Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών /* COM/2015/098 final - 2015/0051 (NLE) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι τα κράτη μέλη θεωρούν τις οικονομικές τους πολιτικές και την προώθηση της απασχόλησης ως θέματα κοινού ενδιαφέροντος και τις συντονίζουν στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Σε δύο χωριστά άρθρα προβλέπει ότι το Συμβούλιο θεσπίζει γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών (άρθρο 121) και κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση (άρθρο 148), ενώ διευκρινίζεται ότι οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να συνάδουν προς τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Λαμβάνοντας υπόψη αυτή τη νομική βάση, οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση και οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών παρουσιάζονται ως δύο χωριστά —αλλά εγγενώς αλληλένδετα— νομικά μέσα: · Μια σύσταση του Συμβουλίου για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης – μέρος Ι των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών· · Μια απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών – μέρος ΙΙ των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών. Οι κατευθυντήριες γραμμές εγκρίθηκαν για πρώτη φορά μαζί («ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων») το 2010, και αποτελούν τη βάση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Το 2010 αποφασίστηκε επίσης ότι οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές θα παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες μέχρι το 2014. Αν και οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών παραμένουν σε ισχύ για απεριόριστο χρονικό διάστημα, οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση πρέπει να καταρτίζονται κάθε χρόνο. Πέρα από το γεγονός ότι ορίζουν ένα πλαίσιο για το πεδίο εφαρμογής και την κατεύθυνση του συντονισμού των πολιτικών των κρατών μελών, οι κατευθυντήριες γραμμές παρέχουν επίσης τη βάση για ειδικές ανά χώρα συστάσεις στους αντίστοιχους τομείς. Το τρέχον σύνολο των «ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών» αποσκοπεί στην υποστήριξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» στο πλαίσιο της νέας προσέγγισης για τη χάραξη οικονομικής πολιτικής με βάση τις επενδύσεις, τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και τη δημοσιονομική ευθύνη σύμφωνα με την ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης της Επιτροπής για το 2015. Ταυτόχρονα, οι ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές στοχεύουν στην επίτευξη μιας έξυπνης, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης, καθώς και των στόχων του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου για τον συντονισμό της οικονομικής πολιτικής. Οι «ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές» είναι οι εξής: Κατευθυντήρια γραμμή 1: Προώθηση των επενδύσεων Κατευθυντήρια γραμμή 2: Ενίσχυση της ανάπτυξης μέσω της εφαρμογής διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων Κατευθυντήρια γραμμή 3: Άρση των κυριότερων εμποδίων για την ανάπτυξη και την απασχόληση σε επίπεδο ΕΕ Κατευθυντήρια γραμμή 4: Βελτίωση της βιωσιμότητας και του φιλικού προς την ανάπτυξη χαρακτήρα των δημόσιων οικονομικών Κατευθυντήρια γραμμή 5: Τόνωση της ζήτησης εργασίας Κατευθυντήρια γραμμή 6: Ενίσχυση της προσφοράς εργασίας και των δεξιοτήτων Κατευθυντήρια γραμμή 7: Βελτίωση της λειτουργίας των αγορών εργασίας Κατευθυντήρια γραμμή 8: Διασφάλιση της αμεροληψίας, καταπολέμηση της φτώχειας και προώθηση των ίσων ευκαιριών 2015/0051 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών Το Συμβουλιο της Ευρωπαϊκης Ενωσης, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 148 παράγραφος 2, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[1], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[3], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής Απασχόλησης, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εργαστούν για την ανάπτυξη συντονισμένης στρατηγικής για την απασχόληση, και ιδίως για την προώθηση ειδικευμένου, εκπαιδευμένου και ευπροσάρμοστου εργατικού δυναμικού και αγορών εργασίας που ανταποκρίνονται στις εξελίξεις της οικονομίας και με σκοπό την επίτευξη των στόχων της πλήρους απασχόλησης και της κοινωνικής προόδου που προβλέπονται στο άρθρο 3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Τα κράτη μέλη, έχοντας υπόψη τις εθνικές πρακτικές που σχετίζονται με τον τομέα των εργασιακών σχέσεων, θεωρούν την προώθηση της απασχόλησης θέμα κοινού ενδιαφέροντος και συντονίζουν τη σχετική δράση τους στο πλαίσιο του Συμβουλίου. (2) Η Ένωση πρέπει να καταπολεμά τον κοινωνικό αποκλεισμό και τις διακρίσεις, να εξασφαλίζει ίση πρόσβαση στα θεμελιώδη δικαιώματα και να προάγει την κοινωνική δικαιοσύνη και προστασία. Κατά τη χάραξη και την εφαρμογή των πολιτικών και των δράσεών της, η Ένωση θα πρέπει να συνεκτιμά τις απαιτήσεις που συνδέονται με τη διασφάλιση επαρκούς κοινωνικής προστασίας και με την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού καθώς και με ένα υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης. (3) Οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση συνάδουν με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. (4) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεωρούν τις οικονομικές τους πολιτικές θέμα κοινού ενδιαφέροντος και να τις συντονίζουν στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση και οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών θα πρέπει να εγκρίνονται από το Συμβούλιο με σκοπό την καθοδήγηση όσον αφορά τις πολιτικές των κρατών μελών και της Ένωσης. (5) Σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης, η Ένωση ανέπτυξε και έθεσε σε εφαρμογή μέσα συντονισμού των πολιτικών για τη δημοσιονομική πολιτική και τις μακροδιαρθρωτικές πολιτικές. Το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο συγκεντρώνει τα διάφορα μέσα σε ένα γενικό πλαίσιο με στόχο την ολοκληρωμένη πολυμερή οικονομική και δημοσιονομική εποπτεία. Ο εξορθολογισμός και η ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, σύμφωνα με την Ετήσια Επισκόπηση της Ανάπτυξης 2015 της Επιτροπής θα βελτιώσουν περαιτέρω τη λειτουργία του. (6) Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση αποκάλυψε και υπογράμμισε σημαντικές αδυναμίες στην οικονομία της Ένωσης και των κρατών μελών της. Επίσης, κατέδειξε τη στενή αλληλεξάρτηση των οικονομιών και των αγορών εργασίας των κρατών μελών. Η μετάβαση της Ένωσης σε μια ισχυρή, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και η δημιουργία θέσεων εργασίας είναι η κύρια πρόκληση που αντιμετωπίζει σήμερα. Η πρόκληση αυτή απαιτεί συντονισμένες και φιλόδοξες δράσεις πολιτικής, τόσο σε επίπεδο Ένωσης όσο και σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης και της οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης. Με μέτρα που να συνδυάζουν την προσφορά και τη ζήτηση, οι δράσεις αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνουν την προώθηση των επενδύσεων, την ανανέωση της δέσμευσης για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και την άσκηση δημοσιονομικής ευθύνης. (7) Τα κράτη μέλη και η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει επίσης να αντιμετωπίσουν τον κοινωνικό αντίκτυπο της κρίσης και να επιδιώξουν την οικοδόμηση μιας συνεκτικής κοινωνίας η οποία να παρέχει στους πολίτες τα μέσα να προβλέπουν και να διαχειρίζονται τις αλλαγές, καθώς και να μπορούν να συμμετέχουν ενεργά στην κοινωνία και στην οικονομία. Θα πρέπει να εξασφαλιστούν πρόσβαση και ευκαιρίες για όλους, καθώς και μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, κυρίως μέσω της διασφάλισης της αποτελεσματικής λειτουργίας των αγορών εργασίας και των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και της άρσης των εμποδίων για τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι τα οφέλη της οικονομικής ανάπτυξης θα φθάσουν σε όλους τους πολίτες και σε όλες τις περιφέρειες. (8) Η ανάληψη δράσης σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές αποτελεί σημαντική συμβολή στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Οι κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μια ολοκληρωμένη σειρά ευρωπαϊκών και εθνικών πολιτικών, τις οποίες τα κράτη μέλη και η Ένωση θα πρέπει να εφαρμόσουν προκειμένου να επιτύχουν τα θετικά δευτερογενή αποτελέσματα των συντονισμένων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ένα κατάλληλο συνολικό μείγμα οικονομικών πολιτικών και μια πιο συνεκτική συνεισφορά των ευρωπαϊκών πολιτικών στους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». (9) Παρότι οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές απευθύνονται στα κράτη μέλη και στην Ένωση, θα πρέπει να εφαρμόζονται σε συνεργασία με όλες τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές, με τη στενή σύνδεση των κοινοβουλίων, καθώς και των κοινωνικών εταίρων και των εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών. (10) Οι γενικοί προσανατολισμοί των οικονομικών πολιτικών παρέχουν καθοδήγηση στα κράτη μέλη για την εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων, αντικατοπτρίζοντας την αλληλεξάρτησή τους. Συνάδουν με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να αποτελέσουν τη βάση για όλες τις ειδικές κατά χώρα συστάσεις που ενδέχεται να απευθύνει το Συμβούλιο στα κράτη μέλη, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Εγκρίνονται οι κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών που παρατίθενται στο παράρτημα. Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν μέρος των «ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών». Άρθρο 2 Οι κατευθυντήριες γραμμές που παρατίθενται στο παράρτημα λαμβάνονται υπόψη στις πολιτικές απασχόλησης και στα προγράμματα μεταρρυθμίσεων των κρατών μελών, που θα πρέπει να δηλώνονται σύμφωνα με το άρθρο 148 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος [1] ΕΕ C της , σ. [2] ΕΕ C της , σ. [3] ΕΕ C της , σ. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών Μέρος II των ολοκληρωμένων κατευθυντήριων γραμμών Κατευθυντήρια γραμμή 5: Τόνωση της ζήτησης εργασίας Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διευκολύνουν τη δημιουργία θέσεων εργασίας, να μειώσουν τα εμπόδια για τις επιχειρήσεις όσον αφορά τις προσλήψεις, να προωθήσουν την επιχειρηματικότητα και ιδίως να στηρίξουν τη δημιουργία και την ανάπτυξη μικρών επιχειρήσεων, ώστε να αυξηθεί το ποσοστό απασχόλησης των γυναικών και των ανδρών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να προωθήσουν ενεργά την κοινωνική οικονομία και να υιοθετήσουν την κοινωνική καινοτομία. Θα πρέπει να μετατοπιστεί η φορολογική επιβάρυνση από την εργασία σε άλλες πηγές φορολογίας που είναι λιγότερο επιζήμιες για την απασχόληση και την ανάπτυξη και, παράλληλα, να εξασφαλιστεί η προστασία των εσόδων για επαρκή κοινωνική προστασία και δαπάνες για την ενίσχυση της ανάπτυξης. Οι μειώσεις της εργασιακής φορολογίας θα πρέπει να αποσκοπούν στα συναφή συστατικά στοιχεία της φορολογικής επιβάρυνσης και στην άρση των εμποδίων και των αντικινήτρων για τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως για όσους είναι πιο απομακρυσμένοι από την αγορά εργασίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, να ενθαρρύνουν τους μηχανισμούς καθορισμού των μισθών που επιτρέπουν τη δυνατότητα ανταπόκρισης των μισθών στις εξελίξεις της παραγωγικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διαφορές ως προς τις δεξιότητες και τις συνθήκες των τοπικών αγορών εργασίας καθώς και οι αποκλίσεις όσον αφορά τις οικονομικές επιδόσεις ανά περιφέρειες, τομείς και εταιρείες. Κατά τον καθορισμό των ελάχιστων μισθών, τα κράτη μέλη και οι κοινωνικοί εταίροι θα πρέπει να εξετάσουν τις συνέπειές τους για τη φτώχεια στην εργασία, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανταγωνιστικότητα. Κατευθυντήρια γραμμή 6: Ενίσχυση της προσφοράς εργασίας και των δεξιοτήτων Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν την παραγωγικότητα και την απασχολησιμότητα με την κατάλληλη παροχή κατάλληλων γνώσεων και δεξιοτήτων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες επενδύσεις στα συστήματα εκπαίδευσης και επαγγελματικής κατάρτισης και, παράλληλα, να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα όσον αφορά την αναβάθμιση του επιπέδου δεξιοτήτων του εργατικού δυναμικού, επιτρέποντας την καλύτερη πρόβλεψη και ανταπόκριση στις ταχέως μεταβαλλόμενες ανάγκες των δυναμικών αγορών εργασίας σε μια ολοένα και περισσότερο ψηφιακή οικονομία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους για τη βελτίωση της πρόσβασης στην ποιοτική εκπαίδευση ενηλίκων για όλους και για την εφαρμογή στρατηγικών ενεργού γήρανσης, ώστε να ενθαρρυνθεί η παράταση του επαγγελματικού βίου. Θα πρέπει να αντιμετωπιστεί η υψηλή ανεργία και να προληφθεί η μακροχρόνια ανεργία. Ο αριθμός των μακροχρόνια ανέργων θα πρέπει να μειωθεί σημαντικά με ολοκληρωμένες και αλληλοενισχυόμενες στρατηγικές, συμπεριλαμβανομένης της πρόβλεψης ειδικής ενεργού υποστήριξης στους μακροχρόνια ανέργους, ώστε να επιστρέφουν στην αγορά εργασίας. Η ανεργία των νέων πρέπει να αντιμετωπιστεί ολοκληρωμένα, μεταξύ άλλων μέσω του εξοπλισμού των σχετικών φορέων με τα απαραίτητα μέσα για να εφαρμόσουν πλήρως και με συνέπεια τα εθνικά τους σχέδια υλοποίησης των «Εγγυήσεων για τη Νεολαία». Θα πρέπει να αντιμετωπιστούν οι διαρθρωτικές αδυναμίες στα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης ώστε να εξασφαλιστεί η ποιότητα των μαθησιακών αποτελεσμάτων και να προληφθεί και να αντιμετωπιστεί η πρόωρη αποχώρηση από το σχολείο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτύχουν βελτίωση του μορφωτικού επιπέδου και να εξετάσουν τη θέσπιση διττών συστημάτων μάθησης και την αναβάθμιση της επαγγελματικής κατάρτισης, ενώ, παράλληλα, να αυξήσουν τις ευκαιρίες για την αναγνώριση των δεξιοτήτων που αποκτώνται εκτός του επίσημου εκπαιδευτικού συστήματος. Θα πρέπει να μειωθούν τα εμπόδια για τη συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως για τις γυναίκες, τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας, τους νέους, τα άτομα με αναπηρία και τους νόμιμους μετανάστες. Πρέπει να διασφαλιστεί η ισότητα των φύλων και των αποδοχών στην αγορά εργασίας καθώς και η πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή και ποιοτική προσχολική εκπαίδευση και φροντίδα. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κάνουν πλήρη χρήση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και της υποστήριξης των λοιπών ενωσιακών ταμείων για τη βελτίωση της απασχόλησης, την κοινωνική ένταξη, την εκπαίδευση και τη δημόσια διοίκηση. Κατευθυντήρια γραμμή 7: Βελτίωση της λειτουργίας των αγορών εργασίας Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μειώσουν τον κατακερματισμό της αγοράς εργασίας. Οι διατάξεις και οι θεσμοί προστασίας της απασχόλησης θα πρέπει να παρέχουν κατάλληλο περιβάλλον για προσλήψεις, προσφέροντας, παράλληλα, επαρκή επίπεδα προστασίας στους εργαζομένους και στα άτομα που αναζητούν εργασία ή απασχολούνται με συμβάσεις ορισμένου χρόνου ή με ανεξάρτητες συμβάσεις εργασίας. Θα πρέπει να εξασφαλίζεται η ποιότητα της απασχόλησης όσον αφορά την κοινωνικοοικονομική ασφάλεια, τις ευκαιρίες εκπαίδευσης και κατάρτισης, τις συνθήκες εργασίας (περιλαμβανομένων της υγείας και της ασφάλειας) και την ισορροπία μεταξύ επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν την ενεργή συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων και των κοινωνικών εταίρων στον σχεδιασμό και την εφαρμογή των σχετικών μεταρρυθμίσεων