ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Κ0Μ(94) 335 τελικό 
Βρυξέλλες, 19.07.1994 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΑΛΙΕΙΑΣ 
ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 
Εισαγωγή 
Μέρος Ι: Ιστορικό πλαίσιο, χαρακτηριστικά και δυσχέρειες που 
επηρεάζουν την οργάνωση της αγοράς των αλιευτικών 
προϊόντων. 
Α. Εξέλιξη του ιστορικού πλαισίου 
Β. Οικονομικά χαρακτηριστικά 
1. Ισοζύγιο εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς 
2. Σύγκριση με το γεωργικό τομέα 
Γ. Οι δυσχέρειες που αντιμετωπίζει το καθεστώς εισαγωγής των αλιευτικών 
προϊόντων 
1. Η δασμολογική πολιτική 
2. Οι κανόνες της ΓΣΔΕ 
Μέρος II: Ανάλυση των αιτίων της κρίσης 
Α. Οι εξωτερικοί παράγοντες του τομέα της αλιείας 
1. Το γενικό οικονομικό και εμπορικό περιβάλλον 
2. Τα συγκυριακά στοιχεία 
Β. Οι εγγενείς παράγοντες του τομέα της αλιείας 
1. Η πλεονασματική ικανότητα 
2. Η υπερεκμετάλλευση και οι συνέπειες της 
3. Η διατάραξη των λογαριασμών λειτουργίας 
4. Οι διαρθρώσεις και τα κυκλώματα εμπορίας που δεν έχουν 
προσαρμοσθ ε ί 
Μέρος III: Στοιχεία για την εξεύρεση λύσης 
Α. Ενεργείς που ήδη ανελήφθησαν σε κοινοτικό επίπεδο 
1. Στο επίπεδο της κοινής οργάνωσης της αγοράς 
2. Στο επίπεδο της πολιτικής διαχείρισης των πόρων 
3. Στο διαρθρωτικό επίπεδο 
Β. Η ανάληψη νέων ενεργειών 
1. Η διατήρηση των πόρων 
2. Ο έλεγχος 
3. Οι διαρθρώσεις 
4. Οι αγορές 
Συμπεράσματα 
Τελικοί προσανατολισμοί 
Παραρτήματα 
ΕΕ\ΓΪΪΉ 
Ο το'βας της αλιεύας στην Κοινότητα διφχεται, από την αρχή του 1993, Ύα από τις 
χαρότερες KpfcjBiç - αν όχι τη χειρότερη λ5γω της εν pJex δυσμενούς οικονο'ικης 
κατάστασης - από τη δημιουργίατηςΚα\<)τητας 
Η κρίση αυτή πλήττει πρωταρχικά τον παρα/ωγικό το~ύ% σΧΜ έχει αναπόφευκτ 
συνέπειες σας δραστηριότητες που προηγούνται και, σε ακρότερο βαθ~α έπονται τη 
παροηκα/ης Η πλέον προφανής εκδήλωση της ήταν Ία γενικευμένη πώση των τΓ(ΰν όλων τω 
ειαΟν και θεωρήθηκε από τίχς επα/νελ^ατ&ς ""έπα από ""ια πρώτη a\rikxn\ ως 'ία κρίση 
ccyqpûfc; που επιδεινώθηκε στο πλαίσιο της ύφεσης και ενισχύθηκε από τον αντα/ωνισ^ 
προερχομένων από τρίτες χορρες προϊόντων σε "tût κοινοτική ocyopa που εξαρτάται σε "εγΰλ 
βαθ~ό από τις siaxfiifë; 
Από την αρχή τΤζ εν λόγω κρίσης η Κοιλότητα εκτΓησε τη σοβαρότητα της κατάστασης κα 
θέσπισε κατεπείγουσες διαπίξεις για την εφαρμογή ελάχιστων TTCÛV κατά την εισα/ω/η των 
κυριοτέρων προϊόντων και την πλαισίωση των εκφορτοδσεων που πρα/ματοποιοόνται ΟΓεσα απ' 
αλιευτικά σώφη τρίτων χορών. Το αντικεΤενο των μέτρων αυτθ3ν, η διατήρηση, δηλαδή, το 
εισοδήματος των παροί/ω)(θν, ανταποκρίλόταν στην ανα/καιότητα βραχυπρύέ&τ~ου μετριασμού 
των δυσκολκον, σε OIKOVCTIKO και ανθρώπινο επίπεδο, 'ε τις οπουΞς ρρέθηκαν αντΓέτωπο 
. α επα/Υελμαπϊς του τομβα 
Η Επιτροπή ωστόσο, ήταν πΰντα της γνΐϊΓης ότι η πτβση των τΓοδν, που οπωσδηποτ 
οξύνθηκε από πολλούς συ/κυριακούς παρα/σντες δεν είναι ο μοναδικός καθφίστικός 
παρί^σντας για τη 'η αποδοτικότητα πολυάριθμων ενδιαφερόμενων επιχειρτ|σεων η οποί 
παρατηρείται εδ& και μερικά χρόνια και η οποία επιδεινώθηκε ÇÏÏ^OVUKCÎ από τις άρχο; το 
1993 συντελοονιας έτσι στη γενικότερη OIKOVKTIKTI ύφεση 
Μιορεζ επομένως να εξαχθεί το συμπφοκΓα ότι η "είοχιη των τΓοδν στην παράγω/η, πο 
αποτελεί αναπόφευκτη τΰση μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμος φανερυΐνει την αυξανόμεν 
δυσχέρεια ενΟς τμη'ατος του κοινοτικού παρα/ω/ικσύ -ΗΓέα να προσαρμόζεται στις αλλοηές 
των ανταγωνιστικών συνθηκών ΜΕ άλλα λόγιος οι τάσεις της ayopotç που φαίνεται να εινα 
~&xmpddecs~a "η ανηστρεπΊές, αποκαλύπτουν τη σημανπκη έλλειψη αντανωνισπκότητας ενΟς 
τμημοίτος τουλάχιστον του κανοτικού αλιευτικού στόλου 
Στο πλαίσιο αυτφ η Επιτροπή υπογραμ ~χ£ρ< ότι η κοινή οργάνωση της ocyopûtç αλιευτικών 
πρσίόνϋων (ΚΟΑ) δεν είναι και δεν πρέπει να θεφρείται ένα σύστημα που επιτρέπει τη 
εςασφΰλιση ε/γόη'ένοϋν τι 'cûv για την παραγωγή 
Hxîy'an, η ΚΩ\ έχει ως αποστολή της να διαχειρίζεται τις συνθήκες avrocyravKT'ou στη 
κοινοτική ocyopdl και να προλα~ββνει τον αθέμιτο avaxxycavKTo τρίτων χαρούν, τηροδντας τι 
διεθνείς δεσμεύσεις της Κοινότητας (βλέπε παρΰρτη^αΐσχεηκα μετηνΚΟ^). 
Η ΚΩ\ πρέπει va διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο σε σχέση "ε "ta παρα)*ογη που δε 
δύναται να ελεγχθεί ΟΓεσα σε Ία ανοιχτή ayqpa άλλα δεν ~πορεί να αποτελεί "ασφάλεια απ' 
κΰθε κίνδυνο''. Το ιστορικό του πλαισίου αυτού και α δυσχέρειες που προκύπτουν θ 
παρουσιαστούν στο προοτο "έρος 
3 
Η Επιτροπή είναι, επομένως, πεπεισμένη ότι, για να εξασφαλιστεί η 
επιβίωση του τομέα, επιβάλλεται η λήψη όλων των ουσιαστικών απαιτούμενων μέτρων 
προσαρμογής, βάσει μιας ευκρινούς και αντικειμενικής ανάλυσης της κατάστασης. Η 
ανάλυση αυτή θα γίνει στο δεύτερο μέρος, πριν από την παρουσίαση των στοιχείων 
για την εξεύρεση λύσης. 
Η παρούσα ανακοίνωση έχει ως στόχο την εκκίνηση μιας προσπάθειας που θα 
έπρεπε να επεκταθεί σε εθνικό επίπεδο, εφόσον ο σχετικός τομέας επλήγη με 
ανόμοιο τρόπο στα διάφορα κράτη μέλη. Υποδεικνύει επίσης, στο τρίτο μέρος, τα 
στοιχεία που αφορούν την εξεύρεση λύσης. Η Επιτροπή, εκτιμά, εντούτοις, ότι η 
δική της βούληση για την εξασφάλιση του μέλλοντος της κοινοτικής αλιείας θα 
παραμείνει ανεπαρκής εάν ανταποκριθούν όλοι οι υπεύθυνοι φορείς, δημόσιοι και 
επαγγελματικοί, συμπεριλαμβανομένων και των επιχειρήσεων. 
ΜΕΡΟΣ Χ * Ιστορικό πλαίσιο, χαρακτηριστικά και δυσχέρειες που 
επηρεάζουν την οργάνωση αγοράς των αλιευτικών προϊόντων 
Η υπόμνηση του ιστορικού πλαισίου μέσα στο οποίο γεννήθηκε η ΚΟΑ, των 
οικονομικών χαρακτηριστικών του και των νομικών εμποδίων που το περιστοιχίζουν, 
αποτελεί απαραίτητο προηγούμενο για την ανάλυση των βαθύτερων αιτίων της κρίσης 
του τομέα της αλιείας. 
Α. Εξέλιξη του ιστορικού πλαισίου 
Η κοινοτική αγορά των αλιευτικών προϊόντων χαρακτηρίζεται από μία πολύ 
ισχυρή εξάρτηση από τις εισαγωγές που προέρχονται από τρίτες χώρες. Η κοινοτική 
παραγωγή δεν είναι πλέον σε θέση να ικανοποιήσει ένα μεγάλο μέρος των αναγκών 
της κοινοτικής αγοράς. 
Αυτό που φαίνεται σήμερα προφανές, είναι το αποτέλεσμα μιας σχετικά 
πρόσφατης ιστορικής εξέλιξης. 
Αφενός, το νομικό πλαίσιο το οποίο διέπει τις αλιευτικές δραστηριότητες 
γνώρισε μια αληθινή επανάσταση κατά τη διάρκεια των τελευταίων είκοσι ετών. Η 
γενικευμένη επέκταση των αλιευτικών ζωνών στα 200 ναυτικά μίλια από τις γραμμές 
βάσης, τροποποίησε με ριζικό τρόπο τις δυνατότητες και τους όρους πρόσβασης 
στους πόρους καθώς και τους όρους εκμετάλλευσης και εμπορίας τους. Το φαινόμενο 
αυτό μετέβαλε ουσιαστικά το δίκτυο των διεθνών συναλλαγών των αλιευτικών 
προϊόντων και ταυτόχρονα τις εμπορικές σχέσεις μεταξύ των χωρών εισαγωγής και 
των χωρών εξαγωγής. 
Έτσι, κατά την υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης το 1957, η πρόσβαση 
στους αλιευτικούς πόρους καθοριζόταν από το πλαίσιο του διεθνούς δικαίου της 
θάλασσας που ίσχυε την εποχή εκείνη. Η σύμβαση για το δίκαιο της θάλασσας, που 
υπογράφηκε στη Γενεύη το 1959, δεν προέβλεπε ιδιοποίηση των αλιευτικών πόρων 
πέραν των χωρικών υδάτων, το μέγιστο όριο των οποίων ήταν 12 ναυτικά μίλια. 
Εκτός από ορισμένες περιπτώσεις, κυρίως στη Λατινική Αμερική, η νομική αυτή 
κατάσταση καθόρισε τους όρους πρόσβασης στους αλιευτικούς πόρους έως τα μέσα 
της δεκαετίας του 70. 
Η εξέλιξη αυτή του δικαίου της θάλασσας καθιερώθηκε με τη σύμβαση που 
υπογράφηκε στο Montego Bay το 1983, η οποία προέβλεπε ιδιοποίηση του 93% των 
διαθέσιμων αλιευτικών πόρων υπέρ των παράκτιων χωρών. 
Αφετέρου, η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε από μια άλλη σημαντική εξέλιξη 
όσον αφορά το ρόλο της αλιείας στις κοινοτικές ισορροπίες. Η εξέλιξη αυτή ήταν 
αποτέλεσμα των διαδοχικών διευρύνσεων της Κοινότητας, με το Ηνωμένο Βασίλειο, 
την Ιρλανδία και τη Δανία το 1973 και την Ισπανία και την Πορτογαλία το 1986, 
οι οποίες όχι μόνο άλλαξαν τη διάσταση των αλιευτικών προβλημάτων εντός της 
Κοινότητας αλλά μετέβαλαν και τον χαρακτήρα των προβλημάτων που επρόκειτο να 
απασχολήσουν την Κοινότητα. Η προοπτική διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με 
νέες χώρες θα ενισχύσει την εξέλιξη αυτή. 
Οικονομικά χαρακτηριστικά 
Ισοζύγιο εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς 
Η κοινοτική παραγωγή θαλάσσιων προϊόντων, εξαιρουμένων των προϊόντων 
υδατοκαλλιέργειας, είναι της τάξης των 6 εκατ. τόνων αξίας, κατά την εκφόρτωση, 
7 δισ. ECU περίπου. Οι εισαγωγές θαλάσσιων προϊόντων στην Κοινότητα ανήλθαν, 
το 1992, σε 7,5 δισ. ECU περίπου και οι εξαγωγές σε 1,5 δισ. ECU. 
Όπως αναφέρεται κατωτέρω, στον πίνακα, η κοινοτική αγορά εξαρτάται όλο 
και περισσότερο από τις εισαγωγές, όσον αφορά την προμήθεια της. 
EUR-12PECHE 
EVOLUTION RATIO IMPORTATIONS/CAPTURES 
% 
60 
50 
40 
30 
20 
10 
0 SSÎ 52*4? ^Êl 
84 85 86 87 88 89 90 91 92 
tau··· CAO «AMOOK v.l ?0 1 7J 
00 XJV-i-4/MOV 
0103 1IK 
Πράγματι, 70 1983, του αποτέλεσε σημαντικό στάδιο στην εξέλιξη της Κοινής 
Αλιευτικής ΪΙολιτικής (ΚΑΠ) , τα 12 κράτη μέλη που συνιστούν σήμερα την Κοινότητα, 
είχαν παραγωγή 7 εκατ. τόνων ιχθύων (εξαιρουμένης της υδατοκαλλ ι έργε ιας) , 
δηλαδή, περίπου το 9% των -παγκόσμιων αλιευμάτων ττου προσέγγιζαν τους 77,5 εκατ. 
τόνους. Το 1990, η κοινοτική παραγωγή ήταν 5,5 εκατ. τόνοι, αντίπροσωπευοντας 
το 6% της παγκόσμιας παραγωγής που ανήλθε σε 97 εκατ. τόνους. Κατά την Ιδια 
περίοδο, η "κατά κεφαλήν" κατανάλωση στην Koινότητα αυξήθηκε απδ περίπου 15 
χλγρ. σε 22 χλγρ. Απδ το έτος 1992, τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν, εντούτοις, 
στασιμότητα ή ακόμη και μείωση της κατανάλωσης ανά κεφαλή. 
Η κοινοτική παραγωγή σημείωσε κατά συνέπεια, σχετική ύφεση, που θα πρέπει 
να αντισταθμισθεί με την προσχώρηση της Νορβτ/γίας (± 2 εκατ. τόνοι). 
2· ΣΰΎκοιση με το γ€ωργίκό τομέα 
Οι εισαγωγές αλιευτικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν το 17% του συνόλου των 
εισαγωγών προϊόντων διατροφής (7,5 δισ. ECU επί συνόλου 45 δισ. ECU το 1991) και 
το 57% του ελλείμματος του ισοζυγίου του εξωτερικού εμπορίου των ίδιων αυτών 
προϊόντων (6 δισ. ECU επί συνόλου 10,5 δισ. ECU το 1991). 
Η κοινή οργάνωση αγοράς των αλιευτικών προϊόντων (ΚΟΑ) αποτελεί το στοιχείο 
εκείνο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που παρουσιάζει τις περισσότερες 
αναλογίες με την Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ). Παρουσιάζει, ωστόσο, μία 
ουσιαστική διαφορά σε σχέση με τις περισσότερες οργανώσεις αγορών -γεωρΎικών 
προϊόντων. Η διαφορά αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στη θέση που κατέχουν τα 
αλιευτικά προϊόντα στη ΓΣΔΕ σε σχέση με εκείνη των -γεωργ ι κών προϊόντων {πρβλ. 
σημείο Γ.1, ε£ελί£εις σχετικά με την παγίωση) . Ο παράγων ΓΣΔΕ επηρέασε σε μεγάλο 
βαθμό την κοινοτική πολιτική, κατά τη θέσπιση μηχανισμών διαχείρίσης της αγοράς, 
τόσο από εσωτερική άποψη, όσο και από πλευράς σχέσεων με τις τρίτες χώρες. Η 
κατάσταση αυτή είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής επιλογής που ε-γινε όταν 
δημιουργούνταν η ΚΑΠ και η ΚΓΠ και όχι αποτέλεσμα της κατάστασης των αποθεμάτων . 
Γ. Ot δυσγερεtec που αντιμετωπίζει το καθεστώα 6ίσαγωγτ^ των αλιευτικών 
προϊόντων 
Αν και η κρίση, που οξύνθηκε από το Φεβρουάριο του 1993, είχε πολλαπλές 
αιτίες, οι επαγγελματικοί, κυρίως, κύκλοι καταλόγιζαν την ευθύνη για τις 
δυσλειτουργίες της αγοράς στις εισαγωγές που προέρχονται από τρίτες χώρες. Ίο 
κοινοτικό καθεστώς εισαγωγής αλιευτικών προϊόντων αμφισβητήθηκε, εξάλλου, συχνά 
από τους παράγωγους της Κοινότητας. 
Λόγω της εξάρτησης της κοινοτικής αγοράς, οι ισο'ρροπίες της είναι πολύ 
εύθραυστες. Είναι αναγκαίο να εφοδιαστεί η αγορά για να ανταποκριθεί στη ζήτηση 
των καταναλωτών και των βιομηχανιών μεταποίησης και, ταυτόχρονα, να 
διασφαλιστούν τα συμφέροντα των κοινοτικών παραγωγών. 
Δεν υπάρχει λόγος να αρχίσει μία πολεμική σχετικά με την ευθύνη των 
εισαγωγών στην εξέλιξη της κρίσης αυτής. Πρέπει, αντίθετα, να εξετασθούν η 
κοινοτική ρύθμιση που αφορά το καθεστώς κατά την εισαγωγή και οι ενδεχόμενες 
εξέλιξε ις . 
7 
1. Η δασμολογική πολιτική 
Το ισχύον σήμερα καθεστώς κατά την εισαγωγή των αλιευτικών προϊόντων 
είναι αποτέλεσμα της δασμολογικής πολιτικής που ακολουθεί η Κοινότητα με τους 
διεθνείς εταίρους της εδώ και περισσότερο από τριάντα χρόνια. 
Το σύνολο του κοινού δασμολογίου (ΚΔ) που ισχύει για τα αλιευτικά 
προϊόντα παγιώθηκε σχεδόν στην ολότητα του στη ΓΣΔΕ από τις απαρχές της 
Κοινότητας (Dillon Round 1960-61). 
Αποτέλεσμα αυτής της παγίωσης είναι να μην έχει η Κοινότητα καμία 
δυνατότητα αύξησης της δασμολογικής ή μη δασμολογικής προστασίας για την οποία 
είχαν γίνει διαπραγματεύσεις. Ένας παγιωμένος δασμός δεν μπορεί να αυξηθεί 
μονομερώς χωρίς παροχή αντιστάθμισης στους ζημιωθέντες εμπορικούς εταίρους. Η 
παγίωση των δασμών αποτελεί μ' αυτό τον τρόπο μία από τις πιο σημαντικές 
διευθετήσεις της ΓΣΔΕ. Η κατάσταση των περισσοτέρων αναπτυγμένων χωρών είναι, 
από την άποψη αυτή , ανάλογη με την κατάσταση που επικρατεί στην Κοινότητα. 
Κατά τις μεταγενέστερες διαπραγματεύσεις της ΓΣΔΕ (Kennedy Round 64-67 
και Tokyo Round 73-79) προσφέρθηκαν προς τις τρίτες χώρες συμπληρωματικές 
ρυθμίσεις ή παραχωρήσεις. Σύμφωνα με τη λογική της ΓΣΔΕ, οι παραχωρήσεις αυτές 
δεν αμφισβητήθηκαν ποτέ ακόμα και όταν το δίκαιο της θάλασσας γνώρισε, από το 
1976, μία πραγματική επανάσταση με το γενικευμένο φαινόμενο επέκτασης των 
αποκλειστικών οικονομικών ζωνών στα 200 ναυτικά μίλια. 
Το φαινόμενο αυτό, ωστόσο, είχε χρησιμοποιηθεί ως επιχείρημα από την 
Κοινότητα κατά τις διαπραγματεύσεις του Γύρου της της Ουρουγουάης. Έδειξε 
σαφώς στους εταίρους της ότι δεν θα δεχόταν να συμμετάσχει στις συζητήσεις για 
τον τομέα της αλιείας παρά μόνο εάν λαμβάνονταν υπόψη όλοι οι ειδικοί 
παράγοντες που την αφορούσαν και επηρέαζαν αρνητικά το εμπόριο των αλιευτικών 
προϊόντων. Η θεωρία αυτή είχε σχηματικώς αναφερθεί ως «πρόσβαση στην αγορά 
έναντι πρόσβασης στους πόρους». 
Το παγιωμένο κοινό δασμολόγιο αποτελεί επομένως τη μόνη έκφραση της 
αρχής της κοινοτικής προτίμησης έναντι τρίτων χωρών. Παραμένει ένα από εκείνα 
τα στοιχεία που εξασφαλίζουν το υψηλότερο θεωρητικό επίπεδο προστασίας έναντι 
των καταστάσεων που επικρατούν στις αναπτυγμένες χώρες με οικονομία αγοράς, 
ακόμη και μετά τον Γύρο της Ουρουγουάης. 
Το κοινό δασμολόγιο περιλαμβάνει, ωστόσο, πολλές εξαιρέσεις, βάσει των 
οποίων τα δύο τρίτα σχεδόν των κοινοτικών εισαγωγών γίνονται κάτω από καθεστώς 
παρεκκλίσεων. 
Λαμβανομένων υπόψη των περιορισμών που συνδέονται με την αρχή της 
παγίωσης, οι εξαιρέσεις από το κοινό δασμολόγιο έχουν πάντα ως στόχο μια μείωση 
σε σχέση με το δασμολόγιο αυτό. Μεγάλος αριθμός αυτών των εξαιρέσεων έχει πεδίο 
εφαρμογής που υπερβαίνει κατά πολύ το πεδίο της κοινής αλιευτικής πολιτικής. 
Η Σύμβαση Λομέ και το Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων (ΣΓΠ), ιδίως το 
"ΣΓΠ - Ναρκωτικά" που παραχωρήθηκε σε ορισμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής, 
προσφέρουν πολύ μεγάλες παραχωρήσεις σε τρίτες χώρες χωρίς άμεσο αντάλλαγμα για 
τον αλιευτικό τομέα. Αν και η συμφωνία για την υλοποίηση του Ευρωπαϊκού 
Οικονομικού Χώρου περιλαμβάνει ορισμένες αντισταθμίσεις σε θέματα πρόσβασης 
στους αλιευτικούς πόρους, η συμφωνία αυτή ισορροπεί σε ένα πολιτικό επίπεδο που 
υπερβαίνει κατά πολύ τον τομέα της αλιείας και μόνο. Πράγματι, η Κοινότητα 
συμφώνησε δασμολογικές μειώσεις που ισοδυναμούν με εισπράξεις ύψους 48 εκατ. 
ECU, ενώ οι παραχωρήσεις των χωρών της ΕΖΕΣ αφορούσαν μόνο 11 εκατ. ECU. Η 
Κοινότητα επέτυχε την παγίωση ορισμένων αλιευτικών δικαιωμάτων στα ύδατα της 
Νορβηγίας και της Σουηδίας. Επίσης, επέτυχε δεσμεύσεις για τη σύναψη αλιευτικών 
συμφωνιών με την Ισλανδία (3.000 τόνοι κοκκινόψαρου για τα κοινοτικά σκάφη που 
αντισταθμίζονται μερικώς από 30.000 τόνους καπελάνου για την Ισλανδία) και με 
τη Νορβηγία (6.000 τόνοι μπακαλιάρου για την Κοινότητα στα ύδατα της Νορβηγίας, 
που προοδευτικά θα ανέλθουν σε 11.000 τόνους το 1997, και αντισταθμίζονται κατά 
ένα μέρος από αλιευτικά δικαιώματα για τα νορβηγικά σκάφη στα κοινοτικά ύδατα). 
Η περίπλοκη αυτή δασμολογική κατάσταση συνοδεύεται από ένα σχετικά 
πολύπλοκο σύστημα προσδιορισμού της προέλευσης που εξασφαλίζει την παραχώρηση 
των μειώσεων αυτών μόνο στα κράτη που τις δικαιούνται. Όπως και για κάθε 
περίπλοκη νομοθεσία, υπάρχουν μη αμελητέοι κίνδυνοι απάτης που συνεπάγονται 
συνεχείς προσπάθειες εκ μέρους των εθνικών τελωνειακών υπηρεσιών. 
2. Ot κανόνες της ΓΣΔΕ 
Λαμβάνοντας υπόψη τους όρους παγίωσης του κοινού δασμολογίου στη ΓΣΔΕ, 
το γενικό καθεστώς εισαγωγής των αλιευτικών προϊόντων υπόκειται στην αρχή της 
απελευθέρωσης. Η αρχή αυτή απαγορεύει κάθε μέτρο ποσοτικού περιορισμού κατά την 
εισαγωγή καθώς και κάθε μέτρο ισοδυνάμου αποτελέσματος, με εξαίρεση μέτρα που 
δύνανται να θεσπιστούν στα πλαίσια των μηχανισμών διασφάλισης υπό τον όρο ότι 
θα τηρηθούν οι κανόνες που έχουν προβλεφθεί ειδικά για το σκοπό αυτό από τη 
ΓΣΔΕ. Απαγορεύει επίσης τις ενισχύσεις στην παραγωγή που μπορούν να στρεβλώσουν 
τους όρους του ανταγωνισμού θέτοντας σε κίνδυνο το παραχωρούμενο πλεονέκτημα. 
Οι όροι υπό τους οποίους η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα 
διασφάλισης, καθορίστηκαν στα άρθρα 22 και 24 του βασικού κανονισμού σχετικά με 
την κοινή οργάνωση της αγοράς (κανονισμός αριθ. 3759/92 της 17ης Δεκεμβρίου 
1992). Τα μέτρα αυτά πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς 
δεσμεύσεις που έχει προσυπογράψει η Κοινότητα στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ. 
Οι διεθνείς δεσμεύσεις της Κοινότητας δεν επιτρέπουν επομένως να 
επανεξετασθούν, σε θεωρητικό επίπεδο, οι όροι εισαγωγής των αλιευτικών 
προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες. Είναι, αντιθέτως, αναγκαίο να 
ελεγχθούν αυστηρώς οι υπάρχουσες ρυθμίσεις για να μην δημιουργηθεί η εντύπωση 
μιας κάποιας χαλαρότητας στις σχέσεις της Κοινότητας με τις τρίτες χώρες και να 
λειτουργήσουν σωστά οι μηχανισμοί που έχουν ήδη προβλεφθεί απο την κοινοτική 
νομοθεσία, ώστε να μπορέσει η Επιτροπή να αντιμετωπίσει εγκαίρως τις 
ενδεχόμενες διαταραχές. 
ΜΕΡΟΣ II: Ανάλυση των αιτίων της κρίσης 
Πρέπει να επισημανθεί ότι, ακόμη και αν τα κοινοτικά κεκτημένα 
καθιερώνουν, στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, υψηλό βαθμό 
ολοκλήρωσης και επέτρεψαν να διατηρηθεί μία σημαντική κοινοτική παραγωγή, ο 
τομέας παρουσιάζει, σε σχέση με πολυάριθμα στοιχεία που καθορίζουν τις συνθήκες 
του ανταγωνισμού, ανομοιότητες στα κράτη μέλη ή και στο εσωτερικό ακόμη ενός 
κράτους μέλους. Είναι αποκαλυπτικό από αυτή την άποψη ότι η κρίση πλήττει 
κυρίως τους στόλους οι οποίοι, κατά κάποιο τρόπο, συσσωρεύουν τα μειονεκτήματα, 
όπως πλεονασματική ικανότητα, υπερχρέωση, απομακρυσμένες αλιευτικές ζώνες, 
αυξημένα έξοδα εκμετάλλευσης, μη προσαρμοσμένο κύκλωμα εμπορίας, ιδίως για την 
αγορά των νωπών προϊόντων. 
Οι εγγενείς αυτοί διαρθρωτικοί παράγοντες του κλάδου προστίθενται σε 
ένα γενικό πλαίσιο απελευθέρωσης των συναλλαγών και διεθνοποίησης της αγοράς, 
που συνιστά μία μακροπρόθεσμη τάση, και σε μια ιδιαιτέρως δυσμενή συγκυρία που 
επιτάχυνε την κρίση. 
Α. Οι εξωτερικοί παράγοντες του τομέα της αλιείας 
Οι παράγοντες αυτοί απορρέουν πρωταρχικά από το οικονομικό περιβάλλον 
μέσα στο οποίο ασκείται η αλιευτική δραστηριότητα, όπως και όλες οι άλλες 
παραγωγικές δραστηριότητες στο πλαίσιο της οικονομίας της αγοράς, και κατά 
δεύτερο λόγο, από συγκυριακά φαινόμενα που επιδεινώνουν την κατάσταση. 
1. Το γενικό οικονομικό και εμπορικό περιβάλλον 
Είναι αναμισβήτητο ότι ο τομέας της αλιείας επηρεάζεται από τις ισχυρές 
τάσεις και τις αλλαγές, που ήδη εκδηλώνονται σε μεγάλη κλίμακα, του διεθνούς 
εμπορίου, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται: 
η γενική μείωση των δασμολογικών φραγμών και η σταδιακή κατάργηση των 
εμποδίων στις συναλλαγές με τις οποίες ασχολήθηκε κυρίως ο τελευταίος 
κύκλος των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων. 
η πτώση των τιμών των ανταγωνιστικών προϊόντων, όπως του χοιρινού 
κρέατος και των πουλερικών, για την οποία ευθύνεται η μείωση των τιμών 
των σιτηρών και είναι τάση που θα συνεχιστεί και στο μέλλον (εφόσον τα 
σιτηρά - εκτός από τον αραβόσιτο - είναι πλεονασματικό προϊόν στην 
Ευρωπαϊκή Ένωση και η τιμή αγοράς κυμαίνεται στα επίπεδα της τιμής 
παρέμβασης και η μεταρρύθμιση της ΚΑΠ προβλέπει ετήσια μείωση της τιμής 
παρέμβασης κατά 8% μέχρι την περίοδο 95-96)1. 
Βλ. ΕΕ L αριθ. 181 της 1.7.92, σ. 23 
10 
Evolution des prix relatifs 1980=100 
Poissons · Poulels · Porc 
130 — 
1M0 INI I9(? 111} 1984 IMS 1966 1967 1961 1969 1990 1991 
année 
CH**ud' -M UMtNon- -+• EgMra' 
Merlu» " · Pogkn " » Pore ··· 
I toM-lMO 
K«mn«iMi«>tMWi ccunoon 
tat/wm Ct tCUMOO* Vue DC VI 
•fm CEI tCU'IMlg Swu DC VI 
η καθιέρωση, στη Δυτική Ευρώπη, του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου, 
δηλαδή ενός περιφερειακού συνόλου, στο εσωτερικό του οποίου επικρατεί η 
ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, καθώς και η προοπτική διεύρυνσης 
της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα μεταβάλλουν τις συνθήκες ανταγωνισμού στο 
εσωτερικό της Ένωσης. Πρέπει, πράγματι, να γίνει αντιληπτό ότι πολλές 
χώρες της ΕΖΕΣ, υποψήφιες ή όχι για προσχώρηση, διαθέτουν, λόγω 
γεωγραφικής θέσης, πλεονεκτικότερη οικονομικώς πρόσβαση στους 
αλιευτικούς πόρους απ' ό,τι ένα σημαντικό τμήμα του κοινοτικού 
αλιευτικού στόλου. Εξάλλου, η κατάσταση των πόρων αποβαίνει επίσης, 
στον ίδιο βαθμό με τη δυνατότητα εύκολης πρόσβασης στους πόρους αυτούς, 
μια καθοριστική παράμετρος της ανταγωνιστικότητας ενός στόλου στο 
εσωτερικό μιας μεγάλης αγοράς χωρίς δασμούς. 
Πρέπει να αναφερθεί σχετικά ότι τα αποθέματα μπακαλιάρου στη θάλασσα 
Barents (Σύνολο Επιτρεπομένων Αλιευμάτων (TAC) 500.000 τόνων το 93 και 
700.000 τόνων το 94) δεν είναι συγκρίσιμα με τα TAC του ιδίου είδους 
στη Βόρεια θάλασσα (± 250.000 τόνοι). 
η διευκόλυνση, η ταχύτητα και η μείωση του κόστους των μεταφορών που 
τείνουν, μεσοπρόθεσμα, να απειλήσουν την προνομιακή θέση των εγχώριων 
προϊόντων. Έτσι,, νωπά ψάρια μπορούν να διοχετευτούν, αεροπορικώς, στις 
αγορές των ευρωπαϊκών πρωτευουσών, προερχόμενα από τη Βόρεια ή Νότια 
Αμερική με πλεονεκτικούς οικονομικούς όρους. 
Οι εξελίξεις αυτές διευκόλυναν τη διείσδυση στην ευρωπαϊκή αγορά νέων 
αλιευτικών προϊόντων τα οποία μπορούν να υποκαταστήσουν παραδοσιακά είδη που 
11 
καια καιρούς ί,ΛΛείπουν σε τιμές συχνά ελκυστικές για τον καταναλωτή. Δεν 
φαίνεται πιθανό ότι το τμήμα της αγοράς για τα προϊόντα αυτά, που συχνά 
προέρχονται από αναπτυσσόμενες χώρες, θα σταματήσει να αναπτύσσεται. Πράγματι, 
οι χώρες του τρίτου κόσμου διαδραματίζουν, ακόμη, ένα δευτερεύοντα ρόλο στην 
Ευρώπη ενώ αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο τμήμα (ί 6 0%) των εισαγωγών στις 
Ηνωμένες Πολιτείες και την Ιαπωνία. Εάν, στο πλαίσιο αυτό, συγκριθούν οι μέσες 
τιμές κατά την εισαγωγή EUR 12, ΗΠΑ και Ιαπωνία, φαίνεται αναπόφευκτο ότι οι 
τιμές αυτές θα πρέπει να μειωθούν στην κοινοτική αγορά κατά τα προσεχή έτη. 
Prix moyens à l'importation 1985=100 
Poiuons frtit. réfrigéré· ou congelé» 
160 
150 
#130 -® 
ES 
\ 
1989 1990 1991 
TeW mondui -BJ- USA 4 Ctntea -9*- Jtpon 
* Comprend le Commerce Intracommunautaire 
" Les importations pour l'Islande ne sont pas significatives 
Déflation base=1980 USA Valeur S constants/tm Source : FAO 
12 
Η κοινοτική αλιεία αντιμετωπίζει επίσης, εδώ και λίγο καιρό, τον άμεσο 
ανταγων ισμό των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας τα οποία φθάνουν πλέον σε σημαντικά 
επίπεδα και αφορούν προϊόντα υψηλής afiaç που εισέρχονται σε μεyάλo βαθμό στον 
κύκλο εpyaσιώv της μη βιομηχανικής αλιείας. Τέτοια είναι η περίπτωση του σολομού 
για τον οποίο η ετήσια παραγωγική ικανότητα στη Νορβηγία, για το έτος 1994, 
υπολογίζεται στους 220.000 τόνους (60.000 για την Κοινότητα) και ορισμένων 
λευκών ψαριών {ιδίως λαβράκ 
ι και τσιπούρα), το δυναμικό παράγωγης των οποίων αποδεικνύεται πολύ σημαντικό. 
Επιπλέον, η υδατοκαλλιέργεια έχει από τη φύση της ενα καθοριστικό πλεονέκτημα, 
τη δυνατότητα δηλαδή καλύτερης προσαρμογής της προσφοράς της στις avάyκες της 
αγοράς, ενώ αλιευτική η δραστηριότητα διατηρεί ενα τυχαίο χαρακτήρα. 
Ο ακόλουθος πίνακας απεικονίζει την εξέλιξη της παραγωγής των 
υδaτoκaλλιεpyειών (πέστροφες, σολομός, λαβράκι/τσιπούρα, άλλα ψάρια, μύδια, 
στρείδια, κυδώνια) στην Κοινότητα κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών: 
Κλάδος 
Ψάρια (πέστροφες, 
σολομός,λαβράκι/τσιπ 
ούρα, άλλα) 
μύδια, 
στρείδια, κυδώνια 
Σύνολο 1985 
163 80 
0 
669 10 
0 
832 90 
0 1989 
245 05 
0 
673 25 
0 
918 30 
0 1990 
269 2 
00 
610 2 
50 
879 4 
50 1991 
280 90 
0 
701 50 
0 
982 40 
0 1992 
288 50 
0 
685 55 
0 
974 05 
0 1992/85 
+ 76% 
+ 2% 
+ 17% 
2. Τα ouyicvoiaKâ στοιγεΐα 
Διακρίνονται σε δύο βασικές κaτηyopίες: 
οξεία επιδείνωση της ύφεσης που είχε ως συνεπακόλουθο τη yεvικευμενη 
πτώση της ζήτησης των περισσοτέρων καταναλωτικών αγαθών και, για τα 
προϊόντα διατροφής, μία σημαντική στροφή προς τα προϊόντα της 
χαμηλότερης ή της μεσαίας κaτηyopίaς ή και προς τα ευθέως 
avτayωvιστικά προϊόντα που αποτέλεσαν αντικείμενο προσφορών σε πολύ 
χαμηλές τιμές. Αναφορικά με τους ιχθείς, ενα τμήμα της κατανάλωσης 
μετακινήθηκε, κατ, αυτό τον τρόπο, στο κρέας πουλερικών και στο 
χοιρινό, η τιμή των οποίων μειώθηκε με την πτώση των τιμών των 
σιτηρών- αφετέρου, οι νεώτερες γενιές τείνουν προς την κατανάλωση 
φρέσκου ολόκληρου ψαριού και το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο 
συyκυpιακό. 
συνεχείς νομισματικές διακυμάνσεις που είχαν ως συνεπακόλουθο την 
αναπροσαρμογή των ισοτιμιών, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Νομισματικού 
Συστήματος, και τη μείωση της avτayωvιστικότητας των προϊόντων κρατών 
μελών με ισχυρό νόμισμα, τόσο κατά την εξαγωγή όσο και στην εσωτερ ι κή 
τους αγορά. 
Η επίδραση των φαινομένων αυτών ήταν ακόμη σημαντικότερη λδγω του yεyovότoς ότι 
παρουσιάσθηκαν στο τέλος μιας περιόδου (85-90) κατά τη διάρκεια της οποίας οι 
τιμές εστηρί ζοντο υπερβολικά ή ήταν υπερεκτιμημενες λόγω, αφενός, του 
περιορισμού των πόρων και, αφετέρου, λδγω αύξησης της ζήτησης μετά το άνοιγμα 
της αγοράς των νέων κρατών μελών. 
•15 
Β. Οι εγγενείς παράγοντες του τομέα της αλιείας 
Ορισμένα συγκυριακά ή εποχιακά στοιχεία εξηγούν εν μέρει τις πρόσφατες 
εξελίξεις μιας κρίσης που υπολανθάνει εδώ και μερικά έτη: 
αύξηση της παραγωγής εγλεφίνου στη Βόρεια θάλασσα, 
κατά τη διάρκεια του χειμώνα, κλασική εναλλαγή των περιόδων χωρίς 
ψάρια, λόγω κακού καιρού, και των περιόδων καλής αλίευσης (συγκέντρωση 
γεννητόρων). 
Βασικά, όμως, οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι ευρωπαίοι παραγωγοί, 
και ιδίως οι Γάλλοι, να εξισορροπήσουν την οικονομική τους κατάσταση μέσω των 
τιμών που επιτυγχάνουν καθιστούν εμφανές ένα διαρθρωτικό πρόβλημα 
ανταγωνιστικότητας. Οι αλιείς αυτοί αντιμετωπίζουν τον ανταγωνισμό της 
παραγωγής τρίτων χωρών, της παραγωγής της υδατοκαλλιέργειας και της γεωργικής 
παραγωγής. Ο ανταγωνισμός αυτός πρέπει να γίνει αποδεκτός και να ενσωματωθεί σε 
κάθε ανάλυση όπως και σε κάθε πρόβλεψη για το μέλλον. Εκτός του εξωτερικού 
ανταγωνισμού, οι αλιείς της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν επίσης και τον 
αμοιβαίο ανταγωνισμό. Όταν οι τιμές ήταν επαρκώς αποδοτικές, οι διαφορές 
ανταγωνιστικότητας δεν γίνονταν φανερές. Η επιδείνωση της κατάστασης στο σύνολο 
της αποκάλυψε τις ιδιαίτερες αδυναμίες ορισμένων στόλων, ιδίως στη Γαλλία. 
Καμία θεσμική απόφαση δεν θα μορούσε να επιβάλει τιμές στην αγορά· παρομοίως, 
κανένας κανονισμός δεν θα αποκαταστήσει, για τους παραγωγούς, την απωλεσθεισα 
τους ανταγωνιστικότητα. 
Η βιωσιμότητα του παραγωγικού τομέα απειλείται αναμφισβήτητα εξαιτίας 
ενδογενών παραγόντων διαφόρων ειδών, τα συσσωρευθέντα αποτελέσματα των οποίων, 
στο πλαίσιο που περιγράφεται στο σημείο Α, οδήγησαν στην παγίωση της κρίσης, 
μιας κρίσης προφανώς μη αντιστρεπτής εάν δεν υπάρξει πολιτική βούληση που θα 
προκαλέσει και θα υποστηρίξει τις απαραίτητες αλλαγές. 
1. Η πλεονασματική ικανότητα 
Η Επιτροπή επέστησε την προσοχή, από τα μέσα της δεκαετίας του 80, στις 
συνέπειες της υπερεκμετάλλευσης των πόρων που οφείλεται στην πλεονασματική 
ικανότητα του στόλου. Οι συνέπειες αυτές αποτιμήθηκαν, καταρχάς, με γνώμονα την 
απειλή που συνιστούν για τις βιολογικές ισορροπίες στο πλαίσιο της πολιτικής 
για τη διατήρηση και, στη συνέχεια, με γνώμονα την επιβίωση της παραγωγικής 
δραστηριότητας σε συνθήκες έλλειψης. 
Υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο προπαρασκευής των πολυετών προγραμμάτων 
προσανατολισμού τρίτης γενιάς και εν συνεχεία της έκθεσης GULLAND, η Επιτροπή 
είχε προτείνει σημαντική μείωση της αλιευτικής προσπάθειας, πρόταση η οποία 
εκρίθη ως πολύ αυστηρή από το Συμβούλιο. 
Αυτή η κατάσταση έλλειψης που έχει εφεξής επαληθευθεί για πολλά 
αποθέματα και ιδίως για τα βενθοπελαγικά είδη, στέρησε προοδευτικά από τους 
κοινοτικούς αλιείς, λόγω της αυξημένης κάλυψης των αναγκών της αγοράς και της 
κοινοτικής βιομηχανίας με εισαγόμενα προϊόντα που αφορούν τα σχετικά είδη, τη 
δυνατότητα να αντισταθμίζουν τις οφειλόμενες στη μείωση των αλιευτικών πόρων 
απώλειες εισοδήματος με τη διατήρηση υψηλών τιμών, εφόσον, η αγορά των 
ενδεικτικών ειδών επηρεάζεται εφεξής σε μεγάλο βαθμό από τις διεθνείς τιμές. 
14 
Ενόψει της κατάστασης αυτής, τα μέτρα ελάχιστων τιμών κατά την 
εισαγωγή, που ελήφθησαν κατά τις περιόδους όξυνσης της κρίσης, αποδεικνύονται 
αποτελεσματικά μόνο βραχυπροθέσμως, και δεν συνεισφέρουν καθόλου στην εξεύρεση 
λύσης για τη ριζική αντιμετώπιση του προβλήματος. Η εκτεταμένη χρήση τους 
δημιουργεί αντιθέτως διαστρεβλωτικά αποτελέσματα, όπως πρόσφορο έδαφος για 
απάτες. Εξάλλου, η διαρκής χρήση των μέτρων αυτών θα προκαλούσε την αντίδραση 
των εμπορικών μιας εταίρων στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ. 
