[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 7.6.2007

COM(2007) 307 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου (διαφοροποιημένοι φορολογικοί συντελεστές για τη βενζίνη που διανέμεται στα ειδικά εξοπλισμένα πρατήρια καυσίμων)

1. Εισαγωγή

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ[1] του Συμβουλίου σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (εφεξής «οδηγία για τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων» ή «οδηγία»), εκτός από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην οδηγία και ειδικότερα στα άρθρα 5, 15 και 17, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος (που έχει υποβάλει σχετικό αίτημα) να υιοθετήσει περαιτέρω φορολογικές απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους ειδικής πολιτικής.

Η Επιτροπή εξετάζει τα αιτήματα, και, στη συνέχεια, είτε υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο ή, εναλλακτικά, ενημερώνει το Συμβούλιο για τους λόγους για τους οποίους δεν προτείνει την έγκριση του μέτρου.

Στο ευρύτερο πλαίσιο της επανεξέτασης των παρεκκλίσεων της οδηγίας για τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων, οι οποίες λήγουν μέχρι το τέλος του 2006, η Δανία υπέβαλε αίτημα να της επιτραπεί να εφαρμόζει από το 2007 και εξής, για περίοδο δύο ετών, διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης επί της βενζίνης που διανέμεται από πρατήρια καυσίμων εφοδιασμένα με συστήματα επιστροφής των αναθυμιάσεων και της βενζίνης που διανέμεται από άλλα πρατήρια καυσίμων, υπό την προϋπόθεση ότι αυτοί οι διαφοροποιημένοι συντελεστές τηρούν πάντοτε τους ελάχιστους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή, όπως προβλέπεται στην κοινοτική νομοθεσία. Το αίτημα καταχωρήθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης[2].

Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι να ενημερωθεί το Συμβούλιο για τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή δεν προτείνει τη χορήγηση της ζητούμενης παρέκκλισης.

2. Περίληψη του αιτηματοσ

Η Δανία επιθυμεί να εφαρμόζει διαφοροποιημένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης επί της βενζίνης που διανέμεται από όλα τα πρατήρια καυσίμων τα οποία είναι εφοδιασμένα με συστήματα επιστροφής των αναθυμιάσεων και της βενζίνης που διανέμεται από άλλα πρατήρια καυσίμων, τηρώντας τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην οδηγία και ειδικότερα τους ελάχιστους συντελεστές του ειδικού φόρου κατανάλωσης.

Στόχος του μέτρου είναι να διατηρηθεί το κίνητρο που παρέχεται στα πρατήρια καυσίμων να εφοδιαστούν με συστήματα επιστροφής των αναθυμιάσεων τα οποία περιορίζουν τις εκπομπές πτητικών οργανικών ενώσεων στην ατμόσφαιρα, με συνεπακόλουθα οφέλη για το περιβάλλον.

Το αίτημα προβλέπει τη λήξη του μέτρου στις 31 Δεκεμβρίου 2008.

3. Ιστορικό της αίτησησ

Η παρέκκλιση χορηγήθηκε στη Δανία το 1995[3] και η ισχύς της παρατάθηκε για τελευταία φορά το 2001[4]. Το 2003 ενσωματώθηκε στην οδηγία σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και επρόκειτο να λήξη στο τέλος του 2006.

Στην ανακοίνωσή της του Ιουνίου 2006 με τίτλο «Επανεξέταση των παρεκκλίσεων που περιέχονται στα παραρτήματα II και III της οδηγίας 2003/96/EΚ του Συμβουλίου, οι οποίες λήγουν στα τέλη του 2006» (εφεξής «η ανακοίνωση του Ιουνίου 2006»)[5], η Επιτροπή δήλωσε ότι το μέτρο χρησίμευσε ενδεχομένως στην ενθάρρυνση εισαγωγής του εξοπλισμού αυτού όταν πρωτοεμφανίστηκε αλλά ότι είναι λογικό να παύσει σταδιακά η εν λόγω παρέκκλιση μετά από πάροδο ορισμένου χρόνου. Η Επιτροπή εξέφρασε την άποψη ότι από το 2007 και εξής δεν έπρεπε να ανανεωθεί πλέον η παρέκκλιση.

Παρόλο που η Επιτροπή δεν πρότεινε την ανανέωση καμίας από τις παρεκκλίσεις που περιλαμβάνουν τα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας, δήλωσε ότι τα κράτη μέλη μπορούσαν να υποβάλουν αίτημα σύμφωνα με το άρθρο 19 της εν λόγω οδηγίας, στην περίπτωση που θεωρούσαν ότι η παρέκκλιση ήταν ακόμη αναγκαία για ειδικούς λόγους πολιτικής.

4. Αξιολόγηση της Επιτροπής

Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο έλεγχος πτητικών οργανικών ενώσεων που εκπέμπονται από τον ανεφοδιασμό των οχημάτων αποτελεί γενικά χρήσιμο μέτρο υπέρ του περιβάλλοντος. Αυτό έχει επιβεβαιωθεί τελευταία με τους στόχους που καθορίζονται στην οδηγία 2001/81/ΕΚ[6]. Επιπλέον, στο πλαίσιο νέας νομοθετικής πρότασης για την ποιότητα του πετρελαίου και του ντίζελ, ως μέτρου για την προστασία του περιβάλλοντος, η Επιτροπή εξέφρασε την επιθυμία της να υποβάλει νέα πρόταση στο προσεχές μέλλον, εξασφαλίζοντας την εφαρμογή σε όλη την ΕΕ[7] συστημάτων επιστροφής των αναθυμιάσεων πετρελαίου.

Γι’αυτούς τους λόγους, εγκρίθηκε παρέκκλιση για τη Δανία για πρώτη φορά το 1995 και από τότε παρατάθηκε με σκοπό να λήξει το 2006 (βλ. ανωτέρω). Από την έναρξη του καθεστώτος και σύμφωνα με τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν, 1.802 πρατήρια καυσίμων από συνολικά 1.843 εγκατέστησαν τον ειδικό εξοπλισμό, δηλαδή το 97%. Οι θετικές επιπτώσεις του μέτρου δεν ήταν γραμμικές κατά τα 11 έτη εφαρμογής του διαφοροποιημένου συντελεστή. Οι επιπτώσεις άρχισαν να περιορίζονται τα τελευταία έξι χρόνια κατά τη διάρκεια των οποίων μόνον 180 πρατήρια καυσίμων εγκατέστησαν το σύστημα, ενώ έμειναν 41 χωρίς εξοπλισμό. Κατά τη διάρκεια του 2006 μόνον 15 πρατήρια καυσίμων εγκατέστησαν τον εξοπλισμό έναντι των 437 το 1996. Επομένως φαίνεται ότι έχει εξαντληθεί εντελώς ο αντίκτυπος της παρέκκλισης.

Λαμβανομένης υπόψη της συγκεκριμένης κατάστασης της Δανίας, όπως περιγράφεται ανωτέρω, το μέτρο δεν φαίνεται να ανταποκρίνεται πλέον στο στόχο του, ο οποίος παρέμεινε αμετάβλητος.

Όσον αφορά τα πρατήρια που είναι ήδη εξοπλισμένα, και λόγω του χρόνου που έχει παρέλθει από την αρχική χορήγηση της παρέκκλισης, το κόστος της επένδυσης έχει ήδη αποσβεσθεί στις περισσότερες περιπτώσεις. Επομένως, το μέτρο που ζητά η Δανία, δηλαδή να εφαρμόσει χαμηλότερο συντελεστή από τον συνήθη εθνικό συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης επί της βενζίνης που διανέμεται από όλα τα πρατήρια καυσίμων τα οποία είναι εφοδιασμένα με συστήματα επιστροφής των αναθυμιάσεων, σημαίνει ότι θα προσποριστούν αδικαιολόγητα οφέλη πολλά πρατήρια καυσίμων τα οποία είναι ήδη εξοπλισμένα. Ως προς αυτό, το μέτρο δεν είναι πλέον αιτιολογημένο με τον προαναφερθέντα στόχο.

Οι παρατηρήσεις που αναφέρονται ανωτέρω σημαίνουν επίσης ότι το μέτρο είναι δυσανάλογο, στο βαθμό που ο εν λόγω στόχος αφορά τώρα τον εξοπλισμό των ελάχιστων υπόλοιπων πρατηρίων καυσίμων (41 πρατήρια), δηλαδή, συνίσταται στη διατήρηση του κινήτρου γι’αυτά τα πρατήρια.

5. Συμπέρασμα

Ενώ αναγνωρίζει τη θεμιτή περιβαλλοντική αιτιολόγηση για τον έλεγχο των πτητικών οργανικών ενώσεων που εκπέμπονται κατά τον ανεφοδιασμό των οχημάτων[8], η Επιτροπή θεωρεί ότι τα επιχειρήματα που προβάλλει η Δανία δεν αιτιολογούν πλέον την ανάγκη περαιτέρω παρέκκλισης από τους κοινοτικούς κανόνες σχετικά με την εναρμόνιση των ειδικών φόρων κατανάλωσης, όπως καθορίζονται στην οδηγία 2003/96/ΕΚ.

Εάν η Δανία θεωρεί ότι απαιτείται περαιτέρω ενίσχυση υπέρ του εξοπλισμού των πρατηρίων καυσίμων, και υπό την προϋπόθεση ότι τηρείται η κοινοτική νομοθεσία από κάθε άποψη[9], μπορεί να προσφύγει σε καταλληλότερα μέσα, καλύτερα προσαρμοσμένα λόγω του χαρακτήρα και της εμβέλειάς τους, και τα οποία δεν θα προϋποθέτουν την ασυνήθη απαλλαγή από τους εναρμονισμένους φόρους.

Συνεπώς, η Επιτροπή δεν προτείνει τη χορήγηση της ζητούμενης παρέκκλισης .

[1] Οδηγία 2003/96/EΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51), οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τις οδηγίες 2004/74/ΕΚ και 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L 157 της 30ής Απριλίου 2004, σ. 87 και σ. 100).

[2] Επιστολή που καταχωρήθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2006.

[3] Απόφαση 95/585/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995.

[4] Απόφαση 2001/224/ΕΚ του Συμβουλίου, της 12ης Μαρτίου 2001, σχετικά με τους μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης και τις απαλλαγές από τους φόρους αυτούς, όσον αφορά ορισμένα πετρελαιοειδή που χρησιμοποιούνται για ειδικούς σκοπούς (ΕΕ L 84 της 23ης Μαρτίου 2001, σ. 23).

[5] COM(2006) 342 της 30ής Ιουνίου 2006 Επανεξέταση των παρεκκλίσεων που περιέχονται στα παραρτήματα II και III της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίες λήγουν στα τέλη του 2006 .

[6] Οδηγία 2001/81/ΕΚ της 23ης Οκτωβρίου 2001 σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους, ΕΕ L 309, σ. 22.

[7] Βλ. COM(2007)18 τελικό/2, στη σελίδα 8.

[8] Βλ. πρώτη παράγραφο της εκτίμησης της Επιτροπής και των αναφορών που περιλαμβάνει.

[9] Περιλαμβανομένων των κανόνων περί των κρατικών ενισχύσεων