[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 17.5.2006

COM(2006) 217 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Έκθεση σχετικά με την προαγωγή της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας από τα κράτη μέλη

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Έκθεση σχετικά με την προαγωγή της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας από τα κράτη μέλη

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 3

2. Εθελοντική και μη αμειβόμενη αιμοδοσια 3

2.1. Χωρίς αμοιβή 3

2.2. Επίδομα δαπανών 3

2.3. Άδεια από την εργασία 4

2.4. Αναψυκτικά 5

2.5. Ευχαριστίες 5

2.6. Επίλογος 5

3. Προαγωγη τησ εθελοντικησ μη αμειβομενησ αιμοδοσιασ 5

3.1. Ενημερωτικές εκστρατείες 6

3.2. Ειδικές ημέρες 7

3.3. Ευαισθητοποίηση σπουδαστών 7

3.4. Επίλογος 8

4. Δραση της Επιτροπησ 8

Εισαγωγή

Σύμφωνα με την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, για τη θέσπιση προτύπων ποιότητας και ασφάλειας για τη λήψη, τον έλεγχο, την επεξεργασία, την αποθήκευση και τη διανομή ανθρωπίνου αίματος και συστατικών του αίματος και για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/EK[1], η παρούσα έκθεση συνοψίζει τα μέτρα των κρατών μελών με σκοπό την ενθάρρυνση της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας και προσδιορίζει τα μέτρα που προτίθεται να λάβει η Επιτροπή για να προωθήσει την αυτάρκεια της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μέσω της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας.

Εθελοντική και μη αμειβόμενη αιμοδοσια

Πολλά κράτη μέλη της ΕΕ έχουν να επιδείξουν μακρά παράδοση στην εθελοντική και μη αμειβόμενη αιμοδοσία. Στη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, τη Βόρεια Ιρλανδία, τη Σλοβενία και την πρώην Τσεχοσλοβακία αποτελεί σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία καθιερωμένη πρακτική εδώ και πάνω από 50 έτη και στο Βέλγιο, τη Δανία, την Αγγλία, τη Φινλανδία και τις Κάτω Χώρες διαθέτει μακρά ιστορία. Στην Κύπρο η πρακτική αυτή πρωτοεφαρμόστηκε το 1977, στην Ισπανία και τη Μάλτα στη δεκαετία του ’80 και στην Ιταλία, την Πορτογαλία, την Ελλάδα και την Εσθονία στη δεκαετία του ’90.

Χωρίς αμοιβή

Στη Γαλλία η αιμοδοσία δεν μπορεί να συνοδεύεται από οποιαδήποτε, άμεση ή έμμεση, αμοιβή. Πέρα από την καταβολή αμοιβών τοις μετρητοίς, απαγορεύεται οποιαδήποτε παροχή δελτίων αγορών/εκπτώσεων ή άλλων εγγράφων που χορηγούν κάποιο πλεονέκτημα σε τρίτους, καθώς και οποιαδήποτε δωρεά πολύτιμων αγαθών ή η παροχή οφελών ή πλεονεκτημάτων.

Η αιμοδοσία στο Ηνωμένο Βασίλειο γίνεται σε εθελοντική βάση και χωρίς αφιλοκερδώς. Στην Αυστρία οι δότες ολικού αίματος δεν λαμβάνουν αμοιβή και στη Γερμανία, ύστερα από την τροποποίηση του νόμου για τις μεταγγίσεις το Φεβρουάριο 2005, η αιμοδοσία γίνεται χωρίς πληρωμή.

Στη Σλοβακία η αιμοδοσία που διοργανώνεται από την εθνική υπηρεσία μεταγγίσεων έχει εθελοντικό χαρακτήρα και γίνεται δωρεάν. Το 4% περίπου του αίματος που παρέχεται από τα τμήματα μεταγγίσεων συνεπάγεται κάποια αμοιβή. Το ποσοστό αυτό αφορά κυρίως τη δωρεά αιμοπεταλίων από αφαίρεση ή σπάνιες περιπτώσεις.

Επίδομα δαπανών

Η αρχή της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας δεν αποκλείει την αποζημίωση των αιμοδοτών, εάν αυτή περιορίζεται στις δαπάνες και την ταλαιπωρία που συνεπάγεται η αιμοδοσία. Σε ορισμένα κράτη μέλη καταβάλλονται τα οδοιπορικά. Στη Δημοκρατία της Τσεχίας ο νόμος προβλέπει την παροχή αποζημίωσης για τα οδοιπορικά και τα απωλεσθέντα κέρδη, αλλά στην πράξη δεν καταβάλλεται συχνά. Οι αιμοδότες μπορούν να ζητήσουν τη χορήγηση φορολογικής απαλλαγής, εάν δεν έχουν ήδη ζητήσει αποζημίωση για απωλεσθέντα κέρδη κατά την αιμοδοσία (περίπου 10 ευρώ ανά αιμοδοσία· 50-70 ευρώ κατά ανώτατο όριο το έτος ανάλογα με τον ατομικό φορολογικό συντελεστή). Το ποσοστό των αιμοδοτών που ζητούν φορολογική απαλλαγή εκτιμάται στο 60%, καθώς πολλοί αιμοδότες δεν φορολογούνται (είναι, για παράδειγμα, φοιτητές). Ορισμένοι αιμοδότες ζητούν αποζημίωση για απώλεια χρόνου εξαιτίας της αιμοδοσίας.

Τα ουγγρικά κέντρα αιμοδοσίας επιστρέφουν τα οδοιπορικά που αιτιολογούνται και βεβαιώνονται δεόντως σύμφωνα με ελάχιστους συντελεστές που καθορίζει ο γενικός διευθυντής των εθνικών υπηρεσιών μετάγγισης αίματος. Τα οδοιπορικά επιστρέφονται ακόμη και εάν κριθεί ότι ο αιμοδότης είναι ακατάλληλος για αιμοδοσία.

Το 1999 η λιθουανική κυβέρνηση προσέφερε τη δυνατότητα στους εθελοντές αιμοδότες που έδωσαν αίμα 40 φορές και συμμετείχαν ενεργώς στην προαγωγή της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας να ζητούν τη χορήγηση σύνταξης. Ωστόσο, τον Ιούνιο του 2004 το ύψος της εν λόγω αποζημίωσης μειώθηκε σημαντικά ύστερα από την τροποποίηση του νόμου για τις αποζημιώσεις των αιμοδοτών.

Στη Γαλλία επιτρέπεται η καταβολή των οδοιπορικών στους αιμοδότες, με εξαίρεση τις κατ’ αποκοπή αμοιβές.

Ο νόμος για τις μεταγγίσεις στη Γερμανία προβλέπει τη χορήγηση αποζημίωσης στους αιμοδότες για τις δαπάνες τους με βάση τα έξοδα που πραγματοποίησαν και το συγκεκριμένο τύπο της αιμοδοσίας. Η αποζημίωση αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 25 ευρώ για τη δωρεά ολικού αίματος. Σύμφωνα με απόφαση του Arbeitskreis Blut το 2001 «δεν έχει αποδειχτεί επιστημονικά ότι η επιστροφή των εξόδων που βαρύνουν τους δότες αίματος και πλάσματος στη Γερμανία είναι επιζήμια για την ασφάλεια των προϊόντων αίματος και πλάσματος». Σύμφωνα με τα υπάρχοντα στοιχεία δεν έχουν προκύψει ενδείξεις συνεπειών από τη χορήγηση της αποζημίωσης αυτής σύμφωνα με τα στοιχεία επιπολασμού και επίπτωσης για τις ομάδες των αιμοδοτών.

Στη Σουηδία η παραδοσιακή καταβολή 30 σουηδικών κορώνων (περίπου 3 ευρώ) καταργείται σταδιακά σε ορισμένα κέντρα αιμοδοσίας, αλλά διατηρείται για τους δότες αιμοπεταλίων και κοκκιοκυττάρων από αφαίρεση. Το ποσό αυτό δεν θεωρείται κίνητρο για την ενθάρρυνση της αιμοδοσίας, αλλά καλύπτει σχεδόν τα έξοδα μεταφοράς με τα μαζικά μέσα συγκοινωνιών από και προς το κέντρο αιμοδοσίας. Στην Αυστρία οι δότες πλάσματος λαμβάνουν έως και 25 ευρώ και οι δότες αιμοπεταλίων έως και 50 ευρώ ανά αιμοδοσία σε κέντρο αιμοδοσίας πλάσματος ή αιμοπεταλίων από αφαίρεση.

Στις Κάτω Χώρες η ισχύουσα νομοθεσία απαγορεύει την επιστροφή δαπανών με εξαίρεση τις δαπάνες που κρίνονται λογικά αποδεκτές. Το Λουξεμβούργο σταμάτησε την καταβολή των οδοιπορικών στα τέλη της δεκαετίας του ’80.

Άδεια από την εργασία

Στη Δημοκρατία της Τσεχίας χορηγείται στους υπαλλήλους άδεια αποκλειστικά για αιμοδοσία και ανάρρωση. Στη Σλοβενία οι υπάλληλοι μπορούν να απουσιάσουν από την εργασία τους την ημέρα της αιμοδοσίας και οι εργοδότες λαμβάνουν αποζημίωση για την απουσία τους αυτή από την κοινωνική ασφάλιση. Στη Λεττονία οι υπάλληλοι που δίνουν αίμα σε οργανισμούς ιατρικής περίθαλψης έχουν το δικαίωμα να απουσιάσουν την ημέρα που έπεται της αιμοδοσίας. Η ημέρα αυτή μπορεί να προστεθεί στην άδεια μετ' αποδοχών των υπαλλήλων με παράλληλη κράτηση των μέσων αποδοχών. Στο Λουξεμβούργο ο χρόνος απουσίας από την εργασία εξαρτάται από τον εργοδότη και δεν μπορεί να υπερβαίνει τις τέσσερις ώρες. Στη Μάλτα οι εργοδότες ενθαρρύνονται να παρέχουν στους εργαζόμενους το χρόνο που χρειάζονται για να δώσουν αίμα. Η προηγούμενη πρακτική, σύμφωνα με την οποία οι εργαζόμενοι λάμβαναν μία ημέρα άδειας για αιμοδοσία, σταμάτησε να εφαρμόζεται.

Στη Γαλλία οι εργοδότες καταβάλλουν κανονικά τις αποδοχές τους στους αιμοδότες για το χρόνο που απαιτείται για την αιμοδοσία, χωρίς όμως αυτές να θεωρούνται αμοιβή, εφόσον η απουσία των εργαζομένων δεν υπερβαίνει το χρόνο που απαιτείται για τη μετακίνησή τους από τον τόπο εργασίας στον τόπο αιμοδοσίας καθώς και, ανάλογα με τις περιστάσεις, για την επιστροφή, την ιατρική εξέταση και την αιμοληψία, όπως και για την περίοδο ανάπαυσης και το μικρό γεύμα που κρίνονται ιατρικά αναγκαία.

Αναψυκτικά

Στη Λεττονία οι εθελοντές αιμοδότες λαμβάνουν επίδομα γεύματος, στη Σλοβενία αναψυκτικά πριν και μετά την αιμοδοσία, ενώ στην Ουγγαρία έχουν το δικαίωμα αναψυκτικού για την αναπλήρωση θερμίδων και υγρών, ακόμα και αν από την αιμοδοσία δεν προκύψουν χρησιμοποιήσιμα προϊόντα αίματος.

Ευχαριστίες

Μια σημαντική πτυχή της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας είναι η αναγνώριση της συμβολής των ατόμων που επιθυμούν να προσφέρουν αίμα. Η αναγνώριση αυτή μπορεί να γίνει με μικρά δώρα για δωρεές ολικού αίματος στην Αυστρία, κονκάρδες, μολύβια, φλυτζάνια τσαγιού, πετσέτες, μπλουζάκια, κούπες, κάρτες και τσάντες στη Λιθουανία και την Πολωνία, καθώς και πιστοποιητικά και μετάλλια που απονέμονται σε τακτικούς αιμοδότες. Στη Δημοκρατία της Τσεχίας τα μετάλλια αυτά μπορεί να είναι χάλκινα, ασημένια και χρυσά, και στην Ελλάδα τα πιστοποιητικά φέρουν ένα μπρούτζινο σήμα και στο Λουξεμβούργο την αναφορά μιας ειδικής κρατικής διάκρισης. Σε πολλά κράτη μέλη, όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία, διοργανώνονται κάθε έτος τελετές απονομής βραβείων, στις οποίες παρευρίσκονται συχνά ο τύπος, οι τοπικές αρχές και διάφοροι πολιτικοί. Στην Πολωνία στους εθελοντές αιμοδότες που έχουν δώσει τουλάχιστον 5 (για τις γυναίκες) ή 6 (για τους άνδρες) λίτρα αίματος απονέμεται ο τίτλος «επίτιμος εθελοντής αιμοδότης» και μια ειδική κάρτα.

Επίλογος

Αν και τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν την αρχή της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας, η συγκεκριμένη ερμηνεία της διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Για παράδειγμα, το ύψος των επιδομάτων που παρέχονται για τα έξοδα των αιμοδοτών ή για την απουσία τους από την εργασία διαφέρουν.

Προαγωγη τησ εθελοντικησ μη αμειβομενησ αιμοδοσιασ

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση πραγματοποιείται ένας σημαντικός αριθμός δραστηριοτήτων για την προαγωγή της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας. Κυμαίνονται από την εκπόνηση δημοσιεύσεων, όπως οδηγοί και πρακτικό υλικό, ή διαφημίσεις για ειδικές ομάδες-στόχους και προγράμματα ευαισθητοποίησης φοιτητών.

Ενημερωτικές εκστρατείες

Η Λιθουανία έχει διανείμει ενημερωτικά φυλλάδια, αφίσες κ.λπ. που διαφημίζουν την εθελοντική μη αμειβόμενη αιμοδοσία και η Ισπανία έχει εκδώσει ειδικό γραμματόσημο. Η Δημοκρατία της Τσεχίας, η Ισπανία, η Κύπρος, η Ελλάδα και η Σλοβενία ανέφεραν ότι τα υπουργεία Υγείας παρείχαν στήριξη σε εκστρατείες ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης, διαφημίζοντας τη διοργάνωση εκδηλώσεων για την προαγωγή της εθελοντικής αιμοδοσίας, τη διάδοση πληροφοριών στο κοινό και τους αιμοδότες σχετικά με την αιμοδοσία μέσω ενημερωτικών φυλλαδίων, αφισών κ.λπ.

Στην Πολωνία ο Ερυθρός Σταυρός έχει εκδώσει αφίσες και ενημερωτικά φυλλάδια που προάγουν την εθελοντική αιμοδοσία και εξηγούν το ρόλο της στην κοινωνία. Έχει σταλεί τεκμηρίωση στα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα γραφεία των τοπικών αρχών και έχει διανεμηθεί σε κέντρα υγείας καθώς και κατά τις εκστρατείες αιμοδοσίας. Έχουν επίσης διοργανωθεί ραδιοτηλεοπτικά προγράμματα, συναυλίες για αιμοδότες καθώς και μουσικές παραστάσεις.

Στη Γερμανία ο νόμος σχετικά με τις διαφημίσεις φαρμάκων τροποποιήθηκε έτσι ώστε να μην επιτρέπεται πλέον η προβολή πληρωμών χρηματικής φύσης ή επιδομάτων για δαπάνες σχετικές με τη δωρεά αίματος ή πλάσματος. Το γεγονός αυτό ώθησε τις υπηρεσίες δωρεάς αίματος και πλάσματος να αναθεωρήσουν την προσέγγισή τους για την προαγωγή της αιμοδοσίας.

Στη Λεττονία η αιμοδοσία προάγεται από το εθνικό κέντρο αιμοδοτών που διοργανώνει μια σειρά ενημερωτικών εκστρατειών. Οι γιατροί παροτρύνουν τους συγγενείς των ατόμων που χρειάστηκαν μετάγγιση αίματος να γίνουν αιμοδότες.

Στην Ιταλία οι πρώτες εκστρατείες ξεκίνησαν τη δεκαετία του ’90 και πραγματοποιήθηκαν κατά τους καλοκαιρινούς μήνες με σκοπό την κάλυψη χρόνιων εποχικών ελλείψεων. Από τότε, υιοθετήθηκαν εθνικά σχέδια για την προαγωγή της αιμοδοσίας και της εθνικής αυτάρκειας.

Το 2004 ο υπουργός Υγείας της Δημοκρατίας της Λιθουανίας ενέκρινε το πρόγραμμα για την προαγωγή της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας. Πέρα από ένα σεμινάριο σχετικά με τις αρχές της, διοργανώθηκε μια συναυλία και μεταδόθηκαν διαφημίσεις στα ΜΜΕ.

Το θέμα της αιμοδοσίας στη Μάλτα προωθείται από την εθνική υπηρεσία μετάγγισης αίματος με τη συμμετοχή της σε σειρά ραδιοτηλεοπτικών προγραμμάτων και με την καταχώρηση άρθρων στον τοπικό τύπο.

Στην Ισπανία 60 περίπου οργανώσεις στις αυτόνομες κοινότητες συμμετέχουν σε δραστηριότητες προώθησης (ομιλίες, αφίσες/ενημερωτικά φυλλάδια, δημόσιες βραβεύσεις, προετοιμασία κέντρων αιμοδοσίας, φροντίδα αιμοδοτών, διοργάνωση συνεδρίων).

Στην Ουγγαρία έχουν υλοποιηθεί πολυάριθμα σχέδια, προσπάθειες προσέλκυσης αιμοδοτών καθώς και διαφημιστικές εκστρατείες για την προαγωγή της αιμοδοσίας, με ιδιαίτερη έμφαση στην κοινωνική της πτυχή.

Στην Ισπανία, την Ιρλανδία, τη Μάλτα και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν διενεργηθεί δημοσκοπήσεις για να καθοριστούν κρίσιμα για την αιμοδοσία θέματα, όπως οι διάφορες στάσεις του κοινού απέναντι στην εθελοντική μη αμειβόμενη αιμοδοσία, τα εμπόδια της αιμοδοσίας, ο αντίκτυπος των διαφημιστικών εκστρατειών, η δυνατότητα πρόσβασης στην αιμοδοσία, οι αιτίες ανεπάρκειας αίματος και οι στρατηγικές για την αντιμετώπιση της ανεπάρκειας αυτής.

Η εθνική υπηρεσία αίματος στην Ιρλανδία προσέλαβε έναν ειδικό σε θέματα προώθησης πωλήσεων με την αποστολή να προαγάγει τις εταιρικές σχέσεις, να διοργανώσει παρουσιάσεις σε κοινωνικές ομάδες, σε ενώσεις επιχειρήσεων και σε ομάδες φοιτητών. Προσελήφθη επίσης ένα γραφείο για να διεξαγάγει διαφημιστικές εκστρατείες για την αιμοδοσία στην Ιρλανδία. Η χρήση τεχνικών προώθησης των πωλήσεων, όπως οι πληρωμένες διαφημίσεις, η άμεση προώθηση και οι δημόσιες σχέσεις έχουν χρησιμοποιηθεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και εκτιμάται ότι συνέβαλαν στην άμεση ανταπόκριση του κοινού και την υψηλή αναγνωρισιμότητα του σχετικού λογοτύπου.

Στην Ιταλία το 2002 διενεργήθηκε μια ηλεκτρονική εκστρατεία με ιστοσελίδες που δημιουργήθηκαν ειδικά για να προσελκύσουν την προσοχή του κοινού στις δραστηριότητες των ενώσεων αιμοδοσίας. Η υπηρεσία μετάγγισης αίματος της Ιρλανδίας ανακαίνισε το δικτυακό της τόπο το Σεπτέμβριο του 2003 για να προσφέρει στους αιμοδότες μια υπηρεσία ηλεκτρονικής ειδοποίησης σχετικά με τις εγκαταστάσεις και τον προγραμματισμό της κλινικής έρευνας, καθώς και να λειτουργήσει ως πηγή σχετικών πληροφοριών. Στη Σκωτία ο δικτυακός τόπος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ηλεκτρονική εγγραφή αιμοδοτών, την πληροφόρησή τους και την επίλυση αποριών. Η αποστολή γραπτών μηνυμάτων μέσω της κινητής τηλεφωνίας έχει επίσης χρησιμοποιηθεί πειραματικά στην Ιρλανδία για να ενημερώνονται οι αιμοδότες σχετικά με το πότε βρίσκεται στην περιοχή τους κινητό κέντρο αιμοδοσίας.

Ειδικές ημέρες

Η παγκόσμια ημέρα αιμοδοσίας επιτρέπει σε πολλά κράτη μέλη να προωθήσουν την προβολή της αιμοδοσίας. Η Ελλάδα, η Ισπανία, η Σλοβενία και η Πολωνία ανέφεραν τη διοργάνωση εκδηλώσεων για την ευαισθητοποίηση των ΜΜΕ και του ευρύτερου κοινού σχετικά με το ρόλο των εθελοντών αιμοδοτών.

Στην Ιταλία κηρύχθηκε με υπουργικό διάταγμα «εθνική ημέρα αιμοδοσίας» κατά τα έτη 2002-2005 και διοργανώθηκαν σχετικές πολιτιστικές εκδηλώσεις. Στην Πολωνία διοργανώθηκαν ημέρες ελεύθερης επίσκεψης κατά τις οποίες γιατροί και επικεφαλής εργαστηρίων εξήγησαν στο κοινό τον τρόπο επιλογής των αιμοδοτών και τις μεθόδους για τη λήψη, εξέταση και επεξεργασία αίματος. Η εβδομάδα με τίτλο «Αίμα για τη ζωή» που διοργανώνεται στην Ιρλανδία έχει επίσης σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού και περιλαμβάνει σειρά εκδηλώσεων.

Ευαισθητοποίηση σπουδαστών

Στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν εφαρμοστεί προγράμματα ευαισθητοποίησης των σπουδαστών και στη Σκωτία σχεδιάζεται τη στιγμή αυτή ένα εκτεταμένο πρόγραμμα προσέλκυσης αιμοδοτών στα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Η Ιρλανδία εκπόνησε ένα εκπαιδευτικό βίντεο και στη Λεττονία διοργανώθηκαν επισκέψεις σε ιδρύματα της ανώτατης εκπαίδευσης από εκπροσώπους του εθνικού κέντρου και της εθνικής ένωσης αιμοδοτών που εξήγησαν την επεξεργασία του αίματος και τις απαιτήσεις για τους αιμοδότες. Στην Πολωνία διοργανώθηκαν ενημερωτικές εκστρατείες σε σχολεία και κολέγια με σκοπό την παροχή πληροφοριών σχετικά με την αιμοληψία, καθώς και τον έλεγχο και την προετοιμασία του αίματος. Διοργανώθηκε ένας εθνικός διαγωνισμός με τίτλο «Το νέο αίμα σώζει ζωές» με στόχο τους ενήλικες σπουδαστές κολεγίων και απονεμήθηκαν βραβεία στους εκπροσώπους των κολεγίων με το μεγαλύτερο ποσοστό αιμοδοσίας. Στη Σλοβενία ο Ερυθρός Σταυρός διοργάνωσε διάφορες ομιλίες για μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Επίλογος

Αναλαμβάνονται διάφορες πρωτοβουλίες για την προαγωγή της αρχής της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας που βασίζονται σε διαφορετικές τεχνικές, από τις δράσεις προώθησης που χρησιμοποιούνται στον τομέα προώθησης των πωλήσεων, τα προγράμματα για σπουδαστές έως και τις πρωτοβουλίες μέσω διαδικτύου. Ορισμένες δράσεις σχετίζονται με την προαγωγή της αιμοδοσίας γενικά, ενώ άλλες αφορούν ειδικότερα την προαγωγή της μη αμειβόμενης αιμοδοσίας. Είναι ανάγκη να υπάρξει ανταλλαγή εμπειριών και να προσδιοριστούν ορθές πρακτικές.

Δραση της Επιτροπησ

Η Επιτροπή θα συνεχίσει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να προαγάγουν την εθελοντική μη αμειβόμενη αιμοδοσία. Στη δράση της αυτή θα εφαρμόσει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση με διαφορετικές στρατηγικές για την αντιμετώπιση των ελλείψεων και την προώθηση της επάρκειας σε αίμα. Η Επιτροπή προτείνει την ανάληψη των ακόλουθων δράσεων στις προσπάθειες που θα καταβάλει για την προώθηση της επάρκειας σε ανθρώπινο αίμα ή ανθρώπινο πλάσμα με την εθελοντική μη αμειβόμενη αιμοδοσία.

Πρέπει να διεξαχθεί μια μελέτη πανευρωπαϊκής εμβέλειας στο πλαίσιο του προγράμματος για την κοινοτική υγεία έτσι ώστε να προσδιοριστούν οι ορθές πρακτικές για την προαγωγή της εθελοντικής και μη αμειβόμενης αιμοδοσίας, τη συνεκτίμηση του υπάρχοντος υλικού μελετών, όπως η στάση των πολιτών σχετικά με την αιμοδοσία. Η μελέτη αυτή πρέπει να έχει σκοπό την ανάπτυξη μιας μεθοδολογίας και μιας βασικής δέσμης αρχών για τη διοργάνωση εκστρατειών ευαισθητοποίησης και να βασίζεται σε μια ανάλυση του αντικτύπου που έχουν οι πρωτοβουλίες προώθησης, τα φοιτητικά προγράμματα και οι πρωτοβουλίες μέσω διαδικτύου για την προσέλκυση και τη συγκράτηση αιμοδοτών.

Η συζήτηση σχετικά με την κάλυψη των αναγκών της Κοινότητας σε αίμα πρέπει να συνεχιστεί και να συμπληρώσει την προαγωγή της εθελοντικής μη αμειβόμενης αιμοδοσίας με έναν προβληματισμό σχετικά με τη βέλτιστη χρήση του αίματος, που αποτελεί τον άλλο καθοριστικό παράγοντα για την εν λόγω επάρκεια.

[1] ΕΕ L 33 της 8.2.2003, σ.30.