Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης

1. Ιστορικο

Τον Ιούλιο του 2000, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για μια οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών COM(2000) 392- C5-0429/2000 - 2000/0183 (COD), για έγκριση βάσει της διαδικασίας συναπόφασης που προβλέπεται στο άρθρο 251 της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [1].

[1] ΕΕ C 365 της 19.12.2000, σ. 238.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της την 1η Μαρτίου 2001 [2].

[2] ΕΕ C 139 της 11.5.2001, σ. 15.

Η Επιτροπή των Περιφερειών διατύπωσε τη γνώμη της στις 14 Δεκεμβρίου 2000 [3].

[3] ΕΕ C 144 της 16.5.2001, σ. 60.

Στις 12 Ιουνίου 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σειρά τροπολογιών στην πρώτη του ανάγνωση [4].

[4] ΕΕ C ......

Η παρούσα τροποποιημένη πρόταση εκθέτει τη γνώμη της Επιτροπής, σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 250 της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με τις τροπολογίες που προτείνει το Κοινοβούλιο στη γνώμη του, η οποία εγκρίθηκε στις 12 Ιουνίου 2001.

2. Στοχος της Προτασης της Επιτροπης

Στόχος της οδηγίας για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών είναι η διασφάλιση της παροχής καθολικής υπηρεσίας για τις υπηρεσίες δημόσιας τηλεφωνίας σε ένα ανταγωνιστικότερο συνολικά περιβάλλον, με προβλέψεις για τη χρηματοδότηση του κόστους της παροχής καθολικής υπηρεσίας κατά τρόπο κατά το δυνατόν ανταγωνιστικά ουδέτερο. Θεσπίζει, επίσης, τα δικαιώματα των χρηστών και των καταναλωτών υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και τις αντίστοιχες υποχρεώσεις των επιχειρήσεων. Στοχεύει στη διασφάλιση της διαλειτουργικότητας του ψηφιακού τηλεοπτικού εξοπλισμού ευρείας κατανάλωσης και στην παροχή ορισμένων υποχρεωτικών υπηρεσιών, όπως οι μισθωμένες γραμμές. Αναγνωρίζει τα δικαιώματα των κρατών μελών να καθορίζουν ως υποχρεωτική τη μετάδοση συγκεκριμένων ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών σε ορισμένα δίκτυα προκειμένου να διασφαλισθεί η καθολική διαθεσιμότητα συγκεκριμένων προγραμμάτων. Η οδηγία εξασφαλίζει επίσης ότι οι φορείς εκμετάλλευσης δικτύου θα διεκπεραιώνουν κλήσεις προς τον νέο ευρωπαϊκό περιφερειακό κωδικό «3883» ο οποίος εκχωρήθηκε από τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU) στον ευρωπαϊκό χώρο τηλεφωνικής αριθμοδότησης.

3. Σχολιασμοσ της Γνωμησ του Κοινοβουλιου

3.1. Περίληψη της θέσης της Επιτροπής

Η Επιτροπή τάσσεται υπέρ της μεγάλης πλειοψηφίας των τροπολογιών που ενέκρινε το Κοινοβούλιο, στο σύνολό τους, εν μέρει ή κατ' αρχήν. Πολλές δε από τις προτεινόμενες τροπολογίες ενισχύουν ή διασαφηνίζουν την αρχική πρόταση της Επιτροπής.

3.2. Τροπολογίες που εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην πρώτη του ανάγνωση

Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Σε πρώτη ανάγνωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε συνολικά 65 τροπολογίες στην αρχική πρόταση της Επιτροπής.

Εκ των 62 τροπολογιών που πρότεινε η Επιτροπή Νομικών Θεμάτων, από τις οποίες 18 είχαν άμεσα ενσωματωθεί από τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας μέσω της ενισχυμένης διαδικασίας Hughes, 60 εξετάστηκαν στην ολομέλεια. Εκ των 14 τροπολογιών που υπέβαλε η ολομέλεια, οι 5 εξετάστηκαν στην ολομέλεια, σε σύνολο 65 συνολικά τροπολογιών που πρότεινε το Κοινοβούλιο στην πρώτη του ανάγνωση.

Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή

Οι ακόλουθες τροπολογίες έγιναν δεκτές στο σύνολό τους, εν μέρει ή κατ' αρχήν από την Επιτροπή: 2, 4 έως 33, 35 έως 39, 41, 42, 44 έως 47, 49, 52, 53, 54, 57, 58, 60 και 70. Πολλές από τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου περιείχαν περισσότερα διακριτά στοιχεία, μερικά εκ των οποίων ήταν σε θέση να αποδεχτεί η Επιτροπή, ενώ άλλα όχι. Στην ενότητα 3.2.2 κατωτέρω διευκρινίζεται η θέση της Επιτροπής όσον αφορά σε όλες τις πτυχές των τροπολογιών που έγιναν εν μέρει δεκτές και, επομένως, αναλύεται ποια από τα στοιχεία τους έγιναν και ποια δεν έγιναν δεκτά από την Επιτροπή.

Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή

Οι ακόλουθες τροπολογίες δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή: 1, 3, 34, 40, 43, 48, 51, 55, 56, 59, 61, 66, 72 και 73. Οι τροπολογίες αυτές αναλύονται λεπτομερώς στην ενότητα 3.2.1 κατωτέρω.

3.2.1. Ανάλυση των τροπολογιών που δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή

Τροπολογίες 1 και 37 (ζητήματα ασφάλειας)

Οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου αποσκοπούσαν στην εισαγωγή νέων μέτρων στην οδηγία για την καθολική υπηρεσία, σε σχέση με ζητήματα ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των ζητημάτων της ασφάλειας του δικτύου και των κινδύνων παραβίασης της ασφάλειας του δικτύου, τα οποία ήδη αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο της οδηγίας για την προστασία των δεδομένων, με αποτέλεσμα οι προτεινόμενες τροπολογίες να αποτελούν επανάληψη των ρυθμίσεων της εν λόγω οδηγίας. Η Επιτροπή θεωρεί περιττή τη συμπερίληψη των ίδιων μέτρων σε δύο οδηγίες που αποτελούν ένα συνεκτικό σύνολο. Επιπλέον, αυτό θα δημιουργούσε σύγχυση και από άποψη εφαρμογής, καθώς θα μπορούσε να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι τα κοινοτικά θεσμικά όργανα επιχειρούν να επιτύχουν διαφορετικούς στόχους με τη συμπερίληψη των ίδιων διατάξεων σε δύο διαφορετικές οδηγίες.

Τροπολογίες 3 και 43 (Ευρωπαϊκός χώρος τηλεφωνικής αριθμοδότησης)

Οι τροπολογίες 3 και 43 θέτουν ως προϋπόθεση για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού περιφερειακού κωδικού '3883' τη διεξαγωγή μελέτης αξιολόγησης από την Επιτροπή. Έχει ήδη πραγματοποιηθεί για λογαριασμό της Επιτροπής μελέτη του είδους που προβλέπεται στις τροπολογίες 3 και 43, η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υφίσταται δυνητική ζήτηση και ενέκρινε τη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου τηλεφωνικής αριθμοδότησης (ETNS) με έναν ευρωπαϊκό περιφερειακό κωδικό. Ο κωδικός αυτός έχει εκχωρηθεί από τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU). Η χρήση των υπηρεσιών που συνδέονται με την εκχώρηση ενός τέτοιου κωδικού για εμπορικούς σκοπούς θα επιτρέψει σε ευρωπαϊκές εταιρίες να αναπτύξουν πανευρωπαϊκού επιπέδου υπηρεσίες με τη χρήση ενός ενιαίου αριθμού τηλεφώνου σε όλη την επικράτεια της Ευρώπης. Το Συμβούλιο έχει εγκρίνει σε δύο περιπτώσεις την ανάπτυξη του ETNS. Η αποδοχή της πρότασης για διεξαγωγή περαιτέρω μελέτης πριν την εφαρμογή του κωδικού αυτού θα δημιουργούσε ερωτηματικά σχετικά με την αδιαμφισβήτητη πλέον σχετική πολιτική δέσμευση.

