Γνωμοδότηση για:

- την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την ίδρυση Ταμείου Συνοχής και - την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου περί εφαρμογής του κανονισμού που διέπει το Ταμείο Συνοχής (1) (94/C 133/13)

Στις 2 Φεβρουαρίου 1994, και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 130 Δ της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση.

Το τμήμα περιφερειακής ανάπτυξης, χωροταξίας και πολεοδομίας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 15 Φεβρουαρίου 1994 (εισηγητής: ο κ. Little).

Κατά την 313η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 24ης Φεβρουαρίου 1994), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Το άρθρο 130 Δ της Συνθήκης, όπως τροποποιήθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ, προβλέπει την ίδρυση Ταμείου Συνοχής. Κατά τη διάσκεψη κορυφής του Εδιμβούργου, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο προσδιόρισε το πεδίο δράσεώς του και διευκρίνισε τους όρους λειτουργίας του.

1.2. Το Δεκέμβριο 1992, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κανονισμού για την ίδρυση του Ταμείου Συνοχής και ταυτοχρόνως πρόταση για τη θέσπιση προσωρινού χρηματοδοτικού μέσου συνοχής. Η γνωμοδότηση της ΟΚΕ για τις προτάσεις αυτές (εισηγητής: ο κ. Giesecke) (2) επικροτούσε θερμά τους στόχους του Ταμείου και, με την επιφύλαξη ορισμένων εποικοδομητικών παρατηρήσεων, τις ίδιες τις προτάσεις της Επιτροπής.

1.3. Εν αναμονή της κυρώσεως της Συνθήκης του Μάαστριχτ, το Συμβούλιο υιοθέτησε κανονισμό, στις 30 Μαρτίου 1993 [(ΕΟΚ) αριθ. 792/93], με τον οποίο θεσπιζόταν το προσωρινό χρηματοδοτικό μέσο της συνοχής δυνάμει του τότε άρθρου 235 της Συνθήκης.

1.4. Ο σκοπός του παρόντος εγγράφου της Επιτροπής είναι διπλός.

Πρώτον, επιδιώκει τη θέσπιση κανονισμού για το Ταμείο Συνοχής επί της νέας νομικής βάσεως που θα αντικαταστήσει το προσωρινό χρηματοδοτικό μέσο συνοχής.

Δεύτερον, αποσκοπεί στη θέσπιση χωριστού κανονισμού με λεπτομερείς διατάξεις περί εφαρμογής του κανονισμού για το Ταμείο Συνοχής. Δεν υφίσταται ανάλογο έγγραφο που να συνδέεται με τον κανονισμό περί προσωρινού χρηματοδοτικού μέσου στον οποίο διευκρινίζεται ότι εφαρμόζονται ορισμένοι λεπτομερείς κανόνες του «συντονιστικού κανονισμού» [(ΕΟΚ) αριθ. 4253/93 που αντικαταστάθηκε τον Ιούλιο 1993 από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/93] των διαρθρωτικών ταμείων.

2. Περίληψη των συστάσεων της ΟΚΕ

2.1. Η ΟΚΕ υποστηρίζει θερμά τις προτάσεις κανονισμού για ένα Ταμείο Συνοχής, διατυπώνοντας ωστόσο τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

2.2. Οι κύριες συστάσεις της ΟΚΕ είναι:

- θα πρέπει να τεθούν κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά τη διαβούλευση με τις περιφερειακές αρχές και τους οικονομικούς και κοινωνικούς εταίρους σχετικά με την επιλογή των σχεδίων,

- το σύνολο των αναλήψεων για σχέδια κάθε χρόνο θα πρέπει να έχουν άμεση σχέση με την ενδεικτική κατανομή των πόρων μεταξύ των κρατών μελών,

- θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για την ενίσχυση, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, των επιλέξιμων σχεδίων, των οποίων το κόστος δεν φθάνει το όριο των 10 εκατ. Ecu,

- ο κανονισμός για το Ταμείο Συνοχής θα πρέπει να επαναξετασθεί το 1996.

2.3. Η ΟΚΕ επικροτεί την προτεινόμενη θέσπιση χωριστού κανονισμού περί εφαρμογής, ο οποίος θα βοηθήσει στη διασάφηση των διαδικασιών που πρέπει να ακολουθηθούν και συμφωνεί γενικά με το περιεχόμενο των προτάσεων που αφορούν αυτόν τον κανονισμό.

