7.3.90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 56/1 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Γνωμοδότηση για σχέδιο πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου για την επιχειρησιακή προστασία των 
εξωτερικών εργαζομένων που εκτίθενται σε ιονίζουσες ακτινοβολίες κατά την έκτακτη απασχόληση 
τους σε εγκαταστάσεις στις οποίες χρησιμοποιούνται or ακτινοβολίες αυτές |COM(89) 3761 
(90/C 56/01) 
Στις 28 Αυγούστου 1989, και σύμφωνα με το άρθρο 31 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για το παραπάνω σχέδιο πρότασης. 
Το τμήμα ενέργειας, πυρηνικών θεμάτων και έρευνας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση του στις 3 Νοεμβρίου 1989 με βάση την εισηγη­
τική έκθεση του κ. Von der Decken. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 271η σύνοδο ολομέλειας, συνεδρίαση της 15ης 
Νοεμβρίου 1989, υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
Το τμήμα εγκρίνει πλήρως τις προσπάθειες που καταβάλ­
λονται προκειμένου να θεσπισθεί μια οδηγία των Ευρωπαϊκών 
Κοινοτήτων για την προστασία των εξωτερικών εργαζομένων 
που εκτίθενται σε ιονίζουσες ακτινοβολίες κατά την απασχό­
ληση τους. Η παρούσα πρόταση φαίνεται να ανταποκρίνεται 
κατά μεγάλο μέρος στην ανάγκη να προστατευθεί η υγεία 
αυτής της κατηγορίας εργαζομένων. Η Επιτροπή καλείται, 
μολοταύτα, να λάβει υπόψη τις απόψεις που εκφράζονται 
στην παρούσα γνωμοδότηση κατά την κατάρτιση του οριστι­
κού κειμένου οδηγίας. 
1. Οι σχετικές διατάξεις των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που 
ισχύουν σήμερα στον τομέα της προστασίας από τις ακτι­
νοβολίες 
1.1. Οι ισχύουσες οδηγίες 
1.1.1. Οι βασικοί κανόνες ασφάλειας που ορίζουν στα 
κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας το πλαίσιο 
προστασίας της υγείας του κοινού και των εργαζομένων από 
τους κινδύνους που προέρχονται από τις ιονίζουσες ακτινοβο­
λίες ορίζονται στην οδηγία Ευρατόμ 80/836 του Συμβουλίου 
της 15ης Ιουλίου 1980(]), όπως τροποποιήθηκε από την 
οδηγία Ευρατόμ 84/467 του Συμβουλίου της 3ης Σεπτεμβρίου 
1984(2). 
1.1.2. Στην οδηγία του 1980 απαριθμούνται, επίσης, τα 
απαραίτητα μέτρα προστασίας καθώς και τα συστήματα ελέγ­
χου που εφαρμόζονται για τους εργαζόμενους που εκτίθενται 
σε ακτινοβολίες και αναφέρεται ρητώς ότι τα μέτρα αυτά 
ισχύουν τόσο για τους εσωτερικούς όσο και τους εξωτερικούς 
εργαζόμενους. 
(') ΕΕ αριθ. L 246 της 17. 9. 1980, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. L 265 της 5. 10. 1984, σ. 4. 1.1.3. Η οδηγία 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιου­
νίου 1989(3), ορίζει επίσης και τους ελάχιστους κανόνες που 
διέπουν τα μέτρα που απαιτούνται για τη βελτίωση ασφάλεια 
και προστασία της υγείας των εργαζομένων. 
1.2. Σχετικές έννοιες 
1.2.1. Για την καλύτερη κατανόηση των παρατηρήσεων 
που διατυπώνονται στη γνωμοδότηση αυτή, η ΟΚΕ θεωρεί 
απαραίτητο να υπενθυμίσει ορισμένους από τους συναφείς 
ορισμούς οι οποίοι δίδονται στην οδηγία 80/836/Ευρατόμ του 
Συμβουλίου: 
— εκτιθέμενοι εργαζόμενοι: τα άτομα που λόγω της απασχό­
λησης τους εκτίθενται σε ακτινοβολία, η ετήσια δόση 
της οποίας υπερβαίνει το ένα δέκατο των ετήσιων ορίων 
δόσεων που έχουν ορισθεί για τους εργαζόμενους, 
— ελεγχόμενη περιοχή: η περιοχή στην οποία οι δόσεις 
είναι δυνατό να υπερβούν τα τρία δέκατα των ετήσιων 
ορίων δόσεων που έχουν καθορισθεί για τους εκτεθιμένους 
εργαζόμενους, 
— εποπτευόμενη περιοχή: η περιοχή στην οποία οι δόσεις 
είναι δυνατό να υπερβούν το ένα δέκατο αλλά είναι κατώ­
τερη των τριών δεκάτων των ετήσιων ορίων δόσεων που 
έχουν ορισθεί για τους εκτιθέμενους εργαζόμενους, 
— εργαζόμενοι της κατηγορίας Α: τα άτομα τα οποία είναι 
δυνατό να δεχθούν δόση υψηλότερη ενός από τα ετήσια 
όρια δόσεων, 
(3) ΕΕ αριθ. L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1. 
