμετοχής των περιφερειών στις αποφάσεις και τις επιλογές των ευρωπαϊκών οργάνων και κατά πρώτο λόγο του Συμβουλίου, συμβάλλει στην ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμότητας της ίδιας της Ευρώπης, αντιπροσωπεύει ένα μεγάλο δυναμικό για την ανάπτυξη σε όλα τα κράτη μέλη της συνειδητοποίησης των ιδεωδών και των ικανοτήτων ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ταυτοχρόνως της αξιοποίησης της ιδιαιτερότητας και του ειδικού χαρακτήρα κάθε περιφέρειας και τοπικής αρχής στην Ευρώπη. Οι δυνατότητες συμμετοχής των τοπικών και περιφερειακών αρχών θα πρέπει να αναπτυχθούν και να εντατικοποιηθούν, αφού ληφθούν ταυτόχρονα υπόψη οι ιδιαιτερότητές τους.

2. Ο συντονισμός μεταξύ των επιπέδων διακυβέρνησης σε εθνικό πλαίσιο

Η Επιτροπή των Περιφερειών

2.1. εκτιμά την πρακτική που υιοθετήθηκε από πολλά κράτη μέλη να θέτουν στη διάθεση των περιφερειών και τοπικών αρχών πληροφορίες σχετικά με την προώθηση των ευρωπαϊκών πολιτικών, όπως επίσης και τις εθνικές κατευθυντήριες γραμμές στα θέματα αυτά και να τους προσφέρουν την ευκαιρία να αποφαίνονται επί της ουσίας και συγχρόνως αναφέρεται στην εκτίμηση της Λευκής Βίβλου "Η Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση", σύμφωνα με την οποία έχει δημιουργηθεί η εντύπωση ότι τα κράτη μέλη δεν συνεργάζονται επαρκώς με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές κατά την προετοιμασία των θέσεών τους σχετικά με τις ευρωπαϊκές πολιτικές.

2.2. εκφράζει την ευχή όπως στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους οι εθνικές θέσεις για τα ευρωπαϊκά ζητήματα προσδιορίζονται μέσω της ανάπτυξης των διαδικασιών συμμετοχής και συντονισμού μεταξύ των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών βαθμίδων.

2.3. εκφράζει την πεποίθηση ότι στο φως των διαδικασιών αυτών, όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα δεσμευτούν να αυξήσουν τις μεθόδους συμμετοχής των περιφερειακών και τοπικών αρχών στις διαδικασίες προσδιορισμού των πολιτικών και των ευρωπαϊκών επιλογών. Με τον τρόπο αυτό θα είναι δυνατόν με πλήρη σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας και των διαφόρων συνταγματικών διαρθρώσεων κάθε κράτους μέλους, να τεθούν στη διάθεση όλων των αποκεντρωμένων επιπέδων τα οφέλη και οι δυνατότητες οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής ανάπτυξης που προσφέρουν οι ευρωπαϊκές πολιτικές.

2.4. χαιρετίζει με ικανοποίηση, με στόχο τη βελτίωση της δημοκρατικής νομιμότητας των αποφάσεων, την διεύρυνση της συμμετοχής των περιφερειών, των τοπικών αρχών και των αντιπροσωπευτικών σε εθνικό επίπεδο οργανώσεών τους, στη διαδικασία υιοθετήσεως εθνικής θέσεως έναντι των θεμάτων που αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση στο εσωτερικό των κρατών μελών, στους τομείς όπου το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναφέρεται στις αρμοδιότητες ή τους τομείς παρέμβασης των περιφερειών και των τοπικών αρχών και συνιστά αυτό το δικαίωμα ενημέρωσης και συμμετοχής να διασφαλιστεί σε υψηλό νομικό επίπεδο.

2.5. καλεί τα κράτη μέλη να επεκτείνουν αυτές τις διαδικασίες ενημέρωσης και διαβούλευσης στα πεδία που μπορούν να ενδιαφέρουν τις περιφέρειες και τις τοπικές αρχές.

2.6. επισημαίνει ότι αυτή η άμεση συμμετοχή προϋποθέτει αποτελεσματικό σύστημα διαμόρφωσης της κρατικής βούλησης σε εσωτερικό επίπεδο. Το γεγονός αυτό δεν θα πρέπει ωστόσο να αποτελεί εμπόδιο για τη διασφάλιση της άμεσης και ενεργού συμμετοχής των περιφερειών στις κοινοτικές διαδικασίες. Οι διαδικασίες και τα όργανα μέσω των οποίων εκφράζεται η συμμετοχή, διαφέρουν από κράτος σε κράτος. Ταυτόχρονα, η άμεση συμμετοχή θα επιτρέψει την μεγαλύτερη προσέγγιση και την μεγαλύτερη αλληλεγγύη μεταξύ των περιφερειών του ίδιου κράτους όσον αφορά τον προσδιορισμό και την υποστήριξη των απόψεών τους· επίσης η άμεση συμμετοχή θα πρέπει να οδηγήσει στην έκφραση των κοινών συμφερόντων, που προωθούνται τόσο από τις περιφέρειες όσο και από τις ενώσεις τοπικών αρχών, που έχουν εκδηλωθεί βάσει των διαδικασιών συντονισμού που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό μιας χώρας.

