ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών

2000/0117 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών

1- ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο ΕΚ και στο Συμβούλιο [έγγραφο COM(2000) 276 τελικό - 2000/0117(COD)]: // 11 Ιουλίου 2000

Ημερομηνία της γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 26 Απριλίου 2001

Ημερομηνία της γνωμοδότησης της Επιτροπής των Περιφερειών: // 13 Δεκεμβρίου 2000

Ημερομηνία της γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση: // 17 Ιανουαρίου 2002

Ημερομηνία διαβίβασης της τροποποιημένης πρότασης: // 6 Μαΐου 2002

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης: // 20 Μαρτίου 2003

2- ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

Σκοπός της πρότασης οδηγίας περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών δεν είναι να αντικαταστήσει την εθνική νομοθεσία, αλλά να διασφαλίσει την τήρηση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της αποφυγής διακρίσεων και της διαφάνειας κατά τη σύναψη των συμβάσεων στους τομείς αυτούς στο σύνολο των κρατών μελών.

Η πρόταση αυτή, που αποτελεί συνέχεια της συζήτησης που ξεκίνησε με την Πράσινη Βίβλο για τις δημόσιες συμβάσεις, επιδιώκει τον τριπλό στόχο του εκσυγχρονισμού, της απλούστευσης και της μεγαλύτερης ευελιξίας του υφιστάμενου νομικού πλαισίου στον τομέα αυτό:

- εκσυγχρονισμός, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές του οικονομικού περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των εν εξελίξει ή μελλοντικών διαδικασιών ελευθέρωσης ορισμένων από τις σχετικές δραστηριότητες,

- απλούστευση, προκειμένου να διευκολυνθεί η κατανόηση των ισχυόντων κειμένων από τους χρήστες, έτσι ώστε οι συμβάσεις να συνάπτονται σε πλήρη συμμόρφωση με τα πρότυπα και τις αρχές που διέπουν τον τομέα και οι εμπλεκόμενοι φορείς (είτε πρόκειται για αγοραστές είτε για προμηθευτές) να είναι σε θέση να γνωρίζουν καλύτερα τα δικαιώματά τους,

- και ευελιξία των διαδικασιών, προκειμένου να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των αγοραστών και των οικονομικών φορέων.

3- ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

3.1 Γενική παρατήρηση

Η κοινή θέση του Συμβουλίου ακολουθεί κατ' ουσίαν την αρχική πρόταση της Επιτροπής, όπως αυτή τροποποιήθηκε από την τροποποιημένη πρόταση. Εξάλλου, η εν λόγω κοινή θέση ενισχύει ορισμένα μέσα που αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων τους οποίους επιδιώκουν οι προτάσεις της Επιτροπής. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν μπόρεσε να υποστηρίξει την ομόφωνη συμφωνία του Συμβουλίου λόγω των διατάξεων που προστέθηκαν σχετικά με τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.

Η ομόφωνη πολιτική συμφωνία στην οποία κατέληξε το Συμβούλιο στις 30 Σεπτεμβρίου 2002 ενσωματώθηκε στην κοινή θέση που υιοθετήθηκε στις 20 Μαρτίου 2003.

Οι τροποποιήσεις που γίνονται με την κοινή θέση αφορούν κυρίως:

- την καλύτερη αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών της πληροφορίας για τη σύναψη των συμβάσεων, πράγμα που αντιστοιχεί στο στόχο του εκσυγχρονισμού τον οποίο επιδιώκουν οι προτάσεις της Επιτροπής. Σχετικά με το θέμα αυτό, πρέπει, ειδικότερα, να σημειωθεί η θέσπιση, για τις αγορές τρέχουσας χρήσης, δυναμικών συστημάτων αγορών, σκοπός των οποίων είναι, συγχρόνως, να θέσουν στη διάθεση των αναθετόντων φορέων εξ ολοκλήρου ηλεκτρονικά συστήματα που επιτρέπουν την απλούστευση και την αυτοματοποίηση των διαδικασιών αγορών και να εγγυηθούν σε κάθε ενδιαφερόμενο οικονομικό φορέα τη δυνατότητα να συμμετάσχει στις διαδικασίες, προσφεύγοντας, ενδεχομένως, στον ηλεκτρονικό τους κατάλογο. Με τον ίδιο σκοπό, προστέθηκαν διατάξεις που αφορούν τη δυνατότητα χρήσης ηλεκτρονικών πλειστηριασμών με όρους που να διασφαλίζουν τη διαφάνεια και την ίση μεταχείριση. Η προσθήκη αυτή ανταποκρίνεται έτσι στη βούληση εκσυγχρονισμού, που ήταν η βάση για τις τροπολογίες 25, 54 και 65 στην οδηγία τη σχετική με τις δημόσιες συμβάσεις έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (στο εξής «κλασική οδηγία»), και επιτρέπει επίσης να αποφευχθεί η δημιουργία αδικαιολόγητων διαφορών μεταξύ των δύο προτάσεων, καθώς και δυσκολίες ερμηνείας και εφαρμογής. Εξάλλου, όσον αφορά τη γενική πλαισίωση των αγορών με ηλεκτρονικά μέσα, η κοινή θέση ενισχύει τις υποχρεώσεις περί απορρήτου στο διατακτικό, με παραπομπή στο παράρτημα ΧΧΙΙΙ.

- όσον αφορά τη συνεκτίμηση των περιβαλλοντικών και κοινωνικών ζητημάτων, το Συμβούλιο ενστερνίστηκε τις τροποποιημένες, βάσει των τροπολογιών του Κοινοβουλίου, προτάσεις της Επιτροπής και, επιπροσθέτως, αποσαφήνισε σε μια αιτιολογική σκέψη (αριθ. 54) τον τρόπο με τον οποίο δύνανται να λαμβάνονται υπόψη τα περιβαλλοντικά και κοινωνικά ζητήματα κατά την αξιολόγηση των προσφορών στη φάση της ανάθεσης των συμβάσεων.

- διατηρώντας, συγχρόνως, την ευελιξία που πρέπει να έχει μια οδηγία το πεδίο εφαρμογής της οποίας περιλαμβάνει όχι μόνο αναθέτοντες φορείς, αλλά και δημόσιες επιχειρήσεις καθώς και ιδιωτικές επιχειρήσεις που λειτουργούν βάσει αποκλειστικών ή ειδικών δικαιωμάτων, ορισμένες από τις διατάξεις της ευθυγραμμίστηκαν με εκείνες της κλασικής οδηγίας, πράγμα που επιτρέπει την επίτευξη του στόχου της απλούστευσης και αποσαφήνισης των κανόνων. Πράγματι, η ύπαρξη αδικαιολόγητων διαφορών μεταξύ των κανόνων που αφορούν το ίδιο θέμα μπορεί να οδηγήσει σε δυσκολίες εφαρμογής και ερμηνείας - όχι μόνο για αναθέτοντες φορείς όπως οι τοπικές αρχές, ορισμένες συμβάσεις των οποίων είναι δυνατόν να υπάγονται στην παρούσα οδηγία και άλλες στην κλασική οδηγία, αλλά και για τους οικονομικούς παράγοντες, τα δικαιώματα των οποίων θα ήταν δυνατόν να ποικίλλουν ακόμη και σε περίπτωση συμβάσεων που αφορούν το ίδιο είδος προμηθειών και που προκηρύσσονται από τον ίδιο αναθέτοντα φορέα. Κατά συνέπεια, ορισμένες τροπολογίες του Κοινοβουλίου, που είχαν προταθεί ή ψηφιστεί αποκλειστικά για την κλασική οδηγία, ενσωματώνονται με τον ίδιο τρόπο και στις δύο οδηγίες.

- οι συζητήσεις που ακολούθησαν την έγκριση της τροποποιημένης πρότασης κατέδειξαν, αφενός, ότι ορισμένοι αναθέτοντες φορείς λειτουργούν ως κεντρικοί οργανισμοί αγορών ή προσφεύγουν σε υπηρεσίες τέτοιων οργανισμών και, αφετέρου, ότι υπάρχει ανάγκη ειδικών κανόνων για το θέμα αυτό. Ως εκ τούτου, προστέθηκαν διατάξεις που επιτρέπουν στους αναθέτοντες φορείς να προσφεύγουν στις υπηρεσίες κεντρικών οργανισμών αγορών, είτε αυτοί λειτουργούν σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας είτε σύμφωνα με τις διατάξεις της κλασικής οδηγίας. Η προσθήκη των εν λόγω διατάξεων (αιτιολογική σκέψη 23, άρθρο 1, παράγραφος 8, και άρθρο 29) ικανοποιεί, με νομικά ορθό τρόπο, το αίτημα στο οποίο θεμελιώνεται η τροπολογία 106.

- προβλέφθηκε μια πρόσθετη περίοδος για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν τον ταχυδρομικό τομέα, δεδομένου ότι οι οργανισμοί του τομέα αυτού - ανεξάρτητα από το νομικό καθεστώς τους - δεν υπόκεινται στους κανόνες της ισχύουσας οδηγίας «ειδικοί τομείς». Κατά συνέπεια, οι αναθέτοντες φορείς αυτού του τομέα θα χρειαστούν περισσότερο χρόνο για την προσαρμογή των δικών τους διαδικασιών σύναψης συμβάσεων με τους κανόνες της οδηγίας απ' ό,τι οι αναθέτοντες φορείς των άλλων τομέων, οι οποίοι είναι ήδη εξοικειωμένοι με τις διαδικασίες που προβλέπονται από την ισχύουσα οδηγία. Εντός της προθεσμίας αυτής, η οποία λήγει το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2009, εναπόκειται στα κράτη μέλη να καθορίσουν την ακριβή ημερομηνία εφαρμογής της οδηγίας για τον εν λόγω τομέα. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ταχυδρομικοί οργανισμοί, που είναι αναθέτοντες φορείς, θα εξακολουθήσουν να υπόκεινται στην κλασική οδηγία έως τη στιγμή της υπαγωγής τους στην οδηγία «ειδικοί τομείς».

Από την άλλη πλευρά, η κοινή θέση εισάγει τροποποιήσεις σχετικά με τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, την εμβέλεια της εξαίρεσης «εντός ομίλου» [1] και τη στάθμιση των κριτηρίων ανάθεσης.

[1] Η εξαίρεση αφορά τη δυνατότητα ανάθεσης συμβάσεων χωρίς διαγωνισμό σε συνδεδεμένη επιχείρηση, σε κοινή επιχείρηση ή σε αναθέτοντα φορέα που αποτελεί μέρος κοινής επιχείρησης. Βλέπε άρθρο 23 (πρώην 26).

Όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες, η Επιτροπή θεωρεί ότι η τροποποίηση που εισήχθη ομόφωνα από το Συμβούλιο, και η οποία ευθυγραμμίζεται με την τροπολογία 37 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κλασική οδηγία και, εν μέρει, με την τροπολογία 84 στην παρούσα οδηγία, θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή σύγχυσης ως προς την υπαγωγή των υπηρεσιών αυτών στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή επανέλαβε, σε δήλωσή της στα πρακτικά του Συμβουλίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2002, που επισυνάπτεται στην παρούσα ανακοίνωση, τη θέση την οποία είχε ήδη την ευκαιρία να διατυπώσει στην τροποποιημένη της πρόταση, όταν απέρριψε την τροπολογία 37 του Κοινοβουλίου στην κλασική οδηγία.

Το Συμβούλιο εξασφάλισε την απαιτούμενη ομοφωνία για να επεκτείνει στις συμβάσεις έργων και προμηθειών την εξαίρεση που προβλέπεται στο άρθρο 23 για την ανάθεση συμβάσεων χωρίς διαγωνισμό σε συνδεδεμένη επιχείρηση, σε κοινή επιχείρηση ή σε αναθέτοντα φορέα που αποτελεί μέρος κοινής επιχείρησης, παρά την αντίθετη γνώμη της Επιτροπής. Με την επέκταση αυτή, η διάταξη ενσωματώνει κατ' ουσίαν τις τροπολογίες 6 και 26, μεγαλύτερο μέρος της τροπολογίας 27 και πλήρως την τροπολογία 28 του Κοινοβουλίου, που δεν είχαν ενσωματωθεί (ή είχαν ενσωματωθεί σε μικρότερο βαθμό) στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής. Αν και με λύπη της, η Επιτροπή δύναται να δεχθεί αυτή τη νέα διάταξη, δεδομένου ότι το γενικό αποτέλεσμα των τροποποιήσεων που γίνονται με την κοινή θέση είναι συνολικά θετικό.

Η υποχρέωση αναφοράς του τρόπου στάθμισης των κριτηρίων ανάθεσης επιβεβαιώνεται. ωστόσο, η Επιτροπή συμφώνησε με την ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι περιπτώσεις στις οποίες ο αναθέτων φορέας μπορεί να αποδείξει ότι δεν ήταν σε θέση να διευκρινίσει τον τρόπο στάθμισης και δέχθηκε να επιτρέψει στον αναθέτοντα φορέα, στις περιπτώσεις αυτές, να περιοριστεί στην αναφορά της φθίνουσας σειράς σπουδαιότητας των εν λόγω κριτηρίων.

3.2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ενσωματώνονται στην κοινή θέση

3.2.1. Τροπολογίες που ενσωματώνονται στην τροποποιημένη πρόταση και στην κοινή θέση

Τίτλος, αιτιολογικές σκέψεις 9, 10 και 28, άρθρο 6, παραρτήματα VI και XI- Τροπολογίες 13 και 16: ο τίτλος, οι αιτιολογικές σκέψεις 9 και 10 και τα παραρτήματα VI και XI, που τροποποιήθηκαν συνεπεία της μεταφοράς του ταχυδρομικού τομέα, ενσωματώθηκαν αυτούσια από την τροποποιημένη πρόταση (αιτιολογικές σκέψεις 2 και 8, παραρτήματα Vα και X). Στην αιτιολογική σκέψη 28 (2α της τροποποιημένης πρότασης), η οποία εξάλλου ενσωματώθηκε αυτούσια, προστέθηκαν οι λόγοι που οδήγησαν στην πρόβλεψη της πρόσθετης περιόδου για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν τον ταχυδρομικό τομέα (βλέπε πέμπτη παύλα στο σημείο 3.1 παραπάνω). Το άρθρο 6 (πρώην 5α) τροποποιήθηκε όσον αφορά τους ορισμούς των καλυπτομένων υπηρεσιών ως εξής: 1) για να αποφευχθούν δυσκολίες ερμηνείας της ταχυδρομικής οδηγίας [2], έγιναν ορισμένες ορολογικές αλλαγές. 2) διευκρινίστηκε το περιεχόμενο του όρου «υπηρεσίες επικουρικές των ταχυδρομικών υπηρεσιών» της παραγράφου 2, στοιχείο δ). 3) τέλος, αποσαφηνίστηκε ότι η παροχή επικουρικών υπηρεσιών καλύπτεται μόνο όταν οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται από αναθέτοντα φορέα που πρέπει να εφαρμόσει τις διατάξεις της οδηγίας στην παροχή ταχυδρομικής υπηρεσίας (αποκλειστικά ανατεθειμένης ή άλλης).

[2] Οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών και τη βελτίωση της ποιότητας των παρεχομένων υπηρεσιών, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2002/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Ιουνίου 2002 για τροποποίηση της οδηγίας 97/67/ΕΚ όσον αφορά τη συνέχιση του ανοίγματος των κοινοτικών ταχυδρομικών υπηρεσιών στον ανταγωνισμό.

Αιτιολογική σκέψη 12 - Τροπολογία 89/96: το κείμενο της τροποποιημένης πρότασης το σχετικό τη συνεκτίμηση των απαιτήσεων περιβαλλοντικής προστασίας που προβλέπονται στο άρθρο 6 της Συνθήκης ενσωματώθηκε αυτούσιο.

Αιτιολογική σκέψη 13 - Τροπολογία 111: η τροπολογία, που αφορά τις εξαιρέσεις που προβλέπονται από το άρθρο 30 της συνθήκης, ενσωματώθηκε ελαφρώς τροποποιημένη, ώστε να συμφωνεί επακριβώς με τη διατύπωση του άρθρου αυτού όσον αφορά την προφύλαξη των φυτών. Εξάλλου, η φράση " δεν εισάγουν διακρίσεις και δεν αντίκεινται στο στόχο του ανοίγματος των αγορών στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων" αντικαταστάθηκε από την φράση "είναι σύμφωνα με τη συνθήκη": η ρύθμιση αυτή δικαιολογείται από την υπεροχή της συνθήκης, όπως ερμηνεύεται από το Δικαστήριο, επί του παραγώγου δικαίου, πράγμα που σημαίνει ότι ο στόχος του ανοίγματος των αγορών, τον οποίο επιδιώκει η οδηγία, δεν είναι δυνατόν να τροποποιήσει τα δικαιώματα που αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη από τη συνθήκη.

Αιτιολογική σκέψη 40 - Τροπολογία 76: αυτή η αιτιολογική σκέψη (πρώην 13) ενσωματώθηκε αμετάβλητη κατ' ουσίαν, αλλά το δεύτερο μέρος, που ανταποκρίνεται στην τροπολογία 76, διευκρινίστηκε χωρίς να τροποποιηθεί το νόημά του.

Αιτιολογική σκέψη 41, άρθρο 34 και Παράρτημα XXI - Τροπολογίες 7, 35, 36, 38, 40, 95 και 99/118: οι διατάξεις της τροποποιημένης πρότασης (αιτιολογική σκέψη 34, άρθρο 34 και Παράρτημα XX), σχετικά με τις τεχνικές προδιαγραφές, ενσωματώθηκαν αυτούσιες, με εξαίρεση δύο φραστικές τροποποιήσεις στο Παράρτημα XXI [σημείο 1. α) και β)]: " διαδικασίες και μεθόδους παραγωγής» αντί «διαδικασίες και μεθόδους παραγωγής» (η τροποποίηση αυτή είναι άνευ αντικειμένου για την ελληνική γλώσσα).

Αιτιολογική σκέψη 43 και άρθρο 38 - Τροπολογίες 4 και 33: τα κείμενα της τροποποιημένης πρότασης, τα σχετικά με τους όρους εκτέλεσης της σύμβασης (αιτιολογική σκέψη 32 και άρθρο 37α) και, ειδικότερα, η χρήση τους για κοινωνικούς ή περιβαλλοντικούς σκοπούς, ενσωματώθηκαν αυτούσια με μια πολύ μικρή τροποποίηση καθαρά φραστικού χαρακτήρα στην αιτιολογική σκέψη.

Αιτιολογική σκέψη 44 - Τροπολογία 56: το κείμενο της τροποποιημένης πρότασης το σχετικό με την τήρηση των κανονιστικών διατάξεων στον τομέα της κοινωνικής προστασίας ενσωματώθηκε με μία αναδιατύπωση, η οποία αποσαφηνίζει τη δυνατότητα αποκλεισμού από τις συμβάσεις - σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 45, παράγραφος 2, στοιχεία γ) και δ) της κλασικής οδηγίας, στην οποία αναφέρονται τα άρθρα 53 και 54 της παρούσας οδηγίας - των φορέων που έχουν κριθεί ένοχοι παραβίασης των κανόνων αυτών.

Αιτιολογική σκέψη 52 και άρθρο 52, παράγραφοι 2 και 3 - Τροπολογία 64: η αιτιολογική σκέψη (32α) και οι διατάξεις (άρθρο 51, παράγραφοι 2 και 3) της τροποποιημένης πρότασης που αφορούν τα συστήματα εξασφάλισης της ποιότητας και τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης ενσωματώνονται χωρίς τροποποιήσεις.

Αιτιολογική σκέψη 54 - Τροπολογία 66: με εξαίρεση την προσθήκη - βλέπε σημείο 3.1 παραπάνω - που αποσαφηνίζει τον τρόπο με τον οποίο οι αναθέτοντες φορείς μπορούν να λαμβάνουν υπόψη περιβαλλοντικά και κοινωνικά κριτήρια κατά την αξιολόγηση των προσφορών στο στάδιο της ανάθεσης των συμβάσεων, αυτή η αιτιολογική σκέψη (πρώην 40) έμεινε ουσιαστικά αμετάβλητη.

Αιτιολογική σκέψη 55 - Τροπολογία 8: η τροπολογία - προσθήκη των «μηχανικών» στον κατάλογο των επαγγελμάτων η αμοιβή των οποίων (που ρυθμίζεται σε εθνικό επίπεδο) δεν πρέπει να επηρεάζεται από τα κριτήρια ανάθεσης - ενσωματώθηκε αυτούσια.

Άρθρο 17 - Τροπολογίες 21 και 22: το άρθρο 17 ενσωματώνει το κείμενο του άρθρου 16 της τροποποιημένης πρότασης, που αφορά τις μεθόδους υπολογισμού της αξίας των συμβάσεων, προσαρμόζοντας τον τίτλο του και την παράγραφο 3 στα νέα δεδομένα που δημιουργεί η θέσπιση των δυναμικών συστημάτων αγορών. Εξάλλου, διευρύνει το συνυπολογισμό των ανανεώσεων: οι «σιωπηρές ανανεώσεις» αντικαθίστανται από τις «ανανεώσεις», ούτως ώστε στον υπολογισμό της αξίας της σύμβασης να λαμβάνεται υπόψη κάθε μορφή ανανέωσης. Ακόμη, οι παράγραφοι 6, 7 και 11 ευθυγραμμίστηκαν, αντιστοίχως, με τις διατάξεις των παραγράφων 5, 7 και 8, στοιχείο β), του άρθρου 9 της κλασικής οδηγίας, προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία αδικαιολόγητων διαφορών μεταξύ των δύο οδηγιών, ιδίως αν είχε διατηρηθεί ένα αυστηρότερο καθεστώς για τα τμήματα συμβάσεων.

Άρθρο 26 - Τροπολογίες 29 και 30: αυτό το άρθρο (πρώην 27) ενσωματώθηκε αυτούσιο.

Άρθρο 39 - Τροπολογία 43: το κείμενο του άρθρου 39 (πρώην 38), που αφορά τις υποχρεώσεις σχετικά με τη φορολογία, την προστασία του περιβάλλοντος και τις διατάξεις περί προστασίας και συνθηκών εργασίας, όπως προκύπτει από την ενσωμάτωση της τροπολογίας 43 στην τροποποιημένη πρόταση, τροποποιήθηκε, ούτως ώστε να μη δημιουργηθούν αδικαιολόγητες διαφορές μεταξύ των δύο οδηγιών. Όσον αφορά την υποχρέωση που επιβάλλεται άμεσα στους αναθέτοντες φορείς να αναφέρουν στη συγγραφή υποχρεώσεων την πηγή από την οποία οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να λάβουν πληροφορίες σχετικά με τις διατάξεις που ισχύουν στους τομείς αυτούς, το Συμβούλιο προτίμησε μια διατύπωση παρόμοια με εκείνη της αρχικής πρότασης της Επιτροπής, η οποία αντανακλά το διατακτικό των οδηγιών που ισχύουν σήμερα. Ως εκ τούτου, η κοινή θέση προβλέπει ότι η υποχρέωση αυτή δεν μπορεί να επιβληθεί παρά μόνο από τα κράτη μέλη. Ωστόσο, ελλείψει τέτοιας υποχρέωσης σε εθνικό επίπεδο, οι αναθέτοντες φορείς έχουν τη δυνατότητα να αναφέρουν τις πληροφορίες αυτές. Εξάλλου, το κείμενο αναδιατυπώνεται, ούτως ώστε το κείμενο του άρθρου να ευθυγραμμιστεί με τον τίτλο του («...τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις υποχρεώσεις για τη φορολογία, ...» αντί «τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τη φορολογία,...») και να διευκρινιστεί ότι αυτές οι νομοθετικές διατάξεις δεν εφαρμόζονται στις παροχές που εκτελούνται σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος του αναθέτοντα φορέα.

Άρθρο 48 - Τροπολογία 51: αυτό το άρθρο (πρώην 47) ενσωματώθηκε αυτούσιο.

Άρθρα 53 και 54 - Τροπολογίες 18, 57, 109 και 60: το άρθρο 53 (πρώην 52) υπέστη δύο τροποποιήσεις: κατ' αρχάς διευκρινίστηκε στην παράγραφο 3 (πρώην 2α) ότι η προσθήκη των κριτηρίων αποκλεισμού που προβλέπονται στο άρθρο 45 (πρώην 46) της κλασικής οδηγίας γίνεται με τους όρους εφαρμογής που καθορίζονται στο ίδιο άρθρο. Η διευκρίνιση αυτή καθιστά δυνατή τη διασφάλιση της ομοιομορφίας των σχετικών διατάξεων, διευκολύνοντας, με τον τρόπο αυτό, την εφαρμογή και την ερμηνεία για τους αναθέτοντες φορείς και τους οικονομικούς παράγοντες. Για την επίτευξη του ίδιου στόχου, δηλαδή για να καταστεί η εφαρμογή της οδηγίας όσο το δυνατόν ευχερέστερη, προστέθηκε μια νέα παράγραφος 8, η οποία υπενθυμίζει τις κυριότερες διατάξεις της οδηγίας που εφαρμόζονται ειδικά για τα συστήματα προεπιλογής. Η παράγραφος 4 του άρθρου 54 (πρώην 53) συμπληρώθηκε με τον ίδιο τρόπο με το άρθρο 53, παράγραφος 3, όσον αφορά την προσθήκη των κριτηρίων αποκλεισμού του άρθρου 45 της κλασικής οδηγίας.

Άρθρο 49 - Τροπολογία 53: αυτό το άρθρο (πρώην 48) ενσωματώθηκε με μία αναδιατύπωση η οποία διευκρινίζει - χωρίς να αλλάζει την ουσία - την παράγραφο 5. Εξάλλου, το Συμβούλιο έκρινε προτιμότερο - προκειμένου να διατηρηθεί η σημερινή ευελιξία - να διαγραφεί η ρητή αναφορά στη μέγιστη προθεσμία των 15 ημερών στην παράγραφο 1, διατηρώντας, συγχρόνως, την υποχρέωση παροχής αυτών των πληροφοριών το συντομότερο δυνατόν. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή συνοδεύεται από μια νέα αιτιολογική σκέψη (48), η οποία διευκρινίζει ότι οι προς παροχή πληροφορίες πρέπει να δίνονται μέσα σε προθεσμίες που να είναι επαρκώς σύντομες ώστε να μην καθίσταται αδύνατη η άσκηση τυχόν προσφυγών κατά συνέπεια, οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να παρέχονται το συντομότερο δυνατόν και, κατά γενικό κανόνα, εντός 15 ημερών από τη λήψη της απόφασης. Με τις διευκρινίσεις αυτές, η τροποποίηση της παραγράφου 1 είναι αποδεκτή από την Επιτροπή. Πρέπει να επισημανθεί ότι η παράγραφος 4, την οποία αφορά άμεσα η τροπολογία 53 του Κοινοβουλίου, ενσωματώνεται αυτούσια.

Άρθρο 55, παράγραφος 2 - Τροπολογίες 66, 67, 68 και 69: Η διάταξη αυτή (πρώην 54, παράγραφος 2) τροποποιήθηκε προκειμένου να συνεκτιμηθεί η ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι περιπτώσεις στις οποίες ο αναθέτων φορέας μπορεί να αποδείξει ότι δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει τη στάθμιση και να του επιτραπεί, στις περιπτώσεις αυτές, να περιοριστεί στην αναφορά της φθίνουσας σειράς σπουδαιότητας αυτών των κριτηρίων. Πρέπει να σημειωθεί ότι η απλούστευση των κανόνων που αφορούν τους όρους αναφοράς της στάθμισης ή, κατά περίπτωση, της φθίνουσας σειράς σπουδαιότητας των κριτηρίων, διατηρήθηκε.

Άρθρο 57 - Τροπολογίες 9 και 70: αυτό το άρθρο (πρώην 55) ενσωματώθηκε αυτούσιο.

Άρθρο 64 - Τροπολογία 75: αυτό το άρθρο (πρώην 62) ενσωματώθηκε αυτούσιο.

Παραρτήματα XIII, XIV, XV, XVI, XVIII και XIX (πρώην XII, XIII, XIV, XV, XVII και XVIII) - Τροπολογίες 78, 79, 80, 81, 82, 83, 85 και 86: τα κείμενα τα σχετικά με την αναφορά των στοιχείων του αρμόδιου για τις διαδικασίες προσφυγής οργάνου στην προκήρυξη του διαγωνισμού και στην ανακοίνωση γνωστοποίησης συναφθεισών συμβάσεων ενσωματώθηκαν, προβλέποντας, ωστόσο, την εναλλακτική δυνατότητα αναφοράς των στοιχείων της υπηρεσίας από την οποία μπορούν να ληφθούν αυτές οι πληροφορίες. Η εν λόγω προσθήκη έγινε για να ληφθούν υπόψη ορισμένες εθνικές καταστάσεις που θα καθιστούσαν την αναφορά αυτή υπερβολικά περίπλοκη και θα εγκυμονούσαν τον κίνδυνο κακής πληροφόρησης των οικονομικών φορέων. Κατά συνέπεια, η τροποποίηση λαμβάνει υπόψη τις τροπολογίες ως προς την ουσία τους, διασφαλίζοντας ότι οι οικονομικοί φορείς θα μπορούν να απευθυνθούν σε μια αρμόδια υπηρεσία και να λάβουν όλες τις αναγκαίες διευκρινίσεις.

3.2.2. Τροπολογίες που περιέχονταν στην τροποποιημένη πρόταση, αλλά δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Παράρτημα XIII - Τροπολογία 47: Η υποχρέωση αναφοράς - στην προκήρυξη του διαγωνισμού - της επωνυμίας, διεύθυνσης κ.λπ. ... της υπηρεσίας από την οποία μπορούν να ληφθούν πληροφορίες σχετικά με τη φορολογική, περιβαλλοντική και κοινωνική νομοθεσία δεν ενσωματώθηκε. Πράγματι, σύμφωνα με το άρθρο 39, παράγραφος 1, οι αναθέτοντες φορείς που παρέχουν πληροφορίες αυτού του είδους υποχρεούνται να τις αναφέρουν στη συγγραφή υποχρεώσεων (κατόπιν της υιοθέτησης της τροπολογίας 43). Αυτό αποτρέπει επίσης τη δημιουργία αδικαιολόγητων διαφορών μεταξύ των δύο κειμένων διατηρώντας ένα αυστηρότερο καθεστώς στην οδηγία "ειδικοί τομείς".

