ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251 παρ. 2 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης ΕΚ σχετικά με την κοινή θέση που εξεδόθη από το Συμβούλιο ενόψει της έκδοσης οδηγίας για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών

2000/0260 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251 παρ. 2 δεύτερο εδάφιο της Συνθήκης ΕΚ σχετικά με την κοινή θέση που εξεδόθη από το Συμβούλιο ενόψει της έκδοσης οδηγίας για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης προς το ΕΚ και το Συμβούλιο (έγγραφο COM(2000)507 τελικό - 2000/0260 (COD): // 11.10.2000

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 28.03.2001

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, σε πρώτη ανάγνωση: // 04.07.2001

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης: // 05.11.2002.

2. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας υπενθύμισε με επίταση την ανάγκη να ολοκληρωθεί η ενοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών της Ένωσης. Η ενοποίηση αυτή περνά από την πλήρη εφαρμογή, μέχρι το 2005, του Προγράμματος Δράσης για τις Χρηματοπιστωτικές Αγορές [1]. Ο συντονισμός των κανόνων των εφαρμοστέων στα Ιδρύματα Επαγγελματικών Συνταξιοδοτικών Παροχών (ΙΕΣΠ), για τα οποία μέχρι τώρα δεν υπάρχει κατάλληλο κοινοτικό πλαίσιο, αποτελεί κεντρικό στοιχείο του ως άνω προγράμματος δράσης. Τα ιδρύματα αυτά πρέπει να μπορούν με κάθε ασφάλεια να ασκούν τις δραστηριότητές τους στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, προς όφελος των επιχειρήσεων και των εργαζόμενων που προσφεύγουν στις υπηρεσίες τους για τη διαχείριση των συνταξιοδοτικών τους αποταμιεύσεων.

[1] COM (1999) 232.

Κατά τη σύνταξη της ως άνω πρότασης, η Επιτροπή είχε ως οδηγό το διττό μέλημα της ασφάλειας και της αποτελεσματικότητας. Έχει ζωτική σημασία η εξασφάλιση ενός πολύ υψηλού επιπέδου προστασίας των μέσων διαβίωσης των μελλοντικών συνταξιούχων. Αλλά τα εν λόγω ιδρύματα οφείλουν και να ενεργούν με αποτελεσματικότητα, ιδίως σε ό,τι αφορά τις χρηματοοικονομικές επενδύσεις και τις διασυνοριακές πράξεις. Η ανεπαρκής προστασία αποτελεί απειλή για τις συνταξιοδοτικές παροχές. Η έλλειψη αποτελεσματικότητας αυξάνει το κόστος της αποταμίευσης, εις βάρος της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της χρηματοοικονομικής ισορροπίας των συνταξιοδοτικών καθεστώτων. Ως εκ τούτου, στην πρόταση του Συμβουλίου περιλαμβάνονται :

-Αυστηροί κανόνες συνετής διαχείρισης για την προστασία των δικαιούχων. Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να υπόκεινται σε σαφείς όρους λειτουργίας. Τα μέλη και οι δικαιούχοι πρέπει να ενημερώνονται επαρκώς για τους όρους του αντίστοιχου συστήματος, για τη χρηματοοικονομική κατάσταση του ιδρύματος και για τα δικαιώματά τους. Οι υποσχέσεις παροχής υπηρεσιών πρέπει να υπολογίζονται με σύνεση και να αντιστοιχούν σε επαρκή στοιχεία ενεργητικού στον ισολογισμό. Ακόμη και αν ένα ίδρυμα προσφέρει κάποια χρηματοοικονομική εγγύηση, πρέπει να διαθέτει ίδια κεφάλαια. Τέλος, είναι σημαντικό, οι αρχές εποπτείας να διαθέτουν όλες τις εξουσίες που είναι αναγκαίες για την επαρκή εποπτεία των ιδρυμάτων για τα οποία είναι υπεύθυνες.

-Επενδυτικοί κανόνες προσαρμοσμένοι στα χαρακτηριστικά των ΙΕΣΠ και σε μιαν αποδοτική διαχείριση των αποταμιεύσεων. Τα ΙΕΣΠ επενδύουν με πολύ μεγάλο χρονικό ορίζοντα και μπορούν εύκολα να προβλέπουν τις παροχές που θα πρέπει να εξασφαλίσουν. Έτσι, πρέπει να διαθέτουν μια σχετική διακριτική ευχέρεια, για να καθορίζουν την επενδυτική πολιτική την πλέον ενδεδειγμένη για τις ανειλημμένες υποχρεώσεις. Η πολιτική αυτή πρέπει σε κάθε περίπτωση να αποσκοπεί σε επαρκή διαφοροποίηση των στοιχείων ενεργητικού. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν λεπτομερέστερους κανόνες, εφόσον είναι αναγκαίοι για την εποπτεία των ΙΕΣΠ που είναι εγκατεστημένα στην επικράτειά τους. Ωστόσο, καλό είναι οι κανόνες αυτοί να μην παραβλάπτουν υπέρμετρα τη διεθνή διαφοροποίηση του επενδυτικού χαρτοφυλακίου και τις τοποθετήσεις σε μετοχές, οι οποίες εν γένει προσφέρουν μακροπρόθεσμα υψηλές αποδόσεις και ικανοποιητική ασφάλεια.

-Κανόνες που επιτρέπουν τη διασυνοριακή, και κατά συνέπεια αποτελεσματικότερη, διαχείριση των συστημάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών. Προς το παρόν, είναι αδύνατον για ένα ΙΕΣΠ να διαχειρίζεται το συνταξιοδοτικό σύστημα μιας επιχείρησης εγκατεστημένης σε άλλο κράτος μέλος. Μια επιχείρηση παρούσα και στα 15 κράτη μέλη πρέπει, λοιπόν, να δημιουργήσει 15 διαφορετικά συστήματα. Σημαντικές οικονομίες κλίμακας θα μπορούσαν να επιτευχθούν, εάν ένα και μοναδικό ΙΕΣΠ θα μπορούσε να διαχειρίζεται όλα τα διάφορα συστήματα, με τήρηση των εκάστοτε κοινωνικών και εργατικών κανονιστικών διατάξεων. Τούτο απαιτεί την αμοιβαία αναγνώριση των εποπτικών συστημάτων, πράγμα που αποτελεί έναν από τους στόχους-κλειδιά της παρούσας πρότασης. Εξάλλου, η πρόταση αυτή περιλαμβάνει και μια διαδικασία συνεργασίας μεταξύ εποπτικών αρχών σε περίπτωση διασυνοριακής διαχείρισης ενός συνταξιοδοτικού συστήματος.

3. ΣΧΟΛΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

3.1. Παρατηρήσεις γενικού χαρακτήρα επί της κοινής πρότασης

Χάρις στις ουσιαστικές προσπάθειες της Ισπανικής Προεδρίας, το Συμβούλιο υιοθέτησε την κοινή θέση στις 5 Νοεμβρίου 2002. Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί τις τροποποιήσεις που επήλθαν στην κοινή θέση του Συμβουλίου, η οποία διατηρεί την ουσία της πρότασης της Επιτροπής.

Η κοινή θέση λαμβάνει υπόψη και τις περισσότερες από τις τροπολογίες που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έγινα αποδεκτές από την Επιτροπή. Αυτές ενσωματώθηκαν σε ορισμένες περιπτώσεις με νέα διατύπωση, για λόγους εσωτερικής συνοχής του κειμένου. Ωστόσο, τρεις από τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που είχαν γίνει αποδεκτές από την Επιτροπή δεν ενσωματώθηκαν, και τούτο κυρίως λόγω της αναδιάρθρωσης του κειμένου και με μέλημα την εσωτερική συνοχή του. Σε σύγκριση με την πρόταση της Επιτροπής, η κοινή θέση αναπτύσσει και αποσαφηνίζει τις κυριότερες διατάξεις της πρότασης της Επιτροπής που αφορούν ιδίως το πεδίο εφαρμογής (άρθρο 2), την προαιρετική εφαρμογή για τις επιχειρήσεις ασφαλειών ζωής (άρθρο 4), τους όρους λειτουργίας (άρθρο 9), τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα μέλη και στους δικαιούχους (άρθρο 11), τα τεχνικά αποθεματικά (άρθρο 15), τους επενδυτικούς κανόνες (άρθρο 18), τους διαχειριστές και θεματοφύλακες (άρθρο 19) και τις διασυνοριακές δραστηριότητες (άρθρο 20). Ακόμη, προστέθηκε και ένα άρθρο 21, αναφερόμενο στη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής.

Οι αναπροσαρμογές που επέρχονται μέσω της κοινής θέσης δεν είναι σε θέση να αλλοιώσουν τον χαρακτήρα της πρότασης της Επιτροπής. Πιο συγκεκριμένα, επιφέρουν χρήσιμες διευκρινίσεις ή αποσαφηνίσεις του συστήματος που προτείνει η Επιτροπή, ιδίως σε ό,τι αφορά τα πρότυπα που είναι αναγκαία για την εξασφάλιση της αμοιβαίας αναγνώρισης των εθνικών συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας, πράγμα που αποτελεί όρο αναγκαίο για τη διασυνοριακή εγγραφή μελών.

