ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι συμβαλλόμενο μέρος («Μέρος») της σύμβασης της Βασιλείας για τον έλεγχο των διασυνοριακών κινήσεων επικίνδυνων αποβλήτων και της επεξεργασίας τους («σύμβαση της Βασιλείας») που συνήφθη στις 22 Μαρτίου 1989.

2. Με τη σύμβαση της Βασιλείας θεσπίστηκε διαδικασία ελέγχου για τις εξαγωγές και τις εισαγωγές επικίνδυνων αποβλήτων μεταξύ των Μερών. Η σύμβαση άρχισε να ισχύει το 1992 και σήμερα δεσμεύει 175 Μέρη.

3. Το 1995, η 3η διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης της Βασιλείας (COP3) ενέκρινε με την απόφαση III/1 τροποποίηση της σύμβασης, με την οποία απαγορεύονται οι εξαγωγές επικίνδυνων αποβλήτων για τελική διάθεση και ανακύκλωση από τις γνωστές ως χώρες του παραρτήματος VII (Μέρη της σύμβασης της Βασιλείας που είναι μέλη της ΕΕ, του ΟΟΣΑ, καθώς και το Λιχτενστάιν) σε χώρες που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα VII (όλα τα άλλα Μέρη) («τροποποίηση απαγόρευσης»).

4. Η ΕΕ αποδέχθηκε την τροποποίηση απαγόρευσης στις 30 Σεπτεμβρίου 1997.

5. Με τον κανονισμό (EK) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων[1] ενσωματώθηκαν στο ενωσιακό δίκαιο οι διατάξεις της σύμβασης της Βασιλείας και της τροποποίησης απαγόρευσης, με τη θέσπιση συστήματος εποπτείας και ελέγχου που εφαρμόζεται στις μεταφορές αποβλήτων τόσο εντός της ΕΕ, όσο και προς και από την ΕΕ και, ειδικότερα, με την απαγόρευση των εξαγωγών επικίνδυνων αποβλήτων από την ΕΕ σε χώρες που δεν είναι μέλη του ΟΟΣΑ.

6. Η τροποποίηση απαγόρευσης δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ. Μέχρι σήμερα, η τροποποίηση απαγόρευσης έχει επικυρωθεί από 69 Μέρη της σύμβασης της Βασιλείας. Τα Μέρη αδυνατούν επί του παρόντος να συμφωνήσουν ομόφωνα επί της ερμηνείας της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας (παράρτημα Ι της παρούσας απόφασης), η οποία ρυθμίζει τον αριθμό των επικυρώσεων που απαιτούνται για να τεθούν σε ισχύ τροποποιήσεις της σύμβασης. Παρά τις τεράστιες προσπάθειες που καταβλήθηκαν μετά την 8η διάσκεψη των Μερών (COP8), οι απόψεις τους συνεχίζουν να διίστανται ως προς τον αριθμό των Μερών που χρειάζεται να επικυρώσουν την τροποποίηση απαγόρευσης για να μπορέσει να τεθεί σε ισχύ.

7. Δεδομένου του χρονικού διαστήματος που έχει παρέλθει από την έγκριση της τροποποίησης απαγόρευσης και για να αρθεί το σημερινό αδιέξοδο, ο ινδονήσιος Πρόεδρος της 9ης διάσκεψης των Μερών (COP9) συνέταξε δήλωση « σχετικά με τη δυνατότητα επίτευξης προόδου όσον αφορά την τροποποίηση απαγόρευσης », η οποία αναγνωρίστηκε ομόφωνα από τα Μέρη με την απόφαση IX/26.

8. Με τη δήλωση αυτή, ο Πρόεδρος επιδίωξε να κινηθεί μια διαδικασία η οποία αποσκοπεί στην επιβεβαίωση των στόχων της τροποποίησης απαγόρευσης και στη διερεύνηση των μέσων με τα οποία θα μπορούσαν να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Κάλεσε όλα τα Μέρη να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες μέσω, μεταξύ άλλων μέτρων, πρωτοβουλιών χωρών που θα συντελέσουν στην υλοποίηση των στόχων της τροποποίησης απαγόρευσης. Οι εν λόγω πρωτοβουλίες χωρών θα συμβάλουν στο να δοθεί νέα ώθηση στην επικύρωση της τροποποίησης και στην επίσπευση της έναρξης ισχύος της.

