ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 080 
 
 
 
Vol. 1983/00 27 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
ΟΟΜ(^3) 80 τελικό
ΒρυΕέλλες 28 Φεβρουάριου 1983
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 
ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
'Εκθεση της Επιτροπής στο Συμβούλιο 
\~7 <5 ^
ΟΟΜ(83)  80 τελικό

Ο ( Μ ϋ
Πίνακας περιεχομένων
Σελίδα
I. Η ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ, ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΔΡΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ 3
Στο εσωτερ ι  κ<5 4
Προς το εξωτερικό 5
II. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ 7
Η αύξηση της αλληλεξάρτησης 7
Το συμφέρον των επιχειρήσεων 12
III. Η ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΑΡΧΩΝ 16
Μια μεγάλη προσπάθεια, αλλά ανεπαρκής 16
Τα γραφειοκρατικά προβλήματα 17
Τα βραχυπρόθεσμα προβλήματα 19
Οι διαφορές καταστάσεων και μεθόδων 20
Τρεις υποδειγματικές καταστάσεις 22
IV. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ 24
Η προστασία του κεκτημένου 24
Η εξάλειψη των διαφορών 26
ΠαράρτημαΊ : Εμπόδια και προβλήματα στις ανταλλαγές 29
Παράρτημα II: Στατιστικές
Ενδοκοινοτικό εμπόριο εν σχέσει με το συνολικό εμπόριο 33
Ενδοκοινοτικό εμπόριο εν σχέσει με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν 34
Αύξηση των επενδύσεων 35
Παραβάσεις της συνθήκης ΕΟΚ 36
Τεχνική εναρμόνιση 37
Ανακοινώσεις νέων τεχνικών κανόνων 38

-3-
I. Η -ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ, ΒΑΣΕΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ
1. Η ύπαρξη μιας μεγάλης εσωτερικής αγοράς πλήρως ενοποιημένης αποτελεί ένα 
αποφασιστικά παράγοντα για την επαναδημιαυργία της βιομηχανικής δυνάμεως 
της Ευρώπης, λόγω τδσο των οικονομιών κλίμακος άσα και της ασφάλειας 
που δημιουργεί η πρόσβαση σε μια μεγάλη αγορά. Τούτο είναι ιδιαίτερα 
αληθινά για τις αποφάσεις επενδύσεων, καθόσον κάθε παράμετρος ανασφάλειας 
μεταφράζεται σε στοιχείο κόστους,
2. Στις παρούσες συνθήκες, όπου το πλεονέκτημα της ενοποιημένης αγοράς αποτελεί 
τεράστιο πρόβλημα, πολύ μεγάλος αριθμός βιομηχάνων δεν αναλαμβάνουν τον κίν­
δυνο να οργανωθούν σε ευρωπαϊκό -βιρίπεδο, εκτιθέμενοι στον ανταγωνισμό μη 
ευρωπαϊκών ομίλων. Κατά τον αυτό χρόνο, τείνουν να οδηγηθούν σε συνεργασίες 
εκτός της Κοινότητας οι οποίες παρότι μπορούν να περιέχουν στοιχεία εξάρτη­
σης στην πραγματικότητα διευρύνουν την πρόσβαση στη διεθνή αγορά, η οποία 
λόγω της υπάρξεως τέτοιας μορφής συμμαχιών γίνεται κατά παράδοξο τρόπο 
λιγότερο αβέβαιη από την κοινοτική αγορά.
3. Για να διακοπεί ο φαύλος κύκλος αυτός, θα πρέπει η Κοινότητα να αποφασίσει 
να αποπερατώσει ταχύτατα την ενοποίηση της εσωτερικής της αγοράς σε όλους 
τους τομείς. Μόνο εφόσον οι οικονομικοί φορείς πειστούν για ένα τέτοιο 
γεγονός προβλέποντας το άνοιγμα των εθνικών αγορών, θα αλλάξβσν κατά συνέ­
πεια την συμπεριφορά τους. Σχετικά με το θέμα αυτό, τα εμπόδια στην ελεύ­
θερη κυκλοφορία εμπορευμάτων ή υπηρεσιών, οι δυσκολίες εγκαταστάσεως,
οι διαφορές στο δίκαιο των εταιριών μπορούν να παίζουν εξίσου σημαντικό 
ρόλο αν όχι μεγαλύτερο από ότι οι διαφορές στις τιμές συναλλάγματος, στις 
ναμιαματικές πολιτικές, στα ποσοστά πληθωρισμού.
4. Η παρούσα έκθεση έχει σαν αντίκειμεν:«§'στόχο την αξιολόγηση της λειτουρ­
γίας της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπτρευμάτων, προσώπων, υπηρεσιών και 
κεφαλαίων. Δεν εμβαθύνει ούτε στις συνέπειες της απουσίας καλύτερης νο­
μισματικής και φορολογικής πλαισίωσης στα κοινοτικό επίπεδο ούτε στο θέμα 
των πιό γενικών αιτιών της οικονομικής κρίσεως που διασχίζουμε, και οι ο­
ποίες μπορεί να έχουν επίπτωση στην καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. 
Κατά συνέπεια, δεν επεκτείνεται ως προς την θετική επίδραση που οι κοινο­
τικές δραστηριότητες σε άλλους τομείς μπορούν να έχουν επί της αναπτύξεως 
των οικονομικών δομών και επί της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς.

-4-
Στο εσωτερικό
5. Στο επίπεδο των δημοσίων αρχών η ανεπάρκεια των προσεγγίσεων των μικροοικο­
νομικών συνθηκών οδηγεί στην διατήρηση σε κάθε Κράτος μέλος του διαχωρι­
σμοί μεταξύ της εσωτερικής οικονομικής δραστηριάτητας και των οικονομικών 
σχέσεων με τα άλλα Κράτη μέλη της Κοινότητας. Κατ' αυτόν τον τρόπο δημιουρ- 
γείται απογοητευτική κατάσταση για τις προοπτικές των επιχειρηματιών λόγω 
του γεγονότος άτι το ενδοκοινοτικά εμπόριο παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένας 
κλάδος του εξωτερικού εμπορίου με άλες τις συνέπειες που η κατάσταση αυτή 
δημιουργεί στην κοινή γνώμη, στις διοικήσεις και στις κυβερνήσεις. Ιδιαί­
τερα, η δράση που έχει σαν στόχο την ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς, της 
οποίας ο χειρισμός γίνεται από τις ενδιαφερόμενες υπηρεσίες της διοικήσεως, 
βρίσκεται συχνά προ της αντίθέσεως άλλων υπηρεσιών επιφορτισμένων με μα­
κροοικονομικά θέματα, βασιζόμενα στην εθνική κατάσταση, θα πρέπει να κα­
ταστεί δυνατό να δοθεί λύση σε μια τέτοια ανυπαρξία συνοχής, αξιολογώντας 
σε επίπεδο κυβερνητικών διαιτησιών τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα 
των αποφάσεων προς λήψη, εν σχέσει, τόσο προς τα άμεσα προβλήματα μακρο­
οικονομικής εθνικής πλαισιώσεως όσο και προς τις συνέπειες της συμμετοχής 
στην Κοινότητα. Εξάλλου όσο περισσότερο συνεχίζει να είναι δύσκολη Π 
οικονομική κατάσταση, τόσο αναγνωρίζεται ότι οι στρατηγικές απαντήσεις 
που έχουν επινοηθεί και εφαρμοστεί από σκοπιά καθαρά εθνική δεν έχουν πι­
θανότητες επιτυχίας.
6. 0 στόχος αναπτύξεως της εσωτερικής αγοράς τέθηκε επανειλημμένως απ’ το
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, τοποθετήθηκε σε ότι αφορά τις πρωταρχικές δράσεις 
που καθορίστηκαν στην Κοπεγχάγη, στο πλαίσιο μιας δέσμης ενεργειών που 
αφορούν πολλούς τομείς. 0 παραλληλισμός αυτός δεν δύναται να επαληθευτεί 
για προφανείς τεχνικούς λόγους, σε όλα τα επίπεδα και σε όλες τις φάσεις 
της διαδικασίας αποφάσεως της Κοινότητας, με κίνδυνο προκλήσεως παραλυ­
σίας. Η επιλογή που έγινε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο περιοδικών συναντή­
σεων που οδηγεί την προεδρία του συμβουλίου στήν οργάνωση των εργασιών, σε 
συμφωνία και με τη συνδρομή της Επιτροπής, κατά τρόπο που κάθε πολιτική 
να μπορεί να αναπτυχθεί έτσι που να διευκολύνει τις διάφορες κυβερνήσεις 
να συμμετέχουν κατά ενεργητικά τρόπο στην πραγματοποίηση των αναγκαίων 
συμβιβασμών για τη λήψη αποφάσεων.

-6-
Προς το εξωτερικ6_
7. Οι προσπάθειες για μία καλύτερη λειτουργία του εσωτερικού ευρωπαϊκού χώρου 
προς τον σκοπό της αρίστης οικονομικής χρησιμοποιήσεώς του δεν μπορεί να γίνουν 
χωρίς μία κοινή εμπορική πολιτική η οποία να έχει τη δυνατότητα να υπε­
ρασπίζει τα νόμιμα συμφέροντα, της κοινοτικής βιομηχανίας. Η εμβάθυνση
της εσωτερικής αγοράς θα πρέπει να αντιμετωπιστεί προπάντων ως το θεμέλιο 
της βελτιώσεως της ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Κάθε 
στρατηγική που θα έχει σαν στόχο την έξοδο από την παρούσα οικονομική κρί­
ση θα πρέπει να βασίζεται στην ηπειρωτική διάσταση της αγοράς.
8. 'Ομως, η "ηπειρωτική διάσταση" δεν αποτελεί μόνο μια γεωγραφική έκφραση .
Δεν δύναται να οριστεί παρά από μία διαφοραποίηση εν σχέσει προς αυτούς 
που δεν είναι μέλη της Κοινότητας. Η διαφοροποίηση αυτή αποτελεί στοιχείο 
κάθε τελωνειακής ενώσεως και κάθε οικονομικής ενώσεως. 0 όρος αυτός 
καθεαυτάς "εσωτερική αγορά" προϋποθέτει μία διαφορετική ταυτότητα ·  εν 
σχέσει προς το εξωτερικό. Οι κανόνες που διέπουν τις διεθνείς οικονομι­
κές σχέσεις περιλαμβάνουν τις αρχές που αναφέρονται σττο πλαίσιο της GATT 
που επιτρέπουν στην Κοινότητα να διατηρεί για τα μέλη της σεβαστό αριθμό 
πλεονεκτημάτων που απορρέουν από την εμβάθυνση των αμοιβαίων σχέσεών τους 
εφόσον η μεταχείριση των τρίτων χωρών δεν υφίσταται χειροτέρευση εν σχέ- 
σει με την προηγούμενη κατάσταση.
9. Ωστόσο, διαφοροποίηση δεν εννοεί απομόνωση, περισσότερο δε καθόσον η οι­
κονομική δραστηριότητα λαμβάνει χώρα σε ένα κόσμο όλο και περισσότερο 
αλληλοεξαρτημένο. Η κοινή συναίνεση (consensus) επί του οποίου αποπε­
ρατώθηκε η διαπραγμάτευση της συνθήκης περί ιδρβσείος της ΕΟΚ, καθώς και 
το οικονομικό συμφέρον που αποτέλεσε καθοριστικά στοιχείο για την Κοινό­
τητα από την φύση της ως περιοχή μεταποι ήσεως, της επιβάλλουν την ανάγκη 
να παραμείνει ανοιχτή στο διάλογο και την διαπραγμάτευση με τους εμπορι­
κούς εταίρους της ο Κατ’ αυτόν τον τρόπο η Koινότης-  που αποτελεί την πρώ­
τη εμπορική δύναμη στον κοσμά, έχει μία προφανή ευθύνη ως npor την διατή­
ρηση ενός σταθερού, ίσου και δικαίου πλαισίου για \;ς διεθνείς οικονομικές 
σχέσεις, θα συνεχίσει όπως και κατά το παρελθόν, να διατηρεί την ευθύνη 
αυτή και να ενθαρρύνει τους εταίρους της να κάνουν το ίδιο: Οι σχέσεις
της με τις τρίτες χώρες έχουν ως βάση το αμοιβαίο πλεονέκτημα εκτός όταν 
πρόκειται για καθορισμένες ενέργειες συνεργασίας στην ανάπτυξη.

