Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης 2000/ 597/ ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στην ενημέρωση των δημοσιονομικών κανονιστικών ρυθμίσεων, αφενός, σε σχέση με τη νέα απόφαση του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2000 [1] και, αφετέρου, σε σχέση με ορισμένα πρωτόκολλα που προσαρτώνται στη συνθήκη του Άμστερνταμ. Επίσης, αποσκοπεί στη βελτίωση της διαχείρισης των παραδοσιακών ιδίων πόρων των οποίων η είσπραξη πραγματοποιείται από τα κράτη μέλη.

[1] Απόφαση σχετικά με το σύστημα ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ, ΕΕ αριθ. L 253 της 7η Οκτωβρίου 2000, σ.42

Η Επιτροπή προτείνει τις ακόλουθες τροποποιήσεις:

1. Διατάξεις που πρέπει να τροποποιηθούν βάσει της αποφασης 2000/597/ΕΚ, ΕΥΡΑΤΌΜ

Έξοδα είσπραξης των παραδοσιακών των ιδίων πόρων (άρθρο 10, παράγραφος 1)

Βάσει της νέας απόφασης για τους ιδίους πόρους (άρθρο 2, παράγραφος 3), το ποσοστό παρακράτησης που πρέπει να χρησιμοποιείται αυξάνεται από 10% σε 25% για τους δασμούς που βεβαιώθηκαν μετά την 31η Δεκεμβρίου 2000. Το άρθρο 10, παράγραφος 1, του κανονισμού του Συμβουλίου αριθ. 1552/1989 [2] όπως έχει κωδικοποιηθεί με τον κανονισμό του Συμβουλίου αριθ. 1150/00 της 22ας Μαΐου 2000 [3], προσαρμόζεται κατάλληλα.

[2] ΕΕ L 155 της 07.06.1989 σ.1

[3] ΕΕ L 130/1 της 31.05.2000, σ.1

Η νέα απόφαση τέθηκε σε ισχύ την 1η Μαρτίου 2002. Ωστόσο, η διάταξη σχετικά με το ποσοστό παρακράτησης τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2001 και αφορά τις πληρωμές των πόρων που πραγματοποιήθηκαν από τον Μάρτιο 2001, με εξαίρεση τα ποσά που έπρεπε να είχαν αποδεσμευτεί πριν από την ημερομηνία αυτή. Το άρθρο 3 της παρούσας πρότασης προβλέπει λοιπόν την αναδρομική εφαρμογή του ενλόγω άρθρου 10, παράγραφος 1.

2. Νέες διατάξεις

Λεπτομέρειες εφαρμογής σε περίπτωση επιλογής μη συμμετοχής (άρθρο 10α)

Σύμφωνα με τα πρωτόκολλα για τη Δανία, την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, που προσαρτώνται στη συνθήκη του Άμστερνταμ, σχετικά με τον τίτλο IV της συνθήκης για την ΕΚ (θεωρήσεις, άσυλο, μετανάστευση και άλλες πολιτικές που έχουν σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων), τα ενλόγω κράτη μέλη δεν μπορούν να συμμετέχουν στις προαναφερθείσες ενέργειες και, επομένως, δεν υποχρεούνται να στηρίζουν άλλες δημοσιονομικές συνέπειες των μέτρων που λαμβάνονται βάσει αυτού του τίτλου, εκτός από τις διοικητικές δαπάνες. Κατά συνέπεια, μπορούν να τύχουν προσαρμογής που να ανταποκρίνεται στις καταβολές που πραγματοποίησαν βάσει των ιδίων πόρων.

Η κατάσταση αυτή έχει ένα πρόσφατο προηγούμενο περιστατικό με το πρωτόκολλο για το Ηνωμένο Βασίλειο, που προσαρτάται στο κοινωνικό κεφάλαιο της συνθήκης του Μάαστριχτ. Στην περίπτωση αυτή, δημιουργήθηκε ένας δημοσιονομικός μηχανισμός που δίνει στο ενλόγω κράτος μέλος τη δυνατότητα απαλλαγής από τη χρηματοδοτική συμμετοχή στις ενέργειες αυτές. Ωστόσο, μετά την αλλαγή που επήλθε στη βρετανική θέση όσον αφορά το θέμα αυτό, αυτή η δημοσιονομική πολιτική δεν εφαρμόστηκε ποτέ.

Λόγω του ότι η ενλόγω προσαρμογή πραγματοποιήθηκε από την πλευρά των ιδίων πόρων, είναι λογικό ότι η μέθοδος υπολογισμού και η τεχνική εγγραφής στον προϋπολογισμό προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εξαίρεση αυτή να στηρίζονται από ένα ειδικό νομοθετικό μέτρο στον νέο κανονισμό εφαρμογής για τους ιδίους πόρους. Ο προτεινόμενος μηχανισμός προβλέπει ότι η Επιτροπή θα προβαίνει στον υπολογισμό της προσαρμογής κατά τη διάρκεια του έτους που ακολουθεί το εξεταζόμενο οικονομικό έτος, τη στιγμή που καθορίζει τα υπόλοιπα ΑΕΠ του ενλόγω οικονομικού έτους. Η προσαρμογή αυτή και η χρηματοδότησή της από τα άλλα κράτη μέλη καθορίζονται με βάση τα κυριότερα ΑΕΠ του ιδίου οικονομικού έτους.

Ενιαίος συντελεστής για τους τόκους υπερημερίας (άρθρο 11)

Επί του παρόντος, κάθε καθυστέρηση όσον αφορά τις εγγραφές στον λογαριασμό της Επιτροπής δημιουργεί, για το συγκεκριμένο κράτος μέλος, την υποχρέωση καταβολής τόκων με επιτόκιο ίσο προς το επιτόκιο που εφαρμόζεται κατά την ημέρα λήξης στη χρηματαγορά του οικείου κράτους μέλους για τις βραχυπρόθεσμες χρηματοδοτήσεις. Το βασικό αυτό επιτόκιο, το οποίο στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αντιπροσωπεύεται από το επιτόκιο των ομολόγων του δημοσίου, προσαυξάνεται κατά δύο μονάδες και στη συνέχεια κατά 0,25 μονάδες για κάθε μήνα καθυστέρησης. Το αυξημένο κατ' αυτό τον τρόπο επιτόκιο εφαρμόζεται για όλη την περίοδο υπερημερίας.

Η τρέχουσα μέθοδος υπολογισμού των τόκων υπερημερίας αντιμετωπίζει ορισμένες πρακτικές δυσκολίες που συνδέονται κυρίως με το γεγονός ότι δεν είναι διαθέσιμο το επιτόκιο που πρέπει να επιλεχθεί ως βασικό.

