P6_TA(2007)0073

Κοινοτική δράση για την παροχή διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Μαρτίου 2007 σχετικά με την κοινοτική δράση για την παροχή διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Διαβούλευση σχετικά με την κοινοτική δράση για τις υπηρεσίες υγείας" (SEC(2006)1195/4),

- έχοντας υπόψη το άρθρο 152 της Συνθήκης ΕΚ,

- έχοντας υπόψη τις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις υποθέσεις Decker (C-120/95, 28 Απριλίου 1998), Kohll (C-158/96, 28 Απριλίου 1998), Geraets-Smits& Peerbooms (C-157/99, 12 Ιουλίου 2001), Vanbraekel (C-368/98, 12 Ιουλίου 2001), IKA (C-326/00, 25 Φεβρουαρίου 2003), Müller-Fauré & van Riet (C-385/99, 13 Μαΐου 2003), Inizan (C-56/01, 23 Οκτωβρίου 2003), Leichtle (C-8/02, 18 Μαρτίου 2004) και Watts (C-327/04, 16 Μαΐου 2005),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Ιουνίου 2005 σχετικά με την κινητικότητα των ασθενών και τις μελλοντικές εξελίξεις στην υγειονομική περίθαλψη στην Ευρωπαϊκή Ένωση [1],

- έχοντας υπόψη την προφορική ερώτηση Β6-0013/2007 εξ ονόματος της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας των Τροφίμων σύμφωνα με το άρθρο 108 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 108, παράγραφος 5, του Κανονισμού του,

A. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι υγειονομικές υπηρεσίες εξαιρέθηκαν από την οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά [2],

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι επί του παρόντος συζητείται στο Κοινοβούλιο σχέδιο έκθεσης σχετικά με τον αντίκτυπο και τις συνέπειες της εξαίρεσης των υπηρεσιών υγειονομικής περίθαλψης από την οδηγία 2006/123/ΕΚ,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ) έχει εκδώσει σειρά αποφάσεων από το 1998 με τις οποίες επιτρέπει στους ασθενείς να κινούνται πιο ελεύθερα με σκοπό την υγειονομική περίθαλψη και εφαρμόζοντας έτσι την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας στην επιστροφή ιατρικών δαπανών για υπηρεσίες υγείας που παρασχέθηκαν στο εξωτερικό,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το ΔΕΚ αποφάνθηκε αρχικά ότι η υποχρέωση για προηγούμενη έγκριση της επιστροφής ιατρικών δαπανών για υπηρεσίες υγείας που παρασχέθηκαν σε άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να θεωρηθεί ως φραγμός στην παροχή υπηρεσιών, αλλά στη συνέχεια ανέπτυξε περαιτέρω τις αρχές σχετικά με την επιστροφή δαπανών και την ανάγκη να έχει προηγηθεί έγκριση,

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης στην Ευρωπαϊκή Ένωση βασίζονται στις αρχές της αλληλεγγύης, της ισότητας και της καθολικότητας, προκειμένου να διασφαλίζουν σε όλους τη δέουσα περίθαλψη υψηλής ποιότητας, ανεξαρτήτως εισοδημάτων, κοινωνικής θέσης και ηλικίας,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι ρυθμίσεις για την παροχή υγειονομικών υπηρεσιών διαφέρουν από χώρα σε χώρα,

1. χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής να δρομολογήσει διαδικασία διαβούλευσης σχετικά με τη βέλτιστη μορφή κοινωνικής δράσης για την εξασφάλιση πλαισίου για τις διασυνοριακές παραμέτρους της υγειονομικής περίθαλψης·

2. υπενθυμίζει την υποχρέωση που απορρέει από τη Συνθήκη να διασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας σε όλες τις κοινοτικές πολιτικές· υπενθυμίζει επίσης το άρθρο 95, παράγραφος 3, της Συνθήκης, το οποίο ορίζει τη νομική βάση για τα μέτρα που αφορούν την υγεία εντός της εσωτερικής αγοράς· θεωρεί επομένως αναγκαίο το να δημιουργηθεί νομικό πλαίσιο για τη διασυνοριακή παροχή υγειονομικής περίθαλψης, το οποίο να διασφαλίζει κατά τον καλύτερο τρόπο την έγκαιρη πρόσβαση των ασθενών στην κατάλληλη υγειονομική περίθαλψη υψηλής ποιότητας, την ανάπτυξη διασυνοριακής παροχής υγειονομικής περίθαλψης και τη βιωσιμότητα της χρηματοδότησης του εν λόγω συστήματος·

3. επισημαίνει ότι οι παράμετροι της διασυνοριακής υγειονομικής περίθαλψης καλύπτουν την κινητικότητα των ασθενών και την κινητικότητα των επαγγελματιών στον τομέα της υγείας, καθώς και την παροχή υγειονομικής περίθαλψης από άλλη χώρα· επιπλέον, επισημαίνει ότι οι αποφάσεις του ΔΕΚ αντιμετωπίζουν ειδικά το πρόβλημα σε σχέση με τα δικαιώματα των ασθενών να αναζητούν υγειονομική περίθαλψη στο εξωτερικό και κατά συνέπεια να τυγχάνουν επιστροφής των δαπανών τους από τα εθνικά τους συστήματα υγείας·

