Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Τροποποιητικού του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 περί καθορισμού των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα αλιείας

(υποβληθείσες από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. εισαγωγη

Μετά από αίτημα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κολωνίας, στις 14 Μαρτίου 2000 η Επιτροπή εξέδωσε έκθεση σχετικά με τα μέτρα τα προοριζόμενα να θέσουν σε εφαρμογή το άρθρο 229 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με τις απόκεντρες περιφέρειες [1]. Η έκθεση απευθυνόταν στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και διαβιβάστηκε στην Επιτροπή των Περιφερειών καθώς και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. Τον Ιούνιο, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Φέιρα κάλεσε την Επιτροπή να του υποβάλει τις ενδεδειγμένες προτάσεις.

[1] COM(2000) 147 τελικό.

Πολλά από τα μέτρα τα αναφερόμενα στην αίτηση έχουν σχέση με τους όρους υλοποίησης των Διαρθρωτικών ταμείων. Τα συνημμένα πέντε σχέδια κανονισμού αφορούν τα μέτρα αυτά.

2. η ιδιαζουσα κατασταση των αποκεντρων περιφερειών

Οι επτά απόκεντρες περιφέρειες, που καθορίζονται περιοριστικά στο άρθρο 229 παράγραφος 2 της συνθήκης, είναι οι Αζόρες, η Μαδέρα, οι Κανάριες Νήσοι, η Γουαδελούπη, η Γουιάνα, η Μαρτινίκα και η Ρεϋνιόν. Σε έξι από τις περιφέρειες αυτές το μέσο εισόδημα ανά κάτοικο τοποθετείται σε ποσοστό μεταξύ 40 και 55 % του μέσου κοινοτικού και γι´αυτό οι περιφέρειες αυτές συγκαταλέγονται μεταξύ των δέκα πτωχότερων περιφερειών της Ένωσης. Επίσης, σε πέντε από αυτές το ποσοστό ανεργίας φθάνει τα ανώτατα επίπεδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ανέρχεται σε ποσοστό μεταξύ 21 και 37 % του ενεργού πληθυσμού.

Λόγω του γεγονότος ότι το ανά κάτοικο ΑΕΠ είναι κατώτερο του 75 % του μέσου κοινοτικού, από την μεταρρύθμιση των Διαρθρωτικών Ταμείων, το έτος 1988, οι επτά απόκεντρες περιφέρειες θεωρούνται ως περιφέρειες με καθυστερημένη ανάπτυξη και, κατά συνέπεια, επιλέξιμες στο στόχο αριθ. 1.

Εξάλλου, το 1989 για τα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα και, στη συνέχεια, το 1991 για τις Αζόρες και τη Μαδέρα αφενός και για τις Κανάριες Νήσους αφετέρου, με αποφάσεις του Συμβουλίου μετά από πρόταση της Επιτροπής θεσπίστηκαν προγράμματα μέτρων που προσιδιάζουν στον απομακρυσμένο και νησιωτικό χαρακτήρα [2].

[2] POSEIDOM - Απόφαση αριθ. 89/687/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1989 - ΕΕ L 399, της 30.12.1989, σ. 39. POSEIMA - Απόφαση αριθ. 91/315/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1991 - ΕΕ L 171, της 29.06.1991, σ. 10.

Το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης , όπως εκδόθηκε στις 2 Οκτωβρίου 1997 στο Άμστερνταμ και τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαΐου 1999, αναγνωρίζει τον ειδικό χαρακτήρα των σωρευμένων μειονεκτημάτων τα οποία πλήττουν όλες τις απόκεντρες περιφέρειες. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η οικονομική και κοινωνική κατάσταση των περιφερειών αυτών επιδεινώνεται λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα τους, της μικρής έκτασής τους, των δυσχερειών λόγω αναγλύφου και κλίματος και της εξάρτησης της οικονομίας τους εξ αιτίας του περιορισμένου αριθμού προϊόντων που παράγουν ενώ η μονιμότητα και ο συνδυασμός των παραγόντων αυτών αποτελούν βαρύ πλήγμα για την ανάπτυξη των απόκεντρων περιφερειών.

Έτσι η Επιτροπή θεωρεί αναγκαίο να λάβει περισσότερο υπόψη της, στο πλαίσιο των Διαρθρωτικών Ταμείων, την ιδιαιτερότητα των περιφερειών αυτών, η οποία τους αναγνωρίζεται βάσει των διατάξεων του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης.

3. επανεξεταση τησ διαμορφωσησ των συντελεστων παρεμβασησ διαρθρωτικων ταμειων

Όπως αναφέρεται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης, όλες οι απόκεντρες περιφέρειες αντιμετωπίζουν το ίδιο σύνολο προβλημάτων. Κατόπιν τούτου, οι περιφέρειες αυτές, είτε ανήκουν σε χώρες που καλύπτονται από το Ταμείο Συνοχής είτε όχι, πρέπει να έχουν την δυνατότητα να επωφελούνται των ιδίων διατάξεων όσον αφορά τους συντελεστές παρέμβασης Διαρθρωτικών Ταμείων.

Εξάλλου, η στενότητα των τοπικών αγορών, τα κωλύματα τα συναφή προς τον εφοδιασμό και την αποθεματοποίηση επηρεάζουν το κόστος παραγωγής των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, μειώνοντας την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητά τους σε σχέση με επιχειρήσεις που βρίσκονται πλησίον των κύριων αγορών της ηπειρωτικής Ευρώπης, αποτελώντας τροχοπέδη στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και μη συμβάλλοντας στη μείωση των υψηλών επιπέδων ανεργίας.

Προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα στοιχεία αυτά, προτείνονται τρεις προσαρμογές.

Η πρώτη προσαρμογή αφορά τις οροφές που έχουν καθοριστεί για τη συμμετοχή των Διαρθρωτικών Ταμείων. Για το σύνολο των απόκεντρων περιφερειών, πρόκειται για:

-τον καθορισμό της μέγιστης συμμετοχής του Ταμείου στο 85 % της ολικής επιλέξιμης δαπάνης.

-την αύξηση της μέγιστης παρέμβασης του Ταμείου από 35 % στο 50 % της ολικής επιλέξιμης δαπάνης, στην περίπτωση επενδύσεων σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Η δεύτερη προσαρμογή αφορά τις οροφές που καθορίζονται στον κανονισμό σχετικά με τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, όσον αφορά τη δημόσια παρέμβαση για τις επενδύσεις στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις και στη μεταποίηση και εμπορία γεωργικών προϊόντων, καθώς και τη στήριξη την παρεχόμενη στη διατήρηση και την ανάπτυξη οικονομικών, οικολογικών και κοινωνικών λειτουργιών όσον αφορά τα δάση στις αγροτικές ζώνες. Για το σύνολο των απόκεντρων περιφερειών προβλέπονται:

-αύξηση από 50 σε 75 % του μέγιστου επιπέδου δημόσιας ενίσχυσης, εκφραζόμενης ως ποσοστό του επιλέξιμου μεγέθους επένδυσης στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις.

-αύξηση από 50 σε 65 % του μέγιστου επιπέδου δημόσιας ενίσχυσης εκφραζόμενης ως ποσοστού του μεγέθους επένδυσης στον τομέα της μεταποίησης και της εμπορίας γεωργικών προϊόντων.

-επέκταση της κοινοτικής χρηματοδοτικής στήριξης όσον αφορά τα δάση και τις επιφάνειες που αποτελούν ιδιοκτησία ιδιωτών, ενώσεων ιδιωτών ή δήμων και κοινοτήτων ή ενώσεών τους, για δασικές επιφάνειες που αποτελούν την ιδιοκτησία κάθε φορέα, δημόσιου, τοπικού, περιφερειακού ή εθνικού.

Η τρίτη προσαρμογή αφορά ορισμένους συντελεστές χρηματοδοτικής παρέμβασης του χρηματικού μέσου προσανατολισμού για την αλιεία.

4. κανονισμοι προσ τροποποιηση

Οι προβλεπόμενες προσαρμογές αφορούν τρεις κανονισμούς που έχουν εκδοθεί από το Συμβούλιο:

-τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999, περί γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία [3], ο οποίος βασίζεται στο άρθρο 161 της συνθήκης.

[3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999 - ΕΕ L 161, της 26.06.1999, σ. 1.

-τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, για καθορισμό των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα της αλιείας [4], του οποίου τη νομική βάση αποτελεί το άρθρο 37 της συνθήκης.

[4] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999 - ΕΕ L 337, της 30.12.1999, σ. 10.

-τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών [5].

[5] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999 - ΕΕ L 160, της 26.06.1999, σ. 80.

Εντούτοις, όσον αφορά τον τελευταίο κανονισμό, θεωρήθηκε προτιμότερο να εισαχθούν οι προβλεπόμενες προσαρμογές στο πλαίσιο κανονισμών του Συμβουλίου οι οποίοι ήδη θεσπίζουν υπέρ απόκεντρων περιφερειών ειδικά μέτρα όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα και οι οποίοι προβλέπουν μέτρα παρέκκλισης στο διαρθρωτικό τομέα, αναφερόμενοι στη νομοθεσία την προγενέστερη εκείνης που εκδόθηκε το 1999. Οι εν λόγω τρεις κανονισμοί αφορούν αντίστοιχα τα υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα, τις Αζόρες και τη Μαδέρα, τις Κανάριες Νήσους και είναι οι ακόλουθοι:

-ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3763/91, για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα [6], ο οποίος βασίζεται στο άρθρο 37 της συνθήκης.

[6] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3763/1991 του Συμβουλίου, της 24.12.1991 - ΕΕ L 356, της 24.12.1991, σ. 1.

-ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1600/92, για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα υπέρ των Αζορών και της Μαδέρας [7], ο οποίος βασίζεται στα άρθρα 36 και 37 της συνθήκης.

[7] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1600/1992 του Συμβουλίου, της 15.6.1992 - ΕΕ L 173, της 27.06.1992, σ. 1.

-ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1601/92, για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα υπέρ των Καναρίων Νήσων [8], ο οποίος βασίζεται στα άρθρα 26, 36 και 37 της συνθήκης .

[8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1601/1992 του Συμβουλίου, της 15.6.1992 - ΕΕ L 173, της 27.06.1992, σ. 13

Προκειμένου η κωδικοποίηση να είναι ενιαία, κατά την αναθεώρηση του συνόλου των τριών αυτών κανονισμών POSEI - τομέας γεωργίας - την οποία η Επιτροπή αναμένεται ότι θα υποβάλει προσεχώς στο Συμβούλιο, οι τροποποιήσεις που προαναφέρονται όσον αφορά τις διαρθρωτικές παρεκκλίσεις θα περιληφθούν εκ νέου στους τροποποιημένους κανονισμούς POSEI.

5. συμπερασματα

Όπως προβλέπουν οι διατάξεις του άρθρου 299 παράγραφος 2, οι προβλεπόμενες τροποποιήσεις αφορούν μόνον τις επτά απόκεντρες περιφέρειες οι οποίες βρίσκονται αντιμέτωπες προς μειονεκτήματα κοινά και ειδικά. Δεν παρουσιάζουν χαρακτήρα λόγω του οποίου θα ήταν δυνατόν να διαταραχθουν λειτουργία της ενιαίας αγοράς και η εφαρμογή κοινών πολιτικών.

Οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν έχουν καμία επίπτωση στα ποσά Διαρθρωτικών Ταμείων τα διατιθέμενα στα τρία οικεία κράτη για την περίοδο 2000-2006.

2000/0310 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Τροποποιητικού του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 περί καθορισμού των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική βοήθεια στον τομέα αλιείας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 37,

την πρόταση της Επιτροπής [9],

[9] ΕΕ C [...], της [...], σ. [...].

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [10],

[10] ΕΕ C [...], της [...], σ. [...].

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [11],

[11] ΕΕ C [...], της [...], σ. [...].

τη γνώμη της Επιτροπής των περιφερειών [12],

[12] ΕΕ C [...], της [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής :

(1) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1999, περί καθορισμού των λεπτομερών κανόνων και ρυθμίσεων σχετικά με την κοινοτική διαρθρωτική ενέργεια στον τομέα της αλιείας [13] καθορίζει τα όρια συντελεστών παρέμβασης προς εφαρμογή στο χρηματοδοτικό μέσο προσανατολισμού της αλιείας (ΧΜΠΑ), τηρουμένων των ορίων των καθοριζόμενων από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 1999, περί γενικών διατάξεων των Διαρθρωτικών ταμείων [14] όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [...] του Συμβουλίου της [...] [15],.

[13] ΕΕ L 337, της 30.12.1999, σ. 10.

[14] ΕΕ L 161, της 26.06.1999, σ. 1.

[15] ΕΕ L [...], της [...], σ. [...].

(2) εντούτοις, τα όρια προς εφαρμογή στο ΧΜΠΑ παραμένουν χαμηλότερα σε σχέση με τις ειδικές διατάξεις τις προβλεπόμενες από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 για ορισμένες κατηγορίες περιφερειών υπαγόμενες στον στόχο αριθ. 1. πρέπει να καθοριστούν τα όρια προς εφαρμογή στο ΧΜΠΑ, εκτός από τα όρια τα σχετικά με τις βοήθειες για την ανανέωση και τον εκσυγχρονισμό των αλιευτικών στόλων, λαμβάνοντας υπ'όψιν των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν κάθε μία από τις ανωτέρω κατηγορίες περιφερειών. όσον αφορά ιδίως τις απόκεντρες περιφέρειες πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν παράγοντες που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ως δυνάμενοι να βλάψουν σοβαρά την ανάπτυξή,

(3) ότι πρέπει επομένως να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2792/1999

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στο παράρτημα IV του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999, ο πίνακας 3 αντικαθίσταται από τον ακόλουθο πίνακα :

ΠΙΝΑΚΑΣ 3

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(*) Περιλαμβανόμενων των περιφερειών των αναφερόμενων στο άρθρο 6, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999.

(**) Κατά παρέκκλιση του γενικού καθεστώτος περιφερειών καλυπτόμενων από το στόχο αριθ. 1 και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις δεόντως αιτιολογημένες..

(***) Κατά παρέκκλιση από το γενικό καθεστώς των περιφερειών των καλυπτόμενων από τον στόχο αριθ. 1 και μόνον για επιχειρήσεις με εξαιρετικά μειωμένη οικονομική διάσταση προς καθορισμό στο συμπλήρωμα προγραμματισμού που προβλέπεται στο άρθρο 19 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999.

Οι προβλεπόμενες παρεκκλίσεις με βάση το πρώτο εδάφιο αποτελούν το αντικείμενο συνοπτικής περιγραφής στο πλαίσιο λειτουργικών προγραμμάτων ή ενιαίων εγγράφων προγραμματισμού σχετικών με τις οικείες ζώνες τις αναφερόμενες στα άρθρα 18 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα κάθε κράτος μέλος.

[...], [...]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[...]