[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 20.7.2005

COM(2005) 326 τελικό

2005/0132 (ACC)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τις διαπραγματεύσεις των συμφωνιών για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Στην ανακοίνωσή της για τις σχέσεις μεταξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών στον τομέα των αερομεταφορών, της 26ης Φεβρουαρίου 2003[1], η Επιτροπή υπογράμμισε ορισμένες βασικές αρχές για τη διαπραγμάτευση και την εφαρμογή των συμφωνιών παροχής αεροπορικών υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών, οι οποίες προκύπτουν από τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων[2].

Τα κράτη μέλη μπορούν πράγματι να μειώσουν τον κίνδυνο ασυμβατότητας, αφενός, με τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τη Συνθήκη και, αφετέρου, με το κοινοτικό δίκαιο, εφαρμόζοντας μια σειρά βασικών αρχών:

1. Δυνάμει του άρθρου 10 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τη Συνθήκη, δηλ. για να διευκολύνουν την επίτευξη των καθηκόντων της Κοινότητας και να απέχουν από τη λήψη οιουδήποτε μέτρου το οποίο θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της Συνθήκης. Τα κράτη μέλη πρέπει να διαμορφώσουν τις σχέσεις τους με τις τρίτες χώρες αναλόγως·

2. Οι δράσεις των κρατών μελών πρέπει να υποστηρίζουν τις πρωτοβουλίες, τις διαπραγματεύσεις, τις πολιτικές και τους στόχους της Κοινότητας·

3. Τα κράτη μέλη δεν πρέπει να διεξάγουν διαπραγματεύσεις επί θεμάτων αποκλειστικής κοινοτικής αρμοδιότητας ή επί θεμάτων τα οποία υπόκεινται στη διεξαγωγή κοινοτικών διαπραγματεύσεων δυνάμει ειδικής εντολής·

4. Όσον αφορά τις διμερείς συμφωνίες, τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή για όλες τις προγραμματισμένες διεθνείς διαπραγματεύσεις, καθώς και για την έκβαση των εν λόγω διαπραγματεύσεων, προκειμένου η Επιτροπή να μπορεί να παρακολουθεί και να συντονίζει τις προσεγγίσεις με τρίτες χώρες, καθώς και να διασφαλίζει την τήρηση του κοινοτικού δικαίου.

Όσον αφορά τις αεροπορικές μεταφορές, οι υποχρεώσεις αυτές έχουν καθοριστεί μέσω της θέσπισης ενός συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου2004, για τη διαπραγμάτευση και εφαρμογή των συμφωνιών περί αεροπορικών μεταφορών μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών[3].

Όσον αφορά τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες, υπάρχουν βάσιμοι λόγοι που συνηγορούν όχι μόνον υπέρ της θέσπισης ενός συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών αλλά και υπέρ της ενίσχυσής του. Το σκεπτικό για τη θέσπιση του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών[4] στον τομέα των αεροπορικών υπηρεσιών ισχύει τηρουμένων των αναλογιών για τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη όλων των διεθνών συμφωνιών. Επιπλέον, από την έναρξη ισχύος της συνθήκης της Νίκαιας, η Κοινότητα διαθέτει πλήρη αρμοδιότητα, βάσει του άρθρου 133 παράγραφος 5 της συνθήκης ΕΚ, να διαπραγματεύεται διεθνείς συμφωνίες για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 6 του εν λόγω άρθρου. Αυτή η αρμοδιότητα δεν εξαρτάται από την προηγούμενη άσκηση των υφιστάμενων εσωτερικών αρμοδιοτήτων, δεδομένου ότι αυτή η πτυχή διαδραματίζει ρόλο μόνο, αφενός, για τον προσδιορισμό του βαθμού στον οποίο οι κοινοτικές εξωτερικές αρμοδιότητες θα ήταν αποκλειστικές και, αφετέρου, για τη λήψη ή όχι απόφασης με ομοφωνία.

Καθώς, παράλληλα με αυτή την πλήρη αρμοδιότητα, τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να διατηρούν και να συνάπτουν συμφωνίες στο βαθμό που οι εν λόγω συμφωνίες είναι σύμφωνες με το κοινοτικό δίκαιο και με τις άλλες συναφείς διεθνείς συμφωνίες, είναι απαραίτητο να παρακολουθεί διαρκώς η Επιτροπή, ως θεματοφύλακας της Συνθήκης, όλες τις ισχύουσες συμφωνίες που έχουν συνάψει τα κράτη μέλη με τρίτες χώρες στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες. Είναι επίσης απαραίτητο να ενημερώνεται η Επιτροπή για οποιαδήποτε προγραμματισμένη διαπραγμάτευση νέων συμφωνιών στον τομέα των υπηρεσιών. Η εκπλήρωση της υποχρέωσης να τηρείται ενήμερη η Επιτροπή για οποιαδήποτε προγραμματισμένη διαπραγμάτευση συμφωνιών στον τομέα των υπηρεσιών δεν συμβάλλει απλώς στη διόρθωση τυχόν σημείων που είναι ασυμβίβαστα με το κοινοτικό δίκαιο, αλλά συντείνει και στο συνολικό στόχο για μια ισόρροπη και αποτελεσματική μέθοδο εργασίας σε κοινοτικό επίπεδο με πλήρη αξιοποίηση του ειδικού βάρους της Κοινότητας για την προώθηση των συμφερόντων της ευρωπαϊκής βιομηχανίας και των Ευρωπαίων καταναλωτών. Μολονότι η προβλεπόμενη συμφωνία δεν υπεισέρχεται σε τομείς αποκλειστικής κοινοτικής αρμοδιότητας ούτε περιλαμβάνει διατάξεις ασυμβίβαστες με το κοινοτικό δίκαιο, χάρη του κοινού συμφέροντος μπορεί να χρειαστεί η σύναψη συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και της σχετικής τρίτης χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται τα κράτη μέλη που προτίθενται να διαπραγματευτούν με τρίτες χώρες συμφωνίες για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες να σεβαστούν την υποχρέωση διατήρησης της υφιστάμενης κατάστασης για μια ορισμένη χρονική περίοδο κατά την οποία η Επιτροπή θα μπορεί να αποφασίσει να προτείνει στο Συμβούλιο σύσταση για τη διαπραγμάτευση μιας τέτοιας συμφωνίας ως συμφωνία με την Κοινότητα. Κάτι τέτοιο θα ήταν ανάλογο με παρόμοιες διατάξεις που περιλαμβάνονται στην οδηγία 98/34/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών[5].

2005/0132 (ACC)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τις διαπραγματεύσεις των συμφωνιών για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133,

την πρόταση της Επιτροπής[6],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[7],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[8],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[9],

Εκτιμώντας τα εξής:

5. Όλες οι ισχύουσες διμερείς συμφωνίες μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών ή διεθνών οργανισμών οι οποίες περιέχουν διατάξεις αντίθετες προς το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να τροποποιηθούν ή να αντικατασταθούν με συμφωνίες που είναι απολύτως συμβατές προς το κοινοτικό δίκαιο.

6. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της συνθήκης, και ιδίως των άρθρων 133 και 226, τα κράτη μέλη μπορούν να επιφέρουν τροποποιήσεις στις υπάρχουσες συμφωνίες και να λαμβάνουν μέτρα για τη διαχείριση της εφαρμογής τους μέχρις ότου τεθεί σε ισχύ μια συμφωνία που θα έχει συνάψει η Κοινότητα.

7. Προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, θα παρακολουθεί διαρκώς οποιαδήποτε συμφωνία για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες η οποία συνάπτεται από τα κράτη μέλη με τρίτες χώρες ή διεθνείς οργανισμούς πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

8. Είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι ένα κράτος μέλος το οποίο διεξάγει διαπραγματεύσεις λαμβάνει υπόψη το κοινοτικό δίκαιο, τα ευρύτερα συμφέροντα της Κοινότητας και τις ήδη διεξαγόμενες ή τις προγραμματισμένες κοινοτικές διαπραγματεύσεις, ιδίως στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

9. Προς το σκοπό αυτό, πρέπει να καθιερωθεί μια αποδοτική και διαφανής διαδικασία επαλήθευσης. Στο πλαίσιο μιας τέτοιας διαδικασίας, όπως της διαδικασίας που καθιερώθηκε ήδη στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διαπραγμάτευση και εφαρμογή των συμφωνιών περί αεροπορικών μεταφορών μεταξύ των κρατών μελών και τρίτων χωρών[10], πρέπει να παρέχεται ικανό χρονικό διάστημα στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη ώστε να υποβάλλουν σχόλια όσον αφορά τη συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο, τα ευρύτερα συμφέροντα της Κοινότητας και τις ήδη διεξαγόμενες ή τις προγραμματισμένες κοινοτικές διαπραγματεύσεις. Η Επιτροπή πρέπει επίσης να έχει τη δυνατότητα να προτείνει να διεξαχθούν από την Κοινότητα, και όχι από το κράτος μέλος, οι διαπραγματεύσεις για την προγραμματισμένη συμφωνία σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 133 της Συνθήκης. Το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με τις γενικές υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 10 της Συνθήκης, πρέπει να αναβάλει την έναρξη των προγραμματισμένων διαπραγματεύσεων για επαρκές χρονικό διάστημα ώστε να επιτρέψει είτε την κοινή εξέταση των σχολίων είτε την εκπόνηση σύστασης της Επιτροπής για τη διαπραγμάτευση μιας κοινοτικής συμφωνίας.

10. Κατά την αναθεώρηση των συμφωνιών που συνήφθησαν πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και κατά την παρακολούθηση της διαπραγμάτευσης και της σύναψης των συμφωνιών μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή λαμβάνει οποιαδήποτε κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσει την πλήρη συμμόρφωση αυτών των συμφωνιών με τη νομοθεσία και τις πολιτικές της Κοινότητας.

11. Σύμφωνα με το άρθρο 284 της Συνθήκης, για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί, η Επιτροπή δύναται να συλλέγει κάθε πληροφορία και να προβαίνει σε όλους τους αναγκαίους ελέγχους εντός των ορίων και υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζει το Συμβούλιο κατά τις διατάξεις της Συνθήκης.

12. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να επικαλεσθεί τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των διατάξεων των διμερών συμφωνιών που έχει διαπραγματευτεί και να ζητήσει από την Επιτροπή να μην κοινοποιήσει τις σχετικές πληροφορίες σε άλλα κράτη μέλη.

13. Καθώς οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή ο συντονισμός των διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες με σκοπό τη σύναψη συμφωνιών για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες, η ανάγκη εξασφάλισης μιας εναρμονισμένης προσέγγισης στην υλοποίηση και την εφαρμογή των εν λόγω συμφωνιών και η εξακρίβωση της συμμόρφωσής τους με το κοινοτικό δίκαιο, δεν μπορούν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη και μπορούν, επομένως, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, και καθώς το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού καλύπτει το σύνολο της Κοινότητας, η Κοινότητα μπορεί να εγκρίνει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Κοινοποίηση των υφιστάμενων συμφωνιών στην Επιτροπή

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για τις συμφωνίες για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες που έχουν διαπραγματευτεί με τρίτες χώρες ή με διεθνείς οργανισμούς πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, εκτός εάν αυτές έχουν ήδη κοινοποιηθεί στην Επιτροπή σύμφωνα με άλλες διατάξεις της κοινοτικής νομοθεσίας. Οι πληροφορίες αυτές διαβιβάζονται εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Κοινοποίηση των προγραμματισμένων συμφωνιών στην Επιτροπή

1. Σε περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος προτίθεται να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες ή με διεθνείς οργανισμούς σχετικά με μια νέα συμφωνία για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες ή για την τροποποίηση υφιστάμενης συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών εκτός από τις μεταφορικές υπηρεσίες, των παραρτημάτων της ή οποιασδήποτε άλλης συναφούς διμερούς ή πολυμερούς ρύθμισης, ενημερώνει εγγράφως την Επιτροπή για τις προθέσεις του. Η σχετική κοινοποίηση περιλαμβάνει αντίγραφο της υφιστάμενης συμφωνίας, εάν υπάρχει, άλλα σχετικά έγγραφα και ένδειξη για τις διατάξεις που πρόκειται να εξετασθούν στις διαπραγματεύσεις, τους στόχους των διαπραγματεύσεων, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές πληροφορίες. Η Επιτροπή διαθέτει την κοινοποίηση και, κατόπιν αιτήσεως, τα συνοδευτικά έγγραφα, σε άλλα κράτη μέλη, εφόσον τηρούνται οι απαιτήσεις του απορρήτου.

2. Οι πληροφορίες διαβιβάζονται τουλάχιστον τέσσερις ημερολογιακούς μήνες πριν από την προγραμματισμένη έναρξη των επίσημων διαπραγματεύσεων με τις σχετικές τρίτες χώρες ή τους διεθνείς οργανισμούς.

Άρθρο 3

Αναθεώρηση των προγραμματισμένων συμφωνιών

1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη μπορούν να υποβάλλουν σχόλια στο κράτος μέλος το οποίο έχει κοινοποιήσει την πρόθεσή του να αρχίσει τις διαπραγματεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 2. Το εν λόγω κράτος μέλος λαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερο υπόψη τα σχόλια αυτά κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων.

2. Τα κράτη μέλη αναβάλλουν την έναρξη επίσημων διαπραγματεύσεων με τις τρίτες χώρες ή τους διεθνείς οργανισμούς για έξι μήνες από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 2, εάν, εντός τριών μηνών από εκείνη την ημερομηνία, η Επιτροπή ή ένα άλλο κράτος μέλος υποβάλει εμπεριστατωμένη γνώμη σύμφωνα με την οποία οι διαπραγματεύσεις ενδέχεται να καταλήξουν σε συμφωνία ασυμβίβαστη με το κοινοτικό δίκαιο και ενημερώσει το εν λόγω κράτος μέλος σχετικά. Οι εμπεριστατωμένες γνώμες κοινοποιούνται επίσης στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 133 της συνθήκης ΕΚ. Το σχετικό κράτος μέλος, πριν από τη λήξη της περιόδου των έξι μηνών, ενημερώνει την Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για τα μέτρα που έχει λάβει ή που προτίθεται να λάβει ώστε να συμμορφωθεί με την εμπεριστατωμένη γνώμη ή τους υποβάλει αιτιολογημένη αναφορά στην οποία εξηγεί γιατί η συμφωνία δεν θα είναι ασυμβίβαστη με το κοινοτικό δίκαιο.

3. Τα κράτη μέλη αναβάλλουν την έναρξη επίσημων διαπραγματεύσεων με τις τρίτες χώρες ή τους διεθνείς οργανισμούς για εννέα μήνες από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 2, εάν, εντός τριών μηνών από εκείνη την ημερομηνία, η Επιτροπή γνωστοποιήσει στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 133 της συνθήκης ΕΚ την πρόθεσή της να υποβάλει σύσταση για τη διαπραγμάτευση μιας κοινοτικής συμφωνίας που καλύπτει το ίδιο αντικείμενο με το ίδιο συμβαλλόμενο μέρος ή συμβαλλόμενα μέρη. Εάν, εντός της περιόδου των εννέα μηνών, η Επιτροπή υποβάλει την πρότασή της, τα κράτη μέλη παραιτούνται από την έναρξη διαπραγματεύσεων με την τρίτη χώρα.

Άρθρο 4

Σύναψη συμφωνιών

Κατά την υπογραφή μιας συμφωνίας, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή το αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων μαζί με οποιαδήποτε άλλα σχετικά έγγραφα. Η Επιτροπή διαθέτει την κοινοποίηση και, κατόπιν αιτήσεως, τα συνοδευτικά έγγραφα, σε άλλα κράτη μέλη, εφόσον τηρούνται οι απαιτήσεις του απορρήτου.

Άρθρο 5

Εμπιστευτικότητα

Κατά την κοινοποίηση προς στην Επιτροπή για τις διαπραγματεύσεις και το αποτέλεσμά τους όπως προβλέπεται στα άρθρα 2 και 4, τα κράτη μέλη ενημερώνουν σαφώς την Επιτροπή εάν στην κοινοποίηση περιλαμβάνονται πληροφορίες οι οποίες πρέπει να θεωρούνται εμπιστευτικές και εάν αυτές μπορούν να διατεθούν σε άλλα κράτη μέλη. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οποιεσδήποτε πληροφορίες που προσδιορίζονται ως εμπιστευτικές αντιμετωπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[11].

Άρθρο 6

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] COM (2003) 94 τελικό.

[2] Βλ. σχετικά τις αποφάσεις στις ακόλουθες υποθέσεις: C-62/98 Επιτροπή κατά Πορτογαλίας [2000] Συλλογή I-5171, C-466/98 Επιτροπή κατά Ηνωμένου Βασιλείου [2002] Συλλογή I-9427, C-467/98 Επιτροπή κατά Δανίας [2002] Συλλογή I-9519, C-468/98 Επιτροπή κατά Σουηδίας [2002] Συλλογή I-9575, C-469/98 Επιτροπή κατά Φινλανδίας [2002] Συλλογή I-9627, C-471/98 Επιτροπή κατά Bελγίου [2002] Συλλογή I-9681, C-472/98 Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου [2002] Συλλογή I-9741, C-475/98 Επιτροπή κατά Aυστρίας [2002] Συλλογή I-9797 και C-476/98 Επιτροπή κατά Γερμανίας [2002] Συλλογή I-9855, και τις προτάσεις 1/78 ([1978] Συλλογή 2151), 2/91 ([1993] Συλλογή I-1061) και 1/94 ([1994] Συλλογή I- 5267).

[3] ΕΕ L 157 της 30.4.2004, σ. 7. Κανονισμός όπως διορθώθηκε και αναδημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 195, 2.6.2004, σ. 3.

[4] Με την ανάπτυξη της νομοθεσίας της ΕΕ, διάφορα θέματα εμπίπτουν πλέον στην αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα της Κοινότητας κατ’ εφαρμογή της νομολογίας AETR (υπόθεση 22/70 «AETR» [1971] Συλλογή 263). Ως εκ τούτου, μπορεί να μην επιτραπεί στα κράτη μέλη να αναλάβουν μόνα τους νέες διεθνείς υποχρεώσεις. Μπορεί επίσης να μην επιτραπεί στα κράτη μέλη να διατηρήσουν τέτοιες υποχρεώσεις οι οποίες ισχύουν δυνάμει υφιστάμενων συμφωνιών εάν αυτές δεν λαμβάνουν υπόψη το κοινοτικό δίκαιο. Επιπλέον, εάν είναι πρόδηλο ότι το αντικείμενο μιας συμφωνίας ή σύμβασης εμπίπτει εν μέρει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας και εν μέρει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών της, είναι απαραίτητο να εξασφαλίζεται η στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και των κοινοτικών οργάνων, τόσο κατά τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη όσο και κατά την τήρηση των δεσμεύσεων που έχουν αναληφθεί. Αυτή η υποχρέωση συνεργασίας απορρέει από την ανάγκη ενιαίας εκπροσώπησης της Κοινότητας σε διεθνές επίπεδο. Tα κοινοτικά όργανα και τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζουν τη στενότερη δυνατή συνεργασία προς το σκοπό αυτό.

[5] ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 37. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την πράξη προσχώρησης του 2003.

[6] ΕΕ C […], […], σ. […].

[7] ΕΕ C […], […], σ. […].

[8] ΕΕ C […], […], σ. […].

[9] ΕΕ C […], […], σ. […].

[10] ΕΕ L 157 της 30.4.2004, σ. 7. Κανονισμός όπως διορθώθηκε και αναδημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 195, 2.6.2004, σ. 3.

[11] ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ.43.