[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 14.2.2007

COM(2007) 36 τελικό

2007/0028 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση διαδικασιών σχετικά με την εφαρμογή ορισμένων εθνικών τεχνικών κανόνων στα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους και για την κατάργηση της απόφασης 3052/95/ΕΚ

(υποβληθείσα από την Επιτροπή){SEC(2007) 112}{SEC(2007) 113}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

2. Λόγοι που υπαγορεύουν την πρόταση και στόχοι της

Η εσωτερική αγορά εμπορευμάτων αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η δημιουργία μιας ολοκληρωμένης και χωρίς σύνορα αγοράς είναι ο καλύτερος τρόπος ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας. Επομένως, η βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς αποτελεί κρίσιμο στοιχείο της ανανεωμένης στρατηγικής για την απασχόληση και την ανάπτυξη, για να μπορέσει η ΕΕ να δώσει με επιτυχία τη μάχη του ανταγωνισμού στο πλαίσιο μιας παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, στην οποία οι κύριοι εμπορικοί εταίροι μας έχουν μεγάλες και ενοποιημένες αγορές.

Τα άρθρα 28 και 30 της συνθήκης ΕΚ συνεπάγονται, μεταξύ άλλων, ότι τα κράτη μέλη προορισμού δεν μπορούν να απαγορεύσουν την πώληση, στο έδαφός τους, προϊόντων που δεν υπόκεινται στην κοινοτική εναρμόνιση και τα οποία κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους, εκτός αν οι περιορισμοί που επιβάλλονται από το κράτος μέλος προορισμού δικαιολογούνται από τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 30 της συνθήκης ΕΚ ή με βάση επιτακτικές απαιτήσεις δημοσίου συμφέροντος που αναγνωρίζονται από τη νομολογία του Δικαστηρίου και δεν είναι δυσανάλογες. Πρόκειται για την αποκαλούμενη «αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης», που προκύπτει από ανάλυση της νομολογίας του Δικαστηρίου [βλ. την περίφημη απόφαση «Cassis de Dijon», της 20ής Φεβρουαρίου 1979, και την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά την απόφαση την οποία εξέδωσε το Δικαστήριο στις 20 Φεβρουαρίου 1979 στην υπόθεση 120/78 (Cassis de Dijon), ΕΕ C 256 της 3ης Οκτωβρίου 1980].

Η εφαρμογή της «αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης» σύμφωνα με τα άρθρα 28 και 30 της συνθήκης ΕΚ προσκρούει σε διάφορα προβλήματα:

3. Άγνοια των επιχειρήσεων και των εθνικών αρχών για την ύπαρξη της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης.

4. Αβεβαιότητα δικαίου σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της αρχής και το βάρος της απόδειξης. Κατ' αρχάς, είναι συχνά ασαφές σε ποιες κατηγορίες προϊόντων ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση.

5. Κίνδυνος για τις επιχειρήσεις ότι τα προϊόντα τους δεν θα έχουν πρόσβαση στην αγορά του κράτους μέλους προορισμού.

6. Απουσία τακτικού διαλόγου μεταξύ των αρμόδιων αρχών στα διάφορα κράτη μέλη.

Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με τη στρατηγική της εσωτερικής αγοράς για την περίοδο 2003-2006 [COM(2003) 238], περιέγραψε μερικά από τα προβλήματα στα οποία προσκρούει η εφαρμογή της «αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης» στον μη εναρμονισμένο τομέα εμπορευμάτων και ανέφερε ότι θα εξεταζόταν η δυνατότητα έκδοσης μιας νέας νομοθετικής πράξης, για να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μέσα στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Η παρούσα πρόταση είναι ένα από τα αποτελέσματα της στρατηγικής σχετικά με την εσωτερική αγορά για την περίοδο 2003-2006. Ο στόχος της είναι να καθορίσει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, αφενός, των εθνικών αρχών και, αφετέρου, των επιχειρήσεων που επιθυμούν να διαθέσουν σε ένα κράτος μέλος προϊόντα τα οποία κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους, όταν οι αρμόδιες αρχές σκοπεύουν να λάβουν περιοριστικά μέτρα για το επίμαχο προϊόν βάσει εθνικών τεχνικών κανόνων. Ειδικότερα, η πρόταση επικεντρώνεται στο βάρος της απόδειξης, καθορίζοντας τις διαδικαστικές απαιτήσεις που πρέπει να τηρούνται σε περίπτωση άρνησης της αμοιβαίας αναγνώρισης. Επιπλέον, η πρόταση στοχεύει στη μείωση του κινδύνου για τις επιχειρήσεις ότι τα προϊόντα τους δεν θα έχουν πρόσβαση στην αγορά του κράτους μέλους προορισμού και στην προώθηση τακτικού διαλόγου μεταξύ των αρμόδιων αρχών με τη δημιουργία ενός ή περισσότερων «σημείων επαφής για τα προϊόντα» σε κάθε κράτος μέλος. Η κύρια αποστολή των «σημείων επαφής για τα προϊόντα» θα είναι να παρέχουν στις επιχειρήσεις και στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών πληροφορίες σχετικά με τους τεχνικούς κανόνες που ισχύουν για τα προϊόντα, καθώς επίσης και τα στοιχεία επικοινωνίας των εν λόγω αρχών. Με τον τρόπο αυτόν οι δημόσιες αρχές θα έχουν τη δυνατότητα να εντοπίζουν τους ομολόγους τους φορείς στα άλλα κράτη μέλη, ούτως ώστε να μπορούν εύκολα να λαμβάνουν πληροφορίες και να αναπτύσσουν διάλογο με τις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών.

- Γενικό πλαίσιο

Από το συνδυασμό διάφορων πηγών πληροφόρησης (καταγγελίες και διαδικασίες επί παραβάσει που κινούνται δυνάμει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ, κοινοποιήσεις σύμφωνα με την οδηγία 98/34/EK, έρευνες, περιπτωσιολογικές μελέτες, ανάλυση της σχετικής βιβλιογραφίας και διαβουλεύσεις με τους σχετικούς φορείς) προκύπτει ότι εφαρμογή της «αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης» εξακολουθεί να προσκρούει σε πολλά προβλήματα, ιδίως για τα τεχνικώς περίπλοκα προϊόντα ή τα προϊόντα που ενδέχεται να δημιουργήσουν προβλήματα ασφάλειας ή υγείας. Η Επιτροπή έχει ήδη δημοσιεύσει σχετικές ερμηνευτικές ανακοινώσεις, στις οποίες διευκρινίζει τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να λειτουργεί στην πράξη η αμοιβαία αναγνώριση. Έχει οργανώσει επίσης συνέδρια, σεμινάρια και συζητήσεις στρογγυλής τράπεζας, για να βελτιώσει την πληροφόρηση των επιχειρήσεων και των εθνικών αρχών. Ωστόσο, είναι πολύ δύσκολο να προσεγγιστούν οι επιχειρήσεις μέσω των εκδηλώσεων αυτών, ιδίως όταν οι εν λόγω εκδηλώσεις καλύπτουν διάφορους βιομηχανικούς τομείς.

Μολονότι η τρέχουσα πολιτική έχει πετύχει την εξάλειψη πολύ μεγάλου αριθμού τεχνικών εμποδίων χωρίς λήψη μέτρων εναρμόνισης σε επίπεδο ΕΚ, οι εμπλεκόμενοι φορείς επισήμαναν ότι η πολιτική που εφαρμόζεται σήμερα έχει φθάσει στα όριά της ή έχει περιέλθει σε κατάσταση στασιμότητας. Επιπλέον, η λειτουργία της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης βρίσκεται στην πολιτική ατζέντα εδώ και πολύ καιρό. Το Μάρτιο του 1998 το Συμβούλιο εσωτερικής αγοράς τόνισε την ανάγκη επικέντρωσης της πολιτικής προσοχής στην αποτελεσματική εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης. Υπογράμμισε επίσης την άμεση ευθύνη των κρατών μελών στο θέμα αυτό. Το Συμβούλιο υποστήριξε την Επιτροπή, εκδίδοντας ψήφισμα του Συμβουλίου σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση στις 28 Οκτωβρίου 1999.

