Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση:

- της οδηγίας 76/895/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1976 περί του καθορισμού της μέγιστης περιεκτικότητας για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επί και εντός των οπωροκηπευτικών

- της οδηγίας 86/362/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1986 που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων μέσα και πάνω στα σιτηρά

- της οδηγίας 86/363/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1986 που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων πάνω και μέσα στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, και

- της οδηγίας 90/642/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1990 που αφορά τον καθορισμό των ανωτάτων περιεκτικοτήτων για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων επάνω ή μέσα σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών

(96/C 82/01)

Στις 10 Ιουλίου 1995, και σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση.

Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 28 Νοεμβρίου 1995 με βάση την εισηγητική έκθεση της κ. Sαnchez.

Στην 331η σύνοδο ολομέλειάς της 20ής και 21ης Δεκεμβρίου 1995 (συνεδρίαση της 20ής Δεκεμβρίου 1995), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Ιστορικό

1.1. Η ανάγκη για τη θέσπιση κοινοτικής νομοθεσίας που θα εναρμονίζει τις εθνικές νομοθεσίες σχετικά με τη χρήση καταλοίπων φυτοφαρμακευτικών προϊόντων, αναγνωρίσθηκε από το Συμβούλιο στο ψήφισμά του της 22ας Ιουλίου 1974, καθώς μέχρι εκείνη τη στιγμή τα ανώτατα όρια καταλοίπων (ΑΟΚ) χρησίμευαν ως επιχείρημα υπέρ της προστασίας της υγείας των καταναλωτών, έναντι των πραγματικών τους αποτελεσμάτων, που δεν ήταν άλλα από τη δημιουργία μη δασμολογικών φραγμών μεταξύ των κρατών μελών.

1.2. Η πρώτη κοινοτική ρύθμιση του θέματος ήταν η οδηγία 76/895/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1976 () σχετικά με τον καθορισμό της μέγιστης περιεκτικότητας των οπωροκηπευτικών σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων.

Από την ανάλυση των διατάξεων της ανωτέρω οδηγίας 76/895/ΕΟΚ, διαπιστώνεται, κατά πρώτο λόγο, ότι τα «ανώτατα όρια καταλοίπων» που θεσπίζει δεν αντιπροσωπεύουν πραγματική εναρμόνιση των σχετικών νομικών απαιτήσεων, αφού το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεσπίζουν υψηλότερα όρια στην εθνική τους νομοθεσία.

Συνάγεται, επίσης, ότι το επίπεδο των τεχνικών και επιστημονικών γνώσεων εκείνης της εποχής δεν θα μπορούσε να είναι εφάμιλλο του σημερινού και ότι, κατά συνέπεια, υπεισέρχεται ένας ορισμένος βαθμός παραχωρήσεων στη λήψη αποφάσεων με βάση οικονομικά και κοινωνικά συμφέροντα. Συνολικά, εάν ληφθούν υπόψη οι επιστημονικές γνώσεις και η κοινή γνώμη, όπως έχουν σήμερα, η οδηγία αυτή, παρόλο που τη στιγμή εκείνη αποτελούσε βήμα προόδου, δεν θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί πλήρως ικανοποιητική σε σχέση με τις κοινωνικές απαιτήσεις και τις απαιτήσεις της αγοράς της ΕΕ.

1.3. Οι οδηγίες του Συμβουλίου 86/362/ΕΟΚ και 86/363/ΕΟΚ της 24ης Ιουλίου 1986 () για τον καθορισμό της ανώτατης περιεκτικότητας σε κατάλοιπα φυτοφαρμάκων των σιτηρών και των τροφίμων ζωικής προέλευσης αντιστοίχως, αποτελούν ήδη σημαντική πρόοδο προς την κατεύθυνση της πραγματικής εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών, από την άποψη ότι καθορίζουν συγκεκριμένα ανώτατα όρια καταλοίπων, τα οποία πρέπει να τηρούνται και να ελέγχονται από όλα τα κράτη μέλη.

Αξίζει ιδιαίτερης μνείας το γεγονός ότι η οδηγία 86/363 περιλαμβάνει τη θέσπιση μεγίστων περιεκτικοτήτων καταλοίπων για το κρέας και τα γαλακτοκομικά προϊόντα.

Διαπιστώνονται, ωστόσο, ορισμένες σημαντικές ελλείψεις σ`αυτές τις οδηγίες. Από τη μία πλευρά, παρότι φαίνεται ότι διευρύνθηκαν με τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις των παραρτημάτων τους, η αρχική τους πρόθεση φαίνεται πως ήταν σχεδόν αποκλειστικά η παρεμπόδιση της εμπορίας στην εσωτερική αγορά προϊόντων που περιέχουν κατάλοιπα των απαγορευμένων για γεωργική χρήση φυτοφαρμάκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά άφηναν ελεύθερα τα κράτη μέλη να εξάγουν τέτοια προϊόντα σε τρίτες χώρες. Εξάλλου, η έλλειψη οιασδήποτε αναφοράς στη συνεκτίμηση των τεχνικών και επιστημονικών γνώσεων οδηγεί στη σκέψη ότι ο καθορισμός των ανώτατων ορίων καταλοίπων παραμένει σε μεγάλο βαθμό πολιτική απόφαση.

1.4. Η οδηγία του Συμβουλίου 90/642/ΕΟΚ της 27ης Νοεμβρίου 1990 () για τον καθορισμό της ανώτατης περιεκτικότητας για τα κατάλοιπα φυτοφαρμάκων σε ορισμένα προϊόντα φυτικής προέλευσης, συμπεριλαμβανομένων των οπωροκηπευτικών, αποτελεί σημαντική πρόοδο σε σχέση με την οδηγία 76/895/ΕΟΚ. Αφενός, εναρμονίζει πραγματικά τις εθνικές νομοθεσίες επ`αυτού του θέματος και, αφετέρου, προβλέπει ότι πρέπει να θεσπίζονται χωριστά ΑΟΚ για τα διάφορα φυτικά προϊόντα ή τις ομάδες φυτικών προϊόντων στην καλλιέργεια ή την επεξεργασία των οποίων ενδέχεται να χρησιμοποιείται η κάθε ενεργός φυτοφαρμακευτική ουσία. Περιλαμβάνει, επίσης, κανόνες σχετικά με τον έλεγχο των καταλοίπων στα φυτικά προϊόντα και ορίζει ότι ισχύουν οι ίδιες απαιτήσεις για τα φυτικά προϊόντα που εξάγονται σε τρίτες χώρες.

Παρά την πρόοδο που συνεπάγεται, και αυτή η οδηγία δεν παύει να παρουσιάζει ελλείψεις. Διαπιστώνεται, κατά πρώτον, ότι καθώς δεν επιβάλλει άμεση εναρμόνιση για όλα τα φυτοφάρμακα, οι διαφορές των ΑΟΚ στις εθνικές νομοθεσίες ενδέχεται να προξενήσουν μεγάλη καθυστέρηση στην πραγματική υλοποίηση της ενιαίας αγοράς φυτικών προϊόντων, πρόβλημα που παραμένει χωρίς δυνατότητα επίλυσης στην περίπτωση των μεταποιημένων φυτικών προϊόντων. Εξάλλου, διατηρεί υψηλό επίπεδο επενέργειας των πολιτικών αποφάσεων κατά τον καθορισμό των ΑΟΚ και δεν καθιερώνει τεχνικά κριτήρια για τον υπολογισμό τους. Θα μπορούσε να ειπωθεί ότι είναι μια ανεπιτυχής οδηγία, αφού, παρόλο που αποσκοπούσε στην επίτευξη της ενιαίας αγοράς, εν έτει 1995 δεν έχει ακόμη καταργήσει πολλά από τα υπάρχοντα εμπόδια.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Κατά την περίοδο ισχύος όλων των προηγούμενων οδηγιών, περιλαμβανομένων των διάφορων τροποποιήσεών τους, συνάγεται ότι η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία των προτάσεών της για τον καθορισμό των ΑΟΚ, εφάρμοζε ορισμένα επιστημονικά κριτήρια τα οποία ικανοποιούσαν πλήρως το Συμβούλιο. Πράγματι, τα ΑΟΚ των προτάσεων της Επιτροπής δεν τροποποιήθηκαν με τη στενή έννοια της λέξης από το Συμβούλιο.

2.2. Με την υιοθέτηση αυτών των οδηγιών, επίσης, κατέστη δυνατό να εντοπισθούν τα προβλήματα που δεν προβλέπονταν στις προηγούμενες οδηγίες. Ας αναφέρουμε, συγκεκριμένα, την υιοθέτηση ανοιχτών θέσεων για εκείνες τις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει κίνδυνος για την υγεία, αλλά δεν υπάρχουν επαρκή στοιχεία για να καθορισθεί οριστικό ΑΟΚ.

2.3. Η διαδικασία της υιοθέτησης των ΑΟΚ από το Συμβούλιο αποτελεί σαφώς εμπόδιο στην καθαυτό εφαρμογή των οδηγιών. Κάθε κατάλογος ΑΟΚ που εγκρίνεται προϋποθέτει ότι το προσωπικό της Επιτροπής αφιερώνει σχεδόν ένα έτος για την υποστήριξη της νέας πρότασης οδηγίας και ότι, μετά την υιοθέτησή της, περνά άλλο ένα έτος μέχρι να τεθεί σε ισχύ στα κράτη μέλη. Πρόκειται για μια διαδικασία εξαιρετικά ανελαστική, η οποία μειώνει στο ήμισυ τις δυνατότητες εργασίας της Επιτροπής για τον καθορισμό των ΑΟΚ που πρέπει να θεσπισθούν.

2.4. Μέχρι σήμερα δεν έχει συντελεσθεί καμία πρόοδος όσον αφορά την κάλυψη των μεταποιημένων φυτικών προϊόντων, το επίπεδο κατανάλωσης των οποίων επιβάλλει να παρέχεται, μέσω μιας εναρμονιστικής διάταξης, πλήρης εγγύηση για την υγεία των καταναλωτών. Στην οδηγία 91/414 ορίζεται ότι πρέπει να καλύπτονται τα επίπεδα καταλοίπων στα μεταποιημένα προϊόντα, αλλά δεν περιέχονται διατάξεις ούτε για τον καθορισμό των σχετικών ΑΟΚ ούτε για τον έλεγχό τους. Αν δεν υπάρχουν κοινοτικά ανώτατα όρια για τα κατάλοιπα, διαπιστώνεται ότι ο καταναλωτής δεν διαθέτει πληροφοριακά στοιχεία, οπότε δεν μπορεί να καθοριστεί ποιοί είναι οι λόγοι που έκαναν τις εθνικές αρχές να τα θεσπίσουν, αν δηλαδή είναι λόγοι που συνδέονται με την υγεία ή λόγοι που συνδέονται με την προστασία της οικονομικο-εμπορικής πλευράς του εθνικού τομέα γεωργικών προϊόντων διατροφής.

2.5. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, για τα κατάλοιπα των φυτοφαρμάκων, προγράμματα ελέγχου προσαρμοσμένα στις καταναλωτικές συνήθειες των κατοίκων τους. Οι καταναλωτές, ωστόσο, δεν μπορούν να θεωρήσουν ότι καλύπτονται οι απαιτήσεις τους, ενόσω δεν εφαρμόζονται κοινές οδηγίες οι οποίες να λαμβάνουν υπόψη την ποικιλία των συνηθειών και των συνθηκών διαβίωσης του ευρωπαϊκού πληθυσμού και να μην συνεπάγονται αύξηση των δημόσιων δαπανών στα κράτη μέλη, αλλά βελτιστοποίηση των κονδυλίων που διατίθενται προς τούτο. Σήμερα οι εν λόγω έλεγχοι θα μπορούσαν να συντονισθούν με τους ελέγχους που διενεργούνται κατ`εφαρμογήν της οδηγίας 93/99/ΕΟΚ σχετικά με τα μέτρα επίσημου ελέγχου των τροφίμων.

2.6. Εμμέσως παρεμποδίζεται η διαφοροποίηση των καλλιεργειών. Αν γίνει αναλυτική μελέτη των ΑΟΚ που έχουν ήδη θεσπισθεί σύμφωνα με την οδηγία 90/642, μπορεί να διαπιστωθεί ότι οι σημαντικότερες ή οι πιο εκτεταμένες καλλιέργειες στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ΑΟΚ σχεδόν για όλα τα καλυπτόμενα φυτοφάρμακα, ενώ οι πιο βιοτεχνικές, οι μικρής εκτάσεως καλλιέργειες, οι οποίες στο μέλλον θα αντιπροσωπεύουν ίσως την γεωργική λύση για τις μικρές περιοχές, προβλέπεται ότι θα μείνουν χωρίς μέσα για την προστασία από τα παράσιτα, δεδομένου ότι δεν υπάρχει ιδιωτική έρευνα για τα φυτοφάρμακα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Η κατάσταση αυτή θα είναι ακόμη πιο επισφαλής όταν θα επανεξετασθεί το σύνολο των ΑΟΚ που έχουν θεσπισθεί με την οδηγία 76/895/ΕΟΚ.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Πεδίο εφαρμογής των οδηγιών

Η ΟΚΕ, ενώ συμφωνεί ως προς τις τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή για τις υπό εξέταση οδηγίες, επιθυμεί να διατυπώσει τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

3.1.1. Η ΟΚΕ θεωρεί θετικό για τα συμφέροντα των καταναλωτών το γεγονός ότι η Επιτροπή επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των οδηγιών στα αποξηραμένα, τα μεταποιημένα και τα σύνθετα προϊόντα 7 κατ`αυτόν τον τρόπο, το ΑΟΚ, το οποίο εξαρτάται από τις γεωργικές πρώτες ύλες που χρησιμοποιήθηκαν, θα πρέπει να τηρείται υποχρεωτικά για όλα.

3.1.2. Θεωρεί επίσης θετικό βήμα την εφαρμογή των ΑΟΚ στα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή σε τρίτες χώρες, μολονότι προβλέπονται εξαιρέσεις από την εφαρμογή του κανόνα αυτού όταν στη νομοθεσία της χώρας προορισμού υπάρχει ειδική μεταχείριση.

3.1.3. Όσον αφορά τη μη εφαρμογή της οδηγίας στα εν λόγω προϊόντα όταν δεν προορίζονται για διατροφή, η ΟΚΕ πιστεύει ότι θα πρέπει να διεξάγεται αυστηρός έλεγχος, ούτως ώστε να αποκλείεται η χρησιμοποίησή τους για ανθρώπινη διατροφή ή ζωοτροφή και να μην είναι δυνατόν σε καμία περίπτωση να δημιουργηθεί, εξαιτίας αυτών των εξαιρέσεων, κίνδυνος για την υγεία των καταναλωτών.

3.2. Καθορισμός των ΑΟΚ (μέγιστη περιεκτικότητα)

3.2.1. Η πρόταση της Επιτροπής να τροποποιηθεί η διαδικασία καθορισμού των ΑΟΚ έχει δύο μεγάλα πλεονεκτήματα: αφενός, ενοποιεί τις διάφορες διαδικασίες που προβλέπονταν σε καθεμία από τις τροποποιούμενες οδηγίες και, αφετέρου, τις απλοποιεί. Στις περιπτώσεις στις οποίες το Συμβούλιο θα πρέπει να παρέμβει, η απόφαση θα λαμβάνεται εντός δεκαπέντε ημερών (επείγουσα διαδικασία) ή, κατ`ανώτατο όριο, εντός τριών μηνών.

3.2.2. Στο σημείο αυτό, η ΟΚΕ επιθυμεί να τονίσει ότι η Επιτροπή παγιώνει μια διαδικασία στα πλαίσια της οποίας αναλαμβάνει την εξουσία λήψης αποφάσεως υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όσον αφορά την υποβολή στο Συμβούλιο των εγκρίσεων ή τροποποιήσεων των ανώτατων ορίων καταλοίπων, χωρίς να είναι γι`αυτό απαραίτητη η έκθεση της Φυτοϋγειονομικής Επιτροπής, είτε γιατί η επιτροπή αυτή έχει γνωμοδοτήσει αρνητικά, είτε γιατί άφησε να παρέλθουν οι προθεσμίες χωρίς να γνωμοδοτήσει.

Στη διαδικασία αυτή θα έπρεπε να λαμβάνεται υπόψη το περιεχόμενο της οδηγίας, 91/414, η οποία έχει ήδη εξετασθεί και στην οποία γίνεται αναφορά στη διαδικασία ADI (Επιτρεπόμενη Ημερήσια Λήψη).

3.2.3. Άλλο πολύ σημαντικό θέμα είναι ο ορισμός του κράτους μέλους καταγωγής και προορισμού, ώστε να καθοριστούν τα ΑΟΚ εισαγωγής και τα προσωρινά ΑΟΚ, τα οποία έχουν μεγάλη σημασία για ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών.

3.3. Επίλυση των διαφορών μεταξύ των κρατών μελών

3.3.1. Μέχρι σήμερα, οι διαφορές που ανέκυπταν μεταξύ των κρατών μελών εξαιτίας των αποκλίσεων των ανώτατων ορίων καταλοίπων που ίσχυαν για τα προϊόντα τους, επιλύονταν με διμερή διαπραγμάτευση και τα κράτη μέλη συμμορφώνονταν εκουσίως με τα αποτελέσματα αυτής της διαπραγμάτευσης.

3.3.2. Η ΟΚΕ θεωρεί πρακτική λύση το σύστημα που περιέχεται στην πρόταση οδηγίας για την επίλυση των διαφορών μεταξύ των κρατών μελών, εφόσον δεν επιδιώκει την εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών για τον καθορισμό των ΑΟΚ 7 κατ` αυτόν τον τρόπο, μπορεί να προωθηθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των προϊόντων, ενώ παράλληλα θα εξακολουθεί να προστατεύεται η υγεία των καταναλωτών.

3.3.3. Η ΟΚΕ θεωρεί αδικαιολόγητο το γεγονός ότι μένουν εκτός αυτής της διαδικασίας οι διαφορές που ενδέχεται να προκύψουν σχετικά με τα μεταποιημένα προϊόντα 7 ζητεί, ως εκ τούτου, να υπαχθούν και αυτά στην αρμοδιότητα της Επιτροπής.

3.3.4. Το σύστημα κρίνεται λογικό κατά το ότι, σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δύο κρατών μελών, η Επιτροπή οφείλει να λάβει υπόψη της την έκθεση που συντάσουν οι εμπειρογνώμονες των ενδιαφερόμενων χωρών, καθώς η απόφαση που θα λάβει θα έχει επιπτώσεις σε όλες τις χώρες, από τη στιγμή που θα έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των ΕΚ.

Πρέπει, επίσης, να τονισθεί ότι ο καλύτερος τρόπος επίλυσης των διαφορών μεταξύ των κρατών μελών θα ήταν να καθιερωθεί ένα σύστημα διαιτησίας κατάλληλο για τα συμφέροντα που πρέπει να προστατευθούν, τα οποία υπερβαίνουν τα συμφέροντα των κρατών μελών.

4. Συμπεράσματα

4.1. Οι καταναλωτές δικαιούνται ένα σύστημα το οποίο θα διασφαλίζει πλήρως την προστασία της υγείας τους, υπεράνω των γενικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

4.2. Άλλο αρνητικό στοιχείο είναι ότι η απόφαση για την υιοθέτηση των ΑΟΚ λαμβάνεται σε πολιτικό επίπεδο, όπως και ότι την αρμοδιότητα της απόφασης έχει σχεδόν αποκλειστικά η Επιτροπή. Λόγω, εξάλλου, της έλλειψης ευελιξίας κατά τον καθορισμό των κοινοτικών ΑΟΚ διά της οδού του Συμβουλίου, η πλέον ενδεδειγμένη λύση για τον καθορισμό των ΑΟΚ και τον μετέπειτα έλεγχό τους θα ήταν να ακολουθείται η διαδικασία της Επιτροπής Κανονιστικών Ρυθμίσεων 3Β (δίχτυ ασφαλείας), πράγμα που θα εξασφάλιζε επαρκές επίπεδο ελέγχου των πράξεων της Επιτροπής.

4.3. Mεγάλο μέρος της κατανάλωσης λαχανικών γίνεται με τη μορφή μεταποιημένων και σύνθετων προϊόντων. Γι`αυτό θα πρέπει να παρωθηθεί η Επιτροπή να θεσπίσει το συντομότερο δυνατό τους διορθωτικούς συντελεστές που πρέπει να εφαρμοσθούν για τον υπολογισμό των ΑΟΚ στα μεταποιημένα και τα σύνθετα προϊόντα, καθώς επίσης να περιληφθεί και αυτός ο τύπος προϊόντων στις διαδικασίες επίλυσης των διαφορών (οι οποίες διασφαλίζουν την εφαρμογή των άρθρων 30 και 36 της Συνθήκης) και ελέγχων.

4.4. Είναι απαραίτητο να προωθηθεί η διαφοροποίηση των καλλιεργειών, παρόλους τους περιορισμούς που διαπιστώνονται κατά την εφαρμογή των ισχυουσών οδηγιών, διότι, εν όψει των προβλεπόμενων οικονομικών δυσχερειών για την εξασφάλιση ειδικών στοιχείων για τις ελάσσονες καλλιέργειες, θεωρείται απαραίτητο να αξιοποιηθούν στο έπακρο οι υπάρχουσες έρευνες και οι δυνατότητες προεκβολής ήδη διαθέσιμων στοιχείων σχετικά με άλλες καλλιέργειες σε τρίτες χώρες.

4.5. Η ΟΚΕ θα επιθυμούσε να δώσει η Επιτροπή τη δυνατότητα να εκτελεσθούν ερευνητικά προγράμματα με τα οποία θα καταστεί δυνατό να υπάρχουν διαθέσιμα φυτοφάρμακα, θα αποφευχθούν οι βλάβες στην υγεία των ανθρώπων και θα αναπτυχθούν νέες μέθοδοι καλλιέργειας, ιδίως γεωργικές πρακτικές οι οποίες θα σέβονται το περιβάλλον και θα παρέχουν δυνατότητες ανάπτυξης στις μειονεκτικές περιφέρειες.

Υπ`αυτή την έννοια, κρίνεται σκόπιμη η δημιουργία ενός Διεθνούς Γραφείου για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τα φυτοφάρμακα.

Βρυξέλλες, 20 Δεκεμβρίου 1995.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Carlos FERRER

() ΕΕ αριθ. L 340 της 9. 12. 1976.

() ΕΕ αριθ. L 221 της 7. 8. 1986.

() ΕΕ αριθ. L 350 της 14. 12. 1990.