EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης CE 51/72

Τετάρτη 14 Σεπτεμβρίου 2011

Πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα για την περίοδο 2009-2010

P7_TA(2011)0378

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα (άρθρο 104 παράγραφος 7 του Κανονισμού) για τα έτη 2009-2010 (2010/2294(INI))

2013/C 51 E/09

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

— έχοντας υπόψη τα άρθρα 1, 10 και 16 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) και τα άρθρα 15 και 298 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ),

— έχοντας υπόψη τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 41 (δικαίωμα χρηστής διοίκησης) και 42 (δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα),

— έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (1),

— έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1700/2003 του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 2003, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 354/83 που αφορά το άνοιγμα στο κοινό των ιστορικών αρχείων της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (2),

— έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1367/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 6ης Σεπτεμβρίου 2006 για την εφαρμογή στα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας των διατάξεων της Σύμβασης του Århus σχετικά με την πρόσβαση στις πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα (3),

— έχοντας υπόψη τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την πρόσβαση σε έγγραφα, και ιδίως τις αποφάσεις του Δικαστηρίου στις υποθέσεις Turco (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-39/05 P και C-52/05 P) (4), Bavarian Lager (υπόθεση C-28/08) (5), Volker und Marcus Schecke (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-92/09 και C-93/09) (6), Technische Glaswerke Ilmenau - TGI (C-139/07 P) (7) και API (συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-514/07 P, C-528/07 P και C-532/07 P) (8), και τις αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου στις υποθέσεις Access Info Europe (T-233/09) (9), MyTravel (υπόθεση T-403/05) (10), Borax (υποθέσεις T-121/05 και T-166/05) (11), Ιωσηφίδη (υπόθεση T-439/08) (12), Co-Frutta (συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-355/04 και T-446/04) (13), Τερεζάκη (υπόθεση T-380/04) (14), Agrofert Holdings (υπόθεση T-111/07) (15) και Editions Jacob (υπόθεση T-237/05) (16),

— έχοντας υπόψη τις δραστηριότητες και τα έγγραφα του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, σχετικά με το θέμα της πρόσβασης στα έγγραφα, καθώς και του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ), όσον αφορά την ορθή ισορροπία μεταξύ διαφάνειας και προστασίας δεδομένων,

— έχοντας υπόψη την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η οποία υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 30 Απριλίου 2008, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (COM(2008)0229),

— έχοντας υπόψη την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, η οποία υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 20 Μαρτίου 2011, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 που αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (COM(2011)0137),

— έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του 1998 (Σύμβαση του Århus) για την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα,

— έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης του 2008 για την πρόσβαση σε επίσημα έγγραφα,

— έχοντας υπόψη τις ετήσιες εκθέσεις του Συμβουλίου, της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το 2009 και 2010 σχετικά με την πρόσβαση στα έγγραφα δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001,

— έχοντας υπόψη τη συμφωνία πλαίσιο του 2010 για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (17),

— έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία της 20ής Νοεμβρίου 2002 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε ευαίσθητες πληροφορίες του Συμβουλίου στον τομέα της πολιτικής ασφάλειας και άμυνας (18),

— έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του της 14ης Ιανουαρίου 2009 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (19), της 25ης Νοεμβρίου 2010 σχετικά με την ετήσια έκθεση για τις δραστηριότητες του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή το 2009 (20), και της 17ης Δεκεμβρίου 2009 σχετικά με την αναγκαία βελτίωση του νομικού πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στα έγγραφα μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 (21),

— έχοντας υπόψη το άρθρο 48 και το άρθρο 104, παράγραφος 7, του Κανονισμού του,

— έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (A7-0245/2011),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Συνθήκη της Λισαβόνας εισάγει νέο συνταγματικό πλαίσιο της θεσμικής διαφάνειας της ΕΕ θεσπίζοντας - με προοπτική μια ανοιχτή, αποτελεσματική και ανεξάρτητη ευρωπαϊκή διοίκηση (άρθρο 298 ΣΛΕΕ) - σταθερό θεμελιώδες δικαίωμα της πρόσβασης στα έγγραφα των θεσμικών και λοιπών οργάνων, φορέων, υπηρεσιών και οργανισμών της ΕΕ, ότι το δικαίωμα - το οποίο η Συνθήκη αναγνωρίζει όχι μόνον στους πολίτες της ΕΕ, αλλά και σε οιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο διαμένει σε ένα κράτος μέλος- το οποίο πρέπει να ασκείται τηρουμένων των γενικών αρχών και των ορίων (με στόχο την προστασία ορισμένων δημόσιων και ιδιωτικών συμφερόντων) που καθορίζονται από τους κανονισμούς που εγκρίνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (άρθρο 15 ΣΛΕΕ),

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι αποτελεί πλέον γενικό κανόνα η πλήρης παροχή πρόσβασης στα νομοθετικά έγγραφα, ενώ πρέπει να περιοριστούν οι εξαιρέσεις όσον αφορά τα μη νομοθετικά έγγραφα, και ότι οι δύο προσεγγίσεις δεν πρέπει να αλληλοϋπονομεύονται,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι νέες Συνθήκες δεν αναφέρονται πλέον στην διασφάλιση της αποτελεσματικότητας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων του Συμβουλίου (άρθρα 255 και 207 παράγραφος 3 της πρώην ΣΕΚ) - τον αποκαλούμενο «χώρο προβληματισμού» - ως δυνατό περιορισμό της διαφάνειας όσον αφορά τις νομοθετικές διαδικασίες· ότι για τις διοικητικές διαδικασίες «ο χώρος προβληματισμού» πρέπει να διαμορφώνεται σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΣΕΕ και το άρθρο 298 της ΣΛΕΕ, τα οποία απαιτούν μια ανοικτή, αποτελεσματική και ανεξάρτητη διοίκηση,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η διαφάνεια αποτελεί ουσιώδες μέρος κάθε συμμετοχικής δημοκρατίας, ούσα συμπληρωματική της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας επί της οποίας βασίζεται η λειτουργία της Ένωσης, όπως ορίζεται ρητώς στα άρθρα 9-11 ΣΕΕ, επιτρέποντας στους πολίτες τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και στην άσκηση δημόσιου ελέγχου, εξασφαλίζοντας έτσι τη νομιμότητα του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος,

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι πολίτες ζητούν περισσότερη δημοκρατία, διαφάνεια, άνοιγμα των οργάνων και των πολιτικών φορέων και πιο δυναμική καταπολέμηση της διαφθοράς· λαμβάνοντας υπόψη ότι η πρόσβαση στα έγγραφα και σε πληροφορίες είναι ένας από τους τρόπους για να διασφαλισθεί ότι οι πολίτες μπορούν να συμμετέχουν στη δημοκρατική διεργασία και ότι η διαφθορά προλαμβάνεται και καταπολεμάται,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, επιπλέον, η ΕΕ κινδυνεύει να γίνει σταδιακά αντικείμενο κριτικής λόγω της συνεχούς έλλειψης διαφάνειας, ανοίγματος και πρόσβασης σε έγγραφα και πληροφορίες για τους πολίτες, όπως αποδεικνύεται από την αδυναμία να εκδοθεί νέος κανονισμός σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, πράγμα που οφείλεται στην άρνηση της Επιτροπής να αποδεχθεί τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου και στην απροθυμία των κρατών μελών να ανοίξουν τα έγγραφά τους, τις συζητήσεις τους και τις εργασίες τους στους πολίτες και το Κοινοβούλιο,

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει να ληφθούν περισσότερα και αυστηρότερα μέτρα κατά της διαφθοράς σε επίπεδο ΕΕ για να εξασφαλισθεί ότι τα θεσμικά όργανα της ΕΕ είναι άτρωτα από αυτήν, σε όλα τα επίπεδα και παντού, και ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να αντλήσει διδάγματα από τις πρόσφατες αρνητικές εμπειρίες με την εκπόνηση κανόνων μεταξύ άλλων για την πρόβλεψη ενισχυμένης διαφάνειας, όσον αφορά τις σχέσεις των ΒΕΚ και του προσωπικού του Κοινοβουλίου με τους εκπροσώπους των ομάδων πίεσης και τις ομάδες συμφερόντων,

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι, προκειμένου να εξασφαλισθεί η λογοδοσία και η νομιμότητα ενός δημοκρατικού πολιτικού συστήματος, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν πώς ενεργούν οι εκπρόσωποί τους, όταν εκλεγούν ή διορισθούν σε δημόσια όργανα ή όταν εκπροσωπούν το κράτος μέλος σε ευρωπαϊκό ή διεθνές επίπεδο (αρχή της λογοδοσίας), πώς λειτουργεί η διαδικασία λήψης αποφάσεων (περιλαμβανομένων των εγγράφων, των τροπολογιών, των προθεσμιών, των εμπλεκόμενων παραγόντων, των ψήφων κλπ.), και πώς διανέμονται και πώς δαπανώνται οι δημόσιοι πόροι και ποια είναι τα αποτελέσματα των εν λόγω δαπανών (αρχή της ανιχνευσιμότητας των πόρων),

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο ισχύων κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 δεν περιέχει σαφείς ορισμούς διαφόρων σημαντικών θεμάτων, όπως το δικαίωμα αρνησικυρίας των κρατών μελών, οι περιορισμοί του «χώρου προβληματισμού», ο σαφής και στενός ορισμός των εξαιρέσεων, η διαβάθμιση των εγγράφων και η ισορροπία μεταξύ διαφάνειας και προστασίας των δεδομένων,

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι με τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας η ΕΕ απέκτησε νέες αρμοδιότητες στον τομέα του ποινικού δικαίου (άρθρα 82 και 83 ΣΛΕΕ) και της αστυνομικής συνεργασίας· ότι οι νέες αυτές αρμοδιότητες θα μπορούσαν να θίξουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα και τονίζουν την ανάγκη πιο ανοιχτής νομοθετικής διαδικασίας,

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 15 ΣΛΕΕ και το άρθρο 42 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων θεσπίζουν ευρεία έννοια του όρου «έγγραφο» που καλύπτει πληροφορίες ανεξαρτήτως του μέσου αποθήκευσης,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 δεν είναι ενιαία, καθώς οι στατιστικές καταδεικνύουν διαφοροποίηση μεταξύ διαφόρων οργάνων· ότι τα ποσοτικά στοιχεία που περιέχουν οι ετήσιες εκθέσεις για το 2009 όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 από τα όργανα της ΕΕ καταδεικνύουν γενική μείωση του αριθμού και του ποσοστού των αρνήσεων σε 12 % (22) (16 % το 2008) στο Κοινοβούλιο (33 υποθέσεις), 22,5 % (23) (28 % το 2008) στο Συμβούλιο (2 254 υποθέσεις) και 11,65 % (13,99 % το 2008) στην Επιτροπή (589 υποθέσεις), ενώ οι λόγοι της άρνησης ήσαν διαφορετικοί μεταξύ των οργάνων της ΕΕ το 2009, με έναν από τους ευρύτερα χρησιμοποιηθέντες λόγους εξαίρεσης να είναι η προστασία της διαδικασίας λήψης αποφάσεων (Κοινοβούλιο (39,47 % (24)), Συμβούλιο (39,2 % για αρχικές αιτήσεις) (25) και Επιτροπή (26 %)) (26),

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το Γενικό Δικαστήριο στην υπόθεση Toland κατά Κοινοβουλίου (27) ακύρωσε την απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αρνηθεί την πρόσβαση σε έκθεση της Υπηρεσίας Εσωτερικού Ελέγχου της 9ης Ιανουαρίου 2008 με τίτλο «Λογιστικός Έλεγχος της Αποζημίωσης Κοινοβουλευτικής Επικούρησης»,

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι όσον αφορά τα ευαίσθητα έγγραφα, η Επιτροπή και το Κοινοβούλιο δεν καταχώρησαν το 2009 κανένα τέτοιο έγγραφο στα μητρώα τους, ενώ το Συμβούλιο καταχώρησε 157 ευαίσθητα έγγραφα με τη διαβάθμιση «CONFIDENTIEL UE» ή «SECRET UE» εκ των 445 εγγράφων που χαρακτηρίστηκαν έτσι,

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι οι διεθνείς συμφωνίες έχουν νομικές επιπτώσεις επί της έννομης τάξης της ΕΕ παρεμφερείς προς αυτές της εσωτερικής νομοθεσίας της ΕΕ, και ότι οι πολίτες πρέπει να ενημερώνονται σχετικά με τις διεθνείς συμφωνίες και να έχουν πρόσβαση στα έγγραφα που τις αφορούν,

ΙΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 καθιερώνει την υποχρέωση για τα θεσμικά όργανα να εξετάζουν τη δυνατότητα μερικής πρόσβασης σε έγγραφο μόνο εάν μερικά από τα μέρη του καλύπτονται από εξαίρεση· ότι η χορηγούμενη μερική πρόσβαση είναι συχνά αδικαιολόγητα περιορισμένη και εκτείνεται μόνον έως τον τίτλο ή τις εισαγωγικές παραγράφους των εγγράφων ενώ δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στις ουσιαστικές παραγράφους,

ΙΖ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων θεσπίζει «το δικαίωμα κάθε προσώπου να έχει πρόσβαση στον φάκελό του/της, τηρουμένων των νομίμων συμφερόντων της εμπιστευτικότητας και του επαγγελματικού και επιχειρηματικού απορρήτου»· και ότι εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρά κενά στην εκπλήρωση αυτού του δικαιώματος πράγμα που αναγκάζει τον ενδιαφερόμενο να επικαλείται κανόνες πρόσβασης του κοινού για να του επιτραπεί η πρόσβαση στο φάκελό του,

ΙΗ. λαμβάνοντας υπόψη ότι το άρθρο 15 της ΣΛΕΕ θεσπίζει τη σαφή υποχρέωση όλων των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών της Ένωσης να «διεξάγουν τις εργασίες τους όσο το δυνατόν πιο ανοιχτά»· ότι η υποχρέωση αυτή ισχύει επίσης για τις επιτροπές που επικουρούν την Επιτροπή στα καθήκοντά της· ότι η υποχρέωση αυτή δεν τηρείται στους συνήθεις κανόνες της διαδικασίας για τις επιτροπές που εφαρμόζει η Επιτροπή, οι οποίοι ορίζουν ότι όλες οι συζητήσεις σε επίπεδο επιτροπής και τα έγγραφα σχετικά με την «επιτροπολογία» πρέπει να είναι εμπιστευτικού χαρακτήρα·

Πρόσβαση σε έγγραφα ως θεμελιώδες δικαίωμα

1. υπενθυμίζει ότι η διαφάνεια αποτελεί το γενικό κανόνα και ότι με τη Συνθήκη της Λισαβόνας (και κατά συνέπεια, λόγω της ενίσχυσης της δεσμευτικής νομικής ισχύος του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων) κατέστη νομικά δεσμευτικό θεμελιώδες δικαίωμα των πολιτών, ούτως ώστε κάθε απόφαση για την άρνηση της πρόσβασης σε έγγραφα πρέπει να βασίζεται σε σαφείς και αυστηρά προσδιορισμένες εξαιρέσεις, οι οποίες εδράζονται σε ισχυρά επιχειρήματα και αιτιολογούνται δεόντως, επιτρέποντας στους πολίτες να κατανοούν την άρνηση και να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά τα ένδικα μέσα που διαθέτουν·

2. πιστεύει ότι η ΕΕ πρέπει να βρίσκεται στην πρωτοπορία, προσφέροντας ένα μοντέλο θεσμικής διαφάνειας και σύγχρονης δημοκρατίας για τα κράτη μέλη αλλά και για τρίτες χώρες·

3. υπενθυμίζει ότι η διαφάνεια είναι ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη της διαφθοράς, της απάτης, της σύγκρουσης συμφερόντων και της κακοδιαχείρισης·

4. καλεί όλα τα θεσμικά όργανα, φορείς, υπηρεσίες και οργανισμούς της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένης της νεοσυσταθείσης Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης, να εφαρμόσουν αμέσως και πλήρως τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 όπως απαιτούν οι Συνθήκες, και να δημοσιεύουν σχετική ετήσια έκθεση, όπως απαιτεί το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001·

5. τονίζει ότι οι παρεμβάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή και του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ), που ουσιαστικά λαμβάνουν θέση επί μεμονωμένων υποθέσεων, δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τη νομοθετική δραστηριότητα από άποψη ασφάλειας δικαίου και ισότητας έναντι του νόμου· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, ακόμη και όταν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θέσπισε μια σαφή αρχή, όπως στην υπόθεση Turco για τη νομοθετική διαφάνεια, αυτή εξακολουθεί να μην τηρείται· κατά συνέπεια επαναλαμβάνει το αίτημά του προς τα θεσμικά όργανα να συμμορφωθούν προς την απόφαση του δικαστηρίου στην υπόθεση Turco για τις γνωμοδοτήσεις της νομικής υπηρεσίας που συντάσσονται στο πλαίσιο της νομοθετικής διεργασίας· επιβεβαιώνει ότι ο νομοθέτης πρέπει να αντιμετωπίζει και να υπερβαίνει τα προβλήματα που επισημάνθηκαν από την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να εφαρμόζει πλήρως και ευρύτερα το δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα, στο πνεύμα των νέων τροποποιήσεων της Συνθήκης οι οποίες θεσπίζουν σαφώς θεμελιώδες δικαίωμα πρόσβασης στα έγγραφα·

6. θεωρεί απαραίτητη την αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 προκειμένου να διασαφηνισθούν μερικές από τις διατάξεις του, να ορισθούν με ακρίβεια και να περιορισθούν οι εξαιρέσεις του και να διασφαλισθεί ότι αυτές οι εξαιρέσεις δεν υπονομεύουν την διαφάνεια που προβλέπεται από τις Συνθήκες και τον Χάρτη· θεωρεί ότι οι αυτή η αναθεώρηση πρέπει να ενισχύσει το δικαίωμα πρόσβασης σε έγγραφα, χωρίς να μειώνονται επουδενί τα ισχύοντα πρότυπα για την προστασία αυτού του δικαιώματος, και να λαμβάνεται υπόψη η νομολογία του Δικαστηρίου· τονίζει στο πλαίσιο αυτό ότι ο αναθεωρημένος κανονισμός θα πρέπει να είναι απλός και προσιτός για τους πολίτες προκειμένου να τους δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν αποτελεσματικά το δικαίωμά τους·

7. φρονεί ότι η πρόταση της Επιτροπής του 2008 για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 δε βελτιώνει τη διαφάνεια της Ένωσης στο βαθμό που απαιτείται στη Συνθήκη της Λισαβόνας, αλλά ότι, αντίθετα, πολλές από τις τροπολογίες που προτείνει η Επιτροπή επιφέρουν στην πραγματικότητα μείωση του σημερινού επιπέδου· συγκεκριμένα, φρονεί ότι η τροπολογία που προτείνει η Επιτροπή στο άρθρο 3, η οποία περιορίζει ουσιαστικά τον ορισμό του «εγγράφου» σε σύγκριση με τη σημερινή κατάσταση πραγμάτων, αντίκειται στη Συνθήκη της Λισαβόνας· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει τροποποιημένη πρόταση αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001, η οποία θα λαμβάνει απολύτως υπόψη τις απαιτήσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια όπως έχουν ενσωματωθεί στη Συνθήκη της Λισαβόνας, εκφραστεί στη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και σε προηγούμενα κείμενα του Κοινοβουλίου·

8. υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο διασαφήνισε στην υπόθεση Σουηδίας κατά Επιτροπής (υπόθεση C-64/05 P) (28) ότι τα κράτη μέλη δεν διαθέτουν απόλυτο δικαίωμα αρνησικυρίας επί των εγγράφων που εκπονούν, αλλά μόνο τη δυνατότητα διαδικασίας διαβούλευσης, σκοπός της οποίας είναι να αξιολογηθεί το κατά πόσον ισχύει ή όχι εξαίρεση πρόσβασης σε έγγραφα όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 (29)· πιστεύει ότι χρειάζεται νομοθετική διασαφήνιση προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή της νομολογίας αυτής ούτως ώστε να αποφευχθούν οι συνεχιζόμενες καθυστερήσεις και αμφισβητήσεις, όπως έδειξε η υπόθεση IFAW (30)·

9. υπενθυμίζει ότι το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 για τα ευαίσθητα έγγραφα αποτελεί συμβιβασμό που δεν αντικατοπτρίζει πλέον τις νέες συνταγματικές και νομικές υποχρεώσεις μετά από τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας·

10. τονίζει ότι η διαβάθμιση των εγγράφων επηρεάζει άμεσα το δικαίωμα των πολιτών για πρόσβαση στα έγγραφα· υπενθυμίζει ότι το ισχύον σύστημα διαβάθμισης λειτουργεί μόνο βάσει διοργανικών συμφωνιών και είναι επιρρεπές στην υπερ-διαβάθμιση· ζητά να εγκριθούν κοινοί κανόνες διαβάθμισης υπό μορφήν κανονισμού·

11. καλεί ειδικότερα το Συμβούλιο να παραχωρήσει στο Κοινοβούλιο πλήρη πρόσβαση σε διαβαθμισμένα έγγραφα που σχετίζονται με διεθνείς συμφωνίες, όπως προβλέπει το άρθρο 218 ΣΛΕΕ, καθώς και διαβαθμισμένα έγγραφα που συνδέονται με διαδικασίες αξιολόγησης της ΕΕ, προς αποφυγή διοργανικών προβλημάτων όπως αυτά που ανέκυψαν, π.χ., σε σχέση με την προσχώρηση της ΕΕ στην ΕΣΑΔ, την αξιολόγηση του Σένγκεν όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, την εμπορική συμφωνία καταπολέμησης της παραποίησης (ACTA) ή το διάλογο ΕΕ-Κίνας επί του θέματος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων·

12. τονίζει το σημαντικό ρόλο των κανόνων δέουσας διαβάθμισης για την ειλικρινή διοργανική συνεργασία· χαιρετίζει σχετικά τις διοργανικές συμφωνίες για τη διαβάθμιση και την πρόσβαση στα έγγραφα, παρότι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν την πρέπουσα νομοθετική βάση· καλεί επ’ αυτού το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης να ακολουθήσουν το πρότυπο της νέας ΔΣ μεταξύ του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής και να συνάψουν κατεπειγόντως παρεμφερή συμφωνία με το Κοινοβούλιο·

13. καλεί τα όργανα της ΕΕ να εργαστούν για τη θέσπιση διαφανέστερων ρυθμίσεων στην ΕΕ σχετικά με την ελευθερία της πληροφορίας, στο πλαίσιο των οποίων θα λαμβάνονται σε μεγάλο βαθμό υπόψη οι προτάσεις της παρούσας έκθεσης, η πρόσφατη νομολογία και οι νέες Συνθήκες·

14. υπενθυμίζει ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επί των συνεκδικασθεισών υποθέσεων Σουηδίας και Turco κατά Συμβουλίου τόνιζε την υποχρέωση διαφάνειας στη νομοθετική διαδικασία, δεδομένου ότι «η διαφάνεια εν προκειμένω συμβάλλει στην ενίσχυση της δημοκρατίας παρέχοντας στον πολίτη τη δυνατότητα να ελέγχει το σύνολο των πληροφοριών που αποτέλεσαν τη βάση μιας νομοθετικής πράξης» (31)· τονίζει επομένως ότι τυχόν εξαιρέσεις που αφορούν τη νομοθετική διαδικασία, συμπεριλαμβανομένων των νομικών συμβουλών, πρέπει να είναι επακριβώς περιορισμένες και ο αποκαλούμενος «χώρος προβληματισμού» να ορίζεται λεπτομερώς (32)·

15. τονίζει ότι η αρχή αυτή, ανεξαρτήτως της σαφήνειάς της, εξακολουθεί να μην εφαρμόζεται στην πράξη, όπως καταδεικνύει η πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Access Info Europe (33) σχετικά με την άρνηση του Συμβουλίου να δημοσιοποιήσει τις θέσεις των κρατών μελών επί της προταθείσης αναδιατύπωσης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001, και στην υπόθεση ClientEarth κατά Συμβουλίου (34), που εκκρεμεί ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, σχετικά με νομική γνωμοδότηση για την αναδιατύπωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001· σημειώνει ότι η γνωστοποίηση των θέσεων των κρατών μελών κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 και πολλά μεταγενεστέρως εγκριθέντα μέτρα δεν έθιξαν επ’ ουδενί την ικανότητα λήψης αποφάσεων του Συμβουλίου, δεδομένου ότι αυτές οι γνωστοποιήσεις δεν απέτρεψαν την επιτυχή ολοκλήρωση των σχετικών νομοθετικών διαδικασιών·

16. καλεί το Συμβούλιο να αναθεωρήσει τους κανόνες του και να αυξήσει τη διαφάνεια σε σχέση με τις νομοθετικές διαδικασίες των ομάδων εργασίας και των εσωτερικών οργάνων του Συμβουλίου δημοσιοποιώντας τουλάχιστον τα χρονοδιαγράμματα, τις ημερήσιες διατάξεις, τα πρακτικά των συζητήσεων, τα έγγραφα που εξετάσθηκαν, τις τροπολογίες, τα έγγραφα και τις αποφάσεις που εγκρίθηκαν, την ταυτότητα των αντιπροσωπειών των κρατών μελών και τους καταλόγους των μελών, με την επιφύλαξη της δυνατότητας χρήσης των εξαιρέσεων που παρατίθενται στο άρθρο 4, παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 σε σχέση με τη δημοσίευση αυτών των καταλόγων· καλεί το Συμβούλιο να επιτρέψει την πρόσβαση του κοινού στις αποφάσεις τέτοιων οργάνων· διαφωνεί με τη χρήση «περιορισμένων» εγγράφων (ενός όρου που δεν υπάρχει στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001) καθώς και στην πρακτική των μη καταχωρούμενων εγγράφων, όπως τα έγγραφα συνεδρίασης·

17. πιστεύει ότι, προκειμένου να ενισχυθεί ο δημοκρατικός έλεγχος της νομοθετικής διαδικασίας και να καταστεί πιο κατανοητή και προσιτή στο κοινό, οι επιτροπές του Κοινοβουλίου θα πρέπει σε όλες τις περιπτώσεις να εγκρίνουν προσανατολιστικές ψηφοφορίες πριν από την έναρξη τριμερών διαλόγων με το Συμβούλιο· το Συμβούλιο πάλι, πρέπει να υιοθετεί «γενικές προσεγγίσεις» ή να εγκρίνει διαπραγματευτικές θέσεις που να συμφωνούνται στην Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων πριν από την έναρξη των τριμερών διαλόγων με το Κοινοβούλιο, ενώ όλα αυτά τα έγγραφα του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου πρέπει να δημοσιοποιούνται αμέσως·

18. καλεί την Επιτροπή να δημοσιεύει τις ημερήσιες διατάξεις, τα πρακτικά και τις δηλώσεις συμφερόντων που αφορούν ομάδες εμπειρογνωμόνων, καθώς και τα ονόματα των μελών, τις διαδικασίες και τις ψηφοφορίες των επιτροπών «επιτροπολογίας», καθώς και όλα τα έγγραφα που εξετάζονται από τις ομάδες και τις επιτροπές αυτές, περιλαμβανομένων των σχεδίων πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικών πράξεων· καλεί το Κοινοβούλιο να εγκρίνει πιο διαφανείς και ανοιχτές διαδικασίες, και εσωτερικά, για την διαχείριση αυτών των εγγράφων·

19. υπενθυμίζει ότι η διαφάνεια που ζητούν οι Συνθήκες δεν περιορίζεται στις νομοθετικές διαδικασίες, αλλά καλύπτει και το μη νομοθετικό έργο των θεσμικών οργάνων, φορέων, υπηρεσιών και οργανισμών της ΕΕ· τονίζει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 αποτελεί τη μόνη νομική πράξη που αρμόζει για την αξιολόγηση του δικαιώματος πρόσβασης στα έγγραφα, και ότι άλλες νομικές πράξεις, όπως οι εσωτερικοί κανονισμοί ή κανονισμοί ίδρυσης οργάνων, οργανισμών και υπηρεσιών δεν μπορούν να θεσπίζουν πρόσθετους λόγους για την άρνηση της πρόσβασης·

20. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι πρόσφατες διαπραγματεύσεις μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ για μια «αμοιβαία συμφωνία» σχετικά με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις και για μια νέα συμφωνία πλαίσιο μεταξύ της Επιτροπής και του Κοινοβουλίου δεν ήσαν πλήρως διαφανείς· δεσμεύεται να καταστήσει πλήρως διαφανείς τις διαπραγματεύσεις του με το Συμβούλιο και την Επιτροπή για τις τρέχουσες ή μελλοντικές διοργανικές συμφωνίες ή για ανάλογες συμφωνίες·

21. επαινεί και πάλι το έργο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή για την εξασφάλιση μεγαλύτερης διαφάνειας στην ΕΕ, δεδομένου ότι περίπου το ένα τρίτο των ερευνών του αναφέρονται στην έλλειψη διαφάνειας, όπως σημειώνεται στην έκθεσή του τού 2009, και υπογραμμίζει το ρόλο του για να επηρεάσει, π.χ., την αλλαγή της πολιτικής για τη διαφάνεια του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΜΑ) όσον αφορά τη δημοσίευση των εκθέσεων παρενεργειών (35) και των εκθέσεων κλινικών μελετών (36)· τονίζει ότι τα δεδομένα που παράγουν οι φορείς της ΕΕ πρέπει κατά κανόνα να είναι στη διάθεση του κοινού·

22. υπενθυμίζει ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο σε μερικές από τις πρόσφατες αποφάσεις του, όπως στις προαναφερθείσες υποθέσεις API και TGI, καθιέρωσε την ύπαρξη «γενικού τεκμηρίου», απαλλάσσοντας έτσι την Επιτροπή σε μερικές περιπτώσεις από την υποχρέωση ατομικής εξέτασης των αιτούμενων εγγράφων· τονίζει ότι αυτό αντιβαίνει κατ’ αρχήν στις βασικές αρχές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001· υπενθυμίζει ότι η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επισημαίνει επίσης την ανάγκη αναθεώρησης των κανόνων πρόσβασης για τα αμέσως εμπλεκόμενα μέρη όσον αφορά τους δικούς τους φακέλους που κατέχουν τα θεσμικά όργανα·

23. επισημαίνει ότι ενώ το άρθρο 15 ΣΕΕ εφαρμόζεται ειδικά μόνο στα διοικητικά έγγραφα του Δικαστηρίου, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, όπως όλα τα άλλα θεσμικά όργανα, φορείς, υπηρεσίες και οργανισμούς της ΕΕ, πρέπει να επιτελεί το έργο του «όσο το δυνατόν πιο ανοικτά», σύμφωνα με το άρθρο 1 της ΣΕΕ· καλεί προς τούτο το Δικαστήριο να αναζητήσει τρόπους ώστε να αυξήσει τη διαφάνεια των δικαστικών του δραστηριοτήτων, «εφόσον δεν πρέπει μόνον να αποδίδεται δικαιοσύνη· αλλά και να φαίνεται ότι αποδίδεται» (37), και να τηρεί πλήρως τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ 1049/2001 σχετικά με τις διοικητικές του δραστηριότητες·

24. επαναλαμβάνει τη σπουδαιότητα της αρχής της ανιχνευσιμότητας των πόρων, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πολίτες μπορούν να γνωρίζουν πώς διανέμονται και πώς δαπανώνται οι δημόσιοι πόροι και ποια είναι τα αποτελέσματα των εν λόγω δαπανών, και καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να εφαρμόσουν αυτή την αρχή σε σχέση με τη διαχείριση του οργάνου και με τις πολιτικές και τα κονδύλια που διατίθενται για την εκτέλεση των πολιτικών, σε όλα τα επίπεδα·

Εξαιρέσεις

«Χώρος προβληματισμού»

25. υπενθυμίζει ότι οι νέες Συνθήκες δεν περιλαμβάνουν πλέον ειδική αναφορά στην υποχρέωση του Συμβουλίου να προσδιορίζει τις υποθέσεις επί των οποίων ενεργεί υπό νομοθετική ιδιότητα και στην ανάγκη διασφάλισης της αποτελεσματικότητας στη διαδικασία λήψης των αποφάσεών του (άρθρο 207(3) της πρώην ΣΕΚ) - του αποκαλούμενου «χώρου προβληματισμού» - και ότι η σημερινή «επιβίωση» αυτής της έννοιας βασίζεται μόνο στο άρθρο 4(3) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 σε ό,τι αφορά τις νομοθετικές διαδικασίες·

26. σύμφωνα με τα βέλτιστα διεθνή πρότυπα που αναπτύχθηκαν από μεγάλες μη κυβερνητικές οργανώσεις (38), τονίζει την ανάγκη για κατάρτιση τριών αυστηρών κριτηρίων που πρέπει να χρησιμοποιούνται για να δικαιολογείται η άρνηση γνωστοποίησης εγγράφου: (1) η πληροφορία που περιέχεται στο έγγραφο πρέπει να έχει σχέση με νόμιμο σκοπό που καταγράφεται στη νομοθετική πράξη, (2) η γνωστοποίηση του εγγράφου πρέπει να συνιστά απειλή ουσιαστικής βλάβης για το σκοπό αυτό, και (3) η βλάβη που προκαλείται στον σκοπό αυτό πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το δημόσιο συμφέρον που υπηρετεί η πληροφορία η οποία περιέχεται στο έγγραφο·

27. υπενθυμίζει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 εισάγει σαφή υποχρέωση για τα θεσμικά όργανα να χορηγούν πρόσβαση σε όλα τα μέρη του εγγράφου που δεν καλύπτονται από οιαδήποτε από τις εξαιρέσεις· σημειώνει ότι η χορηγούμενη μερική πρόσβαση είναι συχνά αδικαιολόγητα περιορισμένη και τονίζει ότι η πρόσβαση πρέπει πραγματικά να εξετάζεται και σε σχέση με τα ουσιώδη μέρη των εγγράφων που έχουν ενδιαφέρον για τον αιτούντα·

28. υπενθυμίζει ότι με το ισχύον άρθρο 4, παράγραφος 3 (ΕΚ) αριθ. 1049/2001, επιδιώκεται ο περιορισμός του λεγόμενου «χώρου προβληματισμού» απαιτώντας ως απαραίτητη προϋπόθεση για την άρνηση πρόσβασης η γνωστοποίηση του εγγράφου να μην θίγει απλώς αλλά να θίγει σοβαρά την διαδικασία λήψεως των αποφάσεων, επιτρέποντας την υπέρβαση του ορίου του «χώρου προβληματισμού» σε περίπτωση που υφίσταται «υπερισχύον της γνωστοποίησης δημόσιο συμφέρον»· υπογραμμίζει πάντως ότι -παρά τις ανωτέρω παρατηρήσεις- το προαναφερθέν άρθρο 4, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 περιέχει έναν ανοιχτό ορισμό, ο οποίος δεν περιλαμβάνει σαφείς όρους εφαρμογής ούτε λαμβάνει υπόψη τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου· τονίζει την ανάγκη δέοντος ορισμού σύμφωνα με την έννοια της ασφάλειας δικαίου, περιορίζοντας την έννοια·

29. τονίζει ότι οι τριμερείς διάλογοι και οι διαδικασίες συνδιαλλαγής (ως απαριθμούνται ρητώς στο άρθρο 294 ΣΛΕΕ) αποτελούν ουσιώδη φάση της νομοθετικής διαδικασίας και όχι χωριστό «χώρο προβληματισμού»· πιστεύει συγκεκριμένα ότι οι τρέχουσες διαδικασίες όσον αφορά τους τριμερείς διαλόγους πριν από πιθανή συμφωνία σε πρώτη ανάγνωση δεν εξασφαλίζουν ικανοποιητικό επίπεδο διαφάνειας και πρόσβασης στα έγγραφα, τόσο εντός του Κοινοβουλίου, όσο και εκτός σε σχέση με τους πολίτες και την κοινή γνώμη· ζητά επομένως τα έγγραφα που εκπονούνται στο πλαίσιό τους, όπως ημερήσιες διατάξεις, περιλήψεις αποτελεσμάτων και τετράστηλα έγγραφα που συντάσσονται για τη διευκόλυνση διαπραγματεύσεων να μην τυγχάνουν κατ’ αρχήν διαφορετικής μεταχείρισης σε σύγκριση με άλλα νομοθετικά έγγραφα και να δημοσιοποιούνται σε σχέση με τους τριμερείς διαλόγους πριν από πιθανή συμφωνία σε πρώτη ανάγνωση· συνεπώς αναθέτει στις αρμόδιες υπηρεσίες του να τυποποιήσουν αυτή τη διαδικασία και ζητεί από τα άλλα θεσμικά όργανα να πράξουν το ίδιο·

Προστασία δεδομένων και διαφάνεια

30. επισημαίνει ότι πρέπει να θεσπιστεί η δέουσα ισορροπία μεταξύ διαφάνειας και προστασίας των δεδομένων (39), όπως κατέστη σαφές με την υπόθεση Bavarian Lager, και τονίζει ότι δεν πρέπει να γίνεται «κατάχρηση» της προστασίας δεδομένων, ιδίως προς κάλυψη συγκρούσεων συμφερόντων και αθέμιτης επιρροής στο πλαίσιο της διοίκησης και λήψης αποφάσεων της ΕΕ· τονίζει ότι η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση Bavarian Lager βασίζεται στη σημερινή διατύπωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 και δεν εμποδίζει την αλλαγή της διατύπωσης, πράγμα που είναι απαραίτητο και επείγον ιδίως μετά τη σαφή διακήρυξη του δικαιώματος πρόσβασης στα έγγραφα στις Συνθήκες και στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων·

31. χαιρετίζει τη συναίνεση που πέτυχαν ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ) και ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής όσον αφορά την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ προστασίας των δεδομένων και διαφάνειας, ιδίως όσον αφορά την προορατική προσέγγιση που συνεπάγεται ότι «τα θεσμικά όργανα αξιολογούν και εν συνεχεία αποσαφηνίζουν στα άτομα που αφορούν τα δεδομένα – πριν από τη συλλογή των δεδομένων τους ή τουλάχιστον κατά τη διάρκειά της – το βαθμό στον οποίο η επεξεργασία των δεδομένων αυτών περιλαμβάνει, ή ενδέχεται να περιλάβει, τη δημοσιοποίησή τους» (40)·

Σύμβαση του Århus

32. τονίζει διάφορες αποκλίσεις μεταξύ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 και της Σύμβασης του Århus, ως εφαρμόζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1367/2006, όπως η απουσία στη Σύμβαση του Århus «απόλυτων» λόγων άρνησης, και εξαιρέσεων που βασίζονται στην προστασία στρατιωτικών θεμάτων, της χρηματοπιστωτικής, νομισματικής ή οικονομικής πολιτικής της Ένωσης ή ενός κράτους μέλους, νομικών συμβουλών ή επιθεωρήσεων, ερευνών και ελέγχων, και ο περιορισμός της εξαίρεσης λόγω εμπορικών συμφερόντων σε περιπτώσεις στις οποίες η εμπιστευτικότητα αυτή προστατεύεται από το νόμο προς προστασία θεμιτού οικονομικού συμφέροντος·

33. καλεί όλα τα θεσμικά όργανα, φορείς, υπηρεσίες και οργανισμούς της ΕΕ να εφαρμόζουν τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 κατά τρόπο συνεπή προς τις διατάξεις της Σύμβασης του Århus· καλεί εν προκειμένω την Επιτροπή να δημοσιεύει τις μελέτες ελέγχου της συμμόρφωσης όσον αφορά τη μεταφορά των περιβαλλοντικών οδηγιών της ΕΕ (41) καθώς και τις επιστημονικές μελέτες, για παράδειγμα σχετικά με την επίπτωση των βιοκαυσίμων (42), και καλεί τον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Χημικών Προϊόντων (ECHA) να εφαρμόσει πλήρως το άρθρο 119 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για την καταχώριση, την αξιολόγηση, την αδειοδότηση και τους περιορισμούς των χημικών προϊόντων (REACH) (43) σε σχέση με την πρόσβαση του κοινού με ηλεκτρονικά μέσα, να αποδέχεται μόνον σαφώς αιτιολογημένες ως έγκυρες αξιώσεις εμπιστευτικότητας σύμφωνα με το άρθρο 119, παράγραφος 2 του REACH, και να ερμηνεύει αυστηρά τις πληροφορίες που εκτιμώνται κανονικά ότι θίγουν την προστασία των εμπορικών συμφερόντων σύμφωνα με το άρθρο 118, παράγραφος 2 του REACH και με την επιφύλαξη της υποχρέωσής της σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 να εξασφαλίζει την ισορροπία μεταξύ τυχόν αναγνώρισης εμπιστευτικότητας και πιθανού υπερισχύοντος δημόσιου συμφέροντος ανάλογα με την περίπτωση·

34. τονίζει ότι κάθε αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 πρέπει να σέβεται απόλυτα τη Σύμβαση του Århus και να ορίζει τις τυχόν εξαιρέσεις με απόλυτη συμμόρφωση προς αυτήν·

Διεθνείς σχέσεις

35. τονίζει ότι έγγραφα που αφορούν σε διεθνείς συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων εγγράφων που εγκρίνονται από υπηρεσίες ή υποβάλλονται σε αυτές οι οποίες έχουν το καθήκον της εκτέλεσης ή της παρακολούθησης της εφαρμογής αυτών των συμφωνιών, πρέπει να δημοσιοποιούνται, εφόσον δεν αποκλείονται κατηγορηματικά από την πρόσβαση του κοινού, και ότι η πρόσβαση σε αυτά θα πρέπει να αποκλείεται μόνον σε περιπτώσεις κατά τις οποίες υφίσταται πραγματική βλάβη για τις διεθνείς σχέσεις, και λαμβάνοντας υπόψη το άρθρο 4, παράγραφος 4, του κανονισμού (ΕΚ) 1049/2001 σχετικά με τις διαβουλεύσεις με τρίτους· τονίζει ότι από τη στιγμή κατά την οποία οι διεθνείς συμφωνίες έχουν δεσμευτικά αποτελέσματα, πρέπει να εισαχθεί σε σχέση με την εξαίρεση δοκιμασία δημόσιου συμφέροντος· τονίζει ότι οι Συνθήκες αναθέτουν στο Κοινοβούλιο, που εκλέγεται από τους πολίτες της ΕΕ, να διαδραματίζει θεσμικό ρόλο στην εκπροσώπηση του δημόσιου συμφέροντος· τονίζει, επομένως, την αποφασιστικότητά του να μεριμνήσει για τον απόλυτο σεβασμό των νέων θεσμικών προνομίων που δόθηκαν στο Κοινοβούλιο από τη Συνθήκη της Λισαβόνας (άρθρο 218 ΣΛΕΕ) στον τομέα των διεθνών συμφωνιών, και ότι καμία διμερής συμφωνία με τρίτες χώρες δεν δύναται να το απαγορεύει·

Χρηστή διακυβέρνηση

36. τονίζει ότι η διαφάνεια συνδέεται στενά με το δικαίωμα σε χρηστή διακυβέρνηση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 298 ΣΛΕΕ και στο άρθρο 41 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων· τονίζει το γεγονός ότι η διοικητική διαφάνεια εγγυάται το δημοκρατικό έλεγχο των διοικητικών καθηκόντων της ΕΕ, την συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και την προώθηση της χρηστής διακυβέρνησης (άρθρο 15 ΣΛΕΕ)·

37. τονίζει τη σημερινή έλλειψη συνεπούς διοικητικού δικαίου για τα θεσμικά όργανα, φορείς, υπηρεσίες και οργανισμούς της ΕΕ, όπως κανόνων σχετικά με τη λήψη διοικητικών αποφάσεων κατά των οποίων θα μπορούν να ασκούνται προσφυγές (44), ή μιας σαφούς έννοιας των «διοικητικών καθηκόντων» ως αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ· καλεί επομένως τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να ορίσουν κατεπειγόντως κοινό διοικητικό δίκαιο της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 298 ΣΛΕΕ, και να δώσουν κοινό και οριζόντια εφαρμόσιμο ορισμό του «διοικητικού καθήκοντος», ειδικά για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση επί του θέματος, σύμφωνα με το άρθρο 225 της ΣΛΕΕ, στην οποία θα εξετάζεται μεταξύ άλλων το ζήτημα της διαφάνειας και λογοδοσίας της διεξαγωγής της διαδικασίας παραβάσεως της Επιτροπής έναντι των καταγγελλόντων, του Κοινοβουλίου και των πολιτών·

38. τονίζει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 θεσπίζει αυστηρές προθεσμίες για τη διεκπεραίωση των αιτημάτων πρόσβασης σε έγγραφα (45)· τονίζει με μεγάλη ανησυχία ότι η Επιτροπή δεν τις έχει σεβαστεί, ακόμη και όσον αφορά τη σύσταση και αυστηρή δράση του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, για παράδειγμα στην υπόθεση 676/2008/RT (την αποκαλούμενη «υπόθεση Porsche»)· εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι δεν έχει αλλάξει η πρακτική μετά από την τελευταία έκθεση του Κοινοβουλίου το 2009, ως καταδεικνύουν οι δύο εκκρεμούσες υποθέσεις που κατήγγειλε η ClientEarth and Others (υποθέσεις T-120/10 και T-449/10)·

39. τονίζει ότι σε διάφορες υποθέσεις μεγάλες καθυστερήσεις προκάλεσαν την έναρξη διαδικασιών ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου βάσει έλλειψης αντίδρασης, με εν συνεχεία καθυστερημένη αντίδραση της Επιτροπής, καθιστώντας άκυρη την υπόθεση και εξαναγκάζοντας τον ενδιαφερόμενο να ξαναρχίσει την όλη διαδικασία (46)· καλεί την Επιτροπή να τηρήσει πλήρως τις προθεσμίες που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001· προτείνει τη θέσπιση κυρώσεων, όπως την υποχρέωση δημοσίευσης των εγγράφων, σε περίπτωση μη τήρησης των προθεσμιών·

40. ζητά οι ετήσιες εκθέσεις που ετοιμάζονται και δημοσιεύονται σύμφωνα με το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 να περιέχουν υπολογισμό του μέσου χρόνου που χρειάζεται για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων, ως προβλέπει η έκθεση του Συμβουλίου για την πρόσβαση σε έγγραφα το 2009·

41. υπενθυμίζει ότι η χρηστή διακυβέρνηση συνδέει τις έννοιες της «πρόσβασης σε έγγραφα» και της «πρόσβασης σε πληροφορίες»· ζητά να τροποποιηθεί η ισχύουσα νομοθεσία προς εφαρμογή του άρθρου 6, παράγραφοι 2 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001, όσον αφορά τη διασαφήνιση των αιτήσεων και τη συνδρομή προς τον πολίτη, σε υποθέσεις «αίτησης πληροφοριών» όποτε υπάρχουν έγγραφα που σχετίζονται με την αίτηση αυτή·

42. υπενθυμίζει ότι η διαφάνεια δεν είναι απλώς θέμα παθητικών αντιδράσεων των θεσμικών οργάνων, φορέων, υπηρεσιών και οργανισμών της ΕΕ, αλλά απαιτεί επίσης προορατική προσέγγιση όπως επισημάνθηκε επανειλημμένα από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή· καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να αυτοματοποιήσουν τη δημοσιοποίηση στις ιστοσελίδες τους όσο το δυνατόν περισσότερων κατηγοριών εγγράφων (συμπεριλαμβανομένων των προϋπολογισμών και των καταλόγων συμβάσεων δημόσιων προμηθειών που έχουν συναφθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών)· τονίζει ότι η προορατική προσέγγιση μπορεί να εμποδίσει περιττές αντιδικίες που προκαλούν την αναποτελεσματική δαπάνη χρημάτων των φορολογουμένων, καθώς και περιττές καθυστερήσεις, επιβαρύνσεις και άχθος για τους αιτούντες την πρόσβαση·

43. καλεί την Επιτροπή να εξασφαλίσει τη διαφάνεια της διαχείρισης των ευρωπαϊκών χρηματοδοτικών πόρων, μέσω δημοσίευσης των ίδιων κατηγοριών πληροφοριών, σε μία ενιαία ιστοσελίδα, σε μία από τις γλώσσες εργασίας της ΕΕ, σχετικά με όλους τους δικαιούχους αυτών των πόρων·

44. θεωρεί ότι πρέπει να δημιουργηθούν εστιακά σημεία σε σχέση με την πρόσβαση σε έγγραφα, και να προβλεφθεί η δέουσα εκπαίδευση υπαλλήλων κάθε ΓΔ ή αντίστοιχης μονάδας των θεσμικών οργάνων, ούτως ώστε να δημιουργηθεί η βέλτιστη δυνατή προορατική πολιτική καθώς και να αξιολογούνται τα αιτήματα κατά τον αποτελεσματικότερο δυνατό τρόπο και να εξασφαλιστεί η πλήρης τήρηση όλων των προθεσμιών που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001·

45. επαναλαμβάνει ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή όσον αφορά την προορατική προσέγγιση για τη δημοσιότητα, τη διαφάνεια, το άνοιγμα και την πρόσβαση στα έγγραφα· τονίζει εν προκειμένω την επιτυχία της μετάδοσης δια του διαδικτύου ακροάσεων και συνεδριάσεων επιτροπών πέραν των συνεδριάσεων της ολομέλειας και πιστεύει ότι τούτο πρέπει να γίνει ο κανόνας και ότι το Νομοθετικό Παρατηρητήριο (OEIL) πρέπει να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο ώστε να καλύπτει όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ καθώς και πληροφορίες, τόσο σε επίπεδο επιτροπών όσο και σε επίπεδο ολομέλειας, όπως τις τροπολογίες, τις γνωμοδοτήσεις άλλων επιτροπών, τις γνωμοδοτήσεις της Νομικής Υπηρεσίας, τους καταλόγους ψηφοφοριών, τις ψηφοφορίες δια ονομαστικής κλήσεως, τους παρόντες ΒΕΚ και τους ΒΕΚ που ψηφίζουν, τις επιστολές μεταξύ των οργάνων, τα ονόματα των σκιωδών εισηγητών, τη δυνατότητα «αναζήτησης με λέξεις», την πολυγλωσσική αναζήτηση, τις προθεσμίες κατάθεσης, την ενημέρωση μέσω RSS, την εξήγηση της νομοθετικής διαδικασίας, τους συνδέσμους με τις συζητήσεις που μεταδίδονται μέσω διαδικτύου, κ.λπ. προκειμένου να εξασφαλισθεί ένας πλήρης κύκλος ενημέρωσης των πολιτών, παρέχοντας πρόσβαση στα έγγραφα καθώς και πολυγλωσσικές περιλήψεις νομοθετικών προτάσεων για τους πολίτες και περιλήψεις της υφιστάμενης νομοθεσίας της ΕΕ (SCADPLUS), για τις οποίες πρέπει να παρέχονται επαρκείς δυνατότητες αναζήτησης και διαφύλλισης·

46. υπενθυμίζει τη σημασία που έχει να προστατευθεί η ανεξαρτησία των εντολών των ΒΕΚ· πιστεύει ταυτόχρονα ότι η διαφάνεια πρέπει να εφαρμόζεται στις εργασίες των επίσημων οργάνων του Κοινοβουλίου (όπως η Διάσκεψη των Προέδρων, το Προεδρείο (47) και οι Κοσμήτορες), και στις δραστηριότητες των ΒΕΚ, όπως η συμμετοχή και παρουσία στο κοινοβουλευτικό έργο, υπό τους όρους που ζήτησε το Κοινοβούλιο στο ψήφισμά του της 14ης Ιανουαρίου 2009· θεωρεί ότι το θέμα των αποζημιώσεων των ΒΕΚ πρέπει να εξετασθεί με διαφάνεια, παράλληλα με τον πλήρη σεβασμό των κανόνων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων·

47. θεωρεί ότι η διαφάνεια σε επίπεδο ΕΕ πρέπει να αντικατοπτρίζεται από τα κράτη μέλη κατά τη μεταφορά της νομοθεσίας της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο, κυρίως μέσω της καθιέρωσης πινάκων αντιστοιχίας, αντλώντας, μεταξύ άλλων, από τις βέλτιστες πρακτικές όσον αφορά τη διαφάνεια του ηλεκτρονικού Κοινοβουλίου και της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης·

48. τονίζει ότι το δικαίωμα των πολιτών στην πληροφόρηση δε γίνεται σε γενικές γραμμές σεβαστό από τις αρχές των κρατών μελών και καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή - λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της χρηστής διακυβέρνησης - να μελετήσει τις διατάξεις των κρατών μελών για την πρόσβαση στα έγγραφα και να τα ενθαρρύνει να θεσπίσουν όσο το δυνατόν διαφανέστερες ρυθμίσεις που να προάγουν την πρόσβαση των πολιτών στα έγγραφα·

49. επισημαίνει κάποιες βελτιώσεις στα μητρώα του Συμβουλίου, αλλά τονίζει ότι εξακολουθεί να υπάρχει έλλειψη συντονισμού και διαλειτουργικότητας μεταξύ των θεσμικών οργάνων, επειδή δεν υπάρχει ένα κοινό μοντέλο πληροφοριών για τα μητρώα τους που θα επέτρεπε στους πολίτες να βρίσκουν τα απαραίτητα έγγραφα και τις πληροφορίες που αυτά περιέχουν σε «μονοαπευθυντική θυρίδα» ή να χρησιμοποιούν κοινή μηχανή αναζήτησης, πλήρως διασυνδεδεμένη με το Νομοθετικό Παρατηρητήριο (OEIL), στην οποία θα συγκεντρώνονται όλα τα έγραφα μιας νομοθετικής διαδικασίας·

50. καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να διαπραγματευθούν με το Κοινοβούλιο την τροποποίηση της κοινής δήλωσης για τη διαδικασία συναπόφασης και της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας· στο μεταξύ, δεσμεύεται να τροποποιήσει τον κανονισμό του, συμπεριλαμβανομένου του προσαρτημένου κώδικα δεοντολογίας που αφορά τις διαπραγματεύσεις συναπόφασης, ούτως ώστε να καταστούν οι αρχές αυτές απόλυτα δεσμευτικές·

51. είναι της άποψης ότι η Διοργανική Επιτροπή που θεσπίζει το άρθρο 15 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 πρέπει να εργάζεται πιο εντατικά και να υποβάλλει εκθέσεις στις αρμόδιες επιτροπές σχετικά με τα υπό συζήτηση θέματα, τις θέσεις που υποστηρίζει το Κοινοβούλιο, τα επίμαχα θέματα που εγείρουν άλλα θεσμικά όργανα και τα αποτελέσματα που έχουν επιτευχθεί, εφόσον βέβαια υπάρχουν· την καλεί, ως εκ τούτου, να πραγματοποιεί συνεδριάσεις σε πιο τακτική βάση και οπωσδήποτε τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, και να αρχίσει εσωτερικές συζητήσεις και διαβουλεύσεις εξασφαλίζοντας το δημόσιο χαρακτήρα τους, προσκαλώντας εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και του ευρωπαίου επόπτη προστασίας δεδομένων και λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις που υποβάλλουν· η επιτροπή θα πρέπει να προετοιμάσει μια ετήσια έκθεση ελέγχου για τη διαφάνεια και το ανοικτό πνεύμα στην ΕΕ, την οποία πρέπει να καταρτίσει ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής· της ζητεί να ασχοληθεί κατεπειγόντως με τα θέματα που αναφέρονται στο παρόν ψήφισμα·

*

* *

52. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών, στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, στον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων και στο Συμβούλιο της Ευρώπης.

(1) ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43.

(2) ΕΕ L 243 της 27.9.2003, σ. 1.

(3) ΕΕ L 264 της 25.9.2006, σ. 13.

(4) Απόφαση της 1ης Ιουλίου 2008 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-39/05 P και C-52/05 P, Σουηδία και Turco κατά Συμβουλίου, ΣΥΛΛ 2008 σ. I-4723.

(5) Απόφαση της 29ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση C-28/08 P, Επιτροπή κατά Bavarian Lager, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(6) Απόφαση της 9ης Νοεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-92/09 P και C-93/09 P, Volker und Markus ScheckeGbR και Hartmut Eifert κατά Land Hessen, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(7) Απόφαση της 29ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση C-139/07 P, Επιτροπή κατά Technische Glaswerke Ilmenau, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(8) Απόφαση της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-514/07 P, C-528/07 P και C-532/07 P, Σουηδία και API κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(9) Απόφαση της 22ας Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-233/09, Access Info Europe κατά Συμβουλίου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(10) Απόφαση της 9ης Σεπτεμβρίου 2008 στην υπόθεση T-403/05, MyTravel κατά Επιτροπής, ΣΥΛΛ 2008 σ. II-2027.

(11) Απόφαση της 11ης Μαρτίου 2009 στην υπόθεση T-121/05, Borax Europe κατά Επιτροπής, ΣΥΛΛ 2009 σ. II-27.

(12) Απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 2010 στην υπόθεση T-439/08, Αγαπίου Ιωσηφίδη κατά Επιτροπής και Εκτελεστικού Οργανισμού Εκπαίδευσης, Οπτικοακουστικών Θεμάτων και Πολιτισμού (EACEA), που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(13) Απόφαση της 19ης Ιανουαρίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-355/04 και T-446/04, Co-Frutta κατά Επιτροπής, ΣΥΛΛ. 2010 σ. II-1.

(14) Απόφαση της 30ής Ιανουαρίου 2008 στην υπόθεση T-380/04, Τερεζάκης κατά Επιτροπής, ΣΥΛΛ 2008 σ. II-11.

(15) Απόφαση της 7ης Ιουλίου 2010 στην υπόθεση T-111/07, Agrofert Holding κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(16) Απόφαση της 9ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση T-237/05, Éditions Jacob κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(17) ΕΕ L 304 της 20.11.2010, σ. 47.

(18) ΕΕ C 298 της 30.11.2002, σ. 1.

(19) ΕΕ C 46 E της 24.2.2010, σ. 80.

(20) Κείμενα που εγκρίθηκαν, P7_TA(2010)0435.

(21) ΕΕ C 286 E της 22.10.2010, σ. 12.

(22) 9 % το 2010.

(23) 36,1 % χωρίς τα μερικώς αποκαλυφθέντα έγγραφα. Το 2010 το ποσοστό άρνησης ανήλθε σε 13,3 % (29,1 % χωρίς τα μερικώς αποκαλυφθέντα έγγραφα).

(24) 37 % το 2010.

(25) 33 % το 2010 για αρχικές αιτήσεις.

(26) Άλλοι σημαντικοί λόγοι το 2009 ήταν: για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η προστασία της ιδιωτικότητας (26 %) και η προστασία του στόχου επιθεωρήσεων, ερευνών και ελέγχων (15 %), για το Συμβούλιο (αρχικές αιτήσεις) η προστασία δημοσίων συμφερόντων όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις (22,7 %), τη δημόσια ασφάλεια (5,6 %) και τα αμυντικά και στρατιωτικά θέματα (3,5 %), ενώ για την Επιτροπή (αρχικές αιτήσεις) η προστασία των επιθεωρήσεων (27,6 %) και εμπορικών συμφερόντων (13,99 %).

(27) Απόφαση της 7ης Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-471/08, Toland κατά Κοινοβουλίου, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(28) Απόφαση της 18ης Δεκεμβρίου 2007 στην υπόθεση C-64/05 P, Σουηδία κατά Επιτροπής, ΣΥΛΛ 2007 σ. I-11389.

(29) Σουηδία κατά Επιτροπής, παράγραφος 76.

(30) Απόφαση της 13ης Ιανουαρίου 2011 στην υπόθεση T-362/08, IFAW κατά Επιτροπής, που δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στη ΣΥΛΛ.

(31) Turco, παράγραφος 46.

(32) Turco, παράγραφος 67.

(33) Στην απόφασή του επί της υποθέσεως Access Info (T-233/09) το Γενικό Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι (παράγραφος 69) «η εκ μέρους των πολιτών άσκηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων τους προϋποθέτει τη δυνατότητα λεπτομερούς εφαρμογής της διαδικασίας λήψεως αποφάσεων εντός των οργάνων που μετέχουν στις νομοθετικές διαδικασίες και την παροχή προσβάσεως στο σύνολο των κρίσιμων πληροφοριών».

(34) ClientEarth κατά Συμβουλίου, υπόθεση T-452/10.

(35) Καταγγελία 2493/2008/(BB)TS.

(36) Καταγγελία 2560/2007/BEH.

(37) R v Sussex Justices, Ex parte McCarthy ([1924] 1 KB 256, [1923] All ER 233)).

(38) Άρθρο 19, «The Public’s Right to Know: Principles of Freedom of Information Legislation», Λονδίνο, 1999; Transparency International, «Using the Right to information as an Anti-Corruption Tool», Βερολίνο, 2006.

(39) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 8 της 12.1.2001, σ. 1).

(40) ΕΕΠΔ, «Πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα που περιέχουν προσωπικά δεδομένα μετά από την απόφαση Bavarian Lager», 24 Μαρτίου 2011 (http://www.edps.europa.eu:80/EDPSWEB/webdav/site/mySite/shared/Documents/EDPS/Publications/Papers/BackgroundP/11-03-24_Bavarian_Lager_EN.pdf) και «Πρόσβαση του κοινού σε έγγραφα και προστασία των δεδομένων, 2005» (http://www.edps.europa.eu:80/EDPSWEB/webdav/site/mySite/shared/Documents/EDPS/Publications/Papers/BackgroundP/05-07_BP_accesstodocuments_EN.pdf).

(41) Βλέπε εκκρεμούσα υπόθεση ClientEarth κατά Επιτροπής, T-111/11.

(42) Βλέπε εκκρεμούσες υποθέσεις ClientEarth και Άλλοι κατά Επιτροπής, T-120/10, και ClientEarth και Άλλοι κατά Επιτροπής, T-449/10.

(43) ΕΕ L 396 της 30.12.2006, σ. 1.

(44) Η υπόθεση Access Info (T-233/09) αποκάλυψε ότι υπάρχει πρακτική αποστολής επιβεβαιωτικών αποφάσεων με απλό, μη συστημένο, ταχυδρομείο, παρότι η απόδειξη της ημερομηνίας παραλαβής είναι ουσιώδης για την εκτίμηση του σεβασμού των προθεσμιών προς επιδίωξη περαιτέρω ένδικων (δικαστικών) μέσων. Βλ. παραγράφους 20-29.

(45) Άρθρα 7 και 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001.

(46) Βλέπε, π.χ., Ryanair Ltd. κατά Επιτροπής (συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-494/08 έως T-500/08 και T-509/08), και Stichting Corporate Europe Observatory κατά Επιτροπής (υπόθεση T-395/10).

(47) Για παράδειγμα, ο Κανονισμός του Κοινοβουλίου (ΕΕ C 212 Ε της 5.8.2010, σ. 145) δεν περιλαμβάνει πλέον από το 2009 κατάλογο των εγγράφων του ΕΚ που είναι άμεσα προσβάσιμα στο κοινό, αλλά δίνει στο Προεδρείο την εξουσία για την εκπόνηση του καταλόγου αυτού (άρθρο 104 παράγραφος 3).