Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα «Οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη» (Ανακοίνωση της Επιτροπής) (97/C 287/18)

Στις 20 Νοεμβρίου 1996, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Ανακοίνωση της Επιτροπής για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη».

Στη συνεδρίαση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 28ης Νοεμβρίου 1996 αποφασίσθηκε, σύμφωνα με το άρθρο 19, παράγραφος 1, του Εσωτερικού Κανονισμού, να συσταθεί Υποεπιτροπή για την προετοιμασία των σχετικών εργασιών.

Στις 18 Απριλίου 1997, η εν λόγω Υποεπιτροπή υιοθέτησε το σχέδιο γνωμοδότησής της (εισηγητής: ο κ. van Dijk).

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά την 346η σύνοδο ολομέλειας της 28ης και 29ης Μαΐου 1997 (συνεδρίαση της 29ης Μαΐου), υιοθέτησε με 44 ψήφους υπέρ, 26 κατά και 18 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Το Σεπτέμβριο του 1996, η Επιτροπή δημοσίευσε ανακοίνωση, στην οποία επισύρει την προσοχή στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.

1.2. Στην εν λόγω ανακοίνωση, η Επιτροπή παραθέτει τους ορισμούς των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και των καθολικών υπηρεσιών. Η Επιτροπή διακρίνει τους δύο όρους.

1.3. Με τον όρο υπηρεσίες κοινής ωφέλειας νοούνται όλες οι δραστηριότητες παροχής υπηρεσιών, τις οποίες οι δημόσιες αρχές θεωρούν κοινωφελείς.

1.4. Η έννοια της «καθολικής υπηρεσίας» αναφέρεται σύμφωνα με την Επιτροπή σε ένα σύνολο απαιτήσεων που πρέπει να ικανοποιούνται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση από τους φορείς που παρέχουν υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Κεντρική θέση στο πλαίσιο των απαιτήσεων αυτών κατέχει ο στόχος της εξασφαλισμένης πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες με προσιτές τιμές. Η έννοια εξελίχθηκε εκτός Συνθήκης μέσω εκτεταμένων συζητήσεων ανά τομείς που διενεργήθηκαν μεταξύ των ευρωπαϊκών οργάνων και εφαρμόζεται σήμερα μέσω διαφόρων ειδικών τομεακών διατάξεων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η έννοια της «καθολικής υπηρεσίας»

2.1.1. Η ΟΚΕ διερωτάται κατά πόσο έχει νόημα η εν λόγω διάκριση. Βάσει αυτής, φαίνεται ότι υφίστανται διαφορές μεταξύ των ταχυδρομείων και των τηλεπικοινωνιών, αφενός, και του ραδιοφώνου/τηλεόρασης, ενέργειας και μεταφορών, αφετέρου. Κατά δεύτερον, η ΟΚΕ διερωτάται κατά πόσο η διάκριση αυτή είναι ουσιαστική. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι ο όρος «καθολική υπηρεσία» δεν είναι αυτονόητος και δεν αποσαφηνίζει ούτε το περιεχόμενο της εννοίας ούτε το πανευρωπαϊκό κριτήριό του. Είναι δυνατόν να συγχέεται με την έννοια των «υπηρεσιών γενικής ωφέλειας» ή την έννοια της «δημόσιας υπηρεσίας». Σε πρόσφατη γνωμοδότησή της για τις «Υποχρεώσεις παροχής δημόσιων υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά ενέργειας ()», η ΟΚΕ ζητούσε από την Επιτροπή να αποσαφηνίσει και να προσδιορίσει τους όρους αυτούς.

2.1.2. Η ΟΚΕ λαμβάνει υπόψη της το γεγονός ότι η Επιτροπή προέβη στους δέοντες προσδιορισμούς και τη δέουσα αποσαφήνιση στην ανακοίνωσή της. Αποδέχεται τη διάκριση στην οποία προβαίνει η Επιτροπή της κατά λέξη χρησιμοποίησης του όρου «υπηρεσίες κοινής ωφέλειας» και της εξελισσόμενης εννοίας της «καθολικής υπηρεσίας».

2.1.3. Η ΟΚΕ έχει ήδη γνωμοδοτήσει επί των ειδικών προτάσεων για την παγκοινοτική ανάπτυξη της καθολικής υπηρεσίας στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, των ταχυδρομείων, του ηλεκτρισμού, της ραδιοτηλεόρασης και της κοινωνίας της πληροφορίας. Εντούτοις, εξέφρασε επανειλημμένα την ανάγκη η υλοποίηση αυτής της έννοιας να συμβάλει στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, στη διασφάλιση της ισότητας, όσον αφορά τη γεωγραφική κάλυψη, στους κόλπους της ΕΕ, καθώς και στην, κατά προτεραιότητα, προώθηση της συμμετοχής των πολιτών, κάτι που απαιτεί τη διασφάλιση της χρηματοδότησης αυτής της καθολικής υπηρεσίας.

2.1.4. Η περιγραφή της «καθολικής υπηρεσίας» που δίδεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, γίνεται δεκτή διότι ανταποκρίνεται στο γενικότερο πλαίσιο της ανακοίνωσης και κατ' αυτή την έννοια χρησιμοποιείται στην παρούσα γνωμοδότηση.

2.2. Η υπηρεσίες κοινής ωφέλειας

2.2.1. Στην ανακοίνωσή της, η Επιτροπή στις «υπηρεσίες κοινής ωφέλειας» περιλαμβάνει αποκλειστικά τις τηλεπικοινωνίες, τα ταχυδρομεία, τις μεταφορές, τον ηλεκτρισμό, το ραδιόφωνο και την τηλεόραση. Η ΟΚΕ διερωτάται μήπως και άλλες υπηρεσίες πρέπει να θεωρούνται ως υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.

2.2.2. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι, πέραν αυτών των υπηρεσιών, και άλλες υπηρεσίες πρέπει να θεωρούνται υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Θα μπορούσαν να αναφερθούν, για παράδειγμα, η υγεία και η εκπαίδευση.

2.2.3. Βάσει της ανακοίνωσης της Επιτροπής, εναπόκειται στις δημόσιες αρχές ο καθορισμός των υπηρεσιών, οι οποίες θα πρέπει να θεωρούνται υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Η ΟΚΕ διερωτάται κατά πόσο αυτό δεν αποτελεί μία ιδιαίτερα περιοριστική προσέγγιση. Επιπλέον, δεν είναι σαφές υπό τον όρο δημόσιες αρχές ποιές αρχές νοούνται: οι εθνικές ή οι ευρωπαϊκές αρχές;

2.2.4. Στην παράγραφο 26 της ανακοίνωσης της Επιτροπής διευκρινίζεται ότι η προσέγγιση των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων «καθορίστηκε με βάση την τήρηση των εθνικών ορισμών της κοινής ωφέλειας, ορισμών οι οποίοι απορρέουν από τις κοινωνικές και πολιτισμικές ιδιαιτερότητες των κρατών μελών ή από τις κοινωνικές επιλογές τους» ().

2.2.5. Παράλληλα, η Επιτροπή αναφέρει ότι «τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αναθέτουν πρόσθετα καθήκοντα στον τομέα των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, αρκεί τα χρησιμοποιούμενα μέσα να συμμορφώνονται πάντα με το κοινοτικό δίκαιο» ().

2.2.6. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι χρειάζεται να προβλεφθεί, σε κοινοτικό επίπεδο, ένα πλαίσιο, βάσει του οποίου τα κράτη μέλη να καθορίζουν ποιές υπηρεσίες θεωρούνται κοινής ωφέλειας. Στη συνέχεια, εναπόκειται στα κράτη μέλη ο προσδιορισμός των υπηρεσιών που εμπίπτουν σε αυτόν τον όρο. Για το σκοπό αυτό, η ΟΚΕ προτείνει να πραγματοποιηθούν διαβουλεύσεις με τις ενδιαφερόμενες ομάδες, όπως, μεταξύ άλλων, τους κοινωνικούς εταίρους και τις οργανώσεις καταναλωτών. Η ΟΚΕ είναι της γνώμης ότι, κατ' αυτόν τον τρόπο, τηρείται σε ικανοποιητικό βαθμό η αρχή της επικουρικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 3Β της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

2.3. Στόχος και στρατηγική

2.3.1. Η ΟΚΕ συμφωνεί με τη δήλωση της Επιτροπής ότι οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας συμβάλλουν στην οικονομική, κοινωνική συνοχή και στη βελτίωση των οικονομικών επιδόσεων, και με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν επίσης στην επίτευξη των γενικών στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.3.2. Στα πλαίσια της προτεινόμενης στρατηγικής για την προώθηση των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας η Επιτροπή σχεδιάζει να συνεχίσει την εφαρμογή μιας ανά τομέα προσέγγισης τόσο για το άνοιγμα των αγορών όσο και για την καθιέρωση υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας. Η ΟΚΕ υποστηρίζει τόσο τη στρατηγική αυτή όσο και την προτεινόμενη προσέγγιση, βάσει των παρατηρήσεων των προηγούμενων παραγράφων του μέρους 2.

