4. 2. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 30/11 
Κρατών μελών, τα οποία αναλαμβάνουν την ευθύνη για 
το πρόγραμμα ή την περιγραφική ανάλυση. 
Αν η σύσταση νομικού προσώπου που έχει δικαιοπρα-
κτική ικανότητα για την εκτέλεση ενός προγράμματος 
δημιουργεί πρόσθετες επιβαρύνσεις στις συμμετέχουσες 
επιχειρήσεις, το πρόγραμμα αυτό μπορεί να πραγματο­
ποιηθεί με απλή συνεργασία φυσικών ή νομικών 
προσώπων. Στην περίπτωση αυτή, η ευθύνη για την 
τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την κοι­
νοτική ενίσχυση καθορίζεται από τη σύμβαση. 
Άρΰρο 13 
Η Επιτροπή διαπραγματεύεται και συνάπτει τις ανα­
γκαίες συμβάσεις. 
Ο δικαιούχος κοινοτικής ενίσχυσης διαβιβάζει στην Επι­
τροπή, ετησίως ή μετά από αίτηση της, έκθεση σχετικά 
με την εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων προς την 
Επιτροπή και, ειδικότερα, σχετικά με την πρόοδο των 
εργασιών για το πρόγραμμα και τα έξοδα που συνεπά­
γεται η εκτέλεση του. 
Άρΰρο 14 
Ο κατάλογος των δράσεων για τις οποίες έχει χορηγηθεί 
κοινοτική χρηματοδοτική ενίσχυση δημοσιεύεται κάθε 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 43 και 235, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας 
προβλέπουν ότι, για να εξασφαλισθεί η καταβολή της 
τελωνειακής οφειλής που έχει προκύψει ή είναι δυνατό 
να προκύψει, οι τελωνειακές αρχές έχουν τόσο την υπο­
χρέωση όσο και το δικαίωμα να απαιτούν τη σύσταση 
εγγυήσεως: 
ότι, εφόσον η σύσταση εγγυήσεως συνεπάγεται έξοδα 
ύψους μη αμελητέου, πρέπει όλοι οι οικονομικοί φορείς 
της Κοινότητος να υπόκεινται στους ίδιους κανόνες, χρόνο στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκοί Κοι­
νοτήτων. 
Άρ&ρο 15 
1. Συνιστάται συμβουλευτική επιτροπή η οποία απαρτί­
ζεται από αντιπροσώπους των Κρατών μελών και προ-
εδρεύεται από αντιπρόσωπο της Επιτροπής. 
2. Οι εργασίες της Επιτροπής έχουν εμπιστευτικό 
χαρακτήρα. 
3. Η Επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της. 
Άρύ'ρο 16 
Η Επιτροπή υποβάλλει στο Κοινοβούλιο και στο Συμ­
βούλιο ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του 
παρόντος κανονισμού. 
Άρ$ρο 17 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της 
δημοσίευσης του στην Επίοημη Εφημερίδα των Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα 
μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος. 
