Τροποποιημένη πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις δράσεις στον τομέα της «ενίσχυσης των εκτοπισμένων πληθυσμών (πρόσφυγες, εκτοπισμένα άτομα και επαναπατριζόμενοι) στις αναπτυσσόμενες χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας» (1)

(96/C 216/08)

COM(96) 234 τελικό - 95/0162(SYN)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 189 Α παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ στις 23 Μαΐου 1996)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Ω,

την πρόταση της Επιτροπής,

Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

Έχοντας υπόψη τη σύμβαση σχετικά με την κατάσταση των προσφύγων που υιοθετήθηκε, στις 28 Ιουλίου 1951, από τη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση των προσφύγων και των απατρίδων, καθώς και το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης που εγκρίθηκε στις 31 Ιανουαρίου 1967 και άλλα ψηφίσματα που εγκρίθηκαν από τα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με την πολιτική για τους πρόσφυγες 7

Έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των δικαιωμάτων του ανθρώπου του 1948, το Διεθνές Σύμφωνο σχετικά με τα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα του 1966, τη Σύμβαση για την εξάλειψη όλων των μορφών διάκρισης, κατά των γυναικών του 1979 και τη Σύμβαση των δικαιωμάτων του παιδιού του 1989 7

Έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ενίσχυση των προσφύγων στις αναπτυσσόμενες χώρες που υιοθετήθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1983 (2) και τα μεταγενέστερα ψηφίσματά του,

Εκτιμώντας ότι, τόσο το Συμβούλιο όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάλεσαν την Κοινότητα να αναλάβει δέσμευση σ' αυτόν τον τομέα 7

Εκτιμώντας ότι η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων στήριξης των εκτοπισμένων πληθυσμών (πρόσφυγες, επαναπατριζόμενοι και άτομα που μετακινήθηκαν παρά τη θέλησή τους) εξαρτάται από το συντονισμό της βοήθειας που χορηγείται τόσο σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσο και με τους άλλους χρηματοδότες, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και τις οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών 7

Έχοντας υπόψη την ανάγκη να αυξηθούν οι προσπάθειες που αποσκοπούν στο να αποτρέπονται οι συγκρούσεις και να ευνοηθεί κάθε ειρηνευτική λύση των πολιτικών συγκρούσεων ή των πολέμων που προκαλούν αυτές τις μετακινήσεις πληθυσμών 7

Εκτιμώντας ότι υπάρχει αυξανόμενη διεθνής αναγνώριση της «ιδιότητας του de facto πρόσφυγα» που απορρέει από γενικευμένες όσο και ατομικές καταστάσεις, όπως καθορίζονται από τη διακήρυξη της Καρθαγένης του 1984 και η οποία προτάθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 7

Εκτιμώντας ότι η ιδιότητα του πρόσφυγα μπορεί να απορρέει από τη δίωξη συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων και ότι είναι αναγκαίο να προωθηθεί η αρχή της μη διάκρισης 7

Εκτιμώντας ότι είναι αναγκαίο να επιβληθεί ο σεβασμός της αρχής της «μη απέλασης» και ένας πραγματικός δικαστικός κανονισμός για τις περιπτώσεις παραβίασης των δικαιωμάτων του ανθρώπου 7

Εκτιμώντας ότι είναι αναγκαίο να επιβληθεί ο σεβασμός της αρχής σύμφωνα με την οποία κάθε πρόσφυγας ή εκτοπισμένο άτομο δεν πρέπει να υποχρεωθεί να επιστρέψει στη χώρα ή στην περιοχή καταγωγής του, αλλά ότι ο επαναπατρισμός ή η επιστροφή πρέπει να γίνονται σύμφωνα με τη θέληση των ενδιαφερομένων ατόμων 7

Έχοντας υπόψη τη σημαντική εμπειρία που έχουν αποκτήσει σε θέματα αρωγής στους εκτοπισμένους πληθυσμούς οι ειδικευμένες οργανώσεις και οι υπηρεσίες ή οι μη κυβερνητικές οργανώσεις κατά την εκτέλεση αυτού του τύπου δράσεων 7

Έχοντας υπόψη την επιθυμία της Κοινότητας να ενταχθεί η δράση υπέρ των εκτοπισμένων πληθυσμών σε μια προοπτική που στοχεύει στη μετατροπή της λεγόμενης φάσης επιβίωσης σε φάση «αυτάρκειας» 7

