[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 12.12.2006

COM(2006) 787 τελικό

2006/0276 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, και σχετικά με την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της

(υποβληθείσα από την Επιτροπή){SEC(2006) 1648}{SEC(2006) 1654}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1) ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Τον Ιούνιο του 2004, το Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να εκπονήσει μια συνολική στρατηγική για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας. Στις 20 Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την "Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας", όπου διατυπώνονταν προτάσεις για τον τρόπο ενίσχυσης της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αντιμετώπισης τρομοκρατικών επιθέσεων κατά έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΥΖΣ).

Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με τα προγράμματα "Πρόληψη, ετοιμότητα και αντιμετώπιση τρομοκρατικών Επιθέσεων" και "Κοινοτική αλληλεγγύη ως προς τις συνέπειες των τρομοκρατικών επιθέσεων και απειλών", τα οποία εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2004, προσυπέγραφαν την πρόθεση της Επιτροπής να προτείνει ένα Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΕΠΠΥΖΣ) και συγκατένευαν στη δημιουργία από την Επιτροπή ενός Δικτύου Πληροφοριών Προειδοποίησης για την Υποδομή Ζωτικής Σημασίας (ΔΠΠΥΖΣ).

Τον Νοέμβριο του 2005, η Επιτροπή εξέδωσε την πράσινη βίβλο για το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΕΠΠΥΖΣ), η οποία περιλάμβανε εναλλακτικές προτάσεις πολιτικής για τη δημιουργία από την Επιτροπή των ΕΠΠΥΖΣ και ΔΠΠΥΖΣ.

Τον Δεκέμβριο του 2005, το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (ΔΕΥ) ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για το ΕΠΠΥΖΣ έως τον Ιούνιο του 2006.

Η παρούσα πρόταση για την έκδοση οδηγίας παρουσιάζει τα μέτρα που προτείνονται από την Επιτροπή σχετικά με τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΕΥΖΣ), και με την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της.

- Γενικό πλαίσιο

Υπάρχουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση ορισμένα έργα Υποδομής Ζωτικής Σημασίας τα οποία, εάν υποστούν βλάβη ή καταστραφούν, θα επηρεάσουν δύο ή περισσότερα κράτη μέλη. Επίσης, είναι δυνατόν βλάβη Υποδομής Ζωτικής Σημασίας σε ένα κράτος μέλος να επηρεάσει άλλο κράτος μέλος. Αυτά τα έργα υποδομής με διασυνοριακή διάσταση θα πρέπει να προσδιορισθούν και να χαρακτηρισθούν ως Ευρωπαϊκή Υποδομή Ζωτικής Σημασίας (ΕΥΖΣ). Τούτο μπορεί να γίνει μόνο μέσω κοινής διαδικασίας για τον προσδιορισμό της ΕΥΖΣ και για την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της.

Λόγω της διασυνοριακής διάστασης, για τη διερεύνηση των αδυναμιών και των τρωτών σημείων καθώς και για τον προσδιορισμό των ελλείψεων μια προσέγγιση για ολόκληρη την ΕΕ θα συμπλήρωνε επωφελώς και θα προσέθετε αξία στα εθνικά προγράμματα προστασίας της ΥΖΣ που έχουν ήδη εκπονηθεί από τα κράτη μέλη, ενώ θα προσέθετε και σημαντική αξία στις πάγιες δυνατότητες της εσωτερικής αγοράς για βιωσιμότητα και παραγωγή πλούτου.

Επειδή σε διάφορους τομείς διατίθενται ιδιαίτερη εμπειρία, εμπειρογνωμοσύνη και απαιτήσεις σχετικά με την προστασία της ΥΖΣ, θα πρέπει να εκπονηθεί μια κοινοτική προσέγγιση και να εφαρμοσθεί με συνεκτίμηση των ιδιαιτεροτήτων των τομέων ΥΖΣ, ενώ θα πρέπει να βασισθεί στα υφιστάμενα μέτρα για την ΥΖΣ. Η θέσπιση ενός κοινού καταλόγου τομέων ΥΖΣ είναι αναγκαία για να διευκολυνθεί η εφαρμογή της κατά τομέα προσέγγισης για την προστασία της ΥΖΣ.

- Η ανάγκη για ένα κοινό πλαίσιο

Μόνο ένα κοινό πλαίσιο μπορεί να αποτελέσει τη βάση που είναι αναγκαία για τη συνεκτική και ομοιόμορφη εφαρμογή των μέτρων ενίσχυσης της προστασίας της ΥΖΣ, καθώς και για τον σαφή καθορισμό των αντίστοιχων ευθυνών για τους παράγοντες τους εμπλεκόμενους στην ΕΥΖΣ. Τα μη δεσμευτικά, εθελοντικά μέτρα, αν και ευέλικτα, δεν θα έθεταν τα αναγκαία γερά θεμέλια, διότι δεν θα παρείχαν επαρκή σαφήνεια ως προς το ποιος αναλαμβάνει τι, ούτε θα αποσαφήνιζαν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των παραγόντων των εμπλεκόμενων στην ΕΥΖΣ.

Η διαδικασία προσδιορισμού και χαρακτηρισμού της ΕΥΖΣ, καθώς και η κοινή προσέγγιση για την αξιολόγηση της ανάγκης βελτίωσης της προστασίας της υποδομής αυτής μπορούν να θεσπισθούν μόνο μέσω οδηγίας, έτσι ώστε να εξασφαλισθούν:

- επαρκή επίπεδα προστασίας της ΕΥΖΣ·

- η υπαγωγή όλων των παραγόντων των εμπλεκόμενων στην ΕΥΖΣ στα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις·

- η διατήρηση της σταθερότητας της εσωτερικής αγοράς.

Η βλάβη ή η καταστροφή ενός έργου υποδομής σε ένα κράτος μέλος είναι δυνατόν να επηρεάσει αρνητικά αρκετά άλλα έργα καθώς και την ευρωπαϊκή οικονομία συνολικά. Τούτο καθίσταται διαρκώς πιθανότερο, καθώς οι νέες τεχνολογίες (π.χ. το Διαδίκτυο) και η απελευθέρωση της αγοράς (π.χ. στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας και αερίου) σημαίνουν ότι πολλά έργα υποδομής αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου δικτύου. Στην κατάσταση αυτή, τα μέτρα προστασίας είναι τόσο ισχυρά όσο ο πιο αδύναμος σύνδεσμός τους. Τούτο σημαίνει ότι είναι αναγκαίο ένα κοινό επίπεδο προστασίας.

- Ένας διάλογος κατά τομείς με τους εμπλεκόμενους παράγοντες

Η αποτελεσματική προστασία απαιτεί επικοινωνία, συντονισμό και συνεργασία τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινοτικό επίπεδο, με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων παραγόντων.

Η πλήρης συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα είναι σημαντική, καθώς τα περισσότερα έργα υποδομής ανήκουν στην κυριότητα και στη διαχείριση του ιδιωτικού τομέα. Κάθε υπεύθυνος λειτουργίας πρέπει να ελέγχει τη διαχείριση των εκάστοτε κινδύνων, διότι υπό κανονικές συνθήκες αυτός μόνος αποφασίζει για τα μέτρα προστασίας και για τα σχέδια συνέχισης της λειτουργίας προς εφαρμογή. Ο σχεδιασμός της συνέχισης της λειτουργίας θα πρέπει να ακολουθεί τις συνήθεις επιχειρηματικές διαδικασίες και φιλοσοφία, όπου δε είναι δυνατόν οι λύσεις θα πρέπει να βασίζονται στις συνήθεις ρυθμίσεις της αγοράς.

Σε διάφορους τομείς διατίθεται ιδιαίτερη εμπειρία, εμπειρογνωμοσύνη και απαιτήσεις σχετικά με την προστασία της ΥΖΣ.

Ως εκ τούτου, και σύμφωνα με την ανταπόκριση που είχε η πράσινη βίβλος για το ΕΠΠΥΖΣ, η κοινοτική προσέγγιση θα πρέπει να προβλέπει την πλήρη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, με γνώμονα τα χαρακτηριστικά των τομέων, να βασίζεται δε στα υφιστάμενα μέτρα προστασίας σε κάθε τομέα.

- Ισχύουσες διατάξεις στο πεδίο εφαρμογής της προτεινόμενης οδηγίας

Σε κοινοτικό επίπεδο δεν υπάρχουν αυτή τη στιγμή οριζόντιες διατάξεις για την ΠΥΖΣ. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει μια διαδικασία για τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της ΕΥΖΣ, καθώς και μια κοινή προσέγγιση για την αξιολόγηση της ανάγκης βελτίωσης της προστασίας της υποδομής αυτής.

Κατά τομείς, υπάρχουν ήδη ορισμένα μέτρα, όπως:

- στον τομέα της πληροφορικής:

α) η οδηγία 2002/22/EΚ, για την καθολική υπηρεσία, η οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, και στην ακεραιότητα των δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών·

β) η οδηγία 2002/20/EΚ, για την αδειοδότηση, η οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, και στην ακεραιότητα των δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών·

γ) η οδηγία 2002/58/EΚ, για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, η οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, και στην ασφάλεια των δημόσιων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών·

δ) η απόφαση-πλαίσιο 2005/222/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Φεβρουαρίου 2005, σχετικά με τις επιθέσεις στα συστήματα πληροφορικής·

ε) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 460/2004, της 10ης Μαρτίου 2004, με τον οποίο δημιουργείται ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την Ασφάλεια Δικτύων και Πληροφοριών (European Network and Information Security Agency – ENISA)·

- στον τομέα της υγείας:

α) η απόφαση αριθ. 2119/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, για τη δημιουργία δικτύου επιδημιολογικής παρακολούθησης και ελέγχου των μεταδοτικών ασθενειών στην Κοινότητα·

β) η οδηγία 2003/94/ΕΚ της Επιτροπής, της 8ης Οκτωβρίου 2003, περί θεσπίσεως των αρχών και των κατευθυντήριων γραμμών ορθής παρασκευαστικής πρακτικής όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο και τα δοκιμαζόμενα φάρμακα που προορίζονται για τον άνθρωπο·

- στον χρηματοοικονομικό τομέα:

α) η οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (MiFID)·

β) τα πρότυπα εποπτείας των συστημάτων λιανικών πληρωμών σε ευρώ, τα οποία υιοθετήθηκαν τον Ιούνιο του 2003 από το Διοικητικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ)·

γ) η οδηγία 2006/48/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων·

δ) η οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων·

ε) η πρόταση οδηγίας για τις πληρωμές στην εσωτερική αγορά, η οποία τροποποιεί τις οδηγίες 1997/7/EΚ, 2000/12/EΚ και 2002/65/EΚ (COM(2005) 603)·

στ) η οδηγία 2000/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για την ανάληψη, την άσκηση και την προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος·

ζ) η οδηγία 1998/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού·

- στον τομέα των μεταφορών:

α) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 725/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, για τη βελτίωση της ασφάλειας στα πλοία και στις λιμενικές εγκαταστάσεις·

β) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 884/2005 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 2005, για την καθιέρωση διαδικασιών διεξαγωγής των επιθεωρήσεων της Επιτροπής στον τομέα της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας·

γ) η οδηγία 2005/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005 , σχετικά με την ενίσχυση της ασφαλείας των λιμένων·

δ) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2320/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας·

ε) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 622/2003 της Επιτροπής, της 4ης Απριλίου 2003, για καθορισμό μέτρων για την εφαρμογή των κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας των αερομεταφορών·

στ) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1217/2003 της Επιτροπής, της 4ης Ιουλίου 2003, για τη θέσπιση των κοινών προδιαγραφών για τα εθνικά προγράμματα ποιοτικού ελέγχου της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας·

ζ) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1486/2003 της Επιτροπής, της 22ας Αυγούστου 2003, για τον καθορισμό των διαδικασιών διεξαγωγής των επιθεωρήσεων της Επιτροπής στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας·

η) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 68/2004 της Επιτροπής, της 15ης Ιανουαρίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 622/2003 για τον καθορισμό μέτρων για την εφαρμογή των κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας των αερομεταφορών·

θ) ο κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 849/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2320/2002 για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας·

ι) ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 1138/2004 της Επιτροπής, της 21ης Ιουνίου 2004, για την καθιέρωση κοινού ορισμού των ζωτικών τμημάτων των ελεγχόμενων περιοχών ασφαλείας των αερολιμένων·

ια) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 781/2005 της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2005, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 622/2003 σχετικά με τον καθορισμό μέτρων για την εφαρμογή των κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας των αερομεταφορών·

ιβ) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 857/2005 της Επιτροπής, της 6ης Ιουνίου 2005, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 622/2003 σχετικά με τον καθορισμό μέτρων για την εφαρμογή των κοινών βασικών προτύπων ασφάλειας των αερομεταφορών·

ιγ) η οδηγία 2001/14/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Φεβρουαρίου 2001, σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών·

ιδ) η οδηγία 96/49/EK (όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/110/EK, η οποία θεσπίζει τον κανονισμό RID του 2005), σχετικά με τη μεταφορά επικίνδυνων προϊόντων·

ιε) η σύμβαση για την υλική προστασία των πυρηνικών υλικών (η οποία υπεγράφη το 1980, ετέθη σε ισχύ το 1981 και σε εφαρμογή το 1987)·

- στον χημικό τομέα:

α) η οδηγία 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 1996, για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (οδηγία Seveso-II), όπως αυτή τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/105/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2003·

- στον πυρηνικό τομέα:

α) η οδηγία 89/618/Ευρατόμ, της 27ης Νοεμβρίου 1989, σχετικά με την ενημέρωση του ευρέος κοινού για τα προς εφαρμογή μέτρα προστασίας της υγείας και για τις προς ανάληψη πρωτοβουλίες σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης λόγω ακτινοβολίας·

β) η απόφαση 1987/600/Ευρατόμ, της 14ης Δεκεμβρίου 1987, σχετικά με τις κοινοτικές διατάξεις για την έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης λόγω ακτινοβολίας.

- Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και στόχους της ΕΕ

Η παρούσα πρόταση είναι απολύτως συνεπής με τους στόχους της ΕΕ, και ιδίως με τον στόχο της διατήρησης και της ανάπτυξης της ΕΕ στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης, στον οποίο η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων εξασφαλίζεται με τα κατάλληλα μέτρα σε σχέση με τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, το άσυλο και την πρόληψη και καταπολέμηση του εγκλήματος.

Η παρούσα πρόταση είναι σύμφωνη και με τις λοιπές πολιτικές της ΕΕ, καθώς δεν αποσκοπεί στην αντικατάσταση των υφιστάμενων μέτρων αλλά στη συμπλήρωσή τους, έτσι ώστε να βελτιωθεί η προστασία της ΕΥΖΣ.

2) ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

- Διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους

Όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες έχουν λάβει μέρος σε διαβουλεύσεις σχετικά με την εκπόνηση του ΕΠΠΥΖΣ, και τούτο μέσω:

- της πράσινης βίβλου για το ΕΠΠΥΖΣ, η οποία εξεδόθη στις 17 Νοεμβρίου 2005, προβλέποντας διαβουλεύσεις έως τις 15 Ιανουαρίου 2006. 22 κράτη μέλη έδωσαν επισήμως απαντήσεις κατά τις διαβουλεύσεις, ενώ εκλήθησαν και 100 περίπου εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα να σχολιάσουν τη πράσινη αυτή βίβλο. Οι δοθείσες απαντήσεις εν γένει υποστήριζαν την ιδέα του ΕΠΠΥΖΣ·

- τριών σεμιναρίων για την ΠΥΖΣ, τα οποία διοργάνωσε η Επιτροπή (τον Ιούνιο του 2005, τον Σεπτέμβριο του 2005 και τον Μάρτιο του 2006). Και τα τρία αυτά σεμινάρια προσείλκυσαν εκπροσώπους των κρατών μελών. Ο ιδιωτικός τομέας προσεκλήθη στα σεμινάρια του Σεπτεμβρίου 2005 και του Μαρτίου 2006·

- ανεπίσημων συσκέψεων των υπεύθυνων επαφών ΠΥΖΣ. Η Επιτροπή διοργάνωσε δύο συσκέψεις των υπεύθυνων επαφών ΠΥΖΣ των κρατών μελών (τον Δεκέμβριο του 2005 και τον Φεβρουάριο του 2006)·

- ανεπίσημων συσκέψεων με εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα. Πραγματοποιήθηκαν αρκετές συσκέψεις με εκπροσώπους συγκεκριμένων επιχειρήσεων καθώς και επαγγελματικών ενώσεων·

- εργασιών στους κόλπους της Επιτροπής με σκοπό την εκπόνηση του ΕΠΠΥΖΣ, με τακτικές συσκέψεις της υποομάδας για την ΠΥΖΣ, της διυπηρεσιακής ομάδας για τις εσωτερικές πτυχές της τρομοκρατίας.

- Απόκτηση και αξιοποίηση εμπειρογνωμοσύνης

Η διαθέσιμη εμπειρογνωμοσύνη αποκτήθηκε μέσω πολλών συσκέψεων και σεμιναρίων που πραγματοποιήθηκα το 2004, το 2005 και το 2006, καθώς και μέσω των διαβουλεύσεων που προβλέπονταν στην πράσινη βίβλο για το ΕΠΠΥΖΣ. Τα πληροφοριακά στοιχεία εδόθησαν από όλους τους εμπλεκόμενους παράγοντες.

- Αξιολόγηση επιπτώσεων

Στην παρούσα πρόταση προσαρτάται και αξιολόγηση των επιπτώσεων του ΕΠΠΥΖΣ.

3) ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Σύνοψη των προτεινόμενων μέτρων

Τα προτεινόμενα μέτρα δημιουργούν ένα οριζόντιο πλαίσιο για τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό των έργων ΕΥΖΣ, και για την αξιολόγηση των αναγκών βελτίωσης της προστασίας των.

- Νομική βάση

Νομική βάση της παρούσας πρότασης είναι το άρθρο 308 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

- Η αρχή της επικουρικότητας

Η αρχή της επικουρικότητας ικανοποιείται, καθώς τα προτεινόμενα μέτρα δεν μπορούν να υλοποιηθούν από τα επιμέρους κράτη μέλη, οπότε πρέπει να ληφθούν σε κοινοτικό επίπεδο. Αν και κάθε επιμέρους κράτος μέλος παραμένει υπεύθυνο για την προστασία της υποδομής που εμπίπτει στην αρμοδιότητά του, είναι ζωτικής σημασίας για την ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης να βεβαιώνεται ότι η υποδομή που επηρεάζει δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, ή ένα κράτος μέλος στην περίπτωση όπου η Υποδομή Ζωτικής Σημασίας βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, προστατεύεται επαρκώς και ότι ένα ή περισσότερα κράτη μέλη δεν γίνονται ευάλωτα λόγω αδυναμιών ή χαμηλότερων προτύπων ασφαλείας άλλου κράτους μέλους. Εναρμονισμένοι κανόνες ασφαλείας θα συμβάλουν και στη βεβαιότητα ότι οι κανόνες ανταγωνισμού της εσωτερικής αγοράς δεν θα νοθεύονται.

