31. 12. 81 Επίσημη 'Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 348/27 
Γνώμη γιά μεταρρύθμιση τής κοινής αγροτικής πολιτικής 
Ή γνώμη της Επιτροπής δεν βασίζεται σέ κανένα κείμενο. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ 
Στην 186η σύνοδο της ολομέλειας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς 25 καί 26 Μαρτίου 
1981, ή 'Επιτροπή αποφάσισε κατόπιν προτάσεως τού προεδρείου της νά διατυπώσει, 
έξ ιδίας πρωτοβουλίας, μιά γνώμη στό προαναφερθέν Θέμα. 
Β. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή διαμόρφωσε τή γνώμη της στό προαναφερ­
θέν θέμα κατά την 192η σύνοδο τής ολομέλειας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς Βρυξέλ­
λες στίς 25 καί 26 Νοεμβρίου 1981. 
Τό κείμενο αυτής τής γνώμης είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη: 
τή συνθήκη περί Ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Οικονο­
μικής Κοινότητος, καί ιδίως τά άρθρα 47 καί 197, 
τό άρθρο 20, εδάφιο 4 τού εσωτερικού κανονισμού 
της, 
τήν απόφαση τού προεδρείου της τής 24ης Μαρτίου 
1981 νά αναθέσει στό τμήμα γεωργίας τήν προετοι­
μασία των εργασιών τής ΟΚΕ έπί τού θέματος, 
τίς προηγούμενες εργασίες του έπί τού θέματος, καί 
ιδίως τήν ενημερωτική έκθεση τού τμήματος γεωρ­
γίας γιά τήν κοινή αγροτική πολιτική τής 23ης 'Ια­
νουαρίου 1981, 
τή γνωμοδότηση πού διατύπωσε τό τμήμα γεωργίας 
κατά τή 228η συνεδρίαση του πού έγινε στίς 8 'Ο­
κτωβρίου 1981 καί κατά τή 229η συνεδρίαση του τής 
5ης καί 6ης Νοεμβρίου 1981, 
τήν προφορική εισήγηση τού εισηγητή κ. Zinkin, 
τίς συζητήσεις της κατά τήν 192η σύνοδο ολομέ­
λειας τής 25ης καί 26ης Νοεμβρίου 1981 (συνεδρία­
ση τής 26ης Νοεμβρίου 1981), 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 
μέ 81 ψήφους υπέρ, 24 ψήφους κατά καί 11 απο­
χές: 
1. Γενικές αρχές 
1.1. Κατά τήν εξέταση τής ενημερωτικής εκθέσεως 
τού τμήματος γεωργίας έπί της κοινής αγροτικής πολιτικής (23 'Ιανουαρίου 1981) οι συμμετέχοντες 
συμφώνησαν σέ μεγάλο βαθμό δτι οί αρχές στίς ο­
ποίες στηρίζεται ή κοινή αγροτική πολιτική είναι 
σωστές. 
1.2. 'Αξίζει επομένως νά επαναληφθούν οί αρχές 
αυτές. 
1.3. Τό βασικό κείμενο είναι τό άρθρο 39 τής 
Συνθήκης τής Ρώμης, τό όποϊο αξίζει νά παρατεθεί 
ολόκληρο: 
«Αμ&ρο 39 
1. Στόχοι τής κοινής γεωργικής πολιτικής εί­
ναι: 
α) νά αυξάνει τήν παραγωγικότητα τής γεωργίας 
μέ τήν ανάπτυξη τής τεχνικής προόδου, μέ τήν 
εξασφάλιση τής ορθολογικής αναπτύξεως τής 
γεωργικής παραγωγής, καθώς καί τής αρίστης 
χρησιμοποιήσεως των συντελεστών παραγω­
γής, ιδίως τού εργατικού δυναμικού, 
β) νά εξασφαλίζει κατ' αυτόν τόν τρόπο ένα δί­
καιο βιοτικό επίπεδο στον γεωργικό πληθυ­
σμό, ίδίως μέ τήν αύξηση τού ατομικού εισο­
δήματος των εργαζομένων στή γεωργία, 
γ) νά σταθεροποιεί τίς αγορές, 
δ) νά εξασφαλίζει τόν εφοδιασμό, 
ε) νά διασφαλίζει λογικές τιμές κατά τήν προ­
σφορά αγαθών στους καταναλωτές. 
2. Κατά τήν εκπόνηση τής κοινής γεωργικής πο­
λιτικής καί των ειδικών μεθόδων πού συνεπάγε­
ται ή εφαρμογή της, λαμβάνονται υπόψη: 
α) ό ιδιαίτερος χαρακτήρας τής γεωργικής δρα­
στηριότητας, πού απορρέει άπό τήν κοινωνική 
δομή της γεωργίας καί τίς διαρθρωτικές καί 
'Αριθ. C 348/28 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
φυσικές ανισότητες μεταξύ των διαφόρων γε­
ωργικών περιοχών, 
β) ή ανάγκη βαθμιαίας εφαρμογής τών καταλλή­
λων προσαρμογών, 
γ) τό γεγονός ότι στά Κράτη μέλη ή γεωργία α­
ποτελεί έναν τομέα στενά συνδεδεμένο μέ τό 
σύνολο τής οικονομίας.» 
1.4. Σημαντικό είναι επίσης καί τό άρθρο 110, στό 
όποιο προβλέπεται ένα άνοιγμα προς τό παγκό­
σμιο εμπόριο. Ή συνθήκη περιλαμβάνει ακόμη ει­
δική πρόβλεψη γιά τή δυνατότητα παροχής οικονο­
μικών ενισχύσεων προς τίς περιοχές πού βρίσκονται 
σέ μειονεκτική θέση, οΰτως ώστε νά μετριαστούν οί 
συνέπειες τοΟ ανταγωνισμοί). 
1.5. Στό άρθρο 43 τής συνθήκης προβλεπόταν ή 
σύγκληση συνδιασκέψεως μέ σκοπό τήν υλοποίηση 
της πολιτικής αυτής. Στή διακήρυξη πού υιοθετή­
θηκε άπό τήν συνδιάσκεψη (ή οποία πραγματοποιή­
θηκε στή Στρέσα τό 1958) τονίστηκαν τά εξής: 
- ή θέση τής γεωργίας στην οικονομική καί κοινω­
νική διάρθρωση, 
- ή αναγκαιότητα διατηρήσεως εμπορικών σχέ­
σεων μέ τίς τρίτες χώρες καί προστασίας τής γε­
ωργίας άπό τόν αθέμιτο ανταγωνισμό, 
- οί στόχοι τής ορθολογικής οργανώσεως τής πα­
ραγωγής μέσω μιας πολιτικής τής αγοράς καί 
τής εντάσεως τής παραγωγικότητας μέσω μιας 
διαρθρωτικής πολιτικής, 
- ή σημασία τής διατηρήσεως ισορροπίας ανά­
μεσα στην προσφορά καί στή ζήτηση, συμπερι­
λαμβανομένων καί τών εισαγωγών καί εξαγω­
γών, 
- μιά πολιτική τιμών μέ τήν οποία νά αποφεύγεται 
ή υπερπαραγωγή, 
- ή παροχή προς τίς μειονεκτικές περιοχές καί α­
γροτικές μονάδες οικονομικής ενισχύσεως γιά 
νά μπορέσουν νά προσαρμοστούν, 
- ή κατάργηση τών εθνικών οικονομικών ενισχύ­
σεων πού είναι αντίθετες προς τό πνεύμα τής 
συνθήκης, 
- ή επίτευξη, μέσω βελτιώσεως τών δομών, 
συγκρίσιμης αμοιβής τού κεφαλαίου καί τής ερ­
γασίας μέ τήν αμοιβή πού αντιστοιχεί σέ άλλα ε­
παγγέλματα, 
- τήν αύξηση τής ανταγωνιστικής ικανότητας τών 
οικογενειακών αγροτικών μονάδων, 
- τήν επανεκπαίδευση καί τήν εκβιομηχάνιση ώς 
λύσεις τών προβλημάτων πού αντιμετωπίζουν οί 
χαμηλής αποδόσεως αγροτικές μονάδες. 
1.6. Ή διακήρυξη αυτή αποτέλεσε τή βάση τών 
συγκεκριμένων προτάσεων πού υπέβαλε ή 'Επιτρο­
πή τό 1960 καί πού οδήγησαν στην έκδοση μιας σει­
ράς κανονισμών-πλαισίων οί όποιοι καλύπτουν διά­
φορες καλλιέργειες. Ή γενική έκθεση τής Οικονομι­
κής καί Κοινωνικής Επιτροπής (') έπί τών προτά-
(') Γενική έκθεση έπί τοΟ σχεδίου προτάσεως σχετικά μέ 
τήν εκπόνηση καί εφαρμογή της κοινής αγροτικής πο­
λιτικής δυνάμει τοϋ άρθρου 43 της συνθήκης ΕΟΚ, γε­
νικός εισηγητής: κ. L. Anchisi (έγγρ. CES 55/60 τελικό, 
'Ιούλιος 1960). σεων τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
θίγει σημαντικό αριθμό προβλημάτων τά όποια τί­
θενται μέ τόν ίδιο τρόπο καί σήμερα" παραδείγμα­
τος χάρη, ή σπουδαιότητα τής αποφυγής πλεονα­
σμάτων. 
1.7. 'Ανάμεσα στίς δυνατότητες επιλογής πού πα­
ρέχονται άπό τή συνθήκη στό άρθρο 40 (κοινοί κα­
νόνες τού ανταγωνισμού, συντονισμός τών εθνικών 
οργανώσεων τής αγοράς, ευρωπαϊκή οργάνωση τής 
άγορας), προκρίθηκε γιά τά περισσότερα προϊόντα 
μιά ευρωπαϊκή οργάνωση τής αγοράς. Άπό τήν ε­
κλογή αυτή προέκυψαν οί τρεις αρχές, τής ενιαίας 
αγοράς καί κατά συνέπεια τών κοινών τιμών, τής 
κοινοτικής προτιμήσεως καί τής δημοσιονομικής 
αλληλεγγύης, οί όποιες αποτελούν τώρα τή βάση 
τής λειτουργίας τής κοινής αγροτικής πολιτικής. 
1.8. Δέν δόθηκε ποτέ σαφής ορισμός τών άρχων 
αυτών καί υπάρχουν μεγάλα περιθώρια ελιγμών 
κατά τήν εφαρμογή τους. 
1.8.1. Οί κοινές τιμές δέν σημαίνουν ότι όλοι οί γε­
ωργοί επιτυγχάνουν τίς "ίδιες τιμές, άλλα ότι πρέπει 
νά είναι κοινές δλες οί εγγυήσεις ή οικονομικές ε­
νισχύσεις πού προσφέρει ή Κοινότης" χορηγούνται, 
ωστόσο, ειδικές οικονομικές ενισχύσεις γιά τίς μει­
ονεκτικές περιοχές, δηλαδή γιά τίς ορεινές περιοχές 
καί τίς μειονεκτικές περιοχές. 
1.8.2. Ή κοινοτική προτίμηση εκφράζεται κατά 
κανόνα μέ εισφορές ή δασμούς γιά προϊόντα στά ό­
ποια ή Κοινότης έχει αυτάρκεια ή έχει σέ μεγάλο 
βαθμό αυτάρκεια, καί μέ οικονομικές ενισχύσεις 
στίς περιπτώσεις δπου απέχει πολύ άπό τό νά έχει 
αυτάρκεια. 
1.8.2.1. Τό επίπεδο τής κοινοτικής προτιμήσεως 
γιά τήν εισαγωγή προϊόντων πού αποτελούν τό α­
ντικείμενο μιας οργανώσεως τής αγοράς ΕΟΚ ποι­
κίλλει ανάλογα μέ τήν εξέλιξη τών τιμών τής παγκό­
σμιας αγοράς, ένώ γιά τά αγροτικά προϊόντα πού 
δέν αποτελούν αντικείμενο μιας τέτοιας οργανώ­
σεως αγοράς, προβλέπεται κατά κανόνα μιά 
ρύθμιση τών εισαγωγών, συνήθως μέσα στά πλαί­
σια τής ΓΣΔΕ (GATT)' αυτή ή κατάσταση 
προκύπτει συχνά άπό ανειλημμένες υποχρεώσεις έ­
ναντι τής ΓΣΔΕ, οί όποιες έχουν σάν αποτέλεσμα νά 
παγιώνουν παλιές καταστάσεις πού δέν ανταποκρί­
νονται πλέον στή σημερινή πραγματικότητα. 
1.8.3. Ή δημοσιονομική αλληλεγγύη σημαίνει ότι 
οί δαπάνες τού τμήματος εγγυήσεων τοϋ ΕΤΓΠΕ 
καταβάλλονται άπό τήν Κοινότητα. Στό τμήμα προ­
σανατολισμού ή Κοινότης καταβάλλει κατά κα­
νόνα ένα μέρος μόνο, συνήθως τό μικρότερο, τών ε­
ξόδων πού προύποθέτει κάθε λαμβανόμενο μέτρο. 
Οί δαπάνες τών Κρατών μελών γιά τή γεωργία είναι 
πράγματι υψηλότερες άπό τίς αντίστοιχες της Κοι­
νότητος, αν καί τό ήμισυ τοϋ ποσοϋ είναι γιά τήν 
κοινωνική ασφάλιση. 
1.8.3.1. Αύτη ή δημοσιονομική αλληλεγγύη πού 
περιορίζεται στην γεωργία, καί έπί πλέον είναι μερι­
κή, δέν μπορεί νά διορθώσει όλες τίς υφιστάμενες ά-
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 348/29 
νισορροπίες. "Αν καί έχει επιτευχθεί πρόοδος, καί 
μπορεί νά επιτευχθεί ακόμα μεγαλύτερη, στην κα­
τεύθυνση μιας καλύτερης έξισορροπήσεως των άνα-
κατανεμόμενων ποσών ανάλογα μέ τίς γεωργικές 
παραγωγές καί περιοχές, θα πρέπει νά παρέμβουν 
άλλοι αντισταθμιστικοί μηχανισμοί. 
2. Ή μεταρρύθμιση 
2.1. ΟΙ κύριες αρχές της κοινής αγροτικής πολιτι­
κής, όπως διαμορφώθηκαν διαμέσου των ετών, έ­
χουν τύχει ευρείας αποδοχής άπό μέρους της ΟΚΕ, 
άλλα είναι εξίσου γενική ή παραδοχή τού γεγονότος 
ότι είναι τώρα αναγκαία μιά μεταρρύθμιση. 
2.2. Πολλά έχουν αλλάξει στό ένα τέταρτο περί­
που τοΟ αίώνα πού πέρασε άπό τότε πού τέθηκε σέ 
ισχύ ή συνθήκη. Ή παραγωγικότητα τής γεωργίας 
έχει αυξηθεί σημαντικά, μέ αποτέλεσμα νά έχει α­
παλλαγεί πιά ή Κοινότης άπό τό φόβο της σπάνεως 
πού τόσο κατέτρεχε τους καταναλωτές καί τή βιο­
μηχανία κατά τή δεκαετία τοϋ 50. Σέ ορισμένα προϊ­
όντα, δμως, υπάρχει πρόβλημα πλεονασμάτων μέ 
συνακόλουθες επιπτώσεις στον προϋπολογισμό. 
Παρατηρήθηκε ανάπτυξη τόσο των βιομηχανιών 
πού καλύπτουν τίς ανάγκες της γεωργίας δσο καί ε­
κείνων πού μεταποιοΟν τά προϊόντα της, καί προ­
στέθηκαν περισσότερες υπηρεσίες στά είδη τροφί­
μων (π. χ. συσκευασία καί κατάψυξη) κατά τή μετα­
φορά τους άπό τόν παραγωγό προς τόν κατανα­
λωτή. 
2.3. Στή σημερινή Κοινότητα των Δέκα, οί διαφο­
ρές οίκονομικης φύσεως εΐναι μεγαλύτερες άπ' δ,τι 
στην αρχική Κοινότητα των "Εξι. 
2.3.1. Σοβαρές στρεβλώσεις εμφανίζονται κατά 
τήν κατανομή των εξόδων καί των κερδών πού α­
πορρέουν άπό τήν ΕΟΚ μεταξύ τών δέκα Κρατών 
μελών. 
2.4. Οί ενδιαφερόμενες ομάδες συμφερόντων, είτε 
πρόκειται γιά τους γεωργούς, τους καταναλωτές ή 
τή βιομηχανία, είναι περισσότερο οργανωμένες καί 
έχουν ακλόνητες καί συχνά διισταμένες απόψεις 
γιά θέματα δπως τό επιθυμητό επίπεδο τιμών, κοι­
νοτικής προτιμήσεως καί παραγωγής. 
2.5. Κατά τή συνεδρίαση τοΟ Ευρωπαϊκού 
Συμβουλίου τής 30ής Μαΐου 1980, αναγνωρίστηκε 
δτι ήταν αναγκαίο να γίνουν προσαρμογές στή νέα 
αυτή κατάσταση, ή δέ έκθεση τής Επιτροπής τών 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έπί τής εντολής αυτής 
(έγγρ. ΕΠ (81) 300 τελικό) περιέχει τίς πρώτες ιδέες 
σχετικά μέ τόν καθορισμό τοΟ πλαισίου τών προ­
σαρμογών αυτών. Αύτη τή στιγμή διεξάγεται διεξο­
δική έρευνα έπί τών γεγονότων καί τών αριθμητι­
κών δεδομένων τά όποια εΐναι απαραίτητα γιά νά 
διατυπωθοΟν μέ ακρίβεια οί προτάσεις αυτές. 
3. Τρόποι δράσεως γιά τήν επιλογή τών πολιτι­
κών 
3.1. Ή ΟΚΕ θεωρεί δτι οί παραδεδεγμένες αρχές 
τής κοινής αγροτικής πολιτικής συνεπάγονται στην πράξη ορισμένους τρόπους δράσεως οί όποιοι πρέ­
πει νά εξετασθούν στό σύνολο τους: 
α) Ή σημασία τήν οποία αποδίδει ή ίδια ή 
συνθήκη στή βελτίωση τοϋ βιοτικού επιπέδου 
τοΟ αγρότη μέ τήν αύξηση τής παραγωγικότη­
τας, προϋποθέτει δτι ή αύξηση τής παραγωγι­
κότητας θά πρέπει νά αποτελέσει τόν κύριο 
στόχο άλλων πολιτικών (στον τομέα τών ερευ­
νών καί τής διαρθρώσεως) καί δτι, κατά τόν 
καθορισμό τών κοινών τιμών παραγωγού, θά 
πρέπει νά λαμβάνονται υπόψη κατά κύριο λόγο 
τά έξοδα τών αποδοτικών αγροτών σύμφωνα 
μέ τή θεωρία τής αντικειμενικής μεθόδου. "Εχει 
γίνει δεκτό δτι ορισμένα άπό τά πλεονεκτή­
ματα τής αυξήσεως τής παραγωγικότητας θά 
πρέπει νά μεταβιβάζονται στον καταναλωτή μέ 
τή μείωση τών τιμών. 
β) Ό στόχος στον όποΓο αποδίδουν τή μεγαλύτε­
ρη σημασία οί αγρότες άπό τή σκοπιά τους εί­
ναι ή συγκρίσιμη αμοιβή της γής καί τής εργα­
σίας, ή οποία θεσπίσθηκε στή Στρέσα. Ή έν­
νοια «συγκρίσιμη» είναι δύσκολο νά προσδιο­
ρισθεί. Οί περισσότεροι αγρότες, γιά παράδειγ­
μα, απασχολούνται μερικώς μόνο στά κτήματα 
τους, ή γή δέ είναι μιά πολύ ιδιαίτερη μορφή κε­
φαλαίου, δεδομένου δτι ή αξία της εξαρτάται 
έν μέρει άπό τά επίπεδα παρεμβάσεως καί οικο­
νομικής ενισχύσεως στά πλαίσια τής κοινής 
αγροτικής πολιτικής. Έν πάση περιπτώσει, ό 
στόχος αυτός είναι ουσιώδης τόσο γιά οικονο­
μικούς λόγους - ή γεωργία πρέπει νά είναι σέ 
θέση νά προσελκύσει στην αγορά τό κεφάλαιο 
καί τό είδικευμένο εργατικό δυναμικό πού 
χρειάζεται - δσο καί γιά κοινωνικούς λόγους -
δσοι εργάζονται στή γεωργία δεν πρέπει νά α­
ποτελούν, μέσα στην Κοινότητα, μερίδα ερ­
γαζομένων πού νά βρίσκεται σέ μειονεκτική 
θέση σέ σύγκριση μέ τίς άλλες. 
γ) Λογικές τιμές γιά τους καταναλωτές σημαίνει 
δτι κατά τή χάραξη τής πολιτικής θά πρέπει νά 
ληφθοϋν υπόψη ή αποδοτικότητα καί οί ανά­
γκες ολόκληρης τής αλυσίδας ή οποία φθάνει 
ως τόν καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένης καί 
τής μεταποιητικής βιομηχανίας προϊόντων 
διατροφής καί τής διανομής, δεδομένου δτι τό 
μερίδιο τού αγρότη στην τιμή πού πληρώνει ό 
καταναλωτής δέν είναι συνήθως παραπάνω 
άπό 40 % περίπου. Σημαίνει επίσης δτι κατά 
τόν καθορισμό τών τιμών θά πρέπει νά λη­
φθοϋν υπόψη όχι μόνο οί δαπάνες καί τό εισό­
δημα τοϋ παραγωγού αλλά καί οί τιμές πού ι­
σχύουν έκτος τής Κοινότητος, κατά τό μέτρο 
πού είναι αυθεντικές τιμές καί δχι αποτέλεσμα 
πρακτικής ντάμπινγκ. 
δ) Ή σταθερότητα τών αγορών σημαίνει δτι πρέ­
πει νά προστατευθοϋν οί κοινοτικές αγορές 
άπό τίς απότομες συχνά διακυμάνσεις τών τι­
μών στην παγκόσμια αγορά. Αυτό δέν σημαί­
νει, ωστόσο, δτι πρέπει νά παραμείνουν αμε­
τάβλητες. Μποροϋν νά ακολουθήσουν μία με­
σοπρόθεσμη κατεύθυνση. 
ε) Ή ασφάλεια τοϋ άνεφοδιασμοϋ σέ γεωργικά 
προϊόντα συνεπάγεται προθυμία έκ μέρους τοϋ 
'Αριθ. C 348/30 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
καταναλωτή ή τοϋ φορολογουμένου νά πριμο­
δοτήσει τά προϊόντα πού απαιτείται, λόγω της 
πρωταρχικής σημασίας πού έχουν γιά τόν ανε­
φοδιασμό σέ τρόφιμα, νά παράγονται μέσα 
στην Κοινότητα. Οί τιμές των άλλων προϊό­
ντων, καί ιδίως όσων μπορούν νά πουληθούν 
μόνο μέ επιδότηση άπό κοινοτικά κεφάλαια, 
πρέπει νά καθορίζονται μέ μεγαλύτερη επιφυ­
λακτικότητα καί δίνοντας περισσότερη προ­
σοχή στίς τιμές πού ισχύουν έκτος της Κοινό­
τητας, έφ' όσον οί τιμές αυτές αντιστοιχούν 
πράγματι στά έξοδα παράγωγης στίς κυριότε­
ρες χώρες εξαγωγής. 
στ) Τό άνοιγμα προς τό παγκόσμιο εμπόριο απαι­
τεί νά μήν επιδιώκει ή Κοινότης αυτάρκεια 
πάση Ουσία καί νά μήν επιδοτεί τίς εξαγωγές σέ 
μεγαλύτερο βαθμό άπ' δ,τι οί ανταγωνιστικές 
χώρες. Ή Κοινότης θά πρέπει νά προωθήσει τή 
σταθεροποίηση τών τιμών τής παγκόσμιας α­
γοράς συμμετέχοντας σέ παγκόσμιες συμφω­
νίες γιά γεωργικά προϊόντα. 
ζ) Ή έμφαση πού δίνεται στη θέση της γεωργίας 
στην οίκονομική καί κοινωνική διάρθρωση καί 
στη σημασία της οικογενειακής εκμεταλλεύ­
σεως σημαίνει, δτι πρέπει νά ληφθεί υπόψη, 
κατά τή διαμόρφωση τής πολιτικής, ή θέση τήν 
οποία κατέχει ή γεωργία ώς επίκεντρο ενός 
συμπλέγματος βιομηχανιών ανεφοδιασμού καί 
κατεργασίας, ώς παράγοντας δημιουργίας καί 
διατηρήσεως τοϋ φυσικού περιβάλλοντος, καί 
ώς θεματοφύλακας της ανεξαρτησίας καί τοϋ έ-
πιχειρηματικοϋ δαιμονίου, καί ή οποία δεν πρέ­
πει μέ κανένα τρόπο νά υποβιβασθεί σ' έναν πε­
ριορισμένο αριθμό βιομηχανικών μονάδων χω­
ρίς νά έχει ληφθεί προηγουμένως μία νέα καί 
προμελετημένη πολιτική απόφαση. 
η) Οί στόχοι της ορθολογικής οργανώσεως της 
παράγωγης μέσω μίας πολιτικής της αγοράς, 
τής διατηρήσεως ισορροπίας ανάμεσα στην ε­
σωτερική καί εξωτερική προσφορά καί ζήτηση 
καί τής αποφυγής τής υπερπαραγωγής σημαί­
νουν δτι οί τιμές, οί κανονισμοί γιά τίς αγορές 
καί ή διαχείριση τών αγορών πρέπει νά επηρεά­
σουν τήν παραγωγή κατευθύνοντας την, καί 
κατά συνέπεια, μέσω αυτών νά ενθαρρυνθεί ή 
παραγωγή ειδών στά όποια υπάρχει έλλειψη 
καί νά έμποδισθεΐ ή δημιουργία πλεονασμάτων 
τά όποια δεν θά μπορούσαν νά διατεθούν στην 
εσωτερική αγορά ή στίς εξωτερικές αγορές χω­
ρίς νά αυξήσουν υπερβολικά τό κόστος. 
θ) Ή συγκεκριμένη πρόβλεψη τής συνθήκης γιά 
τή δυνατότητα ενισχύσεως τών πιό προβλημα­
τικών περιοχών καί ή επιμονή της Συνδιασκέ-
ψεως της Στρέσα γιά τήν ενίσχυση τών μειο­
νεκτικών περιοχών καί αγροτικών μονάδων ά-
παιτοϋν γιά τήν υλοποίηση τους μιά σειρά άπό 
πολιτικές, έπί πλέον τής συνηθισμένης, διαρ­
θρώσεως της παρεμβάσεως, τών εισφορών 
κατά τήν εισαγωγή καί τών οικονομικών ενι­
σχύσεων. 'Ορισμένες άπό αυτές τίς πολιτικές 
πρέπει νά είναι μόνιμες. Τά μειονεκτήματα τών 
ορεινών καί μή προνομιούχων περιοχών, παρα­
δείγματος χάρη, δέν πρόκειται νά εξαλειφθούν. Γιά νά μήν εγκαταλειφθούν, λοιπόν, πρέπει νά 
ληφθοϋν γι' αυτές ειδικά μέτρα μακράς διαρ­
κείας. "Αλλες πολιτικές είναι βασικά μεταβατι­
κές. Οί πάρα πολύ μικρές αγροτικές μονάδες 
καί οί πολύ ηλικιωμένοι αγρότες τελικά θά εξα­
φανιστούν. Αυτό πού χρειάζεται, είναι πολιτι­
κές, όπως π. χ. διαρθρωτικές ή συνταξιοδοτικές 
πολιτικές, οί όποιες θά διευκολύνουν τήν όλη 
διαδικασία. Σέ πιό μόνιμη βάση, αγροτικές μο­
νάδες πού σέ άλλη περίπτωση θά ήταν πάρα 
πολύ μικρές μπορούν νά γίνουν βιώσιμες αν 
υπάρξει ή δυνατότητα νά βρεθεί άλλη εργασία 
μέ μειωμένο ωράριο γιά τόν αγρότη καί τήν οι­
κογένεια του, π.χ. στό βιομηχανικό, στό δασο­
κομικό ή στον τουριστικό τομέα. Οί αγρότες 
πού τό επίπεδο παραγωγικότητας τους είναι 
χαμηλό μποροϋν νά βοηθηθούν μέ τήν παροχή 
συμβουλών καί εκπαιδεύσεως. 
ι) Στό θέμα τών εθνικών οικονομικών ενισχύ­
σεων πρέπει νά γίνουν ορισμένες διακρίσεις. Ή 
κοινωνική ασφάλιση υπάγεται δικαιωματικά 
στην εθνική πολιτική καί ευθύνη, άν καί θά 
ήταν επιθυμητό ένα μέτρο κοινοτικής εναρμο­
νίσεως. 'Ορισμένες οικονομικές ενισχύσεις, 
δπως παραδείγματος χάρη ή έντοκη βοήθεια, ε­
λέγχονται ήδη άπό τό κοινοτικό δίκαιο. Αυτό 
πού έχει σημασία έδώ είναι νά εξασφαλιστεί ή 
εφαρμογή της νομοθεσίας. "Αλλες οικονομικές 
ενισχύσεις, δπως παραδείγματος χάρη οί γενι­
κές πρόσθετες αυξήσεις τοϋ εισοδήματος, άπο-
τελοϋν στρέβλωση τοϋ ανταγωνισμού καί θά 
πρέπει νά απαγορευτούν. Ό πειρασμός, δσον 
άφορα τήν παροχή τών ενισχύσεων αυτών, θά 
είναι πάντα μεγάλος, έφ' δσον δέν συνοδεύεται 
ή κοινή αγροτική πολιτική άπό κοινές οικονο­
μικές καί νομισματικές πολιτικές, μέ αποτέ­
λεσμα τά επίπεδα πληθωρισμού, ιδίως, νά είναι 
πολύ διαφορετικά άπό Κράτος μέλος σέ Κρά­
τος μέλος. 
