ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Κ0Μ(91) 438 τελικό 
Βρυξέλλες, 14 ΝομεβρΙου 1991 
ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ 
ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ 
ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΠΝ ΑΥΤΠΝ 
Πρόταση 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) TQY ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 1360/78 
σχετικά με τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις αυτών 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή) 

- 2 
ΕΚβΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ 
ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΑΡΑΓΑΤΑΝ 
ΚΑΙ ΕΝΑΣΕΠΝ ΑΥΤΩΝ 
- 3 -
ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ 
ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ 
ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΥΤΩΝ 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 
ΠΡΟΛΟΓΟΣ Σελίδα 
4 
Ι. ΒΑΣΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ 
1.1. Εισαγωγή 
Ι.2. Πεδίο εφαρμογής 
Ι.3. Ύφος των ενισχύσεων 
Ι.4. Ποσοστό συμμετοχής 
Ι.5. Λεπτομέρειες εφαρμογής 
Ι.6. Διάρκεια 
Ι Ι. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
11.1. Αναγνωρισμένες ομάδες 
Ι 1.2. Επιστροφή δαπανών 
III. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ 
111.1. Παράταση 
Ι 11.2. Πεδίο εφαρμογής 
111.3. Διευθετήσεις 9 
9 
10 
IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 11 
Παράρτημα Ι. 
Παράρτημα 11. 
Παράρτημα III. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 
Ποσοστό συμμετοχής (σελ. 13) 
Αποτελέσματα της εφαρμογής (σελ. 14) 
Ενισχύσεις κατά τη σύσταση στις 31.12.1990 (σελ. 15) 
- 4 -
ΕΚΘΕΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ 
ΕΝΙΣΧΥΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΥΣΤΑΣΗ ΟΜΑΔΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ 
ΚΑΙ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΥΤΩΝ 
ΠΡΟΛΟΓΟΣ 
Οι διαρθρωτικές ανεπάρκειες σε επίπεδο προσφοράς και εμπορίας γεωργι­
κών προϊόντων, που διαπιστώθηκαν σε ορισμένες περιοχές της Κοινότητας 
και για ορισμένα προϊόντα, οδήγησαν στην υπό του Συμβουλίου έγκριση 
μίας κοινής δράσεως βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) 1360/78, προκειμένου να 
αντιμετωπισθεί η κατάσταση αυτή. 
Στόχος του κανονισμού εκείνου ήταν να ενθαρρυνθεί δια της χορηγήσεως 
σχετικών ενισχύσεων, η συνένωση των παραγωγών με σκοπό να παρεμβαίνουν 
στην οικονομική διαδικασία συγκεντρώνοντας τα προσφερόμενα προϊόντα 
και προσαρμόζοντας την παραγωγή στις απαιτήσεις της αγοράς. 
Οι ενισχύσεις καλύπτουν τις δαπάνες σύστασης και διοικητικής λειτουρ­
γίας των εν λόγω ομάδων πρώτων πέντε ετών, χορηγούνται κατά τη διάρ­
κεια των πρώτων πέντε ετών λειτουργίας τους, καταβάλλονται σε ετήσιες 
δόσεις, και πάντως όχι μετά παρέλευση επτά ετών από την ημερομηνία 
αναγνώρισης. 
4. Το παρόν έγγραφο ανταποκρίνεται στην υποχρέωση την οποία είχε αναλάβει 
η Επιτροπή, βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) 
1360/78, να υποβάλει έκθεση με τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της ως 
άνω κοινής δράσεως, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1991, οπότε και ο προβλε­
πόμενος για την υλοποίηση της χρόνος. 
Στη συνέχεια του εγγράφου γίνεται λόγος: 
α) για το περιεχόμενο των βασικών ρυθμίσεων· 
β) για τα αποτελέσματα από την εφαρμογή της κοινής δράσεως· 
γ) για την πρόταση περί παρατάσεως του χρόνου υλοποίησης της κοινής 
δράσεως· 
δ) για τις προτάσεις ενδεχόμενων τροποποιήσεων του καθεστώτος χορή­
γησης ενισχύσεων κατά τη σύσταση ομάδων παραγωγών και ενώσεων 
αυτών. 
- 5 
Ι. ΒΑΣΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ 
1.1. Ε ι σανωνή 
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1360/78, της 19ης Ιουνίου 1978, σχετικά με 
τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις αυτών, όπως τροποποιήθηκε τε­
λευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3808/89 της 12ης Δεκεμβρίου 
1989, θεσπίζει μία κοινή δράση για την ενθάρρυνση της συνένωσης των 
παραγωγών σε περιφέρειες και για τομείς όπου η προσφορά γεωργικών 
προϊόντων παρουσιάζει σοβαρές διαρθρωτικές ανεπάρκειες, με χαρακτη­
ριστικό τους τον πολύ μεγάλο αριθμό μικρών εκμεταλλεύσεων πλημμελώς 
οργανωμένων. 