2.7. εκφράζει την ικανοποίησή της για την υποστήριξη που της επιφυλάσσει η επιτροπή θεσμικών θεμάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην έκθεσή της σχετικά με τη Μεταρρύθμιση του Συμβουλίου (PE 294.777) στην οποία αναφέρει ότι: "θεωρεί ότι για τον καλό συντονισμό στο προπαρασκευαστικό στάδιο των κοινοτικών αποφάσεων στο πλαίσιο κάθε κράτους μέλους, θα πρέπει να θεσπισθούν, σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες, μηχανισμοί για τη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων ή, στα ομοσπονδιακά ή σε μεγάλο βαθμό αποκεντρωμένα κράτη, και των περιφερειών, στην προετοιμασία της ευρωπαϊκής νομοθετικής διαδικασίας, προβλέποντας επίσης, όποτε κρίνεται σκόπιμο, τη συμμετοχή στις εργασίες του ίδιου του Συμβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 203 της Συνθήκης ΕΚ". Στην έκθεση αυτή αναφέρεται ότι: "θα μπορούσε επίσης να προβλεφθεί μία ειδική διαδικασία για τη σύνδεση των περιοχών των ομόσπονδων ή έντονα περιφερειοποιημένων κρατών".

2.8. αναμένει με ενδιαφέρον την έκθεση που έχει ζητήσει το ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι σχετικά με τις διαδικασίες εσωτερικού συντονισμού στα κράτη μέλη για τα κοινοτικά ζητήματα και υπογραμμίζει την αναγκαιότητα τα κράτη μέλη να συμμετέχουν σε όλες τις ομάδες/επιτροπές του Συμβουλίου με τον τρόπο που αυτά κρίνουν σκόπιμο σε σχέση με τη δική τους εσωτερική οργάνωση.

2.9. ζητεί να συμμετάσχουν οι περιφερειακές αρχές των κρατών μελών στην προετοιμασία των εργασιών του Συμβουλίου στο Λάακεν κατά το οποίο, σύμφωνα με το σημείο 17 των συμπερασμάτων της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στο Γκέτεμποργκ, θα πρέπει να διατυπωθούν συστάσεις για την αποτελεσματικότερη λειτουργία του Συμβουλίου μετά τη διεύρυνση. Οι διαδικασίες αυτές θα πρέπει, όπως άλλωστε τονίζεται και στη δήλωση για το μέλλον της Ένωσης, να διασφαλίζουν τη συμμετοχή των εθνικών και περιφερειακών κοινοβουλίων.

3. Η συμμετοχή των εκπροσώπων των περιφερειακών κυβερνήσεων στις δραστηριότητες του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Περιφερειών στα άτυπα συμβούλια

Η Επιτροπή των Περιφερειών

3.1. ζητεί την άμεση συμμετοχή των εκπροσώπων των περιφερειακών αρχών στο Συμβούλιο δεδομένου ότι είναι θεμελιώδους σπουδαιότητας για την αποτελεσματική λειτουργία της Ένωσης και αντικατοπτρίζει τις αρχές της αξιοπιστίας, συνεργασίας και εμπιστοσύνης μεταξύ των περιφερειών και του αντίστοιχου εθνικού κράτους· κατά τη δημιουργία των προϋποθέσεων συμμετοχής των εκπροσώπων των περιφερειακών αρχών πρέπει ωστόσο να ληφθούν υπόψη οι διαφορές των εθνικών συστημάτων διοίκησης.

3.2. ζητεί αυτήν τη συμμετοχή στο Συμβούλιο σε όλες τις εκδηλώσεις οι οποίες σχετίζονται με περιφερειακές αρμοδιότητες νομοθετικής, κανονιστικής και εκτελεστικής φύσεως ή όπου εξετάζονται ζητήματα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για το συνολικό σύστημα των περιφερειών και των τοπικών αρχών.