Οι κυριότερες τροποποιήσεις που επέρχονται στην πρόταση της Επιτροπής μέσω της κοινής θέσης σχολιάζονται λεπτομερώς στη συνέχεια της παρούσας ανακοίνωσης.

3.2. Έκβαση των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 99 τροπολογίες. Η Επιτροπή απεδέχθη, εν όλω ή εν μέρει, αυτούσιες ή κατά το πνεύμα τους, 44.

3.2.1. Τροπολογίες οι οποίες έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή και περιλαμβάνονται στο κείμενο της κοινής πρότασης

α) Τίτλος της κοινής θέσης

Ο τίτλος αναπροσαρμόσθηκε σύμφωνα με την τροπολογία 1 του ΕΚ, έτσι ώστε να αποδίδει καλύτερα το ότι πρόκειται για μια οδηγία που όχι μόνο αφορά τις δραστηριότητες των ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών αλλά και αποσκοπεί στην καθιέρωση της εποπτείας των δραστηριοτήτων αυτών.

β) Αιτιολογικές σκέψεις

Αιτιολογική σκέψη 4 της κοινής θέσης

Αυτή η αιτιολογική σκέψη υπογραμμίζει τη σημασία της οδηγίας όχι μόνο λόγω της απουσίας νομοθετικού πλαισίου που να εξασφαλίζει οφέλη για την εσωτερική αγορά, αλλά και με κριτήριο τον ρόλο που παίζουν τα ΙΕΣΠ στις χρηματοπιστωτικές αγορές, ιδίως με την ιδιότητα του μακροπρόθεσμου επενδυτή. Η εν λόγω αιτιολογική σκέψη λαμβάνει υπόψη την τροπολογία 4 του Κοινοβουλίου.

Αιτιολογική σκέψη 5

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη περιλαμβάνει εν μέρει την τροπολογία 7 του ΕΚ. Υπογραμμίζει δε ότι η οδηγία εντάσσεται σε ένα σύνολο μέτρων που αποσκοπούν στη δημιουργία μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς για τα ΙΕΣΠ και στην ανάπτυξη του αντίστοιχου κλάδου. Ωστόσο, η διατύπωση της τροπολογίας αυτής αναπροσαρμόσθηκε, έτσι ώστε να ευθυγραμμισθεί με το περιεχόμενο των νέων διατάξεων που διέπουν τις επενδύσεις (άρθρο 18).

Αιτιολογική σκέψη 6

Πρόκειται για μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία περιλαμβάνει την τροπολογία 8 του ΕΚ και την αναπροσαρμόζει κατά τρόπο που αυτή να ευθυγραμμίζεται με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στους κανόνες περί επενδύσεων. Αναφέρει δε τον διττό στόχο της ασφάλειας και της αποδοτικότητας των επενδύσεων, ως τον ουσιώδη στόχο που επιδιώκεται από την οδηγία.

Αιτιολογική σκέψη 8

Αυτή η αιτιολογική σκέψη υπογραμμίζει ότι η παρούσα οδηγία δεν έχει ως αντικείμενο την αμφισβήτηση της ευθύνης των κρατών μελών ως προς την οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων τους και ως προς τον ρόλο που παίζουν τα διάφορα ιδρύματα που παρέχουν επαγγελματικές συντάξεις στο πλαίσιο του δεύτερου πυλώνα. Η αιτιολογική σκέψη αυτή περιλαμβάνει την τροπολογία 10 του ΕΚ.

Αιτιολογική σκέψη 12

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 5 της κοινής θέσης. Προσδιορίζει το εύρος της δυνατότητας επιλογής που δίδεται στα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία για τα ιδρύματα μικρού μεγέθους και για προβλεπόμενα από τον νόμο συστήματα. Ωστόσο, διευκρινίζει ότι τα ως άνω ιδρύματα πρέπει πάντα να μπορούν να διαθέτουν τα πλεονεκτήματα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ως προς τη διαχείριση και τη φύλαξη στοιχείων ενεργητικού, οπότε και αποδίδει το πνεύμα του πρώτου μέρους της τροπολογίας 15 του ΕΚ.

Αιτιολογική σκέψη 15

Αυτή η αιτιολογική σκέψη υπογραμμίζει τη σημασία του νομικού διαχωρισμού των ΙΕΣΠ από τις χρηματοδοτούσες επιχειρήσεις, ως ουσιώδη παράγοντα για την εξασφάλιση της προστασίας των εισφερόντων μελών. Αυτός ο νομικός διαχωρισμός πρέπει ωστόσο να συμπληρωθεί με ελάχιστα μέτρα ασφάλειας, περιλαμβάνοντας έτσι και την τροπολογία 17 του ΕΚ.

Αιτιολογική σκέψη 28

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 18 της κοινής θέσης. Διευκρινίζει δε ότι η επενδυτική πολιτική πρέπει να προσαρμόζεται στα χαρακτηριστικά του εκάστοτε ΙΕΣΠ, κατά τους όρους της ασφάλισης, οπότε και ενσωματώνει εν μέρει την τροπολογία 25, την οποία η Επιτροπή απεδέχθη εν μέρει. Εξάλλου, το περιεχόμενο αυτής της αιτιολογικής σκέψης αναπροσαρμόσθηκε για να ευθυγραμμισθεί με τις νέες διατάξεις περί επενδύσεων που εισήχθησαν στο άρθρο 18.

Αιτιολογική σκέψη 32

Αυτή η αιτιολογική σκέψη διευκρινίζει ότι η ελεύθερη επιλογή διαχειριστή στοιχείων ενεργητικού πρέπει οπωσδήποτε να υπάγεται στην αρμοδιότητα του εκάστοτε ΙΕΣΠ, και όχι των χρηματοδοτουσών επιχειρήσεων. Ενσωματώνει την τροπολογία 28 του ΕΚ.

Αιτιολογική σκέψη 33

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 20. Επαναλαμβάνει το πνεύμα της τροπολογίας 29 του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία υπεύθυνο για την εποπτεία της συνετής διαχείρισης είναι το κράτος μέλος καταγωγής. Αυτή η αιτιολογική σκέψη ευθυγραμμίζεται και με τη νέα διατύπωση του άρθρου 20, σύμφωνα με το οποίο η παρούσα οδηγία δεν έχει ως αποστολή την παρέμβαση στην οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων των κρατών μελών. Ακόμη, προσδιορίζει το εύρος της διασυνοριακής ασφάλισης.

γ) Διατακτικό

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

Άρθρο 2 παρ. 1

Η διάταξη αυτή εγγυάται την εφαρμογή της οδηγίας οσάκις τα ΙΕΣΠ δεν διαθέτουν νομικό πρόσωπο και υπάγονται στη διαχείριση διαχειριστικών οντοτήτων, όπως στην περίπτωση ορισμένων κρατών μελών. Η διατύπωση αυτή ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 33 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 4. Προαιρετική εφαρμογή σε ιδρύματα που διέπονται από την οδηγία 79/267/ΕΟΚ

Η διάταξη αυτή προσδιορίζει τους όρους υπό τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της οδηγίας για τις εταιρείες ασφαλειών ζωής. Η κοινή θέση του Συμβουλίου διευκρινίζει ότι στην περίπτωση αυτή τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού που αντιστοιχούν στις δραστηριότητες επαγγελματικής συνταξιοδότησης πρέπει να διαχωρίζονται. Ακόμη, διευκρινίζει ότι εναπόκειται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής να επαληθεύει τον αυστηρό διαχωρισμό των δραστηριοτήτων των εταιρειών ασφαλειών ζωής. Τούτο είναι σύμφωνο και με το πνεύμα της τροπολογίας 36 του ΕΚ.

Άρθρο 5. Μικρά συνταξιοδοτικά ιδρύματα και συστήματα εκ του νόμου

Άρθρο 5 παρ. 1

Η κοινή θέση του Συμβουλίου διευκρινίζει ότι, αν και επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαιρούν από το πεδίο εφαρμογής τα ιδρύματα μικρού μεγέθους, είναι ενδεδειγμένο να εξασφαλισθεί ότι θα μπορούν ανά πάσα στιγμή να επωφεληθούν από την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους διαχείρισης και φύλαξης. Τούτο επαναλαμβάνει ένα μέρος της τροπολογίας 37 του Κοινοβουλίου. Η κοινή θέση προσθέτει ωστόσο ότι, εάν οι επιχειρήσεις αυτές το επιθυμούν, θα πρέπει να μπορούν να διαθέτουν τη δυνατότητα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, ενώ εννοείται ότι κάθε διασυνοριακή δραστηριότητα θα πρέπει να τηρεί πλήρως τις διατάξεις της οδηγίας.

