ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
COM(94) 436 τελικό 
Βρυξέλλες, 18.11.1994 
94/ 0242 (COD) 
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΣΩΝ ΣΤΗΝ ΕΕ 
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ 
Ανακοίνωση 
προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 
το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 
ΠΡΟΤΑΣΗ ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΠΕΡΙ ΤΩΝ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΠΙΣΤΩΣΗΣ 
ΣΧΕΔΙΟ 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΚΑΝΟΝΩΝ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 
ΤΗΣ ΕΚ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΠΙΣΤΩΣΗΣ 
(υποβληθείσες από την Επιτροπή) 
ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΧΡΗΜΑΤΙΚΩΝ ΠΟΣΩΝ ΣΤΗΝ ΕΕ 
ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ, ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑ 
Ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της 
Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα και 
την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 
Εισαγωγή 3 
Ι. Διαφάνεια και αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών πληρωμών εξ αποστάσεως 
(Συνέχεια της ανακοίνωσης της 14ης Δεκεμβρίου 1993) 4 
II. Πολιτική ανταγωνισμού και διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης 6 
III. Η πρόοδος που επιτεύχθηκε όσον αφορά τα συνοδευτικά μέτρα που αποσκοπούν στη 
βελτίωση των διασυνοριακών πληρωμών 6 
1.10 ρόλος των συστημάτων πληρωμών στην προετοιμασία της μετάβασης στο ECU 7 
Ι. 2 Απλούστευση των υποχρεώσεων δήλωσης που συνδέονται με την κατάρτιση 
στατιστικών του ισοζυγίου πληρωμών 8 
Ι. 3 "Νομικό πλαίσιο" των διασυνοριακών πληρωμών 8 
Ι. 4 Οι διασυνδέσεις μεταξύ αυτοματοποιημένων γραφείων συμψηφισμού (Automated 
Clearing Houses - ACHs) 9 
I. 5 Διαφάνεια των πληρωμών που πραγματοποιούνται με κάρτες πληρωμής 9 
Ι. 6 Προπληρωμένες κάρτες ("ηλεκτρονικά πορτοφόλια") 10 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 
- ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
- ΠΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΠΙΣΤΩΣΗΣ 
- ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
- Σχέδιο ανακοίνωσης σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΚ στα συστήματα 
διασυνοριακών μεραφορών πίστωσης. 
Εισαγωνή 
Στο έγγραφο εργασίας της του Μαρτίου 19921, η Επιτροπή εκτίμησε τον ετήσιο αριθμό 
διασυνοριακών πληρωμών σε τουλάχιστον 400 εκατ., από τις οποίες περίπου 200 εκατ. 
αφορούσαν ποσά που δεν υπερέβαιναν το ισόποσο των 2.500 ECU. Με βάση τα πλέον πρόσφατα 
στοιχεία2, η Επιτροπή υπολόγισε ότι στα τέλη του αιώνα, ο αριθμός των διασυνοριακών 
μεταφορών πίστωσης μόνο θα υπερβεί τα 350 εκατ. ετησίως. Ωστόσο, οι διασυνοριακές 
μεταφορές πίστωσης αντιπροσώπευαν το 1991 το 29,5% (δηλαδή 117,6 εκατ. πράξεις) του 
συνολικού όγκου των διασυνοριακών πληρωμών. Στα στοιχεία αυτά δεν συνυπολογίζονται ούτε 
οι πληρωμές με επιταγές ούτε ο αυξανόμενος αριθμός των συναλλαγών με κάρτες πληρωμής. 
Μπορεί επομένως να εκτιμηθεί με επαρκή ακρίβεια ότι το έτος 2000, ο συνολικός αριθμός των 
διασυνοριακών πληρωμών, εξαιρουμένων των πληρωμών τοις μετρητοίς, θα υπερβεί το 
1,2 δισεκατ. ετησίως. Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι παρόλο που οι διασυνοριακές πληρωμές 
αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό του συνολικού όγκου των πληρωμών, το μέσο ποσό 
τους είναι πολύ πιο σημαντικό από εκείνο των αντίστοιχων εγχώριων πληρωμών. 
Η ανάπτυξη των διασυνοριακών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς καθιστά 
ιδιαίτερα αναγκαία την έγκαιρη ανάληψη ενεργειών προκειμένου να εξασφαλιστεί μεσοπρόθεσμα 
ότι η διαφάνεια, η αποτελεσματικότητα και η σταθερότητα των συστημάτων διασυνοριακών 
πληρωμών θα είναι συγκρίσιμες με εκείνες των καλύτερων εγχώριων συστημάτων πληρωμών. 
Ο βασικός αυτός στόχος είναι σύμφωνος και με το χρονοδιάγραμμα που έχει προβλεφθεί για 
τη μετάβαση στο ενιαίαο νόμισμα. Το άρθρο 109 Ι παράγραφος 4 της Συνθήκης για την ίδρυση 
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ορίζει την 1η Ιανουαρίου 1999 ως την ημερομηνία κατά την οποία 
πρέπει, το αργότερο, να αρχίσει το τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.. 
Η Επιτροπή, και φυσικά όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, θα πρέπει επομένως να αναζητήσουν τους 
καλύτερους τρόπους με τους οποίους μπορεί να εξασφαλιστεί ότι τα συστήματα διασυνοριακών 
πληρωμών θα μπορούν να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις της εσωτερικής αγοράς και της 
Οικονομικής και Νομισματικής'Ενωσης. 
Η παρούσα ανακοίνωση προορίζεται να αποτελέσει τη συνέχεια του εγγράφου εργασίας της 
Επιτροπής της 27ης Μαρτίου 1992, το οποίο καθόριζε ένα λεπτομερές πρόγραμμα εργασίας 
στον τομέα των συστημάτων πληρωμών, καθώς και της ανακοίνωσης του κ. Vanni d'Archirafi και 
της κ. Scrivener της 14ης Δεκεμβρίου 19933. Περιλαμβάνει τρία χωριστά τμήματα, τα οποία 
παρουσιάζουν την πολιτική της Επιτροπής στον τομέα των διασυνοριακών πληρωμών: 
Ι. το πρώτο τμήμα αναφέρεται στην ανακοίνωση της 14ης Δεκεμβρίου 1993 και εξετάζει το 
πρόγραμμα ενεργειών που καθορίζεται σΌυτήν· 
II. το δεύτερο τμήμα αναπτύσσει τις αρχές ανταγωνισμού που εφαρμόζονται στα συστήματα 
διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης-
III. το τρίτο τμήμα παρουσιάζει την πρόοδο που έχει επιτευχθεί όσον αφορά τα συνοδευτικά 
μέτρα για τη βελτίωση των συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών. 
ι 
2 SEC(92)621 τελικό της 27ης Μαρτίου 1992: "Διευκόλυνση τ<»ν διασυνοριακοί πληρωμα'χν: εξάλειψη ταιν εμποδίων". 
Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 1991 (Γίτήσια Έκθεση 1992 της Ύρ<ϋτ.εζικής Ομ(Χ)πονδίας της ΙίΚ), ο όγκος το*ν 
διααχΎοριακίόν μεταφορών πίστακνης στην ΕΚ ανήλθε οε 117,6 εκατ. II εκτίμηση της [,ιεσομακροπρόΟεσμης εξέλιξης του 
όγκου των μεταφορών πίστωσης έγινε με βάση τη μέση ετήσια αύξηση του κατά την περίοδο 1989-1991 (η οποία υπερέβη 
το 15% ετησίως) και την αύξηση των μηνυμάτων SWIFT (κατηγορία 1, σιτναλλαγές πελατών) κατά την περίοδο 1991-
1993. Λαμβάνοντας ως υπόθεση ότι το ποσοστό αύξησης της περιόδου αναφοράς θα παραμείνει αμετάβλητο, μπορεί 
να γίνει η συντηρητική εκτίμηση ότι μεοομαικροπρόθεομα, δηλαδή κατά τη διάρκεια των πέντε ετοχν έως το 2000, ο όγκος 
τ<υν διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης θα αυξηθεί κατά περίπου 100% κ<χι θα ανέλθει σε τουλάχιστον 356 εκατ. 
3 πράξεων μεταφοράς ετησίως. 
SIvC(93)1968: "Διαφάνεια και ποιότητα εκτέλεσης ταιν διασυνοριακών πληρωμιϋν". 
Ι Διαφάνεια και αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών πληρωμών ε£ αποστάσεως 
(Συνέχεια TTIC ανακοίνωσης της 14ης Δεκεμβρίου 1993) 
Η Επιτροπή θέσπισε το 1990 τη σύσταση αριθ. 90/109/ΕΟΚ4 ("σύσταση του 1990"), η οποία 
καθόρισε τις αρχές που πρέπει να τηρούν τα ιδρύματα όσονα αφορά τη διαφάνεια των 
τραπεζικών όρων που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές συναλλαγές. 
Η εφαρμογή της σύστασης του 1990 αποτέλεσε ανπκειμενο συζητήσεων στο πλαίσιο των δύο 
δυμβουλευτικων ομάδων της Επιτροπής, την τεχνική ομάδα ανάπτυξης συστημάτων πληρωμών 
(Payment Systems Technical Delopment Group - PSTDG) και την ομάδα διασύνδεσης χρηστών 
συστημάτων πληρωμών (Payment Systems Users Liaison Group - PSULG), στις οποίες 
συμμετέχουν εκπρόσωποι τραπεζών, κεντρικών τραπεζών, καταναλωτών, λιανοπωλητών και 
μικομεσαίων επιχειρήσεων. 
Στην ομάδα διασύνδεσης χρηστών επιτεύχθηκε συμφωνία μεταξύ Ευρωπαϊκών Ενώσεων του 
Χρηματοπιστωτικού Τομέα, καταναλωτών, εμπόρων λιανικής πώλησης και MME γιατην κατάρτιση 
"Κατευθυντήριων γραμμών του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα για την πληροφόρηση των 
πελατών σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές εξ αποστάσεως" (εφεξής "κατευθυντήριες 
γραμμές"), οι οποίες προσαρτήθηκαν στο έγγραφο εργασίας της Επιτροπής του Μαρτίου 1992 
και έπρεπε να έχουν τεθεί σε εφαρμογή το αργότερο στις 31.12.1992. Στο έγγραφο εργασίας 
του 1992, η Επιτροπή δήλωσε σαφώς ότι θα παρακολουθήσει με προσοχή την εφαρμογή των 
κατευθυντήριων γραμμών και, σε περίπτωση που οι προσπάθειες αυτόνομης ρύθμισης από τον 
ίδιο τον τραπεζικό τομέα δεν οδηγήσουν σε ικανοποιητική εφαρμογή των κατευθυντήριων 
γραμμών, θα θεσπίσει την αναγκαία νομοθεσία για τη δημιουργία νομοθετικού πλαισίου των 
δικαιωμάτων των πελατών (παραγραίρος 64). Η Επιτροπή δήλωσε εξάλλου ότι θα επιδιώξει να 
εξασφαλίσει ότι ο τραπεζικός τομέας θα θέσει τέρμα στην πρακτική του "διπλού καταλογισμού 
προμηθειών" (δηλαδή της άνευ έγκρισης παρακράτησης εξόδων από το προς μεταφορά ποσό) 
το αργότερο στις 31.12.1992. Σε περίπτωση που εξακολουθούν να υπάρχουν προβλήματα, η 
Επιτροπή θα εξετάσει, εάν απαιτείται, το ενδεχόμενο λήψης άλλων μέτρων για την εξάλειψη της 
πρακτικής αυτής (παράγραφος 26). Όσον αφορά τις προθεσμίες εκτέλεσης των διασυνοριακών 
πληρωμών, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι θα "ζητήσει από τους φορείς εκμετάλλευσης 
συστημάτων πληρωμών να καθορίσουν φιλόδοξους στόχους και να τους συμπεριλάβουν στις 
πληροφορίες που παρέχουν στους πελάτες". Η Επιτροπή θα επανεξετάσει στις αρχές του 1993 
την πρόοδο που θα έχει σημειωθεί στον τομέα αυτό (παράγραφος 28). 
Για το σκοπό αυτό η Επιτροπή πραγματοποίησε σης αρχές του 1993 μια έρευνα, η οποία 
κατέδειξε την ύπαρξη ελλείψεων τόσο όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται στους 
πελάτες όσο και την αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης (υψηλό 
ποσοστό περιπτώσεων διπλού καταλογισμού προμηθειών, σημαντικές διαφορές στις προθεσμίες 
εκτέλεσης). 
Με βάση τα αποτελέσματα αυτά, και μετά από διαβουλεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη 
(εμπορικές τράπεζες, κεντρικές τράπεζες, MME και λιανικό εμπόριο), η Επιτροπή ενέκρινε στις 
14 Δεκεμβρίου 1993 ένα πρόγραμμα ενεργειών5, το οποίο βασίζεται στις ακόλουθες γενικές 
αρχές: 
- μια δεύτερη και οριστική έρευνα θα πραγματοποιηθεί στις αρχές του 1994, προκειμένου να 
εκτιμηθεί εάν η πρόοδος που έχει επιτευχθεί είναι επαρκής· 
4 
5 Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 67 της 15 Μαρτίου 1990, σ. 39. 
Βλέπε υποσημείακτη 3. 
- ο επαρκής χαρακτήρας της προόδου θα εκτιμηθεί με βάση ένα προκαθορισμένο σύνολο 
κριτηρίων: 
- τα δύο τρίτα σχεδόν των υποκαταστημάτων τραπεζών που αποτελούν αντικείμενο της 
έρευνας πρέπει να παρέχουν πλήρεις πληροφορίες-
- για τους σκοπούς της έρευνας, το ανώτατο ποσοστό περιπτώσεων διπλού καταλογισμού 
προμηθειών δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10%· 
- η πρόοδος όσον αφορά τις προθεσμίες εκτέλεσης θα εκτιμηθεί ιδίως σε σχέση με τα 
αποτελέσματα της προηγούμενης έρευνας. 
- ελλείψει επαρκούς προόδου η Επιτροπή θα λάβει δεσμευτικά μέτρα. Για το σκοπό αυτό, ένα 
πρώτο σχέδιο πρότασης οδηγίας επισυνάφθηκε στην ανακοίνωση, προκειμένου να 
αποτελέσει ανπκείμενο συζητήσεων με τους εθνικούς εμπειρογνώμονες και τα 
ενδιαφερόμενα μέρη, κατά τρόπο ώστε να είναι δυνατή η ταχεία τροποποίηση και έγκριση 
του, εάν αυτό είναι αναγκαίο. 
Στο πλαίσιο της εφαρμογής του προγράμματος της, η Επιτροπή άρχισε, το πρώτο εξάμηνο του 
1994, τη νέα έρευνα της, η οποία κατέδειξε ότι εκτός από μερικές βελτιώσεις, οι τράπεζες 
εξακολουθούσαν να μην πληρούν τα κριτήρια που καθόρισε η Επιτροπή. Τα αποτελέσματα της 
έρευνας ήταν τα ακόλουθα: 
- στο 50% των υποκαταστημάτων τραπεζών που αποτέλεσαν ανπκείμενο της έρευνας δεν ήταν 
διαθέσιμες γραπτές πληροφορίες· στα περισσότερα από τα υπόλοιπα υποκαταστήματα οι 
διαθέσιμες γραπτές πληροφορίες δεν ήταν σύμφωνες με τις κατευθυντήριες γραμμές· 
- το 36% των μεταφορών αποτέλεσαν αντικείμενο μη συμφωνημένων κρατήσεων επί του 
ενταλθέντος ποσού ("διπλός καταλογισμός προμηθειών")· 
- η μέση προθεσμία εκτέλεσης των μεταφορών δεν σημείωσε βελτίωση σε σχέση με την έρευνα 
του 1993· 
- το μέσο συνολικό κόστος μιας διασυνοριακής μεταφοράς ποσού ισοδύναμου προς 100 ECU 
ήταν 25,4 ECU. 
Α. Λαμβανομένης υπόψη της κατάστασης αυτής, η Επιτροπή θεωρεί ότι η θέσπιση νομικά 
δεσμευτικού μέσου είναι σκόπιμη στο παρόν στάδιο. 
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρότεινε τη θέσπιση οδηγίας και ενέκρινε την υποβολή της 
στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. 
Β. Εν αναμονή της θέσης σε ισχύ της προτεινόμενης οδηγίας6, η Επιτροπή θα καλέσει τον 
τραπεζικό τομέα και τους εκπροσώπους των καταναλωτών να αναλάβουν σε οικειοθελή 
βάση επίσημες δεσμεύσεις για την εκ των προτέρων εφαρμογή των διατάξεων που 
προβλέπονται στην προτεινόμενη οδηγία. 
Γ. Τέλος, η Επιτροπή, σε πλήρη συνεργασία με τα κράτη μέλη, θα καταβάλει κάθε δυνατή 
προσπάθεια για να εξασφαλίσει ότι τίθενται στη διάθεση των χρηστών συστημάτων 
πληρωμών αποτελεσματικές επανορθωτικές διαδικασίες. 
6 Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης. 
IL Πολιτική ανταγωνισμού και διασυνοριακεο ιιεταφορές πίστωσης 
Στο Παράρτημα Γ του εγγράφου εργασίας της του Μαρτίου 19927, η Επιτροπή καθόρισε τους 
γενικούς όρους που πρέπει να πληρούν, για να είναι αποδεκτές, ορισμένες κατηγορίες 
διατραπεζικών συμφωνιών στον τομέα των συστημάτων διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης. 
Αυτές οι αρχές ανταγωνισμού αποσκοπούσαν στην παροχή γενικών κατευθύνσεων σε τράπεζες 
και χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς που προτίθενται να οργανώσουν συστήματα συμψηφισμού, 
υπολογισμού καθαρών θέσεων και/ή διακανονισμού διασυνοριακών πληρωμών ή να 
διασυνδέσουν υφιστάμενα δίκτυα. Οι αρχές αυτές αφορούσαν τα κριτήρια συμμετοχής σε 
παρόμοια συστήματα, τις τεχνικές, νομικές και λειτουργικές πλευρές των υπηρεσιών που 
παρέχονται στους πελάτες, καθώς και τους όρους επιμερισμού του κόστους λειτουργίας των 
συστημάτων μεταξύ των μελών τους. 
Προκειμένου να ανταποκριθεί στο αίτημα πληρέστερης διευκρίνισης του βαθμού στον οποίο οι 
κανόνες ανταγωνισμού της συνθήκης εφαρμόζονται στη δημιουργία και τη λειτουργία 
συστημάτων διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης, η Επιτροπή αποφάσισε, λαμβάνοντας υπόψη 
τις εξελίξεις που οδήγησαν στη δημιουργία νέων μηχανισμών μεταφοράς, να επανεξετάσει τις 
αρχές αυτές και να τις προσαρμόσει στα σημερινά δεδομένα. 
Η Επιτροπή ενέκρινε ένα σχέδιο "Σχέδιο ανακοίνωσης σχετικά με την εφαρμογή των 
κανόνων ανταγωνισμού της ΕΚ στα συστήματα διασυνοριακών μεραφορών πίστωσης.". Το 
σχέδιο ανακοίνωσης ορίζει την προσέγγιση που προτίθεται να ακολουθήσει η Επιτροπή κατά 
την εκτίμηση της συμβατότητας των συστημάτων διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης με 
τους κανόνες ανταγωνισμού της Συνθήκης ΕΚ. Το σχέδιο ανακοίνωσης θα δημοσιευτεί στην 
Επίσημη Εφημερίδα. Η δημοσίευση αυτή θα επιτρέψει στην Επιτροπή να λάβει υπόψη τις 
αντιδράσεις των ενδιαφερόμενων μερών κατά το χρόνο της έγκρισης της ανακοίνωσης, η 
οποία θα αντικαταστήσει τις "Αρχές ανταγωνισμού για τα συστήματα διασυνοριακών 
μεταφορών πίστωσης", το οποίο περιλαμβάνεται στο Παράρτημα Γ του εγγράφου εργασίας 
της Επιτροπής της 27ης Μαρτίου 1992. 
III. Η πρόοδοο που επιτεύχθηκε όσον αφορά τα συνοδευτικά υέτοα που αποσκοπούν 
στη βελτίωση των διασυνοριακών πληρωμών 
Στα συμπεράσματα του εγγράφου εργασίας της 27ης Μαρτίου 1992, η Επιτροπή είχε ορίσει τα 
μέτρα ελέγχου και παρακολούθησης που θεωρούσε αναγκαία. Στα προηγούμενα τμήματα της 
παρούσας ανακοίνωσης παρουσιάζονται παραδείγματα ελέγχου στους σχετικούς τομείς. Σε 
άλλους τομείς οι εργασίες συνεχίζονται ή θα αρχίσουν σύντομα. Στη συνέχεια του παρόντος 
εγγράφου δίδεται σύντομη περιγραφή των σημερινών εργασιών στους σημανπκότερους από 
τους τομείς αυτούς. 
7 
SEC(92)621, Παράρτημα Γ. 
III.Ί Ο ρόλος των συστημάτων πληρωμών στην προετοιμασία της μετάβασης στο ECU 
Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι προσπάθειες βελτίωσης των συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών 
στην εσωτερική αγορά πρέπει να ενταχθούν σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό στη διαδικασία 
προετοιμασίας της μετάβασης στο ενιαίο νόμισμα. 
