ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM ( 84) 603 
 
 
 
Vol. 1984/0 230 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
COM(84) 603 τελικό  
Βρυξέλλες, 28 Nοευ βρίοη 1984
Η  ΚΟ ΙΝΟΤΙΚΗ Δ Ρ Α Σ Η  ΓΙΑ Τ Η Ν  Κ Α Τ Α Π Ο Λ Ε Μ Η Σ Η  
Τ Η Σ  Δ ΙΕ Θ Ν Ο Υ Σ Φ Ο Ρ Ο Δ ΙΑ Φ Υ Γ Η Σ  ΚΑΙ Φ Ο Ρ Ο Α Π Ο Φ Υ Γ Η Σ
(Ανακοίνωση της Επιτροπής π ρος το Συμβούλιο  
και το Ευρω παϊκό Κοινοβούλιο)
COΜ(84) 603 τελικό

Η  ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ Δ Ρ Α Σ Η  ΓΙΑ Τ Η Ν  Κ Α Τ Α Π Ο Λ Ε Μ Η Σ Η  Τ Η Σ  
Δ ΙΕ Θ Ν Ο Υ Σ Φ Ο Ρ Ο Δ ΙΑ Φ Υ Γ Η Σ  Κ Α Ι Φ Ο Ρ Ο Α Π Ο Φ Υ Γ Η Σ  
(Ανακοίνωση της Επιτροπής π ρ ο ς το Συμβούλιο και  
το Ευρω παϊκό Κοινοβούλιο)
!. Ε ΙΣ Α Γ Ω Γ Η
1. Η διεθνής Φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή αποτελούν φαινόμενα με αναμφισβή­
τητη κοινοτικό διάσταση τα οποία απαιτούν κοινοτική αντιμετώπιση ανά­
λογα με την πρόοδο της οικονομικής ενοποίησης. Είναι φανερό, ότι όταν 
οι φορολογούμενοι επιτυγχάνουν να αποφύγουν την εκπλήρωση των φορολο­
γικών τους υποχρεώσεων είναι δυνατόν να προκληθεί στρέβλωση στις 
συνθήκες του ανταγωνισμού και στην κίνηση των κεφαλαίων σε κοινοτικό 
επίπεδο.
Τα προβλήματα αυτά εμφανίστηκαν πρόσφατα εκ νέου. Όλα τα Κράτη μέλη 
αντιμετωπίζουν δυσκολίες οτον τομέα του προϋπολογισμού. Η φοροδιαφυγή 
και η φοροαποφυγή δεν έχουν μόνο άμεσες συνέπειες - αν και οι επιπτώσεις 
στα έσοδα είναι δύσκολο να εκτιμηθούν - αλλά επίσης σημαντικό ψυχολο­
γικό αντίκτυπο στον τομέα της φορολογικής δικαιοσύνης: εάν είναι
απαραίτητο να ζητείται από τη μεγάλη μάζα του πληθυσμού να προβαίνει 
σε οικονομικές θυσίες συχνά δυσβάκτσκτες, είναι απαράδεκτο ένας 
μικρός αριθμός φορολογουμένων να καταφέρνει να μη συμμετέχει στην 
κοινή προσπάθεια αλληλεγγύης.
Εξάλλου δεν μπορεί κανείς ν' αρνηθεί τη στενή σχέση που υπάρχει 
ανάμεσα στη φορολογική εντιμότητα των φορολογουμένων και του ύψους 
του καταβλητέου φόρου. Πράγματι, οι φορολογούμενοι καταφεύγουν τόσο 
λιγότεοο στη φοροδιαφυγή και τη φοροαποφυγή όσο θεωρούν το ύψος 
καταβλητέου φόρου λογικό και δίκαιο, κάτι που βέβαια δεν μπορεί 
να γίνει εάν οι φορολογικές υποχρεώσεις πρέπει να ακολουθούνται 
καθ’  ολοκληρία από το σύνολο των φορολογουμένων.
2. Από μια άλλη μεριά δεν θα πρέπει, να λησμονείται η ανάγκη να μην 
επιβληθούν στις επιχειρήσεις νέοι περιορισμοί που θα διακινδυνεύουν να 
επηρεάσουν σοθαοά την ανταγωνιστικότητά τους.
θα πρέπει λοιπόν να προσεχθεί ώστε κάθε μέτρο που προβλέπεται κατά χ 
της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής δεν θα πρέπει να έχει επιπτώσεις\ 
δυσανάλογες σε σχέση με τα επιδιωκόμενσ αποτελέσματα.
3. Εξάλλου, θα πρέπει να υπογραμμισθε(  η επίδραση της φορολογικής εναρμό­
νισης σ' αυτό το πλαίσιο: κάθε προσέγγιση των φορολογικών κανόνων τείνει
να μειώσει, στο εσωτερικό της Κοινότητας, ταυτόχρονα τα κίνητρα για 
φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή και τείνει πιθανότητα να εφαρμοσθούν.

-  2 -
4- Η Κοινότητα έχε; μελετήσει τα προβλήματα της διεθνούς φοροδιαφυγής
και φοροαποφυγής εδώ και ορισμένα χρόνια.
Το 1973 η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο έκθεση σχετική με το φορολο­
γικό καθεστώς των εταιριών ΗΟΕΟΙΝΘ (1)/ η οποία εξέταζε μεταξύ άλλων,  
τη χρησιμοποίηση αυτού του τύπου εταιριών για σκοπούς φοροαποφυγής  
και υποδείκνυε τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους για την καταπολέμησή της.
Στις 10 Φεβρουαρίου 1975 το Συμβούλιο ενέκρινε, μετά από πρόταση της  
Επιτροπής, ψήφισμα (2) το οποίο, ενόψει των διεθνών διαστάσεων που  
είχε λάβει το φαινόμενο της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, υπο­
γράμμιζε την ανάγκη πιό στενής συνεργασίας μεταξύ των εθνικών φορο­
λογικών αρχών.
Μετά από το ψήφισμα αυτό, το Συμβούλιο ενέκρινε στις 19 Δεκεμβρίου 1977,  
πρόταση οδηγίας της Επιτροπής σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή μεταξύ  
των Κρατών μελιών στον τομέα των άμεοων φόρων (3).
Η συνδρομή αυτό συνίσταται βασικά στην ανταλλαγή πληροφοριών, μετά  
από αίτηση η πρωτοβουλία του κράτους το οποίο διαθέτει τις πληροφορίες.
Η συνδρομή που καθιερώθηκε με τον τρόπο αυτό αργότερα επεκτάθηκε  
στον ΦΠΑ με την οδηγία της 6ης Δεκεμβρίου 1979 (4). Εξάλλου, μία  
άλλη οδηγία της 6ης Δεκεμβρίου 1979 (5), καθιέρωσε τη συνδρομή για  
την είσπραξη οφειλών σχετικών με το Φ Π Α .
5. Τα προβλήματα της διεθνούς φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής παρακολουθούνται  
με ιδιαίτερη προσοχή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το οποίο με ψήφισμα  
17Πζ Νοεμβρίου 1983 σχετικά με την εναρμόνιση στον τομέα της φορο­
λογίας στην Κοινότητα (6) κάλεσε εκ νέου την Επιτροπή να εντείνει τη  
δράση της στον τομέα αυτό και να το ενημερώνει σχετικά με την εφαρμογή  
της οδηγίας της 19ης Δεκεμβρίου 1977 που αναφέρθηκε ανωτέρω.
Η παρούσα ανακοίνωση απευθύνεται επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως  
απάντηση στην πρόσκλησή του αυτή.
(1)  Εγγμ. ΟΟΜ(73)1008 τελικό της 18.6.1973  
( Ζ ) ΕΞ αριθ. 0 35 της 14.2.1975 ’
(3) ΕΕ αριθ. ί 336 της 27.12.1977, σ. 15
(4) ΕΕ αριθ. ! _  331 τη<ς 27.12.1979 σ. 8
(5) ΕΕ αριθ. 4 331 της 27.12.1979^ σ. 10
(6; ΕΓ αριθ. ί 342 -,ης 19.12.1983, σ. 73

- 3 -
II. ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ
ΔΡΑΣΗΣ
6. Οι πράξεις στις οποίες θα προ|3εί η Κοινότητα έχουν ως αντικεί­
μενο:
α) τη βελτίωση, ενίσχυση και επέκταση της συνεργασίας μεταξύ  
των φορολογικών αρχών:
- εντός της Κοινότητας,
- μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών"
β) το πρόβλημα της προσφυγής σε χώρες καταφύγια,
γ) το πρόβλημα μεταφοράς των κερδών μεταξύ εταιριών που  
ανήκουν στον ίδιο όμιλο,
δ) την κατάργηση των διπλών φορολογιών.
Συνεργασία μεταξύ των φορολογικών αρχών των κρατών μελών
7. 'Οπως αναφέρθηκε στο σημείο 4 ανωτέρω, η οδηγία της 19ης Δεκεμ
βρίου 1977 καθιέρωσε καθεστώς κοινοτικής συνδρομής που αφορά  
κυρίως την ανταλλαγή πληροφοριών.
Στην οδηγία αυτή περιλαμβάνεται διάταξη η οποία προορίζεται  
να διευκολύνει τη βελτίωση της συνδρομής. Το άρθρο 10 ορίζει  
ότι τα κράτη μέλη από κοινού με την Επιτροπή παρακολουθούν  
συνεχώς την εξέλιξη της συνεργασίας που προβλεπεται απο την  
παρούσα οδηγία και ανταλλάσσουν τις εμπειρίες τους, ιδίως  
οτο θέμα των τιμών μεταφοράς εντός ομάδων επιχειρήσεων, με  
οκοπό τη βελτίωση της συνεργασίας αυτής και την^επεξεργασία  
αν συντρέχει λόγος, ρυθμίσεων στους τομείς αυτους.
Γο γεγονός ότι η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φορο­
αποφυγής αποτελεί διακηρυγμένο στόχο της πολιτικής όλων των  
κρατών μελών δεν εμπόδισε ορισμένα κράτη μέλη από το να μην  
τηρήσουν την καθοριοθείσα ημερομηνία της 1ης Ιανουάριου 1979  
για να ευθυγραμμιστούν με τις διατάξεις της οδηγίας αυτής.  
Έτσι το Βέλγιο πραγματοποίησε την ενσωμάτωση στο εθνικό δίκαιο  
με ένα νόμο της 8ης Αυγούστου 1980, ενώ η Γαλλία ολοκλήρωσε 
την ενσωμάτωση με νόμο της 31ης Δεκεμβριου^1981. Η Ιταλία  
εξάλλου δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα παρά μόνο με διάταγμα^  
της 5ης Ιουνίου 1982. Όσον αφορά τη Γερμανία, η Επιτροπής  
θεώρησε ότι δεν ασχολήθηκε με την εν λόγω οδηγία, και αποφά­
σισε να κινήσει εναντίον αυτού του κράτους μέλους^τη διαδικα­
σία παράβασης του άρθρου 169 της συνθήκης. Η  περίπτωση τ Π ζ_ 
Ελλάδας, η οποία δεν πραγματοποίησε την ενσωμάτωση της οδηγίας  
εξετάζεται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής.

- 4 -
δ. Υπό τις συνθήκες αυτές, δεν είναι  παράδοξο  ότι η ανταλλαγή
των εμπειριών που προβλέπεται ατο άρθρο 10 της οδηγίας αποκά­
λυψε ότι οι δυνατότητες που προσφέρουν οι κοινοτικές διαδικα­
σίες απέχουν από το να χρησιμοποιούνται πλήρως. Πράγματι τα 
κράτη μέλη φαίνεται ότι συνεχίζουν να εφαρμόζουν την αμοιβαία 
συνδρομή σε διμερές επίπεδο, στο πλαίσιο των παραδοσιακών 
διμερών συμφωνιών αγνοώντας ουσιαστικά τις δυνατότητες που 
τους παρέχει η ανταλλαγή εμπειριών σε διεθνές επίπεδο, η 
δημιουργία και ανάπτυξη της οποίας αποτελεί ακρι[3ώς την 
αιτία ύπαρξης των κοινοτικών οδηγιών.
Ακόμα περισσότερο από ότι στον τομέα των άμεσων φόρων, η κατά­
σταση αυτή δεν είναι αρνητική για τον τομέα του ΦΠΑ, ο οποίος 
δεν καλύπτεται από διμερείς συμφωνίες στον οποίο η οδηγία 
αποτελεί το μόνο όργανο διεθνούς συνεργασίας.
9. Τίθεται λοιπόν το πρόβλημα της καλύτερης χρησιμοποίησης των 
δυνατοτήτων που παρέχουν οι οδηγίες και της βελτίωσης της 
αμοιβαίας συνδρομής. Γι' αυτό το λόγο και υπογραμμίζοντας ότι αυτός ο 
σκοπός συνεπάγεται κατά πρώτο μια προσαρμογή των νοοτροπιών στα νέά δεδομένα, 
που δεν είναι μιας εποχής όπου οι σχέσεις μεταξύ Κρατών ήσαν μόνο διμερείς 
η Επιτροπή θεωρεί ότι μεταξύ των διαφόρων προβλεπομένων μέτρων, οι προσπάθειες 
θα πρέπει να συγκεντρώνονται στα σημεία που αναπτύσσονται παρακάτω.
Βεβαίως σκόπιμο είναι ν’  αποφευχθεί η επιβάρυνση των διοικητικών 
υποχρεώσεων που επιβάλλονται στους φορολογούμενους, οτο βαθμό που 
οι διοικήσεις μπορούν οι ίδιες ν' αποκτήσουν τις αναγκαίες πληροφορίες. 
Μέτρα εσωτερικής αγοράς
" ΙΟ-  Η  κ α λ ή  λ ε ι τ ο υ ρ γ ί α  τ η ς  δ ι ε θ ν ο ύ ς  α ν τ α λ λ α γ ή ς  π λ η ρ ο φ ο ρ ι ώ ν  α π α ι τ ε ί  
α π ό  κ ά ϋ ε  κ ρ ά τ ο ς  μ έ λ ο ς  τ η ν  π λ ή ρ ω σ η ,  σ ε  ε θ ν ι κ ό  ε π ί π ε δ ο ,  τ ω ν  
α ν α γ κ α ί ω ν  π ρ ο ϋ π ο θ έ σ ε ω ν  γ ι α  τ η ν  α ν τ α λ λ α γ ή  α υ τ ή .
Π ρ έ π ε ι  λ ο ι π ό ν  κ α τ α ρ χ ή ν ,  τ α  κ ρ ά τ η  μ έ λ η  ν α  ε ξ α ν τ λ ή σ ο υ ν  ό λ ε ς  τ ι ς  
ε θ ν ι κ έ ς  π η γ έ ς  π λ η ρ ο φ ο ρ ι ώ ν  π ο υ  χ ρ η σ ι μ ε ύ ο υ ν  γ ι α  τ η ν  ε π ι β ο λ ή  τ ω ν  
φ ό ρ ω ν .  Α υ τ ό  δ ε ν  α π α ι τ ε ί  μ ό ν ο  σ τ ε ν ή  σ υ ν ε ρ γ α σ ί α  μ ε τ α ξ ύ  τ η ς  
υ ι υ : κ η σ η ς  τ η ς  α ρ μ ό δ ι α ς  γ ι α  τ ο υ ς  ά μ ε σ ο υ ς  φ ό ρ ο υ ς  κ α ι  α υ τ ή ς  γ ι α  
τ ο υ ς  έ ά μ ε σ ο υ ς  φ ό ρ ο υ ς  ··· σ τ ι ς  π ε ρ ι π τ ώ σ ε ι ς  ό π ο υ  ο ι  δ ι ο ι κ ή σ ε ι ς  
α υ τ έ ς  ε ί ν α ι  δ ι α χ ω ρ 1σ μ έ ν ε ς -  α λ λ ά  ε π ί σ η ς  κ α ι  μ ε τ α ξ ύ  τ ω ν  φ ο ρ ο λ ο ­
γ ι κ ώ ν  α ρ χ ώ ν  κ α ι  ά λ λ ω ν  δ ι ο ι κ ή σ ε ω ν  ( γ ι α  π α ρ ά δ ε ι γ μ α  τ ω ν  ο ρ γ α ν ι ­
σ μ ώ ν  κ ο ι ν ω ν ι κ ή ς  α σ φ ά λ ι σ η ς  γ ι α  ό τ ι  α φ ο ρ ά  τ ι ς  α μ ο ι β έ ς  ι α τ ρ ώ ν  ή  
τ ι ς  υ π η ρ ε σ ί ε ς  δ η μ ο σ ί ω ν  έ ρ γ ω ν  ό σ ο ν  α φ ο ρ ά  τ ι ς  δ η μ ό σ ι ε ς  σ υ μ β ά σ ε ι ς ) .
11 „ Ένα άλλο σημαντικό μέτρο που πρέπει να ληφθεί συνίσταται στην 
ηλεκτρονική επεξεργασία των στοιχείων. Εάν όλες οι ενδια­
φέρουσες από άποψη διεθνούς συνεργασίας, πληροφορίες συγκε­
ντρώνονταν σε ένα κεντρικό γραφείο, θα μπορούσαν να μελετηθούν 
χωρίς καθυστέρηση. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν ήδη

- 5 -
δημιουργήσει κεντικά γραφεία του είδους αυτού, συχνά όμως, αυτά 
δεν είναι εφοδιασμένα με τα απαραίτητα τεχνικά μέσα.
Όριο στην ανταλλαγή των πληροφοριών
12. Το άρθρο 8 παράγραφος 2, της οδηγίας της 19ης Δεκεμβρίου 
1977 ορίζει ότι η άρνηση διαβιβάσεως πληροφοριών είναι δυνατή 
σε περίπτωση που θα οδηγούσε στην κοινολόγηση ενός εμπορικού 
βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή μιας εμπορικής μεθό­
δου ή μιας πληροφορίας της οποίας η κοινολόγηση θα ήταν αντί­
θετη προς τη δημόσια τάξη.
Κατά την έκδοση της οδηγίας αυτής, στα πρακτικά της συνόδου 
του Συμβουλίου περιελήφθη μία ανακοίνωση, σύμφωνα με την 
οποία το Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, εξετάζει 
μετά πάροδο 5 ετών, εάν είναι απαραίτητη η διατήρηση της 
διάταξης αυτής.
Η Επιτροπή βρίσκεται τώρα στο στάδιο της συλλογής των απαραί­
τητων στοιχείων από τα κράτη μέλη για την επανεξέταση της 
διάταξης αυτής η οποία περιορίζει την ανταλλαγή πληροφοριών.
Ταυτόχρονοι έλεγχοι
13. ο  πιο σημαντικός τομέας, από άποψη τόσο οικονομική όσο και φο 
ρολογική, στα πλαίσια της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και 
φοροαποφυγής, είναι αναμφίβολα ο τομέας των επιχειρήσεων, και 
ιδιαίτερα των επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων υπάρχει δεσμός 
εξάρτησης. Ιΐράγματι ο μόνος τρόπος να αντιμετωπιστεί αποτε­
λεσματικά η άσκηση φοροδιαφυγής και η μεταφορά κερδών που 
διευκολύνει τη στενή συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων, είναι 
η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των φορολογικών αρχών. Η 
οδηγία της 19ης Δεκεμβρίου 1977 προβλέπει ήδη την αυτόματη 
ανταλλαγή πληροφοριών σε τέτοιου είδους καταστάσεις (βλέπε 
άρθρο 4 εδάφιο δ), αλλά πιο άμεση συνεργασία αποδεικνύεται 
ολοένα και περισσότερο αναγκαία. Τέτοιες πράξεις πραγματο­
ποιούνται ήδη σποραδικά, αλλά τώρα πρέπει να οργανωθούν πιο 
συστηματικά σε κοινοτικό επίπεδο.
Κατ'αυτόν τον τρόπο, οι διοικήσεις, κάθε μία εντός των ορίων 
της κατά τόπον αρμοόιότητάς της, άρχισαν να εφαρμόζουν ταυ­
τόχρονα έλεγχο των επιχειρήσεων μεταξύ των οποίων υπάρχει 
δεσμός εξάρτησης που είναι εγκατεστημένες σε διάφορες χώρες, 
με σκοπό τη μεταγενέστερη ανταλλαγή των πληροφοριών που συλ- 
λέχθηκαν έτσι. Αυτού του είδους οι ταυτόχρονοι έλεγχοι 
πρέπει να πολλαπλασιαστούν και να συντονιστούν σε κοινοτικό 
επίπεδο. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των διοικήσεων 
που θα συμμετέχουν τόσο πιο αποτελεσματικός θα είναι ο ελεγχος.

-6-
Εμπόόιο σε αυτού του είδους τη συνεργασία αποτελεί το γεγο­
νός ότι έλεγχος των επιχειρήσεων δεν προβλέπεται από τη νο­
μοθεσία ή την πρακτική ορισμένων κρατών. Είναι συνεπώς απα­
ραίτητο να όημιουργηθούν καταρχήν στα κράτη αυτά συνθήκες 
που να επιτρέπουν την άσκηση τέτοιου ελέγχου.
Δεν πρέπει εξάλλου να μας διαφεύγει ότι ο ταυτόχρονος φορολο­
γικός έλεγχος θα μπορούσε επίσης να κποβεί προς όφε­
λος των ίδιων των επιχειρήσεων, γιατί η εναρμόνιση των διοι­
κήσεων μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να οδηγήσει σε απο­
φυγή ευθύς εξ αρχής των περιπτώσεων διπλής φορολογίας.
14. θετικό βήμα θα ήταν επίσης εάν τα κράτη μέλη προαέφευγαν 
πιο συχνά στις δυνατότητες που προσφέρει το άρθρο 6 της εν 
λόγω οδηγίας, το οποίο προβλέπει την παρουσία υπαλλήλων 
άλλων κρατών μελών κατά τους φορολογικούς ελέγχους που 
πραγματοποιούνται από μία δεδομένη διοίκηση.
Πλΐ]£ω^έ£_εξωτε£_!_κού_
15. Όσον αφορά τον έλεγχο, όχι μόνο των επιχειρήσεων, αλλά
και των άλλων φορολογουμένων, φαίνεται ότι δεν χρησιμοποιεί­
ται επαρκώς κάποια αποτελεσματική τεχνική η οποία να μπο­
ρεί να εφαρμοστεί ευρέως.
Οι πληρωμές εξωτερικού παρουσιάζουν γενικά δύο χαρακτηρι­
στικά: αφενός, η ταυτότητα του ξένου  δικαιούχου είναι γνω­
στή στον πληρωτή και, αφετέρου, οι πραγματοποιηθείσες πλη­
ρωμές εκπίπτουν από το φορολογητέο εισόδημα. Η κατάσταση 
αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιείται για σκοπούς φορολογι­
κού ελέγχου, εξαρτώντας την έκπτωση από την προϋπόθεση ότι 
ο πληρωτής ανακοινώνει την ταυτότητα του δικαιούχου στη φο­
ρολογική του αρχή. Η φορολογική αρχή θα μπορούσε να συγκεντρώ­
νει τις πληροφορίες και να προχωρεί στην ηλεκτρονική επεξεργα­
σία τους (βλέπε σημείο 11).
Η τεχνική αυτή θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά τρόπο πιο 
συστηματικό από το σημερινό και με απεριόριστες σχεδόν δυνατότητες 
εφαρμογής. Θα επέτρεπε την αυτόματη, ή τουλάχι­
στον την άμεση επικοινωνία, για τις σημαντικές εισοδηματικές 
κατηγορίες, όπως είναι οι οφειλές, προμήθειες,εκπτώσεις, 
τόκοι χορηγηθέντων δανείων, τα έξοδα παραστάσεως, κλπ. Είναι εξάλλου χρήσιμο, 
για την καταπολέμηση  ορ ι  σ μένω ν πρακτικών όπως η παραοικονομία, 
και η μίσθωση εργατικού δυναμικού πέραν των συνόρων που 
είναι αρκετά εκτεταμένες σε περιόδους κρίσεις.
16 .Θα μπορούσε επίσης να προβλέπεται,υποχρέωση των επιχειρήσεων 
να παρέχουν, εκτός από τη φορολογική τους δήλωση, λεπτομε­
ρείς πληροφορίες σχετικές με τις εργασίες που πραγματο­
ποίησαν μαζί με τις επιχειρήσεις μεταξύ των οποίων υπάρχει 
δεσμός εξάρτησης, που είναι εγκατεστημένες στο εξωτερικό: φύση 
των εργασιών, πληρωθέντα και εισπραχθέντα ποσά, κλπ.

