31. 12.83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/35 
Γνωμοδότηση για τη μελλοντική χρηματοδότηση της Κοινότητας — Πρόταση απόφασης περί 
των ιδίων πόρων 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 23 Μαΐου 1983, να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις των 
άρθρων 201 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και 173 της 
συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, τη γνωμοδότηση 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για το ανωτέρω θέμα. 
Διαδικασία 
Το τμήμα οικονομικών και δημοσιονομικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η επεξεργασία 
της γνωμοδότησης, όρισε ως εισηγητή τον κ. van der Mensbrugghe. 
Το τμήμα εξέδωσε τη γνωμοδότηση του στην 81η συνεδρίαση του της 18ης Οκτωβρίου 1983 με 
23 ψήφους υπέρ, 3 ψήφους κατά και 7 αποχές. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε τη γνωμοδότηση με 108 ψήφους υπέρ, 3 ψήφους κατά και 7 αποχές κατά τη 
211 η σύνοδο ολομέλειας της που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 26 και 27 Οκτωβρίου 
1983. 
Το κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι το ακόλουθο: 
Ι. Εισαγωγή 
Η ΟΚΕ εκφράζει τους φόβους της για την ανησυχητική 
κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Κοινότητα και υπο­
γραμμίζει ότι το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο αποτελεί 
ένδειξη μόνο μιας βαθύτερης κρίσης, πολιτικής φύσης που 
θέτει σε κίνδυνο τους στόχους της Κοινότητας. 
Καλεί τα υπεύθυνα όργανα, καθώς και τα οργανωμένα 
συμφέροντα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, να 
ενεργήσουν από κοινού, έχοντας υπόψη τους παραπάνω 
στόχους, για να αποφευχθεί η επιστροφή στους εθνικιστι­
κούς εγωισμούς, για να προστατευθεί η Κοινότητα και να 
προωθηθεί η ανάπτυξη της στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής 
ένωσης. 
Η ΟΚΕ δεν δέχεται οι σημερινές δυσκολίες σχετικά με τη 
χρηματοδότηση — όσο σοβαρές και αν είναι — να κατα­
λήξουν σε επιβράδυνση της ολοκλήρωσης της Κοινότη­
τας. Η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή στους μεγάλους και 
σοβαρούς κινδύνους που θα προκαλούσε μια εξασθενη­
μένη Κοινότητα στα κράτη μέλη και τους πληθυσμούς 
τους. 
1. Η οικονομική κρίση, που χαρακτηρίζεται από την 
αυξανόμενη ανεργία, την ανεπαρκή οικονομική ανάπτυξη 
και τη σπουδαιότητα των οικονομικών και κοινωνικών 
ανισοτήτων, προκαλεί σε ορισμένους φορείς κεντρόφυγες αντιδράσεις που θέτουν σε αμφισβήτηση το δυναμισμό 
της Κοινότητας και εξασθενίζουν τα θεμέλια της. 
2. Τα πλεονεκτήματα όμως της Κοινότητας είναι προ­
φανή: αποτελεί παράγοντα σταθερότητας και ζώνη ειρή­
νης στην Ευρώπη. Επίσης, ενίσχυσε τη δημοκρατική κοι­
νωνία και οδήγησε σε οικονομική ανάπτυξη και σε άνοδο 
του επιπέδου της ζωής, πράγματα που αποτελούν εξαιρε­
τικά επιτεύγματα. 
3. Με τη πεποίθηση ότι τα σοβαρά προβλήματα που 
αντιμετωπίζει η Ευρώπη, τόσο στο εξωτερικό όσο και 
στο εσωτερικό, δεν μπορούν να λυθούν μεμονωμένα, η 
διατήρηση της Κοινότητας και η δυναμικότητα της απο­
τελούν επιτακτικούς στόχους. 
4. Η ενίσχυση της Κοινότητας είναι, κατά συνέπεια, 
αναγκαία και απαιτεί δράση προς την κατεύθυνση αυτή. 
Μια ισχυρή Κοινότητα μπορεί να ωφελήσει τόσο τα 
σημερινά μέλη, όσο και εκείνα που θα ενταχθούν στο 
μέλλον. 
