ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

1.1 Γενικό πλαίσιο

Στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης του 2009 για την παροχή δικαιοσύνης, ελευθερίας και ασφάλειας στους πολίτες[1] υπογραμμίζεται ότι ο ευρωπαϊκός δικαστικός χώρος πρέπει να συμβάλλει στη στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας στην ενιαία αγορά και καλείται η Επιτροπή να υποβάλει κατάλληλες προτάσεις, με στόχο, μεταξύ άλλων, τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων στην ΕΕ όσον αφορά τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα περιουσιακά στοιχεία οφειλετών. Το Σχέδιο Δράσης της Επιτροπής για την εφαρμογή του προγράμματος της Στοκχόλμης[2] επιβεβαιώνει αυτή την πολιτική εντολή προβλέποντας έναν κανονισμό για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση: κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών.

Η Επιτροπή έχει ήδη επισημάνει τις δυσκολίες της διασυνοριακής ανάκτησης οφειλών σε ανακοίνωσή της του 1998 με τίτλο «Προς αύξηση της αποτελεσματικότητας στην έκδοση και την εκτέλεση των αποφάσεων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης»[3], και τόνισε την ανάγκη βελτίωσης της εκτέλεσης των αποφάσεων και θέσπισης ασφαλιστικών μέτρων κατά των περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη σε επίπεδο ΕΕ. Αυτή η προσέγγιση προσυπογράφηκε από το Συμβούλιο στο πρόγραμμα του 2000 για την αμοιβαία αναγνώριση[4]. Παρότι έκτοτε έχει πραγματοποιηθεί μεγάλη πρόοδος στον τομέα της δημιουργίας ενός αυθεντικού ευρωπαϊκού χώρου αστικής δικαιοσύνης, ο ευρωπαίος νομοθέτης δεν έχει επιληφθεί ακόμη των ζητημάτων αυτών. Οι υφιστάμενες νομοθετικές πράξεις στον τομέα της αστικής δικαιοσύνης, π.χ. ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (στο εξής «κανονισμός Βρυξέλλες I»)[5], απλά διασφαλίζουν ότι μια δικαστική απόφαση που εκδίδεται σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζεται και είναι εκτελεστή σε άλλο κράτος μέλος, αλλά δεν περιλαμβάνουν καμία διάταξη σχετικά με το πώς εκτελούνται στην πράξη οι δικαστικές αποφάσεις. Μέχρι σήμερα, οι διαδικαστικές λεπτομέρειες εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης ή άλλου εκτελεστού τίτλου διέπονται αποκλειστικά από το εθνικό δίκαιο. Η ανωτέρω προσέγγιση δεν αλλάζει με την προτεινόμενη αναθεώρηση του κανονισμού Βρυξέλλες I[6].

Η ανάγκη βελτίωσης της διασυνοριακής ανάκτησης οφειλών τονίστηκε πιο πρόσφατα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο εξέδωσε τον Μάιο του 2011 έκθεση που εκπονήθηκε με δική του πρωτοβουλία, με την οποία καλεί την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση σχετικά με προσωρινά μέτρα για τη δέσμευση και τη γνωστοποίηση των περιουσιακών στοιχείων οφειλετών σε διασυνοριακές υποθέσεις[7].

1.2 Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Σήμερα, ένας πιστωτής που επιδιώκει να ανακτήσει οφειλές σε άλλο κράτος μέλος αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, η λήψη ασφαλιστικών μέτρων για τη διατήρηση περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη του που βρίσκονται στο εξωτερικό είναι πιο δύσκολη, χρονοβόρα και δαπανηρή. Αυτό είναι πρόβλημα, διότι η ταχεία και εύκολη πρόσβαση στα εν λόγω ασφαλιστικά μέτρα είναι συχνά κρίσιμης σημασίας για να διασφαλιστεί ότι ο οφειλέτης δεν θα έχει απομακρύνει ή εξαφανίσει τα περιουσιακά στοιχεία του όταν ο πιστωτής επιτύχει την έκδοση και εκτέλεση δικαστικής απόφασης επί της ουσίας της διαφοράς. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό όσον αφορά περιουσιακά στοιχεία σε τραπεζικούς λογαριασμούς. Σήμερα, οι οφειλέτες μπορούν εύκολα να διαφύγουν των μέτρων εκτέλεσης μεταφέροντας γρήγορα τα χρήματά τους από έναν τραπεζικό λογαριασμό που τηρούν σε ένα κράτος μέλος σε άλλο. Ωστόσο, ο πιστωτής δεν έχει πολλές πιθανότητες να επιτύχει τη δέσμευση των τραπεζικών λογαριασμών ενός οφειλέτη στο εξωτερικό για να εξασφαλίσει την πληρωμή της αξίωσής του. Ως εκ τούτου, πολλοί πιστωτές είτε αδυνατούν να επιτύχουν την είσπραξη των αξιώσεών τους είτε θεωρούν ότι δεν αξίζει να το επιδιώξουν και τις διαγράφουν.

Ουσιαστικά, μπορούν να προσδιοριστούν τέσσερις βασικές ανεπάρκειες στην υφιστάμενη κατάσταση:

· Οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγών διατήρησης περιουσιακών στοιχείων σε τραπεζικούς λογαριασμούς βάσει της εθνικής νομοθεσίας διαφέρουν σημαντικά μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Έτσι σε ορισμένα κράτη μέλη είναι πιο δύσκολο για τους πιστωτές να επιτύχουν την έκδοση διαταγής διατήρησης λογαριασμού (ή να επιτύχουν την έκδοση διαταγής χωρίς προηγούμενη ακρόαση του οφειλέτη) σε σχέση με άλλα, γεγονός που ενθαρρύνει την πρακτική της αναζήτησης ευνοϊκότερης δικαιοδοσίας (forum-shopping). Υπό την ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία, προκύπτει ένα επιπλέον πρόβλημα από το γεγονός ότι τα ασφαλιστικά μέτρα που εκδίδονται χωρίς προηγούμενη ακρόαση του οφειλέτη δεν αναγνωρίζονται και δεν είναι εκτελεστά σε άλλο κράτος μέλος δυνάμει του κανονισμού Βρυξέλλες Ι σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης[8]. Ωστόσο, αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε ήδη με την πρόταση της Επιτροπής για την αναθεώρηση του κανονισμού Βρυξέλλες Ι.

· Ένα δεύτερο πρόβλημα σχετίζεται με το γεγονός ότι σε πολλά κράτη μέλη είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, ένας πιστωτής να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με το πού διατηρεί τραπεζικό λογαριασμό ο οφειλέτης του χωρίς να καταφύγει στις υπηρεσίες ιδιωτικών γραφείων ερευνών. Αυτή η έλλειψη διαφάνειας συχνά εμποδίζει την πρόσβαση ενός πιστωτή σε αυτό το είδος ασφαλιστικού μέτρου.

· Τρίτον, το κόστος έκδοσης και εκτέλεσης μιας διαταγής διατήρησης λογαριασμού σε μια περίπτωση με διασυνοριακό χαρακτήρα είναι γενικά υψηλότερο από ό,τι σε εγχώριες υποθέσεις, γεγονός που αποτρέπει τους πιστωτές από την ανάκτηση των αξιώσεών τους στο εξωτερικό μέσω του δικαστικού συστήματος.

· Τέλος οι αποκλίσεις μεταξύ των εθνικών συστημάτων εκτέλεσης, καθώς και η διάρκειά τους, συνιστούν σοβαρό πρόβλημα για τους πιστωτές που επιθυμούν την εκτέλεση μιας δικαστικής απόφασης. Αυτό θέτει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα ασφαλιστικών μέτρων όπως είναι οι διαταγές διατήρησης κατάσχεσης λογαριασμών, οι οποίες εξ ορισμού εξαρτώνται από την άμεση εκτέλεση.

Λεπτομερής ανάλυση των προβλημάτων του τρέχοντος συστήματος καθώς και οι επιπτώσεις των διαφορετικών πιθανών επιλογών που εξετάζονται για την αντιμετώπισή τους είναι διαθέσιμη στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση.

Οι συνολικοί στόχοι της παρούσας πρότασης είναι η συνεισφορά στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ όπως περιγράφεται στη στρατηγική για την ανάπτυξη «Ευρώπη 2020»[9] και στη δημιουργία ενός αυθεντικού ευρωπαϊκού χώρου αστικής δικαιοσύνης στον τομέα της εκτέλεσης. Οι γενικοί στόχοι της παρούσας πρότασης είναι η διευκόλυνση της ανάκτησης των διασυνοριακών αξιώσεων για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις, ιδιαίτερα για τις ΜΜΕ, και η βελτίωση της αποτελεσματικότητας της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις που αφορούν διασυνοριακές διαφορές, μειώνοντας έτσι τους κινδύνους που ελλοχεύουν στις διασυνοριακές εμπορικές συναλλαγές, ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των εμπόρων, βελτιώνοντας τη συμπεριφορά των οφειλετών όσον αφορά τις πληρωμές σε περιπτώσεις με διασυνοριακό χαρακτήρα και ενθαρρύνοντας περισσότερες διασυνοριακές επιχειρηματικές δραστηριότητες.

Πιο συγκεκριμένα, η παρούσα πρόταση στοχεύει:

· να δώσει στους πιστωτές τη δυνατότητα να εξασφαλίζουν την έκδοση διαταγών διατήρησης λογαριασμού υπό τις ίδιες προϋποθέσεις ανεξάρτητα από τη χώρα όπου βρίσκεται το αρμόδιο δικαστήριο·

· να επιτρέψει στους πιστωτές να συγκεντρώνουν πληροφορίες σχετικά με το πού τηρούν τραπεζικούς λογαριασμούς οι οφειλέτες τους· και

· να περιορίσει το κόστος και τις καθυστερήσεις για τους πιστωτές που επιδιώκουν να εξασφαλίσουν την έκδοση και εκτέλεση μιας διαταγής διατήρησης λογαριασμού σε περιπτώσεις με διασυνοριακό χαρακτήρα.

2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Της παρούσας πρότασης προηγήθηκε εκτενής διαβούλευση με το ενδιαφερόμενο κοινό, τα κράτη μέλη, άλλα όργανα και εμπειρογνώμονες σχετικά με τα υφιστάμενα προβλήματα του τρέχοντος συστήματος και πιθανές λύσεις σε αυτά. Στις 24 Οκτωβρίου 2006, η Επιτροπή ενέκρινε Πράσινη Βίβλο για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση: κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών[10] με την οποία πρότεινε τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ασφαλιστικού μέτρου για τη διατήρηση των τραπεζικών λογαριασμών και επί της οποίας ελήφθησαν συνολικά 68 απαντήσεις. Κατά την επεξεργασία των σχετικών εισηγήσεων, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τα πορίσματα της συγκριτικής νομικής μελέτης που υπέβαλε ο καθηγητής Burkhard Hess του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης τον Φεβρουάριο του 2004 (η οποία τότε κάλυπτε τα 15 κράτη μέλη)[11]. Εμπειρικά δεδομένα σχετικά με τον αντίκτυπο των διαφόρων εναλλακτικών επιλογών για την παρούσα πρόταση συλλέχθηκαν μέσω μιας περαιτέρω εξωτερικής μελέτης, που ολοκληρώθηκε τον Ιανουάριο του 2011[12], καθώς και μέσω έρευνας σε ευρωπαϊκές εταιρείες που πραγματοποιήθηκε μέσω της Ευρωπαϊκής Ομάδας Διαβούλευσης με τις Επιχειρήσεις (EBTP), τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύτηκαν τον Αύγουστο του 2010[13]. Τον Ιούνιο του 2010 πραγματοποιήθηκε δημόσια ακρόαση. Προκειμένου να υποστηριχθεί η Επιτροπή στην κατάρτιση της παρούσας πρότασης, συγκροτήθηκε ομάδα ιδιωτών εμπειρογνωμόνων, η οποία συνεδρίασε τέσσερις φορές μεταξύ Φεβρουαρίου και Απριλίου 2011. Σε συνεδρίαση τον Μάρτιο του 2011 πραγματοποιήθηκε διαβούλευση με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών επί ενός προκαταρκτικού σχεδίου πρότασης.

Από τη διαδικασία διαβούλευσης προκύπτει ότι υπάρχει μεγάλη υποστήριξη τόσο από τους ενδιαφερόμενους όσο και από τα κράτη μέλη για τη δημιουργία μιας αυτοτελούς ευρωπαϊκής διαδικασίας διατήρησης τραπεζικών λογαριασμών. Οι ελάχιστοι ενδιαφερόμενοι που αντιτάχθηκαν στην ανάγκη για την πρωτοβουλία υποστηρίζουν σε γενικές γραμμές ότι οι εθνικές τους διαδικασίες είναι ήδη αποτελεσματικές. Ωστόσο, άλλοι αναγνωρίζουν ότι παρότι ενδέχεται να μην απαιτείται μια νέα ευρωπαϊκή διαδικασία για τη βελτίωση των διαδικασιών στο δικό τους κράτος μέλος, θα είχε ωστόσο προστιθέμενη αξία για «εξερχόμενες» αιτήσεις που εξετάζονται σε άλλες χώρες, για κάποιες εκ των οποίων θεωρείται ότι οι διαδικασίες τους για τις διαταγές διατήρησης λογαριασμών είναι πολύ αναποτελεσματικές. Όσον αφορά τα βασικά στοιχεία της σχεδιαζόμενης πρότασης, η μεγάλη πλειονότητα των ενδιαφερομένων και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζουν ότι η σχεδιαζόμενη ευρωπαϊκή διαταγή διατήρησης τραπεζικού λογαριασμού πρέπει να έχει αποκλειστικά χαρακτήρα ασφαλιστικού μέτρου. Μεγάλης αποδοχής τυγχάνει επίσης η δυνατότητα έκδοσης της διαταγής χωρίς προηγούμενη ακρόαση του οφειλέτη προκειμένου να διατηρείται ο αιφνιδιαστικός χαρακτήρας της. Οι πτυχές της πρωτοβουλίας που προκαλούν τις περισσότερες αντιρρήσεις αφορούν ζητήματα προστασίας του οφειλέτη, και ιδιαίτερα ποιο δικαστήριο πρέπει να είναι αρμόδιο για την προσβολή της διαταγής, καθώς και οι λεπτομέρειες της διασυνοριακής εκτέλεσης της διαταγής.

Η Επιτροπή ανέλυσε το κόστος και τα οφέλη των βασικών πτυχών της προτεινόμενης μεταρρύθμισης στην εκτίμηση των επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση.

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

3.1. Σύνοψη των προτεινόμενων ενεργειών

Ο προτεινόμενος κανονισμός θα θεσπίσει μια νέα και αυτοτελή ευρωπαϊκή διαδικασία για τη διατήρηση τραπεζικών λογαριασμών, η οποία θα δίνει σε έναν πιστωτή τη δυνατότητα να αποτρέψει τη μεταβίβαση ή απόσυρση περιουσιακών στοιχείων του οφειλέτη του από οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό που τηρείται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η ευρωπαϊκή διαδικασία θα είναι διαθέσιμη σε πολίτες και εταιρείες ως εναλλακτική λύση στις υπάρχουσες διαδικασίες που προβλέπει η εθνική νομοθεσία. Ο προτεινόμενος κανονισμός θα ρυθμίζει τη διαδικασία έκδοσης της ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης, καθώς και την εκτέλεσή της από την τράπεζα στην οποία τηρείται ο σχετικός λογαριασμός. Η ευρωπαϊκή διαταγή διατήρησης λογαριασμού θα έχει αποκλειστικά χαρακτήρα συντηρητικού μέτρου, δηλαδή απλά θα δεσμεύει το λογαριασμό του οφειλέτη χωρίς να επιτρέπει την πληρωμή χρημάτων στον πιστωτή. Σύμφωνα με τις νομικές παραδόσεις της μεγάλης πλειονότητας των κρατών μελών, η ευρωπαϊκή διαταγή θα είναι in rem, ήτοι θα στρέφεται κατά συγκεκριμένων λογαριασμών και όχι του οφειλέτη προσωπικά.

