[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 22.7.2008

COM(2008) 475 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων – Καταπολέμηση της απάτης – Ετήσια έκθεση 2007 [SEC(2008)2300] [SEC(2008)2301]

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Εισαγωγή 4

1. Αποτελέσματα της καταπολέμησης της απάτης: στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις περιπτώσεις απάτης και τις άλλες παρατυπίες 5

1.1. Στατιστικά στοιχεία που αφορούν τις περιπτώσεις απάτης και τις άλλες παρατυπίες που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη και οι υπηρεσίες της Επιτροπής το 2007 5

1.1.1. Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι 8

1.1.2. Γεωργικές δαπάνες (ΕΓΤΠΕ και ΕΓΤΑΑ) 8

1.1.3. Διαρθρωτικά μέτρα 9

1.1.4. Προενταξιακά ταμεία 10

1.1.5. Στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες τις οποίες διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή 12

1.2. Στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη δραστηριότητα της OLAF 13

2. Οι κυριότερες εξελίξεις 2007 14

2.1. Οι εξελίξεις στον τομέα των τελωνείων 14

2.1.1. Η αμοιβαία συνδρομή στον πρώτο πυλώνα 14

2.1.2. Συμβάσεις του τρίτου πυλώνα και έκτακτα εθνικά μέτρα 15

2.2. Καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της παραποίησης τσιγάρων 15

2.3. Παρατυπίες και υπόνοιες απάτης στον τομέα των «άμεσων δαπανών» 16

2.4. Η νέα προσέγγιση της «θωράκισης κατά της απάτης» 17

2.5. Προστασία του ευρώ κατά της παραχάραξης 17

2.6. Το πρόγραμμα Hercule II 18

2.7. Άλλα μέτρα που λήφθηκαν το 2007 για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων 19

3. Οι έλεγχοι για τον εντοπισμό περιπτώσεων απάτης και άλλων παρατυπιών 20

3.1. Οι έλεγχοι στον τομέα των διαρθρωτικών ταμείων 21

3.1.1. Βελτίωση του πλαισίου ελέγχου 21

3.1.2. Η άσκηση των ελέγχων διαχείρισης από τα κράτη μέλη στον τομέα του FEDER 22

3.2. Το πλαίσιο ελέγχου στον αγροτικό τομέα 24

3.3. Έλεγχοι των παραδοσιακών ιδίων πόρων 27

3.4. Οι επιτόπου έλεγχοι και εξακριβώσεις του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 28

4. Η παραγραφή που ισχύει για τις διώξεις και τις αποφάσεις οι οποίες αφορούν τις παρατυπίες 29

4.1. Η παραγραφή που ισχύει για τη δίωξη μιας παρατυπίας 29

4.2. Προθεσμία παραγραφής για την εκτέλεση της απόφασης που καθορίζει διοικητική ποινή 30

4.3. Προθεσμία παραγραφής για την εκτέλεση της απόφασης που καθορίζει διοικητικό μέτρο (ανάκτηση) 30

5. Η ανάκτηση 30

5.1. Γεωργία 31

5.2. Διαρθρωτικά ταμεία 32

5.3. Ίδιοι πόροι 33

5.4. Άμεσες δαπάνες 34

5.5. Ανάκτηση μετά από περίπτωση OLAF 35

Εισαγωγή

Η προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων και η καταπολέμηση της απατής αποτελούν έναν τομέα αρμοδιότητας καταμεριζόμενης μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών. Η Επιτροπή συντάσσει κάθε χρόνο, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, μια έκθεση όπου παρουσιάζει τις στατιστικές και τα νέα μέτρα που έχουν ληφθεί προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων που προβλέπει το άρθρο 280 της συνθήκης ΕΚ. Η έκθεση αυτή απευθύνεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο και δημοσιεύεται[1].

Στο πρώτο μέρος της έκθεσης συνοψίζονται τα αποτελέσματα των στατιστικών στοιχείων που αφορούν περιπτώσεις παρατυπιών τις οποίες κοινοποιούν τα κράτη μέλη στους τομείς όπου τα κράτη μέλη εκτελούν τον προϋπολογισμό (γεωργική πολιτική, διαρθρωτικά ταμεία και προενταξιακά ταμεία, δηλαδή περίπου 80% του προϋπολογισμού) και όσον αφορά τη συγκέντρωση των κοινοτικών ιδίων πόρων. Δίνεται επίσης μια εκτίμηση των παρατυπιών που έχουν προκύψει στον τομέα των δαπανών που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή, καθώς και μια συνοπτική παρουσίαση σχετικά με την επιχειρησιακή δραστηριότητα της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF).

Η ανάγνωση και η χρήση αυτών των στατιστικών στοιχείων πρέπει να γίνεται με μεγάλη προσοχή: Στις περισσότερες περιπτώσεις μια παρατυπία που κοινοποιείται δεν αποτελεί πιθανή απάτη (έννοια που συνεπάγεται σκόπιμη πράξη). Μια υπόνοια απάτης που κοινοποιείται δεν συνιστά απαραίτητα απάτη επιβεβαιωμένη με δικαστική απόφαση. Όλες οι παρατυπίες που παρουσιάζονται βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας και υποβάλλονται σε διάφορες μορφές παρακολούθησης, όπως περιγράφεται αναλυτικά στα σημεία 3 και 5.

Από τη φύση τους, τα στοιχεία που παρουσιάζονται στην παρούσα έκθεση είναι ενδεικτικά, προκαταρκτικά και μη οριστικά. Για προληπτικούς λόγους, τα ποσά που αναφέρονται καλύπτουν συχνά το σύνολο της υπόψη πράξης, πριν από προσδιορισμό του μέρους που αφορά την παρατυπία. Αν τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να αναφέρουν τυχόν παρατυπίες, το κάνουν με διάφορους βαθμούς συμμόρφωσης. Τα κράτη μέλη είναι επίσης αυτά που προσδιορίζουν κατά κανόνα ανάμεσα στις παρατυπίες που αναφέρουν αυτές στις οποίες θεωρούν ότι υπάρχει υπόνοια απάτης. Και μόνο στο τέλος μιας δικαστικής διαδικασίας την οποία διεξάγουν οι εθνικές αρχές, συχνά μετά την παρέλευση μεγάλου χρονικού διαστήματος, καθορίζεται αν πρόκειται ή όχι για απάτη και ποιες είναι οι πραγματικές οικονομικές επιπτώσεις της απάτης. Η Επιτροπή βασίζεται πάνω στις (μη υποχρεωτικές) πληροφορίες εκ μέρους των κρατών μελών για την τελική κατηγοριοποίηση μιας περίπτωσης ως απάτης.

Στο δεύτερο μέρος της έκθεσης παρουσιάζονται οι κυριότερες εξελίξεις του έτους 2007 , στο επίπεδο τόσο της πρόληψης όσο και της καταστολής των περιπτώσεων απάτης και άλλων παρατυπιών.

Το τρίτο μέρος αφορά τους ελέγχους που αποσκοπούν στον εντοπισμό των περιπτώσεων απάτης και άλλων παρατυπιών , απ’ όπου ένα σημαντικό τμήμα αφιερώνεται στους ελέγχους που γίνονται στον τομέα των διαρθρωτικών ταμείων και, ιδίως, στους ελέγχους διαχείρισης. Στο τέταρτο μέρος παρουσιάζεται η παραγραφή που ισχύει για διώξεις οι οποίες αφορούν παρατυπίες, καθώς και αυτή που ισχύει για την εκτέλεση μιας απόφασης με την οποία καθορίζεται διοικητικό μέτρο ή κύρωση. Τα δύο αυτά μέρη εξετάζονται κυρίως βάσει των απαντήσεων των κρατών μελών σε ένα ερωτηματολόγιο.

Στο πέμπτο μέρος , για το οποίο ισχύουν οι ίδιες επιφυλάξεις με το μέρος 1, παρουσιάζονται οι ανακτήσεις που πραγματοποιήθηκαν το 2007 σε όλους τους δημοσιονομικούς τομείς.

Η έκθεση συνοδεύεται από δύο έγγραφα εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής[2].

Αποτελέσματα της καταπολέμησης της απάτης: στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις περιπτώσεις απάτης και τις άλλες παρατυπίες

Στατιστικά στοιχεία που αφορούν τις περιπτώσεις απάτης και τις άλλες παρατυπίες που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη και οι υπηρεσίες της Επιτροπής το 2007

Στους τομείς όπου τα κράτη μέλη εκτελούν τον προϋπολογισμό και όσον αφορά τη συγκέντρωση των κοινοτικών ιδίων πόρων, η κοινοτική νομοθεσία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να κοινοποιούν τις υπόνοιες απάτης και τις άλλες παρατυπίες που εντοπίζουν. Οι πληροφορίες που συλλέγονται χρησιμοποιούνται για σκοπούς ανάλυσης και παρακολούθησης και επιτρέπουν μια καλύτερη γνώση των επιπτώσεων που έχουν οι παρατυπίες στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Είναι σημαντικό να γίνει διάκριση ανάμεσα στην απάτη και στις άλλες παρατυπίες. Παρατυπία συνιστά κάθε παράβαση διάταξης του κοινοτικού δικαίου από οικονομικό φορέα με πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να ζημιωθούν τα οικονομικά συμφέροντα των Κοινοτήτων[3]. Η απάτη αποτελεί παρατυπία που διαπράττεται εκ προθέσεως και η οποία συνιστά ποινικό αδίκημα[4]. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν ανάμεσα στις παρατυπίες που κοινοποιούν αυτές οι οποίες συνιστούν υπόνοιες απάτης. Οι πραγματικές οικονομικές επιπτώσεις της απάτης δεν μπορούν να μετρηθούν παρά μόνο στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας.

Το έγγραφο των υπηρεσιών της Επιτροπής «Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών»[5] παρουσιάζει μια εμπεριστατωμένη ανάλυση των πληροφοριών που κοινοποιούν τα κράτη μέλη και, για πρώτη φορά, περιλαμβάνει στατιστικά στοιχεία τα οποία αφορούν την απάτη και άλλες παρατυπίες που έχουν εντοπίσει οι υπηρεσίες της Επιτροπής στους τομείς του προϋπολογισμού οι οποίοι υπόκεινται σε κεντρική άμεση διαχείριση.

Συμπεράσματα που αφορούν τις παρατυπίες τις οποίες κοινοποίησαν τα κράτη μέλη

- Ο αριθμός των κοινοποιούμενων παρατυπιών έχει μειωθεί σε όλους τους τομείς, εκτός από αυτόν των διαρθρωτικών ενεργειών.

- Οι κατ’ εκτίμηση οικονομικές επιπτώσεις των παρατυπιών έχουν αυξηθεί σε όλους τους τομείς. Για τους ίδιους πόρους και τη γεωργία, αυτή η αύξηση αναφέρεται εν μέρει σε παρατυπίες οι οποίες προέκυψαν ή ανακαλύφθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη αλλά κοινοποιήθηκαν μόλις το 2007. Στον τομέα των δαπανών, η ένταξη των νέων κρατών μελών και η πρόσφατη άνοδος των πληρωμών σε αυτές τις χώρες εξηγεί εν μέρει την αύξηση. Οι οικονομικές επιπτώσεις ως ποσοστό του προϋπολογισμού παραμένουν σχετικά σταθερές. Πολλές παρατυπίες που έχουν σημαντικές κατ’ εκτίμηση οικονομικές επιπτώσεις έχουν εντοπιστεί στο πλαίσιο της ολοκλήρωσης της περιόδου προγραμματισμού των προενταξιακών ταμείων για τα 10 νέα κράτη μέλη.

- Οι κατ’ εκτίμηση επιπτώσεις των περιπτώσεων με υπόνοιες απάτης παραμένουν σταθερές για τις δαπάνες και εμφανίζουν ελαφρά πτώση για τους ιδίους πόρους. Υπενθυμίζεται ότι εδώ πρόκειται για υπόνοιες απάτης οι οποίες κοινοποιούνται και όχι για περιπτώσεις που έχουν επιβεβαιωθεί ενώπιον των δικαστηρίων και ότι οι πραγματικές οικονομικές επιπτώσεις, μετά την ανάκτηση και τη δημοσιονομική διόρθωση, δεν μπορούν να προσδιοριστούν παρά μόνο στο τέλος των δικαστικών και διοικητικών διαδικασιών.

- Παρά το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος των παρατυπιών κοινοποιείται στην Επιτροπή εντός των προβλεπόμενων προθεσμιών, πρέπει ακόμη να καταβληθούν προσπάθειες: η μέση προθεσμία κοινοποίησης στον γεωργικό τομέα είναι 1,2 έτη, ενώ σε αυτόν των διαρθρωτικών ενεργειών είναι 0,9 έτη. Πολύ συχνά ορισμένα κράτη μέλη πραγματοποιούν κοινοποιήσεις με σημαντική καθυστέρηση. Η γρήγορη κοινοποίηση είναι απαραίτητη για μια αποτελεσματική παρακολούθηση.

- Το ποσοστό των κρατών μελών που πραγματοποιούν κοινοποιήσεις δια της ηλεκτρονικής οδού και, ιδίως, μέσω των ηλεκτρονικών μονάδων AFIS/ECR[6] τις οποίες έχει προτείνει η Επιτροπή για τον γεωργικό τομέα και για τα διαρθρωτικά ταμεία, αυξάνεται. Η χρήση των μονάδων απλοποιεί την επεξεργασία των δεδομένων και βελτιώνει την ποιότητα και τη δυνατότητα σύγκρισής τους. Ορισμένα κράτη μέλη συνεχίζουν να πραγματοποιούν κοινοποιήσεις μέσω εντύπων ή δια της ηλεκτρονικής οδού χωρίς να χρησιμοποιούν τις μονάδες ECR.

- Χάρη στις προσπάθειες των εθνικών αρχών (οδηγίες, εκπαιδεύσεις για το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για τις κοινοποιήσεις) και στην αυξημένη χρήση των μονάδων ECR, η ποιότητα των κοινοποιήσεων σε όλους τους τομείς έχει συνεχίσει να βελτιώνεται. Αυτό επιτρέπει καλύτερη παρακολούθηση και διευκολύνει τη στρατηγική ανάλυση των δεδομένων. Ορισμένα κράτη μέλη οφείλουν ακόμη να καταβάλουν προσπάθειες, ιδίως στο επίπεδο της ταξινόμησης των διάφορων τύπων παρατυπιών.

Πίνακας 1 – Αριθμός παρατυπιών και ποσά – έτος 2007

Τομέας | Αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών | Συνολικές οικονομικές κατ’ εκτίμηση επιπτώσεις των παρατυπιών, συμπεριλαμβανομέ-νων και των υπονοιών απάτης (σε εκατομμύρια ευρώ) | Κατ’ εκτίμηση οικονομικές επιπτώσεις μόνο των υπονοιών απάτης (σε εκατομμύρια ευρώ) |

2006[7] | 2007 | 2006 | 2007 | 2006 | 2007 |

Γεωργία (ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων) | 3.249 | 1.548 | 87 | 155 | 29,8 (~0,06 % των εγκριθέντων πόρων) | 44,8 (~0,1 % των εγκριθέντων πόρων) |

Διαρθρωτικά ταμεία και Ταμείο Συνοχής | 3.216 | 3.832 | 703 | 828 | 157,56 (~0,41 % των εγκριθέντων πόρων) | 141 (~0,31 % των εγκριθέντων πόρων) |

Προενταξια-κά ταμεία | 395 | 332 | 14 | 32 | 1,57 (~0,03 % των εγκριθέντων πόρων) | 5 (~0,38 % των εγκριθέντων πόρων) |

Άμεσες δαπάνες | - | 411 | - | 33 | - | 18,1 (~0,17% των εγκριθέντων πόρων)[8] |

Συνολικές δαπάνες | 6.860 | 6.123 | 804 | 1.048 | 188,93 (~0,2% του ποσού των δαπανών στους τέσσερις τομείς) | 208,9 (~0,22 % του ποσού των δαπανών στους τέσσερις τομείς) |

Ίδιοι πόροι[9] | 5.705 | 5.321 | 353 | 377 | 134,39 (~0,94 % του συνολικού ποσού των ιδίων πόρων) | 106,57 (~0,62 % του συνολικού ποσού των ιδίων πόρων[10]) |

Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι

Ο αριθμός των κοινοποιηθεισών περιπτώσεων παρατυπιών μειώθηκε κατά 7% (5.705 περιπτώσεις το 2006, έναντι 5.321 το 2007). Το κατ’ εκτίμηση ποσό (377 εκατομμύρια ευρώ) αυξήθηκε κατά περισσότερο από 6%. Οι υπόνοιες απάτης αντιπροσωπεύουν περίπου το 23% των κοινοποιηθεισών περιπτώσεων παρατυπιών, με κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις 106,57 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή περίπου 0,62% του συνολικού ποσού των ίδιων πόρων το 2007 (έναντι 134,39 εκατομμυρίων ευρώ, περίπου 0,94% το 2006). Υπενθυμίζεται ότι, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για κοινοποιηθείσες υπόνοιες απάτης και όχι για περιπτώσεις που έχουν επιβεβαιωθεί ενώπιον των δικαστηρίων και ότι οι πραγματικές δημοσιονομικές επιπτώσεις δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.

Τα προϊόντα που επηρεάστηκαν περισσότερο ήταν, όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, τα ηλεκτρονικά και τα προϊόντα πολυμέσων, ιδίως οι τηλεοράσεις και οθόνες. Οι πιο συχνές παρατυπίες ήταν η κακή ταξινόμηση του προϊόντος και η εσφαλμένη περιγραφή της προέλευσης. Το δεύτερο προϊόν που επηρεάστηκε περισσότερο ήταν ο καπνός. Η Επιτροπή συνεχίζει να δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους εν λόγω τομείς. Η σημασία του τομέα των λαχανικών (και ιδίως του σκόρδου) αυξήθηκε, όπως εξάλλου και αυτή των τομέων των υποδημάτων, των εξαρτημάτων για αυτοκίνητα και μοτοσυκλέτες και των ρούχων, ενώ η σημασία των τομέων του κρέατος, των προϊόντων από σίδερο και χάλυβα και των δημητριακών μειώθηκε. Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη, κατά την ανάλυση αυτών των δεδομένων, ότι η ημερομηνία κατά την οποία ανακαλύφθηκε και κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή η απάτη ή η παρατυπία δεν συμπίπτει απαραίτητα με αυτήν κατά την οποία προέκυψε.

Γραφική παράσταση 1: Αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών και κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις – παραδοσιακοί ίδιοι πόροι – έτη 2003-2007

[pic]

Γεωργικές δαπάνες (ΕΓΤΠΕ και ΕΓΤΑΑ)

Ο αριθμός των κοινοποιηθεισών παρατυπιών μειώθηκε κατά 53 % (1.548 περιπτώσεις, έναντι 3.249 το 2006). Αυτή η έντονη μείωση ήταν αναμενόμενη και οφειλόταν στην εφαρμογή, από την 1η Ιανουαρίου 2007, ενός νέου κανονισμού που θέσπισε η Επιτροπή το 2006[11], ο οποίος ανέβασε από τα 4.000 στα 10.000 ευρώ το όριο πάνω από το οποίο τα κράτη μέλη υποχρεούνται να κοινοποιούν τις παρατυπίες στην Επιτροπή. Το υπόψη ποσό (155 εκατομμύρια ευρώ, περίπου 0,33% των συνολικών πιστώσεων του γεωργικού τομέα) αυξήθηκε κατά 44%. Η αύξηση αυτή αναφέρεται εν μέρει σε περιπτώσεις με σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις και οι οποίες προέκυψαν ή ανακαλύφθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη αλλά κοινοποιήθηκαν μόλις το 2007. Οι υπόνοιες απάτης αφορούν περίπου το 10% των κοινοποιηθεισών περιπτώσεων παρατυπιών, με κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις 44,8 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή 0,1% των συνολικών πιστώσεων για το 2007 (έναντι 29,8 εκατομμυρίων ευρώ, περίπου 0,06% το 2006). Υπενθυμίζεται ότι, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για κοινοποιηθείσες υπόνοιες απάτης και όχι για περιπτώσεις που έχουν επιβεβαιωθεί ενώπιον των δικαστηρίων και ότι οι πραγματικές δημοσιονομικές επιπτώσεις δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.

Τα υψηλότερα ποσά αφορούσαν τους τομείς του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, των φρούτων και των λαχανικών, της ζάχαρης και της αγροτικής ανάπτυξης. Οι τέσσερις αυτοί τομείς αντιπροσωπεύουν από κοινού περίπου το 77% του συνολικού σχετικού ποσού των παρατυπιών.

Γραφική παράσταση 2: Αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών και κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις – γεωργικές δαπάνες – έτη 2003-2007

[pic]

Διαρθρωτικά μέτρα

Ο αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών που αφορούν τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής αυξήθηκε κατά 19,2% (3.832 περιπτώσεις, έναντι 3.216 το 2006). Οι κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις (828 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή περίπου 1,83 % των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων) αυξήθηκαν κατά 17,7 %. Οι υπόνοιες απάτης αντιπροσωπεύουν περίπου το 12,4 % των κοινοποιηθεισών περιπτώσεων παρατυπιών, με κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις 141 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή περίπου 0,31 % του συνολικών πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων (έναντι 157,56 εκατομμυρίων ευρώ, δηλαδή 0,41 % το 2006). Υπενθυμίζεται ότι, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για κοινοποιηθείσες υπόνοιες απάτης και όχι για περιπτώσεις που έχουν επιβεβαιωθεί ενώπιον των δικαστηρίων και ότι οι πραγματικές δημοσιονομικές επιπτώσεις δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.

Όπως και τα προηγούμενα έτη, ο μεγαλύτερος αριθμός παρατυπιών ανακοινώθηκε για το FEDER[12] και το ΕΚΤ[13] (περίπου 83% των παρατυπιών). Το 76% των περιπτώσεων αφορούσε σχέδια ή επιχειρήσεις που εφαρμόζονταν στις περιφέρειες-στόχους 1 και 2.

Γραφική παράσταση 3: Αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών και κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις – διαρθρωτικές ενέργειες – έτη 2003-2007

[pic]

Προενταξιακά ταμεία

Ο αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών σχετικά με τους πόρους PHARE, SAPARD και ISPA μειώθηκε κατά 13% (332, έναντι 395 το 2006). Οι υποτιθέμενες δημοσιονομικές επιπτώσεις πέρασαν από τα 14 εκατομμύρια ευρώ το 2006 στα 32 εκατομμύρια ευρώ το 2007 (περίπου 1,92% του συνολικού επιλέξιμου ποσού). Οι υπόνοιες απάτης αντιστοιχούν περίπου στο 15,5% των παράτυπων ποσών που κοινοποιήθηκαν το 2007, με κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις 5 εκατομμύρια ευρώ, δηλαδή περίπου 0,38% του συνολικού ετήσιου προϋπολογισμού. Υπενθυμίζεται ότι, στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για κοινοποιηθείσες υπόνοιες απάτης και όχι για περιπτώσεις που έχουν επιβεβαιωθεί ενώπιον των δικαστηρίων και ότι οι πραγματικές δημοσιονομικές επιπτώσεις δεν έχουν ακόμη καθοριστεί.

Ο πιο συχνός τύπος παρατυπίας για καθένα από τα προενταξιακά ταμεία ήταν η «μη επιλέξιμη δαπάνη».

Γραφική παράσταση 4: Αριθμός κοινοποιηθεισών παρατυπιών και κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις – προενταξιακά ταμεία – έτη 2003-2007

[pic]

Στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες τις οποίες διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή

Στην προκειμένη περίπτωση πρόκειται για ένα πρώτο στάδιο το οποίο στοχεύει στην ενσωμάτωση των τομέων του προϋπολογισμού τους οποίους διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή μέσα στην παρούσα έκθεση. Καθώς το σύστημα το οποίο θα επιτρέψει τον χαρακτηρισμό των περιπτώσεων παρατυπιών και των υπονοιών απάτης τέθηκε σε εφαρμογή το 2008 (βλέπε σημείο 2.3), κατέστη αναγκαίος ο περιορισμός του βάθους της ανάλυσης για την περίοδο του 2007. Ως εκ τούτου, τα δεδομένα που παρουσιάζονται εδώ πρέπει να αντιμετωπίζονται με εξαιρετικές επιφυλάξεις και όχι ως εμπειρικά τεκμήρια του επιπέδου των περιπτώσεων απάτης και των παρατυπιών.

Ο υποτιθέμενος αριθμός παρατυπιών σε αυτόν τον τομέα ήταν 411. Οι υποτιθέμενες δημοσιονομικές επιπτώσεις ήταν 33 εκατομμύρια ευρώ, από τα οποία 18,1 εκατομμύρια ευρώ αντιστοιχούν σε 136 κοινοποιηθείσες περιπτώσεις υπονοιών απάτης. Το κοινοποιηθέν παράτυπο ποσό στον τομέα των εξωτερικών δράσεων ήταν 19,1 εκατομμύρια ευρώ ενώ στον τομέα των εσωτερικών πολιτικών 13,9 εκατομμύρια ευρώ. Σε ό,τι αφορά το οικονομικό πλαίσιο 2000-2006, οι κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις των περιπτώσεων πιθανής απάτης ανέρχονται στο 0,17% του συνόλου των συμβάσεων που συνήφθηκαν απευθείας από την Επιτροπή.

Στατιστικά στοιχεία σχετικά με τη δραστηριότητα της OLAF

Μετά από την αρχική αξιολόγηση των πληροφοριών που έλαβε, η OLAF μπορεί να αποφασίσει να ξεκινήσει διαδικασίες για τέσσερις τύπους περιπτώσεων: εσωτερικές έρευνες, εξωτερικές έρευνες, περιπτώσεις συνεργασίας ή περιπτώσεις ποινικής συνδρομής. Ο αριθμός των περιπτώσεων για τις οποίες ξεκινούν διαδικασίες κάθε έτος είναι σταθερός (210 το 2007, έναντι 194 το 2006 και 216 το 2005). Από το 2004, ο αριθμός των καθαυτό ερευνών που ξεκίνησε η OLAF (εσωτερικές και εξωτερικές έρευνες) έφτασε και στη συνέχεια υπερέβη τον αριθμό των περιπτώσεων για τις οποίες ξεκίνησε διαδικασίες η OLAF προκειμένου να προσφέρει συνδρομή και συνεργασία στις εθνικές αρχές (περιπτώσεις συνεργασίας και περιπτώσεις ποινικής συνδρομής). Από το 2005, οι καθαυτό έρευνες της OLAF συνιστούν περίπου το 75% του συνολικού αριθμού περιπτώσεων για τις οποίες ξεκίνησαν διαδικασίες.

Ο αριθμός των εκκρεμών υποθέσεων μειώθηκε (408 στα τέλη του 2007, έναντι 431 στα τέλη του 2006 και 452 στα τέλη του 2005), κάτι που οφείλεται κυρίως στις προσπάθειες της OLAF να επιληφθεί μιας σειράς παλαιότερων υποθέσεων που εκκρεμούσαν.

Πίνακας 2: Φάκελοι υπό εξέλιξη υποθέσεων ανά τομέα στις 31 Δεκεμβρίου 2007 και δημοσιονομικές επιπτώσεις

Τομέας | Εκκρεμείς υποθέσεις στις 31 Δεκεμβρίου 2007 | Κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις (σε εκατομμύρια ευρώ) |

Τελωνεία/ΦΠΑ | 76 | 781,3 |

Γεωργία | 50 | 108,8 |

Διαρθρωτικά ταμεία | 48 | 172,4 |

Άμεσες δαπάνες | 140 | 206,7 |

Εσωτερικές έρευνες | 94 | 289,6 |

Σύνολο | 408 | 1.558,8 |

Για περισσότερες λεπτομέρειες και σύγκριση με τα προηγούμενα έτη, βλέπε την έκθεση της OLAF[14].

Οι κυριότερες εξελίξεις 2007

Οι εξελίξεις στον τομέα των τελωνείων

Η αμοιβαία συνδρομή στον πρώτο πυλώνα

Μετά από πρόταση της Επιτροπής[15], το Συμβούλιο τροποποίησε τον κανονισμό σχετικά με τον έλεγχο κατά την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων[16], έτσι ώστε όσα κράτη μέλη εφαρμόζουν ανάλυση κινδύνου σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο να έχουν τη δυνατότητα εφαρμογής του ελάχιστου ποσοστού ελέγχων μάλλον σε εθνικό επίπεδο παρά σε επίπεδο τελωνείου εξαγωγών, έτσι ώστε να υπάρχει καλύτερη κατανομή των προσπαθειών ελέγχου των τελωνειακών αρχών στην εθνική επικράτεια.

Ο κανονισμός του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τους ελέγχους ρευστών διαθέσιμων που εισέρχονται ή εξέρχονται από την Κοινότητα[17] τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο του 2007. Ο εν λόγω κανονισμός παραπέμπει στις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 515/97[18] σε ό,τι αφορά την αμοιβαία συνδρομή και προβλέπει τη διαβίβαση πληροφοριών στην Επιτροπή σε περιπτώσεις ενδείξεων που αφήνουν υπόνοιες ότι τα ποσά των ρευστών διαθεσίμων αφορούν προϊόν απάτης ή οποιασδήποτε άλλης παράνομης δραστηριότητας που θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας.

Η πρόταση της Επιτροπής[19] για την τροποποίηση του κανονισμού περί της αμοιβαίας συνδρομής στους τομείς της γεωργίας και των τελωνείων[20], προχώρησε στο στάδιο της νομοθετικής διαδικασίας το 2007. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την ενέκρινε κατά την πρώτη ανάγνωση τον Φεβρουάριο του 2008 επιφέροντας παράλληλα ορισμένες τροποποιήσεις. Η εν λόγω πράξη προβλέπει το νομοθετικό πλαίσιο του ευρωπαϊκού αρχείου φακέλων τελωνειακών ερευνών (FIDE) και τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ευρετηρίου δεδομένων. Το FIDE πρέπει να επιτρέπει στις εθνικές και στις κοινοτικές επιχειρησιακές αρχές (OLAF) τον προσδιορισμό των υπηρεσιών που έχουν πραγματοποιήσει έρευνες για το ίδιο ή τα ίδια πρόσωπα ή επιχειρήσεις. Το ευρετήριο έχει ως στόχο τη συγκέντρωση, με σκοπό την ανάλυση, των δεδομένων που συνήθως χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο του διεθνούς εμπορίου[21]. Η τελική υιοθέτηση της πρότασης προβλέπεται να γίνει εντός του έτους 2008.

Δύο προτάσεις[22] που προέκυψαν από τη στρατηγική της Λισαβόνας στοχεύουν στον εκσυγχρονισμό των τελωνειακών διαδικασιών. Με την έναρξη ισχύος του νέου τελωνειακού κώδικα, η χρήση της ηλεκτρονικής δήλωσης θα γενικευτεί σταδιακά, ενώ βάσει του προγράμματος Ε-τελωνεία τα δεδομένα που προέρχονται από τα συστήματα πληροφορικής των εθνικών τελωνείων θα γίνονται όλο και πιο συμβατά χάρη σε μια κεντρική πλατφόρμα. Αυτές οι μεταρρυθμίσεις θα μειώσουν το κόστος των λειτουργιών, θα ευνοήσουν την ταχύτερη πρόσβαση στα δεδομένα και θα επιτρέψουν την πραγματοποίηση αναλύσεων κινδύνου σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Συμβάσεις του τρίτου πυλώνα και έκτακτα εθνικά μέτρα

Το 2007, η Μάλτα προσχώρησε στη σύμβαση περί αμοιβαίας συνδρομής και συνεργασίας μεταξύ των τελωνειακών υπηρεσιών («σύμβαση της Νεάπολης ΙΙ»)[23]. Η εν λόγω σύμβαση έχει επικυρωθεί και έχει τεθεί σε ισχύ σε όλα τα κράτη μέλη εκτός της Ιταλίας, αλλά εφαρμόζεται ήδη σε 22 κράτη μέλη[24].

Η Μάλτα επικύρωσε τη σύμβαση σχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα[25]. Η σύμβαση, η οποία δημιουργεί ιδίως ένα σύστημα τελωνειακής πληροφόρησης (SID) και η οποία τέθηκε σε ισχύ στα τέλη του 2007, έχει επικυρωθεί πλέον από όλα τα κράτη μέλη.

Μετά την επικύρωσή του από τη Σουηδία και τη Φινλανδία, το πρωτόκολλο το οποίο τροποποιεί τη σύμβαση σχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα μπόρεσε να τεθεί σε ισχύ[26]. Η Λετονία προσχώρησε στο πρωτόκολλο το 2007[27]. Με το πρωτόκολλο δημιουργείται το προαναφερθέν FIDE.

Η Ρουμανία και η Βουλγαρία προσχώρησαν στις δύο συμβάσεις και στο πρωτόκολλο που αναφέρθηκαν παραπάνω τη στιγμή της ένταξής τους στην ΕΕ[28].

Το Βέλγιο υπέγραψε διμερείς συμφωνίες συνεργασίας με αρκετές τρίτες χώρες. Στον ουγγρικό ποινικό κώδικα τροποποιήθηκε και αποσαφηνίστηκε η ποινικοποίηση του λαθρεμπορίου. Η Φινλανδία ανήγγειλε μια σημαντική αναδιοργάνωση των τελωνειακών αρχών με στόχο τη βελτίωση της διαχείρισης κινδύνου. Στην Ιρλανδία, τέθηκε σε εφαρμογή ένα νέο αυτοματοποιημένο σύστημα με τον ίδιο σκοπό.

Καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της παραποίησης τσιγάρων

Το 2004, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και 10 κράτη μέλη[29] συνήψαν συμφωνία συνεργασίας με τη Philip Morris International (PMI). Από την υπογραφή της συμφωνίας έως τα τέλη του 2007, η ΡΜΙ κατέβαλε 575 εκατομμύρια USD (περίπου 364,5 εκατομμύρια ευρώ). Έκτοτε, 16 κράτη μέλη[30] έχουν προσχωρήσει σε αυτή τη συμφωνία, η οποία προβλέπει την καταβολή περίπου 1.250 εκατομμυρίων USD σε διάστημα 12 ετών, τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της παραποίησης τσιγάρων.

Τον Δεκέμβριο του 2007, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και 26 κράτη μέλη[31] υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας με τη Japan Tobacco International (JTI). Η συμφωνία, με διάρκεια 15 ετών, προβλέπει την καταβολή 400 εκατομμυρίων USD (περίπου 253,6 εκατομμυρίων ευρώ), τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της παραποίησης τσιγάρων.

Μεταξύ των κυριότερων στοιχείων των δύο συμφωνιών περιλαμβάνεται η εφαρμογή ενός μηχανισμού μακροπρόθεσμης πρόληψης του λαθρεμπορίου τσιγάρων PMI και JTI στην ευρωπαϊκή αγορά. Σε συνεργασία με την OLAF και με τα κράτη μέλη, οι συμφωνίες προβλέπουν την εφαρμογή διαδικασιών παρακολούθησης και ιχνηλασιμότητας των προϊόντων προκειμένου να μπορεί να προσδιοριστεί η στιγμή κατά την οποία τα αυθεντικά τσιγάρα (μάρκας ΡΜΙ και JTI) βγήκαν από τη νόμιμη αλυσίδα προμήθειας για να πέσουν στα χέρια των λαθρεμπόρων.

Το 2007, η νέα πτυχή του προγράμματος Hercule ΙΙ σχετικά με την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου και της παραποίησης τσιγάρων (βλέπε σημείο 2.6) προέβλεπε τη συγχρηματοδότηση από τον κοινοτικό προϋπολογισμό εξοπλισμού σάρωσης με τον οποίο διευκολύνεται ο εντοπισμός λαθραίων τσιγάρων, για ένα κατ’ εκτίμηση συνολικό ποσό πάνω από 5 εκατομμύρια ευρώ. Το πρόγραμμα συνεχίζει επίσης να χρηματοδοτεί τις ενέργειες κατάρτισης, την αγορά ειδικού τεχνικού εξοπλισμού και την τεχνική υποστήριξη για την παρακολούθηση παράνομων δραστηριοτήτων σε αυτόν τον τομέα.

Η Επιτροπή (OLAF και SANCO) συμμετείχε ενεργά στην προετοιμασία των διαπραγματεύσεων για ένα πρωτόκολλο σχετικά με τη σύμβαση-πλαίσιο της ΠΟΥ για την καταπολέμηση του καπνίσματος[32]. Το εν λόγω πρωτόκολλο ασχολείται συγκεκριμένα με την καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου προϊόντων καπνού. Ένας εκπρόσωπος της OLAF εξελέγη πρόεδρος του οργανισμού διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων ο οποίος διαπραγματεύεται το πρωτόκολλο.

Παρατυπίες και υπόνοιες απάτης στον τομέα των «άμεσων δαπανών»

Μέχρι φέτος, τα δεδομένα σχετικά με τις παρατυπίες και τις υπόνοιες απάτης που εντοπίζονταν και τις διορθώσεις που πραγματοποιούνταν συγκεντρώνονταν παρά μόνο για τις δαπάνες καταμερισμένης διαχείρισης. Για να διορθωθεί αυτό και για να λαμβάνονται καλύτερα υπόψη οι παρατυπίες και οι υπόνοιες απάτης στο πλαίσιο της παρούσας έκθεσης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα καταγράφουν στο εξής στο αρμόδιο σύστημα της Επιτροπής (ABAC) επιπλέον πληροφορίες σχετικά με τις διαπιστώσεις και τις διορθώσεις που πραγματοποιούνται.

Με στόχο τη δημιουργία μιας αρχικής ανάλυσης ήδη από φέτος, οι υπηρεσίες της Επιτροπής προσδιόρισαν τις περιπτώσεις παρατυπιών που είχαν εντοπιστεί και τις υπόνοιες απάτης στους τομείς του προϋπολογισμού οι οποίοι αποτελούν το αντικείμενο άμεσης κεντρικής διαχείρισης.

Η νέα προσέγγιση της «θωράκισης κατά της απάτης»

Το 2001, η Επιτροπή είχε αποφασίσει[33] την εφαρμογή ενός προληπτικού μηχανισμού θωράκισης κατά της απάτης («fraud-proofing») έτσι ώστε η νομοθεσία και η διαχείριση των συμβάσεων να είναι πιο «θωρακισμένες» έναντι της απάτης. Από το 2002, καθορίστηκαν νέες νομοθετικές πρωτοβουλίες και νέες νομικές βάσεις κοινοτικής χρηματοδότησης (όπως τα πρότυπα συμβάσεων) τα οποία παρουσιάζουν μια ειδική ανάγκη μέριμνας για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Τα εν λόγω προγράμματα αναλύθηκαν από την άποψη της αντοχής τους έναντι της απάτης και βελτιώνονταν κάθε φορά που αυτό κρινόταν αναγκαίο[34].

Τον Δεκέμβριο του 2007, η Επιτροπή θέσπισε μια νέα προσέγγιση σε σχέση με τη θωράκιση κατά της απάτης[35], ακρογώνιο λίθο της οποίας συνιστά η αξιοποίηση των αποτελεσμάτων των ερευνών της OLAF. Η λειτουργική πείρα θα χρησιμοποιηθεί σε μια πιο δομημένη και κατάλληλη βάση και θα επιμεριστεί καλύτερα με τις άλλες υπηρεσίες της Επιτροπής καθώς και με τα άλλα όργανα και φορείς της ΕΕ. Αυτή η νέα προσέγγιση φιλοδοξεί να προσδιορίσει τα αδύναμα σημεία όχι μόνο στις νομοθετικές προτάσεις, αλλά και στην εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας καθώς και στα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου.

Η νέα πολιτική η οποία εφαρμόζεται, σε πρώτο χρόνο, στον τομέα των άμεσων δαπανών θα βελτιώσει την πρόληψη της απάτης με χρήση όλων των διαθέσιμων δεδομένων (αποτελέσματα ερευνών, ελέγχων, αναλύσεων κ.λπ.).

Προστασία του ευρώ κατά της παραχάραξης

Μια πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου[36] αποσκοπεί στην ενίσχυση της προστασίας κατά της παραχάραξης και της κιβδηλείας με τη θέσπιση, για τα υπόψη ιδρύματα, της υποχρέωσης ελέγχου της γνησιότητας των τραπεζογραμματίων και κερμάτων που λαμβάνουν πριν από την εκ νέου θέση τους σε κυκλοφορία. Η πρόταση αποσκοπεί επιπλέον να επιτρέψει τις μεταφορές πλαστών νομισμάτων ανάμεσα στις εθνικές αρχές και στους φορείς και τα όργανα της Επιτροπής προκειμένου να διευκολυνθούν οι έλεγχοι γνησιότητας.

Σε μια έκθεση, η Επιτροπή κατάρτισε τον ισολογισμό κυρώσεων, ποινικών και άλλων, που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη στον τομέα της προστασίας από την παραχάραξη[37], μετά την απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου του 2000[38]. Φαίνεται ότι τα μέτρα που ελήφθησαν ανταποκρίνονται συνολικά στον βαθμό αποτελεσματικότητας και επάρκειας που απαιτείται από την απόφαση-πλαίσιο αναφοράς, στον βαθμό που οι προβλεπόμενες ποινικοποιήσεις και κυρώσεις έχουν γενικά ενσωματωθεί στις νομοθεσίες των κρατών μελών.

Σε λειτουργικό επίπεδο, η Επιτροπή, μέσω των ενεργειών που πραγματοποίησε στο πλαίσιο του προγράμματος Perikles[39], επιδίωξε την υποστήριξή της στη συνεργασία μεταξύ των εθνικών, ευρωπαϊκών και διεθνών αρχών που είναι αρμόδιες για την καταπολέμηση της παραχάραξης του ευρώ. Με την εκτέλεση του προϋπολογισμού Perikles 2007 σε ποσοστό πάνω από 80%, τέθηκαν σε εφαρμογή δώδεκα προγράμματα, από τα οποία επτά προτάθηκαν από τα κράτη μέλη και πέντε από την Επιτροπή (OLAF).

Τα περισσότερα από αυτά τα προγράμματα, τα οποία απευθύνονται σε ειδικούς των κρατών μελών και υποψήφιων προς ένταξη χωρών, παρουσίαζαν εκπαιδευτικό αντικείμενο (οργάνωση σεμιναρίων κατάρτισης, ενέργειες εξοικείωσης με τις τεχνικές εντοπισμού των περιπτώσεων παραχάραξης κ.λπ.). Το Perikles συνεισέφερε επίσης σε δύο σεμινάρια μεγάλης εμβέλειας τα οποία συγκέντρωσαν εκπροσώπους των κρατών μελών και χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, με στόχο την ενίσχυση της συνεργασίας με τις τρίτες χώρες σε ό,τι αφορά την καταπολέμηση της παραχάραξης του ευρώ.

Το 2007, περίπου 211.000 κέρματα ευρώ αποσύρθηκαν από την κυκλοφορία. Ο αριθμός αυτός είναι αυξημένος κατά περίπου 29% σε σχέση με το 2006, κάτι που οφείλεται κυρίως στην εντονότερη συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών.

Το πρόγραμμα Hercule II

Το πρόγραμμα Hercule τέθηκε σε εφαρμογή για την προώθηση των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων[40]. Το 2007, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αποφάσισαν να το επεκτείνουν για το διάστημα 2007-2013[41].

Ο προϋπολογισμός αυτού του προγράμματος αυξήθηκε κατά 6 εκατομμύρια ευρώ ανά έτος, έτσι ώστε να συμπεριληφθεί μια νέα πτυχή η οποία επιτρέπει τη χρηματοδότηση δράσεων κατάρτισης και αγορών εξοπλισμού με στόχο την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων.

Ο προϋπολογισμός ύψους 13,574 εκατομμυρίων ευρώ του 2007 επέτρεψε τη συγχρηματοδότηση 15 προγραμμάτων στον τομέα της κατάρτισης, 21 προγραμμάτων στον τομέα της τεχνικής συνδρομής και 10 δράσεων στον τομέα της νομικής έρευνας. Μεταξύ αυτών των προγραμμάτων περιλαμβάνονται δράσεις σε διεθνές επίπεδο, όπως συνδιασκέψεις για τη διευκόλυνση των θεωρητικών ή λειτουργικών ανταλλαγών, αλλά και η επιμέρους υποστήριξη σε ορισμένες εθνικές αρχές, για παράδειγμα, μέσω της αγοράς εξοπλισμού με τον οποίο διευκολύνεται ο εντοπισμός του λαθρεμπορίου, ή μέσω της τεχνικής συνδρομής σε σχέση με μια συγκεκριμένη έρευνα.

Άλλα μέτρα που λήφθηκαν το 2007 για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων

Η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη διαφάνεια [42] πρότεινε τη συστηματική δημοσίευση του καταλόγου δικαιούχων των πόρων που προέρχονται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, όποια και αν είναι η μέθοδος διαχείρισης αυτών των πόρων. Μετά τη συμπερίληψη αυτής της υποχρέωσης το 2006 στον δημοσιονομικό κανονισμό[43] και στον κανονισμό της Επιτροπής σχετικά με τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής[44], δύο κανονισμοί[45] του 2007 θεσπίζουν την υποχρέωση των κρατών μελών να δημοσιεύουν τον κατάλογο των δικαιούχων των αγροτικών πόρων και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας καθώς και των ποσών που λαμβάνουν.

Μετά την ανακοίνωση σχετικά με μια ευρωπαϊκή στρατηγική καταπολέμησης της φοροδιαφυγής[46] και με αίτημα του Συμβουλίου Υπουργών της ΕΕ του Ιουνίου του 2007, η Επιτροπή θέσπισε μια ανακοίνωση η οποία περιλαμβάνει στοιχεία-κλειδιά που αποσκοπούν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στον τομέα του ΦΠΑ , ιδίως όσον αφορά την απάτη με τη μέθοδο του αφανούς εμπορίου[47]. Κατά τη συνεισφορά τους στην παρούσα έκθεση, αρκετά κράτη μέλη δήλωσαν ότι έχουν λάβει μέτρα σε εθνικό επίπεδο για την καλύτερη καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στον τομέα του ΦΠΑ[48].

Η σύμβαση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας [49] και τα πρωτόκολλα αυτής[50] επικυρώθηκαν μέσα στο 2007 από τη Σλοβενία. Η Ρουμανία και η Βουλγαρία προσχώρησαν αυτόματα τη στιγμή της ένταξής τους στην ΕΕ[51]. Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη που δεν έχουν επικυρώσει τη σύμβαση και/ή τα πρωτόκολλά της να το κάνουν το ταχύτερο δυνατό[52].

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής υπέγραψαν το 2007 διοικητικές συμφωνίες συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές ορισμένων τρίτων χωρών[53] στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας που θίγει τα οικονομικά συμφέροντα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή της συμβαλλόμενης τρίτης χώρας. H Επιτροπή επιδιώκει τις διαπραγματεύσεις προκειμένου να συνάψει ανάλογες συμφωνίες με άλλες τρίτες χώρες που επωφελούνται από ευρωπαϊκή οικονομική βοήθεια.

Η Σλοβακία θέσπισε μια εθνική στρατηγική για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , η οποία προβλέπει δράσεις σε όλους τους υπόψη τομείς στη διάρκεια των ερχόμενων ετών. Ο ρουμανικός ποινικός κώδικας και άλλοι νόμοι-παραρτήματα τροποποιήθηκαν προκειμένου να θεσπιστεί η ποινική ευθύνη των νομικών προσώπων. Στην Ιταλία, η επιτροπή για την κοινοτική καταπολέμηση της απάτης ανέλαβε την αποστολή να συντονίσει όλες τις δραστηριότητες καταπολέμησης της απάτης και άλλων παρατυπιών στους τομείς της φορολογίας, της γεωργίας και των διαρθρωτικών ταμείων. Η Σουηδία ενίσχυσε το σύστημα εσωτερικού ελέγχου της για τους εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους.

Νέες διοικητικές κυρώσεις για ορισμένες σοβαρές παρατυπίες θεσπίστηκαν στη μαλτέζικη και στη ρουμανική νομοθεσία. Η Λετονία έκανε πιο αυστηρές τις ποινικές κυρώσεις για τις παραβάσεις που θίγουν τους κοινοτικούς πόρους στο πλαίσιο οργανωμένης συμμορίας. Ορισμένα κράτη μέλη υιοθέτησαν ή επικαιροποίησαν εγχειρίδια ή σημειώματα προσανατολισμού με στόχο την εναρμόνιση της αντιμετώπισης και της κοινοποίησης παρατυπιών [54]. Στην Εσθονία, όλες οι παρατυπίες για τις οποίες έχει βρεθεί οριστική λύση δημοσιεύονται στον διαδικτυακό τόπο του Υπουργείου Οικονομικών.

Στο Βέλγιο και στη Γαλλία, το ποινικό δίκαιο σχετικά με τη διαφθορά τροποποιήθηκε προκειμένου να συμμορφώνεται με τις σχετικές ευρωπαϊκές και διεθνείς συμβάσεις. Στη Σλοβακία, δημιουργήθηκε διυπηρεσιακή ομάδα με στόχο την επικαιροποίηση του εθνικού προγράμματος καταπολέμησης της διαφθοράς. Στην Πορτογαλία, η εφαρμογή της κοινής πρωτοβουλίας κατά της διαφθοράς ορισμένων ερευνητικών αρχών έκλεισε με τη δημοσίευση μιας έκθεσης το 2007. Το Βέλγιο και η Κύπρος έλαβαν μέτρα για τη βελτίωση της καταπολέμησης του ξεπλύματος χρήματος .

Για την ανάκτηση , στη Ρουμανία τα χρέη προς τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες εξομοιώνονται στο εξής με τα φορολογικά χρέη.

Οι έλεγχοι για τον εντοπισμό περιπτώσεων απάτης και άλλων παρατυπιών

Όσον αφορά τη συλλογή των κοινοτικών ιδίων πόρων και στους τομείς όπου τα κράτη μέλη εκτελούν τον προϋπολογισμό, η ευθύνη των ελέγχων για τον εντοπισμό των περιπτώσεων απάτης και άλλων παρατυπιών καταμερίζεται ανάμεσα στις αρχές των κρατών μελών και τις κοινοτικές αρχές.

Το παρόν κεφάλαιο παρουσιάζει εν συντομία την εξέλιξη και τα αποτελέσματα αυτών των ελέγχων.

Οι έλεγχοι στον τομέα των διαρθρωτικών ταμείων

Για να δώσει νέα ώθηση στη βελτίωση της οικονομικής διαχείρισης των ευρωπαϊκών πόρων, ιδίως όσων διαχειρίζονται τα κράτη μέλη, και λαμβανομένης υπόψη της σύστασης αριθ. 2/2004[55] του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με το πρότυπο του «ενιαίου ελέγχου», η Επιτροπή θέσπισε, τον Ιανουάριο του 2006, ένα σχέδιο δράσης για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο εσωτερικού ελέγχου[56]. Ο στρατηγικός στόχος είναι να επιτευχθεί μια θετική δήλωση αξιοπιστίας από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

Βελτίωση του πλαισίου ελέγχου

Η νέα νομοθεσία σχετικά με τις διαρθρωτικές δαπάνες[57] από την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 απλοποιεί και αποσαφηνίζει ορισμένα σημεία των διαδικασιών χορήγησης και καταβολής των πόρων. Προβλέπει καλύτερη πληροφόρηση όλων των ενδιαφερόμενων φορέων, ιδίως των πιθανών δικαιούχων, σχετικά με την εφαρμοστέα νομοθεσία. Τα συστήματα εσωτερικού ελέγχου προσδιορίζονται με μεγαλύτερη σαφήνεια.

Για κάθε λειτουργικό πρόγραμμα, τα κράτη μέλη ορίζουν μια διαχειριστική αρχή , η οποία είναι υπεύθυνη για την ορθή εκτέλεση του προγράμματος καθώς και για τους διαχειριστικούς ελέγχους.

Τα κράτη μέλη ορίζουν επίσης μια αρχή πιστοποίησης («αρχή πληρωμών» στη νομοθεσία που ίσχυε για την περίοδο 2000-2006), η οποία είναι υπεύθυνη για τη μεταβίβαση στην Επιτροπή των επικυρωμένων καταστάσεων δαπανών και των αιτήσεων πληρωμής. Στην εν λόγω αρχή ανατίθεται επίσης να εξασφαλίζει την παρακολούθηση των εντοπιζόμενων παρατυπιών (συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων απάτης) και να αναφέρει τακτικά στην Επιτροπή.

Τα κράτη μέλη ορίζουν τέλος μια ελεγκτική αρχή («winding-up body» για την περίοδο 2000-2006). Οι κανόνες που διέπουν την παρακολούθηση και τον έλεγχο των πράξεων από την ελεγκτική αρχή εναρμονίστηκαν για τη νέα περίοδο προγραμματισμού, ενώ ενισχύθηκε η ανταλλαγή πληροφοριών με την Επιτροπή. Στο εξής, η ελεγκτική αρχή πρέπει να παρουσιάζει στην Επιτροπή μια στρατηγική ελέγχου για το λειτουργικό πρόγραμμα για το οποίο είναι υπεύθυνη.

Η ελεγκτική αρχή υποβάλλει στην Επιτροπή μια ετήσια έκθεση στην οποία συνοψίζονται τα αποτελέσματα των ελέγχων της. Για τη νέα περίοδο προγραμματισμού, αυτή η έκθεση πρέπει να συντάσσεται βάσει ενός ενιαίου προτύπου και πρέπει να περιλαμβάνει την αναφορά του ανακαλυφθέντος συντελεστή σφάλματος. Μια άλλη σημαντική εξέλιξη συνίσταται στην υποχρέωση των ελεγκτικών αρχών να συντάσσουν κάθε έτος μια αναφορά στην οποία να προσδιορίζεται αν τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου λειτουργούν επαρκώς, έτσι ώστε να παρέχεται μια εύλογη επιβεβαίωση ότι οι καταστάσεις δαπανών είναι ορθές και οι υποκείμενες συναλλαγές νόμιμες και κανονικές.

Τα κράτη μέλη έχουν στο εξής την υποχρέωση να συντάσσουν ετήσιες περιλήψεις για το σύνολο των δαπανών που δηλώνουν και όλους τους ελέγχους που πραγματοποιούν[58]. Αυτό αφορά και την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006. Στο τέλος του Απριλίου του 2008, σχεδόν όλα τα κράτη μέλη είχαν συντάξει ετήσιες περιλήψεις οι οποίες ήταν σύμφωνες ή αρχικά σύμφωνες με τους ελάχιστους απαιτούμενους όρους. Η Επιτροπή έλαβε μέτρα για να κινήσει δικαστικές διαδικασίες κατά ενός κράτους μέλους.

Από την πλευρά της, η Επιτροπή έθεσε σε εφαρμογή μια διαδικασία για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου των κρατών μελών, βάσει του άρθρου 71 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006. Εξετάζει και εγκρίνει τις στρατηγικές ελέγχου που καταρτίζουν οι ελεγκτικές αρχές των κρατών μελών. Βάσει των δικών της ελέγχων και παρακολουθήσεων και των πληροφοριών που μεταβιβάζουν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή προβαίνει σε μια αξιολόγηση της αξιοπιστίας που προσφέρουν τα συστήματα που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, η οποία περιλαμβάνεται στην ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων της κάθε αρμόδιας γενικής διεύθυνσης καθώς και στη συνοπτική έκθεση της Επιτροπής. Αυτή η αξιολόγηση βασίζεται στους εναρμονισμένους δείκτες νομιμότητας και κανονικότητας.

Η Επιτροπή έχει την εξουσία να διακόπτει ή να αναστέλλει τις πληρωμές. Μπορεί επίσης να προβεί σε χρηματοοικονομικές διορθώσεις.

