ΕΠΙΤΡΟΠΗ TÛN ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 23.05.1996 
COM(96) 229 τελικό - COD 426 
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
σύμφωνα μ€ το άρθρο 189 Β, παράγραφος 2, στοιχείο δ) της συνθήκης ΕΚ, 
€πί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 
στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την 
πρόταση 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ 
ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
σχετικά με τα νέα τρόφιμα και τα νέα συστατικά τροφίμων 
ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
σύμφωνα με το άρθρο 189 Α, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ 

Εισαγωγή 
Στις 7 Ιουλίου 1992 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου 
σχετικά με τα νέα τρόφιμα και τα νέα συστατικά τροφίμων (COM(92)295 τελικό - SYN 
426). 
Κατόπιν της γνώμης που διατύπωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 27 Οκτωβρίου 
1993, η Επιτροπή κατήρτησε τροποποιημένη πρόταση την οποία υπέβαλε στο 
Συμβούλιο την 1η Δεκεμβρίου 1993 (COM(93)631 τελικό - COD 426). 
Στις 23 Οκτωβρίου 1995 το Συμβούλιο υιοθέτησε κοινή θέση με ειδική πλειοψηφία. 
Στις 12 Μαρτίου 1996 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 6 τροπολογίες όσον 
αφορά την κοινή θέση που είχε υιοθετήσει το Συμβούλιο στις 23 Οκτωβρίου 1995 επί 
της προτάσεως της Επιτροπής για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κονοβουλίου και του 
Συμβουλίου σχετικά με τα νέα τρόφιμα και τα νέα συστατικά τροφίμων.1 
Στόχοι του κανονισυού 
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα, τα τρόφιμα μπορούν εν γένει να διατίθενται στην 
αγορά χωρίς προηγούμενη αξιολόγηση ή έγκριση. 
Τα τελευταία όμως χρόνια εμφανίστηκε μια νέα σειρά πρώτων υλών, διαδικασιών και 
τεχνολογιών μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται, αλλά όχι μόνο, σύγχρονες 
βιοτεχνολογικές μέθοδοι και τεχνικές γενετικής τροποποίησης. Οι καινοτομίες αυτές 
αποβλέπουν, επί παραδείγματι, στη βελτίωση των θρεπτικών και διαιτολογικών 
χαρακτηριστικών των τροφίμων, στην επίτευξη μεγαλύτερης τεχνικής απόδοσης 
κατά την παραγωγή ή διανομή, στη μείωση των κινδύνων μικροβιολογικής μόλυνσης 
ή στη χρησιμοποίηση μικρότερων ποσοτήτων φυτοφαρμάκων στις καλλιέργειες. 
Προκειμένου να διασφαλισθεί η προστασία των καταναλωτών και να αποφευχθεί η 
δημιουργία φραγμών στις συναλλαγές της εσωτερικής αγοράς, κρίθηκε αναγκαίο να 
καθιερωθεί μια κοινοτική διαδικασία για τη διάθεση στην αγορά των "νέων τρφίμων" 
που προκύπτουν από τις καινοτομίες αυτές, να προβλεφθεί σύστημα εκτίμησης της 
ασφάλειας και να θεσπιστούν ακριβείς διατάξεις για την επισήμανση. Η πρόταση, 
συνεπώς, έχει εξέχουσα σημασία τόσο από την άποψη της προστασίας και της 
ενημέρωσης των καταναλωτών, όσο και για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής 
αγοράς και τη διάδοση των νέων τεχνολογιών στον τομέα των γεωργικών προϊόντων 
διατροφής. Η Επιτροπή πιστεύει ότι όλα τα θεσμικά όργανα συμφωνούν για τον 
επείγοντα χαρακτήρα της θέσπισης κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με το θέμα αυτό. 
ΕΕ αριθ. C 190, της 29.7.1992, σ. 3. 
rvtkjnTnoEnrroonnc 
Σύμφωνα μ» την παράγραφο 2 (δ) του άρβρου 189 β της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή 
έχει την εξής γνώμη για τις «ν λόγω τροποποιήσεις. 
Η Επιτροπή συμφωνεί με το Ευρωηαϊκό Κοινοβούλιο οτι ο «ιονισμός πρέπει να τεθεί 
σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν, και ως εκ τούτου συμφωνεί με την τροπολογία 48, 
η οποία προβλέπει τον περιορισμό της περιόδου εφαρμογής του κανονισμού από 12 
μήνες σε 90 ημέρες. 
Η Επιτροπή κατανοεί την πρόθεση του Κονοβουλίου, όπως εκφράζεται στην 
τροπολογία 53, να εξασφαλίσει ότι τα πρόσθετα τροφίμων, οι αρτυματικές ύλες και 
οι διαλύτες εκχυλίσεως έχουν τα ίδια επίπεδα ασφαλείας με τα νέα τρόφιμα, και 
συμμερίζεται την αρχή αυτή. Δεν είναι σε θέση ωστόσο να επιδοκιμάσει την 
διατύπωση της τροπολογίας 53, δεδομένου ότι με αυτήν εξυπακούεται ότι η 
εξαίρεση είναι υπό προϋποθέσεις, απαιτούσα την λήψη ειδικών μέτρων. Η Επιτροπή 
επισημαίνει ότι η οδηγία-πλαίσιο για τα πρόσθετα τροφίμων (89/107/ΕΟΚ)2 και η 
Κοινή Θέση στην οποία κατέληξε το Συμβούλιο στις 22 Δεκεμβρίου 1995 σχετικά με 
πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κονοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με 
την θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τις αρωματικές ύλες που χρησιμοποιούνται ή 
προορίζονται να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα3 εξασφαλίζουν ήδη τα ίδια επίπεδα 
ασφαλείας με αυτά που αφορούν τα νέα τρόφιμα, συμπεριλαμβανομένης της 
υποχρεωτικής συνεννόησης με την Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων για θέματα στα 
οποία ενδέχεται να υπεισέλθει ο παράγοντας δημόσια υγεία. Όσον αφορά τους 
διαλύτες εκχυλίσεως, η οδηγία 83/344/ΕΟΚ4 εξασφαλίζει ήδη ανάλογα επίπεδα 
προστασίας της δημόσιας υγείας. 
Η τροπολογία 54 προβλέπει ότι οι περί επισημάνσεως κανόνες του άρθρου 8 
εφαρμόζονται στα νέα τρόφιμα και στα νέα συστατικά τροφίμων που αποτελούν το 
αντικείμενο της απλοποιημένης διαδικασίας κοινοποιήσεως. Θεωρούμενη 
μεμονωμένως, η τροπολογία αυτή δεν παρουσιάζει δυσκολίες, δεδομένου ότι απλώς 
αποσαφηνίζει την πρόθεση της κοινής θέσεως, η οποία συνίσταται στην εφαρμογή 
ενιαίας και συνεκτικής δέσμης κανόνων επισήμανσης σε όλες τις κατηγορίες νέων 
τροφίμων. Ωστόσο, η τροπολογία αυτή πρέπει επίσης να εξεταστεί υπό το φως της 
τροπολογίας 55, η οποία διαγράφει την λέξη "σημαντικό" στο άρθρο 8 (1) (α) της 
κοινής θέσης, έτσι ώστε η επισήμανση των νέων τροφίμων θα απαιτείται σε όλες τις 
περιπτώσεις όπου νέο τρόφιμο είναι διαφορετικό από το συμβατικά παραγόμενο 
τρόφιμο. Σημειωτέον ότι η επισήμανση των σημαντικών διαφορών αποτελεί δείγμα 
εφαρμογής της διεθνώς ανεγνωρισμένης επιστημονικής αρχής της "ουσιαστικής 
ισοδυναμίας", στην οποία στηρίζεται ο κανονισμός. Κατά συνέπεια, βάσει της κοινής 
θέσεως, μια επιχείρηση θα γνωρίζει ότι εφόσον προσκομίσει αποδείξεις για την 
ουσιαστική ισοδυναμία του τροφίμου ή του συστατικού τροφίμου, είναι δυνατή η 
χρησιμοποίηση της διαδικασίας κοινοποίησης και το προϊόν δεν θα απαιτεί ειδική 
επισήμανση. 
ΕΕαρΛΛ 40, της 11.2.1989, σ. 27. 
ΕΕ αρΛ C 59, της 28.2.1996, σ. 37. 
EC ape·. L 157, της 24.8.198·, σ. 28. 
Με τη νέα διατύπωση της τροπολογίας 55, η επιχείρηση δεν μπορεί να είναι βέβαιη 
ότι το ουσιαστικώς ισοδύναμο προϊόν της δεν παρουσιάζει αμελητέες διαφορές. Ως 
εκ τούτου, η χρησιμοποίηση της διαδικασίας κοινοποίησης μπορεί να καταστεί 
ανέφικτη στην πράξη. 
Η Επιτροπή κατανοεί την πρόθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να εξασφαλίσει την 
ενημέρωση των καταναλωτών για όλες τις διαφορές μεταξύ νέων και συμβατικώς 
παραγόμενων τροφίμων. Ωστόσο, η εφαρμογή κριτηρίου που θα οδηγούσε σε 
απαιτήσεις ειδικής επισήμανσης ακόμη και για τα νέα τρόφιμα που είναι ουσιαστικώς 
ισοδύναμα, είναι πιθανόν να οδηγήσει στην εμφάνιση πρακτικών δυσκολιών. Ιδίως 
στην περίπτωση των φρούτων και λαχανικών, κλιματικοί και γεωγραφικοί 
παράγοντες, όπως ο τύπος του εδάφους, μπορούν να επιρεάσουν σημαντικά τις 
ιδιότητες του τελικού προϊόντος. Λόγου χάριν, οι κλιματικές διακυμάνσεις από χρόνο 
σε χρόνο έχουν ως αποτέλεσμα την εμφάνιση διαφορών στο τελικό προϊόν της 
συγκομιδής. Υπό τις περιστάσεις αυτές είναι ίσως δύσκολο να προσδιοριστούν οι 
ακριβείς παράμετροι καθορισμού των διαφορών ενός νέου τροφίμου από το 
συμβατικό αντίστοιχο του. Για να έχουν νόημα οι πληροφορίες που απευθύνονται 
στον καταναλωτή, η Επιτροπή θεωρεί ότι ένα προϊόν πρέπει να επισημαίνεται μόνο 
όταν παρουσιάζει χαρακτηριστικά που ξεπερνούν τη φυσική διακύμανση και που 
ενδέχεται να επηρεάσουν την σύνθεση, την θρεπτική αξία, ή μεταβάλλουν την 
σκοπούμενη χρήση των προϊόντων. Κατά συνέπειαν, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να 
αποδεχθεί τις δύο αυτές τροπολογίες και πιστεύει ότι πρέπει να διερευνηθούν όλες 
οι δυνατότητες για τον προσδιορισμό της έννοιας της διαφοράς, ώστε οι 
επιχειρήσεις να κινούνται σε περιβάλλον μεγαλύτερης νομικής βεβαιότητας. 
Το τρέχον κείμενο της κοινής θέσεως προβλέπει ότι η παρουσία γενετικώς 
τροποποιημένου οργανισμού δεν χρειάζεται να υποδεικνύεται στην επισήμανση, όταν 
η παρουσία του οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στα γεωργικά χαρακτηριστικά και 
δεν επηρεάζει τα χαρακτηριστικά του ίδιου του τροφίμου. Στην εξαίρεση αυτή θα 
υπήγετο, λόγου χάριν, ο αραβόσιτος, ο οποίος είναι γενετικώς τροποποιημένος ώστε 
να αυξηθεί η αντοχή του στα έντομα. Οι τροπολογίες 51 και 52 έχουν ως 
αποτέλεσμα την ακύρωση της εξαίρεσης αυτής. Η Επιτροπή δεν συμμερίζεται την 
άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την υποχρεωτική αναγραφή, σε όλες τις 
περιπτώσεις, στην επισήμανση του συγκεκριμένου τροφίμου, της παρουσίας 
γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών, ακόμη και όταν η παρουσία δεν επηρεάζει 
τις ιδιότητες του τροφίμου. Σκοπός της επισήμανσης τροφίμων είναι η ενημέρωση 
των καταναλωτών για τα χαρακτηριστικά του είδους διατροφής. Πληροφορίες για τις 
μεθόδους παραγωγής και τις αγρονομικές ιδιότητες απαιτούνται μόνο όταν οι 
τελευταίες επηρεάζουν το τελικό προϊόν. Επιπλέον, η θέσπιση τέτοιας διάταξης θα 
καθιστούσε αναγκαία είτε την καθιέρωση ξεχωριστών συστημάτων διανομής για τα 
τρόφιμα που περιέχουν ΓΤΟ - που θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμοστεί στην 
πράξη - είτε την συστηματική επισήμανση, σε όλες τις περιπτώσεις, σχετικά με το 
ενδεχόμενο του να περιέχει ΓΤΟ. Ιδιαίτερα προβλήματα ανακύπτουν όσον αφορά τις 
εισαγωγές, δεδομένου ότι κανένας από τους σημαντικότερους εμπορικούς εταίρους 
της Κοινότητας δεν προβλέπει επισήμανση στις περιπτώσεις αυτές, και συνήθως τα 
προϊόντα με ΓΤΟ αναμειγνύονται με συμβατικά προϊόντα πριν από την αποστολή τους 
στηνΕΕ. 
Επιπλέον, η τροπολογία 51 απαιτεί την επισήμανση "γενετικά τροποποιημένου 
οργανισμού με μεθόδους γενετικής μηχανικής". Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διατύπωση 
αυτή δημιουργεί νομική αβεβαιότητα, επειδή η χρησιμοποιούμενη έννοια δεν είναι 
αρκετά σαφής και δεν αντιστοιχεί σε ήδη υπάρχοντα ορισμό. Σαφής ορισμός των 
ΓΤΟ παρέχεται από την οδηγία 90/220/ΕΚ και αυτός είναι ο λόγος που προτείνεται η 
χρησιμοποίηση του και στην επισήμανση των νέων τροφίμων 
Βάσει της αναλύσεως αυτής, η Επιτροπή ενσωμάτωσε μία τροποποίηση (αριθ. 48) 
στην τροποποιημένη πρόταση της. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ωστόσο ότι 
αναγνωρίζεται από όλους η επείγουσα ανάγκη δημιουργίας ικανοποιητικού 
κανονιστικού πλαισίου για τα νέα τρόφιμα σε Κοινοτικό επίπεδο. Προς τον σκοπό 
αυτόν, η Επιτροπή θα συμμετάσχει εποικοδομητικά, από κοινού με τα όργανα, στις 
εναπομένουσες φάσεις της θεσμικής διαδικασίας λήψεως αποφάσεων, αξιοποιώντας 
όλες τις δυνατότητες για την επίλυση των δύσκολων προβλημάτων που 
περιεγράφησαν ανωτέρω. 
Τροποποιημένη πρόταση 
Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κονοβουλίου και του Συμβουλίου 
σχετικά με τα νέα τρόφιμα και τα νέα συστατικά τροφίμων 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 189 Α (2) της συνθήκης ΕΚ) 
Τρέχουσα πρόταση Τροποποιημένη πρόταση 
Άρθρο 15 πρώτη παράγραφος 
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει 
δώδεκα μήνες μετά τη δημοσίευση του 90 ημέρες μετά τη δημοσίευση του 
στην Επίσημη Εφημερίδα των στην Επίσημη Εφημερίδα των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
ISSN 0254-1483 
COM(96) 229 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 10 is 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-240-GR-C 
ISBN92-78-04461-X 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινατήΐίον 
L-2985 Λσυζεμβούργο 
%