Τα βασικά στοιχεία της πρότασης συνοψίζονται ακολούθως:

3.1.1. Πεδίο εφαρμογής (άρθρα 2, 3)

Ο προτεινόμενος κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Οι εξαιρέσεις από το πεδίο εφαρμογής αντιστοιχούν σε μεγάλο βαθμό στις εξαιρέσεις του κανονισμού Βρυξέλλες Ι. Όπως και στον κανονισμό Βρυξέλλες Ι, η αφερεγγυότητα και η κοινωνική ασφάλιση εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής. Η διαιτησία επίσης εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής. Παρότι ενδεχομένως θα ήταν βάσιμο να επιτρέπεται στα μέρη μιας διαιτησίας να προσφεύγουν στην ευρωπαϊκή διαδικασία, η συμπερίληψη της διαιτησίας θα προκαλούσε περίπλοκα ζητήματα που δεν έχουν διευθετηθεί ακόμα από το δίκαιο της ΕΕ, π.χ. υπό ποίες περιστάσεις δύνανται οι διαιτητικές αποφάσεις να εξισωθούν με τις δικαστικές, και δεν θεωρήθηκε σκόπιμη η εξέταση των εν λόγω ζητημάτων για πρώτη φορά στο πλαίσιο της παρούσας νομικής πράξης.

Σε αντίθεση με τον κανονισμό Βρυξέλλες Ι, ο προτεινόμενος κανονισμός θα εφαρμόζεται σε υποθέσεις που αφορούν τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, τις συνέπειες των καταχωρημένων συμβιώσεων και την κληρονομική διαδοχή, αφ’ ης στιγμής θεσπισθούν και τεθούν σε ισχύ οι νομικές πράξεις που η Επιτροπή έχει προτείνει για τους συγκεκριμένους δύο τομείς.

Η παρούσα πράξη περιορίζεται σε περιπτώσεις με διασυνοριακές συνέπειες. Η προσέγγιση του ορισμού των εν λόγω περιπτώσεων με «αρνητικό» τρόπο εμπνέεται από το άρθρο 1 της Σύμβασης της Χάγης για τις συμφωνίες παρέκτασης της δικαιοδοσίας.

3.1.2. Προϋποθέσεις και διαδικασία έκδοσης

· Διαθεσιμότητα (άρθρο 5)

Η πρόταση προβλέπει ότι η ευρωπαϊκή διαδικασία είναι δυνατή σε δύο διαφορετικά είδη υποθέσεων: πριν και μετά την εξασφάλιση ενός τίτλου που είναι εκτελεστός στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο λογαριασμός. Πρακτικά, αυτό σημαίνει ότι ένας πιστωτής μπορεί να υποβάλει αίτηση για τη διαταγή (1) προ ή κατά τη διάρκεια δικαστικής διαδικασίας επί της ουσίας ή αφού εξασφαλίσει στο κράτος μέλος προέλευσης εκτελεστό τίτλο που δεν είναι ακόμα εκτελεστός στο κράτος μέλος εκτέλεσης· και (2) αφού εξασφαλίσει τίτλο που είναι εκτελεστός στο κράτος μέλος εκτέλεσης Η Επιτροπή εκτιμά ότι η νομοθετική πράξη θα καλύπτει μεν περισσότερο την πρώτη περίπτωση, είναι γεγονός ότι μπορεί να παρουσιάζει χρησιμότητα και για τη δεύτερη περίπτωση, μεγιστοποιώντας την αποτελεσματικότητα της εκτέλεσης. Δεδομένου ότι στην εν λόγω περίπτωση ο πιστωτής διαθέτει ήδη εκτελεστό τίτλο, οι προϋποθέσεις έκδοσης είναι λιγότερο αυστηρές από ό,τι στην πρώτη περίπτωση.

· Δικαιοδοσία έκδοσης της διαταγής (άρθρα 6, 14)

Κατά γενικό κανόνα, τα δικαστήρια του κράτους μέλους που έχει δικαιοδοσία επί της ουσίας, όπως ορίζεται από τις ευρωπαϊκές νομικές πράξεις ή το εθνικό δίκαιο, είναι αρμόδια για την έκδοση ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού. Εναλλακτικά, η διαταγή μπορεί να εκδοθεί από τα δικαστήρια του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο λογαριασμός. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση, προκειμένου να αποφευχθεί η πρακτική της αναζήτησης της πλέον συμφέρουσας έννομης τάξης («forum-shopping»), η ισχύς της διαταγής περιορίζεται στο κράτος μέλος όπου εκδόθηκε, και η διαταγή δεν αναγνωρίζεται ούτε εκτελείται σε άλλα κράτη μέλη δυνάμει του προτεινόμενου κανονισμού. Σε περιπτώσεις που ο πιστωτής έχει ήδη επιτύχει την έκδοση εκτελεστού τίτλου, μπορεί να εξασφαλίσει την ευρωπαϊκή διαταγή διατήρησης λογαριασμού είτε από το δικαστήριο που εξέδωσε τον εν λόγω τίτλο είτε από την αρχή εκτέλεσης του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο τραπεζικός λογαριασμός.

Οι κανόνες σχετικά με τη δικαιοδοσία του παρόντος κανονισμού δεν εμποδίζουν τον ενάγοντα να επιδιώξει τη λήψη συντηρητικών μέτρων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας βάσει του άρθρου 31 του κανονισμού Βρυξέλλες Ι.

· Προϋποθέσεις έκδοσης (άρθρα 7, 12)

Σύμφωνα με τη γενική προσέγγιση που ισχύει στη μεγάλη πλειονότητα των κρατών μελών, ο προτεινόμενος κανονισμός απαιτεί από τον πιστωτή να αποδείξει ότι έχει καλές πιθανότητες να κερδίσει την υπόθεση επί της ουσίας, ήτοι ότι η αξίωσή του είναι βάσιμη εκ πρώτης όψεως και ότι υπάρχει κίνδυνος να καταστεί ατελέσφορη η εκτέλεση μιας επακόλουθης δικαστικής απόφασης αν το μέτρο δεν εγκριθεί, καθώς υπάρχει κίνδυνος ο οφειλέτης να απομακρύνει ή να εξαφανίσει τα περιουσιακά του στοιχεία. Επιπλέον, το δικαστήριο ενδέχεται να ζητήσει από τον πιστωτή να παράσχει εγγυήσεις για τη διασφάλιση αποζημίωσης του οφειλέτη έναντι οποιασδήποτε ζημίας τυχόν υποστεί εάν η διαταγή απορριφθεί στη συνέχεια ως αδικαιολόγητη, π.χ. διότι η απαίτηση του πιστωτή ήταν ανυπόστατη

· Πτυχές της διαδικασίας (άρθρα 10, 11, 44)

Η ευρωπαϊκή διαταγή διατήρησης λογαριασμού θα εκδίδεται σε διαδικασία ex parte, ήτοι χωρίς προηγούμενη ακρόαση του οφειλέτη. Έτσι θα είναι δυνατό να διαφυλαχθεί ο αιφνιδιαστικός χαρακτήρας του μέτρου. Ωστόσο, σε καταστάσεις όπου το στοιχείο του αιφνιδιασμού δεν είναι απαραίτητο, π.χ. επειδή ο λογαριασμός έχει ήδη δεσμευτεί ως ενέχυρο υπέρ άλλου πιστωτή, ο ενάγων μπορεί να ζητήσει η διαδικασία να είναι κατ’ αντιμωλία (inter partes). Δεδομένου ότι η ταχύτητα είναι καθοριστικός παράγοντας στις διαδικασίες ασφαλιστικών μέτρων, ο κανονισμός επιτρέπει τη διεξαγωγή προφορικής απόδειξης μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις. Τα δικαστήρια νομιμοποιούνται να αποδέχονται γραπτές καταθέσεις μαρτύρων ή εμπειρογνωμόνων ως αποδεικτικά στοιχεία. Ο κανονισμός θεσπίζει επίσης συγκεκριμένες προθεσμίες για την έκδοση και εκτέλεση της ευρωπαϊκής διαταγής. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, όταν το δικαστήριο ή η αρχή εκτέλεσης δεν είναι σε θέση να συμμορφωθεί με τις εν λόγω προθεσμίες, οφείλει να δικαιολογήσει γιατί απαιτείται παράταση της προθεσμίας.

· Συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον/τους λογαριασμό(-ούς) του οφειλέτη (άρθρο 17)

Δεδομένων των δυσκολιών που ενδέχεται να συναντήσει ο πιστωτής στη συλλογή πληροφοριών σχετικά με το λογαριασμό ή τους λογαριασμούς του οφειλέτη του, ο προτεινόμενος κανονισμός υποχρεώνει τα κράτη μέλη να προβλέψουν έναν μηχανισμό για τη διευκόλυνση αυτής της διαδικασίας. Ο κανονισμός δίνει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να επιλέξουν μεταξύ δύο διαφορετικών μηχανισμών: Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν μια διαταγή γνωστοποίησης η οποία θα υποχρεώνει όλες τις τράπεζες της επικράτειάς τους να γνωστοποιούν κατά πόσον ο οφειλέτης διατηρεί λογαριασμό σε αυτές. Εναλλακτικά, μπορούν να παραχωρήσουν στις εθνικές αρχές εκτέλεσης πρόσβαση σε πληροφορίες που τηρούν οι δημόσιες αρχές σε μητρώα ή αλλού. Ο δεύτερος αυτός μηχανισμός προβλέπεται επίσης στο άρθρο 61 του κανονισμού περί υποχρεώσεων διατροφής. Για λόγους προστασίας των δεδομένων, οι προσωπικές πληροφορίες που ανταλλάσσονται δυνάμει της παρούσας διάταξης πρέπει να περιορίζονται στις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την εκτέλεση και εφαρμογή της διαταγής.

3.1.3. Εκτελεστότητα και εκτέλεση της διαταγής

· Κατάργηση της κήρυξης εκτελεστότητας (άρθρο 23)

Σύμφωνα με τις υφιστάμενες ευρωπαϊκές διαδικασίες[14], οι διαταγές διατήρησης λογαριασμού που εκδίδονται σύμφωνα με την προτεινόμενη διαδικασία σε ένα κράτος μέλος αναγνωρίζονται και εκτελούνται αυτοδικαίως σε άλλο κράτος μέλος, χωρίς να απαιτείται καμία ειδική διαδικασία.

· Επίδοση της διαταγής στην τράπεζα και στον εναγόμενο (άρθρα 24, 25)

Οι διατάξεις που αφορούν την εκτέλεση στην πράξη της ευρωπαϊκής διαταγής που θα εκδίδεται δυνάμει της νέας διαδικασίας αποτελούν τη βασική καινοτομία του προτεινόμενου κανονισμού. Η διαταγή διατήρησης λογαριασμού που ασκείται in rem εκτελείται μέσω της επίδοσής της στην τράπεζα ή στις τράπεζες όπου τηρούνται οι στοχευόμενοι λογαριασμοί, οι οποίες υποχρεούνται να εκτελέσουν τη διαταγή. Οι διατάξεις του προτεινόμενου κανονισμού σχετικά με την επίδοση στην τράπεζα κάνουν διάκριση μεταξύ δύο περιπτώσεων. Αν το δικαστήριο βρίσκεται στο ίδιο κράτος μέλος με την τράπεζα, η επίδοση διέπεται από την εθνική νομοθεσία. Αν η επίδοση πρέπει να γίνει σε άλλη χώρα, πρέπει να πραγματοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007, με μια σημαντική τροποποίηση ως προς τη μέθοδο επίδοσης: Το δικαστήριο προέλευσης ή ο ενάγων διαβιβάζει τα προς επίδοση έγγραφα απευθείας στην αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος εκτέλεσης, η οποία με τη σειρά της τα επιδίδει στην τράπεζα ή στον εναγόμενο. Σε σύγκριση με άλλες μεθόδους επίδοσης ή με την ελεύθερη επιλογή μεταξύ διαφορετικών μεθόδων, η εν λόγω μέθοδος παρουσιάζει το σημαντικό πλεονέκτημα ότι εμπλέκει τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εκτέλεσης. Έτσι διασφαλίζεται τόσο ότι οι τράπεζες θα λαμβάνουν τη διαταγή μέσω διαύλων με τις οποίες είναι εξοικειωμένες όσο και ότι η αρμόδια αρχή θα έχει τη δυνατότητα να λάβει υπόψη αυτεπαγγέλτως ποσά που εξαιρούνται από την εκτέλεση στις περιπτώσεις που αυτό είναι δυνατό δυνάμει του εθνικού δικαίου.

Ο οφειλέτης πρέπει να ενημερώνεται αμέσως μόλις το μέτρο αρχίζει να παράγει αποτελέσματα, ώστε να έχει τη δυνατότητα να προετοιμάσει την υπεράσπισή του. Ο προτεινόμενος κανονισμός διασφαλίζει ότι η επίδοση πραγματοποιείται όσο το δυνατόν ταχύτερα μετά την εκτέλεση της διαταγής.

· Εφαρμογή από την τράπεζα και δήλωση της τράπεζας (άρθρα 26, 27)

Η τράπεζα υποχρεούται να εφαρμόσει αμέσως τη διαταγή δεσμεύοντας ποσό που αντιστοιχεί στο ποσό της διαταγής. Ειδικές διατάξεις λαμβάνουν υπόψη την περίπτωση λογαριασμών που περιέχουν χρηματοπιστωτικά μέσα και λογαριασμούς σε διαφορετικό νόμισμα από το νόμισμα έκδοσης της διαταγής. Εντός 8 ημερών, η τράπεζα υποχρεούται να εκδώσει δήλωση σχετικά με το αν η διαταγή οδήγησε στη δέσμευση επαρκών πόρων. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ικανοποιητική προστασία των προσωπικών στοιχείων του οφειλέτη, το υπόλοιπο του λογαριασμού δεν επιτρέπεται να γνωστοποιηθεί εφόσον είναι δυνατή η πλήρης εκτέλεση της διαταγής.

· Διατήρηση περισσότερων λογαριασμών, κοινών λογαριασμών και λογαριασμών εκπροσώπου (άρθρα 28, 29)

Όταν η διαταγή αφορά τη διατήρηση περισσότερων λογαριασμών, ο προτεινόμενος κανονισμός περιορίζει το ενδεχόμενο δέσμευσης υπερβολικού ποσού από τον πιστωτή υποχρεώνοντας τον πιστωτή να αποδεσμεύσει οποιοδήποτε ποσό υπερβαίνει την αξίωσή του μόλις ενημερωθεί σχετικά. Λόγω της μεγάλης διαφοροποίησης των εθνικών νομοθεσιών ως προς τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να δεσμευθούν οι κοινοί λογαριασμοί και οι λογαριασμοί εκπροσώπου (εμπιστευματοδόχου), ο προτεινόμενος κανονισμός παραπέμπει αυτό το θέμα στην εφαρμοστέα εθνική νομοθεσία.

· Ποσά που εξαιρούνται από την εκτέλεση (άρθρο 32)

Όσον αφορά τα ποσά που εξαιρούνται από την εκτέλεση για τη διασφάλιση των μέσων διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογένειάς του ή για να μπορεί μια εταιρεία να εξακολουθήσει να ασκεί τις συνήθεις δραστηριότητές της, οι εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών της ΕΕ παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις. Οι διαφορές έγκεινται κυρίως στο αν τα ποσά εξαιρούνται αυτεπαγγέλτως ή μόνον κατόπιν αιτήματος του οφειλέτη. Ο προτεινόμενος κανονισμός επιτρέπει στα κράτη μέλη να διατηρήσουν το εθνικό τους σύνολο ρυθμίσεων.

· Κατάταξη ανταγωνιστικών πιστωτών (άρθρο 33)

Οι εθνικές νομοθεσίες παρουσιάζουν σημαντικές διαφοροποιήσεις εντός της ΕΕ και όσον αφορά τις επιπτώσεις ενός ασφαλιστικού μέτρου στην κατάταξη των πιστωτών. Αυτό το ζήτημα είναι πολύ περίπλοκο και εγγενώς συνδεδεμένο με την εθνική νομοθεσία περί αναγκαστικής εκτέλεσης και φερεγγυότητας. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαφορές αυτές, ο προτεινόμενος κανονισμός προβλέπει ότι η ευρωπαϊκή διαταγή έχει την κατάταξη που αναγνωρίζεται σε ένα ισοδύναμο μέτρο δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.

3.1.4. Ένδικα μέσα κατά της ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού (άρθρα 34, 35, 36)

Ο προτεινόμενος κανονισμός παρέχει στον οφειλέτη το δικαίωμα να προσβάλει τη διαταγή διατήρησης τόσο επί της ουσίας όσο και επί της διαδικασίας. Όσον αφορά ποια δικαστήρια έχουν τη δικαιοδοσία να αποφασίσουν σχετικά με την αίτηση του οφειλέτη για αναθεώρηση, ο προτεινόμενος κανονισμός ακολουθεί την προσέγγιση που υιοθετείται στην αναθεώρηση του κανονισμού Βρυξέλλες Ι. Καταρχήν, ο εναγόμενος εγείρει τις ενστάσεις του κατά της διαταγής ενώπιον του δικαστηρίου που την εξέδωσε (δικαστήριο προέλευσης). Η ανωτέρω προσέγγιση διασφαλίζει ότι καταρχήν το ίδιο δικαστήριο αποφασίζει σχετικά με τη διαταγή και την αναθεώρησή της. Κατ’ εξαίρεση, οι ενστάσεις που σχετίζονται με ορισμένες πτυχές της διαδικασίας εκτέλεσης, και ιδιαίτερα με τα ποσά που εξαιρούνται από την εκτέλεση, πρέπει να εγείρονται ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους εκτέλεσης, δεδομένου ότι αυτό το κράτος μέλος είναι υπεύθυνο για τη διαδικασία. Με στόχο τη διευκόλυνση της υποβολής αίτησης από τον οφειλέτη για την αναθεώρηση της διαταγής ενώπιον των δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους, ο κανονισμός προβλέπει τυποποιημένα έντυπα που θα είναι διαθέσιμα σε όλες τις γλώσσες της Ένωσης, ούτως ώστε να μειωθεί το κόστος της μετάφρασης. Διαφορετικός κανόνας σχετικά με τη δικαιοδοσία ισχύει για ορισμένες κατηγορίες οφειλετών που θεωρούνται γενικά το «ασθενέστερο μέρος» μιας διαφοράς – καταναλωτές, εργαζομένους και ασφαλισμένους. Αυτές οι κατηγορίες οφειλετών δύνανται να εγείρουν τυχόν ενστάσεις κατά της διαταγής ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους όπου κατοικούν. Ο ανωτέρω κανόνας διασφαλίζει ότι τα πιο αδύναμα μέρη δύνανται πάντοτε να προσβάλουν μια ευρωπαϊκή διαταγή στον τόπο κατοικίας τους, προσθέτοντας έτσι ένα επίπεδο προστασίας στους προστατευτικούς κανόνες σχετικά με τη δικαιοδοσία σε τέτοιες υποθέσεις που περιλαμβάνονται στον κανονισμό Βρυξέλλες Ι.

3.1.5. Άλλες διατάξεις

· Νομική εκπροσώπηση (άρθρο 41)

Σύμφωνα με τη νομική κατάσταση που ισχύει στα περισσότερα κράτη μέλη και με στόχο τη μείωση του κόστους των διαδικασιών, ο προτεινόμενος κανονισμός προβλέπει ότι η νομική εκπροσώπηση δεν είναι υποχρεωτική κατά τις διαδικασίες για την έκδοση ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού. Με τον τρόπο αυτό θα μπορεί ένας πιστωτής να υποβάλει αίτηση ευρωπαϊκής διαταγής χωρίς να χρειάζεται να συμβουλευτεί καθόλου δικηγόρο ή χωρίς να απαιτείται να εμπλακεί στη διαδικασία δικηγόρος με άδεια άσκησης επαγγέλματος στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται το δικαστήριο. Ωστόσο, η εθνική νομοθεσία ενδέχεται να απαιτεί την εκπροσώπηση των διαδίκων από δικηγόρους εάν ο οφειλέτης προσβάλει τη διαταγή. Προκειμένου να διευκολυνθεί ο πιστωτής στη διαδικασία υποβολής αίτησης για ευρωπαϊκή διαταγή, ο προτεινόμενος κανονισμός περιέχει τυποποιημένο έντυπο αίτησης με κατάλληλες οδηγίες για τη συμπλήρωσή του. Το έντυπο θα είναι διαθέσιμο σε όλες τις γλώσσες της Ένωσης, περιορίζοντας έτσι την ανάγκη μετάφρασης σε λίγα στοιχεία ελεύθερου κειμένου.

· Ζητήματα κόστους (άρθρα 30, 31, 43)

Αρκετές διατάξεις του προτεινόμενου κανονισμού αφορούν το κόστος: Οι τράπεζες μπορούν να χρεώσουν προμήθεια για την εφαρμογή μιας ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού μόνο σε περιπτώσεις που δικαιούνται να προβούν σε αυτήν την ενέργεια κατά την εφαρμογή ισοδύναμων μέτρων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας. Με στόχο την αύξηση της διαφάνειας, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη υποχρεούνται να ορίσουν ενιαίο πάγιο τέλος που θα ισχύει στην επικράτειά τους. Επίσης πρέπει να οριστεί ενιαίο πάγιο τέλος για τις δαπάνες που συνεπάγεται η προσφυγή σε αρμόδια αρχή, όπως για παράδειγμα σε δικαστικό επιμελητή. Το άρθρο 43 υποχρεώνει τον ηττηθέντα διάδικο να αναλάβει το κόστος της ευρωπαϊκής διαδικασίας. Παρότι τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να καθορίσουν τις δικαστικές δαπάνες για την ευρωπαϊκή διαδικασία, οι εν λόγω δαπάνες δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις δαπάνες για την εξασφάλιση ενός αντίστοιχου μέτρου δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, δεν πρέπει να είναι δυσανάλογες με το ποσό της αξίωσης και οφείλουν να μην είναι υπερβολικά υψηλές ώστε να μην αποθαρρύνουν τη χρήση της διαδικασίας.

3.2. Νομική βάση

Η παρούσα πρόταση βασίζεται στο άρθρο 81 παράγραφος 2 ΣΛΕΕ, το οποίο επιτρέπει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να λαμβάνουν μέτρα, ιδίως όταν αυτό είναι απαραίτητο για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, με τα οποία διασφαλίζεται, μεταξύ άλλων, η αμοιβαία αναγνώριση μεταξύ των κρατών μελών των δικαστικών αποφάσεων και η εκτέλεσή τους (στοιχείο α)), η ουσιαστική πρόσβαση στη δικαιοσύνη (στοιχείο ε)) και η άρση των εμποδίων στην ομαλή διεξαγωγή αστικών δικών, εν ανάγκη προωθώντας τη συμβατότητα των κανόνων πολιτικής δικονομίας που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη (στοιχείο στ)).

Ο τίτλος V του τρίτου μέρους της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν εφαρμόζεται στην Δανία βάσει του πρωτοκόλλου σχετικά με τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στις Συνθήκες. Επίσης, δεν εφαρμόζεται ούτε στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία, εκτός εάν οι εν λόγω δύο χώρες αποφασίσουν διαφορετικά σύμφωνα με τους συναφείς κανόνες του πρωτοκόλλου σχετικά με τη θέση τους όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

3.3 Επικουρικότητα και αναλογικότητα

Η παρούσα πρόταση συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις επικουρικότητας και αναλογικότητας.

Σε ό,τι αφορά την επικουρικότητα, τα προβλήματα που περιγράφηκαν ανωτέρω έχουν σαφή διασυνοριακή διάσταση και δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν επαρκώς από τα κράτη μέλη. Παρότι είναι θεωρητικά δυνατό, είναι εξαιρετικά απίθανο τα κράτη μέλη να αναλάμβαναν συντονισμένη δράση για την ευθυγράμμιση των νομοθεσιών τους σχετικά με τη διατήρηση των τραπεζικών λογαριασμών, γεγονός που καθιστά αναγκαία τη δράση της ΕΕ. Το ζήτημα της εκτέλεσης δεν αποτέλεσε ποτέ αντικείμενο διεθνών συμφωνιών ή πρότυπων νόμων προτεινόμενων από διεθνείς οργανισμούς, και δεν υπάρχει καμία ένδειξη για την ανάληψη σχετικής διεθνούς πρωτοβουλίας στο ορατό μέλλον. Επιπλέον, ακόμα και αν συνέβαινε αυτό, οι διαφορές στα τρέχοντα συστήματα εκτέλεσης στην ΕΕ καθιστούν εξαιρετικά απίθανη την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με μια κοινή προσέγγιση εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, δεδομένου ιδίως ότι οποιαδήποτε συμφωνία δεν εμπίπτει στην ευρωπαϊκή νομοθετική διαδικασία προϋποθέτει ομοφωνία.

Η εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση καταδεικνύει ότι τα οφέλη των βασικών στοιχείων της πρότασης είναι μεγαλύτερα από το κόστος τους και, κατά συνέπεια, ότι τα προτεινόμενα μέτρα είναι αναλογικά.

3.4. Επιπτώσεις στα θεμελιώδη δικαιώματα

Όπως περιγράφεται λεπτομερώς στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση και σύμφωνα με την ενωσιακή στρατηγική για την αποτελεσματική εφαρμογή του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης[15], όλα τα στοιχεία της πρότασης σέβονται τα δικαιώματα που καθορίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων. Μέσω της δημιουργίας μιας ταχείας ευρωπαϊκής διαδικασίας χαμηλού κόστους για τη διατήρηση των τραπεζικών λογαριασμών, η πρόταση βελτιώνει το δικαίωμα του πιστωτή για αποτελεσματική εκτέλεση των αξιώσεών του, το οποίο αποτελεί μέρος του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής, όπως αυτό προβλέπεται στο άρθρο 47 παράγραφος 1 του Χάρτη. Ταυτόχρονα, η πρόταση διασφαλίζει ότι τα δικαιώματα του οφειλέτη διαφυλάσσονται σε πλήρη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη (άρθρο 47 παράγραφος 2 του Χάρτη) και του δικαιώματος σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της οικογενειακής ζωής (άρθρα 1 και 7 του Χάρτη, αντίστοιχα). Η προστασία των δικαιωμάτων του οφειλέτη διασφαλίζεται ιδιαίτερα μέσω των ακόλουθων στοιχείων της πρότασης:

· της απαίτησης κοινοποίησης στον οφειλέτη αμέσως μετά την εφαρμογή της διαταγής όλων των εγγράφων που υπέβαλε ο πιστωτής στο δικαστήριο,

· της δυνατότητας του οφειλέτη να προσβάλει τη διαταγή υποβάλλοντας αίτηση για αναθεώρηση στο δικαστήριο προέλευσης, στο δικαστήριο εκτέλεσης ή – αν ο οφειλέτης είναι καταναλωτής, εργαζόμενος η ασφαλισμένος – στο δικαστήριο του τόπου κατοικίας του,

· του γεγονότος ότι τα ποσά που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση των μέσων διαβίωσης του οφειλέτη και της οικογένειάς του εξαιρούνται από την εκτέλεση.

2011/0204 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού με σκοπό τη διευκόλυνση της διασυνοριακής ανάκτησης οφειλών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 2 στοιχεία α), ε) και στ),

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Αφού διαβίβασαν το σχέδιο νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[16],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Κατόπιν διαβούλευσης με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η Ένωση έχει προσδιορίσει ως στόχο της τη διατήρηση και ανάπτυξη ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, εντός του οποίου διασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Για τη σταδιακή δημιουργία του χώρου αυτού, η Ένωση πρέπει να θεσπίσει, μεταξύ άλλων, τα μέτρα που σχετίζονται με τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις οι οποίες έχουν διασυνοριακές επιπτώσεις, ιδίως όταν αυτό είναι αναγκαίο για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(2) Σύμφωνα με το άρθρο 81 παράγραφος 2 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»), τα εν λόγω μέτρα πρέπει να στοχεύουν στη διασφάλιση, μεταξύ άλλων, της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ των κρατών μελών των δικαστικών αποφάσεων και της εκτέλεσής τους, της ουσιαστικής πρόσβασης στη δικαιοσύνη και της άρσης των εμποδίων στην ομαλή διεξαγωγή αστικών δικών, προωθώντας τη συμβατότητα των κανόνων πολιτικής δικονομίας που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που συνήλθε στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999 αναγνώρισε την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων ως ακρογωνιαίο λίθο της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές υποθέσεις, διευκρινίζοντας ότι πρέπει να εφαρμόζεται, μεταξύ άλλων, και σε ασφαλιστικά μέτρα που δίνουν τη δυνατότητα στις αρμόδιες αρχές να κατάσχουν περιουσιακά στοιχεία που μπορούν εύκολα να μεταφερθούν.

(3) Το πρόγραμμα μέτρων για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που είναι κοινό για την Επιτροπή και το Συμβούλιο και εγκρίθηκε στις 30 Νοεμβρίου του 2000[17], προβλέπει τη θέσπιση ασφαλιστικών μέτρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο καθώς και τη βελτίωση των μέτρων κατάσχεσης που αφορούν τις τράπεζες, π.χ. μέσω της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού συστήματος για την κατάσχεση των τραπεζικών λογαριασμών.

(4) Στις 24 Οκτωβρίου 2006, η Επιτροπή ενέκρινε Πράσινη Βίβλο για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση: κατάσχεση τραπεζικών λογαριασμών[18]. Η Πράσινη Βίβλος εγκαινίασε διαβούλευση σχετικά με την αναγκαιότητα και τα πιθανά στοιχεία μιας ενιαίας ευρωπαϊκής διαδικασίας για τη διατήρηση τραπεζικών λογαριασμών.

(5) Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης του Δεκεμβρίου του 2009[19], το οποίο προσδιορίζει προτεραιότητες για τη δικαιοσύνη, την ελευθερία και την ασφάλεια για την περίοδο 2010 έως 2014, κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει κατάλληλες προτάσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων στην Ένωση όσον αφορά τους τραπεζικούς λογαριασμούς και τα περιουσιακά στοιχεία των οφειλετών.

(6) Ένας πιστωτής πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εξασφαλίσει την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων που να αποτρέπουν την απόσυρση ή μεταφορά πόρων που διατηρεί ο οφειλέτης του σε τραπεζικούς λογαριασμούς εντός της Ένωσης, εάν υπάρχει κίνδυνος ο οφειλέτης να εξαφανίσει τα περιουσιακά του στοιχεία, γεγονός που θα καθιστούσε την επακόλουθη εκτέλεση της δικαστικής απόφασης επί της ουσίας αδύνατη ή σημαντικά πιο δυσχερή.

(7) Εθνικές διαδικασίες για την έκδοση ασφαλιστικών μέτρων, όπως για παράδειγμα διαταγών διατήρησης λογαριασμών, υφίστανται σε όλα τα κράτη μέλη, αλλά οι προϋποθέσεις έκδοσής τους και η αποτελεσματικότητα της εκτέλεσης διαφέρουν σημαντικά από χώρα σε χώρα. Επιπλέον, η προσφυγή σε εθνικά ασφαλιστικά μέτρα είναι μια δύσκολη, χρονοβόρα και δαπανηρή διαδικασία σε υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις, ιδιαίτερα όταν ο πιστωτής επιχειρεί να δεσμεύσει περισσότερους λογαριασμούς που διατηρούνται σε διαφορετικά κράτη μέλη. Μια ευρωπαϊκή διαδικασία που θα επιτρέπει σε ένα πιστωτή να δεσμεύσει τους τραπεζικούς λογαριασμούς του οφειλέτη του σε υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις με απλό, ταχύ και οικονομικό τρόπο αναμένεται να άρει τις ανεπάρκειες της υφιστάμενης κατάστασης.

(8) Η διαδικασία που θεσπίζει ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αποτελεί προαιρετικό μέσο διεκδίκησης των δικαιωμάτων του ενάγοντος, που θα διατίθεται ως εναλλακτική λύση στις υφιστάμενες διαδικασίες έκδοσης ασφαλιστικών μέτρων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.

(9) Το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να καλύπτει όλες τις αστικές και εμπορικές υποθέσεις, εκτός από ορισμένες σαφώς προσδιορισμένες υποθέσεις. Συγκεκριμένα, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε διαδικασίες διαιτησίας ή αφερεγγυότητας.

