ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 46/96 που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 27 Ιουνίου 1996 για την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . ./96 του Συμβουλίου, της . . ., σχετικά με δράσεις που εφαρμόζονται στις αναπτυσσόμενες χώρες στον τομέα του περιβάλλοντος, στο πλαίσιο της μακρόπνοης ανάπτυξης (96/C 264/06)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Σ και 130 Χ,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας:

(1) ότι είναι ανάγκη να επιτευχθεί μακρόπνοη ανάπτυξη, συμβάλλοντας στην ένταξη της περιβαλλοντικής διάστασης στην αναπτυξιακή διαδικασία 7 (2) ότι η δημιουργία κατάλληλων μέσων και η εφαρμογή πειραματικών δράσεων αποτελούν ουσιαστικά στοιχεία για την ένταξη της περιβαλλοντικής διάστασης σε όλους τους σχετικούς τομείς 7 (3) το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 14ης Μαΐου 1992, σχετικά με το περιβάλλον και τη συνεργασία για την ανάπτυξη 7 (4) ότι η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της ενέκριναν τη διακήρυξη του Ρίο και το πρόγραμμα δράσης «Agenda 21» 7 (5) ότι η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της έχουν επικυρώσει τις συμβάσεις για τη βιολογική ποικιλομορφία και τις κλιματικές μεταβολές και έχουν υπογράψει τις συμβάσεις για την απερήμωση, δεσμευόμενα να λαμβάνουν υπόψη τις κοινές αλλά διαφορετικές ευθύνες των αναπτυγμένων και αναπτυσσόμενων μερών στον τομέα αυτόν 7 (6) το ψήφισμα του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσης σε θέματα περιβάλλοντος και μακρόπνοης ανάπτυξης 7 (7) ότι, δεδομένων των περιορισμένων πόρων, οι δράσεις ενημέρωσης και τα πρότυπα σχέδια που εκτελούνται σε στενή συνεργασία με τους τοπικούς εμπειρογνώμονες υπόσχονται το μέγιστο δυνατό πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα 7 (8) ότι οι εσωτερικές και εξωτερικές πτυχές της πολιτικής της Κοινότητας σχετικά με το περιβάλλον πρέπει να εντάσσονται σε μια ολότητα, ώστε να δοθεί μια συγκροτημένη λύση στα προβλήματα τα οποία έθεσε η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη, ιδίως όσον αφορά τις συνέπειες των παγκοσμίων περιβαλλοντικών μεταβολών επί του περιβάλλοντος στην Κοινότητα 7 (9) ότι, στο πλαίσιο της διαχείρισης ενός σχεδίου, οιαδήποτε πρόταση σχεδίου στον τομέα της αναπτυξιακής συνεργασίας πρέπει να υποβάλλεται σε εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεών της, με τις κατάλληλες ειδικές διαδικασίες 7 (10) ότι, ιδίως όσον αφορά τις κλιματικές αλλαγές και τη διατήρηση της ποικιλομορφίας και των βιολογικών και γενετικών πόρων (συμπεριλαμβανομένων των θαλασσών, των ακτών και του εδάφους), ένα τοπικό συμβάν έχει αδιαμφισβήτητες συνέπειες για ολόκληρο τον πλανήτη και τις μέλλουσες γενεές και, ως εκ τούτου, για την ευημερία την υγεία και την ασφάλεια των πολιτών της Κοινότητας, κυρίως όσον αφορά την πρόσβαση στους γενετικούς πόρους 7 (11) ότι τα χρηματοδοτικά μέσα που διαθέτει σήμερα η Κοινότητα σε θέματα διατήρησης και μακρόπνοης ανάπτυξης θα μπορούσαν να συμπληρωθούν καταλλήλως 7 (12) ότι πρέπει να θεσπισθούν διατάξεις για τη χρηματοδότηση των δράσεων που προβλέπει ο παρών κανονισμός 7 (13) ότι είναι σκόπιμο να οριστούν οι διαδικασίες εκτέλεσης, και ιδίως η μορφή της δράσης, οι ενισχυόμενοι και οι διαδικασίες λήψεως αποφάσεων 7 (14) ότι ένα ποσό δημοσιονομικής αναφοράς κατά την έννοια του σημείου 2 της δήλωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 6ης Μαρτίου 1995 (1), εγγράφεται στον παρόντα κανονισμό για όλη τη διάρκεια του προγράμματος, χωρίς να θίγονται οι αρμοδιότητες της αρχής που είναι αρμόδια για τον προϋπολογισμό, όπως καθορίζονται στη συνθήκη,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Η Κοινότητα παρέχει χρηματοδοτική ενίσχυση και τεχνική συνδρομή σε δράσεις που διευκολύνουν την ένταξη της περιβαλλοντικής διάστασης στη διαδικασία μακρόπνοης ανάπτυξης των αναπτυσσομένων χωρών.

2. Η δυνάμει του παρόντος κανονισμού βοήθεια συμπληρώνει και ενισχύει την παρεχομένη δυνάμει άλλων νομοθετημάτων περί αναπτυξιακής συνεργασίας, προκειμένου να συνεκτιμώνται πλήρως οι περιβαλλοντικοί παράγοντες στα κοινοτικά προγράμματα.

Άρθρο 2

1. Οι δράσεις προς εφαρμογή βάσει του παρόντος κανονισμού αφορούν, κατά προτεραιότητα, τους ακόλουθους τομείς:

- βοήθεια προς τις αναπτυσσόμενες χώρες κατά το σχεδιασμό και την εφαρμογή εθνικών στρατηγικών για μακρόπνοη και δίκαιη ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένων των παγκόσμιας κλίμακας περιβαλλοντικών θεμάτων και των στρατηγικών που απορρέουν από διεθνείς συμβάσεις,

- βελτίωση των πολιτικών και των πρακτικών για τη διαχείριση και διατήρηση των οικοσυστημάτων, για τη μακρόπνοη χρησιμοποίηση των ανανεώσιμων φυσικών πόρων και για τη χρησιμοποίηση των μη ανανεώσιμων φυσικών πόρων με σεβασμό του περιβάλλοντος,

- διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας:

- με την προώθηση και την ανάπτυξη μεθόδων που αποσκοπούν σε μακρόπνοη και δίκαιη χρησιμοποίηση των πόρων της βιολογικής ποικιλομορφίας,

- με τη διατήρηση των οικοσυστημάτων και βιοτόπων, που είναι απαραίτητα για να εξακολουθήσει να υπάρχει ποικιλία ειδών και για να επιβιώσουν τα είδη υπό εξαφάνιση,

- με τον καθορισμό και την αξιολόγηση των πόρων της βιολογικής ποικιλομορφίας,

- διατήρηση των περιοχών υψηλής περιβαλλοντικής σημασίας ή/και των διαπεριφερειακών οικοσυστημάτων, όπως είναι τα θαλάσσια οικοσυστήματα και οι παράκτιες περιοχές, οι υδρολογικές λεκάνες, οι λεκάνες απορροής ποταμών/λιμνών, τα υπόγεια ύδατα και υποστήριξη των πρωτοβουλιών για τη μακρόπνοη διαχείριση αυτών,

- βελτίωση της προστασίας και διαχείρισης του εδάφους στους τομείς της γεωργίας, της κτηνοτροφίας, των δασών και της καταπολέμησης της απερήμωσης,

- βελτίωση του περιβάλλοντος, ιδίως του αστικού, με την εφαρμογή σχεδίων διαχείρισης που αφορούν τα απόβλητα, υγρά και στερεά, και την ατμοσφαιρική ρύπανση στο πλαίσιο μιας χωροταξίας που λαμβάνει υπόψη τη διατήρηση των συγκεκριμένων οικοσυστημάτων,

- χρήση και μεταφορά τεχνολογιών προσαρμοσμένων στις απαιτήσεις και τις ανάγκες του τοπικού περιβάλλοντος,

- βοήθεια για την αναπροσαρμογή των παραγωγικών διαδικασιών στις αναπτυσσόμενες χώρες, μεταξύ άλλων διά της παροχής κινήτρων βασιζόμενων στην αγορά, και ενημέρωση των οικονομικών φορέων για τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις που ενδέχεται να έχουν επιπτώσεις στο εμπόριο (π.χ. πρότυπα, επισήμανση, πιστοποίηση).

