13. 12. 82 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 326/9 
6.3. 'Εκτός αύτοϋ ή ΟΚΕ υπογραμμίζει δτι ή Επιτροπή 
έχει τή δυνατότητα μετά τήν τελευταία απόφαση τοϋ 
Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου νά εφαρμόσει σύντομα τήν 
οδηγία πού άφορα τήν διαφάνεια των οικονομικών σχέ-
Έγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 28 'Οκτωβρίου 1982. σεων μεταξύ τοϋ Κράτους καί των δημοσίων επιχειρή­
σεων καί θεωρεί δτι κάτι τέτοιο θά ήταν μιά θετική 
εξέλιξη. 
Ό Πρόεδρος 
τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francois CEYRAC 
Γνωμοδότηση γιά τήν πολιτική μεταφορών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στή δεκαετία τοϋ 80 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Κατά τήν 189η σύνοδο της ολομελείας της, πού πραγματοποιήθηκε από την 1η μέχρι τήν 3η 
'Ιουλίου 1981, ή Επιτροπή αποφάσισε, μετά από πρόταση τοϋ Προεδρείου της, νά εκδώσει, με 
πρωτοβουλία της, γνωμοδότηση γιά τό ανωτέρω θέμα. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή εξέδωσε τή γνωμοδότηση της γιά τό ανωτέρω θέμα 
κατά τήν 201η σύνοδο της ολομελείας της, πού πραγματοποιήθηκε στίς Βρυξέλλες, στίς 
27 καί 28 'Οκτωβρίου 1982. 
Τό κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
"Εχοντας υπόψη τήν απόφαση πού έλαβε κατά τήν 189η 
σύνοδο της ολομελείας της πού πραγματοποιήθηκε άπό 
τήν 1η έως τίς 3 'Ιουλίου 1981, νά αναθέσει στό τμήμα 
μεταφορών καί επικοινωνιών, σέ εφαρμογή τοϋ άρθρου 20 
παράγραφος 4 καί σέ συνδυασμό μέ τό άρθρο 22 τοϋ 
Έσωτερικοΰ Κανονισμού, τήν επεξεργασία γνωμοδότη­
σης πρωτοβουλίας γιά τό παραπάνω θέμα, 
"Εχοντας υπόψη τήν «'Ανακοίνωση της 'Επιτροπής προς 
τό Συμβούλιο περί της περαιτέρω εξελίξεως της κοινής 
πολιτικής μεταφορών» της 24ης 'Οκτωβρίου 1973 (J) καί 
τίς γνωμοδοτήσεις της γιά τό θέμα αυτό της 28ης Μαρτίου 
1974 (2) καί 25 Σεπτεμβρίου 1975 (3), τήν τελευταία ιδιαί­
τερα ύπό τό πρίσμα τών οικονομικών επιπτώσεων και τών 
επιπτώσεων της ενεργειακής καί περιφερειακής πολι­
τικής, 
"Εχοντας υπόψη δύο άλλες γνωμοδοτήσεις πρωτοβου­
λίας της γιά τά ακόλουθα θέματα: 
— «Προβλήματα μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας καί τής Ανατολικής Ευρώπης» τής 24ης 
Νοεμβρίου 1977 (4), 
— Σύγχρονα προβλήματα τών θαλασσίων μεταφορών 
καί ιδίως τή θαλάσσια ασφάλεια, τήν εξέλιξη τών 
σημαιών ευκαιρίας καί τή διακριτική μεταχείριση 
ορισμένων σημαιών» τής 4ης Απριλίου 1979 (5), 
(2) ΕΕ αριθ. C 126 τής 17. 10. 1974, σ. 26. 
(3) ΕΕ αριθ. C 286 τής 15. 12. 1975, σ. 2. 
(4) ΕΕ αριθ. C 59 τής 8. 5. 1977, σ. 10. 
(5) ΕΕ αριθ. C 171 τής 9. 7. 1979, σ. 34. "Εχοντας υπόψη τίς γνωμοδοτήσεις της σχετικά μέ τά 
προβλήματα τών οδικών, σιδηροδρομικών, θαλάσσιων 
καί εναέριων μεταφορών, ποϋ εξέδωσε κατά τήν περίοδο 
1975-1982, 
"Εχοντας υπόψη τό ψήφισμα τοϋ Συμβουλίου της 26ης 
Μαρτίου 1981, γιά τίς εργασίες τοϋ Συμβουλίου στους 
τομείς τών μεταφορών μέχρι τοϋ τέλους τοϋ 1983 (6), 
καθώς επίσης καί τήν κοινή συνεδρίαση τοϋ τμήματος 
μεταφορών καί επικοινωνιών μέ τήν επιτροπή μεταφορών 
τοϋ Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τής 23ης Απριλίου 1981 
καί τή γνωμοδότηση πρωτοβουλίας πού εκδόθηκε στή 
συνέχεια τής συνεδρίασης αυτής τήν 30η Απριλίου 
1981 Γ), 
"Εχοντας υπόψη τήν εισηγητική έκθεση πού υπέβαλε ό 
εισηγητής κ. Loccufier στίς 14 καί 15 Σεπτεμβρίου 1982 
στην 144η συνεδρίαση τοϋ τμήματος μεταφορών καί 
επικοινωνιών, 
"Εχοντας υπόψη τήν απόφαση πού έλαβε τό τμήμα αυτό 
στίς 15 Σεπτεμβρίου 1982 λόγω τής επείγουσας φύσης τοϋ 
θέματος καί τής λήξης τής τετραετοΰς περιόδου στίς 18 
Σεπτεμβρίου 1982, νά προτείνει στην ΟΚΕ νά ορίσει ένα 
γενικό εισηγητή γι' αυτό τό θέμα, 
"Εχοντας υπόψη τήν απόφαση της τής 28ης 'Οκτωβρίου 
1982 νά ορίσει τόν κ. Rouzier γενικό εισηγητή, σύμφωνα μέ 
τό άρθρο 18 τοϋ εσωτερικού κανονισμού, 
(6) ΕΕάριθ. C 171 τής 11. 7. 
(7) ΕΕ αριθ. C 185 τής 27. 7. 1981, σ. 1. 
1981, σ. 35. 