Τροπολογία 34 (Συμβάσεις που συνάπτονται με καταναλωτές)

Η Επιτροπή έκρινε ότι η τροπολογία 34 του Κοινοβουλίου, βάσει της οποίας οι όροι των συμβάσεων που συνάπτονται με καταναλωτές πρέπει να είναι δίκαιοι και διαφανείς και να διατυπώνονται σε ευκρινή και κατανοητή γλώσσα, αποτελεί επανάληψη των υφιστάμενων κοινοτικών μέτρων προστασίας του καταναλωτή που περιέχονται στις οδηγίες 97/7/EΚ και 93/13/EΟΚ.

Τροπολογία 40 (Υπηρεσίες βοήθειας μέσω τηλεφωνητή και υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου)

Η τροπολογία του Κοινοβουλίου προβλέπει ότι οι υπηρεσίες βοήθειας μέσω τηλεφωνητή καθώς και οι υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου πρέπει να διατίθενται ατελώς ή έναντι ελαχίστου τέλους πρόσβαση. Η Επιτροπή απέρριψε την προτεινόμενη τροπολογία για δύο λόγους. Οι υπηρεσίες βοήθειας μέσω τηλεφωνητή και οι υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου περιλαμβάνονται μεταξύ των στοιχείων της καθολικής υπηρεσίας που πρέπει να διατίθενται στο σύνολο των συνδρομητών σε οικονομικά προσιτή τιμή και τα οποία βρίσκονται υπό την εποπτεία των εθνικών κανονιστικών αρχών, οι οποίες είναι αρμόδιες για την παρακολούθηση της καθολικής υπηρεσίας. Δεύτερον, οι υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου παρέχονται σήμερα από φορείς εκμετάλλευσης σε ανταγωνιστική βάση. Επιπλέον του καταλόγου καθολικής υπηρεσίας, οι τελικοί χρήστες δύνανται επομένως να χρησιμοποιούν και άλλους καταλόγους, οι οποίοι διατίθενται είτε σε ηλεκτρονική είτε σε έντυπη μορφή. Η πρόβλεψη ότι το σύνολο των υπηρεσιών καταλόγου πρέπει να διατίθενται ατελώς ή έναντι ελαχίστου τέλους πρόσβασης θα αποτελούσε περιττή υπερβολική ρύθμιση, η οποία θα οδηγούσε σε στρέβλωση του ανταγωνισμού στον τομέα της συγκεκριμένης υπηρεσίας.

Τροπολογία 48 (Πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόσβασης υπό όρους)

Η τροπολογία 48 του Κοινοβουλίου πρότεινε να έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόσβασης υπό όρους και σε συναφείς ευκολίες οι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς μετάδοσης, όπου είναι απαραίτητο για τη δημόσια λήψη συγκεκριμένων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων, και προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εν λόγω ραδιοτηλεοπτικές μεταδόσεις είναι εύκολα προσβάσιμες και παρουσιάζονται σε περίοπτη θέση στα προγράμματα πλοήγησης και στους ηλεκτρονικούς οδηγούς προγραμμάτων. Η εν λόγω τροπολογία αποτελείται από δύο μέρη, τα οποία αμφότερα - για διαφορετικούς λόγους - απέρριψε η Επιτροπή. Το πρώτο μέρος της τροπολογίας, το οποίο αφορά στην πρόσβαση σε υπηρεσίες πρόσβασης υπό όρους και συναφείς ευκολίες (CAS) καλύπτεται ήδη από τις διατάξεις της οδηγίας «πρόσβαση» και «διασύνδεση», βάσει της οποίας παρέχεται στους ραδιοτηλεοπτικούς φορείς μετάδοσης πρόσβαση σε υπηρεσίες CAS με ισότιμους, εύλογους όρους που δεν εισάγουν διακρίσεις. Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας του Κοινοβουλίου, που αφορά στη διασφάλιση της περίοπτης θέσης ορισμένων ραδιοτηλεοπτικών μεταδόσεων στα προγράμματα πλοήγησης και στους ηλεκτρονικούς οδηγούς προγραμμάτων, αποτελεί μέτρο ρύθμισης περιεχομένου. Αυτό το μέρος της τροπολογίας του Κοινοβουλίου, επομένως, αφορά ζητήματα τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο, όχι μόνο της οδηγίας περί καθολικής υπηρεσίας, αλλά και του συνολικού σχετικού πλέγματος κανονιστικών ρυθμίσεων.

Τροπολογία 51 (περιοδική ανασκόπηση των οικείων αγορών)

Η εν λόγω τροπολογία του Κοινοβουλίου απαιτεί από τις εθνικές κανονιστικές αρχές να διεξάγουν ετήσια ανασκόπηση των ελέγχων της αγοράς μισθωμένων γραμμών. Η Επιτροπή θεωρεί ιδιαίτερα κανονιστική την πρόβλεψη της συγκεκριμένης χρονικής περιόδου.

Τροπολογία 55 (επίλυση διαφορών)

Η τροπολογία 55 προβλέπει τη δημιουργία εθνικού γραφείου καταγγελιών σε κάθε κράτος μέλος, με «εύκολα προσβάσιμες» διαδικασίες. Παρότι η Επιτροπή συμφωνεί κατ' αρχήν με τον στόχο της τροπολογίας αυτής, θεωρεί ότι η τροπολογία είναι ιδιαίτερα κανονιστική και δεν σέβεται την αρχή της επικουρικότητας.

Τροπολογία 56 (διατάξεις του παραρτήματος Ι για την αποσύνδεση)

Οι διατάξεις της τροπολογίας 56 του Κοινοβουλίου αφαιρούν από τα κράτη μέλη τη διακριτική ευχέρεια, σε περίπτωση μη εξόφλησης λογαριασμών, να απαιτούν να είναι δυνατή η ολοκλήρωση κλήσεων, οι οποίες δεν γίνονται με χρέωση του εν λόγω συνδρομητή, π.χ. εισερχόμενες κλήσεις, κατά το χρονικό διάστημα που προηγείται της πλήρους αποσύνδεσης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να παρασχεθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να επιλέγουν τα μέτρα που πρέπει να εφαρμόζονται σε περίπτωση μη εξόφλησης λογαριασμών. Το παράρτημα προβλέπει ήδη ότι η αποσύνδεση λόγω μη εξόφλησης λογαριασμών πρέπει να γίνεται μόνο εφόσον ο συνδρομητής έχει ειδοποιηθεί δεόντως. Το παράρτημα παρέχει στα κράτη μέλη τη διακριτική ευχέρεια να καθορίζουν μια περίοδο περιορισμένης εξυπηρέτησης που θα προηγείται της πλήρους αποσύνδεσης, στη διάρκεια της οποίας ενδεχομένως επιτρέπονται μόνο οι κλήσεις που δεν γίνονται με χρέωση του εν λόγω συνδρομητή και η Επιτροπή θεωρεί τη ρύθμιση αυτή επαρκή.