Είναι σαφές ότι εάν, κατά τη διάρκεια των προσεχών ετών, οι επενδύσεις για τον εκσυγχρονισμό 
αυτών των συστημάτων πραγματοποιηθούν με βάση την προοπτική της καθιέρωσης του ECU ως 
ενιαίου νομίσματος, η μετάβαση στο ECU θα καταστεί όχι μόνον ευκολότερη, αλλά επίσης 
ταχύτερη και λιγότερο δαπανηρή. 
Λαμβανομένων υπόψη των αρμοδιοτήτων του ΕΝ Ι σΌυτό τον τομέα, η Επιτροπή θα καταβάλει 
από την πλευρά της κάθε προσπάθεια, στο πλαίσιο των εργασιών της σχετικά με τα συστήματα 
πληρωμών, προκειμένου να επικεντρώσει την προσοχή των ενδιαφερόμενων μερών στη νέα 
διάσταση του ECU. Ως πρώτο βήμα, η πρόταση της για μια οδηγία του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης τοποθετεί 
το ECU στο ίδιο επίπεδο με οποιοδήποτε άλλο νόμισμα κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι η ταχεία καθιέρωση του ECU, σύμφωνα με το άρθρο 109 Λ 
παράγραφος 4 της συνθήκης, θα διευκολυνθεί με την κατάλληλη χρήση ηλεκτρονικών μέσων, 
όπως οι ηλεκτρονικές μεταφορές πίστωσης, οι κάρτες πληρωμής και οι προπληρωμένες κάρτες. 
Αυτά τα μέσα πληρωμών θα μπορούσαν να συμβάλουν σε σημαντικό βαθμό σε μια ομαλή και 
αποδεκτή από το κοινό μετάβαση στο ECU, υπό τον όρο ότι ο ρόλος τους θα ληφθεί επαρκώς 
υπόψη στα πρώτα στάδια της διαδικασίας προετοιμασίας. 
Με την επιφύλαξη της πρωτοβουλίας που ανέλαβε με την ανακοίνωση της για τα "Πρακτικά 
ζητήματα σχετικά με την καθιέρωση του ECU ως ενιαίου νομίσματος της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης"8, η Επιτροπή προτίθεται να ζητήσει από τις δύο συμβουλευτικές ομάδες της για τα 
συστήματα πληρωμών, δηλαδή την ομάδα τεχνικής ανάπτυξης συστημάτων πληρωμών και την 
ομάδα διασύνδεσης χρηστών συστημάτων πληρωμών, τη γνώμη τους σχετικά με τον πιο 
αποτελεσματικό τρόπο προετοιμασίας των συστημάτων πληρωμών ενόψει της εισαγωγής του 
ECU. Η Επιτροπή θα ενημερώσει σχετικά τη Συμβουλευτική Επιτροπή Καταναλωτών. 
Επίσημη Εφημερίδα αριθ. C 153 της 4.6.1994, σ. 3. 
III.2 Απλούστευση των υποχρεώσεων δήλωσης που συνδέονται με την κατάρτιση 
στατιστικών του ισοζυγίου πληρωμών 
Τα περισσότερα κράτη μέλη επιβάλλουν, κυρίως για την κατάρτιση στατιστικών του ισοζυγίου 
πληρωμών, ειδική υποχρέωση δήλωσης των συναλλαγών που υπερβαίνουν ένα ορισμένο ποσό 
και αφορούν πληρωμές σε (ή από) λογαριασμούς μη μόνιμων κατοίκων. Η υποχρέωση αυτή 
αυξάνει το κόστος και την προθεσμία εκτέλεσης των σχετικών συναλλαγών σε σύγκριση με τις 
εγχώριες πληρωμές. Επιπλέον, η φύση αυτής της υποχρέωσης μπορεί να διαφέρει ανάλογα με 
το κράτος μέλος. 
Στο έγγραφο εργασίας της του Μαρτίου 1992, η Επιτροπή δήλωσε ότι θα επιδιώξει την αύξηση 
του ελάχιστου ορίου δήλωσης, το οποίο κατά την άποψη της πρέπει να είναι τουλάχιστον 10.000 
ECU. Η εναρμόνιση του εντύπου που χρησιμοποιείται για τη δήλωση των πράξεων που 
υπερβαίνουν το όριο αυτό θα μπορούσε επίσης να συμβάλει στην απλούστευση των 
διαδικασιών. 
Η Επιτροπή υπογραμμίζει την ανάγκη επίτευξης ταχείας προόδου στις εργασίες που 
διεξάγονται, υπό την αιγίδα της Επιτροπής, στο πλαίσιο της Task Force για την 
απλούστευση και εναρμόνιση των διαδικασιών δήλωσης στο σύνολο της Κοινότητας. 
III.3 "Νομικό πλαίσιο" των διασυνοριακών πληρωμών 
Στο έγγραφο εργασίας της του Μαρτίου 1992, η Επιτροπή είχε επισημάνει ότι τα ιδιαίτερα 
χαρακτηριστικά της νομοθεσίας ορισμένων κρατών μελών, σε συνδυασμό με τις αποκλίσεις που 
υπάρχουν μεταξύ των εθνικών νομοθεσιών περί συστημάτων πληρωμών, δημιουργούσαν 
σημαντικές αβεβαιότητες και κινδύνους. Την άποψη αυτή συμμεριζόταν και η Επιτροπή 
Διοικητών Κεντρικών Τραπεζών της ΕΚ9. 
Οι εργασίες σΌυτούς τους τομείς άρχισαν στις αρχές του 1993 στο πλαίσιο ομάδας 
κυβερνητικών εμπειρογνωμόνων επί νομικών θεμάτων και εκπροσώπων των κεντρικών τραπεζών, 
υπό την προεδρία της Επιτροπής. Σε ένα πρώτο στάδιο, οι εργασίες επικεντρώθηκαν στην 
απογραφή των νομικών διατάξεων που εφαρμόζονται σε κάθε κράτος μέλος στους τομείς του 
συμψηφισμού των πληρωμών, του οριστικού χαρακτήρα του διακανονισμού και των μεταφορών 
πίστωσης. Οι εργασίες αυτές επέτρεψαν τον καλύτερο προσδιορισμό των προβλημάτων. 
Το επόμενο στάδιο των εργασιών θα αφορά τη διερεύνηση των δυνατών λύσεων και των 
συνεπειών τους. Η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι, τόσο για τις κεντρικές όσο και 
για τις εμπορικές τράπεζες, ο περιορισμός των κινδύνων που σχετίζονται με τη λειτουργία των 
συστημάτων πληρωμών θα στηρίξει με ουσιαστικό τρόπο τις προσπάθειες για τη βελτίωση των 
ευρωπαϊκών συστημάτων πληρωμών. 
Η Επιτροπή, με τη βοήθεια της ομάδας εργασίας της για το νομικό πλαίσιο των 
διασυνοριακών πληρωμών και σε συνεργασία με το ΕΝΙ, θα καταβάλει κάθε δυνατή 
προσπάθεια για τη διατύπωση εντός του 1995 των πρώτων λειτουργικών συμπερασμάτων, 
συμπεριλαμβανομένης και της σκοπιμότητας υποβολής πρότασης οδηγίας, σχετικά με το 
θέμα του οριστικού χαρακτήρα του διακανονισμού. 
"Θέματα κοινού ενδιαφέροντος για τις κεντρικές τράπεζες της ΚΚ οτον τομέα των συστημάτων πληρωμών", ομάδα 
εργασίας ad hoc για τα συστήματα πληρωμών της ΕΚ, Σεπτέμβριος 1992. 
8 
111.4 Οι διασυνδέσεις μεταξύ αυτοματοποιημένων γραφείων συμψηφισμού (Automated 
Clearing Houses - ACHs) 
Στα περισσότερα κράτη μέλη, τα αυτοματοποιημένα γραφεία (ή συστήματα) συμψηφισμού) 
επεξεργάζονται καθημερινά εκατομμύρια πράξεις πληρωμής με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα 
και χαμηλό κόστος. Οι οικονομίες κλίμακας είναι τόσο σημανπκές ώστε το οριακό κόστος 
επεξεργασίας κάθε πράξης πληρωμής αντιπροσωπεύει μόνο ένα απειροελάχιστο ποσοστό του 
κόστους διεκπεραίωσης μιας τυπικής διασυνοριακής πληρωμής. Στο έγγραφο που δημοσίευσε 
το 1992, η Επιτροπή υπογράμμισε τα πλεονεκτήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν από τη 
δημιουργία διασυνδέσεων μεταξύ αυτοματοποιημένων γραφείων συμψηφισμού και εξέφρασε την 
πλήρη υποστήριξη της στις προσπάθειες που καταβαλλουν προς την κατεύθυνση αυτή οι 
τράπεζες και τα αυτοματοποιημένα γραφεία συμψηφισμού. 
Οι μελέτες εφικτότητας που εκπονήθηκαν από το 1992 και μετά όσον αφορά τις διασυνδέσεις 
αυτοματοποιημένων γραφείων συμψηφισμού κατέδειξαν ότι τα σχέδια διασύνδεσης είναι εφικτά 
από τεχνική άποψη. Ωστόσο, η πλήρης υλοποίηση πολλών από τα σχέδια αυτά δεν κατέστη 
δυνατή. Ως κυριότερο εμπόδιο αναφέρεται συχνά ο ανεπαρκής όγκος των διασυνοριακών 
πληρωμών και, κατά συνέπεια, η έλλειψη επιχειρηματικού κινήτρου. Η έναρξη, το 1994, ενός 
πειραματικού σχεδίου διασύνδεσης βελγικών και γερμανικών αυτοματοποιημένων γραφείων 
συμψηφισμού, την οποία παρακολουθούν με ενδιαφέρον τα άλλα γραφεία συμψηφισμού, 
αποτέλεσε ωστόσο μια ενθαρρυντική εξέλιξη. 
Η Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίηση της για όλες τις πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη 
δημιουργία διασυνδέσεων μεταξύ αυτοματοποιημένων γραφείων συμψηφισμού και θεωρεί 
ότι, στον τομέα των πληρωμών οι διασυνδέσεις αυτές αντιπροσωπεύουν μακροπρόθεσμα 
την απάντηση στις απαιτήσεις της εσωτερικής αγοράς και, σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό, της 
Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει τις επαφές της με 
όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη έτσι ώστε να είναι σε θέση να εκτιμήσει τον τρόπο με τον οποίο 
μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη προόδου στον τομέα αυτό. 
111.5 Διαφάνεια των πληρωμών που πραγματοποιούνται με κάρτες πληρωμής 
Στο έγγραφο εργασίας του Μαρτίου 1992, η Επιτροπή αναγνώρισε ότι η υποδομή για τα 
συστήματα καρτών πληρωμής ήταν ήδη πλήρως ικανοποιητική. Ωστόσο, οι χρήστες επεσήμαναν 
ότι υπήρχαν ακόμα περιθώρια βελτίωσης των συστημάτων αυτών, ιδίως όσον αφορά τη 
διαφάνεια των πληροφοριών που παρέχονται στους πελάτες σχετικά με τα μέσα πληρωμής με 
κάρτες. Εξάλλου, και οι Ευρωπαϊκές Ενώσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα αναγνώρισαν τις 
δυνατότητες περαιτέρω βελτίωσης στον τομέα αυτό. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή κάλεσε τις 
ΕΕΧΤ να επανεξετάσουν τις πληροφορίες που παρέχονται στην πελατεία σχετικά με τις άμεσες 
πληρωμές (δηλαδή εκείνες που πραγματοποιούνται με προσωπική επαφή (face-to-face)), υπό 
το φως των κατευθυντήριων γραμμών που καταρτίστηκαν για τις διασυνοριακές πληρωμές εξ 
αποστάσεως. 
Δεδομένου ότι η επανεξέταση αυτή από τις ΕΕΧΤ δεν κατέληξε σε συγκεκριμένα αποτελέσματα, 
η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τα νέα αιτήματα των χρηστών για τη βελτίωση της 
κατάστασης, αποφάσισε να πραγματοποιήσει μια ανεξάρτητη έρευνα. Η έρευνα αυτή, η οποία 
αναμένεται να ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του 1994, έχει τους ακόλουθους στόχους: 
- να προσδιορίσει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στον τιελάτη για να είναι σε θέση 
να χρησιμοποιήσει με τον καλύτερο τρόπο την κάρτα πληρωμής του, να εκτιμήσει το κόστος 
των πληρωμών που πραγματοποιεί με την κάρτα αυτή και να έχει πλήρη γνώση των αμοιβαίων 
υποχρεώσεων που σχετίζονται με αυτήν· 
- να συγκεντρώσει και να εξετάσει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα τυπικών συμβάσεων μεταξύ 
εκδοτών και κατόχων καρτών πληρωμής, καθώς και καταστάσεων λογαριασμού που 
λαμβάνουν οι πελάτες μετά την πραγματοποίηση των συναλλαγών τους 
- να συγκρίνει τα αποτελέσματα των δύο πρώτων σταδίων προκειμένου να προσδιορίσει κατά 
πόσο οι πληροφορίες που είναι αναγκαίες στους πελάτες τους παρέχονται πραγματικά και, 
εάν ναι, κατά πόσο αυτές παρέχονται με τον κατάλληλο τρόπο· 
- να εντοπίσει τις βελτιώσεις που θεωρούνται ανπκειμενικά αναγκαίες. 
Η Επιτροπή θα συζητήσει τα αποτελέσματα της έρευνας με τις δύο συμβουλευτικές ομάδες 
της για συστήματα πληρωμών. Υπό το φως αυτών των διαβουλεύσεων, η Επιτροπή θα 
εκτιμήσει εάν είναι αναγκαία η βελτίωση της κατάστασης και, εάν ναι, θα εξετάσει τους 
καλύτερους τρόπους για την επίτευξη της. Η Επιτροπή αναμένει από πς Ευρωπαϊκές 
Ενώσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα και από τους εκδότες καρτών πληρωμής να 
μεριμνήσουν ώστε οι φορείς των σχετικών τομέων να εφαρμόσουν οικειοθελώς πς 
βελπώσεις αυτές έως την 1η Ιανουαρίου 1996. Με βάση την πρόοδο που θα έχει επιτευχθεί, 
η Επιτροπή θα εξετάσει στη συνέχεια τη σκοπιμότητα προσφυγής σε νομοθετικά μέτρα. 
111.6 Προπληρωμένες κάρτες ("ηλεκτρονικά πορτοφόλια") 
Μια από τις καινοτομίες που σημείωσε, από το 1992 και μετά, σημαντική πρόοδο σε επίπεδο 
πρακτικής εφαρμογής είναι η προπληρωμένη κάρτα πληρωμής, η οποία δεν είναι ένα απλό μέσο 
πρόσβασης σε έναν τραπεζικό (ή άλλο) λογαριασμό αλλά εμπεριέχει ένα προπληρωμένο ποσό 
που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την πραγματοποίηση πληρωμών. 
Η Επιτροπή έχει ήδη εκδηλώσει το ενδιαφέρον της γι'αυτή τη μορφή καινοτομιών, για τρεις 
κυρίως λόγους. Καταρχήν, είναι πιθανόν ότι, αργά ή γρήγορα, αυτά τα νέα μέσα θα θέσουν 
προβλήματα ρυθμιστικού χαρακτήρα. Ορισμένα από τα προβλήματα αυτά εξετάστηκαν ήδη από 
το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα10, το οποίο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μόνον οι τράπεζες 
πρέπει να εκδίδουν παρόμοιες κάρτες. 
Δεύτερον, η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη προσοχή, τόσο σΌυτόν όσο και σε άλλους τομείς, σε 
όλα τα μέσα που μπορούν να προωθήσουν την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα και τεχνολογία. 
Έτσι, στο πλαίσιο του προγράμματος ESPRIT τέθηκε σε εφαρμογή το 1993 το σχέδιο CAFE11 
(Conditional Access For Eurc>pe), το οποίο επέτρεψε την ανάπτυξη ενός πρότυπου συστήματος 
"ηλεκτρονικού πορτοφολιού". Η δοκιμή της πειραματικής αυτής εφαρμογής θα γίνει στις 
εγκαταστάσεις της Επιτροπής το 1995. Η Επιτροπή κάλεσε πρόσφατα τα ενδιαφερόμενα μέρη 
να συμμετάσχουν ή να παρακολουθήσουν τη δοκιμή του μέσου αυτού. 
ίο 
Εκθεση στο Συμβούλιο και το ΕΝΙ σχετικά με τις προπληρωμένες κάρτες, ομάδα εργασίας για τα συστήματα πληρωμίόν 
j j στην ΕΕ, Μάιος 1994. 
12 To CAFE είναι το τεχνολογικό σχέδιο του προγράμματος ESPRIT (χριΟ. ΕΡ 7023. 
ΕΕ αριθ. C 230 της 19.08.1994, σ.35 (94/C 230/08). 
10 
Η δυνατότητα, τέλος, χρησιμοποίησης προπληρωμένων μέσων για τη διενέργεια διασυνοριακών 
πληρωμών μικρής αξίας είναι ένα θέμα που ενδέχεται να αποκτήσει όλο και μεγαλύτερη 
σημασία. Το νέο αυτό μέσο πληρωμής παρουσιάζει δύο σημαντικά πλεονεκτήματα. Μια 
προπληρωμένη κάρτα μπορεί, αφενός, να εκφραστεί σε οποιοδήποτε νόμισμα, 
συμπεριλαμβανομένου του ECU, εάν έχει σχεδιαστεί για το σκοπό αυτό, και θα μπορούσε 
επομένως να αποτελέσει ένα κατάλληλο μέσο πληρωμής κατά τη διάρκεια του παρόντος 
πολυνομισματικού σταδίου της Κοινότητας. Αφετέρου, η προπληρωμένη κάρτα μπορεί να 
αποτελέσει ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό και "φιλικό προς το χρήστη" μέσο για την προοδευτική 
προσαρμογή του στη χρησιμοποίηση του ECU. 
Η Επιτροπή αποφάσισε να πραγματοποιήσει μια έρευνα σχετικά με τις επιπτώσεις ρυθμιστικού 
χαρακτήρα στους τομείς της αρμοδιότητας της, ιδίως όσον αφορά τη σταθερότητα του 
τραπεζικού συστήματος, την προστασία των καταναλωτών και την προώθηση της 
διαλειτουργικότητας των διασυνοριακών τραπεζικών υπηρεσιών. 
Η Επιτροπή θα κοινοποιήσει τα συμπεράσματα της έρευνας για πς προπληρωμένες κάρτες 
αφού εξετάσει τα αποτελέσματα της με πς δύο συμβουλευτικές ομάδες για τα συστήματα 
πληρωμών και με το ΕΝΙ. 
11 
12 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 
ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΟΔΗΠΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ 
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΠΙΣΤΩΣΗΣ 
13 
14 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Ι.Ιστορικό 
Η παρούσα πρόταση οδηγίας είναι αποτέλεσμα μιας διαδικασίας που περιλαμβάνει μια 
σειρά σταδίων, τα οποία μπορούν να συνοψισθούν ως εξής: 
Α. Το 1990, η Επιτροπή εξέδωσε τη σύσταση 90/109/ΕΟΚ1 (σύσταση του 1990) για 
τη διαφάνεια των τραπεζικών όρων που εφαρμόζονται στις διασυνοριακές 
χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, στην οποία η Επιτροπή συνιστούσε στα κράτη 
μέλη "να ελέγχουν την εφαρμογή των αρχών που περιέχονται στο παράρτημα από 
τα ιδρύματα που πραγματοποιούν διασυνοριακές χρηματοπιστωτικές συναλλαγές". 
Το παράρτημα αυτό παρουσίαζε τις ακόλουθες βασικές αρχές: 
- εκ των προτέρων ενημέρωση των πελατών σχετικά με τις διασυνοριακές 
χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (1η αρχή)· 
- έκτων υστέρων ενημέρωση των πελατών σχετικά με πς προμήθειες και τα έξοδα που 
τιμολογήθηκαν και την τιμή συναλλάγματος που εφαρμόστηκε (2η αρχή)· 
- εναλλακτικούς τρόπους κατανομής των προμηθειών και εξόδων μεταξύ των πελατών 
(εντολέας και δικαιούχος), συμπεριλαμβανομένης της μεθόδου που πρέπει να 
εφαρμόζεται από το ίδρυμα του πελάτη για να εξασφαλιστεί ότι ο δικαιούχος 
πιστώνεται με το ακριβές ποσό που αναγράφεται στην εντολή μεταφοράς (3η αρχή)· 
- εφόσον δεν υπάρχει αντίθετη συμφωνία, υποχρέωση κάθε ενδιάμεσου ιδρύματος να 
εκτελεί την εντολή πληρωμής εντός δύο εργάσιμων ημερών από την παραλαβή των 
ποσών και να επιστρέψει μέρος των εξόδων μεταφοράς σε περίπτωση καθυστερημένης 
εκτέλεσης της εντολής (4η αρχή)· 
- Ον δεν υπάρχουν διαφορετικές οδηγίες οτην εντολή πληρωμής, υποχρέωση του 
ιδρύματος του δικαιούχου να εκτελεί την εντολή πληρωμής το αργότερο την πρώτη 
εργάσιμη ημέρα από την παραλαβή των ποσών (5η αρχή)· 
- υποχρέωση των ιδρυμάτων που μεσολαβούν σε διασυνοριακή πληρωμή να είναι σε 
θέση να εξετάσουν όσο το δυνατόν ταχύτερα τις καταγγελίες πελατών, καθώς και 
δυνατότητα για τους πελάτες να ζητούν την παρέμβαση ενός από τους οργανισμούς 
των κρατών μελών που θα δημιουργηθούν για το σκοπό αυτό και θα είναι αρμόδιοι για 
τη διευθέτηση καταγγελιών πελατών (6η αρχή)· 
ι Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 67 της 15ης Μαρτίου 1990, σ. 39. 
15 
Β. Η έρευνα αγοράς2 ("Διαφάνεια του κόστους των διασυνοριακών χρηματοπιστωτικών 
συναλλαγών^ που πραγματοποιήθηκε το πρώτο τρίμηνο του 1992 και παρουσιάστηκε τον 
Αύγουστο του 1992 κατέδειξε την ύπαρξη ελλείψεων σε τομείς που καλύπτονταν από τη 
σύσταση του 1990. 
Γ. Η εφαρμογή της σύστασης του 1990 αποτέλεσε αντικείμενο συζητήσεων στις δύο 
συμβουλευτικές ομάδες της Επιτροπής, την τεχνική ομάδα ανάπτυξης συστημάτων 
πληρωμών (τεχνική ομάδα) και την ομάδα διασύνδεσης χρηστών συστημάτων πληρωμών 
(ομάδα χρηστών) στις οποίες συμμετέχουν εκπρόσωποι τραπεζών, κεντρικών τραπεζών, 
καταναλωτών, λιανοπωλητών και MME. 
Στην ομάδα χρηστών, οι Ευρωπαϊκές Ενώσεις του χρηματοπιστωτικού Τομέα, οι 
καταναλωτές, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι λιανοπωλητές συζήτησαν και 
αποδέχθηκαν τις "κατευθυντήριες γραμμές του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα για την 
ενημέρωση των πελατών σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές εξ αποστάσεως" (εφεξής 
"κατευθυντήριες γραμμές"), οι οποίες επισυνάφθηκαν στο έγγραφο εργασίας της 
Επιτροπής "Διευκόλυνση των διασυνοριακών πληρωμών: εξάλειψη των εμποδίων^. Οι 
κατευθυντήριες γραμμές κάλυπταν την 1η και τη 2η αρχή της σύστασης του 1990 και 
έπρεπε να τεθούν σε εφαρμογή πριν από τις 31.12.1992. 
Στο έγγραφο εργασίας της του 1992, η Επιτροπή δήλωσε σαφώς ότι θα παρακολουθούσε 
την εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών και, σε περίπτωση που οι προσπάθειες 
αυτόνομης ρύθμισης από τον ίδιο τον τραπεζικό τομέα δεν οδηγήσουν σε ικανοποιητικά 
αποτελέσματα, θα προέβαινε στη λήψη των αναγκαίων νομοθετικών μέτρων για τη 
δημιουργία νομοθετικού πλαισίου των δικαιωμάτων των καταναλωτών (παράγρα(ρος 64). 
Η Επιτροπή διευκρίνισε επίσης ότι ανέμενε από τον τραπεζικό τομέα να θέσει τέρμα πριν 
από πς 31.12.1992 στην πρακτική του "διπλού καταλογισμού προμηθειών" (δηλαδή, στις 
μη συμφωνημένες παρακρατήσεις από το ενταλθέν ποσό). Σε περίπτωση που θα 
εξακολουθούσαν να υπάρχουν προβλήματα, η Επιτροπή θα εξέταζε κατά πόσο 
απαιτούνται άλλα μέτρα για την εξάλειψη του διπλού καταλογισμού προμηθειών από τις 
τράπεζες (παράγρα<ρος 26). Όσον αφορά τις προθεσμίες εκτέλεσης των διασυνοριακών 
πληρωμών, η Επιτροπή ανακοίνωσε ότι "περιμένει από τους φορείς εκμετάλλευσης 
συστημάτων πληρωμών να καθορίσουν φιλόδοξους στόχους και να τους συμπεριλάβουν 
στις πληροφορίες που παρέχουν στους πελάτες". Η Επιτροπή θα επανεξέταζε την 
πρόοδο στους τομείς αυτούς στις αρχές του 1993 (παράγραφος 28). 
Δ. Μετά τη δημοσίευση του εγγράφου εργασίας της Επιτροπής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
εξέδωσε ψήφισμα4 στις 12.02.1993, στο οποίο εξέφραζε την άποψη ότι "το περιεχόμενο 
της αρχής της διαφάνειας πρέπει να προσδιοριστεί με οδηγία του Συμβουλίου που να 
περιέχει τους ακόλουθους κανόνες: 
- την υποχρέωση της τράπεζρς να πληρο<ρορεί τον υποψήφιο χρήστη για τα διάφορα 
μέσα εκτέλεσης της πληρωμής που είναι σε Θέση να του προσφέρει και για το αντίστοιχο 
κόστος τους· 
- το δικαίωμα του χρήστη να επιβαρύνεται με όλα τα έξοδα μιας διασυνοριακής 
πληρωμής, και επομένως τον αυτόματο αποκλεισμό του "διπλού καταλογισμού 
προμηθειών"· 
Ίίκθεση που καταρτίστηκε για την Επιτροπή τατν ΕυρουπαίκοΊν Κοινοτήτοον (υπηρεσία : πολιτική για τους 
καταναλωτές) από το Bureau Europien des Unions de Consommateurs (BEUC). 
SEC(92)621 τελικό της 27ης Μαρτίου 1992. 
Ψήφισμα Α.1-0029/9.1 σχετικά με το σύστημα πληρο>μ,(ί>ν στο πλαίσιο της Οικονομικής και Νομισματικής 
Ίίνακτης. 
16 
- τον καθορισμό περιόδου τεσσάρων εργάσιμων ημερών για το διακανονισμό των 
διασυνοριακών πληρωμών· 
- τη δυνατότητα πρόσβασης του χρήστη σε μια επανρθωτική διαδικασία. Η Επιτροπή θα 
πράτα, να προβλέψει έναν ικανοποιητικό μηχανισμό προσφυγής για τις μικρές και μεσαίες 
επιχειρήσεις.'' 
Ε. Στο πλαίσιο των δεσμεύσεων που είχε αναλάβει στο έγγραφο εργασίας της και 
ανταποκρινόμενη στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή 
πραγματοποίησε έρευνα5 το πρώτο εξάμηνο του 1993, τα αποτελέσματα της οποίας 
ανακοινώθηκαν στις 29 Ιουλίου 1993. Τα αποτελέσματα αυτά επιβεβαίωσαν πς ελλείψεις 
που είχαν διαπιστωθεί μετά την έρευνα του 1992. 
ΣΤ. Με βάση τα αποτελέσματα αυτά, και μετά από ευρεία διαβούλευσμε όλα τα 
ενδιαφερόμενα μέρη (εμπορικές τράπεζες, κεντρικές τράπεζες, καταναλωτές, MME και 
λιανικό εμπόριο), η Επιτροπή ενέκρινε στις 14 Δεκεμβρίου 19936το ακόλουθο πρόγραμμα 
ενεργειών, που περιλαμβάνεται σε ανακοίνωση του κ. Vanni d'Archirafi και της κ. Scrivener: 
"Στον τραπεζικό τομέα παρέχεται "περίοδος χάριτος'' για να προχωρήσει σε αυτόνομες 
ρυθμίσεις που θα του επιτρέψουν να επιτύχει τα επιθυμητά αποτελέσματα στους τομείς της 
διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας, υπό την απειλή της λήψης, εφόσον απαιτείται, 
νομοθετικών μέτρων. Η Επιτροπή θα εξετάσει την πρόοδο που θα σημειώσει ο τραπεζικός 
τομέας στους ανωτέρω τομείς με μια δεύτερη και οριστική έρευνα που θα πραγματοποιηθεί 
στις αρχές του 1994, δηλαδή ένα χρόνο μετά την πρώτη έρευνα και τη λήξη της 
προθεσμίας εφαρμογής των κατευθυντηρίων γραμμών του τραπεζικού τομέα. 
Εάν από τη δεύτερη έρευνα διαπιστωθεί ότι ο τραπεζμ(ός τομέας δεν έχει σημειώσει 
ικανοποιητική πρόοδο, η Επιτροπή θα προτείνει δεσμευτικά νομοθετικά μέτρα (οδηγία). Για 
να διαπιστωθεί κατά πόσον σημειώθηκε ικανοποιητική πρόοδος, θα εφαρμοστούν τα 
ακόλουθα κριτήρια: 
• τα δύο τράα τουλάχιστον των εξεταζομένων υποκαταστημάτων (έναντι 4% το 
Φεβρουάριο του 1993) πρέπει να παρέχουν εγγράφως πλήρεις πληροφορίες, σύμφωνα 
με τις προϋποθέσεις που απαριθμούνται στις κατευθυντήριες γραμμές του τραπεζικού 
τομέα-
• θα εξαλειφθεί το πρόβλημα του "διπλού καταλογισμού προμηθειών". Το ποσοστό των 
περιπτώσεων διπλής επιβάρυνσης επιτρέπεται να ανέλθει σε 10% κατ'ανώτατο όριο 
(έναντι 43% το Φεβρουάριο 1993)· 
• σύμ<ι>ωνα με την 4η αρχή της σύστασης 90/109/ΕΟΚ, κάθε τράπεζα που συμμετέχει σε 
διασυνοριακή μεταφορά πίστωσης πρέπει να εκτελεί την πληρωμή το αργότερο την 
επόμενη εργάσιμη ημέρα από την παραλαβή της εντολής πληρωμής. Η Επττροπή θα 
αξιολογήσει τη σημειωθείσα πρόοδο με βάση κυρίως τα αποτελέσματα της 
προηγούμενης έρευνας. 
"Υπηρεσίες διασυνοριακών πληρωμών εξ αποστάσεως: διαφάνεια των όρων που προσφέρονται και 
αποτελεσματικότητα των εκτελούμενων μεταφορών": Έκθεση της Retail Banking Research Ltd-για την 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΓΔ XV). 
SEC (93) 1968: "Διαφάνεια και αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών πληρωμών". 
17 
Για να είναι σε θέση η Επιτροπή να θεσπίσει αμέσως δεσμευτικά μέτρα, καταρτίστηκε ένα 
πρώτο σχέδιο πρότασης οδηγίας που επισυνάπτεται στην παρούσα ανακοίνωση. Η 
Επιτροπή θα συστήσει το ταχύτερο δυνατό ομάδα εργασίας με εμπειρογνώμονες των 
κυβερνήσεων των κρατών μελών η οποία θα εξετάσει το εν λόγω σχέδιο οδηγίας, το κείμενο 
της οποίας θα μπορούσε να τροποποιηθεί, επί τη βάσει των παρατηρήσεων της εν λόγω 
ομάδας ή άλλων ενδιαφερομένων μερών, ώστε να καταστεί δυνατή η ταχεία έγκριση του 
εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο βάσει των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δεύτερης 
έρευνας." 
Στην ανακοίνωση της προς το Συμβούλιο της 22ας Δεκεμβρίου 19937, η Επιτροπή 
επιβεβαίωσε τη δέσμευση της να λάβει κατάλληλα μέτρα, συμπεριλαμβανομένων και 
μέτρων νομοθετικού χαρακτήρα, εάν οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί δεν αναλάβουν πς 
ενδεδειγμένες ενέργειες για τη βελτίωση της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας των 
υπηρεσιών διασυνοριακών πληρωμών. 
Ζ. Για την εφαρμογή του προγράμματος ενεργειών της, η Επιτροπή πραγματοποίησε το 
δεύτερο εξάμηνο του 1994 μια δεύτερη και οριστική έρευνα, τα αποτελέσματα της οποίας 
είναι τα εξής: 
- στο 50% των υποκαταστημάτων τραπεζών που αποτέλεσαν αντικείμενο της έρευνας 
δεν ήταν διαθέσιμες γραπτές πληροφορίες· στα περισσότερα από τα άλλα 
υποκαταστήματα οι διαθέσιμες γραπτές πληροφορίες δεν ήταν σύμφωνες με τις 
κατευθυντήριες γραμμές· 
- το 36% των μεταφορών αποτέλεσαν αντικείμενο κρατήσεων επί του ενταλθέντος προς 
μεταφορά ποσού χωρίς προηγούμενη έγκριση του εντολέα ("διπλός καταλογισμός 
προμηθειών")· 
- η μέση προθεσμία εκτέλεσης των μεταφορών δεν σημείωσε βελτίωση σε σχέση με την 
έρευνα του 1993-
- το μέσο συνολικό κόστος μιας διασυνοριακής μεταφοράς ποσού ισοδύναμου προς 100 
ECU ήταν 25,4 ECU. 
Η. Στη γνωμοδότηση της 6ης Ιουλίου 19948, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέφρασε 
την προτίμηση της για τη θέσπιση κώδικα δεοντολογίας. Ωστόσο, η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή κρίνει επίσης ότι σε περίπτωση υποβολής πρότασης οδηγίας, αυτή 
πρέπει να περιορίζεται στον καθορισμό γενικού πλαισίου. Η παρούσα οδηγία ακολουθεί 
αυτή την κατεύθυνση και αφήνει σημαντικά περιθώρια συμβατικής ελευθερίας. 
Στο ψήφισμα του της 29ης Σεπτεμβρίου 1994θ, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζήτησε 
από την Επιτροπή να εξασφαλίσει την κατάργηση των εμποδίων στις διασυνοριακές πληρωμές. 
9 COM(93)632 τελικό: "Η αξιοποίηση των πλεονεκτημάτίον της εσωτερικής αγοράς: στρατηγικό 
πρόγραμμα". 
ΟΚΕ 854/94. 
SI(94)901, Παράρτημα 4, Τμήμα 5: "Ψήφισμα του Συμβουλίου για την ελεΐ)θερη ανάπτυξη της δυναμικής 
και των δυνατοτήτίον καινοτομίας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομενης της βιοτεχνίας 
και ταίν πολύ μικρ(ί»ν επιχειρήσεων, σε μια ανταγωνιστική οικονομία". 
18 
Συνολική εκτίμηση 
Το Στρατηγικό Πρόγραμμα της Επιτροπής διευκρινίζει σαφώς ότι η δημιουργία 
αποτελεσματικών συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών αποτελεί μια από τις λίγες 
προϋποθέσεις που πρέπει ακόμα να πληρωθούν για να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία της 
Εσωτερικής Αγοράς καθώς αυτή εισέρχεται πλέον στο στάδιο της ωριμότητας. Η ανάγκη 
ανάληψης ενεργειών στον τομέα αυτό για να επιτευχθεί η βελτίωση των υπηρεσιών 
διασυνοριακών πληρωμών κατά τρόπο που να αποβαίνει προς όφελος των καταναλωτών, των 
ατομικών και άλλων επιχειρήσεων που δεν έχουν συσταθεί υπό μορφή εταιρείας και των MME, 
προσλαμβάνει πλέον επείγοντα χαρακτήρα καθώς εντείνεται η πρόοδος προς την πλήρη 
Οικονομική και Νομισματική Ένωση. Η ανάγκη αυτή επιβεβαιώνεται επίσης από τον 
αυξανόμενο αριθμό καταγγελιών που υποβάλλονται στην Επιτροπή και από τα αποτελέσματα 
των διαδοχικών ερευνών της. 
Τα στάδια που συνοψίζονται στα σημεία 1 .Α έως 1 .Ζ ανωτέρω, στα οποία περιλαμβάνεται και 
η έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1994, καθιστούν εμφανή μια συνολική τάση που δεν 
επέφερε τις αναμενόμενες βελτιώσεις. Η Επιτροπή θεωρεί αντίθετα ότι ελάχιστη πρόοδος 
φαίνεται να έχει επιτευχθεί όσον αφορά την ποιότητα εκτέλεσης των διασυνοριακών 
μεταφορών πίστωσης και ότι η θέσπιση νομικά δεσμευτικού μέτρου στον τομέα αυτό είναι 
σκόπιμη στο παρόν στάδιο. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή πρότεινε τη θέσπιση οδηγίας, 
λεπτομερή περιγραφή της οποίας δίδεται στο Τμήμα III κατωτέρω, με σκοπό τον καθορισμό 
των βασικών όρων καλής διαφάνειας καί εκτέλεσης των διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης. 
Παρόλο που καλύπτει όλες τις διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης, ανεξάρτητα από το ύψος 
του μεταφερόμενου ποσού, η παρούσα πρόταση αποσκοπεί κυρίως στην κάλυψη των αναγκών 
των καταναλωτών, των ατομικών και των άλλων επιχειρήσεων που δεν έχουν συσταθεί υπό 
μορφή εταιρείας, καθώς και των MME, δηλαδή των οικονομικών φορέων που παραδοσιακά, 
αλλά όχι αποκλειστικά, πραγματοποιούν διασυνοριακές συναλλαγές μικρής αξίας. 
Η παρούσα πρόταση προορίζεται επίσης να αποτελέσει ένα συνοδευτικό μέτρο που θα 
ενθαρρύνει πς τράπεζες να αναθεωρήσουν τα συστήματα πληρωμών τους κατά τρόπο ώστε 
η διαφημιζόμενη ποιότητα των υπηρεσιών τους να αντιστοιχεί στην πραγματική ποιότητα των 
υπηρεσιών που παρέχουν, εξασφαλίζοντας παράλληλα ένα επαρκές επίπεδο προστασίας των 
χρηστών υπηρεσιών μεταφοράς πίστωσης. ΚατΌστόν τον τρόπο, οι τράπεζες θα είναι σε 
θέση να εντοπίσουν και να εξαλείψουν ενδεχόμενες εσωτερικές δυσλειτουργίες και να 
επιτύχουν την προοδευτική μείωση του κόστους παροχής υπηρεσιών και του σημείου 
ισορροπίας εσόδων και εξόδων βάσει του οποίου αποφασίζουν την τομολογιακή τους πολιτική 
έναντι των χρηστών. Τέλος, θα παράσχει στα ιδρύματα κίνητρα για να πραγματοποιήσουν τις 
αναγκαίες επενδύσεις για την κατάρτιση του προσωπικού τους και για την ανάπτυξη μιας 
πραγματικής τεχνογνωσίας της "υπηρεσίας διασυνοριακής πληρωμής" που να μπορεί να 
αποτελέσει τη βάση ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων, όπως στην περίπτωση των εγχώριων 
μεταφορών. 
19 
·Ι· Η νέο οδηγία και η ορχή της επικουρικότητας 
1. Ποιοι είναι οι στόχοι της οδηγίας λομβανουενων υπόϋιη των υπογρεωσεων της 
Κοινότητα^ 
Ο κύριος στόχος της οδηγίας είναι να εξασφαλίσει ότι στην εσωτερική αγορά οι 
διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης μπορούν να πραγματοποιούνται χωρίς εμπόδια. Η 
παρούσα οδηγία προορίζεται να στηρίξει την άσκηση των τεσσάρων ελευθεριών που 
ορίζονται στο άρθρο 7Α της Συνθήκης, και ιδίως την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, 
προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων, και να εξασφαλίσει παράλληλα έναν υψηλό βαθμό 
προστασίας των καταναλωτών. 
Η οδηγία αποσκοπεί επίσης, μετά την ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων που 
επιτεύχθηκε κατά το πρώτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ), 
να αποτελέσει ένα περαιτέρω βήμα προς την προοδευτική υλοποίηση της ΟΝΕ στο 
σύνολο της. 
2. Η προβλεπόμενη ενέργεια απορρέει από μια αποκλειστική αρμοδιότητα της 
Κοινότητα^ 
Αποκλειστική αρμοδιότητα: άρθρο 100Α, σε συνδυασμό με το άρθρο 7Α. 
3. Ποιες είναι οι εναλλακτικές ενέργειες που μπορεί να αναλάβει η Κοινότητα 
Μια δυνατότητα είναι η υιοθέτηση προσέγγισης που θα βασίζεται στην οικειοθελή 
συμμόρφωση των ενδιαφερομένων. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή εφαρμόστηκε την 
περίοδο από το 1990 και μετά (σύσταση της Επιτροπής 90/109/ΕΟΚ), καθώς και καθ'όλη 
τη διάρκεια της διαδικασίας διαβουλεύσεων που οδήγησε στην έκδοση της ανακοίνωσης 
της 14ης Δεκεμβρίου 1993, χωρίς όμως να επιφέρει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. 
Κατά συνέπεια, η θέσπιση δεσμευτικού μέτρου θεωρείται πλέον αναγκαία στο παρόν 
στάδιο, όπως αναφέρεται λεπτομερώς στο τμήμα Ι ανωτέρω. 
4. Η θέσπιση ομοιόμορφης νομοθεσίας είναι αναγκαία ή επαρκεί η έκδοση οδπνίας που 
θα καθοοίΕει τους γενικούς στόχους και θα αφήνει την ευθύνη της εΦαουονπο TOUC 
στα κράτη μέλη: 
Για τους λόγους που αναπτύσσονται στο τμήμα Ι ανωτέρω (Ιστορικό), η παρούσα οδηγία 
αφορά θέματα που σχετίζονται με τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των 
διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης. 
Οι διατάξεις του Τμήματος II της οδηγίας ορίζουν τις γενικές απαιτήσεις διαφάνειας που 
πρέπει να πληρούν τα ιδρύματα που παρέχουν υπηρεσίες διασυνοριακών πληρωμών εξ 
αποστάσεως. Τα κράτη μέλη και τα ιδρύματα θα καθορίζουν ελεύθερα το περιεχόμενο 
των γενικών απαιτήσεων διαφάνειας. 