Πράγματι, λόγω της κατάστασης της αγοράς σε ορισμένα κράτη μέλη, μερικές φορές οι αρμόδιες εθνικές αρχές δεν μπόρεσαν να προβούν στην έκδοση των ομολόγων του δημοσίου που θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη ως σημείο αναφοράς.

Για να ξεπεραστούν οι δυσκολίες αυτές και για να εναρμονιστεί η αντιμετώπιση των τόκων υπερημερίας στο εσωτερικό της ζώνης του ευρώ, προτείνεται η χρησιμοποίηση του επιτοκίου που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά τις πράξεις αναχρηματοδότησης για τα 12 κράτη μέλη που συμμετέχουν ήδη στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) και για τα κράτη που ενδέχεται να συμμετάσχουν αργότερα. Το επιτόκιο αυτό δημοσιεύεται κάθε μήνα στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C.

Όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στην ΟΝΕ, το βασικό επιτόκιο καθορίζεται από το επιτόκιο που εφαρμόζει η Εθνική Κεντρική Τράπεζα κατά τις πράξεις αναχρηματοδότησης.

Εκκαθάριση της χωριστής λογιστικής (άρθρο 17, παράγραφος 2)

Ο κανονισμός αριθ. 1552/89 καθιέρωσε την αρχή της διπλής λογιστικής (της κανονικής λογιστικής λεγόμενης A και της χωριστής λογιστικής λεγόμενης Β) και προέβη στη διάκριση μεταξύ εισπραχθέντων και ανεξόφλητων οφειλών. Έτσι, η χωριστή λογιστική δίνει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να παρατείνουν την απόδοση των βεβαιωθέντων δασμών μέχρι τη στιγμή της πραγματικής είσπραξής τους. Προβλέπονται διάφοροι τρόποι εκκαθάρισης της χωριστής λογιστικής, που αποσκοπούν στην εξασφάλιση της καλής διαχείρισης: διαδικασία (μερικής) διόρθωσης /ακύρωσης, αφενός, ειδική διαδικασία απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης (στις περιπτώσεις που η είσπραξη αποδεικνύεται αδύνατη), αφετέρου.

Όσον αφορά την Επιτροπή, η χωριστή λογιστική αποτελεί ένα εργαλείο παρακολούθησης της κατάστασης είσπραξης των εκκρεμών απαιτήσεων και ένα μέσο εκτίμησης των προσπαθειών που καταβάλλουν τα κράτη μέλη κατά τη διαδικασία είσπραξης.

Ωστόσο, οι έλεγχοι του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Επιτροπής, επισήμαναν ορισμένες ανωμαλίες κυρίως στο επίπεδο της εκκαθάρισης της χωριστής λογιστικής που δεν αφήνουν να διαφανεί η πραγματική κατάσταση στον τομέα της είσπραξης. Η διατήρηση ποσών, η είσπραξη των οποίων φαίνεται περισσότερο αβέβαιη εμποδίζει την κατανόηση της χωριστής λογιστικής. Το υπόλοιπό της δεν σταμάτησε να αυξάνει, κυρίως αυτά τα τελευταία χρόνια, ενώ ένα μεγάλο μέρος των ποσών που είναι εγγεγραμμένα στη λογιστική αυτή μπορεί να θεωρηθούν ως μη ανακτήσιμα. Επίσης, το Ελεγκτικό Συνέδριο επέστησε την προσοχή της Επιτροπής στο σημείο αυτό και της ζήτησε να προβεί σε κατάλληλα μέτρα, ώστε το υπόλοιπο αυτό να αντικατοπτρίζει με ρεαλιστικότερο τρόπο τη δημοσιονομική κατάσταση. Η Επιτροπή έδωσε συνέχεια κατά τη διάρκεια των τελευταίων οικονομικών ετών [4].

[4] Στις 31.12.2000, το υπόλοιπο της λογιστικής B ανέρχεται σε 2.035,407 εκατ. ευρώ (Έγγρ. SEC (2001) 528 BUDG/C/2). Δημιουργήθηκε πρόβλεψη 1.286,812 εκατ. ευρώ (Έγγρ. SEC (2001) 531, Τόμος IV).

Ωστόσο, όσον αφορά την αξιοποίηση των ανεξόφλητων απαιτήσεων, η διαχείριση των οποίων εξασφαλίζεται από τα κράτη μέλη, εμπίπτει στη δική τους αρμοδιότητα και όχι στην αρμοδιότητα της Επιτροπής, να προβούν στην εκτίμηση των ποσών των οποίων η είσπραξη είναι αμφισβητήσιμη. Έτσι, τα κράτη μέλη πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή, μαζί με την τελευταία τριμηνιαία κατάσταση κάθε οικονομικού έτους, την εκτίμηση του συνολικού ποσού των εγγεγραμμένων δασμών στη χωριστή λογιστική στο τέλος κάθε οικονομικού έτους, η είσπραξη των οποίων αποδεικνύεται αβέβαιη. Έτσι, η Επιτροπή θα μπορεί να έχει κάθε χρόνο μια ρεαλιστικότερη προσέγγιση της δημοσιονομικής κατάστασης.

Η πρακτική δείχνει ότι ένα μεγάλο μέρος των κρατών μελών προσφεύγει αρκετά συστηματικά στη διαδικασία απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης για ποσά των ιδίων πόρων άνω των 10.000 ευρώ που αποδεικνύονται μη ανακτήσιμα. Τα υπόλοιπα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν τη διαδικασία αυτή, γιατί κρίνουν ότι δεν είναι μπορούν να δηλώσουν ένα ποσό ως οριστικά μη ανακτήσιμο.

Το 1997, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση με σκοπό τη βελτίωση της διαδικασίας απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης. Βάσει της πρότασης αυτή, τα κράτη μέλη έπρεπε να αποσύρουν από τη χωριστή λογιστική όλες τις οφειλές, άνω των 50.000 ευρώ, που δεν εισπράχθηκαν μετά τη δεσμευτική προθεσμία των πέντε ετών από την ημερομηνία κατά την οποία η εντολή είσπραξης απέκτησε οριστική νομική ισχύ. Ταυτόχρονα, προβλέπεται η κοινοποίηση στην Επιτροπή όλων αυτών των περιπτώσεων, έτσι ώστε να έχει τη δυνατότητα να αξιολογεί την επιμέλεια που δείχνουν τα κράτη μέλη κατά τη διαδικασία είσπραξης.

Μολονότι διατυπώθηκε ευνοϊκή γνώμη σχετικά με τη νέα διαδικασία απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης, το Συμβούλιο δεν αποφάνθηκε οριστικά σχετικά με την πρόταση αυτή, γιατί ένα άλλο σημείο της πρότασης δεν έγινε ακόμη αντικείμενο συμφωνίας.

Η Επιτροπή κρίνει ότι είναι χρήσιμο να επαναλάβει τις διατάξεις που προβλέπονται στην αρχική της πρόταση όσον αφορά τη διαδικασία απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης, ώστε το υπόλοιπο της χωριστής λογιστικής να αντανακλά μια κατάσταση περισσότερο σύμφωνη με την πραγματικότητα. Ο προβλεπόμενος μηχανισμός διαρθρώνεται ως εξής.

- Όσον αφορά τα ποσά άνω των 50.000 ευρώ, τα κράτη μέλη, αφενός, αποσύρουν από τη χωριστή λογιστική όλες τις οφειλές που δεν εισπράχθηκαν μετά τη δεσμευτική προθεσμία των πέντε ετών από την ημερομηνία κατά την οποία η εντολή είσπραξης απέκτησε οριστική νομική ισχύ, ενδεχομένως μετά τη διοικητική ή δικαστική προσφυγή και, αφετέρου, κοινοποιούν στην Επιτροπή, εντός τριών μηνών, όλα τα ποσά που απαλλάχθηκαν από την υποχρέωση απόδοσής τους ή που δεν ανακτήθηκαν εντός πενταετούς προθεσμίας. Η κοινοποίηση αυτή, συνοδευόμενη με λόγους μη είσπραξης, γίνεται μέσω του ερωτηματολογίου απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης που κατήρτισε η Επιτροπή, μετά από διαβούλευση με τη Συμβουλευτική Επιτροπή Ιδίων Πόρων. Η κοινοποίηση αυτή πρέπει να δίνει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να εξετάζει τους λόγους που εμπόδισαν το κράτος μέλος να αποδώσει τα ενλόγω ποσά καθώς και τα μέτρα που έλαβε το κράτος αυτό για να εξασφαλίσει την είσπραξη.

Εντός προθεσμίας έξι μηνών από την παραλαβή της, η κοινοποίηση του κράτους μέλους οδηγεί σε αιτιολογημένη απόφαση της Επιτροπής, όταν αυτή κρίνει ότι η οριστική μη είσπραξη δεν οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας ή σε άλλους λόγους που δεν μπορούν να αποδοθούν στο ενλόγω κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποχρεούται να αποδώσει το ενλόγω ποσό στην Επιτροπή το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά τη 19η ημέρα του δεύτερου μήνα που ακολουθεί τον μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου τροποποιήθηκε η απόφαση.

- Όσον αφορά τα ποσά κάτω των 50.000 ευρώ, η ευθύνη για την είσπραξή τους εμπίπτει στα κράτη μέλη τα οποία απαλλάσσονται επίσης από την υποχρέωση απόδοσής τους στην Επιτροπή σε περίπτωση μεταγενέστερης είσπραξής τους. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να ελέγξει, κατά τη διάρκεια των επιτόπιων ελέγχων της, τον τρόπο εκκαθάρισης των περιπτώσεων που υπερβαίνουν το ανώτατο όριο των 50.000 ευρώ.

Λόγω του ότι ορισμένες από τις διατάξεις αυτές - σχετικά με τη διαδικασία απαλλαγής από την υποχρέωση απόδοσης - είναι εντεταγμένες στην παρούσα πρόταση, πρέπει να αποσυρθεί η πρόταση του 1997.

Κατάργηση των ετήσιων καταστάσεων (άρθρο 7)

Το άρθρο 6, παράγραφος 4, καταρτίζει τη μηνιαία κατάσταση ως το κεντρικό έγγραφο του συστήματος λογιστικής των παραδοσιακών ιδίων πόρων. Κατά συνέπεια, το έγγραφο αυτό αποτελεί τη βάση των ελέγχων της Επιτροπής όσον αφορά την ακριβή τήρηση της λογιστικής. Στη πράξη, αποδείχθηκε ότι οι ετήσιοι συγκεφαλαιωτικοί λογαριασμοί που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη αποτελούν μόνο απλές προσθήκες στις μηνιαίες καταστάσεις. Στο εξής, τα κράτη μέλη πρέπει, να απελευθερωθούν από την υποχρέωση διαβίβασης ετήσιων συγκεφαλαιωτικών λογαριασμών. Οι μηνιαίες καταστάσεις θα εξακολουθήσουν να είναι η μόνη επίσημη δήλωση που θα οδηγεί σε ενδεχόμενες διορθώσεις.

Διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών (άρθρα 6 και 10)

Βάσει της απόφασης για τους ιδίους πόρους (άρθρα 4 και 5), χορηγείται διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών στο Ηνωμένο Βασίλειο, του οποίου η δημοσιονομική επιβάρυνση αναλαμβάνεται από τα άλλα κράτη μέλη, και ταυτόχρονα προσαρμόζεται η οικονομική συνεισφορά της Γερμανίας, της Αυστρίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας. Μολονότι ο μηχανισμός αυτός έχει ήδη ρυθμιστεί λεπτομερώς στην ενλόγω απόφαση, ωστόσο η διόρθωση αυτή πρέπει να αναφερθεί στις διατάξεις στις οποίες λαμβάνεται υπόψη.

Ετήσια έκθεση στο πλαίσιο του άρθρου 17, παράγραφος 5

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τις δραστηριότητες ελέγχου που διενεργούν στον τομέα της είσπραξης των παραδοσιακών ιδίων πόρων μέσω ετήσιας έκθεσης [5]. Η Επιτροπή καταρτίζει τη σύνθεση όλων των εθνικών ετήσιων εκθέσεων που υποβάλλονται στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή.

[5] Η έκθεση αυτή περιλαμβάνει επίσης τα αποτελέσματα των ελέγχων και τα ζητήματα αρχής σχετικά με τα σημαντικότερα προβλήματα που ανέκυψαν, κυρίως από πλευράς αμφισβητήσεων, από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Το 1999, με σκοπό τη βελτίωση της ενημέρωσης του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η Επιτροπή εξέδωσε μια νέα προσέγγιση καταρτίζοντας ένα γενικό ισολογισμό βάσει των πραγματικών στοιχείων που συλλέχθηκαν από τα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο αυτό, έκρινε σκόπιμο να εντάξει το σύνολο των ετήσιων εκθέσεων δραστηριότητας στην έκθεση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και την καταπολέμηση της απάτης, που προβλέπεται στο άρθρο 280, παράγραφος 5, της συνθήκης.

Για λόγους χρονοδιαγράμματος, οι ετήσιες εκθέσεις των κρατών μελών πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή μέχρι την 1η Μαρτίου του έτους που ακολουθεί το ενλόγω οικονομικό έτος.

2003/0131 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης 2000/ 597/ ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 279 παράγραφος 2,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 183,

την απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της 29 Σεπτεμβρίου 2000, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [6], και ιδίως το άρθρο 8 παράγραφος 2,

[6] ΕΕ L 253 της 7.10.2000, σ.42.

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [7],

[7] ΕΕ -- της , σ. .

τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου [8],

[8] ΕΕ -- της , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνήλθε στο Βερολίνο στις 24 και 25 Μαρτίου 1999, εξέδωσε ένα σύνολο συμπερασμάτων σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων τα οποία κατέληξαν στην έκδοση της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ, στις 29 Σεπτεμβρίου 2000.

(2) Βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 3, της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ, το ποσοστό που παρακρατούν τα κράτη μέλη, ως έξοδα είσπραξης, πρέπει να καθοριστεί στο 25% των ποσών που προβλέπονται στην παράγραφο 1, σημεία α) και β) του ενλόγω άρθρου, που θα βεβαιωθούν μετά την 31η Δεκεμβρίου 2000, με εξαίρεση τα ποσά που θα αποδοθούν στις Κοινότητες μέχρι τις 28 Φεβρουαρίου 2001, σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες για τους οποίους εφαρμόζεται ποσοστό παρακράτησης 10%.

(3) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου αποφάσισε ότι, κατά την κατανομή της δημοσιονομικής επιβάρυνσης που αναλαμβάνουν τα άλλα κράτη μέλη για τη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, το μερίδιο της Γερμανίας, της Αυστρίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας, θα προσαρμοστεί, έτσι ώστε να περιοριστεί η οικονομική συνεισφορά τους στο ένα τέταρτο της κανονικής συνεισφοράς.

(4) Βάσει της συνθήκης του Άμστερνταμ και των προσαρτημένων Πρωτοκόλλων 4 και 5, η Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν μπορούν να συμμετέχουν στα μέτρα που εμπίπτουν στον Τίτλο IV της συνθήκης ΕΚ (θεωρήσεις, άσυλο, μετανάστευση και άλλες πολιτικές που έχουν σχέση με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων) και, επομένως, δεν υποχρεούνται να στηρίζουν άλλες δημοσιονομικές συνέπειες εκτός από τις διοικητικές δαπάνες που απορρέουν. Βάσει αυτού, θα μπορούν να επωφελούνται από την προσαρμογή των ιδίων πόρων που καταβάλλονται για κάθε οικονομικό έτος μη συμμετοχής.

(5) Για να εξασφαλιστεί η ίση μεταχείριση των κρατών μελών έναντι της υποχρέωσης καταβολής τόκων υπερημερίας σε περίπτωση καθυστερημένης εγγραφής των ιδίων πόρων και εκτιμώντας ότι, επί του παρόντος, ο καθορισμός του επιτοκίου που πρέπει να εφαρμόζεται αντιμετωπίζει δυσκολίες οι οποίες, στην πράξη, οδηγούν σε διαφορές που είναι δύσκολο να δικαιολογηθούν μεταξύ των επιτοκίων που κοινοποιούν τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, επιβάλλεται η ομοιογένεια των επιτοκίων αναφοράς για αυτά τα κράτη μέλη βάσει του επιτοκίου που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα κατά τις πράξεις αναχρηματοδότησης. Το επιτόκιο αυτό είναι συγκρίσιμο με το επιτόκιο που προτείνεται ως επιτόκιο αναφοράς για τα κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ.

(6) Το σύστημα της διπλής λογιστικής, που καθιερώθηκε το 1989, αποσκοπεί στο να γίνεται διάκριση στο επίπεδο της πραγματικής είσπραξης των δασμών. Το σύστημα αυτό ανταποκρίθηκε μόνο εν μέρει στους στόχους αυτούς όσον αφορά τον τρόπο εκκαθάρισης της χωριστής λογιστικής. Κατά τους ελέγχους του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου και της Επιτροπής επισημάνθηκαν πράγματι επανειλημμένες ανωμαλίες κατά την τήρηση της χωριστής λογιστικής που δεν δίνουν τη δυνατότητα στη λογιστική αυτή να αντανακλά την πραγματικότητα της κατάστασης στον τομέα της είσπραξης. Η χωριστή λογιστική πρέπει, κυρίως, να εκκαθαριστεί από τα ποσά των οποίων είσπραξη αποδεικνύεται αβέβαιη και των οποίων η διατήρηση στρεβλώνει το υπόλοιπο. Επίσης, όσον αφορά τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας, τα κράτη μέλη θα απελευθερωθούν από τις διοικητικές δαπάνες που έχουν αναλάβει για την εξασφάλιση της παρακολούθησης αυτών των ποσών.

(7) Με βάση το αίτημα που διατύπωσε το Ελεγκτικό Συνέδριο και προκειμένου η χωριστή λογιστική να αντανακλά καλύτερα τη δημοσιονομική πραγματικότητα, τα κράτη μέλη πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή κάθε οικονομικό έτος, μαζί με την τελευταία τριμηνιαία κατάσταση, την εκτίμηση του συνολικού ποσού των εγγεγραμμένων δασμών στη χωριστή λογιστική στο τέλος κάθε οικονομικού έτους, των οποίων η είσπραξη φαίνεται αβέβαιη.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 τροποποιείται ως εξής:

1. Στο άρθρο 1:

Η αναφορά στην «απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ» αντικαθίσταται από την «απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ».

2. Στο άρθρο 2:

Η αναφορά στην «απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ» αντικαθίσταται από την «απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ».

3. Στο άρθρο 5:

Η αναφορά στην «απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ» αντικαθίσταται από την «απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ».

4. Στο άρθρο 6:

4.1. Το κείμενο της παραγράφου 3, σημείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«γ) Οι πόροι ΦΠΑ, η χρηματοδότηση της διόρθωσης βάσει των δημοσιονομικών ανισορροπιών και ο συμπληρωματικό πόρος περιλαμβάνονται στη λογιστική που προβλέπεται στο σημείο α):

- την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα, βάσει του δωδεκατημορίου που αναφέρεται στο άρθρο 10, παράγραφος 3,

- κάθε χρόνο, όσον αφορά το υπόλοιπο που προβλέπεται στο άρθρο 10, παράγραφοι 4 και 7 και τις προσαρμογές που προβλέπονται στο άρθρο 10, παράγραφοι 6 και 8, με εξαίρεση τις ειδικές προσαρμογές που προβλέπονται στο άρθρο 10, παράγραφος 6, πρώτη περίπτωση, οι οποίες εμφανίζονται στα λογιστικά βιβλία την πρώτη εργάσιμη ημέρα του μήνα που ακολουθεί τη σύναψη της συμφωνίας μεταξύ του εν λόγω κράτους μέλους και της Επιτροπής.»

4.2. Στο τέλος της παραγράφου 4, σημείο β) προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:

«Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν, μαζί με την τελευταία τριμηνιαία κατάσταση κάθε οικονομικού έτους, την εκτίμηση του συνολικού ποσού των εγγεγραμμένων δασμών στη χωριστή λογιστική στις 31 Δεκεμβρίου του ενλόγω οικονομικού έτους, των οποίων η είσπραξη φαίνεται αβέβαιη.»

5. Στο άρθρο 7, καταργείται η πρώτη παράγραφος και το κείμενο της δεύτερης παραγράφου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 7

Μετά τις 31 Δεκεμβρίου του τρίτου έτους που ακολουθεί ένα δεδομένο οικονομικό έτος, το συνολικό ποσό που αναφέρεται στις μηνιαίες καταστάσεις από το κράτος μέλος, όπως προβλέπεται από το άρθρο 6, παράγραφος 4, σημείο α) και που αφορά το ενλόγω οικονομικό έτος, δεν διορθώνεται πλέον, με εξαίρεση τα σημεία που κοινοποιήθηκαν πριν από την προθεσμία αυτή είτε από την Επιτροπή είτε από το ενλόγω κράτος μέλος. »

6. Στο άρθρο 9:

6.1. Μετά την πρώτη παράγραφο, προστίθεται μια νέα παράγραφος 2:

«2. Αντίγραφο λογαριασμού με τις εγγραφές των ιδίων πόρων πρέπει να φθάσει στην Επιτροπή δια της ηλεκτρονικής οδού την ίδια την ημέρα της εγγραφής».

6.2. Η τρέχουσα παράγραφος 2 γίνεται παράγραφος 3 και διαβάζεται ως εξής:

«3. Τα εγγεγραμμένα ποσά καταχωρούνται λογιστικώς σε ευρώ σύμφωνα με το άρθρο 16 του δημοσιονομικού κανονισμού της 25ης Ιουνίου 2002 [9], που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και στις λεπτομέρειες εκτέλεσής του, στο εξής καλούμενου "δημοσιονομικού κανονισμού".»

[9] ΕΕ L 248 της 16.09.02, σ.1

7. Στο άρθρο 10:

7.1. Το κείμενο της παραγράφου 1, πρώτο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Αφού αφαιρεθεί το 25% του ποσού των ιδίων πόρων για έξοδα είσπραξης βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 3, της απόφασης 2000/ 597/ΕΚ, Ευρατόμ, η εγγραφή των ιδίων πόρων που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, σημεία α) και β) της απόφασης αυτής διενεργείται το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά τη 19η ημέρα του δεύτερου μήνα που ακολουθεί τον μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου βεβαιώθηκε ο δασμός βάσει του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού. »

7.2. Η παράγραφος 3, εδάφια 1 και 2, αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Η εγγραφή των πόρων ΦΠΑ, της χρηματοδότησης της διόρθωσης βάσει των δημοσιονομικών ανισορροπιών, του συμπληρωματικού πόρου, εξαιρουμένου ενός ποσού αναλογούντος στο νομισματικό αποθεματικό του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), στο αποθεματικό για τις πράξεις χορήγησης ή εγγύησης δανείων και στο αποθεματικό για επείγουσα βοήθεια, καθώς και, ενδεχομένως, η εγγραφή των χρηματικών συνεισφορών που βασίζονται στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν, διενεργούνται κατά την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε μηνός, και τούτο ανά δωδεκατημόριο των ποσών που προκύπτουν από τον προϋπολογισμό για το σκοπό αυτό, μετά από μετατροπή αυτών σε εθνικά νομίσματα με την ισοτιμία της τελευταίας χρηματαγοράς του ημερολογιακού έτους που προηγείται του οικονομικού έτους, όπως δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C.

Για τις ειδικές ανάγκες που αφορούν την πληρωμή των δαπανών του ΕΓΤΠΕ, τμήμα "Εγγυήσεων", βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1765/92 και σε συνάρτηση με την κοινοτική ταμειακή κατάσταση, τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να κληθούν από την Επιτροπή να επισπεύσουν κατά ένα ή δύο μήνες, εντός του πρώτου τριμήνου του οικονομικού έτους, την εγγραφή ενός δωδεκατημορίου ή ενός κλάσματος δωδεκατημορίου των ποσών που προβλέπονται στον προϋπολογισμό στα πλαίσια των πόρων ΦΠΑ, της χρηματοδότησης της διόρθωσης βάσει των δημοσιονομικών ανισορροπιών ή/και του συμπληρωματικού πόρου, με εξαίρεση τους ιδίους πόρους που προβλέπονται για το νομισματικό αποθεματικό ΕΓΤΠΕ, για το αποθεματικό για εγγυήσεις δανείων και για το αποθεματικό για επείγουσα βοήθεια».

7.3. Στο κείμενο της παραγράφου 3, 6ο εδάφιο, η αναφορά στην «απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ» αντικαθίσταται από την «απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ και μετά την αναφορά στην απόφαση 94/729/ΕΚ προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «καταργείται και αντικαθίσταται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2040/2000 του Συμβουλίου της 26.9.2000 [10]».

[10] ΕΕ L 244 της 29.9.2000 σ.27

7.4. Στο κείμενο της παραγράφου 3, 7ο εδάφιο, το κείμενο «το άρθρο 6 του δημοσιονομικού κανονισμού της 21ης Δεκεμβρίου 1977, που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (13), στο εξής καλούμενο «δημοσιονομικό κανονισμό» αντικαθίσταται από «το άρθρο 8 του δημοσιονομικού κανονισμού».

7.5. Το κείμενο της παραγράφου 3, 9ο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Κάθε τροποποίηση του ομοιόμορφου συντελεστή των πόρων ΦΠΑ, της διόρθωσης βάσει των δημοσιονομικών ανισορροπιών και της χρηματοδότησής της που προβλέπεται στα άρθρα 4 και 5 της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ, καθώς και του συντελεστή του συμπληρωματικού πόρου ή, ενδεχομένως, των χρηματικών συνεισφορών ΑΕΠ, αιτιολογείται με την οριστική έγκριση διορθωτικού προϋπολογισμού και συνεπάγεται στην αναπροσαρμογή των δωδεκατημορίων που έχουν εγγραφεί από την αρχή του οικονομικού έτους».

7.6. Το κείμενο της παραγράφου 3, 10ο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Οι αναπροσαρμογές αυτές διενεργούνται κατά την πρώτη εγγραφή που ακολουθεί την οριστική έγκριση του διορθωτικού προϋπολογισμού, αν αυτή πραγματοποιηθεί πριν από τις 16 του μηνός. Στην αντίθετη περίπτωση, οι αναπροσαρμογές διενεργούνται κατά τη δεύτερη εγγραφή μετά την οριστική έγκρισή του. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 8 του δημοσιονομικού κανονισμού, οι αναπροσαρμογές αυτές λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο του διορθωτικού προϋπολογισμού, περί του οποίου γίνεται λόγος.»

7.7. Το κείμενο της παραγράφου 3, 11ο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Τα δωδεκατημόρια που αφορούν στην εγγραφή του μηνός Ιανουαρίου κάθε οικονομικού έτους υπολογίζονται βάσει των ποσών που προβλέπονται στο σχέδιο προϋπολογισμού, εκτός εκείνων που προορίζονται για τη χρηματοδότηση του νομισματικού αποθεματικού του ΕΓΤΠΕ - που αναφέρονται στο άρθρο 272, παράγραφος 3, της συνθήκης ΕΚ και στο άρθρο 177 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚΑΕ, μετατρεπομένων σε εθνικό νόμισμα με την ισοτιμία της πρώτης ημέρας χρηματαγοράς που ακολουθεί την 15η Δεκεμβρίου του προηγούμενου ημερολογιακού έτους. Ο διακανονισμός των εν λόγω ποσών διενεργείται κατά την εγγραφή που αντιστοιχεί στον επόμενο μήνα.»

7.8. Το κείμενο της παραγράφου 3, 12ο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όταν ο προϋπολογισμός δεν έχει οριστικά εγκριθεί πριν από την έναρξη του οικονομικού έτους, τα κράτη μέλη εγγράφουν την πρώτη εργάσιμη ημέρα κάθε μήνα, περιλαμβανομένου και του Ιανουαρίου, ένα δωδέκατο των ποσών που προβλέπονται ως προϊόν των πόρων ΦΠΑ, της χρηματοδότησης της διόρθωσης βάσει των δημοσιονομικών ανισορροπιών και του συμπληρωματικού πόρου, με εξαίρεση εκείνα που προορίζονται για τη χρηματοδότηση του νομισματικού αποθεματικού ΕΓΤΠΕ και, ενδεχομένως, τις χρηματικές συνεισφορές ΑΕΠ στον τελευταίο προϋπολογισμό που εγκρίθηκε οριστικά. Ο διακανονισμός γίνεται την πρώτη προθεσμία που ακολουθεί την οριστική έγκριση του προϋπολογισμού αν αυτή πραγματοποιηθεί μέχρι τις 16 του μηνός. Σε αντίθετη περίπτωση, διενεργείται τη δεύτερη προθεσμία που ακολουθεί την οριστική έγκριση του προϋπολογισμού.»

7.9. Το κείμενο της παραγράφου 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4. Βάσει της ετήσιας κατάστασης της βάσης των πόρων ΦΠΑ που προβλέπεται στο άρθρο 7, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1553/89, κάθε κράτος μέλος χρεώνεται με το ποσό που προκύπτει από τα στοιχεία που αναφέρονται στην εν λόγω κατάσταση με την εφαρμογή του ομοιόμορφου συντελεστή που χρησιμοποιήθηκε για το προηγούμενο οικονομικό έτος και πιστώνεται με τις δώδεκα εγγραφές που διενεργήθηκαν κατά τη διάρκεια του ενλόγω οικονομικού έτους. Ωστόσο, η βάση των πόρων ΦΠΑ ενός κράτους μέλους, στο οποίο εφαρμόζεται ο συντελεστής που προαναφέρθηκε, δεν μπορεί να υπερβαίνει το 50% του ΑΕΠ του κράτους αυτού, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 7, πρώτη φράση του παρόντος άρθρου. Η Επιτροπή προσδιορίζει το υπόλοιπο και το ανακοινώνει στα κράτη μέλη εγκαίρως, ώστε αυτά να μπορέσουν να το εγγράψουν στο λογαριασμό που αναφέρεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, του παρόντος κανονισμού την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου του ιδίου έτους.»

7.10. Η παράγραφος 6, πρώτο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

« Οι ενδεχόμενες διορθώσεις της βάσης πόρων ΦΠΑ που αναφέρονται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1553/89 δίνουν τη δυνατότητα σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, του οποίου η βάση δεν υπερβαίνει τα ποσοστά που ορίζονται στα άρθρα 2, παράγραφος 1, σημείο γ) καιt 10, παράγραφος 2, σημείο β) της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ, λαμβανομένων υπόψη των διορθώσεων αυτών (το υπόλοιπο παραμένει ως έχει). »

7.11. Η παράγραφος 6, δεύτερο εδάφιο, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

« Οι τροποποιήσεις του ΑΕΠ που αναφέρονται στην παράγραφο 8 του παρόντος άρθρου καθιστούν επίσης δυνατή την αναπροσαρμογή του υπολοίπου κάθε κράτους μέλους, του οποίου η βάση, λαμβανομένων υπόψη των διορθώσεων, ορίζεται στα ποσοστά που καθορίζονται στα άρθρα 2, παράγραφος 1, σημείο γ) και 10, παράγραφος 2, σημείο β) της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ. Οι αναπροσαρμογές που πρέπει να πραγματοποιούνται στα υπόλοιπα ΦΠΑ ως την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου κάθε έτους βάσει του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου, καθιστούν επίσης δυνατή την πραγματοποίηση εκ μέρους της Επιτροπής πρόσθετων αναπροσαρμογών των χρηματικών συνεισφορών ΑΕΠ. Οι ισοτιμίες που πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό αυτών των πρόσθετων αναπροσαρμογών είναι εκείνες που χρησιμοποιούνται για τον αρχικό υπολογισμό που αναφέρεται στην παράγραφο 5. »

8. Το άρθρο 10α προστίθεται στο ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 10α

1. Όταν ένα κράτος μέλος, βάσει της συνθήκης, δεν συμμετέχει στη χρηματοδότηση μιας ειδικής ενέργειας ή μιας πολιτικής της Ένωσης, δικαιούται προσαρμογή, υπολογιζόμενη σύμφωνα με την παράγραφο 2, του ποσού που κατέβαλε ως ιδίους πόρους για κάθε οικονομικό έτος μη συμμετοχής. Η προσαρμογή αυτή έχει ενιαίο και οριστικό χαρακτήρα, ανεξάρτητα από τη μεταγενέστερη τροποποίηση του ΑΕΠ που χρησιμοποιήθηκε.

2. Η Επιτροπή προβαίνει στον υπολογισμό της προσαρμογής κατά τη διάρκεια του επόμενου εξεταζόμενου οικονομικού έτους, ενώ ταυτόχρονα καθορίζει τα υπόλοιπα ΑΕΠ που προβλέπονται στο άρθρο 10 του παρόντος κανονισμού.

Ο υπολογισμός γίνεται με βάση τα στοιχεία που αφορούν το εξεταζόμενο οικονομικό έτος:

- το σύνολο του ΑΕΠ σε τιμές αγοράς και των συνισταμένων του, όπως κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη κατ'εφαρμογή του άρθρου 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 89/130/ΕΟΚ/ΕΥΡΑΤΟΜ,

- την εκτέλεση των επιχειρησιακών δαπανών του προϋπολογισμού που ανταποκρίνονται στην ενλόγω δράση ή πολιτική.

Για τον υπολογισμό της προσαρμογής του συνολικού ποσού των ενλόγω δαπανών, με εξαίρεση τις δαπάνες που χρηματοδοτούνται από τρίτες συμμετέχουσες χώρες, πολλαπλασιάζεται με το ποσοστό που αντιπροσωπεύει το ΑΕΠ του κράτους μέλους που δικαιούται προσαρμογής σε σχέση με το ΑΕΠ του συνόλου των κρατών μελών. Η προσαρμογή χρηματοδοτείται από τα συμμετέχοντα κράτη μέλη. Για να καθοριστεί το μερίδιο της χρηματοδότησης κάθε κράτους μέλους, το ΑΕΠ διαιρείται με το ΑΕΠ του συνόλου των συμμετεχόντων κρατών μελών. Όσον αφορά τον υπολογισμό της προσαρμογής, η μετατροπή από εθνικό νόμισμα σε ευρώ γίνεται με τον συντελεστή ισοτιμίας της τελευταίας ημέρας συναλλαγών του ημερολογιακού έτους που προηγείται του υπό εξέταση οικονομικού έτους.

Καμία αναθεώρηση της προσαρμογή αυτής δεν θα γίνει εκ των υστέρων, ανεξάρτητα από τη μεταγενέστερη τροποποίηση του ΑΕΠ που χρησιμοποιήθηκε.

3. Η Επιτροπή ανακοινώνει εγκαίρως στα κράτη μέλη το ποσό της αναπροσαρμογής, ώστε αυτά να μπορέσουν να το εγγράψουν στο λογαριασμό που αναφέρεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, του παρόντος κανονισμού την πρώτη εργάσιμη ημέρα του Δεκεμβρίου.»

9. Το άρθρο 11 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 11

1. Κάθε καθυστέρηση όσον αφορά τις εγγραφές στον λογαριασμό που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 1, συνεπάγεται την καταβολή, από το ενλόγω κράτος μέλος, τόκων υπερημερίας.

2. Όσον αφορά τα κράτη μέλη της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, το επιτόκιο είναι ίσο με το επιτόκιο της πρώτης ημέρας του μήνα λήξης της προθεσμίας, που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στις πράξεις αναχρηματοδότησης, όπως δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σειρά C, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες. Το επιτόκιο αυτό αυξάνεται κατά 0,25 μονάδες ανά μήνα καθυστέρησης και ισχύει για όλη την περίοδο της καθυστέρησης.

3. Όσον αφορά τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση, το επιτόκιο ισούται με το επιτόκιο που εφαρμόζουν την πρώτη ημέρα του μήνα λήξης της προθεσμίας οι αντίστοιχες Κεντρικές Τράπεζες στις βασικές συναλλαγές τους αναχρηματοδότησης, προσαυξημένο κατά δύο μονάδες. Το επιτόκιο αυτό αυξάνεται κατά 0,25 μονάδες ανά μήνα καθυστέρησης και ισχύει για όλη την περίοδο της καθυστέρησης.

4. Το άρθρο 9, παράγραφοι 2 και 3, εφαρμόζονται κατ' αναλογία.»

10. Το κείμενο του άρθρου 12, παράγραφος 5, αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

« Τα κράτη μέλη ή ο οργανισμός που όρισαν σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1, υποχρεούνται να εκτελούν τις εντολές πληρωμής της Επιτροπής το γρηγορότερο δυνατό και το αργότερο εντός τριών εργάσιμων ημερών από την παραλαβή των εντολών πληρωμής και να διαβιβάζουν αντίγραφο του λογαριασμού στην Επιτροπή δια της ηλεκτρονικής οδού, το αργότερο εντός των τριών εργάσιμων ημερών που ακολουθούν κάθε συναλλαγή. »

Το υπόλοιπο της παραγράφου παραμένει αμετάβλητο

11. Στον Τίτλο VI και στο άρθρο 15:

Στο εδάφιο 1, η αναφορά στην «απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ» αντικαθίσταται από την «απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ» και η αναφορά στο άρθρο 7, παράγραφος 1, και παράγραφος 2, σημείο β), του δημοσιονομικού κανονισμού αντικαθίσταται από το «άρθρο 9 του δημοσιονομικού κανονισμού.

Στο εδάφιο 2, η αναφορά στο άρθρο 7, παράγραφος 1, του δημοσιονομικού κανονισμού αντικαθίσταται από το «το άρθρο 9, παραγράφους 2 και 4 του δημοσιονομικού κανονισμού. »

12. Στο άρθρο 16:

12.1. Το κείμενο της παραγράφου 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όταν εμφανίζονται σημαντικές διαφορές σε σύγκριση με τις αρχικές προβλέψεις, οι διαφορά αυτές μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διορθωτικής επιστολής του προσχεδίου προϋπολογισμού του επόμενου οικονομικού έτους, ή διορθωτικού προϋπολογισμού για το τρέχον οικονομικό έτος.»

13. Στο άρθρο 17:

13.1. Το κείμενο της παραγράφου 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Τα κράτη μέλη απαλλάσσονται από την απόδοση στην Επιτροπή των ποσών που αντιστοιχούν στους δασμούς που βεβαιώθηκαν ως μη ανακτήσιμοι:

α. είτε για λόγους ανωτέρας βίας,

β. είτε για άλλους λόγους που δεν μπορούν να τους καταλογιστούν.