Σύμφωνα με τη «έκθεση Kok», η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μέσα στην ΕΕ εξακολουθεί να προσκρούει σε σειρά τοπικών κανόνων, που συχνά εφαρμόζονται αυθαίρετα και κατά σαφή παράβαση της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης. Η έκθεση επισημαίνει ότι εμπόδια αυτού του είδους δεν πρέπει πλέον να γίνονται ανεκτά και ότι η Επιτροπή πρέπει να αντιμετωπίσει την εξάλειψη αυτών των εμποδίων ως κορυφαία πολιτική προτεραιότητα.

Τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης για το μέλλον της εσωτερικής αγοράς, που δρομολογήθηκε από την Επιτροπή τον Απρίλιο του 2006 [SEC(2006) 1215 της 20.09.2006], επιβεβαιώνουν ότι οι εθνικοί τεχνικοί κανόνες εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικά εμπόδια για την απελευθέρωση του εμπορίου μέσα στην ΕΕ. Όσοι απάντησαν υποστηρίζουν ότι οι εθνικοί τεχνικοί κανόνες εξακολουθούν να παρεμβάλουν σημαντικά εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μέσα στην ΕΕ και ότι αυτό προκαλεί πρόσθετους διοικητικούς ελέγχους και πρόσθετες δοκιμές.

- Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα τον οποίο αφορά η πρόταση

Δεν υπάρχουν ισχύουσες διατάξεις στον τομέα τον οποίο αφορά η πρόταση.

- Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Άνευ αντικειμένου.

7. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτιμηση αντικτύπου

8. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των «συνομιλητών»

Ο στόχος της διαβούλευσης με τους ενδιαφερόμενους φορείς μέσω του ιστοχώρου της Επιτροπής «Η φωνή σας στην Ευρώπη» ήταν να κατατεθεί η άποψη των κρατών μελών, των επιχειρήσεων και των οργανώσεων των καταναλωτών σχετικά με τις πιθανές επιλογές για τη βελτίωση της λειτουργίας της αμοιβαίας αναγνώρισης στον τομέα των προϊόντων. Ελήφθησαν 135 απαντήσεις, αριθμός που φαίνεται να είναι ο μέσος αριθμός απαντήσεων στις διαβουλεύσεις που αφορούν τεχνικά ζητήματα.

Γενικά χαρακτηριστικά όσων συμμετέσχαν στη διαβούλευση: αντιπροσωπευτικές οργανώσεις (22,7%), επιχειρήσεις (19,7%), δημόσιες υπηρεσίες (13,6%) και καταναλωτές (31,1%).

Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίον ελήφθησαν υπόψη

Όπως προκύπτει από τις απαντήσεις που ελήφθησαν στο πλαίσιο της διαβούλευσης με τους ενδιαφερόμενους φορείς μέσω του ιστοχώρου της Επιτροπής «Η φωνή σας στην Ευρώπη», η Επιτροπή πρέπει να καταβάλει περισσότερες προσπάθειες, μεταξύ άλλων, για τη βελτίωση της λειτουργίας της αμοιβαίας αναγνώρισης στον μη εναρμονισμένο τομέα. Περίπου το 60% όσων απάντησαν θεωρούν απαραίτητη την έκδοση νομοθετικής πράξης, ενώ περίπου το 33% έχουν αντίθετη άποψη.

Οι απαντήσεις χρησιμοποιήθηκαν για την επιλογή των πολιτικών επιλογών στην εκτίμηση αντικτύπου.

Από τις 17.02.2004 ως τις 30.04.2004 διενεργήθηκε ανοικτή διαβούλευση μέσω του Διαδικτύου. Η Επιτροπή έλαβε 135 απαντήσεις. Τα αποτελέσματα είναι διαθέσιμα στη διεύθυνση http://europa.eu.int/yourvoice/consultations.

- Συγκέντρωση και αξιοποίηση εμπειρογνωμοσύνης

Δεν υπήρξε ανάγκη προσφυγής σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες.

- Εκτίμηση αντικτύπου

- Επιλογή 1: status quo, δηλαδή συνέχιση της τρέχουσα πολιτικής.

- Επιλογή 2: μη κανονιστική προσέγγιση, δηλαδή συμπλήρωση της τρέχουσας πολιτικής με πρόσθετες ενέργειες: δημιουργία ειδικού ιστοχώρου με κατάλογο των προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση· γενική εξέταση, από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, όλων των εθνικών τεχνικών κανόνων που ισχύουν για μια συγκεκριμένη κατηγορία προϊόντων και προσδιορισμός των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για τους εν λόγω κανόνες· συστηματική καταχώριση του τελικού κειμένου όλων των τεχνικών κανόνων που κοινοποιούνται βάσει της οδηγίας 98/34/EK στη βάση δεδομένων TRIS· οργάνωση, στα κράτη μέλη, συνεδρίων και σεμιναρίων απευθυνόμενων στις επιχειρήσεις και στις αρμόδιες αρχές· έκδοση ειδικών εντύπων που να εξηγούν την αμοιβαία αναγνώριση για συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων· πρόβλεψη λεπτομερέστερων «ρητρών αμοιβαίας αναγνώρισης» και ανάπτυξη της διοικητικής συνεργασίας μέσω των υφιστάμενων επιτροπών που έχουν συσταθεί βάσει του παράγωγου κοινοτικού δικαίου.

- Επιλογή 3: κανονιστική προσέγγιση, δηλ. έκδοση κανονισμού που θα οργανώσει την αμοιβαία αναγνώριση στον μη εναρμονισμένο τομέα προϊόντων και θα δημιουργήσει «σημεία επαφής για τα προϊόντα». Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού θα περιλαμβάνει κατάλογο προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση. Ο κανονισμός θα ορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, αφενός, των εθνικών αρχών και, αφετέρου, των επιχειρήσεων που επιθυμούν να πωλήσουν σε κράτος μέλος προϊόντα τα οποία κυκλοφορούν ήδη νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους, όταν οι αρμόδιες αρχές σκοπεύουν να λάβουν περιοριστικά μέτρα για το επίμαχο προϊόν βάσει εθνικών τεχνικών κανόνων. Αποστολή του ή των «σημείων επαφής για τα προϊόντα» σε κάθε κράτος μέλος θα είναι, αφενός, να παρέχουν στις επιχειρήσεις και στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών πληροφορίες σχετικά με τους τεχνικούς κανόνες που ισχύουν για τα προϊόντα και, αφετέρου, να παρέχουν τα στοιχεία επικοινωνίας των εν λόγω αρχών.

- Επιλογή 4: έκδοση κανονισμού σε συνδυασμό με μη νομοθετική δράση: Η επιλογή 4 βασίζεται στον κανονισμό που προβλέπεται από την επιλογή 3, με μία σημαντική διαφορά: αντί να περιληφθεί στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού κατάλογος προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση, η επιλογή 4 δημιουργεί έναν ιστοχώρο που θα περιλαμβάνει κατάλογο προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση, όπως προβλέπει η επιλογή 2.

Η Επιτροπή προέβη σε εκτίμηση αντικτύπου, όπως προέβλεπε το πρόγραμμα εργασίας. Η σχετική έκθεση βρίσκεται στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: http://ec.europa.eu/enterprise/regulation/goods/mutrec_en.htm.

9. Νομικά στοιχεία της πρότασης

10. Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης

Η πρόταση αντιμετωπίζει δύο πτυχές της εξασφάλισης της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στον μη εναρμονισμένο τομέα: καθορίζει τη διαδικασία την οποία πρέπει να τηρούν οι εθνικές αρχές όταν σκοπεύουν να επιβάλουν εθνικό τεχνικό κανόνα (δηλ. σε περιπτώσεις στις οποίες δεν εφαρμόζεται η αμοιβαία αναγνώριση για οποιονδήποτε λόγο). Η πρόταση προβλέπει επίσης τη δημιουργία ενός ή περισσότερων σημείων επαφής για τα προϊόντα σε κάθε κράτος μέλος, κύρια αποστολή των οποίων θα είναι να παρέχουν πληροφορίες για τους εφαρμοστέους τεχνικούς κανόνες ή να παραπέμπουν τους ενδιαφερόμενους στις αρμόδιες αρχές/οργανώσεις.

Με την έκδοση του κανονισμού, η απόφαση 3052/95/EK του Συμβουλίου περί διαδικασίας αμοιβαίας πληροφόρησης σχετικά με τα εθνικά μέτρα παρέκκλισης από την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων εντός της Κοινότητας (ΕΕ L 321 της 30.12.1995, σ. 1) πρέπει να καταργηθεί.

- Νομική βάση

Άρθρα 37 και 95 ΕΚ.