3.2.3. Σημεία απόκλισης μεταξύ της τροποποιημένης πρότασης και της κοινής θέσης

Αιτιολογική σκέψη 35: τροποποιεί την αιτιολογική σκέψη 26 προσθέτοντας ότι, «σύμφωνα με τη συμφωνία του ΠΟΕ» για τις δημόσιες συμβάσεις, οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες τις οποίες αφορά η οδηγία δεν περιλαμβάνουν τις συμβάσεις τις σχετικές με την έκδοση, την αγορά, την πώληση και τη μεταβίβαση τίτλων ή άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων «, και κυρίως τις συναλλαγές που έχουν ως στόχο την απόκτηση χρηματικών πόρων ή κεφαλαίων από τους αναθέτοντες φορείς.»

Άρθρο 24, στοιχείο γ): τροποποιεί τη διάταξη αυτή προς την ίδια κατεύθυνση με την τροποποίηση που έγινε στην αιτιολογική σκέψη. Προσθέτει, δηλαδή, μετά τη φράση «χρηματοοικονομικές υπηρεσίες σχετικές με την έκδοση, την αγορά, την πώληση και τη μεταβίβαση τίτλων ή άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων», τη διευκρίνιση «, και κυρίως τις συναλλαγές που έχουν ως στόχο την απόκτηση χρηματικών πόρων ή κεφαλαίων από τους αναθέτοντες φορείς».

Για αποφευχθεί το ενδεχόμενο οι διατάξεις αυτές - που τροποποιούνται στην ίδια κατεύθυνση με την τροπολογία 37 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κλασική οδηγία και, εν μέρει, με την τροπολογία 84 στην παρούσα οδηγία- να μπορούν να ερμηνευθούν ως δυνάμενες να διευρύνουν τον αποκλεισμό που προβλέπεται από το κοινοτικό δίκαιο, η Επιτροπή ζήτησε να επισυναφθεί στα πρακτικά του Συμβουλίου η δήλωση που επισυνάπτεται στο Παράρτημα.

Άρθρο 2, παράγραφος 3: ο ορισμός των ειδικών και αποκλειστικών δικαιωμάτων τροποποιήθηκε με τη διαγραφή του τελευταίου τμήματος του ορισμού που δίνεται στην αρχική πρόταση («στην ίδια γεωγραφική περιοχή, υπό τους ίδιους ουσιαστικά όρους»). Η τροποποίηση αυτή έγινε για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο ο ορισμός αυτός να αλληλεπικαλύπτεται υπερβολικά με την εξέταση της κατάστασης του ανταγωνισμού, η οποία πρέπει να γίνεται σύμφωνα με το άρθρο 30 στα πλαίσια της διαδικασίας που αποσκοπεί στη διαπίστωση του αν ένας συγκεκριμένος τομέας είναι πλήρως εκτεθειμένος στον ανταγωνισμό.

Άρθρο 30 (πρώην 29): Αυτό το άρθρο αφορά τους όρους συνεκτίμησης της απευθείας έκθεσης στον ανταγωνισμό ενός από τους τομείς που καλύπτονται από την οδηγία και, όταν αυτό συμβαίνει, τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται προκειμένου να διαπιστώνεται η μη εφαρμογή της οδηγίας στις συμβάσεις που συνάπτονται για την άσκηση μιας τέτοιας δραστηριότητας.

Οι όροι που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να είναι δυνατή η διαπίστωση ότι μια δραστηριότητα είναι πλήρως εκτεθειμένη στον ανταγωνισμό παραμένουν αμετάβλητοι, με εξαίρεση τη διευκρίνιση, στην παράγραφο 2, ότι η εξέταση της κατάστασης του ανταγωνισμού πρέπει να θεμελιώνεται σε κριτήρια «σύμφωνα με τις περί ανταγωνισμού διατάξεις της Συνθήκης», όπως τα κριτήρια που αναφέρονται ήδη στη διάταξη αυτή.

Αντίθετα, οι διατάξεις που ρυθμίζουν την ακολουθητέα διαδικασία υπέστησαν ορισμένες τροποποιήσεις, χωρίς, ωστόσο, να θίγεται η ασφάλεια δικαίου και η ομοιόμορφη εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου, όπως προκύπτει από αποφάσεις της Επιτροπής οι οποίες έχουν νομική ισχύ. Οι διατάξεις που αφορούν τη διαδικασία τροποποιήθηκαν, ειδικότερα, ως εξής:

- οι ειδικές διατάξεις που εφαρμόζονται όταν η πρωτοβουλία προέρχεται από κράτος μέλος συγκεντρώθηκαν στην παράγραφο 4, ενώ εκείνες που εφαρμόζονται όταν η διαδικασία ενεργοποιείται με πρωτοβουλία αναθέτοντος φορέα ή της ίδιας της Επιτροπής, στην παράγραφο 5.

- η παράγραφος 4 διακρίνει μεταξύ 1) των περιπτώσεων στις οποίες δεν υπάρχει εφαρμογή μιας από τις κοινοτικές νομοθετικές πράξεις που αναφέρονται στο παράρτημα XI και/ή θετική στάση εκ μέρους ανεξάρτητης εθνικής αρχής, αρμόδιας για τη σχετική δραστηριότητα και 2) των περιπτώσεων στις οποίες η εφαρμογή μιας τέτοιας κοινοτικής νομοθετικής πράξης επιτρέπει να τεκμαίρεται η ελεύθερη πρόσβαση στη δραστηριότητα, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3, και στις οποίες η ανεξάρτητη εθνική αρχή αποφάνθηκε ότι η παράγραφος 1 τυγχάνει εφαρμογής. Στην πρώτη περίπτωση, η παράγραφος 1 καθίσταται εφαρμοστέα μόνο με «θετική» απόφαση της Επιτροπής ή με απουσία τέτοιας απόφασης μέσα στην τασσόμενη προθεσμία. στην δεύτερη περίπτωση, η παράγραφος 1 καθίσταται εφαρμοστέα εκτός εάν υπάρχει «αρνητική» απόφαση της Επιτροπής μέσα στην τασσόμενη προθεσμία.

- το Συμβούλιο, για προφανείς λόγους επικουρικότητας, διευκρίνισε ότι εναπόκειται στην εθνική νομοθεσία να καθορίσει αν η πρωτοβουλία δρομολόγησης της διαδικασίας μπορεί να προέλθει από τους ίδιους τους αναθέτοντες φορείς (όπως προβλέπει η τροπολογία 117).

- οι κανόνες οι σχετικοί με τις προθεσμίες και τους όρους εφαρμογής της διαδικασίας συγκεντρώθηκαν στην παράγραφο 6. Επιβεβαιώθηκε ότι η κανονική προθεσμία ανέρχεται σε τρεις μήνες και ότι τυχόν παρατάσεις - που είναι δυνατόν να γίνουν μόνο μία φορά - δεν μπορούν να υπερβούν τους τρεις μήνες. Στις περιπτώσεις κοινοποιήσεων από τα κράτη μέλη, η ενδεχόμενη παράταση περιορίζεται ωστόσο σε έναν και μόνο μήνα. Άλλες τροποποιήσεις που εισάγονται με την κοινή θέση συνίστανται στην προσθήκη διευκρινίσεων ως προς το περιεχόμενο των κανόνων εφαρμογής που πρέπει να υιοθετηθούν, ιδίως προβλέποντας ακριβείς κανόνες που αποσκοπούν στη διασφάλιση της διαφάνειας και της ασφάλειας δικαίου με τη δημοσίευση των ημερομηνιών έναρξης της διαδικασίας και των περιπτώσεων «αυτόματης» εφαρμογής της παραγράφου 1.

3.3. Νέες διατάξεις

3.3.1. Διατάξεις που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο τροπολογίας και που αναδιατυπώθηκαν στην κοινή θέση ή που αποτελούν επέκταση διατάξεων που προβλέπονταν ήδη στην αρχική πρόταση

Γενική παρατήρηση: οι τροποποιήσεις που αναφέρονται παρακάτω εξηγούνται σε μεγάλο βαθμό από την ανάγκη ευθυγράμμισης όλου του κειμένου με ορισμένες τροποποιήσεις που έγιναν. αυτό συμβαίνει, π.χ., με τις αιτιολογικές σκέψεις που συνοδεύουν τις νέες διατάξεις οι οποίες αφορούν τα κριτήρια αποκλεισμού ή, ακόμη, με τις περιπτώσεις στις οποίες πρέπει να προσαρμοστούν οι διατάξεις που ισχύουν στον τομέα των διαγωνισμών στις τροποποιήσεις που έγιναν στις διατάξεις που διέπουν τις συμβάσεις.

Αιτιολογική σκέψη 5: πρόκειται για επικαιροποίηση της αιτιολογικής σκέψης 4 της αρχικής πρότασης με την προσθήκη των παραπομπών στην έβδομη έκθεση για την εφαρμογή της νομοθεσίας που διέπει τον τομέα των τηλεπικοινωνιών.

Αιτιολογική σκέψη 16, τρίτο εδάφιο: η προσθήκη του εδαφίου αυτού έγινε για να αποσαφηνισθούν οι διατάξεις του άρθρου 17, παράγραφος 4, που αφορούν τον τρόπο υπολογισμού της εκτιμώμενης αξίας των συμβάσεων έργων.

Αιτιολογική σκέψη 25: σύμφωνα με τη νομολογία [3] και με τον ορισμό που δίνεται στον όρο «ειδικά και αποκλειστικά δικαιώματα» σε άλλες κοινοτικές νομοθετικές πράξεις (ιδίως σε ορισμένες τηλεπικοινωνιακές οδηγίες και στην οδηγία «διαφάνεια» [4]), διευκρινίζεται ότι δικαιώματα που παρέχονται από κράτος μέλος σε περιορισμένο αριθμό επιχειρήσεων βάσει αντικειμενικών, αναλογικών και μη εισαγόντων διακρίσεις κριτηρίων και τα οποία παρέχουν σε κάθε ενδιαφερόμενο ο οποίος πληροί τα εν λόγω κριτήρια τη δυνατότητα να επωφεληθεί από τα δικαιώματα αυτά δεν είναι δυνατόν να θεωρηθούν ως αποκλειστικά ή ειδικά δικαιώματα.

