Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την "Σύσταση της Διάσκεψης των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης"

(2001/C 144/02)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη τη σύσταση 34 (1997, 4η σύνοδος) σχετικά με το σχέδιο του Ευρωπαϊκού Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης της Διάσκεψης των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης·

έχοντας υπόψη τη δήλωση της Συνέλευσης των Περιφερειών της Ευρώπης του Δεκεμβρίου 1996, σχετικά με το περιφερειακό σύστημα στην Ευρώπη·

έχοντας υπόψη το ψήφισμα αριθ. 67 (1970) σχετικά με τα προβλήματα του περιφερειακού συστήματος στην Ευρώπη και το ψήφισμα αριθ. 117 (1980) της Μόνιμης Διάσκεψης των Τοπικών και Περιφερειακών Αρχών της Ευρώπης σχετικά με τα ευρωπαϊκά περιφερειακά όργανα·

έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 18ης Νοεμβρίου 1988 σχετικά με την περιφερειακή πολιτική της Κοινότητας και το ρόλο των περιφερειών·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με τίτλο "Προς μια νέα προσέγγιση της επικουρικότητας - Έκκληση της ΕΤΠ" (CdR 302/98 fin)(1)·

έχοντας υπόψη το ψήφισμά της για το Ευρωπαϊκό Έτος Τοπικής και Περιφερειακής Δημοκρατίας (CdR 55/96) και τη μελέτη της για την τοπική και περιφερειακή δημοκρατία στην Ευρωπαϊκή Ένωση (CdR 222/98)·

έχοντας υπόψη την πρόσθετη γνωμοδότησή της με θέμα "Εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας στην Ευρωπαϊκή Ένωση" (ΕΤΠ 284/94 της 5ης Απριλίου 1995)·

έχοντας υπόψη τη μελέτη της του Ιουλίου 1996 σχετικά με τις τοπικές και περιφερειακές αρχές στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

έχοντας υπόψη τη Διακήρυξη του Ούλου για την Χρηστή Διακυβέρνηση στην Σημερινή Ευρώπη που υιοθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Δήμων και Περιφερειών στις 17 Ιουνίου 2000·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της, της 15ης Φεβρουαρίου 2000, σύμφωνα με το άρθρο 265, παράγραφος 5, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχετικά με την κατάρτιση γνωμοδότησης για το θέμα και την ανάθεση των προπαρασκευαστικών εργασιών στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων που υιοθετήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2000 [εισηγητές οι κκ. Koivisto (FIN-PSE) και Muñoa Ganuza (E-AE)] (CdR 39/2000 rev. 2)·

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 36η σύνοδο ολομέλειάς της της 13ης και 14ης Δεκεμβρίου 2000 (συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου 2000), την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Η θέση της Επιτροπής των Περιφερειών σε ό,τι αφορά τον Ευρωπαϊκό Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης

Πιο συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά τον Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, η ΕΤΠ επισημαίνει τα ακόλουθα:

1.1. Οιαδήποτε δήλωση σχετική με την περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει να περιλαμβάνει τέσσερα θεμελιώδη σημεία: τις αρμοδιότητες των αρχών αυτών, τις εξουσίες ή τα άλλα μέσα άσκησης των εν λόγω αρμοδιοτήτων στον εξωτερικό τομέα, τα δημοσιονομικά μέσα και την οργάνωσή τους και, τέλος, τη διασφάλιση της αυτονομίας τους.

1.2. Ο Χάρτης της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης πληροί τις προαναφερόμενες προϋποθέσεις, καθώς προβαίνει σε διεξοδική θεώρηση του καθενός από τα ζητήματα αυτά.

1.3. Το σχέδιο Χάρτη στηρίζεται στην υπόθεση της αναγκαίας νομοθετικής θεμελίωσης της περιφερειακής αυτοδιοίκησης και για το σκοπό αυτό επισημαίνει ότι η εν λόγω αυτοδιοίκηση πρέπει να αναγνωρίζεται, εάν αυτό είναι δυνατόν, από το Σύνταγμα.

1.4. Εξάλλου, το σχέδιο Χάρτη κρίνει, ορθά, ότι η αυτοδιοίκηση πρέπει να υλοποιείται με βάση κανόνες επαρκώς υψηλού επιπέδου, όπως είναι το σύνταγμα, τα καταστατικά των περιφερειών, η εθνική ή η διεθνής νομοθεσία. Εν πάση περιπτώσει, εφόσον η αυτοδιοίκηση αναγνωρίζεται από το νόμο, απαιτείται ειδική διαδικασία για την υιοθέτησή της.

