Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προκύπτουν από ενέργειες οι οποίες αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, καθώς και από γεωργικές εισφορές και δασμούς, από το φόρο προστιθέμενης αξίας και ορισμένους ειδικούς φόρους κατανάλωσης (98/C 269/06) COM(1998) 364 τελικό - 98/0206(COD)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 26 Ιουνίου 1998)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης ΕΚ,

Εκτιμώντας:

ότι το υφιστάμενο καθεστώς αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που προβλέπεται στην οδηγία 76/308/ΕΟΚ (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, πρέπει να τροποποιηθεί για να αντιμετωπιστεί ο κίνδυνος που δημιουργεί η ανάπτυξη της φοροδιαφυγής για τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας και των κρατών μελών, καθώς και για την εσωτερική αγορά 7

ότι πρέπει να προστεθούν στο πεδίο εφαρμογής της αμοιβαίας συνδρομής που προβλέπεται από την οδηγία οι απαιτήσεις που αφορούν ορισμένους φόρους επί του εισοδήματος και του κεφαλαίου, προκειμένου να προστατευθούν καλύτερα τα οικονομικά συμφέροντα των κρατών μελών και η ουδετερότητα της εσωτερικής αγοράς 7

ότι κάθε απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο αίτησης είσπραξης πρέπει να εξετάζεται ως απαίτηση του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή, αλλά δεν θα τυγχάνει προνομίων πέραν αυτών που παραχωρούνται σε παρόμοιες απαιτήσεις που εγείρονται στο εν λόγω κράτος μέλος 7

ότι, για να επιτραπεί η αποτελεσματικότερη είσπραξη των απαιτήσεων που αποτελούν αντικείμενο αίτησης είσπραξης, ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της απαίτησης πρέπει να αντιμετωπίζεται ως τίτλος του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή 7

ότι πρέπει να ευνοηθεί η χρησιμοποίηση της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων από τα κράτη μέλη, καθιστώντας, κατά περίπτωση, σαφέστερα τα αμοιβαία οικονομικά οφέλη που εμπεριέχει η αμοιβαία συνδρομή 7

ότι, ως εκ τούτου, η οδηγία 76/308/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 76/308/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

1. Ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων που συνδέονται με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα».

2. Το άρθρο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 2

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις απαιτήσεις που αφορούν:

α) τις επιστροφές, παρεμβάσεις και άλλα μέτρα που αποτελούν μέρος του συστήματος ολικής ή μερικής χρηματοδότησης του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, περιλαμβανομένων των ποσών τα οποία πρέπει να εισπραχθούν στο πλαίσιο αυτών των ενεργειών 7

β) τις εισφορές και άλλα τέλη που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης της αγοράς για τον τομέα της ζάχαρης 7

γ) εισαγωγικούς δασμούς 7

δ) εξαγωγικούς δασμούς 7

ε) το φόρο προστιθέμενης αξίας 7

στ) τους ακόλουθους ειδικούς φόρους κατανάλωσης:

- επί των βιομηχανοποιημένων καπνών,

- επί της αλκοόλης και των αλκοολούχων ποτών,

- επί των πετρελαιοειδών 7

ζ) τους φόρους επί του εισοδήματος και επί του κεφαλαίου 7

η) τόκους και κυρώσεις, πρόστιμα και έξοδα που έχουν σχέση με την είσπραξη των απαιτήσεων που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ζ).

2. Τα άρθρα 4, 5 και 6 εφαρμόζονται μόνο στις απαιτήσεις οι οποίες χρονολογούνται από τριών ετών κατ' ανώτατο όριο, υπολογιζομένων από τη στιγμή κατά την οποία αποδείχθηκε αρχικά η απαίτηση μέχρι την ημερομηνία της αίτησης, σύμφωνα με τους νόμους, τις κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που ισχύουν στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή. Ωστόσο, στις περιπτώσεις προσβολής της απαίτησης, τα εν λόγω άρθρα δύνανται να εφαρμόζονται μόνο σε παρόμοιες απαιτήσεις που χρονολογούνται από τριών ετών κατ' ανώτατο όριο, υπολογιζομένων από τη στιγμή που η απαίτηση δεν είναι πλέον δυνατόν να αμφισβητηθεί».

