[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 22.1.2008

COM(2008) 7 τελικό

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που επιτρέπει στην Ιταλία να εφαρμόζει, σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές στο πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1) ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Η φορολόγηση των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας στην Κοινότητα διέπεται από την οδηγία 2003/96/ΕΚ[1] του Συμβουλίου (καλούμενη εφεξής “οδηγία για την ενεργειακή φορολογία” ή η “οδηγία”).

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας, εκτός από τις διατάξεις που προβλέπονται ειδικότερα στα άρθρα 5, 15 και 17, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης για λόγους ειδικής πολιτικής.

Ο στόχος της παρούσας πρότασης είναι να επιτραπεί στην Ιταλία να εφαρμόζει, σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές στο πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση, έτσι ώστε να αντισταθμιστεί μερικώς το επιπλέον κόστος θέρμανσης που επιβαρύνει τους κατοίκους των εν λόγω γεωγραφικών περιοχών. Το υψηλό κόστος θέρμανσης οφείλεται είτε σε ιδιαίτερα δυσμενείς κλιματικές συνθήκες, είτε σε δυσμενείς κλιματικές συνθήκες ή στο νησιωτικό χαρακτήρα των εν λόγω ζωνών, σε συνδυασμό με την περιορισμένη επιλογή καυσίμου και την έλλειψη πρόσβασης σε δίκτυο παροχής φυσικού αερίου.

- Γενικό πλαίσιο

Με επιστολή της 17ης Οκτωβρίου 2006, οι ιταλικές αρχές ζήτησαν την άδεια να εφαρμόσουν, σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές για το πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση, συνεχίζοντας την ακολουθούμενη πρακτική στο πλαίσιο της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 της οδηγίας για την ενεργειακή φορολογία, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ σημείο 8 δέκατη περίπτωση της εν λόγω οδηγίας. Η διάταξη αυτή επέτρεπε στην Ιταλία να εφαρμόσει, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2006, σε ορισμένες περιοχές, μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης στο καύσιμο οικιακής χρήσης και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Το αίτημα των ιταλικών αρχών υποβλήθηκε πριν από τη λήξη ισχύος της προαναφερθείσας παρέκκλισης. Οι ιταλικές αρχές παρέσχον επίσης συμπληρωματικές πληροφορίες και διευκρινίσεις στις 5 Δεκεμβρίου 2006, τις 13 Φεβρουαρίου 2007, τις 18 Απριλίου 2007, τις 7 Ιουνίου 2007, τις 27 Αυγούστου 2007, την 1η Οκτωβρίου 2007 και στις 12 Νοεμβρίου 2007.

Προς υποστήριξη του αιτήματός της για παρέκκλιση, η Ιταλία αναφέρεται στην πολυμορφία του εδάφους της με τα ποικίλα χαρακτηριστικά από άποψη κλίματος και γεωγραφικών συνθηκών. Το 1999 η Ιταλία αύξησε, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του φορολογικού της συστήματος, το γενικό επίπεδο των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Παράλληλα, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του εδάφους της και για την αποφυγή της υπερβολικής επιβάρυνσης ορισμένων καταναλωτών, η Ιταλία θέσπισε, σε ορισμένες περιοχές της επικράτειάς της, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές για το πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Επί του παρόντος, η φορολογική μείωση ανέρχεται σε 129,11 ευρώ ανά 1.000 λίτρα στην περίπτωση του πετρελαίου ντήζελ (μειώνοντας τον ισχύοντα φορολογικό συντελεστή στα 274,10 ευρώ ανά 1.000 λίτρα) και σε 159,07 ευρώ ανά 1.000 kg υγραερίου (μειώνοντας τον ισχύοντα φορολογικό συντελεστή στα 30,87 ευρώ ανά 1.000 kg). Οι φορολογικοί συντελεστές που ισχύουν βρίσκονται κάτω από τα επίπεδα φορολόγησης που προβλέπονται στην οδηγία.

