EL    EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , 10.12.2004 
COM(2004) 800 τελικό  
2003/0172 (COD)   
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΠΡΟΣ  ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ  
 
σύµφωνα  µε το άρθρο  251, παράγραφος  2, δεύτερο  εδάφιο  της συνθήκης  EK 
 
σχετικά  µε την 
Κοινή  θέση  που καθόρισε  το Συµβούλιο  σχετικά  µε την έκδοση  οδηγίας  του 
Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συµβουλίου  περί θεσπίσεως  πλαισίου  για τον 
καθορισ µό απαιτήσεων  οικολογικού  σχεδιασ µού για τα προϊόντα  που καταναλώνουν  
ενέργεια  και περί τροποποιήσεως  των οδηγιών  92/42/ΕΚ, 96/57/ΕΚ και 2000/55/ ΕΚ του 
Συµβουλίου  
 
EL 2   EL 2003/0172 (COD) 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΠΡΟΣ  ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ  
 
σύµφωνα  µε το άρθρο  251, παράγραφος  2, δεύτερο  εδάφιο  της συνθήκης  EK 
 
σχετικά  µε την 
Κοινή  θέση  που καθόρισε  το Συµβούλιο  σχετικά  µε την έκδοση  οδηγίας  του 
Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συµβουλίου  περί θεσπίσεως  πλαισίου  για τον 
καθορισ µό απαιτήσεων  οικολογικού  σχεδιασ µού για τα προϊόντα  που καταναλώνουν  
ενέργεια  και περί τροποποιήσεως  των οδηγιών  92/42/ΕΚ, 96/57/ΕΚ και 2000/55/ ΕΚ του 
Συµβουλίου  
1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ  
Ηµεροµηνία διαβίβασης  της πρότασης  στο ΕΚ και στο Συµβούλιο   
(έγγρ. COM(2003) 453 τελικό  – C[5–0453/2003] - 
2003/0172(COD)): 1 Αυγούστου  2003 
Ηµεροµηνία γνωµοδότησης  της Ευρωπαϊκής  Οικονο µικής και 
Κοινωνικής  Επιτροπής : 31 Μαρτίου  2004 
Ηµεροµηνία γνωµοδότησης  του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  σε 
πρώτη  ανάγνωση : 20 Απριλίου  2004 
Ηµεροµηνία της τροποποιη µένης πρότασης  (προφορική  
παρουσίαση  στην  οµάδα εργασίας  του Συµβουλίου ): 27 Απριλίου  2004 
Ηµεροµηνία έγκρισης  της κοινής  θέσης : 29 Νοεµβρίου  2004 
2. ΣΤΟΧΟΣ  ΤΗΣ  ΠΡΟΤΑΣΗΣ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
Στο πλαίσιο  της εκτίµησης  ότι άνω του 80% όλων  των περιβαλλοντικών  επιπτώσεων  που 
σχετίζονται  µε τα προϊόντα  (όπως  η κλιµατική  αλλαγή  που συνδέεται  µε την κατανάλωση  
ενέργειας ) καθορίζονται  κατά  τη διάρκεια  της φάσης  σχεδιασ µού του προϊόντος , η Επιτροπή  
πρότεινε  την καθιέρωση  ενός νοµοθετικού  πλαισίου  για τη θέσπιση  µέτρων  εφαρ µογής 
σχετικά  µε τις απαιτήσεις  οικολογικού  σχεδιασ µού προϊόντων  που καταναλώνουν  ενέργεια  
(ΠΚΑ ) (µη συµπεριλα µβανο µένων  των µέσων  µεταφοράς ). Κάθε  µέτρο εφαρ µογής θα 
θεσπίζεται  από την Επιτροπή , η οποία  θα επικουρείται  από µια κανονιστική  επιτροπή , και θα 
εξετάζει  τα προϊόντα  σύµφωνα  µε τα κριτήρια  που θεσπίζονται  στην  οδηγία  αυτή . Στόχος  της 
πρότασης  είναι  να εξασφαλιστεί  η ελεύθερη  κυκλοφορία  των προϊόντων  που καταναλώνουν  
ενέργεια  στην  εσωτερική  αγορά  και να υποστηριχθεί  τόσο  η πολιτική  προστασίας  του 
περιβάλλοντος  όσο και η ασφάλεια  του ενεργειακού  εφοδιασ µού. 
