[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 1.2.2006

SEC(2006) 108 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

κατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2005-2009

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ιστορικό

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσο ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Το 2005, το σύμφωνο τροποποιήθηκε για πρώτη φορά. Η μεταρρύθμιση αναγνώριζε τη χρησιμότητα του συμφώνου για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αλλά είχε ως σκοπό την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης τη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97[1] του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών, ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 15 Μαρτίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο έχει την ευχέρεια να τα εξετάσει.

Στα εν λόγω προγράμματα, τα κράτη μέλη καλούνται να καθορίσουν τον μεσοπρόθεσμο στόχο τον οποίον θέτουν για τη δημοσιονομική τους κατάσταση και να προσδιορίσουν τα μέτρα που σκοπεύουν να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν και να διατηρήσουν το στόχο αυτό, περιλαμβανομένων των συνοδευτικών οικονομικών παραδοχών. Μετά τη μεταρρύθμιση του συμφώνου, ο μεσοπρόθεσμος στόχος πρέπει να διαφοροποιείται για τα επιμέρους κράτη μέλη με γνώμονα την οικονομική και δημοσιονομική ανομοιογένεια που υπάρχει στην Ένωση, περιλαμβανομένου του στοιχείου του κινδύνου που η δημοσιονομική πολιτική συνεπάγεται για τη διατηρησιμότητα. Άλλα στοιχεία της μεταρρύθμισης είναι το ότι πρέπει, αφενός, να επιτυγχάνεται συμμετρικότερη προσέγγιση σε σχέση με τη δημοσιονομική πολιτική κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, με την τήρηση αυξημένης δημοσιονομικής πειθαρχίας σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας και, αφετέρου, να λαμβάνονται υπόψη «μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» με επαληθεύσιμα αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα ενόψει πρόσκαιρων αποκλίσεων από το μεσοπρόθεσμο στόχο ή από την πορεία προσαρμογής για την επίτευξή του.

Λαμβάνοντας υπόψη τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών Επιτροπής του 2005, τον κώδικα δεοντολογίας[2], την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση της δυνητικής παραγωγής και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων και τους γενικούς προσανατολισμούς οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008, η Επιτροπή εξέτασε την προσφάτως υποβληθείσα επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας του Βελγίου και, επί τη βάσει της κατωτέρω αξιολόγησης, εξέδωσε σύσταση για γνώμη του Συμβουλίου επί της εν λόγω επικαιροποίησης.

Αξιολόγηση

(1) Η επικαιροποίηση του 2005 του βελγικού προγράμματος σταθερότητας υποβλήθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 2005, μια εβδομάδα μετά την προβλεπόμενη προθεσμία. Καλύπτει την περίοδο 2005 έως 2009. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται σε γενικές γραμμές στην πρότυπη διάρθρωση και τις απαιτήσεις σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνουν τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με το νέο κώδικα δεοντολογίας[3].

(2) Στο Βέλγιο, ο ετήσιος πραγματικός αριθμός αύξησης του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ήταν σχεδόν 2% κατά μέσο όρο, δηλαδή ελαφρά υψηλότερος από τον μέσο όρο στη ζώνη του ευρώ. Ωστόσο, το ποσοστό απασχόλησης είναι χαμηλό (περίπου 60%) και η ανεργία χαρακτηρίζεται από σημαντικές περιφερειακές ανισότητες και υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας. Από το 2000, η δημοσιονομική θέση του Βελγίου έχει διατηρηθεί σχεδόν ισοσκελισμένη.

(3) Το μακροοικονομικό σενάριο που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα προβλέπει συγκρατημένη βελτίωση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ σε 2,2% κατά μέσο όρο κατά τη διάρκεια της περιόδου 2006-2009, μετά από τις σχετικά χαμηλές επιδόσεις του 2005 (1,4%), συνοδευόμενη από αργή αλλά σταθερή αύξηση της απασχόλησης (0,7% ετησίως). Το σενάριο αυτό μπορεί να θεωρηθεί ρεαλιστικό και διαφέρει οριακά μόνο από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005. Προς το τέλος της περιόδου, το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του αρνητικού κενού παραγωγής. Παρόλο που οι εκτιμήσεις του προγράμματος σχετικά με το ποσοστό του πληθωρισμού είναι ελαφρά υψηλότερες από τις αντίστοιχες των φθινοπωρινών προβλέψεων των υπηρεσιών της Επιτροπής, φαίνονται ρεαλιστικές λαμβάνοντας υπόψη τις κάπως λιγότερο ευνοϊκές εξωτερικές παραδοχές.

(4) Στη γνώμη του της 17ης Φεβρουαρίου 2005, το Συμβούλιο επικύρωσε τη δημοσιονομική στρατηγική που είχε παρουσιαστεί στην επικαιροποίηση του 2004 του προγράμματος σταθερότητας του Βελγίου. Όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού του 2005, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις του 2005 των υπηρεσιών της Επιτροπής, ο προϋπολογισμός της γενικής κυβέρνησης θα είναι ισοσκελισμένος το 2005, πράγμα που είναι σύμφωνο με το στόχο της προηγούμενης επικαιροποίησης του προγράμματος σταθερότητας, παρά την αισθητά χαμηλότερη αύξηση του ΑΕΠ. Ωστόσο, η στατιστική αντιμετώπιση ορισμένων έκτακτων μέτρων δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί από την Ευρωστάτ και ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική εφάπαξ αύξηση του τελικού αποτελέσματος για το έλλειμμα του 2005[4].

(5) Η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στην επικαιροποίηση αποσκοπεί στη διατήρηση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού για τη γενική κυβέρνηση μέχρι το 2006 και στην πραγματοποίηση πλεονασμάτων στη συνέχεια (μέχρι 0,7% του ΑΕΠ έως το 2009), έτσι ώστε να διατηρηθεί η πτωτική τάση του δείκτη χρέους. Μετά από σταδιακή μείωση από 7,2% του ΑΕΠ το 2001 σε 4,3% το 2005, το πρωτογενές πλεόνασμα αναμένεται να σταθεροποιηθεί σε ποσοστό ελαφρά υψηλότερο του 4% του ΑΕΠ από το 2006 και μετά. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του δείκτη δημοσίων εσόδων (κυρίως λόγω της μείωσης της φορολογικής επιβάρυνσης στην εργασία), αλλά αυτό υπεραντισταθμίζεται από μείωση του δείκτη δαπανών (κυρίως των δαπανών για πληρωμές τόκων). Έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα εξακολουθούν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο το 2006 (0,6% του ΑΕΠ), παρόλο που οι βελγικές αρχές προβλέπουν ότι η προσφυγή σε τέτοια μέτρα θα μειωθεί από το 2006 και μετά. Η νέα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό τη δημοσιονομική στρατηγική που είχε παρουσιαστεί στο προηγούμενο πρόγραμμα σε ένα σχεδόν αμετάβλητο πλαίσιο αναπτυξιακών προοπτικών.

(6) Όπως προκύπτει από τους υπολογισμούς της Επιτροπής βάσει του προγράμματος, σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, το διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα (δηλαδή αφού έχει υποστεί κυκλική προσαρμογή, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα) εκτιμάται ότι θα βελτιωθεί κατά περίπου 1% του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Η κατάσταση ισορροπίας που είχε διαμορφωθεί το 2005, μετατρέπεται σε έλλειμμα ύψους 0,25% του ΑΕΠ το 2006, ενώ το 2007 αναμένεται βελτίωση με πλεόνασμα ύψους 0,5% του ΑΕΠ. Στη συνέχεια η βελτίωση της διαρθρωτικής θέσης, σε πλεόνασμα ύψους σχεδόν 1% του ΑΕΠ το 2009, είναι περισσότερο σταδιακή. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) που έχουν προσδιορίσει οι βελγικές αρχές σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης είναι διαρθρωτικό πλεόνασμα ύψους 0,5% του ΑΕΠ, το οποίο αναμένεται να επιτευχθεί μέχρι το 2007. Δεδομένου ότι ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας σε περίπτωση εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλος βάσει της παρούσας αξιολόγησης, δεδομένου ότι βρίσκεται εντός φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι πολύ απαιτητικότερος από όσα προβλέπονται σχετικά με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής μακροπρόθεσμα.

(7) Συνολικά, τα τελικά δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδέχεται να είναι χειρότερα από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα, ιδίως κατά την περίοδο 2006-2007. Ενώ το μακροοικονομικό σενάριο μπορεί να θεωρηθεί εύλογο και η κυβέρνηση θέσπισε πρόσφατα νέα μέτρα για τον καλύτερο έλεγχο των δαπανών που συνδέονται με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τα φορολογικά έσοδα που προβλέπονται στο πρόγραμμα για το 2006 φαίνεται να είναι υπερβολικά αισιόδοξα και οι προβλέψεις των δαπανών δεν φαίνεται να εξασφαλίζουν επαρκή περιθώρια σε περίπτωση δυσμενών εξελίξεων. Για το 2007, στο πρόγραμμα δεν εξηγείται πώς προβλέπεται να αντισταθμιστεί η ολοκλήρωση μιας σημαντικής σειράς έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων. Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι οι βελγικές αρχές επέδειξαν στο πρόσφατο παρελθόν αξιοσημείωτη προσήλωση στην επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού σύμφωνα με τον στόχο που είχαν θέσει.

(8) Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική που καθορίζεται στο πρόγραμμα ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος μέχρι το 2007 όπως προβλέπεται από τις βελγικές αρχές. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι πιο απαιτητικός από ό,τι ορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος θεωρείται επαρκής για να επιτευχθεί δημοσιονομική θέση η οποία μπορεί από διαρθρωτική άποψη να θεωρηθεί κατάλληλη βάσει του συμφώνου σε ολόκληρη τη διάρκεια του προγράμματος. Επίσης, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται να παρέχει ικανό περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων. Παρόλο που η μέση ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος είναι μικρή, ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου μπορεί να θεωρηθεί σε γενικές γραμμές επαρκής. Ωστόσο, το 2006 η προσαρμογή δεν είναι σύμφωνη με το ΣΣΑ, δεδομένου ότι το διαρθρωτικό αποτέλεσμα προβλέπεται να επιδεινωθεί κατά 0,25% του ΑΕΠ, ενώ το κενό παραγωγής (παρόλο που εξακολουθεί να είναι αρνητικό) περιορίζεται.

(9) Ο βελγικός δείκτης χρέους παραμένει σε πολύ υψηλότερα επίπεδα από την τιμή αναφοράς ύψους 60% του ΑΕΠ (94% του ΑΕΠ στα τέλη του 2005) αλλά ακολουθεί μια έντονη πτωτική πορεία από το 1993 (137% του ΑΕΠ). Μετά από προσωρινή επιβράδυνση το 2005 μετά την ανάληψη των χρεών της εθνικής εταιρείας σιδηροδρόμων SNCB (ύψους 2,5% του ΑΕΠ), ο δείκτης χρέους προβλέπεται να συνεχίζει την πτωτική του πορεία, φθάνοντας σε ποσοστό χαμηλότερο του 80% του ΑΕΠ μέχρι το 2009. Η κυριότερη συνιστώσα της μείωσης αυτής εξακολουθεί να είναι το υψηλό πρωτογενές σε πλεόνασμα (το οποίο έχει ωστόσο μειωθεί από άνω του 7% του ΑΕΠ το 2001 σε ποσοστό άνω του 4% το 2005). Οι εξελίξεις σχετικά με το χρέος ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκές από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα λαμβάνοντας υπόψη την προαναφερθείσα πιθανότητα τα τελικά δημοσιονομικά αποτελέσματα να είναι χειρότερα από τα αναμενόμενα. Ωστόσο, ο δείκτης χρέους φαίνεται να μειώνεται επαρκώς προσεγγίζοντας με ταχύ ρυθμό την τιμή αναφοράς.

(10) Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το Βέλγιο όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού είναι ως ένα βαθμό ελεγχόμενοι. Το σημερινό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους, ενώ παρουσιάζει μείωση, εξακολουθεί να είναι σημαντικά υψηλότερο από την τιμή αναφοράς και η σταθερή μείωση του δείκτη χρέους θα εξαρτηθεί από τη διατήρηση ενός υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος για παρατεταμένη χρονική περίοδο. Η βελγική στρατηγική τοποθέτησης των πιο μακροπρόθεσμων προβλημάτων στο επίκεντρο της δημοσιονομικής πολιτικής, μεταξύ άλλων με τη μείωση του χρέους, θα συμβάλει αναμφίβολα στο μετριασμό των κινδύνων διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών και ο νόμος σχετικά με το «Ταμείο Δημογραφικής Γήρανσης» ενισχύει την προσήλωση στον πολιτικό αυτό στόχο με τη θέσπιση νομικά δεσμευτικών δημοσιονομικών στόχων. Επιπλέον, τα πρόσφατα μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και του δείκτη απασχόλησης αναμένεται να έχουν θετική συμβολή στη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Ωστόσο, η παρούσα δημοσιονομική θέση ενδέχεται να μην είναι επαρκής για να καλύψει πλήρως τη σημαντική αύξηση των δαπανών λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης σημαντικών πρωτογενών πλεονασμάτων κατά τα προσεχή έτη.

(11) Τα μέτρα που προβλέπονται στον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, ο δείκτης χρέους μειώνεται με ικανοποιητικό ρυθμό και έχουν αναληφθεί ορισμένες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της διατηρησιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Ωστόσο, η επιδείνωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος το 2006 δεν είναι απόλυτα σύμφωνη με την ολοκληρωμένη κατευθυντήρια γραμμή και απαιτεί τη λήψη όλων των αναγκαίων διορθωτικών μέτρων για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου.

(12) Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου που υποβλήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση προσδιορίζει τις ακόλουθες προκλήσεις που έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τα δημόσια οικονομικά: (i) ενίσχυση της απασχόλησης με τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στην εργασία, και (ii) διατήρηση σχεδόν ισοσκελισμένου προϋπολογισμού της γενικής κυβέρνησης και έναρξη πραγματοποίησης πλεονασμάτων από το 2007 και μετά έτσι ώστε να διατηρηθεί η πτωτική τάση του δείκτη χρέους. Ωστόσο, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των ενεργειών που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων δεν αντανακλώνται επαρκώς στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας. Τα μέτρα στον τομέα των δημοσίων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σταθερότητας κρίνεται ότι συμφωνούν σε γενικές γραμμές με τις δράσεις που προβλέπει το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η δημοσιονομική θέση μπορεί να θεωρηθεί υγιής, ενώ η συνεχιζόμενη μείωση του χρέους που προβλέπεται στο πρόγραμμα αποτελεί παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών που ασκούνται σύμφωνα με το ΣΣΑ. Ωστόσο, θα ήταν σκόπιμο το Βέλγιο να επιταχύνει τη διαρθρωτική προσαρμογή το 2006 και, κατά τα προσεχή έτη, να προσδιορίσει και να εφαρμόσει συμπληρωματικά διαρθρωτικά μέτρα για την επίτευξη των δημοσιονομιών στόχων περιορίζοντας έτσι την προσφυγή σε έκτακτα μέτρα.

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

κατ’ εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 Για το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, 2005-2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

1. Στο Βέλγιο, ο ετήσιος πραγματικός αριθμός αύξησης του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας ήταν σχεδόν 2% κατά μέσο όρο, δηλαδή ελαφρά υψηλότερος από τον μέσο όρο στη ζώνη του ευρώ. Ωστόσο, το ποσοστό απασχόλησης είναι χαμηλό (περίπου 60%) και η ανεργία χαρακτηρίζεται από σημαντικές περιφερειακές ανισότητες και υψηλό ποσοστό μακροχρόνιας ανεργίας. Από το 2000, η δημοσιονομική θέση του Βελγίου έχει διατηρηθεί σχεδόν ισοσκελισμένη.

2. Στη γνώμη του της 17ης Φεβρουαρίου 2005, το Συμβούλιο επικύρωσε τη δημοσιονομική στρατηγική που είχε παρουσιαστεί στην επικαιροποίηση του 2004 του προγράμματος σταθερότητας του Βελγίου.

