ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης

2001/0305 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης

1- Ιστορικό

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο ΕΚ και στο Συμβούλιο (έγγραφο COM(2001)784 τελικό - C[5-0700/2001] - 2001/0305(COD)): // 21 Δεκεμβρίου 2001

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 17 Ιουλίου 2002

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε πρώτη ανάγνωση: // 24 Οκτωβρίου 2002

Ημερομηνία διαβίβασης της τροποποιημένης πρότασης: // 4 Δεκεμβρίου 2002

Ημερομηνία έγκρισης της κοινής θέσης: // 18 Μαρτίου 2003

2- Σκοπός της πρότασης της Επιτροπής

O κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 295/91 της 4ης Φεβρουαρίου 1991 θέσπισε κανόνες για την παροχή αποζημίωσης και συνδρομής στους επιβάτες σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης σε προγραμματισμένη πτήση. Παρότι ο κανονισμός αυτός απετέλεσε σημαντικό βήμα προόδου για την προστασία των επιβατών που θίγονται από άρνηση επιβίβασης, δεν περιόρισε ωστόσο σε εύλογο επίπεδο το πλήθος των επιβατών που θίγονται. Εξάλλου ο κανονισμός αυτός δεν κάλυπτε τις περιπτώσεις ματαίωσης πτήσης για τις οποίες ευθύνεται ο αερομεταφορέας ή τις μεγάλες καθυστερήσεις, παρά τις σοβαρές ταλαιπωρίες που προκαλούν.

Για να καλύψει αυτά τα κενά ή Επιτροπή ενέκρινε πρόταση για νέο κανονισμό που να αντικαταστήσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) 295/91. Όσον αφορά την άρνηση επιβίβασης, ο πρώτος στόχος ήταν να περιοριστεί η συχνότητα των περιπτώσεων αυτών στην πράξη, ωθώντας τους αερομεταφορείς να αναζητούν επιβάτες που οικειοθελώς να παραχωρούν τις επικυρωμένες κρατήσεις τους με αντάλλαγμα κάποιο όφελος, αντί να τους αρνούνται την επιβίβαση παρά τη θέλησή τους. Οι άλλοι σκοποί ήταν να αποζημιώνονται πλήρως οι επιβάτες σε περίπτωση πραγματικής άρνησης επιβίβασης, να τους επιτρέπεται να ακυρώνουν την εκτέλεση του ταξιδιού τους ή να συνεχίζουν το ταξίδι υπό ικανοποιητικές συνθήκες, καθώς και να εξασφαλίζεται επαρκής φροντίδα για αυτούς που αναμένουν καθυστερημένες πτήσεις.

Για την περίπτωση των ματαιώσεων ο στόχος ήταν να αποθαρρυνθούν οι ματαιώσεις για εμπορικούς λόγους και, σε περίπτωση που συμβαίνει αυτό, να περιοριστούν οι ταλαιπωρίες των επιβατών. Για να επιτευχθεί αυτό οι αεροπορικές εταιρείες θα πρέπει να υποκινηθούν να ειδοποιούν εγκαίρως σχετικά με τις ματαιώσεις πτήσεων και να συμφωνούν με τους επιβάτες τους όρους υπό τους οποίους είναι διατεθειμένοι να παραχωρήσουν τις κρατήσεις τους. Σε περίπτωση που αυτό δεν συμβαίνει, θα πρέπει να παρέχεται αποζημίωση και βοήθεια στους επιβάτες όπως στην περίπτωση της άρνησης επιβίβασης. Τέλος, η πρόταση περιείχε περιορισμένα δικαιώματα για τους επιβάτες που αντιμετωπίζουν μεγάλες καθυστερήσεις, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να ακυρώσουν την εκτέλεση του ταξιδιού τους ή να συνεχίσουν να ταξιδεύουν υπό ικανοποιητικούς όρους.

Το πεδίο εφαρμογής της πρότασης ήταν ευρύτερο από εκείνο του κανονισμού 295/91, δεδομένου ότι αφορούσε τόσο τις προγραμματισμένες όσο και τις μη προγραμματισμένες (charter) πτήσεις. Με τον τρόπο αυτό οι επιβάτες για οργανωμένα ταξίδια θα προστατεύονταν εξίσου με τους λοιπούς επιβάτες.