Οι διατάξεις του Τμήματος III της οδηγίας παριλαμβάνουν πιο λεπτομερείς κανόνες καλής 
εκτέλεσης των πληρωμών, οι οποίοι αποσκοπούν να ενισχύσουν τους κανόνες 
διαφάνειας. Λαμβανομένης υπόψη της διασυνοριακής φύσης των εν λόγω πληρωμών, η 
θέσπιση νομοθετικών διατάξεων σε εθνικό επίπεδο θα επαρκούσε μόνο εάν οι διατάξεις 
αυτές ήταν ουσιαστικά όμοιες σε κάθε κράτος μέλος. Η παρούσα οδηγία περιγράφει τις 
προϋποθέσεις που πρέπει να θεωρούνται βασικές. Παρά το λεπτομερή χαρακτήρα τους, 
οι προϋποθέσεις αυτές παρέχουν σχεδόν πλήρη συμβατική ελευθερία στα ιδρύματα που 
επιθυμούν να παράσχουν διασυνοριακές υπηρεσίες μεταφοράς πίστωσης. 
20 
Τα ιδρύματα αποφασίζουν τα ίδια τους ακριβείς όρους των υπηρεσιών που προσφέρουν. 
Η οδηγία παρέχει μια ισχυρή βάση για τον καθορισμό των όρων αυτών, προβλέπει όμως 
παράλληλα και ορισμένους κανόνες που πρέπει να εφαρμόζονται στις περιπτώσεις σης 
οποίες το ίδρυμα δεν έχει ορίσει ρητά οποιαδήποτε ουσιώδη λεπτομέρεια. Η οδηγία 
περιέχει μόνον ένα δεσμευτικό κανόνα, σε συνδυασμό όμως με έναν περιορισμένο αριθμό 
δυνατοτήτων παρέκκλισης. Πρόκειται για τη ρήτρα που επιβάλλει υποχρέωση διαφύλαξης 
των κεφαλαίων των πελατών (σε περίπτωση εσφαλμένης μεταφοράς ή απώλειας τους). 
III. Λεπτομερής σχολιασμός των άρθρων 
Άρθρο 1 
1. Η πραγματοποίηση ή η λήψη διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης για λογαριασμό 
πελατών είναι υπηρεσία που παρέχεται κατά κύριο λόγο από πιστωτικά ιδρύματα 
(τράπεζες). Ωστόσο, ορισμένες μορφές υπηρεσιών πληρωμών μπορούν να παρέχονται, 
τουλάχιστον σε ορισμένα κράτη μέλη, και από άλλα ιδρύματα (π.χ. ταχυδρομικά 
ταμιευτήρια). Θεωρείται σκόπιμο, να ισχύουν και για τα ιδρύματα αυτά οι ελάχιστες 
προδιαγραφές καλής εκτέλεσης που θεσπίζονται στην οδηγία. 
Η οδηγία δεν εφαρμόζεται στα ιδρύματα που δεν προσφέρουν κανονικά υπηρεσίες στο 
κοινό, π.χ. κεντρικές τράπεζες που παρέχουν υπηρεσίες στα πιστωτικά ιδρύματα (βλέπε 
επίσης ορισμούς στο άρθρο 2 κατωτέρω). 
Άρθρο 2 
(ε) Ο ορισμός της "πληρωμής" βασίζεται σε εκείνον που καταρτίστηκε από την επιτροπή 
συστημάτων πληρωμών και διακανονισμών των κεντρικών τραπεζών της Ομάδας των 
Δέκα, με μια προσθήκη με την οποία καθίσταται σαφές ότι η κίνηση χρηματικών ποσών 
από ένα λογαριασμό ενός προσώπου σε άλλο λογαριασμό του ιδίου προσώπου 
περιλαμβάνεται στον ορισμό της πληρωμής. 
(στ) Υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας μόνον οι πληρωμές που έχουν 
διασυνοριακό χαρακτήρα. Υπάρχει σαφώς διασυνοριακός χαρακτήρας όταν τα ιδρύματα 
του εντολέα και του δικαιούχου ευρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη. 
(θ) Σκοπός της οδηγίας είναι να προασπίσει τα συμφέροντα των "πελατών", είτε αυτοί είναι 
εντολείς είτε δικαιούχοι, είτε και τα δύο, ανάλογα με την περίπτωση. Η γενική 
κατεύθυνση που δίνει η οδηγία για το σκοπό αυτό εξασφαλίζεται με την πρόβλεψη ότι 
κάθε ίδρυμα στην "αλυσίδα" της πληρωμής ευθύνεται έναντι του μέρους που του έδωσε 
τη σχετική εντολή. 
(ι) Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας περιορίζεται σε πληρωμές οι οποίες δεν 
πραγματοποιούνται με προσωπική επαφή (face-to-face) μεταξύ ενός εντολέα και ενός 
δικαιούχου που είναι και οι δύο παρόντες στον τόπο όπου χρησιμοποιείται το μέσο 
πληρωμής. 
(κ) Ή "μεταφορά πίστωσης" (credit transfer) είναι μέσο πληρωμής εξ αποστάσεως που 
συνίσταται σε σειρά πράξεων για τις οποίες η πρωτοβουλία αναλαμβάνεται από τον 
εντολέα και την τράπεζα του. Στην τραπεζική ορολογία διακρίνονται από τις μεταφορές 
με απλή χρέωση λογαριασμού (επιταγές, άμεσες χρεώσεις κλπ.), στις οποίες το ποσό 
"εισπράττεται" από την τράπεζα του δικαιούχου. Οι χρεωστικές μεταφορές δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, δεδομένου ότι τόσο ο ρόλος όσο και τα 
δικαιώματα και οι ευθύνες των μερών σ'αυτό το είδος μεταφορών παρουσιάζουν 
σημαντικές διαφορές σε σχέση με τις μεταφορές πίστωσης. 
21 
(λ) Η "ανωτέρα βία" βασίζεται στον ορισμό που δίδεται στην οδηγία του Συμβουλίου για τα 
οργανωμένα ταξίδια και τις οργανωμένες διακοπές και περιηγήσεις10. Επιπλέον, για τους 
σκοπούς της οδηγίας, και για να εξασφαλιστεί η προστασία των πελατών, στην έννοια 
αυτή δεν περιλαμβάνεται η αφερεγγυότητα ενδιάμεσης τράπεζας. Ο κίνδυνος αυτός δεν 
μπορεί να εκτιμηθεί ή να ελεγχθεί από τον πελάτη, ο οποίος δεν επιλέγει τη μεσολαβούσα 
τράπεζα. 
(μ) Ορισμένοι λογαριασμοί πελατών αποφέρουν "τόκους" και στην περίπτωση αυτή πρέπει 
να υπάρχει κανόνας που θα εφαρμόζεται από το ίδρυμα του κάθε πελάτη για τον 
προσδιορισμό της ημερομηνίας από την οποία θα αρχίζει ο λογισμός του τόκου επί των 
ποσών που πιστώνονται στο λογαριασμό. Όταν δεν συμβαίνει αυτό, πρέπει να 
εφαρμόζεται το κριτήριο της διαθεσιμότητας των ποσών, δηλαδή της ημερομηνίας από 
την οποία ο πελάτης μπορεί να προβεί ελεύθερα σε ανάληψη των ποσών από το 
λογαριασμό του. Ο ορισμός λαμβάνει υπόψη τις διαφορές μεταξύ επιτοκίων διαφορετικών 
χρονικών περιόδων (για παράδειγμα, επιτόκια για ποσά πληρωτέα την επομένη ημέρα ή 
επιτόκια για μεγαλύτερες περιόδους). 
(ξ) Ένα ίδρυμα δεν είναι υποχρεωμένο, σύμφωνα με την οδηγία, να εκτελέσει μια εντολή 
πληρωμής παρά μόνον καιόταν "αποδεχθεί"την εντολή αυτή. Σημαντική προϋπόθεση για 
την αποδοχή αυτή είναι, γενικά, να έχει ο πελάτης επαρκές πιστωτικό υπόλοιπο στο 
λογαριασμό του για την κάλυψη της διασυνοριακής πληρωμής εξ αποστάσεως, ή 
εναλλακτικά να υπάρχει συμφωνηθείσα πιστωτική διευκόλυνση. Ο όρος "χρηματοδοτική 
κάλυψη" καλύπτει τις εναλλακτικές αυτές περιπτώσεις. 
(ο) Στα εγχώρια συστήματα πληρωμών πολλών κρατών μελών, μια μεταφορά πίστωσης 
θεωρείται ότι δεν έχει ολοκληρωθεί από νομική άποψη εάν τα ποσά δεν έχουν πιστωθεί 
στο λογαριασμό του δικαιούχου- στην παρούσα πρόταση ο ορισμός της ολοκλήρωσης της 
μεταφοράς διαφέρει ελαφρά από τον κανόνα αυτό. Η ευθύνη για οποιεσδήποτε 
περαιτέρω καθυστερήσεις στην πίστωση του ποσού της μεταφοράς στο δικαιούχο ή για 
τυχόν μη εκτέλεση από μέρους της τράπεζας του δικαιούχου μετά την αποδοχή όπως 
ορίστηκε παραπάνω, είναι θέμα που αφορά το δικαιούχο και την τράπεζα του. Ομοίως, 
η ευθύνη της τράπεζας του δικαιούχου όσον αφορά την υποχρέωση εκτέλεσης της 
μεταφοράς σύμφωνα με την εντολή πληρωμής είναι θέμα που αφορά το δικαιούχο και την 
τράπεζα του. 
Άρθρο 3 
Οι απαιτήσεις πληροφόρησης που προβλέπονται στο άρθρο αυτό ακολουθούν σε μεγάλο 
βαθμό πς κατευθυντήριες γραμμές του τραπεζικού τομέα11, οι οποίες καταρτίστηκαν το 1992 
σε οικειοθελή βάση από πς Ευρωπαϊκές Ενώσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα (ΕΕΧΤ). Οι 
κατευθυντήριες αυτές γραμμές βασίζονταν εξάλλου στις απαιτήσεις που είχαν υποβάλει οι 
εκπρόσωποι των καταναλωτών και άλλων ομάδων χρηστών κατά πς διαβουλεύσεις που 
πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ομάδας διασύνδεσης χρηστών συστημάτων πληρωμών. 
ίο 
11 Η οδηγία ΕΚ του Συμβουλίου παρέχει τον εξής ορισμό "ανωτέρα βία: περιστάσεις που είναι ξένες προς 
τη βούληση του ενδιαφερομένου, ασυνήθεις και απρόβλεπτες, των οποίων οι συνέπειες δεν θα μπορούσαν 
να αποφευχθούν όση επιμέλεια και αν είχε καταβληθεί" (90/314/ΕΟΚ - ΕΕ αριθ. L 158 της 
23ης Ιουνίου 1990). 
"Κατευθυντήριες γραμμές του ευρωπαϊκού τραπεζικού τομέα για την πληροφόρηση των καταναλωτών 
σχετικά με τις διασυνοριακές πληρωμές εξ αποστάσεοος", της 02.03.1992, οι οποίες καταρτίστηκαν από 
την Banking Federation of the EC, την European Savings Banks Group και την Association of Cooperative 
Banks of the EC. 
22 
Άρθρο 4 
Οι απαιτήσεις πληροφορήσεις που προβλέπονται στο άρθρο αυτό καλύπτουν πς πληροφορίες 
που πρέπει να παρέχονται εκ των υστέρων στους πελάτες, για παράδειγμα μέσω αντίγραφου 
κίνησης λογαριασμού, χωριστού ενημερωτικού δελτίου κλπ., μετά την πραγματοποίηση ή τη 
λήψη, ανάλογα με την περίπτωση, διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης. 
Άρθρο 5 
Πολύ λίγες μεταφορές πίστωσης διεκπεραιώνονται εξ ολοκλήρου από ένα μόνο ίδρυμα. 
Επιπλέον, σε αντίθεση με τα εγχώρια συστήματα πληρωμών των περισσοτέρων κρατών μελών, 
τα οποία είναι οργανωμένα με βάση αυστηρούς κανόνες, περιλαμβανομένων και εκείνων που 
αφορούν πς προθεσμίες εκτέλεσης, πολλές μεταφορές πίστωσης πραγματοποιούνται μεταξύ 
τραπεζών που δεν έχουν συνάψει παρόμοιες συμφωνίες μεταξύ τους. Το άρθρο αυτό έχει 
σκοπό να καταστήσει πιο δεσμευτικές πς προθεσμίες που έχουν δημοσιευτεί ή συμφωνηθεί 
από το ίδρυμα, με την καθιέρωση της ακόλουθης αρχής: εκτός αν το ίδρυμα έχει ενημερώσει 
με σαφήνεια τον πελάτη του όπ προβλέπεται διαφορετική προθεσμία εκτέλεσης (π.χ. στα 
ενημερωτικά του φυλλάδια, στο έντυπο της εντολής πληρωμής κ.λπ.), η συμβατική 
προθεσμία καθίσταται 5 ημέρες κατΌνώτατο όριο για την ολοκλήρωση της πληρωμής. Το 
ίδρυμα του δικαιούχου θα θέσει τα σχετικά ποσά στη διάθεση του δικαιούχου το αργότερο στο 
τέλος της πρώτης εργάσιμης ημέρας μετά την αποδοχή της εντολής πληρωμής. 
Το άρθρο αυτό καλύπτει το κενό που υπάρχει μεταξύ συγκρίσιμων συστημάτων πληρωμών στο 
εσωτερικό των κρατών μελών, τα οποία λειτουργούν με βάση αυστηρούς κανόνες όσον αφορά 
το χρόνο εκτέλεσης, και του μικρού, αλλά συνεχώς αυξανόμενου, αριθμού συστημάτων 
μεταφορών πίστωσης που έχουν δημιουργηθεί από ομάδες τραπεζών οι οποίες εφαρμόζουν 
ήδη συμβατικούς κανόνες χρόνου εκτέλεσης. Οι υπάρχουσες και μελλοντικές συμφωνίες δεν 
επηρεάζονται από το άρθρο αυτό, με την προϋπόθεση όπ τηρούνται οι υποχρεώσεις 
διαφάνειας ένανπ του πελάτη. 
Η αποζημίωση του εντολέα για τη μη έγκαιρη διεκπεραίωση της πληρωμής περιορίζεται στους 
τόκους που αρχίζουν να υπολογίζονται από την τελευταία ημέρα κατά την οποία θα έπρεπε να 
είχε ολοκληρωθεί η πληρωμή. Η οδηγία δεν προβλέπει την καταβολή αποζημίωσης για 
έμμεσες ζημίες, με την επιφύλαξη όμως των απαιτήσεων που θα μπρούσαν να εγερθούν βάσει 
εθνικών νομοθεσιών. 
23 
Άρθρο 6 
Το άρθρο αυτό αφορά πς περιπτώσεις σης οποίες οι οδηγίες του εντολέα για τον καταλογισμό 
των επιβαρύνσεων δεν εφαρμόζονται ορθά. Το πρόβλημα που δημιουργείται κατΌυτό τον 
τρόπο είναι γνωστό ως "διπλός καταλογισμός προμηθειών". Προκύπτει όταν μια μεταφορά 
πίστωσης, για την οποία ο εντολέας έχει ζητήσει να καταβάλει ο ίδιος όλα τα σχετικά έξοδα, 
έτσι ώστε ο δικαιούχος να λάβει το 100% του ενταλθέντος ποσού, επιβαρύνεται κατά τη 
διαδικασία μεταφοράς με περαιτέρω έξοδα που χρεώνονται στο δικαιούχο. Οι τράπεζες έχουν 
συμφωνήσει όπ η πρακτική αυτή δεν είναι θεμιτή, αλλά η δυσχέρεια που ανπμετωπίζουν είναι 
όπ πολλές φορές μια δεδομένη τράπεζα δεν γνωρίζει ακριβώς ή δεν μπορεί να ελέγξει πς 
πρακτικές όλων των τραπεζών με πς οποίες συναλλάσσεται για να πραγματοποιήσει μια 
μεταφορά πίστωσης. 
Σκοπός του κανόνα είναι να ενισχύσει πς πρωτοβουλίες που αναπτύσσονται από τον τραπεζικό 
τομέα για την εξάλειψη της πρακτικής αυτής, η οποία προκαλεί σοβαρές δυσχέρειες σης 
εμπορικές σχέσεις της επαγγελματικής πελατείας τους και εύλογα προβλήματα και δαπάνες 
στην πελατεία ιδιωτών. 
Οι οδηγίες του πελάτη σχετικά με πς επιβαρύνσεις, σύμφωνα με την υπάρχουσα διεθνή 
τραπεζική πρακτική, αναγράφονται συνήθως στο εμπρόσθιο μέρος μιας μεταφοράς πίστωσης 
με την ένδειξη "BEN" για πς μεταφορές για πς οποίες όλα τα έξοδα πρέπει να αφαιρούνται 
από το ποσό που οφείλεται στο δικαιούχο, ή "SHA" για πς μεταφορές στις οποίες ο εντολέας 
καταβάλλει τα έξοδα της δικής του τράπεζας, ενώ τα έξοδα των άλλων τραπεζών αφαιρούνται 
από το ποσό που οφείλεται στο δικαιούχο. Μια μεταφορά πίστωσης για την οποία όλα τα 
έξοδα καταβάλλονται από τον εντολέα φέρει γενικά την ένδειξη "OUR". Σύμφωνα με την 
οδηγία, αυτός θα είναι ο κανόνας που θα εφαρμόζει το ίδρυμα εάν ο πελάτης δεν έχει δώσει 
οδηγίες για το αντίθετο. Το ίδρυμα θα φέρει την ευθύνη της εξακρίβωσης της εντολής του 
πελάτη και της ορθής αναγραφής της επί της εντολής πληρωμής. 
Οι επιβαρύνσεις που έχουν παρακρατηθεί χωρίς έγκριση του πελάτη θα επιστρέφονται. Η 
τράπεζα του εντολέα ευθύνεται για την ορθή εκτέλεση της εντολής πληρωμής, μέχρι την 
παραλαβή των ποσών από την τράπεζα του δικαιούχου, δηλαδή μέχρι του σημείου που 
ανπστοιχεί στην ολοκλήρωση της μεταφοράς. Για πς τυχόν παρακρατήσεις που 
πραγματοποιούνται πέραν του σημείου αυτού ευθύνεται η τράπεζα του δικαιούχου. Η οδηγία 
προβλέπει ένα μηχανισμό με τον οποία ο εντολέας μπορεί να φγτήσει, κατ'επίλογήν του, την 
απευθείας καταβολή στον δικαιούχο των ποσών που τού επιστρέφονται. Όσον αφορά τη 
δυνατότητα αυτή, είναι σαφές όπ η επιλογή του εντολέα θα εξαρτάται κυρίως από διάφορους 
παράγοντες, όπως ιδίως η φύση των συμβατικών σχέσεων του με το δικαιούχο. 
24 
Άρθρο 7 
Το άρθρο αυτό παρέχει ένα σημαντικό δικαίωμα σε κάθε μέρος που συμμετέχει σε μεταφορά 
πίστωσης, σης περιπτώσεις που υπάρχει σοβαρή καθυστέρηση των μεταφορών και όταν αυτές 
"χάνονται" στο σύστημα. Ο πελάτης εγείρει αξίωση κατά του ιδρύματος του, το οποίο εν 
συνεχεία στρέφεται κατά του ιδρύματος (που λειτουργεί ως ανταποκριτής του) και στο οποίο 
είχε αναθέσει τη διεκπεραίωση της μεταφοράς. Προβλέπεται ιδίως αυστηρή υποχρέωση 
επιστροφής για ποσά χαμηλότερα του ισόποσου των 10.000 ECU. Η τράπεζα μπορεί ωστόσο 
να παρεκκλίνει από την υποχρέωση αυτή σε περίπτωση "ανωτέρας βίας". Η υποχρέωση 
επιστροφής δικαιολογείται για τρεις κυρίως λόγους: 
ο ίδιος ο πελάτης δεν έχει δικαιώματα, ή στερείται οποιουδήποτε αποτελεσματικού μέσου 
για τη διεκδίκηση τους ένανπ οποιουδήποτε από τα ενδιάμεσα ιδρύματα που μεσολαβούν 
στη διενέργεια της μεταφοράς- συνήθως δεν γνωρίζει ποια είναι τα ιδρύματα αυτά-
το ίδρυμα του εντολέα έχει συνήθως επιλέξει τα ιδρύματα μέσω των οποίων θα γίνει η 
διεκπεραίωση της μεταφοράς, ή τουλάχιστον το πρώτο από τα ιδρύματα αυτά- το ίδρυμα 
του εντολέα είναι συνεπώς σε θέση να ασκήσει ανταγωνιστική πίεση στην αγορά για την 
επιλογή αξιόπιστων ενδιάμεσων ιδρυμάτων 
ο εντολέας έχει καταβάλει προμήθεια στο ίδρυμα του για την μεταφορά του ενταλθέντος 
ποσού. Εάν παρά πς προσδοκίες του το ποσό δεν φθάσει στον προορισμό του, θα 
πρέπει τουλάχιστον να έχει δικαίωμα να το ανακτήσει, σύμφωνα με την αρχή της 
ασφαλούς φύλαξης (safe custody). 
