[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 30.11.2006

COM(2006) 748 τελικό

2006/0249 (COD)

Πρόταση για

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κατάργηση της οδηγίας 71/304/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί καταργήσεως των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων και στην ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Πλαισιο της προτασησ |

110 | Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Η παρούσα πρόταση σκοπό έχει να συμβάλει στην απλούστευση του κοινοτικού κεκτημένου με την κατάργηση μιας οδηγίας που έχει καταστεί παρωχημένη. |

120 | Γενικό πλαίσιο Μετά την έκδοση της ανακοίνωσής της για την ενημέρωση και την απλούστευση του κοινοτικού κεκτημένου[1], η Επιτροπή έχει εντείνει την εξέταση του κοινοτικού κεκτημένου, προκειμένου να επαληθεύσει εάν νομοθετικές πράξεις έχουν καταστεί παρωχημένες και, ως εκ τούτου, εάν θα μπορούσαν να καταργηθούν για λόγους απλούστευσης. Μια από τις πράξεις που εξετάσθηκαν είναι η οδηγία 71/304/ΕΟΚ του Συμβουλίου της, 26ης Ιουλίου 1971, περί καταργήσεως των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων και στην ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων[2]. Η οδηγία 71/304/ΕΟΚ, η οποία εφαρμόζεται αποκλειστικά στα δημόσια έργα[3], υποχρεώνει καταρχήν τα κράτη μέλη να καταργήσουν τους περιορισμούς που "… αφορούν την πρόσβαση, την ανάθεση την εκτέλεση ή συμμετοχή στην εκτέλεση συμβάσεων δημοσίων έργων για λογαριασμό του κράτους ή περιφερειακών ή τοπικών αρχών ή νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου". Η κατάργηση αυτή είναι προς όφελος οικονομικών παραγόντων, οι οποίοι ενεργούν – απευθείας ή μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων – ως πάροχοι υπηρεσιών. Μεταξύ των περιορισμών που πρέπει να αρθούν, η οδηγία αναφέρει ορισμένους όπως είναι οι ρήτρες που υποχρεώνουν τον ανάδοχο μιας σύμβασης έργου ή μιας σύμβασης παραχώρησης υπηρεσίας ή έργων να εισάγει διακριτική μεταχείριση, όταν επιλέγει τους υπεργολάβους του[4], ή ακόμη άλλο παράδειγμα είναι οι τεχνικές προδιαγραφές μέσω των οποίων εισάγονται διακρίσεις. Η οδηγία επιβάλλει επίσης στα κράτη μέλη να φροντίζουν ώστε οι αλλοδαποί εργολάβοι να έχουν την ίδια πρόσβαση στις πιστώσεις, τις ενισχύσεις και τις επιδοτήσεις με τους ημεδαπούς και ώστε οι αλλοδαποί εργολάβοι " να μπορούν να χρησιμοποιούν χωρίς περιορισμούς και εν πάση περιπτώσει με τους ίδιους όρους όπως οι ημεδαποί τις δυνατότητες εφοδιασμού επί των οποίων το κράτος ασκεί ακόμη έλεγχο, και τις οποίες έχουν ανάγκη για την εκτέλεση της συμβάσεώς τους[5]". Η οδηγία έχει δύο πτυχές επομένως: Μια που αφορά τη διαδικασία των δημοσίων συμβάσεων, όπως την πραγματεύονται οι οδηγίες 2004/18/EK και 2004/17/EK[6], και μια που αφορά την πρόσβαση χωρίς διακρίσεις στα έργα εν γένει, η οποία συνδέεται άμεσα με την εφαρμογή των άρθρων 43 και 49 της συνθήκης ΕΚ και προηγείται ή έπεται της διεξαγωγής της διαδικασίας πρόσκλησης υποβολής προσφορών. Η πρώτη πτυχή έχει ξεπερασθεί από τη νομοθεσία περί δημοσίων συμβάσεων που εκδόθηκε μετά από αυτήν την οδηγία του 1971, τελευταία μάλιστα από τις οδηγίες 2004/17/ΕΚ και 2004/18/ΕΚ. Όσον αφορά τη δεύτερη πτυχή, πρέπει να επισημανθεί ότι, από την έναρξη ισχύος της οδηγίας 71/304/ΕΟΚ, η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε θέματα ελεύθερης παροχής υπηρεσιών έχει εξελιχθεί σημαντικά[7]. Έτσι, είναι σαφές ότι το άρθρο 49 της συνθήκης ΕΚ απαγορεύει τα αδιακρίτως εφαρμοζόμενα μέτρα, τα οποία μπορούν να παρακωλύσουν την άσκηση ελεύθερης παροχής υπηρεσιών[8]. Τώρα πλέον, το άρθρο 49 της συνθήκης ΕΚ έχει ευρύτερο πεδίο εφαρμογής από εκείνο του άρθρου 3 της οδηγίας 71/304/ΕΟΚ. Συνάγεται λοιπόν το συμπέρασμα ότι η οδηγία 71/304/ΕΟΚ δεν έχει πλέον λόγο ύπαρξης και άρα μπορεί να καταργηθεί, χωρίς ωστόσο να θιγούν τα δικαιώματα των οικονομικών παραγόντων. |