Τροπολογία 59 (απαλοιφή της αναφοράς στη δυνατότητα είσπραξης εισφορών μέσω μηχανισμού ΦΠΑ)

Η τροπολογία του Κοινοβουλίου πρότεινε την απαλοιφή της παραγράφου 3 από το μέρος Β του παραρτήματος IV. Η παράγραφος αυτή προβλέπει ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να εξετάζουν δεόντως τη δυνατότητα είσπραξης των εισφορών μέσω μηχανισμού ΦΠΑ που θα ισχύει για τους φορείς εκμετάλλευσης και τους φορείς παροχής υπηρεσιών, προκειμένου να εξασφαλίζεται διαφανής και συνεπής μηχανισμός είσπραξης των εισφορών. Η εσωτερική χρηματοδότηση του κόστους της καθολικής υπηρεσίας με τη χρήση διοικητικά απλών και αποδοτικών μεθόδων θα καταστεί ενδεχομένως δυσχερέστερη στο μέλλον. Η Επιτροπή θεωρεί ότι θα πρέπει να εξακολουθεί να υπάρχει ως διαθέσιμη επιλογή μια εναλλακτική μέθοδος, όπως ένας φόρος του ίδιου τύπου με τον φόρο προστιθέμενης αξίας. Η εναρμονισμένη λειτουργία των παραδοσιακών ειδικών ταμείων καθολικής υπηρεσίας θα καταστεί δυσχερέστερη στο μέλλον.

Τροπολογίες 61, 72 και 73 (Παράρτημα VI, Διαλειτουργικότητα του Ψηφιακού Τηλεοπτικού Εξοπλισμού Ευρείας Κατανάλωσης)

Η τροπολογία 61 του Κοινοβουλίου προβλέπει την ενσωμάτωση ενός συστήματος κοινής διεπαφής (common interface) στις τηλεοπτικές συσκευές στην Κοινότητα το οποίο θα επέτρεπε στους καταναλωτές να χρησιμοποιούν τη συσκευή τους σε συνδυασμό με κάθε είδους σύστημα αποκωδικοποιητή. Η Επιτροπή συμφωνεί με τον στόχο της επίτευξης της διαλειτουργικότητας, απέρριψε ωστόσο την προτεινόμενη τροπολογία θεωρώντας ότι είναι περισσότερο κανονιστική από όσο επιτρέπεται και ότι καλύπτεται από τις διατάξεις της παραγράφου 2 του παραρτήματος VI. Η τροπολογία 72 απαιτεί οι τερματικοί σταθμοί που έχουν εξοπλιστεί για την παρουσίαση ψηφιακών αλληλεπιδραστικών υπηρεσιών να εξασφαλίζουν ότι οι πρόσθετες υπηρεσίες, οι οποίες μεταδίδονται χωρίς κρυπτογράφηση, διατίθενται στους καταναλωτές με πλήρη λειτουργικότητα και απαιτεί συμμόρφωση προς το πρότυπο ΜHP. Η Επιτροπή απέρριψε την τροπολογία αυτή για διάφορους λόγους. Ο όρος «τερματικοί σταθμοί» είναι ιδιαίτερα ευρύς και θα μπορούσε να καλύπτει τόσο τις τηλεφωνικές συσκευές όσο και τους προσωπικούς υπολογιστές. Ο όρος «ψηφιακές αλληλεπιδραστικές» είναι ευρύς αλλά και αφηρημένος, ενώ η απαίτηση συμμόρφωσης προς το πρότυπο ΜHP δεν είναι αποδεκτή. Η εφαρμογή του προτύπου MHP πρέπει να αποτελεί αντικείμενο εθελοντικής συμφωνίας στο πλαίσιο του κλάδου. Η Επιτροπή τάσσεται υπέρ συμφωνιών αυτού του είδους, δεν θεωρεί όμως ότι ενδείκνυται να επιβληθεί η εφαρμογή του προτύπου MHP.

Τροπολογία 66 (άρθρο 7, Ειδικά μέτρα για χρήστες με ειδικές ανάγκες)

Η τροπολογία 66 αντικαθιστά τον όρο «τηλεφωνικές υπηρεσίες» με τον όρο «ηλεκτρονικές επικοινωνίες» γεγονός που θα οδηγούσε σε διεύρυνση του πεδίου της καθολικής υπηρεσίας για χρήστες με ειδικές ανάγκες, χωρίς εξέταση του επιθυμητού ενός τέτοιου μέτρου ή χωρίς κατάλληλη αιτιολόγηση. Η Επιτροπή θεωρεί επί του παρόντος δυσανάλογο το εν λόγω μέτρο.

3.2.2 Τροπολογίες που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι οποίες έγιναν στο σύνολό τους, εν μέρει ή κατ' αρχήν δεκτές από την Επιτροπή

Τροπολογίες 2, 24 έως 30 (αιτιολογική σκέψη 19 και άρθρο 16, Έλεγχος τιμολογίων λιανικής)

Η τροπολογία 2 επέφερε δύο αλλαγές στην αιτιολογική σκέψη 19 της οδηγίας, απαλείφοντας μια αναφορά σε αποκλειστικά δικαιώματα και προσθέτοντας μια φράση που καθιστά σαφές ότι ο έλεγχος των τιμολογίων λιανικής θα επιτρεπόταν στο πλαίσιο της οδηγίας μόνο εφόσον αποδεικνυόταν αναποτελεσματικός ο έλεγχος των τιμολογίων χονδρικής. Η Επιτροπή αποδέχεται στο σύνολό της την πρώτη τροποποίηση και κατ' αρχήν τη δεύτερη, από την άποψη ότι πρέπει να δίδεται προτεραιότητα στον έλεγχο των τιμολογίων χονδρικής, αλλά ότι εξακολουθούν να είναι απαραίτητοι ορισμένοι βασικοί έλεγχοι λιανικής στην παροχή τηλεφωνικών υπηρεσιών από επιχειρήσεις με σημαντική ισχύ στην αγορά.

Οι δύο προτεινόμενες τροποποιήσεις της τροπολογίας 24 έγιναν δεκτές μόνο εν μέρει από την Επιτροπή. Η πρώτη τροποποίηση, βάσει της οποίας οι εθνικές κανονιστικές αρχές οφείλουν να προβαίνουν σε ετήσια ανασκόπηση των αγορών μισθωμένων γραμμών τους, κρίθηκε από την Επιτροπή ως υπερβολικά επαχθής και τεχνητή. Το νομοθετικό πλαίσιο πρέπει να είναι ευέλικτο και οι εθνικές κανονιστικές αρχές να προβαίνουν σε ανασκοπήσεις όταν κρίνεται αναγκαίο. Η δεύτερη τροποποίηση προβλέπει ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να προβαίνουν σε δημόσια διαβούλευση σχετικά με μέτρα που αφορούν στον έλεγχο των τιμολογίων λιανικής, ρύθμιση την οποία η Επιτροπή έκανε κατ' αρχήν δεκτή.

Η τροπολογία 25 του Κοινοβουλίου τροποποίησε το άρθρο προς έναν γενικότερο έλεγχο των τιμολογίων χονδρικής και συμπεριέλαβε μέτρα για την παροχή μισθωμένων γραμμών. Η Επιτροπή αναγνώρισε το πλεονέκτημα του συνδυασμού διατάξεων σε διαφορετικά σημεία της οδηγίας τα οποία αφορούν σε υποχρεώσεις που ενδεχομένως επιβάλλονται σε φορείς που έχει κριθεί ότι έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά, δεν αποδέχθηκε όμως τη συγκεκριμένη διατύπωση που προτάθηκε. Η τροπολογία πρότεινε επίσης τη σύνδεση με τον έλεγχο τιμολογίων χονδρικής των φορέων εκμετάλλευσης τηλεπικοινωνιών που διαθέτουν σημαντική ισχύ στην αγορά στο πλαίσιο της οδηγίας «πρόσβαση» και «διασύνδεση», την οποία αποδέχθηκε κατ' αρχήν η Επιτροπή( έκρινε ωστόσο ότι η διατύπωση πρέπει να αποφύγει να συνδυάσει τις υπηρεσίες μισθωμένων γραμμών και τις τηλεφωνικές υπηρεσίες σε μια ενιαία αγορά λιανικής παροχής υπηρεσιών.

