Α4-0201/96

Ψήφισμα σχετικά με την έκθεση της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων για τη νομοθετική και διοικητική απλούστευση στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα («Aπορρύθμιση») (COM(95)0288 - C4-0255/95 - SEC(95)1379)

Το Eυρωπαϊκό Κοινοβούλιο

- έχοντας υπόψη την έκθεση εξ ονόματος της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων για τη νομοθετική και διοικητική απλούστευση της 21ης Ιουνίου 1995, η οποία συστάθηκε από την Επιτροπή το Σεπτέμβριο 1994 για να αξιολογήσει τις επιπτώσεις των κοινοτικών και εθνικών διατάξεων στην απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα με στόχο την απλούστευσή τους, και έχοντας επίσης υπόψη τις επιφυλάξεις που εξέφρασαν μέλη εξ ονόματος της Ομάδας Eργασίας (COM(95)0288 - C4-0255/95 - SEC(95)1379),

- έχοντας υπόψη την υποστήριξη του ανωτέρω σχεδίου από το Eυρωπαϊκό Κοινοβούλιο (Σύνοδοι της Κέρκυρας και του Έσσεν),

- έχοντας υπόψη τα σχόλια της Επιτροπής σχετικά με την έκθεση εξ ονόματος της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων για τη νομοθετική και διοικητική απλούστευση (COM(95)0596 - SEC(95)0212),

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας στην απλοποίηση και την κωδικοποίηση («Για ένα καλύτερο νομοθετικό έργο») (COM(95)0580),

- έχοντας υπόψη τα πολυάριθμα ψηφίσματά του για τα θέματα της νομοθετικής τεχνικής, της διαφάνειας, της κωδικοποίησης και της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών καθώς και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και Απασχόλησης, της Επιτροπής Οικονομικής, Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής καθώς και της Επιτροπής Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών (A4-0201/96),

Α. εκτιμώντας ότι ενόψει της σημερινής κατάστασης στην αγορά εργασίας της Κοινότητας πρέπει να προαχθεί κατά προτεραιότητα η δημιουργία θέσεων εργασίας με εξάντληση όλων των δυνατοτήτων,

Β. εκτιμώντας ότι ενόψει της δύσκολης κατάστασης της οικονομίας της Κοινότητας πρέπει να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα της τελευταίας έναντι του εξωευρωπαϊκού ανταγωνισμού,

Γ. εκτιμώντας ότι τα νομοθετικά σχέδια στο επίπεδο της Κοινότητας δεν μπορούν να ειδωθούν αποκλειστικά υπό το πρίσμα των επιπτώσεών τους στην οικονομία αλλά πρέπει να ενταχθούν σε ένα πλήρες πολιτικό πλαίσιο προσανατολισμών το οποίο πρέπει να λαμβάνει υπόψη μεταξύ άλλων τα δικαιώματα του μεμονωμένου ευρωπαίου πολίτη, τα δικαιώματα των εργαζομένων καθώς και τις ανάγκες της προστασίας του περιβάλλοντος και της υγείας,

Δ. εκτιμώντας ότι η έννοια της νομοθετικής απλούστευσης μπορεί να σημαίνει επίσης ότι το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να καταστεί προσπελάσιμο για τον ευρωπαίο πολίτη, όπου η σαφήνεια και το εύληπτο και συνακόλουθα η μεγαλύτερη κατανοητότητα των νομοθετικών κανόνων αποτελούν σημαντικό παράγοντα για την αποδοχή τους από τον πολίτη,

Ε. εκτιμώντας ότι η απλοποίηση των κοινοτικών νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων δεν πρέπει να οδηγήσει σε μια συγκεκαλυμμένη αμφισβήτηση του κοινοτικού κεκτημένου,

ΣΤ. εκτιμώντας ότι η έκταση και η μορφή της επιβάρυνσης της οικονομίας από τις κοινοτικές διατάξεις εξαρτώνται κατά μεγάλο μέρος από τον τρόπο με τον οποίο οι τελευταίες μεταφέρονται στο δίκαιο των κρατών μελών, κάτι που κείται όμως εκτός της επιρροής των κοινοτικών οργάνων,

Ζ. εκτιμώντας ότι ένας «κατάλογος ελέγχου» για την έκδοση νομοθετικών πράξεων πρέπει να καταστεί απαραίτητο στοιχείο της προετοιμασίας ενός νέου νομοσχεδίου για την αποτροπή τάσεων υπερβολικής ρύθμισης. Με τον τρόπο αυτό η νομοθετική διαδικασία θα καταστεί πιο ανοικτή και ταυτόχρονα αποτελεσματικότερη, ενώ θα δημιουργηθούν νομοθετικοί κανόνες που να εξασφαλίζουν τη μεγαλύτερη δυνατή συνοχή και εφαρμοσιμότητα,

Η. εκτιμώντας ότι η υπόθεση της BSE αποδεικνύει πως μια εσπευσμένη και κακομελετημένη άρση των ρυθμίσεων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση αφορούσε τη λειτουργία των κτηνιατρικών υπηρεσιών, μπορεί να έχει μακροπρόθεσμα σοβαρές και αναπάντεχες συνέπειες,

Θ. ότι η εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας δεν πρέπει αφενός να οδηγήσει σε εξασθένηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας η οποία εγγυάται επαρκείς ελάχιστες προδιαγραφές για την ασφάλεια και την υγεία των καταναλωτών και διασφαλίζει τα νομικά δικαιώματα και τα οικονομικά συμφέροντα των καταναλωτών ή την πληροφόρησή τους[semigr ] ότι, αφετέρου, ούτε τα εν λόγω πρότυπα θα πρέπει να οδηγήσουν σε υποχρεωτική μείωση των υφιστάμενων προδιαγραφών στα κράτη μέλη ή στην απαγόρευση της βελτίωσής τους[semigr ]

Ι. εκτιμώντας ότι πρέπει να δημιουργηθεί «κατάλογος ελέγχου» και ως κριτήριο επανεξέτασης των υφιστάμενων κοινοτικών διατάξεων,

1. τοποθετείται ως εξής επί των γενικών προτάσεων της έκθεσης της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων:

1.1. Πρέπει να αναγνωρισθεί ότι η Ομάδα Εμπειρογνωμόνων εκπόνησε γενικές, δηλαδή ανεξάρτητες από τους μεμονωμένους τομείς, προτάσεις που προορίζονται να εκφράσουν το «μεθοδολογικό σχέδιο» της κοινοτικής δράσεως των κοινοτικών οργάνων καθώς και των κρατών μελών.

1.2. Στα κεφάλαια 2 έως 5 της έκθεσης της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων υποβάλλονται σε ξεχωριστό έλεγχο σημαντικοί για την ευρωπαϊκή οικονομία τομείς. Πέραν της αναφοράς στο βραχύ χρονικό διάστημα που διέθετε η ομάδα για την ολοκλήρωση των εργασιών της, δεν περιέχεται στη έκθεση πειστική αιτιολόγηση για την επιλογή των εν λόγω τομέων. Μια τέτοια όμως αιτιολόγηση θα ήταν επιθυμητή εν όψει της εντολής που έχει ανατεθεί στην ομάδα από την Επιτροπή, λαμβανομένων ιδιαίτερα υπόψη των επιλογών στην κοινωνική και την περιβαλλοντική πολιτική.

1.3. Η έκθεση θεωρεί χωρίς άλλο δεδομένη την αλληλεπίδραση μεταξύ αφενός της νομοθετικής απλούστευσης και αφετέρου της επίτευξης του στόχου για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και της ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας και για τη δημιουργία, κατ' αυτόν τον τρόπο, περισσότερων θέσεων εργασίας, χωρίς ωστόσο να υπεισέρχεται στις σχέσεις μεταξύ των ανωτέρω παραγόντων.

1.4. Η Ομάδα Εμπειρογνωμόνων δεν υπεισέρχεται στη σχέση μεταξύ νομοθετικής απλούστευσης σε κοινοτικό επίπεδο και νομοθετικής απλούστευσης στο επίπεδο των κρατών μελών και ιδίως δεν εξετάζει τις παρενέργειες της άρσης των ρυθμίσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο που είχε ως αποτέλεσμα την επανεθνικοποίηση των εφαρμοστέων διατάξεων, με συνέπειες για την απασχόληση και τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

1.5. Η έκθεση στερείται ουσιαστικά νέων λύσεων. Τούτο ισχύει ιδίως για τον «κατάλογο ελέγχου» που περιέχεται στις προτάσεις 4 και 6 για νομοσχέδια σε κοινοτικό επίπεδο.

1.6. Άλλες προτάσεις (όπως π.χ. η πρόταση 7 σχετικά με τη δημοσίευση των μελετών των εμπειρογνωμόνων, η πρόταση 11 που αφορά τα αποτελέσματα των νόμων στην πράξη και η πρόταση 17 η οποία αναφέρεται στο νομοθετικό πρόγραμμα της Επιτροπής) ανταποκρίνονται στην πρακτική που ακολουθεί ήδη η Επιτροπή. Κατά τα λοιπά, η δημοσίευση όλων των μέτρων που προετοιμάζουν ή συνοδεύουν μια νομοθετική πράξη δεν εξυπηρετεί απαραιτήτως τη νομοθετική απλούστευση (σύνθημα: πρόσβαση του Ευρωπαίου πολίτη στις κοινοτικές διατάξεις).

1.7. Χαιρετίζεται η πρόταση 1 της έκθεσης με την οποία ζητείται η επιτάχυνση της κωδικοποίησης των κοινοτικών διατάξεων. Η κωδικοποίηση είναι η πλέον επείγουσα και η ευκολότερα πραγματοποιήσιμη μορφή απλούστευσης. Διευκολύνει την εξακρίβωση της εκάστοτε ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας, εξοικονομώντας έτσι δαπάνες και προάγοντας την εμπιστοσύνη όχι μόνο της οικονομίας αλλά και των πολιτών στην ευρωπαϊκή κοινότητα δικαίου.

1.8. Πρέπει να χαιρετισθεί κατ' αρχήν και η απαίτηση για ένα πρόγραμμα απλούστευσης το οποίο να περιλαμβάνει τις εθνικές διατάξεις περί μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο (πρόταση 2 της έκθεσης). Για την πραγματοποίηση ενός τέτοιου σχεδίου η Επιτροπή χρειάζεται όμως κατάλληλη εντολή από το Συμβούλιο Υπουργών και το Eυρωπαϊκό Συμβούλιο.

1.9. Κατά την επανεξέταση της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας (του «κοινοτικού κεκτημένου») με στόχο τη νομοθετική απλούστευση πρέπει να εξασφαλισθεί ότι θα διατηρηθεί η συνοχή του τομέα ρύθμισης και δεν θα δημιουργηθεί ανασφάλεια και ανισότητα δικαίου.

1.10. Τα κοινοτικά νομοθετικά σχέδια πρέπει να στηρίζονται στον ευρύτερο δυνατό διάλογο (τούτο ζητεί και η πρόταση 8 της έκθεσης). Σε κάθε φάση σχεδιασμού, οπωσδήποτε όμως πριν από την εκπόνηση του πρώτου νομοσχεδίου, πρέπει να διεξάγεται διαβούλευση. Μόνο μια τέτοια διαβούλευση επιτρέπει την καλύτερη αξιολόγηση των πτυχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Πρέπει να διεξάγεται κατ' αρχήν σε ανοικτή μορφή («λευκές» ή «πράσινες βίβλοι»). Εάν χρειασθούν ιδιαίτερες γνώσεις, οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να συμμετάσχουν άμεσα στην εκπόνηση των νομοθετικών πρωτοβουλιών. Πρέπει να ενισχυθούν οι σχετικές διαβουλεύσεις των κρατών μελών.

1.11. Η απλοποίηση και η διαχείριση των νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων πρέπει να γίνονται με αυστηρό σεβασμό των διαδικασιών που προβλέπουν οι Συνθήκες και των αρμοδιοτήτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις νομικές βάσεις και τις διαδικασίες τροποποίησης των εν λόγω κειμένων.

1.12. Η πρόταση 15 της έκθεσης δεν μπορεί να υιοθετηθεί. Η επιλογή μεταξύ κανονισμού και οδηγίας ως νομικής μορφής μιας επιδιωκόμενης πράξης υφίσταται μόνον στις περιπτώσεις όπου η εκάστοτε νομική βάση επιτρέπει αμφότερες τις νομικές μορφές. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας η αναγκαιότητα και η ένταση μιας ρύθμισης πρέπει να εξετάζονται κάθε φορά με κριτήριο των επιδιωκόμενο στόχο. Έτσι οι οδηγίες θα πρέπει να έχουν πάντοτε προτεραιότητα όταν επαρκούν για τους στόχους της Κοινότητας.

1.13. Κάθε μελλοντική νομοθετική πρόταση σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει να ελέγχεται ως προς τα ακόλουθα κριτήρια:

α) Χρειάζεται οπωσδήποτε παρέμβαση, ή μήπως η επίλυση του προβλήματος ή της πραγματικής κατάστασης μπορεί να αφεθεί στην αυτορρύθμιση ή σε άλλους μηχανισμούς διεύθυνσης και επίλυσης; (έλεγχος για το εάν απαιτείται κρατική δράση υπό την έννοια της αιτιολόγησης της νομοθετικής πράξης).

Προκύπτει η αιτιολόγηση αυτή από μια συγκριτική ανάλυση των υφιστάμενων εθνικών διατάξεων;

β) Σε περίπτωση κατάφασης της ανάγκης για την ανάληψη δράσης: ποιές δυνατότητες δράσης υπάρχουν; (το πώς της κρατικής δράσης).

- Ποιό επίπεδο πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας;

- Χρειάζεται οπωσδήποτε νόμος για την επίλυση του προβλήματος; Μήπως προσφέρεται ως εναλλακτική λύση μια άτυπη δράση του νομοθέτη ή μέτρα των ενδιαφερομένων με δική τους ευθύνη; Μήπως οι βελτιώσεις κατά την υλοποίηση καθιστούν περιττές τις νέες ρυθμίσεις;

- Εάν χρειάζεται νόμος, απαιτείται κανονισμός ή οδηγία;

- Υπάρχει άμεση ανάγκη δράσης; Η ενέργεια μπορεί να γίνει υπό προθεσμία; Η προθεσμία αυτή είναι η ενδεδειγμένη; Είναι μήπως σκόπιμη η επανεξέταση του μέτρου σε εύλογη προθεσμία;

γ) Ακολούθως πρέπει να γίνει στάθμιση του προσδοκώμενου από τη σχεδιαζόμενη ρύθμιση κόστους και οφέλους για το κράτος αλλά και για τους ενδιαφερόμενους (ανάλυση κόστους-οφέλους). Το αποτέλεσμα της ανάλυσης αυτής αιτιολογεί το σχεδιαζόμενο μέτρο ακόμη και όταν το κόστος υπερβαίνει το όφελος; η ανάλυση δεν πρέπει μόνον να αφορά την άμεση οικονομική χρησιμότητα αλλά να περιέχει και άλλους τομείς, κυρίως τον αντίκτυπο σε μια ανάπτυξη που θα λαμβάνει υπόψη το περιβάλλον και την κοινωνική δικαιοσύνη[semigr ]

δ) Τέλος, πρέπει να διεξαχθεί αξιολόγηση για το εάν, βάσει των διεξαχθέντων ελέγχων, το σχέδιο πρέπει να λάβει τη μορφή σχεδίου νομοθετήματος ή εάν κάτι τέτοιο θα ήταν αδικαιολόγητο.

1.14. Ο κύριος στόχος της απλούστευσης και βελτίωσης της νομοθεσίας έγκειται στην προώθηση της απασχόλησης και της δημιουργίας θέσεων εργασίας με την αύξηση της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας, ιδίως των ΜΜΕ, πράγμα που θα μπορούσε να επιτευχθεί με ένα σαφές, ακριβές, κατανοητό, ενοποιημένο και πραγματικά διαρκές νομικό πλαίσιο της ΕΕ, το οποίο θα επιδιώκει τη δημιουργία ενός σταθερού περιβάλλοντος για επενδύσεις και ανάπτυξη, διασφαλίζοντας την ενιαία εφαρμογή και εκτέλεση που θα συμβάλει στην ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς.

1.15. Η απλούστευση και βελτίωση της νομοθεσίας είναι σημαντικές, εντούτοις δεν συνιστούν τα μεγαλύτερα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουν η απασχόληση, η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη.

1.16. Απορρίπτεται κάθε ορισμός της απλουστεύσεως και βελτιώσεως της νομοθεσίας ο οποίος συνεπάγεται την κατάργηση των ρυθμίσεων ή την άποψη ότι ο καλύτερος νόμος είναι ο νόμος που έχει καταργηθεί, πιστεύει όμως ότι ο υπερβολικός γραφειοκρατικός φόρτος στραγγαλίζει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τη δημιουργία απασχόλησης.

1.17. Το βάρος των ρυθμιστικών μέτρων το αισθάνονται περισσότερο οι μικρομεσαίες παρά οι μεγάλες επιχειρήσεις και ότι, συνεπώς, λειτουργεί εις βάρος του ανταγωνισμού.

1.18. Η Επιτροπή προειδοποιείται ότι η επιδοκιμαστέα υποστήριξή της προς τις αρχές της επικουρικότητας και αναλογικότητας προς όφελος της απλουστεύσεως και βελτιώσεως της νομοθεσίας δεν θα πρέπει να επιτρέψει στον εθνικό προστατευτισμό να υπονομεύσει την ενιαία αγορά.

1.19. Επιδοκιμάζεται η δέσμευση που έχουν αναλάβει η Επιτροπή και το Συμβούλιο για την ενοποίηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και τη βελτίωσή της το 1996.

1.20. Η Επιτροπή καλείται συνεπώς να δείξει μεγαλύτερη φροντίδα και να κλιμακώσει τους ελέγχους της σχετικά με την εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας από τα κράτη μέλη, και να μην διστάσει να κάνει χρήση των εξουσιών που της παραχωρεί το άρθρο 171 της Συνθήκης ΕΚ εάν παραστεί σχετική ανάγκη.

1.21. Καλείται επίσης ο Πρόεδρός της να διασφαλίσει ότι λειτουργεί αποτελεσματικά το «modus vivendi» στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης, ενώ ζητείται από τους προέδρους των επιτροπών να αναλάβουν σοβαρά τις ευθύνες τους όσον αφορά τον έλεγχο της άσκησης των εκτελεστικών εξουσιών της Επιτροπής.

1.22. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα πρέπει να έχει την εξουσία τροποποίησης ή αρνησικυρίας επί των νομοθετικών προτάσεων που εκπονεί η Επιτροπή στο πλαίσιο των ρυθμίσεων που αφορούν την «επιτροπολογία», όταν η αρμόδια επιτροπή «δεν έχει εκδώσει γνωμοδότηση εντός της προθεσμίας που έχει καθορίσει ο πρόεδρός της».

1.23. Αναγνωρίζεται εκ νέου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί σήμερα τη μεγαλύτερη προσπάθεια απλουστεύσεως της σύγχρονης οικονομικής ιστορίας, επιδιώκοντας να αντικαταστήσει 15 κανονιστικά πλαίσια και κανονισμούς με 1 και μόνο.

1.24. H Επιτροπή καλείται να εξετάσει το μελλοντικό ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος στο πλαίσιο της εφαρμογής και τήρησης των εν λόγω διατάξεων και να εφαρμόσει συνεπώς τα άρθρα 169 και 171, προκειμένου να διασφαλισθεί η ισότιμη εφαρμογή και επιβολή του δικαίου της ΕΕ σε όλα τα κράτη μέλη.

2. τοποθετείται ως εξής επί των ειδικών προτάσεων της έκθεσης της Ομάδας Ανεξάρτητων Εμπειρογνωμόνων:

2.1. Mια κατάργηση των ρυθμίσεων με αντικείμενο τις νομοθετικές διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πεδίο του εργατικού δικαίου δεν θα βελτιώσει οπωσδήποτε την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας, αφού η ανταγωνιστικότητα επηρεάζεται ουσιαστικώς και από άλλους παράγοντες, αλλά μάλλον θα αποβεί εις βάρος των καλών σχέσεων μεταξύ της διοίκησης και των εργαζομένων, υπονομεύοντας την υγεία και την ασφάλειά τους.

2.2. Η απορύθμιση του εργατικού δικαίου της ΕΕ δεν μεταφράζεται κατ'ανάγκη με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Βιομηχανίας, διότι υπάρχουν και άλλοι τομείς που την επηρρεάζουν σημαντικά, θέτει όμως σε κίνδυνο την κοινωνική ειρήνη και πλήττει την υγεία και την προστασία των εργαζομένων[semigr ]

2.3. Για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης, αλλά και για τη συνοχή μεταξύ των κρατών μελών, είναι ιδιαίτερα σημαντικό να υπόκειται η νομοθεσία που διέπει το εργατικό δίκαιο σε ελάχιστες εναρμονισμένες διατάξεις, γεγονός που τονίζεται εξάλλου τόσο από την UNICE όσο και από την ETUC[semigr ] για το σκοπό αυτό πρέπει η Επιτροπή να εξετάσει τό εάν υφίστανται περαιτέρω ερωτήματα στον κοινωνικό τομέα τα οποία υπάγονται στην κοινοτική νομοθεσία.

2.4. Οι προτάσεις περί άρσης των ρυθμίσεων στον κοινωνικό τομέα δεν μπορούν να γίνουν δεκτές: θα είχαν ως αποτέλεσμα την ενθάρρυνση του κοινωνικού ντάμπινγκ εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και τη μείωση της προστασίας των εργαζομένων.

2.5. Η Επιτροπή καλείται να αναλύσει τους λόγους για τους οποίους οι κοινοτικές οδηγίες δεν μετατρέπονται σε εθνική νομοθεσία[semigr ] στη Λευκή Βίβλο της για την κοινωνική πολιτική η Επιτροπή εφιστά την προσοχή στο πρόβλημα της μετατροπής αυτής στον κοινωνικό τομέα και ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την υγεία και την ασφάλεια κατά την εργασία, υπενθυμίζοντας ότι λίγες μόνο αποφάσεις ελήφθησαν για τη βελτίωση της εν λόγω μετατροπής[semigr ] Η Επιτροπή οφείλει να θυμηθεί τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει ως θεματοφύλακας των Συνθηκών και να βελτιώσει τη μετατροπή αυτή, σε περιπτώσεις που αυτό καθίσταται αναγκαίο, μέσω της εφαρμογής του άρθρου 171[semigr ] συγχρόνως δε απαιτείται ανάλυση σχετικά με τις διαφορές εφαρμογής ανά κράτος μέλος.

2.6. Η Επιτροπή καλείται εκτός αυτού να προτείνει νέα και λεπτομερή νομοθεσία ώστε να βελτιώσει και να ενθαρρύνει αποτελεσματικά την πρακτική και τη νομοθεσία περί υγείας και ασφάλειας, σύμφωνα με το άρθρο 118Α της Συνθήκης της ΕΚ και με την ισχύουσα νομοθεσία.

2.7. Η Επιτροπή οφείλει να διευκρινίσει με ποιούς τρόπους ελέγχεται η τήρηση των εν ισχύι διατάξεων στα διάφορα κράτη μέλη (έλεγχοι στην αγορά και στον τόπο εργασίας), και μέσω ποιών κοινοτικών δράσεων μπορούν να εναρμονισθούν και να ενισχυθούν οι έλεγχοι αυτοί.

2.8. Η Επιτροπή καλείται να θεσπίσει θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα που να ισχύουν για όλους τους εργαζόμενους ασχέτως της μορφής της απασχόλησής τους[semigr ] τα δικαιώματα αυτά θα πρέπει να ισχύουν σε όλα τα κράτη μέλη και θα πρέπει, εφόσον καθίσταται απαραίτητο, να συμπληρώνονται χωρίς περιορισμούς από σχετικές διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας[semigr ] τα εν λόγω δικαιώματα θα πρέπει επίσης να διέπονται από σαφήνεια και να μην επιδέχονται παρερμηνειών.

2.9. Οι διατάξεις στον τομέα του εργατικού δικαίου καθώς και στον τομέα της υγείας και της ασφάλειας κατά την εργασία δεν πρέπει να εξασθενήσουν αλλά να καταστούν διαφανέστερες για τους ενδιαφερομένους, αν μη τι άλλο διότι η άποψη που υποστηρίζεται στην έκθεση και η οποία εκφράζει τη γνώμη της πλειοψηφίας της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων, ότι δηλ. η κατάργηση των ρυθμίσεων στον εν λόγω τομέα βελτιώνει την ανταγωνιστικότητα και την απασχόληση, είναι εντελώς αβάσιμη.

2.10. Οι μικρομεσαίες και όχι οι μεγάλες επιχειρήσεις δημιουργούν τις περισσότερες θέσεις εργασίας στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά και είναι ιδιαίτερα λυπηρό το γεγονός ότι ο τομέας των ΜΜΕ δεν είχε μεγαλύτερη εκπροσώπηση στους κόλπους της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων.

2.11. Η Επιτροπή καλείται να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια προεκειμένου να διασφαλίσει ότι ο τομέας των ΜΜΕ θα συμμετάσχει πλήρως στη διαδικασία της διαρκούς διαβουλεύσεως.

2.12. Η Επιτροπή καλείται επίσης, υπό συνθήκες πλήρους συμμετοχής των κοινωνικών εταίρων, να ερευνήσει τις δυνατότητες ενός διαφοροποιημένου ελάχιστου προγράμματος για τις ΜΜΕ καθώς και νομοθετικών διατάξεων, μιας ειδικής διαδικασίας αξιολογήσεως των επιπτώσεων για τις ΜΜΕ και μιας επανεξετάσεως όλων των νομοθετικών διατάξεων όσον αφορά τις επιπτώσεις για τις ΜΜΕ.

2.13. Οι περισσότερες από τις βασικές συστάσεις της έκθεσης της Ομάδας Εμπειρογνωμόνων απορρίπτονται στην υφιστάμενη μορφή τους, δεδομένου ότι είναι ελάχιστα διαφοροποιημένες και στοχεύουν σε ένα νέο προσανατολισμό για την περιβαλλοντική πολιτική, ο οποίος δεν συμβιβάζεται με τις αρχές που αναφέρονται στα άρθρα 130 Ρ έως Τ της Συνθήκης ΕΚ, ιδίως διότι απορρίπτουν δεσμευτικές περιβαλλοντικές ρυθμίσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

2.14. Τα προτεινόμενα μέτρα κατάρτησης των ρυθμίσεων δεν συνάδουν με την αναγκαία εναρμόνιση των περιβαλλοντικών διατάξεων.

2.15. Η οιαδήποτε μείωση των προδιαγραφών για την προστασία του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας ή των καταναλωτών δεν μπορεί να γίνει δεκτή, ενώ η αρχή της προφύλαξης πρέπει να διατηρηθεί και να αποτελέσει βασικό στοιχείο της περιβαλλοντικής νομοθεσίας της ΕΕ.

2.16. Ο ισχυρισμός της έκθεσης ότι κατά το παρελθόν η περιβαλλοντική πολιτική της ΕΕ ήταν «αναποτελεσματική και μη αποδοτική» απορρίπτεται, δεδομένου ότι η πολιτική αυτή διαδραμάτισε σημαντικότατο ρόλο για ένα καθαρότερο περιβάλλον στην Ευρώπη.

2.17. Οι ρυθμίσεις εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό μέσον προσανατολισμού της συμπεριφοράς προς μία περιβαλλοντικώς ορθή κατεύθυνση.

2.18. Υπενθυμίζεται στην Επιτροπή ότι η καθιέρωση προτύπων που βασίζονται στην αρχή της αποδοτικότητας θα ερχόταν σε αντίθεση με την κοινοτική αρχή της πρόληψης που ακολουθεί στον περιβαλλοντικό τομέα.

2.19. Θεωρείται, σε συμφωνία με την Επιτροπή ότι η πρόταση αριθ. 12 για την «οδηγία περί αποβλήτων» θα είχε ως συνέπεια την αποσάθρωση του υπάρχοντος επιπέδου περιβαλλοντικής προστασίας και την ενθάρρυνση της ανεξέλεγκτης μεταφοράς των αποβλήτων.

3. Αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και τις κυβερνήσεις των κρατών μελών.