3. Γενικές παρατηρήσεις

3.1. Η ΟΚΕ επαναλαμβάνει ότι επικροτεί τους στόχους του Ταμείου.

3.2. Οι προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με τη θέσπιση Ταμείου Συνοχής στηρίζονται σε μεγάλο βαθμό επί του εγγράφου COM(92) 599 (1) του Δεκεμβρίου 1992. Το Συμβούλιο δεν προέβη σε καμία σχετική ενέργεια, λόγω των καθυστερήσεων που μεσολάβησαν για την κύρωση της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Κατά την τροποποίηση του προγενέστερου σχεδίου λήφθηκε υπόψη μέχρι ενός βαθμού η γνωμοδότηση της ΟΚΕ για το έγγραφο COM(92) 599 καθώς επίσης και η πείρα που αποκτήθηκε κατά το 1993. Η ΟΚΕ εκφράζει τη μεγάλη ικανοποίησή της σχετικά με την αναθεωρημένη πρόταση για την ίδρυση του Ταμείου Συνοχής, τόσο όσον αφορά το σύνολό της, όσο και αναφορικά με πολλά στοιχεία τα οποία περιέχει.

3.3. Η Επιτροπή δεν έχει προηγουμένως υποβάλει λεπτομερείς προτάσεις περί εφαρμογής του κανονισμού για το Ταμείο Συνοχής. Οι παρούσες προτάσεις της περιέχουν πολλές διατάξεις, παρόμοιες με εκείνες που ισχύουν για τα διαρθρωτικά ταμεία, βάσει του «συντονιστικού κανονισμού» στον οποίο έχουν γίνει οι απαραίτητες τροποποιήσεις. Η ΟΚΕ επικροτεί την προτεινόμενη θέσπιση χωριστού κανονισμού περί εφαρμογής που θα βοηθήσει στη διασάφηση των διαδικασιών οι οποίες πρέπει να ακολουθηθούν και συμφωνεί πλήρως με το περιεχόμενο των προτάσεων σχετικά με τον συγκεκριμένο κανονισμό.

3.4. Το προσωρινό μέσο για το Ταμείο Συνοχής θα παραμείνει εν ισχύι το αργότερο μέχρι 1ης Απριλίου 1994. Η ΟΚΕ παρακινεί την Επιτροπή και τα λοιπά ενεχόμενα μέρη να λάβουν επειγόντως τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εφαρμοσθεί σε εύθετο χρόνο το μέσο για το Ταμείο Συνοχής, ούτως ώστε να αποφευχθεί ενδεχόμενη διακοπή της κοινοτικής αρωγής. Όσο για την ΟΚΕ, αυτή έκανε το καθήκον της, αφού ανταποκρίθηκε στο αίτημα της Επιτροπής να γνωμοδοτήσει σε πολύ στενά χρονικά πλαίσια.

4. Ειδικές παρατηρήσεις

4.1. Επιλογή σχεδίων: διαβούλευση

Ουδείς από τους προτεινόμενους κανονισμούς δεν περιλαμβάνει κατευθυντήριες γραμμές ή συστάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη πρέπει να προσδιορίζουν τις προτεραιότητές τους όταν υποβάλλουν σχέδια τα οποία θεωρούν ως επιλέξιμα. Παρά την ευθύνη που φέρει ένα κράτος μέλος όσον αφορά την οικονομία της χώρας του συνολικώς, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη και οι απόψεις των περιφερειακών αρχών και των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων. Η ΟΚΕ εκφράζει ανησυχία, δεδομένου ότι δεν υφίσταται σχετική διάταξη για διαβουλεύσεις του είδους αυτού στην υποεξέταση πρόταση και μάλιστα μετά τη γραπτή διαβεβαίωση που έλαβε από την Επιτροπή για το θέμα αυτό μετά την εξέταση του εγγράφου της ΟΚΕ (2).

4.2. Κατανομή πόρων μεταξύ των δικαιούχων χωρών

4.2.1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά τη διάσκεψη του Εδιμβούργου, ενέκρινε τα κριτήρια που προτείνονταν από την Επιτροπή [στο έγγρ. COM(92) 599] για τον καθορισμό ενδεικτικής κατανομής των πόρων του Ταμείου μεταξύ των δικαιούχων χωρών.

