Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. .../.. ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των αλιευομένων προϊόντων και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας

99/0047 (CNS)

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟχΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 16 Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με το μέλλον της αγοράς των αλιευτικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1), η Επιτροπή καθόρισε τους επιδιωκόμενους στόχους για την άριστη λειτουργία της κοινοτικής αγοράς, και πρότεινε μία μελέτη και ένα διάλογο βάσει των προσανατολισμών και των προτάσεων που διετύπωσε όσον αφορά τα κυριότερα στοιχεία που διέπουν ή που επηρεάζουν τη λειτουργία της εν λόγω αγοράς.

(1) COM (97) 719 τελικό

Ο διάλογος πραγματοποιήθηκε στα θεσμικά όργανα της Ένωσης και στα περισσότερα από τα κράτη μέλη, με την ενεργό συμμετοχή όλων των φορέων του αλιευτικού κλάδου, κατά τη διάρκεια του πρώτου εξαμήνου του 1998. Εκφράσθηκαν όλες οι απόψεις που υπήρξαν, ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαδικασία της μελέτης της Επιτροπής.

Το Συμβούλιο, κατά τη διάρκεια της συνόδου του της 8ης Ιουνίου 1998, προσκάλεσε την Επιτροπή να του υποβάλλει προτάσεις βάσει των συμπερασμάτων του εν λόγω διαλόγου.

Ορισμένες πτυχές της ανακοίνωσης της Επιτροπής έχουν σχέση με ειδικά νομοθετικά μέσα. Πρόκειται για την περίπτωση των διατάξεων σχετικά με τον έλεγχο, που εγκρίθηκαν πρόσφατα, ή για τους μηχανισμούς οικονομικής στήριξης των ενεργειών των επαγγελματικών οργανώσεων στην αγορά, που έχουν σχέση με το ΧΜΠΑ και που βρίσκονται στο στάδιο του διαλόγου. Εξάλλου, άλλα στοιχεία σχετικά με τη διαφάνεια της αγοράς θα αποτελέσουν το αντικείμενο μεταγενέστερων προτάσεων στον τομέα της εξασφάλισης μιας υπεύθυνης αλιείας.

Η παρούσα πρόταση αποτελεί ένα κεντρικό στοιχείο, διότι αφορά την κοινή οργάνωση της αγοράς των αλιευτικών προϊόντων και των προϊόντων της υδατοκαλλιέργειας (ΚΟΑ), για την οποία προτάθηκε στο Συμβούλιο μία σε βάθος ανανέωση, σύμφωνα με τους στόχους και τις αρχές που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής και έχουν εγκριθεί ευρέως κατά τη διάρκεια των διαλόγων, και ιδιαίτερα:

- επιτρέπει μία συνεισφορά της ΚΟΑ στην αρχή της υπεύθυνης διαχείρισης των πόρων,

- βελτιώνει τη διαφάνεια και τη γνώση της αγοράς και των προϊόντων και στους καταναλωτές,

- καθιστά υπεύθυνους τους επιχειρηματίες και ιδίως τις οργανώσεις παραγωγών και τα μέλη τους, με την προοπτική της βέλτιστης διαχείρισης και αξιοποίησης των πόρων,

- ενθαρρύνει τη συνεργασία μεταξύ των φορέων του κλάδου για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των ενεργειών εκάστου εξ’αυτών στην αγορά,

- ευνοεί τις προβλεπόμενες μεθόδους προσαρμογής της προσφοράς στη ζήτηση από τις οργανώσεις των παραγωγών,

- συνεισφέρει στην σταθερότητα της αγοράς ενθαρρύνοντας την προσφυγή στην προγραμματισμένη και βάσει συμβάσεων εμπορία,

- ανανεώνει τους μηχανισμούς παρέμβασης κατά τρόπο ώστε να ελαττώσει στο ελάχιστο τις οριστικές αποσύρσεις από την αγορά και να ευνοήσει την προσωρινή απόσυρση και την αξιοποίηση των προϊόντων,

- επιτρέπει τον εφοδιασμό της αγοράς και την βιομηχανία μεταποίησης υπό όρους σύμφωνους με τις απαιτήσεις όσον αφορά την ανταγωνιστικότητά της επί διεθνούς επιπέδου.

Τέλος, η παρούσα πρόταση έχει ως σκοπό να συμπληρώσει, διασαφηνίσει και διευκολύνει την χρήση της ρύθμισης της ΚΟΑ, αποφεύγοντας ιδίως την αύξηση του αριθμού των διατάξεων εφαρμογής. Για να επιτευχθεί ο εν λόγω στόχος, ο νέος βασικός κανονισμός είναι πιο λεπτομερής, ιδίως όσον αφορά τις επαγγελματικές οργανώσεις, διότι οι πλέον τεχνικές λεπτομέρειες πρέπει να ρυθμιστούν μέσω της διαδικασίας της επιτροπής διαχειρίσεως.

2. ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΕχΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Λαμβανομένης υπόψη της ευρύτητας και της σημασίας των τροποποιήσεων που επήλθαν κατ’αυτόν τον τρόπο στην ΚΟΑ, καθίσταται αναγκαία η αντικατάσταση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων και των προϊόντων της υδατοκαλλιέργειας (2), από ένα νέο κανονισμό. Αυτό είναι, κατά συνέπεια, το αντικείμενο της παρούσας πρότασης, η οποία επιπλέον, ενσωματώνει τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ.:

- (2) ΕΕ αριθ. L 388 της 31.12.1992, σ. 1.

- 105/76 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 1976, για την αναγνώριση των οργανώσεων των παραγωγών στον τομέα της αλιείας (3) και

- (3) ΕΕ αριθ. L 20 της 28.1.1976, σ. 39.

- 1772/82 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1982, για τον καθορισμό των γενικών κανόνων σχετικά με την επέκταση ορισμένων κανόνων που καθορίζονται από τις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των αλιευτικών προϊόντων (4).

(4) ΕΕ αριθ. L 197 της 6.7.1982, σ. 1.

Τα νέα μέτρα που περιλαμβάνονται στην πρόταση καθορίζονται κατωτέρω:

1) Η ενημέρωση του καταναλωτή (άρθρο 4)

Ανταποκρίνεται σε δύο κυρίους στόχους:

- την πρόληψη των κινδύνων απάτης που καθίστανται όλο και περισσότερο σημαντικοί, λαμβανομένης υπόψη της διαφοροποίησης της προσφοράς στην αγορά,

- τη διευκόλυνση των ελέγχων τήρησης των τεχνικών μέτρων, ιδίως των ελαχίστων μεγεθών, τα οποία είναι συχνά διαφορετικά, ανάλογα με την περιοχή των αλιευμάτων για το ίδιο είδος.

Η λιανική πώληση των ζώντων, νωπών ή κατεψυγμένων προϊόντων αλιείας εξαρτάται, κατά συνέπεια, από την πληροφόρηση σχετικά με την εμπορική ονομασία, την μέθοδο παραγωγής και τον τόπο αλίευσης.

2) Οι οργανώσεις παραγωγών (άρθρα 5 έως 12)

Ο στόχος μιας αυξανόμενης υπευθυνότητας των οργανώσεων παραγωγών για μία διαχείριση των διαθέσιμων πόρων σύμφωνη τόσο με τις ανάγκες της αγοράς όσο και με την αναγκαιότητα διαφύλαξης της ισορροπίας των αποθεμάτων, επιβάλλει νέες υποχρεώσεις καθώς και προσωρινές αποζημιώσεις για να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις προκύπτουσες συμπληρωματικές επιβαρύνσεις. Για τον λόγο αυτό :

- Το άρθρο 5 αποδίδει στις οργανώσεις παραγωγών ένα ρόλο οργάνωσης της αγοράς και ορθής διαχείρισης των πόρων, καθορίζει τους ελάχιστους κανόνες λειτουργίας των εν λόγω οργανώσεων καθώς και τις υποχρεώσεις των μελών.

- Το άρθρο 6 καθορίζει τις αρχές χορήγησης και απόσυρσης της αναγνώρισης των οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων των οργανώσεων των οποίων τα μέλη είναι υπήκοοι διαφόρων κρατών μελών.

- Το άρθρο 10 προβλέπει την υποχρέωση για κάθε οργάνωση παραγωγών να εφαρμόζει προληπτικά τα μέτρα διαχείρισης της παραγωγής των μελών της και επιβάλλει κυρώσεις σε περίπτωση παράλειψης της εν λόγω υποχρέωσης.

- Το άρθρο 11 παρέχει στις οργανώσεις παραγωγών μία προσωρινή αποζημίωση κατ’αναλογία του κόστους που προκύπτει από τις υποχρεώσεις τους δυνάμει του άρθρου 10.

- Το άρθρο 12 χορηγεί μία κατ’αποκοπή συμπληρωματική αποζημίωση στις οργανώσεις που χρησιμοποιούν την πώληση βάσει συμβάσεως για τη βελτίωση του προγραμματισμού της προσφοράς των μελών τους.

Πρέπει να σημειωθεί, τέλος, ότι τα καθεστώτα χρηματοδοτικής ενίσχυσης για τη σύσταση των οργανώσεων παραγωγών και της στήριξης της εφαρμογής των προγραμμάτων βελτίωσης της ποιότητας, μεταφέρθηκαν στον κανονισμό σχετικά με τις διαρθρωτικές ενέργειες στον τομέα της αλιείας.

3) Οργανώσεις και διεπαγγελματικές συμφωνίες (άρθρα 13 έως 16)

Οι εν λόγω διατάξεις επιτρέπουν, εντός ορισμένων ορίων και με την επιφύλαξη ενός εκ των προτέρων ελέγχου της Επιτροπής, την παρέκκλιση από την αρχή της εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ από τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων στον τομέα της αλιείας. Η δράση των εν λόγω οργανώσεων δύναται πράγματι να συνεισφέρει στην πραγματοποίηση των στόχων μιας καλύτερης οργάνωσης της αγοράς, μιας καλύτερης διαχείρισης, χρήσης και αξιοποίησης των πόρων και, κατά γενικό τρόπο, να συμμετέχουν στην πραγματοποίηση των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής καθώς και στους στόχους του άρθρου 39 της συνθήκης ΕΚ.

4) Οι μηχανισμοί παρέμβασης

Λαμβανομένων υπόψη των αρχών και των στόχων της μεταρρύθμισης, που έχουν ως στόχο μία καλύτερη προληπτική διαχείριση των πόρων καθώς και την αξιοποίησή τους, οι μηχανισμοί παρέμβασης διαδραματίζουν κυρίως μία λειτουργία "δικλίδας ασφαλείας" χρησιμοποιώντας ως έσχατη λύση την οριστική απόσυρση.

- Η οικονομική αποζημίωση των οριστικών αποσύρσεων (άρθρο 21).

Το ποσό της οικονομικής αποζημίωσης και των επιλέξιμων ποσοτήτων μειώνονται προοδευτικά κατά τη διάρκεια των περιόδων αλιείας 2001 έως 2003, ενώ αυξάνεται το επίπεδο της συνυπευθυνότητας των οργανώσεων παραγωγών.

- Η ενίσχυση στην μεταφορά (άρθρο 23)

Οι επιλέξιμες ποσότητες έχουν αυξηθεί σημαντικά (έως 20% στην περίπτωση κατά την οποία μία οργάνωση παραγωγών δεν εφαρμόζει την οριστική απόσυρση), και το μαρινάρισμα προστίθεται στον κατάλογο των αποδεκτών μεταποιήσεων. Εξάλλου, θα ληφθούν άλλα μέτρα, στο επίπεδο των λεπτομερειών εφαρμογής, για να διευκολυνθεί η χρήση του εν λόγω μηχανισμού από τον μηχανισμό οριστικής απόσυρσης. Είναι κυρίως η περίπτωση αύξησης του επιπέδου ενίσχυσης, καθώς και άλλες τεχνικές λεπτομέρειες, όπως η διάρκεια αποθεματοποίησης.

Τα εν λόγω μέτρα είναι συμπληρωματικά και είναι σύμφωνα με τον στόχο παρακίνησης των οργανώσεων παραγωγών να ευνοήσουν τα προληπτικά μέτρα και, σε περίπτωση απόσυρσης, να αναζητήσουν δυνατότητες χρήσης που αξιοποιεί τα προϊόντα, με έσχατη λύση την οριστική απόσυρση, γνωρίζοντας ότι, ειδικά, όσον αφορά ορισμένες εποχικές παραγωγές, είναι μάταιο να προβλεφθεί η κατάργησή της. Κατά συνέπεια, πρέπει να διατηρηθεί η "δικλίδα ασφάλειας" της οικονομικής αποζημίωσης.

- Στην περίπτωση του μηχανισμού αποσύρσεων και των αυτόνομων μεταφορών (άρθρο 24), οι δυνατότητες οριστικών αποσύρσεων περιορίζονται στο 5%, το δε σύνολο των παρεμβάσεων που λαμβάνουν αποζημίωση παραμένει στο 10% των ποσοτήτων που τίθενται σε πώληση.

- Η ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση για τα κατεψυγμένα προϊόντα στα σκάφη (άρθρο 25) χρησιμοποιείται από τις οργανώσεις παραγωγών υπό όρους που εξομοιούνται με αυτούς της μεταφοράς και, θα καταστεί αναγκαίος, ο καθορισμός ετήσιας τιμής για τα σχετικά προϊόντα.

5) Η αντισταθμιστική αποζημίωση για τον τόνο που προορίζεται για την βιομηχανία μεταποίησης (άρθρο 27).

Δεδομένου ότι το εν λόγω καθεστώς δεν συμπεριλήφθηκε στο διάλογο που έλαβε χώρα στο πλαίσιο της ανακοίνωσης που αναφέρεται ανωτέρω, η Επιτροπή δεν προτείνει σε βάθος τροποποίηση όσον αφορά το θέμα αυτό.

Ωστόσο, θεωρεί ότι οι τελικές συστάσεις της έκθεσής της του 1994 (5), τις οποίες το Συμβούλιο ακολούθησε μόνο εν μέρει κατά την μεταρρύθμιση του ιδίου έτους, εξακολουθούν να ισχύουν, ιδίως στο υπερβολικά υψηλό επίπεδο του κατωφλίου ενεργοποίησης της αποζημίωσης, το οποίο κινδυνεύει να προκαλέσει άκαιρες και αδικαιολόγητες χορηγήσεις αποζημίωσης. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή προτείνει εκ νέου στο Συμβούλιο να ορίσει το κατώφλι ενεργοποίησης στο 85% της κοινοτικής τιμής παραγωγής.

(5) COM (94) 266 τελικό της 28.6.1994.

6) Καθεστώς συναλλαγών με τις τρίτες χώρες.

- Καθεστώς εφοδιασμού της αγοράς (άρθρο 28).

Για να εξασφαλισθούν στον τομέα της μεταποίησης πιο ανταγωνιστικοί και πιο σταθεροί όροι εφοδιασμού, ειδικότερα για τα είδη των οποίων η κοινοτική προσφορά είναι ανεπαρκής ή ανύπαρκτη, προτείνονται επ’αόριστον αυτόνομες ολικές ή μερικές, δασμολογικές αναστολές, οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα V.

Το ευεργέτημα των εν λόγω αναστολών χορηγείται μόνο υπό την επιφύλαξη της τήρησης της τιμής αναγωγής που καθορίζεται για τα εν λόγω προϊόντα.

Το Συμβούλιο, στο πλαίσιο καθορισμού των αυτονόμων αναστολών και ποσοστώσεων, ανεγνώρισε ήδη ότι τα εν λόγω είδη δύνανται να θεωρούνται ως πρώτη ύλη για την βιομηχανία μεταποίησης.