3.2. Ή ΟΚΕ έχει τήν πεποίθηση δτι, στίς προτά­
σεις της γιά τή μεταρρύθμιση τής κοινής αγροτικής 
πολιτικής ή Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτή­
των δέν έχει πρόθεση νά θέσει ύπό αμφισβήτηση τίς 
αρχές αυτές. "Ολες οί παρατηρήσεις της έπί τών προ­
τάσεων αυτών εμπνέονται, άπό τήν πεποίθηση 
αυτή. 
4. Στρατηγική 
4.1. Σύμφωνα μέ μιά άπό τίς κυριότερες παρατηρή­
σεις της Επιτροπής, θά πρέπει νά εκπονηθεί μιά 
μακροπρόθεσμη στρατηγική μέ τόν καθορισμό στό­
χων γιά τά προϊόντα. 
4.2. Οί στόχοι αυτοί θά έχουν σάν βάση μιά εκτί­
μηση τών μελλοντικών αναγκών τής Κοινότητος, 
τών πιθανών εισαγωγών της καί τών εξαγωγών πού 
επιθυμεί νά πραγματοποιήσει. 
4.3. Ή ΟΚΕ δέχεται μέ ευχαρίστηση τήν πρόταση 
αυτή. 
4.4. Ή ΟΚΕ έχει άπό καιρό σχηματίσει τή γνώμη 
δτι είναι απαραίτητη ή ύπαρξη μιας στρατηγικής 
καί δτι, χωρίς αυτή, ή κοινή αγροτική πολιτική 
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 348/31 
διατρέχει διαρκώς τόν κίνδυνο νά εξελιχθεί δχι σέ 
πολιτική αλλά σέ μιά σειρά άπό αποφάσεις ad 
hoc. 
4.5. Ή ΟΚΕ αναγνωρίζει δτι ό καθορισμός στό­
χων δέν πρόκειται νά βγάλει την κοινή αγροτική πο­
λιτική έξω άπό τό χώρο τής πολιτικής. Ή ετήσια 
διαμάχη γιά τίς τιμές αναμφίβολα θά συνεχιστεί. Οι 
κύριες πολιτικές αποφάσεις, όμως, θά αφορούν πιό 
μακροπρόθεσμα ζητήματα, όπως π. χ. πως επιθυμεί 
ή Κοινότης νά εκμεταλλευτεί τίς μεγάλες εκτάσεις 
γής πού διαθέτει, τί ρόλο επιθυμεί νά παίξει στό 
παγκόσμιο εμπόριο καί στην καταπολέμηση τής 
πείνας, σέ ποιο βαθμό καί γιά ποια προϊόντα αποδί­
δει σημασία στην αυτάρκεια καί ως ποιο σημείο ε­
πιθυμεί νά επιτρέψει τίς εισαγωγές (ή νά επιδοτήσει 
ή νά μήν επιδοτήσει τίς εξαγωγές) γιά λόγους αλλη­
λεγγύης ή πολιτικών πλεονεκτημάτων. 
4.6. Οι λεπτομέρειες των αποφάσεων θά εξαρτη­
θούν άπό μελέτες πού δέν έχει στη διάθεση της αύτη 
τή στιγμή ή ΟΚΕ καί πού εκπονούνται. Σ1 αυτό τό 
σημείο μπορεί μόνο νά διατυπώσει ορισμένες άρ-
χές· 
5. Καθορισμός τί\ς στρατηγικής 
5.1. Κατά τόν καθορισμό τού βαθμού αυτάρκειας 
τόν όποιο θά πρέπει νά επιτύχει ή Κοινότης, ένας 
άπό τους παράγοντες πού πρέπει νά εξετασθούν εί­
ναι τό συγκριτικό κόστος παραγωγής τού προϊό­
ντος μέσα καί έξω άπό τήν Κοινότητα. 
5.1.1. Στη σύγκριση αύτη, ωστόσο, πρέπει νά λη­
φθεί υπόψη ή περισσότερο κατακερματισμένη διάρ­
θρωση τής κοινοτικής γεωργίας, ή οποία συνεπάγε­
ται επιπρόσθετο κόστος. 
5.1.2. Έπί πλέον, ή σύγκριση πρέπει νά γίνει μέ πε­
ριοχές εκτεταμένων καλλιεργειών, καί δχι μέ μικρές 
καί ιδιαίτερα προνομιούχες περιοχές πού μπορούν 
νά άποδόσουν μόνο ένα τμήμα τής σημερινής κοινο­
τικής παραγωγής. 
5.2. Τελικά, ως βάση συγκρίσεως τιμών μέσα καί 
έξω άπό τήν Κοινότητα δεν πρέπει νά ληφθούν οί τι­
μές τής παγκόσμιας άγορας, οί όποιες συχνά δέν έ­
χουν μεγάλη σχέση μέ τό κόστος, άλλα οι εγγυημέ­
νες τιμές των εσωτερικών αγορών. 
5.3. Ή Κοινότης θά πρέπει νά επιδιώξει μεγαλύτε­
ρη εξειδίκευση τής παραγωγής σέ συνάρτηση μέ τά 
φυσικά πλεονεκτήματα τού εδάφους καί τού κλίμα­
τος κάθε περιοχής. 
5.4. Τά προϊόντα καί τά πανομοιότυπα ή σχεδόν 
πανομοιότυπα υποκατάστατα τους θά πρέπει νά ε­
ξεταστούν μαζί. 
5.5. Όσο μεγαλύτερες είναι οί ποσότητες ενός 
προϊόντος πού αναμένεται δτι θά εξαχθούν, τόσο 
περισσότερο θά πρέπει νά ληφθεί υπόψη, κατά τόν 
καθορισμό τής τιμής τον) προϊόντος, ή κατεύθυνση 
τήν οποία αναμένεται νά λάβουν οί τιμές μακροπρό­
θεσμα. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό στίς περι­
πτώσεις δπου οί ποσότητες τών κοινοτικών εξαγω­
γών είναι τόσο μεγάλες ώστε τό μέγεθος τους νά 
έχει ισχυρό αντίκτυπο στίς τιμές τών προϊόντων αυ­
τών. 5.5.1. Στίς αγορές δπου οί κοινοτικές εξαγωγές εί­
ναι σημαντικές, οί αντίστοιχοι στόχοι θά πρέπει νά 
καθορίζονται λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους 
τών άλλων κύριων εξαγωγέων. Ή σύναψη συμφω­
νίας σύμφωνα μέ τό κοινό υπόδειγμα τών εμπορι­
κών συμβάσεων γιά τά κατώτατα καί τά ανώτατα 
δρια τιμών, τά επίπεδα αποθεμάτων καί ίσως ακόμη 
καί γιά τίς ποσοστώσεις, θά μπορούσε νά αποβεί 
χρήσιμη γιά τόν περιορισμό τών διακυμάνσεων καί 
γιά τήν εξασφάλιση επικερδούς λειτουργίας τής α­
γοράς γιά δλους τους συμμετέχοντες σ' αυτή. 
5.5.2. Ή ύπό μελέτη στρατηγική θά πρέπει νά αφή­
νει περιθώρια γιά δλες τίς ποσότητες εμπορευμάτων 
πού περιλαμβάνονται σέ συμφωνίες-πλαίσια, στίς 
περιπτώσεις δπου αναμένεται νά επακολουθήσουν 
σταθερές πωλήσεις, παραδείγματος χάρη στίς πε­
ριπτώσεις δπου οί εισαγωγικές χώρες προβλέπουν 
τίς ποσότητες αυτές στά μακροπρόθεσμα προγράμ­
ματα τους ή διατηρούν προνομιακές σχέσεις μέ τήν 
Κοινότητα. Ή ΟΚΕ θεωρεί ώς δεδομένο δτι δσες ε­
ξαγωγές αποτελέσουν αντικείμενο συμφωνίας θά 
πραγματοποιηθούν σύμφωνα μέ τήν κανονική δια­
δικασία τών εμπορικών συναλλαγών. Οί εξαγωγές 
αυτές έξαλλου θά πρέπει νά είναι ανοικτές καί σέ 
μεμονωμένους εμπόρους. 
5.5.3. Δέν μπορεί νά φαντασθεί κανείς μακροπρό­
θεσμα μιά πολιτική εξαγωγών πού νά βασίζεται σέ 
επιδοτήσεις υπερβολικά υψηλές σέ σχέση μέ τίς τι­
μές τής αγοράς, άν καί ίσως είναι απαραίτητες οί 
υψηλές επιδοτήσεις σέ έτη εξαιρετικά μεγάλης πα­
ραγωγής λόγω κλιματολογικών συνθηκών. 
5.5.4. Είναι ωστόσο λογικό νά υποστηριχτεί μέ ε­
πιδοτήσεις ή ενίσχυση τής θέσεως τής Κοινότητος, 
δσον άφορα τίς αγορές καί τά προϊόντα τών οποίων 
ή ζήτηση αναμένεται νά αυξηθεί σημαντικά κατά 
τά τέλη τής δεκαετίας τού 80, λόγω τής πληθυσμια­
κής αυξήσεως καί τής οικονομικής αναπτύξεως. 
Όλα αυτά μέ τήν επιφύλαξη δτι, δσον άφορα τίς 
φτωχότερες αναπτυσσόμενες χώρες, θά είναι πολ­
λές φορές πιό σωστό νά βοηθηθούν νά αναπτύξουν 
τή δική τους παραγωγή. 
6. Οί μεταποιητικές βιομηχανίες 
6.1. Άπό τήν ίδρυση τής Κοινότητος παρατηρεί­
ται σταθερή αύξηση τού ποσοστού τών γεωργικών 
προϊόντων πού υφίστανται κατεργασία. "Οποιαδή­
ποτε στρατηγική υιοθετηθεί, λοιπόν, γιά τά προϊ­
όντα αυτά θά πρέπει νά λάβει υπόψη τίς πιθανές εξε­
λίξεις στον τομέα τών μεταποιητικών βιομηχα­
νιών. 
6.1.1. Μερικές φορές τά προϊόντα πού χρειάζονται 
οί βιομηχανίες αυτές είναι αρκετά διαφορετικά άπό 
τά αντίστοιχα τής αγοράς νωπών προϊόντων, παρα­
δείγματος χάρη δσον άφορα χαρακτηριστικά δπως 
μεγαλύτερη περιεκτικότητα σέ ξηρά ύλη στά 
κρεμμύδια πού προορίζονται γιά αφυδάτωση, ει­
δικό επίπεδο οξύτητας στά πορτοκάλια πού προορί­
ζονται γιά χυμούς φρούτων, ή μακρύκοκκο ρύζι πού 
νά αποχωρίζεται πλήρως δταν βράζεται. 