3- σχολια επί της Κοινής Θέσης

Το Συμβούλιο προέβη σε ορισμένες γενικές αλλαγές επί της πρότασης της Επιτροπής που είναι αποδεκτές επειδή εξασφαλίζουν την εκπλήρωση των σκοπών της πρότασης.

Η πρώτη αλλαγή αφορά την ευθύνη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον κανονισμό. Με αρχική της πρόταση η Επιτροπή, χάριν σαφήνειας και απλούστευσης, καθιστούσε υπεύθυνο τον αερομεταφορέα ή τον ταξιδιωτικό πράκτορα με τον οποίο οι επιβάτες έχει συνάψει σύμβαση. Κατά την πρώτη ανάγνωση το Κοινοβούλιο συνέστησε τον, υπό ορισμένες συνθήκες, καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ, αφενός, αυτών των μερών, και, αφετέρου, του εκμεταλλευόμενου αερομεταφορέα. Η Επιτροπή απέρριψε αυτήν την τροποποίηση επειδή θα δημιουργούσε νομική αβεβαιότητα και σύγχυση στους επιβάτες. Σύμφωνα με την απλή λύση που υιοθέτησε το Συμβούλιο (άρθρο 3 παράγραφος 4 της κοινής θέσης), όλες τις υποχρεώσεις παροχής αποζημίωσης και βοήθειας υπέχει ο εκμεταλλευόμενος φορέας. Η λύση αυτή είναι πρακτική, επειδή ο εκμεταλλευόμενος αερομεταφορέας είναι συνήθως ο πλέον ενδεδειγμένος για να εξασφαλίζει ότι οι πτήσεις διενεργούνται σύμφωνα με το πρόγραμμα και διαθέτει προσωπικό ή πράκτορες στους αερολιμένες για να βοηθήσουν τους επιβάτες. Είναι επίσης σαφής και απλή, και κατά συνέπεια εύκολα κατανοητή από τους επιβάτες.

Δεύτερο, στο άρθρο 7 το Συμβούλιο καθόρισε επίπεδα αποζημιώσεων σημαντικά χαμηλότερα από εκείνα που είχε προτείνει η Επιτροπή, συγκεκριμένα 250, 400 και 600 EUR. Παρότι η Επιτροπή θα επιθυμούσε υψηλότερα επίπεδα αποζημίωσης, θεωρεί ότι αυτά που καθόρισε το Συμβούλιο είναι σημαντικά αυξημένα έναντι των επιπέδων που είχαν οριστεί στον ισχύοντα κανονισμό και επαρκούν για να δημιουργήσουν κίνητρα στους αερομεταφορείς να αναζητούν εθελοντές, αντί να αρνούνται σε επιβάτες την επιβίβαση παρά τη θέλησή τους, καθώς και να προειδοποιούν σχετικά με ματαιώσεις.

Η τρίτη αλλαγή αφορά τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις σε περίπτωση ματαίωσης πτήσης. Η πρόταση της Επιτροπής αποσκοπούσε να υποχρεώνονται οι αερομεταφορείς να προειδοποιούν τους επιβάτες και να κάνουν εναλλακτικές διευθετήσεις με αυτούς. Το Κοινοβούλιο αποδέχτηκε αυτήν την προσέγγιση, αλλά συνέστησε να περιοριστεί το πεδίο εφαρμογής στις ματαιώσεις πτήσεων εντός των τελευταίων επτά ημερών πριν από την προγραμματισμένη ώρα αναχώρησης, πρόταση που η Επιτροπή αποδέχθηκε. Στην κοινή θέση του (άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο γ), το Συμβούλιο αποδέχθηκε αυτή την προσέγγιση για την περίπτωση αποζημίωσης, αλλά όχι όσον αφορά τα λοιπά δικαιώματα, ενώ προσέθεσε δεύτερη προϋπόθεση: οι επιβάτες θα αποζημιώνονται μόνον εφόσον δεν έχουν ενημερωθεί σχετικά πριν από συγκεκριμένο αριθμό ημερών και εφόσον δεν τους έχουν προσφερθεί εναλλακτικές πτήσεις που τους παρέχουν τη δυνατότητα να φθάσουν στον προορισμό τους σε χρόνο λιγότερο από καθορισμένη προθεσμία. Με τον τρόπο αυτό θα συνδέεται η αποζημίωση στενότερα με την αναστάτωση και τις ταλαιπωρίες που προξενούν οι ματαιώσεις πτήσεων.

Τέλος, το Συμβούλιο υιοθέτησε ευρύτερα δικαιώματα για τους επιβάτες που αντιμετωπίζουν μεγάλες καθυστερήσεις. Η Επιτροπή είχε προτείνει να έχουν την δυνατότητα οι επιβάτες να επιλέξουν μεταξύ της επιστροφής του αντιτίμου του εισιτηρίου τους ή της επιβίβασής τους σε άλλη πτήση. Το Κοινοβούλιο ωστόσο θεώρησε ότι αυτό θα δημιουργήσει σύγχυση και περαιτέρω καθυστερήσεις και συνέστησε να χορηγηθεί στους επιβάτες το δικαίωμα να έχουν φροντίδα (γεύματα και κατάλυμα) σε περίπτωση που η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε ανωτέρα βία. Τούτο έγινε αποδεκτό από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της. Σύμφωνα με το άρθρο 6 της κοινής θέσης του το Συμβούλιο δίνει στους επιβάτες και τα δύο αυτά δικαιώματα, πράγμα που ενισχύει περαιτέρω την προστασία τους.

Η Επιτροπή αποδέχτηκε πλήρως ή εν μέρει είκοσι δύο από τις σαράντα τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση. Από αυτές, το Συμβούλιο συμπεριέλαβε στην κοινή του θέση δέκα επτά είτε κατά λέξη είτε κατ' αρχήν.

4- ΛΕΠΤΟΜΕΡΗ ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

4.1 Τροπολογίες που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή και ενσωματώθηκαν πλήρως ή εν μέρει στην κοινή θέση

Οι κατωτέρω παραπομπές αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις και τα άρθρα της κοινής θέσης.

Τροπολογία 8 εν μέρει. Στην αιτιολογική σκέψη 14, το Συμβούλιο απαριθμεί τις περιστάσεις υπό τις οποίες είναι δυνατόν να εξαιρούνται οι αερομεταφορείς από διάφορες υποχρεώσεις σε περίπτωση ματαιώσεων και καθυστερήσεων. Οι απαριθμούμενες περιστάσεις είναι συναφείς προς την απαρίθμηση που πρότεινε το Κοινοβούλιο και ενσωματώθηκε από την Επιτροπή στην αιτιολογική σκέψη 8α της τροποποιημένης πρότασής της. Ωστόσο, το Συμβούλιο δεν αναφέρεται σε "ανωτέρα βία" όπως το Κοινοβούλιο αλλά χρησιμοποίησε τη φράση "έκτακτες περιστάσεις οι οποίες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν ακόμα και αν είχαν ληφθεί όλα τα εύλογα μέτρα."

Τροπολογίες 9 και 10. Στο άρθρο 2 στοιχεία (θ) και (ι) περιλαμβάνονται ορισμοί για την "άρνηση επιβίβασης" και τον "εθελοντή". Οι όροι που πρέπει να πληρούν οι επιβάτες ώστε να ωφελούνται από την εφαρμογή του κανονισμού καθορίζονται στο άρθρο 3.

Τροπολογία 11. Στο άρθρο 5 παράγραφος 1, στοιχείο γ περιορίζεται το δικαίωμα αποζημίωσης σε ματαιώσεις πτήσεων που κοινοποιούνται μετά την παρέλευση ορισμένης προθεσμίας πριν από την αναχώρηση (βλέπε τρίτο γενικό σχόλιο ανωτέρω). Στην κοινή θέση δεν αναφέρονται μηχανογραφημένα συστήματα κράτησης θέσεων επειδή δεν χρησιμοποιούνται για όλες τις κρατήσεις.

