Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 43/2000

που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 17 Ιουλίου 2000

για την έκδοση της οδηγίας 2000/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων

(2000/C 300/02)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑÏΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος(3),

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(4),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με τους στόχους της συνθήκης, θα πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια για την αρμονική και ισόρροπη ανάπτυξη των οικονομικών δραστηριοτήτων στο σύνολο της Κοινότητας με την κατάργηση όλων των εμποδίων στην ελευθερία εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητας.

(2) Παράλληλα με την κατάργηση αυτών των εμποδίων, θα πρέπει να ληφθεί πρόνοια σχετικά με την κατάσταση που ενδέχεται να δημιουργηθεί σε περίπτωση δυσχερειών ενός πιστωτικού ιδρύματος, ιδίως στην περίπτωση που το ίδρυμα αυτό έχει υποκαταστήματα σε άλλα κράτη μέλη.

(3) Η οδηγία εγγράφεται στο κοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο που δημιουργήθηκε με την οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και την άσκησή της(5). Εξ αυτού συνάγεται ότι, κατά την περίοδο της δραστηριότητάς του, το πιστωτικό ίδρυμα και τα υποκαταστήματά του αποτελούν μια ενιαία οντότητα, η οποία υπόκειται στην εποπτεία των αρμόδιων αρχών του κράτους όπου εκδόθηκε η άδεια λειτουργίας που ισχύει για όλη την Κοινότητα.

(4) Θα ήταν ιδιαίτερα άσκοπο να εγκαταλείπεται η ενότητα που αποτελεί το ίδρυμα με τα υποκαταστήματά του, όταν είναι αναγκαίο να ληφθούν μέτρα εξυγίανσης ή να κινηθεί διαδικασία εκκαθάρισης.

(5) Η έκδοση της οδηγίας 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ης Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγυήσεως των καταθέσεων(6), η οποία θέσπισε την αρχή της υποχρεωτικής συμμετοχής των πιστωτικών ιδρυμάτων σε σύστημα εγγυήσεως του κράτους μέλους καταγωγής, καθιστά επιτακτικότερη την ανάγκη αμοιβαίας αναγνώρισης των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης.

(6) Επιβάλλεται να ανατεθεί στις διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής η αποκλειστική αρμοδιότητα να αποφασίζουν και να εφαρμόζουν τα μέτρα εξυγίανσης που προβλέπονται στη νομοθεσία και τα συναλλακτικά ήθη του εν λόγω κράτους μέλους. Λόγω της δυσχέρειας που παρουσιάζει η εναρμόνιση των νομοθεσιών και των συναλλακτικών ηθών των κρατών μελών, θα πρέπει να καθιερωθεί η αμοιβαία αναγνώριση, εκ μέρους των κρατών μελών, των μέτρων που λαμβάνει έκαστο εξ αυτών για να αποκαταστήσει τη βιωσιμότητα των ιδρυμάτων στα οποία έχει χορηγήσει άδεια.

(7) Είναι απαραίτητο να εξασφαλισθεί ότι τα μέτρα εξυγίανσης που λαμβάνουν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, καθώς και τα μέτρα που λαμβάνουν τα πρόσωπα ή τα όργανα στα οποία οι αρχές αυτές αναθέτουν τη διαχείριση αυτών των μέτρων εξυγίανσης, παράγουν τα αποτελέσματά τους σε όλα τα κράτη μέλη, ακόμη και προκειμένου για μέτρα που καθιστούν δυνατή την αναστολή πληρωμών, την αναστολή εκτελεστικών μέτρων ή τη μείωση απαιτήσεων, καθώς και οιοδήποτε μέτρο ικανό να θίξει προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων.

(8) Ορισμένα μέτρα, ιδίως όσα θίγουν τη λειτουργία της εσωτερικής δομής των πιστωτικών ιδρυμάτων ή τα δικαιώματα των διαχειριστών ή των μετόχων, δεν χρειάζεται να καλυφθούν από την παρούσα οδηγία για να παράγουν πλήρη αποτελέσματα στα κράτη μέλη, εφόσον, βάσει του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, εφαρμοστέο είναι το δίκαιο του κράτους καταγωγής.