7. 0 κανονισμός (ΕΟΚ) 2083/80 της Επιτροπής της 31ης Ιουλίου 1980, 
όπως κωδικοποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 220/91 της 
30ης Ιανουαρίου 1991, ρυθμίζει τα της εφαρμογής του καθεστώτος τα 
σχετικά με την οικονομική δραστηριότητα των ομάδων παραγωγών και 
καθορίζει κατώτατα όρια για τον κύκλο εργασιών, τον όγκο παραγωγής 
και τον αριθμό μελών, καθώς και τη γεωγραφική έκταση που αυτές 
καλύπτουν. 
1.2. Πεδίο 8<paouoviSc 
8. Στην αρχή, ο κανονισμός εφαρμόσθηκε: 
- σε ολόκληρο το Βέλγιο για τα σιτηρά, τα ζώντα βοοειδή, τα 
χοιρίδια και τη μηδική· 
- σε ολόκληρη την Ιταλία για τις καλλιέργειες και τα κτηνοτροφικά 
προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα II της Συνθήκης 
(εξαιρουμένων εκείνων που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 
του κανονισμού (ΕΟΚ) 1035/72 περί κοινής οργανώσεως αγοράς 
στους τομείς των οπωροκηπευτικών, του λυκίσκου και του 
μεταξοσκώληκα), καθώς και για ορισμένα μεταποιημένα γεωργικά 
προϊόντα· 
- σε επτά περιοχές της γαλλικής επικράτειας για τους επιτραπέζιους 
οίνους, τα αρωματικά φυτά, τις επιτραπέζιες ελιές, τα τροπικά 
φρούτα, τα βοοειδή και το ελαιόλαδο. 
9. Μετά την ένταξη της Ελλάδος, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην 
Κοινότητα, ο κανονισμός ισχύει και στις χώρες αυτές, στο σύνολο της 
επικράτειας τους και εφαρμόζεται για τα προϊόντα εκείνα για τα 
οποία εφαρμόζεται και στην Ιταλία. 
10. Κατόπιν αιτήματος των αρμόδιων ιρλανδικών και γαλλικών αρχών, δια 
του κανονισμού (ΕΟΚ) 3875/88 της 12ης Δεκεμβρίου 1988 διευρύνθηκε 
το πεδίο εφαρμογής στο σύνολο της ιρλανδικής επικράτειας για τα 
σιτηρά, τα γεώμηλα, τα βοοειδή και τα αιγοπρόβατα, και για ολόκληρο 
τον τομέα των οίνων σε ορισμένες περιφέρειες της Γαλλίας όπου ο 
κανονισμός ίσχυε για τους επιτραπέζιους οίνους. 
ι.3. Ύφος Ttfv evtoxygswy 
11. Μέχρι την 1η Ιουλίου 1985, το ύψος των ενισχύσεων που εχορηγείτο 
στις αναγνωρισμένες ομάδες παραγωγών κατά το πρώτο, δεύτερο και 
τρίτο έτος αντίστοιχα, ήταν ίσο κατ' ανώτατο όριο με 3%, 2% και 1% 
της αξίας των προϊόντων που διατίθεντο στην αγορά, χωρίς να 
υπερβαίνει τις πραγματικές δαπάνες συστάσεως και διοικητικής 
λειτουργίας των ομάδων. 
- 6 -
12. Μετά την 1η Ιουλίου 1985, το ύψος των ενισχύσεων που χορηγούνται 
στις αναγνωρισμένες ομάδες παραγωγών κατά τα πρώτα πέντε έτη μετά 
την ημερομηνία αναγνώρισης τους: 
- ισούνται κατ' ανώτατο όριο με 5%, 5%, 4%, 3% και 2% της αξίας 
των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά, για το πρώτο, δεύτερο, 
τρίτο, τέταρτο και πέμπτο έτος αντίστοιχα· 
- δεν μπορεί να υπερβαίνει το ύψος των πραγματικών δαπανών 
συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας των ομάδων 
- καταβάλλεται σε ετήσιες δόσεις, και πάντως όχι μετά παρέλευση 
επτά ετών από την ημερομηνία αναγνώρισης τους. 
13. Το ύψος των ενισχύσεων που χορηγούνται στις ενώσεις: 
- ισούται κατ' ανώτατο όριο με 60%, 40% και 20% των πραγματικών 
δαπανών συστάσεως και διοικητικής λειτουργίας, για το πρώτο, 
δεύτερο και τρίτο έτος αντίστοιχα· 
- και πάντως δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 50.000 λογιστικές 
μονάδες. 
14. Η εφαρμογή του κανονισμού και η χορήγηση των ενισχύσεων κατά τα 
ανωτέρω δεσμεύουν τα κράτη μέλη σε ό,τι αφορά τις περιφέρειες και 
τα προϊόντα που αναφέρονται υπό Ι.2. 
Ι.4. Ποσοστό ουυυετοϊΛο 
15. Κατά κανόνα, το ΕΓΤΠΕ-τμήμα Προσανατολισμού αποδίδει στα κράτη μέλη 
ποσοστό 25% των επιλέξιμων ôantawéw. 
Στις περιοχές οι οποίες υπάγονται στον στόχο αριθ. 1 που προσδιορί­
ζεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 της 24ης Ιουνίου 
1988, οι επιστρεφόμενες δαπάνες μπορούν να ανέλθουν μέχρι ποσοστού 
65%, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 223/90 της 26ης Ιανουαρίου 1990 
(βλ. Παράρτημα Ι). 