1ü: Αφού αναφέρθηκαν εκ νέου οι αρχές αυτές, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η
Κοινότητα δεν έφθασε ακόμη σε ένα επαρκή βαθμό υλοποιήσεως ούτε της 
εσωτερικής αγορός ούτε του τρόπου χειρισμού της εξωτερικής προεκτόσεως 
αυτής. Πς προς τον τελευταίο τομέα, μία πρόταση κανονισμού σχετικό με 
την ενίσχυση της κοινής εμπορικής πολιτικής, ιδίως σε θέματα αμύνης έναντι 
των αθεμίτων εμπορικόν πρακτικόν, θα παρουσιαστεί προσεχδς στο Συμβούλιο.
11. Ομοίως, η προσέγγιση των καταστάσεων, που αποτελεί αυτό καθαυτό το αντι­
κείμενο της αναπτύξεως της εσωτερικής αγορός, διευρύνει τις βόσεις 
επί των οποίων μπορεί να πραγματοποιηθεί ένας συμβιβασμός συμφερόντων.
Κατ’ αυτόν τον τρόπο δεν θα ήτο αποδεκτά να γίνει μία συμφωνία ,  επί των 
εξωτερικών θεμάτων ένας όρος "sine qua non" Υ ,α τις εσωτερικές
προόδους. Αντίστοιχα, η λειτουργία και η ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς 
εξυπακσύουν τη σωστή διαπίστωση των συνεπειών των ατελειών της εμπορικής 
πολιτικής: Ατέλειες που θα πρέπει να θεωρηθούν ως ένα κοινά ελάττωμα και
όχι ως ένα δεδομένο δικαίωμα Ύων Κρατών μελών προς μεμονωμένη δράση, καθόσον 
η συνεχής αναγνώριση ενός τέτοιου δικαιώματος οδηγεί στην άρνηση της 
φύσεως της Κοινότητας.
12. Τέλος, η εμπειρία έδειξε ότι τις διαφορές μεταξύ των Κρατών μελών σε θέματα 
εξωτερικών σχέσεων οδηγεί σε ένα ανυπέρβλητο εμπόδιο στην πρόοδο της κο·— 
νότητας όταν λαμβάνουν την μορφή θεμάτων αρχής επί θεωρητικών βάσεων. 
Αντίθετα όταν τα προβλήματα και τα συμφέροντα των μεν και των δε τίθενται 
καθαρά, καθίσταται δυνατή η επίτευξη προόδου.

II. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ
13. Η δημιουργία της κοινής αγοράς, που θεμελιώθηκε απά την Συνθήκη επί της 
δημιουργίας μιας τελωνειακής ένωσης, τοποθετήθηκε στην προέκταση της 
κατάργησης των εμποδίων στις ανταλλαγές ιδίως εμπορευμάτων που είχε 
αναληφθεί στην Ζίυτική Ευρώπη απά το 1947. Η εξέλιξη στο θέμα των υπη­
ρεσιών ήταν πιο βραδεία. Λόγω του άτι η παροχή αυτών βρίσκεται συχνά 
προβληματικών καταστάσεων οι οποίες δεν ήταν δυνατόν να εξαλειφθαΰν 
μέσω εναρμονίσεως. Σε άτι αφορά το δικαίωμα εγκατάστάσεως και ελευθέρας 
κυκλοφορίας ατόμων, οι συνθήκες δεν έχουν σαν στόχο την πρόκληση, σε ευ­
ρωπαϊκή κλίμακα, μεγάλων μεταναστευτικών κινήσεων αλλά να επιτρέψουν σ’ 
αυτούς που επιθυμούν, να ασκήσουν τις δραστηριδτητές τους εκεί όπου εκτι­
μούν ότι θα έχουν τα περισσότερα πλεονεκτήματα. Περίπου δύο εκατομμύρια 
εργαζόμενοι της Κοινότητας, σχεδόν αποκλειστικά εξαρτημένοι εργαζόμενοι, 
επωφελήθηκαν κατ’ αυτόν τον τρόπο των κοινοτικών διατάξεων. Για τα ελεύ­
θερα επαγγέλματα, η ελευθερία της εγκατάστασης σ' ένα Κράτος μέλος ήταν 
και παραμένει περιθωριακής αριθμητικής απουδαιότητας.
14. Η αριθμημένη αξιολόγηση της οικονομικής επιπτώσεως της εσωτερικής αγο­
ράς βασίζεται κατά συνέπεια ουσιαστικά επί των ανταλλαγών εμπορευμάτων, 
λαμβάνοντας παράλληλα βέβαια υπόψη ορισμένα στοιχεία που αφορούν τις 
επενδύσεις και τις υπηρεσίες. Η αξιολόγηση αυτή έχει επίσης σαν αντικεί­
μενο να παράσχει τα στοιχεία εκτιμήσεως επί του επιπέδου κινητικότητας των 
συντελεστών που έχει επιτευχθεί μέχρι σήμερα.
Η αύξηση της αλληλοεξάρτησης
15. Σε ένα πρώτο χρονικό διάστημα, τα αποτελέσματα της κατάργησης των εμποδίων 
στις ανταλλαγές .τον εμπορευμάτων ξεπέρασαν τις προσδοκίες. Κατά την διάρκε 
των πέντε πρώτων ετών υπάρξεως της ΕΚΑΧ, οι ενδοκοινοτικές ανταλλαγές 
χάλυβας και άνθρακας αυξήθηκαν κατά 129%. Μεταξύ της δημιουργίας της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινάτητος κατά το 195Θ και της πρώτης διεύρυνσής 
της κατά το 1973^ οι εμπορικές ανταλλαγές μεταξύ των Έξι ανήλθαν, για
το σύνολο των προϊόντων σε τρέχουσα αξία, από 7 σε 54 δισεκ. λογιστικές 
μανάδες. Εξάλλου, η αύξηση των ανταλλαγών ήτο π ιό ταχεία απά εκείνη των 
ανταλλαγών με τις τρίτες χώρες. Κατ’ αυτόν τον τρόπο μεταξύ-■-’ -‘ Τ»»* 1959
και του 1970, το ποσοστό ετήσιας αύξησης των εξαγωγών εκτός Κοινότητας 
ήτο 9% ενώ το αντίστοιχο ποσοστό για το ενδοκοινοτικό εμπόριο ξεπέρασε 
το 16%. Στο σύνολο της περιόδου, το τελευταίο αυξήθηκε περίπου έξι φορές, 
έναντι 2,5 τις εξαγωγές εκτός Κοινότητας.

-8—
16. Με την έναρξη της πρώτης πετρελαϊκής κρίσεως η εξέλιξη αυτή γνώρισε μία 
καθαρή επιβράδυνση σε ότι αφορά τα έξι αρχικά Κράτη μέλη. Ως προς τα 
νέα Κράτη μέλη η πρώτη πρόοδος έγινε ήδη έκδηλη προς το τέλος της δεκα­
ετίας του 60, καθάσον οι οικονομικοί παράγοντες προέβλεπαν κατά πάσα πι­
θανότητα τη διεύρυνση της Κοινότητας. Για το σύνολο τον Κρατών μελών - 
υπογραμμίζοντας ότι τα μικρά Κράτη μέλη εξαρτωνται περισσότερο από τις 
ενδοκοινοτικές ανταλλαγές από ότι τα μεγάλα —, δύναται να διαπιστωθεί 
ότι κατά μέσο όρο τα Κράτη μέλη διεξήγαν, κατά την αρχή της συμμετοχής 
τους στην Κοινότητα, ένα τρίτο των εξαγωγών τους προς τους εταίρους της 
Κοινότητας. Κατά το 1973 το σχετικό μερίδιο έφθανε 53,7% αλλά ήδη
από το 1975 το ποσοστό αυτό ξαναμειώθηκε στο 50,3% για να αυξηθεί εκ 
νέου στη συνέχεια.
17. Σε μία τρίτη χρονική περίοδο, το δεύτερο πετρελαϊκό Μσοκ”, στο τέλος του 
1980, είχε παρόμοιες συνέπειες. Το ενδοκοινοτικό εμπόριο μειώθηκε εκ νέου 
από 54,5% κατά το 1979 σε 50,7% κατά το 1981« Κατά το 1982 τείνει ωστόσο 
να επανέλθει στο αρχικό μέσο επίπεδο: για τους εννέα πρώτους μήνες του 
1982 έφθασε το ποσοστό 52%.
18. Δεν είναι εύκολο να εμφανιστούν με ακρίβεια τα αίτια της πτώσεως αυτής 
μεταξύ των οποίων θα έπρεπε να αναφερθεί η αύξηση της τιμής του πετρε­
λαίου καθώς και ένας αναπροσανατολισμός των ανταλλαγών που προκλήθηκε 
από την πρόσθετη ζήτηση που δημιουργήθηκε από τις χώρες παραγωγούς πε­
τρελαίου. Ωστόσο μπορούν να αναφερθούν κατά προσέγγιση ενδείξεις σχετικά 
με το κόστος που απορρέει από τις διατυπώσεις στα σύνορα. Το Υπουργείο 
Εμπορίου του Ηνωμένου Βασιλείου υπολογίζει αριθμητικός το κόστος αυτό
σε 203 εκ. λίρες στερλίνες κατ' έτος. Σύμφωνα με την οικονομική και 
νομισματική επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, μόνο τα έξοδα που δημι— 
ουργοΰνται από τις προθεσμίες αναμονής ανέρχονται σε 1 δισεκ. ECU κατ’ 
έτος. Τά σύνολο του κόστους διαβάσεως των ενδοκοινοτικών συνόρων θα 
πρέπει να είναι της τόξεως των 12 δισεκ. ECU. Μία πρώτη αξιολόγηση της 
Επιτροπής ανέφερε ενδεικτικός ότι το κόστος των διατυπώσεων θα μπορούσε 
να φθάνει 5 ως 1Ι^ί της αξίας των εμπορευμάτων. Η διατήρηση πολλών διατυ­
πώσεων στα εσωτερικά σύνορα τοποθετεί την κοινοτική αγορά σε μία 
μειονεκτική θέση σε σχέση με ορισμένες τρίτες αγορές μεγάλου μεγέθους.

-9-
19. Η αναζωογόνηση της εσωτερικής αγοράς είναι αναγκαία για να δοθεί εκ νέου
στις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές ένα πλεονέκτημα εν σχέσει προς εκείνα των 
τρίτων χωρών. Επιπλέον, αντιπροσωπεύει ένα σπουδαίο παράγοντα βελτιώσεως 
της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων: από στοιχεία που έχει συγκεντρώ­
σει η Επιτροπή στη μελέτη της επί της ανταγωνιστικότητας της κοινοτικής 
βιομηχανίας φαίνεται πιθανόν ότι αι πιό ανταγωνιστικές επιχειρήσεις στ® 
εσωτερικό της Κοινότητας είναι εκείνες οι οποίες τοποθετούνται επίσης καλύ­
τερα στο διεθνή ανταγωνισμό. Εξάλλου, εξ αυτού προκύπτει μία αυξημένη αλλο- 
λοεξάρτηση μεταξύ των εθνικών οικονομιών, καθόσον το μερίδιο των ενδοκοινο­
τικών εξαγωγών στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αυξήθηκε ομαλά μέχρι να φθάσει 
κατά το 1900 9% στη Γαλλία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο, 11% στη Γερμανία,
13% στη Δανία και ξεπέρασε το ένα τρίτο στην Ολλανδία, στην οικονομική ένωση 
Βελγίου Λουξεμβούργου και στην Ιρλανδία. Τα δύο συνδυασμένα γεγονότα δείχ­
νουν καθαρά τον ουσιώδη ρόλο που η εσωτερική αγορά δύναται να διαδραματίσει 
στην ανάπτυξη της οικονομίας: εφόσον οι μακροοικονομικές αποφάσεις το επι­
τρέψουν δημιουργούνται οι συνθήκες για μία γενική βελτίωση του επιπέδου 
ανταγωνιστικότητας της κοινοτικής βιομηχανίας.
20. Εξ αυτού προκύπτει ότι τα συνολικά στοιχεία δεν αντικατοπτρίζουν επαρκώς την 
έκταση της κοινοτικής αλληλοεξάρτησης. Οι αριθμοί του εμπορίου περιλαμβάνουν 
αριθμό προϊόντων μη διαθεσίμων στην Κοινότητα (πρώτες ύλες, εξωτικά προϊόντα) 
και πολλά προϊόντα μικρής προστιθέμενης αξίας. Εξάλλου, ο αριθμός του ακα­
θαρίστου εγχωρίου προϊόντος περιλαμβάνει πολλές δραστηριότητες οι οποίες
εξ ορισμού δεν αποτελούν αντικείμενο ανταλλαγών ακόμη και αν περιέχουν εισα- 
γόμενα στοιχεία υπό μορφή αγαθών ή υπηρεσιών (δημόσια διοίκηση, γενικό εμπό­
ριο, κατασκευή οικιών, κλπ.). Η αλληλοεξάρτηση αυτή θα πρέπει όλο και περισ­
σότερο να λαμβόνεται υπόψη όταν πρόκειται π^χ. να καθοριστεί η αγορά αναφοράς 
προς τον σκοπό του ελέγχου της συμπεριφοράς των επιχειρήσεων.
21. Μία περιορισμένη ανάλυση στην βιομηχανία, ακόμη και κατά προσέγγιση και μεθο­
δολογικά ατελής, οδηγεί στην εκτίμηση ότι η επίπτωση της εισαγωγής μεταποιη­
μένων προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών εν σχέσει προς την εθνική παραγωγή 
είναι χαμηλότερη από 10% στην Γαλλία, Ιταλία, και Γερμανία, κινείται μεταξύ 
15 και 20% στο Ηνωμένο Βασίλειο και υπερβαίνει το 20% στην Ολλανδία και στην 
οικονομική ένωση Βελγίου-- Λουξεμβούργου. Για το σύνολο της Κοινότητας η

-10-
σχέση αυτή κινείται περίπου στο 12%. Οι αναλογίες αυτές τείνουν στη 
θεώρηση ότι σε μακροοικονομικούς όρους η εξωτερική ανταγωνιστική πίεση 
δεν υπερβαίνει λογικά όρια. Είναι γεγονός ωστόσο ότι τα ποσοστά σχετικά 
γειτονικά τα μεν προς τα δέ μεταφράζονται σε τομεακές κατανομές που δια­
φέρουν ανάλογα με τα Κράτη μέλη, γεγονός το οποίο καθορίζει τις αποκλίσεις 
που εμφανίζονται στην Κοινότητα σχετικά με τις αποφάσεις της εμπορικής πο­
λιτικής. Ωστόσο, η Επιτροπή από την ανάλυσή της επιβεβαιώνει την πεποίθηση 
της που ήδη αναφέρθηκε ανωτέρω ότι στα θέματα εσωτερικής πολιτικής αποκλί­
σεις συνδεδεμένες με ειδικά προβλήματα είναι πολύ πιο δικαιολογημένες από 
διχογνωμίες αρχής.
22. Οι υπηρεσίες διαδραματίζουν αυξανόμενο ρόλο στην οικονομία διότι το μερίδιο 
που αντιπροσωπεύουν οι δραστηριότητες εμπορικών υπηρεσιών ανέρχονται από 
46,5% κατά το 1970 σε 50,7% για το σύνολο της Κοινότητας. Ιε ότι αφορά
τις ανταλλαγές, οι εισαγωγές του συνόλου των υπηρεσιών έφθασαν το ίδιο 
έτος, 9% των εισαγωγών αγαθών και υπηρεσιών. Οι πρόοδοι στην πραγματο­
ποίηση της κοινής αγοράς στον τομέα αυτό, αυξανομένης σπουδαιότητας, απαι­
τούν την εξάλειψη μεγάλων νομικών και κανονιστικών εμποδίων. Τα επιτεύγμα­
τα που έχουν ήδη γίνει στον τομέα αυτό είναι ιδιαίτερα περιορισμένα.
23. Σε θέματα επενδύσεων, τα στατιστικά στοιχεία είναι ιδιαίτερα δυσανάλογα 
λαμβανομένων υπόψη ομοίως των νομισματικών διακυμάνσεων, για να αποτελέ— 
αουν τη βάση για συμπεράσματα πλήρως αξιόπιστα. Εμφανίζουν ωστόσο φάσεις 
συγκρίσιμες προς εκείνες που παρατηρούνται για τις ανταλλαγές: ομαλή και 
μεγάλη αύξηση μέχρι το 1973, μεγάλη μείωση κατά τη στιγμή του πρώτου πετρε­
λαϊκού "σόκ", εκ νέου μέτρια ανάπτυξη από το 1976 ως το 1980 και τέλος νέα 
μείωση επενδύσεων από το 1981. Το ποοοστό κοινοτικής επενδύσεως σε ποσο­
στό επί τοις % του ακαθαρίστου εγχωρίου προϊόντος μειώθηκε από 23% κατά
το 1970 σε 20% κατά το 1982. Ως προς τον ετήνιο ρυθμό αυξήσεως των επενδύ­
σεων, εάν ήτο ακόμη 3,4% κατά την περίοδο 1976-80, έκτοτε παραμένει αρνη­
τικός.

24. Φαίνεται ότι η μείωση της ελκυστικότητας της κοινοτικής αγοράς για τις 
επενδύσεις που προέρχονται είτε από την Κοινότητα αυτή καθεαυτή είτε από 
τρίτες χώρες, συνοδεύεται από ένα αναπτρασανατολισμό τον επενδύσεων της Κοι<* 
νότητας προς άλλες αγορές, Παράτι μόνο 2% της συνολικής επενδύσεως των 
Κρατών μελών πραγματοποιείται στο εξωτερικά, είναι ανάγκη να διαπιστωθεί 
άτι 47% των γερμανικών επενδύσεων στο εξωτερικά πηγαίνουν σήμερα προς τις 
ΗΠΑ. Οι επενδύσεις αυτές ήταν 1β% προ εικοσαετίας. Κατά τον αυτά χρόνο 
το ποσούιυ που προορίζεται για τα άλλα Κράτη μέλη ξανάπεσε στο επίπεδο 
του 1964, ήτοι 2Β%. Στη Γαλλία, το μερίδιο των επενδύσεων στο εξωτερικά 
είναι το Γδιο^2Θ% για τις επενδύσεις στην Κοινότητα και γι’ αυτές που 
πραγματοποιούνται στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ προ εικοσαετίας, οι εταί­
ροι της Κοινότητας προσέλκυαν 54^ και σι Ηνωμένες Πολιτείες 6%. Τα στοι­
χεία εκτιμήσεως λείπουν για τον καθορισμό του κατά ποιά μέτρο η συμπερι­
φορά των επενδυτών των Κρατών μελών εξαρτάται μόνο από τους ακόμα με­
γάλους παράγοντες οικονομικής αβεβαιότητας, ή εάν η επιψυλακτικότητά τους 
ως προς διεθνείς ενέργειες εντός της Κοινότητας δεν αποτελεί εξήγηση μάλ­
λον του γεγονότος ότι η τελευταία, παρά τις αρχικές υποσχέσεις, δεν επέτυ­
χε να αυξήσει την εμπιστοσύνη της εσωτερικής της αγοράς στο μέλλον.
25. Είναι επίσης δύσκολα να καταρτιστεί μία ακριβής αιτιαλογική σχέση μεταξύ
της κινήσεως των ενδοκοινοτικών επενδύσεων και των μικρών προόδων που έχουν 
συντελεστεί στην απελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων. Δεδομένου ότι η 
τελευταία δεν πήγε μακρύτερα από τις δύο οδηγίες που υιοθετήθηκαν κατά το 
1960 και 1962 οι οποίες οφείλουν να διευκολύνουν τις ενδοκοινοτικές ανταλ­
λαγές, απαγορεύοντας κάθε περιορισμό ορισμένων πληρωμών σε συνάλλαγμα, αι 
εθνικές αγορές κεφαλαίων παρέμειναν κατατμημένες. Ως προς τις ευρωαγαρές, 
στις οποίες γίνονται διαπραγματεύσεις για τη χορήγηση διεθνών δανείων σε 
συνάλλαγμα, και οι οποίες έγιναν το μέσο μεταφοράς κεφαλαίων συμπεριλαμβα­
νομένων για τα Κράτη μέλη, των χωρών με ασθένές νόμισμα οι οποίες δεν μπορούν 
να δανειστούν παρά σε σκληρό νόμισμα καθόσον κανένα ευάλωτο νόμισμα δεν γί­
νεται δεκτό σ' αυτές τις αγορές. Η απελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων, 
βρίσκεται σήμερα περίπου σε νεκρό σημείο, δεν θα μπορέσει να ξαναρχίσει 
παρά προοδευτικό με τις προόδους που θα πραγματοποιηθούν σε άλλους τομείς 
προς την κατεύθυνση της οικονομικής και νομισματικής ένωσης.

-  12
Το συμφέρον των εκ tχειρέσεων
26. Η αξιολβγηση της οικονομικές βπουδαιότητας μιας καλές λειτουργίας της  
εσωτερικές αγορές 0α πρέπει να περιλαμβάνει στοιχεία εκτιμέσεος ας προς  
τον τρόπο κατέ τον οπαίο οι επίχειρέσεις εκτιμούν τη δυνατέτητα και τα  
έρια·
27. 0 σημερινές ρόλος και η δυνατότητα τον μικρόν και μεσαίων επιχειρέσεων  
στην οικονομία της Κοινότητας είναι αναγνωρισμένος: οι επίχειρέσεις αυτές«  
εκ ρύσεως ιδιαίτερα διαφοροποιημένες« είναι συχνό - τουλάχιστον στην αρχέ -  
π ιέ προσαρμοσμένες στην τοπικέ αγορέ παρέ προσανατολισμένες προς την κατέ-  
κτηση αγορέν πέραν των συνόρων. Το μέγεθός τους μπορεί να απατελέσει ένα  
ορισμένο όριο στην εξέπλωση της δραστηριότητές τους. Επιπλέον« όταν τέτοιες  
επίχειρέσεις αναζητοδν μία πιο εκτεταμένη αγορέ« παραδείγματος χδρη διότι η  
κατασκευέ ενός δεδομένου προϊόντος εμπίπτει σ*ένα καλό τομέα — , αντίμετωπί—  
ζουν αβεβαιότητες και δυσκολίες ιδίως λόγω του γεγονότος της ελλείφεως ενο-  
ποιέσεως των τεχνικόν κανόνων, της νομικές αβεβαιότητας έ της περιπλοκδτη-  
τας των διαδικασιδν. Έτσι δημιουργείται συχνέ ένα αποφασιστικό εμπόδιο  
στις δυνατότητες αναπτέξεως της δραστηριότητές τους σε κοινοτικό επίπεδο.
28. £1ς προς τις μεγέλες επίχειρέσεις, τους είναι λιγότερο δύσκολο να υπερπηδέ-*  
σουν τα εμπόδια αυτό κατέ το μέτρο που* μεταξύ έλλων, τους είναι πιό εύκο­
λο να πληροφορηθοόν, έται να προσαρμοστούν στις αναγκαίες συνθέκες για την  
κατόκτηση γειτονικόν αγορέν » Κατό το μέτρο επίσης που, εφόσον πρόκειται  
για προϊόντα μεγδλης καταναλόσεος» μποροδν καλύτερα να απορρσφέσουν το προ­
σωρινό επιπλέον κόστος που προκαλείται από την κατόκτηση ξένων αγορόν. Κα­
τέ το μέτρο ακόμα που επειδέ έχουν μια μεγέλη βέση στην εθνικέ αγορέ και  
εκτεταμένα δίκτυα εμπορίας στα έλλα Κρέτη μέλη, η εμπορία νέων προϊόντων
- κατέ περίπτωση προσαρμοσμένων στις διέφσρες συνθέκες αγορές - δεν τους  
θέτει κατέ γενικέ κανόνα ιδιαίτερα προβλήματα. Για το λόγο αυτό το ενδια­
φέρον αφορό κυρίως τα προβλέματα που δεν τους επιτρέπουν να δραστηριαποιοέ-  
νται σε κοινοτικό επίπεδο με την ίδια ευλυγισία που έχουν στο εθνικό επίπε­
δο. Επίσης η μεγέλη επιχείρηση εξαρτέται σε μεγαλδτερο βαθμό από το κόστος  
της υπερπηδέσεως των εμποδίων απ’ότι από το πρακτικέ ανυπέρβλητο χαρακτέρα  
αυτόν.

- 13 -
29. Η συνεργασία επιχειρήσεων που βρίσκονται σε διάφορες περιοχές της Κοινότη­
τας αποτελεί ένα ουσιώδες στοιχείο της εσωτερικές αγορές και του οίκονομι-  
κοέ ρδλου τους έναντι της κρίσεως. 'Ομως, η εμπειρία έδειξε άτι η έλλειψη  
κοινοτικών καταστατικών έ η προσέγγιση των εθνικών καταστατικδν αποτελεί  
ένα πράγματικδ φράγμα στη συνεργασία των επίχειρήσεων έστω και για ψυχολο­
γικούς λίγους. Πολλά σχέδια συνεργασίας υποσχέσιμα απέτυχαν λδγω της ελλεί—  
ψεως νομικδν δομδν πλαισίωσης. Επιπλέον, η συνεργασία αντιμετωπίζει μία  
σιερά εμποδίων ψορολογικοδ χαρακτέρα, λδγω του δτι τα εθνικέ φορολογικέ κα-  
θεστδτα δεν λαμβάνουν καθδλου υπδψη τα ψαίνδμενα συνοριακές συνεργασίας.
Μία επιχείρηση εγκατεστημένη, π·χ·, σε δέο Κράτη μέλη, υποβάλλεται σε δάο  
διαφορετικές φορολογίες. Κατ'αυτάν τον τρδπο δεν είναι δυνατέ η κατάρτιση  
ενδς ενιαίου λογαριασμοί εκμεταλλεδσεων που να εμφανίζει συνολικά αποτελέ­
σματα.
30. Οι ενδείξεις αυτές γενικές φδσεως απορρέουν απδ την κτηθείσα εμπερία τδσο  
στις προπαρασκευαστικές διαβουλεδσεις ας προς την κοινοτικέ νομοθεσία, άσο  
και απδ την καθΓ&ιερινέ πρακτικέ υπεράσπισης του κοΐνοτικοδ κεκτημένου. Η  
Επίτροπέ έλαβε επίσης μέριμνα προς εμβάνθυνση μέσω μίας ειδικές μελέτης  
σχετικά με τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι επιχειρέσεις δταν επιθυμοάν  
να χρησιμοποιέσουν την εσωτερικέ αγορά της Κοινδτητας κατά τον ίδιο τρδπο  
δπας μία εθνικέ αγορά. Η ανάλυση αυτέ η οποία έγινε σε περιορισμένο δείγμα  
αλλά ιδιαίτερα επιλεγμένων επιχειρέσεων, οδέγηοε στα αποτελέσματα που ανα—  
φέρονται σχηματικά κατά συνοπτικά τρδπο κατωτέρω.
31 · Κατά πρδτον αναγνωρίστηκε άτι η ποιοτικέ απάφαση της υπερπηδέσεως της εθνι­
κές αγοράς προς την διευρημένη αγορά προϋποθέτει την υπερπέδηαη δυσκολιδν  
διαχείρίσεως οι οποίες λαμβάνουν ποικίλες μορφές 2 έλλείφη διοικητικών στελε-  
χδν, επίφδλαξη ως προς την ανάληψη κινδδνων, έλλειψη προγραμματισμοί!, και  
άγνοια των δυνατοτέτων που προοφέρονται απδ την εσωτερικέ ευρωπαϊκέ αγορά.
Εδδ ακάμη μπορεί να πρδκειται για επιχειρέσεις οι οποίες περιορίζονται σε  
μία τοπικέ αγορά, οι οποίες, λδγω του γεγονδτος δτι η αγορά των λοιπδν χδρδν  
τους φαίνεται άνευ προσβάσεως, είτε απλδς πιά δδσκολη, δεν εξέτασαν ποτέ τις  
δυνατδτητες οικονομιδν κλίμακας που προκδητουν απδ την Κοινέ Αγορά, και οι  
οποίες πρστίμοάν να κατακτέαουν, έστω και με πολλές δυσκολίες, αλλά προσφεδ-  
γοντας στις διευκολύνσεις που προσφέρονται απδ την υποστέριξη του κράτους,  
ορισμένες αγορές τρίτων χωράν ιδίως εάν προσφέρουν μια επιτυχία ταχεία έστω  
και πρεσορινέ« Πρέπει να διαπιστωθεί άτι πολδ συχνά οι διεθνείς επιχειρέσεις  
ξένης καταγωγές στην Ευρώπη δεν αντιμετωπίζουν δυσκολίες αυτές της μορφές.

- 14 -
32. Τα κοινωνικο-πολ ît ι στ ί κδ εμπόδια και ιδίως τα γλωσσικά εμπάδια που είναι  
πιο προφανή μεταξό των Κρατδν μελδν της Κοινότητας απ*6τι παραδείγματος  
χδρη στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, δεν θα πρέπει να υπερεκτιμοόνται·  
Μόνο μία μειονότητα επιχειρήσεων που αναλύθηκαν εμφανίζουν προβλήματα σε αυ­
τόν τον τομέα. Πράγματι, τα γλωσσικά προβλήματα δεν φαίνεται να δημίουργοβν  
ανυπέρβλητα προβλήματα στην πώληση, παρ’δτι ενδεχομένως να παρουσιάζουν ορι­
σμένες δυσκολίες στο στάδιο του προγραμματισμοί και μερικές φορές στο στάδια  
του εκτελωνισμοό. Ομοίως, οι καταναλωτές φαίνονται πολβ πιο διατεθημένοι να  
δεχθοδν τα γοβστα και τη μάδα των εταίρων της Κοινότητας, εάν δχΐ στα καθη­
μερινά πραΤδντα τουλάχιστον στα εξειδικευμένα προϊόντα. Τέλος, τα αισθήματα  
εθνικισμοβ που μποροάν να προεξάρχουν επι τον κριτηρίων οικονομικοβ ορθολο-  
γισμοδ άταν οι Ευρωπαίοι καταναλωτές αγοράζουν, παραδείγματος χάρη, ένα αυ­
τοκίνητο, μειώνονται κατά το μέτρο που η "εθνικάτης" ενδς δεδομένου τταραχθδ·“  
ντος προΤάντος με βάση συστατικά μέρη που προέρχονται απά περισσότερα Κράτη  
μέλη είναι άλο και λιγότερο προφανής· 8α πρέπει βέβαια το γεγονός αυτά να  
εμφανίζεται κατά τράπο πλήρη και καθαρά και οι επιχειρήσεις να μην κάνουν  
διαφημιστικές εκστρατείες προωθήσεος της "εθνικής αγοράς".
33. Τα πιο αισθητά εμπδδία προέρχονται ιδίως απά την παρέμβαση των δημοσίων αρ­
χών είτε σε μικροοικονομικά επίπεδο (π.χ. τελωνειακές διαδικασίες, τεχνικά  
εμπόδια, φορολογικά εμπάδια, νομικά πλαίσιο των επιχειρήσεων, εθνικές προ­
τιμήσεις, βοήθειες) είτε στο επίπεδο των μακροοικονομικόν πολιτικόν (π.χ.  
νομισματικές διακυμάνσεις, διαφορές ποσοστών πληθωρισμοδ και κόστος niπτώ­
σεως , κόστος της ενέργειας). Οι επιχειρήσεις που ακολουθούν μια στρατηγική  
προσαρμοσμένη στο μέγεθος της κοινοτικής αγοράς και στις συνθήκες αγοράς  
των χορόν εταίρων αισθάνονται ιδιαίτερα τα μακροοικονομικά εμπάδια διαμαρτυ-  
ράμενες παράλληλα για τα μικροοικονομικά εμπάδια: τα τελευταία αντιμετωπί­
ζουν σε μεγαλβτερο βαθμό οι μεσαίες ή ανεπαρκές συνηθισμένες επιχειρήσεις  
ως προς την αποδοχή της πρόκλησης του κοινοτικοβ ανταγωνισμοβ. Είναι χαρα­
κτηριστικό ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις ή ακάμη οι επιχειρήσεις που κατέχουν  
εμπορικά σήματα δεν καταθέτουν πρακτικά ποτέ προσφυγές στην Επιτροπή.
34. Η διατάραξη της καλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς που προκβπτει από  
την δημόσια παρέμβαση και για την οποία δίαμαρτάρονταί οι επιχειρήσεις, δεν

- 15 -
προκύπτει πάντοτε από μία στάση τυπική και δημόσια που δίδει εύκολη βάση  
για μία καταφανή παράβαση κοινοτικοί δικαίου. Σε πολλές περιπτώσεις η  
κυβερνητική δράση δεν είναι διάφανη και εμφανίζεται κυρίως στο ψυχολογικά  
πεδίο δημιοΐ'ργβντας μία αβεβαιότητα που αποθαρρύνει τάσο κάθε προσπάθεια  
του ενδιαφερομένου να υπερπηδήσει το εμπάδιο άσσ και τη δυνατότητα απακα-  
ταστάσεως μέσο νόμιμης διαδικασίας· Αντίστροφα( οι δεσμοί που δημιουργού-  
νται μεταξύ τον επιχειρήσεων και της δημόσιας αρχής από το καθοριστικό  
συχνά μέγεθος της κρατικής παρέμβασης οδηγοόν σε αμφιλεγόμενες στάσεις τον  
επιχειρήσεων· καθόσον η έλλειψη της ευραπαΤκής διάστασης δεν είναι τόσο με­
γάλη οότος άστε να δημιουργήσει προϋποθέσεις εγκαταλείψεος της άμεσης άνεσης  
τον εθνικόν δομόν φιλοξενίας και προστασίας·

- 16 -
III. Η ΕΥΘΥΝΗ TQN ΔΗΜΟΣΙΟΝ APXQN
Μία μεγάλη προσπάθει α, αλλά ανεπαρκής
35. Το κεκτημένο που η Κοινότης και τα Κράτη μέλη επέτυχαν να δημιουργήσουν  
κατά την πρώτη φάση προς μια ευρωπαΓκή ενσωμάτωση εΓναι τεράστιο. Οι  
δασμοί καταργήθηκαν κατά το 1960 - ένα έτος και μισδ προ του χρονοδια­
γράμματος που προβλεπδταν απδ τις διατάζεις της Συνθήκης σχετικά με  
την τελωνειακή ένωση. Οι ποσοτικοί περιορισμοί και τα μέτρα ισοδυνάμου  
αποτελέσματος απαγορεύονται. Πολλές εκατοντάδες οδηγιών προσέγγισαν τις  
νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάζεις τον Κρατών μελών και  
έχουν άμεση επίπτωση στην εγκαθίδρυση ή την λειτουργία της κοινής αγοράς.  
Κατ*αυτδν τον τρδπο, στο φορολογικέ τομέα, η εισαγωγή του συστήματος
του φδρου της προστιθεμένης αζίας εζάλειψε, απδ το 1967, μία απδ τις  
πιο σπουδαίες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού ήτοι τη σωρείτηκή επιβάρυνση  
επί του κύκλου εργασιών. Στον τομέα της ελεύθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων,  
η υιοθέτηση περίπου 200 οδηγιών με σκοπό την κατάργηση των τεχνικών  
εμποδίων στις ανταλλαγές, και ο χειρισμός πολλών φακέλλων παραβάσεων των  
κανόνων που απορρέουν ιδίως απδ τα άρθρα 30 και ακόλουθα της Συνθήκης ΕΟΚ  
επέτρεψε την εζάλειψη αναρίθμητων εμποδίων στις ανταλλαγές.
36. Οι αναμφισβήτητες αυτές επιτυχίες, των οποίων η οικονομική επίπτωση  
υπογραμμίστηκε στο προηγούμενο κεφάλαιο, δεν θα πρέπει να μειώσουν την  
σπουδαιδτητα αυτού που απομένει να γίνει. Π.χ., αντίθετα προς τις  
νδμιμες ελπίδες που γεννήθηκαν απδ την δημιουργία της Κοινότητας, οι  
διατυπώσεις στα εσωτερικά σύνορα της τελωνειακής ένωσης όχι μδνο παραμένουν  
σχεδδν ανέπαφες, αλλά είναι όλες τόσο περίπλοκες δσο αυτές που εφαρμδζονται  
στις εισαγωγές απδ τρίτες χώρες. Ομοίως, οι επιχειρήσεις των διαφδρων  
Κρατών μελών δεν διαθέτουν ένα ενιαίο νομικό και φορολογικό πλαίσιο που
να τις επιτρέπει να αναλάβουν διεθνείς συνεργασίες.
37. Οι πρόοδοι της κοινοτικής νομοθεσίας είναι πολύ βραδείς γεγονός το οποίο  
δημιουργεί στη δημόσια γνώμη ένα πρόσθετο συναίσθημα απογοήτευσης. Πότε  
τελικά πραγματοποιούνται συμφωνίες μετά από μεγάλες προσπάθειες στο  
Συμβούλιο, η θέση σε εφαρμογή τους υπερβαίνει πολύ συχνά τις τεθείσες  
προθεσμίες, και σε πολλές περιπτώσεις προδίδει την ουσία των συμφωνηθέντων.

- 17 -
Οι διαδικασίες παραβάσεων, που κοστίζουν πολύ από πλευράς πόρων και είναι 
δυσάρεστες από πολιτικής πλευράς, γίνονται τότε αναγκαίες για να 
αποφευχθεί οποιαδήποτε βλάβη όχι μόνο και εκ του κεκτημένου αλλά και 
της προοπτικής μεταγενέστερον συμφωνιών.
38. Κατά τον ίδιο χρόνο, το κοινοτικό κεκτημένο τίθεται σε αμφισβήτηση με αυ­
ξημένη συχνότητα με τη παρέμβαση όλο και πιο εκτεταμένη των δημοσίων αρχών. 
Εάν το αντικείμενο των παρεμβάσεων αυτών δεν είναι πάντοτε μη-νόμιμο 
σύμφωνα με τις συνθήκες, τούτο δεν εμποδίζει από το να δημιουργουνται 
καινούργια εμπόδια στην καλή λειτουργία της κοινής αγοράς υπό μορφή 
αυξημένων διαφορών μεταξύ των Κρατών μελών παυ δημιουργούν την ανάγκη 
μιας κοινοτικής ενέργειας προσέγγισης. Συχνά οι δημόσιες αρχές παραβαίνουν 
το κοινοτικό κεκτημένο και οπό το γεγονός αυτό επιβάλλεται κατασταλτική 
ενέργεια ϊ η αύξηση των διαδικασιών που έχουν αναληφθεί από την Επιτροπή 
ιδίως με βάση καταγγελίες που έχουν γίνει μαρτυρεί σχετικά με την αρνητική 
αυτή τάση.
39. Οι παρεμβάσεις αυτές περιλαμβάνουν επίσης προφανώς τις χρηματοδοτικές 
στηρίξεις που παρέχουν οι δημόσιες αρχές στις επιχειρήσεις* ο έλεγχος 
του κατά πόσο εναρμονίζονται οι ενέργειες αυτές της δημόσιας αρχής με την 
κοινή αγορά αναλαμβάνεται από την Επιτροπή η οποία αναφέρει σχετικά ως 
προς την ακολουθουμένη πολιτική την ετήσια έκθεση επί του ανταγωνισμού.
Τα γραφειοκρατικά προβλήματα
40. Η δημιουργία μιας ενιαίας ευρωπαΓκής αγοράς αποτελεί ένα δυναμικό έργο 
που προϋποθέτει τη θέληση της προσαρμογής των κλασσικών συστημάτων 
διοικήσεως και ελέγχου στις νέες συνθήκες και ανάγκες, όπως εξάλλου απαιτεί 
την εμπιστοσύνη στους κοινούς θεσμούς. Συχνά, η εκφραζομένη θέληση στο
πιο ψηλό πολιτικό επίπεδο βρίσκεται προ του πολύ γνωστού φαινομένου 
της γραφειοκρατικής απάθειας. Η μορφή αυτή αντίστάσεως στην αλλαγή, κινεί 
σε κάθε διοίκηση, αντιπροσωπεύει ένα τεράστιο εμπόδιο στη καλή λειτουργία 
της εσωτερικής αγοράς από διάφορες σπάμεις.