130 | Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση Πέραν του γεγονότος ότι ο συγκεκριμένος τομέας διέπεται από τη Συνθήκη (ιδίως από τα άρθρα 43 και 49), σήμερα διέπεται και από τις οδηγίες 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών[9], και 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών[10]. |

141 | Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Άνευ αντικειμένου. |

Διαβούλευσεισ με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτιμηση επιπτωσεων |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

219 | Είναι άνευ αντικειμένου, δεδομένου ότι παραμένουν αμετάβλητα τα δικαιώματα των οικονομικών παραγόντων και οι υποχρεώσεις της αναθέτουσας αρχής και των φορέων ανάθεσης. |

Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης |

229 | Δεν ήταν απαραίτητη η προσφυγή σε εξωτερικό εμπειρογνώμονα. |

230 | Εκτίμηση των επιπτώσεων Άνευ αντικειμένου διότι: παραμένουν αμετάβλητα τα δικαιώματα των οικονομικών παραγόντων και οι υποχρεώσεις της αναθέτουσας αρχής και των φορέων ανάθεσης. |

Νομικα στοιχεια τησ προτασησ |

305 | Συνοπτική παρουσίαση των προτεινόμενων μέτρων Η πρόταση καταργεί την οδηγία 71/304/ΕΟΚ, η οποία είναι πλέον παρωχημένη λόγω της εξέλιξης της νομολογίας και της νομοθεσίας σε θέματα δημοσίων συμβάσεων. |

310 | Νομική βάση Άρθρο 47 παράγραφος 2 και άρθρα 55 και 95 της συνθήκης ΕΚ. |

329 | Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση αφορά έναν τομέα που εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Συνεπώς, η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους: |

331 | μια οδηγία, η οποία δεν είναι περιορισμένης χρονικής διάρκειας, μπορεί να καταργηθεί τυπικά μόνον με την έκδοση νομοθετικής πράξης· |

332 | η κατάργηση της οδηγίας δεν θα έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις. |

Επιλογή νομικού μέσου |

341 | Προτεινόμενο(α) μέσο(α): οδηγία. |

342 | Άλλα νομικά μέσα δεν θα ήταν κατάλληλα για τους ακόλουθους λόγους. Τηρουμένων των αναλογιών, η πρόταση βασίζεται στις ίδιες διατάξεις της Συνθήκης με την καταργούμενη οδηγία. Αυτές οι νομικές βάσεις επιβάλλουν την επιλογή οδηγίας. |

Δημοσιονομικεσ επιπτωσεισ |

409 | Η πρόταση δεν έχει επίπτωση στον προϋπολογισμό της Κοινότητας. |

Συμπληρωματικεσ Πληροφοριεσ |

510 | Απλούστευση |

511 | Με την πρόταση απλουστεύεται το νομοθετικό πλαίσιο. |

512 | Το κοινοτικό κεκτημένο δεν θα περιέχει πλέον μια πράξη που έχει καταστεί περιττή. |

560 | Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος Το παρόν σχέδιο νομοθετική πράξης εντάσσεται σε πεδίο που καλύπτεται από τη συμφωνία ΕΟΧ και χρειάζεται επομένως να επεκταθεί στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. |

1. 2006/0249 (COD)

Πρόταση για

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κατάργηση της οδηγίας 71/304/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26 ης Ιουλίου 1971, περί καταργήσεως των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων και στην ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2 και τα άρθρα 55 και 95,

την πρόταση της Επιτροπής[11],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[12],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[13],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[14],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

2. Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της σχετικά με την ενημέρωση και απλούστευση του κοινοτικού κεκτημένου[15], είχε εξαγγείλει μεταξύ άλλων ότι θα εξέταζε το κεκτημένο προκειμένου να ελέγξει εάν μπορεί να απλουστευθεί, με την κατάργηση παραδείγματος χάριν πράξεων που είναι πλέον παρωχημένες.

3. Η έκδοση διαφόρων νομοθετικών πράξεων στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, τελευταία δε της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών[16], και της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών[17], καθώς επίσης και η εξέλιξη της νομολογίας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ιδίως στην απόφασή του της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση C-76/90 Säger[18], επιτρέπουν να επιτευχθεί επίπεδο προστασίας ίσο ή ανώτερο εκείνου με βάση την οδηγία 71/304/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουλίου 1971, περί καταργήσεως των περιορισμών στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα των συμβάσεων δημοσίων έργων και στην ανάθεση συμβάσεων δημοσίων έργων μέσω πρακτορείων ή υποκαταστημάτων[19]. Κατά συνέπεια, κρίνεται σκόπιμο να καταργηθεί η οδηγία 71/304/ΕΟΚ προκειμένου να απλουστευθεί το κοινοτικό κεκτημένο χωρίς να θιγούν τα δικαιώματα των οικονομικών παραγόντων.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 71/304/ΕΟΚ καταργείται.

Άρθρο 2Μεταφορά στην εθνική νομοθεσία

Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως τις […]. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των διατάξεων αυτών και της παρούσας οδηγίας.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διατάξεις που θεσπίζουν σχετικά να περιέχουν ή να συνοδεύονται κατά την επίσημη δημοσίευσή τους από παραπομπή στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος της παραπομπής αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλς, […]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

[…] […][pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] COM(2003)71 τελικό της 11.2.2003.

[2] ΕΕ L 185 της 16/08/1971.

[3] Με κάποιες εξαιρέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2.

[4] Άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α).

[5] Άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β).

[6] Οδηγία 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών, και οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, ΕΕ L 134 της 30.4.2004, αντίστοιχα σ. 1 και σ. 114.

[7] Έτσι, το Δικαστήριο στην απόφασή του της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση C-76/90 Sδger , Συλλ. I-4221 στην παράγραφο 12 του αιτιολογικού αναφέρει : « Πρέπει να επισημανθεί καταρχήν ότι το άρθρο 59 [που έχει μετατραπεί σε άρθρο 49] της Συνθήκης απαιτεί όχι μόνον την εξάλειψη κάθε διάκρισης έναντι του παρόχου υπηρεσιών για λόγους εθνικότητας, αλλά επίσης την κατάργηση κάθε περιορισμού, ακόμη και εάν αυτός εφαρμόζεται αδιακρίτως και στους ημεδαπούς παρόχους και στους παρόχους των άλλων κρατών μελών, όταν ο περιορισμός αυτός μπορεί να απαγορεύσει ή να παρακωλύσει με άλλο τρόπο τις δραστηριότητες του παρόχου που είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος, στο οποίο παρέχει επίσης ανάλογες υπηρεσίες . »

[8] Βλ. επίσης, την απόφαση του Δικαστηρίου της 25ης Ιουλίου 1991 στην υπόθεση C-288/89 Gouda , Συλλ. I-4007 παράγραφοι 12 & 13.

[9] ΕΕ L 134 της 30.4.2004, αντίστοιχα σ. 1.

[10] ΕΕ L 134 της 30.4.2004, αντίστοιχα σ. 114.

[11] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[12] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[13] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[14] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[15] COM(2003)71 τελικό της 11.2.2003.

[16] ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 1.

[17] ΕΕ L 134 της 30.4.2004, σ. 114.

[18] Συλλ. I-4221.

[19] ΕΕ L 185 της 16.8.1971, σ. 1.