ι.5. AsïïTQvépsisç Εφαρμογής 
16. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής που αφορούν τον κατώτατο αριθμό μελών και 
το κατώτατο εμβαδόν καλλιεργούμενης έκτασης, το ύψος κύκλου 
εργασιών και τον όγκο παραγωγής προβλέπονται ήδη στον κανονισμό 
(ΕΟΚ) αριθ. 2083/80 της 31ης Ιουλίου 1980, ο οποίος κωδικοποιήθηκε 
από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 220/91 της 30ης Ιανουαρίου 1991. 
Προκειμένου για προϊόντα άλλα από εκείνα που περιλαμβάνονται στο 
παράρτημα του κανονισμού (ΕΟΚ) 220/91, οι ομάδες παραγωγών θα 
πρέπει : 
- να παρουσιάζουν κύκλο εργασιών ύψους τουλάχιστον ίσου προς 
1 εκατ. ECU (500.000 ECU για την Ελλάδα), και 
- να έχουν 50 τουλάχιστον μέλη. 
17. Οι ενώσεις θα πρέπει να αντιπροσωπεύουν όγκο παραγωγής και κύκλο 
εργασιών: 
- 7 -
- ίσο τουλάχιστον προς το τριπλάσιο των κατωτάτων ορίων που 
προβλέπονται για τις ομάδες της περιφέρειας στην οποία έχουν 
την καταστατική τους έδρα· και 
- όχι κατώτερο από 5% της εθνικής παραγωγής. 
Αναφορικά με τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα του 
κανονισμού (ΕΟΚ) 220/91, οι ενώσεις θα πρέπει να πληρούν τις 
απαιτήσεις που ορίζουν σ' αυτόν. 
Επιπλέον, σε κάθε κράτος μέλος, οι ενώσεις θα πρέπει να πληρούν τα 
οριζόμενα στο άρθρο 3 του ως άνω κανονισμού, τα σχετικά με τη 
γεωγραφική έκταση που αυτές καλύπτουν. 
ι.6. Διάρκεια 
18. 0 χρόνος που προβλέπεται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 του κανονισμού 
(ΕΟΚ) 1360/78 για την υλοποίηση της εν λόγω κοινής δράσεως, λήγει 
στις 31 Δεκεμβρίου 1991. 
-δ­
ι I. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
Μ.1. Αναγνωρισμένες ouafoc 
19. Στις 31 Δεκεμβρίου 1990, ο αριθμός των αναγνωρισμένων ομάδων παρα­
γωγών στα κράτη μέλη ανερχόταν σε 560 (βλ. Παράρτημα II). 
20. Το Βέλγιο και η Πορτογαλία είναι οι δύο χώρες όπου δεν υπάρχουν 
ακόμη αναγνωρισμένες ομάδες παραγωγών. Κατόπιν αιτήματος των βελ­
γικών αρχών, και με την ευκαιρία της έγκρισης του κανονισμού (ΕΟΚ) 
3087/88 για τροποποίηση του κανονισμού εφαρμογής του εν λόγω καθε­
στώτος, έγινε για το Βέλγιο κάποια αναπροσαρμογή, των κατωτάτων 
ορίων. Εντούτοις, οι παραγωγοί των διαφόρων γεωργικών τομέων εξα­
κολουθούν να μην δείχνουν ενδιαφέρον προκειμένου να επωφεληθούν από 
την κοινή δράση. 
Σε ό,τι αφορά την Πορτογαλία, το γεγονός ότι δεν υπάρχουν ακόμη 
αναγνωρισμένες ομάδες παραγωγών εξηγείται από την (δια την ημερομη­
νία έκδοσης του κανονισμού εφαρμογής (ΕΟΚ) 277/88 της 7ης Σεπτεμ­
βρίου 1988. Για το χρονικό διάστημα 1992 έως 1996, οι πορτογαλικές 
αρχές προβλέπουν ότι θα αναγνωρισθούν 50 ομάδες παραγωγών. 
Στην Ιρλανδία, ο κανονισμός εφαρμογής χρονολογείται από το 1988 και 
οι δύο πρώτες ομάδες αναγνωρίσθηκαν το 1990. Για το διάστημα 1992 
έως 1996, προβλέπεται η αναγνώριση 82 νέων ομάδων. 
Στην Ελλάδα υπάρχουν ήδη 23 εν ενεργεία αναγνωρισμένες ομάδες, ενώ 
για το διάστημα 1992 έως 1996 προβλέπονται 73 ακόμη. 
Οι γαλλικές αρχές έχουν γνωστοποιήσει στην Επιτροπή κατάλογο 99 
αναγνωρισμένων ομάδων. 
Στην Ισπανία, από το 1988, οπότε άρχισε να ισχύει ο κανονισμός 
εφαρρμογής, υπάρχουν 30 ομάδες, και σύμφωνα με τις προβλέψεις για 
το διάστημα 1992 έως 1996 ο αριθμός θα ανέλθει σε 142. 