9. Ανταποκρινόμενες στην πρόσκληση αυτή, η Ινδονησία και η Ελβετία ανέλαβαν πρωτοβουλία χωρών με στόχο τη διατύπωση συστάσεων για τη 10η διάσκεψη των Μερών (COP10) σχετικά με την προώθηση, αφενός της προστασίας των ευάλωτων χωρών, οι οποίες δεν διαθέτουν επαρκή ικανότητα περιβαλλοντικώς αβλαβούς διαχείρισης επικίνδυνων αποβλήτων, από τις ανεπιθύμητες εισαγωγές επικίνδυνων αποβλήτων και, αφετέρου, της μέριμνας ώστε η διασυνοριακή διακίνηση επικίνδυνων αποβλήτων, ιδίως προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, να συνιστά περιβαλλοντικώς αβλαβή διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων, όπως επιβάλλει η σύμβαση της Βασιλείας.

10. Στο σχέδιο συστάσεων που καταρτίστηκε από την Ινδονησία και την Ελβετία προτείνεται να αποφασιστεί, με την επιφύλαξη άλλων πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών, ότι η παράγραφος 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας ερμηνεύεται έτσι ώστε να σημαίνει πως για να τεθεί σε ισχύ μια τροποποίηση, απαιτείται η αποδοχή από τα τρία τέταρτα των Μερών κατά τον χρόνο έγκρισής της, με την επισήμανση ότι η κατ’ αυτόν τον τρόπο ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 δεν υποχρεώνει κανένα Μέρος να επικυρώσει κάποια τροποποίηση.

Βάσει των ανωτέρω, η Ένωση θα πρέπει να υποστηρίξει στην COP10 την έγκριση της απόφασης σχετικά με την έναρξη ισχύος της τροποποίησης απαγόρευσης, όσον αφορά την ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας, όπως προτείνουν η Ινδονησία και η Ελβετία.

2011/0180 (NLE)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τον καθορισμό της θέσης που θα υποστηριχθεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά την ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας για τον έλεγχο των διασυνοριακών κινήσεων επικίνδυνων αποβλήτων και της επεξεργασίας τους στη 10η διάσκεψη των μερών της εν λόγω σύμβασης (COP 10)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής[2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι Μέρος της σύμβασης της Βασιλείας για τον έλεγχο των διασυνοριακών κινήσεων επικίνδυνων αποβλήτων και της επεξεργασίας τους («σύμβαση της Βασιλείας»), καθώς και της τροποποίησης της σύμβασης με την οποία απαγορεύονται οι εξαγωγές επικίνδυνων αποβλήτων για τελική διάθεση και ανακύκλωση από κατάλογο ανεπτυγμένων χωρών (κυρίως μελών του ΟΟΣΑ) προς αναπτυσσόμενες χώρες («τροποποίηση απαγόρευσης»).

2. Με τον κανονισμό (EK) αριθ. 1013/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, για τις μεταφορές αποβλήτων[3] ενσωματώθηκαν οι διατάξεις της σύμβασης της Βασιλείας και της τροποποίησης απαγόρευσης στο δίκαιο της ΕΕ.

3. Η τροποποίηση απαγόρευσης δεν έχει ακόμη τεθεί σε ισχύ, επειδή τα Μέρη αδυνατούν επί του παρόντος να συμφωνήσουν ομόφωνα επί της ερμηνείας της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας, η οποία ρυθμίζει τον αριθμό των επικυρώσεων που απαιτούνται για να τεθούν σε ισχύ τροποποιήσεις της σύμβασης.

4. Με στόχο την επίλυση του ζητήματος αυτού, η Ινδονησία και η Ελβετία συνέταξαν συστάσεις για την 10η διάσκεψη των Μερών της σύμβασης της Βασιλείας (COP10). Στις συστάσεις αυτές προτείνεται να αποφασιστεί, με την επιφύλαξη άλλων πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών, ότι η παράγραφος 5 του άρθρου 17 ερμηνεύεται έτσι ώστε να σημαίνει πως για να τεθεί σε ισχύ μια τροποποίηση, απαιτείται η αποδοχή από τα τρία τέταρτα των Μερών κατά τον χρόνο έγκρισής της, με την επισήμανση ότι η κατ’ αυτόν τον τρόπο ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 δεν υποχρεώνει κανένα Μέρος να επικυρώσει κάποια τροποποίηση.

5. Ζητείται από την COP10 να εγκρίνει την απόφαση σχετικά με την έναρξη ισχύος της τροποποίησης απαγόρευσης, όσον αφορά την ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας. Η εν λόγω απόφαση θα παράγει έννομα αποτελέσματα.

6. Προτείνεται, εν προκειμένω, να υποστηριχτούν οι συστάσεις της Ινδονησίας και της Ελβετίας όσον αφορά την ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο μόνο

Στην 10η διάσκεψη των Μερών (COP10) της σύμβασης της Βασιλείας για τον έλεγχο των διασυνοριακών κινήσεων επικίνδυνων αποβλήτων και της επεξεργασίας τους, η Επιτροπή υποστηρίζει, εξ ονόματος της Ένωσης, την έγκριση της απόφασης σχετικά με την έναρξη ισχύος της τροποποίησης απαγόρευσης, όσον αφορά την ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της εν λόγω σύμβασης, όπως προτείνεται από την Ινδονησία και την Ελβετία (παράρτημα ΙΙ της παρούσας απόφασης).

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Άρθρο 17 παράγραφος 5 της σύμβασης της Βασιλείας

«Τα κείμενα της επικύρωσης, έγκρισης, επίσημης επιβεβαίωσης ή αποδοχής των τροποποιήσεων κατατίθενται στο θεματοφύλακα. Οι τροποποιήσεις που έχουν υιοθετηθεί σύμφωνα με τις παραπάνω παραγράφους 3 ή 4 τίθενται σε ισχύ μεταξύ των Μερών που τις αποδέχθηκαν, ενενήντα (90) ημέρες μετά τη λήψη από το θεματοφύλακα των κειμένων της επικύρωσης, έγκρισης, επίσημης επιβεβαίωσης ή αποδοχής, από τα τρία τέταρτα τουλάχιστον των Μερών που αποδέχθηκαν τις τροποποιήσεις ή από τα δύο τρίτα τουλάχιστον των Μερών στο εν λόγω Πρωτόκολλο που τις αποδέχθηκαν, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο εν λόγω Πρωτόκολλο. Οι τροποποιήσεις τίθενται σε ισχύ ως προς κάθε άλλο Μέρος ενενήντα (90) ημέρες μετά την κατάθεση από το εν λόγω Μέρος του κειμένου της επικύρωσης, έγκρισης, επίσημης επιβεβαίωσης ή αποδοχής των τροποποιήσεων.»

Παράρτημα II

« CLI/2010/3/1

Πρωτοβουλία χωρών από την Ινδονησία και την Ελβετία για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της σύμβασης της Βασιλείας

Πρόταση της Ινδονησίας και της Ελβετίας

Εισαγωγή

7. Με την απόφαση IX/26 η διάσκεψη των Μερών της σύμβασης της Βασιλείας αναγνώρισε τη «δήλωση του Προέδρου σχετικά με τη δυνατότητα επίτευξης προόδου όσον αφορά την τροποποίηση απαγόρευσης», η οποία παρατίθεται στο παράρτημα, και κάλεσε τα Μέρη να λάβουν υπόψη, στο μέτρο του δυνατού, τον προτεινόμενο αυτό τρόπο επίτευξης προόδου.

8. Με τη δήλωσή του ο Πρόεδρος επιδίωξε να κινηθεί μια διαδικασία η οποία αποσκοπεί στην επιβεβαίωση των στόχων της τροποποίησης απαγόρευσης και στη διερεύνηση μέσων με τα οποία θα μπορούσαν να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί. Κάλεσε όλα τα Μέρη να δημιουργήσουν ευνοϊκές συνθήκες μέσω, μεταξύ άλλων μέτρων, πρωτοβουλιών χωρών που θα συντελέσουν στην υλοποίηση των εν λόγω στόχων.

9. Βάσει της ανωτέρω δήλωσης, οι κυβερνήσεις της Ινδονησίας και της Ελβετίας ανακοίνωσαν ότι ήταν διατεθειμένες να οργανώσουν πρωτοβουλία χωρών για να συζητηθούν, άτυπα και δυναμικά, οι απόψεις των διαφόρων πλευρών σχετικά με την επίτευξη προόδου ώστε να εξασφαλιστεί ότι η διασυνοριακή διακίνηση επικίνδυνων αποβλήτων, ιδίως προς τις αναπτυσσόμενες χώρες και τις χώρες με οικονομίες σε μεταβατικό στάδιο, συνιστά περιβαλλοντικώς αβλαβή διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων, όπως επιβάλλει η σύμβαση της Βασιλείας.