4. θεωρεί επομένως ότι η ασφάλεια δικαίου όσον αφορά τις επιστροφές δαπανών για διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη είναι ένα από τα ζητήματα προτεραιότητας για τους ασθενείς, για τα εθνικά συστήματα υγείας και για τους παρόχους υγειονομικής μέριμνας· υπογραμμίζει την ανάγκη να αποσαφηνισθούν οι διαδικασίες και οι όροι για την επιστροφή δαπανών σε διάφορες περιπτώσεις·

5. καλεί μετ' επιτάσεως την Επιτροπή να αναπτύξει κοινές αρχές και βασικές κατευθυντήριες γραμμές για την υγειονομική περίθαλψη, ώστε να εγγυηθεί την ασφάλεια του ασθενούς· εκφράζει επίσης την άποψη ότι η ανάπτυξη εναρμονισμένων δεικτών υγείας (όπως πρότυπα για τις εξετάσεις αίματος) σε κοινοτικό επίπεδο είναι πολύ σημαντική για τη βελτίωση των ανταλλαγών βέλτιστων πρακτικών, ιδίως μεταξύ επαγγελματιών της υγείας·

6. θεωρεί ότι η ΕΕ πρέπει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της διαθεσιμότητας πληροφοριών για τους ασθενείς που βρίσκονται σε διασυνοριακή κινητικότητα, συντονίζοντας τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα αυτόν·

7. θεωρεί ότι η κινητικότητα των ασθενών πρέπει να είναι πάντοτε θέμα ελεύθερης επιλογής και ότι δεν πρέπει να ασκείται πίεση στην ελευθερία επιλογής των ασθενών·

8. υπογραμμίζει την ανάγκη να κατοχυρωθεί η ασφάλεια του ασθενούς σε όλες τις περιστάσεις ανεξαρτήτως του πού και πώς παρασχέθηκε υγειονομική περίθαλψη· ζητεί να υπάρξει σαφήνεια ως προς τις ευθύνες που μοιράζονται οι αρχές στον τομέα της εποπτείας των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης, καθώς και αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ εθνικών αρχών σχετικά με την εγγραφή στα μητρώα και το πειθαρχικό καθεστώς των επαγγελματιών της υγειονομικής περίθαλψης· θεωρεί αναγκαίο να δημιουργηθεί μηχανισμός για καταγγελίες περιπτώσεων αμέλειας στη διασυνοριακή παροχή υγειονομικής περίθαλψης·

9. επισημαίνει ότι, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, η υγειονομική περίθαλψη και η ιατρική περίθαλψη απαιτούν συνέχεια, η οποία μπορεί να διαρκέσει πολύ· αναγνωρίζει την ανάγκη να υπάρχουν σαφείς κανόνες ως προς τον καταμερισμό καθηκόντων και ευθυνών μεταξύ των παρόχων υγειονομικής περίθαλψης κατά τα διάφορα στάδια περίθαλψης και αγωγής·

10. θεωρεί ότι η θέσπιση νομοθετικού πλαισίου σε κοινοτικό επίπεδο είναι ο καλύτερος δυνατός τρόπος για να κατοχυρωθεί η ασφάλεια δικαίου για τους ασθενείς, τα εθνικά συστήματα υγείας και τους ιδιωτικούς φορείς παροχής υγειονομικής περίθαλψης· πιστεύει επίσης ότι αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για να ενισχυθεί η βέλτιστη χρήση των πόρων υγειονομικής περίθαλψης και για να επιταχυνθεί η πρόσβαση στην υγειονομική μέριμνα·

11. θεωρεί ότι υπάρχει ανάγκη να ενσωματωθεί σε αυτό το πλαίσιο ένας κοινός χάρτης των δικαιωμάτων των ασθενών, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα δικαιώματα αυτά ασκούνται στην πράξη διασυνοριακά και στη χώρα καταγωγής·

12. θεωρεί επίσης αναγκαίο να ενσωματωθεί σε αυτό το πλαίσιο ένας μηχανισμός συλλογής δεδομένων και ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των εθνικών αρχών σχετικά με τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης, την εγγραφή τους στα μητρώα και το πειθαρχικό τους καθεστώς και το διαθέσιμο καταρτισμένο δυναμικό· πιστεύει επίσης ότι η δημιουργία δικτύου Ευρωπαϊκών Κέντρων Αναφοράς θα έφερε σημαντικά οφέλησ την αντιμετώπιση ασθενειών·

13. θεωρεί απαραίτητο, για την ασφάλεια των ασθενών, να ενσωματωθεί στο νομοθετικό πλαίσιο το καθήκον των εθνικών αρχών να ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με την εγγραφή στα μητρώα και το πειθαρχικό καθεστώς των επαγγελματιών της υγειονομικής περίθαλψης που δραστηριοποιούνται στη διαμεθοριακή περίθαλψη·

14. καλεί τα κράτη μέλη να καθιερώσουν μια μονοαπευθυντική προσέγγιση για τις διαδικασίες υποβολής παραπόνων των ασθενών·

15. καλεί την Επιτροπή να αποδώσει ιδιαίτερη προσοχή στην ενημέρωση των ασθενών σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους και να προβλέψει τις κατάλληλες διατάξεις στη νομοθετική της πρόταση·

16. πιστεύει ότι το προσεχές κοινοτικό πλαίσιο μπορεί να παράσχει την ευκαιρία για να ενδυναμωθεί η θέση των Ευρωπαίων πολιτών που είναι ασθενείς καθώς και να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να αναπτύξουν τα υγειονομικά τους συστήματα·

17. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.

[1] ΕΕ C 124 Ε τ ης 25.5.2006, σ. 543.

[2] ΕΕ L 376 της 27.12.2006, σ. 36.

--------------------------------------------------