2. Επιλέξιμες μορφές δράσεων είναι οι εξής:

- πρότυπες δράσεις που εφαρμόζονται επιτόπου και μπορούν να συμβάλουν στη μακρόπνοη ανάπτυξη, την προστασία του περιβάλλοντος και τη μακρόπνοη διαχείριση των φυσικών πόρων,

- διαμόρφωση κατευθυντηρίων γραμμών και μέσων που έχουν σκοπό την προώθηση της μακρόπνοης ανάπτυξης και την ένταξη του περιβάλλοντος στην ανάπτυξη, ιδίως υπό μορφή ολοκλρωμένων σχεδίων και προγραμμάτων διαχείρισης και οικονομικών μέσων,

- ανάλυση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων σχεδίων, προγραμμάτων, στρατηγικών και πολιτικών μακρόπνοης ανάπτυξης και εκτίμηση του αντικτύπου τους στην κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη,

- καταγραφή και στατιστική καταχώρηση, προκειμένου να βελτιωθούν τα περιβαλλοντικά δεδομένα και δείκτες.

3. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί:

- στις δράσεις ανάπτυξης των θεσμικών δυνατοτήτων στις αναπτυσσόμενες χώρες τόσο σε εθνικό όσο και σε περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης στους μη κυβερνητικούς οργανισμούς,

- στην ενημέρωση, την ευαισθητοποίηση και τη συμμετοχή των τοπικών πληθυσμών κατά τον προσδιορισμό, το σχεδιασμό και την εκτέλεση των δράσεων λαμβάνοντας υπόψη, ειδικότερα, το ρόλο και την ιδιαιτερότητα των γυναικών.

Άρθρο 3

Δικαιούχοι της ενίσχυσης και εταίροι της συνεργασίας είναι όχι μόνο τα κράτη και οι περιοχές αλλά και αποκεντρωμένες υπηρεσίες, περιφερειακές οργανώσεις, δημόσιες υπηρεσίες, παραδοσιακές ή τοπικές κοινότητες, φορείς και βιομηχανίες του ιδιωτικού τομέα, συμπεριλαμβανομένων και των συνεταιρισμών και μη κυβερνητικών οργανισμών και αντιπροσωπευτικών οργανώσεων του τοπικού πληθυσμού.

Άρθρο 4

1. Τα μέσα που μπορούν να εφαρμοστούν στο πλαίσιο των δράσεων κατ' άρθρο 2, περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, μελέτες, τεχνική βοήθεια, κατάρτιση ή άλλες υπηρεσίες, προμήθειες και εργασίες καθώς και λογιστικούς ελέγχους και αποστολές αξιολόγησης και ελέγχου.

2. Η κοινοτική χρηματοδότηση μπορεί να καλύπτει τόσο τις επενδυτικές δαπάνες, εξαιρουμένης της αγοράς ακινήτων, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το σχέδιο πρέπει στο μέτρο του δυνατού να επιδιώκει μεσοπρόθεσμη βιωσιμότητα, όσο και τις τακτικές δαπάνες (διοίκησης, συντήρησης και λειτουργίας).

Εντούτοις, εκτός των προγραμμάτων κατάρτισης και έρευνας, οι δαπάνες αυτές μπορούν, κατά γενικό κανόνα, να καλύπτονται μόνο κατά την εναρκτήρια φάση και εν συνεχεία η κάλυψή τους μειώνεται σταδιακά.

3. Για κάθε δράση συνεργασίας επιδιώκεται η συμβολή των εταίρων που ορίζονται στο άρθρο 3. Η συμβολή αυτή θα ζητείται στα πλαίσια των δυνατοτήτων των συγκεκριμένων εταίρων και αναλόγως του χαρακτήρα κάθε δράσης.

4. Μπορούν να αναζητηθούν δυνατότητες συγχρηματοδότησης από άλλες πηγές, ιδίως τα κράτη μέλη και τους οικείους διεθνείς οργανισμούς, όπως το Παγκόσμιο Ταμείο Προστασίας του Περιβάλλοντος.

5. Λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα ώστε να τονίζεται ο κοινοτικός χαρακτήρας των χορηγούμενων δυνάμει του παρόντος κανονισμού ενισχύσεων.

6. Για την επίτευξη των στόχων της συνοχής και της συμπληρωματικότητας του συνόλου των εν λόγω δράσεων, η Επιτροπή μπορεί να λαμβάνει κάθε αναγκαίο συντονιστικό μέτρο, ιδίως:

α) καθιέρωση συστήματος για την ανταλλαγή και τη συστηματική ανάλυση πληροφοριών σχετικά με τις χρηματοδοτούμενες δράσεις και τις δράσεις των οποίων η χρηματοδότηση προβλέπεται από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη 7 β) συντονισμό στον τόπο εφαρμογής των δράσεων, στα πλαίσια τακτικών συνεδριάσεων και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ, αφενός, των αντιπροσώπων της δικαιούχου χώρας και, αφετέρου, των αντιπροσώπων της Επιτροπής και των κρατών μελών στη δικαιούχο χώρα.

7. Προκειμένου να υπάρξει όσο το δυνατόν μεγαλύτερος αντίκτυπος σε συνολικό και εθνικό επίπεδο, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, αναλαμβάνει κάθε απαραίτητη πρωτοβουλία ώστε να εξασφαλισθεί σωστός συντονισμός και στενή συνεργασία με τις δικαιούχες χώρες, καθώς επίσης και με τους χρηματοδότες και άλλους ενδιαφερόμενους διεθνείς οργανισμούς, ιδίως αυτούς που συμμετέχουν στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 5

Η χρηματοδοτική στήριξη που παρέχεται με βάση τον παρόντα κανονισμό λαμβάνει τη μορφή μη επιστρεπτέων ενισχύσεων.

Άρθρο 6

Το ποσό της δημοσιονομικής αναφοράς για την εκτέλεση του παρόντος προγράμματος για το διάστημα 1997-1999, είναι 45 εκατομμύρια Ecu.

Η αρχή που είναι αρμόδια για τον προϋπολογισμό εγκρίνει τις ετήσιες πιστώσεις μέσα στα όρια των δημοσιονομικών προοπτικών.

Άρθρο 7

1. Η Επιτροπή αναλαμβάνει την εξέταση, τη λήψη αποφάσεων και διαχείριση των δράσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με τις ισχύουσες δημοσιονομικές και άλλες διαδικασίες, και κυρίως αυτές που προβλέπονται στο δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Οι αποφάσεις για δράσεις των οποίων η χρηματοδότηση δυνάμει του παρόντος κανονισμού υπερβαίνει τα 2 εκατομμύρια Ecu ανά δράση, λαμβάνονται με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8.

Η Επιτροπή ενημερώνει συνοπτικά την επιτροπή του άρθρου 8 για τις αποφάσεις χρηματοδότησης που προτίθεται να λάβει όσον αφορά σχέδια και προγράμματα των οποίων το ύψος δεν υπερβαίνει τα 2 εκατομμύρια Ecu. Η ενημέρωση αυτή πραγματοποιείται το αργότερο μία εβδομάδα πριν από τη λήψη της απόφασης.

3. Η Επιτροπή έχει την εξουσία να εγκρίνει, δίχως να προσφύγει στη γνώμη της επιτροπής του άρθρου 8, τις επιπλέον αναλήψεις υποχρεώσεων οι οποίες είναι απαραίτητες για την κάλυψη των υπερβάσεων που προβλέπονται ή εγγράφονται στα πλαίσια των δράσεων αυτών, εφόσον η υπέρβαση ή η πρόσθετη ανάγκη είναι κατώτερη ή ίση με το 20 % της αρχικής δέσμευσης που ορίζεται από την απόφαση χρηματοδότησης.

4. Κάθε συμφωνία ή σύμβαση χρηματοδότησης που συνάπτεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, προβλέπει ότι η Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο μπορούν να προβαίνουν σε επιτόπου έλεγχο, σύμφωνα με τις συνήθεις ρυθμίσεις τις οποίες ορίζει η Επιτροπή στο πλαίσιο των ισχυουσών διατάξεων, ειδικότερα τις ρυθμίσεις του χρηματοδοτικού κανονισμού ο οποίος εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Κοινοτήτων.

5. Όταν, στο πλαίσιο μιας δράσης, συνάπτεται σύμβαση χρηματοδότησης μεταξύ της Κοινότητας και της δικαιούχου χώρας, αυτή προβλέπει ότι η πληρωμή των φόρων, δασμών και άλλων επιβαρύνσεων δεν χρηματοδοτείται από την Κοινότητα.

