[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 19.6.2007

COM(2007) 337 τελικό

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη θέση που πρέπει να λάβει η Κοινότητα στο Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ όσον αφορά την αναθεώρηση των όρων χρηματοδότησης σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές (συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, παράρτημα II, κεφάλαιο 3)

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Εισαγωγή

Στη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, η οποία υπογράφηκε στην Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000[1] και αναθεωρήθηκε στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005[2] (εφεξής «συμφωνία της Κοτονού»), τα συμβαλλόμενα μέρη αναγνώρισαν ότι η αστάθεια των εσόδων από τις εξαγωγές δύναται να επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη των κρατών ΑΚΕ και να υπονομεύσει την επίτευξη των αναπτυξιακών τους στόχων. Ως εκ τούτου, δημιουργήθηκε σύστημα πρόσθετης στήριξης (εφεξής «FLEX»), για να μετριάζονται οι αρνητικές συνέπειες οιασδήποτε αστάθειας των εσόδων από εξαγωγές, σύμφωνα με το άρθρο 68 παράγραφος 1 της εν λόγω συμφωνίας.

Εντούτοις, διάφορα μεθοδολογικά και λειτουργικά προβλήματα φαίνεται ότι εμποδίζουν το σύστημα FLEX να επιτύχει όλους τους στόχους του, και τα κράτη ΑΚΕ υπέβαλαν τον Ιανουάριο του 2005 πρόταση τροποποίησης[3]. Δεδομένου ότι η εν λόγω πρόταση δεν ήταν δυνατόν να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της πενταετούς επανεξέτασης της συμφωνίας της Κοτονού, συμφωνήθηκε ότι η Επιτροπή και η ομάδα ΑΚΕ θα εξετάσουν την πρόταση στη συνέχεια[4].

Η Επιτροπή συμμερίζεται τη διάγνωση σχετικά με ορισμένες ανεπάρκειες του συστήματος FLEX (χωρίς, εντούτοις, να συμφωνεί κατ’ ανάγκη με τις λύσεις που προτείνει η ομάδα ΑΚΕ) και, ως εκ τούτου, κρίνεται απαραίτητη η διενέργεια ουσιαστικής αναθεώρησης, προκειμένου να επιτευχθούν καλύτερα οι στόχοι τους οποίους έθεσε το προαναφερθέν άρθρο 68. Η αναθεώρηση αυτή θα αφορά τόσο τα κριτήρια επιλεξιμότητας όσο και τις τεχνικές πτυχές που αποσκοπούν στην αποσαφήνιση των χρησιμοποιούμενων δεικτών, καθώς επίσης και στην προθεσμία εκταμίευσης και στον αντικυκλικό χαρακτήρα των κεφαλαίων FLEX.

Σύμφωνα με το άρθρο 100 της συμφωνίας της Κοτονού, το παράρτημα II μπορεί να αναθεωρηθεί με απόφαση του Συμβουλίου των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ. Σ’ αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή συνιστά να την εξουσιοδοτήσουν το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να διαπραγματευθεί με την ομάδα ΑΚΕ την αναθεώρηση του συστήματος συνεργασίας FLEX.

1. Αντικείμενο της προτεινόμενης αναθεώρησης

Η στήριξη σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από τις εξαγωγές, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 68 παράγραφος 2 της συμφωνίας της Κοτονού, έχει ως σκοπό « … τη διασφάλιση των κοινωνικοοικονομικών μεταρρυθμίσεων και πολιτικών, οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεασθούν αρνητικά από τη μείωση των εσόδων [από τις εξαγωγές] και, παράλληλα, την άμβλυνση των αρνητικών συνεπειών της αστάθειας των εσόδων από τις εξαγωγές, ιδίως όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα και τα προϊόντα του εξορυκτικού τομέα …».

Συνεπώς, το σύστημα FLEX δεν αποσκοπεί στην άμεση αντιστάθμιση των απωλειών των εσόδων από τις εξαγωγές, αλλά στην αποκατάσταση του αρνητικού αντικτύπου τους στο οικονομικό δυναμικό καθώς και στη διατήρηση των δαπανών στους κοινωνικούς τομείς.

Τα πρώτα έτη εφαρμογής του συστήματος FLEX ανέκυψαν διάφορα μεθοδολογικά και λειτουργικά προβλήματα. Τα προβλήματα αυτά μειώνουν αισθητά την αποτελεσματικότητα του εν λόγω συστήματος. Συγκεκριμένα, το σύστημα χάνει αισθητά το αντικυκλικό του αποτέλεσμα λόγω των μεγάλων προθεσμιών που απαιτούνται για την εφαρμογή του. Επιπλέον, το FLEX χρηματοδοτείται από το κονδύλιο Β για απρόβλεπτα έξοδα[5], πράγμα που, στο πλαίσιο του 9ου ΕΤΑ, δημιούργησε προβλήματα προσβασιμότητας σε στήριξη του FLEX, δεδομένου ότι τα κεφάλαια του κονδυλίου Β δεν επαρκούσαν.

Επομένως, τα τρία κύρια συστατικά στοιχεία της εφαρμογής του FLEX -συγκεκριμένα: τα κριτήρια επιλεξιμότητας, ο τρόπος υπολογισμού και κινητοποίησης του FLEX και η πηγή χρηματοδότησης- πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο αναθεώρησης σε βάθος.

2. Κριτήρια επιλεξιμότητας

Σήμερα, προϋπόθεση για την πρόσβαση στο FLEX αποτελούν δύο κριτήρια επιλεξιμότητας τα οποία εφαρμόζονται σωρευτικά: η διακύμανση των εσόδων από τις εξαγωγές και η θεωρητική επίπτωσή της στο κρατικό δημοσιονομικό έλλειμμα. Τα δύο αυτά κριτήρια γεννούν προβλήματα ερμηνείας, τα οποία δικαιολογούν την επικαιροποίησή τους, χωρίς, εντούτοις, να τεθεί υπό αμφισβήτηση η φιλοσοφία στην οποία βασίζονται.

