Αριθ. C 212/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23.8.85 
Σχέδιο οδηγίας του Συμβουλίου για την κοινή ερμηνεία της έννοιας «εθνική ναυτιλιακή γραμμή» 
(85/C 212/05) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 84 παράγραφος 2, 
το σχέδιο οδηγίας που υποβλήθηκε από την Επιτροπή, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 954/79 του Συμβουλίου (') 
προβλέπει, μεταξύ άλλων, την εφαρμογή της αρχής της ίσης 
μεταχείρισης σύμφωνα με το δικαίωμα εγκατάστασης όταν 
ναυτιλιακές εταιρείες υποβάλλουν αίτηση για να γίνουν 
μέλη μιας conference τακτικών γραμμών, 
ότι μια ναυτιλιακή εταιρεία μπορεί να γίνει δεκτή ως εθνική 
ναυτιλιακή γραμμή, μόνο εφόσον αυτή έχει διαπραγμα­
τευθεί επιτυχώς την αποδοχή της πάνω στην ανωτέρω βάση 
με τις ναυτιλιακές εταιρείες της ίδιας εθνικότητας που απο­
τελούν ήδη μέλη της conference ή που επίσης υποβάλλουν 
αίτηση για να γίνουν μέλη της, 
ότι το συγκεκριμένο κράτος μέλος μπορεί να λάβει από­
φαση για την επίλυση της διαφοράς σε περίπτωση που οι 
συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις δεν οδηγούν σε συμφωνία, 
ότι σε κάθε περίπτωση η ναυτιλιακή εταιρεία που θα 
γινόταν αποδεκτή, πληροί ένα από τα κριτήρια που απαι­
τούνται βάσει του ορισμού της εθνικής ναυτιλιακής γραμμής 
που έχει δοθεί από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για 
τον κώδικα συμπεριφοράς των conferences τακτικών 
γραμμών, ώστε αυτή να αναγνωριστεί ως τέτοια, βάσει της 
νομοθεσίας της συγκεκριμένης χώρας ενώ τα κριτήρια της 
έδρας του πραγματικού ελέγχου διευρύνονται, βάσει της επι­
φύλαξης που διατυπώνουν τα κράτη μέλη, κατά την επι­
κύρωση της σύμβασης για να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις 
τους που απορρέουν από την συνθήκη, 
ότι τα περισσότερα κράτη μέλη επιθυμούν τη διεύρυνση των 
κριτηρίων αναγνώρισης, βάσει της εθνικής νομοθεσίας κατά 
τη λήψη της απόφασης για το ποια ναυτιλιακή εταιρεία 
εγκατεστημένη στο ενδιαφερόμενο κράτος θα μπορούσε να 
γίνη δεκτή στην conference ως «εθνική ναυτιλιακή γραμμή», 
με σκοπό την κατά το δυνατό αποφυγή της ανάγκης ρύθ­
μισης της διαφοράς, με τον τρόπο που προβλέπεται στο 
άρθρο 2 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 954/79, 
ότι όταν θεσπίστηκε ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 954/79 
θεωρήθηκε αναγκαία η κοινή ερμηνεία της έννοιας «εθνική 
ναυτιλιακή γραμμή», προκειμένου να εξασφαλίσει την 
εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης και να ανταπο­
κριθεί στις υποχρεώσεις που Οργανισμού Οικονομικής Συ­
νεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), 
(») ΕΕ αριθ. L 121 της 17. 5. 1979, σ. 1. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρΰρο Ι 
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε οι 
ναυτιλιακές γραμμές να μπορούν να συμμετέχουν σε μια 
conference ως «εθνικές ναυτιλιακές γραμμές», υπό την 
έννοια του κώδικα συμπεριφοράς των Ηνωμένων Εθνών για 
τις conferences τακτικών γραμμών, σύμφωνα με τη διαδι­
κασία που καθορίζεται από το άρθρο 2 του κανονισμού 
(ΕΟΚ) αριθ. 954/79, μόνον όταν αυτές πληρούν τα κριτήρια 
που καθορίζονται στην παράγραφο 2. 
2. Τα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι 
τα εξής: 
α) η έδρα πρέπει να βρίσκεται και ο πραγματικός έλεγχος 
να ασκείται σ' ένα κράτος μέλος* 
6) το διοικητικό συμβούλιο πρέπει να αποτελείται από 
άτομα τα οποία κατά πλειοψηφία να είναι υπήκοοι των 
κρατών μελών 
γ) οι μετοχές της εταιρείας πρέπει να ελέγχονται πραγμα­
τικά από πλειοψηφία μετόχων, που είναι υπήκοοι των 
κρατών μελών και έχουν τόπο κατοικίας ή την έδρα τους 
σε ένα από τα κράτη μέλη. 
3. Τα κριτήρια που αναφέρονται στη παράγραφο 2 στοι­
χεία 6) και γ), επεκτείνονται από ένα κράτος μέλος με την 
πρόσθεση «και των υπηκόων άλλων χωρών του Οργανισμού 
Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) στους 
υπηκόους των κρατών μελών», υπό την προϋπόθεση ότι το 
εθνικό δίκαιο των άλλων ενδιαφερόμενων χωρών μελών του 
Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης 
(ΟΟΣΑ) εξασφαλίζει αμοιβαία μεταχείριση στις ναυτιλιακές 
γραμμές. 
4. Τα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοι­
χεία 6) και γ) μπορούν να επεκταθούν περαιτέρω από ένα 
κράτος μέλος με την πρόσθεση «των υπηκόων άλλων 
κρατών», στους υπηκόους των κρατών μελών υπό την προ­
ϋπόθεση ότι το εθνικό δίκαιο των άλλων ενδιαφερόμενων 
κρατών παρέχει αμοιβαία μεταχείριση στις ναυτιλιακές 
γραμμές του συγκεκριμένου κράτους μέλους. 
5. Για την εφαρμογή της παραγράφου 3, θεωρείται ότι 
υπάρχει αμοιβαία μεταχείριση από άλλη χώρα του Οργα­
νισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), 
αν η Επιτροπή βεβαιώσει ότι το συγκεκριμένο κράτος δεν 
επιβάλλει περιορισμούς στην εγκατάσταση ναυτιλιακών 
εταιρειών τακτικών γραμμών από τα κράτη μέλη στο. 
έδαφος τους με σκοπό να μπορεί να αποτελέσει εθνική ναυ­
τιλιακή εταιρεία κατά την έννοια της σύμβασης των 
Ηνωμένων Εθνών για τον κώδικα συμπεριφοράς των confe­
rences τακτικών γραμμών ή στην ελεύθερη πρόσβαση τους 
σε μεταφορές τακτικών γραμμών προς ή από αυτή τη χώρα. 
23.8.85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 212/9 
Άρΰρο 2 
1. Το κριτήριο των πλοίων με σημαία ενός κράτους 
μέλους, μπορεί να προστεθεί στα τρία κριτήρια που ανα­
φέρθηκαν στο άρθρο 1, μόνο αν το ενδιαφερόμενο κράτος: 
— επιτρέπει στις ναυτιλιακές εταιρείες τακτικών γραμμών 
άλλων κρατών μελών, που κάνουν χρήση του δικαιώ­
ματος εγκατάστασης ή, βάσει της αμοιβαίας μεταχεί­
ρισης, στις ναυτιλιακές εταιρείες τακτικών γραμμών 
άλλων χωρών του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργα­
σίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), που είναι εγκατεστημένες 
στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, να εγγραφούν τα 
πλοία στο εθνικό τους νηολόγιο, ή 
— εξασφαλίζει με άλλο τρόπο ίση μεταχείριση, συμπερι­
λαμβανομένης της αναγνώρισης ως εθνικής ναυτιλιακής 
εταιρείας τακτικών γραμμών, στις ναυτιλιακές εταιρείες 
τακτικών γραμμών άλλων κρατών μελών, που κάνουν 
χρήση του δικαιώματος εγκατάστασης ή, βάσει της αμοι-
Τα ακόλουθα άρθρα αντικαθιστούν τα άρθρα 1 έως 8 του 
κειμένου που υποβλήθηκε αρχικά στις 16 Οκτωβρίου 1981. 
ΤΜΗΜΑ 1 
Άρΰρο Ι 
Περιεχόμενο και πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 
1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρ­
μογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης στις υπηρεσίες 
που παρέχονται στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών. 
2. Εφαρμόζεται αποκλειστικά στις υπηρεσίες που παρέ­
χονται στον τομέα των διεθνών θαλασσίων μεταφορών από 
ή προς έναν ή περισσότερους κοινοτικούς λιμένες, εκτός 
από εκείνες που παρέχονται από ελεύθερα φορτηγά πλοία. 
3. Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού: 
α) ως «υπηρεσίες που παρέχονται από ελεύθερα φορτηγά 
πλοία», νοούνται οι μεταφορές εμπορευμάτων χύδην με 
πλοίο που μεταφέρει πλήρες ή διασπασμένο φορτίο και 
που ναυλώνεται από έναν ή περισσότερους ναυλωτές, 
βάσει ναυλοσύμφωνου άλλου συμφωνητικού ναύλωσης 
για μη τακτικές ή/και εκ των προτέρων ανακοινωθείσες 
διαδρομές* 
6) ως «conference τακτικών γραμμών» νοείται η ομάδα δύο 
ή περισσοτέρων μεταφορέων, των οποίων τα πλοία παρέ­
χουν διεθνείς υπηρεσίες τακτικών γραμμών, για τη μετα­
φορά φορτίων κατά μήκος μιας ή περισσοτέρων συγκε­
κριμένων διαδρομών και εντός καθορισμένων γεωγρα­
φικών ορίων, η παραπάνω ομάδα στο πλαίσιο μιας 
συμφωνίας ή ρύθμισης οποιασδήποτε φύσης καθορίζει 
από κοινού ομοιόμορφους ή κοινούς ναύλους καθώς και 
όλους τους άλλους όρους παροχής των εν λόγω υπηρε­
σιών βαίας μεταχείρισης, στις ναυτιλιακές εταιρείες τακτικών 
γραμμών άλλων χωρών του Οργανισμού Οικονομικής 
Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) που είναι εγκα­
τεστημένες στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. 
2. Η Επιτροπή βεβαιώνει αν υφίσταται αμοιβαία μεταχεί­
ριση κατά την έννοια του παρόντος άρθρου. 
Άρΰρο 3 
Τα κράτη μέλη, μετά από διαβουλεύσεις με την Επιτροπή, 
θεσπίζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και 
διοικητικές διατάξεις, για τη συμμόρφωση με την παρούσα 
οδηγία, το αργότερο μέχρι την 1η Ιουλίου 1986. Ενημερώ­
νουν την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για τα 
ληφθέντα μέτρα. 
Άρ&ρο 4 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
γ) ως «χρήστης των μεταφορών» νοείται η επιχείρηση ή ο 
όμιλος επιχειρήσεων (ναυλωτές, παραλήπτες, παραγγε­
λιοδόχοι ναύλων κλπ.), που έχει αναλάβει ή έχει 
εκδηλώσει την πρόθεση να αναλάβει συμβατική ή άλλου 
είδους υποχρέωση, έναντι μιας conference ή μιας ναυτι­
λιακής γραμμής για τη μεταφορά εμπορευμάτων. 
Άρ&ρο 2 
Τεχνικές συμφωνίες 
1. Η απαγόρευση του άρθρου 85 παράγραφος 1 της 
συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και 
εναρμονισμένες πρακτικές που έχουν σαν αντικείμενο και 
αποτέλεσμα την επίτευξη τεχνικών βελτιώσεων ή τη συνερ­
γασία μέσω: 
α) της θέσπισης ή ομοιόμορφης εφαρμογής προδιαγραφών ή 
τύπων για τα πλοία και άλλα μεταφορικά μέσα, το 
υλικό, την τροφοδοσία και τις μόνιμες εγκαταστάσεις· 
6) της ανταλλαγής ή από κοινού χρησιμοποίησης για την 
εκμετάλλευση μεταφορικών γραμμών, πλοίων, χώρων ή 
άλλων εξαρτημάτων ή μηχανισμών πλοίων και άλλων 
μεταφορικών μέσων, προσωπικού, υλικού ή μονίμων 
εγκαταστάσεων 
γ) της οργάνωσης και εκτέλεσης διαδοχικών ή συμπληρω­
ματικών θαλασσίων μεταφορών, καθώς και του καθο­
ρισμού και μέσω της εφαρμογής συνολικών τιμών και 
όρων γι' αυτές τις μεταφορές* 
δ) του συντονισμού των ωραρίων των μεταφορών, για την 
ανταπόκριση μεταξύ δρομολογίων 
ε) της ενοποίησης μεμονωμένων αποστολών Τροποποιήσεις της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου για τον καθορισμό των λεπτομερειών εφαρ­
μογής των άρθρων 85 και 86 της συνθήκης στις θαλάσσιες μεταφορές 
(85/C 212/06)