Η άσκηση των ελέγχων διαχείρισης από τα κράτη μέλη στον τομέα του FEDER

Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στο παρόν σημείο στηρίζονται αποκλειστικά στις πληροφορίες που μεταβίβασαν τα κράτη μέλη βάσει του ερωτηματολογίου[59] και αφορούν αποκλειστικά το FEDER. Το ερωτηματολόγιο ζητούσε πληροφορίες σχετικά με τα συστήματα ελέγχου που εφαρμόζονταν στο τέλος του 2007 και στατιστικά στοιχεία σχετικά με τους ελέγχους που πραγματοποιήθηκαν το 2005.

Το μεγαλύτερο μέρος των παρατυπιών προκύπτει αναπόφευκτα στο επίπεδο του τελικού λήπτη ή του τελικού δικαιούχου. Οι διαχειριστικές αρχές πραγματοποιούν τους ελέγχους «διαχείρισης» ή «πρώτου επιπέδου» προκειμένου να ανακαλύψουν αυτές τις παρατυπίες σε ένα πρώιμο στάδιο της διαδικασίας. Αυτοί οι έλεγχοι περιλαμβάνουν υποχρεωτικά διοικητικούς ελέγχους βάσει παραστατικών που αφορούν κάθε αίτημα επιστροφής που υποβάλλουν οι δικαιούχοι, καθώς και επιτόπιους ελέγχους.

Η μεγάλη πλειονότητα των κρατών μελών ανέφερε ότι κατά τους διοικητικούς ελέγχους βάσει παραστατικών όλα τα έγγραφα σχετικά με τα προγράμματα και τις δηλώσεις δαπανών υποβάλλονται συστηματικά σε λεπτομερή έλεγχο. Σε όλα τα κράτη μέλη, ο λεπτομερής έλεγχος αφορά την επιλεξιμότητα της δαπάνης. Στα μισά περίπου κράτη μέλη, οι αρχές ελέγχουν συστηματικά και την καταλληλότητα των εγγράφων υποστήριξης, ενώ στο ένα τρίτο των κρατών μελών, ελέγχουν αν το συγχρηματοδοτούμενο έργο ή η υπηρεσία υλοποιήθηκε πραγματικά.

Το ποσοστό του προϋπολογισμού που ελέγχθηκε μέσω επιτόπου ελέγχου για το έτος 2005 διαφέρει σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, δηλαδή από το ένα πρόγραμμα στο άλλο. Όταν το ποσοστό προέκυψε μικρότερο του 100%, τα κράτη μέλη συνδύασαν την αντιπροσωπευτική ή τυχαία δειγματοληψία με την ανάλυση κινδύνου προκειμένου να κατευθύνουν τους ελέγχους.

Το 2005, οι επιτόπου έλεγχοι ήταν αυτοί που πραγματοποιούνταν πιο συχνά από τους ενδιάμεσους οργανισμούς. Σε πέντε κράτη μέλη, για ένα σημαντικό μέρος των περιπτώσεων, οι διαχειριστικές αρχές είχαν επιφορτιστεί οι ίδιες με αυτούς τους ελέγχους. Ένα μόνο κράτος μέλος έκανε σημαντική εξωτερική ανάθεση των επιτόπου ελέγχων.

Όλα τα κράτη μέλη δήλωσαν ότι οι φάκελοι των πραγματοποιούμενων ελέγχων και των εντοπιζόμενων παρατυπιών για κάθε πρόγραμμα αρχειοθετούνται στη βάση δεδομένων παρακολούθησης του προγράμματος . Ωστόσο, ελάχιστα είναι τα κράτη μέλη που ήταν σε θέση να κοινοποιήσουν αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν το 2005, κάτι που επιτρέπει την υπόθεση ότι αυτά τα δεδομένα δεν είναι συγκεντρωμένα.

Βάσει των στατιστικών στοιχείων που λήφθηκαν, οι πιο συχνές περιπτώσεις εντοπιζόμενων παρατυπιών αφορούσαν την επιλεξιμότητα της δαπάνης, την απουσία ή τη μη πληρότητα των δικαιολογητικών και τη μη τήρηση των οριζόντιων κανόνων ή των όρων των συμβάσεων επιχορήγησης. Κατά γενικό κανόνα, οι παρατυπίες εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια διοικητικών ελέγχων βάσει παραστατικών, αλλά το ποσοστό που εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια επιτόπου ελέγχων παραμένει σημαντικό (μεταξύ 20% και 50%).

Ο εντοπισμός των παρατυπιών σε αυτό το πρώιμο και κοντινό στους δικαιούχους στάδιο ευνοεί τη λήψη απλών και επαρκών μέτρων , όπως η απαίτηση για την παροχή των παραστατικών που λείπουν ή, σε περιπτώσεις μη επιλέξιμων δαπανών, η απόσυρση και εκ νέου έγκριση των πόρων. Όταν εντοπίζεται μια παρατυπία, τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν την παρακολούθησή της. Αυτό γίνεται ενίοτε μέσω ενσωματωμένων συστημάτων πληροφορικής. Όταν η παρατυπία υπερβαίνει ένα ορισμένο όριο, κοινοποιείται στην Επιτροπή (OLAF).

Τα κράτη μέλη εκτιμούν ότι οι πρωταρχικές αιτίες των παρατυπιών είναι η έλλειψη σαφήνειας στους κανόνες επιλεξιμότητας, η έλλειψη επαρκών οδηγιών και τα προβλήματα ανθρώπινων πόρων. Ορισμένοι αναφέρουν επίσης τις χρεοκοπίες, τον κίνδυνο υπερχρηματοδότησης ή ακόμα τις ποινικά κολάσιμες συμπεριφορές. Οι βελτιώσεις που προέκυψαν πρόσφατα στο πλαίσιο του ελέγχου στοχεύουν κυρίως στη μείωση του αριθμού δικαιούχων που υποβάλλουν, εκούσια ή ακούσια, λανθασμένα αιτήματα (τουλάχιστον για μη επιλέξιμες δαπάνες) και στον περιορισμό του κινδύνου σφάλματος για τις αρμόδιες αρχές.

Το πλαίσιο ελέγχου στον αγροτικό τομέα

Έλεγχοι από τις εθνικές αρχές. Στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, σύμφωνα με την αρχή της καταμερισμένης διαχείρισης, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα για την καταβολή των επιχορηγήσεων στους τελικούς δικαιούχους, μέσω των οργανισμών πληρωμών που έχουν διαπιστευτεί[60] από τα κράτη μέλη. Πρέπει ιδίως να μεριμνούν για την επιλεξιμότητα των αιτημάτων και για τη συμμόρφωσή τους με τους κοινοτικούς κανόνες πριν από την καταβολή.

Για κάθε καθεστώς βοήθειας, οι σχετικοί γεωργικοί κανονισμοί προσδιορίζουν λεπτομερείς κανόνες για τους ελέγχους που πραγματοποιούν οι οργανισμοί πληρωμών ή οι εξουσιοδοτημένοι οργανισμοί οι οποίοι τελούν υπό τον έλεγχό τους.

Αυτές οι αιτήσεις για βοήθεια αποτελούν το αντικείμενο διοικητικών ελέγχων πριν από οποιαδήποτε καταβολή. Οι επιτόπου έλεγχοι πραγματοποιούνται μέσω δειγματοληψίας, με ένα δείγμα που ανέρχεται συνήθως σε ποσοστό μεταξύ 5% και 10%, το οποίο ωστόσο μπορεί ή πρέπει να φτάσει μέχρι το 100% σε περίπτωση κινδύνου στον υπόψη τομέα.

Το κυριότερο σύστημα ελέγχου είναι το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου (ΟΣΔΕ), το οποίο καλύπτει όλες τις άμεσες πληρωμές στους γεωργούς. Το ΟΣΔΕ περιλαμβάνει αυτοματοποιημένη βάση δεδομένων, σύστημα προσδιορισμού ταυτότητας για τους γεωργούς, τα αγροτεμάχια και τα ζώα σε περίπτωση πληρωμών σχετικών με ζώα, καθώς και ένα σύστημα προσδιορισμού και καταγραφής των δικαιωμάτων καταβολής και των αιτήσεων βοήθειας. Το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο επιβεβαίωσε σε πολλές περιπτώσεις ότι, αν χρησιμοποιείται σωστά, το ΟΣΕΔ αποτελεί ένα επαρκές σύστημα ελέγχου για τον περιορισμό του κινδύνου παράτυπων δαπανών.

Για τα καθεστώτα βοήθειας που δεν καλύπτει το ΟΣΕΔ, όπως η αποθήκευση προϊόντων και οι επιστροφές κατά την εξαγωγή, πρέπει να πραγματοποιούνται συμπληρωματικοί έλεγχοι μετά την πληρωμή στον δικαιούχο.

Στο τέλος κάθε οικονομικού έτους, ο οργανισμός πιστοποίησης εκδίδει ένα πιστοποιητικό στο οποίο πιστοποιεί την εύλογη αξιοπιστία του ως προς την πληρότητα, την ακρίβεια και την εγκυρότητα των λογαριασμών που μεταβιβάζονται στην Επιτροπή, καθώς και για την ικανοποιητική εφαρμογή των διαδικασιών εσωτερικού ελέγχου.

Τα κράτη μέλη οφείλουν να αποστέλλουν στην Επιτροπή τους ετήσιους λογαριασμούς κάθε οργανισμού πληρωμών, συνοδευόμενους από μια δήλωση αξιοπιστίας υπογεγραμμένη από τον διευθυντή του οργανισμού πληρωμών. Η δήλωση αξιοπιστίας μπορεί να συνοδεύεται από επιφυλάξεις, οι οποίες πρέπει να προσδιορίζουν ποσοτικά τις δημοσιονομικές επιπτώσεις που συνεπάγονται. Σε αυτή την περίπτωση, η δήλωση αξιοπιστίας πρέπει να περιλαμβάνει ένα κατάλληλο σχέδιο δράσης για την επίλυση των εντοπιζόμενων αδυναμιών, καθώς και τις αναγκαίες προθεσμίες για την εφαρμογή του. Η δήλωση πρέπει να προβλέπει μια επαρκή επιτήρηση των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου που εφαρμόζονται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Από το 2007[61], τα κράτη μέλη με περισσότερους από έναν οργανισμούς πληρωμών οφείλουν επίσης να συντάσσουν μια ετήσια σύνοψη ( συνοπτική έκθεση ) η οποία καλύπτει τις δηλώσεις αξιοπιστίας και τα πιστοποιητικά των οργανισμών πιστοποίησης στο τέλος του οικονομικού έτους. Στόχος αυτής της έκθεσης είναι να ενισχύσει, συμπληρωματικά προς τη δήλωση αξιοπιστίας και την πιστοποίηση, την αλυσίδα ευθύνης ανάμεσα στα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Έλεγχοι από την Επιτροπή. Η Επιτροπή ελέγχει, κατά πρώτον, την πληρότητα, την ακρίβεια και την εγκυρότητα των λογαριασμών των οργανισμών πληρωμών (εκκαθάριση λογαριασμών) και, κατά δεύτερον, κυρίως μέσω επιτόπου ελέγχων, εάν η πραγματοποίηση της δαπάνης από τα κράτη μέλη έχει γίνει σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες. Όταν δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο, αποκλείει την υπόψη δαπάνη από την κοινοτική χρηματοδότηση (χρηματοοικονομικές διορθώσεις). Αυτός ο τελευταίος μηχανισμός, ο οποίος αποκαλείται «εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση», έχει φανεί στο πέρασμα των ετών ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση προστατεύει τον κοινοτικό προϋπολογισμό από δαπάνες οι οποίες δεν πρέπει να του αποδίδονται. Αυτός ο μηχανισμός δεν στοχεύει στην ανάκτηση των παράτυπων πληρωμών που εισπράττουν οι τελικοί δικαιούχοι, λειτουργία η οποία, σύμφωνα με την αρχή της καταμερισμένης διαχείρισης, αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών. Έχει ως αντικείμενο την εξέταση των συστημάτων ελέγχου και διαχείρισης που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη και την ανάκτηση από τις εθνικές διοικητικές αρχές των δαπανών που δεν είναι σύμφωνες με την κοινοτική νομοθεσία. Οι χρηματοοικονομικές διορθώσεις αποφασίζονται ανάλογα με τη φύση και τη σοβαρότητα της παράβασης, καθώς και με την οικονομική ζημιά που προκλήθηκε στην Κοινότητα. Το ποσό τους υπολογίζεται βάση της πραγματικής προκληθείσας απώλειας ή βάσει παρέκτασης. Εάν αυτό δεν είναι δυνατό, εφαρμόζονται κατ’ αποκοπή ποσά τα οποία λαμβάνουν υπόψη τη σοβαρότητα των ελλείψεων προκειμένου να αντανακλάται ο οικονομικός κίνδυνος για την Κοινότητα. Το 2007, η Επιτροπή απέκλεισε από τη χρηματοδότηση του ΕΓΤΠΕ και του ΕΓΤΑΑ περίπου 686,6 εκατομμύρια ευρώ[62] λόγω της μη συμμόρφωσής τους με τους κοινοτικούς κανόνες.

Όταν προσδιορίζονται πραγματικές ή πιθανές παράτυπες πληρωμές μετά από διαδικασίες εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση, τα κράτη μέλη καλούνται να εξασφαλίσουν την παρακολούθησή τους μέσω ενεργειών ανάκτησης από τους τελικούς δικαιούχους. Ωστόσο, ακόμη και όταν αυτό δεν είναι δυνατόν επειδή η χρηματοοικονομική διόρθωση αφορά αποκλειστικά ανεπάρκειες του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου του κράτους μέλους, η διόρθωση παραμένει ένα σημαντικό μέσο για τη βελτίωση του εν λόγω συστήματος και, με αυτόν τον τρόπο, την πρόληψη ή τον εντοπισμό και την ανάκτηση των παράτυπων πληρωμών που έχουν αποδοθεί στους τελικούς δικαιούχους. Η εκκαθάριση ως προς τη συμμόρφωση συμβάλλει λοιπόν στη νομιμότητα και στην κανονικότητα των λειτουργιών στο επίπεδο των εν λόγω δικαιούχων.

Έλεγχοι των παραδοσιακών ιδίων πόρων

Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την είσπραξη των παραδοσιακών ιδίων πόρων, να τηρούν λογιστικά στοιχεία και να πραγματοποιούν τους αναγκαίους ελέγχους και έρευνες[63]. Οφείλουν να διατηρούν μια «λογιστική Α» για την καταγραφή των τελωνειακών οφειλών που έχουν καταβληθεί ή/και για τις οποίες έχει συσταθεί εγγύηση και μια «λογιστική Β» για την καταγραφή των οφειλών που δεν έχουν καταβληθεί και για τις οποίες δεν έχει συσταθεί εγγύηση (ή έχει συσταθεί εγγύηση αλλά αμφισβητούνται). Οι περισσότερες από τις οφειλές που καταγράφονται στη λογιστική Β είναι το αποτέλεσμα περιπτώσεων απάτης ή παρατυπιών που έχουν εντοπιστεί. Οι πρωταρχικοί εθνικοί έλεγχοι (τόσο υλικοί έλεγχοι όσο και έλεγχοι βάσει παραστατικών) και οι εθνικοί έλεγχοι μετά την εκκαθάριση των λογαριασμών αποκαλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων απάτης και άλλων παρατυπιών (80% το 2006 και το 2007).

Η Επιτροπή επιβλέπει την κανονική λειτουργία του συστήματος παραδοσιακών ιδίων πόρων. Μεριμνά ώστε οι παραδοσιακοί ίδιοι πόροι να είναι διαθέσιμοι εγκαίρως και καθορίζει τους τόκους σε περίπτωση έλλειψης. Οι μέθοδοι ελέγχου περιλαμβάνουν κυρίως: επιτόπου ελέγχους στα κράτη μέλη, συμφωνίες για τους κοινούς ελέγχους[64], την παρακολούθηση των διαπιστώσεων από τις προκαταρκτικές παρατηρήσεις (πρώην τομεακές επιστολές) και τις ετήσιες εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, καθώς και ειδική παρακολούθηση σε περίπτωση πληροφοριών που προέρχονται από άλλες υπηρεσίες της Επιτροπής (για παράδειγμα πληροφορίες από την OLAF σχετικά με επιμέρους περιπτώσεις που έχουν σημαντικές δημοσιονομικές επιπτώσεις και οι οποίες συνεπάγονται αμοιβαία συνδρομή).

Κατά τη διάρκεια των 32 επιθεωρήσεων που πραγματοποίησε το 2007, η ΓΔ Προϋπολογισμού εντόπισε 114 ανωμαλίες στον τομέα των παραδοσιακών ιδίων πόρων. Όπως και τα προηγούμενα έτη, δεν αντιμετωπίστηκαν ως παραβάσεις παρά μόνο ένας πολύ περιορισμένος αριθμός ανωμαλιών (το 2007 δεν άνοιξε κανένας νέος φάκελος, ενώ αυτή τη στιγμή 31 φάκελοι βρίσκονται στο στάδιο της επεξεργασίας), καθώς οι περιπτώσεις αυτές συζητούνται διμερώς με τα κράτη μέλη και υποβάλλονται στη συμβουλευτική επιτροπή ιδίων πόρων.

Στο πλαίσιο της παρακολούθησης των ανωμαλιών που περιγράφονται στις ετήσιες εκθέσεις και στις διαπιστώσεις των προκαταρκτικών παρατηρήσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η ΓΔ Προϋπολογισμού έλαβε μέσα στο 2007 20 νέες επιστολές που περιέχουν παρατηρήσεις.

Τα αποτελέσματα των ελέγχων δεν αντικρούουν σε κανένα σημείο τον γενικό πίνακα χρηματοδότησης του προϋπολογισμού της ΕΕ από τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους, ο οποίος είναι έγκαιρος και σύμφωνος με τις προθεσμίες. Στο σύνολό τους, τα κράτη μέλη τηρούν την κοινοτική νομοθεσία σε αυτόν τον τομέα.

Οι επιτόπου έλεγχοι και εξακριβώσεις του κανονισμού (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 [65]

Ο κανονισμός (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 εκχωρεί στην Επιτροπή την αρμοδιότητα πραγματοποίησης των επιτόπου ελέγχων και εξακριβώσεων στα κράτη μέλη και, σύμφωνα με τις ισχύουσες συμφωνίες συνεργασίας, στις τρίτες χώρες. Από την 1η Ιουνίου 1999, αυτή η αρμοδιότητα ασκείται από την OLAF [66].

Οι επιτόπου έλεγχοι και εξακριβώσεις, οι οποίοι πραγματοποιούνται επί των οικονομικών φορέων, συνιστούν τυπικές πράξεις εξωτερικών ερευνών, δηλαδή διοικητικών ερευνών της OLAF οι οποίες διεξάγονται έξω από τους κοινοτικούς φορείς, όργανα και οργανισμούς με στόχο την καταπολέμηση κάθε παράνομης δραστηριότητας που θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η εφαρμογή από την OLAF του κανονισμού 2185/96 ακολουθεί τις κατευθυντήριες γραμμές ενός οδηγού[67] που θεσπίστηκε τον Οκτώβριο του 1997 και ο οποίος βρίσκεται στο στάδιο της ενημέρωσης.

Το 2007 η OLAF πραγματοποίησε συνολικά 74 επιτόπου ελέγχους κατά την έννοια του κανονισμού 2185/96 (αριθμός ανάλογος με αυτόν των 72 ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν το 2006), δηλαδή:

- 25 στον τομέα της γεωργίας,

- 26 στον τομέα των διαρθρωτικών πολιτικών,

- 21 στους τομείς των άμεσων δαπανών και της εξωτερικής βοήθειας,

- 2 που σχετίζονται με εσωτερικές έρευνες.

Όλοι οι επιτόπου έλεγχοι έλαβαν χώρα στην επικράτεια της ΕΕ, με την εξαίρεση ενός επιτόπου ελέγχου που διεξήχθη σε μια τρίτη χώρα στον τομέα της εξωτερικής βοήθειας.

Η πείρα έχει δείξει ότι οι επιτόπου έλεγχοι αποτελούν, σε ποσοτικούς και ποιοτικούς όρους, ένα πολύ σημαντικό εργαλείο για τη διεξαγωγή των εξωτερικών ερευνών.

Ωστόσο, το λειτουργικό αποτέλεσμα εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος από την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας των εθνικών αρχών. Σχετικά με αυτό, η OLAF προετοιμάζει αυτή τη στιγμή μια νέα έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού 2185/96, στην οποία παρουσιάζονται «ορθές πρακτικές» για κάθε στάδιο των επιτόπου ελέγχων. Η έκθεση επρόκειτο να θεσπιστεί το 2008, με τη νέα έκδοση του οδηγού .

Η παραγραφ ή που ισχύει για τις διώξεις και τις αποφάσεις οι οποίες αφορούν τις παρατυπίες

Τα κράτη μέλη έχουν την ευθύνη να διώκουν τους δράστες των παρατυπιών που διαπράττονται στους τομείς οι οποίοι σχετίζονται με την καταμερισμένη διαχείριση και τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους. Επιφορτίζονται επίσης με την εφαρμογή των ενδεχόμενων κυρώσεων και διοικητικών μέτρων που καθορίζονται μετά από αυτές τις διαδικασίες.

Η παραγραφή αποσκοπεί στην εξασφάλιση της νομικής ασφάλειας. Ωστόσο, όταν υλοποιείται η παραγραφή, η παρατυπία δεν μπορεί πλέον να διωχθεί και δεν μπορεί να εφαρμοστεί η καθορισμένη κύρωση. Για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 προβλέπει ελάχιστες προθεσμίες παραγραφής. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν μεγαλύτερες προθεσμίες.

Για να γνωρίζει ποιες είναι οι εθνικές νομοθεσίες οι οποίες προβλέπουν μεγαλύτερες προθεσμίες από τις ελάχιστες και ποιες είναι οι προθεσμίες που ισχύουν για τις περιπτώσεις οι οποίες δεν διέπονται από το κοινοτικό δίκαιο, η Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη να απαντήσουν σε ένα ερωτηματολόγιο. Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά οι απαντήσεις. Η ανάλυση περιορίστηκε στις διοικητικές διαδικασίες[68].

Για τις δαπάνες τις οποίες διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή, ισχύει η προθεσμία παραγραφής των πέντε ετών που ορίζεται στο άρθρο 73α του δημοσιονομικού κανονισμού, όπως ορίζεται από το άρθρο 85β των τρόπων εφαρμογής[69]. Αυτός ο τομέας δεν αποτέλεσε αντικείμενο της παρούσας έκθεσης.

Η παραγραφή που ισχύει για τη δίωξη μιας παρατυπίας

«Κανονική» προθεσμία παραγραφής. Το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού 2988/95 προβλέπει μια τετραετή προθεσμία παραγραφής από τη διάπραξη της παρατυπίας για την άσκηση διώξεων[70]. Οι τομεακοί ευρωπαϊκοί κανόνες μπορούν να προβλέπουν μικρότερη προθεσμία, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη των τριών ετών. Αυτές οι προθεσμίες ισχύουν άμεσα για το εθνικό δίκαιο, εκτός εάν οι εθνικοί κανόνες προβλέπουν μεγαλύτερες προθεσμίες.

21 κράτη μέλη προβλέπουν μεγαλύτερες προθεσμίες από αυτές που προβλέπει το κοινοτικό δίκαιο. Γενικά, οι εν λόγω προθεσμίες τοποθετούνται μεταξύ των 5 και των 10 ετών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, φτάνουν μέχρι 12 ή και τα 20 έτη.

Ο κανονισμός 2988/95 προβλέπει ότι η παραγραφή διακόπτεται από κάθε πράξη που φέρεται εις γνώσιν του ενδιαφερομένου, προέρχεται από την αρμόδια αρχή και αποσκοπεί στη διερεύνηση ή τη δίωξη της παρατυπίας. Επιπλέον, αρκετές εθνικές νομοθεσίες θεωρούν ως αιτία διακοπής τη διαπραγμάτευση μιας διαδικασίας διακανονισμού με τον πιθανό οφειλέτη.

«Απόλυτη» προθεσμία παραγραφής. Ο κανονισμός 2988/95 προβλέπει ότι, παρά τις πράξεις διακοπής, η παραγραφή επέρχεται αν, μετά την πάροδο μια «απόλυτης» προθεσμίας παραγραφής ίσης με το διπλάσιο της «κανονικής» προθεσμίας, η αρμόδια αρχή δεν έχει επιβάλει κάποια κύρωση, εκτός από την περιπτώσεις που η αιτία διακοπής είναι η άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του συγκεκριμένου προσώπου για τις αυτές πράξεις.

Εννέα κράτη μέλη προβλέπουν μεγαλύτερες «απόλυτες» προθεσμίες σε ορισμένους ειδικούς τομείς. Συνήθως πρόκειται για προθεσμίες 10 ετών, εκτός από μία περίπτωση όπου η προθεσμία είναι 20 έτη.

Προθεσμία παραγραφής για την εκτέλεση της απόφασης που καθορίζει διοικητική ποινή

Ο κανονισμός 2988/95 προβλέπει τριετή προθεσμία για την εκτέλεση της απόφασης που καθορίζει διοικητική ποινή[71].

15 κράτη μέλη δήλωσαν ότι προβλέπουν μεγαλύτερες προθεσμίες, οι οποίες φτάνουν από 4 έως 10 έτη μετά την απόφαση που καθόρισε την ποινή. Πιο συχνή είναι η 5ετής προθεσμία. Γενικά, η προθεσμία αρχίζει να ισχύει από την ανακοίνωση της απόφασης, αλλά σε ορισμένα κράτη μέλη ξεκινά από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους, από την κοινοποίηση της απόφασης ή από την εκπνοή της προθεσμίας πληρωμής που προβλέπει η απόφαση. Οι αιτίες διακοπής είναι ανάλογες με αυτές που ισχύουν γενικά για τις διώξεις.

Προθεσμία παραγραφής για την εκτέλεση της απόφασης που καθορίζει διοικητικό μέτρο (ανάκτηση)

Το ευρωπαϊκό δίκαιο δεν προβλέπει προθεσμία παραγραφής για την εφαρμογή απόφασης που λήφθηκε στο πλαίσιο διαδικασίας του εθνικού δικαίου και η οποία καθορίζει διοικητικό μέτρο. Αυτή η προθεσμία έχει εντούτοις ιδιαίτερη σημασία για την επιτυχία των διαδικασιών ανάκτησης. Θα φαινόταν λογικό να προβλέπουν και τα 27 κράτη μέλη αυτές τις προθεσμίες στις εθνικές νομοθεσίες τους, αλλά μόνο 21 από αυτά έχουν ορίσει εθνικές διατάξεις, οι οποίες ωστόσο διαφέρουν σημαντικά μεταξύ τους, καθώς προβλέπουν προθεσμίες από 3 έως 10 έτη, ακόμη και 20 έτη.

Το σημείο έναρξης της προθεσμίας και οι αιτίες διακοπής είναι παρόμοιες με αυτές της προθεσμίας παραγραφής για την εκτέλεση της απόφασης που καθορίζει διοικητική ποινή.

Η ανακτηση

Όταν η εφαρμογή του προϋπολογισμού γίνεται με καταμερισμένη διαχείριση και για τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους, η ευθύνη ανάκτησης από τους τελικούς δικαιούχους ανήκει κατά κύριο λόγο στα κράτη μέλη. Στο επίπεδο των υπηρεσιών της επιτροπής, οι κύριοι διατάκτες (ΓΔ) έχουν την ευθύνη της οικονομικής παρακολούθησης. Η OLAF συμβάλλει αποκλειστικά στις δραστηριότητες οικονομικής παρακολούθησης οι οποίες συνδέονται άμεσα με την επιχειρησιακή δραστηριότητα. Ωστόσο, σε ό,τι αφορά τα διαρθρωτικά ταμεία, η OLAF συμβάλλει κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου, στο πλαίσιο της σταδιακής διακοπής των δραστηριοτήτων της σε αυτόν τον τομέα, στην παρακολούθηση των παρατυπιών που αφορούν την περίοδο προγραμματισμού 1994-99 τις οποίες κοινοποιούν τα κράτη μέλη[72]. Μια νέα ηλεκτρονική διεπαφή θα δημιουργήσει έναν σύνδεσμο ανάμεσα στα δεδομένα κάθε κύριου διατάκτη και στο μητρώο κοινοποιήσεων παρατυπιών (ECR).

Γεωργία

Το άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 δημιούργησε έναν νέο μηχανισμό εκκαθάρισης των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών. Όταν ένα κράτος μέλος δεν ανακτά από τον δικαιούχο ένα αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία της πρώτης διοικητικής ή δικαστικής πράξης διαπίστωσης (ή οχτώ ετών σε περίπτωση προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια), το μη ανακτηθέν ποσό βαρύνει αυτόματα κατά 50% τον προϋπολογισμό του εμπλεκόμενου κράτους μέλους, στο πλαίσιο της ετήσιας οικονομικής εκκαθάρισης των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ και του ΕΓΤΑΑ. Σε ορισμένες περιπτώσεις αμέλειας του κράτους μέλους, μπορεί να του καταλογιστεί το σύνολο του ποσού.

Ο μηχανισμός αυτός εφαρμόστηκε για πρώτη φορά με απόφαση της Επιτροπής τον Απρίλιο του 2007[73], με την οποία εκκαθαρίστηκαν όλες οι εκκρεμείς περιπτώσεις όπου δεν είχαν γίνει ανακτήσεις προηγούμενες του 2003 ή του 1999 (περιπτώσεις με ηλικία αντίστοιχα 4 ή 8 ετών), καταλογίζοντας στα κράτη μέλη 131,7 εκατομμύρια ευρώ. Εκατό εκατομμύρια ευρώ ακόμη καταλογίστηκαν ή θα καταλογιστούν στα κράτη μέλη με μεταγενέστερες αποφάσεις της Επιτροπής με τις οποίες εκκαθαρίζονται οι λογαριασμοί για το οικονομικό έτος 2006. Είχαν διαχωριστεί τον Απρίλιο του 2007.

Για το οικονομικό έτος 2007, τα κράτη μέλη έχουν κοινοποιήσει τις οικονομικές πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες ανάκτησης της ΓΔ Γεωργίας. Βάσει της τελικής κατάστασης που δημοσιεύτηκε την 11η Απριλίου 2008, 154,3 εκατομμύρια ευρώ ανακτήθηκαν από τα κράτη μέλη κατά το οικονομικό έτος 2007, ενώ το ποσό που δεν είχε ακόμα ανακτηθεί έως το τέλος του έτους ήταν 1,438 δισεκατομμύρια ευρώ. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της μη ανάκτησης στις περιπτώσεις που εκκρεμούσαν από το 2003 ή το 1999 προσδιορίστηκαν σύμφωνα με τον προαναφερθέντα κανόνα του «50-50», με καταλογισμό στα κράτη μέλη 137,6 εκατομμύρια ευρώ στην απόφαση για την εκκαθάριση των λογαριασμών του Απριλίου 2008[74]. Επιπλέον, 165 εκατομμύρια ευρώ θα καταλογιστούν στον κοινοτικό προϋπολογισμό για τις περιπτώσεις που έχουν χαρακτηριστεί μη ανακτήσιμες κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους 2007.

Μετά τον καταλογισμό του πρώτου 50% στον προϋπολογισμό των κρατών μελών, αυτά οφείλουν και πάλι να ακολουθήσουν τις εθνικές τους διαδικασίες για την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών από τους δικαιούχους και, στη συνέχεια, να πιστώσουν το 50% των ποσών που ανακτήθηκαν πραγματικά στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Διαρθρωτικά ταμεία

Στον τομέα των διαρθρωτικών ταμείων, η ανάκτηση από τους δικαιούχους των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μετά από παρατυπία ή απάτη εξασφαλίζεται και αυτή από τα κράτη μέλη. Η ανάκτηση αυτών των ποσών στο επίπεδο της Επιτροπής μπορεί να αποτελέσει ιδίως αντικείμενο μείωσης ή κατάργησης της χρηματοδοτικής συμμετοχής.

Τα συγχρηματοδοτούμενα από τα διαρθρωτικά ταμεία προγράμματα είναι πολυετή και λειτουργούν βάσει ενδιάμεσων πληρωμών. Η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών μπορεί να πραγματοποιηθεί πριν ή μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος. Για την περίοδο προγραμματισμού 1994-99, η προθεσμία για την υποβολή της αίτησης τελικής πληρωμής στην Επιτροπή έληγε στις 31 Μαρτίου 2003. Κατά την περίοδο αυτή, 1.000 περίπου προγράμματα συγχρηματοδοτήθηκαν από την Επιτροπή για συνολικό ποσό περίπου 159 δισεκατομμυρίων ευρώ[75]. Οι υπηρεσίες διατάκτες και διαχειριστές της Επιτροπής, βοηθούμενες από την OLAF, εξασφαλίζουν τη διοικητική και χρηματοοικονομική παρακολούθηση ώστε να ολοκληρωθούν αυτά τα προγράμματα.

Για την περίοδο προγραμματισμού 1994-1999 , τα κράτη μέλη ανακοίνωσαν 11.647 περιπτώσεις παρατυπιών (74 το 2007) οι οποίες αντιστοιχούν σε κατ’ εκτίμηση οικονομική αξία 1,52 δισεκατομμυρίων ευρώ επί της κοινοτικής συνεισφοράς (68 εκατομμύρια ευρώ για το 2007)[76].

Από τις περιπτώσεις αυτές, 5.686 έκλεισαν οριστικά από πλευράς Επιτροπής, το δε αντίστοιχο ποσό των 630 εκατομμυρίων ευρώ λήφθηκε υπόψη κατά την τελική πληρωμή ή αποδεσμεύτηκε μετά την ολοκλήρωση ή επιστράφηκε στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Τα κράτη μέλη ανέφεραν ότι οι διοικητικές και νομικές διαδικασίες είχαν ολοκληρωθεί σε εθνικό επίπεδο για 1.610 περιπτώσεις, με οικονομικές επιπτώσεις 101 εκατομμύρια ευρώ που αφορούσαν την ίδια περίοδο. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής κίνησαν διαδικασίες συμβιβασμού για να κλείσουν τις υποθέσεις αυτές .

Επιπλέον, το 2007 η Επιτροπή θέσπισε μια απόφαση σχετικά με τις οικονομικές συνέπειες, η οποία εφαρμόζεται στις δημοσιονομικές δαπάνες από το ΕΓΤΠΕ, τμήμα «Προσανατολισμός», για 27 ανακοινώσεις μέσω των οποίων τα υπόψη κράτη μέλη είχαν ζητήσει τα μη ανακτήσιμα ποσά να καταλογίζονται στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Για την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006 , τα κράτη μέλη ανακοίνωσαν μέχρι στιγμής 12.161 περιπτώσεις παρατυπιών (3.428 το 2007) με οικονομική αξία περίπου 1,79 δισεκατομμύρια ευρώ επί της κοινοτικής συνεισφοράς (630 εκατομμύρια ευρώ για το 2007).

Τα κράτη μέλη ανέφεραν στην Επιτροπή ότι είχαν κινηθεί διοικητικές ή και δικαστικές διαδικασίες σε εθνικό επίπεδο για 4.471 περιπτώσεις και ότι είχε ανακτηθεί ποσό περίπου 509 εκατομμυρίων ευρώ.

Το συνολικό ποσό δημοσιονομικών διορθώσεων για τις περιόδους προγραμματισμού 1994-99 και 2000-2006 ήταν αντίστοιχα 2.141 εκατομμύρια ευρώ (176 το 2007) και 1.569 εκατομμύρια ευρώ (220 εκατομμύρια το 2007). Οι δημοσιονομικές αυτές διορθώσεις πραγματοποιήθηκαν μετά από λογιστικούς ελέγχους της Επιτροπής, ελέγχους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, έρευνες της OLAF και τη διαδικασία ολοκλήρωσης των προγραμμάτων της περιόδου 1994-99. Περιλαμβάνουν τις επίσημες αποφάσεις δημοσιονομικής διόρθωσης μετά από τη διαπίστωση παρατυπίας, την αποδέσμευση πιστώσεων κατά την ολοκλήρωση ενός προγράμματος δεδομένου ότι το κράτος μέλος δεν έχει δηλώσει επαρκείς επιλέξιμες δαπάνες, και στην επιστροφή των ανακτηθέντων ποσών μετά από ολοκλήρωση δικαστικών διαδικασιών που εκκρεμούσαν τη στιγμή της ολοκλήρωσης των προγραμμάτων[77].

Τα περισσότερα από τα ποσά που λαμβάνονται υπόψη μετά την κοινοποίηση μιας παρατυπίας στην Επιτροπή αποτελούν μέρος αυτών των δημοσιονομικών διορθώσεων. Ωστόσο, ορισμένες παρατυπίες κοινοποιούνται μεν αλλά οι εκπτώσεις γίνονται πριν από την πληρωμή και γι’ αυτό δεν αποτελούν μέρος των δημοσιονομικών διορθώσεων.

Ίδιοι πόροι

Τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να ανακτούν τα διαπιστωθέντα ποσά, μεταξύ των οποίων και αυτά που καταχωρούν στην κοινή βάση δεδομένων OWNRES. Το προς ανάκτηση ποσό από τις παρατυπίες που εντοπίστηκαν το 2007 είναι περίπου 377 εκατομμύρια ευρώ.

Είναι δυνατόν ένα διαπιστωθέν ποσό να μην μπορεί να ανακτηθεί στο σύνολό του, παρά τις προσπάθειες των κρατών μελών. Τα διαπιστωθέντα ποσά μπορούν να αλλάξουν λόγω συμπληρωματικών πληροφοριών ή νομικών διαδικασιών ή ακόμη μια οφειλή μπορεί να χαρακτηριστεί μη ανακτήσιμη λόγω οικονομικών προβλημάτων του οφειλέτη.

Αυτή τη στιγμή, το ποσοστό ανάκτησης για τις παρατυπίες που σημειώθηκαν το 2007 είναι 40% (περίπου 150 εκατομμύρια ευρώ)[78]. Πρόκειται για καλή αρχική κατάσταση: το διεθνές ποσοστό ανάκτησης για το 2006, το οποίο κοινοποιήθηκε στην έκθεση για το περασμένο έτος, ήταν 32% και έκτοτε έχει αυξηθεί στο 40%. Κατά την τελευταία δεκαετία, το ποσοστό ανάκτησης κυμαίνεται μεταξύ 40 και 55%.

Όταν η μη ανάκτηση διαπιστωθέντος ποσού δεν καταλογίζεται σε κράτος μέλος, αυτό μπορεί να ζητήσει τη διαγραφή του μη ανακτήσιμου ποσού. Το 2007, η Επιτροπή αρνήθηκε τη διαγραφή που ζήτησαν ορισμένα κράτη μέλη σε 16 περιπτώσεις, που αντιστοιχούν σε ποσό περίπου 28 εκατομμυρίων ευρώ, διότι έκρινε ότι η μη ανάκτηση καταλογιζόταν στα κράτη μέλη.

Εξάλλου, ορισμένα κράτη μέλη κατέβαλαν στην Επιτροπή πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ βάσει της αρχής οικονομικής ευθύνης, λόγω του ότι δεν είχαν προβεί στη διαπίστωση τελωνειακών οφειλών ως θα όφειλαν.

Άμεσες δαπάνες

Στους τομείς όπου η διαχείριση των πόρων γίνεται άμεσα από τα θεσμικά όργανα, η ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών γίνεται απευθείας από τα τελευταία, χωρίς την επέμβαση των κρατών μελών.

Ο δημοσιονομικός κανονισμός και οι κανόνες εφαρμογής του προβλέπουν τα διάφορα στάδια της διαδικασίας είσπραξης:

- πρόβλεψη και βεβαίωση της απαίτησης από τον διατάκτη (ο οποίος βεβαιώνεται για τον βέβαιο, εκκαθαρισμένο και απαιτητό χαρακτήρα της απαίτησης),

- κατάρτιση του εντάλματος είσπραξης (εντολή του διατάκτη στον υπόλογο να προβεί στην είσπραξη) συνοδευόμενη από χρεωστικό σημείωμα απευθυνόμενο στον οφειλέτη, και

- είσπραξη από τον υπόλογο, ο οποίος προβαίνει, εάν είναι δυνατόν, στην είσπραξη με συμψηφισμό όταν ο οφειλέτης είναι ο ίδιος κάτοχος, έναντι των Κοινοτήτων, απαίτησης βεβαίας, εκκαθαρισμένης και απαιτητής.

Εάν μετά την αποστολή των επιστολών υπενθύμισης και προειδοποίησης, ο οφειλέτης δεν έχει εξοφλήσει την οφειλή του και εφόσον ο υπόλογος δεν έχει εισπράξει την απαίτηση με συμψηφισμό ή με ενεργοποίηση της τραπεζικής εγγύησης που έχει συσταθεί από τον οφειλέτη, ο διατάκτης καθορίζει αμελλητί τον τρόπο αναγκαστικής είσπραξης που εφαρμόζεται για την απαίτηση.

Για την απόκτηση τίτλου εκτελεστού, υπάρχουν δύο πιθανές λύσεις εκ των οποίων η μία αποκλείει την άλλη:

- η έκδοση απόφασης που αποτελεί τίτλο εκτελεστό κατά την έννοια του άρθρου 256 ΕΚ (επισημοποιεί τη βεβαίωση της απαίτησης σε απόφαση που αποτελεί τίτλο εκτελεστό),

- η απόκτηση τίτλου δια της δικαστικής οδού με προσφυγή στις εθνικές ή κοινοτικές δικαστικές αρχές. Αυτό περιλαμβάνει και την αγωγή στο πλαίσιο της ποινικής διαδικασίας, στα δικαστήρια που το επιτρέπουν.

Για τα εντάλματα είσπραξης που εκδόθηκαν κατά το οικονομικό έτος 2007, σημειώθηκε ήδη ολική ή μερική ανάκτηση σε 226 κοινοποιηθείσες περιπτώσεις. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής ανέκτησαν 3,7 εκατομμύρια ευρώ. Σε 184 περιπτώσεις ανακτήθηκε το σύνολο του παράτυπου ποσού, ενώ σε 223 ακόμα περιπτώσεις το εν λόγω ποσό δεν έχει ακόμα προσδιοριστεί. Απομένει ένα ποσό 10,7 εκατομμυρίων ευρώ προς ανάκτηση, το οποίο αφορά 204 περιπτώσεις.