Άρθρο 6 Ορισμοί

Άρθρο 6 στοιχείο α)

Η κοινή θέση του Συμβουλίου διευκρινίζει, στον ορισμό των ΙΕΣΠ, ότι ένα ΙΕΣΠ δεν πρέπει να λαμβάνει τη μορφή συγκεκριμένης νομικής οντότητας και ότι οι δραστηριότητές του θα πρέπει να απορρέουν απευθείας από τον κύριο στόχο της παροχής συνταξιοδοτικών υπηρεσιών. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 38 του Κοινοβουλίου. Ακόμη, προσδιορίζει τους όρους υπό τους οποίους τα ιδρύματα αυτά μπορούν να διαχειρίζονται συστήματα επαγγελματικής συνταξιοδότησης ελεύθερων επαγγελματιών, διευκρινίζοντας ότι τούτο πρέπει να γίνεται με πλήρη τήρηση της εθνικής νομοθεσίας. Το σημείο αυτό έχει σχέση με τη νέα αιτιολογική σκέψη 9 (βλέπε ανωτέρω).

Άρθρο 6 στοιχείο γ)

Ο ορισμός της χρηματοδοτούσας επιχείρησης τροποποιήθηκε έτσι ώστε να απαλειφθεί κάθε ασάφεια ως προς τον ρόλο των ιδιωτών, ιδίως των ελεύθερων επαγγελματιών. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 40 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 7 Δραστηριότητες των ΙΕΣΠ

Προστέθηκε μια νέα παράγραφος, με σκοπό να διευκρινισθεί ότι, οσάκις ένα ΙΕΣΠ ασκεί τις δραστηριότητές του μέσω διαχωρισμού των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού, οι δραστηριότητες αυτές περιορίζονται στην παροχή συνταξιοδοτικών υπηρεσιών, σύμφωνα με το πνεύμα της πρώτης παραγράφου. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 46 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 9 Προϋποθέσεις για τη λειτουργία

Άρθρο 9 παρ. 1

Η διατύπωση στην κοινή θέση διευκρινίζει την αρχή της χώρας καταγωγής, η οποία θεσπίζει το δικαίωμα των κρατών μελών να ελέγχουν τους όρους λειτουργίας των ΙΕΣΠ που είναι εγκατεστημένα στην επικράτειά τους. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 47 του Κοινοβουλίου.

Το στοιχείο δ) τροποποιήθηκε επίσης με την κοινή θέση του Συμβουλίου, με σκοπό την αποσαφήνιση των τρόπων υπολογισμού και πιστοποίησης των τεχνικών αποθεματικών. Τούτο πρέπει κατά γενικό κανόνα να γίνεται από αναλογιστή ή, εφόσον δεν υπάρχουν τέτοιοι αναγνωρισμένοι, από ελεγκτή ή άλλον ειδικό, σύμφωνα με την εκάστοτε εθνική νομοθεσία. Οι χρησιμοποιούμενες αναλογιστικές μέθοδοι πρέπει να είναι αναγνωρισμένες από την αρμόδια αρχή των κρατών μελών.

Τέλος, το στοιχείο στ) αναπροσαρμόσθηκε έτσι ώστε να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα του δικαίου ορισμένων κρατών μελών όπου τα συνταξιοδοτικά καθεστώτα δεν βασίζονται πάντα στη σύναψη συμβάσεων.

Άρθρο 9 παρ. 3

Αυτή η νέα παράγραφος σκοπό έχει να δώσει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέπουν ή να επιβάλουν την ανάθεση δραστηριοτήτων σε άλλες οντότητες για λογαριασμό των ΙΕΣΠ. Η παράγραφος αυτή ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 52 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 10 Ετήσιοι λογαριασμοί και εκθέσεις

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι οι απαιτήσεις του άρθρου αυτού καθορίζονται από το κράτος μέλος καταγωγής για τα ΙΕΣΠ που εδρεύουν στην επικράτειά του. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 53 του Κοινοβουλίου.

Εξάλλου, οι διατάξεις του άρθρου αυτού τροποποιήθηκαν με σκοπό να διευκρινισθεί ότι, σε περίπτωση που ένα ΙΕΣΠ διαχειρίζεται πολλά συστήματα επαγγελματικής συνταξιοδότησης, οι εν λόγω λογαριασμοί και εκθέσεις συντάσσονται για καθένα από τα συστήματα αυτά χωριστά. Ακόμη, οι διατάξεις αυτές καθορίζουν σαφέστερα τις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στις εκθέσεις αυτές και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχουν.

Άρθρο 11 Πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα μέλη και στους δικαιούχους

Άρθρο 11 παρ. 1

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι το κράτος μέλος καταγωγής είναι αυτό που καθορίζει τους κανόνες ως προς τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους ασφαλισμένους και στους δικαιούχους, σεβόμενο παράλληλα απολύτως το κοινοτικό κεκτημένο. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 54 του Κοινοβουλίου. Εξάλλου, στην παράγραφο αυτή εισάγεται και μια τροποποίηση με σκοπό την απαρίθμηση των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται κατ' ελάχιστον, αφήνοντας στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να θέτουν λεπτομερέστερους κανόνες για τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τα ΙΕΣΠ που εδρεύουν στην επικράτειά τους.

Άρθρο 13 Πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στις αρμόδιες αρχές

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι το κράτος μέλος καταγωγής είναι αυτό που καθορίζει τους κανόνες ως προς τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στις αρμόδιες αρχές. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 62 του Κοινοβουλίου.

Ακόμη, η κοινή θέση του Συμβουλίου περιλαμβάνει και ορισμένες διευκρινίσεις ως προς τις πληροφορίες που είναι δυνατόν να απαιτηθούν από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, ιδίως εκείνες που αναφέρονται στις σχέσεις (οι οποίες δεν βασίζονται πάντα σε σύμβαση) μεταξύ ΙΕΣΠ και των άλλων επιχειρήσεων ή ΙΕΣΠ, στη δήλωση περί των επενδυτικών αρχών, στις παραδοχές που χρησιμοποιούνται κατά τις αναλογιστικές εκτιμήσεις, και στις εκθέσεις των προσώπων που ασχολούνται με την επαλήθευση των λογαριασμών.

Άρθρο 14 Εξουσίες παρέμβασης και καθήκοντα των αρμόδιων αρχών

Η κοινή θέση του Συμβουλίου ευθυγράμμισε τη διατύπωση του τίτλου αυτού του άρθρου προς το πραγματικό του περιεχόμενο, ακολουθώντας έτσι την τροπολογία 66 του Κοινοβουλίου.

Οι διατάξεις της διευκρινίζουν ότι το κράτος μέλος καταγωγής είναι εκείνο που θέτει τους κανόνες σχετικά με τα δικαιώματα και τις εξουσίες των εποπτικών αρχών, ιδίως στις παραγράφους 1, 2, 3, 4. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα των τροπολογιών 67, 68, 69 και 71 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 16 Χρηματοδότηση των τεχνικών αποθεμάτων

Άρθρο 16 παρ. 2

Η διάταξη αυτή απαριθμεί τους όρους υπό τους οποίους ένα κράτος μέλος μπορεί να επιτρέψει σε ένα ΙΕΣΠ να παρεκκλίνει από τον κανόνα της πλήρους κάλυψης με στοιχεία ενεργητικού. Η κοινή θέση του Συμβουλίου έκρινε σκόπιμο να διευκρινίσει ότι οι διαδικασίες μεταφοράς δεν εφαρμόζονται μόνο για τα στοιχεία ενεργητικού αλλά και για τις αντίστοιχες υποχρεώσεις. Ενσωματώνεται έτσι η τροπολογία 78 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 17 Κανονιστικά ίδια κεφάλαια

Άρθρο 17 παρ. 1

Η διάταξη αυτή επεξηγεί τους όρους υπό τους οποίους τα ΙΕΣΠ πρέπει να διαθέτουν κανονιστικά ίδια κεφάλαια. Αποσαφηνίζεται ότι, κατά τον προσδιορισμό των κεφαλαίων ασφαλείας (« tampon »), πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ο ακριβής τύπος του κινδύνου που αναλαμβάνει ένα ΙΕΣΠ. Ενσωματώνει την τροπολογία 80 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 18 Επενδυτικοί κανόνες

Άρθρο 18 παρ. 1

Η κοινή θέση του Συμβουλίου διευκρινίζει τη διατύπωση της παραγράφου αυτής, παραπέμποντας στην αρχή της σύνεσης ή του συνετού διαχειριστή, η οποία αποτελεί έννοια ανεγνωρισμένη, και φροντίζοντας να διευκρινίσει ότι οι ενέργειες που απαριθμούνται στη συνέχεια αποτελούν τα βασικά στοιχεία της έννοιας αυτής. Έτσι, ενσωματώνει τις τροπολογίες 82 και 85 του Κοινοβουλίου.