Τροπολογία 12. Υπό το άρθρο 2, στοιχείο (η), εισάγεται ο συνήθης ορισμός για τον όρο "άτομα μειωμένης κινητικότητας" που χρησιμοποιείται από την Ευρωπαϊκή Διάσκεψη Πολιτικής Αεροπορίας.

Τροπολογία 22 εν μέρει. Στο άρθρο 11 παράγραφος 1, ορίζεται ότι οι αερομεταφορείς δίδουν προτεραιότητα όχι μόνο σε επιβάτες μειωμένης κινητικότητας αλλά και στους σκύλους - οδηγούς των.

Τροπολογία 25 εν μέρει. Στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο γ) εισάγεται ως προϋπόθεση "εφόσον υπάρχει διαθεσιμότητα." Έτσι καθίσταται σαφές ότι οι αερομεταφορείς δεν θα είναι υποχρεωμένοι να οργανώνουν πτήσεις ειδικώς για επιβάτες που υπέστησαν άρνηση επιβίβασης ή ματαίωση πτήσης:

Τροπολογία 26. Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 δίδεται το δικαίωμα δύο δωρεάν τηλεφωνημάτων, τέλεξ ή φάξ ή μηνυμάτων. Με τον τρόπο αυτό οι επιβάτες μπορούν να επικοινωνήσουν με τον τόπο προορισμού και αναχώρησης, όπως προβλέπεται στην τροπολογία.

Τροπολογία 27. Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 στοιχείο γ οι επιβάτες δικαιούνται δωρεάν μεταφορά μεταξύ αερολιμένα και καταλύματος.

Τροπολογία 29 εν μέρει. Το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο γ βασίζεται στην ιδέα του περιορισμού της αποζημίωσης στις ματαιώσεις που γίνονται μετά από ορισμένη προθεσμία πριν από την αναχώρηση (βλέπε τρίτο γενικό σχολείο ανωτέρω). Βάσει του άρθρου αυτού υποχρεούνται εξάλλου οι αερομεταφορείς, όταν γνωστοποιούν στους επιβάτες τη ματαίωση, να τους δίνουν εξηγήσεις σχετικά με δυνατές εναλλακτικές πτήσεις.

Τροπολογία 31 εν μέρει. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1, της κοινής θέσης οι αερομεταφορείς εξαιρούνται από την υποχρέωση να φροντίζουν για τους επιβάτες όταν δεν ευθύνονται για την καθυστέρηση.

Τροπολογία 32. Σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 οι αερομεταφορείς υποχρεούνται να φροντίζουν το ταχύτερο δυνατόν τους επιβάτες μειωμένης κινητικότητας και τους τυχόν συνοδούς τους όχι μόνο σε περίπτωση καθυστερήσεων αλλά και σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης.

Τροπολογία 33 εν μέρει. Στην αιτιολογική σκέψη 14 απαριθμούνται οι έκτακτες περιστάσεις υπό τις οποίες οι αερομεταφορείς είναι δυνατόν να μην ευθύνονται για καθυστερήσεις ή ματαιώσεις.

Τροπολογία 34. Σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 2 αποκλείεται η δυνατότητα να απαιτούν δικαστικώς περαιτέρω αποζημίωση οι επιβάτες οι οποίοι οικειοθελώς έχουν παραιτηθεί από την κράτησή τους, με την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας.

Τροπολογία 36. Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 απαιτείται από τους αερομεταφορείς, όταν αρνούνται την επιβίβαση ή ματαιώνουν πτήση, να δίδουν τα στοιχεία του φορέα που έχει ορισθεί από το κράτος μέλος ως αρμόδιος για την εφαρμογή και/ή την υποβολή καταγγελιών.

Τροπολογία 38. Στην πρώτη περίοδο του άρθρου 16 παράγραφος 2 διευκρινίζεται ότι οι επιβάτες διατηρούν τα δικαιώματά τους να προσφύγουν σε δικαστήριο για να απαιτήσουν περαιτέρω αποζημίωση όταν έχουν υποβάλει καταγγελία σε φορέα που έχει ορισθεί από κράτος μέλος.

Τροπολογία 42. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 2 προβλέπεται η προστασία σε περίπτωση κατά την οποία επιχείρηση έχει εφαρμόσει περιοριστικές ρήτρες στις συμβάσεις, παρότι τούτο απαγορεύεται, και οι επιβάτες αποδέχθηκαν αποζημίωση μικρότερη από την προβλεπόμενη στον κανονισμό.