Η διαδικασία

10. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας χωρών Ινδονησίας-Ελβετίας («CLI») πραγματοποιήθηκαν τρεις συναντήσεις, υποστηριζόμενες από τη Γραμματεία της σύμβασης της Βασιλείας και συμβούλους: η πρώτη από τις 15 έως τις 17 Ιουνίου 2009 στο Μπαλί της Ινδονησίας, η δεύτερη από τις 12 έως τις 15 Ιανουαρίου 2010 στο Wildhaus της Ελβετίας και η τρίτη από τις 24 έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2010 στο Hilterfingen της Ελβετίας. Τα αποτελέσματα των δύο πρώτων συναντήσεων παρουσιάστηκαν στην έβδομη σύνοδο της ομάδας εργασίας OEWG, στις 10-14 Μαΐου 2010 (UNEP/CHW/OEWG/7/7 και UNEP/CHW/OEWG/7/INF/8).

11. Η τεκμηρίωση και τα αποτελέσματα των συναντήσεων στο πλαίσιο της CLI κοινοποιήθηκαν στα Μέρη και σε άλλους ενδιαφερόμενους με ηλεκτρονικά μηνύματα και μέσω του ιστότοπου της σύμβασης της Βασιλείας. Σε όλα τα Μέρη και τους ενδιαφερόμενους παρασχέθηκε η δυνατότητα σχολιασμού των προς συζήτηση ζητημάτων και αρκετοί ενδιαφερόμενοι που δεν μετείχαν άμεσα στη CLI συνέβαλαν στη διαδικασία με πολύτιμα στοιχεία.

12. Στην πρώτη συνάντηση εξετάστηκαν τα διαθέσιμα στατιστικά στοιχεία για τη διασυνοριακή διακίνηση αποβλήτων και συζητήθηκαν οι πιθανοί λόγοι για τους οποίους η διασυνοριακή διακίνηση έχει ως προορισμό χώρες στις οποίες δεν είναι δυνατόν να διασφαλιστεί περιβαλλοντικώς αβλαβής διαχείριση. Το αποτέλεσμα ήταν να συνταχθεί ανάλυση των λόγων αυτών.

13. Στη δεύτερη συνάντηση εξετάστηκε διεξοδικότερα η ανάλυση των πιθανών αιτίων της διασυνοριακής διακίνησης επικίνδυνων αποβλήτων προς χώρες όπου δεν είναι δυνατόν να διασφαλιστεί περιβαλλοντικώς αβλαβής διαχείριση και εξετάστηκε επίσης ένα έγγραφο για τις επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από τη διασυνοριακή διακίνηση επικίνδυνων αποβλήτων. Με βάση τις συζητήσεις αυτές, προέκυψε από τη συνάντηση κατάλογος πιθανών στοιχείων για την επίτευξη προόδου.

14. Η τρίτη συνάντηση εστιάστηκε στην κατάρτιση συγκεκριμένων προτάσεων για συστάσεις, προκειμένου να εξεταστούν στη διάσκεψη των Μερών. Λεπτομερέστερο έγγραφο, που περιγράφει τη βάση των εν λόγω συστάσεων, περιλαμβάνεται σε επεξηγηματικό σημείωμα που διανέμεται μαζί με το παρόν έγγραφο.

Γενική θεώρηση

15. Η θέση σε ισχύ της τροποποίησης απαγόρευσης είναι ζήτημα πολιτικής σπουδαιότητας. Εξετάστηκαν τα εμπόδια που παρεμβάλλονται στην έναρξη ισχύος της και τρόποι άρσης των εμποδίων αυτών και καταρτίστηκαν σχέδια συστάσεων προς διαβίβαση στη διάσκεψη των Μερών. Τα Μέρη δεν υποχρεούνται να επικυρώσουν την απαγόρευση, εκτός εάν καταστούν Μέρη μετά την έναρξη ισχύος της.

16. Από την εξέταση των δεδομένων που αφορούν τις ροές αποβλήτων και τις επιπτώσεις στην υγεία προέκυψε ότι η διακίνηση μεταξύ χωρών που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα VII εξακολουθεί να αυξάνεται με βάση τη ζήτηση από αμφότερες τις πλευρές, ενώ ανησυχία προκαλεί η παράνομη διακίνηση και διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων στις χώρες αυτές. Τα ζητήματα αυτά δεν θα αντιμετωπιστούν με την τροποποίηση απαγόρευσης.

