31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/29 
Γνώμη γιά μιά πρόταση γιά τίς προπτικές των κοινοτικών πολιτικών στή δεκαετία 
το0 80 
Ή γνώμη της 'Επιτροπής δεν βασίζεται σέ κανένα κείμενο. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ 
Στην 185η σύνοδο της ολομέλειας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς 25 καί 26 Φεβρουα­
ρίου 1981, ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε κατόπιν προτάσεως 
τοΟ προεδρείου της νά διατυπώσει, έξ ιδίας πρωτοβουλίας, μιά γνώμη στό προαναφερ­
θέν θέμα. 
Β. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οίκονομική καί Κοινωνική Επιτροπή διαμόρφωσε τή γνώμη της στό προαναφερ­
θέν θέμα κατά τήν 191η σύνοδο τής ολομέλειας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς Βρυξέλ­
λες, στίς 28 καί 29 'Οκτωβρίου 1981. 
Τό κείμενο αυτής της γνώμης είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
"Εχοντας υπόψη: 
τήν απόφαση πού έλαβε ή συνέλευση, κατά τή 
σύνοδο της ολομέλειας της 25ης καί 26ης Φεβρουα­
ρίου 1981 καί κατόπιν προτάσεως τοΟ προεδρείου, 
νά εκφέρει μέ δική της πρωτοβουλία γνώμη γιά τίς 
προοπτικές των διαφόρων πολιτικών τής Κοινότη­
τος στή δεκαετία τοΟ 80 καί γιά τό σκοπό αυτό, νά 
συγκροτήσει, σύμφωνα μέ τό άρθρο 17 τοϋ Κανο­
νισμού μιά υποεπιτροπή μέ τήν εντολή νά της υπο­
βάλει ένα σχέδιο γνώμης, 
τήν προφορική εισήγηση τοϋ εισηγητή κ. De 
Bruyn, 
τίς συζητήσεις της κατά τήν 191η σύνοδο ολομέ­
λειας της στίς 27 καί 28 'Οκτωβρίου 1981, 
Εκτιμώντας: 
δτι ή 'Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δη­
μοσίευσε, στίς 24 'Ιουνίου 1981, τήν «Έκθεση έπί 
τής εντολής της 30ης Μαΐου 1980»· 
δτι πολλά άπό τά ψηφίσματα τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Κοι­
νοβουλίου στους τελευταίους μήνες λαμβάνουν επί­
σης θέση δσον άφορα τά προβλήματα πού συνδέο­
νται μέ τήν εντολή της 30ης Μαΐου 1980" 
δτι οί κατευθύνσεις πού ή 'Επιτροπή λαμβάνει έκ 
νέου στην έκθεση της τής 24ης 'Ιουνίου 1981 θά 
αποτελέσουν αντικείμενο συζητήσεως έκ μέρους 
των οργάνων των Κοινοτήτων κατά τους τελευταί­
ους μήνες τοϋ 198 Γ 
δτι, λαμβάνοντας υπόψη τήν έκθεση της 'Επιτροπής 
καί μέ τήν προοπτική αυτή, είναι απαραίτητο οί οι­
κονομικοί καί κοινωνικοί κύκλοι, πού εκπροσωπού­νται στην Οίκονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή, νά 
γνωστοποιήσουν τίς θέσεις τους καί τίς βασικές 
τους ανησυχίες σχετικά μέ τήν ανάπτυξη τής Ευρω­
παϊκής Κοινότητος καί νά εκφρασθούν έπί των θε­
μελιωδών οίκονομικών καί κοινωνικών πολιτικών 
πού πρέπει νά έφαρμοσθοϋν, ώστε νά συμβάλουν 
αποτελεσματικά στην κριτική αξιολόγηση άπό τίς 
διάφορες αρχές της Κοινότητος* 
δτι ή Οίκονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή εξακο­
λουθεί νά λαμβάνει θέση, δπως καί στό παρελθόν, 
σέ παρόμοιες περιστάσεις, καί κυρίως τό 1975 κατά 
τήν κατάρτιση της γνώμης γιά τήν ευρωπαϊκή ένω­
ση, καί το 1980 γιά τήν «"Εκθεση έπί τών ευρωπαϊ­
κών θεσμικών οργάνων» («"Εκθεση τών τριών σο­
φών»)" 
δτι ή Οίκονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή προτί­
θεται επίσης νά παράσχει μιά πρωτότυπη συμβολή 
προς τήν κατεύθυνση τών κοινοτικών πολιτικών τής 
τρέχουσας δεκαετίας, 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 
μέ 95 ψήφους υπέρ, 7 κατά καί 2 αποχές: 
Ι. ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΤΗΝ 
ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΟΥ 80 
Στίς αρχές τής δεκαετίας τοϋ 80, ή Ευρώπη υφίστα­
ται τίς συνέπειες μιας σοβαρής κρίσεως πού επηρε­
άζει τόσο τήν οικονομία της δσο καί τόν κοινωνικό 
της χώρο, μέ κίνδυνο νά κλονίσει τους θεμούς τών 
Κρατών μελών. Ή Κοινότης καί τά μέλη της αντιμε­
τωπίζουν προβλήματα τέτοιας φύσεως πού θέτουν 
σέ αμφισβήτηση τό οικονομικό καί κοινωνικό της 
σύστημα καί απειλοϋν τή λειτουργία, ή καί τήν 'ίδια 
τήν ύπαρξη τών δημοκρατικών μας κοινωνιών. 
'Αριθ. C 343/30 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
Στον οικονομικό καί κοινωνικό τομέα 
Ή αυξανόμενη ανεργία πού πλήττει 9 περίπου εκα­
τομμύρια άτομα, υπερβαίνοντας σέ αριθμό τό 
σύνολο τοϋ ένεργοϋ άγροτικοϋ πληθυσμοϋ τής Κοι­
νότητος, αποστερεί άπό ένα συνεχώς αυξανόμενο 
αριθμό ατόμων καί οικογενειών τήν ελπίδα νά διά­
γουν μιά ευπρεπή ζωή πού θά τους επέτρεπε τήν 
προσωπική ευτυχία καί ολοκλήρωση. 
Συγχρόνως, απειλεί όλο καί περισσότερο τά θεμέ­
λια των δημοκρατικών μας κοινωνιών πού έχουν οί-
κοδομηθεΐ πάνω στην ενεργή συμμετοχή των πολι­
τών στην οικονομική, κοινωνική καί πολιτική 
ζωή. 
Ό πληθωρισμός διατηρείται σέ υψηλά επίπεδα, 
γεγονός πού έχει ολέθριες συνέπειες όσον άφορα 
τή διατήρηση τοϋ βιοτικοϋ επιπέδου των πολιτών, 
ιδιαίτερα σοβαρές γιά τά άτομα πού έχουν χαμηλό 
εισόδημα. 
Οι οικονομικές καί κοινωνικές ανισότητες τών δια­
φόρων περιοχών τής Κοινότητος εντείνονται. Ό 
μαρασμός τών παλαιών βιομηχανιών αφήνει πολλές 
περιοχές σέ κατάσταση στασιμότητας. 
Ή Κοινότης χάνει ταχύτητα στό οίκονομικό πεδίο 
σέ σχέση μέ άλλα μεγάλα βιομηχανικά κράτη καί 
τίς νέες βιομηχανικές χώρες. 
Πράγματι, ή έπιταχυνόμενη ανάπτυξη τής παραγω­
γικής υποδομής τών νέων βιομηχανικών χωρών δη­
μιουργεί νέους ανταγωνισμούς. 
Έξαλλου, ή Κοινότης δέν μπόρεσε νά προσαρμόσει 
επαρκώς τίς οικονομικές της δομές έν όψει τών 
προβλημάτων πού προέρχονται άπό τήν αύξηση τής 
τιμής τής ενέργειας καί τό ρυθμό τών τεχνολογικών 
μεταβολών, γεγονός πού είχε αρνητική επίδραση 
στό έλλειμα τοϋ ισοζυγίου πληρωμών τών Κρατών 
μελών τής Κοινότητος. Οί οικονομικές αυτές ανι­
σορροπίες προκάλεσαν έλλειψη κεφαλαίων γιά ε­
πενδύσεις καί αυτό τό γεγονός έκανε ιδιαίτερα 
δυσχερή τήν εξάλειψη τών περιφερειακών ανισοτή­
των. Τοϋτο έχει σάν συνέπεια κάποια απώλεια αξιο­
πιστίας γιά τήν Κοινότητα. 
Ή οίκονομική ανάπτυξη, πηγή της ευημερίας γιά τά 
παρελθόντα έτη, έχει κατά κανόνα μεταβληθεί σέ 
status quo καί ακόμα σέ αποτελμάτωση τής οίκονο-
μικής δραστηριότητος σέ ορισμένες χώρες καί πε­
ριοχές τής Κοινότητος. 
"Ολες αυτές οί πτυχές αλληλοεπηρεάζονται. Καμία 
δέν μπορεί νά επιλυθεί μεμονωμένα καί ή 
συνύπαρξη τους καθιστά τήν απομονωμένη επίλυση 
οποιασδήποτε άπ' αυτές ακόμη πιό δύσκολη. 
Στό πολιτικό καί Φεσμικό επίπεδο 
Ή ανησυχία τών υπευθύνων τής οικονομικής καί 
κοινωνικής ζωής καί ή αποθάρρυνση τών ενδεχόμε­νων επενδυτών καί τών μελλοντικών επιχειρημα­
τιών αυξάνεται μποστά στό αβέβαιο μέλλον τής ευ­
ρωπαϊκής οικονομίας. 
Επειδή οί οικονομικές συνθήκες καί ή παγκόσμια 
οίκονομική κατάσταση έχουν αλλάξει, ή ευρωπαϊκή 
ολοκλήρωση έχει καταστεί δυσχερέστερη. Έξαλ­
λου, ό πολιτικός στόχος τής ευρωπαϊκής ενώσεως 
έχει υποβιβασθεί σέ στόχο δευτερεύουσας σημασί­
ας. Τοϋτο αντιπροσωπεύει επίσης έναν κίνδυνο γιά 
τήν εσωτερική συνοχή τής Κοινότητος. Έάν ή πο­
ρεία γιά τήν ευρωπαϊκή ενοποίηση δέν είχε μιά πο­
λιτική προοπτική, ή αλληλεγγύη τών Κρατών μελών 
πού επικαλέσθηκαν οί «τρεις σοφοί» τό 1979 θά 
άπειλοϋνταν καί, μακροπρόθεσμα, θά ήταν καταδι­
κασμένη σέ αποτυχία. 
Αυτό είναι ακόμα σημαντικότερο επειδή ή Κοινό­
της καί τά μέλη της θά πρέπει νά αντιμετωπίσουν 
κατά τή διάρκεια τής παρούσας δεκαετίας έναν 
εντεινόμενο αριθμό προκλήσεων στό εσωτερικό καί 
τό εξωτερικό επίπεδο. 
Ή κοινή γνώμη αντιμετωπίζει μέ αυξανόμενη κρι­
τική διάθεση τήν είκόνα τής Κοινότητος πού χα­
ρακτηρίζεται έν μέρει άπό μιά σημαντικά βραδεία 
διαδικασία λήψεως αποφάσεων τών κοινοτικών ορ­
γάνων γενικά καί, ιδιαίτερα, τοϋ Συμβουλίου 
Υπουργών, δηλαδή άπό μιά συμφόρηση ενός μεγά­
λου άριθμοϋ πολιτικών τής Κοινότητος. 
Ή έλλειψη αλληλεγγύης μεταξύ τών Κρατών μελών 
πού άδυνατοϋν νά μετατρέψουν σέ αποφάσεις τοϋ 
Συμβουλίου τών Υπουργών τόσο τίς κατευθύνσεις 
πού δίνει τό Συμβούλιο όσο καί τίς πρωτοβουλίες 
τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καί 
τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Κοινοβουλίου, υποδηλώνει απου­
σία πολιτικής βουλήσεως σέ ευρωπαϊκό επίπεδο γιά 
τήν πραγματοποίηση τών θεμελιωδών κοινοτικών 
στόχων. 
Αύτη ή έλλειψη πολιτικής βουλήσεως αναχαιτίζει 
τήν αποτελεσματική υποστήριξη, έκ μέρους τών πο­
λιτικών καί κοινωνικοοικονομικών κύκλων, τής 
κοινοτικής αντιμετωπίσεως όλων αυτών τών προ­
βλημάτων. "Ετσι ή απόκτηση πραγματικής ευρωπαϊ­
κής συνειδήσεως τόσο σ' επίπεδο ενημερώσεως όσο 
καί εκπαιδεύσεως γίνεται προβληματική. 
Όλα αυτά αντιπροσωπεύουν έναν αριθμό κινδύνων 
στους οποίους ή Κοινότης πρέπει νά αντιδράσει 
μέ ταχύτερες αποφάσεις καί θετικότερα μέτρα 
άπ' εκείνα τοϋ παρελθόντος. 
Στό επίπεδο τΐ|ς νέας καί διευρυνόμενης γεωγραφι­
κής διαστάσεως 
Ή πρώτη διεύρυνση τής Κοινότητος τό 1973, ή δεύ­
τερη τό 1981, καθώς καί οί προοπτικές τής τρίτης 
διευρύνσεως τά προσεχή έτη, δέν έχουν συνοδευθεϊ 
άπό τήν απαραίτητη προσαρμογή τοϋ μηχανισμοϋ 
λήψεως αποφάσεων τοϋ Συμβουλίου ή της εσωτερι­
κής δομής καί τοϋ διοικητικοϋ μηχανισμοϋ τών άλ­
λων κοινοτικών οργάνων, μέ αποτέλεσμα ή Κοινό­
της νά φαίνεται ολοένα καί περισσότερο ακυβέρ­
νητη. 
θΐ. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/31 
Στό επίπεδο τής χρηματοδοτικής της ικανότητος 
Ή Κοινότης προσεγγίζει, γιά τή χρηματοδότηση 
των δαπανών της, στό άμεσο μέλλον (1982—1983), 
τό ανώτατο όριο τών πόρων πού διατίθενται γιά 
κοινοτικούς σκοπούς, χωρίς νά διαγράφεται νέα 
προοπτική. 
Σέ παγκόσμιο επίπεδο 
Ή Κοινότης αντιμετωπίζει ουσιώδεις μεταβολές 
τοϋ παγκόσμιου οικονομικού συστήματος πού χα­
ρακτηρίζονται άφ' ενός άπό τήν ανάδυση τών νέων 
βιομηχανικών χωρών, καί άφ' έτερου άπό μιά ανα­
κατανομή τού πλούτου πού οφείλεται στή μεταβί­
βαση τών πόρων σέ όφελος τών κατόχων τών πηγών 
ενέργειας, τού πετρελαίου καί τοϋ πρώτων υλών. 
Τοϋτο είχε σάν συνέπεια τή μετατόπιση ορισμένων 
παραγωγών προς τόν τρίτο κόσμο, γεγονός πού κα­
θίστα δυσχερέστερη τήν ανταγωνιστικότητα τής 
βιομηχανίας καί τής γεωργίας τής Κοινότητος. Ή 
Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή (ΟΚΕ) κρί­
νει, συμμεριζόμενη σ' αυτό τό σημείο τή γνώμη τής 
Επιτροπής στην έκθεση της έπί τής εντολής της 
30ής Μαΐου 1980 σημείο 7, ότι «ή εξέλιξη τής παγ­
κόσμιας οικονομίας καί ή ανακατανομή τών ρόλων 
πού προέκυψε άπ' αυτή στίς διεθνείς σχέσεις, κα­
τέστησαν σαφές ότι οι εφαρμοζόμενες πολιτικές 
πρέπει νά συμπληρωθούν ή νά αναπροσαρμο­
σθούν». 
Στό πλαίσιο τής έρευνας γιά μιά νέα παγκόσμια οι­
κονομική τάξη, οι χώρες τοϋ τρίτου κόσμου έχουν 
διατυπώσει αιτήματα πού μποροϋν νά επηρεάσουν 
αισθητά τήν παρούσα θέση τής Κοινότητος. 
II. Η ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ 
Ή εφαρμογή τών κοινοτικών πολιτικών 
Τά προβλήματα πού περιγράφονται πιό πάνω απο­
τελούν μιά πρόκληση στην οποία τά Κράτη μέλη 
δέν βρίσκονται σέ θέση νά απαντήσουν μεμονωμέ­
να. Μόνο ή Κοινότης ώς Κοινότης, πού παραμένει ή 
πρώτη εμπορική δύναμη στον κόσμο μέ ένα πρωτό­
τυπο κοινωνικό σύστημα καί πού, χάρη στά προ­
σόντα τών επιχειρηματιών της, τών τεχνικών καί 
εργατών της, συγκεντρώνει μια μεγάλη ικανότητα 
καινοτομίας, διαθέτει τά αναγκαία μέσα γιά νά 
αναμετρηθεί μέ τίς άλλες μεγάλες δυνάμεις καί νά 
ανταπαντήσει μέ αποτελεσματικό τρόπο γιά νά 
συμβάλει πραγματικά στην επίλυση τών σκιαγρα-
φηθέντων προβλημάτων, ύπό τόν όρο όμως δτι θά 
ξαναβρεί τήν αλληλεγγύη της καί θά αποδείξει τήν 
πολιτική της θέληση. 
Ή απάντηση της, ρεαλιστική άλλα καί αποτελεσμα­
τική πρέπει νά συγκεκριμενοποιηθεί μέ τόν ακό­
λουθο τρόπο: 
α) Οί κοινοτικές πολιτικές πού έχουν ήδη αποφα­
σισθεί άπό τά κοινοτικά όργανα καί πού συχνά 
αντανακλώνται στίς κατευθύνσεις πού δίνει τό Συμβούλιο, τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πρέ­
πει τελικά νά εφαρμοσθούν στην πράξη βάσει 
μιας σφαιρικής αντιμετωπίσεως πού θά διασφα­
λίζει εξίσου μιά επαρκή συνοχή τών διαφόρων 
κοινοτικών πολιτικών. Γι' αυτό τό σκοπό, τό 
Συμβούλιο πρέπει νά ασκήσει τίς αρμοδιότητες 
του γιά νά αποφασίσει καί νά προβλέψει τά ανα­
γκαία χρηματοδοτικά μέσα. 
β) Έκεΐ όπου αποδεικνύεται δτι τά Κράτη μέλη 
μόνα τους δέν ήταν ή δέν είναι σέ θέση νά αντι­
μετωπίσουν τίς προκλήσεις, οί πολιτικές τους 
πρέπει νά γίνουν περισσότερο κοινοτικές. 
Ή Ιδιαίτερη αυτή δράση πρέπει λοιπόν νά συγκε­
ντρωθεί σέ έναν περιορισμένο αριθμό πολιτικών οί 
όποιες θά μποροϋν νά έφαρμοσθοϋν μέ μεγαλύτερη 
πιθανότητα επιτυχίας σέ κοινοτικό επίπεδο. 
Γι' αυτό τό σκοπό, ή Κοινότης πρέπει νά αποκτήσει 
αρμοδιότητες γιά νά αποφασίζει μέσα σέ λογικές 
προθεσμίες καί γιά νά μπορεί νά χρησιμοποιεί τά 
απαραίτητα οικονομικά μέσα. 
Ή στρατηγική τής κοινοτικής δράσεως γιά τή δεκα­
ετία τού 80 εξαρτάται λοιπόν άπό τό σαφή καθο­
ρισμό ορισμένων πολιτικών πού θά ακολουθηθούν 
άπό κοινού καί άπό τήν ανάληψη, έκ μέρους τών αρ­
μόδιων γιά λήψη αποφάσεων άρχων, τής ευθύνης 
γιά τήν πραγματοποίηση τους. 
Όπως καί ή 'Επιτροπή (σημείο 4 τής εκθέσεως έπί 
τής εντολής τής 30ής Μαΐου 1980), ή ΟΚΕ τονίζει 
ότι τά όργανα τής Κοινότητος έχουν τό καθήκον νά 
αναλάβουν αυτή τήν ευθύνη, να άφοσιωθοϋν στην 
πλήρη εφαρμογή τοϋ πολιτικοϋ συμφώνου πού 
«κάθε Κράτος μέλος έχει συνυπογράψει κατά τήν 
υπογραφή εϊτε τών ίδρυτικών συνθηκών ε'ίτε τών 
συνθηκών προσχωρήσεως». 
Οί αρμοδιότητες τών Κρατών μελών τής Κοινότητος 
καί η σύγκλιση τών εθνικών πολιτικών 
Είναι όμως προφανές ότι στον τεράστιο χώρο τής 
οικονομικής καί κοινωνικής πολιτικής, το μεγαλύ­
τερο μέρος τών αρμοδιοτήτων εξακολουθεί νά υπά­
γεται στον εθνικό τομέα. 
Έν τούτοις μέσα σ' αυτό τό πλαίσιο ή Κοινότης 
πρέπει νά ενεργήσει ώστε οί πολιτικές προτεραιότη­
τες νά άναπτυχθοϋν άπό τά Κράτη μέλη μέ τρόπο 
πού νά συγκλίνουν επαρκώς (λεπτομερέστερα βλέπε 
ύπό IV Α). 
Σέ ένα γενικότερο πεδίο, καί αποσκοπώντας σέ μιά 
αποτελεσματικότερη δράση τής Κοινότητος καί 
τών Κρατών μελών, θά έπρεπε νά χαραχθοϋν κατά 
ένα σαφή τρόπο: 
- οί τομείς στους όποιους τά Κράτη παραμένουν 
αρμόδια και γιά τους οποίους προβλέπεται 
σύγκλιση τών πολιτικών μέ ορισμένους μηχα­
νισμούς τοϋ κοινοτικοϋ έλεγχου" καί 
'Αριθ. C 343/32 'Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
- οί τομείς στους οποίους ή Κοινότης πρέπει νά 
αναπτύξει την ίδια της την πολιτική μέσα στο 
πλαίσιο των βασικών άρχων των συνθηκών τής 
Ρώμης. 
III. ΟΙ ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΤΗΣ 
ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ 
Ή οίκονομική ανάκαμψη καί ή αποκατάσταση τοϋ 
επιπέδου απασχολήσεως 
Ή Ευρώπη πρέπει νά κινητοποιήσει δλες τίς δυνα­
τότητες πού διαθέτει (σέ τεχνολογία, σέ ικανότητα 
καινοτομιών, σέ εργατικό δυναμικό, σέ κεφάλαια) 
γιά νά δώσει μιά νέα ώθηση στην οίκονομική της 
δραστηριότητα. Πρέπει κατά συνέπεια νά αγωνι­
σθεί κατά τοΟ πληθωρισμοί), νά ενισχύσει τήν κοι­
νοτική αγορά καί νά καταστήσει τίς βιομηχανίες 
της καί τους άλλους τομείς τής οικονομίας της (π. χ. 
τό δίκτυο διανομής, τίς υπηρεσίες, τόν τουρισμό, τή 
γεωργία) άνταγωνιστικότερες καί ώς έκ τούτου νά 
συμβάλει ταυτόχρονα στην αποκατάσταση τό 
συντομότερο δυνατό ενός ύψηλοϋ επιπέδου απα­
σχολήσεως ένώ ή πλήρης απασχόληση παραμένει ό 
προς επίτευξη στόχος. 
Αυτή ή οίκονομική ανάκαμψη πρέπει συγχρόνως νά 
προωθήσει τήν κοινωνική δικαιοσύνη ύπό τό 
πρίσμα τής προστασίας καί, έάν είναι δυνατόν, τής 
βελτιώσεως τής ευημερίας πού έχει αποκτηθεί, μιά 
αναγκαιότητα πού περιλαμβάνει τήν αρμονική ανά­
πτυξη τών διαφόρων περιφερειών καί των διαφόρων 
τομέων τής οίκονομίας. 
Ή Κοινότης πρέπει νά παραμείνει ή έκφραση μιας 
Ευρώπης πού είναι επαρκώς αλληλέγγυα γιά νά 
προσφέρει σ' όλους τους πολίτες της ένα ικανοποιη­
τικό επίπεδο ζωής, πραγματικά ενωμένης γιά νά 
διαδραματίσει τό ρόλο της πλήρως στον κόσμο, 
έχοντας ίκανότητα καινοτομίας πού θά τής επιτρέ­
πει νά αντιμετωπίσει τόν ανταγωνισμό σέ παγκό­
σμιο επίπεδο. 
Κανένα Κράτος μέλος δέν μπορεί νά λύσει μόνο του 
όλα τά προβλήματα τής οικονομικής καί κοινωνι­
κής κρίσεως άπό τά όποια τό καθένα υποφέρει σέ 
διαφορετικό βαθμό. Είναι επομένως απαραίτητο 
κάθε εθνική λύση στά προβλήματα αυτά νά δίδεται 
μέσα σέ μια κοινοτική οπτική. 
Οί πολιτικές, οικονομικές καί κοινωνικές προσπά­
θειες πρέπει νά συγκεντρωθούν σέ μιά αποτελεσμα­
τική συμβολή γιά τήν επίλυση τών προβλημάτων 
πού αντιμετωπίζουν ή Κοινότης καί τά Κράτη 
μέλη. 
Οί θεμελιώδεις οικονομικοί καί κοινωνικοί στόχοι 
θά έπρεπε νά ενταχθούν στους πολιτικούς στόχους 
τής ευρωπαϊκής ενώσεως πού πρέπει νά αναπτυχθεί 
κατά τή δεκαετία τοΟ 80, καί πού θά αποτελεί παρά­
γοντα είρήνης καί σεβασμοΟ τών δημοκρατικών καί 
πολυκομματικών συστημάτων. 
"Ετσι ή Κοινότης θά παραμείνει μιά περιοχή τοϋ 
κόσμου όπου ή αδιάκοπα στενότερη ένωση τών ευ­
ρωπαϊκών λαών θά έχει τήν ευκαιρία νά πραγματο­
ποιηθεί. Οί οικονομικές καί κοινωνικές ομάδες τής Κοινότη­
τος, είναι έτοιμες νά αναλάβουν τίς ευθύνες τους 
μέσα στό πλαίσιο μιας διαρκοϋς καί προηγούμενης 
συνεννοήσεως μέ τίς κοινοτικές αρχές κατά τή δε­
καετία τοϋ 80. Περιμένουν κατά συνέπεια, άπό αυ­
τές καί ειδικότερα άπό τό Συμβούλιο τών 'Υπουρ­
γών, νά ένεργοΟν καί νά αποφασίζουν σάν 
υπεύθυνα όργανα. 
IV. Η ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΗΣΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΩΝ ΠΟ­
ΛΙΤΙΚΩΝ 
Ή δράση τής Κοινότητος πρέπει νά αναπτυχθεί σέ 
δύο επίπεδα: 
Α. Ή Κοινότης καί ή σύγκλιση τών εθνικών οικο­
νομικών πολιτικών 
Είναι απαραίτητο νά αναπτυχθεί μιά συνεκτική 
κοινοτική κοινωνικοοικονομική πολιτική. 
Γιά νά επιτευχθεί τοϋτο, οί εθνικές οικονομικές καί 
νομισματικές πολιτικές τών Κρατών μελών πρέπει 
νά συντονισθούν καί νά αναπτυχθούν μέσα στό 
πλαίσιο μιας συγκλίσεως επαρκώς δεσμευτικής γιά 
νά υποχρεωθούν τά Κράτη μέλη νά συμμορφωθούν 
καί νά προσαρμόσουν τίς εθνικές πολιτικές τους σέ 
ένα συνεπή προσανατολισμό πού νά περιλαμβάνει 
μεταξύ άλλων, τίς επενδύσεις καί τόν ανταγωνισμό 
ανάμεσα στίς βιομηχανίες. Αυτές οί πολιτικές λοι­
πόν πρέπει νά υποστηρίζονται αμοιβαία αντί νά εί­
ναι ανταγωνιστικές. 
Αυτή ή σύγκλιση περιλαμβάνει τήν ανάγκη, στό 
πλαίσιο τών εθνικών πολιτικών σχετικά μέ τόν 
προϋπολογισμό, νά δοθεί προτεραιότητα στίς δαπά­
νες επενδύσεως έναντι τών δαπανών καταναλώσεως 
δημόσιας ή ιδιωτικής. Σ' αυτή τήν σύγκλιση πρέπει 
νά περιληφθεί ό προσανατολισμός τής Κοινότητος 
γιά τίς διάφορες κοινοτικές πολιτικές της πού συνε­
πάγονται δημοσιονομική επέμβαση. 
Σέ γενικό επίπεδο, όλες οί κοινοτικές καί εθνικές 
πολιτικές θά πρέπει νά αναγνωρίσουν τή σημασία 
τής αυξήσεως τών παραγωγικών επενδύσεων πού εί­
ναι αναγκαίες γιά τήν αποκατάσταση τοϋ επιπέδου 
αναπτύξεως. Ή αύξηση αυτή θά πρέπει νά προκύψει 
τόσο άπό τόν ιδιωτικό δσο καί άπό τό δημόσιο το­
μέα. 
Γι' αυτό τό λόγο είναι σημαντικό νά αναθεωρηθεί ή 
τάση τών κυβερνήσεων γιά τήν περικοπή τών δαπα­
νών επενδύσεως καθαρά γιά λόγους προϋπολογι-
σμοϋ. 
Ή Κοινότης πρέπει νά επαγρυπνεί — καί κατά πε­
ρίπτωση νά παρεμβαίνει βασιζόμενη στίς αρμοδιό­
τητες της — ώστε τά Κράτη μέλη νά μήν εγείρουν 
ξανά μεταξύ τους εμπορικούς φραγμούς, ή νά μή νο­
θεύσουν μέ ορισμένα μέτρα στά όποια εντάσσονται 
ορισμένες κρατικές βοήθειες τόν ανταγωνισμό ανά­
μεσα στίς βιομηχανίες τους, δεδομένου ότι σκοπός 
τους είναι ή διατήρηση καί ή βελτίωση, σέ παγκό­
σμιο επίπεδο, τής ανταγωνιστικότητας τής ευρω­
παϊκής βιομηχανίας. Αυτό τό έργο θά διευκολυνό-
31. 12. 81 Επίσημη 'Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 343/33 
ταν έάν ή Επιτροπή μποροΟσε νά παρέχει συνεχή 
πληροφόρηση γιά τήν κατάσταση των ενισχύσεων 
πού χορηγούνται άπό τά διάφορα Κράτη μέλη. 
Είναι λοιπόν σημαντικό νά πραγματοποιηθεί μιά 
σύγκλιση, επαρκώς δεσμευτική, των εθνικών καί ευ­
ρωπαϊκών πολιτικών, βραχυπρόθεσμων καί μεσο­
πρόθεσμων, πού νά επιδιώκει τους στόχους καί νά 
αναγνωρίζει μιά διαφοροποίηση τών μέσων πού 
χρησιμοποιούνται άπό τά Κράτη μέλη γιά τήν 
πραγματοποίηση τών στόχων αυτών. 
Ή σύγκλιση αύτη πρέπει επίσης νά περικλείει τήν 
πολιτική ενισχύσεων πού ακολουθούν τά Κράτη 
μέλη σέ ορισμένους τομείς, κατά τρόπο ώστε ή πολι­
τική αυτή νά πραγματοποιηθεί μέ βάση κοινοτικούς 
κανόνες πού έχουν ορισθεί προηγουμένως καί 
ισχύουν γιά όλους. 
Οί προσπάθειες αυτές συγκλίσεως πρέπει νά έχουν 
σάν αντικείμενο τόσο τήν αποκατάσταση τού επι­
πέδου απασχολήσεως όσο καί τήν αποκατάσταση 
τής ανταγωνιστικότητας τών επιχειρήσεων καί τής 
οικονομικής αναπτύξεως. Πρέπει επίσης νά αναφέ­
ρονται στά προβλήματα τής εξωτερικής ισορροπίας 
καί σταθερότητας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες συνε­
πάγονται τόν έλεγχο τού πληθωρισμού καί τής δη­
μόσιας δανειακής επιβαρύνσεως καθώς καί τήν ενί­
σχυση τού ευρωπαϊκού νομισματικού συστήμα­
τος. 
Ή ενίσχυση αυτή πρέπει νά πραγματοποιηθεί προς 
τήν κατεύθυνση εντάσεως τής συνεργασίας μεταξύ 
Κρατών μελών καί τής Κοινότητας πού θά ανοίξει 
τό δρόμο γιά τη μετάβαση στή θεσμική φάση τού 
ευρωπαϊκού νομισματικού συστήματος (2η φάση). 
Ή σύσταση ενός ευρωπαϊκού νομισματικού τα­
μείου καί ή διεύρυνση τής χρησιμοποιήσεως τής 
ECU πρέπει κυρίως νά εξετασθούν. Στή δεύτερη 
αυτή φάση πρέπει νά συγκροτηθούν οί προβλεπόμε­
νοι οργανισμοί συνεργασίας. 
Σέ διεθνές επίπεδο, ή ενδυνάμωση τού ευρωπαϊκού" 
νομισματικού συστήματος πρέπει νά συμβαδίζει μέ 
μιά προσπάθεια μειώσεως τών νομισματικών 
διακυμάνσεων σέ σχέση μέ τό δολλάριο καί τό γιέν, 
γιά νά περιορισθούν οί υπερβολικές μεταβολές στην 
ελεύθερη αγορά, καί νά επιτευχθεί μιά νέα περισσό­
τερο σταθερή διεθνής νομισματική ισορροπία. 
Ή σύγκλιση αύτη τών εθνικών οικονομικών καί 
κοινωνικών πολιτικών πρέπει νά πραγματοποιηθεί 
μέ βάση μιά ανάλυση τής οικονομικής καί νομισμα­
τικής καταστάσεως τού συνόλου τών Κρατών με­
λών τής Κοινότητος, ανάλυση πού στηρίζεται στίς 
αρχές τής αποφάσεως τής 18ης Φεβρουαρίου 1974 
σχετικά μέ τή σύγκλιση καί τό πρόγραμμα μεσο­
πρόθεσμης οικονομικής πολιτικής πού απορρέει 
άπό αυτή. 
Τό οξύτερο πρόβλημα στό πλαίσιο αυτό σχετίζεται 
μέ τίς διαδοχικές πετρελαϊκές κρίσεις, οί επιπτώσεις 
τών οποίων γίνονται αισθητές άπό τό 1973 καί οί 
όποϊες προκάλεσαν μιά αύξουσα μαζική μεταφορά 
πόρων υπέρ τών χωρών τού ΟΠΕΚ. 
Τό έλλειμμα τού κοινοτικού ισοζυγίου πληρωμών, 
αποτέλεσμα πού συνδέεται άρρηκτα μέ τά τεράστια ελλείμματα τών προϋπολογισμών τών Κρατών με­
λών, πρέπει νά καταπολεμηθεί μέ σημαντικές άλλα 
καί επιλεκτικές ταυτόχρονα επενδύσεις, τήν προ­
σαρμογή τών δομών τής οίκονομίας, τήν εξάλειψη 
τών εμποδίων άπό τίς συναλλαγές εντός καί έκτος 
τής Κοινότητος (διοικητικά, τεχνικά καί άλλα), τήν 
ανάπτυξη πόρων αντικαταστάσεως, καθώς καί μέ 
τήν εξοικονόμηση ενέργειας, πράγμα πού θά μπο­
ρούσε νά καταλήξει σέ ανανέωση τών διαρθρώσεων 
τής παραγωγής καί σέ μετριασμό τής αυξήσεως τού 
κόστους (έγγρ. ΕΠ 81/95 τελικό, σσ. 8 καί 9). 
Β. Ή δράση τΐ\ς Ιδιας τής Κοινότητος 
Ή Κοινότης πρέπει, όσον άφορα τή δράση της, νά 
επανακαθορίσει τά μέσα πού διαθέτει καί νά έπα-
νεργοποιήσει τήν αλληλεγγύη τών κρατών καί τών 
λαών τής Ευρώπης γύρω άπό ένα ορισμένο αριθμό 
κοινών προοπτικών. 
1. "Ενας συνεκτικός πυρήνας κοινοτικών οΐκονο-
μικών και κοινωνικών πολιτικών προτεραιότη­
τας 
Γι' αυτό τό σκοπό, ή Κοινότης πρέπει νά θέσει σέ 
εφαρμογή μετά άπό ευρεία διαβούλευση μέ τίς οίκο-
νομικές καί κοινωνικές δυνάμεις ένα συνεκτικό 
πυρήνα οικονομικών καί κοινωνικών πολιτικών 
προτεραιότητας πού απαιτεί τήν αποκατάσταση τής 
αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ τών Κρατών μελών 
καί τών υπευθύνων τους έναντι τής Κοινότητος 
άλλα καί ταυτόχρονα απαιτεί σέ πολιτικό επίπεδο, 
μία αλληλεγγύη γιά τίς κοινοτικές ενέργειες πού 
πραγματοποιούνται άπό κοινά όργανα καί μέ Ιδίους 
πόρους, ενέργειες πού δέν είναι πιά δυνατό νά διεξά­
γονται μόνο άπό τά Κράτη μέλη. 
Μέ βάση τή νέα γεωγραφική διάσταση τής Κοινό­
τητος τών Δέκα καί μέ τήν προοπική τής τρίτης 
διευρύνσεως σέ δώδεκα κατά τά προσεχή έτη, ή 
Κοινότης πρέπει νά λάβει τά αναγκαία μέτρα γιά νά 
διατηρήσει τή συνοχή της καί τήν εσωτερική της 
σταθερότητα, ώστε νά εξακολουθήσει νά λει­
τουργεί στή διευρυμένη της διάσταση καί νά ενσω­
ματωθούν σ' αύτη τά νέα Κράτη μέλη αφού αποδε­
χθούν τό κεκτημένο τών υφιστάμενων κοινοτικών 
πολιτικών καί διατάξεων. 
2. Ή έκταση τής οράσεως της Κοινότητος 
Αυτός ό συνεκτικός οικονομικός καί κοινωνικός 
πυρήνας προτεραιότητας θά έπρεπε νά περιλαμβά­
νει δύο πτυχές: 
- τήν εσωτερική πτυχή 
Πρέπει νά περιλαμβάνει τήν ολοκλήρωση καί τήν 
ανάπτυξη τής εσωτερικής άγορας, προκειμένου νά 
τονωθεί έτσι ή εσωτερική ζήτηση καί νά εντατικό-
'Αριθ. C 343/34 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
ποιηθοϋν ορισμένες πολιτικές πού έχουν ήδη τεθεί 
σέ εφαρμογή στό εσωτερικό τής Κοινότητος. 
Οι πολιτικές προτεραιότητας πρέπει νά αναπτυ­
χθούν καί νά προσαρμοσθούν λαμβάνοντας υπόψη 
τό στόχο τής διατηρήσεως καί δημιουργίας ευκαι­
ριών άποσχολήσεως στην Κοινότητα. Οι πολιτικές 
αυτές άπαιτοΟν τήν αποκατάσταση τής οικονομι­
κής αναπτύξεως σέ συνδυασμό μέ τόν αγώνα κατά 
τοΟ πληθωρισμού καθώς καί τήν εφαρμογή καί τήν 
ενίσχυση των υφιστάμενων χρηματοδοτικών μέσων 
τής Κοινότητος καί, κατά περίπτωση, τή συμπλή­
ρωση τού συνόλου των κοινοτικών ενεργειών πρίν 
ενταχθούν σ' ένα πολυετές πρόγραμμα. 
- τήν εξωτερική πτυχή 
Πρέπει νά χαρακτηρίζεται άπό τή διατήρηση ή τήν 
αποκατάσταση τής ανταγωνιστικότητας τών ευρω­
παϊκών βιομηχανιών, πού νά επιτρέπει ισόρροπες 
καί ύψηλοϋ επιπέδου εμπορικές συναλλαγές μεταξύ 
τής Ευρώπης καί τοϋ συνόλου τών άλλων οίκονομι-
κών περιοχών τοϋ κόσμου, δπως Ο Π ΕΚ, Βόρειος 
'Αμερική, 'Ιαπωνία, Κομεκόν, στό πλαίσιο μιας κοι­
νοτικής εμπορικής πολιτικής πού νά εξασφαλίζει 
τήν αμοιβαιότητα τών πλεονεκτημάτων γιά τήν 
Κοινότητα καί γιά τους εμπορικούς της εταίρους. 
Γ. Ή βιομηχανική πολιτική τής Κοινότητος 
Πρέπει νά δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στον ορι­
σμό τής επιλεκτικής πολιτικής δημόσιων καί ιδιωτι­
κών επενδύσεων πού μπορεί νά δημιουργήσει ευνοϊ­
κές συνθήκες γιά τήν οικονομική ανάκαμψη, μέ 
στόχο τήν αύξηση τής ανταγωνιστικότητας καί πα­
ραγωγικότητας τών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων καί 
τήν ανάπτυξη τής εσωτερικής αγοράς, πού είναι 
συνθήκες απαραίτητες για τήν προώθηση μιας κοι­
νοτικής πολιτικής τής άποσχολήσεως. 
Γι' αυτό τό σκοπό, ή Κοινότης πρέπει νά συμβάλει 
στή δημιουργία τών ευνοϊκών συνθηκών στό οίκο-
νομικό περιβάλλον πού είναι αναγκαίο γι' αύτη τήν 
ανάκαμψη. 
Ή βιομηχανική πολιτική τής Κοινότητος ύπό ευ­
ρεία έννοια, περιλαμβάνει δλες τίς ενέργειες πού 
βοηθούν στην ανάπτυξη τής οικονομικής της δρα­
στηριότητας. Πρέπει να χαρακτηρίζεται άπό τήν 
προσαρμογή, τήν καινοτομία, τό άνοιγμα προς τόν 
υπόλοιπο κόσμο καί τήν προάσπιση τών συμφερόν­
των της. 
Ή δράση αυτή πρέπει νά συγκεκριμενοποιηθεί μέ 
ένα κοινό σχέδιο πού νά περιλαμβάνει τίς διάφορες 
κοινοτικές ενέργειες, λαμβάνοντας υπόψη τίς πρω­
τοβουλίες τών διαφόρων Κρατών μελών καί περι­
λαμβάνοντας ιδιαίτερα τίς μικρομεσαίες επιχειρή­
σεις ol όποιες, λόγω της σημαντικής ίκανότητας 
καινοτομίας πού διαθέτουν, μποροΟν νά δημιουργή­
σουν νέες απασχολήσεις. 
Πρέπει νά ληφθεί μέριμνα ώστε τά μέτρα πού θά 
ληφθοϋν νά άφοροΟν κατά προτεραιότητα τή μετα­ποιητική βιομηχανία ή οποία πλήγηκε ιδιαίτερα 
άπό τήν παρούσα κρίση καί τής οποίας ή ανταγω­
νιστικότητα έχει ιδιαίτερη σημασία γιά τή δη­
μιουργία θέσεων άποσχολήσεως. 
Στους τομείς τής βιομηχανικής δραστηριότητας πού 
μπορούν νά καταστούν ιδιαίτερα δυναμικοί στό 
μέλλον (βιομηχανίες παραγωγής καί εξοικονομή­
σεως ενέργειας, τοϋ περιβάλλοντος, τής πληροφορή­
σεως, συμπεριλαμβανομένων τής αναπτύξεως τών 
βιομηχανιών επικοινωνίας, μικροηλεκτρονικής καί 
κατασκευών σέ ορισμένα Κράτη μέλη), πρέπει νά 
δοθεί έμφαση στην επιτάχυνση τής κοινοτικής έρευ­
νας καί στή χρηματοδότηση ορισμένων πρότυπων 
σχεδίων. 
Πρέπει επίσης νά υπάρξει ένας κοινοτικός συντο­
νισμός τών προγραμμάτων τών Κρατών μελών καί 
μία παρακολούθηση («follow-up») αύτοΟ τοϋ 
συντονισμοϋ κατά τρόπο ώστε νά αποφευχθεί ή 
σπατάλη πού θά γίνονταν, έάν τά προγράμματα 
συναγωνίζονταν τό ένα τό άλλο. Μεταξύ τών έν 
λόγω βιομηχανιών, πολλές δέν θά είναι σέ θέση νά 
άνταγωνισθοϋν τίς 'Ηνωμένες Πολιτείες καί τήν 
'Ιαπωνία, παρά μόνο άν ή Κοινότητα αποτελέσει 
σ' αυτή τήν περίπτωση ένα ενιαίο σύνολο. 
Είναι επίσης βασικό νά συντονίσει ή Κοινότης τίς 
ενέργειες πού άποσκοποϋν νά καταστήσουν λιγό­
τερο δυσάρεστη τήν προσαρμογή καί τή διάλυση 
ορισμένων βιομηχανιών. Σ' αυτόν τόν τομέα θά 
μπορούσαμε νά έμπνευσθοϋμε άπό ορισμένα μέτρα 
πού έχει ήδη λάβει ή Κοινότης, δπως π. χ. μιά ειδική 
ενίσχυση προσαρμογής στους απολυόμενους ερ­
γαζομένους, κάποια άμβλυνση τών κοινοτικών κα­
νόνων σέ θέμα ανταγωνισμού σύμφωνα μέ τίς δια­
δικασίες πού προβλέπονται στίς συνθήκες καί 
έφ' δσον περιορίζονται αυστηρά στό χρόνο καί 
στους τομείς πού βρίσκονται σέ κρίση, καθώς καί ό 
προοδευτικός περιορισμός τών κρατικών ενισχύσε­
ων. 
1. Στον τομέα της εοωτερικης ayopag 
Όπως καί ή Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτή­
των έτσι καί ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτρο­
πή θεωρεί δτι, γιά νά διατηρηθεί καί νά αναπτυχθεί 
μιά σύγχρονη καί δυναμική βιομηχανία στην Ευρώ­
πη, παραμένει βασικός ό ρόλος μιας ενοποιημένης 
αγοράς πού θά κατέληγε σέ μία μοναδική αγορά. Ή 
συστηματική εκμετάλλευση τών δυνατοτήτων ενός 
χώρου ηπειρωτικής διαστάσεως επιτρέπει στους οί-
κονομικούς παράγοντες νά επενδύουν σέ συνθήκες 
ασφάλειας πού συγκρίνονται μ' αυτές τών αμερικα­
νών καί ιαπώνων ανταγωνιστών τους. 
Ή Κοινότης συνεπώς πρέπει νά συμπληρώσει τήν 
κοινή αγορά μέ τήν εξάλειψη τών κάθε είδους εμπο­
δίων, τεχνικών, νομικών, διοικητικών καί λοιπών, 
καί νά ανοίξει περισσότερο τίς δημόσιες αγορές της. 
Πρέπει ταυτόχρονα νά επωφεληθεί άπό τίς ευκαι­
ρίες άνταπτύξεως μιας νέας δυναμικής χής αγοράς 
πού θά παρουσιασθούν μέ τή διεύρυνση σέ δέκα καί 
σύντομα σέ δώδεκα μέλη, καί άπό μιά μεαγαλύτερη 
ζήτηση πού θά προκύψει άπ' αυτήν, στό μέτρο πού ή 
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/35 
Κοινότης θα επιτύχει νά αναπτύξει μιά περιφερει­
ακή πολιτική πού θα μειώσει τίς υφιστάμενες ανι­
σότητες. 
Όπως ή 'Επιτροπή έτσι καί ή ΟΚΕ θεωρεί δτι θα 
έπρεπε νά επωφεληθούμε άπό τή μεγάλη αγορά πού 
προσφέρει ή Κοινότης, μέ τόν καθορισμό, παρα­
δείγματος χάρη, κοινών προτύπων καί εκμεταλλευ­
όμενοι τό αθροιστικά μεγάλο μέγεθος των δημό­
σιων παραγγελιών. 
Ή Κοινότης πρέπει νά βοηθήσει τά Κράτη μέλη νά 
ξεπεράσουν τους φραγμούς πού τίθενται γιά τίς 
επενδύσεις ορισμένων βιομηχανιών (πού οφείλον­
ται σέ διοικητικά καί λοιπά εμπόδια), μέ μιά πολι­
τική πληροφορήσεως καί κοινοτικής έρευνας πού νά 
επιτρέπει στίς βιομηχανίες τών Κρατών μελών νά 
χρησιμοποιήσουν νέες παραγωγικές διαδικασίες 
πού θά έχουν αναπτυχθεί χάρη στή βοήθεια τής 
Κοινότητος. 
Πρέπει νά θεσπισθούν μέτρα υποστηρίξεως τής Κοι­
νότητος γιά νά διευκολυνθεί ή αναδιάρθρωση ορι­
σμένων βιομηχανικών κλάδων πού βρίσκονται σέ 
κρίση, μέ σκοπό νά αποσβεσθεί τό σόκ πού οφείλε­
ται σέ βαθιά αλλαγή της ζητήσεως καί νά καθορι­
σθούν τά μέτρα αυτά μέ τέτοιο τρόπο ώστε νά επι­
τρέψουν τήν πραγματοποίηση τής αναδιαρθρώσεως 
αυτής σέ εύλογο χρόνο. 
Πρέπει νά δοθεί ίδιαίτερη προσοχή στή βοήθεια γιά 
τήν ανάπτυξη νέων βιομηχανιών μέ μέτρα πού 
συμβιβάζονται μέ τους μηχανισμούς τής άγορας. 
Μιά συνεπέστερη εφαρμογή τών κανόνων ανταγω­
νισμού σέ θέματα ενισχύσεων πού παρέχονται στίς 
επιχειρήσεις, θά συνέβαλε στην προσπάθεια 
εκσυγχρονισμού τοΰ παραγωγικού μηχανισμού (έκ­
θεση τής 'Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
έπί τής εντολής τής 30ής Μαΐου 1980 σημείο 16). 
2. Στον τομέα τών εξωτερικών οικονομικών σχέ­
σεων 
Αυτή ή δράση άναθερμάνσεως τής οικονομίας στό 
εσωτερικό, πρέπει να συνοδεύεται άπό τήν υιοθέ­
τηση καί τήν υπεράσπιση μιας κοινής ευρωπαϊκής 
θέσεως έναντι τών άλλων κρατών καί περιοχών του 
κόσμου. Ή Κοινότης πρέπει σ' αυτό τό πλαίσιο νά 
συγκεντρώσει τήν προσοχή της στά μέτρα πού είναι 
Ιδιαίτερα επείγοντα καί αναγκαία γιά τήν μή εξα­
σθένιση σέ παγκόσμιο επίπεδο τής ανταγωνιστικής 
θέσεως τής βιομηχανίας της ειδικότερα, καί τής οι­
κονομίας της γενικότερα. 
Οι πιό επείγουσες ενέργειες σ' αυτό τό πλαίσιο είναι 
οί ακόλουθες: 
Επιβάλλεται μιά μόνιμη διαβούλευση μεταξύ τής 
Ευρωπαϊκής Οίκονομικής Κοινότητος, τών 'Ηνωμέ­
νων Πολιτειών καί τών άλλων μεγάλων βιομηχανι­
κών χωρών, προκειμένου νά υπάρξει άποιβαία πλη­
ροφόρηση γιά τά προβλήματα κοινού ενδιαφέρο­
ντος καί κατά τό δυνατό κατάληξη σέ μιά κοινή πο­
λιτική σέ θέματα επιτοκίων. Ή Κοινότης, κατά τίς διεθνείς διαπραγματεύσεις 
γιά τόν ανεφοδιασμό τής Ευρώπης μέ πρώτες ύλες, 
πρέπει νά προσπαθήσει περισσότερο άπ' δ,τι στό 
παρελθόν να συνάψει αποτελεσματικές καί δίκαιες 
συμφωνίες λαμβάνοντας υπόψη τά αμοιβαία συμφέ­
ροντα. 
Πρέπει νά άσκεϊ μιά εμπορική πολιτική καί πολι­
τική συνεργασίας ανοικτή προς τόν υπόλοιπο κό­
σμο, χωρίς ωστόσο νά αμελεί τά δικά της συμφέρο­
ντα. Παραδείγματος χάρη, τό σύστημα τών γενικευ­
μένων προτιμήσεων πρέπει νά εφαρμόζεται μέ με­
γαλύτερη εκλεκτικότητα έναντι ορισμένων νέων 
βιομηχανικών χωρών. Ή αμοιβαιότητα τών πλεο­
νεκτημάτων καί τών μειονεκτημάτων πρέπει νά 
βρίσκεται περισσότερο στό κέντρο τών διαπραγμα­
τεύσεων μέ τίς χώρες αυτές. 
Μπροστά στην εμπορική επίθεση ορισμένων μεγά­
λων βιομηχανικών χωρών στίς διεθνείς αγορές, 
συνδυασμένη, γιά ορισμένες άπό αυτές δπως ή Ια­
πωνία, μέ ένα έντονο προστατευτισμό τής εσωτερι­
κής τους αγοράς, ή Κοινότης δέν μπορεί νά παρα­
μείνει αδρανής ως Κοινότης, διαφορετικά μιά προ­
στατευτική αντίδραση ορισμένων Κρατών μελών, 
πού αρχίζει άπό τώρα νά διαγράφεται, θά απει­
λούσε τόσο τήν ενότητα τής κοινοτικής αγοράς δσο 
καί τό διεθνές εμπόριο στό σύνολο του. 
Πρέπει λοιπόν ή Κοινότης νά καταστεί ώς Κοινότης 
ή μόνη αρχή πού θά είναι υπεύθυνη γιά τή συζήτηση 
καί τόν προσανατολισμό τών εμπορικών σχέσεων 
μ' αυτές τίς μεγάλες βιομηχανικές χώρες. 
Μιά καλύτερη χρησιμοποίηση τών οργάνων τής 
GATT γιά τήν επίλυση τών διαφορών εμπορικής πο­
λιτικής είναι ευκταία. Είναι δυνατό μέ τόν τρόπο 
αυτό νά προκύψει μιά αντικειμενική διεθνής νομο­
λογία. 
Ή δράση τής Κοινότητος πρέπει νά χαρακτηρίζεται 
μεσοπρόθεσμα άπό τήν ενίσχυση τής ανταγωνιστι­
κότητας τών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων καί άπό τήν 
ταχεία προσαρμογή τους στίς αλλαγές τής διεθνούς 
άγορας. 
Άπό τήν πλευρά της ή Κοινότης θά έπρεπε, γιά νά 
διευκολύνει τήν πρόσβαση τών ευρωπαϊκών βιομη­
χανιών στίς αγορές τών χωρών αυτών, νά υποστηρί­
ξει τήν ειδική ενημέρωση τών ευρωπαίων εξαγωγέ­
ων. Γι' αυτό τό σκοπό θά έπρεπε νά προβλεφθεί ή 
δημιουργία στίς αντιπροσωπείες της στίς χώρες αυ­
τές ενός μόνιμου βιομηχανικού, τεχνολογικού καί 
επιστημονικού παρατηρητηρίου γιά τήν παρακο­
λούθηση τής εξελίξεως τής τεχνολογίας καί τών 
επενδύσεων. 
Δ. Ή κοινωνική πολιτική 
1. Ή όραση της Κοινότητος καί ό διάλογος μεταξύ 
τών κοινωνικών εταίρων 
Ή κοινοτική κοινωνική πολιτική τής δεκαετίας τοΟ 
80, εξίσου σημαντική μέ άλλες κοινοτικές πολιτικές 
προτεραιότητας, δπως παραδείγματος χάρη ή βιο-
'Αριθ. C 343/36 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
μηχανική πολιτική, πρέπει νά τεθεί σέ εφαρμογή μέ 
τή λήψη των κατάλληλων κανονιστικών μέτρων καί 
θέτοντας στή διάθεση της επαρκή χρηματοδοτικά 
μέσα. Πρέπει έξαλλου νά χαρακτηρίζεται άπό ευρύ 
διάλογο μεταξύ των κοινοτικών οργάνων καί των 
κοινωνικών εταίρων, οργανωμένη σέ ευρωπαϊκό 
επίπεδο. 
Ύπ' αυτούς τους δρους ή πολιτική αύτη θά έπρεπε 
νά συγκεκριμενοποιηθεί, μέ ευρωπαϊκές όδηγίες-
πλαίσια πού νά καθορίζουν τους γενικούς προς επί­
τευξη στόχους καί για τίς όποιες θά έπρεπε νά καθο­
ρισθεί ακριβώς ό τρόπος εφαρμογής σέ εθνικό ή 
κλαδικό επίπεδο σύμφωνα μέ τίς συνήθεις διαδικα­
σίες. Έξαλλου, ό διάλογος σέ ευρωπαϊκό επίπεδο 
μεταξύ κοινωνικών εταίρων, μέ δική τους πρωτο­
βουλία καί μέ τήν υποστήριξη τής Επιτροπής, θά 
έπρεπε νά ανοίξει τό δρόμο γιά τή σύναψη συμφω-
νιών-πλαισίων μετά άπό διαπραγματεύσεις. 
2. Ή αποκατάσταση τον επίπεδου απασχολή­
σεως 
Πρέπει νά δοθεί απόλυτη προτεραιότητα στην απο­
κατάσταση τής απασχολήσεως. Έκτος άπό τά προ­
αναφερόμενα στά σημεία III, «Οί βασικοί στόχοι 
τών πολιτικών τής Κοινότητος», καί IV Γ, «Βιομη­
χανική πολιτική», μέτρα οικονομικής άνακάμψεως, 
θά έπρεπε νά ληφθούν τά κατωτέρω μέτρα πού α­
ποσκοπούν στην κατανομή τής διαθέσιμης εργα­
σίας κατά τό δικαιότερο δυνατό τρόπο. 
α) Ή κατάρτιση, ή ειδίκευση καί ή επαγγελ­
ματική αναπροσαρμογή 
Ή Κοινότης πρέπει νά εντείνει καί νά ενεργοποιή­
σει τά προγράμματα καταρτίσεως, ειδικεύσεως καί 
επαγγελματικής αναπροσαρμογής μέ σκοπό τήν 
προετοιμασία ή τήν επανεκπαίδευση τών ενδιαφε­
ρόμενων ατόμων σέ νέες μεθόδους παραγωγής καί 
σέ νέα τεχνολογία. 
Τό πρόγραμμα αυτό πρέπει νά αποσκοπεί σέ μία 
καλύτερη επαγγελματική εξειδίκευση τών νέων καί 
ορισμένων ειδικών κατηγοριών, καθώς καί τήν επα­
νεκπαίδευση εργατών μεγαλύτερης ηλικίας. Ή δια­
φορά μεταξύ προσφοράς καί ζητήσεως στην αγορά 
εργασίας πρέπει κατ' αυτό τόν τρόπο νά μειωθεί. 
Πρέπει νά αναπτυχθεί ή ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μέ 
ενίσχυση τοϋ ρόλου τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Κοινωνικού 
Ταμείου. ΟΙ παρεμβάσεις του έξαλλου πρέπει νά 
καλύπτουν τήν επανεκπαίδευση τών εργαζομένων 
σέ τομείς πού βρίσκονται σέ κρίση καί τήν κατάρ­
τιση πολύ ειδικευμένων εργαζομένων σέ ορισμέ­
νους τομείς προηγμένης τεχνολογίας. Θά μποροϋσε 
νά μελετηθεί ή χρηματοδότηση ορισμένων σχεδίων 
επενδύσεων γιά τή διευκόλυνση τής κινητικότητας 
τών εργαζομένων. 
Οί εργαζόμενοι πρέπει νά συνειδητοποιήσουν τό γε­
γονός ότι θά είναι δλο καί περισσότερο δύσκολο 
στην Ευρώπη τοϋ αύριο, νά παραμείνουν γιά δλη 
τους τήν επαγγελματική σταδιοδρομία στον ίδιο 
τύπο δραστηριότητας. Τά προγράμματα έπανεκπαιδεύσεως καί καταρτί­
σεως τών εργαζομένων πρέπει νά προσαρμόζονται 
βάσει τών προβλεπομένων αναγκών τών διαφόρων 
τομέων δραστηριότητας, ιδιαίτερα όσον άφορα τίς 
θέσεις έμπειρου καί ειδικευμένου προσωπικοί) * πρέ­
πει έξαλλου νά επιδιωχθεί ή μεγαλύτερη δυνατή ε­
ναρμόνιση τών προγραμμάτων τεχνικής καί επαγ­
γελματικής εκπαιδεύσεως σέ συνάρτηση μέ αυτές 
τίς ανάγκες. 
β) Ή κινητικότητα τών εργαζομένων 
Πρέπει νά θεσπισθούν μέτρα πού νά επιτρέπουν τήν 
αποτελεσματική κινητικότητα τών εργαζομένων 
μεταξύ διαφόρων τομέων δραστηριότητας στο εσω­
τερικό τών χωρών τους καί στό εσωτερικό τής Κοι­
νότητος. Ή παράνομη μετανάστευση τών εργαζο­
μένων πρέπει νά σταματήσει. 
γ) 'Απολογισμός τής διαθέσιμης εργασίας 
καί ή ενεργή πολιτική τής απασχολή­
σεως 
Έν όψει μιας καλύτερης χρησιμοποιήσεως τοϋ ερ­
γατικού δυναμικού μέ βάση τή διαθέσιμη εργασία 
είναι σκόπιμη ή κατάρτιση ενός πραγματικού απο­
λογισμού «διαθέσιμη εργασία» σέ τρόπο ώστε τά 
προγράμματα έπανεκπαιδεύσεως καί καταρτίσεως 
τών εργαζομένων νά είναι προσαρμοσμένα γιά δ,τι 
άφορα τίς θέσεις έμπειρου καί ειδικευμένου προσω-
πικοϋ αντίστοιχα μέ τήν τεχνική καί τήν επαγγελ­
ματική εκπαίδευση σέ συνάρτηση μέ τίς δεδομένες 
ανάγκες τής οικονομίας. 
Ό στόχος τής ενεργής πολιτικής γιά τό εργατικό 
δυναμικό θά επιτευχθεί μέ τήν κατάργηση τών στε­
γανών στην αγορά εργασίας, τή γενική αντιμετώ­
πιση τών προβλημάτων καί τόν καλύτερο συντο­
νισμό δλων τών διαθέσιμων οικονομικών μέσων 
καί οργάνων. 
Οί δυνατότητες πού προσφέρονται άπό τό Ευρω­
παϊκό Σύστημα 'Ανακοινώσεων Προσφοράς καί Ζη­
τήσεως Εργασίας (ΕΣΑΠΖΕ) πρέπει νά αξιοποιη­
θούν καλύτερα. 
δ) Ή μείωση τοΟ χρόνου εργασίας 
- Ή ανάγκη οργανώσεως τής διαθέσιμης εργα­
σίας κατά τόν ευρύτερο δυνατό τρόπο χωρίς νά 
περιορισθεί ή ανταγωνιστική ικανότητα τής οι­
κονομίας, πρέπει νά οδηγήσει τους κοινωνικούς 
εταίρους καί τά όργανα τής Κοινότητος στην 
πρόβλεψη μέτρων πού νά σχετίζονται μέ τήν 
ελαστική συνταξιοδότηση καί τό μερικό ωράριο 
εργασίας. 
Όσον άφορα τήν ελαστική συνταξιοδότηση, ή 
Επιτροπή θά έπρεπε νά υποβάλει νέες προτάσεις 
λαμβάνοντας υπόψη τό δικαίωμα τών εργαζομέ­
νων νά αποφασίζουν οί ϊδιοι, ύστερα άπό μιά 
ορισμένη ηλικία τή στιγμή αποχωρήσεως τους 
άπό τόν επαγγελματικό βίο ή τήν άσκηση προαι­
ρετικής επαγγελματικής δραστηριότητας μέ μει-
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/37 
ωμένο ωράριο εργασίας καθώς καί τίς δυνατό­
τητες χρηματοδοτήσεως της σέ συνάρτηση μέ τή 
δημογραφική κατάσταση. Αυτές οί προτάσεις 
θά πρέπει νά έχουν τή μορφή ενός σχεδίου ευρω­
παϊκής όδηγίας-πλαισίου πού θά πρέπει νά εν­
σωματωθεί στίς εθνικές νομοθεσίες. 
- Ό πραγματικός ετήσιος χρόνος εργασίας 
Τά όργανα των Κοινοτήτων θά έπρεπε νά προω­
θήσουν τή σύναψη μιας ευρωπαϊκής συμφωνίας-
πλαισίου πού θά προέκυπτε άπό τίς διαβουλεύ­
σεις των κοινωνικών εταίρων σέ ευρωπαϊκό επί­
πεδο, μέ τήν βοήθεια των υπηρεσιών της Επιτρο­
πής. Στόχος της θά ήταν, ό προοδευτικός περιο­
ρισμός τοΟ συνολικοΟ ετήσιου χρόνου εργασίας 
αφήνοντας παράλληλα στίς διάφορες χώρες καί 
στους διάφορους τομείς τή φροντίδα νά καθορί­
σουν τά μέσα πραγματοποιήσεως του (π. χ. μεί­
ωση τοϋ εβδομαδιαίου χρόνου εργασίας, παρά­
ταση τής ετήσιας άδειας, διευθέτηση τής εργα­
σίας καθ' ομάδες, κλπ.). 
Ή διευθέτηση αυτή τοΟ ετήσιου χρόνου εργα­
σίας θά έπρεπε νά γίνει αντικείμενο μελέτης σέ 
συνάρτηση μέ: 
- μιά δικαιότερη κατανομή τής διαθέσιμης ερ­
γασίας καί των αποτελεσμάτων της στή μεί­
ωση τοϋ ποσοστοϋ ανεργίας, 
- μιά βελτίωση των συνθηκών ζωής καί εργα­
σίας στους διάφορους τομείς, καί 
- άφοϋ ληφθούν υπόψη οί δυνατότητες πού 
προσφέρονται άπό τίς προόδους τής παραγω­
γικότητας, τής αναπτύξεως τής ανταγωνιστι­
κής ικανότητας τών επιχειρήσεων καί της 
καλύτερης χρησιμοποιήσεως τών παραγωγι­
κών εγκαταστάσεων. 
Είναι σαφές σ' αυτό τό πλαίσιο ότι γιά νά υπάρξει 
αλληλεγγύη, ορισμένες θυσίες θά μπορούσαν νά ζη­
τηθούν άπό αυτούς πού προς τό παρόν κατέχουν μιά 
θέση. 
3. Συγκεκριμένες ενέργειες οτά πλαίσια της κοινω­
νικής πολιτικής 
Οι ενέργειες υπέρ τών οικογενειών, τών υπερηλί­
κων, τών μειονεκτούντων ατόμων, πού έχουν συχνά 
χαρακτήρα προτρεπτικό στίς νομοθεσίες τών Κρα­
τών μελών, πρέπει νά συνεχισθούν" τό αυτό πρέπει 
νά συμβεί καί μέ τά είδικά μέτρα καταπολεμήσεως 
τής φτώχειας, τών οποίων οί μελέτες καί τά πρό­
τυπα σχέδια πού ήδη έχουν πραγματοποιηθεί δεί­
χνουν τή μεγάλη ανάγκη νά πραγματοποιηθοΟν καί 
νά χρηματοδοτηθούν σέ κοινοτικό επίπεδο. 
Οί πρωτοβουλίες τής Κοινότητος πού αποβλέπουν 
νά εντείνουν τήν ενημέρωση, τή συμμετοχή καί τό 
διάλογο μέ τους εργαζομένους στίς επιχειρήσεις 
πρέπει νά καταλήξουν σέ καλά αποτελέσματα. (Γιά 
τό πρόβλημα αυτό ή ΟΚΕ θά διατυπώσει σύντομα 
μιά Ιδιαίτερη γνώμη.) Μέσα στό πλαίσιο τών 
ενιαίων ενεργειών γιά τήν ανάπτυξη ορισμένων πε­
ριοχών, οί εκπρόσωποι τών διαφόρων κατηγοριών 
τής οικονομικής καί κοινωνικής ζωής πρέπει νά συμμετέχουν στην κατάρτιση καί λήψη τών αποφά­
σεων. 
4. Ή κοινωνική πολιτική και οί άλλες κοινοτικές 
πολιτικές προτεραιότητας 
Ή κοινωνική πολιτική τής Κοινότητος πρέπει νά 
αναπτυχθεί σέ αρμονία μέ τίς άλλες κοινοτικές πο­
λιτικές προτεραιότητας, π. χ. βιομηχανική πολιτική, 
ενεργειακή πολιτική καί περιφερειακή πολιτική. 
Αυτή ή πολιτική αποτελεί απαραίτητο στοιχείο γιά 
νά υπάρξει πραγματική ισορροπία μεταξύ τών κοι­
νοτικών πολιτικών κατά τή δεκαετία τοϋ 80. 
"Ετσι λοιπόν είναι ουσιώδες ή ευρωπαϊκή αλλη­
λεγγύη νά αποδειχθεί μέσα στό πλαίσιο τών 
ρυθμιστικών αποφάσεων καί οικονομικών δεσμεύ­
σεων πού θά χαρακτήριζαν αυτή τήν πολιτική. Τά 
δεδομένα μέ κοινωνικό χαρακτήρα πρέπει νά ένι-
σχυθοϋν γιά ορισμένες κοινοτικές πολιτικές πού έ­
χουν ήδη αρκετά αναπτυχθεί, δπως π. χ. ή αγροτική 
πολιτική καί ή πολιτική τών μεταφορών. 
5. "Ενα νεο πρόγραμμα κοινωνικής οράσεως 
Τό σύνολο τών ενεργειών πού προβλέπονται γιά τήν 
Κοινότητα στον κοινωνικό τομέα κατά τή δεκαετία 
τοϋ 80 πρέπει νά ενσωματωθεί σ' ένα νέο πρόγραμ­
μα κοινωνικής δράσεως, παρόμοια μέ έκεϊνο πού 
είχε προταθεί άπό τήν 'Επιτροπή καί ψηφισθεί άπό 
τό Συμβούλιο τό 1974. 
Αυτή ή κοινοτική κοινωνική πολιτική προϋποθέτει 
έξαλλου τήν πραγματοποίηση μεγαλύτερης συγκλί­
σεως τών εθνικών πολιτικών. 
Ε. Ενέργεια καί έρευνα 
Ή Κοινότης θά έπρεπε νά επιταχύνει τήν εκπόνηση 
μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής. 
Ή ΟΚΕ έλαβε μέ ικανοποίηση γνώση τών προθέ­
σεων τής Επιτροπής νά προτείνει μέτρα πού απο­
βλέπουν σέ μιά συνεκτική πολιτική στό θέμα τών τι­
μών τής ενέργειας, πράγμα πού θα έπρεπε νά είναι 
ένα βασικό στοιχείο στην προσαρμογή τής προσφο­
ράς καί τής ζητήσεως ενέργειας. 
Ή δράση τής Κοινότητος πρέπει νά συγκεντρωθεί 
γύρω άπό ένα προχωρημένο πρόγραμμα έρευνας 
πού θά έχει σάν στόχο τή συστηματική ανάπτυξη 
τών κοινοτικών πηγών τόσο κλασικής ενέργειας 
όσο καί τών εναλλακτικών πηγών ενέργειας (ηλια­
κή, γεωθερμική, αιολική, παλίρροια, βιοενέργεια) 
καί τήν ανάπτυξη μεθόδων πού αποβλέπουν στην 
εξοικονόμηση ενέργειας. 
Ή δράση της Κοινότητος πρέπει νά συμπεριλάβει 
τή χρηματοδότηση ορισμένων πρότυπων σχεδίων 
πού θα ενθάρρυναν τή χρησιμοποίηση ορισμένων 
μεθόδων παραγωγής ενέργειας. Σέ ένα γενικό πλαί­
σιο, ή Κοινότης θά πρέπει νά συνεχίσει τίς προσπά­
θειες της μέ σκοπό νά αυξήσει τό ενεργειακό της 
'Αριθ. C 343/38 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
δυναμικό. "Ετσι λοιπόν ή Κοινότης θά έπρεπε νά 
συγκεντρώσει τίς προσπάθειες της στην παραγωγή 
ενεργειών κοινοτικής προελεύσεως. 
Γιά νά ευνοηθεί ή έρευνα καί ή εντατική εκμετάλ­
λευση τού πετρελαίου καί τοΟ αερίου (συμπεριλαμ­
βανομένων των κοιτασμάτων δευτερεύουσας σημα­
σίας) στην Κοινότητα, είναι πολύ σημαντικό τά 
Κράτη μέλη νά ακολουθήσουν πολιτική χορηγή­
σεως άδειων ερευνών καί φορολογική πολιτική, πού 
νά παρέχουν κίνητρα καί νά είναι σταθερές. Όσον 
άφορα τήν προμήθεια αερίου στό μέλλον, πρέπει νά 
αναπτυχθεί μιά στρατηγική ή μιά κοινοτική πολιτι­
κή, ώστε νά εξασφαλισθούν οι προμήθειες καί ή 
διανομή αερίου, χωρίς διακοπή σέ συνάρτηση ιδίως 
μέ τίς μελλοντικές προμήθειες αερίου άπό τό ανατο­
λικό μπλοκ. 
Πρέπει νά ληφθεί μέριμνα μέ εντατικό τρόπο γιά με­
γαλύτερη διαποίκιλση των χρησιμοποιούμενων πη­
γών ενέργειας ώστε νά μειωθεί ή υπάρχουσα εξάρ­
τηση άπό τό εισαγόμενο πετρέλαιο. Έδώ, θά έπρε­
πε, όσον άφορα τήν επιλογή τών πηγών ενέργειας, 
νά ληφθεί υπόψη μέ ικανοποιητικό τρόπο ή ειδική 
κατάσταση στίς διάφορες χώρες. "Εχοντας υπόψη 
τή σπουδαιότητα πού θά έχει αυτό μακροπρόθεσμα, 
θά έπρεπε ίδίως νά θιγεί μέ σθένος τό θέμα της ανα­
πτύξεως τών ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. 
Στον τομέα τής παραγωγής ηλεκτρισμού μέ βάση 
τήν πυρηνική ενέργεια, ή Επιτροπή πρέπει νά ενερ­
γήσει γιά τόν καθορισμό κοινής πολιτικής. Τούτο 
περιλαμβάνει εμπεριστατωμένη μελέτη καί έρευνα 
αναφορικά μέ τίς μεθόδους πού μποροϋν νά χρησι­
μοποιηθούν όπως, π. χ. ή τεχνική τής συντήξεως πού 
πρέπει νά αναπτυχθεί παράλληλα μέ τήν παρούσα 
μέθοδο παραγωγής, δηλαδή τήν τεχνική σχάσεως. 
Όσον άφορα αυτές τίς προηγμένες τεχνολογίες 
ενέργειας, ή Κοινότης μπορεί νά συμβάλει κατά α­
ποφασιστικό τρόπο γιά νά τίς κάνει αποδεκτές άπό 
τό κοινό, ύπό τόν όρο ότι θά καθορίσει τά κοινο­
τικά πρότυπα καί μέτρα γιά τήν ασφάλεια τών ερ­
γαζομένων καί τών πληθυσμών (κώδικας κοινοτι­
κής πυρηνικής ασφάλειας, πρόβλημα αποβλήτων 
κλπ.). 
Γιά αυτό τό λόγο θά είναι απαραίτητο οί αναγκαίες 
πληροφορίες νά γίνουν γνωστές κατά τρόπο αντι­
κειμενικό στον πληθυσμό τής εν λόγω περιοχής καί 
οί εκπρόσωποι τών οικονομικών καί κοινωνικών 
κατηγοριών νά ενημερωθούν γιά τό εν λόγω ζήτη­
μα. 
'Εξάλλου είναι αναγκαίο ή Κοινότης νά συνεργα­
σθεί στενά μέ τους διεθνείς οργανισμούς στον το­
μέα τής ενέργειας, δεδομένου ότι περισσότερο άπό 
τό ήμισυ τών αναγκών της σέ ενέργεια (πετρέλαιο) 
καλύπτονται άπό εισαγωγές πού προέρχονται άπό 
άλλες περιοχές τοΰ κόσμου. Λαμβανομένων υπόψη 
τών ιδίων συμφερόντων, είναι επιθυμητό ή Κοινό­
της νά έχει μέ τίς τρίτες χώρες μή παραγωγούς πε­
τρελαίου, διάλογο γιά θέματα ενέργειας. 
Τό πρόγμαμμα 'έρευνας της Κοινότητος πρέπει νά 
περιστραφεί όπως καί κατά τό παρελθόν γύρω 
άπό: 
- τήν ενέργεια, - ορισμένα θέματα τού περιβάλλοντος καί τού 
ελεύθερου χρόνου, 
- τίς πρώτες ύλες, 
- τή γεωργία, 
- ορισμένους βιομηχανικούς τομείς. 
Τό πρόγραμμα αυτό θά μποροϋσε νά συνεχισθεί καί 
νά ολοκληρωθεί μέ τό θέμα τής ώκεάνειας έρευνας 
καί τής βιολογίας. 
Τά αποτελέσματα τών διαφόρων προγραμμάτων 
έρευνας πρέπει νά υλοποιηθούν μεσοπρόθεσμα μέ 
επενδύσεις στους έν λόγω τομείς καί νά οδηγήσουν 
έτσι στή δημιουργία νέων απασχολήσεων. Τά απο­
τελέσματα αυτά θά έπρεπε νά καταστούν μέ με­
γαλύτερη ευκολία προσιτά στίς μικρομεσαίες επι­
χειρήσεις. 
Τό σύνολο αυτών τών ερευνητικών δραστηριοτή­
των πρέπει νά βοηθηθεί άπό συστήματα συγκεντρώ­
σεως βασικών δεδομένων καί αποτελεσμάτων έρεύ-
νης σέ ευρωπαϊκή κλίμακα (τράπεζες δεδομένων). 
ΣΤ. Χωροταξία 
Σέ γενικό επίπεδο, αυτή ή πολιτική ή οποία συμπερι­
λαμβάνει τήν περιφερειακή πολιτική καί τήν πολι­
τική υποδομών γιά θέματα μεταφορών καί επικοι­
νωνιών, πρέπει νά συμβάλλει σέ μία μεγαλύτερη 
σύγκλιση τών εθνικών πολιτικών σέ αυτούς τους 
τομείς καί στή μείωση τών αυξανόμενων διαφορών 
μεταξύ τών διαφόρων περιοχών τής Κοινότητος, 
καθώς καί τών διαφορών μεταξύ τών επιπέδων ευη­
μερίας. Πρέπει επίσης νά ληφθεί μέριμνα ώστε νά 
ευνοηθεί μιά μεγαλύτερη σύγκλιση αναπτύξεως με­
ταξύ τών περιοχών πού βρίσκονται στό αναπτυγμέ­
νο κέντρο τής Κοινότητος σέ σχέση μέ τίς περιφε­
ρειακές της περιοχές καί τίς περιοχές πού υποφέ­
ρουν άπό οικονομική καί κοινωνική ύφεση. 
1. Περιφερειακή πολιτική 
Ή Κοινότης πρέπει νά αναπροσανατολίσει τήν πε­
ριφερειακή της πολιτική, ρίχνοντας τό βάρος στά 
αναπτυξιακά προγράμματα, τά όποια πρέπει νά κα­
ταρτισθούν γιά νά συντονισθούν καλύτερα οί χρη­
ματοδοτήσεις τών διαφόρων έπί μέρους σχεδίων 
μιας καθορισμένης περιοχής. Αυτός ό αναπροσανα­
τολισμός πρέπει νά γίνει παράλληλα μέ μιά Ικανο­
ποιητική χορήγηση τού Ευρωπαϊκού Ταμείου Περι­
φερειακής 'Αναπτύξεως (ΕΤΠΑ) κυρίως προβλέπο­
ντας συγκέντρωση τών ενισχύσεων γιά τίς λιγότερο 
ευνοημένες περιοχές. 
("Οσον άφορα τό πρόβλημα τής συγκεντρώσεως τών 
ενισχύσεων, βλέπε λεπτομέρειες στή γνώμη της 
ΟΚΕ τής 28ης'Οκτωβρίου 1981 γιά τίς νέες κα­
τευθύνσεις καί προτεραιότητες τής περιφερειακής 
πολιτικής, σημείο II 4.) 
Αυτό τό πρόγραμμα αναπτύξεως πρέπει νά απευθύ­
νεται καί στίς υποδομές καί στό βιομηχανικό 
δίκτυο καί στίς υπηρεσίες τών υπανάπτυκτων περιο­
χών, ευνοώντας δραστηριότητες μέ άμεσα άποτε-
31. 12. 81 'Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/39 
λέσματα στη δημιουργία απασχολήσεων (τομέας 
μικρομεσαίων επιχειρήσεων, κλπ.) καί εξασφαλί­
ζοντας αποτελεσματικότερη χρησιμοποίηση των 
μέσων τοΟ περιφερειακού ταμείου. 
Μιά νέα πνοή πρέπει νά δοθεί σέ αυτές τίς πολιτικές 
μέ τή συνεργασία των περιφερειακών άρχων καί 
των κοινωνικών καί οικονομικών δυνάμεων κατά 
τήν επεξεργασία των αποφάσεων πού αφορούν τά 
προγράμματα καί επιλογή σχεδίων επενδύσεων. 
Τά αληθινά κοινοτικά μέτρα, τύπου ενσωματωμέ­
νης δράσεως πού έχουν άμεσο αποτέλεσμα προτρο­
πής γιά ανάπτυξη, καί προαγωγής τής περιφερεια­
κής οικονομίας, πρέπει να γίνουν δυνατά μέ τήν αύ­
ξηση τοΟ τμήματος έκτός-ποσοστώσεων τού ΕΤΠΑ 
καί τής συνδρομής άλλων χρηματοδοτικών εργα­
λείων τής Κοινότητος δπως τό Ευρωπαϊκό Κοινω­
νικό Ταμείο, τό ΕΓΤΠΕ, τμήμα προσανατολισμού, 
ή ή Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων. Τό εγχώριο 
δυναμικό συμπεριλαμβανομένου τοΟ εγχώριου ερ­
γατικού δυναμικού, πρέπει νά κινητοποιηθεί λαμ­
βάνοντας υπόψη τίς δυνατότητες πού προσφέρει, 
π. χ. ή τουριστική ανάπτυξη καί ή βιομηχανία περι­
βάλλοντος. Ή βιοτεχνία καί οί μικρομεσαίες επιχει­
ρήσεις θά έπρεπε νά παίξουν τό ρόλο τους, ρόλο-
κλειδί, σέ αυτό τό θέμα. 
Οί διαδικασίες πού προς τό παρόν ισχύουν γιά τήν 
έγκριση τών ενεργειών έκτός-ποσοστώσεων πρέπει 
νά αλλάξουν. Τό γεγονός νά απαιτείται ομόφωνη 
απόφαση τοϋ Συμβουλίου γιά όλα τά σχέδια σχε­
τικά μέ τά ειδικά προγράμματα αποτελεί τροχοπέδη 
στην ταχύτητα καί στην ευελιξία τής απαντήσεως 
καί βλάπτει πολύ τόν κοινοτικό χαρακτήρα πού 
αυτά τά μέτρα θά έπρεπε νά διατηρήσουν. Μέ τήν 
αύξηση τοϋ τμήματος έκτός-ποσοστώσεων αυτά τά 
προβλήματα θά έχουν ακόμη περισσότερο όξύ χα­
ρακτήρα. 
Γιά τό μέλλον λοιπόν οί σχετικές μέ τό θέμα αποφά­
σεις τοϋ Συμβουλίου θά έπρεπε νά λαμβάνονται μέ 
ειδική πλειοψηφία. 
2. Πολιτική τών μεταφορών καί τών επικοινω­
νιών 
Ή νέα γεωγραφική διάσταση τής Κοινότητος τών 
Δέκα, καί σύντομα τών δώδεκα, καθίστα αναγκαία 
τή μεγαλύτερη υπευθυνότητα τής Κοινότητος απέ­
ναντι στή διαρρύθμιση τών οδών διαμετακομίσεως 
καί τών οδών προσβάσεως στίς περιφερειακές πε­
ριοχές τής Κοινότητος, καί τοϋτο στό πλαίσιο καί 
σέ συμπλήρωση τών υποδομών πού υπάρχουν. 
'Ορισμένες ενέργειες τής Κοινότητος πού συνεπά­
γονται χρηματοδοτικές υποχρεώσεις, δέν αποκλεί­
ονται. Ή πολιτική τών μεταφορών πρέπει νά λάβει 
υπόψη τό γεγονός ότι ή ύπαρξη τής Κοινότητος πρέ­
πει νά καταστεί προφανής γιά τόν καταναλωτή καί 
τόν πολίτη. Γι' αυτό τό σκοπό, τό πρόγραμμα της 
Κοινότητος γιά τή δεκαετία τοϋ 80 πρέπει νά συμπε­
ριλάβει τήν εναρμόνιση τών φόρων πού βαρύνουν 
τά μέσα μεταφορών, εναρμόνιση ή οποία πρέπει 
οπωσδήποτε νά έχει σάν συνέπεια τήν απλούστευση 
τών τελωνειακών διατυπώσεων καί τήν ομοιό­μορφη τυποποίηση τών τελωνειακών έγγραφων. 
Σ' ένα γενικό επίπεδο, τά κοινοτικά μέτρα πρέπει νά 
δώσουν στον πολίτη τήν πραγματική εντύπωση ότι 
είναι μέλος μιας Κοινότητος χωρίς οικονομικά 
σύνορα. Ή πολιτική τών μεταφορών πρέπει νά 
ενταχθεί στή σφαιρική προοπτική τής ενεργειακής 
πολιτικής (γιά παράδειγμα, μέ μιά ανάπτυξη τών τη­
λεπικοινωνιακών μέσων καί τών κοινών υπεραστι­
κών μεταφορών πού δύνανται νά μειώσουν τήν κα­
τανάλωση πετρελαίου). 
Ζ. Ή ποιότητα τής ζωής 
Μετά τή φάση πληροφορήσεως καί τών αρχικών 
κατευθύνσεων πού χαρακτηρίζει τίς ενέργειες τής 
Κοινότητος στον τομέα τοϋ περιβάλλοντος, πρέπει 
νά τεθοϋν σέ εφαρμογή κατά τά επόμενα έτη ορι­
σμένα κοινοτικά προγράμματα έρευνας πού θά ά-
ποσκοποϋν στην προώθηση τοϋ θέματος τής προ­
στασίας τοϋ περιβάλλοντος. 
Τά αποτελέσματα τών ερευνών αυτών, δπως καί 
ορισμένοι ευρωπαϊκοί κανόνες προστασίας τοϋ πε­
ριβάλλοντος, πρέπει νά υποκινήσουν τήν ανάπτυξη 
τών βιομηχανιών τοϋ περιβάλοντος, πού θά είναι 
ικανές νά δημιουργήσουν απασχόληση, μέ τόν κα­
θορισμό καί τήν πραγματοποίηση.σχεδίων κοινοτι­
κού χαρακτήρα. 
Γι' αυτό τό σκοπό πρότυπες εγκαταστάσεις χρημα­
τοδοτούμενες σέ κοινοτικό επίπεδο, θά πρέπει νά 
οδηγήσουν στή βιομηχανική χρησιμοποίηση μεθό­
δων πού επιτρέπουν τήν πραγματοποίηση οικονο­
μιών στην ενέργεια καί σ' άλλες πηγές, καί κατά 
συνέπεια, στην προστασία τοϋ περιβάλλοντος. 
Σ' ένα γενικό επίπεδο, μπροστά στους περιορισμέ­
νους φυσικούς πόρους θά έπρεπε νά προβλεφθοϋν 
μέτρα τά όποια νά διασφαλίζουν, ευνοώντας 
συγχρόνως τήν οικονομική ανάπτυξη, τή συνετή 
καί φειδωλή χρησιμοποίηση τών μή ανανεώσιμων 
πόρων, πράγμα πού περιλαμβάνει τήν ανάπτυξη ορι­
σμένων νέων μεθόδων άκακυκλώσεως ορισμένων 
υλικών. 
Ή αμοιβαία πληροφόρηση σέ ευρωπαϊκή κλίμακα 
στον τομέα τών πολιτιστικών καί ψυχαγωγικών 
δραστηριοτήτων θά μποροϋσε νά οδηγήσει τήν Κοι­
νότητα στή θέσπιση ενός προγράμματος έρευνας 
γιά τίς πρωτοβουλίες πού πρέπει νά ληφθοϋν σέ επί­
πεδο Κοινότητος καί Κρατών μελών λόγω τής 
σύντομης αναπτύξεως αύτοϋ τοϋ τομέα δραστηριό­
τητας, ό όποιος μπορεί νά δημιουργήσει νέες θέσεις 
απασχολήσεως. 
Σ' αυτό τό πρόγραμμα έρευνας θά μποροϋσαν νά 
συμπεριληφθούν πρωτοβουλίες μέ τή χρησιμοποί­
ηση νέων τεχνικών μεθόδων γιά τήν εξυγίανση καί 
ανανέωση τών αστικών κέντρων (βλέπε συμπόσιο 
της ΟΚΕ τοϋ Σεπτεμβρίου 1980 γιά τήν οικοδομική 
καί τήν ανάπτυξη). 
'Εξάλλου ή εξέταση τών συνθηκών ζωής στον αγρο­
τικό χώρο, καί ή ανάπτυξη ενός βιολογικοϋ τομέα 
στή γεωργία θά ήταν σημεία τά όποια ή Κοινότης 
'Αριθ. C 343/40 Επίσημη 'Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
θά έπρεπε νά συμπεριλάβει στίς μεταγενέστερες κα­
τευθύνσεις της. 
Ή Κοινότης δέν συνιστά απλώς μιά οικονομική 
ένωση. Πρέπει νά θεωρείται άπό τόν κάθε πολίτη 
σάν μιά ζωντανή πραγματικότητα. 
Σέ αυτή τή σειρά συλλογισμών είναι απαραίτητο νά 
ληφθοϋν συγκεκριμένα μέτρα πού άφοροϋν τήν κα­
θημερινή ζωή τών πολιτών, δπως γιά παράδειγμα: 
μεγαλύτερη ευκολία διαβάσεως τών συνόρων, ευρω­
παϊκό διαβατήριο καί ευρωπαϊκή άδεια οδηγή­
σεως. 
Η. Ή αγροτική πολιτική 
Ή κοινή αγροτική πολιτική πρέπει νά συνεχισθεί σέ 
αρμονία μέ τό σύνολο τών ισόρροπων κοινοτικών 
πολιτικών πού θά πρέπει νά αναπτυχθούν στό μέλ­
λον. Πρέπει νά συμφωνεί μέ τους γενικούς στόχους 
τών κοινοτικών πολιτικών, δπως καθορίσθηκαν 
στό άρθρο 2 τής συνθήκης ΕΟΚ (ή αρμονική προώ­
θηση καί ανάπτυξη τών οικονομικών δραστηριοτή­
των στό σύνολο τής Κοινότητος, επιτάχυνση τής 
άνόδόυ τοΟ βιοτικοΟ επιπέδου, κλπ.). 
Πρέπει νά αναπτυχθεί λαμβάνοντας υπόψη τους 
στόχους πού επαναλαμβάνονται στή συνθήκη τής 
ΕΟΚ καί πού θά συνεχίσουν νά ισχύουν καί κατά 
τήν προσεχή δεκαετία (ιδίως ή αύξηση τής παραγω­
γικότητας στή γεωργία καθώς καί ή εξασφάλιση 
ενός ανάλογου βιοτικοΟ επιπέδου γιά τόν αγροτικό 
πληθυσμό, σταθεροποίηση τών αγορών, εγγύηση 
γιά τήν ασφάλεια τοϋ έφοδιασμοϋ, εξασφάλιση λο­
γικών τιμών γιά τους καταναλωτές). Δέν θά μπο-
ροϋμε νά αγνοήσουμε τή σημασία πού έχει δοθεί 
άπό τή συνδιάσκεψη τής Stresa τό 1958 στην ίση μέ 
τους άλλους τομείς αμοιβή εργασίας καί κεφαλαίου 
τοϋ γεωργικού τομέα καί τοΟτο μέσω τής βελτιώ­
σεως τών δομών. Γιά τήν πραγματοποίηση τών στό­
χων αυτών, θά πρέπει ή Κοινότης νά ευθυγραμμι­
σθεί δπως καί κατά τό παρελθόν, μέ τρεις αρχές, 
πού άποτελοϋν τή βάση τών διαφόρων οργανώσεων 
τής άγορας: 
- τήν ενότητα τής άγορας καί τών τιμών, 
- τήν οικονομική αλληλεγγύη, 
- τήν κοινοτική προτίμηση. 
Ή κοινή αγροτική πολιτική θά πρέπει νά συμφωνεί 
μέ τους στόχους τοϋ άρθρου 110 τής συνθήκης, τό 
όποιο αποβλέπει στην αρμονική ανάπτυξη τοϋ διε­
θνούς εμπορίου. 'Εξάλλου, δπως συμφωνήθηκε στή 
συνδιάσκεψη τής Stresa, ή ισορροπία μεταξύ προ­
σφοράς καί ζητήσεως αποτελεί ένα σημαντικό 
στόχο πού πρέπει νά επιτευχθεί. 
Μεσοπρόθεσμα θά έπρεπε ή Κοινότης νά καθορίσει 
τους στόχους της δσον άφορα τόν αυτοδύναμο εφο­
διασμό της, τίς εμπορικές καί πολιτικές ανάγκες της 
σχετικά μέ τίς εισαγωγές καί τίς δυνατότητες της σέ 
εξαγωγές. 
Τά διάφορα στοιχεία τής κοινής αγροτικής πολιτι­
κής πρέπει νά άναπτυχθοϋν μέ πιό αρμονικό τρόπο. 'Εκτός άπό τήν πολιτική τών αγορών καί τών τιμών, 
oi κοινωνικές καί εμπορικές πτυχές καί οί πτυχές 
διαρθρώσεως τής κοινής αγροτικής πολιτικής θά 
πρέπει νά λάβουν μιά συμαντικότερη θέση στό μέλ­
λον. 
"Οσον άφορα τήν πολιτική αγροτικής διαρθρώσεως, 
ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή, δπως καί 
τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στό ψήφισμα τους τής 
17ης 'Ιουνίου 1981, επιθυμεί νά συνδυασθούν ορι­
σμένα μέτρα σχετικά μέ τίς αγροτικές δομές στίς λι­
γότερο αναπτυγμένες περιοχές μέ μέτρα πού έχουν 
περιφερειακό χαρακτήρα καί άφοροϋν τίς υποδομές 
μέ μορφή ενσωματωμένων δραστηριοτήτων, oi ό­
ποιες νά χρηματοδοτούνται καί αυτές άπό τό κοι­
νωνικό ταμείο καί τό περιφεριακό ταμείο. 
Ή μεσοπρόθεσμη ανάπτυξη τής γεωργίας θά έπρεπε 
νά αποβλέπει σέ μιά αποτελεσματική ευρωπαϊκή 
αγροτική παραγωγή πού προσανατολίζεται δλο καί 
περισσότερο - λαμβάνοντας υπόψη τίς ανάγκες τών 
επιχειρήσεων - προς τή δημιουργία παραγωγικών 
μονάδων Ικανοποιητικού μεγέθους. 
Τά μέσα τής αγροτικής πολιτικής πρέπει νά προσαρ­
μοσθούν προς αύτη τήν κατεύθυνση. 
Οί καλλιέργειες ορισμένων φυτών πού μποροϋν νά 
προσφέρουν ενέργεια μέ οικονομικούς όρους γιά 
τήν αντικατάσταση τών εισαγόμενων υδρογον­
ανθράκων θά έπρεπε νά εύνοηθοϋν. 
Όσον άφορα τίς διάφορες οργανώσεις άγορας θά 
έπρεπε νά αρχίσει μιά εμπεριστατωμένη μελέτη τών 
αποτελεσμάτων πού απορρέουν άπό αυτές. Ή δια­
τήρηση πρόσφορου βιοτικοϋ επιπέδου γιά τους γε­
ωργούς δέν πρέπει νά αποκλείει μέτρα πού αποβλέ­
πουν στή βελτίωση τής διαχειρίσεως ορισμένων α­
γορών καί στην εξάλειψη τών πλεονασμάτων παρα­
γωγής ορισμένων προϊόντων πού δημιουργοϋν σο­
βαρή διαταραχή στον προϋπολογισμό τής Κοινότη­
τος. Ή κατεύθυνση, τήν οποία θά έπρεπε νά ακο­
λουθήσει ή Κοινότης, θά ήταν δπως δήλωσε ό Πρό­
εδρος τής 'Επιτροπής, «νά ελέγχεται καλύτερα στό 
πλαίσιο τών βασικών άρχων πού διέπουν τήν κοινή 
αγροτική πολιτική, ή υπερβολική αύξηση τών δαπα­
νών πού συνεπάγεται». 
Διατηρώντας πάντα τίς τιμές σάν ένα άπό τά κύρια 
μέσα, θά έπρεπε νά εξετασθεί επίσης ή χρησιμοποί­
ηση άλλων μέσων ρυθμίσεως τής παραγωγής γιά 
τήν επίτευξη αυτών τών στόχων. Οί τιμές θά έπρεπε 
νά άκολουθοϋν περισσότερο τήν εξέλιξη τών αγο­
ρών. 'Ορισμένα άλλα μέτρα θά έπρεπε νά ληφροϋν 
υπόψη γιά νά ύποστηριχθοϋν οί γεωργοί πού βρί­
σκονται σέ περιοχές λιγότερο αναπτυγμένες. 
Σέ γενικό επίπεδο θά έπρεπε ή αύξηση τοϋ κοινοτι­
κού προϋπολογισμού γιά τή γεωργία νά είναι μικρό­
τερη άπό τήν αύξηση άλλων τμημάτων τοϋ κοινοτι-
κοϋ προϋπολογισμού. 
Ή Κοινότητα πρέπει έπί πλέον νά λάβει υπόψη της 
τίς διεθνείς διαστάσεις τής κοινής αγροτικής πολιτι­
κής, θεσπίζοντας σταδιακά μιά πολιτική εξαγωγών 
τών αγροτικών προϊόντων ή οποία νά καθορίζεται 
31. 12. 81 Επίσημη 'Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/41 
σέ σχέση μέ τά συμφέροντα της 'ίδιας τής Κοινότη­
τος, καθώς καί σέ σχέση μέ τά νόμιμα συμφέροντα 
άλλων εξαγωγέων. 
Στην πολιτική τής βοήθειας γιά τήν ανάπτυξη θά 
έπρεπε επίσης νά συμπεριλαμβάνεται καί ή επισιτι­
στική βοήθεια ως πολιτική ανεξάρτητη άπό τους με­
σοπρόθεσμους καί μακροπρόθεσμους στόχους, 
προγράμματα καί μέσα. 
Σέ γενικό επίπεδο, στό πλαίσιο μιας γενικής θεωρή­
σεως των πολιτικών τής Κοινότητος γιά τή δεκαε­
τία τοϋ 80, μιά ορισμένη συνεκτικότητα μεταξύ τών 
διαφόρων στοιχείων τής κοινής γεωργικής πολιτι­
κής καί τών εξωτερικών σχέσεων τής Κοινότητος 
πρέπει νά είναι ό προς επίτευξη στόχος. 
Τά προβλήματα τοϋ προσανατολισμοί) τής κοινής 
αγροτικής πολιτικής, γιά τά επόμενα χρόνια, αποτε­
λούν αυτό τόν καιρό τό αντικείμενο μιας γνώμης 
τής ΟΚΕ ή οποία θά εκδοθεί σύντομα καί τής ο­
ποίας τά συμπεράσματα θά δώσουν εκτενέστερες 
πληροφορίες πάνω στό θέμα αυτό. 
Θ. Ή πολιτική ενημερώσεως τής Κοινότητος 
Οί κοινοτικές αποφάσεις πρέπει νά παρουσιάζονται 
καί νά κοινοποιούνται στά μέσα μαζικής ενημερώ­
σεως σάν έκφραση τής πολιτικής τής Κοινότητος, 
πράγμα πού απαιτεί συστηματική πολιτική ενημε­
ρώσεως γιά τίς λαμβανόμενες αποφάσεις, τήν αίτιο-
λογία τους, καθώς καί ενημέρωση γενικού περιεχο­
μένου μέ σκοπό τήν προώθηση τού κοινοτικοϋ ιδε­
ώδους. Τούτο προϋποθέτει ότι τό Συμβούλιο, κατό­
πιν προτάσεως τής 'Επιτροπής, θά πρέπει νά καθορί­
σει μιά πραγματική πολιτική ενημερώσεως. Αυτό θά 
έπρεπε νά οδηγήσει στή διόρθωση τής εικόνας πού 
προβάλλεται αυτό τόν καιρό άπό τά διάφορα 
μαζικά μέσα ενημερώσεως, καί ή οποία είναι ανε­
παρκής, συχνά λανθασμένη, καί θέτει σέ κίνδυνο τό 
ενδιαφέρον πού δείχνουν γιά τήν Κοινότητα οί λαοί 
πού τήν συγκροτούν. Τά θεσμικά καί τά άλλα όρ­
γανα τής Κοινότητος καί τά μέλη τους πρέπει λοι­
πόν νά θέσουν στή διάθεση τών διαφόρων μέσων ε­
νημερώσεως ένα ευρύ φάσμα πληροφοριών, έτσι 
ώστε τά προγράμματα τού ραδιοφώνου καί τής τη­
λεοράσεως νά απεικονίζουν πιστά καί ευρέως τίς α­
πόψεις τής Κοινότητος ώς Κοινότητος καί τίς διά­
φορες θέσεις τών πολιτικών, οικονομικών καί κοι­
νωνικών δυνάμεων. 
Μέ αυτή τήν προοπτική θά έπρεπε νά καταλήξουμε 
σέ μιά τεχνική πληροφορήσεως τής οποίας ή σύλλη­
ψη, ή εικόνα, ό ήχος, ή γλώσσα καί τά θέματα πρέ­
πει νά χαρακτηρίζονται άπό μεγάλη συνοχή. Ή 
Κοινότητα έχει μια επείγουσα ανάγκη ενός δικοϋ 
της ύφους πού νά είναι ευδιάκριτο γιά κάθε Ευρω­
παίο, οποιοδήποτε καί άν είναι τό Κράτος μέλος 
τοϋ οποίου είναι πολίτης. 
Ι. Ό προγραμματισμός τών κοινοτικών πολιτικών 
Τό σύνολο τών κοινοτικών πολιτικών πού σκιαγρα­
φήθηκε μέχρις έδώ καί οί όποιες πρέπει νά συγκε­
κριμενοποιηθούν προοδευτικά σέ πολυετή νομοθε­
τικά προγράμματα, θά έπρεπε νά αποτελέσει τό 
αντικείμενο μιας προτάσεως τής Επιτροπής τών Ευ­ρωπαϊκών Κοινοτήτων, γιά τή διεξαγωγή μιας ευ­
ρείας συζητήσεως - σέ πολιτικό επίπεδο - στό Ευ­
ρωπαϊκό Κοινοβούλιο καί μιας αναλυτικής συζητή­
σεως μέ τίς οικονομικές καί κοινωνικές δυνάμεις 
πού αντιπροσωπεύονται στην Οίκονομική καί Κοι­
νωνική Επιτροπή. 
Τά προγράμματα αυτά θά έπρεπε στή συνέχεια νά 
έγκριθοϋν άπό τό Συμβούλιο τών Υπουργών, τό ό­
ποιο θά έπρεπε νά αναλάβει τήν υποχρέωση νά δρά­
σει κατά συνέπεια καί νά διαθέσει τά αναγκαία 
χρηματοδοτικά μέσα. 
Αυτά τά προγράμματα κοινοτικής πολιτικής θά 
μπορούσαν ώς προς ορισμένα σημεία, νά αντικα­
ταστήσουν τίς μεμονωμένες ενέργειες πού δέν μπο­
ρούν νά πραγματοποιηθοϋν αποτελεσματικά σέ ε­
θνικό επίπεδο. Γι' αυτό τό λόγο, ένα μέρος τών χρη­
ματοδοτικών μέσων θά μπορούσε νά εξοικονομηθεί 
άπό τή μείωση τών εθνικών δαπανών. Τό άλλο μέ­
ρος θά έπρεπε νά χορηγηθεί άπό έναν περισσότερο 
ισόρροπο καί ενισχυμένο κοινοτικό προϋπολογι­
σμό. 
V. ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ 
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΙΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ 
ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ 80 
Τό σύνολο τών σχέσεων μεταξύ τών Κρατών μελών 
καί τών πολιτικών τής Κοινότητος θά πρέπει, κατά 
τή διάρκεια τής δικαετίας τοϋ 80, νά συγκλίνουν σέ 
μιά πραγματική ευρωπαϊκή ένωση, πού νά βασίζε­
ται στίς υπάρχουσες συνθήκες, στό κοινοτικό δί­
καιο πού απορρέει άπό αυτές, στίς κατευθύνσεις 
πού καθορίσθηκαν άπό κοινού καί στίς εξωτερικές 
τους σχέσεις μέ άλλες περιοχές τοϋ κόσμου, καθώς 
καί στίς αρχές τής ευρωπαϊκής συνεργασίας, στους 
τομείς τής πολιτικής καί τής ασφάλειας. 
Λαμβάνοντας υπόψη τή μέχρι τώρα πείρα, θά μπο­
ρούσε νά αποδειχθεί αναγκαία ή προσαρμογή ορι­
σμένων διατάξεων τών συνθηκών μέ τήν ενδυνά­
μωση τών κοινοτικών αρμοδιοτήτων καί τήν προ­
στασία, μέ τρόπο δίκαιο, τής προασπίσεως τών δι­
καιωμάτων τών μειονοτήτων. 'Από αυτή τήν άποψη 
θά ήταν ενδιαφέρον νά λάβουμε γνώση τών πρωτο­
βουλιών πού πρόκειται νά λάβει τό Ευρωπαϊκό Κοι­
νοβούλιο σέ αυτό τό θέμα. 
Τά όργανα τής Κοινότητος πρέπει λοιπόν άπό τώρα 
νά χρησιμοποιούν όσο τό δυνατό περισσότερο τίς 
αρμοδιότητες τους καί νά προσαρμοστούν στα­
διακά στίς απαιτήσεις τής ενώσεως αυτής (βλέπε ε­
πίσης τή γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής γιά τήν έκθεση γιά τά ευρωπαϊκά θεσμι­
κά όργανα)^1), πού αποτελεί αναγκαία θεσμική καί 
πολιτική προοπτική χωρίς τήν οποία οί λαοί τής Ευ­
ρώπης δέν θά μετέχουν πλέον, τελικά, στην Ευρω­
παϊκή Κοινότητα καί χωρίς τήν οποία ή επίτευξη 
τών πολιτικών συμβιβασμών στά πλαίσια τών κοι­
νοτικών οργάνων θά είναι ολοένα δυσχερέστερη. 
Ή Κοινότης δέν είναι μιά απλή τελωνειακή ένωση. 
'Αντιπροσωπεύει μιά πολιτική δέσμευση. Τέτοια 
πρέπει νά είναι ή εικόνα τής Κοινότητος τήν οποία 
θά πρέπει νά λαμβάνουν διαρκώς οί υπήκοοι της καί 
(·) ΕΕ αριθ. C 205 της 11. 8. 1980, σ. 30. 
'Αριθ. C 343/42 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
εναπόκειται κατά πρώτο λόγο σέ δλα τά κοινοτικά 
όργανα νά πράξουν γιά νά συμβαίνει αυτό. 
Τά όργανα της Κοινότητος πρέπει νά συμμετά­
σχουν στην πραγματοποίηση μιας γενικής θεωρή­
σεως των κοινοτικών πολιτικών, πού θά αντικατα­
στήσει τήν πολύ τμηματική θεώρηση πού επικρά­
τησε κατά τό παρελθόν. 
Τό κοινό καθήκον των οργάνων πού προτείνουν καί 
αποφασίζουν, είναι νά δημιουργήσουν ένα ισόρ­
ροπο καί συνεκτικό σύνολο κοινοτικών πολιτικών 
όπου μποροϋν νά συγκεντρωθούν τά νόμιμα συμφέ­
ροντα τών λαών καί τών Κρατών μελών χωρίς ωσ­
τόσο οι πολιτικές αυτές νά στηρίζονται σέ παρά­
θεση τών διαφόρων μεμονωμένων εθνικών συμφε­
ρόντων. 
"Ετσι ή ανάγκη νά λαμβάνονται αποφάσεις 
σύμφωνα μέ τους κανόνες τής συνθήκης θά ήταν 
σαφέστερη γιά εκείνους πού, προς τό παρόν, επιμέ­
νουν στην άσκηση τού δικαιώματος τής αρνησι­
κυρίας. 
Ή Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέ­
πει, χρησιμοποιώντας τό δικαίωμα της νά παίρνει 
πρωτοβουλίες, νά διαδραματίσει πλήρως τό ρόλο 
τοϋ οργάνου υποβολής προτάσεων γι' αυτό τό 
σκοπό πρέπει νά παρουσιάζει αντικειμενικές καί 
συνεκτικές αναλύσεις τής καταστάσεως στην Κοι­
νότητα' έχει λοιπόν τήν υποχρέωση νά καθίστα 
γνωστή τήν κοινοτική απάντηση καί νά κάνει προ­
τάσεις προς αυτή τήν κατεύθυνση. Πρέπει έξαλλου 
νά εντάξει τό σύνολο τών κατευθύνσεων της σέ ένα 
πολυετές νομοθετικό πρόγραμμα πού νά συμπίπτει 
χρονικά στή δεκαετία τοϋ 80 μέ τίς διαδοχικές θη­
τείες τοΟ Εύρωπαϊκοϋ Κοινοβουλίου (1979 έως 1984 
καί 1984 έως 1989). Αυτό τό νομοθετικό πρόγραμμα 
θά πρέπει νά υίοθετηθεΐ άπό τό Ευρωπαϊκό Κοινο­
βούλιο καί νά συζητηθεί μέ τίς οικονομικές καί κοι­
νωνικές δυνάμεις πού αντιπροσωπεύονται στην Οι­
κονομική καί Κοινωνική Επιτροπή. 
Τό Συμβούλιο τών Υπουργών πρέπει νά εγκαταλεί­
ψει τή βραδύτητα τών διαδικασιών ή οποία άφ' ενός 
εξασθενίζει τήν εξουσία πού άσκεϊ άφ' έτερου κατα­
λήγει στην εμπλοκή αποφάσεων γιά ορισμένες κοι­
νοτικές πολιτικές καί πού δέν μπορεί παρά νά επι­
δεινωθεί σέ μιά διευρυμένη Κοινότητα τών Δώδε­
κα. 
Γιά νά διατηρήσει ή νά επαναφέρει τήν ικανότητα 
του νά λαμβάνει αποφάσεις, είναι απαραίτητο νά ε­
φαρμόζεται κατά κανόνα ή ψηφοφορία μέ ειδική 
πλειοψηφία πού προβλέπεται άπό τίς συνθήκες" 
αυτό θά αποτελούσε συγχρόνως καί τό έναυσμα 
μιας νέας αποτελεσματικότητας τοϋ Συμβουλίου. 
Είναι λυπηρό τό δτι ή έκθεση Spierenburg καί ή έκ­
θεση τών «τριών σοφών» δέν έχουν ακόμη αποδώ­
σει αρκετά αποτελέσματα. 
Τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει νά διαδραματί­
σει ένα ρόλο πολιτικού έλεγχου καί νά ενισχύσει 
τήν επιρροή του στό διάλογο μέ τήν Επιτροπή καί 
τό Συμβούλιο. Πρέπει νά άσκεϊ πλήρως τήν εξουσία 
του στον τομέα τοϋ προϋπολογισμού. Στό πλαίσιο 
τών μεγάλων συζητήσεων, πρέπει νά προετοιμάζει 
τίς πολιτικές επιλογές πού είναι αναγκαίες γιά τήν 
Κοινότητα. Τό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει νά περιορισθεί 
στό ρόλο τοϋ οργάνου επαφών σέ ανώτατο επίπεδο, 
τό όποιο νά δίνει ορισμένες γενικές κατευθύνσεις 
γιά τίς κοινοτικές πολιτικές χωρίς νά μεταβάλλεται 
σέ όργανο εκδικάσεως εφέσεων ή λήψεως αποφάσε­
ων, πράγμα πού θά παρέλυε, δπως ακριβώς έγινε 
στό παρελθόν, τή δράση τοϋ Συμβουλίου τών 
Υπουργών, τό όποιο έχει τήν τάση νά υποβάλλει 
μεγάλο αριθμό τεχνικών καί διοικητικών θεμάτων 
στό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή 
Σύμφωνα μέ τό θεσμικό της ρόλο πού προκύπτει 
άπό τίς συνθήκες πρέπει νά διασφαλίσει τήν ενεργή 
συμμετοχή τών διαφόρων κατηγοριών τής οικονο­
μικής καί κοινωνικής ζωής τής Κοινότητος στον το­
μέα τής κοινοτικής νομοθεσίας καί τής συγκλίσεως 
τών εθνικών οίκονομικών καί κοινωνικών πολιτι­
κών. Τοϋτο θά έπρεπε νά έχει σάν αποτέλεσμα, νά 
τής αναγνωρισθεί ή ιδιότητα τοϋ κοινοτικού οργά­
νου. 
Κατά συνέπεια πρέπει νά ζητείται ή γνώμη της πρίν 
άπό τόν καθορισμό τών στόχων δλων τών κοινοτι­
κών πολιτικών. 
VI. Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΏΝ ΠΡΟ-
ΤΕΡΑΙΟΤΗΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ 
Επαναλαμβανόμενες καί συγκεντρωμένες σ' ένα 
πολυετές δεσμευτικό πρόγραμμα τής Κοινότητος 
(βλέπε κατωτέρω) πού θά αντικαταστήσει τήν πολύ 
τμηματική θεώρηση πού ακολουθήθηκε μέχρι τώρα, 
πρέπει ορισμένες πολιτικές γιά τίς όποιες γίνεται 
λόγος ανωτέρω, νά μποροϋν μέ σκοπό τή μεγαλύ­
τερη αποτελεσματικότητα, νά υποκαταστήσουν τίς 
εθνικές ενέργειες, χωρίς δμως νά αυξήσουν τή φορο­
λογική επιβάρυνση τών πολιτών καί τών επιχειρή­
σεων. 
"Αλλες ενέργειες πρέπει νά έχουν συμπληρωματικό 
χαρακτήρα σέ σχέση μέ τίς εθνικές ενέργειες. 
Όμως, οί περισσότερες άπό τίς πολιτικές πού απα­
ριθμούνται πιό πάνω, δέν θά είναι πλήρως αποτε­
λεσματικές, παρά μόνο όταν ή Κοινότητα αναλάβει 
τήν υποχρέωση νά τίς υποστηρίξει μέ ουσιαστικές 
χρηματοδοτήσεις, υποχρέωση πού θά πρέπει δμως 
νά αναλάβει μέ μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, 
δσον άφορα τή χρήση τών πιστώσεων, καί μέ υψη­
λότερη απόδοση τών πραγματοποιούμενων δαπα­
νών. 
"Ετσι μόνο οί πολιτικές αυτές θά επιτρέψουν τή 
διόρθωση τών παρουσών διαταραχών καί τής κα­
ταστάσεως πού υπάρχει μεταξύ τών διαφόρων πε­
ριοχών τών Κρατών μελών καί μεταξύ τών διαφό-
ροων κοινών πολιτικών ώστε νά επιτευχθεί με­
γαλύτερη γενική οικονομική σύγκλιση τής Κοινό­
τητος. 
Σ' αυτή τή σειρά συλλογισμών, θά ήταν σπουδαίο 
νά εξακριβωθεί έάν ό περιορισμός τών εσόδων τής 
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/43 
Κοινότητος στό όριο τοΟ 1 %, προερχομένου άπό τη 
συμμετοχή στά έσοδα τοΟ ΦΠΑ, θά ήταν σέ σωστή 
αναλογία καί θα αντιστοιχούσε μεσοπρόθεσμα 
στην εξέλιξη των νέων κοινοτικών πολιτικών, δπως 
π. χ. ή ενεργειακή πολιτική καί ή βιομηχανική πολι­
τική, ή έάν, λαμβάνοντας υπόψη τή μεταβίβαση αρ­
μοδιοτήτων καί τών σχετικών μέ αυτές δαπανών 
πού προβλέπονται γιά τά προσεχή χρόνια δέν θά 
ήταν λογικότερο νά μήν αναχαιτισθεί ή εξέλιξη τών 
κοινοτικών πολιτικών σέ τομείς όπου αυτές θα μπο-
ροϋσαν νά άποβοϋν αποτελεσματικότερες άπό τίς 
εθνικές πολιτικές. 
Μιά ενδεχόμενη αύξηση τών ίδίων πόρων θά έπρεπε 
νά συμβαδίζει μέ τήν επανεξέταση τοϋ τρόπου δια­
θέσεως τους στό πλαίσιο τών διαφόρων κοινών πο­
λιτικών πού έχουν αναπτυχθεί μέ μιά μεγαλύτερη 
σύγκλιση. Μέ τόν τρόπο αυτό ή φιλοσοφία τής δί­
καιας επιστροφής θά αποβεί άσκοπη, καθόσον ή α­
νακατανομή μεταξύ τών διαφόφων περιοχών θά 
πραγματοποιηθεί μέ δίκαιο τρόπο. 
Ή Κοινότης άπό τό μέρος της, πρέπει νά δείξει με­
γαλύτερη αποτελεσματικότητα στή χρησιμοποίηση 
τών πιστώσεων της, όσον άφορα τίς δαπάνες τοϋ 
προϋπολογισμού της. Τοϋτο συνεπάγεται ότι οί ε­
νέργειες τών χρηματοδοτικών οργάνων, δηλαδή: 
- τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Ταμείου Περιφερειακής 'Ανα­
πτύξεως (ΕΤΠΑ), - τοϋ Ευρωπαϊκού Κοινωνικοϋ Ταμείου (ΕΚΤ), 
- τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Γεωργικοϋ Ταμείου Προσανα-
τολισμοϋ καί Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) - τμήμα 
Προσανατολισμού, 
καί ή δράση τής Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύ­
σεων (ΕΤΕ) καί τών νέων κοινοτικών μέσων 
(ΝΚΜ), κλπ., νά είναι πιό συντονισμένες γι' αυτές 
τίς διάφορες παρεμβάσεις, μέ σκοπό τήν επίτευξη 
μιας μεγαλύτερης συγκλίσεως τών κοινοτικών πολι­
τικών. 
Θά πρέπει νά άναπτυχθοϋν ενέργειες κοινοτικοϋ 
προτύπου, δπως γιά παράδειγμα εκείνες προς όφε­
λος: 
- τών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, 
- τών ενιαίων ενεργειών γιά τήν ενίσχυση ορισμέ­
νων περιοχών, ή 
- τών παρεμβάσεων τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Κοινωνικοϋ 
Ταμείου. Οί παρεμβάσεις αυτές θά άφοροϋσαν 
εϊτε ορισμένες κατηγορίες ατόμων (νέους, γυναί­
κες, αναπήρους), ε'ίτε ορισμένες καταστάσεις (ε­
νιαία ενέργεια: κατάρτιση καί απασχόληση), 
εϊτε ορισμένους τομείς «πού επιφέρουν ανά­
πτυξη καί δημιουργοϋν ευκαιρία απασχολήσε­
ως». 
"Εγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 28 'Οκτωβρίου 1981. 
Ό Πρόεδρος 
της Οικονομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής 
Tomas ROSEINGRAVE 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 
στή γνώμη τής ΟΙκονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής 
1. Δήλωση τοΟ κ. Staratzke, έξ ονόματος τής ομάδας Ι (εργοδότες) 
Εξυπακούεται δτι τά μέλη της ομάδας Ι (εργοδότες) έχουν εκφράσει αποκλίνουσες απόψεις, 
δσον άφορα τά διάφορα σημεία της ύπό εξέταση γνώμης. Θά ήθελαν νά μποροϋσαν νά παρου­
σιάσουν αυτές τίς διαφορές ή συμπληρώσεις, άλλα τα μέλη της ομάδας Ι θέλουν νά θέσουν σέ 
δεύτερη μοίρα αυτές τίς διαφορές απόψεων γιά νά μή θέσουν σέ σκληρή δοκιμασία τήν αλλη­
λεγγύη της ΟΚΕ καί ύπό αμφισβήτηση τή γνώμη. 
"Εχουν ωστόσο εκφράσει σέ δύο σημεία τελείως διαφορετικές απόψεις τίς όποιες θά θέλαμε νά 
φέρουμε στή δημοσιότητα. Γι' αυτό τό λόγο σάς παρακαλούμε νά δημοσιεύσετε στην 'Επίσημη 
'Εφημερίδα μαζί μέ τή γνώμη τήν ακόλουθη δήλωση: 
«Ή ομάδα Ι δέχεται τό γεγονός δτι ή μείωση τοϋ χρόνου εργασίας πρέπει νά συζητηθεί με­
ταξύ των κοινωνικών εταίρων καί ότι υπάρχει περιθώριο συζητήσεως σέ ευρωπαϊκό επίπε­
δο. Δέν είναι έν τούτοις δυνατό νά ληφθεί απόφαση σ' αυτό τό επίπεδο. Οί υφιστάμενες σέ 
ευρωπαϊκό επίπεδο οργανώσεις εργοδοτών καί εργαζομένων δεν είναι αρμόδιες νά λαμβά­
νουν αποφάσεις αναγκαστικού χαρακτήρα γιά τά μέλη τους. Οί αποφάσεις πρέπει νά λαμ­
βάνονται μεταξύ τών εταίρων πού μετέχουν στίς συνήθεις διαπραγματεύσεις στά Κράτη 
'Αριθ. C 343/44 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
μέλη. Ό ρόλος της Επιτροπής λοιπόν πρέπει νά περιορίζεται στην προσέγγιση τών κοινωνι­
κών εταίρων. Γι' αυτόν ακριβώς τό λόγο πρέπει νά μη γίνει καμιά αναφορά σέ όδηγίες-πλαί-
σια ή σέ συμφωνίες-πλαίσια σέ ευρωπαϊκό επίπεδο. 
Ή ομάδα Ι είναι απόλυτα υπέρ της ενημερώσεως καί διαβουλεύσεως των εργαζομένων. Θε­
ωρεί πάντως ότι οί νομοθετικές διατάξεις, οί παραδόσεις καί τά έθιμα είναι τόσο διαφορε­
τικά άπό ένα Κράτος μέλος σέ άλλο ώστε θά ήταν πρόωρη μιά κοινοτική πρωτοβουλία. Μιά 
πρόταση οδηγίας έπί τοΟ θέματος πού συζητείται στό παρόν στάδιο στην ΟΚΕ, άφησε νά 
φανεί καθαρά δτι ή ΟΚΕ είναι έντονα διαιρεμένη στό θέμα αυτό. Γι' αυτόν ακριβώς τό λόγο 
φαίνεται άσκοπο νά γίνει αναφορά σέ μιά γνώμη πού πρέπει νά εκφράζει τή γενική αντί­
ληψη της ΟΚΕ γιά τίς έξελίζεις της προσεχούς δεκαετίας.» 
2. Δήλωση τοΟ κ. Debunne, έξ ονόματος τΐ|ς ομάδας II (εργαζόμενοι) 
Ή γνώμη «προοπτικές 80» περιέχει παραγράφους πού ενοχλούν άν μή τί άλλο τους εργαζόμε­
νους. Παρά ταύτα, ή γνώμη αυτή αντικατοπτρίζει μιά θέληση αναζητήσεως ενός συμβιβασμοϋ, 
δπου όλοι μέν κάνουν υποχωρήσεις, άλλα πού βασίζεται σέ μιά ορισμένη Ισορροπία πού είναι τό 
αποτέλεσμα ενός πάρε-δώσε. Μέ αυτό τό πνεύμα, ή ομάδα II θεωρεί ότι ή γνώμη διατηρεί μιά ο­
ρισμένη αξία καί τήν εγκρίνει. 
Ή ομάδα τών εργαζομένων κρίνει έν τούτοις αναγκαίο καί χρήσιμο, προκειμένου νά απο­
φευχθεί κάθε παρανόηση στή συνέχεια, νά κάνει τήν ακόλουθη δήλωση: 
«Ή γενική κατεύθυνση τοΟ έγγραφου αποσκοπεί στην ενίσχυση της δράσεως της Κοινότη­
τος, δράση πού θέλουμε νά γίνει πιό συναφής καί πιό δεσμευτική. "Οσον άφορα τήν προτε­
ραιότητα πού πρέπει νά δοθεί στίς επενδυτικές δαπάνες σέ σχέση μέ τίς δημόσιες ή ιδιωτικές 
καταναλωτικές, παραδείγματος χάρη, δαπάνες, έχουμε πολλές φορές υπογραμμίσει ότι δέν 
πρέπει νά υπάρχει αντίθεση μεταξύ τών δύο. 
Ή οίκονομική ανάπτυξη πού θέλουμε καί ή ανάκαμψη πού απαιτούμε αποσκοπούν: 
- στην αύξηση της εσωτερικής ζητήσεως μέ τή διατήρηση καί τήν αύξηση της αγοραστικής 
δυνάμεως, ίδίως μέ τή λήψη ειδικών μέτρων γιά τά χαμηλά εισοδήματα' 
- στην αυξημένη χρηματοδότηση τών συλλογικών επενδύσεων (ιδιωτικών καί δημόσιων) 
καί τών κοινωνικών υπηρεσιών κατά πρώτο λόγο στό στεγαστικό τομέα καί στους τομείς 
εκπαιδεύσεως καί καταρτίσεως, στον τομέα της υγείας καί της προστασίας τοΰ περιβάλ­
λοντος, μέ τό διπλό στόχο της βελτιώσεως τών συνθηκών ζωής καί της δημιουργίας απα­
σχολήσεων' 
- στην ανάπτυξη μεγάλων έργων υποδομής, πού είναι απαραίτητα γιά μιά πραγματική ανά­
καμψη της οίκονομικης δραστηριότητας (μεταφορές, επικοινωνίες, κλπ.). 
Ή Ικανότητα τών μικρομεσαίων επιχειρήσεων νά δημιουργούν θέσεις απασχολήσεως θά 
ενισχυόταν άπό τό γεγονός δτι ένα μεγάλο μέρος της αυξήσεως της εσωτερικής ζητήσεως θά 
αφορούσε αυτές τίς επιχειρήσεις. 
Στον εξωτερικό τομέα, είναι βασικό γιά τήν Κοινότητα νά θέσει όλο τό οικονομικό καί πο­
λιτικό της βάρος σέ μιά εξωτερική πολιτική πού νά αποσκοπεί νά θέσει σέ εφαρμογή ένα 
εκτεταμένο διεθνές πρόγραμμα αναπτύξεως καί μηχανολογικού έξοπλισμοϋ τών χωρών τοΰ 
Τρίτου Κόσμου. Αυτό είναι απαραίτητη προϋπόθεση γιά τήν καθιέρωση μιας πιό δίκαιης 
διεθνοϋς τάξεως' αποτελεί επίσης αποφασιστικό στοιχείο γιά τήν ανάκαμψη της παγκό­
σμιας οίκονομίας. 
Πρέπει προπάντων νά βοηθηθοΟν αυτές οί χώρες νά μάθουν νά αλληλοβοηθούνται γιά νά 
μπορέσουν νά Ικανοποιήσουν σέ πρώτο στάδιο τίς ανάγκες τους προτοΟ έπανεξαγάγουν 
προς τίς βιομηχανικές χώρες. 
Όσο γιά τή συνεργασία μεταξύ κοινωνικών εταίρων σέ ευρωπαϊκό επίπεδο, θά έπρεπε νά 
υπάρχει πολιτική βούληση γιά νά προχωρήσουμε μαζί προς τή μείωση της διάρκειας της ερ­
γασίας διότι χωρίς τή λήψη μέτρων σ' αυτόν τόν τομέα δέν θά γίνει καμιά πρόοδος καί δέν 
θά καταπολεμηθεί ή ανεργία. Στό τελικό στάδιο φυσικά, τά προβλήματα πρέπει νά επιλυ­
θούν σέ εθνικό επίπεδο μέ συλλογικές συμβάσεις. Κάνοντας μιά απογραφή τών πολιτικών 
πού συνοδεύουν τήν απασχόληση βλέπουμε δτι έχει δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην κατάρ­
τιση καί τήν κινητικότητα. Τά στοιχεία αυτά αυξάνουν τήν ατομική Ικανότητα ευρέσεως 
εργασίας άλλα δέν ανταποκρίνονται σχεδόν καθόλου στην κρίση της απασχολήσεως. Ή 
καταστροφική ανεργία πρέπει νά καταπολεμηθεί μέ πιό ενεργητικά μέσα, άπό τά όποια ή 
μείωση της διάρκειας της εργασίας αποτελεί βασικό στοιχείο γιά τήν επίλυση αύτοΟ τοΟ 
πιεστικοϋ προβλήματος τού σημαντικοΟ αριθμού άνεργων άπό τους οποίους οί γυναίκες καί 
οί νέοι είναι τά μεγαλύτερα θύματα. 
Πρίν μιλήσουμε γιά «ορισμένες θυσίες πού θά μποροϋσαν νά ζητηθοϋν άπό εκείνους πού έ­
χουν εργασία στό παρόν στάδιο», δπως τονίζει καί ή γνώμη, θεωροϋμε πιό λογικό νά μιλή-
31. 12. 81 Επίσημη 'Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ΆριΟ. C 343/45 
σουμε πρώτα για μιά δικαιότερη κατανομή. Μια ανακατανομή τοΟ πλούτου μεταξύ τών 
πλούσιων καί των φτωχών θά έπρεπε νά γίνει μέ αληθινό πνεύμα αλληλεγγύης. 
Τέλος κι επειδή δέν θέλουμε νά ξεφύγουμε άπό τήν ουσία, πρέπει νά διαπιστωθεί δτι έχει 
υποτιμηθεί ή σημασία της ορθολογικής χρησιμοποιήσεως της ενέργειας, ότι παραμελείται ό 
έλεγχος των πολυεθνικών σέ θέματα εφοδιασμού καί ό ανεξάρτητος έλεγχος σέ θέματα 
ασφάλειας, ότι σέ θέματα ενεργειακών τιμών δέν έχει γίνει μνεία ούτε γιά τήν προστασία 
των κοινωνικών τιμολογίων ούτε γιά τήν Ικανοποίηση των στοιχειωδών αναγκών τών νοι­
κοκυριών. 
Γενικά, ή ενεργειακή πολιτική θά έπρεπε νά εντάσσεται στό πλαίσιο της γενικής έννοιας της 
υπηρεσίας καί της κοινής ωφέλειας εντός τοΟ οποίου, ή πολιτική τών μεταφορών, τά έργα 
υποδομής τών οποίων είναι κοινοτικού ενδιαφέροντος, θά έπρεπε νά κατέχει σημαντική 
θέση.» 
3. Δήλωση τοΟ κ. Hilkens, εκπροσώπου τής κατηγορίας τών καταναλωτών (ομάδα III - διάφορες 
δραστηριότητες) 
Πρέπει νά ασχοληθούμε έδώ μέ ένα εξαιρετικά δύσκολο άλλα καί σημαντικό ταυτόχρονα πρό­
βλημα πού άφορα τήν ίδια τή βάση της Κοινότητος μας' υπάρχει ένα δραματικό καί απαράδεκτο 
επίπεδο ανεργίας καί μιά τάση προστατευτισμού τόσο προς τό εσωτερικό δσο καί προς τό εξωτε­
ρικό. 
Είναι πολύ σημαντικό γιά τήν Επιτροπή μας, μέ ακρίβεια, στους κόλπους της οποίας εκπροσω­
πούνται όλες οί κοινωνικές κατηγορίες, νά εκφράσει γνώμη γι' αυτά τά προβλήματα. Τό πιό ση­
μαντικό θετικό στοιχείο τοΟ έγγραφου τό όποιο έχουμε μπροστά μας είναι ή θέληση μας νά 
αντιμετωπίσουμε μαζί τίς δυσκολίες αυτές. Ό τρόπος ενέργειας δέν είναι πάντα προφανής καί τό 
έγγραφο δέν έχει έτοιμη τή συνταγή γιά τήν επίλυση τών προβλημάτων' περιλαμβάνει απλώς 
έναν ορισμένο αριθμό συστάσεων. Δέχθηκα τήν προτεινόμενη διαδικασία, δηλαδή τή μή υπο­
βολή τροπολογιών γιά νά ανταποκριθώ σέ μιά κοινή καί ομόφωνη άποψη. 
Ή παρατήρηση μου άφορα τό κεφάλαιο γιά τήν ποιότητα της ζωής. Συμφωνώ μέ τίς παρατηρή­
σεις πού υπάρχουν σ' αυτό τό κεφάλαιο, θεωρώ δμως ότι είναι πολύ λίγες, πάρα πολύ λίγες. Ή 
ποιότητα της ζωής δέν είναι οριακό φαινόμενο, άλλα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της οίκονο-
μικης πολιτικής. Αυτή ή ποιότητα της ζωής δέν πρέπει νά παραμένει σύνθημα κενό περιεχομένου' 
ή έννοια της ποιότητας της ζωής συγκεκριμενοποιείται κατά μεγάλο μέρος χάρη στην πολιτική 
της καταναλώσεως. Όταν υποστηρίζω αυτή τήν άποψη δέν είμαι μόνος. Τό Συμβούλιο τών Ευ­
ρωπαϊκών Κοινοτήτων τονίζει στό ψήφισμα σχετικά μέ τό δεύτερο πρόγραμμα γιά τους κατανα­
λωτές: «Ή βελτίωση της ποιότητας της ζωής αποτελεί ένα άπό τά καθήκοντα της Κοινότητος. 
Τό καθήκον αυτό συνεπάγεται τήν προστασία της υγείας καί της ασφάλειας, καθώς καί τήν 
προστασία τών οικονομικών συμφερόντων τοΰ καταναλωτή». Τό γεγονός δτι αυτό τό θέμα εί­
ναι ιδιαίτερα σημαντικό στην παρούσα οικονομική κατάσταση επιβεβαιώνεται σέ ένα σημείο 
τοΰ δεύτερου προγράμματος γιά τους καταναλωτές πού έχει εγκρίνει τό Συμβούλιο: «Στή 
δύσκολη οικονομική κατάσταση πού βρισκόμαστε, ή οποία χαρακτηρίζεται, μεταξύ άλλων, άπό 
επιβράδυνση της αυξήσεως τών εισοδημάτων, άπό παρατεινόμενη διαρθρωτική ανεργία καί άπό 
τίς διάφορες οικονομικές συνέπειες πού έχει ή εξάρτηση στον ενεργειακό τομέα, καί τήν οποία 
αντιμετωπίζουν τά περισσότερα Κράτη μέλη ό καταναλωτής είναι αναγκασμένος, γιά νά έχει τό 
μεγαλύτερο δυνατό κέρδος άπό τά εισοδήματα του, νά δαπανά τό εισόδημα του πιό προσεκτικά, 
δίνοντας κυρίως μεγαλύτερη προσοχή στην ποιότητα τών αγαθών καί τών υπηρεσιών. Έάν εξε­
τάσουμε τά προγράμματα ύπό αυτό τό πρίσμα, παρατηρούμε δτι αποκτούν ιδιαίτερη σημασία τά 
μέτρα γιά τήν προστασία τοΰ καταναλωτή στον τομέα της ποιότητας αγαθών καί υπηρεσιών, οί 
συνθήκες ύπό τίς όποιες προσφέρονται αυτά τά αγαθά καί οί υπηρεσίες καί οί πληροφορίες πού 
έχουμε γι' αυτά». 
Πολλές φωνές υψώνονται γιά τή μείωση της σημασίας της πολιτικής της καταναλώσεως, ύπό τό 
πρόσχημα δτι υπάρχουν τόσα άλλα σημαντικά προβλήματα. Φαίνεται στην παρούσα περίπτωση 
δτι τόσο ή Επιτροπή δσο καί τό Συμβούλιο θέλουν νά ακολουθήσουν αυτή τήν κατεύθυνση. Ή 
απόδειξη είναι δτι ορισμένος αριθμός προτάσεων οδηγιών πού αφορούν τήν πολιτική της κατα­
ναλώσεως παραμένουν σέ εκκρεμότητα στό Συμβούλιο. Ή Επιτροπή αποσύρει τήν πρόταση ο­
δηγίας για τήν ασφάλεια τών παιχνιδιών γιά νά μελετήσει βαθύτερα τό θέμα. Γίνονται επίσης 
προσπάθειες νά δίνεται προτίμηση στην ελεύθερη αγορά, δταν υπάρχει θέμα λήψεως μέτρων γιά 
τήν προτασία τοΰ καταναλωτή. Παραδέχομαι δτι στή σημερινή εποχή είναι δύσκολο νά γίνει 
σύγκριση μεταξύ της ελεύθερης άγορας καί της εναρμονίσεως τών νομοθεσιών, άλλα θά ήταν α­
παράδεκτο νά θυσιασθεΐ ή προστασία τοΰ καταναλωτή στό όνομα της ελεύθερης άγορας. 
Διαπιστώνεται στό σχέδιο γνώμης δτι οί πολίτες έχουν λιγότερη εμπιστοσύνη στην Κοινότητα. 
Προτείνεται νά δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό διαβατήριο καί μιά ευρωπαϊκή άδεια οδηγήσεως 
γιά νά Ικανοποιηθούν οί πολίτες. Έάν θέλουμε πραγματικά νά τους Ικανοποιήσουμε, πρέπει να 
κάνουμε πολύ περισσότερα. Οί πολίτες τής Ευρώπης ζητοΰν μιά πολιτική ή οποία θά τους εξα­
σφαλίζει ένα ποιοτικό επίπεδο ευημερίας. 
ΆριΟ. C 343/46 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 81 
4. Δήλωση τοΟ κ. Laur, εκπροσώπου τής κατηγορίας των γεωργών (ομάδα III - διάφορες δρα­
στηριότητες) 
Δέν πρέπει νά μας εκπλήσσει τό γεγονός δτι οί γεωργοί έχουν νά διατυπώσουν παρατηρήσεις γιά 
τό σχέδιο γνώμης πού εξετάζουμε: Θά έπρεπε παράλληλα μέ τή γνώμη αυτή νά συζητηθεί καί μιά 
γνώμη γιά τίς προοπτικές της κοινής γεωργικής πολιτικής, ή οποία δμως δέν κατέστη δυνατό νά 
ετοιμαστεί έγκαιρα. Επειδή ό χρόνος χάλασε τά σχέδια μας, έχουμε νά κάνουμε ορισμένες πα­
ρατηρήσεις γιά τή γνώμη «προοπτικές 80». Έπιθυμοϋμε οί παρατηρήσεις αυτές νά επισυνα­
φθούν σ' αυτή τή γνώμη καί υπογραμμίζουμε δτι ή ενδεχόμενη υίοθέτησή της δέν πρέπει μέ κα­
νένα τρόπο νά προδικάσει τό τί θά ποΟμε στό μέλλον γιά τήν κοινή γεωργική πολιτική. 
Τά σημεία λοιπόν γιά τά όποια οί εκπρόσωποι των γεωργών έχουν ορισμένες επιφυλάξεις, μι­
κρές ή μεγάλες, είναι τά έξης: 
- Επιθυμούμε κατ' αρχή ή σύγκριση πού αναφέρεται άπό τίς πρώτες γραμμές της γνώμης με­
ταξύ τοϋ αριθμού τών άνεργων καί τοϋ ένεργοϋ γεωργικού πληθυσμού να έχει ώς μόνη πρό­
θεση νά δείξει τή σημασία πού πρέπει νά δώσει ή Κοινότητα στή γεωργική δραστηριότητα, 
τή στιγμή πού υπάρχουν τόσοι άνεργοι, καί τήν ανάγκη εφαρμογής μιας γεωργικής πολιτικής 
πού νά αποτρέπει τήν έξοδο άπό τήν ύπαιθρο καί τή μείωση τών μή γεωργικών απασχολή­
σεων πού σχετίζονται άμεσα μέ τή γεωργία πού θά αύξαναν καί άλλο τόν αριθμό τών άνερ­
γων. 
- Επιθυμούμε νά καθορισθοΟν καλά οί στόχοι πολυετούς παράγωγης στους οποίους γίνεται α­
ναφορά στή γνώμη (σελίδα 40 ύπό Η πέμπτο εδάφιο): πρέπει νά λαμβάνουν υπόψη τίς ανά­
γκες της εσωτερικής καταναλώσεως, τίς εισαγωγές πού απορρέουν άπό τίς υποχρεώσεις της 
ΕΟΚ καί τίς δυνατές εξαγωγές, τήν ανάγκη υπάρξεως ρυθμιστικών αποθεμάτων, καθώς καί 
τήν πολιτική επισιτιστικής βοήθειας. 
- Πιστεύουμε - επειδή ή γεωργία παραμένει μιά βιολογική δραστηριότητα πού εξαρτάται άπό 
τίς κλιματολογικές συνθήκες - δτι θά ήταν αυταπάτη νά θέλουμε νά εξαλειφθούν τά πλεο­
νάσματα, δ.π. δέκατο εδάφιο. Πιστεύουμε αντίθετα δτι είναι σκόπιμο νά τεθούν ύπό έλεγχο 
οί αυξήσεις παράγωγης πού είχαν σάν συνέπεια νά προκαλέσουν σοβαρή καί παρατεταμένη 
ανισορροπία στον προϋπολογισμό της Κοινότητος. 
- Δέν μπορούμε νά δεχθούμε ώς θετική κατεύθυνση, μιά εξέλιξη τών τιμών πού θά καθορίζεται 
άπό τήν εξέλιξη τών αγορών δπως προτείνεται στό ενδέκατο εδάφιο δ.π. Ό στόχος της κοι­
νής άγορας καί της κοινής γεωργικής πολιτικής παραμένει γιά τους παραγωγούς καί τους κα­
ταναλωτές ή αποφυγή τών υπερβολικών διακυμάνσεων τών τιμών πού εξαρτώνται άπό τή 
διεθνή συγκυρία καί τέλος πάντων ή αγορά σ' αυτό τό επίπεδο δέν έχει συχνά καμιά έννοια" ό 
στόχος είναι ή διάθεση τών πλεονασμάτων καί όχι οί τιμές κόστους. 
- Θεωρούμε επίσης δτι έάν πρέπει νά δοθεί προτεραιότητα στίς επενδύσεις, δπως υπογραμμίζει 
ή γνώμη (σελίδα 32 ύπό Α τρίτο εδάφιο) δέν θά έπρεπε νά αγνοηθεί μιά επιλεκτική ανάκαμψη 
τών δημόσιων καί ιδιωτικών καταναλωτικών δαπανών. Αυτός δέν είναι άλλωστε ό στόχος 
τών κοινωνικών πολιτικών υπέρ τών οικογενειών, τών ηλικιωμένων ατόμων, τών αναπήρων 
καί μάλιστα τών ελάχιστων μισθών ή της άμεσης ενισχύσεως στους γεωργούς τών ορεινών 
περιοχών; 
Χωρίς πάντα νά θέλουμε νά υπεισέλθουμε στά σημεία της γνώμης πού έχουν άμεση σχέση μέ τήν 
κοινή γεωργική πολιτική, δέν μπορούμε νά παραβλέψουμε δτι αυτή αποτελεί ένα άπό τά θεμέλια 
της ευρωπαϊκής οίκοδομήσεως. Διακείμεθα έτσι ευνοϊκά σέ γενικές γραμμές σ' αυτά πού προτεί­
νει ή γνώμη, γιά νά διαφοροποιηθεί ή κοινοτική δραστηριότητα καί νά δοθεί νέα ώθηση στίς 
κοινές ενέργειες πού έχουν γιά πολύ μεγάλο διάστημα παραμεληθεί: οικονομική σύγκλιση, βιο­
μηχανική πολιτική, κοινωνική πολιτική, ενέργεια, έρευνα, χωροταξία, περιφερειακή πολιτική. 
Είναι ασφαλώς μια συμβολή στον περιορισμό αύτης της καταστροφής πού αντιπροσωπεύει ή α­
νεργία πού συνδέεται μέ τήν οικονομική κρίση. 
Οί γεωργοί είναι ευαίσθητοι πρώτα σάν πολίτες, σέ οικονομικό, κοινωνικό καί ανθρωπιστικό ε­
πίπεδο" στή συνέχεια σάν γεωργοί πού βλέπουν νά μειώνεται ή αγοραστική δύναμη καί συνεπώς 
οί αγορές γιά τά προϊόντα τους, νά μειώνονται οί δημόσιες πιστώσεις στή γεωργία καί νά αυξά­
νεται ή πίεση έπί τών γεωργικών τιμών. 
'Υπογραμμίζουμε δτι δλο αυτό τό φιλόδοξο πρόγραμμα δέν θά μποροϋσε νά εφαρμοστεί σωστά 
χωρίς νέα χρηματοδοτικά μέσα. Θά ήταν μάταιο νά πιστεύουμε δτι θά ήταν δυνατό νά επαρκέ­
σουν οί εισφορές έπί τών ποσών πού διατίθενται στό παρόν στάδιο γιά τήν κοινή γεωργική πολι­
τική. 
Δύο λόγια τέλος γιά τή νέα διεθνή οικονομική τάξη. Δέν πρέπει νά τή θεωροΟμε, δπως αφήνει νά 
εννοηθεί ή γνώμη (σελίδα 31 τέταρτο εδάφιο), σέ μιά σύγκρουση συμφερόντων στην οποία θά 
ήταν θύμα ή ΕΟΚ. Ή αρνητική αυτή παρουσίαση δέν θά ανταποκρινόταν στην πραγματικότη­
τα. 
Ή αναζήτηση μι&ς νέας διεθνούς οικονομικής τάξεως πρέπει νά αποτελέσει τήν ευκαιρία γιά γήν 
Κοινότητα, μπροστά στά αιτήματα τών χωρών τοΟ Τρίτου Κόσμου, νά παίζει ένα δημιουργικό 
ρόλο καί νά προωθήσει λύσεις πού νά λαμβάνουν υπόψη τήν οικονομική ανεξαρτησία πού θά 
βασίζεται σέ αμοιβαία συμφέροντα καί πλεονεκτήματα. 
Αυτές είναι οί παρατηρήσεις πού θέλαμε νά παρουσιάσουμε σ' αυτή τή συζήτηση, μέ σκοπό νά 
συμβάλουμε δημιουργικά στό έγγραφο πού μας έχει υποβληθεί. 
31. 12. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 343/47 
5. Δήλωση τοΟ κ. Margot, εκπροσώπου τΐ|ς κατηγορίας τής βιοτεχνίας καί των μικρομεσαίων ε­
πιχειρήσεων (ομάδα III - διάφορες δραστηριότητες) 
Οι εκπρόσωποι των μικρομεσαίων επιχειρήσεων συμφωνοΟν πράγματι σέ γενικές γραμμές μέ τίς 
θέσεις πού παρουσιάζονται στο σχέδιο γνώμης. Θά προτιμούσαμε δλοι ωστόσο, έκεΐ δπου γίνε­
ται λόγος γιά τή βιομηχανική πολιτική, νά μιλάμε μάλλον γιά τήν οίκονομική πολιτική, διότι δέν 
είναι μόνο ή βιομηχανία πού πρέπει νά ενθαρρυνθεί στό παρόν στάδιο άλλα όλες οί οικονομικές 
δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένου τοϋ εμπορίου καί των υπηρεσιών. 
Διαπιστώσαμε επίσης δτι τόσο στό έγγραφο δσο καί στην έκθεση της 'Επιτροπής γιά τήν εντολή 
καί στην ομιλία τοϋ επιτρόπου κ. O'Kennedy εκφράζονται ανησυχίες γιά τήν αναγκαία ανάπτυ­
ξη τών μικρομεσαίων επιχειρήσεων καί πιστεύω δτι έάν εξετάσουμε τά πράγματα άπό άποψη 
προωθήσεως της απασχολήσεως, πού είναι οπωσδήποτε ή μία άν δχι ή μεγαλύτερη άπό τίς προ­
τεραιότητες της πολιτικής πού πρέπει νά εφαρμοσθεί κατά τή δεκαετία τοϋ 80, δέν μπορούμε νά 
αγνοήσουμε τό γεγονός δτι οί μικρομεσαίες επιχειρήσεις έχουν νά διαδραματίσουν σημαντικό 
ρόλο άπό τήν άποψη αυτή. 
Στίς 'Ηνωμένες Πολιτείες, κατά τά δύο τελευταία χρόνια, τό 80 % των νέων απασχολήσεων πού 
δημιουργήθηκαν ήταν στίς μικρομεσαίες επιχειρήσεις, καί κατά τό μεγαλύτερο μέρος σέ επιχει­
ρήσεις πού απασχολούν λιγότερα άπό 25 άτομα. Εκφράζουμε τήν Ικανοποίηση μας γιά τό γεγο­
νός δτι διαπιστώνουμε ότι σέ διάφορες δηλώσεις καί εκθέσεις της Επιτροπής, αναγνωρίζεται 
αυτό τό γεγονός καί φαίνεται δτι υπάρχει επιθυμία νά δοθεί αυξημένη θέση στίς μικρομεσαίες ε­
πιχειρήσεις στό πλαίσιο της πολιτικής πού θά εφαρμοστεί. 
Επιθυμούμε απλώς νά τονίσουμε ότι δέν πρέπει νά περιοριστούμε μόνο σέ λόγους καί σέ δηλώ­
σεις προθέσεως, άλλα πρέπει νά συνοδεύσουμε τά λόγια μέ έργα. Είμαστε αναγκασμένοι νά δια­
πιστώσουμε άπό αυτή τήν άποψη ότι στά κοινοτικά όργανα, σέ 10 000 υπαλλήλους περίπου 
υπάρχουν δλοι κι όλοι τρεις πού είναι ειδικά επιφορτισμένοι μέ τή μελέτη καί τήν προώθηση της 
πολιτικής υπέρ τών μικρομεσαίων επιχειρήσεων καί της βιοτεχνίας. Οΰτε έμεϊς είμαστε οπαδοί 
μιας σημαντικής γραφειοκρατίας, ακόμα καί στον τομέα πού μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, πιστεύ­
ουμε δμως δτι έδώ υπάρχει δυσαναλογία καί δτι θά έπρεπε νά υπάρχει μία επιχειρησιακή καί ι­
κανή υπηρεσία στό πλαίσιο των ευρωπαϊκών οργάνων ή οποία νά μπορεί, σέ συνεργασία μέ τίς 
αντιπροσωπευτικές οργανώσεις τών μικρομεσαίων επιχειρήσεων, νά παρακολουθεί τά προβλή­
ματα τους σέ όλους τους τομείς της ευρωπαϊκής πολιτικής είτε πρόκειται γιά προβλήματα πού α­
πορρέουν άπό τήν αρμοδιότητα της 'ίδιας της Κοινότητος είτε γιά συστάσεις πού ή 'Επιτροπή ή ή 
Κοινότητα μπορούν νά κάνουν στά Κράτη μέλη. Πιστεύω λοιπόν δτι βασική μας επιθυμία, άν 
όχι μοναδική, είναι νά αντικατασταθεί ή θεωρία μέ τήν πράξη, νά υπάρξουν στή δεκαετία τοϋ 80 
συγκεκριμένα επιτεύγματα καί νά καταστεί έτσι δυνατό γιά τίς μικρομεσαίες επιχειρήσεις νά 
συμβάλουν πραγματικά στην ανάπτυξη της απασχολήσεως καί στην προμήθεια αγαθών καί υπη­
ρεσιών, μέ σκοπό νά ανταποκριθούν στίς διαφοροποιημένες ανάγκες τών καταναλωτών. Εξε­
τάζοντας τά πράγματα ύπό τό πρίσμα αυτό, πιστεύω δτι δέν μιλάμε μόνο γιά τά προβλήματα 
μιας ομάδας ειδικών συμφερόντων, άλλα δτι υπερασπίζουμε ταυτόχρονα καί τά συμφέροντα τοϋ 
κοινωνικοϋ συνόλου.