[3] The Queen κατά Secretary of State for Trade and Industry, ex parte British Telecommunications plc., υπόθεση C-302/94, Συλλογή Νομολογίας 1996, I-6417. Απόφαση της 12ης Δεκεμβρίου 1996.

[4] Οδηγία 2000/52/ΕΚ της Επιτροπής, της 26ης Ιουλίου 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 80/723/ΕΟΚ περί της διαφάνειας των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημόσιων επιχειρήσεων, ΕΕ L 193 της 29.7.2000, σ. 75-78.

Αιτιολογική σκέψη 27 και άρθρο 5, παράγραφος 2: αυτές οι διατάξεις αναδιατυπώθηκαν, χωρίς τροποποιήσεις επί της ουσίας, προκειμένου να αποσαφηνισθεί : 1) ότι οι αναθέτοντες φορείς που δραστηριοποιούνται στον τομέα των μεταφορών με λεωφορεία, οι οποίοι έχουν ήδη αποκλειστεί από το πεδίο εφαρμογής της ισχύουσας οδηγίας «ειδικοί τομείς», 93/38/ΕΟΚ, βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 4 της οδηγίας αυτής, εξακολουθούν να αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, και 2) ότι οι αναθέτοντες φορείς του ίδιου αυτού τομέα οι οποίοι δεν είχαν αποκλειστεί βάσει της ισχύουσας οδηγίας θα μπορούν να αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της νέας οδηγίας αποκλειστικά και μόνο υπό τους όρους και με τη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρο 30 της οδηγίας αυτής.

Αιτιολογική σκέψη 29 και άρθρο 9: αυτές οι διατάξεις, που αφορούν το νομικό καθεστώς που πρέπει να εφαρμόζεται στις συμβάσεις οι οποίες προορίζονται για την άσκηση περισσότερων της μιας δραστηριοτήτων, τροποποιήθηκαν με τη διαγραφή της φράσης «και που δεν μπορεί να κατατμηθεί» της παραγράφου 1. Ο τρόπος καθορισμού της δραστηριότητας, για την άσκηση της οποίας προορίζεται κυρίως η σύμβαση, αποσαφηνίστηκε εξάλλου με τη νέα αιτιολογική σκέψη 29. Τέλος, προστέθηκε το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 ως ασπίδα εναντίον πιθανών καταχρήσεων που θα μπορούσαν να γίνουν εξαιτίας της επιλογής μεταξύ της σύναψης ενιαίας σύμβασης και της σύναψης πολλών χωριστών συμβάσεων.

Αιτιολογική σκέψη 32, άρθρο 23, παράγραφοι 2 έως 4: κατόπιν της ομόφωνης απόφασης του Συμβουλίου για επέκταση του αποκλεισμού αυτού και στις συμβάσεις έργων και προμηθειών (βλέπε σημείο 3.1 παραπάνω), το άρθρο τροποποιήθηκε, ειδικότερα, ως εξής:

- οι όροι που πρέπει να εφαρμόζονται για να είναι δυνατή η ανάθεση σύμβασης χωρίς διαγωνισμό σε συνδεδεμένη επιχείρηση συγκεντρώθηκαν στην παράγραφο 3, η οποία προβλέπει το ίδιο ποσοστό (80%) του μέσου κύκλου εργασιών για τις συμβάσεις έργων και προμηθειών με εκείνο που προβλέπεται ήδη για τις συμβάσεις υπηρεσιών. Προβλέπεται επίσης ότι ο υπολογισμός του κύκλου εργασιών και του σχετικού ποσοστού πρέπει να γίνεται χωριστά για καθένα από τα τρία είδη συμβάσεων, προκειμένου να αποφεύγεται, π.χ., το ενδεχόμενο η ανάληψη μιας σημαντικής σύμβασης έργων να μπορεί στη συνέχεια να χρησιμοποιηθεί για να δικαιολογείται η ανάθεση μεγάλου αριθμού συμβάσεων υπηρεσιών χωρίς διαγωνισμό.

- οι διατάξεις που αφορούν την ανάθεση συμβάσεων σε κοινή επιχείρηση ή σε αναθέτοντα φορέα που αποτελεί μέρος τέτοιας επιχείρησης συγκεντρώθηκαν στην παράγραφο 4, η οποία συμπληρώθηκε επίσης με διατάξεις που αφορούν τη σύνθεση και την διαχρονική σταθερότητα των κοινών επιχειρήσεων. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι διατάξεις αυτές δεν εμποδίζουν καθόλου το σχηματισμό κοινών επιχειρήσεων που έχουν άλλη σύνθεση ή άλλη διαχρονική σταθερότητα - σε τέτοιες περιπτώσεις, οι διατάξεις της παραγράφου 4 σημαίνουν απλώς ότι η ανάθεση ενδεχομένων συμβάσεων, π.χ., σε φορέα που αποτελεί μέρος κοινής επιχείρησης και που δεν είναι αναθέτων φορέας, δεν μπορεί να γίνει χωρίς διαγωνισμό.

Τέλος, αυτές οι αλλαγές που γίνονται στο άρθρο 23 επεξηγούνται στη νέα αιτιολογική σκέψη 32.

Αιτιολογική σκέψη 36: πάντοτε στο πνεύμα της προσπάθειας αποσαφήνισης, διαγράφηκε το τελευταίο τμήμα αυτής της αιτιολογικής σκέψης («έτσι, δεν καλύπτεται η παροχή υπηρεσιών σε άλλες βάσεις, όπως βάσει νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων ή συμβάσεων απασχόλησης»), διότι η εμπειρία που αποκομίστηκε από την εφαρμογή της ισχύουσας οδηγίας κατέδειξε ότι η διάταξη αυτή επιδέχεται εσφαλμένες ερμηνείες.

Αιτιολογική σκέψη 38 και άρθρο 27: αυτές οι διατάξεις επικαιροποιήθηκαν, χωρίς, εξάλλου, τροποποιήσεις, με την προσθήκη της Αυστρίας στα κράτη μέλη για τα οποία είχε εκδοθεί απόφαση δυνάμει του άρθρου 3 της ισχύουσας οδηγίας.

Αιτιολογική σκέψη 49: συμπληρώνει την αιτιολογική σκέψη 39 της αρχικής πρότασης, διευκρινίζοντας ότι οι κανόνες και τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της επιλογής δεν συνεπάγονται κατ' ανάγκην σταθμίσεις.

Αιτιολογική σκέψη 50: αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη συνοδεύει τις τροποποιήσεις που έγιναν στα άρθρα 53 και 54 (βλέπε σημείο 3.2.1. παραπάνω) όσον αφορά τη δυνατότητα προσφυγής στις ικανότητες άλλων εταιρειών και αποσαφηνίζει, εν συνεχεία, τη λειτουργία των συστημάτων προεπιλογής.

Άρθρο 1: γενικά, η σειρά των παραγράφων τροποποιήθηκε ώστε να ακολουθεί τη σειρά με την οποία εμφανίζονται τα διάφορα ζητήματα στην οδηγία.

Άρθρο 1, παράγραφος 2: τροποποιεί το άρθρο 1, παράγραφοι 2 έως 5, της αρχικής πρότασης. Οι τροποποιήσεις αφορούν τον ορισμό των δημόσιων συμβάσεων, όπου προστίθεται ότι η σύμβαση μπορεί να συναφθεί από «περισσότερους αναθέτοντες φορείς», και τους ορισμούς των συμβάσεων προμηθειών - «άλλες συμβάσεις από αυτές του στοιχείου β)» - και των συμβάσεων υπηρεσιών - «πλην των συμβάσεων έργων ή προμηθειών». Η πρώτη τροποποίηση είναι αναγκαία για να ληφθούν υπόψη οι απαιτήσεις απλούστευσης των διαδικασιών, π.χ. σε περίπτωση συνεργασίας μεταξύ αναθετόντων φορέων για την υλοποίηση του ίδιου στόχου. Οι άλλες τροποποιήσεις υπογραμμίζουν το ιστορικό της έκδοσης των βασικών οδηγιών.

Άρθρο 5, παράγραφος 1: ο ορισμός των υπηρεσιών που καλύπτονται από την οδηγία στον τομέα των μεταφορών ευθυγραμμίστηκε με τον ορισμό των άλλων υπηρεσιών που προϋποθέτουν υλικά δίκτυα (βλέπε άρθρα 3 και 4) με την προσθήκη της «διάθεσης», προκειμένου να βελτιωθεί η ασφάλεια δικαίου των φορέων - ιδίως στον τομέα των σιδηροδρόμων - που εφαρμόζουν ήδη την οδηγία βάσει ερμηνείας του όρου «εκμετάλλευση δικτύων».

Άρθρο 16: επικαιροποιεί το άρθρο 15 της αρχικής πρότασης αναπροσαρμόζοντας τα ποσά των κατώτατων ορίων με βάση τα ποσά που ισχύουν για την περίοδο 2002-2004, τα οποία επανυπολογίστηκαν σύμφωνα με το μηχανισμό της ανά διετία αναθεώρησης των κατώτατων ορίων, ο οποίος προβλέπεται για την αναπροσαρμογή των ποσών αυτών με βάση τις τροποποιήσεις που γίνονται στις ευρωπαϊκές νομισματικές ισοτιμίες/ΕΤΔ (ειδικά τραβηκτικά δικαιώματα). Η αύξηση των κατώτατων ορίων που προβλέπονται στην κοινή θέση σε σχέση με τα κατώτατα όρια που προβλέπονταν στην αρχική πρόταση προκύπτει από τα εκφραζόμενα σε ΕΤΔ κατώτατα όρια τα οποία προβλέπονται στη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις.