6. Η συμμετοχή σε προσκλήσεις για υποβολή προσφορών και σε συμβάσεις είναι ανοικτή, επί ίσοις όροις σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα των κρατών μελών και της δικαιούχου χώρας, ενώ είναι δυνατό να επεκταθεί και σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες και, σε δεόντως αιτιολογημένες εξαιρετικές περιπτώσεις, σε άλλες τρίτες χώρες.

7. Οι προμήθειες πρέπει να κατάγονται από τα κράτη μέλη ή από τη δικαιούχο χώρα ή από άλλη αναπτυσσόμενη χώρα. Σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, τα παρεχόμενα αγαθά είναι δυνατό να κατάγονται από άλλες χώρες.

8. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί:

- στην επιδίωξη αποδοτικότητας και μακρόπνοου αντικτύπου κατά το σχεδιασμό των προγραμμάτων,

- στο σαφή προσδιορισμό και την παρακολούθηση των στόχων και των δεικτών επίτευξης για όλα τα προγράμματα.

Άρθρο 8

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την αρμόδια γεωγραφική επιτροπή για την ανάπτυξη.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπης υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπει το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

Η Επιτροπή λαμβάνει τα προτεινόμενα μέτρα εφόσον αυτά είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.

Εφόσον τα προτεινόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Αν, κατά τη λήξη της προθεσμίας τριών μηνών από την υποβολή της πρότασης, το Συμβούλιο δεν έχει αποφανθεί, η Επιτροπή λαμβάνει τα προτεινόμενα μέτρα.

Άρθρο 9

Μία φορά το χρόνο γίνεται, στο πλαίσιο κοινής συνεδρίασης των επιτροπών του άρθρου 8 παράγραφος 1, ανταλλαγή απόψεων, κατόπιν εισηγήσεως του αντιπροσώπου της Επιτροπής, σχετικά με τις γενικές κατευθύνσεις των δράσεων που θα εκτελεσθούν κατά το επόμενο έτος.

Άρθρο 10

1. Στο τέλος κάθε οικονομικού έτους, η Επιτροπή υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, με συνοπτική παρουσίαση των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους καθώς και αξιολόγηση της εκτέλεσης του παρόντος κανονισμού κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους.

Στη σύνοψη περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με τους φορείς με τους οποίους συνήφθησαν οι συμφωνίες ή συμβάσεις εκτέλεσης.

2. Η Επιτροπή προβαίνει τακτικά σε αξιολόγηση των χρηματοδοτούμενων από την Κοινότητα δράσεων ώστε να εκτιμάται κατά πόσον οι στόχοι των δράσεων αυτών έχουν επιτευχθεί και να χαράσσονται οι κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μελλοντικών δράσεων. Η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή του άρθρου 8 περίληψη των αξιολογήσεων οι οποίες θα μπορούν ενδεχομένως να εξετασθούν από την εν λόγω επιτροπή. Οι εκθέσεις αξιολόγησης είναι στη διάθεση των κρατών μελών.

3. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη, το αργότερο εντός ενός μηνός από την απόφασή της, για τις δράσεις και τα σχέδια που έχουν εγκριθεί, αναφέροντας τα ποσά, το χαρακτήρα τους, τις δικαιούχους χώρες και τους εταίρους.

Άρθρο 11

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη μέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999.

Ο παρών κανονισμός είναι υποχρεωτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Λουξεμβούργο, . . .

Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. C 20 της 24. 1. 1996, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. C 82 της 19. 3. 1996, σ. 18.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 9ης Μαΐου 1996 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα), κοινή θέση του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1996 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της . . . (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(1) ΕΕ αριθ. C 102 της 4. 4. 1996, σ. 4.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Η Επιτροπή διαβίβασε, με επιστολή της 28ης Ιουνίου 1995, στο Συμβούλιο πρόταση (1) κανονισμού σχετικά με δράσεις που εφαρμόζονται στις αναπτυσσόμενες χώρες στον τομέα του περιβάλλοντος στο πλαίσιο της μακρόπνοης ανάπτυξης. Η πρόταση βασίζεται στα άρθρα 130 Σ και 130 Χ της συνθήκης.

2. Στις 20 Δεκεμβρίου 1995, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της για την πρόταση (2).