3. Μήπως θα πρέπει να προστεθεί στη Συνθήκη αναφορά στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας;

3.1. Η Επιτροπή, στο τέλος της ανακοίνωσής της, θέτει το ερώτημα κατά πόσο θα ήταν σκόπιμη η προσθήκη στη Συνθήκη αναφοράς στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Ούτως, προτείνει τη συμπλήρωση του άρθρου 3 ως εξής:

«... συμβολή στην προαγωγή των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.»

3.2. Πριν τη σύνταξη ενός ανάλογου κειμένου, η ΟΚΕ διερωτάται αν χρειάζεται να προστεθεί στη Συνθήκη μία τέτοιου είδους αναφορά.

3.3. Η Συνθήκη επιδιώκει την εγκαθίδρυση πλήρους ανταγωνισμού στον εν λόγω τομέα. Σύμφωνα με τη Συνθήκη, είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά όλες οι αποφάσεις που δύνανται να την επηρεάσουν αρνητικά. Σ'αυτές τις αποφάσεις περιλαμβάνονται συγκεκριμένα ο καθορισμός των τιμών, ο έλεγχος της παραγωγής, της διάθεσης, της τεχνολογικής ανάπτυξης και των επενδύσεων, καθώς και η κατανομή των αγορών ή των πηγών εφοδιασμού ().

3.4. Βάσει της Συνθήκης, η Επιτροπή κρίνει την καταχρηστική εκμετάλλευση της δεσπόζουσας θέσης εντός της κοινής αγοράς ή σημαντικού τμήματός της ασυμβίβαστη με την κοινή αγορά ().

3.5. Επιπλέον, δεν επιτρέπεται η χορήγηση απεριόριστων, χρονικά, κρατικών ενισχύσεων. Αυτές δύνανται να θεωρηθούν ότι συμβιβάζονται με την κοινή αγορά, μόνο στην περίπτωση:

- μέτρων ενίσχυσης για την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης περιοχών, στις οποίες το βιοτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή στις οποίες επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση 7

- μέτρων ενίσχυσης για την υλοποίηση σημαντικών σχεδίων κοινού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος 7

- μέτρων ενίσχυσης για την προώθηση της ανάπτυξης ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων ή οικονομικών περιοχών 7

- μέτρων ενίσχυσης για την προώθηση του πολιτισμού και της διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς ().

3.6. Οι επιχειρήσεις, οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες κοινής ωφέλειας, υπόκεινται στους κανόνες της Συνθήκης, και ιδίως στους κανόνες ανταγωνισμού, εφόσον αυτοί δεν εμποδίζουν την εκπλήρωση των πρόσθετων καθηκόντων τους. Δεν θα πρέπει να παρακωλύονται οι εμπορικές συναλλαγές ().

3.7. Κατά τα παρελθόντα έτη, η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέλαβε διάφορες πρωτοβουλίες, με σκοπό την αποκατάσταση συνθηκών πλήρους ανταγωνισμού σε διάφορους τομείς, όπως τα ταχυδρομεία και τις τηλεπικοινωνίες. Η Επιτροπή θεωρεί τους δύο αυτούς τομείς υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.

3.7.1. Χωρίς την ύπαρξη νομοθετικής ρύθμισης και λόγω της ανωτέρω εξέλιξης, υπάρχει ο κίνδυνος ότι, κάτω από ορισμένες συνθήκες, δεν θα είναι πλέον δυνατή η παροχή ορισμένων υπηρεσιών, υπό τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1.4 προϋποθέσεις. Όλες οι επιχειρήσεις οφείλουν να λειτουργούν στο εσωτερικό της κοινής αγοράς και να τηρούν τους κανόνες ανταγωνισμού. Αυτό σημαίνει ότι οι επιχειρήσεις, οι οποίες προηγουμένως κατείχαν μονοπωλιακή θέση, πρέπει πλέον να υπόκεινται στον ανταγωνισμό.

3.7.2. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι ο ανταγωνισμός μπορεί να οδηγήσει σε αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη παροχή υπηρεσιών, αλλά η εξέλιξη αυτή θα μπορούσε να προκαλέσει και ορισμένα προβλήματα. Τα λιγότερο αποδοτικά μέρη των επιχειρήσεων θα αποτελέσουν αντικείμενο προβληματισμού, εξαιτίας του αυξανόμενου ανταγωνισμού.

3.7.2.1. Κατά συνέπεια, δεν αποκλείεται η κατάργηση αυτών των μερών ή ο περιορισμός της παροχής υπηρεσιών σε ορισμένες περιοχές ή ομάδες. Ούτως, τίθεται το θέμα.διάφορων «λιγότερο αποδοτικών» σιδηροδρομικών διαδρομών, στις οποίες δεν υφίσταται άλλο δημόσιο μεταφορικό μέσο ή, εάν υφίσταται, η συχνότητά του είναι κατά πολύ μικρότερη. Έτσι, για παράδειγμα, εξαιτίας της ταχείας ανάπτυξης της εμπορικής τηλεόρασης, θα μπορούσε να τεθεί το θέμα των δημόσιων τηλεοπτικών σταθμών, οι οποίοι, βέβαια, έχουν λιγότερα έσοδα. Η εμφάνιση της τηλεόρασης με συνδρομή αποτελεί ένα μικρό βήμα προς αυτή την κατεύθυνση.

3.8. Στους κόλπους της ΟΚΕ αναγνωρίζεται ότι οι ανωτέρω εξελίξεις μπορούν να αποφευχθούν, με τη λήψη των απαιτούμενων ρυθμιστικών μέτρων εκ μέρους των αρμόδιων οργάνων. Το ερώτημα που παραμένει είναι σε ποιό επίπεδο πρέπει να συμβεί αυτό: στο εθνικό ή το ευρωπαϊκό;

3.8.1. Οι υποστηρικτές του εθνικού επιπέδου παραπέμπουν στο άρθρο 90, παράγραφος 2, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τη γνώμη τους, το εν λόγω άρθρο παρέχει επαρκή εχέγγυα, ώστε να είναι δυνατή η λήψη, σε εθνικό επίπεδο, κατάλληλων μέτρων για την ικανοποιητική προστασία της πρόσβασης στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Παράλληλα, υποστηρίζουν ότι η προστασία της πρόσβασης στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας επιβάλλεται να διασφαλίζεται στο χαμηλότερο δυνατόν επίπεδο. Επομένως, η πρόσβαση στις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας είναι δυνατόν να διασφαλίζεται, επαρκώς, με τη λήψη μέτρων σε εθνικό επίπεδο.

3.8.2. Οι υποστηρικτές της λήψης μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο υποστηρίζουν ότι τα ευρωπαϊκά μέτρα, τα βασιζόμενα στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποτελούν απειλή για τις υπηρεσίες κοινής ωφέλειας. Εξαιτίας της ευρωπαϊκής απειλής, τάσσονται υπέρ της λήψης μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, με σκοπό την εξάλειψη της εν λόγω ευρωπαϊκής απειλής.

3.9. Η ΟΚΕ υποστηρίζει την τελευταία άποψη και τάσσεται υπέρ της προσθήκης στη Συνθήκη σχετικής αναφοράς.

4. Η προσθήκη αναφοράς στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση

4.1. Η ΟΚΕ φρονεί ότι μπορεί να γίνει μια αναφορά στις «υπηρεσίες κοινής ωφέλειας» στη νέα Συνθήκη, αν είναι σαφές ότι το μέτρο αυτό θα ληφθεί με την επιφύλαξη της εφαρμογής των άρθρων 77 και 90 και με σκοπό την προστασία ή τη βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης υπηρεσίας, στις περιπτώσεις που τούτο κρίνεται σκόπιμο. Σχετικά η ΟΚΕ επικροτεί την πρόταση της Προεδρίας, η οποία βασίζεται στις ανωτέρω αρχές.

Βρυξέλλες, 29 Μαΐου 1997.

Ο Πρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Tom JENKINS

() ΕΕ C 56 της 24. 2. 1997, σ. 83.

() Παράγραφος 26 της ανακοίνωσης της Επιτροπής για τις «Υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη».

() Παράγραφος 30 της ανακοίνωσης της Επιτροπής για τις «Υπηρεσίες κοινής ωφέλειας στην Ευρώπη».

() Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, άρθρο 85.

() Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, άρθρο 86.

() Βλέπε σχετικά τα άρθρα 92-94 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

() Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, άρθρο 90.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

(σύμφωνα με το άρθρο 47 του Εσωτερικού Κανονισμού)

Η παρακάτω τροπολογία προτάθηκε από τον κ. Little και απορρίφθηκε μετά από ψηφοφορία.