ανεξάρτητα από το Κράτος μέλος στο οποίο βρίσκονται, 
ιδίως όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο συνιστάται η 
εγγύηση, τον καθορισμό του ύψους του ποσού και τη 
χρησιμοποίηση της" ότι, συνεπώς, πρέπει να θεσπιστούν 
στον τομέα αυτό διατάξεις σε κοινοτικό επίπεδο' 
ότι, εφόσον απαιτείται εγγύηση, πρέπει αυτή να παρέ­
χεται από το πρόσωπο εις βάρος του οποίου έχει 
γεννηθεί ή είναι δυνατό να γεννηθεί η τελωνειακή 
οφειλή ότι δεν πρέπει εντούτοις, να απαιτείται εγγύηση 
εφόσον το πρόσωπο αυτό είναι δημόσια διοίκηση, λόγω 
του γεγονότος ότι δεν υφίσταται κίνδυνος μη καταβολής 
εκ μέρους της του ποσού της σχετικής τελωνειακής 
οφειλής' ότι το κόστος της εγγυήσεως, τόσο για τους 
οικονομικούς φορείς όσο και για τις αρμόδιες αρχές, 
είναι δυνατό να μην είναι ανάλογο προς τον πραγματικό 
κίνδυνο της μη καταβολής της τελωνειακής οφειλής όταν 
το ποσό της τελευταίας, δεν υπερβαίνει ένα συγκεκρι­
μένο όριο" ότι, συνεπώς, πρέπει οι αρμόδιες αρχές να 
δύνανται να μην απαιτούν σύσταση εγγυήσεως για τελω­
νειακές οφειλές κατώτερες από το όριο αυτό" Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για τις εγγυήσεις που πρέπει να παρέχονται για 
την εξασφάλιση της καταβολής τελωνειακής οφειλής 
(Υποβληθείσα απο την Επιτροπή στο Συμβούλιο, στις 14 Ιανουαρίου 1983) 
Αριθ. C 30/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4.2. 83 
ότι, για λόγους απλουστεύσεως, πρέπει να είναι δυνατή η 
σύσταση συνολικής εγγυήσεως για περισσότερες της 
μιας πράξεις, από τις οποίες προκύπτει ή είναι δυνατό να 
προκύψει τελωνειακή οφειλή • 
ότι, εφόσον προβλέπεται η σύσταση προαιρετικής εγγυή­
σεως, η εγγύηση αυτή πρέπει να απαιτείται μόνον 
εφόσον η καταβολή της τελωνειακής οφειλής, εντός των 
καθορισμένων προθεσμιών, δεν είναι απόλυτα εξασφα­
λισμένη' ότι η προαιρετική εγγύηση πρέπει, αντιθέτως, 
να μπορεί να απαιτείται οποτεδήποτε, εφόσον τούτο κρί­
νεται αναγκαίο από τις αρμόδιες αρχές· 
ότι, εφόσον η σύσταση της εγγυήσεως είναι υποχρεω­
τική, το ποσό της πρέπει να ισούται με το ποσό, γνωστό 
ή υπολογιζόμενο από τις αρμόδιες αρχές, στο οποίο 
ανέρχεται η σχετική τελωνειακή οφειλή · ότι, εφόσον η 
σύσταση εγγυήσεως είναι προαιρετική, το ανώτατο ποσό 
της δεν πρέπει να υπερβαίνει το ποσό της τελωνειακής 
οφειλής που θα είναι πράγματι δυνατό να προκύψει" 
ότι τα περισσότερα ενδεδειγμένα είδη εγγυήσεως για την 
εξασφάλιση της καταβολής τελωνειακής οφειλής είναι η 
κατάθεση χρηματικού ποσού, ή άλλου είδους εγγυήσεως 
ισοδυνάμου με αυτήν, η σύσταση ασφαλείας ή η 
σύσταση ενεχύρου επί τίτλων, οι οποίοι εκδίδονται από 
το Κράτος μέλος στο οποίο απαιτείται η σύσταση της 
εγγυήσεως ή τους οποίους εγγυάται το Κράτος αυτό' ότι 
οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να έχουν ελευθερία επιλογής 
μεταξύ των τριών αυτών ειδών εγγυήσεως' ότι οι αρμό­
διες αρχές πρέπει, εντούτοις, να έχουν τη δυνατότητα να 
αρνούνται το προτεινόμενο σ' αυτές είδος εγγυήσεως, 
εφόσον αυτό δεν συμβιβάζεται με την τελωνειακή διαδι­
κασία από τη χρησιμοποίηση της οποίας 8α προκύψει ή 
μπορεί να προκύψει η σχετική τελωνειακή οφειλή' ότι οι 
εν λόγω αρχές πρέπει, επίσης, να μπορούν να μην 
κάνουν αποδεκτή την προτεινόμενη εγγύηση, εφόσον κρί­
νουν ότι με την εγγύηση αυτή δεν εξασφαλίζεται πλήρως 
και μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες η καταβολή της 
σχετικής τελωνειακής οφειλής' οτι, σε εξαιρετικές 
περιπτώσεις, οι εν λόγω αρχές πρέπει, αντιθέτως, να 
κάνουν αποδεκτό και άλλο είδος εγγυήσεως, εκτός από 
κάποιο από τα τρία είδη που αναφέρθηκαν πιό πάνω, 