1.5. Ο ορισμός της περιφερειακής αυτοδιοίκησης αναγνωρίζει την ύπαρξη ενός ενδιάμεσου επιπέδου ανάμεσα στην κεντρική διοίκηση και τις τοπικές αρχές. Οι εθνικές αρχές είναι εκείνες που προσδιορίζουν την κατανομή των εξουσιών λήψης αποφάσεων ανάμεσα στις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές. Αυτό ανταποκρίνεται σε μια δημοκρατική αντίληψη και στηρίζεται στην αρχή της επικουρικότητας.

1.6. Οι ίδιες αρμοδιότητες των περιφερειακών αρχών συνιστούν μια από τις θεμελιώδεις αρχές που διέπουν την αυτοδιοίκηση. Η έκτασή τους είναι ενδεικτική - δεν αποτελεί ωστόσο την μόνη ένδειξη - του βαθμού ανάπτυξης της περιφερειακής αυτοδιοίκησης. Από την άποψη αυτή, το σχέδιο Χάρτη παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεδομένου ότι προσδιορίζει διάφορες έννοιες σχετικές με τις αρμοδιότητες. Έτσι, για παράδειγμα, ορίζει τις έννοιες των ιδίων αρμοδιοτήτων, των εκχωρηθεισών αρμοδιοτήτων, καθώς και την έννοια του περιφερειακού συμφέροντος, ως συμφέροντος ανώτερου ή διαφορετικού από την περιφερειακή αρμοδιότητα υπό τη στενή έννοια.

1.7. Η έννοια αυτή του συμφέροντος είναι πολύ σημαντική από την άποψη της περιφερειακής αυτοδιοίκησης, δεδομένου ότι οι αρμοδιότητες άλλων αρχών ενδέχεται συχνά να έχουν σημαντικό αντίκτυπο σε μία περιφέρεια. Επομένως, η δραστηριότητα της περιφέρειας δεν πρέπει να περιορίζεται αποκλειστικά στην άσκηση των αρμοδιοτήτων της, αλλά να επεκτείνεται και στη συμμετοχή της στα ζητήματα εκείνα που την αφορούν. Η εν λόγω συμμετοχή θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τις αντίστοιχες νομοθετικές διατάξεις.

1.8. Οι περιφέρειες οφείλουν, με τη σειρά τους, να ασκούν τις αρμοδιότητές τους με δημοκρατικές διαδικασίες, με γνώμονα το καλό των πολιτών, υιοθετώντας έναν ορθολογικό τρόπο άσκησης των εν λόγω αρμοδιοτήτων που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της διεθνούς αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη αποτελεί καθοριστικό στοιχείο του δικαιώματος στην αυτοδιοίκηση.

1.9. Οι περιφέρειες ενεργούν και αναπτύσσουν σχέσεις με τις τοπικές αρχές, καθώς και με άλλες περιφέρειες, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό του κράτους. Στην τελευταία περίπτωση, οι σχέσεις αυτές λαμβάνουν τη μορφή των καλούμενων "διασυνοριακών σχέσεων".

1.10. Παράλληλα, η άσκηση των αρμοδιοτήτων αυτών συνεπάγεται ότι οι περιφέρειες μπορούν να συμμετέχουν στα κρατικά όργανα που υιοθετούν αποφάσεις που τις αφορούν. Στην παρούσα δε φάση της διεθνοποίησης της πολιτικής δραστηριότητας, η εξουσία των περιφερειών πρέπει να καθίσταται εμφανής και σε συνάρτηση με τα ευρωπαϊκά και διεθνή ζητήματα. Με τον τρόπο αυτό οι περιφέρειες θα μπορούν να έχουν τη δυνατότητα να λαμβάνουν μέρος στην υιοθέτηση διεθνών συνθηκών ή να συμμετέχουν στα ευρωπαϊκά όργανα που υιοθετούν ψηφίσματα τα οποία επηρεάζουν τα συμφέροντα ή τις αρμοδιότητες των περιφερειών.

1.11. Η αναγνώριση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να παραγνωρίζονται άλλες μορφές αυτοδιοίκησης, κυρίως δε η τοπική αυτοδιοίκηση. Υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο της Ευρώπης έχει υιοθετήσει ένα Χάρτη για την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Πρόκειται για λογική συνέπεια της αρχής της επικουρικότητας, η οποία πρέπει να διέπει τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών, των περιφερειών και των τοπικών αρχών.

1.12. Στη συνέχεια, το σχέδιο Χάρτη προβαίνει στη θέσπιση μιας σειράς αρχών που σχετίζονται με την χρηματοδότηση και την οργάνωση των περιφερειών. Επισημαίνει σχετικά ότι η περιφέρεια πρέπει να διαθέτει το δικαίωμα της αυτο-οργάνωσης, όπως ακριβώς συμβαίνει με όλες τις οντότητες που διαθέτουν αυτόνομη εξουσία. Το δικαίωμα της αυτο-οργάνωσης συνεπάγεται ότι η περιφέρεια πρέπει να διαθέτει ίδια περιφερειακή διοίκηση, οι αποφάσεις της οποίας πρέπει να στηρίζονται στα δικαιώματα των πολιτών και να λαμβάνονται μέσω μιας αντιπροσωπευτικής συνέλευσης και ενός εκτελεστικού οργάνου με πλήρη δημοκρατική νομιμότητα.

1.13. Οι περιφερειακές διοικήσεις πρέπει επιπλέον να διαθέτουν ίδιους οικονομικούς πόρους και να είναι απολύτως ανεξάρτητες, σε ό,τι αφορά τη διάθεση των πόρων τους, από την κεντρική διοίκηση έτσι ώστε να δύνανται να αναπτύσσουν πολιτικές που να διαφοροποιούνται από τις αντίστοιχες κρατικές και να μην εξαρτώνται από οδηγίες της κεντρικής διοίκησης. Ομοίως, οι περιφέρειες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να διαθέτουν δικό τους προσωπικό, το οποίο να τους επιτρέπει να υλοποιούν τις πολιτικές τους.

1.14. Οι απόψεις αυτές αναπτύσσονται επαρκώς στο σχέδιο Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης. Αναφέρεται με σαφήνεια ότι η χρηματοδότηση των περιφερειακών αρχών πρέπει να είναι διαφοροποιημένη και εξελικτική, να υπολογίζεται σε συνάρτηση με το πραγματικό κόστος της άσκησης των αρμοδιοτήτων τους και να είναι ανάλογη με την γενική οικονομική ανάπτυξη.

1.15. Η δημοσιονομική αυτονομία πρέπει, επίσης, να συνδυάζεται με την αλληλεγγύη και να μην αποκλείει τη δυνατότητα μεταφοράς πόρων εκ μέρους του κράτους προς τις περιφέρειες. Αυτό, όμως, προϋποθέτει την ύπαρξη ενός συστήματος που να διασφαλίζει την αυτονομία της περιφέρειας σε ό,τι αφορά την εκτέλεση των δαπανών, δίχως η περιφέρεια να είναι υποχρεωμένη να διαθέσει τους εν λόγω πόρους για συγκεκριμένους σκοπούς.

1.16. Η χρηματοδότηση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης νοείται ως ένα πρότυπο σύμφωνα με το οποίο οι πηγές των εν λόγω οικονομικών πόρων στηρίζονται στους ίδιους πόρους της περιφέρειας (στην κατηγορία αυτή περιλαμβάνονται και οι προσαυξήσεις επί ιδίων φόρων άλλων αρχών). Οι περιφέρειες έχουν επίσης τη δυνατότητα προσφυγής στην αγορά κεφαλαίων και, κατά συνέπεια, στον δανεισμό για τη συγκέντρωση πόρων. Είναι επίσης σημαντικό να επιδιώκεται η αποτελεσματική διαχείριση των δημοσιονομικών πόρων και η αποτελεσματική συνεργασία με τις άλλες αρχές.

1.17. Η τελευταία αυτή πτυχή του σχεδίου Χάρτη παρουσιάζει, επίσης, ιδιαίτερο ενδιαφέρον δεδομένου ότι εισάγει μία νομική διάσταση στις σχέσεις μεταξύ των περιφερειών και του κράτους. Αυτό σημαίνει ότι οι έλεγχοι που διενεργούνται επί των περιφερειών πρέπει να έχουν νομικό χαρακτήρα. Ομοίως, η περιφέρεια μπορεί να προασπίζεται τις αρμοδιότητές της επικαλούμενη διαδικασίες που θεμελιώνονται ενώπιον δικαστηρίου.

1.18. Ο Χάρτης λαμβάνει σαφέστατη θέση σε ό,τι αφορά την εκ νέου χάραξη των ορίων των περιφερειών.

1.19. Μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή Υπουργών των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης, η Διοικούσα Επιτροπή για την Περιφερειακή Δημοκρατία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, από τεχνική άποψη, είναι νομικά εφικτό να θεσπισθεί νομική πράξη για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση.

1.20. Η Επιτροπή Υπουργών των κρατών μελών ενέκρινε εντολή με την οποία ζητείται από την συντακτική επιτροπή να προβεί στη θέσπιση νομικής πράξης για την περιφερειακή αυτοδιοίκηση μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001.

1.21. Από την άποψη αυτή, η Επιτροπή των Περιφερειών υποστηρίζει πλήρως την πρόταση της Διάσκεψης των τοπικών και περιφερειακών αρχών της Ευρώπης (CPLRE) να επιλεγεί για το σκοπό αυτό μία σύμβαση, δεδομένου ότι αποτελεί την καταλληλότερη νομική πράξη για τη διασφάλιση της αυτονομίας των περιφερειών.

1.22. Η σύμβαση θα μπορούσε, όπως πρότεινε η CPLRE, να είναι ευέλικτη και, εκτός από έναν κοινό πυρήνα, να παρέχει διάφορες επιλογές έτσι ώστε να λαμβάνεται καλύτερα υπόψη η ποικιλία που χαρακτηρίζει τις περιφέρειες των κρατών μελών.

1.23. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή των Περιφερειών καλεί τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υποστηρίξουν την εν λόγω επιλογή.

2. Οι συστάσεις της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με τον Ευρωπαϊκό Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης

2.1. Η περιφερειακή αυτοδιοίκηση στην Ευρώπη πρέπει να σέβεται τις αρχές της δημοκρατίας και της αποτελεσματικότητας. Για τούτο, οφείλει να εξελίσσεται σε συνάρτηση με την πολιτική συγκυρία της Ένωσης και των κρατών μελών της.

2.2. Η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση πρέπει να υλοποιηθεί στηριζόμενη στα κράτη μέλη, αφού ληφθούν υπόψη οι διάφοροι αυτόνομοι τοπικοί φορείς που τα συναπαρτίζουν. Με τον τρόπο αυτό οι δραστηριότητές της θα έχουν μεγαλύτερη νομιμότητα και θα την φέρουν πιό κοντά στον πολίτη, πράγμα που συνεπάγεται ότι θα βελτιωθεί η διαφάνεια και ότι η δημοκρατία θα γίνεται σεβαστή.

2.3. Η αρχή της επικουρικότητας, που αναγνωρίζεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ορίζει ότι οι αρμοδιότητες των διαφόρων επιπέδων πολιτικής εξουσίας θα πρέπει να διατηρηθούν και να ενισχυθούν προκειμένου οι αποφάσεις να λαμβάνονται στο επίπεδο που βρίσκεται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στους πολίτες. Οι κοινοτικές αρμοδιότητες πρέπει να ασκούνται αποκλειστικά και μόνον στο μέτρο που οι καθορισθέντες στόχοι δεν είναι εφικτό να επιτευχθούν ικανοποιητικά σε τοπική και περιφερειακή κλίμακα. Για τούτο, η εν λόγω αρχή πρέπει να συνιστά έναν από τους βασικούς πυλώνες της όλης διαδικασίας ολοκλήρωσης της Ένωσης.

2.4. Στην πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών εμφανίστηκαν πρόσφατα πολλά κινήματα που τάσσονται υπέρ του περιφερειακού συστήματος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ανάλογα με τις συνταγματικές παραδόσεις του κάθε κράτους, τη δημιουργία περιφερειών ή την αύξηση της αυτονομίας των περιφερειών που ήδη υπήρχαν. Με τον τρόπο αυτό εδραιώνεται η αρχή της αυτονομίας των περιφερειών, πρέπει δε να αποβεί μία από τις αρχές που θα εμπνέουν την Ένωση να σέβεται τη δημοκρατία και να επιδιώκει μία μεγαλύτερη ενοποίηση.

2.5. Το Συμβούλιο της Ευρώπης αποκτά ολοένα αυξανόμενη πολιτική σημασία. Οι συμβάσεις και τα ψηφίσματα που υιοθετεί και απορρέουν από τις κατευθυντήριες αρχές της δημοκρατίας παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, ακόμη δε περισσότερο αφού αφορούν ευρωπαϊκές χώρες που διέρχονται ένα στάδιο ριζικών πολιτικών μεταβολών.

2.6. Όπως προαναφέρθηκε, η αρχή της αυτοδιοίκησης των περιφερειών συνιστά στοιχείο νομιμοποίησης των σύγχρονων δημοκρατιών. Κατά συνέπεια, η ΕΤΠ συγχαίρει το Συμβούλιο της Ευρώπης για την κατάρτιση του Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης δεδομένου ότι θα φανεί ιδιαίτερα χρήσιμος για την ανάπτυξη των περιφερειών.

2.7. Η ΕΤΠ εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι το σχέδιο Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης προσδιορίζει τα θεμελιώδη ζητήματα που εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων των περιφερειών. Επιθυμεί, επίσης, να επισημάνει την ανάγκη να συμπεριληφθούν οι πτυχές αυτές σε μία νομική πράξη επαρκώς υψηλού επιπέδου.

2.8. Η ΕΤΠ φρονεί ότι το σχέδιο Χάρτη περιγράφει πολύ εύστοχα τα διάφορα είδη αρμοδιοτήτων των περιφερειών, καθώς και την αρχή του περιφερειακού συμφέροντος. Η άσκηση των εξουσιών αυτών πρέπει να συνοδεύεται από σύστημα ίδιας χρηματοδότησης, το οποίο να εγγυάται τη δημοσιονομική επάρκεια και την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ περιοχών του ιδίου κράτους.

2.9. Ιδιαίτερα σημαντική από την άποψη αυτή είναι η δυνατότητα αυτο-οργάνωσης της περιφέρειας, καθώς και η προάσπιση της αυτονομίας της περιφέρειας αποκλειστικά μέσω διαδικασιών που θεμελιώνονται ενώπιον δικαστηρίου.

2.10. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει τη σημασία της τοπικής αυτοδιοίκησης, η οποία εξετάστηκε επίσης από το Συμβούλιο της Ευρώπης πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να υιοθετηθεί ο Χάρτης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων δεκαπέντε περίπου ετών, ο εν λόγω Χάρτης είχε καθοριστική σημασία για την ανάπτυξη της δημοκρατίας σε τοπική κλίμακα στην Ευρώπη. Τα τελευταία χρόνια, συνέβαλε σημαντικά στην οικοδόμηση των νέων δημοκρατιών στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Ο Χάρτης της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αποτελεί την αφετηρία για ένα παγκόσμιο χάρτη αυτοδιοίκησης στο πλαίσιο του Κέντρου των Ηνωμένων Εθνών για τους ανθρώπινους οικισμούς.

2.11. Η ΕΤΠ εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι, σύμφωνα με το σχέδιο Χάρτη, οι περιφέρειες μπορούν να συμμετέχουν στα εθνικά εκείνα όργανα που υιοθετούν αποφάσεις που τις επηρεάζουν.

2.12. Η ΕΤΠ εκφράζει, επίσης, την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι το σχέδιο Χάρτη αναγνωρίζει το δικαίωμα των περιφερειών να συμμετέχουν στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς που υιοθετούν ψηφίσματα τα οποία επηρεάζουν τα συμφέροντα ή τις δικαιοδοσίες μιας περιφέρειας, καθώς και στην υιοθέτηση διεθνών συνθηκών.

2.13. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι είναι ουσιώδες ο μελλοντικός Χάρτης της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης να λάβει υπόψη την μεγάλη ποικιλομορφία των ευρωπαϊκών προτύπων περιφερειακής οργάνωσης.

2.14. Η ΕΤΠ καλεί τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν το ταχύτερο δυνατόν το Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.

2.15. Η ΕΤΠ καλεί, επίσης, τα κράτη να δώσουν στον εν λόγω Χάρτη τη μορφή Σύμβασης.

2.16. Η ΕΤΠ εκφράζει την επιθυμία της να μετατραπεί, όσο το δυνατόν ταχύτερα, σε ευρωπαϊκό θεσμικό όργανο ώστε οι περιφερειακές και τοπικές αρχές να μπορούν να προωθούν αποτελεσματικά τα συμφέροντά τους στους κόλπους της Ένωσης.

2.17. Τέλος, η ΕΤΠ συμφωνεί με το περιεχόμενο του Χάρτη της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης, παρότι τον θεωρεί, απλώς, ως ένα πρώτο βήμα για μια μεγαλύτερη αναγνώριση και ανάπτυξη των δικαιοδοσιών των περιφερειών. Ως εκ τούτου, καλεί τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να καταβάλλουν προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση, προς το συμφέρον των περιφερειών, των μεμονωμένων κρατών, της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, τελικά, των ευρωπαίων πολιτών.

Βρυξέλλες, 13 Δεκεμβρίου 2000.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Jos Chabert

(1) ΕΕ C 198 της 14.7.1999, σ. 73.