Αριθ. C 56/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 7.3.90 
εργαζόμενοι της κατηγορίας Β: τα άτομα τα οποία είναι 
δυνατό να δεχθούν ακτινοβολία υψηλότερη από τα τρία 
δέκατα των ετήσιων ορίων δόσεων. 
1.3. Οι εμπειρίες από τη ν προστασία των εργαζομένων 
1.3.1. Στις εγκαταστάσεις στις οποίες οι εργαζόμενοι εκτί­
θενται σε ακτινοβολίες, ο έλεγχος της προστασίας από την 
ακτινοβόληση υπήρξε κατά γενικό κανόνα ικανοποιητικός. 
1.3.2. Το αδύνατο σημείο, εντούτοις, είναι η βέλτιστη 
προστασία των εργαζομένων σε πλείονες εγκαταστάσεις κατά 
τη διάρκεια του έτους οι οποίοι, όμως, δεν απασχολούνται 
απ'ευθείας από τους φορείς εκμετάλλευσης των εγκα­
ταστάσεων (εξωτερικοί ή έκτακτοι εργαζόμενοι). Η κυριό­
τερη δυσκολία αφορά την καταγραφή των διαφόρων δόσεων 
που δέχονται οι εργαζόμενοι. 
2. Γενικές παρατηρήσεις για την πρόταση οδηγίας 
2.1. Α ι τιολόγηση της οδηγίας 
2.1.1. Στα περισσότερα κράτη μέλη η πείρα δείχνει ότι η 
Κοινότητα έχει ανάγκη από μια οδηγία γενικής ισχύος η 
οποία θα εξασφαλίζει βέλτιστη προστασία στους εργαζόμε­
νους που εκτίθενται σε ακτινοβολίες αλλά δεν ανήκουν στο 
προσωπικό του φορέα εκμετάλλευσης των εγκαταστάσεων για 
τη λειτουργία των οποίων απαιτείται προηγούμενη άδεια. 
2.1.2. Σε ορισμένα κράτη μέλη υφίστανται ήδη διατάξεις 
για τον έλεγχο της έκθεσης των εξωτερικών εργαζομένων. 
Εντούτοις, στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, μόνο 
μία οδηγία με εναρμονισμένες διατάξεις είναι δυνατό α) να 
διασφαλίσει ότι οι εργαζόμενοι προστατεύονται από μη 
αποδεκτή έκθεση και β) να άρει τις απαράδεκτες στρεβλώσεις 
του ανταγωνισμού. 
2.1.3. Η παρούσα οδηγία, η οποία βασίζεται στην οδηγία 
80/836/Ευρατόμ του Συμβουλίου εξετάζει αποκλειστικά την 
προστασία των εργαζομένων της κατηγορίας Α. Δεδομένου, 
όμως, ότι οι ορισμοί της εποπτευόμενης και ελεγχόμενης 
περιοχής θεσπίζουν απλώς και μόνο τα ετήσια όρια δόσεων 
και όχι τις τιμές των δόσεων, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα 
για να εξασφαλιστεί ότι κατά τον υπολογισμό των ετησίων 
δόσεων λαμβάνονται επίσης υπόψη και οι δόσεις τις οποίες 
δέχονται οι εργαζόμενοι που απασχολούνται ακόμη και σε 
εποπτευόμενες περιοχές. 
