18.4.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/11 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί συστάσεως της επιτροπής ασφαλιστικών 
θεμάτων (!) 
(91/C 102/05) 
Στις 30 Οκτωβρίου 1990 και σύμφωνα με το άρθρο 57, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση του στις 6 Φεβρουαρίου 1991 με βάση την 
εισήγηση του κ. Pelletier. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 284η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 28ης 
Φεβρουαρίου 1991) υιοθέτησε ομόφωνα πλην 8 αποχών την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Η πρόταση 3ης οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την 
πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής προβλέπει ρητώς 
στο άρθρο 42 την παρέμβαση μιας επιτροπής ασφαλιστικών 
θεμάτων για τον καθορισμό ορισμένων τεχνικών προσαρμο­
γών που πρέπει να πραγματοποιηθούν στις δύο προηγούμενες 
οδηγίες και, πέρα από αυτό, για την προσαρμογή αυτών των 
κειμένων στις νέες εξελίξεις που σημειώθηκαν στον τομέα 
των ασφαλειών. 
2. Παρόμοιες διατάξεις θα ενσωματωθούν πιθανότατα και 
στην προσεχή πρόταση 3ης οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά 
με την ασφάλεια ζωής, που βρίσκεται σήμερα υπό προετοιμα­
σία, όπως διευκρινίζεται στη γενική παρουσίαση της πρό­
τασης οδηγίας που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας γνω­
μοδότησης. 
3. Η αύξηση της συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και 
των αρχών ελέγχου των διαφόρων κρατών κρίνεται άκρως 
επιθυμητή για να διευκολυνθεί η έναρξη της λειτουργίας της 
ενιαίας αγοράς ασφαλειών, η ΟΚΕ όμως διερωτάται ποια 
μορφή πρέπει να πάρει αυτή η συνεργασία. 
Υφίσταται πράγματι μια παλαιά ήδη πρακτική συνεργασίας 
μεταξύ των εθνικών ασφαλιστικών ελέγχων στα πλαίσια της 
«Διάσκεψης υπηρεσιών ασφαλιστικών ελέγχων των χωρών 
της ΕΟΚ». 
Οι συνεδριάσεις της ολομέλειας αυτής της Διάσκεψης, στις 
οποίες συμμετέχει η Επιτροπή, πραγματοποιούνται πλέον δύο 
φορές το χρόνο και οι εργασίες τους διεξάγονται από πολυά­
ριθμες και αποτελεσματικές ομάδες εργασίας, με ενδεχόμενη 
διαβούλευση με τους οικονομικούς παράγοντες. 
Χωρίς να τίθεται υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη της Διάσκεψης 
ασφαλιστικών ελέγχων, της οποίας η τεχνικής και πρακτική 
χρησιμότητα είναι αναντίρρητη, είναι σκόπιμο να τεθεί το 
ερώτημα ποια μορφή πρέπει να πάρει η μελλοντική επιτροπή 
ασφαλιστικών θεμάτων και ποιες σχέσεις θα πρέπει να έχει 
με τη Διάσκεψη ασφαλιστικών ελέγχων, δεδομένου ότι 
ορισμένες από τις δραστηριότητες τους είναι συγγενείς. 4. Σύμφωνα με το άρθρο 155 της Συνθήκης της Ρώμης, 
η Επιτροπή «ασκεί τις αρμοδιότητες που της αναθέτει το 
Συμβούλιο για την εκτέλεση των κανόνων που θεσπίζει». 
Το νέο άρθρο 145 της Συνθήκης, όπως συμπληρώθηκε από την 
Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη, ορίζει ότι το Συμβούλιο «εκχωρεί 
στην Επιτροπή, στις πράξεις που αυτό υιοθετεί, τις αρμοδιό­
τητες εκτέλεσης των κανόνων που θεσπίζει». 
Κατ' εφαρμογή των διατάξεων αυτών, συγκροτήθηκε από το 
1957 και μετά σημαντικός αριθμός επιτροπών κάθε είδους και 
μορφής κυρίως στο γεωργικό πεδίο. 
Προκειμένου να αποσαφηνισθεί η κατάσταση, το Συμβούλιο 
αποφάσισε να περιορίσει τις ενδεχόμενες μορφές αυτών των 
επιτροπών με την απόφαση αριθ. 87/373/ΕΟΚ της 13ης Ιου­
λίου 1987(2). 
Σύμφωνα μ'αυτό το αυστηρό νομικό πλαίσιο, πέντε τύποι 
επιτροπών εγρκίνονται στο εξής για την εκτέλεση των αποφά­
σεων που λαμβάνονται από το Συμβούλιο, τύποι οι οποίοι 
κατατάσσονται σε τρεις ξεχωριστές διαδικασίες: 
— συμβουλευτικές επιτροπές, όπως ορίζονται από τη διαδι­
κασία Ι, 
— επιτροπές διαχείρισης, όπως ορίζονται από τη διαδικα­
σία II, η οποία παρουσιάζει δύο παραλλαγές (Π Α και 
Π Β), 
— Επιτροπές κανονιστικής ρύθμισης, σύμφωνα με μία διαδι­
κασία III, η οποία παρουσιάζει δύο διαφορετικές παραλ­
λαγές (IIIΑ και III Β). 
Σύμφωνα με τη διαδικασία III, μία πρόταση της Επιτροπής 
πρέπει να συγκεντρώνει ειδική πλειοψηφία στα πλαίσια της 
επιτροπής για να μπορεί εφαρμοσθεί. 
Εάν δεν επιτευχθεί αυτή η πλειοψηφία, η πρόταση παραπέ­
μπεται στο Συμβούλιο. 
Το Συμβούλιο διαθέτει από τη στιγμή αυτή περιορισμένη 
προθεσμία για να αποφανθεί (τρεις μήνες κατ'ανώτατο όριο) 
και δεν προρεί να διαφοροποιηθεί από την πρόταση της 
Επιτροπής παρά μόνο αν αποφανθεί ομόφωνα ως προς αυτό 
(άρθρο 149 της Συνθήκης). 
(») ΕΕ αριθ. C 230 της 15. 9.1990, σ. 5. (2) ΕΕ αριθ. L 197 της 18. 7. 1987, σ. 33. 
Αριθ. C 102/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4.91 
Σύμφωνα με την παραλλαγή Α της διαδικασίας III: εάν το 
Συμβούλιο δεν καταλήξει σε απόφαση μέσα στην καθορι­
σμένη προθεσμία, η Επιτροπή μπορεί να θέσει σε εφαρμογή 
την παράγωγη ρύθμιση που πρότεινε. 
Σύμφωνα με την παραλλαγή Β της διαδικασίας III, εάν το 
Συμβούλιο δεν καταλήξει σε απόφαση μέσα στην απαιτού­
μενη προθεσμία, η Επιτροπή μπορεί να θέσει σε εφαρμογή 
κατ'ευθείαν την πρόταση της μόνο στην περίπτωση που η 
απλή πλειοψηφία των κρατών μελών (7 επί 12) δεν αντιταχθεί 
σ'αυτο στα πλαίσια του Συμβουλίου. 
5. Πριν από την απόφαση της 13ης Ιουλίου 1987, είχε 
συγκροτηθεί μία συμβουλευτική επιτροπή για τον τραπεζικό 
τομέα, σύμφωνα με ένα τύπο που προσέγγιζε τη διαδικασία Ι. 
Μετά την απόφαση του Συμβουλίου του 1987, η Επιτροπή 
προσπαθεί να επιτύχει από το Συμβούλιο την εφαρμογή διαδι­
κασιών διαδικασιών που της δίνουν τον ανώτατο βαθμό εξου­
σίας. 
Δεν υφίσταται πράγματι κανένα κριτήριο νομικής φύσεως για 
την επιλογή μεταξύ των τριών διαδικασιών και των παραλλα­
γών τους. 
Η πρόταση οδηγίας που αποτελεί αντικείμενο της σημερινής 
γνωμοδότησης οδηγεί έτσι στη συγκρότηση επιτροπής ασφα­
λιστικών θεμάτων σύμφωνα με τη διαδικασία III, παραλλα­
γή Α, δηλαδή επιτροπής κανονιστικής ρύθμισης της οποίας 
οι στόχοι είναι πολλαπλοί: 
— να διευκολύνει την εναρμονισμένη εφαρμογή των «ασφα­
λιστικών» οδηγιών με την οργάνωση σε τακτική βάση 
συνεννοήσεων για τα πρακτικά προβλήματα που δημιουρ­
γεί η εφαρμογή τους, 
— να υποδεικνύει τροποποιήσεις ή συμπληρώσεις που πρέ­
πει να γίνουν στα κείμενα, 
— να υποβοηθεί την Επιτροπή για την προετοιμασία νέων 
προτάσεων για ασφαλιστικά θέματα, 
— να υποδεικνύει τεχνικές προσαρμογές για τις υπάρχουσες 
οδηγίες: 
α) αλλαγή της ονομασίας ασφαλιστικών κλάδων ή 
ομάδων ασφαλιστικών κλάδων, 
β) τροποποίηση των στοιχείων που συγκροτούν τα περι­
θώρια φερεγγυότητας των επιχειρήσεων, 
Βρυξέλλες, 28 Φεβρουαρίου 1991. γ) τροποποίηση του καταλόγου των στοιχείων του ενερ­
γητικού που γίνεται δεκτός βάσει των τεχνικών δια­
τάξεων, 
δ) κωδικοποίηση των ασφαλιστικών κειμένων, 
— εφαρμογή των διαδικασιών αμοιβαιότητας έναντι των τρί­
των χωρών. 
Αυτή η επιτροπή, όπως προτείνεται, θα συγκροτηθεί 
αποκλειστικά από εκπροσώπους των εθνικών αρχών ασφα­
λιστικών ελέγχων θα τελεί υπό την προεδρία της Επιτροπής 
της ΕΟΚ η οποία θα αναλάβει επίσης τη γενική της γραμμα­
τεία. 
6. Οπωσδήποτε, και υπό το φως του διατακτικού που προ­
βλέπεται από την απόφαση του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 
1987, η ΟΚΕ φρονεί ότι η εφαρμογή από την Επιτροπή 
εκτελεστικών μέτρων που ισοδυναμούν με κανονιστικούς ρυθ­
μίσεις δεν μπορεί να γίνει παρά μόνο σύμφωνα με την παραλ­
λαγή Β της διαδικασίας III και όχι σύμφωνα με την παραλ­
λαγή Α. 
7. Γενικότερα όμως, λόγω του ρόλου που η μελλοντική 
επιτροπή ασφαλιστικών θεμάτων θα κληθεί να διαδραματίσει 
στα θέματα της παραγώγου κανονιστικής ρύθμισης, η ΟΚΕ 
διερωτάται ποιος είναι ο ρόλος των συμβουλευτικών οργάνων 
που προβλέπονται από τη Συνθήκη της Ρώμης στη διαδικασία 
κατάρτισης των κοινοτικών αποφάσεων. 
Το παράδειγμα της ασφάλισης είναι εδώ μία περίπτωση 
μεταξύ άλλων, που γίνονται όλοι και περισσότερες. 
Υποδεικνύεται εκ νέου ότι κατά τη φάση της εφαρμογής των 
οδηγιών η ΟΚΕ και οι κοινωνικές ομάδες που εκπροσωπού­
νται σ'αυτή πρέπει, γενικά, να έχουν τη δυνατότητα να υποβά­
λουν προτάσεις και στις αρχές της Επιτροπής. 
Δεν είναι πράγματι αποδεκτό να διαθέτει η Επιτροπή στα 
πλαίσια των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που της εκχωρού­
νται από το Συμβούλιο, πραγματική κανονιστική εξουσία 
κυρίως για την κατάρτιση νέων προτάσεων χωρίς να υπάρχει 
επίσημη συμμετοχή σ'αυτήν του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 
και της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής. 
8. Γενικότερα, η ΟΚΕ φρονεί ότι είναι αναγκαίο να αναλη­
φθεί εξέταση της λειτουργίας των διαφόρων επιτροπών για 
να διαμορφωθεί σφαιρική άποψη σχετικά με αυτές. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois STAEDELIN 
18.4.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/13 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Η τροπολογία που ακολουθεί έλαβε το ένα τέταρτο τουλάχιστον των ψήφων και συνεπώς απορρίφθηκε 
κατά τις συζητήσεις: 
Σημείο 5 
Μετά την απόφαση του Συμβουλίου του 1987, την οποία υποστήριξε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η 
Επιτροπή προσπαθεί να επιτύχει από το Συμβούλιο την εφαρμογή διαδικασιών που της δίνουν τον 
ανώτατο βαθμό εξουσίας. 
Αιτιολογία 
Η τροπολογία είναι αυτεξήγητη. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 15, ψήφοι κατά: 18, αποχές: 23. 
Γνωμοδότηση για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που θεσπίζει τη δεύτερη φάση του προγράμμα­
τος TEDIS (Σύστημα Ηλεκτρονικής Μεταβίβασης Δεδομένων για εμπορική χρήση) 
(91/C 102/06) 
Στις 18 Δεκεμβρίου 1990, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης 
ΕΟΚ, τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 6 Φεβρουαρίου 1991. Εισηγητής ήταν ο 
κ. Nierhaus. 
Κατά τη 284η σύνοδο ολομελείας (συνεδρίαση της 27ης Φεβρουαρίου 1991), η ΟΚΕ υιοθέτησε ομόφωνα 
την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Τέλη 1986 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κανονισμού 
του Συμβουλίου για την προκαταρκτική φάση ενός κοινο­
τικού προγράμματος ηλεκτρονικής μεταβίβασης δεδομένων 
για εμπορική χρήση μέσω τηλεματικών δικτύων. Η ΟΚΕ 
εξέδωσε τον Φεβρουάριο 1987 σχετική γνωμοδότηση, στην 
οποία καταρχήν υποστήριξε την πρόταση της Επιτροπής, 
αλλά επισήμανε ότι το σχετικό οικονομικό πλαίσιο είναι 
περιορισμένο και τόνισε ότι η εκτίμηση του προγράμματος 
θα εξαρτηθεί από τις πιο εμπεριστατωμένες πληροφορίες σχε­
τικά με το κέντρο βάρους και τα κονδύλια που θα διατεθούν 
για την επόμενη φάση του προγράμματος TEDIS. 1.2. Το Συμβούλιο των Υπουργών υιοθέτησε το πρόγραμμα 
αυτό στις 5 Οκτωβρίου 1987. Αντίθετα απ'ό,τι προβλεπόταν 
στο αρχικό πρόγραμμα της Επιτροπής, η ημερομηνία έναρξης 
του προγράμματος μετατέθηκε κατά ένα έτος, δηλαδή για την 
1η Ιανουαρίου 1988 ενώ το οικονομικό πλαίσιο περιορίσθηκε 
κατά 10% περίπου και ανέρχεται σε 5,3 εκατομμύρια Ecu. 
1.3. Στη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 15 Ιανουαρίου 
1988, η ΟΚΕ επιδοκιμάζει και την πρόταση τροποποίησης 
σκοπός της οποίας είναι να επιτραπεί και στα κράτη μέλη 
της Ευρωπαϊκής ζώνης ελεύθερων συναλλαγών (ΕΖΕΣ) να 
συμμετάσχουν στο πρόγραμμα TEDIS. Επιπλέον, στη γνω­
μοδότηση της 19ης Δεκεμβρίου 1989 η ΟΚΕ έκρινε ότι η 
πρόταση για τη σύναψη σχετικής συμφωνίας θα επιδράσει 
ευνοϊκά στην εξέλιξη του προγράμματος TEDIS.