Έως την προθεσμία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, μόνο 12 κράτη μέλη είχαν ενημερώσει την Επιτροπή ότι είχαν ολοκληρώσει τη μεταφορά της οδηγίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κίνησε διαδικασίες επί παραβάσει για τη μη κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, κατά των υπόλοιπων χωρών, οι οποίες είναι οι εξής: BE, BG, IE, EL, ES, IT, CY, LT, HU, MT, NL, PT, RO, SI και UK. Όλες οι εν λόγω διαδικασίες επί παραβάσει είχαν περατωθεί έως τις 8 Δεκεμβρίου 2016. Η καθυστερημένη έκδοση και κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο καθυστέρησαν την ανάλυση της Επιτροπής και τη δημοσίευση των εκθέσεων σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3, τα κράτη μέλη πρέπει να τιμωρούν τη χρήση εξαναγκασμού ή βίας προκειμένου ένα παιδί να συμμετάσχει σε πορνογραφικές παραστάσεις ή τη χρήση απειλής απέναντί του προς τον σκοπό αυτό. Οι AT, BG, CY, DE, EL, ES, IE, IT, LT, MT, NL, SI, SK και UK (Γιβραλτάρ) έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά αυτής της διάταξης της οδηγίας. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν διαφορετικές διατυπώσεις για να αποτυπώσουν την έννοια «του εξαναγκασμού, της βίας και της απειλής». Για παράδειγμα, οι BG, DE, HR, HU, IT, PL και SI αναφέρονται σε «βία και απειλή», η BG σε «βία, απειλή σοβαρής βλάβης», η EL στη χρήση «εξαναγκασμού ή βίας ή απειλής» και η ES στη «χρήση βίας ή εκφοβισμού».

Όσον αφορά την πρόκληση της συμμετοχής παιδιού σε πορνογραφικές παραστάσεις ή τη στρατολόγησή του προκειμένου να συμμετάσχει σε αυτές (άρθρο 4 παράγραφος 2), οι AT, BG, CY, DE, EL, ES, IT, LT, MT, NL, RO, SK και UK (Γιβραλτάρ) έχουν θεσπίσει νομοθεσία με την οποία μεταφέρεται η διάταξη αυτή στο εθνικό δίκαιο. Οι πληροφορίες από τα άλλα κράτη μέλη δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Όσον αφορά τη χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής προκειμένου να τελέσει το παιδί σεξουαλική πράξη με τρίτο πρόσωπο (άρθρο 3 παράγραφος 6), οι CY, DE, FR, LU, MT, NL και PT κάνουν ρητή αναφορά στη νομοθεσία τους στη διάπραξη του αδικήματος με τρίτο πρόσωπο, ενώ οι AT, BG, CZ, ES, HU, IE, IT, LT, RO, SE και SI καλύπτουν αυτή την περίπτωση σιωπηρά ή μέσω διατάξεων σχετικά με τον βιασμό, τη σεξουαλική επίθεση ή τη σεξουαλική κακοποίηση με χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής.

Από την άλλη πλευρά, τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία που τιμωρεί τη σεξουαλική πράξη με παιδί όταν γίνεται χρήση εξαναγκασμού, βίας ή απειλής με τα επίπεδα ποινών που ορίζονται στην οδηγία (άρθρο 3 παράγραφος 5 σημείο iii)). Ενώ οι CY, DE, LU και MT αναφέρουν τη χρήση «εξαναγκασμού, βίας και απειλής», άλλα κράτη μέλη κάνουν λόγο για «βία και απειλή» (CZ, EL, FI, FR, LT, LU, LV, NL, PT, SE και SK), «εξαναγκασμό και απειλή» (BE, BG, DE, HR, HU, IT, PL και SI), «βία και εκφοβισμό» (ES), «ενάντια στη θέληση του παιδιού» (EE), «εξαναγκασμό με χρήση βίας» (AT) και άλλη ορολογία.