Η φορολογική μείωση εφαρμόζεται σε γεωγραφικές περιοχές που πληρούν τα ακόλουθα κριτήρια:

- οι κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη ΣΤ όπως ορίζεται στο προεδρικό διάταγμα αριθ. 412 του 1993. Με το διάταγμα αυτό, το έδαφος της Ιταλίας υποδιαιρείται σε έξι κλιματικές ζώνες (Α έως ΣΤ). Η κατάταξη γίνεται με βάση τη μονάδα “βαθμοημέρες”, που αντιπροσωπεύει για τη συμβατική περίοδο θέρμανσης το σύνολο των μέσων ημερήσιων θερμοκρασιών που διαφέρουν από την ιδανική θερμοκρασία των 20 C°. Όσο υψηλότερος είναι ο αριθμός που δίδεται σε μια κοινότητα, τόσο χαμηλότερη είναι η μέση εξωτερική θερμοκρασία κατά την περίοδο θέρμανσης. Οι κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη ΣΤ ορίζονται ως κοινότητες με περισσότερες από 3.000 "βαθμοημέρες"[2].

- οι κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη Ε όπως ορίζεται στο προεδρικό διάταγμα αριθ. 412 του 1993, εφόσον το δίκτυο παροχής φυσικού αερίου δεν είναι διαθέσιμο στη συγκεκριμένη κοινότητα. Οι κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη E ορίζονται ως κοινότητες με 2.100 έως 3.000 "βαθμοημέρες".

- οι κοινότητες της Σαρδηνίας και των μικρών νησιών, εφόσον το δίκτυο παροχής φυσικού αερίου δεν είναι διαθέσιμο στη συγκεκριμένη κοινότητα· η τελευταία αυτή κατηγορία καλύπτει όλα τα νησιά της Ιταλίας εκτός της Σικελίας.

Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, η διαφοροποίηση φόρου και η επιλογή των επιλέξιμων περιοχών βασίζονται σε αντικειμενικά κριτήρια. Στόχος είναι να διασφαλιστεί η γεωγραφική συνέχεια με τις λοιπές περιοχές της ιταλικής επικράτειας, δηλαδή να τεθεί ο πληθυσμός των επιλέξιμων περιοχών σε πιο ισότιμη βάση σε σχέση με τον λοιπό ιταλικό πληθυσμό, μέσω της μείωσης του υπερβολικά υψηλού κόστους θέρμανσης. Το ποσό της φορολογικής μείωσης είναι ίδιο σε όλες τις περιπτώσεις· αποσκοπεί μόνο στη μερική ελάφρυνση του επιπλέον κόστους θέρμανσης του πληθυσμού των επιλέξιμων περιοχών, το οποίο οφείλεται στο ψυχρό κλίμα και/ή στα προβλήματα εφοδιασμού σε καύσιμα.

Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, για τις κλιματικές ζώνες Ε και ΣΤ , η φορολογική μείωση ισοδυναμεί κατά μέσο όρο με το 11 – 12 % της τιμής του πετρελαίου ντήζελ και του υγραερίου που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Τα ποσοστά αυτά πρέπει να συγκρίνονται με το μέσο κόστος θέρμανσης, το οποίο είναι, λόγω των κλιματικών συνθηκών, στην κλιματική ζώνη Ε κατά 90% υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο και στην κλιματική ζώνη ΣΤ κατά 170% υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο.

Η ιδιαιτερότητα των νησιών συνίσταται στο γεγονός ότι, λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, ο εφοδιασμός σε καύσιμα περιορίζεται από άποψη επιλογής και συνεπάγεται υψηλότερες τιμές σε σύγκριση με την ηπειρωτική Ιταλία, λόγω του επιπλέον κόστους μεταφοράς. Οι ιταλικές αρχές επιβεβαίωσαν ότι η φορολογική μείωση δεν οδηγεί σε υπέρμετρη αντιστάθμιση και δεν μειώνει τις τιμές του υγραερίου και του πετρελαίου ντήζελ κάτω από τα επίπεδα των τιμών στην ηπειρωτική Ιταλία. Σύμφωνα με τα δειγματοληπτικά στοιχεία που παρέσχον οι ιταλικές αρχές, η τιμή του υγραερίου μετά τη φορολογική μείωση εξακολουθεί να είναι περίπου κατά 2,5 EUR/hl έως 4,5 EUR/hl υψηλότερη στα νησιά σε σύγκριση με την ηπειρωτική Ιταλία. Όσον αφορά το πετρέλαιο ντήζελ, η διαφορά τιμής είναι ακόμα πιο σημαντική και σε ορισμένες περιπτώσεις η τελική τιμή στα νησιά μπορεί να είναι σχεδόν διπλάσια από εκείνη στην ηπειρωτική Ιταλία.