3. Στις 9 Μαΐου 1996, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατύπωσε τη γνώμη του σε πρώτη ανάγνωση (3).

4. Στις 27 Ιουνίου 1996, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 189 Γ της συνθήκης (3).

II. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στόχος της πρότασης είναι η δημιουργία νομικής βάσης για την εκτέλεση των πιστώσεων που εγγράφονται στον προϋπολογισμό και προορίζονται να χρηματοδοτήσουν δράσεις που εφαρμόζονται στις αναπτυσσόμενες χώρες στον τομέα του περιβάλλοντος στο πλαίσιο της μακρόπνοης ανάπτυξης.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

i) Τροποποιήσεις τις οποίες επέφερε το Συμβούλιο στην πρόταση της Επιτροπής Με ορισμένες τροποποιήσεις και διευκρινίσεις τεχνικού και συντακτικού χαρακτήρα, για να επιτευχθεί η συνοχή και η συμπληρωματικότητα που επιδιώκεται από τη συνθήκη και να διασφαλισθεί η μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα, η κοινή θέση επαναλαμβάνει το βασικό μέρος της πρότασης της Επιτροπής σχετικά με τη φύση των προς χρηματοδότηση δράσεων.

Ωστόσο, όσον αφορά τη φύση της επιτροπής η οποία καλείται να γνωμοδοτήσει σχετικά με τις προτεινόμενες δράσεις, το Συμβούλιο, για λόγους συνοχής και συμπληρωματικότητας, συμφώνησε ότι η Επιτροπή που καλείται να διατυπώσει γνώμη σχετικά με τις προτεινόμενες δράσεις θα είναι η αρμόδια γεωγραφική επιτροπή, η οποία θα ενεργεί σύμφωνα με τη διαδικασία του τύπου III.α) της απόφασης 87/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου (4). Εξάλλου, θα πραγματοποιείται μία φορά το χρόνο ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς για τις δράσεις που θα αναληφθούν κατά το επόμενο έτος, στα πλαίσια κοινής συνεδρίασης των γεωγραφικών επιτροπών.

Επίσης είναι σκόπιμο να σημειωθεί ότι το Συμβούλιο αποφάσισε, όπως έπραξε σε παρόμοιες περιπτώσεις, να προσθέσει στο άρθρο 10 μνεία της αξιολόγησης των δράσεων που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα προκειμένου να δοθούν οι κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των μελλοντικών δράσεων.

Εξάλλου, λόγω του χαρακτήρα των επιλέξιμων δράσεων (πρότυπες δράσεις, χάραξη κατευθυντηρίων γραμμών, ανάλυση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, εργασίες απογραφής και στατιστικής) καθώς και λόγω του ότι θα ήταν σκόπιμο, μελλοντικά, να τίθενται σε εφαρμογή οι δράσεις αυτές στα πλαίσια των γεωγραφικών προγραμμάτων ανάπτυξης, το Συμβούλιο όρισε μια περιορισμένη διάρκεια για τον κανονισμό (1997-1999) και ένα ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την περίοδο αυτή (45 εκατομμύρια Ecu).

ii) Τροποποιήσεις του Κοινοβουλίου Το Συμβούλιο ενσωμάτωσε στην κοινή του θέση την τροποποίηση αριθ. 1 του Κοινοβουλίου καθώς και, εν μέρει, τις τροπολογίες αριθ. 25 και 32.

Έχοντας υπόψη τα περιορισμένα ποσά που έχουν εγγραφεί στον προϋπολογισμό για τη χρηματοδότηση των δράσεων αυτών, έκρινε ότι δεν είναι σκόπιμο να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού με την ενσωμάτωση δράσεων οι οποίες θα μπορούσαν, εν πάση περιπτώσει, να χρηματοδοτηθούν από γεωγραφικά προγράμματα ανάπτυξης. Κατόπιν τούτου, δεν μπόρεσε να συμφωνήσει σχετικά με τις άλλες τροπολογίες του Κοινοβολίου.

(1) ΕΕ αριθ. C 20 της 24. 1. 1996, σ. 4.

(2) ΕΕ αριθ. C 82 της 19. 3. 1996, σ. 18.

(3) ΕΕ αριθ. C 152 της 27. 5. 1996, σ. 14.

(4) ΕΕ αριθ. L 197 της 13. 7. 1987, σ. 33.