Αριθ. C 183/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10.7.84 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των νομοθε­
τικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την κατα­
ναλωτική πίστη (ι) 
COM(84) 342τελικό 
(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 149 δεύτερη παρά­
γραφος της συνθήκης ΕΟΚστις 22 Ιουνίου 1984) 
(84/C 183/05) 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 100, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ των νομοθε­
σιών που ισχύουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοι­
νότητας σε θέματα καταναλωτικής πίστης* 
ότι οι διαφορές αυτές στις εθνικές νομοθετικές διατάξεις 
θέτουν σε κίνδυνο την καθιέρωση συστήματος με το 
οποίο να εξασφαλίζεται ο ανόθευτος ανταγωνισμός 
μεταξύ των πιστωτών στην κοινή αγορά · 
ότι οι διαφορές αυτές οδηγούν σε ανομοιότητες του 
βαθμού προστασίας του καταναλωτή στα διάφορα 
κράτη μέλη, περιορίζουν τις ευκαιρίες που έχει ο κατα­
ναλωτής να λάβει πίστωση σε άλλο κράτος μέλος, επηρεά­
ζουν το ύψος και τη φύση της επιδιωκόμενης πίστωσης 
καθώς και την αγορά αγαθών και υπηρεσιών" ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ των νομοθε­
σιών που ισχύουν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Οικο­
νομικής Κοινότητας στον τομέα της καταναλωτικής 
πίστης' 
ότι οι διαφορές αυτές στις εθνικές νομοθετικές διατάξεις 
δεν συμβιβάζονται με την καθιέρωση συστήματος με το 
οποίο να εξασφαλίζεται ο ανόθευτος ανταγωνισμός 
μεταξύ των φορέων χορήγησης πίστωσης στην κοινή 
αγορά* 
ότι οι διαφορές αυτές της νομοθεσίας καταλήγουν σε, ή 
συνοδεύονται από, αποκλίνουσες μεταξύ τους πρακτικές 
σε κάθε μία από τις δέκα εθνικές αγορές καταναλωτικής 
πίστης στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα' ότι οι 
νομοθετικές και πρακτικές διαφορές έχουν σαν αποτέ­
λεσμα την άνιση προστασία του καταναλωτή στον τομέα 
της καταναλωτικής πίστης από το ένα κράτος μέλος στο 
άλλο' 
ότι οι διαφορές αυτές περιορίζουν τις ευκαιρίες που έχει ο 
καταναλωτής να λάβει πίστωση σε άλλο κράτος μέλος* 
ότι οι διαφορές αυτές επηρεάζουν το ύψος και τη φύση 
της δυνάμενης να χορηγηθεί πίστωσης καθώς και την 
αγορά των αγαθών και υπηρεσιών 
(') ΕΕ αριθ. C 80 της 27. 3. 1979, σ. 4. 
10.7.84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αρι^. C 183/5 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
ότι, επομένως, οι διαφορές αυτές επηρεάζουν την ελεύ­
θερη κυκλοφορία των αγαθών και υπηρεσιών που διατί­
θενται με πίστωση και με τον τρόπο αυτό δυσχεραίνουν 
την αρμονική ανάπτυξη των οικονομικών δραστη­
ριοτήτων σε ολόκληρη την Κοινότητα1 
ότι το προκαταρκτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Οικο­
νομικής Κοινότητας για την πολιτική προστασίας και 
ενημέρωσης του καταναλωτή (') ορίζει, μεταξύ άλλων, 
ότι ο καταναλωτής πρέπει να προστατεύεται από αθέμι­
τους όρους στις συμβάσεις πίστωσης και ότι η εναρμό­
νιση των γενικών όρων που διέπουν την καταναλωτική 
πίστη πρέπει να αποτελεί πρωταρχικό στόχο- ότι για 
τους παραπάνω λόγους οι νομοθετικές διατάξεις που 
ισχύουν στα κράτη μέλη σχετικά με την καταναλωτική 
πίστη επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία της κοινής 
αγοράς" 
ότι στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει αυξηθεί σημαντικά 
κατά τις τελευταίες δεκαετίες η ζήτηση της καταναλω­
τικής πίστης για την αντιμετώπιση ιδιωτικών αναγκών 
ότι η ανοδική αυτή τάση εξακολουθεί να αποτελεί ένα 
γενικό φαινόμενο' 
ότι οι διαθέσιμες μορφές πίστωσης έχουν μεταβληθεί 
κατά τα τελευταία χρόνια" ότι εμφανίζονται νέες μορφές 
οι οποίες βρίσκονται υπό εξέλιξη" 
ότι ο καταναλωτής δεν είναι πάντοτε επαρκώς ενημερω­
μένος για τους όρους και το κόστος της πίστωσης και τη 
φύση των υποχρεώσεων του' ότι οι όροι των συμβάσεων 
χορήγησης πιστώσεων είναι συχνά μειονεκτικοί για τον 
καταναλωτή· ότι, επομένως, οι διαφορές αυτές επηρεάζουν την ελεύ­
θερη κυκλοφορία των αγαθών και υπηρεσιών που είναι 
δυνατόν να παρασχεθούν στους καταναλωτές με πίστωση 
και με τον τρόπο αυτό δυσχεραίνουν την αρμονική 
ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων σε 
ολόκληρη την Κοινότητα* 
ότι το προκαταρκτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Οικο­
νομικής Κοινότητας για πολιτική προστασίας και ενη­
μέρωσης του καταναλωτή (*) προέβλεπε, μεταξύ άλλων, 
ότι ο καταναλωτής πρέπει να προστατεύεται έναντι των 
αθέμιτων όρων κατά τη χορήγηση πίστωσης και ότι ο 
στόχος της εναρμόνισης των γενικών όρων που διέπουν 
την καταναλωτική πίστη πρέπει να θεωρείται πρωταρ­
χικός' ότι το δεύτερο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Οικο­
νομικής Κοινότητας για πολιτική προστασίας και ενη­
μέρωσης του καταναλωτή (2) αναφέρει την πρόταση της 
Επιτροπής για οδηγία σχετικά με την καταναλωτική 
πίστη σαν πρόταση που βρίσκεται ακόμη υπό συζήτηση 
στο Συμβούλιο* ότι, σε σχέση με ενέργεια που έχει ήδη 
αναληφθεί από την Επιτροπή βάσει του προκαταρκτικού 
προγράμματος χωρίς όμως να έχει ολοκληρωθεί, με την 
παράγραφο 30 του δευτέρου προγράμματος, ζητείται από 
, την Επιτροπή να εξακολουθήσει την ενέργεια αυτή, ιδίως 
όσον αφορά ορισμένες αθέμιτες εμπορικές πρακτικές' ότι 
το θέμα αυτό ρυθμίζεται μέχρι ενός σημείου με την 
παρούσα οδηγία, στο βαθμό που οι αθέμιτες αυτές πρα­
κτικές επηρεάζουν την καταναλωτική πίστη' 
ότι από τους νόμους που ισχύουν στα κράτη μέλη σχετικά 
με την καταναλωτική πίστη προκαλείται κατακερμα­
τισμός της αγοράς της καταναλωτικής πίστης και, δεδο­
μένου ότι οι νόμοι αυτοί από τη φύση τους τείνουν στη 
διαιώνιση του κατακερματισμού αυτού, συνιστούν, ως εκ 
τούτου, εμπόδια που παρεμβάλλονται στην καθιέρωση 
κοινής αγοράς στον τομέα της καταναλωτικής πίστης και, 
κατά συνέπεια, λαμβάνοντας υπόψη το τεράστιο και συ­
νεχώς αυξανόμενο ύψος των πιστώσεων που χορηγούνται 
στους καταναλωτές στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοι­
νότητα, φαινόμενο το οποίο απεικονίζει την εξάρτηση της 
κοινωνίας από την πίστη γενικότερα, επηρεάζουν άμεσα 
τη λειτουργία της κοινής αγοράς* 
ότι η καθιέρωση κοινής αγοράς στον τομέα της κατα­
ναλωτικής πίστης θα ήταν προς όφελος τόσο των κατα­
ναλωτών όσο και των φορέων χορήγησης πιστώσεων, 
καθώς και όσων παράγουν αγαθά και παρέχουν υπηρε­
σίες, 
ότι τα τελευταία χρόνια έχουν επέλθει σημαντικές μετα­
βολές στις μορφές της διαθέσιμης για τους καταναλωτές 
και χρησιμοποιούμενης από αυτούς πίστωσης' ότι έχουν 
εμφανιστεί νέες μορφές καταναλωτικής πίστης οι οποίες 
και βρίσκονται σε εξέλιξη* 
ότι ο καταναλωτής δεν διαθέτει πάντοτε επαρκή πληρο­
φόρηση σχετικά με τους όρους και το κόστος της 
πίστωσης και ως προς τη φύση των υποχρεώσεων του* 
ότι θα ήταν πολύ χρήσιμο γι' αυτόν αν του γνωστο­
ποιούσαν, μεταξύ άλλων, το ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης 
(•) ΕΕ αριθ. C 92 της 25. 4. 1975, σ. 1. (') ΕΕ αριθ. C 92 της 25. 4. 1975, σ. 1. 
(2) ΕΕαριθ. C 133 της 3. 6. 1981, σ. 1. 
Αριθ. C 183/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10.7.84 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
ότι με τη θέσπιση ορισμένων ελαχίστων όρων για όλες 
τις μορφές πίστωσης είναι δυνατόν να επιτευχθεί καλύ­
τερη προστασία των καταναλωτών* ότι, παρ' όλα ταύτα, 
5α πρέπει να καθιερωθούν ειδικοί κανόνες που να διέ­
πουν τις αρνητικές υπερβάσεις των λογαριασμών που 
επιτρέπονται ή αναγνωρίζονται από τις τράπεζες και τα 
λοιπά χρηματοδοτικά ιδρύματα* για τη χορήγηση της πίστωσης' ότι για κάθε μορφή 
καταναλωτικής πίστωσης πρέπει να καθιερωθεί ενιαία 
μέθοδος υπολογισμού του ετήσιου ποσοστού επιβάρυνσης 
για τη χορήγηση της πίστωσης, η οποία πρέπει να χρησι­
μοποιείται σε κάθε κράτος μέλος* 
ότι οι όροι για τη χορήγηση της πίστωσης είναι συχνά 
μειονεκτικοί για τον καταναλωτή' 
ότι με τη θέσπιση ορισμένων όρων που πρέπει να εφαρμό­
ζονται σε όλες τις μορφές πιστώσεων μπορεί να επι­
τευχθεί η βελτίωση του βαθμού προστασίας των κατα­
ναλωτών 
ότι ωστόσο, πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρ­
μογής της παρούσας οδηγίας ορισμένοι τύποι καταναλω­
τικής πίστης και ορισμένα είδη συναλλαγών, όπως: 
α) η πίστωση που προορίζεται καταρχήν για την κτήση ή 
τη διατήρηση διακαιωμάτων κυριότητας επί εδαφικής 
έκτασης ή κτιρίων ή για την ανακαίνιση ή τη βελ­
τίωση της δομής κτιρίου' 
β) οι συμβάσεις μισθώσεως υπό το κράτος των οποίων η 
κυριότητα δεν περιέρχεται τελικά στο μισθωτή* 
γ) η πίστωση για τη χρηματοδότηση της προμήθειας 
αγαθών ή παροχής υπηρεσιών όταν ο καταναλωτής 
υπέχει την υποχρέωση να προβεί σε εξόφληση εντός 
τριών μηνών από την ημερομηνία χορήγησης της 
πίστωσης' 
δ) η πίστωση που χορηγείται με τη μορφή προκαταβολής 
επί λογαριασμού όψεως ή που γίνεται δεκτή με τη 
μορφή αυτή, εκ μέρους πιστωτικού ιδρύματος ή άλλου 
χρηματοδοτικού ιδρύματος, πλην όμως πρέπει να 
θεσπιστούν ορισμένοι ειδικοί κανόνες αναφερόμενοι 
στις αρνητικές υπερβάσεις που χορηγούνται ή γίνονται 
δεκτές από τα ιδρύματα αυτά' 
ε) η πίστωση ποσού κατώτερου από 200 ECU ή ανώτερου 
από 30 000 ECU, ποσά τα οποία πρέπει όμως να ανα­
προσαρμόζονται περιοδικά βάσει του ετήσιου μέσου 
ποσοστού πληθωρισμού στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα' 
ότι μπορεί να είναι αναγκαίο να καθοριστούν διαφορε­
τικά οικονομικά όρια πάνω ή κάτω από τα οποία οι δια­
τάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θα εφαρμόζονται, λαμ­
βάνοντας υπόψη τις διαφορετικές για κάθε κράτος μέλος 
οικονομικές επιπτώσεις των διατάξεων της οδηγίας' ότι 
τα οικονομικά αυτά όρια πρέπει να καθοριστούν 
σύμφωνα με κοινοτική διαδικασία' ότι είναι αναγκαίο να αναπροσαρμόζονται περιοδικά, 
βάσει κοινοτικής διαδικασίας, τα ανώτατα και κατώτατα 
οικονομικά όρια πέραν των οποίων δεν εφαρμόζεται η 
παρούσα οδηγία' ότι, για λόγους νομικής ασφάλειας, τα 
εν λόγω ανώτατα και κατώτατα όρια και οι αντίστοιχες 
αξίες τους στο εθνικό νόμισμα κάθε κράτους μέλους, 
πρέπει να καθορίζονται βάσει των συναλλαγματικών ισο­
τιμιών που ισχύουν κατά την ημερομηνία καθορισμού 
των ορίων* ότι, για τον ίδιο λόγο, οι αντίστοιχες αξίες 
των εν λόγω ορίων σε κάθε εθνικό νόμισμα των κρατών 
μελών πρέπει να συνεχίσουν να ισχύουν μέχρις ότου ανα­
προσαρμοσθούν τα όρια* 
ότι η πληροφόρηση σχετικά με το κόστος της χορήγησης 
πιστώσεως κατά τη διαφήμιση καθώς και στις επιχειρη­
ματικές εγκαταστάσεις του πιστωτή ή του μεσίτη του 
πιστωτή είναι δυνατόν να καταστήσουν ευχερέστερη για ότι η πληροφόρηση σχετικά με το κόστος της πίστωσης 
κατά τη διαφήμιση καθώς και στις επιχειρηματικές 
εγκαταστάσεις του πιστωτή ή του μεσίτη του πιστωτή 
είναι δυνατόν να διευκολύνουν τον καταναλωτή να συ-
10.7.84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 183/7 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
τον καταναλωτή τη σύγκριση μεταξύ διαφορετικών 
προσφορών ότι πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να 
απαγορεύουν πλήρως την άσκηση πιέσεων για τη 
σύναψη σύμβασης χορήγησης προσωπικής πίστωσης σε 
καταναλωτές που δεν έχουν ζητήσει προηγουμένως να 
τους υποβληθεί προσφορά* 
ότι ο καταναλωτής προστατεύεται καλύτερα όταν η σύμ­
βαση για τη χορήγηση της πίστωσης είναι έγγραφη και 
περιέχει ορισμένα στοιχεία που αφορούν τους βασικούς 
συμβατικούς όρους* 
ότι, σε περίπτωση υπερημερίας του καταναλωτή ως προς 
ορισμένες πληρωμές, δεν πρέπει να επιτρέπεται στον 
πιστωτή να αναλαμβάνει την κατοχή αγαθών που προμή­
θευσε με πίστωση όταν ο καταναλωτής εξακολουθεί να 
είναι υπεύθυνος για την πληρωμή* ότι πρέπει να προ­
βλεφθούν διατάξεις προκειμένου να θεωρείται ότι λήγει 
η ισχύς των συμβάσεων πιστώσεων όταν ο πιστωτής 
αναλαμβάνει την κατοχή των αγαθών γκρίνει μεταξύ τους τις διάφορες προσφορές' ότι πρέπει 
να προσφέρεται στον καταναλωτή προθεσμία επτά τουλά­
χιστον ημερών κατά την οποία να μπορεί να υπα­
ναχωρήσει, η οποία υπολογίζεται από την ημερομηνία της 
σύναψης σύμβασης χορήγησης πίστωσης κατόπιν επί­
σκεψης χωρίς προηγούμενη εκ μέρους του καταναλωτή 
πρόσκληση στην οικία του, στον τόπο εργασίας του ή 
αλλού και η οποία συνάπτεται σε τόπο διάφορο από τον 
τόπο όπου ασκεί την επιχειρηματική του δραστηριότητα ο 
πιστωτής ή ο μεσολαβητής* ότι ο καταναλωτής πρέπει να 
ειδοποιείται σχετικά με το δικαίωμα του προς υπα­
ναχώρηση* 
ότι ο καταναλωτής προστατεύεται καλύτερα όταν οι συμβά­
σεις χορήγησης πίστωσης είναι έγγραφες και περιέχουν 
τουλάχιστον ορισμένα ελάχιστα στοιχεία σχετικά με τους 
συμβατικούς όρους* ότι οι συνέπειες της παράλειψης 
τήρησης των διατάξεων που απαιτούν την γνωστοποίηση 
των εν λόγω όρων διέπονται από το εθνικό δίκαιο* 
on πρέπει να προβλεφθεί ότι η ισχύς των συμβάσεων 
πίστωσης λήγει όταν ο πιστωτής αναλαμβάνει την κατοχή 
των αγαθών* ότι η ανάληψη της κατοχής των αγαθών ή 
η πρόωρη λήξη της σύμβασης πίστωσης δεν πρέπει να 
έχουν σαν αποτέλεσμα την αναιτιολόγητη επιδείνωση της 
θέσης ενός των συμβαλλομένων μερών* ότι, όταν ο κατα­
ναλωτής καθίσταται υπερήμερος ως προς την πληρωμή, 
αφού έχει πληρώσει μέρος της τιμής δεν πρέπει να επιτρέ­
πεται στον πιστωτή, εκτός αντίθετης απόφασης δικα­
στηρίου, να αναλαμβάνει την κατοχή αγαθών που είχε 
προμηθεύσει με πίστωση* 
ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικές επιπτώσεις της 
σύμβασης πίστωσης για την οικονομική και σε πολλές 
περιπτώσεις προσωπική κατάσταση του καταναλωτή, θα 
πρέπει να του επιτρέπεται να απαλλάσσεται από τις υπο­
χρεώσεις του με προεξόφληση * ότι ο τόκος και οι λοιπές 
επιβαρύνσεις που έχει καταβάλει πρέπει στην περίπτωση 
αυτή να του επιστρέφονται σύμφωνα με τις διατάξεις 
που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος* ότι, λαμβάνοντας υπόψη τις σημαντικές επιπτώσεις της 
πίστωσης για την οικονομική και, σε πολλές περιπτώ­
σεις, την προσωπική κατάσταση του καταναλωτή, θα 
πρέπει να του επιτρέπεται να απαλλάσσεται από τις 
υποχρεώσεις του με προεξόφληση* ότι ο τόκος και οι 
λοιπές πληρωτέες επιβαρύνσεις πρέπει στην περίπτωση 
αυτή να μειώνονται ή, αν έχουν ήδη καταβληθεί, να επι­
στρέφονται, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν σε 
κάθε κράτος μέλος* 
ότι η μεταβίβαση των δικαιωμάτων που απορρέουν από 
συμβάσεις πίστωσης δεν πρέπει να έχει σαν αποτέλεσμα 
την επιδείνωση της θέσης του καταναλωτή * ότι η μεταβίβαση των δικαιωμάτων του πιστωτή του 
απορρέουν από σύμβαση πίστωσης δεν πρέπει να έχει 
σαν αποτέλεσμα την επιδείνωση της θέσης του κατα­
ναλωτή* 
ότι στις συμβάσεις χορήγησης πίστωσης που συνά­
πτονται με καταναλωτές η χρήση μεταβιβάσιμων πιστω­
τικών τίτλων πρέπει να είναι περιορισμένη* ότι οι επι­
ταγές πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σαν μέσο 
πληρωμής* ότι στις συμβάσεις χορήγησης πίστωσης που συνά­
πτονται με καταναλωτές η χρήση των αξιόγραφων 
πρέπει να είναι περιορισμένη * ότι οι επιταγές και τα τρα­
πεζογραμμάτια πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σαν 
μέσο πληρωμής στο πλαίσιο αυτό* 
ότι σε περίπτωση συνεργασίας μεταξύ πιστωτή και 
προμηθευτή, ο πιστωτής και ο προμηθευτής πρέπει να 
ευθύνονται από κοινού και εις ολόκληρον έναντι του 
καταναλωτή για πληρωμές στις οποίες προέβη ο κατα­
ναλωτής όταν δεν έχει προμηθευτεί τα αγαθά ή τα 
αγαθά δεν ανταποκρίνονται στους όρους της σύμβασης* ότι στην περίπτωση συνεργασίας μεταξύ φορέα 
χορήγησης πίστωσης («του πιστωτή») και προμηθευτή 
αγαθών ή φορέα παροχής υπηρεσιών («του προμη­
θευτή»), στο πλαίσιο της οποίας η προμήθεια των 
αγαθών ή η παροχή των υπηρεσιών πρόκειται να χρημα­
τοδοτηθεί από τον πιστωτή βάσει συμφωνίας μεταξύ 
Αριθ. C 183/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10.7.84 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
ότι ο πιστωτής δεν πρέπει να υπέχει ευθύνη για τη ζημία 
που προξενείται από ελαττωματικό πράγμα σε άλλο 
περιουσιακό αγαθό του καταναλωτή ή τρίτου ως προς τη 
σύμβαση μέρους" 
ότι τα κράτη μέλη πρέπει να επιλέξουν τα μέτρα που θα 
θεσπίσουν για την επιτήρηση των πιστωτών 
ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται συμβατικές ρήτρες περί 
αποκλεισμού της εφαρμογής των διατάξεων που, θεσπί­
ζονται βάσει της παρούσας οδηγίας· 
ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν τη 
δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να θεσπίζουν άλλα 
μέτρα για την προστασία των καταναλωτών, λαμβά­
νοντας δεόντως υπόψη τις υποχρεώσεις που υπέχουν 
βάσει της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικο­
νομικής Κοινότητας και ιδίως τον κανόνα περί της ελεύ­
θερης κυκλοφορίας των αγαθών, της ελευθερίας παροχής 
υπηρεσιών και του ανταγωνισμού, αυτού και του προμηθευτή, ο προμηθευτής και ο 
πιστωτής πρέπει να είναι από κοινού και εις ολόκληρο 
υπεύθυνοι έναντι του καταναλωτή για την επιστροφή 
των ποσών που είχε αυτός καταβάλει, όταν δεν του 
έχουν παραδοθεί τα αγαθά ή δεν του έχουν παρασχεθεί 
οι υπηρεσίες ή όταν δεν ανταποκρίνονται στους όρους 
της σύμβασης· ότι υπό τις περιστάσεις αυτές ο πιστωτής 
πρέπει να αποζημιώνεται από τον προμηθευτή όταν επι­
στρέφει στον καταναλωτή τα ποσά που είχε καταβάλει · 
ότι τα κράτη μέλη πρέπει να επιλέξουν κατάλληλα τα 
μέτρα που θα θεσπίσουν για την επιτήρηση των 
πιστωτών 
ότι δεν πρέπει να επιτρέπονται συμβατικές ρήτρες περί 
αποκλεισμού της εφαρμογής των διατάξεων που θεσπί­
ζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας* 
ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν πρέπει να 
θίγουν τη δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να θεσπί­
ζουν άλλα μέτρα για την προστασία των καταναλωτών, 
λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις υποχρεώσεις που υπέ­
χουν βάσει της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας και, ιδίως, των κανόνων για 
την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, την ελευθερία 
παροχής υπηρεσιών και τον ανταγωνισμό · 
ότι η έναρξη ισχύος στα κράτη μέλη των διατάξεων για 
την καθιέρωση ενιαίας μεθόδου υπολογισμού του ετή­
σιου ποσοστού επιβάρυνσης για την πίστωση για κάθε 
τύπο καταναλωτικής πίστης πρέπει να συμπίπτει με την 
έναρξη ισχύος των διατάξεων που θεσπίζουν τα κράτη 
μέλη κατ' εφαρμογή των λοιπών τμημάτων της παρούσας 
οδηγίας, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
ΆρΦρο 1 
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις συμβάσεις 
πίστωσης. 
2. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας με τον όρο: 
α) «καταναλωτής» νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο που 
δεν ενεργεί κατά κύριο λόγο στο πλαίσιο εμπορικής ή 
επαγγελματικής δραστηριότητας· 
6) «πιστωτής» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή 
ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων που χορηγεί 
πίστωση στο πλαίσιο εμπορικής ή επιχειρηματικής 
δραστηριότητας· 
γ) «σύμβαση πίστωσης» νοείται σύμβαση δυνάμει της 
οποίας πιστωτής χορηγεί σε καταναλωτή πίστωση με 
τη μορφή προθεσμίας πληρωμής, δανείου, υπόσχεσης 
δανείου ή κάθε άλλης διευκόλυνσης πληρωμής και 
βάσει της οποίας ο καταναλωτής εξοφλεί το ποσό για 
το οποίο συνήφθη η πίστωση, περιλαμβανομένων 
κάθε τόκων και επιβαρύνσεων σε περισσότερες της 
μιας τμηματικές καταβολές* Άρϋ·ρο Ι 
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις συμβάσεις 
πίστωσης. 
2. Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοείται ως: 
α) «καταναλωτής» φυσικό πρόσωπο το οποίο, με τις 
δικαιοπραξίες που καλύπτει η παρούσα οδηγία, επι­
διώκει σκοπούς που μπορούν να θεωρηθούν άσχετοι 
με την εμπορία ή το επάγγελμα του* 
6) «πιστωτής» φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ομάδα 
φυσικών ή νομικών προσώπων που χορηγεί πίστωση 
στο πλαίσιο της εμπορικής επιχειρηματικής ή επαγ­
γελματικής του δραστηριότητας' 
γ) «σύμβαση πίστωσης» σύμβαση δυνάμει της οποίας 
πιστωτής χορηγεί ή υπόσχεται να χορηγήσει σε κατα­
ναλωτή πίστωση με τη μορφή προθεσμίας πληρωμής 
δανείου ή άλλης διευκόλυνσης πληρωμής, και 
σύμφωνα με την οποία ο καταναλωτής εξοφλεί το 
ποσό που αποτελεί το αντικείμενο της πίστωσης, 
συμπεριλαμβανομένων των τόκων και επιβαρύνσεων, 
σε περισσότερες από μία τμηματικές καταβολές* 
10.7.84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 183/9 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
δ) «συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο» νοείται το 
συνολικό κόστος της πίστωσης εκφραζόμενο σε 
ετήσιο ποσοστό του ποσού της χορηγούμενης 
πίστωσης, το οποίο περιλαμβάνει τους τόκους και 
όλες τις λοιπές επιβαρύνσεις' το συνολικό ετήσιο 
πραγματικό επιτόκιο υπολογίζεται σύμφωνα με τους 
κανόνες που ισχύουν στα κράτη μέλη. 
3. Σαν σύμβαση πίστωσης κατά την έννοια της παρα­
γράφου 2 θεωρείται κάθε σύμβαση για την προμήθεια 
αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών που συνάπτεται με 
καταναλωτή 
α) η οποία χρηματοδοτείται μέσω σύμβασης πίστωσης 
μεταξύ προμηθευτή και καταναλωτή, ή 
6) η οποία χρηματοδοτείται μέσω σύμβασης πίστωσης 
μεταξύ πιστωτή και καταναλωτή στο βαθμό που ο 
πιστωτής συνεργάζεται με τον προμηθευτή για την 
εκτέλεση της σύμβασης προμήθειας αγαθών ή 
παροχής υπηρεσιών. 
4. Τα κράτη μέλη προσαρμόζουν τις διατάξεις της 
παρούσας οδηγίας στις συμβάσεις πίστωσης που συνά­
πτονται μεταξύ ενός μεσίτη και ενός καταναλωτή. 
Άρ&ρο 2 
1. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται: 
α) στις συμβάσεις πίστωσης ή υπόσχεσης πίστωσης που 
προορίζονται κυρίως για την κτήση δικαιωμάτων 
κυριότητας επί εδαφικής έκτασης ή κτιρίου που έχει 
ανεγερθεί ή πρόκειται να ανεγερθεί ή που προορί­
ζονται για την ανακαίνιση ή τη βελτίωση κτιρίου' 
6) στις συμβάσεις μίσθωσης' δ) «Ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης»: το συνολικό κόστος 
της πίστωσης εκφραζόμενο σαν ετήσιο ποσοστό του 
ποσού της χορηγούμενης πίστωσης. Το συνολικό 
κόστος της πίστωσης περιλαμβάνει ιδίως τους τόκους 
και κάθε άλλη επιβάρυνση που προκύπτει από: 
1. την ίδια τη σύμβαση πίστωσης* 
2. οποιαδήποτε δικαιοπραξία που συνάπτεται κατ' επι­
ταγή της σύμβασης πίστωσης· 
3. οποιαδήποτε άλλη σύμβαση της οποίας τη σύναψη ή 
διατήρηση αξιώνει ο πιστωτής από τον καταναλωτή 
ή συγγενή αυτού σαν όρο για τη χορήγηση της 
πίστωσης" 
4. οποιαδήποτε σύμβαση για τη σύσταση ασφάλειας 
που αναφέρεται στην σύμβαση πίστωσης" 
5. οποιαδήποτε εκ του νόμου υποχρέωση συναφή με τη 
σύναψη πίστωσης. 
Οι συμβατικοί λόγοι που αναφέρονται στα σημεία ί) 
έως iv) δεν περιλαμβάνουν τα ασφάλιστρα που κατα­
βάλλονται βάσει ασφαλιστικών συμβάσεων όταν η επι­
λογή του ασφαλιστή επαφίεται στον καταναλωτή. 
Όλες οι αναφορές στο ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης 
που περιλαμβάνονται στην παρούσα οδηγία είναι ανα­
φορές στο ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης που υπολογί­
ζεται σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται κατ' 
εφαρμογή της οδηγίας που αναφέρεται στο ακόλουθο 
εδάφιο. 
Η Επιτροπή, εντός έτους από την κοινοποίηση της 
παρούσας οδηγίας εκδίδει οδηγία για την καθιέρωση 
ενιαίας μεθόδου υπολογισμού του ετήσιου ποσοστού 
επιβάρυνσης. 
3. Σύμβαση για την προμήθεια αγαθών ή την παροχή 
υπηρεσιών που συνάπτεται με καταναλωτή και η οποία 
χρηματοδοτείται μέσω σύμβασης πίστωσης μεταξύ του 
προμηθευτή των αγαθών ή του φορέα παροχής υπηρε­
σιών και του καταναλωτή θεωρείται ως σύμβαση 
πίστωσης κατά την έννοια της παραγράφου 2. 
4. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τις διατάξεις της 
παρούσας οδηγίας mutatis mutandis στις συμβάσεις 
πίστωσης στις οποίες παρεμβάλλεται μεσάζων. 
Άρϋ·ρο 2 
1. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται: 
α) στις συμβάσεις πίστωσης ή υπόσχεσης πίστωσης που 
προορίζονται κυρίως για την κτήση ή διατήρηση 
δικαιωμάτων κυριότητας επί εδαφικής έκτασης ή κτι­
ρίου που έχει ανεγερθεί ή πρόκειται να ανεγερθεί ή 
που προορίζονται για την ανακαίνιση ή βελτίωση της 
δομής ενός κτιρίου' 
6) στις συμβάσεις μίσθωσης υπό το κράτος των οποίων 
η κυριότητα δεν περιέρχεται τελικά στο μισθωτή' 
Αριθ. C 183/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10.7.84 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
γ) στις συμβάσεις που συνάπτονται ιδίως για την προμή­
θεια αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών, βάσει των 
οποίων παραχωρείται στον καταναλωτή τρίμηνη κατ' 
ανώτατο όριο προθεσμία μέσα στην οποία πρέπει να 
καταβάλει την τιμή που ορίζεται στη σύμβαση" 
δ) με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 8, στις 
συμβάσεις πίστωσης που συνάπτονται με τη μορφή 
προκαταβολών επί τρέχοντος λογαριασμού, άλλων 
πλην των πιστωτικών καρτών, και οι οποίες χορη­
γούνται ή γίνονται δεκτές από πιστωτικό ή χρηματο­
δοτικό ίδρυμα' 
ε) στις συμβάσεις πίστωσης που αφορούν ποσά ανώτερα 
ή κατώτερα από αυτά που πρόκειται να καθοριστούν 
από την Επιτροπή για το κράτος μέλος που το ζητά 
μετά από διαβούλευση με το κράτος αυτό. γ) αμετάβλητο 
2. Στις περιπτώσεις που εφαρμόζονται οι διατάξεις της 
παραγράφου 1 στοιχείο ε) του παρόντος άρθρου, τα 
ενδιαφερόμενα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που 
είναι αναγκαία προκειμένου να εμποδίσουν την κατα­
στρατήγηση των διατάξεων που αφορούν την καταναλω­
τική πίστη, η οποία θα ήταν δυνατόν να προέκυπτε από 
τον τρόπο διατύπωσης των συμβάσιχον, ιδίως από την 
κατανομή του ποσού της πίστωσης σε περισσότερες συμ­
βάσεις. 
ΆρΦρο 3 
Με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων που αφορούν 
την παραπλανητική και αθέμιτη διαφήμιση, κάθε διαφή­
μιση με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει ότι προσφέ­
ρεται να συνάψει συμβάσεις πίστωσης ή να μεσολαβήσει 
για τη σύναψη συμβάσεων πίστωσης, και στην οποία 
αναφέρονται δαπάνες σχετιζόμενες με την πίστωση, 
πρέπει να αναφέρει το συνολικό κόστος της πίστωσης. 
Όταν αναφέρεται κάποιο ποσοστό, πρέπει να αναφέ­
ρεται και το πραγματικό ετήσιο επιτόκιο. 
Άρΰρο 4 
Τα κράτη μέλη μπορούν να απαγορεύουν τις επισκέψεις 
στην κατοικία του καταναλωτή, στον τόπο εργασίας του 
ή σε κάθε άλλο μέρος που πραγματοποιούνται χωρίς 
προηγούμενη εκ μέρους του καταναλωτή πρόσκληση για 
να του προταθεί η σύναψη σύμβασης πίστωσης. δ) με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 8, στις 
συμβάσεις πίστωσης με τη μορφή προκαταβολών επί 
τρέχοντος λογαριασμού, άλλων πλην των λογα­
ριασμών πιστωτικής κάρτας, που χορηγούνται ή 
γίνονται δεκτές από πιστωτικό ή χρηματοδοτικό 
ίδρυμα' 
ε) στις συμβάσεις πίστωσης που αφορούν ποσά κατώ­
τερα των 200 ή ανώτερα των 30 000 ECU· τα όρια 
αυτά αναπροσαρμόζονται περιοδικά από την Επιτροπή 
βάσει του ετήσιου ποσοστού μέσου πληθωρισμού στην 
Κοινότητα. 
Οι ισοτιμίες μεταξύ των εθνικών νομισμάτων των 
κρατών μελών και αυτών των ανωτέρων και κατω­
τέρων ορίων καθορίζονται βάσει των συναλλαγμα­
τικών ισοτιμιών που ισχύουν την ημέρα κατά την 
οποία καθορίζονται και τα ίδια τα όρια και συνεχίζουν 
να ισχύουν μέχρις ότου αναπροσαρμοστούν από την 
Επιτροπή τα όρια αυτά. 
2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την αποφυγή της κατα­
στρατήγησης των διατάξεων που θεσπίζουν κατ' εφαρ­
μογή της παρούσας οδηγίας, η οποία θα ήταν δυνατό να 
προέλθει από τον τρόπο διατύπωσης των συμβάσεων, 
ιδίως με την κατανομή του ποσού της πίστωσης σε 
περισσότερες συμβάσεις. 
Άρύ'ρο 3 
Με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων που αφορούν 
την παραπλανητική και αθέμιτη διαφήμιση, οποιαδήποτε 
διαφήμιση με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει ότι προ­
σφέρεται να συνάψει συμβάσεις πίστωσης ή να μεσο­
λαβήσει για τη σύναψη συμβάσεων πίστωσης και στην 
οποία κάποιο ποσοστό αναφέρεται ρητά ή τεκμαίρεται ως 
ποσοστό επιβάρυνσης ή ως επιτόκιο, πρέπει να αναφέρει 
και ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης, ακόμη και με παρά­
δειγμα εφόσον δεν προσφέρεται άλλος τρόπος. 
Άρΰρο 4 
Σύμβαση πίστωσης που συνάπτεται κατόπιν της επί­
σκεψης χωρίς προηγούμενη εκ μέρους του καταναλωτή 
πρόσκληση στην κατοικία, στον τόπο εργασίας του κατα­
ναλωτή ή αλλού και πάντως σε τόπο διάφορο από αυτό 
που ασκεί την επιχειρηματική του δραστηριότητα ο 
πιστωτής ή ο μεσάζων, υπόκειται σε ματαίωση εκ μέρους 
του καταναλωτή με κοινοποίηση προς τον πιστωτή μέσα 
σε προθεσμία υπαναχώρησης επτά τουλάχιστον ημερών 
από τη σύναψη της σύμβασης. Αυτό το δικαίωμα 
ματαίωσης της σύμβασης γνωστοποιείται στον κατα­
ναλωτή με σαφή έγγραφη κοινοποίηση το αργότερο κατά 
το χρόνο της σύναψης της σύμβασης. 
10.7.84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 183/11 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου σαν προθεσμία 
υπαναχώρησης λογίζεται η προθεσμία έγκρισης κατά τη 
διάρκεια της οποίας ο καταναλωτής έχει στην κατοχή του 
τα αγαθά και μπορεί να τα επιστρέψει χωρίς επιβάρυνση. 
Άρ$ρο 5 
Κάθε πρόσωπο που διατίθεται να συνάψει συμβάσεις 
πίστωσης ή να μεσολαβήσει για τη σύναψη συμβάσεων 
πίστωσης υποχρεούται να εκθέτει εμφανώς στα καταστή­
ματα που ασκεί την επιχειρηματική του δραστηριότητα 
τα οποία είναι ανοικτά στο κοινό, το ύψος του ετήσιου 
επιτοκίου και τις λοιπές δαπάνες που αναφέρονται στην 
πίστωση που χορηγεί ή για την χορήγηση της οποίας 
μεσολαβεί ή και ενημερωτική ανακοίνωση αναφερόμενη 
στη δυνατότητα που έχει ο καταναλωτής να ζητά προ­
σφορά η οποία θα είναι δεσμευτική για το πρόσωπο 
αυτό αν χορηγήσει την πίστωση. Και στις δύο περιπτώ­
σεις, υποχρεούται να εμφανίζει με συγκεκριμένα παρα­
δείγματα το πραγματικό ετήσιο επιτόκιο για συγκεκρι­
μένα ποσά. 
Άρβρο 6 
1. Οι συμβάσεις πίστωσης συνάπτονται εγγράφως. 
Κάθε σύμβαση πίστωσης υπογράφεται και από τα δύο 
συμβαλλόμενα μέρη. Όσον αφορά την υπογραφή του 
πιστωτή, αρκεί η αποτύπωση της. 
Στον καταναλωτή παραδίδεται αντί της έγγραφης σύμ­
βασης. 
2. Η έγγραφη σύμβαση περιλαμβάνει τις ουσιώδεις 
συμβατικές ρήτρες καθώς και τα ακόλουθα τουλάχιστον 
στοιχεία: 
α) για τις συμβάσεις πίστωσης για την προμήθεια 
αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών: 
1. περιγραφή των αγαθών ή υπηρεσιών που καλύ­
πτονται από τη συμφωνία' 
2. την τιμή μετρητοίς και την τιμή επί πιστώσει, όταν 
αυτή διαφέρει από την τιμή μετρητοίς · 
3. το πραγματικό ετήσιο επιτόκιο όταν η τιμή μετρη­
τοίς και η τιμή επί πιστώσει είναι διαφορετικές" 
4. το ποσό της ενδεχόμενης προκαταβολής καθώς και 
την προθεσμία, τον αριθμό και το ποσό των επιμέ­
ρους καταβολών' 
5. τους όρους που αφορούν οποιαδήποτε έκπτωση σε 
περίπτωση προεξόφλησης" 
6. ποιος έχει την κυριότητα των αγαθών και υπό 
ποίους όρους η κυριότητα των αγαθών περιέρχεται 
στον καταναλωτή" 
7. λεπτομέρειες για την παρεχόμενη ασφάλεια (εφό­
σον απαιτείται)' Άρΰ·ρο 5 
Οποιαδήποτε προσφορά για τη χορήγηση πίστωσης, που 
γνωστοποιείται με ανάρτηση σε καταστήματα άσκησης 
επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τα οποία είναι ανοικτά 
στο κοινό, πρέπει να περιλαμβάνει ανάλυση του ετήσιου 
ποσοστού επιβάρυνσης, με συγκεκριμένο παράδειγμα όπου 
αυτό είναι απαραίτητο. 
Άρ<&ρο 6 
1. Οι συμβάσεις πίστωσης συνάπτονται εγγράφως. 
Στον καταναλωτή παραδίδεται αντίγραφο της έγγραφης 
σύμβασης. 
2. Η έγγραφη σύμβαση περιλαμβάνει τα ακόλουθα 
τουλάχιστον στοιχεία: 
α) συμβάσεις πίστωσης για τη χρηματοδότηση της προμή­
θειας ορισμένων αγαθών ή της παροχής ορισμένων 
υπηρεσιών: 
1. αμετάβλητο 
2. αμετάβλητο 
3. το ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης' 
4. το ποσό της ενδεχόμενης προκαταβολής, τον 
αριθμό και το ύψος των τμηματικών καταβολών 
καθώς και τις ημερομηνίες κατά τις οποίες καθί­
στανται απαιτητές ή τη μέθοδο εξακρίβωσης 
οποιουδήποτε από τα στοιχεία αυτά εφόσον δεν 
είναι γνωστά κατά το χρόνο σύναψης της σύμ­
βασης, 
5. αναφορά του δικαιώματος που έχει ο δανειζόμενος 
να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 10, μείωση ή 
επιστροφή αν προβεί σε προεξόφληση' 
6. αναφορά του κατόχου της κυριότητας των αγα­
θών και των όρων υπό τους οποίους η κυριότητα 
τους περιέρχεται στον καταναλωτή · 
7. ένδειξη για την παρεχόμενη ασφάλεια εφόσον 
απαιτείται' 
Αριθ. C 183/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10.7.84 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
6) συμβάσεις πίστωσης με τη μορφή πιστωτικών 
καρτών: 
1. τον τρόπο αναγνώρισης της πιστωτικής κάρτας* 
2. το ανώτατο όριο της πίστωσης (εφόσον υπάρχει)' 
3. το ετήσιο επιτόκιο (εφόσον υπάρχει) και το ποσό 
κάθε επιβάρυνσης' 
4. τους όρους εξόφλησης' 
γ) για τις λοιπές συμβάσεις πίστωσης που εμπίπτουν στο 
πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας: 
1. το ύφος ή το όριο της πίστωσης ή — στην 
περίπτωση υπόσχεσης για τη χορήγηση πίστωσης 
— το ύφος ή το όριο της προτεινόμενης πίστωσης' 
2. το ετήσιο επιτόκιο και κάθε άλλη επιβάρυνση' 
το πραγματικό ετήσιο επιτόκιο, εκτός αν πρό­
κειται για υπόσχεση δανείου, οπότε το επιτόκιο 
προσδιορίζεται κατά το χρόνο χορήγησης του 
δανείου' 8. την προθεσμία υπαναχώρησης, εφόσον υπάρχει' 
9. τους όρους και τις προϋποθέσεις που ισχύουν για 
τις μεταβολές του επιτοκίου* 
10. εφόσον απαιτείται η σύσταση ασφάλειας, ένδειξη 
της παρεχόμενης ασφάλειεας ή ασφαλειών και, 
όταν η επιλογή του ασφαλιστή δεν επαφίεται στον 
καταναλωτή, ένδειξη του κόστους της ασφάλειας • 
6) συμβάσεις πίστωσης μέσω πιστωτικών καρτών: 
1. τον αύξοντα αριθμό της πιστωτικής κάρτας, 
εφόσον είναι γνωστός* 
2. αμετάβλητο 
3. το ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης* 
4. τους όρους ή και τα μέσα καθορισμού της εξό­
φλησης* 
5. την προθεσμία υπαναχώρησης, εφόσον υπάρχει* 
6. τους όρους και τις προϋποθέσεις που ισχύουν όσον 
αφορά τις μεταβολές του επιτοκίου. 
Οι διατάξεις της παραγράφου 1 και της παραγράφου 2 
στοιχείο α) δεν εφαρμόζονται σε συμβάσεις προμή­
θειας αγαθών ή παροχής υπηρεσιών που συνάπτονται 
με καταναλωτή, οι οποίες χρηματοδοτούνται βάσει 
υφιστάμενης σύμβασης πίστωσης μέσω πιστωτικής 
κάρτας' 
γ) συμβάσεις πίστωσης με τη μορφή τρεχόντων λογα­
ριασμών που δεν κυλύπτονται από άλλες διατάξεις της 
παρούσας οδηγίας: 
1. το ανώτατο όριο της πίστωσης ή τη μέθοδο καθο­
ρισμού του* 
2. το ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης* 
3. τους όρους χρήσης και εξόφλησης* 
4. την προθεσμία υπαναχώρησης, εφόσον υπάρχει' 
5. τους όρους και τις προϋποθέσεις που ισχύουν όσον 
αφορά τις μεταβολές του επιτοκίου. 
Οι διατάξεις της παραγράφου 1 και της παραγράφου 2 
στοιχείο α) δεν εφαρμόζονται σε συμβάσεις για την 
προμήθεια αγαθών ή την παροχή υπηρεσιών που συ­
νάπτονται με καταναλωτή, ο οποίος χρηματοδοτείται 
βάσει υφιστάμενης και μη καλυπτόμενης από την 
παρούσα οδηγία σύμβασης μεταξύ του ίδιου προμη­
θευτή και του ίδιου καταναλωτή. 
δ) άλλες πιστωτικές συμβάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο 
της παρούσας οδηγίας: 
1. αμετάβλητο-
2. το ετήσιο ποσοστό επιβάρυνσης* 
3. ένδειξη σχετικά με την παρεχόμενη ασφάλεια, 
εφόσον απαιτείται* 
10.7.84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 183/13 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
4. ένδειξη σχετικά με την παρεχόμενη ασφάλεια 
(εφόσον απαιτείται) • 
5. τους όρους εξόφλησης. 4. τους όρους εξόφλησης' 
5. την προθεσμία υπαναχώρησης, εφόσον υπάρχει' 
6. τους όρους και τις προϋποθέσεις που ισχύουν όσον 
αφορά τις μεταβολές του επιτοκίου. 
ΆρΦρο 7 
Οι έννομες συνέπειες που απορρέουν από την παράλειψη 
συμμόρφωσης προς τις διατάξεις του άρθρου 6 ορίζονται 
από τους νόμους κάθε κράτους μέλους. Άρΰρο 7 
αμετάβλητο 
Άρΰ·ρο 8 
Με την επιφύλαξη της εξαίρεσης που προβλέπεται από 
το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ο καταναλωτής 
ενημερώνεται εγγράφως στην περίπτωση πίστωσης που 
χορηγείται με την μορφή προκαταβολής σε τρέχοντα 
λογαριασμό κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 
1 στοιχείο δ): 
α) κατά το χρόνο σύναψης της σύμβασης: 
— για το όριο της πίστωσης (εφόσον υπάρχει), 
— για το ετήσιο επιτόκιο και τις λοιπές επιβαρύνσεις 
που ισχύουν από το χρόνο σύναψης της σύμβασης 
καθώς και για τους όρους τροποποίησης τους, 
— για τη διαδικασία λήξης της ισχύος της σύμ­
βασης-
6) κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης πίστωσης, για 
κάθε μεταβολή που επέρχεται στο ετήσιο επιτόκιο ή 
στις συναφείς επιβαρύνσεις κατά το χρόνο της τροπο­
ποίησης. Οι πληροφορίες αυτές είναι δυνατόν να 
δίδονται με τραπεζικά σημειώματα της κατάστασης 
του λογαριασμού εφόσον τα σημειώματα αυτά απο­
στέλλονται κατά τακτά χρονικά διαστήματα τα 
οποία δεν απέχουν μεταξύ τους περισσότερο του 
μηνός" 
γ) όταν η σιωπηρά γενόμενη δεκτή αρνητική υπέρβαση 
του λογαριασμού επεκτείνεται πέραν του τριμήνου, 
για το ετήσιο επιτόκιο και κάθε συναφή επιβάρυνση 
καθώς και για κάθε τροποποίηση τους. Άρΰρο 8 
Με την επιφύλαξη της εξαίρεσης που προβλέπεται από 
το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ), ο καταναλωτής 
πρέπει να ενημερώνεται εγγράφως στην περίπτωση 
πίστωσης που χορηγείται με τη μορφή προκαταβολής σε 
τρέχοντα λογαριασμό κατά την έννοια του άρθρου 2 
παράγραφος 1 στοιχείο δ): 
α) κατά το χρόνο ή προ του χρόνου σύναψης της σύμ­
βασης: 
— αμετάβλητο 
— αμετάβλητο 
— αμετάβλητο 
6) κατά τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, για κάθε 
μεταβολή που επέρχεται στο ετήσιο επιτόκιο ή στις 
συναφείς επιβαρύνσεις κατά τον χρόνο της μετα­
βολής. Οι πληροφορίες αυτές είναι δυνατόν να παρέ­
χονται με τραπεζικά σημειώματα της κατάστασης 
του λογαριασμού που αποστέλλονται κατά τακτά 
χρονικά διαστήματα τριών το πολύ μηνών · 
γ) όταν η σιωπηρά γενόμενη αποδεκτή αρνητική υπέρ­
βαση του λογαριασμού επεκτείνεται πέραν των τριών 
μηνών, για το ετήσιο επιτόκιο και για κάθε άλλη 
συναφή επιβάρυνση καθώς και για κάθε τροποποίηση 
του. 