II. Βασικές αρχές 
1. Η τάση επίλυσης των προβλημάτων μεμονωμένα απο­
τελεί κοντόφθαλμη τακτική. Η Κοινότητα συνεπάγεται 
αλληλεγγύη. Συνεπάγεται, επίσης, και δημοσιονομική 
αλληλεγγύη. Χωρίς αυτή δεν υπάρχει Κοινότητα. 
Αριθ. C 358/36 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12.83 
2. Η πρόταση να αυξηθούν οι κοινοτικοί πόροι έρχεται 
σε μια στιγμή που τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν σοβα­
ρές δυσκολίες στην προσπάθεια τους να ισοσκελίσουν 
τους προϋπολογισμούς τους και υποχρεούνται να εφαρ­
μόζουν αυστηρούς περιορισμούς των δαπανών. Κάτω 
από τις συνθήκες αυτές είναι φυσικό να απαιτείται και 
στην Κοινότητα, περισσότερο παρά ποτέ, το πνεύμα της 
οικονομίας, της αποτελεσματικότητας και της ορθολογι­
κής οργάνωσης. 
3. Κάθε μέτρο ορθολογικής οργάνωσης και επίτευξης 
οικονομιών και ιδιαίτερα, αλλά όχι αποκλειστικά, στον 
τομέα της γεωργίας, πρέπει να υποστηριχθεί. Είναι πράγ­
ματι σκόπιμο να εξαλειφθούν οι ανωμαλίες, να γίνει διά­
κριση ανάμεσα στα ουσιώδη και τα επουσιώδη και να 
καθοριστούν προτεραιότητες. 
4. Αυτή η απαραίτητη αυστηρότητα πρέπει να είναι 
ορθολογική. Υπάρχουν πράγματι ψευδοοικονομίες: 
— αυτές που συνίστανται στη μετάθεση των δαπανών 
της Κοινότητας στα κράτη μέλη. Από σφαιρική 
άποψη η επιχείρηση θα ήταν άσκοπη για τα κράτη 
μέλη και το τελικό αποτέλεσμα θα ήταν ίσως και 
αρνητικό καθώς θα εξαφανίζονταν τα πλεονεκτή­
ματα της ολοκλήρωσης. Αναμφίβολα, είναι αλήθεια 
ότι μεμονωμένα τα κράτη μέλη θα αποκόμιζαν πλεο­
νεκτήματα από τη μετάθεση ορισμένων δαπανών 
γιατί θα υποβάλονταν σε σαφώς μικρότερες δαπάνες. 
Πράγματι, μια αποσπασματική θεώρηση των εγγε­
νών πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων της συμ­
μετοχής θα ήταν επιζήμια τόσο για την Κοινότητα 
όσο και για τα κράτη μέλη' 
— αυτές που συνίστανται στην εγκατάλειψη πολιτικών, 
λόγω του κόστους τους, που όμως είναι ιδιαίτερα 
σημαντικές για την Κοινότητα. Η έλλειψη δράσης, 
αργότερα, μπορεί να στοιχίσει ακριβότερα από το 
κόστος των μέτρων, αν αυτά λαμβάνονταν έγκαιρα. 
5. Από πολιτική, ψυχολογική και οικονομική άποψη, η 
δυνατότητα αύξησης των πόρων της Κοινότητας δεν μπο­
ρεί να εξετασθεί αν δε συνοδεύεται από οικονομίες και 
ορθολογική οργάνωση σε κάθε τομέα όπου κάτι τέτοιο 
είναι δυνατό. Όσον αφορά τις δαπάνες, ο οικονομικός 
ορθολογισμός έχει αποφασιστική σημασία και πρέπει να 
αποτελεί διαρκή φροντίδα. Κατά συνέπεια, πρέπει να 
αναπτυχθούν νέες πολιτικές μόνο εκεί όπου αυτό επιβάλ­
λεται, και ιδιαίτερα εκεί όπου μπορούν να εφαρμοσθούν 
αποτελεσματικότερα από ό,τι σε εθνικό επίπεδο. Η δικαι­
ολόγηση των δαπανών είναι ο αποφασιστικός παράγο­
ντας, και όχι τα συμφέροντα ενός συγκεκριμένου κρά­
τους μέλους. Είναι βέβαια αυτονόητο ότι οι δαπάνες πρέ­
πει να αποτελέσουν αντικείμενο κανονικού ελέγχου. 
6. Η δίκαιη επιστροφή αντίκειται θεμελιωδώς στο πνεύμα της αλληλεγγύης που αποτελεί το θεμέλιο της 
Κοινότητας ('). 
Χωρίς αμφιβολία, η μέριμνα για μια ορισμένη ισορροπία 
ανάμεσα στα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα που 
προκύπτουν για κάθε χώρα, από την ένταξη της στην 
Κοινότητα, είναι κατανοητή. 
Μια τέτοια ισορροπία όμως δεν μπορεί να μετρηθεί με 
καθαρά οικονομικά κριτήρια. Τα πλεονεκτήματα, άμεσα 
και έμμεσα, της ολοκλήρωσης αφορούν όλους τους τομείς 
της οικονομικής και κοινωνικής ζωής, χωρίς να περιορί­
ζονται σ' αυτούς μόνο, και κατά ένα μεγάλο μέρος δεν 
μπορεί να τους δοθεί ποσοτική έκφραση. 
Εξάλλου, η επιθυμία για μια επιστροφή από την Κοινό­
τητα ίση προς τη συνεισφορά κάθε κράτους μέλους θα 
είχε σαν αποτέλεσμα να αφαιρεθεί κάθε σημασία από την 
έννοια των «ιδίων πόρων». Θα είχε επίσης σαν αποτέλε­
σμα την άρνηση του ενιαίου χαρακτήρα του κοινοτικού 
προϋπολογισμού και την αμφισβήτηση του λόγου ύπαρ­
ξης της Κοινότητας. 
Αν υπάρχει άνιση κατανομή των επιβαρύνσεων και των 
μειονεκτημάτων, η ορθή θεραπεία έγκειται στην ανά­
πτυξη κατάλληλων κοινών πολιτικών οι οποίες ωφελούν 
τόσο τα κράτη μέλη όσο και την Κοινότητα στο σύνολο 
της. Θα απαιτηθεί ορισμένος χρόνος έως ότου αποδώ­
σουν αυτές οι πολιτικές. Στο μεταξύ διάστημα θα μπο­
ρούσαν να επιβληθούν μεταβατικά μέτρα για να γίνουν οι 
απαραίτητες διορθώσεις. Επειδή ζητήθηκε η γνωμοδό­
τηση της ΟΚΕ μόνο για την πρόταση της Επιτροπής, η 
ΟΚΕ δεν μπόρεσε να συζητήσει τέτοιου είδους μέτρα. 
III. Οι κοινοτικές δαπάνες 
1. Οι κοινοτικές δαπάνες με βάση την αρχή ότι έχουν 
διπλό σκοπό, την οικονομική ανάπτυξη και την κοινω­
νική προστασία, θα πρέπει να έχουν ως στόχο την οικο­
νομική ανάπτυξη και ανάκαμψη, και τη λύση του προ­
βλήματος της ανεργίας, ιδιαίτερα της ανεργίας των νέων. 
Νέες κοινές πολιτικές δεν είναι μόνο απαραίτητες, αλλά 
και επείγουσες και η ΟΚΕ έχει εκφρασθεί επανειλημμένα 
υπέρ αυτών, από την άποψη, επίσης, μιας μεγαλύτερης 
οικονομικής και κοινωνικής σύγκλισης. 
(') Η ΟΚΕ, εξάλλου, αναγνώρισε την ανάγκη μιας μεταβίβασης 
πόρων από τις πλούσιες χώρες στις φτωχές χώρες (γνωμοδό­
τηση «Elargissement de la Communaute europeenne a la 
Gr£ce, l'Espagne et le Portugal», Bruxelles, 170ή Σύνοδο 
Ολομέλειας της 17ης και 18ης Ιουλίου 1979) (ΕΕ αριθ. C 247 
της 1.10. 1979, σ. 24). 
31. 12.83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/37 
Ορισμένες από αυτές τις πολιτικές (π.χ. στο νομισματικό 
τομέα, στους τομείς των μεταφορών, της εσωτερικής αγο­
ράς, της κοινωνικής προστασίας ή του περιβάλλοντος) 
συνίστανται βασικά στη δημιουργία συνθηκών που ευνο­
ούν μια καλύτερη πορεία της οικονομίας. Ορισμένες 
πολιτικές δεν είναι διόλου δαπανηρές και μπορούν ταυτό­
χρονα να είναι πολύ αποτελεσματικές. 
Ορισμένες άλλες πολιτικές (π.χ. στον τομέα της επιστη­
μονικής έρευνας, της ενεργειακής έρευνας, των νέων 
τεχνολογιών) συνεπάγονται δαπάνες, είναι όμως αποτε­
λεσματικότερες και ορθολογικότερες αν πραγματοποιού­
νται σε κοινοτικό επίπεδο παρά σε εθνικό επίπεδο. Στην 
πραγματικότητα πρόκειται, βασικά, για μια επένδυση 
που αποβλέπει στη διασφάλιση του μέλλοντος Kat τη δια­
τήρηση ανταγωνιστικότητας της Κοινότητας απέναντι 
στις τρίτες χώρες. 
Επειδή ο κοινοτικός προϋπολογισμός αποτελεί δημοσιο­
νομική έκφραση δαπανών και εσόδων, θα έπρεπε επίσης 
να υπογραμμίζει περισσότερο τις οικονομικές επιλογές σε 
θέματα κοινών πολιτικών για να μπορεί να γίνεται σωστή 
εκτίμηση των πόρων και των δαπανών αυτών από οικο­
νομική και κοινωνική άποψη. 
2. Όσον αφορά τις γεωργικές δαπάνες, πρόσφατα 
έχουν πάρει χωρίς αμφιβολία υπερβολικά ανησυχητική 
έκταση. 
Χωρίς να παραγνωρίζονται τα θετικά αποτελέσματα της 
ΚΓΠ και χωρίς να υποτιμούνται οι κοινωνικοοικονομι­
κοί της στόχοι, πρέπει να διαπιστωθεί ότι συνεπάγεται 
απορρυθμίσεις και ειδικότερα δημιουργία πλεονεσμάτων. 
Τα εσωτερικά και εξωτερικά αίτια της εξέλιξης αυτής 
είναι πολλά και πολύπλοκα. Θα έπρεπε ήδη από τώρα να 
μεταρρυθμισθεί η ΚΓΠ για να επιτευχθεί, προοδευτικά 
χωρίς αμφιβολία, η συγκράτηση και ο επαναπροσανατο-
λισμός των γεωργικών παραγωγών, με ταυτόχρονη 
τήρηση των στόχων του άρθρου 39 της συνθήκης. 
Από την άποψη αυτή η ΟΚΕ δεν μπορεί παρά να εγκρίνει 
τη μέριμνα της Επιτροπής να μειώσει το τμήμα των κοι­
νοτικών δαπανών που αντιστοιχούν στο γεωργικό τομέα. 
Δηλαδή, πρέπει να γίνει ορθολογική διαχείριση των 
δαπανών, να αποφευχθεί κάθε ανωμαλία και να πραγμα­
τοποιηθεί κάθε δυνατή οικονομία. 
Πρέπει να παρατηρηθεί ότι θα ήταν σκόπιμο να ληφθούν 
υπόψη, από το σύνολο των γεωργικών δαπανών, μόνον 
όσες συνδέονται άμεσα με την ΚΓΠ. Η Επιτροπή έχει, 
εξάλλου, ακολουθήσει μερικά την αρχή αυτή. 
Η ΟΚΕ συνιστά ιδιαίτερα να εξεταστεί αν πρέπει να υπο­
λογίζονται οι δαπάνες που προκύπτουν από συμφωνίες 
που συνάπτονται στα πλαίσια των εξωτερικών σχέσεων, 
συμφωνίες εξισωτικών μέτρων, καθώς και οι επιπτώσεις 
για τον προϋπολογισμό των νομισματικών εξισωτικών 
ποσών. 3. Η μείωση των γεωργικών δαπανών, με παράλληλη 
αύξηση των δαπανών σε άλλους τομείς, ή η δημιουργία 
δαπανών σε άλλους τομείς, με μόνο σκοπό την επίτευξη 
ισορροπίας, είναι πολύ αμφισβητήσιμη. Πράγματι, δεν 
υπάρχει καμιά εγγύηση ότι θα πραγματοποιηθούν οι απα­
ραίτητες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της γεωργίας. 
Καταρχήν, εξάλλου, δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν 
δαπάνες παρά μόνο στους τομείς όπου αυτό έχει αποδει­
χθεί απαραίτητο. 
4. Στο μέτρο όμως που εκδηλώνει τη βούληση να περιο­
ρίσει τις γεωργικές δαπάνες σε ένα πιο παραδεκτό επί­
πεδο, το κατώφλι του 33 °/ο δεν είναι παράλογο ως ενδει­
κτικό στοιχείο στο πλαίσιο της πρότασης της Επιτροπής, 
με την αύξηση των πόρων που συνεπάγεται. Αντίθετα, 
από την οικονομική άποψη, το κατώφλι που προτείνεται 
δεν είναι πειστικό γιατί είναι αυθαίρετο. 
5. Έστω και αν είναι πολύ δύσκολο να γίνει σήμερα 
εκτίμηση των οικονομικών επιπτώσεων της διεύρυνσης 
την οποία έχει αναλάβει η Κοινότητα, είναι σχεδόν 
βέβαιο ότι θα επακολουθήσει αύξηση των δαπανών. Η 
ΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της γιατί δε διαθέτει λεπτομερέ­
στερα στοιχεία για να εκτιμήσει τις συνέπειες τους. 
6. Ανεξάρτητα από τα παραπάνω, η ΟΚΕ εκφράζει την 
ευχή να λάβει το Συμβούλιο δεόντως υπόψη του χρησιμο­
ποιώντας τις κατάλληλες διαδικασίες, τις οικονομικές 
επιπτώσεις που συνδέονται με αυτές τις αποφάσεις. 
IV. Κοινοτικοί κόροι — τρόποι για την αύξηση τους 
1. Εκτός από τους δασμούς και τους άλλους συμπληρω­
ματικούς πόρους, η προσφυγή στον Φ ΠΑ, ως πηγή ιδίων 
πόρων της Κοινότητας, έχει το πλεονέκτημα ότι υφίστα­
ται, καθώς επίσης ότι είναι εφαρμόσιμος και αποτελε­
σματικός. Το σύστημα αυτό αντανακλά χονδρικά την 
ικανότητα συνεισφοράς κάθε κράτους μέλους και αποτε­
λεί επαρκή χρηματοδοτική βάση του κοινοτικού προϋπο­
λογισμού. 
2. Η εισαγωγή του γεωργικού κριτηρίου στη διαμόρ­
φωση του Φ ΠΑ αποβλέπει, σε συνδυασμό με το κατώφλι 
του 33 °/ο, να μειώσει τη συνεισφορά ορισμένων κρατών 
μελών και να αυξήσει τη συνεισφορά άλλων. 
Το κριτήριο αυτό, εξάλλου, θα εισήγαγε κάποιο αντίβαρο 
σε κάθε τάση επέκτασης των δαπανών στο γεωργικό 
τομέα. 
3. Η εισαγωγή ενός τέτοιου τομεακού κριτηρίου θα 
μπορούσε βέβαια να οδηγήσει σε μία άσκοπη διαίρεση 
Αριθ. C 358/38 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 83 
της οικονομίας και να αποτελέσει μία αμφισβητούμενη 
πρωτοβουλία. Αν ληφθεί απόψη η κατάσταση που επι­
κρατεί θα πρέπει ωστόσο να διαπιστωθεί ότι το σχετικό 
κριτήριο μπορεί, καταρχή, να δημιουργήσει ένα αίσθημα 
υπευθυνότητας με αποτέλεσμα μια ορθολογικότερη πολι­
τική στον τομέα που καταλαμβάνει ως γνωστό πρωτεύ­
ουσα θέση στις κοινοτικές δαπάνες. 
Δεν είναι όμως σίγουρο ότι ο γεωργικός δείκτης θα απο­
τελέσει μια αποτελεσματική τροχοπέδη. Πράγματι, τα 
κράτη μέλη με μεγάλη γεωργική παραγωγή θα είναι μάλ­
λον πρόθυμα να αναλάβουν το βάρος της αυξημένης 
συνεισφοράς η οποία θα προκύψει από την επιβολή του 
γεωργικού κριτηρίου, αν ληφθούν υπόψη τα οφέλη που 
παρόλα αυτά αποκομίζουν από την ΚΓΠ. Για το λόγο 
αυτό, οι διαρθρωτικές μεταβολές ενδέχεται να πραγματο­
ποιηθούν με λιγότερο ζήλο ... και ο στόχος του 33 °/ο θα 
ήταν πιο δύσκολο να επιτευχθεί. 
Η ΟΚΕ εκφράζει το φόβο ότι η εισαγωγή του γεωργικού 
κριτηρίου θα μπορούσε να αποτελέσει τροχοπέδη για την 
υιοθέτηση νέων κανονισμών σε τομείς για τους οποίους 
δεν έχουν θεσπισθεί, ως τώρα, ρυθμίσεις (πατάτες, οινό­
πνευμα, δάση). Πρέπει όμως να ληφθεί υπόψη ότι αν οι 
οργανωμένοι τομείς αποτελούν μέρος της γεωργικής 
παραγωγής για την οποία εφαρμόζεται το κριτήριο, επω­
φελούνται επίσης από όλα τα πλεονεκτήματα της ΚΓΠ. 
Εξάλλου, έχει λεχθεί ότι το γεωργικό κριτήριο θα είχε 
δυσμενή επίδραση σε χώρες με σημαντική γεωργική 
παραγωγή, οι οποίες δεν είναι οπωσδήποτε και οι πλουσι­
ότερες. Η χρησιμοποίηση των δύο προβλεπόμενων κριτη­
ρίων διορθώνει κάπως αυτή την κατάσταση. 
4. Οι δύο άλλοι δείκτες που προτείνει η Επιτροπή, 
δηλαδή το κατά κεφαλή ΑΕΠ και η μερίδα κάθε χώρας 
στο καθαρό πλεόνασμα εκμετάλλευσης της Κοινότητας, 
θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως βάσιμοι γιατί θα επέτρε­
παν να ληφθεί υπόψη ακόμα περισσότερο από την απλή 
εφαρμογή του ΦΠΑ η ικανότητα συνεισφοράς κάθε κρά­
τους μέλους. Εξάλλου, με τα κριτήρια αυτά αποφεύγεται 
η επιβάρυνση του γεωργικού κριτηρίου με όλη την ευθύνη 
των απαιτούμενων προσαρμογών. 
Πάντως, η ΟΚΕ εκφράζει το φόβο ότι η εφαρμογή των 
δύο αυτών κριτηρίων παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες 
εφαρμογής και ζητά από την Επιτροπή να εξετάσει αν οι 
μέθοδοι υπολογισμού του κατά κεφαλή ΑΕΠ είναι επαρ­
κώς συγκρίσιμοι ανάμεσα στα κράτη μέλη για να απο­
φευχθούν οι στρεβλώσεις. 
Εξάλλου, η Επιτροπή θα μπορούσε να εξετάσει αν, με 
βάση τα στατιστικά στοιχεία που υπάρχουν, θα ήταν 
σκόπιμο να προσδιορισθούν καλύτερα τα δύο μη γεωρ­
γικά κριτήρια με την ενσωμάτωση ενός περιφερειακού 
συντελεστή ιδιαίτερα όσον αφορά το τμήμα των γεωργι­κών δραστηριοτήτων ή ενός παράγοντα μέτρησης του 
επιπέδου απασχόλησης σε εθνικό ή σε περιφερειακό επί­
πεδο. 
5. Το σύστημα των μεταβλητών συντελεστών, προπα­
ντός σε συνάρτηση με τη γεωργική παραγωγή, στην 
ουσία αποτελεί ένα μικρότερο κακό που αποσκοπεί στη 
λύση ενός αδιέξοδου. 
Κατά συνέπεια, πρέπει να βρεθούν επειγόντως άλλα μέσα 
για να επιτευχθεί ο ίδιος στόχος. Αν η προσπάθεια αυτή 
δεν καρποφορήσει έγκαιρα, θα πρέπει κατ' ανάγκη να 
εφαρμοσθεί το σύστημα, προσωρινά όμως, δηλαδή, εφό­
σον εξακολουθούν να υπάρχουν οι ελλείψεις ισορροπίας 
και δεν έχουν βρεθεί άλλες λύσεις για την αντιμετώπιση 
του αδιέξοδου, πραγματοποιώντας τις προσαρμογές που 
απαλύνουν τα μειονεκτήματα του. 
6. Η ΟΚΕ λαμβάνοντας υπόψη την επιβράδυνση της 
ολοκλήρωσης στην οποία κινδυνεύει να εκτεθεί η Κοινό­
τητα αν οι πόροι της διατηρηθούν στα σημερινά τους 
όρια, τάσσεται υπέρ της αύξησης των ιδίων πόρων της. 
Επειδή η έκταση των δαπανών που πρόκειται να αναλη­
φθούν είναι προς το παρόν αβέβαιη λόγω έλλειψης 
σαφών ενδείξεων για τις οικονομίες που μπορούν να 
εφαρμοσθούν και για τις πολιτικές που πρόκειται να ανα­
πτυχθούν, θα είναι δύσκολο να καθορισθεί το επίπεδο της 
αύξησης. 
Η αύξηση του ανώτατου ορίου του ΦΠΑ από 1 σε 1,4 % 
μπορεί, πάντως, να γίνει δεκτή εφόσον οι δαπάνες αποτε­
λούν συνάρτηση των αναγκών και υποβάλλονται σε 
αυστηρό έλεγχο τόσο από την άποψη της δικαιολόγησης 
τους όσο και από την άποψη της αποτελεσματικότητας, 
κατά τα άλλα, πρόκειται για ένα ανώτατο όριο το οποίο 
δεν είναι καθόλου πιθανό ότι θα επιτευχθεί στα προσεχή 
έτη. Εξάλλου, δεν μπορεί να αγνοηθεί το γεγονός ότι το 
πέρασμα από το 1 °/ο στο 1,4 °/ο πρέπει να επικυρωθεί από 
τα εθνικά κοινοβούλια, διαδικασία που ουσιαστικά απαι­
τεί δύο χρόνια. 
7. Η δυνατότητα μεταγενέστερων αυξήσεων κατά τμή­
ματα από 0,40/0 σε 1,4 ο/ο δεν προκαλεί καταρχήν αντιρ­
ρήσεις όσον αφορά την προβλεπόμενη διαδικασία. Είναι 
αυτονόητο ότι η δυνατότητα αυτή μπορεί να ληφθεί 
υπόψη μόνο σε συνάρτηση με όλες τις στιγμιαίες περι­
στάσεις και οι οποίες δεν μπορούν σήμερα να προβλε­
φθούν. 
8. Ο συνυπολογισμός των δασμών ΕΚΑΧ στους ίδιους 
πόρους είναι αποδεκτός στο μέτρο που οι δαπάνες ΕΚΑΧ 
θα μπορούσαν να καλυφτούν, στην περίπτωση που, λόγω 
ανεπάρκειας των εισφορών, η ιδιαίτερη συνεισφορά των 
κρατών μελών είναι ελλιπής. 
9. Όσον αφορά την ενδεχόμενη μείωση και τη θέσπιση 
ενός ανώτατου ορίου ίσου προς 10 ο/ο για τα κοινοτικά 
έσοδα, η μείωση του ανώτατου ορίου κρίνεται σκόπιμη. 
31. 12. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/39 
10. Κατά τη διάρκεια των εργασιών υποβλήθηκαν εναλ­
λακτικές λύσεις αναφορικά με τις προτάσεις της Επιτρο­
πής, και μεταξύ άλλων η δυνατότητα επιβολής φόρων σε 
ορισμένα προϊόντα. 
Γενικά, η ΟΚΕ παρατηρεί ότι η θέσπιση ειδικών φόρων 
που προορίζονται για τη χρηματοδότηση συγκεκριμένων 
τομέων πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση, καθώς και 
όσον αφορά την αρχή στην οποία στηρίζονται. 
Αντίθετα, η ΟΚΕ κρίνει ότι η θέσπιση παρόμοιων φόρων 
με σκοπό την ενίσχυση και τη διαφοροποίηση του κοινο­
τικού προϋπολογισμού αποτελεί βασικό θέμα αρχής το 
οποίο θα έπρεπε να αποτελέσει αντικείμενο εμπεριστατω­
μένης μελέτης. V. Συμπεράσματα 
Η ΟΚΕ, χωρίς να επανέλθει στις απόψεις που διατύπωσε 
παραπάνω εμπεριστατωμένα, υιοθετεί μια θετική στάση 
όσον αφορά την αύξηση των ιδίων πόρων της Κοινότη­
τας, αύξηση που κατά τη γνώμη της συνδέεται με την 
ταυτόχρονη αναδιάρθρωση των κοινοτικών δαπανών. 
Η ΟΚΕ διατύπωσε τη γνώμη της αναφορικά με την πρό­
ταση της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 1983. Η ΟΚΕ, λαμβά­
νοντας υπόψη την εξέλιξη των εργασιών στο θέμα αυτό 
και το χρόνο που θα απαιτηθεί για να τεθούν στη διάθεση 
της Κοινότητας οι νέοι πόροι, υπογραμμίζει ότι εν τω 
μεταξύ η ανάληψη των υποχρεωτικών δαπανών δεν μπο­
ρεί να γίνει σε βάρος των νέων πολιτικών ούτε σε βάρος 
του Κοινωνικού Ταμείου ή του Περιφερειακού Ταμείου. 
Βρυξέλλες, 26 Οκτωβρίου 1983. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francis CEYRAC 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
της γνωμοδότησης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Τροπολογία χου απορρίφθηκε 
Η ακόλουθη τροπολογία, η οποία υποβλήθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του εσωτερικού κανονισμού, απορ­
ρίφθηκε από την ΟΚ.Ε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων. 
Σελίδα 9, σημείο 5 
Να αντικατασταθεί αυτή η παράγραφος από το ακόλουθο κείμενο: 
«Αν ληφθούν υπόψη οι παραπάνω, καθώς και άλλες παρατηρήσεις, το σύστημα των μεταβλητών συντε­
λεστών του ΦΠΑ δεν είναι αποδεκτό. Πρέπει να χρησιμοποιηθούν επαρκώς όλες οι μέθοδοι και τα 
μέτρα που τώρα διατίθενται στο οπλοστάσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, μεταξύ άλλων η μέθοδος 
των ποσοστώσεων παραγωγής σε εγγυημένες τιμές, με τον κατάλληλο τρόπο, τόσο ποσοτικά όσο και 
ποιοτικά, για να επιλυθούν τα προβλήματα των υπερβολικών δαπανών τα οποία προκύπτουν απ' αυτή 
την πολιτική.» 
Αιτιολογία 
Οι λόγοι για το μη αποδεκτό χαρακτήρα του συστήματος εφαρμογής των μεταβλητών συντελεστών με βάση 
τα εθνικά κριτήρια γεωργικής παραγωγής, είναι οι εξής: επανεθνικοποιεί τη γεωργική παραγωγή από ορι­
σμένες απόψεις, λειτουργεί εναντίον του ενιαίου χαρακτήρα της αγοράς και της αλληλεγγύης στην Κοινό­
τητα. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας: 
Ψήφοι υπέρ: 8, ψήφοι κατά: 74, αποχές: 29