2.2. Η ευθύνη για την προστασία από τις ακτι νοβολίες 
2.2.1. Δεδομένου ότι ο εξωτερικός εργαζόμενος δεν 
απασχολείται από τον φορέα εκμετάλλευσης της εγκατάστα­
σης στην οποία εκτελεί τις εργασίες του (και στην οποία 
πρέπει να εξασφαλισθεί προστασία), έχει ιδιαίτερη σημασία 
να κατανεμηθούν οι ευθύνες για την προστασία από τις ακτι­
νοβολίες. 2.2.2. Στην εξεταζόμενη πρόταση οδηγίας προτείνεται ο 
εργοδότης να έχει την ευθύνη για τη βασική εκπαίδευση του 
εργαζόμενου στην ακτινοπροστασία, την απαραίτητη ιατρική 
παρακολούθηση και την τεκμηρίωση σχετικά με τις δόσεις 
ακτινοβολίας που δέχεται ο εργαζόμενος. Ως προς αυτό, η 
ΟΚΕ τονίζει με έμφαση την ειδική ευθύνη του εργοδότη όσον 
αφορά την εξασφάλιση ότι τα ατομικά δελτία ή βιβλιάρια 
δοσιμετρικής παρακολούθησης των εργαζομένων είναι αυθε­
ντικά. 
Όσον αφορά το φορέα εκμετάλλευσης, ο εργοδότης είναι 
υπεύθυνος για την αποτελεσματική και άμεση ακτινοπροστα­
σία, στην οποία περιλαμβάνεται η εκπαίδευση σε ειδικά 
θέματα ακτινοπροστασίας και γενικότερης ασφάλειας της 
εγκατάστασης. 
2.2.3. Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ασάφειας, όσον 
αφορά τις δύο αυτές περιοχές ευθύνης, ο φορέας εκμετάλλευ­
σης οφείλει πριν από την πρόσληψη ενός εξωτερικού εργαζό­
μενου να εξετάζει τη «βεβαίωση έκτακτης απασχόλησης» του 
ώστε να διασφαλίζεται ότι ικανοποιούνται οι απαιτούμενοι 
βασικοί όροι. Κατ'αυτόν τον τρόπο καθορίζονται με σαφή­
νεια οι αντίστοιχες ευθύνες. 
2.2.4. Στην οδηγία, εντούτοις, πρέπει να γίνει αναφορά 
επίσης και στις ίδιες τις ευθύνες του εργαζόμενου όπως 
ορίζονται στην οδηγία 89/391/ΕΟΚ για τη γενική ασφάλεια 
των εργαζομένων. Στα πλαίσια της οδηγίας αυτής, ο εργαζό­
μενος είναι υποχρεωμένος, μεταξύ άλλων, να τηρεί τους κανο­
νισμούς που ρυθμίζουν την ακτινοπροστασία, να φέρει 
πάντοτε το ατομικό δοσίμετρό του και να εκτελεί τις εργασίες 
του κατά τρόπο ώστε να ελαχιστοποιείται η ατομική του 
δόση. Σύμφωνα με την άποψη της ΟΚΕ, τούτο απαιτεί κατάλ­
ληλη εκπαίδευση από πλευράς των εργαζομένων και τυπο­
ποίηση της κατάλληλης πληροφόρησης. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις για το σχέδιο οδηγίας 
3.1. Άρθρο 2 παράγραφος 2 και παράγραφος 3 
θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι ορισμοί που δίδονται εδώ 
αναφέρονται μόνο στους εργαζόμενους της κατηγορίας Α 
(δηλαδή για τις εργασίες που εκτελούνται σε μία ελεγχόμενη 
περιοχή). 
3.2. Άρθρο 5 παράγραφος 3 
Προς χάριν της πληρότητας του άρθρου προτείνεται να 
προστεθεί το εξής στοιχείο ζ): 
«ζ) εξακριβώνει ότι η σελίδα 1 της βεβαίωσης έκτακτης 
απασχόλησης για εξωτερικούς εργαζόμενους που 
εκτελούν εργασίες σε εγκαταστάσεις στις οποίες χρησι­
μοποιούνται οι ιονίζουσες ακτινοβολίες (βλέπε παράρ­
τημα) συμπληρώθηκε και υπογράφηκε από τον εργο­
δότη». 
3.3. Η σελίδα 1 της βεβαίωσης έκτακτης απασχόλησης 
πρέπει να περιλαμβάνει την ημερομηνία έκδοσης καθώς και 
την υπογραφή. 
3.4. &λίδα 2 της βεβαίωσης της έκτακτης απασχόλησης: 
— Σημείο 11: δεν γίνεται απολύτως σαφές τι εννοείται με τις 
λέξεις «εκπαίδευση στην ακτινοπροστασία». 
7.3.90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 56/3 
Η ανάλυση που δίδεται στο σημείο 13 θα πρέπει να ερμη­
νευθεί βάσει του πίνακα. Επιπλέον, τα στατιστικά δεδο­
μένα όσον αφορά τις δόσεις πρέπει να υπογράφονται από 
τον προϊστάμενο του εγκεκριμένου κέντρου για την κατα­γραφή των δεδομένων ακτινοβολίας. (Αντίθετα, η σελίδα 
2 της βεβαίωσης έκτακτης απασχόλησης υπογράφεται από 
τον αρμόδιο φορέα εκμετάλλευσης). 