2.1. Επέκταση του αριθμού των κρατών που τυγχάνουν προνομιακής μεταχείρισης

Σήμερα, το πρώτο κριτήριο επιλεξιμότητας στο FLEX πληρούται στις ακόλουθες περιπτώσεις[6]:

« 10% (2% στην περίπτωση των λιγότερο ανεπτυγμένων, μεσόγειων και νησιωτικών κρατών) απώλεια εσόδων από εξαγωγές εμπορευμάτων σε σύγκριση με τον αριθμητικό μέσο όρο των εσόδων κατά τα τρία πρώτα έτη της πρώτης τετραετίας που προηγήθηκε του έτους εφαρμογής· ή

10% (2% στην περίπτωση των λιγότερο ανεπτυγμένων, μεσόγειων και νησιωτικών κρατών) απώλεια εσόδων από εξαγωγές του συνόλου των γεωργικών ή μεταλλευτικών προϊόντων σε σύγκριση με τον αριθμητικό μέσο όρο των εσόδων κατά τα τρία πρώτα έτη της πρώτης τετραετίας που προηγήθηκε του έτους εφαρμογής, όσον αφορά τις χώρες στις οποίες τα έσοδα από εξαγωγές γεωργικών ή μεταλλευτικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 40% των συνολικών εσόδων από εξαγωγές εμπορευμάτων» .

Στην αναθεώρηση της συμφωνίας της Κοτονού, ο αριθμός των κρατών που μπορούν να επωφεληθούν από την προνομιακή μεταχείριση, εφόσον σημειώσουν απώλεια εσόδων από εξαγωγές ύψους 2%, επεκτάθηκε στα κράτη «που βρίσκονται σε μετασυγκρουσιακό στάδιο ή που έχουν πληγεί από φυσική καταστροφή» (άρθρο 68 παράγραφος 3 της συμφωνίας της Κοτονού).

Προτείνεται να αναπροσαρμοστεί το άρθρο 9 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού, προκειμένου να αντικατοπτρίζει την επέκταση του ορισμού των κρατών που πληρούν το κριτήριο επιλεξιμότητας εφόσον σημειωθεί απώλεια εσόδων από εξαγωγές ύψους 2% στα κράτη που βρίσκονται σε μετασυγκρουσιακό στάδιο ή που έχουν πληγεί από φυσική καταστροφή.

2.2. Περίοδος αναφοράς

Σήμερα, η περίοδος αναφοράς που λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό της διακύμανσης των εσόδων από εξαγωγές περιλαμβάνει τα έτη N-4 έως N-2. Προτείνεται να συμπεριληφθεί το έτος που προηγείται (N-1) του έτους εφαρμογής (N) στην περίοδο αναφοράς , δεδομένου ότι τα στοιχεία αυτά πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να παρέχονται από το κράτος-εταίρο.

Επιπλέον, δεδομένου του επαναλαμβανόμενου χαρακτήρα των διακυμάνσεων, η περίοδος αναφοράς μπορεί να περιλαμβάνει «ακραία» στοιχεία και, ως εκ τούτου, να μην αντικατοπτρίζει την τάση.

Αριθμητικά παραδείγματα για τα έτη N-4, N-3, N-2, N-1 και N:

- 50, 53, 92, 59, 62 = Θετική τάση, αλλά το κράτος είναι επιλέξιμο στο FLEX, δεδομένου ότι ο μέσος όρος που λαμβάνεται υπόψη (N-4, N-3, N-2) ισούται με 65 και ότι οι εξαγωγές του έτους εφαρμογής είναι κατώτερες του 98% του εν λόγω μέσου όρου.

- 50, 41, 53, 56, 48 = Αρνητική διακύμανση σε σχέση με την τάση, αλλά το κράτος δεν είναι επιλέξιμο στο FLEX, δεδομένου ότι ο μέσος όρος που λαμβάνεται υπόψη (N-4, N-3, N-2) ισούται με 48 και ότι οι εξαγωγές του έτους εφαρμογής είναι ανώτερες του 98% του εν λόγω μέσου όρου.

Η ομάδα ΑΚΕ ζήτησε να ληφθεί υπόψη μια περίοδος αναφοράς 6 ετών, της οποίας η μέγιστη και ελάχιστη τιμή δεν θα συμπεριλαμβάνονται. Η πρόταση αυτή δίνει πρόσθετη έμφαση στις διαρθρωτικές τάσεις, ενώ το σύστημα αποσκοπεί μάλλον στο να αντιμετωπίζει τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις σε σχέση με αυτή την τάση.

Προτείνεται να αναπροσαρμοστεί το άρθρο 9 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού, προκειμένου να λαμβάνονται ως περίοδος αναφοράς τα τέσσερα έτη που προηγούνται του έτους εφαρμογής και να μην περιλαμβάνεται στον υπολογισμό το έτος κατά το οποίο τα στοιχεία είναι τα περισσότερο «ακραία», δηλαδή εκείνο κατά το οποίο τα έσοδα από τις εξαγωγές αποκλίνουν περισσότερο από το μέσο όρο[7].

2.3 . Χρησιμοποιούμενο νόμισμα

Μέχρι σήμερα, οι απώλειες εσόδων από εξαγωγές υπολογίζονται συστηματικά σε ευρώ. Εντούτοις, ο πληθωρισμός και οι διακυμάνσεις της συναλλαγματικής ισοτιμίας των κρατών των οποίων το νόμισμα συνδέεται με το δολάριο ΗΠΑ ή με άλλο νόμισμα αναφοράς ή/και εκείνων των οποίων η πλειονότητα των συναλλαγών βασίζεται σε νόμισμα αναφοράς διαφορετικό από το ευρώ μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην επιλεξιμότητα. Για παράδειγμα, η Αγία Λουκία, της οποίας το νόμισμα, το δολάριο της Ανατολικής Καραϊβικής, έχει σταθερή ισοτιμία με το δολάριο ΗΠΑ εδώ και 30 έτη, και της οποίας οι διεθνείς συναλλαγές βασίζονται στην πλειονότητά τους σε δολάρια ΗΠΑ, δεν θα ήταν επιλέξιμη το 2004 εάν τα στοιχεία είχαν υπολογιστεί σε τοπικό νόμισμα.

Προτείνεται η ανάλυση της διακύμανσης των εσόδων από τις εξαγωγές στο τοπικό νόμισμα, διορθωμένη κατά το ποσοστό πληθωρισμού (το δείκτη των τιμών καταναλωτή ή τον αποπληθωριστή του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος).

Προτείνεται να προστεθεί μια παράγραφος στο νέο άρθρο 9α του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού, η οποία θα αναφέρεται στην επιλογή του νομίσματος.

2.4 . Κατάργηση του δεύτερου κριτηρίου επιλεξιμότητας

Το δεύτερο κριτήριο επιλεξιμότητας για τη χορήγηση πρόσθετων πόρων αφορά «επιδείνωση κατά 2% του προγραμματισμένου δημόσιου ελλείμματος για το συγκεκριμένο έτος ή της πρόβλεψης για το επόμενο έτος»[8]. Για να μπορεί να υπολογιστεί η θεωρητική επίπτωση μιας απώλειας εσόδων από εξαγωγές στον κρατικό προϋπολογισμό, υποτίθεται, με απλουστευμένο τρόπο, ότι οι εξαγωγές συμβάλλουν στον κρατικό προϋπολογισμό στο ίδιο ποσοστό που συμβάλλει το ΑΕγχΠ. Έτσι, η επιδείνωση του δημόσιου ελλείμματος λόγω απώλειας εσόδων από εξαγωγές υπολογίζεται με την εφαρμογή του ακόλουθου τύπου:

« Επιδείνωση του δημόσιου ελλείμματος = τιμή των απωλειών εσόδων από εξαγωγές κατά τη διάρκεια του έτους N x (μέσο ποσοστό εσόδων/ΑΕγχΠ για τα έτη N-4, N-3, N-2)» (οδηγός λειτουργίας του FLEX 2005).

Τα κράτη ΑΚΕ, καθώς και η Επιτροπή στην πρόταση την οποία υπέβαλε το 2004, έθεσαν υπό αμφισβήτηση την αναγκαιότητα αυτού του κριτηρίου. Πράγματι, πολλοί λόγοι υπαγορεύουν την κατάργησή του:

- η επίπτωση των απωλειών εσόδων από εξαγωγές στον κρατικό προϋπολογισμό (και, κατά συνέπεια, στα μέσα τα οποία διαθέτει το κράτος για να υλοποιήσει τις αναπτυξιακές του πολιτικές) είναι δύσκολο να υπολογιστεί. Πράγματι, η δομή (ιδιωτική/δημόσια, συγκεντρωτική ή μη κ.λπ.) και το επίπεδο φορολόγησης του εξαγωγικού τομέα διαφέρουν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Η απώλεια εσόδων από εξαγωγές το έτος N μπορεί να έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό το έτος N ή το έτος N+1, ανάλογα με τα φορολογικά συστήματα και τη στιγμή του φορολογικού έτους κατά την οποία συγκεκριμενοποιούνται οι απώλειες εσόδων από τις εξαγωγές. Ομοίως, η ποιότητα της μακροοικονομικής διαχείρισης και ο βαθμός ελέγχου των δημόσιων οικονομικών θα έχουν αντίκτυπο στη δημοσιονομική επίπτωση μιας εξωτερικής κρίσης, όπως μια διακύμανση των εσόδων από τις εξαγωγές. Ως εκ τούτου, η πραγματική επίπτωση της αστάθειας των εσόδων από τις εξαγωγές στην πραγματική δημοσιονομική κατάσταση ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τις εθνικές συνθήκες, και η σημερινή προσέγγιση θα μπορούσε πράγματι να οδηγήσει σε λιγότερο αυστηρή διαχείριση των δημόσιων οικονομικών·

- η αυθαίρετη επιλογή της επιδείνωσης κατά 2% του ελλείμματος οδηγεί σε μεροληπτικά αποτελέσματα. Πράγματι, ένα κράτος του οποίου το προγραμματισμένο έλλειμμα είναι ήδη σημαντικό θα έχει, υπό τις ίδιες κατά τα άλλα συνθήκες, δυσκολότερα πρόσβαση στο FLEX από ό,τι ένα κράτος του οποίου το προβλεπόμενο έλλειμμα είναι μικρότερο[9]·

- τα στοιχεία σχετικά με τις προβλέψεις των ελλειμμάτων, βάσει των οποίων γίνεται ο υπολογισμός της επιλεξιμότητας, μπορεί να είναι πολύ διαφορετικά από τα οριστικά στοιχεία.

Συνεπώς, προτείνεται να καταργηθεί το δεύτερο κριτήριο επιλεξιμότητας που προβλέπεται στο άρθρο 9 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού.

2.5 . Προσθήκη ρήτρας στο πρώτο κριτήριο επιλεξιμότητας

Εντούτοις, η κατάργηση του δεύτερου κριτηρίου χορήγησης δεν πρέπει να έχει, παράλληλα, ως συνέπεια την αύξηση της χρηματοδοτικής στήριξης στο πλαίσιο του FLEX όσον αφορά ποσά σχετικά χαμηλά, τα οποία δεν επηρεάζουν τη μακροοικονομική σταθερότητα και την ικανότητα ενός κράτους να υλοποιεί τις μεταρρυθμίσεις του και τις κοινωνικοοικονομικές πολιτικές του.

Προκειμένου να επικεντρώσουμε την ενίσχυσή μας στα κράτη που πλήττονται περισσότερο από απώλειες εσόδων από εξαγωγές, προτείνεται να αναπροσαρμοστεί το άρθρο 9 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού, έτσι ώστε να περιοριστούν οι παρεμβάσεις στις περιπτώσεις στις οποίες η απώλεια εσόδων από εξαγωγές είναι μεγαλύτερη του 0,7% του ΑΕγχΠ[10].

2.6 . Αριθμός συνεχών ετών

Ο αριθμός συνεχών ετών κατά τη διάρκεια των οποίων ένα κράτος μπορεί να έχει πρόσβαση στο FLEX είναι σήμερα τέσσερα έτη[11].

Προτείνεται να αναπροσαρμοστεί το άρθρο 9 παράγραφος 2 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού, προκειμένου να μειωθεί η πρόσβαση στο FLEX σε τρία συνεχή έτη και να διατηρηθεί έτσι η συμβατότητά του με το άρθρο 68 της συμφωνίας της Κοτονού, το οποίο αφορά τις « βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις των εσόδων από τις εξαγωγές» και όχι τις πτωτικές διαρθρωτικές τάσεις των εν λόγω διακυμάνσεων.

3. Τρόπος υπολογισμού και κινητοποίησης του FLEX

3.1. Δημοσιονομική επίπτωση

Σε περίπτωση που ένα κράτος ΑΚΕ ανταποκρίνεται στα κριτήρια επιλεξιμότητας, η μέγιστη χρηματοδοτική στήριξη (η οποία περιορίζεται από τη διαθεσιμότητα κεφαλαίων του κονδυλίου Β του οικείου κράτους – βλ. κατωτέρω, σημείο 4) στο πλαίσιο του FLEX ισούται σήμερα προς την εκτιμώμενη επιδείνωση του προβλεπόμενου δημόσιου ελλείμματος. Δεδομένου του προβλήματος της μεροληψίας λόγω της χρησιμοποίησης του «δημοσιονομικού ελλείμματος» ως σημείου αναφοράς (βλ. σημείο 2.5), θα ήταν πιο δίκαιο να ληφθεί υπόψη η δημοσιονομική επίπτωση και όχι το έλλειμμα. Προκειμένου να επικεντρωθεί ακόμη περισσότερο η παρέμβαση FLEX στα κράτη που είναι λιγότερο ικανά να αντιμετωπίσουν τη διακύμανση των εσόδων από τις εξαγωγές, και ιδίως στα κράτη που έχουν έσοδα της κεντρικής κυβέρνησης -πλην των επιχορηγήσεων- σχετικά χαμηλά, προτείνεται να περιοριστούν οι παρεμβάσεις στα κράτη των οποίων το σχετικό ποσοστό των εν λόγω εσόδων στο ΑΕγχΠ είναι ανώτερο του μέσου όρου των κρατών ΑΚΕ.

Προτείνεται να προστεθεί ένα άρθρο 9α στο παράρτημα II της συμφωνίας της Κοτονού, προκειμένου να επαναδιατυπωθεί ο υπολογισμός της στήριξης και να περιοριστεί η θεωρητική δημοσιονομική επίπτωση, η οποία ορίζεται ως εξής:

« Θεωρητική δημοσιονομική επίπτωση = τιμή των απωλειών εσόδων από εξαγωγές κατά τη διάρκεια του έτους N επί το μέσο όρο του λόγου «έσοδα/ΑΕγχΠ» για τα έτη N-4, N-3, N-2 και N-1, μη περιλαμβανομένης της ακρότατης τιμής και με ανώτατο όριο γι’ αυτό το λόγο το 25%». Τα προβλεπόμενα εν προκειμένω έσοδα είναι τα έσοδα της κεντρικής κυβέρνησης πλην των επιχορηγήσεων .

Η τιμή των απωλειών εσόδων από εξαγωγές υπολογίζεται στο εθνικό νόμισμα και διορθώνεται με βάση το ποσοστό πληθωρισμού ως η διαφορά μεταξύ των εσόδων του έτους N και του αριθμητικού μέσου όρου των εσόδων των ετών N-4, N-3, N-2 και N-1, μη περιλαμβανομένης της ακρότατης τιμής. Η τιμή των απωλειών εσόδων από εξαγωγές μετατρέπεται στη συνέχεια σε ευρώ με την ισοτιμία που εφαρμόζεται κατά το έτος N.

3.2. Λεπτομέρειες εκταμίευσης της χρηματοδοτικής στήριξης

Σήμερα, η εφαρμογή πραγματοποιείται με διαφοροποιημένο τρόπο, ανάλογα με το αν το εκάστοτε κράτος είναι ή δεν είναι επιλέξιμο για δημοσιονομική στήριξη.

α) Κράτη που τυγχάνουν δημοσιονομικής στήριξης

Τα κράτη που είναι επιλέξιμα για δημοσιονομική στήριξη τη λαμβάνουν υπό μορφή γενικής δημοσιονομικής στήριξης προκειμένου να αντισταθμίσουν τις απώλειες των εσόδων από εξαγωγές, πράγμα που είναι σύμφωνο με τους στόχους του FLEX. Εντούτοις, η προθεσμία καταβολής θα μπορούσε να συντομευθεί. Υπάρχει ήδη σύστημα προκαταβολής για ποσό ύψους το πολύ 80% του δυνητικού ποσού[12] της χρηματοδοτικής στήριξης. Το σύστημα αυτό αξιοποιείται σήμερα με ανεπαρκή τρόπο, δεδομένου μάλιστα ότι οι οριστικές στατιστικές των εσόδων από τις εξαγωγές διαφέρουν γενικά λίγο ή καθόλου από τις προσωρινές στατιστικές βάσει των οποίων θα μπορούσαν να καταβάλλονται οι εν λόγω προκαταβολές.

Προτείνεται να αναπροσαρμοστεί το άρθρο 10 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού προκειμένου να καταστεί η πληρωμή της προκαταβολής συστηματική και να καθοριστεί το μέγιστο ποσό της εν λόγω προκαταβολής στο 100% του δυνητικού ποσού της χρηματοδοτικής στήριξης. Θα μπορούσε να εξεταστεί το ακόλουθο σενάριο: προθεσμία για την έρευνα FLEX εντός του πρώτου εξαμήνου του έτους N+1, απόφαση της επιτροπής του ΕΤΑ και εκταμίευση κατά τη διάρκεια του δεύτερου εξαμήνου του ίδιου έτους ή στις αρχές του έτους N+2 το αργότερο. Η μεταγενέστερη επιστροφή ενδεχόμενου υπέρ το δέον καταβληθέντος ποσού (όταν οι οριστικές στατιστικές καταδεικνύουν ότι η απώλεια των εσόδων από εξαγωγές ήταν μικρότερη) θα πραγματοποιείται τότε με αντίστοιχη μείωση του ποσού της επόμενης δημοσιονομικής στήριξης.

β) Κράτη χωρίς δημοσιονομική στήριξη

Για τα κράτη στα οποία δεν προβλέπεται δημοσιονομική στήριξη, το ποσό προστίθεται στο εθνικό ενδεικτικό πρόγραμμα (ΕΕΠ) του κράτους για νέα σχέδια και προγράμματα ή συμπληρώνει υπάρχοντα σχέδια και προγράμματα. Η χρηματοδοτική στήριξη στο πλαίσιο του FLEX για τα κράτη αυτά δεν συμβάλλει άμεσα στη μακροοικονομική σταθεροποίηση και δεν έχει πραγματικά αντικυκλικό χαρακτήρα. Δεδομένου ότι είναι δύσκολη η διαχείριση προκαταβολών για σχέδια, δεν συνιστάται να επεκταθεί η αρχή των προκαταβολών στα κράτη που δεν είναι επιλέξιμα για δημοσιονομική στήριξη, και είναι προτιμότερο να αναμένονται οι οριστικές στατιστικές των εσόδων από τις εξαγωγές πριν από τη χορήγηση της χρηματοδοτικής στήριξης του FLEX.

Αντίθετα, θα πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες να χρησιμοποιείται περισσότερο το FLEX για να εξουδετερώνονται οι αρνητικές συνέπειες της αστάθειας των εσόδων από τις εξαγωγές και, έτσι, να ενθαρρυνθεί η συστηματικότερη προσφυγή σε άλλους μηχανισμούς όπως εκείνοι που προβλέπονται στο άρθρο 68 παράγραφος 5 της συμφωνίας της Κοτονού: «H Κοινότητα στηρίζει επίσης τα συστήματα ασφάλισης που βασίζονται στην αγορά και προορίζονται για τα κράτη AKE τα οποία επιδιώκουν να προστατευθούν από τον κίνδυνο των διακυμάνσεων των εσόδων από τις εξαγωγές» .

Προτείνεται να αναπροσαρμοστεί το άρθρο 9 του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού για να προστεθεί αναφορά στα συστήματα ασφάλισης που βασίζονται στην αγορά και τα οποία έχουν ως σκοπό την προστασία από τον κίνδυνο των διακυμάνσεων των εσόδων από τις εξαγωγές.

3 .3. Κράτη χωρίς έγγραφο στρατηγικής ανά χώρα (ΕΣΧ) και ειδικές περιπτώσεις

Το FLEX αποσκοπεί, προπάντων, στη διατήρηση των κοινωνικοοικονομικών μεταρρυθμίσεων και πολιτικών οι οποίες κινδυνεύουν να επηρεαστούν από ενδεχόμενη μείωση των εσόδων από εξαγωγές. Αυτό προϋποθέτει ότι η εν λόγω μείωση των εσόδων από εξαγωγές οφείλεται σε εξωγενείς παράγοντες και ότι η εκάστοτε κυβέρνηση εφαρμόζει πολιτική μεταρρυθμίσεων με σκοπό τη βελτίωση της ευημερίας του πληθυσμού. Όσον αφορά τις «ειδικές» περιπτώσεις (παράδειγμα: κράτη χωρίς υπογεγραμμένο ΕΣΧ, κράτη που αποτελούν αντικείμενο κατάλληλων μέτρων βάσει των άρθρων 96 και 97 της συμφωνίας της Κοτονού), οι προϋποθέσεις αυτές δεν επαληθεύονται κατ’ ανάγκη. Η πρόσβαση στο μηχανισμό του FLEX θα πρέπει να γίνεται με τρόπο συμβατό προς την αξιολόγηση της πολιτικής κατάστασης την οποία πραγματοποιεί το Συμβούλιο.

Συνεπώς, προτείνεται να λαμβάνεται το FLEX συστηματικά υπόψη όταν το Συμβούλιο αποφασίζει τη λήψη κατάλληλων μέτρων για ένα κράτος-εταίρο στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου που προβλέπεται από τη συμφωνία της Κοτονού.

4. Δημιουργία ενός κονδυλίου «FLEX»

Κατά το παρελθόν, το γεγονός ότι τα ποσά της χρηματοδοτικής στήριξης στο πλαίσιο του FLEX περιορίζονται από το μέγεθος και τη διαθεσιμότητα των κεφαλαίων του κονδυλίου Β είχε σημαντική επίπτωση στο μέγεθος των παρεμβάσεων του. Έτσι, για το έτος εφαρμογής 2004 καταβλήθηκαν μόνο 10,6 εκατ. ευρώ επί δυνητικού συνολικού ποσού 193,6 εκατ. ευρώ. Το μέσο ποσοστό κάλυψης των δυνητικών αναγκών έφθασε το 21,5% για τα έτη 2003 έως 2005, με μέγιστη τιμή 28% το 2003 (δηλαδή καταβληθέν ποσό ύψους 81,5 εκατ. ευρώ).

Λόγω της αναθεώρησης της συμφωνίας της Κοτονού, είναι τώρα δυνατόν να τροφοδοτείται το κονδύλιο Β σε συνάρτηση με «νέες ανάγκες»[13]. Εντούτοις, τα αποθεματικά του 10ου ΕΤΑ στο πλαίσιο της εθνικής συνεργασίας δεν επιτρέπουν την πλήρη κάλυψη των αναγκών του FLEX στο ύψος της μέγιστης θεωρητικής δημοσιονομικής επίπτωσης (βλ σημείο 3.1)[14]. Συνεπώς, πρέπει να βρεθεί ένα αντικειμενικό, τυποποιημένο και διαφανές μέσο για να περιοριστεί το μερίδιο των κεφαλαίων του κονδυλίου Β που διατίθεται στο μηχανισμό του FLEX.

Η προτεινόμενη λύση συνίσταται στον καθορισμό ενός μέγιστου ποσού ετήσιας διάθεσης στο FLEX για το σύνολο των κρατών ΑΚΕ, όπως προτάθηκε στο πλαίσιο της τελικής επανεξέτασης για τα έτη εφαρμογής 2005 και 2006. Δεδομένης της διαθεσιμότητας αποθεματικών στο κονδύλιο Β του 10ου ΕΤΑ, προτείνεται να μην αυξηθεί υπερβολικά η διαθεσιμότητα κεφαλαίων FLEX στο πλαίσιο του 10ου ΕΤΑ.

Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διακυμάνσεις από έτος σε έτος, προτείνεται να διατεθεί ένα βασικό κονδύλιο ύψους 80 εκατ. ευρώ στο FLEX, το οποίο θα μπορεί να ανέλθει έως ένα ανώτατο όριο ύψους 100 εκατ. ευρώ σε περίπτωση κατά την οποία τα δυνητικά ποσά είναι εξαιρετικά υψηλά και το ποσοστό κάλυψης κατέλθει κάτω του 33% των δυνητικών ποσών. Το κονδύλιο αυτό αντιστοιχεί σε περίπου 35 έως 45% των εκτιμώμενων πραγματικών αναγκών κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων ετών, δηλαδή ποσοστό το οποίο προσεγγίζει το ποσοστό κάλυψης του εκτιμωμένου κόστους της μεταρρύθμισης της κοινοτικής αγοράς ζάχαρης στα κράτη ΑΚΕ του «πρωτοκόλλου ζάχαρης» και το οποίο επίσης προσεγγίζει το μέγιστο ποσό που διατέθηκε στο FLEX στο πλαίσιο του 9ου ΕΤΑ.

Σε περίπτωση κατά την οποία το δυνητικό ποσό του FLEX υπερβεί το ποσό της ετήσιας διάθεσης, τα κράτη θα λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη του FLEX κατ’ αναλογία προς τη δυνητική επιλεξιμότητά τους. Προκειμένου να μην επιβραδυνθεί το σύνολο της διαδικασίας, προβλέπεται να κοινοποιείται κατά τη διάρκεια του έτους N+1, με βάση τις προσωρινές στατιστικές, ένα ποσό υπέρ των κρατών που είναι επιλέξιμα για δημοσιονομική στήριξη για τα οποία μπορεί να προβλεφθεί ταχεία εκταμίευση (βλ. σημείο 3.3 ανωτέρω). Για τα υπόλοιπα κράτη, τα ποσά θα κοινοποιούνται με βάση τις οριστικές στατιστικές.

Προτείνεται να προστεθεί μια παράγραφος στο νέο άρθρο 9α του παραρτήματος II της συμφωνίας της Κοτονού, με την οποία θα επικυρώνονται η αρχή της δημιουργίας ενός συνολικού ετήσιου κονδυλίου FLEX και η αρχή της διάθεσής του κατ’ αναλογία προς τις ανάγκες.

Συνεπώς, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει την επισυναπτόμενη απόφαση.

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη θέση που πρέπει να λάβει η Κοινότητα στο Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ όσον αφορά την αναθεώρηση των όρων χρηματοδότησης σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές (συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, παράρτημα II, κεφάλαιο 3)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 300 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο,

τη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, η οποία υπογράφηκε στην Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000[15] και αναθεωρήθηκε στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005[16] (εφεξής «συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ»),

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το άρθρο 100 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ προβλέπει ότι τα παραρτήματα II, III, IV και VI μπορούν να αναθεωρούνται ή/και να τροποποιούνται από το Συμβούλιο των Υπουργών βάσει σύστασης της επιτροπής συνεργασίας ΑΚΕ-ΕΚ για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.

(2) Το παράρτημα II κεφάλαιο 3 άρθρο 11 της συμφωνίας της Κοτονού προβλέπει ότι οι διατάξεις του εν λόγω κεφαλαίου επανεξετάζονται το αργότερο μετά δύο έτη εφαρμογής και στη συνέχεια εφόσον το ζητήσει οποιοδήποτε από τα μέρη.

(3) Το σύστημα στήριξης που έχει ως σκοπό την άμβλυνση των δυσμενών επιπτώσεων οιασδήποτε αστάθειας των εσόδων από τις εξαγωγές τροποποιήθηκε πρώτη φορά με την απόφαση αριθ. 2/2004 του Συμβουλίου των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ, της 30ής Ιουνίου 2004[17].

(4) Κατά την υπογραφή, στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005, της αναθεώρησης της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, τα μέρη εξέδωσαν κοινή δήλωση σύμφωνα με την οποία «το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ θα εξετάσει, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων που περιέχονται στο άρθρο 100 της συμφωνίας της Κοτονού, τις προτάσεις της πλευράς ΑΚΕ σχετικά με τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις των εσόδων από εξαγωγές (FLEX) του παραρτήματος II»[18].

(5) Είναι σκόπιμο να καθοριστεί η θέση που πρέπει να λάβει η Κοινότητα στο Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ όσον αφορά την αναθεώρηση του παραρτήματος II κεφάλαιο 3 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης σχετικά με τη χρηματοδότηση σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο μόνο

Η Κοινότητα θα εγκρίνει θέση την οποία θα λάβει στο Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ όσον αφορά την αναθεώρηση των όρων χρηματοδότησης σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές, με βάση το επισυναπτόμενο σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ.

Μπορούν να γίνουν ήσσονος σημασίας τροποποιήσεις στο εν λόγω σχέδιο απόφασης χωρίς να απαιτείται νέα απόφαση του Συμβουλίου.

Βρυξέλλες, […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Σχέδιο

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΚΕ-ΕΚ

σχετικά με την αναθεώρηση των όρων χρηματοδότησης σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές (συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, παράρτημα II, κεφάλαιο 3)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΑΚΕ-ΕΚ,

Έχοντας υπόψη:

τη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, η οποία υπογράφηκε στην Κοτονού στις 23 Ιουνίου 2000[19] και αναθεωρήθηκε στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005[20] (εφεξής «συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ»), και ιδίως το άρθρο 100,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Τα κράτη που υπέγραψαν τη συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, αναγνωρίζοντας ότι η αστάθεια των εσόδων από εξαγωγές μπορεί να είναι ζημιογόνος για την ανάπτυξη των κρατών ΑΚΕ, δημιούργησαν ένα σύστημα πρόσθετης στήριξης, με σκοπό τη μείωση των αρνητικών συνεπειών κάθε αστάθειας των εσόδων από εξαγωγές, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του γεωργικού και του μεταλλευτικού τομέα, και επιβεβαιώνουν ότι ο σκοπός της εν λόγω στήριξης είναι η διατήρηση των κοινωνικοοικονομικών μεταρρυθμίσεων και πολιτικών, οι οποίες κινδυνεύουν να επηρεαστούν από ενδεχόμενη μείωση των εσόδων, και η αντιμετώπιση των αρνητικών συνεπειών της αστάθειας των εσόδων από εξαγωγές γεωργικών και μεταλλευτικών προϊόντων[21].

(2) Σύμφωνα με το παράρτημα II άρθρο 11 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, οι διατάξεις του κεφαλαίου 3 του εν λόγω παραρτήματος, που αφορούν τη χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση των βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές, επανεξετάζονται το αργότερο μετά δύο έτη εφαρμογής και στη συνέχεια εφόσον το ζητήσει οποιοδήποτε από τα μέρη.

(3) Το σύστημα στήριξης που προορίζεται να αμβλύνει τις αρνητικές συνέπειες κάθε αστάθειας των εσόδων από εξαγωγές τροποποιήθηκε πρώτη φορά με την απόφαση αριθ. 2/2004 του Συμβουλίου των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ της 30ής Ιουνίου 2004[22].

(4) Κατά την υπογραφή, στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005, της αναθεώρησης της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, τα μέρη εξέδωσαν κοινή δήλωση σύμφωνα με την οποία «το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ θα εξετάσει, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων που περιέχονται στο άρθρο 100 της συμφωνίας της Κοτονού, τις προτάσεις της πλευράς ΑΚΕ σχετικά με τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις των εσόδων από εξαγωγές (FLEX) του παραρτήματος II»[23].

(5) Είναι σκόπιμο να βελτιωθεί η λειτουργία του συστήματος χρηματοδότησης για την αντιμετώπιση των βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές, έτσι ώστε να ανταποκρίνεται καλύτερα στους στόχους του,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο 1

Το παράρτημα II κεφάλαιο 3 της συμφωνίας εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

1. Το κείμενο του άρθρου 9 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Κριτήρια επιλεξιμότητας

1. Η επιλεξιμότητα για τη χορήγηση συμπληρωματικών πόρων καθορίζεται με βάση τα ακόλουθα:

- 10% (2% στην περίπτωση των λιγότερο ανεπτυγμένων, μεσόγειων και νησιωτικών κρατών, καθώς και των κρατών που βρίσκονται σε μετασυγκρουσιακό στάδιο ή που έχουν πληγεί από φυσική καταστροφή) απώλεια εσόδων από εξαγωγές εμπορευμάτων σε σύγκριση με τον αριθμητικό μέσο όρο των εσόδων κατά την τετραετία που προηγήθηκε του έτους εφαρμογής, μη περιλαμβανομένης της πιο ακραίας τιμής, ή

- 10% (2% στην περίπτωση των λιγότερο ανεπτυγμένων, μεσόγειων και νησιωτικών κρατών, καθώς και των κρατών που βρίσκονται σε μετασυγκρουσιακό στάδιο ή που έχουν πληγεί από φυσική καταστροφή) απώλεια εσόδων από εξαγωγές του συνόλου των γεωργικών ή μεταλλευτικών προϊόντων σε σύγκριση με τον αριθμητικό μέσο όρο των εσόδων κατά την τετραετία που προηγήθηκε του έτους εφαρμογής, μη περιλαμβανομένης της πιο ακραίας τιμής όσον αφορά τις χώρες στις οποίες τα έσοδα από εξαγωγές γεωργικών ή μεταλλευτικών προϊόντων αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 40% των συνολικών εσόδων από εξαγωγές εμπορευμάτων».

2. Το κείμενο του άρθρου 9 παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Η απώλεια εσόδων από εξαγωγές που καθορίζεται στην παράγραφο 1 πρέπει να είναι μεγαλύτερη ή ίση προς το 0,7% του ΑΕγχΠ προκειμένου να εφαρμοστεί το δικαίωμα πρόσθετης στήριξης. Το δικαίωμα πρόσθετης στήριξης περιορίζεται στα τρία συνεχή έτη.»

3. Το κείμενο του άρθρου 9 παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Οι συμπληρωματικοί πόροι αντιστοιχούν στο ύψος των δημόσιων λογαριασμών της ενδιαφερόμενης χώρας. Οι συμπληρωματικοί πόροι χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τους κανόνες και τις μεθόδους προγραμματισμού, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών διατάξεων του παραρτήματος IV σχετικά με τις διαδικασίες εφαρμογής και διαχείρισης, με βάση συμφωνίες που καταρτίζουν εκ των προτέρων η Κοινότητα και το ενδιαφερόμενο κράτος ΑΚΕ κατά το έτος μετά το έτος εφαρμογής. Κατόπιν συμφωνίας των δύο μερών, οι πόροι είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν για τη χρηματοδότηση προγραμμάτων που περιλαμβάνονται στον κρατικό προϋπολογισμό. Εντούτοις, ένα μέρος των συμπληρωματικών πόρων μπορεί επίσης να διατεθεί για επιμέρους τομείς, ιδίως για την ανάπτυξη συστημάτων ασφάλισης που βασίζονται στην αγορά και τα οποία έχουν ως σκοπό την προστασία από τον κίνδυνο των διακυμάνσεων των εσόδων από τις εξαγωγές.»

4. Προστίθεται άρθρο 9α στο κεφάλαιο 3 του παραρτήματος II:

«Άρθρο 9α

1. Το ποσό της πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης είναι ίσο με την απώλεια εσόδων από εξαγωγές επί τον αριθμητικό μέσο όρο του λόγου «έσοδα της κυβέρνησης/ακαθάριστο εγχώριο προϊόν» κατά την τετραετία που προηγήθηκε του έτους εφαρμογής, μη περιλαμβανομένης της πιο ακραίας τιμής, και με ανώτατο όριο αυτού του λόγου το 25%.

2. Η ανάλυση των στοιχείων που υποβάλλουν τα κράτη ΑΚΕ προκειμένου να καθοριστεί η επιλεξιμότητα και η πρόσθετη χρηματοδοτική στήριξη που ορίζεται στο άρθρο 9 πραγματοποιείται από την Επιτροπή στο τοπικό νόμισμα, διορθωμένο με το ποσοστό πληθωρισμού. Η Επιτροπή μετατρέπει στη συνέχεια το δυνητικό ποσό της πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης σε ευρώ, σύμφωνα με τις διαδικασίες της.

3. Στο πλαίσιο του χρηματοδοτικού κονδυλίου που διατίθεται για τη χρηματοδότηση των εθνικών ενδεικτικών προγραμμάτων, η Επιτροπή καθορίζει ετησίως ένα κονδύλιο για τη στήριξη σε περίπτωση βραχυπρόθεσμων διακυμάνσεων των εσόδων από εξαγωγές, το οποίο καλύπτει το σύνολο των κρατών ΑΚΕ. Σε περίπτωση κατά την οποία το ποσοστό του συνόλου της χρηματοδοτικής στήριξης, υπολογιζόμενο με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 9, υπερβαίνει το ποσό του εν λόγω κονδυλίου, η κατανομή των εθνικών διατιθεμένων ποσών γίνεται κατ’ αναλογία του δυνητικού ποσού της πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης κάθε κράτους ΑΚΕ εκφρασμένου σε ευρώ.»

5. Το κείμενο του άρθρου 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Το σύστημα διάθεσης συμπληρωματικών πόρων προβλέπει τη χορήγηση προκαταβολών προκειμένου να καλυφθούν οι ενδεχόμενες καθυστερήσεις στην αποστολή παγιωμένων στατιστικών σχετικά με το εμπόριο και να διασφαλιστεί ότι οι εν λόγω πόροι θα καταστεί δυνατόν να συμπεριληφθούν στον προϋπολογισμό του δεύτερου έτους μετά το έτος εφαρμογής. Η λήψη προκαταβολής περιορίζεται στα κράτη στα οποία η χρηματοδοτική στήριξη στο πλαίσιο του FLEX μπορεί να εφαρμοστεί μέσω μιας γενικής δημοσιονομικής στήριξης. Οι προκαταβολές κινητοποιούνται με βάση προσωρινές στατιστικές σχετικά με τις εξαγωγές που καταρτίζει η κυβέρνηση και τις οποίες υποβάλλει στην Επιτροπή. Το μέγιστο ύψος της προκαταβολής ορίζεται στο 100% του προβλεπόμενου ποσού της πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης για το έτος εφαρμογής. Τα ποσά που κινητοποιούνται με αυτόν τον τρόπον αναπροσαρμόζονται σε συνάρτηση με τις τελικές παγιωμένες στατιστικές σχετικά με τις εξαγωγές. Οι στατιστικές αυτές μπορούν να υποβληθούν το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου του δεύτερου έτους μετά το έτος εφαρμογής.»

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία έκδοσής της.

Έγινε …

Για το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 317 της 15.12.2000.

[2] ΕΕ L 287 της 28.10.2005.

[3] «Έγγραφο ACP/85/017/04 Αναθ. 5 της 8ης Δεκεμβρίου 2004, που υποβλήθηκε στην DG DEV στις 17 Ιανουαρίου 2005: Προτάσεις τροποποιήσεων της συμφωνίας της Κοτονού στο πλαίσιο του FLEX ».

[4] ΔΗΛΩΣΗ II της τελικής πράξης της συμφωνίας που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 25 Ιουνίου 2005 – Κοινή δήλωση για το άρθρο 68 της συμφωνίας της Κοτονού: «Το Συμβούλιο των Υπουργών ΑΚΕ-ΕΚ θα εξετάσει, κατ’ εφαρμογή των διατάξεων που περιέχονται στο άρθρο 100 της συμφωνίας της Κοτονού, τις προτάσεις της πλευράς ΑΚΕ σχετικά με τις βραχυπρόθεσμες διακυμάνσεις των εσόδων από εξαγωγές (FLEX) του παραρτήματος II.»

[5] Συμφωνία της Κοτονού, παράρτημα IV, άρθρο 3, παράγραφος 2, στοιχείο β).

[6] Συμφωνία της Κοτονού, παράρτημα II, άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο α).

[7] Στο πρώτο παράδειγμα, τα μέσα έσοδα από τις εξαγωγές κατά τα έτη N-4/N-1 είναι 63,6 και η πιο ακραία τιμή σε σχέση με αυτό τον μέσο όρο είναι εκείνη του έτους N-2. Ο νέος υπολογισμός του μέσου όρου για τα έτη N-4, N-3 και N-1 δίνει ως αποτέλεσμα τιμή 54 και το κράτος δεν είναι, λογικά, πλέον επιλέξιμο στο FLEX. Στο δεύτερο παράδειγμα, ο μέσος όρος N-4/N-1 είναι 50, η πιο ακραία τιμή είναι εκείνη του έτους N-3 και ο μέσος όρος πλην της ακραίας τιμής είναι 53, πράγμα που καθιστά το κράτος επιλέξιμο στο FLEX.

[8] Συμφωνία της Κοτονού, παράρτημα II, άρθρο 9, παράγραφος 1, στοιχείο β). Το έλλειμμα ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής ως «έλλειμμα της κεντρικής κυβέρνησης (συνολικό υπόλοιπο εκτός επιχορηγήσεων)».

[9] Για παράδειγμα, ένα κράτος του οποίου το προγραμματισμένο έλλειμμα είναι 2% του ΑΕγχΠ θα είναι επιλέξιμο εάν η εκτίμηση της επιδείνωσης του ελλείμματος λόγω της απώλειας εσόδων από εξαγωγές είναι ίση προς 0,04% του ΑΕγχΠ. Αντίθετα, ένα κράτος του οποίου το προγραμματισμένο έλλειμμα (εκτός επιχορηγήσεων) είναι 20% θα πρέπει να σημειώσει επιδείνωση ύψους 0,4% του ΑΕγχΠ για να έχει δυνητικά πρόσβαση στο FLEX. Συνεπώς, είναι εκ των πραγμάτων ουσιαστικά επιλέξιμα τα κράτη που έχουν αρχικά χαμηλό (εκτιμώμενο) δημοσιονομικό έλλειμμα.

[10] Το κατώτατο όριο του 0,7% υπολογίστηκε με βάση την ακόλουθη υπόθεση: απώλεια εσόδων από εξαγωγές ύψους 2% και ποσοστό των εξαγωγών στο ΑΕγχΠ ύψους 35% (το οποίο αντιστοιχεί στο μέσο όρο των κρατών ΑΚΕ για την περίοδο 2000-2005). Η επιλογή αυτή ευνοεί τα κράτη για τα οποία οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν σημαντικότερο ποσοστό στο ΑΕγχΠ ή/και των οποίων τα έσοδα από εξαγωγές παρουσιάζουν τις μεγαλύτερες αυξομειώσεις, χωρίς να θέτει σε δυσμενή θέση τα φτωχότερα κράτη τα οποία έχουν πολύ χαμηλή φορολογική και οιονεί φορολογική βάση (φόροι υπέρ τρίτων) εκφρασμένη σε ποσοστό του ΑΕγχΠ.

[11] Συμφωνία της Κοτονού, παράρτημα II, άρθρο 9, παράγραφος 2.

[12] Συμφωνία της Κοτονού, παράρτημα II, άρθρο 10.

[13] Συμφωνία της Κοτονού, παράρτημα IV, άρθρο 3, παράγραφος 5.

[14] Στο πλαίσιο του 10ου ΕΤΑ, αποφασίστηκε να διατεθούν 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ στο κονδύλιο Β για απρόβλεπτα. Το αποθεματικό αυτό πρέπει κυρίως να καλύψει τη χρηματοδότηση της ανθρωπιστικής βοήθειας και της βοήθειας έκτακτης ανάγκης (που καλύπτονται απ τα άρθρα 72 και 73 της συμφωνίας της Κοτονού, συμπεριλαμβανομένης της βοήθειας προς χώρες οι οποίες εξήλθαν από κρίση και που δεν έχουν υπογεγραμμένο έγγραφο στρατηγικής), τις συνεισφορές σε πρωτοβουλίες ελάφρυνσης του χρέους και το μηχανισμό FLEX. Οι ανάγκες για ανθρωπιστική βοήθεια και βοήθεια έκτακτης ανάγκης πέραν της δημοσιονομικής ενίσχυσης εκτιμώνται σε 150 έως 200 εκατ. ευρώ ετησίως βάσει παρέκτασης των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν στο πλαίσιο του 9ου ΕΤΑ. Συνεπώς, το διαθέσιμο για το FLEX υπόλοιπο δεν είναι επαρκές για να ανταποκριθεί στο σύνολο των δυνητικών αναγκών, οι οποίες εκτιμώνται σε περίπου 200 εκατ. ευρώ.

[15] ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

[16] ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 1.

[17] ΕΕ L 297 της 22.9.2004, σ. 18.

[18] Δήλωση II - Κοινή δήλωση για το άρθρο 68 της συμφωνίας της Κοτονού, ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 37.

[19] ΕΕ L 317 της 15.12.2000, σ. 3.

[20] ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 1.

[21] Συμφωνία εταιρικής σχέσης ΑΚΕ-ΕΚ, άρθρο 68.

[22] ΕΕ L 297 της 22.9.2004, σ. 18.

[23] Δήλωση II - Κοινή δήλωση για το άρθρο 68 της συμφωνίας της Κοτονού, ΕΕ L 287 της 28.10.2005, σ. 37.