Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 11/2001

που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 12 Φεβρουαρίου 2001

για την έκδοση της οδηγίας 2001/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων

(2001/C 93/03)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Δυνάμει του άρθρου 16 της οδηγίας 92/59/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1992, για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων(4), το Συμβούλιο, τέσσερα έτη μετά την ημερομηνία που ορίζεται για τη θέση σε εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, βάσει εκθέσεως της Επιτροπής για την κτηθείσα πείρα, η οποία συνοδεύεται από κατάλληλες προτάσεις, αποφασίζει την ενδεχόμενη προσαρμογή της ανωτέρω οδηγίας. Χρειάζονται αρκετές τροποποιήσεις στην οδηγία 92/59/ΕΟΚ, προκειμένου να συμπληρωθούν, να ενισχυθούν ή να διευκρινιστούν ορισμένες από τις διατάξεις της, υπό το πρίσμα της κτηθείσας πείρας και των νέων και συναφών εξελίξεων στον τομέα της ασφάλειας των καταναλωτικών προϊόντων, καθώς και των αλλαγών που επήλθαν στη συνθήκη, ιδίως στο άρθρο 152 για τη δημόσια υγεία και στο άρθρο 153 για την προστασία του καταναλωτή, και υπό το φως της αρχής της προφύλαξης. Επομένως, για λόγους σαφήνειας, η οδηγία 92/59/ΕΟΚ θα πρέπει να αναδιατυπωθεί. Η αναδιατύπωση αυτή αφήνει την ασφάλεια των υπηρεσιών εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

(2) Είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, η οποία περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα εντός του οποίου εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων.

(3) Ελλείψει κοινοτικών διατάξεων, οι οριζόντιες νομοθεσίες των κρατών μελών για την ασφάλεια των προϊόντων οι οποίες επιβάλλουν, μεταξύ άλλων, στους οικονομικούς φορείς τη γενική υποχρέωση να διαθέτουν στο εμπόριο μόνον ασφαλή προϊόντα, μπορούν να διαφέρουν μεταξύ τους όσον αφορά το βαθμό της προστασίας που παρέχουν στον καταναλωτή. Οι διαφορές αυτές και η έλλειψη οριζόντιας νομοθεσίας σε ορισμένα κράτη μέλη ενδέχεται να δημιουργήσουν εμπόδια στις συναλλαγές και να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς.

(4) Για να εξασφαλιστεί υψηλός βαθμός προστασίας των καταναλωτών, η Κοινότητα πρέπει να συμβάλει στην προστασία της υγείας και της ασφάλειάς τους. Μια οριζόντια κοινοτική νομοθεσία προβλέπουσα μια γενική επιταγή ασφάλειας των προϊόντων και περιέχουσα διατάξεις σχετικά με τις υποχρεώσεις των παραγωγών και των διανομέων, τον έλεγχο της εφαρμογής των κοινοτικών απαιτήσεων για την ασφάλεια των προϊόντων, καθώς και την ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών και τη δράση σε κοινοτικό επίπεδο σε ορισμένες περιπτώσεις, αναμένεται να συμβάλει στην επίτευξη του σκοπού αυτού.

(5) Είναι πολύ δύσκολο να θεσπιστεί κοινοτική νομοθεσία για κάθε προϊόν που υπάρχει ή δύναται να δημιουργηθεί. Χρειάζεται ένα ευρύτατο νομοθετικό πλαίσιο οριζόντιου χαρακτήρα για να καλυφθούν τόσο τα προϊόντα αυτά όσο και τα υπάρχοντα κενά, ιδίως εν αναμονή της αναθεώρησης της ισχύουσας ειδικής νομοθεσίας, και να συμπληρωθούν οι διατάξεις της ισχύουσας ή μελλοντικής ειδικής νομοθεσίας, προκειμένου ιδίως να εξασφαλιστεί υψηλός βαθμός προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών σύμφωνα με το άρθρο 95 της συνθήκης.

(6) Συνεπώς, χρειάζεται να θεσπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο μια γενική υποχρέωση ασφάλειας για όλα τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά ή τίθενται στη διάθεση των καταναλωτών με άλλον τρόπο, και τα οποία προορίζονται για τους καταναλωτές ή ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν από τους καταναλωτές υπό ευλόγως προβλέψιμες συνθήκες ακόμη και αν δεν προορίζονται για αυτούς. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις το εξεταζόμενο προϊόν μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών οι οποίοι πρέπει να αποτραπούν. Ωστόσο, θα πρέπει να εξαιρεθούν ορισμένα μεταχειρισμένα προϊόντα.

(7) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται στα προϊόντα ανεξάρτητα από τις χρησιμοποιούμενες τεχνικές πώλησής τους, στις οποίες περιλαμβάνονται η πώληση εξ αποστάσεως και η ηλεκτρονική πώληση.

(8) Η ασφάλεια των προϊόντων πρέπει να αξιολογείται λαμβάνοντας υπόψη όλες τις σχετικές πτυχές, ιδίως τις κατηγορίες των καταναλωτών που μπορεί να είναι ιδιαίτερα ευπαθείς στους κινδύνους που παρουσιάζουν τα εξεταζόμενα προϊόντα, ιδίως τα παιδιά και τα άτομα της τρίτης ηλικίας.

(9) Η παρούσα οδηγία δεν καλύπτει τις υπηρεσίες αλλά, προκειμένου να επιτευχθούν οι επιδιωκόμενοι στόχοι προστασίας, οι διατάξεις της θα πρέπει να εφαρμόζονται και στα προϊόντα που παρέχονται ή διατίθενται στους καταναλωτές στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών προκειμένου να χρησιμοποιηθούν από αυτούς. Η ασφάλεια του εξοπλισμού που χρησιμοποιείται από τους παρέχοντες υπηρεσίες με σκοπό την παροχή υπηρεσίας στους καταναλωτές, δεν υπάγεται στην παρούσα οδηγία, διότι πρέπει να εξετάζεται σε συνδυασμό με την ασφάλεια της παρεχόμενης υπηρεσίας. Ειδικότερα, από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας εξαιρούνται οι εξοπλισμοί επί των οποίων κυκλοφορούν ή ταξιδεύουν οι καταναλωτές και τους οποίους χειρίζονται οι παρέχοντες υπηρεσίες.

(10) Τα προϊόντα που αρχικά προβλέπονταν αποκλειστικά για επαγγελματική χρήση, αλλά στη συνέχεια εισήλθαν στην αγορά προϊόντων ευρείας κατανάλωσης, θα πρέπει να υπόκεινται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, διότι, χρησιμοποιούμενα υπό ευλόγως προβλέψιμες συνθήκες, μπορεί να παρουσιάζουν κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών.

(11) Όταν δεν υπάρχουν ειδικότερες διατάξεις ασφάλειας των οικείων προϊόντων στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας, θα πρέπει να εφαρμόζονται όλες οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η υγεία και η ασφάλεια των καταναλωτών.

(12) Όταν ειδική κοινοτική νομοθεσία καθορίζει απαιτήσεις ασφάλειας που καλύπτουν ορισμένους μόνον κινδύνους ή κατηγορίες κινδύνου για το συγκεκριμένο προϊόν, οι υποχρεώσεις των οικονομικών φορέων όσον αφορά τους κινδύνους αυτούς είναι οι οριζόμενες από τις διατάξεις της ειδικής νομοθεσίας, ενώ για τους άλλους κινδύνους εφαρμόζεται η γενική επιταγή ασφάλειας της παρούσας οδηγίας.

(13) Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας για τις λοιπές υποχρεώσεις των παραγωγών και των διανομέων, τις υποχρεώσεις και εξουσίες των κρατών μελών, τις ανταλλαγές πληροφοριών και τις καταστάσεις ταχείας επέμβασης, καθώς και τη διάδοση των πληροφοριών και την εμπιστευτικότητα, ισχύουν για προϊόντα που καλύπτονται από ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις, εάν οι ρυθμίσεις αυτές δεν περιλαμβάνουν ήδη τις προαναφερθείσες υποχρεώσεις.

(14) Για να διευκολυνθεί η αποτελεσματική και συνεπής εφαρμογή της γενικής υποχρέωσης ασφάλειας της παρούσας οδηγίας, είναι σημαντικό να καθιερωθούν προαιρετικά ευρωπαϊκά πρότυπα τα οποία θα καλύπτουν ορισμένα προϊόντα και κινδύνους κατά τρόπο ώστε τα προϊόντα που συμμορφώνονται με τα πρότυπα αυτά να τεκμαίρονται σύμφωνα προς την εν λόγω υποχρέωση.

(15) Σύμφωνα με τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να εκδοθούν ευρωπαϊκά πρότυπα από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης, βάσει εντολών τις οποίες εκδίδει η Επιτροπή επικουρούμενη από τις κατάλληλες επιτροπές. Για να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που συμμορφώνονται με τα πρότυπα αυτά πληρούν τη γενική υποχρέωση ασφάλειας, η Επιτροπή, επικουρούμενη από επιτροπή που απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών, θα πρέπει να καθορίσει τις απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκρίνονται τα πρότυπα. Αυτές οι απαιτήσεις θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στις εντολές προς τους οργανισμούς τυποποίησης.

(16) Ελλείψει ειδικών ρυθμίσεων και όταν δεν υφίστανται ή δεν γίνεται προσφυγή στα ευρωπαϊκά πρότυπα που καθορίζονται κατόπιν εντολής της Επιτροπής, η ασφάλεια των προϊόντων θα πρέπει να αξιολογείται, ιδίως, βάσει των εθνικών προτύπων που αποτελούν μεταφορά άλλων συναφών ευρωπαϊκών ή διεθνών προτύπων, των συστάσεων της Επιτροπής ή των εθνικών προτύπων, των διεθνών προτύπων, των κανόνων ορθής πρακτικής, των τεχνικών και τεχνολογικών γνώσεων και της ασφάλειας που δικαιούνται ευλόγως να προσδοκούν οι καταναλωτές. Εν προκειμένω, οι συστάσεις της Επιτροπής μπορούν να διευκολύνουν τη συνεπή και αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας εν αναμονή ευρωπαϊκών προτύπων ή για τους κινδύνους ή/και τα προϊόντα για τα οποία κρίνεται ότι τα πρότυπα αυτά δεν είναι εφικτά ή ενδεδειγμένα.

(17) Είναι σκόπιμο να προστεθούν συμπληρωματικώς και άλλες υποχρεώσεις στην υποχρέωση των οικονομικών φορέων για την τήρηση της γενικής υποχρέωσης ασφάλειας, εφόσον, υπό ορισμένες συνθήκες, η δράση των οικονομικών φορέων είναι απαραίτητη για την πρόληψη των κινδύνων για τους καταναλωτές.

(18) Στις πρόσθετες υποχρεώσεις των παραγωγών θα πρέπει να περιλαμβάνεται η λήψη μέτρων, αναλόγων με τα χαρακτηριστικά των προϊόντων, που θα τους επιτρέπουν να γνωρίζουν τους κινδύνους που ενδέχεται να παρουσιάζουν τα προϊόντα αυτά, να παρέχουν στους καταναλωτές πληροφορίες που θα τους επιτρέπουν να αξιολογούν και να προλαμβάνουν τους κινδύνους, να προειδοποιούν τους καταναλωτές για τους κινδύνους που ενέχουν επικίνδυνα προϊόντα που τους έχουν ήδη διατεθεί, να αποσύρουν αυτά τα προϊόντα από την αγορά και, ως έσχατο μέσο, να τα ανακαλούν, όταν κρίνεται αναγκαίο, πράγμα που μπορεί να συνεπάγεται, ανάλογα με τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη, κατάλληλη μορφή αντιστάθμισης, όπως η ανταλλαγή τους ή η επιστροφή των χρημάτων.

(19) Οι διανομείς θα πρέπει να συμβάλουν στην εξασφάλιση της συμμόρφωσης προς τις ισχύουσες απαιτήσεις ασφάλειας. Οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται στους διανομείς εφαρμόζονται κατ' αναλογία προς τις αντίστοιχες ευθύνες τους. Ειδικότερα, ενδέχεται να είναι ανέφικτο, στα πλαίσια φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων, να παρέχονται στις αρμόδιες αρχές πληροφορίες και έγγραφα σχετικά με τους ενδεχόμενους κινδύνους και την προέλευση του προϊόντος για τα μεμονωμένα μεταχειρισμένα αντικείμενα που παρέχονται από ιδιώτες.

(20) Τόσο οι παραγωγοί όσο και οι διανομείς θα πρέπει να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές σε ενέργειες πρόληψης των κινδύνων και να τις ενημερώνουν όταν διαπιστώνουν ότι ορισμένα προϊόντα είναι επικίνδυνα. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να προσδιορίζει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες πρέπει να γίνεται η ενημέρωση αυτή, προκειμένου να διευκολύνεται η αποτελεσματική εφαρμογή της και ταυτόχρονα να προλαμβάνεται η υπέρμετρη επιβάρυνση των οικονομικών φορέων και των αρχών.

(21) Για να εξασφαλιστεί ο αποτελεσματικός έλεγχος της τήρησης των υποχρεώσεων παραγωγών και διανομέων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δημιουργήσουν ή να ορίσουν αρχές επιφορτισμένες με την παρακολούθηση της ασφάλειας των προϊόντων και εξουσιοδοτημένες να λαμβάνουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής ανάλογων και αποτρεπτικών κυρώσεων, και να εξασφαλίζουν το σωστό συντονισμό μεταξύ των αρχών αυτών.

(22) Είναι ιδίως αναγκαίο να συμπεριληφθεί στα ενδεικνυόμενα μέτρα η εξουσία των κρατών μελών να οργανώνουν ή να διατάσσουν, άμεσα και αποτελεσματικά, την απόσυρση των επικίνδυνων προϊόντων που έχουν ήδη διατεθεί στην αγορά και, ως έσχατο μέσο, να διατάσσουν, να συντονίζουν και να οργανώνουν την ανάκληση από τους καταναλωτές των επικίνδυνων προϊόντων που τους έχουν ήδη διατεθεί. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν οι παραγωγοί και οι διανομείς δεν ενημερώσουν τους καταναλωτές για ενδεχόμενους κινδύνους, ως οφείλουν. Σε περίπτωση ανάγκης, οι αρχές θα πρέπει να διαθέτουν τις κατάλληλες εξουσίες και διαδικασίες για να λαμβάνουν και να εφαρμόζουν ταχέως κάθε αναγκαίο μέτρο.

(23) Η ασφάλεια των καταναλωτών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τον αποτελεσματικό έλεγχο της εφαρμογής των κοινοτικών απαιτήσεων ασφαλείας προϊόντων. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιερώσουν συστηματικές προσεγγίσεις προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της παρακολούθησης της αγοράς και των άλλων εποπτικών δραστηριοτήτων, εξασφαλίζοντας ότι θα είναι προσιτές στο κοινό και στους ενδιαφερόμενους.

(24) Η συνεργασία μεταξύ των εποπτικών αρχών των κρατών μελών είναι απαραίτητη για την επίτευξη των στόχων προστασίας της παρούσας οδηγίας. Κατά συνέπεια, κρίνεται σκόπιμο να ευνοηθεί η λειτουργία ενός ευρωπαϊκού δικτύου των εποπτικών αρχών των κρατών μελών, με στόχο να διευκολυνθεί, σε συντονισμό με τις άλλες κοινοτικές διαδικασίες, ιδίως το σύστημα ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών (Rapex), η ενίσχυση της επιχειρησιακής συνεργασίας στην παρακολούθηση της αγοράς και των άλλων εποπτικών δραστηριοτήτων, ιδιαίτερα σε σχέση με την εκτίμηση των κινδύνων, τις δοκιμές προϊόντων, την ανταλλαγή εμπειρίας και επιστημονικής γνώσης, την εκτέλεση κοινών έργων παρακολούθησης και εντοπισμού, την απόσυρση ή ανάκληση των επικίνδυνων προϊόντων.

(25) Είναι αναγκαίο, για την εξασφάλιση ενιαίου υψηλού βαθμού προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών και τη διατήρηση της ενότητας της εσωτερικής αγοράς, να ενημερώνεται η Επιτροπή για όλα τα μέτρα που περιορίζουν τη διάθεση ή επιβάλλουν την απόσυρση κάποιου προϊόντος ή την ανάκλησή του από την αγορά. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης, και ιδιαίτερα τα άρθρα 28, 29 και 30.

(26) Ο αποτελεσματικός έλεγχος της ασφάλειας των προϊόντων απαιτεί την ίδρυση σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο ενός συστήματος ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών σε καταστάσεις σοβαρού κινδύνου που χρήζουν ταχείας επέμβασης και συνδέονται με την ασφάλεια κάποιου προϊόντος. Είναι, εξάλλου, ενδεδειγμένο να καθοριστούν στην παρούσα οδηγία λεπτομερείς διαδικασίες λειτουργίας του συστήματος και να ανατεθεί στην Επιτροπή, επικουρούμενη από επιτροπή, η εξουσία να τις προσαρμόζει.

(27) Η παρούσα οδηγία προβλέπει τη θέσπιση μη δεσμευτικών κατευθυντήριων γραμμών που υποδεικνύουν απλά και σαφή κριτήρια και πρακτικούς ευπροσάρμοστους κανόνες, ιδίως για να επιτρέπουν την αποτελεσματική κοινοποίηση μέτρων που περιορίζουν τη διάθεση προϊόντων στην αγορά στις περιπτώσεις που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη και οι οικονομικοί παράγοντες. Οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει, συγκεκριμένα, να περιλαμβάνουν κριτήρια για την εφαρμογή του ορισμού των σοβαρών κινδύνων ώστε να διευκολύνεται η συνεπής εφαρμογή των οικείων διατάξεων σε περίπτωση τέτοιων κινδύνων.

(28) Τα κράτη μέλη είναι πρωτίστως αρμόδια, σύμφωνα με τη συνθήκη, και ιδιαίτερα τα άρθρα 28, 29 και 30, να λαμβάνουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για επικίνδυνα προϊόντα ευρισκόμενα εντός της επικράτειάς τους.

(29) Ωστόσο, σε περίπτωση αποκλίσεων από κράτος σε κράτος όσον αφορά την αντιμετώπιση των κινδύνων από ορισμένα προϊόντα, οι αποκλίσεις αυτές ενδέχεται να δημιουργήσουν απαράδεκτες ανισορροπίες στην προστασία των καταναλωτών και εμπόδια στο ενδοκοινοτικό εμπόριο.

(30) Ενδέχεται να απαιτηθεί η αντιμετώπιση σοβαρών προβλημάτων ασφάλειας των προϊόντων, τα οποία χρήζουν ταχείας επέμβασης, επηρεάζουν ή θα μπορούσαν να επηρεάσουν στο άμεσο μέλλον το σύνολο ή σημαντικό μέρος της Κοινότητας και, εκ φύσεως, δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά, ανάλογα με το επείγον του προβλήματος, διά των διαδικασιών που προβλέπονται στις ειδικές κοινοτικές ρυθμίσεις που εφαρμόζονται στα σχετικά προϊόντα ή κατηγορίες προϊόντων.

(31) Είναι ανάγκη, επομένως, να προβλεφθεί ένας κατάλληλος μηχανισμός ο οποίος θα παρέχει, ως έσχατο μέσο, τη δυνατότητα θέσπισης μέτρων που θα εφαρμόζονται σε ολόκληρη την Κοινότητα, υπό μορφή απόφασης απευθυνόμενης προς τα κράτη μέλη, προκειμένου να αντιμετωπιστούν καταστάσεις οφειλόμενες σε προϊόντα, οι οποίες εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους. Μια τέτοια απόφαση θα πρέπει να συνεπάγεται την απαγόρευση εξαγωγής του συγκεκριμένου προϊόντος, εκτός εάν, στη συγκεκριμένη περίπτωση, οι εξαιρετικές περιστάσεις επιτρέπουν τη μερική απαγόρευση ή ακόμη και μη απαγόρευση, ιδίως όταν έχει θεσπισθεί σύστημα εκ των προτέρων συγκατάθεσης. Εξάλλου, θα πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο μιας απαγόρευσης εξαγωγής προκειμένου να αποτραπούν οι κίνδυνοι για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών. Μια τέτοια απόφαση δεν έχει άμεση εφαρμογή στους επιχειρηματίες και συνεπώς τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα εφαρμογής της. Τα μέτρα που θεσπίζονται με τη διαδικασία αυτή θα πρέπει να είναι προσωρινά εκτός εάν αφορούν συγκεκριμένα προϊόντα ή παρτίδες προϊόντων. Για να εξασφαλίζεται η κατάλληλη αξιολόγηση της αναγκαιότητας και η καλύτερη προετοιμασία τέτοιων μέτρων, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να θεσπίζονται από την Επιτροπή, επικουρούμενη από επιτροπή, μετά από διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και, εάν τίθενται επιστημονικά ζητήματα αρμοδιότητας κοινοτικής επιστημονικής επιτροπής, με την αρμόδια επιστημονική επιτροπή για το συγκεκριμένο κίνδυνο.

(32) Τα μέτρα που κρίνονται απαραίτητα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(5).

(33) Για να διευκολυνθεί η αποτελεσματική και συνεπής εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι διάφορες πτυχές της εφαρμογής της πρέπει να εξετάζονται στο πλαίσιο επιτροπής.

(34) Θα πρέπει να εξασφαλίζεται η πρόσβαση του κοινού στις πληροφορίες που διαθέτουν οι αρχές σε σχέση με την ασφάλεια των προϊόντων. Πρέπει, ωστόσο, να προστατευθεί το επαγγελματικό απόρρητο, βάσει του άρθρου 287 της συνθήκης, κατά τρόπο που συμβιβάζεται με την ανάγκη εξασφάλισης της αποτελεσματικότητας της παρακολούθησης της αγοράς και των μέτρων προστασίας.

(35) Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει τα δικαιώματα των θυμάτων κατά την έννοια της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Ιουλίου 1985, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σε θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων(6).

(36) Τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέπουν ενδεδειγμένα ένδικα μέσα ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων για τα μέτρα που λαμβάνουν οι αρμόδιες αρχές, τα οποία περιορίζουν τη διάθεση στην αγορά ή επιβάλλουν την απόσυρση ή ανάκληση κάποιου προϊόντος.

(37) Επιπλέον, η θέσπιση μέτρων, όπως μια απαγόρευση εξαγωγής, για τα εισαγόμενα προϊόντα, με στόχο την αποτροπή των κινδύνων για την ασφάλεια και την υγεία των καταναλωτών πρέπει να συνάδει με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας.

(38) Η Επιτροπή θα πρέπει, ανά τακτά διαστήματα, να εξετάζει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και τα αποτελέσματα που επιτυγχάνονται, ιδίως όσον αφορά τη λειτουργία των συστημάτων παρακολούθησης της αγοράς, την ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών και τα μέτρα που λαμβάνονται σε κοινοτικό επίπεδο, σε συνδυασμό και με άλλα θέματα ασφάλειας των καταναλωτικών προϊόντων στην Κοινότητα, και να απευθύνει τακτικές εκθέσεις σχετικά προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

(39) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να επηρεάζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά την προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο και της θέσης σε εφαρμογή της οδηγίας 92/59/EΟΚ,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Στόχος - Πεδίο εφαρμογής - Ορισμοί

Άρθρο 1

1. Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο είναι ασφαλή.

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλα τα προϊόντα που ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο α). Οι διατάξεις της εφαρμόζονται εφόσον δεν υπάρχουν, στο πλαίσιο των κοινοτικών ρυθμίσεων, ειδικές διατάξεις με τον ίδιο στόχο, οι οποίες διέπουν την ασφάλεια των συγκεκριμένων προϊόντων.

Όσον αφορά τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικές απαιτήσεις ασφάλειας επιβαλλόμενες από την κοινοτική νομοθεσία, η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται μόνον για τις πτυχές, τους κινδύνους ή τις κατηγορίες κινδύνων που δεν καλύπτονται από τις απαιτήσεις αυτές. Συνεπώς:

α) το άρθρο 2 στοιχεία β) και γ) και τα άρθρα 3 και 4 δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα αυτά, όσον αφορά τους κινδύνους ή τις κατηγορίες κινδύνων που διέπονται από ειδική νομοθεσία·

β) τα άρθρα 5 έως 22 εφαρμόζονται, εκτός εάν υφίστανται ειδικές διατάξεις οι οποίες διέπουν το αντικείμενο των άρθρων αυτών και έχουν τον ίδιο στόχο.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:

α) "προϊόν": κάθε προϊόν που - και στο πλαίσιο επίσης μιας παροχής υπηρεσιών - προορίζεται για τους καταναλωτές ή ενδέχεται, υπό ευλόγως προβλέψιμες συνθήκες, να χρησιμοποιηθεί από τους καταναλωτές ακόμη και αν δεν προορίζεται για αυτούς, και το οποίο παρέχεται ή διατίθεται στο πλαίσιο εμπορικής δραστηριότητας, έναντι τιμήματος ή δωρεάν, είτε είναι καινουργιές, είτε μεταχειρισμένο ή ανασκευασμένο.

Ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει τα μεταχειρισμένα προϊόντα που διατίθενται ως αντίκες ή ως προϊόντα που πρέπει να επισκευαστούν ή να ανασκευαστούν πριν από τη χρήση τους, εφόσον ο προμηθευτής ενημερώνει σαφώς το πρόσωπο στο οποίο προμηθεύει το προϊόν·

β) "ασφαλές προϊόν": κάθε προϊόν το οποίο, υπό τις συνήθεις ή ευλόγως προβλέψιμες συνθήκες χρήσης, συμπεριλαμβανομένης της διάρκειας χρήσης και, ενδεχομένως, της θέσης σε λειτουργία, της εγκατάστασης και των αναγκών της συντήρησης, δεν παρουσιάζει κανένα κίνδυνο ή μόνον ελάχιστους κινδύνους που συμβιβάζονται με τη χρήση του προϊόντος και οι οποίοι θεωρούνται αποδεκτοί στο πλαίσιο υψηλού βαθμού προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των προσώπων, βάσει, ιδίως:

i) των χαρακτηριστικών του προϊόντος, και ιδίως της σύνθεσής του, της συσκευασίας, του τρόπου συναρμολόγησης, και, ενδεχομένως, της εγκατάστασης και συντήρησής του,

ii) της επίδρασης που έχει το προϊόν αυτό σε άλλα, όταν είναι ευλόγως δυνατόν να προβλεφθεί ότι τα προϊόντα αυτά θα χρησιμοποιηθούν μαζί,

iii) της παρουσίασης του προϊόντος, της επισήμανσής του, των προειδοποιήσεων και των τυχόν οδηγιών χρήσης του και του τρόπου αχρήστευσής του, καθώς και κάθε άλλης οδηγίας ή πληροφορίας σχετικής με το προϊόν,

iv) των κατηγοριών καταναλωτών που εκτίθενται σε κίνδυνο λόγω της χρησιμοποίησης του προϊόντος, ιδίως των παιδιών και των ηλικιωμένων.

Η δυνατότητα επίτευξης υψηλότερου βαθμού ασφάλειας ή προμήθειας άλλων προϊόντων που παρουσιάζουν μικρότερο κίνδυνο, δεν συνιστά επαρκή λόγο για το χαρακτηρισμό ενός προϊόντος ως επικινδύνου·

γ) "επικίνδυνο προϊόν": κάθε προϊόν που δεν ανταποκρίνεται στον ορισμό του "ασφαλούς προϊόντος" κατά το στοιχείο β)·

δ) "σοβαρός κίνδυνος": κάθε σοβαρός κίνδυνος, συμπεριλαμβανομένων των κινδύνων που δεν έχουν άμεσες επιπτώσεις, ο οποίος απαιτεί ταχεία επέμβαση των δημοσίων αρχών·

ε) "παραγωγός":

i) ο κατασκευαστής του προϊόντος, όταν είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα, και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο εμφανίζεται ως κατασκευαστής, αναγράφοντας στο προϊόν το όνομά του, το σήμα του ή οποιοδήποτε άλλο διακριτικό σήμα, ή το πρόσωπο που ανασκευάζει το προϊόν,

ii) ο αντιπρόσωπος του κατασκευαστή, εφόσον ο κατασκευαστής δεν είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα, ή ελλείψει αντιπροσώπου εγκατεστημένου στην Κοινότητα, ο εισαγωγέας του προϊόντος,

iii) οι άλλοι επαγγελματίες του εμπορικού κυκλώματος, εφόσον οι δραστηριότητές τους μπορούν να επηρεάσουν τα χαρακτηριστικά ασφαλείας του προϊόντος·

ε) "διανομέας": κάθε επαγγελματίας του εμπορικού κυκλώματος, του οποίου η δραστηριότητα δεν επηρεάζει τα χαρακτηριστικά ασφαλείας του προϊόντος·

στ) "ανάκληση": κάθε μέτρο που αποβλέπει στην επιστροφή ενός επικίνδυνου προϊόντος, το οποίο ο παραγωγός ή ο διανομέας του έχει ήδη προμηθεύσει ή διαθέσει στους καταναλωτές·

ζ) "απόσυρση": κάθε μέτρο με στόχο να εμποδιστεί η διανομή, η έκθεση και η προσφορά επικινδύνων προϊόντων στους καταναλωτές.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ

Γενική υποχρέωση ασφάλειας, κριτήρια αξιολόγησης της συμμόρφωσης και ευρωπαϊκά πρότυπα

Άρθρο 3

1. Οι παραγωγοί υποχρεούνται να διαθέτουν στην αγορά μόνον ασφαλή προϊόντα.

2. Ένα προϊόν θεωρείται ασφαλές ως προς τις πτυχές που καλύπτονται από τις αντίστοιχες εθνικές ρυθμίσεις όταν, ελλείψει ειδικών κοινοτικών διατάξεων που διέπουν την ασφάλειά του, τηρεί τις ειδικές εθνικές ρυθμίσεις του κράτους μέλους όπου διατίθεται στο εμπόριο, οι οποίες έχουν θεσπισθεί τηρουμένης της συνθήκης, και ιδίως των άρθρων 28 και 30, και οι οποίες καθορίζουν τις απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας που πρέπει να τηρεί το προϊόν προκειμένου να διατεθεί στο εμπόριο.

Ένα προϊόν θεωρείται ασφαλές ως προς τους κινδύνους και τις κατηγορίες κινδύνων που καλύπτονται από τις αντίστοιχες εθνικές ρυθμίσεις όταν τηρεί τα μη υποχρεωτικά εθνικά πρότυπα που αποτελούν μεταφορά ευρωπαϊκών προτύπων, τα στοιχεία αναφοράς των οποίων έχουν δημοσιευθεί από την Επιτροπή στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με το άρθρο 4. Τα κράτη μέλη δημοσιεύουν τα στοιχεία αναφοράς αυτών των εθνικών προτύπων.

3. Σε περιστάσεις άλλες από τις προβλεπόμενες στην παράγραφο 2, η συμμόρφωση ενός προϊόντος προς τη γενική υποχρέωση ασφάλειας κρίνεται λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία, εφόσον υπάρχουν:

α) τα μη υποχρεωτικά εθνικά πρότυπα που μεταφέρουν αντίστοιχα ευρωπαϊκά πρότυπα, πλην εκείνων της παραγράφου 2·

β) τα πρότυπα που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου το προϊόν διατίθεται στο εμπόριο·

γ) τις συστάσεις της Επιτροπής με τις οποίες ορίζονται οι κατευθυντήριες γραμμές για την αξιολόγηση της ασφάλειας των προϊόντων·

δ) τους κανόνες ορθής πρακτικής για την ασφάλεια των προϊόντων, οι οποίοι ισχύουν στον συγκεκριμένο τομέα·

ε) τις υφιστάμενες γνώσεις και τεχνικές·

στ) την ασφάλεια την οποία μπορούν ευλόγως να αναμένουν οι καταναλωτές.

4. Η συμμόρφωση ενός προϊόντος προς τα κριτήρια που αποσκοπούν στην εξασφάλιση της γενικής υποχρέωσης ασφάλειας, ιδίως προς τις διατάξεις των παραγράφων 2 ή 3, δεν εμποδίζει τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να λαμβάνουν τα ενδεικνυόμενα μέτρα για να περιορίσουν τη διάθεσή του στο εμπόριο ή να ζητούν την απόσυρσή του από την αγορά ή την ανάκλησή του εάν, παρά τη συμμόρφωση αυτή, αποδεικνύεται ότι το προϊόν είναι επικίνδυνο.

Άρθρο 4

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα ευρωπαϊκά πρότυπα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο εκπονούνται ως εξής:

α) οι απαιτήσεις βάσει των οποίων εξασφαλίζεται ότι τα προϊόντα που συμμορφώνονται με τα πρότυπα αυτά πληρούν τη γενική υποχρέωση ασφάλειας, καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2·

β) βάσει των απαιτήσεων αυτών, η Επιτροπή, σύμφωνα με την οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και προδιαγραφών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών(7), ζητά από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης να καταρτίσουν πρότυπα που να καλύπτουν τις απαιτήσεις αυτές·

γ) βάσει των εντολών αυτών, οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης εκδίδουν τα πρότυπα αυτά σύμφωνα με τις αρχές που περιέχονται στις γενικές κατευθυντήριες γραμμές για τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των οργανισμών αυτών.

2. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τα στοιχεία αναφοράς των εγκρινόμενων ευρωπαϊκών προτύπων που καταρτίζονται σύμφωνα με τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Εάν κάποιο πρότυπο που εξέδωσαν οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας εξασφαλίζει την τήρηση της γενικής υποχρέωσης ασφάλειας, η Επιτροπή αποφασίζει τη δημοσίευση των στοιχείων αναφοράς του στην Επίσημη Εφημερίδα.

Εάν κάποιο πρότυπο δεν εξασφαλίζει την τήρηση της γενικής υποχρέωσης ασφάλειας, η Επιτροπή αποσύρει από τη δημοσίευση τα στοιχεία αναφοράς του, εν όλω ή εν μέρει.

Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο δεύτερο και τρίτο εδάφιο, η Επιτροπή, ιδία πρωτοβουλία ή αιτήσει κράτους μέλους, αποφασίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2, αν το συγκεκριμένο πρότυπο τηρεί τη γενική υποχρέωση ασφάλειας. Αποφασίζει αν θα δημοσιεύσει ή θα αποσύρει τα στοιχεία αναφοράς, αφού συμβουλευθεί την επιτροπή του άρθρου 5 της οδηγίας 98/34/ΕΚ. Η Επιτροπή ενημερώνει για την απόφασή της τα κράτη μέλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

Άλλες υποχρεώσεις παραγωγών και υποχρεώσεις διανομέων

Άρθρο 5

1. Εντός των ορίων των οικείων δραστηριοτήτων τους, οι παραγωγοί παρέχουν στον καταναλωτή τις κατάλληλες πληροφορίες που θα του επιτρέψουν να αξιολογήσει τους κινδύνους που παρουσιάζει το προϊόν κατά τη διάρκεια της συνήθους ή ευλόγως προβλέψιμης χρήσης του, εφόσον οι κίνδυνοι αυτοί δεν είναι αμέσως αντιληπτοί χωρίς κατάλληλη προειδοποίηση, και να προφυλάσσεται αναλόγως.

Ωστόσο, η ύπαρξη μιας τέτοιας προειδοποίησης δεν απαλλάσσει από την τήρηση των άλλων υποχρεώσεων εκ της παρούσας οδηγίας.

Εντός των ορίων των οικείων δραστηριοτήτων τους, οι παραγωγοί λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα, ανάλογα με τα χαρακτηριστικά των προϊόντων που προμηθεύουν, τα οποία τους επιτρέπουν:

α) να είναι ενήμεροι για τους κινδύνους που πιθανώς παρουσιάζουν τα προϊόντα αυτά·

β) να μπορούν να αναλαμβάνουν τις κατάλληλες δράσεις, συμπεριλαμβανόμενης, αν είναι αναγκαίο για την πρόληψη των κινδύνων αυτών, της απόσυρσης από την αγορά, της επαρκούς και αποτελεσματικής προειδοποίησης των καταναλωτών και της ανάκλησης από τους καταναλωτές.

Τα μέτρα που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων:

α) την αναγραφή, διά του προϊόντος ή της συσκευασίας του, της ταυτότητας και των στοιχείων του παραγωγού καθώς και των στοιχείων αναφοράς του προϊόντος ή, ενδεχομένως, της οικείας παρτίδος, εκτός εάν η μη αναγραφή είναι δικαιολογημένη και

β) τη διενέργεια, όταν ενδείκνυνται, δειγματοληπτικών δοκιμών στα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο, την εξέταση καταγγελιών και, ενδεχομένως, την τήρηση σχετικού μητρώου καθώς και την ενημέρωση των διανομέων εκ μέρους των παραγωγών, σχετικά με τον έλεγχο των προϊόντων.

Οι ενέργειες που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο στοιχείο β) αναλαμβάνονται επί εθελοντικής βάσεως ή κατόπιν αιτήσεως των αρμόδιων αρχών σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο στ). Η ανάκληση πραγματοποιείται σε έσχατη περίπτωση, όταν οι άλλες ενέργειες δεν αρκούν για την πρόληψη των ενδεχόμενων κινδύνων, όταν οι παραγωγοί την κρίνουν αναγκαία ή όταν τους επιβάλλεται με μέτρο που λαμβάνει η αρμόδια αρχή. Η ανάκληση μπορεί να εφαρμοσθεί στο πλαίσιο των υφιστάμενων σχετικών κωδίκων καλής συμπεριφοράς στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

2. Οι διανομείς υποχρεούνται να ενεργούν επιμελώς ώστε να συμβάλλουν στην τήρηση των εφαρμοστέων απαιτήσεων ασφάλειας, ιδίως με το να μην προμηθεύουν προϊόντα, για τα οποία γνωρίζουν ή για τα οποία θα έπρεπε να γνώριζαν, βάσει των πληροφοριών που έχουν και της επαγγελματικής τους πείρας, ότι δεν συμμορφούνται προς τις απαιτήσεις αυτές. Εξάλλου, οι διανομείς, εντός των ορίων των οικείων δραστηριοτήτων τους, συμμετέχουν στην παρακολούθηση της ασφάλειας των προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο, ιδιαίτερα με τη διαβίβαση πληροφοριών που αφορούν τους κινδύνους των προϊόντων, με τη φύλαξη και παροχή των αναγκαίων εγγράφων για τον εντοπισμό της προέλευσης των προϊόντων και με τη συνεργασία τους στις δράσεις που αναλαμβάνονται από τους παραγωγούς και τις αρμόδιες αρχές για την αποφυγή των κινδύνων. Εντός των ορίων των οικείων δραστηριοτήτων τους, λαμβάνουν μέτρα αποτελεσματικής συνεργασίας.

3. Όταν οι παραγωγοί και οι διανομείς γνωρίζουν ή πρέπει να γνωρίζουν, βάσει των πληροφοριών που διαθέτουν και της επαγγελματικής τους πείρας, ότι κάποιο προϊόν που έχουν διαθέσει στην αγορά παρουσιάζει κινδύνους για τον καταναλωτή ασυμβίβαστους με τη γενική υποχρέωση ασφάλειας, ενημερώνουν αμέσως τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υπό τους όρους του παραρτήματος Ι και αναφέρουν τις δράσεις που έχουν αναλάβει προκειμένου να προληφθούν οι κίνδυνοι για τους καταναλωτές.

Η Επιτροπή, με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 3, προσαρμόζει τις ειδικές υποχρεώσεις σχετικά με τις πληροφορίες αυτές, οι οποίες παρατίθενται στο παράρτημα Ι.

4. Οι παραγωγοί και οι διανομείς, στο πλαίσιο των οικείων δραστηριοτήτων τους, συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές, κατόπιν αιτήσεως των τελευταίων, σε δράσεις με στόχο την αποτροπή των κινδύνων που παρουσιάζουν προϊόντα που προμηθεύουν ή έχουν προμηθεύσει. Οι διαδικασίες συνεργασίας, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών διαλόγου με τους παραγωγούς και τους διανομείς για τα θέματα ασφάλειας των προϊόντων, καθορίζονται από τις αρμόδιες αρχές.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

Ειδικές υποχρεώσεις και εξουσίες των κρατών μελών

Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι παραγωγοί και οι διανομείς τηρούν τις υποχρεώσεις τους εκ της παρούσας οδηγίας ούτως ώστε τα προϊόντα που διαθέτουν στην αγορά να είναι ασφαλή.

2. Τα κράτη μέλη συνιστούν ή ορίζουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των προϊόντων με τη γενική υποχρέωση ασφάλειας, και μεριμνούν ώστε οι αρχές αυτές να διαθέτουν και να ασκούν τις αναγκαίες εξουσίες για τη λήψη των κατάλληλων μέτρων αρμοδιότητός τους δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

3. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τα καθήκοντα, τις εξουσίες, την οργάνωση και τις λεπτομέρειες συνεργασίας των αρμόδιων αρχών. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή, η οποία διαβιβάζει τις πληροφορίες αυτές στα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 7

Tα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται στις παραβιάσεις των εθνικών διατάξεων που έχουν θεσπιστεί κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο εφαρμογής τους. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αυτές τις διατάξεις στην Επιτροπή το αργότερο [...](8) και την ενημερώνουν επίσης για κάθε ενδεχόμενη τροποποίηση, χωρίς καθυστέρηση.

Άρθρο 8

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, και ιδιαίτερα του άρθρου 6, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να λαμβάνουν τα ακόλουθα, μεταξύ άλλων, μέτρα που παρατίθενται στο στοιχείο α) και στα κατωτέρω στοιχεία β) έως στ), ενδεχομένως:

α) για κάθε προϊόν:

i) τη διοργάνωση, έστω και μετά τη διάθεση του προϊόντος στην αγορά ως ασφαλούς, κατάλληλων ελέγχων των χαρακτηριστικών ασφάλειας του προϊόντος σε επαρκή κλίμακα, μέχρι το τελευταίο στάδιο της χρήσης ή της κατανάλωσής του,

ii) την απαίτηση όλων των αναγκαίων πληροφοριών από τα ενδιαφερόμενα μέρη,

iii) τη λήψη δειγμάτων προϊόντων για να υποβληθούν σε αναλύσεις ασφάλειας·

β) για κάθε προϊόν που ενδέχεται να παρουσιάσει κινδύνους υπό ορισμένες προϋποθέσεις:

i) την απαίτηση να φέρει τις ενδεδειγμένες προειδοποιήσεις όσον αφορά τους κινδύνους που ενδέχεται να παρουσιάσει, διατυπωμένες κατά τρόπο σαφή και ευκόλως κατανοητό στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους όπου το προϊόν τίθεται στο εμπόριο,

ii) την υπαγωγή της εμπορίας του σε προϋποθέσεις ώστε να καθίσταται ασφαλές·

γ) για κάθε προϊόν που ενδέχεται να παρουσιάζει κινδύνους για ορισμένα άτομα:

την εντολή να προειδοποιούνται εγκαίρως τα άτομα αυτά για τον κίνδυνο με τον κατάλληλο τρόπο, συμπεριλαμβανομένης της δημοσίευσης ειδικών προειδοποιήσεων·

δ) για κάθε εν δυνάμει επικίνδυνο προϊόν:

την προσωρινή απαγόρευση της προμήθειας, της πρότασης προμήθειας ή της έκθεσης του προϊόντος· καθόσον απαιτείται για τους διάφορους ελέγχους, εξακριβώσεις ή εκτιμήσεις της ασφάλειας·

ε) για κάθε επικίνδυνο προϊόν:

την απαγόρευση της εμπορίας του προϊόντος και τη θέσπιση των απαραίτητων συνοδευτικών μέτρων για να εξασφαλιστεί η τήρηση της απαγόρευσης αυτής·

στ) για κάθε επικίνδυνο προϊόν που ήδη κυκλοφορεί στην αγορά:

i) την εντολή ή την οργάνωση της αποτελεσματικής και άμεσης απόσυρσης του προϊόντος, και της προειδοποίησης των καταναλωτών για τους κινδύνους που εγκυμονεί,

ii) την εντολή ή το συντονισμό ή, ενδεχομένως, την οργάνωση με τους παραγωγούς και διανομείς, της ανάκλησής του από τους καταναλωτές και της καταστροφής του υπό τις κατάλληλες συνθήκες.

2. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, οσάκις λαμβάνουν μέτρα όπως τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, και δη μέτρα περί των οποίων τα στοιχεία δ) έως στ), ενεργούν τηρώντας τη συνθήκη, και ιδίως τα άρθρα 28 και 30, κατά τρόπον ώστε τα μέτρα αυτά να τίθενται σε εφαρμογή αναλόγως της σοβαρότητας του κινδύνου.

Στα πλαίσια των μέτρων αυτών, οι αρχές των κρατών μελών ενθαρρύνουν και ευνοούν την εθελοντική δράση των παραγωγών και των διανομέων, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας, και ιδίως του κεφαλαίου ΙΙΙ, ενδεχομένως και με την κατάρτιση κωδίκων καλής συμπεριφοράς.

Εάν παραστεί ανάγκη, οι αρχές των κρατών μελών οργανώνουν ή διατάσσουν τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο στ), όταν η δράση που έχουν αναλάβει οι παραγωγοί σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους δεν είναι ικανοποιητική ή επαρκής. Η ανάκληση πραγματοποιείται σε έσχατη περίπτωση και μπορεί να εφαρμόζεται στο πλαίσιο των σχετικών υφιστάμενων κωδίκων καλής συμπεριφοράς στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

3. Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να προβαίνουν στις αναγκαίες ενέργειες ώστε να εφαρμοστούν, με τη δέουσα ταχύτητα, κατάλληλα μέτρα, όπως αυτά της παραγράφου 1 στοιχεία β) έως στ), στην περίπτωση προϊόντων που παρουσιάζουν σοβαρό κίνδυνο. Οι περιστάσεις αυτές καθορίζονται και αξιολογούνται από τα κράτη μέλη, ανά περίπτωση, ανάλογα με τα εγγενή χαρακτηριστικά τους, λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές του παραρτήματος ΙΙ σημείο 8.

4. Τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δυνάμει του παρόντος άρθρου απευθύνονται, κατά περίπτωση:

α) στον παραγωγό·

β) εντός των ορίων των οικείων δραστηριοτήτων τους, στους διανομείς, και ιδίως στον υπεύθυνο της πρώτης διανομής στην εθνική αγορά·

γ) σε κάθε άλλο πρόσωπο, όταν απαιτείται, με στόχο τη συνεργασία σε δράσεις που αναλαμβάνονται προκειμένου να αποφευχθούν οι κίνδυνοι που απορρέουν από ένα προϊόν.

Άρθρο 9

1. Για την αποτελεσματική παρακολούθηση της αγοράς με στόχο την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών, πράγμα που συνεπάγεται συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών τους, τα κράτη μέλη προβλέπουν προσεγγίσεις οι οποίες περιλαμβάνουν ενδεδειγμένα μέσα και μέτρα, όπως:

α) την κατάρτιση, την περιοδική ανανέωση και την υλοποίηση προγραμμάτων τομεακής παρακολούθησης ανά κατηγορίες προϊόντων ή κινδύνων, καθώς και την παρακολούθηση των ενεργειών επιτήρησης, των παρατηρήσεων και των αποτελεσμάτων,

β) την παρακολούθηση και ενημέρωση των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων που άπτονται της ασφάλειας των προϊόντων·

γ) εξετάσεις και περιοδικές αξιολογήσεις της λειτουργίας των δραστηριοτήτων ελέγχου και της αποτελεσματικότητάς τους, καθώς και, αν χρειάζεται, αναθεώρηση της ισχύουσας προσέγγισης και οργάνωσης της παρακολούθησης.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να υποβάλλουν στις αρμόδιες αρχές καταγγελίες σε σχέση με την ασφάλεια των προϊόντων και τις δραστηριότητες ελέγχου και παρακολούθησης και ότι οι καταγγελίες αυτές εξετάζονται δεόντως. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν ενεργώς τους καταναλωτές και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για τις διαδικασίες που θεσπίζονται για τον σκοπό αυτό.

Άρθρο 10

1. Η Επιτροπή προωθεί και συμμετέχει στη λειτουργία ευρωπαϊκού δικτύου των αρχών που είναι αρμόδιες στα κράτη μέλη για την ασφάλεια προϊόντων, ιδίως υπό μορφή διοικητικής συνεργασίας.

2. Το δίκτυο αναπτύσσεται σε συντονισμό με τις άλλες υφιστάμενες κοινοτικές διαδικασίες, ιδίως το Rapex, και επιδιώκει, ιδίως, να διευκολύνει:

α) την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την εκτίμηση των κινδύνων, τα επικίνδυνα προϊόντα, τις μεθόδους δοκιμής και τα αποτελέσματα των δοκιμών, τις πρόσφατες επιστημονικές εξελίξεις, καθώς και άλλες συναφείς πτυχές για τις δραστηριότητες ελέγχου·

β) τον καθορισμό και την εκτέλεση κοινών έργων παρακολούθησης και δοκιμής·

γ) την ανταλλαγή εμπειρογνωμοσύνης και βέλτιστων πρακτικών και τη συνεργασία σε δραστηριότητες κατάρτισης·

δ) τη βελτίωση της συνεργασίας, σε κοινοτικό επίπεδο, όσον αφορά τον εντοπισμό, την απόσυρση και την ανάκληση επικίνδυνων προϊόντων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

Ανταλλαγές πληροφοριών και καταστάσεις ταχείας επέμβασης

Άρθρο 11

1. Όταν ένα κράτος μέλος λαμβάνει μέτρα που περιορίζουν τη διάθεση προϊόντων στην αγορά ή επιβάλλουν την απόσυρση ή την ανάκλησή τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχεία β) έως στ), κοινοποιεί τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή, εφόσον η κοινοποίηση αυτή δεν απαιτείται δυνάμει του άρθρου 12 ή ειδικής κοινοτικής νομοθεσίας, παραθέτοντας τους λόγους για τους οποίους τα έλαβε. Επίσης, ενημερώνει την Επιτροπή για την τροποποίηση ή την άρση των μέτρων αυτών.

Εάν το κοινοποιούν κράτος μέλος κρίνει ότι οι επιπτώσεις του κινδύνου δεν υπερβαίνουν ή δεν είναι δυνατόν να υπερβούν το έδαφός του, προβαίνει στην κοινοποίηση των μέτρων της παραγράφου 1 εφόσον αυτά περιέχουν πληροφορίες που ενδέχεται να παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τα κράτη μέλη από άποψη ασφάλειας των προϊόντων, ιδίως εάν ανταποκρίνονται σε έναν νέο κίνδυνο που δεν έχει ακόμη επισημανθεί σε άλλες κοινοποιήσεις.

Η Επιτροπή, με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 3, καταρτίζει, μεριμνώντας για την εξασφάλιση της αποτελεσματικότητας και της καλής λειτουργίας του συστήματος, τις κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 8. Αυτές οι γραμμές προτείνουν το περιεχόμενο και το έντυπο κοινοποίησης που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, και κυρίως προτείνουν συγκεκριμένα κριτήρια βάσει των οποίων προσδιορίζονται οι συνθήκες υπό τις οποίες απαιτείται κοινοποίηση δυνάμει του δευτέρου εδαφίου.

2. Η Επιτροπή διαβιβάζει την κοινοποίηση στα άλλα κράτη μέλη, εκτός εάν διαπιστώσει, κατόπιν εξέτασης βάσει των πληροφοριών που περιέχονται στην κοινοποίηση, ότι το μέτρο αντιβαίνει στην κοινοτική νομοθεσία. Στην περίπτωση αυτή, ενημερώνει αμέσως το κράτος μέλος που ανέλαβε την πρωτοβουλία.

Άρθρο 12

1. Όταν ένα κράτος μέλος λαμβάνει ή αποφασίζει να λάβει, να συστήσει ή να συμφωνήσει με τους παραγωγούς και διανομείς μέτρα ή ενέργειες, υποχρεωτικού ή μη χαρακτήρα, προκειμένου να εμποδίσει, να περιορίσει ή να υποβάλει σε ιδιαίτερους όρους, στην επικράτειά του, την ενδεχόμενη εμπορία ή τη χρήση προϊόντων, λόγω σοβαρού κινδύνου, ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή, μέσω του Rapex. Ενημερώνει επίσης την Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση, για την τροποποίηση ή άρση κάθε τέτοιου μέτρου ή ενέργειας.

Εάν το κοινοποιούν κράτος μέλος θεωρήσει ότι οι επιπτώσεις του κινδύνου δεν υπερβαίνουν ή δεν μπορούν να υπερβούν την επικράτειά του, ενεργεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11, λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά κριτήρια που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές του παραρτήματος ΙΙ σημείο 8.

Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν, προτού αποφασίσουν να λάβουν τέτοια μέτρα ή να δρομολογήσουν τέτοιες δράσεις, να ανακοινώσουν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που διαθέτουν σχετικά με την ύπαρξη σοβαρού κινδύνου.

Στην περίπτωση σοβαρού κινδύνου, ανακοινώνουν στην Επιτροπή τις προβλεπόμενες στο άρθρο 5 εθελοντικές ενέργειες παραγωγών και διανομών.

2. Μόλις λάβει τις κοινοποιήσεις αυτές, η Επιτροπή ελέγχει τη συμμόρφωσή τους με το παρόν άρθρο και με τις απαιτήσεις λειτουργίας του Rapex και τις διαβιβάζει στα λοιπά κράτη μέλη, τα οποία, στη συνέχεια, γνωστοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τα μέτρα που λαμβάνουν.

3. Οι λεπτομερείς διαδικασίες του Rapex παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ. Η Επιτροπή προσαρμόζει τις διαδικασίες αυτές σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3.

4. Στο Rapex έχουν πρόσβαση οι υποψήφιες χώρες, οι τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμοί, στο πλαίσιο συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας και των εν λόγω χωρών ή διεθνών οργανισμών, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που καθορίζονται στις συμφωνίες αυτές. Οι συμφωνίες βασίζονται στην αμοιβαιότητα και περιλαμβάνουν διατάξεις περί εμπιστευτικότητας αντίστοιχες με τις ισχύουσες στην Κοινότητα.

Άρθρο 13

1. Αν η Επιτροπή λάβει γνώση της ύπαρξης σοβαρού κινδύνου για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών από ορισμένα προϊόντα σε διάφορα κράτη μέλη δύναται, κατόπιν διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη και, εφόσον τίθενται επιστημονικά ζητήματα αρμοδιότητας κοινοτικής επιστημονικής επιτροπής, με την επιστημονική επιτροπή που είναι αρμόδια για τον συγκεκριμένο κίνδυνο, να λάβει απόφαση, βάσει των αποτελεσμάτων των διαβουλεύσεων και με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2, η οποία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν μέτρα, μεταξύ αυτών του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχεία β) έως στ), εάν συγχρόνως:

α) από τις προηγηθείσες διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη προκύπτει ότι μεταξύ των κρατών μελών υπάρχει αποδεδειγμένη διαφορά όσον αφορά την προσέγγιση που υιοθετήθηκε ή θα υιοθετηθεί για την αντιμετώπιση του κινδύνου, και

β) ο κίνδυνος είναι αδύνατον, ενόψει της φύσης του προβλήματος ασφάλειας που θέτει το προϊόν και αναλόγως του επείγοντος της κατάστασης, να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο άλλων διαδικασιών που προβλέπονται από την ειδική κοινοτική νομοθεσία που ισχύει για το προϊόν, και

γ) ο κίνδυνος είναι δυνατόν να εξαλειφθεί αποτελεσματικά μόνον με τη λήψη κατάλληλων μέτρων εφαρμοστέων σε κοινοτικό επίπεδο προκειμένου να διασφαλιστεί ενιαίος και υψηλός βαθμός προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των καταναλωτών και η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

2. Η ισχύς των αποφάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει το ένα έτος και μπορεί να ανανεώνεται, βάσει της ίδιας διαδικασίας, για πρόσθετες περιόδους που δεν υπερβαίνουν το ένα έτος η καθεμία.

Ωστόσο, οι αποφάσεις για ειδικά και συγκεκριμένα προϊόντα ή παρτίδες προϊόντων ισχύουν επ' αόριστον.

3. Απαγορεύεται η εξαγωγή από την Κοινότητα επικίνδυνων προϊόντων για τα οποία έχει ληφθεί απόφαση κατά την παράγραφο 1, εκτός εάν η απόφαση προβλέπει άλλως.

4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή των αποφάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, σε διάστημα μικρότερο των 20 ημερών, εκτός εάν στις αποφάσεις αυτές προβλέπεται διαφορετική προθεσμία.

5. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή των μέτρων της παραγράφου 1 δίνουν, εντός μηνός, την ευκαιρία στα ενδιαφερόμενα μέρη να διατυπώσουν τις απόψεις τους και ενημερώνουν ανάλογα την Επιτροπή.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

Διαδικασίες επιτροπής

Άρθρο 14

1. Τα απαιτούμενα μέτρα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας όσον αφορά τα κατωτέρω θέματα θεσπίζονται με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής του άρθρου 15 παράγραφος 2:

α) τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 4 σχετικά με πρότυπα που εκδίδουν οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης·

β) οι αποφάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 13, οι οποίες επιβάλλουν στα κράτη μέλη την υποχρέωση να λάβουν μέτρα κατά το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχεία δ) έως στ).

2. Τα απαιτούμενα μέτρα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας όσον αφορά όλα τα άλλα θέματα, θεσπίζονται με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής του άρθρου 15 παράγραφος 3.

Άρθρο 15

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.

2. Στις περιπτώσεις όπου γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, ορίζεται σε δεκαπέντε ημέρες.

3. Στις περιπτώσεις όπου γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

4. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VΙΙ

Τελικές διατάξεις

Άρθρο 16

1. Οι πληροφορίες που έχουν στη διάθεσή τους οι αρχές των κρατών μελών ή η Επιτροπή σχετικά με τους κινδύνους που παρουσιάζουν κάποια προϊόντα για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών είναι γενικά προσιτές στο κοινό, κατά τις απαιτήσεις της διαφάνειας με την επιφύλαξη των περιορισμών που απαιτούνται για τις δραστηριότητες ελέγχου και έρευνας. Ειδικότερα, το κοινό έχει πρόσβαση σε πληροφορίες περί τα χαρακτηριστικά του προϊόντος, τη φύση του κινδύνου και τα ληφθέντα μέτρα.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μεριμνούν ώστε οι υπάλληλοι και το λοιπό προσωπικό τους να υποχρεούνται να μην κοινολογούν πληροφορίες που συλλέγονται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας και οι οποίες, λόγω της φύσης τους, καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, εκτός από τις πληροφορίες που αφορούν τα χαρακτηριστικά ασφάλειας των προϊόντων, οι οποίες πρέπει να κοινολογούνται εάν οι περιστάσεις το απαιτούν, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία και η ασφάλεια των καταναλωτών.

2. Η προστασία του επαγγελματικού απόρρητου δεν εμποδίζει τη διαβίβαση χρήσιμων πληροφοριών στις αρμόδιες αρχές με σκοπό τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας των δραστηριοτήτων ελέγχου και παρακολούθησης της αγοράς. Οι αρχές που λαμβάνουν πληροφορίες οι οποίες καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο εξασφαλίζουν την προστασία τους.

Άρθρο 17

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ.

Άρθρο 18

1. Οιαδήποτε απόφαση η οποία λαμβάνεται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και περιορίζει τη διάθεση στο εμπόριο συγκεκριμένου προϊόντος ή επιβάλλει την απόσυρσή του ή την ανάκλησή του, αιτιολογείται δεόντως. Οι αποφάσεις αυτές κοινοποιούνται, το συντομότερο δυνατό, στο ενδιαφερόμενο μέρος, και αναφέρουν τα ένδικα μέσα που προβλέπονται από τη νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους, καθώς και τις προθεσμίες άσκησής τους.

Στο μέτρο του δυνατού, τα ενδιαφερόμενα μέρη δύνανται να ακουσθούν πριν από τη θέσπιση του μέτρου. Εάν αυτό δεν κατέστη εκ των προτέρων δυνατό, λόγω του επείγοντος χαρακτήρα των ληπτέων μέτρων, η ακρόαση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται, σε εύθετο χρόνο, μετά τη θέση σε εφαρμογή του μέτρου.

Στα μέτρα που επιβάλλουν την απόσυρση ενός προϊόντος ή την ανάκλησή του λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη να παροτρύνονται οι διανομείς, οι χρήστες και οι καταναλωτές να συμβάλλουν στην υλοποίηση των μέτρων αυτών.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα μέτρα που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές και συνεπάγονται περιορισμούς ως προς τη διάθεση ενός προϊόντος ή επιβάλλουν την απόσυρση ή ανάκλησή του, είναι δυνατόν να προσβληθούν ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων.

3. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας με τις οποίες περιορίζεται η διάθεση ενός προϊόντος στην αγορά ή επιβάλλεται η απόσυρσή του ή η ανάκλησή του δεν προδικάζουν επ' ουδενί την εκτίμηση της ευθύνης του αποδέκτη της οικείας απόφασης, από την άποψη των εφαρμοστέων διατάξεων του εθνικού ποινικού δικαίου.

Άρθρο 19

1. Η Επιτροπή μπορεί να υποβάλλει στην επιτροπή του άρθρου 15 κάθε ζήτημα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, ιδίως τα θέματα ελέγχου και επίβλεψης της αγοράς.

2. Ανά τρία χρόνια, αρχής γενομένης από [...](9), η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Η έκθεση περιλαμβάνει ειδικότερα πληροφορίες σχετικά με την ασφάλεια των καταναλωτικών προϊόντων, ιδίως σχετικά με τη βελτίωση της ανιχνευσιμότητας των προϊόντων, τη λειτουργία των μηχανισμών παρακολούθησης της αγοράς, τις εργασίες τυποποίησης, τη λειτουργία του Rapex και τα κοινοτικά μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει του άρθρου 13. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή διεξάγει πρόσφορες αξιολογήσεις, ιδιαίτερα των προσεγγίσεων, συστημάτων και πρακτικών που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, υπό το πρίσμα των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας και των άλλων διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας περί ασφάλειας των προϊόντων. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή κάθε αναγκαία συνδρομή και ενημέρωση για τη διενέργεια των αξιολογήσεων και την προετοιμασία των εκθέσεων.

Άρθρο 20

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία από [...](10). Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς αυτής θεσπίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία

Άρθρο 21

Η οδηγία 92/59/ΕΟΚ καταργείται από [...](11), χωρίς να θίγονται οι υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με την προθεσμία μεταφοράς στο εσωτερικό δίκαιο και θέσης σε εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας, η οποία αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ.

Οι αναφορές στην οδηγία 92/59/ΕΚ λογίζονται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία και ερμηνεύονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που περιέχεται στο παράρτημα ΙV.

Άρθρο 22

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 23

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

...,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 337 Ε της 28.11.2000, σ. 109.

(2) ΕΕ C 367 της 26.12.2000, σ. 34.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Νοεμβρίου 2000 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα), κοινή θέση του Συμβουλίου της 12ης Φεβρουαρίου 2001 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 24.

(5) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(6) ΕΕ L 210 της 7.8.1985, σ. 29· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 141 της 4.6.1999, σ. 20).

(7) ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 37· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/ΕΚ (ΕΕ L 217 της 5.8.1998, σ. 18).

(8) Δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(9) Δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(10) Δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(11) Δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΡΟΥΝ ΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ, ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΟΙ ΠΑΡΑΓΩΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΔΙΑΝΟΜΕΙΣ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΟΥΝ ΣΤΙΣ ΑΡΜΟΔΙΕΣ ΑΡΧΕΣ

1. Οι πληροφορίες που προβλέπονται από το άρθρο 5 παράγραφος 3 ή, ενδεχομένως, από συγκεκριμένες προδιαγραφές της κοινοτικής νομοθεσίας που αφορά το εξεταζόμενο προϊόν, κοινοποιούνται στις ορισθείσες αρμόδιες αρχές στα κράτη μέλη όπου τα εν λόγω προϊόντα τίθενται ή έχουν τεθεί σε εμπορία ή προμηθεύονται με άλλον τρόπο στους καταναλωτές.

2. Η Επιτροπή, επικουρούμενη από την επιτροπή του άρθρου 15, καθορίζει το περιεχόμενο και συντάσσει το τυποποιημένο έγγραφο των κοινοποιήσεων που προβλέπονται στο παρόν παράρτημα και μεριμνά ώστε να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα και η καλή λειτουργία του συστήματος. Πιο συγκεκριμένα προτείνει, ενδεχομένως υπό μορφή οδηγού, απλά και σαφή κριτήρια για τον καθορισμό των ειδικών προϋποθέσεων, ιδίως εκείνων που αφορούν μεμονωμένα προϊόντα ή περιστάσεις, η κοινοποίηση των οποίων δεν αφορά το παρόν παράρτημα.

3. Σε περίπτωση σοβαρών κινδύνων, οι πληροφορίες αυτές περιέχουν τουλάχιστον:

α) τις πληροφορίες που επιτρέπουν ακριβή εντοπισμό του προϊόντος ή παρτίδας προϊόντων·

β) πλήρη περιγραφή του κινδύνου που ενέχουν τα οικεία προϊόντα·

γ) όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες προς ανίχνευση του προϊόντος·

δ) περιγραφή της δράσης που έχει αναληφθεί με σκοπό την πρόληψη των κινδύνων για τους καταναλωτές.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ RAPEX ΚΑΙ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

1. Το Rapex καλύπτει τα προϊόντα, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο α), που παρουσιάζουν σοβαρό κίνδυνο για την υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών.

Τα φαρμακευτικά προϊόντα τα οποία διέπονται από τις οδηγίες 75/319/ΕΟΚ(1) και 81/851/ΕΟΚ(2) εξαιρούνται του Rapex.

2. Το Rapex αποσκοπεί κυρίως στην ταχεία ανταλλαγή πληροφοριών σε περίπτωση σοβαρού κινδύνου. Οι κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο σημείο 8 καθορίζουν συγκεκριμένα κριτήρια για τον εντοπισμό των σοβαρών κινδύνων.

3. Το κράτος μέλος που προβαίνει στην κοινοποίηση βάσει του άρθρου 12, προσκομίζει όλες τις πληροφορίες που διαθέτει. Συγκεκριμένα, η κοινοποίηση περιέχει τις πληροφορίες που ορίζουν οι κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο σημείο 8, και τουλάχιστον:

α) τις πληροφορίες για την αναγνώριση του προϊόντος·

β) περιγραφή του ενδεχόμενου κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης και μιας σύνοψης των αποτελεσμάτων τυχόν δοκιμών/αναλύσεων και των πορισμάτων τους, που συμβάλλουν στην εκτίμηση του μεγέθους του κινδύνου·

γ) τη φύση και διάρκεια των μέτρων ή των δράσεων που έχουν αναληφθεί ή αποφασιστεί, αν υπάρχουν·

δ) πληροφορίες για τα εμπορικά κυκλώματα και τη διανομή του προϊόντος, ιδίως για τις χώρες προορισμού.

Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να διαβιβάζονται με χρήση του ειδικού τυποποιημένου έντυπου κοινοποίησης και με τα μέσα που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο σημείο 8.

Όταν το μέτρο που κοινοποιείται σύμφωνα με τα άρθρα 11 και 12 επιδιώκει τον περιορισμό της εμπορίας ή της χρήσης κάποιας χημικής ουσίας ή παρασκευάσματος, τα κράτη μέλη προσκομίζουν το συντομότερο δυνατό είτε μια σύνοψη είτε τα στοιχεία αναφοράς των αντίστοιχων δεδομένων που σχετίζονται με την υπό εξέταση ουσία ή παρασκεύασμα και τα γνωστά και διαθέσιμα υποκατάστατά του, όταν οι πληροφορίες αυτές υπάρχουν. Γνωστοποιούν επίσης τις αναμενόμενες συνέπειες του μέτρου στην υγεία και την ασφάλεια των καταναλωτών σε συνδυασμό με την εκτίμηση του κινδύνου που πρέπει να διενεργηθεί σύμφωνα με τις γενικές αρχές για την αξιολόγηση κινδύνου των χημικών ουσιών όπως αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/1993(3) για τις υπάρχουσες ουσίες και στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ(4) για τις νέες ουσίες. Οι κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο σημείο 8 ορίζουν τις λεπτομέρειες και διαδικασίες για τις πληροφορίες που απαιτούνται για το σκοπό αυτό.

4. Όταν ένα κράτος μέλος έχει ενημερώσει την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο, σχετικά με κάποιο σοβαρό κίνδυνο, πριν αποφασίσει την έγκριση μέτρων, ενημερώνει την Επιτροπή, εντός 45 ημερών, εάν επιβεβαιώνει ή τροποποιεί τη συγκεκριμένη πληροφορία.

5. Η Επιτροπή ελέγχει, το συντομότερο δυνατό, τη συμμόρφωση των πληροφοριών που λαμβάνει στα πλαίσια του Rapex, με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας και, εάν το κρίνει απαραίτητο και προκειμένου να αξιολογήσει την ασφάλεια των προϊόντων, δύναται να ερευνήσει με δική της πρωτοβουλία. Στην περίπτωση αυτή, τα κράτη μέλη δίδουν στην Επιτροπή, στο μέτρο του δυνατού, τις απαιτούμενες πληροφορίες.

6. Τα λοιπά κράτη μέλη καλούνται, μόλις παραλαμβάνουν μια κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 12, να ενημερώνουν την Επιτροπή, το αργότερο μέσα στην περίοδο που ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο σημείο 8, σχετικά με τα ακόλουθα:

α) αν το προϊόν έχει διατεθεί στην επικράτειά τους·

β) τα τυχόν μέτρα που λαμβάνουν σχετικά με το συγκεκριμένο προϊόν, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασής τους, αναφέροντας τους λόγους, όπως π.χ. τη διαφορετική εκτίμηση του κινδύνου ή οποιαδήποτε άλλη περίσταση που αιτιολογεί την απόφασή τους, ιδίως δε την απουσία μέτρων ή παρακολούθησης·

γ) κάθε χρήσιμη συμπληρωματική πληροφορία που έχουν λάβει σχετικά με τον συγκεκριμένο κίνδυνο, συμπεριλαμβανομένων και των αποτελεσμάτων τυχόν δοκιμών ή αναλύσεων.

Οι κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο σημείο 8 προτείνουν συγκεκριμένα κριτήρια κοινοποίησης των μέτρων η εμβέλεια των οποίων περιορίζεται στην εθνική επικράτεια και τον τρόπο αντιμετώπισης των κοινοποιήσεων που αφορούν κινδύνους οι οποίοι σύμφωνα με το κοινοποιούν κράτος μέλος δεν εκτείνονται πέραν της επικράτειάς του.

7. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα την Επιτροπή για κάθε τροποποίηση ή άρση των εν λόγω μέτρων ή ενεργειών.

8. Η Επιτροπή εκπονεί και ενημερώνει τακτικά, με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη διαχείριση του Rapex από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη.

9. Η Επιτροπή δύναται να ενημερώνει τα εθνικά σημεία επαφής σχετικά με προϊόντα που παρουσιάζουν σοβαρούς κινδύνους και εισάγονται ή εξάγονται από την Κοινότητα και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

10. Η ευθύνη για τις παρεχόμενες πληροφορίες ανήκει στο κοινοποιούν κράτος μέλος.

11. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την ορθή λειτουργία του συστήματος, προβαίνοντας ιδίως στην ταξινόμηση και ευρετηρίαση των κοινοποιήσεων, ανάλογα με το βαθμό επείγοντος. Οι λεπτομέρειες καθορίζονται από τις κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με το σημείο 8.

(1) ΕΕ L 147 της 9.6.1975, σ. 13· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/38/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 139 της 10.6.2000, σ. 28).

(2) ΕΕ L 317 της 6.11.1981, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/37/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 139 της 10.6.2000, σ. 25).

(3) ΕΕ L 84 της 5.4.1993, σ. 1.

(4) ΕΕ 196 της 16.8.1967, σ. 1/67· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/33/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 136 της 8.6.2000, σ. 90).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΔΙΚΑΙΟ ΚΑΙ ΘΕΣΗΣ ΣΕ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΟΥΜΕΝΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ

(Αναφέρεται στο άρθρο 21 πρώτο εδάφιο)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙV

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

(Αναφέρεται στο άρθρο 21 δεύτερο εδάφιο)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 17 Μαΐου 2000 η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων, βασισμένη στο άρθρο 95 της συνθήκης(1).

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε στις 15 Νοεμβρίου 2000(2).

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε στις 20 Σεπτεμβρίου 2000(3).

Στις 12 Φεβρουαρίου 2001, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 της συνθήκης.

II. ΣΚΟΠΟΣ

Σκοπός της οδηγίας είναι η αναδιατύπωση της οδηγίας 92/59/ΕΟΚ της 29ης Ιουνίου 1992 για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων. Εισάγει σαφέστερους και αποτελεσματικότερους κανόνες που προορίζονται να εξασφαλίσουν ότι τα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο είναι ασφαλή.

Βασικά χαρακτηριστικά της αναθεώρησης είναι η αύξηση της διαφάνειας, η πλέον δραστήρια επιτήρηση της αγοράς, η στενότερη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών, ο καλύτερος καθορισμός των ευθυνών των παραγωγών και των διανομέων, ενισχυμένα κριτήρια για την αξιολόγηση της ασφάλειας των προϊόντων και αποτελεσματικότεροι κανόνες για την απόσυρση επικινδύνων προϊόντων από την αγορά και την απαγόρευση εξαγωγής τους εφόσον έχουν απαγορευθεί στο επίπεδο της ΕΕ. Η πρόταση προβλέπει επίσης την ενίσχυση της λειτουργίας του κοινοτικού συστήματος ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών (Rapex).

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

1. Γενικά

Το κείμενο της κοινής θέσης αποτελεί ισορροπημένη επιλογή μεταξύ της ανάγκης, αφενός, να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο είναι ασφαλή και, αφετέρου, να εξασφαλισθεί, όσον αφορά τις πρακτικές επιπτώσεις, η δυνατότητα υλοποίησης και η αποτελεσματικότητα.

Η Επιτροπή δέχτηκε την κοινή θέση για την οποία συμφώνησε το Συμβούλιο.

2. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου

Το Συμβούλιο ενέκρινε πλήρως ή εν μέρει ή ως προς την ουσία, 21 από τις 30 τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ειδικότερα, το Συμβούλιο:

α) ενέκρινε πλήρως έξι τροπολογίες: αριθ. 5, 10, 12, 17, 20 (με μικρή αναδιατύπωση) και 25·

β) εισήγαγε στην κοινή του θέση δεκαπέντε τροπολογίες εν μέρει ως ή προς την ουσία ως εξής:

Τροπολογίες αριθ. 1, 8, 18 για φιλανθρωπικά καταστήματα και λαϊκές αγορές: η αιτιολογική σκέψη 19 διευκρινίζει τώρα ότι στα πλαίσια των φιλανθρωπικών δραστηριοτήτων μπορεί να μην είναι δυνατόν να δοθούν πληροφορίες για την προέλευση του προϊόντος και τους ενδεχόμενους κινδύνους του. Σε σχέση με το άρθρο 5, η αιτιολογική αυτή σκέψη εξηγεί επίσης ότι η γενική υποχρέωση των διανομέων να εξασφαλίζουν τη συμμόρφωση με τις ισχύουσες απαιτήσεις ασφάλειας εφαρμόζεται μόνο κατ' αναλογία προς τις αντίστοιχες ευθύνες τους.

Η τροπολογία αριθ. 2 σχετικά με τη διαφάνεια εισάγεται (με μικρή αναδιατύπωση) στην αιτιολογική σκέψη 13. Ωστόσο, διατηρείται η αναφορά στην εμπιστευτικότητα, δεδομένου ότι δεν είναι ασύμβατη με την ανάγκη διαφάνειας.

Η τροπολογία αριθ. 3 λαμβάνεται εν μέρει υπόψη μέσω της αναδιατύπωσης της αιτιολογικής σκέψης 20, αν και το Συμβούλιο, το οποίο υποστηρίζει την αρχή να προλαμβάνεται η επιβολή υπερβολικών επιβαρύνσεων στους οικονομικούς φορείς και αρχές, δεν απάλειψε εντελώς τη διατύπωση αυτή όπως προτείνει η τροπολογία.

Η τροπολογία αριθ. 6 για ενδεχόμενη μελλοντική δράση στον τομέα της ασφάλειας των υπηρεσιών: η φροντίδα αυτή αντανακλάται πλήρως σε δήλωση που θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα, όπου η Επιτροπή δηλώνει την πρόθεσή της να εντοπίσει τις απαιτήσεις, τις δυνατότητες και τις προτεραιότητες που αφορούν την κοινοτική δράση για την ασφάλεια των υπηρεσιών και την ευθύνη των παρόχων υπηρεσιών και να υποβάλει κατάλληλες σχετικές προτάσεις.

Η τροπολογία αριθ. 7 για τη διευκρίνιση του σκοπού ενσωματώθηκε στο άρθρο 1 παράγραφος 2, το οποίο καθίσταται αναλυτικότερο όσον αφορά το σημείο αυτό.

Η τροπολογία αριθ. 42 που ζητά στον ορισμό του "ασφαλούς προϊόντος" να γίνει αναφορά στην εγκατάσταση και τη συντήρηση [άρθρο 2 στοιχείο β)] καλύπτεται ως προς την ουσία.

Η τροπολογία αριθ. 13 για την αναφορά στην αρχή της προφύλαξης στο άρθρο 3 ενσωματώθηκε στην αιτιολογική σκέψη 1, η οποία θα αναφέρει τώρα ρητώς την αρχή αυτή.

Οι τροπολογίες αριθ. 15 και 26 για την ανάγκη να ζητείται η γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής καλύπτεται ως προς την ουσία από τη νέα διατύπωση των άρθρων 4 (Ευρωπαϊκά πρότυπα), 14 και 15 (Επιτροπολογία), ενώ το Συμβούλιο επιθυμεί διαδικασία ρυθμιστικής επιτροπής αντί συμβουλευτικής.

Η τροπολογία αριθ. 21 για την απόσυρση και ανάκληση των προϊόντων που ήδη διατίθενται στην αγορά ενσωματώθηκε ως προς το πρώτο μέρος της. Το δεύτερο μέρος της τροπολογίας δεν ελήφθη υπόψη, δεδομένου ότι είναι ασυμβίβαστο με την επιδίωξη της οδηγίας να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να αναλαμβάνουν πρωτοβουλία για τη λήψη προληπτικών μέτρων.

Η τροπολογία αριθ. 22 για την ενημέρωση των εθνικών αρχών για τα μη υποχρεωτικά μέτρα που λαμβάνονται από τους παραγωγούς και τους διανομείς ενσωματώθηκε ως προς την ουσία στο άρθρο 5 παράγραφος 3.

Η τροπολογία αριθ. 23 για την αποζημίωση σε περίπτωση ζημιών: η αρχή της αποζημίωσης περιλήφθηκε στην αιτιολογική σκέψη 18, λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 17 εξασφαλίζει ότι η οδηγία εφαρμόζεται με επιφύλαξη της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ σχετικά με την ευθύνη λόγω ελαττωματικών προϊόντων.

Η τροπολογία αριθ. 27 για την πρόσβαση σε πληροφορίες για τους κινδύνους περιλήφθηκε εν μέρει στο άρθρο 16, ενώ αναφέρεται επίσης η ανάγκη για περιορισμούς στην περίπτωση δραστηριοτήτων ελέγχου και έρευνας. Ο καθορισμός των οικείων κινδύνων που θα πρέπει "να είναι εξακριβωμένοι σύμφωνα με όσα προβλέπει η παρούσα οδηγία" θεωρείται πολύ περιοριστικός και δεν ενσωματώθηκε στο κείμενο·

γ) δεν περιέλαβε εννέα τροπολογίες (αριθ. 4, 11, 14, 16, 19, 24, 28, 29 και 37) στην κοινή θέση: το Συμβούλιο ακολούθησε ως προς το σημείο αυτό τα επιχειρήματα της Επιτροπής, η οποία δεν δέχθηκε τις τροπολογίες αυτές.

3. Σημαντικότερες καινοτομίες που εισήγαγε το Συμβούλιο

Άρθρο 2 (Ορισμοί): ο ορισμός του "προϊόντος" και των "ασφαλών προϊόντων" τροποποιήθηκε προκειμένου να διευκρινισθεί καλύτερα ο σκοπός της οδηγίας, ειδικότερα σε σχέση με προϊόντα που παρέχονται στα πλαίσια υπηρεσιών.

Εισήχθησαν επίσης συμπληρωματικοί ορισμοί του "σοβαρού κινδύνου" και της "απόσυρσης" προκειμένου να βελτιωθεί η σαφήνεια του κειμένου.

Άρθρο 3 (Γενική υποχρέωση ασφάλειας και κριτήρια αξιολόγησης της συμμόρφωσης): η παρουσίαση του άρθρου αυτού μεταβλήθηκε, χωρίς τροποποίηση της αρχικής πρότασης ως προς την ουσία.

Άρθρο 4 (Ευρωπαϊκά πρότυπα): για την εκπόνηση των Ευρωπαϊκών προτύπων που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία θεσπίζεται διαδικασία σε τρεις φάσεις, σύμφωνα με τη διαδικασία της ρυθμιστικής επιτροπής.

Άρθρο 5 (Άλλες υποχρεώσεις παραγωγών και διανομέων): η παρουσίαση του άρθρου τροποποιήθηκε και προστέθηκαν διατάξεις που αποσκοπούν να ενθαρρύνουν τους παραγωγούς και τους διανομείς να διαδραματίσουν πλέον προβλεπτικό ρόλο, περιλαμβανομένης της ενδεχόμενης χρήσης κωδίκων καλής συμπεριφοράς.

Άρθρο 8 (Ειδικές υποχρεώσεις και αρμοδιότητες των κρατών μελών): οι τροποποιήσεις του άρθρου αυτού αποσκοπούν στην επίτευξη καλύτερου συνδυασμού μεταξύ των δράσεων που αναλαμβάνονται και του τύπου και του βαθμού του κινδύνου που παρουσιάζει το προϊόν. Ο προληπτικός ρόλος των παραγωγών και των διανομέων ενθαρρύνεται όπως και στο άρθρο 5.

Άρθρο 11 (Ανταλλαγές πληροφοριών): προκειμένου να αποφευχθεί η υπερφόρτωση του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών, οι τροποποιήσεις του άρθρου αυτού αποσκοπούν στον καλύτερο καθορισμό του πεδίου εφαρμογής των κοινοποιήσεων οι οποίες πρέπει να γίνονται από τα κράτη μέλη προς την Επιτροπή για τα περιοριστικά μέτρα που λαμβάνουν για λόγους πλην εκείνων που αφορούν τους σοβαρούς κινδύνους που απαιτούν ταχεία επέμβαση, και ειδικότερα εκείνους που αφορούν καθαρά τοπικά γεγονότα.

Άρθρο 12 (Κοινοτικό σύστημα ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών - Rapex): καθιέρωση της υποχρέωσης των κρατών μελών να κοινοποιούν στην Επιτροπή σε περίπτωση σοβαρών κινδύνων και τα μέτρα μη υποχρεωτικού χαρακτήρα που λαμβάνονται από τους παραγωγούς και τους διανομείς.

Άρθρο 13 (Καταστάσεις ταχείας επέμβασης): εισάγονται δύο κύριες αλλαγές:

1. ενισχύεται η διαδικασία διαβούλευσης πριν από την οποία η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει τα κράτη μέλη να λάβουν περιοριστικά μέτρα για προϊόντα που θέτουν σοβαρούς κινδύνους,

2. διατηρείται καταρχήν η απαγόρευση της εξαγωγής για προϊόντα για τα οποία τα κράτη μέλη έχουν ζητήσει να ληφθούν περιοριστικά μέτρα, αλλά μια διαφορετική απόφαση μπορεί να λαμβάνεται κατά περίπτωση.

Άρθρα 14 και 15 (Διαδικασίες επιτροπής): προσαρμόστηκαν στους νέους κανόνες της επιτροπολογίας.

(1) ΕΕ C 337 Ε της 28.11.2000, σ. 109.

(2) ΕΕ C ...

(3) ΕΕ C 367 της 20.12.2000, σ. 34.