- Οι τιμές αναφοράς (άρθρο 29), οι οποίες καθορίζονται είτε στο πλαίσιο των καθεστώτων αναστολής που αναφέρονται ανωτέρω, είτε στο πλαίσιο άλλων ειδικών περιπτώσεων, όπως οι ποσοστώσεις που παγιοποιούνται στην ΚΟΑ, δεν δύνανται πλέον να μετατρέπονται σε μέτρα διαφύλαξης, λαμβανομένων υπόψη των υποχρεώσεων που προκύπτουν από την συμφωνία ΚΟΑ για τα μέτρα διαφύλαξης.

- Τα μέτρα διαφύλαξης (άρθρο 30) λαμβάνουν υπόψη την συμφωνία ΚΟΑ που αναφέρεται ανωτέρω, που εφαρμόζεται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου, σχετικά με το κοινό καθεστώς που εφαρμόζεται στις εισαγωγές (6).

(6) ΕΕ αριθ. L 349 της 31.12.1994, σ. 53.

Η παρούσα πρόταση δύναται να εφαρμοσθεί από την 1η Ιανουαρίου 2001, εφόσον θεσπισθούν, μετά από την έναρξη της ισχύος της, οι τεχνικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για την ουσιαστική εφαρμογή της, από την Επιτροπή μετά από γνώμη της επιτροπής διαχείρισης. Αυτό αφορά κυρίως την ενημέρωση των καταναλωτών για το σύνολο των μέτρων σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, τις διεπαγγελματικές οργανώσεις και για τους μηχανισμούς παρέμβασης.

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. .../.. ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των αλιευομένων προϊόντων και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 28, 42 και 43,

την πρόταση της Επιτροπής (7),

(7) ΕΕ αριθ. ....

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (8),

(8) ΕΕ αριθ. ....

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (9),

(9) ΕΕ αριθ. ....

Εκτιμώντας:

(1) ότι οι βασικές διατάξεις που αφορούν την οργάνωση αγοράς των προϊόντων αλιείας πρέπει να αναθεωρηθούν για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις της αγοράς, οι μεταβολές που επήλθαν τα τελευταία χρόνια στις αλιευτικές δραστηριότητες και τα μειονεκτήματα που διαπιστώθηκαν κατά την εφαρμογή των κανόνων που ισχύουν σήμερα* ότι, λόγω του αριθμού και του περίπλοκου χαρακτήρα των τροποποιήσεων που πρέπει να γίνουν, οι διατάξεις αυτές, εάν δεν αναδιατυπωθούν πλήρως, δεν θα έχουν τη σαφήνεια που είναι ουσιώδης για κάθε διάταξη* ότι πρέπει, να αντικατασταθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των αλιευομένων προϊόντων και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας*

(2) ότι είναι σκόπιμο, με την ευκαιρία αυτή, για λόγους απλοποίησης του κανονισμού και προκειμένου να διευκολυνθεί η χρήση από εκείνους για τους οποίους προορίζεται, να προστεθούν στον νέο αυτό κανονισμό, κατόπιν ανανέωσης και συμπλήρωσής τους, οι βασικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 105/76 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 1976, σχετικά με την αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών στον τομέα της αλιείας (10), και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1772/82 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1982, για τη θέσπιση γενικών κανόνων για την επέκταση της εφαρμογής ορισμένων κανόνων που θεσπίσθηκαν από τις οργανώσεις παραγωγών στον τομέα των προϊόντων αλιείας (11)* ότι πρέπει συνεπώς να καταργηθούν οι εν λόγω κανονισμοί*

(10) ΕΕ αριθ. L 20 της 28.1.1976, σ. 39. Κανονισμός που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3940/87 της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 373 της 31.12.1987, σ. 6).

(11) ΕΕ αριθ. L 197 της 6.7.1982, σ. 1.

(3) ότι η κοινή γεωργική πολιτική πρέπει ιδίως να περιλαμβάνει μια κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών, η οποία να μπορεί να λαμβάνει διάφορες μορφές ανάλογα με τα προϊόντα*

(4) ότι η αλιεία έχει ιδιαίτερη σημασία για την οικονομία ορισμένων παράκτιων περιοχών της Κοινότητας* ότι η παραγωγή αυτή αντιπροσωπεύει σημαντικό τμήμα του εισοδήματος των αλιέων των περιοχών αυτών* ότι πρέπει, ως εκ τούτου, να ευνοηθεί η σταθερότητα της αγοράς με τη λήψη κατάλληλων μέτρων, στο πλαίσιο της στήριξης των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας όσον αφορά, ιδίως, τις διατάξεις του παγκόσμιου οργανισμού εμπορίου σχετικά με τους μηχανισμούς στήριξης της εσωτερικής παραγωγής και τις δασμολογικές συμφωνίες*

(5) ότι η παραγωγή και η εμπορία αλιευτικών προϊόντων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους επιτακτικούς στόχους της διατήρησης της ισορροπίας των θαλάσσιων πόρων και οικοσυστημάτων* ότι η κοινή οργάνωση αγοράς των προϊόντων αυτών πρέπει, κατά συνέπεια, να θέσει σε εφαρμογή κατάλληλα μέτρα προκειμένου να ευνοηθεί μία καλύτερη προσαρμογή της προσφοράς προς τη ζήτηση, τόσο από απόψεως ποιότητας όσο και ποσότητας, και προκειμένου να αξιοποιηθούν τα προϊόντα στην αγορά, τόσο στα πλαίσια της προαναφερθείσας προοπτικής όσο και για τη βελτίωση του εισοδήματος των παραγωγών με τη σταθεροποίηση των τιμών στην αγορά*

(6) ότι ένα από τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την λειτουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς είναι η εφαρμογή κοινών κανόνων εμπορίας των εν λόγω προϊόντων* ότι η εφαρμογή των κανόνων αυτών πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την απομάκρυνση των προϊόντων μη ικανοποιητικής ποιότητας από την αγορά και τη διευκόλυνση των εμπορικών σχέσεων, στο πλαίσιο θεμιτού ανταγωνισμού, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στην αποδοτικότητα της παραγωγής*

(7) ότι η εφαρμογή των κανόνων αυτών καθιστά αναγκαίο τον έλεγχο των προϊόντων για τα οποία έχουν θεσπιστεί* ότι, για το λόγο αυτό, πρέπει να προβλεφθούν μέτρα που εξασφαλίζουν έναν τέτοιο έλεγχο*

(8) ότι, ιδίως στην περίπτωση προϊόντων αλιείας που διατίθενται στο εμπόριο νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη, η αύξηση της ποικιλομορφίας των προσφορών καθιστά αναγκαία την ελάχιστη ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τα βασικά χαρακτηριστικά των προϊόντων* ότι, για το λόγο αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν, για τα σχετικά προϊόντα, τον κατάλογο των εμπορικών ονομασιών που επιτρέπονται στο έδαφος τους*

(9) ότι οι οργανώσεις παραγωγών αποτελούν τα βασικά στοιχεία της κοινής οργάνωσης αγοράς, της οποίας εξασφαλίζουν, στο επίπεδό τους, την αποκεντρωμένη λειτουργία* ότι σε μια συνεχώς αυξανόμενη συγκέντρωση της ζήτησης, η συγκέντρωση της προσφοράς, στο πλαίσιο των οργανώσεων αυτών, αποτελεί όσο ποτέ άλλοτε οικονομική ανάγκη για την ενίσχυση της θέσης των παραγωγών στην αγορά* ότι η συγκέντρωση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται επί εθελοντικής βάσεως και να είναι επωφελής, χάρη στο εύρος και στην αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών που μπορεί να παράσχει μια οργάνωση παραγωγών στα μέλη της* ότι μια οργάνωση παραγωγών, η οποία συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της κοινής οργάνωσης αγοράς, μπορεί να αναγνωρισθεί από το κράτος μέλος μόνον εφόσον ανταποκρίνεται σε ορισμένους όρους, τους οποίους τηρεί η ίδια και υποχρεώνει τα μέλη της να τους τηρούν σύμφωνα με το καταστατικό της*

(10) ότι είναι σκόπιμο να υποστηρίζονται οι πρωτοβουλίες των οργανώσεων παραγωγών στον τομέα της βελτίωσης της ποιότητας των προϊόντων αλιείας, προβλέποντας, υπό ορισμένους όρους, ειδική αναγνώριση των οργανώσεων αυτών*

(11) ότι, για την ενίσχυση της δράσης των οργανώσεων αυτών στον τομέα της παραγωγής και τη διευκόλυνση, κατ' αυτόν το τρόπο, μιας μεγαλύτερης σταθερότητας της αγοράς, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να επεκτείνουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στο σύνολο των μη μελών που εμπορεύονται σε μία συγκεκριμένη περιοχή, τους κανόνες, που έχουν θεσπιστεί από την οργάνωση της εν λόγω περιοχής για τα μέλη της, ιδίως κανόνες παραγωγής και εμπορίας, συμπεριλαμβανομένου και του τομέα της παρέμβασης* ότι η διαδικασία αυτή υπόκειται στον έλεγχο της Επιτροπής, η οποία μπορεί, σε ορισμένες περιστάσεις, να ακυρώσει τις εν λόγω επεκτάσεις*

(12) ότι από την εφαρμογή του καθεστώτος που περιγράφεται ανωτέρω προκύπτουν δαπάνες για την οργάνωση, της οποίας επεκτάθηκαν οι κανόνες* ότι ενδείκνυται, συνεπώς, να συμμετέχουν στις δαπάνες αυτές και τα μη μέλη* ότι πρέπει, εξάλλου, να προβλεφθεί η δυνατότητα για κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να χορηγεί στους εμπορευόμενους αυτούς αποζημίωση για τα προϊόντα, τα οποία, μολονότι είναι σύμφωνα προς τους κανόνες εμπορίας, δεν μπόρεσαν να διατεθούν στην αγορά και αποσύρθηκαν από αυτήν*

(13) ότι πρέπει να προβλεφθούν, σε όλες τις περιπτώσεις, διατάξεις που να διασφαλίζουν ότι οι οργανώσεις παραγωγών δεν κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην Κοινότητα*

(14) ότι, ενόψει μιας ορθολογικής και βιώσιμης χρήσης των πόρων, οι οργανώσεις παραγωγών πρέπει να κατευθύνουν την παραγωγή των μελών τους ανάλογα με τις ανάγκες της αγοράς και να ευνοούν τη βέλτιστη αξιοποίηση των αλιευμάτων των μελών τους, ιδίως στην περίπτωση κατά την οποία τα αλιεύματα αυτά αφορούν είδη που αποτελούν αντικείμενο περιορισμών στο πλαίσιο ποσοστώσεων* ότι, στο πλαίσιο των προοπτικών που αναφέρονται ανωτέρω, ενδείκνυται να υπάρξει πρόβλεψη ώστε οι οργανώσεις παραγωγών να καθορίζουν και να υποβάλλουν στις αρμόδιες αρχές, πριν την έναρξη κάθε αλιευτικής περιόδου, ένα σύνολο προβλεπόμενων μέτρων προγραμματισμού των εισροών και προληπτικής ρύθμισης της προσφοράς των μελών τους, καθώς και, ενδεχομένως, ειδικών διατάξεων για τα προϊόντα που αντιμετωπίζουν κατά παράδοση δυσκολίες εμπορίας*

(15) ότι, λαμβανομένου υπόψη του κόστους που προκαλούν οι προαναφερόμενες υποχρεώσεις στις οργανώσεις παραγωγών, δικαιολογείται η χορήγηση στις οργανώσεις αυτές αντισταθμιστικής αποζημίωσης κατά τη διάρκεια ορισμένου χρόνου*

(16) ότι ο προγραμματισμός της προσφοράς και η ρύθμιση των εισροών των μελών των οργανώσεων παραγωγών μπορεί ιδίως να βελτιωθεί με τη σύναψη συμβάσεων προπώλησης* ότι είναι, κατά συνέπεια, σκόπιμο να ενθαρρύνονται οι οργανώσεις παραγωγών να καταφεύγουν στη μέθοδο αυτή εμπορίας για ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής τους με την χορήγηση σε αυτές κατ’αποκοπή αποζημίωσης κατά τη διάρκεια ορισμένου χρόνου και υπό ορισμένους όρους*

(17) ότι οι διεπαγγελματικές οργανώσεις που ιδρύονται με πρωτοβουλία μεμονωμένων επιχειρηματιών, ή που έχουν ήδη συμπηχθεί, και οι οποίες αποτελούν σημαντικό μέρος των διαφόρων επαγγελματικών κατηγοριών του τομέα των προϊόντων αλιείας, μπορούν να συμβάλουν σε μια καλύτερη θεώρηση των πραγματικών συνθηκών που επικρατούν στην αγορά, να διευκολύνουν την εξέλιξη της οικονομικής συμπεριφοράς με σκοπό τη βελτίωση της γνώσης, ή ακόμη και της οργάνωσης της παραγωγής, της παρουσίασης καθώς και της εμπορίας των προϊόντων* ότι, εφόσον οι ενέργειες των εν λόγω διεπαγγελματικών οργανώσεων μπορούν να συμβάλουν γενικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 της συνθήκης, και του παρόντος κανονισμού ειδικότερα, πρέπει, αφού ορισθούν οι σχετικοί τύποι δράσης, να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να χορηγούν αναγνώριση στις οργανώσεις εκείνες που αναλαμβάνουν θετικές ενέργειες σε σχέση προς τους προαναφερθέντες στόχους* ότι πρέπει, υπό ορισμένους όρους, να προβλεφθούν διατάξεις όσον αφορά την επέκταση των κανόνων που θεσπίζονται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις, καθώς και η κατανομή των δαπανών που προκύπτουν από την επέκταση αυτή* ότι η διαδικασία αυτή υπόκειται στον έλεγχο της Επιτροπής, η οποία μπορεί, σε ορισμένες περιπτώσεις, να ακυρώσει τις σχετικές επεκτάσεις*

(18) ότι πρέπει να προσδιοριστούν οι όροι υπό τους οποίους οι συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές των διεπαγγελματικών οργανώσεων μπορούν να παρεκκλίνουν του άρθρου 1 του κανονισμού αριθ. 26 (12)*

(12) Κανονισμός αριθ. 20 περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και εμπορία γεωργικών προϊόντων (ΕΕ αριθ. 30 της 20.4.1962, σ. 993/62). Κανονισμός που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 49 (ΕΕ αριθ. 53 της 1.7.1962, σ. 1571/62).