3. Όσον αφορά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα του 2005, οι φθινοπωρινές προβλέψεις του 2005 των υπηρεσιών της Επιτροπής προβλέπουν ισοσκελισμένο προϋπολογισμό της γενικής κυβέρνησης για το 2005, πράγμα που είναι σύμφωνο με το στόχο της προηγούμενης επικαιροποίησης του προγράμματος σταθερότητας, παρά την αισθητά χαμηλότερη αύξηση του ΑΕΠ. Ωστόσο, η στατιστική αντιμετώπιση ορισμένων εφάπάξ πράξεων δεν έχει ακόμη διευκρινιστεί από την Ευρωστάτ και ενδέχεται να οδηγήσει σε σημαντική εφάπαξ αύξηση του τελικού αποτελέσματος για το έλλειμμα του 2005[6].

4. Στις [14 Φεβρουαρίου 2006] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Βελγίου, που καλύπτει την περίοδο 2005 έως 2009. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται σε γενικές γραμμές στην πρότυπη διάρθρωση τις απαιτήσεις σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνουν τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης σύμφωνα με τον νέο κώδικα δεοντολογίας[7].

5. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα ανέλθει από 1,4% το 2005 σε 2,2% κατά μέσο όρο κατά την υπόλοιπη περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Με βάση τις πληροφορίες που είναι διαθέσιμες επί του παρόντος, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος σχετικά με τον πληθωρισμό φαίνονται επίσης ρεαλιστικές.

6. Η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στην επικαιροποίηση αποσκοπεί στη διατήρηση ισοσκελισμένου προϋπολογισμού για τη γενική κυβέρνηση μέχρι το 2006 και στην πραγματοποίηση πλεονασμάτων στη συνέχεια (μέχρι 0,7% του ΑΕΠ έως το 2009), έτσι ώστε να διατηρηθεί η πτωτική τάση του δείκτη χρέους. Μετά από σταδιακή μείωση από 7,2% του ΑΕΠ το 2001, το πρωτογενές πλεόνασμα αναμένεται να σταθεροποιηθεί σε ποσοστό ελαφρά υψηλότερο του 4% του ΑΕΠ από το 2007 και μετά. Το πρόγραμμα προβλέπει μείωση των δημοσίων εσόδων (κυρίως λόγω της μείωσης της φορολογικής επιβάρυνσης στην εργασία), αλλά αυτό υπεραντισταθμίζεται από μείωση του δείκτη δαπανών (κυρίως των δαπανών για πληρωμές τόκων). Η νέα επικαιροποίηση επιβεβαιώνει σε μεγάλο βαθμό τη δημοσιονομική στρατηγική που είχε παρουσιαστεί στο προηγούμενο πρόγραμμα σε ένα σχεδόν αμετάβλητο πλαίσιο αναπτυξιακών προοπτικών.

7. Κατά τη διάρκεια της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα, το διαρθρωτικό δημοσιονομικό αποτέλεσμα (δηλαδή αφού έχει υποστεί κυκλική προσαρμογή, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα) εκτιμάται, σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, ότι θα βελτιωθεί κατά περίπου 1% του ΑΕΠ. Ο μεσοπρόθεσμος στόχος (ΜΠΣ) που έχουν προσδιορίσει οι αρχές όσον αφορά την δημοσιονομική θέση είναι η διαμόρφωση διαρθρωτικού πλεονάσματος ύψους 0,5% του ΑΕΠ, πράγμα που σκοπεύουν να επιτύχουν μέχρι το 2007. Δεδομένου ότι ο ΜΠΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας σε περίπτωση εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΠΣ μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλος βάσει της παρούσας αξιολόγησης, δεδομένου ότι βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι πολύ απαιτητικότερος από όσα προβλέπονται σχετικά με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση της δυνητικής παραγωγής μακροπρόθεσμα.