Μόνο η ενίσχυση των μέτρων προσαρμογής της αλιευτικής ικανότητας , ώστε 
να εναρμονίζεται με το δυναμικό των πόρων, μπορεί να επιτρέψει τη διατήρηση του 
κοινοτικού παραγωγικού τομέα. 
Από την άποψη αυτή, φαίνεται πως ακόμη και αν οι διατάξεις που 
θεσπίστηκαν στο πλαίσιο των πολυετών προγραμμάτων προσανατολισμού της τρίτης 
γενιάς είναι οι κατάλληλες, έχουν, ωστόσο, θεσπισθεί με μεγάλη καθυστέρηση για 
να μορέσουν να αναχαιτίσουν εγκαίρως τις συνέπειες της περίφημης πλεονασματικής 
ικανότητας του αλιευτικού στόλου η οποία εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την κρίση των 
αγορών. 
Εξάλλου, οι διατάξεις αυτές ενδέχεται να αποδειχθούν σε μεγάλο βαθμό 
ανεπαρκείς, εάν θέλουμε να διατηρήσουμε το επίπεδο της τεχνικής προόδου που 
σημειώθηκε τα τελευταία έτη στην αλιεία. Στην περίπτωση αυτή, τα αποτελέσματα 
της μέσης μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας, που προβλέφθηκε από τα ΠΠΠ III, 
θα εξουδετερωθούν ίσως και στο σύνολο τους κατά την περίοδο εφαρμογής της εν 
λόγω μείωσης. 
Τελικώς, δεν πρέπει να λησμονείται ότι τα ΠΠΠ δεν είναι ένα 
αποτελεσματικό μέσο προσαρμογής της αλιευτικής προσπάθειας των σκαφών που 
χρησιμοποιούν σταθερό αλιευτικό εξοπλισμό για τον οποίο θα πρέπει σύντομα να 
ληφθούν τεχνικά μέτρα. 
2. Η υπερεκμετάλλευση και οι συνέπειες της 
Στα περισσότερα κράτη μέλη, τα υλικά και ανθρώπινα μέσα που 
χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της αλιείας είναι σε μεγάλο βαθμό ανεπαρκή, 
γεγονός που διευκόλυνε την εμφάνιση και εξάπλωση περιπτώσεων απάτης που αφορούν 
την υπερεκμετάλλευση των πόρων ή οφείλονται στην έλλειψη αξιοπιστίας της ΚΑΠ. 
Έτσι τα αλιεύματα μπακαλιάρου του κοινοτικού αλιευτικού στόλου μειώνονται 
σταθερά (1991: 311.500 τόνοι, 1992: 282.000 τόνοι, 1991: 241.000 τόνοι). 
Χωρίς να είναι δυνατόν να μετρηθεί ποσοτικά το φαινόμενο, οι παράνομες 
αλιεύσεις και πωλήσεις, εκτός από τις επιπτώσεις τους επί των πόρων, τείνουν να 
προκαλούν μείωση των τιμών ή και να εμποδίζουν την άνοδο τους. 
Οπωσδήποτε, η πολιτική διαχείρισης των πόρων, όπως θεσπίστηκε και 
εφαρμόστηκε από την Ένωση, δεν επέτρεψε να διατηρηθεί σε επαρκές επίπεδο η 
αφθονία των πόρων, πράγμα το οποίο θα μπορούσε να προστατεύσει το σύνολο των 
κοινοτικών στόλων από την προβλεπόμενη εντατικοποίηση του ανταγωνισμού (βλέπε 
ανωτέρω, σημείο II.Α). Αυτή καθαυτή η έλλειψη πόρων επιτάχυνε την προσφυγή στις 
εισαγωγές για τις ανάγκες εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς. 
15 
Εκτός από την υπερεκμετάλλευση, διαπιστώνονται επίσης συμπεριφορές που 
απορρέουν όχι τόσο από την ελλιπή γνώση των κανονισμών, όσο από τη μη 
ορθολογιστική διαχείριση των πόρων σε σχέση με τις ανάγκες της αγοράς. 
Εννοείται ότι οι υπερβολικές εκφορτώσεις στην αρχή της αλιευτικής 
περιόδου, με μοναδικό στόχο να μην απωλεσθεί μέρος της ποσόστωσης, και σε μία 
φάση χαμηλής ζήτησης στην αγορά, είναι παράλογες σε εμπορικό επίπεδο και σε 
επίπεδο αποδοτικότητας των επιχειρήσεων. Οι οργανώσεις των παραγωγών διαθέτουν 
ωστόσο δυνατότητες ρύθμισης που επιτρέπουν ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή, 
με τη σύμφωνη γνώμη των εθνικών αρχών οι οποίες δύνανται να τους αναθέτουν την 
ευθύνη διαχείρισης του συνόλου ή μέρους μιας ποσόστωσης και να αποφασίζουν για 
την επέκταση των δραστηριοτήτων παραγωγής και προς μη μέλη. 
3. Η διατάραξη των λογαριασμών λειτουργίας 
Η πλεονασματική ικανότητα και η υπερεκμετάλλευση ευθύνονται 
αναμφισβήτητα για τη διατάραξη των λογαριασμών λειτουργίας ενός τμήματος του 
κοινοτικού στόλου εξαιτίας, κυρίως, ενός πολύ χαμηλού συντελεστή 
παραγωγικότητας, δηλαδή όγκου αλιευμάτων δυσανάλογου προς την καταβληθείσα 
αλιευτική προσπάθεια. Η εξυγίανση των λογαριασμών λειτουργίας, που 
διαταράχθηκαν όχι μόνο από τον περιορισμένο κύκλο εργασιών αλλά κυρίως από τη 
χρέωση και το υπερβολικό κόστος λειτουργίας, φαίνεται, ως εκ τούτου, 
απαραίτητη. Το στοιχείο αυτό προκύπτει, τόσο επειδή η αλιεία - ιδίως η μη 
βιομηχανική - λειτουργεί σύμφωνα με παραδοσιακά μη προσαρμοσμένα πρότυπα, όσο 
και εξαιτίας λανθασμένης ανάλυσης πρόβλεψης κατά τις επενδύσεις, ανάλυσης στην 
οποία συμμετείχαν ευρέως ορισμένες ειδικευμένες τράπεζες. 
4. Οι διαρθρώσεις και τα κυκλώματα εμπορίας που δεν έχουν προσαρμοστεί 
Τέλος, είναι σαφές και εφεξής αποδεκτό, και έχει κατανοηθεί και από τον 
ίδιο τον τομέα, ότι η παραγωγή πρέπει να επιχειρήσει και να φέρει εις πέρας μία 
αποτελεσματική προσπάθεια προσαρμογής και ρύθμισης της προσφοράς στις ανάγκες 
της αγοράς και ιδιαιτέρως στις ανάγκες της διανομής. Διαπιστώνεται, και 
μάλιστα εξαιρετικά συχνά, ότι οι παραγωγοί δεν θεωρούν ότι τους αφορά η εμπορία 
των προϊόντων τους και δεν συνειδητοποιούν παρά σπανίως ότι μόνον μία 
προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις της ζήτησης προσφορά, σε ποσοστικό και ποιοτικό 
επίπεδο, μπορεί να επιτύχει συμφέρουσες τιμές. 
Όσον αφορά τα προϊόντα που διατίθενται στο εμπόριο σε νωπή κατάσταση, 
η Επιτροπή είναι πεπεισμένη για την αναγκαιότητα εφαρμογής διαδικασιών 
ποιοτικής βελτίωσης του παραγωγικού τομέα, όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση του 
1992 προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο^. Επειδή η πλειοψηφία των 
κρατών μελών υποδέχτηκε με σκεπτικισμό την ιδέα ενός κοινοτικού κανονιστικού 
πλαισίου που θα αφορά την προοπτική αυτή, η Επιτροπή δεν υπέβαλε σχετική 
πρόταση. Προτείνει, εντούτοις, και το σημείο αυτό θα αναπτυχθεί περαιτέρω, τη 
δημιουργία ενός μηχανισμού κινήτρων. 
SEC(92) 353 της 28ης Φεβρουαρίου 1992 
16 
Όσον αφορά την κοινοτική παραγωγή, αποτελεί επίσης επιτακτική ανάγκη, 
να ληφθούν υπόψη οι περιορισμοί που απορρέουν από τις αλλαγές που σημειώνονται 
στη συμπεριφορά των καταναλωτών και στη διανομή των προϊόντων, καθότι το 
σημαντικότερο τμήμα των προϊόντων αυτών διατίθεται εφεξής στο εμπόριο από τους 
μεγάλους διανομείς, οι οποίοι, κατά κανόνα, ασκούν μία πολιτιτική αγοράς 
μεγάλων ποσοτήτων αλλά, επίσης και με βάση τις σχετικές προβλέψεις. Η 
αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τις εκφορτώσεις, οι υπερβολικές διακυμάνσεις των 
τιμών και ο κατακερματισμός του τομέα της πρώτης αγοράς αποτελούν στοιχεία που 
συντελούν στην απομάκρυνση των μεγάλων διανομέων από την κοινοτική παραγωγή. 
Τέλος, απροσάρμοστα εμπορικά δίκτυα αυξάνουν την τιμή στην κατανάλωση 
και αποθαρρύνουν τους ενδεχόμενους αγοραστές. Παρ'όλο που η ενίσχυση της 
οργάνωσης του τομέα εξαρτάται από την υπευθυνότητα των κρατών μελών, η Επιτροπή 
είναι διατεθιμένη να συνεισφέρει στον εν λόγω τομέα. 
* * * 
* 
Στο τέλος του δεύτερου αυτού μέρους, δεν φαίνεται σκόπιμο ούτε και 
σωστό να αμφισβητηθούν οι ισχυρές τάσεις που αποτελούν, είτε λυπούμεθα γι' αυτό 
είτε όχι, το πλαίσιο εντός του οποίου ο τομέας της αλιείας πρέπει εφεξής να 
ασκεί τις δραστηριότητες του. 
Επείγει, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η συνειδητοποίηση των εξελίξεων 
που επηρέασαν το πλαίσιο αυτό, το σύνολο δηλαδή των παραγόντων που, λόγω 
απορρύθμισης ενός τμήματος του τομέα σε σχέση με τις νέες οικονομικές 
πραγματικότητες, ενισχύουν την άποψη ότι η κρίση θα διατηρηθεί. 
Η κρίση θα αναχαιτισθεί μόνο με τη λήψη ενός συνόλου δυναμικών και 
ταυτόχρονων πρωτοβουλιών για όλες τις πλευρές του ζητήματος που αναφέρθηκαν 
ανωτέρω και αφορούν τόσο τις δομές της παραγωγής όσο και την εμπορία. 
Η Επιτροπή έχει υπόψη της ότι τα προς λήψη μέτρα ενδέχεται να 
εγκυμονούν δυσκολίες κοινωνικοοικονομικής φύσεως που, συχνά, είναι δύσκολο, να 
ελεγχθούν, θεωρεί, ωστόσο, καθήκον της να ωθήσει όλους τους ενδιαφερομένους 
προς την κατεύθυνση αυτή, που είναι καθοριστική για το μέλλον του τομέα της 
αλιείας, και επιχειρεί κατωτέρω να προσφέρει απαντήσεις που θα 
συμπαρακολουθήσουν τις απαραίτητες αλλαγές και θα ενισχύσουν την 
ανταγωνιστικότητα. Εννοείται ότι όλες αυτές οι απαντήσεις δεν μπορούν να 
αναζητηθούν μόνο σε κοινοτικό επίπεδο. Αντιθέτως, τόσο οι εθνικές διοικήσεις 
όσο και οι επαγγελματικές οργανώσεις και οι επιχειρήσεις θα πρέπει να 
καταβάλουν προσπάθειες και να προβούν σε ενέργειες που θα ανταποκρίνονται στην 
παρούσα κρίση. 
17 
ΜΕΡΟΣ III: Στοιχεία για την εξεύρεση λύσης 
Προτού περιγραφούν οι ενέργειες που είναι, κατά την κρίση της 
Επιτροπής, οι πλέον ενδεδειγμένες, είναι σκόπιμο να αναφερθούν τα 
ουσιαστικότερα μέτρα που θεσπίστηκαν προσφάτως σε κοινοτικό επίπεδο, κατά τη 
διάρκεια της πρόσφατης περιόδου, ώστε να προσδιοριστούν σαφώς τα υφιστάμενα 
περιθώρια πρωτοβουλιών. 
Α. Ενέργειες που ήδη ανελήφθησαν σε κοινοτικό επίπεδο 
1. Στο επίπεδο της κοινής οργάνωσης αγοράς (ΚΟΑ) 
Η ΚΟΑ αποτέλεσε αντικείμενο μιας ουσιαστικής μεταρρύθμισης σε στενή 
συνεργασία, κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών, με τους 
επαγγελματικούς κύκλους. Η μεταρρύθμιση αυτή άρχισε να ισχύει την 1η 
Ιανουαρίου 1993. 
Χωρίς να αμφισβητηθούν οι βασικές αρχές τους, οι κυριότεροι μηχανισμοί 
αποτέλεσαν αντικείμενο σημαντικών προσαρμογών και βελτιώσεων οι οποίες 
απέβλεπαν στη δυνατότητα δράσης των οργανισμών των παραγωγών ή του 
καθεστώτος παρέμβασης συμπεριλαμβανομένης της εισαγωγής των επιλέξιμων 
προϊόντων. 
Με τη μεταρρύθμιση αυτή διευκρινίστηκε και απλουστεύτηκε επίσης το 
σύνολο του κανονιστικού πλαισίου της ΚΟΑ και ιδίως οι διατάξεις 
εφαρμογής, ώστε να καταστούν ευχρηστότερες για τις οργανώσεις των 
παραγωγών και να αυξηθεί, μ' αυτό τον τρόπο, η αποτελεσματικότητα της 
δράσης τους. 
Μόνο το καθεστώς που αφορά τον τόνο που προορίζεται για τη βιομηχανία 
παρέμεινε ως έχει, εφόσον η Επιτροπή είχε επιφορτισθεί να υποβάλει στο 
Συμβούλιο, για τις 30 Ιουνίου 1994, μία έκθεση για την αγορά του τόνου 
συνοδευόμενη από τις κατάλληλες προτάσεις. 
Από την αρχή της κρίσης (Φεβρουάριος 93), η Επιτροπή θέσπισε κατ' 
επανάλειψη ελάχιστες τιμές κατά την εξαγωγή για τα κυριότερα είδη 
ασπρόψαρων. 
Οι άμεσες εκφορτώσεις σκαφών τρίτων χωρών ήταν το αντικείμενο μιας 
πρότασης κανονισμού (αριθ. 1093/94 της 6ης Μαίου 1994) ώστε η πρακτική 
αυτή να επιτρέπεται μόνο κάτω από ειδικούς όρους και να λαμβάνονται 
υπόψη οι κίνδυνοι αθέμιτου ανταγωνισμού που αντιπροσωπεύει για την 
κοινοτική παραγωγή. 
