20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/23 
2.19. Σχετικά με το σημείο 34 (Δασοκομία αναπτυσσόμε­
νων χωρών) 
2.19.1. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει τη σημασία των δασοκομικών 
προβλημάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Τάσσεται υπέρ 
της διάθεσης στις χώρες αυτές, σε προσαρμοσμένη μορφή, 
των εμπειριών που απέκτησε η Ευρώπη στο δασοκομικό 
τομέα. 
2.19.2. Ιδιαίτερο ρόλο καλούνται να διαδραματίσουν οι 
ευρωπαϊκές χώρες που διατήρησαν από πολλά χρόνια ή δια­τηρούν ακόμη εντατικές σχέσεις με τρίτες χώρες, ιδιαίτερα 
με έντονη ενίσχυση δασοκομικών προγραμμάτων στα πλαίσια 
διαφόρων μέτρων της αναπτυξιακής βοήθειας. 
2.19.3. Στα πλαίσια όμως της αναπτυξιακής βοήθειας δεν 
θα πρέπει να ενισχυθούν μόνον η παραγωγή ξυλείας και η 
φύτευση δένδρων. Θα πρέπει εξίσου να καταπολεμηθεί η 
σπατάλη ξυλείας για μαγείρευμα στα σπίτια με τη χρησιμο­
ποίηση πρωτόγονων μεθόδων. 
Βρυξέλλες, 2 Ιουλίου 1986. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την οικονομική κατάσταση στα μέσα 
του 1986 
(86/C 263/09) 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε στις 26 Νοεμβρίου 1985, σύμφωνα με το άρθρο 
20, παράγραφος 4 του ΕΚ της, να καταρτίσει γνωμοδότηση για την οικονομική κατάσταση στην 
Κοινότητα (μέσα του 1986). 
Το τμήμα οικονομικών και δημοσιονομικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 17 Ιουνίου 1986 βάσει της έκθεσης του 
κ. Geuenich. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε κατά την 238η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 3ης Ιουλίου 1986) με 91 
ψήφους υπέρ, 49 κατά και 5 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση (ονομαστική ψηφοφορία). 
1. Η οικονομική κατάσταση στα μέσα του 1986 
1.1. Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της οικονομικής 
κατάστασης 
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα βρίσκεται από το 1984 και πάλι σε 
μια φάση συνεχούς, αλλά μέχρι τώρα σχετικά συγκρατημένης 
οικονομικής ανάπτυξης. Από την πλευρά της διεθνούς οικο­
νομίας η κατάσταση χαρακτηρίζεται από μια τιμή δολαρίου 
που ανταποκρίνεται και πάλι στις αγοραστικές ισοτιμίες των 
άλλων νομισμάτων και από μια κάμψη των τιμών πετρελαίου. 
Οι παράγοντες αυτοί επενεργούν συνολικά με τρόπο θετικό 
στην εσωτερική ζήτηση. 
Αναμένεται ότι το 1986 ο πληθωρισμός θα σημειώσει στην 
Κοινότητα σαφή μείωση, ότι η οικονομική ανάπτυξη κατά 
πάσα πιθανότητα θα αυξηθεί και ότι η ανεργία σε μερικές 
χώρες μέλη — αν και σε μικρό βαθμό — θα περιορισθεί. Οι 
επιτυχίες στη σταθεροποίηση του επιπέδου τιμών θα 
επιτρέψουν, χωρίς να εγκαταλειφθεί η αντιπληθωριστική πολιτική, τουλάχιστον σε μερικά κράτη μέλη, να δημιουργή­
σουν τη δυνατότητα επίτευξης και άλλων οικονομικών στό­
χων με εντονότερο τρόπο. Η σχετικά ευνοϊκή οικονομική 
συγκυρία επιτρέπει την εντονότερη προβολή του στόχου της 
απασχόλησης στο προσκήνιο και τη συμπίεση της ανεργίας, 
στα πλαίσια της ανάκαμψης, σε όσο το δυνατό χαμηλότερο 
επίπεδο. 
Η ακόλουθη ανάλυση (σημεία 1.2 έως 1.4) στηρίζεται σε 
δεδομένα που επεξεργάσθηκε η Επιτροπή. 
1.2. Οικονομική ανάπτυξη 
Η οικονομική ανάπτυξη ύψους 2,7%, που αναμένεται για την 
Κοινότητα το 1986, αφορά ιδίως την εσωτερική οικονομία 
της. Με τη μείωση του πληθωρισμού θα πρέπει τα καθαρά 
πραγματικά εισοδήματα των ιδιωτικών νοικοκυριών να πα­
ρουσιάσουν μεγαλύτερη άνοδο σε σύγκριση με το 1985. 
Αριθ. C 263/24 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 10. 86 
Οι πάγιες επενδύσεις θα πρέπει να αυξηθούν. Αφετέρου, από 
τις εξωτερικές συναλλαγές δεν θα προκύψει αναπτυξιακή 
ώθηση, γιατί οι εξαγωγές δεν αυξάνονται πλέον τόσο γρή­
γορα, ενώ αντίθετα οι εισαγωγές θα ανέρχονται με τρόπο 
εντονότερο. 
Η θετική τάση των παγίων επενδύσεων θα διατηρηθεί πιθανόν 
και στο προσεχές μέλλον. Οι πληθωριστικές τάσεις θα πρέπει 
να μειωθούν. Συνεπώς είναι περιττή μια αυστηρή νομισματική 
πολιτική και τα επιτόκια έχουν περιθώρια να κινηθούν προς 
τα κάτω. Επειδή το επίπεδο του κόστους μισθών είναι στις 
περισσότερες χώρες σχετικά περιορισμένο, θα πρέπει να δια­
τηρηθεί η θετική τάση δημιουργίας κερδών, γεγονός που, 
σε συνδυασμό με τα χαμηλότερα επιτόκια και τις ευνοϊκές 
προσδοκίες διάθεσης των προϊόντων στην αγορά, θα πρέπει 
να έχει σαν συνέπεια περισσότερες επενδύσεις. 
1.3. Πληθωρισμός 
Ο σημερινός συγκυριακός κύκλος — αν εξετασθεί η Ευρω­
παϊκή Κοινότητα ως σύνολο — χαρακτηρίζεται από το γεγο­
νός ότι ύστερα από τριετή ανοδική πορεία ο ρυθμός αύξησης 
των τιμών εξακολουθεί να επιβραδύνεται. Για το 1986 αναμέ­
νεται ποσοστό πληθωρισμού 3,3%. Αυτό σημαίνει βελτίωση 
έναντι του 1985 κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες. Οπωσδήποτε, 
εξακολουθούν να παρεμένουν σημαντικές διαφορές μεταξύ 
των χωρών μελών όσον αφορά τις αυξήσεις τιμών. Εντούτοις, 
παρατηρείται μια θετική εξέλιξη από την άποψη ότι το φάσμα 
των πληθωριστικών ρυθμών στις χώρες που συμμετέχουν στο 
Ευρωπαϊκό Νομισματικό Σύστημα περιορίζεται. 
Η περαιτέρω επιβράδυνση της ανόδου των τιμών θα καθορι­
σθεί όχι μόνο τη συγκράτηση της εξέλιξης τους στις αγορές 
εργασίας και κεφαλαίου, αλλά και από τις τιμές εισαγωγών, 
όπου γίνεται αισθητή η μείωση των τιμών του δολαρίου, του 
πετρελαίου και άλλων πρώτων υλών. 
1.4. Απασχόληση 
Η ευνοϊκότερη εξέλιξη στην απασχόληση — αν και σε πολύ 
περιορισμένο βαθμό — που διαδέχτηκε από το 1984 τη δεκα­
ετή περίοδο απώλειας θέσεων απασχόλησης, θα συνεχισθεί 
το 1986 με μια αύξηση των θέσεων αυτών κατά 0,8%. Η 
απασχόληση πάντως αντιδρά σε πολύ περιορισμένο βαθμό 
έναντι πραγματικής αύξησης του ΑΕΠ κατά 3 % περίπου. 
Έναντι μιας ζήτησης εργατικού δυναμικού που αυξήθηκε με 
μηδαμινό τρόπο υπάρχει αυξημένη προσφορά εργασίας. Αυτό 
σημαίναι ότι το ποσοστό ανεργίας της Κοινότητας θα 
μπορούσε να μειωθεί μόνο σε μικρό βαθμό. Στην Ευρώπη των 
εννέα κατά 0,3%, δηλαδή θα ανέλθει τελικά σε 10,8%. Το 
ποσοστό ανεργίας διαφέρει όμως από χώρα σε χώρα σημα­
ντικά. Προσεγγίζει ένα ανώτατο όριο που υπερβάνει το 20 % 
και σε μερικές μάλιστα χώρες εξακολουθεί να ανέρχεται. Αν 
εξακολουθήσει να υπάρχει υψηλό ποσοστό ανέργων μακράς 
διαρκείας, αυτό θα μπορούσε να έχει επιζήμιες συνέπειες για 
τα συστήματα κονωνικής ασφάλισης. 
1.5. Παρατηρήσεις για τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές 
Το γεγονός ότι η οικονομική κατάσταση για το 1986, που 
σκιαγραφείται σύντομα, εμφανίζεται καλύτερη από ό,τι 
αναμενόταν κατά την υποβολή της Ετήσιας Οικονομικής Έκθεσης 1985/86 και, συνεπώς, ότι η σύληψη της στρατηγι­
κής συνεργασίας για την ανάπτυξηδημιουργεί προσδοκίες για 
περισσότερη απασχόληση, οφείλεται κυρίως στη δραστική 
κάθοδο των τιμών πετρελαίου που μειώνει τους πλη­
θωριστικούς ρυθμούς και τη σαφή μείωση της τιμής του 
δολαρίου. Βέβαια έναντι των θετικών υπάρχουν και οι αρνητι­
κές επιπτώσεις αυτής της εξέλιξης. Αλλά τα θετικά αποτε­
λέσματα θα πρέπει να υπερισχύσουν σε μεγάλο βαθμό. Με τη 
βελτίωση των προοπτικών για το 1986 όμως, δεν μειώνεται 
καθόλου η ανάγκη μιας μεσοπρόθεσμης στρατηγικής συνερ­
γασίας, που θα επιδιώκει μια αισθητή μείωση της ανεργίας 
στο πλαίσιο ενός βελτιωμένου κοινωνικού διαλόγου. 
Οι προοπτικές για μια πλέον μακροχρόνια συνέχιση της 
σημερινής ανάκαμψης είναι καλές ενόψει της εξέλιξης των 
τιμών των πρώτων υλών. Γιατί η μείωση των τιμών αυτών 
προσφέρει τις καλύτερες προϋποθέσεις για τη συνέχιση της 
ανάκαμψης, επειδή οι υφέσεις προκαλούνται συχνά από τις 
πληθωριστικές τάσεις και τα περιοριστικά οικονομικά μέτρα 
που εφαρμόζονται στη συνέχεια για την αντιμετώπιση τους. 
Η παρατήρηση όμως ότι η ανάκαμψη μπορεί να συνεχισθεί, 
δεν σημαίνει ότι υπάρχει προοπτική περαιτέρω αύξησης των 
αναπτυξιακών ρυθμών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Μάλλον 
πρέπε.ι να υπολογίζεται ότι η οικονομική ανάπτυξη, και αν 
ακόμη δεν διακοπεί συγκυριακά, πρέπει, κατά τη διάρκεια 
του 1987, να προσαρμοσθεί βαθμιαία στο μεσοπρόθεσμο 
αναπτυξιακό ρυθμό του παραγωγικού δυναμικού. Υπάρχει 
φόβος, ωστόσο, ότι ο ρυθμός αυτός είναι κατώτερος από το 
3,5% που επιδιώκει η Επιτροπή με τη στρατηγική συνερ­
γασίας για την ανάπτυξη. Υπό τις συνθήκες αυτές η ανάπτυξη 
μόνη της δεν μπορεί να επιλύσει το πρόβλημα της συμερινής 
μαζικής ανεργίας. Πρέπει να θεσπισθούν επικουρικά και άλλα 
κατάλληλα μέτρα στο πλαίσιο της πολιτικής της απασχό­
λησης. 
Οι μεσοπρόθεσμες προγνώσεις χαρακτηρίζονται κατά κανόνα 
από ανασφάλεια μεγαλύτερη από ό,τι οι βραχυπρόθεσμες. 
Αυτό ισχύει τη στιγμή, ιδίως για τη στρατηγική παράμετρο 
της τιμής του πετρελαίου, η μελλοντική εξέλιξη της οποίας 
είναι σε τόσο περιορισμένο βαθμό προβλέψιμη, ώστε οι προ­
γνώσεις — όπως π.χ. από την πλευρά της Επιτροπής — 
καταρτίζονται μόνο βάσει υποθέσεων, η εγκυρότητα των 
οποίων πρέπει να αναθεωρείται διαρκώς. Πάντως πρέπει να 
γίνει δεκτό με μεγάλη πιθανότητα ότι για διάφορους λόγους 
το πρόβλημα του πληθωρισμού θα μπορούσε να διαδραματί­
σει βασικό ρόλο μόνο σε λίγα κράτη μέλη. Αντίθετα, τα 
προβλήματα της ανεργίας και του κινδύνου όσον αφορά τη 
διεθνή ανταγωνιστικότητα θα μπορούσαν να διατηρήσουν 
την οξύτητα τους. Οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές προσδιορί­
ζονται ιδιαίτερα από τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματο­
ποιηθούν ελιγμοί στο πλαίσιο ενός διευρυμένου φάσματος 
οικονομικής πολιτικής. Θα έχει συνεπώς ιδιαίτερη σημασία 
ο βαθμός επιτυχίας της στρατηγικής συνεργασίας για την 
ανάπτυξη με σκοπό να επιτευχθεί περισσότερη απασχόληση 
και προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες βασικές οικονομικές 
συνθήκες. 