(19) ότι προκειμένου να αντιμετωπιστούν, όσον αφορά ορισμένα προϊόντα αλιείας που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για το εισόδημα των παραγωγών, συνθήκες αγοράς που ενδέχεται να οδηγήσουν σε τιμές που προκαλούν διαταραχές στην κοινοτική αγορά, είναι ανάγκη να καθοριστεί, με βάση τα πλέον πρόσφατα τεχνικά δεδομένα, για κάθε αλιευτική περίοδο, μία τιμή προσανατολισμού -και για τον τόνο μία τιμή στην κοινοτική παραγωγή- αντιπροσωπευτική των ζωνών παραγωγής της Κοινότητας, που θα χρησιμεύει στον καθορισμό των επιπέδων τιμών για τις παρεμβάσεις στην αγορά* ότι υπό το ανωτέρω πρίσμα η τιμή προσανατολισμού πρέπει να καθοριστεί κατά τρόπο που να αντανακλά την πραγματικότητα της αγοράς και να μην επιτρέπει υπέρμετρες διακυμάνσεις τιμής από την μία αλιευτική περίοδο στην άλλη* ότι η τιμή προσανατολισμού αποτελεί το βασικό στοιχείο για τον καθορισμό ολόκληρης σειράς άλλων μέτρων παρέμβασης* ότι κατά συνέπεια είναι σκόπιμο να εκδόσει το Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, τα προς τούτο μέτρα,

(20) ότι προκειμένου να σταθεροποιηθούν οι τιμές, οι οργανώσεις παραγωγών είναι επιθυμητό να έχουν τη δυνατότητα να παρεμβαίνουν στην αγορά, εφαρμόζοντας ιδίως τις τιμές κάτω από τις οποίες τα προϊόντα των μελών τους αποσύρονται από την αγορά*

(21) ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις και υπό ορισμένους όρους, είναι σκόπιμο να υποστηρίζεται η δράση των οργανώσεων παραγωγών, με τη χορήγηση σε αυτές χρηματοδοτικών αντισταθμίσεων για τις ποσότητες που αποσύρονται από την αγορά και προορίζονται για την ανθρώπινη διατροφή*

(22) ότι, ωστόσο, ο τύπος αυτός παρέμβασης των οργανώσεων παραγωγών πρέπει να περιορίζεται στην περίπτωση εισροής συγκεκριμένων πλεονασματικών ποσοτήτων, που η αγορά δεν μπορεί να απορροφήσει και που δεν κατέστη δυνατόν να αποφευχθούν με άλλης φύσεως μέτρα* ότι οι χρηματοδοτικές αντισταθμίσεις πρέπει, συνεπώς, να περιορίζονται σε έναν μειωμένο όγκο παραγωγής*

(23) ότι, για να παροτρυνθούν οι αλιείς να προσαρμόσουν καλύτερα τις προσφορές τους στις ανάγκες της αγοράς, πρέπει να προβλεφθεί διαφοροποίηση των ποσών της χρηματοδοτικής αντιστάθμισης σε συνάρτηση με τον όγκο των αποσυρόμενων ποσοτήτων από την αγορά*

(24) ότι το σύνολο των νέων μέτρων που τίθενται σε εφαρμογή από τον παρόντα κανονισμό θα επιτρέψουν στις οργανώσεις παραγωγών να μειώσουν αισθητά την προσφυγή στην οριστική απόσυρση* ότι είναι συνεπώς δικαιολογημένο να μειωθούν τόσο οι επιλέξιμες ποσότητες για χρηματοδοτική αντιστάθμιση όσο και τα σχετικά ποσά, σταδιακά, κατά τη διάρκεια μεταβατικής περιόδου*

(25) ότι, επειδή ιδίως ορισμένα είδη είναι σπάνια, πρέπει να αποφεύγεται, κατά το μέτρο του δυνατού, η καταστροφή ιχθύων που αποσύρθηκαν από την αγορά* ότι, για το σκοπό αυτό πρέπει να χορηγείται ενίσχυση για τη μεταποίηση, σταθεροποίηση και αποθεματοποίηση για την ανθρώπινη κατανάλωση ορισμένων ποσοτήτων αποσυρόμενων νωπών προϊόντων* ότι όλα τα είδη που είναι ενδεχόμενο να αποσυρθούν από την αγορά, πρέπει να μπορούν να καλύπτονται από το εν λόγω μέτρο* ότι ο μηχανισμός αυτός, ο οποίος αποτελεί ταυτόχρονα μορφή παρέμβασης και αξιοποίησης των προϊόντων αλιείας, πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιείται από τις οργανώσεις παραγωγών σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι ο μηχανισμός της οριστικής απόσυρσης* ότι πρέπει, κατά συνέπεια, να αυξηθούν οι επιλέξιμες για το μηχανισμό αυτό ποσότητες*

(26) ότι, για ορισμένα είδη, οι περιφερειακές αποκλίσεις των τιμών δεν επιτρέπουν, στο άμεσο μέλλον, την ένταξή τους στο καθεστώς της χρηματοδοτικής αντιστάθμισης που χορηγείται στις οργανώσεις παραγωγών* ότι πρέπει, ωστόσο, προκειμένου να ευνοηθεί μία μεγαλύτερη σταθερότητα της αγοράς των σχετικών προϊόντων, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τα χαρακτηριστικά τους, και τους διαφοροποιημένους όρους παραγωγής και εμπορίας τους, να προβλεφθεί για τα εν λόγω προϊόντα κοινοτικό καθεστώς στήριξης της τιμής προσαρμοσμένο στις ιδιαιτερότητες τους, το οποίο να στηρίζεται στην εφαρμογή μιας τιμής απόσυρσης, η οποία να καθορίζεται αυτόνομα από τις οργανώσεις παραγωγών, και η χορήγηση, υπό ορισμένους όρους, κατ’αποκοπή ενίσχυσης στις οργανώσεις αυτές για τα προϊόντα που αποτέλεσαν αντικείμενο αυτόνομων παρεμβάσεων*

(27) ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ειδικό καθεστώς στήριξης για ορισμένα κατεψυγμένα προϊόντα επί των πλοίων, υπό τη μορφή ενίσχυσης στην ιδιωτική αποθεματοποίηση των προϊόντων αυτών, στο πλαίσιο ορισμένων ορίων και όρων, εφόσον δεν μπορούν να διατεθούν στην αγορά πάνω από μία τιμή που καθορίζεται σε κοινοτικό επίπεδο*

(28) ότι η μείωση των τιμών εισαγωγής για τον τόνο που προορίζεται για την κονσερβοβιομηχανία μπορεί να απειλήσει το επίπεδο των εισοδημάτων των κοινοτικών παραγωγών του προϊόντος αυτού* ότι πρέπει, επομένως, να προβλεφθεί η χορήγηση αντισταθμιστικών αποζημιώσεων στους παραγωγούς εφόσον παρίσταται ανάγκη* ότι, προκειμένου να οργανωθεί ορθολογικά η εμπορία ομοιογενούς παραγωγής, η αντισταθμιστική αποζημίωση πρέπει να χορηγείται αποκλειστικά, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στις οργανώσεις παραγωγών*

(29) ότι, προκειμένου να αποφευχθεί η μη κανονική εξέλιξη της παραγωγής του τόνου και η επακόλουθη απόκλιση των σχετικών δαπανών, πρέπει να προβλεφθούν τα όρια εντός των οποίων μπορεί να χορηγηθεί η αποζημίωση αυτή στις οργανώσεις παραγωγών σε συνάρτηση με τις συνθήκες εφοδιασμού που διαπιστώνονται στην κοινοτική αγορά και να αναθεωρηθούν οι όροι ενεργοποίησης του μηχανισμού*

(30) ότι, για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει στην κοινοτική αγορά κατάσταση που συνδέεται με την εξέλιξη των τιμών στην παγκόσμια αγορά του τόνου, η οποία να δικαιολογεί την καταβολή της αντισταθμιστικής αποζημίωσης, πρέπει να αποδειχθεί ότι η μείωση των τιμών στην κοινοτική αγορά οφείλεται στη μείωση των τιμών εισαγωγής*

(31) ότι αναστέλλεται εξ ολοκλήρου η εφαρμογή των δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα προϊόντα* ότι, ελλείψει επαρκούς κοινοτικής παραγωγής τόνου, πρέπει να διατηρήσουν οι μεταποιητικές βιομηχανίες ειδών διατροφής, οι οποίες χρησιμοποιούν τα προϊόντα αυτά, όρους εφοδιασμού ανάλογους με εκείνους που απολαύουν οι τρίτες χώρες εξαγωγής, ώστε να μην παρεμποδίζεται η ανάπτυξή τους στα πλαίσια των διεθνών συνθηκών ανταγωνισμού* ότι τα μειονεκτήματα που ενδέχεται να προκύψουν από το καθεστώς αυτό για τους κοινοτικούς παραγωγούς τόνου μπορούν ενδεχομένως να αντισταθμιστούν με τη χορήγηση των προβλεπόμενων για το σκοπό αυτό αποζημιώσεων*

(32) ότι, για την εξασφάλιση επαρκούς εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς σε πρώτες ύλες που προορίζονται για τη βιομηχανία μεταποίησης, υπό όρους που επιτρέπουν στη βιομηχανία αυτή να διατηρεί την ανταγωνιστικότητά της, πρέπει να ανασταλεί επ’αόριστον, εν μέρει ή πλήρως, η εφαρμογή των δασμών του τελωνειακού δασμολογίου για ορισμένα προϊόντα*

(33) ότι, εντούτοις, η εφαρμογή των καθεστώτων αναστολής των δασμών που περιγράφονται ανωτέρω δεν πρέπει να οδηγεί σε προσφορές εφοδιασμού προέλευσης τρίτων χωρών, οι οποίες να περιέχουν ασυνήθιστα χαμηλές τιμές και ότι ενδείκνυται συνεπώς να υπόκειται το όφελος των εν λόγω αναστολών στην τήρηση μιας τιμής αναγωγής, η οποία να υπολογίζεται σύμφωνα με κανόνες που πρόκειται να καθοριστούν*

(34) ότι, όταν εξαιρετικές περιστάσεις διαταραχής ή απειλής σοβαρής διαταραχής, λόγω εισαγωγών ή εξαγωγών, ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 39 της Συνθήκης, πρέπει να μπορούν να εφαρμόζονται κατάλληλα μέτρα στις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες, στο πλαίσιο της τήρησης των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας*

(35) ότι η εμπειρία κατέδειξε ότι μπορεί να καταστεί αναγκαίο να ληφθούν άμεσα μέτρα για την εξασφάλιση του εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς καθώς και για την εξασφάλιση της τήρησης των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας* ότι, προκειμένου να μπορέσει η Επιτροπή να αντιμετωπίσει τέτοιες καταστάσεις με την αναγκαία επιμέλεια, πρέπει να προβλεφθεί μία διαδικασία που να επιτρέπει την άμεση λήψη των επιβαλλόμενων μέτρων*

(36) ότι η υλοποίηση μιας ενιαίας αγοράς, η οποία θα στηρίζεται σε σύστημα κοινών τιμών, θα ήταν δυνατόν να εκτεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση ορισμένων ενισχύσεων* ότι πρέπει, επομένως, να εφαρμόζονται στον τομέα της αλιείας οι διατάξεις της συνθήκης, οι οποίες επιτρέπουν την εξέταση των χορηγούμενων από τα κράτη μέλη ενισχύσεων και την απαγόρευση εκείνων των ενισχύσεων που είναι ασυμβίβαστες με την κοινή αγορά*

(37) ότι η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού καθιστά αναγκαία την θέσπιση και διατήρηση συστημάτων ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών* ότι θα πρέπει να προσδιοριστεί το σχετικό κόστος, ιδίως το κόστος που βαρύνει τον κοινοτικό προϋπολογισμό*

(38) ότι οι δαπάνες που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη, λόγω των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, βαρύνουν την Κοινότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. ..... του Συμβουλίου, σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (13)*

(13) ΕΕ αριθ. L

(39) ότι για την εφαρμογή αυτής της κοινής οργάνωσης, πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη το συμφέρον της Κοινότητας για την κατά το δυνατόν διαφύλαξη του αλιευτικού πλούτου* ότι πρέπει, συνεπώς, να αποκλειστεί η χρηματοδότηση μέτρων για ποσότητες που υπερβαίνουν εκείνες που ενδεχομένως παραχωρούνται στα κράτη μέλη*

(40) ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσουν την τήρηση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και την πρόληψη και καταστολή της απάτης*

(41) ότι για τη διευκόλυνση της εφαρμογής των προβλεπόμενων μέτρων, πρέπει να προβλεφθεί διαδικασία καθιέρωσης στενής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, στα πλαίσια μιας επιτροπής διαχείρισης*

(42) ότι η κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα της αλιείας πρέπει να λάβει υπόψη, παράλληλα και κατά κατάλληλο τρόπο, τους στόχους που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110 της συνθήκης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Θεσπίζεται, στον τομέα των προϊόντων αλιείας, κοινή οργάνωση αγοράς που περιλαμβάνει καθεστώς τιμών και συναλλαγών, καθώς και κοινούς κανόνες σε θέματα ανταγωνισμού.

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού :

- ο όρος «παραγωγός» αναφέρεται στα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που θέτουν σε εφαρμογή μέσα παραγωγής που επιτρέπουν την απόκτηση προϊόντων αλιείας με σκοπό την πρώτη διάθεσή τους στην αγορά*

- η φράση «προϊόντα αλιείας» περιλαμβάνει τα προϊόντα αλίευσης και τα προϊόντα υδατοκαλλιέργειας που απαριθμούνται κατωτέρω.

Κωδικός ΣΟ // Περιγραφή εμπορευμάτων

α) 0301 // Ψάρια ζωντανά

0302 // Ψάρια νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη, με εξαίρεση τα φιλέτα και άλλη σάρκα ψαριών της κλάσης αριθ. 0304

0303 // Ψάρια κατεψυγμένα, με εξαίρεση τα φιλέτα και άλλη σάρκα ψαριών της κλάσης αριθ. 0304

0304 // Φιλέτα και άλλη σάρκα ψαριών (έστω και αλεσμένα), νωπά διατηρημένα σε απλή ψύξη ή κατεψυγμένα

β) 0305 // Ψάρια αποξεραμένα, αλατισμένα ή σε άρμη. Ψάρια καπνιστά, έστω και ψημένα πριν ή κατά τη διάρκεια του καπνίσματος. Αλεύρια, σκόνες και συσσωματωμένα προϊόντα με μορφή σβώλων (πελέτες) ψαριών, κατάλληλα για τη διατροφή του ανθρώπου

γ) 0306 // Μαλακόστρακα, έστω και χωρίς το όστρακό τους, ζωντανά, νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη, κατεψυγμένα, αποξεραμένα, αλατισμένα ή σε άλμη. Μαλακόστρακα με το όστρακό τους, βρασμένα σε νερό ή ατμό, έστω και διατηρημένα με απλή ψύξη, κατεψυγμένα, αποξεραμένα, αλατισμένα ή σε άρμη. Αλεύρια, σκόνες και συσσωματωμένα προϊόντα με μορφή σβόλων (πελέτες) μαλακοστράκων, κατάλληλα για τη διατροφή των ανθρώπων:

0307 // Μαλάκια, έστω και χωρισμένα από το κοχύλι τους, ζωντανά, νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη, κατεψυγμένα, αποξεραμένα, αλατισμένα ή σε άρμη. Ασπόνδυλα υδρόβια, άλλα από τα μαλακόστρακα και τα μαλάκια, ζωντανά, νωπά, διατηρημένα με απλή ψύξη, κατεψυγμένα, αποξεραμένα, αλατισμένα ή σε άρμη. Αλεύρια, σκόνες και συσσωματωμένα προϊόντα με μορφή σβόλων (πελέτες) ασπόνδυλων υδρόβιων άλλων από τα μαλακόστρακα, κατάλληλα για τη διατροφή των ανθρώπων:

δ) // Προϊόντα ζωικής προέλευσης, που δεν κατονομάζονται ούτε περιλαμβάνονται αλλού. νεκρά ζώα του κεφαλαίου 1 και 3 ακατάλληλα προς βρώση:

* άλλα

** Προϊόντα από ψάρια ή μαλακόστρακα, μαλάκια ή άλλα ασπόνδυλα υδρόβια. Ζώα μη ζωντανά του κεφαλαίου 3:

0511 91 10 // *** Κατάλοιπα ψαριών

0511 91 90 // *** άλλοι

ε) 1604 // Παρασκευάσματα και κονσέρβες ψαριών. Χαβιάρι και τα υποκατάστατα αυτού που παρασκευάζονται από αυγά ψαριού

ζ) 1605 // Μαλακόστρακα, μαλάκια και άλλα ασπόνδυλα υδρόβια, παρασκευασμένα ή διατηρημένα

η)

1902 20 // Ζυμαρικά εν γένει, έστω και ψημένα ή παραγεμισμένα (με κρέας ή άλλες ουσίες) ή και αλλιώς παρασκευασμένα, όπως τα σπαγέτα, μακαρόνια, νούγιες, λαζάνια, gnocchi, ραβιόλια, κανελόνια. Αράπικο σιμιγδάλι (κους κους), έστω και παρασκευασμένο:

* Ζυμαρικά εν γένει, όχι ψημένα ούτε παραγεμισμένα, ούτε αλλιώς παρασκευασμένα:

* Ζυμαρικά παραγεμισμένα (έστω και ψημένα ή αλλιώς παρασκευασμένα) :

1902 20 10 // ** που περιέχουν κατά βάρος περισσότερο του 20% ψάρια και μαλακόστρακα, μαλάκια και άλλα ασπόνδυλα υδρόβια

θ) // Αλεύρια, σκόνες και συσσωματώματα με μορφή σβόλων, από κρέας, παραπροϊόντα σφαγίων, ψάρια ή καρκινοειδή (μαλακόστρακα), μαλάκια ή άλλα ασπόνδυλα υδρόβια ακατάλληλα για τη διατροφή του ανθρώπου. Ινώδη κατάλοιπα ξιγκιών:

2301 20 00 // Ινώδη κατάλοιπα κρεάτων: *Αλεύρια, σκόνες και συσσωματώματα με μορφή σβόλων, από ψάρια ή μαλακόστρακα, μαλάκια ή άλλα ασπόνδυλα υδρόβια

ΤΙΤΛΟΣ I

ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ

ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ

Κεφάλαιο 1: προδιαγραφές εμπορίας

Άρθρο 2

1. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, ή για ομάδες των προϊόντων αυτών, μπορούν να καθορίζονται κοινές προδιαγραφές εμπορίας, καθώς και το πεδίο εφαρμογής των προδιαγραφών αυτών* οι προδιαγραφές αυτές μπορούν ιδίως να αναφέρονται στην ταξινόμηση κατά κατηγορία ποιότητος, μεγέθους ή βάρους, στη συσκευασία, στην παρουσίαση και στην σήμανση.

2. Εφόσον έχουν θεσπισθεί προδιαγραφές εμπορίας, τα προϊόντα, στα οποία εφαρμόζονται, μπορούν να εκτίθενται προς πώληση, να προσφέρονται προς πώληση, να πωλούνται ή να διατίθενται στο εμπόριο κατά οποιονδήποτε άλλο τρόπο μόνον εφόσον ανταποκρίνονται στις εν λόγω προδιαγραφές, με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που είναι δυνατόν να θεσπιστούν για τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες.

3. Οι προδιαγραφές εμπορίας και οι λεπτομέρειες εφαρμογής τους, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών διατάξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, θεσπίζονται σύμφωνα με την προβλεπόμενη στο άρθρο 38 διαδικασία.

Άρθρο 3

1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν σε έλεγχο τα προϊόντα, για τα οποία έχουν καθορισθεί κοινές προδιαγραφές εμπορίας, η οποία αφορά τη συμφωνία τους με τις εν λόγω προδιαγραφές.

Ο έλεγχος αυτός μπορεί να διεξαχθεί σε όλα τα στάδια εμπορίας, καθώς και κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή, το αργότερο ένα μήνα από την έναρξη ισχύος κάθε προδιαγραφής εμπορίας, το όνομα και τη διεύθυνση των οργανισμών που είναι επιφορτισμένοι με τον έλεγχο για το προϊόν ή την ομάδα προϊόντων για την οποία έχει θεσπισθεί η προδιαγραφή.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 1 θεσπίζονται, εφόσον υπάρχει ανάγκη, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την ανάγκη εξασφάλισης του συντονισμού των δραστηριοτήτων των οργανισμών ελέγχου καθώς και της ομοιόμορφης ερμηνείας και εφαρμογής των κοινών προδιαγραφών εμπορίας.

Κεφάλαιο 2 : ενημέρωση των καταναλωτών

Άρθρο 4

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που ισχύουν δυνάμει της οδηγίας αριθ. 79/112/ΕΟΚ (14), τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, σημεία α), β) και γ), μπορούν να προσφέρονται στη λιανική πώληση στον τελικό καταναλωτή, ανεξάρτητα από τη μέθοδο εμπορίας, μόνον εφόσον μία κατάλληλη ετικέτα ή επισήμανση δείχνει :

(14) Οδηγία 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1978, περί της προσέγγισης των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων που προορίζονται για τον τελικό καταναλωτή (ΕΕ αριθ. L 33 της 8.2.1979, σ. 1). Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία αριθ. 97/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ αριθ. L 43 της 14.2.1997, σ. 21).

α) την εμπορική ονομασία του είδους,

β) τη μέθοδο παραγωγής (αλιεία ή εκτροφή),

γ) τη ζώνη αλίευσης, (Ατλαντικός, Βαλτική, Μεσόγειος, Βόρειος Θάλασσα, Ινδικός Ωκεανός, Ειρηνικός Ωκεανός, κλπ).

2. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1, στοιχείο α), τα κράτη μέλη καταρτίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2001, τον κατάλογο των εμπορικών ονομασιών που επιτρέπονται στο έδαφός τους, τουλάχιστον για όλα τα είδη που απαριθμούνται στα Παραρτήματα I έως ΙV του παρόντος κανονισμού. Ο κατάλογος αυτός προσδιορίζει, για κάθε είδος, την επιστημονική ονομασία, την ονομασία στην επίσημη ή επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους, καθώς και, ενδεχομένως, την ονομασία ή ονομασίες που είναι αποδεκτές ή ανεκτές σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο.

3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για τον έλεγχο της τήρησης των διατάξεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται, εφόσον είναι αναγκαίο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

TITΛΟΣ II

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Κεφάλαιο 1 : όροι χορήγησης και ανάκλησης της αναγνώρισης

Άρθρο 5

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «οργάνωση παραγωγών» νοείται κάθε νομικό πρόσωπο:

α) που ιδρύεται κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας μιας ομάδας παραγωγών ενός ή περισσότερων προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, στοιχεία α), β) ή γ), υπό τον όρο ότι, εφόσον πρόκειται για κατεψυγμένα, επεξεργασμένα ή μεταποιημένα προϊόντα, οι εν λόγω εργασίες να έχουν πραγματοποιηθεί επί των αλιευτικών σκαφών,

β) που έχει ιδίως ως στόχο την εξασφάλιση της ορθολογικής άσκησης της αλιείας και τη βελτίωση των όρων πώλησης και παραγωγής των μελών της, λαμβάνοντας κατάλληλα μέτρα με σκοπό :

1) την ενθάρρυνση του προγραμματισμού της παραγωγής και την προσαρμογή της στη ζήτηση, τόσο από απόψεως ποσότητας όσο και ποιότητας, θέτοντας σε εφαρμογή ιδίως σχέδια αλιευμάτων*

2) την προώθηση της συγκέντρωσης της προσφοράς*

3) την ομαλοποίηση των τιμών*

4) την προώθηση των τρόπων εκμετάλλευσης των ιχθυαποθεμάτων που σέβονται περισσότερο την ισορροπία των πόρων και την βιοποικιλότητα,

γ) του οποίου το καταστατικό προβλέπει την υποχρέωση των παραγωγών μελών, ιδίως:

1) να εφαρμόζουν, όσον αφορά την εκμετάλλευση των ιχθυαποθεμάτων, την παραγωγή και την εμπορία, κανόνες που έχουν εγκριθεί από την οργάνωση παραγωγών*

2) να εφαρμόζουν, στην περίπτωση κατά την οποία το σχετικό κράτος μέλος αποφάσισε την εξασφάλιση της διαχείρισης ορισμένων ή του συνόλου των αλιευτικών ποσοστώσεών του από οργανώσεις παραγωγών, τα μέτρα που θεσπίζονται από την οργάνωση για το σκοπό αυτό*

3) να αποτελούν μέλος, για ένα προϊόν ή ομάδα προϊόντων, μιας και μόνο οργάνωσης παραγωγών*

4) να διαθέτουν, μέσω της οργάνωσης παραγωγών, το σύνολο της παραγωγής προϊόντων για τα οποία έχουν προσχωρήσει. Η οργάνωση μπορεί, ωστόσο, να αποφασίζει ότι η προαναφερθείσα υποχρέωση δεν ισχύει, εφόσον η διάθεση πραγματοποιείται σύμφωνα με κοινούς κανόνες που έχει θεσπίσει προηγουμένως*

5) να παρέχουν πληροφορίες που ζητούνται από την οργάνωση παραγωγών για τον καθορισμό των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχείο β), με σκοπό την τήρηση των κανονιστικών υποχρεώσεων ή για στατιστικούς λόγους*

6) να τακτοποιούν τις χρηματοδοτικές εισφορές που προβλέπονται από το καταστατικό για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του ταμείου παρέμβασης που προβλέπεται στο άρθρο 17, παράγραφος 3*

7) να παραμένουν μέλη της οργάνωσης επί τρία τουλάχιστον έτη μετά την αναγνώρισή της και να ειδοποιούν την οργάνωση, εφόσον επιθυμούν να παύσουν να είναι μέλη της, ένα έτος τουλάχιστον πριν την αποχώρησή τους,

δ) του οποίου το καταστατικό προβλέπει:

1) τις λεπτομέρειες καθορισμού, έγκρισης και τροποποίησης των κανόνων που αναφέρονται στο στοιχείο γ)*

2) την εξαίρεση, μεταξύ των μελών της, οποιασδήποτε εφαρμογής διάκρισης όσον αφορά ιδίως την εθνικότητά τους ή τον τόπο της εγκατάστασής τους*

3) την υποχρέωση των μελών να καταβάλουν τις χρηματοδοτικές εισφορές που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης παραγωγών*

4) τους κανόνες που εξασφαλίζουν, κατά δημοκρατικό τρόπο, στους συμμετέχοντες παραγωγούς τον έλεγχο της οργάνωσής τους και την αυτονομία των αποφάσεών της*

5) τις κυρώσεις για την παραβίαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το καταστατικό, ιδίως όσον αφορά την μη καταβολή των χρηματοδοτικών εισφορών, και τους κανόνες που καθορίζονται από την οργάνωση παραγωγών*

6) τους κανόνες σχετικά με την αποδοχή νέων μελών*

7) τους λογιστικούς και δημοσιονομικούς κανόνες που είναι αναγκαίοι για τη λειτουργία της οργάνωσης, οι οποίοι προβλέπουν την τήρηση χωριστών λογιστικών βιβλίων για τις δραστηριότητες που αποτελούν αντικείμενο της αναγνώρισης,

ε) που έχει αναγνωριστεί από το οικείο κράτος μέλος υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

2. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργανώσεις παραγωγών, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, τις ομάδες παραγωγών που έχουν την έδρα τους στην επικράτειά τους και οι οποίες υποβάλουν σχετική αίτηση, υπό τον όρο ότι :

α) ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις που τίθενται από την παράγραφο 1 και προσκομίζουν, για το σκοπό αυτό, μεταξύ των άλλων δικαιολογητικών στοιχείων, την απόδειξη ότι συγκεντρώνουν έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών και έναν ελάχιστο όγκο εμπορεύσιμης παραγωγής*

β) παρέχουν επαρκή εχέγγυα όσον αφορά την εκπλήρωση, τη διάρκεια και την αποτελεσματικότητα των ενεργειών τους*

γ) διαθέτουν την αναγκαία ικανότητα δικαίου σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία*

3. Οι οργανώσεις παραγωγών δεν πρέπει να κατέχουν δεσπόζουσα θέση σε μία συγκεκριμένη αγορά, εκτός αν αυτό είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στο άρθρο 39 της συνθήκης.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν τη χορήγηση της αναγνώρισης εντός τριών μηνών από τη στιγμή της κατάθεσης της αίτησης, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα σχετικά δικαιολογητικά*

β) ελέγχουν τακτικά την τήρηση, εκ μέρους των οργανώσεων παραγωγών, των προϋποθέσεων αναγνώρισης* με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 10 παράγραφος 2 στοιχείο γ), η αναγνώριση μιας οργάνωσης παραγωγών μπορεί να ανακληθεί εφόσον δεν πληρούνται πλέον οι όροι του άρθρου 5 ή εάν η αναγνώριση αυτή στηρίζεται σε εσφαλμένα στοιχεία. Εάν η οργάνωση δολίως επέτυχε την αναγνώριση ή επωφελείται αυτής, η αναγνώριση αυτή ανακαλείται αμελλητί αναδρομικά.

γ) κοινοποιούν, εντός δύο μηνών, στην Επιτροπή κάθε απόφαση χορήγησης, απόρριψης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

2. Τα κράτη μέλη χορηγούν την αναγνώριση σε οργάνωση παραγωγών που έχει την εταιρική έδρα της στο έδαφός τους και της οποίας μέρος των μελών είναι υπήκοοι ενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών μελών, εφόσον πληρούνται οι όροι που καθορίζονται στο άρθρο 5.

Τα κράτη μέλη, των οποίων υπήκοοι είναι μέλη οργάνωσης παραγωγών που είναι εγκατεστημένη στο έδαφος ενός άλλου κράτους μέλους, θέτουν σε εφαρμογή με το προαναφερθέν κράτος μέλος την αναγκαία διοικητική συνεργασία για την άσκηση του ελέγχου της δραστηριότητας της σχετικής οργάνωσης.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίσουν κατ’αποκλειστικότητα μια οργάνωση παραγωγών για μια καθορισμένη περιοχή δραστηριότητας, εφόσον θεωρηθεί ως αντιπροσωπευτική κατ’εφαρμογή του άρθρου 8 παράγραφος 1.

4. Η αναγνώριση μπορεί να χορηγηθεί από τα κράτη μέλη σε ένωση οργανώσεων παραγωγών εφόσον πληροί τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 5* ωστόσο, δεν έχουν εφαρμογή οι διατάξεις των άρθρων 10 και 11 όσον αφορά την εν λόγω ένωση.

5. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την τήρηση του άρθρου 5 και της παραγράφου 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου με ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 (15) και βάσει των οποίων μπορεί να απαιτήσει, ενδεχομένως, από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν τις χορηγηθείσες αναγνωρίσεις.

(15) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου, για τη θέσπιση καθεστώτος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική (ΕΕ αριθ. L 261 της 20.10.1993, σ. 1). Κανονισμός που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2846/98 (ΕΕ αριθ. L 358 της 31.12.1998, σ. 5).

6. Στην αρχή κάθε έτους, η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά Γ, τον κατάλογο των οργανώσεων παραγωγών που αναγνωρίσθηκαν κατά τη διάρκεια του προηγουμένου έτους, καθώς και εκείνων των οποίων η αναγνώριση ανακλήθηκε κατά τη διάρκεια της αυτής περιόδου.

7. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και ιδίως οι όροι ανάκλησης της αναγνώρισης, θεσπίζονται, εφόσον είναι αναγκαίο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Κεφάλαιο 2: ειδική αναγνώριση

Άρθρο 7

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρέχουν ειδική αναγνώριση στις οργανώσεις παραγωγών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, οι οποίες εμπορεύονται τα προϊόντα για τα οποία έχουν καθοριστεί κοινά πρότυπα εμπορίας με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2406/96 (16) και οι οποίες υπέβαλαν σχέδιο βελτίωσης της ποιότητας και της εμπορίας των προϊόντων, εγκεκριμένο από τις αρμόδιες εθνικές αρχές.

(16) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2406/96 του Συμβουλίου, fixant des normes communes de commercialisation pour certains produits de la pκche* ΕΕ αριθ. L 334 της 23.12.1996, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 323/97 της Επιτροπής* ΕΕ αριθ. L 52 της 22.2.1997, σ. 8.

2. Ο κύριος στόχος του σχεδίου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι να περιλάβει όλα τα στάδια παραγωγής και εμπορίας. Το σχέδιο προβλέπει ιδίως :

- την αισθητή βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων επί των πλοίων,

- τη βέλτιστη διατήρηση της ποιότητας κατά την εκφόρτωση, μεταφορά και εμπορία των προϊόντων,

- την εφαρμογή κατάλληλων μεθόδων και τεχνογνωσίας για την επίτευξη των προαναφερόμενων στόχων,

- την περιγραφή των προβλεπόμενων ενεργειών, στις οποίες περιλαμβάνονται οι προμελέτες, την επιμόρφωση και τις επενδύσεις.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα σχέδια που τους υποβάλλουν οι οργανώσεις παραγωγών. Τα σχέδια μπορούν να εγκρίνονται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους μόνο μετά την κοινοποίησή τους στην Επιτροπή και μετά το πέρας προθεσμίας 60 ημερών, κατά τη διάρκεια της οποίας η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει την υποβολή αιτήσεων τροποποίησης ή την απόρριψη των σχεδίων.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Κεφάλαιο 3 : επέκταση των κανόνων στα μη μέλη

Άρθρο 8

1. Σε περίπτωση κατά την οποία μια οργάνωση παραγωγών θεωρείται ως αντιπροσωπευτική στον τομέα της παραγωγής και της εμπορίας σε έναν ή περισσότερους τόπους εκφορτώσεως και υποβάλλει σχετική αίτηση στις αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί να καταστήσει υποχρεωτικούς για τα μη μέλη της οργάνωσης αυτής που εμπορεύονται στην αντιπροσωπευτική αυτή περιοχή ένα ή περισσότερα από τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1:

α) τους κανόνες παραγωγής και εμπορίας που αποφασίστηκαν από την οργάνωση με σκοπό την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β)*

β) τους κανόνες που έχει θεσπίσει η οργάνωση στον τομέα της απόσυρσης και μεταφοράς για τα νωπά ή κατεψυγμένα προϊόντα που περιλαμβάνονται στο άρθρο 1 στοιχεία α) και γ).

Εντούτοις, για τα προϊόντα που εμφαίνονται στο Παράρτημα I, στοιχεία A, B και Γ, η επέκταση των κανόνων αυτών μπορεί να πραγματοποιηθεί στα μη μέλη μόνον εφόσον η τιμή που εφαρμόζεται από την οργάνωση παραγωγών είναι η κοινοτική τιμή απόσυρσης ή η τιμή πώλησης, χωρίς να επιτρέπεται κανένα περιθώριο ανοχής.

Το κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να μην εφαρμόζεται η επέκταση των κανόνων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) σε ορισμένες κατηγορίες πωλήσεων.

2. Οι κανόνες που καθίστανται υποχρεωτικοί δυνάμει της παραγράφου 1, εφαρμόζονται μέχρι την πρώτη πώληση στην αγορά κατά τη διάρκεια περιόδου που δεν μπορεί να υπερβεί τους 12 μήνες.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμελλητί στην Επιτροπή τους κανόνες που αποφάσισαν να καταστήσουν υποχρεωτικούς δυνάμει της παραγράφου 1.

Εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία λήψης της εν λόγω κοινοποίησης από την Επιτροπή, η τελευταία μπορεί να ζητήσει από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος να αναστείλει, πλήρως ή εν μέρει, την εφαρμογή της απόφασής του, εάν εκτιμά ότι η εγκυρότητά της, σε σχέση προς τις περιπτώσεις ακυρότητας που αναφέρονται στην παράγραφο 4, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως βέβαιη. Σε μια τέτοια περίπτωση και εντός προθεσμίας δύο μηνών από την ίδια ημερομηνία, η Επιτροπή:

- επιβεβαιώνει ότι οι κοινοποιηθέντες κανόνες μπορούν να καταστούν υποχρεωτικοί,

ή

- με αιτιολογημένη απόφαση, κηρύσσει άκυρη την επέκταση των κανόνων που αποφάσισε το κράτος μέλος, με βάση μία από τις περιστάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 4, στοιχεία α) και β).

4. Η Επιτροπή κηρύσσει άκυρη την επέκταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1:

α) εφόσον διαπιστώσει ότι, με την εν λόγω επέκταση, θίγεται η ελευθερία των συναλλαγών και τίθενται σε κίνδυνο οι στόχοι του άρθρου 39*

β) εφόσον διαπιστώσει ότι το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόζεται στον κανόνα, για τον οποίο αποφασίστηκε η επέκταση.

5. Μετά από τους ελέγχους που πραγματοποιούνται εκ των υστέρων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, η Επιτροπή μπορεί να διαπιστώσει οποτεδήποτε την ύπαρξη περιπτώσεων ακυρότητας που προβλέπονται στην παράγραφο 4 και να κηρύξει άκυρη την σχετική επέκταση.

6. Η Επιτροπή ενημερώνει αμελλητί τα άλλα κράτη μέλη για κάθε στάδιο της διαδικασίας που προβλέπεται στις παραγράφους 3, 4 και 5.

7. Τα κράτη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για τον έλεγχο της τήρησης των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1* κοινοποιούν αμέσως τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή.

8. Κατά την εφαρμογή της παραγράφου 1, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίζει ότι τα μη μέλη οφείλουν στην οργάνωση το ισόποσο του συνόλου ή μέρους των εισφορών που καταβάλλονται από τους παραγωγούς μέλη, εφόσον οι εισφορές αυτές προορίζονται να καλύψουν τα διοικητικά έξοδα που προκύπτουν από την εφαρμογή του καθεστώτος που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

9. Σε περίπτωση εφαρμογής της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, κατά περίπτωση, μέσω των οργανώσεων παραγωγών, την απόσυρση των προϊόντων που δεν είναι σύμφωνα με τους κανόνες εμπορίας ή που δεν μπόρεσαν να πωληθούν σε τιμή τουλάχιστον ίση με την τιμή απόσυρσης.

10. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 9

1. Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 8 παράγραφος 1, το κράτος μέλος μπορεί να χορηγήσει αποζημίωση στα μη μέλη μιας οργάνωσης που είναι εγκατεστημένα στην Κοινότητα για τα προϊόντα :

- που δεν μπορούν να διατεθούν στο εμπόριο δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο α)

ή

- που έχουν αποσυρθεί από την αγορά δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 1 στοιχείο β).

Η αποζημίωση αυτή χορηγείται χωρίς διάκριση, ως προς την ιθαγένεια και τον τόπο εγκατάστασης των δικαιούχων, και δεν μπορεί να υπερβεί το 60% του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή στις αποσυρόμενες ποσότητες:

- της τιμής απόσυρσης που καθορίζεται δυνάμει του άρθρου 20 για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι στοιχεία Α και Β

ή

- της τιμής πώλησης που καθορίζεται δυνάμει του άρθρου 22 για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, στοιχείο Γ.

2. Οι δαπάνες που προκύπτουν από τη χορήγηση της αποζημίωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, επιβαρύνουν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

Κεφάλαιο 4 : επιχειρησιακό πρόγραμμα περιόδου εμπορίας

Άρθρο 10

1. Πριν την έναρξη της περιόδου εμπορίας, κάθε οργάνωση παραγωγών καταρτίζει και διαβιβάζει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους επιχειρησιακό πρόγραμμα περιόδου εμπορίας που περιλαμβάνει :

α) σχέδιο προβλέψεων εμπορίας, που περιγράφει τα μέτρα που θα τεθούν σε εφαρμογή από την οργάνωση για την προσαρμογή του όγκου και της ποιότητας της προσφοράς στις ανάγκες και στις απαιτήσεις της αγοράς*

β) ειδικό σχέδιο αλιευμάτων, ιδίως για τα είδη που αποτελούν αντικείμενο ποσοστώσεων αλιευμάτων, εφόσον τα είδη αυτά αποτελούν σημαντικό μέρος των εκφορτώσεων των μελών της*

γ) ειδικά προληπτικά μέτρα προσαρμογής της προσφοράς για τα είδη, των οποίων η εμπορία αντιμετωπίζει παραδοσιακά δυσκολίες κατά τη διάρκεια της περιόδου εμπορίας*

δ) τις κυρώσεις που εφαρμόζονται στα μέλη που παραβαίνουν τις αποφάσεις που θεσπίστηκαν για την εκτέλεσή του.

2. Για τον έλεγχο της τήρησης των υποχρεώσεων κάθε οργάνωσης παραγωγών που προβλέπονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή τα κατάλληλα μέτρα ελέγχου και εφαρμόζουν τις ακόλουθες διατάξεις σε περίπτωση παράλειψης εκπλήρωσης των υποχρεώσεων αυτών :

α) καμία χρηματοδοτική ενίσχυση δεν χορηγείται στο πλαίσιο της περιόδου εμπορίας σε οργάνωση παραγωγών που πραγματοποιεί παρεμβάσεις υπό τους όρους που προβλέπονται στον τίτλο IV του παρόντος κανονισμού, εφόσον η οργάνωση αυτή παρέλειψε να καταρτίσει και να διαβιβάσει εγκαίρως επιχειρησιακό πρόγραμμα περιόδου εμπορίας που καταρτίστηκε σύμφωνα με τις προδιαγραφές της παραγράφου 1*

β) η κύρωση που προβλέπεται στο στοιχείο α), εφαρμόζεται επίσης στην περίπτωση κατά την οποία μία οργάνωση παραγωγών δεν έχει θέσει σε εφαρμογή τα μέτρα που προβλέπονται από το δικό της επιχειρησιακό πρόγραμμα αλιευτικής περιόδου ή που δεν τα έχει εκτελέσει κατά ικανοποιητικό τρόπο*

γ) η αναγνώριση μιας οργάνωσης παραγωγών ανακαλείται μετά την δεύτερη περίπτωση εφαρμογής του στοιχείου α) ή του στοιχείου β) στην οργάνωση αυτή.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή σχετικά με τις περιπτώσεις εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχεία α), β) ή γ).

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 11

1. Με την επιφύλαξη των ενισχύσεων που μπορούν να τους χορηγηθούν για την ενθάρρυνση της ίδρυσής τους και για την διευκόλυνση της λειτουργίας τους, δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .. (17), οι οργανώσεις παραγωγών δικαιούνται, για περιορισμένο χρόνο, αποζημίωσης που προορίζεται για την αντιστάθμιση του κόστους που απορρέει από τις υποχρεώσεις που τους έχουν ανατεθεί δυνάμει του άρθρου 10.

(17) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. του Συμβουλίου, της , για τον καθορισμό των λεπτομερειών και όρων των διαρθρωτικών ενεργειών στον τομέα της αλιείας (ΕΕ αριθ. L ).

Οι οργανώσεις παραγωγών που αναγνωρίστηκαν πριν την 1η Ιανουαρίου 2001, λαμβάνουν αποζημίωση κατά τη διάρκεια πέντε ετών από την ημερομηνία αυτή.

Οι οργανώσεις παραγωγών που αναγνωρίστηκαν μετέπειτα, λαμβάνουν αποζημίωση κατά τη διάρκεια πέντε ετών μετά το έτος κατά τη διάρκεια του οποίου έλαβαν την αναγνώριση.

2. Η αποζημίωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία :

α) ποσό ανάλογο προς τον αριθμό των συμβεβλημένων σκαφών, το οποίο υπολογίζεται σύμφωνα με φθίνουσα μέθοδο βάσει του τύπου που εμφαίνεται στο Παράρτημα VI στοιχείο α*

β) κατ’αποκοπή ποσό 500 Ευρώ ανά είδος που προβλέπεται από το άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο β), και με όριο 10 είδη.

3. Τα κράτη μέλη καταβάλουν το ποσό της αποζημίωσης στις οργανώσεις παραγωγών εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών μετά τη λήξη του έτους για το οποίο χορηγήθηκε η εν λόγω αποζημίωση, εφόσον οι αρμόδιες αρχές τους επαληθεύσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν ανατεθεί στις οργανώσεις παραγωγών δυνάμει του άρθρου 10.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 12

1. Τα κράτη μέλη χορηγούν συμπληρωματική αποζημίωση στις οργανώσεις παραγωγών, των οποίων το επιχειρησιακό πρόγραμμα αλιευτικής περιόδου προβλέπει, με σκοπό τον καλύτερο προγραμματισμό της προσφοράς των μελών της, τη διάθεση του 10% της παραγωγής τους στο πλαίσιο συμβάσεων προπώλησης.

Στην περίπτωση αυτή, το αντίγραφο των συμβάσεων πρέπει να επισυνάπτεται στο επιχειρησιακό πρόγραμμα αλιευτικής περιόδου που υποβάλλεται από τις οργανώσεις παραγωγών στις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το άρθρο 10.

Για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος παραγωγής των οργανώσεων παραγωγών κατά τη διάρκεια των τριών τελευταίων αλιευτικών περιόδων.

2. Το ετήσιο ποσό της αποζημίωσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υπολογίζεται σύμφωνα με φθίνουσα μέθοδο βάσει του τύπου που εμφαίνεται στο Παράρτημα VI στοιχείο B.

3. Η αποζημίωση καταβάλλεται εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών μετά τη λήξη της σχετικής αλιευτικής περιόδου, εφόσον η δικαιούχος οργάνωση παραγωγών προσκομίσει στις αρμόδιες εθνικές αρχές δικαιολογητικά στοιχεία ότι οι ποσότητες που διατέθηκαν στο εμπόριο, στο πλαίσιο των εν λόγω συμβάσεων, ανήλθαν τουλάχιστον στο επίπεδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

4. Η αποζημίωση που προβλέπεται στο παρόν άρθρο μπορεί να χορηγείται κατά τη διάρκεια πέντε ετών από την 1η Ιανουαρίου 2001.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται, εφ' όσον είναι αναγκαίο, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

Κεφάλαιο 1 : όροι χορήγησης και ανάκλησης της αναγνώρισης στις διεπαγγελματικές οργανώσεις

Άρθρο 13

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίσουν ως διεπαγγελματικές οργανώσεις, κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, τα νομικά πρόσωπα που έχουν εγκατασταθεί στο έδαφός τους και τα οποία υποβάλουν σχετική αίτηση και συγκεντρώνουν αντιπροσώπους των δραστηριοτήτων παραγωγής, εμπορίας ή/και μεταποίησης των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, υπό τον όρο ότι :

α) έχουν συσταθεί κατόπιν πρωτοβουλίας του συνόλου ή μέρους των οργανώσεων ή ενώσεων από τις οποίες αποτελούνται*

β) αντιπροσωπεύουν σημαντική μερίδα της παραγωγής ή/και της εμπορίας ή/και της μεταποίησης αλιευτικών προϊόντων και μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα προϊόντα αλιείας στην ή τις σχετικές περιφέρειες και, στην περίπτωση που αφορούν περισσότερες περιφέρειες, αποδεικνύουν μια ελάχιστη αντιπροσωπευτικότητα για κάθε έναν από τους κλάδους που συγκεντρώνουν σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες*

γ) δεν ασκούν τα ίδια δραστηριότητες, ούτε παραγωγής, ούτε μεταποίησης, ούτε εμπορίας των αλιευτικών προϊόντων, ή μεταποιημένων προϊόντων, με βάση τα αλιευτικά προϊόντα*

δ) που ασκούν, σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Κοινότητας, και υπό όρους που συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία, ιδίως όσον αφορά τον ανταγωνισμό, μία ή περισσότερες από τις εξής δραστηριότητες, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών, και εφόσον δεν επηρεάζουν την ομαλή λειτουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς:

- βελτίωση της γνώσης και της διαφάνειας της παραγωγής και της αγοράς,

- συμβολή στο βελτιωμένο συντονισμό της διάθεσης των αλιευτικών προϊόντων στην αγορά, ιδίως με έρευνες ή μελέτες αγοράς,

- μελέτη και ανάπτυξη τεχνικών βελτιστοποίησης της λειτουργίας της αγοράς, στις οποίες περιλαμβάνονται και τεχνικές στον τομέα των τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας,

- κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνων με τις κοινοτικές ρυθμίσεις,

- διάδοση πληροφοριών και πραγματοποίηση ερευνών που είναι αναγκαίες για τον προσανατολισμό της παραγωγής προς προϊόντα που είναι περισσότερο προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς και στις προτιμήσεις και προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως στο επίπεδο της ποιότητας των προϊόντων καθώς και της εκμετάλλευσης των ιχθυαποθεμάτων κατά τρόπο που να σέβεται ιδιαίτερα την ισορροπία των πόρων,

- θέση σε εφαρμογή μεθόδων και μέσων διοργάνωσης ενεργειών επιμόρφωσης για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων,

- αξιοποίηση και προστασία των ονομασιών προέλευσης, σημάτων ποιότητας και γεωγραφικών ενδείξεων,

- καθορισμός, όσον αφορά την αλιεία και την εμπορία των αλιευτικών προϊόντων, κανόνων που είναι αυστηρότεροι από τις διατάξεις της κοινοτικής ή εθνικής νομοθεσίας,

- προώθηση της αξιοποίησης των αλιευτικών προϊόντων.

