Τροποποιημένη πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων ειδικά προσδιορισμένων τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων (υποβληθείσες από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

A. Διαδικασία

Τον Αύγουστο 2001 η Επιτροπή υπέβαλε προτάσεις για μια οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου και για ένα κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων, καθώς και για την τροποποίηση των οδηγιών 64/432/ΕΟΚ, 72/462/ΕΟΚ και 90/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου (COM(2001) 452 τελικό - 2001/0176(COD)-2001/0177(COD)), προς έγκριση με τη διαδικασία συναπόφασης που προβλέπεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Στις 15 Μαΐου 2002 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έλαβε θέση κατά την πρώτη ανάγνωση. Το Κοινοβούλιο ενέκρινε 66 τροπολογίες (αντιστοίχως 30 για την προτεινόμενη οδηγία και 36 για τον προτεινόμενο κανονισμό), εκ των οποίων 54 (αντιστοίχως 28 και 26) έγιναν δεκτές από την Επιτροπή εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ή υπό όρους ή μετά από αναδιατύπωση.

Υπό το φως των εξελίξεων αυτών, η Επιτροπή συνέταξε τις παρούσες τροποποιημένες προτάσεις. Οι τροπολογίες παρουσιάζονται με μαύρα και υπογραμμισμένα στοιχεία, όταν πρόκειται για προσθήκες ή τροποποιήσεις, και με μαύρα και διαγράμμιση, όταν πρόκειται για διαγραφή κειμένου. Παρακάτω παρατίθενται μόνον οι εκτενείς γλωσσικές αλλαγές. Οι συντακτικές αλλαγές που έγιναν σύμφωνα με το σημείο Β.ΙΙΙ δεν σημειώνονται στο κείμενο.

B. Επεξήγηση των τροπολογιών

I. Προτεινόμενη οδηγία για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων

1. Υπαγωγή στο πεδίο εφαρμογής των προϊόντων φυτικής προέλευσης (και μειγμάτων)

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 1, 6 και 12 εν όλω ή εν μέρει απαιτούν να παρακολουθούνται οι ζωονοσογόνοι παράγοντες όχι μόνο στα ζώα, τις ζωοτροφές και τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης, όπως προβλεπόταν στις προτάσεις της Επιτροπής, αλλά και στα τρόφιμα φυτικής προέλευσης και στα τρόφιμα μεικτής προέλευσης. Η Επιτροπή αποδέχθηκε αυτές τις τροπολογίες. Η παρακολούθηση των προϊόντων φυτικής προέλευσης είναι μια χρήσιμη προσθήκη, καθόσον διαπιστώνεται ότι τα οπωροκηπευτικά περιέχουν όλο και περισσότερο ζωονοσογόνους παράγοντες και αποτελούν πηγή λοιμώξεων για τον άνθρωπο. Η νέα διατύπωση των αναθεωρημένων προτάσεων δεν είναι ίδια με των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά συμφωνεί με αυτές: αναφέρεται σε «τρόφιμα», τα οποία, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002 της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων, είναι ουσίες ή προϊόντα, τα οποία προορίζονται για βρώση από τον άνθρωπο ή αναμένεται ευλόγως ότι θα χρησιμεύσουν για τον σκοπό αυτό.

2. Συλλογή συγκρίσιμων δεδομένων

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 5, 12, 14, 28 και 31, οι οποίες εν όλω ή εν μέρει αποσκοπούν στη βελτίωση της συλλογής συγκρίσιμων και ομοιόμορφων δεδομένων για τις ζωονόσους από τα κράτη μέλη, έχουν ληφθεί υπόψη με τροποποίηση των σχετικών άρθρων. Οι τροπολογίες αυτές ακολουθούν τον σκοπό της πρότασης και ευθυγραμμίζονται σε μεγάλο βαθμό με τις κατευθύνσεις που ακολούθησε η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου.

3. Συνεργασία μεταξύ εθνικών αρχών

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 9 και 10 ζητούν να συμπεριληφθεί ένας μη εξαντλητικός κατάλογος αρχών (συμπεριλαμβανομένων των αρμοδίων αρχών για τη νομοθεσία σχετικά με τις ζωοτροφές) και οργανισμών στη συνεργασία που απαιτείται ως προς τη συγκέντρωση στοιχείων για τις ζωονόσους σε εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή εισήγαγε τις τροπολογίες αυτές στο σχετικό άρθρο. Οι τροπολογίες βελτιώνουν την πρόταση από τεχνική και συντακτική άποψη και συμβαδίζουν εν γένει με τις εξελίξεις στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου.

4. Υποβολή και δημοσίευση εκθέσεων

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 4, 8 και μέρος της τροπολογίας αριθ. 20, οι οποίες ζητούν να δημοσιεύονται χωρίς καθυστέρηση οι εθνικές εκθέσεις για τις ζωονόσους, ενσωματώνονται στα σχετικά άρθρα. Κατά το υπόλοιπο μέρος της η τροπολογία αριθ. 20, η οποία επιδιώκει τη συντόμευση της προθεσμίας που διαθέτουν τα κράτη μέλη για την υποβολή των εκθέσεών τους στην Επιτροπή, δεν γίνεται δεκτή. Αν και η σύντμηση του χρονοδιαγράμματος υποβολής εκθέσεων θα ήταν επιθυμητή, δεν είναι ρεαλιστική βάσει της εμπειρίας από την ισχύουσα οδηγία. Εντούτοις, η τροπολογία αριθ. 29 και 32, η οποία συντομεύει την προθεσμία που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων για την κατάρτιση της κοινοτικής έκθεσης, φαίνεται ρεαλιστική και περιλαμβάνεται στη νέα πρόταση. Τέλος, η αναθεωρημένη πρόταση προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θα αποστέλλουν τις εθνικές εκθέσεις μόνο στην Επιτροπή, η οποία έπειτα θα τις διαβιβάζει στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων. Η εν λόγω Αρχή θα συντάσσει τη γενική έκθεση.

5. Ευθύνες των υπευθύνων επιχειρήσεων τροφίμων ως προς την τήρηση δειγμάτων και αποτελεσμάτων εξετάσεων

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 17 και 19, οι οποίες αυξάνουν τις ευθύνες των επιχειρήσεων τροφίμων ως προς την τήρηση σχετικών δειγμάτων από τα τρόφιμα σε περίπτωση τροφιμογενών εστιών, καθώς και των αποτελεσμάτων των εξετάσεων για ζωονοσογόνους παράγοντες, περιλαμβάνονται στο προτεινόμενο κείμενο. Οι τροπολογίες ευθυγραμμίζονται σε μεγάλο βαθμό με τις κατευθύνσεις που ακολούθησε η ομάδα εργασίας του Συμβουλίου.

6. Διεύρυνση της παρακολούθησης της μικροβιακής αντοχής

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 28-33, οι οποίες εν όλω ή εν μέρει διευρύνουν την παρακολούθηση της μικροβιακής αντοχής και σε άλλους παράγοντες εκτός από τους ζωονοσογόνους, περιλαμβάνονται στο προτεινόμενο κείμενο, με την επιφύλαξη συντακτικών αλλαγών ενόψει των εξελίξεων στο Συμβούλιο.

7. Διαδικασία επιτροπολογίας

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 23 ζητεί να γνωμοδοτεί και η Επιτροπή του Δικτύου για τις Μεταδοτικές Ασθένειες, όταν χρειάζεται, επιπλέον της Μόνιμης Επιτροπής για την Τροφική Αλυσίδα και την Υγεία των Ζώων. Αν και αυτό θα δημιουργούσε ισχυρότερη σύνδεση μεταξύ των κτηνιατρικών θεμάτων και της δημόσιας υγείας, δεν συνάδει με τις αρχές και τους κανόνες που προβλέπει η απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως απαιτεί το άρθρο 202, τρίτη περίπτωση της Συνθήκης. Μόνο μία επιτροπή μπορεί να επικουρεί την Επιτροπή στην άσκηση των αρμοδιοτήτων που της έχει αναθέσει το Συμβούλιο. Επομένως, η διατύπωση του σχετικού άρθρου έχει αναθεωρηθεί, έτσι ώστε η Επιτροπή να επικουρείται από τη Μόνιμη Επιτροπή για την Τροφική Αλυσίδα και την Υγεία των Ζώων ή, ανάλογα με την περίπτωση, από την άλλη επιτροπή.

8. Κριτήρια για τις ζωονόσους και τους λοιπούς παράγοντες που πρέπει να καλύπτει η παρακολούθηση

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 13, 25, 26, 28 και 31, με τις οποίες μεταφέρονται ορισμένα κριτήρια από τα παραρτήματα στα άρθρα, έχουν ληφθεί υπόψη στην πρόταση. Οι τροπολογίες δίνουν τη δυνατότητα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο να συμμετέχουν, εάν προταθούν περαιτέρω τροποποιήσεις των κριτηρίων. Τα κριτήρια αυτά αφορούν την προσθήκη και αφαίρεση ζωονόσων που υπόκεινται σε παρακολούθηση ή στην ανάγκη παρακολούθησης της μικροβιακής αντοχής συμπληρωματικώς προς την παρακολούθηση των απομονωθέντων μικροβίων στον άνθρωπο.

9. Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 16, η οποία καθιστά υποχρεωτική τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, όταν καταρτίζονται συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης, ενσωματώνεται στην πρόταση. Αυτό το είδος επιστημονικής συνεισφοράς είναι πάντοτε χρήσιμο. Εντούτοις, η τροπολογία αριθ. 22, η οποία επιδιώκει τη συστηματική προηγούμενη γνωμοδότηση πριν την τροποποίηση των παραρτημάτων ή τη λήψη μεταβατικών μέτρων, απορρίπτεται. Και τούτο διότι οι επιστημονικές συμβουλές δεν είναι απαραίτητες για τη θέσπιση καθαρά διοικητικών μέτρων.

10. Διάφορα θέματα

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 18 απορρίπτεται, διότι θα απαιτούσε συστηματικές μικροβιολογικές μελέτες (αντί «στο μέτρο του δυνατού») κατά την έρευνα για τροφιμογενείς εστίες. Αυτό ενδεχομένως δεν θα είναι πάντοτε δυνατό, αν τα ύποπτα τρόφιμα δεν είναι πλέον διαθέσιμα.

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 2, 3, 6, 7, 11, 24 και 27 βελτιώνουν την πρόταση από τεχνική και συντακτική άποψη. Έχουν ληφθεί υπόψη στην αναθεωρημένη πρόταση.

II. Πρόταση κανονισμού για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων

11. Γενικός στόχος του κανονισμού

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 7, η οποία προσθέτει ένα πρωταρχικό μακροπρόθεσμο στόχο για την πλήρη αποτροπή της παρουσίας ζωονοσογόνων παραγόντων στις ζωοτροφές και στην τροφική αλυσίδα, απορρίπτεται. Αυτό το είδος στόχου δεν είναι ρεαλιστικό. είναι αδύνατο να επιτευχθεί η ολική απουσία ζωονοσογόνων παραγόντων στην τροφική αλυσίδα και στις ζωοτροφές, ασχέτως των μέτρων που λαμβάνονται.

12. Συμμετοχή των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών στους ελέγχους

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 11, 15, 17, 18, 19 και 20, με τις οποίες εμπλέκονται η βιομηχανία ζωοτροφών από κοινού με τη βιομηχανία τροφίμων στα μέτρα ελέγχου για την καταπολέμηση των ζωονόσων, λαμβάνονται υπόψη στην πρόταση. Οι τροπολογίες αποσαφηνίζουν και ενισχύουν τον κανονισμό και συμβαδίζουν με τις εξελίξεις στις ομάδες εργασίας του Συμβουλίου.

13. Εξαίρεση της παραγωγής προς ιδία χρήση από το πεδίο εφαρμογής

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 8, η οποία εξαιρεί την παραγωγή για οικιακή χρήση από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, εισάγεται στην πρόταση. Αυτό συμφωνεί με το άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 της 28ης Ιανουαρίου 2002.

14. Υπαγωγή των προϊόντων (τροφίμων) φυτικής προέλευσης στο πεδίο εφαρμογής

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 1 και 16, οι οποίες επιδιώκουν να προστεθούν έλεγχοι τροφίμων και άλλων προϊόντων φυτικής προέλευσης στο πεδίο εφαρμογής των ελέγχων, απορρίπτεται. Οι ζωοτροφές φυτικής προέλευσης καλύπτονται ήδη από τον κανονισμό. Μέτρα ελέγχου παρόμοια με τα μέτρα που εφαρμόζονται στους ζωικούς πληθυσμούς και προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό δεν είναι δυνατά στη φυτική παραγωγή. Τους ελέγχους τροφίμων φυτικής προέλευσης καλύπτει η ανασύνταξη της νομοθεσίας για την υγιεινή των τροφίμων (COM(2000) 438).

15. Συνεκτίμηση των οικονομικών επιπτώσεων από τα εθνικά προγράμματα ελέγχου

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 14, η οποία απαιτεί από τα κράτη μέλη, όταν καταρτίζουν τα εθνικά προγράμματα ελέγχων, να λαμβάνουν υπόψη το κόστος και τις ωφέλειες, για να επιτευχθεί η κατάλληλη κατανομή του κόστους, εισάγεται στο σχετικό άρθρο.

16. Απαγόρευση της χρήσης αντιβιοτικών

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 3, η οποία προσθέτει τον στόχο να απαγορευθεί η χρήση οποιουδήποτε αντιβιοτικού για προληπτικούς σκοπούς ή για την προώθηση της ανάπτυξης των ζώων, απορρίπτεται. Η Επιτροπή έχει ήδη εξαγγείλει την πλήρη σταδιακή κατάργηση των αντιμικροβιακών ουσιών που χρησιμοποιούνται για την προώθηση της ανάπτυξης με χωριστή πρόταση. Η χρήση αντιβιοτικών ως κτηνιατρικών φαρμάκων για προληπτικούς σκοπούς δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Εντούτοις, η Επιτροπή προτίθεται να ζητήσει επιστημονική γνωμοδότηση σχετικά με τους κινδύνους και τα οφέλη από τη χρήση αντιμικροβιακών ουσιών για τον έλεγχο της σαλμονέλας στους ζωικούς πληθυσμούς.

17. Πρόσθετες εγγυήσεις στο ενδοκοινοτικό εμπόριο

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 2 και 22, οι οποίες αποσκοπούν στη χορήγηση μεταβατικών πρόσθετων εγγυήσεων για τις περιφέρειες με χαμηλότερο επιπολασμό ζωονοσογόνων παραγόντων, απορρίφθηκαν. Οι εν λόγω πρόσθετες εγγυήσεις θα εφαρμόζονταν σε όλους τους ζωονοσογόνους παράγοντες σε ζώντα ζώα, αυγά επώασης και τρόφιμα. Η πρόταση ήδη περιλαμβάνει τη δυνατότητα να καθορισθούν πρόσθετες εγγυήσεις για τη σαλμονέλα όσον αφορά το εμπόριο ζώντων ζώων και αυγών επώασης. Εντούτοις, η επέκταση της επιλογής αυτής, ώστε να καλύπτει επίσης και άλλους ζωονοσογόνους παράγοντες, μπορεί να δημιουργήσει εμπόδια στο εμπόριο και θα ήταν πρόωρη, καθόσον για αυτούς δεν προτείνονται στόχοι μείωσης των παθογόνων και προγράμματα ελέγχου στην παρούσα πρόταση. Πρόσθετες εγγυήσεις για τα τρόφιμα εμπίπτουν στην ανασύνταξη της νομοθεσίας για την υγιεινή των τροφίμων (COM(2000) 438), η οποία επί του παρόντος βρίσκεται στο στάδιο της πρώτης ανάγνωσης στη διαδικασία συναπόφασης. Εντούτοις, η τροπολογία αριθ. 23 λαμβάνεται υπόψη, δεδομένου ότι δεν έχει επίπτωση στην εφαρμογή του κανονισμού.

18. Κυρώσεις στο ενδοκοινοτικό εμπόριο

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 24, η οποία απαιτεί τα κράτη μέλη χωρίς εγκεκριμένο πρόγραμμα ελέγχων να αποκλείονται από το ενδοκοινοτικό εμπόριο στα σχετικά ζώα ή προϊόντα, απορρίπτεται. Οι κυρώσεις θα περιλαμβάνονται σε χωριστή πρόταση κανονισμού για τον επίσημο έλεγχο ζωοτροφών και τροφίμων.

19. Εισαγωγές από τρίτες χώρες

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 25, η οποία απαιτεί να συμμετέχουν ενεργά η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (ΕΑΑΤ) και το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων (ΓΤΚΘ) στην παρακολούθηση της ύπαρξης ισοδύναμων προγραμμάτων ελέγχου σε τρίτες χώρες, λαμβάνεται υπόψη μόνο όσον αφορά το ΓΤΚΘ. Και τούτο διότι το έργο αυτό δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ΕΑΑΤ.

20. Στόχοι μείωσης της σαλμονέλας, προγράμματα δειγματοληψιών και χρονοδιάγραμμα εφαρμογής τους

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 29, 32, 36 και 38, οι οποίες αποσκοπούν στην επέκταση και την προσθήκη στόχων μείωσης της σαλμονέλας, λαμβάνονται μερικώς υπόψη στην πρόταση. Ο στόχος για τις ωοτόκους όρνιθες επεκτείνεται, για να καλύψει όλους τους οροτύπους της σαλμονέλας που έχουν σημασία για τη δημόσια υγεία, και προστίθεται ένας νέος στόχος για τους χοίρους σφαγής. Προβλέπεται η δυνατότητα υιοθέτησης μιας προοδευτικής προσέγγισης για τους χοίρους. Οι αλλαγές αυτές συμβαδίζουν με τις εξελίξεις στο Συμβούλιο. Η πρόταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να προστεθούν νέοι στόχοι για τους μόσχους, τα λοιπά βοοειδή και τα πρόβατα απορρίπτεται. Πριν τεθούν στόχοι του είδους αυτού χρειάζεται επιστημονική γνωμοδότηση. Καθόσον μάλιστα τα βοοειδή και τα πρόβατα φαίνεται ότι έχουν μικρή συμβολή στην σαλμονέλωση του ανθρώπου. Η τροπολογία που επιδιώκει να τροποποιηθεί η συχνότητα των ελάχιστων δειγματοληψιών για τις ωοτόκους όρνιθες, από μία ανά 9 εβδομάδες σε μία ανά 15 εβδομάδες, εισάγεται στο κείμενο. Και η νέα συχνότητα εξασφαλίζει επαρκές επίπεδο ελέγχου και συνάδει με παλαιά γνωμοδότηση της επιστημονικής Κτηνιατρικής Επιτροπής της ΕΕ. Όσον αφορά τους χοίρους σφαγής, το πρόγραμμα δειγματοληψιών απαιτεί περαιτέρω εργασία και προτείνεται η σχετική απόφαση να ληφθεί, όταν θα έχει καθοριστεί ο στόχος μείωσης της σαλμονέλας. Τέλος, η στήλη «δεδομένα» στο παράρτημα ΙΙ σημείο Β.1 της πρότασης διαγράφεται από το αρχικό κείμενο, διότι δεν αφορούσε ουσιαστικές απαιτήσεις και οι συζητήσεις στο Συμβούλιο απέδειξαν ότι μπορεί να οδηγήσει σε σύγχυση.

21. Ειδικά μέτρα σε προσβεβλημένα σμήνη πουλερικών

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 34, η οποία διευρύνει ορισμένα προκαθορισμένα μέτρα ελέγχου για σμήνη ωοτόκων ορνίθων που είναι θετικά σε εξέταση για σαλμονέλα, λαμβάνεται υπόψη στην πρόταση. Η αντίστοιχη τροπολογία αριθ. 33 που αφορά σμήνη αναπαραγωγής απορρίπτεται.

22. Υποβολή και δημοσίευση εκθέσεων

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 10, η οποία επιδιώκει τη συντόμευση της προθεσμίας που διαθέτουν τα κράτη μέλη για την υποβολή των εκθέσεών τους στην Επιτροπή, δεν γίνεται δεκτή.

Η πείρα από το υφιστάμενο σύστημα συγκέντρωσης στοιχείων απέδειξε ότι τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην τήρηση της ισχύουσας προθεσμίας, η οποία είναι η ίδια με την προβλεπόμενη στην πρόταση.

23. Εργαστήρια

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 26, η οποία συντομεύει την προθεσμία που διαθέτουν τα εργαστήρια για να εφαρμόσουν τα διεθνή πρότυπα διασφάλισης ποιότητας, απορρίπτεται. Η συντόμευση της προθεσμίας δεν φαίνεται ρεαλιστική, δεδομένου του χρόνου που χρειάζεται για την προπαρασκευή και την επίτευξη της διαπίστευσης και λόγω του ότι τα εργαστήρια δεν έχουν προειδοποιηθεί εγκαίρως.

24. Κριτήρια για τις ζωονόσους και τους λοιπούς παράγοντες που πρέπει να καλύπτει η παρακολούθηση

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 12, 13, 30 και 31, με τις οποίες μεταφέρονται ορισμένα κριτήρια από τα παραρτήματα στα άρθρα, έχουν ληφθεί υπόψη στην πρόταση. Οι τροπολογίες δίνουν τη δυνατότητα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο να συμμετέχουν, εάν προταθούν περαιτέρω τροποποιήσεις των κριτηρίων. Τα κριτήρια αυτά αφορούν την προσθήκη και αφαίρεση στόχων για τη μείωση των παθογόνων όσον αφορά τους ζωονοσογόνους παράγοντες.

25. Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 21, η οποία καθιστά υποχρεωτική τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, πριν από την έκδοση αποφάσεων για ειδικά μέτρα ελέγχου, έχει εισαχθεί στην πρόταση. Για την κατάρτιση των εν λόγω αποφάσεων είναι αναγκαίες επιστημονικές συμβουλές. Εντούτοις, η τροπολογία αριθ. 27, η οποία επιδιώκει τη συστηματική γνωμοδότηση πριν την τροποποίηση των παραρτημάτων ή τη λήψη μεταβατικών μέτρων, απορρίπτεται. Και τούτο διότι οι επιστημονικές συμβουλές δεν είναι απαραίτητες για τη θέσπιση καθαρά διοικητικών μέτρων.

26. Συντακτικές τροπολογίες

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου αριθ. 4, 5, 6, 9, 17 και 28 βελτιώνουν την πρόταση από τεχνική και συντακτική άποψη. Περιλαμβάνουν επίσης την αναδιατύπωση των διατάξεων σχετικά με τους επιτόπιους ελέγχους της Επιτροπής. Έχουν ληφθεί υπόψη στην αναθεωρημένη πρόταση.

III. Άλλες αλλαγές

Έχουν γίνει ορισμένες αλλαγές τεχνικού χαρακτήρα στο κείμενο, για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωσή του προς τη Διοργανική Συμφωνία της 22ας Δεκεμβρίου 1998 για τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας (ΕΕ C 73 της 17.3.1999, σ. 1), οι οποία έχει συναφθεί βάσει της προσαρτημένης στην Τελική Πράξη του Άμστερνταμ δήλωσης αριθ. 39 για την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας. Σύμφωνα με τα σημεία β) και ζ) της εν λόγω συμφωνίας, το κείμενο έχει αναθεωρηθεί, για να ληφθούν υπόψη οι κοινές κατευθυντήριες γραμμές και ο Κοινός Πρακτικός Οδηγός που συντάχθηκε δυνάμει του σημείου α) αυτής.

2001/0177 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων ειδικά προσδιορισμένων τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 152 παράγραφος 4 στοιχείο β),

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C...

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ C...

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [3],

[3] ΕΕ C...

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης [4],

[4] ΕΕ C...

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η προστασία της υγείας των ανθρώπων από ασθένειες και λοιμώξεις που μπορούν να μεταδοθούν άμεσα ή έμμεσα από ζώα στον άνθρωπο (ζωονόσοι) είναι υψίστης σημασίας.

(2) Οι ζωονόσοι που μεταδίδονται μέσω των τροφίμων μπορούν να προκαλέσουν οδύνη στους ανθρώπους, καθώς και οικονομικές ζημίες στην παραγωγή τροφίμων και στη βιομηχανία τροφίμων.

(3) Οι ζωονόσοι που μεταδίδονται από άλλες πηγές εκτός των τροφίμων, ιδίως από πληθυσμούς άγριων ζώων και ζώων συντροφιάς, αποτελούν επίσης πηγή ανησυχίας.

(4) Η οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1992 για τα μέτρα προστασίας από ορισμένες ζωονόσους και ορισμένους ζωονοσογόνους παράγοντες στα ζώα και στα προϊόντα ζωικής προέλευσης, προκειμένου να αποφευχθούν οι εστίες λοιμώξεων και δηλητηριάσεων που οφείλονται στα τρόφιμα [5], εκδόθηκε με σκοπό τη δημιουργία συστημάτων παρακολούθησης ορισμένων ζωονόσων και την καθιέρωση ελέγχων της σαλμονέλας σε σμήνη πουλερικών.

[5] ΕΕ L 62 της 15.3.1993, σ. 38. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 1999/72/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 210 της 10.8.1999, σ. 12).

(5) Η οδηγία 92/117/ΕΟΚ απαιτεί από τα κράτη μέλη να υποβάλλουν στην Επιτροπή τα εθνικά μέτρα που λαμβάνουν για την επίτευξη των στόχων της οδηγίας. Ζητείται επίσης από τα κράτη μέλη να καταρτίζουν σχέδια για την παρακολούθηση της σαλμονέλας στα πουλερικά. Εντούτοις, η απαίτηση αυτή ανεστάλη με την οδηγία 97/22/ΕΚ [6] του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ, εν αναμονή της επανεξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 15α της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ.

[6] ΕΕ L 113 της 30.4.1997, σ. 9.

(6) Διάφορα κράτη μέλη έχουν ήδη υποβάλει τα σχέδιά τους για την παρακολούθηση της σαλμονέλας, τα οποία έχουν λάβει την έγκριση της Επιτροπής. Επιπλέον, απαιτείται από όλα τα κράτη μέλη, με έναρξη ισχύος την 1η Ιανουαρίου 1998, να εφαρμόζουν τα ελάχιστα μέτρα που προβλέπονται για τη σαλμονέλα στο παράρτημα ΙΙΙ τμήμα Ι της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ και να θεσπίζουν κανόνες με τους οποίους να διευκρινίζονται τα προς λήψη μέτρα με σκοπό την αποφυγή της μόλυνσης μιας γεωργικής εκμετάλλευσης από σαλμονέλα.

(7) Τα εν λόγω ελάχιστα μέτρα επικεντρώνονταν στην παρακολούθηση και τον έλεγχο της σαλμονέλας σε σμήνη αναπαραγωγής του είδους Gallus gallus. Εφόσον οι δοκιμές ανίχνευαν και επιβεβαίωναν την παρουσία οροτύπων της Salmonella Enteritidis ή της Salmonella Typhimurium στα ληφθέντα δείγματα, έπρεπε να λαμβάνονται ειδικά μέτρα σύμφωνα με την οδηγία 92/117/ΕΟΚ, για τον έλεγχο της μόλυνσης.

(8) Η παρακολούθηση και ο έλεγχος ορισμένων ζωονόσων σε πληθυσμούς ζώων έχει προβλεφθεί με άλλες κοινοτικές νομοθετικές πράξεις, και ιδίως την οδηγία 64/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1964 περί προβλημάτων υγειονομικού ελέγχου στον τομέα των ενδοκοινοτικών συναλλαγών βοοειδών και χοιροειδών [7], όσον αφορά τη φυματίωση και τη βρουκέλλωση των βοοειδών, και την οδηγία 91/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιανουαρίου 1991 σχετικά με το καθεστώς υγειονομικού ελέγχου που διέπει το ενδοκοινοτικό εμπόριο αιγοπροβάτων [8], όσον αφορά τη βρουκέλλωση των αιγοπροβάτων.

[7] ΕΕ L 121 της 29.7.1964, σ. 1977. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1226/2002 της Επιτροπής (ΕΕ L 179 της 9.7.2002, σ. 13).

[8] ΕΕ L 46 της 19.2.1991 σ. 19. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 2002/261/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 91 της 6.4.2002, σ. 31).

(9) Επιπλέον, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. ..../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της .... [για την υγιεινή των τροφίμων] [9] καλύπτει ειδικά στοιχεία που απαιτούνται για την πρόληψη, τον έλεγχο και την παρακολούθηση ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων και περιλαμβάνει ειδικές απαιτήσεις για τη μικροβιολογική ποιότητα των τροφίμων.

[9] ΕΕ L ...

(10) Η οδηγία 92/117/ΕΟΚ προβλέπει τη συλλογή στοιχείων σχετικά με την εμφάνιση ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων σε ζωοτροφές, ζώα, τρόφιμα και ανθρώπους. Το εν λόγω σύστημα συλλογής στοιχείων, παρά το γεγονός ότι δεν είναι εναρμονισμένο και κατά συνέπεια δεν επιτρέπει συγκρίσεις μεταξύ κρατών μελών, παρέχει πάντως μια βάση για την αξιολόγηση της υπάρχουσας κατάστασης όσον αφορά τις ζωονόσους και τους ζωονοσογόνους παράγοντες στην Κοινότητα.

(11) Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του συστήματος συλλογής στοιχείων, ορισμένοι ζωονοσογόνοι παράγοντες και συγκεκριμένα η Salmonella spp. και το Campylobacter spp., προκαλούν τα περισσότερα κρούσματα ζωονόσων στους ανθρώπους. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα κρούσματα σαλμονέλωσης στον άνθρωπο ακολουθούν πτωτική τάση, ιδίως όσον αφορά τη Salmonella Enteritidis και τη Salmonella Typhimurium, γεγονός που αντικατοπτρίζει την επιτυχία των μέτρων ελέγχου που έχουν ληφθεί στην Κοινότητα. Εντούτοις, σύμφωνα με υποθέσεις, εξακολουθούν να υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που δεν αναφέρονται και κατά συνέπεια τα συλλεγόμενα στοιχεία δεν παρέχουν απαραίτητα πλήρη εικόνα της κατάστασης.

(12) Στη γνώμη που εξέδωσε για τις ζωονόσους στις 12 Απριλίου του 2000, η επιστημονική επιτροπή για τα κτηνιατρικά μέτρα σχετικά με τη δημόσια υγεία έκρινε ότι τα υφιστάμενα μέτρα για τον έλεγχο των τροφολοιμώξεων από ζωονόσους είναι ανεπαρκή και ότι τα επιδημιολογικά στοιχεία που συγκεντρώνονται από τα κράτη μέλη δεν είναι πλήρη ούτε και πλήρως συγκρίσιμα. Στη βάση αυτή, η εν λόγω επιτροπή συνέστησε να βελτιωθούν οι σχετικές με την παρακολούθηση ρυθμίσεις και προσδιόρισε ορισμένες επιλογές διαχείρισης των κινδύνων.

(13) Είναι επομένως απαραίτητο να βελτιωθούν τα υφιστάμενα συστήματα ελέγχου για συγκεκριμένους ζωονοσογόνους παράγοντες, με αρχή τη σαλμονέλα. Ταυτόχρονα, τα συστήματα παρακολούθησης και συλλογής στοιχείων, τα οποία θεσπίστηκαν με την οδηγία 92/117/ΕΟΚ, θα αντικατασταθούν από τους κανόνες που προβλέπονται στην οδηγία .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ... [για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων, που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου] [10].

[10] ΕΕ L

(14) Πρέπει να καθιερωθεί η αρχή για τους ελέγχους που καλύπτουν ολόκληρη την τροφική αλυσίδα «από το αγρόκτημα στο τραπέζι».

(15) Οι κανόνες που διέπουν τους εν λόγω ελέγχους πρέπει γενικά να είναι εκείνοι που προβλέπονται στην κοινοτική νομοθεσία για τις ζωοτροφές, την υγεία των ζώων και την υγιεινή των τροφίμων.

(16) Εντούτοις, για ορισμένες τροφιμογενείς ζωονόσους και ζωονοσογόνους παράγοντες είναι απαραίτητο να προβλεφθούν ειδικές απαιτήσεις για τους ελέγχους.

(17) Οι εν λόγω ειδικές απαιτήσεις πρέπει να βασίζονται σε κοινοτικούς στόχους για τη μείωση του επιπολασμού των τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων.

(18) Οι κοινοτικοί στόχοι πρέπει να καθοριστούν για τις τροφιμογενείς ζωονόσους και ζωονοσογόνους παράγοντες στα ζώα, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την επίπτωσή τους και τις επιδημιολογικές τάσεις στους πληθυσμούς ζώων και ανθρώπων, τη σοβαρότητα που έχουν για τους ανθρώπους, τις ενδεχόμενες οικονομικές συνέπειές τους για την υγειονομική περίθαλψη και τις επιχειρήσεις τροφίμων, καθώς και την ύπαρξη ενδεδειγμένων μέτρων για τη μείωση του επιπολασμού τους. Κοινοτικοί στόχοι μπορούν επίσης να καθοριστούν, εφόσον παρίσταται ανάγκη, σχετικά με άλλους τομείς της τροφικής αλυσίδας.

(19) Για να διασφαλιστεί η επίτευξη των κοινοτικών στόχων σε εύθετο χρόνο, τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν ειδικά εθνικά προγράμματα ελέγχου, τα οποία πρέπει να εγκρίνονται από την Κοινότητα.

(20) Η κύρια ευθύνη για την ασφάλεια των τροφίμων πρέπει να ανήκει στους υπευθύνους των επιχειρήσεων. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν την κατάρτιση προγραμμάτων ελέγχου σε επίπεδο επιχειρήσεων.

(21) Στο πλαίσιο των προγραμμάτων ελέγχου, τα κράτη μέλη ή οι επιχειρήσεις ενδέχεται να επιθυμούν τη χρησιμοποίηση ειδικών μεθόδων ελέγχου. Εντούτοις, ορισμένες μέθοδοι μπορεί να μην είναι αποδεκτές, ιδίως εάν εμποδίζουν την επίτευξη του κοινοτικού στόχου γενικά, παρακωλύουν ειδικότερα την εφαρμογή των απαραίτητων συστημάτων δοκιμασιών ή προκαλούν δυνητικούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Κατά συνέπεια, πρέπει να προβλεφθούν οι κατάλληλες διαδικασίες που θα επιτρέπουν στην Επιτροπή να αποφασίσει ότι ορισμένες μέθοδοι ελέγχου δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο των προγραμμάτων ελέγχου.

(22) Μπορεί επίσης να υπάρχουν ή να αναπτυχθούν μέθοδοι ελέγχου, οι οποίες δεν εμπίπτουν καθαυτές σε οποιαδήποτε ειδική κοινοτική νομοθεσία για την έγκριση προϊόντων, αλλά ενδεχομένως βοηθούν να επιτευχθούν οι στόχοι που αφορούν τη μείωση του επιπολασμού συγκεκριμένων τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων. Η Επιτροπή πρέπει επομένως να έχει την εξουσία να εγκρίνει τη χρησιμοποίηση των εν λόγω μεθόδων σε κοινοτική κλίμακα.

(23) Είναι ουσιαστικής σημασίας να εξασφαλιστεί ότι ο ανεφοδιασμός των γεωργικών εκμεταλλεύσεων με ζώα πραγματοποιείται από αγέλες ή σμήνη που έχουν υποβληθεί σε ελέγχους σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Εφόσον έχει τεθεί σε ισχύ ένα ειδικό πρόγραμμα ελέγχου, τα αποτελέσματα των δοκιμασιών πρέπει να διαβιβάζονται στον αγοραστή των ζώων. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να προστεθούν ειδικές απαιτήσεις στην αντίστοιχη κοινοτική νομοθεσία για το ενδοκοινοτικό εμπόριο και τις εισαγωγές από τρίτες χώρες, ιδίως όσον αφορά την αποστολή ζώντων ζώων και αυγών επώασης. Πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως η οδηγία 64/432/ΕΟΚ, η οδηγία 72/462/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1972 για τα υγειονομικά προβλήματα και τα υγειονομικά μέτρα κατά την εισαγωγή ζώων του βοείου, χοιρείου, προβείου και αιγείου είδους νωπών κρεάτων ή προϊόντων με βάση το κρέας προέλευσης τρίτων χωρών [11] και η οδηγία 90/539/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1990 σχετικά με τους όρους υγειονομικού ελέγχου που διέπουν τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές και τις εισαγωγές πουλερικών και αυγών για επώαση από τρίτες χώρες [12].

[11] ΕΕ L 302 της 31.12.1972, σ. 28. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1452/2001 (ΕΕ L 198 της 21.7.2001, σ. 11).

[12] ΕΕ L 303 της 31.10.1990, σ. 6. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 2001/867/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 323 της 7.12.2001, σ. 29).

(24) Όσον αφορά τον έλεγχο της σαλμονέλας, οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι τα προϊόντα πουλερικών αποτελούν σημαντική πηγή σαλμονέλωσης στον άνθρωπο. Συνεπώς, πρέπει να εφαρμοστούν μέτρα ελέγχου στην παραγωγή των εν λόγω προϊόντων, επεκτείνοντας έτσι τα μέτρα που εισήχθησαν με την οδηγία 92/117/ΕΟΚ. Σχετικά με την παραγωγή επιτραπέζιων αυγών, έχει σημασία η καθιέρωση ειδικών μέτρων για τη διάθεση στην αγορά προϊόντων που προέρχονται από σμήνη, στα οποία οι δοκιμασίες για τη σχετική σαλμονέλα δεν ήσαν αρνητικές. Σχετικά με το κρέας πουλερικών, ο στόχος είναι να διατίθεται στην αγορά κρέας πουλερικών με την εύλογη βεβαιότητα ότι είναι απαλλαγμένο από τη σχετική σαλμονέλα. Είναι απαραίτητη μία μεταβατική περίοδος, για να προσαρμοστούν οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίμων στα προβλεπόμενα μέτρα, η οποία μπορεί να προσαρμοστεί περαιτέρω, ιδίως υπό το πρίσμα επιστημονικών εκτιμήσεων επικινδυνότητας. Ισοδύναμα προγράμματα ελέγχου για τον έλεγχο των ζωονόσων πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στις τρίτες χώρες που εξάγουν προς την Κοινότητα ταυτόχρονα με την εφαρμογή των μέτρων στην Κοινότητα .

(25) Ενδείκνυται να οριστούν εθνικά και κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς για την παροχή κατευθύνσεων και βοήθειας σε θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

(26) Για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, πρέπει να προβλεφθεί η οργάνωση κοινοτικών ελέγχων και επιθεωρήσεων σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία στον τομέα αυτό.

(27) Πρέπει να προβλεφθούν οι κατάλληλες διαδικασίες για την τροποποίηση ορισμένων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, ώστε να λαμβάνεται υπόψη η τεχνική και επιστημονική πρόοδος, και για την έκδοση εκτελεστικών και μεταβατικών μέτρων.

(28) Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, είναι αναγκαίο και σκόπιμο, για την επίτευξη του βασικού στόχου της διασφάλισης της δημόσιας υγείας, να θεσπιστούν κανόνες για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων που έχουν σημασία σε κοινοτικό επίπεδο. Ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων σύμφωνα με το τρίτο εδάφιο του άρθρου 5 της Συνθήκης.

(29) Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [13].

[13] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο I Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1. Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι να εξασφαλιστεί η λήψη κατάλληλων και αποτελεσματικών μέτρων για τον έλεγχο ειδικά προσδιορισμένων ζωονοσογόνων παραγόντων, ώστε να μειωθεί ο επιπολασμός τους καθώς και ο κίνδυνος που δημιουργούν για τη δημόσια υγεία.

2. Ο παρών κανονισμός καλύπτει:

α) την υιοθέτηση στόχων για τον περιορισμό του επιπολασμού συγκεκριμένων τροφιμογενών ζωονόσων σε πληθυσμούς ζώων, ιδίως στο στάδιο της πρωτογενούς παραγωγής ζώων, αλλά και, εφόσον είναι απαραίτητο, σε άλλα στάδια της τροφικής αλυσίδας, εξαιρουμένης όμως της πρωτογενούς παραγωγής για ιδιωτική οικιακή χρήση.

β) την έγκριση ειδικών προγραμμάτων ελέγχου που καταρτίζονται από τα κράτη μέλη και τους υπευθύνους επιχειρήσεων τροφίμων.

γ) την έκδοση ειδικών κανόνων που αφορούν ορισμένες μεθόδους ελέγχου που εφαρμόζονται στη μείωση του επιπολασμού των τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων.

δ) την έκδοση κανόνων που αφορούν το ενδοκοινοτικό εμπόριο και τις εισαγωγές από τρίτες χώρες ορισμένων ζώων και προϊόντων των ζώων αυτών.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 και στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 και στο άρθρο 2 στοιχεία α) και β) της οδηγίας .../... [για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων, που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου].

Ισχύουν επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) "επιπολασμός" είναι ο αριθμός των περιπτώσεων επιδημιολογικών μονάδων, στις οποίες το αποτέλεσμα της δοκιμασίας ήταν θετικό για δεδομένη ζωονόσο ή ζωονοσογόνο παράγοντα σε συγκεκριμένο πληθυσμό και κατά τη διάρκεια μιας σαφώς καθορισμένης χρονικής περιόδου.

β) "αγέλη" είναι ένα ζώο ή ομάδα ζώων, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο α) της οδηγίας 64/432/ΕΟΚ.

γ) "σμήνος" είναι ένα ζώο ή ομάδα ζώων, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 σημείο 7 της οδηγίας 90/539/ΕΟΚ.

Άρθρο 3 Αρμόδιες αρχές

1. Κάθε κράτος μέλος ορίζει την οικεία αρμόδια αρχή ή αρχές για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού . Κάθε κράτος μέλος ορίζει μία από τις εν λόγω αρχές ως υπεύθυνη για την άσκηση καθηκόντων συνδέσμου με την Επιτροπή.

2. Η αρμόδια αρχή είναι υπεύθυνη ιδιαίτερα για:

α) την κατάρτιση των προγραμμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 και την προετοιμασία των τυχόν τροποποιήσεων που αποδεικνύονται απαραίτητες, ιδίως υπό το πρίσμα των δεδομένων και των αποτελεσμάτων που έχουν παραχθεί.

β) τη συλλογή των στοιχείων που χρειάζονται για την αξιολόγηση των μέσων που έχουν χρησιμοποιηθεί και των αποτελεσμάτων που έχουν παραχθεί κατά την εφαρμογή των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου, τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 5, καθώς και για την ετήσια υποβολή των εν λόγω στοιχείων και αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων τυχόν ερευνών, στην Επιτροπή και στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων, μέχρι την 31η Μαΐου του επομένου έτους, με βάση τους κανόνες που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας .../.../ΕΚ [για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων, που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου].

γ) τη διεξαγωγή τακτικών ελέγχων στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, με σκοπό τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς τον παρόντα κανονισμό.

Κεφάλαιο II Κοινοτικοί στόχοι

Άρθρο 4 Κοινοτικοί στόχοι για τη μείωση του επιπολασμού τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων

1. Κοινοτικοί στόχοι για τη μείωση του επιπολασμού των τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα I στήλη 1 στους πληθυσμούς ζώων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι στήλη 2 καθορίζονται λαμβάνοντας υπόψη:

α) την πείρα που έχει αποκτηθεί στο πλαίσιο των υπαρχόντων εθνικών μέτρων.

β) τα στοιχεία που διαβιβάζονται στην Επιτροπή ή στην Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων στο πλαίσιο ισχυουσών κοινοτικών απαιτήσεων, ιδίως στο πλαίσιο των εκθέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1 της οδηγίας .../.../ΕΚ [για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων, που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου].

γ) τα ακόλουθα κριτήρια: i) την παρουσία τους στους πληθυσμούς ζώων και ανθρώπων, στις ζωοτροφές και στα τρόφιμα,

ii) τη σοβαρότητα των επιπτώσεών τους για τους ανθρώπους,

iii) τις οικονομικές συνέπειες για την υγειονομική περίθαλψη και τις επιχειρήσεις τροφίμων,

iv) τις επιδημιολογικές τάσεις στα ζώα και τους ανθρώπους, στις ζωοτροφές και στα τρόφιμα,

v) τις επιλογές διαχείρισης που προβλέπονται στο σχετικό στάδιο υλοποίησης του κοινοτικού στόχου, και

vi) τα συστήματα αναπαραγωγής και τις μεθόδους παραγωγής.

Μπορούν να καθορίζονται κοινοτικοί στόχοι και για άλλα στάδια της τροφικής αλυσίδας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

2. Οι κοινοτικοί στόχοι περιλαμβάνουν τουλάχιστον τις ακόλουθες λεπτομέρειες:

α) αριθμητική έκφραση, είτε:

i) του μέγιστου ποσοστού των επιδημιολογικών μονάδων που παραμένουν θετικές, ή/και

ii) του ελάχιστου ποσοστού της μείωσης σε ορισμένο αριθμό θετικών επιδημιολογικών μονάδων,

β) τη μέγιστη προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να επιτευχθεί ο κοινοτικός στόχος,

γ) ορισμό των επιδημιολογικών μονάδων που αναφέρονται στο στοιχείο α) υπό (i), και

δ) ορισμό των προγραμμάτων δοκιμασιών που είναι αναγκαία για την επαλήθευση της επίτευξης του κοινοτικού στόχου.

3. Οι κοινοτικοί στόχοι καθορίζονται για πρώτη φορά πριν από τις αντίστοιχες ημερομηνίες που αναγράφονται στο παράρτημα Ι στήλη 4.

Οι κοινοτικοί στόχοι, καθώς και οι τυχόν τροποποιήσεις τους, εγκρίνονται σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2 και μετά από γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων.

4. Με την επιφύλαξη των κοινοτικών κανόνων για τη διατροφή των ζώων, την υγεία των ζώων ή την υγιεινή των τροφίμων, η μείωση του επιπολασμού των τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα I επιτυγχάνεται σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό και με οποιουσδήποτε άλλους κανόνες θεσπίζονται δυνάμει αυτού.

Κεφάλαιο III Προγράμματα ελέγχου

Άρθρο 5 Εθνικά προγράμματα ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν, ιδίως με βάση τους κοινοτικούς στόχους που προβλέπονται στο άρθρο 4, τη γεωγραφική κατανομή των τροφιμογενών ζωονόσων στην επικράτειά τους, καθώς και τις οικονομικές επιπτώσεις για τους πρωτογενείς παραγωγούς και τους υπευθύνους επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, οι οποίες απορρέουν από τον ουσιαστικό έλεγχο, εθνικά προγράμματα ελέγχου για κάθε τροφιμογενή ζωονόσο και ζωονοσογόνο παράγοντα που απαριθμείται στο παράρτημα Ι.

2. Τα εθνικά προγράμματα ελέγχου πρέπει να είναι διαρκή και να καλύπτουν περίοδο τουλάχιστον τριών διαδοχικών ετών.

3. Τα εθνικά προγράμματα ελέγχου:

α) προβλέπουν την ανίχνευση τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων σύμφωνα με τις απαιτήσεις και τους ελάχιστους κανόνες δειγματοληψίας που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, μέρος Β.

β) καθορίζουν τις ευθύνες των αρμοδίων αρχών και των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων, ιδίως όσον αφορά τα προγράμματα ελέγχου που εφαρμόζουν, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7.

γ) διευκρινίζουν τα μέτρα ελέγχου που πρέπει να λαμβάνονται μετά την ανίχνευση τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων, ιδίως για την προστασία της δημόσιας υγείας, συμπεριλαμβανομένης τουλάχιστον της εφαρμογής των ειδικών απαιτήσεων που προβλέπονται στο παράρτημα II.

δ) επιτρέπουν την αξιολόγηση της προόδου που σημειώθηκε στο πλαίσιο των διατάξεών τους, καθώς και την αναθεώρηση των εν λόγω προγραμμάτων, ιδίως με βάση τα αποτελέσματα της ανίχνευσης τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων.

4. Τα εθνικά προγράμματα ελέγχου καλύπτουν τουλάχιστον τα ακόλουθα στάδια της τροφικής αλυσίδας:

α) παραγωγή ζωοτροφών.

β) πρωτογενή παραγωγή ζώων.

γ) μεταποίηση και παρασκευή τροφίμων ζωικής προέλευσης.

5. Τα εθνικά προγράμματα ελέγχου περιέχουν, όταν αυτό αρμόζει, διατάξεις σχετικά με τις μεθόδους δοκιμασιών και τα κριτήρια, βάσει των οποίων θα αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των δοκιμασιών στις οποίες υποβάλλονται τα ζώα και τα αυγά επώασης που αποστέλλονται εντός της εθνικής επικράτειας, ως μέρος των επίσημων ελέγχων που προβλέπονται στο παράρτημα II, μέρος A, σημείο 1.6.

6. Εντός 6 μηνών από τον καθορισμό των κοινοτικών στόχων που προβλέπονται στο άρθρο 4, τα κράτη μέλη υποβάλλουν τα εθνικά προγράμματα ελέγχου στην Επιτροπή και καθορίζουν τα μέτρα που πρόκειται να εφαρμοστούν.

Άρθρο 6 Έγκριση των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου

1. Εντός έξι μηνών από την υποβολή ενός εθνικού προγράμματος ελέγχου, η Επιτροπή εξακριβώνει εάν αυτό συμφωνεί με τους σχετικούς κανόνες, συμπεριλαμβανομένου ειδικότερα του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από τα κράτη μέλη να τροποποιήσουν ή να συμπληρώσουν τα εθνικά προγράμματα ελέγχου, ώστε να συμμορφωθούν με το κοινοτικό δίκαιο. Όταν η Επιτροπή βεβαιωθεί για τη συμμόρφωση των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου, αυτά εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

2. Τροποποιήσεις σε εθνικό πρόγραμμα ελέγχου, το οποίο έχει προηγουμένως εγκριθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη της κατάστασης στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, ιδίως με βάση τα αποτελέσματα που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 στοιχείο δ), μπορούν να εγκριθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

3. Όταν η Επιτροπή ζητήσει περαιτέρω στοιχεία από ένα κράτος μέλος, η εξάμηνη προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αναστέλλεται, έως ότου παρασχεθούν τα εν λόγω στοιχεία.

Άρθρο 7 Προγράμματα ελέγχου των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων

1. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους υπευθύνους των επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων ή τις οργανώσεις που εκπροσωπούν τους εν λόγω υπευθύνους, να καταρτίσουν ένα ή περισσότερα προγράμματα ελέγχου, τα οποία ενσωματώνουν στο μέτρο του δυνατού όλα τα στάδια της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής.

Τα εν λόγω προγράμματα ελέγχου καλύπτουν τουλάχιστον την παραγωγή ζωοτροφών και την πρωτογενή παραγωγή ζώων.

2. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων ή οι αντιπροσωπευτικές οργανώσεις τους υποβάλλουν προς έγκριση τα προγράμματα ελέγχου που έχουν καταρτίσει, καθώς και τυχόν τροποποιήσεις τους, στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένοι. Εάν η πρωτογενής παραγωγή ζώων πραγματοποιείται σε διαφορετικά κράτη μέλη, τα προγράμματα αυτά εγκρίνονται χωριστά για κάθε κράτος μέλος.

3. Η αρμόδια αρχή μπορεί να εγκρίνει τα προγράμματα ελέγχου που έχουν υποβληθεί σύμφωνα με την παράγραφο 2, μόνον εφόσον μετά από επίσκεψη επιθεώρησης έχει διαπιστώσει ότι τα προγράμματα ελέγχου πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, εφόσον αυτές οι απαιτήσεις είναι σχετικές, και τους στόχους του σχετικού εθνικού προγράμματος ελέγχου.

4. Τα κράτη μέλη τηρούν ενημερωμένους καταλόγους των εγκεκριμένων προγραμμάτων ελέγχου των υπευθύνων επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων ή των αντιπροσωπευτικών οργανώσεών τους.

Τα κράτη μέλη θέτουν τους εν λόγω καταλόγους στη διάθεση της Επιτροπής, όταν αυτή τους ζητήσει.

5. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών και τροφίμων ή οι αντιπροσωπευτικές οργανώσεις τους ανακοινώνουν τακτικά τα αποτελέσματα των προγραμμάτων ελέγχου στις αρμόδιες αρχές.

Κεφάλαιο IV Μέθοδοι ελέγχου

Άρθρο 8 Ειδικές μέθοδοι ελέγχου

1. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής ή κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους και αφού ζητηθεί η γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, μπορούν να θεσπιστούν τα ακόλουθα, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2:

α) αποφάσεις ότι ειδικές μέθοδοι ελέγχου μπορούν ή πρέπει να εφαρμοστούν για τη μείωση του επιπολασμού τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων στο στάδιο της πρωτογενούς παραγωγής ζώων και σε άλλα στάδια της τροφικής αλυσίδας.

β) κανόνες σχετικά με τους όρους χρησιμοποίησης των μεθόδων ελέγχου που αναφέρονται στο στοιχείο α).

γ) λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τα απαιτούμενα έγγραφα και τις απαραίτητες διαδικασίες, καθώς και τις ελάχιστες απαιτήσεις για τις μεθόδους ελέγχου που αναφέρονται στο στοιχείο α).

δ) αποφάσεις ότι ορισμένες ειδικές μέθοδοι ελέγχου δεν πρέπει να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο των προγραμμάτων ελέγχου.

2. Οι διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α), β) και γ) δεν ισχύουν για τις μεθόδους ελέγχου που χρησιμοποιούν ουσίες ή τεχνικές, οι οποίες καλύπτονται από άλλες κοινοτικές νομοθετικές πράξεις για τη διατροφή των ζώων, τα πρόσθετα τροφίμων ή τα κτηνιατρικά φάρμακα.

Κεφάλαιο V Εμπόριο

Άρθρο 9 Ενδοκοινοτικό εμπόριο

1. Το αργότερο από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο παράρτημα I στήλη 5, τα σμήνη και οι αγέλες καταγωγής των ειδών που παρατίθενται στη στήλη2 υποβάλλονται σε δοκιμασία για τις τροφιμογενείς ζωονόσους και τους ζωονοσογόνους παράγοντες που απαριθμούνται στη στήλη 1, πριν από οποιαδήποτε αποστολή ζώντων ζώων ή αυγών επώασης από την επιχείρηση τροφίμων καταγωγής. Η ημερομηνία και το αποτέλεσμα της δοκιμασίας περιλαμβάνεται στα σχετικά υγειονομικά πιστοποιητικά.

2. Μπορεί να επιτραπεί σε ένα κράτος μέλος προορισμού, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2 και για μια μεταβατική περίοδο, να απαιτεί τα σχετικά υγειονομικά πιστοποιητικά για αποστολές ζώων και αυγών επώασης που υπόκεινται σε δοκιμασίες στο κράτος μέλος αποστολής, να πληρούν τα ίδια κριτήρια όσον αφορά τα αποτελέσματα των δοκιμασιών με εκείνα που καθορίζονται στο δικό του εγκεκριμένο εθνικό πρόγραμμα ελέγχου για αποστολές ζώων και αυγών επώασης μέσα στην επικράτειά του.

Η άδεια αυτή μπορεί να ανακληθεί σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.

3. Ειδικοί κανόνες σχετικά με τον καθορισμό από τα κράτη μέλη των κριτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 5 και στην παράγραφο 2, μπορούν να θεσπιστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Άρθρο 10 Εισαγωγές από τρίτες χώρες

1. Από τις ημερομηνίες που αναφέρονται στο παράρτημα I, στήλη 5, η εγγραφή ή η διατήρηση μιας τρίτης χώρας στους καταλόγους τρίτων χωρών από τις οποίες, όπως προβλέπεται από την κοινοτική νομοθεσία για τα σχετικά είδη ή κατηγορίες, τα κράτη μέλη επιτρέπεται να εισάγουν τα ζώα ή αυγά επώασης που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, υπόκειται στην υποβολή από την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα στην Επιτροπή επίσημου προγράμματος ελέγχου ισοδύναμου με εκείνα που προβλέπονται στο άρθρο 5. Το εν λόγω πρόγραμμα περιέχει λεπτομέρειες για τις παρεχόμενες από την τρίτη χώρα εγγυήσεις όσον αφορά τις επιθεωρήσεις και τους ελέγχους για τροφιμογενείς ζωονόσους και ζωονοσογόνους παράγοντες. Οι εγγυήσεις αυτές πρέπει να είναι τουλάχιστον ισοδύναμες με τις εγγυήσεις που προβλέπονται στο παρόντα κανονισμό.

Το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων της Επιτροπής παρακολουθεί την ισοδυναμία των προγραμμάτων ελέγχου στις εν λόγω τρίτες χώρες,

2. Τα προγράμματα που υποβάλλονται βάσει της παραγράφου 1 εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2, με την προϋπόθεση ότι αποδεικνύεται αντικειμενικά η ισοδυναμία των εγγυήσεων που περιγράφονται σε αυτά με τις σχετικές απαιτήσεις που ισχύουν βάσει κοινοτικών κανόνων. Σύμφωνα με την εν λόγω διαδικασία, μπορούν να επιτραπούν εναλλακτικές εγγυήσεις αντί για εκείνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, υπό τον όρο ότι δεν είναι ευνοϊκότερες σε σχέση με εκείνες που ισχύουν στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

3. Για τις τρίτες χώρες, με τις οποίες έχει καθιερωθεί τακτική ροή εμπορικών συναλλαγών, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 6 και του άρθρου 6 παράγραφοι 1 και 3 σχετικά με τις προθεσμίες υποβολής και έγκρισης των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου. Για τρίτες χώρες που βρίσκονται στη διαδικασία καθιέρωσης ή ανανέωσης της ροής εμπορικών συναλλαγών, ισχύουν οι προθεσμίες που προβλέπονται στο άρθρο 6.

4. Τα σμήνη και οι αγέλες καταγωγής των ειδών που παρατίθενται στο παράρτημα I, στήλη 2 υποβάλλονται σε δοκιμασία για τις τροφιμογενείς ζωονόσους και τους ζωονοσογόνους παράγοντες που απαριθμούνται στο παράρτημα I, στήλη 1, πριν από οποιαδήποτε αποστολή των ζώντων ζώων ή αυγών επώασης από την επιχείρηση τροφίμων καταγωγής. Η ημερομηνία και το αποτέλεσμα της δοκιμασίας αναγράφονται στο σχετικό πιστοποιητικό εισαγωγής. Τα υποδείγματα αυτών των πιστοποιητικών, τα οποία έχουν καθοριστεί από την κοινοτική νομοθεσία, θα τροποποιηθούν ανάλογα.

5. Μπορεί να επιτραπεί σε ένα κράτος μέλος τελικού προορισμού, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2 και για μια μεταβατική περίοδο, να απαιτεί τα σχετικά υγειονομικά πιστοποιητικά για αποστολές ζώων και αυγών επώασης που υπόκεινται σε δοκιμασίες στην τρίτη χώρα αποστολής, να πληρούν τα ίδια κριτήρια όσον αφορά τα αποτελέσματα των δοκιμασιών με εκείνα που καθορίζονται στο δικό του εγκεκριμένο εθνικό πρόγραμμα ελέγχου για αποστολές ζώων και αυγών επώασης μέσα στην επικράτειά του.

Η άδεια αυτή μπορεί να ανακληθεί σύμφωνα με την ίδια διαδικασία.

6. Η εγγραφή ή η διατήρηση μιας τρίτης χώρας στους καταλόγους τρίτων χωρών από τις οποίες, όπως προβλέπεται από την κοινοτική νομοθεσία για τη σχετική κατηγορία προϊόντων, τα κράτη μέλη επιτρέπεται να εισάγουν τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, υπόκειται στην υποβολή από την ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα στην Επιτροπή εγγυήσεων ισοδύναμων με εκείνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.

Κεφάλαιο VI Εργαστήρια

Άρθρο 11 Εργαστήρια αναφοράς

1. Κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς για την ανάλυση και τη διεξαγωγή δοκιμασιών όσον αφορά τις τροφιμογενείς ζωονόσους και ζωονοσογόνους παράγοντες που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, στήλη 1 ορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

2. Οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των κοινοτικών εργαστηρίων αναφοράς, ιδίως όσον αφορά το συντονισμό των δραστηριοτήτων τους με εκείνες των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

3. Τα κράτη μέλη ορίζουν τα εθνικά εργαστήρια αναφοράς για τις ζωονόσους και τους τροφιμογενείς ζωονοσογόνους παράγοντες που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, στήλη 1. Τα ονόματα και οι διευθύνσεις των εργαστηρίων αυτών ανακοινώνονται στην Επιτροπή.

4. Ορισμένες αρμοδιότητες και καθήκοντα των εθνικών εργαστηρίων αναφοράς, ιδίως όσον αφορά το συντονισμό των δραστηριοτήτων τους με εκείνες των σχετικών εργαστηρίων στα κράτη μέλη μπορούν να καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Άρθρο 12 Έγκριση εργαστηρίων, ποιοτικές απαιτήσεις και εγκεκριμένες μέθοδοι δοκιμασιών

1. Τα εργαστήρια που συμμετέχουν σε προγράμματα ελέγχου κατ' εφαρμογή των άρθρων 5 και 7, στα οποία αναλύονται δείγματα για την ανίχνευση της παρουσίας των τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, στήλη 1, εγκρίνονται από την αρμόδια αρχή.

2. Το αργότερο από 1ης Ιανουαρίου 2005, κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι τα εργαστήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 1 εφαρμόζουν συστήματα διασφάλισης ποιότητας, τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις του τρέχοντος προτύπου EN/ISO .

Τα εργαστήρια συμμετέχουν τακτικά σε συλλογικές δοκιμές που διοργανώνει ή συντονίζει το εθνικό εργαστήριο αναφοράς.

3. Οι δοκιμασίες για την παρουσία των ζωονόσων και των τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, στήλη 1 διενεργούνται με χρήση των μεθόδων και των πρωτοκόλλων που συνιστούν οι διεθνείς οργανισμοί τυποποίησης, ως μεθόδων αναφοράς.

Μπορούν να χρησιμοποιηθούν εναλλακτικές μέθοδοι, εφόσον έχουν επικυρωθεί σύμφωνα με διεθνώς αναγνωρισμένους κανόνες και προσφέρουν αποτελέσματα ισοδύναμα με εκείνα που επιτυγχάνονται με τη σχετική μέθοδο αναφοράς που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.

Όταν αυτό απαιτείται, μπορούν να εγκριθούν άλλες μέθοδοι διεξαγωγής δοκιμασιών, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Κεφάλαιο VII Εφαρμογή

Άρθρο 13 Τροποποιήσεις των παραρτημάτων, εκτελεστικά και μεταβατικά μέτρα

Τα παραρτήματα μπορούν να τροποποιηθούν ή μπορούν να θεσπιστούν τα κατάλληλα μεταβατικά ή εκτελεστικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των αναγκαίων τροποποιήσεων στα σχετικά υγειονομικά πιστοποιητικά, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Η Επιτροπή ζητεί τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων για κάθε θέμα που θα μπορούσε να έχει σημαντική επίπτωση στη δημόσια υγεία.

Άρθρο 14 Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από τη Μόνιμη Επιτροπή για την Τροφική Αλυσίδα και την Υγεία των Ζώων, η οποία έχει συσταθεί με το άρθρο 58 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002.

2. Στις περιπτώσεις που γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.

Κεφάλαιο VIII Γενικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 15 Κοινοτικοί έλεγχοι

1. Εμπειρογνώμονες της Επιτροπής διενεργούν επιτόπιους ελέγχους στα κράτη μέλη και σε τρίτες χώρες, για να εξασφαλιστεί ότι οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού, οι κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει αυτού και τα τυχόν μέτρα διασφάλισης εφαρμόζονται ομοιόμορφα.

Οι εν λόγω έλεγχοι πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του συγκεκριμένου κράτους μέλους και το κράτος μέλος παρέχει κάθε αναγκαία βοήθεια στους εμπειρογνώμονες της Επιτροπής, ώστε να μπορούν να εκτελέσουν τα καθήκοντά τους.

Η Επιτροπή πληροφορεί την αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους σχετικά με τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν.

2. Λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, ιδίως όσον αφορά τη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Άρθρο 16 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2003.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Συγκεκριμένες τροφιμογενείς ζωονόσοι και ζωονοσογόνοι παράγοντες, για τους οποίους καθορίζονται κοινοτικοί στόχοι για τον περιορισμό του επιπολασμού, σύμφωνα με το άρθρο 4

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(a) Οι ορότυποι θα οριστούν αφού καθοριστεί ο κοινοτικός στόχος.

(b) Η ημερομηνία αυτή ισχύει για τη μία ή και τις δύο κατηγορίες ζωικών πληθυσμών. Μετά από γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων, μπορεί να αποφασιστεί μια προοδευτική προσέγγιση.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Έλεγχος των τροφιμογενών ζωονόσων και ζωονοσογόνων παραγόντων που απαριθμούνται στο Παράρτημα I, στήλη 1

A. Γενικές απαιτήσεις για τα εθνικά προγράμματα ελέγχου

Το πρόγραμμα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη φύση της ζωονόσου ή/και των παθογόνων παραγόντων της, καθώς και την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί στο κράτος μέλος, ενώ παράλληλα πρέπει:

α) να αναφέρει τον στόχο του προγράμματος, λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της συγκεκριμένης ζωονόσου.

β) να προσδιορίζει τα ακόλουθα

1. Γενικά

1.1 την εμφάνιση της συγκεκριμένης ζωονόσου στο κράτος μέλος, με ειδική αναφορά στα αποτελέσματα που έχουν προκύψει στο πλαίσιο της παρακολούθησης σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας .../.../ΕΚ [του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων, που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου],

1.2 τη γεωγραφική περιοχή, ή όταν αυτό αρμόζει, τις επιδημιολογικές μονάδες στις οποίες θα εκτελεστεί το πρόγραμμα,

1.3 την υποδομή των σχετικών αρμόδιων αρχών,

1.4 τον κατάλογο των εγκεκριμένων εργαστηρίων στα οποία εξετάζονται τα δείγματα που έχουν συλλεχθεί στο πλαίσιο του προγράμματος,

1.5 τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται στην εξέταση των τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων,

1.6 τους επίσημους ελέγχους (συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων δειγματοληψίας) σε ζωοτροφές, σμήνη ή/και αγέλες,

1.7 τους επίσημους ελέγχους (συμπεριλαμβανομένων των προγραμμάτων δειγματοληψίας) σε άλλα στάδια της τροφικής αλυσίδας και σε επίπεδο ζωοτροφών,

1.8 το είδος των μέτρων που προβλέπονται από τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά τα ζώα ή τα προϊόντα, στα οποία έχουν ανιχνευθεί τροφιμογενείς ζωονόσοι και ζωονοσογόνοι παράγοντες, ιδίως για την προστασία της δημόσιας υγείας,

1.9 την ισχύουσα εθνική νομοθεσία.

2. Όσον αφορά τις επιχειρήσεις τροφίμων που καλύπτονται από το πρόγραμμα

2.1 τη διάρθρωση της παραγωγής των εκάστοτε ειδών και προϊόντων τους,

2.2 τη διάρθρωση της παραγωγής ζωοτροφών,

2.3 τους σχετικούς οδηγούς για τις ορθές ζωοτεχνικές πρακτικές ή άλλες κατευθυντήριες γραμμές (υποχρεωτικές ή προαιρετικές) στις οποίες καθορίζονται τουλάχιστον

- η υγιεινή διαχείριση στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις,

- τα μέτρα για την αποφυγή εισερχόμενων μολύνσεων που μεταδίδονται από ζώα, ζωοτροφές, πόσιμο νερό ή από άτομα που εργάζονται στο αγρόκτημα,

- η υγιεινή κατά τη μεταφορά ζώων προς και από τα αγροκτήματα,

2.4 τη συνήθη κτηνιατρική επίβλεψη των αγροκτημάτων,

2.5 την καταγραφή των αγροκτημάτων,

2.6 την τήρηση μητρώων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις,

2.7 τα έγγραφα που συνοδεύουν τα ζώα κατά την αποστολή,

2.8 άλλα σχετικά μέτρα με τα οποία εξασφαλίζεται η δυνατότητα εντοπισμού της προέλευσης των ζώων.

γ) να τηρούνται οι ελάχιστοι κανόνες και όρια σχετικά με τη δειγματοληψία, που προβλέπονται στο μέρος Β.

δ) όπου αυτό ισχύει, να πληρούνται οι ειδικές απαιτήσεις που προβλέπονται στα μέρη Γ έως Ε.

B. Ελάχιστες απαιτήσεις δειγματοληψίας

1. Αφού εγκριθεί το αντίστοιχο εθνικό πρόγραμμα ελέγχου που αναφέρεται στο άρθρο 5, ο υπεύθυνος της επιχείρησης τροφίμων οφείλει, με δικά του έξοδα, να αναθέτει τη λήψη δειγμάτων προς ανάλυση για την ανίχνευση των τροφιμογενών ζωονόσων ή ζωονοσογόνων παραγόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, τηρώντας τα ακόλουθα κατώτατα επίπεδα δειγματοληψίας.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(a) Οι ορότυποι θα οριστούν αφού καθοριστεί ο κοινοτικός στόχος.

2. Τα στοιχεία που συγκεντρώνονται πρέπει να συνοδεύονται από τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) Ημερομηνία και τόπος δειγματοληψίας.

β) Στοιχεία του σμήνους /της αγέλης.

3. Δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ανοσολογικές δοκιμασίες, εάν τα ζώα έχουν εμβολιαστεί, εκτός εάν έχει αποδειχθεί ότι το χρησιμοποιηθέν εμβόλιο δεν επηρεάζει τη μέθοδο δοκιμασίας που εφαρμόζεται.

Γ. Ειδικές απαιτήσεις για τα σμήνη αναπαραγωγής του Gallus gallus

Εφόσον, μετά από εξέταση που πραγματοποιήθηκε σύμφωνα με το σημείο 1 του πίνακα στο μέρος Β, επιβεβαιωθεί η παρουσία της Salmonella Enteritidis ή της Salmonella Typhimurium σε σμήνος αναπαραγωγής του είδους Gallus gallus, πρέπει να λαμβάνονται τα ακόλουθα μέτρα:

Τα μη επωασθέντα αυγά του σμήνους πρέπει να καταστρέφονται ή να προορίζονται για την παρασκευή προϊόντων αυγών ή να υπόκεινται σε αντίστοιχη επεξεργασία που εξασφαλίζει την εξάλειψη της Salmonella Enteritidis και της Salmonella Typhimurium σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../... [για την υγιεινή των τροφίμων].

Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων του μέρους Ε, όλα τα πτηνά - συμπεριλαμβανομένων των νεοσσών μίας ημέρας - του σμήνους πρέπει να σφάζονται ή να καταστρέφονται, έτσι ώστε να μειώνεται όσο το δυνατόν περισσότερο ο κίνδυνος εξάπλωσης της σαλμονέλας. Η σφαγή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με το [παράρτημα II, τμήμα II, κεφάλαιο IV, σημείο 11] (οι σχετικές διατάξεις) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ...[για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης] [14], και με το [παράρτημα II, κεφάλαιο III, τμήμα I, σημείο 5] (οι σχετικές διατάξεις) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για τον καθορισμό λεπτομερών διατάξεων για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων στα προϊόντα ζωικής προέλευσης που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση] [15].

[14] ΕΕ L ...

[15] ΕΕ L ...

Εφόσον σε εκκολαπτήριο εξακολουθούν να υπάρχουν αυγά επώασης από σμήνη, στα οποία έχει επιβεβαιωθεί η παρουσία Salmonella Enteritidis ή Salmonella Typhimurium, αυτά πρέπει να καταστρέφονται ή να υποβάλλονται σε επεξεργασία ως υλικά της κατηγορίας 3 σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ... [για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά με τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο] [16].

[16] ΕΕ L ...

Δ. Ειδικές απαιτήσεις για τα σμήνη ωοτόκων ορνίθων

Από την 1η Ιανουαρίου 2008, τα αυγά δεν θα χρησιμοποιούνται για άμεση ανθρώπινη κατανάλωση (επιτραπέζια αυγά), εκτός εάν προέρχονται από σμήνος ωοτόκων ορνίθων που προορίζεται για εμπορικούς σκοπούς, το οποίο υπόκειται στο πρόγραμμα δοκιμασιών σύμφωνα με τον πίνακα του μέρους Β και κατόπιν αυτού αποδεικνύεται μη μολυσμένο.

Τα αυγά που προέρχονται από σμήνη αγνώστου καθεστώτος, για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες ότι είναι μολυσμένα, ή προέρχονται από μολυσμένα σμήνη πρέπει να προορίζονται για την παρασκευή προϊόντων αυγών ή να υποβάλλονται σε ισοδύναμη επεξεργασία που εξασφαλίζει την εξάλειψη όλων των οροτύπων σαλμονέλας που έχουν σημασία για τη δημόσια υγεία σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../... [για την υγιεινή των τροφίμων].

Με την επιφύλαξη των απαιτήσεων του μέρους E, όλα πτηνά του σμήνους πρέπει να σφάζονται ή να καταστρέφονται, έτσι ώστε να μειώνεται όσο το δυνατόν περισσότερο ο κίνδυνος εξάπλωσης ζωονόσων. Η σφαγή πρέπει να διεξάγεται σύμφωνα με το [παράρτημα II, τμήμα II, κεφάλαιο IV, σημεία 11] (οι σχετικές διατάξεις) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ...[για τον καθορισμό ειδικών κανόνων υγιεινής για τα τρόφιμα ζωικής προέλευσης] και με το [παράρτημα II, κεφάλαιο III, τμήμα I, σημείο 5] (οι σχετικές διατάξεις) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για τον καθορισμό λεπτομερών διατάξεων για την οργάνωση των επίσημων ελέγχων στα προϊόντα ζωικής προέλευσης που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση].

E. Ειδικές απαιτήσεις για τα σμήνη κοτόπουλων πάχυνσης

Από την 1η Ιανουαρίου 2009, θα ισχύει το ακόλουθο κριτήριο για τη διάθεση στην αγορά νωπού κρέατος πουλερικών, εκτός εάν αυτό προορίζεται για βιομηχανική θερμική επεξεργασία ή άλλη επεξεργασία ικανή να εξαλείψει τη σαλμονέλα, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../... [για την υγιεινή των τροφίμων]:

"Σαλμονέλα: απουσία στα 25 γραμμάρια"

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Τομέας(-είς) πολιτικής: Υγεία και Προστασία των Καταναλωτών

Δραστηριότητα(-ες): Κτηνιατρική δημόσια υγεία

Ονομασια τησ δρασησ:

1. Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την παρακολούθηση των ζωονόσων και των ζωονοσογόνων παραγόντων, που τροποποιεί την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου και καταργεί την οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου

2. Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων, καθώς και για την τροποποίηση των οδηγιών 64/432/ΕΟΚ, 72/462/ΕΟΚ και 90/539/ΕΟΚ

1. ΓΡΑΜΜΗ(-ΕΣ) ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ + ΟΝΟΜΑΣΙΑ

B1-330 Προγράμματα εξάλειψης και παρακολούθησης των ζωικών ασθενειών καθώς και παρακολούθησης της φυσικής κατάστασης των ζώων που μπορούν να παρουσιάσουν κίνδυνο για τη δημόσια υγεία ο οποίος συνδέεται με εξωτερικό παράγοντα.

Αυτό το κεφάλαιο θα καλύψει τα συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 της προαναφερθείσας πρότασης οδηγίας και ορισμένες ενέργειες στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων ελέγχου που θα εφαρμοστούν στα κράτη μέλη, σύμφωνα με την προαναφερθείσα πρόταση κανονισμού. Οι δημοσιονομικές προβλέψεις καθορίζονται στο νέο κεφάλαιο σχετικά με τις ζωονόσους της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα [17], όπως αυτό αναθεωρήθηκε από την προαναφερθείσα πρόταση οδηγίας.

[17] ΕΕ L 224 της 18.8.1990. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε τελευταία φορά από την απόφαση 2001/12/ΕΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 3 της 6.1.2001, σ. 27.

B1-331 Λοιπές ενέργειες στον κτηνιατρικό τομέα, στον τομέα της προστασίας των ζώων και της δημόσιας υγείας.

Αυτό το κεφάλαιο θα καλύψει τη χρηματοδότηση των σχετικών κοινοτικών εργαστηρίων αναφοράς.

2. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

2.1 Συνολικό κονδύλιο της δράσης (Μέρος B): 2.4 εκατ. EUR σε ΠΑΥ

2.2 Περίοδος υλοποίησης: 2003-

Αναθεωρείται η υπάρχουσα οδηγία περί ζωονόσων (92/117/ΕΟΚ). Ο στόχος είναι να υποστηριχθεί η παρακολούθηση και ο έλεγχος των ζωονόσων στην Κοινότητα, έτσι ώστε να προστατευθεί η δημόσια υγεία. Οι δαπάνες προορίζονται για τα εξής:

- δραστηριότητες των κοινοτικών εργαστηρίων αναφοράς

- συγχρηματοδότηση των κοινοτικών συντονισμένων προγραμμάτων παρακολούθησης

- συγχρηματοδότηση ορισμένων ειδικών μέτρων ελέγχου

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση ειδικών μέτρων ελέγχου, η κοινοτική χρηματοδότηση θα συνεχιστεί βάσει των υπαρχόντων κανόνων της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ. Βλ. επίσης σημείο 5.1.2 που ακολουθεί.

Μόνον η συγχρηματοδότηση των συντονισμένων προγραμμάτων παρακολούθησης αποτελεί τεχνικό μέτρο επιπρόσθετα στα μέτρα που έχουν ήδη καθιερωθεί με την υπάρχουσα οδηγία 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου και χρηματοδοτούνται βάσει της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Για το μέτρο αυτό, προβλέπεται η χορήγηση 0,4 εκατ. EUR ετησίως. Για αυτό το λόγο στην εκτίμηση για τις προτάσεις περιλαμβάνεται μόνον η χρηματοδότηση αυτού του νέου μέτρου.

2.3 Συνολική πολυετής εκτίμηση των δαπανών:

α) Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων / των πιστώσεων πληρωμών (δημοσιονομική παρέμβαση) (βλ. σημείο 6.1.1)

εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

β) Τεχνική και Διοικητική Συνδρομή (ΤΔΣ) και Δαπάνες Στήριξης (ΔΣ) (πρβλ. σημείο 6.1.2)

ΟΧΙ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

γ) Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων και των άλλων δαπανών διοικητικής λειτουργίας (βλ. σημεία 7.2 και 7.3)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Αυτοί οι πόροι των υπηρεσιών της Επιτροπής θα χρησιμοποιηθούν για τη συνολική διαχείριση της υλοποίησης των προτάσεων. Αυτή θα συνίσταται ιδιαίτερα στην τεχνική διαχείριση των προγραμμάτων που θα υποβάλουν τα κράτη μέλη και χώρες μη μέλη προς έγκριση από την Επιτροπή, καθώς και στην εποπτεία / διαχείριση της (συν-)χρηματοδότησης των ενεργειών στα κράτη μέλη.

2.4 Συμβατότητα με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και με τις Δημοσιονομικές Προοπτικές

x Πρόταση συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό

σ Η πρόταση αυτή απαιτεί επαναπρογραμματισμό του αντίστοιχου τομέα των Δημοσιονομικών Προοπτικών.

συμπεριλαμβανόμενης, εφόσον συντρέχει περίπτωση, προσφυγής στις διατάξεις της Διοργανικής Συμφωνίας.

2.5 Δημοσιονομικές επιπτώσεις επί των εσόδων

Όχι

Ουδεμία δημοσιονομική επίπτωση (αφορά τεχνικές πτυχές της εφαρμογής ενός μέτρου)

Ή

Δημοσιονομική επίπτωση - Η επίδραση επί των εσόδων έχει ως εξής:

Σημείωση: Όλες οι διευκρινίσεις και παρατηρήσεις που αφορούν τον τρόπο υπολογισμού της επίδρασης επί των εσόδων πρέπει να περιλαμβάνονται σε χωριστό φύλλο, επισυναπτόμενο στο παρόν δημοσιονομικό δελτίο

εκατ. EUR (μέχρι πρώτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(Να περιγραφεί κάθε εμπλεκόμενη γραμμή του προϋπολογισμού, με προσθήκη του ενδεδειγμένου αριθμού γραμμών στον πίνακα, εφόσον η δράση επιδρά σε πλείονες γραμμές του προϋπολογισμού)

3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

*: μόνον τα συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης

4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Νομική βάση για τις προτάσεις: Άρθρο 152 της Συνθήκης

Χρηματοδοτικό μέσο: Απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1990 σχετικά με ορισμένες δαπάνες στον κτηνιατρικό τομέα

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

5.1 Αναγκαιότητα κοινοτικής παρέμβασης [18]

[18] Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το χωριστό έγγραφο γενικών κατευθύνσεων.

5.1.1 Επιδιωκόμενοι στόχοι

Προκαταρκτικά: η αναθεώρηση της ισχύουσας νομοθεσίας σχετικά με την πρόληψη των ζωονόσων (οδηγία 92/117/ΕΟΚ) προβλέπεται βάσει του άρθρου 15α της οδηγίας και στο πλαίσιο αυτό υπήρχε πρόβλεψη για την επέκταση των ελέγχων στις ωοπαραγωγικές όρνιθες. Οι προτάσεις αποτελούν μέρος του προγράμματος που προβλέπεται στο Λευκό Βιβλίο για την ασφάλεια των τροφίμων, το οποίο ενέκρινε η Επιτροπή στις 12 Ιανουαρίου 2000. Έχει ουσιαστική σημασία οι προτάσεις να τηρήσουν τις κύριες αρχές του εν λόγω Λευκού Βιβλίου, και ειδικότερα: την εξασφάλιση υψηλού προτύπου ασφάλειας των τροφίμων. τη χάραξη ολοκληρωμένης πολιτικής "από το αγρόκτημα στο τραπέζι". τη στήριξη της πολιτικής στην ανάλυση του κινδύνου, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας να ληφθεί υπόψη η αρχή της προφύλαξης και άλλοι δικαιολογημένοι παράγοντες.

Ο ουσιαστικός στόχος είναι να αυξηθεί η προστασία της δημόσιας υγείας, κυρίως με τη έντονη μείωση του αριθμού των κρουσμάτων σαλμονέλωσης στον άνθρωπο λόγω της κατανάλωσης ενός τροφίμου. Αυτό θα επιτευχθεί με τη μείωση της επίπτωσης της σαλμονέλας στους κύριους ζωικούς πληθυσμούς που αποτελούν την πηγή της (πρώτον τα σμήνη αναπαραγωγής του Gallus gallus, ύστερα τα σμήνη που προορίζονται για εμπορικούς σκοπούς, τέλος οι γαλοπούλες και οι αγέλες αναπαραγωγής των χοίρων). Η μείωση της επίπτωσης στους ζωικούς αυτούς πληθυσμούς θα μειώσει τη συγκέντρωση στα πρωτογενή προϊόντα και ύστερα στην υπόλοιπη τροφική αλυσίδα.

Το κόστος της τροφιμογενούς σαλμονέλωσης (ο αντίκτυπος της νόσου στον άνθρωπο) εκτιμάται σε 560-2.840 εκατ. EUR ετησίως. Δεδομένου του πολύ υψηλού οικονομικού κόστους που προκαλούν οι ζωονόσοι, όχι μόνον για τους εμπλεκόμενους φορείς αλλά και για την ευρύτερη κοινωνία, δικαιολογείται η δημόσια χρηματοδότηση των μέτρων για τη μείωση ή την εξάλειψη των νόσων / λοιμώξεων αυτών. Είναι επίσης σαφής η ανάγκη για κοινοτική διάσταση της οικονομικής υποστήριξης. Η οικονομική συμμετοχή της Κοινότητας παρέχει τα μέσα για να εξασφαλιστεί ότι όλα τα κράτη μέλη που πλήττονται από μία δεδομένη νόσο / λοίμωξη καταβάλλουν συντονισμένες προσπάθειες, οι οποίες όταν συγκεντρωθούν, θα είναι πολύ πιο αποτελεσματικές για τη μείωση ή την εξάλειψη αυτής της απειλής σε όλη την Κοινότητα, ενώ παράλληλα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να συνεχίσουν την αντιμετώπιση προβλημάτων που είναι ιδιαίτερα σημαντικά στην επικράτειά τους. Απουσία κοινοτικής συμμετοχής, τα κράτη μέλη θα τείνουν φυσιολογικά να ευνοήσουν την αντιμετώπιση μόνον των δικών τους προτεραιοτήτων. Όσον αφορά τη χρηματοδότηση ορισμένων ειδικών μέτρων ελέγχου, η κοινοτική χρηματοδότηση θα συνεχιστεί βάσει των υπαρχόντων κανόνων της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ, όπως αυτοί καθορίζονται στις προτάσεις.

Το μόνο νέο μέτρο προς κοινοτική συγχρηματοδότηση το οποίο αναφέρεται στις προτάσεις, άφορά τα συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης. Αυτά αποτελούν σημαντικό στοιχείο για την ενίσχυση της παρακολούθησης και τον καθορισμό των τιμών αναφοράς των παθογόνων (σαλμονέλα). Θα αποτελέσουν προκαταρκτικό βήμα για τη διατύπωση ή την αναθεώρηση των στόχων μείωσης των παθογόνων, όπως απαιτούν οι προτάσεις.

5.1.2 Μέτρα σχετικά με την εκ των προτέρων (ex ante) αξιολόγηση

Όπως αναφέρεται ανωτέρω, η δημόσια χρηματοδότηση μέτρων για τη μείωση ή την εξάλειψη των νόσων / λοιμώξεων είναι δικαιολογημένη. Η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων σε ένα κράτος μέλος ενδέχεται να περιοριστεί ή να υποβιβαστεί όταν σε άλλα κράτη μέλη εξακολουθούν να υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα λοίμωξης, είτε άμεσα μέσω διασυνοριακής μόλυνσης είτε έμμεσα λόγω οικονομικών πιέσεων που απορρέουν από άνισες οικονομικές προσπάθειες των αρχών και των εμπλεκόμενων παραγόντων στα διάφορα κράτη μέλη. επιπλέον, για γεωγραφικούς και ιστορικούς λόγους, οι εθνικές προτεραιότητες δεν είναι ίδιες. Ακόμα και εάν η πρόοδος κατά τη μείωση ή την εξάλειψη νόσων / λοιμώξεων ήταν άνιση και πολύ περιορισμένη, τα μέτρα που έχουν ληφθεί αποδείχθηκαν αποτελεσματικά σε πολλές περιστάσεις και δείχνουν ότι, όπου υπάρχει η κατάλληλη διαχείριση, σημαντικές βελτιώσεις είναι εφικτές.

Μόνον η συγχρηματοδότηση των συντονισμένων προγραμμάτων παρακολούθησης αποτελεί συμπληρωματικό μέτρο εκτός από τα μέτρα που έχουν ήδη καθιερωθεί βάσει της υπάρχουσας οδηγίας 92/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου και χρηματοδοτούνται βάσει της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Για το νέο αυτό μέτρο, προβλέπεται η χορήγηση 0,4 εκατ. EUR ετησίως.

Όσον αφορά τη χρηματοδότηση ορισμένων ειδικών μέτρων ελέγχου, θα συνεχιστεί η κοινοτική χρηματοδότηση βάσει των υπαρχόντων κανόνων της οδηγίας 92/117/ΕΟΚ. Είναι πιθανόν όλο και περισσότερα κράτη μέλη να υποβάλουν αίτηση για συγχρηματοδότηση των σχεδίων τους. Η χρηματοδότηση των σχεδίων θα διεξαχθεί στο πλαίσιο των δημοσιονομικών διαδικασιών και του ετήσιου προγραμματισμού. Στην προτεινόμενη αναθεώρηση του κεφαλαίου περί ζωονόσων του οικονομικού μέσου (απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου) έχει περιληφθεί ένα μέγιστο όριο 50% για τη συγχρηματοδότηση ορισμένων μέτρων.

5.1.3 Μέτρα μετά την εκ των υστέρων (ex post) αξιολόγηση

5.2 Σχεδιαζόμενες δράσεις και λεπτομέρειες υλοποίησης της δημοσιονομικής παρέμβασης

Τρεις τομείς:

- Κοινοτικά Εργαστήρια Αναφοράς (ΚΕΑ): 100% κοινοτική χρηματοδότηση των ΚΕΑ, όπως έχει ήδη θεσπιστεί με την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Τα ετήσια τεχνικά προγράμματα εργασίας και οι κατ'εκτίμηση δαπάνες πρέπει να συζητούνται, πριν να εκδοθεί απόφαση της Επιτροπής κάθε έτος. Η πληρωμή καταβάλλεται στις αρμόδιες αρχές του εκάστοτε κράτους μέλους.

- Συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης: Κοινοτική συγχρηματοδότηση (50%), βάσει της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Τα προγράμματα θα καθοριστούν με αποφάσεις της Επιτροπής.

- Ορισμένα ειδικά μέτρα ελέγχου: οι δικαιούχοι είναι οι ιδιοκτήτες των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, όταν τα σμήνη πουλερικών τους πρέπει να σφαγούν ή τα προϊόντα αυτών των σμηνών πρέπει να αποσυρθούν κάτω από ειδικές συνθήκες ώστε να αποφευχθούν οι κίνδυνοι για τη δημόσια υγεία. Η χρηματοδότηση των προγραμμάτων υπόκειται στις διαδικασίες που αναφέρονται στην απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου: ειδικότερα, τα προγράμματα προς χρηματοδότηση πρέπει να υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σε ετήσια βάση. διεξάγεται τεχνική και οικονομική αξιολόγηση από τις υπηρεσίες της Επιτροπής πριν από την έκδοση της απόφασης της Επιτροπής. Η πληρωμή καταβάλλεται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ενώ το μέγιστο όριο συγχρηματοδότησης είναι το 50%.

5.3 Λεπτομέρειες υλοποίησης

Άμεση διαχείριση της τεχνικής και δημοσιονομικής έγκρισης των ενεργειών από προσωπικό της Επιτροπής. Η πληρωμή των ενεργειών υπόκειται στις διαδικασίες που καθορίζονται στην απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου. Η επιστροφή των εξόδων στα κράτη μέλη πραγματοποιείται με την πληρωμή στις αρμόδιες αρχές. Βλ. επίσης 5.2 ανωτέρω.

6. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

6.1 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις στο Μέρος Β (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού)

(Ο τρόπος υπολογισμού των συνολικών ποσών που εμφαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί πρέπει να επεξηγηθεί με την κατανομή που γίνεται στον πίνακα 6.2. )

6.1.1 Δημοσιονομική παρέμβαση ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

Περιλαμβάνεται μόνον η χρηματοδότηση των νέων μέτρων που προβλέπονται στις προτάσεις, π.χ. τα συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης περιλαμβάνονται.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2. Υπολογισμός του κόστους ανά σχεδιαζόμενο μέτρο στο Μέρος B (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού) [19]

[19] Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το χωριστό έγγραφο γενικών κατευθύνσεων.

Περιλαμβάνεται μόνον η χρηματοδότηση των νέων μέτρων που αναφέρονται στις προτάσεις, π.χ. τα συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης περιλαμβάνονται. Βλ. παράδειγμα υπολογισμού στο παράρτημα.

ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Βλ. τρόπο υπολογισμού στο παράρτημα.

7. ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

7.1. Επιπτώσεις στους ανθρώπινους πόρους

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

7.3 Άλλες δαπάνες διοικητικής λειτουργίας που απορρέουν από τη δράση

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

(1) Να προσδιορισθεί το είδος κάθε επιτροπής καθώς και η ομάδα στην οποία ανήκει.

I. Ετήσιο σύνολο (7.2 + 7.3)

II. Διάρκεια της δράσης

III. Συνολικό κόστος της δράσης (I x II) // EUR

Έτη

EUR

8. ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

8.1 Επακόλουθα μέτρα

- Χρηματοδότηση των κοινοτικών εργαστηρίων αναφοράς (ΚΕΑ): τα ετήσια τεχνικά προγράμματα εργασίας και οι κατ'εκτίμηση δαπάνες αξιολογούνται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής και από τα ενδιαφερόμενα ΚΕΑ. εάν χρειάζεται, αναθεωρούνται πριν από την ετήσια έκδοση απόφασης από την Επιτροπή.

- Συντονισμένα προγράμματα παρακολούθησης: το πρόγραμμα, όπως ορίζεται στις σχετικές αποφάσεις της Επιτροπής, θα διεξάγεται για ένα έτος, όταν είναι δυνατόν. Είναι πολύ πιθανόν οι ίδιες οι αρχές των κρατών μελών να πρέπει να προβούν σε δειγματοληψίες και σε εξετάσεις ενώ ενδέχεται να συμμετάσχει και η βιομηχανία.

- Συγχρηματοδότηση ορισμένων ειδικών μέτρων ελέγχου: η χρηματική συνεισφορά θα αποτελεί μέρος εθνικού σχεδίου που υποβάλλεται στην Επιτροπή προς έγκριση. Η χρηματοδότηση των μέτρων ελέγχου υπόκειται στις διαδικασίες που ορίζονται με την απόφαση 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου: ειδικότερα, τα εθνικά σχέδια που περιέχουν μέτρα προς χρηματοδότηση πρέπει να υποβάλλονται από τα κράτη μέλη σε ετήσια βάση. οι υπηρεσίες της Επιτροπής διενεργούν τεχνική και δημοσιονομική αξιολόγηση πριν από την έκδοση της απόφασης της Επιτροπής. Στο άρθρο 5 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της πρότασης κανονισμού προβλέπονται κανόνες που επιτρέπουν την αξιολόγηση της προόδου που σημειώνουν τα σχέδια ελέγχου. Όταν τεθούν οι στόχοι μείωσης των παθογόνων, η Επιτροπή αποφασίζει για το χρονοδιάγραμμα μέσα στο οποίο πρέπει οι στόχοι αυτοί να επιτευχθούν.

Προκειμένου να επαληθευθεί η υλοποίηση των σχετικών εθνικών σχεδίων, το άρθρο 16 προβλέπει ότι η Επιτροπή θα διεξαγάγει επιτόπιους ελέγχους.

8.2 Λεπτομέρειες εφαρμογής και περιοδικότητα της προβλεπόμενης αξιολόγησης

Όσον αφορά τα κοινοτικά εργαστήρια αναφοράς καθώς και τα σχέδια ελέγχου που εκτελούνται από τα κράτη μέλη, πραγματοποιείται αξιολόγηση των εγγράφων σε ετήσια βάση (βλ. ανωτέρω). Επιπλέον, το Γραφείο Τροφίμων και Κτηνιατρικών Θεμάτων της ΕΕ πραγματοποιεί επιτόπιες αποστολές προκειμένου να εκτιμήσει την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών σχεδίων. Η συχνότητα των αποστολών εξαρτάται από την προτεραιότητα που έχει δοθεί στο σχετικό ζήτημα. Έως σήμερα, πραγματοποιούνται τακτικές αποστολές για σημαντικά προγράμματα ελέγχου των ζωονόσων, έως και μία φορά ετησίως. Ακόμα, η αρμόδια υπηρεσία της Γενικής Διεύθυνσης Υγείας και Προστασίας των Καταναλωτών έχει διενεργήσει αποστολές λογιστικού ελέγχου. Έχει διαμορφωθεί ένα σύστημα καθορισμού των προτεραιοτήτων ενώ στην περίπτωση ελλείψεων γίνονται διορθώσεις.

9. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Βλ. 8.1 και 8.2 ανωτέρω.

Επίσης, η OLAF μπορεί να επέμβει με δική του πρωτοβουλία ή ύστερα από πληροφορίες που προέρχονται από διάφορες πηγές, ειδικότερα εκείνες που αναφέρονται στο σημείο 8.2 ανωτέρω.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ

Μέθοδος υπολογισμού των κατ' εκτίμηση δαπανών:

1. Συντονισμενα προγραμματα παρακολουθησησ

Το άρθρο 6 της πρότασης οδηγίας για την παρακολούθηση των ζωονόσων παρέχει τη δυνατότητα καθιέρωσης συντονισμένων προγραμμάτων παρακολούθησης. Αυτά τα προγράμματα αποβλέπουν στο να δημιουργήσουν σύνολα εναρμονισμένων δεδομένων, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν ως αναφορά όταν θα καθιερωθούν στόχοι για τη μείωση των παθογόνων, σύμφωνα με την πρόταση κανονισμού για τον έλεγχο της σαλμονέλας και άλλων τροφιμογενών ζωονοσογόνων παραγόντων. Δεδομένου ότι η Επιτροπή θα πρέπει να ζητήσει από τα κράτη μέλη να εκτελέσουν ειδικά σχέδια δειγματοληψίας και δοκιμών, τα οποία πιθανώς διαφέρουν από τις διαδικασίες του εθνικού συστήματος παρακολούθησης, κρίνεται απαραίτητη η συγχρηματοδότηση τέτοιων συντονισμένων προγραμμάτων από την Κοινότητα.

Για παράδειγμα, μία μελέτη για την ακριβή επίπτωση της σαλμονέλας στον πληθυσμό των πουλερικών των διαφόρων κρατών μελών απαιτεί τη διεξαγωγή δοκιμών σε έναν αντιπροσωπευτικό αριθμό δειγμάτων. Βάσει περίπου 35.000 δειγμάτων μέσα στην ΕΕ και λαμβάνοντας υπόψη το κατ'εκτίμηση κόστος μιας βακτηριολογικής δοκιμής για σαλμονέλα (24 ευρώ), εκτιμάται ότι η χρηματοδότηση μιας τέτοιας μελέτης ανέρχεται ετησίως σε 800.000 ευρώ, εκ των οποίων η Κοινότητα θα συγχρηματοδοτούσε το 50%. Προβλέπεται ότι τέτοιες μελέτες θα είναι αναγκαίες σε ετήσια βάση, παράλληλα με την καθιέρωση των στόχων για τη μείωση των παθογόνων όσον αφορά συγκεκριμένους συνδυασμούς παθογόνων / προϊόντων.