3.3. επιβεβαιώνει ότι οι τοπικοί αντιπρόσωποι θα πρέπει να κληθούν να συμμετέχουν πλήρως στο Συμβούλιο ως μέλη των εθνικών αντιπροσωπειών, και να είναι εξουσιοδοτημένοι να αναλάβουν την ηγεσία της εθνικής αντιπροσωπείας και αν χρειαστεί την προεδρία του Συμβουλίου των υπουργών. Οι περιφερειακοί εκπρόσωποι στο Συμβούλιο αντιπροσωπεύουν το σύνολο των περιφερειών που διαθέτουν αρμοδιότητες στους εν λόγω τομείς και εκφράζουν θέσεις που έχουν συμφωνηθεί στο εσωτερικό της συνολικής εθνικής αντιπροσωπείας. Οι εσωτερικοί μηχανισμοί για τον προσδιορισμό της θέσης της εθνικής αντιπροσωπείας στο Συμβούλιο, όπως επίσης η διαδικασία ορισμού των περιφερειακών εκπροσώπων κάθε κράτους μέλους πρέπει να ρυθμιστούν σύμφωνα με τις εσωτερικές νομοθετικές διατάξεις των κρατών μελών.

3.4. ζητεί τη συμμετοχή των περιφερειακών εκπροσώπων στις εθνικές αντιπροσωπείες γιατί αυτό αποτελεί στοιχείο ενίσχυσης της θέσης του κράτους μέλους, καθώς θα είναι ικανό να λαμβάνει ταυτόχρονα υπόψη την εσωτερική κατανομή των αρμοδιοτήτων και των συμφερόντων, όσο και τις θέσεις που εκφράζονται από τις επιμέρους βαθμίδες τοπικής διακυβέρνησης στα πλαίσια των διαδικασιών εθνικού συντονισμού, καθώς και την ενιαία δράση του κράτους στο εσωτερικό του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3.5. ζητεί τη συμμετοχή των περιφερειακών εκπροσώπων στα ακόλουθα περιφερειακά όργανα του Συμβουλίου:

- Ομάδες εργασίας και ομάδες ad hoc του Συμβουλίου·

- Επιτροπή μόνιμων αντιπροσώπων (ΕΜΑ)·

- Συνεδριάσεις του Συμβουλίου στις διάφορες μορφές τους.

Η συμμετοχή επίσης σε όλες τις φάσεις της προετοιμασίας των αποφάσεων του Συμβουλίου είναι αναγκαία προκειμένου να είναι πλήρης και αποτελεσματική η κοινή διαπραγμάτευση όλων των ειδικών ζητημάτων αρμοδιότητας και ενδιαφέροντος των περιφερειών και των αρχών αυτοδιοίκησης.

3.6. ζητεί στις περιπτώσεις στις οποίες δεν υφίστανται για τις περιφέρειες δυνατότητες επίσημης εκπροσώπησης στο Συμβούλιο ή στις προπαρασκευαστικές επιτροπές του, να διασφαλίσουν τα κράτη μέλη την παραβολή με τις θέσεις των περιφερειών και των κεντρικών ομοσπονδιών των τοπικών αρχών σε σχέση με τις αρμοδιότητες ή τα ενδιαφέροντά τους.

3.7. ζητεί τη συμμετοχή της Επιτροπής των Περιφερειών στα άτυπα συμβούλια που αφιερώνονται στις κοινοτικές πολιτικές που σχετίζονται με τους τομείς υποχρεωτικής διαβούλευσης και που αφορούν ειδικότερα τις τοπικές και περιφερειακές αρχές στα πλαίσια των αρμοδιοτήτων τους, πράγμα που θα ενισχύσει την τοπική και περιφερειακή διάσταση στα πλαίσια του Συμβουλίου της Ένωσης και θα εξυπηρετήσει αποφασιστικά τους στόχους διαφάνειας και εγγύτητας που έχουν θέσει οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων στη Δήλωση για μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης που επισυνάπτεται στη Συνθήκη της Νίκαιας.

3.8. ζητεί συνεπώς από τις μελλοντικές Προεδρίες της Ένωσης και κυρίως τη Βελγική και Ισπανική Προεδρία να εγκαθιδρύσουν έναν μηχανισμό συμμετοχής της Επιτροπής των Περιφερειών στις εργασίες των άτυπων Συμβουλίων, επιτρέποντας έτσι στην Επιτροπή των Περιφερειών ως πολιτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συμμετέχει διαρκώς στη συζήτηση της κοινοτικής πολιτικής.

3.9. ζητεί, τέλος, με την ευκαιρία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης του 2004 να ενσωματωθεί στη Συνθήκη πρωτόκολλο που να διασφαλίζει, αφενός, τη συμμετοχή της Επιτροπής των Περιφερειών στα άτυπα Συμβούλια όσο και τη συμμετοχή, και σε επίσημα επίπεδα, των περιφερειών και των τοπικών αρχών στις διαδικασίες λήψεως αποφάσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βρυξέλλες, 14 Νοεμβρίου 2001.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Jos CHABERT

(1) ΕΕ C 100 της 2.4.1996, σ. 1.

(2) ΕΕ C 198 της 14.7.1999, σ. 73.

(3) ΕΕ C 293 στις 13.10.1999, σ. 74.

(4) ΕΕ C 374 στις 23.12.1999, σ. 29.

(5) ΕΕ C 253 τhς 12.9.2001, σ. 25