Άρθρο 36: αυτό το άρθρο αποτέλεσε αντικείμενο καθαρά φραστικών τροποποιήσεων, που απλουστεύουν και αποσαφηνίζουν τη διάταξη. Πρέπει ιδίως να επισημανθεί ότι η κατάργηση της παραγράφου 2 της αρχικής πρότασης («Το άρθρο 34 εφαρμόζεται στις εναλλακτικές προσφορές») δεν αλλάζει καθόλου την ουσία, δεδομένου ότι από τη γενική οικονομία της οδηγίας προκύπτει σαφώς ότι οι κανόνες που αφορούν τις τεχνικές προδιαγραφές εφαρμόζονται σε όλες τις τεχνικές προδιαγραφές, είτε ορίζονται στο πλαίσιο των εναλλακτικών προσφορών είτε όχι.

Άρθρο 51: η διατύπωση αυτής της γενικής διάταξης για τη διεξαγωγή των διαδικασιών αποσαφηνίστηκε χωρίς τροποποιήσεις ως προς την ουσία.

Άρθρο 61: το άρθρο 59 της αρχικής πρότασης τροποποιείται με στόχο την προσαρμογή των κατώτατων ορίων των διαγωνισμών μελετών στα κατώτατα όρια που ισχύουν για τις συμβάσεις υπηρεσιών. Το δεύτερο εδάφιο των παραγράφων 1 και 2 περιέχει διευκρινίσεις σχετικά με τη διαδικασία που πρέπει να εφαρμόζεται για τον υπολογισμό της αξίας των διαγωνισμών. Αυτά τα νέα εδάφια ευθυγραμμίζονται με τη διατύπωση των διατάξεων του άρθρου 67 της κλασικής οδηγίας.

Άρθρο 62: το άρθρο αυτό απλοποιεί το άρθρο 60 της αρχικής πρότασης, που αφορά τις εξαιρέσεις των κανόνων που διέπουν τους διαγωνισμούς μελετών από το πεδίο εφαρμογής, παραπέμποντας στις διατάξεις που ισχύουν για τις δημόσιες συμβάσεις. Προσαρμόζεται, εξάλλου, στη νέα διατύπωση του άρθρου 30.

Άρθρο 63: το άρθρο 63, παράγραφος 2, αναπροσαρμόζεται με παραπομπές στα αντίστοιχα άρθρα που ισχύουν για τις δημόσιες συμβάσεις όσον αφορά τους διαγωνισμούς υπηρεσιών.

Άρθρο 65: με σκοπό την αποσαφήνιση των πραγμάτων και όπως γίνεται και με τις ανάλογες διατάξεις της κλασικής οδηγίας (άρθρα 73 και 74), οι διατάξεις του άρθρου 63, παράγραφος 3, της αρχικής πρότασης χωρίστηκαν: το άρθρο 65, παράγραφος 3, αφιερώνεται στη σύνθεση της κριτικής επιτροπής, ενώ οι διατάξεις οι σχετικές με τις αποφάσεις της κριτικής επιτροπής εντάχθηκαν στο άρθρο 66.

Άρθρο 66: οι διατάξεις του άρθρου 63, παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο, της αρχικής πρότασης τροποποιήθηκαν κατά τρόπον ώστε να αποσαφηνιστούν περισσότερο οι υποχρεώσεις περί ανωνυμίας, να ενισχυθεί η διαφάνεια του τρόπου διεξαγωγής των εργασιών της κριτικής επιτροπής καθιστώντας υποχρεωτική την τήρηση πρακτικών και να δοθεί η δυνατότητα στην κριτική επιτροπή να έχει καλύτερη εικόνα των πραγμάτων επιτρέποντάς της να ζητά, ενδεχομένως, διευκρινίσεις σχετικά με τα σχέδια και τις μελέτες που υποβάλλουν οι συμμετέχοντες. Το άρθρο αυτό ευθυγραμμίζεται προς τις διατάξεις του άρθρου 74 της κλασικής οδηγίας.

Άρθρο 68: το άρθρο 65 της αρχικής πρότασης, που αφορά τη συμβουλευτική επιτροπή, υποβλήθηκε σε μια καθαρά φραστική αναδιατύπωση στην παράγραφο 2. Η παράγραφος 3 προσαρμόζεται στους κανόνες που διέπουν τη διαδικασία της "επιτροπολογίας".

Άρθρο 69: αντανακλώντας τις διατάξεις του άρθρου 78 της κλασικής οδηγίας, το άρθρο 66 της αρχικής πρότασης, που αφορά τους κανόνες αναθεώρησης των κατώτατων ορίων, ενσωματώνεται με μια αποσαφήνιση στην παράγραφο 1 (πρώτο εδάφιο: αυτόματος έλεγχος κάθε δύο χρόνια και αναθεώρηση ή και τροποποίησή τους, μόνο όταν αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή όταν η διακύμανση της ισοτιμίας μεταξύ ευρώ και ΕΤΔ το δικαιολογεί) και με μια τροποποίηση όσον αφορά τη στρογγυλοποίηση των κατώτατων ορίων κατά την αναθεώρησή τους («κατά προσέγγιση χιλιάδας ευρώ» αντί «προς τη δεκάδα χιλιάδα ευρώ).

Άρθρο 71: αυτό το άρθρο, που αφορά τη μεταφορά της οδηγίας, τροποποιήθηκε ως εξής:

- κατ' αναλογίαν με την τροποποίηση που έγινε στο αντίστοιχο άρθρο της κλασικής οδηγίας (άρθρο 80), η προθεσμία μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών τροποποιείται και καθορίζεται σε 21 μήνες μετά την έναρξη ισχύος της.

- για τους λόγους που εξηγούνται στην πέμπτη παύλα του σημείου 3.1. παραπάνω, εισήχθη μια πρόσθετη περίοδος για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν τον ταχυδρομικό τομέα, περίοδος η οποία εκπνέει το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2009.

- διευκρινίστηκε ότι η διαδικασία για τη διαπίστωση της ενδεχόμενης έκθεσης ενός συγκεκριμένου τομέα στον ανταγωνισμό, που προβλέπεται στο άρθρο 30, εφαρμόζεται ήδη από την έναρξη ισχύος της οδηγίας.

Παραρτήματα I έως X: τα παραρτήματα αυτά προσαρμόζονται στην εξέλιξη των επιμέρους εθνικών καταστάσεων.

3.3.2. Νέες διατάξεις που προκύπτουν από την ευθυγράμμιση με τις διατάξεις της κλασικής οδηγίας

Γενική παρατήρηση: οι τροποποιήσεις που αναφέρονται παρακάτω εξηγούνται από την επιθυμία του Συμβουλίου, την οποία συμμερίζεται η Επιτροπή, να αποφευχθεί η δημιουργία αδικαιολόγητων διαφορών μεταξύ των δύο οδηγιών, πράγμα που θα είχε τις ιδιαίτερα αρνητικές συνέπειες οι οποίες εξηγούνται στο σημείο 3.1, τρίτη παύλα, παραπάνω. Ως εκ τούτου, ενσωματώθηκαν ορισμένες διατάξεις που αφορούν, π.χ., τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, τα δυναμικά συστήματα αγορών και τον ορισμό των συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών. Οι τροποποιήσεις αυτές ενσωματώθηκαν όπως απορρέουν από την κοινή θέση για την κλασική οδηγία, με τις αναγκαίες, ωστόσο, προσαρμογές στην παρούσα οδηγία (π.χ., αναφορά στους αναθέτοντες φορείς αντί των αναθετουσών αρχών, απουσία αναφορών στον ανταγωνιστικό διάλογο, που δεν περιλαμβάνεται στην παρούσα οδηγία, ...). Ορισμένες από τις τροποποιήσεις αυτές απορρέουν από τροπολογίες που έγιναν στην κλασική οδηγία.

Αιτιολογική σκέψη 11: πρόκειται για ενσωμάτωση της αιτιολογικής σκέψης 4 της κλασικής οδηγίας, όπως προκύπτει από την κοινή θέση, η οποία αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να λαμβάνουν μέτρα ώστε η συμμετοχή οργανισμών δημοσίου δικαίου στις δημόσιες συμβάσεις να μη προκαλεί στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου, η τροπολογία 1 της κλασικής οδηγίας ενσωματώνεται με τον ίδιο τρόπο στα δύο κείμενα.

Αιτιολογική σκέψη 16, πρώτο και δεύτερο εδάφιο: αυτή η αιτιολογική σκέψη, που αφορά τη σύναψη συμβάσεων υπηρεσιών και έργων, ενσωματώνει την αιτιολογική σκέψη 9 της κλασικής οδηγίας και, κατά συνέπεια, τις τροπολογίες 142, 7 και 171-145 που έγιναν σ' αυτήν.

Αιτιολογική σκέψη 20: αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη, που αντιγράφει την αιτιολογική σκέψη 11 της κλασικής οδηγίας, υπογραμμίζει ότι οι νέες τεχνικές ηλεκτρονικών αγορών πρέπει να τηρούν τους κανόνες της οδηγίας καθώς και τις αρχές που τη διέπουν και αποσαφηνίζει τον τρόπο με τον οποίο οι προσφορές μπορούν να λάβουν τη μορφή ηλεκτρονικού καταλόγου.

Αιτιολογική σκέψη 21, άρθρο 1, παράγραφος 5, άρθρο 15, Παράρτημα XIII Δ «απλουστευμένη προκήρυξη διαγωνισμού στο πλαίσιο ενός δυναμικού συστήματος αγορών»: αυτές οι διατάξεις αποτελούν αντιγραφή των νέων διατάξεων ουσίας που εισήχθησαν στην κλασική οδηγία (βλέπε αιτιολογική της σκέψη 12, άρθρο 1, παράγραφος 6, άρθρο 33 και παράρτημα VII A «απλουστευμένη προκήρυξη διαγωνισμού στο πλαίσιο ενός δυναμικού συστήματος αγορών»). Θεσπίζουν ένα νέο μέσο, τα δυναμικά συστήματα αγορών, που έχουν ως αντικείμενο την πραγματοποίηση αγορών τρέχουσας χρήσης.

Για λεπτομερή σχολιασμό των νέων διατάξεων, βλέπε την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την κοινή θέση για την κλασική οδηγία, σημείο 3.3.2.

Η δυνατότητα προσφυγής σε δυναμικό σύστημα αγορών δεν μεταβάλλει καθόλου τη δυνατότητα των αναθετόντων φορέων να χρησιμοποιούν συστήματα προεπιλογής, ενδεχομένως σε συνδυασμό με τη χρήση ηλεκτρονικών μέσων.

Αιτιολογική σκέψη 22, άρθρο 1, παράγραφος 6, άρθρο 56: αυτές οι διατάξεις, που εισάγουν τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς, ενσωματώνουν τις διατάξεις της κλασικής οδηγίας τις σχετικές με τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς (βλέπε αιτιολογική σκέψη 13, άρθρο 1, παράγραφος 7, και άρθρο 54 της κλασικής οδηγίας - τροπολογίες 23, 54 και 65 της κλασικής οδηγίας). Όπως διευκρινίζεται στην αιτιολογική σκέψη 20, η θέσπιση αυτών των διατάξεων για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς δεν προδικάζει τις δυνατότητες χρησιμοποίησης άλλων μορφών ηλεκτρονικών αγορών ή, π.χ., τη δυνατότητα προσφυγής σε ηλεκτρονικά μέσα για τη διεξαγωγή μιας διαδικασίας με διαπραγμάτευση με προκήρυξη διαγωνισμού.

Αιτιολογική σκέψη 24: όπως η αιτιολογική σκέψη 15 της κλασικής οδηγίας, την οποία επαναλαμβάνει mutatis mutandis, διευκρινίζει ότι παρέχεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα προσφυγής στις νέες μεθόδους αγορών που προβλέπονται από την οδηγία - κεντρικοί οργανισμοί αγορών, δυναμικά συστήματα αγορών και ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί -.

Αιτιολογική σκέψη 31: για να αποφευχθούν τυχόν δυσκολίες ερμηνείας, αυτή η αιτιολογική σκέψη ευθυγραμμίστηκε με την αντίστοιχη αιτιολογική σκέψη της κλασικής οδηγίας (21).

Αιτιολογική σκέψη 33: με την προσθήκη της φράσης «ή σε δικαιώματα επί των αγαθών αυτών», αυτή η αιτιολογική σκέψη ευθυγραμμίστηκε με την αιτιολογική σκέψη 23 της κλασικής οδηγίας, πράγμα που την καθιστά επίσης σύμφωνη με τον τίτλο του άρθρου 24, στοιχείο α), το οποίο συνοδεύει.

Αιτιολογική σκέψη (47): στο πνεύμα της αιτιολογικής σκέψης 35 της κλασικής οδηγίας, με την οποία ευθυγραμμίστηκε, αυτή η αιτιολογική σκέψη συμπληρώνει το κείμενο της αιτιολογικής σκέψης 37 της αρχικής πρότασης, σχετικά με τη διαβίβαση πληροφοριών με ηλεκτρονικά μέσα, υπογραμμίζοντας τη σημασία των απαιτήσεων ασφάλειας και εμπιστευτικότητας που χαρακτηρίζουν τις δημόσιες συμβάσεις και τους διαγωνισμούς μελετών, καθώς και τη χρησιμότητα των εθελοντικών συστημάτων πιστοποίησης προς το σκοπό αυτό.

Αιτιολογική σκέψη 53: αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη συνοδεύει τις τροποποιήσεις που έγιναν στα άρθρα 53 και 54 (βλέπε σημείο 3.2.1. παραπάνω) όσον αφορά τα κριτήρια αποκλεισμών. Αντιστοιχεί, mutatis mutandis, στην αιτιολογική σκέψη 41 της κλασικής οδηγίας και λαμβάνει, επομένως, υπόψη την τροπολογία 170 που προτάθηκε για την οδηγία αυτή.

Άρθρο 1, παράγραφος 3: ορίζει τις «συμβάσεις παραχώρησης έργων» και τις «συμβάσεις παραχώρησης υπηρεσιών» εν όψει του αποκλεισμού που προβλέπεται ρητά από το νέο άρθρο 18. Οι ορισμοί αυτοί αντιγράφουν, αντιστοίχως, το άρθρο 1, παράγραφος 3 και παράγραφος 4, της κλασικής οδηγίας. Οι εν λόγω ορισμοί αποτελούν καινοτομία στην οδηγία αυτή - όπως καινοτομία αποτελεί και ο ορισμός των συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών στην κλασική οδηγία.

Άρθρο 1, παράγραφος 4: η διατύπωση αυτού του ορισμού ευθυγραμμίστηκε με εκείνη της κλασικής οδηγίας (βλέπε άρθρο 1, παράγραφος 5), προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο η ίδια έννοια να ορίζεται με διαφορετικό τρόπο. Ο ορισμός που δίνεται στην κλασική οδηγία βασίζεται σε πολύ μεγάλο βαθμό στον ορισμό της σημερινής οδηγίας "ειδικοί τομείς". Η τροποποίηση συνίσταται στη διευκρίνιση ότι σε μια συμφωνία-πλαίσιο μπορούν να συμμετέχουν περισσότεροι του ενός αναθέτοντες φορείς. Σημειώνεται ότι η ευθυγράμμιση του ορισμού δεν επηρεάζει καθόλου τις διαφορές ως προς το νομικό καθεστώς που πρέπει να εφαρμόζεται στις συμφωνίες-πλαίσια και στις συμβάσεις που βασίζονται σε τέτοιες συμφωνίες.

Άρθρο 1, παράγραφος 9, στοιχεία β και δ: ο ορισμός των κλειστών διαδικασιών και των διαγωνισμών μελετών ευθυγραμμίστηκε με εκείνον της κλασικής οδηγίας (βλέπε άρθρο 1, παράγραφος 11, δεύτερο και πέμπτο εδάφιο) με την προσθήκη, αντιστοίχως, των φράσεων «στις οποίες κάθε οικονομικός φορέας μπορεί να ζητήσει να συμμετάσχει και στις οποίες» και «της χωροταξίας, της πολεοδομίας».

Άρθρο 1, παράγραφος 12, παράρτημα XII (πρώτη προστιθέμενη υποσημείωση) και παράρτημα XVII (πρώτη προστιθέμενη υποσημείωση): αυτές οι διατάξεις ευθυγραμμίστηκαν με εκείνες της κλασικής οδηγίας (βλέπε άρθρο 1, παράγραφος 14, παράρτημα I, πρώτη υποσημείωση, και παράρτημα II, πρώτη υποσημείωση) για να αποσαφηνιστεί ότι το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας δεν μπορεί να τροποποιηθεί λόγω της χρήσης του «κοινού λεξιλογίου για τις δημόσιες συμβάσεις» (CPV).

Άρθρο 2, παράγραφος 1: έγινε μια καθαρά ορολογική τροποποίηση, χωρίς καμία νομική συνέπεια, με την αλλαγή του όρου «δημόσιες αρχές» σε «αναθέτοντες φορείς», προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο η ίδια έννοια, που ορίζεται με ταυτόσημο τρόπο, να αποκαλείται διαφορετικά στα δύο κείμενα.

Άρθρο 10: αυτό το άρθρο ευθυγραμμίστηκε με το άρθρο 2 της κλασικής οδηγίας, ενισχύοντας έτσι την εφαρμογή των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της διαφάνειας και της αποφυγής διακρίσεων, που αναφέρονται στο άρθρο 9 της αρχικής πρότασης, επιβάλλοντας άμεσα στους αναθέτοντες φορείς την υποχρέωση να τις τηρούν.

Άρθρο 11: ευθυγραμμίστηκε με το άρθρο 4 της κλασικής οδηγίας, που αναδιατυπώνει και τροποποιεί έτσι το άρθρο 10 της αρχικής πρότασης σχετικά με τις κοινοπραξίες οικονομικών φορέων. Η δυνατότητα να ζητείται να αναφερθούν τα πρόσωπα που θα επιφορτισθούν με την εκτέλεση των παροχών προβλέπεται επίσης και στις περιπτώσεις συμβάσεων έργων και συμβάσεων προμηθειών που περιλαμβάνουν και εργασίες τοποθέτησης και εγκατάστασης. Η ρύθμιση αυτή δικαιολογείται από την εμπιστοσύνη στην τεχνογνωσία, την αποτελεσματικότητα, την πείρα και την αξιοπιστία που απαιτούνται για τις παροχές αυτού του είδους.

Άρθρο 13, παράγραφος 2: αυτή η παράγραφος ευθυγραμμίστηκε με τη διάταξη του άρθρου 6 της κλασικής οδηγίας (το οποίο, με τη σειρά του, βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 4, παράγραφος 4, της ισχύουσας οδηγίας "ειδικοί τομείς"). Αυτή η ευθυγράμμιση λαμβάνει υπόψη την τροπολογία 31 που έγινε στην κλασική οδηγία.

Άρθρο 18: αυτό το νέο άρθρο, το οποίο, όσον αφορά τις συμβάσεις παραχώρησης υπηρεσιών, ευθυγραμμίζεται με το άρθρο 17 της κλασικής οδηγίας, αποκλείει ρητά τις συμβάσεις παραχώρησης έργων και υπηρεσιών από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, με στόχο την αποσαφήνιση της νομικής κατάστασης. Στην περίπτωση των συμβάσεων παραχώρησης υπηρεσιών, πρόκειται, εξάλλου, για εφαρμογή της νομολογίας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [5].

[5] Απόφαση της 7ης Δεκεμβρίου 2000, υπόθεση C-324/98, « Telaustria », Συλλογή 2000, σελίδα I-10745.

Άρθρο 25: αυτό το άρθρο, που αφορά την ανάθεση συμβάσεων υπηρεσιών σε αναθέτοντα φορέα βάσει αποκλειστικού δικαιώματος, ευθυγραμμίστηκε με το άρθρο 18 της κλασικής οδηγίας, πράγμα που επιτρέπει να ενσωματωθεί εν μέρει η τροπολογία 38 που είχε προταθεί για την κλασική οδηγία.

Άρθρο 28: αυτό το νέο άρθρο, που αφορά την κατ' αποκλειστικότητα ανάθεση ορισμένων συμβάσεων σε εργαστήρια για άτομα με ειδικές ανάγκες, αποτελεί ευθυγράμμιση με το άρθρο 19 της κλασικής οδηγίας, πράγμα που επιτρέπει να ενσωματωθεί στην παρούσα οδηγία η τροπολογία 36 που είχε προταθεί για την κλασική οδηγία.

