A4-0319/98

Απόφαση σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο για την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την οποία θεσπίζεται σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων όσον αφορά τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης και μεταβατικών μέτρων και συμπληρώνεται το γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων (C4-0422/98 - 96/0031(COD))(Διαδικασία συναπόφασης: δεύτερη ανάγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη την κοινή θέση του Συμβουλίου (C4-0422/98 - 96/0031(COD)) ((EE C 262 της 19.8.1998, σελ. 12.)),

- έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή του σε πρώτη ανάγνωση ((ΕΕ C 85 της 17.3.1997, σελ. 114)) επί της προτάσεως της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο COM(96)0022 ((ΕΕ C 115 της 19.4.1996, σελ. 16)),

- έχοντας υπόψη την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής COM(97)0363 ((EE C 264 της 30.8.1997, σελ. 5)),

- έχοντας υπόψη το άρθρο 189 B, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 72 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη τη σύσταση για δεύτερη ανάγνωση της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών (A4-0319/98),

1. τροποποιεί ως ακολούθως την κοινή θέση[semigr ]

2. καλεί την Επιτροπή να αποφανθεί ευνοϊκά επί των τροπολογιών του Κοινοβουλίου στη γνωμοδότηση που καλείται να συντάξει, σύμφωνα με το άρθρο 189 B, παράγραφος 2, στοιχείο δ), της Συνθήκης ΕΚ[semigr ]

3. καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει όλες τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου, να τροποποιήσει αναλόγως την κοινή θέση του και να εκδώσει οριστικά την πράξη[semigr ]

4. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα απόφαση στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

(Τροπολογία 1)

Άρθρο 3, παράγραφος 1

>Αρχικό κείμενο>

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 4, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να απαγορεύσει σε υπήκοο κράτους μέλους, για λόγους ανεπάρκειας προσόντων, την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο πρώτο μέρος του παραρτήματος Α ή την άσκηση της δραστηριότητας αυτής υπό τους ίδιους όρους με τους δικούς του υπηκόους, χωρίς να έχει προβεί προηγουμένως σε συγκριτική εξέταση μεταξύ, αφενός, των γνώσεων και ικανοτήτων που πιστοποιούνται από τα διπλώματα, τα πιστοποιητικά ή άλλους τίτλους που έχει αποκτήσει ο δικαιούχος με σκοπό να ασκήσει την ίδια δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας, και, αφετέρου, των ικανοτήτων που απαιτούνται από τους εθνικούς κανόνες. Εάν από την εν λόγω συγκριτική εξέταση προκύψει ότι οι γνώσεις και οι ικανότητες οι οποίες πιστοποιούνται από δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο που χορηγήθηκε από άλλο κράτος μέλος αντιστοιχούν στις γνώσεις και στις ικανότητες που απαιτούνται από τις εθνικές διατάξεις, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί να αρνηθεί στον(στην) κάτοχό του το δικαίωμα να ασκεί την εν λόγω δραστηριότητα. Εάν, πάντως, η σύγκριση δείχνει ότι υπάρχει ουσιαστική διαφορά, το κράτος μέλος υποδοχής παρέχει στον δικαιούχο τη δυνατότητα να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσεις και τις ικανότητες που ελλείπουν με τη μορφή πρακτικής άσκησης προσαρμογής ή δοκιμασίας επάρκειας, κατ' επιλογήν του κράτους μέλους υποδοχής, κατ' αναλογία προς τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ. Τα κράτη μέλη θα προσπαθούν να λαμβάνουν υπόψη την εναλλακτική δυνατότητα που προτιμά ο δικαιούχος.

>Κείμενο μετά την ψηφοφορία στο ΕΚ>

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 4, ένα κράτος μέλος δεν μπορεί να απαγορεύσει σε υπήκοο κράτους μέλους, για λόγους ανεπάρκειας προσόντων, την πρόσβαση σε μία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο πρώτο μέρος του παραρτήματος Α ή την άσκηση της δραστηριότητας αυτής υπό τους ίδιους όρους με τους δικούς του υπηκόους, χωρίς να έχει προβεί προηγουμένως σε συγκριτική εξέταση μεταξύ, αφενός, των γνώσεων και ικανοτήτων που πιστοποιούνται από τα διπλώματα, τα πιστοποιητικά ή άλλους τίτλους που έχει αποκτήσει ο δικαιούχος με σκοπό να ασκήσει την ίδια δραστηριότητα σε άλλο κράτος μέλος της Κοινότητας, και, αφετέρου, των ικανοτήτων που απαιτούνται από τους εθνικούς κανόνες. Εάν από την εν λόγω συγκριτική εξέταση προκύψει ότι οι γνώσεις και οι ικανότητες οι οποίες πιστοποιούνται από δίπλωμα, πιστοποιητικό ή άλλο τίτλο που χορηγήθηκε από άλλο κράτος μέλος αντιστοιχούν στις γνώσεις και στις ικανότητες που απαιτούνται από τις εθνικές διατάξεις, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί να αρνηθεί στον(στην) κάτοχό του το δικαίωμα να ασκεί την εν λόγω δραστηριότητα. Εάν, πάντως, η σύγκριση δείχνει ότι υπάρχει ουσιαστική διαφορά, το κράτος μέλος υποδοχής παρέχει στον δικαιούχο τη δυνατότητα να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσεις και τις ικανότητες που ελλείπουν.

Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει ν' αφήσει στον αιτούντα τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και της δοκιμασίας επάρκειας, κατ' αναλογία προς τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ.