Ο όρος «ηλεκτρονικά δεδομένα» προβλέπεται από τη νομοθεσία AT, BG, CY, CZ, DE, EE, EL IE, FI, HR, LT, MT, NL, PT, RO και UK (Γιβραλτάρ), ενώ οι πληροφορίες που διαβίβασαν οι ES, FR, IT, LU, LV, PL, SE, SK και UK (εκτός του Γιβραλτάρ) δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Ωστόσο, στην περίπτωση της SE, η ειδική σύσταση των σχετικών άρθρων καθιστά τον ορισμό αυτό περιττό. Όσον αφορά τα υπόλοιπα κράτη μέλη, η HU αναφέρει τον ορισμό του όρου «ηλεκτρονικά δεδομένα» μόνο για αδικήματα που περιγράφονται στα άρθρα 4 και 5 της οδηγίας, ενώ το BE και η SI δεν συμπεριλαμβάνουν τη διατύπωση «προγράμματος που παρέχει τη δυνατότητα στο σύστημα πληροφοριών να εκτελέσει μια λειτουργία» στον ορισμό του όρου «ηλεκτρονικά δεδομένα».

Ο ορισμός της οδηγίας βασίζεται στον ορισμό του όρου «σύστημα υπολογιστών» όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 στοιχείο α) της σύμβασης της Βουδαπέστης, με την προσθήκη των «ηλεκτρονικών δεδομένων» ως μέρος του συστήματος πληροφοριών. Οι CY, EL, IE, FI, HR, MT, PT και UK (Γιβραλτάρ) έχουν θεσπίσει νομικές διατάξεις με τον ορισμό του όρου «σύστημα πληροφοριών», ενώ οι πληροφορίες που διαβίβασαν οι DE, ES, FR, LU, LV, PL, SE και SK δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Για τα υπόλοιπα κράτη μέλη, δηλαδή AT, BE, BG, CZ, EE, HU, IT, LT, NL, RO, SI και UK (εκτός του Γιβραλτάρ), οι αντίστοιχοι νομικοί ορισμοί δεν αναφέρουν συγκεκριμένα τον όρο «ηλεκτρονικά δεδομένα». Τούτο παραπέμπει στο άρθρο 1 στοιχείο α) της σύμβασης της Βουδαπέστης που έχει ταυτόσημο πεδίο εφαρμογής για τον ορισμό του όρου «σύστημα υπολογιστών».

Έως την ημερομηνία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, 22 κράτη μέλη είχαν ενημερώσει την Επιτροπή ότι είχαν ολοκληρώσει τη μεταφορά της οδηγίας. Τον Νοέμβριο του 2015, η Επιτροπή κίνησε διαδικασίες επί παραβάσει για μη κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο κατά των υπόλοιπων 5 κρατών μελών: BE, BG, EL, IE και SI . Στις 31 Μαΐου 2017, οι διαδικασίες επί παραβάσει για τη μη κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο κατά των κρατών μελών BE, BG και IE εξακολουθούσαν να εκκρεμούν.

γ) Νομικό πρόσωπο

Εκτός από το LU, το οποίο διαβίβασε πληροφορίες που δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων σχετικά με τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο του άρθρου 2 στοιχείο γ), η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο του ορισμού του όρου «νομικό πρόσωπο» δεν προκάλεσε προβλήματα. Αυτό οφείλεται στο ότι, γενικά, ο ορισμός υπάρχει ήδη κυρίως στις διατάξεις του αστικού ή του εμπορικού δικαίου των κρατών μελών. Μόνο η CY διαθέτει ειδική διάταξη στα μέτρα για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.

δ) Χωρίς δικαίωμα

Όσον αφορά τον ορισμό του όρου «χωρίς δικαίωμα» στο άρθρο 2 στοιχείο δ), μόνο οι CY, IE, RO και το UK (Γιβραλτάρ) κοινοποίησαν τα μέτρα μεταφοράς, ενώ 23 κράτη μέλη δεν διαθέτουν μέτρα μεταφοράς για τον ορισμό αυτό. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι, σε όλα τα κράτη μέλη, ισχύει η γενική αρχή της μη ποινικής ευθύνης για οποιαδήποτε ενέργεια, εφόσον αυτή η ενέργεια τελείται βάσει παρεχόμενων δικαιωμάτων.

2.2 Συγκεκριμένα ποινικά αδικήματα (άρθρα 3 έως 7 της οδηγίας)

α) Παράνομη πρόσβαση σε συστήματα πληροφοριών

Όσον αφορά την παράνομη πρόσβαση σε σύστημα πληροφοριών, το άρθρο 3 της οδηγίας καλύπτεται από την εθνική νομοθεσία AT, CY, CZ, EL, ES, IE, FI, FR, LT, LU, NL, PL, PT, SE και SK.

Για όλα τα υπόλοιπα κράτη μέλη, δηλαδή BE, BG, DE, EE, HR, HU, IT, LV, MT, RO, SI και UK, η αντίστοιχη εθνική περιγραφή του όρου «ποινικό αδίκημα» δεν κάνει διάκριση μεταξύ της απόκτησης πρόσβασης στο σύνολο ή σε μέρος του συστήματος πληροφοριών, παρότι αυτό προβλέπεται ρητώς στην οδηγία. Επίσης, η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της DE δεν καλύπτει την απλή πρόσβαση στο υλισμικό, ενώ επιπρόσθετες απαιτήσεις προβλέπονται από την AT και το LU όσον αφορά μια ειδική πρόθεση (πρόθεση για απόκτηση γνώσεων, πρόκληση ζημίας ή πρόθεση απάτης) και από τη LV όσον αφορά την πρόκληση σημαντικής βλάβης. Στην περίπτωση των BE, BG, FR, HR, LU, MT, PT, RO, SI και UK, το πεδίο εφαρμογής των εθνικών διατάξεων είναι ευρύτερο από την οδηγία, καθώς οι εν λόγω διατάξεις δεν καταστρατηγούν κάποιο μέτρο ασφαλείας για την απόδοση ποινικής ευθύνης. Τα υπόλοιπα κράτη μέλη είτε αναφέρονται κατά λέξη στο αδίκημα που διαπράττεται κατά παράβαση μέτρου ασφαλείας (CY, EL και SK) είτε χρησιμοποιούν παρόμοια ορολογία για να προσδιορίσουν την πτυχή (AT, CZ, DE, EE, ES, FI, HU, IT, LT, LV, NL, PL και SE).

β) Παράνομη παρεμβολή σε σύστημα

Το άρθρο 4 της οδηγίας αναφέρεται στην παράνομη παρεμβολή σε σύστημα. Η οδηγία απαριθμεί 8 πιθανές ενέργειες (εισαγωγή ηλεκτρονικών δεδομένων, διαβίβαση, ζημία, διαγραφή, φθορά, αλλοίωση ή εξάλειψη αυτών των δεδομένων ή αποκλεισμός της πρόσβασης στα δεδομένα αυτά) και 2 πιθανά αποτελέσματα της αντίστοιχης ενέργειας (σοβαρή παρεμπόδιση ή διακοπή της λειτουργίας συστήματος πληροφοριών). Οι BE, CY, CZ, EL, IE, FR, HR, LU, MT, PT, SE και το UK (εκτός από το Γιβραλτάρ) έχουν θεσπίσει αντίστοιχα νομοθετικά μέτρα. Η BG αναφέρεται μόνο στην εισαγωγή ιών, ενώ για τα υπόλοιπα κράτη μέλη (AT, DE, EE, ES, HU, IT, LV, NL, PL, RO, SI, SK και UK), 1 έως 4 από τις πιθανές ενέργειες δεν αναφέρονται ρητώς. Στο πλαίσιο αυτό, μπορεί να σημειωθεί ότι περισσότερα ζητήματα προέκυψαν με τους όρους «φθορά» (λείπει σε 8 περιπτώσεις) και «αποκλεισμός της πρόσβασης» (λείπει σε 9 περιπτώσεις).

γ) Παράνομη παρεμβολή σε δεδομένα

Το άρθρο 5 της οδηγίας καλύπτει την παράνομη παρεμβολή σε δεδομένα και απαριθμεί τις ακόλουθες 6 πιθανές ενέργειες: διαγραφή, ζημία, φθορά, αλλοίωση, εξάλειψη ηλεκτρονικών δεδομένων ενός συστήματος πληροφοριών ή αποκλεισμός της πρόσβασης στα δεδομένα αυτά. Οι CY, EL, IE και MT έχουν μεταφέρει κατά λέξη τη διάταξη στο εθνικό δίκαιο· οι BE, CZ, LT, PT και SE χρησιμοποίησαν πιο γενικούς όρους για να καλύψουν όλες τις πιθανές ενέργειες. Τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο όλων των λοιπών κρατών μελών δεν καλύπτουν κάθε πιθανότητα, αλλά αναφέρονται μόνο σε 5 εναλλακτικές επιλογές (FI και SK) ή λιγότερες επιλογές (AT, BG, DE, EE, FR, HR, HU, IT, LU, NL, PL, RO, SI και UK). Περισσότερα ζητήματα προέκυψαν με τους όρους «ζημία» (λείπει 8 φορές), «φθορά» (13 φορές), «εξάλειψη δεδομένων» (11 φορές) και «αποκλεισμός της πρόσβασης στα δεδομένα αυτά» (13 φορές). Επιπλέον της διατύπωσης της οδηγίας, η FI θέτει ως προϋπόθεση για την ποινική ευθύνη την «πρόθεση πρόκλησης βλάβης ή οικονομικής ζημίας», ενώ η LT και η LV απαιτούν η «ενέργεια να προκαλεί μείζονα ζημία ή σημαντική βλάβη».

δ) Παράνομη υποκλοπή

Το άρθρο 6 αναφέρεται στην παράνομη υποκλοπή και εστιάζει στη μη δημόσια διαβίβαση ηλεκτρονικών δεδομένων και ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών από ένα σύστημα πληροφοριών που περιέχει τέτοια ηλεκτρονικά δεδομένα. Οι CY, CZ, DE, ES, IE, FI, HR, LV, MT, RO, SE, SK και το UK (Γιβραλτάρ) έχουν θεσπίσει νομοθεσία που καλύπτει πλήρως το άρθρο 6. Το γενικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας που αναφέρεται στην υποκλοπή ηλεκτρονικών δεδομένων περιορίζεται στα μηνύματα (AT και BG), στην παρακολούθηση προσώπου (ΕΕ) ή αλληλογραφίας (FR και HU). Επίσης, τα μέτρα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο που λαμβάνουν τα ακόλουθα κράτη μέλη δεν καλύπτουν την υποκλοπή ηλεκτρομαγνητικών εκπομπών: BE, BG, EE, FR, HU, IT, LT, LU, NL, PL, PT, SI και UK (εκτός του Γιβραλτάρ). Επιπροσθέτως, ορισμένα κράτη μέλη απαιτούν ειδική πρόθεση (όπως απόκτηση γνώσεων ή οικονομικού κέρδους ή πρόκληση ζημίας — βλ. AT, EL, HU) ή συγκεκριμένες επιπρόσθετες ενέργειες (π.χ. καταγραφή ή γνώση του υποκλαπέντος περιεχομένου — βλ. BG και HU).

ε) Εργαλεία που χρησιμοποιούνται στη διάπραξη αδικημάτων

Το άρθρο 7 ποινικοποιεί σειρά ενεργειών που αφορούν εργαλεία όπως προγράμματα υπολογιστή ή κωδικούς πρόσβασης για τη διάπραξη των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6: παραγωγή, πώληση, προμήθεια προς χρήση, εισαγωγή, διανομή ή με άλλο τρόπο διάθεση τέτοιων εργαλείων. Οι AT, BE, CY, DE, EL, IE και SK έχουν θεσπίσει αντίστοιχη εθνική νομοθεσία. Ορισμένα κράτη μέλη δεν καλύπτουν όλα τα αναφερόμενα αδικήματα (EE, IT, MT, PL και SI). Ορισμένα κράτη μέλη δεν αναφέρονται στον αυτουργό του άρθρου 7 ως πρόσωπο διαφορετικό από τον δράστη των αναφερόμενων αδικημάτων των άρθρων 3 έως 6 (CZ και SI). Ορισμένα κράτη μέλη απαιτούν συγκεκριμένη πρόθεση (πρόκληση ζημίας ή δόλια ενέργεια — βλ. FI, IT και LU), συγκεκριμένο αποτέλεσμα όπως παραβίαση εχεμύθειας (BG) ή τουλάχιστον ένα επίπεδο προπαρασκευής των αναφερόμενων αδικημάτων (SE). Τέλος, αναντιστοιχίες μεταξύ του άρθρου 7 και των εθνικών μέτρων διαπιστώνονται στην έλλειψη μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο όλων των πιθανών απαριθμούμενων ενεργειών. Τούτο ισχύει για BG, CZ, EE, ES, FR, HR, HU, IT, LT, LU, LV, PL, PT, RO, SI και UK. Μεταξύ αυτών, η νομοθεσία του LU αναφέρει συγκεκριμένα πέντε από τις έξι πιθανές ενέργειες που παρατίθενται στην οδηγία, ενώ τα άλλα κράτη μέλη αναφέρονται ρητώς σε μόνο τέσσερις ή λιγότερες ενέργειες.

Μόνο η ES έχει μεταφέρει στο εθνικό δίκαιο την περίπτωση της προμήθειας προς χρήση.

2.3 Γενικοί κανόνες για τα σχετικά αδικήματα (άρθρα 8 έως 12 της οδηγίας)