- Αρχή της επικουρικότητας

Η αρχή της επικουρικότητας ισχύει στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Οι στόχοι της πρότασης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη για τον(τους) εξής λόγο(-ους).

Η εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων στα οποία προσκρούει η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί, λόγω των διαστάσεων της δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν διαδικασίες για να ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητα δημιουργίας παράνομων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών από εθνικούς τεχνικούς κανόνες. Η έλλειψη τέτοιων διαδικασιών στα κράτη μέλη δημιουργεί πρόσθετα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δεδομένου ότι αποθαρρύνει τις επιχειρήσεις να πωλούν προϊόντα τους, που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος, στο έδαφος του κράτους μέλους που θεσπίζει τους τεχνικούς κανόνες. Έρευνες έχουν δείξει ότι πολλές επιχειρήσεις, και ιδίως οι μικρομεσαίες (ΜΜΕ), είτε προσαρμόζουν τα προϊόντα τους, προκειμένου να συμμορφωθούν με τους τεχνικούς κανόνες του κράτους μέλους προορισμού, είτε αποφασίζουν να μην εισέλθουν στην αγορά του εν λόγω κράτους μέλους. Οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν επίσης κατάλληλες διαδικασίες για να εφαρμόσουν τους τεχνικούς κανόνες τους σε συγκεκριμένα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος. Η έλλειψη τέτοιων διαδικασιών υπονομεύει την ικανότητά τους να αξιολογούν τη συμμόρφωση των προϊόντων σύμφωνα με τη Συνθήκη.

Λίγα είναι τα κράτη μέλη που προβλέπουν διαδικασίες για να ελαχιστοποιήσουν τη δυνατότητα δημιουργίας παράνομων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών από εθνικούς τεχνικούς κανόνες. Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι αυτά τα εμπόδια αφορούν κυρίως προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος, τα κράτη μέλη δεν έχουν απαραιτήτως ενδιαφέρον για τη θέσπιση τέτοιων διαδικασιών.

Η κοινοτική δράση θα συμβάλει σε μεγαλύτερο βαθμό στην επίτευξη των στόχων της πρότασης για τον (τους) ακόλουθο(-ους) λόγο(-ους).

Τα σχόλια των σχετικών παραγόντων και η εξέταση της κατάστασης που επικρατεί στα κράτη μέλη αποκαλύπτουν ότι ο στόχος της εξάλειψης των τεχνικών εμποδίων που παρακωλύουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και ότι μόνο η κοινοτική δράση μπορεί να οδηγήσει στη βελτίωση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων. Η παρούσα πρόταση τηρεί την αρχή της επικουρικότητας στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, διότι - αν εφαρμοστεί σωστά - η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μπορεί να επιτευχθεί χωρίς περαιτέρω εναρμόνιση των εθνικών τεχνικών κανόνων.

Υπάρχει στα κράτη μέλη αβεβαιότητα δικαίου σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης, αβεβαιότητα η οποία έχει ως αποτέλεσμα την μη προβλέψιμη εφαρμογή τόσο της αρχής αυτής όσο και του τρόπου επιβολής εθνικών τεχνικών κανόνων. Η κατάσταση αυτή έχει κόστος τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για την κοινωνία, πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των εμπορικών συναλλαγών στην ΕΕ λόγω της παρεμπόδισης των επιχειρήσεων να εισέλθουν στην αγορά άλλου κράτους μέλους. Ένα γενικό πλαίσιο για την εφαρμογή των εθνικών τεχνικών κανόνων, βάσει του οποίου οι σχετικοί οικονομικοί φορείς θα μπορούν να προβλέπουν και να κατανοούν τους λόγους για τους οποίους επιβάλλεται η εφαρμογή ενός εθνικού τεχνικού κανόνα στο προϊόν τους, είναι ένας ποιοτικός δείκτης ότι οι στόχοι μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα από την Ένωση.

Η πρόταση καθορίζει για ολόκληρη την ΕΕ τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, αφενός, των εθνικών αρχών και, αφετέρου, των επιχειρήσεων που επιθυμούν να πωλήσουν σε κράτος μέλος προϊόν τους το οποίο κυκλοφορεί ήδη νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος. Η πρόταση επικεντρώνεται ειδικότερα στο βάρος της απόδειξης, καθορίζοντας τις διαδικαστικές απαιτήσεις που πρέπει να τηρούνται σε περίπτωση άρνησης της αμοιβαίας αναγνώρισης. Η εκτίμηση αντικτύπου δείχνει ότι υπάρχει ένα χάσμα στη λειτουργία της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στον τομέα που καλύπτεται από την πρόταση, χάσμα το οποίο δεν μπορεί να καλυφθεί χωρίς κοινοτική νομοθετική δράση.

Κατά συνέπεια, η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας.

- Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας για τον (τους) ακόλουθο(-ους) λόγο(-ους).

Το πεδίο εφαρμογής της πρότασης περιορίζεται στις περιπτώσεις στις οποίες ενδέχεται να προκύψουν τεχνικά εμπόδια και δεν περιλαμβάνει τους τομείς στους οποίους η ελεύθερη κυκλοφορία λειτουργεί αποτελεσματικά και όπου δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο που να οφείλεται σε κάποιον εθνικό τεχνικό κανόνα.

Η πρόταση περιορίζεται στις πιο ουσιώδεις διατάξεις που απαιτούνται για να επιτευχθεί ο στόχος της.

Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών είναι η γενική αρχή και ότι οι εξαιρέσεις από την αρχή αυτή πρέπει να ερμηνεύονται συσταλτικά, το οικονομικό και το διοικητικό βάρος ελαχιστοποιήθηκαν με τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής της πρότασης στις περιπτώσεις στις οποίες ενδέχεται να προκύψουν και όντως προκύπτουν τεχνικά εμπόδια. Η πρόταση δεν θα εφαρμόζεται όταν η ελεύθερη κυκλοφορία λειτουργεί αποτελεσματικά και όπου δεν υπάρχει κανένα εμπόδιο που να οφείλεται σε κάποιον εθνικό τεχνικό κανόνα.

- Επιλογή νομικών μέσων

Προτεινόμενες πράξεις: κανονισμός.

Η χρήση άλλων μέσων δεν κρίθηκε κατάλληλη για τον(τους) εξής λόγο(-ους).

Ο κανονισμός επιλέχθηκε ως η πλέον ενδεδειγμένη νομοθετική πράξη για τα προβλεπόμενα μέτρα, επειδή άλλα μέσα δεν θα ήταν κατάλληλα. Ο κανονισμός φαίνεται να είναι το πιο κατάλληλο μέσο για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου. Οι διαδικαστικές απαιτήσεις που καθορίζονται στην παρούσα πρόταση είναι τόσο σαφείς ώστε να μπορούν να ενσωματωθούν άμεσα στην εθνική νομοθεσία.

11. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Αν και η ίδια η πρόταση δεν έχει καμία δημοσιονομική επίπτωση, η εφαρμογή του κανονισμού θα απαιτήσει την κατάρτιση ενός καταλόγου προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση και τη δημιουργία ενός ιστοχώρου με κατάλογο των προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση. Η κατάρτιση αυτού του καταλόγου και η δημιουργία του ιστοχώρου θα έχουν δημοσιονομικές επιπτώσεις, οι οποίες καθορίζονται στο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο.

12. Συμπληρωματικές πληροφορίες

13. Κατάργηση ισχύουσας νομοθεσίας

Η έκδοση της πρότασης θα έχει ως συνέπεια την κατάργηση ισχύουσας νομοθεσίας.

- Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος

Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης.

- Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος

Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα του ΕΟΧ και πρέπει, κατά συνέπεια, να καλύπτει και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

- Λεπτομερής ανάλυση της πρότασης

Τα άρθρα 2 και 3 καθορίζουν το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, ο οποίος εφαρμόζεται βασικά στις περιοριστικές αποφάσεις που λαμβάνονται, βάσει τεχνικού κανόνα που δεν αποτελεί αντικείμενο εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο, για όλα τα βιομηχανικώς μεταποιημένα προϊόντα ή τα γεωργικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων ψαριών, τα οποία κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους, όταν η άμεση ή έμμεση συνέπεια της σχετικής απόφασης είναι ότι το επίμαχο προϊόν δεν μπορεί να διατεθεί στην αγορά υπό την τρέχουσα μορφή του.

Τα άρθρα 4, 5 και 6 είναι ο πυρήνας του κανονισμού και περιγράφουν τις ελάχιστες αναγκαίες απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να τηρούν οι εθνικές αρχές όταν σκοπεύουν να εφαρμόσουν έναν εθνικό τεχνικό κανόνα (δηλ. όταν δεν εφαρμόζεται η αμοιβαία αναγνώριση για οποιονδήποτε λόγο) σε μια συγκεκριμένη περίπτωση. Το βάρος της απόδειξης το φέρει η εθνική αρχή που σκοπεύει να εφαρμόσει τεχνικό κανόνα ο οποίος περιορίζει την πρόσβαση του προϊόντος στην εθνική αγορά.

Τα άρθρα 7 και 8 καθορίζουν τα καθήκοντα των σημείων επαφής για τα προϊόντα. Η κύρια αποστολή τους είναι να παρέχουν στις επιχειρήσεις και στις αρμόδιες αρχές άλλων κρατών μελών πληροφορίες για τους τεχνικούς κανόνες.

Το άρθρο 9 προβλέπει τη δυνατότητα καθιέρωσης ενός τηλεματικού δικτύου, σύμφωνα με την απόφαση 2004/387/EK περί της διαλειτουργικής παροχής πανευρωπαϊκών υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στις δημόσιες διοικήσεις, τις επιχειρήσεις και τους πολίτες (IDABC).

Στο άρθρο 10 καθορίζεται ένα σχέδιο υποβολής εκθέσεων.

2007/0028 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση διαδικασιών σχετικά με την εφαρμογή ορισμένων εθνικών τεχνικών κανόνων στα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους και για την κατάργηση της απόφασης 3052/95/ΕΚ

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 37 και 95,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[3],

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[4],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

14. Η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα στον οποίο η Συνθήκη εξασφαλίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, απαγορεύοντας τα μέτρα που έχουν αποτέλεσμα ισοδύναμο με ποσοτικούς περιορισμούς στις εισαγωγές. Η απαγόρευση αυτή καλύπτει κάθε εθνικό μέτρο που είναι σε θέση να παρακωλύσει, άμεσα ή έμμεσα, πραγματικά ή δυνητικά, το ενδοκοινοτικό εμπόριο αγαθών.

15. Όταν δεν υπάρχει εναρμονισμένη νομοθεσία, οι εθνικές αρχές μπορούν να δημιουργήσουν παρανόμως εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών, επιβάλλοντας στα εμπορεύματα που προέρχονται από άλλα κράτη μέλη, όπου κυκλοφορούν νόμιμα, τεχνικούς κανόνες που καθορίζουν απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να πληρούν τα εν λόγω εμπορεύματα, π.χ. όσον αφορά την ονομασία, τη μορφή, το μέγεθος, το βάρος, τη σύνθεση, την παρουσίαση, την επισήμανση και τη συσκευασία. Η εφαρμογή τέτοιων τεχνικών κανόνων σε προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος ενδέχεται να αντίκειται στα άρθρα 28 και 30 της συνθήκης ΕΚ, ακόμη και αν οι εν λόγω εθνικοί κανόνες ισχύουν αδιακρίτως για όλα τα προϊόντα.

16. Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν διαδικασίες για να ελαχιστοποιηθεί η δυνατότητα δημιουργίας παράνομων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών από εθνικούς τεχνικούς κανόνες. Η έλλειψη τέτοιων διαδικασιών στα κράτη μέλη δημιουργεί πρόσθετα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, δεδομένου ότι αποθαρρύνει τις επιχειρήσεις να πωλούν προϊόντα τους, που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος, στο έδαφος του κράτους μέλους που θεσπίζει τους τεχνικούς κανόνες. Έρευνες έχουν δείξει ότι πολλές επιχειρήσεις, και ιδίως οι μικρομεσαίες (ΜΜΕ), είτε προσαρμόζουν τα προϊόντα τους, προκειμένου να συμμορφωθούν με τους τεχνικούς κανόνες του κράτους μέλους προορισμού, είτε αποφασίζουν να μην εισέλθουν στην αγορά του εν λόγω κράτους μέλους.

17. Οι εθνικές αρχές δεν διαθέτουν επίσης κατάλληλες διαδικασίες για να εφαρμόσουν τους τεχνικούς τους κανόνες σε συγκεκριμένα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος. Η έλλειψη τέτοιων διαδικασιών υπονομεύει την ικανότητά τους να αξιολογούν τη συμμόρφωση των προϊόντων σύμφωνα με τη Συνθήκη.

18. Το ψήφισμα του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1999 σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση[5] επισήμανε ότι οι οικονομικοί φορείς και οι πολίτες δεν αξιοποιούν πάντοτε πλήρως και κατάλληλα την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης, διότι δεν γνωρίζουν επαρκώς την αρχή και τις συνέπειές της στην πράξη. Κάλεσε τα κράτη μέλη να λάβουν κατάλληλα μέτρα για να προσφέρουν στους οικονομικούς φορείς και στους πολίτες ένα αποτελεσματικό πλαίσιο για την αμοιβαία αναγνώριση, μεταξύ άλλων διεκπεραιώνοντας αποτελεσματικά τα αιτήματα που υποβάλλονται από τους οικονομικούς φορείς και τους πολίτες και απαντώντας γρήγορα στα αιτήματα αυτά.

19. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 15ης και 16ης Ιουνίου 2006 υπογράμμισε τη σημασία που έχει, αφενός, η ύπαρξη ενός απλού, διαφανούς και εύκολου στην εφαρμογή του κανονιστικού περιβάλλοντος και, αφετέρου, η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών και των επιχειρήσεων στην εσωτερική αγορά.

20. Η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς εμπορευμάτων απαιτεί κατάλληλα και διαφανή μέσα επίλυσης των προβλημάτων που προκύπτουν από την εφαρμογή εθνικών τεχνικών κανόνων σε συγκεκριμένα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος.

21. Λαμβανομένων υπόψη των αρχών της αναλογικότητας και της επικουρικότητας, δεν ενδείκνυται να εναρμονιστούν όλοι οι εθνικοί τεχνικοί κανόνες για τις περισσότερες ή όλες τις κατηγορίες προϊόντων.

22. Η οδηγία 2001/95/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 2001, για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων[6] διευκρινίζει ότι στην αγορά μπορούν να διατίθενται μόνο ασφαλή προϊόντα. Επιτρέπει στις αρχές να απαγορεύουν κάθε επικίνδυνο προϊόν αμέσως ή, για την περίοδο που απαιτείται για τους διάφορους ελέγχους, εξακριβώσεις ή εκτιμήσεις της ασφάλειας, να απαγορεύουν προσωρινά κάθε εν δυνάμει επικίνδυνο προϊόν. Επομένως, πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού τα μέτρα που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με εθνικές διατάξεις μεταφοράς της οδηγίας 2001/95/EK.

23. Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων[7] θεσπίζει, μεταξύ άλλων, ένα σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης για την κοινοποίηση άμεσων ή έμμεσων κινδύνων για την υγεία των ανθρώπων που προέρχονται από τρόφιμα ή ζωοτροφές. Ο εν λόγω κανονισμός υποχρεώνει τα κράτη μέλη να κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή, βάσει του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης, κάθε μέτρο που θεσπίζουν το οποίο αποσκοπεί στον περιορισμό διάθεσης στην αγορά ή στην επιβολή απόσυρσης από την αγορά ή στην ανάκληση του τροφίμου ή της ζωοτροφής, προκειμένου να προστατευθεί η υγεία των ανθρώπων και των ζώων, και απαιτεί ταχεία δράση. Επομένως, τα μέτρα που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

24. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων[8] θεσπίζει γενικούς κανόνες για τη διενέργεια επίσημων ελέγχων με σκοπό να ελέγχεται η συμμόρφωση με τους κανόνες που επιδιώκουν, ειδικότερα, την πρόληψη, την εξάλειψη ή τη μείωση των αποδεκτών επιπέδων κινδύνου για τους ανθρώπους και τα ζώα, είτε άμεσα είτε μέσω του περιβάλλοντος, την εξασφάλιση δίκαιων πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων και ζωοτροφών και την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, συμπεριλαμβανομένης της σήμανσης των τροφίμων και των ζωοτροφών και της παροχής καταναλωτικών πληροφοριών άλλης μορφής. Καθορίζει μια ειδική διαδικασία για να εξασφαλίσει ότι ο οικονομικός φορέας αποκαθιστά τυχόν κατάσταση μη συμμόρφωσης. Επομένως, πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού τα μέτρα που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004.

25. Η οδηγία 2004/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για την ασφάλεια των κοινοτικών σιδηροδρόμων, η οποία τροποποιεί την οδηγία 95/18/ΕΚ του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες σε σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και την οδηγία 2001/14/ΕΚ σχετικά με την κατανομή της χωρητικότητας των σιδηροδρομικών υποδομών και τις χρεώσεις για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής καθώς και με την πιστοποίηση ασφάλειας (οδηγία για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων)[9] προβλέπει μια διαδικασία αδειοδότησης για τη θέση τροχαίου υλικού σε λειτουργία, αφήνοντας περιθώρια για την εφαρμογή εθνικών τεχνικών κανόνων. Επομένως, τα μέτρα που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 14 της εν λόγω οδηγίας πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

26. Η οδηγία 96/48/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1996 σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος μεγάλης ταχύτητας[10] και η οδηγία 2001/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για τη διαλειτουργικότητα του συμβατικού διευρωπαϊκού σιδηροδρομικού συστήματος[11] προβλέπουν τη βαθμιαία εναρμόνιση των συστημάτων και των διαδικασιών μέσω της προοδευτικής έγκρισης τεχνικών προδιαγραφών για τη διαλειτουργικότητα. Επομένως, τα συστήματα και ο εξοπλισμός που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω οδηγιών πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

27. Η εθνική αρχή είναι εκείνη που οφείλει να αποδείξει σε κάθε περίπτωση ότι η εφαρμογή εθνικών τεχνικών κανόνων σε συγκεκριμένα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος εμπίπτει στις επιτρεπόμενες εξαιρέσεις.

28. Κάθε εθνική απόφαση στην οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός πρέπει να προσδιορίζει τα διαθέσιμα μέσα προσφυγής, ούτως ώστε οι οικονομικοί φορείς να μπορούν να φέρουν μια υπόθεση ενώπιον του αρμόδιου εθνικού δικαστηρίου.

29. Αποφάσεις εθνικών δικαστηρίων που κρίνουν τη νομιμότητα περιπτώσεων στις οποίες προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα σε άλλο κράτος μέλος δεν λαμβάνουν άδεια πρόσβασης στην εθνική αγορά λόγω της εφαρμογής τεχνικού κανόνα πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

30. Είναι σημαντικό για την εσωτερική αγορά εμπορευμάτων να εξασφαλιστεί η δυνατότητα πρόσβασης στους εθνικούς τεχνικούς κανόνες, ούτως ώστε οι επιχειρήσεις, και ιδίως οι ΜΜΕ, να μπορούν να συγκεντρώνουν αξιόπιστες και ακριβείς πληροφορίες για τη νομοθεσία που ισχύει στο κράτος μέλος προορισμού.

31. Επομένως, είναι απαραίτητο να εφαρμοστούν οι αρχές της διοικητικής απλούστευσης, μεταξύ άλλων μέσω της καθιέρωσης ενός συστήματος σημείων επαφής για τα προϊόντα. Ο σχεδιασμός του συστήματος αυτού πρέπει να εξασφαλίζει την πρόσβαση των επιχειρήσεων στις πληροφορίες με διαφανή και σωστό τρόπο, ούτως ώστε οι καθυστερήσεις, τα έξοδα και οι αποτρεπτικές επιπτώσεις που προκύπτουν από τους εθνικούς τεχνικούς κανόνες να μπορούν να αποφευχθούν.

32. Για να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, τα σημεία επαφής για τα προϊόντα πρέπει να μπορούν να παρέχουν πληροφορίες υψηλής ποιότητας για τους εθνικούς τεχνικούς κανόνες και την εφαρμογή τους. Δεδομένου ότι η δημιουργία των σημείων επαφής για τα προϊόντα δεν πρέπει να επηρεάσει την κατανομή καθηκόντων μεταξύ των αρμόδιων αρχών στο πλαίσιο κάθε εθνικού κανονιστικού συστήματος, πρέπει ο αριθμός των σημείων επαφής για τα προϊόντα ανά κράτος μέλος να μπορεί να διαφέρει ανάλογα με τις περιφερειακές ή τοπικές αρμοδιότητες.

33. Τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να εμπιστευτούν το ρόλο του σημείου επαφής για τα προϊόντα όχι μόνο σε υπάρχουσες υπηρεσίες της δημόσιας διοίκησης αλλά και σε εμπορικά επιμελητήρια, σε επαγγελματικές οργανώσεις ή σε ιδιωτικούς φορείς, ούτως ώστε να μην αυξηθούν τα διοικητικά έξοδα των επιχειρήσεων και των αρμόδιων αρχών.

34. Τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι τα σημεία επαφής για τα προϊόντα θα μπορούν να λαμβάνουν και να παρέχουν, αιτήσει των ενδιαφερομένων, λεπτομερείς πληροφορίες για κάθε απόφαση στην οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός, εκτός αν η αποκάλυψη πληροφοριών αυτού του είδους θα υπονόμευε την προστασία των εμπορικών συμφερόντων ενός οικονομικού φορέα, περιλαμβανομένης της διανοητικής ιδιοκτησίας.

35. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να συνεργαστούν στενά για να διευκολύνουν την κατάρτιση του προσωπικού που θα εργάζεται στα σημεία επαφής για τα προϊόντα και για να ενθαρρύνουν τα σημεία επαφής για τα προϊόντα να διαθέτουν και σε άλλες κοινοτικές γλώσσες τις πληροφορίες που αφορούν την εφαρμογή εθνικών τεχνικών κανόνων.

36. Λαμβανομένης υπόψη της ανάπτυξης και της καθιέρωσης μιας πανευρωπαϊκής υπηρεσίας ηλεκτρονικής διακυβέρνησης και των σχετικών διαλειτουργικών τηλεματικών δικτύων, πρέπει να μελετηθεί η δυνατότητα θέσπισης ενός ηλεκτρονικού συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των σημείων επαφής για τα προϊόντα, σύμφωνα με την απόφαση 2004/387/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 περί της διαλειτουργικής παροχής πανευρωπαϊκών υπηρεσιών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης στις δημόσιες διοικήσεις, τις επιχειρήσεις και τους πολίτες (IDABC)[12].

37. Πρέπει να θεσπιστούν αξιόπιστοι και αποτελεσματικοί μηχανισμοί παρακολούθησης και αξιολόγησης, για να συγκεντρωθούν πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

38. Το σύστημα παρακολούθησης που θεσπίστηκε με την απόφαση 3052/95/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1995 περί διαδικασίας αμοιβαίας πληροφόρησης σχετικά με τα εθνικά μέτρα παρέκκλισης από την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων των εντός της Κοινότητας[13] αποδείχθηκε σε μεγάλο βαθμό ανεπιτυχές, δεδομένου ότι η εφαρμογή του δεν έδωσε στην Επιτροπή επαρκείς πληροφορίες για να προσδιορίσει τους τομείς στους οποίους ενδέχεται να ενδείκνυται η εναρμόνιση ούτε πέτυχε την ταχεία επίλυση ορισμένων προβλημάτων ελεύθερης κυκλοφορίας. Επομένως, η απόφαση 3052/95/ΕΚ πρέπει να καταργηθεί.

39. Δεδομένου ότι ο στόχος της δράσης που πρόκειται να αναληφθεί, δηλ. η εξάλειψη των τεχνικών εμποδίων που παρακωλύουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων μεταξύ των κρατών μελών, είναι αδύνατον να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται, συνεπώς, λόγω των διαστάσεων της δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

40. Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[14],

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους κανόνες και τις διαδικασίες που πρέπει να τηρούν οι εθνικές αρχές όταν λαμβάνουν ή προτίθενται να λάβουν απόφαση, όπως αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, η οποία επηρεάζει την ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντος που κυκλοφορεί νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους.

Προβλέπει επίσης την καθιέρωση, σε κάθε κράτος μέλος, σημείων επαφής για τα προϊόντα, αποστολή των οποίων θα είναι να παρέχουν πληροφορίες, μεταξύ άλλων, για τους εφαρμοστέους εθνικούς τεχνικούς κανόνες.

Άρθρο 2

41. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις αποφάσεις που λαμβάνονται, βάσει τεχνικού κανόνα, για όλα τα βιομηχανικώς μεταποιημένα προϊόντα ή τα γεωργικά προϊόντα, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων ψαριών, τα οποία κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους, όταν η άμεση ή έμμεση συνέπεια της σχετικής απόφασης είναι οποιαδήποτε από τις ακόλουθες:

α) απαγόρευση του εν λόγω προϊόντος ή τύπου προϊόντος·

β) άρνηση της διάθεσης του εν λόγω προϊόντος ή τύπου προϊόντος στην αγορά·

γ) απαίτηση τροποποίησης του εν λόγω προϊόντος ή τύπου προϊόντος, για να μπορέσει να διατεθεί ή να παραμείνει στην αγορά·

δ) απαίτηση απόσυρσης του εν λόγω προϊόντος ή τύπου προϊόντος από την αγορά.

Για τους σκοπούς του στοιχείου γ) του πρώτου εδαφίου, η τροποποίηση του προϊόντος ή του τύπου προϊόντος σημαίνει οποιαδήποτε τροποποίηση ενός ή περισσότερων χαρακτηριστικών ενός συγκεκριμένου προϊόντος ή συγκεκριμένου τύπου προϊόντος, χαρακτηριστικών που απαριθμούνται σε τεχνική προδιαγραφή κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 3 της οδηγίας 98/34/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[15].

42. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ο όρος «τεχνικός κανόνας» σημαίνει νομοθετική, κανονιστική ή διοικητική διάταξη κράτους μέλους, η οποία δεν αποτελεί αντικείμενο εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο, η συμμόρφωση με την οποία είναι υποχρεωτική για την εμπορία ή τη χρήση ενός προϊόντος ή ενός τύπου προϊόντος στο έδαφος ενός κράτους μέλους και η οποία καθορίζει είτε το ένα είτε το άλλο από τα κατωτέρω στοιχεία:

α) τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά του εν λόγω προϊόντος ή τύπου προϊόντος, όπως τα επίπεδα ποιότητας, απόδοσης και ασφάλειας ή τις διαστάσεις του, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων που ισχύουν για το προϊόν ή τον τύπο προϊόντος όσον αφορά την ονομασία πώλησής του, την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και τις μεθόδους δοκιμών, τη συσκευασία, τη σήμανση και την επισήμανση, καθώς και τις διαδικασίες αξιολόγησης της συμμόρφωσης·

β) κάθε άλλη απαίτηση που επιβάλλεται σε ένα προϊόν ή τύπο προϊόντος για λόγους προστασίας των καταναλωτών ή του περιβάλλοντος και η οποία επηρεάζει τον κύκλο ζωής του προϊόντος μετά τη διάθεσή του στην αγορά, όπως οι όροι χρήσης, ανακύκλωσης, επαναχρησιμοποίησης ή διάθεσής του, εφόσον οι εν λόγω όροι μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά τη σύνθεση ή τη φύση του προϊόντος ή του τύπου προϊόντος ή την εμπορία του.

Άρθρο 3

43. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στις αποφάσεις δικαστικής φύσης που εκδίδονται από τα εθνικά δικαστήρια.

44. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση των μέτρων που λαμβάνονται από τις εθνικές αρχές των κρατών μελών σύμφωνα με:

α) το άρθρο 8 στοιχεία δ), ε) ή στ) της οδηγίας 2001/95/EK·

β) το άρθρο 50 παράγραφος 3 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002·

γ) το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004·

δ) το άρθρο 14 της οδηγίας 2004/49/ΕΚ.

45. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται στα προϊόντα και τον εξοπλισμό που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 96/48/EK και της οδηγίας 2001/16/EK.

Κεφάλαιο 2

Εφαρμογή τεχνικού κανόνα

Άρθρο 4

46. Όταν μια εθνική αρχή σκοπεύει να εκδώσει απόφαση αναφερόμενη στο άρθρο 2 παράγραφος 1, η εν λόγω αρχή αποστέλλει στον οικονομικό φορέα που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 5 έγγραφη ειδοποίηση της πρόθεσής της, διευκρινίζοντας τον τεχνικό κανόνα στον οποίο πρόκειται να βασιστεί η απόφαση και αναφέροντας επαρκή τεχνικά ή επιστημονικά στοιχεία από τα οποία να προκύπτει ότι η προβλεπόμενη απόφαση δικαιολογείται βάσει ενός από τους λόγους δημόσιου συμφέροντος που απαριθμούνται στο άρθρο 30 της Συνθήκης ή βάσει άλλης επιτακτικής απαίτησης δημόσιου συμφέροντος και ότι είναι κατάλληλη για την εξασφάλιση της επίτευξης του επιδιωκόμενου στόχου και δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του εν λόγω στόχου.

Ο οικείος οικονομικός φορέας, μετά την παραλαβή της ειδοποίησης αυτής, έχει στη διάθεσή του τουλάχιστον είκοσι εργάσιμες ημέρες για την υποβολή των παρατηρήσεών του.

47. Κάθε απόφαση αναφερόμενη στο άρθρο 2 παράγραφος 1 κοινοποιείται στον οικείο οικονομικό φορέα και αναφέρει τους λόγους στους οποίους βασίζεται, συμπεριλαμβανομένων των λόγων απόρριψης των τυχόν επιχειρημάτων που προέβαλε ο φορέας.

Διευκρινίζει επίσης τα μέσα έννομης προστασίας που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο των διατάξεων που ισχύουν στο σχετικό κράτος μέλος καθώς και τις προθεσμίες άσκησης των εν λόγω μέσων.

48. Αν, μετά την πραγματοποίηση της έγγραφης ειδοποίησης σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η εθνική αρχή αποφασίσει να μην εκδώσει απόφαση αναφερόμενη στο άρθρο 2 παράγραφος 1, ενημερώνει σχετικά τον οικείο οικονομικό φορέα.

Άρθρο 5

Η γραπτή ειδοποίηση που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 αποστέλλεται στον παραγωγό, κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο ε) της οδηγίας 2001/95/EK, αν τα στοιχεία ταυτότητάς του και τα στοιχεία επικοινωνίας μ' αυτόν εμφανίζονται στη συσκευασία ή την επισήμανση του προϊόντος ή στα συνοδευτικά έγγραφα.

Η γραπτή ειδοποίηση αποστέλλεται στο διανομέα, κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο στ) της οδηγίας 2001/95/EK, αν τα στοιχεία ταυτότητάς του και τα στοιχεία επικοινωνίας μ' αυτόν εμφανίζονται στη συσκευασία ή την επισήμανση του προϊόντος ή στα συνοδευτικά έγγραφα.

Αν τα στοιχεία ταυτότητας και τα στοιχεία επικοινωνίας του παραγωγού και του διανομέα δεν εμφανίζονται ούτε στη συσκευασία ή την επισήμανση του προϊόντος ούτε στα συνοδευτικά έγγραφα, η γραπτή ειδοποίηση αποστέλλεται σε οποιονδήποτε άλλο παραγωγό ή διανομέα, κατά την έννοια των διατάξεων του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου.

Άρθρο 6

Κάθε απόφαση αναφερόμενη στο άρθρο 2 παράγραφος 1 δύναται να προσβληθεί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.

Κεφάλαιο 3

Σημεία επαφής για τα προϊόντα

Άρθρο 7

49. Κάθε κράτος μέλος ορίζει ένα ή περισσότερα σημεία επαφής για τα προϊόντα στο έδαφός του και ανακοινώνει στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τα λεπτομερή στοιχεία των εν λόγω σημείων επαφής.

50. Η Επιτροπή δημοσιεύει και επικαιροποιεί τακτικά τον κατάλογο των σημείων επαφής για τα προϊόντα.

Άρθρο 8

51. Τα σημεία επαφής για τα προϊόντα παρέχουν, κατόπιν αιτήσεως, τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) τεχνικοί κανόνες που ισχύουν για συγκεκριμένο είδος προϊόντος στην εθνική επικράτεια·

β) λεπτομερή στοιχεία επικοινωνίας με τις εθνικές αρχές, τα οποία να καθιστούν δυνατή την άμεση επικοινωνία μ' αυτές, συμπεριλαμβανομένης της παροχής των στοιχείων των αρχών που είναι αρμόδιες για την εποπτεία της εφαρμογής των συγκεκριμένων τεχνικών κανόνων στην εθνική επικράτεια·

γ) μέσα έννομης προστασίας που είναι γενικά διαθέσιμα στην εθνική επικράτεια σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ των αρμόδιων αρχών και παραγωγού ή διανομέα·

δ) λεπτομερή στοιχεία επικοινωνίας με ενώσεις ή οργανώσεις, διαφορετικές από τις εθνικές αρχές, από τις οποίες οι παραγωγοί ή οι διανομείς μπορούν να ζητήσουν πρακτική βοήθεια στην εθνική επικράτεια.