Η Ιταλία είναι το κράτος μέλος με τις περισσότερες αναγνωρισμένες 
ομάδες - 406 τον αριθμό - αφού, μετά τον βραδύ ρυθμό εφαρμογής κατά 
τα πρώτα έτη, οι περιφέρειες απέκτησαν νέες αρμοδιότητες σχετικά με 
την αναγνώριση των ομάδων. Οι εν λόγω 406 ομάδες αντιπροσωπεύουν 
1,3 εκατομμύρια παραγωγούς ή, αλλιώς, 45% των εκμεταλλεύσεων έχουν 
προσχωρήσει σε κάποια ομάδα παραγωγών. 
ιι.2. Ετποτοοφή δαπανών 
21. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1990, είχαν χορηγηθεί ως ενισχύσεις κατά τη 
σύσταση 9,4 εκατ. ECU σε 108 ομάδες παραγωγών και είχαν επιστραφεί 
από το ΕΓΤΠΕ 2,4 εκατ. ECU (βλ. παράρτημα III). 
Τα ανωτέρω ποσά είναι χαμηλά συγκριτικά με τον αριθμό των αναγνωρι­
σμένων ομάδων παραγωγών, πράγμα που εξηγείται κυρίως από τη 
βραδύτητα των διοικητικών διατυπώσεων που απαιτούνται για να 
καθορισθούν από τα κράτη μέλη οι λεπτομέρειες εφαρμογής και να 
ζητηθούν οι επιστροφές. Στην Ιταλία, για παράδειγμα, οι 
περιφερειακές εγκύκλιοι χρονολογούνται από το 1984. 
- 9 -
III. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ 
MI.1. παραταοη 
22. Με την ένταξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην Κοινότητα, το 
πεδίο εφαρμογής του κανονισμού επεκτάθηκε και στις χώρες αυτές και 
άρχισε να ισχύει από το 1988· στην Ιρλανδία και τη Γαλλία, η επέ­
κταση έγινε το 1990· εντούτους, οι ενδιαφερόμενοι δεν μπόρεσαν ακό­
μη να επωφεληθούν πλήρως από τον κανονισμό, αφού στις χώρες αυτές 
το διαρθρωτικό πρόβλημα το σχετικό με την ανεπαρκή συγκέντρωση των 
προσφερόμενων προϊόντων και με την εμπορία αυτών παραμένει, και το 
ύψος των πωλήσεων γεωργικών προϊόντων μέσω οργανωμένων οδών εξακο­
λουθεί που χαμηλό. 
Η παράταση του καθεστώτος θα δώσει τη δυνατότητα σε περιοχές όπου 
παρατηρούνται διαρθρωτικές ανεπάρκειες σε επίπεδο προσφοράς και εμ­
πορίας γεωργικών προϊόντων να αξιοποιήσουν το εν λόγω διαρθρωτικό 
μέσο. Έτσι, στην πρόταση κανονισμού για το πρόγραμμα P0SEID0M 
(COM(91)160), που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 13 Μαΐου 1991, 
προβλέπεται η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της κοινής δράσεως στα 
υπερπόντια διαμερίσματα της Γαλλίας για τρεις νέους τομείς γεωργι­
κών προϊόντων. 
Άλλωστε, με τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων, η άνοδος των 
ποσοστών των επιστρεφόμενων από την Κοινότητα δαπανών στις περιοχές 
που υπάγονται στον στόχο αριθ. 1 αποσκοπεί στο να αποκτήσει η κοινή 
δράση πιο ενθαρρυντικό χαρακτήρα. Πράγματι, σε ορισμένες περιφέ­
ρειες, το ποσοστό αυτό αυξήθηκε από 25% σε 65% με αναδρομική ισχύ 
από 1ης Ιανουαρίου 1990· είναι σκόπιμο συνεπώς να περατωθεί η 
διάρκεια της κοινής δράσεως ώστε να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατό­
τητα να επωφεληθούν από τους νέους όρους. 
Για όλους αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή πιστεύει ότι είναι ανάγκη 
να παραταθεί η κοινή δράση ώστε να μπορέσουν οι παραγωγοί να οργα­
νωθούν προκειμένου αφενός μεν να επιτύχουν συγκέντρωση των προσφε­
ρόμενων προϊόντων των οποίων η ποιότητα το περισσότερο ανταποκρί­
νεται στη ζήτηση των αγορών, αφετέρου δε να επιτύχουν μεγαλύτερη 
πειθαρχία στην παραγωγή και εμπορία γεωργικών προϊόντων. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μία κοινή δράση με την έννοια του 
άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88, δεν είναι 
απαραίτητο να περιορισθεί η διάρκεια της, όπως συνέβαινε πριν από 
τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων. 
III.2. Πεδίο emaouoviSc 
23. Στο Βέλγιο, και παρά τις αναπροσαρμογές των κατώτατων ορίων εφαρ­
μογής που έγιναν για τη χώρα αυτή, δεν έχει γίνει μέχρι στιγμής 
χρήση της κοινής δράσεως. Επιπλέον, οι βελγικές αρχές θεωρούν 
δεδομένη την αδιαφορία των παραγωγών και για την έννοια ακόμη της 
ομάδας παραγωγών, οπότε καμμία αλλαγή δεν προβλέπεται για τα προ­
σεχή χρόνια. Υπ' αυτούς τους όρους, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν 
συντρέχει λόγος παράτασης της δράσεως στο Βέλγιο για μία νέα πε-
ρ(οδο. 