Η τροπολογία 26 του Κοινοβουλίου ορίζει ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές λαμβάνουν διορθωτικά μέτρα για την αντιμετώπιση αιτιολογημένων καταγγελιών και για τη διασφάλιση ανταγωνιστικών αγορών στις περιπτώσεις που δεν πληρούνται οι απαιτήσεις χρηστών ή καταναλωτών στην εθνική ή τις υπερεθνικές αγορές. Η Επιτροπή συμφώνησε ότι οι έλεγχοι τόσο των τιμολογίων χονδρικής όσο και των τιμολογίων λιανικής μπορούν να χρησιμεύσουν για την επίλυση τέτοιων προβλημάτων. Ωστόσο, η παρέμβαση της εθνικής κανονιστικής αρχής πρέπει να συνδέεται κυρίως με τους συγκεκριμένους στόχους του πλέγματος κανονιστικών ρυθμίσεων συνολικά και όχι με τις καταγγελίες.

Η τροπολογία 27 του Κοινοβουλίου απάλειψε τη λέξη «τιμολογίων» από τη φράση «ελέγχους τιμολογίων λιανικής» και προσέθεσε τη φράση «όπου απαιτείται» πριν τη φράση «τα συστήματα λογιστικής καταγραφής κόστους που χρησιμοποιούν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις». Η Επιτροπή έκανε δεκτές και τις δύο αυτές τροποποιήσεις ως συνεπείς προς την τροπολογία 26. Παρομοίως, η τροπολογία 28 απάλειψε τη λέξη «τιμολογίων» από την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου, τροποποίηση που είναι συνεπής προς τις δύο προηγούμενες τροπολογίες. Η τροπολογία συνέδεσε επίσης τα συστήματα λογιστικής καταγραφής κόστους με τις πολιτικές, τις αρχές και τις μεθόδους που καθορίζονται από την εθνική κανονιστική αρχή. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την τροποποίηση αυτή ενώ απέρριψε το τμήμα της τροπολογίας που απαλείφει την απαίτηση να εξασφαλίζουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές τη δημοσίευση δήλωσης συμμόρφωσης.

Η τροπολογία 29 απάλειψε την αναφορά στα «τιμολόγια» σε σχέση με τους ελέγχους λιανικής. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την εν λόγω τροποποίηση ως συνεπή με τις προηγούμενες τροπολογίες. Η τροπολογία 30 του Κοινοβουλίου απαιτεί οι εταιρίες που οφείλουν να εφαρμόζουν τη βασική αρχή των τιμολογίων βάσει κόστους να δημοσιεύουν τα συστήματα εκπτώσεων που εφαρμόζουν. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την τροποποίηση αυτή κατ´ αρχήν, θεωρώντας ότι θα ήταν καλύτερο να συνδεθεί η υποχρέωση δημοσίευσης όχι τόσο με την υποχρέωση εφαρμογής της αρχής των τιμολογίων βάσει κόστους όσο με τον χαρακτηρισμό των φορέων εκμετάλλευσης ως φορέων με σημαντική ισχύ στην αγορά.

Τροπολογίες 4 και 44 (αιτιολογική σκέψη 27 και άρθρο 24, Παροχή πρόσθετων ευκολιών)

Η πρόταση του Κοινοβουλίου προσθέτει μια πρόταση βάσει της οποίας η ανάπτυξη των ευκολιών της τονικής επιλογής και της αναγνώρισης καλούσας γραμμής σε πανευρωπαϊκή βάση θα ωφελήσει τους καταναλωτές και ενθαρρύνεται από την οδηγία. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την προσθήκη της δήλωσης αυτής εκ μέρους του Κοινοβουλίου. Η τροπολογία 44 του Κοινοβουλίου απαιτεί από τα κράτη μέλη, υπό την επιφύλαξη της τεχνικής σκοπιμότητας και της οικονομικής βιωσιμότητας, να καταστήσουν περαιτέρω διευκολύνσεις διαθέσιμες και να διευκολύνουν τη διαθεσιμότητά τους πέρα από τα σύνορα των κρατών μελών. Η Επιτροπή απέρριψε το πρώτο μέρος της τροπολογίας, αποδέχθηκε όμως το δεύτερο, το οποίο επανορθώνει μια αδυναμία της υπάρχουσας νομοθεσίας.

Τροπολογίες 5 και 18 (αιτιολογική σκέψη 32 και άρθρο 11, Ποιότητα των υπηρεσιών των καθορισμένων επιχειρήσεων)

Η τροπολογία 5 υιοθέτησε την από κοινού ρύθμιση για την επίτευξη ποιοτικών προτύπων και βελτιωμένης απόδοσης και προβλέπει την άρση της επίσημης ρύθμισης όταν εισάγεται από κοινού ρύθμιση. Η τροπολογία ορίζει ότι τα μέτρα από κοινού ρύθμισης πρέπει να διέπονται από τις ίδιες αρχές με τα μέτρα επίσημης ρύθμισης. Η Επιτροπή δύναται μόνο κατ´ αρχήν να αποδεχθεί ότι η από κοινού ρύθμιση δύναται να αποτελέσει τον κατάλληλο τρόπο τόνωσης της θέσπισης βελτιωμένων προτύπων ποιότητας και υπηρεσιών. Η Επιτροπή κρίνει υπερβολικά κανονιστικά τα λοιπά μέρη της τροπολογίας. Ενδέχεται να κριθεί απαραίτητη η διατήρηση και της επίσημης ρύθμισης στις περιπτώσεις που εφαρμόζονται από κοινού μέτρα. Η τροπολογία 18 του Κοινοβουλίου επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας στους τομείς της ποιότητας και της παρακολούθησης στα μέτρα που αφορούν σε χρήστες με ειδικές ανάγκες. Η Επιτροπή επικροτεί την τροπολογία αυτή που αφορά στους χρήστες με ειδικές ανάγκες, αν και θα χρειαστεί να αναπτυχθούν ιδιαίτερες παράμετροι για την αξιολόγηση αυτή.

Τροπολογία 6 (άρθρο 1, στόχοι της οδηγίας)

Η τροπολογία 6 προτείνει μικρής σημασίας τροποποιήσεις στη διατύπωση της παραγράφου 2 του άρθρου και ορίζει, σε μια νέα παράγραφο 3, ότι η οδηγία θεσπίζει δικαιώματα χρηστών και καταναλωτών, ότι καθορίζει ένα ελάχιστο σύνολο υπηρεσιών καθορισμένης ποιότητας στις οποίες πρέπει να έχουν πρόσβαση όλοι οι χρήστες και οι καταναλωτές, σε προσιτή τιμή, χωρίς διατάραξη του ανταγωνισμού. Η νέα παράγραφος αναφέρει επίσης ότι η οδηγία θέτει στόχους σχετικά με την παροχή ορισμένων υποχρεωτικών υπηρεσιών, όπως η παροχή μισθωμένων γραμμών. Η Επιτροπή αποδέχθηκε τις εν λόγω τροποποιήσεις θεωρώντας ότι αποτελούν αναλυτική παρουσίαση των στόχων της οδηγίας που απουσίαζε από την αρχική πρόταση.

Τροπολογία 7 (άρθρο 2, Ορισμοί)

Η τροπολογία του Κοινοβουλίου προσθέτει τρία νέα στοιχεία στους ορισμούς, δύο εκ των οποίων έγιναν δεκτά από την Επιτροπή. Οι αλλαγές που επέφερε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στον ορισμό του «δημοσίου τηλεφωνικού δικτύου» αποτελούσαν χρήσιμες διασαφηνίσεις του αρχικού κειμένου. Η τρίτη τροποποίηση που προτείνεται αφορά στην προσθήκη του όρου «συναφής υπηρεσία» και του αντίστοιχου ορισμού. Η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν είναι απαραίτητη η συμπερίληψη του εν λόγω όρου στην οδηγία καθώς ο προτεινόμενος ορισμός καλύπτει ορισμένες υπηρεσίες φορέων εκμετάλλευσης που θα ενταχθούν στον ορισμό των διαθέσιμων στο κοινό τηλεφωνικών υπηρεσιών στο άρθρο 2(ε) του κειμένου. Η άλλη πτυχή του προτεινόμενου ορισμού αφορά σε στοιχεία που σχετίζονται με την παρουσίαση των ηλεκτρονικών οδηγών προγράμματος( πρόκειται για ένα ζήτημα που αφορά στη ρύθμιση περιεχομένου και δεν καλύπτεται, επομένως, από το νέο πλέγμα κανονιστικών διατάξεων, ούτε αποτελεί ορισμό που είναι απαραίτητο να περιέχεται στην παρούσα οδηγία.

Τροπολογία 8 (άρθρο 3, Διαθεσιμότητα της καθολικής υπηρεσίας)

Η τροπολογία προσθέτει την «ουδετερότητα ως προς τον ανταγωνισμό» στον κατάλογο των αρχών για την υλοποίηση της καθολικής υπηρεσίας. Η Επιτροπή θεωρεί τον εν λόγω όρο ελκυστικό και κατάλληλο να αποδώσει την ουσία της ισορροπίας που πρέπει να επιτευχθεί κατά τη χρηματοδότηση της καθολικής διαθεσιμότητας των υπηρεσιών στο πλαίσιο αυξανόμενα ανταγωνιστικών αγορών.

Τροπολογία 9 (άρθρο 4, Παροχή πρόσβασης σε σταθερές θέσεις)

To Κοινοβούλιο πρότεινε τρεις διαφορετικές τροποποιήσεις στο άρθρο 4 της οδηγίας όσον αφορά στον ορισμό των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας. Η τροπολογία προσέθεσε τη λέξη «αποτελεσματική» σε σχέση με την πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Απαιτεί από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη τις επικρατούσες τεχνολογίες όταν καθορίζουν τους ρυθμούς δεδομένων και θεσπίζει την αρχή ότι τα κράτη μέλη δεν καθορίζουν ρυθμούς δεδομένων καθ' υπέρβασιν όσων διατίθενται για το ευρύ κοινό. Η Επιτροπή έκρινε ότι η προσθήκη της λέξης «αποτελεσματική» σε σχέση με την πρόσβαση στο Διαδίκτυο ενδέχεται να προκαλέσει ανεπιθύμητη σύγχυση και έλλειψη συνέπειας όσον αφορά στην υλοποίηση. Για τον λόγο αυτό απέρριψε την προτεινόμενη τροποποίηση. Όσον αφορά στον καθορισμό των ρυθμών δεδομένων για πρόσβαση στο Διαδίκτυο ως μέρος της καθολικής υπηρεσίας πρέπει να ληφθούν υπόψη οι ρυθμοί που πράγματι χρησιμοποιεί το ευρύ κοινό και όχι οι ρυθμοί που «διατίθενται για το ευρύ κοινό». Η Επιτροπή απέρριψε τη διατύπωση ως απαράδεκτα ευρεία. Ωστόσο, η απαίτηση να λαμβάνουν υπόψη τα κράτη μέλη τις επικρατούσες τεχνολογίες όταν καθορίζουν τους ρυθμούς δεδομένων αποτελεί μια σχετική παράμετρο, η οποία πρέπει να αξιολογείται προσεκτικά ανάλογα με τις συνθήκες. Η ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στον χρήστη που καλεί εξαρτάται από παράγοντες που δεν εμπίπτουν στο πεδίο ελέγχου του φορέα εκμετάλλευσης του δικτύου ή του φορέα παροχής υπηρεσιών Διαδικτύου. Πρόκειται για ζήτημα που πρέπει να εξεταστεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Η Επιτροπή αποδέχεται, επομένως, κατ' αρχήν την τροποποίηση, θεωρεί, ωστόσο, ότι η τελευταία αυτή ιδέα αρμόζει περισσότερο σε μια αιτιολογική σκέψη.

Τροπολογία 10 (άρθρο 6, Κοινόχρηστα τηλέφωνα)

Το Κοινοβούλιο προτείνει μια αλλαγή στη διατύπωση του άρθρου προκειμένου να διευκρινιστεί ότι τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να αποφασίσουν να μην επιβάλουν ορισμένες υποχρεώσεις και όχι να «αποφασίσουν να μην επιβάλουν υποχρεώσεις». Η Επιτροπή έκρινε ότι η τροποποίηση αυτή αποτελεί βελτίωση του πρωτοτύπου κειμένου.

Τροπολογία 11 (άρθρο 7, Ειδικά μέτρα για χρήστες με ειδικές ανάγκες)

Η προτεινόμενη τροπολογία του Κοινοβουλίου θα μετακινούσε το άρθρο στο κεφάλαιο σχετικά με τα δικαιώματα των χρηστών και των καταναλωτών. Επίσης πρότεινε την προσθήκη μιας πρότασης που απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεσπίζουν τον ορισμό των χρηστών με ειδικές ανάγκες κατόπιν δημόσιας διαβούλευσης. Η Επιτροπή απέρριψε το πρώτο μέρος της τροπολογίας καθώς το άρθρο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ελάχιστου συνόλου υπηρεσιών που ορίζεται στο κεφάλαιο για την καθολική υπηρεσία, όπου και ανήκει η εν λόγω διάταξη. Η Επιτροπή επικροτεί τη θέσπιση διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης για τον καθορισμό των αναγκών των χρηστών με ειδικές ανάγκες.

Τροπολογίες 12 και 13 (άρθρο 8, Καθορισμός επιχειρήσεων)

Η τροπολογία προτείνει να υπόκειται ο καθορισμός μιας ή περισσότερων επιχειρήσεων, οι οποίες θα εγγυώνται την παροχή καθολικής υπηρεσίας, σε πρόταση της εθνικής κανονιστικής αρχής. Η τροπολογία του Κοινοβουλίου απαλείφει επίσης την ειδική αναφορά στην ανάγκη να καλύπτεται το σύνολο της επικράτειας ενώ προσθέτει μία φράση που διευκρινίζει ότι θα ήταν δυνατό τα διάφορα στοιχεία της καθολικής υπηρεσίας να παρέχονται από διαφορετικές επιχειρήσεις ή η εθνική επικράτεια να καλύπτεται από διαφορετικές επιχειρήσεις. Η Επιτροπή δεν αποδέχθηκε τις δύο πρώτες τροποποιήσεις. Η απόφαση ενός κράτους μέλους δεν πρέπει να εξαρτάται από την υποβολή πρότασης από την εθνική κανονιστική αρχή, ενώ η απαλοιφή της απαίτησης κάλυψης του συνόλου της επικράτειας δεν ισοσκελίζεται από το κείμενο που προσθέτει η τροπολογία. Το τελευταίο αυτό κείμενο έγινε απολύτως αποδεκτό από την Επιτροπή. Το Κοινοβούλιο προτείνει στην τροπολογία 13 την προσθήκη μιας απαίτησης δημόσιας διαβούλευσης στη διαδικασία καθορισμού επιχειρήσεων για την παροχή καθολικής υπηρεσίας. Η Επιτροπή χαιρετίζει την πρόσθετη αυτή απαίτηση διαφάνειας στη διαδικασία καθορισμού των φορέων παροχής καθολικής υπηρεσίας. Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας απαιτεί την εγγύηση της διατήρησης της ακεραιότητας του δικτύου, της συνέχειας και της ποιότητας της υπηρεσίας. Η τροποποίηση αυτή έγινε κατ' αρχήν δεκτή από την Επιτροπή, η οποία όμως θεωρεί ότι πρέπει να περιληφθεί σε ξεχωριστό άρθρο.

Τροπολογίες 14 και 15 (άρθρο 9, Προσιτά τιμολόγια)

Η τροπολογία 14 του Κοινοβουλίου αλλάζει τον τίτλο του άρθρου σε «προσιτά τιμολόγια», τροποποίηση την οποία έκανε δεκτή η Επιτροπή. Η τροπολογία αυτή αναφέρει επίσης λεπτομερώς τα προς παρακολούθηση τιμολόγια και τη μέθοδο παρακολούθησης, ρύθμιση την οποία η Επιτροπή κρίνει υπερβολικά λεπτομερή. Η τροποποίηση 14 αναφέρει επίσης συγκεκριμένα ότι όλες τις ομάδες του πληθυσμού, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με χαμηλό εισόδημα ή με ειδικές κοινωνικές ανάγκες, πρέπει να έχουν πρόσβαση και να μπορούν να χρησιμοποιούν τις τηλεφωνικές υπηρεσίες. Η Επιτροπή χαιρετίζει την εν λόγω προσθήκη. Η τροπολογία 15 του Κοινοβουλίου τροποποιεί την περιγραφή των ομάδων καταναλωτών που δικαιούνται ειδικές τιμές και διασαφηνίζει το αρχικό κείμενο( Η Επιτροπή έκανε δεκτές και τις δύο τροποποιήσεις.

Τροπολογίες 16 και 17 (άρθρο 10, Έλεγχος δαπανών)

Η τροπολογία 16 του Κοινοβουλίου επαναδιατυπώνει τη φράση που αφορά στην παροχή πρόσθετων υπηρεσιών, διασαφηνίζοντας το αρχικό κείμενο, Η Επιτροπή έκανε δεκτή την τροπολογία. Η τροπολογία 17 αποτελεί μια μικρής σημασίας διασάφηση της διατύπωσης του αρχικού κειμένου, την οποία αποδέχθηκε η Επιτροπή.

Τροπολογίες 19 και 20 (άρθρο 12, Κόστος της καθολικής υπηρεσίας)

Η τροπολογία του Κοινοβουλίου ενισχύει τους όρους του άρθρου επιβάλλοντας στις εθνικές κανονιστικές αρχές την υποχρέωση να καθορίζουν εάν και σε ποιο βαθμό η καθολική υπηρεσία αποτελεί αθέμιτη επιβάρυνση. Η Επιτροπή έκανε δεκτή την τροποποίηση αυτή. Η τροπολογία 20 ενισχύει περαιτέρω τη διάταξη του άρθρου που αφορά στην επαλήθευση του υπολογισμού του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές υπολογίζουν τις υποχρεώσεις καθολικής υπηρεσίας με όρους διαφάνειας και καθιστούν τους υπολογισμούς αυτούς διαθέσιμους στο κοινό. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την τροπολογία.

Τροπολογίες 21 και 22 (Article 13, Χρηματοδότηση των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας)

Η τροπολογία 21 εισάγει τρεις συγκεκριμένες τροποποιήσεις στο αρχικό κείμενο της οδηγίας, τις οποίες αποδέχθηκε η Επιτροπή παρότι η δεύτερη τροποποίηση θεωρήθηκε ότι θα έπρεπε να αποτελεί μια αιτιολογική σκέψη λόγω του επεξηγηματικού της χαρακτήρα. Η τροπολογία του Κοινοβουλίου αντικαθιστά το «δύνανται» με το «αποφασίζουν» στην πρώτη παράγραφο, καθιστώντας σαφές ότι τα κράτη μέλη οφείλουν να αποζημιώσουν τον θιγέντα σε περίπτωση αθέμιτης επιβάρυνσης. Η δεύτερη αλλαγή αναφέρει τα λαχεία ως πρόσθετη πηγή χρηματοδότησης, την οποία έχει στη διάθεσή της η κυβέρνηση για την παροχή αποζημιώσεων. Τέλος, η τροπολογία αντικαθιστά το «ή» με το «και/ή» στο τέλος της παραγράφου 1(α), καθιστώντας σαφές ότι τα κράτη μέλη δύνανται να χρησιμοποιήσουν έναν συνδυασμό μηχανισμών χρηματοδότησης παράλληλα με την οδηγία. Η τροπολογία του Κοινοβουλίου τροποποίησε ελαφρά τη διατύπωση του άρθρου προκειμένου να καταστήσει σαφέστερη την κανονιστική εποπτεία κάθε σχεδίου χρηματοδότησης, την οποία έκανε δεκτή η Επιτροπή θεωρώντας ότι αποτελεί βελτίωση του κειμένου.

Τροπολογία 23 (άρθρο 15, Επανεξέταση του πεδίου εφαρμογής της καθολικής υπηρεσίας)

Η τροπολογία του Κοινοβουλίου αναφέρει τους παράγοντες που πρέπει να εξεταστούν σε ενδεχόμενη επανεξέταση του πεδίου εφαρμογής της καθολικής υπηρεσίας, ρύθμιση την οποία η Επιτροπή απέρριψε λόγω του ότι η διατύπωσή της επικεντρώθηκε σε ορισμένους όρους και παράγοντες που ενδεχομένως θα καθόριζαν εκ των προτέρων τη βάση της μελλοντικής επανεξέτασης. Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας, βάσει του οποίου διασφαλίζεται η διαφάνεια και η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μετά την επανεξέτασή της, έγινε δεκτή από την Επιτροπή.

Τροπολογίες 31 έως 33 (άρθρο 17, Συμβάσεις)

Η τροπολογία 31 του Κοινοβουλίου τροποποιεί την πρώτη παράγραφο του άρθρου 17 προκειμένου να διευκρινίσει ότι «πριν από τη σύναψη της σύμβασης» πρέπει να περιέχονται στη σύμβαση ορισμένα ελάχιστα πληροφοριακά στοιχεία, τροποποίηση την οποία η Επιτροπή απέρριψε λόγω του ότι καλύπτεται ήδη από τη διατύπωση του άρθρου. Μια δεύτερη προτεινόμενη τροποποίηση προβλέπει ότι οι ισχύουσες «τιμές και τα τιμολόγια» πρέπει να περιλαμβάνονται στη σύμβαση ακόμη και αν πρόκειται να αλλάξουν, τροποποίηση την οποία αποδέχθηκε η Επιτροπή. Στην τροπολογία 32, το Κοινοβούλιο προτείνει την αντικατάσταση της φράσης «χρήστες και καταναλωτές» με τη φράση «συνδρομητές υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών», τροποποίηση την οποία η Επιτροπή αποδέχθηκε μόνο εν μέρει, λόγω του ότι αποτελεί ανακρίβεια η χρήση του όρου «συνδρομητής» στο σημείο αυτό, πριν τη σύναψη της σύμβασης. Στην οδηγία πλαίσιο, ως «συνδρομητές» ορίζονται εκείνοι που έχουν ήδη συνάψει σύμβαση με τους φορείς παροχής υπηρεσιών. Η τροπολογία 33 του Κοινοβουλίου αντικαθιστά τη φράση «χρήστες και καταναλωτές» με τον όρο «συνδρομητές» στην παράγραφο 3 του άρθρου, τροποποίηση την οποία αποδέχθηκε η Επιτροπή με το ίδιο σκεπτικό που αναφέρθηκε ανωτέρω σε σχέση με την τροπολογία 32. Η τροπολογία εισάγει επίσης το δικαίωμα των καταναλωτών ενημερώνονται για το δικαίωμα υπαναχώρησής τους από συμβάσεις όταν τους κοινοποιείται η πρόθεση μεταβολής των όρων της σύμβασης. Η Επιτροπή έκανε δεκτή την εν λόγω προτεινόμενη τροποποίηση, επαναδιατυπώνοντας την παράγραφο στο σύνολό της για λόγους σαφήνειας.

Τροπολογία 35 (άρθρο 18, Διαφάνεια και δημοσίευση πληροφοριών)

Η τροπολογία 35 του Κοινοβουλίου απαιτεί να διασφαλίζουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές με όρους διαφάνειας, «ενημερωμένη και ακριβή» πληροφόρηση σε σχέση με τις τιμές και τα τιμολόγια. Η Επιτροπή έκρινε ότι η διασφάλιση ακριβούς πληροφόρησης σχετικά με τις ισχύουσες τιμές και τα τιμολόγια εκ μέρους των εθνικών κανονιστικών αρχών είναι ανέφικτη, δέχθηκε όμως ότι οφείλουν να διασφαλίζουν τη διαθεσιμότητα ενημερωμένων πληροφοριών. Η τροπολογία 35 απαιτεί επίσης από τις εθνικές κανονιστικές αρχές να δημοσιεύουν σε τακτική βάση εκθέσεις για τις εξελίξεις στα τιμολόγια και να αναπτύσσουν αλληλεπιδραστικούς οδηγούς που επιτρέπουν στους καταναλωτές να συγκρίνουν συστήματα τιμολόγησης, Η Επιτροπή απέρριψε και τις δύο αυτές τροποποιήσεις κρίνοντας ότι αποτελούν υπερβολική ρύθμιση.

Τροπολογίες 36 και 37 (άρθρο 19, Ποιότητα παρεχόμενων υπηρεσιών)

Η τροπολογία 36 του Κοινοβουλίου προσέθεσε τη λέξη «μόνον» στο αρχικό κείμενο και διευκρίνισε το νόημα της αρχικής πρότασης, τροποποίηση την οποία η Επιτροπή έκανε δεκτή. Το Κοινοβούλιο προσθέτει ένα νέο άρθρο για τη δημιουργία υποχρέωσης των κρατών μελών να διασφαλίζουν την ακεραιότητα του δικτύου και, σε περιπτώσεις καταστροφών ή ανωτέρας βίας, τη διαθεσιμότητα του δημοσίου δικτύου. Η τροπολογία του Κοινοβουλίου απαιτεί επίσης την αδιάλειπτη πρόσβαση σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης από σταθερές θέσεις. Η Επιτροπή έκανε δεκτό το σύνολο των εν λόγω τροποποιήσεων, υπό τον όρο της επαναδιατύπωσης. Επιπλέον, η τροποποίηση απαιτεί από τους φορείς εκμετάλλευσης δικτύων και τους φορείς παροχής υπηρεσιών να λαμβάνουν μέτρα προς εξασφάλιση της ασφαλείας των υπηρεσιών και από τους συνδρομητές να ενημερώνονται για τον κίνδυνο παραβιάσεως της ασφαλείας του δικτύου καθώς και τις δυνατότητες αντιμετωπίσεώς του, συμπεριλαμβανομένου και του κόστους που αυτές συνεπάγονται. Η Επιτροπή απέρριψε τις εν λόγω τροποποιήσεις καθώς αποτελούν επανάληψη των ρυθμίσεων της οδηγίας για την προστασία των δεδομένων.

Τροπολογία 38 (άρθρο 20, Διαλειτουργικότητα του ψηφιακού τηλεοπτικού εξοπλισμού ευρείας κατανάλωσης)

Η Επιτροπή έκανε δεκτή την τροπολογία 38, η οποία διαγράφει τη δεύτερη παράγραφο του άρθρου, λόγω του ότι αποτελεί επανάληψη των διατάξεων του άρθρου 31 της οδηγίας.

Τροπολογία 39 (άρθρο 21, Υπηρεσίες τηλεφωνητή και υπηρεσίες πληροφοριών καταλόγου)

Η τροπολογία προβλέπει την ατελή καταχώριση των στοιχείων των συνδρομητών σε διαθέσιμους στο κοινό καταλόγους. Η Επιτροπή έκανε δεκτή την εν λόγω τροποποίηση, καθώς είναι σύμφωνη με την τρέχουσα πρακτική σε σχέση με τους καταλόγους καθολικής υπηρεσίας.

Τροπολογίες 41 και 42 (άρθρο 22, Ευρωπαϊκός αριθμός κλήσης έκτακτης ανάγκης)

Η απαίτηση να συμπεριληφθούν οι συσκευές αποστολής κειμένου μεταξύ των μέσων πρόσβασης σε υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης έγινε δεκτή από την Επιτροπή κατ' αρχήν, προτίμησε όμως να διευκρινίσει σε μια αιτιολογική σκέψη ότι η εν λόγω δυνατότητα καλύπτεται στο υφιστάμενο κείμενο. Η τροπολογία 42 εισήγαγε δύο όρους για τη διάθεση στις αρμόδιες για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης αρχές πληροφοριών για τον εντοπισμό του καλούντος. Η Επιτροπή έκανε δεκτό τον πρώτο όρο, τον όρο δηλαδή αυτό να είναι «τεχνικά εφικτό» ενώ απέρριψε τον δεύτερο, δηλαδή τον όρο να μην «απαιτεί δυσανάλογη οικονομική προσπάθεια». Οι λοιπές τροποποιήσεις προσθέτουν υπερβολικές λεπτομέρειες σε σχέση με την εφαρμογή και μια αναφορά στην οδηγία για την προστασία των δεδομένων. Η Επιτροπή απέρριψε τις τροποποιήσεις αυτές.

Τροπολογίες 45 και 46 (άρθρο 25, Φορητός αριθμός)

Η τροπολογία 45 του Κοινοβουλίου προσθέτει τη διάταξη οι δαπάνες που καταλογίζονται στους συνδρομητές φορητού αριθμού να μην τους αποτρέπουν από το να χρησιμοποιούν αυτή την πρόσθετη υπηρεσία. Η Επιτροπή αποδέχθηκε την τροποποίηση αυτή επαναδιατυπώνοντάς την. Η τροπολογία 46 προβλέπει την υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν ότι οι χρήστες ενημερώνονται τακτικά για τη δυνατότητα διατήρησης του ίδιου αριθμού. Η Επιτροπή αποδέχθηκε κατ' αρχήν την τροπολογία, λόγω του ότι ενδείκνυται η θέσπιση εύλογων μέτρων προκειμένου να διασφαλίζεται η ενημέρωση των καταναλωτών για τα δικαιώματά τους.

Τροπολογίες 47, 49 και 70 (άρθρο 26, Υποχρεώσεις μεταφοράς σήματος)

Οι τροπολογίες 47, 49 και 70 του Κοινοβουλίου εισάγουν αρκετές αλλαγές στο άρθρο 26, μόνο ορισμένες εκ των οποίων έκανε δεκτές η Επιτροπή. Το πεδίο των επιτρεπόμενων υποχρεώσεων μεταφοράς σήματος περιορίστηκε στις «ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, στο πλαίσιο της εκπλήρωσης υποχρεώσεων για παροχή υπηρεσιών δημοσίου συμφέροντος», με αποτέλεσμα να μην καλύπτονται οι εμπορικοί τηλεοπτικοί σταθμοί που πληρούν το κριτήριο της πολιτισμικής πολυμορφίας. Η τροπολογία 47 προσέθεσε τη φράση «ή αναπτύσσονται ακολούθως» σε σχέση με τα δίκτυα που προορίζονται για τη μετάδοση ραδιοφωνικών ή τηλεοπτικών εκπομπών. Η Επιτροπή έκανε δεκτή την εν λόγω τροπολογία γιατί θεσπίζει ευελιξία που επιτρέπει να λαμβάνονται υπόψη μελλοντικές εξελίξεις σε άλλα δίκτυα. Η τροπολογία 49 διασαφηνίζει το νόημα της αρχικής πρότασης με την προσθήκη της φράσης «υπόκεινται σε περιοδική αναθεώρηση» που αντικαθιστά τη φράση «χρονικά περιορισμένες». Η τροπολογία 70 παρέχει στα κράτη μέλη τη διακριτική ευχέρεια «να αποφασίζουν να δημιουργηθεί αντισταθμιστικός μηχανισμός» για φορείς εκμετάλλευσης δικτύου που υπέχουν υποχρεώσεις μεταφοράς σήματος. Η Επιτροπή έκρινε ότι πρέπει να εφαρμόζεται η αρχή της επαρκούς αποζημίωσης και όχι να θεσπίζεται αντισταθμιστικός μηχανισμός και, ως εκ τούτου, απέρριψε την τροπολογία. Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας 70 αφορά στον υπολογισμό της αποζημίωσης, ορίζοντας ότι ο υπολογισμός θα πρέπει να βασίζεται στο «καθαρό κόστος» [όρος της καθολικής υπηρεσίας] της απαιτούμενης χωρητικότητας του δικτύου και στην αξία των υπηρεσιών που μεταδίδουν ραδιοτηλεοπτικοί φορείς και άλλοι φορείς παροχής περιεχομένου. Η Επιτροπή θα μπορούσε να αποδεχθεί τη λήψη υπόψη, σε κάθε περίπτωση υπολογισμού αποζημίωσης, του κόστους για τους φορείς εκμετάλλευσης, της χρησιμοποιούμενης χωρητικότητας του δικτύου και της αξίας του παρεχόμενου περιεχομένου και επομένως αποδέχεται εν μέρει την εν λόγω τροπολογία.

Τροπολογία 52 (άρθρο 28, Πρόσθετες υποχρεωτικές υπηρεσίες)

Η τροπολογία 52 του Κοινοβουλίου απαιτεί οι επιχειρήσεις να λαμβάνουν από τα κράτη μέλη πλήρη αποζημίωση για την εκπλήρωση υποχρεώσεων, πέραν των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας, βάσει του εν λόγω άρθρου. Η Επιτροπή έκρινε ότι θα απαιτούνταν ένα ευρύ φάσμα μέτρων στο πλαίσιο του άρθρου αυτού. Επομένως, μια διάταξη περί υποχρέωσης καταβολής αποζημίωσης θα ήταν ενδεχομένως ασυμβίβαστη με τους κανόνες της Συνθήκης περί των κρατικών ενισχύσεων. Η Επιτροπή, στην καλύτερη περίπτωση, θα μπορούσε να αποδεχθεί την προσθήκη σχετικής δήλωσης σε μια αιτιολογική σκέψη.

Τροπολογίες 53 και 54 (άρθρο 29, Διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους)

Η εν λόγω τροπολογία απαιτεί από τις εθνικές κανονιστικές αρχές να λαμβάνουν υπόψη τις απόψεις των χρηστών με ειδικές ανάγκες στο πλαίσιο διαβουλεύσεων σε σχέση με ζητήματα που αφορούν σε δικαιώματα χρηστών και καταναλωτών. Η Επιτροπή επικροτεί την προσθήκη αυτή. Η τροπολογία 54 του Κοινοβουλίου εισάγει ένα νέο άρθρο βάσει του οποίου τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να αναπτύσσουν μηχανισμούς από κοινού ρύθμισης και αναφέρει τα άρθρα στα οποία εφαρμόζεται κυρίως η εν λόγω διάταξη. Η Επιτροπή αποδέχθηκε εν μέρει και κατ' αρχήν την τροπολογία. Έκρινε ότι η χρήση της από κοινού ρύθμισης θα ήταν συμβατή με το κανονιστικό μοντέλο, τις σχετικές κανονιστικές αρχές και τη συνολική κανονιστική προσέγγιση. Ωστόσο, η Επιτροπή έκρινε ότι δεν θα ήταν ορθό να οριστούν εκ των προτέρων οι τομείς εφαρμογής της από κοινού ρύθμισης και να απαριθμηθούν συγκεκριμένα στο εν λόγω άρθρο. Θα ήταν ενδεχομένως αποδεκτή η περίληψη της διάταξης αυτής σε μια αιτιολογική σκέψη, κατόπιν επαναδιατύπωσης.

Τροπολογίες 57 και 58 (παράρτημα II, Εισαγωγή)

Η Επιτροπή έκανε δεκτή την τροπολογία, η οποία προσθέτει μια πρόταση στο παράρτημα προκειμένου να υπογραμμίσει την ουσία της διάταξης που εξασφαλίζει ότι οι καταναλωτές είναι σε θέση να πραγματοποιήσουν ενημερωμένη επιλογή πριν από την υπογραφή της σύμβασης. Παρομοίως, η Επιτροπή έκανε δεκτή την απαίτηση να διασφαλίζουν τα κράτη μέλη ότι οι καταναλωτές ενημερώνονται για τα δικαιώματά τους στο πλαίσιο της καθολικής υπηρεσίας σε σχέση με τις ευκολίες που αναφέρονται στο παράρτημα.

Τροπολογία 60 (παράρτημα V, παράγραφος 3)

Η τροπολογία 60 απαλείφει κείμενο το οποίο η Επιτροπή έκρινε μη ουσιώδες και, επομένως, αποδέχθηκε την τροποποίηση.

4. Συμπερασμα

Συνολικά, η Επιτροπή έκανε δεκτή τη μεγάλη πλειοψηφία των τροπολογιών στο σύνολό τους, εν μέρει ή κατ' αρχήν. Το γεγονός αυτό αποτελεί ένδειξη της εναρμόνισης του σκεπτικού του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής. Η αποδοχή εκ μέρους της Επιτροπής των περισσότερων από τις τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην πρώτη του ανάγνωση αποτελεί επίσης ένδειξη ότι το Κοινοβούλιο ενέκρινε τις αρχές στις οποίες βασίστηκε η αρχική πρόταση της Επιτροπής. Οι απόψεις του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής, σε σχέση με μείζονα ζητήματα πολιτικής τα οποία καλύπτονται από την οδηγία, είναι σε μεγάλο βαθμό εναρμονισμένες.