 
EL 3   EL 3. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ  ΣΧΕΤΙΚΑ  ΜΕ  ΤΗΝ  ΚΟΙΝΗ  ΘΕΣΗ  
3.1. Γενικές  παρατηρήσεις  σχετικά  µε την κοινή  θέση  
Η Επιτροπή  θεωρεί  ότι η κοινή  θέση  βελτιώνει  την πρόταση , αποσαφηνίζοντας  διάφορα  
θέµατα όπως  το πεδίο  εναρ µόνισης  της οδηγίας , τους όρους  υπό τους οποίους  συγκεκρι µένα 
προϊόντα  θα αποτελέσουν  αντικεί µενο των µέτρων  εφαρ µογής και τη διαδικασία  για τη 
θέσπιση  των µέτρων  εφαρ µογής. 
Όλα τα κύρια  στοιχεία  που επιση µάνθηκαν  από το Κοινοβούλιο  σε πρώτη  ανάγνωση  και 
έγιναν  δεκτά  από την Επιτροπή  αντικατοπτρίζονται  ευρέως  στην  κοινή  θέση . Γίνεται  
αναφορά  στη δηµιουργία  ενός φόρου µ διαβούλευσης  προκει µένου να εξασφαλιστεί  η 
συµµετοχή  των ενδιαφερο µένων  στην  προετοι µασία των µέτρων  εφαρ µογής· εισαγωγή  ενός 
σχεδίου  εργασίας · έµφαση  στη µείωση  των αερίων  θερµοκηπίου  τα πρώτα  χρόνια  εφαρ µογής· 
ρήτρα  αναθεώρησης  για την οδηγία -πλαίσιο  και για τα επιµέρους  µέτρα εφαρ µογής· προσοχή  
στη συµµόρφωση  των εισαγό µενων  προϊόντων · αντίκτυπος  στις µικροµεσαίες  επιχειρήσεις · 
κριτήρια  για την αξιολόγηση  της αυτορρύθ µισης από τη βιοµηχανία . 
Εξάλλου , η Επιτροπή  θα προτι µούσε , αφενός , αυστηρότερη  ρύθµιση για τις ρήτρες  που 
αφορούν  την παρακολούθηση  της αγοράς  από τα κράτη  µέλη και, αφετέρου , την 
ενσω µάτωση  των κριτηρίων  επιλεξι µότητας  για τις αυτορρυθ µιστικές  δραστηριότητες . 
Ωστόσο , το συµβιβαστικό  κείµενο φαίνεται  επίσης  αποδεκτό  ως προς  αυτά  τα σηµεία, 
δεδοµένου ότι, αφενός , το Συµβούλιο , περισσότερο  για λόγους  επικουρικότητας  παρά  ουσίας , 
προέβαλε  αντιρρήσεις  για λεπτο µερέστερες  διατάξεις  σχετικά  µε την παρακολούθηση  της 
αγοράς  και, αφετέρου , η κοινή  θέση  κάνει  αναφορά  στην  ανακοίνωση  της Επιτροπής  
(αιτιολογική  σκέψη  16) όπου  απαριθ µούνται  τα κριτήρια  επιλεξι µότητας . 
3.2. Τροπολογίες  που έγιναν  δεκτές  από την Επιτροπή  και ενσω µατώθηκαν  εξ 
ολοκλήρου  ή εν µέρει στην  κοινή  θέση  
Οι τροπολογίες  5, 6, 7, 8, 9 και 10 εισήχθησαν  στην  κοινή  θέση  (αιτιολογικές  σκέψεις  2-7)· η 
τροπολογία  5 µε µικρή και η τροπολογία  10 µε ουσιαστική  αναδιατύπωση . Παρέχουν  στις 
αιτιολογικές  σκέψεις  περαιτέρω  αιτιολόγηση  για την ανάγκη  θέσπισης  οδηγίας -πλαισίου  
σχετικά  µε την προώθηση  του οικολογικού  σχεδιασ µού των ΠΚΑ  από πλευράς  
περιβαλλοντικής  βελτίωσης  και ενεργειακής  απόδοσης . 