- 10 -
I I 1.3. Δΐ?ν&Έτήθ6ΐς 
24. Βάσει της πείρας που αποκτήθηκε μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν 
με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1760/87 περί θεσπίσεως νέων ρυθμίσεων για 
την εμπορία της παραγωγής των μελών των ομάδων παραγωγών, η Επιτρο­
πή θεωρεί ότι θα πρέπει να ρυθμιστεί κανονιστικά και η υποχρέωση 
των μελών μίας ομάδας παραγωγών να της παρέχουν την αναγκαία πληρο­
φόρηση σχετικά με τη συγκομιδή και διαθεσιμότητα των προϊόντων για 
τα οποία προσεχώρησαν σ' αυτήν. 
25. Μία τεχνική διευθέτηση επήλθε προκειμένου να μετατραπεί το μέγιστο 
συνολικό ποσό των 50.000 λογιστικών μονάδων το οποίο καθορίζεται 
για τις ενισχύσεις που χορηγούνται στις ενώσεις στο αντίστοιχο του 
60.000 ECU. 
- 11 -
IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
26. Βασικός στόχος του καθεστώτος χορήγησης ενισχύσεων κατά τη σύσταση 
ομάδων παραγωγών και ενώσεων αυτών είναι η υπέρβαση των διαρθρωτι­
κών ανεπαρκειών της προσφοράς και εμπορίας γεωργικών προϊόντων, οι 
οποίες παρατηρούνται σε ορισμένες περιφέρειες της Κοινότητας και 
για ορισμένους τομείς γεωργικών προϊόντων. 
Χαρακτηριστικά των περιοχών αυτών είναι ο μικρός αριθμός γεωργικών 
εκμεταλλεύσεων που προσχωρούν σε οργανώσεις παραγωγών συγκροτούμε­
νες με σκοπό την εμπορία γεωργικών προϊόντων, και το χαμηλό ποσο­
στό της συνολικής αξίας της γεωργικής παραγωγής της χώρας το οποίο 
διατίθεται στην αγορά μέσω τέτοιων οργανώσεων. 
Κατά τη διάρκεια εφαρμογής του καθεστώτος, διαπιστώθηκε η ύπαρξη 
παρόμοιων αναγκών και σε άλλες περιοχές της Κοινότητας, και κατά 
συνέπεια το καθεστώς επεκτάθηκε ώστε να θεραπεύσει αυτήν την κατά­
σταση με τη συνένωση των παραγωγών. Στην περίπτωση του Βελγίου 
καμμία συγκεκριμένη εφαρμογή δεν έλαβε χώρα από τότε που άρχισε να 
ισχύει το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων, κι αυτό παρά την αναθεώρηση 
των κριτηρίων που έγινε το 1989. 
Παρά τον βραδύ ρυθμό εφαρμογής της κοινής δράσεως κατά την αρχική 
φάση, στις 31 Δεκεμβρίου 1990 ο αριθμός των αναγνωρισμένων ομάδων 
ανερχόταν σε 560· αναμένονται δε νέες αιτήσεις αναγνώρισης, και 
κυρίως στην Ισπανία, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, χώρες όπου το 
μέτρο δεν άρχισε να εφαρμόζεται παρά το 1988. 
Με τη μεταρρύθμιση εξάλλου των διαρθρωτικών ταμείων, υιοθετήθηκαν 
πιο ενθαρρυντικοί όροι επιστροφής δαπανών. Τα νέα ποσοστά άρχισαν 
να ισχύουν από την 1η Ιανουαρίου 1990. 
Με βάση τους νέους όρους εμπορίας της παραγωγής των μελών ομάδων 
παραγωγών, οι οποίοι ετέθησαν δια του κανονισμού (ΕΟΚ) 1760/87, 
υπάρχει ανάγκη για πληρέστερη ενημέρωση των ομάδων παραγωγών 
σχετικά με την συγκομιδή και εμπορία των προϊόντων. 
Επιπλέον, το ύψος των κατωτάτων ορίων το προσδιοριζόμενο, μέσω των 
κανονισμών εφαρμογής, για τις ενώσεις, διακαιολογεί αναπροσαρμογή 
του ολικού προβλεπόμενου ύψους των ενισχύσεων που χορηγούνται κατά 
τη σύσταση. 
Με βάση τα παραπάνω, προτείνεται: 
- να παραταθεί η ισχύς του καθεστώτος χορήγησης των τέτοιων 
ενισχύσεων, με εξαίρεση του Βελγίου· 
- να καθιερωθεί, μεταξύ των λοιπών προβλεπόμενων για τους παραγω­
γούς όρων, και ο όρος για παροχή πληροφοριών σχετικών με τη συγ­
κομιδή και διαθεσιμότητα των προϊόντων για τα οποία προσεχώρησαν 
σε μία ομάδα παραγωγών· 
- 12 -
Μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1997, η Επιτροπή θα προβεί σε νέα εξέταση 
της λειτουργίας του συστήματος των εν λόγω ενισχύσεων και θα υπο­
βάλει στο Συμβούλιο έκθεση των αποτελεσμάτων εφαρμογής της κοινής 
δράσεως με βάση τα στοιχεία που θα της κοινοποιήσουν τα κράτη μέλη. 
