[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 12.7.2006

COM(2006) 378 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων - Καταπολέμηση της απάτης - Ετήσια έκθεση 2005

{SEC(2006)911}{SEC(2006)912}

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Εισαγωγή 4

1. Απολογισμός της σφαιρικής στρατηγικής προσέγγισης 2001-2005 για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων 5

1.1. Μια σφαιρική νομοθετική πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης 5

1.2. Ένα νέο πλαίσιο επιχειρησιακής συνεργασίας 8

1.3. Πρόληψη και καταπολέμηση της διαφθοράς στα όργανα 10

1.4. Ενίσχυση της ποινικής δικαστικής διάστασης 11

1.5. Συμπέρασμα 13

2. Αποτελέσματα από την καταπολέμηση της απάτης: στατιστικές που αφορούν τις απάτες και λοιπές παρατυπίες που έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη δυνάμει των τομεακών κανονισμών 13

2.1. Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι 15

2.2. Γεωργικές δαπάνες (ΕΓΤΠΕ – Τμήμα Εγγυήσεων) 15

2.3. Διαρθρωτικές ενέργειες 16

2.4. Προενταξιακά κονδύλια 16

3. Μέτρα που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή το 2005 18

3.1. Τα μέτρα που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη 18

3.1.1. Νέα μέτρα οριζοντίου χαρακτήρα 18

3.1.2. Νέα μέτρα στον τομέα των κοινοτικών ιδίων πόρων 19

3.1.3. Νέα μέτρα στον τομέα των γεωργικών δαπανών 20

3.1.4. Νέα μέτρα στον τομέα των διαρθρωτικών ενεργειών 20

3.2. Τα μέτρα που θεσπίστηκαν από την Επιτροπή στο επιχειρησιακό επίπεδο της καταπολέμησης της απάτης 21

3.3. Συμπληρωματικά μέτρα για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων 21

3.3.1. Κατάσταση όσον αφορά την κύρωση της σύμβασης της 26ης Ιουλίου 1995 σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτωνκαι των πρωτοκόλλων της από τα κράτη μέλη 21

3.3.2. Το Τελωνειακό Σύστημα Πληροφοριών (ΤΣΠ) και η κύρωση της σύμβασηςσχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα και του πρωτοκόλλου της για τη δημιουργία αρχείου φακέλων τελωνειακών ερευνών(FIDE) 22

3.3.3. Η συμφωνία με την Philip Morris International 23

4. Είσπραξη 24

4.1. Οι εθνικές διαδικασίες είσπραξης στο πλαίσιο αστικής ή διοικητικής διαδικασίας 24

4.2. Είσπραξη από τα όργανα 28

4.3. Η «Task Force Είσπραξης» στον τομέα του ΕΓΤΠΕ – Τμήμα Εγγυήσεων 29

4.4. Η μεταρρύθμιση του συστήματος δημοσιονομικής παρακολούθησης των παρατυπιών στον τομέα της γεωργικής πολιτικής 32

5. Οι διαδικασίες πιστοποίησης των λογαριασμών 32

5.1. Χάρτης πορείας για θετική δήλωση αξιοπιστίας 32

5.2. Η πιστοποίηση της ορθής διαχείρισης των δημοσίων δαπανών στα κράτη μέλη 33

Εισαγωγή

Η προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων και η καταπολέμηση της απάτης αποτελούν τομέα στον οποίο η ευθύνη είναι καταμερισμένη μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών. Η Επιτροπή συντάσσει κάθε χρόνο, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, έκθεση στην οποία παρουσιάζει τα νέα μέτρα που έχουν ληφθεί για την εκπλήρωση των εν λόγω υποχρεώσεων, σύμφωνα με το άρθρο 280 της συνθήκης ΕΚ. Η έκθεση αυτή, η οποία δημοσιεύεται, απευθύνεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Στο πρώτο σημείο της έκθεσης, η Επιτροπή παρουσιάζει τον απολογισμό της σφαιρικής στρατηγικής της προσέγγισης κατά την πενταετία 2001-2005 για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Παρά τα πολυάριθμα εμπόδια που αντιμετωπίστηκαν, ο συνολικός απολογισμός όσον αφορά την προγραμματισθείσα υλοποίηση των στόχων και των ενεργειών κρίνεται ικανοποιητικός.

Στο δεύτερο σημείο, συνοψίζονται τα αποτελέσματα των στατιστικών για τις περιπτώσεις παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν δυνάμει των τομεακών κανονισμών.

Το τρίτο σημείο περιλαμβάνει, αφενός, αντιπροσωπευτική επιλογή των μέτρων που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη το 2005 , και, αφετέρου, για την Επιτροπή, τις προσπάθειες που καταβλήθηκαν για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF).

Με τη σύμφωνη γνώμη των κρατών μελών συμφωνήθηκε να παρουσιαστούν δύο ειδικά θέματα στα σημεία 4 και 5 της έκθεσης. Στο τέταρτο σημείο, παρουσιάζονται τα μέτρα που ελήφθησαν για τη βελτίωση της είσπραξης των ποσών που δεν είχαν εισπραχθεί ή που είχαν καταβληθεί αχρεωστήτως. Πράγματι, ο μόνος τρόπος για να καλυφθούν οι απώλειες που προκλήθηκαν στον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό από τις απάτες και τις λοιπές παρατυπίες είναι να διασφαλιστεί η οργανωμένη δημοσιονομική παρακολούθηση.

Το πέμπτο και τελευταίο σημείο είναι αφιερωμένο στο θέμα της πιστοποίησης των λογαριασμών . Η διαχείριση του μεγαλύτερου μέρους του ευρωπαϊκού προϋπολογισμού γίνεται σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Το σημείο αυτό περιλαμβάνει ιδίως μια σύντομη αντιπαραβολή των αρχών και των κανόνων ελέγχου καθώς και των συστημάτων πιστοποίησης (εφόσον υπάρχουν) που εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη.

Η έκθεση περιλαμβάνει μόνο τη σύνοψη και τη σφαιρική θεώρηση των ληφθέντων μέτρων και των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων από τα εικοσιπέντε κράτη μέλη. Παράλληλα, η Επιτροπή δημοσιεύει δύο έγγραφα εργασίας[1], το πρώτο εκ των οποίων είναι κατάλογος των συνεισφορών των κρατών μελών, ενώ το δεύτερο αφορά τις στατιστικές των παρατυπιών που έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη.

Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να έχουν πρόσβαση μέσω του δικτυακού τόπου της OLAF στις εκθέσεις των προηγουμένων ετών καθώς και στα έγγραφα εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συμμετείχαν στην εκπόνησή τους[2].

1. Απολογισμός της σφαιρικής στρατηγικής προσέγγισης 2001-2005 για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων

Η προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων πρέπει να βασίζεται σε ένα ισχυρό πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ του εθνικού και του κοινοτικού επιπέδου. Η Επιτροπή θέλησε να θέσει σε εφαρμογή μια σφαιρική στρατηγική προσέγγιση της εν λόγω προστασίας που να περιλαμβάνει όλες τις ενέργειες που θα μπορούσαν να συμβάλουν στον κοινό αυτό στόχο, ούτως ώστε να διασφαλίσει τη σύγκλιση των προσπαθειών όλων των εθνικών αρχών και των θεσμικών οργάνων που είναι αρμόδια για την πρόληψη. Οι ενέργειες αυτές περιλαμβάνουν την επιχειρησιακή δραστηριότητα, τη δημοσιονομική παρακολούθηση, τις επιβαλλόμενες κυρώσεις, την πρόληψη και την προετοιμασία της νομοθεσίας που πλαισιώνει τις εν λόγω δραστηριότητες, τόσο στον πρώτο όσο και στον τρίτο πυλώνα.

Στη σφαιρική στρατηγική της προσέγγιση που εκδόθηκε στις 28 Ιουνίου 2000[3], και η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο της ενσωμάτωσης στη Συνθήκη του Άμστερνταμ του άρθρου 280 της συνθήκης ΕΚ και της ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) το 1999, η Επιτροπή καθόρισε τους πολιτικούς και τους γενικούς της στόχους για την περίοδο 2001–2005. Για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων, η Επιτροπή καθόρισε τέσσερις κεντρικούς άξονες:

- σφαιρική νομοθετική πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης·

- νέο πλαίσιο επιχειρησιακής συνεργασίας,

- διοργανική προσέγγιση για την πρόληψη και την καταπολέμηση της διαφθοράς,

- ενίσχυση της ποινικής δικαστικής διάστασης.

Η εφαρμογή στην πράξη της εν λόγω σφαιρικής στρατηγικής υλοποιήθηκε με τα σχέδια δράσης 2001-2003[4] και 2004-2005[5].

1.1. Μια σφαιρική νομοθετική πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης

Η Επιτροπή φρόντισε ούτως ώστε η πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης να διέπεται από μια οριζόντια και διαπυλωνική νομοθετική προσέγγιση η οποία να εμπεριέχει όλους τους τομείς στους οποίους μπορούν να εμφανιστούν περιπτώσεις απάτης και διαφθοράς. Η νομοθεσία για την καταπολέμηση της απάτης πρέπει να προβλέπει την παρακολούθηση και τη συνεργασία αλλά και την πρόληψη και την ανίχνευση.

Το 2001, η Επιτροπή ανακοίνωσε τη θέσπιση ενός εσωτερικού της μηχανισμού[6] σχετικά με την πρόληψη (fraud-proofing) που αποβλέπει στη βελτίωση της ποιότητας της νομοθεσίας και της διαχείρισης των συμβάσεων, ώστε να τις θωρακίσει καλύτερα έναντι της απάτης. Από το 2003, μια διυπηρεσιακή ομάδα προσδιορίζει κάθε χρόνο τις υπό διαμόρφωση νομοθετικές πρωτοβουλίες και τις τυποποιημένες συμβάσεις που παρουσιάζουν ενδεχομένως υψηλούς κινδύνους για τα οικονομικά συμφέροντα των Κοινοτήτων. Για τα εν λόγω σχέδια, πριν ξεκινήσουν οι διαδικασίες κατάρτισής τους, ζητείται η γνώμη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης. Κατά την περίοδο 2004-2005, η Υπηρεσία εξέτασε συνολικά 28 πρωτοβουλίες.

Η εισαγωγή του ευρώ συνοδεύτηκε, καθόλη τη διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου προγραμματισμού, από πολυάριθμα μέτρα που ελήφθησαν για την καταπολέμηση της παραχάραξης και της κιβδηλείας των κερμάτων και των τραπεζογραμματίων. Ειδικότερα, η Επιτροπή ανέπτυξε περαιτέρω το νομικό πλαίσιο δράσης και παρέμβασης καθώς και το πλαίσιο ειδικής διεθνούς συνεργασίας.

Σε ανακοίνωση του 2002[7], που αποσκοπούσε ιδίως στη βελτίωση της είσπραξης των γεωργικών κονδυλίων που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως πριν το 1999, η Επιτροπή ανακοίνωσε τη σύσταση «Task Force Είσπραξης» (TFR) με αποστολή να διασαφηνίσει την κατάσταση που δημιουργήθηκε λόγω της μη είσπραξης και να προετοιμάσει αποφάσεις για τη δημοσιονομική ευθύνη στο πλαίσιο της επίσημης διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών στον τομέα ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων (βλέπε σημείο 4.2.).

Ο νέος δημοσιονομικός κανονισμός[8], που τέθηκε σε ισχύ το 2003, ενισχύει αισθητά την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων:

- βελτιώνει ιδίως την αποτελεσματικότητα της είσπραξης,

- προβλέπει το πέρασμα από την ταμειακή λογιστική στη λογιστική που βασίζεται στην αυτοτέλεια των χρήσεων. Από το 2005, η Επιτροπή τηρεί τους πιο αυστηρούς διεθνείς κανόνες δημόσιας λογιστικής, βελτιώνει την καθημερινή διαχείριση των ταμείων και περιορίζει στο ελάχιστο τους κινδύνους για σφάλματα ή παρατυπίες,

- προβλέπει σύστημα πληροφοριών που επιτρέπει τον αποκλεισμό από τις δημόσιες συμβάσεις, με διοικητική απόφαση, των προσφερόντων για τους οποίους έχουν εκδοθεί ποινικές καταδικαστικές αποφάσεις και των αφερέγγυων υποψηφίων ή εκείνων που έχουν παράσχει παραπλανητικές ή ψευδείς πληροφορίες. Παρόμοιος μηχανισμός θεσπίστηκε στο πλαίσιο της οδηγίας για το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων[9]. Η Επιτροπή, στο πλαίσιο της ανακοίνωσής της για τη διαφάνεια[10], προέβλεψε τη μελέτη των δυνατοτήτων περαιτέρω χρησιμοποίησης του συστήματος αποκλεισμού και σκοπεύει να υποβάλει σχετικές προτάσεις στην τροποποιημένη πρόταση που αφορά την αναθεώρηση του δημοσιονομικού κανονισμού[11].

Το 2004, η Επιτροπή ενέκρινε προτάσεις κανονισμών που τροποποιούν τους κανονισμούς σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την OLAF[12]. Οι προτάσεις αυτές είχαν ιδίως ως στόχο να διασαφηνίσουν τους κανόνες ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ της Υπηρεσίας και των θεσμικών οργάνων, των οργάνων και των οργανισμών της Κοινότητας και να επιτρέψουν στην Υπηρεσία να αφοσιωθεί στις επιχειρησιακές της προτεραιότητες και να επιταχύνει τις έρευνές της ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την αποτελεσματικότητά της. Οι προτάσεις αποβλέπουν επίσης και στην εξασφάλιση των διαδικαστικών δικαιωμάτων των προσώπων που αποτελούν αντικείμενο έρευνας. Σε συνέχεια των προτάσεων αυτών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ζήτησαν συμπληρωματική αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της Υπηρεσίας, η οποία υποβλήθηκε από την Επιτροπή τον Οκτώβριο του 2004[13]. Το Ελεγκτικό Συνέδριο εξέδωσε ειδική έκθεση για τη διαχείριση της Υπηρεσίας[14] η οποία συνοδεύεται από μεγάλο αριθμό συστάσεων. Τον Ιούλιο του 2005[15], το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο οργάνωσε δημόσια ακρόαση για την ενίσχυση της OLAF κατά την οποία διαπιστώθηκε ότι έχει τεθεί σε λειτουργία το επιχειρησιακό σκέλος της Υπηρεσίας που ενεργεί μεν ανεξάρτητα κατά τη διεξαγωγή των ερευνών, αλλά υπάγεται διοικητικά στην Επιτροπή.

Με βάση τις εξελίξεις αυτές, η Επιτροπή εξέδωσε στις 24 Μαΐου 2006 πρόταση που συμπληρώνει εκείνη του Φεβρουαρίου 2004, την οποία αντικαθιστά και η οποία αποσύρεται. Η πρόταση αυτή αναφέρεται ειδικότερα στη διακυβέρνηση και στη συνεργασία μεταξύ των θεσμικών οργάνων και της επιτροπής εποπτείας μέσω των συνεδριάσεων της τελευταίας με τους εκπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, στο πλαίσιο ενός διαρθρωμένου διαλόγου. Η εν λόγω πρόταση προβλέπει ακόμη τη θέσπιση ενός συμβούλου ελεγκτή ο οποίος θα καλείται να διατυπώνει γνώμες σε ορισμένες υποθέσεις, ενώ επίσης διευκρινίζει την εντολή του Γενικού Διευθυντή της OLAF.

Κύρια γεγονότα του έτους 2005. Το 2005, η Επιτροπή εξέδωσε τη δεύτερη έκθεσή της[16] σχετικά με την εφαρμογή, από τα κράτη μέλη, του κανονισμού «μαύρη λίστα»[17]. Ο εν λόγω κανονισμός προβλέπει τον εντοπισμό των επικίνδυνων επιχειρηματιών για τον κοινοτικό προϋπολογισμό στον τομέα του ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων, την πληροφόρηση της Επιτροπής και των κρατών μελών και την εφαρμογή μέτρων πρόληψης. Στην έκθεση διαπιστώνεται ότι τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού είναι φτωχά. Μέσω της έκθεσης αυτής η Επιτροπή επιθυμεί να ξεκινήσει ευρύ διάλογο με τα θεσμικά όργανα σχετικά με την αναγκαιότητα και τις πιθανές κατευθυντήριες γραμμές μιας ενδεχόμενης μεταρρύθμισης του μηχανισμού αποκλεισμού.

1.2. Ένα νέο πλαίσιο επιχειρησιακής συνεργασίας

Από το 2001, η Επιτροπή κατέβαλε προσπάθειες προκειμένου να βοηθήσει τα δέκα νέα κράτη μέλη και τις υποψήφιες χώρες να αφομοιώσουν το κοινοτικό κεκτημένο στον τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων. Τα δέκα νέα κράτη μέλη, η Ρουμανία και η Βουλγαρία δημιούργησαν εθνικές υπηρεσίες συντονισμού της καταπολέμησης της απάτης (AFCOS), οι οποίες είναι αρμόδιες για όλες τις νομοθετικές διοικητικές και επιχειρησιακές πτυχές της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων και οι οποίες κρίθηκαν ιδιαίτερα χρήσιμες. Η ενσωμάτωση των δέκα νέων κρατών μελών πραγματοποιήθηκε χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες, δεδομένου ότι τα εν λόγω κράτη είχαν προετοιμαστεί με ικανοποιητικό τρόπο για τα νέα καθήκοντά τους όσον αφορά την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Για την καλύτερη στήριξη της διαδικασίας της διεύρυνσης προς τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, η OLAF ενίσχυσε τις δραστηριότητές της και την επιχειρησιακή της αποτελεσματικότητα αποσπώντας έναν υπάλληλο σύνδεσμο στην κάθε μία από τις χώρες αυτές.

Το 2004, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα κράτη μέλη της υπέγραψαν συμφωνία συνεργασίας[18] με την Ελβετική Συνομοσπονδία για την καταπολέμηση της απάτης και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας σε βάρος των οικονομικών τους συμφερόντων.

Το 2004, η Επιτροπή πρότεινε επίσης την έκδοση κανονισμού σε θέματα αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής[19]. Ο εν λόγω κανονισμός εξασφαλίζει μια αναλυτική νομική βάση και έχει οριζόντιο χαρακτήρα, καθόσον καλύπτει όλους τους τομείς της καταπολέμησης της απάτης σε βάρος των Κοινοτήτων που δεν αποτελούν ακόμη το αντικείμενο τομεακών νομοθετικών ρυθμίσεων.

Κύρια γεγονότα του έτους 2005. Ορισμένες συναλλαγές του διεθνούς εμπορίου που πραγματοποιήθηκαν κατά παράβαση των τελωνειακών κανονιστικών ρυθμίσεων, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για την πνευματική ιδιοκτησία, είναι επιζήμιες για την οικονομία και τα φορολογικά συμφέροντα των κρατών μελών καθώς και για τα τελωνειακά έσοδα του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κατά τα τελευταία έτη ανέκυψε σειρά προβλημάτων στο εμπόριο με την Κίνα. Κατά το 2004, πραγματοποιήθηκε η διαπραγμάτευση και υπογραφή συμφωνίας η οποία τέθηκε σε ισχύ το 2005 και αποβλέπει στη βελτίωση της αμοιβαίας συνδρομής στον τελωνειακό τομέα μεταξύ της Κοινότητας και της Κίνας. Η OLAF διαχειρίζεται την επιχειρησιακή πτυχή της εν λόγω συμφωνίας.

Στα γραφεία της OLAF δημιουργήθηκε μόνιμη τεχνική υποδομή (POCU) για την καλύτερη συνεργασία και την αποτελεσματικότερη υποστήριξη των κοινών τελωνειακών επιχειρήσεων των κρατών μελών. Η POCU θα επιτρέψει την ταχεία υλοποίηση των κοινών τελωνειακών επιχειρήσεων με καλύτερη συνεργασία και χαμηλότερο κόστος. Η πρώτη επιχείρηση που διεξήχθη στο πλαίσιο της νέας υποδομής ήταν η επιχείρηση «FAKE» η οποία αφορούσε παραποιημένα προϊόντα καταγωγής Κίνας. Η εν λόγω επιχείρηση η οποία οργανώθηκε τον Μάιο του 2005 είχε ιδιαίτερα ικανοποιητικά αποτελέσματα (βλέπε σημείο 3.2.).

Οι κανονισμοί που προβλέπουν, στον τομέα των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής, την υποχρέωση για τα κράτη μέλη να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις περιπτώσεις για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες παρατυπίας σε βάρος των τομεακών κανονισμών, τροποποιήθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν[20] προκειμένου να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή τους. Η εναρμόνιση θα συνεχιστεί με την τροποποίηση του κανονισμού που εφαρμόζεται στον γεωργικό τομέα.

Το καταστατικό της συμβουλευτικής επιτροπής για τον συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης τροποποιήθηκε με απόφαση της Επιτροπής[21] προκειμένου να προσαρμοστεί στις μεταβολές που συντελέστηκαν από την ίδρυσή της το 1994, όπως η ενσωμάτωση του άρθρου 280 της συνθήκης ΕΚ στη Συνθήκη του Άμστερνταμ, η ίδρυση της OLAF το 1999 ή ακόμη η εισαγωγή του ευρώ. Η εν λόγω επιτροπή, αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών και της Επιτροπής, συνδράμει την Επιτροπή σε κάθε θέμα που αφορά την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων.

1.3. Πρόληψη και καταπολέμηση της διαφθοράς στα όργανα

Σύμφωνα με την αποστολή που της ανατέθηκε το 1999 από τον νομοθέτη, η OLAF συνέχισε να ασκεί τα καθήκοντα της πρόληψης και της καταπολέμησης της διαφθοράς. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επιβεβαίωσε επανειλημμένα τη νομιμότητα και τη συνεκτικότητα του διοργανικού πλαισίου των εσωτερικών ερευνών που εφαρμόζεται γενικά στα θεσμικά όργανα, στα λοιπά όργανα και τους οργανισμούς[22].

Τα πρωτόκολλα συμφωνίας που συνήψε η OLAF με την υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου (IAS)[23] το 2001 και με την ανακριτική και πειθαρχική υπηρεσία IDOC το 2004[24], όπου περιγράφονται οι αντίστοιχοι τομείς δραστηριοτήτων, επέτρεψαν να αναπτυχθεί μια καρποφόρος συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών αυτών. Οι τακτικές επαφές μεταξύ της OLAF και της IDOC κατά τη διάρκεια του έτους 2005 επέτρεψαν τον συντονισμό των ενεργειών τους σε συγκεκριμένες υποθέσεις.

Στο πλαίσιο της διοικητικής μεταρρύθμισης, ελήφθησαν μέτρα για την ευαισθητοποίηση των μόνιμων υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού της Επιτροπής στις αρχές της ορθής διαχείρισης των σχεδίων, στις συγκρούσεις συμφερόντων καθώς και στη στάση που πρέπει να τηρούν σε περίπτωση υπονοιών για αξιόποινες πράξεις που ενδέχεται να θίγουν τα συμφέροντα των Κοινοτήτων.

Η πρόταση της Επιτροπής που τροποποιεί το νομοθετικό πλαίσιο για τις έρευνες που διεξάγονται από την OLAF, η οποία εκδόθηκε στις 24 Μαΐου 2006, καλύπτει ιδίως τη βελτίωση της πληροφόρησης των θεσμικών οργάνων και τη δυνατότητα που τους παρέχεται, σε περίπτωση εσωτερικής έρευνας, να μην διαβιβάζουν την τελική έκθεση στις αρμόδιες δικαστικές αρχές όταν τα γεγονότα είναι μικρής σοβαρότητας, περιορισμένης οικονομικής ζημίας και υπάρχουν εσωτερικά μέτρα που επιτρέπουν καταλληλότερη συνέχεια, με τη διαβίβαση της έκθεσης στο οικείο θεσμικό όργανο, όργανο ή οργανισμό.

1.4. Ενίσχυση της ποινικής δικαστικής διάστασης

Οι δυσκολίες που συνδέονται με την ασυμβατότητα των εθνικών νομικών συστημάτων και την επίλυση πολυσύνθετων και συχνά διεθνικών νομικών υποθέσεων οδήγησαν την Επιτροπή στην αντιμετώπιση της τέταρτης αυτής πρόκλησης στο πλαίσιο της σφαιρικής στρατηγικής προσέγγισης.

Το 2001, η Επιτροπή υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας σχετικά με την ποινική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας[25]. Στόχος της πρότασης αυτής είναι να περιληφθούν σε μία κοινοτική πράξη ορισμένες διατάξεις ποινικού δικαίου (ιδίως οι ορισμοί των αδικημάτων, των ευθυνών και των κυρώσεων και η συνεργασία με την Επιτροπή) που περιλαμβάνονταν στη σύμβαση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων[26] και στα πρωτόκολλά της[27].

Η εν λόγω σύμβαση, το πρώτο πρωτόκολλό της και το πρωτόκολλο για την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου τέθηκαν σε ισχύ το 2002, επιτρέποντας έτσι να αναπτυχθεί μια εις βάθος δικαστική συνεργασία σε διάφορους τομείς. Η Επιτροπή συνιστά στο Συμβούλιο να καλέσει τα κράτη μέλη να εντείνουν τις προσπάθειές τους για την ενίσχυση της εθνικής ποινικής νομοθεσίας, να επανεξετάσουν τις επιφυλάξεις τους σε σχέση με τα όργανα της σύμβασης και να κυρώσουν το δεύτερο πρωτόκολλο. Η Επιτροπή προετοιμάζει επί του παρόντος δεύτερη έκθεση[28] σχετικά με την εφαρμογή της σύμβασης και των ήδη τεθέντων σε ισχύ πρωτοκόλλων της, η οποία αναμένεται να εκδοθεί στα τέλη του 2007, και θα καλύψει τα εικοσιπέντε κράτη μέλη.

Η θέληση να πραγματοποιηθούν περαιτέρω βήματα εντός της ΕΕ όσον αφορά την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης, η οποία έχει καταστεί ακρογωνιαίος λίθος της ποινικής δικαστικής συνεργασίας, οδήγησε σε έντονη νομοθετική δραστηριότητα στους τομείς που υπάγονται στον τίτλο VI της συνθήκης ΕΕ. Η δραστηριότητα αυτή είχε θετικές συνέπειες ιδίως στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Για παράδειγμα, η έκδοση απόφασης πλαισίου για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης[29], το 2002, διευκολύνει αισθητά τη σύλληψη ενός προσώπου και την παράδοσή του από ένα κράτος μέλος σε ένα άλλο για την άσκηση ποινικής δίωξης ή για την εκτέλεση ποινής ή μέτρου στερητικού της ελευθερίας.

Το πρωτόκολλο συμφωνίας που συνήφθη μεταξύ της OLAF και της Eurojust το 2003, προβλέπει την αμοιβαία κοινοποίηση πληροφοριών και τη συνεργασία για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Η OLAF και η Eurojust ενέκριναν το 2004 τις πρακτικές λεπτομέρειες για την εφαρμογή της εν λόγω συμφωνίας. Συστάθηκε, εξάλλου, ομάδα συνδέσμου OLAF-Eurojust για να διασφαλιστεί η εφαρμογή της συμφωνίας. Η ομάδα αυτή πραγματοποίησε δύο τακτικές συνεδριάσεις κατά το έτος 2005. Στο πλαίσιο αυτό, η Eurojust συνεργάστηκε την OLAF και τις εθνικές αρχές σε ορισμένες υποθέσεις της OLAF και συμμετείχε στις έρευνες και στις διώξεις που συνδέονται με τις εν λόγω υποθέσεις.

Η συμφωνία που συνήφθη μεταξύ της OLAF και της Europol το 2004, προβλέπει την ενίσχυση των ανταλλαγών στρατηγικών και τεχνικών πληροφοριών καθώς και των ανταλλαγών πληροφοριών σχετικά με την αξιολόγηση των απειλών και την ανάλυση των κινδύνων στους τομείς κοινού ενδιαφέροντος. Το 2005, η συνεργασία μεταξύ της Υπηρεσίας και της Europol εντάθηκε κυρίως όσον αφορά την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου καθώς και στον τομέα της παραχάραξης του ευρώ. Η Υπηρεσία διατηρεί επίσης επαφές με διεθνείς αρχές όπως η Interpol ή η Παγκόσμια Οργάνωση Τελωνείων (OMD).

Το 2001, η Επιτροπή εξέδωσε Πράσινη Βίβλο[30] με σκοπό την έναρξη του διαλόγου για τη δημιουργία ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής ούτως ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικότερα η εγκληματικότητα που πλήττει τα οικονομικά συμφέροντα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η συνθήκη για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης, που εκδόθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούνιο του 2004 αλλά δεν έχει ακόμη κυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη, προβλέπει στο άρθρο III-274 ότι το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα αφού λάβει την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, δύναται να συστήσει Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εκ της Eurojust, για την καταπολέμηση των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή αυτή Εισαγγελία θα είναι αρμόδια για την καταζήτηση, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της δικαιοσύνης των δραστών αδικημάτων καθώς και των συνεργών τους.

Κύρια γεγονότα του έτους 2005. Η Επιτροπή επεσήμανε σε ανακοίνωση[31] τις επιπτώσεις της απόφασης του Δικαστηρίου σε θέματα ποινικών διατάξεων που αφορούν τον πρώτο και τον τρίτο πυλώνα[32], ιδίως όσον αφορά την πρόταση οδηγίας για την ποινική προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Σύμφωνα με την απόφαση αυτή, όταν η προσφυγή σε ειδική ποινική διάταξη στον οικείο τομέα είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του κοινοτικού δικαίου, θεσπίζεται αποκλειστικά στον πρώτο πυλώνα. Το σύστημα αυτό θέτει τέρμα στον μηχανισμό διπλού κειμένου (οδηγία ή κανονισμός και απόφαση-πλαίσιο).

1.5. Συμπέρασμα

Πέντε έτη μετά την έναρξη εφαρμογής της σφαιρικής στρατηγικής προσέγγισης, ο απολογισμός των ενεργειών που υλοποιήθηκαν είναι θετικός. Όπως προκύπτει και από την προηγηθείσα σύνοψη, έχουν επιτευχθεί σημαντική πρόοδος σ’όλους τους κεντρικούς άξονες της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων. Έχει, ωστόσο, επιβραδυνθεί η ενίσχυση της ποινικής δικαστικής διάστασης. Για παράδειγμα, η δράση που απέβλεπε στην προετοιμασία του εδάφους για την ίδρυση ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής επιβραδύνθηκε προσωρινά εν αναμονή κύρωσης της συνταγματικής συνθήκης.

Από το συνολικό αριθμό των ενεργειών που είχαν προβλεφθεί για ολόκληρη τη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού, το 75% από αυτές υλοποιήθηκε εξ ολοκλήρου πριν την 31η Δεκεμβρίου 2005, 9% υλοποιήθηκαν εν μέρει στις προβλεπόμενες προθεσμίες και συνεχίζονται, 14% αναβλήθηκαν για το 2006 και 10% ανεστάλησαν προσωρινά ή οριστικά, κυρίως λόγω περιστάσεων που δεν έχουν σχέση με την Επιτροπή.