(10) Η διαδικασία θα πρέπει να είναι διαθέσιμη σε ενάγοντες που επιθυμούν να διασφαλίσουν την εκτέλεση μιας μεταγενέστερης δικαστικής απόφασης επί της ουσίας πριν από την κίνηση διαδικασίας επί της ουσίας και σε οποιοδήποτε στάδιο κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Θα πρέπει επίσης να είναι διαθέσιμη σε ενάγοντες που έχουν ήδη επιτύχει την έκδοση δικαστικής απόφασης ή άλλου εκτελεστού τίτλου επί της ουσίας. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η διαδικασία μπορεί να παρουσιάζει χρησιμότητα σε περιπτώσεις που η εκτέλεση του τίτλου καθυστερεί ή όταν ο πιστωτής επιθυμεί να διαπιστώσει σε ποιο κράτος μέλος διατηρεί ο οφειλέτης επαρκείς πόρους που να δικαιολογούν την κίνηση της διαδικασίας αναγκαστικής εκτέλεσης.

(11) Προκειμένου να διασφαλιστεί η ύπαρξη στενής σχέσης μεταξύ του δικαστηρίου και του ασφαλιστικού μέτρου, η δικαιοδοσία για την έκδοση της διαταγής πρέπει να ανήκει στα δικαστήρια που έχουν δικαιοδοσία επί της ουσίας της υπόθεσης. Επιπλέον, ο ενάγων θα πρέπει να μπορεί να υποβάλει αίτηση διατήρησης λογαριασμού στον τόπο όπου βρίσκεται ο στοχευόμενος λογαριασμός. Σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, η ισχύς της διαταγής πρέπει να περιορίζεται στην επικράτεια του κράτους μέλους όπου εκδόθηκε.

(12) Οι προϋποθέσεις για την έκδοση της διαταγής διατήρησης λογαριασμού πρέπει να εξασφαλίζουν την κατάλληλη ισορροπία μεταξύ του συμφέροντος που έχει ο πιστωτής να εξασφαλίσει την έκδοση διαταγής όταν απαιτείται και του συμφέροντος που έχει ο οφειλέτης να αποτρέψει την κατάχρηση της διαταγής. Κατά συνέπεια, πριν από την έκδοση δικαστικής απόφασης που θα είναι εκτελεστή στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο λογαριασμός, το δικαστήριο πρέπει να βεβαιώνεται ότι η αξίωση του πιστωτή έναντι του οφειλέτη είναι κατά τα φαινόμενα βάσιμη και ότι, χωρίς τη διαταγή, η μεταγενέστερη εκτέλεση της μελλοντικής του απόφασης είναι πιθανόν να καταστεί αδύνατη ή πολύ πιο δυσχερής.

(13) Προκειμένου να διαφυλαχθεί ο αιφνιδιαστικός χαρακτήρας της διαταγής διατήρησης λογαριασμού, ο οφειλέτης δεν πρέπει να ενημερωθεί σχετικά με την αίτηση, να παραστεί σε ακρόαση πριν από την έκδοσή της ή να ενημερωθεί σχετικά με τη διαταγή πριν από την εκτέλεσή της από την τράπεζα. Ο οφειλέτης θα πρέπει, ωστόσο, να δύναται να προσβάλει τη διαταγή αμέσως μετά την εφαρμογή της.

(14) Κανένας από τους διάδικους δεν υποχρεούται να εκπροσωπείται από δικηγόρο ή επαγγελματία νομικό στο πλαίσιο διαδικασιών που εμπίπτουν στον παρόντα κανονισμό.

(15) Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ικανοποιητικά μέτρα διασφάλισης έναντι της κατάχρησης της διαταγής. Συγκεκριμένα, εκτός εάν ο πιστωτής διαθέτει ήδη δικαστική απόφαση εκτελεστή στο κράτος μέλος εκτέλεσης, το δικαστήριο θα πρέπει να δύναται να υποχρεώνει τον πιστωτή να παρέχει εγγυήσεις για τη διασφάλιση της παροχής αποζημίωσης στον οφειλέτη έναντι οποιασδήποτε ζημίας τυχόν υποστεί ως αποτέλεσμα αβάσιμης διαταγής. Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες ο πιστωτής θα υποχρεούται να αποζημιώνει τον οφειλέτη για την εν λόγω ζημία είναι σκόπιμο να διέπονται από την εθνική νομοθεσία. Εάν η νομοθεσία ενός κράτους μέλους δεν προβλέπει εκ του νόμου ευθύνη του ενάγοντος, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εμποδίζει την προσφυγή σε μέτρα που παράγουν ισοδύναμα αποτελέσματα, όπως η υποχρέωση του ενάγοντος για καταβολή αποζημίωσης για τυχόν ζημίες.

(16) Δεδομένου ότι σήμερα οι πιστωτές αντιμετωπίζουν πρακτικές δυσκολίες στη λήψη πληροφοριών για τους οφειλέτες από δημόσιες ή ιδιωτικές πηγές σε διασυνοριακές υποθέσεις, ο κανονισμός θα πρέπει να θεσπίσει έναν μηχανισμό που θα επιτρέπει στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να συλλέγει πληροφορίες σχετικά με τους τραπεζικούς λογαριασμούς του οφειλέτη, είτε υποχρεώνοντας τις τράπεζες να γνωστοποιούν πού τηρεί τους λογαριασμούς του ο οφειλέτης στο εν λόγω κράτος μέλος είτε παραχωρώντας πρόσβαση σε πληροφορίες που τηρούνται σε μητρώα ή αλλού από δημόσιες αρχές ή διοικήσεις.

(17) Προκειμένου να διασφαλιστεί η ταχεία εκτέλεση της διαταγής διατήρησης λογαριασμού, ο κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ότι η μεταβίβαση της διαταγής από το δικαστήριο έκδοσης στην τράπεζα πραγματοποιείται μέσω απευθείας επίδοσης, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων[20]. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει επίσης να προβλέπει κατάλληλους κανόνες για την εφαρμογή της διαταγής από την τράπεζα και να υποχρεώνει την τράπεζα να δηλώνει εάν βάσει της διαταγής δεσμεύτηκαν με επιτυχία πόροι του οφειλέτη.

(18) Το δικαίωμα του οφειλέτη σε αμερόληπτο δικαστήριο πρέπει να διαφυλάσσεται στο πλαίσιο των διαδικασιών της διαταγής διατήρησης λογαριασμού. Βασική προϋπόθεση για αυτό είναι η διαταγή και όλα τα έγγραφα που υποβάλλονται από τον ενάγοντα να επιδίδονται στον εναγόμενο αμέσως μετά την εφαρμογή της και ο εναγόμενος να δύναται να υποβάλει αίτηση αναθεώρησης της διαταγής. Η αναθεώρηση θα πρέπει να εμπίπτει στη δικαιοδοσία του δικαστηρίου που εξέδωσε τη διαταγή, εκτός εάν αμφισβητούνται πτυχές της εκτέλεσής της. Ωστόσο, αν ο εναγόμενος είναι καταναλωτής, εργαζόμενος ή ασφαλισμένος, θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση για αναθεώρηση της διαταγής ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους κατοικίας του. Ο οφειλέτης θα πρέπει επίσης να έχει δικαίωμα να αποδεσμεύσει τους πόρους που περιέχονται στο λογαριασμό του εφόσον παράσχει εναλλακτική εγγύηση.

(19) Προκειμένου η διαταγή διατήρησης λογαριασμού να εκδίδεται και να εκτελείται γρήγορα και χωρίς καθυστέρηση, ο κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει μέγιστες προθεσμίες εντός των οποίων πρέπει να ολοκληρώνονται τα διάφορα στάδια της διαδικασίας. Επιπλέον, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να υποχρεώνει τα κράτη μέλη να διεκπεραιώνουν την ευρωπαϊκή διαδικασία εξίσου γρήγορα με τη διαδικασία για την έκδοση ισοδύναμου μέτρου δυνάμει της εθνικής τους νομοθεσίας. Αυτό, ειδικότερα, σημαίνει ότι όταν η εθνική νομοθεσία προβλέπει συντομότερες προθεσμίες για την έκδοση εθνικών μέτρων από αυτές που ορίζει ο παρών κανονισμός, οι συντομότερες προθεσμίες θα πρέπει να ισχύουν και για την ευρωπαϊκή διαδικασία. Κατά τον υπολογισμό των χρονικών περιόδων και των προθεσμιών που προβλέπει ο παρών κανονισμός, είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1182/71 του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 1971, περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες[21] .

(20) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, ο παρών κανονισμός επιδιώκει να διασφαλίσει τον πλήρη σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και να προαγάγει την εφαρμογή των άρθρων 7, 8, 17 και 47 που αφορούν, αντίστοιχα, τον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής, την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, το δικαίωμα ιδιοκτησίας και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής και αμερόληπτου δικαστηρίου.

(21) Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[22] εφαρμόζεται στην επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

(22) Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η τεχνική πρόοδος, η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σκόπιμο να ανατεθεί στην Επιτροπή όσον αφορά τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να πραγματοποιεί η Επιτροπή τις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

(23) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ [το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία γνωστοποίησαν την επιθυμία τους να συμμετάσχουν στην έκδοση και εφαρμογή του παρόντος κανονισμού]/[με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν συμμετέχουν στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύονται από αυτόν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή του].

(24) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και κατά συνέπεια δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υποχρεούται να τον εφαρμόσει,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο 1

Αντικείμενο, πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 1 Αντικείμενο

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ευρωπαϊκή διαδικασία λήψης ασφαλιστικού μέτρου, η οποία παρέχει τη δυνατότητα σε έναν πιστωτή να επιτύχει την έκδοση ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού (στο εξής «ΕΔΔΛ»), η οποία αποτρέπει την απόσυρση ή μεταβίβαση πόρων που διατηρεί ο οφειλέτης σε τραπεζικό λογαριασμό εντός της Ένωσης.

2. Η ΕΔΔΛ είναι στη διάθεση του πιστωτή ως εναλλακτική δυνατότητα στα υφιστάμενα ασφαλιστικά μέτρα των κρατών μελών.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε χρηματικές αξιώσεις σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 3, ανεξάρτητα από το είδος του δικαστηρίου. Δεν καλύπτει, ιδίως, φορολογικές, τελωνειακές ή διοικητικές υποθέσεις.

2. Εξαιρούνται από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού:

(α) πτωχεύσεις, διαδικασίες που αφορούν την εκκαθάριση αφερέγγυων επιχειρήσεων ή άλλων νομικών προσώπων, πτωχευτικοί συμβιβασμοί και άλλες ανάλογες διαδικασίες·

(β) η κοινωνική ασφάλιση·

(γ) η διαιτησία.

3. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε τραπεζικούς λογαριασμούς οι οποίοι, δυνάμει της νομοθεσίας περί ασυλίας του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο λογαριασμός, είναι ακατάσχετοι, ούτε σε συστήματα διακανονισμού αξιογράφων που ορίζονται από κράτη μέλη κατά το άρθρο 10 της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[23].

4. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε υποθέσεις που αφορούν τις περιουσιακές σχέσεις των συζύγων, τις συνέπειες των καταχωρημένων συμβιώσεων ή κληρονομική διαδοχή, όταν εφαρμόζεται η ενωσιακή νομοθεσία για τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο και την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων στις εν λόγω υποθέσεις.

Άρθρο 3 Υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, μια υπόθεση θεωρείται ότι έχει διασυνοριακές επιπτώσεις εκτός εάν το δικαστήριο στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση ΕΔΔΛ, όλοι οι τραπεζικοί λογαριασμοί που επιδιώκεται να δεσμευθούν με τη διαταγή και οι διάδικοι βρίσκονται ή κατοικούν στο ίδιο κράτος μέλος.

Άρθρο 4 Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:

1. ως «τραπεζικός λογαριασμός» νοείται οποιοσδήποτε λογαριασμός περιέχει μετρητά ή χρηματοπιστωτικά μέσα και τηρείται σε τράπεζα στο όνομα του εναγόμενου ή στο όνομα τρίτου για λογαριασμό του εναγόμενου·

2. ως «τράπεζα» νοείται μια επιχείρηση η δραστηριότητα της οποίας συνίσταται στην αποδοχή καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό και στη χορήγηση πιστώσεων για ίδιο λογαριασμό·

3. ως «χρηματοπιστωτικό μέσο» νοείται ένα χρηματοπιστωτικό μέσο κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 1 σημείο 17 της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[24]·

4. ως «μετρητά» νοούνται τα χρήματα που έχουν πιστωθεί σε λογαριασμό, σε οποιοδήποτε νόμισμα, ή παρεμφερείς αξιώσεις για την επιστροφή χρημάτων, όπως οι καταθέσεις χρηματαγοράς·

5. ως «πόροι» νοούνται τα μετρητά ή τα χρηματοπιστωτικά μέσα·

6. ως «κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο λογαριασμός» νοείται:

(α) για τραπεζικό λογαριασμό που περιέχει μετρητά, το κράτος μέλος που αναφέρεται στον διεθνή αριθμό τραπεζικού λογαριασμού (IBAN)·

(β) για τραπεζικό λογαριασμό που περιέχει χρηματοπιστωτικά μέσα, το κράτος μέλος όπου έχει τη συνήθη διαμονή της η τράπεζα στην οποία τηρείται ο λογαριασμός, όπως ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[25]·

7. ως «αξίωση» νοείται η υφιστάμενη αξίωση πληρωμής ενός καθορισμένου ή προσδιορίσιμου χρηματικού ποσού·

8. ως «δικαστική απόφαση» νοείται κάθε απόφαση που εκδίδεται από δικαστήριο κράτους μέλους, οποιαδήποτε και αν είναι η ονομασία της, καθώς και ο καθορισμός εξόδων ή δαπανών από δικαστικό υπάλληλο·

9. ως «δικαστήριο» νοείται ένα δικαστήριο ή κάθε αρχή που ορίζεται από τα κράτη μέλη ως έχουσα δικαιοδοσία επί των υποθέσεων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού·

10. ως «δικαστικός συμβιβασμός» νοείται ο συμβιβασμός που επικυρώθηκε από δικαστήριο ή καταρτίσθηκε ενώπιον δικαστηρίου κατά τη διάρκεια διαδικασίας·

11. ως «δημόσιο έγγραφο» νοείται το έγγραφο που έχει συνταχθεί ή καταχωριστεί επίσημα ως δημόσιο έγγραφο σε ένα κράτος μέλος, η γνησιότητα του οποίου:

(α) συνδέεται με την υπογραφή και το περιεχόμενο του εγγράφου, και

(β) πιστοποιείται από δημόσια ή άλλη αρχή η οποία είναι εξουσιοδοτημένη προς τούτο·

12. ως «κράτος μέλος προέλευσης» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο εκδόθηκε η ΕΔΔΛ·

13. ως «κράτος μέλος εκτέλεσης» νοείται το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο προς διατήρηση λογαριασμός·

14. ως «αρμόδια αρχή» νοείται η αρχή που έχει ορισθεί από το κράτος μέλος εκτέλεσης ως αρμόδια για τη συλλογή των αναγκαίων πληροφοριών σχετικά με τον τραπεζικό λογαριασμό του εναγόμενου δυνάμει του άρθρου 17, την επίδοση της ΕΔΔΛ δυνάμει των άρθρων 24 έως 28 και τον καθορισμό των ποσών που εξαιρούνται από την εκτέλεση δυνάμει του άρθρου 32·

15. ως «κατοικία» νοείται η κατοικία όπως ορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 59 και 60 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου[26].

Κεφάλαιο 2 Διαδικασία εξασφάλισης της έκδοσης ΕΔΔΛ

Άρθρο 5 Διαθεσιμότητα

1. Η ενότητα 1 εφαρμόζεται σε περιπτώσεις

(α) στις οποίες ο ενάγων υποβάλλει αίτηση ΕΔΔΛ πριν από την έναρξη δικαστικής διαδικασίας επί της ουσίας της υπόθεσης κατά του εναγομένου ή σε οποιοδήποτε στάδιο κατά τη διάρκεια της εν λόγω διαδικασίας·

(β) στις οποίες ο ενάγων έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο κατά του εναγομένου, εκτελεστό στο κράτος μέλος προέλευσης, το οποίο δεν έχει ακόμα κηρυχθεί εκτελεστό στο κράτος μέλος εκτέλεσης εφόσον απαιτείται η εν λόγω κήρυξη.

2. Η ενότητα 2 εφαρμόζεται σε υποθέσεις στις οποίες ο ενάγων υποβάλει αίτηση ΕΔΔΛ αφού εξασφαλίσει δικαστική απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο κατά του εναγομένου, το οποίο είναι δια νόμου εκτελεστό ή έχει κηρυχθεί εκτελεστό στο κράτος μέλος εκτέλεσης.