Άρθρο 37: ευθυγραμμίστηκε με το άρθρο 25 της κλασικής οδηγίας, ούτως ώστε να διευκρινιστεί ότι τα κράτη μέλη μπορούν να υποχρεώνουν τις αναθέτουσες αρχές να διατυπώνουν απαιτήσεις στον τομέα της υπεργολαβίας. Από την άλλη πλευρά, η αντικατάσταση της φράσης «υπεργολάβους στους οποίους θα το αναθέσει» με τη φράση «υπεργολάβους που προτείνει», παρέχει ένα περιθώριο ευελιξίας στους οικονομικούς φορείς προκειμένου να λαμβάνουν υπόψη καταστάσεις στις οποίες ο ακριβής προσδιορισμός των υπεργολάβων θα μπορούσε να αποτελέσει εμπόδιο για την υποβολή των προσφορών.

Άρθρο 41, παράγραφος 1: η διάταξη αυτή, που αφορά τη δημοσίευση των περιοδικών ενδεικτικών προκηρύξεων που δεν χρησιμοποιούνται ως μέσα εξασφάλισης ανταγωνισμού, αντιγράφει τις διατάξεις του άρθρου 40 της αρχικής πρότασης. Ευθυγραμμίστηκε, mutatis mutandis, προς τις διατάξεις του άρθρου 35, παράγραφος 1, της κλασικής οδηγίας. Αυτή η ευθυγράμμιση περιλαμβάνει δύο τροποποιήσεις ουσίας. Η πρώτη αφορά τη δυνατότητα δημοσίευσης της περιοδικής ενδεικτικής προκήρυξης στο προφίλ αγοραστή της αναθέτουσας αρχής. Η δυνατότητα αυτή συμπληρώνεται από την υποχρέωση δημοσίευσης «ειδοποίησης με την οποία ανακοινώνεται η δημοσίευση περιοδικής ενδεικτικής προκήρυξης σε προφίλ αγοραστή» (οι πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνει προβλέπονται στο παράρτημα XV B). Η τροποποίηση αυτή ενισχύει τον ρόλο των ηλεκτρονικών μέσων στις δημόσιες συμβάσεις, καθιστώντας, συγχρόνως, δυνατή τη διασφάλιση της ισότιμης πρόσβασης όλων των πιθανών προσφερόντων μέσω μιας δημοσίευσης.

Η δεύτερη τροποποίηση αφορά τον περιορισμό της υποχρέωσης για δημοσίευση μιας τέτοιας προκήρυξης μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες ο αναθέτων φορέας επιθυμεί να επωφεληθεί από τη μείωση της προθεσμίας παραλαβής των προσφορών, που προβλέπεται στο άρθρο 45, παράγραφος 4. Η Επιτροπή δέχθηκε τη λύση αυτή, παρά το γεγονός ότι αποτελεί οπισθοδρόμηση σε σχέση με την αρχική της πρόταση η οποία προέβλεπε υποχρεωτικές περιοδικές ενδεικτικές προκηρύξεις, επειδή τα κράτη μέλη κατέληξαν σε συμφωνία στη βάση αυτή.

Άρθρο 42: αυτό το άρθρο μένει αμετάβλητο, με εξαίρεση την προσθήκη της νέας παραγράφου 2 κατόπιν της θέσπισης των δυναμικών συστημάτων αγορών. Αντιγράφει, mutatis mutandis, τις διατάξεις του άρθρου 35, παράγραφος 3, της κλασικής οδηγίας.

Άρθρο 43, παράγραφος 1: διατηρώντας, συγχρόνως, τη μεγαλύτερη προθεσμία (δύο μήνες αντί 48 ημερών), η διάταξη αυτή, που αφορά τις ανακοινώσεις για τις συναφθείσες συμβάσεις, ευθυγραμμίστηκε με τις διατάξεις του άρθρου 35, παράγραφος 4, εδάφια 1 έως 3, της κλασικής οδηγίας, πράγμα που αποσαφηνίζει το δίκαιο που πρέπει να εφαρμόζεται στις συμφωνίες-πλαίσια και στις συμβάσεις που θεμελιώνονται στις συμφωνίες αυτές. Εξάλλου, ενσωματώθηκε η ευελιξία που προβλέπεται στην κλασική οδηγία (δυνατότητα ομαδοποίησης σε τριμηνιαία βάση των ανακοινώσεων για τις συναφθείσες συμβάσεις όσον αφορά τις συμβάσεις που βασίζονται σε δυναμικό σύστημα αγορών).

Άρθρο 44: αυτό το άρθρο, που αφορά τον τρόπο κατάρτισης και τις λεπτομέρειες δημοσίευσης των προκηρύξεων, ευθυγραμμίστηκε με τις διατάξεις των άρθρων 36 και 37 της κλασικής οδηγίας. Διατηρώντας την υφιστάμενη ευελιξία (όπως την απουσία συγκεκριμένου ορίου για τον αριθμό λέξεων σε κάθε προκήρυξη), η ευθυγράμμιση αυτή έχει, ειδικότερα, ως αποτέλεσμα την καλύτερη αποσαφήνιση του εφαρμοστέου γλωσσικού καθεστώτος.

Άρθρο 45: οι διατάξεις των παραγράφων 1, 6 και 9 ευθυγραμμίστηκαν, mutatis mutandis, με τις αντίστοιχες διατάξεις του άρθρου 38 της κλασικής οδηγίας.

Άρθρο 47: οι παράγραφοι 1 έως 4 ευθυγραμμίστηκαν, mutatis mutandis, με τις παρόμοιες διατάξεις του άρθρου 40, παράγραφοι 1 έως 5, της κλασικής οδηγίας, ιδίως με την προσθήκη των νέων παραγράφων 2 και 3, που καθορίζουν τους κανόνες που πρέπει να εφαρμόζονται όταν αυτός ο οποίος διαθέτει τη συγγραφή υποχρεώσεων ή τις πρόσθετες πληροφορίες είναι φορέας διαφορετικός από τον ίδιο τον αναθέτοντα φορέα. Εξάλλου, οι διατάξεις της παραγράφου 4, στοιχεία ε) και στ), όπως και οι διατάξεις της παραγράφου 5, στοιχείο θ), αναπροσαρμόστηκαν με βάση τις τροποποιήσεις που έγιναν (και που προβλέπονται στο άρθρο 55, παράγραφος 2) όσον αφορά την ένδειξη της στάθμισης ή, κατά περίπτωση, της σειράς σπουδαιότητας.

Άρθρο 50, παράγραφος 1: όπως και η ανάλογη διάταξη της κλασικής οδηγίας (άρθρο 43), το τελευταίο εδάφιο αυτής της παραγράφου προβλέπει μια υποχρέωση σκοπός της οποίας είναι η ενίσχυση της διαφάνειας των διαδικασιών που διεξάγονται με ηλεκτρονικά μέσα μέσω της υποχρέωσης που επιβάλλεται στις αναθέτουσες αρχές να τεκμηριώνουν τη διεξαγωγή των διαδικασιών που διεξάγονται με ηλεκτρονικά μέσα.

Άρθρο 70: αυτό το άρθρο, που αφορά τις τροποποιήσεις που μπορούν να πραγματοποιούνται με τη διαδικασία της "επιτροπολογίας", αποτελεί μερική αναδιατύπωση του άρθρου 67 της αρχικής πρότασης και το ευθυγραμμίζει, mutatis mutandis, με τις διατάξεις του άρθρου 79 της κλασικής οδηγίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι μόνο τα στοιχεία ε) έως η) είναι νέα σε σχέση με το πάγιο δίκαιο, ενώ τα υπόλοιπα είναι προσαρμογές ή τροποποιήσεις αυτού του δικαίου. Από τα νέα στοιχεία, τρία (στ, ζ, και η) συνδέονται με την ανάγκη να υπάρχει δυνατότητα επικαιροποίησης τυχόν νέων παραρτημάτων, ενώ το τελευταίο (ε) συνδέεται με τη χρήση του CPV.

4- ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το κείμενο της κοινής θέσης ενσωματώνει τα βασικά στοιχεία που περιέχονται στην αρχική της πρόταση και στις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, όπως αυτές ενσωματώθηκαν στην τροποποιημένη της πρόταση. Το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν υποστήριξε την κοινή θέση που εκδόθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο οφείλεται στην κατάσταση των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Ως προς τα άλλα ζητήματα, η κοινή θέση ανταποκρίνεται στους στόχους αποσαφήνισης, απλούστευσης και εκσυγχρονισμού, τους οποίους επιδιώκει η αρχική πρόταση της Επιτροπής.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Δηλώσεις στα πρακτικά του Συμβουλίου της 30ής Σεπτεμβρίου 2002

Δήλωση της Επιτροπής - χρηματοοικονομικές υπηρεσίες:

«Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι οδηγίες περί δημοσίων συμβάσεων υπόκεινται σε κοινοτικές υποχρεώσεις οι οποίες απορρέουν από τη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις, οπότε θα ερμηνεύσει τις εν λόγω οδηγίες κατά τρόπο συμβατό με τη συμφωνία αυτή.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η αιτιολογική παράγραφος (σκέψη) 26 (η οποία μετετράπη στην κοινή θέση σε αιτιολογική παράγραφο 35) και το άρθρο 24, στοιχείο γ) δεν μπορούν να ερμηνευθούν κατά τρόπο που να αποκλείει, μεταξύ άλλων, δημόσιες συμβάσεις σχετικές με δάνεια αναθετόντων φορέων, ιδίως δε τοπικών αρχών, με εξαίρεση τα δάνεια που αφορούν «την έκδοση, την αγορά, την πώληση ή τη μεταβίβαση τίτλων ή άλλων χρηματοπιστωτικών μέσων».

Εκτός αυτού, η Επιτροπή επαναλαμβάνει ότι, ούτως ή άλλως, στις περιπτώσεις όπου δεν εφαρμόζονται οι οδηγίες, όπως για παράδειγμα κάτω του κατωφλίου, πρέπει να τηρούνται οι κανόνες και οι αρχές της Συνθήκης. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, αυτό συνεπάγεται, ειδικότερα, υποχρέωση διαφάνειας, η οποία συνίσταται στην εξασφάλιση επαρκούς δημοσιότητας ώστε οι συμβάσεις να είναι ανοικτές στον ανταγωνισμό.