8. Τα τελικά δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδέχεται να είναι χειρότερα από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα, ιδίως κατά την περίοδο 2006 και 2007. Ειδικότερα, ενώ το μακροοικονομικό σενάριο μπορεί να θεωρηθεί εύλογο και η κυβέρνηση θέσπισε πρόσφατα νέα μέτρα για τον καλύτερο έλεγχο των δαπανών που συνδέονται με την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, τα φορολογικά έσοδα που προβλέπονται στο πρόγραμμα για το 2006 φαίνεται να είναι υπερβολικά αισιόδοξα και οι προβλέψεις των δαπανών δεν φαίνεται να εξασφαλίζουν επαρκή περιθώρια σε περίπτωση δυσμενών εξελίξεων. Για το 2007, στο πρόγραμμα δεν εξηγείται πώς προβλέπεται να αντισταθμιστεί η ολοκλήρωση μιας σημαντικής σειράς έκτακτων και άλλων προσωρινών μέτρων. Ωστόσο, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι οι βελγικές αρχές επέδειξαν στο πρόσφατο παρελθόν αξιοσημείωτη προσήλωση στην επίτευξη ισοσκελισμένου προϋπολογισμού σύμφωνα με τον στόχο που είχαν θέσει.

9. Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, η δημοσιονομική στρατηγική που καθορίζεται στο πρόγραμμα ενδέχεται να μην είναι επαρκής για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου του προγράμματος μέχρι το 2007 όπως προβλέπεται από τις βελγικές αρχές. Ωστόσο, όπως προαναφέρθηκε, ο μεσοπρόθεσμος στόχος του προγράμματος είναι πιο απαιτητικός από ό,τι ορίζεται στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης. Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος θεωρείται επαρκής για να επιτευχθεί δημοσιονομική θέση η οποία μπορεί από διαρθρωτική άποψη να θεωρηθεί κατάλληλη βάσει του συμφώνου σε ολόκληρη τη διάρκεια του προγράμματος. Επιπλέον, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται να παρέχει ικανό περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων. Όσον αφορά την πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΠΣ, παρόλο που η μέση ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού αποτελέσματος είναι μικρή, ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΠΣ μπορεί να θεωρηθεί σε γενικές γραμμές επαρκής. Ωστόσο, το 2006 η προσαρμογή δεν είναι σύμφωνη με το ΣΣΑ, δεδομένου ότι το διαρθρωτικό αποτέλεσμα προβλέπεται να επιδεινωθεί κατά 0,25% του ΑΕΠ, ενώ το κενό παραγωγής (παρόλο που εξακολουθεί να είναι αρνητικό) περιορίζεται.

10. Ο δείκτης χρέους εκτιμάται ότι έφθασε σε 94% του ΑΕΠ στα τέλη του 2005, υπερβαίνοντας κατά πολύ την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ που προβλέπει η Συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης του χρέους θα μειωθεί κατά 16 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια του προγράμματος, φθάνοντας σε ποσοστό χαμηλότερο του 80% του ΑΕΠ. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι προβλέπεται στο πρόγραμμα λαμβάνοντας υπόψη τους προαναφερθέντες κινδύνους για την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων. Ωστόσο, ο δείκτης του χρέους φαίνεται να μειώνεται επαρκώς προσεγγίζοντας με ταχύ ρυθμό την τιμή αναφοράς.

11. Σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, εκτιμάται ότι οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζει το Βέλγιο όσον αφορά το προβλεπόμενο δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού είναι ως ένα βαθμό ελεγχόμενοι. Το σημερινό επίπεδο του ακαθάριστου χρέους, ενώ παρουσιάζει μείωση, εξακολουθεί να είναι σημαντικά υψηλότερο από την τιμή αναφοράς και η σταθερή μείωση του δείκτη χρέους θα εξαρτηθεί από τη διατήρηση ενός υψηλού πρωτογενούς πλεονάσματος για παρατεταμένη χρονική περίοδο. Η βελγική στρατηγική της τοποθέτησης των πιο μακροπρόθεσμων προβλημάτων στο επίκεντρο της δημοσιονομικής πολιτικής, μεταξύ άλλων με τη μείωση του χρέους, θα συμβάλει αναμφίβολα στο μετριασμό των κινδύνων διατηρησιμότητας των δημοσίων οικονομικών και ο νόμος σχετικά με το «Ταμείο Δημογραφικής Γήρανσης» ενισχύει την προσήλωση στον πολιτικό αυτό στόχο με τη θέσπιση νομικά δεσμευτικών δημοσιονομικών στόχων. Επιπλέον, τα πρόσφατα μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης και του δείκτη απασχόλησης αναμένεται να έχουν θετική συμβολή στη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Ωστόσο, η παρούσα δημοσιονομική θέση ενδέχεται να μην είναι επαρκής για να καλύψει πλήρως τη σημαντική αύξηση των δαπανών λόγω της γήρανσης του πληθυσμού, γεγονός που υπογραμμίζει τη σημασία της διατήρησης σημαντικών πρωτογενών πλεονασμάτων κατά τα προσεχή έτη.

12. Τα μέτρα που προβλέπονται στον τομέα των δημόσιων οικονομικών ανταποκρίνονται εν γένει στους γενικούς προσανατολισμούς της οικονομικής πολιτικής που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, ο δείκτης χρέους μειώνεται με ικανοποιητικό ρυθμό και έχουν αναληφθεί ορισμένες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της διατηρησιμότητας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Ωστόσο, η επιδείνωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος το 2006 δεν είναι απόλυτα σύμφωνη με την ολοκληρωμένη κατευθυντήρια γραμμή και απαιτεί τη λήψη όλων των αναγκαίων διορθωτικών μέτρων για την επίτευξη του μεσοπρόθεσμου στόχου.

13. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Βελγίου που υποβλήθηκε στις 26 Οκτωβρίου 2005 στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισσαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση προσδιορίζει τις ακόλουθες προκλήσεις που έχουν σημαντικές επιπτώσεις για τα δημόσια οικονομικά: (i) ενίσχυση της απασχόλησης με τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης στην εργασία, και (ii) διατήρηση σχεδόν ισοσκελισμένου προϋπολογισμού της γενικής κυβέρνησης και έναρξη πραγματοποίησης πλεονασμάτων από το 2007 και μετά έτσι ώστε να διατηρηθεί η πτωτική τάση του δείκτη χρέους. Ωστόσο, οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των ενεργειών που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων δεν αντανακλώνται επαρκώς στις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος σταθερότητας. Τα μέτρα στον τομέα των δημοσίων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σταθερότητας κρίνεται ότι συμφωνούν σε γενικές γραμμές με τις δράσεις που προβλέπει το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η δημοσιονομική θέση μπορεί να θεωρηθεί υγιής και ότι η συνεχιζόμενη μείωση του χρέους που προβλέπεται στο πρόγραμμα αποτελεί παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών που ασκούνται σύμφωνα με το ΣΣΑ. Ωστόσο, θα ήταν σκόπιμο το Βέλγιο να επιταχύνει τη διαρθρωτική προσαρμογή το 2006 και, κατά τα προσεχή έτη, να προσδιορίσει και να εφαρμόσει συμπληρωματικά διαρθρωτικά μέτρα για την επίτευξη των δημοσιονομιών στόχων περιορίζοντας έτσι την προσφυγή σε έκτακτα μέτρα.

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων

2004 | 2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Πραγματικό ΑΕΠ (μεταβολή %) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,6 | 1,4 | 2,2 | 2,1 | 2,3 | 2,2 |

COM Νοέμβ. 2005 | 2,6 | 1,4 | 2,1 | 2,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2004 | 2,4 | 2,5 | 2,5 | 2,1 | 2,0 | μ.δ.σ. |

Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,9 | 2,9 | 2,8 | 2,0 | 1,9 | 1,7 |

COM Νοέμβ. 2005 | 1,9 | 2,7 | 2,6 | 1,9 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2004 | 1,9 | 2,0 | 1,8 | 1,8 | 1,8 | μ.δ.σ. |

Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20051 | -0,2 | -0,8 | -0,6 | -0,6 | -0,5 | -0,4 |

COM Νοεμβ. 20052 | -0,1 | -0,8 | -0,8 | -1,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ, 20041 | -0,8 | -0,5 | -0,2 | -0,4 | -0,5 | μ.δ.σ. |

Αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | 0,5 | 0,7 |

COM Νοέμβ. 2005 | 0,0 | 0,0 | -0,3 | -0,5 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2004 | 0,0 | 0,0 | 0,0 | 0,3 | 0.6 | μ.δ.σ. |

Πρωτογενές αποτέλεσμα (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 4,8 | 4,3 | 4,1 | 4,2 | 4,1 | 4,1 |

COM Νοέμβ. 2005 | 4,8 | 4,4 | 3,8 | 3,4 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2004 | 4,9 | 4,5 | 4,4 | 4,5 | 4,7 | μ.δ.σ. |

Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ)1 | ΠΣ Δεκ. 20051 | 0,1 | 0,4 | 0,3 | 0,6 | 0,8 | 0,9 |

COM Νοέμβ. 2005 | 0,1 | 0,4 | 0,1 | 0,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20041 | 0,5 | 0,3 | 0,1 | 0,5 | 0,9 | μ.δ.σ. |

Διαρθρωτικό αποτέλεσμα3 (ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20054 | μ.δ.σ. | 0,0 | -0,3 | 0,4 | 0,7 | 0,9 |

COM Νοέμβ. 20055 | -0,6 | 0,0 | -0,4 | 0,0 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2004 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

Ακαθάριστο δημόσιο χρέος ως % του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2005 | 94,7 | 94,3 | 90,7 | 87,0 | 83,0 | 79,1 |

COM Νοέμβ. 2005 | 96,2 | 94,9 | 91,1 | 88,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2004 | 96,6 | 95,5 | 91,7 | 88,0 | 84,2 | μ.δ.σ. |

Σημειώσεις 1 Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο πρόγραμμα. 2 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 2,0%, 2,1%, 2,1% και 2,3%, αντιστοίχως, την περίοδο 2004-2007. 3 Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες σειρές) εξαιρουμένων των εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 4 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα βάσει του προγράμματος (0,4% του ΑΕΠ το 2005 και το 2005, και 0,6% το 2006 τα οποία συνεπάγονται στο σύνολό τους μείωση του ελλείμματος). Τα στοιχεία για τα έκτακτα μέτρα από το 2007 και μετά (0,2% το 2007, 0,1% το 2008 και 0,0% το 2009) χορηγήθηκαν από τις βελγικές αρχές μετά την υποβολή του προγράμματος με την επιφύλαξη ότι θα έπρεπε να «θεωρηθούν ως υποθέσεις και ότι δεν προδικάζουν οποιαδήποτε απόφαση των βελγικών αρχών». 5 Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα προερχόμενα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (0,4% του ΑΕΠ το 2005, 0,5% το 2006· συνεπάγονται στο σύνολό τους μείωση του ελλείμματος). Πηγή: Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2005 (COM)· υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής. |

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 1055/2005 (ΕΕ L 174, της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης» που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[3] Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει χωριστό τμήμα για τα θεσμικά χαρακτηριστικά των δημοσίων οικονομικών. Επίσης υπάρχουν κενά όσον αφορά τα υποχρεωτικά στοιχεία και δεν παρουσιάζονται όλα τα προαιρετικά στοιχεία που προβλέπονται στο νέο κώδικα δεοντολογίας.

[4] Μέχρι στιγμής, η ανάληψη του χρέους της εταιρείας σιδηροδρόμων (2,5% του ΑΕΠ) από την κυβέρνηση το 2005 αντιμετωπίστηκε χωρίς άμεση επίπτωση στο έλλειμμα της κυβέρνησης, ενώ η λογιστική αντιμετώπιση της τιτλοποίησης των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών το 2005 (0,2% του ΑΕΠ) οδήγησε σε μείωση του ελλείμματος.

[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Μέχρι στιγμής, η ανάληψη του χρέους της εταιρείας σιδηροδρόμων (2,5% του ΑΕΠ) από την κυβέρνηση το 2005 αντιμετωπίστηκε χωρίς άμεση επίπτωση στο έλλειμμα της κυβέρνησης, ενώ η λογιστική αντιμετώπιση της τιτλοποίησης των ληξιπρόθεσμων φορολογικών οφειλών το 2005 (0,2% του ΑΕΠ) οδήγησε σε μείωση του ελλείμματος.

[7] Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει χωριστό τμήμα για τα θεσμικά χαρακτηριστικά των δημοσίων οικονομικών, αλλά ορισμένες πληροφορίες για τα θέματα αυτά παρέχονται σε άλλα τμήματα. Επίσης υπάρχουν κενά όσον αφορά τα υποχρεωτικά στοιχεία και δεν παρουσιάζονται όλα τα προαιρετικά στοιχεία που προβλέπονται στο νέο κώδικα δεοντολογίας.