52. Τα σημεία επαφής για τα προϊόντα απαντούν μέσα σε είκοσι εργάσιμες ημέρες από την παραλαβή οποιουδήποτε αιτήματος διαβίβασης των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

53. Το σημείο επαφής για τα προϊόντα του κράτους μέλους στο οποίο ο σχετικός παραγωγός και διανομέας διέθεσαν νόμιμα στο εμπόριο το επίμαχο προϊόν ενημερώνεται για τις έγγραφες ειδοποιήσεις και τις αποφάσεις για τις οποίες γίνεται λόγος στο άρθρο 4, εκτός αν η αποκάλυψη πληροφοριών αυτού του είδους θα υπονόμευε την προστασία των εμπορικών συμφερόντων του εν λόγω οικονομικού φορέα, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Το εν λόγω σημείο επαφής για τα προϊόντα έχει το δικαίωμα να υποβάλει τις παρατηρήσεις του στην οικεία εθνική αρχή.

Άρθρο 9

Η Επιτροπή δύναται να δημιουργήσει ένα τηλεματικό δίκτυο για την εφαρμογή της διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των σημείων επαφής για τα προϊόντα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2.

Κεφάλαιο 4

Τ ελικές διατάξεις

Άρθρο 10

54. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, κατόπιν σχετικού αιτήματός της, διεξοδική έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης της παροχής αναλυτικών πληροφοριών για κάθε έγγραφη ειδοποίηση ή απόφαση που αποστέλλεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφοι 1, 2 ή 3.

55. Εντός πέντε ετών από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 13 η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 11

56. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή που απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από εκπρόσωπο της Επιτροπής.

57. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που ορίζεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 και με το άρθρο 8 της ίδιας απόφασης.

Άρθρο 12

Η απόφαση 3052/95/ΕΚ καταργείται.

Άρθρο 1 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:

Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασιών σχετικά με την εφαρμογή ορισμένων εθνικών τεχνικών κανόνων στα προϊόντα που κυκλοφορούν νόμιμα στην αγορά άλλου κράτους μέλους

2. ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΒΔ / ΠΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων/προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων)

Τομέας(-είς) δραστηριότητας και σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες): ΠΒΔ2 - Εσωτερική αγορά εμπορευμάτων και τομεακές πολιτικές

3. ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

3.1. Γραμμές προϋπολογισμού [επιχειρησιακές γραμμές και συναφείς γραμμές τεχνικής και διοικητικής βοήθειας (πρώην γραμμές B..A)], περιλαμβανομένων των ονομασιών τους:

02.03.01

3.2. Διάρκεια της δράσης και της δημοσιονομικής επίπτωσης:

Συνεχής

3.3. Δημοσιονομικά χαρακτηριστικά (να προστεθούν γραμμές αν είναι αναγκαίο):

Γραμμή προϋπολογισμού | Είδος δαπάνης | Νέα | Συμμετοχή ΕΖΕΣ | Συνεισφορές υποψήφιων χωρών | Τομέας δημοσιονομικών προοπτικών |

02.03.01 | Μη διαχ. | Διαχ. | ΟΧΙ | ΝΑΙ | ΟΧΙ | 1α |

4. ΣΥΓΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΌΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

4.1. Δημοσιονομικοί πόροι

4.1.1. Συγκεφαλαιωτικός πίνακας των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) και των πιστώσεων πληρωμών (ΠΠ)

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Είδος δαπάνης | Τμήμα αριθ. | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2011 και επόμενα έτη | Σύνολο |

Επιχειρησιακές δαπάνες[16] |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) | 8.1. | α | 0,2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0,2 |

Πιστώσεις πληρωμών (ΠΠ) | β | 0,1 | 0,1 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0,2 |

Διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[17] |

Τεχνική και διοικητική βοήθεια (ΜΔΠ) | 8.2.4. | γ | 0 | 0,5 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,7 |

ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων | α+γ | 0,2 | 0,5 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,9 |

Πιστώσεις πληρωμών | β+γ | 0,1 | 0,6 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,9 |

Διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[18] |

Ανθρώπινοι πόροι και συναφείς δαπάνες (ΜΔΠ) | 8.2.5. | δ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Διοικητικές δαπάνες, εκτός ανθρώπινων πόρων και συναφών δαπανών, μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς (ΜΔΠ) | 8.2.6. | ε | 0,05 | 0,05 | 0,15 | 0,25 | 0,15 | 0,15 | 0,8 |

Συνολικές ενδεικτικές δημοσιονομικές δαπάνες της δράσης |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | α+γ+δ+ε | 0,25 | 0,55 | 0,20 | 0,30 | 0,20 | 0,20 | 1,7 |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΠ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | β+γ+δ+ε | 0,15 | 0,65 | 0,20 | 0,30 | 0,20 | 0,20 | 1,7 |

Λεπτομέρειες σχετικά με τη συγχρηματοδότηση: Καμία συγχρηματοδότηση

4.1.2. Συμβατότητα με το δημοσιονομικό προγραμματισμό

Η πρόταση είναι συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό. Οι δημοσιονομικές συνέπειές της θα χρηματοδοτηθούν από πιστώσεις που προβλέπονται ήδη για τη σχετική γραμμή του προϋπολογισμού στον επίσημο δημοσιονομικό προγραμματισμό της Επιτροπής.

4.1.3. Δημοσιονομική επίπτωση στα έσοδα

Η πρόταση δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στα έσοδα.

4.2. Ανθρώπινοι πόροι σε ισοδύναμα πλήρους απασχόλησης (ΙΠΑ) (περιλαμβανομένων των μονίμων υπαλλήλων και του έκτακτου και εξωτερικού προσωπικού) – βλέπε λεπτομέρειες στο σημείο 8.2.1.

Ετήσιες ανάγκες | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 και επόμενα έτη |

Σύνολο ανθρώπινων πόρων | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 |

5. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ

5.1. Ανάγκη που πρέπει να καλυφθεί βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα

Η πρόταση απαιτεί, ως συνοδευτικό μέτρο, την κατάρτιση λεπτομερούς καταλόγου προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση και την εν συνεχεία δημιουργία ιστοχώρου στον οποίο θα δημοσιευθεί ο εν λόγω κατάλογος. Ίσως κριθεί αναγκαία η οργάνωση σεμιναρίων για την εφαρμογή του κανονισμού. Επιπλέον, η πρόταση προβλέπει τη σύσταση μιας συμβουλευτικής επιτροπής.

Οι γενικοί στόχοι της πρότασης καθορίζονται στην αιτιολογική έκθεση.

5.2. Προστιθέμενη αξία της κοινοτικής συμμετοχής, συνέπεια της πρότασης με άλλα δημοσιονομικά μέσα και δυνατ ότητα συνέργειας

Η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς εμπορευμάτων είναι ένας από τους στόχους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης. Η απαγόρευση, μεταξύ των κρατών μελών, των μέτρων που έχουν αποτέλεσμα ισοδύναμο με την επιβολή ποσοτικών περιορισμών στις εισαγωγές εμπορευμάτων είναι μια από τις κύριες αρχές της συνθήκης ΕΚ [άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) και άρθρα 28 έως 30).

Η σύγκριση μεταξύ των πιθανών εναλλακτικών επιλογών συνηγορεί υπέρ της υιοθέτησης μιας κανονιστικής προσέγγισης βάσει του άρθρου 95 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Η εν λόγω διάταξη ορίζει ότι, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 94 και εκτός αν ορίζει άλλως η συνθήκη, οι στόχοι που καθορίζονται στο άρθρο 14 μπορούν να επιτευχθούν με την έκδοση μέτρων σχετικά με την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

5.3. Στόχοι, αναμενόμενα αποτελέσματα και συναφείς δείκτες της πρότασης στο πλαίσιο της ΔΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων)

Στο πλαίσιο της διευρυμένης ενιαίας αγοράς, η δράση σε επίπεδο ΕΕ έχει προφανή προστιθέμενη αξία, διότι παρέχει στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις μια μεγάλη, ενιαία αγορά και επιτρέπει την πραγματοποίηση οικονομιών κλίμακας. Συγχρόνως, η ομαλή λειτουργία αυτής της αγοράς επιβάλλει, λόγω της ίδιας της υπερεθνικής φύσης της, την παρέμβαση σε επίπεδο ΕΕ, η οποία δεν πρέπει να υπερβεί τα απολύτως αναγκαία όρια.

