ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΎΛΙΟ σχετικά με τις διαβουλεύσεις που διενήργησε η Επιτροπή για να επιλυθούν οι διαφορές για τις μπανάνες

(υποβάλλεται από την Επιτροπή)

I. Το πλαίσιο των διαβουλεύσεων

Το νέο κοινοτικό καθεστώς εισαγωγής μπανάνας που πρέπει να εφαρμόσει η Κοινότητα μετά την απόφαση που εξέδωσε το 1997 το όργανο διευθέτησης διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) πρέπει να πληροί τις υποχρεώσεις της Κοινότητας έναντι του ΠΟΕ, λαμβάνοντας συγχρόνως υπόψη τις βασικές ανησυχίες τόσο της Κοινότητας όσο και των παραγωγών μπανάνας ΑΚΕ και την ανάγκη τηρήσεως των αυστηρών ορίων του κοινοτικού προϋπολογισμού.

Πρέπει επίσης να παρέχει η Κοινότητα αποτελεσματική προστασία έναντι οποιασδήποτε παρούσας ή μελλοντικής αμφισβήτησης στον ΠΟΕ, και να οδηγήσει σε άρση των κυρώσεων.

Για να γίνει αυτό, η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση στις 10 Νοεμβρίου 1999 να τροποποιήσει το ισχύον καθεστώς εισαγωγής μπανάνας. Υπέβαλε μία προσέγγιση σε δύο στάδια. Η πρόταση βασίζεται σε ένα αποκλειστικά δασμολογικό σύστημα που θα άρχιζε να ισχύει μετά το τέλος μεταβατικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας θα εφαρμοστεί ένα σύστημα δασμολογικών ποσοστώσεων, συνδεδεμένο με δασμολογική προτίμηση για τις χώρες ΑΚΕ. Το αποκλειστικά δασμολογικό καθεστώς θα εφαρμοστεί μετά τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του άρθρου XXVIII της ΓΣΔΕ. Το καθεστώς αυτό πρέπει θα εφαρμοστεί το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2006.

Στο προτεινόμενο μεταβατικό σύστημα εξετάζονται τρεις δασμολογικές ποσοστώσεις. Η πρώτη είναι ποσόστωση 2,2 εκατ. τόνων με δασμό 75 EUR/τόνο, παγιοποιημένο στον ΠΟΕ. Μια δεύτερη ποσότητα 353 000 τόνων με τον ίδιο δασμό θα προστεθεί στην ποσότητα των 2,2 εκατ. τόνων. Θα ανοίξει επίσης μια τρίτη δασμολογική ποσόστωση 850 000 τόνων.

Δασμολογική προτίμηση 275 EUR/τόνο θα διασφαλιστεί στις χώρες ΑΚΕ.

Η πρόταση αυτή βασίζεται στη διατήρηση των δασμολογικών ποσοστώσεων κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου. Όμως, για ένα σύστημα που βασίζεται στις δασμολογικές ποσοστώσεις απαιτείται μέθοδος χορήγησης των αδειών εισαγωγής. Για το λόγο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη τους σημαντικούς κινδύνους αμφισβητήσεων, είναι επιθυμητό να έχουμε τη σύμφωνη γνώμη όλων των νομίμως ενδιαφερομένων μερών από την διαφορά αυτή στον ΠΟΕ. Αυτό είναι βασικό για μέθοδο που βασίζεται στην παραδοσιακή ροή των συναλλαγών. Αυτό είναι το πλαίσιο μέσω του οποίου διεξήχθησαν οι διαβουλεύσεις από την Επιτροπή.

II. Το περιεχόμενο των διαβουλεύσεων

Έγιναν διαβουλεύσεις με όλα τα μέρη που ενδιαφέρονται να επιλυθούν οι διαφορές που αφορούν την μπανάνα. Πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμες συναντήσεις με τις κυβερνητικές αρχές των ενδιαφερομένων τρίτων χωρών. Αυτό αποδεικνύει τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλε η Επιτροπή για την επίλυση της διαφοράς.

Στις διαβουλεύσεις αυτές, η Επιτροπή έλαβε υπόψη της τις θέσεις που εκφράστηκαν από τα κράτη μέλη και τις συζητήσεις που διεξήχθησαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στην πρόταση της Επιτροπής εκτίθενται διάφοροι μέθοδοι διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων: η μέθοδος που βασίζεται στην παραδοσιακή ροή συναλλαγών, η μέθοδος της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας" (premier venu, premier servi) και η μέθοδος της δημοπράτησης. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η μέθοδος που αποδέχονται περισσότερο οι επιχειρηματίες και οι διοικητικές αρχές των ενδιαφερομένων χωρών είναι εκείνη της χορηγήσεως των αδειών με βάση τις ιστορικές αναφορές.

1. Η διαχείριση των ποσοστώσεων με τη μέθοδο της παραδοσιακής ροής συναλλαγών

Λόγω της γενικευμένης προτιμήσεως που εκδηλώθηκε για τη μέθοδο αυτή, η Επιτροπή φυσικά αρχικά επικέντρωσε τις προσπάθειες της στη μέθοδο που βασίζεται στις ιστορικές αναφορές. Συζήτησε εκτενώς τα διάφορα στοιχεία στα οποία θα μπορούσε να βρεθεί μια συμφωνία, όμως το βασικό σημείο τριβής ήταν η επιλογή της περιόδου αναφοράς.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η πλειοψηφία των χωρών της Λατινικής Αμερικής ζητούν να καθοριστεί η περίοδος αναφοράς πριν από το 1993, πράγμα που αντιστοιχεί σε περίοδο πριν από την έναρξη ισχύος της ενιαίας αγοράς. Δεν είναι δυνατόν η Ευρωπαϊκή Ένωση να αποδεχθεί το αίτημα αυτό για λόγους τεχνικούς (δεν υφίστανται αξιόπιστα αριθμητικά στοιχεία που θα επιτρέπουν να αιτιολογηθούν με αναμφισβήτητο τρόπο τα δυνητικά δικαιώματα των παραδοσιακών εισαγωγέων γιατί, πριν από το 1993, δεν είχε υλοποιηθεί η ενιαία αγορά, τα ισχύοντα δε καθεστώτα εισαγωγής στα κράτη μέλη διέφεραν ριζικά από τη μία χώρα στην άλλη), αλλά επίσης για λόγους νομικούς : στο κοινοτικό δίκαιο, η νομιμότητα ενός συστήματος που βασίζεται σε περίοδο αναφοράς πριν από την υλοποίηση της ενιαίας αγοράς θα συνεπαγόταν υψηλούς κινδύνους επιτυχούς αμφισβητήσεως ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Επίσης, μια τέτοια περίοδος είναι πολύ απομεμακρυσμένη για να θεωρηθεί ως αντιπροσωπευτική της αγοράς. Η ομάδα που συστάθηκε στον ΠΟΕ, μετά από αίτηση του Ισημερινού, διατύπωσε σαφώς την άποψη ότι η περίοδος πριν από το 1994 δεν ήταν αντιπροσωπευτική περίοδος για τη χορήγηση των δασμολογικών ποσοστώσεων στις χώρες που αναφέρονται στο σημείο 6.42 της εκθέσεώς της [1], πράγμα που θα μπορούσε κατ'αναλογία να εφαρμοστεί στη διανομή των αδειών. Τέλος, αυτή η προσέγγιση για την περίοδο πριν από το 1993 είναι απαράδεκτη για τον Ισημερινό, που αμφισβήτησε επιτυχώς τη συμβατότητα με τους κανόνες του ΠΟΕ του υφιστάμενου καθεστώτος, και θα προκαλούσε στη χώρα οικονομικές απώλειες η επιλογή μιας τέτοιας περιόδου αναφοράς. Η χώρα αυτή θα μπορούσε και πάλι να αμφισβητήσει ένα τέτοιο καθεστώς.

[1] (WT/DS27/RW/ECU).

Αναζήτηση από την Επιτροπή εναλλακτικής λύσης

Για να βγει από το αδιέξοδο, η Επιτροπή προσπάθησε να βρει τρόπο που θα της επέτρεπε να λύσει αυτό το γόρδιο δεσμό της περιόδου αναφοράς, σεβόμενη συγχρόνως τα συμπεράσματα της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ όσον αφορά τη διαιώνιση ("drag-on effect") του παλαιού καθεστώτος.

Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή ανέλυσε τα βασικά στοιχεία που περιέχονται στην πρόταση που επονομάζεται "της Καραϊβικής" όπως περιλαμβάνεται στην επιστολή του Πρωθυπουργού της Δομίνικας Δημοκρατίας της 1ης Δεκεμβρίου 1999.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι η αποκαλούμενη πρόταση "της Καραϊβικής" αφήνει ανοικτά ορισμένα βασικά θέματα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες ερμήνευσαν τις ιδέες αυτές με τον τρόπο τους και τις ενσωμάτωσαν σε εκείνες που είχαν ήδη προβάλει. Η Κοινότητα θεωρεί ότι η πρόταση αυτή συνεπάγεται διότι πολύ σοβαρούς κινδύνους αμφισβητήσεων ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, επειδή με την πρόταση προβλέπεται ότι θα χρησιμοποιηθεί, για τις δύο πρώτες δασμολογικές ποσοστώσεις, περίοδος αναφοράς πριν από το 1993 (και για την τρίτη ποσόστωση η περίοδος 1995-1997).

Αντιθέτως, ένα στοιχείο που μπορεί να δώσει συμβιβαστική λύση περιελήφθη από την Επιτροπή στις συζητήσεις της, δηλ. να χορηγηθούν άδειες στους πρωτογενείς εισαγωγείς [2], πράγμα που συνεπάγεται την αναθεώρηση του ορισμού των επιχειρηματιών που έχουν πρόσβαση στις ποσοστώσεις.

[2] Ο ορισμός του πρωτογενούς εισαγωγέα είναι ο εξής: ο οικονομικός παράγων, φυσικό ή νομικό πρόσωπο, άτομο ή ομάδα ατόμων, που είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα ο οποίος για λογαριασμό του, αγόρασε από τους παραγωγούς άωρων μπανανών τρίτων χωρών ή, ενδεχομένως, παρήγαγε μπανάνες και στη συνέχεια τις απέστειλε και τις έθεσε σε ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα (επιχειρηματίας κατηγορίας A, δραστηριότητα α).

Με την υπόθεση αυτή, για τη χορήγηση των αδειών το 2001, θα ληφθεί υπόψη η περίοδος αναφοράς 1994-1996 για να καθοριστούν μεταξύ των πρωτογενών εισαγωγέων, εκείνοι που μπορούν να θεωρηθούν ως παραδοσιακοί εισαγωγείς. Πράγματι, η Επιτροπή δεν διαθέτει αριθμητικά στοιχεία όσον αφορά τις ποσότητες που πραγματικά διατέθηκαν στο εμπόριο ανά δραστηριότητα πέραν του 1996 (μετά την αναμόρφωση της ΚΟΑ για τις μπανάνες που έγινε το 1998, η περίοδος αναφοράς που επελέγη για τη χορήγηση των αδειών το 1999 ήταν η περίοδος 1994-1996). Η Επιτροπή ζήτησε επισήμως από τα κράτη μέλη (επιστολή της 24ης Μαΐου 2000) εάν ήταν σε θέση να της διαβιβάσουν στοιχεία για το 1997 και 1998 προκειμένου να ανατρέξει, εάν είναι αυτό δυνατόν, σε πλέον πρόσφατη περίοδο αναφοράς όπως ζητήθηκε από τον Ισημερινό και από την πλειοψηφία των χωρών ΑΚΕ.

Εξάλλου, η εναρμόνιση της έννοιας του πρωτογενούς εισαγωγέως στις τρεις δασμολογικές ποσοστώσεις και στις δύο κατηγορίες επιχειρηματιών - παραδοσιακοί και άλλοι - συνεπάγεται κατ'ανάγκη ότι θα επιτραπεί καλύτερη πρόσβαση στους επιχειρηματίες που θα θελήσουν να ασκήσουν μελλοντικά αυτή τη δραστηριότητα.

Χρησιμοποιώντας τον ορισμό του πρωτογενούς επιχειρηματία και λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της αγοράς μπανάνας, η Επιτροπή πρότεινε την ακόλουθη κατανομή των δασμολογικών ποσοστώσεων: 80% των αδειών θα κατανεμηθούν στους "παραδοσιακούς πρωτογενείς επιχειρηματίες", και το υπόλοιπο 20% θα κατανεμηθεί στους "μη παραδοσιακούς πρωτογενείς επιχειρηματίες".

Με την ίδια λογική, δηλ. να μη στεγανοποιηθεί η αγορά για οποιοδήποτε επιχειρηματία πληροί τους όρους που απαιτούνται στον ανωτέρω ορισμό, η Επιτροπή έχει προβλέψει ένα μηχανισμό γέφυρας. Πράγματι, οι "μη παραδοσιακοί επιχειρηματίες" θα μπορούσαν, μετά το τέλος μεταβατικής περιόδου τριών ετών, να περάσουν στην κατηγορία των "παραδοσιακών πρωτογενών επιχειρηματιών". Παράλληλα, οι διαθέσιμες ποσότητες για την κατηγορία των "μη παραδοσιακών επιχειρηματιών" θα μπορούσαν να μειωθούν και εκείνες των "παραδοσιακών πρωτογενών επιχειρηματιών" να αυξηθούν αναλόγως, χωρίς ωστόσο το ποσοστό που θα χορηγηθεί στην κατηγορία των "μη παραδοσιακών επιχειρηματιών" να είναι μικρότερο από το 3,5-5% των συνολικών ποσοτήτων (και τούτο προκειμένου να διατηρηθεί μια ανοικτή αγορά για τους νέους επιχειρηματίες). Με τη λεπτομερή αυτή περιγραφή του μηχανισμού της γέφυρας, η Επιτροπή απέδειξε ότι δεν υφίσταται κίνδυνος διαβρώσεως του μέρους που θα χορηγηθεί στους "παραδοσιακούς πρωτογενείς επιχειρηματίες", όπως αρχικά έθεσαν το θέμα οι αμερικανικές αρχές.

Αποτελέσματα των διαβουλεύσεων

Ακόμη και αν βασιστούμε στην κατά το δυνατόν πλέον απομεμακρυσμένη περίοδο αναφοράς (1994-1996), η περίοδος αυτή δεν έγινε αποδεκτή από τις Ηνωμένες Πολιτείες και ορισμένες χώρες της λατινικής Αμερικής. Αναφέρθηκαν πολλοί λόγοι. Θεωρούν βασικά ότι η ποσότητα που επιφυλάσσεται στους "μη παραδοσιακούς επιχειρηματίες" είναι υπερβολική και ότι ο όγκος των δύο πρώτων δασμολογικών ποσοστώσεων είναι ανεπαρκής. Επιπλέον, αντιτίθενται σε περίοδο αναφοράς μετά από το 1993.

Το βασικό επιχείρημα που προέβαλαν οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι ότι οι αμερικανοί επιχειρηματίες έχουν το δικαίωμα να λάβουν το μερίδιο της αγοράς που είχαν δηλώσει ότι πραγματοποίησαν σε όγκο πριν από το 1993. Πράγματι, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν λαμβάνουν υπόψη το γεγονός ότι τα μερίδια της αγοράς που κατείχε μία εμπορική ονομασία μπανάνας δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βασικό στοιχείο κατανομής των αδειών στους επιχειρηματίες.

Η εναλλακτική λύση που προτάθηκε από την Επιτροπή, που βασίζεται στον ορισμό του πρωτογενούς εισαγωγέα, ανταποκρίνεται στα αιτήματα της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ όσον αφορά τη μη διακριτική μεταχείριση μεταξύ των επιχειρηματιών των τρίτων χωρών και, κατά συνέπεια, συνεπάγεται σημαντική αύξηση των αδειών που θα χορηγηθούν σε αυτή την κατηγορία επιχειρηματιών, συμπεριλαμβανομένων των αμερικανών επιχειρηματιών που ασκούν τη δραστηριότητα αυτή. Η αύξηση αυτή θα μπορούσε να φθάσει το 70% σε σχέση με την υφιστάμενη κατάσταση.

Η θέση των Ηνωμένων Πολιτειών είναι ακόμη περισσότερο εκπληκτική από οικονομική άποψη αν θεωρήσουμε ότι τα μερίδια της αγοράς που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο ενός συστήματος ποσοστώσεων δεν συγκρίνονται σε αξία με εκείνα που λαμβάνονται σε ένα αποκλειστικά δασμολογικό σύστημα (πλεονέκτημα του δασμολογικού εισοδήματος).

Αντιθέτως, ο Ισημερινός διάκειται ευμενώς σε συμβιβαστική λύση περιορισμού της πρόσβασης στις δασμολογικές ποσοστώσεις των πρωτογενών εισαγωγέων, με την επιφύλαξη ωστόσο ότι ένα ελάχιστο ποσοστό ίσο με 20% θα παραχωρηθεί στους "μη παραδοσιακούς επιχειρηματίες". Επίσης, ο Ισημερινός επιθυμεί πλέον πρόσφατη περίοδο αναφοράς απ' ό,τι η περίοδος 1994-1996.

Μετά από αυτές τις πολύ αντιφατικές απόψεις, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι μετά από πολλούς μήνες εντατικών επαφών, οι διαβουλεύσεις για να βρεθεί λύση που θα βασίζεται στις ιστορικές αναφορές, έχουν καταλήξει σε αδιέξοδο.

2. Η κατανομή των αδειών με δημοπράτηση

Στο παρόν στάδιο, η μέθοδος κατανομής των αδειών με δημοπράτηση που έχει περιγραφεί στην πρόταση της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 1999 ("striking price auctioning") δεν βρίσκει ευνοϊκή ανταπόκριση εκ μέρους των διαφόρων ενδιαφερομένων μερών.

3. Η διαχείριση των ποσοστώσεων με τη μέθοδο της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας"

Δεδομένου ότι η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων με την ιστορική μέθοδο βρίσκεται σε αδιέξοδο, εξετάστηκε εκ νέου η δυνατότητα χορηγήσεως των αδειών με τη μέθοδο της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας".

Στην πρότασή της του Νοεμβρίου 1999, η Επιτροπή είχε ήδη αναφερθεί στη μέθοδο αυτή, σύμφωνα με την οποία η πρόσβαση σε μειωμένο δασμό καθορίζεται τη στιγμή της τελωνειακής διασάφησης των μπανανών.

Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες πρότειναν τροποποιημένη μορφή του συστήματος αυτού που προβλέπει διαδικασία προ-χορηγήσεως με βάση τις προθέσεις διασαφήσεως εισαγωγής και πολύ βραχυχρόνιες περιόδους ποσοστώσεων.

Η μέθοδος που προτείνουν οι Ηνωμένες Πολιτείες:

- ενσωματώνει διαδικασία προχορηγήσεως των ποσοτήτων βασισμένη στις προθέσεις εισαγωγής των επιχειρηματιών,

- δημιουργεί στενή σχέση μεταξύ του πλοίου, του φορτίου και της θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία του προϊόντος,

- προβλέπει υψηλό ποσό εγγύησης για να διασφαλιστεί η αξιοπιστία του συστήματος.

Θα μπορούσε να εφαρμοστεί ένα τέτοιο σύστημα, με την προϋπόθεση ότι θα αποφευχθούν λειτουργικά και διοικητικά προβλήματα που προκύπτουν από την πολυπλοκότητα της διαδικασίας. Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν χρήσιμο να εγκαταλειφθεί η ιδέα της αφίξεως όλων των πλοίων την πρώτη μέρα ανοίγματος της μερικής ποσόστωσης, για να κλιμακωθούν οι αφίξεις καθ'όλη τη διάρκεια που είναι ανοικτή η μερική ποσόστωση. Όμως, η διαχείριση του προτεινομένου συστήματος είναι πολύ δύσκολη τόσο από τα εθνικά τελωνεία όσο και από τους εισαγωγείς.

Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι μία ενιαία διαχείριση των τριών ποσοστώσεων θα παρείχε καλύτερη προστασία έναντι ενδεχομένων προσφυγών ενώπιον του ΠΟΕ. Για το λόγο αυτό, εάν επιλεγεί η μέθοδος διαχείρισης της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας", θα πρέπει να προβλεφθεί και μία επαρκώς υψηλή δασμολογική προτίμηση για να είναι δυνατή η πρόσβαση των χωρών ΑΚΕ στην κοινοτική αγορά στο πλαίσιο της μεθόδου αυτής.

Τέλος, ο Ισημερινός εκφράζει επιφυλάξεις για να αποδεχθεί διαχείριση των ποσοστώσεων με τον τρόπο της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας" λόγω του γεωγραφικού μειονεκτήματος του Ισημερινού σε σχέση με τις άλλες ανταγωνιστικές χώρες της λατινικής Αμερικής (απαιτείται η διέλευση από τη διώρυγα του Παναμά, πράγμα που καθυστερεί σημαντικά τους επιχειρηματίες του Ισημερινού). Ωστόσο, οι προταθείσες εναλλακτικές λύσεις πρέπει να καταστήσουν το σύστημα περισσότερο αποδεκτό από τον Ισημερινό.

III. Πιθανές λύσεις

Μετά από έντονες συζητήσεις οκτώ μηνών και παρά τις σημαντικές προσπάθειες που κατέβαλε η Επιτροπή για να καταλήξει το θέμα αυτό σε συμφωνία, μέχρι σήμερα δεν έχει βρεθεί καμία συμβιβαστική λύση. Επιπλέον, οι συζητήσεις waiver Lomι έχουν περιπλέξει σοβαρά τις διαβουλεύσεις.

Δεδομένου ότι έχει περιέλθει σε αδιέξοδο μία λύση κατόπιν διαπραγματεύσεων που θα βασίζεται σε ιστορική περίοδο αναφοράς, η μόνη δυνατότητα που απομένει για τη διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων φαίνεται ότι είναι η διαχείριση με τη μέθοδο της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας".

Οι δύο εναλλακτικές λύσεις που πρέπει να θεωρήσουμε στο στάδιο αυτό, που εμφαίνονται ήδη στην πρόταση της Επιτροπής της 10ης Νοεμβρίου 1999, είναι οι εξής:

1. Ένα μεταβατικό σύστημα δασμολογικών ποσοστώσεων με προχορήγηση των ποσοτήτων, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας" για τις τρεις πρώτες δασμολογικές ποσοστώσεις (με προτίμηση για τις χώρες ΑΚΕ 275 EUR/τόνο στην τρίτη δασμολογική ποσόστωση των 850 000 τόνων). Για να υπάρξει ισορροπία των διαφόρων συμφερόντων εντός της Κοινότητας, η Επιτροπή εμμένει στην πρόταση του αυτόματου περάσματος, το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2006, σε ένα αποκλειστικά δασμολογικό σύστημα.

2. Να αρχίσουν διαπραγματεύσεις βάσει του άρθρου XXVIII ΓΣΔΕ. Σχετικά με το ζήτημα αυτό, είναι σκόπιμο να υπομνηστεί ότι μια διαπραγμάτευση με βάση το άρθρο XXVIII, που πραγματοποιείται με μειωμένο αριθμό προμηθευτών μπανανών (χωρίς τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών), δεν αφορά το επίπεδο του παγιωμένου δασμού, αλλά οπωσδήποτε τις ενδεχόμενες αντισταθμίσεις που προσφέρει η Κοινότητα ως προς άλλους δασμούς, στο μέτρο που είναι αναγκαίες οι αντισταθμίσεις αυτές.

IV. Συμπεράσματα της Επιτροπής

1. Επειδή οι διαπραγματεύσεις για μέθοδο διαχείρισης των δασμολογικών ποσοστώσεων με ιστορική βάση έχουν καταλήξει σε αδιέξοδο, η Επιτροπή θα περατώσει, το συντομότερο δυνατό, την εξέταση της μεθόδου της "εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας", διενεργώντας παράλληλα διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα τρίτα μπροκειμένου να βρεθεί λύση ώστε να ξεπεραστούν οι τεχνικές και διοικητικές δυσκολίες που είναι συνυφασμένες με τη μέθοδο αυτή.

2. Η Επιτροπή θα ζητήσει από το Συμβούλιο να της επιτρέψει από τώρα, σε περίπτωση που θα διαπιστώσει ότι τα προβλήματα που είναι συνυφασμένα με τη μέθοδο της εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας είναι αξεπέραστα, να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις κύριες προμηθεύτριες χώρες για την καθιέρωση καθαρά δασμολογικού συστήματος, με τη διαδικασία του άρθρου XXVIII της ΓΣΔΕ.

3. Η Επιτροπή θα διαβιβάσει στο Συμβούλιο έκθεση με τα συμπεράσματά της όσον αφορά την τεχνική και διοικητική εξέταση της μεθόδου της εξυπηρέτησης με χρονική σειρά προτεραιότητας.

4. Η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο να αποφασίσει το ταχύτερο δυνατό σχετικά με την προσέγγιση που περιγράφεται στην παρούσα ανακοίνωση.