εφόσον το είδος αυτό θα εξασφάλιζε κατά τρόπο ισοδύ­
ναμο την καταβολή της τελωνειακής οφειλής' 
ότι οι χρηματικές καταθέσεις, όσο χρόνο αντιπροσω­
πεύουν απλά μία εγγύηση, δεν πρέπει να θεωρούνται ως 
εισαγωγικοί ή εξαγωγικοί δασμοί που έχουν ήδη ει­
σπραχθεί' ότι στην πραγματικότητα, δεν αντιστοιχούν 
σε απαιτήσεις πράγματι οφειλόμενες, κατά την έννοια 
του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 
2891/77 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1977 περί 
εφαρμογής της αποφάσεως της 21ης Απριλίου 1970 σχε­
τικά με την αντικατάσταση των χρηματικών συνει­
σφορών των Κρατών μελών με τους ιδίους πόρους των 
Κοινοτήτων (')· ότι τα ποσά αυτά δεν πρέπει, συνεπώς, 
να υπολογίζονται ως δασμοί' 
(') ΕΕ αριθ. L 336 της 27. 12. 1977, σ. 1. ότι, εφόσον μία τελωνειακή οφειλή που αποτελεί το 
αντικείμενο εγγυήσεως δεν εξοφλείται εντός των προβλε­
πομένων προθεσμιών, πρέπει να λαμβάνονται αμέσως τα 
κατάλληλα μέτρα ούτως ώστε να εξασφαλίζεται με την 
εγγύηση η καταβολή της οφειλής αυτής* ότι η εγγύηση 
πρέπει, αντιθέτως, να αποδεσμεύεται αμέσως, εφόσον η 
τελωνειακή οφειλή στην οποία αναφερόταν έχει απο­
σβεσθεί ή δεν μπορεί πλέον να γεννηθεί' ότι η αποδέ­
σμευση αυτή της εγγυήσεως μπορεί να αναφέρεται και 
σε μέρος ακόμη του συνολικού ποσού, σε συνάρτηση με 
τη μείωση του ποσού της τελωνειακής οφειλής, για την 
οποία είχε συσταθεί εγγύηση' 
ότι, για λόγους απλουστεύσεως, οι διατάξεις που εφαρμό­
ζονται όσον αφορά την εγγύηση των εισαγωγικών και 
εξαγωγικών δασμών πρέπει επίσης να εφαρμόζονται και 
όταν συνιστάται εγγύηση για να εξασφαλισθεί η κατα­
βολή του ποσού των επιβαρύνσεων, οι οποίες απορρέουν 
από την εφαρμογή των διατάξεων της κοινής γεωργικής 
πολιτικής και στις οποίες υπόκεινται, κατά τις ενδοκοι­
νοτικές συναλλαγές, τα εμπορεύματα που πληρούν τους 
όρους των άρθρων 9 και 10 παράγραφος 1 της 
Συνθήκης' 
ότι οι διατάξεις οι σχετικές με την εγγύηση, που αναφέ­
ρονται σε ορισμένες διεθνείς συμβάσεις, δεν θίγονται 
από αντίστοιχες κοινοτικές διατάξεις" ότι το ίδιο πρέπει 
να συμβαίνει με το καθεστώς της κοινοτικής διαμετακο­
μίσεως στο μέτρο που το εν λόγω καθεστώς εφαρμό­
ζεται, δυνάμει των συμφωνιών που έχουν συναφθεί με 
την Ελβετία και την Αυστρία, στα εμπορεύματα που 
μεταφέρονται από ένα σημείο σε άλλο του τελωνειακού 
εδάφους της Κοινότητας μέσω του εδάφους των ανω­
τέρω δύο τρίτων χωρών 
ότι πρέπει να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν οι σχε­
τικές με την εγγύηση διατάξεις που ήδη προβλέπονται 
από την κοινοτική νομοθεσία και είναι αντίθετες με 
εκείνες του παρόντος κανονισμού" 
ότι ο παρών κανονισμός αφορά την εγγύηση που πρέπει 
να παρέχεται για την εξασφάλιση της πληρωμής των 
εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που απορρέουν από 
την εφαρμογή των διατάξεων της κοινής γεωργικής πολι­
τικής ή των διατάξεων της Συνθήκης που αφορούν την 
τελωνειακή ένωση- ότι, όσον αφορά το τελευταίο αυτό 
θέμα, οι διατάξεις της Συνθήκης δεν παρέχουν στα κοι­
νοτικά όργανα την εξουσία να θεσπίζουν υποχρεωτικές 
διατάξεις όσον αφορά την εγγύηση για την εξασφάλιση 
της καταβολής εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών ότι, 
συνεπώς, κρίνεται αναγκαίο οι διατάξεις του παρόντος 
να βασισθούν στο άρθρο 235 της Συνθήκης, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Άρΰρο Ι 
1. Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται οι κανό­
νες που εφαρμόζονται, όσον αφορά τις εγγυήσεις που 
πρέπει να παρέχο^τα^ σύμφωνα με την τελωνειακή 
' νομοθεσία, για την εξασφάλιση εν όλω ή εν μέρει της 
.«καταβολής τελωνειακής οφειλής. 
4. 2. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 30/13 
2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοού­
νται ως: 
α) Τελά/νειακή νομοθεσία, το σύνολο των τελωνειακών 
και γεωργικών διατάξεων σχετικά με την εισαγωγή, 
εξαγωγή, διαμετακόμιση και παραμονή εμπορευ­
μάτων, τα οποία αποτελούν αντικείμενο συναλλαγών 
μεταξύ των Κρατών μελών καθώς και μεταξύ των 
τελευταίων και τρίτων χωρών, είτε πρόκειται για κοι­
νοτικές είτε για εθνικές διατάξεις που θεσπίζονται 
για την εφαρμογή των κοινοτικών 
6) τελωνειακή οφειλή, η υποχρέωση φυσικού ή νομικού 
προσώπου να καταβάλλει το ποσό των εισαγωγικών 
δασμών (τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή) ή 
των εξαγωγικών δασμών (τελωνειακή οφειλή κατά 
την εξαγωγή) οι οποίοι εφαρμόζονται, δυνάμει των 
διατάξεων που ισχύουν, στα εμπορεύματα τα οποία 
υπόκεινται σε τέτοιους δασμούς · 
γ) εισαγωγικοί όαομοί, τόσο οι δασμοί και οι φορολο­
γικές επιβαρύνσεις ισοδυνάμου αποτελέσματος όσο 
και οι γεωργικές εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις 
κατά την εισαγωγή, που προβλέπονται στο πλαίσιο 
της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στο πλαίσιο 
ειδικών καθεστώτων τα οποία εφαρμόζονται επί 
ορισμένων εμπορευμάτων που προκύπτουν από τη 
μεταποίηση γεωργικών προϊόντων · 
δ) εξαγωγικοί όαομοί, οι γεωργικές εισφορές και άλλες 
επιβαρύνσεις κατά την εξαγωγή που προβλέπονται 
στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής ή των 
ειδικών καθεστώτων τα οποία εφαρμόζονται επί 
ορισμένων εμπορευμάτων που προκύπτουν από τη 
μεταποίηση γεωργικών προϊόντων 
ε) αρμόδια αρχή, κάθε αρχή η οποία είναι αρμόδια για 
την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, όπως 
αυτή ορίζεται στο σημείο α), ακόμη και άν η αρχή 
αυτή δεν υπάγεται στην τελωνειακή διοίκηση. 
ΤΙΤΛΟΣ Ι 
Απαίτηση συστάσεως εγγυήσεως 
Άρ&ρο2 
1. Όταν, κατ' εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, 
η αρμόδια αρχή απαιτεί τη σύσταση εγγυήσεως προκει­
μένου να εξασφαλισθεί η καταβολή τελωνειακής 
οφειλής, η εγγύηση αυτή πρέπει να παρέχεται απο το 
πρόσωπο το οποίο βαρύνεται ή είναι δυνατόν να βαρύ­
νεται με την οφειλή αυτή. 
2. Δεν απαιτείται σύσταση εγγυήσεως εφόσον το 
πρόσωπο το οποίο βαρύνεται ή είναι δυνατόν να βαρύ­
νεται με τελωνειακή οφειλή είναι δημόσια διοίκηση. 
3. Η αρμόδια αρχή μπορεί να μην απαιτεί τη σύσταση 
εγγυήσεως, εφόσον το ποσό της τελωνειακής οφειλής δεν 
υπερβαίνει τα 100 ECU. 
Άρ&ρο3 
1. Εφόσον η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει την 
προαιρετική σύσταση εγγυήσεως, η εγγύηση αυτή απαι­τείται μόνον όταν η καταβολή μέσα στις προβλεπόμενες 
προθεσμίες της τελωνειακής οφειλής που έχει γεννηθεί ή 
μπορεί να γεννηθεί δεν είναι απόλυτα εξασφαλισμένη. 
Όταν η εγγύηση που αναφέρεται στο προηγούμενο 
εδάφιο δεν απαιτείται, η αρμόδια αρχή μπορεί, εντού­
τοις, να ζητήσει από το πρόσωπο που αναφέρεται στο 
άρθρο 2 παράγραφος 1 την ανάληψη δεσμεύσεως που θα 
περιλαμβάνει τις νόμιμες υποχρεώσεις του. 
2. Η εγγύηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 
πρώτο εδάφιο είναι δυνατόν να απαιτηθεί: 
— είτε κατά την ίδια τη στιγμή της εφαρμογής της 
νομοθεσίας η οποία προβλέπει τη δυνατότητα συστά­
σεως τέτοιας εγγυήσεως, 
— είτε οποιαδήποτε στιγμή μεταγενέστερα, όταν η 
αρμόδια αρχή διαπιστώνει ότι η μέσα στις προβλεπό­
μενες προθεσμίες καταβολή της τελωνειακής οφειλής 
η οποία έχει γεννηθεί ή μπορεί να γεννηθεί δεν είναι 
απόλυτα εξασφαλισμένη. 
Αρ'&ρο 4 
Είναι δυνατό να συνιστάται συνολική εγγύηση για μία ή 
περισσότερες πράξεις από τις οποίες έχει γεννηθεί ή 
μπορεί να γεννηθεί τελωνειακή οφειλή. 
Άρΰρο 5 
Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει την υποχρεω­
τική σύσταση εγγυήσεως, το ποσό της εν λόγω εγγυή­
σεως, που καθορίζει η αρμόδια αρχή, είναι ίσο: 
— με το ακριβές ποσό της τελωνειακής οφειλής ή των 
τελωνειακών οφειλών, που αποτελούν το αντικείμενο 
της εγγυήσεως, εφόσον το ποσό αυτό μπορεί να 
καθοριστεί με ακρίβεια τη στιγμή που απαιτείται η 
σύσταση της εγγυήσεως, 
— με το υψηλότερο, κατά τους υπολογισμούς της αρμό­
διας αρχής, ποσό της τελωνειακής οφειλής ή των 
τελωνειακών οφειλών που έχουν γεννηθεί ή μπορούν 
να γεννηθούν στις υπόλοιπες περιπτώσεις, ιδίως όταν 
η εγγύηση απαιτείται για περισσότερες της μιας πρά­
ξεις που είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν κατά 
τη διάρκεια καθορισμένης περιόδου. 
ΛρΦρο 6 
Εφόσον η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει την προαιρε­
τική σύσταση εγγυήσεως, η αρμόδια αρχή καθορίζει το 
ποσό της εγγυήσεως αυτής κατά τρόπο ώστε αυτό να 
μην υπερβαίνει το ποσό που προβλέπεται στο άρθρο 5. 
ΤΙΤΛΟΣ II 
Σύσταση της εγγυήσεως 
'Αρ&ρο 7 
Με την επιφύλαξη του άρθρου 10 παράγραφος 1 δεύτερο 
εδάφιο, η εγγύηση μπορεί να συσταθεί: 
— είτε με την κατάθεση χρηματικού ποσού, 
— είτε με την παροχή ασφαλείας, 
Αριθ. C 30/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4.2.83 
— είτε με την σύσταση ενεχύρου επί μεταβιβάσιμων 
τίτλων στο Κράτος μέλος στο οποίο απαιτείται η 
σύσταση της εγγυήσεως και τους οποίους εκδίδει ή 
για τους οποίους εγγυάται αυτό το Κράτος μέλος. 
Άρ&ρο 8 
1. Η χρηματική κατάθεση πρέπει να πραγματοποιείται 
στο νόμισμα του Κράτους μέλους στο οποίο απαιτείται 
η σύσταση της εγγυήσεως. 
Με χρηματική κατάθεση εξομοιούται: 
— η κατάθεση επιταγής, της οποίας η πληρωμή εξασφα­
λίζεται από τον οργανισμό που την εξέδωσε, με 
οποιοδήποτε τρόπο αποδεκτό από την αρμόδια αρχή, 
— η κατάθεση οποιουδήποτε άλλου τίτλου ο οποίος έχει 
αναγνωρισμένη από την αρμόδια αρχή αποσβεστική 
ικανότητα 
2. Η χρηματική κατάθεση ή η εξομοιούμενη προς 
αυτήν κατάθεση πρέπει να πραγματοποιείται με τρόπο 
σύμφωνο προς τις διατάξεις του Κράτους μέλους στο 
οποίο απαιτείται η σύσταση της εγγυήσεως. 
3. Κατά τη διάρκεια της περιόδου κατά την οποία 
προορίζονται να εξασφαλίσουν την καταβολή της τελω­
νειακής οφειλής, τα ποσά που αποτελούν τη χρηματική 
κατάθεση δεν υπολογίζονται ως εισαγωγικοί ή εξαγω­
γικοί δασμοί από την αρμόδια αρχή. 
Άρΰρο9 
1. Ο εγγυητής αναλαμβάνει αλληλεγγύως με τον οφει­
λέτη την ευθύνη να καταβάλει το ποσό της τελωνειακής 
οφειλής για την οποία έχει δοθεί εγγύηση, όταν αυτή 
γίνει απαιτητή. Ο εγγυητής πρέπει να έχει την συνηθι­
σμένη διαμονή του ή κάποια εγκατάσταση στο Κράτος 
μέλος όπου έχει συσταθεί η εγγύηση και να έχει εγκριθεί 
από την αρμόδια αρχή του ίδιου Κράτους. 
2. Ο εγγυητής και το πρόσωπο το οποίο οφείλει να 
καταβάλει την τελωνειακή οφειλή, δεν μπορούν, να 
εγγυηθούν αμοιβαία την καταβολή των τελωνειακών 
οφειλών τους. 
Άρΰρο 10 
1. Το πρόσωπο το οποίο έχει την υποχρέωση να 
παράσχει την εγγύηση έχει δικαίωμα ελεύθερης επιλογής 
μεταξύ των τρόπων συστάσεως εγγυήσεως που προβλέ­
πονται στο άρθρο 7. 
Εντούτοις, η αρμόδια αρχή μπορεί να αρνηθεί το προτει­
νόμενο είδος εγγυήσεως όταν αυτό είναι ασυμβίβαστο με 
την καλή λειτουργία της σχετικής διαδικασίας. 
2. Εφόσον τούτο δικαιολογείται από τις περιστάσεις, 
και το προβλέπουν οι ισχύουσες διατάξεις, η αρμόδια 
αρχή μπορεί να αποδέχεται άλλα είδη εγγυήσεως εκτός 
από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 7, εφόσον εξασφαλί­
ζουν κατά τρόπο ισοδύναμο την καταβολή της τελωνει­
ακής οφειλής. 
Υπό τις αυτές επιφυλάξεις, η αρμόδια αρχή μπορεί να 
αποδέχεται χρηματική κατάθεση ή κατάθεση τίτλων 
χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται αντίστοιχα στο άρθρο 7 τρίτη περίπτωση και στο άρθρο 
8 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο. 
3. Τα είδη εγγυήσεως που μπορούν να γίνουν απο­
δεκτά κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2 καθορίζονται 
σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15. 
'Αρ&ρο 11 
Η αρμόδια αρχή μπορεί να αρνείται την προτεινόμενη 
εγγύηση, εφόσον κρίνει ότι δεν εξασφαλίζει απόλυτα την 
καταβολή της τελωνειακής οφειλής μέσα στις προβλεπό­
μενες προθεσμίες. 
'Αρ&ρο 12 
Σε περίπτωση που η αρμόδια αρχή διαπιστώνει ότι η 
παρασχεθείσα εγγύηση δεν εξασφαλίζει ή δεν εξασφα­
λίζει πιά ασφαλώς ή πλήρως την καταβολή της τελωνει­
ακής οφειλής μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες, ζητεί 
από το πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 2 παρά­
γραφος 1, αφήνοντας του το δικαίωμα επιλογής, είτε την 
παροχή συμπληρωματικής εγγυήσεως είτε την αντικατά­
σταση της αρχικής εγγυήσεως με νέα. 
ΤΙΤΛΟΣ III 
Χρησιμοποίηση της εγγυήσεως 
'Αρ&ρο 13 
1. Όταν η τελωνειακή οφειλή για την οποία έχει 
παρασχεθεί η εγγύηση δεν έχει εξοφληθεί στο σύνολο 
της μέσα στις προβλεπόμενες προθεσμίες, η αρμόδια 
αρχή κινεί αμέσως τις αναγκαίες διαδικασίες για την 
εξασφάλιση της οριστικής καταβολής του οφευλομένου 
ποσού μέσω της εγγυήσεως που έχει συσταθεί. 
Η εγγύηση δεν μπορεί να αποδεσμευθεί για όσο χρόνο η 
τελωνειακή οφειλή για την οποία έχει παρασχεθεί δεν 
έχει αποσβεσθεί ή είναι δυνατό να γεννηθεί εκ νέου. 
Όταν πληρούται μία από τις δύο αυτές προϋποθέσεις η 
εγγύηση πρέπει να αποδεσμεύεται αμέσως. 
2. Όταν η τελωνειακή οφειλή εξοφλείται μερικώς ή 
δεν μπορεί πιά να γεννηθεί για μέρος του εγγυημένου 
ποσού, η εγγύηση που έχει συσταθεί αποδεσμεύεται 
μερικώς, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου, εκτός 
εάν το ύψος του σχετικού ποσού δε δικαιολογεί κάτι 
τέτοιο. 
ΤΙΤΛΟΣ IV 
Τελικές διατάξεις 
Άρΰρο 14 
Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται αν έχει συσταθεί 
εγγύηση για την εξασφάλιση της καταβολής επιβαρύν­
σεων, οι οποίες απορρέουν από την εφαρμογή της κοινής 
γεωργικής πολιτικής και στις οποίες υπόκεινται, κατά τις 
ενδοκοινοτικές συναλλαγές, τα εμπορεύματα που 
πληρούν τους όρους του άρθρου 9 και του άρθρου 10 
παράγραφος 1 της Συνθήκης. 
4. 2. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C30/15 
Αρθρο 15 
1. Η Επιτροπή Γενικής Τελωνειακής Νομοθεσίας που 
προβλέπεται στο άρθρο 24 της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1979 περί των διαδικασιών 
της εναρμονίσεως της θέσεως σε ελεύθερη κυκλοφορία 
των εμπορευμάτων (') μπορεί να εξετάζει κάθε ζήτημα 
σχετικό με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, το 
οποίο φέρει προς συζήτηση ο πρόεδρος της, είτε με δική 
του πρωτοβουλία, είτε κατόπιν αιτήσεως Κράτους 
μέλους. 
2. Οι διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή 
του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη 
διαδικασία του άρθρου 26 παράγραφοι 2 και 3 της οδη­
γίας 79/695/ΕΟΚ. 
Αρθρο 16 
Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται με 
την επιφύλαξη των ισχυουσών ειδικών διατάξεων σχε­
τικών με τις εγγυήσεις δυνάμει: 
— διεθνών συμβάσεων, 
— του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 222/77 του Συμβουλίου 
της 13ης Δεκεμβρίου 1976 περί της κοινοτικής διαμε­
τακομίσεως (2). 