Τέλος, σε περίπτωση που το δίκτυο παροχής φυσικού αερίου είναι διαθέσιμο στη συγκεκριμένη κοινότητα (ενδεχόμενη περίπτωση σε κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη Ε και σε ορισμένα νησιά), το γεγονός αυτό θα μειώσει, κατά την άποψη των ιταλικών αρχών, σε σημαντικό βαθμό το επιπλέον κόστος με το οποίο επιβαρύνονται οι εν λόγω περιοχές. Ειδικότερα, τούτο θα βελτιώσει το φάσμα των εναλλακτικών επιλογών μεταξύ καυσίμων που διατίθενται στους καταναλωτές. Συνεπώς, οι ιταλικές αρχές δεν προβλέπουν φορολογική μείωση σε κοινότητες που ανήκουν στη ζώνη Ε ή στα εν λόγω νησιά εφόσον το δίκτυο παροχής φυσικού αερίου έχει ολοκληρωθεί στη συγκεκριμένη κοινότητα. Σε κοινότητες που ανήκουν στην κλιματική ζώνη ΣΤ και βρίσκονται σε ορεινές κυρίως περιφέρειες, δεν θα αναπτυχθούν δίκτυα φυσικού αερίου έτσι ώστε να καλυφθεί ολόκληρη ή ακόμα και το μεγαλύτερο μέρος της γεωγραφικής περιοχής των εν λόγω κοινοτήτων. Κατά συνέπεια, για πολλούς κατοίκους, η ανάπτυξη αυτή δεν θα βελτιώσει την ποικιλία των διαθέσιμων καυσίμων. Συνεπώς, για την επιλεξιμότητα μιας κοινότητας που ανήκει στην κλιματική ζώνη ΣΤ δεν τίθεται ως προϋπόθεση η απουσία δικτύου παροχής φυσικού αερίου.

Το μέτρο αντιστοιχεί σε ετήσιο ποσό στον προϋπολογισμό, της τάξης των 62 εκατ. ευρώ. Ο επιλέξιμος πληθυσμός ανέρχεται σε 4,4 εκατ. κατοίκους. Η φορολογική μείωση εγκρίνεται υπό μορφή μείωσης της τιμής κατά τη στιγμή της αγοράς ενεργειακών προϊόντων από το δικαιούχο (δικαιούχοι είναι οι κάτοικοι των επιλέξιμων περιοχών).

- Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Οδηγία 2003/96/EΚ του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 2003 σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας.

- Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Κάθε αίτηση για παρέκκλιση, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας για την ενεργειακή φορολογία, πρέπει να εξετάζεται από την Επιτροπή λαμβάνοντας υπόψη την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, την ανάγκη να διασφαλίζεται θεμιτός ανταγωνισμός καθώς και τις κοινοτικές πολιτικές για την υγεία, το περιβάλλον, την ενέργεια και τις μεταφορές.

Για τις συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, το πρότυπο εθνικό επίπεδο φορολογίας που ισχύει για το υγραέριο και το πετρέλαιο ντήζελ που χρησιμοποιούνται για θέρμανση θα συνεπάγετο υπερβολικά υψηλό κόστος θέρμανσης, σε σύγκριση με τις λοιπές περιοχές της ιταλικής επικράτειας. Τούτο οφείλεται στις δυσμενείς κλιματικές συνθήκες ή στο νησιωτικό χαρακτήρα των εν λόγω περιοχών, σε συνδυασμό με την έλλειψη πρόσβασης στο δίκτυο παροχής φυσικού αερίου ως εναλλακτική πηγή ενέργειας.

Ο μειωμένος φορολογικός συντελεστής λαμβάνει υπόψη την ιδιαίτερη αυτή κατάσταση, στο βαθμό που συνεπάγεται ελάφρυνση του επιπλέον κόστους θέρμανσης, το οποίο επιβαρύνει τις εν λόγω γεωγραφικές περιοχές, σε σύγκριση με τις λοιπές περιοχές της ιταλικής επικράτειας.

Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, η εν λόγω μείωση παραμένει, σε όλες τις περιπτώσεις, σε επίπεδα κάτω του επιπλέον κόστους. Παράλληλα, τα επίπεδα φορολόγησης, τόσο για το πετρέλαιο ντήζελ όσο και για το υγραέριο, εξακολουθούν να είναι υψηλότερα σε σχέση με τα ελάχιστα κοινοτικά επίπεδα που προβλέπονται στην οδηγία για την ενεργειακή φορολογία.

Κατά συνέπεια, η μείωση μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με τα φορολογικά κίνητρα για την ενεργειακή απόδοση, καθώς και με άλλες πτυχές της ενεργειακής πολιτικής. Το μέτρο δεν κρίθηκε ασυμβίβαστο με τις σχετικές κοινοτικές πολιτικές για το περιβάλλον και την ενέργεια.

Εξάλλου, το μέτρο αυτό είναι αποδεκτό από άποψη ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και της ανάγκης διασφάλισης θεμιτού ανταγωνισμού. Αποσκοπεί απλώς στη μερική αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους θέρμανσης, το οποίο οφείλεται σε αντικειμενικές συνθήκες που επικρατούν στις εν λόγω περιοχές. Η φορολογική μείωση δεν είναι σωρευτική με οποιεσδήποτε άλλες φορολογικές ελαφρύνσεις και δεν εφαρμόζεται για άλλες χρήσεις καυσίμων θέρμανσης εκτός της θέρμανσης κλειστών χώρων.

Σύμφωνα με τις ιταλικές αρχές, το ποσό που αντιστοιχεί στο φορολογικό πλεονέκτημα για τους επαγγελματικούς χρήστες καλύπτεται, σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, για την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας[3]. Εντούτοις, σε περίπτωση που το όφελος για οποιαδήποτε μεμονωμένη επιχείρηση υπερβαίνει το ανώτατο όρο που καθορίζεται στον συγκεκριμένο κανονισμό, θα πρέπει να ενημερωθεί σχετικά η Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 659/1999 της 22ας Μαρτίου 1999 στον οποίο καθορίζονται οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ[4]. Το άρθρο 19 παράγραφος 2 της οδηγίας για την ενεργειακή φορολογία προβλέπει επίσης ότι τα μέτρα που εγκρίνονται δυνάμει των διατάξεών της πρέπει να είναι περιορισμένης διάρκειας και καθορίζει μέγιστη περίοδο 6 ετών, με δυνατότητα ανανέωσης. Στην παρούσα φάση, κρίνεται σκόπιμο να χορηγηθεί άδεια για έξι έτη.

Πρέπει επίσης να διασφαλιστεί η δυνατότητα της Ιταλίας να εφαρμόσει την ειδική μείωση στην οποία αναφέρεται η παρούσα πρόταση, σε πλαίσιο συνέχειας σε σχέση με την κατάσταση που προέκυψε δυνάμει του άρθρου 18 της οδηγίας, σε συνδυασμό και με το παράρτημα II της εν λόγω οδηγίας, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2007. Θα πρέπει επομένως να χορηγηθεί η ζητούμενη άδεια με ισχύ από την εν λόγω ημερομηνία.

2) ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

- Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Η παρούσα πρόταση αφορά αποκλειστικά την Ιταλία.

- Συγκέντρωση και χρησιμοποίηση των εκτιμήσεων εμπειρογνωμόνων

Δεν υπήρξε ανάγκη προσφυγής σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες.

- Εκτίμηση των επιπτώσεων

Η παρούσα πρόταση αφορά τη χορήγηση αδείας σε μεμονωμένο κράτος μέλος, κατόπιν αιτήματός του.

3) ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης ενέργειας

Η πρόταση έχει ως στόχο να επιτραπεί στην Ιταλία να παρεκκλίνει από τις γενικές διατάξεις της οδηγίας 2003/96/ΕΚ και να εφαρμόσει, σε ορισμένες περιοχές που χαρακτηρίζονται από υψηλά επίπεδα κόστους θέρμανσης, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές για το πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση.

- Νομική βάση

Άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου.

- Αρχή της επικουρικότητας

Ο τομέας της έμμεσης φορολογίας σύμφωνα με το άρθρο 93 ΕΚ δεν εμπίπτει από μόνος του στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας κατά την έννοια του άρθρου 5 ΕΚ.

Εντούτοις, η άσκηση από τα κράτη μέλη των συντρεχουσών αρμοδιοτήτων στον συγκεκριμένο τομέα είναι αυστηρά ρυθμισμένη και οριοθετημένη σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία. Δυνάμει του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, μόνο το Συμβούλιο μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις κατά την έννοια της εν λόγω διάταξης. Τα κράτη μέλη δεν δύνανται να υποκαταστήσουν το Συμβούλιο.

Κατά συνέπεια, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.

- Η αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Η φορολογική μείωση δεν υπερβαίνει το όριο του επιπλέον κόστους.

- Επιλογή νομικού μέσου

Προτεινόμενο(-α) μέσο(-α): Απόφαση του Συμβουλίου.

Το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96 προβλέπει μόνο τον συγκεκριμένο τύπο μέτρου.

4) Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Το μέτρο δεν συνεπάγεται ούτε οικονομική ούτε διοικητική επιβάρυνση για την Κοινότητα. Επομένως, η πρόταση δεν έχει καμία επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

που επιτρέπει στην Ιταλία να εφαρμόζει, σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές στο πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ

(Το κείμενο στην ιταλική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την οδηγία 2003/96/EΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας[5], και ιδίως το άρθρο 19 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, σε συνδυασμό με το παράρτημα ΙΙ της εν λόγω οδηγίας, η Ιταλία επιτρέπεται να εφαρμόζει σε ορισμένες “ιδιαίτερα μειονεκτικές περιοχές” μειωμένους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης στο καύσιμο οικιακής χρήσης και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Η παρέκκλιση αυτή ίσχυε έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006.

(2) Με επιστολή της 17ης Οκτωβρίου 2006, οι ιταλικές αρχές ζήτησαν να τους επιτραπεί, σύμφωνα με το άρθρο 19 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, να εφαρμόζουν στις ίδιες γεωγραφικές περιοχές μειωμένους φορολογικούς συντελεστές στο πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Η Ιταλία θα επιθυμούσε να συνεχίσει να εφαρμόζει, μετά την 31η Δεκεμβρίου 2006, την εθνική πρακτική που ακολούθησε στο πλαίσιο της προαναφερθείσας παρέκκλισης. Η σχετική άδεια ζητείται για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2012.

(3) Η Ιταλία έχει έδαφος με πολυποίκιλα χαρακτηριστικά και διαφορετικό κλίμα και γεωγραφικές συνθήκες. Το 1999 η Ιταλία αύξησε, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του φορολογικού της συστήματος, το γενικό επίπεδο των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του εδάφους της, η Ιταλία θέσπισε παράλληλα μειωμένους φορολογικούς συντελεστές για το πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο, με σκοπό τη μερική αντιστάθμιση του υπερβολικά υψηλού κόστους θέρμανσης που επιβαρύνει τους κατοίκους ορισμένων γεωγραφικών περιοχών.

(4) Ο στόχος της διαφοροποίησης φόρου είναι να τεθεί ο πληθυσμός των επιλέξιμων περιοχών σε πιο ισότιμη βάση σε σχέση με τον λοιπό ιταλικό πληθυσμό, μέσω της μείωσης του υπερβολικά υψηλού κόστους θέρμανσης. Για τον εντοπισμό των επιλέξιμων περιοχών, η Ιταλία βασίστηκε σε αντικειμενικά κριτήρια όσον αφορά τις κλιματικές συνθήκες της συγκεκριμένης περιοχής, καθώς και στην πρόσβαση στο δίκτυο παροχής φυσικού αερίου. Το τελευταίο αυτό κριτήριο αντικατοπτρίζει τις δυνατότητες επιλογής μεταξύ των καυσίμων στα οποία έχει πρόσβαση ο πληθυσμός της εν λόγω περιοχής.

(5) Κατά συνέπεια, η φορολογική μείωση εφαρμόζεται σε γεωγραφικές περιοχές (κοινότητες) που πληρούν τα ακόλουθα εναλλακτικά κριτήρια: i) κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη ΣΤ όπως ορίζεται στο προεδρικό διάταγμα αριθ. 412 του 1993[6], δηλαδή κοινότητες με περισσότερες από 3.000 "βαθμοημέρες", ii) κοινότητες που βρίσκονται στην κλιματική ζώνη Ε όπως ορίζεται στο προεδρικό διάταγμα αριθ. 412 του 1993, δηλαδή κοινότητες με 2.100 έως 3.000 "βαθμοημέρες"[7]· iii) η Σαρδηνία και τα μικρά νησιά· η τελευταία αυτή κατηγορία καλύπτει όλα τα νησιά της Ιταλίας εκτός της Σικελίας. Δεδομένου ότι η ανάπτυξη του δικτύου παροχής φυσικού αερίου μειώνει σε σημαντικό βαθμό το επιπλέον κόστος θέρμανσης και βελτιώνει ιδίως το φάσμα των εναλλακτικών επιλογών μεταξύ των καυσίμων που διατίθενται στους καταναλωτές, η φορολογική μείωση δεν θα εφαρμόζεται πλέον σε κοινότητες που ανήκουν στις προαναφερθείσες περιοχές της δεύτερης και τρίτης ζώνης από τη στιγμή που θα ολοκληρωθεί το δίκτυο φυσικού αερίου στη συγκεκριμένη κοινότητα.

(6) Το κοινό χαρακτηριστικό των εν λόγω κοινοτήτων είναι το επιπλέον κόστος θέρμανσης σε σύγκριση με τις λοιπές περιοχές της Ιταλίας. Όσον αφορά τις κλιματικές ζώνες Ε και ΣΤ, η φορολογική μείωση ισοδυναμεί κατά μέσο όρο με το 11 – 12 % της τιμής του πετρελαίου ντήζελ και του υγραερίου που χρησιμοποιούνται για θέρμανση. Λόγω των κλιματικών συνθηκών, το μέσο κόστος θέρμανσης στην κλιματική ζώνη Ε είναι κατά 90% υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο και στην κλιματική ζώνη ΣΤ κατά 170% υψηλότερο από τον εθνικό μέσο όρο. Όσον αφορά τα νησιά, το επιπλέον κόστος θέρμανσης, σε σύγκριση με την ηπειρωτική Ιταλία, οφείλεται στις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες των νησιών, στον περιορισμένο εφοδιασμό σε καύσιμα και στο συμπληρωματικό κόστος μεταφοράς και, ως εκ τούτου, στις υψηλότερες τιμές των καυσίμων σε σχέση με την ηπειρωτική Ιταλία.

(7) Η φορολογική μείωση παραμένει, σε όλες τις περιπτώσεις, χαμηλότερη από το επιπλέον κόστος θέρμανσης με το οποίο επιβαρύνεται ο συγκεκριμένος πληθυσμός, έτσι ώστε να μην υπάρχει υπέρμετρη αντιστάθμιση στον τομέα αυτό. Ειδικότερα, οι ιταλικές αρχές δήλωσαν ότι η φορολογική μείωση δεν υπερβαίνει το έκτακτο κόστος με το οποίο επιβαρύνονται οι ζώνες Ε και ΣΤ λόγω του ψυχρού κλίματος· επιπλέον, όσον αφορά τα νησιά, οι αρχές δήλωσαν ότι η φορολογική μείωση δεν μειώνει την τιμή των εν λόγω καυσίμων κάτω από την τιμή του ίδιου καυσίμου στην ηπειρωτική Ιταλία.

(8) Ο μειωμένος φορολογικός συντελεστής παραμένει, τόσο για το πετρέλαιο ντήζελ όσο και για το υγραέριο, υψηλότερος σε σχέση με τα ελάχιστα επίπεδα φορολογίας στην Κοινότητα, όπως ορίζονται στην οδηγία 2003/96/ΕΚ.

(9) Το εν λόγω μέτρο εφαρμόζεται μόνο για τη θέρμανση κλειστών χώρων (τόσο για ιδιώτες όσο και για επιχειρήσεις)· δεν εφαρμόζεται για άλλες μορφές εμπορικής χρήσης των εν λόγω προϊόντων.

(10) Διαπιστώθηκε ότι το μέτρο αυτό δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό ούτε εμποδίζει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και ότι είναι συμβατό με την κοινοτική πολιτική για το περιβάλλον, την ενέργεια και τις μεταφορές.

(11) Θα πρέπει επομένως να επιτραπεί στην Ιταλία, σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, να εφαρμόζει, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2012, μειωμένους φορολογικούς συντελεστές για το πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από υψηλά επίπεδα κόστους θέρμανσης, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

(12) Κρίνεται επίσης σκόπιμο να διασφαλιστεί η δυνατότητα της Ιταλίας να εφαρμόσει την ειδική μείωση στην οποία αναφέρεται η παρούσα απόφαση, σε πλαίσιο συνέχειας σε σχέση με την κατάσταση πριν από την 1η Ιανουαρίου 2007, δυνάμει του άρθρου 18 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ, σε συνδυασμό και με το παράρτημα II της εν λόγω οδηγίας. Θα πρέπει επομένως να χορηγηθεί η ζητούμενη άδεια με ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2007.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η Ιταλία λαμβάνει άδεια να εφαρμόσει μειωμένους φορολογικούς συντελεστές για το πετρέλαιο ντήζελ και το υγραέριο που χρησιμοποιούνται για θέρμανση σε ορισμένες γεωγραφικές περιοχές που χαρακτηρίζονται από υψηλά επίπεδα κόστους θέρμανσης, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της παρούσας απόφασης.

Για να αποφευχθεί η τυχόν υπέρμετρη αντιστάθμιση, η φορολογική μείωση πρέπει να μην υπερβαίνει το επιπλέον κόστος θέρμανσης με το οποίο επιβαρύνονται οι εν λόγω περιοχές.

Ο μειωμένος φορολογικός συντελεστής πληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου και ειδικότερα τα ελάχιστα επίπεδα φορολογίας που καθορίζονται στο άρθρο 9 της εν λόγω οδηγίας.

Άρθρο 2

Η κατανάλωση στις κοινότητες που βρίσκονται στις περιοχές που αναφέρονται στο σημείο 2 ή στο σημείο 3 του παραρτήματος της παρούσας απόφασης είναι επιλέξιμη μόνον εφόσον η συγκεκριμένη κοινότητα δεν διαθέτει δίκτυο παροχής φυσικού αερίου.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2012.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ιταλική Δημοκρατία.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Επισκόπηση των γεωγραφικών περιοχών τις οποίες αφορά η παρούσα απόφαση

1. Κοινότητες που ανήκουν στην κλιματική ζώνη ΣΤ όπως ορίζεται με το προεδρικό διάταγμα αριθ. 412 της 26ης Αυγούστου 1993.

2. Κοινότητες που ανήκουν στην κλιματική ζώνη Ε όπως ορίζεται με το προεδρικό διάταγμα αριθ. 412 της 26ης Αυγούστου 1993.

3. Κοινότητες της Σαρδηνίας και μικρών νησιών[8].

[1] Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003 σ. 51· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τις οδηγίες 2004/74/ΕΚ και 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L 157 της 30ής Απριλίου 2004, σ. 87 και σ. 100).

[2] Οι λοιπές κλιματικές ζώνες ορίζονται με βάση τις "βαθμοημέρες" ως εξής: Ζώνη A (κάτω από 600), ζώνη B (πάνω από 600, αλλά όχι άνω των 900), ζώνη Γ (πάνω από 900, αλλά όχι άνω των 1.400) και ζώνη Δ (πάνω από 1.400, αλλά όχι άνω των 2.100).

[3] ΕΕ L 379 της 28.12.2006, σ. 5.

[4] ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

[5] ΕΕ L 283 της 31.10.2003, σ. 51.

[6] Με το διάταγμα αυτό, το έδαφος της Ιταλίας υποδιαιρείται σε έξι κλιματικές ζώνες (Α έως ΣΤ). Η κατάταξη γίνεται με βάση τη μονάδα “βαθμοημέρες”, που αντιπροσωπεύει για τη συμβατική περίοδο θέρμανσης το σύνολο των μέσων ημερήσιων θερμοκρασιών που διαφέρουν από την ιδανική θερμοκρασία των 20 C°. Όσο υψηλότερος είναι ο αριθμός που δίδεται σε μια κοινότητα, τόσο χαμηλότερη είναι η μέση εξωτερική θερμοκρασία κατά την περίοδο θέρμανσης.

[7] Οι λοιπές κλιματικές ζώνες ορίζονται με βάση τις "βαθμοημέρες" ως εξής: Ζώνη A (κάτω από 600), ζώνη B (πάνω από 600, αλλά όχι άνω των 900), ζώνη Γ (πάνω από 900, αλλά όχι άνω των 1.400) και ζώνη Δ (πάνω από 2.100, αλλά όχι άνω των 2.100).

[8] Το σημείο 3 αναφέρεται σε όλα τα ιταλικά νησιά, εκτός της Σικελίας.