'Αριθ. C 310/36 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
Γνώμη γιά τίς αγροτικές πτυχές της διευρύνσεως της Κοινότητος προς τήν 'Ισπανία 
Ή γνώμη της Επιτροπής δεν βασίζεται σέ κανένα κείμενο. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ 
Στην 187η σύνοδο τής ολομελείας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς 23 καί 30 Απριλίου 1981 ή 
Επιτροπή αποφάσισε κατόπιν προτάσεως τοϋ Προεδρείου της νά διατυπώσει, εξ ιδίας 
πρωτοβουλίας, μία γνώμη στό προαναφερθέν θέμα. 
Β. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή διαμόρφωσε τή γνώμη της στό προαναφερθέν θέμα 
κατά τήν 190ή σύνοδο τής ολομελείας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς Βρυξέλλες, στίς 23 καί 24 
Σεπτεμβρίου 1981. 
Τό κείμενο αυτής τής γνώμης είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
έχοντας υπόψη τή Συνθήκη περί ιδρύσεως τής Ευρωπαϊ­
κής Οικονομικής Κοινότητος, 
έχοντας υπόψη τό άρθρο 20, εδάφιο 4 τοΰ Εσωτερικού 
Κανονισμού της, 
έχοντας υπόψη τήν απόφαση της τής 29ης Απριλίου 1981, 
νά αναθέσει στό τμήμα γεωργίας τήν κατάρτιση γνώμης 
πρωτοβουλίας γιά τίς (Αγροτικές πτυχές τής διευρύνσεως 
τής Κοινότητος προς τήν Ισπανία», 
έχοντας υπόψη τή γνώμη πού διετύπωσε τό τμήμα γεω­
ργίας κατά τή 226η συνεδρίαση πού έγινε στίς 16 Ιουλίου 
1981, 
έχοντας υπόψη τήν εισήγηση πού υπέβαλε ό κ. Lauga, 
Εισηγητής, 
έχοντας υπόψη τίς συζητήσεις του κατά τήν 190η σύνοδο 
ολομελείας τής 23ης καί 24ης Σεπτεμβρίου 1981, συνε­
δρίαση τής 23ης Σεπτεμβρίου 1981, 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ 
μέ πολύ μεγάλη πλειοψηψία (2 ψήφοι κατά καί 5 απο­
χές): 
Μέ τήν επιλογή τής διευρύνσεως, ή Κοινότης εξέφρασε 
μία πολιτική βούληση. 
Ακόμα καί αν φαίνεται σάν ευκαιρία καί συνάμα σάν 
περιορισμός ή διεύρυνση τής Κοινότητος προς τήν 'Ισπα­
νία, επιβάλλεται σάν δεδομένο πού δέν μπορεί νά αμφι­
σβητηθεί. Οι θέσεις πού έχει λάβει καί οί γνώμες πού 
διατυπώσει ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή 
έπ' αύτοϋ τού θέματος είναι σαφείς. Πρέπει, κατά συνέπεια, νά θίξουμε τίς προοπτικές τής 
διευρύνσεως μέ πνεύμα αποφασιστικά εποικοδομητικό. 
Πρέπει νά αναγνωρίσουμε ότι, ή επιχείρηση είναι πολύ­
πλοκη, τό εγχείρημα είναι θεμελιώδες καί ότι τόσο ή 
Κοινότης όσο καί ή 'Ισπανία πρέπει νά πετύχουν. 
Απέναντι σ' αυτή τή διεύρυνση, χρέος τής σημερινής 
Κοινότητος είναι νά αποφύγει τή βιασύνη καί τόν πρόχειρο 
υπολογισμό καί νά θέσει όλους τους μηχανισμούς σέ 
εφαρμογή έτσι ώστε ενωμένοι νά συμβάλουν γιά μία 
οικοδόμηση στέρεη καί διαρκείας . Δέν είναι δυνατό νά 
υπάρχει παρά μία επιτυχής διεύρυνση. Δέν μπορεί νά 
πετύχει ή διεύρυνση μέ «έκτακτα έξοδα». Οί ενδιαφερό­
μενες Κυβερνήσεις συνειδητοποιούν ότι πρέπει νά αναλά­
βουν τίς ευθύνες - οικονομικές είδικώτερα - πού 
συνεπάγεται ή σαφής επιλογή υπέρ αυτής τής διευρύνσεως 
καί προσχωρήσεως. 
Τό έχουμε διαπιστώσει ότι ή ενσωμάτωση τής 'Ισπανίας 
στην Κοινότητα θά αλλάξει συνάμα τή διάσταση καί τό 
περιεχόμενο τής κοινοτικής γεωργίας. 
Γιά τήν 'Ισπανία όπως καί γιά κάθε άλλη υποψήφια χώρα 
ή προσχώρηση στην Κοινότητα προϋποθέτει φυσικά τήν 
έξ' ολοκλήρου αποδοχή τοϋ «κοινοτικού κεκτημένου»: 
αυτός είναι, ό βασικός κανόνας τής Κοινότητος. Έφ' 
όσον ή αποδοχή τοϋ κοινοτικού κεκτημένου αποτελεί 
αρχή μή διαπραγματεύσιμη, δέν πρέπει νά λησμονείται 
παρ' ολα αυτά ότι ή Κοινότης είναι κυρίαρχη καί απέναντι 
στή γεωγραφική εξάπλωση καί στην ενδεχόμενη τροπο­
ποίηση ορισμένων οικονομικών παραμέτρων, τίποτα δέν 
τήν εμποδίζει, νά εξετάσει τή βελτίωση αύτοϋ τοΰ «κοι­
νοτικού κεκτημένου» ύπό τό πρίσμα τών συμφερόντων 
της καί γιά ότι μας άφορα, μιας καλύτερης εσωτερικής 
συνοχής τής κοινής αγροτικής πολιτικής καί τής οργανώ­
σεως τών αγορών της. 
Αυτή ή διεύρυνση προϋποθέτει γιά τήν Κοινότητα τήν 
αυστηρή τήρηση τών βασικών αρχών τής κοινής αγροτι­
κής πολιτικής, ιδίως τίς ενιαίες τιμές, τήν κοινοτική 
προτίμηση καί τήν κοινή δημοσιονομική ευθύνη. 
30. 11. 81 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/37 
Ή κοινοτική προτίμηση είναι κατ' εξοχή, αυτή των τριών 
άρχων τών οποίων ή εφαρμογή πρέπει νά είναι άμεση καί 
χωρίς περιστολές καθ' όσον τηρεί τήν εσωτερική ίσορ 
ροπία της οργανώσεως τών αγορών καί τών συναλλα­
γών. 
Οι ενιαίες τιμές θά πρέπει νά πραγματοποιηθούν σταδια­
κά κατά τή διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου μέ 
σκοπό νά επιτρέψει τήν εξίσωση, κλιμακωμένη μέσα στό 
χρόνο, τοϋ κόστους καί τών τιμών Αυτή ή μεταβατική 
περίοδος θά πρέπει νά περιέχει, αποτελεσματικούς μηχα­
νισμούς πού θά προορίζονται γιά νά εξασφαλίσουν τίς 
ενιαίες τιμές κατά τίς συναλλαγές μεταξύ της σημερινής 
Κοινότητος καί τής χώρας πού προσχωρεί. 
Έάν οι διαφορές τής παραγωγικότητος καί τοϋ κόστους 
καί κατά συνέπεια τών τιμών συνηγορούν γιά μία μετα­
βατική περίοδο μέ διάρκεια ανταποκρινόμενη στό μέγε­
θος αυτών τών διαφορών, ή «εξίσωση» τών τιμών γιά ότι 
άφορα τήν πειθαρχία στην παραγωγή καί τό εμπόριο έτσι 
όπως τήν εννοούν ορισμένες οργανώσεις αγορών, πρέπει 
αντίθετα νά είναι άμεση, σύμφωνα μέ τήν αρχή τοΰ 
κοινοτικού κεκτημένου. 
Ή κοινή δημοσιονομική ευθύνη σημαίνει ότι όλα τά 
Κράτη μέλη συμμετέχουν σέ κοινές βάσεις χρηματοδοτή­
σεως επί τοΰ συνόλου τών κοινοτικών δαπανών. Αυτή ή 
άρχη εξάλλου εγγυάται τήν τήρηση τών δύο προηγούμε­
νων άρχων. 
Ι. ΓΕΝΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΉΘΕΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗ 
ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΟΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΙΣΠΑΝΙΑ 
1.1. Στην ισορροπία τών κοινοτικών αγορών 
Ή μορφολογία τοϋ εδάφους καθώς καί οί υδάτινοι πόροι 
τής 'Ισπανίας περιορίζουν τήν ικανότητα αναπτύξεως πού 
θά μπορούσαμε νά υπολογίσουμε γιά τήν αγροτική της 
παραγωγή. Δέν μάς μένει παρά ή ανάλυση τών σημερινών 
αποδόσεων - ένθεν καί κακεϊθεν τοΰ κοινοϋ μέσου όρου 
γιά ορισμένους τομείς παραγωγής - καί ή ενσωμάτωση 
σέ οργανώσεις αγορών πιό ευνοϊκών γιά θέματα εγγυή­
σεων καί τιμών, πού θά πρέπει νά ευνοήσουν τήν εκκόλα­
ψη μίας αργής αναπτύξεως, τουλάχιστον σ' ορισμένους 
τομείς: μπορούμε νά αναφέρουμε γιά παράδειγμα, τους 
τομείς οπωροκηπευτικών, οίνου, καί ελαιολάδου. 
Ή ενσωμάτωση τής 'Ισπανίας θέτει λοιπόν τό πρόβλημα 
ισορροπίας τών αγορών, σέ τομείς πού ή Κοινότης είναι 
ήδη κατά πολύ αυτάρκης ή σέ τομείς πού ή συμβολή τής 
ισπανικής παραγωγής θά μάς οδηγήσει σέ ύπέρ-αύτά-
ρκεια. 
Μία δυναμική προσέγγιση τοΰ προβλήματος τής ισορρο­
πίας τών αγορών συνεπάγεται γιά τους παραγωγούς: 
— τήν αυστηρή τήρηση καί ενδεχόμενα τήν ενίσχυση τής 
πειθαρχίας σέ τομείς παραγωγής πού ή ίδια ή φύση τής 
παραγωγής ή ή οργάνωση τής αγοράς έγιναν αιτία γιά 
νά υιοθετηθεί αυτή ή πειθαρχία: γιά νά αναφέρουμε ένα 
παράδειγμα, ή απαγόρευση προσθήκης ζαχάρεως στό 
γλεΰκο, στό μεγαλύτερο μέρος τών αμπελουργικών 
εκτάσεων, 
— τήν αυστηρή τήρηση, καί κατά συνέπεια, τόν αποτε­
λεσματικό έλεγχο γιά τήν ομαλοποίηση, σέ τομείς πού ή φύση τής παραγωγής ή οί καθαρές συναλλαγές τό 
επιβάλουν: πρόκειται κατ' εξοχή γιά τήν περίπτωση 
τών οπωροκηπευτικών. 
Αυτές οί δύο θέσεις είναι ενδιαφέρουσες, διότι αποφεύγο­
ντας κάθε εξαναγκαστικό περιορισμό στην παραγωγή, 
άποτελοΰν τουλάχιστον παράγοντα σχετικής κυριαρχίας 
επί τής προσφοράς. Εφαρμοζόμενες κατά τόν ίδιο τρόπο 
σέ όλους τους παραγωγούς καί εγγραφόμενες στό πλαίσιο 
μίας πολιτικής ποιότητος, παρουσιάζουν εξάλλου τό 
πλεονέκτημα νά εξυπηρετήσουν επίσης τήν έννοια τής 
περιφερειακής εξειδικεύσεως, πού έχει κάπως λησμονη­
θεί. 
Παράλληλα μέ αυτές τίς προσπάθειες τών παραγωγών ή 
Κοινότης θά πρέπει άπό τό μέρος της νά εξασφαλίσει: 
— τήν ενίσχυση τής κοινοτικής ζητήσεως: εφ' όσον 
αληθεύει ότι, ή κατανάλωση ειδών διατροφής εντός 
τής Κοινότητος φαίνεται άπό πολλών ετών νά σταθε­
ροποιείται ή νά αυξάνεται κατά τρόπο ανελαστικό, ότι 
δέν είναι βέβαιο ότι «ή κρίση θά είναι αιώνια», ούτε 
επίσης ότι ή εξέλιξη τής συμπεριφοράς τών νοικοκυ­
ριών «κατά τήν περίοδο τής κρίσεως» θά γίνεται εις 
βάρος τής καταναλώσεως ειδών διατροφής, 
— τήν υιοθέτηση μιας στάσεως πού νά είναι αποφασιστι­
κά στραμμένη προς τήν κατάκτηση τών εξωτερικών 
αγορών καθ' όν χρόνο, σάν πρώτος εισαγωγέας σέ 
παγκόσμια κλίμακα μέ αγορές άπό τόν υπόλοιπο 
κόσμο, γεωργικών προϊόντων καί ειδών διατροφής σέ 
αναλογία 3 προς 1 μέ τίς πωλήσεις της στον ίδιο τομέα, 
εξήγαγε κυρίως μέχρι σήμερα περισσότερο «άπό 
σύμπτωση» παρά άπό συμφέρον καί συνειδητοποιημέ­
νη πρόθεση. Ή πρόθεση αυτή άλλωστε θά πρέπει νά 
καλύπτει τή μεγαλύτερη δυνατή ποικιλία προϊόντων 
τόσο στή πρωτογενή τους μορφή όσο καί μεταποιημέ­
να. 
1.2. Στό εμπόριο τής Κοινότητος μέ ορισμένο αριθμό 
τρίτων χωρών, καί είδικώτερα χωρών τής Λεκάνης 
τής Μεσογείου 
Ή Κοινότης έπί σειρά ετών έχει συνάψει σειρά συμφωνιών 
μέ αριθμό χωρών τής Λεκάνης τής Μεσογείου· αυτές οί 
συμφωνίες ουσιαστικά άποτελοΰν παραχώρηση προνο­
μίων στίς αγροτικές εξαγωγές. Ή προσχώρηση τής 
'Ισπανίας στην Κοινότητα, καί κατά συνέπεια, ή τελική 
κατάργηση κάθε περιοριστικού μέτρου αναφορικά μέ τίς 
εξαγωγές αυτής τής χώρας στή διευρυμένη κοινοτική 
αγορά, μπορεί νά θέσει σέ κίνδυνο σοβαρό τά σημερινά 
εξαγωγικά ρεύματα τών χωρών τής Λεκάνης τής Μεσο­
γείου προς τήν Κοινότητα. Τά σχετικά προϊόντα είναι 
κυρίως οί τομάτες, τό ελαιόλαδο καί ό οίνος. 
Πράγματι, έάν αληθεύει ότι ή 'Ισπανία, σήμερα τρίτη 
χώρα, ήδη πραγματοποιεί σημαντικό μέρος τών εξαγω­
γών της στην αγορά τών 'Εννέα (82% τών συνολικών 
εξαγωγών της σέ νωπά οπωροκηπευτικά: 88 % σέ μαντα­
ρίνια, 80% σέ πορτοκάλια, 85% σέ τομάτες, 66% τών 
συνολικών εξαγωγών της σέ οίνο κ.λ.π.), δέν τής μένει 
παρά ένας έπαναπροσανατολισμός προς τήν Κοινότητα 
τοϋ τμήματος τών εξαγωγών πού απευθύνονται σήμερα σέ 
άλλες αγορές, μπορεί δέ άπό μόνη της, νά θέσει κατά 
μεγάλη αναλογία σέ κίνδυνο τίς εξαγωγές τών μεσογεια­
κών τρίτων χωρών. 
'Αριθ. C 310/38 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
Αυτό τό «αποτέλεσμα υποκαταστάσεως» πού υπολογίζε­
ται κατά στατικό τρόπο θά δημιουργούσε περισσότερες 
ακόμη δυσχέρειες μέ τήν ανάπτυξη από ισπανικής πλευ­
ράς των τομέων πού εξετάζονται. 
Έπί παραδείγματι, 77 % των ισπανικών εξαγωγών ελαιο­
λάδου απευθύνεται σέ αγορές εκτός τής Κοινότητος, 
αντιπροσωπεύει δέ περισσότερον από 100% τών συνολι­
κών εξαγωγών τοϋ ιδίου προϊόντος γιά τίς σχετικές 
χώρες. Τό αυτό συμβαίνει μέ τό τμήμα τών ισπανικών 
εξαγωγών τομάτας πού δέν διοχετεύεται στην ΕΟΚ -
ήτοι 15% - καί αντιπροσωπεύει σέ όγκο τό 40% τών 
εξαγωγών αυτών τών χωρών προς τήν Κοινότητα, αυτή δέ 
ή τελευταία αντιπροσωπεύει από μόνη της περισσότερο 
τοϋ 90% τών πωλήσεων τους. 
Ή Κοινότης δέν μπορεί νά αγνοήσει αυτό τό πρόβλημα. 
Όμοίως ανεξάρτητα άπό τά συμφέροντα πού μπορούσε 
νά έχει κατά τό παρελθόν καί τά όποια τή συνδέουν ακόμη 
καί ορθώς - μέ τήν πολιτική τής «σφαιρικής προσεγγί­
σεως» τής μεσογειακής περιοχής δέν μπορεί νά στραφεί 
εναντίον αυτών τών συμφερόντων. Άπό τής προσχωρήσε­
ως - λόγω αρχής - στό τέλος τής μεταβατικής περιόδου 
- εκ τών γεγονότων - δέν θά μπορέσει νά εξευρεθεί 
κανένας μηχανισμός πού θά αποβλέπει νά ανακόψει μία 
ενδεχόμενη υποκατάσταση τών Ισπανικών προϊόντων 
ένατι τών σημερινών εξαγωγών τών χωρών τής μεσογει­
ακής λεκάνης. 
Πρέπει κατά συνέπεια νά εξεύρουμε τίς εναλλακτικές 
λύσεις πού θά επιτρέψουν νά διαφυλάξουμε ένα περιεχό­
μενο σέ αυτή τή «μεσογειακή πολιτική» τήν οποία ή 
Κοινότης πρέπει νά συνεχίσει καί νά εμβαθύνει. 
Μπορούμε νά προτείνουμε τά εξής: 
α) Ή Κοινότης θά μπορούσε νά ενισχύσει καί έπανα-
προσανατολίσει τίς προσπάθειες της γιά τεχνική, επι­
στημονική καί οικονομική συνεργασία ώστε νά 
ευνοήσει στίς εν λόγω τρίτες χώρες τήν ανάπτυξη 
παραγωγών πού δέν μπορούν εύκολα νά παραχθούν 
στην ΕΟΚ (αχλάδια τής ποικιλίας, «avocats», φράπες 
καί γκρέϊπ- φρούτ, κίουϊ) καί τών οποίων ή κατανά­
λωση αυξάνεται στην Ευρώπη. Αυτά τά προϊόντα θά 
μπορούσαν μέσα στά πλαίσια νέων συμφωνιών, νά 
υποκαταστήσουν εκείνα τά όποια σήμερα αποτελούν 
αντικείμενο εμπορικών συμφωνιών (τομάτες, πιπε­
ριές κ.λ.π.), 
β) τό διαρθρωτικό έλλειμμα τοϋ ισοζυγίου ειδών διατρο­
φής καί αγροτικών προϊόντων αυτών τών τρίτων 
χωρών τής μεσογειακής λεκάνης αξίζει νά προσεχθεί 
άπό τήν ΕΟΚ Πράγματι, τούτο είναι τό αποτέλεσμα 
μιας αυξανόμενης ανάγκης γιά βασικά προϊόντα 
όπως τό γάλα, τά δημητριακά, κ.λ.π. Ή προσπάθεια 
νά εξισορροπήσουν οι χώρες αυτές τό εμπορικό τους 
ισοζύγιο τίς οδηγεί στην εξαγωγή όπωρολαχανικών 
στην ευρωπαϊκή αγορά. Συμπληρωματικά μέ τόν 
έπαναπροσανατολισμό τών παραγωγών, ή Κοινότης 
θά μπορούσε νά προμηθεύσει αυτές τίς χώρες μέ 
βασικά προϊόντα καί ύπό όρους πού θά απέβλεπαν 
στή μείωση τών επιβαρύνσεων γιά εισαγωγές. Έν 
τούτοις, αυτές οί εξαγωγές ύπό προνομιούχους όρους 
δέν θά παραλείψουν νά θέσουν προβλήματα στην ΕΟΚ 
τόσο μέσα όσο καί έξω, προβλήματα στά όποια 
πρέπει νά άνταπεξέλθει. 1.3. Στό θέμα τών κοινοτικών δημοσιονομικών 
Τό θέμα τοϋ προϋπολογισμού σχετίζεται μέ τή λειτουργία 
τής Κοινότητος στό σύνολο της, αλλά ενδιαφέρει κυρίως 
τήν κοινή αγροτική πολιτική καθόσον τούτη σάν μοναδι­
κή πολιτική πού κάνει ολοκληρωμένη διαχείριση σέ 
κοινοτικό επίπεδο, καταλαμβάνει εντελώς φυσικά ένα 
καθοριστικό τμήμα στον προϋπολογισμό. Ή διεύρυνση 
προς τήν 'Ισπανία δέν θά παραλείψει νά έχει υπολογίσιμες 
επιπτώσεις έπί τών κοινοτικών πόρων άπό τους οποίους 
εξαρτώνται κατά πρώτο λόγο, τά μέσα λειτουργίας τής 
κοινής αγροτικής πολιτικής. 
Οί εκτιμήσεις τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτή­
των αφήνουν νά εννοηθεί ότι μιά καθαρή αύξηση τών 
αγροτικών δαπανών τής τάξεως τών 1 200 έκ. ΕΝΜ/έτος 
θά δημιουργηθεί άπό τήν προσχώρηση τής Ισπανίας -
καί αυτό μόνο κατά τή μεταβατική περίοδο. 
Εις αυτό πρέπει νά προστεθεί ή πηγή τών δυναμικών 
δαπανών πού αντιπροσωπεύει ή επέκταση προς τήν 
'Ισπανία τής πολιτικής τής περιφερειακής αναπτύξεως, 
τής κοινωνικής πολιτικής, κ.λ.π. Χωρίς αμφιβολία πρέ­
πει επίσης νά αναλογισθούμε μέσα άπό μία δυναμική 
όψη ... καί τήν αύξηση τών αναγκών. Διότι, χωρίς νά 
έχουμε τήν αξίωση ότι ή Κοινότης, θά ήθελε αΰριο νά 
«κάνει περισσότερα» γιά τό τελευταίο μέλος τού «club» 
άπό όσα έκανε έως σήμερα γιά τόν εαυτόν της, μπορούμε 
νά πιστεύουμε ότι ή ενσωμάτωση στην Κοινότητα μία 
«μεγάλης χώρας» πού θά αντιπροσώπευε άπό μόνη της 
κατά τό 1981 αύξηση κατά 32% τοϋ συνολικού πληθυ­
σμού τοϋ απασχολουμένου στή γεωργία καί τού οποίου τό 
επίπεδο ζωής τοποθετείται στά χαμηλά κοινοτικά επίπε­
δα, θά θέσει γιά μία εισέτι φορά άλλα κατά τρόπο πιό οξύ 
άπό όσο στό παρελθόν τό «θέμα τής διαρθρώσεως», 
δηλαδή τή φροντίδα μίας έξισορροπήσεως μεταξύ τών 
περιφερειών τής Κοινότητος μαζί μέ όλες τίς προκλήσεις 
καί όλες τίς δημοσιονομικές απαιτήσεις πού συνεπάγε­
ται. 
Απέναντι σ' αυτές τίς προοπτικές δέν βλέπουμε εναλλα­
κτική λύση. Έάν ή Κοινότης θέλει νά εύοδώσει τήν 
επιλογή πού έκανε υπέρ τής διευρύνσεως πρέπει νά είναι 
έτοιμη νά επωμισθεί τίς δημοσιονομικές συνέπειες αυτής 
τής επιλογής, ή οποία αποτελεί ένα συμπληρωματικό 
παράγοντα πού τείνει νά τροποποιήσει τό ανώτατο όριο 
τών ιδίων πόρων τής Κοινότητος άπό τή στιγμή πού ή 
ανάγκη θά είναι πρόδηλη καί πού δέν θ' αργήσει. Πρόκει­
ται γιά μία πολιτική απόφαση πού εξαρτάται αρχικά άπό 
τά Κράτη μέλη. 
Ταυτόχρονα μέ τους «ίδιους πόρους» πού γιά τήν ώρα 
παραμένουν πολύ περιορισμένοι ή Κοινότης θά έπρεπε νά 
διαθέτει πόρους νέου τύπου. 
2. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΕΤΕΙ Η ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΣΤΟΥΣ 
ΤΟΜΕΙΣ 
2.1. Ή είσοδος τής 'Ισπανίας στην Κοινότητα θά θέσει 
ειδικά προβλήματα σ' ορισμένο αριθμό τομέων παραγω­
γής. 'Εάν ή επέκταση τοϋ κοινοτικοΰ κεκτημένου στην 
'Ισπανία κινδυνεύει νά δημιουργήσει δυσχέρειες σέ ορι­
σμένες αγορές ευαίσθητων προϊόντων πού είναι ή θά είναι 
τό ελαιόλαδο, ό οίνος, τά οπωροκηπευτικά, πρέπει επίσης 
νά αναλογισθούμε, τίς δυσχέρειες πού θά προξενούσε σέ 
ορισμένους ισπανικούς τομείς παραγωγής ή είσοδος τους 
στό κοινοτικό παιχνίδι σκεφτόμαστε ειδικότερα ορισμέ-
30. 11. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/39 
νες ζωικές παραγωγές όπως ή παραγωγή γάλακτος ή ή 
παραγωγή βοείου κρέατος. 
Γιά τό σύνολο των αγροτικών συναλλαγών καί ειδών 
διατροφής μεταξύ τής 'Ισπανίας καί της Κοινότητος, ή 
μεταβατική περίοδος θά πρέπει νά περιέχει μηχανισμούς 
πού θά προορίζονται νά συμψηφίσουν κατά τίς συναλλα­
γές τίς διαφορές τιμών μεταξύ τής σημερινής Κοινότητος 
καί τής χώρας πού προσχωρεί. Αυτοί οί μηχανισμοί θά 
πρέπει νά είναι πιό αποτελεσματικοί διότι άφ' ενός οί 
διαφορές τών τιμών κατά τήν έναρξη τής μεταβατικής 
περιόδου θά είναι πιό μεγάλες, άφ" έτερου οί τιμές τής 
αγοράς θά υπόκεινται σέ πιό έντονες διακυμάνσεις σχε­
τικά μέ τόν τύπο εγγυήσεων ή μηχανισμό στηρίξεως τών 
τομέων πού εξετάζονται. 
2.2. Μέ τή διεύρυνση, δυσκολίες θά μπορούσαν νά 
παρουσιασθούν μεταξύ ορισμένων τομέων ισπανικής 
παραγωγής καί τομέων πού συνήθως καλούνται «παρα­
γωγές του βορρά». 
Γιά διαρθρωτικούς λόγους, τροποποιήσεις στους όρους 
εφοδιασμού θά προκαλούσαν ϊσως δυσκολίες στίς τιμές 
τών παραγωγών πού είναι καμιά φορά αισθητά υψηλότε­
ρες τών κοινοτικών τιμών καί σέ τομείς όπως ή γαλα­
κτοκομική παραγωγή, ή παραγωγή βοείου κρέατος ή ή 
παραγωγή τεύτλων. 
Αυτός θά είναι εξάλλου ό προορισμός τής μεταβατικής 
περιόδου, τής οποίας βλέπουμε τή σημασία τόσο γιά τή 
σημερινή Κοινότητα όσο καί γιά τήν ίδια τήν 'Ισπανία πού 
θά τής επιτραπεί νά κάνει κατά τή μεταβατική περίοδο τίς 
αναγκαίες προσαρμογές. 
2.3. 'Οπωροκηπευτικά 
Οί στατιστικές παραγωγής καί τιμών πού διαθέτουμε 
δείχνουν ότι, σ' αυτό τόν τομέα ή διεύρυνση τής Κοινότη­
τος προς τήν 'Ισπανία θά θέσει προβλήματα ποσοτικής 
ισορροπίας σ' ορισμένα προϊόντα. Θά εξαρτηθεί πολύ 
βέβαια άπό τήν εξέλιξη πού θά γνωρίσουν οί διάφορες 
ισπανικές παραγωγές σ' αυτό τόν τομέα- δείχνουν άπό 
τώρα σάν δυναμικά πλεονασματικά ή ικανά νά γνωρί­
σουν περιφερειακές ανισορροπίες στην αγορά: τά μήλα, 
τά αχλάδια, τά επιτραπέζια σταφύλια, τά λεμόνια, τά 
ροδάκινα, οί τομάτες, τά κρεμμύδια, οί πιπεριές, τά 
λαχανικά, κ.λ.π. 
Σ' αυτές τίς καθαρά ποσοτικές πτυχές του κατ' εξοχή 
«ευαίσθητου» τομέα πού δέν όφελεΐται παρά μόνο περιο­
ρισμένων μηχανισμών στηρίξεως καί αυτό συμβαίνει γιά 
ορισμένο αριθμό προϊόντων, προστίθεται τό θέμα τής 
τιμής. Οί κίνδυνοι διαταραχής τών αγορών πού θά συνε-
πάγετο μία γρήγορη θέση επικοινωνίας καί χωρίς επαρ­
κείς προφυλάξεις μεταξύ τής σημερινής Κοινότητος καί 
τής 'Ισπανίας, δείχνουν πράγματι τά επίπεδα τιμών πού 
θά εφαρμόσει ή υποψήφια χώρα, ακόμα περισσότερο άπό 
τά προβλήματα τών ποσοτήτων. 
Απέναντι στό πρόβλημα τών ποσοτήτων τίς όποιες θά 
αντιμετωπίσει ή Κοινότης μετά τή διεύρυνση πρέπει νά 
εξευρεθούν τά μέσα γιά νά δοθεΐ μία συνοχή καί ισορροπία 
στό σύνολο τοΰ τομέως στην διευρυμένη Κοινότητα καί νά 
αποτραπούν αναταραχές πού θά μπορούσαν νά πλήξουν 
ολόκληρες περιφέρειες. Μέ αυτή τήν προοπτική πρέπει νά 
εξευρεθεί μεταξύ τών περιοχών τής Κοινότητος κάποια 
συμπληρωματικότης πού θά ανταποκρίνεται στίς ειδικές κλιματολογικές συνθήκες τών σχετικών περιφερειών καί 
θά είναι ικανή νά απαλύνει τίς δυσκολίες τών αγορών καί 
νά ανταποκριθεί στίς απαιτήσεις τών καταναλωτών. 
Μία καλύτερη σταθερότητα στον τομέα τών οπωροκη­
πευτικών επιδιώκεται μέ τήν ενίσχυση τής κοινοτικής 
προτιμήσεως, τήν αυστηρή εφαρμογή καί έλεγχο γιά τήν 
τήρηση τών προδιαγραφών τής κοινοτικής ποιότητος στό 
κύκλωμα παραγωγή-κατανάλωση, τών οικονομική οργά­
νωση τών παραγωγών καί τέλος μέ μέσα διαχειρίσεως τής 
κοινοτικής αγοράς πιό αποτελεσματικά. 
Φαίνεται άπό πολύ καιρό αναγκαίο - καί ή προοπτική 
προσχωρήσεως τής 'Ισπανίας κάνει τήν ανάγκη πιό 
επιτακτική - νά διευρύνουμε τόν κατάλογο προϊόντων 
πού γίνονται αντικείμενο τιμών αναφοράς. Ή Κοινότης 
ήταν έντονα ελλειμματική στό μεγαλύτερο τμήμα προϊό­
ντων τοΰ τομέα, άπό τήν εποχή πού ετέθη σέ εφαρμογή ή 
κοινή αγορά: Τό επίπεδο τών παραγωγών της σήμερα -
καί πολύ περισσότερο αύριο εξ" αιτίας τής διευρύνσεως 
- δικαιολογεί τήν επείγουσα ανάγκη γιά τή σταθερότητα 
τών αγορών καί τήν επέκταση τών τιμών αναφοράς. Ή 
διεύρυνση τοΰ καταλόγου τών προϊόντων πού είναι αντι­
κείμενο τιμών αναφοράς. Θά έπρεπε νά πραγματοποιηθεί 
αμέσως έτσι ώστε νά αποτραπεί ή δημιουργία απαράδε­
κτων διαταραχών στίς αγορές άπό τής ενάρξεως τής 
μεταβατικής περιόδου. 
Σχετικά μέ προϊόντα στά όποια εφαρμόζονται, γιά δύο 
Κράτη μέλη, καί κατά τή διάρκεια ορισμένων περιόδων, 
περιορισμοί στίς εισαγωγές πού προέρχονται άπό τρίτες 
χώρες (βλ. παράρτημα III τοΰ κανονισμού 1305/72), ή 
πείρα απέδειξε ότι τό σύστημα «τών χρονοδιαγραμμά­
των» ήταν ιδιαίτερα αποτελεσματικό, κυρίως γιά προϊό­
ντα πού έστεροΰντο τιμής αναφοράς. Επειδή δέν πρέπει 
ποτέ νά καταργούμε «μία καλή λύση» προς όφελος μίας 
ενδεχόμενα «καλύτερης λύσης» φρόνιμο θά ήταν νά 
παραμείνουν αυτά τά χρονοδιαγράμματα σέ εφαρμογή 
καθ' όλο τό διάστημα τής μεταβατικής περιόδου. Τελικά, 
ή προκαταρκτική αποκατάσταση τών τιμών αναφοράς 
έναντι τών τρίτων χωρών γιά τά σχετικά προϊόντα θά είναι 
ή συνθήκη sine qua non τής καταργήσεως τών χρονοδια­
γράμματος. 
Ή οικονομική οργάνωση τού τομέα πρέπει νά προβλέψει 
τήν ενίσχυση τής όμαδοποιήσεως τών παραγωγών. Διά 
τοΰ ελέγχου τής εμπορίας ή τής πρώτης θέτης θέσεως στην 
αγορά καί κατά συνέπεια μέ σχετικό έλεγχο τών καταβο­
λών, οί ομαδοποιήσεις τών παραγωγών θά έπρεπε, μα­
κροχρόνια, νά ασκήσουν έμμεσα μία επιρροή στον προ­
σανατολισμό καί τήν εξέλιξη τών παραγωγών. 
Έάν εξυπακούεται ότι οί ομαδοποιήσεις τών παραγωγών 
θά μπορέσουν νά εκτελέσουν τό ρόλο τους αποτελεσμα­
τικά μέσα στην προσπάθεια σταθεροποιήσεως τών αγο­
ρών, ή Κοινότης θά πρέπει νά δώσει ικανοποιητική 
απάντηση στό πρόβλημα πού τίθεται, άπό τή μή τήρηση 
εκ μέρους τών μή ομαδοποιημένων παραγωγών, τών 
κανόνων πειθαρχίας πού επιβάλλουν στους εαυτούς τους 
οί ομαδοποιημένοι παραγωγοί. 
Γιά νά διαχειρισθούμε καλύτερα τήν αγορά, οί ομαδοποι­
ήσεις τών παραγωγών πρέπει νά διαθέτουν πληρέστερα 
μέσα. Φαίνεται αναγκαίο νά επεκτείνουμε σέ αισθητά 
σημαντικότερο αριθμό προϊόντων τους μηχανισμούς 
παρεμβάσεως (δημόσιες αγορές ή αποχωρήσεις άπό τίς 
'Αριθ. C 310/40 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
ομάδες παραγωγών) πού δεν καλύπτουν σήμερα παρά 
μερικά προϊόντα. Έξαλλου ή φροντίδα τοΰ δικαίου απέ­
ναντι σ' ένα τομέα πού όφελεΐται άπό ιδιαίτερα μικρές 
εγγυήσεις σέ σύγκριση μέ ορισμένες μεγάλες παραγωγές, 
συνιστά ταυτόχρονα τή φροντίδα γιά αποτελεσματικότη­
τα. Πράγματι μπορούμε νά πιστέψουμε ότι ή επέκταση 
των μηχανισμών παρεμβάσεως σέ σημαντικό αριθμό 
προϊόντων θά έχει' έξισορροπιστικό αποτέλεσμα γιά τόν 
τομέα καί θά ευνοήσει τή διαφοροποίηση της παραγωγής 
αντί νά τή συσπειρώνει, όπως συμβαίνει νά γίνεται σήμερα 
μέ τά σπάνια προϊόντα πού όφελοΰνται της παρεμβάσεως 
καί έχουν σάν αποτέλεσμα νά τήν επικαλούνται πιό 
συχνά. 
Τέλος ενδιαφέρει όπως ή βελτίωση τών κανόνων προβλέ­
ψει σέ «καταστάσεις κρίσεως» (πτώση της συναλλαγμα­
τικής τιμής) μία γρηγορότερη καί αποτελεσματικότερη 
εφαρμογή τών ανορθωτικών μέτρων. 
Τά εσπεριδοειδή 
Έκτος τών γενικών προβλημάτων τοΰ τομέως τών όπο)-
ρων τίθεται στον τομέα τών εσπεριδοειδών τό πρόβλημα 
τών πριμοδοτήσεων διεισδύσεως γιά τίς όποιες ή προσ­
χώρηση τής 'Ισπανίας, μέ τόν καιρό, θά εξασθενούσε τή 
σημασία τους. Οί πριμοδοτήσεις διεισδύσεως, παρά ταύ­
τα εκτός τής εννοίας τών αποκεντρωμένων περιοχών ή 
τής μή εδαφικής συνεχείας ανταποκρίνονται έπίσηςστούς 
ειδικούς χαρακτηρισμούς ορισμένων παραγωγών εσπερι­
δοειδών προϊόντων σέ ορισμένες περιφέρειες τής Κοινό­
τητος. 
"Οταν θά έπρεπε νά καταργηθεί ή πριμοδότηση διεισδύ­
σεως είναι προφανές ότι οί άντίσοιχες τιμές αναφοράς -
όποιες καμία φορά έχουν έξουδετεροποιηθεΐ μέ αντάλλαγ­
μα τήν πριμοδότηση - θά έπρεπε νάέπαναδραστηριοποι-
ηθοΰν καί νά αναπροσαρμοσθούν κανονικά. Αυτή ή 
υποκατάσταση δέν θά πρέπει νά συμβεί παρά μόνο κατά 
τή μεταβατική περίοδο. 
Οι ιταλικοί πορτοκαλεώνες λόγω τοΰ σημερινού προσα­
νατολισμού στό είδος (προτοκάλια τύπου σαγγουίνια) θά 
έπρεπε, μέσα στό πλαίσια ενός προγράμματος αλλαγών 
πού θά ήταν αρκετά φιλόδοξο νά διατηρήσουν τήν 
πριμοδότηση διεισδύσεως γιά τή διάρκεια εκτελέσεως 
αύτοΰ τοΰ προγράμματος. 
Ό οίνος 
Χωρίς νά περιμένουμε άλλο, θά πρέπει ή απαγόρευση, 
περί νέων καλλιεργειών πού είναι σέ ισχύ στην Κοινότητα 
νά εφαρμοσθεί κατά τόν ϊδιο τρόπο στην Ισπανία. 
'Επίσης ή τήρηση άπό τήν 'Ισπανία τοΰ «κοινοτικού 
κεκτημένου» σημαίνει τήν κατάργηση τής πρακτικής τής 
ζυμώσεως μεταξύ λευκών καί ερυθρών οϊνων. Ή συνέχιση 
αυτής τής πρακτικής πέραν τοΰ ότι θά καθιστούσε μακρο­
χρόνια πιό δύσκολη τή διαχείριση τών αμπελώνων θά 
καθιστούσε επίσης ανίκανους καί άνεξέλεκτους τους 
μηχανισμούς παρεμβάσεως τής Κοινότητος, πού 
απευθύνονται χωριστά στους λευκούς καί στους ερυθρούς 
οίνους. Ή απαγόρευση τής αναμείξεως λευκοΰ/έρυθροΰ θά 
χειροτερεύσει τά πλεονάσματα σέ λευκό ισπανικό οίνο τά 
όποια θά επιβαρύνουν τίς κοινοτικές συναλλαγές. Ύπό 
αυτό τό πνεύμα, θά υποδείξουμε άφ' ενός τήν εφαρμογή, 
προγράμματος αναδιαρθρώσεως καί προσανατολισμού 
τής ποικιλίας σέ ερυθρό σέ περιοχές μέ τεκμηριωμένη 
αποστολή γιά αμπελουργικές εκμεταλλεύσεις, άφ' έτερου 
προγράμματα έκριζώσεως καί οριστικής εγκαταλείψεως 
περιοχών πού δέν ανταποκρίνονται στά κριτήρια τών 
περιοχών μέ αμπελουργική αποστολή καί πού θά κυριαρ­
χούσε ή παραγωγή λευκού, αυτές οί δράσεις θά έγγράφο-
ντο στό πνεΰμα τών προγραμμάτων αναδιαρθρώσεως καί 
προσανατολισμού πού ήδη έχουν αναληφθεί γιά ορισμένες 
περιοχές τής Κοινότητος. 
CH απαγόρευση τής αρδεύσεως πού έχει ήδη επιβληθεί 
στην 'Ισπανία καί ή οποία ισχύει βάσει νόμου ή εθίμου σέ 
ορισμένα άπό τά Κράτη μέλη τής σημερινής Κοινότητος, 
θά έπρεπε νά λάβει μορφή Οετικοΰ κειμένου καί νά 
επεκταθεί σέ ολόκληρη τήν Κοινότητα μέ εξαίρεση ορι­
σμένες πολύ εξειδικευμένες περιοχές καί πολύ καλά 
όριοθετημένες γιά τίς όποιες ή περιστασιακή άρδευση 
αποτελεί συνθήκη sine qua non ζωής τοΰ άμπελώνος. 
"Οσον άφορα τόν εμπλουτισμό μέ ζάχαρη στίς αμπε­
λουργικές περιοχές στίς όποιες είναι ακόμα επιτρεπτός, 
θά έπρεπε νά υποκατασταθεί προοδευτικά στην κλασσική 
μέθοδο εμπλουτισμού (μέ ζάχαρη τεύτλων) ή χρησιμοποί­
ηση προϊόντων πού προέρχονται άπό τή σταφυλή (γλεύ­
κος σταφυλής ή ζάχαρη σταφυλής) ή σχετική ρύθμιση θά 
πρέπει νά προβλέπει, τελικά, τήν αποκλειστική χρησιμο­
ποίηση αυτών τών προϊόντων. 
Πέραν τών ανωτέρω κατευθύνσεων γιά ότι άφορα τήν 
προσφορά, λόγω τοΰ ότι προστίθεται στό δυναμικό τής 
Κοινότητος ό πρώτος παγκόσμιος άμπελοοινοπαραγω-
γός, πρέπει νά προβλεφθούν κίνδυνοι ανισορροπίας 
μεγαλύτεροι άπό αυτούς πού μέχρι σήμερα είχε νά διευ­
θετήσει ή Κοινότης. 
Μέ αυτή τήν προοπτική, ή ρύθμιση γιά ότι άφορα τήν 
αμπελουργία θά πρέπει νά προβλέψει τήν ενίσχυση τής 
προληπτικής άποστάξεως ή οποία δυνατό νά γίνει στην 
αρχή τής περιόδου σέ συνάρτηση τών τελευταίων προ­
βλέψεων συγκομιδής καί αποθεμάτων. Γιά νά αυξηθεί ή 
άποτελεσματικότης τής προληπτικής άποστάξεως, πρέ­
πει βεβαίως νά διαθέτουμε τά μέσα πού θά μάς επιτρέψουν 
νά «πάρουμε» τίς προβλεπόμενες ποσότητες. Τό νά 
επιτευχθεί τούτο μέσω τών τιμών δέν φαίνεται νά είναι 
αρκετά πειστικό: ίσως διότι ή τιμή δέν θά είναι «πολύ» 
ικανοποιητική καί ή προληπτική απόσταξη θά υπερβεί 
τόν στόχο. 
Δύο υποθέσεις αξίζει νά εξετασθούν: 
α) είτε νά κάνουμε υποχρεωτική τήν προληπτική από­
σταξη καί καθ' ομοίωση μέ τίς ύπέρ-παροχές πού 
διατίθενται σήμερα γιά τόν οίνο καί πού δέν δύνανται 
νά λειτουργήσουν σέ συνάρτηση μέ τά αποτελέσματα 
τής συγκομιδής, 
β) είτε νά τήν κάνουμε αντικείμενο κινήτρου συνδέοντας 
την επί παραδείγματι μέ τό γεγονός τής εκλογής τών 
συμβολαίων αποθηκεύσεως, ανοικτών κατά τή διά­
ρκεια τοΰ τρύγου. 
30. 11. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/41 
Τά μέτρα πού προβλέπονται μέσα στό πλαίσιο της 
διευρύνσεως πρέπει νά συνδεθούν όχι μόνον μέ τόν έλεγχο 
της προσφοράς άλλα καί μέ τήν κανονική ανάπτυξη της 
ζητήσεως. Γι' αυτό τό λόγο γίνεται επιτακτικό νά θεσπίσει 
ή Κοινότης τίς αναγκαίες διατάξεις γιά νά άρει τά εμπόδια 
κατά τήν κατανάλωση καί ειδικότερα νά φέρει εις πέρας 
καί έγκαιρα τήν εναρμόνιση των ειδικών φόρων κατανα­
λώσεως δίδοντας προτεραιότητα σ' αυτούς πού αναφέ­
ρονται στίς διάφορες κατηγορίες ποτών στό εσωτερικό 
κάθε Κράτους καί κατόπιν σ' αυτούς πού αναφέρονται 
μεταξύ τών Κρατών. 
Τό ελαιόλαδο 
Ή 'Ισπανία είναι κατά πολύ αυτάρκης καί αυτό μέ ένα 
ποσοστό αύτεφοδιασμοΰ της τάξεως τού 140%. 
'Ολιγότερο υψηλή απ' όσο στην Ελλάδα επί παραδείγμα­
τι, ή ισπανική κατανάλωση ανά κάτοικο είναι αισθητά 
υψηλότερη της μέσης κοινοτικής. 
Ένώ ό λόγος τιμή ελαιολάδου έναντι τών άλλων φυτικών 
ελαίων μέσα στην Κοινότητα είναι 2,4:1 άνά καταναλωτή 
(λαμβανομένης υπόψη της προτροπής προς κατανάλωση) 
στην 'Ισπανία τούτο είναι 1,6 : 1. 
Ή κοινοτική προστασία σχετικά μέ τους έλαιούχους 
σπόρους είναι ανύπαρκτη καί ελάχιστη σχετικά μέ τά 
φυτικά έλαια, ή ισπανική προστασία είναι ανωτέρα. 
Ή τιμή εγγυήσεως στους παραγωγούς της Κοινότητος 
(συμπεριλαμβανομένης της οικονομικής ενισχύσεως γιά 
τήν παραγωγή) είναι περίπου διπλάσια τού σημερινού 
ισπανικού επιπέδου τιμής παρεμβάσεο>ς, γεγονός πού θά 
μπορούσε νά ευνοήσει αύξηση τής παραγωγής στην 
'Ισπανία. 
Έάν ή ισπανική προστασία έναντι τών σπόρων καί ελαίων 
είναι ευθυγραμμισμένη - σε πτώση - μέ τήν κοινοτική 
προστασία καί ταυτόχρονα οι ισπανικές τιμές είναι 
ευθυγραμμισμένες - σέ άνοδο - μέ τίς κοινοτικές τιμές, 
θά ακολουθήσει τροποποίηση τού λόγου τιμής ελαιολά­
δου/άλλα φυτικά έλαια, Ικανής νά προσβάλει τήν ισπα­
νική κατανάλωση καί νά γίνει αιτία πλεονασμάτων τών 
οποίων ή διοχέτευση θά συνεπάγεται ανεκτίμητες δαπά­
νες. 
Τό ζήτημα τοϋ ελαιολάδου καί τών άλλων φυτικών ελαίων 
προσφέρει ένα παράδειγμα τοϋ τρόπου, καί ταυτόχρονα 
ανοιχτά καί σοβαρά αυτού του οποίου μπορούμε να 
θεωρήσουμε, έννοια του κοινοτικού κεκτημένου. 
Πράγματι, ό κύριος στόχος, στον τομέα τοϋ ελαιολάδου, 
είναι νά προσεγγισθεί μία σχέση τιμής πού θά επιτρέψει τή 
διατήρηση, τής κατανάλωσης μέσα στή διευρυμένη Κοι­
νότητα χωρίς ή λήψη αυτής τής σχέσης, τιμή κατά τήν 
κατανάλωση, νά συμβάλει σέ αισθητή επιβάρυνση τών 
δαπανών. 
"Ετσι λοιπόν γνωρίζουμε, ότι ή απλή καί μόνο επέκταση 
προς τήν 'Ισπανία του καθεστώτος τών κοινοτικών τιμών 
καί τοϋ κοινοϋ καθεστώτος προστασίας της Κοινότητος 
έναντι τών σπόρων καί τών φυτικών ελαίων πού εισάγο­
νται, θά καθιστούσε αναγκαίο γιά τή διατήρηση τής 
συνολικής καταναλώσεως μέσα στή διευρυμένη Κοινότη­τα, ένα επίπεδο βοηθείας προς 'κατανάλωση πού θά 
επιβάρυνε τά δημοσιονομικά τής Κοινότητος: Ή επαύξη­
ση τών δαπανών πού θά συνεπάγετο απλώς καί μόνον ή 
εφαρμογή στην 'Ισπανία τοϋ σημερινοΰ κοινοτικού 
καθεστώτος εκτιμάται περίπου σέ 650 εκ. ΕΝΜ γιά τό 
διάστημα τής μεταβατικής περιόδου. 
Σχετικά μέ τό ελαιόλαδο ή 'Ισπανία θά αντιπροσωπεύει 
μαζί μέ τήν 'Ιταλία έναν από τους δύο μεγαλύτερους 
παραγωγούς στον κόσμο. Ή εξίσωση αλλάζει, ή τακτική 
πρέπει νά αλλάξει. 
'Αντί νά εφαρμοσθεί τό σημερινό κοινοτικό καθεστώς 
στην 'Ισπανία, θά άρμοζε νά εξευρεθεί ένα καθεστώς 
λιγότερο δαπανηρό γιά τά δημοσιονομικά τής Κοινότητος 
καί μέσα στό πλαίσιο μίας σφαιρικής πολιτικής γιά τίς 
λιπαρές ουσίες, λαμβάνοντας υπόψη τήν οικονομική καί 
κοινωνική σημασία τοϋ έλαι ολάδου μέσα στή διευρυμένη 
Κοινότητα. 
Τό καθεστώς αυτό πού είναι λιγότερο επαχθές απαιτεί 
ακόμη περισσότερη μελέτη καθώς τό ιδιαίτερα φιλελεύ­
θερο καθεστώς τών εισαγομένων σπόρων καί φυτικών 
ελαίων συμβιβάζεται συνεχώς λιγότερο μέ τήν κοινή 
αγροτική πολιτική. 
Οί διάφορες προτάσεις πού διετυπώθηκαν από γενέσεως 
τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος ιδίως ή θέσπι­
ση φόρου στό σύνολο τών λιπαρών ουσιών πού προσέ­
κρουε πάντοτε σέ μεγάλες δυσκολίες κατά τήν εφαρμογή 
καθιστοΰν απαραίτητη μία εμπεριστατωμένη μελέτη 
αυτού τοϋ προβλήματος ίκανοΰ νά άρει πολλές αμφιβο­
λίες πού υπάρχουν γι' αυτό τό θέμα. 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή έζήτησε κατ' 
επανάληψη στην 'Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
νά αναλάβει μία τέτοια μελέτη. 'Επειδή ή 'Επιτροπή τών 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δέν έδωσε συνέχεια σέ αυτή τήν 
αίτηση έως σήμερα, τό τμήμα θά προσπαθήσει σέ σύντομο 
χρονικό διάστημα νά καλύψει αυτό τό κενό. 
Παράλληλα μέ τήν επιδίωξη γενικής ισορροπίας στην 
αγορά ελαιολάδου οί δράσεις θά έπρεπε νά αναληφθούν 
στό επίπεδο τής παραγωγής σέ τρόπο ώστε: 
1) νά θεσπισθούν τά προγράμματα πού προτρέπουν τίς 
εκριζώσεις σέ περιοχές πού υπάρχουν οί δυνατότητες 
μεταστροφής προς άλλες καλλιέργειες, 
2) νά θεσπισθούν τά προγράμματα αναδιαρθρώσεως πού 
αποσκοπούν στή βελτίωση τής παραγωγικότητος τών 
ελαιώνων, καθώς επίσης στή μείωση τοϋ κόστους 
παραγωγής σέ εύθετο χρονικό διάστημα καί από αυτή 
τή μείωση νά καταστεί λιγότερο δαπανηρή ή εμπορία 
τοϋ ελαιολάδου. 
3) νά μεριμνήσει ώστε από τής εντάξεως νά μήν δίδονται 
ενισχύσεις γιά νέες καλλιέργειες στην 'Ισπανία, ανώ­
τερες άπ' όσες εγκρίνονται άπό τους κανονισμούς τής 
σημερινής Κοινότητος. 
Στό επίπεδο τής ζητήσεως κρίνεται σκόπιμο νά γίνει ή 
απογραφή καί ή οικονομική εκτίμηση τών δυναμικών 
διεξόδων σέ εξωτερικές αγορές, κυρίως στή Μέση Ανα­
τολή καί στή Λατινική Αμερική πού οί συνήθειες διατρο-
'Αριθ. C 310/42 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
φής θά έπρεπε νά επιτρέψουν βραχυχρόνια, τήν αύξηση 
της καταναλώσεως ελαιολάδου. 
Γενικό συμπέρασμα 
"Ετσι λοιπόν δεν πρόκειται περί εξευρέσεως τρόπου 
απομονώσεως τών αγορών της σημερινής Κοινότητος 
από αυτές της 'Ισπανίας αλλά περί ενισχύσεως γιά νά 
εκπληρωθούν όλες οι ειδικές καταστάσεις τών εταίρων -
παρόντων καί μελλοντικού (ών) - ύπό τό πνεύμα μίας 
σφαιρικότερης συνοχής πού πρέπει νά παραμείνει ό 
πρωταρχικός στόχος της Κοινότητος. 
Ή επιχείρηση τό γνωρίζουμε, θέτει πολλές δυσχέρειες. Θά 
έχει τήν ανάγκη μεγάλων προφυλάξεων από τό μέρος της 
σημερινής Κοινότητος. Τό είδαμε γιά τή μεταβατική 
περίοδο πού θά πρέπει νά περιέχει αποτελεσματικούς 
μηχανισμούς έξισώσεως τών τιμών κατά τίς συναλλαγές, 
στό μέτρο τής εύθυγραμμίσεως τών ισπανικών τιμών μέ 
τίς κοινοτικές τιμές. Αυτό θά πρέπει νά επιχειρηθεί κατά 
τή διάρκεια προσαρμογής έτσι ώστε από τή μία καί τήν 
άλλη πλευρά τών συνόρων τής σημερινής Κοινότητος, οι 
περιφέρειες, καί τελικά οι άνθρωποι πού κάνουν αυτές τίς 
παραγωγές καί αποτελούν αυτές τίς περιφέρειες, νά 
"Εγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 23 Σεπτεμβρίου μπορούν νά προσαρμοσθούν στή νέα κοινοτική διάστα­
ση. 
Αλλά δέν θά τό πράξουν μόνοι τους. Ή προσπάθεια πού 
συνδέεται μέ τή διεύρυνση δέν θά επιβαρύνει μόνο τήν 
αγροτική παραγωγή καί τους παραγωγούς πού είναι ήδη 
εγκατεστημένοι - γι' αυτούς πού θίγονται άμεσα από τή 
διεύρυνση - στίς πιό δύσκολες περιφέρειες τής Κοινότη­
τος μας. 
Διαλέγοντας τή διεύρυνση, ή Κοινότης εξέφρασε μία 
ξεκάθαρη, πολιτική βούληση. Αλλά δέν υπάρχει πολιτική 
επιλογή πού νά μήν επιστρατεύει τά αναγκαία οικονομικά 
μέσα γιά τήν επιτυχία της. 'Ελλείψει αυτών ή διεύρυνση θά 
συνεπάγετο μεγάλες δυσκολίες καί από τίς δύο πλευρές, 
δυσκολίες πού θά κινδύνευαν νά οδηγήσουν στή επιδείνω­
ση τών εμποδίων καί τών αντιξοοτήτων πού διακρίνουν 
ήδη τή κοινοτική ζωή τών δέκα. Σέ περίπτωση αποτυχίας 
ή Κοινότητα θά δεχόταν καίριο πλήγμα λόγω τών πιθανών 
ζημώσεων διαμελισμού πού θά μπορούσαν νά εκδηλω­
θούν καί τών οποίων δέν μπορούμε νά υποτιμήσουμε τήν 
σπουδαιότητα. Ή διεύρυνση είναι μία πρόκληση. Αυτή ή 
πρόκληση έγινε αποδεκτή. Τόσο ή Κοινότητα όσο καί ή 
'Ισπανία δέν έχουν πλέον τό δικαίωμα νά οπισθοχωρή­
σουν. 
Ό Πρόεδρος 
τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Tomas ROSE1NGRAVE