[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.07.2006

COM(2006) 84 τελικό

2006/0022 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η Επιτροπή, με την πρότασή της για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001[1], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 851/2005[2], επιδιώκει τους ακόλουθους στόχους :

- να διασφαλίσει, στο πλαίσιο της περιοδικής επανεξέτασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, ότι η τρέχουσα σύνθεση των παραρτημάτων του - που περιλαμβάνουν τον κατάλογο των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών (παράρτημα I) και τον κατάλογο των τρίτων χωρών, οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή (παράρτημα II) - συνάδει με τα κριτήρια που αναφέρονται στην πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τα κριτήρια της παράνομης μετανάστευσης και της δημόσιας τάξης, και στο πλαίσιο αυτό να μεταφέρει τρίτες χώρες από το ένα παράρτημα του κανονισμού στο άλλο·

- να συμπληρώσει τα δύο παραρτήματα του κανονισμού με τρόπο ώστε αυτά να υλοποιούν πλήρως το στόχο που απορρέει από το άρθρο 62 στοιχείο 2 β) i) της Συνθήκης, δηλαδή τον καθορισμό με διεξοδικό τρόπο από τον κανονισμό της υπαγωγής υπηκόου τρίτης χώρας στην υποχρέωση θεώρησης ή στην απαλλαγή του από την υποχρέωση αυτή·

- να διαμορφώσει το καθεστώς που εφαρμόζεται στους πρόσφυγες και τους απάτριδες με τρόπο ώστε τα πρόσωπα αυτά να συνεχίσουν να τυγχάνουν της δυνατότητας απαλλαγής από τη θεώρηση όταν κατοικούν σε τρίτη χώρα του παραρτήματος II αλλά να τυγχάνουν αυτοδίκαιης απαλλαγής από τη θεώρηση όταν διαμένουν σε κράτος μέλος·

- να προσθέσει μία νέα περίπτωση απαλλαγής από τη θεώρηση υπέρ των κατόχων άδειας τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας·

- να προβλέψει τη δυνατότητα απαλλαγής από τη θεώρηση υπέρ των μελών των ενόπλων δυνάμεων που μετακινούνται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Σύμπραξης για την ειρήνη·

- να διευκρινίσει τις κατηγορίες διαβατηρίων που διαφέρουν από την κατηγορία των συνήθων διαβατηρίων.

Οι περιπτώσεις μη αμοιβαιότητας που διαπιστώνονται στον τομέα των θεωρήσεων δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας πρότασης τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Αυτές οι περιπτώσεις αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο του μηχανισμού αμοιβαιότητας όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 851/2005.

1. Επανεξέταση των παραρτημάτων του κανονισμού :

1.1. Η μεταφορά τρίτης χώρας από το ένα παράρτημα στο άλλο:

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Σεβίλλης, τονίστηκε για πρώτη φορά η ανάγκη επανεξέτασης των παραρτημάτων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Μια πρώτη επανεξέταση πραγματοποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 453/2003[3] που μετέφερε τον Ισημερινό από το παράρτημα II στο παράρτημα I. Ενόψει της νέας περιοδικής εξέτασης, η Επιτροπή συνέλεξε πληροφορίες, ιδίως απευθυνόμενη άμεσα στα κράτη μέλη, για να επαληθεύσει εάν η τρέχουσα σύνθεση των παραρτημάτων του κανονισμού αριθ. 539/2001 συνάδει ακόμα με τα κριτήρια του κανονισμού. Οι πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη, ως απάντηση στο αίτημά της, επιβεβαιώθηκαν από άλλες πληροφορίες και στατιστικές που διαβιβάστηκαν στο πλαίσιο του Κέντρου πληροφοριών, προβληματισμού και ανταλλαγών για τη διέλευση των συνόρων και τη μετανάστευση (CIREFI). Μετά την ανάλυση των διαφόρων αυτών δεδομένων, η Επιτροπή κατέληξε στα ακόλουθα συμπεράσματα :

Κατ’ αρχήν, οι πληροφορίες που έχουν συλλεγεί καταδεικνύουν μια έντονη και επίμονη μεταναστευτική πίεση που προέρχεται από τη Βολιβία. Αυτή η τάση είναι εμφανής ιδίως στους αυξημένους αριθμούς επαναπροώθησης στα εξωτερικά σύνορα και στις απελάσεις που διαπιστώνονται σε περισσότερα κράτη μέλη. Υπενθυμίζεται επίσης η πτυχή της δημόσιας τάξης καθώς σημειώνεται αύξηση στις κρατήσεις και στις καταδίκες Βολιβιανών για γεγονότα που συνδέονται με την εγκληματικότητα και την παράνομη μετανάστευση. Στα προαναφερθέντα προστίθεται το γεγονός ότι οι υπήκοοι χωρών της Λατινικής Αμερικής που υπόκεινται σε θεώρηση προσπαθούν να παρακάμψουν αυτή την υποχρέωση και προμηθεύονται, μετερχόμενοι απάτη, βολιβιανά διαβατήρια. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή εκτιμά ότι δικαιολογείται όσον αφορά τα κριτήρια της πέμπτης αιτιολογικής σκέψης του κανονισμού αριθ. 539/2001 η πρόταση μεταφοράς της Βολιβίας από το παράρτημα II στο παράρτημα I.

Δεύτερον, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι η υποβολή στην υποχρέωση θεώρησης υπηκόων ορισμένων τρίτων χωρών δεν τεκμηριώνεται από στατιστικές ή άλλες πληροφορίες που να επιτρέπουν να επιβεβαιωθεί ότι οι εν λόγω χώρες συνιστούν κίνδυνο όσον αφορά τα κριτήρια της πέμπτης αιτιολογικής σκέψης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, και ιδίως τα κριτήρια της παράνομης μετανάστευσης και της δημόσιας τάξης. Ούτε η διατήρηση της υποχρέωσης θεώρησης φαίνεται να δικαιολογείται πλέον από την άποψη της περιφερειακής συνοχής ή των διεθνών σχέσεων της Ένωσης. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν περιορίστηκε στις παρατηρήσεις που προέρχονται από τα κράτη που εφαρμόζουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Μελέτησε επίσης την πολιτική θεωρήσεων της Ιρλανδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ελβετίας και εξήγαγε χρήσιμα συμπεράσματα ως προς τα κριτήρια της παράνομης μετανάστευσης και της δημόσιας τάξης. Συνεπώς, προτείνεται η μεταφορά από το παράρτημα I στο παράρτημα ΙΙ της Αντίγκουας και Μπαρμπούντας, των Μπαχαμών, των Μπαρμπάντος, του Μαυρίκιου, του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις και των Σεϋχελλών. Επιπλέον, αυτή η τροποποίηση θα επιτρέψει να περατωθούν οι πρακτικές δυσκολίες που ανακύπτουν επί του παρόντος στις χώρες αυτές λόγω του γεγονότος ότι δεν υπάρχει επιτόπου είτε κανένα προξενείο κράτους μέλους (ισχύει για τέσσερες από τις προαναφερόμενες χώρες) είτε υπάρχει προξενείο ενός μόνο κράτους μέλους (κατάσταση σε άλλες δύο χώρες). Προβλέπεται ότι η έναρξη εφαρμογής της απαλλαγής από τη θεώρηση των υπηκόων των χωρών αυτών θα πραγματοποιηθεί παράλληλα και ταυτόχρονα με την έναρξη ισχύος μιας συμφωνίας απαλλαγής από τη θεώρηση με την εν λόγω τρίτη χώρα, γεγονός που θα εγγυάται την τήρηση της αμοιβαιότητας και το πλεονέκτημα της απαλλαγής από τη θεώρηση των υπηκόων όλων των κρατών μελών.

1.2. Καθορισμός του καθεστώτος θεώρησης που εφαρμόζεται σε ορισμένες ειδικές κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών:

Τρίτον, η Επιτροπή ήθελε να θέσει τέλος σε μια κατάσταση που αντιβαίνει στο άρθρο 62 στοιχείο 2 β) i) της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 που εκδόθηκε βάσει αυτής της διάταξης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κατάλογοι των τρίτων χωρών για τους οποίους γίνεται λόγος πρέπει να είναι διεξοδικοί και να καλύπτουν όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών. Αυτή η ερμηνεία απορρέει από την ίδια τη διατύπωση του άρθρου και επιβεβαιώνεται, εάν υπάρξει ανάγκη, από την ιστορική εξέλιξη της κοινής πολιτικής θεωρήσεων που ξεκίνησε με τον καθορισμό μόνο του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης. Όμως, πρέπει να διαπιστωθεί ότι ορισμένες κατηγορίες προσώπων, που δεν είναι υπήκοοι της Ένωσης, δεν περιλαμβάνονται ούτε στο παράρτημα I ούτε στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Πρόκειται αφενός για τους British Nationals (Overseas) καθώς και αφετέρου για πρόσωπα που, σε διάφορους βαθμούς είναι «Βρετανοί» αλλά δεν θεωρούνται ως υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου υπό την έννοια του κοινοτικού δικαίου[4]. Τα κράτη μέλη, αντιμέτωπα με αυτό το «κενό» του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 υιοθέτησαν ποικίλες λύσεις, και ορισμένα κράτη υπέβαλαν τα πρόσωπα αυτά στην υποχρέωση θεώρησης ενώ άλλα τα απάλλαξαν από την υποχρέωση αυτή. Η ενημερωτική ανακοίνωση της Επιτροπής στο θέμα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001[5] αντανακλά αυτή την πρακτική, η οποία αντιβαίνει στην πλήρη εναρμόνιση που επιβάλλει το κοινοτικό δίκαιο.

Η Επιτροπή για να θέσει τέλος σε αυτή τη μη ικανοποιητική κατάσταση, προτείνει την ταξινόμηση αυτών των κατηγοριών προσώπων, είτε στο παράρτημα I, είτε στο παράρτημα II, με τρόπο ώστε αυτοί οι δύο κατάλογοι να είναι πράγματι διεξοδικοί. Για να επιλέξει μεταξύ του ενός ή του άλλου καταλόγου η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τα κριτήρια της πέμπτης αιτιολογικής σκέψης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001.

Η Επιτροπή προτείνει την τοποθέτηση στο παράρτημα II των British Nationals (Overseas). Τα πρόσωπα αυτά, που διαθέτουν δεσμούς με το έδαφος του Χονγκ Κονγκ είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους κάτοχοι και διαβατηρίου Hong Kong SAR (Ειδική Διοικητική Περιοχή του Χονγκ Κονγκ) και επομένως, απαλλάσσονται από τη θεώρηση από τα κράτη μέλη. Ως British Nationals (Overseas), κανένα δεδομένο δεν επιτρέπει τη σκέψη ότι αποτελούν μεταναστευτικό κίνδυνο ή κίνδυνο από την άποψη της δημόσιας τάξης, όπως το έχουν ήδη διαπιστώσει τα κράτη μέλη επανειλημμένως κατά τη διάρκεια συζητήσεων στις ομάδες εργασίας του Συμβουλίου. Οι British Nationals (Overseas) γίνονται εκ νέου δεκτοί στο Χονγκ Κονγκ. Τέλος, το διαβατήριο που τους χορηγείται μόνο από τις βρετανικές υπηρεσίες, διαθέτει αυξημένα χαρακτηριστικά ασφάλειας. Για όλους αυτούς τους λόγους, η απαλλαγή από τη θεώρηση υπέρ τους (που ήδη εφαρμόζεται από 9 κράτη μέλη χωρίς να έχουν παρατηρηθεί προβλήματα μέχρι σήμερα) φαίνεται να δικαιολογείται πλήρως. Το άρθρο 5 παράγραφος 2 της πρότασης έχει ως στόχο να εξαγάγει τα συμπεράσματα προσθέτοντας τους British Nationals (Overseas) στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να προστεθεί μια ειδική στήλη διότι δεν έχουν την ιθαγένεια τρίτου κράτους και ούτε μπορούν να θεωρηθούν ως υπήκοοι της εδαφικής οντότητας του Χονγκ Κονγκ, λόγω του ταξιδιωτικού εγγράφου του οποίου είναι κάτοχοι.

Αντίθετα, η Επιτροπή προτείνει την τοποθέτηση στο παράρτημα I των British Overseas Territories Citizens (BOTC), British Overseas Citizens (BOC), British Subjects και των British Protected Persons (BPP). Οι κανόνες της βρετανικής ιθαγένειας τροποποιήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη British Territories Act 2002, γεγονός που επέτρεψε σε μια μεγάλη πλειοψηφία των BOTC να γίνουν Βρετανοί υπήκοοι και επομένως πολίτες της Ένωσης. Όσον αφορά τους BOTC που δεν έγιναν Βρετανοί πολίτες καθώς και τους BOC, British Subjects και BPP, φαίνεται ότι αυτές οι κατηγορίες προσώπων έχουν δεσμούς με το Ηνωμένο Βασίλειο που μπορούν να θεωρηθούν περιορισμένοι, με την έννοια ότι τα εν λόγω πρόσωπα δεν έχουν δικαίωμα κατοικίας σε αυτό (right of abode) και ότι υπόκεινται σε μεταναστευτικούς ελέγχους. Επιπλέον, μια μεγάλη αβεβαιότητα πλανάται σχετικά με τους ενδεχόμενους δεσμούς τους με άλλο κράτος και τον ακριβή χαρακτήρα των δεσμών αυτών. Για αυτούς τους ποικίλους λόγους, η Επιτροπή εκτιμά ότι αυτές οι κατηγορίες προσώπων πρέπει να υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης καθώς υφίσταται ο κίνδυνος της παράνομης μετανάστευσης[6]. Το άρθρο 5 παράγραφος 1 τους περιλαμβάνει στο παράρτημα I. Ωστόσο, πρέπει να προστεθεί ειδική στήλη διότι δεν έχουν την ιθαγένεια τρίτης χώρας.

2. Το καθεστώς που εφαρμόζεται στους κατόχους διαβατηρίων άλλων εκτός από τα συνήθη :

Το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού αφήνει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα απαλλαγής από τη θεώρηση των «κατόχων διπλωματικών διαβατηρίων, υπηρεσιακών διαβατηρίων και άλλων επίσημων διαβατηρίων» ενώ το παράρτημα 2 της κοινής προξενικής εγκυκλίου[7] (ΚΠΕ) αναφέρεται στους «κατόχους διπλωματικών, επίσημων ή υπηρεσιακών διαβατηρίων». Το Εγχειρίδιο των ταξιδιωτικών εγγράφων που μπορούν να διαθέτουν θεώρηση[8] αναφέρεται σε τρεις κατηγορίες, τα διπλωματικά, επίσημα και ειδικά διαβατήρια. Η ποικιλία των ειδών που χρησιμοποιείται σε διάφορες νομικές πράξεις αποτελεί πηγή αμφιβολιών και μπορεί να προκαλέσει δυσκολίες στην πράξη όταν πρόκειται να εφαρμοστεί ένα συγκεκριμένο καθεστώς (υποχρέωση θεώρησης ή απαλλαγή) στο ένα ή στο άλλο είδος διαβατηρίου. Η Επιτροπή για να καλύψει αυτά τα μειονεκτήματα και να διευκρινίσει το ζήτημα προτείνει τη χρήση μιας σαφέστερης διάκρισης σε τρεις κατηγορίες διαβατηρίων («διπλωματικά διαβατήρια, υπηρεσιακά/επίσημα διαβατήρια, ειδικά διαβατήρια»). Αυτό είναι το αντικείμενο του άρθρου 1 παράγραφος 2 της πρότασης. Αυτή η διάκριση θα πρέπει βεβαίως να χρησιμοποιηθεί επίσης και στο παράρτημα 2 της ΚΠΕ και στο Εγχειρίδιο των ταξιδιωτικών εγγράφων. Πρέπει να υποβληθούν προτάσεις αποφάσεων για το σκοπό αυτό.

Επίσης, η Επιτροπή προτίθεται να επιφέρει διευκρινίσεις όσον αφορά το καθεστώς που εφαρμόζεται σε αυτή την κατηγορία των κατόχων συγκεκριμένων διαβατηρίων. Η υφιστάμενη διατύπωση του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) αφήνει να εννοηθεί ότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να αποφασίσουν για την εξαίρεση από την υποχρέωση θεώρησης. Όμως, αυτό δεν ισχύει, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων του άρθρου 1 παράγραφος 1 και του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 789/2001[9] της 24ης Απριλίου 2001 που επιφυλάσσει στο Συμβούλιο τις εκτελεστικές εξουσίες σχετικά με ορισμένες λεπτομερείς διατάξεις για την εξέταση των αιτήσεων θεώρησης. Συνεπώς, το άρθρο 1 παράγραφος 2 της παρούσας πρότασης προσθέτει στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) τη μνεία των διαδικασιών που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 789/2001.

3. Μετατροπή ορισμένων δυνατοτήτων που διαθέτουν τα κράτη μέλη για την εξαίρεση από την υποχρέωση θεώρησης σε εναρμονισμένες περιπτώσεις απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης :

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001, ως έχει, προβλέπει στα άρθρα 3 και 4 περισσότερες δυνατότητες των κρατών μελών να αποφασίσουν εξαιρέσεις από την υποχρέωση θεώρησης. Σύμφωνα με τα κριτήρια της πέμπτης αιτιολογικής σκέψης και ιδίως με τα κριτήρια της παράνομης μετανάστευσης και της δημόσιας τάξης φαίνεται δικαιολογημένη η ώθηση της εναρμόνισης με την πρόβλεψη αυτοδίκαιης απαλλαγής από τη θεώρηση για δύο κατηγορίες προσώπων που κατοικούν σε κράτος μέλος.

3.1. Οι έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και οι απάτριδες :

Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 προβλέπει ότι οι έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και οι απάτριδες «είναι δυνατόν να απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης εφόσον η τρίτη χώρα στην οποία κατοικούν και η οποία τους χορήγησε το ταξιδιωτικό τους έγγραφο συγκαταλέγεται μεταξύ των τρίτων χωρών του καταλόγου του παραρτήματος ΙΙ». Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε δέκα νέα κράτη μέλη την 1.5.2004 είχε ως παράδοξη συνέπεια τη μείωση του πεδίου εφαρμογής της δυνατότητας απαλλαγής από τη θεώρηση διότι ο κανονισμός δεν προβλέπει απαλλαγή από τη θεώρηση υπέρ των εχόντων νομικό καθεστώς πρόσφυγα και των απάτριδων που κατοικούν σε κράτος μέλος το οποίο δεν εφαρμόζει ακόμα πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν[10].

Η Επιτροπή προτίθεται να θεραπεύσει αυτή τη μη ικανοποιητική κατάσταση, πολύ δε περισσότερο, λόγω της παραλαβής ρητού αιτήματος προς αυτή την κατεύθυνση εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων σχετικά με το σχέδιο κανονισμού για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα για το καθεστώς διέλευσης των συνόρων από πρόσωπα (Κώδικας συνόρων Σένγκεν)[11]. Λαμβανομένων υπόψη των κριτηρίων της παράνομης μετανάστευσης και της δημόσιας τάξης, η Επιτροπή θεωρεί ότι μπορεί να υπάρξει υπέρβαση της απλής δυνατότητας απαλλαγής. Για αυτό το λόγο προτείνει να προστεθεί στο πρώτο άρθρο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 η αυτοδίκαιη απαλλαγή από τη θεώρηση υπέρ των εχόντων νομικό καθεστώς πρόσφυγα και των απάτριδων που κατοικούν σε κράτος μέλος. Αυτή η απαλλαγή θα επιτρέψει να αντιμετωπιστεί για παράδειγμα η περίπτωση των «Λετονών μη πολιτών» που δεν μπορούν ακόμα να τύχουν της ισοτιμίας μεταξύ τίτλου διαμονής και θεώρησης καθώς το Συμβούλιο δεν έχει ακόμα εκδώσει την ad hoc απόφαση που αφορά την πλήρη εφαρμογή των κανόνων Σένγκεν έναντι των νέων κρατών μελών. Με αυτό τον τρόπο, το άρθρο 1 παράγραφος 2 της παρούσας πρότασης διατηρεί τη δυνατότητα απαλλαγής από τη θεώρηση υπέρ των εχόντων νομικό καθεστώς πρόσφυγα και των απάτριδων που κατοικούν σε τρίτη χώρα του παραρτήματος και παρουσιάζει αυτή τη δυνατότητα στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού.

3.2. Οι μαθητές που συμμετέχουν σε σχολικά ταξίδια :

Το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 προβλέπει δυνατότητα απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης υπέρ των μαθητών που συμμετέχουν σε σχολικό ταξίδι και οι οποίοι κατοικούν σε τρίτη χώρα του παραρτήματος II. Όπως και οι έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και οι απάτριδες, έτσι και οι μαθητές που κατοικούν σε κράτος μέλος το οποίο δεν εφαρμόζει ακόμα πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν δεν μπορούν να τύχουν απαλλαγής από τη θεώρηση. Η Επιτροπή, μεριμνώντας για τη μεγαλύτερη δυνατή μείωση των διοικητικών εμποδίων στη διοργάνωση σχολικών ταξιδιών στο εσωτερικό της Ευρώπης, προτείνει να προστεθεί στο πρώτο άρθρο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 η αυτοδίκαιη απαλλαγή από θεώρηση υπέρ των μαθητών που κατοικούν σε κράτος μέλος και μετακινούνται στο πλαίσιο οργανωμένων σχολικών ταξιδιών. Με αυτό τον τρόπο, το άρθρο 1 παράγραφος 2 της παρούσας πρότασης διατηρεί στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού τη δυνατότητα απαλλαγής από θεώρηση υπέρ των μαθητών που κατοικούν σε τρίτη χώρα του παραρτήματος II.

4. Προσθήκη νέας απαλλαγής από τη θεώρηση υπέρ των προσώπων που μετακινούνται στο πλαίσιο της τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας :

Η Επιτροπή υπέβαλε την 22.2.2005 πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την τοπική διασυνοριακή κυκλοφορία στα εξωτερικά χερσαία σύνορα των κρατών μελών και για την τροποποίηση της σύμβασης Σένγκεν και της κοινής προξενικής εγκυκλίου[12]. Με τις συζητήσεις στο Συμβούλιο σχετικά με αυτή την πρόταση καταδείχθηκε η ανάγκη πρόβλεψης της έκδοσης ειδικής διασυνοριακής άδειας που θα επέτρεπε στον κάτοχό της, υπήκοο τρίτης χώρας που υπόκειται στην υποχρέωση θεώρησης βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, να κυκλοφορεί απαλλασσόμενος από τη θεώρηση στη παραμεθόρια περιοχή. Η Επιτροπή είναι έτοιμη να ακολουθήσει αυτή την προσέγγιση δεδομένου ότι δεν επηρεάζει τον κύριο στόχο του κανονισμού, ήτοι τη διευκόλυνση της διέλευσης των συνόρων από τους καλόπιστους κατοίκους των παραμεθόριων περιοχών. Για λόγους που αφορούν τη νομική βάση, αυτή η περίπτωση απαλλαγής από τη θεώρηση δεν μπορεί να περιλαμβάνεται στον κανονισμό για την τοπική διασυνοριακή κυκλοφορία αλλά πρέπει να προστεθεί στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, το οποίο στην παρούσα του μορφή δεν προβλέπει ανάλογη περίπτωση. Αυτός είναι ο στόχος του άρθρου 1 παράγραφος 1 της παρούσας πρότασης.

Ο κανονισμός για την τοπική διασυνοριακή κυκλοφορία, που βρίσκεται ακόμα στο στάδιο των συζητήσεων, θα εγκριθεί με συναπόφαση. Στην περίπτωση που το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγκρίνουν τελικά ένα καθεστώς που δεν περιλαμβάνει το συνδυασμό της απαλλαγής από τη θεώρηση και της κυκλοφορίας στην παραμεθόρια περιοχή με την κάλυψη ειδικής άδειας για την τοπική διασυνοριακή κυκλοφορία, η Επιτροπή θα οδηγηθεί στην τροποποίηση της πρότασής της.

5. Προσθήκη της δυνατότητας εξαίρεσης από την υποχρέωση θεώρησης για τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων που πραγματοποιούν αποστολές στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Σύμπραξης για την ειρήνη :

Η δυνατότητα των κρατών μελών να προβλέπουν εξαίρεση από την υποχρέωση θεώρησης, που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 αφορά μόνο τους υπαλλήλους των διεθνών οργανισμών. Φαίνεται ότι τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 (με την εξαίρεση της Αυστρίας, της Φινλανδίας, της Σουηδίας, της Κύπρου και της Μάλτας) έχουν αναλάβει στο πλαίσιο του Οργανισμού της Συνθήκης του Βόρειου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ) δεσμεύσεις που αφορούν την κυκλοφορία των μελών των ενόπλων δυνάμεων. Η σύμβαση που τα μέλη της συνθήκης ΝΑΤΟ σύναψαν στο Λονδίνο τη 19.6.1951 επί του νομικού καθεστώτος των δυνάμεών τους προβλέπει στο άρθρο III ότι τα μέλη των δυνάμεων «απαλλάσσονται των κανόνων στον τομέα των διαβατηρίων και των θεωρήσεων». Ωστόσο, το άρθρο III προβλέπει την παρουσίαση προσωπικού δελτίου ταυτότητας και ατομικής και συλλογικής εντολής αποστολής. Το πεδίο εφαρμογής αυτής της απαλλαγής από τη θεώρηση επεκτάθηκε με τη σύμβαση την οποία τα κράτη που είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συνθήκη ΝΑΤΟ και τα άλλα κράτη που συμμετέχουν στη Σύμπραξη για την ειρήνη σύναψαν στις Βρυξέλλες την 19.6.1995 επί του νομικού καθεστώτος των δυνάμεών τους. Η σύμβαση αυτή προβλέπει στο άρθρο I ότι, εκτός από ρητά προβλεπόμενες εξαιρέσεις, οι διατάξεις της σύμβασης του 1951 εφαρμόζονται κατ’ αρχήν επίσης στο πλαίσιο της σύμβασης του 1995. Η σύμβαση του 1995 δεν προβλέπει εξαίρεση από το προαναφερόμενο άρθρο III της σύμβασης του 1951.

Ως εκ τούτου προκύπτει από τις διατάξεις των συμβάσεων του 1951 και του 1995 ότι τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη σε αυτές τις συμβάσεις μπορούν να μετακινούνται χωρίς να υπόκεινται στους κανόνες στον τομέα των διαβατηρίων και των θεωρήσεων. Αυτή η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης, της οποίας η τήρηση επιβάλλεται στα κράτη μέλη που έχουν υπογράψει τις προαναφερθείσες συμβάσεις, δεν αντανακλάται στο κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 παρόλο που μπορεί να αποβαίνει υπέρ των μελών των ενόπλων δυνάμεων που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών του παραρτήματος I του κανονισμού. Συνεπώς, για λόγους διαφάνειας και ασφάλειας του δικαίου, πρέπει να συμπληρωθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 με την προσθήκη μνείας για την απαλλαγή από τη θεώρηση που απορρέει από τις συμβάσεις στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ και της Σύμπραξης για την ειρήνη. Αυτός είναι ο στόχος της προσθήκης που προτείνεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού.

2006/0022 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη :

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο της 62, στοιχείο 2 β) i),

την πρόταση της Επιτροπής[13],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[14],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα :

(1) Η σύνθεση των καταλόγων των τρίτων χωρών που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα I και II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 2001 για τον καθορισμό του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή[15] πρέπει να συνάδει και να συνεχίσει να συνάδει με τα κριτήρια που απαριθμούνται στην πέμπτη αιτιολογική σκέψη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Οι μεταφορές τρίτων χωρών από το ένα παράρτημα στο άλλο φαίνονται αναγκαίες, ιδίως όσον αφορά την παράνομη μετανάστευση και τη δημόσια τάξη.

(2) Η Βολιβία πρέπει να μεταφερθεί στο παράρτημα Ι. Η ημερομηνία εφαρμογής της υποχρέωσης θεώρησης έναντι των Βολιβιανών υπηκόων πρέπει να επιτρέψει στα κράτη μέλη να καταγγείλουν έγκαιρα τις διμερείς συμφωνίες που τους συνδέουν με τη Βολιβία και να λάβουν όλα τα διοικητικά και οργανωτικά μέτρα που είναι αναγκαία για την εισαγωγή της εν λόγω υποχρέωσης θεώρησης.

(3) Η Αντίγκουα και Μπαρμπούντα, οι Μπαχάμες, οι Μπαρμπάντος, ο Μαυρίκιος, ο Άγιος Χριστόφορος και Νέβις και οι Σεϋχέλλες πρέπει να μεταφερθούν στο παράρτημα ΙΙ.Η απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης υπέρ των υπηκόων των χωρών αυτών δεν πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται πριν από τη σύναψη διμερούς συμφωνίας απαλλαγής από τη θεώρηση μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της εν λόγω χώρας.

(4) Τα δύο παραρτήματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 πρέπει να είναι διεξοδικά. Για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να προστεθεί σε καθένα από τα παραρτήματα μια στήλη που να επιτρέπει τον καθορισμό του καθεστώτος θεώρησης που τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόζουν σε κατηγορίες προσώπων που μέχρι σήμερα ενέπιπταν στην υποχρέωση θεώρησης από ορισμένα κράτη μέλη και απαλλάσσονταν από την υποχρέωση αυτή από άλλα κράτη μέλη. Πρέπει αφενός να προστεθούν στο παράρτημα I του κανονισμού διάφορες κατηγορίες Βρετανών υπηκόων που δεν είναι υπήκοοι του Ηνωμένου Βασιλείου υπό την έννοια του κοινοτικού δικαίου και αφετέρου να προστεθούν στο παράρτημα II οι υπήκοοι British Nationals (Overseas).

(5) Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν εξαιρέσεις από την υποχρέωση θεώρησης για τους κατόχους ορισμένων διαβατηρίων διαφορετικών από τα συνήθη. Πρέπει να διευκρινιστεί η ονομασία αυτών των ιδιαίτερων διαβατηρίων. Επίσης, πρέπει να γίνεται μνεία στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 των διαδικασιών που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις προσφυγής σε αυτές τις εξαιρέσεις.

(6) Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαλλάξουν από τη θεώρηση τους έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και τους απάτριδες που κατοικούν σε τρίτη χώρα του παραρτήματος II καθώς και τους μαθητές που συμμετέχουν σε σχολικό ταξίδι και κατοικούν σε μία από αυτές τις χώρες. Πρέπει να εισαχθεί υπέρ των δύο αυτών κατηγοριών προσώπων πλήρης απαλλαγή από τη θεώρηση όταν κατοικούν σε ένα κράτος μέλος.

(7) Οι εξελίξεις των συζητήσεων σχετικά με την εγκαθίδρυση καθεστώτος τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας επιβάλλουν την πρόβλεψη νέας απαλλαγής από την υποχρέωση θεώρησης υπέρ των κατόχων άδειας τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας.

(8) Το καθεστώς των δυνατοτήτων εξαίρεσης από την υποχρέωση θεώρησης πρέπει να αντανακλά πλήρως τις τρέχουσες πρακτικές. Ορισμένα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τη θεώρηση υπηκόους τρίτων χωρών του παραρτήματος I, οι οποίοι είναι μέλη των ένοπλων δυνάμεων και μετακινούνται στο πλαίσιο της Οργάνωσης της Συνθήκης του Βόρειου Ατλαντικού (ΝΑΤΟ) ή της Σύμπραξης για την ειρήνη. Οι απαλλαγές αυτές, που βασίζονται σε διεθνείς υποχρεώσεις εκτός του κοινοτικού δικαίου, πρέπει ωστόσο να αποτελέσουν αντικείμενο μνείας στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 για λόγους ασφάλειας του δικαίου.

(9) Οι διαδοχικές τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 καθιστούν αναγκαία τη βελτίωση της διάρθρωσης και της σαφήνειάς του μέσω της αναδιατύπωσής του, η οποία θα πραγματοποιηθεί μεταγενέστερα.

(10) Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, υπό την έννοια της συμφωνίας που συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν[16], που υπάγεται στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας[17].

(11) Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Επομένως, δεν συμμετέχουν στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύονται από την εφαρμογή του ούτε υπόκεινται σε αυτή.

(12) Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, υπό την έννοια της συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[18], που υπάγεται στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1, σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 4 παράγραφος 1 της απόφασης 2004/860/ΕΚ του Συμβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 2004, για την υπογραφή εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και την προσωρινή εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[19],

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ :

Άρθρο πρώτο

Το πρώτο άρθρο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 τροποποιείται ως εξής :

1. Το πρώτο άρθρο τροποποιείται ως εξής :

(α) Στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που απορρέουν από την ευρωπαϊκή συμφωνία για την κατάργηση των θεωρήσεων για τους πρόσφυγες, που υπογράφηκε στο Στρασβούργο την 20ή Απριλίου 1959, οι έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και οι απάτριδες πρέπει να διαθέτουν θεώρηση κατά τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών εάν η τρίτη χώρα στην οποία κατοικούν και η οποία τους χορήγησε το ταξιδιωτικό τους έγγραφο είναι τρίτη χώρα περιλαμβανόμενη στον κατάλογο του παραρτήματος I. »

(β) Στην παράγραφο 2 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο :

« Επίσης, απαλλάσσονται από την υποχρέωση να διαθέτουν θεώρηση :

- οι υπήκοοι τρίτης χώρας, περιλαμβανόμενης στον κατάλογο του παραρτήματος Ι, που είναι κάτοχοι άδειας τοπικής διασυνοριακής κυκλοφορίας η οποία χορηγείται από τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αριθ. ……

- οι μαθητές υπήκοοι τρίτης χώρας, περιλαμβανόμενης στον κατάλογο του παραρτήματος I, που κατοικούν σε κράτος μέλος όταν οι μαθητές αυτοί συμμετέχουν σε οργανωμένο ταξίδι στα πλαίσια σχολικής ομάδας συνοδευόμενης από εκπαιδευτικό του ιδρύματος·

- οι έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και οι απάτριδες που κατοικούν σε κράτος μέλος και είναι κάτοχοι ταξιδιωτικού εγγράφου το οποίο χορηγείται από το κράτος αυτό. »

- Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής :

(α) Στην παράγραφο 1 το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο :

« α) τους κατόχους διπλωματικών διαβατηρίων, υπηρεσιακών/επίσημων διαβατηρίων ή ειδικών διαβατηρίων, σύμφωνα με τη μία ή την άλλη διαδικασία που προβλέπονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και στο άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 789/2001 ».

(β) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο :

« 2. Ένα κράτος μέλος μπορεί να απαλλάσσει από την υποχρέωση θεώρησης :

α) τους μαθητές υπηκόους τρίτης χώρας περιλαμβανόμενης στον κατάλογο του παραρτήματος Ι, οι οποίοι κατοικούν σε τρίτη χώρα περιλαμβανόμενη στον κατάλογο του παραρτήματος ΙΙ, όταν οι μαθητές αυτοί συμμετέχουν σε οργανωμένο ταξίδι στα πλαίσια σχολικής ομάδας συνοδευόμενης από εκπαιδευτικό του ιδρύματος·

β) τους έχοντες νομικό καθεστώς πρόσφυγα και τους απάτριδες εάν η τρίτη χώρα στην οποία κατοικούν και η οποία τους χορήγησε το ταξιδιωτικό τους έγγραφο συγκαταλέγεται μεταξύ των τρίτων χωρών του παραρτήματος II·

γ) τα μέλη των ενόπλων δυνάμεων που μετακινούνται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ ή της Σύμπραξης για την ειρήνη και είναι κάτοχοι εγγράφων αναγνώρισης και εντολών αποστολής που προβλέπονται από τη Σύμβαση μεταξύ των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Συνθήκης του Βόρειου Ατλαντικού επί του νομικού καθεστώτος των δυνάμεων αυτών, της 19ης Ιουνίου 1951.»

2. Το παράρτημα Ι τροποποιείται ως εξής :

(α) Εισάγεται η μνεία της Βολιβίας.

(β) Καταργούνται οι μνείες της Αντίγκουας και Μπαρμπούντας, των Μπαχαμών, των Μπαρμπάντος, του Μαυρίκιου, του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις και των Σεϋχελλών.

(γ) Προστίθεται το ακόλουθο σημείο 3) :

« 3) ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ:

British Overseas Territories Citizens

British Overseas Citizens

British Subjects

British Protected Persons”

3. Το παράρτημα II τροποποιείται ως εξής :

(α) Καταργείται η μνεία της Βολιβίας.

(β) Προστίθενται οι ακόλουθες μνείες :

Αντίγκουα και Μπαρμπούντα

Μπαχάμες

Μπαρμπάντος

Μαυρίκιος

Άγιος Χριστόφορος και Νέβις

Σεϋχέλλες

(γ) Προστίθεται το ακόλουθο σημείο 3) :

« 3) ΒΡΕΤΑΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΥΠΗΚΟΩΝ ΤΟΥ ΗΝΩΜΕΝΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΟΡΕΙΑΣ ΙΡΛΑΝΔΙΑΣ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ:

British Nationals (Overseas) ».

Άρθρο 2

Τα κράτη μέλη αρχίζουν να εφαρμόζουν την υποχρέωση θεώρησης έναντι των Βολιβιανών υπηκόων από την…

Τα κράτη μέλη αρχίζουν να εφαρμόζουν την απαλλαγή από τη θεώρηση έναντι των υπηκόων της Αντίγκουας και Μπαρμπούντας, των Μπαχαμών, των Μπαρμπάντος, του Μαυρίκιου, του Αγίου Χριστόφορου και Νέβις και των Σεϋχελλών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας απαλλαγής από τη θεώρηση που συνήφθη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με την τρίτη ενδιαφερόμενη χώρα.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος [pic][pic][pic]

[1] ΕΕ L 81 της 21.3.2001, σ. 2.

[2] ΕΕ L 141 της 4.6.2005, σ. 3.

[3] ΕΕ L 69 της 13.3.2003, σ. 10.

[4] Βλέπε τη δήλωση που έγινε από το Ηνωμένο Βασίλειο τελευταία το 1983 (ΕΕ C 23 της 28.1.1983, σ. 1).

[5] ΕΕ C 68 της 21.3.2003 σ. 11.

[6] Από την προαναφερθείσα ανακοίνωση της Επιτροπής του 2003 προκύπτει ότι η πλειοψηφία των κρατών μελών υποβάλλουν τους BOTC στην υποχρέωση θεώρησης.

[7] Τελευταία έκδοση : έγγραφο 12357/05, VISA 230 COMIX 586, της 27.9.2005

[8] Τελευταία έκδοση : έγγραφο 11599/05, VISA 200 COMIX 527, της 29.7.2005.

[9] ΕΕ L 116 της 24.6.2001, σ. 2.

[10] Στο πλαίσιο των τεχνικών προσαρμογών της πράξης προσχώρησης, αποφασίστηκε εύλογα η διαγραφή της μνείας των νέων κρατών μελών από το παράρτημα II του κανονισμού 539/2001.

[11] Δήλωση σχετικά με τους κατόχους διαβατηρίων για αλλοδαπούς και διαβατηρίων μη πολιτών : «Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο καλούν την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις στο πλαίσιο της αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, για την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης των κατόχων διαβατηρίων για αλλοδαπούς και των διαβατηρίων μη πολιτών που κατοικούν σε κράτος μέλος».

[12] COM(2005)56 τελικό.

[13] ΕΕ C της , σ. .

[14] ΕΕ C της , σ. .

[15] ΕΕ L της , σ. .

[16] ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.

[17] ΕΕ L 368 της 15.12.2004, σ. 26.

[18] Έγγραφο 13054/044 του Συμβουλίου, διαθέσιμο στη διεύθυνση http://register.consilium.eu.int

[19] ΕΕ L 370 της 17.12.2004, σ. 78.