Ο κανόνας της αυτο-επένδυσης (επένδυση εντός της χρηματοδοτούσας επιχείρησης) επιβεβαιώνεται και συμπληρώνεται με ένα κατώτατο όριο 10% σε περίπτωση που η χρηματοδοτούσα επιχείρηση ανήκει σε όμιλο. Η κοινή θέση διευκρινίζει ωστόσο ότι, οσάκις ένα ΙΕΣΠ ενεργεί για λογαριασμό πολλών χρηματοδοτουσών επιχειρήσεων, οι επενδύσεις εκ μέρους των επιχειρήσεων αυτών πραγματοποιούνται με σύνεση. Τούτο ανταποκρίνεται στο πνεύμα της τροπολογίας 84 του Κοινοβουλίου.

Οι διατάξεις των παραγράφων 3, 4 και 6 διευκρινίζουν ότι οι κανόνες και οι αρχές καθορίζονται από την αρμόδια αρχή της χώρας καταγωγής για τα ΙΕΣΠ που εδρεύουν στην επικράτειά της. Έτσι, ενσωματώνουν τις τροπολογίες 86, 87 και 89 του Κοινοβουλίου.

Άρθρο 20 Διασυνοριακές δραστηριότητες

Άρθρο 20, παρ. 1, 2 και 3

Η κοινή θέση τροποποιεί τη διατύπωση των παραγράφων αυτών, για να τις ευθυγραμμίσει με τους νέους ορισμούς του άρθρου 6 σε ό,τι αφορά τη χρηματοδοτούσα επιχείρηση και τη χρήση της έννοιας του ατόμου στους ορισμούς αυτούς, απαλείφοντας τον όρο «άτομο» από τις παραγράφους αυτές. Τούτο ανταποκρίνεται στις τροπολογίες 91 και 92 του Κοινοβουλίου. Ακόμη, στην παράγραφο 2 διευκρινίζεται η απαίτηση εκ των προτέρων έγκρισης για κάθε ΙΕΣΠ που επιθυμεί να παράσχει τις υπηρεσίες του σε επιχείρηση εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος. Τούτο ανταποκρίνεται στην τροπολογία 131 του Κοινοβουλίου. Τέλος, αποσαφηνίζεται η διατύπωση του στοιχείου γ) της παραγράφου 3, με την αναφορά ότι μία από τις πληροφορίες που πρέπει να περιλαμβάνονται στην κοινοποίηση προς το κράτος μέλος παροχής των υπηρεσιών αναφέρεται στα βασικά χαρακτηριστικά του προς διαχείριση συστήματος επαγγελματικής συνταξιοδότησης. Τούτο ενσωματώνει το πνεύμα της τροπολογίας 132 του Κοινοβουλίου.

Ακόμη, η κοινή θέση του Συμβουλίου έκρινε σκόπιμο να διευκρινίσει ότι κάθε διασυνοριακή δραστηριότητα πρέπει να ασκείται με πλήρη τήρηση των διατάξεων της εθνικής νομοθεσίας που διέπει την οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων των κρατών μελών, ιδίως σε ό,τι αφορά την υποχρεωτική ασφάλιση. Τούτο είναι απόλυτα σύμφωνο με τους στόχους της παρούσας οδηγίας, η οποία δεν έχει ως αποστολή την παρέμβαση στα εθνικά συνταξιοδοτικά συστήματα.

Άρθρο 20 παρ. 8

Η διάταξη αυτή αποσαφηνίζει την υποχρέωση του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών να κοινοποιεί στο κράτος μέλος καταγωγής κάθε τροποποίηση της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας που αφορά τις επαγγελματικές συντάξεις. Με την τροποποίηση αυτή ενσωματώνεται η τροπολογία 94 του Κοινοβουλίου. Η κοινή θέση διευκρινίζει και ότι η ενημέρωση αυτών των ανταλλαγών πληροφοριών αφορά και τους κανόνες επενδύσεων του άρθρου 18 παρ. 7, καθώς και τις απαιτήσεις ως προς την πληροφόρηση που περιλαμβάνονται στο άρθρο 20 παρ. 7.

Άρθρο 20 παρ. 9 και 10

Αυτές οι νέες παράγραφοι, προστεθείσες από το Συμβούλιο, επαναλαμβάνουν το πνεύμα του άρθρου 14 παρ. 5 της πρότασης της Επιτροπής και των τροπολογιών 72 και 95 του Κοινοβουλίου. Αναφέρονται στην εποπτεία που ασκείται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών σε ό,τι αφορά την τήρηση από τα ΙΕΣΠ των διατάξεων της κοινωνικής και της εργατικής νομοθεσίας, συμπεριλαμβανόμενης της ενημέρωσης των μελών και των δικαιούχων, του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών. Ακόμη, αναφέρονται στα μέτρα που είναι δυνατόν να λαμβάνονται σε περίπτωση παρατυπιών κατά την τήρηση των ως άνω διατάξεων. Τα μέτρα αυτά εμπίπτουν κατ' αρχάς στην αρμοδιότητα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής ή, εφόσον αυτή δεν λαμβάνει μέτρα ή δεν τηρεί τα ληφθέντα μέτρα, στην αρμοδιότητα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών, το οποίο έτσι μπορεί να παρέμβει τελευταίο και με δυνατότητα να προβεί σε παύση δραστηριοτήτων για λογαριασμό μιας επιχείρησης εδρεύουσας στο κράτος μέλος παροχής των υπηρεσιών. Όλες αυτές οι διατάξεις κινούνται προς την ίδια κατεύθυνση με τις υφιστάμενες διατάξεις περί ασφαλειών ζωής.

3.2.2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή αλλά δεν περιελήφθησαν στο κείμενο της κοινής θέσης

Η τροπολογία 16 ευθυγράμμιζε το περιεχόμενο της αιτιολογικής σκέψης 14 της κοινής θέσης με τη διατύπωση του άρθρου 7 της πρότασης της Επιτροπής. Δεδομένου ότι το άρθρο αυτό είχε τροποποιηθεί για να αποδοθούν καλύτερα οι δραστηριότητες των ΙΕΣΠ σε ορισμένες χώρες, δεν υπήρχε λόγος να διατηρηθεί η ως άνω τροπολογία στο κείμενο της κοινής θέσης.

Η τροπολογία 43 διευκρίνιζε τον ορισμό του τόπου εγκατάστασης και είχε γίνει αποδεκτή κατά το πνεύμα της από την Επιτροπή. Η κατάργηση της αναφοράς στον τόπο εγκατάστασης στους ορισμούς των κρατών μελών καταγωγής και παροχής των υπηρεσιών (βλέπε άρθρο 6 θ) και ι) οδήγησε και στην κατάργηση του ορισμού του τόπου εγκατάστασης, οπότε η τροπολογία αυτή δεν ελήφθη υπόψη στην κοινή θέση.

Η τροπολογία 77 υπογράμμιζε ότι οι διατάξεις του άρθρου 16 παρ. 2 σχετικά με τη δυνατότητα υπο-χρηματοδότησης των τεχνικών αποθεματικών δεν είχε ενιαίο χαρακτήρα. Δεδομένου ότι η τροποποίηση της παραγράφου 2 δεν χρησιμοποιούσε πλέον τον όρο « παρέκκλιση », αλλά περιέγραφε μια κατάσταση εκ των πραγμάτων, η δυνατότητα ενιαίας ερμηνείας εξέλιπε. Για τον λόγο αυτόν, η ως άνω τροπολογία δεν περιελήφθη στην κοινή θέση.

3.3. Νέες διατάξεις που εισήχθησαν στην κοινή θέση από το Συμβούλιο

α) Οι αιτιολογικές σκέψεις

Αιτιολογική σκέψη 9

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 6 στοιχείο α) της κοινής θέσης, σχετικά με τον ορισμό του ΙΕΣΠ. Διευκρινίζει δε την ποικιλομορφία των καταστάσεων που υπάρχουν εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως προς την εκ μέρους των ΙΕΣΠ κάλυψη των συστημάτων επαγγελματικής συνταξιοδότησης των ελεύθερων επαγγελματιών, καθώς και την κάλυψη των ελευθέρων επαγγελματιών που εμπίπτουν σε ορισμένες χώρες στο πεδίο εφαρμογής του τρίτου πυλώνα και σε άλλες χώρες του δεύτερου πυλώνα. Αυτή η αιτιολογική σκέψη είναι αναγκαία για την κατανόηση της εμβέλειας του άρθρου 6 στοιχείο α).

Αιτιολογική σκέψη 16

Αυτή η αιτιολογική σκέψη διευκρινίζει ότι σε ορισμένα κράτη μέλη η εποπτεία της συνετής διαχείρισης μπορεί να αφορά ταυτόχρονα τα ΙΕΣΠ και τις εταιρείες που είναι εξουσιοδοτημένες να διαχειρίζονται τα ιδρύματα αυτά. Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι οι εταιρείες που διαχειρίζονται ΙΕΣΠ μπορούν να είναι ασφαλιστικές εταιρείες ή άλλες χρηματοπιστωτικές οντότητες.

Αιτιολογική σκέψη 19

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 10. Υπογραμμίζει δε τη σημασία των ετήσιων λογαριασμών και εκθέσεων ως πηγών ουσιαστικής πληροφόρησης, τόσο των ασφαλισμένων όσο και των αρμοδίων αρχών. Η κοινή θέση υπογραμμίζει την ισχύουσα σε όλα τα κράτη μέλη υποχρέωση να συντάσσονται τέτοιοι λογαριασμοί για καθένα από τα ΙΕΣΠ και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, για κάθε σύστημα χωριστά.