- 7 -
17. Πληροφορίες σχετικά με τη συμμετοχή
Για να αποκτήσουμε καλύτερη γνώση της φορολογικής κατάστασης, 
χρήσιμο θα ήταν να επι|3ληθούν στους φορολογούμενους ορισμένες 
υποχρεώσεις όσον αφορά την παροχή πληροφοριών, όχι μόνο όταν 
έχουν πραγματοποιηθεί τα εισοδήματα, αλλά ήδη από τη στιγμή 
της δημιουργίας οικονομικών σχέσεων που θα οδηγήσουν τελικά 
στην πραγματοποίηση εισοδημάτων. Κατ'αυτόν τον τρόπο η υπο­
χρέωση συστηματικής ενημέρωσης των διοικήσεων σχετικά με την 
ουσιαστική συμμετοχή σε μία επιχείρηση (είτε πρόκειται για τη 
συμμετοχή μίας ξένης εταιρίας ή για την αντίθετη περίπτωση) 
θα μπορούσε να καταλήξει σε συγκέντρωση των πληροφοριών σχετι­
κά με όλες τις σχέσεις μεταξύ επιχειρήσεων. Εάν κάθε κράτος 
μέλος συνεκέντρωνε τις πληροφορίες αυτές, θα μπορούσαμε να 
έχουμε ακριβή εικόνα της αμοιβαίας συμμετοχής των επιχειρή­
σεων, συμπεριλαμβανομένων των έμμεσων συμμετοχών μέσω μίας 
επιχειρήσεως που είναι εγκατεστημένη σε χώρα καταφύγιο. Είναι 
προφανές ότι η καθιέρωση ενός τέτοιου συστήματος θα επέτρεπε, 
από την αρχή, καλύτερο έλεγχο της μεταφοράς κερδών.
18. Τα προηγούμενα σημεία αφορούν μέτρα που μπορούν ενδεχομένως 
να βελτιώσουν την αμοιβαία συνδρομή με σκοπό την επιβολή 
σωστής φορολογίας, θα πρέπει επίσης να εξαλειφτεί η δυνατό­
τητα μη εκπλήρωσης των φορολογικών υποχρεώσεων εκ μέρους των 
φορολογουμένων.  Για το λόγο αυτό η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει 
να καθιερωθεί αμοιβαία συνεργασία όσον αφορά την αναγκαστική 
είσπραξη οφειλών σχετικών με φορους επι του εισοδήματος και 
της περιουσίας, σύμφωνα με το μοντέλο που ισχύει ήδη στον 
τομέα του ΦΙΙΑ. Η Επιτροπή θα υποβάλει προσεχώς σχετική πρό­
ταση.
Συνεργασία μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών
19. Η καθιέρωση ή βελτίωση της συνεργασίας με τρίτες χώρες όσον 
αφορά τη διοικητική συνδρομή αντιμετωπίζει σημαντικές δυσκο­
λίες. θα πρέπει να αναφερθεί σχετικά το ψήφισμα του Συμβου­
λίου της 10ης Φεβρουάριου 1975 (1), όσον αφορά τα μέτρα που 
επρόκειτο να λάβει η Κοινότητα στον τομέα της καταπολέμησης 
της διεθνούς φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής. Στο ψήφισμα 
αυτό, το Συμβούλιο αναγνώρισε το διεθνή χαρακτήρα του προβλή­
ματος και το γεγονός ότι πρέπει να ενισχυθει η συνεργασία με 
τρίτες χώρες.
(1) ΕΕ αριθ. Ζ 35 της 14.2.1975, 0.  1

-  8 -
Στον τομέα αυτό, λαμβάνουν χώρα τρεις πράξεις, είτε στα πλαίσια 
της Κοινότητας, είτε στα πλαίσια άλλων διεθνών οργανισμών.
20. Η Φινλανδία, η Ισλανδία, η Νορβηγία και Σουηδία απευθύνθηκαν 
το ■ '  /'7V οτην Επιτροπή ζητώντας τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων 
με .  ,τό τη σύνδεσή τους για την ανταλλαγή πληροφοριών, όπως 
πρυ|·\ό'·υυν γ ι  κοινοτικές οδηγίες. Η Επιτροπή, με σύσταση 
απόφασης της 2υης Φεβρουάριου 1980 (1), ίήτηοε από το Συμ­
βούλιο την παροχή εξουσιοδότησης για τη διεξαγωγή των διαπραγ­
ματεύσεων αυτών.
Έως τώρα δεν εκδόθηκε απόφαση του Συμβουλίου, ενώ η πλειοψη- 
φία των κρατών μελών θεώρησε ότι οι ρήτρες συνδρομής που 
περιλαμβάνονται στις διμερείς συμβάσεις τους με τρίτες χώρες 
καλύπτουν επαρκώς το θέμα αυτό. Εάν το επιχείρημα αυτό ήταν 
βάσιμο θα ίσχυε επίσης για ό,τι αφορά τις σχέσεις μεταξύ 
κρατών μελών.
Εξάλλου, η θέση αυτή δεν εμπόδισε τα κράτη μέλη να συμμετέχουν 
στις διαπραγματεύσεις για τη σύναψη μκ.ς πολυμερούς συνθήκης 
διοικητικής συνδρομής σε φορολογικά θέματα στα πλαίσια του Συμ­
βουλίου της Ευρώπης (βλέπε σημείο 21) Υπό τις συνθήκες αυτές, 
δεν είναι σκόπιμο να απορριφθεί η αίτηση των ανωτέρω χωρών.
Η Επιτροπή πιστεύει λοιπόν ότι το Συμβούλιο πρέπει να λάβει 
απόφαση το συντομότερο δυνατό.
21. Το Συμβούλιο της Ευρώπης ανέλαβε πρωτοβουλία επεξεργασίας μίας 
πολυμερούς σύμβασης διοικητικής συνδρομής σε θέματα φορολογι­
κά, ανοικτής προς υπογραφή από τα κράτη μέλη του καθώς και από 
τα κράτη μέλη του 00ΣΑ.
Η  Ε π ι τ ρ ο π ή  χ α ι ρ ε τ ί ζ ε ι  τ η ν  π ρ ω τ ο β ο υ λ ί α  α υ τ ή ,  υ π ό  τ η ν  π ρ ο ϋ π ό θ ε σ η  
ό τ ι  θ α  κ α τ α λ ή ξ ε  ι σ ε  π ρ α γ μ α τ ι κ ή  β ε λ τ ί ω σ η  τ η ς  σ υ ν ε ρ γ α σ ί α ς  μ ε  
τ ι ς  τ ρ ί τ ε ς  χ ώ ρ ε ς .  Π ρ ά γ μ α τ ι  η  Ε π ι τ ρ ο π ή  υ π ο σ τ ή ρ ι ζ ε  α ν έ κ α θ ε ν  ό τ ι  
η  κ α τ α π ο λ έ μ η σ η  τ η ς  δ ι ε θ ν ο ύ ς  φ ο ρ ο δ ι α φ υ γ ή ς  κ α ι  φ ο ρ ο α π ο φ υ γ ή ς  θ α  
κ α θ ί σ τ α τ ο  π ι ο  α π ο τ ε λ ε σ μ α τ ι κ ή ,  ε ά ν  τ ο  γ ε ω γ ρ α φ ι κ ό  π λ α ί σ ι ο  ή τ α ν  
π ι ο  ε κ τ ε τ α μ έ ν ο .
Το υπό συζήτηση σχέδιο συμβάοεως στα πλαίσια μιας ομάδας 
εμπειρογνωμόνων έχει πολύ ευρύτερο πεδίο εφαρμογής από ότι οι 
κοινοτικές ρυθμίσεις. Η προβλεπόμενη συνδρομή καλύπτει, 
πράγματι, το σύνολο των φόρων και των συνεισφορών κοινωνικής 
ασφάλισης. Επιπλέον, δεν αφορά μόνο την ανταλλαγή πληροφοριών, 
αλλά επίσης την είσπραξη φορολογικών οφειλών και την κοινοποί­
ηση εγγράφων.
(1) Έγγρ. €0Μ  (00)68 τελικό της 20.2.1980