18 -
41. Κατδ πρώτον, η συμμετοχή στην Κοινότητα δεν μεταφρδζεται παρδ σπδνια στη στδση 
των εθνικών διοικήσεων. Χδνονται κατ’αυτδ τον τρόπο ευκαιρίες απλόν βελτιώσεων, 
που δεν έχουν ιδιαίτερα ψηλό κόστος ιδίως εδν γίνουν με την ευκαιρία 
μεταρρυθμίσεων ή τροποποιήσεως των υπαρχόντων συστημδτων. Είναι
εκπληκτικό, π.χ. που δεν έχουν γίνει ειδικοί διδδρομοι για τους πολίτες 
της Κοινότητας για τον έλεγχο της ταυτότητας στα σΰνορα. Ομοίως, δεν είναι 
καθόλου πιστευτό ότι με την ευκαιρία πολλών αυξήσεων της τιμής των 
γραμματοσήμων, μία διαφοροποίηση δεν έγινε μεταξό των κοινοτικών προορισμών 
και εκείνων εκτός Κοινότητας. Επίσης μπορεί κανείς να εκπλαγεί από το 
γεγονός ότι οι υπεΰθυνες διοικήσεις δεν βρήκαν μέσο διευκολόνσεως στο 
θέμα του περδσματος των συνόρων για τη μικρή διακοινοτική κυκλοφορία.
Μία αλλαγή στον τρόπο σκέψεως ως προς τα εμπόδια αυτδ δεν ευνοοόσε μόνο 
τον τουρισμό, αλλδ θα δημιουργούσε μία ουσιώδη συνεισφορδ στην εμπιστοσύνη 
της κοινής γνώμης στην Κοινότητα.
42. 'Οταν νέα νομοθετήματα ή διατδξεις γίνονται αναγκαία δεν έγινε συνήθεια 
να γίνεται επιλογή κατδ προτεραιότητα μεταξύ εκείνων που φέρουν τις 
λιγότερες δυσκολίες στις ενδοκοινοτικές σχέσεις. Η κτηθείσα εμπειρία 
από την Επιτροπή στη διαχείριση των διαδικασιών παραβδσεων της συνθήκης, 
αλλδ όχι αστοκλειστικδ με βδση τα δρθρο 30, αποδεικνύει σε μεγδλα αριθμό 
περιπτώσεων ότι η παρδβαση προκύπτει όχι αστό ακριβή πρόθεση της αποκλίσεως 
από το κοινοτικό δίκαιο, αλλδ από αμέλεια εκ μέρους της ενδιαφερομένης 
διοικήσεως σχετικδ με την ύπαρξη της Κοινότητας και του σχετικού 
καθοριστικού πλαισίου.
43. Πιό προβληματική είναι πολύ συχνδ η διαπιστωθείσα στδση κατδ τη διδρκεια 
νομοθετικών εργασιών που απαιτούν ομοφωνία και που συνίστανται για τους 
εμπειρογνώμονες των τεχνικών διοικήσεων να παραμένουν δκαμπτα στις 
θέσεις τους διότι εκτιμούν ότι το υιοθετηθέν σύστημα από τις χώρες τους 
είναι τόσο τέλειο ώστε δεν μπορεί να τροποποιηθεί για να καταλήξουν σε 
μία κοινοτική λύση. Η Επιτροπή διαπίστωσε πολλές φορές ότι η αντίσταση 
της φύσεως αυτής μπορεί να υπερπηδηθεί ταχύτερα όταν πλαισιώνεται από 
συγκεκριμένα συμφέροντα που μπορούν να αξιολογηθούν και ως προς τα οποία 
υπδρχει ενδεχομένως ένας συγκερασμός παρδ όταν αντιστοιχούν απλώς και 
μόνο σε δογματικές βδσεις.

- 19 -
Τα βραχυπρόθεσμα προβλήματα
44. Ένα μεγάλο μέρος των ατελειών στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς 
προκύπτει απά τη δυσκολία που αντιμετωπίζουν οι κυβερνήσεις στη θυσία 
των αμέσων πολύ συγκεκριμένων προβλημάτων, σε πλεονεκτήματα τα οποία 
ακδμη και δταν δεν είναι αμφίβολα τίθενται σε πιο απομεμακρυσμένο 
χρδνα. Βραχυχράνια, υπάρχουν εργοστάσια που κλείνουν, τοπικές 
καταστάσεις που χειροτερεύουν, η λιτάτης προϋπολογισμού που περιορίζει 
την ευλυγισία, καθώς επίσης και δλοι οι παράγοντες κρίσεως που έχουν 
πολιτικές επιπτώσεις. Μεσοπρόθεσμα, υπάρχει ο οικονομικός υπολογισμός, 
τα συγκριτικά πλεονεκτήματα, η ελπίδα νέων βιομηχανικών εξελίξεων που 
είναι φορείς αναπτύξεως, καθώς επίσης και όλα τα στοιχεία που αποτελούν 
λογικά και πολιτικά την ουσιαστική στήριξη της αναπτύξεως της κοινής 
αγοράς και της Κοινότητας.
45. Οι απαντήσεις στο δίλημμα αυτό τίθεντβι πολύ σπάνια στο κοινοτικό 
πλαίσιο. Συχνά, όταν χειροτερεύουν οι οικονομικές καταστάσεις, 
προεξάρχει η αμυντική αντιμετώπιση: ήτοι προσφυγή σε προστατευτικά 
μέτρα άμεσα ή έμμεσα, άρνηση της κοινοτικής αλληλεγγύης και της 
υλαποιήσεως μέσω κοινών αποφάσεων, από φόβο της μη δυνατότητας 
αντιμετωπίσεως της προσπαθείας που προϋποθέτει η σχετική απόφαση.
Ή  ακδμη, όταν κοινές αποφάσεις -που ανταποκρίνονται θετικά και με 
εποικοδομητικό πνεύμα στην οικονομική κρίση— καθυστεροΰνται ή εμποδίζονται 
από διαφορές στην Κοινότητα, τότε δημιουργείται η μεμονωμένη πρωτοβουλία. 
Τέτοιας μορφής τάσεις συνεισφέρουν σε μεγάλο βαθμό στη χειροτέρευση
της εσωτερικής κατάστασης της Κοινότητας και ιδίως στην αμφισβήτηση 
των πραγματοποιηθεισών εργασιών προς βελτίωση της λειτουργίας της 
εσωτερικής αγοράς.
46. Βέβαια υπάρχει μία μεγάλη διαφορά ως πρός την απάντηση στις δύο αυτές 
μορφές αποκλίσεως εν σχίσει προς τον κοινοτικό προσανατολισμό. Το 
προστατευτικό μέτρο είναι γενικά αντίθετο προς τη συνθήκη και θα πρέπει 
να καταπολεμείται. Η μεμονωμένη πρωτοβουλία δεν μπορεί να τιμωρηθεί 
και γι’αυτό εμφανίζεται τυπικά νόμιμη. Δεν παύει ωστόσο να μαρτυρεί 
μία αντίθεση προς την κοινοτική αλληλεγγύη και περιλαμβάνει σχετικά 
μία ιδιαίτερα σοβαρή ευθύνη.

-  2 0  -
Διαφοράς καταστάσεων και μεθόδων
47. Σεβασμός των κανόνων της συνθήκης, όπως συγκεκριμενοποιοΰνται οατδ τη
νομολογία, όπως η δημιουργία ενός νδμιμου κοινοτικοδ πλαισίου, αντιμετωπίζουν 
πολλές φορές πολλές αντικειμενικές δυσκολίες πολιτικής και πολιτιστικής 
μορφής. Πρόκειται ιδιαίτερα για διαφορές διοικητικών και νομοθετικών 
συνηθειών, του βαθμοδ συγκεντρώσεως ή τοπικής αυτονομίας, απόψεων 
σχετικά με τους αντιστοίχους ρόλους του Κρότους και της ιδιωτικής 
επιχειρήσεως, των ακολουθουμένων πολιτικών σχετικό με την οικονομία 
στο σΰνολδ της ή ορισμένων ιδιαιτέρων απόψεων.
4θ. Η εμβάθυνση της κοινής αγοράς δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί παρά μέσω 
της κατανοήσεως του μεγέθους των διαφορών αυτών, που οδηγεί πρώτα σε 
μία κατάλληλη διαφάνεια και κατόπιν σε μία πράξη συμβιβασμού που 
καταλήγει σε μία κοινή λύση, εάν όχι άμεσα, τουλάχιστον σ'ένα καθοριζόμενο 
χρονικό διάστημα μιας κοινής συμφωνίας και το ταχύτερο δυνατό. Η θετική 
αυτή προσέγγιση προϋποθέτει ότι κανένα Κράτος μέλος, οποιαδήποτε και αν 
είναι η οικονομική βαρύτης του, η νομική ή πολιτική συνήθειά του, ή η 
τεχνολογική του πρόοδος, δεν θα απαιτήσει η κοινοτική λύση να είναι 
ταυτόαιμη με το εθνικό πρότυπο, καθόσον η νομοθετική και τεχνική 
εναρμόνιση δεν μπορούν παρά μόνο κατ’εξαίρεση να πραγματοποιηθούν με 
βάση τους κανόνες ενός μόν,ου Κράτους μέλους.
49. Ένα προφανές παράδειγμα παρέχεται από τη μεγάλης επικαιρότητας προβληματική 
σχετικά με την ομαλοποίηση των τεχνικών κανόνων! η πρόοδος προς ένα 
ηπειρωτικό μέγεθος της βιομηχανικής παραγωγής εξαρτάται σε μεγάλο 
βαθμό από τη σύγκλιση στον τομέα αυτό. Η χρησιμδτης της εξευρέσεως 
προτύπων κανόνων για τα βιομηχανικά προϊόντα είναι αποδεδειγμένη από 
πολύ καιρό. Ωστόσο μία πρόσθετη προσπάθεια έγινε πολύ γρήγορά από 
μία μόνη χώρα, τη Γερμανία, προ, ενός αιώνος περίπου. Διαπιστώθηκε 
πρώτα ότι όσο περισσότερο οι προδιαγραφές ήσαν λεπτομερείς, τόσο 
περισσότερο αυξανόταν η ποιότης των προϊόντων, και παράλληλα βελτιωνόταν 
η επαγγελματική εξειδίκευση του εργατικού δυναμικού. Υπ6 το φώς της 
διαπιστώσεως αυτής, η βιομηχανία έλαβε τη στρατηγική απόφαση να 
αφιερώσει σε μία συνεργατική βάση μεγάλες προσπάθειες και πόρους στον 
τομέα των κοινών προδιαγραφών. Η εσωτερική αξία των γερμανικών 
προδιαγραφών έφθασε πολύ γρήγορα σε υψηλό βαθμό και το Κράτος

-  21
έκρινε ότι μπορούσε να αναφέρεται στις επεξεργασθείσες προδιαγραφές από 
τους επαγγελματίες όταν οι υποχρεώσεις τους αναφερόμενες στη δημόσια 
τάξη (υγεία, ασφάλεια, προστασία των καταναλωτών, κ.λ.π.) δημιουργούσαν 
την ανάγκη της παρεμβάσεώς τους. Όμως, η κατάσταση αυτή, παράτι 
εξαίρετη ως προς τον πρακτικβ και αποτελεσματικά χαρακτήρα της, μπορεί 
αντικειμενικά, λαμβανομένων υπάψη των εμπορικών χρήσεων, να αποτελέσει 
ένα εμπάδιο διεισδύσεως στη γερμανική αγορά προϊόντων των οποίων έχει 
γίνει η επεξεργασία σε ένα άλλο Κράτος μέλος σύμφωνα με ένα άλλο 
σύστημα προδιαγραφών. Αντίστροφα, για τις γερμανικές αρχές και επιχειρήσεις, 
τα συστήματα των άλλων Κρατών μελών βασιζόμενα σε μία μεγαλύτερη δημόσια 
παρέμβαση εμφανίζονται ως αυθαίρετα δημιουργοΰντα αδικαιολόγητα εμπόδια.
Τα πρόβλημα που τίθεται είναι το του καθορισμού ενός συστήματος προδιαγραφών 
και της καταρτίσεως τεχνικών κανόνων οι οποίοι, είτε εξασφαλίζουν την 
εξάλειψη των σημερινών εμποδίων από ένα σύστημα αμοιβαίας αναγνωρίσεως, 
είτε αντικαθιστούν προοδευτικά τα σημερινά συστήματα από ένα ευρωπαϊκό 
σύστημα. 'Οποια κι αν είναι η λύση που θα δοθεί τελικά, το πρώτο εμπόδιο 
που θα πρέπει να υπερπηδηθεί είναι σίγουρα εκείνο της πραγματικής 
διαφάνειας, καθόσον η κατάσταση του ισχύοντος συστήματος πραγματοποιουμένων 
γνωστοποιήσεων με βάση τη διευθέτηση του ισχύοντος βΐαΐτίΒ ςριο μαρτυρούν 
μία ανισορροπία και μία έκδηλη ανεπάρκεια. Τσ Συμβούλιο θα πρέπει εντός 
ολίγου να αποφασίσει αλλά αυτή η απόφαση δεν είναι παρά ένα σημείο 
ενάρξεως, διότι στην πραγματικότητα το βασικό πρόβλημα παραμένει 
καθΌλοκληρία.
50. Ένα ανάλογο παράδειγμα συνίσταται από ένα ιδιαίτερο θέμα σχετικά με 
τις υπηρεσίες μεταφοράς. Η βραδΰτης της απελευθερώσεως οφείλεται στο 
γεγονός ότι τα Κράτη μέλη ακολουθούν στρατηγικές που παρουσιάζουν μεταξύ 
τους θεμελιώδεις διαφορές που δημιουγοΰνταί από τη διαφορά της οικονομικής, 
πολιτικής και ιστορικής υποδομής τους. Τούτο καθόσον τα γεωγραφικά 
περιφερειακά κράτη εξαρτώνται πολύ περισσότερο από οδικές μεταφορές 
από ότι τα κράτη του κέντρου που χρησιμοποιούν περισσότερο το σιδηρόδρομο.
Τα μη επιλυθέντα προβλήματα του ανταγωνισμού μεταξύ του σιδηροδρόμου 
και των οδικών μεταφορών και κατά ένα μέτρο των ποταμοπλοίων και των 
ΕΠΊτοπίων αερομεταφορών αποτελούν πηγή οικονομικής αναποτελεσματικότητας 
και μπορούν να έχουν στις ανταλλαγές επίπτωση μη δασμολογικών εμποδίων.
Μία κοινή πολιτική μεταφορών, ουσιαστικό στοιχεία της αναζωαγονήσεως 
της εσωτερικής αγοράς, δεν είναι αναγκαστικά συνώνυμη με ενιαία πολιτική 
μεταφορών. Αντίθετα θα πρέπει να είναι αρκετά ευλύγιστη για να λάβει 
υπόψη τις διαφορές των εθνικών καταστάσεων.

-  22 -
Τρείς υποδειγματικές περιπτώσεις
51. Οι δημόσιες αγοράς αντιπροσωπεύουν περίπου 15% του ακαθαρίστου εθνικού 
προϊόντος σε κοινοτικό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των αγορών πολεμικού 
και διαστημικού υλικού. Η με επιμονή κατδτμησή τους αποτελεί εμπόδιο 
στις ανταλλαγές και στην καινοτομία, δχι μύνο σε κοινοτικδ πεδίο, αλλδ 
επίσης σε εθνικό πεδίο. Τα αποτελέσματα των ενεργειών που έχουν 
αναληφθεί απύ την Κοινότητα για να ανοιχτούν οι αγορές αυτές, χδρη σε 
μία καλύτερη διαφδνεια, είναι περισσότερο από απογοητευτικδ. Βέβαια,
το πεδίο της κοινοτικής δρδσεως ήταν περιορισμένο, αλλδ είναι εύκολο 
να διαπιστωθεί ότι οι διαδικασίες ακόμη και όταν ακολουθούνται σύμφωνα 
με τους τύπους, δεν εφαρμόζονται κατδ ορθό τρόπο, διότι οι αγοραστικοί 
φορείς κδνουν συστηματική και γενικευμένη προσφυγή στις περιορισμένες 
διαδικασίες, οι οποίες, στο πνεύμα των κοινοτικόν οδηγιών, θα έπρεπε 
να αποτελούν την εξαίρεση. Επιπλέον, οι τεχνικές προδιαγραφές παίζουν 
πολλές φορές πραεξδρχοντα ρόλο στο πλαίσιο των διαδικασιών υποβολής 
προσφορών και δημοπρασιών δημοσίων αγορών.
52. Το Συμβούλιο ζήτησε μία έκθεση ως προς τη λειτουργία της οδηγίας 77/62/ΕΟΚ, 
η Επιτροπή εξετδζει το θέμα ως προς το εδν παρδλληλα με την τεχνική 
βελτίωση και το νομικό κεκτημένο θα πρέπει να γίνει καλύτερη εναρμόνιση, 
κατδ περίπτωση μέσω μιας δραστήριας πολιτικής στο επίπεδο της Κοινότητας, 
ως προς τις εθνικές προσπδθειες στους βιομηχανικούς τομείς για τους 
οποίους το μέγεθος της αγορδς αποτελεί ένα παρδγοντα καινοτομίας και 
αναπτΰξεως.
53. Το θέμα αυτό είναι ιδιαίτερα οξύ στον τομέα των τηλεπικοινωνιών όπου 
η Κοινότητα με λύπη διαπιστώνει ότι οι ελδχιστες πρόοδοι που είχε 
προτείνει δεν έλαβαν την ομόφωνο συμφωνία του Συμβουλίου. Κατόπιν αυτής 
της αποτυχίας δημιουργεί σε μεγδλο βαθμό κινδύνους ως προς την προοπτική 
της ευρωπαϊκής βιομηχανίας έναντι του παγκοσμίου ανταγωνισμού βασισμένου 
στις νέες τεχνολογίες της πληροφόρησης. Η Επιτροπή βλέπει να πρέπει
να ξαναρχίσει από το μηδέν στην εξεύρεση ενός στρατηγικού πλαισίου 
δυναμένου να εγγυηθεί την ηπειρωτική διδθεση που επιβδλλεται. Εκτιμδει 
ωστόσο ότι ταχύτατης μορφής πρόοδοι είναι ήδη δυνατές από το χρόνο αυτό.

- 23 -
54. Η ευθύνη των δημοσίων αρχών είναι επίσης καθοριστική για το μέλλον της 
φαρμακευτικής βιομηχανίας. 0 τομέας είναι ακόμη ένας από τους πλέον 
ανταγωνιστικούς κλδδους της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Η παραγωγή νέων 
ουσιών απαιτεί ωστόσο μεγδλες προσπδθειες από πλευρδς επενδύσεων προς 
χρηματοδότηση των αναγκαίων ερευνών. Όμως η ενότης της αγορός δεν 
υηδρχει ακόμη. Η κατδτμηση προκύπτει αφενός από την συμπεριφορδ 
των επιχειρήσεων αυτών καθεαυτών, και αφετέρου, από τις παρεμβδσεις 
των Κρατών μελών και ιδίως από τη διάφορό των χρησιμοποιθυμένων 
μεθόδων από όλα τα Κρδτη μέλη για να μειώσουν την αύξηση των δαπανών 
για τα φδρμακα στο πλαίσιο της κοινωνικής ασφδλισης που μεγενθύνει 
την κατδτμηση της αγορδς και δημιουργεί μεγδλες στρεβλώσεις ανταγωνισμού 
στο επίπεδο των εσόδων των επιχειρήσεων στις διδφορες αγορές. Η Επιτροπή 
επιφυλδσσεται προς τη σύγκλιση του Συμβουλίου για το σύνολο του 
προβλήματος, με βδση επίσης το ψήφισμα που μόλις υιοθέτησε το Κοινοβούλιο. 
Γνωρίζει ότι πρόκειται για ένα θέμα ιδιαίτερα ακανθώδες από τεχνικής 
πλευρδς και ιδιαίτερα λεπτό από πολιτικής πλευρδς.

- 24 -
IV* ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ
Η προστασία tou κεκτημένου
55. Το κοινοτικό κεκτημένο - είτε πρόκειται για κανόνες που έχουν καταρτιστεί 
από τις συνθήκες είτε γι’αυτούς που προκόπτουν από το δίκαιο - τίθενται 
σε αμφισβήτηση κατά τρόπο όλο και περισσότερο απαράδεκτο. Η απάντηση 
στην κατάσταση αυτή πρέπει να τεθεί σε δΰο επίπεδα, τόσο σε εκείνα της 
προλήψεως καταστάσεων αντί τιθεμένων προς στην καλή λειτουργία της 
εσωτερικής αγοράς, όσο και εκείνο της καταπολεμήσεως των παραβιάσεων
των καταρτισμένων κανόνων από τη συνθήκη και από το παράγωγο δίκαιο.
56. Σε ό,τι αφορά την πρόληψη, δόο τόποι ενεργειών μποροΰν να αναληφθοόν.
0 πρώτος, σε κοινοτικό επίπεδο, συνίσταται στην εφαρμογή μιας μεγάλης 
διαύγειας των νομοθετικών και κανονιστικών προθέσεων που να συνοδεύονται 
κατά περίπτωση από ένα προσωρινό " standstill " που θα πρέπει να επιτρέπει 
είτε στα ενδιαφερόμενο Κράτη μέλη είτε στην Επιτροπή να ζητούν τροπο­
ποιήσεις των προβαλλομένων κανόνων, είτε στην Επιτροπή να προτείνει μία 
κοινοτική εναρμόνιση που να αντικαθιστά την εθνική πρωτοβουλία. Η απόφαση 
που θα πάρει λίαν προσεχώς το Συμβούλιο επί της δημιουργίας ενός 
συστήματος πληροφορήρεως επί των προτύπων και τεχνικών κανόνων σε 
βιομηχανικά θέματα, τίθεται προς την κατεύθυνση αυτή. Η εμπειρία θα 
δείξει εάν η μέθοδος αυτή θα πρέπει να επεκταθεί σε άλλους τομείς
στους οποίους ασκείται η εθνική νομοθετική και κανονιστική εξουσία.
57. Η άλλ,, δράμι, ο,Γίοϋβίνετα: στις ρίζες αυτές καΒεαυτές του προβλήματος,
Η διαπίστωση (βλ. παράγραφο 42) ότι ένας ορισμένος αριθμός παραβάσεων 
της συνθήκης προέρχεται περισσότερο από μία γραφειοκρατική αμέλεια 
παρά από προστατευτική θέληση που πρέπει να οδηγήσει τα Κράτη μέλη 
να υιοθετήσουν σε εθνικό επίπεδο όργανα που να επιτρέπουν την αποφυγή 
της δημιουργίας νέων εμποδίων στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Η 
ιδέα προτάθηκε ήδη, στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού συμβουλίου της 
Κοπεγχάγης, ως προς την ενίσχυση σε κάθε Κράτος μέλος του συντονισμού 
σε θέματα εσωτερικής αγοράς. Μεταξύ των καθηκόντων που θα μπορούσε 
να συμπεριλάβει η λειτουργία αυτή, θάπρεπε να συμπεριλαμβάνεται εκείνη 
του προσανατολισμού των αρχών που είναι επιφορτισμένες με νομοθετικές 
και κανονιστικές δραστηριότητες προς τις λιγότερο επιζήμιες λύσεις

- 25 -
από πλευράς εσωτερικής αγοράς της Κοινότητας, θα ήταν κδττως δύσκολο 
να δημιουργηθεί αυτή η λειτουργία με βάση μία κοινοτική νομοθετική 
πράξη που να οδηγεί κατ’ανάγκη σε μία ενιαία προσέγγιση. Ωστόσο, 
ένας προσανατολισμός αρχής του ευρωπαϊκού συμβουλίου προς την κατεύθυνση 
αυτή και η οποία θα δημιουργούσε την ανάληψη υποχρεώσεως εκ μέρους 
των κυβερνήσεων των Κρατών μελών προς μία δυναμική αλλά προοδευτική 
δράση, θα είχε οπωσδήποτε ευνοϊκή επίπτωση από πλευράς εμπιστοσύνης 
της δημόσιας γνώμης.
58. Από το 1977, η Επιτροπή ενίσχυσε και ορθολόγησε τη δράση της καταστολής 
των παραβιάσεων του κοινοτικού δικαίου. 0 διοικητικός χειρισμός των 
καταγγελιών βελτιώθηκε ποιοτικώς και επιταχύνθηκε. Το Ευρωπαϊκό 
Δικαστήριο δημιούργησε βάσεις νομολογίας τεράστιας σπουδαιδτητας 
(Cassis de Dijon, Gaston Schul, Reyners ) καθορίζοντας τα όρια 
ελευθερίας δράσεως που η συνθήκη αφήνει κατ’εξαίρεση στα Κράτη μέλη. 
Ωστόσο, το πρόβλημα παραμένει ότι ακόμη και όταν η παραβίαση είναι 
προφανής, η ενέργεια καταστολής είναι ακόμη πολύ βραδεία.
59. Δεδομένου του όγκου καταγγελιών που γίνονται, η Επιτροπή δεν δύναται 
να τις χειριστεί όλες εντός αποτελεσματικής προθεσμίας, γεγονός που 
δημιουργεί ευνοϊκή μεταχείριση για τα μέλη που κάνουν την παραβίαση.
Για το λόγο αυτό η Επιτροπή, παράλληλα με τη συνέχιση των προσπαθειών 
βελτιώσεως και ορθολογισμού των εσωτερικών διαδικασιών, θα ζητήσει 
από την αρχή του προϋπολογισμού, στον προϋπολογισμό 1984, σημαντικούς 
πρόσθετους πόρους. Οι πόροι αυτοί είναι ακόμη περισσότερο αναγκαίοι 
σε σημείο που η Επιτροπή, λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των φακέλων, 
αναγκάζεται σήμερα να βασίσει τη δράση της ουσιαστικά επί ατομικών 
καταγγελιών, γεγονός που παρουσιάζει πολλά αρνητικά στοιχεία. Πράγματι, 
η προσέγγιση αυτή, παρδτι επιτρέπει στην Επιτροπή να γνωρίζει ένα μεγάλο 
αριθμό μέτρων που δεν εναρμονίζονται με τη συνθήκη, μπορεί να δημιουργήσει 
ανισορροπίες εν σχέσει πρδς τα εναγόμενα Κράτη μέλη, στους οικονομικούς 
τομείς, στον τύπο των σχετικών παραβάσεων, ακόμη και αν ορισμένες 
ανισορροπίες είναι αναπόφευκτες σε μία δράση, η οποία παρδτι δικαιοδοτικοΰ 
χαρακτήρος, δεν θα πρέπει να παραλείπει τα πολιτικά, θεσμικά, οικονομικά 
και κοινωνικά στοιχεία που συμπεριλαμβάνονται. θά πρέπει λοιπόν η όλη 
διαδικασία να γίνεται κατά τρόπο πιο συστηματικά, ιδίως όταν πρόκειται
να χρησιμοποιηθούν νομολογιακές ενδείξεις ή να λάβουν μέρος γενικές 
διαδικασίες γνωστοποιήσεως ή πληροφορήσεως.