Αιτιολογική σκέψη 21

Αυτή η αιτιολογική σκέψη τροποποιήθηκε για να ευθυγραμμισθεί καλύτερα προς το περιεχόμενο του άρθρου 12 της κοινής θέσης. Έτσι, εκφράσθηκε η ιδέα ότι οι επενδυτικές αρχές πρέπει, αφού τεθούν, να επενεξετάζονται τουλάχιστον κάθε τρία έτη και να τίθενται στη διάθεση των αρμοδίων αρχών.

Αιτιολογική σκέψη 23

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 15 της κοινής θέσης. Απαριθμεί ακριβέστερα τους παράγοντες και τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται για μια συνετή εκτίμηση των τεχνικών αποθεματικών.

Αιτιολογική σκέψη 27

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 17 της κοινής θέσης. Διευκρινίζει ότι σε περίπτωση κάλυψης βιομετρικών κινδύνων από ένα ΙΕΣΠ, και όχι από τη χρηματοδοτούσα επιχείρηση, το ΙΕΣΠ οφείλει να διαθέτει ίδια κεφάλαια τουλάχιστον ανάλογα με εκείνα που απαιτούνται για τις εταιρείες ασφαλειών ζωής.

Αιτιολογική σκέψη 30

Αυτή η αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 18. Η κοινή θέση ενισχύει, σύμφωνα με την αρχή του συνετού διαχειριστή, την απαιτούμενη σύνεση κατά την άσκηση της πολιτικής επενδύσεων των κεφαλαίων, ιδίως για τις κατηγορίες στοιχείων του ενεργητικού που παρουσιάζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. δεν επιτρέπει τον περιορισμό ορισμένων μορφών επένδυσης παρά μόνο για λόγους συνετής διαχείρισης.

Αιτιολογική σκέψη 31

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 18 παρ. 7, το οποίο είναι επίσης νέο. Επεξηγεί την καθιέρωση μέσω της οδηγίας ορισμένων ποσοτικών ορίων για τις επενδύσεις και προσδιορίζει σε ποιες περιπτώσεις τα όρια αυτά είναι δυνατόν να πρέπει να εφαρμοσθούν.

Αιτιολογική σκέψη 34

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 20 και διευκρινίζει ότι η διασυνοριακή ασφάλιση είναι δυνατή μόνο με πλήρη τήρηση της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας της χώρας στην οποία εδρεύει η χρηματοδοτούσα επιχείρηση. Ακόμη, αποσαφηνίζει την έννοια της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας.

Αιτιολογική σκέψη 35

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου ένα ΙΕΣΠ διαχειρίζεται περισσότερα ασφαλιστικά συστήματα, από τα οποία ένα τουλάχιστον αφορά επιχείρηση εδρεύουσα σε άλλο κράτος μέλος, είναι δυνατόν δε να του ζητηθεί να διαχωρίσει τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού των συστημάτων αυτών. Προβλέπει δε ότι στις περιπτώσεις αυτές οι διατάξεις της οδηγίας εφαρμόζονται ανά σύστημα, και όχι σε επίπεδο ιδρύματος.

Αιτιολογική σκέψη 36

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη έχει σχέση με το άρθρο 21 και προβλέπει την ανάγκη να εξασφαλίζεται στενός συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ των αρμόδιων αρχών και της Επιτροπής.

Αιτιολογική σκέψη 37

Αυτή η νέα αιτιολογική σκέψη προβλέπει, σύμφωνα με το άρθρο 21, ότι η Επιτροπή θα επικουρείται από μια επιτροπή « Ασφάλιση και Συντάξεις » και ότι οι διακριτές ιδιαιτερότητες των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών και των ασφαλιστικών επιχειρήσεων θα ληφθούν υπόψη κατά την οργάνωση του αντικειμένου εργασίας της επιτροπής. Η δημιουργία της επιτροπής αυτής είναι απαραίτητη για να διασφαλισθεί η άρτια εφαρμογή της οδηγίας και εντάσσεται στο πλαίσιο των εργασιών που βρίσκονται σε εξέλιξη για τη σταθερότητα, την εποπτεία και τη χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση, ιδιαίτερα δε σε θέματα επιτροπολογίας. Η Επιτροπή κρίνει ωστόσο ότι αρμόζοντα μέτρα θα πρέπει να ληφθούν για την οργάνωση της επιτροπής αυτής και για τον ακριβή ορισμό του ρόλου που καλείται να παίξει. Τούτο θα γίνει από τη στιγμή που το Συμβούλιο υιοθετήσει τις θέσεις του για την χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εποπτεία και ολοκλήρωση.

β) Διατακτικό

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

Άρθρο 2 παρ. 2

Οι νέες διατάξεις που εισάγονται με την κοινή απόφαση του Συμβουλίου αποσκοπούν στη διευκρίνιση ότι εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής οι εταιρείες ασφαλειών εκτός ζωής που καλύπτονται από την οδηγία 73/239 και οι εταιρείες που λειτουργούν κατά τρόπο παρόμοιο με εκείνον των γερμανικών « Unterstόtzungskassen ». Στην τελευταία περίπτωση, η διατύπωση τροποποιήθηκε για να δοθεί ευρύτερος ορισμός των ιδρυμάτων αυτών χωρίς να γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στην ονομασία τους. Τέλος, στην κοινή θέση καταργήθηκε η παραπομπή στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού 1408/71 του Συμβουλίου, δεδομένου ότι αυτό περιλαμβάνει κατάλογο παρεχόμενων υπηρεσιών και όχι ιδρυμάτων.

Άρθρο 3 Εφαρμογή σε ιδρύματα που διαχειρίζονται συστήματα κοινωνικής ασφάλισης

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι σε περίπτωση εφαρμογής της παρούσας οδηγίας σε ιδρύματα που διαχειρίζονται και συστήματα του πρώτου πυλώνα είναι ενδεδειγμένο να εξασφαλίζεται ότι τα στοιχεία ενεργητικού και οι υποχρεώσεις που αντιστοιχούν στις δραστηριότητες του εκάστοτε ιδρύματος στον τομέα της επαγγελματικής συνταξιοδότησης είναι διαχωρισμένα, χωρίς δυνατότητα μεταφοράς προς τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης.

Άρθρο 5 Μικρά συνταξιοδοτικά συστήματα και συστήματα εκ του νόμου

Άρθρο 5 παρ. 2

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι, εάν τα ιδρύματα για τα οποία η παροχή επαγγελματικών συνταξιοδοτήσεων έχει θεσπισθεί εκ του νόμου και τυγχάνει της εγγύησης δημόσιας αρχής μπορούν να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής ορισμένων διατάξεων της οδηγίας από τα κράτη μέλη, τα ιδρύματα αυτά μπορούν να ασκούν διασυνοριακές δραστηριότητες μόνο εάν ισχύουν πλήρως όλες οι άλλες διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 6 Ορισμοί

Άρθρο 6 στοιχείο δ)

Η κοινή θέση αποσαφηνίζει το εύρος των συνταξιοδοτικών παροχών, διευκρινίζοντας ότι πρόκειται κατ' ουσίαν για παροχές που καταβάλλονται με γνώμονα ή εν αναμονή της συνταξιοδότησης. Συμπληρωματικά, μπορούν να καλύπτουν επικουρικά πληρωμές σε ορισμένες περιπτώσεις (αναπηρία, θάνατος, παύση απασχόλησης) ή παροχή υπηρεσιών ή ενισχύσεων σε άλλες περιπτώσεις (ασθένεια, θάνατος). Πρόκειται εδώ απλώς για αποσαφήνιση του αρχικού κειμένου της Επιτροπής.

Άρθρο 6 στοιχείο ε)

Η κοινή θέση αποσαφηνίζει την έννοια του μέλους, διευκρινίζοντας ότι δικαίωμα σε συνταξιοδοτικές παροχές στοιχειοθετεί η επαγγελματική δραστηριότητα.

Άρθρο 6 στοιχείο η)

Η κοινή θέση προσδιορίζει σαφέστερα τον ορισμό των βιομετρικών κινδύνων, συσχετίζοντάς τους με τον θάνατο, την αναπηρία και τη διάρκεια του βίου.

Άρθρο 6 στοιχείο θ)

Η κοινή θέση αποσαφηνίζει τον ορισμό του κράτους μέλους καταγωγής, συγχωνεύοντας τα στοιχεία ι) και λ) πρώτο εδάφιο του άρθρου 6 της πρότασης της Επιτροπής και διευκρινίζοντας ότι, εάν το ίδρυμα δεν έχει έδρα, κράτος μέλος καταγωγής είναι εκείνο στο οποίο το ίδρυμα έχει το κύριο διοικητικό του κατάστημα.