'Αριθ. C 326/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13. 12. 82 
"Εχοντας υπόψη τό άρθρο 46 τοϋ εσωτερικού κανονι­
σμού, 
"Εχοντας υπόψη τήν προφορική εισήγηση τοϋ κ. Rou-
zier, 
"Εχοντας υπόψη τίς συζητήσεις της κατά τή διάρκεια της 
201ης συνόδου ολομέλειας στίς 27 καί 28 'Οκτωβρίου 1982 
(συνεδρίαση της 28ης 'Οκτωβρίου 1982), 
Εκτιμώντας ότι, επανειλημμένα ή ΟΚΕ τόνισε στίς 
γνωμοδοτήσεις πού έχει εκδώσει μέχρι τώρα γιά τήν κοινή 
πολιτική μεταφορών τή σημασία πού έχει γιά τήν πραγ­
ματοποίηση μιας κοινής αγοράς στην ΕΟΚ ένα καλό 
σύστημα μεταφορών πού νά λειτουργεί χωρίς κωλύμα­
τα, 
Εκτιμώντας ότι, ή ΟΚΕ τόνισε επανειλημμένα στά 
παρελθόντα έτη τήν ανάγκη μιας κοινής πολιτικής μετα­
φορών καί επέκρινε στίς 30 'Απριλίου 1981, μετά τήν 
απογοητευτική συνεδρίαση τοϋ Συμβουλίου της 26ης 
Μαρτίου 1981, τή βραδύτητα τοϋ Συμβουλίου όσον άφορα 
τήν πραγματοποίηση μιας τέτοιας πολιτικής, ενώ συγχρό­
νως τό προέτρεψε νά αναλάβει ενεργητικότερη δραστη­
ριότητα, 
'Εκτιμώντας ότι, ή οικονομική κατάσταση της Κοινότη­
τας χαρακτηρίζεται άπό βαθειές καί διαρκείς μεταβολές 
(στασιμότητα ή πτώση δημογραφική, έλλειμμα τοϋ ισοζυ­
γίου τρεχουσών συναλλαγών τών Κρατών μελών, ιδίως 
όσον άφορα τά τιμολόγια πετρελαίου καί πρώτων υλών, 
πτώση τοϋ ρυθμοϋ ανάπτυξης, αύξηση της ανεργίας, 
υπερχρέωση τών δημοσίων άρχων καί αυξημένος αντα­
γωνισμός άπό τίς τρίτες χώρες) καί ότι οί μεταβολές αυτές 
πρέπει νά έχουν αναγκαστικά επιπτώσεις στην πολιτική 
τών μεταφορών της Κοινότητας· 
Εκτιμώντας ότι, τό πρόβλημα, όπως περιγράφτηκε δέν 
μπορεί νά αντιμετωπισθεί χωρίς τή θέσπιση ενός συγκε­
κριμένου σχεδίου καί ότι γι' αυτό είναι επειγόντως απα­
ραίτητη ή κατάρτιση ενός τέτοιου σχεδίου άπό τό Συμ­
βούλιο τών 'Υπουργών καί ή κατάστρωση μακροπρόθε­
σμης στρατηγικής γιά τήν πραγμάτωση του. "Ενα τέτοιο 
σχέδιο πολιτικής μεταφορών της δεκαετίας τοϋ 80 θά 
πρέπει νά βασίζεται σέ ρεαλιστικά δεδομένα, χωρίς νά 
αποκλίνει άπό τήν επιδίωξη τών βασικών του στόχων. 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 
ομόφωνα έκτος άπό μία αποχή: 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Μιά άπό τίς αιτίες γιά τή μικρή πρόοδο πού έχει 
πραγματοποιηθεί μέχρι τώρα στον τομέα της κοινής 
πολιτικής μεταφορών είναι οπωσδήποτε ότι ό βασικός 
τρόπος συμπεριφοράς τών έπί μέρους κρατών άπό άποψη 
πολιτικής μεταφορών είναι οίκονομικογεωγραφικά καθο­
ρισμένος καί κατά συνέπεια οί εθνικές αγορές μεταφορών 
διαφέρουν αύσιαστικά μεταξύ τους άπό άποψη δομών. 
1.2. Στό παρελθόν, ορισμένα Κράτη μέλη της Κοινότη­
τας είχαν τήν τάση νά παίρνουν πιό φιλελεύθερα μέτρα 
στον τομέα τών μεταφορών ένώ άλλα τόνιζαν κυρίως τήν επιτακτική ανάγκη εναρμόνισης τών συνθηκών άνταγω-
νισμοΰ. Καί στίς δύο περιπτώσεις επομένως ήταν ανα­
γκαία μιά παρέμβαση πού θά άλλαζε τήν κατάσταση. 
1.3. Αντίθετα άπό τήν άποψη, πού στηρίζεται στίς 
γενικές αρχές της ελεύθερης λειτουργίας της αγοράς, 
σύμφωνα μέ τήν οποία επιτυγχάνεται ή καλύτερη δυνατή 
απόδοση τών οικονομικών πόρων καί όσον άφορα τήν 
τυπική άποψη, άν επιτραπεί στους μηχανισμούς της 
αγοράς νά λειτουργήσουν χωρίς τόν κρατικό παρεμβατι­
σμό, ή εξέλιξη τής βιομηχανοποίησης έδειξε ότι οί τυπικές 
καί οί οικονομικές διαφορές δέν έξισορροποΰνται κατά τή 
διάρκεια τής διαδικασίας αυτής, άλλα μάλλον επιτείνο­
νται. Αυτή ή διαπίστωση ισχύει ιδιαίτερα σέ εποχή 
έντονης οικονομικής ύφεσης. Γιά τό λόγο αυτό ή θέσπιση 
μέτρων στον τομέα τών μεταφορών είναι ιδιαίτερα επεί­
γουσα. 
1.4. Ή συνεχιζόμενη διαφορετική εξέλιξη τών έπί 
μέρους τομέων τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινό­
τητας, καθώς επίσης καί τών μεμονωμένων κρατικών 
τομέων αντιβαίνει άπό λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, 
στην επιδιωκόμενη εξισορρόπηση τής κατανομής τών 
ευκαιριών άπό χωροταξικής πλευράς. Οί περιφερειακές 
διαφορές έχουν μέχρι σήμερα μόνο σέ περιορισμένη 
έκταση καταργηθεί, άν καί κάτι τέτοιο θά ήταν σταδιακά 
κατορθωτό μέσω ειδικών καί όχι ιδιωτικών μέσων στον 
τομέα τής πολιτικής μεταφορών καί χωροταξίας. Οικο­
νομία τής αγοράς δέ σημαίνει τήν εγκατάλειψη τών 
αποτελεσματικών δυνάμεων τής αγοράς, ώστε νά αναλά­
βουν αυτές καί μόνον όλες τίς λειτουργίες της. 
1.5. Οί παραγωγικές προϋποθέσεις στον τομέα τών 
μεταφορών διαφέρουν ποικιλοτρόπως άπό τίς συνθήκες 
τής υπόλοιπης οικονομίας. 'Επιπλέον, οί προϋποθέσεις 
υλοποίησης τοϋ άνταγωνισμοΰ μεταξύ τών διαφόρων 
μεταφορικών φορέων καί τών μεταφορικών επιχειρήσεων 
ενός μεταφορικού φορέα είναι τελείως διαφορετικές, τόσο 
σέ εθνικό όσο καί σέ διεθνές επίπεδο. Αναφέραμε μόνον 
ορισμένες άπό τίς αιτίες τής διαφοράς αυτής όπως πχ. οί 
προϋποθέσεις συμμετοχής στίς βιομηχανικές μεταφορές, 
ή έκταση τής κάλυψης τών εξόδων διαδρομής, ή συμμε­
τοχή τοϋ δημοσίου στην κάλυψη τών οικονομικών κιν­
δύνων, οί συνθήκες μεταφορών ύπό διαμετακόμιση καί 
προς τρίτες χώρες καθώς καί οί διαφορετικές κοινωνικές 
διατάξεις σ' αυτόν τόν τομέα. 
1.6. Σέ μιά Οικονομική Κοινότητα μέ δέκα Κράτη μέλη 
πού πραγματοποιούν έντονες εμπορικές ανταλλαγές 
μεταξύ τους, δηλαδή καί πέρα άπό τά σύνορα τοϋ κάθε 
Κράτους μέλους, άλλα και μεταξύ τής Κοινότητας καί 
τρίτων χωρών, αποκτά ή άριστη οργάνωση τών μεταφο­
ρών τής Κοινότητας ευρωπαϊκή διάσταση καί εξυπηρετεί 
τά γενικά κοινοτικά συμφέροντα. Επίσης καί άπό τίς 
αλληλεπιδράσεις μεταξύ τής οικονομίας μεταφορών καί 
τών άλλων πολιτικών τής Κοινότητας απορρέει σαφώς ότι 
τά προβλήματα τών μεταφορών, μποροΰν νά έχουν επιζή­
μιες επιπτώσεις γιά τήν Κοινότητα όταν παραμένουν 
ανεπίλυτα. 
1.7. Λαμβανομένης υπόψη τής σχέσης μεταξύ τής 
μακροπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής καί τής πολιτι­
κής γιά τους επιμέρους τομείς, ή Κοινότητα, στην προ­
σπάθεια της νά εφαρμόσει μιά οικονομική καί κοινωνική 
στρατηγική αναθέρμανσης, πρέπει νά δώσει ιδιαίτερη 
13. 12. 82 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 326/11 
σημασία στην επενδυτική δραστηριότητα, δπως έχει 
τονίσει εξάλλου πολλές φορές ή Οικονομική καί Κοινω­
νική Επιτροπή. 
Στον τομέα των υποδομών των μεταφορών υπάρχουν 
αρκετά συγκεκριμένα σχέδια επενδύσεων έτσι ώστε νά 
συμπίπτουν οι απαιτήσεις γιά τήν πολιτική μεταφορών 
της Κοινότητας με τίς απαιτήσεις της κοινωνικής καί 
οικονομικής πολιτικής διαρθρώσεων γιά τή δεκαετία 
του 80. 
2. Βασικές προϋποθέσεις 
2.1. Ή έλλειψη ικανοποιητικών βασικών προϋποθέ­
σεων γιά τίς μεταφορές προκαλεί τή μή ικανοποιητική 
χρησιμοποίηση τοϋ κεφαλαίου καί της εργασίας. Γι' αυτό 
είναι αναγκαίο νά αναπτυχθεί κοινή πολιτική μεταφορών, 
ή όποια νά συμβάλει διαμέσου ενός διαθέσιμου μηχανι­
σμού μεταφορών στή διαρκή καί επαρκή ικανοποίηση της 
ζήτησης τοΰ κοινοϋ σέ υπηρεσίες μεταφορών προσώπων 
καί αγαθών. Ή πολιτική αυτή θά έπρεπε αφενός νά 
σκοπεύει στή δημιουργία καί προώθηση αναλόγων προϋ­
ποθέσεων γιά τή διατήρηση καί ίδρυση επιχειρήσεων 
οικονομικά υγιών οικονομικά καί κοινωνικά επανδρωμέ­
νων κατά τρόπο επαρκή καί διευθυνομένων άπό ειδικευ­
μένα πρόσωπα καί αφετέρου (θά έπρεπε) νά έχει σάν 
περιεχόμενο τήν εκ μέρους τοϋ δημοσίου διάθεση σ' αυτές 
τίς επιχειρήσεις μιας ικανοποιητικής υποδομής μεταφο­
ρών. Γιά τήν επίτευξη τών σκοπών αυτών είναι απαραί­
τητο νά διατεθοΰν δημόσια καί εν ανάγκη κοινοτικά 
οικονομικά μέσα, άφοΰ γίνουν οι ανάλογες έρευνες σχε­
τικά μέ τά έξοδα πού θά προκύψουν καί τή χρησιμότητα 
τών σκοπών. 
2.2. Τό γεγονός ότι οι μεταφορές αποτελούν βασική 
προϋπόθεση της λειτουργίας όλου τοΰ κοινωνικοοικονο­
μικού συστήματος, όπως επίσης και οί διαφορές απόψεων 
γιά τό ρόλο τών μεταφορών πού διαπιστώνονται στά 
διάφορα Κράτη μέλη οδήγησαν στή συχνά μή ικανοποιη­
τική λειτουργία της αγοράς τών μεταφορών. Έπί πλέον ή 
έλλειψη ευρωπαϊκών λύσεων, οδήγησε στή θέσπιση 
κυκλοφοριακών διατάξεων πού βασίζονται σέ κρατικές 
απόψεις, μέ αποτέλεσμα νά διαφέρουν αναγκαστικά οί 
διατάξεις αυτές σημαντικά μεταξύ τους. Ειδικότερα, οί 
εθνικές αυτές ρυθμίσεις δέν επαρκούν στην περίπτωση 
μιας ισχυρής αλληλεξάρτησης μεταξύ τών Κρατών, όπως 
πχ. συμβαίνει στην ΕΟΚ. Γι' αυτούς τους λόγους, λοιπόν, 
είναι απαραίτητη μιά κοινή πολιτική μεταφορών. 
2.3. Οί υφιστάμενες σήμερα σχέσεις στην αγορά 
μεταφορών μπορούν νά οδηγήσουν σέ απαράδεκτες δια­
ταραχές. 'Οπωσδήποτε αυτές οί ειδικές συνθήκες, πού 
οδηγούν σέ υπερεπάρκεια καί καταστρεπτικό αντα­
γωνισμό, εμφανίζονται καί σέ άλλους οικονομικούς 
τομείς, άλλα όχι στην ίδια έκταση ή τήν ϊδια χρονική 
στιγμή. 
2.4. Μέ τόν τρόπο αυτό δημιουργείται τέτοια πίεση στίς 
τιμές ώστε νά επιβαρύνεται ή συνέχεια της προσφοράς. 
Κατά συνέπεια δέν μπορεί νά αποφευχθεί ένας περιορι­
σμός τοΰ ανταγωνισμού μέ σκοπό τήν εξυγίανση τών 
μεταφορών, δεδομένου ότι ό καταστρεπτικός ανταγωνι­
σμός έχει προφανώς αρνητικές επιπτώσεις στίς κοινωνι­
κές σχέσεις τών επιχειρήσεων μεταφορών καί στά μακ­ροπρόθεσμα συμφέροντα (τών καταναλωτών της άγορας 
μεταφορών) τών επιβατών. 
2.5. "Αλλο ένα χαρακτηριστικό της σύγχρονης αγοράς 
μεταφορών είναι οί πολύμορφες υποχρεώσεις χαρακτήρα 
«δημοσίων υπηρεσιών», οί όποιες επιβάλλονται άπό τό 
Κράτος στις μεταφορικές επιχειρήσεις καί επιβαρύνουν 
τά κονδύλια μεταφορών τών δημοσίων προϋπολογισμών. 
Μιά κοινοτική πολιτική μεταφορών θά έπρεπε λοιπόν νά 
καταβάλει προσπάθειες ώστε νά παρέχονται στίς επιχει­
ρήσεις μεταφορών πού θίγονται άπό τό γεγονός αυτό, 
εξισωτικά ποσά γιά τά έξοδα ή καί τά ελλείμματα πού 
τους παρουσιάζονται* τά ποσά αυτά θά πρέπει νά συμπε­
ριληφθούν σ' εκείνο τό κονδύλι τοΰ δημοσίου προϋπολο­
γισμού, τό όποιο κατά τήν άποψη τών ενδιαφερομένων 
επιχειρήσεων πράγματι επιβαρύνεται άπό τά έξοδα ή 
ελλείμματα. 
2.6. Περαιτέρω δέν είναι δυνατή ή πραγματοποίηση 
κοινοτικής αγοράς μεταφορών πού νά βασίζεται στή 
γενική αρχή της οικονομίας της αγοράς χωρίς νά λει­
τουργεί κάτω άπό τίς ίδιες συνθήκες ό ανταγωνισμός, 
τόσο μεταξύ τών επιχειρήσεων ενός καί τοΰ αύτοΰ φορέως 
μεταφορών όσο καί μεταξύ τών επιχειρήσεων διαφορετι­
κών φορέων μεταφορών. 