4.2 Τροπολογίες που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή και δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Τροπολογίες 1, 6, 8 εν μέρει, 28 εν μέρει και 31 εν μέρει. Για να οριστούν οι περιστάσεις υπό τις οποίες οι αερομεταφορείς εξαιρούνται από ορισμένες υποχρεώσεις σε περιπτώσεις ματαιώσεων και καθυστερήσεων, στην κοινή θέση δεν χρησιμοποιείται ο όρος "ανωτέρα βία" (όπως συνέστησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και αποδέχτηκε η Επιτροπή), αλλά η φράση "έκτακτες περιστάσεις οι οποίες δεν θα μπορούσαν να αποφευχθούν ακόμα και εάν είχαν ληφθεί όλα τα ανάλογα μέτρα."

Τροπολογία 14 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή μεταβάλλεται η προθεσμία για την εμφάνιση στον έλεγχο εισιτηρίων, εφόσον δεν αναγράφεται η ώρα, από τριάντα σε εξήντα λεπτά.

Τροπολογία 31 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή αντικαθίσταται το δικαίωμα για φροντίδα εν αναμονή μεταγενέστερης πτήσης - εκτός εάν η καθυστέρηση οφείλεται σε ανωτέρα βία - από το δικαίωμα επιλογής μεταξύ επιστροφής του αντιτίμου και εναλλακτικής πτήσης. Ωστόσο, με την κοινή θέση δίδονται στους επιβάτες και τα δύο δικαιώματα (βλέπε το τελευταίο γενικό σχόλιο ανωτέρω).

Τροπολογία 39 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή υποχρεούται η Επιτροπή να υποβάλει έκθεση το αργότερο εντός πέντε ετών μετά τη θέση σε ισχύ του κανονισμού, αντί μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2008, όπως προβλεπόταν στην αρχική πρόταση της Επιτροπής. Στην κοινή θέση ορίζεται ως καταληκτική ημερομηνία η 1η Ιανουαρίου 2006.

4.3 Τροπολογίες που απέρριψε η Επιτροπή και δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Τροπολογίες 2, 3, 13 και 15. Με τις τροπολογίες αυτές εξαιρούνται οι επιβάτες που συμμετέχουν σε οργανωμένα ταξίδια, έτσι ώστε ο κανονισμός θα ίσχυε αποκλειστικά για τους επιβάτες οι οποίοι έχουν αγοράσει μόνον το εισιτήριο μεταφοράς (seat-only).

Τροπολογίες 4 και 21. Με τις τροπολογίες αυτές είχε απαιτηθεί, σε περίπτωση διπλοκρατήσεων, οι διαθέσιμες θέσεις να κατανέμονται σύμφωνα με ενιαία κριτήρια.

Τροπολογία 5. Με την τροπολογία αυτή είχε απαιτηθεί να καθοριστούν για τα άλλα μέσα μεταφοράς κανόνες συναφείς με τους προβλεπόμενους στον προτεινόμενο κανονισμό.

Τροπολογία 7. Με την τροπολογία αυτή οριζόταν ως "τελικός προορισμός" ο προορισμός ο οποίος αναγράφεται στο απόκομμα του εισιτηρίου που αντιστοιχεί στην τελευταία πτήση. Αυτό ισχύει μόνον για τα εισιτήρια σε χαρτί και όχι για τα ηλεκτρονικά, τα οποία όλο και περισσότερο αντικαθιστούν τα εισιτήρια σε χαρτί. Επιπλέον, με την τροπολογία αυτή αποκλειόταν από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού οι πτήσεις ανταπόκρισης που μπορούν να διεξαχθούν χωρίς δυσχέρειες.

Τροπολογία 14 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή καταργείται η υποχρέωση γραπτής υπόδειξης της ώρας εμφάνισης στον έλεγχο εισιτηρίων.

Τροπολογίες 16, 17, 18, 19, 28 εν μέρει, 29 εν μέρει, 30 και 31 εν μέρει. Με τις τροπολογίες αυτές ορίζεται η από κοινού ευθύνη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του κανονισμού σε περίπτωση κοινού κωδικού μεταξύ διαφόρων αερομεταφορέων και όταν είναι επιμελητιακώς αδύνατο για τον ταξιδιωτικό πράκτορα να εκπληρώσει αυτές τις υποχρεώσεις.

Τροπολογία 20. Με την τροπολογία αυτή διαγράφεται ο ορισμός του ναύλου με βάση τον οποίο υπολογίζεται η επιστροφή αντιτίμου σε περίπτωση τοποθέτησης επιβάτη σε θέση κατώτερη από εκείνη για την οποία αγοράστηκε το εισιτήριο (downgrading).

Τροπολογία 22 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή απαγορεύεται η άρνηση επιβίβασης σε επιβάτες οι οποίοι ταξιδεύουν με μικρά παιδιά.

Τροπολογία 23. Με την τροπολογία αυτή περιορίζονται τα ποσά αποζημιώσεων σε 200, 400 ή 600 EUR, ανάλογα με την κλίμακα απόστασης της πτήσης, Στην τροπολογία αυτή προβλέπεται επίσης ότι η Επιτροπή είναι δυνατόν, κάθε τρία χρόνια, να προσαρμόζει το ύψος της αποζημίωσης, σύμφωνα με την αύξηση του κόστους ζωής.

Τροπολογία 24. Ως αποτέλεσμα της τροπολογίας 23, για την τροπολογία αυτή προτάθηκαν τρεις κατηγορίες αποστάσεων για τη μείωση της αποζημίωσης σε περίπτωση που η καθυστέρηση είναι μικρότερη από συγκεκριμένη διάρκεια. Με την τροπολογία αυτή καταργείται επίσης η αποζημίωση σε περίπτωση καθυστέρησης μικρότερης από μία ώρα.

Τροπολογία 25 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή περιορίζεται στην διάρκεια ισχύος του εισιτηρίου η υποχρέωση επιστροφής του αντιτίμου του εισιτηρίου ή της μεταφοράς των επιβατών με άλλες πτήσεις.

Τροπολογία 29 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή θα περιοριζόταν η κάλυψη των ματαιώσεων σε εκείνες που συμβαίνουν σε λιγότερες από 48 ώρες πριν από την προγραμματισμένη αναχώρηση.

Τροπολογία 31. Ως αποτέλεσμα της τροπολογίας 23, με την τροπολογία αυτή καθορίζονται κατηγορίες αποστάσεων για τον καθορισμό της χρονικής διάρκειας εντός της οποίας πρέπει να παρέχεται φροντίδα στους επιβάτες σε περίπτωση καθυστέρησης της πτήσης.

Τροπολογία 33 εν μέρει. Με την τροπολογία αυτή περιορίζεται η υποχρέωση να παρέχεται φροντίδα στους επιβάτες μόνον στις περιπτώσεις που οι τοπικές συνθήκες το επιτρέπουν.

Τροπολογία 35. Με την τροπολογία αυτή θα εξασφαλιζόταν ότι οι αερομεταφορείς θα είχαν τη δυνατότητα να προσφύγουν κατά οποιουδήποτε τρίτου μέρους, ακόμη και κατά κρατικών φορέων.

Τροπολογία 37. Με την τροπολογία αυτή απαιτούνται μηνιαίες συγκριτικές εκθέσεις σχετικά με τις επιδόσεις των αεροπορικών εταιρειών.

Τροπολογία 39 εν μέρει Με την τροπολογία αυτή συνδέεται η υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλει έκθεση ως προς τη λειτουργία και τα αποτελέσματα του κανονισμού με τον ορισμό φορέων εφαρμογής σύμφωνα με το άρθρο 17 της πρότασης της Επιτροπής.

5- Συμπεράσμά

Παρότι θα επιθυμούσε υψηλότερα ποσά αποζημιώσεων, η Επιτροπή θεωρεί ότι η κοινή θέση που εγκρίθηκε στις 18 Μαρτίου 2003 δεν τροποποιεί τους στόχους και την προσέγγιση της πρότασής της και, ως εκ τούτου, την υποστηρίζει.