Ενότητα 1 Έκδοση της ΕΔΔΛ πριν από την εξασφάλιση εκτελεστού τίτλου

Άρθρο 6 Δικαιοδοσία

1. Η ΕΔΔΛ εκδίδεται από δικαστήριο.

2. Δικαιοδοσία έκδοσης της ΕΔΔΛ έχουν τα δικαστήρια του κράτους μέλους ενώπιον του οποίου κινείται η διαδικασία επί της ουσίας της υπόθεσης σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες περί δικαιοδοσίας. Σε περιπτώσεις που περισσότερα του ενός δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία για την ουσία της υπόθεσης, δικαιοδοσία για την έκδοση της διαταγής έχει το δικαστήριο του κράτους μέλους ενώπιον του οποίου ο ενάγων κίνησε ή σκοπεύει να κινήσει διαδικασία επί της ουσίας.

3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, τα δικαστήρια του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο τραπεζικός λογαριασμός έχουν δικαιοδοσία έκδοσης ευρωπαϊκής ΕΔΔΛ προς εκτέλεση στο εν λόγω κράτος μέλος.

Άρθρο 7 Προϋποθέσεις για την έκδοση ΕΔΔΛ

1. Η ΕΔΔΛ εκδίδεται για το ποσό για το οποίο ζητείται ή για μέρος αυτού αν ο ενάγων παρουσιάσει σχετικά πραγματικά περιστατικά, τα οποία επιβεβαιώνονται σε εύλογο βαθμό από αποδεικτικά στοιχεία, για να πείσει το δικαστήριο ότι ισχύουν αμφότερα τα εξής:

(α) ότι η αξίωσή του κατά του εναγομένου είναι βάσιμη κατά τα φαινόμενα·

(β) ότι χωρίς την έκδοση της διαταγής, η επακόλουθη εκτέλεση ενός υφιστάμενου ή μελλοντικού τίτλου κατά του εναγομένου ενδέχεται να παρεμποδιστεί ή να καταστεί πολύ πιο δυσχερής, μεταξύ άλλων επειδή υπάρχει πραγματικός κίνδυνος ο εναγόμενος να απομακρύνει, διαθέσει ή αποκρύψει περιουσιακά στοιχεία που τηρεί στον τραπεζικό λογαριασμό ή λογαριασμούς προς διατήρηση.

2. Αν ο ενάγων έχει ήδη εξασφαλίσει δικαστική απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο για την πληρωμή χρηματικού ποσού κατά του εναγομένου, που είναι εκτελεστό στο κράτος μέλος προέλευσης και μπορεί να αναγνωριστεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης δυνάμει των εφαρμοστέων πράξεων της ενωσιακής νομοθεσίας, η προϋπόθεση που ορίζεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) θεωρείται ότι πληρούται.

Άρθρο 8 Αίτηση ΕΔΔΛ

1. Οι αιτήσεις ΕΔΔΛ υποβάλλονται με χρήση του εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα Ι.

2. Το έντυπο της αίτησης περιλαμβάνει όλα τα ακόλουθα:

(α) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του ενάγοντος και, αν συντρέχει περίπτωση, των εκπροσώπων του και το όνομα και τη διεύθυνση του δικαστηρίου όπου υποβάλλεται η αίτηση·

(β) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του εναγομένου και, αν συντρέχει περίπτωση, του εκπροσώπου του·

(γ) τις πληροφορίες σχετικά με το λογαριασμό ή τους λογαριασμούς σύμφωνα με το άρθρο 16, εκτός εάν έχει υποβληθεί αίτημα συλλογής πληροφοριών σχετικά με τον λογαριασμό σύμφωνα με το άρθρο 17·

(δ) το ποσό της αξίωσης καθώς και το ύψος των τόκων και αμοιβών στον βαθμό που μπορεί να παρασχεθεί ασφάλεια για τις εν λόγω αμοιβές δυνάμει του άρθρου 18·

(ε) περιγραφή όλων των σχετικών περιστάσεων που επικαλείται ο ενάγων ως βάση της αξίωσης και, εάν συντρέχει περίπτωση, του τόκου που αξιώνει·

(στ) περιγραφή όλων των σχετικών περιστάσεων που δικαιολογούν την έκδοση της διαταγής, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο β)·

(ζ) περιγραφή όλων των σχετικών στοιχείων που θεμελιώνουν τη δικαιοδοσία του επιληφθέντος δικαστηρίου·

(η) κατάλογο των αποδεικτικών στοιχείων που παρέχει ή προσφέρεται να παράσχει ο ενάγων·

(θ) σε περιπτώσεις εφαρμογής του άρθρου 7 παράγραφος 2, αντίγραφο της δικαστικής απόφασης, του δικαστικού συμβιβασμού ή του δημοσίου εγγράφου που πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την απόδειξη της γνησιότητάς του·

(ι) δήλωση που αναφέρει αν ο ενάγων έχει υποβάλει σε άλλα δικαστήρια αίτηση ΕΔΔΛ ή διαταγής που παράγει ισοδύναμα αποτελέσματα δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 19.

3. Η αίτηση συνοδεύεται από τα σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα.

4. Η αίτηση υποβάλλεται μέσω οποιουδήποτε μέσου επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών μέσων.

Άρθρο 9 Εξέταση της αίτησης

1. Το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση ΕΔΔΛ εξετάζει εάν πληρούνται οι απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρα 2, 6, 7 και 8.

2. Αν οι απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 8 δεν πληρούνται, το δικαστήριο δίνει στον ενάγοντα τη δυνατότητα να συμπληρώσει ή να διορθώσει την αίτηση, εκτός εάν η αξίωση είναι προδήλως αβάσιμη ή η αίτηση μη παραδεκτή.

Άρθρο 10 Διαδικασία ex parte

Ο εναγόμενος δεν ενημερώνεται σχετικά με την αίτηση ούτε παρίσταται σε ακρόαση πριν από την έκδοση της ΕΔΔΛ, εκτός εάν ζητηθεί κάτι διαφορετικό από τον ενάγοντα.

Άρθρο 11 Αποδεικτικά στοιχεία

1. Αν το αρμόδιο δικαστήριο θεωρεί ότι δεν δύναται να εκδώσει την ΕΔΔΛ χωρίς περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία, δύναται να δεχτεί τα εν λόγω αποδεικτικά στοιχεία μέσω γραπτών καταθέσεων μαρτύρων ή εμπειρογνωμόνων.

2. Το δικαστήριο δέχεται προφορικές καταθέσεις μόνον εφόσον το ίδιο το κρίνει αναγκαίο. Σε περίπτωση που ο ενάγων, κάποιος μάρτυρας ή εμπειρογνώμονας δεν κατοικεί στον ίδιο τόπο όπου βρίσκεται το αρμόδιο δικαστήριο, το δικαστήριο δέχεται αποδεικτικά στοιχεία μέσω εικονοδιάσκεψης ή άλλων τεχνολογιών επικοινωνίας, εφόσον υπάρχει σχετική δυνατότητα.

Άρθρο 12 Ασφάλεια που παρέχεται από τον ενάγοντα

Πριν από την έκδοση ΕΔΔΛ, το δικαστήριο δύναται να ζητήσει από τον ενάγοντα την παροχή κατάθεσης εγγύησης ή ισοδύναμης εξασφάλισης με στόχο τη διασφάλιση αποζημίωσης έναντι οποιασδήποτε ζημίας υποστεί ο εναγόμενος, στον βαθμό που ο ενάγων είναι υπεύθυνος για την αποζημίωση της εν λόγω ζημίας δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.

Άρθρο 13 Κίνηση διαδικασίας επί της ουσίας

Όταν η αίτηση ΕΔΔΛ υποβάλλεται πριν από την κίνηση διαδικασίας επί της ουσίας, ο ενάγων κινεί την εν λόγω διαδικασία εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης της διαταγής ή εντός μικρότερης χρονικής περιόδου που ορίζεται από το δικαστήριο έκδοσης και, αν δεν το πράξει, η διαταγή υπόκειται σε ανάκληση σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή το άρθρο 35 παράγραφος 2.

Ενότητα 2 Έκδοση ΕΔΔΛ μετά την εξασφάλιση εκτελεστού τίτλου

Άρθρο 14 Αρμοδιότητα έκδοσης της ΕΔΔΛ

1. Στις υποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, όταν ο ενάγων έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση ή δικαστικό συμβιβασμό, ο ίδιος δύναται να ζητήσει από το δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση ή τον συμβιβασμό να εκδώσει επίσης ΕΔΔΛ.

2. Σε περίπτωση που ο ενάγων έχει εξασφαλίσει δημόσιο έγγραφο, ο ίδιος δύναται να ζητήσει από την αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος όπου συντάχθηκε το δημόσιο έγγραφο και η οποία έχει οριστεί για το σκοπό αυτό από κάθε κράτος μέλος να εκδώσει επίσης ΕΔΔΛ.

3. Ο ενάγων δύναται να υποβάλει την αίτηση ΕΔΔΛ απευθείας στην αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης που έχει ορίσει το εν λόγω κράτος μέλος ως αρμόδια για την έκδοση της διαταγής και έχει γνωστοποιήσει στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48 (στο εξής «η αρχή έκδοσης»).

4. Στις διαδικασίες για την έκδοση ΕΔΔΛ όπως ορίζονται στην παρούσα ενότητα, εφαρμόζεται το άρθρο 10.

Άρθρο 15 Αίτηση ΕΔΔΛ

1. Οι αιτήσεις ΕΔΔΛ υποβάλλονται χρησιμοποιώντας το έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα Ι.

2. Το έντυπο της αίτησης περιλαμβάνει όλα τα ακόλουθα:

(α) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του ενάγοντος και, αν συντρέχει περίπτωση, των εκπροσώπων του και του δικαστηρίου όπου υποβάλλεται η αίτηση·

(β) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του εναγομένου και, αν συντρέχει περίπτωση, του εκπροσώπου του·

(γ) το ποσό που προσδιορίζεται στη δικαστική απόφαση, στο δικαστικό συμβιβασμό ή στο δημόσιο έγγραφο, καθώς και το ποσό των τόκων και αμοιβών στο βαθμό που μπορεί να παρασχεθεί ασφάλεια για τους εν λόγω τόκους και αμοιβές δυνάμει του άρθρου 18·

(δ) τις πληροφορίες σχετικά με τον λογαριασμό ή τους λογαριασμούς σύμφωνα με το άρθρο 16, εκτός εάν έχει υποβληθεί αίτημα συλλογής πληροφοριών σχετικά με το λογαριασμό σύμφωνα με το άρθρο 17·

(ε) αντίγραφο της δικαστικής απόφασης, του δικαστικού συμβιβασμού ή του δημόσιου εγγράφου που πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την απόδειξη της γνησιότητάς του·

(στ) δήλωση ότι δεν έχει υπάρξει ακόμη συμμόρφωση με τη δικαστική απόφαση·

(ζ) σε περίπτωση που η δικαστική απόφαση, ο δικαστικός συμβιβασμός ή το δημόσιο έγγραφο εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος

(i) αν πρόκειται για δικαστική απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο για το οποίο δεν απαιτείται κήρυξη εκτελεστότητας, το σχετικό πιστοποιητικό που προβλέπεται δυνάμει της νομοθετικής πράξης για τους σκοπούς της εκτέλεσης σε άλλο κράτος μέλος, συνοδευόμενο, εφόσον απαιτείται, από μεταγραφή ή μετάφραση σύμφωνα με το άρθρο 47· ή

(ii) αν πρόκειται για δικαστική απόφαση, δικαστικό συμβιβασμό ή δημόσιο έγγραφο για το οποίο απαιτείται κήρυξη εκτελεστότητας, την κήρυξη εκτελεστότητας.

(η) δήλωση που αναφέρει αν ο ενάγων έχει υποβάλει σε άλλα δικαστήρια αίτηση ΕΔΔΛ ή διαταγής που παράγει ισοδύναμα αποτελέσματα δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 19.

3. Η αίτηση υποβάλλεται μέσω οποιουδήποτε μέσου επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών μέσων.

Ενότητα 3 Κοινές διατάξεις

Άρθρο 16 Πληροφορίες σχετικά με το λογαριασμό

Εκτός εάν ο ενάγων ζητήσει από την αρμόδια αρχή εκτέλεσης να συλλέξει πληροφορίες σχετικά με το λογαριασμό σύμφωνα με το άρθρο 17, ο ίδιος παρέχει όλες τις πληροφορίες που αφορούν τον εναγόμενο και τον τραπεζικό λογαριασμό ή λογαριασμούς του εναγόμενου που είναι απαραίτητες ώστε να μπορέσει η τράπεζα ή οι τράπεζες να ταυτοποιήσουν τον εν λόγω εναγόμενο και τον λογαριασμό ή τους λογαριασμούς του, συμπεριλαμβανομένων των εξής:

(α) το πλήρες ονοματεπώνυμο του εναγομένου,

(β) το όνομα της τράπεζας στην οποία ο εναγόμενος τηρεί έναν ή περισσότερους λογαριασμούς προς διατήρηση, καθώς και τη διεύθυνση της έδρας της τράπεζας στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο λογαριασμός, και

(γ) είτε

(i) τον αριθμό του λογαριασμού ή των λογαριασμών,

(ii) την πλήρη διεύθυνση του εναγομένου,

(iii) εάν ο εναγόμενος είναι φυσικό πρόσωπο, την ημερομηνία γέννησης ή τον αριθμό της ταυτότητας ή του διαβατηρίου του, ή

(iv) εάν ο εναγόμενος είναι νομικό πρόσωπο, τον αριθμό μητρώου του εν λόγω νομικού προσώπου.

Άρθρο 17 Αίτημα συλλογής πληροφοριών λογαριασμού

1. Αν ο ενάγων δεν διαθέτει όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες του λογαριασμού σύμφωνα με το άρθρο 16, ο ίδιος δύναται να ζητήσει από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης να συλλέξει τις αναγκαίες πληροφορίες. Το εν λόγω αίτημα υποβάλλεται στο πλαίσιο της αίτησης ΕΔΔΛ.

2. Η αίτηση περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που διαθέτει ο ενάγων σχετικά με τον εναγόμενο και τους τραπεζικούς λογαριασμούς του.

3. Το δικαστήριο ή η αρχή έκδοσης εκδίδει την ΕΔΔΛ σύμφωνα με το άρθρο 21 και τη μεταβιβάζει στην αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 24.

4. Η αρμόδια αρχή χρησιμοποιεί όλα τα κατάλληλα και εύλογα μέσα που προβλέπονται στο κράτος μέλος εκτέλεσης για τη συλλογή των πληροφοριών που προβλέπονται στην παράγραφο 1. Αφού συλλέξει τις εν λόγω πληροφορίες, η αρμόδια αρχή προβαίνει στην επίδοση της ΕΔΔΛ στην τράπεζα σύμφωνα με το άρθρο 24.

5. Οι μέθοδοι για τη συλλογή πληροφοριών βάσει της εθνικής νομοθεσίας προς υποβολή στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 48 επιλέγονται μεταξύ των κατωτέρω:

(α) δυνατότητα να υποχρεώνονται όλες οι τράπεζες της επικράτειας ενός κράτους μέλους να γνωστοποιήσουν αν ο εναγόμενος τηρεί λογαριασμό σε αυτές.

(β) πρόσβαση των αρμόδιων αρχών στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σε περιπτώσεις όπου οι εν λόγω πληροφορίες τηρούνται από δημόσιες αρχές ή διοικήσεις σε μητρώα ή αλλού.

6. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 4 πρέπει να είναι επαρκείς για τον προσδιορισμό του λογαριασμού ή των λογαριασμών του οφειλέτη, συναφείς και όχι πέραν του αναγκαίου και να περιορίζονται στα εξής:

(α) διεύθυνση του εναγομένου,

(β) τράπεζα ή τράπεζες όπου τηρείται ο λογαριασμός ή οι λογαριασμοί του εναγόμενου·

(γ) αριθμός του λογαριασμού ή των λογαριασμών του εναγόμενου.

Άρθρο 18 Ποσό της ΕΔΔΛ

1. Σε περιπτώσεις που η έκδοση της ΕΔΔΛ γίνεται βάσει δικαστικής απόφασης, δικαστικού συμβιβασμού ή δημόσιου εγγράφου εκτελεστού στο κράτος μέλος προέλευσης, ο ενάγων πρέπει να είναι σε θέση να εξασφαλίσει το ποσό που ορίζεται στην ΕΔΔΛ καθώς και τυχόν τόκους και δαπάνες που αναφέρονται στο εν λόγω έγγραφο.

2. Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, ο ενάγων πρέπει να είναι σε θέση να εξασφαλίσει το ποσό της αξίωσης καθώς και τους τυχόν τόκους που έχουν σωρευτεί επί της αξίωσης.

Άρθρο 19 Ενημέρωση σχετικά με εκκρεμείς αιτήσεις σε άλλα δικαστήρια

1. Ο ενάγων, όταν υποβάλει αίτηση ΕΔΔΛ, οφείλει να γνωστοποιεί εάν έχει υποβάλει σε άλλο δικαστήριο αίτηση έκδοσης ΕΔΔΛ ή αντίστοιχου ασφαλιστικού μέτρου δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, η οποία στρέφεται κατά του ίδιου εναγομένου και αποβλέπει στην εξασφάλιση της ίδιας αξίωσης.

2. Ο ενάγων τηρεί ενήμερο το δικαστήριο στο οποίο υπέβαλε την αίτησης ΕΔΔΛ σχετικά με οποιαδήποτε άλλη ΕΔΔΛ ή οποιοδήποτε ασφαλιστικό μέτρο δυνάμει εθνικής νομοθεσίας που εκδίδεται βάσει της αίτησης που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Σε αυτή την περίπτωση, το δικαστήριο ή η αρχή έκδοσης δύναται να μην εκδώσει πρόσθετη διαταγή εάν θεωρήσει ότι τα μέτρα που έχουν ήδη χορηγηθεί προστατεύουν επαρκώς τα συμφέροντα του ενάγοντος.

Άρθρο 20 Επικοινωνία και συνεργασία μεταξύ δικαστηρίων

1. Αν στα δικαστήρια ενός κράτους μέλους υποβληθεί αίτηση ΕΔΔΛ και τα δικαστήρια άλλου κράτους μέλους έχουν επιληφθεί της διαδικασίας επί της ουσίας, τα οικεία δικαστήρια συνεργάζονται προκειμένου να διασφαλισθεί κατάλληλος συντονισμός μεταξύ της διαδικασίας επί της ουσίας και της διαδικασίας που αφορά την ΕΔΔΛ.

2. Το δικαστήριο στο οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ΕΔΔΛ δύναται να ζητά πληροφορίες από το έτερο δικαστήριο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 σχετικά με όλες τις κρίσιμες περιστάσεις της υπόθεσης ή να ζητά από τον ενάγοντα να συλλέξει τις εν λόγω πληροφορίες, όπως για παράδειγμα για το εάν υπάρχει κίνδυνος εξαφάνισης των περιουσιακών στοιχείων του εναγομένου ή για το κατά πόσον το δικαστήριο που έχει επιληφθεί της διαδικασίας επί της ουσίας έχει ήδη απορρίψει αίτημα για τη λήψη ανάλογου μέτρου. Οι εν λόγω πληροφορίες μπορούν να ζητούνται απευθείας ή μέσω των σημείων επαφής του ευρωπαϊκού δικαστικού δικτύου για αστικές και εμπορικές υποθέσεις, το οποίο έχει συγκροτηθεί βάσει της απόφασης 2001/470/ΕΚ[27].

Άρθρο 21 Έκδοση, ισχύς και διάρκεια της ΕΔΔΛ

1. Αν πληρούνται οι απαιτήσεις που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο, το δικαστήριο ή η αρχή έκδοσης εκδίδει ΕΔΔΛ.

2. Σε περίπτωση που η διαταγή πρέπει να εκτελεστεί σε άλλο κράτος μέλος, εκδίδεται υπό τη μορφή που περιγράφεται στο παράρτημα ΙΙ.

3. Σε υποθέσεις που καλύπτονται από το άρθρο 5 παράγραφος 1, το δικαστήριο εκδίδει την ΕΔΔΛ το αργότερο εντός 7 ημερολογιακών ημερών από την υποβολή της αίτησης.

4. Αν λόγω εξαιρετικών περιστάσεων είναι απαραίτητο να διεξαχθεί προφορική διαδικασία, το δικαστήριο την συγκαλεί το αργότερο εντός 7 ημερολογιακών ημερών και εκδίδει τη διαταγή το αργότερο εντός 7 ημερολογιακών ημερών από τη διεξαγωγή της προφορικής διαδικασίας.

5. Σε υποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, η αρχή έκδοσης εκδίδει την ΕΔΔΛ το αργότερο εντός 3 ημερολογιακών ημερών από την υποβολή της αίτησης.

6. Με την επιφύλαξη του άρθρου 32, η ΕΔΔΛ αποτρέπει οποιαδήποτε μεταβίβαση, απόσυρση ή άλλου είδους διάθεση, από τον εναγόμενο ή τους πιστωτές του, του ποσού που προσδιορίζεται σε αυτήν από τον καθοριζόμενο λογαριασμό ή τους λογαριασμούς.

7. Η ΕΔΔΛ παραμένει σε ισχύ

(α) μέχρι την αναίρεσή της από δικαστήριο δυνάμει των άρθρων 34, 35, 36 ή 40 ή

(β) σε περιπτώσεις στις οποίες ο ενάγων έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση, δημόσιο έγγραφο ή δικαστικό συμβιβασμό επί της ουσίας, εκτελεστό στο κράτος μέλος προέλευσης ή σε περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, μέχρι την αντικατάσταση του αποτελέσματος της ΕΔΔΛ από ισοδύναμο αποτέλεσμα ενός μέτρου εκτέλεσης δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, υπό την προϋπόθεση ότι, στην πρώτη προαναφερόμενη περίπτωση, ο ενάγων κίνησε τη διαδικασία εκτέλεσης εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία κοινοποιείται ή καθίσταται εκτελεστή η απόφαση, το δημόσιο έγγραφο ή ο δικαστικός συμβιβασμός, ανάλογα με το ποια από τις δύο ημερομηνίες είναι μεταγενέστερη.

Άρθρο 22 Έφεση κατά της άρνησης έκδοσης της ΕΔΔΛ

1. Ο ενάγων δύναται να ασκήσει έφεση κατά της απόφασης του δικαστηρίου ή της αρχής έκδοσης για την άρνηση έκδοσης ΕΔΔΛ ενώπιον δικαστηρίου το οποίο γνωστοποιείται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48.

2. Τυχόν εφέσεις ασκούνται εντός 30 ημερών από την κοινοποίηση της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Κεφάλαιο 3 Εκτελεστότητα και εκτέλεση της ΕΔΔΛ

Άρθρο 23 Κατάργηση της κήρυξης εκτελεστότητας

Μια ΕΔΔΛ που εκδίδεται σε ένα κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 και το άρθρο 14 παράγραφος 1 αναγνωρίζεται και καθίσταται εκτελεστή στα άλλα κράτη μέλη χωρίς να είναι απαραίτητη η κήρυξη εκτελεστότητας και χωρίς να είναι δυνατόν να προβληθούν ενστάσεις στην αναγνώρισή της.

Άρθρο 24 Επίδοση της ΕΔΔΛ στην τράπεζα

1. Η ΕΚΚΛ επιδίδεται στην τράπεζα ή τις τράπεζες που κατονομάζονται σε αυτήν σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

2. Σε περίπτωση που η ΕΔΔΛ εκδόθηκε από δικαστήριο ή από την αρχή έκδοσης του κράτους μέλους εκτέλεσης, η επίδοση στην τράπεζα πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους.

3. Σε περίπτωση που το δικαστήριο έκδοσης της ΕΔΔΛ βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος εκτέλεσης, η επίδοση πραγματοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[28].

Όσον αφορά τη διαβίβαση της ΕΔΔΛ, εφαρμόζονται τα ακόλουθα:

(α) Το πρόσωπο ή η αρχή που φέρει την ευθύνη για τις επιδόσεις στο κράτος μέλος προέλευσης διαβιβάζει την ΕΔΔΛ απευθείας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης.

(β) Διαβιβάζονται τα ακόλουθα έγγραφα:

(i) αντίγραφο της ΕΔΔΛ υπό τη μορφή που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ, το οποίο πληροί τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την απόδειξη της γνησιότητάς του·

(ii) εάν είναι απαραίτητο, μεταγραφή ή μετάφραση του εντύπου σύμφωνα με το άρθρο 47·

(iii) το έντυπο επίδοσης που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007 συνοδευόμενο, εάν είναι απαραίτητο, από μεταγραφή ή μετάφραση του εντύπου σύμφωνα με το άρθρο 48.

(γ) Η αρμόδια αρχή επιδίδει την ΕΔΔΛ στην τράπεζα ή στις τράπεζες που ορίζονται σε αυτήν. Η αρμόδια αρχή αναλαμβάνει όλες τις αναγκαίες ενέργειες για την επίδοση της διαταγής το αργότερο εντός 3 εργάσιμων ημερών από τη λήψη της.

(δ) Όταν η διαταγή επιδοθεί στην τράπεζα, η αρμόδια αρχή συντάσσει βεβαίωση επίδοσης σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 και τη διαβιβάζει στο πρόσωπο ή την αρχή που ζήτησε την επίδοση.

Άρθρο 25 Επίδοση της ΕΔΔΛ στον εναγόμενο

1. Ο εναγόμενος λαμβάνει την ΕΔΔΛ και όλα τα έγγραφα που υποβλήθηκαν στο δικαστήριο ή στην αρμόδια αρχή με σκοπό την έκδοση της διαταγής χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση αμέσως μετά την επίδοση στην τράπεζα σύμφωνα με το άρθρο 24 και αφού η τράπεζα εκδώσει τη δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 27.

2. Αν ο εναγόμενος κατοικεί στο κράτος μέλος προέλευσης, η επίδοση πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες της εθνικής νομοθεσίας του εν λόγω κράτους μέλους.

3. Αν ο εναγόμενος κατοικεί στο κράτος μέλος εκτέλεσης, η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους στην οποία διαβιβάστηκε η ΕΔΔΛ σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 επιδίδει τη διαταγή και τα συνοδευτικά έγγραφα στον εναγόμενο σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1393/2007.

4. Αν ο εναγόμενος κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος προέλευσης ή το κράτος μέλος εκτέλεσης, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης στην οποία διαβιβάστηκε η ΕΔΔΛ σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 διαβιβάζει τη διαταγή απευθείας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους κατοικίας του εναγόμενου. Η εν λόγω αρχή επιδίδει τη διαταγή στον εναγόμενο σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007.

Άρθρο 26 Εφαρμογή της ΕΔΔΛ

1. Κάθε τράπεζα στην οποία επιδίδεται ΕΔΔΛ την εφαρμόζει αμέσως μετά τη λήψη της διασφαλίζοντας ότι το ποσό που ορίζεται σε αυτήν δεν μεταβιβάζεται, διατίθεται ή αποσύρεται από τον λογαριασμό ή τους λογαριασμούς που αναφέρονται στη διαταγή ή προσδιορίζονται από την τράπεζα ως λογαριασμοί του εναγομένου. Τυχόν κεφάλαια πέραν του ποσού που ορίζεται στην ΕΔΔΛ πρέπει να παραμένουν στη διάθεση του εναγομένου.

2. Αν η διαταγή επιδοθεί εκτός εργάσιμων ωρών, εφαρμόζεται αμέσως μετά την έναρξη της επόμενης εργάσιμης περιόδου.

3. Σε περίπτωση που τα κεφάλαια του λογαριασμού που αναφέρονται στη διαταγή σύμφωνα με την παράγραφο 1 περιλαμβάνουν χρηματοπιστωτικά μέσα, η αξία τους καθορίζεται σύμφωνα με τη σχετική τιμή της αγοράς που ισχύει κατά την ημερομηνία εφαρμογής.

4. Σε περίπτωση που το νόμισμα των κεφαλαίων που τηρούνται στον λογαριασμό δεν είναι το ίδιο με το νόμισμα στο οποίο εκδόθηκε η ΕΚΚΛ, η τράπεζα μετατρέπει το ποσό σύμφωνα με την επίσημη ισοτιμία την ημέρα της εφαρμογής.

5. Η ευθύνη της τράπεζας για τυχόν μη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο διέπεται από την εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 27 Δήλωση της τράπεζας

1. Εντός 3 εργάσιμων ημερών από τη λήψη της ΕΔΔΛ, η τράπεζα ενημερώνει την αρμόδια αρχή και τον ενάγοντα χρησιμοποιώντας το έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙΙ, αν και σε ποιο βαθμό δεσμεύτηκαν κεφάλαια που τηρούνται στον λογαριασμό του εναγομένου. Η αρμόδια αρχή διαβιβάζει εντός 1 εργάσιμης ημέρας τη δήλωση στο πρόσωπο ή την αρχή που ζήτησε την επίδοση σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 στοιχείο α).

2. Σε περίπτωση που το υπόλοιπο του λογαριασμού είναι επαρκές για την κάλυψη του ποσού που ορίζεται στην ΕΔΔΛ, η τράπεζα δεν αποκαλύπτει το υπόλοιπο του λογαριασμού του εναγομένου.

3. Η τράπεζα δύναται να διαβιβάσει τη δήλωσή της με τη χρήση ασφαλών ηλεκτρονικών μέσων επικοινωνίας.

4. Η ευθύνη της τράπεζας για την έλλειψη συμμόρφωσης με την ανωτέρω υποχρέωση διέπεται από την εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 28 Διατήρηση περισσότερων λογαριασμών

1. Εάν η ΕΔΔΛ καλύπτει περισσότερους από έναν λογαριασμούς του εναγομένου που τηρούνται στην ίδια τράπεζα, η τράπεζα εφαρμόζει τη διαταγή μόνον έως το ύψος του ποσού που ορίζεται στη διαταγή.

2. Όταν έχουν εκδοθεί μία ή περισσότερες ΕΔΔΛ ή αντίστοιχα ασφαλιστικά μέτρα δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας που καλύπτουν περισσότερους λογαριασμούς του εναγομένου που τηρούνται σε διαφορετικές τράπεζες, είτε στο ίδιο είτε σε διαφορετικά κράτη μέλη, ο ενάγων υποχρεούται να αποδεσμεύσει οποιοδήποτε ποσό καθ’ υπέρβαση του ποσού που ορίζεται στην ΕΔΔΛ. Η εν λόγω αποδέσμευση πραγματοποιείται εντός 48 ωρών από τη λήψη της δήλωσης της πρώτης τράπεζας σύμφωνα με το άρθρο 27 από την οποία προκύπτει η εν λόγω υπέρβαση. Η αποδέσμευση πραγματοποιείται μέσω της αρμόδιας αρχής του αντίστοιχου κράτους μέλους εκτέλεσης.

Άρθρο 29 Διατήρηση κοινών λογαριασμών και λογαριασμών εκπροσώπου

Οι λογαριασμοί που σύμφωνα με τα αρχεία της τράπεζας δεν ανήκουν αποκλειστικά στον εναγόμενο, οι λογαριασμοί που τηρούνται από τρίτο για λογαριασμό του εναγομένου ή οι λογαριασμοί που τηρούνται από τον εναγόμενο για λογαριασμό τρίτου μπορούν να τεθούν υπό διατήρηση μόνο στον βαθμό που μπορούν να υπαχθούν στο συγκεκριμένο μέτρο δυνάμει των κανόνων της εθνικής νομοθεσίας που διέπει το λογαριασμό και γνωστοποιείται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48.

Άρθρο 30 Δαπάνες που αφορούν τις τράπεζες

1. Μια τράπεζα δικαιούται να ζητήσει την πληρωμή ή επιστροφή των δαπανών που πραγματοποίησε λόγω της εφαρμογής της ΕΔΔΛ ή μιας διαταγής σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 στοιχείο α) αν δικαιούται την εν λόγω πληρωμή ή επιστροφή για διαταγές που παράγουν ισοδύναμα αποτελέσματα και εκδίδονται βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

2. Οποιεσδήποτε δαπάνες χρεώνονται κατά την εκτέλεση της ΕΔΔΛ ή άλλης διαταγής σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 4 στοιχείο α) αντιστοιχούν στις ενιαίες πάγιες αμοιβές που ορίζονται εκ των προτέρων από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο λογαριασμός και οι οποίες τηρούν τις αρχές της αναλογικότητας και της μη διακριτικής μεταχείρισης.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48 σχετικά με το αν οι τράπεζες δικαιούνται την επιστροφή των δαπανών τους και εάν ναι, το ύψος της αμοιβής σύμφωνα με την παράγραφο 2.

Άρθρο 31 Δαπάνες που αφορούν την αρμόδια αρχή

Οποιεσδήποτε δαπάνες προκύπτουν από την προσφυγή σε αρμόδια αρχή κατά την εκτέλεση της ΕΔΔΛ ή κατά τη διεκπεραίωση αιτήματος συλλογής πληροφοριών λογαριασμού όπως αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 4 αντιστοιχούν στις ενιαίες πάγιες αμοιβές που ορίζονται εκ των προτέρων από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο λογαριασμός και οι οποίες τηρούν τις αρχές της αναλογικότητας και της μη διακριτικής μεταχείρισης και γνωστοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48.

Άρθρο 32 Ποσά που εξαιρούνται από την εκτέλεση

1. Αν προβλέπεται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους εκτέλεσης, τα αναγκαία ποσά για τη διασφάλιση των μέσων διαβίωσης του εναγομένου και της οικογένειάς του εάν ο εναγόμενος είναι φυσικό πρόσωπο ή, εάν ο εναγόμενος είναι νομικό πρόσωπο, για τη διασφάλιση της δυνατότητας συνέχισης της συνήθους επιχειρηματικής δραστηριότητας εξαιρούνται από την εκτέλεση της διαταγής.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τους εφαρμοστέους κανόνες δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας τους σε αυτές τις περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των ποσών ή ειδών απαιτήσεων που τηρούνται σε τραπεζικό λογαριασμό και εξαιρούνται από την εκτέλεση.

3. Στον βαθμό που το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι δυνατόν να προσδιοριστεί χωρίς την παροχή πρόσθετων πληροφοριών από τον εναγόμενο, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης, κατόπιν λήψης της ΕΔΔΛ, καθορίζει το ποσό και ενημερώνει την τράπεζα ότι το εν λόγω ποσό πρέπει να παραμείνει στη διάθεση του εναγομένου μετά την εφαρμογή της διαταγής.

4. Για τον προσδιορισμό του ποσού που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή εφαρμόζει τη νομοθεσία του κράτους μέλους από το οποίο έχει οριστεί, ακόμα και αν ο εναγόμενος κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος.

Άρθρο 33 Κατάταξη ανταγωνιστικών πιστωτών

Η ΕΔΔΛ προσδίδει την ίδια κατάταξη με ένα μέσο που παράγει ισοδύναμα αποτελέσματα δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο τραπεζικός λογαριασμός. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα ισοδύναμα μέσα και την κατάταξη που προσδίδουν τα μέσα αυτά σύμφωνα με το άρθρο 48.

Κεφάλαιο 4 Ένδικα μέσα κατά της ΕΔΔΛ

Άρθρο 34 Ένδικα μέσα του εναγομένου στο κράτος μέλος προέλευσης

1. Σε περίπτωση που η ΕΔΔΛ εκδόθηκε σύμφωνα με την ενότητα 1 του κεφαλαίου 2, ο εναγόμενος δύναται να ζητήσει

(α) αναθεώρηση της ΕΔΔΛ με την αιτιολογία ότι δεν πληρούνταν οι προϋποθέσεις έκδοσής της όπως ορίζονται στα άρθρα 2, 6 και 7·

(β) αναθεώρηση της ΕΔΔΛ με την αιτιολογία ότι ο ενάγων δεν κίνησε διαδικασία επί της ουσίας της υπόθεσης εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 13·

2. Εξαιρουμένης της αναθεώρησης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), η αίτηση αναθεώρησης πρέπει να κατατίθεται άμεσα, και σε κάθε περίπτωση εντός 45 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία το περιεχόμενο της διαταγής κατέστη γνωστό στον εναγόμενο και αυτός ήταν σε θέση να αντιδράσει.

3. Η αίτηση αναθεώρησης υποβάλλεται στο δικαστήριο που εξέδωσε τη διαταγή. Η αίτηση υποβάλλεται με χρήση του εντύπου που παρατίθεται στο παράρτημα IV ή οποιουδήποτε μέσου επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών μέσων.

4. Η αίτηση επιδίδεται στον ενάγοντα σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες περί επίδοσης των εγγράφων.

5. Εάν δικαιολογείται η αναθεώρηση βάσει μίας από τις αιτιολογίες που ορίζει η παράγραφος 1, το δικαστήριο εκδίδει απόφαση που αναιρεί ή τροποποιεί την ΕΔΔΛ αναλόγως, το αργότερο εντός 30 ημερολογιακών ημερών από την επίδοση της αίτησης στον ενάγοντα.

6. Η απόφαση για την αναίρεση ή την τροποποίηση της διαταγής είναι αμέσως εκτελεστή, ανεξαρτήτως τυχόν άσκησης έφεσης δυνάμει του άρθρου 37, εκτός εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι, για την προστασία των συμφερόντων του ενάγοντος, η απόφαση θα είναι εκτελεστή μόνον αφού καταστεί τελεσίδικη.

7. Η απόφαση επιδίδεται αμέσως στην τράπεζα ή στις τράπεζες που εμπλέκονται, οι οποίες εφαρμόζουν την απόφαση αμέσως μετά τη λήψη της, αποδεσμεύοντας το δεσμευθέν ποσό εν όλω ή εν μέρει. Επιδίδεται επίσης αμέσως στον ενάγοντα σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες περί επίδοσης των εγγράφων.

Άρθρο 35 Ένδικα μέσα του εναγομένου στο κράτος μέλος εκτέλεσης

1. Σε περίπτωση που η ΕΔΔΛ εκδόθηκε σύμφωνα με τις ενότητες 1 ή 2 του κεφαλαίου 2, ο εναγόμενος δύναται να ζητήσει

(α) τον περιορισμό της εκτέλεσης της διαταγής με την αιτιολογία ότι ορισμένα ποσά στο λογαριασμό εξαιρούνται από την εκτέλεση δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο λογαριασμός και ότι αυτά τα ποσά δεν υπολογίστηκαν ή δεν λήφθηκαν σωστά υπόψη από την αρμόδια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 32·

(β) την παύση της εκτέλεσης της διαταγής με την αιτιολογία ότι

(i) εκδόθηκε δικαστική απόφαση στο κράτος μέλος εκτέλεσης η οποία απορρίπτει την αξίωση την ικανοποίηση της οποίας επιδιώκει να εξασφαλίσει ο ενάγων με τη διαταγή· ή

(ii) ο τραπεζικός λογαριασμός που τέθηκε υπό διατήρηση εξαιρείται από εκτέλεση δυνάμει της νομοθεσίας περί ασυλίας του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο λογαριασμός.

2. Σε περίπτωση που η διαταγή εκδόθηκε σύμφωνα με την ενότητα 1 του κεφαλαίου 2, ο εναγόμενος δικαιούται να ζητήσει την αναίρεση της διαταγής με την αιτιολογία ότι ο ενάγων δεν κίνησε διαδικασία επί της ουσίας της υπόθεσης εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 13.

3. Σε περίπτωση που η διαταγή εκδόθηκε σύμφωνα με την ενότητα 2 του κεφαλαίου 2, ο εναγόμενος δύναται να ζητήσει

(i) την αναίρεση της διαταγής με την αιτιολογία ότι η δικαστική απόφαση, ο δικαστικός συμβιβασμός ή το δημόσιο έγγραφο αναιρέθηκαν στο κράτος μέλος προέλευσης·

(ii) την αναστολή της εκτέλεσης της διαταγής με την αιτιολογία ότι η εκτελεστότητα της δικαστικής απόφασης, του δικαστικού συμβιβασμού ή του δημόσιου εγγράφου ανεστάλη στο κράτος μέλος προέλευσης.

4. Εξαιρουμένης της αναθεώρησης που προβλέπεται στην παράγραφο 2, η αίτηση αναθεώρησης πρέπει να κατατίθεται άμεσα, και σε κάθε περίπτωση εντός 45 ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία το περιεχόμενο της διαταγής κατέστη γνωστό στον εναγόμενο και αυτός ήταν σε θέση να αντιδράσει.

5. Η αίτηση απευθύνεται στα αρμόδια δικαστήρια του κράτους μέλους εκτέλεσης, που γνωστοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 48. Η αίτηση υποβάλλεται σε έντυπη μορφή ή με χρήση οποιουδήποτε άλλου μέσου επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των ηλεκτρονικών· για τον σκοπό αυτό χρησιμοποιείται το έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα IV.

6. Η αίτηση επιδίδεται στον ενάγοντα σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες περί επίδοσης των εγγράφων.

7. Αν η αίτηση είναι βάσιμη, το δικαστήριο εκδίδει την απόφασή του που αναιρεί ή τροποποιεί την ΕΔΔΛ αναλόγως, το αργότερο εντός 30 ημερολογιακών ημερών από την επίδοση της αίτησης στον ενάγοντα.

8. Η απόφαση για την αναίρεση ή την τροποποίηση της διαταγής είναι αμέσως εκτελεστή, ανεξαρτήτως τυχόν άσκησης έφεσης δυνάμει του άρθρου 37, εκτός εάν το δικαστήριο αποφασίσει ότι, για την προστασία των συμφερόντων του ενάγοντος, η απόφαση θα είναι εκτελεστή μόνον αφού καταστεί τελεσίδικη.

Άρθρο 36 Ένδικα μέσα του εναγομένου στο κράτος μέλος κατοικίας του

Αν ο εναγόμενος είναι καταναλωτής, εργαζόμενος ή ασφαλισμένος, δύναται επίσης να υποβάλει την αίτησή του για αναθεώρηση δυνάμει των άρθρων 34 και 35 στο αρμόδιο δικαστήριο του κράτους μέλους όπου κατοικεί, το οποίο γνωστοποιείται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48.

Άρθρο 37 Δικαίωμα έφεσης

Το δικαίωμα έφεσης κατά απόφασης που εκδόθηκε δυνάμει των άρθρων 34, 35 ή 36 διέπεται από την εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 38 Δικαίωμα παροχής εναλλακτικής ασφάλειας

1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους εκτέλεσης παύει την εκτέλεση της ΕΔΔΛ αν ο εναγόμενος παρέχει στην αρμόδια αρχή κατάθεση εγγύησης η οποία είναι του ύψους που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 2, ή ισοδύναμη εξασφάλιση, συμπεριλαμβανομένης τραπεζικής εγγύησης, ως εναλλακτικό μέσο διαφύλαξης των δικαιωμάτων του ενάγοντος.

2. Στην ΕΔΔΛ καθορίζεται το ποσό της ασφάλειας που είναι απαραίτητη για την παύση της εκτέλεσης της διαταγής.

Άρθρο 39 Δικαίωμα τρίτων

Οποιοσδήποτε τρίτος δικαιούται να εγείρει ενστάσεις κατά της ΕΔΔΛ ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους προέλευσης ή εκτέλεσης εφόσον η διαταγή ή η εκτέλεσή της θίγει τα δικαιώματά του.

Άρθρο 40 Τροποποίηση ή ανάκληση της ΕΔΔΛ

Με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων του εναγόμενου σύμφωνα με τα άρθρα 34, 35 και 36, οποιοσδήποτε διάδικος δύναται ανά πάσα στιγμή να ζητήσει από το δικαστήριο προέλευσης τροποποίηση ή ανάκληση της ΕΔΔΛ με την αιτιολογία ότι οι περιστάσεις έκδοσης της διαταγής έχουν αλλάξει εν τω μεταξύ, όπως μεταξύ άλλων ότι εκδόθηκε δικαστική απόφαση επί της ουσίας η οποία απορρίπτει την αξίωση της οποίας την ικανοποίηση επεδίωκε να διασφαλίσει η διαταγή ή ότι ο εναγόμενος κατέβαλε την αξίωση.

Κεφάλαιο 5 Γενικές διαταξεισ

Άρθρο 41 Εκπροσώπηση των διαδίκων

Η εκπροσώπηση από δικηγόρο ή άλλον επαγγελματία νομικό δεν είναι υποχρεωτική στη διαδικασία για έκδοση ΕΔΔΛ δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 42 Δαπάνες που αναλαμβάνει ο ηττηθείς διάδικος

1. Ο ηττηθείς διάδικος βαρύνεται με τα έξοδα της διαδικασίας. Ωστόσο, το δικαστήριο δεν επιδικάζει έξοδα υπέρ του νικήσαντος διαδίκου στον βαθμό που η πραγματοποίησή τους ήταν περιττή ή που είναι δυσανάλογα προς το ύψος της αξίωσης.

2. Σε περίπτωση που η ΕΔΔΛ εκδίδεται σύμφωνα με την ενότητα 1 του κεφαλαίου 2, τα έξοδα της διαδικασίας επιδικάζονται από το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της διαδικασίας επί της ουσίας ή από το δικαστήριο που αναιρεί τη διαταγή σύμφωνα με το άρθρ0 34 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή το άρθρο 35 παράγραφος 2.

3. Σε περίπτωση που η διαταγή εκδίδεται σύμφωνα με την ενότητα 2 του κεφαλαίου 2, τα έξοδα καθορίζονται από την αρμόδια αρχή που εκτελεί τη δικαστική απόφαση, το δημόσιο έγγραφο ή τον δικαστικό συμβιβασμό βάσει του οποίου εκδόθηκε η διαταγή.

Άρθρο 43 Δικαστικές δαπάνες

1. Οι δικαστικές δαπάνες για την εξασφάλιση ΕΔΔΛ δεν μπορεί να υπερβαίνουν τις δαπάνες εξασφάλισης ισοδύναμου μέτρου δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να είναι δυσανάλογες προς το ύψος της αγωγής και να αποθαρρύνουν τον ενάγοντα από τη χρήση της διαδικασίας.

2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν τις εφαρμοστέες δικαστικές δαπάνες στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48.

Άρθρο 44 Προθεσμίες

Αν, σε εξαιρετικές περιστάσεις, το δικαστήριο, η αρχή έκδοσης ή η αρμόδια αρχή αδυνατούν να τηρήσουν τις προθεσμίες που προβλέπονται στα άρθρα 21 παράγραφοι 3 και 4, 24 παράγραφος 3 στοιχείο γ), 27 παράγραφος 1, 34 παράγραφοι 5 και 7 και 35 παράγραφος 8, το δικαστήριο ή η αρχή προβαίνουν στις ενέργειες που προβλέπονται δυνάμει των ανωτέρω διατάξεων το συντομότερο δυνατόν. Το δικαστήριο ή η αρχή αιτιολογεί τις εξαιρετικές περιστάσεις κατόπιν αιτήματος ενός διαδίκου.

Άρθρο 45 Σχέση με το εθνικό δικονομικό δίκαιο

Όλα τα δικονομικά ζητήματα που δεν εξετάζονται συγκεκριμένα στον παρόντα κανονισμό διέπονται από την εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 46 Σχέση με άλλες νομοθετικές πράξεις

1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 24, 25 και 27, ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1393/2007.

2. Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου[29].

3. Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη της εφαρμογής της οδηγίας 95/46/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Άρθρο 47 Απαιτήσεις μετάφρασης και μεταγραφής

1. Όταν απαιτείται μεταγραφή ή μετάφραση δυνάμει του παρόντος κανονισμού, η εν λόγω μεταγραφή ή μετάφραση γίνεται στην επίσημη γλώσσα του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή, αν υπάρχουν περισσότερες από μία επίσημες γλώσσες στο εν λόγω κράτος μέλος, στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες των δικαστικών διαδικασιών του τόπου εκτέλεσης, σύμφωνα με τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους.

2. Για τους σκοπούς των εντύπων που αναφέρονται στα άρθρα 8 παράγραφος 1, 15 παράγραφος 1, 21 παράγραφος 2, 24 παράγραφος 3 στοιχείο β) περιπτώσεις ii) και iii) και στοιχείο δ), 27 παράγραφος 1 και 34 παράγραφος 3 ή οποιωνδήποτε άλλων εγγράφων κατατίθενται από τους διαδίκους σύμφωνα με τα άρθρα 8 παράγραφος 2, 34, 35 ή 36, οι μεταγραφές ή μεταφράσεις μπορούν επίσης να είναι σε άλλη επίσημη γλώσσα ή γλώσσες των θεσμικών οργάνων της Ένωσης που το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος έχει αναφέρει ως αποδεκτές.

3. Οποιαδήποτε μετάφραση γίνεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού γίνεται από πρόσωπο εξουσιοδοτημένο να πραγματοποιεί μεταφράσεις σε κάποιο από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 48 Πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη

1. Το αργότερο στις __________ [12 μήνες μετά τη θέση σε ισχύ του κανονισμού], τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα ακόλουθα

(α) την αρμόδια αρχή έκδοσης ΕΔΔΛ σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2·

(β) τις μεθόδους για τη συλλογή πληροφοριών που προβλέπονται βάσει της εθνικής τους νομοθεσίας δυνάμει του άρθρου 17 παράγραφος 4·

(γ) το δικαστήριο στο οποίο κατατίθενται οι εφέσεις κατά της απόφασης μη έκδοσης ΕΔΔΛ, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 22·

(δ) την αρχή που είναι αρμόδια για την εκτέλεση της ΕΔΔΛ σύμφωνα με το κεφάλαιο 3·

(ε) τον βαθμό στον οποίο είναι δυνατή η θέση υπό διατήρηση κοινών λογαριασμών και λογαριασμών εκπροσώπου δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας τους, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 29·

(στ) τους κανόνες που ισχύουν όσον αφορά τα ποσά που εξαιρούνται από την εκτέλεση δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 32·

(ζ) τις ενιαίες πάγιες αμοιβές των τραπεζών και της αρμόδιας αρχής, κατά τα οριζόμενα στα άρθρα 30 και 31·

(η) την κατάταξη που προσδίδεται στα ασφαλιστικά μέτρα που είναι ισοδύναμα με την ΕΔΔΛ δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας τους, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 33·

(θ) τα αρμόδια δικαστήρια στο κράτος μέλος εκτέλεσης στα οποία μπορεί να υποβληθεί αίτηση αναθεώρησης σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 3 ή το άρθρο 36·

(ι) τις δικαστικές δαπάνες έκδοσης ΕΔΔΛ, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 44·

(ια) τις γλώσσες που γίνονται δεκτές για τις μεταφράσεις των εγγράφων, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 47.

2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην Επιτροπή οποιαδήποτε αλλαγή στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

3. Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση του κοινού τις πληροφορίες που της διαβιβάζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου, με τη χρήση οποιουδήποτε κατάλληλου μέσου, και ιδιαίτερα μέσω του ευρωπαϊκού δικαστικού δικτύου για αστικές και εμπορικές υποθέσεις, που θεσπίστηκε με την απόφαση 2001/470/ΕΚ.

Άρθρο 49 Τροποποίηση των παραρτημάτων

Η Επιτροπή έχει την εξουσία να θεσπίζει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 50 αναφορικά με τις τροποποιήσεις των παραρτημάτων.

Άρθρο 50 Κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις

1. Η εξουσία για την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.

2. Η ανάθεση εξουσίας για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 50 ανατίθεται στην Επιτροπή επ’ αόριστον, αρχής γενομένης από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

3. Η ανάθεση εξουσίας για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 50 μπορεί να ανακαλείται ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση περί ανάκλησης τερματίζει την ανάθεση εξουσίας που προβλέπεται στην εν λόγω απόφαση και τίθεται σε ισχύ την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που καθορίζεται στην απόφαση. Δεν επηρεάζει την ισχύ των τυχόν κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ήδη ισχύουν.

4. Μετά την έκδοση κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 50 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχουν αντιταχθεί σε αυτή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο εντός 2 μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από την παρέλευση της εν λόγω χρονικής περιόδου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αμφότερα ενημερώσει την Επιτροπή για το ότι δεν σκοπεύουν να προβάλουν αντίρρηση. Η ανωτέρω προθεσμία παρατείνεται κατά 2 μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.

Άρθρο 51 Παρακολούθηση και αναθεώρηση

1. Στις [5 έτη μετά την ημερομηνία εφαρμογής], η Επιτροπή θα υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω έκθεση θα περιλαμβάνει αξιολόγηση της λειτουργίας της διαδικασίας και της εκτέλεσης των ΕΔΔΛ στα κράτη μέλη.

2. Η έκθεση συνοδεύεται, εφόσον ενδείκνυται, από προτάσεις για την προσαρμογή του παρόντος κανονισμού.

3. Τα κράτη μέλη συλλέγουν και παρέχουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με:

(α) τον αριθμό των αιτήσεων ΕΔΔΛ, τον αριθμό των υποθέσεων στις οποίες εγκρίθηκε η διαταγή και το ποσό που καλύφθηκε από κάθε διαταγή· και

(β) τον αριθμό των αιτήσεων αναθεώρησης δυνάμει των άρθρων 34, 35 και 36 και το αποτέλεσμα των εν λόγω διαδικασιών.

Κεφάλαιο 6 Τελικές διατάξεις

Άρθρο 52 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις Συνθήκες.

Εφαρμόζεται από τις [24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος] με την εξαίρεση του άρθρου 48, που εφαρμόζεται από τις [12 μήνες μετά την έναρξη ισχύος].

[...],

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΔΙΑΤΑΓΗ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ

ΕΝΤΥΠΟ ΑΙΤΗΣΗΣ

(Άρθρο 8 παράγραφος 1 και άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού με σκοπό τη διευκόλυνση της διασυνοριακής ανάκτησης οφειλών σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις)

Συμπληρώνεται από το δικαστήριο

Αριθμός υπόθεσης:

Παρελήφθη από το δικαστήριο στις: ___/___/_____

ΣΗΜΑΝΤΙΚΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑ ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΣΘΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΚΑΘΕ ΕΝΟΤΗΤΑΣ- ΘΑ ΣΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ ΝΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΤΕ ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΕΝΤΥΠΟ

Γλώσσα

Συμπληρώστε το παρόν έντυπο στη γλώσσα του δικαστηρίου στο οποίο πρόκειται να αποστείλετε την αίτησή σας. Παρακαλούμε σημειώστε ότι το έντυπο διατίθεται σε όλες τις επίσημες γλώσσες των θεσμικών οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον δικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Δικαστικού Άτλαντος στη διεύθυνση http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/index_el.htm. Τούτο μπορεί να σας βοηθήσει να συμπληρώσετε το έντυπο στην απαιτούμενη γλώσσα.

Δικαιολογητικά έγγραφα

Παρακαλούμε σημειώστε ότι το έντυπο της αίτησης πρέπει να συνοδεύεται από τυχόν σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα ή αποδεικτικά στοιχεία, όπως για παράδειγμα συμβάσεις, τιμολόγια, αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων κλπ.

Αντίγραφο του εντύπου της αγωγής και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των δικαιολογητικών εγγράφων, θα επιδοθεί στον εναγόμενο μετά την εφαρμογή της ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού από την τράπεζα. Ο εναγόμενος θα έχει τη δυνατότητα να υποβάλει αίτηση αναθεώρησης της ευρωπαϊκής διαταγής.

1. Δικαστήριο

Στο πεδίο αυτό θα πρέπει να προσδιορίσετε το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλετε την αγωγή σας. Στο σημείο 5 περιλαμβάνεται εξαντλητικός κατάλογος πιθανών λόγων θεμελίωσης δικαιοδοσίας.

1.1. Ονομασία: 1.2. Οδός και αριθμός/Ταχυδρομική θυρίδα: 1.3. Πόλη και ταχυδρομικός κώδικας: 1.4. Κράτος μέλος:

Αυστρία (AT)□ Βέλγιο (BE) □ Βουλγαρία (BU) □ Κύπρος (CY) □ Τσεχική Δημοκρατία (CZ) □ Γερμανία (DE) □ Εσθονία (EE) □ Ελλάδα (EL) □ Ισπανία (ES) □ Φινλανδία (FI) □ Γαλλία (FR) □ Ουγγαρία (HU) □ Ιρλανδία (IE) □ Ιταλία (IT) □ Λιθουανία (LT) □ Λουξεμβούργο (LU) □ Λετονία (LV) □ Μάλτα (MT) □ Κάτω Χώρες (NL) □ Πολωνία (PL) □ Πορτογαλία (PT) □ Ρουμανία (RO) □ Σουηδία (SE) □ Σλοβενία (SI) □ Σλοβακία (SK) □ Ηνωμένο Βασίλειο (UK) □

2. Ενάγων

Στο πεδίο αυτό πρέπει να προσδιορίζεστε εσείς ως ενάγων και, ενδεχομένως, ο εκπρόσωπός σας. Επισημαίνεται ότι δεν είναι υποχρεωτική η εκπροσώπηση από δικηγόρο ή άλλον επαγγελματία νομικό. Σε ορισμένες χώρες ενδέχεται να μην αρκεί η ταχυδρομική θυρίδα ως διεύθυνση και θα πρέπει επομένως να αναφέρετε το όνομα και τον αριθμό της οδού μαζί με τον ταχυδρομικό κώδικα. Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει κίνδυνος μη επίδοσης του εγγράφου.

Το σημείο «Άλλα στοιχεία» μπορεί να περιέχει πληροφορίες που συμβάλλουν στην ταυτοποίησή σας, λόγου χάρη ημερομηνία γέννησής σας, προσωπικό κωδικό αστυνομικής ταυτότητας ή αριθμό μητρώου εταιρείας.

2.1. Επώνυμο, όνομα/Επωνυμία εταιρείας ή οργανισμού: 2.2. Οδός και αριθμός/Ταχυδρομική θυρίδα: 2.3. Πόλη και ταχυδρομικός κώδικας: 2.4. Χώρα (εάν πρόκειται για κράτος μέλος, να προσδιοριστεί ο κωδικός της χώρας όπως ορίζεται στην ενότητα 1): 2.5. Αριθμός τηλεφώνου[30]: 2.6. Ηλεκτρονική διεύθυνση[31] 2.7. Εκπρόσωπος ενάγοντος, εάν υπάρχει, και στοιχεία επικοινωνίας*: 2.8. Άλλα στοιχεία*:

3. Εναγόμενος

Στο πεδίο αυτό πρέπει να προσδιορίζεται ο εναγόμενος και, εφόσον είναι γνωστός, ο εκπρόσωπός του. Επισημαίνεται ότι δεν είναι υποχρεωτική η εκπροσώπηση του εναγομένου από δικηγόρο ή άλλον επαγγελματία νομικό.

Σε ορισμένες χώρες ενδέχεται να μην αρκεί η ταχυδρομική θυρίδα ως διεύθυνση και θα πρέπει επομένως να αναφέρετε το όνομα και τον αριθμό της οδού μαζί με τον ταχυδρομικό κώδικα. Σε αντίθετη περίπτωση υπάρχει κίνδυνος μη επίδοσης του εγγράφου.

Αν δεν είστε σε θέση να παράσχετε όλες τις πληροφορίες που δεν επισημαίνονται ως προαιρετικές (*), παρακαλείσθε να παράσχετε επιπρόσθετες πληροφορίες στο πεδίο 4.

3.1. Επώνυμο, όνομα, (τυχόν ενδιάμεσο όνομα*)/επωνυμία εταιρείας ή οργανισμού: 3.2. Οδός και αριθμός/Ταχυδρομική θυρίδα: 3.3. Πόλη και ταχυδρομικός κώδικας: 3.4. Χώρα (εάν πρόκειται για κράτος μέλος, να προσδιοριστεί ο κωδικός της χώρας όπως ορίζεται στην ενότητα 1): 3.5. Αριθμός τηλεφώνου*: 3.6. Ηλεκτρονική διεύθυνση*: 3.7. Εκπρόσωπος εναγομένου, εφόσον είναι γνωστός, και στοιχεία επικοινωνίας*:

4. Στοιχεία του τραπεζικού λογαριασμού του εναγομένου

Είναι σημαντικό να παράσχετε όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τραπεζικό λογαριασμό του εναγομένου για την εξοικονόμηση χρόνου και δαπανών. Αν δεν μπορείτε να παράσχετε περισσότερες πληροφορίες από αυτές που αναφέρονται στην ενότητα 4.1., η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους ή των κρατών μελών όπου βρίσκεται ο λογαριασμός μπορεί να επιχειρήσει να συλλέξει επιπλέον πληροφορίες από τις τράπεζες ή τα υπάρχοντα δημόσια μητρώα. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία θα διαρκέσει κάποιο χρονικό διάστημα και ενδέχεται να κληθείτε να καταβάλετε κάποιο τέλος για την παροχή των πληροφοριών.

Αν επιθυμείτε να τεθούν υπό διατήρηση περισσότεροι από ένας λογαριασμοί, παρακαλούμε να χρησιμοποιήσετε επιπλέον φύλλα.

4.1. Κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο λογαριασμός (να προσδιοριστεί ο κωδικός χώρας όπως ορίζεται στην ενότητα 1) 4.2. Επωνυμία της τράπεζας

4.3. Διεύθυνση της έδρας της τράπεζας: Οδός και αριθμός/Ταχυδρομική θυρίδα, πόλη και ταχυδρομικός κωδικός/χώρα 4.4. Αριθμός λογαριασμού

4.5. Αριθμός τηλεφώνου/φαξ της τράπεζας*: 4.6. Άλλα στοιχεία που αφορούν το είδος του λογαριασμού*:

Αν δεν είστε σε θέση να παράσχετε άλλες πληροφορίες σχετικά με τον λογαριασμό εκτός από τη χώρα στην οποία βρίσκεται (4.1.) και επιπλέον δεν γνωρίζετε την πλήρη διεύθυνση του εναγομένου (3.2. και 3.3. ανωτέρω), απαιτείται ένα ή περισσότερα από τα κατωτέρω πρόσθετα στοιχεία:

4.7. Αν ο εναγόμενος είναι φυσικό πρόσωπο,

4.7.1. Ημερομηνία γέννησης του εναγομένου: 4.7.2. Αριθμός ταυτότητας του εναγομένου: 4.7.3. Αριθμός διαβατηρίου του εναγομένου:

4.8. Εάν ο εναγόμενος είναι νομικό πρόσωπο, τον αριθμό μητρώου του εν λόγω νομικού προσώπου.

5. Δικαιοδοσία

Έχετε ήδη εξασφαλίσει δικαστική απόφαση, δημόσιο έγγραφο ή δικαστικό συμβιβασμό κατά του εναγομένου;

Ναι || ¨

Όχι || ¨

Εάν ναι, περάστε στο πεδίο 6.

Εάν όχι, συμπληρώστε τις κατωτέρω πληροφορίες στο συγκεκριμένο πεδίο και στη συνέχεια περάστε στο πεδίο 7.

Η αίτησή σας πρέπει να κατατεθεί στο δικαστήριο που έχει τη δικαιοδοσία να την εξετάσει. Η δικαιοδοσία έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής διατήρησης λογαριασμού ανήκει στο δικαστήριο που έχει τη δικαιοδοσία για την ουσία της υπόθεσης σύμφωνα με τους κανόνες των αντίστοιχων νομοθετικών πράξεων του ευρωπαϊκού δικαίου. Πληροφορίες σχετικά με τους κανόνες δικαιοδοσίας διατίθενται στον διαδικτυακό τόπο του Ευρωπαϊκού Δικαστικού Άτλαντος http://ec.europa.eu/justice_home/judicialatlascivil/html/index_el.htm. Επίσης, μπορείτε να υποβάλετε αίτηση για ευρωπαϊκή διαταγή διατήρησης λογαριασμού απευθείας στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο λογαριασμός.

Η παρούσα ενότητα περιλαμβάνει ενδεικτικό κατάλογο πιθανών λόγων θεμελίωσης δικαιοδοσίας σύμφωνα με τον προαναφερθέντα κανονισμό.

Μπορείτε επίσης να συμβουλευθείτε τον δικτυακό τόπο http://ec.europa.eu/civiljustice/glossary/glossary_el.htm για να δείτε την ερμηνεία ορισμένων από τους χρησιμοποιούμενους νομικούς όρους.

5. Στοιχεία στα οποία πιστεύετε ότι θεμελιώνεται η δικαιοδοσία του δικαστηρίου. ||

5.1. Κατοικία ή έδρα του εναγομένου || ¨

5.2. Τόπος εκτέλεσης της σύμβασης || ¨

5.3. Τόπος στον οποίο επήλθε το ζημιογόνο συμβάν || ¨

5.4. Η επιλογή δικαστηρίου συμφωνήθηκε από τους διαδίκους || ¨

5.5. Τόπος στον οποίο β