Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 13/2000

η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 16 Δεκεμβρίου 1999

για την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τα μέτρα για την προώθηση της πλήρους ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στη διαδικασία ανάπτυξης των αναπτυσσομένων χωρών

(2000/C 64/02)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 175 και 179,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) η εξάντληση των φυσικών πόρων και η περιβαλλοντική υποβάθμιση έχουν άμεσες επιπτώσεις στην οικονομική ανάπτυξη και ειδικά στους πόρους ζωής των τοπικών κοινοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των αυτόχθονων πληθυσμών, και με τον τρόπο αυτό εξουδετερώνουν τις προσπάθειες καταπολέμησης της φτώχειας μέσω της βιώσιμης ανάπτυξης·

(2) τα ισχύοντα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης έχουν αδιαμφισβήτητες διασυνοριακές και παγκόσμιες επιπτώσεις, ειδικότερα όσον αφορά την ατμόσφαιρα, την υδρόσφαιρα, την κατάσταση του εδάφους και τη βιολογική ποικιλομορφία·

(3) η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της έχουν υπογράψει τη διακήρυξη του Ρίο και το πρόγραμμα δράσης Agenda 21 και έχουν δεσμευθεί να εφαρμόσουν το ψήφισμα της ειδικής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (UNGASS), με τίτλο "Πρόγραμμα για την περαιτέρω εφαρμογή της Agenda 21"·

(4) η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της είναι συμβαλλόμενα μέρη πολυμερών συμφωνιών για το περιβάλλον, και ειδικότερα της σύμβασης για τη βιολογική ποικιλομορφία, της σύμβασης-πλαισίου για τις κλιματικές μεταβολές και της σύμβασης για την καταπολέμηση της απερήμωσης· ως εκ τούτου, έχουν δεσμευθεί να λαμβάνουν υπόψη τις κοινές αλλά διαφοροποιημένες ευθύνες των ανεπτυγμένων και των αναπτυσσόμενων μερών στους εν λόγω τομείς·

(5) οι εσωτερικές και εξωτερικές πτυχές της περιβαλλοντικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας απαιτείται να είναι εναρμονισμένες προκειμένου να μπορεί αυτή να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στις προκλήσεις που προσδιορίστηκαν στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον και την ανάπτυξη (UNCED) και στις εργασίες που την ακολούθησαν·

(6) η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της έχουν δεσμευθεί να εφαρμόσουν τη στρατηγική "Διαμορφώνοντας τον 21ο αιώνα" της επιτροπής αναπτυξιακής βοήθειας (DAC) του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Αναπτύξεως, η οποία επιβάλλει την υποστήριξη της εφαρμογής εθνικών στρατηγικών για βιώσιμη ανάπτυξη σε όλες τις χώρες έως το 2005 ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι σημερινές τάσεις απώλειας περιβαλλοντικών πόρων θα έχουν πράγματι αντιστραφεί έως το 2015 τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε εθνικό επίπεδο·

(7) το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν εκδώσει την απόφαση αριθ. 2179/98/ΕΚ, της 24ης Σεπτεμβρίου 1998, περί αναθεωρήσεως του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σχετικά με την πολιτική και τη δράση για το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη "Στόχος η αειφορία"(4), στην οποία ζητείται η ενίσχυση του ρόλου της Κοινότητας στη διεθνή συνεργασία για το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυξη· βασική στρατηγική του προγράμματος αυτού είναι να επιτευχθεί η πλήρης ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής πολιτικής στις άλλες πολιτικές, συμπεριλαμβανομένης της αναπτυξιακής πολιτικής·

(8) το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Κάρντιφ, τον Ιούνιο του 1998, δέχτηκε ευνοϊκά την ανακοίνωση της Επιτροπής "Συνεργασία στην υπηρεσία της ολοκλήρωσης" στην οποία καθορίζεται μια στρατηγική για την ενσωμάτωση του περιβάλλοντος στις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ενέκρινε την αρχή σύμφωνα με την οποία οι σημαντικές προτάσεις πολιτικής θα πρέπει να συνοδεύονται από αξιολόγηση των περιβαλλοντικών τους επιπτώσεων·

(9) το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη ενέκριναν, στις 15 Ιουλίου 1996, ψήφισμα για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών πτυχών της αναπτυξιακής συνεργασίας·

(10) στο ψήφισμά του, της 30ής Νοεμβρίου 1998, το Συμβούλιο αναγνωρίζει τον καίριο ρόλο που διαδραματίζουν οι αυτόχθονες πληθυσμοί στη διατήρηση και βιώσιμη χρήση των φυσικών πόρων·

(11) η βιώσιμη ανάπτυξη εξαρτάται από την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης στην αναπτυξιακή διαδικασία·

(12) λόγω περιορισμένων πόρων, η δημιουργία κατάλληλων πολιτικών, στρατηγικών και μέσων και η υλοποίηση πειραματικών σχεδίων αποτελούν ουσιαστικής σημασίας στοιχεία για την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης στην οικονομική και αναπτυξιακή συνεργασία·

(13) τα χρηματοδοτικά μέσα που διαθέτει η Κοινότητα για τη στήριξη της βιώσιμης ανάπτυξης στις αναπτυσσόμενες χώρες θα πρέπει να συμπληρωθούν·

(14) ο συντονισμός των δράσεων που χρηματοδοτούνται από κοινοτικά μέσα θα πρέπει να βελτιωθεί·

(15) ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 722/97 του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 1997, σχετικά με τις δράσεις που εφαρμόζονται στις αναπτυσσόμενες χώρες στον τομέα του περιβάλλοντος στο πλαίσιο της μακρόπνοης ανάπτυξης(5) καθορίζει το πλαίσιο της κοινοτικής βοήθειας που χορηγείται για να βοηθηθούν οι αναπτυσσόμενες χώρες να ενσωματώσουν την περιβαλλοντική διάσταση στη διαδικασία ανάπτυξής τους· ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 722/97 ίσχυσε μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1999· η εμπειρία που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 722/97 θα πρέπει να αντανακλάται στον παρόντα κανονισμό·

(16) θα πρέπει να προβλεφθεί η χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό·

(17) ο παρών κανονισμός καθορίζει, για τη συνολική διάρκεια του προγράμματος που θεσπίζει, χρηματοδοτικό πλαίσιο το οποίο αποτελεί, για την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, προνομιακή αναφορά, κατά την έννοια του σημείου 33 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 6ης Μαΐου 1999, για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προϋπολογισμού(6), κατά την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού·

(18) θα πρέπει να καθοριστούν λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής, ιδίως όσον αφορά τη μορφή της δράσης, τους εταίρους της συνεργασίας και τη διαδικασία λήψεως αποφάσεων·

(19) τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου 1999/468/ΕΚ, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(7),

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Η Κοινότητα στηρίζει τις αναπτυσσόμενες χώρες στις προσπάθειες που καταβάλλουν να ενσωματώσουν την περιβαλλοντική διάσταση στην αναπτυξιακή τους διαδικασία.

Προς το σκοπό αυτό, η Κοινότητα παρέχει χρηματοδοτική βοήθεια και κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη για την εκπόνηση και την προώθηση της εφαρμογής πολιτικών, στρατηγικών, μέσων και τεχνολογιών για την επιδίωξη βιώσιμης ανάπτυξης.

2. Η κοινοτική στήριξη παρέχεται άμεσα μεν στους ενδιαφερόμενους φορείς στις αναπτυσσόμενες χώρες, έμμεσα δε μέσω της ενίσχυσης της περιβαλλοντικής διάστασης της οικονομικής και αναπτυξιακής συνεργασίας της Κοινότητας ώστε να εξασφαλισθεί ότι λαμβάνονται πλήρως υπόψη οι περιβαλλοντικές παράμετροι στα κοινοτικά προγράμματα.

3. Η βοήθεια και η εμπειρογνωμοσύνη που παρέχονται βάσει του παρόντος κανονισμού συμπληρώνουν και ενισχύουν εκείνες που παρέχονται μέσω άλλων προγραμμάτων αναπτυξιακής συνεργασίας.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ως "βιώσιμη ανάπτυξη" νοείται η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου και της ευημερίας των σχετικών πληθυσμών εντός των ορίων των δυνατοτήτων των οικοσυστημάτων, με τη διαφύλαξη της φυσικής κληρονομιάς και της βιολογικής της ποικιλομορφίας προς όφελος των σημερινών και των μελλοντικών γενεών.

Άρθρο 3

1. Οι δραστηριότητες που πραγματοποιούνται βάσει του παρόντος κανονισμού αφορούν ιδίως:

- τα περιβαλλοντικά ζητήματα πλανητικής εμβέλειας, και ειδικότερα αυτά που καλύπτονται από πολυμερείς συμφωνίες για το περιβάλλον, όπως οι κλιματικές μεταβολές, η απερήμωση και η βιολογική ποικιλομορφία,

- τα διασυνοριακά περιβαλλοντικά ζητήματα, και ειδικότερα η ρύπανση του αέρα, του εδάφους και των υδάτων,

- τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις που σχετίζονται με την ενσωμάτωση των αναπτυσσόμενων χωρών στην παγκόσμια οικονομία,

- τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των μακροοικονομικών και τομεακών πολιτικών στις αναπτυσσόμενες χώρες,

- τα βιώσιμα πρότυπα παραγωγής και κατανάλωσης,

- τη βιώσιμη διαχείριση και χρήση των φυσικών και περιβαλλοντικών πόρων σε όλους τους παραγωγικούς τομείς της οικονομίας, όπως στη γεωργία, στην αλιεία και στη βιομηχανία,

- τα περιβαλλοντικά προβλήματα που δημιουργούνται από τη μη βιώσιμη χρήση των πόρων λόγω φτώχειας,

- τη βιώσιμη παραγωγή και χρήση της ενέργειας,

- τη βιώσιμη παραγωγή και χρήση χημικών προϊόντων, ειδικότερα των επικίνδυνων και τοξικών ουσιών,

- τη διατήρηση της βιολογικής ποικιλομορφίας, τη βιώσιμη χρήση των συστατικών μερών της και τη δίκαιη και ισότιμη κατανομή των οφελών που προκύπτουν από τη χρησιμοποίηση των γενετικών πόρων,

- τη διαχείριση των πόρων των γλυκών υδάτων,

- τη διαχείριση των παράκτιων ζωνών, των εκβολών ποταμών και των υγροτόπων,

- την απερήμωση,

- τα προβλήματα του αστικού περιβάλλοντος που σχετίζονται, μεταξύ άλλων, με τις μεταφορές, τα απορρίμματα, τα λύματα, τη ρύπανση του αέρα και την ηχορρύπανση, καθώς και την ποιότητα του πόσιμου ύδατος.

2. Οι επιλέξιμες προς χρηματοδότηση δράσεις περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων:

- την υποστήριξη της εκπόνησης εθνικών, περιφερειακών και τοπικών πολιτικών, σχεδίων και στρατηγικών βιώσιμης ανάπτυξης,

- τους μηχανισμούς για τη δημιουργία των θεσμικών και λειτουργικών ικανοτήτων των παραγόντων που συμμετέχουν στην αναπτυξιακή διαδικασία, δηλαδή των κυβερνήσεων, των μη κυβερνητικών οργανισμών, του ιδιωτικού τομέα, της κοινωνίας των πολιτών, των αυτόχθονων πληθυσμών, σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο,

- τα επιτόπια πρότυπα σχέδια, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βασίζονται σε περιβαλλοντικά αποδεκτές τεχνολογίες προσαρμοσμένες στους τοπικούς περιορισμούς και στις τοπικές ανάγκες,

- τη δημιουργία μέσων για την επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης, μεταξύ άλλων των μέσων που αφορούν το εμπόριο όπως είναι τα συστήματα επισήμανσης και πιστοποίησης και οι πρωτοβουλίες οικολογικού εμπορίου,

- τη στήριξη της ανάπτυξης και της εφαρμογής μέσων περιβαλλοντικής αξιολόγησης κατά την εκπόνηση και υλοποίηση πολιτικών, στρατηγικών, προγραμμάτων και σχεδίων,

- την εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών και επιχειρησιακών εγχειριδίων με στόχο την προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης και την ενσωμάτωση της περιβαλλοντικής διάστασης,

- την αύξηση της ευαισθητοποίησης των τοπικών πληθυσμών και των βασικών παραγόντων της αναπτυξιακής διαδικασίας και συνεργασίας όσον αφορά τη σημασία της βιώσιμης ανάπτυξης, ιδίως με ενημερωτικές εκστρατείες και δράσεις κατάρτισης,

- την πραγματοποίηση απογραφικών, λογιστικών και στατιστικών εργασιών προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα των περιβαλλοντικών στατιστικών στοιχείων και των περιβαλλοντικών δεικτών.

3. Κατά την επιλογή, προετοιμασία, εφαρμογή και αξιολόγηση των δραστηριοτήτων, δίδεται ιδιαίτερη προσοχή:

- στη συμβολή τους στην επιδίωξη του γενικότερου στόχου της εξάλειψης της φτώχειας,

- στις τοπικές πρωτοβουλίες που περιλαμβάνουν καινοτόμα μέτρα με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη,

- στην ενεργό συμμετοχή, υποστήριξη και αυτοδιάθεση των τοπικών πληθυσμών, συμπεριλαμβανομένων των αυτόχθονων κοινοτήτων,

- στον ιδιαίτερο ρόλο των δύο φύλων, στις γνώσεις, τις προοπτικές και τη συμβολή των γυναικών/κοριτσιών και των ανδρών/αγοριών στη βιώσιμη διαχείριση και χρήση των φυσικών πόρων,

- στις δυνατότητες ένταξής τους στο ευρύτερο πλαίσιο των κοινοτικών πολιτικών κα προγραμμάτων αναπτυξιακής συνεργασίας,

- στην εσωτερίκευση του περιβαλλοντικού κόστους, μεταξύ άλλων με μέσα οικονομικής πολιτικής,

- στη συμβολή για την ενίσχυση της περιφερειακής συνεργασίας στον τομέα της βιώσιμης ανάπτυξης.

Η άντληση διδαγμάτων και η διάδοση των αποτελεσμάτων των υλοποιούμενων δράσεων αποτελούν θεμελιώδη στοιχεία της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης της εφαρμογής των διεθνών συμφωνιών για το περιβάλλον.

Άρθρο 4

Στους εταίρους της συνεργασίας οι οποίοι μπορούν να λάβουν βοήθεια βάσει του παρόντος κανονισμού συμπεριλαμβάνονται διεθνείς οργανισμοί, κράτη, περιφέρειες και περιφερειακοί φορείς, αποκεντρωμένες υπηρεσίες, δημόσιοι οργανισμοί, φορείς και επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα, συνεταιρισμοί, τοπικές κοινότητες, μη κυβερνητικοί οργανισμοί και ενώσεις που εκπροσωπούν τοπικούς πληθυσμούς, ιδιαίτερα δε τους αυτόχθονες.

Άρθρο 5

1. Η κοινοτική χρηματοδότηση μπορεί να καλύπτει μελέτες, τεχνική βοήθεια, εκπαίδευση και κατάρτιση ή άλλες υπηρεσίες, μικρής κλίμακας προμήθειες και εργασίες, χορήγηση μικρών κονδυλίων καθώς και εκτιμήσεις, λογιστικούς ελέγχους και αποστολές αξιολόγησης και παρακολούθησης. Μπορεί να καλύπτει, εντός του ορίου που καθορίζεται ετησίως από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, το κόστος της τεχνικής και διοικητικής βοήθειας, προς όφελος της Επιτροπής και του δικαιούχου, σχετικά με ενέργειες, πλην αυτών που εμπίπτουν στα μόνιμα καθήκοντα της δημόσιας διοίκησης, οι οποίες συνδέονται με τον καθορισμό, την προετοιμασία, τη διαχείριση, την παρακολούθηση και τον λογιστικό και τον γενικότερο έλεγχο των προγραμμάτων ή των σχεδίων.

Η κοινοτική χρηματοδότηση μπορεί να καλύπτει τόσο τις επενδύσεις που συνδέονται με συγκεκριμένη δραστηριότητα, εξαιρουμένης της αγοράς ακινήτων, όσο και τις τρέχουσες δαπάνες (στις οποίες περιλαμβάνονται δαπάνες διοίκησης, συντήρησης και λειτουργίας).

Με την εξαίρεση των προγραμμάτων κατάρτισης, εκπαίδευσης και έρευνας, οι τρέχουσες δαπάνες μπορούν κανονικά να καλύπτονται μόνο κατά την εναρκτήρια φάση και σε φθίνουσα βάση.

2. Για κάθε δραστηριότητα συνεργασίας ζητείται η συνεισφορά των εταίρων της συνεργασίας που ορίζονται στο άρθρο 4. Η συνεισφορά που ζητείται είναι ανάλογη των δυνατοτήτων τους και εξαρτάται από τη φύση της συγκεκριμένης δραστηριότητας.

3. Μπορούν να αναζητηθούν δυνατότητες συγχρηματοδότησης από άλλους χορηγούς, ιδίως από τα κράτη μέλη και τις σχετικές διεθνείς οργανώσεις. Εν προκειμένω, επιδιώκεται συντονισμός με τα μέτρα που λαμβάνουν άλλοι χορηγοί.

4. Λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα ώστε να τονίζεται ο κοινοτικός χαρακτήρας της χορηγούμενης δυνάμει του παρόντος κανονισμού βοήθειας.

5. Για να επιτευχθούν οι στόχοι της συνοχής και της συμπληρωματικότητας που καθορίζονται στη συνθήκη και για να εξασφαλιστεί η βέλτιστη αποτελεσματικότητα όλων αυτών των δραστηριοτήτων, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, λαμβάνει όλα τα αναγκαία συντονιστικά μέτρα, στα οποία περιλαμβάνονται ειδικότερα:

α) η συστηματική ανταλλαγή και ανάλυση των πληροφοριών σχετικά με τις ενέργειες που χρηματοδοτούνται ή είναι υποψήφιες για χρηματοδότηση από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη·

β) ο επιτόπιος συντονισμός των δραστηριοτήτων αυτών μέσω τακτικών συναντήσεων και ανταλλαγών πληροφοριών μεταξύ των αντιπροσώπων της Επιτροπής και των κρατών μελών στις δικαιούχες χώρες.

6. Προκειμένου οι δραστηριότητες να έχουν τον μεγαλύτερο δυνατό αντίκτυπο σε παγκόσμιο, εθνικό και τοπικό επίπεδο, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, αναλαμβάνει κάθε αναγκαία πρωτοβουλία για να εξασφαλίσει τον κατάλληλο συντονισμό και τη στενή συνεργασία με τους εταίρους της συνεργασίας, τους χορηγούς και τους άλλους εμπλεκόμενους διεθνείς οργανισμούς, και ειδικότερα εκείνους που εντάσσονται στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών.

Άρθρο 6

Η χρηματοδοτική βοήθεια που παρέχεται βάσει του παρόντος κανονισμού λαμβάνει τη μορφή μη επιστρεπτέων ενισχύσεων.

Άρθρο 7

Το χρηματοδοτικό πλαίσιο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού κατά τη χρονική περίοδο από το 2000 έως το 2006 ανέρχεται σε 50,4 εκατομμύρια ευρώ.

Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.

Άρθρο 8

1. Η Επιτροπή είναι αρμόδια για την εκτίμηση, τη λήψη των αποφάσεων χρηματοδότησης και τη διαχείριση των δραστηριοτήτων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό σύμφωνα με τις ισχύουσες δημοσιονομικές και άλλες διαδικασίες, και ιδίως εκείνες που προβλέπονται από το δημοσιονομικό κανονισμό ο οποίος εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Κάθε έτος, η Επιτροπή εγκρίνει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 9 παράγραφος 2, στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές και προτεραιότητες για την υλοποίηση των δραστηριοτήτων που πρέπει να πραγματοποιηθούν το επόμενο έτος.

3. Οι αποφάσεις που αφορούν μη επιστρεπτέες ενισχύσεις δύο εκατομμυρίων ευρώ ή περισσότερο για μεμονωμένες δραστηριότητες χρηματοδοτούμενες δυνάμει του παρόντος κανονισμού εκδίδονται από την Επιτροπή με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2.

4. Η Επιτροπή ενημερώνει συνοπτικά την επιτροπή του άρθρου 9 παράγραφος 1 για τις αποφάσεις χρηματοδότησης που προτίθεται να λάβει όσον αφορά μη επιστρεπτέες ενισχύσεις μικρότερες των δύο εκατομμυρίων ευρώ για δραστηριότητες που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Η ενημέρωση αυτή πραγματοποιείται το αργότερο μία εβδομάδα πριν από τη λήψη της απόφασης.

5. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει τις έκτακτες αναλήψεις υποχρεώσεων που απαιτούνται για την κάλυψη αναμενόμενων ή πραγματικών υπερβάσεων του κόστους ή πρόσθετων αναγκών, εφόσον η υπέρβαση ή πρόσθετη ανάγκη είναι κατώτερη ή ίση με το 20 % της αρχικής ανάληψης υποχρεώσεων που καθορίσθηκε με την απόφαση χρηματοδότησης.

6. Όλες οι χρηματοδοτικές συμφωνίες ή συμβάσεις που συνάπτονται δυνάμει του παρόντος κανονισμού προβλέπουν τη διενέργεια από την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο επιτόπιων ελέγχων σύμφωνα με τις συνήθεις διαδικασίες που ορίζει η Επιτροπή στο πλαίσιο των ισχυόντων κανόνων, ιδίως δε τις διαδικασίες του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

7. Σε περίπτωση που οι ενέργειες αποτελούν αντικείμενο χρηματοδοτικών συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας και της δικαιούχου χώρας, οι εν λόγω συμφωνίες ορίζουν ότι η Κοινότητα δεν αναλαμβάνει να καλύψει την πληρωμή φόρων, δασμών ή άλλων επιβαρύνσεων.

8. Η συμμετοχή σε διαγωνισμούς και η ανάθεση συμβάσεων είναι ανοικτές, επί ίσοις όροις, σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα των κρατών μελών και της δικαιούχου χώρας. Μπορούν να επεκταθούν και σε άλλες αναπτυσσόμενες χώρες και, σε εξαιρετικές και δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, σε άλλες τρίτες χώρες.

9. Οι προμήθειες προέρχονται από τα κράτη μέλη, τη δικαιούχο χώρα ή άλλες αναπτυσσόμενες χώρες. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, εφόσον απαιτείται από τις περιστάσεις, οι προμήθειες μπορούν να προέρχονται και από άλλες χώρες.

10. Ιδιαίτερη προσοχή δίδεται:

- στην επιδίωξη καλής σχέσης κόστους/αποτελεσματικότητας και βιώσιμων αποτελεσμάτων των δραστηριοτήτων,

- στον σαφή καθορισμό και στην παρακολούθηση των στόχων και των δεικτών υλοποίησης για όλες τις δραστηριότητες.

Άρθρο 9

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την κατάλληλη γεωγραφικώς καθοριζόμενη επιτροπή που είναι αρμόδια για την ανάπτυξη, εφεξής καλούμενη "επιτροπή".

2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι ένας μήνας.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

Άρθρο 10

1. Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου μετά από κάθε δημοσιονομικό έτος, η Επιτροπή υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, με συνοπτική παρουσίαση των δραστηριοτήτων που χρηματοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια του εν λόγω έτους καθώς και αξιολόγηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού κατά το ίδιο διάστημα.

Η συνοπτική παρουσίαση περιλαμβάνει κυρίως πληροφορίες για τον αριθμό και τη φύση των δραστηριοτήτων που χρηματοδοτήθηκαν, τους εταίρους της συνεργασίας και τις οικείες χώρες. Στην έκθεση αναφέρεται επίσης ο αριθμός των εξωτερικών αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν για συγκεκριμένες δραστηριότητες.

2. Η Επιτροπή προβαίνει τακτικά σε αξιολόγηση των χρηματοδοτούμενων από την Κοινότητα δραστηριοτήτων προκειμένου να εξακριβώνεται κατά πόσον έχουν επιτευχθεί οι στόχοι των δραστηριοτήτων αυτών και να χαράσσονται κατευθυντήριες γραμμές για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας μελλοντικών δραστηριοτήτων. Η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή του άρθρου 9 παράγραφος 1, περίληψη των αξιολογήσεων που πραγματοποιήθηκαν. Τα κράτη μέλη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και άλλοι ενδιαφερόμενοι έχουν πρόσβαση στις εκθέσεις αξιολόγησης.

3. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη, το αργότερο εντός ενός μηνός από τη λήψη της απόφασής της, για τις δραστηριότητες που έχουν εγκριθεί, αναφέροντας το κόστος και τη φύση τους, τη δικαιούχο χώρα και τους εταίρους της συνεργασίας.

4. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής, συμπεριλαμβανομένων αντιπροσωπιών της Επιτροπής στις οικείες χώρες, δημοσιεύουν και ανακοινώνουν στα ενδιαφερόμενα μέρη οδηγό χρηματοδότησης που διευκρινίζει τις κατευθυντήριες γραμμές και τα κριτήρια που εφαρμόζονται για την επιλογή των δραστηριοτήτων.

Άρθρο 11

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2006.

2. Τέσσερα έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο γενική αξιολόγηση των δραστηριοτήτων που χρηματοδοτήθηκαν από την Κοινότητα βάσει του παρόντος κανονισμού, στα πλαίσια της συνολικής αναπτυξιακής συνεργασίας της Κοινότητας, καθώς και προτάσεις σχετικά με το μέλλον του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της πιθανής τροποποίησής του ή της λήξης του.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) EE C 47 της 20.2.1999, σ. 10.

(2) EE C 258 της 10.9.1999, σ. 16.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 5ης Μαΐου 1999 (EE C 279 της 1.10.1999, σ 173)· κοινή θέση του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1999 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) EE L 275 της 10.10.1998, σ. 1.

(5) EE L 108 της 25.4.1997, σ. 1.

(6) EE C 172 της 18.6.1999, σ. 1.

(7) EE L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Στις 28 Ιανουαρίου 1999, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση απόφασης με βάση τα άρθρα 175 και 179 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρα 130 Σ και 130 Χ) για τον καθορισμό των στόχων καιτων διαδικασίων για τις δραστηριότητες στα πλαίσια της θέσης Β7-6200 "Περιβάλλον στις αναπτυσσόμενες χώρες" του προϋπολογισμού για το τρέχον έτος.

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (μετά την πρώτη ανάγνωση) έδωσε τη γνώμη του στις 5 Μαΐου 1999.

3. Ζητήθηκε η γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσε τη γνώμη της στις 7 Ιουλίου 1999. Η Επιτροπή των Περιφερειών πληροφόρησε το Συμβούλιο, με επιστολή της 25ης Οκτωβρίου 1999, ότι δεν προτίθεται να γνωμοδοτήσει σχετικά με τον προτεινόμενο κανονισμό.

4. Κατόπιν της γνώμης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της σχετικής θέσης της Επιτροπής, η ομάδα του Συμβουλίου συμφώνησε για σχέδιο κοινής θέσης όπου λαμβάνονται υπόψη ορισμένες αλλαγές λόγω της έναρξης ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ.

5. Στις 16 Δεκεμβρίου 1999, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 της συνθήκης ΕΚ.

II. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στόχος της πρότασης είναι να εξασφαλιστεί η συνέχιση των δραστηριοτήτων που υλοποιούνται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 722/97 του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 1997, μετά τη λήξη ισχύος του στις 31 Δεκεμβρίου 1999. Η πρόταση λαμβάνει τη μορφή πολυετούς προγράμματος με στόχο την προώθηση μέτρων σε διεθνές επίπεδο τα οποία συμβάλλουν στην αποτελεσματική ένταξη της περιβαλλοντικής διάστασης στο πλαίσιο της συνεργασίας για την ανάπτυξη.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

1. Γενικές παρατηρήσεις

1.1. Το Συμβούλιο μπόρεσε να δεχθεί σημαντικό αριθμό τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (βλέπε σημείο 2.3. παρακάτω). Η Επιτροπή και το Συμβούλιο δεν μπόρεσαν να δεχθούν ορισμένες τροπολογίες του Κοινοβουλίου ή τμήματα τροπολογιών συνήθως για έναν ή περισσότερους από τους εξής λόγους:

- προσθήκη λεπτομερειών που αφορούσαν θέματα και δραστηριότητες που είχαν ήδη γίνει αντικείμενο εξέτασης σε άλλα σημεία του κανονισμού ή/και τα οποία θεωρήθηκε ότι επιβαρύνουν τη διάρθρωση και τη ισορροπία του κανονισμού χωρίς να συμβάλλουν στην πληρότητά του,

- άλλες τροπολογίες οι οποίες θεωρήθηκε ότι καλύπτονταν ήδη από το αρχικό κείμενο της πρότασης κανονισμού,

- παραπομπές ή προσθήκη λεπτομερειών σχετικά με διάφορα έγγραφα για την ισχύουσα πολιτική και νομικές πράξεις που θεωρήθηκαν περιττές για το σκοπό της οδηγίας,

- τροπολογίες που αφορούσαν την ερμηνεία του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού και που θεωρήθηκαν είτε υπερβολικά ευρείες είτε υπερβολικά περιοριστικές,

- τροπολογίες που δεν συμφωνούσαν με τυποποιημένες διατυπώσεις και πρακτικές παρόμοιων κανονισμών,

- τροπολογίες που ήταν ασαφείς, περιττές, ανεφάρμοστες ή υπερβολικά περιοριστικές,

- θέματα διαχείρισης τα οποία εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής.

1.2. Στην κοινή του θέση το Συμβούλιο ενέκρινε ως προς την ουσία και τη διατύπωση την πρόταση της Επιτροπής με τις εξαιρέσεις που αναφέρονται στο σημείο 2.2. (σχετικά σχόλια). Στο άρθρο 8 παράγραφος 2 του σχεδίου κοινής θέσης, το Συμβούλιο θεώρησε σκόπιμο να περιλάβει ένα νέο καθήκον για τη συνεδρίαση των κοινών επιτροπών (με τη διαδικασία επιτροπολογίας που εκτίθεται στο άρθρο 9) με στόχο την έγκριση ετησίων στρατηγικών κατευθυντήρων γραμμών και προτεραιοτήτων προκειμένου να υπογραμμισθεί η εστίαση σε μια στρατηγική προσέγγιση.

2. Ειδικά σχόλια

2.1. Νομική βάση

Στην κοινή του θέση, το Συμβούλιο έκρινε τη νομική βάση που επέλεξε η Επιτροπή στην πρότασή της, συγκεκριμένα τα άρθρα 175 και 179 της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρα 130 Σ και 130 Χ), ως την καταλληλότερη συναρτήσει του στόχου και του περιεχομένου της πρότασης.

2.2. Τροποποιήσεις της πρότασης της Επιτροπής από το Συμβούλιο

2.2.1. Διάρκεια του προγράμματος

Όσον αφορά τη διάρκεια ισχύος του κανονισμού, το Συμβούλιο επέλεξε επταετή περίοδο (2000-2006) που αντιστοιχεί στην περίοδο για την οποία έχουν καθορισθεί δημοσιονομικές προοπτικές. Η έκθεση αξιολόγησης της Επιτροπής θα πρέπει να παρουσιασθεί τέσσερα έτη μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού και θα περιλαμβάνει προτάσεις σχετικά με το μέλλον του κανονισμού.

2.2.2. Χρηματοδότηση

Ως συνέπεια του επταετούς προγράμματος, το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς έχει καθορισθεί σε 50,4 εκατομμύρια ευρώ, που προκύπτει από τις πιστώσεις του σχεδίου προϋπολογισμού 2000 ύψους οκτώ εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Το ποσό αυτό μειώθηκε περαιτέρω κατά 10 % ώστε ληφθεί υπόψη η απόφαση του Συμβουλίου Προϋπολογισμού του Ιουλίου για τις δαπάνες του τομέα 4. Με τον καθορισμό αυτού του ενδεικτικού ποσού το Συμβούλιο έλαβε εν μέρει υπόψη του την τροπολογία αριθ. 52 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

2.2.3. Επιτροπολογία (άρθρο 9)

Το Συμβούλιο άλλαξε τη διαδικασία επιτροπολογίας σύμφωνα με την οποία οι εξουσίες της επιτροπής ασκούνται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης, όπως εκτίθεται στην απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή. Το Συμβούλιο κρίνει ότι αυτή η διαδικασία επιτροπολογίας θα εξασφαλίσει τον μέγιστο δυνατό συντονισμό με τις δραστηριότητες των κρατών μελών και συνεπώς θα συμβάλει στην αναγκαία συμπληρωμαικότητα.

Επιπλέον, ένα ετήσιο έγγραφο της Επιτροπής για τις στατηγικές κατευθυντήριες γραμμές και προτεραιότητες θα υποβάλλεται στην αρμόδια γεωγραφική επιτροπή η οποία θα το εγκρίνει σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης.

2.3. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

2.3.1. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που ενέκρινε το Συμβούλιο

Το Συμβούλιο ενέκρινε εξ ολοκλήρου τις 28 τροπολογίες που ενέκρινε η Επιτροπή και κατ' ουσίαν το πρώτο μέρος της τροπολογίας αριθ. 52 που πρότεινε το Κοινοβούλιο.

2.3.2. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που δεν ενέκρινε το Συμβούλιο

Εκτός από τις τροπολογίες που δεν ενέκρινε η Επιτροπή, το Συμβούλιο δεν μπόρεσε να δεχθεί άλλες τροπολογίες διότι δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθεί η απαιτούμενη ομοφωνία.

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Το Συμβούλιο κρίνει ότι η κοινή του θέση αποτελεί σταθμισμένο κείμενο ώστε να εξασφαλισθεί η συνέχιση των δραστηριοτήτων που υλοποιούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 722/97 του Συμβουλίου, της 22ας Απριλίου 1997, μετά τη λήξη ισχύος του στις 31 Δεκεμβρίου 1999. Η κοινή θέση ανταποκρίνεται στην ανάγκη ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών θεμάτων στην πολιτική της συνεργασίας για την ανάπτυξη και στήριξης της Κοινότητας όσον αφορά την εκπλήρωση των νομικών και πολιτικών υποχρεώσεών της για την προστασία του περιβάλλοντος στα πλαίσια της βιώσιμης ανάπτυξης.