Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Σχετικά με τον καθορισμό, για το 2014, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα, και για τα ενωσιακά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα /* COM/2013/0753 final */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Αιτιολόγηση και στόχοι Όλοι οι κανονισμοί που αφορούν τις αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να περιορίζουν την αλίευση των ιχθυαποθεμάτων σε επίπεδα που πρέπει να είναι σύμφωνα με τους γενικούς στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑΠ). Εν προκειμένω, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, καθορίζει τους στόχους για τις ετήσιες προτάσεις σχετικά με τους περιορισμούς αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας για να εξασφαλιστεί ότι η ενωσιακή αλιεία είναι βιώσιμη από οικολογική, οικονομική και κοινωνική άποψη. Ο καθορισμός των αλιευτικών δυνατοτήτων αντιπροσωπεύει έναν ετήσιο διαχειριστικό κύκλο (διετή στην περίπτωση των αποθεμάτων βαθέων υδάτων). Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για την καθιέρωση μακροπρόθεσμων διαχειριστικών προσεγγίσεων. Η Ένωση έχει σημειώσει ικανοποιητική πρόοδο στο θέμα αυτό και τα βασικά αποθέματα εμπορικού ενδιαφέροντος υπόκεινται πλέον σε πολυετή σχέδια διαχείρισης, προς τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα ετήσια TAC και τα ανώτατα όρια αλιευτικής προσπάθειας. Πεδίο εφαρμογής Για το 2014, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις επιθυμίες των κρατών μελών για επιστροφή σε ένα ενιαίο κείμενο για τον γενικό κανονισμό για τις αλιευτικές δυνατότητες, σε αντίθεση με την προσέγγιση που υιοθετήθηκε το 2012 και το 2013. Για έκαστο από τα έτη αυτά, προτάθηκαν και εγκρίθηκαν δύο χωριστά κείμενα: ένα για τις αλιευτικές δυνατότητες για τις οποίες η Ένωση αποφασίζει μονομερώς και ένα άλλο που περιλαμβάνει τις αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται βάσει αποφάσεων που ελήφθησαν στο πλαίσιο διμερών ή πολυμερών διαπραγματεύσεων. Κατά συνέπεια, η δομή και το επαναλαμβανόμενο περιεχόμενο του κειμένου της παρούσας πρότασης έχουν βασιστεί σε συγχώνευση των εν λόγω ξεχωριστών κανονισμών που εκδόθηκαν το 2013 (κανονισμοί (ΕE) αριθ. 39/2013 και (ΕΕ) αριθ. 40/2013 του Συμβουλίου). Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες που προκύπτουν από μέτρα που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο πολυμερούς ή διμερούς αλιευτικής συμφωνίας ή διαδικασίας, η Ένωση παρεμβαίνει με βάση τη θέση που απορρέει από επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και από τους δικούς της στόχους πολιτικής, οι οποίοι εφαρμόζονται επίσης σε εσωτερικές αποφάσεις της ΕΕ. Το αποτέλεσμα των εν λόγω διαπραγματεύσεων συνεπάγεται ότι η Ένωση συναινεί να αναλάβει υποχρεώσεις έναντι τρίτων μερών. Η Ένωση δεν διαθέτει σημαντικό περιθώριο διακριτικής ευχέρειας πέραν της εσωτερικής κατανομής μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την εφαρμογή των εν λόγω αποφάσεων στο ενωσιακό δίκαιο. Όσον αφορά την εσωτερική κατανομή, ισχύει η αρχή της σχετικής σταθερότητας. Από την άποψη αυτή, η πρόταση καλύπτει: · Τα κοινά αποθέματα, ήτοι, τα αποθέματα που αποτελούν αντικείμενο από κοινού διαχείρισης με τη Νορβηγία στη Βόρειο Θάλασσα και στο Skagerrak ή εκείνα που αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης στο πλαίσιο των συμφωνιών της Επιτροπής Αλιείας του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEACF) μεταξύ παράκτιων κρατών. · Αλιευτικές δυνατότητες οι οποίες χορηγήθηκαν βάσει συμφωνιών στο πλαίσιο των περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ). Ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες αναγράφονται ως «pm» (pro memoria) στην παρούσα πρόταση. Αυτό οφείλεται στο ότι είτε: – η γνωμοδότηση όσον αφορά ορισμένα αποθέματα δεν θα είναι διαθέσιμη κατά την προγραμματιζόμενη έγκριση της πρότασης, ή – ορισμένοι περιορισμοί των αλιευμάτων και άλλες συστάσεις από τις οικείες ΠΟΔΑ εκκρεμούν επειδή οι ετήσιες συνεδριάσεις δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμα, ή – όσον αφορά τα αποθέματα στα ύδατα της Γροιλανδίας, καθώς και τα αποθέματα που αποτελούν αντικείμενο κοινής διαχείρισης ή ανταλλαγής ποσοστώσεων με τη Νορβηγία και λοιπές τρίτες χώρες, τα στοιχεία δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, εν αναμονή της ολοκλήρωσης των διαβουλεύσεων τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2014 με τις εν λόγω χώρες. Επισκόπηση αποθεμάτων Όπως συνήθως, η Επιτροπή επανεξέτασε την κατάσταση στην οποία οφείλουν να ανταποκρίνονται οι προτάσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες μέσω της ετήσιας ανακοίνωσης της Επιτροπής όσον αφορά διαβούλευση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες (COM(2013) 319 final, στο εξής «ανακοίνωση»). Η ανακοίνωση παρουσιάζει επισκόπηση της κατάστασης των αποθεμάτων με βάση τα πορίσματα της επιστημονικής γνωμοδότησης που εκδόθηκε το 2012. Θετικό στοιχείο της ανακοίνωσης αποτελεί το συμπέρασμα ότι, μεταξύ των αποθεμάτων για τα οποία διατίθεται πλήρης ανάλυση, τα αποθέματα εκείνα που αλιεύονται άνω των ανεκτών επιπέδων μειώθηκαν από 86 % το 2009 σε 39 % το 2013. Ωστόσο, εξακολουθούν να παρατηρούνται ορισμένες τάσεις που προκαλούν ανησυχία. Για παράδειγμα, έχει αυξηθεί ο αριθμός των αποθεμάτων που αποτελούν αντικείμενο γνωμοδότησης για μείωση των αλιευμάτων στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Επιπλέον, από πλευράς στοιχείων, τα κράτη μέλη δεν έχουν συμμορφωθεί πλήρως με τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων οι οποίες είναι καίριας σημασίας για τη διευκόλυνση της εμπεριστατωμένης ανάλυσης της κατάστασης των διαφόρων αποθεμάτων. Το Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας (ICES), ανταποκρινόμενο στο αίτημα της Επιτροπής, εξέδωσε τον Ιούλιο την ετήσια γνωμοδότησή του για τα περισσότερα ιχθυαποθέματα που υπάγονται στην παρούσα πρόταση. Το ICES έλαβε υπόψη τις κατευθύνσεις που παρουσίασε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της. Η γνωμοδότηση αυτή εξετάστηκε από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) κατά τη θερινή συνεδρίαση της ολομέλειας. Η επιστημονική γνωμοδότηση που εξέδωσαν οι δύο αυτοί οργανισμοί εξαρτάται κυρίως από δεδομένα: πλήρης εκτίμηση μπορεί να γίνει μόνον για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχουν επαρκή και αξιόπιστα δεδομένα, ώστε να προκύψουν εκτιμήσεις σχετικά με το μέγεθος των αποθεμάτων, καθώς και προβλέψεις για τον τρόπο αντίδρασής τους στα διάφορα σενάρια εκμετάλλευσης (πρόκειται για τους καλούμενους «πίνακες επιλογών αλιευμάτων»). Στις περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν επαρκή δεδομένα, οι επιστημονικοί φορείς είναι σε θέση να παράσχουν εκτιμήσεις για τις αναπροσαρμογές των αλιευτικών δυνατοτήτων που θα οδηγήσουν το απόθεμα σε σημείο που να παράγει τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ). Η γνωμοδότηση τότε αναφέρεται ως «γνωμοδότηση ΜΒΑ». Σε άλλες περιπτώσεις, οι επιστημονικοί φορείς βασίζονται στην προληπτική προσέγγιση για τη διατύπωση συστάσεων ως προς το επίπεδο στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκονται οι αλιευτικές δυνατότητες. Η μεθοδολογία που ακολουθήθηκε από το ICES για τον σκοπό αυτό παρουσιάζεται σε υλικό που δημοσίευσε το ICES, που σχετίζεται με την εφαρμογή των γνωμοδοτήσεων για αποθέματα για τα οποία υφίστανται περιορισμένα δεδομένα[1]. Η κύρια ομάδα προτεινόμενων TAC περιέχεται στο παράρτημα ΙΑ. Το εν λόγω παράρτημα περιέχει 152 TAC όσον αφορά αποθέματα που αλιεύονται στο Skagerrak, στο Kattegat, στις υποπεριοχές ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII και XIV, στα ενωσιακά ύδατα της CECAF και στα ύδατα της Γαλλικής Γουιάνας. Από τα εν λόγω TAC, 23 καλύπτονται από γνωμοδότηση ΜΒΑ. Όσον αφορά τα υπόλοιπα: · 13 TAC προτείνονται σε ευθυγράμμιση με τα μακροπρόθεσμα σχέδια διαχείρισης, δηλαδή με τα σχέδια διαχείρισης που απορρέουν από συγκεκριμένους ισχύοντες κανονισμούς της ΚΑΠ, από προτάσεις της Επιτροπής για σχέδια διαχείρισης που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί, ή από σχέδια διαχείρισης που υποβλήθηκαν από περιφερειακά γνωμοδοτικά συμβούλια (ΠΓΣ) και αξιολογήθηκαν από επιστημονικούς συμβουλευτικούς φορείς ως σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση. · 55 TAC αφορούν αποθέματα ελλιπών στοιχείων, για τα οποία δεν διατίθεται πλήρης αξιολόγηση. Εξ αυτών, 21 TAC προτείνονται στο ίδιο επίπεδο με αυτό του 2012, έπειτα από κοινή δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία οι αλιευτικές δυνατότητες θα παραμείνουν σταθερές, εκτός εάν προκύψουν επιστημονικές γνωμοδοτήσεις σύμφωνα με τις οποίες φαίνεται ότι κάποιο εξ αυτών των αποθεμάτων έχει υποστεί φθορά. Το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται η εν λόγω απόφαση συνδέεται με το γεγονός ότι τα περισσότερα από τα αποθέματα αυτά είναι παρεμπίπτοντα αλιεύματα σε μικτούς τύπους αλιείας και δεν υπάρχει πραγματική επίπτωση των μεταβολών των TAC στην εξέλιξη της κατάστασής τους, ενώ οι επαναλαμβανόμενες μειώσεις των TAC ενδέχεται να οδηγήσουν σε ρύθμιση των απορρίψεων. · Τα λοιπά TAC στο παρόν στάδιο αναγράφονται ως «pm» (pro memoria) λόγω του γεγονότος ότι οι συναφείς επιστημονικές γνωμοδοτήσεις δεν είναι ακόμη διαθέσιμες ή εξαρτώνται από διεθνείς διαπραγματεύσεις ή συμφωνίες που θα συναφθούν αργότερα κατά τη διάρκεια του έτους. Για τα εν λόγω αποθέματα, η πρόταση θα πρέπει να επικαιροποιηθεί μόλις διατυπωθεί σχετική γνωμοδότηση. Όλες οι προτεινόμενες αλιευτικές δυνατότητες ανταποκρίνονται στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που έχει λάβει η Επιτροπή όσον αφορά την κατάσταση των αποθεμάτων, οι οποίες αξιοποιήθηκαν με τον τρόπο που περιγράφεται στην ανακοίνωση. Συνέπεια με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με τους στόχους και τους κανόνες της κοινής αλιευτικής πολιτικής και συνάδουν με την πολιτική της Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη α) Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι στοχευόμενοι τομείς και γενικά χαρακτηριστικά των συνομιλητών Η Επιτροπή πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως μέσω των ΠΓΣ, και με τα κράτη μέλη σχετικά με την προτεινόμενη προσέγγιση για τις διάφορες αλιευτικές δυνατότητες των προτάσεών της με βάση την ανακοίνωση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2014. Επιπλέον, η Επιτροπή πραγματοποίησε τις εν λόγω διαβουλεύσεις με βάση την ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας [COM(2006) 246 τελικό], στην οποία καθορίζονται οι αρχές για την καλούμενη «προκαταρκτική» διαδικασία. Η Επιτροπή διοργάνωσε επίσης μια εκδήλωση για τα ενδιαφερόμενα μέρη τον Σεπτέμβριο του 2013, στην οποία παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν τα πορίσματα των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και οι βασικές συνέπειές τους. β) Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Η ανταπόκριση στην προαναφερόμενη διαβούλευση της Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες απηχεί τις απόψεις των κρατών μελών και των ενδιαφερόμενων μερών σχετικά με την αξιολόγηση της κατάστασης των πόρων από την Επιτροπή και τον τρόπο εξασφάλισης της κατάλληλης διαχειριστικής αντίδρασης. Κράτη μέλη Το μόνο κράτος μέλος που αντέδρασε στην ανακοίνωση κατά τον χρόνο σύνταξης της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης είναι το Ηνωμένο Βασίλειο. Στην απάντησή του, το Ηνωμένο Βασίλειο εκτιμά τις προσπάθειες της Επιτροπής προκειμένου να εξασφαλισθεί συνέπεια με τη δέσμη μεταρρυθμίσεων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, καθώς και με την οδηγία πλαίσιο για τη θαλάσσια στρατηγική. Υποστηρίζει τους στόχους της ΜΒΑ έως το 2015, όπου είναι δυνατόν, και, όσον αφορά την προληπτική προσέγγιση, κάνει έκκληση για ρεαλισμό και για μια προσέγγιση κατά περίπτωση, όσον αφορά τον καθορισμό των TAC. ΠΓΣ Βορειοδυτικών Υδάτων (NWWRAC) Το NWWRAC συμφωνεί με τον στόχο που εμπεριέχεται στην πολιτική συμφωνία σχετικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής, βάσει της οποίας τα αποθέματα πρέπει να αλιεύονται στο επίπεδο της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης έως το 2015 «όπου είναι δυνατόν» και το αργότερο έως το 2020. Το NWWRAC αναγνωρίζει ότι οι βελτιώσεις όσον αφορά την επιλεκτικότητα των εργαλείων αποτελούν προτεραιότητα στον συναφή τομέα και λαμβάνει υπό σημείωση τις συγκεκριμένες ανησυχίες που εγείρονται στην ανακοίνωση όσον αφορά το λευκόψαρο (γάδος, μπακαλιάρος, νταούκι Ατλαντικού) στη Θάλασσα της Ιρλανδίας και Δυτικά της Σκωτίας. Όσον αφορά την επιστημονική γνωμοδότηση, μολονότι το NWWRAC κάνει θερμά δεκτή τη νέα μεθοδολογία όσον αφορά τις γνωμοδοτήσεις που εισήγαγε το ICES το 2012, αναμένει επίσης την ανάπτυξη μιας πιο εξειδικευμένης λύσης όσον αφορά τα αποθέματα ελλιπών στοιχείων και για την επίτευξη του στόχου αυτού προτίθεται να συνεχίσει να συνεργάζεται στενά με το ICES και με εθνικούς επιστήμονες όσον αφορά τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα των δεδομένων. Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης Όσον αφορά τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο, η Επιτροπή ζήτησε τη γνώμη, όπως έχει ήδη επισημανθεί, του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES) και της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (ΕΤΟΕΑ). Η γνωμοδότηση του ICES στηρίζεται σε πλαίσιο γνωμοδοτήσεων που έχουν αναπτύξει οι ομάδες εμπειρογνωμόνων και οι φορείς λήψης αποφάσεών του και εκδίδεται σύμφωνα με το μνημόνιο συνεννόησης που έχει συμφωνηθεί με την Επιτροπή. Η ΕΤΟΕΑ γνωμοδοτεί με βάση τους γενικούς όρους που καθορίζει η Επιτροπή. Απώτερος στόχος της Ένωσης είναι να φθάσουν τα αποθέματα σε επίπεδα που να καθιστούν δυνατή την επίτευξη της Μέγιστης Βιώσιμης Απόδοσης (ΜΒΑ). Ο στόχος αυτός έχει ενσωματωθεί ρητά στην πρόταση της Επιτροπής στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής αλιευτικής πολιτικής[2]. Τον Ιούνιο του 2013 οι συννομοθέτες επέτυχαν πολιτική συμφωνία σχετικά με την εν λόγω πρόταση η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι ο στόχος της ΜΒΑ «… θα επιτευχθεί έως το 2015, όπου είναι δυνατόν, και έως το 2020 το αργότερο για όλα τα αποθέματα.» Η ρητή συμπερίληψη αυτού του στόχου στον βασικό κανονισμό για την ΚΑΠ αντανακλά τη δέσμευση που ανέλαβε η Ένωση όσον αφορά τα συμπεράσματα της Παγκόσμιας Διάσκεψης κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ το 2002 και το συναφές σχέδιο εφαρμογής. Τα εν λόγω κείμενα προβλέπουν ότι τα κράτη δεσμεύονται, στο μέτρο του δυνατού, για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση των μειωμένων ιχθυαποθεμάτων σε επίπεδα μέγιστης βιώσιμης απόδοσης το αργότερο έως το 2015. Όπως επισημάνθηκε ήδη, οι πληροφορίες αυτές είναι όντως διαθέσιμες όσον αφορά ορισμένα αποθέματα. Σε αυτά περιλαμβάνονται πολύ σημαντικά αποθέματα από άποψη όγκου αλιευμάτων και εμπορικής αξίας, όπως μπακαλιάρος μερλούκιος, γάδος, πεσκαντρίτσα, γλώσσα, ζαγκέτες, μπακαλιάρος εγκλεφίνος και καραβίδα. Για να επιτευχθεί ο στόχος της ΜΒΑ, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να απαιτείται μείωση των ποσοστών θνησιμότητας λόγω αλιείας ή/και μείωση των αλιευμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα πρόταση κάνει χρήση της γνωμοδότησης ΜΒΑ, εφόσον υπάρχει. Ορισμένα αποθέματα έχουν ήδη αποτελέσει αντικείμενο εκμετάλλευσης σε επίπεδα ΜΒΑ τα τελευταία έτη. Τα προτεινόμενα TAC στην περίπτωση αυτή επιδιώκουν να διασφαλίσουν τη διατήρηση των επιπέδων αυτών ή, όταν η γνωμοδότηση δείχνει ότι η αλίευση προχώρησε πέραν της ΜΒΑ το 2012, επιδιώκουν να μειώσουν τη θνησιμότητα λόγω της αλιείας, ώστε τα ιχθυαποθέματα να επιστρέψουν σε βιώσιμα ποσοστά εκμετάλλευσης. Όσον αφορά τα αποθέματα τα οποία δεν έχουν ακόμη επιτύχει το επίπεδο ΜΒΑ, τα TAC που προτείνονται είναι συνεπή με τα ποσοστά της ΜΒΑ για το 2015. Αυτή η προσέγγιση τηρεί τις αρχές που παρουσιάστηκαν στην ανακοίνωση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2014. Όσον αφορά τα αποθέματα ελλιπών στοιχείων, οι επιστημονικοί γνωμοδοτικοί φορείς εκδίδουν συστάσεις ως προς το κατά πόσον τα αλιεύματα πρέπει να μειωθούν, να σταθεροποιηθούν ή να επιτραπεί η αύξησή τους. Η γνωμοδότηση του ICES προσέφερε, σε πολλές περιπτώσεις, ποσοτικές κατευθύνσεις σχετικά με τις μεταβολές αυτές, με βάση τη μεθοδολογία του που προβλέπει ανώτατο όριο 20 % μεταβολής των αλιευμάτων από έτος σε έτος είτε προς τα άνω είτε προς τα κάτω, για προληπτικούς λόγους. Οι κατευθύνσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό των προτεινόμενων TAC. Στις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει επιστημονική γνωμοδότηση ακολουθήθηκε η προληπτική προσέγγιση, ήτοι επιβλήθηκαν προληπτικές μειώσεις των TAC κατά 20 %. Όσον αφορά ορισμένα αποθέματα (κυρίως αποθέματα ευρείας κατανομής, καρχαρίες και σελάχια), η γνωμοδότηση θα εκδοθεί το φθινόπωρο. Η παρούσα πρόταση θα πρέπει να επικαιροποιηθεί κατάλληλα όταν ληφθεί η εν λόγω γνωμοδότηση. Τέλος, όπως αναφέρεται ανωτέρω, όσον αφορά 13 αποθέματα η γνωμοδότηση χρησιμεύει για την εκτέλεση συμφωνηθέντων σχεδίων διαχείρισης. Από την άποψη των πραγματικών τάσεων της εξέλιξης των αποθεμάτων, μπορεί να επισημανθούν οι ακόλουθες περιπτώσεις: Ιβηρικά ύδατα Ενώ η πεσκαντρίτσα και η ζαγκέτα διατηρούνται σε καλή κατάσταση και αποτελούν αντικείμενο βιώσιμης εκμετάλλευσης, ορισμένα από τα αποθέματα καραβίδας εξακολουθούν να είναι εξαντλημένα. Η βιομάζα μπακαλιάρου μερλούκιου νοτίου αποθέματος εξακολουθεί να αυξάνεται, παρά το γεγονός ότι η αλιευτική πίεση για το απόθεμα βρίσκεται ακόμη σε υψηλά επίπεδα. Συνεπώς, η θετική αντίδραση του αποθέματος μπορεί να οφείλεται σε ευνοϊκές περιβαλλοντικές συνθήκες. Προκειμένου να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη από την τάση αυτή, οι μειώσεις της αλιευτικής προσπάθειας σύμφωνα με το ισχύον μακροπρόθεσμο σχέδιο διαχείρισης για το εν λόγω απόθεμα είναι αιτιολογημένες. Βισκαϊκός Κόλπος Η κατάσταση του αποθέματος γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο εξακολουθεί να μην είναι η βέλτιστη· το ICES συμβουλεύει μειώσεις των TAC για τρίτο συνεχές έτος. Ωστόσο, το TAC εμφανίζεται ως «pm» (pro memoria) στην παρούσα πρόταση, δεδομένου ότι οι σχετικοί ενδιαφερόμενοι έχουν προτείνει μέτρα για τη μακροπρόθεσμη διαχείριση του εν λόγω αποθέματος και η Επιτροπή αναμένει επιστημονικές γνωμοδοτήσεις σχετικά με τα προτεινόμενα μέτρα (τα οποία προβλέπονται τον Νοέμβριο του 2013). Κελτική Θάλασσα Ο αριθμός των ψαριών που αποτελούν αντικείμενο αλιείας ελαττώνεται και η βιομάζα έχει μειωθεί όσον αφορά τα αποθέματα υψηλής οικονομικής σημασίας σε αυτήν την περιοχή. Κατά συνέπεια, προτείνονται σημαντικές μειώσεις των TAC στις περιπτώσεις στις οποίες το απαιτούν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, π.χ. όσον αφορά τον γάδο και τον μπακαλιάρο εγκλεφίνο. Τα υψηλά επίπεδα απορρίψεων αποτελούν μόνιμο πρόβλημα, όχι μόνον στην αλιεία λευκόψαρου, αλλά και στην αλιεία του πλατύψαρου: η γλώσσα και ευρωπαϊκή χωματίδα αλιεύονται από κοινού, ωστόσο οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις συνιστούν αντίθετο τρόπο διαχείρισης, δηλαδή μείωση για τη γλώσσα και αύξηση για την ευρωπαϊκή χωματίδα. Το πρόβλημα περιπλέκεται λόγω της τεχνικής δυσκολίας όσον αφορά την επίτευξη της επιλεκτικότητας για τη γλώσσα (δηλαδή να είναι δυνατή η αποφυγή της σύλληψης του εν λόγω είδους στα αλιευτικά εργαλεία ενώ παράλληλα να αλιεύεται η ευρωπαϊκή χωματίδα). Δυτικά της Σκωτίας Σε αυτή την περιοχή, τα λευκόψαρα (γάδος, νταούκι Ατλαντικού, μπακαλιάρος) είναι σε κακή κατάσταση, λόγω μη βιώσιμων επιπέδων απορρίψεων. Δεν επιτυγχάνεται αποκατάσταση όσον αφορά τον γάδο και προτείνεται μηδενικό TAC, μολονότι δεν αρκεί η διαχείριση μέσω των TAC για να σταματήσει η φθίνουσα πορεία του. Στην πραγματικότητα, η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί λόγω της γνωμοδότησης για την καραβίδα, η οποία πρόκειται να εκδοθεί τον Νοέμβριο. Εάν, όπως αναμένεται, η εν λόγω γνωμοδότηση επιτρέψει την αύξηση των TAC για την καραβίδα, θα υπάρξει περισσότερη αλιεία του αποθέματος αυτού και κίνδυνος για ολοένα και περισσότερα ανεπιθύμητα αλιεύματα αποθεμάτων λευκόψαρων. Η λήψη μέτρων επιλεκτικότητας θα αποτελέσει επείγον θέμα. Το ICES δεν είναι ακόμη σε θέση να εντοπίζει κάθε αλλαγή της θνησιμότητας του γάδου που απορρέει από τα ισχύοντα μέτρα επιλεκτικότητας που θεσπίζονται από τους στόλους που δραστηριοποιούνται στην εν λόγω περιοχή. Θάλασσα της Ιρλανδίας Η κατάσταση του γάδου και του νταουκιού του Ατλαντικού στην εν λόγω περιοχή εξακολουθούν να εμπνέουν ανησυχία. Όπως και στην κατάσταση στη Δυτική Σκωτία, τα ποσοστά απόρριψης των λευκόψαρων είναι υψηλά και τα τρέχοντα μέτρα επιλεκτικότητας φαίνεται πως είναι ανεπαρκή. Τα αποθέματα γλώσσας και ευρωπαϊκής χωματίδας βρίσκονται σε κατάσταση συγκρίσιμη με εκείνη στην Κελτική Θάλασσα. Η ΕΤΟΕΑ επιβεβαιώνει, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει αναπτύξει περαιτέρω, τη γνωμοδότηση του ICES. Χρησιμοποιηθέντα μέσα για τη δημοσιοποίηση των γνωμοδοτήσεων των εμπειρογνωμόνων Όλες οι εκθέσεις της ΕΤΟΕΑ είναι διαθέσιμες, στον ιστότοπο της ΓΔ MARE. Όλες οι εκθέσεις του ICES είναι διαθέσιμες στον ιστότοπό του. Εκτίμηση επιπτώσεων Ο κανονισμός για τις αλιευτικές δυνατότητες δεν αποτελεί μέσο που επιτρέπει στο Συμβούλιο να εγκρίνει σύνθετες δέσμες μέτρων και πρέπει να περιορίζεται στο πεδίο εφαρμογής που προβλέπει το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Επομένως, είναι ιδιαίτερα κατάλληλος για την εφαρμογή της προσέγγισης «διαχείριση βάσει αποτελεσμάτων». Εάν η πολιτική, ως σύνολο, αποδίδει καλύτερα, τότε θα βελτιωθούν και οι ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες. Η πολιτική περιλαμβάνει, ειδικότερα, τεχνικά μέτρα, τη διαχείριση του στόλου, τη διαρθρωτική στήριξη, τον έλεγχο και την επιβολή του νόμου, τη ρύθμιση των αγορών και την ενσωμάτωση των διαχειριστικών εργαλείων σε μια περιεκτική θαλάσσια πολιτική. Εξακολουθεί, ωστόσο, να είναι αναγκαία η προσφυγή στον κανονισμό για τις αλιευτικές δυνατότητες για την πραγματοποίηση των προσαρμογών που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση των πόρων στους οποίους βασίζεται ο ευρωπαϊκός κλάδος αλίευσης και μεταποίησης, καθώς και για την πρόληψη ή διόρθωση των αρνητικών επιπτώσεων στο θαλάσσιο περιβάλλον που οφείλονται στην εξαιρετικά υψηλή θνησιμότητα λόγω αλιείας. Η Ένωση έχει εκδώσει πολυετή σχέδια διαχείρισης για αποθέματα καίριας οικονομικής σημασίας, στα οποία περιλαμβάνονται ο μερλούκιος, ο γάδος, τα πλατύψαρα και άλλα. Πριν από την έκδοσή τους, τα σχέδια αυτά υπόκεινται στην υποχρέωση εκπόνησης εκτίμησης επιπτώσεων. Από τη στιγμή που τίθενται σε ισχύ, προσδιορίζουν τα επίπεδα των TAC που πρέπει να καθορίζονται για το συγκεκριμένο έτος προκειμένου να επιτευχθούν οι μακροπρόθεσμοι στόχοι τους. Η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει πρόταση για TAC που να είναι σύμφωνα με τα εν λόγω σχέδια για όσο χρόνο παραμένουν έγκυρα και σε ισχύ. Ως εκ τούτου, πολλά κρίσιμης σημασίας TAC που περιλαμβάνονται στην πρόταση είναι αποτέλεσμα της ειδικής εκτίμησης επιπτώσεων που έχει εκπονηθεί για το σχέδιο στο οποίο βασίζονται. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, και παρά το γεγονός ότι μπορεί να μην υφίστανται πολυετή σχέδια, η πρόταση επιδιώκει την αποφυγή βραχυπρόθεσμων προσεγγίσεων υπέρ αποφάσεων για μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, λαμβάνοντας υπόψη τις πρωτοβουλίες των ενδιαφερομένων μερών και των ΠΓΣ εάν έχουν επανεξεταστεί θετικά από το ICES ή/και την ΕΤΟΕΑ. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό συνεπάγεται περισσότερο σταδιακή μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων. Η πολιτική για μια ΜΒΑ, που βρίσκεται στη βάση της μακροπρόθεσμης διαχειριστικής προσέγγισης της Επιτροπής, αποτέλεσε το αντικείμενο λεπτομερούς ανάλυσης και εκτίμησης των επιπτώσεων στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της ΚΑΠ, μιας διαδικασίας που κατέληξε στην υποβολή δέσμης προτάσεων στις 13 Ιουλίου 2011 και σήμερα έχει φθάσει στο στάδιο κατά το οποίο οι συννομοθέτες συμφωνούν σχετικά με τη σκοπιμότητα για τον καθορισμό στόχου ΜΒΑ μεταξύ εκείνων που πρέπει να κατευθύνουν την εφαρμογή της ΚΑΠ κατά την επόμενη δεκαετία (βλέπε σημείο 2 ανωτέρω). Η πρόταση μεταρρύθμισης της Επιτροπής καταρτίστηκε εκτενώς στη βάση εκτίμησης επιπτώσεων (SEC(2011) 891) στο πλαίσιο της οποίας αναλύθηκε ο στόχος της ΜΒΑ. Τα συμπεράσματά της εντοπίζουν τον στόχο αυτό ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας. Οι συννομοθέτες έχουν αποδεχθεί το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται η πρόταση μεταρρύθμισης της Επιτροπής και κατέληξαν σε πολιτική συμφωνία τον προηγούμενο Ιούνιο σύμφωνα με την οποία ο στόχος της ΜΒΑ «... θα επιτευχθεί έως το 2015, όπου είναι δυνατόν, και έως το 2020 το αργότερο για όλα τα αποθέματα.» Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες στο πλαίσιο των ΠΟΔΑ και τα αποθέματα αλιείας που είναι κοινά με τρίτες χώρες, η παρούσα πρόταση προβλέπει κυρίως τη μεταφορά μέτρων που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο. Στοιχεία που αφορούν την αξιολόγηση του δυνητικού αντίκτυπου των αλιευτικών δυνατοτήτων αντιμετωπίζονται κατά τη φάση της προετοιμασίας και της πραγματοποίησης διεθνών διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο των οποίων οι αλιευτικές δυνατότητες της Ένωσης συμφωνούνται με τρίτα μέρη. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Νομική βάση Η νομική βάση της παρούσας πρότασης είναι το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υποχρεώσεις της Ένωσης για βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδάτινων πόρων απορρέουν από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Σύνοψη της πρότασης Η πρόταση καθορίζει τους περιορισμούς αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας που εφαρμόζονται στην ενωσιακή αλιεία με σκοπό την επίτευξη του στόχου της ΚΑΠ που αφορά την εξασφάλιση αλιείας σε επίπεδα βιώσιμα από περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική άποψη. Εφαρμογή Οι διατάξεις στον τομέα που καλύπτει η πρόταση εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, με εξαίρεση ορισμένες διατάξεις σχετικά με περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας, οι οποίες εφαρμόζονται έως τις 31 Ιανουαρίου 2015, και ορισμένα TAC με συγκεκριμένους εποχιακούς κύκλους (π.χ. καπελάνος στα ύδατα της Γροιλανδίας). Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της Συνθήκης. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας. Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τον ακόλουθο λόγο: η ΚΑΠ είναι κοινή πολιτική. Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης, η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου. Με τον προτεινόμενο κανονισμό του Συμβουλίου κατανέμονται αλιευτικές δυνατότητες στα κράτη μέλη. Έχοντας υπόψη το άρθρο 20 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να κατανείμουν με τη σειρά τους τις εν λόγω δυνατότητες στις περιφέρειες ή στις επιχειρήσεις κατά την κρίση τους. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με το κοινωνικό/οικονομικό υπόδειγμα της επιλογής τους για την εκμετάλλευση των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους έχουν διατεθεί. Η πρόταση δεν έχει νέες δημοσιονομικές επιπτώσεις για τα κράτη μέλη. Ο παρών κανονισμός εκδίδεται από το Συμβούλιο κάθε έτος και υφίστανται ήδη τα δημόσια και ιδιωτικά μέσα υλοποίησής του. Επιλογή νομικής πράξης Προτεινόμενο μέσο: κανονισμός. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της Ένωσης. 5. ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ Απλοποίηση Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τις δημόσιες αρχές (ενωσιακές ή εθνικές), ιδίως όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας. Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος Η πρόταση αφορά ετήσιο κανονισμό για το έτος 2014 και, συνεπώς, δεν περιλαμβάνει ρήτρα αναθεώρησης. Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης Η παρούσα πρόταση περιορίζεται στον καθορισμό και στην κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων και των όρων που συνδέονται λειτουργικά με τη χρήση των εν λόγω δυνατοτήτων. Για ορισμένα αποθέματα, όπως για τον μπακαλιάρο μερλούκιο, τη γλώσσα, την ευρωπαϊκή χωματίδα και την καραβίδα, οι αλιευτικές δυνατότητες έχουν καθοριστεί βάσει των κανόνων που προβλέπονται στα οικεία πολυετή σχέδια. Για τα αποθέματα για τα οποία ο κλάδος έχει προτείνει μακροπρόθεσμη διαχειριστική στρατηγική που κρίθηκε αποτελεσματική και σύμφωνη με την προληπτική προσέγγιση από τους επιστημονικούς γνωμοδοτικούς φορείς (π.χ. για τη ρέγγα στην Κελτική Θάλασσα), η πρόταση ακολουθεί τους κανόνες ελέγχου της αλιείας που προβλέπονται σε αυτά. Όσον αφορά τα αποθέματα γάδου στο Kattegat, η γνωμοδότηση για το 2014 είναι η ίδια με εκείνη για το 2013, δηλαδή ότι, με βάση το σκεπτικό της πρόληψης δεν θα πρέπει να υπάρξει κατευθυνόμενη αλιεία αυτού του είδους σε αυτή την περιοχή και ότι τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και οι απορρίψεις πρέπει να ελαχιστοποιηθούν. Συνεπώς, το εν λόγω απόθεμα ελλιπών στοιχείων εμπίπτει στο άρθρο 9 του σχεδίου για τον γάδο[3]· κατά συνέπεια, προτείνεται μείωση του TAC σε ποσοστό 20 %. Η ίδια διάταξη εφαρμόζεται για τον γάδο στη Θάλασσα της Ιρλανδίας, και επομένως προτείνεται επίσης μείωση κατά 20 %. Όσον αφορά τον γάδο στα Δυτικά της Σκωτίας, η γνωμοδότηση με βάση την προσέγγιση της ΜΒΑ συνιστά την αποφυγή της κατευθυνόμενης αλιείας και την ελαχιστοποίηση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων και των απορρίψεων το 2014· κατά συνέπεια, όπως και το 2013, η Επιτροπή προτείνει μηδενικό TAC με 1,5 % άδεια εκφόρτωσης. Η δυσχερής θέση του γάδου στα Δυτικά της Σκωτίας είναι εξαιρετικά σοβαρή: δεν υπήρξε πραγματική μείωση της αλιευτικής προσπάθειας στην εν λόγω περιοχή, ύστερα από τη λήψη εναλλακτικών μέτρων για την αποφυγή του γάδου και τη μείωση των απορρίψεων γάδου, τα οποία, στην πράξη, δεν αποδεικνύονται αποτελεσματικά λόγω των επαναλαμβανόμενων υψηλών εκτιμήσεων όσον αφορά τις απορρίψεις (οι οποίες σήμερα ανέρχονται σε περίπου 71 %). Το απόθεμα παρουσιάζει σαφώς μειωμένη ικανότητα αναπαραγωγής, με χαμηλή βιομάζα και χαμηλή πρόσληψη. Υπό αυτές τις συνθήκες, ακόμη και ένα μηδενικό TAC —αν και η μόνη ενδεδειγμένη επιλογή— δεν μπορεί να διασφαλίσει από μόνο του την ανάκτηση του αποθέματος. Πρέπει να συμπληρωθεί με πρόσθετα μέτρα για να συμβάλει αποτελεσματικά στην αποφυγή ανεπιθύμητων αλιευμάτων και στη σημαντική μείωση των απορρίψεων. Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό βάσει της αλιευτικής προσπάθειας, αυτές αφορούν τα αποθέματα γάδου, τη γλώσσα στη Δυτική Μάγχη καθώς και τον μπακαλιάρο μερλούκιο του Νότου και την καραβίδα. Τα αποθέματα αυτά διέπονται από το αντίστοιχο σχέδιο διαχείρισης για κάθε απόθεμα. Στην περίπτωση των τριών αποθεμάτων γάδου που αναφέρονται ανωτέρω (Kattegat, Θάλασσα της Ιρλανδίας, Δυτικά της Σκωτίας), η πραγματική μείωση της αλιευτικής προσπάθειας είναι επιτακτική, μεταξύ άλλων και για τους λόγους που αναφέρονται παραπάνω, και, έτσι, προτείνονται μειώσεις της αλιευτικής προσπάθειας σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 4 στοιχείο β) του σχεδίου. Στην περίπτωση του μπακαλιάρου μερλούκιου του Νότου και της καραβίδας, καθώς και της γλώσσας στη Δυτική Μάγχη, το σύστημα διαχείρισης ημερών στη θάλασσα ανά τύπο σκάφους που διέθετε ιστορικό αλιείας θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται κατά το 2014, αλλά ο προτεινόμενος κανονισμός θα εξακολουθήσει να επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ένα σύστημα βάσει κιλοβάτ-ημερών, με σκοπό την αποτελεσματικότερη χρησιμοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων και την προώθηση πρακτικών διατήρησης σε συμφωνία με τον αλιευτικό τομέα. Στην περίπτωση της αλιείας γλώσσας στη Δυτική Μάγχη, η πρόταση αποσκοπεί στην εναρμόνιση του καθορισμού των ανώτατων ορίων αλιευτικής προσπάθειας (πρόσθετες ημέρες) που θα ισχύουν για κάθε κράτος μέλος, κατά τρόπο που έχει ήδη αποδειχθεί αποτελεσματικός όσον αφορά τον μπακαλιάρο μερλούκιο του Νότου και την καραβίδα στις αλιευτικές δυνατότητες από το 2011. Έτσι, από το 2014 και έπειτα, τα πραγματικά αριθμητικά στοιχεία για κάθε κράτος μέλος θα διευκρινίζονται στον κανονισμό για τις αλιευτικές δυνατότητες. Με τον τρόπο αυτό θα καταστεί διαφανέστερη η διαδικασία ανακατανομής των ημερών στη θάλασσα, οι οποίες ανακτώνται από σκάφη αυτού του τύπου αλιείας που διαλύονται, καθόσον θα καταλήγει σε συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία για κάθε κράτος μέλος. Ο παρών κανονισμός εξουσιοδοτεί, για τέταρτη φορά όσον αφορά τον καθορισμό των ετήσιων αλιευτικών δυνατοτήτων, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να θεσπίζουν τα ίδια ορισμένα TAC, με την υποχρέωση όμως να ενεργούν σύμφωνα με τους στόχους της ΚΑΠ. Επίσης, όπως προαναφέρθηκε, η πρόταση περιλαμβάνει επίσης περιορισμούς αλιευμάτων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο ορισμένων ΠΟΔΑ ή προκύπτουν από διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες (κοινά αποθέματα), τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν προς το παρόν «pro memoria» και μέχρις ότου συναφθούν οι σχετικές διεθνείς διαπραγματεύσεις. 2013/0366 (NLE) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Σχετικά με τον καθορισμό, για το 2014, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα, και για τα ενωσιακά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου[4] επιβάλλει τη θέσπιση μέτρων που θα διέπουν την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους, καθώς και τη βιώσιμη άσκηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων επιστημονικών, τεχνικών και οικονομικών γνωμοδοτήσεων, και ιδίως των εκθέσεων που συντάσσει η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ), αλλά και υπό το πρίσμα γνωμοδοτήσεων των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων. (2) Εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων όρων που συνδέονται λειτουργικά με αυτές, ανάλογα με την περίπτωση. Οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να διανέμονται μεταξύ των κρατών μελών έτσι ώστε να διασφαλίζεται σε κάθε κράτος μέλος σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων για κάθε απόθεμα ή τύπο αλιείας, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. (3) Τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) θα πρέπει να καθορίζονται με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, λαμβάνοντας υπόψη βιολογικές και κοινωνικοοικονομικές πτυχές, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη δίκαιη μεταχείριση μεταξύ αλιευτικών κλάδων, καθώς και λαμβάνοντας υπόψη γνώμες που διατυπώνονται στη διάρκεια των διαβουλεύσεων με ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως κατά τις συνεδριάσεις των οικείων Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων. (4) Για τα αποθέματα που υπόκεινται σε ειδικά πολυετή σχέδια, τα TAC θα πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στα εν λόγω σχέδια. Ως εκ τούτου, τα TAC για τα αποθέματα μπακαλιάρου μερλούκιου του Νότου και καραβίδας, γλώσσας στη Δυτική Μάγχη, ευρωπαϊκής χωματίδας και γλώσσας στη Βόρεια Θάλασσα, ρέγγας στα Δυτικά της Σκωτίας και γάδου στο Kattegat, στα Δυτικά της Σκωτίας, στη Θάλασσα της Ιρλανδίας, στη Βόρειο Θάλασσα, στο Skagerrak και στην Ανατολική Μάγχη, καθώς και για τα αποθέματα ερυθρού τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο θα πρέπει να καθορισθούν σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στους κάτωθι κανονισμούς: στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2166/2005 του Συμβουλίου[5] στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 509/2007 του Συμβουλίου[6] στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 676/2007 του Συμβουλίου[7] στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1300/2008 του Συμβουλίου[8] στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 του Συμβουλίου[9] (το «σχέδιο για τον γάδο») και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 302/2009 του Συμβουλίου[10]. Όσον αφορά, όμως, τα αποθέματα μπακαλιάρου μερλούκιου του Βορρά [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 811/2004 του Συμβουλίου[11]] και γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 388/2006 του Συμβουλίου[12]], έχουν επιτευχθεί οι ελάχιστοι στόχοι των οικείων σχεδίων αποκατάστασης και διαχείρισης και, επομένως, είναι σκόπιμο να ακολουθηθούν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για να φθάσουν ή να διατηρηθούν τα TAC σε επίπεδα μέγιστης βιώσιμης απόδοσης, ανάλογα με την περίπτωση. (5) Για τα αποθέματα για τα οποία δεν υπάρχουν επαρκή ή αξιόπιστα δεδομένα προκειμένου να εκτιμηθούν τα μεγέθη, τα μέτρα διαχείρισης και τα επίπεδα TAC θα πρέπει να ακολουθούν την προληπτική προσέγγιση στη διαχείριση αλιείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 στοιχείο θ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, ενώ θα λαμβάνονται υπόψη ειδικοί παράγοντες για κάθε απόθεμα, συμπεριλαμβανομένων, ιδίως, των διαθέσιμων πληροφοριών για την εξέλιξη των αποθεμάτων και των συζητήσεων για τη μικτή αλιεία. (6) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1996[13], πρέπει να προσδιορισθούν τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα τα οποία καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό. (7) Στις περιπτώσεις που το TAC για κάποιο απόθεμα διατίθεται σε ένα μόνο κράτος μέλος, είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτείται το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 της Συνθήκης, να καθορίζει το ύψος του TAC αυτού. Θα πρέπει να θεσπισθούν διατάξεις που να εξασφαλίζουν ότι, κατά τον καθορισμό του ύψους του TAC, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενεργεί με τρόπο που συνάδει πλήρως προς τις αρχές και τους κανόνες της κοινής αλιευτικής πολιτικής. (8) Είναι αναγκαίο να καθορισθούν τα ανώτατα όρια αλιευτικής προσπάθειας για το 2014 σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 676/2007, το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2007, τα άρθρα 11 και 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και τα άρθρα 5 και 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 302/2009, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 754/2009 του Συμβουλίου[14]. (9) Με βάση τις πλέον πρόσφατες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του ICES και σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις στο πλαίσιο της Σύμβασης Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC), κρίνεται αναγκαίο να περιορισθεί η αλιευτική προσπάθεια για ορισμένα είδη βαθέων υδάτων. (10) Για ορισμένα είδη, όπως ορισμένα είδη καρχαριών, ακόμη και περιορισμένης κλίμακας αλιευτική δραστηριότητα θα μπορούσε να συνεπάγεται σοβαρό κίνδυνο για τη διατήρησή τους. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να ορισθούν μηδενικές αλιευτικές δυνατότητες γι’ αυτά τα είδη, μέσω γενικής απαγόρευσης της αλίευσης αυτών των ειδών. (11) Η χρήση των αλιευτικών δυνατοτήτων που παρέχονται σε ενωσιακά σκάφη και καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου[15], και ιδίως από τα άρθρα 33 και 34 του εν λόγω κανονισμού σχετικά με την καταγραφή των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας, και την κοινοποίηση δεδομένων σχετικά με την εξάντληση των αλιευτικών δυνατοτήτων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν οι κωδικοί που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη κατά την αποστολή δεδομένων στην Επιτροπή σχετικά με εκφορτώσεις αποθεμάτων που υπάγονται στον παρόντα κανονισμό. (12) Για ορισμένα TAC, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να κατανέμουν πρόσθετες ποσότητες σε σκάφη που συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία. Στόχος των δοκιμών αυτών είναι να δοκιμασθεί ένα σύστημα ποσόστωσης αλιευμάτων, δηλ. ένα σύστημα βάσει του οποίου όλα τα αλιεύματα θα πρέπει να εκφορτώνονται και να καταλογίζονται βάσει ποσοστώσεων, προκειμένου να αποφεύγονται οι απορρίψεις και η σπατάλη χρησιμοποιήσιμων αλιευτικών πόρων που αυτές συνεπάγονται. Οι ανεξέλεγκτες απορρίψεις ιχθύων απειλούν την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των ιχθύων ως δημόσιου αγαθού και, κατά συνέπεια, τους στόχους της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Αντίθετα, τα συστήματα ποσόστωσης αλιευμάτων εξ ορισμού παρέχουν κίνητρο στους αλιείς να βελτιστοποιούν την επιλεκτικότητα ως προς το αλίευμα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους. Προκειμένου να επιτευχθεί ορθολογική διαχείριση των απορρίψεων, μια πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία θα πρέπει να καλύπτει κάθε δραστηριότητα στη θάλασσα και όχι ό,τι εκφορτώνεται στον λιμένα. Ως εκ τούτου, μεταξύ των προϋποθέσεων υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να διαθέτουν παρόμοιες πρόσθετες κατανομές θα πρέπει να περιλαμβάνεται η υποχρέωση να εξασφαλίζουν τη χρήση τηλεοπτικών καμερών κλειστού κυκλώματος (CCTV) που συνδέονται με σύστημα αισθητήρων (στο εξής καλούμενα από κοινού «σύστημα CCTV»). Με τον τρόπο αυτό, θα καθίσταται δυνατή η λεπτομερής καταγραφή των μερών των αλιευμάτων που διατηρούνται και που απορρίπτονται. Ένα σύστημα βασιζόμενο σε παρατηρητές οι οποίοι ευρίσκονται σε πραγματικό χρόνο επί του σκάφους θα ήταν λιγότερο αποτελεσματικό, πιο δαπανηρό και λιγότερο αξιόπιστο. Συνεπώς, η χρήση συστημάτων CCTV αποτελεί αυτή τη στιγμή προϋπόθεση για την επιτυχία των σχεδίων μείωσης των απορρίψεων, όπως η πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία. Κατά τη χρήση των εν λόγω συστημάτων, θα πρέπει να τηρούνται οι απαιτήσεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[16]. (13) Για να εξασφαλισθεί ότι οι δοκιμές της πλήρως τεκμηριωμένης αλιείας μπορούν να αξιολογήσουν αποτελεσματικά τις δυνατότητες των συστημάτων ποσόστωσης αλιευμάτων ως προς τον έλεγχο της απόλυτης θνησιμότητας λόγω αλιείας των οικείων αποθεμάτων, είναι αναγκαίο όλοι οι ιχθύες που αλιεύονται στη διάρκεια των εν λόγω δοκιμών, συμπεριλαμβανομένων των ιχθύων που είναι μικρότεροι από το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης, να καταλογίζονται στη συνολική ποσότητα που έχει διατεθεί στο συμμετέχον σκάφος και οι αλιευτικές δραστηριότητες να διακόπτονται όταν η εν λόγω συνολική ποσότητα έχει χρησιμοποιηθεί πλήρως από το σκάφος αυτό. Είναι επίσης σκόπιμο να επιτρέπονται οι μεταφορές ποσοτήτων μεταξύ σκαφών που συμμετέχουν στις δοκιμές της πλήρως τεκμηριωμένης αλιείας και σκαφών που δεν συμμετέχουν, εφόσον δύναται να αποδειχθεί ότι δεν αυξάνονται οι απορρίψεις των σκαφών που δεν συμμετέχουν. (14) Είναι αναγκαίο, σύμφωνα με γνωμοδότηση του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES), να διατηρηθεί και να αναθεωρηθεί το σύστημα διαχείρισης του αμμόχελου στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES IIa και IIIa και της υποπεριοχής ICES IV. (15) [Θα συμπληρωθεί μετά από διαβουλεύσεις με τη Νορβηγία] (16) [Θα συμπληρωθεί μετά την ετήσια συνεδρίαση της Διεθνούς Επιτροπής για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού (ICCAT)]. (17) Ύστερα από την προσχώρηση της Δημοκρατίας της Κροατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση τον Ιούλιο του 2013, συμπεριελήφθησαν στον παρόντα κανονισμό διατάξεις σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για την Κροατία. (18) [Θα συμπληρωθεί μετά την ετήσια συνεδρίαση της Επιτροπής για τη διατήρηση της θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας της Ανταρκτικής (CCAMLR)]. (19) Κατά την ετήσια συνεδρίασή της για το 2013, η Επιτροπή Τόνου του Ινδικού Ωκεανού (IOTC) εξέδωσε ψήφισμα με στόχο την προστασία του ωκεάνιου λευκού καρχαρία το οποίο ισχύει για αλιευτικά σκάφη στο μητρώο IOTC των σκαφών στα οποία έχει χορηγηθεί άδεια, απαγορεύοντας, ως ενδιάμεσο πρότυπο μέτρο, τη διατήρηση επί του σκάφους, τη μεταφόρτωση, την εκφόρτωση ή αποθήκευση ολόκληρου ή τεμαχίου ωκεάνιου λευκού καρχαρία. Το ψήφισμα προβλέπει εξαίρεση για τη μη βιομηχανική αλιεία, και συγκεκριμένα για αλιευτικά σκάφη τα οποία συμμετέχουν σε αλιευτικές δραστηριότητες εντός των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών (ΑΟΖ) του κράτους μέλους σημαίας. (20) [Θα συμπληρωθεί μετά την ετήσια συνεδρίαση της περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης της αλιείας νοτίου Ειρηνικού (SPRFMO)]. (21) Κατά την 84η ετήσια συνεδρίασή της το 2013, η Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου (IATTC) διατήρησε τα μέτρα διατήρησης για τον κιτρινόπτερο τόνο, τον μεγαλόφθαλμο τόνο και την παλαμίδα. Η IATTC διατήρησε επίσης το ψήφισμά της σχετικά με τη διατήρηση του ωκεάνιου λευκού καρχαρία. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης. (22) [Θα συμπληρωθεί μετά την ετήσια συνεδρίαση της Οργάνωσης Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού (SEAFO)]. (23) [Θα συμπληρωθεί μετά την ετήσια συνεδρίαση της Επιτροπής Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (WCPFC)]. (24) [Θα συμπληρωθεί μετά την έγκριση μέτρων στο πλαίσιο της σύμβασης σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των πόρων μπακαλιάρου της Αλάσκας στην κεντρική Βερίγγειο Θάλασσα]. (25) Κατά την 35η ετήσια συνεδρίασή της το 2013, η Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO) ενέκρινε σειρά αλιευτικών δυνατοτήτων για το 2014 όσον αφορά ορισμένα αποθέματα στις υποπεριοχές 1-4 της περιοχής της Σύμβασης NAFO. Στο εν λόγω πλαίσιο, η NAFO ενέκρινε μια διαδικασία για την αύξηση των TAC που ορίστηκαν για το 2014 όσον αφορά τον λευκό μπακαλιάρο στην υποδιαίρεση της NAFO 3NO, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις που συνδέονται με την κατάσταση του εν λόγω αποθέματος. Ένα συμβαλλόμενο μέρος της NAFO δύναται να κοινοποιεί στον Εκτελεστικό Γραμματέα της NAFO ότι παρατηρούνται υψηλότερα των κανονικών ορίων αλιεύματα ανά μονάδα αλιευτικής προσπάθειας για το απόθεμα λευκού μπακαλιάρου στην υποδιαίρεση 3NO της NAFO. Σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί η αύξηση των TAC ύστερα από θετική ψήφο της NAFO εντός του 2014, πρέπει αυτή να ενσωματωθεί στο δίκαιο της Ένωσης και να αυξηθούν οι ποσοστώσεις των συναφών κρατών μελών. (26) Ορισμένα διεθνή μέτρα, με τα οποία δημιουργούνται ή περιορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες για την Ένωση, εκδίδονται από τις οικείες περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ) στο τέλος του έτους και τίθενται σε εφαρμογή πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαία η αναδρομική εφαρμογή των διατάξεων δια των οποίων τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται στο δίκαιο της Ένωσης. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η αλιευτική περίοδος της περιοχής της σύμβασης CCAMLR (Επιτροπή για τη Διατήρηση της Θαλάσσιας Χλωρίδας και Πανίδας της Ανταρκτικής) εκτείνεται από την 1η Δεκεμβρίου έως τις 30 Νοεμβρίου, και, συνεπώς, ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR καθορίζονται για χρονική περίοδο που αρχίζει την 1η Δεκεμβρίου 2013, είναι σκόπιμο να εφαρμοσθούν από την ημερομηνία αυτή οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Αυτή η αναδρομική εφαρμογή δεν θίγει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, εφόσον απαγορεύεται στα μέλη της CCAMLR η αλιεία στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR χωρίς άδεια. (27) Σύμφωνα με τη δήλωση της Ένωσης προς τη Βολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας («Βενεζουέλα»), σχετικά με τη χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων στα ύδατα της ΕΕ σε αλιευτικά σκάφη που φέρουν σημαία της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην ΑΟΖ στα ανοικτά των ακτών της Γαλλικής Γουιάνας[17], είναι ανάγκη να καθορισθούν οι αλιευτικές δυνατότητες για τους λουτιάνους που διατίθενται στη Βενεζουέλα στα ενωσιακά ύδατα. (28) Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής σχετικά με τη χορήγηση άδειας σε μεμονωμένο κράτος μέλος να επωφελείται από το σύστημα διαχείρισης κατανομών της αλιευτικής του προσπάθειας σύμφωνα με σύστημα κιλοβάτ-ημερών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες. (29) Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες σχετικά με τη χορήγηση πρόσθετων ημερών στη θάλασσα για την οριστική παύση αλιευτικών δραστηριοτήτων και την επαυξημένη παρουσία επιστημονικών παρατηρητών, καθώς και σχετικά με τη σύσταση μορφοτύπων λογιστικού φύλλου για τη συλλογή και τη διαβίβαση πληροφοριών για τη μεταφορά ημερών στη θάλασσα μεταξύ αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011[18]. (30) Προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων και να διασφαλισθούν οι βιοτικοί πόροι των αλιέων της Ένωσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμοσθεί από την 1η Ιανουαρίου 2014, εκτός από τις διατάξεις σχετικά με τα όρια της αλιευτικής προσπάθειας που θα πρέπει να εφαρμοσθούν από την 1η Φεβρουαρίου 2014 και ορισμένες διατάξεις σε συγκεκριμένες περιοχές που θα πρέπει να έχουν ειδική ημερομηνία εφαρμογής. Για λόγους επείγοντος, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει αμέσως μετά τη δημοσίευσή του. (31) Οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τηρουμένου πλήρως του εφαρμοστέου δικαίου της Ένωσης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΤΙΤΛΟΣ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Αντικείμενο 1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες που διατίθενται στα ενωσιακά ύδατα, και σε ενωσιακά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων. 2. Οι αλιευτικές δυνατότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν: α) τα όρια αλιευμάτων για το έτος 2014 και, όπου προσδιορίζονται στον παρόντα κανονισμό, για το έτος 2015· β) τα όρια αλιευτικής προσπάθειας για την περίοδο από την 1η Φεβρουαρίου 2014 μέχρι την 31η Ιανουαρίου 2015· γ) τις αλιευτικές δυνατότητες για την περίοδο από την 1η Δεκεμβρίου 2013 έως την 30ή Νοεμβρίου 2014 για ορισμένα αποθέματα στη ζώνη της σύμβασης CCAMLR· δ) τις αλιευτικές δυνατότητες για τις περιόδους που ορίζονται στο άρθρο 32 για ορισμένα αποθέματα στην περιοχή της σύμβασης IATTC για το έτος 2014 και, όπου προσδιορίζονται στον παρόντα κανονισμό, για το έτος 2015. Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός ισχύει για τα ακόλουθα σκάφη: α) τα ενωσιακά σκάφη, β) τα σκάφη τρίτων χωρών στα ενωσιακά ύδατα. Άρθρο 3 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) «ενωσιακό σκάφος»: αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία κράτους μέλους και είναι νηολογημένο στην Ένωση· β) «σκάφος τρίτης χώρας»: αλιευτικό σκάφος το οποίο φέρει τη σημαία τρίτης χώρας και είναι νηολογημένο σε αυτή· γ) «ενωσιακά ύδατα»: τα ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών, εκτός από τα ύδατα τα παρακείμενα στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της Συνθήκης· δ) «διεθνή ύδατα»: τα ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία κανενός κράτους· ε) «συνολικό επιτρεπόμενο αλίευμα» (TAC): η ποσότητα που μπορεί να αλιευθεί και να εκφορτωθεί από κάθε απόθεμα ιχθύος κάθε έτος· στ) «ποσόστωση»: η αναλογία του TAC που διατίθεται στην Ένωση ή σε κράτος μέλος· ζ) «αναλυτικές εκτιμήσεις»: η ποσοτική αξιολόγηση των τάσεων που παρουσιάζει συγκεκριμένο απόθεμα, βασιζόμενη σε δεδομένα σχετικά με τη βιολογία και την εκμετάλλευση του αποθέματος, τα οποία η επιστημονική εξέταση έχει κρίνει ως ποιότητας επαρκούς για την παροχή επιστημονικών γνωμοδοτήσεων σχετικά με τις εναλλακτικές επιλογές για τα μελλοντικά αλιεύματα· η) «μέγεθος ματιών»: το μέγεθος των ματιών των διχτυών αλιείας, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/2008 της Επιτροπής[19]· θ) «μητρώο ενωσιακών αλιευτικών σκαφών»: το μητρώο που θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002· ι) «ημερολόγιο αλιείας»: το ημερολόγιο που αναφέρεται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. Άρθρο 4 Αλιευτικές ζώνες Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί ζωνών: α) «Ζώνες ICES» (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης των Θαλασσών): οι γεωγραφικές περιοχές που προσδιορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 218/2009[20]· β) «Skagerrak»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται προς δυσμάς από τη γραμμή που διέρχεται από τον φάρο του Hanstholm έως τον φάρο του Lindesnes και προς νότο από τη γραμμή που συνδέει τον φάρο του Skagen με τον φάρο Tistlarna και στη συνέχεια εκτείνεται έως το πλησιέστερο σημείο της σουηδικής ακτής· γ) «Kattegat»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται προς βορρά από τη γραμμή που ενώνει τον φάρο Skagen με τον φάρο Tistlarna και στη συνέχεια εκτείνεται έως το πλησιέστερο σημείο της σουηδικής ακτής και προς νότο από τη γραμμή που διέρχεται από το Hasenøre έως το Gnibens Spids, από το Korshage έως το Spodsbjerg και από το Gilbjerg Hoved έως το Kullen· δ) «Λειτουργική Μονάδα 16 της υποπεριοχής ICES VII»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται από λοξοδρομικές γραμμές οι οποίες συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία: – 53° 30' Β 15° 00' Δ, – 53° 30' Β 11° 00' Δ, – 51° 30' Β 11° 00' Δ, – 51° 30' Β 13° 00' Δ, – 51° 00' Β 13° 00' Δ, – 51° 00' Β 15° 00' Δ, – 53° 30' Β 15° 00' Δ· ε) «Κόλπος του Κάδιξ»: η γεωγραφική περιοχή της διαίρεσης ICES IXa ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 7° 23′ 48″ Δ· στ) «ζώνες CECAF» (Επιτροπή Αλιείας του Κεντροανατολικού Ατλαντικού): οι γεωγραφικές περιοχές που ορίζονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[21]· ζ) «ζώνες NAFO» (Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού): οι γεωγραφικές περιοχές που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 217/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[22]· η) «περιοχή της σύμβασης SEAFO» (Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη σύμβαση σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων στον νοτιοανατολικό Ατλαντικό ωκεανό[23]· θ) «περιοχή της σύμβασης ICCAT» (Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη διεθνή σύμβαση για τη διατήρηση των θυννοειδών του Ατλαντικού[24]· ι) «περιοχή της σύμβασης CCAMLR» (Σύμβαση για τη διατήρηση της θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας της Ανταρκτικής): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004[25]· ια) «περιοχή της σύμβασης IATTC» (Επιτροπή της Παναμερικανικής Σύμβασης Τροπικού Τόνου): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη σύμβαση για την ενίσχυση της Παναμερικανικής Επιτροπής Τροπικού Τόνου που ιδρύθηκε βάσει της σύμβασης του 1949 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Δημοκρατίας της Κόστα Ρίκα[26]· ιβ) «περιοχή IOTC» (Επιτροπή Τόνου του Ινδικού Ωκεανού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη συμφωνία σχετικά με τη σύσταση επιτροπής διαχείρισης της αλιείας τόνου του Ινδικού Ωκεανού[27]· ιγ) «περιοχή της σύμβασης SPRFMO» (Περιφερειακή Οργάνωση Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού): η γεωγραφική περιοχή ανοικτής θάλασσας νότια της 10ης μοίρας Β. πλάτους, βόρεια της ζώνης της σύμβασης CCAMLR, ανατολικά της ζώνης της σύμβασης SIOFA, όπως ορίζεται στην αλιευτική συμφωνία του Νότιου Ινδικού Ωκεανού[28], και δυτικά των αλιευτικών περιοχών που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών της Νότιας Αμερικής· ιδ) «περιοχή της σύμβασης WCPFC» (Επιτροπή Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη σύμβαση για τη διατήρηση και τη διαχείριση των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων στον Δυτικό και Κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό[29]· ιε) «ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης»: η γεωγραφική περιοχή ανοικτής θάλασσας της Βεριγγείου Θαλάσσης πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος των χωρικών υδάτων των παράκτιων κρατών της Βεριγγείου Θαλάσσης· ιστ) «περιοχή αλληλεπικάλυψης μεταξύ IATTC και WCPFC»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται από τα εξής όρια: – γεωγραφικό μήκος 150° Δ, – γεωγραφικό μήκος 130° Δ, – γεωγραφικό πλάτος 4° Ν, – γεωγραφικό πλάτος 50° Ν. ΤΙΤΛΟΣ II ΑΛΙΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΑΦΗ ΤΗΣ ΕΕ Κεφάλαιο I Γενικές Διατάξεις Άρθρο 5 TAC και κατανομές 1. Τα TAC για τα ενωσιακά σκάφη στα ενωσιακά ύδατα ή σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα και η κατανομή των TAC αυτών μεταξύ των κρατών μελών και οι όροι που συνδέονται λειτουργικά με αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, καθορίζονται στο παράρτημα I. 2. Επιτρέπεται στα ενωσιακά σκάφη να αλιεύουν ποσότητες ιχθύων εντός των καθοριζομένων στο παράρτημα Ι TAC, σε ύδατα υπαγόμενα στην αλιευτική δικαιοδοσία των Νήσων Φερόε, της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας και της Νορβηγίας, καθώς και στην αλιευτική ζώνη γύρω από το Jan Mayen, υπό τον όρο του άρθρου 14 και του παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008[30] και των διατάξεων εφαρμογής του. 3. Για την εφαρμογή του ειδικού όρου που προβλέπεται στο παράρτημα ΙΑ για το απόθεμα αμμόχελου στα ενωσιακά ύδατα των ζωνών ICES IIa, IIIa και IV, εφαρμόζονται οι περιοχές διαχείρισης που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙΔ. Άρθρο 6 TAC που καθορίζονται από κράτη μέλη 1. Τα TAC για ορισμένα αποθέματα ιχθύων καθορίζονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Τα αποθέματα αυτά προσδιορίζονται στο παράρτημα Ι. 2. Τα TAC που καθορίζει ένα κράτος μέλος πρέπει: α) να συμφωνούν με τις αρχές και τους κανόνες της κοινής αλιευτικής πολιτικής, ιδίως με την αρχή της βιώσιμης εκμετάλλευσης του αποθέματος και β) να έχουν ως αποτέλεσμα: i) εφόσον υπάρχουν αναλυτικές εκτιμήσεις, εκμετάλλευση του αποθέματος κατά τρόπο σύμφωνο με τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση από το 2015 και έπειτα, με τη μεγαλύτερη δυνατή βεβαιότητα· ii) εφόσον δεν υπάρχουν αναλυτικές εκτιμήσεις ή είναι ανεπαρκείς, εκμετάλλευση του αποθέματος σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση για τη διαχείριση της αλιείας. 3. Έως τις 15 Μαρτίου 2014, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες: α) τα TAC που ορίζει· β) τα δεδομένα που συγκεντρώνει και αξιολογεί το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στα οποία βασίζονται τα καθοριζόμενα TAC· γ) λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ότι τα καθορισθέντα TAC είναι σύμφωνα με την παράγραφο 2. Άρθρο 7 Όροι για την εκφόρτωση κύριων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτων Αλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα για τα οποία καθορίζονται TAC διατηρούνται επί του σκάφους ή εκφορτώνονται μόνον εάν: α) τα αλιεύματα αλιεύθηκαν από σκάφη που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους που διαθέτει ποσόστωση και δεν την έχει εξαντλήσει ή β) τα αλιεύματα εντάσσονται σε ποσόστωση ΕΕ, η οποία δεν έχει κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών υπό μορφή ποσόστωσης, και η εν λόγω ποσόστωση ΕΕ δεν έχει εξαντληθεί. Άρθρο 8 Όρια αλιευτικής προσπάθειας 4. Από την 1η Φεβρουαρίου 2014 έως τις 31 Ιανουαρίου 2015, εφαρμόζονται τα ακόλουθα μέτρα αλιευτικής προσπάθειας: α) το παράρτημα ΙΙΑ για τη διαχείριση ορισμένων αποθεμάτων γάδου, γλώσσας και ευρωπαϊκής χωματίδας στο Kattegat, στο Skagerrak, στο μέρος της διαίρεσης ICES IIIa που δεν εντάσσεται στο Skagerrak και στο Kattegat, στην υποπεριοχή ICES IV και στις διαιρέσεις ICES VIa, VIIa και VIId, καθώς και στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES IIa και Vb· β) το παράρτημα ΙΙΒ για την αποκατάσταση του μπακαλιάρου μερλούκιου και της καραβίδας στις διαιρέσεις ICES VIIIc και IXa, με εξαίρεση τον κόλπο του Κάδιξ· γ) το παράρτημα ΙΙΓ για τη διαχείριση του αποθέματος γλώσσας στη διαίρεση ICES VIIe. Άρθρο 9 Όρια αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας για την αλιεία βαθέων υδάτων 1. Το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2347/2002[31] που θεσπίζει την υποχρέωση κατοχής άδειας αλιείας βαθέων υδάτων εφαρμόζεται όσον αφορά την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας. Η αλίευση, η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση και η εκφόρτωση ιππόγλωσσας Γροιλανδίας υπόκεινται στους όρους που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, για το 2014, η αλιευτική προσπάθεια των σκαφών που κατέχουν τις άδειες αλιείας βαθέων υδάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002, μετρούμενη σε κιλοβάτ-ημέρες απουσίας από λιμένα, δεν υπερβαίνει το 65 % της μέσης ετήσιας αλιευτικής προσπάθειας που άσκησαν τα σκάφη του οικείου κράτους μέλους κατά το 2003, σε ταξίδια κατά τα οποία κατείχαν άδειες αλιείας βαθέων υδάτων ή αλίευαν είδη βαθέων υδάτων απαριθμούμενα στα παραρτήματα Ι και ΙΙ του εν λόγω κανονισμού. Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται μόνο στα αλιευτικά ταξίδια κατά τα οποία αλιεύονται ποσότητες ειδών βαθέων υδάτων άνω των 100 kg, εξαιρουμένου του γουρλομάτη του Ατλαντικού. Άρθρο 10 Ειδικές διατάξεις σχετικά με τις κατανομές των αλιευτικών δυνατοτήτων 1. Η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, η οποία προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, δεν θίγει: α) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002· β) τις μειώσεις και ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009· γ) τις ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008· δ) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96· ε) τις ποσότητες που διατηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96· στ) τις μειώσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 105, 106 και 107 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009· ζ) τις μεταφορές και ανταλλαγές ποσοστώσεων σύμφωνα με το άρθρο 20 του παρόντος κανονισμού. 2. Εάν δεν υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 εφαρμόζεται στα αποθέματα που υπόκεινται σε προληπτικό TAC, το δε άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 καθώς και το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού εφαρμόζονται στα αποθέματα που υπόκεινται σε αναλυτικό TAC. Άρθρο 11 Περίοδοι απαγόρευσης αλιείας 1. Απαγορεύεται η αλιεία ή διατήρηση επί του σκάφους οιουδήποτε εκ των κάτωθι ειδών στο Porcupine Bank κατά τη διάρκεια της περιόδου από την 1η Μαΐου έως την 31η Μαΐου 2014: γάδου, ζαγκέτας, πεσκαντρίτσας, μπακαλιάρου εγκλεφίνου, νταουκιού του Ατλαντικού, μπακαλιάρου μερλούκιου, καραβίδας, ευρωπαϊκής χωματίδας, κίτρινου μπακαλιάρου, μαύρου μπακαλιάρου, σελαχιών, γλώσσας, μπρόσμιου, μουρούνας και διπτερύγιου μουρούνας και σκυλόψαρου. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, το Porcupine Bank περιλαμβάνει τη γεωγραφική περιοχή η οποία οριοθετείται από λοξοδρομικές γραμμές που συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία: Σημείο || Γεωγραφικό πλάτος || Γεωγραφικό μήκος 1 || 52° 27' Β || 12° 19' Δ 2 || 52° 40' Β || 12° 30' Δ 3 || 52° 47' Β || 12° 39.600' Δ 4 || 52° 47' Β || 12° 56' Δ 5 || 52° 13.5' Β || 13 ° 53.830' Δ 6 || 51 ° 22' Β || 14 ° 24' Δ 7 || 51 ° 22' Β || 14 ° 03' Δ 8 || 52 ° 10' Β || 13 ° 25' Δ 9 || 52 ° 32' Β || 13 ° 07.500' Δ 10 || 52 ° 43' Β || 12° 55' Δ 11 || 52 ° 43' Β || 12° 43' Δ 12 || 52 ° 38.800' Β || 12° 37' Δ 13 || 52 ° 27' Β || 12° 23' Δ 14 || 52 ° 27' Β || 12° 19' Δ Κατά παρέκκλιση από το εδάφιο 1, η διέλευση μέσω του Porcupine Bank σκάφους, το οποίο φέρει επ’ αυτού τα είδη που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο, επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. 2. Η εμπορική αλιεία αμμόχελου με βενθοπελαγική τράτα, γρίπο ή παρόμοια συρόμενα εργαλεία με μέγεθος ματιών μικρότερο των 16 mm απαγορεύεται στις διαιρέσεις ICES IIa, IIIa και στην υποπεριοχή ICES IV από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Μαρτίου 2014 και από την 1η Αυγούστου έως την 31η Δεκεμβρίου 2014. Η απαγόρευση που προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο εφαρμόζεται στα σκάφη τρίτων χωρών που διαθέτουν άδεια αλιείας για αμμόχελο στα ενωσιακά ύδατα της υποπεριοχής ICES IV, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά. Άρθρο 12 Απαγορεύσεις 1. Απαγορεύεται στα ενωσιακά σκάφη να αλιεύουν, να διατηρούν επί του σκάφους, να μεταφορτώνουν ή να εκφορτώνουν τα ακόλουθα είδη: α) καρχαρία προσκυνητή (Cetorhinus maximus) και λευκό καρχαρία (Carcharodon carcharias) σε όλα τα ύδατα· β) καρχαρία λάμνα (Lamna nasus) σε όλα τα ύδατα, εκτός εάν προβλέπεται άλλως στο παράρτημα ΙΑ · γ) ρίνα (Squatina squatina) σε ενωσιακά ύδατα· δ) γκριζόβατο (Dipturus batis) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIa και των υποπεριοχών ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX και Χ· ε) κυματόβατο (Raja undulata) και λευκόβατο (Raja alba) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES VI, VII, VIII, IX και Χ· στ) κιθάρες (Rhinobatidae) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X και ΧΙΙ· ζ) γιγαντιαίο διαβολόψαρο (Manta birostris) σε όλα τα ύδατα. 2. Στην περίπτωση που τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αλιεύονται κατά λάθος, δεν τους προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως. Άρθρο 13 Διαβίβαση δεδομένων Όταν, σύμφωνα με το άρθρα 33 και 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή δεδομένα που αφορούν εκφορτώσεις των αλιευθεισών ποσοτήτων αποθεμάτων, χρησιμοποιούν τους κωδικούς αποθεμάτων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Κεφάλαιο II Πρόσθετες κατανομές για σκάφη που συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία Άρθρο 14 Πρόσθετες κατανομές 1. Για ορισμένα αποθέματα, ένα κράτος μέλος μπορεί να χορηγεί πρόσθετη κατανομή σε σκάφη που φέρουν τη σημαία του και συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία. Τα αποθέματα αυτά προσδιορίζονται στο παράρτημα Ι. 2. Η πρόσθετη κατανομή η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει το συνολικό όριο που καθορίζεται στο παράρτημα Ι ως ποσοστό της ποσόστωσης που διατίθεται στο εν λόγω κράτος μέλος. Άρθρο 15 Προϋποθέσεις για πρόσθετες κατανομές 1. Η πρόσθετη κατανομή η οποία αναφέρεται στο άρθρο 14 πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) το σκάφος χρησιμοποιεί τηλεοπτικές κάμερες κλειστού κυκλώματος (CCTV) που συνδέονται με σύστημα αισθητήρων (καλούμενα από κοινού «σύστημα CCTV») για την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων αλιείας και μεταποίησης επί του σκάφους· β) η πρόσθετη κατανομή που χορηγείται σε μεμονωμένο σκάφος, το οποίο συμμετέχει σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία, δεν υπερβαίνει τα ακόλουθα όρια: i) το 75 % των απορρίψεων του αποθέματος, όπως υπολογίζονται κατ’ εκτίμηση από το οικείο κράτος μέλος, που προκαλούνται από τον τύπο σκάφους στον οποίο ανήκει το μεμονωμένο σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί η πρόσθετη κατανομή, ii) το 30 % της ατομικής κατανομής του σκάφους πριν από τη συμμετοχή του στις δοκιμές· γ) όλα τα αλιεύματα του σκάφους από το απόθεμα στο πλαίσιο της πρόσθετης κατανομής, συμπεριλαμβανομένων των ιχθύων που είναι μικρότεροι από το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης, όπως ορίζεται στο παράρτημα ΧΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου[32], καταλογίζονται στην ατομική κατανομή του σκάφους, όπως διαμορφώνεται με την πρόσθετη κατανομή που χορηγείται βάσει του άρθρου 14· δ) μόλις η ατομική κατανομή για ένα απόθεμα, στο πλαίσιο της πρόσθετης κατανομής, χρησιμοποιηθεί πλήρως από ένα σκάφος, το σκάφος αυτό πρέπει να διακόπτει κάθε αλιευτική δραστηριότητα στην περιοχή του αντίστοιχου TAC· ε) όσον αφορά τα αποθέματα για τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί το παρόν άρθρο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν μεταφορές της ατομικής κατανομής ή μέρους αυτής από σκάφη που δεν συμμετέχουν στις δοκιμές της πλήρως τεκμηριωμένης αλιείας σε σκάφη που συμμετέχουν στις εν λόγω δοκιμές υπό τον όρο ότι μπορεί να αποδειχθεί ότι δεν αυξάνονται οι απορρίψεις από τα σκάφη που δεν συμμετέχουν. 2. Παρά την παράγραφο 1 στοιχείο β) σημείο i), ένα κράτος μέλος μπορεί κατ’ εξαίρεση να χορηγεί σε σκάφος υπό τη σημαία του πρόσθετη κατανομή που υπερβαίνει το 75 % των εκτιμώμενων απορρίψεων του αποθέματος που προκαλούνται από τον τύπο σκάφους στον οποίο ανήκει το μεμονωμένο σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί η πρόσθετη κατανομή, με την προϋπόθεση ότι: α) το ποσοστό των απορρίψεων του αποθέματος, όπως υπολογίζονται κατ’ εκτίμηση για τον σχετικό τύπο σκάφους, είναι μικρότερο από 10 %· β) η ένταξη αυτού του τύπου σκάφους είναι σημαντική για την αξιολόγηση των δυνατοτήτων του συστήματος CCTV για σκοπούς ελέγχου· γ) το σύνολο των σκαφών που συμμετέχουν στις δοκιμές δεν υπερβαίνει το συνολικό όριο του 75 % των εκτιμώμενων απορρίψεων του αποθέματος. 3. Πριν από τη χορήγηση της αναφερόμενης στο άρθρο 14 πρόσθετης κατανομής, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες: α) κατάλογο των σκαφών που φέρουν τη σημαία του και συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία, β) τις προδιαγραφές του ηλεκτρονικού εξοπλισμού παρακολούθησης εξ αποστάσεως που έχει εγκατασταθεί στα σκάφη αυτά, γ) τις δυνατότητες, τον τύπο και τις προδιαγραφές των εργαλείων που χρησιμοποιούν τα σκάφη αυτά, δ) τις εκτιμώμενες απορρίψεις για κάθε τύπο σκάφους που συμμετέχει στις δοκιμές, ε) τις ποσότητες αλιευμάτων από το απόθεμα στο πλαίσιο του αντίστοιχου TAC που πραγματοποίησαν το 2013 τα σκάφη τα οποία συμμετέχουν στις δοκιμές. Άρθρο 16 Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα Στον βαθμό που οι καταγραφές που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 αφορούν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια της οδηγίας 95/46/ΕΚ, η εν λόγω οδηγία εφαρμόζεται στην επεξεργασία των δεδομένων αυτών. Άρθρο 17 Ανάκληση πρόσθετων κατανομών Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι σκάφος που συμμετέχει σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 15, ανακαλεί αμέσως την πρόσθετη κατανομή που έχει χορηγηθεί στο συγκεκριμένο σκάφος και το αποκλείει από τη συμμετοχή στις δοκιμές αυτές για το υπόλοιπο του έτους 2014. Άρθρο 18 Επιστημονική επανεξέταση των εκτιμήσεων των απορρίψεων Η Επιτροπή δύναται να ζητήσει από οποιοδήποτε κράτος μέλος που επωφελείται του παρόντος κεφαλαίου να υποβάλει εκτίμηση των απορρίψεων που παράγονται ανά τύπο σκάφους σε επιστημονικό γνωμοδοτικό φορέα για έλεγχο, ώστε να παρακολουθείται η εκπλήρωση της απαίτησης που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i). Ελλείψει εκτίμησης που να επιβεβαιώνει τις απορρίψεις, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει την τήρηση της απαίτησης αυτής και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή. Κεφάλαιο III Άδειες αλιείας σε ύδατα τρίτων χωρών Άρθρο 19 Άδειες αλιείας 1. Ο ανώτατος αριθμός αδειών αλιείας για τα ενωσιακά σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα τρίτης χώρας καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ. 2. Εάν ένα κράτος μέλος μεταφέρει ποσόστωση σε άλλο κράτος μέλος («ανταλλαγή») στις περιοχές αλιείας που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ, βάσει του άρθρου 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, η μεταφορά πρέπει να περιλαμβάνει την κατάλληλη μεταβίβαση αδειών αλιείας και κοινοποιείται στην Επιτροπή. Ωστόσο, δεν πρέπει να σημειώνεται υπέρβαση του συνολικού αριθμού αδειών αλιείας για κάθε περιοχή αλιείας, ο οποίος καθορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ. Κεφάλαιο IV Αλιευτικές δυνατότητες σε ύδατα περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας Άρθρο 20 Μεταφορές και ανταλλαγές ποσοστώσεων 1. Στις περιπτώσεις που, βάσει των κανόνων περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης της αλιείας («ΠΟΔΑ»), επιτρέπονται μεταφορές ή ανταλλαγές ποσοστώσεων μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της ΠΟΔΑ, ένα κράτος μέλος («το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος») μπορεί να συζητήσει με συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ και, κατά περίπτωση, να καθορίσει πιθανό πλαίσιο για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά ή την ανταλλαγή ποσόστωσης. 2. Μετά τη σχετική κοινοποίηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους στην Επιτροπή, η Επιτροπή μπορεί να επικυρώσει το πλαίσιο για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά ή την ανταλλαγή ποσόστωσης που έχει συζητήσει το κράτος μέλος με το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ. Εν συνεχεία, η Επιτροπή ανταλλάσσει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, τη συγκατάθεση που δεσμεύει την εν λόγω μεταφορά ή ανταλλαγή της ποσόστωσης με το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ. Έπειτα, η Επιτροπή κοινοποιεί τη συμφωνηθείσα μεταφορά ή ανταλλαγή ποσόστωσης στη γραμματεία της ΠΟΔΑ σύμφωνα με τους κανόνες της οργάνωσης αυτής. 3. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για τη συμφωνηθείσα μεταφορά ή ανταλλαγή ποσόστωσης. 4. Οι αλιευτικές δυνατότητες που λαμβάνει το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ ή που μεταφέρονται σε αυτό βάσει της μεταφοράς ή της ανταλλαγής ποσόστωσης θεωρούνται ως ποσοστώσεις που κατανέμονται ή αφαιρούνται από την κατανομή του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους, από τη στιγμή που η μεταφορά ή η ανταλλαγή της ποσόστωσης πραγματοποιείται σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας στην οποία έχει καταλήξει με το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ ή με τους κανόνες της σχετικής ΠΟΔΑ, ανάλογα με την περίπτωση. Μια τέτοια κατανομή δεν επηρεάζει την υφιστάμενη κλείδα κατανομής για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με την αρχή της σχετικής σταθερότητας των αλιευτικών δραστηριοτήτων. ΤΜΗΜΑ 1 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ICCAT Άρθρο 21 Περιορισμοί όσον αφορά την αλιεία, την ικανότητα εκτροφής και πάχυνσης ερυθρού τόνου 1. Περιορίζεται ο αριθμός ενωσιακών θυνναλιευτικών με καλάμι και με συρτή που επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς ερυθρό τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115 cm στον Ανατολικό Ατλαντικό, όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο 1. 2. Ο αριθμός ενωσιακών σκαφών παράκτιας μη βιομηχανικής αλιείας που επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς ερυθρό τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115 cm στη Μεσόγειο περιορίζεται, όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο 2 . 3. Ο αριθμός των ενωσιακών σκαφών που αλιεύουν ερυθρό τόνο στην Αδριατική Θάλασσα με σκοπό την εκτροφή και επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς ερυθρό τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115 cm περιορίζεται, όπως προβλέπεται στο παράρτημα IV σημείο 3. 4. Ο αριθμός και η συνολική χωρητικότητα σε κόρους των αλιευτικών σκαφών, τα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν, να διατηρούν επί του σκάφους, να μεταφορτώνουν, να μεταφέρουν ή να εκφορτώνουν ερυθρό τόνο στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο περιορίζεται, όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο 4. 5. Ο αριθμός των διατάξεων παγίδευσης που χρησιμοποιούνται για την αλιεία ερυθρού τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο περιορίζεται, όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο 5. 6. Η ικανότητα εκτροφής ερυθρού τόνου, η ικανότητα πάχυνσης και το ανώτατο όριο εισερχόμενων ποσοτήτων ερυθρού τόνου που έχουν συλληφθεί σε άγρια κατάσταση, τα οποία κατανέμονται μεταξύ των ιχθυοτροφείων στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο, περιορίζονται όπως ορίζεται στο παράρτημα IV σημείο 6. Άρθρο 22 Ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία Τα κράτη μέλη χορηγούν ειδική ποσόστωση ερυθρού τόνου για την ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία από τις ποσοστώσεις που τους αναλογούν σύμφωνα με το παράρτημα ΙΔ. Άρθρο 23 Καρχαρίες 1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου μεγαλομάτη αλεπόσκυλου (Alopias superciliosus) ή τεμαχίου αυτού, σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. 2. Απαγορεύεται η διεξαγωγή κατευθυνόμενης αλιείας για αλεπόσκυλα του γένους Alopias. 3. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρης ζύγαινας της οικογένειας Sphyrnidae (εκτός της Sphyrna tiburo) ή τεμαχίου αυτής, σε σχέση με την αλιεία στην περιοχή της σύμβασης ICCAT. 4. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου ωκεάνιου λευκού καρχαρία (Carcharhinus longimanus) ή τεμαχίου αυτού, σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. 5. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους λείου καρχαρία (Carcharhinus falciformis) σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. ΤΜΗΜΑ 2 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ CCAMLR Άρθρο 24 Απαγορεύσεις και περιορισμοί αλιευμάτων 1. Η κατευθυνόμενη αλιεία με στόχο είδη του παραρτήματος V μέρος Α απαγορεύεται στις ζώνες και κατά τις περιόδους που καθορίζονται σε αυτό. 2. Για τις ερευνητικές αλιευτικές δραστηριότητες, τα TAC και τα όρια παρεμπιπτόντων αλιευμάτων του παραρτήματος V μέρος Β εφαρμόζονται στις υποπεριοχές που καθορίζονται σε αυτό. Άρθρο 25 Ερευνητική αλιεία 1. Μόνο τα κράτη μέλη που είναι μέλη της Επιτροπής της CCAMLR μπορούν να συμμετέχουν σε ερευνητική αλιεία με παραγάδι με στόχο το είδος Dissostichus spp. στις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και στις διαιρέσεις 58.4.1, 58.4.2 και 58.4.3a, εκτός περιοχών υπό εθνική δικαιοδοσία το 2014. Εφόσον ένα κράτος μέλος προτίθεται να συμμετάσχει στη σχετική αλιεία, ειδοποιεί τη γραμματεία της CCAMLR, σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 7α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004 και οπωσδήποτε έως την 1η Ιουνίου 2014 το αργότερο. 2. Όσον αφορά τις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και τις διαιρέσεις 58.4.1, 58.4.2 και 58.4.3a, τα TAC και τα όρια παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ανά υποπεριοχή και διαίρεση και η κατανομή τους μεταξύ Ερευνητικών Μονάδων Μικρής Κλίμακας (SSRU) σε καθεμία από αυτές καθορίζονται στο παράρτημα V μέρος Β. Η αλιεία σε οποιαδήποτε SSRU διακόπτεται όταν τα δηλωμένα αλιεύματα φθάσουν το καθορισμένο TAC και η αλιεία στην εν λόγω SSRU απαγορεύεται για την υπόλοιπη περίοδο. 3. Η αλιεία πραγματοποιείται σε όσο το δυνατόν ευρύτερο γεωγραφικό και βαθυμετρικό φάσμα, ώστε να λαμβάνονται οι αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του αλιευτικού δυναμικού και για την αποφυγή της υπερσυγκέντρωσης των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας. Ωστόσο, η αλιεία στις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και στις διαιρέσεις 58.4.1, 58.4.2 και 58.4.3a, απαγορεύεται σε βάθη μικρότερα των 550 m. Άρθρο 26 Αλιεία κριλ κατά την αλιευτική περίοδο 2014/2015 1. Μόνο τα κράτη μέλη που είναι μέλη της Επιτροπής της CCAMLR μπορούν να αλιεύσουν κριλ (Euphasia superba) στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR κατά την αλιευτική περίοδο 2014/2015. Εφόσον ένα κράτος μέλος προτίθεται να αλιεύσει κριλ στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR, κοινοποιεί στη γραμματεία της CCAMLR, σύμφωνα με το άρθρο 5α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004, και στην Επιτροπή και οπωσδήποτε έως την 1η Ιουνίου 2014 το αργότερο: α) την πρόθεσή του να αλιεύσει κριλ, χρησιμοποιώντας το μορφότυπο του παραρτήματος V μέρος Γ· β) το έντυπο για τη διαμόρφωση των διχτυών, χρησιμοποιώντας το μορφότυπο του παραρτήματος V μέρος Δ. 2. Στην κοινοποίηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004 για κάθε σκάφος που λαμβάνει άδεια από το κράτος μέλος για συμμετοχή σε αλιεία κριλ. 3. Ένα κράτος μέλος που προτίθεται να αλιεύσει κριλ στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR δηλώνει μόνο την πρόθεσή του να το κάνει σχετικά με σκάφη που έχουν λάβει άδεια και τα οποία είτε φέρουν τη σημαία του τη στιγμή της κοινοποίησης είτε φέρουν τη σημαία άλλου μέλους της σύμβασης CCAMLR και τα οποία αναμένεται κατά τη στιγμή της αλίευσης να φέρουν τη σημαία αυτού του κράτους μέλους. 4. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αλιεία κριλ σε σκάφη που δεν έχουν κοινοποιηθεί στη γραμματεία της CCAMLR σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, εάν σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια δεν μπορεί να συμμετάσχει λόγω νόμιμων επιχειρησιακών λόγων ή ανωτέρας βίας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα οικεία κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα τη γραμματεία της CCAMLR και την Επιτροπή παρέχοντας: α) τα πλήρη στοιχεία του σκάφους (ή σκαφών) προς αντικατάσταση, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004· β) συνοπτική αναφορά των λόγων που δικαιολογούν την αντικατάσταση και τυχόν σχετικά αποδεικτικά στοιχεία ή αναφορές. 5. Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αλιεία κριλ σε σκάφη που περιλαμβάνονται στους καταλόγους σκαφών παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (ΠΛΑ) της CCAMLR. ΤΜΗΜΑ 3 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ IOTC Άρθρο 27 Περιορισμός της αλιευτικής ικανότητας των σκαφών που αλιεύουν στην περιοχή της σύμβασης IOTC 1. Ο μέγιστος αριθμός ενωσιακών σκαφών που αλιεύουν τροπικούς τόνους στην περιοχή της σύμβασης IOTC και η αντίστοιχη αλιευτική ικανότητα εκπεφρασμένη σε ολική χωρητικότητα καθορίζονται στο παράρτημα VI σημείο 1. 2. Ο μέγιστος αριθμός ενωσιακών σκαφών που αλιεύουν ξιφία (Xiphias gladius) και μακρύπτερο τόνο (Thunnus alalunga) στην περιοχή της σύμβασης IOTC και η αντίστοιχη αλιευτική ικανότητα εκπεφρασμένη σε ολική χωρητικότητα καθορίζονται στο παράρτημα VI σημείο 2. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ανακατανέμουν μεταξύ των δύο τύπων αλιείας που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 σκάφη τα οποία έχουν δηλωθεί στον ένα από αυτούς, εφόσον μπορούν να αποδείξουν στην Επιτροπή ότι η αλλαγή αυτή δεν έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της αλιευτικής προσπάθειας για τα αντίστοιχα αλιευτικά αποθέματα. 4. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε, στις περιπτώσεις προτεινόμενης μεταφοράς αλιευτικής ικανότητας στους στόλους τους, τα προς μεταφορά σκάφη να περιλαμβάνονται στο μητρώο σκαφών της IOTC ή στο μητρώο σκαφών άλλων περιφερειακών οργανώσεων αλιείας τόνου. Επιπλέον, σκάφη που εμφανίζονται στον κατάλογο σκαφών που έχουν ασκήσει δραστηριότητες παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (σκάφη ΠΛΑ) οποιασδήποτε περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης αλιείας δεν μπορούν να μεταφέρονται. 5. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εφαρμογή των σχεδίων ανάπτυξης που έχουν κατατεθεί στην IOTC, τα κράτη μέλη μπορούν να αυξάνουν την αλιευτική ικανότητα τους πέραν των ανωτάτων ορίων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μόνον εντός των ορίων που καθορίζονται στα εν λόγω σχέδια ανάπτυξης. Άρθρο 28 Καρχαρίες 1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου μεγαλομάτη αλεπόσκυλου ή τεμαχίου αυτού, όλων των ειδών της οικογένειας Alopiidae, σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. 2. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου ή τεμαχίου ωκεάνιου λευκού καρχαρία (Carcharhinus longimanus) σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας, πλην όσον αφορά τα σκάφη ολικού μήκους κάτω των 24 μέτρων που ασχολούνται αποκλειστικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) του κράτους μέλους σημαίας, και υπό την προϋπόθεση ότι τα αλιεύματά τους προορίζονται αποκλειστικά για την τοπική κατανάλωση. 3. Στην περίπτωση που τα είδη που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 αλιεύονται κατά λάθος, δεν τους προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως. ΤΜΗΜΑ 4 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΗΣ SPRFMO Άρθρο 29 Αλιεία πελαγικών ειδών – Περιορισμός αλιευτικής ικανότητας Τα κράτη μέλη που ασκούσαν ενεργά δραστηριότητες πελαγικής αλιείας στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO τα έτη 2007, 2008 ή 2009 περιορίζουν την ολική χωρητικότητα των σκαφών υπό τη σημαία τους που αλιεύουν πελαγικά αποθέματα το 2014 στο συνολικό επίπεδο της Ένωσης, 78 610 τόνους ολικής χωρητικότητας, στην εν λόγω περιοχή. Άρθρο 30 Αλιεία πελαγικών ειδών – TAC 1. Μόνον όσα κράτη μέλη ασκούσαν ενεργά δραστηριότητες πελαγικής αλιείας στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO τα έτη 2007, 2008 ή 2009, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 29, δύνανται να αλιεύουν πελαγικά αποθέματα στην εν λόγω περιοχή, σύμφωνα με τα TAC που ορίζονται στο παράρτημα ΙΘ. 2. Οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΘ μπορούν να αλιευθούν μόνο υπό τον όρο ότι τα κράτη μέλη αποστέλλουν στην Επιτροπή, προς διαβίβαση στη Γραμματεία της SPRFMO, τον κατάλογο των σκαφών που αλιεύουν ενεργώς ή πραγματοποιούν μεταφορτώσεις στην περιοχή της σύμβασης της SPRFMO, τα στοιχεία παρακολούθησης με το σύστημα παρακολούθησης σκαφών (VMS), τις μηνιαίες αναφορές αλιευμάτων και, εφόσον είναι διαθέσιμες, τις καταστάσεις ελλιμενισμού το αργότερο έως τις 5 του επόμενου μηνός. Άρθρο 31 Αλιεία βυθού Τα κράτη μέλη που διαθέτουν ιστορικό σε αλιευτική προσπάθεια ή αλιεύματα βυθού στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO από την 1η Ιανουαρίου 2002 έως 31 Δεκεμβρίου 2006 θα περιορίσουν την αλιευτική προσπάθεια ή τα αλιεύματα: α) στα μέσα επίπεδα αλιευμάτων ή παραμέτρων αλιευτικής προσπάθειας που αντιστοιχούν στην εν λόγω περίοδο· και β) μόνο στα τμήματα της περιοχής της σύμβασης SPRFMO, στα οποία ασκήθηκε αλιεία βυθού κατά την προηγούμενη αλιευτική περίοδο. ΤΜΗΜΑ 5 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ IATTC Άρθρο 32 Αλιεία από σκάφη γρι-γρι 1. Απαγορεύονται οι αλιευτικές δραστηριότητες σκαφών γρι-γρι με στόχο τον κιτρινόπτερο τόνο (Thunnus albacares), τον μεγαλόφθαλμο τόνο (Thunnus obesus) και την παλαμίδα (Katsuwonus pelamis): α) από τις 29 Ιουλίου έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2014 ή από τις 18 Νοεμβρίου 2014 έως τις 18 Ιανουαρίου 2015, στην περιοχή που οριοθετείται από τα εξής όρια: – τις ακτές του Ειρηνικού της αμερικανικής ηπείρου, – το γεωγραφικό μήκος 150° Δ, – το γεωγραφικό πλάτος 40º Β, – το γεωγραφικό πλάτος 40° Ν· β) από τις 29 Σεπτεμβρίου έως τις 29 Οκτωβρίου 2014 στην περιοχή που οριοθετείται από τα ακόλουθα όρια: – το γεωγραφικό μήκος 96° Δ, – το γεωγραφικό μήκος 110° Δ, – το γεωγραφικό πλάτος 4º Β, – το γεωγραφικό πλάτος 3° Ν. 2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 περίοδο απαγόρευσης που έχουν επιλέξει πριν από την 1η Απριλίου 2014. Όλα τα σκάφη γρι-γρι των ενδιαφερομένων κρατών μελών πρέπει να διακόπτουν την αλιεία με γρι-γρι στις περιοχές που καθορίζονται στην παράγραφο 1 κατά την περίοδο που έχει επιλεγεί. 3. Τα σκάφη αλιείας τόνου με γρι-γρι στην περιοχή της σύμβασης IATTC διατηρούν επί του σκάφους και, στη συνέχεια, εκφορτώνουν όλα τα αλιεύματα κιτρινόπτερου τόνου, μεγαλόφθαλμου τόνου και παλαμίδας. 4. Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) όταν οι ιχθύες είναι ακατάλληλοι προς ανθρώπινη κατανάλωση για λόγους που δεν αφορούν το μέγεθος ή β) κατά την τελευταία ανάσυρση των διχτυών ενός αλιευτικού ταξιδιού, εφόσον ενδέχεται να μην απομένει επαρκής χώρος για όλη την ποσότητα τόνου που έχει αλιευθεί κατά την εν λόγω ανάσυρση. 5. Απαγορεύεται η αλιεία, η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση, η αποθήκευση, η διάθεση προς πώληση, η πώληση ή η εκφόρτωση στην περιοχή της σύμβασης IATTC ολόκληρου ωκεάνιου λευκού καρχαρία (Carcharhinus longimanus) ή τεμαχίου αυτού, που έχει αλιευθεί στην περιοχή αυτή. 6. Στην περίπτωση που το είδος που αναφέρεται στην παράγραφο 5 αλιεύεται κατά λάθος, απαγορεύεται να του προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως από τον διαχειριστή του σκάφους, ο οποίος επίσης: α) καταγράφει τον αριθμό των ιχθύων που ελευθερώθηκαν, περιγράφοντας την κατάστασή τους (ζώντες ή μη)· β) αναφέρει τις πληροφορίες που διευκρινίζονται στο στοιχείο α) στο κράτος μέλος του οποίου είναι υπήκοος. Τα κράτη μέλη οφείλουν να διαβιβάσουν στην Επιτροπή τις εν λόγω πληροφορίες έως τις 31 Ιανουαρίου 2014. ΤΜΗΜΑ 6 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ SEAFO Άρθρο 33 Απαγόρευση της αλιείας καρχαριών βαθέων υδάτων Απαγορεύεται στην περιοχή της σύμβασης SEAFO η κατευθυνόμενη αλιεία των ακόλουθων καρχαριοειδών βαθέων υδάτων: – σελάχια (Rajidae), – κεντρόνια (Squalus acanthias), – μαυροαγκαθίτες του είδους Etmopterus bigelowi, – μαυροαγκαθίτες του είδους Etmopterus brachyurus, – μεγάλοι μαυροαγκαθίτες (Etmopterus princeps), – λείοι μαυροαγκαθίτες (Etmopterus pusillus), – σκυλάκια του είδους (Apristurus manis), – σκυμνόδοντες του είδους Scymnodon squamulosus, – καρχαρίες βαθέων υδάτων της υπέρταξης Selachimorpha. ΤΜΗΜΑ 7 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ WCPFC Άρθρο 34 Προϋποθέσεις για την αλιεία μεγαλόφθαλμου τόνου, κιτρινόπτερου τόνου, παλαμίδας και μακρύπτερου τόνου Νοτίου Ειρηνικού 1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι δεν αυξάνεται ο αριθμός ημερών αλιείας που διατίθενται στα σκάφη γρι-γρι τα οποία αλιεύουν μεγαλόφθαλμο τόνο (Thunnus obesus), κιτρινόπτερο τόνο (Thunnus albacares) και παλαμίδα (Katsuwonus pelamis) στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC στην ανοικτή θάλασσα που ευρίσκεται μεταξύ 20º Β και 20º Ν. 2. Τα ενωσιακά σκάφη δεν στοχεύουν τον μακρύπτερο τόνο του Νότιου Ειρηνικού (Thunnus alalunga) στην περιοχή της σύμβασης WCPFC νοτίως γεωγραφικού πλάτους 20°Ν. Άρθρο 35 Περιοχή απαγόρευσης της αλιείας με διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων (FAD) 1. Στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC που ευρίσκεται μεταξύ 20°Β και 20°Ν, οι αλιευτικές δραστηριότητες των σκαφών γρι-γρι που χρησιμοποιούν διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων (FAD) απαγορεύονται από την ώρα 00:00 της 1ης Ιουλίου 2014 μέχρι την ώρα 24:00 της 31ης Οκτωβρίου 2014. Κατά το εν λόγω διάστημα, σκάφος γρι-γρι μπορεί να συμμετέχει σε αλιευτικές δραστηριότητες στο τμήμα αυτό της περιοχής της σύμβασης της WCPFC, μόνον εάν φέρει παρατηρητή ο οποίος ελέγχει ότι το σκάφος ουδέποτε: α) αναπτύσσει ή διατηρεί διάταξη συγκέντρωσης ιχθύων ή σχετιζόμενη ηλεκτρονική συσκευή· β) αλιεύει σε περιοχές με κοπάδια ιχθύων σε συνδυασμό με διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων. 2. Όλα τα σκάφη γρι-γρι τα οποία αλιεύουν στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC που αναφέρεται στην παράγραφο 1 διατηρούν επ’ αυτών και εκφορτώνουν ή μεταφορτώνουν όλα τα αλιεύματα μεγαλόφθαλμου και κιτρινόπτερου τόνου και παλαμίδας. 3. Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) στην τελευταία ανάσυρση των διχτυών αλιευτικού ταξιδιού, εάν στο σκάφος δεν απομένει επαρκής χώρος αποθήκευσης για όλη την ποσότητα των ιχθύων· β) όταν οι ιχθύες είναι ακατάλληλοι προς ανθρώπινη κατανάλωση για λόγους που δεν αφορούν το μέγεθος ή γ) όταν προκύπτει σοβαρή δυσλειτουργία του ψυκτικού εξοπλισμού. Άρθρο 36 Περιοχή αλληλεπικάλυψης μεταξύ IATTC και WCPFC 1. Τα σκάφη που είναι καταχωρημένα αποκλειστικά στο μητρώο της WCPFC εφαρμόζουν τα μέτρα που προβλέπονται στα άρθρα 34 έως 37, όταν αλιεύουν στην περιοχή αλληλεπικάλυψης μεταξύ IATTC και WCPFC η οποία ορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο ιστ). 2. Τα σκάφη που είναι καταχωρημένα τόσο στο μητρώο της WCPFC όσο και στο μητρώο της IATTC, καθώς και τα σκάφη που είναι καταχωρημένα αποκλειστικά στο μητρώο της IATTC, εφαρμόζουν τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 32 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφοι 2 έως 6, όταν αλιεύουν στην περιοχή αλληλεπικάλυψης μεταξύ IATTC και WCPFC η οποία ορίζεται στο άρθρο 4 στοιχείο ιστ).» Άρθρο 37 Περιορισμοί στον αριθμό των ενωσιακών σκαφών που επιτρέπεται να αλιεύουν ξιφία Ο μέγιστος αριθμός ενωσιακών σκαφών που επιτρέπεται να αλιεύουν ξιφία (Xiphias gladius) σε περιοχές νοτίως γεωγραφικού πλάτους 20°Ν της περιοχής της σύμβασης WCPFC αναφέρεται στο παράρτημα VII. ΤΜΗΜΑ 8 ΒΕΡΙΓΓΕΙΟΣ ΘΑΛΑΣΣΑ Άρθρο 38 Απαγόρευση αλιείας στην ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης Απαγορεύεται η αλιεία μπακαλιάρου της Αλάσκας (Theragra chalcogramma) στην ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης. ΤΙΤΛΟΣ III ΑΛΙΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΣΚΑΦΗ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΣΤΑ ΕΝΩΣΙΑΚΑ ΥΔΑΤΑ Άρθρο 39 TAC Επιτρέπεται σε αλιευτικά σκάφη υπό σημαία Νορβηγίας και σε αλιευτικά σκάφη νηολογημένα στις Νήσους Φερόε να αλιεύουν στα ενωσιακά ύδατα ποσότητες ιχθύων εντός των καθοριζομένων στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού TAC, υπό τους όρους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και στο κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008. Άρθρο 40 Άδειες αλιείας 1. Ο ανώτατος αριθμός των αδειών αλιείας για τα σκάφη τρίτων χωρών που αλιεύουν στα ενωσιακά ύδατα καθορίζεται στο παράρτημα VIII. 2. Ιχθύες από αποθέματα για τα οποία έχουν καθορισθεί TAC δεν διατηρούνται επί του σκάφους ούτε εκφορτώνονται, εκτός εάν τα αλιεύματα αλιεύθηκαν από σκάφη τρίτων χωρών που διαθέτουν ποσόστωση και δεν την έχουν εξαντλήσει. Άρθρο 41 Απαγορεύσεις 1. Απαγορεύεται σε σκάφη τρίτων χωρών να αλιεύουν, να διατηρούν επ’ αυτών, να μεταφορτώνουν ή να εκφορτώνουν τα ακόλουθα είδη: α) καρχαρία προσκυνητή (Cetorhinus maximus) και λευκό καρχαρία (Carcharodon carcharias) σε ενωσιακά ύδατα · β) ρίνα (Squatina squatina) σε ενωσιακά ύδατα· γ) γκριζόβατο (Dipturus batis) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIa και των υποπεριοχών ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX και Χ· δ) κυματόβατο (Raja undulata) και λευκόβατο (Raja alba) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES VI, VII, VIII, IX και Χ· ε) καρχαρία λάμνα (Lamna nasus) στα ενωσιακά ύδατα· στ) κιθάρες (Rhinobatidae) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X και ΧΙΙ· ζ) γιγαντιαίο διαβολόψαρο (Manta birostris) στα ενωσιακά ύδατα. 2. Στην περίπτωση που τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αλιεύονται κατά λάθος, δεν τους προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως. Άρθρο 42 Έναρξη ισχύος Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της ημέρας δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014. Ωστόσο, το άρθρο 8 εφαρμόζεται από την 1η Φεβρουαρίου 2014. Οι διατάξεις σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται στα άρθρα 24, 25 και 26 και στα παραρτήματα ΙΕ και V για την περιοχή της σύμβασης CCAMLR εφαρμόζονται από τις ημερομηνίες που περιέχονται σε αυτά. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι: TAC που εφαρμόζονται σε ενωσιακά σκάφη σε περιοχές όπου υφίστανται TAC ανά είδος και ανά περιοχή ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΑ: Skagerrak, Kattegat, υποπεριοχές ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII και XIV, ενωσιακά ύδατα της CECAF, ύδατα Γαλλικής Γουιάνας ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΒ: Βορειοανατολικός Ατλαντικός και Γροιλανδία, υποπεριοχές ICES I, II, V, XII και XIV και ύδατα Γροιλανδίας της NAFO 1 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΓ: Βορειοδυτικός Ατλαντικός – Περιοχή της σύμβασης NAFO ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΔ: Άκρως μεταναστευτικά είδη ιχθύων – όλες οι ζώνες ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΕ: Ανταρκτική – Περιοχή της σύμβασης CCAMLR ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IΣΤ: Νοτιοανατολικός Ατλαντικός Ωκεανός – Περιοχή της σύμβασης SEAFO ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΖ: Ερυθρός τόνος νότιου ημισφαιρίου – όλες οι περιοχές ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΗ: Περιοχή της σύμβασης WCPFC ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΘ: Περιοχή της σύμβασης SPRFMO ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΑ: Αλιευτική προσπάθεια των σκαφών στο πλαίσιο της διαχείρισης ορισμένων αποθεμάτων γάδου, ευρωπαϊκής χωματίδας και γλώσσας στις διαιρέσεις ICES ΙΙΙa, VIa, VIIa, VIId, στην υποπεριοχή ICES IV και στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES IIa και Vb ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIB: Αλιευτική προσπάθεια των σκαφών στο πλαίσιο της αποκατάστασης ορισμένων αποθεμάτων μπακαλιάρου μερλούκιου του Νότου και καραβίδας στις διαιρέσεις ICES VIIIc και ΙΧa, εξαιρουμένου του Κόλπου του Κάδιξ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΓ: Αλιευτική προσπάθεια των σκαφών στο πλαίσιο της διαχείρισης αποθεμάτων γλώσσας της Δυτικής Μάγχης στη διαίρεση ICES VIIe ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΔ: Περιοχές διαχείρισης του αμμόχελου στις διαιρέσεις ICES IIa και IIIa και στην υποπεριοχή ICES IV ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ: Μέγιστος αριθμός αδειών αλιείας για ενωσιακά σκάφη που αλιεύουν σε ύδατα τρίτων χωρών ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV: Περιοχή της σύμβασης ICCAT ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V: Περιοχή της σύμβασης CCAMLR ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI: Περιοχή της σύμβασης IOTC ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII: Περιοχή της σύμβασης WCPFC ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Ποσοτικοί περιορισμοί αδειών αλιείας για αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών που αλιεύουν σε ενωσιακά ύδατα [1] Βλ., συγκεκριμένα, το έγγραφο με τίτλο: «General Context of ICES Advice» («Γενικό πλαίσιο Γνωμοδότησης του ICES»), που βρίσκεται στον ακόλουθο σύνδεσμο: http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2013/2013/1.2_General_context_of_ICES_advice_2013_June.pdf [2] Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, COM(2011) 425 τελικό. [3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη σύσταση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τα αποθέματα γάδου και τις αλιευτικές δραστηριότητες που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα αυτά (το «σχέδιο για τον γάδο»). [4] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, (ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59). [5] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2166/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2005, για τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποθεμάτων μερλούκιου του Νότου και καραβίδας στην Κανταβρική Θάλασσα και στη Δυτική Ιβηρική Χερσόνησο και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών (ΕΕ L 345 της 28.12.2005, σ. 5). [6] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 509/2007 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου βιώσιμης εκμετάλλευσης του αποθέματος γλώσσας στη Δυτική Μάγχη (ΕΕ L 122 της 11.5.2007, σ. 7). [7] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 676/2007 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα ευρωπαϊκής χωματίδας και γλώσσας στη Βόρεια Θάλασσα (ΕΕ L 157 της 19.6.2007, σ. 1). [8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1300/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για το απόθεμα ρέγγας που κατανέμεται δυτικά της Σκωτίας και για την αλιεία του αποθέματος αυτού (ΕΕ L 344 της 20.12.2008, σ. 6). [9] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη σύσταση μακροπρόθεσμου σχεδίου για τα αποθέματα γάδου και τις αλιευτικές δραστηριότητες που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα αυτά και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 423/2004 (ΕΕ L 348 της 24.12.2008,σ. 20). [10] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 302/2009 του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 2009, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου αποκατάστασης του τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 43/2000 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1559/2007 (ΕΕ L 96 της 15.4.2009, σ. 1). [11] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 811/2004 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποθεμάτων μερλούκιου του Βορρά (ΕΕ L 150 της 30.4.2004, σ. 1). [12] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 388/2006 του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος για τη βιώσιμη εκμετάλλευση του αποθέματος γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο (ΕΕ L 65 της 7.3.2006, σ. 1) . [13] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1996, περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων (ΕΕ L 115 της 9.5.1996, σ. 3). [14] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 754/2009 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 2009, σχετικά με την εξαίρεση ορισμένων ομάδων σκαφών από το καθεστώς της αλιευτικής προσπάθειας, που ορίζεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 (ΕΕ L 214 της 19.8.2009, σ. 16). [15] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 847/96, (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, (ΕΚ) αριθ. 811/2004, (ΕΚ) αριθ. 768/2005, (ΕΚ) αριθ. 2115/2005, (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, (ΕΚ) αριθ. 388/2006, (ΕΚ) αριθ. 509/2007, (ΕΚ) αριθ. 676/2007, (ΕΚ) αριθ. 1098/2007, (ΕΚ) αριθ. 1300/2008, (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 (ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 1). [16] Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31). [17] ΕΕ L 6 της 10.1.2012, σ. 9. [18] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13). [19] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 517/2008 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 όσον αφορά τον προσδιορισμό του μεγέθους των ματιών και τη μέτρηση του πάχους του νήματος των διχτυών αλιείας (ΕΕ L 151 της 11.6.2008, σ. 5.) [20] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 218/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν στο Βορειοανατολικό Ατλαντικό (ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 70). [21] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 216/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις ονομαστικές αλιεύσεις από τα κράτη μέλη που αλιεύουν σε ορισμένες ζώνες εκτός του Βόρειου Ατλαντικού (ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 1). [22] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 217/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2009, σχετικά με την υποβολή στατιστικών για τις αλιεύσεις και την αλιευτική δραστηριότητα των κρατών μελών που αλιεύουν στο Βορειοδυτικό Ατλαντικό (ΕΕ L 87 της 31.3.2009, σ. 42). [23] Συνήφθη με την απόφαση 2002/738/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 234 της 31.8.2002, σ. 39) . [24] Η Ένωση προσχώρησε με την απόφαση 86/238/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 162 της 18.6.1986, σ. 33). [25] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 601/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2004, για τον καθορισμό ορισμένων μέτρων ελέγχου που εφαρμόζονται στις αλιευτικές δραστηριότητες στη ζώνη της σύμβασης για τη διατήρηση της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας της Ανταρκτικής (ΕΕ L 97 της 1.4.2004, σ. 16). [26] Συνήφθη με την απόφαση 2006/539/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 224 της 16.8.2006, σ. 22). [27] Η Ένωση προσχώρησε με την απόφαση 95/399/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 236 της 5.10.1995, σ. 24). [28] Συνήφθη με την απόφαση 2008/780/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 268 της 9.10.2008, σ. 27). [29] Η Ένωση προσχώρησε με την απόφαση 2005/75/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 32 της 4.2.2005, σ. 1). [30] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1006/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με τις άδειες αλιείας κοινοτικών αλιευτικών σκαφών εκτός των υδάτων της Κοινότητας και για την πρόσβαση σκαφών τρίτων χωρών στα ύδατα της Κοινότητας (ΕΕ L 286 της 29.10.2008, σ. 33). [31] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων (ΕΕ L 351 της 28.12.2002, σ. 6). [32] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου, της 30ής Μαρτίου 1998, για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών (ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σ. 1). ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I TAC ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΩΣΙΑΚΑ ΣΚΑΦΗ ΣΕ ΠΕΡΙΟΧΕΣ ΟΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ TAC ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ Οι πίνακες των παραρτημάτων IA, IB, IΓ, IΔ, IE, IΣΤ, IΖ, IH και IΘ καθορίζουν τα TAC και τις ποσοστώσεις (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά) ανά απόθεμα, καθώς και τους όρους που συνδέονται λειτουργικά με αυτά, ανάλογα με την περίπτωση. Όλες οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται στο παρόν παράρτημα υπόκεινται στους κανόνες που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, και ιδίως τα άρθρα 33 και 34 του εν λόγω κανονισμού. Οι παραπομπές στις αλιευτικές ζώνες είναι παραπομπές στις ζώνες ICES, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά. Σε κάθε περιοχή, τα αποθέματα ιχθύων παρατίθενται με την αλφαβητική σειρά της λατινικής ονομασίας του είδους. Η ταυτοποίηση ειδών για ρυθμιστικούς σκοπούς γίνεται μόνον με λατινικές ονομασίες· οι κοινές ονομασ