13 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
Ποσοστό OOUU^TOYISC 
Κατά γενικό κανόνα, το ποσοστό συμμετοχής ανέρχεται σε 25%. Στις περιοχές οι 
οποίες υπάγονται στον στόχο αριθ. 1 που προσδιορίζεται στο άρθρο 1 του κανονι­
σμού (ΕΟΚ) 2052/88, το ποσοστό διαμορφώνεται ως ακολούθως: 
Κράτη μέλη Ποσοστό (%) 
Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία 65 
Γαλλία: - Υπερπόντια διαμερίσματα 60 
- Κορσική 50 
Ισπαν(α 50 
Ιταλία 50 
- 14 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I I 
Αποτελέσυατα mc εωαουονΛο 
(κανονισμός (ΕΟΚ) 1360/78) 
Κράτη μέλη 
Βέλγιο 
Ελλάδα 
Ισπαν ί α 
Γαλλία 
Ιρλανδία 
Ιταλία 
Πορτογαλία (*) 
ΣΥΝΟΛΟ Ημερομη­
νία 
εφαρμογής 
1980 
1981 
1988 
1980/1988 
1988 
1980 
1980 Πρώτο 
έτος ανα­
γνώρισης 
1983 
1988 
1990 
1982 αναγνωρισμένες ομάδες 
Μέχρι 
31.12.88 
21 
1 
95 
350 
467 1989 
1 
8 
2 
35 
46 1990 
1 
21 
2 
2 
21 
47 ΣΥΝ. 
23 
30 
99 
2 
406 
560 
(*) Προβλέπονται 50, για το διάστημα 1992 έως 1996. 
15 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III 
Ενισγύσειο κατά τη σύσταση ουάδων παοανωνών και ενώσεων αυτών 
(στις 31.12.1990) 
Κράτη μέλη 
Ελλάδα 
Ιταλία 
ΣΥΝΟΛΟ Αριθμός ομάδων 
8 
100 
108 Δαπάνες των 
κρατών μελών 
248.744 
9.114.124 
9.362.868 Επιστροφές ECU 
(σε ECU) 
62.186 
2.353.531 
2.415.717 
- 16 -
Πρόταση για 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 1360/78 
σχετικά με τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις αυτών 
- 17 -
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1360/78 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1978, σχετικά με 
τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις αυτών, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από 
τον κανονισμό (ΕΟΚ) 3808/89 της 12ης Δεκεμβρίου 1989, θεσπίζει μία κοινή δράση 
ώστε να ενθαρρυνθεί η συνένωση των παραγωγών του γεωργικού τομέα. 
0 κανονισμός αφορά περιφέρειες και τομείς γεωργικών προϊόντων όπου η προσφορά 
παρουσιάζει σοβαρές διαρθρωτικές ανεπάρκειες που χαρακτηρίζονται από ένα πολύ 
μεγάλο αριθμό μικρών εκμεταλλεύσεων πλημμελώς οργανωμένων. 
Τέτοιες ανεπάρκειες διαπιστώθηκαν, σε μία πρώτη φάση, στο Βέλγιο, τη Γαλλία και 
την Ιταλία. Με την προσχώρηση της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Πορτογαλίας 
στην Κοινότητα, ο κανονισμός επεκτάθηκε και σ' αυτές τις χώρες· και από το 
1988, καλύπτει και την Ιρλανδία. 
Με τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων, αυξήθηκαν τα ποσοστά επιστρεφόμε­
νων δαπανών στις περιοχές που υπάγονται στον στόχο αριθ. 1, ώστε το καθεστώς 
της κοινής δράσεως να γίνει πιο ενθαρρυντικό. 
0 αριθμός των αναγνωρισμένων ομάδων στο σύνολο των δικαιούχων χωρών, του 
Βελγίου εξαιρουμένου, ανέρχεται σε 560. 
Η Επιτροπή κρίνει ότι, με εξαίρεση του Βελγίου όπου δεν έχει εκδηλωθεί σχετικό 
ενδιαφέρον, το καθεστώς της κοινής δράσεως θα πρέπει να παραταθεί ώστε να δοθεί 
η δυνατότητα στα κράτη μέλη και ειδικά σε εκείνα όπου η εφαρμογή της κοινής 
δράσεως άρχισε πιο πρόσφατα να επωφεληθούν πλήρως απ' αυτήν και από τους νέους 
όρους επιστροφής δαπανών. 
Προβλέπονται διευθετήσεις για βελτίωση των κανόνων αναγνώρισης της παραγωγής. 
Λαμβανομένων υπόψη παλαιοτέρων τροποποιήσεων του κανονισμού καθώς και των προ­
τεινόμενων τώρα διευθετήσεων, ετοιμάζει μία κωδικοποιημένη εκδοχή του κανονι­
σμού (ΕΟΚ) 1360/78. 
