Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα

(υποβαλλομένη από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στόχος της κοινοτικής πολιτικής όσον αφορά τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ είναι μια ολοκληρωμένη διαχείριση που εξασφαλίζει υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο ελέγχου των προσώπων και επιτήρησης στα εξωτερικά σύνορα, απαραίτητη προϋπόθεση για ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Ο στόχος αυτός της ολοκληρωμένης διαχείρισης των συνόρων απαιτεί, όπως προβλέπει το άρθρο 62 παράγραφος 2 στοιχείο α) της συνθήκης, τη θέσπιση κοινών κανόνων σχετικά με τις προδιαγραφές και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν τα κράτη μέλη κατά τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων.

Δεδομένου ότι τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή σε επιχειρησιακό επίπεδο των εν λόγω κοινών κανόνων, είναι προφανές ότι ο περαιτέρω συντονισμός των δραστηριοτήτων τους όσον αφορά τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων θα είναι προς όφελος της κοινοτικής πολιτικής.

Στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο "Προς μια ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης" στις 7 Μαΐου 2002 [1], η Επιτροπή υποστήριξε τη δημιουργία ενός "κοινού φορέα των ενασχολούμενων με τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων" επιφορτισμένου με τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών.

[1] COM(2002) 233 τελικό.

Το σχέδιο για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (το σχέδιο) που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 13 Ιουνίου 2002 [2], επικυρώνει τη δημιουργία ενός κοινού φορέα των ενασχολούμενων με τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων (κοινός φορέας) στο πλαίσιο της στρατηγικής επιτροπής για τη μετανάστευση, τα σύνορα και το άσυλο (SCIFA) με σκοπό την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων.

[2] Έγγραφο 10019/02 FRONT 58 COMIX 398.

Σύμφωνα με το σχέδιο, τα βασικά καθήκοντα της κοινής ομάδας, η οποία άρχισε τις εργασίες της ως SCIFA+ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2002, είναι να ενεργεί ως "επικεφαλής" της κοινής πολιτικής για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων και ως "καθοδηγητής" που συντονίζει και ελέγχει τα επιχειρησιακά σχέδια.

Στην έκθεσή της προς το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή προγραμμάτων, ad hoc κέντρων, πιλοτικών σχεδίων και κοινών επιχειρήσεων, στις 11 Ιουνίου 2003 [3], η ελληνική προεδρία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, όσον αφορά τα πιλοτικά σχέδια και τις κοινές επιχειρήσεις, η έλλειψη μηχανισμού παρακολούθησης και μεθόδου ανεξάρτητης και διεξοδικής αξιολόγησης καθώς και επεξεργασίας και αξιοποίησης των αποτελεσμάτων είναι ιδιαίτερα αισθητή. Η προεδρία ζήτησε, ως εκ τούτου, να εξετασθεί η αναγκαιότητα ενός νέου θεσμικού φορέα ώστε να ενισχυθεί η επιχειρησιακή συνεργασία για τη διαχείριση των εσωτερικών συνόρων.

[3] Έγγραφο 10058/1/03 REV 1 FRONT 70 COMIX 354.

Στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης σχετικά με την ανάπτυξη μιας κοινής πολιτικής για την παράνομη μετανάστευση, την παράνομη διακίνηση και την εμπορία ανθρώπων, τα εξωτερικά σύνορα και την επαναπροώθηση των παρανόμως διαμενόντων [4] της 3ης Ιουνίου 2003, η Επιτροπή τόνισε ότι η κοινή μονάδα απέδειξε την ύπαρξη διαρθρωτικών ορίων όσον αφορά τον συντονισμό της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα. Η Επιτροπή ως εκ τούτου πρότεινε η κοινή μονάδα να συνεχίσει να ασκεί ορισμένα καθήκοντα συντονισμού, στρατηγικού κυρίως χαρακτήρα, ενώ οι αρμοδιότητες επιχειρησιακής κυρίως φύσεως θα μπορούσαν να ανατεθούν σε ένα νέο μόνιμο κοινοτικό φορέα, που θα είναι σε θέση να εκτελεί αυτές τις καθημερινές εργασίες διαχείρισης και συντονισμού και να αντιδρά γρήγορα σε περιπτώσεις κατεπείγοντος.

[4] COM(2003) 323 τελικό.

Στα συμπεράσματά του για την αποτελεσματική διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της ΕΕ της 5ης Ιουνίου 2003 [5], το Συμβούλιο ζήτησε την ενίσχυση του κοινού φορέα ως ομάδας εργασίας του Συμβουλίου με την απόσπαση εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου.

[5] Έγγραφο 10059/03 FRONT 71 COMIX 355.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης, στη σύνοδό του στις 19 και 20 Ιουνίου 2003, ενέκρινε τα προαναφερθέντα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 2003 και κάλεσε την Επιτροπή να εξετάσει την ανάγκη δημιουργίας νέων θεσμικών μηχανισμών, και ιδίως τη δυνατότητα δημιουργίας ενός κοινοτικού επιχειρησιακού σχήματος, προκειμένου να βελτιωθεί η επιχειρησιακή συνεργασία για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων.

Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης και 17ης Οκτωβρίου 2003, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο χαιρετίζει την πρόθεση της Επιτροπής να υποβάλει πρόταση για τη δημιουργία οργανισμού διαχείρισης των συνόρων εγκαίρως ώστε το Συμβούλιο να καταλήξει μέχρι το τέλος του έτους σε πολιτική συμφωνία επί των κυρίων στοιχείων της.

Η παρούσα πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα αποτελεί ανταπόκριση στη σχετική πρόσκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. Λαμβάνει υπόψη την εμπειρία από τη συνεργασία των κρατών μελών στο πλαίσιο του κοινού φορέα, τον οποίο θα διαδεχθεί ο Οργανισμός στον συντονισμό της επιχειρησιακής συνεργασίας.

Σε σύγκριση με τον κοινό φορέα, ο Οργανισμός έχει ένα επιπλέον καθήκον, και συγκεκριμένα να συντονίζει και να διοργανώνει επιχειρήσεις επαναπατρισμού των κρατών μελών και να καθορίζει ορθές πρακτικές για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων και την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών από τα εδάφη των κρατών μελών. Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός ότι στα περισσότερα κράτη μέλη, οι επιχειρησιακές πτυχές της απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των αρχών που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων.

Η άσκηση μιας αξιόπιστης πολιτικής για τη μετανάστευση απαιτεί να υπάρχει δυνατότητα επαναπατρισμού των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα κράτη μέλη. Με βάση την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με μια κοινοτική πολιτική επιστροφής των παρανόμως διαμενόντων [6], το Συμβούλιο ενέκρινε ένα σχέδιο δράσης για την κοινοτική πολιτική επαναπατρισμού. Η Επιτροπή θέτει τις βάσεις για τη διαμόρφωση αυτής της πολιτικής, με την κατάθεση πρότασης σχετικά με ένα χρηματοδοτικό μέσο για τη διαχείριση του επαναπατρισμού και, στις αρχές του 2004, πρότασης για οδηγία του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες επαναπατρισμού και αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων επαναπατρισμού. Επιπλέον, η Κοινότητα έχει ήδη συνάψει ή διαπραγματεύεται συμφωνίες επανεισδοχής με μια σειρά από εμπλεκόμενες τρίτες χώρες. Επομένως, ο συντονισμός από τον Οργανισμό των επιχειρησιακών πτυχών της απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα κράτη μέλη, αποτελεί σημαντικό έργο στο πλαίσιο της υλοποίησης της κοινοτικής πολιτικής επαναπατρισμού.

[6] COM(2002) 564 τελικό.

2. ΣΤΟΧΟΣ

Κύριος στόχος της κοινοτικής πολιτικής όσον αφορά τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ είναι να οργανωθεί μια ολοκληρωμένη διαχείριση των συνόρων, που θα εξασφαλίζει υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο ελέγχου και επιτήρησης, απαραίτητη προϋπόθεση για ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Για την επίτευξη του στόχου αυτού απαιτείται, όπως προβλέπεται στο άρθρο 62, παράγραφος 2, στοιχείο α) της Συνθήκης, η θέσπιση κοινών κανόνων σχετικά με τις προδιαγραφές και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν τα κράτη μέλη κατά τη διενέργεια ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα.

Με την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της ΕΕ, υπάρχουν ήδη σε κοινοτικό επίπεδο κοινοί κανόνες για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων.

Οι κοινοί αυτοί κανόνες εφαρμόζονται σε επιχειρησιακό επίπεδο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές των κρατών μελών που ανήκουν στον χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα. Από τη σχετική εμπειρία, ωστόσο, προέκυψε ότι, για να βελτιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητά τους, οι κοινοί κανόνες δεν αρκεί να εφαρμόζονται απλώς από τις εθνικές αρχές, αλλά είναι επιτακτικό να εφαρμόζονται κατά τρόπο εναρμονισμένο, εξασφαλίζοντας έτσι ένα εξίσου υψηλό επίπεδο ελέγχου και επιτήρησης σε όλα τα εξωτερικά σύνορα. Για τον λόγο αυτό, αναγνωρίζεται ολοένα και περισσότερο ότι η κοινοτική πολιτική για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων θα πρέπει να συνδυάζεται με μια ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων εθνικών αρχών.

Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι, επομένως, να καταστεί αποτελεσματικότερη η εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής όσον αφορά τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, βελτιώνοντας τον συντονισμό της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών με τη δημιουργία ενός Οργανισμού, του οποίου αποστολή θα είναι να διευκολύνει την εφαρμογή των υπαρχόντων και των μελλοντικών κοινοτικών μέτρων για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, με τον συντονισμό των ενεργειών των κρατών μελών κατά την εφαρμογή των μέτρων αυτών.

Επομένως, ο Οργανισμός αυτός δεν θα μπορεί να διαμορφώνει πολιτική ούτε να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις ή να ασκεί εκτελεστικές εξουσίες κατά την έννοια του άρθρου 202 της συνθήκης. Θα επικουρεί απλώς τα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας όσον αφορά τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων, καθώς και την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών.

Για τον σκοπό αυτό ο Οργανισμός θα καταρτίζει και θα εφαρμόζει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά, μεταξύ άλλων, με την εκπαίδευση των συνοριακών φυλάκων, οι οποίες όμως θα έχουν χαρακτήρα μη δεσμευτικών ρυθμίσεων (soft law).

Η κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών θα εξακολουθήσει, βεβαίως, να θεσπίζεται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες.

Η Επιτροπή θα εκπροσωπείται στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού και θα παρέχει όλες τις σχετικές συμβουλές και οδηγίες που είναι αναγκαίες σε θέματα κοινοτικής νομοθεσίας.

Οι δραστηριότητες του Οργανισμού θα είναι καθαρά συμπληρωματικές σε σχέση με αυτές των εθνικών υπηρεσιών των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και για την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών.

Τα κύρια καθήκοντα του Οργανισμού είναι :

- ο συντονισμός και η επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ κρατών μελών στον τομέα του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων.

- η παροχή συνδρομής στα κράτη μέλη για την εκπαίδευση των εθνικών τους συνοριακών φυλάκων, με την επιμόρφωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο των εθνικών εκπαιδευτών των συνοριακών φυλάκων καθώς και με την πραγματοποίηση σεμιναρίων και την επιμόρφωση των υπαλλήλων των αρμόδιων εθνικών υπηρεσιών.

- η πραγματοποίηση γενικών και ειδικών αξιολογήσεων κινδύνου.

- η παρακολούθηση των εξελίξεων όσον αφορά την έρευνα σχετικά με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων.

- η παροχή συνδρομής στα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν καταστάσεις που απαιτούν αυξημένη επιχειρησιακή και τεχνική συνδρομή στα εξωτερικά τους σύνορα.

- ο συντονισμός της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα κράτη μέλη.

Τα ανωτέρω απαριθμούμενα καθήκοντα είναι κατ' ουσίαν τα ίδια με εκείνα του κοινού φορέα.

Κατά την άσκηση των καθηκόντων του, ο Οργανισμός θα πρέπει να συνεργάζεται με άλλες υπηρεσίες που ασχολούνται με τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα και να λαμβάνει υπόψη το έργο τους, ιδίως με τα τελωνεία που έχουν την κύρια ευθύνη για τον έλεγχο των εμπορευμάτων στα εξωτερικά σύνορα. Για το σκοπό αυτό, και λαμβάνοντας υπόψη την πρόσφατη ανακοίνωση για το ρόλο των τελωνείων στην ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, θα πρέπει να εξετάζονται τακτικά οι δυνατότητες συνέργιας μεταξύ του Οργανισμού και των τελωνείων καθώς και των άλλων υπηρεσιών που δραστηριοποιούνται στα σύνορα.

Με βάση τις εμπειρίες του Οργανισμού, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει διεύρυνση του πεδίου των καθηκόντων του ώστε να συμπεριλαμβάνει και άλλα θέματα σχετικά με τη διαχείριση των εσωτερικών συνόρων.

Όπως προκύπτει από την ανωτέρω απαρίθμηση των καθηκόντων του, ο Οργανισμός θα αναλάβει τις δραστηριότητες που υπάγονται σήμερα σε διάφορα σχέδια και αφορούν αντίστοιχα την ανάπτυξη ενός κοινού υποδείγματος ολοκληρωμένης αξιολόγησης κινδύνου (CIRAM), ενός κοινού βασικού κορμού μαθημάτων για την εκπαίδευση των συνοριακών φυλάκων και την έρευνα στις τεχνολογίες που χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων.

Πράγματι, οι δραστηριότητες αυτές αφορούν οριζόντια θέματα, που αποτελούν τη βάση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των εσωτερικών συνόρων. Δεν συνδέονται με μια συγκεκριμένη κατηγορία συνόρων, και επομένως η διαχείρισή τους θα πρέπει να γίνεται σε κεντρικό επίπεδο, ώστε να ισχύουν ενιαία και ομοιόμορφα κριτήρια και έννοιες σε όλα τα κράτη μέλη.

Η δημιουργία Οργανισμού που θα επιφορτισθεί με τον συντονισμό των επιχειρησιακών πτυχών του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων αποτελεί συγκεκριμένο και σημαντικό βήμα για την καθιέρωση αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων.

Ο Οργανισμός θα δημιουργήσει και θα τηρεί κεντρικές βάσεις απογραφής του τεχνικού εξοπλισμού για τον έλεγχο των συνόρων που μπορεί να τεθεί από ένα κράτος μέλος προσωρινά στη διάθεση των υπολοίπων, κατόπιν αξιολόγησης των αναγκών και κινδύνων από τον Οργανισμό.

Ο Οργανισμός θα αποκτήσει δικό του τεχνικό εξοπλισμό για τους εμπειρογνώμονές του, τον οποίο μπορεί επίσης να θέτει στη διάθεση των κρατών μελών που συμμετέχουν σε κοινές επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια. Με τον τρόπο αυτό ο Οργανισμός θα συμβάλει σημαντικά στον καταμερισμό των καθηκόντων.

Ένα από τα κύρια πλεονεκτήματα της δημιουργίας κεντρικού φορέα, όπως ένας Οργανισμός, στο πεδίο της επιχειρησιακής διαχείρισης των συνόρων θα είναι η ενίσχυση των δυνατοτήτων συνδρομής για την αντιμετώπιση ενδεχόμενων κρίσιμων καταστάσεων στα εξωτερικά σύνορα σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Όπως φάνηκε κατά το πρόσφατο παρελθόν, τέτοιες κρίσεις ενδέχεται να εμφανίζονται κατά καιρούς, ιδίως στην περιοχή της Μεσογείου. Λόγω του μεγάλου αριθμού παράνομων μεταναστών που προσπαθούν να διασχίσουν τα ίδια εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπό συνθήκες που απαιτούν ιδιαίτερες προσπάθειες εκ μέρους των υπεύθυνων για τη φύλαξη αυτών των συγκεκριμένων εξωτερικών συνόρων κρατών μελών, χρειάζεται συντονισμός και συνεργασία όχι μόνο σε τοπικό ή περιφερειακό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Στις περιπτώσεις αυτές ο Οργανισμός θα μπορεί να επικουρεί τα εν λόγω κράτη μέλη σε θέματα συντονισμού, καθώς επίσης και να αποστέλλει προσωρινά τους εμπειρογνώμονές του με τον σχετικό εξοπλισμό για να βοηθήσουν τις αρμόδιες εθνικές αρχές.

3. ΘΕΣΗ ΣΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Ο Οργανισμός θα συνεργάζεται απευθείας με τα κράτη μέλη και θα συντονίζει όλες τις κοινές επιχειρήσεις και τα πειραματικά σχέδια στα εξωτερικά σύνορα.

Ο Οργανισμός θα ιδρύσει δικά του ειδικά παραρτήματα αρμόδια για τη διαχείριση ειδικών θεμάτων ελέγχου και επιτήρησης των χερσαίων, εναέριων και θαλάσσιων συνόρων, μετατρέποντας τους υπάρχοντες, κυρίως ανεπίσημους, φορείς σε κοινοτικούς.

Τα ειδικά παραρτήματα αποτελούν, σαν τοπικά γραφεία του Οργανισμού, αναπόσπαστο μέρος της διάρθρωσής του. Υποβάλλουν εκθέσεις και λαμβάνουν οδηγίες από τον Οργανισμό.

Τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλλουν στον Οργανισμό για αξιολόγηση και έγκριση προτάσεις κοινών επιχειρήσεων και πειραματικών σχεδίων. Προκειμένου να αποφασίσει για τις προτάσεις αυτές, ο Οργανισμός λαμβάνει ιδίως υπόψη του εάν είναι πρόσφορες, συμβιβάσιμες και έχουν προστιθέμενη αξία. Επιπλέον, ο Οργανισμός μπορεί να αποφασίζει ο ίδιος την ανάπτυξη πρωτοβουλιών για κοινές επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια με τα κράτη μέλη. Ο Οργανισμός δραστηριοποιείται μέσω των ειδικών παραρτημάτων του για την επιχειρησιακή οργάνωση τέτοιων κοινών επιχειρήσεων και πειραματικών σχεδίων.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι το προσωπικό του Οργανισμού, περιλαμβανομένων των εθνικών εμπειρογνωμόνων που είναι αποσπασμένοι από τα κράτη μέλη, αρχικά δεν θα διαθέτουν κατασταλτικές εξουσίες στα κράτη μέλη και κατά συνέπεια δεν θα πραγματοποιούν ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση των επιχειρήσεων, ο Οργανισμός μπορεί να αποφασίσει τη συγχρηματοδότηση κοινών επιχειρήσεων και πειραματικών σχεδίων που προτείνουν και υλοποιούν τα κράτη μέλη. Αξιολογεί τα αποτελέσματα των επιχειρήσεων και των σχεδίων αυτών και προβαίνει σε συγκριτική ανάλυσή τους προκειμένου να βελτιώσει την ποιότητα των μελλοντικών επιχειρήσεων.

Τα οριζόντια θέματα (εκπαίδευση συνοριακών φυλάκων, ανάλυση κινδύνων και παρακολούθηση της έρευνας) υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Οργανισμού.

Όσον αφορά τον συντονισμό και την οργάνωση κοινών επιχειρήσεων επαναπατρισμού, ο Οργανισμός παρέχει στα κράτη μέλη την αναγκαία τεχνική υποστήριξη, π.χ. με την ανάπτυξη ενός δικτύου σημείων επαφής για τον σκοπό αυτό, με την τήρηση ενημερωμένων στοιχείων για τους υπάρχοντες και διαθέσιμους πόρους και εγκαταστάσεις ή με την εκπόνηση ειδικών κατευθυντήριων οδηγιών και συστάσεων για τις κοινές επιχειρήσεις επαναπατρισμού.

Όπως προαναφέρθηκε, ο Οργανισμός μπορεί να επικουρεί τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν καταστάσεις που απαιτούν ενισχυμένη επιχειρησιακή και τεχνική συνδρομή στα εξωτερικά σύνορα όσον αφορά τον συντονισμό. Μπορεί επίσης να αποστέλλει τους εμπειρογνώμονές του και τεχνικό εξοπλισμό στο(α) ενδιαφερόμενο(α) κράτος(η) μέλος(η). Ωστόσο, οι εμπειρογνώμονες θα έχουν καθαρά συμβουλευτικό ρόλο και δεν θα συμμετέχουν ενεργά σε καθαρά κατασταλτικές ενέργειες.

4. ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ

Ο Οργανισμός μπορεί να συγχρηματοδοτεί κοινές επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια στα εξωτερικά σύνορα με επιχορηγήσεις από τον προϋπολογισμό του σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό του. Ο Οργανισμός, στις προτάσεις του για το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας, θα μπορεί να καθορίζει ορισμένες από τις επιχειρήσεις και τα σχέδια αυτά και να καλεί τα κράτη μέλη να συμμετέχουν στην υλοποίησή τους.

5. ΕΠΙΛΟΓΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΦΟΡΕΑ

Η επιλογή της σύστασης Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα υπαγορεύθηκε από τη σαφή ανάγκη δημιουργίας ενός ανεξάρτητου, ειδικευμένου κοινοτικού επιχειρησιακού φορέα, όπως αποφασίσθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης, προκειμένου να βελτιωθεί η επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.

Καταλήγοντας στη λύση της σύστασης Οργανισμού, η Επιτροπή έδωσε έμφαση στο γεγονός ότι ο εν λόγω Οργανισμός θα είναι καλύτερα σε θέση από την ίδια να συγκεντρώνει την πολύ εξειδικευμένη τεχνογνωσία για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων, ώστε να προκύψει μια προστιθέμενη αξία για την επιχειρησιακή συνεργασία στον τομέα αυτό. Επιπλέον, η σύσταση Οργανισμού αναμένεται να καταστήσει τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων περισσότερο αντιληπτή από το κοινό, ενώ παράλληλα θα επιτευχθούν οικονομίες όσον αφορά την επιχειρησιακή συνεργασία που εμπίπτει στην αρμοδιότητά του.

Η παρούσα πρόταση κανονισμού σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα εκπονήθηκε λαμβάνοντας υπόψη τη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση [7] της 25ης Ιουλίου 2001, την μεταξιολόγηση του συστήματος κοινοτικών οργανισμών [8] που πραγματοποίησε η Επιτροπή, την ανακοίνωση της Επιτροπής για το πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών [9], και τον κανονισμό της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 2002 για τη θέσπιση δημοσιονομικού κανονισμού πλαισίου για τους κοινοτικούς οργανισμούς του άρθρου 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, ο οποίος θεσπίζει τον δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [10].

[7] COM(2001) 428 τελικό

[8] Τελική έκθεση της Επιτροπής της 15ης Σεπτεμβρίου 2003

[9] COM(2002) 718 τελικό

[10] Κανονισμός (EΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 της 23ης Δεκεμβρίου 2002

Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή, πέρα από τα πάγια ζητήματα αποτελεσματικότητας και αποδοτικότητας του Οργανισμού, σε θέματα όπως η συνεκτικότητα με την κοινοτική πολιτική, η πραγματική συμβολή του Οργανισμού στην εφαρμογή αυτής της πολιτικής, η προστιθέμενη αξία που προκύπτει από τον Οργανισμό ως οργανωτικό φορέα εφαρμογής της κοινοτικής πολιτικής, ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπος των δραστηριοτήτων του Οργανισμού στους τελικούς αποδέκτες τους (δηλ. αρμόδιες εθνικές αρχές). Πιο επίσημη ανάλυση των θεμάτων αυτών θα γίνει παράλληλα με τη νομοθετική διαδικασία.

Ο Οργανισμός που συστήνεται με τον παρόντα κανονισμό αποτελεί ρυθμιστικό οργανισμό με αποστολή την παροχή συνδρομής στα κράτη μέλη κατά την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα αυτό με τον συντονισμό των επιχειρησιακών πτυχών της συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα.

6. ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ ΒΑΣΗΣ

Το άρθρο 66 της συνθήκης για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αποτελεί τη νομική βάση του παρόντος κανονισμού, του οποίου άμεσος στόχος είναι να συμβάλει στην προοδευτική εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, με την ενίσχυση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων υπηρεσιών κάθε κράτους μέλους και της Επιτροπής στην εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν όσον αφορά τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και τον επαναπατρισμό.

Δεδομένου ότι η νομική βάση της πρότασης κανονισμού βρίσκεται στον τίτλο IV της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, επηρεάζεται από τη "μεταβλητή γεωμετρία" των πρωτοκόλλων για τις θέσεις του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας. Η κοινοτική πολιτική όσον αφορά την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων αποτελεί κεκτημένο του Σένγκεν και συνεπώς η παρούσα πρόταση κανονισμού βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν. Πρέπει, ως εκ τούτου, να ληφθούν υπόψη ορισμένες συνέπειες που προκύπτουν από τα διάφορα πρωτόκολλα.

Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία

Σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 του πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, «η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, που δεν δεσμεύονται από το κεκτημένο του Σένγκεν μπορούν, ανά πάσα στιγμή, να ζητήσουν να συμμετάσχουν σε μερικές ή όλες τις διατάξεις του κεκτημένου αυτού».

Η παρούσα πρόταση αποτελεί εξέλιξη του κεκτημένου του Σένγκεν, στο οποίο δεν συμμετέχουν το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 σχετικά με την αίτηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, και την απόφαση 2002/192/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2002 σχετικά με την αίτηση της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία επομένως δεν συμμετέχουν στη θέσπισή του και δεν δεσμεύονται από αυτό ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή του.

Δανία

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση από το Συμβούλιο μέτρων σύμφωνα με τον τίτλο IV της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με εξαίρεση τα «μέτρα περί καθορισμού των τρίτων χωρών των οποίων οι υπήκοοι πρέπει να διαθέτουν θεώρηση για να διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών ή για τα μέτρα που αφορούν τη θεώρηση ενιαίου τύπου» (πρώην άρθρο 100Γ της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας).

Δεδομένου ότι η παρούσα πρόταση αποτελεί εξέλιξη του κεκτημένου του Σένγκεν και σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου, «η Δανία αποφασίζει εντός εξαμήνου αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει μετά από πρόταση ή πρωτοβουλία να αναπτύξει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν δυνάμει των διατάξεων του τίτλου IV της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εάν θα εφαρμόσει την απόφαση αυτή στο εθνικό της δίκαιο».

Νορβηγία και Ισλανδία

Σύμφωνα με το άρθρο 6 πρώτο εδάφιο του πρωτοκόλλου του Σένγκεν, στις 18 Μαΐου 1999 υπογράφηκε συμφωνία μεταξύ του Συμβουλίου, της Νορβηγίας και της Ισλανδίας, σύμφωνα με την οποία οι δύο αυτές χώρες συνεργάζονται στην ενσωμάτωση, εφαρμογή και ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν [11].

[11] ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 35

Το άρθρο 1 της συμφωνίας προβλέπει ότι η Νορβηγία και η Ισλανδία συνδέονται με τις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους τομείς που καλύπτουν οι διατάξεις των παραρτημάτων Α (διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν) και Β (διατάξεις των πράξεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που έχουν αντικαταστήσει αντίστοιχες διατάξεις της σύμβασης του Σένγκεν ή έχουν θεσπιστεί σύμφωνα μ'αυτή) της συμφωνίας ως έχουν και όπως θα εξελιχθούν.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 της συμφωνίας, οι διατάξεις όλων των πράξεων ή μέτρων που θεσπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση για την τροποποίηση ή την περαιτέρω συμπλήρωση του κεκτημένου του Σένγκεν (παραρτήματα Α και Β) τίθενται σε ισχύ και εφαρμογή από τη Νορβηγία και την Ισλανδία.

Η παρούσα πρόταση συμπληρώνει το κεκτημένο του Σένγκεν όπως ορίζεται στο παράρτημα Α της συμφωνίας.

Θα πρέπει επομένως να συζητηθεί το ζήτημα στη "Μικτή Επιτροπή" που προβλέπεται στο άρθρο 4 της συμφωνίας, ώστε η Νορβηγία και η Ισλανδία «να εκθέσουν διεξοδικά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σε σχέση με» το μέτρο και «να εκφράσουν τις απόψεις τους για οποιοδήποτε θέμα περαιτέρω ανάπτυξης των διατάξεων το οποίο τις απασχολεί καθώς και για τη θέση σε εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων».

Νέα κράτη μέλη

Δεδομένου ότι η πρωτοβουλία αποτελεί πράξη που βασίζεται με το κεκτημένο του Σένγκεν ή με άλλο τρόπο συνδέεται μ' αυτό κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης, εφαρμόζεται στα νέα κράτη μέλη από την προσχώρησή τους.

7. ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

Σύμφωνα με τον τίτλο IV για τις θεωρήσεις, το άσυλο, τη μετανάστευση και τις άλλες πολιτικές τις σχετικές με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, καθιερώνεται αρμοδιότητα της Κοινότητας στους τομείς αυτούς. Η αρμοδιότητα αυτή, ωστόσο, πρέπει να ασκείται σύμφωνα με το άρθρο 5 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δηλαδή μόνον εάν και στο βαθμό που η ενέργεια σε κοινοτικό επίπεδο προσφέρει σαφή πλεονεκτήματα, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της, σε σχέση με τις ενέργειες σε επίπεδο κρατών μελών. Η πρόταση κανονισμού πληροί τα κριτήρια αυτά.

Επικουρικότητα

Οι μεμονωμένες εθνικές διοικήσεις δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν μια διεξοδική και ολοκληρωμένη ευρωπαϊκή διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στους τομείς του ελέγχου των εξωτερικών συνόρων και της απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών από τα εδάφη των κρατών μελών. Είναι συνεπώς αναγκαία η ύπαρξη ενός κοινοτικού φορέα για τη βελτίωση της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών αυτών. Η υλοποίηση κοινών επιχειρήσεων και πειραματικών σχεδίων στην πράξη παραμένει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών.

Αναλογικότητα

Με τον κανονισμό συνιστάται ένας κοινοτικός οργανισμός που μεριμνά για τον συντονισμό της επιχειρησιακής συνεργασίας, την παροχή οικονομικής συνδρομής καθώς και την εκπαίδευση και άλλα οριζόντια θέματα σχετικά με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και την απομάκρυνση των υπηκόων τρίτων χωρών από τα κράτη μέλη. Ως κοινοτικός φορέας, ο Οργανισμός πρέπει να διέπεται από σαφείς και ομοιόμορφους κανόνες που διατυπώνονται σε κανονισμό του Συμβουλίου, ο οποίος αποτελεί την κατάλληλη πράξη για τη σύσταση κοινοτικών οργανισμών.

8. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ

Άρθρο 1

Το άρθρο αυτό αφορά τη σύσταση του Oργανισμού και καθορίζει τους στόχους του.

Άρθρο 2

Το άρθρο αυτό περιγράφει τα βασικά καθήκοντα του Oργανισμού.

Άρθρο 3

Το άρθρο περιγράφει τις αρμοδιότητες του Oργανισμού όσον αφορά τις κοινές επιχειρήσεις και τα πειραματικά σχέδια στα εξωτερικά σύνορα.

Ως "κοινή ενέργεια" νοείται κάθε επιχειρησιακή δραστηριότητα δύο ή περισσότερων κρατών μελών, ενδεχομένως σε συνεργασία με τον Οργανισμό, προκειμένου να ενισχυθεί η επιτήρηση και ο έλεγχος σε τμήμα των εξωτερικών συνόρων.

Ως "πειραματικό σχέδιο" νοείται κάθε επιχειρησιακή δραστηριότητα σχετική με την επιτήρηση και τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων προκειμένου να διαπιστωθεί αν είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν ορισμένες επιχειρησιακές μέθοδοι και/ή ορισμένα είδη τεχνικού εξοπλισμού.

Οι επιχειρησιακές δραστηριότητες που καλύπτονται από το άρθρο 3 αντιστοιχούν στις δραστηριότητες που αφορούν τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και οι οποίες επί του παρόντος συγχρηματοδοτούνται βάσει του προγράμματος ARGO. Το πρόγραμμα ARGO θα αντικατασταθεί από τον Οργανισμό όσον αφορά την επιχειρησιακή συνεργασία στα εξωτερικά σύνορα.

Ο Οργανισμός θα επιλέγει, με βάση προτάσεις των κρατών μελών, επιχειρήσεις και σχέδια για συγχρηματοδότηση και θα συντονίζει τα σχέδια αυτά. Μπορεί επίσης να οργανώνει ο ίδιος σχέδια και επιχειρήσεις σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Ο Οργανισμός μπορεί επίσης να αποφασίζει να θέτει τον τεχνικό του εξοπλισμό στη διάθεση των κρατών μελών που συμμετέχουν στα σχέδια και τις επιχειρήσεις αυτές. Ο Οργανισμός αξιολογεί τα αποτελέσματα όλων των επιχειρήσεων και σχεδίων και δημοσιεύει συγκριτική ανάλυση των αποτελεσμάτων στη γενική του ετήσια έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο (βλ. άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β).

Άρθρο 4

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, ο Οργανισμός πραγματοποιεί γενικές και ειδικές αξιολογήσεις κινδύνων.

Οι γενικές αξιολογήσεις κινδύνων χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των κινδύνων παράνομης μετανάστευσης σε όλα τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ, ενώ οι ειδικές αναλύσεις κινδύνων εστιάζουν σε τοπικές ιδιαιτερότητες ορισμένου τμήματος των εξωτερικών συνόρων ή σε ορισμένες τάσεις όσον αφορά τις μεθόδους οργάνωσης της παράνομης μετανάστευσης. Έτσι, για παράδειγμα μια αξιολόγηση κινδύνων μπορεί να αφορά τις ενδεχόμενες προσπάθειες παράνομων μεταναστών να διασχίσουν ένα συγκεκριμένο τμήμα των εξωτερικών συνόρων, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες σχετικά με την επιτήρηση του αντίστοιχου τμήματος των συνόρων, τα γεωγραφικά χαρακτηριστικά της περιοχής, καθώς και τις πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι παράνομοι μετανάστες στην περιοχή αυτή. Από την ανάλυση των πληροφοριών αυτών, μπορούν να προκύψουν οι κατάλληλες λύσεις. Δεδομένου ότι η αξιολόγηση κινδύνων αποτελεί οριζόντιο έργο καθοριστικής σημασίας για την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, ο Οργανισμός θα αναλάβει την ευθύνη αυτή στη θέση του φινλανδικού κέντρου ανάλυσης κινδύνων (Finnish Risk Analysis Centre (RAC)). Για τη δημιουργία ενός κοινού και ολοκληρωμένου προτύπου ανάλυσης κινδύνων, ο Οργανισμός θα βασισθεί στο ήδη υπάρχον σύστημα CIRAM.

Άρθρο 5

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, ο Οργανισμός είναι υπεύθυνος για την επιμόρφωση των εθνικών εκπαιδευτών και τη διοργάνωση σεμιναρίων και μετεκπαίδευσης των συνοριακών φυλάκων. Δεδομένου ότι αυτό αποτελεί οριζόντιο έργο στο οποίο βασίζεται η ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, ο Οργανισμός θα αναλάβει το έργο αυτό από το αυστριακό κέντρο εκπαίδευσης των συνοριακών φυλάκων (Austrian Ad-hoc Centre for Border Guard Training (ACT)). Για τη δημιουργία ενός κοινού βασικού κορμού μαθημάτων για την εκπαίδευση των συνοριακών φυλάκων, ο Οργανισμός θα βασιστεί στον ήδη υπάρχοντα και θα δίνονται κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τον τρόπο άσκησης των καθηκόντων των συνοριακών φυλάκων, με έμφαση στην εφαρμογή μέτρων/ κυρώσεων, στις δραστηριότητες ελέγχου και έρευνας, στα διοικητικά καθήκοντα, στον εξοπλισμό και στις μεθόδους που χρησιμοποιούνται καθώς και στην ανάπτυξη της προσωπικότητας.

Άρθρο 6

Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, ο Οργανισμός παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις στην επιστημονική έρευνα για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων.

Σαν παραδείγματα του είδους των ερευνών που πρέπει να παρακολουθεί ο Οργανισμός, θα μπορούσαν να αναφερθούν οι έρευνες για τα μηχανήματα ανίχνευσης παράνομων μεταναστών που κρύβονται σε αυτοκίνητα, φορτηγά ή τρένα καθώς και οι ανεξάρτητες επιστημονικές μελέτες σχετικά με τα συστήματα παράνομης μετανάστευσης.

Ο Οργανισμός θα πρέπει να ανακοινώνει τις πληροφορίες που συγκεντρώνει στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη, π.χ. μέσω σεμιναρίων και εκθέσεων.

Άρθρο 7

Ως μέσο για την προώθηση της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα αυτό, ο Οργανισμός θα δημιουργήσει και θα τηρεί κεντρικές βάσεις καταγραφής του τεχνικού εξοπλισμού των κρατών μελών για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων. Με βάση την αξιολόγηση των αναγκών και των κινδύνων, ο Οργανισμός μπορεί να ζητά από ένα κράτος μέλος που διαθέτει τεχνικό εξοπλισμό, να τον θέσει προσωρινά στη διάθεση άλλου κράτους μέλους.

Άρθρο 8

Τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν περιστάσεις που απαιτούν αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή κατά τον έλεγχο στα εξωτερικά σύνορα μπορούν να ζητούν τη συνδρομή του Οργανισμού.

Ο Οργανισμός μπορεί να διοργανώσει την παροχή κατάλληλης επιχειρησιακής και τεχνικής συνδρομής, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τον συντονισμό με άλλα κράτη μέλη και την αποστολή εμπειρογνωμόνων για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων μαζί με τον σχετικό τεχνικό εξοπλισμό. Οι εμπειρογνώμονες μπορούν να παρέχουν μόνο συνδρομή στις αρμόδιες εθνικές αρχές και δεν έχουν καμία κατασταλτική αρμοδιότητα στα κράτη μέλη όπου αποστέλλονται.

Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ότι οι «περιστάσεις που απαιτούν αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή» του άρθρου 8 του παρόντος κανονισμού δεν αντιστοιχούν στην «έκτακτη κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αιφνίδια εισροή υπηκόων τρίτων χωρών» που αναφέρεται στο άρθρο 64 παράγραφος 2 της συνθήκης. Επιπλέον, εφόσον τα προσωρινά μέτρα που λαμβάνει το Συμβούλιο κατ' εφαρμογή του άρθρου 64 παράγραφος 2 είναι νομοθετικής και πολιτικής φύσεως, οι ενέργειες στις οποίες μπορεί να προβεί ο Οργανισμός βάσει του άρθρου 8 περιορίζονται προφανώς σε καθαρά επιχειρησιακή και τεχνική συνδρομή επιτόπου, προκειμένου να αποκατασταθεί ένα υψηλό επίπεδο ελέγχου και επιτήρησης στο επίμαχο τμήμα των εξωτερικών συνόρων.

Άρθρο 9

Ο Οργανισμός παρέχει στα κράτη μέλη την αναγκαία τεχνική συνδρομή για τη διοργάνωση κοινών επιχειρήσεων επαναπατρισμού, π.χ. με την ανάπτυξη ενός δικτύου σημείων επαφής για το σκοπό αυτό, με την τήρηση μιας ενημερωμένης βάσης καταγραφής των υπαρχόντων και διαθέσιμων πόρων και εγκαταστάσεων ή με την εκπόνηση ειδικών κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων σχετικά με τις κοινές επιχειρήσεις επαναπατρισμού.

Άρθρο 10

Το άρθρο αυτό επιτρέπει στον Οργανισμό να δημιουργεί συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Ο Οργανισμός μπορεί για τον σκοπό αυτό να αποφασίσει να χρησιμοποιεί τα ήδη υπάρχοντα μέσα, όπως το σύστημα ICONET.

Άρθρο 11

Ο Οργανισμός θα πρέπει να είναι σε θέση να ανταλλάσσει στρατηγικές μη προσωπικού χαρακτήρα πληροφορίες τόσο με την Europol (στο πλαίσιο του τρίτου πυλώνα και με αποστολή την καταπολέμηση των δικτύων παράνομης μετανάστευσης και εμπορίας ανθρώπων) όσο και με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών και με διεθνείς οργανισμούς, όπως η Interpol. Αυτή η ανταλλαγή πληροφοριών θεωρείται ζωτικής σημασίας για την ικανότητα του Οργανισμού να συγκεντρώνει τις αναγκαίες πληροφορίες για τις αξιολογήσεις κινδύνου που πραγματοποιεί. Ήδη σήμερα η Europol συμμετέχει ενεργά στις εργασίες που πραγματοποιούνται στον τομέα αυτό, στο πλαίσιο του Κοινού Φορέα.

Όπως προαναφέρθηκε, οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται μεταξύ του Οργανισμού και άλλων αρμόδιων παραγόντων δεν θα πρέπει να περιέχουν προσωπικά δεδομένα, αλλά θα αποτελούν κατά βάση γενική ενημέρωση για τις πρόσφατες τάσεις και μεθόδους παράνομης μετανάστευσης.

Το άρθρο 11 συνεπώς επιτρέπει στον Οργανισμό να συνεργάζεται για την ανταλλαγή στρατηγικών πληροφοριών μη προσωπικού περιεχομένου με τους προαναφερθέντες φορείς. Οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται πρέπει να είναι σχετικές με το έργο του Οργανισμού.

Άρθρο 12

Το άρθρο αυτό αφορά το νομικό καθεστώς του Οργανισμού και την έδρα του.

Άρθρο 13

Τα ειδικά παραρτήματα που προβλέπει το άρθρο αυτό θα δημιουργηθούν με βάση τα κέντρα που υπάρχουν σήμερα στα κράτη μέλη και είναι υπεύθυνα για τα χερσαία, εναέρια και θαλάσσια σύνορα, στο πλαίσιο του Κοινού Φορέα των ενασχολούμενων με τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων, και θα αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος του Οργανισμού. Τα ειδικά παραρτήματα του Οργανισμού θα επανδρωθούν από ειδικούς εμπειρογνώμονες αποσπασμένους από τα κράτη μέλη και προερχόμενους, κατά το δυνατόν, από το προσωπικό των υπαρχόντων κέντρων που είναι υπεύθυνα για τα σύνορα.

Άρθρο 14

Το άρθρο αυτό περιέχει τους γενικούς κανόνες σχετικά με το προσωπικό του Οργανισμού.

Άρθρο 15

Το άρθρο αυτό αναφέρεται στα προνόμια και τις ασυλίες που ισχύουν για το προσωπικό του Οργανισμού.

Άρθρο 16

Το άρθρο αυτό καθορίζει την ευθύνη του Οργανισμού

Άρθρο 17

Το άρθρο αυτό αφορά τις αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού.

Άρθρο 18

Το άρθρο αυτό περιγράφει τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού.

Άρθρο 19

Το άρθρο αυτό αφορά την προεδρία του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού.

Άρθρο 20

Το άρθρο αυτό περιέχει διατάξεις σχετικά με τις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου του Οργανισμού.

Άρθρο 21

Το άρθρο αυτό περιέχει τις διατάξεις σχετικά με τις ψηφοφορίες στο διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού.

Άρθρο 22

Το άρθρο αυτό περιγράφει τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες του Εκτελεστικού Διευθυντή του Οργανισμού.

Άρθρο 23

Στο άρθρο αυτό περιγράφεται η διαδικασία για το διορισμό και την παύση των διευθυντικών στελεχών του Οργανισμού καθώς και τα γενικά προσόντα που πρέπει να διαθέτουν. Επίσης καθορίζει τη διάρκεια της θητείας τους.

Άρθρο 24

Το άρθρο αυτό αφορά τη μετάφραση των κειμένων και της αλληλογραφίας του Οργανισμού.

Άρθρο 25

Το άρθρο αυτό αφορά τη διαφάνεια και τους κανόνες που ισχύουν για την επικοινωνία.

Άρθρο 26

Το άρθρο αυτό αφορά τον προϋπολογισμό του Οργανισμού.

Άρθρο 27

Το άρθρο αυτό αφορά την εκτέλεση και τον έλεγχο του προϋπολογισμού.

Άρθρο 28

Το άρθρο αυτό αφορά την καταπολέμηση της απάτης.

Άρθρο 29

Το άρθρο αυτό περιέχει μια ρήτρα αξιολόγησης σύμφωνα με την οποία ο Οργανισμός υποβάλλεται σε αξιολόγηση από ανεξάρτητο εξωτερικό φορέα μέσα σε τρία χρόνια από την έναρξη λειτουργίας του και εφεξής κάθε πέντε χρόνια.

Άρθρο 30

Το άρθρο αυτό αφορά τη θέσπιση των δημοσιονομικών κανόνων του Οργανισμού.

Άρθρο 31

Το άρθρο αυτό αναφέρει την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού και προβλέπει ότι ο Οργανισμός θα αναλάβει τα καθήκοντά του την 1η Ιανουαρίου 2005.

2003/0273 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 66,

την πρόταση της Επιτροπής [12],

[12] ΕΕ C [...], [...], σ. [...]

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [13],

[13] ΕΕ C [...], [...], σ. [...]

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [14],

[14] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [15],

[15] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Στόχος της κοινοτικής πολιτικής στο πεδίο των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ είναι η ολοκληρωμένη διαχείρισή τους, ώστε να εξασφαλίζεται ομοιόμορφος και υψηλού επιπέδου έλεγχος και επιτήρηση, αναγκαίο επιστέγασμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των προσώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και θεμελιώδες συστατικό ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται η θέσπιση κοινών κανόνων για τις προδιαγραφές και τις διαδικασίες ελέγχου των εξωτερικών συνόρων.

(2) Για την αποτελεσματική εφαρμογή των κοινών κανόνων απαιτείται περαιτέρω συντονισμός της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών.

(3) Λαμβάνοντας υπόψη την εμπειρία της Κοινής Μονάδας των ενασχολούμενων με τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων [16], που λειτουργεί στο πλαίσιο του Συμβουλίου, θα πρέπει να συσταθεί ένας ειδικός φορέας που διαθέτει την κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη, και να επιφορτισθεί με τη βελτίωση του συντονισμού της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων, υπό τη μορφή ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα.

[16] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - «Προς μια ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης» (CΟΜ(2002) 233 τελικό).

(4) Ο Οργανισμός διευκολύνει την εφαρμογή των υφισταμένων και μελλοντικών κοινοτικών μέτρων σχετικά με τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, εξασφαλίζοντας τον συντονισμό των ενεργειών των κρατών μελών κατά την εφαρμογή των μέτρων αυτών.

(5) Με βάση ένα κοινό υπόδειγμα ολοκληρωμένης αξιολόγησης κινδύνων, ο Οργανισμός πραγματοποιεί αναλύσεις κινδύνων, ώστε να παρέχει στην Κοινότητα και τα κράτη μέλη τις απαιτούμενες πληροφορίες για τη λήψη κατάλληλων μέτρων ή για την αντιμετώπιση απειλών και κινδύνων που διαπιστώνονται, προκειμένου να βελτιωθεί η ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων.

(6) Ο Οργανισμός μεριμνά για την εκπαίδευση σε ευρωπαϊκό επίπεδο των εθνικών εκπαιδευτών των συνοριακών φυλάκων καθώς και για την επιμόρφωση των υπαλλήλων των αρμόδιων εθνικών υπηρεσιών και την οργάνωση σεμιναρίων σχετικά με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα κράτη μέλη.

(7) Ο Οργανισμός παρακολουθεί τις εξελίξεις της επιστημονικής έρευνας στον τομέα του και γνωστοποιεί τις σχετικές πληροφορίες στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη.

(8) Ο Οργανισμός διαχειρίζεται τους καταλόγους τεχνικού εξοπλισμού που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, συμβάλλοντας έτσι στην από κοινού εκμετάλλευση των υλικών πόρων.

(9) Ο Οργανισμός επικουρεί επίσης τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν καταστάσεις που απαιτούν αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή στα εξωτερικά σύνορα.

(10) Στα περισσότερα κράτη μέλη, τα επιχειρησιακά ζητήματα όσον αφορά τον επαναπατρισμό υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα σ' αυτά εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των αρχών που είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο στα εξωτερικά σύνορα. Δεδομένου ότι η διεκπεραίωση αυτού του έργου σε ευρωπαϊκό επίπεδο έχει σαφώς προστιθέμενη αξία, ο Οργανισμός θα συντονίζει και θα διοργανώνει τις επιχειρήσεις επαναπατρισμού στα κράτη μέλη και θα αναπτύσσει ορθές πρακτικές σχετικά με την χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων και τον επαναπατρισμό υπηκόων τρίτων χωρών από τα εδάφη των κρατών μελών, σύμφωνα με την κοινοτική πολιτική επαναπατρισμού.

(11) Για την εκπλήρωση της αποστολής του, ο Οργανισμός μπορεί να συνεργάζεται κατά την ανταλλαγή στρατηγικών πληροφοριών μη προσωπικού χαρακτήρα με την Europol, τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών και διεθνείς οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για τους τομείς που διέπει ο παρών κανονισμός, στο πλαίσιο συμφωνιών συνεργασίας που συνάπτονται με τους οργανισμούς αυτούς, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της συνθήκης.

(12) Με βάση την εμπειρία της Κοινής Μονάδας των ενασχολούμενων με τη φύλαξη των εξωτερικών συνόρων, καθώς και των ειδικών κέντρων για τους διάφορους τομείς ελέγχου και επιτήρησης των χερσαίων, εναέριων και θαλάσσιων συνόρων αντίστοιχα, που έχουν συσταθεί από τα κράτη μέλη, ο Οργανισμός μπορεί να δημιουργήσει ο ίδιος ειδικά παραρτήματα αρμόδια για τη διαχείριση των χερσαίων, εναέριων και θαλάσσιων συνόρων.

(13) Ο Οργανισμός θα πρέπει να είναι ανεξάρτητος όσον αφορά τα τεχνικά θέματα και να έχει νομική, διοικητική και οικονομική αυτονομία. Για τον σκοπό αυτό, είναι αναγκαίο και σκόπιμο να αποτελεί κοινοτικό φορέα που διαθέτει νομική προσωπικότητα και ασκεί τις εκτελεστικές εξουσίες που του παρέχει ο παρών κανονισμός.

(14) Για να εξασφαλιστεί η πλήρης αυτονομία και ανεξαρτησία του Οργανισμού, θα πρέπει να διαθέτει αυτόνομο προϋπολογισμό, του οποίου τα έσοδα θα προέρχονται κυρίως από συνεισφορές της Κοινότητας. Για την κοινοτική συνεισφορά και οποιεσδήποτε άλλες επιχορηγήσεις που βαρύνουν τον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ισχύει η κοινοτική διαδικασία επί του προϋπολογισμού. Ο έλεγχος των λογαριασμών θα πρέπει να ασκείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

(15) Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) [17] εφαρμόζεται χωρίς περιορισμούς στον Οργανισμό, ο οποίος θα πρέπει να προσχωρήσει στη διοργανική συμφωνία της 25ης Μαΐου 1999 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιεί η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) [18].

[17] EE L 136 της 31.5.1999, σ. 1.

[18] EE L 136 της 31.5.1999, σ. 15.

(16) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 [19] για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, εφαρμόζεται χωρίς περιορισμούς στον Οργανισμό.

[19] ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43.

(17) Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκπροσωπούνται στο πλαίσιο ενός διοικητικού συμβουλίου ώστε να ελέγχουν αποτελεσματικά τις λειτουργίες του Οργανισμού. Το διοικητικό αυτό συμβούλιο θα διαθέτει τις αναγκαίες εξουσίες για την κατάρτιση προϋπολογισμού, τον έλεγχο της εκτέλεσής του, τη θέσπιση των κατάλληλων δημοσιονομικών κανόνων, την κατάρτιση διαφανών διαδικασιών εργασίας για τη λήψη αποφάσεων από τον Οργανισμό και τον διορισμό του Εκτελεστικού Διευθυντή του.

(18) Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, όπως διατυπώνονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, οι στόχοι της προτεινόμενης ενέργειας δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, και επομένως, λόγω της ανάγκης για ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(19) Λόγω των διαρκώς μεταβαλλόμενων προκλήσεων που ενέχει η αποτελεσματική διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, θα πρέπει να προβλεφθεί το ενδεχόμενο μιας βαθμιαίας διεύρυνσης του πεδίου δράσης του Οργανισμού, το οποίο θα μπορούσε, για παράδειγμα, να περιλάβει τη διεξαγωγή ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα και τη διευκόλυνση της επιχειρησιακής συνεργασίας με εμπλεκόμενες τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, εντός του θεσμικού πλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε οποιονδήποτε άλλο τομέα σχετικό με τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων που θα προκύψει από μελλοντικές προτάσεις με βάση τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

(20) Δεδομένου ότι ο αποτελεσματικός έλεγχος και η επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων αποτελούν ζητήματα υψίστης σημασίας για τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από τη γεωγραφική τους θέση, είναι ανάγκη να προωθηθεί η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων. Η σύσταση του Οργανισμού, ο οποίος επικουρεί τα κράτη μέλη κατά την υλοποίηση των επιχειρησιακών πτυχών της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων, ιδίως κατά τον επαναπατρισμό υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα κράτη μέλη, αποτελεί σημαντικό βήμα προς την κατεύθυνση αυτή.

(21) Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας για τη σύνδεση των κρατών αυτών με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α και Ε της απόφασης αριθ. 1999/437/ΕΚ [20] του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας αυτής.

[20] ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31

(22) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν λαμβάνει μέρος στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου IV του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 5 του εν λόγω πρωτοκόλλου, αποφασίζει εντός εξαμήνου από τη θέσπιση του παρόντος κανονισμού από το Συμβούλιο κατά πόσον θα τον ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.

(23) Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, στις οποίες δεν λαμβάνει μέρος το Ηνωμένο Βασίλειο σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/EΚ της 29ης Μαΐου 2000 σχετικά με την αίτηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν [21]. το Ηνωμένο Βασίλειο επομένως δεν συμμετέχει στη θέσπισή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

[21] ΕΕ L 13 της 1.6.2000, σ. 43.

(24) Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στις οποίες δεν συμμετέχει η Ιρλανδία, σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2002 σχετικά με την αίτηση της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν [22]. η Ιρλανδία επομένως δεν συμμετέχει στη θέσπισή του και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του.

[22] ΕΕ L 64 της 7.3.2002, σ. 20.

(25) Ο παρών κανονισμός αποτελεί πράξη που βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν ή κατ' άλλο τρόπο σχετίζεται με αυτό κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης.

(26) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από το άρθρο 6 παράγραφος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και διατυπώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

KΕΦΑΛΑΙΟ Ι Σκοπός

Άρθρο 1 Σύσταση του Οργανισμού

1. Ιδρύεται Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα (ο Oργανισμός) με σκοπό την ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Ο Οργανισμός διευκολύνει την εφαρμογή των υφισταμένων και μελλοντικών κοινοτικών μέτρων για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων, συντονίζοντας τις ενέργειες των κρατών μελών κατά την υλοποίηση των μέτρων αυτών και συμβάλλοντας έτσι σε αποτελεσματικό, ομοιόμορφο και υψηλού επιπέδου έλεγχο των προσώπων και επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

3. Ο Οργανισμός παρέχει επίσης στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη την αναγκαία τεχνική συνδρομή και εμπειρογνωμοσύνη για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων και προωθεί την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Καθήκοντα

Άρθρο 2 Κύρια καθήκοντα

Ο Οργανισμός έχει τα ακόλουθα καθήκοντα:

α) συντονίζει την επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων.

β) επικουρεί τα κράτη μέλη στην εκπαίδευση των εθνικών συνοριακών φυλάκων.

γ) πραγματοποιεί αξιολογήσεις κινδύνων.

δ) παρακολουθεί τις εξελίξεις των ερευνών σχετικά με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων.

ε) επικουρεί τα κράτη μέλη σε περιπτώσεις που απαιτείται αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή στα εξωτερικά σύνορα.

στ) Συντονίζει την επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών κατά την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα κράτη μέλη.

Άρθρο 3 Κοινές επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια στα εξωτερικά σύνορα

1. Ο Οργανισμός αξιολογεί, κρίνει και συντονίζει προτάσεις για κοινές επιχειρήσεις και πειραματικά (πιλοτικά) σχέδια που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη.

Ο Οργανισμός μπορεί να αναλαμβάνει ο ίδιος πρωτοβουλίες για κοινές επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

Μπορεί επίσης να αποφασίσει να θέσει τον τεχνικό του εξοπλισμό στη διάθεση των κρατών μελών που συμμετέχουν στις κοινές επιχειρήσεις ή τα πειραματικά σχέδια.

2. Ο Οργανισμός μπορεί να δραστηριοποιείται μέσω των ειδικών παραρτημάτων του που προβλέπονται στο άρθρο 13 για την πρακτική διοργάνωση κοινών επιχειρήσεων και πειραματικών σχεδίων.

3. Ο Οργανισμός αξιολογεί τα αποτελέσματα των κοινών επιχειρήσεων και των πειραματικών σχεδίων και προβαίνει σε διεξοδικές συγκριτικές αναλύσεις των αποτελεσμάτων αυτών ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα, η συνοχή και η αποτελεσματικότητα των μελλοντικών επιχειρήσεων και σχεδίων. οι αναλύσεις αυτές περιλαμβάνονται στις ετήσιες εκθέσεις που προβλέπει το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β).

4 Ο Οργανισμός μπορεί να αποφασίζει τη συγχρηματοδότηση των επιχειρήσεων και σχεδίων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με επιχορηγήσεις από τον προϋπολογισμό του και σύμφωνα με τις δημοσιονομικές ρυθμίσεις του.

Άρθρο 4 Αξιολόγηση κινδύνων

Ο Οργανισμός καταρτίζει και εφαρμόζει ένα κοινό υπόδειγμα ολοκληρωμένης ανάλυσης κινδύνων.

Εκπονεί τόσο γενικές όσο και ειδικές αξιολογήσεις κινδύνων, που υποβάλλει στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

Κατά την κατάρτιση του κοινού βασικού κορμού μαθημάτων για την εκπαίδευση των συνοριακών φυλάκων που αναφέρεται στο άρθρο 5, ο Οργανισμός χρησιμοποιεί τα αποτελέσματα ενός κοινού υποδείγματος ολοκληρωμένης ανάλυσης κινδύνων.

Άρθρο 5 Εκπαίδευση

Ο Οργανισμός καταρτίζει και αναπτύσσει περαιτέρω έναν κοινό βασικό κορμό μαθημάτων για την εκπαίδευση των συνοριακών φυλάκων και εξασφαλίζει την επιμόρφωση σε ευρωπαϊκό επίπεδο των εκπαιδευτών τους στα διάφορα κράτη μέλη.

Ο Οργανισμός διοργανώνει επίσης για τους υπαλλήλους των αρμόδιων εθνικών υπηρεσιών των κρατών μελών, πρόσθετα επιμορφωτικά μαθήματα και σεμινάρια για θέματα που σχετίζονται με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και τον επαναπατρισμό υπηκόων τρίτων χωρών.

Άρθρο 6 Παρακολούθηση των ερευνών

Ο Οργανισμός παρακολουθεί τις εξελίξεις των ερευνών σχετικά με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων και κοινοποιεί τις σχετικές πληροφορίες στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη.

Άρθρο 7 Διαχείριση του τεχνικού εξοπλισμού

Ο Οργανισμός δημιουργεί και τηρεί κεντρικές βάσεις απογραφής του τεχνικού εξοπλισμού για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων που ανήκει στα κράτη μέλη και τον οποίο τα τελευταία θέτουν οικειοθελώς το ένα στη διάθεση του άλλου προσωρινά, ανάλογα με την αξιολόγηση των αναγκών και των κινδύνων που πραγματοποιεί ο Οργανισμός.

Άρθρο 8 Συνδρομή προς τα κράτη μέλη σε περιστάσεις που απαιτούν αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή βοήθεια στα εξωτερικά σύνορα

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 64 παράγραφος 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ένα ή περισσότερα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν περιστάσεις που απαιτούν αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή βοήθεια κατά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους όσον αφορά τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων, μπορούν να ζητήσουν τη συνδρομή του Οργανισμού. Ο Οργανισμός μπορεί να διοργανώσει την κατάλληλη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή προς το(τα) αιτούν(τα) κράτος(η) μέλος(η).

2. Υπό τις συνθήκες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, o Οργανισμός μπορεί:

α) να παρέχει τη συνδρομή του σε θέματα συντονισμού μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα που παρουσιάζονται στα εξωτερικά σύνορα.

β) να αποστείλει τους εμπειρογνώμονές του σε βοήθεια των αρμόδιων εθνικών αρχών του(ων) ενδιαφερομένου(ων) κράτους μέλους (κρατών μελών).

3. Ο Οργανισμός μπορεί να αποκτήσει τεχνικό εξοπλισμό για τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων, που θα χρησιμοποιούν οι εμπειρογνώμονές του κατά τη διάρκεια της αποστολής τους στο(α) εν λόγω κράτος(η )μέλος(η).

Άρθρο 9 Συνεργασία σε θέματα επαναπατρισμού

1. Ο Οργανισμός συντονίζει ή διοργανώνει κοινές επιχειρήσεις επαναπατρισμού των κρατών μελών, σύμφωνα με την κοινοτική πολιτική επαναπατρισμού. Μπορεί να χρησιμοποιεί τους κοινοτικούς χρηματοδοτικούς πόρους που είναι διαθέσιμοι στον τομέα αυτό.

2. Ο Οργανισμός καθορίζει τις ορθές πρακτικές για τη χορήγηση ταξιδιωτικών εγγράφων και την απομάκρυνση των υπηκόων τρίτων χωρών που διαμένουν παράνομα στα εδάφη των κρατών μελών.

Άρθρο 10 Συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών

Ο Οργανισμός μπορεί να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα για να διευκολύνει την ανταλλαγή με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη πληροφοριών σχετικών με το έργο του.

Άρθρο 11 Ανταλλαγή στρατηγικών μη προσωπικού χαρακτήρα πληροφοριών με την Europol, διεθνείς οργανισμούς και τρίτες χώρες

Για την ανταλλαγή στρατηγικών πληροφοριών.μη προσωπικού χαρακτήρα ο Οργανισμός μπορεί να συνεργάζεται με την Europol, τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών και διεθνείς οργανισμούς αρμόδιους για θέματα που καλύπτει ο παρών κανονισμός, στο πλαίσιο των συμφωνιών συνεργασίας που συνάπτονται με τους φορείς αυτούς και σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ Διάρθρωση

Άρθρο 12 Νομικό καθεστώς και έδρα

Ο Oργανισμός αποτελεί κοινοτικό φορέα και διαθέτει νομική προσωπικότητα.

Σε κάθε κράτος μέλος, ο Oργανισμός διαθέτει την ευρύτερη δυνατή ικανότητα δικαίου που αναγνωρίζει η εθνική νομοθεσία στα νομικά πρόσωπα. Δύναται, ιδίως, να αποκτά ή να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.

Είναι ανεξάρτητος όσον αφορά τα τεχνικά θέματα.

Ο Oργανισμός εκπροσωπείται από τον διευθύνοντα σύμβουλό του.

Έδρα του Οργανισμού είναι...

Άρθρο 13 Ειδικά παραρτήματα

Ο Οργανισμός αξιολογεί την ανάγκη σύστασης ειδικών παραρτημάτων στα κράτη μέλη και αποφασίζει σχετικά, με την προϋπόθεση της συναίνεσης των τελευταίων.

Τα ειδικά παραρτήματα του Οργανισμού καθορίζουν ορθές πρακτικές όσον αφορά τις συγκεκριμένες κατηγορίες εξωτερικών συνόρων για τις οποίες είναι υπεύθυνα. Ο Οργανισμός εξασφαλίζει τη συνοχή και την ομοιομορφία των εν λόγω ορθών πρακτικών.

Κάθε ειδικό τμήμα υποβάλλει ετήσια λεπτομερή έκθεση των δραστηριοτήτων του καθώς και οποιαδήποτε άλλη πληροφορία σχετικά με τον συντονισμό της επιχειρησιακής συνεργασίας.

Άρθρο 14 Προσωπικό

1. Ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών και οι εκτελεστικοί κανόνες αυτών των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί από κοινού από τα όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εφαρμόζονται και στο προσωπικό του Οργανισμού.

2. Ο Οργανισμός ασκεί έναντι του προσωπικού του τις εξουσίες που παρέχονται στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή από τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης και το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.

3. Το προσωπικό του Οργανισμού απαρτίζεται από περιορισμένο αριθμό μονίμων υπαλλήλων και εθνικών εμπειρογνωμόνων στον τομέα του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων, που είναι αποσπασμένοι από τα κράτη μέλη για την άσκηση διοικητικών καθηκόντων. Το υπόλοιπο προσωπικό απαρτίζεται από άλλους υπαλλήλους που προσλαμβάνει ο Οργανισμός ανάλογα με τις ανάγκες για τη διεκπεραίωση της αποστολής του.

Άρθρο 15 Προνόμια και ασυλίες

Το πρωτόκολλο περί των προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εφαρμόζεται στον Οργανισμό.

Άρθρο 16 Ευθύνη

1. Η συμβατική ευθύνη του Οργανισμού διέπεται από το δίκαιο που εφαρμόζεται στη σχετική σύμβαση.

2. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να δικάζει δυνάμει κάθε ρήτρας διαιτησίας που περιέχεται σε σύμβαση που συνάπτει ο Οργανισμός.

3. Σε περίπτωση εξωσυμβατικής ευθύνης ο Οργανισμός υποχρεούται να αποκαθιστά, σύμφωνα με τις κοινές γενικές αρχές των νομοθεσιών των κρατών μελών, τις ζημίες που προξενούν οι υπηρεσίες ή οι υπάλληλοι του Οργανισμού κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

4. Το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να εκδικάζει τις διαφορές σχετικά με την αποκατάσταση των ζημιών που αναφέρονται στην παράγραφο 3.

5. Η προσωπική ευθύνη των υπαλλήλων έναντι του Οργανισμού διέπεται από τις διατάξεις του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης ή του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.

Άρθρο 17 Αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου

1. Ο Οργανισμός έχει διοικητικό συμβούλιο.

2. Το διοικητικό συμβούλιο:

α) διορίζει τον Εκτελεστικό Διευθυντή κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 23.

β) πριν από τις 31 Μαρτίου κάθε έτους, εγκρίνει τη γενική έκθεση του Οργανισμού για το προηγούμενο έτος και τη διαβιβάζει το αργότερο στις 15 Ιουνίου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο. Η γενική έκθεση δημοσιοποιείται.

γ) πριν από τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, και αφού λάβει τη γνώμη της Επιτροπής, εγκρίνει, με πλειοψηφία των τριών τετάρτων των μελών του, το πρόγραμμα εργασίας του Οργανισμού για το επόμενο έτος και το διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή. το εν λόγω πρόγραμμα εργασίας εγκρίνεται σύμφωνα με την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού και το νομοθετικό πρόγραμμα της Κοινότητας στους συναφείς τομείς της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων.

δ) θεσπίζει τις διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων από τον Εκτελεστικό Διευθυντή σχετικά με το επιχειρησιακό έργο του Οργανισμού.

ε) ασκεί τα καθήκοντά του σχετικά με τον προϋπολογισμό του Οργανισμού σύμφωνα με τα άρθρα 25, 26 παράγραφος 3 και 29.

στ) ασκεί πειθαρχική εξουσία επί του Εκτελεστικού Διευθυντή και του αναπληρωτή Εκτελεστικού Διευθυντή, σε συμφωνία με τον Εκτελεστικό Διευθυντή.

ζ) καταρτίζει τον εσωτερικό του κανονισμό.

η) καταρτίζει το οργανόγραμμα του Οργανισμού και εγκρίνει την πολιτική του σε θέματα προσωπικού.

3. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να γνωμοδοτεί στον Εκτελεστικό Διευθυντή για θέματα που σχετίζονται στενά με τη στρατηγική εξέλιξη της επιχειρησιακής διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων, και ιδίως με την παρακολούθηση των ερευνών, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού.

4) Διαβιβάζει κάθε χρόνο στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή πληροφορίες σχετικά με την έκβαση των διαδικασιών αξιολόγησης.

Άρθρο 18 Σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου

1. Το διοικητικό συμβούλιο απαρτίζεται από δώδεκα μέλη και δύο αντιπροσώπους της Επιτροπής. Το Συμβούλιο ορίζει τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου καθώς και τους αναπληρωτές τους, που τα εκπροσωπούν κατά την απουσία τους. Η Επιτροπή ορίζει τους αντιπροσώπους της και τους αναπληρωτές τους. Η διάρκεια της θητείας τους είναι τετραετής με δυνατότητα άπαξ ανανέωσης.

2. Στο διοικητικό συμβούλιο μπορούν να συμμετέχουν τρίτες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν συνάψει συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα για την υιοθέτηση του κοινοτικού δικαίου και την εφαρμογή του στο πεδίο που καλύπτει ο παρών κανονισμός και οι εκτελεστικοί του κανόνες. Βάσει των σχετικών διατάξεων των εν λόγω συμφωνιών, θα ρυθμισθούν μεταξύ άλλων η φύση και η έκταση της συμμετοχής των χωρών αυτών, με θέσπιση λεπτομερών κανόνων, καθώς και οι συνεισφορές τους σε πόρους και προσωπικό.

Άρθρο 19 Προεδρία του διοικητικού συμβουλίου

1. Το διοικητικό συμβούλιο εκλέγει μεταξύ των μελών του πρόεδρο και αντιπρόεδρο. Ο αντιπρόεδρος αντικαθιστά αυτομάτως τον πρόεδρο σε περίπτωση που κωλύεται να ασκήσει τα καθήκοντά του.

2. Η θητεία του προέδρου και του αντιπροέδρου λήγει όταν παύουν να είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Υπό τον όρο αυτό η διάρκεια της θητείας του προέδρου ή του αντιπροέδρου είναι διετής με δυνατότητα άπαξ ανανέωσης.

Άρθρο 20 Συνεδριάσεις

1. Το διοικητικό συμβούλιο συγκαλείται από τον πρόεδρό του.

2. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής του Οργανισμού λαμβάνει μέρος στις συσκέψεις.

3. Το διοικητικό συμβούλιο πραγματοποιεί τουλάχιστον δύο τακτικές συνεδριάσεις το χρόνο. Συνέρχεται επίσης με πρωτοβουλία του προέδρου ή εφόσον το ζητήσει τουλάχιστον το ένα τρίτο των μελών του.

4. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να προσκαλεί οποιοδήποτε πρόσωπο του οποίου η γνώμη παρουσιάζει ενδιαφέρον, να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του ως παρατηρητής.

5. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου μπορούν, υπό τους όρους του εσωτερικού του κανονισμού, να επικουρούνται από συμβούλους ή εμπειρογνώμονες.

6. Η γραμματειακή υποστήριξη του διοικητικού συμβουλίου εξασφαλίζεται από τον Οργανισμό.

Άρθρο 21 Ψηφοφορία

1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και 23 παράγραφος 2, το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει με πλειοψηφία των δύο τρίτων των μελών του.

2. Κάθε μέλος έχει μια ψήφο. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής του Οργανισμού δεν ψηφίζει. Κατά την απουσία μέλους, το δικαίωμα ψήφου του δικαιούται να ασκήσει ο αναπληρωτής του.

3. Ο εσωτερικός κανονισμός περιέχει λεπτομερέστερες ρυθμίσεις σχετικά με τις ψηφοφορίες, ιδίως τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες ένα μέλος μπορεί να ενεργεί εξ ονόματος άλλου, καθώς και τις προϋποθέσεις απαρτίας, κατά περίπτωση.

Άρθρο 22 Αρμοδιότητες και εξουσίες του Εκτελεστικού Διευθυντή

1. Ο Οργανισμός διοικείται από τον Εκτελεστικό Διευθυντή, ο οποίος είναι απολύτως ανεξάρτητος κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων της Επιτροπής και του διοικητικού συμβουλίου, ο Εκτελεστικός Διευθυντής δεν ζητά ούτε λαμβάνει οδηγίες από οποιαδήποτε κυβέρνηση ή άλλο φορέα.

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να καλέσουν τον Εκτελεστικό Διευθυντή του Οργανισμού να υποβάλει αναφορά για την εκτέλεση των καθηκόντων του.

3. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες και εξουσίες:

α) καταρτίζει και εφαρμόζει τις αποφάσεις, τα προγράμματα και τις δραστηριότητες που εγκρίνει το διοικητικό συμβούλιο του Οργανισμού εντός των ορίων που καθορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, τους εκτελεστικούς κανόνες του και κάθε εφαρμοστέα νομοθεσία.

β) λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα, ιδίως με την έκδοση εσωτερικών διοικητικών οδηγιών και τη δημοσίευση ανακοινώσεων, για να εξασφαλίσει τη λειτουργία του Οργανισμού σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

γ) εκπονεί κάθε χρόνο ένα σχέδιο προγράμματος εργασίας και μια έκθεση δραστηριοτήτων, τα οποία υποβάλει στο διοικητικό συμβούλιο.

δ) ασκεί έναντι του προσωπικού τις εξουσίες που προβλέπονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2.

ε) καταρτίζει καταστάσεις των προβλεπομένων εσόδων και εξόδων του Οργανισμού σύμφωνα με το άρθρο 26 και εκτελεί τον προϋπολογισμό σύμφωνα με το άρθρο 27.

στ) μπορεί να αναθέτει τις εξουσίες του σε άλλα μέλη του προσωπικού του Οργανισμού, στο πλαίσιο των κανόνων που θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 17 παράγραφος 2 στοιχείο ζ).

4. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής είναι υπόλογος για τις ενέργειές του στο διοικητικό συμβούλιο.

Άρθρο 23 Διορισμός διευθυντικών στελεχών

1. Η Επιτροπή προτείνει υποψηφίους για τη θέση του Εκτελεστικού Διευθυντή με βάση κατάλογο που καταρτίζεται κατόπιν δημοσίευσης της θέσης στην Επίσημη Εφημερίδα, καθώς και, εν ανάγκη, στον τύπο ή σε δικτυακούς τόπους.

2. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο με βάση τα προσόντα και την τεκμηριωμένη του ικανότητα σε θέματα διοίκησης και διαχείρισης, καθώς και την εμπειρία του όσον αφορά τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων. Το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει με πλειοψηφία των δύο τρίτων των εχόντων δικαίωμα ψήφου μελών του.

Ο Εκτελεστικός Διευθυντής παύεται επίσης από το διοικητικό συμβούλιο με την ίδια διαδικασία.

3. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής επικουρείται από έναν αναπληρωτή Εκτελεστικό Διευθυντή, ο οποίος τον αναπληροί σε περίπτωση απουσίας ή κωλύματος.

4. Ο αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο μετά από πρόταση του Εκτελεστικού Διευθυντή με βάση τα προσόντα και την τεκμηριωμένη του ικανότητα σε θέματα διοίκησης και διαχείρισης, καθώς και την εμπειρία του όσον αφορά τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων. Το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει με πλειοψηφία των δύο τρίτων των εχόντων δικαίωμα ψήφου μελών του.

Ο αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής επίσης παύεται από το διοικητικό συμβούλιο με την ίδια διαδικασία.

5. Η θητεία του Εκτελεστικού Διευθυντή και του αναπληρωτή Εκτελεστικού Διευθυντή είναι πενταετής με δυνατότητα άπαξ ανανέωσης από το διοικητικό συμβούλιο για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα πέντε χρόνια.

Άρθρο 24 Μετάφραση

1. Με την επιφύλαξη των αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 290 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η ετήσια έκθεση δραστηριότητας και το πρόγραμμα εργασίας που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχεία β) και γ), συντάσσονται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

2. Οι μεταφραστικές υπηρεσίες που απαιτούνται για τη λειτουργία του Οργανισμού παρέχονται από το Κέντρο Μετάφρασης για τους οργανισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 25 Διαφάνεια και επικοινωνία

1. Έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, ο Οργανισμός υπόκειται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1049/2001 όσον αφορά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων πρόσβασης σε έγγραφα που κατέχει.

2. Ο Οργανισμός μπορεί να προβαίνει με δική του πρωτοβουλία σε ανακοινώσεις σχετικές με τους τομείς της αρμοδιότητάς του. Εξασφαλίζει, ιδίως, εκτός από τη δημοσίευση που προβλέπεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β), την ταχεία, αντικειμενική, αξιόπιστη και ευκολονόητη ενημέρωση του κοινού και κάθε ενδιαφερόμενου σχετικά με το έργο του.

3. Το διοικητικό συμβούλιο καθορίζει τις πρακτικές ρυθμίσεις για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2.

4. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο δικαιούται να απευθύνεται εγγράφως στον Οργανισμό σε οποιαδήποτε από τις γλώσσες που αναφέρονται στο άρθρο 314 της συνθήκης και να λαμβάνει απάντηση στην ίδια γλώσσα.

5. Οι αποφάσεις που λαμβάνει ο Οργανισμός σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1049/2001 μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο υποβολής καταγγελίας στον διαμεσολαβητή ή προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υπό τις προϋποθέσεις που προβλέπουν τα άρθρα 195 και 230 της συνθήκης, αντίστοιχα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Δημοσιονομικές διατάξεις

Άρθρο 26 Προϋπολογισμός

1. Τα έσοδα του Οργανισμού συνίστανται, με την επιφύλαξη άλλων κατηγοριών εσόδων:

- σε επιχορήγηση της Κοινότητας που εγγράφεται στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τμήμα "Επιτροπή").

- σε συνεισφορές από τις τρίτες χώρες που συμμετέχουν στην υλοποίηση, εφαρμογή και ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν.

- στα τέλη που εισπράττονται για τις παρεχόμενες υπηρεσίες.

- σε τυχόν εθελοντικές συνεισφορές από τα κράτη μέλη.

2. Οι δαπάνες του Οργανισμού περιλαμβάνουν τις δαπάνες προσωπικού και διοίκησης και τις δαπάνες υποδομής και λειτουργίας.

3. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής καταρτίζει μια κατάσταση προβλεπομένων εσόδων και εξόδων του Οργανισμού για το επόμενο οικονομικό έτος, την οποία υποβάλλει στο διοικητικό συμβούλιο μαζί με έναν πίνακα προσωπικού.

4. Τα έσοδα και οι δαπάνες πρέπει να ισοσκελίζονται.

5. Το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει το σχέδιο προβλέψεων, όπου συμπεριλαμβάνεται ο προσωρινός πίνακας προσωπικού συνοδευόμενος από το προκαταρκτικό πρόγραμμα εργασίας, και το διαβιβάζει το αργότερο μέχρι τις 31 Μαρτίου στην Επιτροπή και τις τρίτες χώρες που συμμετέχουν στην υλοποίηση, εφαρμογή και ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν.

6. Η κατάσταση προβλέψεων διαβιβάζεται από την Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (στο εξής αναφερόμενα ως "αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή") μαζί με το προκαταρκτικό σχέδιο προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

7. Βάσει των προβλέψεων αυτών, η Επιτροπή καθορίζει στο προσχέδιο του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις προβλέψεις που κρίνει αναγκαίες με βάση τον πίνακα προσωπικού και το ποσό της επιχορήγησης που βαρύνει τον γενικό προϋπολογισμό, όπως θα κατατεθούν ενώπιον της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής σύμφωνα με το άρθρο 272 της συνθήκης.

8. Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εγκρίνει τις πιστώσεις για την επιχορήγηση του Οργανισμού.

Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εγκρίνει τον πίνακα προσωπικού του Οργανισμού.

9. Το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει τον προϋπολογισμό του Οργανισμού, που καθίσταται οριστικός μετά την τελική έγκριση του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και εφόσον είναι σκόπιμο προσαρμόζεται αναλόγως.

10. Για κάθε τροποποίηση του προϋπολογισμού, καθώς και του πίνακα προσωπικού, ακολουθείται η ίδια διαδικασία.

11. Το διοικητικό συμβούλιο ανακοινώνει το ταχύτερο δυνατόν στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή την πρόθεσή του να υλοποιήσει οποιοδήποτε σχέδιο το οποίο μπορεί να έχει σημαντικές δημοσιονομικές επιπτώσεις για τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού του, ιδίως σχέδια σχετικά με τη μίσθωση ή την αγορά ακινήτων, και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.

Εφόσον ένα τμήμα της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής έχει ανακοινώσει την πρόθεσή του να διατυπώσει γνώμη, διαβιβάζει τη γνώμη του στο διοικητικό συμβούλιο εντός έξι εβδομάδων από την ημερομηνία ανακοίνωσης του σχεδίου.

Άρθρο 27 Εκτέλεση και έλεγχoς τoυ πρoϋπoλoγισμoύ

1. Ο προϋπολογισμός του Οργανισμού εκτελείται από τον Εκτελεστικό Διευθυντή.

2. Το αργότερο την 1η Μαρτίου μετά το οικονομικό έτος που έληξε, ο υπόλογος του Οργανισμού κοινοποιεί στον υπόλογο της Επιτροπής τους προσωρινούς λογαριασμούς, συνοδευόμενους από την έκθεση επί της δημοσιονομικής και χρηματοοικονομικής διαχείρισης του οικονομικού αυτού έτους. Ο υπόλογος της Επιτροπής προβαίνει στην ενοποίηση των προσωρινών λογαριασμών των θεσμικών οργάνων και των αποκεντρωμένων οργανισμών δυνάμει του άρθρου 128 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού.

3. Το αργότερο την 31η Μαρτίου μετά το οικονομικό έτος που έληξε, ο υπόλογος της Επιτροπής διαβιβάζει στο Ελεγκτικό Συνέδριο τους προσωρινούς λογαριασμούς του Οργανισμού, συνοδευόμενους από έκθεση για τη δημοσιονομική και χρηματοοικονομική διαχείριση του οικονομικού αυτού έτους. Η έκθεση για τη δημοσιονομική και χρηματοοικονομική διαχείριση του οικονομικού έτους διαβιβάζεται επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

4. Με την παραλαβή των παρατηρήσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τους προσωρινούς λογαριασμούς του Οργανισμού, σύμφωνα με το άρθρο 129 του γενικού δημοσιονομικού κανονισμού, ο Εκτελεστικός Διευθυντής καταρτίζει τους οριστικούς λογαριασμούς του Οργανισμού υπό την ευθύνη του και τους διαβιβάζει για γνωμοδότηση στο διοικητικό συμβούλιο.

5. Το διοικητικό συμβούλιο διατυπώνει τη γνώμη του σχετικά με τους οριστικούς λογαριασμούς του Οργανισμού.

6. Το αργότερο την 1η Ιουλίου του επόμενου έτους, ο Εκτελεστικός Διευθυντής στέλνει τους οριστικούς λογαριασμούς συνοδευόμενους από τη γνωμοδότηση του διοικητικού συμβουλίου στην Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

7. Οι οριστικοί λογαριασμοί δημοσιεύονται.

8. Ο διευθυντής στέλνει στο Ελεγκτικό Συνέδριο απάντηση στις παρατηρήσεις του το αργότερο την 30ή Σεπτεμβρίου. Την απάντηση αυτή στέλνει επίσης στο διοικητικό συμβούλιο.

9. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μετά από σύσταση του Συμβουλίου, παρέχει πριν από τις 30 Απριλίου του έτους Ν+2, απαλλαγή στον Εκτελεστικό Διευθυντή του Οργανισμού για την εκτέλεση του προϋπολογισμού του οικονομικού έτους Ν.

Άρθρο 28 Καταπολέμηση της απάτης

1. Για την καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς και άλλων παράνομων πράξεων, εφαρμόζονται χωρίς κανένα περιορισμό οι διατάξεις του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF).

2. Ο Οργανισμός προσχωρεί στη διοργανική συμφωνία της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και θεσπίζει αμελλητί τις κατάλληλες διατάξεις οι οποίες ισχύουν για όλο το προσωπικό του Οργανισμού.

3. Οι αποφάσεις σχετικά με τη χρηματοδότηση και οι εκτελεστικές συμφωνίες και πράξεις που προκύπτουν από αυτές ορίζουν ρητά ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο και η OLAF μπορούν να διεξάγουν, εφόσον είναι αναγκαίο, επιτόπιους ελέγχους στους χρηματοδοτούμενους από τον Οργανισμό και στους υπαλλήλους που είναι υπεύθυνοι για τη χρηματοδότηση αυτή.

Άρθρο 29 Αξιολόγηση

1. Εντός τριών ετών από την έναρξη λειτουργίας του Οργανισμού, και εφ' εξής κάθε πέντε χρόνια, το διοικητικό συμβούλιο αναθέτει σε ανεξάρτητο εξωτερικό φορέα την αξιολόγηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

2. Κατά την αξιολόγηση αυτή εξετάζεται κατά πόσον ο Οργανισμός εκπληρώνει αποτελεσματικά την αποστολή του. Αξιολογείται επίσης ο αντίκτυπος του Οργανισμού και οι μέθοδοι εργασίας του, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τις γνώμες όλων των ενδιαφερομένων, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

3. Το διοικητικό συμβούλιο λαμβάνει τα αποτελέσματα της αξιολόγησης και διατυπώνει συστάσεις στην Επιτροπή για ενδεχόμενη τροποποίηση του παρόντος κανονισμού, για τον Οργανισμό και για τις μεθόδους εργασίας του, τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να διαβιβάσει εν συνεχεία στο Συμβούλιο συνοδευόμενες από τη δική της γνώμη και από κατάλληλες προτάσεις. Επισυνάπτεται δε εν ανάγκη ένα σχέδιο δράσης με σχετικό χρονοδιάγραμμα. Τόσο τα αποτελέσματα όσο και οι συστάσεις που προκύπτουν από την αξιολόγηση δημοσιοποιούνται.

Άρθρο 30 Δημοσιονομική διάταξη

Το διοικητικό συμβούλιο, αφού ζητήσει τη γνώμη της Επιτροπής, θεσπίζει τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζει ο Οργανισμός. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να είναι σύμφωνοι με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 της 19ης Νοεμβρίου 2002 της Επιτροπής, της 23ης Δεκεμβρίου 2002 για τη θέσπιση δημοσιονομικού κανονισμού πλαισίου για τους κοινοτικούς οργανισμούς του άρθρου 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, ο οποίος θεσπίζει το δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, εκτός αν το απαιτεί η λειτουργία του Οργανισμού και με προηγούμενη συναίνεση της Επιτροπής.

Άρθρο 31 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την [...] ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Οργανισμός αναλαμβάνει τα καθήκοντά του από την 1η Ιανουαρίου 2005.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος, σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Τομέας(-είς) πολιτικής: 18 ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

Δραστηριότητα (-τες): 18 02 ΕΞΩΤΕΡΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ

Ονομασια της δρασης: προταση κανονισμου του συμβουλιου για τη συσταση ευρωπαϊκου οργανισμου για τη διαχειριση τησ επιχειρησιακησ συνεργασιασ στα εξωτερικα συνορα

1. ΓΡΑΜΜΗ(-ΕΣ) ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ + ΟΝΟΜΑΣΙΑ

Από το 2005 και εξής θα δημιουργηθεί ένας νέος τομέας του προϋπολογισμού, με δύο γραμμές:

- 18 02 XX 01: Δαπάνες διοικητικής λειτουργίας (τίτλοι 1 & 2)

- 18 02 XX 02: Επιχειρησιακές δαπάνες (τίτλος 3).

2. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

2.1. Συνολικό κονδύλιο της δράσης: ΧΧ εκατ. ευρώ σε ΠΑΥ

Για το 2005 και το 2006 διατίθεται σε ετήσια βάση μέγιστο κονδύλιο 15 εκατ. ευρώ, μετά τη συμφωνία που επήλθε στο Σώμα των Επιτρόπων κατά την έγκριση της ανακοίνωσης σχετικά με την ανάπτυξη μιας κοινής πολιτικής για την παράνομη μετανάστευση, την παράνομη διακίνηση και την εμπορία ανθρώπων, τα εξωτερικά σύνορα και την επαναπροώθηση (επαναπατρισμό) των παρανόμως διαμενόντων [23], της 3ης Ιουνίου 2003.

[23] COM(2003) 323 τελικό.

Από το 2007 και μετά, η διάθεση των πιστώσεων θα εξαρτηθεί από τις νέες δημοσιονομικές προοπτικές.

2.2. Περίοδος υλοποίησης: 2004-2009

Ενδεικτικά, το χρονοδιάγραμμα της σύστασης του εν θέματι Οργανισμού θα μπορούσε να έχει ως εξής:

- Αναμενόμενη έναρξη ης ισχύος του κανονισμού: 1ο εξάμηνο του 2004.

- Μεταβατική περίοδος: από την έναρξη της ισχύος του κανονισμού μέχρις ότου ο Οργανισμός καταστεί επιχειρησιακά έτοιμος (αναλάβει καθήκοντα). Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, η Επιτροπή θα ασκεί τα καθήκοντα που είναι αναγκαία για τη σύσταση του Οργανισμού.

- Επιχειρησιακή φάση: Ο Οργανισμός συνιστάται και είναι έτοιμος να αναλάβει καθήκοντα σύμφωνα με τον προς έκδοση κανονισμό.

2.3. Συνολική πολυετής εκτίμηση των δαπανών:

α) Επιχειρησιακές δαπάνες (τίτλος 3) : Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων (πρβλ. σημεία 6.2.1 και 6.2.2, περί επιχειρησιακών δαπανών).

Πιστώσεις αναλήψεων υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

β) Δαπάνες διοικητικής λειτουργίας (τίτλοι 1 & 2): Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων (πρβλ. σημεία 6.1.1 και 6.1.2)

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

γ) Γενικό σύνολο : Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων/πληρωμών

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

δ) Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων και των λοιπών δαπανών διοικητικής λειτουργίας για την Επιτροπή (πρβλ. σημεία 7.2 και 7.3)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2.4. Συμβατότητα με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και με τις Δημοσιονομικές Προοπτικές

[Χ] Πρόταση συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό (μέχρι το 2006).

Η πρόταση αυτή απαιτεί επαναπρογραμματισμό του αντίστοιχου τομέα των Δημοσιονομικών Προοπτικών.

Η πρόταση αυτή μπορεί να απαιτήσει προσφυγή στις διατάξεις της Διοργανικής Συμφωνίας.

2.5. Δημοσιονομικές επιπτώσεις επί των εσόδων [24]

[24] Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. το χωριστό επεξηγηματικό σημείωμα.

Ουδεμία δημοσιονομική επίπτωση (αφορά τεχνικές πτυχές της εφαρμογής ενός μέτρου)

´Η

[Χ] Δημοσιονομικές επιπτώσεις - Η επίδραση επί των εσόδων έχει ως εξής:

Η παρούσα πρόταση συμπληρώνει και αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν, όπως αυτό ορίζεται στο παράρτημα A της συμφωνίας που υπεγράφη στις 18 Μαΐου 1999 από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν [25]. Το άρθρο 12 παρ. 1 τελευταίο εδάφιο προβλέπει:

[25] EE L 176, 10.7.1999, σ. 35.

"Οσάκις τα έξοδα λειτουργίας καταλογίζονται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. η Ισλανδία και η Νορβηγία συμμετέχουν σ' αυτά καταβάλλοντας ετησίως στον εν λόγω προϋπολογισμό το ποσοστό το οποίο αντιπροσωπεύει το ακαθάριστο εθνικό προϊόν στο συνολικό ακαθάριστο εθνικό προϊόν όλων των συμμετεχόντων κρατών."

Η συνεισφορά Ισλανδίας/Νορβηγίας ανέρχεται στο 2,128% (στοιχεία 2002)

εκατ. EUR (μέχρι πρώτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Και άλλες τυχόν τρίτες χώρες που θα συνδεθούν με την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οπότε και θα συμμετάσχουν στον Οργανισμό, θα πρέπει επίσης να συνεισφέρουν στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Άρθρο 66 της Συνθήκης ΕΚ.

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

5.1. Αναγκαιότητα κοινοτικής παρέμβασης

5.1.1. Επιδιωκόμενοι στόχοι

Κύριος στόχος του προς σύσταση Οργανισμού είναι η βελτίωση της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών στα εξωτερικά σύνορα και η προώθηση της αλληλεγγύης στον τομέα αυτόν καθώς και ενός ισοδύναμου επιπέδου προστασίας σε όλα τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Οι στόχοι αυτοί δεν είναι νέοι, δεδομένου ότι η ανακοίνωση της Επιτροπής του Μαΐου του 2002 [26] ήδη ανέφερε τα ουσιώδη συστατικά μιας ολοκληρωμένης διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Σεβίλλης και το Συμβούλιο (ΔΕΥ) κατά την έγκριση του προγράμματος δράσης του [27] ακολούθησαν την κατεύθυνση αυτή. Το σχέδιο Συντάγματος, στις ειδικές διατάξεις εφαρμογής του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (βλέπε άρθρο Ι-41), αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών για τη δημιουργία του χώρου αυτού.

[26] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Προς μια ολοκληρωμένη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της 7ης Μαΐου 2002 (COM(2002) 233 τελικό).

[27] Πρόγραμμα για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εγκριθέν από το Συμβούλιο (ΔΕΥ) στις 13 Ιουνίου 2002 (έγγραφο 10019/02 FRONT 58 COMIX 398).

Πιο συγκεκριμένα, ο προς σύσταση Οργανισμός θα ασκεί τα ακόλουθα καθήκοντα:

* Συντονισμός των από κοινού επιχειρήσεων και των πειραματικών σχεδίων μεταξύ των κρατών μελών, και μεταξύ αυτών και της Κοινότητας, με σκοπό τη βελτίωση του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ.

* Παροχή κατάρτισης, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για εκπαιδευτές εθνικών σωμάτων φύλαξης συνόρων των κρατών μελών, καθώς και πρόσθετη κατάρτιση για τους αξιωματικούς των σωμάτων αυτών.

* Διεξαγωγή γενικών και ειδικών αναλύσεων κινδύνων.

* Παρακολούθηση των εξελίξεων της έρευνας στον τομέα του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ, και παροχή στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης.

* Συντονισμός των κρατών μελών στον τομέα του επαναπατρισμού των παρανόμως διαμενόντων στα κράτη μέλη υπηκόων τρίτων χωρών.

* Υποστήριξη των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν καταστάσεις που απαιτούν ενισχυμένη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή κατά τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ.

* Διαχείριση του τεχνικού εξοπλισμού των κρατών μελών (κοινοί κατάλογοι εξοπλισμού και προμήθεια νέου εξοπλισμού προς διάθεση στα κράτη μέλη).

Μεταξύ των καθηκόντων αυτών, τα τέσσερα πρώτα αναφέρονται σε δραστηριότητες που αυτή τη στιγμή ασκούνται από τα κράτη μέλη με υποστήριξη - σε πολλές περιπτώσεις - μέσω κοινοτικών κονδυλίων του προγράμματος ARGO, συντονίζονται δε από τον κοινό φορέα διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων στους κόλπους του Συμβουλίου. Τα υπόλοιπα τρία καθήκοντα αναφέρονται στις νέες δραστηριότητες ή καθήκοντα του Οργανισμού, τα οποία δεν καλύπτονται από τον προαναφερόμενο κοινό φορέα.

Η προστιθέμενη αξία του Οργανισμού θα επιτευχθεί με την ανάληψη των δραστηριοτήτων που αυτή τη στιγμή καλύπτονται με τα διάφορα σχέδια για την ανάπτυξη ενός κοινού και ολοκληρωμένου μοντέλου αξιολόγησης κινδύνων (Common Integrated Risk Assessment Model - CIRAM), για έναν κοινό κορμό μαθημάτων κατάρτισης των συνοριακών φυλάκων και για την έρευνα σε τεχνολογίες που έχουν σχέση με τον έλεγχο και την επιτήρηση των εξωτερικών συνόρων, αντίστοιχα. Οι δραστηριότητες αυτές έχουν οριζόντιο χαρακτήρα και βρίσκονται ακριβώς στον πυρήνα της έννοιας της ολοκληρωμένης διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων. Δεν αναφέρονται σε έναν συγκεκριμένο τύπο συνόρων, οπότε θα πρέπει να υπόκεινται σε κεντρική διαχείριση, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η συνεκτικότητα και η ομοιομορφία των εννοιών και των κριτηρίων προς εφαρμογή σε όλα τα κράτη μέλη.

Η σύσταση ενός οργανισμού με αποστολή τον συντονισμό των επιχειρησιακών πτυχών του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων, καθώς και τη λήψη αποφάσεων για τη συγχρηματοδότηση ορισμένων δραστηριοτήτων αποτελεί ένα απτό και σημαντικό βήμα προς την επίτευξη της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων. Ο προς σύσταση Οργανισμός θα δημιουργήσει και θα τηρεί κεντρικά βιβλίο απογραφής του τεχνικού εξοπλισμού ελέγχου των συνόρων τον οποίο τα κράτη μέλη θα ήθελαν να ανταλλάσσουν μεταξύ τους, σε προσωρινή βάση και μετά από ανάλυση των αναγκών και των κινδύνων που πραγματοποιείται από τον Οργανισμό. Τούτο θα αυξήσει την ικανότητα ενεργοποίησης πόρων και δεξιοτήτων των κρατών μελών.

Ο ίδιος ο Οργανισμός θα προμηθευθεί τεχνικό εξοπλισμό για τους εμπειρογνώμονές του, αλλά ο εξοπλισμός αυτός θα μπορεί να τεθεί στη διάθεση και των κρατών μελών που θα λαμβάνουν μέρος σε από κοινού επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια. Με τον τρόπο αυτόν, ο Οργανισμός θα συμβάλλει σημαντικά στον επιμερισμό των εκάστοτε βαρών.

Ένα από τα κυριότερα πλεονεκτήματα της δημιουργίας μιας κεντρικής δομής, όπως είναι ένας οργανισμός στον τομέα της επιχειρησιακής διαχείρισης των συνόρων, θα ήταν η βελτίωση της ικανότητας συνδρομής στην αντιμετώπιση μιας πιθανόν κρίσιμης και απρόβλεπτης κατάστασης στα εξωτερικά σύνορα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Έτσι, ένας τέτοιος νέος οργανισμός θα βελτίωνε και την ικανότητα πρόληψης και διαχείρισης των κινδύνων εκ μέρους των κρατών μελών.

Ο προς σύσταση Οργανισμός, ως ανεξάρτητο όργανο, θα μπορούσε να διεξάγει στο μέλλον και επιθεωρήσεις στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών και να ενεργεί ως διασύνδεσμος μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών, ή και σχετικών με τον τομέα διεθνών οργανισμών, και τούτο θα ενίσχυε την αξιοπιστία και την αναγνωρισιμότητα της κοινοτικής δράσης στον τομέα αυτόν.

5.1.2. Μέτρα σχετικά με την εκ των προτέρων (ex ante) αξιολόγηση

Η Επιτροπή διεξήγαγε μιαν εκ των προτέρων αξιολόγηση της πρότασης για τη σύσταση ενός ευρωπαϊκού Οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα.

Από την ανάλυση της εμπειρίας του προαναφερθέντος κοινού φορέα προκύπτει σαφώς η ανάγκη για μια υψηλού επαγγελματικού επίπεδου συντονιστική δομή, εάν θέλουμε να υπερβούμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ως άνω κοινός φορέας.

Από την εκ των προτέρων αξιολόγηση φαίνεται ότι η σύσταση ενός Οργανισμού αποτελεί την καλύτερη και αποδοτικότερη επιλογή για την επίτευξη του στόχου της ενίσχυσης της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα, σε σύγκριση με τους εναλλακτικούς μηχανισμούς υλοποίησης που εξετάσθηκαν (τον κοινό φορέα ενισχυμένο και την ίδια την Επιτροπή).

Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε την εκ των προτέρων αξιολόγηση από την Επιτροπή.

5.1.3. Μέτρα μετά την εκ των υστέρων (ex post) αξιολόγηση

Το τελευταίο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών (16/17 Οκτωβρίου 2003) έκανε ευμενώς δεκτή την πρόθεση της Επιτροπής να παρουσιάσει πρόταση για τη σύσταση ενός Οργανισμού διαχείρισης των συνόρων, αναφέροντας ότι η πρόταση αυτή θα βασίζεται στην εμπειρία του κοινού φορέα για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων.

Έτσι, η Επιτροπή έλαβε υπόψη κατά τη σύνταξη της παρούσας πρότασης τις αξιολογήσεις που πραγματοποιήθηκαν εκ μέρους του Συμβουλίου [28] και της Επιτροπής [29] ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης. Αυτή η στάθμιση των από κοινού επιχειρήσεων, των πειραματικών σχεδίων και των διαφόρων εξειδικευμένων κέντρων αποτελούσε ταυτόχρονα και αξιολόγηση του έργου του προαναφερθέντος κοινού φορέα. Ένα από τα κυριότερα κενά είναι η έλλειψη αποτελεσματικού επιχειρησιακού συντονισμού. Τούτο διαπιστώνεται και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου ΔΕΥ τα σχετικά με την αποτελεσματικότερη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών της ΕΕ [30]. Ακόμη, η προαναφερθείσα έκθεση του Συμβουλίου σχετικά με την υλοποίηση των προγραμμάτων, των κέντρων ειδικού σκοπού, των πειραματικών σχεδίων και των από κοινού επιχειρήσεων περιελάμβανε και συμπεράσματα σχετικά με τα κενά των σημερινών διεθνών ρυθμίσεων για τον συντονισμό της εκτέλεσης του προγράμματος δράσης. Πιο συγκεκριμένα, στα συμπεράσματα αυτά επισημαινόταν:

[28] Έκθεση της Προεδρίας προς την επιτροπή COREPER/το Συμβούλιο σχετικά με την υλοποίηση των προγραμμάτων, των κέντρων ειδικού σκοπού, των πειραματικών σχεδίων και των από κοινού επιχειρήσεων, της 3ης Ιουνίου (έγγραφο. 10058/03 FRONT 70 COMIX 354)

[29] Ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Κοινοβούλιο ενόψει του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης, σχετικά με την ανάπτυξη μιας κοινής πολιτικής για την παράνομη μετανάστευση, την παράνομη διακίνηση και την εμπορία ανθρώπων, τα εξωτερικά σύνορα και την επαναπροώθηση (επαναπατρισμό) των παρανόμως διαμενόντων, της 23ης Μαΐου 2003 (COM(20003) 323 τελικό).

[30] Έγγραφο 10274/03 FRONT 76, της 6ης Ιουνίου 2003.

* η εμφανής έλλειψη ενός μηχανισμού παρακολούθησης, αξιολόγησης και ανάλυσης των επιπτώσεων.

* η έλλειψη κατευθυντήριων γραμμών εφαρμογής και κατάλληλου νομικού πλαισίου για την κατάστρωση των από κοινού επιχειρήσεων.

* η έλλειψη ορισμού των ειδικών σκοπών και στόχων, καθώς και ενός κατάλληλου νομικού πλαισίου για τον ολοκληρωμένο σχεδιασμό των επιχειρησιακών ενεργειών σε κοινοτικό επίπεδο.

Για τον λόγο αυτόν, η Ελληνική Προεδρία ζητούσε στην έκθεσή της την αναβάθμιση του συντονιστικού και επιχειρησιακού ρόλου της επιτροπής SCIFA+, ως αναγκαίο όρο για την επιτυχή ανάπτυξη των κέντρων, καθώς και των λοιπών σχεδίων και από κοινού επιχειρήσεων.

Ακόμη, η ίδια έκθεση έκανε έκκληση για τη θεσμοθέτηση των κέντρων και για την εξέταση μιας νέας θεσμικής δομής με σκοπό την ενίσχυση της επιχειρησιακής συνεργασίας για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων.

Το πρόγραμμα ARGO προσέφερε κονδύλια (επιχορηγήσεις) για αρκετά από τα προαναφερόμενα πειραματικά σχέδια και από κοινού επιχειρήσεις. Η Επιτροπή θα παρουσιάσει μέχρι το τέλος του 2003 μια πρώτη έκθεση επί της υλοποίησης του προγράμματος ARGO. Ωστόσο, μπορεί ήδη να λεχθεί ότι η συνολική ποιότητα των προτάσεων που υπεβλήθησαν, και των αποτελεσμάτων των ενεργειών που ανελήφθησαν στον τομέα των εξωτερικών συνόρων δεν είναι ικανοποιητική. Ένας Οργανισμός που θα αποκτήσει εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα αυτόν και θα αναλάβει και τον ρόλο της έγκρισης, του συντονισμού και της αξιολόγησης των ενεργειών, ενώ θα λαμβάνει και την τελική απόφαση για τη χορήγηση επιχορηγήσεων για ορισμένες προτάσεις, θα συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας και των αποτελεσμάτων των εκάστοτε ενεργειών.

5.2. Σχεδιαζόμενες δράσεις και λεπτομέρειες υλοποίησης της δημοσιονομικής παρέμβασης

Μεταβατική φάση (2004): Αφού ο κανονισμός εγκριθεί και τεθεί σε ισχύ, η Επιτροπή θα αρχίσει τις αναγκαίες ενέργειες για τη σύσταση του Οργανισμού, π.χ. την οργάνωση και την παροχή διοικητικής υποστήριξης προς το διοικητικό συμβούλιο, την προετοιμασία των νομικών κειμένων, τη δημοσίευση προκηρύξεων και τις διαδικασίες πρόσληψης του εκτελεστικού διευθυντή και του αναπληρωτή διευθυντή. Οι ενέργειες αυτές θα επιβαρύνουν μόνο τις δαπάνες προσωπικού και διοίκησης της Επιτροπής (πρβλ. σημείο 7).

Επιχειρησιακή φάση (από το 2005 και μετά): Οι εκτιμήσεις για τους αναγκαίους πόρους κατά την πρώτη επιχειρησιακή φάση (2005-2006) λαμβάνουν υπόψη τους δημοσιονομικούς περιορισμούς (ανώτατα όρια στις Δημοσιονομικές Προοπτικές). Οι υπολογισμοί βασίζονται στα χαρακτηριστικά μιας "αυτόνομης" οντότητας (η οποία, δηλαδή, δεν θα βασίζεται στην υποδομή και το προσωπικό της Επιτροπής). Οι σχετικές δαπάνες μπορούν να ομαδοποιηθούν σε δύο κύριες κατηγορίες:

Δαπάνες προσωπικού και διοίκησης:

Το προσωπικό του Οργανισμού θα αποτελείται από περιορισμένο αριθμό κοινοτικών υπαλλήλων και από εθνικούς εμπειρογνώμονες του τομέα του ελέγχου και της επιτήρησης των εξωτερικών συνόρων, αποσπασμένους για την διεκπεραίωση διοικητικών καθηκόντων. Το υπόλοιπο προσωπικό θα αποτελείται από υπαλλήλους προσλαμβανόμενους ανάλογα με τις ανάγκες του Οργανισμού, για τη διεκπεραίωση των καθηκόντων του. Οι δαπάνες προσωπικού εμφαίνονται σε ετήσια βάση, ενώ οι δαπάνες προσωπικού και διοίκησης ανέρχονται σε 0,108 εκατ. ανά έτος και άτομο (κοινοτικοί υπάλληλοι), μαζί με τις συναφείς κτιριακές και διοικητικές δαπάνες (ΤΠ, τηλεπικοινωνίες κ.λπ.).

Ο αναγκαίος αριθμός απασχολουμένων για την πρώτη επιχειρησιακή φάση (2005-2006) υπολογίζεται σε 27. Ο αριθμός αυτός αναλύεται σε 15 θέσεις Α (μεταξύ των οποίων 10 ΑΕΕ), 5 θέσεις Β, 5 θέσεις C και 2 θέσεις D. Ο αριθμός των απασχολουμένων είναι δυνατόν να αυξηθεί, εφόσον ανατεθούν στον Οργανισμό και νέα καθήκοντα από το Συμβούλιο και ανάλογα με τους οικονομικούς πόρους που θα διατεθούν στον Οργανισμό από την Αρμόδια για τον Προϋπολογισμό Αρχή για την μετά το 2007 περίοδο. Το προσωπικό ασφαλείας για τα κτίρια και τα έργα υποδομής δεν αποτελεί μέρος του προσωπικού του Οργανισμού, οπότε δεν εμφαίνεται στον πίνακα που ακολουθεί. Οι υπηρεσίες ασφαλείας θα ανατεθούν σε εξωτερικούς φορείς.

ΠΙΝΑΚΑΣ: Εκτίμηση των ανθρώπινων πόρων - Ανάλυση ανά τομέα δραστηριότητας και κατηγορία

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Επιχειρησιακές δαπάνες

Οι δαπάνες αυτές μπορούν να υποδιαιρεθούν ανάλογα με τα διάφορα καθήκοντα του Οργανισμού:

(1) Συντονισμός από κοινού επιχειρήσεων και πειραματικών σχεδίων στα εξωτερικά σύνορα, βάσει προτάσεων των κρατών μελών (συντονισμός και αξιολόγηση από τον Οργανισμό). Ο Οργανισμός μπορεί να επιχορηγεί ορισμένες επιχειρήσεις και σχέδια. Εδώ πρόκειται και για δαπάνες που απορρέουν από αποστολές του προσωπικού του Οργανισμού στα εξωτερικά σύνορα ή σε εθνικές εγκαταστάσεις, με σκοπό τον συντονισμό, τη λήψη επακόλουθων μέτρων και την αξιολόγηση των σχεδίων και επιχειρήσεων. Η δαπάνη ανά αποστολή εντός της Ευρώπης εκτιμάται σε 800 ευρώ ημερησίως, και για τον υπόλοιπο κόσμο σε 1.200 ευρώ ημερησίως. Για λόγους συντονισμού και αξιολόγησης είναι δυνατόν να απαιτούνται και συσκέψεις στις εγκαταστάσεις του Οργανισμού.

(2) Οι δραστηριότητες αξιολόγησης κινδύνων απαιτούν ορισμένες συσκέψεις με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών. Οι υπολογισμοί βασίζονται στις εξής παραδοχές: Έξοδα ταξιδίου και διαμονής: συσκέψεις: 800 ευρώ ανά άτομο/ημέρα, και 1.150 ευρώ ανά άτομο/δύο ημέρες. Υπάρχει ανάγκη και για ανάπτυξη ασφαλών ηλεκτρονικών διαύλων επικοινωνίας με τα κράτη μέλη για τη συγκέντρωση και την ανταλλαγή σχετικών πληροφοριών.

(3) Η κατάρτιση απαιτεί μηνιαίες συσκέψεις, σεμινάρια και εργαστήρια με τους εθνικούς εκπαιδευτές συνοριοφυλάκων.

(4) Η παρακολούθηση των εξελίξεων στην έρευνα και η παροχή τεχνικής εμπειρογνωμοσύνης θα οδηγήσουν σε μελέτες, που ο Οργανισμός θα αναθέτει σε εξωτερικούς φορείς, καθώς και σε συσκέψεις ή αποστολές προσωπικού και στη σύνταξη εκθέσεων και αξιολογήσεων.

(5) Υποστήριξη προς κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν καταστάσεις απαιτούσες αυξημένη τεχνική και επιχειρησιακή συνδρομή στα εξωτερικά σύνορα. Ο Οργανισμός πρέπει να αγοράσει ή να μισθώσει κινητό εξοπλισμό για τον έλεγχο των εξωτερικών συνόρων, και τούτο αποτελεί τη σημαντικότερη δαπάνη. Πρέπει ακόμη να προβλεφθούν οι αποστολές προσωπικού και η μεταφορά εξειδικευμένου εξοπλισμού.

(6) Συνεργασία για τον επαναπατρισμό. Οι επιχειρησιακές δαπάνες από κοινού επιχειρήσεων επαναπατρισμού υπηκόων τρίτων χωρών (μεταφορά, συνοδεία κ.λπ.) θα μπορούσαν να καλύπτονται με τα κοινοτικά κονδύλια που θα διατίθενται στο μέλλον για τον τομέα του επαναπατρισμού. Επιπλέον δε, είναι πιθανό να πραγματοποιούνται και ορισμένες αποστολές προσωπικού και συσκέψεις συντονισμού.

(7) Διαχείριση του τεχνικού εξοπλισμού (τήρηση βιβλίου απογραφής του εξοπλισμού των κρατών μελών) και συστήματα ανταλλαγής πληροφοριών. Ο Οργανισμός πρέπει να δημιουργήσει μια βάση δεδομένων και ένα σύστημα πληροφοριών κατάλληλα για την ανταλλαγή πληροφοριών με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

5.3. Λεπτομέρειες υλοποίησης

Τα βασικά καθήκοντα του Οργανισμού, όπως η κατάρτιση, η αξιολόγηση κινδύνων, η παροχή τεχνικής υποστήριξης ή εμπειρογνωμοσύνης, θα ασκούνται από το μόνιμο προσωπικό του, οπότε πρόσθετες δαπάνες θα προκαλούν μόνο για τις αποστολές προσωπικού και τις συσκέψεις (σεμινάρια και εργαστήρια).

Ακόμη, ο Οργανισμός θα συγχρηματοδοτεί και ορισμένες προτάσεις των κρατών μελών για από κοινού επιχειρήσεις και πειραματικά σχέδια με ιδιαίτερο ενδιαφέρον ή προστιθέμενη αξία σε σχέση με το πρόγραμμα εργασίας του. Τα κοινοτικά κονδύλια θα διατίθενται μέσω συμφωνιών επιχορήγησης και βάσει των κανόνων που προβλέπονται στον δημοσιονομικό κανονισμό του Οργανισμού.

Ο Οργανισμός θα δημοπρατεί τις δημόσιες συμβάσεις σύμφωνα με τον δημοσιονομικό του κανονισμό και με σκοπό την προμήθεια του επιχειρησιακού εξοπλισμού ή την εξασφάλιση των υπηρεσιών (π.χ., σύνταξη μελετών, παροχή συμβουλών κ.λπ.) που θα χρειάζεται για την εκπλήρωση των καθηκόντων του.

6. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ

6.1. Δαπάνες διοικητικής λειτουργίας (τίτλοι 1 και 2):

6.1.1 Δημοσιονομικές επιπτώσεις επί των ανθρώπινων πόρων

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για δώδεκα μήνες και συμπεριλαμβάνουν τις δαπάνες προσωπικού και διοίκησης (κτίρια, ΤΠ κ.λπ.). Κατ' εξαίρεση για το 2005, οι δαπάνες θα υπολογισθούν μόνο για έξι μήνες, δεδομένου ότι ο Οργανισμός θα προσλάβει βαθμιαία το προσωπικό του κατά τη διάρκεια του έτους αυτού (πρβλ. σημείο 2.3).

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.1.2 Λοιπές δαπάνες διοικητικής λειτουργίας

Εδώ εμφαίνονται μόνο οι συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου, ενώ οι λοιπές δαπάνες που απορρέουν από τις αποστολές, τις διασκέψεις και τα σεμινάρια αναλύονται ανά δραστηριότητα στις ετήσιες επιχειρησιακές δαπάνες λειτουργίας του Οργανισμού.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2. Επιχειρησιακές δαπάνες (τίτλος 3):

Οι πίνακες που ακολουθούν περιέχουν ανάλυση των επιχειρησιακών δαπανών του Οργανισμού ανά δραστηριότητα και είδος παρέμβασης.

6.2.1. Ετήσιες ή επαναλαμβανόμενες δαπάνες

Οι δαπάνες που εμφαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί αντιστοιχούν σε πλήρη λειτουργία του Οργανισμού. Από το 2005 και μετά, ο Οργανισμός θα αναλάβει βαθμιαία τις αρμοδιότητές του και θα καταστεί επιχειρησιακός, ενώ το έτος αυτό η κύρια αρμοδιότητά του θα έγκειται στην παροχή υποστήριξης στις από κοινού επιχειρήσεις και στα πειραματικά σχέδια, με τη διάθεση κονδυλίων ανάλογων με εκείνα του προγράμματος ARGO κατά τα προηγούμενα έτη (πρβλ. σημείο 2.3).

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2.2 Ειδικός τεχνικός εξοπλισμός

Κατά την πρώτη φάση (2005), ο προς σύσταση Οργανισμός πρέπει να προσδιορίσει τις επιχειρησιακές του ανάγκες και τις προς επίτευξη ικανότητες, και να εξετάσει τις δυνατότητές του