ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων

2001/0098 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων

1- ιστορικο

Η πρόταση διαβιβάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο (COM(2001) 226 τελικό - 2001/0098(COD)): // 11 Μαΐου 2001

Γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 17 Οκτωβρίου 2001

Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώτη ανάγνωση: // 6 Φεβρουαρίου 2002

Ημερομηνία διαβίβασης της τροποποιημένης πρότασης: // 16 Απριλίου 2002

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης: // 7 Ιουνίου 2002

2- στοχοσ τησ προτασης τησ επιτροπησ

Η πρόταση της Επιτροπής έρχεται να ανταποκριθεί σε εκφρασμένη επιθυμία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για ανάληψη δράσης με στόχο τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων, έτσι ώστε να αξιοποιηθούν οι μεγάλες δυνατότητες για εξοικονόμηση ενέργειας που υπάρχουν στον τομέα [1]. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων αυτών αναμένεται να συμβάλει σημαντικά ώστε να βελτιωθεί η ασφάλεια του εφοδιασμού στην ΕΕ και να εκπληρωθεί η δέσμευση που η τελευταία ανέλαβε στο Κυότο.

[1] A5-0054/2001 και Συμπεράσματα του Συμβουλίου 8835/00 και 14000/00 of 2000

Η Επιτροπή υπέβαλε σχετική πρόταση με βασικό στόχο να προωθηθεί η βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων στην ΕΕ, με την εφαρμογή μέτρων που θα χαρακτηρίζονται από αποτελεσματικότητα κόστους, θα είναι τεχνικώς εφικτά και δεν θα επιβαρύνουν το περιβάλλον. Η πρακτική εφαρμογή των επιμέρους στοιχείων της πρότασης επαφίεται στα κράτη μέλη.

Η πρόταση της Επιτροπής αποσκοπεί πρώτον στην εκ μέρους των κρατών μελών καθιέρωση ενός μεθοδολογικού πλαισίου για τον υπολογισμό της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων. δεύτερον σε καθορισμό και αναπροσαρμογή ελάχιστων απαιτήσεων ως προς την ενεργειακή απόδοση με βάση το μεθοδολογικό πλαίσιο και εφαρμογή αυτών στα περισσότερα καινούργια κτίρια ή σε ήδη υπάρχοντα κτίρια επιφάνειας μεγαλύτερης των 1000 m2 που ανακαινίζονται σε μεγάλη κλίμακα. τρίτον σε πιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων κατά την κατασκευή, πώληση ή εκμίσθωση αυτών. και τέταρτον σε τακτική επιθεώρηση λεβήτων και κλιματιστικών συστημάτων.

3- παρατηρησεισ επι τησ κοινησ θεσεωσ

α) Γενικά

Η πολιτική σημασία της πρότασης τονιζόταν σαφώς στα συμπεράσματα του Συμβουλίου ήδη από το 2000 και σε ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το 2001 [2], όπου γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στο ποσοστό της τελικής κατανάλωσης ενέργειας στα κτίρια το οποίο ανέρχεται σε 40% και στις δυνατότητες που υπάρχουν για εξοικονόμηση ενέργειας πλέον του 22%. Από πολλές πλευρές, η πρόταση αυτή θεωρείται από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, καθώς και από την Επιτροπή [3], ως εργαλείο κλειδί για την εκπλήρωση της δέσμευσης που ανέλαβε στο Κυότο η ΕΕ.

[2] Ibid

[3] "Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ενεργοποίηση της πρώτης φάσης του ευρωπαϊκού προγράμματος για την αλλαγή του κλίματος (ECCP)" / COM(2001) 580 τελικό

Η βελγική και πιο πρόσφατα η ισπανική προεδρία έδωσαν στην πρόταση υψηλή προτεραιότητα, εντείνοντας έτσι τις σχετικές εργασίες στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Και στις δύο προεδρίες επικράτησε μεταξύ των κρατών μελών πνεύμα εποικοδομητικής συνεργασίας και συμβιβαστική διάθεση, έτσι ώστε να καταλήξουν από κοινού σε ένα έγγραφο ουσιαστικής σημασίας για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

Σε όλη τη διάρκεια της προπαρασκευής για την πρώτη ανάγνωση τον Φεβρουάριο του 2002, οι θέσεις του Κοινοβουλίου γνωστοποιούνταν στο Συμβούλιο, οπότε τα κράτη μέλη είχαν στη διάθεσή τους χρήσιμες κατευθύνσεις για την ανάπτυξη και διαπραγμάτευση της κοινής θέσης.

Η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για την ενέργεια εξέτασε την τροποποιημένη πρόταση και τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και κατέληξε ομόφωνα σε ένα σχέδιο κοινής θέσης. Η επιτροπή των μονίμων αντιπροσώπων κάλεσε συνεπώς το Συμβούλιο να καθορίσει κοινή θέση, συνοδευόμενη από αιτιολογικό σκεπτικό και σχετική δήλωση της Επιτροπής η οποία να επισυναφθεί στα πρακτικά του Συμβουλίου.

Κατά κανόνα, εκεί όπου η κοινή θέση απομακρύνεται από την πρόταση της Επιτροπής, είναι για λόγους διευκρίνισης και ορισμού πεδίου εφαρμογής, κατωφλίων και εννοιών με βάση το αρχικό κείμενο.

Περίοδος μεταφοράς

Στις τροπολογίες 19 (πιστοποίηση) και 25 (θέση σε ισχύ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, προτείνεται τριετής περίοδος μεταφοράς στην εθνική ονομασία, εκτός για την πιστοποίηση, η οποία μπορεί να γίνει 5 χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ. Η Επιτροπή θεωρεί υπερβολικά μακρά μια επταετή περίοδο μεταφοράς για τα άρθρα 7, 8 και 9, όπως προτείνεται στην κοινή θέση, γιατί έτσι μετατίθεται η μεταφορά για μετά την έναρξη της περιόδου που έχει οριστεί ως προθεσμία, δηλαδή της περιόδου 2008-2012. Η Επιτροπή προτιμά αντίθετα οι περίοδοι που προβλέπονται στο άρθρο 15 να μην υπερβαίνουν την 31η Δεκεμβρίου 2006. Τα τρία από τα χρόνια αυτά για τη μεταφορά παρέχονται άνευ όρων, ενώ για οιαδήποτε συμπληρωματική περίοδο απαιτείται ειδοποίηση της Επιτροπής και προσκόμιση δικαιολογητικών στοιχείων, μαζί με χρονοδιάγραμμα ενεργοποίησης.

Εναλλακτικοί τρόποι υπολογισμού κατωφλίων και συμμόρφωσης

Στην κοινή θέση, τα κράτη μέλη έκριναν απαραίτητο να εισαγάγουν εναλλακτικά μέσα υπολογισμού και συμμόρφωσης, επιπλέον εκείνων που προτείνονταν εξαρχής στην πρόταση της Επιτροπής. Το άρθρο 6 μαζί με την αιτιολογική σκέψη 13 αφήνουν τώρα περιθώρια επιλογής μεταξύ δύο τρόπων υπολογισμού του κατωφλίου 25% που καθορίζει τι σημαίνει ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας ενός υφιστάμενου κτιρίου. Αναφορικά με την πιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης, το άρθρο 7 και η αιτιολογική σκέψη 16 δίνουν τώρα τη δυνατότητα συμμόρφωσης μέσω αυτοπροαίρετων συμφωνιών, αφού και αυτές θα εποπτεύονται και θα παρακολουθούνται από τα κράτη μέλη. Σε ό,τι αφορά την επιθεώρηση των λεβήτων, τα κράτη μέλη μπορούν τώρα να επιλέγουν, αντί των υποχρεωτικών επιθεωρήσεων, κάποιο πρόγραμμα παροχής συμβουλών προς χρήστες και κατόχους λεβήτων σχετικά με την αντικατάσταση των τελευταίων. Τα προγράμματα αυτά ενδέχεται να περιλαμβάνουν και επιθεωρήσεις επιτόπου.

Η θέση της Επιτροπής ως προς τις εναλλακτικές λύσεις υπολογισμού της έκτασης των ανακαινίσεων είναι θετική, αφού αντιμετωπίζει σωστά την τεχνική δυσκολία ορισμού των ανακαινίσεων μεγάλης κλίμακας του άρθρου 6. Αναφορικά με την πιστοποίηση και την επιθεώρηση των λεβήτων (άρθρα 7 και 8), η Επιτροπή μπορεί να δεχτεί το εναλλακτικό μέσο της συμμόρφωσης αφού, με την πιστοποίηση, απαιτείται εποπτεία και παρακολούθηση από τα κράτη μέλη. Για τους λέβητες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αποδεικνύουν ότι τα εναλλακτικά προγράμματα παροχής συστάσεων ισοδυναμούν συνολικά προς την υποχρεωτική επιτόπου επιθεώρηση. λαμβάνοντας λοιπόν υπόψη τις πολιτικού και κοινωνικού χαρακτήρα δυσχέρειες που ανακύπτουν σε ορισμένα κράτη μέλη εξαιτίας των προγραμμάτων υποχρεωτικής εφαρμογής, η Επιτροπή υποστηρίζει αυτήν τη συμβιβαστική λύση.

Κατώφλι για την αναβάθμιση κτιρίων σε συνδυασμό με ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα προτιμούσε κατώφλι χαμηλότερο από 1000 m2 για την αναβάθμιση παλαιών κτιρίων σε συνδυασμό με ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας, έκανε όμως δεκτή την τιμή αυτή ως την καλύτερη δυνατή συμβιβαστική λύση. Η Επιτροπή επίσης θεωρεί το κατώφλι των 1000 m2 ως μια αποδεκτή συμβιβαστική λύση, και κάνει έτσι ευνοϊκά δεκτή τη διάταξη που προτείνεται στην τροπολογία 23 για να προστεθεί ένα νέο άρθρο 11 το οποίο να λέει ότι η Επιτροπή θα αξιολογήσει την οδηγία και θα υποβάλει προτάσεις για τυχόν συμπληρωματικά μέτρα σχετικά με ανακαινίσεις κτιρίων κάτω από το κατώφλι των 1000 m2.

β) Οι κυριότεροι στόχοι των τροπολογιών που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι:

* να υπάρχει ίση πρόσβαση για βελτιωμένη ενεργειακή απόδοση στην κοινωνική στέγη.

* να τεθεί το ζήτημα της μελλοντικής εξάπλωσης των κλιματιστικών συστημάτων στις χώρες μέλη του ευρωπαϊκού νότου.

* να οριστεί η ενεργειακή απόδοση με όρους πραγματικής κατανάλωσης.

* να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ νέων και παλαιών κτιρίων και να καθοριστούν ελάχιστα κοινοτικά πρότυπα.

* να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για πιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης σε μεγάλες πολυκατοικίες και κτίρια εμπορικών χρήσεων.

* να προβλεφθούν δείκτες εκπομπών CO2.

Κοινωνική στέγη

Στην τροπολογία 3 του Κοινοβουλίου τονιζόταν η σημασία της διάθεσης δημόσιων πόρων από τα κράτη μέλη για να εξασφαλιστεί ίση πρόσβαση σε βελτιωμένη ενεργειακή απόδοση, μέσω πιστοποίησης της ενεργειακής απόδοσης κοινωνικών κατοικιών που κατασκευάζονται ή παραχωρούνται στο πλαίσιο της κοινωνικής πολιτικής. Στην κοινή θέση, υπάρχει σχετικά με το ζήτημα αυτό μια σαφής σύσταση στην αιτιολογική σκέψη 16 για εκπόνηση προγραμμάτων επιδότησης σε επίπεδο κρατών μελών με σκοπό να διευκολυνθεί η εν λόγω πρόσβαση.

Αυξανόμενη χρήση κλιματιστικών

Στην τροπολογία 4, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τονίζει ότι εξαιτίας της επέκτασης των κλιματιστικών στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου παρουσιάζονται σημαντικά προβλήματα ηλεκτροδότησης στις ώρες αιχμής.

Η τροπολογία 4 εξετάζεται στην αιτιολογική σκέψη 17 στην κοινή θέση, με μεγάλη έμφαση στα παθητικά συστήματα δροσισμού ως μέσο περιορισμού των φορτίων αιχμής. Η Επιτροπή κρίνει ότι η εν λόγω αιτιολογική σκέψη, μαζί με την "ηλιακή προστασία" στο παράρτημα της κοινής θέσης, πραγματεύεται ικανοποιητικά το σημαντικό αυτό ζήτημα και είναι πιστή στο πνεύμα της τροπολογίας.

Ενεργειακή απόδοση και πραγματική ενεργειακή κατανάλωση

Η πρόθεση για μέτρηση της πραγματικής ενεργειακής απόδοσης όπως διατυπώνεται στην τροπολογία 11 εξετάζεται κατ'αρχήν στο άρθρο 7 παράγραφος 2 της κοινής θέσης με την εισαγωγή του όρου "benchmarks" (σημεία αναφοράς). Η χρήση σημείων αναφοράς και των επικρατούντων νομικών προτύπων θα δώσει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να αξιολογούν την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων με όρους ενεργειακής κατανάλωσης ώστε να μπορούν να τα συγκρίνουν με άλλα παρόμοια κτίρια.

Διάκριση μεταξύ νέων και παλαιών κτιρίων και πρόβλεψη ελάχιστων προτύπων απόδοσης

Στην τροπολογία 15, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τονίζει την ανάγκη να γίνεται διάκριση μεταξύ νέων και παλαιών (υπαρχόντων) κτιρίων προκειμένου για τον καθορισμό ελάχιστων προτύπων απόδοσης, και προτείνει τον καθορισμό προτύπων σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14.

Στα άρθρα 4, 5 και 6 της κοινής θέσης γίνεται τώρα σαφής διάκριση μεταξύ νέων και παλαιών κτιρίων προκειμένου για τον καθορισμό προτύπων. Όμως, μόνο η μεθοδολογία υπολογισμού της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων θα καθοριστεί σε κοινοτικό επίπεδο. Η επιτροπή του άρθρου 14 θα επανεξετάσει και θα αναπροσαρμόσει τη μεθοδολογία σύμφωνα με την τεχνική πρόοδο, πράγμα που θα επιτρέψει με την πάροδο του χρόνου μεγαλύτερη εναρμόνιση των προτύπων απόδοσης που ισχύουν στα διάφορα κράτη μέλη, με ολοένα και μεγαλύτερη αξιοποίηση των βέλτιστων πρακτικών που προκύπτουν ως αποτέλεσμα ανταλλαγής εμπειριών και διεύρυνσης των γνώσεων.

Απλοποιημένη πιστοποίηση της ενεργειακής απόδοσης

Με την τροπολογία 19 ζητείται να απλοποιηθεί η διαδικασία πιστοποίησης της ενεργειακής απόδοσης, έτσι ώστε να υπάρχει δυνατότητα πιστοποίησης και για ολόκληρα κτίρια αντί για μεμονωμένα διαμερίσματα ή μονάδες.

Το ζήτημα αυτό εξετάζεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της κοινής θέσης, σύμφωνα με το οποίο μπορεί να αρκεί ένα πιστοποιητικό για ολόκληρο το κτίριο εάν υπάρχει σύστημα κεντρικής θέρμανσης ή να βασίζεται η πιστοποίηση σε ένα αντιπροσωπευτικό διαμέρισμα ενός ολόκληρου συγκροτήματος διαμερισμάτων.

Υποχρεωτικοί δείκτες εκπομπής CO2

Με την τροπολογία 20 ζητείται ο καθορισμός υποχρεωτικών δεικτών εκπομπής CO2 για τα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης νέων κτιρίων.

Στην κοινή θέση, οι δείκτες εκπομπής CO2 μπορούν να συμπεριληφθούν στην ολοκληρωμένη μεθοδολογία υπολογισμού της ενεργειακής απόδοσης ενός κτιρίου και συνεπώς στα πιστοποιητικά ενεργειακής απόδοσης. Αυτό όμως δεν είναι υποχρεωτικό. Η Επιτροπή είναι επίσης της γνώμης ότι σήμερα οι όροι δόμησης σε πολλά κράτη μέλη δεν περιλαμβάνουν τέτοιους δείκτες ούτε περιέχουν σχετική πρόβλεψη, κυρίως επειδή είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστούν σωστά. Αργότερα ίσως κριθεί σκόπιμο να υπάρξουν υποχρεωτικά τέτοιοι δείκτες. προς το παρόν όμως η Επιτροπή κρίνει ότι το μέτρο πρέπει να παραμείνει προαιρετικό.

γ) Άλλα στοιχεία της κοινής θέσης σε σχέση με τις τροπολογίες που προωθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού ενεργειακής απόδοσης

Η Επιτροπή συμφωνεί με την παράταση της διάρκειας ισχύος των πιστοποιητικών ενεργειακής απόδοσης από 5 χρόνια που πρότεινε αρχικά η ίδια σε 10 χρόνια που προτείνει η κοινή θέση. Η Επιτροπή πιστεύει ότι η προβλεπόμενη πιστοποίηση θα έχει ουσιαστικά αποτελέσματα και κάνει γι'αυτό δεκτή την κοινή θέση του Συμβουλίου ως μια πρόσφορη συμβιβαστική λύση και ως ένα σημαντικό πρώτο βήμα. Με την έννοια αυτή, στην αιτιολογική σκέψη 16 της κοινής θέσης τονίζεται ότι, ανεξάρτητα από τη διάρκεια ισχύος, τα πιστοποιητικά πρέπει να περιγράφουν όσο γίνεται πληρέστερα την πραγματική κατάσταση ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων.

Κατώφλια και πεδίο εφαρμογής για την επιθεώρηση λεβήτων

Σε ό,τι αφορά την επιθεώρηση των λεβήτων, η αύξηση της ισχύος από 10 kW που πρότεινε η Επιτροπή σε 20 kW που προτείνει η κοινή θέση, καθώς και το ενδεχόμενο εξαίρεσης λεβήτων φυσικού αερίου από 20 kW έως 100 kW θα περιορίσει τον αριθμό των μονάδων που καλύπτονται από το μέτρο. Επειδή όμως λέβητες ισχύος από 10 kW έως 20 kW καταναλώνουν χαμηλές ποσότητες ενέργειας και οι λέβητες αερίου (οι οποίοι συνήθως αποδίδουν ικανοποιητικά για μεγάλα χρονικά διαστήματα) έχουν περιορισμένο δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας σε ορισμένα κράτη μέλη, η Επιτροπή αποδέχεται την κοινή θέση του Συμβουλίου ως συμβιβαστική λύση.

4- συμπερασματα

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η κοινή θέση που εκδόθηκε ομόφωνα από το Συμβούλιο στις 7 Ιουνίου 2002 ακολουθεί σε γενικές γραμμές το πνεύμα της από 11 Μαΐου 2001 πρότασης της Επιτροπής, η οποία με τη σειρά της υποβλήθηκε προς συζήτηση κατόπιν των ανησυχιών που εκφράστηκαν από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων στην ΕΕ και την ανάγκη για ανάληψη δράσης.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η κοινή θέση σέβεται το πνεύμα και τις επιδιώξεις της πρότασής της Επιτροπής και μεγάλου μέρους των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Για τον καθορισμό τύπου και εύρους των δράσεων που διατυπώνονται στην πρόταση της Επιτροπής καθώς και των σχετικών κατωφλίων επιτεύχθηκε μια εφαρμόσιμη και αποδεκτή ισορροπία. Επίσης, στην κοινή θέση εξετάζεται επαρκώς, και κατά τρόπο ανταποκρινόμενο στις επιδιώξεις της πρότασης της Επιτροπής και στο πνεύμα των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ο υψηλός βαθμός επικουρικότητας που απαιτείται στον κλάδο των οικοδομών λόγω διαφορετικών κλιματολογικών και τεχνικών κριτηρίων. Η εφαρμογή εναλλακτικών μεθόδων υπολογισμού και εναλλακτικών μέσων συμμόρφωσης, στις ανάλογες συνθήκες, εκφράζει επίσης ορισμένη ισορροπία.

Η Επιτροπή συμφωνεί επίσης με την παράταση της περιόδου ισχύος των πιστοποιητικών ενεργειακής απόδοσης, με τις υψηλότερες τιμές κατωφλίου και με κάποιο περιορισμό του πεδίου εφαρμογής σε ό,τι αφορά την επιθεώρηση των λεβήτων, στον βαθμό που τα μέτρα αυτά θα εξακολουθήσουν να έχουν μεγάλη σημασία και ευθυγραμμίζονται με τον συνολικό στόχο της πρότασης της Επιτροπής. Τα μέτρα αυτά βρίσκουν επίσης σύμφωνο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Ως προς τα ζητήματα που θέτει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την κοινωνική στέγη, την αυξημένη χρήση κλιματιστικών, τη μέτρηση της ενεργειακής απόδοσης, τη διάκριση μεταξύ νέων και παλαιών κτιρίων, καθώς και το πεδίο εφαρμογής των πιστοποιητικών και τη σχετική μεθοδολογία, η Επιτροπή πιστεύει ότι και αυτά, έτσι όπως εξετάζονται στην κοινή θέση, ευθυγραμμίζονται σε μεγάλο βαθμό με τις τροπολογίες που εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο.

Η Επιτροπή συνιστά επομένως προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την κοινή θέση.

5- δηλωση τησ επιτροπήσ σχετικα με τα πρακτικα

Η Επιτροπή έχει ζητήσει να προστεθεί η ακόλουθη δήλωση όταν εγκριθεί η κοινή θέση:

"Όσον αφορά την προθεσμία έναρξης ισχύος της οδηγίας καθώς και την προθεσμία για την πλήρη ενεργοποίηση των άρθρων 7, 8 και 9, που από κοινού καλύπτουν περίοδο 7 ετών, η Επιτροπή τις θεωρεί ως υπερβολικά μεγάλες. Οι στόχοι της αποτελεσματικής διαχείρισης της ζήτησης και της βελτίωσης της ασφάλειας του εφοδιασμού απαιτούν οι περίοδοι που προβλέπονται στο άρθρο 15 να μην υπερβαίνουν την 31η Δεκεμβρίου 2006."