Ο κύριος στόχος της πρότασης είναι να εξασφαλιστεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων στον μη εναρμονισμένο τομέα. Η πρόταση πρέπει να επιβάλλει όσο το δυνατόν μικρότερη οικονομική επιβάρυνση για την επίτευξη αυτού του στόχου και να εφαρμόζεται αποτελεσματικά και εύκολα. Η εκτίμηση αντικτύπου περιλαμβάνει μια λεπτομερέστερη και περισσότερο τεχνική περιγραφή των στόχων και των αναμενόμενων αποτελεσμάτων.

5.4. Μέθοδος υλοποίησης (ενδεικτική)

Κεντρική διαχείριση - απευθείας από την Επιτροπή

Παρατηρήσεις: Η κατάρτιση λεπτομερούς καταλόγου προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση και η εν συνεχεία δημιουργία ιστοχώρου στον οποίο θα δημοσιευθεί ο εν λόγω κατάλογος απαιτεί την παροχή υπηρεσιών.

6. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

6.1. Σύστημα παρακολούθησης

Η κατάρτιση λεπτομερούς καταλόγου προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση και η εν συνεχεία δημιουργία ιστοχώρου στον οποίο θα δημοσιευθεί ο εν λόγω κατάλογος θα παρακολουθείται από την Επιτροπή, σε συνεργασία με τους εκπροσώπους των κρατών μελών στην επιτροπή που συνιστάται με τον κανονισμό. Επιπλέον, μπορεί να ζητηθεί, αν κριθεί απαραίτητη, η συμμετοχή των σημείων επαφής για τα προϊόντα στην εν λόγω διαδικασία παρακολούθησης.

6.2. Αξιολόγηση

6.2.1. Εκ των προτέρων αξιολόγηση

Οι έρευνες και η υπάρχουσα βιβλιογραφία δείχνουν ότι δεν υπάρχει ακόμη λεπτομερής κατάλογος προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση.

6.2.2. Μέτρα που ελήφθησαν έπειτα από ενδιάμεση / εκ των υστέρων αξιολόγηση (διδάγματα από ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος)

Άνευ αντικειμένου.

6.2.3. Όροι και συχνότητα των μελλοντικών αξιολογήσεων

Οι όροι και η συχνότητα των μελλοντικών δραστηριοτήτων αξιολόγησης θα καθοριστούν σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες.

7. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Πλήρης εφαρμογή των προτύπων εσωτερικού ελέγχου αριθ. 14, 15, 16, 18, 19, 20 και 21.

Η Επιτροπή, κατά την υλοποίηση ενεργειών που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού, εξασφαλίζει την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και με την είσπραξη των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και, σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών ποινών, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF).

8. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

8.1. Στόχοι της πρότασης από πλευράς δημοσιονομικού κόστους

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |

Μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι (XX 01 01)[19] | A*/AD | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 | 1 |

B*, C*/AST | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 | 0,4 |

Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02[20] | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Λοιπό προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 04/05[21] | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

ΣΥΝΟΛΟ | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 | 1,4 |

8.2.2. Περιγραφή των καθηκόντων που απορρέουν από τη δράση

Εκτός από την παρακολούθηση της πρότασης, τα καθήκοντα θα συνίστανται στη διαχείριση:

- της κατάρτισης λεπτομερούς καταλόγου προϊόντων ή πτυχών προϊόντων για τα οποία ισχύει η αμοιβαία αναγνώριση·

- της εν συνεχεία δημιουργίας ενός ιστοχώρου στον οποίο θα δημοσιευθεί ο κατάλογος.

8.2.3. Πηγές ανθρώπινων πόρων (κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης)

Θέσεις προς αναδιάταξη με χρησιμοποίηση υφιστάμενων πόρων της σχετικής υπηρεσίας (εσωτερική αναδιάταξη).

8.2.4. Άλλες διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς (XX 01 04/05 – δαπάνες διοικητικής διαχείρισης)

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Γραμμή προϋπολογισμού (αριθμός και ονομασία) | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 και επόμενα έτη | ΣΥΝΟΛΟ |

Άλλη τεχνική ή διοικητική βοήθεια |

- εσωτερική (intra muros) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

- εξωτερική (extra muros) | 0 | 0,5 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,7 |

Σύνολο τεχνικής και διοικητικής βοήθειας | 0 | 0,5 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,7 |

8.2.5. Δημοσιονομικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Κατηγορία ανθρώπινων πόρων | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 |

Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι (XX 01 01) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02 (επικουρικοί υπάλληλοι, αποσπασμένοι εθνικοί εμπειρογνώμονες, συμβασιούχοι υπάλληλοι κλπ.) (να αναφερθεί η γραμμή του προϋπολογισμού) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Συνολικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες (ΜΗ περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

8.2.6. Άλλες διοικητικές δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία) |

2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2016 και επόμενα έτη | ΣΥΝΟΛΟ |

XX 01 02 11 01 – Αποστολές | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,05 | 0,3 |

XX 01 02 11 02 – Συνεδριάσεις και διασκέψεις | 0 | 0 | 0,1 | 0,1 | 0 | 0 | 0,2 |

XX 01 02 11 03 – Επιτροπές[22] | 0 | 0 | 0 | 0,1 | 0,1 | 0,1 | 0,3 |

XX 01 02 11 04 – Μελέτες και παροχή συμβουλών | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

XX 01 02 11 05 – Συστήματα πληροφοριών | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

2 Σύνολο άλλων δαπανών διαχείρισης (XX 01 02 11) | 0,05 | 0,05 | 0,15 | 0,25 | 0,15 | 0,15 | 0,8 |

3 Άλλες δαπάνες διοικητικής φύσης (να προσδιοριστούν και να αναφερθεί η σχετική γραμμή του προϋπολογισμού) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Σύνολο διοικητικών δαπανών εκτός των ανθρώπινων πόρων και των συναφών δαπανών (που ΔΕΝ περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς) | 0,05 | 0,05 | 0,15 | 0,25 | 0,15 | 0,15 | 0,8 |

[1] ΕΕ C , , σ. .

[2] ΕΕ C , , σ. .

[3] ΕΕ C , , σ. .

[4] ΕΕ C , , σ. .

[5] ΕΕ C 141 της 19.05.2000, σ. 5.

[6] ΕΕ L 11 της 15.01.2002, σ. 4.

[7] ΕΕ L 31 της 1.2.2002, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 575/2006 της Επιτροπής της 7ης Απριλίου 2006 (ΕΕ L 100 της 8.4.2006, σ. 3).

[8] ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 776/2006 της Επιτροπής της 23ης Μαΐου 2006 (ΕΕ L 136 της 24.5.2006, σ. 3).

[9] ΕΕ L 164 της 30.4.2004, σ. 44· διορθωτικό στην ΕΕ L 220 της 21.6.2004, σ. 16.

[10] ΕΕ L 235 της 17.9.1996, σ. 6. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/50/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 164 της 30.4.2004, σ. 114).

[11] ΕΕ L 110 της 20.4.2001, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2004/50/ΕΚ.

[12] ΕΕ L 144 της 30.4.2004, σ. 62· διορθωτικό στην ΕΕ L 181 της 18.5.2004, σ. 25.

[13] ΕΕ L 321 της 30.12.1995, σ. 1.

[14] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2006/512/ΕΚ (ΕΕ L 200 της 22.7.2006, σ. 11).

[15] ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 37.

[16] Δαπάνες εκτός Κεφαλαίου xx 01 του σχετικού Τίτλου xx.

[17] Δαπάνες του άρθρου xx 01 04 του Τίτλου xx.

[18] Δαπάνες Κεφαλαίου xx 01 εκτός των δαπανών των άρθρων xx 01 04 ή xx 01 05.

[19] Το κόστος των οποίων ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.

[20] Το κόστος των οποίων ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.

[21] Το κόστος των οποίων περιλαμβάνεται στο ποσό αναφοράς.

[22] Συμβουλευτική επιτροπή.