Βρυξέλλες, 15 Νοεμβρίου 1989. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
Γνωμοδότηση για την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά τη διάθεση στην 
αγορά των προϊόντων φυτοϋγειονομικής προστασίας που έχουν εγκριθεί από την ΕΟΚ(') 
(90/C 56/02) 
Στις 9 Μαρτίου 1989 και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 της συνθήκης για την ίδρυση της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημοσίας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 31 Οκτωβρίου 1989, με βάση 
την εισηγητική έκθεση του κ. Rolao Gongalves. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά την 271η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 16ης 
Νοεμβρίου 1989, υιοθέτησε με (34 ψήφους υπέρ, 0 κατά και 2 αποχές) την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η κυκλοφορία αγαθών για την πρόληψη και τη θερα­
πεία ασθενειών ή φυσιολογικών διαταραχών σε ανθρώπους, 
ζώα και φυτά, απέχει κατά πολύ από το ιδεώδες που προβλέ­
πεται από τη Συνθήκη της Ρώμης και επιβεβαιώθηκε από την 
Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη. 
1.2. Ωστόσο, καθώς πλησιάζει το 1993 και γίνονται πιο 
αισθητές οι ανόγ:;6ς για την ολοκλήρωση της εσωτερικής 
αγοράς, έχουν ήδη συντελεστεί σημαντικά βήματα προόδου 
όσον αφορά τη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής 
αγοράς φαρμακευτικών προϊόντων για τους ανθρώπους και 
τα ζώα. 
1.3. Μέχρι σήμερα δεν έχουν ληφθεί παρόμοιες θετικές 
αποφάσεις στο φυτοϋγειονομικό τομέα, και, κατά συνέπεια, 
η ΟΚΕ δέχεται με ικανοποίηση και σημειώνει με ενδιαφέρον 
την παρούσα πρόταση οδηγίας που έχει ως στόχο να συμβάλει 
στην κάλυψη του κενού αυτού και να αποτελέσει μια πρώτη 
προσπάθεια προς την κατεύθυνση της εναρμόνισης ενός κοι­
νοτικού συστήματος από το οποίο ενδέχεται να υπάρξει προο­
πτική για ασφαλή και ανταγωνιστική ελεύθερη κυκλοφορία 
των φαρμακευτικών προϊόντων στο μέλλον. 1.4. Το 1977, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 
εξέδωσε, μετά από σχετική αίτηση, γνωμοδότηση για τις 
προτάσεις οδηγιών του Συμβουλίου που αφορούσαν, αφενός, 
την «κατάταξη, τη συσκευασία και την επισήμανση γεωργι­
κών φυτοφαρμάκων»(2), αφετέρου, την «απαγόρευση της διά­
θεσης στην αγορά και της χρήσης προϊόντων που περιέχουν 
ορισμένες ενεργούς ουσίες»(3). Στην αιτιολογική έκθεση της 
πρώτης οδηγίας τονιζόταν σαφώς ότι: «Επιπλέον, θα ήταν 
αναγκαίο να συμπεριληφθούν σε μεταγενέστερες οδηγίες ειδι­
κές διατάξεις σχετικά με την έγκριση, τη διανομή και τη 
χρήση των γεωργικών αυτών φυτοφαρμάκων (φυτοϋγειονο-
μικής προστασίας)». 
1.5. Στη συνέχεια, υποβλήθηκε πρόταση οδηγίας για το 
σύστημα έγκρισης/καταχώρησης με τίτλο «Η διάθεση στην 
αγορά φυτοφαρμάκων υγειονομικής προστασίας με έγκριση 
ΕΟΚ», η οποία έτυχε της επιδοκιμασίας της ΟΚΕ(4). 
1.6. Η πρόταση σχετικά με την «κατάταξη, τη συσκευασία 
και την επισήμανση» υιοθετήθηκε αργότερα στα πλαίσια 
(·) ΕΕ αριθ. C 89 της 10. 4. 1989. (2) ΕΕ αριθ. C 263 της 17. 11. 1975, σ. 64. 
(3) ΕΕ αριθ. C 114 της 11. 5. 1977, σ. 16, (Ειδικές παρατηρήσεις Β). 
(*) ΕΕ αριθ. C 114 της 11. 5. 1977, σ. 16, (Ειδικές παρατηρήσεις Α).