Οι CY, CZ, DE, EE, FR, IE, IT, LT, LV, MT, PL, SI και SK έχουν συμπεριλάβει διατάξεις βάσει των οποίων τιμωρείται η σεξουαλική πράξη με παιδί που δεν έχει φθάσει την ηλικία σεξουαλικής συναίνεσης με παρόμοιο τρόπο με αυτόν που ορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 4. Οι AT, BE, BG, ES, HR, LU RO, PT και SE διακρίνουν μεταξύ των σεξουαλικών πράξεων που περιλαμβάνουν διείσδυση και των πράξεων που δεν περιλαμβάνουν διείσδυση.

Όσον αφορά την παιδική πορνεία, η CY και η SK έχουν συμπεριλάβει ρητό ορισμό στην οικεία νομοθεσία μεταφοράς που περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία του άρθρου 2 στοιχείο δ). Από την άλλη πλευρά, στις AT, BG, CZ, DE, EL, LT, LU, SE, SI και UK η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο προκύπτει από τη νομολογία και από άλλες πηγές σε συνδυασμό με τα αδικήματα της παιδικής πορνείας (άρθρο 4 παράγραφοι 5 έως 7), ενώ στην περίπτωση των BE, EE, ES, FI, FR, HR, IT, MT, NL, PL, PT και RO προκύπτει αποκλειστικά από τα αδικήματα της παιδικής πορνείας.

Οι BE, CY, EE, EL, ES, HR, IE, IT, LV, PT, RO, SE, SK και UK (Γιβραλτάρ) χρησιμοποιούν τον όρο «παιδική πορνογραφία» στη νομοθεσία τους. Όλα τα άλλα κράτη μέλη χρησιμοποιούν διαφορετικούς όρους, όπως πορνογραφικές απεικονίσεις (AT), πορνογραφικό υλικό (BG), πορνογραφικό έργο (CZ), πορνογραφική εικόνα ή απεικόνιση (FR) και άλλα.

Η ηλικία σεξουαλικής συναίνεσης ποικίλλει μεταξύ των κρατών μελών: 14 έτη (AT, BG, DE, EE, HU και PT), 15 έτη (CZ, FR, HR, PL, SE, SI και SK), 16 έτη (BE, ES, LT, LU, LV, NL και UK), 17 έτη (CY και IE) και 18 έτη (MT). Στις FI, IT και RO ισχύουν διαφορετικές ηλικίες σεξουαλικής συναίνεσης ανάλογα με τη φύση του αδικήματος. Στην EL η ηλικία συναίνεσης είναι διαφορετική για τις συναινετικές ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις μεταξύ ανδρών (17 έτη) και για τις συναινετικές ετεροφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις και τις ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις μεταξύ γυναικών (15 έτη).

Στο άρθρο 5 παράγραφοι 7 και 8 περιλαμβάνονται προαιρετικές διατάξεις που αφορούν το εφαρμοστέο του άρθρου 5 σε ειδικές περιπτώσεις. Όλα τα κράτη μέλη εκτός από τις AT, DE, ES, SE και UK (άρθρο 5 παράγραφος 7) και τις AT και DE (άρθρο 5 παράγραφος 8) αποφάσισαν να μην τις εφαρμόσουν.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 6, τιμωρείται η χρήση εξαναγκασμού ή βίας προκειμένου να συμμετάσχει το παιδί σε παιδική πορνεία ή η χρήση απειλής απέναντί του προς τον σκοπό αυτό. Οι AT, BG, CY, CZ, DE, EE, EL, ES, FR, HR, IT, LT, LU, MT, NL, PT, RO, SI, SK και UK (Σκωτία) έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά αυτής της διάταξης της οδηγίας. Οι πληροφορίες από τα άλλα κράτη μέλη δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 5, τα κράτη μέλη τιμωρούν την πρόκληση της συμμετοχής παιδιού σε παιδική πορνεία ή τη στρατολόγησή του προκειμένου να συμμετάσχει σε αυτήν όπως και την αποκόμιση κέρδους από το παιδί ή την εκμετάλλευσή του με άλλους τρόπους προς τον σκοπό αυτό. Οι BE, BG, CY, CZ, DE, EL, ES, FR, HR, IT, LT, LU, MT, NL, PT, RO, SE, SI, SK και UK έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά αυτής της διάταξης της οδηγίας. Οι πληροφορίες από τα άλλα κράτη μέλη δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 τιμωρείται η εν γνώσει παρακολούθηση πορνογραφικών παραστάσεων στις οποίες συμμετέχουν παιδιά. Οι AT, BG, CY, DE, ES, FI, IE, IT, LT, MT, NL, SI, SK και UK (Γιβραλτάρ) έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά αυτής της διάταξης της οδηγίας. Οι πληροφορίες από τα άλλα κράτη μέλη δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Το άρθρο 9 στοιχείο στ) προβλέπει επιβαρυντική περίσταση όταν ο δράστης εκ προθέσεως ή εξ αμελείας έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του παιδιού. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες για τις BE, CZ, ES, FI, FR, IE, IT, LV, SK και UK δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 στοιχείο ε), εάν ο δράστης έχει καταδικαστεί στο παρελθόν για αδικήματα του ίδιου τύπου, αυτό θα πρέπει να συνιστά επιβαρυντική περίσταση. Οι AT, BE, CZ, HR, IT, LV, PT και SK προβλέπουν μια γενική επιβαρυντική περίσταση, που ισχύει ανεξάρτητα από το αν το μεταγενέστερο αδίκημα είναι παρόμοιου τύπου ή όχι. Αντιθέτως, στις BG, CY, EE, ES, FI, HU, MT και PL απαιτείται η διάπραξη αδικήματος του ίδιου τύπου. Στη FR και τη LT προβλέπεται χωριστή εξέταση για τις δύο επιλογές (παρόμοια αδικήματα και μη συναφή αδικήματα).

Σύμφωνα με το άρθρο 9 στοιχείο γ), εάν το αδίκημα διεπράχθη από τουλάχιστον δύο πρόσωπα που ενεργούν από κοινού, αυτό θα πρέπει να θεωρείται επιβαρυντική περίσταση. Παρότι η CY, η HR και η IT αναφέρονται ρητώς σε «περισσότερα πρόσωπα» που ενεργούν από κοινού, τα άλλα κράτη μέλη χρησιμοποιούν διαφορετική ορολογία. Για παράδειγμα, το BE κάνει λόγο για «ένα ή περισσότερα πρόσωπα», οι BG, EL, MT, NL και PT για «δύο ή περισσότερα πρόσωπα» και η DE και η SE για «περισσότερα από ένα πρόσωπα».

Το άρθρο 9 στοιχείο β) αναφέρεται στα αδικήματα που διαπράττονται από μέλος της οικογένειας του παιδιού, από πρόσωπο που συγκατοικεί με το παιδί ή πρόσωπο που έχει κάνει κατάχρηση αναγνωρισμένης θέσεως εμπιστοσύνης ή εξουσίας. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Από τις πληροφορίες δεν καθίσταται δυνατή η εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων για τις AT, BE, BG, DE, ES, IE, LT, LU, PL, RO, SI και UK (Αγγλία/Ουαλία, Σκωτία και Γιβραλτάρ).

Οι AT, CY, FI, EL, ES, HR, HU, IT, LT, LV, PT, RO, SE, SI και UK (Αγγλία/Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία) επέλεξαν να εφαρμόσουν το άρθρο 8 παράγραφος 1.

Όσον αφορά το άρθρο 16 παράγραφος 1, η νομοθεσία στις HR, MT, PT, SI και UK (Αγγλία/Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία και Γιβραλτάρ) θεσπίζει γενική υποχρέωση αναφοράς των αδικημάτων. Ωστόσο, η νομοθεσία στα περισσότερα κράτη μέλη περιέχει ειδική διάταξη για την αναφορά αδικημάτων που αποσκοπεί στην προστασία των παιδιών (AT, BG, CY, CZ, DE, EE, EL, ES, FI, HU, IT, LT, LV, NL, RO και SE). Επιπλέον, στις BG, CY, CZ, DE, EL, FI, HU, IT, LV, RO, SE και SK προβλέπεται η ειδική υποχρέωση ορισμένων επαγγελμάτων (όπως δασκάλων, ιατρών, ψυχολόγων, νοσηλευτών) να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές.