2. Αποτελέσματα από την καταπολέμηση της απάτης: στατιστικές που αφορούν τις απάτες και λοιπές παρατυπίες που έχουν κοινοποιηθει από τα κράτη μέλη δυνάμει των τομεακών κανονισμών

Η κοινοτική νομοθεσία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να κοινοποιούν τις απάτες και τις λοιπές παρατυπίες που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα σε όλους τους τομείς των κοινοτικών δραστηριοτήτων[33]. Οι στατιστικές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο αυτό αναφέρονται σε υπόνοιες απατών και λοιπών παρατυπιών που έχουν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη, όπως αυτές ορίζονται από τους τομεακούς κανονισμούς. Τα στοιχεία δεν αφορούν τις άμεσες κοινοτικές δαπάνες[34]. Το έγγραφο των υπηρεσιών της Επιτροπής[35], που δημοσιεύεται ταυτόχρονα με την παρούσα έκθεση, παρουσιάζει μια εις βάθος ανάλυση των στατιστικών που έχουν εκπονηθεί με βάση τις εν λόγω κοινοποιήσεις. Στον πίνακα που ακολουθεί παρουσιάζονται συνοπτικά ο αριθμός των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν το 2005 καθώς και τα σχετικά ποσά για κάθε τομέα[36].

Πίνακας – Αριθμός παρατυπιών και ποσά – έτος 2005

ΣΥΝΟΛΟ 2005 |

Τομέας | Αριθμός παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν | Συνολική δημοσιονομική επίπτωση (ποσά σε εκατ. €) |

Ίδιοι πόροι | 4.982 | 322 |

ΕΓΤΠΕ – Τμήμα Εγγυήσεων | 3.193 | 102 |

Διαρθρωτικά Ταμεία και Ταμεία Συνοχής | 3.570 | 601 |

Προενταξιακά κονδύλια | 331 | 17 |

Σύνολο | 12.076 | 1042 |

Είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ απάτης και παρατυπίας. Η απάτη ορίζεται ως κάθε εκ προθέσεως πράξη ή παράλειψη η οποία συνιστά εγκληματική ενέργεια και στην οποία μόνο ο δικαστής είναι εξουσιοδοτημένος να προσδώσει τον χαρακτηρισμό αυτό[37]. Η πραγματική δημοσιονομική επίπτωση της απάτης μπορεί να υπολογιστεί μόνο στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας. Στον τομέα των ιδίων πόρων, οι υπόνοιες για απάτη αντιπροσωπεύουν περίπου το 20% των υποθέσεων παρατυπίας που επισημάνθηκαν το 2005 και αντιστοιχούν σε συνολικό ποσό περίπου 95,2 εκατ. ευρώ. Στον τομέα των γεωργικών δαπανών, οι υπόνοιες για απάτη αντιπροσωπεύουν περίπου το 13% των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν, ανέρχονται σε συνολικό ποσό περίπου 21,5 εκατ. ευρώ το οποίο αντιστοιχεί στο 0,05% των συνολικών πιστώσεων του ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων. Για τα Διαρθρωτικά Ταμεία, η απάτη αφορά περίπου το 15% των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν, ανέρχονται σε συνολικό ποσό 205 εκατ. ευρώ το οποίο αντιστοιχεί περίπου στο 0,53% των συνολικών πιστώσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής. Στον τομέα των προενταξιακών κονδυλίων, η απάτη αφορά περίπου το 18% των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν, για συνολικό ποσό περίπου 1,77 εκατ. ευρώ που αντιστοιχεί στο 0,06% των συνολικών πιστώσεων που χορηγήθηκαν στα πλαίσια των Ταμείων PHARE[38], SAPARD[39] και ISPA[40]. Η εκτίμηση αυτή έχει βασιστεί στις πληροφορίες που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη αλλά η ερμηνεία τους πρέπει να γίνεται με σύνεση.

2.1. Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι

Ο αριθμός των περιπτώσεων απατών και παρατυπιών που ανιχνεύτηκαν και κοινοποιήθηκαν (περιπτώσεις που αντιστοιχούν σε ποσό άνω των 10 000 ευρώ) αυξήθηκε κατά 55 % σε σχέση με το 2004 (4 982 περιπτώσεις το 2005) [41] . Οι παρατυπίες αφορούν ποσό περίπου 322 εκατ. ευρώ το 2005, έναντι 212 εκατ. ευρώ το 2004, παρουσιάζουν δηλαδή αύξηση κατά 52%.

Η αύξηση αυτή θα μπορούσε να αποδοθεί στη βελτίωση των κοινοποιήσεων εκ μέρους ορισμένων κρατών μελών και στο γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη καταχώρησαν στο σύστημα OWNRES περιπτώσεις που αφορούν μη εκκαθαρισθείσες πράξεις διαμετακόμισης οι οποίες εκκαθαρίστηκαν, έστω και καθυστερημένα, στη συνέχεια. Η απλή διαπίστωση της αύξησης κατά 55% δεν επιτρέπει λοιπόν να συναχθούν συμπεράσματα για την πραγματική κατάσταση όσον αφορά τις απάτες και τις λοιπές παρατυπίες.

Τα τσιγάρα παραμένουν μεταξύ των σοβαρότερα πληττόμενων προϊόντων από τις παρατυπίες, καθώς οι περισσότερες από τις περιπτώσεις που κοινοποιήθηκαν αφορούν το λαθρεμπόριο τσιγάρων. Το 2005, ο αριθμός των περιπτώσεων που συνδέονται με τον τομέα της ζάχαρης παρουσίασε επίσης αύξηση. Επρόκειτο κυρίως για περιπτώσεις μη εξαγωγής ζάχαρης με υπέρβαση της αποδεκτής ποσότητας από το κοινοτικό καθεστώς. Διαπιστώνεται επίσης αύξηση του αριθμού των περιπτώσεων που συνδέονται με τον τομέα της υφαντουργίας, ιδίως όσον αφορά τη δήλωση καταγωγής.

[pic]

2.2. Γεωργικές δαπάνες (ΕΓΤΠΕ – Τμήμα Εγγυήσεων)

Κατά το 2005, ο αριθμός των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν μειώθηκε ελαφρά σε σχέση με το προηγούμενο έτος (3 193 περιπτώσεις το 2005, 3.401 το 2004). Ωστόσο, η δημοσιονομική τους επίπτωση αυξήθηκε (102 εκατ. ευρώ το 2005, 82 εκατ. ευρώ το 2004), και αντιπροσωπεύει περίπου το 0,21% του συνόλου των πιστώσεων του ΕΓΤΠΕ – Τμήμα Εγγυήσεων (47 819 εκατ. ευρώ για το 2005).

[pic]

2.3. Διαρθρωτικές ενέργειες

Το 2005, ο αριθμός των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν (3 570 περιπτώσεις περιλαμβανομένου του Ταμείου Συνοχής) αυξήθηκε σε σχέση με το προηγούμενο έτος (3 339 περιπτώσεις παρατυπιών κοινοποιήθηκαν το 2004), ενώ η δημοσιονομική τους επίπτωση μειώθηκε (601 εκατ. ευρώ το 2005, 696 εκατ. ευρώ το 2004). Η δημοσιονομική επίπτωση των παρατυπιών που κοινοποιήθηκαν το 2005 αντιπροσωπεύει περίπου το 1,56% των πιστώσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων και του Ταμείου Συνοχής (38 430 εκατ. ευρώ) για το 2005. Η τελική επίπτωση θα γίνει γνωστή μόνο μετά το κλείσιμο των προγραμμάτων.

[pic]

2.4. Προενταξιακά κονδύλια

Θεσπίστηκε σύστημα κοινοποίησης των παρατυπιών, παρόμοιο με εκείνο των Διαρθρωτικών Ταμείων, στο πλαίσιο των πολυετών συμφωνιών χρηματοδότησης για τα κονδύλια PHARE, SAPARD και ISPA και για τα κονδύλια που χορηγούνται στην Κύπρο και στη Μάλτα[42].

Πίνακας 2.4.: Περιπτώσεις παρατυπιών και ποσών που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη και τις υπό προσχώρηση χώρες[43] σχετικά με τα προενταξιακά κονδύλια - έτη 2002-2005.[44]

Έτος | PHARE[45] | SAPARD | ISPA | ΣΥΝΟΛΟ |

Σύνολο | Περίπτωση > 500 000 € | Περίπτωση < 500 000 € |

Περίπτωση | Ποσό (εκατ. ευρώ) | Περίπτωση | Ποσό (εκατ. ευρώ) | Περίπτωση | Ποσό (εκατ. ευρώ) |

Αρχική κατάσταση στα τέλη του 2002. Περιπτώσεις μη είσπραξης που κοινοποιήθηκαν πριν το 1999 και αποτέλεσαν το αντικείμενο ελέγχων της Task Force Είσπραξης | 4 228 | 1 212 | 419 | 1 035 | 3 809 | 177 |

Κατάσταση στα τέλη του 2004 μετά τους ελέγχους της TFR | 3 690 | 1 059 | 463 | 857 | 3 227 | 202 |

Για το σύνολο των 463 περιπτώσεων που υπερβαίνουν όλες τις 500.000 €, οι έλεγχοι ολοκληρώθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους 2005. Οι περιπτώσεις αυτές αντιστοιχούν σε συνολικό μη εισπραχθέν ποσό περίπου 857 εκατ. ευρώ.

Σημειωθείσα πρόοδος το 2005 |

Περίπτωση | Ποσό (σε εκατ. ευρώ) |

A. Οι έλεγχοι και η διμερής συνεδρίαση με το ΚΜ έχουν ολοκληρωθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών (κάθε περίπτωση υπερβαίνει τις 500 000 ευρώ). | 431 | 765 |

B. Ο έλεγχος έχει περατωθεί αλλά δεν έχει ακόμη συζητηθεί με το ΚΜ στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών (κάθε περίπτωση υπερβαίνει τις 500 000 ευρώ). | 32 | 92 |

Γ. Περιπτώσεις ποσών κάτω των 500 000 ευρώ που δεν έχουν αποτελέσει ακόμη το αντικείμενο καμίας επεξεργασίας/ελέγχου από την TRF και για τις οποίες δεν έχει ακόμη ξεκινήσει η διαδικασία εκκαθάρισης των λογαριασμών. | 3 227 | 202 |

Το 2006 θα εκδοθεί επίσημη απόφαση της Επιτροπής, στο πλαίσιο της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών (ΕΓΤΠΕ – Τμήμα Εγγυήσεων) για το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων που υπερβαίνουν τις 500 000 ευρώ.

4.4. Η μεταρρύθμιση του συστήματος δημοσιονομικής παρακολούθησης των παρατυπιών στον τομέα της γεωργικής πολιτικής

Το 2005, το Συμβούλιο αποφάσισε εκδίδοντας τον κανονισμό 1290/2005[94], για τη μελλοντική χρηματοδότηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής μέσω της σύστασης δύο χωριστών ευρωπαϊκών γεωργικών ταμείων και συγκεκριμένα του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) για τη χρηματοδότηση μεταξύ άλλων των μέτρων της αγοράς και των άμεσων πληρωμών, και του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ).

Ο νέος αυτός κανονισμός προβλέπει, ιδίως στα άρθρα του 32 και 33, τη μεταρρύθμιση όλου του συστήματος δημοσιονομικής παρακολούθησης των παρατυπιών που πλήττουν τα δύο νέα αυτά ταμεία (ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ) και απλουστεύει για το μέλλον τη διαδικασία παρακολούθησης της είσπραξης. Τα άρθρα αυτά προβλέπουν ότι οι οικονομικές συνέπειες της έλλειψης είσπραξης βαρύνουν κατά 50% το εμπλεκόμενο κράτος μέλος και κατά 50% τον κοινοτικό προϋπολογισμό εφόσον η είσπραξη δεν πραγματοποιηθεί εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία της πρώτης διοικητικής ή δικαστικής πράξης διαπίστωσης ή οκτώ ετών, εάν η είσπραξη αποτελεί το αντικείμενο προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια (για το ΕΓΤΕ και το ΕΓΤΑΑ) ή πριν από το κλείσιμο ενός προγράμματος αγροτικής ανάπτυξης (για το ΕΓΤΑΑ).

5. Οι διαδικασίες πιστοποίησης των λογαριασμών

5.1. Χάρτης πορείας για θετική δήλωση αξιοπιστίας

Παρόλο που αναγνώρισε την πρόοδο που έχουν σημειώσει η Επιτροπή και τα κράτη μέλη στη βελτίωση των συστημάτων δημοσιονομικού ελέγχου, το Ελεγκτικό Συνέδριο, για ενδέκατη συνεχόμενη χρονιά εξέδωσε μια μερικώς ευνοϊκή δήλωση αξιοπιστίας για τις πιστώσεις πληρωμών του κοινοτικού προϋπολογισμού. Το κύριο πρόβλημα, σύμφωνα με τις εκθέσεις του Συνεδρίου, εντοπίζεται στο επίπεδο των Ταμείων η διαχείριση των οποίων είναι επιμερισμένη με τα κράτη μέλη. Στη γνωμοδότησή του αριθ. 2/2004[95], το Ελεγκτικό Συνέδριο προτείνει την κατάρτιση ενός πλαισίου κοινοτικού εσωτερικού ελέγχου, βασισμένο σε κοινούς κανόνες και αρχές το οποίο θα μπορούσε να παράσχει την εύλογη βεβαιότητα ότι τα έσοδα εισπράττονται και οι δαπάνες πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις ισχύουσες νομικές διατάξεις, λαμβάνοντας υπόψη τη διατήρηση της ισορροπίας μεταξύ του κόστους και των πλεονεκτημάτων του εσωτερικού ελέγχου. Η εξασφάλιση θετικής δήλωσης αξιοπιστίας περιλαμβάνεται μεταξύ των στρατηγικών στόχων της Επιτροπής Barroso[96]. Υπό την προοπτική αυτή, ακολουθώντας τη γνωμοδότηση του Συνεδρίου, η Επιτροπή εξέδωσε τον Ιούνιο του 2005 χάρτη πορείας[97] όπου παραθέτει σειρά προτάσεων για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο κοινοτικού ελέγχου. Στο έγγραφο αυτό η Επιτροπή κάνει αναφορά στην πρόταση που διατύπωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά τη χορήγηση απαλλαγής το 2003, με την οποία πρότεινε την εκ των προτέρων δημοσίευση σε επίσημη δήλωση και την εκ των υστέρων ετήσια δήλωση αξιοπιστίας σχετικά με τη νομιμότητα και την κανονικότητα των υποκείμενων πράξεων εκ μέρους της ανώτατης πολιτικής και διαχειριστικής αρχής του κάθε κράτους μέλους (Υπουργείο Οικονομικών). Ο εν λόγω χάρτης πορείας συνοδεύεται από ανάλυση των διαφορών μεταξύ του υφισταμένου πλαισίου εσωτερικού ελέγχου στις υπηρεσίες της Επιτροπής και των αρχών που ισχύουν σε θέματα ελέγχου οι οποίες παρουσιάζονται στη γνωμοδότηση αριθ. 2/2004 του Ελεγκτικού Συνεδρίου[98] («gap assessment»).

Με βάση τα έγγραφα αυτά της Επιτροπής και τις συζητήσεις ομάδας εμπειρογνωμόνων από τις εθνικές διοικήσεις των κρατών μελών, το Συμβούλιο ECOFIN εξέδωσε στις 8 Νοεμβρίου 2005 συμπεράσματα στα οποία εκτιμά ότι οι υφιστάμενες σε επιχειρησιακή κλίμακα δηλώσεις δύνανται να αποτελέσουν ένα σημαντικό μέσο αξιοπιστίας για την Επιτροπή και τελικώς, για το Ελεγκτικό Συνέδριο καθώς και ότι ενδέχεται να είναι χρήσιμες και να παρουσιάσουν ικανοποιητική σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας και να ληφθούν υπόψη από την Επιτροπή και, τελικώς, από το Ελεγκτικό Συνέδριο προκειμένου να εξασφαλιστεί μια θετική δήλωση αξιοπιστίας. Το Συμβούλιο ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει αξιολόγηση των ελέγχων και της αξίας των ήδη υφισταμένων δηλώσεων.

Λαμβάνοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου, η Επιτροπή εξέδωσε τον Ιανουάριο του 2006 το σχέδιο δράσης της για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο ελέγχου[99] στο οποίο εκτιμά ότι είναι σημαντικό να διασφαλίσουν τα κράτη μέλη ότι η διαχείριση των πιστώσεων που υλοποιούν εξ ονόματος της Επιτροπής περιορίζει τον κίνδυνο παράτυπων δαπανών σε αποδεκτό επίπεδο και ότι είναι σε θέση να το αποδείξουν στους εθνικούς και κοινοτικούς ελεγκτές. Δεδομένου ότι για το 80% των κοινοτικών κονδυλίων η διαχείριση είναι επιμερισμένη με τα κράτη μέλη, δίδεται έμφαση στην απλούστευση της νομοθεσίας για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, για την εναρμόνιση των αρχών και κανόνων ελέγχου που εφαρμόζονται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη με αμοιβαία κοινοποίηση των αποτελεσμάτων του ελέγχου και προώθηση της αποδοτικότητας, καθώς και στη χρησιμοποίηση των υφιστάμενων δηλώσεων σχετικά με τη διαχείριση των επιχειρησιακών οργάνων στο επίπεδο των κρατών μελών, που συνιστούν ένα σημαντικό στοιχείο αξιοπιστίας για την Επιτροπή και, τελικώς, και για το Ελεγκτικό Συνέδριο.

5.2. Η πιστοποίηση της ορθής διαχείρισης των δημοσίων δαπανών στα κράτη μέλη

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εκτιμούν ότι έχουν κοινό συμφέρον να συγκεντρώσουν πληροφορίες για τα συστήματα πιστοποίησης της ορθής διαχείρισης των υφισταμένων δημοσίων δαπανών στα κράτη μέλη για να προσπαθήσουν να επισημάνουν τις βέλτιστες πρακτικές. Επιπλέον, η άσκηση αυτή θα μπορούσε να χρησιμεύσει για την εξέταση της εφαρμογής της αρχής της ισοδύναμης προστασίας που θεσπίστηκε από το άρθρο 280 της Συνθήκης.

Οι απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο που απευθύνθηκε στα κράτη μέλη επέτρεψαν να σχηματιστεί μια εικόνα των εθνικών πρακτικών που εφαρμόζονται στον εν λόγω τομέα και οι οποίες παρουσιάζονται κατωτέρω υπό μορφή συνοπτικού πίνακα.

Ο πίνακας αυτός παρουσιάζει μια απλουστευμένη εικόνα των απαντήσεων που έδωσαν τα κράτη μέλη. Μια πιο πλήρης εικόνα που περιλαμβάνει αναλυτικά στοιχεία των απαντήσεων έχει περιληφθεί στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που δημοσιεύεται ταυτόχρονα με την παρούσα έκθεση.

Πιστοποίηση των εθνικών λογαριασμών από εσωτερική αρχή[100] | Πιστοποίηση των εθνικών λογαριασμών από εξωτερική αρχή[101] |

BE | Όχι. | Όχι[102]. |

CZ | Ναι. | Όχι [103]. |

DK | Ναι. | Ναι. |

DE | Όχι. | Ναι. |

EE | Ναι. | Ναι. |

EL | Όχι. | Όχι. |

ES | Όχι. | Όχι [104]. |

FR | Όχι. | Ναι. |

IE | Ναι. | Ναι. |

IT | Όχι. | Ναι. |

CY | Όχι. | Ναι. |

LV | Ναι. | Ναι. |

LT | Ναι. | Ναι. |

LU | Ναι. | Ναι. |

HU | Ναι. | Ναι. |

MT | Όχι. | Ναι. |

NL | Ναι. | Ναι. |

AT | Όχι. | Όχι [105]. |

PL | Όχι. | Ναι. |

PT | Όχι. | Ναι. |

SL | Όχι | Ναι. |

SK | Ναι. | Ναι. |

FI | Ναι. | Ναι. |

SE | Όχι. | Ναι. |

UK | Ναι. | Ναι. |

Πιστοποίηση από εσωτερική αρχή

Περίπου τα μισά από τα κράτη μέλη που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο διαθέτουν διαδικασία πιστοποίησης από εσωτερική αρχή που βεβαιώνει τη νομιμότητα και την κανονικότητα των δημοσίων δαπανών[106]. Μεταξύ των κρατών αυτών, μόνο η Λετονία δηλώνει ρητά ότι η εν λόγω πιστοποίηση αφορά επίσης τα κεφάλαια που έχουν χορηγηθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και τα οποία διαχειρίζονται οι εθνικές διοικητικές αρχές. Πρέπει ωστόσο να υπογραμμιστεί ότι συχνά, η πιστοποίηση αυτή παρέχεται στο επίπεδο της διαχείρισης και όχι από εσωτερικό ελεγκτή[107]. Στις περισσότερες από τις περιπτώσεις, οι αρχές που είναι επιφορτισμένες με την έκδοση της πιστοποίησης διατυπώνουν επίσης τη γνώμη τους για το ύψος των ποσών που μπορούν να γίνουν αντικείμενο είσπραξης από τους οργανισμούς πληρωμών[108]. Η πιστοποίηση από εσωτερική αρχή εκδίδεται ενίοτε σε εθνικό επίπεδο[109] , ενώ σε άλλες περιπτώσεις στο επίπεδο του τμήματος ή της υπηρεσίας διαχείρισης[110]. Πρέπει να επισημανθούν οι ιδιαίτερες περιπτώσεις του Ηνωμένου Βασιλείου και της Σλοβακίας όπου υπάρχουν πολλά επίπεδα πιστοποίησης (εθνική, περιφερειακή και από τα ταμεία). Οι πιστοποιήσεις αυτές που εκδίδονται από εσωτερική αρχή υποβάλλονται στα εθνικά κοινοβούλια μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις[111].

Ορισμένα κράτη μέλη[112] διαθέτουν σύστημα εσωτερικού ελέγχου για να διασφαλίσουν τη νομιμότητα και την κανονικότητα των εθνικών λογαριασμών παρόλο που δεν υφίσταται νομική υποχρέωση πιστοποίησης από εσωτερική αρχή. Δύο από τα κράτη αυτά επεσήμαναν ότι οι εν λόγω έλεγχοι αφορούν τα κοινοτικά κονδύλια[113].

Με βάση τις απαντήσεις των κρατών μελών που διαθέτουν σύστημα ελέγχου και εσωτερικού λογιστικού ελέγχου, το διεθνές πρότυπο INTOSAI φαίνεται να είναι το πιο διαδεδομένο πρότυπο ελέγχου.

Πιστοποίηση από εξωτερική αρχή

Η μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών δηλώνουν ότι υπάρχει στη χώρα τους υποχρέωση εκ του νόμου να εξασφαλίσουν από εξωτερική αρχή πιστοποίηση της νομιμότητας και της κανονικότητας των δημοσίων δαπανών, με μόνες εξαιρέσεις την Ιταλία και την Αυστρία. Πρέπει ωστόσο να επισημανθούν οι ιδιαίτερες περιπτώσεις της Ελλάδας, της Ισπανίας και της Ιταλίας όπου το εθνικό ελεγκτικό συνέδριο εκδίδει ετήσια έκθεση αντί για πιστοποίηση.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η εξωτερική αυτή αρχή είναι οργανισμός δημοσίου δικαίου ο οποίος συνιστά την ανώτερη αρχή ελέγχου του κράτους. Οι πιστοποιήσεις εκδίδονται στο εθνικό επίπεδο στις περισσότερες από τις χώρες[114]. Οι εν λόγω πιστοποιήσεις αφορούν το σύνολο του προϋπολογισμού[115] και σε όλες τις περιπτώσεις διαβιβάζονται στα εθνικά κοινοβούλια ιδίως για την πιστοποίηση της νομιμότητας και της αποδοτικότητας της διαχείρισης των εθνικών λογαριασμών. Μόνο σε ορισμένα κράτη μέλη εκδίδεται γνώμη για τα ποσά που είναι δυνατό να ανακτηθούν[116].

Έλεγχος των κοινοτικών κονδυλίων (κονδύλια επιμερισμένης διαχείρισης)

Στις απαντήσεις τους στο ερωτηματολόγιο, τα κράτη μέλη επεσήμαναν ότι περισσότεροι από τους μισούς από τους εθνικούς οργανισμούς πιστοποίησης που προβλέπονται από το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1663/95 για το ΕΓΤΠΕ - Τμήμα Εγγυήσεων πληρούν τους απαραίτητους όρους για να αναγνωριστούν από τις εθνικές αρχές ως οργανισμοί πιστοποίησης εθνικών λογαριασμών[117]. Στις περιπτώσεις που οι οργανισμοί αυτοί δεν πληρούν τους εν λόγω όρους, τα κράτη μέλη το αποδίδουν στην έλλειψη νομικής βάσης και στο γεγονός ότι οι εν λόγω οργανισμοί δημιουργήθηκαν με ειδικό στόχο τη διαχείριση και τον έλεγχο των κοινοτικών κονδυλίων. Σε όλες τις περιπτώσεις, με εξαίρεση την Εσθονία, τις Κάτω Χώρες και τη Σουηδία, οι εν λόγω οργανισμοί διατυπώνουν επίσης τη γνώμη τους για τα ποσά που είναι δυνατόν να ανακτηθούν από τους οργανισμούς πληρωμής.

Στον τομέα των Διαρθρωτικών Ταμείων, μικρό μόνο ποσοστό των εθνικών υπηρεσιών που είναι επιφορτισμένες με την έκδοση πιστοποιητικού κατά την περάτωση της παρέμβασης, όπως προβλέπεται από το άρθρο 38 του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 και από το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) 438/2001[118], θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν αρμόδιες για την πιστοποίηση των εθνικών λογαριασμών[119].

Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη[120] γνωστοποίησαν ότι οι οργανισμοί πιστοποίησης εκφέρουν γνώμη για τα ποσά που είναι δυνατόν να ανακτηθούν.

Συμπεράσματα

Οι περισσότερες από τις εθνικές κανονιστικές ρυθμίσεις προβλέπουν την υποχρέωση απόκτησης πιστοποίησης για τους εθνικούς λογαριασμούς από ανεξάρτητη εξωτερική αρχή η οποία είναι σχεδόν πάντα η ανωτάτη εθνική αρχή ελέγχου. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι έλεγχοι της εν λόγω αρχής αφορούν το σύνολο του προϋπολογισμού και οι εκθέσεις ή πιστοποιήσεις των λογαριασμών υποβάλλονται στα εθνικά κοινοβούλια.

Η υποχρέωση εξασφάλισης πιστοποίησης από εθνική αρχή δεν είναι εξίσου διαδεδομένη αλλά προβλέπεται μόνο σε δέκα περίπου κράτη μέλη. Η κατάσταση παρουσιάζεται λοιπόν πιο ετερόκλητη απ’ό,τι στην περίπτωση των πιστοποιήσεων από εξωτερική αρχή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πιστοποίηση δεν εκδίδεται από ελεγκτή αλλά στο επίπεδο της αρμόδιας για τη διαχείριση υπηρεσίας.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι τα εν λόγω έγγραφα, στις περιπτώσεις που αφορούν και τα κοινοτικά κονδύλια, θα μπορούσαν να αποτελέσουν πρόσθετο στοιχείο αξιοπιστίας που αποδεικνύει την ορθή χρήση των κοινοτικών κονδυλίων. Το Ελεγκτικό Συνέδριο θα μπορούσε συνεπώς να εξετάσει τη δυνατότητα να τα λάβει υπόψη για να διασφαλίσει τη νομιμότητα και την κανονικότητα των λογαριασμών του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.[pic][pic][pic]

[1] «Κατάλογος των μέτρων που ελήφθησαν από τα κράτη μέλη» και «Στατιστική ανάλυση των παρατυπιών».

[2] http://europa.eu.int/comm/anti_fraud/reports/index_en.html

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων - Καταπολέμηση της απάτης - Για μια σφαιρική στρατηγική προσέγγιση, COM(2000) 358 τελικό.

[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων – Καταπολέμηση της απάτης – Σχέδιο δράσης 2001-2003, COM(2001) 254 τελικό.

[5] Ανακοίνωση της Επιτροπής για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων - Καταπολέμηση της απάτης – Σχέδιο δράσης 2004-2005, COM(2004)544 τελικό.

[6] Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη θωράκιση της νομοθεσίας και τη διαχείριση των συμβάσεων κατά της απάτης της 7.11.2001, SEC(2001)2029 τελικό.

[7] Ανακοίνωση της Επιτροπής για τη βελτίωση της είσπραξης των απαιτήσεων της Κοινότητας που προκύπτουν από την άμεση και επιμερισμένη διαχείριση των κοινοτικών δαπανών, COM(2002) 671 τελικό.

[8] Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 248 της 16.9.2002.

[9] Η οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών (ΕΕ L134 της 30.4.2004) θεσπίζει σύστημα πληροφοριών που επιτρέπει τον αποκλεισμό από τις δημόσιες συμβάσεις των προσφερόντων για τους οποίους έχουν εκδοθεί ποινικές καταδικαστικές αποφάσεις.

[10] Ανακοίνωση στην Επιτροπή του κ. Προέδρου, της κας Wallström, του κ.Kallas, της κα Hübner και της κας Fischer Boel που προτείνει την έναρξη ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας σε θέματα διαφάνειας, SEC(2005)1300.

[11] Η Επιτροπή εξέδωσε στις 18.5.2006 τροποποιημένη πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων COM ( 2006) 213 τελικό.

[12] Προτάσεις κανονισμού που τροποποιούν τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 και (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), COM(2004) 103 και 104.

[13] Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, Συμπληρωματική αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της OLAF, SEC(2004)1370. Βλέπε επίσης την έκθεση της Επιτροπής «Αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης», COM(2003) 154 τελικό.

[14] Ελεγκτικό Συνέδριο, ειδική έκθεση 1/2005 για τη διαχείριση της OLAF συνοδευόμενη από τις απαντήσεις της Επιτροπής, ΕΕ C 202 της 8.8.2005.

[15] Ακροαματική διαδικασία της 12ης και 13ης Ιουλίου 2005 με τίτλο «Ενίσχυση της OLAF: η αναθεώρηση του κανονισμού περί της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης».

[16] Έκθεση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 1469/95 (Μαύρη λίστα), COM(2005) 520.

[17] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1469/95 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1995, σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν έναντι ορισμένων δικαιούχων συναλλαγών που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ, Τμήμα Εγγυήσεων, ΕΕ L 145 της 29.6.1995.

[18] Απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την καταπολέμησης της απάτης και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας εις βάρος των οικονομικών τους συμφερόντων, COM(2004)559 τελικό και ΕΕ C 244 της 1.10.2004.

[19] Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την αμοιβαία διοικητική συνδρομή για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας κατά της απάτης και οποιασδήποτε άλλης παράνομης δραστηριότητας, COM(2004)509 τελικό.

[20] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2035/2005 της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2005, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1681/94 για τις παρατυπίες και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών στα πλαίσια της χρηματοδότησης των διαρθρωτικών πολιτικών καθώς και την οργάνωση ενός συστήματος πληροφόρησης στον τομέα αυτό, ΕΕ L 328 της 15.12.2005 και κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2168/2005, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1831/94 για τις παρατυπίες και την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών στα πλαίσια της χρηματοδότησης του Ταμείου Συνοχής, καθώς και την οργάνωση ενός συστήματος πληροφόρησης στον τομέα αυτό, ΕΕ L 345 της 28.12.2005.

[21] Απόφαση της Επιτροπής της 25ης Φεβρουαρίου 2005 που τροποποιεί την απόφαση 94/140/ΕΚ για τη σύσταση συμβουλευτικής επιτροπής για τον συντονισμό της καταπολέμησης της απάτης, ΕΕ L 71 της 17.3.2005.

[22] Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, με την απόφασή του στην υπόθεση C-167/02 P, επιβεβαίωσε στις 30 Μαρτίου 2004 την απόφαση του Πρωτοδικείου T-17/00 της 26ης Φεβρουαρίου 2002 με την οποία κρίθηκε απαράδεκτη η προσφυγή των 71 μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η προσφυγή αυτή αποσκοπούσε στην ακύρωση της απόφασης του Κοινοβουλίου της 18ης Νοεμβρίου 1999 - σχετικά με την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού – που εξουσιοδοτούσε την OLAF να διενεργήσει εσωτερικές έρευνες και εντός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το 2003, το Δικαστήριο αποφάσισε, στις υποθέσεις C-11/00 και C-15/00, ότι η OLAF νομιμοποιείται, σε περίπτωση υπονοιών απάτης και παρατυπίας, να διενεργήσει έρευνες εντός της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ) και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ) καθόσον είναι εφαρμοστέος ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999. Το Δικαστήριο ακύρωσε επίσης τις αποφάσεις της ΕΚΤ και της ΕΤΕ στις οποίες εξασφαλίζεται το δικαίωμα διενέργειας τέτοιων ερευνών μόνο στις εσωτερικές τους υπηρεσίες.

[23] Πρωτόκολλο συμφωνίας OLAF – IAS της 25.7.2001, SEC(2003) 884/2.

[24] Απόφαση της Επιτροπής C (2004)1588 τελικό/4 της 28.4.2004.

[25] COM (2001) 272 τελικό, ΕΕ C240E της 28.8.2001 που τροποποιήθηκε το 2002 μετά από τις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, COM (2002) 577 τελικό.

[26] Σύμβαση που καταρτίστηκε βάσει του άρθρου K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και η οποία υπεγράφη στις Βρυξέλλες στις 26 Ιουλίου 1995, ΕΕ C 316 της 27.11.1995.

[27] Πρώτο πρωτόκολλο της σύμβασης σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ C 313 της 23.10.1996. Το πρωτόκολλο αυτό αφορά την ερμηνεία, μέσω προδικαστικών αποφάσεων, από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της σύμβασης σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ C 151 της 20.5.1997. Δεύτερο πρωτόκολλο της σύμβασης σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κοινή δήλωση σχετικά με το άρθρο 13 παράγραφος 2 – Δήλωση της Επιτροπής για το άρθρο 7, ΕΕ C 221 της 19.7.1997.

[28] Έκθεση της Επιτροπής για την εφαρμογή από τα κράτη μέλη της σύμβασης σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των πρωτοκόλλων της, COM(2004) 709.

[29] Απόφαση πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών, ΕΕ L190 της 18.7.2002.

[30] Πράσινη Βίβλος σχετικά με την ποινική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και τη δημιουργία ευρωπαϊκής εισαγγελικής αρχής, COM(2001) 715.

[31] Ανακοίνωση της Επιτροπής για τις επιπτώσεις της απόφασης του Δικαστηρίου της 13.9.2005, COM(2005) 583 τελικό.

[32] Απόφαση C-176/03 Επιτροπή κατά Συμβουλίου.

[33] Βλέπε ειδικότερα το άρθρο 3, παράγραφος 1, των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 595/91 του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1991 (ΕΕ L67 της 14.3.1991), (ΕΚ) αριθ. 1681/94 της Επιτροπής της 11ης Ιουλίου 1994 (ΕΕ L 178 της 12.7.1994) και (ΕΚ) αριθ.1831/94 της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου 1994 (ΕΕ L 191 της 27.7.1994) για την πτυχή των δαπανών και το άρθρο 6 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου της 22ας Μαΐου 2000 (ΕΕ L 130 της 31.5.2000) για την πτυχή των παραδοσιακών ιδίων πόρων. Παρόμοια υποχρέωση υφίσταται για τις δικαιούχες χώρες των προενταξιακών κονδυλίων.

[34] Το θέμα αυτό εξετάζεται στην έκθεση για την επιχειρησιακή δραστηριότητα της OLAF την οποία μπορείτε να συμβουλευτείτε στη διεύθυνση της Υπηρεσίας στο Διαδίκτυο: http://ec.europa.eu/comm/anti_fraud/reports/index_en.html.

[35] SEC(2006)…

[36] Οι στατιστικές που περιλαμβάνονται στο κεφάλαιο αυτό αναφέρονται σε δαπάνες για τις οποίες τα κράτη μέλη έχουν κοινοποιήσει απάτες και λοιπές παρατυπίες.

[37] Βλέπε τον ορισμό που περιλαμβάνεται στο άρθρο 1 της σύμβασης σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, της 26ης Ιουλίου 1995 (ΕΕ C 316 της 27.11.1995).

[38] Πολωνία-Ουγγαρία: ενίσχυση για την αναδιάρθρωση των οικονομιών, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3906/89, ΕΕ L 375 της 23.12.1989.

[39] SAPARD (γεωργικό προενταξιακό μέσο), κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1268/1999, ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

[40] ISPA (μέσο προενταξιακών διαρθρωτικών πολιτικών), κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1267/1999, ΕΕ L 161 της 26.6.1999.

[41] Ενημερώθηκαν τα αριθμητικά στοιχεία που δημοσιεύονται στην έκθεση του 2004.

[42] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 555/2000, ΕΕ L 68 της 16.3.2000.

[43] Βουλγαρία και Ρουμανία.

[44] Τα αριθμητικά στοιχεία που δημοσιεύονται στην έκθεση του 2004 έχουν ενημερωθεί (η κατανομή των περιπτώσεων ανά έτος διορθώθηκε και κοινοποιήθηκαν το 2005 δέκα νέες περιπτώσεις οι οποίες όμως αφορούν τα έτη 2002 έως 2004).

[45] Η στήλη αυτή περιλαμβάνει τις εκθέσεις που υποβλήθηκαν από την Κύπρο και τη Μάλτα δυνάμει του κανονισμού αριθ. 555/2000.

[46] SEC(2006)…Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να κοινοποιήσουν μόνο τα μέτρα εκείνα που δεν αποσκοπούν στην απλή εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Λαμβανομένου υπόψη του ετήσιου χαρακτήρα της έκθεσης της Επιτροπής, η απουσία νέων μέτρων κατά τη διάρκεια του έτους 2005 σε ορισμένα κράτη μέλη, δεν θεωρείται ότι παρέχει μια αντιπροσωπευτική εικόνα του γενικού επιπέδου προστασίας των οικονομικών συμφερόντων στο εξεταζόμενο κράτος μέλος, καθόσον μπορεί απλά να οφείλεται στην ανάπτυξη εντονότερης δραστηριότητας κατά την περίοδο που προηγήθηκε.

[47] Η Ιρλανδία, σε αντίθεση με τη θέση της Επιτροπής, θεωρεί ότι όλα τα μέτρα που αφορούν τον φορολογικό τομέα πρέπει να λαμβάνονται δυνάμει του αντίστοιχου άρθρου της Συνθήκης, δηλαδή με ομοφωνία. Κατά συνέπεια η Ιρλανδία συνεχίζει να διατηρεί την επιφύλαξή της όσον αφορά την ενσωμάτωση του ΦΠΑ στην έκθεση δυνάμει του άρθρου 280 διότι, κατά την άποψή της, το εν λόγω άρθρο δεν είναι το κατάλληλο για την κοινοποίηση των μέτρων για την καταπολέμηση της απάτης σε βάρος του ΦΠΑ.

[48] Ιδίως τους όρους του κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 438/2001 της Επιτροπής της 2ας Μαρτίου 2001 για θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου όσον αφορά τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου των παρεμβάσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων, ΕΕ L 63 της 3.3.2001, και του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ L 312 της 23.12.1995.

[49] Κοινή υπουργική απόφαση αριθ. 190622/16.12.2005.

[50] Βλέπε αναφορά στο σημείο 1.4.

[51] SEC(2006)…

[52] Σύμβαση σχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα που βασίζεται στο άρθρο K.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ΕΕ C 316 της 27.11.1995.

[53] Πράξη του Συμβουλίου της 8ης Μαΐου 2003 για την κατάρτιση του πρωτοκόλλου του οποίου τροποποιεί τη σύμβαση σχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα όσον αφορά τη δημιουργία αρχείου φακέλων τελωνειακών ερευνών, ΕΕ C 139 της 13.6.2003.

[54] Το ΤΣΠ βασίζεται αφενός, στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 515/97 του Συμβουλίου της 13ης Μαρτίου 1997 περί της αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των διοικητικών αρχών των κρατών μελών και της συνεργασίας των κρατών αυτών με την Επιτροπή με σκοπό τη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής των τελωνειακών και γεωργικών ρυθμίσεων (ΕΕ L 82 της 22.3.1997) και, αφετέρου, στη σύμβαση της 26ης Ιουλίου 1995 σχετικά με τη χρήση της πληροφορικής στον τελωνειακό τομέα που βασίζεται στο άρθρο K.3 της Συνθήκης.

[55] Για εκτενέστερες πληροφορίες μπορείτε επίσης να ανατρέξετε στον δικτυακό τόπο της OLAF http://europa.eu.int/comm/anti_fraud/fide/i_en.html.

[56] Κύπρος, Γερμανία, Ουγγαρία, Λιθουανία, Σλοβενία και Σλοβακία.

[57] SEC (2006)…

[58] Βέλγιο, Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Φινλανδία.

[59] SEC(2006).

[60] Βέλγιο, Δανία, Γερμανία, Εσθονία, Ελλάδα, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Κύπρος, Λετονία, Αυστρία, Πορτογαλία, Φινλανδία και Σουηδία. Στην Πολωνία: στον φορολογικό τομέα. Στο Ηνωμένο Βασίλειο: στον γεωργικό τομέα.

[61] Σλοβακία.

[62] Βέλγιο, Δημοκρατία της Τσεχίας, Εσθονία, Ελλάδα, Γαλλία, Ιρλανδία, Λετονία, Λιθουανία, Αυστρία και Πολωνία.

[63] Γερμανία, Εσθονία, Κύπρος, Ιταλία, Αυστρία, Πορτογαλία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Στη Γαλλία και στη Φινλανδία, οι νομοθετικές ρυθμίσεις και η νομολογία δεν περιορίζονται μόνο στην καλή πίστη αλλά απαιτούν η αλλαγή της κατάστασης να μην είναι προβλέψιμη από τον οφειλέτη.

[64] Βέλγιο.

[65] Αυστρία.

[66] Σουηδία.

[67] Πορτογαλία. Ωστόσο, η πορτογαλική νομοθεσία δεν απαιτεί τη σώρευση όλων των προϋποθέσεων· όταν ένα από τα συστατικά στοιχεία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης είναι ιδιαίτερα ισχυρό δύναται να αντισταθμίσει την έλλειψη κάποιας άλλης προϋπόθεσης.

[68] Δανία, Κύπρος, Πολωνία και Σουηδία.

[69] Δημοκρατία της Τσεχίας, Λιθουανία, Ουγγαρία, Κάτω Χώρες και Σλοβακία.

[70] Στη Σουηδία, δεν είναι δυνατή η είσπραξη μιας οφειλής από έναν καλόπιστο τρίτο. Στη Γαλλία, στην Ιταλία, στη Φινλανδία, στην Σκωτία και στη Σλοβενία, οι καλόπιστοι τρίτοι δύνανται να αντιταχθούν στην είσπραξη όταν αυτή τους προκαλεί βλάβη αλλά υπό ορισμένους όρους. Στην Ισπανία, δύνανται να αντιταχθούν εφόσον αγνοούσαν το κοινοτικό δίκαιο δεδομένου ότι το τελευταίο δεν είχε ακόμη μεταφερθεί στο ισπανικό δίκαιο. Στο Βέλγιο δύνανται να αντιταχθούν στην είσπραξη στον γεωργικό τομέα. Στην Πολωνία και στη Σλοβακία οι καλόπιστοι τρίτοι δύνανται να αντιταχθούν ιδίως όταν έχουν δικαιώματα επί αγαθού που πρόκειται να κατασχεθεί. Στο αυστριακό δίκαιο, το ποσό της είσπραξης δύναται να μειωθεί όταν κρίνεται αναγκαίο να προστατευθεί καλόπιστος τρίτος (π.χ. για τους καταβληθέντες μισθούς).

[71] Βέλγιο (Βαλλονία), Εσθονία, Ελλάδα, Λετονία (στον τομέα των Διαρθρωτικών Ταμείων), Αυστρία και Πολωνία (στον γεωργικό τομέα), Σλοβακία.

[72] Κύπρος και Ηνωμένο Βασίλειο.

[73] Φινλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[74] Ελλάδα, Πορτογαλία και Φινλανδία.

[75] Ιρλανδία, Ουγγαρία και Φινλανδία.

[76] Εσθονία, Ελλάδα, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Φινλανδία.

[77] Τσεχική Δημοκρατία, Ιταλία, Κύπρος, Λετονία, Αυστρία, Πολωνία, Σλοβακία και Σουηδία.

[78] Βέλγιο, Ισπανία, Ιρλανδία, Ιταλία και Αυστρία (σε ορισμένες περιπτώσεις).

[79] Βέλγιο, Γερμανία, Κύπρος, Ιρλανδία, Λετονία, Λιθουανία, Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα: Δημοκρατία της Τσεχίας, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Πολωνία, Πορτογαλία και Σλοβακία.

[80] Ισπανία, Ελλάδα, Λουξεμβούργο, Δημοκρατία της Τσεχίας.

[81] Πολλά κράτη μέλη γνωστοποίησαν ότι οι φορολογικές ή οι τελωνειακές απαιτήσεις τυγχάνουν προνομίων: Δημοκρατία της Τσεχίας, Ισπανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Κύπρος, Λιθουανία, Ουγγαρία, Κάτω Χώρες, Σλοβακία.

[82] Μάλτα και Λιθουανία.

[83] Δανία, Ελλάδα, Ισπανία, Γαλλία, Ουγγαρία, Κάτω Χώρες, Αυστρία, Πολωνία, Πορτογαλία, Σλοβενία και Σλοβακία.

[84] Λετονία, Φινλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[85] Βέλγιο, Δημοκρατία της Τσεχίας, Κάτω Χώρες και Σουηδία.

[86] Μάλτα και Λιθουανία όπου δεν υφίσταται ο εν λόγω μηχανισμός.

[87] Δανία (για το κοινωνικό ταμείο), Εσθονία, Πορτογαλία.

[88] Βέλγιο, Αυστρία και Φινλανδία.

[89] Δημοκρατία της Τσεχίας, Ελλάδα, Λετονία, Κάτω Χώρες.

[90] Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Σλοβενία και Σλοβακία.

[91] Δανία (για τον γεωργικό τομέα) και Ουγγαρία.

[92] Βλέπε αναφορά στο σημείο 1.1.

[93] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 2005 για τη χρηματοδότηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, ΕΕ L/209 της 11.8.2005. Βλέπε σημείο 4.3.

[94] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 2005 για τη χρηματοδότηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, ΕΕ L 209 της 11.08.2005.

[95] Γνωμοδότηση αριθ. 2/2004 του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με το πρότυπο του ενιαίου ελέγχου (single audit) και με πρόταση για πλαίσιο εσωτερικού κοινοτικού ελέγχου, ΕΕ C107 της 30.4.2004.

[96] Στρατηγικοί στόχοι 2005-2009, COM(2005) 12 της 26.1.2005.

[97] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο σχετικά με τον χάρτη πορείας προς ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο εσωτερικού ελέγχου, COM (2005) 252.

[98] Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής σχετικά με την ανάλυση των διαφορών μεταξύ του υφισταμένου πλαισίου εσωτερικού ελέγχου στις υπηρεσίες της Επιτροπής και των αρχών που ισχύουν σε θέματα ελέγχου οι οποίες παρουσιάζονται στη γνώμη αριθ. 2/2004 του Ελεγκτικού Συνεδρίου «Πρόταση για πλαίσιο κοινοτικού εσωτερικού ελέγχου», SEC(2005) 1152.

[99] Σχέδιο δράσης της Επιτροπής για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο εσωτερικού ελέγχου: ανάλυση των διαφορών και σχέδιο δράσης για τις υπηρεσίες της Επιτροπής, SEC(2006) 9.

[100] Εσωτερική αρχή: πρόσωπο ή υπηρεσία που εξαρτάται διοικητικά από την υπηρεσία διαχείρισης ή/και πληρωμών στο πλαίσιο του προς πιστοποίηση προϋπολογισμού.

[101] Εξωτερική αρχή: πρόσωπο ή υπηρεσία διοικητικά ανεξάρτητη από την υπηρεσία διαχείρισης ή/και πληρωμών του προς πιστοποίηση προϋπολογισμού. Οι ετήσιες εκθέσεις που εκδίδονται από εξωτερικές αρχές και υποβάλλονται στο εθνικό κοινοβούλιο θεωρούνται ως συστήματα πιστοποίησης λογαριασμών.

[102] Η πιστοποίηση λογαριασμών από εξωτερική αρχή υφίσταται ωστόσο για τον προϋπολογισμό ορισμένων περιφερειών.

[103] Δεν υφίσταται υποχρέωση πιστοποίησης αλλά το ανώτατο όργανο ελέγχου της Δημοκρατίας της Τσεχίας υποβάλλει στο Κοινοβούλιο τη γνωμοδότησή του σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού και τη δημοσιονομική κατάσταση των λογαριασμών. Ωστόσο, δεν αναγνωρίζεται καθεστώς λογιστικού ελέγχου για τις εν λόγω γνωμοδοτήσεις.

[104] Δεν υπάρχει υποχρέωση πιστοποίησης, αλλά το Ελεγκτικό Συνέδριο φορολογεί τους γενικούς λογαριασμούς του κράτους και τους λοιπούς λογαριασμούς του δημοσίου τομέα καθώς και την οικονομική διαχείριση του δημοσίου τομέα από την άποψη της νομιμότητας και του εξορθολογισμού (αποδοτικότητα και οικονομία).

[105] Ακόμη και αν δεν υπάρχει υποχρέωση χορήγησης πιστοποίησης όσον αφορά την αξιοπιστία των ομοσπονδιακών λογαριασμών και των λογαριασμών των Länder από το Αυστριακό Ελεγκτικό Συνέδριο, το τελευταίο επαληθεύει εάν κατά τη χρησιμοποίηση των δημοσίων κονδυλίων τηρούνται οι αρχές της αξιοπιστίας, της νομιμότητας, της κανονικότητας, της οικονομίας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας.

[106] Δανία, Εσθονία, Ιρλανδία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Ουγγαρία, Κάτω Χώρες, Σλοβακία, Φινλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[107] Μόνο στην Εσθονία, στις Κάτω Χώρες και στη Σλοβακία η πιστοποίηση παρέχεται από εσωτερικό ελεγκτή.

[108] Δανία, Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Σλοβακία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[109] Δημοκρατία της Τσεχίας, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ουγγαρία και Κάτω Χώρες.

[110] Εσθονία, Ιρλανδία, Λετονία και Φινλανδία.

[111] Δημοκρατία της Τσεχίας, Λιθουανία, Σλοβακία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[112] Γαλλία, Ιταλία, Κύπρος, Λιθουανία, Μάλτα, Ελλάδα και Πορτογαλία.

[113] Λιθουανία, Ελλάδα και Μάλτα.

[114] Οι μόνες εξαιρέσεις είναι το Βέλγιο (ομοσπονδιακό και περιφερειακό επίπεδο), η Γερμανία (πιστοποιήσεις στο ομοσπονδιακό επίπεδο και στο επίπεδο του Land), η Φινλανδία (πιστοποιήσεις στο επίπεδο του οργάνου είσπραξης δημοσίων εσόδων) και το Ηνωμένο Βασίλειο (πιστοποιήσεις στο εθνικό επίπεδο και στο επίπεδο των σχεδίων).

[115] Πρέπει να επισημανθεί η περίπτωση της Πολωνίας, όπου η πιστοποίηση που εκδίδεται από εξωτερική αρχή περιορίζεται στις γεωργικές δαπάνες.

[116] Κύπρος, Εσθονία, Ουγγαρία, Λιθουανία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Σλοβακία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[117] Δημοκρατία της Τσεχίας, Ελλάδα, Γαλλία, Κύπρος, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, ορισμένα Länder στην Αυστρία, Πολωνία, Σλοβενία, Σλοβακία, Φινλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο.

[118] Εκτός από το πιστοποιητικό για την περάτωση ενός προγράμματος που εκδίδεται από πρόσωπο ή ανεξάρτητο οργανισμό, η αρχή πληρωμής πιστοποιεί όλες τις δηλώσεις δαπανών που υποβάλλονται τακτικά στην Επιτροπή κατά τη διάρκεια του έτους.

[119] Ιταλία (για το μέρος της εθνικής συγχρηματοδότησης), Λιθουανία, Κάτω Χώρες και Σλοβακία.

[120] Δανία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ουγγαρία, Αυστρία, Σλοβενία, Σλοβακία, Φινλανδία και Ηνωμένο Βασίλειο.