2. Η εφαρμογή της μεσοπρόθεσμης στρατηγικής συνερ­
γασίας για την ανάπτυξη με σκοπό τη δημιουργία περισ­
σότερης απασχόλησης 
2.1. Οι εμπορικές σχέσεις στη ν Ευρωπαϊκή Κοι νότητα 
Μια στρατηγική συνεργασίας δεν πρέπει να αφορά μόνο τον 
τρόπο συμπεριφοράς των εργαζομένων, των εργοδοτών και 
των κυβερνήσεων στο εσωτερικό των κατ' ιδία κρατών της 
20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/25 
Κοινότητας. Προϋπόθεση μιας επιτυχούς στρατηγικής συ­
νεργασίας μεταξύ των κοινοτικών χωρών είναι επίσης ότι τα 
κατ' ιδία κράτη συντονίζουν την οικονομική και χρηματο­
δοτική τους πολιτική για να μειώσουν τις έντονες εμπορικές 
ανισορροπίες στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. 
Μόνον όταν έχουν εδραιωθεί σταθμισμένες εμπορικές 
σχέσεις είναι δυνατό τα κράτη που, επί του παρόντος, 
βρίσκονται ακόμη σε αδύνατη θέση όσον αφορά το εξωτερικό 
τους εμπόριο, να διαδραματίσουν, στο πλαίσιο μιας στρατηγι­
κής συνεργασίας, τον ρόλο που τους αρμόζει από την άποψη 
της ζήτησης. 
Η ομαλή λειτουργία του ΕΝΣ απαιτεί ένα τέτοιο συντονισμό. 
Όμως στο παρελθόν σημειώθηκαν πάντοτε διαφοροποιημέ­
νες εξελίξεις όσον αφορά το κόστος και τις τιμές στα κράτη 
που συμμετέχουν στο Σύστημα. Με τη μεταβολή των νομισμα­
τικών ισοτιμιών του ΕΝΣ, που πραγματοποιήθηκε στις 
6 Απριλίου 1986, βελτιώθηκαν οι προϋποθέσεις για την 
εξισορρόπηση των όρων του ανταγωνισμού και των ισοζυ­
γίων τρεχουσών συναλλαγών. Συνεπώς, βελτιώθηκαν και οι 
προοπτικές μιας επιτυχούς εφαρμογής της στρατηγικής συ­
νεργασίας για την ανάπτυξη με σκοπό τη δημιουργία περισ­
σότερης απασχόλησης. Αυτό προϋποθέτει, οπωσδήποτε, ότι 
οι επιπτώσεις στις τιμές από τις μεταβολές στις νομισματικές 
ισοτιμίες δεν θα εξουδετερωθούν λόγω εθνικών ειδικών ενερ­
γειών, όπως π.χ. εκείνες που συζητούνται σε ορισμένα κράτη 
μέλη για τον τομέα των γεωργικών προϊόντων. Τα προβλή­
ματα της γεωργίας απαιτούν μάλλον κοινά διαρθρωτικά 
μέτρα. Η διεύρυνση του ΕΝΣ θα ενισχύσει την προσπάθεια 
για την εναρμόνιση των εμπορικών συναλλαγών. 
2.2. Μετριασμός των αυξήσεων των πραγματικών μισθών 
Ο μετριασμός της αύξησης των πραγματικών μισθών πρόκει­
ται να εξυπηρετήσει το σκοπό της συνεχούς ανάπτυξης της 
αποδοτικότητας και του όγκου των επενδύσεων, στο βαθμό 
που η ανεργία είναι υψηλή στα κατ' ιδία κοινοτικά κράτη. 
Όμως η επίτευξη αυτού του αποτελέσματος εξαρτάται από 
άλλους παράγοντες, όπως π.χ. το ύψος των επιτοκίων και οι 
προβλέψεις, για τις πωλήσεις προϊόντων, επειδή τα αυξανό­
μενα κέρδη δεν οδηγούν αναγκαστικά στην αύξηση των επεν­
δύσεων και της απασχόλησης. Ιδιαίτερη σημασία για τις 
μεσοπρόθεσμες αναπτυξιακές προοπτικές έχουν οι επενδύσεις 
κεφαλαιουχικού εξοπλισμού, οι επενδύσεις βιομηχανικών 
κατασκευών και οι δημόσιες επενδύσεις στον τομέα των 
υποδομών. Ιδιαίτερα αξίλογη θεωρείται μια αύξηση των επεν­
δύσεων για την ενίσχυση του παραγωγικού δυναμικού. Δη­
μιουργούν πρόσθετες θέσεις απασχόλησης. Το ποσοστό τους 
στο σύνολο των επενδύσεων θα πρέπει να αυξηθεί με την 
ανάκαμψη της οικονομίας. 
Ο μετριασμός της αύξησης των πραγματικών μισθών πρέπει, 
επίσης, να έχει σαν συνέπεια ότι οι παραγωγικές δραστηριό­
τητες έντασης εργασίας θα καταστούν αποδοτικές και ότι η 
πτώση της παραγωγικότητας του κεφαλαίου στην Ευρωπαϊκή 
Κοινότητα θα συγκρατηθεί. Είναι, όμως, αμφίβολο αν ένας 
μετριασμός της αύξησης των πραγματικών μισθών θα προ­
καλέσει μόνος του τη χρησιμοποίηση παραγωγικών διαδι­
κασιών έντασης εργασίας και θα βελτιώσει έτσι την κατά­
σταση στην αγορά εργασίας. Παρατηρείται π.χ. ότι σε χώρες 
με πολύ διαφορετικά επίπεδα μισθών χρησιμοποιείται η ίδια 
παραγωγική τεχνική και επιτυγχάνεται ο ίδιος όγκος παραγω­
γής· 
Οι κοινωνικοί εταίροι που συνάπτουν τις συλλογικές συμ­
βάσεις, μπορούν βέβαια να συμφωνήσουν μόνον αυξήσεις 
των ονομαστικών μισθών οι οποίες, κατά κανόνα, εξαρτώνται 
από την αύξηση της παραγωγικότητας και τον δείκτη του 
πληθωρισμού. Μετριασμός των αυξήσεων των ονομαστικών μισθών επιτυγχάνεται όταν η ποσοστιαία αύξηση των 
ονομαστικών μισθών υπολείπεται του αθροίσματος των πο­
σοστών αύξησης της παραγωγικότητας της εργασίας και των 
τιμών (δείκτης τιμών του ΑΕΠ). Η εξέλιξη των μισθών στην 
Ευρωπαϊκή Κοινότητα σαν σύνολο ικανοποιεί την προϋπό­
θεση αυτή τα τελευταία χρόνια. 
Υπάρχει όμως εκτεταμένη ανησυχία μήπως ένας μετριασμός 
της αύξησης των πραγματικών μισθών γίνει εις βάρος της 
αναμενόμενης οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Κοι­
νότητα, επειδή η πραγματική αγοραστική δύναμη του κατανα­
λωτή θα περιορισθεί. Αν διαρκέσει αυτή η κατάσταση, 
δηλαδή εφόσον τα πραγματικά διαθέσιμα εισοδήματα των 
εγραζομένων και των δικαιούχων μεταφοράς εισοδήματος 
δεν αυξάνονται σε ανάλογο βαθμό, θα πρέπει να επιδιωχθεί 
διαμέσου ενεργειών στον τομέα της καταναλωτικής πολιτι­
κής, όπως π.χ. μέτρα για την ένταση του ανταγωνισμού, 
πληροφορίες καταναλωτικής φύσης και έλεγχοι ποιότητας, 
η βελτίωση της κατάστασης τους. 
Τέλος, παρατηρείται ότι τα κατ' ιδία κράτη μέλη έχουν επιτύ­
χει πολύ διαφορετικές επιδόσεις όσον αφορά την προσαρ­
μογή των όρων της προσφοράς. Αυτό φαίνεται τόσο από το 
δείκτη πληθωρισμού και τα υπόλοιπα του ισοζυγίου τρεχου­
σών συναλλαγών, όσο και από την εξέλιξη της αποδοτικό­
τητας του κεφαλαίου. Μια στρατηγική συνεργασίας συνεπά­
γεται ότι τα κράτη θα χρησιμοποιήσουν πραγματικά τις δια­
φορετικές δυνατότητες τους όσον αφορά την αύξηση των 
πραγματικών μισθών, επειδή αυτό συμβάλλει στο συντονισμό 
των εμπορικών ρευμάτων και στην αποφυγή νέων ανισορρο­
πιών. 
2.3. Ενίσχυση της ζήτησης 
Εφόσον η αύξηση των πραγματικών μισθών πρέπει να με­
τριασθεί στο σύνολο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, σαν μέρος 
μιας στρατηγικής συνεργασίας, η ιδιωτική κατανάλωση 
δύσκολα θα μπορέσει να διαδραματίσει ιδιαίτερο ρόλο στην 
ενίσχυση της ζήτησης. Οι μειώσεις των επιτοκίων και η 
μείωση των τιμών λόγω της πτώσης των τιμών των εισαγόμε­
νων προϊόντων θα ήταν δυνατό, όμως, να ενισχύσουν την 
πραγματική ζήτηση. Τόνωση της ζήτησης μπορεί περαιτέρω 
να αναμένεται από τις ιδιωτικές επενδύσεις. Προς την κατεύ­
θυνση αυτή οδηγεί η έντονη βελτίωση της σχέσης μεταξύ 
απόδοσης κεφαλαίου και επιτοκίων. Ιδιαίτερα όμως η αύξηση 
της χρησιμοποίησης του παραγωγικού δυναμικού θα πρέπει 
μελλοντικά να αναθερμάνει τη ζήτηση επενδύσεων. 
Από την πλευρά της πολιτικής απασχόλησης και περιβάλλο­
ντος είναι αναγκαίες περισσότερες δημόσιες επενδύσεις. Το 
υφιστάμενο δημόσιο χρέος θα παρεμποδίσει αυτή την εξέλιξη 
σε ορισμένα κοινοτικά κράτη. Η εντονότερη ανάπτυξη και 
τα έσοδα από φόρους που συνδέονται με αυτή καθώς και 
η περιστολή των τιμών διευρύνουν, πάντως, το περιθώριο 
ελιγμών όσον αφορά το ύψος των πραγματικών δαπανών τις 
οποίες μπορούν να αναλάβουν οι δημόσιες αρχές. Οι ευκαι­
ρίες αυτές πρέπει να χρησιμοποιηθούν, επειδή οι δημόσιες 
επενδύσεις διοχετεύονται προπαντός στον οικοδομικό τομέα 
ο οποίος διαθέτει υψηλό, αχρησιμοποίητο παραγωγικό δυνα­
μικό. Επιπλέον, η παραγωγή στον τομέα αυτό στηρίζεται σε 
σημαντικό βαθμό στην ένταση εργασίας και πάντως σε βαθμό 
μεγαλύτερο από ό, τι στη μεταποιητική βιομηχανία. Εκτός 
από την προστασία του περιβάλλοντος θα πρέπει να 
ενισχυθούν οι υποδομές και η αναδιάρθρωση και ο εκσυγχρο­
νισμός της οικονομίας. 
Για την εξάλειψη των διαφορών στην περιφερειακή ανάπτυξη 
πρέπει η επενδυτική δραστηριότητα του ιδιωτικού και του 
δημοσίου τομέα να ενισχυθεί με τρόπο διάφορο διαμέσου 
Αριθ. C 263/26 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 10. 86 
ενεργειών στα πλαίσια της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτι­
κής. Στο σημείο αυτό αποκτούν ιδιαίτερη σημασία τα 
Ολοκληρωμένα Μεσογειακά Προγράμματα. 
Η βελτίωση της διεθνούς ανταγωνιστικότητας με τη γενική 
προώθηση των επενδύσεων θα διασφαλίσει στην Ευρωπαϊκή 
Κοινότητα το μερίδιο της στις αναπτυσσόμενες διεθνείς 
συναλλαγές. 
2.4. Ουδέτερη νομισματική πολιτική 
Σχεδόν όλα τα κράτη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχουν 
επιτύχει πολύ χαμηλούς ή τουλάχιστον μέσους πλη­
θωριστικούς ρυθμούς. Οι δείκτες ανόδου των τιμών όμως θα 
μειωθούν περαιτέρω στο πλαίσιο μιας πολιτικής μετριασμού 
των αυξήσεων των πραγματικών μισθών και λόγω της πτώσης 
των τιμών του πετρελαίου και του δολαρίου. Με βάση αυτή 
την προοπτική θα ήταν σφάλμα να συμπιεσθούν ακόμη περισ­
σότερο οι υφιστάμενες τάσεις σταθεροποίησης των τιμών 
διαμέσου μιας αντιπληθωριστικής νομισματικής πολιτικής. 
Μια παρόμοια πολιτική δύσκολα θα μπορούσε να συνδυασθεί 
με την ανάγκη ενίσχυσης της ζήτησης. 
