EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 54/72

Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Η μεταρρύθμιση των ιδίων πόρων της ΕΕ στο πλαίσιο του επόμενου ΠΔΠ για την περίοδο μετά το 2020»

(2018/C 054/13)

Εισηγήτρια: η κ. Isabelle BOUDINEAU (FR/PSE), αντιπρόεδρος του Περιφερειακού Συμβουλίου Νέας Ακουιτανίας

ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Μια ιστορική ευκαιρία για τη μεταρρύθμιση του συστήματος ιδίων πόρων

1. υπενθυμίζει ότι στο άρθρο 311 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) ορίζεται ότι «η Ένωση προικίζεται με επαρκή μέσα για την επίτευξη των στόχων της και την επιτυχή εφαρμογή των πολιτικών της» και ότι «ο προϋπολογισμός χρηματοδοτείται στο ακέραιο, υπό την επιφύλαξη των άλλων εσόδων, από ίδιους πόρους».

2. τονίζει τις προκλήσεις που θα κληθεί να αντιμετωπίσει ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) μετά το 2020, προκειμένου να ανταποκριθεί στα μεταβαλλόμενα διακυβεύματα σε τομείς ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας, ιδίως όσον αφορά την ανάγκη ενίσχυσης των πολιτικών άμυνας και καταπολέμησης της τρομοκρατίας, διαχείρισης των μεταναστών και των προσφύγων, καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής και αντιμετώπισης των δημογραφικών προκλήσεων, πέρα από τις λοιπές προτεραιότητες που υποστηρίζονται ήδη βάσει του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ)·

3. επισημαίνει ότι η αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ (Brexit) θα έχει αντίκτυπο στο μέλλον του προϋπολογισμού μετά το 2020, ειδικότερα δε μείωση κατά 10 δις ευρώ περίπου ετησίως (1), καθώς και καθυστερήσεις στο χρονοδιάγραμμα των διαπραγματεύσεων για το προσεχές ΠΔΠ, το οποίο έχει ήδη αναβληθεί για το καλοκαίρι του 2018·

4. υπενθυμίζει ότι η ΕτΠ έχει ήδη τοποθετηθεί υπέρ της σημαντικής μεταρρύθμισης των ιδίων πόρων (2),

5. εκφράζει την ικανοποίησή της για τη δημοσίευση της τελικής έκθεσης της ομάδας υψηλού επιπέδου για τους ιδίους πόρους (έκθεση Monti), και ιδίως για τις συστάσεις σχετικά με την αρχή της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας και την αρχή της επικουρικότητας, θεωρεί όμως λυπηρό το γεγονός ότι η έκθεση δεν θίγει το ζήτημα του όγκου του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού σε συνάρτηση με τις προτεραιότητες που έχει ορίσει η ΕΕ·

6. κρίνει ότι η ιδιαίτερη συγκυρία λόγω των κρίσεων, της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ και της διαδικασίας προβληματισμού για το μέλλον της Ευρώπης, καθώς και οι συστάσεις της έκθεσης Monti, προσφέρουν μια ευκαιρία τόσο για τη διαμόρφωση ενός οράματος, ιδίως όσον αφορά τις προτεραιότητες προς μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση στο πλαίσιο του προϋπολογισμού της ΕΕ, όσο και για τη μεταρρύθμιση του συστήματος χρηματοδότησής του·

7. χαιρετίζει το έγγραφο προβληματισμού της Επιτροπής για το μέλλον των οικονομικών της ΕΕ, ιδίως δε το κεφάλαιο «Έσοδα για τη στήριξη των πολιτικών της ΕΕ». Εκφράζει την ικανοποίησή της που η Επιτροπή, στην επιστολή προθέσεων που απηύθυνε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο στις 13 Σεπτεμβρίου 2017, αναφέρεται στην πρόθεση μεταρρύθμισης των ιδίων πόρων. Ωστόσο, η ΕτΠ επιθυμεί να υποβληθούν συγκεκριμένες προτάσεις, είτε εκ παραλλήλου είτε στην πρόταση για το ΠΔΠ (έως τον Μάιο του 2018). Εξάλλου, η ΕτΠ καλεί το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να συμμετάσχουν στη φιλοδοξία εκ βάθρων μεταρρύθμισης του ισχύοντος συστήματος ιδίων πόρων, προκειμένου να καταστεί απλούστερο, δικαιότερο και διαφανέστερο·

Η λογική της «δίκαιης ανταπόδοσης» παραλύει τον προϋπολογισμό της ΕΕ

8. υπενθυμίζει ότι, εδώ και μερικές δεκαετίες, οι εθνικές συνεισφορές που υπολογίζονται με βάση το ακαθάριστο εθνικό εισόδημα (ΑΕΠ) έχουν αναδειχθεί στην κύρια πηγή εσόδων του προϋπολογισμού της ΕΕ (3)·

9. θεωρεί ότι το σημερινό σύστημα υπολείπεται κατά πολύ του βέλτιστου, κυρίως διότι εξαρτάται υπερβολικά από τις εθνικές εισφορές, γεγονός που ενθαρρύνει τις κυβερνήσεις να συναινούν μόνο για τους συνδυασμούς δαπανών που μεγιστοποιούν τα εικαζόμενα καθαρά κέρδη για τα δημόσια οικονομικά τους. Ως αποτέλεσμα της προσέγγισης αυτής, παραβλέπονται τα οφέλη της ενιαίας αγοράς ή ορισμένων ευρωπαϊκών πολιτικών και η έμφαση επικεντρώνεται αποκλειστικά στο ποσοστό απόδοσης. Επίσης, ενισχύεται ένας διαχωρισμός των κρατών μελών σε «καθαρούς συνεισφέροντες» και «καθαρούς αποδέκτες», που φαίνεται τεχνητός, δεδομένου ότι ο υπολογισμός λαμβάνει υπόψη αποκλειστικά τους δημόσιους λογαριασμούς, χωρίς να συνυπολογίζει τον εξωτερικό θετικό αντίκτυπο για την πραγματική οικονομία των κρατών μελών. Εξάλλου, η προσέγγιση αυτή δεν υπολογίζει ούτε το κόστος της «μη Ευρώπης»·

10. επισημαίνει ότι, κατά την ετήσια διαδικασία υιοθέτησης του προϋπολογισμού, οι συμβιβασμοί μεταξύ των θεσμικών οργάνων καταλήγουν συχνά σε μείωση του προϋπολογισμού σε σύγκριση με τις φιλοδοξίες που έχουν οριστεί στο ΠΔΠ. Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη απόκλιση μεταξύ δεσμεύσεων και πληρωμών, με αποτέλεσμα κρίση πληρωμών·

Μεταρρύθμιση για αύξηση της διαφάνειας, της απλούστευσης και της σύνδεσης με τους πολίτες

11. διαπιστώνει ότι ο σύνθετος χαρακτήρας της δομής του προϋπολογισμού της ΕΕ και του συστήματος χρηματοδότησής του, που χαρακτηρίζεται ειδικότερα από τους μηχανισμούς περικοπών και τους διορθωτικούς μηχανισμούς, υποβαθμίζει την αναγνωσιμότητα της δράσης της ΕΕ και τροφοδοτεί την κρίση εμπιστοσύνης των πολιτών έναντι της Ευρώπης· ζητά, λοιπόν, να καταργηθεί το σύνολο των περικοπών και των διορθώσεων·

12. εκτιμά ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των πολιτών, των κρατών μελών και των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων δικαιολογεί εν μέρει τον υπερβολικά σύνθετο χαρακτήρα της διαχείρισης των ευρωπαϊκών διαρθρωτικών και επενδυτικών ταμείων (ΕΔΕΤ). Για να σχηματίσουν οι πολίτες μια καλύτερη εικόνα της ΕΕ, επιβάλλεται να απλουστευτούν μετά το 2020 οι ευρωπαϊκές πολιτικές — και ιδίως η πολιτική συνοχής.

13. υπενθυμίζει την απουσία εναρμόνισης και διαφάνειας ως προς τον τρόπο παρουσίασης της συμβολής των κρατών μελών στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Μόνο τέσσερα κράτη μέλη δηλώνουν σήμερα στους εθνικούς τους λογαριασμούς τη συνεισφορά τους στον προϋπολογισμό της ΕΕ, την παρουσιάζουν όμως ως δαπάνη και όχι ως επένδυση·

Προς αύξηση των αυθεντικών ίδιων πόρων — ένας προϋπολογισμός περισσότερο προβλέψιμος και ισορροπημένος

14. εκτιμά ότι φιλοδοξία της μεταρρύθμισης θα πρέπει να είναι ένας πιο κατανοητός, προνοητικός, ισορροπημένος και ανταποκρινόμενος στις ευρωπαϊκές προκλήσεις προϋπολογισμός, ο οποίος να βασίζεται τόσο στην αύξηση του μεριδίου των νέων ιδίων πόρων όσο και στη μείωση των εθνικών συνεισφορών, με μέλημα την ελαχιστοποίηση της επιβολής πρόσθετων επιβαρύνσεων στους φορολογούμενους. Κύριος στόχος είναι να προταθεί μια πιο διαφανής και κατανοητή για τους πολίτες κατανομή των ιδίων πόρων και ένας προϋπολογισμός πιο αυτόνομος και πιο δημοκρατικός, με μεγαλύτερη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, κυρίως όσον αφορά τα έσοδα του προϋπολογισμού της ΕΕ. Επιπλέον, η μεταρρύθμιση αυτή θα πρέπει να επιδιώξει τη συμμετοχή της ΕτΠ και τη συνεκτίμηση της εδαφικής διάστασης στις συζητήσεις σχετικά με τον προϋπολογισμό της ΕΕ·

15. πιστεύει ότι η μεταρρύθμιση πρέπει να ασχοληθεί με το ζήτημα του όγκου του ΠΔΠ. Κατά τη μεταρρύθμιση είναι αναγκαίο να επιτευχθεί συνεκτικότητα ανάμεσα στο σύνολο των προτεραιοτήτων που θέτει η ΕΕ και την υιοθέτηση ενός ΠΔΠ αντίστοιχου με τις φιλοδοξίες αυτές·

16. τονίζει ότι το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο μετά το 2020 πρέπει να είναι επικεντρωμένο στις μελλοντικές προκλήσεις και να περιλαμβάνει τη θέσπιση στον προϋπολογισμό πρόβλεψης για κινδύνους. Αυτό είναι σημαντικό, ώστε να μπορεί να διατηρήσει τη στρατηγική του εστίαση και την ασφάλεια προγραμματισμού για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και να μπορέσουν να αντιμετωπιστούν ενδεχόμενες κρίσεις και να αποτραπεί η δημιουργία ειδικών πόρων εκτός ΠΔΠ·

17. εκτιμά ότι η καθιέρωση σύνδεσης ανάμεσα στις εισφορές που εισπράττονται και ορισμένες ευρωπαϊκές πολιτικές προτεραιότητας θα είχε παιδαγωγική αξία και θα οδηγούσε σε μεγαλύτερη αποδοχή. Η ΕτΠ συνιστά να διατηρηθεί η αρχή της καθολικότητας του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού (4). Ωστόσο, θα μπορούσε να μελετηθεί μια πιο ευέλικτη προσέγγιση της αρχής της μη δέσμευσης.

18. θεωρεί ότι οποιαδήποτε πρόταση σχετικά με τον προϋπολογισμό μετά το 2020 πρέπει, αφενός, να περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις στο σκέλος των δαπανών, ώστε να ληφθούν υπόψη οι νέες ευρωπαϊκές προτεραιότητες, να εξασφαλιστεί αποδοτικότερη χρήση των πόρων της ΕΕ, αλλά και να βελτιωθούν τα ποσοστά απορρόφησης και, αφετέρου, στο σκέλος των εσόδων, ώστε να αυξηθούν οι νέοι ίδιοι πόροι. Οι μεταρρυθμίσεις αυτές πρέπει να εξασφαλίζουν σε κάθε περίπτωση επαρκείς πιστώσεις, ώστε να δοθεί συνέχεια στις πολιτικές που έχουν συμβάλει περισσότερο στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση, ήτοι: μια ενιαία γεωργική και αγροδιατροφική πολιτική, η πολιτική συνοχής και αγροτικής ανάπτυξης και ένα κοινωνικό θεματολόγιο βασισμένο στη δημιουργία ποιοτικής απασχόλησης για τους πολίτες της ΕΕ·

19. υπογραμμίζει ότι η αρχή της επικουρικότητας και η έννοια της ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας πρέπει να ληφθούν υπόψη στη μεταρρύθμιση. Η ΕτΠ ζητά να μελετηθούν οι «δοκιμές επικουρικότητας» που προτείνονται στην έκθεση Monti. Ωστόσο, θα χρειαστεί επαγρύπνηση ώστε να αποτραπεί η κατάχρηση της επικουρικότητας για στόχους επανεθνικοποίησης των ευρωπαϊκών πολιτικών και η έγκριση περαιτέρω μεταφορών πιστώσεων προς τα κράτη μέλη, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να αποδυναμωθούν οι πολιτικές που έχουν συμβάλει περισσότερο στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση, δηλαδή η κοινή γεωργική πολιτική, η πολιτική συνοχής και η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης, καθώς και ένα κοινωνικό θεματολόγιο βασισμένο στη δημιουργία ποιοτικής απασχόλησης για τους πολίτες της ΕΕ·

20. υπογραμμίζει τον βαθμό εξάρτησης από την είσπραξη των «παραδοσιακών» ιδίων πόρων —όπως οι δασμοί ή τα έσοδα που απορρέουν από τον αγώνα για την πάταξη της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης—, σε σχέση με τη χρηστή συνεργασία των κρατών μελών.

21. τονίζει ότι η μεταρρύθμιση των ιδίων πόρων πρέπει να μελετηθεί σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο θέσπισης δημοσιονομικής ικανότητας για τα κράτη μέλη της ευρωζώνης·

22. ωστόσο, λόγω των αυστηρών απαιτήσεων που επιβάλλονται στα κράτη μέλη στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων οικονομικής διακυβέρνησης («εξάπτυχο»), της δεύτερης δέσμης οικονομικής διακυβέρνησης («δίπτυχο») και του δημοσιονομικού συμφώνου (τήρηση διαρθρωτικού ισοζυγίου, περιορισμός δαπανών, μείωση του λόγου του δημοσίου χρέους προς το ΑΕΠ), θεωρεί απαραίτητο να εξακολουθήσουν να διαθέτουν τα κράτη μέλη επαρκές περιθώριο ώστε, μέσω της αυτόνομης διαμόρφωσης της φορολογικής τους νομοθεσίας, να διαχειρίζονται τα απαραίτητα (εθνικά) έσοδα, έτσι ώστε να μπορούν να καλύπτουν επαρκώς τις δαπάνες, ορισμένες εκ των οποίων αυξάνονται δυσανάλογα (π.χ. στον κοινωνικό τομέα, την υγεία ή την περίθαλψη).

Γνώμη σχετικά με τους νέους ιδίους πόρους που προτείνονται στην έκθεση Monti

23. συνιστά να διερευνηθούν και να προταθούν νέοι ίδιοι πόροι, με τη μορφή «δέσμης» όπου θα συγκεντρώνονται διάφορες εισφορές, ώστε να εξισορροπούνται τα αποτελέσματα των νέων αυτών ιδίων πόρων σε όλα τα επίπεδα διακυβέρνησης, τις επιχειρήσεις και τους πολίτες·

24. χαιρετίζει την επιλογή του ευρωπαϊκού φόρου εταιρειών, με χρήση κοινής ενοποιημένης φορολογικής βάσης (κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών — ΚΕΒΦΕ). Σε προηγούμενη γνωμοδότησή της, η ΕτΠ χαιρέτιζε τις θετικές επιδράσεις της ΚΕΒΦΕ στην οικονομική ανάπτυξη, την απασχόληση και τη φορολογική ισότητα, καθώς και στα δημόσια οικονομικά, μεταξύ άλλων και σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Εξάλλου, ως συμπλήρωμα του φόρου αυτού, η ΕτΠ καλεί τα θεσμικά όργανα να μελετήσουν τη θέσπιση φόρου που θα βαρύνει τις πολυεθνικές επιχειρήσεις. Επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής να υποβάλει έως την άνοιξη του 2018 —σε συνέχεια της ανακοίνωσής της, της 21ης Σεπτεμβρίου 2017, σχετικά με μια δίκαιη και αποτελεσματική φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας— πρόταση οδηγίας για τον καθορισμό των κανόνων φορολόγησης των κερδών της ψηφιακής οικονομίας στο επίπεδο της ΕΕ. Υπενθυμίζει, ωστόσο, ότι το εύρος της φορολογικής εναρμόνισης σε επίπεδο ΕΕ περιορίζεται, βάσει των διατάξεων του άρθρου 113 της ΣΛΕΕ, στα στοιχεία που είναι αναγκαία για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και την εξασφάλιση ισότιμων όρων ανταγωνισμού, καθώς και ότι η εξουσία επιβολής και συλλογής φόρων εξακολουθεί να αποτελεί κεντρική συνιστώσα της εθνικής κυριαρχίας των κρατών μελών·

25. πιστεύει ότι ο αναθεωρημένος φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) θα μπορούσε να συμβάλει στην αύξηση των ιδίων πόρων. Ο ΦΠΑ, ως έχει, είναι υπερβολικά περίπλοκος· θα πρέπει να αναθεωρηθεί σύμφωνα με το σύστημα που προτείνει η ομάδα υψηλού επιπέδου, με την εφαρμογή ενιαίου ευρωπαϊκού συντελεστή σε μια βάση ευρύτερη και εναρμονισμένη. Ωστόσο, η μεταρρύθμιση αυτή δεν θα πρέπει να έχει δυσμενείς επιπτώσεις για τους πολίτες και τα λιγότερο ανεπτυγμένα κράτη·

26. τάσσεται υπέρ του φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών (ΦΧΣ). Ο φόρος αυτός θα επέτρεπε στα κράτη μέλη να μειώσουν την εθνική τους συνεισφορά (5). Ωστόσο, ο μικρός αριθμός των κρατών μελών που έχουν δεσμευθεί υπέρ του ΦΧΣ και η έλλειψη προβλεψιμότητας των σχετικών εσόδων περιορίζει το δυναμικό του·

27. πιστεύει ότι θα μπορούσε να μελετηθεί το ενδεχόμενο ιδίου πόρου επί των εσόδων από τη νομισματοκοπία, παρά τους κινδύνους που συνδέονται με την αστάθεια και το γεγονός ότι αφορά αποκλειστικά τα κράτη μέλη της ευρωζώνης·

28. φρονεί ότι οι φόροι διοξειδίου του άνθρακα σε εθνικό επίπεδο, ο φόρος που θα μπορούσε να προβλεφθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ο φόρος που προκύπτει από το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής σε επίπεδο ΕΕ παρουσιάζουν διόλου ευκαταφρόνητα περιβαλλοντικά πλεονεκτήματα, ειδικότερα ως κίνητρο για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα (CO2), για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της Συμφωνίας των Παρισίων, καθώς και για την καθιέρωση ισχυρότερης σύνδεσης με τους ευρωπαϊκούς στόχους βιώσιμης ανάπτυξης, σε θέματα κλίματος και περιβάλλοντος. Όμως θα πλήξουν τους κλάδους της βιομηχανίας και των μεταφορών. Τέτοιου είδους φόροι θα κινδύνευαν επίσης να δημιουργήσουν έναν νέο διαχωρισμό, μεταξύ των λιγότερο ανεπτυγμένων από οικονομική άποψη κρατών μελών, των οποίων η οικονομία χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη χρήση άνθρακα, και των πιο ανεπτυγμένων κρατών μελών, των οποίων η οικονομία έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί πιο καθαρά μέσα παραγωγής ενέργειας. Επιπλέον, κατά τη θέσπιση των εν λόγω φόρων διοξειδίου του άνθρακα πρέπει να προβλεφθούν μηχανισμοί αντιστάθμισης για τις νησιωτικές και τις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, οι οποίες εξαρτώνται πλήρως από τις εναέριες και τις θαλάσσιες μεταφορές, και ωστόσο επιδεικνύουν μεγάλη δέσμευση υπέρ της μείωσης των εκπομπών·

29. εκτιμά ότι η φορολογία της ηλεκτρικής ενέργειας θα παρουσίαζε ασφαλώς το πλεονέκτημα της «αναγνωσιμότητας» και της συνέπειας με τους στόχους της ΕΕ περί ενεργειακής απόδοσης, κινδυνεύει όμως να είναι ελάχιστα δημοφιλής και να επιβαρύνει τα φτωχότερα νοικοκυριά. Θα πρέπει, λοιπόν, να αποκλειστεί για τα νοικοκυριά·

30. προτείνει να μην υιοθετηθεί η φορολόγηση των καυσίμων. Πέρα από το πρόβλημα της αποδοχής από τους πολίτες, η φορολογία αυτή θα έχει δυσμενή επίδραση σε τοπικό επίπεδο, καθώς ο φόρος αυτός αποτελεί πηγή εσόδων για ορισμένους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης·

31. εκτιμά ότι θα μπορούσε να επανεξεταστεί η φορολόγηση των πτήσεων, που είχε προτείνει η Επιτροπή το 2011 (6), συνιστά δε να εφαρμόζεται στις ενδοευρωπαϊκές πτήσεις·

32. καλεί την Επιτροπή να προβεί σε ενδελεχή ανάλυση του αντικτύπου των νέων ιδίων πόρων και της επίδρασής τους στους εθνικούς και υποεθνικούς προϋπολογισμούς και στους πολίτες·

Μια μεταρρύθμιση που εγγράφεται στο χρονοδιάγραμμα του ΠΔΠ για την περίοδο μετά το 2020

33. καλεί την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση για το ΠΔΠ μετά το 2020, προβλέποντας μια φιλόδοξη μεταρρύθμιση των ιδίων πόρων. Η μεταρρύθμιση αυτή θα πρέπει να γίνει βαθμιαία, εντός του πλαισίου των Συνθηκών της ΕΕ, και να διατηρεί τις εθνικές συνεισφορές αλλά σε μικρότερο βαθμό·

34. επισημαίνει ότι οι προθεσμίες που συνδέονται με την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ και με την ανανέωση της θητείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής ενδέχεται να καθυστερήσουν το χρονοδιάγραμμα των προτάσεων για τον προϋπολογισμό της ΕΕ μετά το 2020. Καλεί την Επιτροπή, σε περίπτωση σημαντικών καθυστερήσεων, να προτείνει παράταση του τρέχοντος ΠΔΠ, σύμφωνα με το άρθρο 312 παράγραφος 4 της ΣΛΕΕ, ώστε να αποτραπούν επιπτώσεις στις δημόσιες ευρωπαϊκές πολιτικές, και δη στην πολιτική συνοχής.

Βρυξέλλες, 11 Οκτωβρίου 2017. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών Karl-Heinz LAMBERTZ

(1) Brexit and the EU Budget: Threat or Opportunity? http://www.delorsinstitute.eu/media/brexiteubudget-haasrubio-jdi-jan17.pdf

(2) Γνωμοδότηση CdR 2016/0009: «Ενδιάμεση αναθεώρηση του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ΠΔΠ)».

(3) Για τον προϋπολογισμό του 2017, το 69,63 % των εσόδων προέρχονται από τις εθνικές συνεισφορές.

(4) http://ec.europa.eu/budget/financialreport/2011/overview/budget_management/index_en.html

(5) Γνωμοδότηση CdR 332/2011: «Κοινό σύστημα φόρου επί των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών», ΕΕ C 113 της 18.4.2012, σ. 7.

(6) «Financing the EU budget: Report on the operation of the own resources system» (Χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της ΕΕ: Έκθεση για τη λειτουργία του συστήματος ιδίων πόρων), SEC(2011) 876 final.