- Η αρχή της αναλογικότητας

Η παρούσα πρόταση δεν υπερβαίνει ό,τι είναι αναγκαίο για την επίτευξη των υποκείμενων στόχων της βελτίωσης της προστασίας της ΕΥΖΣ. Οι βασικές ιδέες της πρότασης συμπεριλαμβάνουν τη δημιουργία ενός βασικού κοινοτικού συντονιστικού μηχανισμού, θεσπίζοντας την υποχρέωση των κρατών μελών να προσδιορίζουν τα έργα της υποδομής τους ζωτικής σημασίας, την εφαρμογή μιας δέσμης βασικών μέτρων ασφαλείας για τα έργα αυτά και, τέλος, τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό των βασικών έργων ΕΥΖΣ. Ως εκ τούτου, η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει τις κατ' ελάχιστον απαιτήσεις για την έναρξη των εργασιών βελτίωσης της προστασίας της ΥΖΣ. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς μέσω άλλων μέτρων, όπως της υιοθέτησης μιας προσέγγισης του ΕΠΠΥΖΣ μέσω κατευθυντήριων γραμμών, διότι τούτο δεν θα εξασφάλιζε σε τελευταία ανάλυση βελτιωμένη προστασία σε ολόκληρη την ΕΕ και πλήρη συμμετοχή των εμπλεκομένων παραγόντων.

- Επιλογή νομοθετικών πράξεων

Τα κράτη μέλη ακολουθούν διαφορετικές προσεγγίσεις για την προστασία της ΥΖΣ και εφαρμόζουν διαφορετικά νομικά συστήματα. Ως εκ τούτου, η οδηγία είναι η πλέον ενδεδειγμένη νομοθετική πράξη για τη δημιουργία μιας κοινής διαδικασίας προσδιορισμού και χαρακτηρισμού των έργων ΕΥΖΣ, και μιας κοινής προσέγγισης της αξιολόγησης της ανάγκης βελτίωσης της προστασίας της ΕΥΖΣ.

4) ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ

Η επίπτωση στον προϋπολογισμό υπολογίζεται στο προσαρτώμενο δημοσιονομικό δελτίο.

Το πρόγραμμα "Πρόληψη, ετοιμότητα και διαχείριση των συνεπειών της τρομοκρατίας και των λοιπών κινδύνων για την ασφάλεια" της περιόδου 2007-2013 θα συμβάλει στην εφαρμογή της προτεινόμενης οδηγίας με σκοπό την προστασία του κοινού έναντι των κινδύνων για την ασφάλεια, καθώς και των υλικών πόρων, υπηρεσιών και εγκαταστάσεων της τεχνολογίας της πληροφορίας, δικτύων και έργων υποδομής τα οποία, εάν υποστούν βλάβη ή καταστραφούν, θα επηρεάσουν σοβαρά τις ζωτικής σημασίας λειτουργίες της κοινωνίας, στο πλαίσιο του γενικού προγράμματος "Ασφάλεια και διαφύλαξη των ελευθεριών".

Το πρόγραμμα αυτό δεν έχει εφαρμογή για ζητήματα που καλύπτονται με άλλα χρηματοδοτικά μέσα, και ιδίως με το μέσο ταχείας απόκρισης σε περίπτωση σοβαρών καταστάσεων επείγουσας ανάγκης, και το Ταμείο Αλληλεγγύης της ΕΕ.

5) ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

- Κατάργηση ισχυουσών νομοθετικών διατάξεων

Δεν χρειάζεται να καταργηθεί καμία ισχύουσα νομοθετική διάταξη.

- Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης

Άρθρο 1 – Εκτίθεται το αντικείμενο της οδηγίας. Η οδηγία θεσπίζει μια κοινή διαδικασία προσδιορισμού και χαρακτηρισμού των έργων της ΕΥΖΣ, δηλαδή των έργων των οποίων η βλάβη ή καταστροφή θα επηρέαζε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, ή ένα κράτος μέλος εφόσον το έργο βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος. Ακόμη, η οδηγία εισάγει μια κοινή προσέγγιση της αξιολόγησης της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας των έργων της ΕΥΖΣ. Η αξιολόγηση αυτή θα συμβάλει στην εκπόνηση συγκεκριμένων μέτρων για τους επιμέρους τομείς της ΥΖΣ.

Άρθρο 2 – Παρέχει τους βασικούς ορισμούς που ισχύουν για την οδηγία.

Άρθρο 3 – Παρουσιάζεται η διαδικασία προσδιορισμού και χαρακτηρισμού των έργων της ΕΥΖΣ. Ως ΕΥΖΣ νοείται εκείνη της οποίας η βλάβη ή καταστροφή θα επηρέαζε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, ή ένα κράτος μέλος εφόσον το αντίστοιχο έργο βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος. Η διαδικασία αυτή περιλαμβάνει τρεις φάσεις. Πρώτον, η Επιτροπή από κοινού με τα κράτη μέλη και τους εκάστοτε εμπλεκόμενους παράγοντες θέτει τα εγκάρσια και τομεακά κριτήρια για τον προσδιορισμό της ΕΥΖΣ, τα οποία στη συνέχεια εγκρίνονται μέσω της διαδικασίας της επιτροπολογίας. Τα εγκάρσια κριτήρια επιλέγονται με γνώμονα τη βαρύτητα της ενδεχόμενης βλάβης ή καταστροφής της ΕΥΖΣ. Η βαρύτητα των συνεπειών της βλάβης ή καταστροφής ενός συγκεκριμένου έργου υποδομής θα πρέπει να αξιολογείται με γνώμονα, κατά το δυνατόν,:

- την επίδραση στο κοινό (πληττόμενος πληθυσμός)·

- τις οικονομικές επιπτώσεις (έκταση των οικονομικών ζημιών και/ή υποβάθμιση των προϊόντων ή υπηρεσιών)·

- τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις·

- τις πολιτικές επιπτώσεις·

- τις ψυχολογικές επιπτώσεις·

- τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

Κάθε κράτος μέλος προσδιορίζει στη συνέχεια εκείνα τα έργα υποδομής που ικανοποιούν τα κριτήρια αυτά. Τέλος, κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή τα έργα υποδομής που ικανοποιούν τα τεθέντα κριτήρια. Αναλαμβάνονται τότε εργασίες στους τομείς ΥΖΣ με προτεραιότητα, οι οποίοι επιλέγονται από την Επιτροπή σε ετήσια βάση μεταξύ εκείνων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, το οποίο είναι δυνατόν να τροποποιηθεί, μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας, ενόσω τούτο δεν διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Τούτο σημαίνει ιδιαίτερα ότι οι τυχόν τροποποιήσεις του παραρτήματος Ι θα γίνονται με σκοπό την αποσαφήνιση του περιεχομένου του. Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι τομείς των μεταφορών και της ενέργειας εντάσσονται σε εκείνους με άμεση προτεραιότητα προς δράση.

Άρθρο 4 – Εκτίθεται η διαδικασία χαρακτηρισμού των έργων ΕΥΖΣ. Αφού ολοκληρωθεί η διαδικασία προσδιορισμού κατά το άρθρο 3, η Επιτροπή καταρτίζει σχέδιο καταλόγου των έργων ΥΖΣ, το οποίο βασίζεται στα στοιχεία που έχουν γνωστοποιηθεί από τα κράτη μέλη και σε άλλα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή σχετικά. Στη συνέχει ο κατάλογος εγκρίνεται μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας.

Άρθρο 5 – Σχέδια Ασφαλείας Λειτουργίας (ΣΑΛ). Το άρθρο 5 απαιτεί από όλους τους κυρίους/διαχειριστές έργων ΕΥΖΣ να εκπονήσουν ΣΑΛ, το οποίο να προσδιορίζει τα έργα αυτά και να προβλέπει λύσεις ασφαλείας για την προστασία τους. Στο παράρτημα ΙΙ εμφαίνονται τα στοιχεία που πρέπει κατ' ελάχιστον να περιλαμβάνονται σε ένα ΣΑΛ, όπως:

- τα στοιχεία αναγνώρισης των σημαντικών έργων υποδομής·

- ανάλυση κινδύνων βάσει των σεναρίων σημαντικών απειλών, των τρωτών σημείων κάθε έργου και των δυνητικών επιπτώσεων·

- τον προσδιορισμό, την επιλογή και την προτεραιότητα των αντιμέτρων και διαδικασιών, με την εξής διάκριση:

- Διαρκή μέτρα ασφαλείας , όπου προσδιορίζονται οι αναγκαίες επενδύσεις και μέσα ασφαλείας τα οποία δεν μπορούν να διατεθούν βραχυπρόθεσμα από τον κύριο/διαχειριστή. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τα γενικά μέτρα ασφαλείας, τα τεχνικά μέτρα (συμπεριλαμβανόμενων της εγκατάστασης ανιχνευτών, του ελέγχου πρόσβασης, των μέσων προστασίας και πρόληψης), τα οργανωτικά μέτρα (συμπεριλαμβανόμενων των διαδικασιών συναγερμού και διαχείρισης κρίσεων), τα μέτρα ελέγχου και επαλήθευσης, την επικοινωνία, την ευαισθητοποίηση και κατάρτιση και τα συστήματα ασφαλείας των πληροφοριών.

- Βαθμιαία μέτρα ασφαλείας, τα οποία ενεργοποιούνται ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου και απειλής.

Σε κάθε τομέα ΥΖΣ είναι δυνατόν να εκπονηθούν εξειδικευμένα ΣΑΛ βάσει των ελαχίστων απαιτήσεων του παραρτήματος ΙΙ. Αυτά τα ΣΑΛ είναι δυνατόν να εγκρίνονται μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας.

Για τους τομείς όπου ισχύουν παρόμοιες υποχρεώσεις, το άρθρο 5 παρ. 2 προβλέπει τη δυνατότητα εξαίρεσης από τις υποχρεώσεις εκπόνησης ΣΑΛ, βάσει απόφασης μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας. Αναγνωρίζεται ότι η οδηγία 2005/65/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση της ασφάλειας των λιμένων, ικανοποιεί ήδη τις απαιτήσεις ως προς την εκπόνηση ΣΑΛ.

Αφού εκπονηθεί το ΣΑΛ, κάθε κύριος/διαχειριστής έργου ΕΥΖΣ θα πρέπει να υποβάλει το ΣΑΛ στην οικεία αρχή του κράτους μέλους. Κάθε κράτος μέλος θα δημιουργήσει σύστημα εποπτείας των ΣΑΛ, το οποίο θα εξασφαλίζει επαρκή ανάδραση στοιχείων προς τον κύριο/διαχειριστή σχετικά με την ποιότητα του ΣΑΛ, και ιδίως σχετικά με την επάρκεια της αξιολόγησης κινδύνων και απειλών.

Άρθρο 6 – Σύνδεσμος Ασφαλείας (ΣΑ). Το άρθρο 6 απαιτεί από όλους τους κύριους/διαχειριστές έργων ΥΖΣ που έχει χαρακτηρισθεί ΕΥΖΣ να καθορίζουν έναν ΣΑ. Ο ΣΑ θα λειτουργεί ως υπεύθυνος επαφών, για ζητήματα ασφαλείας, μεταξύ της ΕΥΖΣ και των οικείων αρχών ΠΥΖΣ των κρατών μελών. Έτσι, ο ΣΑ θα λαμβάνει όλα τα σχετικά με την ΠΥΖΣ πληροφοριακά στοιχεία από τις αρχές του οικείου κράτους μέλους και θα είναι υπεύθυνος για την παροχή των σχετικών στοιχείων που θα προέρχονται από την ΕΥΖΣ στο κράτος μέλος αυτό.

Άρθρο 7 – Υποβολή εκθέσεων. Το άρθρο 7 περιλαμβάνει ορισμένα μέτρα για την υποβολή εκθέσεων. Κάθε κράτος μέλος θα απαιτείται να διεξάγει αξιολόγηση κινδύνων και απειλών σχετικά με την ΕΥΖΣ. Τα προκύπτοντα στοιχεία θα αποτελούν τη βάση για τον διάλογο των κρατών μελών για θέματα ασφαλείας (εποπτεία) σε σχέση με την ΕΥΖΣ, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5. Επειδή δε το άρθρο 5 απαιτεί από τους κύριους/διαχειριστές έργων ΕΥΖΣ να εκπονούν ΣΑΛ και να τα υποβάλλουν στις οικείες αρχές των κρατών μελών, κάθε κράτος μέλος πρέπει να εκπονεί μια γενικού χαρακτήρα επισκόπηση των τρωτών σημείων, απειλών και κινδύνων για κάθε επιμέρους τομέα ΥΖΣ και να υποβάλλει τα σχετικά στοιχεία στην Επιτροπή. Τα στοιχεία αυτά θα αποτελούν τη βάση για την εκ μέρους της Επιτροπής αξιολόγηση του αν απαιτούνται πρόσθετα μέτρα προστασίας, ενώ θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν αργότερα για την εκπόνηση αξιολόγησης επιπτώσεων, η οποία θα συνοδεύει τις μελλοντικές προτάσεις στον τομέα αυτόν.

Το άρθρο αυτό προβλέπει και την εκπόνηση κοινών μεθόδων για τη διεξαγωγή των αξιολογήσεων κινδύνων, απειλών και τρωτών σημείων για την ΕΥΖΣ. Αυτές οι κοινές μέθοδοι θα εγκρίνονται μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας.

Άρθρο 8 – Συνδρομή της Επιτροπής για την ΕΥΖΣ. Η Επιτροπή θα συνδράμει τους κύριους/διαχειριστές έργων ΕΥΖΣ παρέχοντάς τους πρόσβαση στις διαθέσιμες βέλτιστες πρακτικές και μεθόδους σε σχέση με την ΠΥΖΣ. Η Επιτροπή θα αναλάβει τη συγκέντρωση σχετικών στοιχείων από τις διάφορες πηγές (π.χ., κράτη μέλη, δικές της εργασίες) και θα τα διαθέτει στους ενδιαφερόμενους.

Άρθρο 9 – Υπεύθυνοι επαφών ΠΥΖΣ. Για να εξασφαλίζεται η συνεργασία και ο συντονισμός σε ζητήματα ΠΥΖΣ, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να καθορίζει έναν υπεύθυνο επαφών ΠΥΖΣ, ο οποίος θα συντονίζει την εξέταση των ζητημάτων ΠΥΖΣ εντός του οικείου κράτους μέλους, αλλά και με τα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Άρθρο 10 – Εμπιστευτικότητα και ανταλλαγή πληροφοριών ΠΥΖΣ. Η εμπιστευτικότητα και η ανταλλαγή πληροφοριών ΠΥΖΣ αποτελούν ζωτικής σημασίας και ευαίσθητο στοιχείο των εργασιών για την ΠΥΖΣ. Ως εκ τούτου, η οδηγία προβλέπει ότι η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία των πληροφοριών. Το προσωπικό που θα χειρίζεται διαβαθμισμένες πληροφορίες ΠΥΖΣ θα πρέπει να διαθέτει την αναγκαία εξουσιοδότηση ασφαλείας εκ μέρους των οικείων αρχών του κράτους μέλους του.

Άρθρο 11 – Επιτροπή επαφών. Ορισμένα στοιχεία της προτεινόμενης οδηγίας θα εφαρμόζονται μέσω της διαδικασίας επιτροπολογίας. Η αρμόδια επιτροπή θα απαρτίζεται από τους υπεύθυνους επαφών ΠΥΖΣ. Η συμβουλευτική διαδικασία θα εφαρμόζεται για τον σκοπό του άρθρου 5 παρ. 2, δηλαδή για την εξαίρεση συγκεκριμένων τομέων από την υποχρέωση εκπόνησης ΣΑΛ.

Η κανονιστική διαδικασία προβλέπεται για τα εξής ζητήματα:

- Άρθρο 3 παρ. 1 – Επιλογή εγκάρσιων και κατά τομέα κριτηρίων για τον προσδιορισμό της ΕΥΖΣ.

- Άρθρο 3 παρ. 2 – Τροποποίηση του καταλόγου των τομέων ΥΖΣ του παραρτήματος Ι.

- Άρθρο 4 παρ. 2 – Έγκριση του σχεδίου καταλόγου της ΕΥΖΣ.

- Άρθρο 5 παρ. 2 – Εκπόνηση των κατά τομέα απαιτήσεων για τα ΣΑΛ.

- Άρθρο 7 παρ. 2 – Εκπόνηση ενός κοινού υποδείγματος για τις γενικού χαρακτήρα εκθέσεις σχετικά με τον προσδιορισμό των κινδύνων, των απειλών και των τρωτών σημείων.

- Άρθρο 7 παρ. 4 – Εκπόνηση κοινών μεθόδων για τη διεξαγωγή των αξιολογήσεων κινδύνων, απειλών και τρωτών σημείων.

2006/0276 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, και σχετικά με την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 308,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 203,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας[3],

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Τον Ιούνιο του 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε την εκπόνηση μιας συνολικής στρατηγικής για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας[4]. Στις 20 Οκτωβρίου 2004, η Επιτροπή, ανταποκρινόμενη στο αίτημα αυτό, εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την "Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας στο πλαίσιο της καταπολέμησης της τρομοκρατίας"[5], στην οποία διατύπωνε προτάσεις ως προς τον τρόπο ενίσχυσης της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αντιμετώπισης των τρομοκρατικών επιθέσεων κατά έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

(2) Στις 17 Νοεμβρίου 2005, η Επιτροπή εξέδωσε πράσινη βίβλο σχετικά με το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΕΠΠΥΖΣ)[6], η οποία περιελάμβανε επιλογές πολιτικής για την εκπόνηση του εν λόγω προγράμματος και του Δικτύου Πληροφοριών Προειδοποίησης Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΔΠΠΥΖΣ). Από τα σχόλια που ελήφθησαν σχετικά με την εν λόγω πράσινη βίβλο προκύπτει σαφώς η ανάγκη σύστασης ενός κοινοτικού πλαισίου για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΠΥΖΣ). Η ανάγκη αύξησης των δυνατοτήτων προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας στην Ευρώπη και περιορισμού των τρωτών σημείων των έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας αναγνωρίσθηκε. Εδόθη δε έμφαση στη σπουδαιότητα της αρχής της επικουρικότητας και στον διάλογο των εμπλεκομένων παραγόντων.

(3) Τον Δεκέμβριο του 2005, το Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων κάλεσε την Επιτροπή να παρουσιάσει πρόταση για το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΕΠΠΥΖΣ) και αποφάσισε ότι αυτό θα έπρεπε να βασισθεί σε μια προσέγγιση ως προς όλους τους κινδύνους, με αντιμετώπιση κατά προτεραιότητα των τρομοκρατικών απειλών. Στο πλαίσιο της προσέγγισης αυτής, οι ανθρωπογενείς και οι τεχνολογικές απειλές καθώς και οι φυσικές καταστροφές θα πρέπει να ληφθούν υπόψη στην Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, αλλά η προτεραιότητα θα πρέπει να δοθεί στις τρομοκρατικές απειλές. Εάν το επίπεδο των μέτρων προστασίας έναντι μιας απειλής υψηλού επιπέδου κριθεί κατάλληλο για έναν τομέα Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, οι εμπλεκόμενοι παράγοντες θα πρέπει να εστιάσουν την προσοχή τους σε άλλες απειλές όπου εξακολουθούν να υπάρχουν τρωτά σημεία.

(4) Η πρωταρχική ευθύνη για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας ανήκει αυτή τη στιγμή στα κράτη μέλη και στους κύριους/διαχειριστές των έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας. Τούτο δεν θα πρέπει να αλλάξει.

(5) Υπάρχουν στην Κοινότητα ορισμένα έργα Υποδομής Ζωτικής Σημασίας των οποίων η βλάβη ή η καταστροφή θα επηρέαζε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, ή ένα κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο βρίσκεται το εκάστοτε έργο υποδομής. Τούτο είναι δυνατόν να περιλαμβάνει διασυνοριακές εγκάρσιες επιπτώσεις από αλληλεξαρτήσεις μεταξύ διασυνδεόμενων έργων υποδομής. Αυτά τα έργα Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας θα πρέπει να προσδιορίζονται και να χαρακτηρίζονται μέσω κοινής διαδικασίας. Η ανάγκη βελτίωσης της προστασίας αυτών των έργων υποδομής θα πρέπει να αξιολογείται εντός κοινού πλαισίου. Τα διμερή συστήματα συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών στον τομέα της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας αποτελούν ένα καθιερωμένο και αποτελεσματικό μέσο διαχείρισης της διασυνοριακής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας. Το ΕΠΠΥΖΣ θα πρέπει να βασισθεί στη συνεργασία αυτή.