Το προβλεπόμενο ύψος δαπανών που θα αναλάβει το ΕΓΤΠΕ, τμήμα Προσανατολισμού 
ανέρχεται σε 24 εκατ. ECU. 
- 18 -
Πρόταση 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) 1360/78 
σχετικά με τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις αυτών 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως τα 
άρθρα 42 και 43, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (1), 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2)· 
Εκτιμώντας: 
ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1360/78 του Συμβουλίου (3), όπως τροποποιήθηκε 
τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3808/89 (4), έχει θεσπίσει μία κοινή 
δράση για την ενθάρρυνση της συνένωσης των παραγωγών σε ορισμένες περιφέρειες 
της Κοινότητας όπου η προσφορά γεωργικών προϊόντων παρουσιάζει σοβαρές 
διαρθρωτικές ανεπάρκειες, με σκοπό τη συγκέντρωση των προσφερομένων γεωργικών 
προϊόντων και την προσαρμογή της παραγωγής στις απαιτήσεις της αγοράς· 
ότι στο Βέλγιο ο κανονισμός δεν εφαρμόσθηκε ποτέ μέχρι σήμερα, παρά τις 
προσαρμογές των ελάχιστων απαιτήσεων που προβλέπονται για τη χώρα αυτή στον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 220/91 της Επιτροπής (5)· ότι δεν κρίνεται πλέον σκόπιμο 
να συμπεριλαμβάνεται το εν λόγω κράτος μέλος στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 
(ΕΟΚ) αριθ. 1360/78· 
ότι από τότε που θεσπίσθηκε η εν λόγω κοινή δράση το καθεστώς επεκτάθηκε σε 
νέες περιφέρειες και για νέους τομείς με ανάλογες ανάγκες· ότι η τελευταία 
επέκταση, που έγινε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3875/88 του Συμβουλίου (6), 
κάλυψε ολόκληρη την Ιρλανδία και ορισμένα προϊόντα της Γαλλίας· ότι οι 
παραγωγοί των εν λόγω περιοχών θα πρέπει να εξακολουθήσουν να έχουν τη 
δυνατότητα να επωφελούνται των κοινοτικών ενισχύσεων· 
(1) 
(2) 
(3) ΕΕ αριθ. L 166, 23.06.1978, σ. 1 
(4) ΕΕ αριθ. L 371, 20.12.1989, Ο. 8 
(5) ΕΕ αριθ. L 26, 31.01.1991, σ. 15 
(6) ΕΕ αριθ. L 346, 15.12.1988, Ο. 16 
- 19 -
ότι, κατά τη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 
223/90 της Επιτροπής (7) όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 
1941/90(8) θέσπισε για τις ομάδες παραγωγών των περιοχών που υπάγονται στον 
στόχο αριθ. 1 που ορίζονται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 2052/88 του 
Συμβουλίου (9), ενθαρρυντικότερα ποσοστά κοινοτικής συμμετοχής για μεγαλύτερη 
αποτελεσματικότητα του κανονισμού στο μέλλον· 
ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) 1760/87 του Συμβουλίου (10) όπως τροποποιήθηκε από τον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1094/88 (11) εισήγαγε διάφορες ρυθμίσεις σχετικά με την 
υποχρέωση για εμπορία του συνόλου της παραγωγής των μελών· ότι είναι σκόπιμο να 
ενισχυθούν οι αρμοδιότητες των ομάδων παραγωγών για έλεγχο της συγκομιδής και 
της διάθεσης των προϊόντων· 
ότι πρόκειται για μία κοινή δράση με την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 του 
κανονισμού (ΕΟΚ) 4256/88 του Συμβουλίου (12) και ότι επομένως δεν υπάρχει 
ανάγκη περιορισμού της διάρκειας της, όπως συνέβαινε πριν από τη μεταρρύθμιση 
των διαρθρωτικών ταμείων οπότε τη νομική βάση αποτελούσε το άρθρο 6 
παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) 729/70 του Συμβουλίου (13), όπως 
τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2048/88 (14)· 
ότι, για την αποτίμηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, λαμβανομένης 
μάλιστα υπόψη της πρόσφατης επέκτασης του σε ορισμένες περιοχές της Κοινότητας, 
ευκταία είναι η υποβολή έκθεσης προς το Συμβούλιο μέχρι τηςν 1η Ιανουαρίου 
1997, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Άοθοο 1 
0 κανονισμός (ΕΟΚ) 1360/78 τροποποιείται ως ακολούθως: 
1) Στο άρθρο 2, διαγράφεται η τρίτη περίπτωση. 
(7) ΕΕ αριθ. L 22, 27.01.1990, Ο. 62 
(8) ΕΕ αριθ. L 174, 07.07.1990, Ο. 34 
(9) ΕΕ αριθ. L 185, 15.07.1988, σ. 9 
(10) ΕΕ αριθ. L 374, 26.06.1987, σ. 1 
(11) ΕΕ αριθ. L 106, 27.04.1988, σ. 28 
(12) ΕΕ αριθ. L 374, 31.12.1988, σ. 25 
(13) ΕΕ αριθ. L 94, 28.04.1970, σ. 13 
(14) ΕΕ αριθ. L 185, 15.07.1988, Ο. 1 
- 20 -
2) Στο άρθρο 3, διαγράφεται η παράγραφος 3. 
3) Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 σημείο β), προστίθεται η παρακάτω περίπτωση: 
«- κανόνες αναγνώρισης των προϊόντων, κυρίως δε πληροφορίες σχετικά με 
τη συγκομιδή και τη διαθεσιμότητα αυτών.» 
4) Στο άρθρο 10, η παράγραφος 3 σημείο β) αντικαθίσταται από το παρακάτω 
κείμενο: 
«β) δεν δύναται εντούτοις να υπερβαίνει το συνολικό ποσό των 
60.000 ECU.» 
5) Το άρθρο 13 παρ. 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«1. Η Επιτροπή θα υποβάλει πριν την 1η Ιανουαρίου 1997, έκθεση στο 
Συμβούλιο σχετικά με τα αποτελέσματα της εφαρμογής της κοινής 
δράσεως, βάσει στοιχείων που θα της κοινοποιήσουν τα κράτη μέλη.» 
Άοθοο 2 
0 παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1992. 
0 παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και εφαρμόζεται 
άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη. 
Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο 
0 Πρόεδρος 
-21 -
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Σχετικά με: 
πρόταση για κανονισμό του Συμβουλίου περί τροποποιήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
1360/78^1) σχετικά με τις ομάδες πρραγωγών και τις ενώσεις αυτών. 
1. Κονδύλι του προϋπολονιαυού: (Ονοματολογία 1991) 
Β2-1010: Βελτίωση των γεωργικών διαρθρώσεων - στόχος αριθ. 1 
Β2-1012: στόχος αριθ. 5α 
2. NOUIKIS Οαση: άρθρα 42 και 43 της Συνθήκης 
3. Κατάτα&ΐ: μη υποχρεωτική δαπάνη 
4. Στόχοι του μέτρον και περιγραφή της yptox:: 
η πρόταση αποβλέπει κυρίως σε κατάργηση της διάταξης για περιορισμό της εφαρμογής του 
κανονισμού μέχρι τις 31.12.1991 και σε παράταση της συνεπώς για τα επόμενα οικονομικά 
έτη, ώστε να δοθεί η δυνατότητα στα κράτη μέλη να επωφεληθούν πλήρως από τη δράση αυτή 
η οποία αποσκοπεί σε συγκέντρωση των προσφερόμενων γεωργικών προϊόντων και σε ορθότερη 
προσαρμογή της παραγωγής στις απαιτήσεις της αγοράς. 
5. Toonoe υπολονισυού: 
5.1. Πεοινοορή Tnc δαπάνης μερική επ ι στροφή των επιλέξιμων εθνικών δαπανών 
5.2. Ποσοστό Tnc κοινοτικά ouuuCTOYnc: 25% κατά κανόνα και έως 65% για τις περιφέρειες που 
υπάγονται σήμερα στον στόχο αριθ. 1. 
5.3. Υπολονιουόε: η εκτίμηση των δαπανών έγινε βάσει προβλέψεων των κρατών μελών σχετικά 
με την εξελικτική πορεία του καθεστώτος κατά την χρονική περίοδο 1992-1996 και κυρίως 
με τον αριθμό των νέων προς αναγνώριση ομάδων παραγωγών. 
6. Δηυοσιονουική επίπτωση επί των λειτουργικών πιστώσεων: 
6.1. ΛηΕη ποοθεσυίοκ: νια TIC πιστώσει υπογοεώσεων (Π.Υ.) και πληοωυων (Π.Π.) (σε εκατ. ECU) 
Π.Υ./Π.Π. εκ των οποίων OTIC πεοιω. του στόνου 1 Οικονουικό éroc 
1992 
1993 
1994 
1995 
1996 
1997 
Σύνολο (94-97) 2,8 (α) 
3,7 
4,3 
5,1 
15,9 (β) 2,0 
2,8 
3,4 
4,1 
12,3 
6.2. Χοηυατοδότηση κατά το τοέγον οικονουικό éroc: 
Παρατηρήσει^ 
α) Με βάση τα μέχρι στιγμής εμπειρικά δεδομένα, μάλλον θα υπάρξει χρονική απόκλιση ενός 
έτους κατά μέσον όρο ανάμεσα στην αναγνώριση των ομάδων παραγωγών και την καταβολή της 
πρώτης δαπάνης σε επίπεδο κράτους μέλους. Επειδή η προκείμενη δράση αφορά επιστροφές 
δαπανών, το πρώτο έτος κατά το οποίο θα αναληφθούν τέτοιες δαπάνες από το ΕΓΤΠΕ-τμήμα 
Προσανατολισμού θα είναι το 1994. 
β) θα ληφθεί υπόψη κατά την χάραξη των νέων δημοσιονομικών προοπτικών. 
(1) L 166/78 

ISSN 0254-1483 
COM(91)438 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 
ΑριΦ. καταλόγου : CB-GO-91-493-GR-C 
ISBN 92-77-77318-9 
Υπηρεσία Επίσημων Εκδόσεων των ΕορωπαΙιαόν Κοινοτήτων 
L·2985 Luxembourg