Να διαγραφούν τα σημεία 3.8 έως 3.9 και ολόκληρο το κεφάλαιο 4, και να αντικατασταθούν από τα εξής:

«3.7.3. Ωστόσο, μπορεί να γίνει παρέκκλιση από τους κανόνες περί ελεύθερου ανταγωνισμού, με βάση το άρθρο 90(2) της Συνθήκης, για τις επιχειρήσεις που απασχολούνται με την παροχή υπηρεσιών γενικού οικονομικού συμφέροντος όταν η εφαρμογή των κανόνων αυτών ενδέχεται να εμποδίσει την άσκηση συγκεκριμένων καθηκόντων που έχουν ανατεθεί στις επιχειρήσεις αυτές.

3.7.4. Ενώ ορισμένοι από τους φόβους που εκφράζονται στο σημείο 3.7.2.1. είναι αναμφισβήτητα δικαιολογημένοι, οι περισότεροι από τους φόβους αυτούς μπορούν να αντιμετωπισθούν με κατάλληλη και αποτελεσματική δράση εκ μέρους των ρυθμιστικών οργάνων που έχουν συσταθεί από τα κράτη μέλη για την προστασία των χρηστών παρόμοιων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τη δήλωση της Επιτροπής ότι ο αυξημένος συντονισμός των ρυθμιστικών δραστηριοτήτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο πιθανόν να είναι απαραίτητος λόγω του βαθμού ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης όσον αφορά ορισμένες υπηρεσίες.

3.8. Η ανάλυση της Επιτροπής δείχνει ότι οι ισχύουσες διατάξεις της Συνθήκης και η μέχρι σήμερα υιοθετηθείσα προσέγγιση ανά τομέα αποδείχτηκαν απόλυτα κατάλληλες για την ικανοποίηση των αναγκών παροχής καθολικής υπηρεσίας, προστατεύοντας ταυτόχρονα τις ρυθμίσεις περί ανταγωνισμού.

3.8.1. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να δείχνουν ότι η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να επηρεάσει τα κράτη μέλη όσον αφορά την αρχή της ανάληψης καθηκόντων παροχής υπηρεσιών κοινής ωφέλειας.Αντίθετα, η Επιτροπή παραδέχεται ότι, στις περιπτώσεις που η έννοια και τα κριτήρια μιας ευρωπαϊκής καθολικής υπηρεσίας έχουν καθιερωθεί υπήρξαν θετικές επιδράσεις στην ανάπτυξη παρόμοιων υπηρεσιών. Οι αποφάσεις για συγκεκριμένες πτυχές του θέματος αυτού, όπως η γεωγραφική θέση των εγκαταστάσεων και η συχνότητα των υπηρεσιών λαμβάνονται και αναπόφευκτα, θα συνεχίσουν να λαμβάνονται σε επίπεδο κρατών μελών.

3.9. Η πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση της Συνθήκης θα καλύψει τη σημερινή λεπτή ισορροπία μεταξύ της δημιουργίας μιας ανταγωνιστικής αγοράς στον τομέα των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας και των γενικότερων απαιτήσεων παροχής παρόμοιων υπηρεσιών.

3.9.1. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η πρότασή της δεν θα δημιουργήσει μια νέα νομική βάση και ότι οι υπηρεσίες κοινής ωφέλειας εξακολουθούν κατά κύριο λόγο να αποτελούν τομέα δράσης των κρατών μελών. Η ΟΚΕ κρίνει ότι η προτεινόμενη προσθήκη στο άρθρο 3 μπορεί να οδηγήσει σε σύγκρουση με τα άρθρα 3(β) και 90.

3.10. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, η πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση του άρθρου 3 πρέπει να αποσυρθεί. Κρίνει ότι δεν δικαιολογείται από την ανάλυση που περιέχεται στην ανακοίνωση, είναι περιττή και δεν θα ωφελήσει ούτε θα προστατεύσει τα συμφέροντα του κοινού στον τομέα των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, ενώ ενδέχεται επίσης να έρθει σε σύγκρουση με τις ισχύουσες διατάξεις της Συνθήκης. Συνεπώς, κατά τη γνώμη της ΟΚΕ δεν είναι αναγκαία η τροποποίηση της Συνθήκης για την επίτευξη των δεδηλωμένων μελλοντικών στόχων.»

Αιτιολογία

Αυτονόητη. Όσον αφορά τα συμπεράσματα του σημείου 3.10, βλέπε τα σημεία 3.7.3 έως 3.9.1.

Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας

Ψήφοι υπέρ: 32, ψήφοι κατά: 43, αποχές: 18.