[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 8.7.2009

COM(2009) 322 τελικό

2009/0098 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Η παρούσα πρόταση αφορά τις τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης (ILO)[1] (εφεξής ο «κανονισμός») για την εξασφάλιση της αποτελεσματικής χρησιμοποίησης αυτού του σημαντικού εργαλείου συνεργασίας που αφορά τη διαχείριση της μετανάστευσης και των εξωτερικών συνόρων. Στόχος της πρότασης είναι η προσαρμογή του κανονισμού, βάσει της πρακτικής εμπειρίας, σύμφωνα με τις τροποποιήσεις του κοινοτικού δικαίου που τέθηκαν σε ισχύ μετά την έγκρισή του.

- Γενικό πλαίσιο

Στις 19 Φεβρουαρίου 2004, το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη την πρωτοβουλία της Ελλάδας και τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εξέδωσε τον κανονισμό (EK) αριθ. 377/2004, ο οποίος ορίζει την υποχρέωση καθιέρωσης μορφών συνεργασίας μεταξύ των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης των κρατών μελών, τους στόχους της συνεργασίας αυτής, τα καθήκοντα και τα κατάλληλα προσόντα των εν λόγω αξιωματικών συνδέσμων, καθώς και τις ευθύνες τους έναντι της χώρας υποδοχής και του κράτους μέλους αποστολής. Σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό, ως «αξιωματικός σύνδεσμος μετανάστευσης» νοείται ο εκπρόσωπος κράτους μέλους, ο οποίος τοποθετείται στο εξωτερικό από την υπηρεσία μετανάστευσης ή από άλλες αρμόδιες αρχές με σκοπό την ανάπτυξη και διατήρηση επαφών με τις αρχές της χώρας υποδοχής προκειμένου να συμβάλλει στην πρόληψη και την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης, στην επαναπροώθηση των παράνομων μεταναστών και στη διαχείριση της νόμιμης μετανάστευσης. Ο όρος αυτός περιλαμβάνει επίσης τους «αξιωματικούς συνδέσμους για τις αεροπορικές μεταφορές», τους «συμβούλους σε θέματα εγγράφων» και τους «αξιωματικούς συνδέσμους στον τομέα επιβολής του νόμου», στον βαθμό που έχουν να εκπληρώσουν τα προαναφερθέντα καθήκοντα.

Οι αξιωματικοί σύνδεσμοι μετανάστευσης τοποθετούνται συνήθως στις προξενικές αρχές των κρατών μελών σε τρίτες χώρες ή στις σχετικές αρχές άλλων κρατών μελών, αλλά και στις αρμόδιες αρχές των τρίτων χωρών, καθώς και σε διεθνείς οργανισμούς επί εύλογη χρονική περίοδο η οποία προσδιορίζεται από το κράτος μέλος αποστολής.

Στις 26 Οκτωβρίου 2004, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 σχετικά με τη σύσταση ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRONTEX)[2]. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού αυτού, ο FRONTEX πρέπει να πραγματοποιεί αναλύσεις κινδύνου. Οι αναλύσεις αυτές πρέπει να βασίζονται στους ευρύτερους δυνατούς πόρους, αλλά συγκεντρώνονται και παρέχονται πρωταρχικά από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Για την εκπλήρωση της αποστολής του, ο οργανισμός FRONTEX πρέπει επίσης να διευκολύνει την επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και τρίτων χωρών. Επίσης, μπορεί να συνεργάζεται με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών ή με διεθνείς οργανισμούς στο πλαίσιο συμφωνιών συνεργασίας που συνάπτονται με τις αρχές αυτές. Η συνεργασία αυτή μπορεί, μεταξύ άλλων, να καλύψει ανταλλαγές εμπειριών σε θέματα συνοριακών ελέγχων, την κατάρτιση των συνοριακών φυλάκων, τις ανταλλαγές επιχειρησιακών πληροφοριών και τις κοινές επιχειρήσεις. Ο οργανισμός FRONTEX δεν έχει μόνιμη αντιπροσωπεία σε καμία τρίτη χώρα. Μολονότι οι αξιωματικοί σύνδεσμοι μετανάστευσης που είναι τοποθετημένοι σε σχετικές τρίτες χώρες μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην εκπλήρωση των προαναφερόμενων καθηκόντων του FRONTEX, το δυναμικό αυτό δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί κατάλληλα λόγω ανεπαρκών δεσμών μεταξύ των αξιωματικών συνδέσμων και του οργανισμού.

Για την ενίσχυση της συνεργασίας, η ύπαρξη δομημένων και ασφαλών μέσων επικοινωνίας για τους αξιωματικούς συνδέσμους μετανάστευσης που εργάζονται επί τόπου και για την ανταλλαγή πληροφοριών με άλλα κράτη μέλη είναι στοιχεία πρωταρχικής σημασίας. Η απόφαση 2005/267/ΕΚ του Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 2005[3], για την ίδρυση ασφαλούς ηλεκτρονικού δικτύου πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών (γνωστού ως ‘ICONet’), όπως συμπληρώθηκε με την απόφαση της Επιτροπής της 15ης Δεκεμβρίου 2005[4] περί του τρόπου εφαρμογής αυτής της αποφάσεως του Συμβουλίου, προσφέρει μια χρήσιμη βάση διαλόγου για την ανταλλαγή στρατηγικών, τακτικών και επιχειρησιακών πληροφοριών σχετικά με παράνομες μεταναστευτικές κινήσεις. Το «δίκτυο αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης» είναι μια χωριστή συνιστώσα του ICONet, η οποία περιέχει διάφορα τμήματα: κατάλογο αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και κατάλογο αξιωματικών συνδέσμων για τις αεροπορικές μεταφορές (που δεν χρησιμοποιείται επί του παρόντος), κεντρικά σημεία/εθνικές μονάδες των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης των κρατών μελών και πληροφορίες σε περιφερειακό επίπεδο. Το τμήμα αυτό υποδιαιρείται ακόμη σε γεωγραφικές περιφέρειες, όπου όλες οι σχετικές πληροφορίες (π.χ. εκθέσεις χωρών, αναλύσεις κινδύνου) μπορούν να τεθούν στη διάθεση των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.

Η πρακτική εμπειρία καταδεικνύει ότι το «δίκτυο ILO» δεν χρησιμοποιείται αρκετά. Η Επιτροπή προτείνει την προώθηση της χρησιμοποίησης αυτού του ασφαλούς και προσιτού εργαλείου επικοινωνίας με την προσθήκη παραπομπής σχετικά με το δίκτυο στο αντίστοιχο άρθρο του κανονισμού.

Διάφορα κράτη μέλη συμφώνησαν ανεπίσημα να αναλάβουν τη διαχείριση περιφερειακών δικτύων ILO στην Αφρική και να συγκαλούν συνεδριάσεις στο πλαίσιο αυτό. Δεδομένου ότι η σημερινή διατύπωση του κανονισμού ενθαρρύνει μόνο τα κράτη μέλη που προεδρεύουν του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ή τα κράτη μέλη που ασκούν καθήκοντα προεδρίας) να λαμβάνουν την πρωτοβουλία συγκαλούν τέτοιες συνεδριάσεις, η Επιτροπή προτείνει μια διευκρίνιση, έτσι ώστε τα κράτη μέλη που συμφωνούν να διευθύνουν περιφερειακά δίκτυα να είναι σε θέση να συγκαλούν τέτοιου είδους συνεδριάσεις.

Όσον αφορά τα καθήκοντα υποβολής εκθέσεων, ο κανονισμός ορίζει ότι « Το κράτος μέλος που προεδρεύει του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, εάν το εν λόγω κράτος μέλος δεν εκπροσωπείται στη χώρα ή την περιοχή, το κράτος μέλος που ασκεί την προεδρία, υποβάλλει, κατά το τέλος εκάστου εξαμήνου, έκθεση προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης στα οποία διαθέτει αντιπρόσωπο, καθώς και σχετικά με την κατάσταση στη χώρα υποδοχής, όσον αφορά θέματα σχετικά με την παράνομη μετανάστευση . Η έκθεση αυτή συντάσσεται σύμφωνα με υπόδειγμα και τύπο που καθορίζεται από την Επιτροπή [5]. Οι εκθέσεις αυτές συνιστούν ουσιαστική μορφή πληροφόρησης για την εκπόνηση, στο τέλος κάθε προεδρίας, μιας έκθεσης αξιολόγησης η οποία υποβάλλεται στο Συμβούλιο, και συντάσσεται από την Επιτροπή, σχετικά με την κατάσταση που επικρατεί σε κάθε τρίτη χώρα όπου είναι τοποθετημένοι αξιωματικοί σύνδεσμοι μετανάστευσης των κρατών μελών.

Από την έναρξη ισχύος του κανονισμού, υποβλήθηκαν έξι εκθέσεις σχετικά με τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης (ILO), αντίστοιχα, από την προεδρία του Η.Β., της Αυστρίας, της Φινλανδίας, της Γερμανίας, της Πορτογαλίας και της Σλοβενίας οι οποίες αφορούσαν αποκλειστικά και μόνο τρίτες χώρες. Η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να εκπληρώσει την υποχρέωσή της να υποβάλει γενική έκθεση αξιολόγησης στο Συμβούλιο βάσει των εκθέσεων της προεδρίας. Δεδομένου ότι, επί του παρόντος, αξιωματικοί σύνδεσμοι μετανάστευσης των κρατών μελών είναι τοποθετημένοι σε περισσότερες από 130 τρίτες χώρες, αυτές οι διατάξεις σχετικά με τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων δεν εφαρμόζονται στην πράξη. Συνεπώς, η Επιτροπή προτείνει την προσαρμογή των σχετικών διατάξεων με αποτελεσματικό τρόπο.

Η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 2007, ιδρύει Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών»[6], με σκοπό τη συνεισφορά στην ενδυνάμωση του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και την εφαρμογή της αρχής της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Οι διαθέσιμοι πόροι βάσει αυτού του Ταμείου μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την προώθηση των δραστηριοτήτων που οργανώνονται από τις προξενικές αρχές και άλλες υπηρεσίες των κρατών μελών σε τρίτες χώρες, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης. Όπως προβλέπεται ήδη στο άρθρο 4 παράγραφος 4 στοιχείο α) της παρούσας απόφασης, το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων στηρίζει την ενίσχυση της επιχειρηματικής ικανότητας των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και την ανάπτυξη αποτελεσματικότερης συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών χάρη στα δίκτυα αυτά.

Τον Ιούνιο του 2008, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με «Μία κοινή μεταναστευτική πολιτική για την Ευρώπη»[7], η οποία προτείνει αρχές, ενέργειες και μέσα στηριζόμενη στα επιτεύγματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε, στο πρόγραμμα της Χάγης και στην παγκόσμια προσέγγιση των μεταναστεύσεων που αναπτύχθηκε το 2005. Με βάση την ανακοίνωση αυτή, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εξέδωσε, στις 15-16 Οκτωβρίου 2008, το ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο[8] στο οποίο τονίζεται η ανάγκη μεγαλύτερης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελλών και της Επιτροπή, αφενός, καθώς και των χωρών προέλευσης και διέλευσης, αφετέρου, με σκοπό τον έλεγχο της παράνομης μετανάστευσης.

- Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 2004 για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.

Απόφαση 2005/267/ΕΚ του Συμβουλίου της 16ης Μαρτίου 2005[9] για την ίδρυση ασφαλούς ηλεκτρονικού δικτύου πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών.

Απόφαση της Επιτροπής της 15ης Δεκεμβρίου 2005[10] περί του τρόπου εφαρμογής της αποφάσεως του Συμβουλίου 2005/267/ΕΚ.

Μνημόνιο συμφωνίας σχετικά με το ασφαλές ηλεκτρονικό δίκτυο πληροφοριών και συντονισμού για τις υπηρεσίες διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών, μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και του ευρωπαϊκού οργανισμού για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης[11].

2. ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

- Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Η γνώμη των κρατών μελών ζητήθηκε αρχικά μέχρι το τέλος του 2006 βάσει ερωτηματολογίου το οποίο καταρτίστηκε στο πλαίσιο της φινλανδικής προεδρίας από την ομάδα εργασίας CIREFI του Συμβουλίου. Οι απαντήσεις τους συζητήθηκαν στο πλαίσιο της επιτροπής SCIFA, τον Μάρτιο του 2007.

Τα κράτη μέλη έκριναν ακατάλληλη τη γενική υποχρέωση υποβολής εκθέσεων που προβλέπεται στο άρθρο 6 του κανονισμού και υπογράμμισαν την προστιθέμενη αξία που μπορεί να προσφέρει η ευρύτερη συμμετοχή του FRONTEX. Επίσης εξέφρασαν την επιθυμία να ενισχυθεί η χρησιμοποίηση του ICONet και να βελτιωθεί η συνεργασία μεταξύ των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης στην Αφρική. Το θέμα αυτό συζητήθηκε στο πλαίσιο συνεδρίασης εμπειρογνωμόνων στο τέλος της άνοιξης του 2007 και στο πλαίσιο της επιτροπής για τη μετανάστευση και το άσυλο τον Οκτώβριο του 2007.

Τον Μάρτιο του 2008, η Επιτροπή κυκλοφόρησε ένα ερωτηματολόγιο με διαφορετικές επιλογές για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με βάση τις απαντήσεις που έλαβε, τον Οκτώβριο του 2008 υπέβαλε στην επιτροπή για τη μετανάστευση και το άσυλο ένα ανεπίσημο έγγραφο εργασίας το οποίο περιέχει συγκεκριμένες προτάσεις για την τροποποίηση των σχετικών διατάξεων του κανονισμού. Η Επιτροπή πρότεινε να κατατεθούν, σε ένα πρώτο στάδιο, οι απαιτούμενες τροποποιήσεις σχετικά με τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων, τη συμμετοχή του FRONTEX και τη βελτίωση του ICONet. Σε ένα δεύτερο στάδιο, η ανάγκη και οι δυνατότητες για τη δημιουργία αξιωματικού συνδέσμου μετανάστευσης της «ΕΕ» — ο οποίος να μπορεί να τοποθετηθεί έτσι ώστε να αντιπροσωπεύει τα συμφέροντα όλων των κρατών μελών καθώς και των σχετικών οργάνων της ΕΕ — θα επανεξεταστούν σε συνδυασμό με την αναθεώρηση του κανονισμού FRONTEX που έχει προγραμματιστεί για το 2010. Η αναθεώρηση αυτή θα εξετάσει επίσης τη μεταφορά της ευθύνης για τη διαχείριση του ICONet από την Επιτροπή στον οργανισμό FRONTEX.

Οι προτάσεις αυτές, καθώς και η προσέγγιση δύο σταδίων, υποστηρίχθηκαν από τα κράτη μέλη.

- Εκτίμηση των επιπτώσεων

Δεν πραγματοποιήθηκε εκτίμηση των επιπτώσεων διότι η παρούσα πρόταση προτείνει μόνο δευτερεύουσες και κυρίως τεχνικές αλλαγές στην ισχύουσα νομοθεσία. Οι τροποποιήσεις αυτές δεν θα έχουν ουσιαστικό οικονομικό, κοινωνικό και περιβαλλοντικό αντίκτυπο. Επίσης, η πολιτική της ΕΕ για τη βελτίωση της νομοθεσίας αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στην απλούστευση και τη βελτίωση της υφιστάμενης νομοθεσίας σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Η πρόταση αυτή ανταποκρίνεται σε αυτούς τους στόχους, εξασφαλίζει τη συνοχή με τις τροποποιήσεις του κοινοτικού δικαίου που τέθηκαν σε ισχύ από την έκδοση του κανονισμού και λαμβάνει υπόψη την πρακτική εμπειρία που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του.

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Περίληψη των προτεινόμενων μέτρων

Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις προσφέρουν μια νομική βάση συνεργασίας μεταξύ του FRONTEX και των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης (ILO), δημιουργούν σύνδεσμο μεταξύ των οργανισμών αυτών, προωθούν τη χρησιμοποίηση του ICONet για την τακτική ανταλλαγή πληροφοριών και πρακτικών εμπειριών, τονίζουν τη δυνατότητα χρησιμοποίησης των διαθέσιμων κοινοτικών πόρων για τη δημιουργία και την ομαλή λειτουργία δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης (ILO) και προβλέπουν τον εξορθολογισμό του συστήματος υποβολής εκθέσεων που αφορά τις δραστηριότητες των καθιερωμένων δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης, εξασφαλίζοντας επίσης τη δέουσα ενημέρωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, με την ιδιότητά του ως συννομοθέτη[12] σε αυτόν τον τομέα πολιτικής.

- Νομική βάση

Το άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχείο β) και το άρθρο 66 τη συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αποτελούν τη νομική βάση της παρούσας πρότασης κανονισμού, η οποία τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 2004 για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης, η οποία βασίζεται σε αυτά τα άρθρα, και θα προσδιορίζει καλύτερα τη λειτουργία αυτών των δικτύων.

- Αρχή της επικουρικότητας

Σύμφωνα με το άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ, η Κοινότητα έχει αρμοδιότητα να εκδίδει μέτρα σχετικά με την παράνομη μετανάστευση και την παράνομη διαμονή, συμπεριλαμβανομένου του επαναπατρισμού παρανόμως διαμενόντων. Βάσει του άρθρου 66, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 67, πρέπει να λάβει μέτρα για να εξασφαλίσει τη συνεργασία μεταξύ των αρμοδίων τμημάτων των διοικητικών υπηρεσιών των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των εν λόγω υπηρεσιών και της Επιτροπής. Οι τρέχουσες κοινοτικές διατάξεις για τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης (ILO) πρέπει να προσαρμοστούν, έτσι ώστε να ληφθούν υπόψη οι μεταβολές του κοινοτικού δικαίου, καθώς και η πρακτική εμπειρία που αποκτήθηκε στο πλαίσιο αυτό.

Κατά συνέπεια, ο στόχος της πρότασης δεν μπορεί να επιτευχθεί ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη.

- Αρχή της αναλογικότητας

Το άρθρο 5 της συνθήκης ΕΚ προβλέπει ότι η δράση της Κοινότητας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων της συνθήκης. Η επιλεγείσα μορφή γι’ αυτή την κοινοτική δράση πρέπει να καθιστά δυνατή την επίτευξη του στόχου της πρότασης και την όσο το δυνατόν αποτελεσματικότερη εφαρμογή της. Η προτεινόμενη πρωτοβουλία — τροποποίησης του κανονισμού — αποτελεί περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν σχετικά με την καταπολέμηση της οργάνωσης της παράνομης μετανάστευσης και εξασφαλίζει τη συνεργασία μεταξύ των σχετικών τμημάτων των διοικητικών υπηρεσιών των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των υπηρεσιών αυτών και της Επιτροπής. Κατά συνέπεια, η πρόταση συνάδει προς την αρχή της αναλογικότητας.

- Επιλογή νομικού μέσου

Προτεινόμενο μέσο: κανονισμός.

Δεδομένου ότι η παρούσα πρόταση τροποποιεί έναν κανονισμό, άλλα μέσα δεν θα ήταν κατάλληλα.

4. ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

5. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

- Συνέπειες των διαφόρων πρωτοκόλλων που προσαρτώνται στις συνθήκες και στις συμφωνίες σύνδεσης που έχουν συναφθεί με τρίτες χώρες

Η νομική βάση για την παρούσα πρόταση βρίσκεται στον τίτλο IV της συνθήκης ΕΚ, έτσι ώστε να εφαρμόζεται το σύστημα «μεταβλητής γεωμετρίας» που προβλέπεται στα πρωτόκολλα για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας στο πρωτόκολλο του Σένγκεν. Η πρόταση αναπτύσσει το κεκτημένο του Σένγκεν. Επομένως, πρέπει να εξεταστούν οι συνέπειες που συνδέονται με τα διάφορα πρωτόκολλα, οι οποίες περιγράφονται κατωτέρω:

Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία

Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προσαρτάται στη συνθήκη ΕΕ και στη συνθήκη ΕΚ, και με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της απόφασης 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000, σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετέχουν σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν.

Η Ιρλανδία συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη ΕΕ και στη συνθήκη ΕΚ, και σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν.

Δανία

Δυνάμει του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη συνθήκη ΕΕ και στη συνθήκη ΕΚ, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση μέτρων από το Συμβούλιο δυνάμει των διατάξεων του τίτλου IV της συνθήκης ΕΚ, εκτός από «μέτρα περί καθορισμού των τρίτων χωρών των οποίων οι υπήκοοι πρέπει να διαθέτουν θεώρηση για να διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών ή μέτρα που αφορούν τη θεώρηση ενιαίου τύπου».

Η παρούσα πρόταση αναπτύσσει το κεκτημένο του Σένγκεν και, σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου, «η Δανία αποφασίζει εντός εξαμήνου αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει μετά από πρόταση ή πρωτοβουλία να αναπτύξει το κεκτημένο του Σένγκεν δυνάμει των διατάξεων του τίτλου IV της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εάν θα εφαρμόσει την απόφαση αυτή στο εθνικό της δίκαιο».

Ισλανδία και Νορβηγία

Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, η παρούσα πρόταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[13].

Ελβετία

Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα πρόταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[14].

Λιχτενστάιν

Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, η παρούσα πρόταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που έχει συναφθεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[15].

- Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης

Άρθρο 1

Η πρώτη παράγραφος και το σημείο α) της δεύτερης παραγράφου προωθούν τη χρησιμοποίηση του ασφαλούς ηλεκτρονικού δικτύου πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών (ICONet) για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την τοποθέτηση αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και για την ανταλλαγή πληροφοριών και πρακτικών εμπειριών μεταξύ των αξιωματικών αυτών.

Το σημείο β) της δεύτερης παραγράφου προβλέπει στενότερη συνεργασία μεταξύ του οργανισμού FRONTEX και των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης (ILO).

Το σημείο γ) της δεύτερης παραγράφου επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος — εκτός από το κράτος μέλος που προεδρεύει ή ασκεί καθήκοντα Προεδρίας — να λαμβάνει την πρωτοβουλία να συγκαλεί συνεδριάσεις αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.

Η τρίτη παράγραφος απλουστεύει την υποχρέωση υποβολής εκθέσεων που προβλέπει ο κανονισμός. Επίσης, προβλέπει ότι τα σχετικά ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα μπορούν να ενημερώνονται τακτικά για τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης σε ειδικές περιοχές ή/και χώρες που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και για την κατάσταση των περιοχών ή/και χωρών αυτών, στον τομέα της παράνομης μετανάστευσης.

2009/0098 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της [...]

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 63 παράγραφος 3 στοιχείο β) και το άρθρο 66,

την πρόταση της Επιτροπής[16],

αποφασίζοντας με βάση τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 του Συμβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 2004 για τη δημιουργία δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης[17] προβλέπει την υποχρέωση καθιέρωσης μορφών συνεργασίας μεταξύ αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης των κρατών μελών, τους στόχους αυτής της συνεργασίας, τα καθήκοντα και τα κατάλληλα προσόντα των εν λόγω αξιωματικών συνδέσμων, καθώς και τις ευθύνες τους έναντι της χώρας υποδοχής και του κράτους μέλους αποστολής.

2. Η απόφαση 2005/267/ΕΚ[18] του Συμβουλίου δημιουργεί ασφαλές ηλεκτρονικό δίκτυο πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών (ICONet) για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις παράνομες ροές μετανάστευσης, την παράνομη είσοδο μεταναστών, την παράνομη μετανάστευση και τον επαναπατρισμό των παρανόμως διαμενόντων. Τα στοιχεία για την ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να συμπεριλαμβάνουν τα δίκτυα αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.

3. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 συνέστησε ευρωπαϊκό οργανισμό για τη διαχείριση της επιχειρησιακής συνεργασίας στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (FRONTEX)[19]. Αποστολή του οργανισμού FRONTEX είναι η εκπόνηση γενικών και ειδικών αναλύσεων κινδύνου προς υποβολή στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

4. Οι αξιωματικοί σύνδεσμοι μετανάστευσης πρέπει να συλλέγουν πληροφορίες προς χρήση είτε σε επιχειρησιακό είτε σε στρατηγικό επίπεδο ή και στα δύο επίπεδα. Οι πληροφορίες αυτές θα μπορούσαν να συμβάλουν στις δραστηριότητες του οργανισμού FRONTEX σχετικά με την ανάλυση κινδύνου, και για τον σκοπό αυτό πρέπει να αναπτυχθεί στενότερη συνεργασία μεταξύ των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης και του οργανισμού FRONTEX.

5. Όλα τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να συγκαλούν συνεδριάσεις, όταν κρίνονται σκόπιμες, μεταξύ των αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης που είναι τοποθετημένοι σε μια δεδομένη τρίτη χώρα ή περιφέρεια, με σκοπό την ενθάρρυνση της μεταξύ τους συνεργασίας.

6. Η απόφαση αριθ. 574/2007/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 2007, ιδρύει Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2007 έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, ως μέρος του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών»[20], με σκοπό τη συνεισφορά στην ενδυνάμωση του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης και την εφαρμογή της αρχής της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών. Οι διαθέσιμοι πόροι στο πλαίσιο αυτού του Ταμείου μπορούν να χρησιμοποιούνται για την προώθηση των δραστηριοτήτων που οργανώνονται από τις προξενικές ή άλλες υπηρεσίες των κρατών μελών σε τρίτες χώρες και για την ενίσχυση της επιχειρηματικής ικανότητας των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης, με σκοπό την ενθάρρυνση της αποτελεσματικότερης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών μέσω αυτών των δικτύων.

7. Το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνονται τακτικά για τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης σε ειδικές περιοχές ή/και χώρες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και για την κατάσταση σ’ αυτές τις περιοχές ή/και χώρες σχετικά με την παράνομη μετανάστευση. Η επιλογή των συγκεκριμένων περιοχών ή/και χωρών ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικούς δείκτες μετανάστευσης, όπως οι στατιστικές σχετικά με την παράνομη μετανάστευση και οι αναλύσεις κινδύνου που εκπονεί ο οργανισμός FRONTEX, και πρέπει να συνάδουν με την γενική πολιτική εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ.

8. Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

9. Δεδομένου ότι οι στόχοι της προτεινόμενης ενέργειας, δηλαδή η προσαρμογή των τρεχουσών κοινοτικών διατάξεων σχετικά με τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης με βάση τις τροποποιήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας, καθώς και την πρακτική πείρα που αποκτήθηκε στο πλαίσιο αυτό, δεν μπορούν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό επίπεδο από τα κράτη μέλη και συνεπώς μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτών των στόχων.

10. Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται από το άρθρο 6 παράγραφος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και αντανακλώνται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθώς και στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

11. Το Ηνωμένο Βασίλειο συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που προσαρτάται ως παράρτημα στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 της απόφασης 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας να συμμετέχουν σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν[21].

12. Η Ιρλανδία συμμετέχει στον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, καθώς και σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 2002/192/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2002 σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετέχει σε ορισμένες από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν[22].

13. Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν δυνάμει των διατάξεων του τίτλου IV του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία πρέπει να αποφασίσει, σύμφωνα με το άρθρο 5 του εν λόγω πρωτοκόλλου, εντός προθεσμίας έξι μηνών από την έκδοση του παρόντος κανονισμού, εάν θα τον μεταφέρει στο εθνικό της δίκαιο.

14. Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που έχει συναφθεί από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας καθώς και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω χωρών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[23]. Οι διατάξεις αυτές εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α και Ε της απόφασης 1999/437/ΕΚ[24] του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας.

15. Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας[25] σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν. Οι διατάξεις αυτές εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α και Ε της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 παράγραφος 1 της απόφασης 2008/146/ΕΚ[26] του Συμβουλίου.

16. Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί εξέλιξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του Πρωτοκόλλου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν. Οι διατάξεις αυτές εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημεία Α και Ε της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ[27] του Συμβουλίου.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Τροποποίηση

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 377/2004 τροποποιείται ως ακολούθως:

17. Στο άρθρο 3, η δεύτερη περίοδος της παραγράφου 1 διαγράφεται και προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3:

«3. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1) και 2) διατίθενται στο ασφαλές ηλεκτρονικό δίκτυο πληροφοριών και συντονισμού των υπηρεσιών διαχείρισης της μετανάστευσης των κρατών μελών που δημιουργήθηκε με την απόφαση 2005/267/ΕΚ[28] του Συμβουλίου (εφεξής «ICONet») στο πλαίσιο του τμήματος που είναι αφιερωμένο στα δίκτυα αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης. Η Επιτροπή διαβιβάζει επίσης τις πληροφορίες αυτές στο Συμβούλιο.»

18. Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 1, η δεύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«- ανταλλαγή πληροφοριών και πρακτικών εμπειριών, ιδιαίτερα σε συνεδριάσεις και μέσω του ICONet.»

β) η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Οι αντιπρόσωποι της Επιτροπής και του οργανισμού FRONTEX που δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2007/2004 δικαιούνται να συμμετέχουν στις συνεδριάσεις που οργανώνονται στο πλαίσιο του δικτύου αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης. Ωστόσο, αν αυτό επιβάλλεται για επιχειρησιακούς λόγους, οι συνεδριάσεις είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν χωρίς την παρουσία αυτών των αντιπροσώπων. Όταν ενδείκνυται, είναι επίσης δυνατό να προσκαλούνται και άλλοι φορείς και αρχές.»

γ) Στην παράγραφο 3, προστίθεται η ακόλουθη πρόταση:

«Οι συνεδριάσεις αυτές μπορούν επίσης να πραγματοποιούνται κατόπιν πρωτοβουλίας άλλων κρατών μελών.»

19. Το άρθρο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Το κράτος μέλος που προεδρεύει του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή, εάν το εν λόγω κράτος μέλος δεν εκπροσωπείται στη χώρα ή την περιοχή, το κράτος μέλος που ασκεί καθήκοντα προεδρίας, υποβάλλει, κατά το τέλος εκάστου εξαμήνου, έκθεση προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με τις δραστηριότητες των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης σε ειδικές περιοχές ή/και χώρες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και για την κατάσταση των περιοχών ή/και χωρών αυτών, για θέματα που αφορούν την παράνομη μετανάστευση. Η επιλογή ειδικών περιοχών ή/και χωρών ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά από διαβούλευση με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, πρέπει να βασίζεται σε αντικειμενικούς δείκτες μετανάστευσης, όπως οι στατιστικές σχετικά με την παράνομη μετανάστευση και οι αναλύσεις κινδύνου που έχει εκπονήσει ο οργανισμός FRONTEX, και να συνάδει με την γενική πολιτική εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ.

2. Οι εκθέσεις αυτές συντάσσονται σύμφωνα με το υπόδειγμα που καθορίζεται στην απόφαση 2005/687/ΕΚ[29] της Επιτροπής και αναφέρουν τα σχετικά κριτήρια επιλογής.

3. Με βάση τις προαναφερόμενες εκθέσεις, η Επιτροπή διαβιβάζει εμπεριστατωμένη περίληψη στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σε ετήσια βάση, για την ανάπτυξη των δικτύων αξιωματικών συνδέσμων μετανάστευσης.»

Άρθρο 2Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

[…] […]

[1] ΕΕ L 64 της 02.03.2004, σ. 1

[2] ΕΕ L 349 της 25.11.2004, σ. 1.

[3] ΕΕ L 83 της 01.04.2005, σ. 48.

[4] C(2005) 5159 τελικό.

[5] Απόφαση του Συμβουλίου της 29 Σεπτεμβρίου 2005, ΕΕ L 264, της 8.10.2005, σ. 8

[6] ΕΕ L 144 της 06.06.2007, σ. 22.

[7] COM (2008) 359 τελικό.

[8] Έγγραφο του Συμβουλίου αριθ. 13440/08.

[9] ΕΕ L 83 της 01.04.2005, σ. 48.

[10] C(2005) 5159 τελικό.

[11] C(2007) 374.

[12] Απόφαση του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2004, η οποία προβλέπει ότι ορισμένοι τομείς που καλύπτονται από τον Τίτλο IV, του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας πρέπει να διέπονται από τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 251 της συνθήκης αυτής, ΕΕ L 396 της 31.12.2004, σ. 45.

[13] ΕΕ L 176 της 10.07.1999, σ. 36.

[14] ΕΕ L 53 της 27.02.2008, σ. 52.

[15] ΕΕ L […] της […], σ. […].

[16] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[17] ΕΕ L 64 της 02.03.2004, σ. 1.

[18] ΕΕ L 83 της 01.04.2005, σ. 48.

[19] ΕΕ L 349 της 25.11.2004, σ. 1.

[20] ΕΕ L 144 της 06.06.2007, σ. 22.

[21] ΕΕ L 131 της 01.06.2000, σ. 43.

[22] ΕΕ L 64 της 07.03.2002, σ. 20.

[23] ΕΕ L 176 της 10.07.1999, σ. 36.

[24] ΕΕ L 176 της 10.07.1999, σ. 31.

[25] ΕΕ L 53 της 27.2.2008, σ. 1.

[26] ΕΕ L 53 της 27.02.2008, σ. 1.

[27] ΕΕ L 83 της 26.03.2008, σ. 3.

[28] ΕΕ L 83 της 01.04.2005, σ. 48.

[29] ΕΕ L 264 της 08.10.2005, σ. 8.