17. Κατόπιν τούτου, ορισμένες από τις συστάσεις που προέκυψαν από τη διαδικασία της CLI πραγματεύονται τρόπους αντιμετώπισης των εν λόγω ζητημάτων και βελτίωσης των προτύπων για τις πρακτικές διαχείρισης αποβλήτων, ενίσχυσης των προσπαθειών για την καταπολέμηση της παράνομης κυκλοφορίας, παροχής βοήθειας στις ευάλωτες χώρες ώστε να αυτοπροστατευθούν από ανεπιθύμητες εισαγωγές και αποσαφήνισης ορισμένων πτυχών της εφαρμογής της σύμβασης της Βασιλείας.

Προτεινόμενη δράση

18. Η διάσκεψη των Μερών ενδέχεται να επιθυμεί την έγκριση απόφασης σύμφωνα με τα κατωτέρω:

Η διάσκεψη των μερών

19. Όσον αφορά την έναρξη ισχύος της τροποποίησης απαγόρευσης

Αναγνωρίζοντας ότι υπάρχουν ευάλωτα Μέρη τα οποία, ενώ δεν έχουν τη δυνατότητα χειρισμού επικίνδυνων και άλλων αποβλήτων με περιβαλλοντικά αβλαβή τρόπο, συνεχίζουν να λαμβάνουν τέτοιου είδους απόβλητα, γεγονός το οποίο προκαλεί σοβαρές βλάβες και πρέπει να αντιμετωπιστεί επειγόντως·

Σημειώνοντας ότι η τροποποίηση της σύμβασης της Βασιλείας, που εγκρίθηκε με την απόφαση III/1 της διάσκεψης των Μερών, αποτελεί έναν τρόπο αντιμετώπισης της πρόκλησης αυτής, αλλά ότι υπάρχουν και άλλοι τρόποι αντιμετώπισής της με υπευθυνότητα, ιδίως η αυστηρή εφαρμογή της διαδικασίας συναίνεσης μετά από ενημέρωση, η ενίσχυση της περιβαλλοντικώς αβλαβούς διαχείρισης και η αυστηρότερη εθνική νομοθεσία·

Υπενθυμίζοντας την απόφαση VIII/30 της διάσκεψης των Μερών, στην οποία τονίζεται ότι τα Μέρη της σύμβασης έχουν την τελική αρμοδιότητα να συμφωνούν επί της ερμηνείας της σύμβασης·

Τονίζοντας την ανάγκη να επιτευχθεί συμφωνία των Μερών επί της ερμηνείας της παραγράφου 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας, η οποία αποτελεί σημαντικό βήμα στην εξέλιξη της σύμβασης,

20. Χαιρετίζει την πρακτική πρωτοβουλία και τις δραστηριότητες που ανελήφθησαν ως ανταπόκριση στην έκκληση του Προέδρου της ένατης διάσκεψης των Μερών να επιταχύνουν τα Μέρη την επικύρωση της τροποποίησης απαγόρευσης, ώστε να διευκολύνουν την έναρξη ισχύος της, και καλεί περαιτέρω τα Μέρη να συνεχίσουν να αναλαμβάνουν συγκεκριμένες δράσεις για να ενθαρρύνουν και να συνδράμουν τα Μέρη στην επικύρωση της τροποποίησης, μεταξύ άλλων:

21. Συγκεκριμένες δράσεις, όπως η σκανδιναβική πρωτοβουλία, για την παροχή συνδρομής στα Μέρη που αντιμετωπίζουν νομικές και τεχνικές δυσκολίες κατά την επικύρωση της τροποποίησης απαγόρευσης·

22. Περιφερειακές συναντήσεις·

23. Μελέτες για συγκεκριμένες χώρες και με αντικείμενο τις επιπτώσεις της επικύρωσης και της θέσης σε ισχύ.

24. Αποφασίζει, με την επιφύλαξη άλλων πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών, ότι η παράγραφος 5 του άρθρου 17 της σύμβασης της Βασιλείας ερμηνεύεται έτσι ώστε να σημαίνει πως για να τεθεί σε ισχύ μια τροποποίηση, απαιτείται η αποδοχή από τα τρία τέταρτα των Μερών κατά τον χρόνο έγκρισής της, με την επισήμανση ότι η κατ’ αυτόν τον τρόπο ερμηνεία της παραγράφου 5 του άρθρου 17 δεν υποχρεώνει κανένα Μέρος να επικυρώσει κάποια τροποποίηση.»

[1] ΕΕ L 190 της 12.7.2006, σ. 1.

[2] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[3] ΕΕ L 190 της 12.7.2006, σ. 1.