και πολιτικών, σύμφωνα με τις εθνικές πρακτικές, υποστηρίζοντας, παράλληλα, τη βελτίωση της λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας του κοινωνικού διαλόγου σε εθνικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν τις ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας, ενισχύοντας τη στόχευση, την εμβέλεια, την κάλυψη και την αλληλεπίδρασή τους με τα παθητικά μέτρα. Οι πολιτικές αυτές θα πρέπει να έχουν ως στόχο τη βελτίωση της προσαρμογής στις ανάγκες της αγοράς εργασίας και την υποστήριξη της βιώσιμης μετάβασης στην αγορά εργασίας, με τις δημόσιες υπηρεσίες απασχόλησης να παρέχουν εξατομικευμένη υποστήριξη και με την εφαρμογή συστημάτων μέτρησης των επιδόσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει επίσης να διασφαλίσουν ότι τα συστήματα κοινωνικής προστασίας τους θα ενεργοποιούν και θα διευκολύνουν αποτελεσματικά τα άτομα που μπορούν να συμμετάσχουν στην αγορά εργασίας, θα προστατεύουν τα άτομα που έχουν (προσωρινά) αποκλειστεί από την αγορά εργασίας και/ή δεν είναι σε θέση να συμμετάσχουν σε αυτήν, και θα προετοιμάζουν τα άτομα για δυνητικούς κινδύνους, μέσω επενδύσεων στο ανθρώπινο δυναμικό. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προωθήσουν μια αγορά εργασίας χωρίς αποκλεισμούς, ανοιχτή σε όλους, καθώς και να θέσουν σε εφαρμογή αποτελεσματικά μέτρα για την καταπολέμηση των διακρίσεων. Θα πρέπει να εξασφαλιστεί η κινητικότητα των εργαζομένων, με σκοπό την αξιοποίηση του πλήρους δυναμικού της ευρωπαϊκής αγοράς εργασίας, μεταξύ άλλων με τη βελτίωση της δυνατότητας μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων και την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, παράλληλα, να καταπολεμούν τις καταχρήσεις των υφιστάμενων κανόνων. Κατευθυντήρια γραμμή 8: Διασφάλιση της αμεροληψίας, καταπολέμηση της φτώχειας και προώθηση των ίσων ευκαιριών Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκσυγχρονίσουν τα συστήματα κοινωνικής προστασίας τους, ώστε να παρέχουν αποτελεσματική, αποδοτική και επαρκή προστασία σε όλα τα στάδια της ζωής του ατόμου, εξασφαλίζοντας τη δίκαιη αντιμετώπιση και την εξάλειψη των ανισοτήτων. Χρειάζονται απλουστευμένες και καλύτερα στοχευμένες κοινωνικές πολιτικές που να συμπληρώνονται από οικονομικά προσιτές και ποιοτικές υπηρεσίες φροντίδας των παιδιών, καθώς και εκπαίδευση, επαγγελματική κατάρτιση και συνδρομή κατά την απασχόληση, υποστήριξη της στέγασης και εύκολα προσβάσιμη υγειονομική περίθαλψη, πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες, όπως οι τραπεζικοί λογαριασμοί και το διαδίκτυο, καθώς και ανάληψη δράσης για την πρόληψη της πρόωρης αποχώρησης από το σχολείο και την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού. Για τον σκοπό αυτό, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν ποικίλα μέσα με συμπληρωματικό τρόπο, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών ενεργοποίησης του εργατικού δυναμικού και υποστήριξης του εισοδήματος, που στοχεύουν στις ανάγκες των ατόμων. Τα συστήματα κοινωνικής προστασίας θα πρέπει να σχεδιάζονται κατά τρόπο που να διευκολύνεται η εξασφάλιση όλων των δικαιούχων, η υποστήριξη των επενδύσεων σε ανθρώπινο δυναμικό, καθώς και η πρόληψη και η μείωση της φτώχειας και η προστασία από αυτήν. Τα συνταξιοδοτικά συστήματα θα πρέπει να μεταρρυθμιστούν, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα και η καταλληλότητά τους για τις γυναίκες και τους άνδρες στο πλαίσιο της αύξησης του προσδόκιμου ζωής και της δημογραφικής αλλαγής, μεταξύ άλλων με τη σύνδεση των νόμιμων ορίων συνταξιοδότησης με το προσδόκιμο ζωής, με την αύξηση της πραγματικής ηλικίας συνταξιοδότησης, και με την ανάπτυξη της επικουρικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν την προσβασιμότητα, την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και μακροχρόνιας περίθαλψης, διασφαλίζοντας, παράλληλα, τη δημοσιονομική τους βιωσιμότητα.