(6) Επειδή σε ορισμένους τομείς διατίθεται ιδιαίτερη εμπειρία, εμπειρογνωμοσύνη και απαιτήσεις σχετικά με την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, η κοινοτική προσέγγιση στην Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας θα πρέπει να εκπονηθεί και να εφαρμοσθεί με γνώμονα τις κατά τομέα ιδιαιτερότητες και υφιστάμενα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων όσων ήδη υφίστανται σε κοινοτικό, εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των συμφωνιών διασυνοριακής αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ κυρίων/διαχειριστών έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που ήδη υπάρχουν. Με δεδομένη την ιδιαίτερα σημαντική συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στην εποπτεία και διαχείριση των κινδύνων, στον σχεδιασμό της συνέχισης της λειτουργίας και στην αποκατάσταση των συνεπειών καταστροφών, η κοινοτική προσέγγιση θα πρέπει να ενθαρρύνει την πλήρη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα. Η κατάρτιση ενός κοινού καταλόγου έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας είναι αναγκαία για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της κατά τομέα προσέγγισης της Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

(7) Κάθε κύριος/διαχειριστής έργου Υποδομής Ζωτικής Σημασίας στην Ευρώπη θα πρέπει να εκπονήσει Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας, όπου να προσδιορίζονται τα περιουσιακά στοιχεία ζωτικής σημασίας και να εκτίθενται οι λύσεις ασφαλείας για την προστασία τους. Το Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αξιολόγηση των τρωτών σημείων, των απειλών και των κινδύνων καθώς και τα λοιπά πληροφοριακά στοιχεία που διατίθενται από τις αρχές του οικείου κράτους μέλους.

(8) Κάθε κύριος/διαχειριστής έργου Υποδομής Ζωτικής Σημασίας στην Ευρώπη θα πρέπει να υποδεικνύει έναν Σύνδεσμο Ασφαλείας, με σκοπό τη διευκόλυνση της συνεργασίας και της επικοινωνίας με τις αρμόδιες εθνικές αρχές Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

(9) Ο αποτελεσματικός προσδιορισμός των κινδύνων, απειλών και τρωτών σημείων στους επιμέρους τομείς απαιτεί επικοινωνία μεταξύ των κυρίων/διαχειριστών έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας και των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής. Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να συγκεντρώνει πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τα έργα Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που βρίσκονται στο έδαφός του. Η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει από τα κράτη μέλη πληροφορίες γενικού χαρακτήρα σχετικά με τα τρωτά σημεία, τις απειλές και τους κινδύνους, συμπεριλαμβανόμενων, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των πληροφοριών για πιθανές ελλείψεις και εγκάρσιες αλληλεξαρτήσεις, οι οποίες θα πρέπει να αποτελούν τη βάση για τη διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων για τη βελτίωση της προστασίας της ΕΥΖΣ, εφόσον τούτο είναι αναγκαίο.

(10) Για τη διευκόλυνση της βελτίωσης της προστασίας της ΕΥΖΣ, θα πρέπει να εκπονηθούν κοινές μέθοδοι για τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό των τρωτών σημείων, κινδύνων και απειλών για τα έργα υποδομής.

(11) Μόνο ένα κοινό πλαίσιο μπορεί να αποτελέσει την αναγκαία βάση για τη συνεκτική εφαρμογή των μέτρων προστασίας της ΕΥΖΣ και να ορίσει σαφώς τις αντίστοιχες αρμοδιότητες όλων των εμπλεκόμενων παραγόντων. Οι κύριοι/διαχειριστές των έργων ΕΥΖΣ θα πρέπει να διαθέτουν πρόσβαση στις βέλτιστες πρακτικές και μεθόδους σχετικά με την προστασία της ΕΥΖΣ.

(12) Η αποτελεσματική Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΠΥΖΣ) απαιτεί επικοινωνία, συντονισμό και συνεργασία σε εθνικό και σε κοινοτικό επίπεδο. Τούτο επιτυγχάνεται καλύτερα μέσω του καθορισμού υπευθύνων επαφών ΠΥΖΣ σε καθένα από τα κράτη μέλη, οι οποίοι θα πρέπει να συντονίζουν τη διαχείριση των ζητημάτων ΠΥΖΣ τόσο στο εσωτερικό όσο και με τα λοιπά κράτη μέλη και την Επιτροπή.

(13) Για να σχεδιασθούν δραστηριότητες Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας σε τομείς που απαιτούν εμπιστευτικότητα, ενδείκνυται να εξασφαλισθεί συνεκτική και ασφαλής ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας. Ορισμένες πληροφορίες για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας έχουν τέτοια χαρακτηριστικά που η αποκάλυψή τους θα υπονόμευε την προστασία του δημόσιου συμφέροντος ως προς τη δημόσια ασφάλεια. Συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με έργο Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση ενεργειών με σκοπό την πρόκληση απαράδεκτων συνεπειών για το έργο αυτό θα πρέπει να διαβαθμίζονται, η δε πρόσβαση σε αυτά να επιτρέπεται μόνο εφόσον τούτο κρίνεται απολύτως αναγκαίο, τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο.

(14) Η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την Υποδομή Ζωτικής Σημασίας θα πρέπει να πραγματοποιείται σε περιβάλλον εμπιστοσύνης και ασφάλειας. Η ανταλλαγή πληροφοριών απαιτεί σχέση εμπιστοσύνης τέτοια που να διαβεβαιώνει τις επιχειρήσεις και τους οργανισμούς ότι τα ευαίσθητα δεδομένα τους θα προστατευθούν επαρκώς. Για να ενθαρρυνθεί η ανταλλαγή πληροφοριών, θα πρέπει να είναι σαφές για τις επιχειρήσεις ότι τα οφέλη από την παροχή πληροφοριών σχετικά με την Υποδομή Ζωτικής Σημασίας υπερκαλύπτουν τα κόστος για τις επιχειρήσεις και την κοινωνία εν γένει. Ως εκ τούτου, η ανταλλαγή πληροφοριών για την ΠΥΖΣ θα πρέπει να ενθαρρυνθεί.

(15) Η παρούσα οδηγία συμπληρώνει τα υφιστάμενα κατά τομέα μέτρα σε κοινοτικό και σε εθνικό επίπεδο. Όπου ήδη υπάρχουν κοινοτικοί μηχανισμοί, αυτοί θα πρέπει να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούνται, για να συμβάλουν στην εν γένει εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

(16) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να ληφθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, η οποία θεσπίζει τις διαδικασίες για την άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών που έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή[7].

(17) Επειδή οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ιδίως η θέσπιση διαδικασίας για τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό των έργων ΕΥΖΣ και η κοινή προσέγγιση της αξιολόγησης της ανάγκης βελτίωσης της προστασίας των έργων αυτών, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, οπότε, λόγω και του εύρους των σχετικών ενεργειών, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα είναι δυνατόν να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας κατά το άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας κατά το ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει ό,τι είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων της.

(18) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία θεσπίζει τη διαδικασία προσδιορισμού και χαρακτηρισμού των έργων Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, καθώς και την κοινή προσέγγιση της αξιολόγησης της ανάγκης βελτίωσης της προστασίας των έργων αυτών.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για τον σκοπό της παρούσας οδηγίας:

α) Ως "Υποδομή Ζωτικής Σημασίας" νοούνται τα περιουσιακά στοιχεία ή μέρη αυτών τα οποία είναι ουσιώδη για τη διατήρηση των λειτουργιών ζωτικής σημασίας της κοινωνίας, συμπεριλαμβανόμενων του εφοδιασμού, της υγείας, της ασφάλειας, της οικονομικής και κοινωνικής ευπραγίας των μελών της.

β) Ως "Ευρωπαϊκή Υποδομή Ζωτικής Σημασίας" νοείται η Υποδομή Ζωτικής Σημασίας της οποίας η βλάβη ή η καταστροφή θα επηρέαζε σημαντικά δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, ή ένα κράτος μέλος εάν η Υποδομή Ζωτικής Σημασίας βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος. Συμπεριλαμβάνονται οι επιπτώσεις από εγκάρσιες εξαρτήσεις από άλλες κατηγορίες υποδομής.

γ) Ως "βαρύτητα" νοείται η επίδραση της βλάβης ή της καταστροφής συγκεκριμένης υποδομής, με γνώμονα:

- τις επιπτώσεις στο κοινό (πληττόμενος πληθυσμός)·

- τις οικονομικές επιπτώσεις (σπουδαιότητα της οικονομικής ζημίας και/ή υποβάθμισης προϊόντων ή υπηρεσιών)·

- τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις·

- τις πολιτικές επιπτώσεις·

- τις ψυχολογικές επιπτώσεις·

- τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία.

δ) Ως "τρωτά σημεία" νοούνται τα χαρακτηριστικά ενός στοιχείου του σχεδιασμού, της εκτέλεσης ή της λειτουργίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που την καθιστά ευεπίφορη σε βλάβη ή καταστροφή από απειλή, συμπεριλαμβανόμενων των εξαρτήσεων από άλλες κατηγορίες υποδομής.

ε) Ως "απειλή" νοείται κάθε ένδειξη, περίσταση ή συμβάν που είναι δυνατόν να βλάψει ή να καταστρέψει Υποδομή Ζωτικής Σημασίας ή στοιχείο αυτής.

στ) Ως "κίνδυνος" νοείται η πιθανότητα απώλειας, υλικής ή σωματικής ζημίας σε συνάρτηση αφενός με την αξία που έχει αποδοθεί στο αντίστοιχο περιουσιακό στοιχείο από τον κύριο/διαχειριστή του, και αφετέρου με τις επιπτώσεις της απώλειας ή της αλλοίωσης του περιουσιακού στοιχείου, καθώς και η πιθανότητα να γίνει εκμετάλλευση τρωτού σημείου από συγκεκριμένη απειλή.

ζ) Ως "Πληροφορία Προστασίας Υποδομής Ζωτικής Σημασίας" νοούνται τα πραγματολογικά στοιχεία για περιουσιακό στοιχείο Υποδομής Ζωτικής Σημασίας τα οποία, εφόσον αποκαλυφθούν, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τον σχεδιασμό και την εκτέλεση ενεργειών με σκοπό την αστοχία ή την πρόκληση απαράδεκτων συνεπειών για τα έργα Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

Άρθρο 3 Προσδιορισμός της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας

1. Τα εγκάρσια και τα κατά τομέα κριτήρια προς χρήση για τον προσδιορισμό της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας υιοθετούνται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3, είναι δε δυνατόν να τροποποιηθούν σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.

Τα εγκάρσια κριτήρια που έχουν οριζόντια εφαρμογή για όλους τους τομείς Υποδομής Ζωτικής Σημασίας εκπονούνται με γνώμονα τη βαρύτητα των επιπτώσεων τυχόν βλάβης ή καταστροφής συγκεκριμένης υποδομής. Υιοθετούνται δε το αργότερο [ ένα έτος μετά την έναρξη της ισχύος της παρούσας οδηγίας ].

Τα κατά τομέα κριτήρια εκπονούνται για τους τομείς προτεραιότητας με γνώμονα τα χαρακτηριστικά των επιμέρους τομέων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας και με τη συμμετοχή, εφόσον τούτο ενδείκνυται, των εκάστοτε εμπλεκόμενων παραγόντων. Υιοθετούνται δε για καθέναν από τους τομείς προτεραιότητας το αργότερο ένα έτος μετά την απόδοση προτεραιότητας στον εκάστοτε τομέα.

2. Οι τομείς προτεραιότητας προς συνεκτίμηση για την εκπόνηση των κριτηρίων της παραγράφου 1 προσδιορίζονται από την Επιτροπή σε ετήσια βάση, μεταξύ των τομέων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι .

Το παράρτημα Ι είναι δυνατόν να τροποποιηθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3, ενόσω τούτο δεν διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

3. Κάθε κράτος μέλος προσδιορίζει τα έργα Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που βρίσκονται στο έδαφός του καθώς και τα έργα ΥΖΣ πέραν του εδάφους του που είναι δυνατόν να έχουν επιπτώσεις σε αυτό, έργα τα οποία ικανοποιούν τα κριτήρια που υιοθετούνται δυνάμει των παραγράφων 1 και 2.

Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή τα προσδιοριζόμενα κατά τα ανωτέρω έργα Υποδομής Ζωτικής Σημασίας τουλάχιστον ένα έτος μετά την υιοθέτηση των κριτηρίων, και στη συνέχεια σε μόνιμη βάση.

Άρθρο 4 Χαρακτηρισμός της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας

1. Βάσει των κριτηρίων που γνωστοποιούνται δυνάμει του δευτέρου εδαφίου της παραγράφου 3 του άρθρου 3 και κάθε άλλου στοιχείου που έχει στη διάθεσή της, η Επιτροπή προτείνει κατάλογο των έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας προς χαρακτηρισμό ως έργων Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

2. Ο κατάλογος των έργων Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που χαρακτηρίζονται ως έργα Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας εγκρίνεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3.

Ο ως άνω κατάλογος είναι δυνατόν να τροποποιηθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3.

Άρθρο 5 Σχέδια Ασφαλείας Λειτουργίας

1. Κάθε κράτος μέλος απαιτεί από τους κύριους/διαχειριστές των έργων Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που βρίσκονται στο έδαφός του να εκπονούν και να ενημερώνουν Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας και να το αναθεωρούν τουλάχιστον ανά διετία.

2. Το Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας προσδιορίζει τα περιουσιακά στοιχεία Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας και καθορίζει λύσεις ασφαλείας για την προστασία τους, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ. Κατά τομέα συγκεκριμένες απαιτήσεις σε σχέση με το Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας και με γνώμονα τα ισχύοντα κοινοτικά μέτρα είναι δυνατόν να υιοθετούνται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3.

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 2, η Επιτροπή είναι δυνατόν να αποφανθεί ότι η συμμόρφωση με τα μέτρα που έχουν εφαρμογή σε συγκεκριμένους τομείς του παραρτήματος Ι ικανοποιεί την απαίτηση εκπόνησης και ενημέρωσης Σχεδίου Ασφαλείας Λειτουργίας.

3. Ο κύριος/διαχειριστής έργου Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας υποβάλλει το Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους εντός ενός έτους μετά τον χαρακτηρισμό της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας ως Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

Οσάκις κατά τομέα απαιτήσεις ως προς το Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας υιοθετούνται βάσει της παραγράφου 2, το Σχέδιο Ασφαλείας Λειτουργίας υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους εντός ενός έτους μετά την υιοθέτηση των κατά τομέα απαιτήσεων.

4. Κάθε κράτος μέλος δημιουργεί σύστημα για την εξασφάλιση της επαρκούς και τακτικής εποπτείας των Σχεδίων Ασφαλείας Λειτουργίας και της εφαρμογής αυτών με βάση τις αξιολογήσεις κινδύνων και απειλών που πραγματοποιούνται κατά το άρθρο 7 παρ. 1.

5. Η συμμόρφωση με την οδηγία 2005/65/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την ενίσχυση της ασφάλειας των λιμένων, ικανοποιεί την απαίτηση εκπόνησης Σχεδίου Ασφαλείας Λειτουργίας.

Άρθρο 6 Σύνδεσμοι Ασφαλείας

1. Κάθε κράτος μέλος απαιτεί από του κυρίους/διαχειριστές έργων Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας που βρίσκονται στο έδαφός του να καθορίσουν Σύνδεσμο Ασφαλείας ως υπεύθυνο επαφών για τα ζητήματα ασφαλείας, μεταξύ του εκάστοτε κυρίου/διαχειριστή έργου υποδομής και των αρμόδιων αρχών Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας του κράτους μέλους. Ο Σύνδεσμος Ασφαλείας καθορίεται εντός ενός έτους μετά τον χαρακτηρισμό της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας ως Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

2. Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί τα πληροφοριακά στοιχεία που αναφέρονται σε προσδιορισμένους κινδύνους και απειλές στον Σύνδεσμο Ασφαλείας της οικείας Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

Άρθρο 7 Υποβολή εκθέσεων

1. Κάθε κράτος μέλος πραγματοποιεί αξιολόγηση των τρωτών σημείων, απειλών και κινδύνων σε σχέση με την ΕΥΖΣ που βρίσκεται στο έδαφός του, και τούτο εντός ενός έτους μετά τον χαρακτηρισμό της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας ως ΕΥΖΣ.

2. Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή συνοπτική έκθεση για τις κατηγορίες τρωτών σημείων, απειλών και κινδύνων που εντοπίζονται σε κάθε τομέα του παραρτήματος Ι, και τούτο εντός 18 μηνών μετά την έγκριση του καταλόγου του άρθρου 4 παρ. 2, και στη συνέχεια σε μόνιμη βάση ανά διετία.

Για τις εκθέσεις αυτές καταρτίζεται κοινό υπόδειγμα, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3.

3. Η Επιτροπή αξιολογεί κατά τομέα κατά πόσο απαιτούνται συγκεκριμένα μέτρα προστασίας για την ΕΥΖΣ.

4. Για τη διεξαγωγή των αξιολογήσεων τρωτών σημείων, απειλών και κινδύνων για την ΕΥΖΣ είναι δυνατόν να εκπονηθούν κοινές μέθοδοι κατά τομέα και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11 παρ. 3.

Άρθρο 8 Συνδρομή της Επιτροπής για την ΕΥΖΣ

Η Επιτροπή συνδράμει τους κυρίους/διαχειριστές έργων που έχουν χαρακτηρισθεί ως έργα ΕΥΖΣ, παρέχοντάς τους πρόσβαση στις διαθέσιμες βέλτιστες πρακτικές και μεθόδους για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας.

Άρθρο 9 Υπεύθυνοι επαφών ΠΥΖΣ

1. Κάθε κράτος μέλος καθορίζει έναν υπεύθυνο επαφών για την ΠΥΖΣ.

2. Ο υπεύθυνος επαφών συντονίζει την εξέταση των ζητημάτων ΠΥΖΣ εντός του οικείου κράτους μέλους, με τα λοιπά κράτη μέλη και με την Επιτροπή.

Άρθρο 10 Εμπιστευτικότητα και ανταλλαγή πληροφοριών

1. Κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα, σύμφωνα με την απόφαση 2001/844/EΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ, για την προστασία των πληροφοριών που υπόκεινται στις απαιτήσεις εμπιστευτικότητας και στις οποίες έχει πρόσβαση ή οι οποίες τις γνωστοποιούνται από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν ισοδύναμα μέτρα σύμφωνα με τις οικείες εθνικές νομοθετικές διατάξεις. Η βαρύτητα της ενδεχόμενης ζημίας των ουσιωδών συμφερόντων της Κοινότητας ή ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών λαμβάνεται δεόντως υπόψη.

2. Κάθε πρόσωπο που χειρίζεται εμπιστευτικές πληροφορίες, δυνάμει της παρούσας οδηγίας, εκ μέρους κράτους μέλους διαθέτει την κατάλληλη εξουσιοδότηση ασφαλείας από το οικείο κράτος μέλος.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πληροφορίες ΠΥΖΣ που παρέχονται στα κράτη μέλη ή στην Επιτροπή να μη χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από την ΠΥΖΣ.

Άρθρο 11 Επιτροπή επαφών

1. Την Επιτροπή συνδράμει επιτροπή επαφών συγκροτούμενη από τους υπεύθυνους επαφών ΠΥΖΣ.

2. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 7 της απόφασης 1999/468/EΚ, με βάση το άρθρο 8 αυτής.

3. Οσάκις γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/EΚ, με βάση το άρθρο 8 αυτής.

Η χρονική περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παρ. 6 της απόφασης 1999/468/EΚ καθορίζεται σε ένα μήνα.

4. Η προαναφερόμενη επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

Άρθρο 12 Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία έως την 31η Δεκεμβρίου 2007 το αργότερο. Στη συνέχεια κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων αυτών και πίνακα συσχετισμού των διατάξεων αυτών με την παρούσα οδηγία.

Κατά την υιοθέτηση των διατάξεων αυτών, τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή εντάσσουν ανάλογη παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευση των διατάξεων αυτών. Τα κράτη μέλη αποφασίζουν τον τρόπο διατύπωσης της παραπομπής αυτής.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κυριότερων εθνικών νομοθετικών διατάξεων που εκδίδουν στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 13 Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Άρθρο 14 Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται σε όλα τα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Παράρτημα I

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΥΠΟΔΟΜΗΣ ΖΩΤΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ

Τομέας | Υποτομέας |

I Ενέργεια | 1 Πετρέλαιο και αέριο: διύλιση, επεξεργασία, αποθήκευση και διανομή με αγωγούς 2 Παραγωγή και διανομή ηλεκτρικής ενέργειας |

II Πυρηνική βιομηχανία | 3 Παραγωγή και αποθήκευση/επεξεργασία πυρηνικών υλικών |

III Τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας | 4 Προστασία συστημάτων και δικτύων πληροφόρησης 5 Αυτοματισμός οργάνων και συστήματα ελέγχου (SCADA κλπ.) 6 Διαδίκτυο 7 Παροχή σταθερών τηλεπικοινωνιών 8 Παροχή κινητών τηλεπικοινωνιών 9 Ασύρματες τηλεπικοινωνίες και πλοήγηση 10 Δορυφορικές τηλεπικοινωνίες 11 Δίκτυα ασύρματης εκπομπής |

IV Ύδατα | 12 Παροχή πόσιμου νερού 13 Έλεγχος της ποιότητας του νερού 14 Φράγματα και έλεγχος της ποσότητας του νερού |

V Τρόφιμα | 15 Παροχή τροφίμων και προστασία της ασφάλειας των τροφίμων |

VI Υγεία | 16 Ιατρική και νοσοκομειακή περίθαλψη 17 Φάρμακα, οροί, εμβόλια και φαρμακευτικά προϊόντα 18 Βιολογικά εργαστήρια και βιολογικοί παράγοντες |

VII Χρηματοοικονομικά | 19 Υποδομή και συστήματα πληρωμών, εκκαθάρισης αξιογράφων και διακανονισμού 20 Ρυθμιζόμενες αγορές |

VIII Μεταφορές | 21 Οδικές μεταφορές 22 Σιδηροδρομικές μεταφορές 23 Αεροπορικές μεταφορές 24 Μεταφορές εσωτερικού πλωτού δικτύου 25 Ωκεάνιες και θαλάσσιες μεταφορές |

IX Χημική βιομηχανία | 26 Παραγωγή και αποθήκευση/επεξεργασία χημικών ουσιών 27 Αγωγοί μεταφοράς επικίνδυνων προϊόντων (χημικών ουσιών) |

X Διάστημα | 28 Διάστημα |

XI Ερευνητικές εγκαταστάσεις | 29 Ερευνητικές εγκαταστάσεις |

Παράρτημα II

ΣΧΕΔΙΟ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ (ΣΑΛ)

Το ΣΑΛ προσδιορίζει τα περιουσιακά στοιχεία Υποδομής Ζωτικής Σημασίας κυρίων και διαχειριστών και προβλέπει τις σχετικές λύσεις ασφαλείας για την προστασία τους. Το ΣΑΛ καλύπτει τουλάχιστον:

- τον προσδιορισμό των σημαντικών περιουσιακών στοιχείων·

- ανάλυση κινδύνων βασιζόμενη στα κυριότερα σενάρια απειλών, στα τρωτά σημεία κάθε περιουσιακού στοιχείου, καθώς και στις δυνητικές επιπτώσεις·

- προσδιορισμό, επιλογή και αναγνώριση προτεραιότητας στα αντίμετρα και διαδικασίες, με την εξής διάκριση:

- Διαρκή μέτρα ασφαλείας , όπου προσδιορίζονται οι αναγκαίες επενδύσεις και μέσα ασφαλείας τα οποία δεν μπορούν να διατεθούν βραχυπρόθεσμα από τον κύριο/διαχειριστή. Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει στοιχεία σχετικά με τα γενικά μέτρα ασφαλείας, τα τεχνικά μέτρα (συμπεριλαμβανόμενων της εγκατάστασης ανιχνευτών, του ελέγχου πρόσβασης, των μέσων προστασίας και πρόληψης), τα οργανωτικά μέτρα (συμπεριλαμβανόμενων των διαδικασιών συναγερμού και διαχείρισης κρίσεων), τα μέτρα ελέγχου και επαλήθευσης, την επικοινωνία, την ευαισθητοποίηση και κατάρτιση και τα συστήματα ασφαλείας των πληροφοριών.

- Βαθμιαία μέτρα ασφαλείας , τα οποία ενεργοποιούνται ανάλογα με το επίπεδο κινδύνου και απειλής.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Τομέας πολιτικής: Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις Δραστηριότητα: Προστασία Υποδομής Ζωτικής Σημασίας |

ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ: Οδηγία του Συμβουλίου σχετικά με τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, και σχετικά με την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της |

1. ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΙΓΙΣΜΟΥ + ΟΝΟΜΑΣΙΕΣ ΤΟΥΣ

Χωρίς αντικείμενο

2. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

2.1. Συνολικές διαθέσιμες πιστώσεις για την ενέργεια (μέρος Β): εκατ. € για αναλήψεις υποχρεώσεων

Χωρίς αντικείμενο

2.2. Περίοδος εφαρμογής:

Έναρξη το 2006

2.3. Συνολική πολυετής εκτίμηση δαπανών:

α) Χρονοδιάγραμμα των Πιστώσεων Αναλήψεων Υποχρεώσεων/Πιστώσεων Πληρωμών (χρηματοδοτική παρέμβαση) (βλέπε σημείο 6.1.1)

εκατ. € ( μέχρι το τρίτο δεκαδικό)

[2006] | [2007] | [2008] | [2009] | [2010] | [2011] | Σύνολο |

Αναλήψεις υποχρεώσεων | - | - | - | - | - | - | - |

Πληρωμές | - | - | - | - | - | - | - |

β) Τεχνική και διοικητική βοήθεια και δαπάνες υποστήριξης (βλέπε σημείο 6.1.2)

Αναλήψεις υποχρεώσεων | - | - | - | - | - | - | - |

Πληρωμές | - | - | - | - | - | - | - |

Σύνολο α+β | - | - | - | - | - | - | - |

Αναλήψεις υποχρεώσεων | - | - | - | - | - | - | - |

Πληρωμές | - | - | - | - | - | - | - |

- γ) Συνολική δημοσιονομική επίπτωση των ανθρώπινων πόρων και των λοιπών διοικητικών δαπανών (βλέπε σημεία 7.2 και 7.3)

Αναλήψεις υποχρεώσεων/πληρωμές | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 |

ΣΥΝΟΛΟ α+β+γ | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 |

Αναλήψεις υποχρεώσεων | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 |

Πληρωμές | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 | 1.280.000 |

2.4. Συμβατότητα με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και τις Δημοσιονομικές Προοπτικές

Η παρούσα οδηγία είναι συμβατή με το πρόγραμμα "Πρόληψη, ετοιμότητα και διαχείριση των συνεπειών της τρομοκρατίας και των λοιπών κινδύνων για την ασφάλεια", για την περίοδο 2007-2013.

2.5. Δημοσιονομική επίπτωση στα έσοδα:

Το πρόσφατα εγκριθέν πρόγραμμα "Πρόληψη, ετοιμότητα και διαχείριση των συνεπειών της τρομοκρατίας και των λοιπών κινδύνων για την ασφάλεια", για την περίοδο 2007-2013 (137,5 εκατ. €), θα συμβάλει στην εφαρμογή του ΕΠΠΥΖΣ έναντι των κινδύνων για την ασφάλεια και για εκείνους τους υλικούς πόρους, υπηρεσίες και εγκαταστάσεις τεχνολογιών της πληροφορίας των οποίων η βλάβη ή η καταστροφή θα είχε σοβαρές επιπτώσεις σε λειτουργίες ζωτικής σημασίας για την κοινωνία, στο πλαίσιο του ευρύτερου προγράμματος "Ασφάλεια και διαφύλαξη των ελευθεριών". Το εν λόγω πρόγραμμα έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής, καθώς δεν καλύπτει τις επενδύσεις σε υλικό πληροφορικής και εξοπλισμό, ενώ δεν έχει εφαρμογή για ζητήματα που καλύπτονται με άλλα χρηματοδοτικά μέσα, και ιδίως με το μέσο άμεσης απόκρισης σε περίπτωση σοβαρής έκτακτης ανάγκης.

Όσον αφορά την πρόληψη και την ετοιμότητα, το πρόγραμμα αυτό αποσκοπεί:

α) στην ενθάρρυνση, προώθηση και υποστήριξη των αξιολογήσεων κινδύνων και απειλών για την υποδομή, συμπεριλαμβανόμενων του επιτόπιου προσδιορισμού των απειλών και των τρωτών σημείων καθώς και της ανάγκης για αναβάθμιση της ασφάλειας·

β) στην προώθηση και στην υποστήριξη κοινών επιχειρησιακών μέτρων για τη βελτίωση της ασφάλειας των διασυνοριακών γραμμών εφοδιασμού, υπό τον όρο ότι δεν νοθεύονται οι κανόνες ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά·

γ) στην προώθηση και στην υποστήριξη της εκπόνησης ελάχιστων προτύπων ασφαλείας, της ανταλλαγής των βέλτιστων πρακτικών, των μέσων αξιολόγησης κινδύνων, των μεθόδων για τη σύγκριση και την απόδοση προτεραιότητας στους διάφορους τομείς, της ανάλυσης των τρωτών σημείων και των αλληλεξαρτήσεων στο πλαίσιο της Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας·

δ) στην προώθηση και στην υποστήριξη του συντονισμού και της συνεργασίας σε ζητήματα Προστασίας της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας σε ολόκληρη την Κοινότητα, εφόσον δε συντρέχει περίπτωση και της εκπόνησης προτάσεων για τα ελάχιστα μέτρα προστασίας και για κοινές κατευθυντήριες γραμμές.

Όσον αφορά τη διαχείριση των συνεπειών, το πρόγραμμα αυτό αποσκοπεί:

α) στην ενθάρρυνση, προώθηση και υποστήριξη της ανταλλαγής τεχνογνωσίας, εμπειριών και τεχνολογίας·

β) στην ενθάρρυνση, προώθηση και υποστήριξη της εκπόνησης κατάλληλων μεθόδων και σχεδίων αντιμετώπισης απρόοπτων καταστάσεων·

γ) στην εξασφάλιση σε πραγματικό χρόνο εμπειρογνωμοσύνης σε ζητήματα ασφαλείας, στο πλαίσιο των ευρύτερων μηχανισμών διαχείρισης κρίσεων, άμεσου συναγερμού και πολιτικής προστασίας.

Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα.

3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

Είδος δαπάνης | Νέα | Συνεισφορά ΕΖΕΣ | Συνεισφορά υποψήφιων χωρών | Τομέας Δημοσιονομικών Προοπτικών |

ΜΥΔ | ΜΔΠ | Χωρίς αντικείμενο | Χωρίς αντικείμενο | Χωρίς αντικείμενο | Χωρίς αντικείμενο |

4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Νομική βάση της οδηγίας είναι το άρθρο 308 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

5.1. Ανάγκη για κοινοτική παρέμβαση

5.1.1. Επιδιωκόμενοι στόχοι

Η οδηγία είναι η καταλληλότερη νομοθετική πράξη για τη δημιουργία ενός πλαισίου για το ΕΠΠΥΖΣ, διότι τα κράτη μέλη προσεγγίζουν με ποικίλους τρόπους την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας και ακολουθούν διαφορετικές νομικές παραδόσεις. Με την παρουσίαση ορισμένων βασικών ιδεών και την παροχή στα κράτη μέλη της ευχέρειας να χρησιμοποιήσουν τις προσεγγίσεις που κρίνουν καταλληλότερες για τις ανάγκες τους, οι στόχοι του ΕΠΠΥΖΣ μπορούν να επιτευχθούν πλήρως, με παράλληλη αξιοποίηση όσων έχουν ήδη επιτευχθεί.

5.1.2. Μέτρα λαμβανόμενα σε σχέση με την εκ των προτέρων αξιολόγηση

Όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες έχουν διατυπώσει τη γνώμη τους σχετικά με την εκπόνηση του ΕΠΠΥΖΣ. Τούτο πραγματοποιήθηκε ως εξής:

- Η πράσινη βίβλος για το ΕΠΠΥΖΣ, η οποία εξεδόθη στις 17 Νοεμβρίου 2005, προέβλεπε περίοδο διαβουλεύσεων έως την 15η Ιανουαρίου 2006. 22 κράτη μέλη έλαβαν επίσημα μέρος στις διαβουλεύσεις. Επίσης, περίπου 100 εκπρόσωποι του ιδιωτικού τομέα διατύπωσαν παρατηρήσεις σχετικά με την πράσινη βίβλο. Οι αντιδράσεις υπήρξαν εν γένει θετικές ως προς την εκπόνηση του ΕΠΠΥΖΣ.

- Η Επιτροπή διοργάνωσε τρία σεμινάρια για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (Ιούνιος 2005, Σεπτέμβριος 2005 και Μάρτιος 2006). Και στα τρία αυτά σεμινάρια έλαβαν μέρος εκπρόσωποι των κρατών μελών. Ο ιδιωτικός τομέας προσεκλήθη στα σεμινάρια του Σεπτεμβρίου 2005 και του Μαρτίου 2006.

- Πραγματοποιήθηκαν ανεπίσημες συσκέψεις των υπευθύνων επαφών ΠΥΖΣ. Η Επιτροπή φιλοξένησε δύο συσκέψεις των υπευθύνων επαφών ΠΥΖΣ των κρατών μελών (Δεκέμβριος 2005 και Φεβρουάριος 2006).

- Πραγματοποιήθηκαν πολλές ανεπίσημες συσκέψεις με εκπροσώπους του ιδιωτικού τομέα. Πρόκειται για συσκέψεις με εκπροσώπους συγκεκριμένων ιδιωτικών επιχειρήσεων καθώς και επαγγελματικών ενώσεων.

- Στους κόλπους της Επιτροπής οι εργασίες για την εκπόνηση του ΕΠΠΥΖΣ προχώρησαν με τη βοήθεια τακτικών συσκέψεων της υποομάδας ΠΥΖΣ της διοργανικής ομάδας "Εσωτερικές πτυχές της τρομοκρατίας".

5.2. Μέτρα προς λήψη και ρυθμίσεις δημοσιονομικής παρέμβασης

Η δημοσιονομική επίπτωση υπολογίζεται στο προσαρτώμενο δημοσιονομικό δελτίο.

5.3. Μέθοδοι εφαρμογής

Πρόκειται για οδηγία, οπότε δεν απαιτείται ιδιαίτερη μέθοδος εφαρμογής.

6. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΠΙΠΤΩΣΗ

6.1. Συνολική δημοσιονομική επίπτωση στο μέρος Β (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού).

6.1.1. Χρηματοδοτική παρέμβαση

Χωρίς αντικείμενο

6.1.2. Τεχνική και διοικητική βοήθεια, δαπάνες υποστήριξης και δαπάνες πληροφορικής (Πιστώσεις Αναλήψεων Υποχρεώσεων)

Χωρίς αντικείμενο

6.2. Υπολογισμός των δαπανών ανά μέτρο προβλεπόμενο στο μέρος Β (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού)

Χωρίς αντικείμενο

7. ΕΠΙΠΤΩΣΗ ΣΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

7.1. Επίπτωση στους ανθρώπινους πόρους

Είδος θέσης εργασίας | Προσωπικό που θα τοποθετηθεί στη διαχείριση της ενέργειας, από τους υφιστάμενους ανθρώπινους πόρους | Σύνολο | Περιγραφή των καθηκόντων που εντάσσονται στην ενέργεια |

Αριθμός μόνιμων θέσεων | Αριθμός έκτακτων θέσεων |

Μόνιμο ή έκτακτο προσωπικό | A B C | 8 A 1 B | 1 C | 10 | Συλλογή και επεξεργασία πληροφοριών Προετοιμασία των συσκέψεων της επιτροπής επαφών |

Λοιποί ανθρώπινοι πόροι |

Σύνολο | 9 | 1 | 10 |

Οι ανάγκες σε ανθρώπινους και διοικητικούς πόρους καλύπτονται εντός των ορίων των πιστώσεων που διατίθενται, στο πλαίσιο της ετήσιας κατανομής, στη ΓΔ την αρμόδια για τη διαχείριση της ενέργειας.

7.2. Συνολική δημοσιονομική επίπτωση των ανθρώπινων πόρων

Είδος ανθρώπινων πόρων | Ποσό (€) | Μέθοδος υπολογισμού* |

Μόνιμοι υπάλληλοι Έκτακτοι υπάλληλοι | 1.080.000 48.000 | (108.000x10=1.080.000 4.000 x 12 = 48.000 |

Λοιποί ανθρώπινοι πόροι (να αναγραφεί η γραμμή του προϋπολογισμού) |

Σύνολο | 1.128.000 |

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες δωδεκαμήνου.

7.3. Λοιπές διοικητικές δαπάνες της ενέργειας

Γραμμή του προϋπολογισμού (αριθμός και ονομασία) | Ποσό (€) | Μέθοδος υπολογισμού |

Συνολικές πιστώσεις (τίτλος A7) A0701 – Αποστολές A07030 – Συσκέψεις A07031 – Υποχρεωτικές επιτροπές A07032 – Μη υποχρεωτικές επιτροπές A07040 – Διασκέψεις A0705 – Μελέτες και παροχή συμβουλών Λοιπές δαπάνες (να αναφερθούν ονομαστικά) | 24.000 - 128.000 - - - | 2000x12 μήνες=24.000 - 32.000 x 4 συσκέψεις ετησίως=128.000 - - - |

Συστήματα πληροφορίας (A-5001/A-4300) | - | - |

Λοιπές δαπάνες - Μέρος A (να αναφερθούν ονομαστικά) |

Σύνολο | 152.000 |

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες δωδεκαμήνου.

Να αναφερθεί το είδος της επιτροπής και η ομάδα στην οποία αυτή ανήκει.

I. Ετήσιο σύνολο (7.2 + 7.3) II. Διάρκεια της ενέργειας III. Συνολική δαπάνη της ενέργειας (I x II) | 1.280.000 Εξελικτική |

8. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

8.1. Σύστημα παρακολούθησης

Χωρίς αντικείμενο

8.2. Ρυθμίσεις και χρονοδιάγραμμα της προβλεπόμενης αξιολόγησης

Χωρίς αντικείμενο

9. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Χωρίς αντικείμενο

[1] ΕΕ C […], […], σ. […].

[2] ΕΕ C […], […], σ. […].

[3] ΕΕ C […], […], σ. […].

[4] Έγγραφο 10679/2/04 REV 2 του Συμβουλίου.

[5] COM(2004) 702.

[6] COM(2005) 576.

[7] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.