Το άρθρο 15 παράγραφος 2 απαιτεί από τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν τη δυνατότητα δίωξης των αδικημάτων για ικανό χρονικό διάστημα μετά την ενηλικίωση του θύματος. Οι AT, BE, CY, EE, EL, ES, HR, HU, IE, LV, MT, PL, RO, SE, SI και UK έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά αυτής της διάταξης στο εθνικό δίκαιο. Στις BG, CZ, DE, FI, IT, LT, NL και SK, η περίοδος παραγραφής ορισμένων αδικημάτων αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος. Αυτό σημαίνει ότι για ορισμένα παιδιά-θύματα, ιδιαίτερα όσα έχουν υποστεί κακοποίηση σε πολύ νεαρή ηλικία, ενδέχεται να μην υπάρχει αρκετό χρονικό διάστημα μετά την ενηλικίωσή τους για να εξασφαλίσουν την ποινική δίωξη των δραστών.

Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι η διερεύνηση ή η άσκηση ποινικής δίωξης για τα αδικήματα που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 δεν εξαρτώνται από την υποβολή μήνυσης ή καταγγελίας από το θύμα ή τον εκπρόσωπό του και ότι η ποινική διαδικασία μπορεί να συνεχιστεί ακόμα και εάν το πρόσωπο αυτό αποσύρει την κατάθεσή του. Παρότι οι εθνικές νομοθεσίες των CY, NL, PL και PT ακολουθούν ρητά την αρχή του άρθρου 15 παράγραφος 1, οι AT, BE, BG, CZ, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, HU, IT, LT, LU, LV, MT, RO, SE, SI και SK μετέφεραν την ανωτέρω διάταξη μέσω γενικών κανόνων του ποινικού δικαίου που διέπουν την κίνηση ερευνών ή διώξεων. Στο UK (Αγγλία/Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία και Σκωτία), οι εισαγγελικές αρχές μπορούν να κινήσουν ή να συνεχίσουν ποινικές διαδικασίες εάν διαπιστώσουν ότι υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία τα οποία εξασφαλίζουν μια ρεαλιστική προοπτική καταδίκης και ότι η δίωξη εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον. Η IE εφαρμόζει την ίδια αρχή περί δημόσιου συμφέροντος.

Ορισμένα κράτη μέλη (AT, BE, BG, EL, FI, HR, HU, IT, LU, PL και SI) έχουν μεταφέρει το άρθρο 16 παράγραφος 2 στο εθνικό τους δίκαιο μέσω γενικής διάταξης που υποχρεώνει ή ενθαρρύνει την αναφορά αδικημάτων και/ή την παροχή βοήθειας στα άτομα που την έχουν ανάγκη. Άλλα κράτη μέλη (BG, CY, CZ, EE, ES, FR, HR, LT, LV, NL, PT, RO, SE και SK) έχουν μεταφέρει την εν λόγω διάταξη στο εθνικό τους δίκαιο μέσω πιο συγκεκριμένης νομοθετικής διάταξης που καθιστά υποχρεωτική την αναφορά αδικημάτων που διαπράττονται εις βάρος παιδιών. Το UK (Αγγλία/Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία και Σκωτία) χρησιμοποιεί μη νομοθετικά μέτρα.

Οι πολίτες ενθαρρύνονται να αναφέρουν περιπτώσεις κακοποίησης κυρίως μέσω ανοικτών τηλεφωνικών γραμμών βοήθειας/ανοικτών γραμμών επικοινωνίας, όπως η Child Focus (αριθμός τηλεφώνου 116000) στο BE ή η Child Line (116111) στη LT.

2.1.15.Δικαιοδοσία και συντονισμός της ποινικής δίωξης (άρθρο 17)

Το άρθρο 17 θεσπίζει κανόνες όσον αφορά τη θεμελίωση της δικαιοδοσίας των κρατών μελών για τα αδικήματα που απαριθμούνται στην οδηγία.

Το άρθρο 17 παράγραφος 1 καλύπτει τη δικαιοδοσία ενός κράτους μέλους όταν το αδίκημα διαπράττεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στο έδαφός του ή ο δράστης του αδικήματος είναι υπήκοός του. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες για τις CY, IE, LV, NL, SI, PT και UK (Γιβραλτάρ) δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2, ένα κράτος μέλος έχει την επιλογή να επεκτείνει τη δικαιοδοσία του σε ένα αδίκημα που έχει διαπραχθεί εκτός του εδάφους του. Για παράδειγμα, εάν το αδίκημα διαπράττεται σε βάρος ενός εκ των υπηκόων του ή προσώπου που έχει τη συνήθη κατοικία του στο έδαφός του (άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο α)), εάν το αδίκημα διαπράττεται προς όφελος νομικού προσώπου εγκατεστημένου στο έδαφός του (άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β)) ή εάν ο δράστης του αδικήματος έχει τη συνήθη κατοικία του στο έδαφός του (άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ)).¬ Τα περισσότερα κράτη μέλη αποφάσισαν να εφαρμόσουν τις επιλογές που προβλέπονται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο α) (AT, BE, BG, CZ, EE, EL, ES, FI, FR, HR, HU, IT, MT, NL, PL, PT, RO, SI και SK) και στο άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ) (AT, BE, ES, FI, FR, HR, IE, LT, LU, LV, MT, NL, PT, RO, SE και SK), ενώ λιγότερα κράτη μέλη αποφάσισαν να εφαρμόσουν την επιλογή δυνάμει του άρθρου 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) (CY, CZ, ES, HR, IT, LV, MT, PL, PT, RO και SI).

Το άρθρο 17 παράγραφος 3 επιβάλλει στα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι υπάγονται στη δικαιοδοσία τους καταστάσεις κατά τις οποίες ένα αδίκημα διαπράττεται μέσω τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών στην οποία παρέχεται πρόσβαση από το έδαφός τους, ασχέτως εάν η συγκεκριμένη τεχνολογία είναι εγκατεστημένη ή όχι στο έδαφός τους. Παρότι οι CY, EL, MT και PT έχουν θεσπίσει ειδική διάταξη που ακολουθεί τη διατύπωση της οδηγίας και αναφέρεται άμεσα σε αδικήματα που διαπράττονται μέσω τεχνολογίας πληροφοριών και επικοινωνιών, οι AT, BE, BG, DE, EE, ES, FI, FR, HR, HU, IE, IT, LT, RO, SI, SK και UK χρησιμοποιούν μια γενική διάταξη που θεμελιώνει τη δικαιοδοσία τους για εγκλήματα που διαπράττονται στο έδαφός τους.

Το άρθρο 17 παράγραφος 4 απαγορεύει την ύπαρξη της απαίτησης του διττού αξιόποινου για τη δίωξη αδικημάτων που διαπράττονται εκτός του εδάφους του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, όταν ο δράστης είναι υπήκοός του. Οι BG, CZ, HU, IT, LV, MT, SK και UK (Αγγλία/Ουαλία και Βόρεια Ιρλανδία) δεν προβλέπουν την απαίτηση του διττού αξιόποινου κατά τη θεμελίωση της δικαιοδοσίας τους για ένα έγκλημα. Στις AT, BE, DE, EE, EL, ES, FI, FR, HR, LT, LU, NL και SE, παρότι ισχύει ρήτρα περί διττού αξιόποινου, προβλέπονται ειδικές εξαιρέσεις για όλα τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 17 παράγραφος 4.

Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η δικαιοδοσία τους δεν υπόκειται στον όρο ότι μπορεί να ασκηθεί ποινική δίωξη μόνο έπειτα από την κατάθεση μήνυσης από το θύμα στον τόπο όπου διεπράχθη το αδίκημα ή καταγγελία από το κράτος του τόπου όπου διεπράχθη το αδίκημα. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν για τις LU και SI δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

2.2.Συνδρομή και προστασία των θυμάτων (άρθρα 18 έως 20)

2.2.1.Γενικές διατάξεις για τα μέτρα συνδρομής, στήριξης και προστασίας των παιδιών-θυμάτων (άρθρο 18)

Το άρθρο 18 θεσπίζει γενικές διατάξεις για τα μέτρα συνδρομής, στήριξης και προστασίας των παιδιών-θυμάτων:

Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1, στα παιδιά που πέφτουν θύματα αδικημάτων παρέχεται συνδρομή, στήριξη και προστασία λαμβανομένων υπόψη των συμφερόντων του παιδιού. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες που παρείχαν οι BE, DE, LV και SI δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Το άρθρο 18 παράγραφος 2 υποχρεώνει τα κράτη μέλη να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι παρέχεται συνδρομή και στήριξη σε παιδί αμέσως μόλις οι αρμόδιες αρχές έχουν βάσιμους λόγους ότι το παιδί ενδέχεται να είναι θύμα. Σχεδόν τα μισά κράτη μέλη έχουν θεσπίσει μέτρα για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες για τις AT, BE, BG, DE, EL, ES, FR, IT, LU, NL, PL, SI και UK (Αγγλία/Ουαλία, Βόρεια Ιρλανδία και Σκωτία) δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Το άρθρο 18 παράγραφος 3 επιβάλλει στα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν ότι, όταν η ηλικία του προσώπου είναι αβέβαιη και υπάρχουν λόγοι να πιστεύεται ότι πρόκειται για παιδί, το εν λόγω πρόσωπο θεωρείται κατά τεκμήριο παιδί, ώστε να έχει άμεση πρόσβαση σε συνδρομή, στήριξη και προστασία. Παρότι η διατύπωση της νομοθεσίας των BG, CY, EL και LT για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό δίκαιο είναι σε μεγάλο βαθμό παρόμοια με την οδηγία, η νομοθεσία στις EE, ES, HR, LV, MT, PT, RO και UK (Αγγλία/Ουαλία και Γιβραλτάρ) προβλέπει γενικό τεκμήριο ότι το θύμα είναι ανήλικο μέχρι αποδείξεως του εναντίου. Οι πληροφορίες για τις AT, BE, CZ, DE, FI, FR, HU, IE, IT, LU, PL, SE, SI, SK και UK (Σκωτία) δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

2.2.2.Παροχή συνδρομής και στήριξης στα θύματα (άρθρο 19)

Το άρθρο 19 θεσπίζει γενικές διατάξεις για τα μέτρα συνδρομής, στήριξης και προστασίας των παιδιών-θυμάτων και των οικογενειών τους.

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την παροχή συνδρομής και στήριξης στα θύματα πριν, κατά και για κατάλληλο χρονικό διάστημα μετά την περάτωση της ποινικής διαδικασίας, διασφαλίζοντας ειδικότερα την προστασία των παιδιών που καταγγέλλουν περιπτώσεις κακοποίησης εντός του οικογενειακού τους περιβάλλοντος. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει νομοθεσία για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες που παρείχαν οι DE, HU, IE, IT, LV, PL, RO, SI και SK δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Το άρθρο 19 παράγραφος 2 απαιτεί από τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν ότι η παροχή βοήθειας και στήριξης σε παιδί-θύμα δεν εξαρτάται από την προθυμία του παιδιού-θύματος να συνεργαστεί σε δικαστική έρευνα, δίωξη ή δίκη. Παρότι η νομοθεσία στις CY, EL, MT και UK (Αγγλία/Ουαλία και Γιβραλτάρ) χρησιμοποιεί πολύ παρόμοια διατύπωση με την οδηγία, τα περισσότερα κράτη μέλη (AT, BE, BG, CZ, EE, ES, FI, FR, HR, HU, IE, IT, LT, LU, LV, NL, PL, PT, RO, SE, SK και UK (Βόρεια Ιρλανδία και Σκωτία)) χρησιμοποίησαν διάφορες διατάξεις σχετικά με την παροχή βοήθειας και στήριξης. Οι πληροφορίες που παρείχαν οι DE και SI δεν καθιστούν δυνατή την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η συνδρομή και η στήριξη στα παιδιά-θύματα παρέχονται μετά από ειδική εκτίμηση των ιδιαίτερων περιστάσεων του εκάστοτε παιδιού-θύματος, λαμβανομένων υπόψη των απόψεων, των αναγκών και των ανησυχιών του. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει μέτρα για τη μεταφορά της διάταξης αυτής στο εθνικό τους δίκαιο. Οι πληροφορίες που παρείχαν οι DE, EL, IT, LT, LU, LV, NL, PL, SI και UK (Σκωτία) δεν επαρκούν για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων.