[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Βρυξέλλες, 10.11.2010

COM(2010) 658 τελικό

2010/0324 (NLE)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού, για το 2011, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ύδατα της ΕΕ και, για τα σκάφη της ΕΕ, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης |

Αιτιολογία και στόχοι της πρότασης Κάθε έτος, το Συμβούλιο Υπουργών υποχρεούται να λάβει απόφαση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα του Ατλαντικού, της Βόρειας Θάλασσας και των τύπων διεθνούς αλιείας στους οποίους συμμετέχουν σκάφη της ΕΕ. Αυτός είναι ο βασικός κανονισμός για τις αλιευτικές δυνατότητες από την άποψη του αριθμού των ρυθμιζόμενων αποθεμάτων. Από κοινού με τους κανονισμούς που καθορίζουν τις αλιευτικές δυνατότητες για τη Βαλτική Θάλασσα, τον Εύξεινο Πόντο και τα αποθέματα βαθέων υδάτων (ο τελευταίος εκδίδεται ανά διετία), οι κανονισμοί αυτοί περιορίζουν την αλίευση των αποθεμάτων σε επίπεδα, τα οποία πρέπει να συνάδουν με τους γενικότερους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Ως προς αυτό, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[1] καθορίζει τους στόχους για τις ετήσιες προτάσεις σχετικά με τους περιορισμούς αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας που εξασφαλίζουν ότι η ενωσιακή αλιεία είναι βιώσιμη από οικολογική, οικονομική και κοινωνική άποψη. Οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται με τους κανονισμούς αυτούς απηχούν τον βαθμό επιτυχίας της πολιτικής στο σύνολό της. Το όλο φάσμα μέσων που χρησιμοποιεί η Ένωση για την επίτευξη των στόχων της αλιευτικής πολιτικής θα πρέπει, ως ενιαίο σύνολο, να εξασφαλίζει ότι η εκμετάλλευση των πόρων που αποτελούν τη βάση της ευρωπαϊκής αλιείας γίνεται στο κατάλληλο επίπεδο και όχι πέραν αυτού. Η διαχείριση αυτή δεν είναι μόνον αποτέλεσμα του περιορισμού των αλιευτικών δυνατοτήτων. Η πολιτική για τον στόλο και ο έλεγχος των αλιευτικών δραστηριοτήτων, για να αναφέρουμε δύο άλλους τομείς στους οποίους η πολιτική καταρτίζει ενεργά ρυθμιστικά μέτρα, μπορούν να αποτελέσουν καθοριστικούς παράγοντες. Το βασικό χαρακτηριστικό του ετήσιου καθορισμού των αλιευτικών δραστηριοτήτων είναι πράγματι ο βραχυπρόθεσμος χαρακτήρας του. Αυτό οφείλεται κυρίως σε ιστορικούς λόγους, οι οποίοι σχετίζονται με τον τρόπο με τον οποίο η ΚΑΠ προβλέπει την κατανομή του θαλάσσιου χώρου και των οικείων πόρων μεταξύ των εθνικών στόλων της ΕΕ. Είναι σημαντικό να διατηρηθεί μια διαδικασία επαναλαμβανόμενη κάθε έτος για αυτό το σύμφωνο, το οποίο καλύπτει ολόκληρη την ΕΕ και αποτελεί τη βάση της αλιευτικής πολιτικής. Ωστόσο, αυτό δεν αποτελεί εμπόδιο για την καθιέρωση μακροπρόθεσμων διαχειριστικών προσεγγίσεων. Η Ένωση έχει σημειώσει ικανοποιητική πρόοδο στο θέμα αυτό και τα βασικά αποθέματα εμπορικού ενδιαφέροντος υπόκεινται πλέον σε πολυετή σχέδια διαχείρισης, προς τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα ετήσια TAC και ανώτατα όρια αλιευτικής προσπάθειας. Η γενική εκτίμηση είναι ότι τα πολυετή σχέδια αποδίδουν, δεδομένου ότι τα περισσότερα αποθέματα που ρυθμίζονται με τον τρόπο αυτό βρίσκονται εν γένει σε καλύτερη κατάσταση από τα υπόλοιπα. Μόνο από μακροπρόθεσμη προοπτική, ιδίως σε εποχές που οι πόροι σπανίζουν, μπορεί ο νομοθέτης να προσδοκά να εφαρμόσει μια άρτια πολιτική που θα έχει εύλογες πιθανότητες να επιτύχει τους στόχους της. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή δημοσιεύει την τελευταία πενταετία μια ανακοίνωση, όπου γίνεται ανασκόπηση της κατάστασης στην οποία οφείλουν να ανταποκριθούν οι προτάσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες. Εφέτος, η ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Διαβουλεύσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2011» [COM(2010)241 τελικό] αναφέρει ορισμένα καλά νέα, δεδομένου ότι η κατάσταση ορισμένων αποθεμάτων έχει βελτιωθεί. Ωστόσο, πολλά ιχθυαποθέματα εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο γνωμοδότησης για μείωση των αλιευμάτων σε μηδενικό ή στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Πολλά αποθέματα βρίσκονται εκτός των ασφαλών βιολογικών ορίων. Παρά τα μέτρα διατήρησης που επιβάλλονται στο πλαίσιο της ΚΑΠ, ο αριθμός των αποθεμάτων που υπάγονται στις εν λόγω ευπαθείς κατηγορίες είναι υπερβολικά μεγάλος, ενώ ελάχιστα αποθέματα έχουν βελτιωθεί. Η ανάλυση επιβεβαιώνει ότι χρειαζόμαστε ενισχυμένα μέτρα διατήρησης για τα ιχθυαποθέματα που υφίστανται υπερεκμετάλλευση. Για το 2011, οι γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου Εξερεύνησης της Θάλασσας (ICES) και της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) υπογραμμίζουν εκ νέου την κακή κατάσταση πολλών αλιευτικών πόρων στα ύδατα της ΕΕ. Επισημαίνονται, όμως, βελτιώσεις σε ορισμένα σημαντικά αποθέματα, όπως ο μερλούκιος, η γλώσσα και η πεσκαντρίτσα. Το ICES, ανταποκρινόμενο σε αίτημα της Επιτροπής, παρέχει συμβουλές για τη χάραξη στρατηγικής που θα οδηγήσει σε διαχείριση συνεπή με τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ) το 2015. Πρόκειται για δέσμευση την οποία ανέλαβε η Ένωση το 2002, όταν προσυπέγραψε τα συμπεράσματα της Παγκόσμιας Διάσκεψης κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ και το συναφές σχέδιο εφαρμογής. |

Γενικό πλαίσιο Ο καθορισμός και η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης. Οι υποχρεώσεις της ΕΕ για βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων απορρέουν από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Οι αποφάσεις που λαμβάνει η Ένωση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες που αφορούν τα αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα και τα άκρως μεταναστευτικά είδη ιχθύων πρέπει να συνάδουν με τις διεθνείς συμφωνίες, μεταξύ άλλων με τη συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών του 1995 σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αποθεμάτων και των άκρως μεταναστευτικών ειδών ιχθύων. Με την παρούσα πρόταση μεταφέρονται στην ενωσιακή νομοθεσία τα μέτρα διατήρησης που συμφωνήθηκαν από την Ένωση και τους διεθνείς ομολόγους της για τα εν λόγω αποθέματα, στις περιπτώσεις που αφορούν αλιευτικές δυνατότητες είτε πρόκειται για περιορισμούς αλιευμάτων είτε για περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας. Για τα αποθέματα των οποίων η διαχείριση ανήκει στην αρμοδιότητα της Ένωσης και μόνον, οι προτεινόμενες αλιευτικές δυνατότητες ανταποκρίνονται στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που έχει λάβει η Επιτροπή σχετικά με την κατάσταση των αποθεμάτων, βάσει των οποίων καθορίζονται όρια αλιευμάτων που συνάδουν με τα πολυετή σχέδια διαχείρισης. Για τα αποθέματα που δεν υπάγονται σε τέτοια σχέδια, τα προτεινόμενα TAC ανταποκρίνονται στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις με τον τρόπο που περιγράφεται στην ανακοίνωση COM(2010)241 τελικό. Στην ανακοίνωση πράγματι σκιαγραφούνται ορισμένες διαχειριστικές αντιδράσεις, οι οποίες θεωρούνται κατάλληλες για κάθε ένα από τα διάφορα σενάρια που ενδέχεται να προκύψουν από την επιστημονική γνωμοδότηση, ανάλογα με την κατάσταση του αποθέματος (από «υποκείμενο σε βιώσιμη εκμετάλλευση» μέχρι «εξαντλημένο») ή ανάλογα με τις τάσεις που παρατηρούνται, εάν δεν είναι δυνατή η ακριβής εκτίμηση βάσει των διαθέσιμων στοιχείων. Τα αποθέματα κατατάσσονται σε κατηγορίες. Στη συνέχεια, για κάθε μία από αυτές προσδιορίζονται κανόνες, οι οποίοι καθορίζουν τα όρια αλιευμάτων ή αλιευτικής προσπάθειας που πρέπει να ισχύσουν. Οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις εξαρτώνται κυρίως από τα δεδομένα. Εκτίμηση μπορεί να γίνει μόνο για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχουν επαρκή και αξιόπιστα δεδομένα, ώστε να προκύψουν εκτιμήσεις σχετικά με το μέγεθος, καθώς και προβλέψεις για τον τρόπο αντίδρασής τους στα διάφορα σενάρια εκμετάλλευσης (πρόκειται για τους καλούμενους «πίνακες επιλογών αλιευμάτων»). Στην κατάσταση αυτή βρίσκονται μόνο ορισμένα ρυθμιζόμενα αποθέματα. Η διαχείριση των υπολοίπων αναγκαστικά βασίζεται στις παρατηρούμενες τάσεις που προκύπτουν από δείκτες, όπως τα αναφερόμενα αλιεύματα, οι οποίοι μπορεί να είναι περισσότερο ή λιγότερο αξιόπιστοι. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων εμποδίζει τους επιστήμονες να γνωμοδοτήσουν ακόμη και σχετικά με τις τάσεις. Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις, το Συμβούλιο θα πρέπει να αποφασίζει σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες με βάση την προληπτική προσέγγιση, εφαρμόζοντας επομένως συντηρητικά μέτρα. Η προσέγγιση αυτή ενίοτε είναι δύσκολο να τηρηθεί, λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων συμφερόντων που διακυβεύονται. Η Επιτροπή πάντως είναι υποχρεωμένη να υποβάλλει προτάσεις σύμφωνες με την αρχή αυτή. Είναι ουσιαστικής σημασίας, ειδικότερα, να εφαρμόζεται αυστηρά ο κανόνας, σύμφωνα με τον οποίο δεν πρέπει να υπάρχει καμία αύξηση της αλιευτικής πίεσης, εκτός εάν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν ότι αυτό είναι δυνατό χωρίς βλάβη του συγκεκριμένου αποθέματος. |

Ισχύουσες διατάξεις στο πεδίο που καλύπτει η πρόταση Οι ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που καλύπτει η πρόταση εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, με εξαίρεση ορισμένους περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας που εφαρμόζονται έως τις 31 Ιανουαρίου 2011. |

Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και τους λοιπούς στόχους της Ένωσης Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με τους στόχους και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και συνάδουν με την πολιτική της Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη. |

2. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση των επιπτώσεων |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι κλάδοι στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των συνομιλητών Για τη διατύπωση της πρότασης ελήφθησαν υπόψη διαβουλεύσεις με τη Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας («ΣΕΑΥ», η οποία αποτελείται από αντιπροσώπους επαγγελματικών οργανώσεων που εκπροσωπούν τον τομέα της παραγωγής, τη βιομηχανία μεταποίησης και τις εμπορικές επιχειρήσεις προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, καθώς και μη επαγγελματικών οργανώσεων που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των καταναλωτών, του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης) και με τα Περιφερειακά Γνωμοδοτικά Συμβούλια (ΠΓΣ) που ενδιαφέρονται για τους τύπους αλιείας τους οποίους αφορά η πρόταση. Οι εν λόγω διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν με βάση την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας [COM(2006)246 τελικό], στην οποία καθορίζονται οι αρχές για την καλούμενη «προκαταρκτική» διαδικασία. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή συνέταξε τέσσερα έγγραφα διαβούλευσης για συγκεκριμένα θέματα που έχουν σημασία για την παρούσα πρόταση, και συγκεκριμένα: Χωρικώς διαρθρωμένη διαχείριση της καραβίδας στη ζώνη VII· Διαχωρισμός των περιοχών TAC για την ευρωπαϊκή χωματίδα στις ζώνες VIId και VIIe· Διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας στη ζώνη VIIfg: μια προσέγγιση που βασίζεται στο οικοσύστημα· Διαχειριστικές αποφάσεις για την αντιμετώπιση των αβεβαιοτήτων στα αποθέματα της κατηγορίας 11. Τα δύο πρώτα έγγραφα πραγματεύονται τις τεχνικές προσαρμογές στη χωρική εφαρμογή των ορίων αλιευμάτων και τους υπολογισμούς που απαιτούνται για την αντίστοιχη ευθυγράμμιση των μεριδίων των κρατών μελών στις ποσοστώσεις. Το τρίτο έγγραφο πραγματεύεται την επιβολή ανώτατου ορίου αλιευτικής προσπάθειας ως ανταπόκριση στη γενική συμβουλή να παραμείνει αμετάβλητη ή να μειωθεί η αλιευτική προσπάθεια για τα αποθέματα της Κελτικής Θάλασσας. Το τελευταίο έγγραφο πραγματεύεται τη δυνατή προσέγγιση για τη λήψη αποφάσεων σε σχέση με τα αποθέματα για τα οποία οι επιστήμονες δεν είναι σε θέση να εκδώσουν γνωμοδοτήσεις λόγω έλλειψης κατάλληλων δεδομένων, και η οποία συζητείται ενόψει της πρότασης για το 2012. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι η εφαρμογή της προτεινόμενης προσέγγισης θα πρέπει να βασιστεί στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που θα εκδοθούν το πρώτο εξάμηνο του 2011. Αυτά τα «προκαταρκτικά» έγγραφα υποβλήθηκαν στα κράτη μέλη και διαβιβάστηκαν επίσης στα ΠΓΣ, για να τους δοθεί η δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους. Η Επιτροπή διοργάνωσε στις 14 Οκτωβρίου κοινή συνεδρίαση της ΣΕΑΥ και των ΠΓΣ, της οποίας προηγήθηκε, στις 14 Σεπτεμβρίου, ανοικτό σεμινάριο (με συμμετοχή των κρατών μελών, Μελών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, εμπειρογνωμόνων του τομέα της αλιείας, εμπλεκόμενων φορέων, του Τύπου και του ευρύτερου κοινού), στο οποίο παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν τα πορίσματα των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και οι βασικές συνέπειές τους. Η διαδικασία διαβούλευσης βασίστηκε επίσης στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Διαβουλεύσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2011» [COM(2010)241 τελικό], στην οποία παρατίθενται οι απόψεις και οι προθέσεις της Επιτροπής σε σχέση με τις προτάσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες, εν αναμονή της έκδοσης των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων για την κατάσταση των αποθεμάτων για το 2011. |

Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίον ελήφθησαν υπόψη Ενώ η προκαταρκτική διαδικασία εστιάζεται σε τεχνικά ζητήματα, η ανταπόκριση στη διαβούλευση που οργάνωσε η Επιτροπή για τις αλιευτικές δυνατότητες απηχεί τις απόψεις των κρατών μελών και των εμπλεκόμενων φορέων σχετικά με την αξιολόγηση της κατάστασης των πόρων από την Επιτροπή και του τρόπου εξασφάλισης της κατάλληλης διαχειριστικής αντίδρασης. Στο θέμα αυτό, τέσσερα κράτη μέλη και 4 περιφερειακοί γνωμοδοτικοί φορείς διατύπωσαν τις απόψεις τους όσον αφορά την ανακοίνωση της Επιτροπής. Οι απόψεις καθενός από τα ΠΓΣ που ανταποκρίθηκαν μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: ΠΓΣ νοτιοδυτικών υδάτων: Στηρίζει τον στόχο της ΜΒΑ και εκφράζει τη λύπη του επειδή η Επιτροπή δεν προχώρησε ενωρίτερα προς την επίτευξη του στόχου αυτού. Πρέπει να εφαρμοσθεί σε ένα πλαίσιο μεικτής αλιείας, βάσει οικοσυστήματος. Ωστόσο, φοβάται ότι η προσέγγιση αυτή θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες μειώσεις των TAC για τα αποθέματα των κατηγοριών 2 και 3. Όσον αφορά την ανάθεση, στα κράτη μέλη, της λήψης αποφάσεων για τα TAC που αφορούν ένα μόνο κράτος μέλος, το εν λόγω ΠΓΣ (SWWRAC) θεωρεί ότι πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός για διαβουλεύσεις με τον κλάδο, και όχι απλώς να γίνει ανάθεση αρμοδιοτήτων στα κράτη μέλη. Υποστηρίζει τα πολυετή σχέδια, αλλά θεωρεί ότι αυτά πρέπει να περιλαμβάνουν τεχνικά μέτρα, όρια αλιευτικής ικανότητας και προσπάθειας κλπ. και να καταρτίζονται σε περιφερειακό πλαίσιο. Υπογραμμίζει το πρόβλημα των ελλιπών επιστημονικών στοιχείων. Αμφισβητεί τα δεδομένα για την αλιευτική προσπάθεια που αφορά το νότιο απόθεμα μερλούκιου. Αντιτίθεται σε κινήσεις να λαμβάνεται υπόψη ο μέσος όρος των αλιευμάτων στις κατηγορίες 6 και 9. ΠΓΣ βορειοδυτικών υδάτων: Επισημαίνει τη νομοθετική υποχρέωση της ΕΕ να επιτύχει τον στόχο της ΜΒΑ. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τις επιστημονικές αβεβαιότητες και την έλλειψη δεδομένων, η Επιτροπή θα πρέπει στις επιλογές της να κινείται προς το προληπτικό άκρο του φάσματος. Το ΠΓΣ φοβάται, όπως και το SWWRAC, ότι αυτό θα οδηγήσει σε μεγαλύτερες μειώσεις των TAC σε σχέση με τα προηγούμενα έτη για τα αποθέματα των κατηγοριών 2 και 3. Τα μέλη του ΠΓΣ που προέρχονται από τον κλάδο αναγνωρίζουν ότι η εκτίμηση, βάσει της νέας αρχής και για κάθε απόθεμα, των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων των προτάσεων για το 2011 επί του συνόλου των αλιέων είναι σαφώς αδύνατη. Υπογραμμίζουν, όμως, ότι η εκτίμηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν επιβληθεί ιδιαίτερα σημαντική αλλαγή κατεύθυνσης της πολιτικής. Όσον αφορά τη διαχείριση της Κελτικής Θάλασσας, το NWWRAC θεωρεί προτιμότερο να επιβληθεί ανώτατο όριο της αλιευτικής ικανότητας και όχι της αλιευτικής προσπάθειας. Όσον αφορά τη διαχείριση της ευρωπαϊκής χωματίδας στις υποδιαιρέσεις VII d και VII e, το ΠΓΣ δεν συμφωνεί με τον προτεινόμενο διαχωρισμό του TAC για λόγους που σχετίζονται με την ανάμειξη των δύο αποθεμάτων και πιστεύει ότι τα κράτη μέλη που ασχολούνται με αυτόν τον τύπο αλιείας είναι σε θέση να διαχειριστούν καλύτερα το TAC για την επίτευξη των στόχων της αειφορίας. Το NWWRAC προτείνει να καταρτιστεί ενοποιημένο σχέδιο διαχείρισης της αλιείας για την καραβίδα στη ζώνη VIIa, το οποίο θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίζει το θέμα της διατήρησης των ειδών νταούκι του Ατλαντικού και γλώσσα, δεδομένου ότι τα είδη αυτά αποτελούν κυρίως παρεμπίπτοντα αλιεύματα σε αυτόν τον τύπο αλιείας. ΠΓΣ πελαγικής αλιείας: Θα ήθελε να είχε παρουσιάσει η Επιτροπή μια θετικότερη εικόνα σχετικά με τα πελαγικά αποθέματα. Υποστηρίζει το πλαίσιο ΜΒΑ του ICES. Θα ήθελε να αναγνωριστεί ότι τα TAC για τα πελαγικά είδη καθορίζονται σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Εξακολουθεί να συνηγορεί για τη βελτίωση των δεδομένων. Θα ήθελε να καταρτιστεί μακροπρόθεσμο σχέδιο για τη ρέγγα της δυτικής Βαλτικής. Εκφράζει τη λύπη του για την καθυστέρηση έκδοσης του πολυετούς σχεδίου για το δυτικό απόθεμα σαφριδιού. Επισημαίνει την ανάγκη να καθιερωθεί διαδικασία για την επανεξέταση των εκτιμήσεων των ποσοστών θνησιμότητας λόγω αλιείας που συνάδουν με την ΜΒΑ (Fmsy). Εκφράζει τη λύπη του για την απουσία κοινωνικής και οικονομικής ανάλυσης. ΠΓΣ Βόρειας Θάλασσας: Προτιμά μια πολυειδική, βασιζόμενη στο οικοσύστημα προσέγγιση· Αντιτίθεται στις μειώσεις κατά 25% για τα αποθέματα των κατηγοριών 2 και 10· οι μειώσεις αυτές θα πρέπει να είναι μόνο 15%· Αντί να φθάσουμε στην Fmsy με 4 ίσα βήματα μέχρι το 2015, θα ήταν προτιμότερο να διατηρηθεί κάποια ευελιξία· Εκφράζει ανησυχία για τον μεγάλο αριθμό αποθεμάτων για τα οποία υπάρχουν ελλιπή στοιχεία και προωθεί τη χρήση πληροφοριών από τους αλιείς· Υποστηρίζει ότι οι συνεχιζόμενες μειώσεις της αλιευτικής προσπάθειας προκαλούν απορρίψεις· Εκφράζει τη λύπη του για την απουσία κοινωνικής και οικονομικής ανάλυσης όσον αφορά τις αποφάσεις που λαμβάνονται στη διάρκεια του έτους· Θα ήθελε οι τυχόν πρωτοβουλίες για την ανάθεση αρμοδιοτήτων να περιλαμβάνουν και τους εμπλεκόμενους φορείς· Προσθέτει μια διευκρίνιση όσον αφορά την επιβολή ανωτάτων ορίων αλιευτικής προσπάθειας για τα είδη βαθέων υδάτων, ότι δηλαδή τα ανώτατα όρια καθορίζονται ανάλογα με το ιστορικό κάθε κράτους μέλους χωριστά· Αντιτίθεται στις μειώσεις για τα αποθέματα της κατηγορίας 11. * * * Οι εμπλεκόμενοι φορείς επιμένουν στην τήρηση της αρχής, σύμφωνα με την οποία οι τυχόν μεταβολές των ετήσιων TAC και ποσοστώσεων πρέπει να είναι σταδιακές, ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο η βραχυπρόθεσμη διαταραχή της οικονομικής δραστηριότητας. Όπως προκύπτει σαφώς από την λεπτομερή επεξήγηση της πρότασης που ακολουθεί, η αρχή της σταδιακής προσαρμογής και του περιορισμού των ετήσιων μεταβολών των αλιευτικών δυνατοτήτων έχει ενσωματωθεί στην πρόταση, στις περιπτώσεις που αυτό ήταν δυνατό χωρίς να προκληθεί υποβάθμιση της κατάστασης των ευπαθών πόρων. Οι εμπλεκόμενοι φορείς αντιδρούν επίσης στον στόχο ανασύστασης των αποθεμάτων μέχρι το επίπεδο της Μέγιστης Βιώσιμης Απόδοσης, σύμφωνα με τη δέσμευση που ανέλαβε η Ένωση το 2002 στην Παγκόσμια Διάσκεψη κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ. Συμφωνούν εν γένει με τον στόχο αυτό, αλλά θεωρούν λυπηρό το γεγονός ότι η εφαρμογή μιας σταδιακής προσέγγισης με την επίτευξή του έως το 2015 ενδέχεται πλέον να είναι οδυνηρή για τον κλάδο, καθώς αφήνει χρονικό περιθώριο μόλις 5 ετών. Πιστεύουν ότι οι αναγκαίες προσαρμογές ενδέχεται να μειώσουν τα προσδοκώμενα αλιεύματα για αποθέματα που βρίσκονται σε σχετικά καλή κατάσταση από άποψη διατήρησης. Πράγματι, για τα αποθέματα αυτά, ο στόχος της ΜΒΑ πιθανόν να απαιτήσει να μετριαστούν τα αλιεύματα για να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη από τη βελτίωση της κατάστασής τους, σε σύγκριση με τα επίπεδα αλιευμάτων που αποσκοπούν απλώς στη διατήρηση του αποθέματος εντός ασφαλών βιολογικών ορίων. Για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχει επαρκής τεχνική βάση για να προχωρήσει η στρατηγική αυτή, η ακολουθούμενη προσέγγιση είναι αυτή που συνιστά το ICES, το οποίο όντως προτείνει μια προσέγγιση κατά στάδια για την επίτευξη της ΜΒΑ, αλλά με πρόσθετες διασφαλίσεις για τα αποθέματα που βρίσκονται σε χαμηλά επίπεδα. Το να ακολουθήσει κανείς τις απόψεις των ΠΓΣ για αποθέματα που βρίσκονται σε σχετικά καλή κατάσταση θα σήμαινε ότι παραιτείται από την επίτευξη του στόχου του Γιοχάνεσμπουργκ, ακριβώς για τους πόρους εκείνους για τους οποίους η επίτευξή του φαίνεται περισσότερο εφικτή. Οι εμπλεκόμενοι φορείς σχεδόν ομόφωνα συμφωνούν με την ανάγκη να ανατεθούν αρμοδιότητες στον κλάδο. Όλες οι απαντήσεις υπογραμμίζουν την ανάγκη βελτίωσης των δεδομένων και προτείνουν περισσότερο ενεργό ρόλο για τον αλιευτικό κλάδο όσον αφορά την παροχή των δεδομένων αυτών στους επιστήμονες. Η ανάθεση αρμοδιοτήτων, ωστόσο, συνεπάγεται την ανάληψη των ευθυνών για τις συνέπειες σε περίπτωση παράλειψης ενέργειας. Οι συνέπειες αυτές καθίστανται προφανείς με την εξέλιξη της κατάστασης των αποθεμάτων. Εάν δεν βελτιωθεί, οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να παραμείνουν σε χαμηλό επίπεδο ή και να μειωθούν περισσότερο. |

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης |

Σχετικοί επιστημονικοί τομείς/τομείς εμπειρογνωμοσύνης Βιολογία και οικονομία της αλιείας |

Χρησιμοποιηθείσα μεθοδολογία Η Επιτροπή ζήτησε τη γνώμη του ICES, ανεξάρτητου διεθνούς επιστημονικού φορέα, και διοργάνωσε τη συνεδρίαση της ολομέλειας της ΕΤΟΕΑ. Η γνωμοδότηση του ICES στηρίζεται σε πλαίσιο γνωμοδοτήσεων που έχει αναπτύξει το ICES και χρησιμοποιείται ανάλογα με τα αιτήματα των πελατών του, στους οποίους περιλαμβάνεται και η Επιτροπή. Η ΕΤΟΕΑ γνωμοδοτεί με βάση τους γενικούς όρους που καθορίζει η Επιτροπή. |

Κυριότεροι φορείς/εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις - Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας (ICES). - Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ). |

Σύνοψη των γνωμοδοτήσεων που ελήφθησαν και αξιοποιήθηκαν Για πρώτη φορά το 2010, το ICES περιέλαβε τρεις επιλογές στη γνωμοδότησή του, οι οποίες αντιστοιχούν: στην εφαρμογή του πλαισίου της «προληπτικής προσέγγισης», η οποία προβλέπεται για λόγους ιστορικής συνέχειας· στην άμεση εφαρμογή του πλαισίου ΜΒΑ του ICES· στη σταδιακή εφαρμογή του πλαισίου ΜΒΑ του ICES, η οποία θα οδηγήσει σε πλήρη εφαρμογή το 2015 (σύμφωνα και με την Παγκόσμια Διάσκεψη κορυφής του Γιοχάνεσμπουργκ). Οι επιλογές αυτές παρέχονται επιπλέον των πληροφοριών οι οποίες είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των κανόνων που περιγράφονται στην ανακοίνωση COM(2010)241 τελικό, συμπεριλαμβανομένης της σταδιακής μετάβασης από τα τρέχοντα ποσοστά θνησιμότητας λόγω αλιείας σε ποσοστά που συνάδουν με την ΜΒΑ (Fmsy) έως το 2015. Κατά περιοχές, τα σημαντικότερα σημεία που προκύπτουν από τη γνωμοδότηση που ελήφθη μπορούν να συνοψιστούν ως εξής: Βόρειος Θάλασσα, Skagerrak και Kattegat [ζώνες ICES IIa (ύδατα ΕΕ), III, IV] Είναι δυνατές μικρές αυξήσεις για την ευρωπαϊκή χωματίδα. Χρειάζονται μικρές μειώσεις για τη γλώσσα, τη ρέγγα, την καραβίδα, τον εγκλεφίνο, το νταούκι Ατλαντικού και τον μαύρο μπακαλιάρο. Η θνησιμότητα του γάδου λόγω αλιείας αυξάνεται από το 2007 και το απόθεμα βρίσκεται ακόμη κάτω από το οριακό σημείο αναφοράς βιομάζας, ακόμη και με τη λήψη μέτρων αποφυγής των απορρίψεων. Τα εκτιμώμενα αλιεύματα φθάνουν περίπου το τριπλάσιο της ποσόστωσης. Η αλιεία της ρέγγας και του εγκλεφίνου συνάδει ακόμη με την ΜΒΑ. Ύδατα δυτικά της Σκωτίας και βόρεια της Ιρλανδίας (ζώνη Ices VI) Η βενθοπελαγική αλιεία στην περιοχή αυτή έχει σχεδόν εξαντλήσει τον κορέγονο και τώρα επιβιώνει χάρη στην καραβίδα, την πεσκαντρίτσα και τη ζαγκέτα. Πεσκαντρίτσα: Νέες έρευνες εμφανίζουν μείωση της αφθονίας από το 2007 και της βιομάζας από το 2009. Αυτό υποδηλώνει την ανάγκη υπαγωγής στην κατηγορία 7 και μείωσης του TAC κατά 15%. Ο κορέγονος είναι ακόμη προβληματικός. Παρά τα (ιδιαίτερα αμφισβητούμενα) νέα τεχνικά μέτρα δυτικά της Σκωτίας, οι απορρίψεις εγκλεφίνου ανέρχονταν ακόμη σε 66% σε αριθμό ψαριών το 2009. Το απόθεμα εγκλεφίνου υπολείπεται ακόμη κατά πολύ του Blim· το νταούκι Ατλαντικού έχει καταρρεύσει· Ο γάδος εμφανίζει πολύ μικρή αύξηση, αλλά βρίσκεται και αυτός ακόμη πολύ κάτω από το Blim. Η γνωμοδότηση για την καραβίδα είναι και πάλι περιοριστική και συνεπάγεται μείωση κατά 15%. Κακό υπόβαθρο γνώσεων λόγω αναξιόπιστων αναφορών αλιευμάτων. Το σχέδιο για τον γάδο απαιτεί περαιτέρω μειώσεις κατά 25% στο TAC και στην αλιευτική προσπάθεια. Θάλασσα Ιρλανδίας (ζώνη Ices VIIa) Κατάσταση αμετάβλητη σε σχέση με το παρελθόν έτος: Συνεχίζονται τα προβλήματα με τις αναφορές αλιευμάτων· δεν διαφαίνεται λύση στο πρόβλημα της εξάντλησης του νταουκιού ή της γλώσσας. Το σχέδιο για τον γάδο απαιτεί τουλάχιστον περαιτέρω μείωση κατά 25% στο TAC και στην αλιευτική προσπάθεια. Όλοι οι τύποι αλιείας θεωρείται ότι έχουν εξαντλήσει το απόθεμα με εξαίρεση την ευρωπαϊκή χωματίδα και την ρέγγα. Είναι ανάγκη να προβλεφθεί εξέταση εις βάθος της αλιείας στην περιοχή αυτή. Κελτική Θάλασσα (ζώνη Ices VII b έως k) Η κακή κατάσταση της καραβίδας στο Porcupine Bank επιβεβαιώνεται, αλλά υπάρχουν ενθαρρυντικά σημεία σχετικά με τα αποτελέσματα της εποχικής απαγόρευσης της αλιείας που εφαρμόστηκε το 2010. Τα ποσοστά απορρίψεων της καραβίδας εκτιμώνται σε περίπου 20 έως 25%. Η εκτίμηση και η γνωμοδότηση για τη γλώσσα της ζώνης VIIe αποκαθίστανται: το πολυετές σχέδιο εφαρμόζεται και πάλι. Είναι δυνατή η αύξηση του TAC για την πεσκαντρίτσα, αλλά η γνωμοδότηση αυτή δεν λαμβάνει υπόψη την αύξηση που εγκρίθηκε ήδη πέρυσι από το Συμβούλιο. Βισκαϊκός Κόλπος και περιοχή Ιβηρικής-Ατλαντικού Ο γαύρος στα ύδατα της δυτικής Ιβηρικής εμφανίζει σημάδια μείωσης. Είναι δυνατή η αύξηση του TAC για την πεσκαντρίτσα. Η εφαρμογή του σχεδίου για το νότιο απόθεμα μερλούκιου δεν ήταν αποτελεσματική: Η θνησιμότητα λόγω αλιείας δεν μειώθηκε και σημειώθηκε υπέρβαση των TAC. Μικρή μείωση του TAC για τις ζαγκέτες. Καραβίδα: μειώσεις κατά 10% στις ζώνες VIIIc και Ixa· ουδεμία μεταβολή στη ζώνη VIIIab. Χρειάζεται μείωση του TAC για τη γλώσσα στον Βισκαϊκό κόλπο. Αποθέματα βαθέων υδάτων (όλες οι ζώνες) Ορισμένοι δείκτες αφθονίας εμφανίζουν αυξητικές τάσεις για τη μουρούνα, τον μπρόσμιο και τη διπτερύγιο μουρούνα, αλλά οι διαθέσιμες πληροφορίες δεν επιτρέπουν συμπεράσματα σχετικά με τις τάσεις για το μέγεθος του αποθέματος. Οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις εξακολουθούν να συνιστούν ως πρωταρχικό εργαλείο διαχείρισης τους περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας, καθώς και τη συνέχιση ή επέκταση της εφαρμογής μέτρων που θα αποτρέψουν την εξάντληση των τοπικών συγκεντρώσεων ορισμένων ειδών (καθρεπτόψαρο Ατλαντικού, διπτερύγιος μουρούνα). |

Η ΕΤΟΕΑ επιβεβαιώνει, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει αναπτύξει, τη γνωμοδότηση του ICES. |

Χρησιμοποιηθέντα μέσα για τη δημοσιοποίηση των γνωμοδοτήσεων των εμπειρογνωμόνων Όλες οι εκθέσεις της ΕΤΟΕΑ είναι διαθέσιμες, μετά την επίσημη έγκρισή τους από την Επιτροπή, στις ιστοσελίδες της ΓΔ MARE. Όλες οι εκθέσεις του ICES είναι διαθέσιμες στις ιστοσελίδες του. |

Εκτίμηση επιπτώσεων Ο κανονισμός για τις αλιευτικές δυνατότητες δεν αποτελεί πλέον ένα μέσο που επιτρέπει στο Συμβούλιο να εγκρίνει μόνο του συνθέτες δέσμες μέτρων και πρέπει να περιορίζεται στο πεδίο εφαρμογής που προβλέπει το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Επομένως, είναι ιδιαίτερα κατάλληλος για την εφαρμογή της προσέγγισης «διαχείριση βάσει αποτελεσμάτων». Εάν η πολιτική, ως σύνολο, αποδίδει καλύτερα, τότε θα βελτιωθούν και οι ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες. Η πολιτική περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τη διαχείριση του στόλου, τη διαρθρωτική στήριξη, τον έλεγχο και την επιβολή του νόμου, τη ρύθμιση των αγορών και την ενσωμάτωση των διαχειριστικών εργαλείων σε μια περιεκτική θαλάσσια πολιτική. Εξακολουθεί, ωστόσο, να είναι αναγκαία η χρήση του μέσου αυτού για την πραγματοποίηση των προσαρμογών που είναι απαραίτητες για τη διατήρηση των πόρων στους οποίους βασίζεται ο ευρωπαϊκός κλάδος αλίευσης και μεταποίησης, καθώς και για την πρόληψη ή διόρθωση των αρνητικών επιπτώσεων στο θαλάσσιο περιβάλλον που οφείλονται στην υπέρμετρα υψηλή θνησιμότητα λόγω αλιείας. Η Ένωση έχει εκδώσει μια σειρά πολυετών σχεδίων διαχείρισης για αποθέματα καίριας οικονομικής σημασίας, στα οποία περιλαμβάνονται ο μερλούκιος, ο γάδος, τα πλατύψαρα και άλλα. Πριν την έκδοσή τους, τα σχέδια αυτά υπόκεινται στην υποχρέωση εκπόνησης εκτίμησης επιπτώσεων. Από τη στιγμή που τίθενται σε ισχύ, προσδιορίζουν τα επίπεδα των TAC που πρέπει να καθορίζονται για το συγκεκριμένο έτος, προκειμένου να επιτευχθούν οι μακροπρόθεσμοι στόχοι τους. Η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει πρόταση για τα TAC που να είναι σύμφωνη με τα σχέδια αυτά. Ως εκ τούτου, πολλά κρίσιμης σημασίας TAC που περιλαμβάνονται στην πρόταση είναι αποτέλεσμα της ειδικής εκτίμησης επιπτώσεων που έχει εκπονηθεί για το σχέδιο στο οποίο βασίζονται. Για τα υπόλοιπα, και παρά το γεγονός ότι δεν έχουν τεθεί σε ισχύ πολυετή σχέδια για τα αντίστοιχα αποθέματα, η πρόταση επιδιώκει να αποφεύγει τις βραχυπρόθεσμες προσεγγίσεις προς όφελος αποφάσεων για μακροπρόθεσμη αειφορία. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτό συνεπάγεται πλέον σταδιακή μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων. Συνεπώς, η βραχυπρόθεσμη μείωση των TAC θα οδηγήσει, καθώς θα ανακάμπτουν τα αποθέματα που υφίστανται υπερεκμετάλλευση, σε αυξημένες αλιευτικές δυνατότητες. Προβλέπεται επομένως ότι οι μεσοπρόθεσμες έως μακροπρόθεσμες συνέπειες της προσέγγισης θα είναι: μειωμένη επίπτωση στο περιβάλλον συνεπεία της ελάττωσης της αλιευτικής προσπάθειας, μειώσεις στον κλάδο της αλίευσης από απόψεως αριθμού σκαφών ή/και μέσης αλιευτικής προσπάθειας ανά σκάφος και αμετάβλητες ή αυξημένες εκφορτώσεις. |

3. Νομικά στοιχεία της πρότασης |

Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης Η πρόταση καθορίζει τους περιορισμούς αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας που εφαρμόζονται στην ενωσιακή αλιεία και στη διεθνή αλιεία, όπου συμμετέχουν σκάφη της ΕΕ, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής για την εξασφάλιση αλιείας βιώσιμης από οικολογική, οικονομική και κοινωνική άποψη. |

Νομική βάση Άρθρο 43 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. |

Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τον ακόλουθο λόγο: |

Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική είναι μια κοινή πολιτική. Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου. Με τον προτεινόμενο κανονισμό του Συμβουλίου κατανέμονται αλιευτικές δυνατότητες στα κράτη μέλη. Έχοντας υπόψη το άρθρο 20 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να κατανείμουν με τη σειρά τους τις εν λόγω δυνατότητες στις περιφέρειες ή στις επιχειρήσεις κατά την κρίση τους. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με το κοινωνικό / οικονομικό υπόδειγμα της επιλογής τους για την εκμετάλλευση των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους έχουν διατεθεί. |

Η πρόταση δεν έχει νέες δημοσιονομικές επιπτώσεις για τα κράτη μέλη. Ο παρών κανονισμός εκδίδεται από το Συμβούλιο κάθε έτος και τα δημόσια και ιδιωτικά μέσα υλοποίησής του υπάρχουν ήδη. |

Επιλογή μέσων |

Προτεινόμενα μέσα: κανονισμός. |

Πρόκειται για πρόταση που αφορά τη διαχείριση της αλιείας βάσει του άρθρου 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ και σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου. |

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις |

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ. |

5. Συμπληρωματικές πληροφορίες |

Απλούστευση |

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τις δημόσιες αρχές (ενωσιακές ή εθνικές), ιδίως όσον αφορά τις απαιτήσεις σχετικά με τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας. |

Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος |

Η πρόταση αφορά ετήσιο κανονισμό για το έτος 2011 και συνεπώς δεν περιλαμβάνει ρήτρα αναθεώρησης. |

Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης Με τη Συνθήκη της Λισαβόνας καθιερώνεται η συναπόφαση ως η συνήθης διαδικασία λήψης αποφάσεων για τα θέματα που υπάγονται στην ΚΑΠ. Προβλέπεται μια εξαίρεση στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης όσον αφορά μέτρα «σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων». Τα εν λόγω μέτρα προβλέπεται να αποφασίζονται από το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής χωρίς τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου. Κατά συνέπεια, η παρούσα πρόταση περιορίζεται στον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων και των όρων που συνδέονται λειτουργικά με τη χρήση των εν λόγω δυνατοτήτων. Όσον αφορά τους περιορισμούς των αλιευμάτων και τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας, η πρόταση ευθυγραμμίζεται με τις αρχές της αποκαλούμενης «προκαταρκτικής» διαδικασίας που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας [COM(2006) 246 τελικό] και στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2011 [COM(2010) 241 τελικό], στην οποία εκτίθενται οι απόψεις και οι προθέσεις της Επιτροπής όσον αφορά τις προτάσεις της για τις αλιευτικές δυνατότητες, εν αναμονή της επιστημονικής γνωμοδότησης σχετικά με την κατάσταση των αποθεμάτων για το 2011. Σύμφωνα με την εν λόγω ανακοίνωση, για αυξανόμενο αριθμό αποθεμάτων, όπως π.χ. μερλούκιο, γλώσσα, ευρωπαϊκή χωματίδα και καραβίδα, οι αλιευτικές δυνατότητες έχουν καθοριστεί βάσει των κανόνων που προβλέπονται στα οικεία πολυετή σχέδια. Για τα αποθέματα για τα οποία έχουν προταθεί νέα πολυετή σχέδια (δυτικό απόθεμα σαφριδιού), καθώς και για τα αποθέματα για τα οποία το Συμβούλιο και η Επιτροπή δεσμεύθηκαν με δήλωση που εγκρίθηκε κατά το Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2009 (ρέγγα Κελτικής Θάλασσας και εγκλεφίνος στις ζώνες Vb και VIa), η πρόταση ακολουθεί τους κανόνες που προβλέπονται σε αυτά. Θα πρέπει να τονιστεί η ιδιαίτερη κατάσταση των αποθεμάτων γάδου. Στα δυτικά ύδατα (Θάλασσα της Ιρλανδίας, δυτικά της Σκωτίας και Kattegat), τα εν λόγω αποθέματα βρίσκονται σήμερα σε ποσοστό κάτω του 5% της παρθένου βιομάζας τους και συνεπώς έχουν καταρρεύσει. Τα αποθέματα αυτά, από κοινού με το απόθεμα που καλύπτει τη Βόρειο Θάλασσα, το Skagerrak και την ανατολική Μάγχη, υπόκεινται σε πολυετές σχέδιο διαχείρισης [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 της 18ης Δεκεμβρίου 2008] το οποίο, με βάση τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, δεν εκτελείται ορθά. Η κατάσταση των αποθεμάτων εξακολουθεί να επιδεινώνεται, αντί να βελτιώνεται. Οι απολήψεις εκτιμάται ότι είναι πολύ υψηλότερες από τα επίπεδα που προβλέπει ο κανονισμός, γεγονός που υποδηλώνει έλλειψη επαρκούς ελέγχου της αλιείας και έλλειψη αξιόπιστων δεδομένων, μεταξύ άλλων και για τις απορρίψεις. Για τρία αποθέματα (Θάλασσα της Ιρλανδίας, δυτικά της Σκωτίας και Kattegat), αυτό έχει ως αποτέλεσμα και πάλι «κατάσταση έλλειψης στοιχείων» και καμία ένδειξη αντιστροφής των τάσεων που οδήγησαν τα εν λόγω αποθέματα στη σημερινή τους κατάσταση κατάρρευσης. Για τον γάδο της Βόρειας Θάλασσας η κατάσταση πρέπει να συζητηθεί με τη Νορβηγία, δεδομένου ότι πρόκειται για κοινό απόθεμα. Για τα αποθέματα όμως που υπάγονται μόνο στην αρμοδιότητα της Ένωσης, το άρθρο 10 παράγραφος 2 του σχεδίου διαχείρισης ορίζει ότι το Συμβούλιο εφαρμόζει μέτρα αυστηρότερα από αυτά που συνήθως εφαρμόζονται, εάν η ΕΤΟΕΑ γνωματεύσει ότι τα αποθέματα δεν σημειώνουν πρόοδο όσον αφορά την αποκατάσταση. Υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες στη γνωμοδότηση που ελήφθη για να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα ότι μπορεί να εφαρμοστεί η διάταξη αυτή, και πράγματι το ICES και η ΕΤΟΕΑ το επισημαίνουν ρητά. Φαίνεται ορθό να απαγορευθεί σταδιακά η αλιεία αυτή, δεδομένης της κατάρρευσης των αποθεμάτων. Ως εκ τούτου, η πρόταση προβλέπει μείωση κατά 50% του TAC, αντί της μείωσης κατά 25% που θα εφαρμοζόταν κανονικά. Σε κάθε περίπτωση θα εφαρμοζόταν μείωση της αλιευτικής προσπάθειας κατά 25%. Ακολούθως, για την αλιευτική περίοδο 2012 θα προτεινόταν μηδενικό TAC. Παράλληλα, η Επιτροπή θα ζητήσει από τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για τον αυστηρό έλεγχο της εφαρμογής των μέτρων αυτών. Η πρόταση συνάδει επιπλέον με την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της αειφορίας στην αλιεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης [COM(2006)360 τελικό], δεδομένου ότι οι προτεινόμενες αλιευτικές δυνατότητες δεν συνεπάγονται αυξήσεις της θνησιμότητας λόγω αλιείας για τα οικεία αποθέματα. Οι αυξήσεις αυτές θα έρχονταν σε αντίθεση με τη δέσμευση της ΕΕ και των κρατών μελών στην Παγκόσμια Διάσκεψη κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ, να διατηρήσουν ή να αποκαταστήσουν τα αποθέματα σε επίπεδα τα οποία να μπορούν να παράγουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση, αποβλέποντας στην επείγουσα επίτευξη του εν λόγω στόχου για τα εξαντλημένα αποθέματα και, όπου είναι δυνατόν, το αργότερο μέχρι το 2015. Όσον αφορά τη δυνατότητα που θεσπίστηκε πέρυσι σχετικά με πρόσθετα αλιεύματα γάδου σε ποσοστό μέχρι 5% της ποσόστωσης για πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία γάδου, οι σχετικές ποσότητες εξακολουθούν να περιλαμβάνονται στην παρούσα πρόταση, αλλά εντός αγκυλών, δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτές προϋποθέτουν συμφωνία με τη Νορβηγία. Οι τυχόν πρωτοβουλίες του είδους αυτού θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να υπόκεινται σε εκ των προτέρων επιστημονική αξιολόγηση, ιδίως από την ΕΤΟΕΑ. Στη βάση αυτή, προβλέπεται κίνητρο ποσόστωσης αλιευμάτων στην πρόταση για το TAC γλώσσας στη ζώνη VIIe. Η πρόταση περιλαμβάνει περιορισμούς αλιευμάτων που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο ορισμένων περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας. Οι περιορισμοί αλιευμάτων και άλλες συστάσεις από την Περιφερειακή Οργάνωση Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού (SPRFMO), την Επιτροπή Διατήρησης του Τόνου του Νοτίου Ημισφαιρίου (CCSBT), την Επιτροπή για τη Διατήρηση της Θαλάσσιας Χλωρίδας και Πανίδας της Ανταρκτικής (CCAMLR), την Επιτροπή Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC), την Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού (SEAFO), τη Σύμβαση Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (WCPFC), την Επιτροπή Τόνου του Ινδικού Ωκεανού (IOTC) και τη Διεθνή Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού (ICCAT) εκκρεμούν εν αναμονή των ετήσιων συνεδριάσεων των εν λόγω οργανώσεων κατά την περίοδο μεταξύ Οκτωβρίου και Δεκεμβρίου 2010. Τα TAC για τα αποθέματα στα ύδατα της Γροιλανδίας, καθώς και για τα αποθέματα υπό κοινή με τη Νορβηγία και τις Νήσους Φερόε εκμετάλλευση, δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, εν αναμονή της ολοκλήρωσης των διαβουλεύσεων τον Νοέμβριο και Δεκέμβριο του 2010. Ως εκ τούτου, τα TAC αυτά αναγράφονται ως pro memoria (pm). Σε σχέση με τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας, για την αλιεία γάδου εφαρμόζεται από το 2009 σύστημα βασιζόμενο σε κιλοβάτ-ημέρες, το οποίο θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται και το 2011. Όσον αφορά τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας για τη γλώσσα στη Δυτική Μάγχη, καθώς και για τον μερλούκιο του Νότου και την καραβίδα, το σύστημα διαχείρισης ημερών στη θάλασσα ανά τύπο σκάφους που διέθετε ιστορικό αλιείας θα εξακολουθήσει να εφαρμόζεται κατά το 2011, αλλά ο προτεινόμενος κανονισμός θα εξακολουθήσει να επιτρέπει στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ένα σύστημα με βάση τις κιλοβάτ-ημέρες, με σκοπό την αποτελεσματικότερη χρησιμοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων και την προώθηση πρακτικών διατήρησης σε συμφωνία με τον αλιευτικό τομέα. Όσον αφορά ειδικότερα τους κανόνες για την αλιευτική προσπάθεια για τον μερλούκιο του Νότου και την καραβίδα, η πρόταση θα εξορθολογίσει το σύστημα, καθορίζοντας τα ανώτατα όρια προσπάθειας που θα ισχύουν για κάθε κράτος μέλος. Από το 2011 και εφεξής, ο κανονισμός θα αναφέρει τα πραγματικά αριθμητικά στοιχεία για κάθε κράτος μέλος. Με τον τρόπο αυτό θα καταστεί διαφανέστερη η διαδικασία ανακατανομής των ημερών στη θάλασσα, οι οποίες ανακτώνται από σκάφη αυτού του τύπου αλιείας που διαλύονται, καθόσον θα καταλήγει σε συγκεκριμένα αριθμητικά στοιχεία για κάθε κράτος μέλος ανάλογα με τις οικείες δραστηριότητες διάλυσης σκαφών. Η μέγιστη επιτρεπτή αλιευτική προσπάθεια που καθορίζεται για τα διάφορα αποθέματα του παραρτήματος ΙΙ, είτε μετράται με ημέρες στη θάλασσα ανά σκάφος είτε με κιλοβάτ-ημέρες ανά ομάδα αλιευτικής προσπάθειας, αναφέρεται προς το παρόν προσωρινά και ενδέχεται να χρειαστεί επικαιροποίηση των στοιχείων με βάση την τελική γνωμοδότηση της ΕΤΟΕΑ που θα εκδοθεί μετά την συνεδρίαση της ολομέλειάς της τον Νοέμβριο του 2010. Η μεθοδολογία καθορισμού της τελικής αλιευτικής προσπάθειας για την αλιεία αμμόχελου στα ύδατα ΕΕ των ζωνών IIa, IIIa και IV βρίσκεται επίσης ακόμη στο στάδιο της ανάλυσης. Η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει μέτρα σχετικά με τον περιορισμό της αλιευτικής προσπάθειας στην Κελτική Θάλασσα, τα οποία προτείνονται για πρώτη φορά και αφορούν το 2011. Τα προτεινόμενα μέτρα συνίστανται στον καθορισμό ανώτατου ορίου της αλιευτικής προσπάθειας για την περιοχή αυτή, το οποίο θα εφαρμόζεται σε όλους αδιακρίτως τους τύπους αλιείας. Το ανώτατο όριο προτείνεται να οριστεί ως μείωση κατά 10% των επιπέδων αλιευτικής προσπάθειας που ασκήθηκαν κατά το έτος αναφοράς 2007. Αυτό το έτος αναφοράς έχει επιλεγεί για να αποφευχθεί η δυσμενέστερη μεταχείριση των κρατών μελών τα οποία έχουν θέσει σε εφαρμογή μειώσεις τα τελευταία έτη, σε σύγκριση με εκείνα που στην πραγματικότητα αύξησαν τα επίπεδα αλιευτικής προσπάθειας στην περιοχή κατά την ίδια περίοδο. Το μέτρο δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για τα περισσότερα αποθέματα στην περιοχή αυτή συνιστούν είτε να μειωθεί είτε να μην αυξηθεί η αλιευτική προσπάθεια. Ο μεικτός χαρακτήρας αυτής της αλιείας, επομένως, καθιστά καταλληλότερη την εφαρμογή ενός γενικού ανώτατου ορίου, του οποίου η εφαρμογή και παρακολούθηση θα είναι ευκολότερη. Θα εφαρμόζεται στις υποδιαιρέσεις f και g της ζώνης ICES VII, όπου ασκείται ως επί το πλείστον η αλιευτική προσπάθεια. Η αναμενόμενη επίπτωση στον στόλο είναι αμελητέα, δεδομένου ότι το μέτρο θα σταθεροποιήσει την σημερινή κατάσταση στους ιχθυότοπους. Για τα αποθέματα το μέτρο θα είναι ευεργετικό, καθώς θα εμποδίσει την εκτροπή της προσπάθειας προς την περιοχή αυτή από γειτονικές περιοχές, όπου τα αποθέματα παρουσιάζουν σοβαρότερη μείωση, όπως στη Θάλασσα της Ιρλανδίας (υποδιαίρεση VIIa). Όσον αφορά τη διαχείριση της προσπάθειας για τα αποθέματα βαθέων υδάτων, η Επιτροπή Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC) συνέστησε το 2002 να παραμείνει αμετάβλητη η αλιευτική προσπάθεια επί δύο έτη. Στη συνέχεια, η μέγιστη επιτρεπτή αλιευτική προσπάθεια μειώθηκε σταδιακά με ετήσια σύμβαση στο πλαίσιο της NEAFC και μεταφορά στο ενωσιακό δίκαιο μέσω του Συμβουλίου, ανήλθε δε για το 2008 και το 2009 σε 75% και 65%, αντιστοίχως, της προσπάθειας που είχε ασκηθεί κατά το έτος αναφοράς 2003. Για τα έτη 2010 έως 2012, η NEAFC συνέστησε να διατηρηθεί το ανώτατο όριο αλιευτικής προσπάθειας σε 65% το πολύ. Η συνέχιση του περιορισμού της αλιευτικής προσπάθειας είναι αναγκαία, τόσο για να τηρηθούν οι διεθνείς υποχρεώσεις της ΕΕ, όσο και για να προστατευθούν τα αποθέματα, τα οποία, όπως υπογραμμίζει από ετών το ICES, είναι άκρως ευπαθή και χρειάζονται επειγόντως προστασία, λόγω του εξαιρετικά χαμηλού αναπαραγωγικού δυναμικού τους. Τα συστήματα διαχείρισης στη διάρκεια του έτους διατηρούνται για τα βραχύβια είδη, όπως το αμμόχελο, το σύκο Νορβηγίας και την παπαλίνα στη Βόρεια Θάλασσα. Στις εν λόγω περιπτώσεις οι αλιευτικές δυνατότητες που προτείνονται για τους πρώτους μήνες του 2011 μπορούν να αναθεωρηθούν κατά τη διάρκεια του έτους βάσει νεότερων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων, μέσω κανονισμών της Επιτροπής που θα εξασφαλίσουν ταχεία εφαρμογή των προβλεπόμενων μέτρων διαχείρισης. Ωστόσο, η μεθοδολογία διαχείρισης του αποθέματος αμμόχελου βρίσκεται στο στάδιο της επανεξέτασης και η επανεξέταση αυτή ενδέχεται να καταλήξει σε ένα σύστημα το οποίο καθιστά περιττές τις αναθεωρήσεις στη διάρκεια του έτους. Οι πιθανές αυτές μεταβολές θα χρειαστεί να συζητηθούν και να συμφωνηθούν από κοινού με τη Νορβηγία στη διάρκεια του φθινοπώρου, με αποτέλεσμα το παράρτημα ΙΙ-Δ να χρειαστεί ενδεχομένως να τροποποιηθεί ουσιαστικά ή και να απαλειφθεί ανάλογα με την έκβαση των εν λόγω συζητήσεων. Τέλος, ο παρών κανονισμός προβλέπει, για πρώτη φορά όσον αφορά τον καθορισμό των ετήσιων αλιευτικών δυνατοτήτων, τη θέσπιση ορισμένων TAC από τα ίδια τα κράτη μέλη. Αυτό προτείνεται για 7 TAC, για τα οποία μόνο ένα κράτος μέλος διαθέτει αλιευτικές δυνατότητες. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει πραγματική κατανομή, δεδομένου ότι το TAC ουσιαστικά «ανήκει» σε ένα μόνο κράτος, το οποίο και το διαχειρίζεται. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι σκόπιμο να απλουστευθεί ο κανονισμός, αναθέτοντας στις περιπτώσεις αυτές την αρμοδιότητα στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος, το οποίο πάντως υποχρεούται να ενεργεί σύμφωνα με τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. |

2010/0324 (NLE)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού, για το 2011, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ύδατα της ΕΕ και, για τα σκάφη της ΕΕ, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3,

την πρόταση της Επιτροπής[2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων.

(2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[3], επιβάλλει τη θέσπιση μέτρων που θα διέπουν την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους, καθώς και την αειφόρο άσκηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές γνωμοδοτήσεις, και ιδίως τις εκθέσεις που συντάσσει η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ).

(3) Αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων για κάθε τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων όρων που συνδέονται λειτουργικά με αυτές, ανάλογα με την περίπτωση. Οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να διανέμονται μεταξύ των κρατών μελών έτσι ώστε να διασφαλίζεται σε κάθε κράτος μέλος σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων, για κάθε απόθεμα ή τύπο αλιείας, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.

(4) Στις περιπτώσεις που ένα TAC διατίθεται σε ένα μόνο κράτος μέλος, είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτείται το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να καθορίζει το ύψος του TAC αυτού. Ωστόσο, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που θα εξασφαλίζουν ότι, κατά τον καθορισμό του ύψους του TAC, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενεργεί με τρόπο που συνάδει πλήρως προς τις αρχές και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και διασφαλίζει την εκμετάλλευση του λόγω αποθέματος σε επίπεδα που θα αποφέρουν πράγματι τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση, μεταξύ άλλων λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα για τη συλλογή των σχετικών δεδομένων, για την εκτίμηση του αποθέματος και για τον προσδιορισμό της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης.

(5) Τα TAC πρέπει να καθοριστούν με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, λαμβανομένων υπόψη των βιολογικών και κοινωνικοοικονομικών πτυχών, με παράλληλη εξασφάλιση δίκαιης μεταχείρισης μεταξύ των αλιευτικών κλάδων, καθώς και λαμβάνοντας υπόψη τις γνώμες που διατυπώθηκαν στη διάρκεια των διαβουλεύσεων με τους εμπλεκομένους, ιδίως κατά τις συναντήσεις με τη Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας και τα οικεία Περιφερειακά Γνωμοδοτικά Συμβούλια.

(6) Για τα αποθέματα που υπόκεινται σε ειδικά πολυετή σχέδια, τα TAC θα πρέπει να καθοριστούν σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στα εν λόγω σχέδια. Κατά συνέπεια, τα TAC για τα αποθέματα μερλούκιου, καραβίδας, γλώσσας στον Βισκαϊκό κόλπο, στη Δυτική Μάγχη και στη Βόρειο Θάλασσα, χωματίδας στη Βόρειο Θάλασσα, ρέγγας στα δυτικά της Σκωτίας και γάδου στο Kattegat, στη Βόρειο Θάλασσα, στο Skagerrak, στην Ανατολική Μάγχη, στα δυτικά της Σκωτίας και στη Θάλασσα της Ιρλανδίας θα πρέπει να καθοριστούν σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 811/2004 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποθεμάτων μερλούκιου του Βορρά[4], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2166/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2005, για τη θέσπιση μέτρων αποκατάστασης των αποθεμάτων μερλούκιου του Νότου και καραβίδας στην Κανταβρική Θάλασσα και στη Δυτική Ιβηρική Χερσόνησο[5], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 388/2006 του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 2006, σχετικά με τη θέσπιση πολυετούς προγράμματος για τη βιώσιμη εκμετάλλευση του αποθέματος γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο[6], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 509/2007 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου βιώσιμης εκμετάλλευσης του αποθέματος γλώσσας στη Δυτική Μάγχη[7], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 676/2007 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τύπους αλιείας που εκμεταλλεύονται τα αποθέματα ευρωπαϊκής χωματίδας και γλώσσας στη Βόρεια Θάλασσα[8], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1300/2008 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2008, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για το απόθεμα ρέγγας που κατανέμεται δυτικά της Σκωτίας και για την αλιεία του αποθέματος αυτού[9], στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 302/2009 του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 2009, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου αποκατάστασης του τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο[10], αντιστοίχως.

(7) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1996, περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων[11], είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα που καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.

(8) Για ορισμένα είδη, όπως ορισμένα είδη καρχαριών, ακόμη και περιορισμένης κλίμακας αλιευτική δραστηριότητα θα μπορούσε να συνεπάγεται σοβαρό κίνδυνο για τη διατήρησή τους. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να οριστούν μηδενικές αλιευτικές δυνατότητες γι’ αυτά τα είδη, μέσω γενικής απαγόρευσης για την αλίευση αυτών των ειδών.

(9) Η καραβίδα αλιεύεται στο πλαίσιο μεικτής βενθοπελαγικής αλιείας σε συνδυασμό με διάφορα άλλα είδη. Στη ζώνη δυτικά της Ιρλανδίας που είναι γνωστή ως Porcupine Bank υπάρχει επείγουσα ανάγκη, για λόγους διατήρησης, να μειωθούν τα αλιεύματα καραβίδας όσο το δυνατόν περισσότερο. Είναι επομένως σκόπιμο οι αλιευτικές δυνατότητες στην περιοχή αυτή να περιοριστούν μόνο στην αλίευση των πελαγικών ειδών που δεν αλιεύονται ταυτόχρονα με την καραβίδα.

(10) Είναι αναγκαίο να καθοριστούν τα ανώτατα όρια της αλιευτικής προσπάθειας για το 2011 σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2007, το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 676/2007, τα άρθρα 11 και 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και τα άρθρα 5 και 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 302/2009, λαμβανομένου ταυτόχρονα υπόψη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 754/2009 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 2009, σχετικά με την εξαίρεση ορισμένων ομάδων σκαφών από το καθεστώς της αλιευτικής προσπάθειας, που ορίζεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1342/2008[12].

[(11) Είναι αναγκαίο, ακολουθώντας τη γνωμοδότηση του ICES, να διατηρηθεί και να αναθεωρηθεί το σύστημα διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας για το αμμόχελο στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa, IIIa και IV.

(12) Λαμβανομένων υπόψη των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων σχετικά με την κατάσταση των αποθεμάτων στην Κελτική Θάλασσα, καθώς και του μεικτού χαρακτήρα της αλιείας στην περιοχή αυτή, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν μέτρα για την επιβολή ανωτάτου ορίου της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά τις αλιευτικές δραστηριότητες που ασκούνται στις υποδιαιρέσεις f και g της στατιστικής περιοχής ICES VII.

(13) Με βάση τις πλέον πρόσφατες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του ICES και σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις στο πλαίσιο της Σύμβασης Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC), είναι αναγκαίο να περιοριστεί η αλιευτική προσπάθεια για ορισμένα είδη βαθέων υδάτων.

(14) Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις συμφωνίες ή στα πρωτόκολλα περί σχέσεων στον αλιευτικό τομέα με τη Νορβηγία[13], τις Νήσους Φερόε[14] και τη Γροιλανδία[15], η Ένωση πραγματοποίησε διαβουλεύσεις σχετικά με τα δικαιώματα αλιείας με τους εταίρους αυτούς.

(15) Η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος σε διάφορες οργανώσεις αλιείας και συμμετέχει σε άλλες οργανώσεις ως συνεργαζόμενο μη συμβαλλόμενο μέρος. Επιπλέον, δυνάμει της πράξης προσχώρησης του 2003, οι αλιευτικές συμφωνίες που είχε συνάψει προηγουμένως η Δημοκρατία της Πολωνίας, όπως η Σύμβαση για τη διατήρηση και τη διαχείριση των πόρων μπακαλιάρου της Αλάσκας στην Κεντρική Βερίγγειο Θάλασσα, αποτελούν, από την ημερομηνία προσχώρησης της Πολωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αντικείμενο διαχείρισης από την Ένωση. Οι εν λόγω οργανώσεις αλιείας έχουν υποδείξει τη θέσπιση, για το 2011, διάφορων μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα σκάφη της ΕΕ. Οι εν λόγω αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να υλοποιηθούν από την Ένωση.

(16) Στην ετήσια συνεδρίασή της το 2010, η Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου (IATTC) δεν επέτυχε ομοφωνία όσον αφορά την έγκριση μέτρων διατήρησης για τον κιτρινόπτερο τόνο, τον μεγαλόφθαλμο τόνο και την παλαμίδα. Παρά ταύτα, η πλειοψηφία των συμβαλλομένων μερών, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, θεώρησε ότι πρέπει να υπαχθούν σε κανονιστικές ρυθμίσεις οι αλιευτικές δυνατότητες για τα τρία αυτά αποθέματα ώστε να εξασφαλιστεί η βιώσιμη διαχείρισή τους. Επομένως, είναι σκόπιμο να θεσπίσει η Ένωση μέτρα για τον σκοπό αυτό.

(17) Στην ετήσια συνεδρίασή της το 2010, η Επιτροπή Τόνου Ινδικού Ωκεανού (IOTC) επανεξέτασε τη συνολική αλιευτική ικανότητα των στόλων που αλίευαν με στόχο τροπικούς τόνους μεταξύ 2006-2008, καθώς και ξιφία και μακρύπτερο τόνο μεταξύ 2007-2008. Η IOTC ενέκρινε επίσης την εφαρμογή σχεδίων ανάπτυξης του στόλου. Επιπλέον, η IOTC ενέκρινε ψήφισμα για τη διατήρηση των αλεπόσκυλων (οικογένεια Alopiidae) που αλιεύονται σε συνδυασμό με τύπους αλιείας στην περιοχή της αρμοδιότητάς της.

(18) Κατά την τρίτη διεθνή συνάντηση για τη δημιουργία περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης της αλιείας στην ανοικτή θάλασσα του Νοτίου Ειρηνικού (SPRMFO), που πραγματοποιήθηκε τον Μάιο του 2007, οι συμμετέχοντες ενέκριναν προσωρινά μέτρα, τα οποία μεταξύ άλλων αφορούν και τις αλιευτικές δυνατότητες, για να ρυθμίσουν τις αλιευτικές δραστηριότητες για πελαγικά είδη και τύπους αλιείας βυθού στην εν λόγω περιοχή, εν αναμονή της συγκρότησης περιφερειακής οργάνωσης. Τα μέτρα αυτά αναθεωρήθηκαν κατά τις 8ες Διεθνείς Διαβουλεύσεις για την ίδρυση της SPRFMO, τον Νοέμβριο του 2009, και θα αναθεωρηθούν εκ νέου κατά την προσεχή 2η Προπαρασκευαστική Διάσκεψη για την Επιτροπή της SPRFMO, τον Ιανουάριο του 2011. Τα τρέχοντα προσωρινά μέτρα, επομένως, θα παραμείνουν σε ισχύ, μέχρις ότου εγκριθούν τα νέα μέτρα. Τα προσωρινά αυτά μέτρα, σύμφωνα με την επιτευχθείσα από τους συμμετέχοντες συμφωνία, είναι εθελοντικά και όχι νομικώς δεσμευτικά δυνάμει του διεθνούς δικαίου. Παρ’ όλα αυτά και δεδομένων των συναφών διατάξεων της Συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών περί ιχθυαποθεμάτων, είναι σκόπιμο να ενσωματωθούν τα εν λόγω μέτρα στο ενωσιακό δίκαιο.

(19) Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2010, η Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού (SEAFO) ενέκρινε όρια αλιευμάτων για τέσσερα ιχθυαποθέματα στην περιοχή της σύμβασης SEAFO. Απαιτείται η ενσωμάτωση των εν λόγω ορίων αλιευμάτων στο ενωσιακό δίκαιο.

(20) Σύμφωνα με το άρθρο 291 της Συνθήκης, τα αναγκαία μέτρα για τον καθορισμό των ορίων αλιευμάτων για ορισμένα βραχύβια αποθέματα θα πρέπει να θεσπιστούν, για λόγους επείγοντος, σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[16].

(21) Ορισμένα διεθνή μέτρα, με τα οποία δημιουργούνται ή περιορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες για την ΕΕ, εκδίδονται από τις οικείες περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας στο τέλος του έτους και τίθενται σε εφαρμογή πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαία η αναδρομική εφαρμογή των διατάξεων με τις οποίες υλοποιούνται τα μέτρα αυτά.

(22) Η χρήση των αλιευτικών δυνατοτήτων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό υπόκειται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής[17], και ιδίως στα άρθρα 33 και 34 αυτού, τα οποία αφορούν την καταγραφή των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας και την κοινοποίηση στοιχείων σχετικά με την εξάντληση των αλιευτικών δυνατοτήτων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν οι κωδικοί που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη κατά την αποστολή δεδομένων στην Επιτροπή σχετικά με εκφορτώσεις αποθεμάτων που υπάγονται στον παρόντα κανονισμό.

(23) Η χρησιμοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων πρέπει να γίνεται με πλήρη συμμόρφωση προς την εφαρμοστέα νομοθεσία της Ένωσης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται οι ακόλουθες αλιευτικές δυνατότητες και οι όροι που συνδέονται λειτουργικά με τη χρησιμοποίηση αυτών των αλιευτικών δυνατοτήτων:

α) για το έτος 2011, τα όρια αλιευμάτων για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, και

β) για την περίοδο από 1ης Φεβρουαρίου 2011 έως 31 Ιανουαρίου 2012, ορισμένα όρια αλιευτικής προσπάθειας,

γ) για τις περιόδους που ορίζονται στα άρθρα 18 έως 20 και στα παραρτήματα Ι-Ε και V, οι αλιευτικές δυνατότητες για ορισμένα αποθέματα στη ζώνη της σύμβασης για τη διατήρηση της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας της Ανταρκτικής (CCAMLR),

[δ) για τις περιόδους που ορίζονται στο άρθρο 26, οι αλιευτικές δυνατότητες για ορισμένα αποθέματα στην περιοχή της Παναμερικανικής Σύμβασης Τροπικού Τόνου (IATTC).]

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

Εάν δεν ορίζεται άλλως, ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:

α) στα σκάφη της ΕΕ και

β) στα σκάφη τρίτων χωρών στα ύδατα ΕΕ.

Άρθρο 3

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) «σκάφος ΕΕ»: αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία κράτους μέλους και είναι νηολογημένο στην Ένωση·

β) «σκάφη τρίτων χωρών»: αλιευτικά σκάφη, τα οποία φέρουν τη σημαία τρίτων χωρών και είναι νηολογημένα σε αυτές·

γ) «ύδατα ΕΕ»: τα ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών, εκτός από τα ύδατα που βρίσκονται κοντά στα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της συνθήκης·

δ) «συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα» (TAC): η ποσότητα που μπορεί να αλιευθεί και να εκφορτωθεί από κάθε απόθεμα κάθε έτος·

ε) «ποσόστωση»: η αναλογία των TAC που διατίθεται στην ΕΕ, στα κράτη μέλη ή σε τρίτη χώρα·

στ) «διεθνή ύδατα»: τα ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία κανενός κράτους·

ζ) «μέγεθος ματιών»: το μέγεθος ματιών, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/2008 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 όσον αφορά τον προσδιορισμό του μεγέθους των ματιών και τη μέτρηση του πάχους του νήματος των διχτυών αλιείας[18]·

η) «μητρώο αλιευτικών σκαφών της ΕΕ»: το μητρώο που θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·

θ) «ημερολόγιο αλιείας»: το ημερολόγιο που αναφέρεται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009·

Άρθρο 4

Αλιευτικές ζώνες

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί ζωνών:

α) οι ζώνες ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 218/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[19]·

β) «Skagerrak» είναι η περιοχή που οριοθετείται προς δυσμάς από τη γραμμή που διέρχεται από τον φάρο του Hanstholm μέχρι τον φάρο του Lindesnes και προς νότο από τη γραμμή που συνδέει τον φάρο του Skagen με τον φάρο Tistlarna και, στη συνέχεια, εκτείνεται μέχρι το πλησιέστερο σημείο της σουηδικής ακτής·

γ) «Kattegat» είναι η περιοχή που οριοθετείται προς βορρά από τη γραμμή που ενώνει τον φάρο Skagen με τον φάρο Tistlarna και στη συνέχεια εκτείνεται μέχρι το πλησιέστερο σημείο της σουηδικής ακτής και προς νότο από τη γραμμή που διέρχεται από το Hasenøre μέχρι το Gnibens Spids, από το Korshage μέχρι το Spodsbjerg και από το Gilbjerg Hoved μέχρι το Kullen·

δ) «VII (Irish Sea East – Μονάδα 14)» είναι η περιοχή που οριοθετείται από

( i ) λοξοδρομική γραμμή που συνδέει διαδοχικά τα εξής σημεία:

- το σημείο τομής του μεσημβρινού των 5°Δ και της ακτής της νήσου Βρετανίας πλησίον του Portpatrick·

- 54°30' Β 5°Δ·

- 54°30' Β 4°Δ·

- το σημείο τομής του μεσημβρινού των 4°Δ και της ακτής της νήσου Βρετανίας πλησίον του Llanfairfechan·

( ii ) την ακτή της νήσου Βρετανίας.

ε) «VII (Irish Sea West – Μονάδα 15)» είναι η περιοχή που οριοθετείται από:

( i ) λοξοδρομική γραμμή που συνδέει διαδοχικά τα εξής σημεία:

- το σημείο τομής του παραλλήλου των 55°Β και της ακτής της νήσου Ιρλανδίας πλησίον του Camlough·

- το σημείο τομής του παραλλήλου των 55°Β και της ακτής της νήσου Βρετανίας πλησίον του Stranraer·

( ii ) την ακτή της νήσου Βρετανίας μεταξύ του σημείου τομής του παραλλήλου των 55°Β και της ακτής πλησίον του Stranraer και του σημείου τομής του μεσημβρινού των 5°Δ και της ακτής πλησίον του Portpatrick·

( iii ) λοξοδρομική γραμμή που συνδέει διαδοχικά τα εξής σημεία:

- το σημείο τομής του μεσημβρινού των 5°Δ και της ακτής της νήσου Βρετανίας πλησίον του Portpatrick·

- 54°30' Β 5°Δ·

- 54°30' Β 4°Δ·

- το σημείο τομής του μεσημβρινού των 4°Δ και της ακτής της νήσου Βρετανίας πλησίον του Llanfairfechan·

( iv ) την ακτή της νήσου Βρετανίας μεταξύ του σημείου τομής του μεσημβρινού των 4°Δ και της ακτής πλησίον του Llanfairfechan και του σημείου τομής του παραλλήλου των 53°Β και της ακτής στη χερσόνησο Llyn·

( v ) λοξοδρομική γραμμή που συνδέει διαδοχικά τα εξής σημεία:

- το σημείο τομής του παραλλήλου των 53°Β και της ακτής της νήσου Βρετανίας στη χερσόνησο Llyn·

- το σημείο τομής του παραλλήλου των 53°Β και της ακτής της νήσου Ιρλανδίας πλησίον του Wicklow·

- την ανατολική ακτή της νήσου Ιρλανδίας μεταξύ των παραλλήλων 53° 00'Β και 55° 00'Β.

στ) «VII (Porcupine Bank – Μονάδα 16) είναι η περιοχή που οριοθετείται από λοξοδρομικές γραμμές οι οποίες συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία:

- 53° 30'Β 15°00'Δ·

- 53° 30' Β, 11°00'Δ·

- 51°30'Β 11°00'Δ·

- 51°30'Β 13°00'Δ·

- 51°00'Β 13°00'Δ·

- 51°00'Β 15°00'Δ·

- 53° 30'Β 15°00'Δ.

ζ) «VII (Aran Grounds – Μονάδα 17)» είναι η περιοχή που οριοθετείται από:

( i ) τη δυτική ακτή της νήσου Ιρλανδίας·

( ii ) τον παράλληλο των 53°30'Β·

( iii ) τον μεσημβρινό των 11°00'Δ·

( iv ) τον παράλληλο των 52°30' Β.

η) «VII (S and SW Ireland – Μονάδα 19)» είναι η περιοχή που οριοθετείται από

( i ) λοξοδρομικές γραμμές που συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία:

- το σημείο τομής του παραλλήλου των 52°30'Β και της δυτικής ακτής της νήσου Ιρλανδίας

- 52°30'Β 11°00'Δ·

- 51°00'Β 11°00'Δ·

- 51°00' Β 8°00'Δ·

- 51°30' Β 8°00'Δ·

- 51°30' Β 7°00'Δ·

- 52°00' Β 7°00'Δ·

- 52°00' Β 6°00'Δ·

- 52°30'Β 6°00'Δ·

- το σημείο τομής του παραλλήλου των 52°30'Β και

( ii ) την ανατολική ακτή της νήσου Ιρλανδίας νοτίως των 52°30'Β.

θ) «VII (Celtic Sea – Μονάδες 20-22) είναι η περιοχή που οριοθετείται από τις λοξοδρομικές γραμμές οι οποίες συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία:

- 51°00' Β 9°00'Δ·

- 51°00' Β 8°00'Δ·

- 51°30' Β 8°00'Δ·

- 51°30' Β 7°00'Δ·

- 52°00' Β 7°00'Δ·

- 52°00' Β 6°00'Δ·

- 51°30' Β 6°00'Δ·

- 51°30' Β 5°00'Δ·

- 51°00' Β 5°00'Δ·

- 51°00' Β 6°00'Δ·

- 50°30' Β 6°00'Δ·

- 50°30' Β 7°00'Δ·

- 49°30' Β 7°00'Δ·

- 49°30' Β 9°00'Δ·

- 51°00' Β 9°00'Δ.

ι) «VII (NW Ireland and other areas – Μονάδα 18) είναι το τμήμα της ζώνης VII το οποίο δεν περιλαμβάνεται στις περιοχές που ορίζονται στα ανωτέρω στοιχεία δ) έως θ).

ια) «Κόλπος του Κάδιξ» είναι η περιοχή της ζώνης ICES IXa ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 7° 23′ 48″ Δ·

ιβ) οι ζώνες CECAF (Κεντροανατολικός Ατλαντικός ή μείζων αλιευτική ζώνη 34 του FAO) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[20]·

ιγ) οι ζώνες NAFO (Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 217/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[21]·

ιδ) η περιοχή της σύμβασης SEAFO (Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού) είναι αυτή που ορίζεται στη Σύμβαση σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων στο νοτιοανατολικό Ατλαντικό ωκεανό[22]·

ιε) η περιοχή της σύμβασης ICCAT (Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού) είναι αυτή που ορίζεται στη διεθνή σύμβαση για τη διατήρηση των θυννοειδών του Ατλαντικού[23]·

ιστ) η περιοχή της σύμβασης CCAMLR (Σύμβαση για τη διατήρηση της θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας της Ανταρκτικής) είναι αυτή που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 601/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Μαρτίου 2004, για τον καθορισμό ορισμένων μέτρων ελέγχου που εφαρμόζονται στις αλιευτικές δραστηριότητες στη ζώνη της σύμβασης για τη διατήρηση της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας της Ανταρκτικής[24]·

ιζ) η περιοχή της σύμβασης IATTC (Παναμερικανική Σύμβαση Τροπικού Τόνου) είναι αυτή που ορίζεται στη σύμβαση για την ενίσχυση της Παναμερικανικής Επιτροπής Τροπικού Τόνου που ιδρύθηκε βάσει της σύμβασης του 1949 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Δημοκρατίας της Κόστα Ρίκα[25]·

ιη) η περιοχή IOTC (Επιτροπή Τόνου του Ινδικού Ωκεανού) είναι αυτή που ορίζεται στη συμφωνία σχετικά με τη σύσταση επιτροπής διαχείρισης της αλιείας τόνου του Ινδικού Ωκεανού[26]·

ιθ) ως «περιοχή της σύμβασης SPRFMO (Περιφερειακή Οργάνωση Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού)» νοείται η περιοχή ανοικτής θάλασσας νοτίως των 10o Β, βορείως της περιοχής της σύμβασης CCAMLR, ανατολικά της περιοχής της σύμβασης SIOFA, όπως ορίζεται στην αλιευτική συμφωνία του Νότιου Ινδικού Ωκεανού[27], και δυτικά των αλιευτικών περιοχών που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών της Νότιας Αμερικής·

κ) η περιοχή της σύμβασης WCPFC (Σύμβαση Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού) είναι αυτή που ορίζεται στη σύμβαση για τη διατήρηση και τη διαχείριση των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων στον Δυτικό και Κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό[28]·

κα) ως «ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης» νοείται η περιοχή ανοικτής θάλασσας της Βεριγγείου Θαλάσσης πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος των χωρικών υδάτων των παράκτιων κρατών της Βεριγγείου Θαλάσσης.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

ΑΛΙΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΑΦΗ ΤΗΣ ΕΕ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 5

TAC και κατανομές

1. Τα TAC για τα σκάφη της ΕΕ στα ύδατα της ΕΕ ή σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα, η κατανομή των TAC αυτών μεταξύ των κρατών μελών και οι όροι που συνδέονται λειτουργικά με αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, καθορίζονται στο Παράρτημα I.

2. Επιτρέπεται στα σκάφη της ΕΕ να αλιεύουν ποσότητες ιχθύων εντός των καθοριζομένων στο Παράρτημα Ι TAC, σε ύδατα υπαγόμενα στην αλιευτική δικαιοδοσία των Νήσων Φερόε, της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας και της Νορβηγίας, καθώς και στην αλιευτική ζώνη γύρω από το Jan Mayen, υπό τους όρους του άρθρου 13 και του Παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008 του Συμβουλίου[29] και των διατάξεων εφαρμογής του.

3. Η Επιτροπή καθορίζει τα TAC καπελάνου στα ύδατα Γροιλανδίας των ζωνών ICES V και XIV που διατίθενται για την Ένωση, με βάση το TAC και τη χορηγούμενη στην Ένωση ποσότητα, η οποία καθορίζεται από τη Γροιλανδία όπως προβλέπει η συμφωνία με την εν λόγω χώρα.

4. Βάσει των επιστημονικών στοιχείων που θα συγκεντρωθούν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011, η Επιτροπή μπορεί να αναθεωρήσει, με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, τα TAC που καθορίζονται στο Παράρτημα Ι για τα εξής αποθέματα:

[α) αμμόχελο στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa, IIIa και IV, σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στο σημείο 6 του Παραρτήματος II-Δ·]

β) απόθεμα σύκου της Νορβηγίας στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa, IIIa και IV, καθώς και απόθεμα παπαλίνας στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa και IV·

γ) αποθέματα του είδους νταούκι Ατλαντικού στα ύδατα ΕΕ της ζώνης ICES IIa, IIIa και IV, καθώς και αποθέματα εγκλεφίνου στα ύδατα ΕΕ της ζώνης ICES IIa, III και IV, προκειμένου να λάβει υπόψη της τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα βιομηχανικής χρήσης στο πλαίσιο της αλιείας του είδους σύκο της Νορβηγίας.

Άρθρο 6

Απαγορευμένα είδη

1. Απαγορεύεται στα σκάφη της ΕΕ να αλιεύουν, να διατηρούν επ’ αυτών, να μεταφορτώνουν και να εκφορτώνουν τα εξής είδη:

α) Καρχαρία προσκυνητή ( Cetorhinus maximus ) και λευκό καρχαρία ( Carcharodon carcharias ) σε όλα τα ύδατα της ΕΕ και τα μη ενωσιακά ύδατα·

β) Ρίνα ( Squatina squatina ) σε όλα τα ύδατα ΕΕ·

γ) Γκριζόβατο ( Dipturus batis ) στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX και X·

δ) Κυματόβατο ( Raja undulata ) και λευκόβατο ( Rostroraja alba ) στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES VI, VII, VIII, IX και X·

ε) Καρχαρία λάμνα ( Lamna nasus ) στα διεθνή ύδατα και

στ) Κιθάρες ( Rhinobatidae ) στα ύδατα ΕΕ των I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X και XII.

2. Τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να ελευθερώνονται αμέσως χωρίς να τους προκαλούνται βλάβες, στο βαθμό που είναι δυνατόν.

Άρθρο 7

Ειδικές διατάξεις για τις κατανομές

1. Η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ κρατών μελών, η οποία προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, δεν θίγει:

α) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·

β) τις ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 ή με το άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008·

γ) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·

δ) τις ποσότητες που διατηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·

ε) τις μειώσεις που γίνονται σύμφωνα με τα άρθρα 37, 105, 106 και 107 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.

2. Εάν δεν ορίζεται άλλως στο Παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 εφαρμόζεται στα αποθέματα που υπόκεινται σε προληπτικό TAC, το δε άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 καθώς και το άρθρο 4 του ίδιου κανονισμού στα αποθέματα που υπόκεινται σε αναλυτικό TAC.

Άρθρο 8

Όρια αλιευτικής προσπάθειας

Από 1ης Φεβρουαρίου 2011 έως την 31η Ιανουαρίου 2012, τα μέτρα για την αλιευτική προσπάθεια:

α) του Παραρτήματος ΙΙ-Α εφαρμόζονται στη διαχείριση ορισμένων αποθεμάτων στο Kattegat, στο Skagerrak, στο μέρος της ζώνης ICES IIIa που δεν εντάσσεται στο Skagerrak και στο Kattegat, στις ζώνες ICES IV, VIa, VIIa, VIId, καθώς και στα ύδατα ΕΕ της ζώνης ICES IIa και Vb·

β) του Παραρτήματος ΙΙ-Β εφαρμόζονται στην αποκατάσταση του μερλούκιου και της καραβίδας στις ζώνες ICES VIIIc και IXa, με εξαίρεση τον κόλπο του Κάδιξ·

γ) του Παραρτήματος II-Γ εφαρμόζονται στη διαχείριση του αποθέματος γλώσσας στη ζώνη ICES VIIe·

[δ) του Παραρτήματος ΙΙ-Δ εφαρμόζονται στη διαχείριση των αποθεμάτων αμμόχελου στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa, IIIa και IV·]

ε) του Παραρτήματος ΙΙ-Ε εφαρμόζονται στη διαχείριση ορισμένων αποθεμάτων στις ζώνες ICES VIIf και g.

Άρθρο 9

Όρια αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας για την αλιεία βαθέων υδάτων

1. Οι διατάξεις του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου[30] εφαρμόζονται στην ιππόγλωσσα Γροιλανδίας. Η αλίευση, η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση και η εκφόρτωση ιππόγλωσσας Γροιλανδίας υπόκειται στους όρους που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, για το 2011, η αλιευτική προσπάθεια των σκαφών που κατέχουν τις άδειες αλιείας βαθέων υδάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002, μετρώμενη σε κιλοβάτ-ημέρες απουσίας από λιμένα, δεν υπερβαίνει το 65 % της μέσης ετήσιας αλιευτικής προσπάθειας που άσκησαν τα σκάφη του οικείου κράτους μέλους κατά το 2003, σε ταξίδια κατά τα οποία κατείχαν άδειες αλιείας βαθέων υδάτων ή/και αλίευαν είδη βαθέων υδάτων απαριθμούμενα στα Παραρτήματα Ι και ΙΙ του ίδιου κανονισμού. Η παρούσα παράγραφος ισχύει μόνο για τα αλιευτικά ταξίδια κατά τα οποία αλιεύονται ποσότητες ειδών βαθέων υδάτων άνω των 100 kg, εξαιρουμένου του γουρλομάτη του Ατλαντικού.

Άρθρο 10

Όροι για την εκφόρτωση κύριων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτων

Αλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα για τα οποία καθορίζονται TAC, διατηρούνται επί του σκάφους ή εκφορτώνονται μόνον εάν:

α) τα αλιεύματα αλιεύθηκαν από σκάφη κράτους μέλους που διαθέτει ποσόστωση και δεν την έχει εξαντλήσει· ή

β) τα αλιεύματα εντάσσονται σε ενωσιακή ποσόστωση, η οποία δεν έχει κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών υπό μορφή ποσοστώσεων, και η εν λόγω ενωσιακή ποσόστωση δεν έχει εξαντληθεί.

Άρθρο 11

Περιορισμοί όσον αφορά τη χρήση ορισμένων αλιευτικών δυνατοτήτων

1. Οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται στο Παράρτημα Ι για μπρόσμιο, γάδο, ζαγκέτα, πεσκαντρίτσα, εγκλεφίνο, νταούκι Ατλαντικού, μερλούκιο, διπτερύγιο μουρούνα, μουρούνα, καραβίδα, ευρωπαϊκή χωματίδα, κίτρινο μπακαλιάρο, μαύρο μπακαλιάρο, σελάχια, γλώσσα [και σκυλόψαρο] στη ζώνη ICES VII ή στις σχετικές υποπεριοχές της υπόκεινται στον περιορισμό της απαγόρευσης αλίευσης ή διατήρησης επί του σκάφους των ειδών αυτών κατά την περίοδο από 1ης Μαΐου έως 31 Ιουλίου 2011 στο Porcupine Bank. Οι σχετικές καταχωρήσεις του Παραρτήματος Ι επισημαίνονται με παραπομπή στο παρόν άρθρο.

2. Για την εφαρμογή του παρόντος άρθρου, το Porcupine Bank περιλαμβάνει την περιοχή η οποία οριοθετείται από λοξοδρομικές γραμμές που συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία:

Σημείο | Γεωγραφικό πλάτος | Γεωγραφικό μήκος |

1 | 52o 27' Β | 12o 19' Δ |

2 | 52o 40' Β | 12o 30' Δ |

3 | 52o 47' Β | 12o 39,600' Δ |

4 | 52o 47' Β | 12o 56' Δ |

5 | 52o 13,5' Β | 13o 53,830' Δ |

6 | 51o 22' Β | 14o 24' Δ |

7 | 51o 22' Β | 14o 03' Δ |

8 | 52o 10' Β | 13o 25' Δ |

9 | 52o 32' Β | 13o 07,500' Δ |

10 | 52o 43' Β | 12o 55' Δ |

11 | 52o 43' Β | 12o 43' Δ |

12 | 52o 38,800' Β | 12o 37' Δ |

13 | 52o 27' Β | 12o 23' Δ |

14 | 52o 27' Β | 12o 19' Δ |

3. Στην περιοχή που ορίζεται στην παράγραφο 2 εφαρμόζεται το άρθρο 50 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.

Άρθρο 12

Διαβίβαση στοιχείων

Όταν, σύμφωνα με το άρθρα 33 και 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή στοιχεία που αφορούν εκφορτώσεις των αλιευθεισών ποσοτήτων αποθεμάτων, πρέπει να χρησιμοποιούν τους κωδικούς αποθεμάτων που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

Άδεια αλιείας σε ύδατα τρίτων χωρών

Άρθρο 13

Άδειες αλιείας

1. Ο ανώτατος αριθμός αδειών αλιείας για τα σκάφη της ΕΕ που αλιεύουν στα ύδατα τρίτης χώρας καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙΙ.

2. Εάν ένα κράτος μέλος μεταβιβάσει ποσόστωση σε άλλο κράτος μέλος (ανταλλαγή) στις περιοχές αλιείας που αναφέρονται στο Παράρτημα ΙΙΙ, βάσει του άρθρου 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, η μεταβίβαση πρέπει να περιλαμβάνει την κατάλληλη μεταβίβαση αδειών αλιείας και κοινοποιείται στην Επιτροπή. Ωστόσο, δεν πρέπει να σημειώνεται υπέρβαση του συνολικού αριθμού αδειών αλιείας για κάθε περιοχή αλιείας, ο οποίος καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙΙ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

Αλιευτικές δυνατότητες στα ύδατα περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας

Τμήμα 1

Περιοχή της διεθνούς σύμβασης για τη διατήρηση των θυννοειδών του Ατλαντικού (ICCAT)

Άρθρο 14

Περιορισμοί όσον αφορά την αλιεία και την ικανότητα εκτροφής και πάχυνσης τόνου

1. Ο αριθμός θυνναλιευτικών της ΕΕ με καλάμι και με συρτή που επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς ερυθρό τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115cm στον Ανατολικό Ατλαντικό περιορίζεται, όπως προβλέπεται στο σημείο 1 του παραρτήματος IV.

2. Ο αριθμός σκαφών παράκτιας μη βιομηχανικής αλιείας της ΕΕ που επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς ερυθρό τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115cm στη Μεσόγειο περιορίζεται όπως προβλέπεται στο σημείο 2 του παραρτήματος IV.

3. Ο αριθμός των σκαφών της ΕΕ που αλιεύουν τόνο στην Αδριατική Θάλασσα με σκοπό την εκτροφή και επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115cm περιορίζεται όπως προβλέπεται στο σημείο 3 του παραρτήματος IV.

4. Ο αριθμός και η συνολική χωρητικότητα σε κόρους των αλιευτικών σκαφών, τα οποία μπορούν να λάβουν άδεια να αλιεύουν, να διατηρούν επί του σκάφους, να μεταφορτώνουν, να μεταφέρουν ή να εκφορτώνουν τόνο στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο περιορίζεται όπως προβλέπεται στο σημείο 4 του παραρτήματος IV.

5. Ο αριθμός των διατάξεων παγίδευσης που χρησιμοποιούνται για την αλιεία τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο περιορίζεται όπως προβλέπεται στο σημείο 5 του παραρτήματος IV.

6. Η ικανότητα εκτροφής τόνου, η ικανότητα πάχυνσης και το ανώτατο όριο εισερχόμενων ποσοτήτων τόνων που έχουν συλληφθεί σε άγρια κατάσταση, τα οποία κατανέμονται μεταξύ των ιχθυοτροφείων στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο, περιορίζονται όπως προβλέπεται στο σημείο 6 του παραρτήματος IV.

Άρθρο 15

Επιπλέον όροι για τη χορηγούμενη στο Παράρτημα I-Δ ποσόστωση ερυθρού τόνου

Επιπλέον της περιόδου απαγόρευσης που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 302/2009, η αλιεία ερυθρού τόνου με κυκλωτικά δίχτυα (γρι-γρι) απαγορεύεται στον Ανατολικό Ατλαντικό και τη Μεσόγειο μεταξύ 15ης Απριλίου και 15ης Μαΐου 2011.

Άρθρο 16

Ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία

Τα κράτη μέλη επιφυλάσσουν ειδική ποσόστωση ερυθρού τόνου για την ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία, από τις ποσοστώσεις που τους αναλογούν σύμφωνα με το Παράρτημα I-Δ.

Άρθρο 17

Καρχαρίες

1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου μεγαλομάτη αλεπόσκυλου ( Alopias superciliosus ) ή τεμαχίου αυτού, σε οποιοδήποτε τύπο αλιείας.

2. Απαγορεύεται η διεξαγωγή κατευθυνόμενης αλιείας για αλεπόσκυλα του γένους Alopias spp .

Τμήμα 2

Περιοχή της σύμβασης για τη διατήρηση της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας της Ανταρκτικής (CCAMLR)

Άρθρο 18

Απαγορεύσεις και περιορισμοί αλιευμάτων

1. Η κατευθυνόμενη αλιεία με στόχο είδη του Μέρους Α του Παραρτήματος V απαγορεύεται στις ζώνες και κατά τις περιόδους που καθορίζονται στο εν λόγω Παράρτημα.

2. Για τις νέες και ερευνητικές αλιευτικές δραστηριότητες, τα TAC και τα όρια παρεμπιπτόντων αλιευμάτων του Μέρους Β του Παραρτήματος V εφαρμόζονται στις υποπεριοχές που αναφέρονται σε αυτό.

Άρθρο 19

Ερευνητική αλιεία

1. Σκάφη της ΕΕ, τα οποία έχουν δηλωθεί στην CCAMLR σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 7α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004, μπορούν να συμμετέχουν σε ερευνητική αλιεία με παραγάδι με στόχο το είδος Dissostichus spp. στις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και στις διαιρέσεις 58.4.1 και 58.4.2, εκτός περιοχών υπό εθνική δικαιοδοσία.

2. Όσον αφορά τις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και τις διαιρέσεις 58.4.1 και 58.4.2, τα TAC και τα όρια παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ανά υποπεριοχή και διαίρεση και η κατανομή τους μεταξύ Ερευνητικών Μονάδων Μικρής Κλίμακας (SSRU) σε κάθε μία από αυτές καθορίζονται στο Παράρτημα V, Μέρος Β. Η αλιεία σε οποιαδήποτε SSRU διακόπτεται όταν τα δηλωμένα αλιεύματα φθάσουν το καθορισμένο TAC και η αλιεία στην εν λόγω SSRU απαγορεύεται για την υπόλοιπη περίοδο.

3. Η αλιεία πραγματοποιείται σε όσο το δυνατό ευρύτερο γεωγραφικό και βαθυμετρικό φάσμα, ώστε να λαμβάνονται οι αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του αλιευτικού δυναμικού και για την αποφυγή της υπερσυγκέντρωσης των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας. Ωστόσο, η αλιεία στις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και στις διαιρέσεις 58.4.1 και 58.4.2, απαγορεύεται σε βάθη μικρότερα των 550 m.

Άρθρο 20

Αλιεία κριλ κατά την αλιευτική περίοδο 2011/2012

1. Μόνο τα κράτη μέλη που είναι μέλη της Επιτροπής της CCAMLR μπορούν να αλιεύσουν κριλ ( Euphasia superba ) στη ζώνη της σύμβασης CCAMLR κατά την αλιευτική περίοδο 2011/2012. Εφόσον το συγκεκριμένο κράτος μέλος προτίθεται να αλιεύσει κριλ στη ζώνη της σύμβασης CCAMLR, κοινοποιεί στη γραμματεία της CCAMLR και στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 5α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004, και οπωσδήποτε το αργότερο την 1η Ιουνίου 2011:

α) την πρόθεσή του να αλιεύσει κριλ, χρησιμοποιώντας το μορφότυπο του Παραρτήματος V, Μέρος Γ·

β) το έντυπο για τη διάταξη των διχτυών χρησιμοποιώντας το μορφότυπο του Παραρτήματος V, Μέρος Δ.

2. Στην κοινοποίηση της παραγράφου 1 περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004 για κάθε σκάφος που λαμβάνει άδεια από το κράτος μέλος για συμμετοχή σε αλιεία κριλ.

3. Τα κράτη μέλη που προτίθενται να αλιεύσουν κριλ στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR δηλώνουν μόνο τα σκάφη που έχουν λάβει άδεια και τα οποία φέρουν τη σημαία τους τη στιγμή της κοινοποίησης.

4. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αλιεία κριλ σε σκάφη που δεν έχουν κοινοποιηθεί στην CCAMLR σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 3, εάν σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια δεν μπορεί να συμμετάσχει λόγω νόμιμων επιχειρησιακών λόγων ή ανωτέρας βίας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα οικεία κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα τη γραμματεία της CCAMLR και την Επιτροπή παρέχοντας:

α) τα πλήρη στοιχεία του σκάφους (ή σκαφών) που προορίζεται για αντικατάσταση, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004·

β) συνοπτική αναφορά των λόγων που δικαιολογούν την αντικατάσταση και τυχόν σχετικά αποδεικτικά στοιχεία ή αναφορές.

5. Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αλιεία κριλ σε σκάφη που περιλαμβάνονται στους καταλόγους σκαφών ΠΛΑ αλιείας της CCAMLR.

Τμήμα 3

Περιοχή της Επιτροπής Τόνου Ινδικού Ωκεανού (IOTC)

Άρθρο 21

Περιορισμός της αλιευτικής ικανότητας σκαφών που αλιεύουν στη ζώνη IOTC

1. Ο μέγιστος αριθμός σκαφών της ΕΕ που αλιεύουν τροπικούς τόνους στη ζώνη IOTC και η αντίστοιχη αλιευτική ικανότητα εκπεφρασμένη σε ολική χωρητικότητα (GT) καθορίζονται στο Παράρτημα VI, σημείο 1.

2. Ο μέγιστος αριθμός σκαφών της ΕΕ που αλιεύουν ξιφία ( Xiphias gladius ) και μακρύπτερο τόνο ( Thunnus alalunga ) στη ζώνη IOTC και η αντίστοιχη αλιευτική ικανότητα εκπεφρασμένη σε ολική χωρητικότητα (GT) καθορίζονται στο Παράρτημα VI, σημείο 2.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ανακατανέμουν μεταξύ των δύο τύπων αλιείας που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 σκάφη τα οποία έχουν δηλωθεί στον ένα από αυτούς, εφόσον μπορούν να αποδείξουν στην Επιτροπή ότι η αλλαγή αυτή δεν έχει ως αποτέλεσμα αύξηση της αλιευτικής προσπάθειας για τα αντίστοιχα αλιευτικά αποθέματα.

4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, στις περιπτώσεις προτεινόμενης μεταφοράς αλιευτικής ικανότητας στους στόλους τους, τα προς μεταφορά σκάφη περιλαμβάνονται στο μητρώο σκαφών της IOTC ή στο μητρώο σκαφών άλλων περιφερειακών οργανώσεων αλιείας τόνου. Σκάφη που εμφανίζονται στον κατάλογο σκαφών που έχουν ασκήσει δραστηριότητες παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (σκάφη ΠΛΑ) οποιασδήποτε περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης αλιείας δεν μπορούν να μεταφέρονται.

Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εφαρμογή των σχεδίων ανάπτυξης που έχουν κατατεθεί στην IOTC, τα κράτη μέλη μπορούν να αυξάνουν τους περιορισμούς της αλιευτικής ικανότητας που αναφέρονται στο παρόν άρθρο μόνον εντός των ορίων που καθορίζονται στα εν λόγω σχέδια ανάπτυξης.

Άρθρο 22

Καρχαρίες

1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου αλεπόσκυλου ή τεμαχίου αυτού, όλων των ειδών της οικογένειας Alopiidae , σε οποιοδήποτε τύπο αλιείας.

2. Τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να ελευθερώνονται αμέσως χωρίς να τους προκαλούνται βλάβες, στο βαθμό που είναι δυνατόν.

Τμήμα 4

Περιοχή της Περιφερειακής Οργάνωσης Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού (SPRFMO)

Άρθρο 23

Αλιεία πελαγικών ειδών — Περιορισμός αλιευτικής ικανότητας

Τα κράτη μέλη που ασκούσαν ενεργά δραστηριότητες πελαγικής αλιείας στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO το 2007, 2008 ή 2009, περιορίζουν τη συνολική χωρητικότητα των σκαφών υπό τη σημαία τους που αλιεύουν πελαγικά αποθέματα το 2011 σε συνολικά 78610 GT στην εν λόγω περιοχή, κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζεται η αειφόρος εκμετάλλευση των πελαγικών αλιευτικών πόρων του Νότιου Ειρηνικού.

Άρθρο 24

Αλιεία πελαγικών ειδών - TAC

1. Μόνον όσα κράτη μέλη ασκούσαν ενεργά δραστηριότητες πελαγικής αλιείας στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO τα έτη 2007, 2008 ή 2009, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 23, δύνανται να αλιεύουν πελαγικά αποθέματα στην εν λόγω περιοχή, σύμφωνα με τα TAC που ορίζονται στο Παράρτημα I-Θ.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, κάθε μήνα, τα ονόματα και τα χαρακτηριστικά, συμπεριλαμβανομένης της χωρητικότητας σε GT, των υπό τη σημαία τους σκαφών που ασκούν την αλιευτική δραστηριότητα η οποία αναφέρεται στο παρόν άρθρο.

3. Για την παρακολούθηση του τύπου αλιείας που αναφέρεται στο παρόν άρθρο, τα κράτη μέλη αποστέλλουν στην Επιτροπή, προς διαβίβαση στην Προσωρινή Γραμματεία SPRFMO, τα στοιχεία παρακολούθησης με το σύστημα παρακολούθησης σκαφών (VMS), τις μηνιαίες αναφορές αλιευμάτων, και, εφόσον είναι διαθέσιμες, τις καταστάσεις ελλιμενισμού, το αργότερο μέχρι τις 15 του επόμενου μηνός.

Άρθρο 25

Αλιεία βυθού

Τα κράτη μέλη περιορίζουν την αλιευτική προσπάθεια ή τα αλιεύματα βυθού στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO στα μέσα ετήσια επίπεδα της περιόδου από 1ης Ιανουαρίου 2002 έως 31 Δεκεμβρίου 2006 από πλευράς αριθμού αλιευτικών σκαφών και άλλων παραμέτρων που αντικατοπτρίζουν το επίπεδο των αλιευμάτων, την αλιευτική προσπάθεια και την αλιευτική ικανότητα και μόνο στα τμήματα της περιοχής της σύμβασης SPRFMO, στην οποία ασκήθηκε αλιεία βυθού κατά την προηγούμενη αλιευτική περίοδο.

Τμήμα 5

Περιοχή της Παναμερικανικής Σύμβασης Τροπικού Τόνου (IATTC)

Άρθρο 26

Αλιεία με γρι-γρι

1. Απαγορεύονται οι αλιευτικές δραστηριότητες σκαφών γρι-γρι με στόχο τον κιτρινόπτερο τόνο ( Thunnus albacares ), τον μεγαλόφθαλμο τόνο ( Thunnus obesus ) και την παλαμίδα ( Katsuwonus pelamis ):

α) από την 29η Ιουλίου έως την 28η Σεπτεμβρίου 2011 ή από την 18η Νοεμβρίου 2011 έως την 18η Ιανουαρίου 2012, στην περιοχή που οριοθετείται από τα εξής όρια:

ακτές του Ειρηνικού της αμερικανικής ηπείρου,

γεωγραφικό μήκος 150° Δ,

γεωγραφικό πλάτος 40° Β,

γεωγραφικό πλάτος 40° Ν·

β) από την 29η Σεπτεμβρίου έως την 29η Οκτωβρίου 2011 στην περιοχή που οριοθετείται από τα εξής όρια:

γεωγραφικό μήκος 96° Δ,

γεωγραφικό μήκος 110° Δ,

γεωγραφικό πλάτος 4° Β,

γεωγραφικό πλάτος 3° Ν.

2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 στοιχείο α) περίοδο απαγόρευσης που έχουν επιλέξει πριν από την 1η Απριλίου 2011. Όλα τα σκάφη γρι-γρι των ενδιαφερομένων κρατών μελών πρέπει να διακόπτουν την αλιεία με γρι-γρι στην καθορισμένη περιοχή κατά την περίοδο που έχει επιλεγεί.

3. Τα σκάφη αλιείας τόνου με γρι-γρι στη ζώνη διακανονισμού της IATTC διατηρούν επί του σκάφους και, στη συνέχεια, εκφορτώνουν όλα τα αλιεύματα κιτρινόπτερου τόνου, μεγαλόφθαλμου τόνου και παλαμίδας εκτός από τους ιχθύς που θεωρούνται ακατάλληλοι για ανθρώπινη κατανάλωση για λόγους που δεν έχουν σχέση με το μέγεθος. Μόνη εξαίρεση είναι η τελευταία ανάσυρση των διχτυών ενός αλιευτικού ταξιδιού, οπότε πιθανόν να μην απομένει επαρκής χώρος για όλη την ποσότητα τόνου που έχει αλιευθεί κατά την εν λόγω ανάσυρση.

Τμήμα 6

Περιοχή της Οργάνωσης Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού (SEAFO)

Άρθρο 27

Μέτρα προστασίας των καρχαριών βαθέων υδάτων

Απαγορεύεται στη ζώνη της σύμβασης SEAFO η κατευθυνόμενη αλιεία των ακόλουθων καρχαριοειδών βαθέων υδάτων:

- σελάχια ( Rajidae ),

- κεντρόνια ( Squalus acanthias ),

- μαυροαγκαθίτες του είδους Etmopterus bigelowi ,

- μαυροαγκαθίτες του είδους Etmopterus brachyurus ,

- μεγάλοι μαυροαγκαθίτες ( Etmopterus princeps ),

- λείοι μαυροαγκαθίτες ( Etmopterus pusillus ),

- σκυλάκια του είδους Apristurus manis ,

- σκυμνόδοντες του είδους Scymnodon squamulosus

- και καρχαρίες βαθέων υδάτων της υπέρταξης Selachimorpha .

Τμήμα 7

Περιοχή της Σύμβασης Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (WCPFC)

Άρθρο 28

Περιορισμοί της αλιευτικής προσπάθειας για τον μεγαλόφθαλμο τόνο, τον κιτρινόπτερο τόνο, την παλαμίδα και τον μακρύπτερο τόνο του Νότιου Ειρηνικού

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η συνολική αλιευτική προσπάθεια για τον μεγαλόφθαλμο τόνο ( Thunnus obesus ), τον κιτρινόπτερο τόνο ( Thunnus albacares ), την παλαμίδα ( Katsuwonus pelamis ) και τον μακρύπτερο τόνο του Νότιου Ειρηνικού ( Thunnus alalunga ) στη ζώνη της σύμβασης WCPFC δεν υπερβαίνει την αλιευτική προσπάθεια που προβλέπεται στις συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης μεταξύ της Ένωσης και των παράκτιων κρατών της εν λόγω περιοχής.

Άρθρο 29

Απαγορευμένη περιοχή αλιείας με διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων (FAD)

1. Στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC που ευρίσκεται μεταξύ 20°Β και 20°Ν, οι αλιευτικές δραστηριότητες των σκαφών γρι-γρι που χρησιμοποιούν διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων (ΔΣΙ) απαγορεύονται μεταξύ της ώρας 00:00 της 1ης Ιουλίου 2011 και της ώρας 24:00 της 30ής Σεπτεμβρίου 2011. Κατά το εν λόγω διάστημα, σκάφος γρι-γρι μπορεί να συμμετέχει σε αλιευτικές δραστηριότητες στο τμήμα αυτό της περιοχής της σύμβασης WCPFC, μόνον εάν φέρει παρατηρητή ο οποίος ελέγχει ότι το σκάφος δεν προβαίνει ποτέ στα εξής:

α) αναπτύσσει ή διατηρεί διάταξη συγκέντρωσης ιχθύων ή σχετιζόμενη ηλεκτρονική συσκευή,

β) αλιεύει σε περιοχές με κοπάδια ιχθύων σε συνδυασμό με διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων.

2. Όλα τα σκάφη γρι-γρι τα οποία αλιεύουν στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC που αναφέρεται στην παράγραφο 1 διατηρούν επ’ αυτών και εκφορτώνουν ή μεταφορτώνουν όλα τα αλιεύματα μεγαλόφθαλμου και κιτρινόπτερου τόνου και παλαμίδας.

3. Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) στην τελευταία ανάσυρση των διχτυών αλιευτικού ταξιδιού, εάν στο σκάφος δεν απομένει επαρκής χώρος αποθήκευσης για όλη την ποσότητα των ιχθύων,

β) όταν οι ιχθύες είναι ακατάλληλοι προς ανθρώπινη κατανάλωση για λόγους που δεν αφορούν το μέγεθος, ή

γ) όταν προκύψει σοβαρή δυσλειτουργία του ψυκτικού εξοπλισμού.

Άρθρο 30

Περιοχές στις οποίες απαγορεύεται η αλιεία από σκάφη γρι-γρι

Η αλιεία μεγαλόφθαλμου και κιτρινόπτερου τόνου από σκάφη γρι-γρι απαγορεύεται στις ακόλουθες περιοχές ανοικτής θαλάσσης:

α) τα διεθνή ύδατα που περικλείονται από τα όρια των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών της Ινδονησίας, του Παλάου, της Μικρονησίας και της Παπούα Νέας Γουινέας·

β) τα διεθνή ύδατα που περικλείονται από τα όρια των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών της Μικρονησίας, των Νήσων Μάρσαλ, του Ναουρού, του Κιριμπάτι, του Τουβαλού, του Φίτζι, των Νήσων Σολομώντος και της Παπούα Νέας Γουινέας.

Άρθρο 31

Περιορισμοί στον αριθμό των σκαφών που επιτρέπεται να αλιεύουν ξιφία

Ο μέγιστος αριθμός σκαφών της ΕΕ που επιτρέπεται να αλιεύουν ξιφία ( Xiphias gladius ) σε περιοχές νοτίως γεωγραφικού πλάτους 20°Ν της περιοχής της σύμβασης WCPFC αναφέρεται στο Παράρτημα VII.

Τμήμα 8

Βερίγγειος Θάλασσα

Άρθρο 32

Απαγόρευση αλιείας στην ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης

Απαγορεύεται η αλιεία μπακαλιάρου της Αλάσκας ( Theragra chalcogramma ) στην ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

ΑΛΙΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΣΚΑΦΗ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΣΤΑ ΥΔΑΤΑ ΤΗΣ ΕΕ

Άρθρο 33

TAC

Επιτρέπεται σε αλιευτικά σκάφη υπό σημαία Νορβηγίας και σε αλιευτικά σκάφη νηολογημένα στις Νήσους Φερόε να αλιεύουν στα ύδατα της ΕΕ ποσότητες ιχθύων εντός των καθοριζομένων στο Παράρτημα Ι TAC, υπό τους όρους που προβλέπονται στο Κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008 και στον παρόντα Τίτλο.

Άρθρο 34

Άδειες αλιείας

1. Ο ανώτατος αριθμός των αδειών αλιείας για τα σκάφη τρίτων χωρών που αλιεύουν στα ύδατα της ΕΕ καθορίζεται στο Παράρτημα VIII.

2. Ιχθύες από αποθέματα για τα οποία έχουν καθοριστεί TAC δεν διατηρούνται επί του σκάφους ούτε εκφορτώνονται, εκτός εάν τα αλιεύματα αλιεύθηκαν από σκάφη τρίτων χωρών που διαθέτουν ποσόστωση και δεν την έχουν εξαντλήσει.

Άρθρο 35

Απαγορευμένα είδη

1. Σκάφη τρίτων χωρών απαγορεύεται να αλιεύουν, να διατηρούν επ’ αυτών, να μεταφορτώνουν και να εκφορτώνουν τα εξής είδη:

α) Καρχαρία προσκυνητή ( Cetorhinus maximus ) και λευκό καρχαρία ( Carcharodon carcharias ) σε όλα τα ύδατα ΕΕ·

β) Ρίνα ( Squatina squatina ) σε όλα τα ύδατα ΕΕ·

γ) Γκριζόβατο ( Dipturus batis ) στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES IIa, III, IV, VI, VII, VIII, IX και X· και

δ) Κυματόβατο ( Raja undulata ) και λευκόβατο ( Rostroraja alba ) στα ύδατα ΕΕ των ζωνών ICES VI, VII, VIII, IX και X.

2. Τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να ελευθερώνονται αμέσως χωρίς να τους προκαλούνται βλάβες, στο βαθμό που είναι δυνατόν.

ΤΙΤΛΟΣ ΙV

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 36

Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2011.

Στις περιπτώσεις που οι αλιευτικές δυνατότητες για την περιοχή της σύμβασης CCAMLR καθορίζονται για χρονικές περιόδους οι οποίες αρχίζουν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2011, τα άρθρα 18 έως 20 και τα Παραρτήματα Ι-Ε και V εφαρμόζονται από την έναρξη των αντίστοιχων χρονικών περιόδων εφαρμογής των εν λόγω αλιευτικών δυνατοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Όρια αλιευμάτων που ισχύουν, αφενός, για σκάφη της ΕΕ σε περιοχές όπου υφίστανται TAC και, αφετέρου, για σκάφη τρίτων χωρών στα ύδατα ΕΕ, ανά είδος και ανά περιοχή (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων, εκτός εάν ορίζεται άλλως)

Οι κατωτέρω πίνακες καθορίζουν τα TAC και τις ποσοστώσεις (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων, εκτός εάν ορίζεται άλλως) ανά απόθεμα, καθώς και τους όρους που συνδέονται λειτουργικά με αυτά, ανάλογα με την περίπτωση.

Όλα τα TAC που καθορίζονται στο παρόν Παράρτημα θεωρούνται ποσοστώσεις για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και, ως εκ τούτου, υπόκεινται στους κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, και ιδίως στα άρθρα 33 και 34 αυτού. Οι αναφορές στις αλιευτικές ζώνες είναι αναφορές στις ζώνες ICES, εκτός εάν ορίζεται άλλως.

Σε κάθε περιοχή, τα αποθέματα ιχθύων παρατίθενται με την αλφαβητική σειρά της λατινικής ονομασίας του είδους. Ο κάτωθι πίνακας αντιστοιχιών των λατινικών με τις κοινές ονομασίες δίνεται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:

Επιστημονική ονομασία | Τριψήφιος αλφαβητικός κωδικός | Κοινή ονομασία |

Amblyraja radiata | RJR | Ακτινόβατος |

Ammodytes spp. | SAN | Αμμόχελα |

Argentina silus | ARU | Γουρλομάτης Ατλαντικού |

Beryx spp. | ALF | Μπερυτσίδες |

Brosme brosme | USK | Μπρόσμιος |

Centrophorus squamosus | GUQ | Αγκαθίτης Ατλαντικού |

Centroscymnus coelolepis | CYO | Πορτογαλικό σκυλόψαρο |

Chaceon maritae | CGE | Κόκκινος κάβουρας βαθέων υδάτων |

Champsocephalus gunnari | ANI | Παγόψαρο Ανταρκτικής |

Chionoecetes spp. | PCR | Κάβουρες Αρκτικής |

Clupea harengus | HER | Ρέγγα |

Coryphaenoides rupestris | RNG | Γρεναδιέρος των βράχων |

Dalatias licha | SCK | Σκυμνοσκυλόψαρο |

Deania calcea | DCA | Κεντρόνι |

Dipturus batis | RJB | Γκριζόβατος |

Dissostichus eleginoides | TOP | Μπακαλιάρος Ανταρκτικής |

Engraulis encrasicolus | ANE | Γαύρος |

Etmopterus princeps | ETR | Μεγάλος μαυροαγκαθίτης |

Etmopterus pusillus | ETP | Λείος μαυροαγκαθίτης |

Euphausia superba | KRI | Κριλ |

Gadus morhua | COD | Γάδος |

Galeorhinus galeus | GAG | Γαλέος |

Glyptocephalus cynoglossus | WIT | Καλκάνι |

Hippoglossoides platessoides | PLA | Καλκάνι Καναδά |

Hippoglossus hippoglossus | HAL | Ιππόγλωσσα |

Hoplostethus atlanticus | ORY | Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού |

Illex illecebrosus | SQI | Θράψαλο του Βορρά |

Lamna nasus | POR | Λάμνα |

Lepidonotothen squamifrons | NOS | Νοτοθένια |

Lepidorhombus spp. | LEZ | Ζαγκέτες |

Leucoraja circularis | RJI | Στρογγυλόβατος |

Leucoraja fullonica | RJF | Ακανθόβατος |

Leucoraja naevus | RJN | Σελάχι κούκος |

Limanda ferruginea | YEL | Χωματίδα με κίτρινη ουρά |

Limanda limanda | DAB | Χωματίδα |

Lophiidae | ANF | Πεσκαντρίτσες |

Macrourus spp. | GRV | Γρεναδιέρος |

Makaira nigricans | BUM | Γαλάζιο μάρλιν |

Mallotus villosus | CAP | Καπελάνος |

Martialia hyadesi | SQS | Καλαμάρι |

Melanogrammus aeglefinus | HAD | Εγκλεφίνος |

Merlangius merlangus | WHG | Νταούκι Ατλαντικού |

Merluccius merluccius | HKE | Μπακαλιάρος μερλούκιος |

Micromesistius poutassou | WHB | Προσφυγάκι |

Microstomus kitt | LEM | Λεμονόγλωσσα |

Molva dypterygia | BLI | Μουρούνα διπτερύγιος |

Molva molva | LIN | Μουρούνα |

Nephrops norvegicus | NEP | Καραβίδα |

Pandalus borealis | PRA | Γαρίδα της Αρκτικής |

Paralomis spp. | PAI | Κάβουρες |

Penaeus spp. | PEN | Γαρίδες |

Platichthys flesus | FLE | Καλκάνι |

Pleuronectes platessa | PLE | Ευρωπαϊκή χωματίδα |

Pleuronectiformes | FLX | Πλατύψαρα |

Pollachius pollachius | POL | Κίτρινος μπακαλιάρος |

Pollachius virens | POK | Μαύρος μπακαλιάρος |

Psetta maxima | TUR | Καλκάνι |

Raja brachyura | RJH | Ξανθόβατος |

Raja clavata | RJC | Καλκανόβατος |

Raja (Dipturus) nidarosiensis | JAD | Νορβηγικός βάτος |

Raja microocellata | RJE | Μικροστιγματόβατος |

Raja montagui | RJM | Κηλιδόβατος |

Raja undulata | RJU | Κυματόβατος |

Rajiformes - Rajidae | SRX-RAJ | Σελάχια |

Reinhardtius hippoglossoides | GHL | Ιππόγλωσσα Γροιλανδίας |

Rostroraja alba | RJA | Λευκόβατος |

Scomber scombrus | MAC | Σκουμπρί |

Scophthalmus rhombus | BLL | Πησσί |

Sebastes spp. | RED | Κοκκινόψαρα |

Solea solea | SOL | Γλώσσα |

Solea spp. | SOO | Γλώσσες |

Sprattus sprattus | SPR | Παπαλίνα |

Squalus acanthias | DGS | Σκυλόψαρο |

Tetrapturus albidus | WHM | Λευκό μάρλιν |

Thunnus maccoyii | SBF | Τόνος νότιου ημισφαιρίου |

Thunnus obesus | BET | Τόνος μεγαλόφθαλμος |

Thunnus thynnus | BFT | Τόνος |

Trachurus spp. | JAX | Σαφρίδια |

Trisopterus esmarkii | NOP | Σύκο της Νορβηγίας |

Urophycis tenuis | HKW | Λευκός μπακαλιάρος |

Xiphias gladius | SWO | Ξιφίας |

Ο κάτωθι πίνακας αντιστοιχιών των κοινών με τις λατινικές ονομασίες δίνεται για σκοπούς επεξήγησης και μόνον:

Μπερυτσίδες | ALF | Beryx spp. |

Καλκάνι Καναδά | PLA | Hippoglossoides platessoides |

Γαύρος | ANE | Engraulis encrasicolus |

Πεσκαντρίτσες | ANF | Lophiidae |

Παγόψαρο Ανταρκτικής | ANI | Champsocephalus gunnari |

Ιππόγλωσσα | HAL | Hippoglossus hippoglossus |

Τόνος μεγαλόφθαλμος | BET | Thunnus obesus |

Κεντρόνι | DCA | Deania calcea |

Ξανθόβατος | RJH | Raja brachyura |

Μουρούνα διπτερύγιος | BLI | Molva dypterygia |

Γαλάζιο μάρλιν | BUM | Makaira nigricans |

Προσφυγάκι | WHB | Micromesistius poutassou |

Τόνος | BFT | Thunnus thynnus |

Πησσί | BLL | Scophthalmus rhombus |

Καπελάνος | CAP | Mallotus villosus |

Γάδος | COD | Gadus morhua |

Γκριζόβατος | RJB | Dipturus batis |

Γλώσσα | SOL | Solea solea |

Κάβουρες | PAI | Paralomis spp. |

Σελάχι κούκος | RJN | Leucoraja naevus |

Χωματίδα | DAB | Limanda limanda |

Κόκκινος κάβουρας βαθέων υδάτων | CGE | Chaceon maritae |

Πλατύψαρα | FLX | Pleuronectiformes |

Καλκάνι | FLE | Platichthys flesus |

Μεγάλος μαυροαγκαθίτης | ETR | Etmopterus princeps |

Γουρλομάτης Ατλαντικού | ARU | Argentina silus |

Ιππόγλωσσα Γροιλανδίας | GHL | Reinhardtius hippoglossoides |

Γρεναδιέρος | GRV | Macrourus spp. |

Νοτοθένια | NOS | Lepidonotothen squamifrons |

Εγκλεφίνος | HAD | Melanogrammus aeglefinus |

Μπακαλιάρος μερλούκιος | HKE | Merluccius merluccius |

Ρέγγα | HER | Clupea harengus |

Σαφρίδια | JAX | Trachurus spp. |

Σκυμνοσκυλόψαρο | SCK | Dalatias licha |

Κριλ | KRI | Euphausia superba |

Αγκαθίτης Ατλαντικού | GUQ | Centrophorus squamosus |

Λεμονόγλωσσα | LEM | Microstomus kitt |

Μουρούνα | LIN | Molva molva |

Σκουμπρί | MAC | Scomber scombrus |

Ζαγκέτες | LEZ | Lepidorhombus spp. |

Γαρίδα της Αρκτικής | PRA | Pandalus borealis |

Καραβίδα | NEP | Nephrops norvegicus |

Σύκο της Νορβηγίας | NOP | Trisopterus esmarkii |

Νορβηγικός βάτος | JAD | Raja (Dipturus) nidarosiensis |

Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού | ORY | Hoplostethus atlanticus |

Μπακαλιάρος Ανταρκτικής | TOP | Dissostichus eleginoides |

Γαρίδες | PEN | Penaeus spp. |

Ευρωπαϊκή χωματίδα | PLE | Pleuronectes platessa |

Κίτρινος μπακαλιάρος | POL | Pollachius pollachius |

Λάμνα | POR | Lamna nasus |

Πορτογαλικό σκυλόψαρο | CYO | Centroscymnus coelolepis |

Κοκκινόψαρα | RED | Sebastes spp. |

Γρεναδιέρος των βράχων | RNG | Coryphaenoides rupestris |

Μαύρος μπακαλιάρος | POK | Pollachius virens |

Αμμόχελα | SAN | Ammodytes spp. |

Στρογγυλόβατος | RJI | Leucoraja circularis |

Ακανθόβατος | RJF | Leucoraja fullonica |

Θράψαλο του Βορρά | SQI | Illex illecebrosus |

Σελάχια