4.2.2. Η ενδεικτική κατανομή που προκύπτει από την εφαρμογή των κριτηρίων έγινε δεκτή από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και έχει ως εξής:

Ισπανία52 έως 58 %Ελλάς16 έως 20 %Πορτογαλία16 έως 20 %Ιρλανδία 7 έως 10 %4.2.3. Επειδή δεν προτείνονται άλλοι κανόνες για την κατανομή των πόρων μεταξύ των ενδιαφερομένων χωρών, εξάγεται το συμπέρασμα ότι η τελική κατανομή των πόρων θα καθορισθεί απλώς με την άθροιση της αξίας των σχεδίων που θα εγκριθούν.

4.2.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι ευρείες ζώνες της ενδεικτικής κατανομής ενδέχεται να προκαλέσουν δυσαρέσκεια με την πραγματική κατανομή των πόρων αργότερα. Εάν κάθε δικαιούχος χώρα λάβει χορήγηση ίση προς το μέσον κάθε ζώνης - τα ελάχιστα είναι πιθανό να αποτελέσουν όλα στόχους - τότε το 99,5 % των συνολικών πόρων θα απορροφηθούν, αφήνοντας ένα ανεπαρκές απόθεμα το οποίο δεν θα εξασφαλίζει ελαστικότητα. Σύμφωνα με την ΟΚΕ θα ήταν ορθότερη μια ενδεικτική κατανομή με στενότερες ζώνες.

4.2.5. Στην πρόταση κανονισμού, δεν δίνεται καμία κατευθυντήρια γραμμή όσον αφορά την κατανομή των πόρων μεταξύ των δικαιούχων χωρών σε ετήσια βάση: απ' ό,τι φαίνεται, υπάρχει πρόθεση η ενδεικτική κατανομή να αφορά αποκλειστικά την περίοδο 1993-1999 στο σύνολό της. Έτσι, όμως, ενδέχεται να συμβεί η κατανομή μιας δικαιούχου χώρας να βρίσκεται εκτός του καθορισμένου φάσματος, εάν η χρηματοδότηση έχει ανασταλεί βάσει του άρθρου 6 ή εάν η εν λόγω χώρα έχει χάσει το δικαίωμά της να τύχει στήριξης βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3. Μία τέτοια κατάσταση ενδέχεται επίσης να οδηγήσει σε δυσαρέσκεια.

Η ΟΚΕ υποστηρίζει ότι ο κανονισμός θα πρέπει να ορίζει ρητά ότι οι πιστώσεις υποχρεώσεων για σχέδια θα πρέπει να υπόκεινται σε κανόνες, οι οποίοι θα εφαρμόζονται από την Επιτροπή, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι το σύνολο των αναλήψεων για κάθε χρόνο, για κάθε κράτος μέλος, θα έχει σαφώς άμεση σχέση με την ενδεικτική κατανομή που έχει ήδη συμφωνηθεί.

4.3. Προπαρασκευαστικές μελέτες

4.3.1. Η χορήγηση ενίσχυσης για προπαρασκευαστικές μελέτες και για τεχνική υποστήριξη επιδοκιμάζεται από την ΟΚΕ, όπως επίσης και η διευκρίνηση σχετικά με την τεχνική υποστήριξη, η οποία γίνεται στην τελευταία πρόταση.

4.3.2. Για να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του Ταμείου βάσει του άρθρου 2, αυτές οι μελέτες και τα μέτρα θα πρέπει να θεωρούνται και αυτά «σχέδια». Το ό,τι αυτή είναι η πρόθεση επιβεβαιώνεται από τη διατύπωση του άρθρου 1 του προτεινόμενου κανονισμού εφαρμογής.

4.3.3. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, η πρόταση κανονισμού δεν επιτυγχάνει τον απαραίτητο διαχωρισμό μεταξύ σχεδίων, γενικά, και σχεδίων που απλώς είναι προπαρασκευαστικές μελέτες. Για να αποσαφηνισθεί το εν λόγω σημείο, η ΟΚΕ υποστηρίζει ότι ο κανονισμός θα πρέπει να ορίζει κατηγορηματικά ότι τα ακόλουθα δεν αφορούν τις προπαρασκευαστικές και τεχνικές μελέτες:

Άρθρο 9,

παράγραφος 2(περιορισμός της στήριξης στο 90 % της δαπάνης)Άρθρο 10,

παράγραφος 3,

3η πρόταση(κατώτατο όριο για σχέδια)Άρθρο 10,

παράγραφος 4(στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνονται στις αιτήσεις)4.3.4. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι οι προπαρασκευαστικές μελέτες θα πρέπει να υπόκεινται σε μία διαδικασία έγκρισης ανάλογη με αυτήν που καθορίζεται στο άρθρο 10, χωρίς όμως να πρέπει να προσκομίζεται το σύνολο των στοιχείων που απαιτεί η παράγραφος 4 του εν λόγω άρθρου. Μία συνοπτική εναλλακτική διατύπωση θα πρέπει να ενσωματωθεί στον κανονισμό, ούτως ώστε η διαδικασία έγκρισης των προπαρασκευαστικών σχεδίων να γίνει σαφής.

4.4. Κατώτατο όριο για τα σχέδια

4.4.1. Η Επιτροπή προτείνει το συνολικό κόστος ενός έργου ή μιας ομάδας έργων να μην είναι, κατ'αρχήν, κατώτερο των 10 εκατ. Ecu.

4.4.2. Ένα τέτοιο όριο, ωστόσο, θα γινόταν αιτία να αποκλεισθούν σχέδια, ιδιαίτερα στον τομέα της περιβαλλοντικής προστασίας, τα οποία, μολονότι έχουν μεγάλη βαρύτητα και ανταποκρίνονται στους στόχους και το πεδίο εφαρμογής του Ταμείου Συνοχής, δεν απαιτούν μία τόσο σημαντική επένδυση και δεν μπορούν να συνδυασθούν με άλλα κατάλληλα σχέδια τα οποία θα παρείχαν τη δυνατότητα να φθάσει το κόστος τους στο προτεινόμενο όριο.

Υπό το προσωρινό μέσο για το Ταμείο Συνοχής, εγκρίθηκαν πολλά σχέδια με αξία κατώτερη των 10 εκατ. Ecu. Μολονότι θα πρέπει να δοθεί μεγάλη έμφαση σε μακροπρόθεσμα σχέδια κατά την περίοδο που λήγει το 1999, η εμπειρία αυτή φαίνεται να υποστηρίζει την ιδέα ότι σχέδια ή ομάδες σχεδίων δεν θα πρέπει να αποκλείονται αποκλειστικά και μόνο επειδή το κόστος τους δεν φθάνει το αυθαίρετο όριο των 10 εκατ. Ecu.

Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται την ανάγκη συγκέντρωσης της ενίσχυσης. Ωστόσο, καταλήγει ότι θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για την ενίσχυση, σε εξαιρετικές και επαρκώς αιτιολογημένες περιπτώσεις, σχεδίων ή ομάδων σχεδίων, τα οποία πληρούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας και των οποίων το συνολικό κόστος δεν φθάνει το όριο των 10 εκατ. Ecu.

4.4.3. Η χρήση του όρου «κατ'αρχήν» (10, παράγραφος 3) κατά το καθορισμό ενός ποσοτικού ορίου είναι κάπως ασυνήθιστη και διφορούμενη. Η ΟΚΕ υποστηρίζει ότι ο κανονισμός θα πρέπει να ορίζει με σαφήνεια μέχρι ποιο σημείο - και με ποια δικαιολογία - θα είναι δυνατόν να επιτρέπονται παρεκκλίσεις από το όριο.

4.5. Συνέπειες σε περιφερειακό επίπεδο εντός των Κρατών Μελών

Είναι πολύ πιθανό, όπως τονίστηκε πιο πάνω, η παρέμβαση του Ταμείου Συνοχής να έχει ως άμεσο αποτέλεσμα τη διεύρυνση του οικονομικού χάσματος που υπάρχει μεταξύ διαφόρων περιφερειών που βρίσκονται στο εσωτερικό ενός δικαιούχου κράτους. Ίσως χρειασθεί να ληφθούν αντισταθμιστικά μέτρα, στα οποία να συμπεριληφθεί η αξιοποίηση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων. Η Επιτροπή θα πρέπει να αποφανθεί για το θέμα σε εύθετο χρόνο.

4.6. Επανεξέταση του κανονισμού

4.6.1. Η ΟΚΕ επαναλαμβάνει την άποψή της ότι ο κανονισμός για το Ταμείο Συνοχής θα πρέπει να επανεξετασθεί πριν το 1999 υπό το φως των καινοτόμων στοιχείων του. Η επανεξέταση αυτή θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί σε συνδυασμό με την επανεξέταση της επιλεξιμότητας των δικαιούχων χωρών το 1996.

4.6.2. Τα θέματα που θα αποτελέσουν αντικείμενο «ενδιάμεσης επανεξέτασης» μπορούν να περιλαμβάνουν:

- τη λειτουργία της επιλογής σχεδίων και τις διαδικασίες έγκρισης,

- τις οικονομικές επιπτώσεις που προκύπτουν σε επίπεδο κράτους μέλους και στις περιφέρειες της επικράτειάς του,

- μία σύγκριση των σημερινής συγκεντρωτικής κατανομής των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί για σχέδια και των πληρωμών σε κάθε δικαιούχο χώρα, με την ενδεικτική κατανομή,

- την αξιοποίηση του διαθέσιμου υπολοίπου της χρηματοδότησης που προκύπτει σε περίπτωση αναστολής της χρηματοδότησης (βάσει του άρθρου 6) ή μη επιλεξιμότητας (βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3) ενός κράτους μέλους.

4.7. Κανονισμός εφαρμογής

4.7.1. Από το άρθρο 15 της πρότασης κανονισμού και το προοίμιο της πρότασης κανονισμού εφαρμογής προκύπτει ότι υπάρχει πρόθεση ο τελευταίος να εγκριθεί δίχως να ληφθεί υπόψη η γνωμοδότηση της ΟΚΕ και δίχως τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μία τέτοια διαδικασία θα αποτελούσε παράβαση του άρθρου 130 Δ της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

4.7.2. Ούτως ή άλλως, οι προτάσεις της Επιτροπής για τους δύο κανονισμούς συνδέονται αναπόφευκτα. Για το λόγο αυτό, η ΟΚΕ. ενσωμάτωσε τις παρατηρήσεις της για πρόταση κανονισμού εφαρμογής στην παρούσα γνωμοδότηση.

5. Παρατηρήσεις στο κείμενο της πρότασης κανονισμού για την ίδρυση Ταμείου Συνοχής

5.1. Άρθρο 2, παράγραφος 3

5.1.1. Η ΟΚΕ κρίνει ότι, στην τελευταία πρόταση όπου γίνεται αναφορά σε σχέδια που ενδέχεται να χάσουν το δικαίωμά τους να τύχουν στήριξης, θα πρέπει να απαλειφθεί η λέξη «σημαντικών» και ότι η περιγραφή των σχεδίων θα πρέπει να γίνεται με τους ίδιους όρους που χρησιμοποιούνται στο τελευταίο τμήμα του άρθρου 6, παράγραφος 1.

5.1.2. Η ΟΚΕ υποστηρίζει ότι οι όροι που θα χρησιμοποιηθούν θα πρέπει να παρέχουν αρκετή ευελιξία ώστε να επιτρέπεται η παροχή στήριξης σε περαιτέρω στάδια των σχεδίων όταν οι συνθήκες απαιτούν να ολοκληρωθεί μία αυτόνομη υλική οντότητα όπως, για παράδειγμα, μία γέφυρα.

5.2. Άρθρο 6

Οι συστάσεις της ΟΚΕ σχετικά με το άρθρο 2, παράγραφος 3, αφορούν και το παρόν άρθρο και στην περίπτωση αυτή πρέπει να διαγραφεί η λέξη «σημαντικών».

5.3. Άρθρο 7, παράγραφος 2

Η ΟΚΕ φρονεί ότι η διατύπωση «παραγωγικές επενδύσεις στον τομέα του περιβάλλοντος» δεν είναι αυτεξήγητη και θα πρέπει να αποσαφηνισθεί.

5.4. Άρθρο 10, παράγραφος 5

Η ΟΚΕ είναι της γνώμης, την οποία διατύπωσε ήδη στην προηγούμενη γνωμοδότησή της, ότι θα πρέπει να επιτραπεί ένα περιθώριο ευελιξίας σε ετήσια βάση κι ότι θα ήταν αρκετό να καθιερωθεί η κατάλληλη ισορροπία (υπό την έννοια ενός σχεδόν ίσου διαχωρισμού) μεταξύ του τομέα του περιβάλλοντος και του τομέα των υποδομών των μεταφορών, καθ'όλη τη διάρκεια της περιόδου χρηματοδότησης.

5.5. Άρθρο 13

Για να διασφαλισθεί η σωστή αξιοποίηση των πόρων, προβλέπονται λεπτομερείς έλεγχοι για την αξιολόγηση και παρακολούθηση των σχεδίων τόσο κατά την εκτέλεσή τους, όσο και μετά την ολοκλήρωσή τους. Η ΟΚΕ, όχι μόνο υποστηρίζει ότι οι έλεγχοι αυτοί είναι απαραίτητοι, αλλά και θα επιθυμούσε να γίνεται υποχρεωτικός σχολαστικός έλεγχος, από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, για παράδειγμα, των σχεδίων που λαμβάνουν ενίσχυση από το Ταμείο Συνοχής η οποία υπερβαίνει το καθορισμένο όριο.

5.6. Άρθρο 14

Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η Επιτροπή θα υποβάλλει ετησίως εκθέσεις για τις δραστηριότητες του Ταμείου και δέχεται τη διαβεβαίωση της Επιτροπής ότι θα της ζητείται να γνωμοδοτεί σχετικά. Ωστόσο, από τη διατύπωση του δεύτερου εδαφίου του άρθρου 14, παράγραφος 1, συμπεραίνεται το αντίθετο 7 η ΟΚΕ προτείνει να αποσαφηνισθεί η διατύπωση.

6. Παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση κανονισμού περί εφαρμογής του κανονισμού για το Ταμείο Συνοχής

6.1. Άρθρα 4, παράγραφος 2, περίπτωση γ) και 4, παράγραφος 3, περίπτωση γ)

Κρίνεται ότι θα ήταν υπερβολικό να κατακρατείται ένα υπόλοιπο ίσο με το 20 % του συνόλου των αναλήψεων υποχρεώσεων ενός σχεδίου, εάν δεν έχουν υποβληθεί οι εκθέσεις που αφορούν την ολοκλήρωσή του, αφού κάτι τέτοιο θα έθετε οικονομικά προβλήματα σε εκείνους που εκτελούν το σχέδιο: στην κοινή επιχειρησιακή πρακτική κατακρατείται το 10 %. Η ΟΚΕ συνιστά να απαλειφθεί από το άρθρο 4, παράγραφος 2, περίπτωση γ) η τελευταία πρόταση «Για σημαντικά έργα και σε δικαιολογημένες περιπτώσεις, το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξηθεί μέχρις 90 %» και να προστεθεί και στα δύο άρθρα 4 παράγραφος 2, περίπτωση γ) και 4, παράγραφος 3, περίπτωση γ), η ακόλουθη πρόταση: «Εάν υπάρχει η ανάγκη να αντιμετωπισθούν έξοδα που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, το ποσοστό αυτό μπορεί να αυξηθεί μέχρις 90 %».

6.2. Άρθρο 6

Για μεγαλύτερη συνοχή και καλύτερο συντονισμό, θα πρέπει να υπάρξει μια πρόβλεψη, ανάλογη με εκείνη που περιέχει το άρθρο 4 του κανονισμού περί συντονισμού των Διαρθρωτικών Ταμείων, βάσει της οποίας οι περιφερειακές και οι τοπικές αρχές, καθώς και οι οικονομικοί και κοινωνικοί εταίροι, να συμμετέχουν στην παρακολούθηση και την εκτίμηση των δράσεων του Ταμείου Συνοχής.

Βρυξέλλες, 24 Φεβρουαρίου 1994.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Susanne TIEMANN

(1) ΕΕ αριθ. C 39 της 9. 2. 1994, σ. 6.

(2) ΕΕ αριθ. C 108 της 19. 4. 1993, σσ. 53-56.

(3) ΕΕ αριθ. C 38/18 της 12. 2. 1993 - έγγρ. CES 221/93.

(4) ΕΕ αριθ. C 108 της 19. 4. 1993, σσ. 53-56.