Άρύρο 9 
1. Η σύμβαση πίστωσης παύει να ισχύει από το χρόνο 
κατά τον οποίο ο πιστωτής δυνάμει δικαιώματος 
κυριότητας ή οποιουδήποτε άλλου δικαιώματος αναλαμ­
βάνει στην κατοχή του τα αγαθά που είχε προμηθεύσει 
βάσει σύμβασης πίστωσης. 
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους αναγκαίους κανόνες 
προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι η ανάκτηση της 
κατοχής των αγαθών δεν συνεπιφέρει αδικαιολόγητα 
μειονεκτήματα σε κάποιο από τα συμβαλλόμενα μέρη. Άρΰρο 9 
1. Η σύμβαση πίστωσης σχετικά με την προμήθεια 
αγαθών παύει να ισχύει σε περίπτωση ανάκτησης της 
κατοχής των αγαθών αυτών δυνάμει δικαιώματος 
κυριότητας ή κάθε άλλου δικαιώματος. 
2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τους αναγκαίους κανόνες 
προκείμενοι» να εξασφαλίσουν ότι η ανάκτηση της 
κατοχής των αγαθών ή η προ του προβλεπομένου χρόνου 
λήξη της ισχύος της σύμβασης πίστωσης δεν συνεπιφέρει 
αδικαιολόγητα μειονεκτήματα για κάποιο από τα συμ­
βαλλόμενα μέρη. 
Αριθ. C 183/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. γ. 84 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
Άρ$ρο 10 
Ο καταναλωτής δικαιούται να εκπληρώσει τις υποχρεώ­
σεις που υπέχει βάσει της σύμβασης πίστωσης πριν από 
τη λήξη του χρόνου που προβλέπεται από την σύμβαση · 
στην περίπτωση αυτή οι τόκοι και οι λοιπές επιβαρύν­
σεις του επιστρέφονται σύμφωνα με τις διατάξεις που 
θεσπίζουν τα κράτη μέλη. 
Άρΰρο 11 
Όταν ο πιστωτής μεταβιβάζει σε τρίτο τα δικαιώματα 
που έχει κατά του καταναλωτή βάσει της σύμβασης 
πίστωσης, ο καταναλωτής δικαιούται να αντιτάξει 
έναντι του τρίτου μέρους οποιοδήποτε μέσο άμυνας — 
συμπεριλαμβανομένου του συμψηφισμού — το οποίο 
διαθέτει ή το οποίο θα διέθετε κατά του πιστωτή πριν 
από την μεταβίβαση. 
'Αρΰρο 12 
Στο πλαίσιο των συμβάσεων πίστωσης: 
α) απαγορεύεται η χρήση των αξιόγραφων πλην των επι­
ταγών, των συναλλαγματικών, και των γραμματίων 
εις διαταγήν είτε ως μέσων πληρωμής είτε για την 
παροχή ασφάλειας* 
6) οι επιταγές μπορούν να χρησιμοποιούνται μόνο σαν 
μέσο πληρωμής. 
Άρ&ρο 13 
1. Όταν ο καταναλωτής αποδεικνύει την ύπαρξη της 
συνεργασίας που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 3 
στοιχείο 6) και τα αγαθά δεν του παραδίδονται ή δεν 
του παρέχονται οι υπηρεσίες και εφόσον δεν φέρει ο 
ίδιος ευθύνη για την κατάσταση αυτή, και με την επιφύ­
λαξη ότι δυνάμει της νομοθεσίας του οικείου κράτους 
μέλους δικαιούται να απαιτήσει από τον προμηθευτή την 
επιστροφή των ποσών τα οποία είχε καταβάλει και να 
αρνηθεί κάθε περαιτέρω πληρωμή, έχει το ίδιο δικαίωμα 
και έναντι του πιστωτή. 3. Όταν ο καταναλωτής έχει εξοφλήσει το ένα τρίτο ή 
περισσότερο της τιμής επί πιστώσει των αγαθών, ο 
πιστωτής δεν μπορεί να αναλάβει την κατοχή των 
αγαθών βάσει του δικαιώματος κυριότητας του ή οποι­
ουδήποτε άλλου δικαιώματος, παρά μόνο με δικαστική 
απόφαση. 
4. Όταν ο πιστωτής αναλαμβάνει την κατοχή των 
αγαθών κατά παράβαση των κανόνων που θεσπίζονται 
κατ' εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3, η ισχύς της σύμ­
βασης πίστωσης λήγει ο καταναλωτής απαλλάσσεται από 
κάθε συμβατική ευθύνη και δικαιούται να αναλάβει από 
τον πιστωτή όλα τα ποσά που είχε καταβάλει σ' αυτόν 
βάσει της σύμβασης. 
Άρΰρο 10 
Ο καταναλωτής δικαιούται να εκπληρώνει τις υποχρεώ­
σεις που υπέχει βάσει της σύμβασης πίστωσης πριν από 
τη λήξη του χρόνου που προβλέπεται από την σύμβαση · 
στην περίπτωση αυτή ο καταναλωτής δικαιούται ανά­
λογης μείωσης επί του συνολικού πληρωτέου ποσού ή 
ισοδύναμης επιστροφής αν έχει ήδη καταβληθεί 
ολόκληρο το ποσό, σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπί­
ζουν τα κράτη μέλη. 
Άρΰρο 11 
αμετάβλητο 
Άρΰρο 12 
Στο πλαίσιο των συμβάσεων πίστωσης: 
α) οι επιταγές και τα τραπεζογραμμάτια είναι δυνατόν να 
χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνον σαν μέσα 
πληρωμής ή εξόφλησης' 
β) με την επιφύλαξη των διατάξεων του στοιχείου α) τα 
αξιόγραφα δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται σαν 
μέσα πληρωμής ή για την παροχή ασφάλειας' 
γ) εάν ο καταναλωτής καταστεί υπεύθυνος έναντι 
κομιστή αξιόγραφου, ο πιστωτής τον αποζημιώνει 
όσον αφορά την ενοχή αυτή. 
Άρΰρο 13 
1. Όταν αποδεικνύεται ότι υφίσταται συμφωνία μεταξύ 
προσώπου, που προμηθεύει αγαθά ή παρέχει υπηρεσίες, 
και πιστωτή δυνάμει της οποίας πρόκειται να χρηματο­
δοτηθεί με δάνειο ή δάνεια προς τον καταναλωτή η προμή­
θεια αγαθών ή η παροχή υπηρεσιών, και όταν δεν παρα­
δίδονται σ' αυτόν τα αγαθά ή δεν του παρέχονται οι υπη­
ρεσίες και ο καταναλωτής δεν ευθύνεται για την παρά­
λειψη της προμήθειας των αγαθών ή της παροχής υπη­
ρεσιών, δικαιούται να αναλάβει από τον προμηθευτή ή 
από τον πιστωτή ή και από τους δύο, τα ποσά που είχε 
10. 7. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 183/15 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
2. Υπό τους όρους που καθορίζονται στην παράγραφο 
1 ο καταναλωτής έχει τα ίδια δικαιώματα όταν τα 
αγαθά που του παραδόθηκαν ή οι υπηρεσίες που του 
παρασχέθηκαν δεν ανταποκρίνονται στους όρους της 
σύμβασης. 
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στις παραγρά­
φους 1 και 2 ο πιστωτής και ο προμηθευτής ευθύνονται 
από κοινού και εις ολόκληρον έναντι του καταναλωτή 
για την επιστροφή κάθε καταβληθέντων ποσών. 
4. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη 
κάθε άλλου δικαιώματος του καταναλωτή κατά του 
προμηθευτή ή του πιστωτή κατά του προμηθευτή. 
Άρΰρο 14 
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διατάξεις που προβλέ­
πουν: 
α) ότι τα πρόσωπα που προσφέρονται να συνάψουν ή να 
μεσολαβήσουν για την σύναψη σύμβασης πίστωσης 
πρέπει να διαθέτουν επίσημη άδεια' 
ή 
6) ότι τα πρόσωπα που συνάπτουν ή μεσολαβούν για τη 
σύναψη σύμβασης πίστωσης υπόκεινται σε έλεγχο 
των δραστηριοτήτων τους από επίσημο φορέα' 
ή 
γ) ότι ανατίθεται σε κάποιο φορέα να εξετάζει τις 
καταγγελίες που υποβάλλουν οι καταναλωτές όσον 
αφορά συμβάσεις πίστωσης τις οποίες έχουν συνάψει 
ή που τους έχουν προταθεί προς σύναψη καθώς και 
να δέχεται τις καταγγελίες που υποβάλλουν οργανώ­
σεις των καταναλωτών όσον αφορά συμβάσεις 
πίστωσης ή τους πιστωτικούς όρους που προτείνονται 
στους καταναλωτές· 
δ) ότι, εφόσον τα αναφερόμενα πρόσωπα στο στοιχείο 
α) ανταποκρίνονται στον ορισμό του άρθρου 1 της 
πρώτης οδηγίας συντονισμού που αφορά τις τραπε­
ζικές δραστηριότητες ('), τα πρόσωπα αυτά δεν μπο­
ρούν να τύχουν επίσημης άδειας για την άσκηση της 
δραστηριότητας τους προτού λάβουν άδεια για την 
άσκηση των τραπεζικών εργασιών. 
(') ΕΕ αριθ. L 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
καταβάλει βάσει της σύμβασης για την προμήθεια των 
αγαθών ή την παροχή των υπηρεσιών ή βάσει της σύμ­
βασης δανείου όσον αφορά τα μη παραδοθέντα αγαθά ή 
τις μη παρασχεθείσες υπηρεσίες και μπορεί να αρνηθεί 
να προβεί σε οποιαδήποτε περαιτέρω αντίστοιχη πληρωμή 
σε οποιονδήποτε εξ αυτών. 
2. Υπό τους όρους που καθορίζονται στην παράγραφο 
1 ο καταναλωτής έχει τα ίδια δικαιώματα στην 
περίπτωση που το αγαθό που του παραδόθηκε ή οι υπη­
ρεσίες που του παρασχέθηκαν δεν ανταποκρίνονται 
στους όρους της σύμβασης, εφόσον η εν λόγω παράλειψη 
της συμμόρφωσης προς τους όρους της σύμβασης παρέχει 
στον καταναλωτή το δικαίωμα να προβαίνει μονομερώς σε 
λύση της σύμβασης βάσει του εφαρμοστέου εθνικού 
δικαίου. 
3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στις παραγρά­
φους 1 και 2, ο προμηθευτής και ο πιστωτής ευθύνονται 
από κοινού και εις ολόκληρον έναντι του καταναλωτή. 
4. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη 
κάθε άλλου δικαιώματος του καταναλωτή κατά του 
προμηθευτή ή του πιστωτή κατά του προμηθευτή. 
Εκτός αντίθετης συμφωνίας, ο πιστωτής δικαιούται 
αποζημίωσης από τον προμηθευτή για κάθε ζημία που 
υφίσταται από την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. 
Άρϋ·ρο 14 
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διατάξεις που προβλέ­
πουν: 
α) αμετάβλητο 
6) αμετάβλητο 
γ) ότι ανατίθεται σε φορέα η αρμοδιότητα να εξετάζει 
τις καταγγελίες που υποβάλλουν οι καταναλωτές 
όσον αφορά συμβάσεις πίστωσης που έχουν συνάψει 
ή που τους έχουν προταθεί προς σύναψη, καθώς και 
να δέχεται τις καταγγελίες που υποβάλλουν οργανώ­
σεις καταναλωτών όσον αφορά συμβάσεις πίστωσης 
ή πιστωτικούς όρους που προτείνονται στους κατα­
ναλωτές. 
2. Εάν τα πρόσωπα που προσφέρονται να συνάψουν ή να 
μεσολαβήσουν για τη σύναψη σύμβασης πίστωσης αντα­
ποκρίνονται στον ορισμό του άρθρου 1 της πρώτης οδη­
γίας 77/780/ΕΟΚ του Συμβουλίου, περί του συντονισμού 
των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατά­
ξεων των αναφερομένων στην ανάληψη και συνέχιση των 
εργασιών των πιστωτικών ιδρυμάτων ('), τα πρόσωπα 
αυτά δεν μπορούν να λάβουν επίσημη άδεια για την 
άσκηση της δραστηριότητας τους προτού λάβουν άδεια 
βάσει των διατάξεων της οδηγίας αυτής. 
(') ΕΕ αριθ. L 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. 
Αριθ. C 183/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10.7.84 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
2. Στο φορέα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοι­
χείο γ) ανατίθεται να εξετάζει τις καταγγελίες που 
δέχεται, να συμβουλεύει τους καταναλωτές για τη 
νομική προστασία την οποία δικαιούνται και να κινούν 
διαδικασία εξ ονόματος τους όταν οι καταναλωτές δεν 
επιθυμούν να ασκήσουν οι ίδιοι τα δικαιώματα τους 
αλλά να αφήσουν το φορέα να ενεργήσει γι' αυτούς. 
Άρύρο 15 
Δεν επιτρέπεται η κατόπιν συμφωνίας των μερών και σε 
βάρος του καταναλωτή παρέκκλιση από τις διατάξεις 
που θεσπίζονται κατ' εφαρμογήν της παρούσας οδηγίας. 
Άρΰρο 16 
Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε 
ισχύ αυστηρότερες διατάξεις για την προστασία των 
καταναλωτών σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που υπέχουν 
δυνάμει της συνθήκης. 
ΆρΦρο 17 
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα μέτρα που είναι 
αναγκαία για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της 
παρούσας οδηγίας μέσα σε 18 μήνες από την κοινο­
ποίηση της και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχε­
τικά. 
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα κεί­
μενα των κυριοτέρων διατάξεων του εθνικού δικαίου τα 
οποία θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτεται από την 
παρούσα οδηγία. 
Άρ&ρο 18 ΝΕΑ ΠΡΟΤΑΣΗ 
Όταν αποσύρεται η άδεια που προβλέπεται από την εν 
λόγω οδηγία, αποσύρεται και η άδεια με την οποία επιτρέ­
πεται η προσφορά για τη σύναψη ή η μεσολάβηση για τη 
σύναψη συμβάσεων πίστωσης. 
Ωστόσο, κατά παρέκκλιση από το προηγούμενο εδάφιο, 
όταν τα πρόσωπα αυτά παραιτούνται ρητώς από την άδεια 
τους να δέχονται καταθέσεις, μπορούν να εξακολουθούν 
να χορηγούν πιστώσεις ή να ενεργούν σαν μεσολαβητές 
με σκοπό τη σύναψη συμβάσεων πίστωσης, υπό τον όρο 
ότι η παραίτηση κοινοποιείται στις αρμόδιες για την 
έκδοση της εν λόγω επίσημης άδειας αρχές και οι αρχές 
αυτές θεωρούν ότι πρέπει να επιτραπεί στα πρόσωπα αυτά 
να εξακολουθούν να χορηγούν πιστώσεις. 
3. Σε κάθε φορέα στον οποίο ανατίθεται βάσει της 
παραγράφου 1 στοιχείο γ), η αρμοδιότητα να δέχεται 
καταγγελίες ανατίθεται και η εξέταση των καταγγελιών 
που δέχεται καθώς και η αρμοδιότητα να συμβουλεύει 
τους καταναλωτές για την έννομη προστασία την οποία 
δικαιούνται και να κινεί διαδικασία εξ ονόματος τους 
όταν οι καταναλωτές επιθυμούν να μην ασκήσουν οι 
ίδιοι τα δικαιώματα τους αλλά να αφήσουν τον φορέα 
να ενεργήσει γι' αυτούς. 
Άρφρο 15 
αμετάβλητο 
Άρΰρο 16 
αμετάβλητο 
'Αρΰρο 17 
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τα μέτρα που είναι 
αναγκαία για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία 
καθώς και με την οδηγία που αναφέρεται στο άρθρο 1 
παράγραφος 2 στοιχείο ο) μέσα σε 18 μήνες από την κοι­
νοποίηση της παρούσας οδηγίας και ενημερώνουν 
αμέσως την Επιτροπή σχετικά. 
2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα κεί­
μενα των κυριοτέρων διατάξεων εθνικού δικαίου που 
θεσπίζουν στους τομείς που καλύπτονται από τις δύο εν 
λόγω οδηγίες. 
Άρΰρο 18 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. αμετάβλητο