Επειδή κάθε φορά που εκδηλώνεται μία κρίση η ΚΟΑ αμφισβητείται, η 
Επιτροπή θεωρεί ότι η ρύθμιση αυτή αποτελεί ακόμη και σήμερα ένα ενιαίο 
σύνολο καλώς προσαρμοσμένο στους στόχους του, κάτι που δεν σημαίνει 
όμως ότι δεν θα ήταν, κάτω από ορισμένες συνθήκες, επιθυμητή η βελτίωση 
του. (Πρβλ. ωστόσο τις δυσχέρειες που αναφέρθηκαν ανωτέρω, μέρος Ι.Γ). 
Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι η μεταρρύθμιση της ΚΟΑ δεν αποτελεί εκ 
των προτέρων όρο που είναι αναγκαίος για την επίτευξη μιας πολιτικής μείωσης 
των ικανοτήτων. 
18 
2. Στο επίπεδο της πολιτικής ελέγχου των πόρων 
Επειδή ο παλιός κανονισμός ελέγχου παρουσιάζει πολλές ελλείψεις, ιδίως 
σε ό,τι αφορά τον έλεγχο των αλιευμάτων και των εκφορτώσεων σκαφών που 
φέρουν σημαία μιας τρίτης χώρας εντός της κοινοτικής αλιευτικής ζώνης 
και εντός της κοινοτικής επικράτειας, το Συμβούλιο θέσπισε, στις 12 
Οκτωβρίου 1993 (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93), ένα νέο καθεστώς 
. ελέγχου που προβλέπει έναν ενισχυμένο μηχανισμό ο οποίος θα επιτρέψει 
σε κάθε κράτος μέλος να ελέγχει με αποτελεσματικό τρόπο τα αλιεύματα 
και τις εκφορτώσεις σκαφών που φέρουν σημαία τρίτων κρατών και γενικώς 
τις εισαγωγές που προέρχονται από τρίτες χώρες. 
0 μηχανισμός αυτός, που άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1994, 
πρόβλεπε ι : 
τον έλεγχο των κινήσεων και των επί του σκάφους αλιευμάτων 
αλιευτικών σκαφών που φέρουν σημαία τρίτων κρατών, από το κράτος 
μέλος στα θαλάσσια ύδατα του οποίου τα ξένα σκάφη δύνανται να 
ασκήσουν αλιευτική δραστηριότητα, 
την υποχρέωση για τα σκάφη αυτά να κρατούν ένα ημερολόγιο πλοίου 
και να υποβάλουν μία δήλωση εκφόρτωσης στις αρμόδιες αρχές του 
κράτους μέλους στο οποίο θα γίνει η εκφόρτωση, 
την υποχρέωση να αναφέρουν 72 ώρες πριν στις αρμόδιες αρχές του 
κράτους μέλους όπου θα γίνει η εκφόρτωση την ώρα άφιξης τους στο 
λιμάνι. Τα σκάφη αυτά δεν θα μπορούν να πραγματοποιούν καμία 
εκφόρτωση εάν δεν τους έχει κοινοποιηθεί από τις αρμόδιες αρχές η 
παραλαβή της ειδοποίησης τους, 
όταν εκφορτώνουν σε ένα κράτος μέλος υποχρεούνται να πωλούν στις 
ιχθυόσκαλες ή, άλλως, ο αγοραστής τους θα πρέπει να εκδώσει ένα 
δελτίο πώλησης για να μπορέσει να παραλάβει την εκφορτωθείσα 
ποσότητα, 
όλα τα αλιευτικά προϊόντα που εκφορτώνονται ή εισάγονται στην 
Κοινότητα, και μεταφέρονται σε τόπο διαφορετικό από αυτόν της 
εκφόρτωσης ή της εισαγωγής, θα πρέπει να συνοδεύονται μέχρι την 
πρώτη πώληση από ένα έγγραφο μεταφοράς στο οποίο αναφέρονται η 
προέλευση, ο προορισμός και η μεταφερόμενη ποσότητα. Κάθε κράτος 
μέλος θα πρέπει να διενεργεί στην επικράτεια του ελέγχους ώστε να 
πιστοποιείται η ακρίβεια του προαναφερθέντος εγγράφου, 
για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη συντονίζουν τις δραστηριότητες 
ελέγχου και επιβλέπουν ιδίως τις κινήσεις εμπορευμάτων για τα οποία 
υπάρχουν υπόνοιες ότι ενδέχεται να παραβούν την κοινοτική 
νομοθεσία. 
19 
3. Στο διαρθρωτικό επίπεδο 
Εφαρμόσθηκαν και συνεχίζουν να εφαρμόζονται διαρθρωτικά μέτρα στο 
πλαίσιο των πολυετών προγραμμάτων προσανατολισμού (ΠΠΠ) τα οποία, στην 
πιο πρόσφατη διαμόρφωση τους, καθορίζουν, σε πενταετή βάση, τα μέγιστα 
όρια της αλιευτικής προσπάθειας για κάθε τμήμα του στόλου. 
Τα μέτρα αυτά, άτολμα στην αρχή, έχουν ενισχυθεί μέχρι ενός σημείου που 
παραμένει, ωστόσο, πολύ κατώτερο από τη μείωση της αλιευτικής 
προσπάθειας που συνιστούσε ένθερμα η Επιτροπή στην αρχική της πρόταση 
προς το Συμβούλιο και που, κατά τη γνώμη της, αντιπροσώπευε το ελάχιστο 
απαιτούμενο εάν ληφθεί υπόψη η ανησυχητική κατάσταση ορισμένων 
αλιευτικών αποθεμάτων. 
Αν και τα κράτη μ'ελη έλαβαν ορισμένα μέτρα για την υλοποίηση των 
προγραμμάτων τους, τα αντίστοιχα αποτελέσματα ήταν άνισα. 
Είναι σίγουρο ότι εάν τα επιβληθέντα μέτρα είχαν εφαρμοσθεί όταν 
πρωτοδιαπιστώθηκε η υπερεκμετάλλευση των πόρων δεν θα είχαμε γνωρίσει 
μια τέτοιας έντασης κρίση σήμερα, ιδίως στη Γαλλία όπου οι συνέπειες 
της είναι ιδιαιτέρως επώδυνες στο κοινωνικό επίπεδο. 
Η Επιτροπή δεν έπαψε να υπενθυμίζει ότι οι ουσιαστικοί στόχοι των 
μέτρων αναδιάρθρωσης του στόλου είναι η αποκατάσταση των συντελεστών 
ανταγωνιστικότητας της αλιευτικής βιομηχανίας και η διατήρηση τους σε 
επίπεδο που μπορεί να διασφαλίσει την επιβίωση του τομέα. 
Εξάλλου, η Επιτροπή έχει σαφώς εκδηλώσει την επιθυμία για λήψη 
κοινωνικοοικονομικών συνοδευτικών μέτρων (βλέπε παράρτημα VIII σχετικά 
με την κοινωνική πολιτική: τα απαραίτητα κοινωνικοοικονομικά 
συνοδευτικά μέτρα) με στόχο την εξουδετέρωση των ανεπιθύμητων 
συνεπειών, της αναδιάρθρωσης του τομέα, για τους ναυτικούς, ιδίως στις 
ζώνες που εξαρτώνται από την αλιεία.. 
Το κανονιστικό πλαίσιο και οι κοινοτικές χρηματοδοτήσεις που μπορούν να 
εξασφαλ ίσουν: 
την αναδιάρθρωση του τομέα, 
την αποκατάσταση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, 
τα κοινωνικοοικονομικά συνοδευτικά μέτρα 
υπάρχουν εφεξής καθόσον το Συμβούλιο θέσπισε τον Ιούλιο και τον 
Δεκέμβριο του 1993 το χρηματοδοτικό όργανο ΧΜΠΑ που διασφαλίζει την 
ένταξη των διαρθρωτικών μέτρων για την "αλιεία" στο πλαίσιο των 
Διαρθρωτικών Ταμείων. 
Η εν λόγω ένταξη (που θα τεθεί σε ισχύ κατά το 1994) επιτρέπει στο εξής 
να εξασφαλισθεί ότι οι κοινοτικές πιστώσεις θα μπορούν να διακινούνται στο 
απαιτούμενο από τα κράτη μέλη επίπεδο προς τις εξαρτημένες από την αλιεία 
περιοχές μέσω του περιφερειακού ή του τομεακού προγραμματισμού σύμφωνα με τους 
κανόνες που θεσπίστηκαν από τα Ταμεία. 
20 
Η Επιτροπή λυπάται για την αλλοίωση της πρωταρχικής της πρότασης με τη 
θέσπιση από το Συμβούλιο νέων μέτρων που θα μειώσουν στην πράξη τη σημασία 
αναδιάρθρωσης του τομέα εφόσον στο μεγαλύτερο μέρος τους αφορούν ενισχύσεις για 
τη ναυπήγηση. 
Β. Η ανάληψη νέων ενεργέ ιών 
Είναι σαφές, σύμφωνα με την ανάλυση της Επιτροπής, ότι, αφενός, κανένα 
περιοριστικό μέτρο δεν είναι δυνατόν να εφαρμοστεί για τις εισαγωγές και, 
αφετέρου ότι τα διαρθρωτικά μέτρα αποτελούν την προνομιούχα προσέγγιση για την 
εξασφάλιση του μέλλοντος του τομέα της αλιείας. Δεν πρέπει, ωστόσο, να 
παραβλεφθεί κανένα στοιχείο και πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη ορισμένες 
πρωτοβουλίες που αφορούν και τον τομέα των αγορών. 
1. Η διατήρηση των πόρων 
Οι καθορισθέντες στόχοι για τη διαχείριση των πόρων πρέπει να 
διατηρηθούν. Μια καλύτερη διαχείριση των πόρων θα επιτρέψει την ουσιαστική 
αύξηση τους και, επομένως, και την αύξηση της αποδοτικότητας των αλιευτικών 
δραστηριοτήτων και της ανταγωνιστικότητας των κοινοτικών αλιέων. Η αύξηση του 
ποσοστού ατόμων μεγάλου μεγέθους στις αλιεύσεις θα ανεβάσει γενικώς την 
εμπορική αξία των τελευταίων και, για τα σχετικά είδη, θα περιορίσει τον 
ανταγωνισμό των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας. Οι αποκατασταθέντες πόροι θα 
είναι, κατ' αυτόν τον τρόπο, πιο σταθεροί και θα συντελέσουν επίσης στη 
σταθεροποίηση των αλιευμάτων με την πάροδο των ετών. Από την άλλη πλευρά, 
επειδή η δημογραφική σύνθεση των αποθεμάτων θα είναι πιο ισορροπημένη, οι 
αλιεύσεις δεν θα στηρίζονται πια στα άτομα πολύ μικρής ηλικίας και θα είναι 
δυνατόν να προβλεφθούν περιπτώσεις αφθονίας, που θα προκύψουν αναπόφευκτα, και 
ως εκ τούτου να οργανωθούν αλιεύσεις. Η υφιστάμενη πολιτική πρέπει να ενισχυθεί 
για να ανταποκρίνεται η πραγματικότητα στις εξαγγελθείσες φιλοδοξίες. Οι δεσμοί 
με τις διαρθρωτικές πολιτικές πρέπει να ενισχυθούν. Οι έλεγχοι πρέπει να 
γίνουν πιο αποτελεσματικοί. Η αυξημένη αυτή αυστηρότητα, όσον αφορά την ουσία 
του ζητήματος, δεν αποκλείει διόλου την άμβλυνση της υπερβολικής ακαμψίας 
ορισμένων διατάξεων (αυστηρώς ετήσιες και μονοδιάστατες προσεγγίσεις). Αλλά 
καμία τέτοια άμβλυνση δεν πρέπει να αποβλέπει στη χαλάρωση της αυστηρότητας των 
ελέγχων και των διαρθρωτικών μέτρων μείωσης της πλεονασματικής ικανότητας. 
2. Ο έλεγχος 
Ο νέος κανονισμός ελέγχου, αν και συρρικνωμένος σε σύγκριση με τις 
προτάσεις της Επιτροπής, θα επιτρέψει σημαντική πρόοδο. Η αυξημένη 
αποτελεσματικότητα του ελέγχου των αλιευμάτων δεν μπορεί παρά να ευνοήσει την 
πολιτική διατήρησης, οι οικονομικές επιπτώσεις της οποίας μόλις 
υπογραμμίσθηκαν. Με την επέκταση του ελέγχου στη διαρθρωτική πολιτική θα 
εξασφαλισθεί η μείωση της πλεονασματικής ικανότητας, και επομένως ο περιορισμός 
των κινδύνων και των προσπαθειών απάτης, οι οποίες είναι αναπόφευκτες στην 
αλιευτική ικανότητα υπερβαίνει κατά πολύ εκείνη που απαιτείται για την αλίευση 
των επιτρεπομένων αλιευμάτων. Ο συνυπολογισμός του παράγοντα αγορά θα αποφέρει 
άμεσα οφέλη για την εγγύηση της τήρησης των προτύπων και των κανόνων. Η 
δυνατότητα παρέμβασης κατά τη μεταφορά θα βοηθήσει σημαντικά ώστε να αποφευχθεί 
η εξακολούθηση και η ανάπτυξη παράνομων μεταφορών σε μεγάλη κλίμακα, που 
αφορούν μερικές φορές εισαχθέντες ιχθείς. 
21 
3. Οι διαρθρώσεic 
Ία μέτρα εξάλειψης της πλεονασματικής αλιευτικής ικανότητας αποτελούν την 
πρώτη προϋπόθεση για την άμβλυνση της κρίσης των αγορών των αλί ε in ι κών 
προϊόντων. Έτσι, το Χρηματοδοτικό Mcoo ΤΙροοανατολ ι ομο ν της Αλιείας (ΧΜΙ1Α) 
ευνοεί τα μέτρα προσαρμογής της αλιευτικής προσπάθειας ως μέσο εξάλειψης της 
πλεονασματικής ικανότητας του στόλου. Ίο ΧΜΠΑ θα συνεισφέρει επίσης στη βελτίωση 
της θέσης της κο ι νοτ ι κής παραγωγής στις αγορές, ευνοώντας τις επενδύσεις για 
παραγωγή προϊόντων ποιότητας με υψηλή προστιθέμενη α£ία. Για να ενθαρρύνει τη 
ζήτηση αλιευτικών προϊόντων, το ΧΜΠΑ θα συνείσφερε ι επίσης στη χρηματοδότηση 
εκστρατειών προώθησης. 
Ία μέτρα προσαρμογής της αλιευτικής προσπάθειας χαρακτηρίζονται, ωστόσο, 
ενα υψηλό κοινωνικό κόστος c Λ. ' .: > ί>^ u ;;^aû r , J ^é ν ν ^ , ^^•• , r . .-. ί ;ιίμ(^αΛΛ, , 
σπανίζει η δυνατότητα εναλλακτικής απασχόλησης. Είναι, επομενως, σημαν τ ι κο να 
αναπτυχθούν, παράλληλα με τα μέτρα μείωσης της πλεονασματικής ικανότητας του 
στόλου, κοινών ικοοικονομικά συνοδευτικά μέτρα στόχος των οποίων θα είναι η 
υποστήριξη της μετατροπής του τομέα. Από την άποψη αυτή πρέπει να αναφερθούν: 
η εισαγωγή της προβληματικής για τις εξαρτημενες από την αλιεία ζώνες στο 
πλαίσιο των Διαρθρωτικών Ταμείων έχει ήδη επιτρέψει την εφapμoyήl στο 
πλαίσιο των στόχων 1,2 και 5β, μέτρων ο ικονομικής διαφοροποίησης των 
δραστηριοτήτων με τη βοήθεια του ΕΤΠΑ και του ΕΚΤ. 
εξάλλου η Επιτροπή έχει προτείνει την εφαρμογή μιας ειδικής δράσης 
σκοπιμότητας με τη μορφή κοινοτικτκ πρωτοβουλίας ("PESCA")3, τόσο για να 
βοηθήσει τον τομέα της αλιείας στην προσπάθειά του να μεταλλαχθεί όσο και 
για να ουνδράμε ι στην ανάπτυξη δημιoυpyικών δραστηριοτήτων που αφορούν την 
απασχόληση. Η δράση αυτή πρέπει να είναι συμπληρωματική των ενισχύσεων που 
θα διατεθούν από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης. 
τέλος, λαμβάνοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο, την 21η Δεκεμβρίου 1993, 
εκάλεσε την Επιτροπή "να μελέτησε ι ενα σύνολο συ ν οδε υ τ ικών 
κοινωνικοοικονομικών μέτρων που συνδέονται με τα μέτρα αναδιάρθρωσης του 
τομέα της αλιείας ...", θα υποβληθεί στο Συιιβούλιο έκθεση πριν από το TÉXOQ 
του ετουα 1994. Μεταξύ των νέων μέτρων η Επιτροπή θα μπορούσε, στο πλαίσιο 
των υφιστάμενων πόρων και σύμφωνα με την επιθυμία πολλών κρατών μελών, να 
λάβει υπόψη τους κάτωθι προσανατολισμούς : 
° τη συγχρηματοδότηση καθεστώτων εκούσιας αποχώρησης ή/και πρόωρης 
συνταξιοδότησης για τα πληρώματα που εθίγησαν από τα μέτρα οριστικής 
απόσυρσης των σκαφών τους, 
° προσωρινής μορφής χρηματοοικονομικά κοινοτικά κίνητρα για την εφαρμογή 
καθεστώτων εγγύησης κατώτερων μισθών και αποζημίωσης αν εργίας 
δυσμενών κλιματικών συνθηκών που θα χρηματοδοτούνται από τους ίδιους 
πόρους των αλιευτικών επιχειρήσεων, 
COM(94) 4 6 τελικό 
προγράμματα κατάρτισης ίων αλιέων και των άλλων συνιελ,.σίων ι ου 
κλάδου στην εφαρμογή της αλιευτικής πολιτικής και σι ην αξιοποίηση 
της αλιευτικής παραγωγής. 
Η ανωτέρω αναφερόμενη έκθεση θα περιλαμβάνει ακριβείς ενδειζίΐς ou ι ικά 
μι το κόστος καθώς και με ιη χρηματοδό ιηση των προτεινομένων μέιρων. 
Τα συνοδευτικά αυτά μέτρα θα συμβάλουν στην επαναφορά του αριθμού των 
θέσεων άμεσης απασχόλησης σε επίπεδο που θα αναποκρ ίνετα ι σιο μι > , t-or ι vot, 
αναδιαρθρωμένου και αποδοτικού κοινοτικού στόλου- στη σταθεροποίηση του 
προερχόμενου από την αλιεία εισοδήματος χάρη σε χρηματοοικονομικά μέσα ιιου θα 
προέρχονται από τα κέρδη ι ου ίδιου του τομέα και στη μείωση, επομένως, ιης 
εξάρτησης του τομέα από τις δημόσιες ενισχύσεις· και στη μεγιστοποίηση του 
προερχόμενου από την αλιεία εισοδήματος μέσω της καλύτερης εκμετάλλευσης των 
θαλάσσιων πόρων και ι ης αξιοιιοίησης ίων προϊόντων. 
4. Οι αγορές 
Με την επιφύλαξη ιης ανάγκης για ιαχυιερη κοινοποίηση εκ μέρους ίων κραιων 
μελών των αναγκαίων στοιχείων για την παρακολούθηση της αγοράς (βλέπι FIDES'*3 ' 
οι διαπιστώσεις της Επιτροπής, με ποιοτικά κριτήρια, όσον άφορα m. ανάγκες 
της αγοράς των αλιευτικών προϊόντων, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι ο ι οργανώσεις 
παραγωγών πρέπει να επαναπροσανα ι ολ ίσουν ένα μέρος των δραστηριοτήτων ι ους και', 
από κει και πέρα, να υιοθετήσουν μια νέα στάση τόσο απένανι ι σιους παράγωγους 
μέλη οσο και στην αγορά. Όσον αφορά τη ρύθμιση των εκφορτώσεων, -, ια ι ην οποία 
υπάρχουν ήδη οι μηχανισμοί που έχουν αναφερθεί στο δεύτερο μέρος (ΙΙ.Β.2), 
πρέπει να κριθεί εάν είναι σκόπιμο να δοθεί συνέχεια σε άλλες ιδέες. 
Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι δεν της υποβλήθηκε καμία 
ουσιαστική πρόταση αλλαγής της κοινής οργάνωσης αγοράς, γεγονός που ενισχύει 
την πεποίθηση της ότι τα προβλήματα αγορών προέρχονται πιο συχνά από έλλειψη 
εφαρμογής και ελέγχου της ισχύουσας νομοθεσίας παρά από μία βασική αδυναμία 
προσαρμογής των υφισταμένων μηχανισμών της ΚΟΑ στους όρους οικονομικού 
περιβάλλοντος που υπερισχύουν σήμερα. 
1 το Ιυρβουλιυ Αλιαας της 10ης Ιουνίου 1994 υποβλήθηκαν όιαψυρί ς προτάοας 
γιο αλλαγή, ατό καθ(υτως της αγοράς, μ( οκοπό r/jv ίνίοχυοη του ρολού ιιου 
όιοόρυμυτιζουν οι ομγανώοεις των παραγωγών και την βελτίωοτ/ του ϊΐοοόήμοτος 
των πα()αγωγυ)ν 
Μετά από έλεγχο του συνόλου των συνεισφορών των κρατών μελών, η 
Επιτροπή προβλέπει μερικές προσαρμογές ορ,σμένων μηχανισμών ιης ΚΟΑ καθώς και 
τις κάτωθι ενέργειες: 
-τηΓ- ,Fi:cheries Data Exchange système): Σύστημα ανταλλαγής α1ο,χε,ων 
Πατρόν,*, Po,apiPacn TUV οτο,χε-ν «ou ε,.α, αναγ«α,α γ,α · n 
διαχε ίριση της ΚΟΑ. 
23 
1) στο επίπεδο της ενίσχυσης του ρόλου των οργανώσεων των παραγωγών. 
1.1 Για να υπάρχει η δυνατότητα, σε περίπτωση κρίσης, ταχύτερης αντίδρασης των 
οργανώσεων παραγωγών, η Επιτροπή προτείνει, όσον αφορά την επέκταση των 
συμμετεχόντων κλάδων, την εφαρμογή μίας διαδικασίας ελεyχoυ εκ των υστέρων, 
σε αντικατάσταση του ισχύοντος συστήματος ελεyχoυ εκ των προτέρων, των 
κανόνων που εφαρμόζονται στα μη μέλη των οργανώσεων παραγωγών χωρίς να 
θέσει υπό αμφισβήτηση τις αρχές που ισχύουν για την πώληση των προϊόντων, 
κυρίως όσον αφορά την άμεση πώληση μικρών ποσοτήτων.. 
1.2 Η Επιτροπή προτείνει, εξ άλλου, τη διερεύνηση της ιδέας που καθιστά δυνατή 
την επικοινωνία μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών και την εξασφάλιση της 
έγκαιρης ανταλλαγής πληροφοριών. Πολλές οργανώσεις παραγωγών δεν έχουν 
καμία πρόσβαση σε πληροφορίες που θα τους επέτρεπαν να γνωρίζουν τις 
εκφόρτωσεις και τις τιμές στις κυριότερες κοινοτικες αγορές, αν και ο ι 
πληροφορίες αυτές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες κατά τη λήψη αποφάσεων που 
αφορούν την πολιτική ρύθμισης της προσφοράς. Επομένως, συχνά οι οργανώσεις 
των παραγωγών λειτουργούν στο πλαίσιο της περιφερειακής ή τοπικής αγοράς 
και δεν είναι σε θέση να υιοθετήσουν μια δυναμική στάση έναντι των 
αγοραστών. 
Η Επιτροπή προτείνει, συνεπώς την παροχή κοινοτικής ενίσχυσης για τη 
δημιουργία ενός δικτύου ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των οργανώσεων 
παραγωγών, βάσει μιας πpoηyoύμεvης αξιολόγησης ενός πρότυπου πειραματικού 
εpyoυ. 
1.3 Εξάλλου, δεδομένου ότι η προσέγγιση της Επιτροπής σχετικά με τη βελτίωση 
της ποιότητας δεν βρήκε απήχηση στην πλειοψηφία των κρατών μελών (σημείο 
II.Β.4), η Επιτροπή προτείνει να δοθούν κίνητρα στις οργανώσεις παραγωγών 
για την εφαρμογή σχεδίων βελτίωσης της ποιότητας. 
Η Επιτροπή προτείνει, για το σκοπό αυτό, μια πpoσεyyιση παρόμοια με εκείνη 
που ισχύει στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς οπωροκηπευτικών, και 
συνίσταται, για ορισμένες κατηγορίες προϊόντων (ορισμένα νωπά προϊόντων 
στην παρούσα περίπτωση), στη χopήyηση μιας ειδικής αναγνώρισης στις 
οργανώσεις παραγωγών που υποβάλλουν, για τα προϊόντα αυτά, σχέδια βελτίωσης 
της ποιότητας και της εμπορίας, εγκεκριμένα από το κράτος μέλος. 
Η ειδική αυτή αναγνώριση θα παρέχει, για περιορισμένη χρονική περίοδο, 
δικαίωμα πρόσβασης στις ενισχύσεις του κράτους μέλους, που επιστρέφονται 
κατά το ήμισυ από την Κοινότητα, σύμφωνα με όρους παρόμοιούς με αυτούς που 
ισχύουν για τις προβλεπόμενες από το βασικό κανονισμό "αγορά" ενισχύσεις 
εκκίνησης. Μία πρώτη εκτίμηση επίτρεπε ι να αναφερθεί ότι το κόστος των 
ενισχύσεων δεν πρέπει να υπερβαίνε ι 1 εκατ. ECU ετησίως. 
1.4 Όσον αφορά την υποχρέωση όλων των παραγωγών, σε περίπτωση σημαντικής 
διαταραχής της αγοράς, να τηρούν την κοινοτική τιμή απόσυρσης, η Επιτροπή 
θεωρεί ότι, από της πλευράς των βασικών αρχών, μία τέτοια αίτηση ενισχύει 
την συνοχή και τη συμφωνία του συστήματος μας "τιμή αναφοράς/ελάχιστη τιμή 
στην εισαγωγή" με το άρθρο XI της ΓΣΔΕ· πράγματι, το ισχύον σύστημα, 
αποτελεί αντι κείμενο κριτικής λόγω ελλείψεως υποχρεωτικού και γενικευμένου 
μέτρου σχετικά με τον περιορισμό της προσφοράς στην κοινοτική αγορά σε 
περίπτωση εφαρμογής της ελάχιστης τιμής, εφόσον οι κοινοτικοί παραγωγοί μη 
μέλη της ΟΠ, δεν υπόκεινται στον κανόνα τήρησης της τιμής απόσυρσης. 
2Η 
2) Στο επίπεδο υποστήριξης του εισοδήματος των παραγωγών. 
2.1 Η Επιτροπή προτείνει μέτρο που συνίσταται στο ότι σε περίπτωση σημαντικής 
διαταραχής της αγοράς, να ενισχύεται η ταμειακή κατάσταση των οργανώσεων 
παραγωγών οι οποίοι εφαρμόζουν την κοινοτική τιμή απόσυρσης, χάρη 07η 
δυνατότητα παροχής, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, χρηματ ικής 
αποζημίωσης για τις αποσύρσεις που θα ανέρχεται στο 95% της ισχύουσας τιμής 
απόσυρσης, σύμφωνα με κριτήρια ενεργοποίησης που πρέπει να καθοριστούν . Με 
το μέτρο αυτό δεν θα αναγκάζονται οι οργανώσεις των παραγωγών να 
πpoσφεύyoυv σε αυξήσεις της συνδρομής των μελών. 
Η δημοσιονομική επίπτωση ενός τέτοιου μέτρου πρει πρέπει να είναι περιορισμένη 
± 2 εκατ. ECU ετησίως 
Η δημοσιονομική επίπτωση ενός τέτοιου μέτρου πρέπει. να είναι 
περιορισμένη (• 2 εκατ. ECU ετησίως) 
2.2 Η πρόταση κράιους μέλους οχετικα με την αύξηση ion , ιηπιδου παριμΓ"""' 
όσον άφορα ι α προ ι ον ία του παραρτήματος 1 ιης ΚΟΑ, μ* πω \ -\\> •• 
deficiency payment, για δεδομένη περίοδο, οιυ πλαίσιο -
περιοριστικού ετήσιου ποσού πισιώσεων της τάξης ίων ;; . ΙΌ ' . F.ru ι'· -
σχεδόν το διπλάσιο των ισχυουσών πιστώσεων τυνη,-ου 
προϋπολογισμού "αγορές" γ ια την κάλυψη δαπανών ^,f ι :κα \π ' 
αποσύρσεις και μεταφορές) θέτει διάφορες δυσκολίες. 
Σε νομικό επίπεδο, εφόσον πρόκειται για ενίσχυση σ ; Γ ν παράγωγη ·•»·.'·• 
άφορα την παγίωση ίων προϊόντων στη ΓΣΔΕ, ένας ι- π>!θ;, μηχανισμό·., 
κινδυνεύει να ληφθεί από TOUC. εταίρους μας ως - ^ιπ,-υση .ικανή -> 
νοθεύσει τους κανόνες ανταγωνισμού. Η μόνη δυνα ι η λ,.οη θα ήταν μία 
λύση ανάλογη προς αυτή που ελήφθη υπόψη για τον ιονο που προορι<< ία; 
σιη βιομηχανία (αυτόνομη αναστολή των δασμών Τια ορισμένα ε .δη, 
αντισταθμισμένη με εξισωτική αποζημίωση σε περίπτωση μείωσης των τιμών 
στην αγορά). 
Σε δημοσιονομικό επίπεδο, εκτός από το αναφερόμενο ποσό των 30 εκατό. 
ECU, πρέπει, συνεπώς, να ληφθεί υπόψη το ισοδύναμο σε απώλεια εσόδων 
λόγω ενδεχομένων δασμολογικών αναστολών. 
ΥΛ οικονομικό Μΐιπεδο, η Επ ι ι ροπή αμφιβάλλι ι σοβ<ΐ|ΐα ω<, ιΐμ<>ς ι η. 
σκοπιμότητα ενός τέτοιου μέτρου, δεδομένου ότι η tu ι π ίωση ιης καιανομης 
30 εκατ. ECU επί του συνόλου των ειδών του παραριήματ or. Ι, δυναιαι να 
είναι μόνο περιθωριακή. 
Υπό τις περιστάσεις, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι καλύτερο να προτιμτ)θεί ι\ λύοτ/ 
της επιδότ(]οης εισοδήματος στο πλαίσιο μιας διαρθρωτικής πολιτικής. Αυτό θα 
αποτελούσε ένα έκτακτο μέτρο με στόχο την διευκόλυνση της αναδιάρθρωσης του 
στόλου, το οποίο δεν θα επέφερε στρέβλωση στον ανταγωνισμό. 
2.3. Οσον αφορά άλλη αίτηση, η οποία προβλέπει σημαντ ικοιtρο κίνητρο για ι η 
χρήση του μηχανισμού της μεταφοράς, αυτή δεν 61 ε τι ε τ α ι από μια 
μεταρρύθμιση ίου κανονισμού ΚΟΑ, εφόσον οι οργάνωσε ι ς παραγωγών δι. 
χρησιμοποιούν εν γένει, ή χρησιμοποιούν λίγο ΐις υφιστάμενε.... 
δυνατότητες (6ί των ποσοτήτων που τίθενται προς ιΐωληση δύνανται να 
"μεταφερθούν"). Εξ άλλου, πρέπει να υπενθυμισθεί ότι ο μηχανισμός είχε 
σημαντικά απλοποιηθεί επ'ευκαιρία της τελευταίας μεταρρύθμισης της ΚΟΑ 
το 1992. 
2·4 Η Επιτροπή προβλέπει τέλος τη δ ι ιξαγωγή 6ιάφορων μέλι ι OJV και ενεργι ιων 
που έχουν ως σκοπό τη βελ ι ίωση γνώσης ίου τομέα: μ ν λ ι ι ε ς ο χ ε ι ικα μι ι η 
δυνατότητα εφαρμογής συσιημάτων πιστοποίησης της ποιότητας και της 
σήμανσης ίων αλιευτικών προϊόντων, εναρμόνιση των ονομασιών πώλησης, 
συσιαση βάσης κο ι νων ι κοο ι κονομ ι κων και επ ι στ ημον ι κων σιοινείων. 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
Η σημερινή κρίση την οποία διέρχεται ο τομέας της αλιείας, δεν θα 
επιλυθεί ούτε γρήγορα ούτε εύκολα. Ακόμη και αν οι επιπτώσεις της καθίστανται 
εμφανείς στην κρίση των αγορών, η εν λόγω κρίση ενέχει ευρέως διαρθρωτικό 
χαρακτήρα και πρέπει, κατά προτεραιότητα, να αντιμετωπισθεί σε αυτό το επίπεδο. 
Η συνεισφορά για αντιμετώπιση της κρίσης συνεπάγεται επίσης αλλαγή του 
τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς σε όλα τα επίπεδα, χωρίς ωστόσο να καθίσταται 
απαραίτητη η εφαρμογή θεαματικών τρόπων εξευρέσεως λύσεων. 
Απαιτείται μία συνολική προσέγγιση και μία μακροπρόθεσμη πρόβλεψη. Η 
αντιμετώπιση προϋποθέτει λύσεις που πρέπει να αναζητηθούν όχι μόνο σε όλες τις 
τομές της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής αλλά, επίσης, και σε διάφορα επίπεδα 
δράσης. 
Έτοι και η γενικευμένη οικονομική κρίση, οι νομισματικές διαταραχές 
και ο ανταγωνισμός άλλων προϊόντων διατροφής που βασίζονται στα δημητριακά, δεν 
δύνανται να αντιμετωπισθούν με μέτρα που λαμβάνονται στο επίπεδο του αλιευτικού 
τομέα. 
Επίσης, είναι σαφές ότι οι διάφορες κοινωνικές δαπάνες σε ορισμένες 
τρίτες χώρες έχουν αντίχτυπο στις τιμές που εφαρμόζονται σε επίπεδο διεθνούς 
εμπορίου συμπεριλαμβανομένων και των αλιευτικών προϊόντων. 
Εξάλλου, η Επιτροπή τονίζει ότι η κοινοτική αλιεία εγγράφεται στο εξής 
σε ένα πλαίσιο διεθνοποίησης των συναλλαγών και όλο και περισσότερο ανοικτών 
αγορών. Στο πλαίσιο αυτό, το υπερβολικό κόστος που συνδέεται με τις υπερβολικές 
επενδύσεις για ένα μέρος του κοινοτικού στόλου, οι προθεσμίες πρόσβασης στους 
πόρους, και η ίδια η κατάσταση των πόρων αποτελούν καθοριστικούς παράγοντες της 
ανταγωνιστικότητας ενός στόλου. 
Η κοινή οργάνωση αγοράς των αλιευτικών προϊόντων υπήρξε στόχος 
κριτικής· οι μηχανισμοί της είναι, ωστόσο, από τη φύση τους, ανίκανοι να 
αντιμετωπίσουν μία βαθειά διαρθρωτική κρίση, όπως η κρίση που διέπει ένα μέρος 
του κοινοτικού στόλου, εφόσον ουσιαστικός της στόχος είναι η οργάνωση του 
ανταγωνισμού στην κοινοτική αγορά και όχι η εξασφάλιση τιμών αποδοτικότητας 
στην παραγωγή. 
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι μία μεταρρύθμιση της ΚΟΑ, όποιο 
και αν είναι το μέγεθος της, δεν αποτελεί προηγούμενο απαραίτητο για την 
επίτευξη μιας πολιτικής μειώσεως των ικανοτήτων του στόλου. 
Εάν πρόκειται να επέλθουν προσαρμογές, βλέπε καινοτομίες, στην ΚΟΑ, αυτές 
πρέπει να επέλθουν ως συμπλήρωμα της εφαρμογής μιας αποφασιστικής πολιτικής 
προσαρμογής της αλιευτικής προσπάθειας στους διαθέσιμους πόρους, ως συμπλήρωμα 
των συνοδευτικών κοινών ικοοικονομικών μέτρων και των προσπαθειών επάρκειας των 
^κυκλωμάτων εμπορίας ως προς τις ανάγκες νέων μορφών διανομής. 
Επιπλέον, η Επιτροπή υπογραμμίζει τη σημασία για τον κλάδο της εφαρμογής 
εθελοντικών πολιτικών στο θέμα του εμπορίου, κυρίως όσον αφορά την προώθηση 
προϊόντων στους καταναλωτές. 
2* 
Η Επιτροπή θα μπορέσει να αναλάβει τις κατάλληλες ενέργειες μόνον εάν 
την υποστηρίξουν, στον αναγκαίο βαθμό, τα κράτη μέλη της Ένωσης είτε μέσω 
αποφάσεων του Συμβουλίου επί των προτάσεων της, είτε μέσω πρωτοβουλιών που 
απορρέουν από την ευθύνη των κρατών μελών σύμφωνα με την αρχή της 
επικουρικότητας. Είναι προφανές ότι οι ενέργειες αυτές θα είναι πραγματικά 
αποτελεσματικές, μόνον εάν οι οικονομικοί φορείς που παρεμβαίνουν σε όλο το 
φάσμα του κλάδου της αλιείας χρησιμοποιήσουν τους νομικούς και οικονομικούς 
μηχανισμούς που τέθηκαν στη διάθεση τους. 
Η Επιτροπή θεωρεί ότι ια μέτρα που οφείλει να λάβει κάθε ενδιαφερόμενος 
φορέας πρέπει να υπαγορεύονται από ορθολογιστικές αποφάσεις και όχι από την 
πίεση των γεγονότων. Τα μέτρα που λαμβάνονται βεβιασμένα, για να καθησυχάσουν 
άμεσα την κοινή γνώμη δεν οδηγούν, γενικώς, στη λύση των πραγματικών 
προβλημάτων. Η Επιτροή τονίζει ότι είναι πρόθυμη να συνεχίσει το διάλογο σε όλα 
τα επίπεδα ώστε να δώσει σαφείς απαντήσεις στα ερωτήματα που ετέθησαν και να 
προτείνει ορθολογιστικές λύσεις που θα επιτρέψουν να περιορισθεί ο κίνδυνος 
επανάληψης της παρούσας κατάστασης. 
Οι σχετικές προβλεπόμενες ενέργειες περιγράφονται στον πίνακα που 
ακολουθεί· αφορούν μόνο τα ειδικά θέματα του τομέα της αλιείας, χωρίς να 
γίνεται αναφορά στα μέτρα βελτίωσης του οικονομικού και κοινωνικού 
περιβάλλοντος. 
Η Επιτροπή θα διαβιβάσει συντόμως στο Συμβούλιο τα μέτρα προσαρμογής της κοινής 
οργάνωσης αγορών που εξετάζονται στο σημείο Β4 του μέρους III. 
27 
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ 
Ι. ΛΙΑΤΒΡΗΣΗ ΤΟΝ ΠΟΡΟΝ ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ 
ΜΕΤΡΟΥ (1ι ΣΥΝΟΪΗ ΣΤΟΧΟΝ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΩΝ ΑΠΟΦΑΣΗ/ 
ΕΥΘΥΝΗ (2 Ι 
ι) Νέα στοιχεία και μηχανι­
σμοί διαχείρισης της 
Κοινής Αλιευτικής Ιίολιτ 
κής Εφαρμογή υφισταμέ­
νων μη yανιομμν/ 
νέες τΐ|.ωτο['..υλ ι ες Ενίσχυση της σχέσης μεταξύ διατήρη-
<~ης /δ ι αρθρωτ ι κής πολιτικής- περιορι 
ομός της ακαμψίας του σημερινού ou-
ιΜήμαιος σι ιμ βολή ο τ η διατήρηση τι.ι\ 
ηορων ώστε να εξασφαλισθεί η διηνε­
κής εξακολούθηση της αλιευτικής 
δραστηριότητας. Συμβούλι ο 
ii) Τεχνικά μέτρα για την 
κατάργηση των πολύ μικρών 
ματιών στα δίκτυα, τα ελά­
χιστα μεγέθη εκφόρτωσης, 
την οριοθέτηση του δικαιώ­
ματος αλιείας Ενίσχυση υφιστα­
μένων μηχανισμών Προστασία των ιχθυδίων και της ανα- Συμβούλιο 
παραγωγής, αποθάρρυνση της εμπορίας 
παράνομων αλιευμάτων 
ill Να αποφευχθεί η υπερεκμε-
τάλ λευση 
Σύνολο επιτρεπομένων 
αλιευμάτων/ποσοστώσε ι ς Εφαρμογή υφισταμέ­
νων μηχανισμών Προστασία των ευαίσθητων αποθεμάτων Κράτη μέλη/οργανώ-
και περιορισμός των εκφορτώσεων σεις παραγωγών/ 
επαγγελματ ί ες 
ίν) Εξορθολογισμός των εθνι­
κών καθεστώτων διαχείρι­
σης των ποσοστώσεων Εφαρμογή υφισταμέ­
νων μηχανισμών Προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτη­
ση, προγραμματισμός της χρησιμοποί-
σης ποσοστώσεων κατά τη διάρκεια 
της αλιευτικής περιόδου Κράτη μέλη/οργανώ­
σεις παραγωγών 
ν ) Άδει α αλιείας Εφαρμογή 
υφισταμένων 
μηχανισμών Περιορισμός της αλιευτικής προσπά­
θειας στη διαχείριση των αλιευτι­
κών δραστηριοτήτων. Καθεστώς που 
εφαρμόζεται στα κοινοτικά σκάφη 
και στα σκάφη τρίτων χωρών που 
αλιεύουν σε κοινοτικά ύδατα Συμβούλιο (Απόφαση 
πριν τις 31.12.94) 
II. ΕΛΕΓΧΟΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ 
ί) Εφαρμογή ενός νέου αποτε­
λεσματικότερου καθεστώ­
τος Εφαρμογή/εν ίσχυση 
υφισταμ ένων 
μηχανισμών Στο πλαίσιο ενός καθεστώτος επί­
βλεψης από την Επιτροπή των εθνι­
κών ελέγχων, έλεγχος των κοινοτι­
κών εκφορτώσεων και των εκφορτώ­
σεων τρίτων χωρών, έλεγχος των 
υγειονομικών όρων για διάθεση στην 
αγορά, επιβολή κυρώσεων για υπερεκ­
μετάλλευση και παράνομες εκφορτώ­
σεις, έλεγχος της τήρησης των υπο­
χρεώσεων για αναδιάρθρωση του 
στόλου Κράτη μέλη/Επιτροπή 
επικουρική αρμοδιό­
τητα 
(1) Εφαρμογή ή βελτίωση υφισταμένων μηχανισμών στο πλαίσιο των ρυθμίσεων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ή νέες 
πρωτοβουλ(ες. 
(2) Όταν η λήψη μιας απόφασης αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου, εννοείται ότι η πρωτοβουλία για την πρόταση 
αποτελεί αρμοδιότητα της Επιτροπής. 
28 
ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ TOY 
ΜΕΤΡΟΥ (1) ΣΥΝΟίΗ ΣΤΟΧΟΝ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΝ 
III. ΜΑΡΘΡΟΣΕΙΣ ΑΠΟ·ΑΣΗ/ 
ΕΥΘΥΝΗ (21 
il Αναδι apepuxr, του στόλου Εφαρμογή υφιοταμέ-
- Πολυετή Προγράμματα Προσα- νων μηχανισμών 
νατολισμοΟ Περιορισμός της πλεονασματικής ικα- Παρακολούθησ'"; arc 
νοτητας του στόλου (διάλυση, μεταφο- την Επιτροπή βάσει 
ρά, μετατροπή) μιας απόφασης του 
Συμβουλίου (άρθρο 
11 του κανονισμού 
3760/92) 
Διαρθρωτικές ενισχύσεις 
για το στόλο (Χρηματοδο­
τικό Μέσο Προσανατολισμού 
της Αλιείας) Εφαρμογή υφιστα­
μένων μηχανισμών Συμβολή στις πριμοδοτήσεις Καθορισμός προτε-
για οριστική παύση καθώς ραιοτήτων: εταιρι­
κοί για δημιουργία μεικτών εταιρειών κή οχέση 
και προσωρινών ενώσεων επιχειρήσεων Επtτροπή/κράτη μέλη· 
κοιιώς και στη χρηματοδότηση επενδι'ι εφαρμογή: κράτη μ»λη 
σεων για τον εκσυγχρονισμό και την /περιφέρειες 
ανανέωση του στόλου (ωστόσο, οι 
νέες κατασκευές πρέπει να ελέγχο­
ντα ι πλήρως). 
ϋ) Τομέας εμπορίας και μετα-
πο(ησης 
- Ενισχύσεις για τη βελτί-
>ση και τον εξορθολο-
γισμό των συνθηκών εμπο­
ρίας και μεταποίησης 
(ΧΜΠΑ) Εφαρμογή υφιστα­
μένων μηχανισμών Συμβολή στη χρηματοδότηση επενδύ­
σεων για τις εγκαταστάσεις και τον 
εξοπλισμό της πρώτης διάθεσης για 
εμπορία (λιμενικός εξοπλισμός, 
πρώτη πώληση, χονδρέμποροι 
κλπ. ...) και της μεταποίησης Καθορισμός προτε­
ραιοτήτων: εταιρική 
σχέση Επιτροπή/κράτη 
μέλη- εφαρμογή: 
κράτη μέλη/περιφέ­
ρειες-
Ενίσχυση για την προώθη­
ση προϊόντων και για την 
αναζήτηση νέων αγορών 
(ΧΜΠΑ) Νέα πρωτοβουλία Συμβολή στην οργάνωση εκστρατειών 
προώθησης και στη συμμετοχή σε 
εμπορικές εκθέσεις καθώς και στην 
εκπόνηση μελετών της αγοράς Καθορισμός προτεραι­
οτήτων: εταιρική 
σχέση En ιτροπή/κράτη 
μέλη- εφαρμογή: 
κράτη μέλη/περιφέ­
ρειες 
29 
ΚΜΚΡΓΒΙΕε ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ TOT 
ΜΕΤΡΟΥ (1) YWOYB ETOXDN ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ! ΑΠΟΦΑΣΗ/ 
ΕΥΘΥΝΗ (2) 
Ενισχύσεις για την εφαρμο­
γή συστημάτων ασφάλισης 
και ελέγχου της ποιότητας 
(ΧΜΠΑ) Εφαρμογή υφιστα­
μένων μηχανισμών Αξιοποίηση των κοινοτικών θαλάσσιων Καθορισμός προτεραι-
προϊόντων και εξασφάλιση μεγαλύτερης οτήτων: εταιρική 
ανταγωνιστικότητας σχέση Επ ι τροπή/κράτ·-. 
μέλη· εφαρμογή:κράτη 
μέ λη/περι φέρε ι ες 
Επενδυτικές ενισχύσεις για Εφαρμογή υφιοτα-
την εφαρμογή των υγειονομι- μένων μηχανισμών 
κών κανόνων στις εγκαταστά­
σεις μεταποίησης και εμπο­
ρίας (ΧΜΠΑ) Εξασφάλιση του ιδίου ενδεδειγμένου 
επιπέδου υγειονομικής ποιότητας 
στην Ευρώπη Καθορισμός προτεραι­
οτήτων: εται ρ ική 
σχέση Επιτροπή/κράτη 
μέλη- εφαρμογή:κράτη 
μέλη/περιφέρει ες 
- Οργάνωση και προσαρμογή των 
εθνικών εμπορικών δικτύων Διάρθρωση της αλυσίδας παραγωγής Κράτη μέλη/επαγγελ-
ματίες/επιχειρήσει ς 
iii)Ko ινωνικοοικονομικά μέτρα 
Ένταξη των περιοχών που 
εξαρτώνται από την αλιεία 
στους στόχους 1, 2 και 5β 
των Διαρθρωτικών Ταμείων Εφαρμογή υφιστα­
μένων μηχανισμών Συμπλήρωση και διευκόλυνση της ανα- Καθορισμός προτεραι-
διάρθρωσης του τομέα και αύξηση της οτήτων: εταιρική 
οικονομικής ανάπτυξης των περιοχών σχέση Επιτροπή/κράτη 
που εξαρτώνται από την αλιεία. Χρη- μέλη·εφαρμογή : κράτη 
ματοδότηση πρωτοβουλιών τοπικής ανά- μέλη/περιφέρειες 
πτύξης και παραγωγικών επενδύσεων 
καθώς και ενεργειών μετατροπής ή 
επαγγελματικής επανεκπαίδευσης 
Ανάλυση των συνοδευτικών κοι­
νωνικοοικονομικών μέτρων που 
συνδέονται με την αναδιάρθρω­
ση του τομέα Νέα πρωτοβουλία Εξέταση της σκοπιμότητας της συγχρη-
ματοδότησης καθεστώτων εθελουσίας 
αποχώρησης ή πρόωρης συνταξιοδότη­
σης, καθώς και της δυνατότητας παρο­
χής κοινοτικών χρηματοδοτικών κι­
νήτρων για την εφαρμογή καθεστώτων 
ελάχιστων εγγυημένων μισθών και απο­
ζημιώσεων για ανεργία λόγω κακο­
καιρίας Έκθεση που θα υπο­
βληθεί από την Επι­
τροπή πριν από το 
τέλος 94. Κάθε πρό­
ταση θα αποτελέσει 
αντικείμενο απόφασης 
του Συμβουλίου. Η 
εφαρμογή καθεστώτων 
ηρύΐι>ρτ\ς συνταξιοδό­
τησης και εγγυημένων 
ελάχιστων μισθών 
αποτελεί αρμοδιότητα 
των κρατών μελών και 
των επαγγελματικών 
οργανώσεων 
30 
ΕΜΕΡΓΚΙΚε 
iv) Κοινοτική πρωτοβουλία 
PESCA (συμπλήρωμα 
Διαρθρωτικά Ταμεία) ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ 
ΜΕΤΡΟΥ (1ι 
Εφαρμογή υφιστα­
μένων μηχανισμών/ 
νέα πρωτοβουλ ί α ΣΥΝΟΨΗ ΣΤΟΧΟΝ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΏΝ 
Ενθάρρυνση συγκεκριμένων έργων για 
τη μετατροπή του αλιευτικού τομέα 
και για τη διαφοροποίηση του κοι­
νωνικοοικονομικού ιοτού στις παρά­
κτιες περιοχέ ς. ΑΠΟΦΑΣΗ/ 
ΕΥΘΥΝΗ (2) 
Καθορισμός προτεραι­
οτήτων : ετ α ι ρ ι κή 
σχέση Επι τροπή/ 
κράτ η μι λΐ| ι φ'ΐ( ·|ΐ 
γή: κράτη μέλη/περι-
φέρε ι ες 
ν) Χρηματοοικονομική εξυ­
γίανση των αλιευτικών 
en ιχειρήσεων Αναδιάρθρωση των αλιευτικών επι­
χειρήσεων ώστε να αντιμετωπιστούν 
οι διαταραχές της ισορροπίας των 
λογαριασμών λειτουργίας Κράτη μέλη/επαγγελ-
ματίες/επιχειρήσεις 
νί) Καλύτερος συνδυασμός των 
διαρθρωτικών πολιτικών: 
παραγωγή/μεταπο ίηση/υδα-
τοκαλλιέργεια Μέριμνα ώστε οι στρατηγικές και 
προτεραιότητες ανάπτυξης του το­
μέα να είναι ενιαίες και συμβατές 
μεταξύ τους Κράτη μέ λη (ιδίως 
στο -πλαίσιο των λει­
τουργικών προγραμμά­
των) /επαγγελματί ες, 
επ ι χε ιρήσει ς 
vii)Κατάρτιση 
Εφαρμογή ενός προγράμ­
ματος κατάρτισης Νέα δραστηριότητα Συμβολή στην κατάρτιση των επαγ­
γελματικών κύκλων Συμβούλι ο 
IV. ΑΓΟΡΕΣ 
ί) Ρόλος των οργανώσεων παρα­
γωγών Εφαρμογή/εν Ισ χύση 
υφισταμένων μηχα­
ν ισμών Εφαρμογή του ρυθμιστικού ρόλου που Κράτη μέλη(οργάνωση) 
αποτελεί αρμοδιότητα των οργανώσεων /οργανώσεις παραγω-
παραγωγον γών (αλιευτικά προ­
γράμματα ) 
il) Επέκταση στα μη μέλη 
των μέτρων των Ο.Π. Νέα 
πρωτοβουλ(α Αλλαγή του ισχύοντος συστήματος 
ελέγχου a posteriori Επιτροπή/οργάνωσε ι ς 
παραγωγών 
iii(Ενισχύσε ι ς για τα σχέδια 
βελτίωσης της ποιότητας 
που εφαρμόζουν οι οργανώ­
σεις παραγωγών Νέα πρωτοβουλ ία Ειδική αναγνώριση των οργανώσεων 
παραγωγών που υποβάλλουν, για 
ορισμένες κατηγορίες προϊόντων, 
σχέδια βελτίωσης της ποιότητας και 
τκ» δικτύων εμπορίας Συμβούλιο 
iv) Αύξηση των χρηματικών 
αποζημιώσεων Νέα πρωτοβουλ ία Σε περίπτωση διαταραχών στην αγορά, Συμβούλιο 
να επιτραπεί, για μια συγκεκριμένη 
περίοδο, η αποζημίωση των αποσύρσεων 
κατά 95% της εφαρμοζόμενης τιμής 
απόσυρσης. 
Πρότυπο πειραματικό έργο 
για τη δημιουργία ενός 
δικτύου ανταλλαγής πληρο­
φοριών μεταξύ επαγγελμα­
τικών οργανώσεων Νέα πρωτοβουλία Βελτίωση της κοινοποίησης των δε­
δομένων της αγοράς μεταξύ οργα­
νώσεων παραγωγών Επ ι τροπή/οργάνωσε ι ς 
παραγωγών 
31 
νί) Εφαρμογή των ρυθμίσεων 
σχετικά με τις άμεσες 
εκφόρτωσε ι ς ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ 
ΜΕΤΡΟΥ (1) 
Εφαρμογή των 
υφισταμένων 
μηχανισμών ΣΥΗΟΥΒ ΣΤΟΧΟΝ ΚΑΙ ΙΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΝ ΑΠΟΦΑΣΒ/ 
ΕΥΘΥΗΗ (2) 
Μόνιμη πλαισίωση των άμεσων εκφο- Συμβούλιο 
ρτώσεων αλιευτικών σκαφών τρίτων 
χωρών σε κοινοτικούς λιμένες 
νϋ ) Δασμολογ ι κή πολιτική 
- Κοινό Δασμολόγιο, ελάχι­
στες τιμές στην εισαγωγή, 
περιορισμοί των εισαγωγών Υφιστάμενοι μηχα­
νισμοί Εξασφάλιση της κοινοτικής προτίμη­
σης. Το Κοινό Δασμολόγιο, που παγιώ­
θηκε στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ, παραμέ­
νει ένα από τα στοιχεία που εξασφαλί­
ζουν υψηλότερο θεωρητικό επίπεδο προ­
στασίας. Προβλέπονται πολλές εξαιρέ­
σεις Σύστημα Γενικευμένων Προτιμήσεων, 
Σύμβαση της Λομέ, Σύστημα Γενικευμέ­
νων Προτιμήσεων-Ναρκωτικά, Ευρωπαϊκός 
Οικονομικός Χώρος κλπ. ...). Οι πε­
ριορισμοί των εισαγωγών απαγορεύ-
ονται. Κάθε πρωτοβουλία 
πρέπει να είναι σύμ­
φωνη με τις διεθνείς 
υποχρεώσεις που έχει 
αναλάβει η Κοινότητα 
στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ 
συμπερι λαμβανομένων 
των όρων υπό τους 
οποίους η Επιτροπή 
μπορεί να εγκρίνει 
τη λήψη μέτρων δια-
σφάλίσης. 
Καθεστώς τιμών αναγωγής/ Νέα πρωτοβουλία 
κοινοποίηση των τιμών 
κατά την εισαγωγή Βελτίωση του Καθεστώτος τιμών ανα- Επιτροπή (η πρόταση 
γωγήΐ» το οποίο εφαρμόζεται από το συζητείται) 
1982 
V. ΑΔΑΕΕ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ 
ί) Βελτίωση της συγκέντρωσης 
και της ποιότητας των 
επιστημονικών και 
κοινωνικοοικονομικών 
δεδομένων του τομέα Νέα πρωτοβουλία 
Μελέτες, πρότυπα-σχέδια Νέα πρωτοβουλία 
και σχέδια απόδειξης που 
αποσκοπούν στην αξιοποίηση 
των αλιευτικών προϊόντων και 
των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας, 
στη βελτίωση της ανταλλαγής 
πληροφοριών μεταξύ των επιχειρήσεων 
αλιείας και στη συλλογή των κοι­
νωνικοοικονομικών δεδομένων 
σχετικά με τον τομέα Καθορισμός των βάσεων των 
στοιχείων που πρέπει 
να τεθούν στη διάθεση 
της Επιτροπής και των 
κρατών μελών Επ ι τροπή 
En ιτροπή 
Μελέτες έρευνας για τη 
διαχείριση των πόρων και 
συλλογής των επιστημονικών 
δεδομένων 
Μελέτη σχετικά με την 
εφαρμογή συστήματος 
πιστοποίησης της ποιότητας 
των αλιευτικών προϊόντων Νέα πρωτοβουλία Επ ιτροπή 
Νέα πρωτοβουλία Εξασφάλιση μεγαλύτερης διαφάνειας 
και καλύτερης γνώσης των διαφόρων 
υφισταμένων διαδικασιών. Συστηματική 
χρησιμοποίηση πιστοποιητικών Επ ιτροπή 
32 
Μεθοδολογική μελέτη 
σχετικά μέ την εναρμόνιση 
των ονομασιών πώλησης ΤΥΠΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ 
ΜΕΤΡΟΥ (1) 
Νέα πρωτοβουλ ία 
Μελέτη της αποδοτικότητας Νέα πρωτοβουλία 
των αλιευτικών στόλων 
της Κοινότητας ΣΥϋΟΥΒ εΤΟΧΟΝ ΚΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟΙ! 
Idem ΑΠΟΦΑΣΒ/ 
ΚΥβΥΒΉ (2 ) 
Επιτροπή 
Μέτρηση της παραγωγικότητας του Επιτροπή 
στόλου, προσδιορισμός των στοιχείων 
που επηρεάζουν την αποδοτικότητα, 
καθορισμός ενός θεωρητικού 
μηχανισμού για τη μέτρηση 
- Μελέτη σχετικά με τον «οι- Νέα πρωτοβουλία 
νωνικοοικονομικό αντίκτυπο 
των πολυετών προγραμμάτων 
προσανατολι ομού Αξιολόγηση των αρνητικών και θετι­
κών αποτελεσμάτων των πολυετών προ­
γραμμάτων προσανατολισμού επί του 
τοπικού κοινωνικοοικονομικού ιστού 
και καθορισμός κατάλληλων συνοδευ-
τικών μέτρων Επ ιτροπή 
ϋί) Ευρωπαϊκή εβδομάδα 
αλιευτικών προϊόντων και 
προϊόντων υδατοκαλλιέργειας Νέα πρωτοβουλ ία Αξιολόγηση των αλιευτικών 
προϊόντων στους καταναλωτές Επιτροπή 
33 
ISSN 0254-1483 
COM(94)335 ιελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 
Αριτ}. ' καταλόγου ; CB-CO-94-365-GR-C 
ISBN 92-77-72092-1 
Υπηρεσία Επιοήςιων Εκδόσεων ίων Ευρωπαΐνών Κυΐ.νυτ.πτων 
] 1^2985 Liuieuiboiirg 
3V