Για τη σταθεροποίηση της ανάκαμψης στην Ευρωπαϊκή Κοι­
νότητα είναι όμως ταυτόχρονα απαραίτητο να αποφευχθεί 
μια αναζωπύρωση του πληθωρισμού. Συνεπώς, προκύπτει το 
ζήτημα της διαμόρφωσης της νομισματικής πολιτικής με 
τρόπο ουδέτερο από αναπτυξιακής πλευράς. Δηλαδή πρέπει 
να επιτραπεί μια εξέλιξη ως προς την ποσότητα του κυκλο­
φορούντος χρήματος η οποία να καθιστά ακριβώς δυνατή τη 
χρηματοδότηση των υφιστάμενων τάσεων όσον αφορά την 
ανάπτυξη και τις τιμές. Η νομισματική πολιτική θα ενισχύσει 
με τον τρόπο αυτό την τάση για μείωση του κόστους και των 
τιμών και θα συντελέσει στην αποφυγή μιας νέας επιτάχυνσης 
της ανόδου των τιμών. Δεν θα πρέπει, όμως, να επιδιώξει την 
περαιτέρω ενίσχυση της τάσης για σταθεροποίηση των τιμών 
διαμέσου του περιορισμού της προσφοράς χρήματος. Μια 
ουδέτερη νομισματική πολιτική εγγυάται επίσης τη διατή­
ρηση του επιπέδου των επιτοκίων και παρέχει, εφόσον οι 
τιμές μειωθούν, και άλλο περιθώριο για μια νέα πτώση των 
επιτοκίων. 
2.5: Μείωση του χρόνου εργασίας και πολιτική απασχό­
λησης 
Παρά τη μέχρι τώρα μέτρια οικονομική αύξηση στην Ευρω­
παϊκή Κοινότητα, η χρησιμοποίηση του βιομηχανικού παρα­
γωγικού δυναμικού έχει ανέλθει τα τελευταία χρόνια σε πολ­
λές χώρες. Προβλέπεται ότι η αύξηση μετά το 1986 θα 
προσκόψει στα όρια της παραγωγικής ικανότητας. Ακόμη 
και μια πολύ έντονη άνοδος των επενδύσεων δεν μπορεί να 
συμβάλει στην αύξηση του παραγωγικού δυναμικού παρά 
μόνο σταδιακά. Ένας μέσος αναπτυξιακός ρυθμός της τάξης 
του 3,5% για το υπόλοιπο της δεκαετίας είναι, συνεπώς, 
παρά τη στρατηγική συνεργασίας για την ανάπτυξη πολύ 
αμφίβολος. 
Για τη βελτίωση της κατάστασης της απασχόλησης η στρα­
τηγική συνεργασίας για την ανάπτυξη πρέπει, συνεπώς, να 
συμπληρωθεί με τη μείωση του χρόνου εργασίας. Η μείωση 
του χρόνου εργασίας δεν πρέπει να παρακωλύει τη στρα­
τηγική αυτή. Ο στόχος για ένα αναπτυξιακό πυθμό ύψους 
3,5% είναι πολλαπλώς αξιόλογος και θα πρέπει να επιδιωχ-
θαί, όσο αυτό είναι δυνατό, η υλοποίηση του. Όμως η οικονο­
μική αύξηση μόνη δεν θα επαρκέσει για μια σταθερή βελ­
τίωση της κατάστασης στην απασχόληση. 
Η μείωση του χρόνου εργασίας μπορεί να λάβει διάφορες 
μορφές. Βασικά πρέπει να εξετασθεί μήπως η μείωση του 
χρόνου εργασίας, η οποία συμβαδίζει με τον περιορισμό του 
χρόνου λειτουργίας μιας εκμετάλλευσης, μπορεί να προκαλέ­
σει ελάττωση της παραγωγικότητας του κεφαλαίου και έτσι 
να περιορίσει το περιθώριο ελιγμών στον τομέα της οικονομι­κής ανάπτυξης και κατανομής του πλούτου. Μια περιο­
ρισμένη χρησιμοποίηση του κεφαλαίου θα ήταν ιδιαίτερα 
προβληματική ενόψει των προαναφερθέντων αναπτυξιακών 
περιορισμών. Για να επιτευχθεί η διατήρηση ή η αύξηση του 
χρόνου λειτουργίας μιας εκμετάλλευσης θα πρέπει, επομένως, 
να μην αποκλεισθεί η εισαγωγή ελαστικών μεθόδων για τη 
χρησιμοποίηση του εργατικού δυναμικού. Στον κοινωνικό 
διάλογο πρέπει να επιτευχθούν ανάλογοι συμβιβασμοί, οι 
οποίοι, από τη μια πλευρά, θα διασφαλίζουν τα συμφέροντα 
των εργαζομένων για την επίτευξη όρων εργασίας και διαβίω­
σης που διασφαλίζονται από τη νομοθεσία και τις συλλογικές 
συμβάσεις και, από την άλλη, τα συμφέροντα των εργοδοτών 
με τη μορφή ελαχιστοποίησης του κόστους του κεφαλαίου. 
Η πιθανή, σταδιακή ελάττωση της προσφοράς εργατικού 
δυναμικού κατά τη δεκαετία του 1990 δεν πρέπει να αποτε­
λέσει δικαιολογία για την εγκατάλειψη του στόχου της μείω­
σης του χρόνου εργασίας. Η λύση των προβλημάτων της 
απασχόλησης θα παραπέμπονταν διαφορετικά στο απώτατο 
μέλλον. 
Στο βαθμό που η ανεργία βρίσκεται στο σημερινό εξαιρετικά 
υψηλό επίπεδο, είναι πολλαπλώς αναγκαία η λήψη και περαι­
τέρω ειδικών μέτρων στον τομέα της πολιτικής για την αγορά 
εργασίας, εκτός από τη στρατηγική συνεργασίας για την 
ανάπτυξη και την πολιτική για μείωση του χρόνου εργασίας 
π.χ. εξειδίκευση και επιμόρφωση του εργατικού δυναμικού 
και των ανέργων και η ενίσχυση της κινητικότητας του εργα­
τικού δυναμικού. Όλες αυτές οι ενέργειες θα πρέπει να γίνουν 
στα πλαίσια ενός ευρύτερου κοινωνικού διαλόγου. 
3. Περαιτέρω σκέψεις 
3.1. Η ευρωπαϊκή εσωτερι κή αγορά 
Οι προϋποθέσεις και η αποτελεσματικότητα της στρατηγικής 
συνεργασίας για την ανάπτυξη μπορούν να βελτιωθούν με τη 
δημιουργία της ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς, επειδή η 
διεύρυνση των αγορών και η εντατικοποίηση του αντα­
γωνισμού είναι δυνατό να προκαλέσουν μείωση στο κόστος 
και να προκαλέσουν αναπτυξιακά «ερεθίσματα». Η αύξηση 
της ωφέλειας θα επέλθει στο σύνολο της ευρωπαϊκής οικονο­
μίας, αν και πρέπει να υποτεθεί ότι η ωφέλεια αυτή — που 
αποτελεί συνέπεια διαρθρωτικών μεταβολών — θα διαφέρει 
από χώρα σε χώρα. 
Παρόμοιες διαρθρωτικές αλλαγές θα έχουν διάφορες 
επιπτώσεις γιατί αφορούν, αφενός, τις συνέπειες σε περιφε­
ρειακό και τομεακό επίπεδο που απορρέουν από τη δημιουρ­
γία μιας ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς και, αφετέρου, την 
κατάσταση των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων, εργαζομένων 
και καταναλωτών. 
Από την οικονομική άποψη, το είδος και η ταχύτητα της 
διαδικασίας των διαρθρωτικών μεταβολών έχουν βασική 
σημασία. Το δυναμικό προσαρμογής μιας εθνικής οικονομίας 
προσδιορίζεται ουσιαστικά από την προσαρμοστικότητα των 
επιχειρήσεων, τόσο από την τεχνολογική όσο και από την 
ανθρώπινη (διοίκηση και εργαζόμενοι) πλευρά, καθώς και 
από την κοινωνική αποδοχή των διαρθρωτικών μεταλλαγών. 
Διαφέρει οπωσδήποτε σε υψηλό βαθμό, ανάλογα με τους 
οικονομικούς τομείς, π.χ. διαφέρουν βασικά οι προϋποθέσεις 
των αναπτυξιακών τομέων και των τομέων που διέρχονται 
κρίση. 
Τίθεται το πρόβλημα της εκτίμησης αυτών των διαρθρωτικών 
συνεπειών και, διαμέσου της σύλληψης μιας βιομηχανικής 
πολιτικής με κοινωνικές προεκτάσεις, της άσκησης επιρροής 
στις τομεακές, περιφερειακές και κοινωνικές διεργασίες. Δια-
φορτικά η πολιτική αποδοχή των κρατικών μέτρων που είναι 
20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/27 
αναγκαία για την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς θα 
μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο από διάφορες οικονομικές και 
πολιτικές ομάδες. Αντίθετα η προσχώρηση στο σύνολο της 
εσωτερικής αγοράς μπορεί να επιτευχθεί, αν οι αρνητικές 
επιπτώσεις, τις οποίες προκαλεί για ορισμένες ομάδες η διαδι­
κασία αναδιάρθρωσης, που καθορίζεται από τις δυνάμεις της 
αγοράς, εξισορροπηθούν με αντισταθμιστικά μέτρα. Η χρη­
ματοδότηση αυτών των μέτρων θα διευκολυνθεί λόγω της 
ταυτόχρονης αύξησης της εθνικής παραγωγής σαν συνέπεια 
της υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς. 
Για την ενημέρωση σχετικά με παρόμοια μέτρα πρέπει να 
δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό σύστημα διαρθρωτικών δεδομέ­
νων, πράγμα που θα επιτρέψει παράλληλα να δημιουργηθούν 
πιο ευνοϊκές προϋποθέσεις για τον καθορισμό των μεσοπρό­
θεσμων αναπτυξιακών προοπτικών. Τέλος, δεν θα πρέπει να 
παραβλεφθεί ότι και η προσχώρηση της Ισπανίας και της 
Πορτογαλίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα δημιουργεί νέα 
διαρθρωτικά προβλήματα. Και για τους λόγους αυτούς χρειά­
ζεται να βελτιωθούν οι βάσεις για μια διαρθρωτική πολιτική 
προσανατολισμένη προς το μέλλον. Σκοπός τέτοιων προσπα­
θειών πρέπει να είναι πολύ περισσότερο η αύξηση της προ­
σαρμοστικότητας των αγορών και ο μετριασμός των κινδύνων 
που προκύπτουν από αυτή χωρίς όμως να επιχειρείται η 
συγκάλυψη των συνεπειών από μια παρόμοια προσαρμογή 
της αγοράς. 
3.2. Ενεργειακή πολιτική 
Όσο πλεονεκτική είναι η μείωση των τιμών του πετρελαίου, 
και κατά συνέπεια η πτώση των τιμών άλλων ενεργειακών 
προϊόντων βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα, τόσο ανησυ­
χητικό είναι, από την άλλη πλευρά, το γεγονός ότι οι μειωμέ­
νες τιμές ενεργειακών προϊόντων θα μπορούσαν να οδηγή-
Βρυξέλλες, 3 Ιουλίου 1986. σουν και πάλι σε σοβαρή αύξηση της ζήτησης και εγκα­
τάλειψη των προσπαθειών για την υποκατάσταση του πετρε­
λαίου, για την ανακάλυψη νέων ενεργειακών πηγών και για 
τον περιορισμό της κατανάλωσης ενέργειας μακροπρόθεσμα. 
Αυτό μπορεί να έχει σαν συνέπεια μια νέα άνοδο των τιμών 
του πετρελαίου και τον επηρεασμό της εξέλιξης των τιμών 
γενικά. Θα έπρεπε, επομένως, να εξετασθεί με ποιο τρόπο 
θα αποφευχθούν οι ασταθείς διακυμάνσεις στις τιμές του 
πετρελαίου ή τουλάχιστον, πώς θα μπορούσε να περιορισθεί η 
επίδραση τους στο κόστος, στις τιμές και στην απασχόληση. 
Η κοινοτική ενεργειακή πολιτική συμβάλλει από μεγάλο 
διάστημα στην επίλυση των μακροπρόθεσμων διαρθρωτικών 
προβλημάτων της Κοινότητας. Η Επιτροπή πρέπει, επομέ­
νως, τώρα να εξετάσει εμπεριστατωμένα ποιες είναι οι 
επιπτώσεις από την εξέλιξη των τιμών του πετρελαίου στην 
κοινοτική και κρατική ενεργειακή πολιτική. Από την οικονο­
μική άποψη αυτό δεν αντανακλάται μόνο στη μείωση, λόγω 
της χειροτέρευσης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών 
παραγωγής πετρελαίου, των εξαγωγών κεφαλαιουχικών 
αγαθών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προς τα κράτη αυτά. 
Ανάλογη σημασία έχουν οι επιπτώσεις στην επιδιωκόμενη, 
στο πλαίσιο της κοινής ενεργειακής πολιτικής, διατήρηση 
της ανταγωνιστικότητας των ενδογενών ενεργειακών πηγών. 
Στο πλαίσιο αυτό ιδιαίτερη σημασία έχει η ανάπτυξη νέων 
τεχνολογιών για την παραγωγή ενέργειας και μάλιστα όχι 
μόνο σχετικά με τον διεθνή ανταγωνισμό, αλλά επίσης σχε­
τικά με τις επιπτώσεις της στη γενική ανάπτυξη νέων τεχνο­
λογιών, οι οποίες διαδραματίζουν ηγετικό πόλο στην κοινο­
τική πολιτική έρευνας και βιομηχανίας. Η Επιτροπή παρακα­
λείται όπως, αφού εξετάσει τις επιδράσεις της εξέλιξης των 
τιμών του πετρελαίου επί της ενεργειακής πολιτικής, επεξερ­
γασθεί προτάσεις σχετικά με τα μέτρα που είναι κατάλληλα 
για τους στόχους της ενεργειακής πολιτικής της Κοινότητας. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
GERD MUHR 
Αριθ. C 263/28 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 10. 86 
Παράρτημα στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι 
ΨΗΦΟΦΟΡΙΑ 
Το σύνολο της γνωμοδότησης αποτέλεσε αντικείμενο ονομαστικής ψηφοφορίας κατά τη διάρκεια της οποίας 
οι ακόλουθοι ή εκπροσωπούμενοι σύμβουλοι: ψήφισαν υπέρ της γνωμοδότησης: 
Amato, Bento Gongalves, Beretta, Berger, Bernasconi, Berns, Bleser, Boddy, Burnel, de Caffarelli, Cal, Calvet 
Chambon, Carroll, Cavazzuti, Ceballo Herrero, Cuenca Valdivia, Curlis, Ντάσης, Δασούλας, De Bruyn, De 
Grave, d'Elia, Delia Croce, De Tavernier, Dos Santos, Drago, Elkan, Emo Capodilista, η κα Engelen-Kefer, 
Estevao, Etty, Flum, Geuenich, Glesener, Goris, van Greunsven, Hammond, Hilkens, Houthuys, Jarvis, Jaschick, 
Jenkins, Καμιζόλας, Kirschen, Κίτσιος, Laca Martin, Landaburu de Silva, Lojewski, η δις Maddocks, Margalef 
Masia, Margot, Masucci, Meraviglia, Mols Sorensen, Mourgues, Muniz Guardado, Murphy, Nielsen Β., η κα 
Nielsen Μ., Nielsen P., Nierhaus, Ognibene, Plank, Proenga, Pronk, Quevedo Rojo, Ραφτόπουλος, Ramaekers, 
η κα Rangoni-Machiavelli, van Rens, Riera-Marsa, Roseingrave, Rouzier, Sai'u, Santillan Cabeza, Schmitz, 
Schoepges, Schwarz, Silva Augusto, Smith A.R., Smith L.J., Spijkers, η κα Strobel, Vallejo Calderon, Vasseur, 
Βασιλαράς, Vercellino, η κα Weber, η κα Williams, Zoli, Zufiaur Narvaiza. 
Τα ακόλουθα παρόντα ή εκπροσωπούμενα μέλη ψήφισαν κατά της γνωμοδότησης: 
Antonsen, Aparicio Bravo, Arena, Bagliano, Binnenbruck, Μπρεδήμα, Breitenstein, Broicher, Cammann, 
Cashman, Ceyrac, Corell Ayora, Costa, De Bievre, Dore, Δράκος, Fernandes, Fortuyn, Fuller, Hannon, Hemmer, 
Kelly, Kenna, Law, Lencastre, Lopez de la Puerta, Low, Machado von Tschusi, Martin Almendro, Masprone, 
Neto da Silva, Noordwal, de Normann, Pearson, Pelletier, Poeton, Querleux, Schnieders, Stahlmann, Staratzke, 
Storm-Hansen, Swift, Tamlin, Termes Carrero, van der Mensbrugghe, van Melckenbeke, Wagner, de Wit, 
Zinkin. 
Τα ακόλουθα παρόντα ή εκπροσωπούμενα μέλη απέσχαν της ψηφοφορίας: 
Conde, Delourme, Marvier, Muller, Vanden Broucke. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II 
Τροπολογία που απορρίφθηκε 
Η ακόλουθη τροπολογία απορρίφθηκε κατά τη διάρκεια της συζήτησης: 
Το κείμενο του σημείου 2.5 να αντικατασταθεί με το ακόλουθο: 
«2.5. Πολιτική απασχόλησης 
Οι ευνοϊκές επιπτώσεις που σημειώθηκαν στην απασχόληση από τη μέτρια βελτίωση της οικονομικής 
δραστηριότητας δεν υπήρξαν μέχρι τώρα τόσο έντονες, ώστε η ανεργία να υποχωρήσει σε σημαντικό βαθμό 
μέσα στην Κοινότητα. Για το λόγο αυτό η στρατηγική συνεργασίας για την οικονομική αύξηση και την 
απασχόληση, πρέπει να εφαρμοσθεί με πιο ενεργό τρόπο. 
Η στρατηγική αυτή περιλαμβάνει τον μετριασμό των πραγματικών μισθών, την εκπαίδευση και την επιμόρ­
φωση του εργατικού δυναμικού, την ενίσχυση της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού καθώς και την 
προσαρμογή και τη μείωση του χρόνου εργασίας. 
Η μείωση του χρόνου εργασίας στο πλαίσιο μιας μεικτής πολιτικής που αποσκοπεί στην ενίσχυση της 
οικονομικής ανάπτυξης και της απασχόλησης μπορεί πράγματι να οδηγήσει σε μια πιο δίκαιη κατανομή της 
εργασίας. Ταυτόχρονα η πολιτική μείωση του χρόνου εργασίας μπορεί να ενταχθεί στα πλαίσια μιας πολιτικής 
οικονομικής αύξησης, επειδή το γεγονός ότι υπάρχουν περισσότερες ώρες αναψυχής, οδηγεί στη δημιουργία 
νέων αναγκών που πρέπει να ικανοποιηθούν Φ 1.5. 
Η σημασία των επιπτώσεων που θα σημειωθούν στον τομέα της απασχόλησης διαφέρει, ωστόσο, σε μεγάλο 
βαθμό ανάλογα με τη μορφή και τη σοβαρότητα της μείωσης του χρόνου εργασίας και εξαρτάται επίσης και 
από τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν σε μια χώρα, κλάδο ή επιχείρηση. Γι' αυτό απευθύνεται έκκληση 
στους κοινωνικούς εταίρους να επιδείξουν φαντασία στην αναζήτηση της πλέον κατάλληλης μορφής για τη 
μείωση του χρόνου εργασίας. Ενέργειες προς την κατεύθυνση αυτή έχουν ήδη γίνει σε αρκετά κράτη μέλη. 
Η ΟΚΕ υπογραμμίζει, επιπλέον, ότι τα μέτρα για τη μείωση του χρόνου εργασίας δεν μπορεί να έχουν θετικές 
επιπτώσεις παρά μόνον αν δεν συνεπάγονται αύξηση του κατά μονάδα παραγωγής κόστους, αύξηση που θα 
μεταφρασθεί σε χειροτέρευση της ανταγωνιστικότητας στο διεθνές επίπεδο. Η σημασία της μείωσης του 
χρόνου εργασίας εξαρτάται, επομένως, και από τις συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιείται.» 
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας: 
Υπέρ: 53, Κατά: 91, Αποχές: 6. 
20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/29 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III 
Τα ακόλουθα παρόντα ή εκπροσωπούμενα μέλη ψήφισαν υπέρ της τροπολογίας: 
Antonsen, Arena, Bagliano, Bento Gongalves, Berns, Binnenbruck, η κα Μπρεδημα, Breitenstein, Broicher, 
Cammann, Costa, De Bievre, De Tavernier, Dore, Δράκος, Fernandes, Fortuyn, Fuller, Hannon, Hemmer, 
Kelly, Kenna, Law, Lencastre, Lopez de la Puerta, Low, Machado von Tschusi, Martin Almendro, Marvier, 
Masprone, Muller, Neto da Silva, Noordwal, de Normann , Pearson, Pelletier, Poeton, Querleux, Regaldo, 
Rolao Gon$alves, Sai'u, Schnieders, Stahlmann, Staratzke, Storm-Hansen, Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, 
Van Melckenbeke, Vasseur, Wagner, de Wit, Zinkin. 
Τα ακόλουθα παρόντα ή εκπροσωπούμενα μέλη απέσχον της ψηφοφορίας: 
de Caffarelli, Cashman, De Bruyn, Estevao, Emo Capodilista, Margot. 
Τα ακόλουθα παρόντα ή εκπροσωπούμενα μέλη ψήφισαν κατά της τροπολογίας: 
Amato, Aparicio Bravo, Μπαξιαγας, Beretta, Berger, Bernasconi, Bleser, Boddy, Bonety, Burnel, Cal, Calvet 
Chambon, Carroll, Cavazzuti, Caballo Herrero, Ceyrac, Χαλιόρης, Conde, Corell Ayora, Curlis, Ντασης, 
Δασουλας, De Grave, d'Elia, Delia Croce, Delourme, Dos Santos, Drago, Dunet, Elkan, η κα Engelen-Kefer, 
Etty, Flum, Geuenich, Glesener, Gomez Martinez, Goris, van Greunsven, Hammond, Hilkens, Houthuys, Jarvis, 
Jaschick, Jenkins, Καμιζόλας, Kirschen, Κίτσιος, Laca Martin, Landaburu de Silva, Lojewski, η δις Maddocks, 
Margalef-Masia, Masucci, Meraviglia, Mols Sorensen, Mourgues, Muniz Guardado, Murphy, Nielsen Β., η κα 
Nielsen Μ., Nielsen P., Nierhaus, Ognibene, Proenga, Pronk, Quevedo Rojo, Ραφτόπουλος, Ramaekers, van 
Rens, Roseingrave, Rouzier, Santillan Cabeza, Schmitz, Schoepges, Schwarz, Silva Augusto, Smith A.R., Smith 
L.J., Soulat, Spijkers, Termez Carrero, Tixier, Vallejo Calderon, Vanden Broucke, Βασιλαρας, Velasco Mancebo, 
Vercellino, η κα Weber, η κα Williams, Zoli, Zufiaur Narvaiza. 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας και των κρατών μελών της Ένωσης των Εθνών της Νοτιοανατολικής Ασίας (ASEAN) 
(86/C 263/10) 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε στις 4 Ιουλίου 1985, σύμφωνα με το άρθρο 
20 παράγραφος 4 του Ε.Κ., να καταρτίσει γνωμοδότηση για τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας και των κρατών μελών της Ένωσης των Εθνών της Νοτιοανατολικής Ασίας 
(ASEAN). 
Το τμήμα εξωτερικών σχέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, 
υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 10 Ιουνίου 1986 βάσει της εισηγητικής έκθεσης του 
κ. Nierhaus. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε ομόφωνα πλην μιας αποχής κατά την 238η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση 
της 3ης Ιουλίου 1986) την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
1. Η παρούσα γνωμοδότηση προσπαθεί να επισημάνει τις 
δυνατότητες και τις ανάγκες μιας εντατικότερης συνεργασίας 
μεταξύ των χωρών της ASEAN και της Ευρωπαϊκής Κοινό­
τητας. Γι' αυτό αναφέρεται, κατά προτεραιότητα, στους 
τομείς στους οποίους διαγράφονται, κατά τη γνώμη της Οικο­
νομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, δυνατότητες δράσης για 
περαιτέρω ανάπτυξη της συνεργασίας. Οι τομείς αυτοί αναφέ­
ρονται σε μια συνοπτική σύσταση. Βάση της σύστασης 
αποτελεί η έκθεση που καταρτίσθηκε σχετικά από.το τμήμα 
εξωτερικών σχέσεων. Η ΟΚΕ έλαβε τις πληροφορίες της από 
τις πλέον διαφορετικές πηγές. Η ομάδα μελέτης του τμήματος 
εξωτερικών σχέσεων, στην οποία ανατέθηκε η οργάνωση των 
προπαρασκευαστικών εργασιών, προσκάλεσε, για παρά­
δειγμα, υπεύθυνους των αντιπροσωπειών των χωρών της ASEAN στις Ευρωπαϊκής Κοινότητας για μια ανταλλαγή 
απόψεων, ώστε να ακούσει τις γνώμες τους για το θέμα της 
συνεργασίας ASEAN — ΕΚ. 
2. Η ΟΚΕ εκτιμά ως πολύ θετική τη σύσταση της ASEAN, 
που πραγματοποιήθηκε το 1967 από την Ινδονησία, Μαλαι­
σία, Φιλιππίνες, Σιγκαπούρη και Ταϋλάνδη. Στις χώρες αυτές 
προστέθηκε το 1984 το Μπρουνέι. Από όλες τις περιφερειακές 
ενώσεις χωρών σε περιοχές του τρίτου κόσμου (που αποκα­
λούνται επίσης νέες βιομηχανικές χώρες) η ASEAN αποτελεί, 
κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, την πλέον ελπιδοφόρα αφετηρία 
για περαιτέρω μελλοντική συνεργασία. Η σχετική πολιτική 
σταθερότητα που επικρατεί μεταξύ των κρατών της ASEAN, 
ενισχύθηκε μέσω της ένωσης αυτής, ευνόησε την οικονομική 
ανάπτυξη στην περιοχή. Αντίστροφα, οι οικονομικές επιτυ-