Τα ποσά των βεβαιωθέντων δασμών δηλώνονται ως μη ανακτήσιμα με αιτιολογημένη απόφαση της αρμόδιας διοικητικής αρχής που βεβαιώνει την αδυνατότητα ανάκτησης.

Τα ποσά των βεβαιωθέντων δασμών χαρακτηρίζονται μη ανακτήσιμα το αργότερο μετά την παρέλευση πενταετίας από την ημερομηνία κατά την οποία βεβαιώθηκε το ποσό σύμφωνα με στο άρθρο 2 ή, σε περίπτωση διοικητικής ή δικαστικής προσφυγής, από την κοινοποίηση της οριστικής απόφασης.

Σε περίπτωση τμηματικής πληρωμής, η πενταετία αρχίζει να μετράει από την τελευταία πραγματική πληρωμή, στο βαθμό που με την πληρωμή αυτή δεν εξοφλείται η οφειλή.

Τα ποσά που δηλώνονται ή που χαρακτηρίζονται μη ανακτήσιμα εκπίπτουν από τη χωριστή λογιστική που προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, σημείο β). Τα ποσά αυτά αναφέρονται σε παράρτημα της τριμηνιαίας κατάστασης που προβλέπεται στην παράγραφο 4, σημείο β) του ιδίου άρθρου καθώς και, ενδεχομένως, στην τριμηνιαία κατάσταση που προβλέπεται στην παράγραφο 5 αυτού του άρθρου. Στη κατάσταση αυτή γίνεται διάκριση των εκπιπτόμενων ποσών ανάλογα με το κατά πόσον δηλώθηκαν ή χαρακτηρίστηκαν μη ανακτήσιμα. »

13.2. Μια νέα παράγραφος 3 προστίθεται στο ακόλουθο κείμενο:

«3. Εντός τριών μηνών από τη διοικητική απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ή μετά τη λήξη της προθεσμίας που ορίζεται στην ίδια παράγραφο, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που αφορούν τις περιπτώσεις εφαρμογής της ενλόγω παραγράφου 2, εφόσον το ποσό των βεβαιωθέντων δασμών υπερβαίνει τα 50.000 ευρώ.

Η κοινοποίηση αυτή, η οποία γίνεται σύμφωνα με το πρότυπο που καταρτίζεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 20, πρέπει να δώσει τη δυνατότητα στην ενλόγω επιτροπή να εκτιμήσει τους λόγους που προβλέπονται στην παράγραφο 2, σημεία α) και β), οι οποίοι εμπόδισαν το ενλόγω κράτος μέλος να αποδώσει το ενλόγω ποσό καθώς και τα μέτρα που έλαβε για να εξασφαλίσει την είσπραξη.»

13.3. Η νέα παράγραφος 4 προστίθεται στο ακόλουθο κείμενο:

«4. Η κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 3, εντός προθεσμίας έξι μηνών από την παραλαβή της, συνεπάγεται αιτιολογημένη απόφαση της Επιτροπής, όταν αυτή κρίνει ότι δεν πληρούνται οι όροι της παραγράφου 2, πρώτο εδάφιο. Στην περίπτωση αυτή, το ενλόγω κράτος μέλος υποχρεούται να εγγράψει στη λογιστική που προβλέπει το άρθρο 6, παράγραφος 3, σημείο α) το ποσό που αντιστοιχεί στους μη ανακτηθέντες δασμούς και να το αποδώσει στην Επιτροπή το αργότερο την πρώτη εργάσιμη ημέρα μετά τη 19η ημέρα του δεύτερου μήνα που ακολουθεί τον μήνα κατά τη διάρκεια του οποίου τροποποιήθηκε η απόφαση.

Όταν η Επιτροπή κρίνει ότι πληρούνται οι όροι της παραγράφου 2, πρώτο εδάφιο, έχει στη διάθεσή της προθεσμία έξι μηνών για να κοινοποιήσει στο κράτος μέλος ότι συμφωνεί όσον αφορά την απαλλαγή από την υποχρέωση απόδοσης των ενλόγω ποσών.

Όταν η Επιτροπή ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες, η προθεσμία των έξι μηνών αρχίζει να μετράει από την παραλαβή των συμπληρωματικών πληροφοριών που ζητήθηκαν.»

13.4. Η παράγραφος 3 γίνεται παράγραφος 5 με το ακόλουθο κείμενο:

«5. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή, μέσω ετήσιας έκθεσης, την πορεία και τα αποτελέσματα των ελέγχων τους, καθώς και τα συνολικά στοιχεία και τα θέματα αρχής του αφορούν τα σημαντικότερα ανακύπτοντα προβλήματα, ιδίως δε τις διαφορές, από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση αυτή διαβιβάζεται στην Επιτροπή μέχρι την 1η Μαρτίου του έτους που ακολουθεί το εκάστοτε οικονομικό έτος. Η συγκεφαλαιωτική παρουσίαση των ανακοινώσεων των κρατών μελών βάσει του παρόντος άρθρου αναφέρεται στην έκθεση που καταρτίζεται από την Επιτροπή και που προβλέπεται στο άρθρο 280, παράγραφος 5 της συνθήκης.

Το υπόδειγμα αυτής της έκθεσης, καθώς και οι δεόντως αιτιολογημένες τροποποιήσεις, καταρτίζονται από την Επιτροπή κατόπιν διαβουλεύσεως με την επιτροπή του άρθρου 20. Προβλέπονται, ενδεχομένως, κατάλληλες προθεσμίες εφαρμογής.»

14. Στο άρθρο 18:

14.1. Στο κείμενο της παραγράφου 1, η αναφορά στην «απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ» αντικαθίσταται από την «απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ».

15. Στο άρθρο 21:

15.1. Η παράγραφος 1, σημείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«οι έλεγχοι και οι εξακριβώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18, παράγραφοι 2 και 3.»

16. Προστίθεται ο Τίτλος IX με το ακόλουθο κείμενο:

«ΤΙΤΛΟΣ IX

Μεταβατικές διατάξεις:

Άρθρο 21α

Το επιτόκιο που προβλέπεται στο άρθρο 11 του κανονισμού αριθ. 1150/2000/ΕΚ, Ευρατόμ εξακολουθεί να ισχύει για τον υπολογισμό των τόκων υπερημερίας σε περίπτωση που η προθεσμία λήγει πριν από το τέλος του μήνα έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού».

Άρθρο 2

Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 εξακολουθούν να ισχύουν στο βαθμό που δεν τροποποιούνται ρητώς από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τίθεται σε ισχύ με βάση τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 10 της απόφασης 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>