Άρθρο 6 στοιχείο ι)

Η κοινή θέση ορίζει το κράτος μέλος παροχής των υπηρεσιών ως το κράτος μέλος του οποίου η κοινωνική και εργατική νομοθεσία διέπει τις σχέσεις μεταξύ χρηματοδοτούσας επιχείρησης και μελών στον τομέα των επαγγελματικών συντάξεων. Ο ορισμός αυτός υποκαθιστά τον αρχικό ορισμό της Επιτροπής, ο οποίος όριζε αυτό το κράτος μέλος με γνώμονα την έδρα της χρηματοδοτούσας επιχείρησης.

Κατάργηση ενός ορισμού

Το Συμβούλιο αποφάσισε να καταργήσει τον ορισμό των αγορών των επιχειρηματικών κεφαλαίων που προβλεπόταν στο άρθρο 6 στοιχείο θ), δεδομένου ότι στο κοινοτικό δίκαιο δεν υπάρχει κανένας ορισμός αυτού του είδους.

Άρθρο 11 Πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα μέλη και στους δικαιούχους

Άρθρο 11 παρ. 2

Η κοινή θέση εισάγει την ιδέα ότι οι πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα μέλη και στους δικαιούχους είναι δυνατόν να πρέπει να διαβιβάζονται στους εκπροσώπους των μελών και των δικαιούχων. Εξάλλου, διευκρινίζει ότι σε περίπτωση που ένα ΙΕΣΠ διαχειρίζεται πολλά συνταξιοδοτικά συστήματα οι λογαριασμοί και οι διαχειριστικές εκθέσεις που πρέπει να γνωστοποιούνται στα μέλη και στους δικαιούχους είναι εκείνα που αφορούν τα συνταξιοδοτικά συστήματα των εκάστοτε μελών και δικαιούχων.

Άρθρο 11 παρ. 3

Η διάταξη αυτή εισήχθη για να διευκρινίσει ότι η δήλωση των αρχών επενδυτικής πολιτικής κοινοποιείται και αυτή, κατόπιν σχετικού αιτήματος, στα μέλη και στους δικαιούχους, εφόσον δε συντρέχει περίπτωση και στους εκπροσώπους τους. Η διάταξη αυτή ανταποκρίνεται στο πνεύμα του άρθρου 12 παρ. 2 της αρχικής πρότασης της Επιτροπής.

Άρθρο 11 παρ. 4

Η υποχρέωση διαβίβασης των πληροφοριών αυτών ταυτόχρονα με τους ετήσιους λογαριασμούς και τη διαχειριστική έκθεση, όπως προβλεπόταν στην πρόταση της Επιτροπής, δεν περιλαμβάνεται στην κοινή θέση, δεδομένου ότι η αίτηση ενημέρωσης μπορεί να αναφέρεται σε ορισμένα στοιχεία που δεν έχουν σχέση με τις ετήσιες και τις διαχειριστικές εκθέσεις.

Άρθρο 11 παρ. 5

Η διάταξη αυτή αναφέρεται στο ύψος των οφειλόμενων συνταξιοδοτικών παροχών και στις λεπτομέρειες καταβολής των παροχών αυτών. Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι οι πληροφορίες αυτές πρέπει να παρέχονται κατά τη συνταξιοδότηση ή οσάκις καθίστανται απαιτητές άλλες παροχές.

Άρθρο 12 Δήλωση των αρχών επενδυτικής πολιτικής

Οι διατάξεις αυτές υποχρεώνουν τα ΙΕΣΠ να καταρτίζουν και να αναθεωρούν τουλάχιστον ανά τρία έτη μια δήλωση των αρχών επενδυτικής πολιτικής, η οποία πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένα στοιχεία όπως οι μέθοδοι αξιολόγησης των επενδυτικών κινδύνων και η στρατηγική κατανομή των στοιχείων ενεργητικού. Ωστόσο, η κοινή θέση επαναλαμβάνει σε χωριστά άρθρα 1) την αρχή της κατάρτισης μιας τέτοιας δήλωσης (άρθρο 12), 2) τη διαβίβασή της στα μέλη και στους δικαιούχους (άρθρο 11) και τη διαβίβαση στις αρμόδιες αρχές (άρθρο 13).

Άρθρο 14 Εξουσίες παρέμβασης και καθήκοντα των αρμόδιων αρχών

Άρθρο 14 παρ. 2

Η διάταξη αυτή συγκεκριμενοποιεί τα μέτρα που μπορεί να λαμβάνει η αρμόδια αρχή έναντι ενός ΙΕΣΠ σε περίπτωση παρατυπιών. Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι τα μέτρα αυτά μπορούν να έχουν, εφόσον συντρέχει περίπτωση, διοικητικό ή οικονομικό χαρακτήρα.

Με μέλημα τη συνεκτικότητα, στην κοινή θέση η παράγραφος 5 της πρότασης της Επιτροπής έχει μετατοπισθεί στο άρθρο 20, δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές αναφέρονται στην ειδική περίπτωση της διασυνοριακής ασφάλισης.

Άρθρο 15 Τεχνικά αποθεματικά

Άρθρο 15 παρ. 1 και 2

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι τα κράτος μέλος καταγωγής είναι εκείνο που θεσπίζει τους κανόνες για τον υπολογισμό των τεχνικών αποθεματικών. Ακόμη, διευκρινίζει ότι τα αποθεματικά αυτά πρέπει να είναι επαρκή για την πλήρη κάλυψη όλων των συνταξιοδοτικών συστημάτων.

Άρθρο 15 παρ. 3

Η διάταξη αυτή προβλέπει ως γενική αρχή ότι ο υπολογισμός πρέπει να πραγματοποιείται κάθε έτος. Ωστόσο, αφήνει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέπουν την πραγματοποίηση του υπολογισμού αυτού κάθε τρία έτη. Η κοινή θέση εισάγει δύο τροποποιήσεις, έτσι ώστε η παρέκκλιση αυτή να είναι εφαρμόσιμη : Τα ΙΕΣΠ πρέπει να διαβιβάζουν στα μέλη και/ή στις αρμόδιες αρχές (και όχι πλέον μόνο στις αρμόδιες αρχές) βεβαίωση ή έκθεση (παρά μόνο βεβαίωση) με αναφορά των αναπροσαρμογών που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη αναφοράς.

Άρθρο 15 παρ. 4

Απαριθμεί τις αρχές που πρέπει να διέπουν τον υπολογισμό των τεχνικών αποθεματικών, καθώς και τις κυριότερες παραμέτρους που υπεισέρχονται στον υπολογισμό. Οι τροποποιήσεις που εισάγονται με την κοινή θέση αφορούν :

-τον βαθμό σύνεσης κατά την αναλογιστική χρήση, η οποία πρέπει να λαμβάνει υπόψη όλες τις υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί από τα ΙΕΣΠ.

-τον βαθμό σύνεσης κατά την επιλογή των οικονομικών και αναλογιστικών παραδοχών, αφού ληφθεί υπόψη, εφόσον συντρέχει περίπτωση, ένα περιθώριο δυσμενούς απόκλισης.

-τον καθορισμό των μέγιστων επιτοκίων, ο οποίος πρέπει να γίνεται με γνώμονα την απόδοση των αντίστοιχων στοιχείων ενεργητικού ή την απόδοση κρατικών ομολόγων υψηλής στάθμης.

-τη χρήση βιομετρικών πινάκων κατάλληλων για τα χαρακτηριστικά του εκάστοτε συνταξιοδοτικού συστήματος.

-την προσαρμογή των μεθόδων και των βάσεων υπολογισμού στις μεταβολές των δεδομένων, όχι μόνο των νομικών και οικονομικών αλλά και των δημογραφικών.

Άρθρο 15 παρ. 6

Η κοινή θέση εισάγει ένα αίτημα προς την Επιτροπή, να υποβάλλει ανά διετία, ή κατόπιν αιτήματος ενός κράτους μέλους, έκθεση επί των πιθανών επιπτώσεων των κανόνων υπολογισμού των τεχνικών αποθεματικών επί των διασυνοριακών δραστηριοτήτων. Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι η έκθεση αυτή θα πρέπει να απευθύνεται προς την προς σύσταση επιτροπή ασφάλισης και συντάξεων, η οποία θα μπορεί, εφόσον συντρέχει περίπτωση, να ζητήσει από την Επιτροπή να προτείνει τα μέτρα που θα είναι αναγκαία για την αποτροπή πιθανών στρεβλώσεων του ανταγωνισμού. Η τροποποίηση αυτή πρέπει να θεωρηθεί εντός του πλαισίου της παρακολούθησης των επιπτώσεων των κανονιστικών ρυθμίσεων στην ανάπτυξη των συστημάτων επαγγελματικής συνταξιοδότησης. Για να ανταποκριθεί στο αίτημα αυτό και να καθησυχάσει τα κράτη μέλη ως προς τις προθέσεις της, η Επιτροπή εξέδωσε τη μονομερή δήλωση που εκτίθεται στο σημείο 5.

Η Επιτροπή τονίζει ωστόσο ότι το άρθρο 15 παρ. 6 θα πρέπει να προσαρμοσθεί με κατάλληλα μέτρα ή διατάξεις ώστε να καταστεί απολύτως συνεπές με τις θέσεις στις οποίες θα καταλήξει σύντομα το Συμβούλιο σε σχέση με την χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εποπτεία και ολοκλήρωση.

Άρθρο 16 Χρηματοδότηση των τεχνικών αποθεματικών

Άρθρο 16 παρ. 2

Η κοινή θέση αποσαφηνίζει πολλά σημεία της παραγράφου αυτής σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους ένα κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει σε ένα ίδρυμα να παρεκκλίνει από τον κανόνα της πλήρους κάλυψης με στοιχεία ενεργητικού. Προσδιορίζει ως κύριο προαπαιτούμενο την κατάρτιση ενός σχεδίου ανάκαμψης με σκοπό την επάνοδο σε κατάσταση πλήρους κάλυψης. Αναφέρει δε και ότι το σχέδιο αυτό πρέπει να μπορεί να τεθεί στη διάθεση των μελών ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των εκπροσώπων τους. Τέλος, σε περίπτωση παύσης των δραστηριοτήτων του συστήματος η διαδικασία μεταφοράς είναι δυνατόν να πρέπει και αυτή να γνωστοποιηθεί στα μέλη ή στους εκπροσώπους τους, και τούτο βάσει της αρχής της εμπιστευτικότητας.

Άρθρο 16 παρ. 3

Σε περίπτωση διασυνοριακής δραστηριότητας, πρέπει να είναι εξασφαλισμένη η πλήρης κάλυψη των υποχρεώσεων. Η κοινή θέση προσδιορίζει τις εξουσίες παρέμβασης της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής σε περίπτωση παραβίασης της αρχής αυτής. Ακόμη, αναφέρει ότι το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να απαιτήσει τον διαχωρισμό των στοιχείων ενεργητικού και παθητικού. Τούτο μπορεί να συμβεί σε περίπτωση που ένα ΙΕΣΠ διαχειρίζεται πολλά συνταξιοδοτικά συστήματα.

Άρθρο 17 Κανονιστικά ίδια κεφάλαια

Άρθρο 17 παρ. 2

Η κοινή θέση διευκρινίζει ότι από τους κανόνες της οδηγίας 79/267 πρέπει να εφαρμόζονται εκείνοι των άρθρων 18 και 19. Ακόμη, διευκρινίζει ότι οι διατάξεις αυτές σκοπό έχουν τον προσδιορισμό της ελάχιστης αξίας των επιπλέον στοιχείων ενεργητικού που πρέπει να είναι διαθέσιμα.

Άρθρο 17 παρ. 3

Αυτή η νέα διάταξη, που εισάγεται με την κοινή θέση, διευκρινίζει ότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να επιβάλλουν στα ιδρύματα της επικράτειάς τους αναλυτικότερες ρυθμίσεις ως προς τα κανονιστικά ίδια κεφάλαια, αρκεί να δικαιολογούνται από την άποψη της συνετής διαχείρισης.

Άρθρο 18 Επενδυτικοί κανόνες

Άρθρο 18 παρ. 1

Η παράγραφος αυτή θεσπίζει την αρχή του συνετού επενδυτή (διαχειριστή) ως βασική αρχή της επενδυτικής πολιτικής. Ωστόσο, η κοινή θέση φροντίζει να συνδέσει ορισμένες γενικές αρχές με αυτή τη βασική αρχή, εμπνεόμενη από τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 της πρότασης της Επιτροπής και συμπληρώνοντάς τες. Οι αρχές αυτές προβλέπουν, πιο συγκεκριμένα, ότι τα στοιχεία ενεργητικού πρέπει να επενδύονται 1) με γνώμονα το συμφέρον των μελών και των δικαιούχων, 2) κατά τρόπο που να εγγυάται την ασφάλεια, την ποιότητα, τη ρευστότητα και την αποδοτικότητα του χαρτοφυλακίου, 3) πρωτίστως σε οργανωμένες αγορές, 4) ενδεχομένως σε παράγωγα προϊόντα, ενόσω αυτά συμβάλλουν στη μείωση του επενδυτικού κινδύνου, και 5) κατά τρόπο διαφοροποιημένο, έτσι ώστε να αποφεύγεται η υπέρμετρη εξάρτηση από κάποιο συγκεκριμένο στοιχείο του ενεργητικού.

Άρθρο 18 παρ. 2

Η κοινή θέση εισάγει αυτή τη νέα διάταξη, η οποία εντάσσεται, και αυτή, στην αρχή του συνετού διαχειριστή και απαγορεύει στα ΙΕΣΠ να λαμβάνουν δάνεια ή να ενεργούν ως εγγυητές υπέρ τρίτων, εάν τούτο δεν εξυπηρετεί τη ρευστότητα και δεν έχει προσωρινό χαρακτήρα. Τούτο είναι σύμφωνο με τη φύση των δραστηριοτήτων των ΙΕΣΠ και τη γενική αρχή της κάλυψης των υποχρεώσεων.

Άρθρο 18 παρ. 5

Οι διατάξεις αυτές επιτρέπουν στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν λεπτομερέστερους κανόνες, ακόμη και ποσοτικούς, για τα ιδρύματα της επικράτειάς τους. Η κοινή θέση φροντίζει να διευκρινίσει ότι οι κανόνες αυτοί μπορεί να είναι εκείνοι της οδηγίας περί των εταιρειών ασφαλειών ζωής (92/96/ΕΟΚ).

Ωστόσο, καθορίζουν ορισμένα όρια για το ως άνω δικαίωμα. Στο πλαίσιο αυτό, η κοινή θέση διευκρινίζει ότι, αν και πρέπει να επιτρέπεται στα ιδρύματα να επενδύουν μέχρι και το 70% του χαρτοφυλακίου τους σε μετοχές ή παρόμοια προϊόντα, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν χαμηλότερο όριο για τα ΙΕΣΠ που καταβάλλουν συνταξιοδοτικές παροχές με εγγυημένο μακροπρόθεσμο επιτόκιο, αναλαμβάνουν τα ίδια τον επενδυτικό κίνδυνο και είναι τα ίδια εγγυητές.

Άρθρο 18 παρ. 7

Αυτή η νέα παράγραφος εισάγει ορισμένα ποσοτικά όρια για τις επενδύσεις και προσδιορίζει τις περιστάσεις στις οποίες τα όρια αυτά πρέπει να εφαρμόζονται. Τα τρία όρια αφορούν τις επενδύσεις σε στοιχεία ενεργητικού που δεν υπόκεινται σε διαπραγμάτευση σε οργανωμένη αγορά, τις επενδύσεις σε στοιχεία ενεργητικού που προέρχονται από την ίδια επιχείρηση ή από τον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων, και τις επενδύσεις σε στοιχεία ενεργητικού με αξία σε νομίσματα διαφορετικά από αυτά των υποχρεώσεών τους. Οι όροι υπό τους οποίους τα όρια αυτά μπορούν να εφαρμοσθούν είναι οι εξής : 1) Το ΙΕΣΠ πρέπει να διαχειρίζεται συνταξιοδοτικό σύστημα για χρηματοδοτούσα επιχείρηση εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος (το κράτος μέλος παροχής των υπηρεσιών), 2) Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών πρέπει να ζητήσει ρητά την εφαρμογή των κανόνων αυτών, και 3) Μπορεί να ενεργήσει έτσι μόνο εφόσον το κράτος μέλος παροχής των υπηρεσιών εφαρμόζει τους ίδιους ή αυστηρότερους κανόνες για τα ΙΕΣΠ της επικράτειάς του. Για να βεβαιωθεί για την εφαρμογή των κανόνων αυτών, το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να απαιτήσει από το εκάστοτε ΙΕΣΠ να διαχωρίσει τα στοιχεία του ενεργητικού του.

Οι κανόνες αυτοί αιτιολογούνται με την επιθυμία ορισμένων κρατών μελών να εξασφαλίσουν ένα δίχτυ ασφαλείας για την προστασία των υπηκόων τους σε περίπτωση διασυνοριακής ασφάλισης. Ωστόσο, εγγράφονται σ' έναν ευρύ ορισμό της έννοιας της σύνεσης και της διαφοροποίησης, δεν αναμένεται δε να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην κατανομή των κεφαλαίων.

Άρθρο 19 Διαχειριστής και θεματοφύλακας

Άρθρο 19 παρ. 1

Η κοινή θέση του Συμβουλίου επεξέτεινε το δικαίωμα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών διαχείρισης στοιχείων ενεργητικού και στις υπηρεσίες που παρέχονται από εγκεκριμένους διαχειριστές σύμφωνα με τη νέα οδηγία περί OΣΕΚΑ (οδηγία 2001/107/ΕΟΚ), καθώς και στις διαχειριστικές οντότητες του άρθρου 2 παρ. 1.

Άρθρο 19 παρ. 2

Η κοινή θέση του Συμβουλίου φροντίζει να διευκρινίσει ότι η άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών φύλαξης στοιχείων ενεργητικού είναι πλήρως συμβατή με το δικαίωμα ορισμένων κρατών μελών να καθιστούν υποχρεωτικό τον διορισμό θεματοφύλακα.

Άρθρο 19 παρ. 3

Αυτή η νέα διάταξη της κοινής θέσης του Συμβουλίου προβλέπει την εισαγωγή στις εθνικές νομοθεσίες μέτρων που να απαγορεύουν την ελεύθερη διάθεση των περιουσιακών στοιχείων που κατέχει θεματοφύλακας ή επιμελητής, ενδεχομένως μετά από σχετικό αίτημα της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής. Η διάταξη αυτή είναι παρόμοια με την ήδη υφιστάμενη στον τομέα των ασφαλειών ζωής (άρθρο 24 της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ).

Άρθρο 20 Διασυνοριακές δραστηριότητες

Άρθρο 20 παρ. 4, 5 και 6

Οι διατάξεις αυτές αναφέρονται στις ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ εποπτικών αρχών και μεταξύ αυτών και του εκάστοτε ΙΕΣΠ, πριν αυτό αρχίσει την άσκηση διασυνοριακής δραστηριότητας. Η κοινή θέση του Συμβουλίου αποσαφηνίζει την αλληλουχία των ανταλλαγών πληροφοριών, την παραπομπή στις διατάξεις της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας που διέπουν τις επαγγελματικές συντάξεις, ενώ συμπεριλαμβάνει στις πληροφορίες που πρέπει να διαβιβάζονται τις ενδεχόμενες διατάξεις που θα πρέπει να εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 18 παρ. 7 (Επενδυτικοί κανόνες - βλέπε ανωτέρω) και του άρθρου 20 παρ. 7 (Πληροφόρηση - βλέπε κατωτέρω).

Άρθρο 20 παρ. 7

Αυτή η νέα διάταξη της κοινής θέσης του Συμβουλίου υποχρεώνει τα ΙΕΣΠ που ασκούν διασυνοριακές δραστηριότητες να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών σε θέματα πληροφόρησης, σύμφωνα με το άρθρο 11. Τούτο πρέπει να συσχετισθεί με τη γενική αρχή της τήρησης των διατάξεων της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας του κράτους μέλους παροχής των υπηρεσιών σε περίπτωση διασυνοριακών δραστηριοτήτων. Είναι ευνόητο ότι οι διατάξεις αυτές ισχύουν μόνο για τα μέλη συνταξιοδοτικού συστήματος που υπόκειται σε διασυνοριακή διαχείριση.

Άρθρο 21 Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής

Αυτό το νέο άρθρο της κοινής θέσης του Συμβουλίου θεσπίζει ως ουσιώδη αρχή για την καλή εφαρμογή της οδηγίας τη στενή συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής. Τούτο είναι αναγκαίο και για την εξασφάλιση της καλής λειτουργίας της διασυνοριακής ασφάλισης. Το άρθρο προβλέπει και ότι τα κράτη μέλη θα κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε μείζονα δυσχέρεια που θα συναντούν κατά την εφαρμογή της οδηγίας, η οποία στη συνέχεια θα εξετάζεται από την Επιτροπή και τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη.

Ακόμη, το άρθρο αυτό προβλέπει ότι η Επιτροπή θα παρουσιάσει 5 έτη μετά την έναρξη της εφαρμογής της οδηγίας μια έκθεση επί της εφαρμογής των επενδυτικών κανόνων και εκείνων περί θεματοφυλάκων.

Στο πλαίσιο πάλι της συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών το άρθρο προβλέπει τη δυνατότητα για το κράτος μέλος παροχής των υπηρεσιών να ζητεί από το κράτος μέλος καταγωγής, εφόσον το επιθυμεί, να απαιτεί τον διαχωρισμό των στοιχείων του ενεργητικού και του παθητικού από τα ΙΕΣΠ που ασκούν διασυνοριακές δραστηριότητες, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 16 παρ. 3 και 18 παρ. 7.

Τέλος, το άρθρο προβλέπει ότι η Επιτροπή θα επικουρείται από μιαν επιτροπή ασφάλισης και συντάξεων. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ωστόσο ότι η τελευταία αυτή διάταξη είναι ατελής και θα πρέπει να προσαρμοσθεί με κατάλληλα μέτρα ή διατάξεις ώστε να καταστεί απολύτως συνεπής με τις θέσεις στις οποίες θα καταλήξει σύντομα το Συμβούλιο σε σχέση με την χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εποπτεία και ολοκλήρωση.

Άρθρο 22 Εφαρμογή

Η κοινή θέση του Συμβουλίου ορίζει προθεσμία 24 μηνών για τη θέση σε εφαρμογή των διατάξεων που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με την οδηγία. Ακόμη, περιλαμβάνει και δύο ρήτρες παρέκκλισης, από τις οποίες :

(1) η πρώτη αφορά τους κανόνες περί κανονιστικών ιδίων κεφαλαίων και επιτρέπει στα κράτη μέλη να αναβάλουν επί πέντε έτη την έναρξη της εφαρμογής του άρθρου 17 παρ. 1 και 2 για τα ΙΕΣΠ που δεν διαθέτουν κανονιστικά ίδια κεφάλαια.

(2) η δεύτερη αφορά το ανώτατο όριο για τις επενδύσεις εντός των χρηματοδοτουσών επιχειρήσεων και επιτρέπει στα κράτη μέλη να αναβάλουν για πέντε έτη την έναρξη της εφαρμογής του άρθρου 18 παρ. 1 στοιχείο στ).

Πάντως, και στις δύο περιπτώσεις τα ιδρύματα που επιθυμούν να διαχειρίζονται συστήματα επαγγελματικής συνταξιοδότησης σε διασυνοριακή βάση, κατά την έννοια του άρθρου 20, μπορούν να το πράξουν μόνο υπό τον όρο ότι θα συμμορφωθούν αμέσως με όλες τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η κοινή θέση, η οποία ενεκρίθη ομόφωνα από το Συμβούλιο, διατηρεί την ουσία της δικής της πρότασης καθώς και την ουσία των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή. Παρά τον μεγάλον αριθμό τροποποιήσεων της αρχικής της πρότασης, η Επιτροπή θεωρεί ότι η κοινή θέση επιτυγχάνει επαρκή ισορροπία μεταξύ αφενός μεν της διατήρησης ενός υψηλού επιπέδου ελέγχου από την άποψη της συνετής διαχείρισης και ασφάλειας των συντάξεων, αφετέρου δε της διατήρησης της αποτελεσματικότητας των υφιστάμενων συστημάτων και ενός υψηλού βαθμού χρηματοδοτικών δυνατοτήτων των συντάξεων.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή ελπίζει ότι η οδηγία θα είναι δυνατόν να εκδοθεί μέχρι το τέλος του έτους, με τήρηση του χρονοδιαγράμματος που ετέθη από τους Αρχηγούς Κρατών και Κυβερνήσεων στη Βαρκελώνη.

Με την επιφύλαξη των ανωτέρω παρατηρήσεων και ιδιαιτέρως εκείνων των σχετικών με την πλήρη συνέπεια με τις θέσεις στις οποίες θα καταλήξει σύντομα το Συμβούλιο σε σχέση με την χρηματοπιστωτική σταθερότητα, εποπτεία και ολοκλήρωση, η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει την κοινή θέση και κατά συνέπεια να συστήσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την έγκριση της κοινής θέσης.

5. ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Επιτροπή προέβη στην ακόλουθη μονομερή δήλωση κατά την υιοθέτηση της κοινής θέσης:

"Η Επιτροπή εκτιμά ότι η οδηγία σκοπό έχει την παροχή ενός υψηλού βαθμού προστασίας στα μέλη και στους δικαιούχους. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού, είναι επιτακτικό να υπολογίζονται με σύνεση τα τεχνικά αποθεματικά. Τούτο είναι δυνατόν να οδηγήσει στην ανάγκη να επιλέγονται με σύνεση το επιτόκιο και οι άλλοι οικονομικοί και δημογραφικοί παράγοντες.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι η έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 15 παρ. 6 συνιστά σημαντικό παράγοντα για την ενίσχυση της διαφάνειας και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης. Δεσμεύεται δε να επαληθεύει προσεκτικά και τακτικά, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, το αν η κατάσταση σε καθένα από αυτά οδηγεί σε αγώνα δρόμου για την ανάδειξη πλειοδότη και για τον καθορισμό διαχειριστικών προτύπων ανεπαρκώς συνετών. Ακόμη, θα εξετάζει με προσοχή κάθε πληροφορία που θα της παρέχουν τα κράτη μέλη σχετικά με το ενδεχόμενο διεξαγωγής ενός τέτοιου αγώνα δρόμου. Μετά από συνεννόηση με τα κράτη μέλη, η Επιτροπή θα προτείνει κάθε μέτρο αναγκαίο για την αποφυγή ενδεχομένων στρεβλώσεων και για την προστασία των συμφερόντων των δικαιούχων και των μελών όλων των συστημάτων."