26 -
60. Η συστηματική αυτή προσπάθεια που οδηγεί σε μία αυτομάτως μεγαλύτερη πρωτο­
βουλία - δεν θα ήτο παρά το προαμφισβητούμενο στάδιο ~, μπορεί να δώσει 
λύση, τουλάχιστον μερικώς, σε μία άλλη δυσκολία των διαδικασιών που βασίζονται 
ουσιαστικά σε καταγγελίες, ήτοι στο δισταγμό των δυνητικών καταγγελόντων.
Η Επιτροπή διαπίστωσε άτι οι δισταγμοί αυτοί, παρ’ότι είναι γνωστοί επίσης 
στο εθνικά επίπεδο και δικαιολογούνται απά τον φόβο αντιστρόφων αντιδράσεων, 
λαμβάνουν χώρα εξάλλου κατά γενικότερο τρόπο στο κοινοτικό επίπεδο. Πρόκειται 
για ένα περίπλοκο πρόβλημα το οποίο δεν μπορεί να ρυθμιστεί με βάση ένα γενικό 
τρόπο, γιατί πρόκειται περί στάσεων που δεν δύνανται εύκολα να συγκεκριμενο­
ποιηθούν. Για το λόγο αυτό είναι αναγκαίο μία μελέτη του θέματος για να 
μειωθεί κατά το δυνατό η πραγματική εμβέλεια του φαινομένου αυτού που μπορεί 
να τροφοδοτήσει σκέψεις που να τείνουν να μειώσουν την εμπιστοσύνη των οικο­
νομικών φορέων στα πλεονεκτήματα που προκύπτουν από την Κοινή Αγορά.
Η εξάλειψη των διαφορών
61. Οι στόχοι της οικονομικής ενοποιήσεως που ακολουθούνται από την Επιτροπή 
είναι πολύ φιλόδοξοι και οι πραγματοποιηθείσες πρόοδοι μέχρι σήμερα απέχουν 
από την επίτευξή τους. Η μίνη προστασία του .κεκτημένου δεν είναι αρκετή για 
να εξασφαλίσει την καλή λειρουργία της εξωτερικής αγοράς. Για το λόγο αυτό
η νομοθετική οδός είναι απαραίτητη για μείωση των ουσιαστικών διαφορών που 
υπάρχουν στα Κράτη μέλη.
62. Πέρα από τα πολιτικά προβλήματα στα οποία το πρώτο κεφάλαιο της εκθέσεως 
αυτής προσπάθησε να δώσει απάντηση, η τεχνική αποτελεσματικότης του κοινοτικού 
νομαθέτου μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό κατά την διάρκεια των τελευταίων ετών. 
Πολλοί παράγοντες συνετέλεσαν στο αρνητικό αυτό αποτέλεσμα :
- μια ορισμένη μηχανική επίπτωση επιβράδυνσης προκύπτει από την αύξηση του 
αριθμού των Κρατών μελών,
- σε πολλούς τομείς οι δυσκολίες αυξάνονται ανάλογα με την εμβάθυνση του 
κοινοτικού κεκτημένου, τις διαφορές αντιλήψεως, συνήθειας ή ενδιαφέροντος 
που είναι περισσότερο βαθιές,
- η διεύρυνση της νομοθετικής δράσεως κάνει πιό δύσκολο το συγχρονισμό της 
εργασίας στα κοινοτικά όργανα για πολιτικές διαιτησίες μεταξύ των πλεο­
νεκτημάτων και εμποδίων που προκύπτουν για κάθε κυβέρνηση ως προς τα
ίδιάφορα συζητούμενα θέματα,

- 27 -
- πέρα από την κοινοτική συζήτηση, ο πολλαπλασιασμός τον υποκειμένων 
κάνει πιό δύσκολη την πραγματοποίηση πολιτικόν διαιτησιών επίσης 
στο εσωτερικό κάθε κυβέρνησης, με αποτέλεσμα κάθε επιφυλακτική στάση 
να γίνεται οτο κοινοτικό επίπεδο στοιχείο τροχοπέδης.
63. Η απάντηση στην κατάσταση αυτή διαρθρούται γύρω από πολλά στοιχεία, 
από τα οποία προφανώς κανένα καθοριστικό, αλλά το σύνολο των οποίων 
είναι δυνατόν να απελευθερώσει την κατάσταση. Ουσιαστικά, πρόκειται 
για την α.αζήτηση αφενός της επαναδημιουργίας της ομαλής ροής των 
αποφάσεων του Συμβουλίου και αφετέρου, των στοιχείων απλοποίησης των 
διαδικασιών απόφασης.
64. Σχετικά με την ροή της διαπραγμάτευσης, συνεισφορές θα πρέπει να 
γίνουν
- από την Επιτροπή, η οποία θα πρέπει να αιτιολογεί καλύτερα τις προ­
τάσεις της, ιδίως εμφανίζοντας καθαρά την ανάγκη δράσεως και τις 
επιλογές που γίνονται
- από τις κυβερνήσεις των Κρατών μελών, καθορίζοντας κατά προτεραιότητα 
μεταξύ των έργων συντονισμού για την εσωτερική αγορά
. εκείνα που αυνίσταται στην ταυτόχρονη λήψη υπόψη τω\ διαφόρων
θεμάτων για τα οποία κοινοτικές νομοθετικές διαδικασίες βρίσκονται 
εν εξελίξει, σε τρόπο που να εξασφαλίζουν την αναγκαία ευλυγισία 
διαπραγμάτευσης,
. εκείνα που συνίστανται στην εξασφάλιση διαδικασιών μεταφοράς οδηγιών 
σε εθνικό δίκαιο που δεν θα ξεπερνούν τις αποφασιζόμενες προθεσμίες 
και οι οποίες εφαρμοζόμενες ομαλά σε όλα τα Κράτη μέλη μπορούν να 
επιτρέψουν στο Συμβούλιο να μειώνει τις προθεσμίες αυτές κατά 
γενικό τρόπο .κατά την υιοθέτηση κοινοτικό οδηγιών,
- από κοινού η Επιτροπή και το Συμβούλιο, οι οποίες θα πρέπει να 
εξασφαλίσουν την επίβλεψη της εξέλιξης των προπαρασκευαστικόν εργασιών 
σε τεχνικό επίπεδον στο πλαίσιο του Συμβουλίου σε τρόπου που οι εργασίες 
αυτές
. να μην αποτελματώνονται στο επίπεδο των εμπειρογνωμόνων 
. να γίνονται κατά τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να καταλήγουν στην
παρουσίαση στο Συμβούλιο "συνόλων” νομοθετικόν ή επιχειρησιακών 
αποφάσεων που θα επιτρέπουν τη διατήρηση της δυναμικής ισορ­
ροπίας στις αποφάσεις, ισορροπία η οποία αποτελεί το κύριο 
χαρακτηριστικό της Κοινότητας και απαραίτητη προϋπόθεση για την 
πρόοδό της.

- 28 -
65. Στο πλαίσιο της απλοποιήσεως των διακικασιών σποφάσεως, η Επιτροπή είναι 
όλο και περισσότερο πεπεισμένη ότι θα πρέπει ιδίως να ελαφρυνθούν οι 
εργασίες εναρμονίσεως που δεν αφορούν φακέλους τόσο περίπλοκους όπως 
το δίκαιο των εταιριών ή της βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Το Συμβούλιο θα 
πρέπει να απαλλαγεί σε μεγάλο βαθμό από τεχνικούς φακέλλους και να 
προσφύγει στις δυνατότητες εκπροσωπήσεως και εξουσιοδότησης όπως εξάλλου 
έχει ήδη συστήσει το ΕυρωπαΤκό Συμβούλιο. Το άρθρο 155 EDK προβλέπει 
ειδικά τη δυνατότητα αυτή και ανοίγει τον^δρόμο απλοποιημένης νομοθετικής 
διαδικασίας σε συνάρτηση με τις επιτροπές διαχεί ρήσεως κανονιστικών 
διατάξεων. Η διαδικασία αυτή απέδωσε ήδη στον τελωνειακό τομέα και με 
την ευκαιρία της προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο των υπαρχουσών οδηγιών, 
χωρίς τα Κράτη μέλη να έχουν χάσει το δικαίωμα επιβλέψεως επί της 
κοινοτικής δραστηριότητος. Από το 1973 η Επιτροπή υιοθέτησε 43 οδηγίες 
στον τομέα των τεχνικών εμποδίων. Έλαβαν όλες, χωρίς εξαίρεση, την 
ευνοϊκή γνώμη των επιτροπών που αποτελούνται από εκπροσώπους των Κρατών 
μελών . Η καλή κτηθείσα εμπειρία κατά την προσαρμογή των οδηγιών του 
Συμβουλίου στην τεχνική πρόοδο καλεί σε επέκταση της διαδικασίας αυτής 
κατά την υιοθέτηση ειδικών οδηγιών που απορρέουν από οδηγίες - πλαίσιο 
πουΈα έχει καταρτίσει το Συμβούλιο εκ των προτέρων.

ΠΑΡΑΤΗΜΑ I
ΕΜΠΟΔΙΑ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΤΙΣ ΑΝΤΑΛΛΑΓΕΣ
Παράδειγμα, καταρτισμένο βάσει συγκεκριμένων περιπτώσεων των οποίων έλαβε 
γνώση η Επιτροπή, ως προς το είδος των δυσκολιών και εμποδίων που αντιμετω­
πίζουν οι επιχειρήσεις ή τα άτομα που επιθυμούν να εμπορευτούν πέρα απ’την 
εθνική αγορά και να εκμεταλλευτούν το πλεονέκτημα μιας κοινοτικής αγοράς.
Εμπόδια και δυσκολίες γενικής μορφής
- Εθνικές προτιμήσεις
. Εκστρατείες με σκοπό την προτίμηση ως προς την αγορά εθνικών προϊόντων, 
τοποθέτηση ετικετών ως προς την προέλευση, δραστηριότητες των οργανισμών 
που είναι επιφορτισμένοι με την προώθηση των εθνικών προϊόντων,
. Προτιμήσεις που παρέχονται στο πλαίσιο της φορολογίας, των βοηθειών 
και της παροχής πιστώσεων,
. Γενικότερης μορφής προτιμήσεις που παρέχονται στα εθνικά προϊόντα στις 
δημόσιες αγορές, (διακριτικής μορφής τεχνικές προδιαγραφές, πλειοδοσίες 
υπέρ τοπικών υποβαλλόντων και υποβαλλόντων που χρησιμοποιούν εθνικά 
προϊόντα), κατάτμηση των αγορών προς αποφυγή ανοιχτών διαδικασιών, 
χρησιμοποίηση διαδικασιών επειγούσης μορφής ή περιοριστικής μορφής, 
κακή εφαρμογή ή καθυστερημένη εφαρμογή των κοινοτικών κανονιστικών δια­
τάξεων, εξαιρέσεις που προβλέπονται στις κοινοτικές κανονιστικές δια­
τάξεις (μεταφορές, νερό , ενέργεια, επικοινωνίες, ανάτατα ΰρια αξιών),
. έλεγχος των παραγγελιών των επιχειρήσεων πετρελαίου και αεριόφωτος,
- Νομική ανασφάλεια που προκύπτει από
. την απαίτηση μιας γενικής αρμοδιότητας ελέγχου των μεταξύ των χωρών 
της Κοινότητας συνόρων,
. το μεγάλο αριθμό κανονιστικών/διατάξεων με την έλλειψη διαφάνειας 
, την τροποποίηση των κανονιστικών διατάξεων χωρίς κατάλληλες προσαρμο­
στικές προθεσμίες,
. λανθασμένη ή καθυστερημένη εφαρμογή του κανονιστικού δικαίου, τη στασι­
μότητα των δραστηριοτήτων της Κοινότητας,
. μαυροπίνακες παραπονουμένων,
. την αμφίβολη σύνταξη διατάξεων των οποίων το κείμενο αφορά προϊόντα 
.  κάθε προέλευσης, αλλά οι οποίες, στην πρακτική, εφαρμόζονται μόνο στα 
προϊόντα που προέρχονται από τρίτες χώρες,
Εμπάδιαστασύνορα
- Διατυπώσεις και έλεγχοι
. Αριθμός και παλυπλοκότης των τελωνειακών, φορολογικών και στατιστικών 
διατυπώσεων,
. Μη αιτιολογημένη απαίτηση βεβαιώσεων και αδειών (π.χ. στο πλαίσιο της 
διακοινοτικής διαμετακόμισης),

. Πιστοποιητικά προελεύσεως, έλεγχοι προέλευσης που δικαιολογούνται η 
όχι στο πλαίσιο του άρθρου 115 EQK,
. Δηλώσεις εισαγωγής που χρησιμοποιούνται ως άδειες,
• Κατάργηση των απλοποιημένων διαδικασιών για τα προϊόντα σιδήρου,
. Έλεγχοι προσώπων, έλεγχοι καυσίμων,
- Περιορισμο ί στην εισαγωγή 
. Χρονοδιαγράμματα εισαγωγής 
. Εξάρτηση των εισαγωγών από την γ
μέρος σαν μέλη ειδικοί παραγωγοί 
συλλέκτες),
- Διοικητικά προβλήματα 
. Περιορισμός του αριθού των σημείων διαβάσεως (π.χ. μαγνητοσκόπιο, κλωστο­
ϋφαντουργικά, ενδύματα, προϊόντα σιδήρου, ζώα και φρούτα),συγκέντρωση 
των τελωνειακών γραφείων στα λιμάνια και τα αεροδρόμια,
• Έλλειψη εξοπλισμού των τελωνειακών γραφείων σε άτομα και υλικά,
πολλές καθυστερήσεις, υποδομή μη προσαρμοσμένη στις ανάγκες της 
κυκλοφορίας,
• Ευθύνη των υπαλλήλων σχετικά με τα μη εισπραττόμενα ποσά,
- Λοιπά
.  Υποχρέωση συνεργασίας με ένα εκτελωνιστή ή άλλο αντίστοιχο όργανο,
. Τρόποι υπολογισμού που αυξάνουν την δασμολογητέα αξία,
. Υπερβολικός χαρακτήρας του ποινικού τελωνειακού δικαίου,
Κανόνες σχετικά με την τεχνική ασφάλεια και τη δημόσια υγεία
- Επεξεργασία κανόνων
. Πληθώρα, έλλειψη διαφάνειας, συχνές τροποποιήσεις, ανεπαρκείς μεταβατικές 
προθεσμίες, πολυπλοκότης,
■ Επιρροή των εθνικών παραγωγών,
. Ειδικές προδιαγραφές σχετικά με το προϊόν αντί ειδικών προδιαγραφών σχετικά 
με την επίδοση,
. Μη αναγνώριση των κανόνων των άλλων Κρατών μελών, αποτρεπτικές συνθήκες 
πρόσβασης στα σήματα ποιότητας,
- Περιεχόμενο των κανόνων
. Επιπτώσεις διακρίσεως, επαγγελματικές προδιαγραφές εις βάρος των 
εισαγωγών,
. Πολυπλοκότης των κανόνων (π.χ. χυμοί φρούτων),
. Διατάξεις που απα.ιτούν όπως τα προϊόντα με βάση το κρέας να έχουν 
υποσιεί ψήσιμο στους 70 βαθμούς (γεγονός που αποκλείει την εισαγωγή 
λουκάνικων και αποξηραμένου jambon,
. Αυστηρότης των κανόνων (π.χ. υλικά κατασκευής, προϊόντα υγιεινής, 
χρήση προσθέτων),
. Αδυναμία εναρμονίσεως με κοινοτικές κανονιστικές διατάξεις (π.χ. νομοθεσία 
επί των προσθέτων στα τρόφιμα στους οίνους και στον καθορισμό τους),
• Απαγόρευση εισαγωγής χοιρίου κρέατος λόγω εστιών πανώλης χοίρων σε 
ορισμένες περιοχές του εξαγόντος Κράτους,ώμη μιάς επιτροπής στην οποία λαμβάνουν 
(π.χ. πυροσβεστικά υλικά, ηλιακοί

- 31 -
. Υποχρέωση μη επαναχρησιμοποIουμένης συσκευασίας (π.χ. για τα μήλα και τα 
αχλάδια)· υποχρέωση εμπορίας μπάρας και δροσιστικόν ποτδν μόνο σε ανακτδ- 
μενες συσκευασίες και εγκρινδμενες από τις αρχές του εισδγαντος Κρότους, 
ειδική ρύθμιση ως προς τις "ετικέΐΊτες" tou γδλακτος σε σκδνη,
• Υποχρέωση χρησιμοπο:ήσεως της γλδσσας του εισδγοντος Κρότους Ιπ.χ. τρόφιμα» 
κονσέρβες)»
. Νόμος αγνότητας για τη μπύρα,
. Κανονιστική διόταξη του γδλακτος UHT,
- Εφαρμογή των κανόνων
• Περιορισμός του αριθμού των σημείων ελέγχου·
. Μδκρος και κίστος των ελέγχων (π·χ· βακτηριολογικός έλεγχος των ζυμαρικόν),
. Δυσκολίες αναγνωρίσεως των προδιαγραφόν (π.χ. εισαγωγή αυτοκινήτων από ιδιότες),
. Μέθοδοι ειδικόν αναλύσεων,
. Μδκρος του κόστους τον διαδικασιόν αναγνωρίσεως προδιαγραφόν (π·χ· φαρμακευτι­
κά προΤβντα, ηλεκτρολογικό υλικό),
• Μδκρος των αναλύσεων (π.χ. τρόφιμα που καταστρέφονταί),
• Σοβαροί έλεγχοι στην εισαγωγή εποχιακόν προϊόντων (π.χ· κερόσια, μήλα), εμπό­
δια στην εισαγωγή γεωργικόν προϊόντων, σκληρή εφαρμογή των κανονιστικόν δια­
τάξεων και κωδίκων (π.χ. κρέας, αλλαντικό, πουλερικό, γόλα, γαλακτοκομικό 
προϊόντα, τυριό, αυγό), θέση σε καραντίνα των εισαγομένων στρειδιδν,
• Μη αναγνδριση των ηιάτοποιητικδν εναρμονίσεως στα πρότυπα ή τις τεχνικές προ­
διαγραφές (π·χ· συσκευές πιέσεως, φύλαξη υπολείμμότων ξόλου, τροχόσπιτα, 
ιατρικό υλικό, ψυγεία, τηλεορδσεις, ηλεκτρολογικδ υλικό),
• Απαίτηση παροχής εγγρόφων που είναι δδσκολο ή αδύνατο να παρασχεθούν (π.χ. 
πιστοποιητικό και καλύψεις ορισμένων προδιαγραφόν ή παλαιόσεως για ορισμένα 
οινοπνευματδδη)·
'Αλλα εμπόδια και προβλ^ιατα
- Συνθήκες μεταφορός
. Υποχρέωση μεταφορός του γδλακτος UHT σε ψυγείο, κανονιστική διόταξη επί των 
μεταφοράν γαλακτοκομικόν προϊόντων με βυτιοφόρα,
• Εξαίρεση της υποχρεόσεως χρησιμοποιήσεως ταχογράφου, έλεγχος των χρόνων 
οδήγησης,
• 'Ελεγχος τον βαρόν και του μεγέθους τον οχημότων,
- Φορολογία
. Καθεστότα φορολογίας και λοιπόν επιβαρδνσεων (π.χ. οινοπνευματδδη ποτό, οχή­
ματα τουρισμοό, λόστίχα, ελαττδσεις φόρων μεταλλικόν νερδν εμφιαλωμένων επι- 
τοπίως, πρότυπα αλλοιδσεος των αλκοολόν που μποροόν να εξομοιωθοόν με αρόμα- 
τα “EAUX DE TOILETTE" σε αλκοόλες καταναλόσεος, άλλα καθεστότα που ευνοούν 
τους τοπικούς παραγωγούς).
• Φόρος επί της προστιθεμένης αξίας (π.χ. διαφορές ποσοστδν, διαδικασίες εισ- 
πρδξεως, διαδικασίες κατ'αποκοπή επιστροφής στη γεωργία),
- Βοήθειες
• Μέτρα ατρεβλδσεως του ανταγωνισμοό, έλλειψη διαφόνειας,
. Βοήθειες εξαρτδμενες από την αγορό εθνικόν προϊόντων,
- Κανονιστική ρύθμιση των τιμόν
• Ελδχιστες ή μέγιστες τιμές (π.χ. φαρμακευτικό προϊόντα, καθορισμός της τιμής 
αεριόφωτος) καθορισμός του περιθωρίου κέρδους,

- 32 -
Υπηρεσίες
• Τρώπεζες, ασφάλειες,
• Υπηρεσίες αερομεταφοράν (εγκρίσεις, επαγγελματικά πτυχία, καθεστδς τιμών), 
οδικές μεταφορές (ποσοστώσεις, χρβνος οδηγήσεας, έλεγχος τον βαρών και μέ­
γεθος των οχημάτων, φορολογία)·

- 33 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
Πίνακας 1
ΕΝΔΟΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ
(σε %)
1958 1973 '  ;  · 1981I
.IΕ 1 IΕ IΕ
ϋ 3^,3'35,8 . 53,048,2 48,246,9
Ρ 26,728,6 55,857,0 48,248,2
I 29,533,1' 49,451,8 40,743,2
Νί 50,157,1 61,373,2 . 52,471,3
ϋΕΒΙ, 54,7 '53,6 ' 70,973,8 59,3 ·70,0
υκ 20,4.20,3 . 33,133,1. 39,441,2
ΙΜ, 68,281,5 •  .71,8 76,3 · 74,769,9
ϋΚ 59,058,2 *<5,946,4 47,946,7
βΐ* 53,350,4 50,055,0 50,043,3
ΕΜ |  ,  33,8
!35,3 52,153,7 * ·· 47,6150,7
I = Εισαγωγές 
Ε = Εξαγωγές
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ : Οι παρατιθέμενοι αριθμοί έχουν υποστεί μερικές την επίδραση 
ενδς νέου προσανατολισμοί των ανταλλαγών που προκλΙ^θηκε 
απ6 την πρβσθετη ζΙ^τηση στις χδρες-παραγωγόβς πετρελαίου·

- 34 -
Πίνακας 2
ΕΝΔΟΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΜΠΟΡΙΟ ΕΝ ΣΧΕΣΕΙ ΠΡΟΕ ΤΟ ΑΚΑΘΑΡΙΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΡΟΪΟΝ
(β ε %)
1958
■  ;  I Ε1973
IΕ .1981 
I ,Ε
ϋ *».75,9 - 8,3 9,3 11,512,0
Ρ 2,82,8 8,28,1 10,38,6
I 3,22,9 8,9-7,5 10,79,4
ΝΙ. 21,621,9 24,829,1 ,  24,8 35,0
ϋΕΒί, 17,917,0 ,  33,1 35,1 - 37,239,4
υκ 3,73,2 7,25,7 - 8,48,1
ΙΜ, 27,121,4 30,324,5' 47,432,8
ΏΚ .  17,2 15,8 12,510,1 14,813,2
σπ!  10,41 4,0 10,64,9 12,15,0
ΕΜ|  ' ·  5,5 ' · 5,4 10,5 · .10,4 ' 12,612,5
I ζ Εισαγωγές
ƒ
Ε ζ Εξαγωγές

- 35 -
Πίνακας 3
ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ 
(ετήσια μεταβολή οε % }
1961-70 1971^80 1982
I
0 *•»7 '2,0 -6,3
Ρ . 7,8 2,“ . -1,1 *
I 5,1 1, 2: -2,Μ
ΝΣ - 7,0 0,3 •  - Μ
Β 5,8- 2,2
I-5,2
ΣϋΧ 3,5 2,1* : 0,1
υκ 5,0 0,6 . 1,1
ΙΒΣ 9,7 5,2 -2,1
ϋΚ 7,3 "· -1.0 -1,0
Ω!ί 9,3 · 2,5 - Μ
I  ΕϋΒ
•
} !  5,0ΐ•1,6 -3,0
1982 = εκτίμηση

Πίνακας 4
ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗ ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΟΚ
Αριθμβς διαδικασιών του άρθρου 169
ΕτοςΑιτιολο* . Προσφυγές Αποφδσι
Προειδο- γημένες στο του
; - ποιήσεις γνωμοδο- Δικαστήριο Δικαατι
ιτήσεις
1959»  · ; )  * . »  > 
2 · .  ··.··Λ h- 
1,  )
1960 20. . .  .  3 .- . - ·
1961 22 6 3 1
1962 8 5 2 2
1963 8 4 3 -
196*4 17 7 1 1
1965 . 28 5 1 ■ 1
1966 25 3 -
1967 18 5 - «·
1968 20 1 12 3 1
1969 *46 21 11 ' 4
1970 50 16 · 2 8
1971 42 4 2 1
1972 40 18 4 1
1973 30 7 4 4.
197*4 30 11 ,•  :  1 . 1
1975 60 * 23 2 1
1976 90 38 6 2
1977 68 28 . 8 2
1978 100 46 15 5
1979 . 200 79 18 •  8
1980 240 82 28 20
1981 243 150 •  50 · 17
1982 •  332· 166 46 23
ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ ι Η αύξηση του αριθμού τον διαδικασιών παραβύσεας στο τέλος της δεκαετίας 
του 70 εξηγείται κατδ Sva μέρος απδ την αύξηση του δγκσυ του κοινοτικού 
δικαίου και απδ το γεγονώς ώτι κατώ το 1977 η Επιτροπή ενΐσχυσε και ορθο» 
λώγησε τις εσωτερικές διαδικασίες. Κατδ το 1982» 3?;'. των αποθέσεων που 
έλαβαν την οδώ του Δικαστηρίου αφορούσε κακή εσωτερική μεταφορδ» ή έλλειψη 
κδθε εσωτερικής μεταφορές» οδηγιών σε εθνικώ δίκαιοο Στις αρχές της δεκαε­
τίας του 80» επρώκειτο για τα τρία τέταρτα των διαδι ασιών παραβδαεος.

- 37 -
Πίνακας 5
ΤΕΧΝΙΚΗ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ 
(Βιομηχανικά προϊδντα)
■  ·Οδηγίες nou 
υιοθετήθηκαν 
απβ την 
ElUTDOnfiΠροτδσεις
της
Etri τροπέςΟδηγίες nou 
υιοθετήθηκαν 
απβ το 
ΣυυθοδλιοΠροτδσεις nou 
εκκρεμοβν 
στις 
31.12
69-72 0 * .  35
1973 ■  1 '  12 11 3*»
197Ί '  . ·  2 33 .  1* 59
1975 1 15 *1265
1976 Μ 13 22 55
i  ·1977 1 6 17 51
J  1978 5 11V. ·  < 1 U6
!  1979 7 •7’ 11 U2
|  1980 ■ 1 25 10 58
1981 5 . 6 6 57
1982 1H 1 » 7 58
|
I  Ζΰνολο
ί'  Μ3 150

- 38 -
Πίνακας 6
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ ΝΕΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ 
(δυνβμει της ρυθμίσεις του 1969)
Χώρες19751976 197719781979 1980 19811982Σδναλο.
D 3 1mmw , · _
F 1 k 799 87 M5
I 1 1 -.  ■> -m ·-3 5
NL 1 1 ■r 1 - 2- 5
Β 2 2 1 ·i. 1r--7
L U X - ■-«-m- -
DK 1 1 1 1 1 1 17
IRL - - m - ■1 1■  - 2
UK -·- ■ - Ψ ·- 7 * · -
GR - ' - -·- -- ■ '- - -
Σβνολο 8 10 5 12 . . 1*4 12 12 1 * 187