6.1.2. 'Ιδιαίτερες απαιτήσεις μπορούν νά προκύ­
ψουν γιά τίς βιομηχανίες αυτές, άπό τίς τεχνικές αύ-
'Αριθ. C 348/32 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
τομάτες τυποποιήσεις ή τά κριτήρια σχετικά μέ την 
παρουσίαση των κονσερβοποιημένων προϊόντων. 
6.2. Ή Κοινότης αποκομίζει δφελος όσον άφορα 
την προστιθέμενη αξία καί τή δημιουργία ευκαιριών 
απασχολήσεως, όταν τά προϊόντα της εξάγονται με­
ταποιημένα μάλλον παρά ακατέργαστα. Δέν θά 
πρέπει, λοιπόν, νά γίνεται καμία διάκριση στίς επι­
στροφές κατά τήν εξαγωγή ανάμεσα στά ακατέρ­
γαστα καί τά μεταποιημένα προϊόντα, παραδείγμα­
τος χάρη ανάμεσα στά ζώντα ζώα καί τό κρέας, ή α­
νάμεσα στη ζάχαρη καί τή ζάχαρη πού περιέχεται 
στή σοκολάτα. 
6.2.1. Θά διευκόλυνε πολύ τή βιομηχανία άν μπο­
ρούσε νά καθορίζει τίς επιστροφές της έκ των προ­
τέρων, καί συγκεκριμένα όταν αγοράζονται οί σχε­
τικές πρώτες ύλες, καί άν τό επίπεδο μπορούσε νά 
καθορίζεται γιά μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα" 
οί συνεχείς αλλαγές τιμών προκαλούν αναστάτωση 
στίς αγορές προϊόντων πού έχουν μεγάλη ζήτηση. 
6.3. Τά εξαγόμενα μεταποιημένα προϊόντα διοχε­
τεύονται ορισμένες φορές σέ αγορές ή κατηγορίες 
καταναλωτών διαφορετικές άπό τίς αγορές ή τίς κα­
τηγορίες καταναλωτών πού αγοράζουν τά ακατέρ­
γαστα προϊόντα, καί αυτό πρέπει νά λαμβάνεται 
υπόψη κατά τήν εκπόνηση οποιασδήποτε στρατηγι­
κής σχετικά μέ τίς εξαγωγές. 
7. Επισιτιστική βοήΦεια 
7.1. Σύμφωνα μέ τίς προβλέψεις πού υπάρχουν, ό 
αριθμός τών ανθρώπων πού υποφέρουν άπό πείνα, 
άνά τόν κόσμο, θά αυξηθεί κατά τήν επόμενη δεκα­
ετία (Ο· Ώς έκ τούτου, ή κοινή γνώμη στά Κράτη 
μέλη τής Κοινότητος, γιά λόγους στοιχειώδους αλ­
ληλεγγύης, δέν θά έχει, αναμφίβολα, καμιά αντίρ­
ρηση νά αυξηθεί προοδευτικά ή χορηγούμενη επισι­
τιστική βοήθεια. 
7.1.1. Ή βοήθεια αυτή πρέπει νά αντιμετωπισθεί 
ώς αναπόσπαστο μέρος τής αναπτυξιακής προσπά­
θειας τών χωρών στίς όποϊες χορηγείται. Δέν πρέπει 
νά θεωρείται ώς μέσο διαθέσεως τών πλεονασμά­
των τής Κοινότητος. Έκτος άπό περιπτώσεις 
βραχυπρόθεσμης κρίσεως, δπως οί περίοδοι σοβα­
ρής ελλείψεως τροφίμων, τά σχετικά προγράμματα 
πρέπει νά καλύπτουν αρκετά έτη, καί τό κόστος 
τους δέν θά πρέπει νά βαρύνει τήν κοινή αγροτική 
πολιτική. 
7.1.2. Τμήμα τής βοήθειας αυτής μπορεί νά χορη­
γηθεί ύπο μορφή μακροπρόθεσμου δανείου μέ πολύ 
χαμηλά επιτόκια, δπως γίνεται μέ τήν αμερικανική 
βοήθεια τή γνωστή ώς PL 480. 'Ορισμένες δικαιού­
χες χώρες προτιμούν τόν τρόπο αυτό, μπορούν δέ έκ 
τών υστέρων νά χρησιμοποιήσουν τό προϊόν τών 
ενδεχόμενων πωλήσεων γιά άλλα αναπτυξιακά 
προγράμματα. 
8. 'Εμπορία (marketing) 
8.1. Οι στόχοι τίθενται γιά τό μέλλον καί δχι γιά 
τό παρόν. 'Ως έκ τούτου, πρέπει νά λαμβάνουν 
(!) ΕΕ αριθ. C 310 της 30. 11. 1981, σ. 1. υπόψη τίς ενδεχόμενες μεταβολές τών επιθυμιών 
τοΟ καταναλωτή, τόσο δσες απορρέουν άπό οικονο­
μική καί κοινωνική αλλαγή, δσο καί εκείνες πού εί­
ναι αποτέλεσμα τών προσπαθειών καί τής επινοητι­
κότητας τοϋ ερευνητή, τοϋ αγρότη καί τοΟ βιομηχά­
νου γεωργικών προϊόντων. 
8.2. Ή γεωργία αντιμετωπίζει, έξαλλου, ένα γενι­
κότερο πρόβλημα. Ή ζήτηση τροφίμων στά Κράτη 
μέλη τής Κοινότητος, τής οποίας ό πληθυσμός γε­
νικά διατρέφεται ήδη καλά καί ελάχιστα αυξάνεται, 
είναι στάσιμη, ένώ ή παραγωγή συνεχίζει νά αυξά­
νεται μέ ένα ρυθμό τής τάξεως τοϋ 2 % κατ' έτος. 
8.3. Ή ΟΚΕ κρίνει, κατά συνέπεια, δτι ή Κοινότης 
πρέπει νά καταβάλει πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια 
άπ' δ,τι στό παρελθόν γιά τήν εξεύρεση νέων αγο­
ρών καί γιά τήν εμπορία. 
8.4. Ή έρευνα τής άγορας είναι απαραίτητη γιά νά 
διευκρινιστούν οί αιτίες τής μεταβολής τών συνη­
θειών τού καταναλωτή καί ή κατεύθυνση προς τήν 
οποία εξελίσσονται, καθώς καί γιά νά καταστεί 
δυνατή ή πρόβλεψη τών πιθανών επιθυμιών τοϋ κα­
ταναλωτή. 
8.5. 'Ιδιαίτερη έμφαση πρέπει νά δοθεί, άπ' αυτή 
τήν άποψη, στή βελτίωση τής ποιότητας, ιδίως δταν 
θίγονται καί θέματα υγείας. Καθήκον τής Κοινότη­
τος είναι νά καθιερώσει σαφείς κανόνες ποιότητας 
καί νά εξασφαλίσει αποτελεσματικό έλεγχο τής 
ποιότητας. 
8.5.1. Προϊόντα χαμηλής ποιότητας δέν θά πρέπει 
νά αποτελούν αντικείμενο παρεμβάσεως. 
8.6. Ή Κοινότητα χορηγεί ήδη ορισμένες οικονο­
μικές ενισχύσεις στον τομέα τής εμπορίας, άλλα 
αυτό δέν αποτελεί πολιτική. Ή ΟΚΕ πιστεύει δτι 
αυτό πού χρειάζεται τώρα ή Κοινότης, ιδίως δσον 
άφορα τά προϊόντα στά όποια υπάρχει πλεόνασμα, 
δέν είναι απλώς μιά στρατηγική, δπως διατυπώνε­
ται στους στόχους, άλλα μιά δική της πολιτική τής 
αγοράς. 
8.6.1. Ώς προς τούτο, ή ενίσχυση τής οικονομικής 
οργανώσεως τών παραγωγών αποτελεί επίσης ένα 
μέσο βελτιώσεως τής εμπορίας τών αγροτικών προϊ­
όντων. Σέ ορισμένους τομείς, φρούτα καί λαχανικά 
ιδίως, θά μπορούσαν νά επιτευχθούν αξιόλογες 
πρόοδοι μέ μία ενοποίηση τής προσφοράς. 
9. Έρευνα, συμβουλές, παραγωγικότητα 
9.1. Κάθε στρατηγική καί κάθε πολιτική εμπορίας 
πρέπει νά πλαισιώνεται άπό μιά πολιτική έρευνας, 
συμβουλών προς τους αγρότες καί χαράξεως κα­
τευθύνσεων γιά τήν επικερδέστερη δυνατή αύξηση 
τής παραγωγής. 
9.2. Οί πολιτικές αυτές χαράσσονταν μέχρι σή­
μερα άπό τά Κράτη μέλη κυρίως. Όταν ή Κοινότης 
θά έχει θέσει στόχους, τότε θά χρειασθεί νά συντο­
νίσει καί νά κατευθύνει τίς πολιτικές τών Κρατών 
μελών καί σ' αυτούς τους τομείς επίσης. 
31. 12. 81 'Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 348/33 
9.3. Τελικά, γιά νά γίνει καλύτερη χρήση των κε­
φαλαίων πού διατίθενται γιά γεωπονικές έρευνες 
στά Κράτη μέλη, πρέπει νά υπάρξει συντονισμός σέ 
κοινοτικό επίπεδο' τοϋτο θά έβαζε τέλος στη διά­
σπαση καί τη σπατάλη των προσπαθειών πού οφεί­
λεται στην παρούσα έλλειψη πραγματικοί) συντο­
νισμοί). 
9.4. Ή ΟΚΕ πιστεύει δτι οί προσπάθειες πού κα­
ταβλήθηκαν κατά τά τελευταία τριάντα χρόνια α­
ποσκοπούσαν αποκλειστικά στην αύξηση τής πα­
ραγωγής τών ειδών τά όποια παρήγαγε πάντοτε ή 
Κοινότης καί στην αύξηση της παραγωγικότητας 
τής εργασίας, έστω κι αν αυτό σήμαινε σπατάλη κε­
φαλαίων καί ενέργειας. 
9.5. Δεδομένου δτι σήμερα υπάρχει μεγάλη ανερ­
γία, ή ενέργεια είναι ακριβή καί τά ονομαστικά επι­
τόκια υψηλά, ή ΟΚΕ κρίνει δτι είναι αναγκαία ή χά­
ραξη ορισμένων νέων κατευθύνσεων. 
9.6. Πρώτον, πρέπει νά δοθεί πολύ μεγαλύτερη 
προσοχή στίς δυνατότητες της γεωργίας σάν πηγής 
ευκαιριών απασχολήσεως. 
9.6.1. Συχνά είναι προτιμότερο γιά ένα μικρό καλ­
λιεργητή νά συνεχίσει νά ασχολείται μέ τή γή έστω 
κι αν αύτη παρέχει σ' αυτόν καί τήν οικογένεια του 
μερική μόνο απασχόληση, έάν ή πολιτική πού θά 
χαραχθεί τους προσφέρει άλλη απασχόληση γιά 
τόν υπόλοιπο χρόνο τους. 
9.6.2. 'Αναμένεται δτι θά μειωθεί ακόμα περισσό­
τερο ή απασχόληση καθώς οί γεωργοί πεθαίνουν ή 
συνταξιοδοτούνται, καί καθώς ή παραγωγικότητα 
βελτιώνεται, πράγμα πού είναι αναγκαίο άλλωστε, 
προκειμένου τά εισοδήματα τών γεωργών νά προ­
σεγγίσουν περισσότερο τά εισοδήματα τών εργαζο­
μένων στους άλλους τομείς της οικονομίας. 
9.6.3. Υπάρχουν περιοχές στίς όποιες ή μηχανο­
ποίηση είναι ακόμη στοιχειώδης. 
9.6.4. Ή φυγή δμως άπό τήν ύπαιθρο θά πρέπει νά 
μειωθεί σέ σχέση μέ δ,τι ήταν κατά τά τελευταία 20 
χρόνια. 
9.7. Δεύτερον, σήμερα πού είναι τόσο ακριβότερη 
ή ενέργεια, οι προσπάθειες, δσον άφορα τίς έρευνες 
καί τίς συμβουλές, θά πρέπει νά κατευθυνθούν προς 
μεθόδους παράγωγης λιγότερο ένεργοβόρες. 
9.7.1. Οί προσπάθειες αυτές θά πρέπει νά κατα­
βληθούν δχι μόνο άμεσα, δπως π. χ. μέ τό σχε­
διασμό έλκυστήρων, άλλα καί έμμεσα, μέ τή χρήση 
εντομοκτόνων, λιπασμάτων, συσκευασίας καί με­
ταφορικών μέσων. 
9.7.2. 'Εάν παραδείγματος χάρη μπορούσε νά δη­
μιουργηθεί μιά ποικιλία σίτου μέσω της οποίας νά 
επιτυγχάνεται πρόσφυση τοΟ αζώτου, ή εξοικονό­
μηση ενέργειας θά ήταν μεγάλη. 9.7.3. Υπάρχουν επίσης δυνατότητες γιά καλλιέρ­
γειες οί όποιες θά μπορούσαν εξίσου νά χρησιμο­
ποιηθούν γιά τήν παραγωγή ενέργειας: ή ξυλεία α­
ποτελεί καταφανές παράδειγμα. 
9.8. Τρίτον, ή βιογενετική παρέχει σήμερα τή 
δυνατότητα νά βελτιωθούν συγκεκριμένα χαρακτη­
ριστικά γνωρίσματα ορισμένων καλλιεργειών, κατά 
τέτοιο τρόπο, ώστε ή κοινοτική παραγωγή νά γίνει 
περισσότερο ανταγωνιστική σέ σχέση μέ τίς είσα-
γωγές. 
9.9. Όσον άφορα τους σπόρους, εΐναι προς τό 
συμφέρον της Κοινότητος νά προωθήσει καί νά 
συντονίσει τίς δημόσιες καί ιδιωτικές έρευνες, γιά 
νά αποφύγει τήν υπερβολική εξάρτηση άπό εξωτερι­
κές πηγές. 
9.10. Όσον άφορα τίς συμβουλές, πρέπει νά αλλά­
ξει ή επιλογή τών προτεραιοτήτων καί νά προσαρ­
μοστούν στό υπάρχον τεχνικό καί οικονομικό πλαί­
σιο. 'Εκείνο πού είναι σημαντικό γιά τά περισσό­
τερα προϊόντα δεν είναι ή μεγιστοποίηση της απο­
δόσεως άλλα ή ελαχιστοποίηση τοϋ κόστους καί ή 
μεγιστοποίηση τοϋ κέρδους. Πρέπει νά δοθεί πολύ 
μεγαλύτερη προσοχή στό μέτρο κατά τό όποιο τό 
τελευταίο οριακό εκατόλιτρο ή λίτρο καλύπτει τό 
κόστος παράγωγης του. 
10. Πλεονάσματα 
10.1. Ή διαταραχθείσα ισορροπία τής αγοράς 
δσον άφορα ορισμένα αγροτικά προϊόντα μπορεί 
νά αποκατασταθεί μέ διάφορους τρόπους. Μπορεί 
νά περιοριστεί ή προσφορά, νά τονωθεί ή ζήτηση 
(εμπορία, έρευνες καί παροχή συμβουλών), νά μειω­
θούν οί τιμές, νά επιβληθεί ένα καθεστώς 
συνυπευθυνότητας τών γεωργών, νά αναπτυχθούν 
οί εξαγωγικές αγορές. Ή ΟΚΕ συμφωνεί μέ τήν Ε­
πιτροπή ως προς τό δτι ή μέθοδος πού θά υιοθετηθεί 
θά πρέπει νά ποικίλλει ανάλογα μέ τό προϊόν, καί 
προσθέτει δτι ή μέθοδος πού θά επιλεγεί δεν χρει­
άζεται νά παραμείνει αμετάβλητη μέ τήν πάροδο 
τοΰ χρόνου. Κρίνει ωστόσο δτι υπάρχουν ορισμένες 
αρχές πού πρέπει νά τηρηθοΟν. 
10.2. Ή έννοια της ισορροπίας προσφοράς καί ζη­
τήσεως δέν πρέπει νά περιοριστεί στην εσωτερική 
κατάσταση της Κοινότητος. Τό θέμα αυτό πρέπει 
νά εξετασθεί επίσης δσον άφορα τή σχέση μέ τήν ε­
ξωτερική αγορά, αναμετρώντας τίς ενδεχόμενες 
συνέπειες, δσον άφορα τήν αναλαμβανόμενη οικο­
νομική επιβάρυνση. 
10.3. Όποια κι αν είναι ή μέθοδος πού θά επιλεγεί 
γιά τήν επίτευξη ισορροπίας μεταξύ τής προσφοράς 
καί της ζητήσεως, πρέπει νά συμφωνεί μέ τήν α­
νάγκη νά εξασφαλισθεί επαρκές εισοδηματικό επί­
πεδο γιά τους γεωργούς. 'Η_γεωργία πρέπει νά είναι 
σέ θέση νά συναγωνισθεί μέ τους άλλους τομείς της 
οικονομίας γιά τους συντελεστές παράγωγης πού 
χρειάζεται καί ιδιαίτερα γιά δυναμικά άτομα πού 
διαθέτουν επιχειρηματικό δαιμόνιο. 
10.4. Γιά νά επιτύχει ισορροπία μεταξύ της προ­
σφοράς καί της ζητήσεως, ή Κοινότης πρέπει νά έξι-
'AptS. C 348/34 'Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
σορροπήσει την ανάγκη νά μην ύποστοϋν συνέπειες 
oi γεωργοί πού δέν έχουν αυξήσει τήν παραγωγή 
τους μέ τή σημασία πού έγκειται στό νά μήν άπο-
στεωθεϊ ή διάρθρωση τής παραγωγής καί νά υπάρ­
ξει κάποια ελπίδα επεκτάσεως γιά όσους διαθέτουν 
επιχειρηματικό δαιμόνιο. 
10.5. Ή πολιτική πού θά εφαρμοσθεί πρέπει νά 
έχει συνοχή. Πρέπει νά ληφθεί μέριμνα ώστε τά α­
ναπτυξιακά προγράμματα νά μήν αποσκοπούν στην 
αύξηση τής παραγωγής ειδών στά όποια υπάρχει 
ήδη πλεόνασμα π. χ. Έπί πλέον δέν πρέπει ή τεχνητή 
διατήρηση των τιμών τής ενέργειας σέ χαμηλά επί­
πεδα νά καθυστερήσει τίς αλλαγές πού θά προ­
έκυπταν αν οι τιμές τής ενέργειας ήταν υψηλότε­
ρες. 
10.6. 'Αντίθετα, πρέπει συγχρόνως νά αποφευχθεί 
τό ενδεχόμενο νά τεθούν σέ κίνδυνο, λόγω απότο­
μης αυξήσεως τών τιμών τής ενέργειας, καλλιέρ­
γειες οι οποίες είναι κατ' αρχή βιώσιμες. 
11. Δασοκομική πολιτική 
11.1. Ή ΟΚΕ επιθυμεί νά αναφερθεί ακόμα μιά 
φορά στην πεποίθηση πού εκφράστηκε στή γνωμο­
δότηση της τόν 'Ιούλιο τού 1978 ('), σύμφωνα μέ τήν 
οποία ή Κοινότης θά έπρεπε νά έχει μιά δασοκο­
μική πολιτική. Ή πολιτική αυτή θά είχε σάν αποτέ­
λεσμα όχι μόνο νά αυξηθεί ό ανεφοδιασμός τής 
Κοινότητος σέ εγχώρια ξυλεία, αλλά καί νά μετρια­
σθεί ή έλλειψη ισορροπίας πού υφίσταται στίς αγο­
ρές ορισμένων προϊόντων, μέ τήν παροχή εναλλα­
κτικών λύσεων γιά τή χρησιμοποίηση τής γής καί 
γιά τήν απασχόληση τών κατόχων της. 
12. Μειονεκτικές περιοχές καί αγροτικές μονάδες 
χαμηλής αποδόσεως 
12.1. Ή ίδια ή συνθήκη αναγνωρίζει δτι oi κοινές 
τιμές καί οί κοινοί όροι ανταγωνισμού θά είχαν ώς 
αποτέλεσμα νά ζημιωθούν σέ απαράδεκτο βαθμό ο­
ρισμένες περιοχές. 
12.1.1. Δέν πρόκειται δέ μόνο γιά τίς μεσογειακές 
περιοχές. Σ' αυτές πρέπει νά προστεθοϋν ένα με­
γάλο μέρος τής 'Ιρλανδίας, ορισμένες περιοχές τής 
Σκωτίας καί τής Ούαλλίας, καθώς καί τά γαλλικά 
υπερπόντια διαμερίσματα. Καί ούτε συμπεριλαμβά­
νονται όλες οί μεσογειακές περιοχές: ή κοιλάδα τοϋ 
Πάδου δέν είναι μειονεκτική περιοχή. Οί μεσογεια­
κές περιοχές καθορίζονται άπό τίς καλλιέργειες 
τους καί όχι άπό τή γεωγραφική τους θέση. 
12.2. 'Ωστόσο, ή ΟΚΕ συμφωνεί μέ τήν 'Επιτροπή 
ώς προς τό ότι πολλές μεσογειακές περιοχές είναι 
μειονεκτικές καί ότι αυτό είναι αποτέλεσμα ενός ο­
λόκληρου πλέγματος παραγόντων. 
12.2.1. Οί δομές χρειάζονται βελτίωση, ή πολιτική 
εμπορίας είναι μερικές φορές ανεπαρκής, καί ή υπο­
δομή, συμπεριλαμβανομένης καί τής καταρτίσεως, 
είναι ίσως σχετικά φτωχή. 
12.2.2. Ή απαλλαγή άπό τά μειονεκτήματα αυτά 
απαιτεί δράση πού ξεπερνά κατά πολύ τά πλαίσια 
(') ΕΕ άριΒ. C 230 της 8. 9. 1980. της κοινής αγροτικής πολιτικής, καί ή ΟΚΕ περιμέ­
νει μέ ανυπομονησία τά αποτελέσματα τοϋ πειρά­
ματος σύμμετρης αναπτύξεως (στά πλαίσια τών πι­
στώσεων πού έχουν διαθέσει γιά τό σκοπό αυτό τό 
περιφερειακό καί τό κοινωνικό ταμείο), στό όποιο 
έχει επιδοθεί ή 'Επιτροπή καί πού, κατά τή γνώμη 
τής ΟΚΕ, παρουσιάζει μεγάλες προοπτικές. 
12.2.3. Πολλές άπό τίς μειονεκτικές περιοχές είναι 
πλούσιες σέ φυσικές ομορφιές καί υπάρχει πολλές 
φορές ή δυνατότητα νά συνδυασθεί ή αγροκαλλιέρ­
γεια μέ τόν τουρισμό ή τά αντικείμενα λαϊκής τέ­
χνης, ή τίς βιομηχανίες αγροτικών περιοχών, ή τή 
δασοκομία, ή μέ συνταξιοδότηση άπό εργασία σέ 
κάποια πόλη. 
12.2.4. Μέ όλους αυτούς τους τρόπους θά μπορού­
σαν τά εισοδήματα νά φτάσουν σέ ένα λογικό επί­
πεδο μέ πρόκληση πολύ μικρότερης κοινωνικής α­
ναταραχής άπ' δ,τι θά συνεπαγόταν μιά διαρθρω­
τική μεταβολή μέ στόχο νά καταστεί κάθε αγροτική 
μονάδα βιώσιμη ώς επιχείρηση πλήρους απασχολή­
σεως. 
12.3. Προς τό παρόν, σχεδόν όλα τά χρήματα πού 
δαπανήθηκαν γιά τήν κοινή αγροτική πολιτική προ­
έρχονται άπό τό τμήμα εγγυήσεων τοϋ ΕύρωπάϊκοΟ 
Γεωργικού Ταμείου ΠροσανατολισμοΟ καί 'Εγγυή­
σεων (ΕΓΤΠΕ). Μιά κατάλληλη διαρθρωτική πολι­
τική συνεπάγεται καλύτερη ισορροπία μεταξύ τοϋ 
τμήματος εγγυήσεων καί τοϋ τμήματος προσανατο-
λισμοϋ τοϋ εν λόγω ταμείου. 
12.3.1. Ή μέση κατανομή ανάμεσα στά δύο τμή­
ματα ήταν 96,5 καί 3,5 %. 'Αρχή τής γενικής δημο­
σιονομικής αλληλεγγύης λειτούργησε αποκλειστι­
κά γιά τήν προστασία τών τιμών καί τών αγορών. 
Ή πολιτική αποκαταστάσεως τής ισορροπίας υπο­
χρέωσε απεναντίας τά Κράτη μέλη νά αναλάβουν 
οικονομικές δεσμεύσεις πού αυξήθηκαν άπό 50 σέ 
75 %. Ή μή χρησιμοποίηση τών εγκεκριμένων πι­
στώσεων δέν μπορεί νά χρησιμοποιηθεί ώς δικαιο­
λογία γιά τό γεγονός ότι παρέμειναν στάσιμες εν 
όψει μελλοντικής συμπιέσεώς τους. 'Αντίθετα, δεί­
χνει ότι είναι απαραίτητο νά καθιερωθούν αποτελε­
σματικότερες διαδικασίες, οί όποιες νά παρεμβαί­
νουν τήν κατάλληλη στιγμή καί νά βασίζονται, καί 
αυτές, στην αρχή τής αλληλεγγύης. 
12.4. Οί μεσογειακές περιοχές έχουν ένα συγκε­
κριμένο παράπονο. Πολλά άπό τά προϊόντα τους 
δέν έχουν μεταχείριση ίση μέ εκείνη πού παρέχεται 
σέ ορισμένα προϊόντα βόρειων περιοχών όπως τό 
γάλα, ή ζάχαρη καί τά σιτηρά. 
12.4.1. Στον παραγωγό τών προϊόντων αυτών μιας 
μεσογειακής περιοχής παρέχεται, βέβαια, ή ίδια 
προστασία όπως καί στό συνάδελφο του μιας βό­
ρειας περιοχής. Ή υψηλότερη τιμή γιά τό γάλα πα­
ρατηρείται στην 'Ιταλία. 
12.4.2. 'Ωστόσο, τό αντίστοιχο κόστος είναι επί­
σης τό πιό υψηλό στή χώρα αυτή. Χαρακτηριστικά 
μεσογειακά προϊόντα, όμως, όπως είναι τά περισσό­
τερα οπωροκηπευτικά, έχουν μικρότερη προστασία 
καί επηρεάζονται περισσότερο άπό τίς συμφωνίες 
γιά εισαγωγές μέ ειδικούς όρους πού έχει συνάψει ή 
Κοινότης μέ αναπτυσσόμενες χώρες κυρίως. 
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 348/35 
12.4.3. Οί προτάσεις της Επιτροπής θα μποροϋ-
σαν νά γεφυρώσουν έν μέρει τό χάσμα μειώνοντας 
τίς εγγυήσεις πού παρέχονται γιά ορισμένα προϊ­
όντα βόρειων περιοχών, δεδομένου δτι ή παροχή α­
ποτελεσματικών εγγυήσεων γιά τά ευπαθή προϊ­
όντα παρουσιάζει περισσότερες δυσχέρειες. 'Ωστό­
σο, είναι δυνατό νά γίνει μιά κάποια εξισορρόπηση. 
'Ορισμένα οπωροκηπευτικά, γιά παράδειγμα, δέν έ­
χουν αύτη τή στιγμή καμία απολύτως προστασία, 
αν εξαιρέσουμε μιά σχετικά περιορισμένη προστα­
σία έναντι τών εισαγωγών. 
12.4.4. Ώς έκ τούτου, ή ΟΚΕ δέχεται μέ ικανοποί­
ηση τήν αυξημένη σημασία την οποία αποδίδει 
τώρα ή Επιτροπή στην αρχή τής ίσης μεταχειρίσε­
ως. "Ιση μεταχείριση δέν σημαίνει, βέβαια, δτι τά 
πάντα θά πρέπει νά αντιμετωπίζονται μέ τόν ίδιο 
τρόπο. Αυτό πού σημαίνει εΐναι δτι τό συνολικό α­
ποτέλεσμα δλων τών υιοθετούμενων πολιτικών δέν 
Μ πρέπει νά συνεπάγεται διακρίσεις σέ βάρος τών 
αγροτών τών μεσογειακών περιοχών. 
13. Ή χαμηλής αποδόσεως αγροτική μονάδα 
13.1.1. Ο αγρότης πού εκμεταλλεύεται αγροτική 
μονάδα χαμηλής αποδόσεως είναι ένα εξαιρετικά 
δύσκολο πρόβλημα. Δέν υπάρχει αποδεκτή κλίμακα 
τιμών πού να εξασφαλίζει στον ιδιοκτήτη μιας α­
γροτικής μονάδας, πού αντιπροσωπεύει μερική 
μόνο απασχόληση ή πού έχει πολύ μικρή απόδοση, 
επαρκές εισόδημα ώστε νά ζει άπό τήν αγροκαλ­
λιέργεια. 
13.1.2. Επιβάλλεται ή ανάπτυξη άλλων πολιτι­
κών: περιφερειακής, κοινωνικής, βιομηχανικής καί 
εκπαιδευτικής. Ή διάρθρωση στους διάφορους το­
μείς βελτιώνεται δλο καί περισσότερο καθώς οί α­
γρότες πεθαίνουν ή συνταξιοδοτούνται, καί αυτό 
θά συνεχιστεί. 
13.1.3. Χρειάζεται δμως, έπί πλέον νά δημιουργη­
θούν ευκαιρίες εκπαιδεύσεως καί καταρτίσεως, οί 
όποιες θά δώσουν τή δυνατότητα, σέ δσους επιθυ­
μούν νά εγκαταλείψουν τήν αγροκαλλιέργεια, νά 
προσανατολιστούν προς τήν εξεύρεση ικανοποιητι­
κής εργασίας σέ άλλους επαγγελματικούς τομείς, 
στίς περιπτώσεις δπου προσφέρονται τέτοιες εργα­
σίες. 
13.1.4. Χρειάζεται ακόμη νά γίνει περισσότερο α­
ντιληπτή ή ανάγκη δημιουργίας ευκαιριών απασχο­
λήσεως μέ μειωμένο ωράριο, ίσως ακόμα καί νά 
θεσπιστεί, ύπό μορφή κοινωνικής ασφαλίσεως, ή 
καταβολή αποζημιώσεως ίσης μέ εκείνη πού κατα­
βάλλεται σέ έναν μερικώς απασχολούμενο εργάτη 
βιομηχανίας. Όλες αυτές οί δυνατότητες απαιτούν 
εμπεριστατωμένη έρευνα. 
13.2. Υπάρχει πρόταση τής Επιτροπής γιά άμεσες 
εισοδηματικές ενισχύσεις. Γιά νά είναι δμως επαρ­
κείς οί ενισχύσεις αυτές συνεπάγονται μεγάλο κό­
στος. Έξαλλου, ή δλη διαχείριση τους θά ήταν 
δύσκολη, ακόμα καί αν οί δικαιούχοι ήταν αποκλει­
στικά καί μόνο άτομα χωρίς άλλο εισόδημα έκτος 
άπό τήν αγροκαλλιέργεια. Είναι κατά γενική ομο­
λογία δύσκολο νά προσδιοριστεί αριθμητικά τό ει­
σόδημα ενός μικροκαλλιεργητή. 13.2.1. Παρ' δλα αυτά, ή ΟΚΕ κρίνει δτι θά διευ­
κόλυνε πολύ τήν κατάσταση ή εξεύρεση ενός 
συστήματος μέ δυνατότητες πρακτικής εφαρμογής. 
Περιμένει λοιπόν μέ αυξημένο ενδιαφέρον τίς λε­
πτομερείς προτάσεις τής 'Επιτροπής. Είναι όμως ση­
μαντικό, δποιο σύστημα επιλεγεί νά θεσπίζει κοινο­
τικά κριτήρια πού νά εφαρμόζονται άπό τά Κράτη 
μέλη, καί νά έχει δεσμευτικό χαρακτήρα. 
14. Διαχείριση 
14.1. Ή ΟΚΕ παρατηρεί δτι υπάρχουν πολλά πα­
ράπονα σχετικά μέ τή διαχείριση τών κοινοτικών 
πολιτικών. 
14.2. "Αν στά Κράτη μέλη υπάρχει ανεπάρκεια 
χρημάτων, ή απλώς ανεπάρκεια καλών διοικητικών 
υπαλλήλων, οί πολιτικές εφαρμόζονται μερικώς ή 
δέν εφαρμόζονται καθόλου. 
14.3. Ή ίδια ή Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινο­
τήτων δέν διαχειρίζεται πάντα αποτελεσματικά τίς 
εξαγωγές. 
14.3.1. Οί επιτρεπόμενες ποσότητες σιτηρών, πα­
ραδείγματος χάρη, υπόκεινται σέ απότομες διακυ­
μάνσεις καί μερικές φορές ή Κοινότης απουσιάζει 
εντελώς άπό τήν αγορά, πράγμα πού δέν είναι ό 
καλύτερος τρόπος γιά τή δημιουργία κλίματος εμπι­
στοσύνης στους αγοραστές ή γιά τήν επίτευξη, μέ 
τόν καιρό, τών υψηλότερων δυνατών τιμών. 
14.3.2. Τό δψος τών επιστροφών πολλές φορές εί­
ναι διαφορετικό γιά τά ακατέργαστα καί τά μετα­
ποιημένα προϊόντα ή γιά τό κρέας καί τά ζώντα 
ζώα. 
14.4. Ή ΟΚΕ δέν επιθυμεί νά επεκταθεί σέ λεπτο­
μέρειες έπί συγκεκριμένων περιπτώσεων. 
14.4.1. Θά ήθελε, δμως, νά υπογραμμίσει, πρώτον, 
τή σημασία τής διαχειρίσεως τών αγορών σέ πολύ 
στενή συνεννόηση μέ τίς ενδιαφερόμενες επαγγελ­
ματικές οργανώσεις' δεύτερον, τή σημασία τής α­
σκήσεως κατάλληλου έλεγχου στην εφαρμογή τής 
πολιτικής άπό τά Κράτη μέλη, έλεγχο τόν όποιο, 
όπως διαπιστώνει μέ ευχαρίστηση ή ΟΚΕ, ή 'Επι­
τροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει σκοπό νά 
επιβάλει σύμφωνα μέ πρόσφατη δήλωση της' καί 
τρίτον, τή σημασία τής ταχύτητας καί τής ελαστικό­
τητας κατά τή λήψη αποφάσεως στον εμπορικό 
τομέα. 
15. Ό προϋπολογισμός 
15.1. Ή κοινή αγροτική πολιτική έχει σημειώσει 
πολλές επιτυχίες στην πραγματοποίηση τών στό­
χων πού τέθηκαν άπό τή συνθήκη καί άπό τή διά­
σκεψη τής Στρέσα. 'Ορισμένες άπό τίς επιτυχίες αυ­
τές, παραδείγματος χάρη στό θέμα τής παραγωγικό­
τητας, υπήρξαν θεαματικές. Ή κριτική ή οποία α­
σκείται τώρα ολοένα καί περισσότερο στην πολι­
τική αυτή είναι αποτέλεσμα κυρίως τής απότομης 
αυξήσεως, κατά τά τελευταία χρόνια, τοϋ δημοσιο­
νομικού της κόστους, αύξηση ή οποία οφείλεται 
κατά μεγάλο μέρος στην έλλειψη ισορροπίας ορι­
σμένων αγορών. 
15.2. Αυτό πού έχει σημασία επομένως, γιά νά 
διαφυλαχθεί ή θετική προσφορά τής κοινής άγροτι-
'Αριθ. C 348/36 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
κης πολιτικής, είναι νά ελέγχονται οί δαπάνες τοΟ 
προϋπολογισμού. 
15.2.1. Σέ ποιο βαθμό αυτό θά γίνει τελικά θά ε­
ξαρτηθεί άπό την επιλογή των στόχων καί άπό τίς 
μεθόδους χρηματοδοτήσεως των τυχόν πλεονασμά­
των πού θά υπερβαίνουν τους στόχους αυτούς. 
15.2.2. Ό έλεγχος όμως είναι απαραίτητος: πρώ­
τον, γιά νά επανακτήσει ή κοινή αγροτική πολιτική 
τή θέση πού είχε στό δημόσιο αίσθημα κατά τή δε­καετία τοΟ 60" δεύτερον, γιά νά έχει ή Κοινότης τήν 
ευχέρεια νά θέσει σέ εφαρμογή άλλες πολιτικές, χω­
ρίς τίς όποιες, δπως επεσήμανε καί στό παρελθόν ή 
Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή, ή κοινή α­
γροτική πολιτική θά παραμείνει στην οδυνηρή απο­
μόνωση της" τέλος, γιά νά άρθεϊ ένα άπό τά εμπόδια 
πού παρεμβάλλονται στην αύξηση των ιδίων πόρων 
της Κοινότητος τή στιγμή κατά τήν οποία ή αύξηση 
αυτή είναι απαραίτητη γιά τίς άλλες πολιτικές κα­
θώς καί γιά τήν επερχόμενη διεύρυνση μέ τήν εί­
σοδο τής Ισπανίας καί τής Πορτογαλίας. 
"Εγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 26 Νοεμβρίου 1981. 
Ό ΙΖρόεόρος 
της Οικονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής 
Tomas ROSEINGRAVE 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
στη γνωμοδότηση τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής 
'Ονομαστική ψηφοφορία γιά τό σύνολο τής γνωμοδοτήσεως 
Οί ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες ή άντιπροσωπευόμενοι, ψήφισαν υπέρ τής γνωμοδοτή­
σεως: 
ή κα 
οι κκ. Amundsen 
Arena 
Bagliano 
Benigni 
Bernaert 
Berns 
Μπλαμούτσης 
Blasig 
Μπρεδήμα 
Butler 
de Caffarelli 
Cammann 
van Campen 
Carroll 
Chabrol 
Clavel 
du Closel 
Couture 
Curlis 
Daul 
de Bievre 
de Bruyn 
de Tavernier 
Emo Capodilista 
Evain 
Gallacher 
Γεωργίου 
Gingerabre 
Glesener οί κκ. van Greunsven 
Hall 
Hatry 
Hennig 
Heuser 
Hichs-Beach 
Jakobsen 
Jaschick 
Jonker W. 
Kenna 
Kolbenschlag 
Lane 
Lauga 
Laur 
Laval 
Law 
Leddy 
Loccufier 
Loebl 
Loughrey 
Marvier 
Masprone 
Mills 
Morselli 
Muhr 
Nielsen M. 
Paggi 
Παπαδόπουλος 
Patterson 
31. 12. 81 'Επίσημη 'Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 348/37 
Pearson 
de Precigout 
Renaud 
Ρίζος 
Roberts 
Rollinger 
Romoli 
Rouzier 
Savini 
Scharrenbroich 
Schneider 
Schnieders Staratzke 
Theisen 
van der Veen 
Wagenmans 
Wagner 
Weber 
Wick 
Williams 
Wylie 
Zinkin 
Zunkler 
Oi ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες fj άντιποσωπευόμενοι, ψήφισαν κατά της γνωμοδοτή­
σεως: 
oi κκ. 
ή κα 
oi κκ. Cavazzuti 
Chappie 
Ντάσης 
ΔοΟρος 
Drago 
Drain 
Dunet 
Gredal 
Hilkens 
Jenkins 
Καρακίτσος 
Kirschen oi κκ. 
ή κα 
oi κκ. Massabiaux 
Masucci 
Meraviglia 
Militello 
Neumann 
Ognibene 
Piga 
Rainero 
Scalia 
Strobel 
Vanni 
Zoli 
Oi ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες ή άντιπροσωπευόμενοι, άπέσχον: 
οι κκ. Basnett 
Buckton 
Cremer 
Debunne 
De Grave 
Delourme oi κκ. Engelen-Kefer 
Fredersdorf 
Hemmer 
Milne 
Nierhaus