- 9 -
Η σύμβαση αυτή ενδιαφέρει την Κοινότητα για δυο λόγους. Στο 
βαθμό που δεν υπάρχουν ακόμα κοινοί κανόνες, πρέπει να συντο­
νιστούν οι θέσεις των κρατών μελών (βλέπε άρθρο 116 της Συν­
θήκης). Ενόψει του συντονισμού αυτού, οι υπηρεσίες της Επι­
τροπής υπέβαλαν στο Συμβούλιο δύο έγγραφα εργασίας, τα οποία 
συζητήθηκαν σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.
Στο βαθμό που οι τομείς καλύπτονται ήδη από κοινοτικές πράξεις, 
η συμμετοχή στην πολυμερή σύμβαση περιλαμβάνεται στην αρμοδιό­
τητα της Κοινότητας. Η Επιτροπή πρόσφατα (1) υπέβαλε στο 
Συμβούλιο σύσταση απόφασης. Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις 
της πολυμερούς σύμβασης βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, είναι 
σημαντικό να ληφθεί η απόφαση του Συμβουλίου το συντομότερο.
22. 0 OHE ασχολείται επίσης με την καταπολέμηση της διεθνούς
φοροδιαφυγής  και φοροαποφυγής μέσω της συνεργασίας μεταξύ των 
εθνικών διοικήσεων. Ειδική ομάδα εμπειρογνωμόνων, που δημιουρ- 
γήθηκε στα πλαίσια του οργανισμού αυτού, ολοκλήρωσε πρόσφατα 
τη σύνταξη οδηγιών που απευθύνονται στις φορολογικές αρχές.
Οι οδηγίες αυτές αφορούν τη συνεργασία στο θέμα της ανταλλαγής 
πληροφοριών, της χρησιμοποίησης φορολογικών παραδείσων, του 
τραπεζικού απορρήτου, της καταχρηστικής εφαρμογής των συμβάσεων 
και της είσπραξης φόρων.
Στα πλαίσια αυτά, τα συμφέροντα των βιομηχανικών χωρών καθώς 
και αυτά των αναπτυσσόμενων χωρών είναι συχνά αντίθετα, ιδίως 
όταν ορισμένες από τις αναπτυσσόμενες θεωρούνται ως φορολογικοί 
παράδεισοι ή προσπαθούν να γίνουν.
Χώρες καταφύγια
23. Η χρησιμοποίηση των εταιριών "holding" (δηλαόη των εταιριών 
που δεν ασκούν πραγματική οικονομική δραστηριότητα.,  αλλά οι 
οποίες χρησιμεύουν αποκλειστικά για τη συγκέντρωση ορισμένων 
κατηγοριών "παθητικών εισοδημάτων", όπως μερίσματα, τοκοι, 
τέλη κλπ) οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε "φορολογικούς 
παράδεισους" αποτέλεσε ήδη αντικείμενο της έκθεσης "holdings" 
του 1973.
Στην έκθεση αυτή, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι το πρόβλημα των 
εταιριών "holding" που είναι εγκατεοτημένες εντός της Κοινότη­
τας δεν μπορεί να διαχωριστεί από το γενικό πρόβλημα των 
εταιριών "holding" και ότι μόνο η εναρμονισμένη δράση, η οποία 
υπερβαίνει το κοινοτικό πλαίσιο, μπορεί να προσφέρει ισορρο­
πημένη λύση στο θέμα αυτό. Εφόσον δεν αναλαμβάνεται τέτοιου 
είδους δράση, μπορεί να προγραμματιστεί μόνο η λήψη πιο περι­
ορισμένων μέτρων.
(1) Έγγρ. COM (63) 685 της 22.11.1983

-10-
Η Επιτροπή εξέτασε ορισμένα μέτρα του είδους αυτού,
τα οποία ήδη εφαρμόζονταν από τα κράτη μέλη. Με τα μέτρα αυτά 
εισάγονται ορισμένες φορολογικής φύσης υποχρεώσεις όσον αφορά 
τις πληρωμές που πραγματοποιούνται από ένα κράτος μέλος προς 
ένα φορολογικό παράδεισο .  (π.χ. :  εφαρμογή παρακράτησης στην 
πηγή των τελών, αντιστροφή του βάρους αποδείξεως). Ilio συστη­
ματική εξέταση αποκάλυψε η γενί-κευση της ομοιόμορφης εφαρμο­
γής τέτοιου είδους μέτρων είναι δύσκολο να πραγματοποιηθεί.
Εξάλλου, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, πολλά κράτη 
(Γαλλία, Ιαπωνία, Καναδάς και πρόσφατα το Ηνωμένο Βασίλειο) 
υιοθέτησαν ένα άλλο μονομερές μέτρο, γενικότερου χαρακτήρα, το 
οποίο εφαρμόζεται ήδη στις Ηνωμένες Πολιτείες από το 196^ και 
στη Γερμανία από το 1971. Το μέτρο αυτό προβλέπει βασικά, την 
υπαγωγή στο φόρο των “παθητικών εισοδημάτων" ενός υποκειμένου 
στο φόρο που προέρχονται από την εταιρία " hoLdings " που 
είναι εγκατεστημένη σε έναν φορολογικό παράδεισο, ακόμα και 
αν τα εισοδήματα αυτά δεν διανέμονται ανάλογα με τη συμμετοχή 
του φορολογούμενου στην εταιρία.
Κάθε νομοθεσία που καταπολεμά το "νοσολογικό παοάοειοο" (ακόμα 
και τον περίοριυμένο όπως αναφέρθηκε ανωτέρω) θα δημιουργούσε 
εντούτοις -προβλήματα ερμηνείας και οριοθέτησης^ προβλήματα 
πολύ περίπλοκα τόσο στο θεωρητικό επίπεδο, όσο και στο επί­
πεδο πρακτικής εφαρμογής. Τα προβλήματα αυτά αφορούν όχι 
μόνο την ερμηνεία της έννοιας "φορολογικός παράδεισος", αλλά 
κυρίως την ερμηνεία της έννοιας "παθητικά εισοδήματα" που 
πρέπει να καταπολεμηθούν, ενώ εξυπακουεται ότι κάθε εμπόδιο 
στην διεθνή δραστηριότητα των επιχειρήσεων πρέπει
να αποφεύγεται αυστηρά.
Άρα, εάν ο βαθμός της αποτελεσματικότρτας κατά την πρακτική 
εφαρμογή διέφερε μεταξύ των εθνικών διοικήσεων - πρόβλημα 
που είναι δυνατόν να τεθεί ακόμα και εντός ενός κράτους μέ­
λους - , θα μπορούσαν να προκληθούν νέες στρεβλώσεις του 
ανταγωνισμού, πράγμα που δεν θα βελτίωνε την κατάσταση, αλλά 
αντιθέτως θα την επιδείνωνε.