Σε μια εμπορική συναλλαγή, ο εντολέας η πληρωμή του οποίου δεν φθάνει στον προορισμό 
της υποχρεώνεται συχνά να καταβάλει τόκους υπερημερίας στον δικαιούχο σε περίπτωση που 
έχει λήξει η προθεσμία εξόφλησης της οφειλής του. Το άρθρο προβλέπει την καταβολή τόκου 
ως εύλογη κατΌποκοπήν αποζημίωση. Ωστόσο, μεταξύ των ιδρυμάτων που μεσολάβησαν 
διαδοχικά στην εκτέλεση της μεταφοράς, το ίδρυμα που ευθύνεται για την καθυστέρηση ή την 
απώλεια ενέχει τελικά την υποχρέωση καταβολής του τόκου αυτού, εκτός εάν έχει καταστεί 
αφερέγγυο (στην περίπτωση αυτή η αποζημίωση πρέπει να καταβληθεί από την τράπεζα του 
εντολέα). Πρέπει να προστεθεί όπτο ίδρυμα που ευθύνεται για την καθυστέρηση είναι πιθανό 
επίσης να είχε την ευκαιρία να επωφεληθεί από τον ετεροχρονισμό που υπήρξε κατά την 
μεταφορά των κεφαλαίων ("float"), και συνεπώς η ποινή που τού επιβάλλεται με τη μορφή 
καταβολής τόκων εμπεριέχει ένα στοιχείο ανάκτησης. 
Η αρχή που καθιερώνει το δικαίωμα στην επιστροφή των χρημάτων, όπως προβλέπεται 
ουσιαστικά στο παρόν άρθρο (αλλά χωρίς δυνατότητα παρέκκλισης), είχε συμπεριληφθεί 
πρόσφατα σε σύσταση της επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για το διεθνές εμπορικό δίκαιο 
προς πς χώρες μέλη της και ενσωματώθηκε στις νομοθετικές ρυθμίσεις που διέπουν τα 
κυριότερα συστήματα πληρωμών των Ηνωμένων Πολιτειών, τόσο για πς εγχώριες όσο και για 
πς διεθνείς μεταφορές πίστωσης. 
25 
26 
Πρόταση 
ΟΔΗΠΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί των διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης 
ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος, 
Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Β της συνθήκης, 
Εκπμώντας: 
όπ ο όγκος των διασυνοριακών πληρωμών εξ αποστάσεως αυξάνεται σταθερά καθώς η 
ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και η προοδευτική μετάβαση στην πλήρη οικονομική και 
νομισματική ένωση οδηγεί στην αύξηση του όγκου των εμπορικών συναλλαγών και της 
κινητικότητας των προσώπων σε ολόκληρη την Κοινότητα· όπ οι διασυνοριακές μεταφορές 
πίστωσης αντιπροσωπεύουν ουσιαστικό τμήμα του όγκου και της αξίας των διασυνοριακών 
πληρωμών εξ αποστάσεως· 
όπ έχει ζωπκή σημασία για τα άτομα και τις επιχειρήσεις να μπορούν να πραγματοποιούν 
μεταφορές πίστωσης με ταχύτητα, ασφάλεια και χαμηλό κόστος μεταξύ όλων των κρατών 
μελών- όπ η δημιουργία ανταγωνιστικής αγοράς υπηρεσιών διασυνοριακών μεταφορών 
πίστωσης πρέπει να οδηγήσει στη βελτίωση των υπηρεσιών αυτών και στη μείωση του κόστους 
τους· 
όπ στόχος της παρούσας οδηγίας είναι να δώσει συνέχεια στην πρόοδο προς την 
απελευθέρωση της κίνησης κεφαλαίων που έχει επιτευχθεί κατά το πρώτο στάδιο της 
οικονομικής και νομισματικής ένωσης· όπ η παρούσα οδηγία λαμβάνει υπόψη το στόχο της 
διευκόλυνσης της χρήσης του ECU όπως ορίζεται στη συνθήκη· όπ η παρούσα οδηγία 
εκλαμβάνεται ως ένα βήμα προς την προοδευτική υλοποίηση της οικονομικής και νομισματικής 
ένωσης- ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται σης μεταφορές πίστωσης που 
πραγματοποιούνται σε οιοδήποτε νόμισμα, συμπεριλαμβανομένου του ECU· 
27 
όπ η παρούσα οδηγία προορίζεται να υλοποιήσει μια από πς πτυχές του προγράμματος 
εργασίας που κατάρπσε η Επιτροπή μετά την έκδοση του Πράσινου Βιβλίου της με τίτλο "Οι 
πληρωμές στην εσωτερική αγορά"· 
όπ η Επιτροπή έχει συστήσει στα κράτη μέλη τον καθορισμό σε όχι λιγότερο από 10.000 ECU 
του ορίου κάτω του οποίου δεν απαιτείται δήλωση διασυνοριακών πληρωμών-
όπ η επιτροπή των διοικητών των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών έκρινε όπ τα 
συστήματα πληρωμών όλων των κρατών μελών πρέπει να έχουν κατάλληλη νομική βάση· όπ 
η Επιτροπή προέβη στη σύσταση ομάδας εργασίας για το νομικό πλαίσιο των διασυνοριακών 
πληρωμών, η οποία απαρτίζεται από εμπειρογνώμονες επί νομικών θεμάτων των κυβερνήσεων 
και του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος- όπ στη γνωμοδότηση της προς την Επιτροπή 
η ομάδα αυτή προτείνει το διαχωρισμό των θεμάτων που καλύπτει η παρούσα οδηγία από 
εκείνα που σχετίζονται με τη λειτουργία του συστήματος, τα οποία αποτελούν ακόμα 
ανπκείμενο εξέτασης· όπ ενδέχεται να καταστεί αναγκαία η υποβολή νέας πρότασης που να 
καλύπτει τα θέματα λειτουργίας του συστήματος, και ιδίως εκείνα που αφορούν τον οριστικό 
χαρακτήρα του διακανονισμού· 
όπ σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να βελπώσειπς υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών 
πίστωσης και να συνδράμει κατΌυτό τον τρόπο το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα σης 
προσπάθειες που καταβάλλει για την προώθηση της αποτελεσματικότητας των διασυνοριακών 
πληρωμών ενόψει της προετοιμασίας του τρίτου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής 
Ένωσης· 
28 
όπ σύμφωνα με το άρθρο 3Β τρίτη παράγραφος της συνθήκης, η παρούσα οδηγία καθορίζει 
πς ελάχιστες απαιτήσεις που είναι αναγκαίες προς διασφάλιση επαρκούς επιπέδου 
πληροφόρησης των πελατών όπη βελτίωση της διαφάνειας εξαρτάται, σε τελευταία ανάλυση, 
από τη συμμόρφωση των ιδρυμάτων με ορισμένες ελάχιστες απαιτήσεις καλής εκτέλεσης- όπ 
η παρούσα οδηγία καθορίζει πς ελάχιστες απαιτήσεις καλής εκτέλεσης με πς οποίες πρέπει 
να συμμορφωθούν τα ιδρύματα που παρέχουν υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης· 
όπ η παρούσα οδηγία ανταποκρίνεται στην πρώτη, δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη αρχή 
όπως ορίζονται στη σύσταση 90/109/ΕΟΚ(1) της Επιτροπής· όπ η παρούσα οδηγία, δεν θίγει πς 
διατάξεις της οδηγίας 91/308/ΕΟΚτου Συμβουλίου της 10ης Ιουνίου 1991 για την πρόληψη της 
χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από 
παράνομες δραστηριότητες*2*· 
όπ λόγω της φύσης των διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης, που συνιστούν σειρά πράξεων 
σης οποίες συμμετέχουν ιδρύματα διαφορετικών κρατών μελών, θεωρείται σκόπιμη και 
αναγκαία μια συντονισμένη προσέγγιση στο επίπεδο της Κοινότητας· όπ στη σύσταση 
90/109/ΕΟΚ η Επιτροπή είχε προτείνει την αυτόνομη ρύθμιση του θέματος από τον ίδιο τον 
τραπεζικό τομέα· όπ αυτή η προσέγγιση, η οποία βασίζεται στην οικειοθελή συμμόρφωση των 
πιστωτικών ιδρυμάτων, δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα- ότι απαιτείται συνεπώς η 
θέσπιση δεσμευτικών μέτρων-
όπ η παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμόζεται οτις μεταφορές πίστωσης για οιοδήποτε ποσό-
όπτα ιδρύματα πρέπει να έχουν υποχρέωση να επιστρέφουν τα ενεχόμενα ποσά σε περίπτωση 
μη εκτέλεσης της μεταφοράς- όπ η υποχρέωση επιστροφής επιβάλλει στα ιδρύματα την 
υποχρέωση σύστασης εγγύησης η οποία, δεν είχε δοθεί η δυνατότητα αποκλεισμού των 
πληρωμών μεγάλων ποσών, μπορεί να έχει επιπτώσεις επί των απαιτήσεων φερεγγυότητας· όπ 
η δυνατότητα παρέκκλισης (που ασκείται από τα κράτη μέλη ή εφόσον ενδείκνυται, από τα 
ιδδρύματα)· από την υποχρέωση αυτή πρέπει να προβλέπεται μόνο σε περίπτωση πληρωμής 
μεγάλων ποσών που υπερβαίνουν τα 10.000 ECU- ότι το εν λόγω κατώτατο όριο δεν πρέπει να 
εφαρμόζεται οτις λοιπές διατάξεις της παρούσας οδηγίας-
(1) EEL 67, 15.3.1990,σ.39 
w EEL 166, 28.6.1991, σ. 77 
29 
όπ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει φνιήσει την θέσπιση οδηγίας του Συμβουλίου για τον 
καθορισμό κανόνων διαφάνειας και καλής εκτέλεσης των διασυνοριακών πληρωμών 
όπ η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στη γνώμη που διατύπωσε σης 6 Ιουλίου 1994, 
εξέφρασε την προτίμηση της για τη θέσπιση κώδικα δεοντολογίας- όπ η Επιτροπή είχε 
ακολουθήσει κατά το παρελθόν την προσέγγιση αυτή- όπ στη γνωμοδότηση της Οικονομικής 
και Κοινωνικής Επιτροπής υπογραμμίζεται όπ σε περίπτωση υποβολής πρότασης οδηγίας, το 
πεδίο της πρέπει να περιορίζεται στον καθορισμό γενικού πλαισίου- όπ η παρούσα οδηγία 
ακολουθεί την αρχή αυτή και αφήνει σημαντικά περιθώρια συμβατικής ελευθερίας-
ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΠΑ: 
30 
ΤΜΗΜΑ Ι. Ορισμοί και πεδίο eocpuovnc 
Άρθρο 1 - Πεδίο ecpgpuovnc 
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν πς απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας στα πιστωτικά ιδρύματα 
και στα άλλα ιδρύματα που παρέχουν στο κοινό υπηρεσίες διασυνοριακών μεταφορών 
πίστωσης στο πλαίσιο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους. 
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις μεταφορές πίστωσης σε οποιοδήποτε νόμισμα, 
συμπεριλαμβανομένου του ECU, και για οποιοδήποτε ποσό, εκτός από πς περιπτώσεις 
σης οποίες γίνεται χρήση της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 
3. 
Άρθρο 2 - Οοισιιοί 
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως: 
α) "πιστωτικό ίδρυμα", το ίδρυμα που ορίζεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ(3) του 
Συμβουλίου- για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα υποκαταστήματα των 
πιστωτικών ιδρυμάτων σε διαφορετικά κράτη μέλη θεωρούνται χωριστά ιδρύματα· 
β) "άλλο ίδρυμα", κάθε νομικό πρόσωπο, εκτός των πιστωτικών ιδρυμάτων, το οποίο παρέχει 
στο κοινό υπηρεσίες μεταφοράς πίστωσης στο πλαίσιο των επιχειρηματικών 
δραστηριοτήτων του· 
γ) "ίδρυμα", πιστωπκό ή άλλο ίδρυμα-
(δ) "πρόσωπο", κάθε νομικό ή φυσικό πρόσωπο, ανάλογα με την περίπτωση-
ε) "πληρωμή", η μεταφορά από εντολέα μιας χρηματικής απαίτησης ένανη τρίτου αποδεκτής 
από τον δικαιούχο, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων σης οποίες ο εντολέας και 
ο δικαιούχος είναι το ίδιο πρόσωπο-
(3) EEL 322, 17.12.1977, σ. 30 
31 
στ) "διασυνοριακή πληρωμή", η πληρωμή από εντολέα, του οποίου ο λογαριασμός από τον 
οποίο πραγματοποιείται η πληρωμή κατέχεται από ίδρυμα ή υποκατάστημα του 
εγκατεστημένο σε κράτος μέλος, ενός ποσού που πρέπει να τεθεί στη διάθεση δικαιούχου 
σε ίδρυμα ή υποκατάστημα του εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος· 
ζ) "εντολέας", το πρόσωπο που δίνει εντολή για τη μεταφορά πίστωσης προς ένα δικαιούχο · 
η) "δικαιούχος", ο τελικός λήπτης μεταφοράς πίστωσης-
θ) "πελάτης", ο εντολέας ή ο δικαιούχος, ανάλογα με την περίπτωση, οι οποίοι μπορεί να 
είναι ένα και το αυτό πρόσωπο-
ι) "εντολή πληρωμής", κάθε μορφής εντολή που δίδεται απευθείας σε ίδρυμα προκειμένου 
να θέσει στη διάθεση δικαιούχου σταθερό ή προσδιορισμένο χρηματικό ποσό 
ια) "μεταφορά πίστωσης", διασυνοριακή πληρωμή, η οποία συνίσταται σε σειρά πράξεων και 
αρχίζει με την έκδοση εντολής πληρωμής από τον εντολέα. Ο όρος καλύπτει κάθε εντολή 
πληρωμής που δίδεται από το πιστωτικό ίδρυμα του εντολέα ή ενδιάμεσο ίδρυμα που 
μεσολαβεί προς εκτέλεση της εντολής πληρωμής· 
ιβ) "ανωτέρα βία", η έννοια που προσδιορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο 
υπό u) της οδηγίας 90/31 ^ΕΟΚ*4* του Συμβουλίου εκτός της περίπτωσης αφερεγγυότητας 
ενδιάμεσου ιδρύματος 
ιγ) "τόκος", το διατραπεζικό επιτόκιο δανεισμού συν 2 εκατοστιαίες μονάδες που εφαρμόζεται 
στη σχετική αγορά για καταθέσεις στο νόμισμα στο οποίο πραγματοποιείται κάθε 
δεδομένη πληρωμή, υπολογιζόμενο για την περίοδο της καθυστέρησης 
ιδ) "τοκοφόρος ημερομηνία", ή ημερομηνία κατά την οποία ο λογαριασμός του πελάτη 
χρεώνεται (για τους εντολείς) ή πιστώνεται (για τους δικαιούχους) και βάσει της οποίας 
το ίδρυμα του πελάτη υπολογίζει τον τόκο του λογαριασμού (εάν είναι έντοκος) ή εκτιμά 
τη διαθεσιμότητα των ποσών, εφόσον ο τόκος δεν αποτελεί κατάλληλο κριτήριο-
(4) EEL 158, 23.6.1990, σ. 59 
32 
ιε) "αποδοχή", η αποδοχή εντολής πληρωμής από ένα ίδρυμα, εφόσον πληρούνται οι όροι 
του ιδρύματος ως προς την ύπαρξη επαρκούς κάλυψης και την αναγνώριση των μερών 
που κατονομάζονται στην εντολή πληρωμής, καθώς και τυχόν άλλοι όροι που έχουν 
συμφωνηθεί από τα μέρη· 
ιστ) "ολοκλήρωση", η αποδοχή της μεταφοράς πίστωσης από το ίδρυμα του δικαιούχου-
ιζ) "ενδιάμεσο ίδρυμα", ίδρυμα που δεν είναι ούτε εκείνο του εντολέα ούτε εκείνο του 
δικαιούχου -
ιη) "εργάσιμη ημέρα", για κάθε ίδρυμα, η ημέρα, ή μέρος της ημέρας, κατά την οποία το 
ίδρυμα είναι ανοικτό για τη διεκπεραίωση μεταφορών πίστωσης. 
ΤΜΗΜΑ II. Διαφάνεια των όρων μεταφοράς πίστωσης 
Άρθρο 3 - Πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται πριν από την εκτέλεση 
(πραγματοποιούμενης ή λαμβανόμενης) μεταφοράς πίστωσης 
Το ίδρυμα παρέχει εγγράφως στους πελάτες του σαφείς πληροφορίες σχετικά με πς 
υπηρεσίες που προσφέρει για την πραγματοποίηση ή τη λήψη μεταφορών πίστωσης. Οι 
πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν τουλάχιστον: 
ένδειξη του χρόνου που απαιτείται για να πιστωθεί το ποσό στο λογαριασμό της τράπεζας 
του δικαιούχου ή στο δικαιούχο, ανάλογα με την περίπτωση-
τη βάση υπολογισμού όλων των προμηθειών και εξόδων που πρέπει να καταβάλει ο 
δικαιούχος στο ίδρυμα· 
την τοκοφόρο ημερομηνία που εφαρμόζεται-
αναφορά των διαθέσιμων επανορθωτικών διαδικασιών και τον τρόπο με τον οποίο ο 
πελάτης μπορεί να προσφύγει σε αυτές-
33 
Άοθοο 4 - Πληοοφορίεο που πρέπει να παρέχονται μετά την εκτέλεση 
(πραγματοποιούμενης ή λαμβανόμενης) μεταφοράς πίστωσης 
Το ίδρυμα παρέχει εγγράφως στους πελάτες του σαφείς πληροφορίες μετά την 
πραγματοποίση ή τη λήψη μεταφοράς πίστωσης. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν 
τουλάχιστον: 
στοιχεία αναφοράς που επιτρέπουν στον πελάτη να αναγνωρίσει την πληρωμή-
το ποσό των εξόδων που πρέπει να καταβάλει ο πελάτης. Αν ο εντολέας έχει εγκρίνει 
παρακράτηση από το ενταλθέν ποσό της μεταφοράς πίστωσης, το γεγονός αυτό καθώς 
και το αρχικό ποσό της μεταφοράς πίστωσης δηλώνονται στο δικαιούχο από την τράπεζα 
του· 
την τοκοφόρο ημερομηνία που εφαρμόζεται. 
ΤΜΗΜΑ III. Ελάχιστες υποχρεώσεις των ιδρυμάτων όσον αφορά τις μεταφορές πίστωσης 
Άρθρο 5 - Υποχρέωση εκτέλεσης της μεταφοράς σε εύλογη προθεσμία 
1. Κάθε ίδρυμα που έχει αποδεχθεί εντολή πληρωμής εκτελεί τη σχετική μεταφορά πίστωσης 
εντός της προθεσμίας που έχει συμφωνηθεί με τον πελάτη (ή το ίδρυμα) που έδωσε την 
εντολή πληρωμής. Άν δεν υπάρχει ειδική συμφωνία ως προς την προθεσμία, το ίδρυμα 
ενεργεί εγκαίρως ώστε να τηρούνται οι σαφείς προθεσμίες που έχουν γνωστοποιηθεί. Σε 
περίπτωση που δεν υπάρχει ειδική συμφωνία ούτε έχει γνωστοποιηθεί ένδειΣη του 
απαιτούμενου χρόνου διεκπεραίωσης, ισχύουν τα εξής: 
- το ίδρυμα του εντολέα ενέχει ευθύνη ένανη του εντολέα για την ολοκλήρωση της 
μεταφοράς πίστωσης το αργότερο μέχρι το τέλος της πέμπτης εργάσιμης ημέρας που 
έπεται της αποδοχής από αυτό της εντολής πληρωμής· και 
34 
- το ίδρυμα του δικαιούχου υποχρεούται να θέσει το ποσό της μεταφοράς πίστωσης στη 
διάθεση του δικαιούχου το αργότερο στο τέλος της εργάσιμης ημέρας που έπεται της 
ολοκλήρωσης της μεταφοράς πίστωσης. 
2. Το ίδρυμα του εντολέα αποζημιώνει τον εντολέα με την καταβολή τόκου επί του ποσού 
της μεταφοράς πίστωσης εάν αυτή ολοκληρωθεί με καθυστέρηση, αλλά δεν ευθύνεται 
δυνάμει της παρούσας οδηγίας, για ζημίες που ενδέχεται να προκύψουν εμμέσως. Δεν 
καταβάλλεται αποζημίωση στην περίπτωση που η τράπεζα του εντολέα μπορεί να 
αποδείξει όπ η καθυστέρηση οφειλόταν στον εντολέα. 
3. Εκτός από την υποχρέωση εκτέλεσης της μεταφοράς που αναφέρεται στην παράγραφο 
1, το ίδρυμα του δικαιούχου αποζημιώνει το δικαιούχο με την καταβολή τόκων επί του 
ποσού της μεταφοράς πίστωσης εάν αυτό τεθεί στη διάθεση του με καθυστέρηση. 
Άρθρο 6 - Υποχρέωση εκτέλεσης σύμφωνα ut τις οδηνιεο 
που περιέχονται στην εντολή πληρωμής 
1. Το ίδρυμα του εντολέα, κάθε ενδιάμεσο ίδρυμα και το ίδρυμα του δικαιούχου, από τη 
στιγμή που αποδέχονται την εντολή πληρωμής, οφείλουν να εκτελούν τη μεταφορά 
πίστωσης για ολόκληρο το ενταλθέν ποσό, εκτός εάν έχουν εξουσιοδοτηθεί να προβούν 
σε παρακράτηση εξόδων από το ποσό αυτό. Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης μη 
παρακράτησης εξόδων, το ίδρυμα του δικαιούχου μπορεί, στις δέουσες περιπτώσεις, να 
επιβαρύνει τον δικαιούχο με συμπληρωματικά έξοδα για τη διαχείριση του λογαριασμού 
του. Ωστόσο, αυτά τα συμπληρωματικά έξοδα διαχείρισης δεν υπερβαίνουν εκείνα που 
εφαρμόζονται για εγχώρια μεταφορά πίστωσης. 