2.7. 'Επιπλέον, μπορεί νά είναι απαραίτητη καί ή λήψη 
συναφών μέτρων, όπως πχ. μέτρα σχετικά μέ τις απαραί­
τητες ειδικές γνώσεις καί τις τεχνικές διατάξεις. Παρόλα 
αυτά δέν είναι επιτρεπτή ή λήψη μέτρων είτε στά πλαίσια 
της γενικής πολιτικής μεταφορών είτε συναφών μέτρων, 
τά όποια νά προκαλοΰν πλεονεκτήματα ή μάλλον μειο­
νεκτήματα σέ κάποιο φορέα μεταφορών ή νά περιορίζουν 
αυθαίρετα τή γενική αρχή της ελεύθερης επιλογής τοΰ 
μεταφορικού φορέα άπό τους επιβάτες. 'Εκτός αύτοΰ, 
κάθε μέτρο πού λαμβάνεται στά πλαίσια τών ναύλων καί 
τών συνθηκών μεταφοράς θά πρέπει νά συνυπολογίζει τήν 
οικονομική κατάσταση τών μεταφορικών φορέων. 
2.8. Δεδομένου ότι στή συνθήκη της ΕΟΚ προβλέπεται 
όχι μόνο ή δημιουργία κοινής αγοράς άλλα καί κοινής 
πολιτικής έναντι τών τρίτων χωρών, θά ήταν λογικό κατά 
τόν καθορισμό τών γενικών στόχων νά γίνεται διάκριση 
μεταξύ εσωτερικών κοινοτικών μεταφορών καί τών κοι­
νοτικών μεταφορών καί τών μεταφορών τρίτων χωρών. 
Σχετικά μέ τίς μεταφορές τών τρίτων χωρών είναι δυνα­
τόν νά γίνει αναφορά στίς σκοπιμότητες πού αναφέρονται 
στον τίτλο II κεφάλαιο 3 της συνθήκης (ΕΟΚ) (εμπορική 
πολιτική της Κοινότητας), ένώ συγχρόνως στίς περιπτώ­
σεις ντάμπιγκ καί επιχορηγήσεων θά έπρεπε νά λαμβά­
νονται προστατευτικά μέτρα γιά τήν Κοινότητα. Υπονο­
είται βεβαίως ότι θά επιλέγονται πρώτα εκείνα τά μέτρα, 
τά όποια εμποδίζουν λιγότερο τή λειτουργία της Κοινής 
'Αγοράς. 
3. Νέος ορισμός γιά τήν κοινή πολιτική μεταφορών της 
δεκαετίας τοϋ 80 
3.1. Τό βασικό καθήκον της κοινοτικής πολιτικής 
μεταφορών, όπως συνάγεται άπό τή Συνθήκη, μπορεί νά 
συνοψισθεί στά έξης: 
«Ή πολιτική μεταφορών πρέπει νά θέτει τέτοιες 
προΰποθέσεις-πλαίσια γιά τους διάφορους φορείς 
'Αριθ. C 326/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13. 12. 82 
μεταφορών ώστε νά διενεργείται ικανοποιητικά ή 
μεταφορά προσώπων καί εμπορευμάτων μεταξύ καί 
στό εσωτερικό τών επιμέρους περιοχών της Κοινότη­
τας. Ή διεξαγωγή τών μεταφορών τότε μόνον μπορεί 
νά θεωρηθεί ικανοποιητική, δταν ή οικονομία τών 
μεταφορών, άφοϋ ληφθούν υπόψη δλα τά έξοδα τών 
μεταφορών - συμπεριλαμβανομένων ιδιαίτερα τών 
οδικών, της επιρροής έπί τοΰ περιβάλλοντος καί τοϋ 
κινδύνου ατυχημάτων - καθώς καί τών δαπανών γιά 
τήν κοινωνική ασφάλεια στον τομέα τών μεταφορών 
αποβαίνει δσο τό δυνατόν περισσότερο σέ όφελος τοϋ 
κοινωνικού συνόλου καί συμβάλλει στην πραγματο­
ποίηση άλλων πολιτικών, οι όποιες μέ τή σειρά τους 
μπορούν νά επηρεάσουν τήν οικονομία τών μεταφο­
ρών». 
3.2. Γιά νά έχει τή δυνατότητα ή κοινοτική πολιτική 
μεταφορών της δεκαετίας τοΰ 80 νά είναι αποτελεσματική 
θά πρέπει νά ακολουθεί μία πραγματιστική τοποθέτηση 
στά πλαίσια μιας σφαιρικής αντιμετώπισης τών προβλη­
μάτων πού πρέπει νά εγκριθεί από τό Συμβούλιο σ' ένα 
λογικά σύντομο χρόνο. 
3.3. Ή ρεαλιστική αυτή τοποθέτηση θά πρέπι νά προ­
σανατολίζεται προς τίς έξης τρεις κατευθύνσεις: 
3.3.1. Ή κοινή πολιτική μεταφορών πρέπει νά αφήνει 
δσο τό δυνατόν περισσότερα περιθώρια στον ανταγωνι­
σμό καί νά τόν περιορίζει σκόπιμα, αλλά μόνο σέ δση 
έκταση είναι κάτι τέτοιο αναγκαίο, μέ γνώμονα τό κοινό 
συμφέρον. Τα όρια της φιλελευθεροποίησης τών μεταφο­
ρών προσδιορίζονται άπό τίς διαφορές στίς συνθήκες 
παραγωγής - ανταγωνισμού, τή σημασία τών μεταφο­
ρών γιά τή χωροταξία άπό τό περιβάλλον καί άπό τόν 
εφοδιασμό ενέργειας καθώς καί άπό τήν έλλειψη χώρου, 
πρώτων υλών καί οικονομικών μέσων. 
3.3.2. Γιά νά έχει ή κοινή πολιτική μεταφορών προ­
οπτικές επιτυχίας θά πρέπει νά συγκεντρωθεί σέ δσες 
λύσεις τών προβλημάτων έχουν κοινοτική σημασία καί 
μπορούν νά βρεθούν μέ κοινή συνεργασία. Αυτό θά έδινε 
τήν ευκαιρία νά ληφθούν μέτρα στά όποια δέ θά συμμε­
τείχαν αναγκαστικά δλα τά Κράτη μέλη άν τυχόν θά 
μπορούσαν στά έπί μέρους Κράτη νά δοθούν οι ίδιες 
λύσεις στά ίδια προβλήματα. "Οπου γιά συγκεκριμένους 
λόγους θά ήταν συμφέρον, θά μπορούσαν οί κοινοτικές 
ρυθμίσεις νά συμπληρωθούν ή νά τροποποιηθούν μέ 
πολυμερείς, διμερείς ή καί εθνικές λύσεις. 
3.3.3. Τέλος, πρέπει κατά τή διαμόρφωση της κοινοτι­
κής πολιτικής μεταφορών νά θεωρηθεί μεταξύ άλλων σάν 
δεδομένο, ότι λόγω τών σημαντικών διαφορών της δομής 
τών επιχειρήσεων καί τής υποδομής πού χρησιμοποιείται 
άπ' αυτές δέν είναι απαραίτητο νά ληφθούν γιά δλους τους 
φορείς μεταφορών τά ίδια μέτρα, άλλα δτι είναι πολύ 
περισσότερο απαραίτητο νά ληφθούν υπόψη οί συνθήκες 
καθενός άπό τους φορείς αυτούς ξεχωριστά. Μιά ενιαία 
ρύθμιση θά μπορούσε νά επιδράσει καταλυτικά καί νά 
καταστρέψει τεχνητά τά ιδιαίτερα φυσικά πλεονεκτήμα­
τα κάθε επιμέρους φορέα μεταφορών. "Αν όμως ληφθούν 
ειδικά μέτρα γιά κάθε μορφή μεταφορών δέ θά' πρεπε νά 
επιβαρυνθεί άπό αυτά ή ομαλή διεξαγωγή τών μεταφο­
ρών. 4. Τομεακές απαιτήσεις τής κοινής πολιτικής μετα­
φορών 
4.1. Κοινωνική πολιτική 
4.1.1. Μιά κοινή πολιτική μεταφορών πρέπει νά απο­
τελεί παράγοντα κοινωνικής προόδου επειδή, αφενός άπό 
γενικής οικονομικής πλευράς καθιστά δυνατή τήν ικανο­
ποίηση τών μεταφορικών αναγκών καί, αφετέρου συντε­
λεί στή βελτίωση τών συνθηκών διαβίωσης καί εργασίας 
γιά εκείνους πού απασχολούνται σ' αυτόν τόν τομέα. 
4.1.2. Γιά νά επιτευχθεί αυτό, είναι οπωσδήποτε πρω­
ταρχικά απαραίτητη ή εφαρμογή τών κοινοτικών μέτρων 
πού έχουν εξαγγελθεί, δπως ό κανονισμός αριθ. 543/69 
«περί εναρμονίσεως τών κοινωνικών διατάξεων στον 
τομέα τών οδικών μεταφορών», ή ανομοιογενής εφαρμο­
γή τοΰ οποίου στά Κράτη μέλη, οδηγεί σέ στρεβλώσεις τοΰ 
άνταγωνισμοΰ, πού μπορούν νά απαλειφθούν μέ τήν 
εναρμονισμένη εφαρμογή του. 
4.1.3. 'Εξάλλου, γιά νά αναλάβει πρωτοβουλίες σ' 
αυτόν τόν τομέα ή Κοινότητα, θά πρέπει νά εφαρμοστούν 
επιτέλους οί διατάξεις πού προβλέπει ή απόφαση τοΰ 
Συμβουλίου (65/271/ΕΟΚ) τής 13ης Μαίου 1965 καί νά 
προσαρμοστοΰν τά ήδη υπάρχοντα μέτρα. 
Τέλος, ή ενεργοποίηση τής Κοινότητας συνεπάγεται τή 
σύναψη συμφωνίας μεταξύ τών κοινοτικών εταίρων, δτι 
επιτέλους θά θεσπιστεί τό σύνολο τών μέτρων πού έχει 
κατατεθεί τώρα στό Συμβούλιο γιά τόν τομέα αυτό. Τό 
Συμβούλιο θά έπρεπε νά παρακινήσει τήν Επιτροπή νά 
εντείνει τίς επαφές γιά τό θέμα αυτό μέ τους κοινωνικούς 
εταίρους. 
4.2. Ενεργειακή πολιτική 
'Απόλυτα απαραίτητη είναι ή ορθολογική χρησιμοποίηση 
τής ενέργειας, ιδίως ή εξοικονόμηση προϊόντων τοΰ 
πετρελαίου, καθώς καί ή μεγαλύτερη δυνατή εξοικονόμη­
ση τοΰ δημοσίου χρήματος σέ δλες τίς επιμέρους οικονο­
μικές πολιτικές, ώστε.νά υπάρξει επίπτωση αυτών τών 
μέτρων λιτότητας καί στην πολιτική μεταφορών. Εξοι­
κονόμηση τοΰ δημόσιου χρήματος, σημαίνει λιγότερο τόν 
περιορισμό έγκρισης τών κεφαλαίων καί περισσότερο τόν 
προσανατολισμό τών σημοσίων δαπανών, σέ τομείς πού 
συντελούν στή μεγαλύτερη δυνατή βελτίωση τών συνθη­
κών παραγωγής. Οί απαιτήσεις τής ενεργειακής πολιτι­
κής έναντι τής κοινής πολιτικής μεταφορών ικανοποιού­
νται άν: 
— γίνουν έρευνες τών επενδύσεων υποδομής μέ γνώμονα 
τήν προώθηση αποδοτικών καί συγχρόνως οικονομι­
κών (άπό άποψη ενέργειας) μεταφορικών μέσων 
— προωθηθούν οί έρευνες γιά νά εφαρμοστούν στά οχή­
ματα συστήματα γιά τή μετατροπή τής πρωτογενοΰς 
ενέργειας σέ μηχανική ελκτική ενέργεια, καθώς καί 
γραμμές καί προδιαγραφές πού επιτρέπουν τήν εξοι­
κονόμηση ενέργειας· 
— ή ανάπτυξη καί ή χρησιμοποίηση μεταφορικών μέσων 
πού χρησιμοποιούν ενέργεια άπό διάφορες πηγές 
ενθαρρύνεται γιά νά συμβάλει στή μείωση τής εξάρτη­
σης άπό τό πετρέλαιο. 
13. 12. 82 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 326/13 
4.3. Προβλήματα υποδομής 
4.3.1. Ή πολιτική μεταφορών μπορεί νά ασκηθεί απο­
τελεσματικότερα καί πιό μακροπρόθεσμα διά μέσου τών 
επενδύσεων υποδομής τίς όποιες αναλαμβάνει σχεδόν 
αποκλειστικά τό δημόσιο ή πού μπορεί νά τίς επηρεάσει 
αποφασιστικά. Προς τό παρόν είναι απαραίτητο νά 
ελεγχθούν όλα τά αναπτυξιακά προγράμματα γιά νά 
διαπιστωθεί άν ανταποκρίνονται στά κριτήρια της λιτής 
χρησιμοποίησης τών μέσων ιδίως τής εξοικονόμησης 
ενέργειας. Περαιτέρω θά έπρεπε νά εξαχθούν οί αντίστοι­
χες συνέπειες γιά όσα οικοδομικά ή επεκτατικά προγράμ­
ματα δέν ανταποκρίνονται στά κριτήρια. 
4.3.2. Δέ θά έπρεπε νά παραβλέπεται τό γεγονός ότι 
μεγάλος αριθμός υπηρεσιών στον τομέα τών μεταφορών 
παρέχονται είτε άπό τεχνικούς είτε άπό ποιοτικούς λό­
γους μόνο μέσω ορισμένων μεταφορικών φορέων. 
4.3.3. Γιά νά αποφευχθεί ή μάταιη καί δαπανηρή λήψη 
παραλλήλων μέτρων είναι απόλυτα απαραίτητο νά βοη­
θήσει τό συντονισμό τών επενδύσεων σέ κοινοτικό επίπε­
δο ή Συμβουλευτική Επιτροπή 'Υποδομών. Απαραίτητα 
κριτήρια γιά τήν άριστη χρησιμοποίηση τών ύπαρχουσών 
υποδομών καθώς καί γιά τήν αποτελεσματική επέκταση 
τους, πρέπει νά θεωρούνται, πλην τής ποιότητας καί τοΰ 
επιπέδου τής εξυπηρέτησης τοΰ κοινού άπό τά μεταφορι­
κά μέσα, καί ή περιφερειακή άνάντυξη, ή επιβάρυνση τοΰ 
περιβάλλοντος καί ή χρησιμοποίηση τής ενέργειας. 
4.3.4. 'Ιδιαίτερος έλεγχος πρέπει νά ασκηθεί στά 
σημαντικά ευρωπαϊκά προγράμματα υποδομής, λόγω τής 
εξαιρετικής σημασίας πού έχουν γιά τήν Κοινότητα 
(τοΰννελ ύπό τή Μάγχη, απάλειψη τών δυσχερειών στίς 
επικοινωνίες Ίταλίας-Έλλάδας, προγράμματα υποδο­
μών στίς τρίτες χώρες όπως ή Αυστρία, Ελβετία, Γιου­
γκοσλαβία, πού είναι σημαντικές γιά τίς ανταποκρίσεις 
μεταφορών μεταξύ τών Κρατών μελών). 'Ιδιαίτερη προ­
σοχή χρειάζεται ή συμβολή πού θά μπορούσαν νά έχουν 
τέτοια προγράμματα υποδομής στην ανανέωση τής οικο­
νομίας καί στην κατάσταση απασχόλησης. 
4.3.5. Σ' αυτό τό πλαίσιο είναι απαραίτητα νά ελεγχθεί 
πώς θά μπορούσαν νά χρησιμοποιηθούν τά 10 εκατομμύ­
ρια ΕΝΜ τά όποια καταγράφηκαν στό συμπληρωματικό 
προϋπολογισμό τής Κοινότητας γιά τό έτος 1982. Κατά 
τήν άποψη τής ΟΚΕ απαραίτητη προϋπόθεση γιά τή λήψη 
αποτελεσματικών μέτρων στον τομέα τών υποδομών 
είναι ότι καί στους μεταγενέστερους προϋπολογισμούς 
τής Κοινότητας θά περιληφθούν τά απαραίτητα οικονομι­
κά μέσα ή μάλλον ότι τό Συμβούλιο θά εγκρίνει επιτέλους 
τό κονδύλι τών υποδομών. 
4.3.6. Ή ένταξη τής Ελλάδας καθώς καί ή διεύρυνση 
τής Κοινότητας προς τή νότια Ευρώπη, πού πρόκειται νά 
πραγματοποιηθεί σύντομα, καθιστούν εμφανή τήν ανά­
γκη νά δοθεί μεγαλύτερη σημασία στό γεωγραφικό χώρο 
τής Μεσογείου όσον άφορα τόν τομέα τών μεταφορών. 
Γιά τό σκοπό αυτό δέ χρειάζεται απλώς ή διαμόρφωση 
κατάλληλης κοινοτικής πολιτικής υποδομών, αλλά καί 
μιά πολιτική γιά τόν τομέα τών λιμανιών. Οί δύο αυτές 
πολιτικές θά μπορούσαν νά αλληλοσυμπληρώνονται 
κατάλληλα όπως διαπίστωσε τό τμήμα μεταφορών καί 
επικοινωνιών στην πράξη κατά τή διάρκεια τής συνεδρία­σης εργασίας πού πραγματοποίησε στίς 15 καί 16 'Ιουλίου 
1982 στην Τεργέστη. 
4.4. Διακανονισμός τών εξόδων γιά έργα υποδομής 
Σύμφωνα μέ τή βασική ιδέα τής θέσης πραγματιστικών 
στόχων γιά τήν ευρωπαϊκή πολιτική μεταφορών, είναι 
απαραίτητο νά καθορισθούν βασικές αρχές τοΰ διακανο­
νισμού τών εξόδων, γιά τά έργα υποδομής, τά όποια έχουν 
μέν μιά θεωρητική θεμελίωση, άλλα συγχρόνως μποροΰν 
νά εφαρμοστούν στην πράξη. Τό Συμβούλιο πρέπει νά 
ζητήσει άπό τήν 'Επιτροπή νά επεξεργαστεί πρακτικές 
προτάσεις λύσεων σέ απλή μορφή. 
Στίς προτάσεις τής 'Επιτροπής θά πρέπει μεταξύ άλλων, 
νά ληφθεί υπόψη ή ανάγκη νά υπάρχει μεγαλύτερη προ­
σέγγιση μεταξύ τών φόρων γιά τά έργα υποδομής καί τοΰ 
έξωτερικοΰ κόστους συμπεριλαμβανόμενου τοΰ κόστους 
τών οχλήσεων καθώς καί νά γίνεται περισσότερο ορθολο­
γική χρήση τής ενέργειας στίς μεταφορές. 
4.5. Περιφερειακή πολιτική 
Κατά τή διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής μεταφο­
ρών πρέπει νά ληφθούν υπόψη οί απαιτήσεις γιά μιά 
ανάλογη περιφερειακή πολιτική, ή οποία λαμβάνει επαρ­
κώς υπόψη τίς ανάγκες τών υποανάπτυκτων περιοχών 
καί τά προβλήματα τών προβληματικών περιοχών. Ό 
εκσυγχρονισμός τοΰ δικτύου μεταφορών πρέπει κυρίως 
νά αποσκοπεί στην εξουδετέρωση τών κινδύνων υπερβο­
λικής συγκέντρωσης. Θά πρέπει νά εκπονηθούν προγράμ­
ματα εκσυγχρονισμού τών μεταφορικών δικτύων, γιά νά 
αποφευχθεί ό κίνδυνος τής επίτασης τής αστυφιλίας στά 
βιομηχανικά κέντρα τής Ευρώπης σέ βάρος τών περιφε­
ρειακών περιοχών. 
Αυτό θά μποροΰσε νά γίνει μέ τή βελτίωση τών μεταφορών 
γιά επιβάτες μικρών αποστάσεων, κυρίως στίς πυκνοκα­
τοικημένες καί στίς μεγάλες αστικές περιοχές. Σέ καμία 
περίπτωση όμως δέν πρέπει τά μέτρα αυτά νά οδηγήσουν 
σέ επίταση τοΰ φαινόμενου τής συγκέντρωσης στά μεγά­
λα αστικά κέντρα σέ βάρος τών περιφερειακών περιο­
χών. 
4.6. Πολιτική έπΐ τοΰ περιβάλλοντος 
Λόγω τής έντονης βιομηχανοποίησης ορισμένων περιο­
χών τής Κοινότητας εμφανίστηκαν σ' αυτές τίς περιοχές 
τά ειδικά φαινόμενα τών αστικών κέντρων (κακή ρυμο­
τομία, καταστροφή τής φύσης, προβλήματα μεταφοράς 
τών εργαζομένων μεταξύ κατοικίας καί τόπου εργασίας, 
επιπτώσεις τής σύγχρονης πολιτικής βιομηχανίας καί τής 
στεγαστικής πολιτικής στην κοινωνική συμβίωση, έντονη 
αύξηση τών ιδιωτικών μεταφορών). Κατά συνέπεια, προϋ­
πόθεση γιά τή διαμόρφωση μιας πολιτικής μεταφορών 
πού νά έχει ώς προσανατολισμό τό μέλλον, είναι ή 
εφαρμογή πολιτικής χωροταξίας πού νά λαμβάνει υπόψη 
τό περιβάλλον. 
'Αρμόδιες γιά τά προβλήματα αυτά είναι φυσικά οί 
εθνικές υπηρεσίες. Αυτό σημαίνει βέβαια ότι ή Κοινότητα 
θά πρέπει νά μείνει αδιάφορη γιά τά προβλήματα αυτά, 
ιδιαίτερα όταν εμφανίζονται σέ περιοχές πού ή έκταση 
τους υπερβαίνει τά όρια ενός κράτους. "Ετσι τά προβλή­
ματα αυτά παίρνουν μιά κοινοτική διάσταση. 
'Αριθ. C 326/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 13. 12. 82 
Τά προβλήματα περιβάλλοντος πού εμπίπτουν στην 
αρμοδιότητα της Κοινότητας όπως πχ. ναυτικά ατυχήμα­
τα, ρύπανση τοΰ αέρα καί της θάλασσας, καταπολέμηση 
των θορύβων κλπ. απαιτούν τίς αντίστοιχες ευρωπαϊκές 
απαντήσεις από τήν Ευρωπαϊκή Κοινότητα τόσο στον 
τομέα της πολιτικής μεταφορών όσο καί τών άλλων 
κοινοτικών πολιτικών. 
Ή ΟΚΕ επιφυλάσσεται νά επανέλθει ενδεχομένως αργό­
τερα ειδικά καί λεπτομερέστερα σ' αυτό τό πρόβλημα. 
4.7. Βιομηχανική πολιτική καί Τεχνολογία 
Ένώ δέν πρέπει μόνο νά αναφέρουμε τή βελτίωση τών 
παραδοσιακών τεχνολογικών μεθόδων άλλα καί τήν 
ανάπτυξη νέων τεχνολογικών μεθόδων στον τομέα τών 
μεταφορών καί τήν ενθάρρυνση τών κοινών προγραμμά­
των έρευνας ακόμα καί από τήν άποψη της πολιτικής 
απασχόλησης. Ή Κοινότητα πρέπει νά σκοπεύει στην 
εισαγωγή τοΰ κατάλληλου συντονισμού τών δραστηριο­
τήτων αυτών καί νά εξετάσει τίς δυνατότητες οικονομι­
κής ενίσχυσης άπό τήν Κοινότητα μέσω ειδικού προγράμ­
ματος έρευνας καί ανάπτυξης. 
Μιά ειδική άποψη της βιομηχανικής πολιτικής είναι ή 
κατάργηση ορισμένων τεχνικών εμποδίων καί μεταξύ 
άλλων τό ανεπίλυτο μέχρι σήμερα πρόβλημα τών διαστά­
σεων καί βάρους τών εμπορικών οχημάτων, πού εμποδίζει 
άπό χρόνια τό σχεδιασμό καί τόν ορθολογισμό στή 
βιομηχανική παραγωγή· αυτό τό θέμα αποτελεί παράδειγ­
μα μή ορθολογικών μεθόδων παραγωγής καί περιττών 
εξόδων σάν αποτέλεσμα τής έλλειψης πολιτικών αποφά­
σεων, γιά θέματα πού έδώ και καιρό έχουν διευκρινιστεί 
άπό όλους τους εταίρους. Ή ΟΚΕ εξέδωσε ήδη στίς 31 
'Ιανουαρίου 1980 σχετική γνωμοδότηση (Χ), ένώ τό Ευρω­
παϊκό Κοινοβούλιο καί ή Επιτροπή συμφώνησαν αργότε­
ρα σέ μεγάλο βαθμό μέ τή γνωμοδότηση τής ΟΚΕ. 
4.8. Εξωτερικές σχέσεις τής Κοινότητας 
Ή 'Επιτροπή θά έπρεπε νά διαδραματίσει καθοριστικό 
ρόλο όσον άφορα τό πρόβλημα τών εξωτερικών σχέσεων 
τής Κοινότητας στον τομέα τών μεταφορών. Μιά Κοινό­
τητα προσανατολισμένη προς τίς εξωτερικές σχέσεις 
πρέπει αναγκαστικά νά επιλύει άπό κοινού τά προβλήμα­
τα τής πολιτικής μεταφορών σέ σχέση μέ τίς τρίτες χώρες 
(σχέσεις Άνατολής-Δύσης, εσωτερικές πλωτές μεταφο­
ρές στό Ρήνο καί στό Δούναβη, σημαίες ευκαιρίας, 
θαλάσσιες μεταφορές διαμέσου τών μεσογειακών λιμα­
νιών τής Κοινότητας, διαμετακομίσεις μέσω Αυστρίας, 
Ελβετίας καί Γιουγκοσλαβίας, σχέσεις μέ τους διεθνείς 
καί υπερεθνικούς οργανισμούς). 
Ή τήρηση κοινής πολιτικής στίς εξωτερικές σχέσεις -
κυρίως στους τομείς τών εναέριων καί θαλάσσιων μετα­
φορών - έχει ιδιαίτερη σημασία γιά τή σύμπνοια τής 
Κοινότητας, γιά νά διατηρηθεί καί τονωθεί ή ανταγωνι­
στική ικανότητα τών διαφόρων οικονομικών τομέων τών 
Κρατών μελών στίς αγορές καί έξω άπό τήν Κοινό­
τητα. 
(') ΕΕ αριθ. C 113 τής 7. 5. 1980, σ. 14. 5. Συμπεράσματα 
Άπό όσα αναφέραμε συμπεραίνουμε κυρίως τά εξής γιά 
ένα νέο ορισμό τής κοινής πολιτικής μεταφορών: 
5.1. Τό Συμβούλιο πρέπει επιτέλους νά λάβει σοβαρά 
υπόψη τήν υποχρέωση πού απορρέει άπό τίς Συνθήκες γιά 
τήν πραγματοποίηση μιας ευρωπαϊκής πολιτικής μεταφο­
ρών. Γι' αυτό τό Συμβούλιο θά πρέπει νά ζητήσει άπό τήν 
'Επιτροπή νά καταθέσει σύντομα καί οπωσδήποτε τό 
αργότερο μέχρι τό τέλος τοΰ χρόνου πρόγραμμα δραστη­
ριοτήτων γιά τήν πολιτική τών μεταφορών τής δεκαετίας 
τοΰ 80, στό όποια πρέπει νά επισυνάπτεται καί πρόγραμ­
μα μέ συγκεκριμένες θέσεις καθώς καί μέ τίς πιθανές 
τροπολογίες τών προτάσεων πού έχει ήδη καταθέσει τό 
Συμβούλιο. Συγχρόνως πρέπει νά ληφθεί υπόψη καί ή 
παρούσα γνωμοδότηση. Τό σχέδιο πού θά ζητηθεί άπό τήν 
'Επιτροπή θά πρέπει νά διαβιβαστεί στό Κοινοβούλιο καί 
στην ΟΚΕ γιά τήν έκδοση τής σχετικής γνωμοδότησης, 
καί μετά νά αποτελέσει τό δευσμευτικό γνώμονα τών 
πράξεων τοΰ Συμβουλίου στά θέματα μεταφορών γιά τά 
ερχόμενα χρόνια. 
5.2. Ρεαλιστική άποψη δέ σημαίνει έλλειψη σχεδια­
σμού. Ή εκπόνηση ενός σχεδίου καί ενός προγράμματος 
πολιτικών μεταφορών έκ μέρους τοΰ Συμβουλίου έχει τό 
πλεονέκτημα νά ένταχθοΰν τά έπί μέρους μέτρα τά όποια 
θά μπορούσαν νά έκδοθοΰν σταδιακά σ' αυτό τό σχέδια 
καί νά άξιολογηθοΰν σωστά. Τά 160 μέτρα έπί τών 
μεταφορών πού έχει θεσπίσει μέχρι τώρα τό Συμβούλιο 
αποδεικνύουν οπωσδήποτε μιά ενεργητικότητα τοΰ Συμ­
βουλίου άλλα δέν μποροΰν νά άποκληθοΰν «ευρωπαϊκή 
πολιτική μεταφορών». 
5.3. Στή διαμόρφωση αύτοΰ τοΰ νέου σχεδίου τό Συμ­
βούλιο καί ή 'Επιτροπή πρέπει νά ακολουθήσουν ει 
δυνατόν τίς εξής βασικές γραμμές: 
5.3.1. Ή συνεργασία διαφόρων φορέων μεταφορών 
στίς έν ευρεία έννοια μεταφορές τής Κοινότητας πρέπει νά 
τονωθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε τά τεχνικοοικονομικά 
πλεονεκτήματα νά αλληλοσυμπληρώνονται καί νά μειω-
θοΰν τά γενικά οικονομικά έξοδα. 
5.3.2. Ό συντονισμός τών κοινοτικών καί σημαντικών 
προγραμμάτων επενδύσεων στους τομείς τής υποδομής 
τών μεταφορών καί τών μεταφορικών μέσων πρέπει νά 
επιτρέπει τήν απρόσκοπτη ροή τών μεταφορών στό 
διεθνές επίπεδο. 
5.3.3. Ή επιθυμητή τοπική κατανομή τών μεταφορών 
- άπό λόγους περιφερειακής πολιτικής - πρέπει νά 
επηρεάζεται δυσμενώς άπό τά κρατικά σύνορα. 
5.3.4. Ή κοινωνική εξέλιξη πρέπει νά λαμβάνει μιά 
σημαντικότερη θέση στην πολιτική άπ' ό,τι συμβαίνει 
μέχρι σήμερα. Ή κοινωνική πρόοδος αποτελεί αυτόνομο 
στόχο προτεραιότητας καί δέν πρέπει νά εξαρτάται άπό 
συλλογισμούς άνταγωνισμοΰ. 
5.3.5. Οί στρεβλώσεις τοΰ άνταγωνισμοΰ πού έχουν 
προκύψει άπό κρατικά μέτρα σέ διάφορες χώρες τής 
Κοινότητας στίς μεταφορές μεγάλων αποστάσεων καί 
ιδίως στίς διεθνείς, θά έπρεπε - εφόσον μιά εναρμόνιση 
τους γιά κοινοτικούς λόγους φαίνεται μόνο μακροπρόθε-
13. 12. 82 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 326/15 
σμα δυνατή - νά εξισορροπηθούν άπό εθνικά μέτρα 
περιορισμένου χρόνου της τιμαριθμικής καί φορολογικής 
πολιτικής καθώς καί τής πολιτικής πού ακολουθείται γιά 
τήν έγκριση τους. 
5.3.6. Αυτό πρέπει νά ισχύει καί γιά τίς διαφορές τών 
διαδικασιών καθορισμού τών τιμών, εφόσον οφείλονται 
σέ επιρροές εθνικών κρατικών μέτρων καί αφορούν τίς 
μεταφορές μακρών αποστάσεων καί ιδίως τίς διεθνείς. 
5.3.7. Πρωτεύουσα σημασία έχει ή επίτευξη τής οικο­
νομικής ισορροπίας τών σιδηροδρόμων χωρίς όμως νά 
λησμονείται ότι ό στόχος αυτός μπορεί νά επιτευχθεί μόνο 
προοδευτικά καί παράλληλα μέ τήν εναρμόνιση τών όρων 
τοΰ ανταγωνισμού. 
5.3.8. Πρέπει νά προωθούνται όλα τά μέτρα καί όλες οι 
εξελίξεις πού αποσκοπούν στην ορθολογική χρησιμοποί­
ηση τής ενέργειας στίς μεταφορές. 5.4. Προτάσεις τής Επιτροπής γιά τίς όποιες μπορεί νά 
ληφθεί απόφαση καί μέ τίς όποιες ήδη έχουν συμφωνήσει 
τά γνωμοδοτικά όργανα καί οι κοινωνικοί εταίροι ή 
μάλλον γιά τίς όποιες ή Επιτροπή έχει ήδη καταθέσει τίς 
τροποποιημένες μορφές τους, (πχ. γιά τά μεγέθη και τά 
βάρη) πρέπει επιτέλους νά πραγματοποιηθούν, ώστε επι­
τέλους ό πολίτης νά μπορεί νά διαπιστώσει τήν ύπαρξη 
προόδου. 
5.5. Ή συγκεκριμενοποίηση τών βασικών αρχών πού 
αναφέρθηκαν στή μορφή τοΰ σχεδίου συμπεριλαμβανομέ­
νης τής θέσπισης ενός διαβαθμισμένου σχεδίου γιά τήν 
εναρμόνιση τών συνθηκών ανταγωνισμού, μέ τήν πραγ­
ματοποίηση τοΰ οποίου θά έπαυαν νά ισχύουν τά εθνικά 
μέτρα εξισορρόπησης πού αναφέρθηκαν πιό πάνω, θά 
πρέπει νά αποτελεί τό περιεχόμενο καί τό βασικό πρώτο 
βήμα τής κοινής πολιτιτικής μεταφορών. 
Έγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 28 'Οκτωβρίου 1982. 
Ό Πρόεδρος 
τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francis CEYRAC 
Γνωμοδότηση γιά 
— πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) τοΰ Συμβουλίου περί χορηγήσεως χρηματοδοτικής ενισχύσεως 
σέ προγράμματα επιδείξεως στους τομείς τής εκμεταλλεύσεως τών εναλλακτικών πηγών 
ενεργείας, τής εξοικονομήσεως ενεργείας καί τής υποκαταστάσεως τών ύδρογοναθράκων 
καί 
— πρόταση γιά κανονισμό (ΕΟΚ) τοΰ Συμβουλίου σχετικά μέ τήν παροχή χρηματοδοτικής 
ενισχύσεως σέ προγράμματα πρότυπα βιομηχανικά καί σέ προγράμματα επιδείξεως στον 
τομέα τής ύγροποιήσεως καί άεριοποιήσεως τών στερεών καυσίμων 
Τά κείμενα πού αποτελούν αντικείμενο τής γνωμοδοτήσεως αυτής δημοσιεύθηκαν αντιστοίχως 
στην Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 227 τής 1ης Σεπτεμβρίου 1982 
σελίδα 2 καί αριθ. C 261 τής 6ης 'Οκτωβρίου 1982, σελ. 3. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΕΩΣ 
Τό Συμβούλιο αποφάσισε στίς 18 Αυγούστου 1982 νά ζητήσει, σύμφωνα μέ τίς διατάξεις τοΰ 
άρθρου 198 τής συνθήκης περί Ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τή 
γνωμοδότηση τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής γιά τίς ανωτέρω προτάσεις. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή εξέδωσε τή γνωμοδότηση της γιά τό ανωτέρω θέμα 
κατά τήν 201η σύνοδο τής ολομελείας της, πού πραγματοποιήθηκε στίς Βρυξέλλες, στίς 
27 καί 28 'Οκτωβρίου 1982. 
Τό κείμενο τής γνωμοδοτήσεως αυτής είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη τήν αίτηση γνωμοδότησης τοΰ Συμβου-
σεως τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας καί 
ιδιαίτερα τό άρθρο 198, 
Έχοντας υπόψη τήν αίτηση γνωμοδότησης τοΰ Συμβου­
λίου τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τής 18ης Αυγούστου 1982 γιά τήν «Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) τοΰ Συμβου­
λίου περί χορηγήσεως χρηματοδοτικής ενισχύσεως σέ 
προγράμματα επιδείξεως στους τομείς τής εκμεταλλεύσε­
ως τών εναλλακτικών πηγών ενεργείας, τής εξοικονομή­
σεως ενεργείας καί τής υποκαταστάσεως τών υδρογο­
νανθράκων 0), καί γιά τήν «Πρόταση, γιά κανονισμό 
(') ΕΕ αριθ. C 227 τής 1. 9. 1982, σ. 2.