Αρθρο 17 
Τροποποιούνται ως εξής, στο μέτρο που αναφέρεται, οι 
ακόλουθες διατάξεις: 
1. Οδηγία 69/73/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 
1969 περί της εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανο­
νιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν το 
καθεστώς τελειοποιήσεως προς επανεξαγωγή (3) 
Το κείμενο του άρθρου 3 παράγραφος 3 αντικαθί­
σταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«3. Στην περίπτωση που προβλέπεται στην παρά­
γραφο 1 στοιχείο α), οι αρμόδιες αρχές μπορούν να 
απαιτούν εγγύηση.» 
2. Οδηγία του Συμβουλίου 78/453/ΕΟΚ της 22ας Μαΐου 
1978 περί της εναρμονίσεως των νομοθετικών, κανο­
νιστικών και διοικητικών διατάξεων των σχετικών με 
την αναστολή εισπράξεως των εισαγωγικών ή εξαγω­
γικών δασμών'(4) 
Το κείμενο του άρθρου 2 αντικαθίσταται από το ακό­
λουθο κείμενο: 
«Αρθρο 2 
Με την επιφύλαξη της συστάσεως εγγυήσεως από τον 
αιτούντα, οι αρμόδιες αρχές του χορηγούν, υπό τους 
(') ΕΕ apiS. L 205 της 13. 8. 1979, σ. 19. 
(2) ΕΕ αριθ. L 38 της 9. 2. 1977, σ. Ι. 
(3) ΕΕ αριθ. L 58 της 8. 3 1969, σ. 1. 
(4) ΕΕ αριθ. L 146 της 2. 6. 1978, σ. 19. όρους που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, προ­
θεσμία για την καταβολή των εισαγωγικών ή εξαγω­
γικών δασμών τους οποίους αυτός οφείλει.» 
3. Οδηγία 79/695/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 
1979 περί της εναρμονίσεως των διαδικασιών θέσεως 
σε ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων^) 
Το κείμενο του άρθρου 18 παράγραφος 3 και του 
άρθρου 19 παράγραφος 7 αντικαθίσταται από το ακό­
λουθο κείμενο: 
«Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να εξαρτούν την παροχή 
των προβλεπομένων στο παρόν άρθρο διευκολύνσεων 
από τη σύσταση εγγυήσεως.» 
4. Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1224/80 του Συμβουλίου της 
28ης Μαΐου 1980 περί της δασμολογητέας αξίας των 
εμπορευμάτων (*) 
Το κείμενο του άρθρου 11 αντικαθίσταται από το ακό­
λουθο κείμενο: 
«Αρθρο 11 
Αν, κατά τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας 
των εισαγομένων εμπορευμάτων καταστεί αναγκαίο 
να αναβληθεί ο οριστικός καθορισμός της, είναι 
δυνατό ο εισαγωγέας, κατόπιν αιτήσεως του, να 
παραλάβει τα σχετικά εμπορεύματα, υπό τον όρο της 
παροχής επαρκούς εγγυήσεως υπό μορφή ασφαλείας, 
χρηματικής καταθέσεως ή άλλου καταλλήλου είδους 
εγγυήσεως, για την κάλυψη της διαφοράς μεταξύ του 
ποσού των δασμών, στους οποίους είναι δυνατό 
τελικά να υπόκεινται τα εμπορεύματα και του ποσού 
που προκύπτει από τα στοιχεία της διασαφήσεως.» 
Αρθρο 18 
Κάθε Κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά 
με τα μέτρα που παίρνει για να εξασφαλίσει την εφαρ­
μογή του παρόντος κανονισμού. 
Η Επιτροπή ανακοινώνει τις πληροφορίες αυτές στα υπό­
λοιπα Κράτη μέλη. 
Αρθρο 19 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιουλίου 
1984. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα 
μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε Κράτος μέλος. 
(5) ΕΕ αριθ. L 205 της 13. 8. 1979, σ. 19. 
(6) ΕΕ αριθ. L 134 της 31. 5. 1980, σ. 1.