Εκτιμώντας ότι αυτός ο τύπος δράσης αποτελεί για τις εν λόγω χώρες ένα απαραίτητο προηγούμενο για την ανάπτυξη και, επομένως, μια σημαντική συμβολή για την υλοποίηση των στόχων της πολιτικής συνεργασίας της Ένωσης, που διατυπώνονται στο άρθρο 130 Υ της συνθήκης 7

Εκτιμώντας ότι η βοήθεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν απαλλάσσει από την υποχρέωση των κυβερνήσεων των χωρών υποδοχής και των χορηγών βοήθειας να υποστηρίζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων σύμφωνα με τις διεθνείς συμβάσεις 7

Εκτιμώντας ότι πρέπει να καθοριστούν οι λεπτομέρειες εφαρμογής και οι κανόνες διαχείρισης για τις δράσεις συνεργασίας στον τομέα της παροχής βοήθειας στους εκτοπισμένους πληθυσμούς (πρόσφυγες, άτομα που έχουν μετακινηθεί παρά τη θέλησή τους και επαναπατριζόμενοι),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η Κοινότητα καθιερώνει ένα πρόγραμμα στήριξης και παροχής βοήθειας στους εκτοπισμένους πληθυσμούς (πρόσφυγες, άτομα που έχουν μετακινηθεί παρά τη θέλησή τους και επαναπατριζόμενοι, απόστρατοι) στις χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας, για να τους βοηθήσει στην ενδιάμεση φάση μεταξύ της ανθρωπιστικής παρέμβασης που ανταποκρίνεται στις ανάγκες κρίσεως και της ενδεχόμενης εφαρμογής, μιας βοήθειας για την αποκατάσταση ή τη συνεργασία για την ανάπτυξη, όταν το επιτρέπει η εξέλιξη της κατάστασης.

Άρθρο 1α

Η καθιέρωση δημοκρατικών δομών και η προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των προγραμμάτων παροχής βοήθειας στους εκτοπισμένους πληθυσμούς των αναπτυσσομένων χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Ασίας. Όλες οι ενδιαφερόμενες ομάδες, καθώς και οι τοπικοί πληθυσμοί που δέχονται πρόσφυγες και εκτοπισμένα άτομα συμμετέχουν πλήρως στην αξιολόγηση των αναγκών και στην εφαρμογή των προγραμμάτων παροχής βοήθειας. Η παροχή βοήθειας και οι πόροι προορίζονται για τις ευάλωτες ομάδες στις οποίες συγκαταλέγονται οι γυναίκες, τα παιδιά, οι ιθαγενείς πληθυσμοί, τα μειονεκτούντα και τα ηλικιωμένα άτομα.

Άρθρο 2

Σ' αυτό το πλαίσιο, η Κοινότητα θα στηρίξει μεταξύ άλλων τις ακόλουθες ενέργειες:

1. βοήθεια για την επιβίωση, τη συντήρηση και την εγκατάσταση των προσφύγων στη χώρα παροχής ασύλου 7

2. ενίσχυση και στήριξη των πληθυσμών των περιοχών υποδοχής για να περιορίσει τις επιπτώσεις της παρουσίας εκτοπισμένων ατόμων 7

3. βοήθεια για τον επαναπατρισμό 7

4. βοήθεια για την επανεγκατάσταση των προσφύγων ή των πληθυσμών που έχουν μετακινηθεί παρά τη θέλησή τους στους τόπους καταγωγής τους ή σε κάποια άλλη περιοχή της επιλογής τους, συμπεριλαμβανομένης της ενδεχόμενης επανεγκατάστασής τους σε τρίτη χώρα 7

5. ενίσχυση για την προσωρινή ή οριστική εγκατάσταση εκτοπισμένων ατόμων σε άλλες περιοχές στο εσωτερικό της χώρας τους 7

6. βοήθεια για την οικονομική ένταξη των προσφύγων στις χώρες υποδοχής, οι οποίοι δεν επιθυμούν ή δεν μπορούν να επιστρέψουν στη χώρα καταγωγής τους 7

7. στήριξη για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη, για την κοινωνική επανένταξη, καθώς και στήριξη για τη συμφιλίωση/μεσολάβηση στις ζώνες επιστροφής 7

8. στήριξη για την επίτευξη της επισιτιστικής ασφάλειας, την παροχή καταλυμάτων, υγειονομικού εξοπλισμού, ποσίμου ύδατος, στοιχειώδους υγειονομικής περίθαλψης συμπεριλαμβανομένου του τομέα της αναπαραγωγής, της ψυχολογικής βοήθειας, της εκπαίδευσης και των βασικών υποδομών, μέχρι ότου αναληφθεί αυτή η βοήθεια από άλλες δράσεις αποκατάστασης ή ανάπτυξης 7

9. στήριξη για την αποστράτευση και την επανένταξη στην κοινωνική ζωή των πρώην στρατιωτών 7

10. πράξεις ανίχνευσης και εξουδετέρωσης ναρκών όταν κρίνονται αναγκαίες για την ασφάλεια των πληθυσμών κατά τη μετακίνησή τους, καθώς και για να εξασφαλιστεί η εγκατάσταση, η επανεγκατάσταση και η επανένταξή τους στην κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας ή της περιοχής υποδοχής ή επιστροφής, καθώς και δράσεις που προωθούν την ευαισθητοποίηση και την ασφάλεια σε ό,τι αφορά τις νάρκες 7

10α) βοήθεια σε δράσεις που παρέχουν συμβουλές και νομική στήριξη σε εκτοπισμένα άτομα ώστε να γνωρίσουν τα δικαιώματά τους ιδιοκτησίας 7

10β) δράσεις που προορίζονται να αποκαταστήσουν τις ζημιές που έχουν προκληθεί στο περιβάλλον από τις σημαντικές μετακινήσεις πληθυσμών 7

10γ) ειδικά προγράμματα υπέρ των εκτοπισμένων γυναικών για να καταπολεμηθεί η σεξουαλική βία, να δοθεί στήριξη στις ομάδες γυναικών επιτόπου και για την καθιέρωση αποκλειστικά γυναικείων υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων της περίθαλψης γυναικών θυμάτων βιασμών, της θεραπείας σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθε νειών και των υγειονομικών προγραμμάτων για τις μητέρες και τα παιδιά 7

10δ) βοήθεια για την προώθηση της οικογενειακής ενότητας, καθώς και των προγραμμάτων έρευνας και οικογενειακών ομάδων 7

10ε) βοήθεια σχετικά με το δικαστικό κανονισμό σε περίπτωση παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εκτοπισμένων ατόμων.

Άρθρο 3

1. Οι τελικοί δικαιούχοι είναι τα εκτοπισμένα άτομα, που προέρχονται ή έχουν εγκατασταθεί προσωρινά σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες της Ασίας και της Λατινικής Αμερικής.

α) Οι πρόσφυγες, όπως ορίζονται στη σύμβαση σχετικά με την κατάσταση των προσφύγων που υιοθετήθηκε στις 28 Ιουλίου 1951 από τη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κατάσταση των προσφύγων και των απατρίδων, βάσει της οποίας είναι πρόσφυγας «κάθε άτομο που έχει λόγους να πιστεύει ότι θα εκδιωχθεί λόγω της φυλής, της θρησκείας, της εθνικότητας, της κοινωνικής ομάδας στην οποία ανήκει ή λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων, και που βρίσκεται εκτός της χώρας της οποίας έχει την εθνικότητα και δεν μπορεί, ή, λόγω αυτών, δεν θέλει να ζητήσει την προστασία αυτής της χώρας» 7

β) τα «άτομα που έχουν μετακινηθεί παρά τη θέλησή τους»: άτομα ή ομάδες που έχουν μετακινηθεί στο εσωτερικό της ίδιας τους της χώρας για παρόμοιους λόγους με εκείνους που αναφέρονται στη σύμβαση του 1951 και που έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας, τα οποία ωστόσο δεν έχουν την ιδιότητα του πρόσφυγα όπως ορίζεται στη σύμβαση του 1951 7

γ) τα «επαναπατριζόμενα άτομα»: άτομα ή ομάδες που, αφού εγκατέλειψαν τον τόπο καταγωγής τους, αποφάσισαν εν συνεχεία με τη θέλησή τους ή λόγω της καταστάσεως, να επιστρέψουν στην χώρα η περιοχή καταγωγής τους.

2. Η βοήθεια απευθύνεται επίσης:

α) στους τοπικούς πληθυσμούς των χωρών υποδοχής οι κοινωνικοί, οικονομικοί και διοικητικοί πόροι των οποίων τίθενται στη διάθεση της υποδοχής και της παροχής ενίσχυσης στους πρόσφυγες και στα εκτοπισμένα άτομα, για να μπορέσουν να υλοποιήσουν μακροπρόθεσμα σχέδια που αποσκοπούν στην αυτάρκεια, την ένταξη ή την επανένταξη αυτών των ατόμων 7

β) στους απόστρατους των τακτικών στρατευμάτων και των ενόπλων κινημάτων της αντιπολίτευσης, καθώς και στις οικογένειές τους και στις κοινωνικές τους βάσεις 7

βα) στα άτομα που έχουν ανάγκη διεθνούς προστασίας επειδή απειλείται σοβαρά η ζωή, η ελευθερία ή η ασφάλειά τους λόγω διωγμών, ένοπλης σύγκρουσης ή σοβαρών δημοσίων αναταραχών.

Άρθρο 4

Για την εφαρμογή της τεχνικής και ειδικευμένης βοήθειας μπορούν να συνεργαστούν οι μη Κυβερνητικοί οργανισμοί, οι οργανισμοί που είναι εγκατεστημένοι επιτόπου, οι υπηρεσίες των Ηνωμένων Εθνών, οι διεθνείς οργανισμοί παροχής βοήθειας, οι εθνικές, περιφερειακές ή τοπικές αρχές και άλλοι κατάλληλοι εταίροι.

Άρθρο 5

1. Τα μέσα που μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή στο πλαίσιο των δράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 2 περιλαμβάνουν, ιδίως, την εκπόνηση μελετών, την τεχνική βοήθεια, την κατάρτιση ή άλλες υπηρεσίες, τις προμήθειες και τα έργα, καθώς και τους λογιστικούς ελέγχους και τις αποστολές αξιολόγησης και ελέγχου.

2. Η κοινοτική χρηματοδότηση μπορεί να καλύψει τόσο τις επενδυντικές δαπάνες, εκτός της αγοράς ακινήτων, όσο και τις δαπάνες λειτουργίας, σε συνάλλαγμα ή σε τοπικό νόμισμα, ανάλογα με τις ανάγκες εφαρμογής των δράσεων.

3. Καταβάλλονται συστηματικές προσπάθειες για να βρεθεί μια συμβολή ιδίως χρηματοδοτική των φορέων ή εταίρων στους οποίους προορίζεται το τελικό όφελος της δράσης (χώρα, τοπικές κοινότητες, επιχειρήσεις ή άλλοι), στο πλαίσιο των δυνατοτήτων τους και ανάλογα με το είδος κάθε δράσης.

4. Θα αναζητηθούν πιθανότητες συγχρηματοδότησης, ειδικότερα με τα κράτη μέλη ή με πολυμερείς, περιφερειακές ή άλλες οργανώσεις. Θα ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για να εκφραστεί ο κοινοτικός χαρακτήρας των ενισχύσεων που χορηγούνται βάσει του παρόντος κανονισμού.

5. Για να ενισχυθούν η συνάφεια και ο συμπληρωματικός χαρακτήρας μεταξύ των δράσεων που χρηματοδοτεί η Κοινότητα και εκείνων που χρηματοδοτούν τα κράτη μέλη, με στόχο να εξασφαλιστεί η μέγιστη αποτελεσματικότητα του συνόλου αυτών των δράσεων, η Επιτροπή λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα συντονισμού, ιδίως:

α) την καθιέρωση ενός συστήματος τακτικών ανταλλαγών πληροφοριών σχετικά με τις χρηματοδοτούμενες δράσεις ή των οποίων η χρηματοδότηση προβλέπεται από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της 7

β) το συντονισμό στον τόπο εκτέλεσης των δράσεων μέσω τακτικών συνεδριάσεων και ανταλλαγών πληροφοριών μεταξύ των αντιπροσώπων της Επιτροπής και των κρατών μελών στη δικαιούχο χώρα.

Άρθρο 6

Η χρηματοδοτική στήριξη στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού λαμβάνει τη μορφή μη επιστρεπτέων ενισχύσεων.

Άρθρο 7

1. Η Επιτροπή είναι επιφορτισμένη με την εξέταση, τη λήψη απόφασης και τη διαχείριση των δράσεων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με τις δημοσιονομικές και άλλες διαδικασίες, και ιδίως με εκείνες που προβλέπονται στο δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Κοινοτήτων.

2. Οι αποφάσεις για τις δράσεις, η χρηματοδότηση των οποίων, στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, υπερβαίνει τα 5 εκατομμύρια Ecu ανά δράση, καθώς και κάθε τροποποίηση αυτών των δράσεων που οδηγεί σε υπέρβαση πάνω από το 20 % του ποσού που είχε αρχικά συμφωνηθεί για την εν λόγω δράση, εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8.

3. Κάθε σύμβαση χρηματοδότησης που υπογράφεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, προβλέπει, ιδίως, το ότι η Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο μπορούν να προβούν σε επιτόπου ελέγχους σύμφωνα με τις συνήθεις λεπτομέρειες που έχει καθορίσει η Επιτροπή, βάσει των εν ισχύι διατάξεων, ειδικότερα εκείνες που προβλέπονται στο δημοσιονομικό κανονισμό για το γενικό προϋπολογισμό των Κοινοτήτων.

4. Όταν οι δράσεις οδηγήσουν στην υπογραφή συμβάσεων χρηματοδότησης μεταξύ της Κοινότητας και της χώρας υποδοχής, αυτές οι συμβάσεις προβλέπουν ότι η πληρωμή των φόρων, δασμών και άλλων επιβαρύνσεων δεν χρηματοδοτείται από την Κοινότητα.

5. Η συμμετοχή στις προσκλήσεις για την υποβολή προσφορών και αγορών είναι ανοικτή επί ίσοις όροις σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα των κρατών μελών και της χώρας υποδοχής. Μπορεί να επεκταθεί σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες.

6. Οι προμήθειες είναι καταγωγής των κρατών μελών ή της χώρας υποδοχής ή άλλων αναπτυσσόμενων χωρών. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, δεόντως αιτιολογημένες, οι προμήθειες μπορούν να είναι καταγωγής άλλων χωρών.

Άρθρο 8

1. Η Επιτροπή ενισχύεται στο έργο της από μια συμβουλευτική επιτροπή που συνίσταται από τους εκπροσώπους των κρατών μελών με πρόεδρο τον αντιπρόσωπο της Επιτροπής, δηλαδή, η επιτροπή Ασίας και Λατινικής Αμερικής που ιδρύθηκε από το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 443/92 και εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 25 Φεβρουαρίου 1992.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή ένα σχέδιο μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή εκφέρει τη γνώμη της γι' αυτό το σχέδιο εντός προθεσμίας που καθορίζει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του εν λόγω θέματος και, κατά περίπτωση, προβαίνοντας σε ψηφοφορία. Η γνώμη εγγράφεται στα πρακτικά 7 επιπλέον, κάθε κράτος έχει το δικαίωμα να ζητήσει την εγγραφή της θέσης του στα πρακτικά αυτά.

Η Επιτροπή λαμβάνει δεόντως υπόψη τη γνώμη που εκφέρει η επιτροπή. Ενημερώνει την επιτροπή σχετικά με τη συνέχεια που προτίθεται να δώσει στη γνώμη της.

3. Προβλέπεται η ετήσια ανταλλαγή απόψεων βάσει της παρουσίασης των γενικών κατευθυντηρίων γραμμών για τις μελλοντικές δράσεις, στην οποία προβαίνει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

Άρθρο 9

Μετά από κάθε δημοσιονομικό έτος, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο μια ετήσια έκθεση που περιλαμβάνει την περίληψη των δράσεων που χρηματοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους, καθώς και μια αξιολόγηση για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού κατά τη διάρκεια του έτους.

Η έκθεση περιλαμβάνει, ιδίως, ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τους φορείς με τους οποίους έχουν συναφθεί οι συμβάσεις αγορών ή εκτέλεσης.

Η έκθεση περιλαμβάνει, επίσης, μια περίληψη των εξωτερικών αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν, ενδεχομένως για συγκεκριμένες δράσεις.

Άρθρο 10

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Ο παρών κανονισμός θα αναθεωρηθεί πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος του.

(1) ΕΕ αριθ. C 237 της 12. 9. 1995, σ. 19.

(2) ΕΕ αριθ. C 10 της 16. 1. 1984, σ. 278.