Ανάκτηση μετά από περίπτωση OLAF

Όταν η τελική έκθεση μιας περίπτωσης OLAF καταλήγει στο συμπέρασμα ότι είναι πιθανό ορισμένα ποσά να έχουν καταβληθεί παράτυπα σε κάποιο δικαιούχο ή να μην έχουν ανακτηθεί ως θα όφειλε, οι αρμόδιες αρχές, κατά κανόνα οι αρχές των κρατών μελών ή οι σχετικές αρχές των τρίτων χωρών, πρέπει να προβούν στην ανάκτηση των ποσών αυτών. Η OLAF παρακολουθεί την εξέλιξη αυτών των διαδικασιών ανάκτησης.

Το 2007, η OLAF ολοκλήρωσε επίσημα την οικονομική παρακολούθηση περισσότερων από 203 εκατομμύρια ευρώ. 197,67 εκατομμύρια ανακτήθηκαν στον τομέα των διαρθρωτικών ταμείων, μετά την ολοκλήρωση 53 υποθέσεων, από τις οποίες 35 αποτελούσαν μέρος της σειράς «παλαιότερων υποθέσεων που εκκρεμούσαν». Αυτό το ποσό συμπεριλαμβάνονταν στους λογαριασμούς της Επιτροπής κατά τα προηγούμενα οικονομικά έτη. Το 2007 ανακτήθηκαν επίσης σημαντικά ποσά στο πλαίσιο υποθέσεων που δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί.

[1] Οι εκθέσεις για τα προηγούμενα έτη: http://ec.europa.eu/anti_fraud/reports/anti-fraud_en.html.

[2] SEC(2008)2300 και SEC(2008)2301.

[3] Άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων, ΕΕ L 312 της 23.12.1995.

[4] Άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α) της σύμβασης σχετικά με την προστασία των κοινοτικών οικονομικών συμφερόντων της 26ης Ιουλίου 1995, ΕΕ C 316 της 27.11.1995.

[5] SEC(2008)2300.

[6] Anti Fraud Information System/External Communications Registry.

[7] Για ορισμένους τομείς τα στοιχεία αυτά έχουν ενημερωθεί από την έκθεση του 2006.

[8] Ο υπολογισμός καλύπτει ολόκληρη την περίοδο των δημοσιονομικών προοπτικών 2000-2006.

[9] Δασμοί και αγροτικές εισφορές.

[10] Το ποσοστό αυτό υπολογίζεται βάσει της εκτίμησης των παραδοσιακών ιδίων πόρων μέσα στον γενικό προϋπολογισμό του 2007 και όχι βάσει της λογιστικής.

[11] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1848/2006, της 14.12.2006, σχετικά με τις παρατυπίες και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών στα πλαίσια της χρηματοδότησης της κοινής γεωργικής πολιτικής και της οργάνωσης συστήματος πληροφόρησης στον τομέα αυτό καθώς και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 595/91, ΕΕ L 335 της 15.12.3006.

[12] Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.

[13] Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο.

[14] http://ec.europa.eu/comm/anti_fraud/reports/index_en.html.

[15] COM(2007) 489.

[16] COM(2007) 489.

[17] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.°1889/2005, ΕΕ L 309 της 25.11.2005.

[18] ΕΕ L 82 της 22.3.1997.

[19] COM(2006) 866.

[20] Ο προαναφερθείς κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 515/97.

[21] Για παράδειγμα, τη διακίνηση των εμπορευματοκιβωτίων.

[22] Αυτές οι προτάσεις θεσπίστηκαν το 2008: Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 450/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας), ΕΕ L 145 της 4.6.2008, και απόφαση αριθ. 70/2008/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 2008, για ένα περιβάλλον χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις, ΕΕ L 23 της 23.1.2008.

[23] Σύμβαση της 18ης Δεκεμβρίου 1997, ΕΕ C 24 της 23.1.1998.

[24] Σύμφωνα με τις δηλώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 4 της σύμβασης.

[25] Σύμβαση της 26ης Ιουλίου 1995, ΕΕ C 316 της 27.11.1995.

[26] Πρωτόκολλο της 8ης Μαΐου 2003, ΕΕ C 139 της 13.6.2003.

[27] Το UK και η MT επικύρωσαν το πρωτόκολλο την 15η Ιανουαρίου 2008. Η ΑΤ, το ΒΕ, η EL η ΙΤ, η ΙΕ και η ΡΤ δεν το έχουν επικυρώσει.

[28] Απόφαση 2008/39/ΔΕΥ της 6.12.2007, ΕΕ L 9, της 12.1.2008, και απόφαση 2007/764/ΕΚ του Συμβουλίου της 8.11.2007, ΕΕ L 307 της 24.11.2007.

[29] BE, DE, EL, ES, FR, IT, LU, NL, PT και FI.

[30] Το UK δεν έχει υπογράψει αυτή τη συμφωνία.

[31] Το UK δεν έχει υπογράψει αυτή τη συμφωνία.

[32] Έγγραφο WHA 56.1 του ΠΟΥ, της 21ης Μαΐου 2003, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 27η Φεβρουαρίου 2005.

[33] Ανακοίνωση της Επιτροπής SEC(2001)2029 τελικό.

[34] Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του μηχανισμού fraud-proofing για το διάστημα 2002-2007 αποτέλεσαν αντικείμενο λεπτομερούς έκθεσης, SEC(2007)1676 τελικό.

[35] COM(2007) 806 τελικό.

[36] Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1338/2001, COM(2007) 525 τελικό.

[37] Τρίτη έκθεση της Επιτροπής με βάση το άρθρο 11 της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000, COM(2007) 524 τελικό.

[38] Απόφαση πλαίσιο 2000/383/ΔΕΥ, ΕΕ L 140 της 14.6.2000

[39] Απόφαση του Συμβουλίου της 17.12.2001, ΕΕ L 339 της 21.12.2001.

[40] http://ec.europa/anti-fraud/programmes/index_fr.html.

[41] Απόφαση αριθ. 878/2007/ΕΚ, ΕΕ L 193 της 25.7.2007.

[42] COM(2007) 127.

[43] Δημοσιονομικός κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, ΕΕ L 248 της 16.9.2002, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1995/2006 του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2006, ΕΕ L 390 της 30.12.2006.

[44] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1828/2006 της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2006, ΕΕ L 371 της 27.12.2006.

[45] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1437/2007 του Συμβουλίου, της 26ης Νοεμβρίου 2007, ΕΕ C 181 της 2.8.2007, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 498/2007 της Επιτροπής, της 26ης Μαρτίου 2007, ΕΕ L 120 της 10.5.2007.

[46] COM(2006) 254.

[47] COM(2007) 758.

[48] BE, CZ, HU, MT και RO.

[49] Όπως παραπάνω.

[50] Πρώτο πρωτόκολλο της 27ης Σεπτεμβρίου 1996, ΕΕ C 313 της 23.10.1996. Πρωτόκολλο της 29ης Νοεμβρίου 1996 σχετικά με την ερμηνεία της σύμβασης από το ΔΕΚ με προδικαστικές αποφάσεις, ΕΕ C 151 της 20.5.1997. Δεύτερο πρωτόκολλο της 19ης Ιουνίου 1997, ΕΕ C 221 της 19.7.1997.

[51] Απόφαση 2008/40/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 6ης Δεκεμβρίου 2007, ΕΕ L 8 της 12.1.2008.

[52] Μέχρι σήμερα, η CZ, η HU, η MT και η PL δεν έχουν επικυρώσει ούτε τη σύμβαση ούτε τα πρωτόκολλά της. Η ΕΕ δεν έχει επικυρώσει το πρωτόκολλο σχετικά με την ερμηνεία της σύμβασης από το ΔΕΚ. Η ΙΤ δεν έχει επικυρώσει το δεύτερο πρωτόκολλο και κατ’ αυτόν τον τρόπο παρεμποδίζει την έναρξη ισχύος του. Στη δεύτερη έκθεσή της σχετικά με την εφαρμογή της σύμβασης και των πρωτοκόλλων της (COM(2008) 77 τελικό), η Επιτροπή έχει επίσης διαπιστώσει κενά όσον αφορά τη μεταφορά ορισμένων διατάξεων σε επτά κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει επιμέρους επαφές με τα εν λόγω κράτη μέλη για την επιτυχή ολοκλήρωση της μεταφοράς.

[53] Εθνικές αρχές του Μαρόκου (αυτή η συμφωνία καλύπτει και τον τελωνειακό τομέα), του Τζιμπουτί, του Κονγκό-Μπραζαβίλ, της Σενεγάλης, της Αργεντινής και το Φόρουμ Γενικών Ελέγχων των Αφρικανικών Κρατών (FIGE).

[54] DE, IT και SK.

[55] ΕΕ C 107 της 30.4.2004.

[56] COM(2006)9 και SEC(2006)49. Ως «ολοκληρωμένο πλαίσιο εσωτερικού ελέγχου» νοούνται τα επαρκή αναπληρωματικά συστήματα εποπτείας και ελέγχου ώστε να υπάρχει εύλογη εξασφάλιση ότι ο κίνδυνος λάθους αποτελεί αντικείμενο ορθής διαχείρισης σε κάθε επίπεδο εγχειρήματος. Η Επιτροπή θα δημοσιεύσει μια ανακοίνωση στο τέλος του 2008 σχετικά με το κόστος και τα οφέλη του ελέγχου σε σχέση με τον υπολειπόμενο κίνδυνο. Για τις άλλες πλευρές, βλέπε την πρώτη έκθεση (COM(2007)86) και την τελική έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του σχεδίου δράσης (COM(2008)110).

[57] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το ΕΤΠΑ, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1828/2006 της Επιτροπής, της 8ης Δεκεμβρίου 2006 για τη θέσπιση κανόνων σχετικά με την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 και (ΕΚ) αριθ. 1080/2006. Παρόμοιοι κανόνες ισχύουν στον τομέα της αλιείας: κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/1999, ΕΕ L 223 της 15.8.2006.

[58] Άρθρο 53β παράγραφος 3 του δημοσιονομικού κανονισμού.

[59] Αυτές οι πληροφορίες δεν επαληθεύτηκαν με διασταυρούμενο έλεγχο με τα δεδομένα τα οποία διαθέτει η ΓΔ Περιφερειακής Πολιτικής της Επιτροπής. Όλες οι απαντήσεις δημοσιεύονται στο έγγραφο SEC(2008)2301

[60] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.°1290/2005, ΕΕ L 209 της 11.8.2005.

[61] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.°885/2006, ΕΕ L 171 της 23.6.2006.

[62] Αποφάσεις 2007/243/ΕΚ (ΕΕ L 106 της 24.4.2007), 2007/247/ΕΚ (ΕΕ L 261 της 6.10.2007) και 2008/68/ΕΚ (ΕΕ L 18 της 23.1.2008).

[63] Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) 1150/2000 του Συμβουλίου, ΕΕ L 130 της 31.5.2000.

[64] Οι συμφωνίες σχετικά με τους κοινούς ελέγχους αφορούν την ΑΤ, τη DA και την NL. Αυτά τα κράτη μέλη πραγματοποιούν τα ίδια τους ελέγχους σε ένα αντικείμενο που έχει επιλεγεί σε συμφωνία με τη ΓΔ Προϋπολογισμού, η οποία παρακολουθεί στη συνέχεια τη διαδικασία και τα αποτελέσματα του ελέγχου κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης αξιολόγησης.

[65] Κανονισμός (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ.°2185/96 του Συμβουλίου, ΕΕ L 292 της 15.11.1996.

[66] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.°1073/1999 και κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999, ΕΕ L 136 της 31.5.1999.

[67] UCLAF/12/SEC(97)9989.

[68] Ορισμένα κράτη μέλη δήλωσαν ρητά ότι ίσχυαν και για τη διοικητική διαδικασία οι κανόνες της αστικής διαδικασίας. Οι κανόνες αστικού δικαίου λήφθηκαν υπόψη μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις.

[69] Κανονισμός (ΕΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) αριθ. 2342/2002 της Επιτροπής, της 23.12.2002, ΕΕ L 357 της 31.12.2002.

[70] Οι διώξεις είναι διοικητικές ή νομικές διαδικασίες που αναλαμβάνονται για την ανακάλυψη και την απόδειξη των παρατυπιών.

[71] Αυτό αφορά την εφαρμογή των ποινών που ορίζονται από το άρθρο 5 του εν λόγω κανονισμού.

[72] Ανακοίνωση C(2007)5709 σχετικά με τον καταμερισμό των καθηκόντων εντός της Επιτροπής σε ό,τι αφορά την οικονομική παρακολούθηση των παρατυπιών.

[73] Απόφαση 2007/327/ΕΚ, ΕΕ L 122 της 11.5.2007.

[74] Απόφαση 2008/396/ΕΚ, ΕΕ L 139 της 29.5.2008.

[75] Πρόκειται για πολυετή προγράμματα. Στο ποσό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται τα προγράμματα που χρηματοδοτούνται άμεσα από τα διαρθρωτικά ταμεία και το Ταμείο Συνοχής.

[76] Κατάσταση σύμφωνα με τα δεδομένα της βάσης ECR στις 15.4.2008.

[77] Τα ποσά αυτά δεν περιλαμβάνουν τις δημοσιονομικές διορθώσεις που δεν οδηγούν σε ανάκτηση, για παράδειγμα αυτές που πραγματοποιούνται όταν κάποιο κράτος μέλος έχει διαπιστώσει παρατυπία ή έχει δεχθεί την προτεινόμενη από την Επιτροπή δημοσιονομική διόρθωση, το δε παράτυπο ποσό έχει αποτελέσει αντικείμενο νέας χορήγησης σε άλλο σχέδιο.

[78] Οι αριθμοί που χρησιμοποιούνται εδώ έχουν υπολογιστεί βάσει των διαθέσιμων δεδομένων την 9η Μαρτίου 2008.