2. Πριν από την αναγνώριση, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που έχουν υποβάλλει αίτηση αναγνώρισης μαζί με όλες τις χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητά τους και τις δραστηριότητες που ασκούν καθώς και όλα τα άλλα αναγκαία στοιχεία αξιολόγησης.

Εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση, η Επιτροπή μπορεί να αντιταχθεί στην αναγνώριση.

3. Τα κράτη μέλη :

α) αποφασίζουν τη χορήγηση της αναγνώρισης εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της κατάθεσης της αίτησης, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα σχετικά δικαιολογητικά*

β) ελέγχουν τακτικά την τήρηση, εκ μέρους των διεπαγγελματικών οργανώσεων, των όρων αναγνώρισής τους*

γ) ανακαλούν την αναγνώριση εάν :

i. δεν πληρούνται πλέον οι όροι αναγνώρισης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό,

ii. η διεπαγγελματική οργάνωση παραβαίνει κάποια από τις απαγορεύσεις του άρθρου 14 ή παρεμποδίζει την ομαλή λειτουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς, ανεξάρτητα από τις ποινικές διώξεις που ασκούνται κατ' εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας*

δ) κοινοποιούν, εντός δύο μηνών, στην Επιτροπή κάθε απόφαση έγκρισης, απόρριψης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

4. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την τήρηση της παραγράφου 1 και της παραγράφου 3 στοιχείο β) με ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και, βάσει των ελέγχων αυτών, μπορεί να απαιτήσει, ενδεχομένως, από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν τις αναγνωρίσεις.

5. Η αναγνώριση ισοδυναμεί με έγκριση συνέχισης των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ), υπό τους όρους του παρόντος κανονισμού.

6. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά C, τις αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις με ένδειξη της οικονομικής περιφέρειας ή της ζώνης δραστηριοτήτων τους, καθώς και των δράσεων που επιδιώκονται κατά την έννοια του άρθρου 15. Οι ανακλήσεις της αναγνώρισης δημοσιεύονται επίσης.

7. Οι λεπτομέρειες της εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και ιδίως οι όροι και η συχνότητα με την οποία τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38.

Κεφάλαιο 2 : όροι σχετικά με τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές των διεπαγγελματικών οργανώσεων

Άρθρο 14

Κατά παρέκκλιση του άρθρου 1 του κανονισμού αριθ. 26, το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων, οι οποίες αποβλέπουν στην υλοποίηση των δράσεων που απαριθμούνται στο άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και οι οποίες, με την επιφύλαξη των μέτρων που λαμβάνονται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στο πλαίσιο της εφαρμογής ειδικών διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας :

α) δεν προβλέπουν την υποχρέωση εφαρμογής καθορισμένης τιμής*

β) δεν προκαλούν καμία μορφή στεγανών στις αγορές στο εσωτερικό της Κοινότητας*

γ) δεν δημιουργούν διακρίσεις*

δ) δεν παρεμποδίζουν τον ανταγωνισμό για ένα σημαντικό μέρος των σχετικών προϊόντων*

ε) δεν δημιουργούν άλλο περιορισμό του ανταγωνισμού που δεν είναι απαραίτητος για την επίτευξη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής που επιδιώκονται από την διεπαγγελματική δράση.

Κεφάλαιο 3 : επέκταση των συμφωνιών, αποφάσεων ή εναρμονισμένων πρακτικών στους επιχειρηματίες που δεν είναι μέλη

Άρθρο 15

1. Όταν μια διεπαγγελματική οργάνωση που λειτουργεί σε μία ή περισσότερες καθορισμένες περιφέρειες ενός κράτους μέλους, θεωρείται, για ένα συγκεκριμένο προϊόν, ως αντιπροσωπευτική της παραγωγής ή/και της εμπορίας ή/και της μεταποίησης του προϊόντος αυτού, το οικείο κράτος μέλος μπορεί, μετά από αίτηση της οργάνωσης αυτής, να καταστήσει υποχρεωτικές, για μια περιορισμένη χρονική περίοδο και για τις μεμονωμένες ή μη επιχειρήσεις που λειτουργούν στην σχετική περιφέρεια ή περιφέρειες χωρίς να αποτελούν μέλη της οργάνωσης αυτής, ορισμένες αποφάσεις, συμφωνίες ή εναρμονισμένες πρακτικές που συνάπτονται στο πλαίσιο της οργάνωσης αυτής.

2. Μια διεπαγγελματική οργάνωση θεωρείται ως αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής ή/και της εμπορίας ή/και της μεταποίησης του εν λόγω προϊόντος ή προϊόντων στην σχετική περιφέρεια ή περιφέρειες ενός κράτους μέλους. Όταν η αίτηση επέκτασης των κανόνων καλύπτει περισσότερες της μιας περιφέρειες, η διεπαγγελματική οργάνωση πρέπει να αποδεικνύει την προαναφερόμενη αντιπροσωπευτικότητα για κάθε έναν από τους συγκεντρωμένους κλάδους, σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες.

3. Οι κανόνες, των οποίων μπορεί να ζητηθεί επέκταση :

α) μπορούν να αφορούν μόνον έναν από τους ακόλουθους στόχους:

- γνώση της παραγωγής και της αγοράς,

- κανόνες παραγωγής αυστηρότεροι σε σύγκριση με τις διατάξεις που προβλέπονται ενδεχομένως από τις κοινοτικές και τις εθνικές ρυθμίσεις,

- κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων σύμφωνων με τις κοινοτικές ρυθμίσεις,

- κανόνες εμπορίας,

- ενέργειες προστασίας των ονομασιών προέλευσης, σημάτων ποιότητας και γεωγραφικών ενδείξεων*

β) πρέπει να εφαρμόζονται ήδη από έτους τουλάχιστον*

γ) μπορούν να καταστούν υποχρεωτικοί μόνο για μέγιστη περίοδο τριών ετών*

δ) δεν πρέπει να θίγουν τους άλλους επιχειρηματίες του κράτους μέλους, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε άλλες περιφέρειες, ούτε, αφετέρου, τους επιχειρηματίες άλλων κρατών μελών.

Άρθρο 16

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμελλητί στην Επιτροπή τους κανόνες που κατέστησαν υποχρεωτικούς για το σύνολο των επιχειρηματιών μιας ή περισσοτέρων καθορισμένων περιφερειών. Οι κανόνες αυτοί δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σειρά C.

Πριν από την προαναφερόμενη δημοσίευση, η Επιτροπή ενημερώνει την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 38 σχετικά με οιαδήποτε κοινοποιηθείσα επέκταση διεπαγγελματικών συμφωνιών.

Η Επιτροπή αποφασίζει ότι το κράτος μέλος οφείλει να ανακαλέσει την αποφασισθείσα από αυτό επέκταση της ισχύος των κανόνων:

α) όταν διαπιστώνει ότι με την επέκταση αυτή τίθεται σε κίνδυνο η ελευθερία των συναλλαγών ή οι στόχοι του άρθρου 39 της συνθήκης*

β) όταν διαπιστώνει ότι η συμφωνία, η απόφαση ή η εναρμονισμένη πρακτική, για τις οποίες έχει αποφασισθεί επέκταση ισχύος, εμπίπτουν στο άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης*

γ) όταν, κατόπιν των ελέγχων που πραγματοποιήθηκαν εκ των υστέρων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, διαπιστώνει την μη τήρηση των διατάξεων του άρθρου 15.

Η απόφαση της Επιτροπής εφαρμόζεται από την ημερομηνία διαπίστωσης μιας των περιστάσεων που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) ή γ).

2. Στην περίπτωση επέκτασης των κανόνων για ένα ή περισσότερα προϊόντα και όταν μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο α) και ασκούνται από μια αναγνωρισμένη διεπαγγελματική οργάνωση παρουσιάζει γενικό οικονομικό ενδιαφέρον για τους επιχειρηματίες, των οποίων οι δραστηριότητες είναι συναφείς προς το εν λόγω προϊόν ή προϊόντα, το κράτος μέλος, το οποίο χορήγησε την αναγνώριση, μπορεί να αποφασίζει ότι οι μεμονωμένοι επιχειρηματίες ή οι ενώσεις που δεν είναι μέλη της διεπαγγελματικής οργάνωσης και που επωφελούνται των εν λόγω δραστηριοτήτων, οφείλουν στην οργάνωση το ισόποσο του συνόλου ή μέρους των εισφορών που καταβάλλονται από τα μέλη, εφόσον οι εισφορές αυτές προορίζονται να καλύψουν τις δαπάνες που απορρέουν άμεσα από την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων.

ΤΙΤΛΟΣ ΙV

ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ

Κεφάλαιο 1 : καθεστώς τιμών

Άρθρο 17

Γενικά

1. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να καθορίζουν τιμή απόσυρσης κάτω της οποίας δεν πωλούν τα προϊόντα που προσκομίζουν τα μέλη τους.

Στην περίπτωση αυτή, για τις ποσότητες που αποσύρονται από την αγορά όσον αφορά:

- τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα 1, στοιχεία Α και Β και στο παράρτημα IV, και τα οποία ανταποκρίνονται στις προδιαγραφές που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2, οι οργανώσεις παραγωγών χορηγούν αποζημίωση στα μέλη τους,

- τα λοιπά προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να χορηγούν αποζημίωση στα μέλη τους.

Για κάθε προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 1, είναι δυνατόν να καθορίζεται ανώτατο επίπεδο της τιμής απόσυρσης, σύμφωνα με την παράγραφο 5.

2. Ο προορισμός των κατ' αυτόν τον τρόπο αποσυρόμενων προϊόντων πρέπει να καθορίζεται από την οργάνωση παραγωγών κατά τρόπο που να μην επηρεάζει την ομαλή διάθεση της παραγωγής.

3. Για τη χρηματοδότηση των μέτρων αυτών απόσυρσης, οι οργανώσεις παραγωγών δημιουργούν ταμεία παρέμβασης, τα οποία τροφοδοτούνται με συνεισφορές που υπολογίζονται βάσει των ποσοτήτων που διατέθηκαν προς πώληση ή προσφεύγουν σε μέθοδο εξισώσεως.

4. Οι οργανώσεις παραγωγών κοινοποιούν τα ακόλουθα στοιχεία στις εθνικές αρχές, οι οποίες τα κοινοποιούν, με τη σειρά τους, στην Επιτροπή:

- τον κατάλογο των προϊόντων για τα οποία προτίθενται να εφαρμόσουν το σύστημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1,

- την περίοδο, κατά τη διάρκεια της οποίας εφαρμόζονται οι τιμές απόσυρσης,

- τα επίπεδα των προβλεπομένων και εφαρμοζομένων τιμών απόσυρσης.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 18

Τιμή προσανατολισμού

1. Για καθένα από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι στοιχεία Α, και Β καθώς και για καθένα από τα προϊόντα ή τις ομάδες προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ, καθορίζεται τιμή προσανατολισμού πριν από την έναρξη της αλιευτικής περιόδου.

Οι τιμές αυτές ισχύουν για ολόκληρη την Κοινότητα και καθορίζονται για κάθε αλιευτική περίοδο ή για καθεμία από τις περιόδους στις οποίες υποδιαιρείται η αλιευτική αυτή περίοδος.

2. Η τιμή προσανατολισμού καθορίζεται:

- με βάση τον μέσο όρο των τιμών που διαπιστώθηκαν στις αντιπροσωπευτικές αγορές χονδρικής πώλησης ή στα αντιπροσωπευτικά λιμάνια κατά τις τρεις τελευταίες αλιευτικές περιόδους πριν από την αλιευτική περίοδο για την οποία καθορίζεται η τιμή αυτή, για σημαντικό τμήμα της κοινοτικής παραγωγής,

- λαμβάνοντας υπόψη τις προοπτικές εξέλιξης της παραγωγής και της ζήτησης.

Κατά τον καθορισμό της τιμής αυτής, λαμβάνεται επίσης υπόψη η ανάγκη:

- να σταθεροποιηθούν οι τιμές στις αγορές και να αποφευχθεί η δημιουργία πλεονασμάτων στην Κοινότητα,

- να βοηθηθεί η στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών

- να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών.

3. Το Συμβούλιο καθορίζει με ειδική πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής, το επίπεδο των τιμών προσανατολισμού που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 19

Κοινοποίηση των τιμών

1. Κατά τη διάρκεια ολόκληρης της διάρκειας εφαρμογής της τιμής προσανατολισμού, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις τιμές που διαπιστώθηκαν στις αντιπροσωπευτικές αγορές χονδρικής πώλησης ή στα αντιπροσωπευτικά λιμάνια για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1.

2. Θεωρούνται ως αντιπροσωπευτικές κατά την έννοια της παραγράφου 1, οι αγορές και τα λιμάνια των κρατών μελών όπου, για ένα συγκεκριμένο προϊόν, διατίθεται στο εμπόριο σημαντικό μέρος της κοινοτικής παραγωγής.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου και ο κατάλογος των αντιπροσωπευτικών αγορών και λιμανιών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 20

Κοινοτική τιμή απόσυρσης

1. Για καθένα από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι στοιχεία Α και Β, καθορίζεται κοινοτική τιμή απόσυρσης σε συνάρτηση με τη νωπότητα, το μέγεθος ή το βάρος και την παρουσίαση του προϊόντος, που καλείται στο εξής "κατηγορία προϊόντος", εφαρμόζοντας το συντελεστή προσαρμογής της κατηγορίας του εν λόγω προϊόντος σε ένα ποσό ίσο τουλάχιστον προς το 70% και όχι ανώτερο του 90% της τιμής προσανατολισμού. Οι συντελεστές αυτοί αντανακλούν τη σχέση της τιμής μεταξύ της υπό εξέταση κατηγορίας προϊόντος και αυτής που έχει ληφθεί υπόψη για τον καθορισμό της τιμής προσανατολισμού. Η κοινοτική τιμή απόσυρσης δεν πρέπει, ωστόσο, σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει το 90% της τιμής προσανατολισμού.

2. Για να εξασφαλισθεί στους παραγωγούς των πολύ απομακρυσμένων ζωνών εκφόρτωσης από τα κύρια κέντρα κατανάλωσης της Κοινότητας η πρόσβαση στις αγορές με ικανοποιητικούς όρους, οι τιμές που προβλέπονται στην παράγραφο 1 μπορούν να συνοδεύονται, για τις ζώνες αυτές, από συντελεστές προσαρμογής.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και ιδίως ο καθορισμός του ποσοστού της τιμής προσανατολισμού που χρησιμεύει ως στοιχείο για τον υπολογισμό της κοινοτικής τιμής απόσυρσης, και ο καθορισμός των ζωνών εκφόρτωσης που προβλέπονται στην παράγραφο 2, καθώς και οι τιμές, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Κεφάλαιο 2 : παρεμβάσεις

Άρθρο 21

Χρηματική αντιστάθμιση των αποσύρσεων

1. Τα κράτη μέλη χορηγούν χρηματική αντιστάθμιση στις οργανώσεις παραγωγών οι οποίες πραγματοποιούν, στα πλαίσια του άρθρου 17, αποσύρσεις για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, στοιχεία Α και Β, υπό τον όρο ότι:

α) η τιμή απόσυρσης που εφαρμόζεται από τις οργανώσεις αυτές είναι η κοινοτική τιμή απόσυρσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 20, με αποδεκτό, ωστόσο, περιθώριο ανοχής 10% κάτω έως 10% πάνω από την τιμή αυτή, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ιδίως οι εποχικές διακυμάνσεις των τιμών της αγοράς*

β) τα αποσυρόμενα προϊόντα είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές εμπορίας που θεσπίζονται κατ’εφαρμογή του άρθρου 2 και παρουσιάζουν επαρκή βαθμό ποιότητας που καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3*

γ) η τιμή απόσυρσης που αναφέρεται στο στοιχείο α), εφαρμόζεται κατά η διάρκεια ολόκληρης της αλιευτικής περιόδου για κάθε μία από τις κατηγορίες των σχετικών προϊόντων* ωστόσο, μια οργάνωση παραγωγών που προβαίνει, στα πλαίσια των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, σε απαγόρευση διάθεσης ορισμένων κατηγοριών προϊόντων, δεν υποχρεούται να εφαρμόζει την κοινοτική τιμή απόσυρσης που αφορά τις εν λόγω κατηγορίες προϊόντων.

2. Η χρηματική αντιστάθμιση χορηγείται μόνον εφόσον τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά διατίθενται για σκοπούς διαφορετικούς από την ανθρώπινη κατανάλωση, ή υπό τέτοιους όρους ώστε να μην παρεμποδίζουν την ομαλή διάθεση στο εμπόριο των άλλων προϊόντων.

3. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 :

α) το ποσό της χρηματικής αντιστάθμισης είναι ίσο :

i. προς το 87,5% της τιμής απόσυρσης που εφαρμόζεται από την οικεία οργάνωση παραγωγών για τις αποσυρόμενες ποσότητες που δεν υπερβαίνουν το 2% των ετήσιων ποσοτήτων που διατίθενται προς πώληση*

ii. προς το 80% της τιμής απόσυρσης που εφαρμόζεται από την οικεία οργάνωση παραγωγών για τις αποσυρόμενες ποσότητες άνω του 2% και μέχρι 5% των ετήσιων ποσοτήτων που διατίθενται προς πώληση*

iii. από την αλιευτική περίοδο 2003, προς το 50% της τιμής απόσυρσης που εφαρμόζεται από την οικεία οργάνωση παραγωγών για τις αποσυρόμενες ποσότητες άνω του 5% και έως το 8% των ετήσιων ποσοτήτων που διατίθενται προς πώληση* για τις αλιευτικές περιόδους 2001 και 2002, είναι ίσο προς το 70% και 60% αντίστοιχα της προαναφερόμενης τιμής απόσυρσης*

β) δεν χορηγείται χρηματική αντιστάθμιση για τους όγκους απόσυρσης που είναι μεγαλύτεροι από το 8% των ετήσιων ποσοτήτων που διατίθενται προς πώληση από μία οργάνωση παραγωγών*

4. Για τους σκοπούς του υπολογισμού του ποσού της χρηματικής αντιστάθμισης που χορηγείται σε μία οργάνωση παραγωγών, λαμβάνεται υπόψη η παραγωγή όλων των μελών της οργάνωσης αυτής, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων που αποσύρθηκαν ενδεχομένως από την αγορά από μία άλλη οργάνωση κατ’εφαρμογή του άρθρου 5.

5. Το ποσό της χρηματικής αντιστάθμισης μειώνεται κατά την κατ' αποκοπή καθοριζομένη αξία του προϊόντος που προορίζεται για σκοπούς διαφορετικούς από την ανθρώπινη κατανάλωση, ή κατά τα καθαρά έσοδα που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάθεση των προϊόντων για την ανθρώπινη κατανάλωση σύμφωνα με την παράγραφο 2. Η εν λόγω αξία καθορίζεται κατά την έναρξη της αλιευτικής περιόδου. Το ύψος της, παρ' όλα αυτά, τροποποιείται αν διαπιστωθούν στην αγορά της Κοινότητας σημαντικές και μακροχρόνιες διακυμάνσεις των τιμών.

6. Όταν μία οργάνωση παραγωγών πραγματοποιεί αποσύρσεις προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, χορηγεί στα μέλη της, για τις ποσότητες που αποσύρθηκαν από την αγορά, αποζημίωση ίση τουλάχιστον προς το άθροισμα της χρηματικής αντιστάθμισης που υπολογίστηκε σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο α) και ενός ποσού ίσου προς :

- το 10%, στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3, στοιχείο α) i,

- το 12%, στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3, στοιχείο α) ii,

- το 15%, στην περίπτωση που αναφέρεται στην παράγραφο 3, στοιχείο α) iii και σημείο β),

της τιμής απόσυρσης που εφαρμόζεται για την εν λόγω οργάνωση.

Εντούτοις, μία οργάνωση παραγωγών μπορεί, στο πλαίσιο ενός εσωτερικού συστήματος κυρώσεων, να χορηγήσει στα μέλη της αποζημίωση κατώτερη από εκείνη που προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο, εφόσον η διαφορά διατίθεται σε αποθεματικό ταμείο που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για μεταγενέστερες παρεμβάσεις.

7. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 22

Κοινοτική τιμή πώλησης

Για καθένα από τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι στοιχείο Ε, καθορίζεται κοινοτική τιμή πώλησης υπό τους αυτούς όρους με εκείνους που προβλέπονται στο άρθρο 20 για τον καθορισμό της τιμής απόσυρσης.

Άρθρο 23

Ενίσχυση στη μεταφορά

1. Δικαιούνται ενίσχυσης στην μεταφορά :

i. τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι στοιχεία Α και Β, τα οποία αποσύρονται από την αγορά στην τιμή απόσυρσης που αναφέρεται στο άρθρο 20,

ii. τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, στοιχείο Γ, και τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο διάθεσης προς πώληση, για τα οποία, ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι δεν βρέθηκε αγοραστής στην κοινοτική τιμή πώλησης που καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 22.

Γίνεται αποδεκτό, ωστόσο, περιθώριο ανοχής 10% κάτω έως 10% πάνω από τις τιμές αυτές, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ιδίως οι εποχικές διακυμάνσεις των τιμών αγοράς.

2. Οι ποσότητες που θεωρείται ότι δικαιούνται ενίσχυσης στη μεταφορά είναι εκείνες που :

α) τις προμήθευσε ένας παραγωγός-μέλος,

β) ανταποκρίνονται σε ορισμένες απαιτήσεις όσον αφορά την ποιότητα, το μέγεθος και την παρουσίαση,

γ) υπέστησαν μεταποίηση είτε με σκοπό την σταθεροποίησή τους, και αποθεματοποιήθηκαν, είτε κονσερβοποιήθηκαν υπό ορισμένους όρους και κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που πρέπει να καθοριστεί.

3. Για καθένα από τα σχετικά προϊόντα, η ενίσχυση μπορεί να χορηγείται μέχρι έναν όγκο ισοδύναμο προς το 20% των ετήσιων ποσοτήτων που διατίθενται προς πώληση, μειωμένο κατά το ποσοστό των προαναφερόμενων ποσοτήτων που αποτέλεσαν αντικείμενο χρηματικής αντιστάθμισης κατ’εφαρμογή του άρθρου 21.

Το ποσό αυτής της ενίσχυσης δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των χρηματοδοτικών και τεχνικών εξόδων που απαιτούνται για τις εργασίες οι οποίες είναι απαραίτητες για τη σταθεροποίηση και την αποθεματοποίηση.

4. Οι μεταποιήσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο είναι οι εξής:

α)

- κατάψυξη

- διατήρηση σε άλμη

- ξήρανση

- μαρινάρισμα

και, εφόσον απαιτείται,

- ψήσιμο*

β) κοπήσε φιλέτα ή σε τεμάχια και, ενδεχομένως, αφαίρεση της κεφαλής, εφόσον έχουν υποστεί μία από τις μεταποιήσεις που αναφέρονται στο στοιχείο α).

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 24

Αυτόνομες αποσύρσεις και μεταφορές των οργανώσεων παραγωγών

1. Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα IV, τα κράτη μέλη χορηγούν κατ'αποκοπήν ενίσχυση στις οργανώσεις παραγωγών που πραγματοποιούν, στα πλαίσια του άρθρου 17, παρεμβάσεις υπό την προϋπόθεση ότι :

α) οι εν λόγω οργανώσεις παραγωγών καθορίζουν, πριν από την έναρξη της αλιευτικής περιόδου, μια τιμή απόσυρσης, που στο εξής καλείται "αυτόνομη τιμή απόσυρσης"* η τιμή αυτή εφαρμόζεται από τις οργανώσεις παραγωγών καθ' όλη τη διάρκεια της αλιευτικής περιόδου* επιτρέπεται περιθώριο ανοχής 10% προς τα κάτω έως 10% προς τα πάνω* η τιμή αυτή δεν μπορεί όμως να υπερβαίνει το 80% της σταθμισμένης μέσης τιμής που διαπιστώνεται για τις κατηγορίες των εν λόγω προϊόντων στη ζώνη δραστηριοτήτων των οικείων οργανώσεων παραγωγών κατά τη διάρκεια των τριών προηγούμενων αλιευτικών περιόδων*

β) τα αποσυρόμενα προϊόντα είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές εμπορίας κατ’εφαρμογή του άρθρου 2 και παρουσιάζουν επαρκή βαθμό ποιότητας που καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3*

γ) η αποζημίωση που χορηγείται στους παραγωγούς-μέλη των οργανώσεων, για τις αποσυρόμενες από την αγορά ποσότητες προϊόντων, ισούται με την αυτόνομη τιμή απόσυρσης που εφαρμόζεται από τις εν λόγω οργανώσεις.

2. Η κατ’αποκοπή ενίσχυση χορηγείται για τις αποσυρόμενες από την αγορά ποσότητες, οι οποίες διατέθηκαν προς πώληση σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 και οι οποίες διατίθενται κατά τρόπον ώστε να μην παρεμποδίζεται η ομαλή διάθεση της εν λόγω παραγωγής.

3. Το ποσό της κατ’αποκοπήν ενίσχυσης είναι ίσο με το 75% της αυτόνομης τιμής απόσυρσης που εφαρμόζεται κατά τη διάρκεια της αλιευτικής περιόδου* το ποσό αυτό μειώνεται κατά την καθορισμένη κατ’αποκοπήν αξία του προϊόντος που διατέθηκε σύμφωνα με την παράγραφο 2.

4. Η κατ’αποκοπήν ενίσχυση χορηγείται επίσης για τις ποσότητες που αποσύρονται από την αγορά, οι οποίες είτε μεταποιούνται με σκοπό τη σταθεροποίησή τους και αποθεματοποιούνται, είτε διατηρούνται υπό όρους και κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που πρέπει να καθοριστεί. Το ποσό της κατ' αποκοπή ενίσχυσης σε παρόμοιες περιπτώσεις δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των τεχνικών και χρηματοδοτικών εξόδων που απαιτούνται για τις εργασίες που είναι απαραίτητες για τη σταθεροποίηση και την αποθεματοποίηση.

5. Οι ποσότητες που είναι επιλέξιμες για κατ’αποκοπήν ενίσχυση δυνάμει της παραγράφου 2, δεν μπορούν να υπερβούν το 5% των ετήσιων ποσοτήτων των σχετικών προϊόντων που διατίθενται προς πώληση σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1.

Το άθροισμα των ποσοτήτων που είναι επιλέξιμες για κατ’αποκοπήν ενίσχυση δυνάμει των παραγράφων 2 και 4, δεν μπορούν να υπερβούν, το 10% των ετησίων ποσοτήτων που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο.

6. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θεσπίζουν καθεστώς ελέγχου προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα προϊόντα, για τα οποία ζητείται η κατ’αποκοπήν ενίσχυση, δικαιούνται της ενίσχυσης αυτής.

Για τους σκοπούς του ελέγχου, οι δικαιούχοι της κατ'αποκοπήν ενίσχυσης τηρούν λογιστική αποθήκης σύμφωνα με κριτήρια που πρόκειται να προσδιοριστούν. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, κατά διαστήματα που πρόκειται να καθοριστούν, πίνακα που αναφέρει, ανά προϊόν και ανά κατηγορία προϊόντος, τις μέσες τιμές που διαπιστώνονται στις αντιπροσωπευτικές αγορές χονδρικής πώλησης ή στα αντιπροσωπευτικά λιμάνια.

7. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής, σε συνάρτηση με την προσέγγιση των τιμών των ειδών που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, αν τα είδη πρέπει να συμπεριληφθούν στον κατάλογο των προϊόντων που εμφαίνεται στο παράρτημα Ι στοιχείο Α.

8. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 25

Ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση

1. Για καθένα από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο Παράρτημα II, καθορίζεται κοινοτική τιμή πώλησης πριν την έναρξη της αλιευτικής περιόδου, σε επίπεδο ίσο τουλάχιστον προς το 70%, και έως το 90% της τιμής προσανατολισμού που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1.

2. Ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση μπορεί να χορηγείται στις οργανώσεις παραγωγών, οι οποίες, καθόλη τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου :

α) εφαρμόζουν το άρθρο 5 παράγραφος 1 για την παραγωγή και την εμπορία των σχετικών προϊόντων*

β) εφαρμόζουν την τιμή πώλησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, αποδεχόμενες, ωστόσο, περιθώριο 10% κάτω έως 10% πάνω προκειμένου να ληφθούν ιδίως υπόψη οι εποχικές διακυμάνσεις των τιμών της αγοράς.

3. Η ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση χορηγείται για τα προϊόντα που εμφαίνονται στο Παράρτημα II, τα οποία αποτέλεσαν αντικείμενο διάθεσης προς πώληση, αλλά για τα οποία, ωστόσο, διαπιστώθηκε ότι δεν βρέθηκε αγοραστής στην κοινοτική τιμή πώλησης που καθορίστηκε σύμφωνα με την παράγραφο 1.

4. Για τη χορήγηση της ενίσχυσης στην ιδιωτική αποθεματοποίηση εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες :

α) τα προϊόντα πρέπει να έχουν αλιευθεί, καταψυχθεί στο σκάφος και εκφορτωθεί στην Κοινότητα από παραγωγό, μέλος μιας οργάνωσης παραγωγών,

β) τα προϊόντα πρέπει να αποθεματοποιούνται κατά τη διάρκεια μιας ελάχιστης χρονικής περιόδου και να διατίθενται κατόπιν στην κοινοτική αγορά,

εντός του ορίου του 15% των ετήσιων ποσοτήτων των σχετικών προϊόντων που διατίθενται προς πώληση από την οργάνωση παραγωγών.

5. Το ποσό της ενίσχυσης στην ιδιωτική αποθεματοποίηση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των τεχνικών εξόδων αποθεματοποίησης και των τόκων για μέγιστη περίοδο τριών μηνών. Το ποσό αυτό ορίζεται ανά μήνα και μειώνεται προοδευτικά.

6. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού της τιμής πώλησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38.

Κεφάλαιο 3 : τόνος που προορίζεται για τη βιομηχανία μεταποίησης

Άρθρο 26

Κοινοτική τιμή παραγωγής

1. Για καθένα από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, καθορίζει κοινοτική τιμή παραγωγής πριν από την έναρξη της αλιευτικής περιόδου. Η τιμή αυτή καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 πρώτη και δεύτερη περίπτωση.

Κατά τον καθορισμό της τιμής αυτής, λαμβάνεται επίσης υπόψη η ανάγκη:

- να ληφθούν υπόψη οι συνθήκες εφοδιασμού της κοινοτικής βιομηχανίας μεταποίησης,

- να βοηθηθεί η στήριξη του εισοδήματος των παραγωγών,

- να αποφευχθεί η δημιουργία πλεονασμάτων στην Κοινότητα.

Οι τιμές αυτές ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα και καθορίζονται για κάθε αλιευτική περίοδο.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις μηνιαίες μέσες τιμές, οι οποίες διαπιστώνονται στις αντιπροσωπευτικές αγορές χονδρικής πώλησης ή στα αντιπροσωπευτικά λιμάνια για τα προϊόντα κοινοτικής καταγωγής που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και τα οποία καθορίζονται με τα εμπορικά χαρακτηριστικά τους.

3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2, θεωρούνται αντιπροσωπευτικές οι αγορές και τα λιμάνια των κρατών μελών όπου διατίθεται στο εμπόριο σημαντικό μέρος της κοινοτικής παραγωγής τόνου.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, ιδίως δε ο καθορισμός των συντελεστών προσαρμογής που εφαρμόζονται στα διάφορα είδη, μεγέθη και μορφές παρουσίασης του τόνου, καθώς και ο κατάλογος των αντιπροσωπευτικών αγορών και λιμανιών που αναφέρονται στην παράγραφο 3, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 27

Ενισχύσεις στις οργανώσεις παραγωγών

1. Μπορεί να χορηγείται αποζημίωση στις οργανώσεις παραγωγών για τις ποσότητες προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ, οι οποίες αλιεύονται από τα μέλη τους, κατόπιν πωλούνται και παραδίδονται στη μεταποιητική βιομηχανία που είναι εγκατεστημένη στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και προορίζονται για βιομηχανική παρασκευή των προϊόντων που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 1604. Η αποζημίωση αυτή χορηγείται εφόσον διαπιστώνεται, κατά τη διάρκεια ενός τριμήνου, ότι ταυτόχρονα :

- η μέση τιμή πώλησης που διαπιστώθηκε στην κοινοτική αγορά

και

- η τιμή εισαγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 3

βρίσκονται σε επίπεδο κατώτερο από ένα όριο ενεργοποίησης που είναι ίσο προς το 85% της κοινοτικής τιμής παραγωγής του συγκεκριμένου προϊόντος.

Πριν από την έναρξη κάθε αλιευτικής περιόδου, τα κράτη μέλη καταρτίζουν, ή ενημερώνουν και στη συνέχεια κοινοποιούν στην Επιτροπή τον κατάλογο των βιομηχανιών που αναφέρονται στην παρούσα παράγραφο.

2. Το ποσό της αποζημίωσης δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να υπερβαίνει :

- ούτε τη διαφορά μεταξύ του ορίου ενεργοποίησης και της μέσης τιμής πώλησης του συγκεκριμένου προϊόντος στην κοινοτική αγορά,

- ούτε ένα κατ' αποκοπή ποσό ίσο με το 12% του εν λόγω ορίου.

3. Ο όγκος των ποσοτήτων καθενός από τα προϊόντα που είναι επιλέξιμα για την αποζημίωση δεν μπορεί να υπερβαίνει ποσό ίσο προς τον μέσο όρο των ποσοτήτων που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν, υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, κατά τη διάρκεια του ίδιου τριμήνου των τριών αλιευτικών περιόδων που προηγούνται του τριμήνου για το οποίο καταβάλλεται η αποζημίωση.

4. Το ποσό της αποζημίωσης που χορηγείται σε κάθε οργάνωση παραγωγών ισούται :

- προς το ανώτατο όριο που ορίζεται στην παράγραφο 2 για τις ποσότητες του συγκεκριμένου προϊόντος που έχουν διατεθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, και οι οποίες δεν υπερβαίνουν τον μέσο όρο των ποσοτήτων που πωλήθηκαν και παραδόθηκαν υπό τους ίδιους όρους από τα μέλη της εν λόγω οργάνωσης κατά τη διάρκεια του ίδιου τριμήνου των τριών αλιευτικών περιόδων που προηγούνται του τριμήνου για το οποίο καταβάλλεται η αποζημίωση,

- προς το 50% του ανώτατου ορίου που ορίζεται στην παράγραφο 2 για τις ποσότητες του συγκεκριμένου προϊόντος που υπερβαίνουν τις ποσότητες που καθορίζονται στην πρώτη περίπτωση, οι οποίες ισούνται με το υπόλοιπο των ποσοτήτων το οποίο προκύπτει από κατανομή των επιλέξιμων ποσοτήτων βάσει της παραγράφου 3 μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών.

Η κατανομή μεταξύ των συγκεκριμένων οργανώσεων παραγωγών πραγματοποιείται κατ'αναλογία του μέσου όρου της αντίστοιχης παραγωγής τους κατά τη διάρκεια του ίδιου τριμήνου των τριών αλιευτικών περιόδων που προηγούνται του τριμήνου για το οποίο καταβάλλεται η αποζημίωση.

5. Οι οργανώσεις παραγωγών κατανέμουν τη χορηγηθείσα αποζημίωση στα μέλη τους κατ' αναλογία των ποσοτήτων που παρήχθησαν από αυτούς και πωλήθηκαν και παραδόθηκαν σύμφωνα με την παράγραφο 1.

6. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και ιδίως το ποσό και οι όροι χορήγησης της αποζημίωσης, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38.

ΤΙΤΛΟΣ V

ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ

Κεφάλαιο 1 : τελωνειακό καθεστώς

Άρθρο 28

1. Για την εξασφάλιση του εφοδιασμού σύμφωνα με τις ανάγκες της κοινοτικής αγοράς όσον αφορά τις πρώτες ύλες που προορίζονται για τη μεταποιητική βιομηχανία, αποφασίζονται μέτρα πλήρους ή μερικής αυτόνομης αναστολής, επ’αόριστον, των δασμών του τελωνειακού δασμολογίου για ορισμένα προϊόντα σύμφωνα με το Παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.

2. Προκειμένου να μην θιγούν τα μέτρα σταθεροποίησης που αναφέρονται στα άρθρα 20, 21, 22, 23, 25 και 26, το όφελος των καθεστώτων αναστολής που αναφέρονται στην παράγραφο 1 χορηγείται, κατά την εισαγωγή των σχετικών προϊόντων, εφόσον τηρείται η τιμή που καθορίζεται κατ’εφαρμογή του άρθρου 29.

Κεφάλαιο 2 : τιμές αναγωγής

Άρθρο 29

1. Μπορούν να καθορίζονται ετησίως τιμές αναγωγής για την Κοινότητα ανά κατηγορία προϊόντος για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 τα οποία αποτελούν αντικείμενο :

i. καθεστώτος δασμολογικής μείωσης ή αναστολής, του οποίου οι όροι παγιοποίησης στον ΠΟΕ προβλέπουν την τήρηση μιας τιμής αναγωγής,

ii. ενός από τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 1,

ή

iii. καθεστώτος, διαφορετικού από εκείνα που αναφέρονται στα στοιχεία i) και ii), το οποίο προβλέπει την τήρηση μιας τιμής αναγωγής, στο πλαίσιο των διεθνών υποχρεώσεων της Κοινότητας.

4. Στην περίπτωση που η δηλωθείσα τελωνειακή αξία ενός συγκεκριμένου προϊόντος, το οποίο εισάχθηκε από τρίτη χώρα στο πλαίσιο ενός από τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, είναι κατώτερη από την τιμή αναγωγής, το σχετικό όφελος του δασμολογικού καθεστώτος καταργείται για τις σχετικές ποσότητες.

Τα κράτη μέλη πληροφορούν αμελλητί την Επιτροπή σχετικά με τις περιπτώσεις εφαρμογής του μέτρου που προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο.

3. Όταν θεσπίζεται τιμή αναγωγής, αυτή είναι ίση :

α) για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι στοιχεία Α και Β, με την τιμή απόσυρσης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 1*

β) για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι στοιχείο Γ, με την κοινοτική τιμή πώλησης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 22*

γ) για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ, με την κοινοτική τιμή πώλησης που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 1*

δ) για τα λοιπά προϊόντα, η τιμή αναγωγής καθορίζεται ιδίως με βάση το σταθμισμένο μέσο όρο των τελωνειακών αξιών που διαπιστώνονται στις αντιπροσωπευτικές αγορές ή λιμάνια εισαγωγής των κρατών μελών κατά τη διάρκεια των τριών ετών που προηγούνται της ημερομηνίας καθορισμού της τιμής αναγωγής και λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη εξασφάλισης σχέσης της τιμής σύμφωνα με την κατάσταση της αγοράς.

4. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τακτικά στην Επιτροπή τις τιμές και τις εισαχθείσες ποσότητες των προϊόντων που εμφαίνονται στα παραρτήματα Ι έως IV, οι οποίες διαπιστώθηκαν στις αντιπροσωπευτικές αγορές ή λιμάνια. Οι τιμές αυτές είναι ίσες προς την τελωνειακή αξία των σχετικών προϊόντων.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, καθώς και εκείνες που αφορούν το επίπεδο των τιμών αναγωγής, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38.

Κεφάλαιο 3 : έκτακτα μέτρα

Άρθρο 30

1. Εάν, εντός της Κοινότητας, η αγορά ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, υποστεί ή απειλείται να υποστεί, εξ αιτίας εισαγωγών ή εξαγωγών, σοβαρές διαταραχές που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 39 της συνθήκης, μπορούν να εφαρμοστούν κατάλληλα μέτρα στις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες μέχρις ότου εξαφανιστεί η διαταραχή ή η απειλή διαταραχής.

2. Τα μέτρα που προβλέπονται στην 1,εφαρμόζονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3285/94 (18).

(18) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με κοινό καθεστώς που εφαρμόζεται στις εισαγωγές και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 518/94 (ΕΕ αριθ. L 349 της 31.12.1994, σ. 53). Κανονισμός που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2315/96 (ΕΕ αριθ. L 314 της 4.12.1996, σ. 1).

ΤΙΤΛΟΣ VI

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 31

Όταν για ένα ή περισσότερα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, διαπιστωθεί στην αγορά της Κοινότητας αύξηση της τιμής και δυσκολίες εφοδιασμού τέτοιες ώστε να μπορούν να τεθούν σε κίνδυνο ορισμένοι από τους στόχους του άρθρου 39 της συνθήκης, και η κατάσταση αυτή ενδέχεται να συνεχιστεί, μπορούν να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για την αντιμετώπισή της σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38.

Άρθρο 32

Με την επιφύλαξη αντιθέτων διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει των άρθρων 42 και 43 της συνθήκης, τα άρθρα 92, 93 και 94 της συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στο εμπόριο των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1.

Άρθρο 33

Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν σε όλα τα αλιευτικά σκάφη, τα οποία φέρουν τη σημαία ενός από τα κράτη μέλη, ισότητα όσον αφορά τους όρους πρόσβασης στα λιμάνια και στις εγκαταστάσεις της πρώτης διάθεσης στο εμπόριο, καθώς και σε όλους τους εξοπλισμούς και όλες τις σχετικές τεχνικές εγκαταστάσεις.

Άρθρο 34

1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανταλλάσσουν μεταξύ τους τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού* για το σκοπό αυτό, θέτουν σε εφαρμογή τα συστήματα κοινοποίησης και ανταλλαγής των αναγκαίων πληροφοριών, εξασφαλίζοντας την επιχειρησιακή συντήρηση και αναλαμβάνουν τις σχετικές δαπάνες.

Τα συστήματα που αναφέρονται στο εδάφιο 1, βαρύνουν εν μέρει τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

2. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένου του καθορισμού των δαπανών που ανήκουν στον κοινοτικό προϋπολογισμό, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 38.

Άρθρο 35

1. Oι δαπάνες που συνδέονται με την χορήγηση πληρωμών που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θεωρούνται ότι έχουν σχέση με τα μέτρα παρέμβασης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. ...... του Συμβουλίου, της ..........., σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (19).

(19) ΕΕ αριθ. L

2. Η χρηματοδότηση των δαπανών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 χορηγείται στα προϊόντα που προέρχονται από απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων μόνο μέχρι το όριο των ποσοτήτων που ενδεχομένως έχουν χορηγηθεί στο εν λόγω κράτος μέλος με βάση τον συνολικό επιτρεπόμενο όγκο αλιευμάτων για το εν λόγω απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 38.

Άρθρο 36

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την εξασφάλισης της τήρησης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και για την πρόληψη και καταστολή της απάτης* για το σκοπό αυτό :

- διενεργούν συστηματικούς ελέγχους στους δικαιούχους χρηματικών ενισχύσεων*

- όταν είναι σκόπιμη η διενέργεια ορισμένων δειγματοληπτικών ελέγχων, εξασφαλίζουν, μέσω ανάλυσης κινδύνων, ότι η συχνότητα και οι λεπτομέρειες των ελέγχων είναι προσαρμοσμένες στο σύνολο της επικράτειάς τους στο βαθμό που αποτελεί αντικείμενο ελέγχου και είναι επαρκής από απόψεως του όγκου των προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο ή διατηρούνται με σκοπό την διάθεσή τους στο εμπόριο.

Άρθρο 37

Συνιστάται επιτροπή διαχείρισης προϊόντων αλιείας, η οποία καλείται στο εξής "επιτροπή", η οποία αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από αντιπρόσωπο της Επιτροπής.

Άρθρο 38

Στην περίπτωση που γίνεται αναφορά στη διαδικασία που ορίζεται στο παρόν άρθρο, η επιτροπή συγκαλείται από τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε μετά από αίτηση αντιπροσώπου κράτους μέλους.

Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η τελευταία διατυπώνει τη γνώμη της για το εν λόγω σχέδιο εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη διατυπώνεται με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στο πλαίσιο της επιτροπής, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται με τον τρόπο που ορίζεται στο προαναφερθέν άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα, τα οποία είναι αμέσου εφαρμογής. Ωστόσο, εάν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης, τα μέτρα αυτά κοινοποιούνται πάραυτα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να αναβάλει επί ένα μήνα κατ’ανώτατο όριο, μετά την εν λόγω κοινοποί