-11-
25. τέλος, η Επιτροπή θεωρεί ότι, προς το παρόν, τα κοινοτικά 
μέτρα προς αντιμετώπιση της προσφυγής σε φορολογικούς παρα­
δείσους, πρέπει να αναζητηθούν στον τομέα του ελέγχου και της 
αμοιβαίας συνδρομής, ιδίως στα πλαίσια της άμεσης ανταλλαγής 
πληροφοριών που προβλέπεται από το άρθρο 4 της οδηγίας της 
19ης Δεκεμβρίου 1977. Η βελτίωση της ανταλλαγής που αναφέρθη­
κε προηγούμενα αποτελεί σχετικό παράδειγμα.
Μεταΐ£02ά_κε9δών_
26. Έναζηιδιαίτέρα σημαντικός και σύγχρονος τρόπος άσκησης διεθνούς 
φοροδιαφυγής είναι αυτός της "μεταφοράς κερδών" μεταξύ επιχει­
ρήσεων οι οποίες ανήκουν στον ίδιο όμιλο, και είναι εγκατεστη­
μένες σε διαφορετικά κράτη. Με όλα τα είδη υποτίμησης ή υπερ­
τίμησης της αξίας των συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν πέρα
των συνόρων εντός του ομίλου, καταλήγουμε στην τεχνητή μετα­
φορά κερδών από τη μία χώρα στην άλλη, έτσι ώστε να ελατ­
τώνεται η φορολογική επιβάρυνση για το σύνολο του ομίλου.
Η Επιτροπή υπήρξε ανέκαθεν ιδιαίτερα ευαίσθητη στο πρόβλημα 
αυτό (1). Το άρθρο 10 της οδηγίας του 1977 σχετικά με την αμοι­
βαία συνδρομή (βλέπε σημείο ^  προβλέπει ανταλλαγή εμπειριών, 
ιδίως στο θέμα αυτό, με σκοπό την ενδεχόμενη επεξεργασία κοι­
νών κανόνων. Εν τω μεταξύ, ο 00ΣΑ, στην έκθεση του 1979,
εξέτασε τα διάφορα προβλήματα μεταφοράς κερδών εντός των πο­
λυεθνικών επιχειρήσεων και όρισε ορισμένες "κατευθυντήριες 
γραμμές" για τη λύση τους. Η έκθεση αυτή εντούτοις δεν έχει 
παρά χαρακτήρα σύστασης και αφήνει στα κράτη μέλη του οργα­
νισμού αυτού μεγάλα περιθώρια χειρισμών.
Πριν αναληφθούν νέες πρωτοβουλίες στον τομέα αυτό, πρέπει να 
περιμένουμε έως ότου υπάρξει επαρκής πείρα των κρατών μελών 
σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των αρχών του 00ΣΑ.
Η Κοινότητα ωστόσο χρειάζεται κανόνες αναγκαστικού χαρακτήρα, 
όχι μόνο για την ενίσχυση της καταπολέμησης της μεταφοράς 
κερδών, αλλά για να εγγυηθε! επίσης στις επιχειρήσεις ότι 
μπορούν να βασίζονται στην εφαρμογή των ίδιων αρχών σε όλη 
την Κοινότητα. Ταυτόχρονα θα περιοριζόταν ο κίνδυνος διπλής 
φορολογ ί  ας.
Εντούτοις, λόγω των πολλών και περίπλοκων προβλημάτων που πρέ­
πει να επιλυθούν και των συχνά αντικρουόμενων παραδοσιακών 
προσεγγίσεων, καθώς και των αντιθέτων συμφερόντων των κρατών 
μελών και της απροθυμίας τους να τηρήσουν μια ρύθμιση, θα 
ήταν αυταπάτη να περιμένει κανείς ουσιαστικές εξελίξεις στο 
εγγύς μέλλον. Έως τότε,οι μονομερείς και μη εναρμονισμένες 
πράξεις των κρατών μελών δεν θα έπρεπε να καταλήξουν σε αντί­
θετο αποτέλεσμα. Είναι λοιπόν απαραίτητο τα εθνικά μέτρα τα 
σχετικά με το θέμα αυτό να ανακοινώνονται στην Επιτροπή και 
στα άλλα κράτη μέλη ώστε να μπορούν αυτά να διατυπώσουν τη 
γνώμη τους. Η διαδικασία που αποτελεί αντικείμενο ιης πρό-
(1) ‘ Βλέπε πρόγραμμα δράσης για φορολογικά θέματα1 '- Έγγρ.
Θ0Μ(75) 391 τελικό της 23.7.1975.

-12-
τααης απόφαοης που υποβλήθηκε από την Επιτροπή οτο Συμβούλιο 
οτις 3 Δεκεμβρίου  1981 (1) θα μπορούσε να αποτελέοει κατάλλη­
λο πλαίσιο για το σκοπό αυτό.
!Ì2I22ÌD2n_12v_6iII^2.¥_22B2^2¥JLy ¥
Η αυξανόμενη συνεργασία μεταξύ των εθνικών φορολογικών αρχών 
εντείνει τον κίνδυνο επιβολής διπλής φορολογίας, ιδιαίτερα 
στην περίπτωση συναλλαγών μεταξύ επιχειρήσεων μεταξύ των 
οποίων υπάρχει δεσμός εξάρτησης, πράγμα που θα προκαλούσε 
επίσης στρεβλώσεις στις συνθήκες του ανταγωνισμού. Για το 
λόγο αυτό η Επιτροπή υπογράμμιζε ανέκαθεν το στενό δεσμό 
μεταξύ του αγώνα κατά της φοροδιαφυγής αφενός και της ανά- 
νκης γιο. αποφυγή της επιρολής ύιπλής φορολογίας αφετέρου (2).
Στην παρούσα φάοη,η διπλή φορολογία δεν μπορεί να καταργηθεί 
παρά μόνο με φιλική διευθέτηση που προβλέπεται στις διμερείς 
συμβάσεις. Εντούτοις, η διαδικασία αυτή δεν εγγυάται επορκώς 
την κατάργηση της διπλής φορολογίας, εάν οι όύο ενδιαφερόμε­
νος διοικήσεις δεν καταφέρουν να συμφωνήσουν.
Προς κάλυψη του κενού αυτού, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβού­
λιο, το 1976, μία πρόταση οδηγίας (3), με σκοπό τη θέσπιση 
μίας διαδικασίας η οποία να εγγυάται την κατάργηση της διπλής 
φορολογίας σε όλες τις περιπτώσεις.
Μετά από ανακοίνωση του κ. Μ. TUGENDHAT σχετική με τα φορο­
λογικά μέτρα που σκοπεύουν στην ενίσχυση της συνεργασίας 
μεταξύ επιχειρήσεων διαφόρων κρατών μελών (4), η συζήτηση 
της πρότασης αυτής στα πλαίσια του Συμβουλίου έδωσε σημαντι­
κή ώθηση. Ρυθμίστηκαν τα περισσότερα προβλήματα και οι 
λεπτομέρειες μπορούν να διευθετηθούν οτο εγγύς μέλλον. 
Παραμένει ωοτόαο ένα σημαντικό πρόβλημα, σχετικά με την επι­
λογή του δικαστικού μέσου: πράγματι, τα περισσότερα κράτη 
μέλη προτιμούν μία πολυμερή σύμβαση η οποία να βασίζεται στο 
άρθρο 220 της συνθήκης, ενώ η Επιτροπή, θεωρώντας ότι πλη- 
ρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 100, πιστεύει ότι 
μόνο η έκδοση μίας οδηγίας θα ήταν σύμφωνη με το κοινοτικό 
δίκαιο.
(1) ΕΕ αριθ. 0 346 της 31.12.1981, σ.6
(2) Βλέπε "Γενικές εκτιμήσεις" της πρότασης οδηγίας σχετικά 
με την ανταλλαγή πληροφοριών - 'Εγγρ. ΟΟΜ (76)119 τελικό 
της 31.3.1976
(3) ΕΕ αριθ. C 301 της 21.12.1976, α.4
(4) 'Εγγρ. ΘΕΟ (84) 77 της 17.1.1984

-13-
III. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
28. Η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει πλέον να δοθεί νέα ώθηση στην 
καταπολέμηση της διεθνούς φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής.
29. Η δράση αυτή πρέπει καταρχήν να περιλαμβάνει την ενίσχυση 
της αμοιβαίας συνδρομής εντός της Κοινότητας. Η ενίσχυση αυ­
τή μπορεί να επιτευχθεί βασικά με την πληρέστερη χρήση των 
δυνατοτήτων συνεργασίας που παρέχουν οι ισχύουσες 
οδηγίες, οι διατάξεις των οποίων, τουλάχιστον στο παρόν 
στάδιο, δεν θα έπρεπε να πληρωθούν παρά μόνο σε οχέοη με
την αναγκαστική είσπραξη οφειλών σχετικών με τους άμεσους φόρους.
30. Κατά δεύτερο λόγο, εάν επιθυμούμε να καταπολεμήσουμε απο­
τελεσματικά τις πρακτικές οι οποίες πληθαίνουν συνεχώς όχι 
μόνο σε εθνικό αλλά και σε κοινοτικό πλαίσιο, είναι απαραί­
τητο να διευρύνουμε το πεδίο εφαρμογής της συνδρομής προς
τις τρίτες χώρες, και ιδίως προς τους κυριότερους οικονομικούς 
και εμπορικούς εταίρους της Κοινότητας. Γιά το λόγο αυτό 
η Επιτροπή θεωρεί ότι το Συμβούλιο πρέπει να αποφανθεί 
σύντομα σχετικά με την αίτηση των χωρών της Βορείου Ευρώπης, 
η σύνδεση των οποίων με τις κοινοτικές διαδικασίες αμοιβαίας 
συνδρομής θα οδηγούσε σε ενίσχυση της αποτελε- 
σματικότητας των διαδικασιών αυτών. Με το ίδιο σκεπτικό, 
το Συμβούλιο πρέπει να αποφανθεί χωρίς καθυστέρηση σχετικά 
με τη σύσταση απόφασης που εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να δια- 
πραγματευθεί την πολυμερή συνθήκη στα πλαίσια του Συμβουλίου 
της Ευρώπης.
31. Όσον αφορά τη λήψη μέτρων που αποσκοπούν στη ρύθμιση βασι­
κών προβλημάτων, είτε πρόκειται για προσφυγή σε φορολογικά 
καταφύγια είτε για τις τιμές μεταφοράς, απαιτείται ιδιαίτερη 
προσοχή έτσι ώστε να αποφευχθεί η εξασθένιση της ανταγωνι­
στικής θέσης της Κοινότητας ή η προσβολή των εννόμων συμφερό­
ντων. Πρέπει επίσης
να αναμένουμε ότι οα προκύψουν αναμφισβήτητα διδάγματα από 
την εφαρμογή των οδηγιών που εξέδωσε ο 00ΣΑ.
32. Τέλος, η Κοινότητα επαναβεβαιώνει τη θέση την οποία ανέκαθεν 
υποστήριζε σχετικά με τον συμπληρωματτκό χαρακτήρα των μέτρων 
που αποσκοπούν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και φορο­
αποφυγής και των διατάξεων που αποσκοπούν στην κατάργηση των 
διπλών φορολογιών. Γιά το λόγο αυτό η καθιέρωση μίας διαδικα­
σίας διαιτησίας σύντομα αποσκοπεί όχι μόνο στην απαίτηση για 
απονομή δικαιοαύνης όσον αφορά τις επιχειρήσεις που ασκούν τις 
δραστηριότητές τους πέραν των συνόρων, αλλά μπορεί επιπλέον
να παρακινήσει τις επιχειρήσεις αυτές να τηρήσουν πιο υπεύθυνη 
στάση όσον αφορά τη φορολογία.