12.10.83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 273/3 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την κατάστρωση σχεδίων έκτακτης επέμβασης προς 
καταπολέμηση των εξ ατυχήματος εκχύσεων υδρογονανθράκων στη θάλασσα 
COM(83) 520 τελικό 
(Γποβλτρ&είσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 1983) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι το ψήφισμα του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1978 
για την καθιέρωση προγράμματος δράσης των Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων, όσον αφορά τον έλεγχο και τον 
περιορισμό της ρύπανσης που προξενεί η απόρριψη υδρο­
γονανθράκων στη θάλασσα ('), προβλέπει ότι η Επι­
τροπή θα προέβαινε σε προκαταρκτικές μελέτες σχετικά 
με την αναγκαιότητα θέσπισης μέτρων κατάλληλων για 
την ενίσχυση της συνεργασίας και της αποτελεσματι­
κότητας των ομάδων έκτακτης επέμβασης που έχουν 
συγκροτηθεί ή πρόκειται να συγκροτηθούν στα κράτη 
μέλη· 
ότι οι μελέτες αυτές επέτρεψαν να προσδιοριστούν ορι­
σμένα μέτρα που αποβλέπουν στη βελτίωση της συνερ­
γασίας για τη χρησιμοποίηση των μέσων καταπο­
λέμησης της ρύπανσης" 
ότι η απόφαση 81/971/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης 
Δεκεμβρίου 1981 περί καθιερώσεως ενός κοινοτικού 
συστήματος πληροφορήσεως για τον έλεγχο και τη 
μείωση της ρυπάνσεως που προξενεί η απόρριψη υδρο­
γονανθράκων στη θάλασσα (2) προβλέπει ενημερωμένη 
απογραφή των μέσων καταπολέμησης — προσωπικό, 
εξοπλισμοί και προϊόντα — της ρύπανσης της θάλασσας 
από τους υδρογονάνθρακες* 
ότι η ύπαρξη εθνικών σχεδίων έκτακτης επέμβασης σε 
κάθε κράτος μέλος είναι δυνατό να επιταχύνει και να 
βελτιώσει τις ενέργειες για την καταπολέμηση των εξ 
(') ΕΕ αριθ. C 162 της 8. 7. 1978, σ. 1. 
Ο ΕΕ αριθ. L 355 της 10. 12. 1981, σ. 52. ατυχήματος εκχύσεων υδρογονανθράκων στη θάλασσα 
και, κατά συνέπεια, να αυξήσει την αποτελεσματικότητα 
της· 
ότι είναι αναγκαίο να καθοριστούν τα ελάχιστα στοι­
χεία των εθνικών σχεδίων έκτακτης επέμβασης, ώστε οι 
προσπάθειες των κρατών μελών να κατευθύνονται προς 
κοινούς στόχους· 
ότι είναι χρήσιμο να προβλεφθούν περιοδικές δοκιμές, 
υπό μορφή ασκήσεων εξομοίωσης, για να προσδιοριστεί 
η αποτελεσματικότητα των σχεδίων έκτακτης επέμ­
βασης, και να τεθούν υπό δοκιμή τα διατιθέμενα μέσα 
για την καταπολέμηση της ρύπανσης· 
ότι πολλά κράτη μέλη είναι δυνατό να έχουν κοινά συμ­
φέροντα σε ορισμένες θαλάσσιες ζώνες οι οποίες είναι 
εκτεθειμένες στη ρύπανση που οφείλεται σε εξ ατυχή­
ματος εκχύσεις υδρογονανθράκων και ότι, ως εκ τούτου, 
θα κληθούν να καταπολεμήσουν από κοινού τη ρύπανση 
αυτή, σε περίπτωση ατυχημάτων 
ότι οι συνθήκες της από κοινού αυτής καταπολέμησης 
είναι δυνατό να βελτιωθούν σημαντικά με την εφαρμογή 
κοινών σχεδίων έκτακτης επέμβασης που έχουν κατα­
στρωθεί εκ των προτέρων 
ότι έστω και αν δεν υπάρχουν κοινά σχέδια έκτακτης 
επέμβασης, ένα κράτος μέλος οφείλει να προειδοποιεί τα 
άλλα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη σε περίπτωση που ένα 
ατύχημα ή η παρουσία στρωμάτων υδρογονανθράκων 
συνιστά απειλή για τα άλλα αυτά κράτη μέλη · 
ότι η ορθή κατανόηση των οδηγιών και των διαδικασιών 
που εφαρμόζει το άλλο ή τα άλλα κράτη έχει σημασία, 
από την άποψη αυτή, για κάθε κράτος* 
ότι είναι σκόπιμο τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα ώστε 
να επιτρέπουν σε άλλα κράτη μέλη ή σε τρίτες χώρες να 
αποστέλλουν στον τόπο της καταπολέμησης παρα­
τηρητές, για να διευκολύνεται η συνεργασία την οποία 
επιζητούν οι υπεύθυνες αρχές της χώρας-θύματος που 
έχει πληγεί από τη ρύπανση' 
ότι οι υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα 
οδηγία συμβιβάζονται με εκείνες που είναι επιβεβλημένες 
σε ορισμένα κράτη μέλη, τα οποία είναι συμβαλλό­
μενα μέρη της συμφωνίας για τη συνεργασία προς κα­
ταπολέμηση της ρύπανσης των υδάτων της Βόρειας 
Αριθ. C 273/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.83 
Θάλασσας από τους υδρογονάνθρακες (συμφωνία της 
Βόννης, 1969), της σύμβασης για την προστασία της 
Μεσογείου από τη ρύπανση (σύμβαση της Βαρκελώνης, 
1976) και της σύμβασης για την προστασία του θαλάσ­
σιου περιβάλλοντος της Βαλτικής .Θάλασσας (σύμβαση 
του Ελσίνκι, 1974)· 
ότι η κατάστρωση σχεδίων έκτακτης επέμβασης φαί­
νεται αναγκαία για την πραγματοποίηση ενός από τους 
στόχους της Κοινότητας στον τομέα του ελέγχου και της 
μείωσης της ρύπανσης που προξενεί η απόρριψη υδρο-
γονανθάκων στη θάλασσα" ότι δεδομένου ότι δεν έχουν 
προβλεφθεί στη συνθήκη οι προς τον σκοπό αυτό απαι­
τούμενες εξουσίες, πρέπει να εφαρμοσθεί το άρθρο 235 
της συνθήκης, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρϋ'ρο Ι 
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία και 
κατάλληλα μέτρα για την κατάστρωση εθνικών σχεδίων 
έκτακτης επέμβασης να επιτρέπουν την οργάνωση και 
καθοδήγηση των ενεργειών προς καταπολέμηση της 
ρύπανσης που οφείλεται σε εξ ατυχήματος εκχύσεις 
υδρογονανθράκων στη θάλασσα. 
2. Κάθε εθνικό σχέδιο έκτακτης επέμβασης περιλαμ­
βάνει τουλάχιστο τα στοιχεία που αναφέρονται στο 
παράρτημα 1. 
3. Σε περίπτωση ατυχήματος που ενέχει σημαντικό 
κίνδυνο ρύπανσης, η αποτελεσματικότητα του σχεδίου 
έκτακτης επέμβασης αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης 
αξιολόγησης σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται 
στο παράρτημα 2. 
Άρΰ·ρο 2 
1. Για να οργανωθούν και να ενισχυθούν οι ενέργειες 
προς καταπολέμηση της ρύπανσης που οφείλεται σε εξ 
ατυχήματος εκχύσεις υδρογονανθράκων στη θάλασσα, 
σε θαλάσσιες ζώνες όπου έχουν κοινό συμφέρον δύο ή 
περισσότερα κράτη μέλη, τα ενδιαφερόμενα κράτη 
καταστρώνουν τα αναγκαία κοινά σχέδια επέμβασης. Τα 
εν λόγω σχέδια καθορίζουν ιδίως: 
— τις ζώνες εφαρμογής τους, 
— την αρχή που ορίζεται σε κάθε κράτος μέλος για το 
συντονισμό της κοινής δράσης, 
— τις αρχές, τις διαδικασίες και τα μέσα συνεργασίας 
για την καταπολέμηση της ρύπανσης. 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που προβλέ­
πονται στην παράγραφο 1, κάθε φορά που κράτος μέλος 
διαπιστώνει ατύχημα ή την παρουσία στρωμάτων υδρο­
γονανθράκων στις θαλάσσιες ζώνες κοινού συμφέ­
ροντος, το οποίο συνιστά ενδεχομένως απειλή για τις 
ακτές ή για τα συναφή συμφέροντα ενός ή περισσοτέρων 
κρατών μελών, ενημερώνει χωρίς καθυστέρηση αυτό ή 
αυτά τα άλλα κράτη μέλη. 
Άρΰρο 3 
1. Τα κράτη μέλη προετοιμάζουν μόνα, από κοινού ή 
μαζί με τρίτες χώρες, τακτικές ασκήσεις εξομοίωσης που 
επιτρέπουν να τεθούν υπό δοκιμή τα διατιθέμενα μέσα 
για την καταπολέμηση της ρύπανσης στη θάλασσα και 
στην ξηρά. 
2. Οι ασκήσεις, μεταξύ άλλων, θέτουν υπό δοκιμή την 
ποιότητα των επικοινωνιών και τη συνεργασία μεταξύ 
των εθνικών αρχών και των αρχών άλλων χωρών, που 
θέτουν τα μέσα τους στη διάθεση των υπευθύνων για 
την καταπολέμηση της ρύπανσης. 
Άρΰρο 4 
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν κάθε χρήσιμη πληροφορία 
όσον αφορά τα εθνικά σχέδια έκτακτης ανάγκης που 
προβλέπονται στο άρθρο 1, τα κοινά σχέδια έκτακτης 
ανάγκης που προβλέπονται στο άρθρο 2 και τα κοινά 
σχέδια έκτακτης ανάγκης που έχουν καταρτιστεί από 
κοινού με τρίτες χώρες, στο πλαίσιο της συμβουλευτικής 
επιτροπής για τον έλεγχο και τη μείωση της ρύπανσης 
που οφείλεται στην απόρριψη υδρογονανθράκων στη 
θάλασσα, η οποία συγκροτήθηκε με την απόφαση 
80/686/ΕΟΚ της Επιτροπής (')· 
Άρΰρο 5 
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, 
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, που είναι ανα­
γκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, το 
αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1987 και ενημερώ­
νουν την Επιτροπή σχετικά αμέσως. 
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κεί­
μενο των θεμελιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου, τις 
οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την 
παρούσα οδηγία. 
Άρϋ'ρο 6 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
(') ΕΕ αριθ. L 188 της 22. 7. 1980, σ. 11. 
12.10.83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 273/5 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι 
Περιεχόμενο των εθνικών σχεδίων έκτακτης επέμβασης 
1. Μέτρα για την προστασία των ευαίσθητων ζωνών και των άκρως επικινδύνων ζωνών 
— η εντόπιση των ζωνών αυτών, 
— η περιγραφή των πόρων που πρέπει να προστατευθούν, 
— η δημιουργία μηχανισμών για τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων και τη λήψη αποφάσεων που επιτρέπουν 
τον καθορισμό προτεραιοτήτων για την προστασία των πόρων αυτών. 
2. Συγκρότηση οργάνωσης για την καταπολέμηση της ρύπανσης σε περίπτωση ατυχήματος 
— ο καθορισμός των υπεύθυνων εθνικών και τοπικών αρχών, 
— η διαδικασία συναγερμού και τα μέσα επικοινωνίας, 
— η απογραφή του διαθέσιμου ειδικευμένου προσωπικού, 
— ο εκ των προτέρων καθορισμός του ρόλου των μονάδων που είναι κυρίως επιφορτισμένες με την 
πρόληψη και την καταπολέμηση της ρύπανσης και οι λεπτομέρειες για το συντονισμό των έργων των 
ομάδων αυτών, 
— οι διατάξεις που εγγυώνται την τακτική εκπαίδευση του προσωπικού επέμβασης. 
3. Απογραφή των εξοπλισμών για την καταπολέμηση της ρύπανσης που διαθέτουν οι υπεύθυνες αρχές 
και των όρων χρησιμοποίησης τους, καθώς και απογραφή των εξοπλισμών που είναι δυνατό να διατε­
θούν σε άλλα κράτη μέλη. 
4. Απογραφή των δυνατοτήτων αποθήκευσης, καταστροφής ή αξιοποίησης των ανακτωμένων κατα­
λοίπων, που περιλαμβάνει επίσης ενημερωμένες πληροφορίες σχετικά με τις τοποθεσίες προσωρινής 
αποθήκευσης των καταλοίπων. 
5. δυνατότητες υποδοχής παρατηρητών από άλλες χώρες. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των σχεδίων έκτακτης επέμβασης σε περίπτωση ατυχήματος που 
ενέχει σημαντικό κίνδυνο ρύπανσης 
Η αξιολόγηση αυτή λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη τα ακόλουθα σημεία: 
— την ταχύτητα και την καταλληλότητα της αξιολόγησης των κινδύνων που διατρέχουν οι προς προ­
στασία ζώνες, 
— το βαθμό προετοιμασίας των υπευθύνων για την καταπολέμηση της ρύπανσης, 
— το βαθμό συντονισμού μεταξύ των υπεύθυνων υπηρεσιών (κεντρικές και τοπικές αρχές, που είναι υπεύ­
θυνες για την καταπολέμηση της ρύπανσης στη θάλασσα και στην ξηρά), 
— τη χρησιμότητα των μέσων αναγνώρισης για τη διεύθυνση των επιχειρήσεων, 
— ενδεχομένως, τη χρησιμότητα της τηλεανίχνευσης, 
— το βαθμό κατά τον οποίο τα μέσα που χρησιμοποιούνται στα διάφορα στάδια των επιχειρήσεων: δια­
σπορά ή ανάκτηση των υδρογονανθράκων αποθήκευση, μεταφορά, εξάλειψη ή αξιοποίηση των 
ανακτωμένων υδρογονανθράκων προσδιορισμός των σημείων όπου υπάρχει συμφόρηση- νυκτερινός 
έλεγχος των επιχειρήσεων, ανταποκρίνονται στις ανάγκες, 
— το συμβιβαστό των εξοπλισμών που προέρχονται από διαφορετικές πηγές, 
— τις ζημίες που προξενεί η χρήση χημικών rat μηχανικών μέσων, 
— το ρόλο των εμπειρογνωμόνων, 
— τη σχέση με τους πολιτικούς υπεύθυνους και την ενημέρωση του κοινού, 
— τη διεθνή συνεργασία.