3. Στο άρθρο 3 προστίθενται τα ακόλουθα:

«- "εισαγωγικοί δασμοί": οι δασμοί και επιβαρύνσεις που έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα επί των εισαγωγών 7 οι γεωργικές εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις επί των εισαγωγών που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στο πλαίσιο συγκεκριμένων καθεστώτων που εφαρμόζονται σε ορισμένα προϊόντα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων,

- "εξαγωγικοί δασμοί": οι δασμοί και οι επιβαρύνσεις που έχουν ισοδύναμο αποτέλεσμα επί των εξαγωγών 7 οι γεωργικές εισφορές και άλλες επιβαρύνσεις επί των εξαγωγών που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής ή στο πλαίσιο συγκεκριμένων καθεστώτων που εφαρμόζονται σε ορισμένα προϊόντα που προέρχονται από τη μεταποίηση γεωργικών προϊόντων 7

- "φόροι εισοδήματος και κεφαλαίου": οι φόροι που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου (*), σε συνδυασμό με το άρθρο 1 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας.

(*) ΕΕ L 336 της 27.12.1977, σ. 15».

4. Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 2, οι όροι «το όνομα και τη διεύθυνση» αντικαθίστανται από τους όρους «το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο σχετικό με τον προσδιορισμό της ταυτότητας» 7

β) στην παράγραφο 3, το στοιχείο β) διαγράφεται.

5. Στο άρθρο 5 παράγραφος 2, οι όροι «το όνομα και τη διεύθυνση» αντικαθίστανται από τους όρους «το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο σχετικό με τον προσδιορισμό της ταυτότητας».

6. Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής:

α) Η παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:

i) στο στοιχείο α) προστίθενται οι όροι «εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 12 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο»,

ii) το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«β) όταν κίνησε και περάτωσε, στο κράτος μέλος όπου έχει την έδρα της, τη διαδικασία εισπράξεως, η οποία δύναται να ασκηθεί με βάση τον τίτλο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και τα ληφθέντα μέτρα δεν κατέληξαν στην ολική πληρωμή της απαιτήσεως».

β) Οι παράγραφοι 3 και 4 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Η αίτηση εισπράξεως περιέχει:

α) το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο σχετικό με τον προσδιορισμό της ταυτότητας του υπό εξέταση προσώπου 7

β) το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλο στοιχείο σχετικό με τον προσδιορισμό της αιτούσας αρχής 7

γ) αναφορά στον τίτλο που επιτρέπει την εκτέλεση, ο οποίος έχει εκδοθεί στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή 7

δ) τη φύση και το ποσό της απαίτησης, συμπεριλαμβανομένων του κεφαλαίου και των τόκων, καθώς και κάθε άλλων κυρώσεων και οφειλόμενων προστίμων και εξόδων εκφρασμένο στα νομίσματα των κρατών μελών στα οποία έχουν την έδρα τους οι δύο αρχές 7

ε) την ημερομηνία κοινοποίησης της απαίτησης στον αποδέκτη της από την αιτούσα αρχή ή/και την αρμόδια αρχή 7

στ) την ημερομηνία από την οποία είναι δυνατή η εκτέλεση βάσει της νομοθεσίας που ισχύει στο κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή 7

ζ) το ποσοστό της αποζημίωσης, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο 7

η) κάθε άλλη σχετική πληροφορία.

Στην αίτηση αναφέρεται ο οφειλόμενος τόκος, αποτελούμενος από ένα σταθερό ποσό υπολογιζόμενο μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και από ένα πρόσθετο ποσό που προσδιορίζεται κατά την είσπραξη. Για να μπορέσει η αρμόδια αρχή να υπολογίσει το εν λόγω πρόσθετο ποσό, αναφέρεται το επιτόκιο και η μέθοδος υπολογισμού που θα χρησιμοποιήσει η αρμόδια αρχή για τον προσδιορισμό του οφειλόμενου τόκου από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης μέχρι την είσπραξη από τον οφειλέτη.

4. Στην αίτηση βεβαιώνεται ότι πληρούνται οι όροι που προβλέπονται στην παράγραφο 2».

7. Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 8

Ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση της απαιτήσεως αναγνωρίζεται αυτοδικαίως και αντιμετωπίζεται ως τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση απαιτήσεως του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή».

8. Το άρθρο 9 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 1 προστίθεται η ακόλουθη φράση:

«Το συνολικό ποσό της εισπραχθείσας από την αρμόδια αρχή απαιτήσεως μεταφέρεται από την αρμόδια αρχή στην αιτούσα αρχή» 7

β) η παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:

i) στο πρώτο εδάφιο δεύτερη φράση, ο όρος «μεταφέρονται» αντικαθίσταται από τους όρους «μεταφέρονται επίσης»,

ii) διαγράφεται το δεύτερο εδάφιο.

9. Το άρθρο 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 10

Οι απαιτήσεις προς είσπραξη δεν παρέχουν κανένα προνόμιο πέραν αυτών που παρέχονται σε παρόμοιες απαιτήσεις που εγείρονται στο κράτος μέλος, όπου η αρμόδια αρχή έχει την έδρα της».

10. Στο άρθρο 11, οι όροι «περί της συνεχείας που» αντικαθίστανται από τους όρους «για οποιαδήποτε συνέχεια».

11. Το άρθρο 12 παράγραφος 2 τροποποιείται ως εξής:

α) στην πρώτη φράση προστίθενται οι όροι «, εκτός εάν η αιτούσα αρχή ζητήσει άλλως, σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο» 7

β) προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Εφόσον η αιτούσα αρχή θεωρεί ότι η αγωγή θα κριθεί αβάσιμη, δύναται να ζητήσει από την αρμόδια αρχή να εισπράξει την απαίτηση. Εάν το αποτέλεσμα της αγωγής είναι στη συνέχεια ευνοϊκό για τον οφειλέτη, η αιτούσα αρχή υπέχει ευθύνη για την επιστροφή κάθε εισπραχθέντος ποσού προσαυξημένου κατά την τυχόν οφειλόμενη αποζημίωση, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και τις κανονιστικές διατάξεις του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή».

12. Το άρθρο 14 διαγράφεται.

13. Στο άρθρο 17, οι όροι «και τα έγγραφα που επισυνάπτονται» αντικαθίστανται από τους όρους «ο τίτλος που επιτρέπει την εκτέλεση και τα λοιπά έγγραφα που επισυνάπτονται».

14. Το άρθρο 18 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 18

1. Η αρμόδια αρχή εισπράττει επίσης από τον ενδιαφερόμενο και παρακρατεί τυχόν έξοδα που συνδέονται άμεσα με την είσπραξη και στα οποία έχει υποβληθεί, σύμφωνα με τη νομοθεσία και τις κανονιστικές διατάξεις του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της και που εφαρμόζονται σε παρόμοιες απαιτήσεις.

2. Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2004, όλα τα έξοδα της αρμόδιας αρχής, εκτός απ' αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα οποία απορρέουν από αμοιβαία συνδρομή η οποία οδήγησε στην είσπραξη της απαίτησης εν όλω ή εν μέρει, αποζημιώνονται από την αιτούσα αρχή σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο.

Μετά τη μεταφορά από την αρμόδια αρχή προς την αιτούσα αρχή του ποσού της απαίτησης που εισέπραξε η αρμόδια αρχή, η αιτούσα αρχή καταβάλλει ποσό ίσο με ποσοστό μεγαλύτερο του 0,1 % του ποσού της απαίτησης που εισέπραξε και μετέφερε η αρμόδια αρχή. Το ποσοστό προσδιορίζεται από την αιτούσα αρχή στην αρχική αίτηση εισπράξεως.

3. Από την 1η Ιανουαρίου 2005, τα κράτη μέλη παραιτούνται από όλες τις απαιτήσεις για την επιστροφή των εξόδων που απορρέουν από την παροχή αμοιβαίας συνδρομής δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

4. Το κράτος μέλος στο οποίο έχει την έδρα της η αιτούσα αρχή παραμένει υπεύθυνο έναντι του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η αρμόδια αρχή για τα έξοδα και τις ζημίες που ενδεχομένως υφίσταται κατόπιν αγωγών που κρίθηκαν αβάσιμες, είτε ως προς την ύπαρξη της απαίτησης είτε ως προς το κύρος του τίτλου που εκδόθηκε από την αιτούσα αρχή».

15. Το άρθρο 22 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του άρθρου 4 παράγραφοι 2 και 4, του άρθρου 5 παράγραφοι 2 και 3, των άρθρων 7, 8, 9 και 11, του άρθρου 12 παράγραφοι 1 και 2, του άρθρου 18 παράγραφος 2 και του άρθρου 25 και τα μέσα με τα οποία δύνανται να διαβιβάζονται κοινοποιήσεις, οι κανόνες μετατροπής, μεταφοράς εισπραττόμενων ποσών και προσδιορισμού ενός ελάχιστου ποσού των απαιτήσεων που δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο αιτήσεως συνδρομής, καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις παραγράφους 2 και 3 του παρόντος άρθρου».

16. Στο άρθρο 25 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει ετησίως την Επιτροπή σχετικά με τον αριθμό αιτήσεων παροχής πληροφοριών, κοινοποίησης και είσπραξης που αποστέλλει και λαμβάνει κάθε έτος, το ποσό των σχετικών απαιτήσεων, των εισπραχθέντων ποσών, των ποσών που θεωρούνται μη δυνάμενα να εισπραχθούν και του χρόνου που χρειάστηκε για να διεκπεραιωθούν αυτές οι ενέργειες. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ανά διετία, έκθεση σχετικά με την κατά τα ανωτέρω χρησιμοποίηση και τα επιτευχθέντα αποτελέσματα».

Άρθρο 2

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των διατάξεων της παρούσας οδηγίας και των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ L 73 της 19.3.1976, σ. 18.