35 
2. Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από άλλο ίδρυμα εκτός από εκείνο του δικαιούχου της 
προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 υποχρέωσης εκτέλεσης της μεταφοράς πίστωσης 
σύμφωνα με την εντολή πληρωμής, και με την επιφύλαξη κάθε άλλης απαίτησης που 
ενδέχεται να εγερθεί, το ίδρυμα του εντολέα υποχρεούται να πιστώσει, με δική του 
δαπάνη, τον εντολέα με κάθε ποσό το οποίο έχει παρακρατηθεί αδικαιολόγητα από 
οιοδήποτε ίδρυμα. Εναλλακτικά, και εφόσον το φγτήσει ο εντολέας, μεταφέρει τα ποσά 
αυτά σε πίστωση του δικαιούχου, χωρίς καμία παρακράτηση και με δική του δαπάνη. 
Κάθε ενδιάμεσο ίδρυμα που προβαίνει σε παρακράτηση κατά παράβαση της υποχρέωσης 
που προβλέπεται στην παράγραφο 1 υποχρεούται να πιστώσει με το παρακρατηθέν ποσό 
το ίδρυμα του εντολέα. Εναλλακτικά, και εφόσον το απαιτήσει το ίδρυμα του εντολέα, 
μεταφέρει το ποσό αυτό, χωρίς παρακράτηση και με δική του δαπάνη, σε πίστωση του 
δικαιούχου. 
3. Σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από το ίδρυμα του δικαιούχου της υποχρέωσης εκτέλεσης 
σύμφωνα με την εντολή πληρωμής, και με την επιφύλαξη κάθε άλλης απαίτησης που 
ενδέχεται να εγερθεί, το ίδρυμα του δικαιούχου οφείλει να πιστώσει, με δική του δαπάνη, 
τον δικαιούχο με κάθε ποσό που έχει παρακρατηθεί αδικαιολόγητα. 
Άρθρο 7 - Υποχρέωση των ιδρυμάτων για την επιστροφή χρημάτων 
σε περίπτωση un εκτέλεσης Tnc μεταφοράς 
Εάν μετά την αποδοχή εντολής πληρωμής από το ίδρυμα του εντολέα η σχετική μεταφορά 
πίστωσης δεν ολοκληρωθεί για οιονδήποτε λόγο, και με την επιφύλαξη κάθε άλλης 
απαίτησης που ενδέχεται να εγερθεί, ο εντολέας έχει δικαίωμα να ζητήσει την πίστωση 
του λογαριασμού του με ολόκληρο το ενταλθέν ποσό της μεταφοράς πίστωσης, 
προσαυξημένο με τους σχετικούς τόκους και με το ποσό των εξόδων της μη 
εκτελεσθείσας μεταφοράς. Η σχετική αίτηση υποβάλλεται τουλάχιστον είκοσι εργάσιμες 
ημέρες μετά την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η μεταφορά 
πίστωσης. Κάθε ενδιάμεσο ίδρυμα που έχει αποδεχθεί την εντολή πληρωμής υποχρεούται 
να επιστρέψει, με δική του δαπάνη, το ποσό της μεταφοράς πίστωσης στο ίδρυμα που 
την έχει διατάξει. 
36 
2. Αν η μη ολοκλήρωση της μεταφοράς πίστωσης οφείλεται σε εσφαλμένες οδηγίες που 
έδωσε ο εντολέας στο ίδρυμα του, το ίδρυμα του εντολέα και τα άλλα ιδρύματα που 
μεσολαβούν καταβαλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να πραγματοποιήσουν την 
προβλεπόμενη στην παράγραφο 1 επιστροφή των χρημάτων. 
3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν στα ιδρύματα να θεσπίσουν συμβατικές ρήτρες 
παρέκκλισης από την υποχρέωση επιστροφής χρημάτων, όπως προβλέπεται στην 
παράγραφο 1, στις ακόλουθες περιπτώσεις: 
- όταν η μη εκτέλεση της μεταφοράς πίστωσης οφείλεται σε λόγους ανωτέρας βίας, ή 
- για πληρωμές άνω των 10.000 ECU. 
ΤΜΗΜΑ IV. Τελικές διατάξεις 
Άρθρο 8 - Εφαουογή 
1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν πς αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές 
διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο σης 
31 Δεκεμβρίου 1996. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. 
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν πς εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην 
παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευση 
τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 
37 
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των ουσιωδών διατάξεων 
εσωτερικού δικαίου πς οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα 
οδηγία. Στην ανακοίνωση αυτή τα κράτη μέλη παραθέτουν πίνακα ανηστοιχίας, στον 
οποίο παρουσιάζονται οι εθνικές διατάξεις που υφίστανται ή θεσπίζονται όσον αφορά κάθε 
άρθρο της παρούσας οδηγίας. 
Άρθρο 9 - Υποβολή έκθεοτκ nooc το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
και το Συμβούλιο 
Το αργότερο οτις 31 Δεκεμβρίου 1999, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, 
συνοδευόμενη, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, με προτάσεις για την αναθεώρηση της. 
Άρθρο 10 - ΈναοΕη ισχύος 
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευση της στην Επίσημη 
Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
Άρθοο 11 -Αποδέκτες 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Βρυξέλλες, 
Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος 
38 
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 
Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις διασυνοριακές 
μεταφορές πίστωσης 
1α. Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας, για ποιο λόγο είναι απαραίτητη η κοινοτική 
νομοθεσία και ποιοι είναι οι κύριοι στόχοι της; 
Μια από πς βασικές προϋποθέσεις για την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της 
Ενιαίας Αγοράς και της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης είναι η δυνατότητα διενέργειας, τόσο 
από μεμονωμένα άτομα όσο και από επιχειρήσεις, πληρωμών στο εσωτερικό της Ένωσης με την ίδια 
ταχύτητα, αξιοπιστία και χαμηλό κόστος όπως και οι πληρωμές που πραγμστοιούνται σήμερα εντός 
των κρατών μελών που διαθέτουν τα πιο αποτελεσματικά εθνικά συστήματα πληρωμών. Σκοπός της 
παρούσας πρότασης είναι κατά κύριο λόγο να καθορίσει πς ελάχιστες απαιτήσεις που είναι αναγκαίες 
για να εξασφαλιστεί ένα επαρκές επίπεδο πληροφόρησης των πελατών. Καλύπτει καταρχήν πς 
πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται εκ των προτέρων στους χρήστες όσον αφορά πς διάφορες 
δυνατότητες διασυνοριακής μεταφοράς χρηματικών ποσών, γεγονός που θα τους επιτρέψει να 
κάνουν καλύτερες επιλογές και να συμβάλλουν στη βελτίωση της συνολικής αποτελεσματικότητας 
των συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών χάρη σης πτωτικές πιέσεις που ασκούνται κατ'αυτόν τον 
τρόπο σης πμές. Πληροφορίες πρέπει επίσης να παρέχονται μετά την εκτέλεση των διασυνοριακών 
πληρωμών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα όλα ιδρύματα, παρά το σημαντικό αριθμό τους στην 
ΕΕ, θα παρέχουν πς υπηρεσίες τους σύμφωνα με τους προβλεπόμενους όρους διαφάνειας, 
απαιτείται ο καθορισμός ελάχιστων κανόνων καλής εκτέλεσης. 
Κατά συνέπεια, η παρούσα πρόταση καθορίζει επίσης τους ελάχιστους κανόνες καλής εκτέλεσης των 
πληρωμών που θεωρούνται απαραίτητοι λαμβανομένου υπόψη του θεμελιώδους στόχου που 
αναφέρεται ανωτέρω. 
Δεδομένης της διασυνοριακής φύσης των εν λόγω πληρωμών, η θέσπιση νομοθεσίας σε εθνικό 
επίπεδο θα επαρκούσε μόνο εάν αυτή ήταν ουσιαστικά όμοια σε όλα τα κράτη μέλη. Ο 
αποτελεσματικότερος τρόπος για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων είναι επομένως η θέσπιση 
οδηγίας στην οποία θα ορίζονται οι αναγκαίοι ελάχιστοι κανόνες. 
1β. Είναι πιθανόν να απορρέουν ευρύτερα οφέλη και μειονεκτήματα από την πρόταση; 
Αναμένεται όπ η εφαρμογή των κανόνων καλής εκτέλεσης θα υποχρεώσει τα ιδρύματα να 
αναθεωρήσουν τα συστήματα διασυνοριακών πληρωμών και θα οδηγήσει στη βελτίωση της 
αποτελεσματικότητας τους. Παράλληλα, οι πελάτες θα είναι σε θέση να επιλέγουν με πιο 
ορθολογικά κριτήρια ανάμεσα σης προσφερόμενες υπηρεσίες και τα διάφορα ιδρύματα. Οι 
παράγοντες αυτοί είναι πιθανόν να συμβάλουν σε μια προοδευτική και σημαντική μείωση του κόστους 
των διασυνοριακών πληρωμών, η οποία μεσομακροπρόθεσμα εκτιμάται σε τουλάχιστον 10 δισεκατ. 
ECU ετησίως(1), ποσό που βαρύνει σήμερα πς επιχειρήσεις και τους τελικούς καταναλωτές. Το 
Ο) Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε το 1994 από την Επιτροπή καταδεικνύει ότι το μέσο συνολικό 
κόστος μιας διασυνοριακής μεταφοράς ποσού 100 ECU είναι 25,4 ECU. Ωστόσο, μπορεί να 
θεωρηθεί ότι 100 ECU αντιπροσωπεύουν ένα σχετικά μικρό ποσό σε σχέση με τη συνήθη αξία των 
μεταφορών και ότι είναι πιθανό ότι το κόστος της μεταφοράς του ποσού αυτού αντιστοιχεί στην 
ελάχιστη επιβάρυνση που εφαρμόζεται στις συναλλαγές αυτού του είδους. Οι Ευρωπαϊκές ενώσεις 
του Χρηματοπιστωικού Τομέα επεσήμαναν ότι οι συνήθεις συναλλαγές αφορούν ένα μέσο ποσό 
1.500 ECU τουλάχιστον. Θεωρείται γενικά ότι η διασυνοριακή μεταφορά ποσού της τάξης αυτής 
επιβαρύνεται με υψηλότερο κόστος,το οποίο εκτιμάται σε περίπου 30 ECU. Ίο κόστος αυτό πρέπει 
να συγκριθεί με το μέσο κόστος αντίστοιχων εγχο\)ΐ.ων μεταφοράς, το οποία (εάν υπάρχει) 
σπάνια υπερβαίνει τα 2 ECU. Σύμφωνα με τα στοιχεία για το 1991, ο αριθμός το>ν διασυνοριακοί 
μεταφορών πίστωσης ανέρχεται σε 117,6 εκατ. II εκτίμηση της εξέλιξης, μεσομακροπρόθεσμα, του 
όγκου αυτών των μεταφορών έγινε με βάση την ετήσια αύξηση του κατά την περίοδο 1989-1991 
(η οποία υπερέβη το 15% ετησίιος) και λαμβάνοντας υπόψη την αύξηση των μηνυμάτων SWIFT 
39 
σημερινό κόστος (25,4 ECU κατά μέσο όρο για τις μικρότερες πληρωμές, δηλαδή για μεταφορές 
πίστωσης αξίας 100 ECU) αποτελεί αντικίνητρο για τη διενέργεια εμπορικών συναλλαγών, ιδίως στο 
πλαίσιο διασυνοριακών οικονομικών δραστηριοτήτων που αφορούν προϊόντα και υπηρεσίες μικρής 
αξίας και χαμηλού περιθωρίου κέρδους, και κατά συνέπεια αντιπροσωπεύει εμπόδιο στην αύξηση της 
απασχόλησης, ιδίως στον τομέα των MME. 
Ο εξορθολογισμός των συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών μπορεί να οδηγήσει σε απόλυση 
πλεονάζοντος προσωπικού στον τομέα των συστημάτων πληρωμών, ιδίως εκείνων που σχετίζονται 
με τραπεζικές εργασίες. Η κατάσταση αυτή αναμένεται ωστόσο να εξισορροπηθεί σε σημαντικό 
βαθμό με τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης που θα σχετίζονται με την εισαγωγή νέων τεχνολογιών 
και καινοτόμων υπηρεσιών υψηλής προστιθέμενης αΈ^ας στον τομέα των συστημάτων πληρωμών. Ο 
κίνδυνος απόλυσης πλεονάζοντος προσωπικού στον τομέα των συστημάτων πληρωμών θα αμβλυνθεί 
περαιτέρω χάρη στην αύξηση του όγκου εργασιών που θα προκύψει από τη βελτίωση της 
αποτελεσματικότητας, και επομένως της διαφάνειας (αποτελεσματικότερο σύστημα πληρωμών ή 
διεύρυνση των δυνατοτήτων εμπορικών συναλλαγών στο εσωτερικό της ΕΕ ή συμβολή στην 
οικονομική ανάπτυξη και στην αύξηση της απασχόλησης ή υψηλότερη και περισσότερο ειδικευμένη 
Οΐτηση για αποτελεσματικές υπηρεσίες πληρωμών, κ.λπ.). 
1.γ Έχουν εξεταστεί εναλλακτικές προτάσεις, και με ποιο αποτέλεσμα (π.χ. κώδικες συμπεριφοράς, 
αυτόνομες ρυθμήσεις από τον ίδιο τον τομέα); 
Ναι. Το 1990 η Επιτροπή εξέδωσε την σύσταση 90/109 ΕΟΚ(2), η οποία περιλάμβανε ορισμένες 
βασικές αρχές όσον αφορά τους ελάχιστους κανόνες καλής εκτέλεσης των διασυνοριακών 
μεταφορών πίστωσης. Το 1991, η Επιτροπή συνεργάστηκε με εκπροσώπους του κλάδου των 
ευρωπαϊκών τραπεζών, του διανεμητικού εμπορίου, των MME και των καταναλωτών με σκοπό την 
εξεύρεση, στο πλαίσιο της οικειοθελούς συμμόρφωσης των ενδιαφερόμενων φορέων, κατάλληλων 
λύσεων στα προβλήματα που αφορά η παρούσα οδηγία. Η έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη 
συνέχεια (1992, 1993 και 1994) κατέδειξε όπ σε όλα τα σχετικά θέματα (δηλαδή εκείνα που 
ανπμετωπίζονται στην παρούσα πρόταση), η πρόοδος ήταν ανεπαρκής. 
2. Ποιους θα αφορά η πρόταση; 
Ποιον τομέα δραστηριότητας; Ποιο είναι το μέγεθος των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων και της 
συνολικής απασχόλησης; 
Η πρόταση θα εφαρμόζεται σπς τράπεζες και τα άλλα ιδρύματα τα οποία παρέχουν, υπό μορφή 
επιχειρηματικής δραστηριότητας, υπηρεσίες μεταφοράς πίστωσης. Στην πράξη, η μεγάλη 
πλειοψηφία των ιδρυμάτων αυτών θα είναι τράπεζες και οιονεί τράπεζες. Λίγα από τα ιδρύματα αυτά 
ανήκουν στις διάφορες κατηγορίες μικρών επιχειρήσεων. 
Υπάρχουν ειδικά χαρακτηριστικά στον τομέα αυτό, π.χ. κυριαρχία περιορισμένου αριθμού 
μεγάλων επιχειρήσεων; 
Το κύριο χαρακτηριστικό του τομέα είναι ο ιδιαίτερα χαμηλός βαθμός ενοποίησης των συστημάτων 
πληρωμών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, στον οποίο οφείλονται σε μεγάλο βαθμό το υψηλό κόστος, οι 
δυσλειτουργίες και η έλλειψη διαφάνειας που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας πρότασης. Ο 
(2) (κατ.1, μεταφορές πελατών) στην ΕΚ κατά την περίοδο 1991-1993. Λαμβάνοντας ως υπόθεση ότι 
το ποσοστό αύξησης της περιόδου αναφοράς θα παραμείνει αμετάβλητο, μπορεί να γίνει η 
επιφυλακτική εκτίμηση ότι μεσομακροπρόθεσμα, δηλαδή κατά τη διάρκεια των πέντε ετών έως το 
2000, ο όγκος των διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης θα αυξηθεί κατά περίπου 100% και θα 
ανέλθει σε τουλάχιστον 356 εκατ. Επομένως, τα συνδυασμένα οφέλη που θα προκι>ψουν από την 
αύξηση του όγκου των διασυνοριακών μεταφορών και τη μείωση του κόστους τους εκτιμώνται 
σε 9,968 δισεκατ. ECU. 
Σύσταση για τη διαφάνεια των τραπεζικών όρων που συνδέονται με τις διασυνοριακές 
χρηματοπιστωτικές συναλλαγές (Επίσημη Εφημερίδα αριθ. L 67 της 15ης Μαρτίου 1990, σ. 39). 
40 
μικρός όγκος διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης σε σχέση με το συνολικό όγκο των εγχώριων 
μεταφορών(3) ενδέχεται να είναι ένας από τους βασικούς προσδιοριστικούς παράγοντες του χαμηλού 
επιπέδου των επενδύσεων για την ενοποίηση των συστημάτων πληρωμών. Μπορεί ωστόσο να 
θεωρηθεί όπτο υψηλό κόστος, οι δυσλειτουργίες και η έλλειψη διαφάνειας των μεταφορών πίστωσης 
αποτελούν με τη σειρά τους εμπόδια στην ανάπτυξη των υπηρεσιών αυτών και συμβάλλουν στη 
διατήρηση του σχετικά χαμηλού όγκου τους. 
Υπάρχουν επιπτώσεις για τις πολύ μικρές επιχειρήσεις, τη βιοτεχνία ή τους 
αυτοαπασχολούμενους; 
Οι πολύ μικρές επιχειρήσεις δεν είναι, κατά πάσαν πιθανότητα, σε θέση να προσφέρουν υπηρεσίες 
μεταφοράς πίστωσης στο κοινό. Ωστόσο, ως φορείς στους οποίους απευθύνεται η πρόταση, 
δηλαδή ως χρήστες αυτών των υπηρεσιών, θα επωφεληθούν στο βαθμό που συμμετέχουν στο 
διασυνοριακό εμπόριο. Οι παρατηρήσεις αυτές ισχύουν επίσης για την βιοτεχνία και για τους 
αυτοαπασχολούμενους, οι οποίοι δεν θα είναι σε θέση να προσφέρουν υπηρεσίες μεταφοράς 
πίστωσης, αλλά θα επωφεληθούν από την πρόταση ως χρήστες των υπηρεσιών αυτών. 
Υπάρχουν συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές στην Κοινότητα στις οποίες εντοπίζονται οι 
δραστηριότητες αυτές; 
Όχι. 
Με ποιον τρόπο καλούνται οι επιχειρήσεις να συμμορφωθούν με την παρούσα πρόταση; Ποιο 
θα είναι το σχετικό κόστος; 
Το κόστος συμμόρφωσης με την πρόταση θα αφορά κυρίως την παραγωγή ή αναβάθμιση, ανάλογα 
με την περίπτωση, και την εκτύπωση ενημερωτικού υλικού που θα περιγράφει τους όρους που 
εφαρμόζονται οτις διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης (περιγραφή των διάφορων διαθέσιμων 
μέσων, αναφορά των σχετικών στοιχείων κόστους, δευκρίνιση των προθεσμιών εκτέλεσης των 
πληρωμών, ειδικές προειδοποιήσεις όσον αφορά ορισμένα μέσα πληρωμών, πληροφόρηση σχετικά 
με πς επανορθωτικές διαδικασίες που είναι διαθέσιμες στους χρήστες). Τα ιδρύματα θα πρέπει 
επίσης να αναθεωρήσουν και να βελπώσουν τα συστήματα πληρωμών έτσι ώστε να εξασφαλιστεί όπ 
η διαφημιζόμενη ποιότητα των υπηρεσιών τους ανπστοιχεί πραγματικά στην ποιότητα των 
παρεχόμενων υπηρεσιών. Η αναθεώρηση αυτή θα βοηθήσει τα ιδρύματα να εντοπίσουν και να 
εξαλείψουν τα κενά που υπάρχουν στη εσωτερική τους οργάνωση, συμβάλλοντας έτσι σημαντικά 
στην προοδευτική μείωση του κόστους παραγωγής των υπηρεσιών και, κατά συνέπεια, του σημείου 
ισορροπίας εσόδων και εξόδων βάσει του οποίου λαμβάνουν πς αποφάσεις για την πμολογιακή τους 
πολιτική ένανπ των χρηστών. 
Είναι άλλωστε πιθανό όπτο κόστος αυτό θα ανπσταθμιστεί εν μέρει ή ακόμα και εξ ολοκλήρου από 
τα εμπορικά οφέλη που θα προκύπτουν σταδιακά καθώς τα ιδρύματα θα είναι σε όλο και μεγαλύτερο 
βαθμό σε θέση να αντλούν από τα ποιοπκά πρόπιπα των υπηρεσιών μεταφοράς πίστωσης που 
παρέχουν τα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα που θα τους επιτρέπουν να προσελκύουν νέους και 
ειδικευμένους πελάτες, και ιδίως MME. 
Υπάρχουν άλλες διοικητικές διαδικασίες ή διατυπώσεις που πρέπει να πληρούνται; 'Οχι. 
Απαιτούνται άδειες ή εγκρίσεις άσκησης αυτών των δραστηριοτήτων; Όχι. 
Καταλογίζονται προμήθειες; Όχι. 
(3) Ομοσπονδία Τραπεζιόν της ΙίΚ, Ετήσια έκθεση 1992. Ίο 1991, ο όγκος των διαουνοριακύιν 
πληρωμών αντιπροσώπευε το 1,27% του συνολικού όγκου των εγχώριων πληρωμών που δεν 
πραγματοποιήθηκαν τοις μετρητοίς). Οι διασυνοριακές μεταφορές πίστωσης αντιπροσώπευαν το 
29,5% (δηλαδή 117,6 εκατ.) του όγκου των διασυνοριακών πληρωμών. Ωστόσο, η αξία μιας 
διασυνοριακής πληρωμής ήταν κατά μέσο όρο σημαντικά υψηλότερη από τη μέση αξία των 
αντίστοιχων εγχώριων πληρωμών. 
41 
4. Ποιες είναι οι πιθανές οικονομικές συνέπειες, το κόστος και τα οφέλη από την πρόταση; 
Στην απασχόληση; 
Στον τομέα των συστημάτων πληρωμών, το τελικό αποτέλεσμα αναμένεται να είναι περιορισμένο και 
μάλλον θετικό. Για πς MME, θα υπάρξουν σημανπκά οφέλη από πλευράς απασχόλησης 
(αποτελεσματικότερο σύστημα πληρωμών ή διεύρυνση των δυνατοτήτων εμπορικών συναλλαγών στο 
εσωτερικό της ΕΕ ή συμβολή στην οικονομική ανάπτυξη και στην αύξηση της απασχόλησης ή 
υψηλότερη και περισσότερο ειδικευμένη ζήτηση για αποτελεσματικές υπηρεσίες πληρωμών, κ.λπ.). 
Βλέπε παράγραφο 1β. 
Στις επενδύσεις και τη δημιουργία ή την έναρξη λειτουργίας νέων επιχειρήσεων; 
Οι επενδυτικές επιπτώσεις θα είναι αναμφισβήτητα θετικές, δεδομένου όπ τα ιδρύματα θα έχουν τη 
δυνατότητα να αναβαθμίσουν πς υπηρεσίες τους. Τα οφέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 
(τουλάχιστον 10 δισεκατ. ECU ετησίως, μεσομακροπρόθεσμα) θα επιτρέψουν την αποδέσμευση 
σημαντικών επενδυτικών πόρων και τη δημιουργία νέων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. 
Στην ανταγωνιστική θέση των επιχειρήσεων, τόσο στην κοινοτική αγορά όσο και οτις αγορές 
τρίτων χωρών; 
Τα οφέλη από πλευράς αποδοτικότητας και μείωσης του κόστους για πς επιχειρήσεις στο εσωτερικό 
της Κοινότητας θα είναι ιδιαίτερα σημαντικά (βλέπε παραγράφους 1 και 4 ανωτέρω). Δεν θα έχει 
άμεση επίπτωση σης δραστηριότητες τους τρίτες χώρες, παρόλο που αναμένονται θετικά 
πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. 
Στις δημόσιες αρχές που είναι αρμόδιες για την εφαρμογή των μέτρων; 
Εκτός από πς καθαρά διοικηπκές δαπάνες για τη θέσπιση της αναγκαίας εθνικής νομοθεσίας, το 
κόστος εφαρμογής μπορεί να είναι αμελητέο, ανάλογα με τη σημερινή κατάσταση της νομοθεσίας 
στο κάθε κράτος μέλος. 
Υπάρχουν άλλες έμμεσες επιπτώσεις; 
Όχι, εκτός από εκείνες που αναφέρθηκαν στις παραγράφους 1 και 2. 
Ποιο είναι το κόστος και τα οφέλη από την πρόταση; 
π κόστος: αναμένεται όπ το κόστος συμμόρφωσης με την οδηγία δεν θα έχει σημανπκές επιπτώσεις 
σπς δαπάνες διαφήμισης των ιδρυμάτων, στο βαθμό που η συμμόρφωση θα αφορά κυρίως την 
παραγωγή ή αναβάθμιση, ανάλογα με την περίπτωση, του ενημερωτικού υλικού. Όσον αφορά 
την οιπαραττητη αναθεώρηση των συστημάτων, αναμένεται όπ τα περιθώρια εξοικονόμησης 
κόστους θα υπερκαλύψουν πς επενδυτικές δαπάνες για την αναθεώρηση. 
π οφέλη: στο έγγραφο εργασίας του 1992(4), η Επιτροπή ανέφερε όπ το 50% περίπου του 
εκτιμώμενου όγκου των διασυνοριακών πληρωμών (400 εκατ.) αφορούσε ποσά μικρότερα από το 
όριο των 2.500 ECU και υπογράμμισε τη σημασία που έχει, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος 
αυτού, η έγκαιρη λήψη μέτρων για την αναβάθμιση των συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών 
με βάση τα πρότυπα των καλύτερων εθνικών συστημάτων. 
(4) "Διευκόλυνση των διασυνοριακών πληρωμών: Εξάλειψη των εμποδίων": SEC (92) 621 της 
27ης Μαρτίου 1992. 
42 
Με βάση τα σημερινά και μελλοντικά στοιχεία αξιολόγησης (βαθμιαία ολοκλήρωση του 
προγράμματος εσωτερικής αγοράς, μετάβαση στην πλήρη ΟΝΕ), τα μεικτά οφέλη της μείωσης 
του κόστους των μεταφορών πίστωσης εκπμώνται μεσομακροπρόθεσμα σε τουλάχιστον 10 
δισεκατ. ECU ετησίως. 
• τελικό αποτέλεσμα: ιδιαίτερα θετικό από άποψη οφελών. 
5. Επιπτώσεις στις MME. Η πρόταση περιλαμβάνει μέτρα με τα οποία λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές 
επιπτώσεις στις MME ; εάν όχι, γιατί; Είναι σκόπιμο να προβλεφθούν λιγότερο αυστηρές ή 
διαφορετικές απαιτήσεις; 
Ναι. Η πρόταση παρέχει σπς τράπεζες τη δυνατότητα να καθορίζουν πς υποχρεώσεις τους όσον 
αφορά την εκτέλεση της πληρωμής. Η μόνη υποχρέωση που δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο 
συμβατικής σχέσης, δηλαδή η υποχρέωση επιστροφής του ποσού σε περίπτωση απώλειας του ή μη 
εκτέλεσης της πληρωμής, θα οφελήσει σε μεγαλύτερο βαθμό πς MME σε σχέση με πς μεγαλύτερες 
επιχειρήσεις, καθώς το εγγυημένο ανώτατο όριο για πς πληρωμές είναι σχεπκά χαμηλό (10.000 
ECU). 'Οπως αναμενόταν, οι MME εξέφρασαν την προτίμηση τους για την κατάργηση του ανώτατου 
ορίου. Ωστόσο, η Επιτροπή κρίνει όπτο όριο αυτό, στο επίπεδο στο οποίο έχει καθοριστεί, παρέχει 
στις MME επαρκή κάλυψη χωρίς να έχει σημαντικές επιπτώσεις για τον τραπεζικό τομέα από πλευράς 
προληπτικής εποπτείας. 
Είναι δυνατόν να υπάρξουν υψηλότερα όρια τα οποία να εξαιρούν τις MME χωρίς να θίγεται η 
αποτελεσματικότητα της ρύθμισης; 
Το μόνο όριο που προβλέπεται στην παρούσα πρόταση (10.000 ECU) προσδιορίζει τους δικαιούχους 
της οδηγίας. Αντίστροφα, δεν υπάρχει όριο που να είναι συνάρτηση του μεγέθους των 
επιχειρήσεων. Ο καθορισμός παρόμοιου ορίου δεν θα ήταν σκόπιμος για τους λόγους που 
αναπτύσσονται στην προηγούμενη ερώτηση στο σημείο 5. 
Διαβουλεύσεις 
6. Σε ποιο στάδιο άρχισαν οι διαβουλεύσεις και ποια είναι η ημερομηνία δημοσίευσης της 
κοινοποίησης του σχεδίου θέσπισης νομοθετικών μέτρων; 
Η Επιτροπή έχει εδώ και πολλά χρόνια λάβει σαφή θέση υπέρ των διαβουλεύσεων με όλα τα 
ενδιαφερόμενα μέρη και της έγκαιρης παρουσίασης των κατευθύνσεων της πολιτικής που πρόκειται 
να ακολουθήσει σε αυτό τον τομέα. Η αναγγελία της πολιπκής της έγινε στα ακόλουθα στάδια: 
- Πράσινο Βιβλίο(5) (συμβουλευτικό έγγραφο) του Σεπτεμβρίου 1990, στο οποίο καλεί όλα τα 
ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν πς παρατηρήσεις τους· σε παράρτημα του εγγράφου αυτού 
υπάρχει απόφαση για τη σύσταση δύο συμβουλευτικών ομάδων 
- σύσταση δύο μονίμων συμβουλευτικών ομάδων για τα συστήματα πληρωμών το Μάρτιο 1991 οι 
οποίες, μετά από πολλές συνεδριάσεις κατά τη διάρκεια του 1991 και στις αρχές του 1992, 
υπέβαλαν εκθέσεις στην Επιτροπή (το Φεβρουάριο 1992) που δημοσιεύθηκαν το Μάρπο του 1992· 
'Εγγραφο συζήτησης για τη "Διενέργεια πληρωμών στην Εσωτερική Αγορά", COM (90) 447. 
43 
- έγγραφο εργασίας της Επιτροπής του Μαρτίου 1992(6), βασιζόμενο στις λεπτομερείς εκθέσεις 
αυτών των συμβουλευτικών ομάδων, στο οποίο κοινοποιείται η προτεινόμενη πολιτική της 
Επιτροπής και η πρόθεση λήψης νομοθετικών μέτρων σε περίπτωση μη οικειοθελούς 
συμμόρφωσης 
- ανακοίνωση^ του κ. Vanni d'Archirafi και της κ. Scrivener προς την Επιτροπή, το Δεκέμβριο 1993, 
στην οποία διαπιστώνεται η έλλειψη προόδου και καταγράφονται οι παρατηρήσεις όλων των 
ενδιαφερομένων μερών (καταναλωτές, MME, διανεμητικό εμπόριο, τράπεζες, κεντρικές τράπεζες) 
για τα απαραίτητα συνοδευτικά μέτρα· 
- απόφαση της Επιτροπής, η οποία περιλαμβάνεται στην ανακοίνωση αυτή, με την οποία 
ανακοινώνει τη διενέργεια δεύτερης (και τελικής) λεπτομερούς έρευνας κατά το δεύτερο εξάμηνο 
του 1994 και τη λήψη νομοθετικών μέτρων σε περίπτωση μη ικανοπιητικών αποτελεσμάτων 
έκδοση ενός πρώτου σχεδίου πρότασης οδηγίας που επισυνάφθηκε στην εν λόγω ανακοίνωση, 
το οποίο θα συζητηθεί με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη και με κυβερνητικούς εμπειρογνώμονες, 
έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η ταχεία τροποποίηση και έγκριση του εφόσον αυτή αποδειχθεί 
αναγκαία βάσει των αποτελεσμάτων της δεύτερης έρευνας. 
Κατάλογος φορέων των οποίων ζητήθηκε η γνώμη σχετικά με την πρόταση και περιγραφή των 
βασικών τους απόψεων, περιλαμβανομένων των προβληματισμών τους και των αντιρρήσεων τους 
σχετικά με την οριστική πρόταση. Γιατί δεν κρίνεται ούτε δυνατή ούτε επιθυμητή η αποδοχή των 
προβληματισμών τους; 
Ευρωπαϊκές Ενώσεις του Χρηματοπιστωτικού Τομέα: οι απόψεις κυμάνθηκαν από την ισχυρή 
αντίθεση και την επιφυλακτικότητα μέχρι και τη σιωπηρή αποδοχή (ορισμένες από πς λεπτομερείς 
τεχνικές παρατηρήσεις έγιναν ωστόσο αποδεκτές και λήφθηκαν υπόψη στην παρούσα πρόταση). 
Κυβερνητικοί εμπειρογνώμονες: ad hoc συνεδριάσεις για το πρώτο σχέδιο οδηγίας. Ανάμικτες 
απόψεις, από ενθουσιώδη υποστήριξη μέχρι πλήρη ανπ'θεση. Έγιναν ουσιαστικές τροποποιήσεις στο 
πρώτο σχέδιο πρότασης οδηγίας για να ληφθούν υπόψη όσο το δυνατόν περισσότερο οι λεπτομερείς 
απόψεις τους. 
MME: έντονη υποστήριξη σε επίπεδο αρχών, με σαφή όμως προτίμηση υπέρ της αυτόνομης ρύθμισης 
υπό τον όρο όπ είναι δυνατός βραχυπρόθεσμα ο ποσοτικός προσδιορισμός των επιπτώσεων (ο οποίος 
όμως δεν έχει ακόμα γίνει). 
Οργανώσεις καταναλωτών: ευρεία υποστήριξη στη νομοθεπκή παρέμβαση της Επιτροπής. 
Για περισσότερες λεπτομέρειες των απόψεων που εκφράστηκαν, βλέπε τμήμα III της ανακοίνωσης του 
Δεκεμβρίου 1993 του κ. Vanni d'Archirafi και της κ. Scrivener στην Επιτροπή. 
Έχουν γίνει επίσημες διαβουλεύσεις με τις οργανώσεις των MME; Εάν όχι γιατί; 
Ναι, βλέπε αμέσως κατωτέρω. 
Βλέπε υποσημείωση 2. 
"Διαφάνεια και αποτελεσματικότητα των διασυνοριακών πληροομίόν"· SEC (93) Ι%8 της 
14ης Δεκεμβρίου 1993. 
44 
Έλεγχος και αναθεώρηση 
7. Εξηγείστε με ποιο τρόπο οι επιπτώσεις και το κόστος συμμόρφωσης με τις διατάξεις της 
πρότασης θα ελεγχθούν και θα αναθεωρηθούν. Μπορεί η πρόταση, αφού λάβει μορφή 
νομοθετικής πράξης, να τροποποιηθεί εύκολα; 
Η πρόταση περιλαμβάνει στο άρθρο 9 δέσμευση της Επιτροπής να υποβάλει έκθεση για τα θέματα 
αυτά στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η απαραίτητη προετοιμασία θα αναληφθεί από 
την Επιτροπή μέσω των δύο υφιστάμενων συμβουλευτικών ομάδων για τα συστήματα πληρωμών. 
Δεν προβλέπεται καμία διαδικασία επιτροπών. Κατά συνέπεια η τροποποίηση της πρότασης, μετά 
την έγκριση της, θα γίνεται με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. 
Αρμόδια υπηρεσία 
Γενική Διεύθυνση XV 
Dr. Peter TROBERG 
Av. de Cortenberg, 107 
B-1040 Brussels 
Τηλ.: 295.41.09 
295.32.19 
295.94.62 
296.16.61 
Φάξ: 295.07.50 
45 
46 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
Σχέδιο ανακοίνωσης σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων 
ανταγωνισμού της ΕΚ στα συστήματα διασυνοριακών 
μεραφορων πίστωσης. 
47 
48 
Σχέδιο ανακοίνωσης 
Ανακοίνωσης σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού της ΕΚ 
στα συστήματα διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης 
1. Πεδίο εφαουογής 
1. Η παρούσα ανακοίνωση διευκρινίζει την προσέγγιση που προπ'θεται να υιοθετήσει η 
Επιτροπή κατά την εκτίμηση της συμβατότητας των συστημάτων διασυνοριακών 
μεταφορών πίστωσης με τους κανόνες ανταγωνισμού της Συνθήκης ΕΚ. Το παρόν 
έγγραφο αντικαθιστά και προσαρμόζει στα σημερινά δεδομένα πς "Αρχές ανταγωνισμού 
για τα συστήματα μεταφορών πίστωσης" που περιέχονται στο Παράρτημα Γ του 
εγγράφου εργασίας της Επιτροπής της 27ης Μαρτίου 1992(1). 
2. Για τη διενέργεια διασυνοριακών πληρωμών μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορα μέσα, 
συμπεριλαμβανομένων των καρτών πληρωμής ("charge cards", πιστωτικές κάρτες, 
χρεωστικές κάρτες και, πολύ σύντομα, προπληρωμένες κάρτες), των επιταγών και των 
μεταφορών χρηματικών ποσών (μεταφορές πίστωσης και μεταφορές με χρέωση 
λογαριασμού, συμπεριλαμβνομένης της απευθείας χρέωσης). Οι πληρωμές μπορούν να 
γίνουν "πρόσωπο με πρόσωπο" ("face-to-face") ή εξ αποστάσεως. Η πολιτική ανταγωνισμού 
εφαρμόζεται σε όλα τα είδη συστημάτων διασυνοριακών πληρωμών. Το πεδίο εφαρμογής 
της παρούσας ανακοίνωσης περιορίζεται ωστόσο στα συστήματα μεταφοράς πίστωσης. 
3. Παρόλο που συστήματα πληρωμών, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων μεταφορών 
πίστωσης, υπάρχουν επίσης και στο εσωτερικό των κρατών μελών, η παρούσα ανακοίνωση 
εξετάζει μόνον τα συστήματα που πραγματοποιούν διασυνοριακές μεταφορές χρηματικών 
ποσών. Τα συστήματα αυτά, λόγω του διασυνοριακού χαρακτήρα τους, επηρεάζουν πς 
εμπορικές συναλλαγές μεταξύ κρατών μελών. 
2. Μη τιμολογιακός ανταγωνισμός 
(1) Η συυυετογτί σε σύστπυα πλποωυών 
4. Για την ανάλυση του θέματος της συμμετοχής τραπεζών σε συστήματα πληρωμών πρέπει 
να ληφθούν υπόψη, εκτός από τους κανόνες ανταγωνισμού, και άλλοι τομείς της 
κοινοτικής νομοθεσίας. Ειδικότερα, εάν τα συστήματα δημιουργούνται με νομοθετικές 
ρυθμίσεις ή λειτουργούν υπό τον έλεγχο δημόσιων αρχών, έχουν εφαρμογή οι αρχές της 
ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών που περιέχονται στη 
Συνθήκη ΕΚ και στη Δεύτερη Τραπεζική Οδηγία®. Το παρόν έγγραφο δεν εξετάζει αυτά 
τα θέματα, τα οποία σχετίζονται με ρυθμίσεις που θεσπίζονται από δημόσιες αρχές. 
(1) 
(2) SEC(92)621 : Διευκόλυνση των διασυνοριακών πληρωμών: εξάλειψη των εμποδίων". 
Δεύτερη οδηγίας του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1989 για το συντονισμό των 
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την 
άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος (89/646/ΕΟΚ), ΕΕ αριθ. L 386/1 
της 30.12.1989. 
49 
5. Οι διακανονισμοί μεταξύ τραπεζών για την οργάνωση νέων ή τη διασύνδεση ήδη 
λειτουργούντων συστημάτων πρέπει να συμβιβάζονται με τα άρθρα 85 και 86 της 
Συνθήκης ΕΚ. 
6. Κατά γενικό κανόνα, ένα σύστημα που παρέχει "βασική υπηρεσία" πρέπει να επιτρέπει την 
προσχώρηση νέων μελών (υπό τον όρο όπ οι υποψήφιοι πληρούν ορισμένα κριτήρια) και 
να μην εμποδίζει τα μέλη του να συμμετέχουν σε άλλα συστήματα. Οι παράγοντες που 
καταδεικνύουν όπ ένα σύστημα παρέχει "βασική υπηρεσία" είναι, μεταξύ άλλων, η κατοχή 
υψηλού μεριδίου αγοράς ή η ύπαρξη σημαντικού αριθμού μελών. Ένα σύστημα που δεν 
κατέχει ουσιαστική θέση στο σύνολο της αγοράς μπορεί ωστόσο να έχει ιδιαίτερη σημασία 
για ειδικές κατηγορίες τραπεζών και μπορεί επομένως να συνιστά βασική υπηρεσία για πς 
τράπεζες αυτές. 
7. Ένα σύστημα που παρέχει βασική υπηρεσία μπορεί να εφαρμόζει κριτήρια συμμετοχής, 
εφόσον αυτά είναι αντικειμενικώς δικαιολογημένα. Τα κριτήρια αυτά πρέπει να 
διατυπώνονται γραπτώς και να είναι προσιτά στους υποψηφίους. Μπορούν να αφορούν, 
για παράδειγμα, τη χρηματοοικονομική κατάσταση, τη συνετή διαχείριση καιπς τεχνικές 
ικανότητες των συμμετεχόντων. 
8. Όσον αφορά τα κριτήρια που βασίζονται στον όγκο των πληρωμών, θα ήταν θεμιτό να 
αναμένεται όπ οι ροές πληρωμών που θα συνεισφέρει ο υποψήφιος στο σύστημα δεν θα 
είναι αμελητέες. Τα συστήματα πληρωμών θα πρέπει ωστόσο να επιτρέπουν τη συμμετοχή 
τραπεζών διαφόρων μεγεθών. Επομένως, αντί της εφαρμογής κριτηρίων συμμετοχής που 
βασίζονται αποκλειστικά στον αναμενόμενο όγκο πληρωμών, θα ήταν ίσως προπμότερο 
να καθορίζονται οτις περισσότερες περιπτώσεις κριτήρια που αναγκάζουν τον υποψήφιο 
να λαμβάνει την απόφαση συμμετοχής με βάση οικονομικούς παράγοντες (π.χ. με την 
επιβολή υψηλής κατΌποκοπήν συνεισφοράς για τη συμμετοχή του σε προηγούμενες 
επενδύσεις που πραγματοποίησαν τα άλλα μέλη - ωστόσο, η συνεισφορά του 
νεοεισερχόμενου δεν πρέπει να υπερβαίνει μια δίκαιη αναλογία του κόστους αυτών των 
επενδύσεων). Όταν μια τράπεζα άλλης χώρας υποβάλλει αίτηση συμμετοχής σε εγχώριο 
σύστημα μεταφορών χρηματικών ποσών, μπορεί να αναμένεται όπ ο αρχικός όγκος των 
πληρωμών της θα είναι ενδεχομένως χαμηλός - στις περιπτώσεις αυτές πρέπει να 
λαμβάνεται υπόψη το είδος των εργασιών, η εμπειρία και ο όγκος των πληρωμών των 
τραπεζών αυτών στη χώρα καταγωγής τους. 
9. Η απόρριψη αίτησης συμμετοχής ή η ανάκληση της ιδιότητας του μέλους πρέπει να 
υπόκεινται σε ανεξάρτητη διαδικασία επανεξέτασης. 
10. Τα μέλη συστήματος που δεν παρέχει βασική υπηρεσία (βλέπε παράγραφο 6) δεν 
υποχρεούνται να επιτρέπουν την προσχώρηση νέων μελών και θα μπορούσαν να τύχουν 
παρέκκλισης βάσει του άρθρου 85 παράγραφος 3 εάν απαγορεύουν, προκειμένου να 
εξασφαλίσουν επαρκή όγκο πληρωμών, τη συμμετοχή μελών τους σε άλλα συστήματα. 
50 
(2) Λειτουργία του συστήυαπκ 
11. Οι τράπεζες που συμμετέχουν σε σύστημα πληρωμών μπορούν να καθορίζουν κοινά 
πρότυπα λειτουργίας του συστήματος, το είδος και την ποιότητα των συναλλαγών που 
αυτό θα επεξεργάζεται και τους κανόνες ασφαλείας και διαχείρισης κινδύνων. Ωστόσο, 
οι συμφωνίες αυτές: 
(1) πρέπει να περιορίζονται στις διατραπεζικές σχέσεις και να μην οδηγούν σε 
εναρμονισμένες πρακτικές ένανπ των πελατών και 
(2) να μην οδηγούν στην επιβολή απαιτήσεων αποκλειστικότητας: οι πελάτες πρέπει να 
είναι ελεύθεροι να μεταφέρουν τους λογαριασμούς τους σε άλλη τράπεζα ή να 
διενεργούν εργασίες με πολλές τράπεζες ταυτοχρόνως. 
12. Οι συμφωνίες για τα πρότυπα μπορούν να αφορούν: 
(1) τα πρότυπα λειτουργίας του συστήματος, συμπεριλαμβσν=: μ-«; Λ 
- των τυποποιημένων μορφών μηνυμάτων και των κωδικών αναγνώρισης 
διαδρομής (πρέπει όμως να αποφεύγονται οι συμφωνίες για την επιλογή 
εξοπλισμού ηλεκτρονικών υπολογιστών)· 
- των κανόνων σχετικά με πς προθεσμίες εκτέλεσης των συναλλαγών, οι οποίοι 
μπορεί να προβλέπουν για παράδειγμα όπ η τράπεζα προς την οποία γίνεται 
μεταφορά πίστωσης θα πιστώνεται εντός δεδομ^-: -.-.. ?ν-~-.:.:.-..- .,-. ν.\ 
..χ..........'., .νοηθεί πριν από μια δεδομένη ώρα (αλλά οι κανόνες αυτοί δεν 
πρέπει, ιδίως, να οδηγούν σε εναρμονισμένες πρακτικ-·-; - -.Ϊ -
fa™ αφορά τον καθορισμό των τοκοφόρων ημερομηνιών)· 
- των συμφωνιών σχετικά με το διακανονισμό, οι οποίες μπορούν να αφορούν για 
παράδειγμα τον τρόπο με τον οποίο γίνονται οι διακανονισμοί, προσδιορίζεται το 
συνολικό ποσό τους και καθορίζεται ο χρόνος κατά τον οποί- μπορβί *ο. 
θεωρηθεί όπ ο διακανονισμός έχει ολοκληρωθεί. 
(2) εφόσον είναι σκόπιμο, την τυποποίηση των συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένου 
- του καθορισμού των κατώτατων και ανώτατων ποσών που θα επεξεργάζεται το 
σύστημα· 
- του προσδιορισμού των ελάχιστων πληροφοριών που είναι αναγκαίες για την 
πραγματοποίηση μεταφοράς μέσω του συστήματος. 
(3) τους κανόνες ασφαλείας και διαχείρισης κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων: 
- των κριτηρίων συμμετοχής σε σύστημα διακανονισμού και στη διαχείριση 
λογαριασμών διακανονισμού-
- των ρυθμίσεων που διέπουν πς απαιτήσεις ρευστότητας (π.χ. απαίτηση 
σύστασης επαρκών εγγυήσεων για την κάλυψη των αναλαμβανόμενων κινδύνων) · 
- του προκαθορισμού του τρόπου επιμερισμού των ζημιών από αφερεγγυότητα 
μέλους. 
51 
3. Αντανωνισιιόο τιυών 
(1) Τιυολονιακη πολιτική ένανπ των πελατών 
13. Όπως και στους άλλους τομείς ανταγωνισμού μεταξύ τραπεζών, δεν μπορεί να γίνει δεκτή 
καμία συμφωνία μεταξύ συμετεχουσών τραπεζών για πς πμές που εφαρμόζονται στην 
πελατεία. Κάθε συμφωνία που επηρεάζει πς διατραπεζικές σχέσεις πρέπει να επιτρέπει 
στις τράπεζες να καθορίζουν ελεύθερα πς προσφορές που μπορούν να κάνουν και τους 
όρους που εφαρμόζουν στους πελάτες τους. 
(2) Κάστρο των συστπυάτων και των κεντρικών οονανισυών 
14. Το κόστος για την οργάνωση συστήματος πληρωμών και τη λειτουργία κεντρικού 
οργανισμού (π.χ. ενός ΑΓΣ(3)), μπορεί να επιμεριστεί μεταξύ συμμετεχουσών τραπεζών, για 
παράδειγμα μέσω της εφαρμογής από το ΑΓΣ πμολογίου που θα βαρύνει πς 
συμμετέχουσες τράπεζες (και το οποίο μπορεί να εξαρτάται από τον όγκο των πληρωμών 
ή από άλλα προκαθορισμένα κριτήρια). Εάν οι τράπεζες δικαιούχων μεταφορών 
υποχρεώθηκαν να καλύψουν μέρος του κόστους οργάνωσης του συστήματος, μπορεί να 
θεωρηθεί όπ δικαιολογείται η απόδοση των δαπανών αυτών αυτού μέσω από κοινού 
συμφωνηθείσας διατραπεζικής προμήθειας (βλέπε κατωτέρω). 
(3) Διατοαπε£ικέο ποουήθειεο σε πολυυεοή συστήυατα 
(α) Δυνατότητα εξαίρεσης 
15. Σπς επόμενες παραγράφους εξετάζεται το θέμα των διατραπεζικών προμηθειών 
συναλλαγών που καθορίζονται από κοινού (πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες). Όπως 
διευκρίνισε η Επιτροπή στην απόφαση της στην υπόθεση Nederiandse Banken, μόνο σε 
εξαιρετικές περιπτώσεις, σπς οποίες οι συμφωνίες πολυμερών διατραπεζικών προμηθειών 
είναι αποδεδειγμένα αναγκαίες για τη διασφάλιση της επιτυχίας ορισμένων μορφών 
συνεργασίας, που καθαυτές είναι θετικές, μεταξύ περισσοτέρων τραπεζών, μπορούν να 
τύχουν εξαίρεσης βάσει του άρθρου 85 παράγραφος 3(4) οι συμφωνίες διατραπεζικών 
προμηθειών. Η Επιτροπή δεν δύναται να επιβάλει σπς τράπεζες οποιαδήποτε 
συγκεκριμένη συμφωνία. Σε περίπτωση όμως σύναψης συμφωνιών διατραπεζικών 
προμηθειών, η Επιτροπή (κατ'εφαρμογή των κριτηρίων εξαίρεσης του άρθρου 85 
παράγραφος 3) πρέπει να εκτιμήσει τα οικονομικά οφέλη που επιδιώκουν να επιτύχουν οι 
συμφωνίες αυτές και να εξετάσει εάν αποδίδεται στους καταναλωτές ένα δίκαιο μέρος των 
οφελών αυτών και κατά πόσο οι εν λόγω συμφωνίες είναι πραγματικά αναγκαίες για την 
επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου. 
(3) Αυτοματοποιημένο Γραφείο Συμψηφισμού (Automated Clearing House - ACH): εθνικός οργανισμός 
συμψηφισμού των πληρωμών. 
(4) Απόφαση της 19ης Ιουλίου 1989, Nederiandse Banken, ΕΕ αριθ. L 253/1 της 30.081989, 
παράγραφος 26. 
52 
(β) Διπλός καταλογισμός προμηθειών 
16. Υπάρχει διπλός καταλογισμός προμηθειών όταν ο εντολέας διασυνοριακής μεταφοράς 
πίστωσης φπά να καταβάλει όλα τα έξοδα της μεταφοράς (μεταφορά "OUR"(5)) αλλά είτε 
μα ενδιάμεση τράπεζα είτε η τράπεζα του δικαιούχου προβαίνει σε παρακράτηση εξόδων 
από το ενταλθέν ποσό της μεταφοράς, είτε η τράπεζα του δικαιούχου επιβαρύνει το 
δικαιούχο με ένα ποσό που υπερβαίνει εκείνο που θα είχε εφαρμοστεί για μια εγχώρια 
μεταφορά. 
17. Η Επιτροπή θεωρεί όπ η δυνατότητα πραγματοποίησης μεταφορών OUR έχει θετικές 
επιπτώσεις για τους πελάτες. Σε ορισμένες περιστάσεις ενδέχεται να καταστεί αναγκαία 
η σύναψη συμφωνιών διατραπεζικών προμηθειών για να αποφευχθεί η πρακτική του 
διπλού καταλογισμού προμηθειών και να δοθεί σπς τράπεζες η δυνατότητα να 
προσφέρουν υπηρεσίες μεταφοράς OUR. Η αποδοχή συμφωνιών διατραπεζικών 
προμηθειών για πς μεταφορές OUR δεν συνεπάγεται όπ οι τράπεζες πρέπει να επιβάλουν 
αυτόν τον τρόπο πληρωμής στους πελάτες τους(β) 
(γ) Το κόστος των διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης 
18. Η εκτέλεση διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης μπορεί να απαιτήσει συμπληρωματικές 
επεξεργασίες σε σχέση με πς εγχώριες μεταφορές: 
(1) όσον αφορά το σύστημα στο σύνολο του, ενδέχεται να καταστεί αναγκαία η 
οργάνωση νέου συστήματος ή η προσαρμογή ήδη λειτουργούντος συστήματος για 
την επεξεργασία διασυνοριακών μεταφορών πίστωσης· 
(2) όσον αφορά την ίδια τη μεταφορά πίστωσης: 
(α) ενδέχεται να είναι αναγκαία η δήλωση των διασυνοριακών μεταφορών οτις αρχές 
που είναι αρμόδιες για το ισοζύγιο πληρωμών, στο βαθμό που οι μεταφορές 
αυτές αποτελούν εισροές κεφαλαίων^· 
(β) ενδέχεται να είναι αναγκαία η μετατροπή του ποσού της πληρωμής στο νόμισμα 
του δικαιούχου· 
(γ) ο δικαιούχος μπορεί να ζητήσει περισσότερες πληροφορίες (π.χ. λεπτομέρειες 
σχετικά με την εντολή μεταφοράς) σε σχέση με εκείνες που παρέχονται κανονικά 
για πς εγχώριες μεταφορές 
(δ) πρέπει να εξακριβώνονται οι πληροφορίες σχετικά με το δικαιούχο, ο αριθμός 
του λογαριασμού του και ο κωδικός της τράπεζας του, δεδομένου όπ αυτές είναι 
συχνά ελλιπείς ή ανακριβείς 
(ε) η εντολή πληρωμής πρέπει να μορφοποιηθεί εκ νέου εάν θα αποτελέσει 
αντικείμενο επεξεργασίας από το δίκτυο συμψηφισμού της χώρας προ ρ ισ μου. 
(5) Οι μεταφορές είναι "OUR", "SHARE" ή "BEN" ανάλογα με τον τρόπο κατανομής των εξόδων: 
- OUR: τα έξοδα καταβάλλονται εξ ολοκλήρου από τον εντολέα· 
- SHARE: τα έξοδα κατανέμονται μεταξύ εντολέα και δικαιούχου-
- BEN: τα έξοδα καταβάλλονται εξ ολοκλήρου από το δικαιούχο. 
(6) Με την επιφύλαξη της θέσπισης των συντονιστικών μέτρων που πρότεινε η Επιτροπή, τα 
οποία προβλέπουν την αυτόματη εφαρμογή πληρωμών OUR ελλείψει οδηγιών του εντολέα. 
m Οι υποχρεώσεις δήλωσης που σχετίζονται με την κατάρπση στατιστικών ποικίλλλουν 
ανάλογα με το κράτος μέλος. Η Επιτροπή επιδιώκει να επΓτύχει απαλλαγή από κάθε 
υποχρέωση δήλωσης γιαπς πληρωμές που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό της Ένωσης 
και αφορούν ποσά που δεν υπερβαίνουν τα 10.000 ECU. 
53 
19. Σε μια ιδανική κατάσταση (στην οποία οι διασυνοριακές πληρωμές θα εξομοιώνονταν με 
πς εγχώριες πληρωμές), οι συμπληρωματικές αυτές επεξεργασίες δεν θα ήταν 
αναγκαίες. Υπό παρόμοιες συνθήκες, οι οποίες δεν αναμένεται όμως να υλοποιηθούν 
σύντομα, τα έξοδα για τη λήψη μεταφοράς από άλλη χώρα δεν θα ήταν υψηλότερα από 
εκείνα που θα εφαρμόζονταν για τη λήψη εγχώριας μεταφοράς, το πρόβλημα του 
διπλού καταλογισμού προμηθειών δεν θα έπρεπε κανονικά να υπάρχει και οι πολυμερείς 
διατραπεζικές προμήθειες δεν θα ήταν, κατά πάσαν πιθανότητα, αναγκαίες. 
(δ) Αποφυγή του διπλού καταλογισμού προμηθειών όταν οι διασυνοριακές μεταφορές 
συνεπάγονται ειδικό κόστος 
20. Ελλείψει της ιδανικής αυτής κατάστασης, η εκτέλεση διασυνοριακών μεταφορών 
πίστωσης συνεπάγεται συμπληρωματικές επεξεργασίες (βλέπε παράγραφο 18 
ανωτέρω). Εάν η τράπεζα του εντολέα ή μια ανταποκρίτρια τράπεζα ή ένα ΑΓΣ είναι σε 
θέση να διεκπεραιώσει πς συμπληρωματικές αυτές επεξεργασίες, η μεταφορά μπορεί 
να εισαχθεί στο συμψηφιστικό δίκτυο της χώρας προορισμού όπως κάθε άλλη εγχώρια 
μεταφορά. Αυτό συνεπάγεται όπ για την τράπεζα του δικαιούχου δεν θα υπάρχει 
διαφορά μεταξύ της λήψης μεταφοράς από άλλη χώρα και της λήψης εγχώριας 
μεταφοράς(8). Υπό πς συνθήκες αυτές, δεν πρέπει να ανακύπτει πρόβλημα διπλού 
καταλογισμού προμηθειών και οι πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες μπορεί να μην 
είναι αναγκαίες. Αυτός είναι ένας δυνατός τρόπος διεκπεραίωσης των συμπληρωματικών 
επεξεργασιών χωρίς παρακράτηση πολυμερούς διατραπεζικής προμήθειας. 
21. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ωστόσο όπ ενδέχεται να εξακολουθήσουν να υπάρχουν 
περιστάσεις σπς οποίες η τράπεζα του δικαιούχου θα βαρύνεται κατΌνάγκη με 
συμπληρωματικό κόστος για τη λήψη διασυνοριακής μεταφοράς πίστωσης σε σύγκριση 
με μια εγχώρια μεταφορά. Αυτό θα συμβαίνει ιδίως στα κράτη μέλη που απαιτούν από την 
τράπεζα του δικαιούχου να δηλώνει κάθε εισροή κεφαλαίων στις αρχές που είναι 
υπεύθυνες για το ισοζύγιο πληρωμών ή να παρέχει στο δικαιούχο περισσότερες 
πληροφορίες από εκείνες που δίνονται για πς εγχώριες πληρωμές. Επίσης, αυτό θα 
συμβαίνει όταν οι τράπεζες των δικαιούχων έχουν επιβαρυνθεί με το κόστος οργάνωσης 
νέων συστημάτων (και στην περίπτωση αυτή, η κατάσταση διαφέρει ανάλογα με το κράτος 
μέλος). Υπό πς περιστάσεις αυτές θα μπορούσε να δικαιολογηθεί ο καθορισμός από πς 
τράπεζες της χώρας προορισμού διατραπεζικής προμήθειας για την κάλυψη του 
συμπληρωματικού κόστους και την αποφυγή του διπλού καταλογισμού προμηθειών. Αυτή 
η διατραπεζική προμήθεια θα μπορούσε να καθοριστεί από κοινού από τους 
συμμετέχοντες σε ένα ΑΓΣ ή, γενικότερα, από το σύνολο ή το μεγαλύτερο μέρος των 
τραπεζών δεδομένης χώρας. 
(β) Μετά την εισαγωγή της σε ένα εθνικό σύστημα συμψηφισμού, μια πληρωμή (όποια και εάν 
είναι η προέλευση της), εφόσον δεν θα διαφέρει πλέον από μια εγχώρια πληρωμή, θα 
επεξεργάζεται ως εγχώρια πληρωμή και όσον αφορά τα έξοδα και πς προμήθειες που 
εφαρμόζονται. 
54 
22. Μια συμφωνία μεταξύ των μελών ενός ΑΓΣ θα καλύπτει το αναγκαίο συμπληρωματικό 
κόστος των τραπεζών δικαιούχων μέσω διατραπεζικής προμήθειας που θα συμφωνηθεί 
μεταξύ του ΑΓΣ και των συμμετέχουσών τραπεζών δικαιούχων. Αυτή η πολυμερής 
διατραπεζική προμήθεια θα βασίζεται στο πραγματικό σημπληρωματικό κόστος που 
βαρύνει πς τράπεζες δικαιούχων και θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στη συνολική 
(πολυμερή) προμήθεια που πμολογεί το ΑΓΣ σπς τράπεζες (ή στα ΑΓΣ) που εκδίδουν 
εντολή μεταφοράς. Το ΑΓΣ θα επιστρέφει σπς τράπεζες δικαιούχων πς συμπληρωματικές 
δαπάνες με πς οποίες επιβαρύνθηκαν αναγκαστικά, αποδίδοντας τους τη διατραπεζική 
προμήθεια. 
23. Μια συμφωνία μεταξύ όλων ή των περισσότερων τραπεζών δεδομένης χώρας θα καλύπτει 
επίσης τα συμπληρωματικά έξοδα με τα οποία επιβαρύνθηκαν αναγκαστικά οι τράπεζες 
δικαιούχων, μέσω διατραπεζικής προμήθειας που θα καθοριστεί από κοινού από όλες πς 
συμμετέχουσες τράπεζες δικαιούχων. Για κάθε μεταφορά, μια από πς τράπεζες αυτές θα 
ενεργεί ως ανταποκρίτρια τράπεζα (σημείο εισόδου) της τράπεζας που εκδίδει την εντολή 
μεταφοράς. Και στην περίπτωση αυτή, οποιαδήποτε διατραπεζική προμήθεια που 
συμφωνείται σε πολυμερή βάση θα πρέπει να βασίζεται στο πραγματικό συμπληρωματικό 
κόστος που βάρυνε πς τράπεζες δικαιούχων και θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στη 
συνολική προμήθεια που πμολογούν οι ανταποκρίτριες τράπεζες οτις τράπεζες (ή στα 
ΑΓΣ) που εκδίδουν εντολή μεταφοράς. Η ανταποκρίτρια τράπεζα θα επιστρέφει σπς 
τράπεζες δικαιούχων πς συμπληρωματικές δαπάνες με πς οποίες επιβαρύνθηκαν 
αναγκαστικά, αποδίδοντας τους τη διατραπεζική προμήθεια. 
24. Οι πολυμερείς διατραπεζικές προμήθειες που μπορούν να δικαιολογηθούν από την ανάγκη 
αποφυγής του διπλού καταλογισμού προμηθειών πρέπει να πληρούν πς ακόλουθες 
προϋποθέσεις: 
(1) το επίπεδο των προμηθειών αυτών πρέπει να καθορίζεται με βάση το πραγματικό 
συμπληρωματικό κόστοςπου βάρυνε πς τράπεζες των δικαιούχων απαιτείται επομένως 
πλήρης διαφάνεια όσον αφορά το κόστος αυτό· 
(2) η καθοριζόμενη προμήθεια πρέπει να αποτελεί την ανώτατη προμήθεια. Τα μέλη 
συστήματος που εφαρμόζει ανώτατες διατραπεζικές προμήθειες πρέπει να έχουν τη 
δυνατότητα, αλλά να μην υποχρεούνται, να διαπραγματεύονται προμήθειες κατώτερες 
από το ανώτατο αυτό όριο, για παράδειγμα μέσω διμερών εκπτώσεων μεταξύ 
συμμετεχόντων. 
55 
56 
ISSN 0254-1483 
COM(94)436 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 09 
ApiiS. καταλόγου : CB-CO-94-468-GR-C 
ISBN 92-77-81209-5 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg