Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006, του συντελεστή που απαιτείται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 και των ποσών που πρέπει να καταβληθούν από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του ανώτατου ποσού των εισφορών και του ποσού των εισφορών αυτών που πρέπει να εισπραχθούν για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 /* COM/2013/0527 final - 2013/0252 (NLE) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10, Zuckerfabrik Jülich AG κατά Hauptzollamt Aachen, British Sugar plc κατά Rural Payments Agency, Tereos κατά Directeur général des douanes et droits indirects (απόφαση στην υπόθεση «Jülich-IΙ»), με την οποία ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 της Επιτροπής της 3ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με τη διόρθωση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1762/2003, (ΕΚ) αριθ. 1775/2004, (ΕΚ) αριθ. 1686/2005, (ΕΚ) αριθ. 164/2007 και τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, ο οποίος ακυρώθηκε στο σύνολό του με την απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2012, διόρθωσε αναδρομικά τις εισφορές στην παραγωγή για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 όπως είχαν προηγουμένως καθοριστεί από την Επιτροπή σε συνέχεια της ακύρωσης από το Δικαστήριο των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1762/2003, 1775/2004, 1686/2005 και 164/2007 με την απόφασή του της 8ης Μαΐου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, Zuckerfabrik Jülich και λοιποί («Jülich I») και τη μεταγενέστερη διάταξη της 6ης Οκτωβρίου 2008, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-175/07 έως C-184/07, SAFBA και λοιποί («SAFBA»). Οι εισφορές για τις περιόδους εμπορίας είχαν αρχικά καθοριστεί από την Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης («ο βασικός κανονισμός»), ο οποίος προέβλεπε, για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006, σύστημα αυτοχρηματοδότησης του τομέα της ζάχαρης με ευέλικτες εισφορές στην παραγωγή. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, η κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης βασιζόταν, αφενός, στην αρχή της ακέραιης οικονομικής ευθύνης των παραγωγών για κάθε περίοδο εμπορίας για τις ζημίες που οφείλονταν στη διάθεση των πλεονασμάτων της κοινοτικής παραγωγής στο πλαίσιο των ποσοστώσεων σε σχέση με την εσωτερική κατανάλωση της Κοινότητας και, αφετέρου, σε καθεστώς διαφοροποιημένων εγγυήσεων των τιμών διάθεσης ανάλογα με τις ποσοστώσεις παραγωγής κάθε επιχείρησης. Η αρχή της οικονομικής ευθύνης διασφαλιζόταν από τις εισφορές των παραγωγών οι οποίες συνίσταντο στην είσπραξη εισφοράς επί της βασικής παραγωγής που εφαρμοζόταν σε όλη την παραγωγή ζάχαρης Α και Β, αλλά περιοριζόταν στο 2% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης και εισφοράς Β που εφαρμοζόταν στην παραγωγή ζάχαρης Β εντός του ανώτατου ορίου 37,5% της τιμής αυτής. Όταν οι εν λόγω εισφορές δεν επέτρεπαν την επίτευξη του σκοπού της αυτοχρηματοδότησης του τομέα για κάθε περίοδο εμπορίας, ο βασικός κανονισμός προέβλεπε την είσπραξη συμπληρωματικής εισφοράς από τους παραγωγούς. Το άρθρο 15 του βασικού κανονισμού προέβλεπε τα στοιχεία που έπρεπε να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των εισφορών. Στις προαναφερόμενες αποφάσεις του, το Δικαστήριο δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση το σύστημα εισφορών στην παραγωγή και την αρχή της ακέραιης οικονομικής ευθύνης των παραγωγών για κάθε περίοδο εμπορίας για τις ζημίες που οφείλονταν στη διάθεση των πλεονασμάτων της κοινοτικής παραγωγής στο πλαίσιο των ποσοστώσεων σε σχέση με την εσωτερική κατανάλωση της Ένωσης και, ως εκ τούτου, υπέκειντο σε εισφορά επί της παραγωγής τους βάσει ποσόστωσης, η οποία έπρεπε να καθοριστεί από την Επιτροπή, με σκοπό να καλυφθούν οι απώλειες που προκλήθηκαν κατά τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004 , 2004/2005 και 2005/2006. Το Δικαστήριο έκρινε, ωστόσο, ότι η Επιτροπή έσφαλε επανειλημμένα κατά τον υπολογισμό των ετήσιων εισφορών για την εν λόγω περίοδο σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου. Τέλος, διαπίστωσε ότι η μέθοδος που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 για τον καθορισμό των εισφορών ήταν εσφαλμένη, διότι οδήγησε σε υπερεκτίμηση των δαπανών που έπρεπε να καλυφθούν και, κατά συνέπεια, στην υπερβολική χρέωση των παραγωγών ζάχαρης. Ως αποτέλεσμα της ακυρότητας του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ιδιώτες έχουν δικαίωμα επιστροφής των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών στο πλαίσιο των εισφορών στην παραγωγή τις οποίες εισέπραξαν αδικαιολόγητα τα κράτη μέλη κατά το επίμαχο διάστημα, καθώς και καταβολής τόκων για τα ποσά αυτά Η απόφαση έχει αφήσει νομικό κενό όσον αφορά το ακριβές ποσό των εισφορών για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006. Ως εκ τούτου, και κατ’ εφαρμογή της απόφασης του Δικαστηρίου, οι εισφορές που καθορίστηκαν για τις εν λόγω περιόδους εμπορίας θα πρέπει να αντικατασταθούν από νέες, οι οποίες θα υπολογιστούν με τη μέθοδο που επικύρωσε το Δικαστήριο, με αναδρομική ισχύ. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Η Επιτροπή παρουσίασε στα κράτη μέλη διάφορα έγγραφα εργασίας σχετικά με τον καθορισμό των διορθωμένων εισφορών ζάχαρης και τη συνέχεια που δόθηκε στην απόφαση του Δικαστηρίου της 27ης Σεπτεμβρίου 2012. Τα έγγραφα εργασίας υποβλήθηκαν στην επιτροπή διαχείρισης για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών στις 6 Δεκεμβρίου 2012, στις 20 Δεκεμβρίου 2012, στις 24 Ιανουαρίου 2013 και η ενοποιημένη έκδοση στις 28 Φεβρουαρίου 2013. Ορισμένα κράτη μέλη (DE, BE, LV, IT, FR, NL, UK, CZ), κάλεσαν την Επιτροπή να επεξεργαστεί νομική πράξη για τη διόρθωση των εισφορών, η οποία θα έπρεπε να περιλαμβάνει την επιστροφή από τον προϋπολογισμό της Ένωσης των τόκων επί των επιστροφών που καταβλήθηκαν ή επρόκειτο να καταβληθούν από τα οικεία κράτη μέλη στους παραγωγούς ζάχαρης που είχαν καταβάλει μεγαλύτερες εισφορές κατά τα αντίστοιχα έτη,. Μερικές αντιπροσωπείες εισηγήθηκαν επίσης τον υπολογισμό των τόκων με ενιαίο συντελεστή σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Σύμφωνα με το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ, «Το όργανο του οποίου η πράξη κηρύχθηκε άκυρη ... οφείλει να λαμβάνει τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της αποφάσεως του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.». Ως εκ τούτου, μετά την ακύρωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, πρέπει να καθοριστούν οι νέες εισφορές για την εν λόγω περίοδο. Δεδομένου ότι, με ισχύ από την περίοδο εμπορίας 2006/2007, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 318/2006, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, και αντικαταστάθηκε περαιτέρω από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ), ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 δεν μπορεί πλέον να αποτελέσει τη νομική βάση για τη διόρθωση των εισφορών. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν μπορεί να εκδώσει τη διορθωτική νομική πράξη που είναι αναγκαία για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου. Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ «Το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό ... των εισφορών.». Λόγω της φύσης του προτεινόμενου κανονισμού, το άρθρο 43 παράγραφος 3 φαίνεται να αποτελεί την κατάλληλη νομική βάση για τον καθορισμό των διορθωμένων εισφορών ζάχαρης για τις εν λόγω περιόδους εμπορίας. Παρά το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1837/2002, για τον καθορισμό των εισφορών επί της παραγωγής για την περίοδο εμπορίας 2001/2002, λαμβάνοντας υπόψη ότι η ίδια μέθοδος, η οποία ακυρώθηκε από το Δικαστήριο, έχει χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό των εισφορών για την περίοδο εμπορίας 2001/2002, οι εισφορές για την εν λόγω περίοδο εμπορίας πρέπει να θεωρηθούν και αυτές εσφαλμένες. Ως εκ τούτου, οι νέες εισφορές για την εν λόγω περίοδο εμπορίας πρέπει να καθοριστούν και να συμπεριληφθούν στη διορθωτική νομοθετική πράξη. Στις προαναφερόμενες αποφάσεις του, το Δικαστήριο διευκρίνισε όλα τα στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του «μέσου όρου ζημιών», κατά την έννοια του άρθρου 15 του βασικού κανονισμού, ο οποίος πρέπει να χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της «συνολικής ζημίας» που πρέπει να καλύπτεται από τις εισφορές στην παραγωγή. Συγκεκριμένα, ο «μέσος όρος ζημιών» πρέπει να υπολογίζεται με τη διαίρεση του ποσού των πραγματικών συνολικών επιστροφών που καταβλήθηκαν (χαμηλότερες από εκείνες που υπολογίστηκαν από την Επιτροπή στον καταργηθέντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009), διά του συνόλου των ποσοτήτων που εξήχθησαν, ανεξαρτήτως του αν έχουν όντως καταβληθεί επιστροφές για τις ποσότητες αυτές. Το «εξαγώγιμο πλεόνασμα» υπολογίζεται επίσης με τη χρήση όλων των εξαγωγών, ανεξαρτήτως του αν έχουν όντως καταβληθεί επιστροφές ή όχι. Η εφαρμογή της νέας μεθόδου που υπέδειξε το Δικαστήριο οδηγεί σε σημαντική μείωση του προς κάλυψη «μέσου όρου ζημιών» και της «συνολικής ζημίας» από τις εισφορές για την εν λόγω περίοδο. Ως εκ τούτου, ο προτεινόμενος κανονισμός θα θεσπίσει τις εισφορές στην παραγωγή ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006, με βάση τη μέθοδο που διευκρινίστηκε από το Δικαστήριο. Με τον τρόπο αυτό θα μπορέσουν τα κράτη μέλη να υπολογίσουν το ποσό που οφείλουν να επιστρέψουν στους παραγωγούς ζάχαρης για τις καθ’ υπέρβαση εισφορές που τους επιβλήθηκαν για την ίδια περίοδο. Επιπλέον, η αναθεώρηση των εισφορών για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 θα έχει αντίκτυπο στο συμπληρωματικό ποσό που οι παραγωγοί ζάχαρης έπρεπε να καταβάλουν στους παραγωγούς ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της Α ή Β εισφοράς και το ποσό αυτών των εισφορών που εισπράχθηκαν για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006. Πράγματι, σύμφωνα με την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης που ήταν σε ισχύ μέχρι το 2006, οι εισφορές καταβλήθηκαν από τις βιομηχανίες ζάχαρης, οι οποίες όμως ανέκτησαν το 60% των δαπανών αυτών από τους καλλιεργητές ζαχαροτεύτλων αγοράζοντας τα ζαχαρότευτλα σε χαμηλότερη τιμή. Όταν τα ποσά των εισφορών καθορίστηκαν κάτω από το ανώτατο όριο για τις εισφορές Α ή Β (δηλαδή 2% και 37,5% της τιμής παρέμβασης για τη λευκή ζάχαρη, αντίστοιχα), το άρθρο 18 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού προέβλεπε ότι οι βιομηχανίες ζάχαρης όφειλαν να καταβάλουν στους πωλητές ζαχαροτεύτλων το 60% της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της εν λόγω εισφοράς και του ποσού της βασικής εισφοράς ή του προς είσπραξη ποσού της εισφοράς Β. Επομένως, η παρούσα διορθωτική νομική πράξη καθορίζει τα αναθεωρημένα συμπληρωματικά ποσά που θα πρέπει να επιστρέψουν οι παραγωγοί ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων. Μόνο η διαφορά μεταξύ των παλαιών και των νέων συμπληρωματικών ποσών πρέπει να επιστραφεί στους πωλητές ζαχαροτεύτλων. Η επιστροφή των εισφορών ζάχαρης συνιστά διόρθωση των εισφορών ζάχαρης που καταβλήθηκαν αρχικά στο σύστημα ιδίων πόρων της ΕΕ. Τα κράτη μέλη οφείλουν να καθορίσουν τις νέες απαιτήσεις όσον αφορά τις εισφορές ζάχαρης με βάση τις νέες εισφορές εντός τεσσάρων μηνών από την έναρξη ισχύος της παρούσας πράξης. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η αναθεώρηση των εισφορών παραγωγής ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 θα επιφέρει αρνητική διόρθωση ύψους 295.541.212 ευρώ, η οποία θα επιβαρύνει τους ίδιους πόρους του προϋπολογισμού της ΕΕ. Εκτός από το ποσό αυτό, τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να απαιτήσουν από την Επιτροπή την επιστροφή των τόκων που κατέβαλαν, σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία, στο πλαίσιο της επιστροφής των καθ’ υπέρβαση εισπραχθεισών εισφορών τα αντίστοιχα έτη. Οι τελευταίες αυτές δαπάνες θα καταλογιστούν χωριστά στον προϋπολογισμό της ΕΕ από τα οικεία κράτη μέλη με την προσκόμιση των αντίστοιχων αποδείξεων πληρωμής. 5. ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Η Επιτροπή θα εκδώσει ανακοίνωση που θα συνοδεύει την παρούσα πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου, με την οποία θα διευκρινίζει ορισμένα στοιχεία που αφορούν την επιστροφή του κεφαλαίου και των τόκων, τις επιστροφές στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, τη λογιστική διαδικασία και την παρακολούθηση της διαδικασίας επιστροφής. 2013/0252 (NLE) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006, του συντελεστή που απαιτείται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 και των ποσών που πρέπει να καταβληθούν από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του ανώτατου ποσού των εισφορών και του ποσού των εισφορών αυτών που πρέπει να εισπραχθούν για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 2001, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, και ιδίως το άρθρο 15 παράγραφος 8 πρώτη περίπτωση, το άρθρο 16 παράγραφος 5 και το άρθρο 18 παράγραφος 5, εξουσιοδότησε την Επιτροπή να θεσπίσει λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τα προς είσπραξη ποσά των εισφορών, τον συντελεστή για τη συμπληρωματική εισφορά και την επιστροφή στους πωλητές ζαχαροτεύτλων.[1] (2) Η Επιτροπή καθόρισε την εισφορά στην παραγωγή για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002[2], 2002/2003[3], 2003/2004[4], 2004/2005[5] και 2005/2006[6]. (3) Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, όταν το ποσό της εισφοράς επί της βασικής παραγωγής είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, ή όταν το ποσό της εισφοράς Β είναι μικρότερο από το μέγιστο ποσό αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού, ενδεχομένως αναθεωρημένο σύμφωνα με την παράγραφο 5 του ιδίου άρθρου, οι βιομηχανίες ζάχαρης όφειλαν να καταβάλουν στους πωλητές ζαχαροτεύτλων το 60% της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της εν λόγω εισφοράς και του ποσού της προς είσπραξη εισφοράς. (4) Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης[7], τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και της εισφοράς Β και των εισπραχθέντων ποσών των εν λόγω εισφορών, καθορίστηκαν για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003[8], 2003/2004[9] και 2005/2006[10]. (5) Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης, κατήργησε και αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, από την περίοδο εμπορίας 2006/2007.[11] Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 318/2006, ο οποίος εν συνεχεία καταργήθηκε και ενσωματώθηκε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ)[12], αντικατέστησε το σύστημα μεταβλητών εισφορών στην παραγωγή ζάχαρης το οποίο συνίσταται στην αυτοχρηματοδότηση του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής με ένα τέλος παραγωγής που θα συμβάλλει στη χρηματοδότηση των δαπανών που πραγματοποιούνται στον τομέα της ζάχαρης στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης. (6) Στις 8 Μαΐου 2008 το Δικαστήριο κήρυξε άκυρους[13] τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1762/2003 της Επιτροπής, της 7ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 2002/2003[14], των ποσών των εισφορών στην παραγωγή όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης και (ΕΚ) αριθ. 1775/2004 της 14ης Οκτωβρίου 2004 για τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης για την περίοδο εμπορίας 2003/2004.[15] Στην απόφασή του, το Δικαστήριο έκρινε ότι όλες οι ποσότητες ζάχαρης σε εξαγόμενα προϊόντα, ανεξάρτητα από το αν έχουν όντως καταβληθεί οι επιστροφές ή όχι, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του προβλεπόμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος. (7) Το Δικαστήριο κήρυξε επίσης άκυρο [16]τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1686/2005 της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2005, για τον καθορισμό, όσον αφορά την περίοδο εμπορίας 2004/2005, των ποσών των εισφορών στην παραγωγή καθώς και του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα της ζάχαρης[17]. (8) Προκειμένου να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 για τη διόρθωση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1762/2003, (ΕΚ) αριθ. 1775/2004, (ΕΚ) αριθ. 1686/2005, (ΕΚ) αριθ. 164/2007 και τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006[18]. (9) Στις 29 Σεπτεμβρίου 2011, το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στην υπόθεση T-4/06, στην οποία ανέφερε ότι δεν υπήρχε κατάλληλη νομική βάση για την εφαρμογή διαφοροποιημένου συντελεστή για τη συμπληρωματική εισφορά στον τομέα της ζάχαρης και ακύρωσε το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1686/2005, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1193/2009. (10) Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο κήρυξε άκυρο τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009, διευκρινίζοντας ότι το άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 έπρεπε να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι το συνολικό ποσό των επιστροφών θα έπρεπε να έχει συμπεριλάβει το σύνολο των καταβληθέντων ποσών, για τον υπολογισμό του εκτιμώμενου μέσου όρου ζημιών ανά τόνο προϊόντος[19]. (11) Ως εκ τούτου, οι εισφορές θα πρέπει να καθοριστούν στο κατάλληλο επίπεδο. Ο «μέσος όρος ζημιών» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να υπολογιστεί με τη διαίρεση των καταβληθέντων ποσών των επιστροφών δια των εξαγόμενων ποσοτήτων, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι, για τις εξαγωγές που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 314/2002 της Επιτροπής, της 20ής Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής του καθεστώτος ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης[20]. Το «εξαγώγιμο πλεόνασμα» κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει επίσης να υπολογιστεί με βάση το σύνολο των εξαγωγών, ανεξαρτήτως του αν έχει καταβληθεί επιστροφή ή όχι. (12) Δεδομένου ότι για τον υπολογισμό των εισφορών για την περίοδο εμπορίας 2001/2002 χρησιμοποιήθηκε η ίδια μέθοδος που ακυρώθηκε από το Δικαστήριο, , θα πρέπει, επίσης, να διορθωθούν αναλόγως οι εισφορές στην παραγωγή και ο συντελεστής της συμπληρωματικής εισφοράς για την περίοδο εμπορίας 2001/2002. (13) Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, οι διορθωμένες εισφορές θα πρέπει να εφαρμοστούν από τις ίδιες ημερομηνίες κατά τις οποίες κηρύχθηκαν άκυρες οι εισφορές. (14) Ως συνέπεια του καθορισμού των ποσών των εισφορών ζάχαρης σύμφωνα με τη νέα μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, τα καταβλητέα ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, λόγω της διαφοράς μεταξύ του μέγιστου ποσού της βασικής εισφοράς και του ποσού των εισφορών που επιβλήθηκαν για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 θα πρέπει επίσης να καθοριστούν εκ νέου, με αναδρομική ισχύ. (15) Για την περίοδο εμπορίας 2001/2002, η συνολική μη καλυπτόμενη ζημία, υπολογιζόμενη εκ νέου σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, ανέρχεται σε 14.123.937 ευρώ. Ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 θα πρέπει να καθοριστεί αναλόγως και να εφαρμοστεί για τη συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας. (16) Για την περίοδο εμπορίας 2002/2003, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 προκύπτει αποτέλεσμα 2% για τη βασική εισφορά και 16,371% για την εισφορά Β. Τα ποσοστά αυτά θα πρέπει να εφαρμοστούν για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, με αναδρομική ισχύ. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά και την εισφορά Β. Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός του συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 για την εν λόγω περίοδο εμπορίας. (17) Για την περίοδο εμπορίας 2002/2003, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1440/2002 της Επιτροπής, της 7ης Αυγούστου 2002, για αναθεώρηση, για την περίοδο εμπορίας 2002/03 στον τομέα της ζάχαρης, του μέγιστου ποσού της εισφοράς Β και για την τροποποίηση της ελάχιστης τιμής των ζαχαρότευτλων Β[21] καθορίστηκε το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, ενώ η εισφορά Β, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, η οποία ισχύει για την εν λόγω περίοδο, είναι 16,371% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Λόγω της διαφοράς αυτής, το προς καταβολή ποσό από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων πρέπει να καθοριστεί ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. (18) Για την περίοδο εμπορίας 2003/2004, με την εφαρμογή της νέας μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 προκύπτει αποτέλεσμα 2% για τη βασική εισφορά και 17,259% για την εισφορά Β. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και από την εισφορά Β. Συνεπώς, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός του συντελεστή της συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001 για την εν λόγω περίοδο εμπορίας. (19) Για την περίοδο εμπορίας 2003/2004, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1440/2002 καθορίστηκε το ανώτατο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, ενώ η εισφορά Β, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 για τη συγκεκριμένη περίοδο εμπορίας, ανέρχεται σε 17,259% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Λόγω της διαφοράς αυτής, το προς καταβολή ποσό από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων πρέπει να καθοριστεί ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. (20) Για την περίοδο εμπορίας 2004/2005, η εφαρμογή της νέας μεθόδου υπολογισμού που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11 δεν μεταβάλλει τη βασική εισφορά και την εισφορά Β. Για την εν λόγω περίοδο, η συνολική μη καλυπτόμενη ζημία, υπολογιζόμενη σύμφωνα με τη νέα μέθοδο, ανέρχεται στο ποσό των 57.648.788 ευρώ. Θα πρέπει συνεπώς να καθοριστεί ο συντελεστής που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. Όπως προκύπτει από την απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 9, ο συντελεστής θα πρέπει να είναι ενιαίος για τα κράτη μέλη της Ένωσης, με τη σύνθεσή της στις 30 Απριλίου 2004, και για τα κράτη μέλη της Ένωσης, με τη σύνθεσή της την 1η Μαΐου 2004. (21) Για την περίοδο εμπορίας 2005/2006, με την εφαρμογή της μεθόδου που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, προκύπτει αποτέλεσμα 1,2335% για τη βασική εισφορά· δεν είναι αναγκαία η εισφορά Β. Η εκ νέου υπολογιζόμενη συνολική ζημία καλύπτεται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα που προκύπτουν από τη βασική εισφορά στην παραγωγή και δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός συντελεστή συμπληρωματικής εισφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001, για την εν λόγω περίοδο εμπορίας. (22) Για την περίοδο εμπορίας 2005/2006, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1296/2005 της Επιτροπής, της 5ης Αυγούστου 2005, για αναθεώρηση, για την περίοδο εμπορίας 2005/06 στον τομέα της ζάχαρης, του μέγιστου ποσού της εισφοράς Β και για την τροποποίηση της ελάχιστης τιμής των ζαχαρότευτλων Β[22], καθορίστηκε το μέγιστο ποσό της εισφοράς Β στο 37,5% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης. Μολονότι η βασική εισφορά, αναθεωρημένη σύμφωνα με τη μέθοδο που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 11, η οποία ισχύει για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, είναι 1,2335% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, δεν είναι αναγκαίος ο καθορισμός της εισφοράς Β. Λόγω των διαφορών αυτών, είναι αναγκαίο να καθοριστούν ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων, για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/2001. (23) Για λόγους ασφάλειας του δικαίου και για να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη μεταχείριση των οικείων οικονομικών φορέων στα διάφορα κράτη μέλη, είναι αναγκαίο να καθοριστεί κοινή ημερομηνία από την οποία θα πρέπει να εφαρμοστούν οι εισφορές που καθορίζονται με τον παρόντα κανονισμό θεσπιστούν, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων[23], ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 1. Οι εισφορές επί της παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005, 2005/2006 καθορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος. 2. Οι συντελεστές που απαιτούνται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2004/2005 καθορίζονται στο σημείο 2 του παραρτήματος. 3. Τα ποσά που καταβάλλονται από τους παραγωγούς ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων όσον αφορά την εισφορά Α ή Β για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006 καθορίζονται στο σημείο 3 του παραρτήματος. Άρθρο 2 Η ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 για τη βεβαίωση των εισφορών, , οι οποίες που καθορίζονται με τον παρόντα κανονισμό, είναι, το αργότερο, η τελευταία ημέρα του τέταρτου μήνα που έπεται της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 3 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της ημέρας δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 εφαρμόζεται από: – τις 16 Οκτωβρίου 2002, για την περίοδο εμπορίας 2001/2002, – τις 8 Οκτωβρίου 2003, για την περίοδο εμπορίας 2002/2003, – τις 15 Οκτωβρίου 2003, για την περίοδο εμπορίας 2003/2004, – τις 18 Οκτωβρίου 2005, για την περίοδο εμπορίας 2004/2005, – τις 23 Φεβρουαρίου 2007, για την περίοδο εμπορίας 2005/2006. Το άρθρο 1 παράγραφος 2 εφαρμόζεται από: – τις 16 Οκτωβρίου 2002, για την περίοδο εμπορίας 2001/2002, και – τις 18 Οκτωβρίου 2005, για την περίοδο εμπορίας 2004/2005. Το άρθρο 1 παράγραφος 3 εφαρμόζεται από: – τις 8 Οκτωβρίου 2003, για την περίοδο εμπορίας 2002/2003, – τις 15 Οκτωβρίου 2003, για την περίοδο εμπορίας 2003/2004, και – τις 23 Φεβρουαρίου 2007, για την περίοδο εμπορίας 2005/2006. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ (1) Εισφορές στην παραγωγή όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 || 2001/2002 || 2002/2003 || 2003/2004 || 2004/2005 || 2005/2006 α) ευρώ ανά τόνο λευκής ζάχαρης ως βασική εισφορά στην παραγωγή για τη ζάχαρη Α και τη ζάχαρη Β || 12.638 || 12.638 || 12.638 || 12.638 || 7.794 β) ευρώ ανά τόνο λευκής ζάχαρης ως εισφορά Β για τη ζάχαρη Β || 236.963 || 103.447 || 109.061 || 236.963 || - γ) ευρώ ανά τόνο ξηράς ουσίας ως εισφορά στη βασική παραγωγή για την ισογλυκόζη Α και την ισογλυκόζη Β || 5.330 || 5.330 || 5.330 || 5.330 || 3.394 δ) ευρώ ανά τόνο ξηράς ουσίας ως εισφορά Β για την ισογλυκόζη Β || 99.424 || 46.017 || 48.261 || 99.424 || - ε) 12.638 ευρώ ανά τόνο ξηράς ουσίας ισοδυνάμου ζάχαρης/ισογλυκόζης ως εισφορά επί της βασικής παραγωγής για το σιρόπι ινουλίνης Α και το σιρόπι ινουλίνης Β || 12.638 || 12.638 || 12.638 || 12.638 || 7.794 στ) 236,963 ευρώ ανά τόνο ξηράς ουσίας ισοδυνάμου ζάχαρης / ισογλυκόζης ως εισφορά Β για το σιρόπι ινουλίνης Β. || 236.963 || 103.447 || 109.061 || 236.963 || - 2) Συντελεστές που απαιτούνται για τον υπολογισμό της συμπληρωματικής εισφοράς σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 Περίοδος εμπορίας 2001/2002: 0,01839 Περίοδος εμπορίας 2004/2005: 0,07294 3) Τα προς καταβολή ποσά από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων για την εισφορά Α ή Β σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 3 || 2002/2003 || 2003/2004 || 2005/2006 Συμπληρωματική τιμή για τα ζαχαρότευτλα Α* || || || 0,378 Συμπληρωματική τιμή για τα ζαχαρότευτλα Β* || 10.414 || 9.976 || 18.258 * Συμπληρωματική τιμή για την εισφορά Α ή Β ανά τόνο ζαχαροτεύτλων αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου (σε ευρώ). ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ || FS/13/367494 6.2.2013.1 || ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 15.04.2013 1. || ΓΡΑΜΜΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: Βλ. παρακάτω την πρόβλεψη για τον προϋπολογισμό. Άρθρο 1 1 (Εισφορές και άλλα τέλη που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα της ζάχαρης): 05 07 02 (Επίλυση διαφορών) || ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ: 123,4 εκατ. ευρώ 53,4 εκατ. ευρώ 2. || ΤΙΤΛΟΣ: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό των εισφορών στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002, 2002/2003, 2003/2004, 2004/2005 και 2005/2006 και των ποσών που πρέπει να καταβληθούν από τις βιομηχανίες ζάχαρης στους πωλητές ζαχαροτεύτλων λόγω της διαφοράς μεταξύ του ανώτατου ποσού των εισφορών και του ποσού των εισφορών αυτών που πρέπει να εισπραχθούν για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2005/2006.. 3. || ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης 4. || ΣΤΟΧΟΙ: Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10 (απόφαση Jülich II), με την οποία ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2009. Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι να καθορίσει αναδρομικά τις εισφορές στην παραγωγή ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 έως 2005/06, υπολογιζόμενες εκ νέου με βάση τη μεθοδολογία που διευκρινίστηκε από το Δικαστήριο. 5. || ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ || ΠΕΡΙΟΔΟΣ 12 ΜΗΝΩΝ (σε εκατ. ευρώ) || ΤΡΕΧΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2013] (σε εκατ. ευρώ) || ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2014 (σε εκατ. ευρώ) 5.0 || ΔΑΠΑΝΕΣ - ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΕ (ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ/ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) - ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ - ΑΛΛΑ || 53,4 εκατ. ευρώ || 53,4 εκατ. ευρώ || δ.υ. 5.1 || ΕΣΟΔΑ - ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΕ (ΕΙΣΦΟΡΕΣ/ΔΑΣΜΟΙ) - Βλ. παρατηρήσεις - ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ || -214,1 εκατ. ευρώ || -214,1 εκατ. ευρώ || δ.υ. || || 2015 || 2016 || 2017 || 2018 5.0.1 || ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΔΑΠΑΝΩΝ || || || || 5.1.1 || ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΕΣΟΔΩΝ || || || || 5.2 || ΤΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: Βλ. παρατηρήσεις 6.0 || ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΜΕ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ || Όχι 6.1 || ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΜΕ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΚΟΝΔΥΛΙΩΝ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ || Ναι 6.2 || ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ; || Όχι 6.3 || ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ ΕΓΓΡΑΦΗ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΣΕ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ; || Βλ. παρατηρήσεις ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Στις 27 Σεπτεμβρίου 2012, το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10 (απόφαση Jülich II), με την οποία ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1193/2009 της Επιτροπής, της 3ης Νοεμβρίου 2009. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η Επιτροπή έσφαλε επανειλημμένα κατά τον υπολογισμό της ετήσιας εισφοράς για την εν λόγω περίοδο. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ιδιώτες δικαιούνται επιστροφή των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών όσον αφορά τις άκυρες εισφορές στην παραγωγή, οι οποίες εισπράχθηκαν από τα κράτη μέλη κατά την εν λόγω περίοδο και αποδόθηκαν στον προϋπολογισμό της Ένωσης. Η διορθωτική νομική πράξη καθορίζει αναδρομικά τις εισφορές στην παραγωγή ζάχαρης για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 έως 2005/06, με βάση τη μέθοδο που διευκρινίστηκε από το Δικαστήριο. Σύμφωνα με την απόφαση, οι επιστροφές στους οικονομικούς φορείς πρέπει να περιλαμβάνουν τόκους (με βάση τους εθνικούς κανόνες και σύμφωνα με την αρχή του αδικαιολόγητου πλουτισμού, η ΕΕ οφείλει να επιστρέψει στα κράτη μέλη τους καταβληθέντες αντισταθμιστικούς τόκους). Το συνολικό ποσό που θα επιστραφεί στα κράτη μέλη είναι το εξής: Ίδιοι πόροι - κεφάλαιο 295,5 εκατ. ευρώ - 10,0 εκατ. ευρώ (που επιστράφηκαν ήδη το 2009)* 75% = 214,1 εκατ. ευρώ από εισφορές μετά την παρακράτηση τελών είσπραξης. Αντισταθμιστικοί τόκοι Οι απαιτήσεις αντισταθμιστικός τόκων δεν περιλαμβάνονται στα ποσά που προέρχονται από τους ίδιους πόρους. Το προαναφερόμενο κατ’ εκτίμηση ποσό υπολογίζεται για το 100% της διαφοράς μεταξύ των παλαιών και των νέων εισφορών. Δεδομένου ότι τα επιτόκια θα καθοριστούν από την εθνική νομοθεσία, το τελικό ποσό δεν μπορεί να προσδιοριστεί με βεβαιότητα αυτή τη στιγμή. Τα επιτόκια που χρησιμοποιούνται ως βάση για την εκτίμηση της δημοσιονομικής επίπτωσης των 53,4 εκατ. ευρώ είναι εκείνα που δημοσιεύονται στους ακόλουθους κανονισμούς: Κανονισμός ΕΕ αριθ. 2012/2001, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1852/2002, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1842/2003, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1751/2004, κανονισμός ΕΕ αριθ. 956/2005, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1119/2005, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1668/2005, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1489/2006, κανονισμός ΕΕ 981/2007, κανονισμός ΕΕ 1190/2007, κανονισμός ΕΕ αριθ. 999/2008, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1012/2009, κανονισμός ΕΕ αριθ. 974/2010, κανονισμός ΕΕ αριθ. 1036/2011, κανονισμός ΕΕ αριθ. 938/2012. Το ποσό θα καταβληθεί από τη γραμμή του προϋπολογισμού 05 07 02. Σε περίπτωση μη έγκαιρης έκδοσης του κανονισμού, ώστε να διενεργηθούν οι πληρωμές στη διάρκεια του οικονομικού έτος 2013, θα πρέπει να συμπεριληφθεί ένα επιπλέον ποσό στη διορθωτική επιστολή για τον προϋπολογισμό του 2014. [1] ΕΕ L 178 της 30.6.2001, σ. 1. [2] ΕΕ L 278 της 16.10.2002, σ. 13. [3] ΕΕ L 254 της 8.10.2003, σ. 4. [4] ΕΕ L 316 της 15.10.2004, σ. 64. [5] ΕΕ L 271 της 15.10.2005, σ. 12. [6] ΕΕ L 51 της 20.2.2007, σ. 17. [7] ΕΕ L 50 της 21.2.2002, σ. 40. [8] ΕΕ L 254 της 8.10.2003, σ. 5. [9] ΕΕ L 316 της 15.10.2004, σ. 65. [10] ΕΕ L 51 της 20.02.2007, σ. 16. [11] ΕΕ L 58 της 20.2.2006, σ. 1. [12] ΕΕ L 299 της 16.11.2007, σ. 1. [13] Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-5/06 και C-23/06 έως C-36/06, Συλλογή 2008, σ. I-03231. [14] Βλ. παραπομπή στην υποσημείωση 3. [15] Βλ. παραπομπή στην υποσημείωση 4. [16] Διάταξη του Δικαστηρίου της 6ης Οκτωβρίου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-175/07 έως C-184/07, Συλλογή 2008, σ. I-00142, καθώς και στις υποθέσεις C-466/06, Συλλογή 2008, σ. I-00140, και C-200/06, Συλλογή 2008, σ. I-00137. [17] Βλ. παραπομπή στην υποσημείωση 5. [18] ΕΕ L 321 της 8.12.2009, σ. 1. [19] Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-113/10, C-147/10 και C-234/10, δεν έχουν ακόμη δημοσιευθεί. [20] ΕΕ L 50 της 21.2.2002, σ. 40. [21] ΕΕ L 212 της 8.8.2002, σ. 3. [22] ΕΕ L 205 της 6.8.2005, σ. 20. [23] ΕΕ L 130 της 31.5.2000, σ. 1.