Τροπολογία  13: εισήχθη  στην  κοινή  θέση  µια αιτιολογική  σκέψη  (αριθ. 9) σχετικά  µε την 
ενηµέρωση  των καταναλωτών , µε βάση  την τροπολογία  13 του ΕΚ· είναι  δεκτή  από την 
Επιτροπή , επειδή  διευκρινίζει  περαιτέρω  την ανάγκη  για την ενηµέρωση  των καταναλωτών . 
Τροπολογία  16: η αιτιολογική  σκέψη  11 της κοινής  θέσης  αποτελεί  αναδιατύπωση  της 
τροπολογίας  16 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή  (προτεραιότητα  
στην  ενεργειακή  απόδοση  αλλά  µε τρόπο  που να µη θίγει την ολοκληρω µένη προσέγγιση  που 
ακολουθεί  η οδηγία ). 
Τροπολογία  17: η αιτιολογική  σκέψη  12 της κοινής  θέσης  αποτελεί  αναδιατύπωση  της 
τροπολογίας  17 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή  (η δέσµευση  να 
υιοθετηθούν  µέτρα εφαρ µογής για τη θέσπιση  ειδικών  απαιτήσεων  οικολογικού  σχεδιασ µού 
εντός  12 µηνών  δεν είναι  αποδεκτή ). 
 
EL 4   EL Τροπολογία  20: Η αιτιολογική  σκέψη  13 της κοινής  θέσης  περιλα µβάνει  ένα µικρό µέρος της 
τροπολογίας  20 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή  [η αποδοχή  
ολόκληρης  της τροπολογίας  20 του ΕΚ θα οδηγούσε  σε γενίκευση  της ανάλυσης  του 
ελάχιστου  κόστους  του κύκλου  ζωής  (ΕΚΚΖ ) µε κίνδυνο  να καταστεί  η λήψη  αποφάσεων  
πολύ  δύσκα µπτη και χρονοβόρα , πράγ µα που θα επηρέαζε  τα προνό µια της Επιτροπής  
σχετικά  µε τη χρήση  των πόρων ]. 
Τροπολογία  23: Η αιτιολογική  σκέψη  17 της κοινής  θέσης  αποτελεί  αναδιατύπωση  της 
τροπολογίας  23 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή . 
Τροπολογία  24: Η αιτιολογική  σκέψη  18 της κοινής  θέσης  αποτελεί  αναδιατύπωση  της 
τροπολογίας  24 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή  (διαγράφοντας  
την απαίτηση  υποβολής  εκθέσεων  για τις δραστηριότητες  παρακολούθησης  της αγοράς  κάθε  
δύο έτη). 
Τροπολογίας  25: Η αιτιολογική  σκέψη  22 της κοινής  θέσης  αποτελεί  αναδιατύπωση  της 
τροπολογίας  25 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή  (η πληροφόρηση  
σχετικά  µε την παρακολούθηση  της αγοράς  διαχωρίζεται  από την τεχνική  γνώση · το 
προνό µιο της Επιτροπής  σχετικά  µε τον τρόπο  διεξαγωγής  προπαρασκευαστικών  εργασιών  
για τα σχέδια  µέτρων  και τη χρήση  των πόρων  της δεν θίγεται ). 
Τροπολογία  26: Η αιτιολογική  σκέψη  23 της κοινής  θέσης  αποτελεί  αναδιατύπωση  της 
τροπολογίας  26 του ΕΚ κατά  τρόπον  ώστε  να είναι  δεκτή  από την Επιτροπή  (το προνό µιο της 
Επιτροπής  σχετικά  µε τον τρόπο  διεξαγωγής  προπαρασκευαστικών  εργασιών  για τα σχέδια  
µέτρων  και τη χρήση  των πόρων  της δεν θίγεται ). 
Τροπολογία  35: Το άρθρο  2 παράγραφος  5 της κοινής  θέσης  είναι  ίδιο µε την τροπολογία  35 
του ΕΚ. 
Τροπολογία  47: Το άρθρο  3 παράγραφοι  2 και 3 της κοινής  θέσης  περιλα µβάνει  το 
µεγαλύτερο  µέρος της τροπολογίας  47 του ΕΚ· συνάδοντας  µε την πρόταση  της Επιτροπής , 
δεν γίνεται  αναφορά  στις εθελοντικές  συµφωνίες · η Επιτροπή  µπορεί  επίσης  να δεχθεί  την 
τροποποιη µένη έκδοση  σχετικά  µε την πληροφόρηση  των καταναλωτών , επειδή  διατηρεί  τα 
ουσιαστικά  στοιχεία . 
Τροπολογία  48: Το άρθρο  4 παράγραφος  5 δεύτερη  παύλα  της κοινής  θέσης  περιλα µβάνει  το 
µόνο µέρος της τροπολογίας  48 του ΕΚ που έγινε  δεκτό  από την Επιτροπή . 
Η τροπολογία  59 και το άρθρο  13 της κοινής  θέσης  εξετάζουν  δύο θέµατα που δεν 
περιλα µβάνονται  στην  αρχική  πρόταση  της Επιτροπής : το «σχέδιο  εργασίας » (ΣΕ) που πρέπει  
να παρουσιάζεται  περιοδικά  από την Επιτροπή  και τα µέτρα εφαρ µογής που πρέπει  να 
προταθούν  κατά  προτεραιότητα  ενόσω  εκκρε µεί η έγκριση  του πρώτου  σχεδίου  εργασίας . Η 
Επιτροπή  µπορεί  να συµφωνήσει  µε τη διατύπωση  του άρθρου  13, δεδοµένου ότι έχει οριστεί  
ένα ρεαλιστικό  χρονοδιάγρα µµα και µια αποτελεσ µατική  διαδικασία  για την έγκριση  του ΣΕ 
(το ΣΕ πρέπει  να εγκριθεί  από την Επιτροπή , έπειτα  από διαβούλευση  µε τους 
ενδιαφερο µένους , αναφορά  στο άρθρο  12). Όσον  αφορά  τα µέτρα προτεραιότητας  που 
στοχεύουν  στη µείωση  των εκπο µπών CO 2 στο πλαίσιο  του Κιότο , η διατύπωση  του άρθρου  
13 παράγραφος  2 της κοινής  θέσης  είναι  δεκτή , δεδοµένου ότι πληροί  τα κριτήρια  του 
άρθρου  12. ∆εν προεξοφλεί  το αποτέλεσ µα των αξιολογήσεων  αντικτύπου  ούτε περιορίζει  το 
δικαίω µα πρωτοβουλίας  της Επιτροπής  να θεσπίσει  ή όχι µέτρα εφαρ µογής. 
 
EL 5   EL Η τροπολογία  63 και το άρθρο  14 της κοινής  θέσης  εξετάζουν  τη δηµιουργία  ενός νέου  
συµβουλευτικού  φορέα  (που δεν προβλέπεται  στην  αρχική  πρόταση  της Επιτροπής ). Η 
Επιτροπή  µπορεί  να συµφωνήσει  µε τη διατύπωση  του άρθρου  14, δεδοµένου ότι προβλέπει  
µια ισόρροπη  εκπροσώπηση  και κατάλληλη  συµµετοχή  των ενδιαφερο µένων . 
Η τροπολογία  65 και το άρθρο  19 της κοινής  θέσης  εξετάζουν  την επανεξέταση  της οδηγίας . 
Η Επιτροπή  µπορεί  να συµφωνήσει  µε τη διατύπωση  του άρθρου  19, δεδοµένου ότι δεν 
προεξοφλεί  το αποτέλεσ µα της επανεξέτασης  και δεν αναφέρεται  σε ιδιαίτερα  
περιβαλλοντικά  θέµατα µε βάση  τα οποία  πρέπει  να πραγ µατοποιηθεί  η εν λόγω  επανεξέταση  
(πράγ µα που ισχύει  και µε την τροπολογία  65 του ΕΚ). 
Η τροπολογία  66 αναφέρεται  στο παράρτη µα I, το οποίο , όπως  αναδιατυπώθηκε  από το 
Συµβούλιο , είναι  δεκτό  από την Επιτροπή · εισάγει  διάφορες  διευκρινίσεις  που φαίνονται  
χρήσι µες, χωρίς , παράλληλα , να θίγει  τις παρα µέτρους  του οικολογικού  σχεδιασ µού· 
αποσαφηνίζει , επίσης , περαιτέρω  το ρόλο  του παραγωγού  και, όπως  ζητήθηκε  από το ΕΚ, 
προβλέπει  ιδιαίτερο  κεφάλαιο  που θα καλύπτει  τις απαιτήσεις  για πληροφόρηση . 
Το τελευταίο  µέρος της τροπολογίας  69 του ΕΚ (βελτίωση  της διατύπωσης ), που έγινε  δεκτό  
από την Επιτροπή , αντικατοπτρίζεται  στην  κοινή  θέση  (παράρτη µα IV). 
Η τροπολογία  73 του ΕΚ (και το µέρος της τροπολογίας  60 που έγινε  δεκτό  από την 
Επιτροπή ) στοχεύει  στην  εισαγωγή  κριτηρίων  επιλεξι µότητας  για εθελοντικές  δεσµεύσεις  της 
βιοµηχανίας  που θα θεωρηθούν  αποδεκτή  εναλλακτική  λύση  αντί των κανονιστικών  µέτρων  
εφαρ µογής. Μολονότι  η τροπολογία  δεν ενσω µατώθηκε  αυτούσια  στην  κοινή  θέση , η 
αιτιολογική  σκέψη  16 αναφέρεται  στο σχετικό  κεφάλαιο  της ανακοίνωσης  της Επιτροπής  για 
τις περιβαλλοντικές  συµφωνίες , το οποίο  περιλα µβάνει  τα κριτήρια  της τροπολογίας  73. 
3.3. Τροπολογίες  που έγιναν  δεκτές  από την Επιτροπή  και δεν ενσω µατώθηκαν  στην  
κοινή  θέση  
Καµία 
3.4. Νέα στοιχεία  που εισήχθησαν  από το Συµβούλιο  
Το άρθρο  1.4 αποσαφηνίζει  ότι η προτεινό µενη οδηγία  δεν θίγει  την υπόλοιπη  κοινοτική  
νοµοθεσία  για το περιβάλλον . Η αιτιολογική  σκέψη  20 υπογρα µµίζει τη σηµασία της 
συνεκτί µησης  της υπάρχουσας  εθνικής  περιβαλλοντικής  νοµοθεσίας  κατά  την προετοι µασία 
των µέτρων  εφαρ µογής. 
Προστέθηκαν  διάφοροι  νέοι ορισµοί στο άρθρο  2 και άλλοι  τροποποιήθηκαν . Προκει µένου 
να εξασφαλιστεί  ότι σε όλες τις περιπτώσεις  (συµπεριλα µβανο µένων  των εισαγό µενων  
προϊόντων ) ένα αναγνωρίσι µο φυσικό  ή νοµικό πρόσωπο  είναι  υπεύθυνο  για τη συµµόρφωση  
του προϊόντος , ο ορισµός του «κατασκευαστή » τροποποιήθηκε  ώστε  να συµπεριλάβει  το 
κείµενο που περιλα µβανόταν  προηγου µένως  στο άρθρο  7 της πρότασης  της Επιτροπής . 
Το πεδίο  εναρ µόνισης  της προτεινό µενης οδηγίας  καθορίστηκε  περαιτέρω  [άρθρα  5 
παράγραφος  1, 5 παράγραφος  2, 12 παράγραφος  6 τελευταία  πρόταση  και παράρτη µα VII 
(3)]. Η υπάρχουσα  εθνική  περιβαλλοντική  νοµοθεσία  την οποία  θεωρούν  σχετική  τα κράτη  
µέλη θα λαµβάνεται  υπόψη  κατά  την προετοι µασία των µέτρων  εφαρ µογής (άρθρο  12 
παράγραφος  4 στοιχείο  γ). 
 
EL 6   EL Στο άρθρο  7, το Συµβούλιο  διατηρεί  το παράρτη µα V ως δυνατότητα  επιλογής  για την 
αξιολόγηση  της συµµόρφωσης  (το παράρτη µα V τροποποιήθηκε  προκει µένου να δώσει  στους  
κατασκευαστές  τη δυνατότητα  να επιλέξουν  τη χρήση  των συστη µάτων  διαχείρισης  της 
ποιότητας  ως µέσων  για την απόδειξη  της συµµόρφωσης , εφόσον  πληρούν  τις απαιτήσεις  που 
ορίζει  το εν λόγω  παράρτη µα). 
Στο άρθρο  12, προστέθηκαν  κριτήρια  που πρέπει  να πληρούν  συγκεκρι µένα προϊόντα  πριν 
εφαρ µοστούν  γι’ αυτά  τα µέτρα εφαρ µογής (άρθρο  12 παράγραφος  2), ιδίως  ένα κατώτατο  
όριο πωλήσεων  και εµπορικού  όγκου  (αυτό  περιορίζει  το πεδίο  εφαρ µογής µη 
συµπεριλα µβάνοντας  περιφερειακά  προϊόντα , ο συνολικός  περιβαλλοντικός  αντίκτυπος  των 
οποίων  δεν θα ήταν , ούτως  ή άλλως , σηµαντικός  σε επίπεδο  ΕΕ). Αναπτύχθηκαν  επίσης  
περαιτέρω  τα απαραίτητα  στάδια  για τη θέσπιση  των µέτρων  εφαρ µογής (άρθρο  12 
παράγραφος  4 στοιχεία  β έως στ).  
Τα µέτρα εφαρ µογής µπορούν  να επεκτείνουν  τη δυνατότητα  χρήσης  άλλων  «οικολογικών  
σηµάνσεων » για την απόδειξη  της συµµόρφωσης , πράγ µα που αντικατοπτρίζει  αυτό  που είναι  
αποδεκτό  ως κανόνας  για το κοινοτικό  οικολογικό  σήµα (άρθρο  8 παράγραφος  4). 
Στο παράρτη µα Ι, ο ρόλος  του κατασκευαστή  αποσαφηνίζεται  περαιτέρω . 
Κάθε  µέτρο εφαρ µογής θα περιλα µβάνει  ηµεροµηνίες  για αξιολόγηση  και πιθανή  
αναθεώρηση  (παράρτη µα VII.9). 
Παρατήρηση : η Επιτροπή  απέρριψε  το µέρος της τροπολογίας  58 που προβλέπει  ότι η 
Επιτροπή  θεσπίζει  (αντί «ενδέχεται  να θεσπίζει ») µέτρα εφαρ µογής όταν πληρούνται  τα 
κριτήρια  του άρθρου  12 (διότι  παραβιάζεται  το δικαίω µα πρωτοβουλίας  της ). Ωστόσο , 
προκει µένου να οριοθετηθεί  σαφέστερα  η µεταβίβαση  αρµοδιοτήτων  που πρέπει  να 
ασκούνται  από την Επιτροπή , το Συµβούλιο  εισήγαγε  αυτήν  την τροπολογία . Η Επιτροπή  
µπορεί  να την αποδεχθεί  ως µέρος ενός συνολικού  συµβιβασ µού, δεδοµένου ότι τα µέτρα 
εφαρ µογής θα απαιτούνται , εκτός  εάν οι δυνά µεις της αγοράς  ρυθµίσουν  δεόντως  το θέµα. 
4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ  
Η Επιτροπή  θεωρεί  ότι η κοινή  θέση  που εγκρίθηκε  οµόφωνα  στις 10 Ιουνίου  2004 
αποσαφηνίζει  περαιτέρω  ορισµένα θέµατα και εισάγει  πρόσθετη  ευελιξία  µε καλή  σχέση  
κόστους /αποτελεσ µατικότητας  για την εφαρ µογή από τους κατασκευαστές , ενώ, παράλληλα , 
δεν αλλοιώνει  τους στόχους  και την προσέγγιση  της πρότασής  της.