(9) Για ορισμένα μέτρα, ιδίως για όσα έχουν σχέση με τη διατήρηση των προϋποθέσεων εκδόσεως άδειας λειτουργίας, ισχύει ήδη η αμοιβαία αναγνώριση, σύμφωνα με την οδηγία 2000/12/ΕΚ, εφόσον, κατά τη θέσπισή τους, δεν θίγουν προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων.

(10) Εν προκειμένω, τα πρόσωπα που συμμετέχουν στην εσωτερική λειτουργία των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και οι διαχειριστές και οι μέτοχοι των ιδρυμάτων αυτών, υπό την ιδιότητά τους αυτή, δεν πρέπει να θεωρούνται ως "τρίτοι" κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

(11) Στα κράτη μέλη όπου βρίσκονται υποκαταστήματα, απαιτείται δημόσια ανακοίνωση με την οποία να πληροφορούνται οι τρίτοι την εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης, όταν αυτά τα μέτρα υπάρχει κίνδυνος να δημιουργήσουν προβλήματα στην άσκηση ορισμένων εκ των δικαιωμάτων τους.

(12) Η αρχή της ίσης μεταχείρισης μεταξύ των πιστωτών, όσον αφορά τη δυνατότητά τους να ασκήσουν ένδικα μέσα, επιβάλλει στις διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε οι πιστωτές του κράτους μέλους υποδοχής να μπορούν να ασκήσουν τα δικαιώματά τους των ένδικων μέσων εντός της προβλεπόμενης προς τούτο προθεσμίας.

(13) Πρέπει να προβλεφθεί ένας σχετικός συντονισμός του ρόλου των διοικητικών ή δικαστικών αρχών στον τομέα των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης των εγκατεστημένων σε διαφορετικά κράτη μέλη υποκαταστημάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων, η καταστατική έδρα των οποίων ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας.

(14) Εάν δεν έχουν ληφθεί μέτρα εξυγίανσης ή αν αυτά αποτύχουν, τα πιστωτικά ιδρύματα που αντιμετωπίζουν κρίση πρέπει να εκκαθαρίζονται. Θα πρέπει, στην περίπτωση αυτή, να προβλεφθούν ορισμένες διατάξεις με στόχο την αμοιβαία αναγνώριση των διαδικασιών εκκαθάρισης και των αποτελεσμάτων τους στην Κοινότητα.

(15) Ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής πριν από την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης μπορεί να παρατείνεται κατά την εκκαθάριση για να καθίσταται δυνατή η ομαλή διεξαγωγή των διαδικασιών εκκαθάρισης.

(16) Η ισότητα των πιστωτών απαιτεί να εκκαθαρίζεται το πιστωτικό ίδρυμα σύμφωνα με τις αρχές της ενότητας και της καθολικότητας, οι οποίες ορίζουν την αποκλειστική αρμοδιότητα των διοικητικών ή δικαστικών αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και την αναγνώριση των αποφάσεών τους που πρέπει να μπορούν να παράγουν, χωρίς καμία άλλη διατύπωση, σε όλα τα άλλα κράτη μέλη, τα αποτελέσματα που τους αποδίδει το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, εκτός εάν η παρούσα οδηγία ορίζει άλλως.

(17) Η εξαίρεση όσον αφορά τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης, επί ορισμένων συμβάσεων και δικαιωμάτων, περιορίζεται επί των αποτελεσμάτων αυτών και δεν καλύπτει τα άλλα θέματα που αφορούν τα μέτρα εξυγίανσης και τις διαδικασίες εκκαθάρισης, όπως η αναγγελία, η εξέλεγξη, η αποδοχή και η σειρά κατάταξης των απαιτήσεων που απορρέουν από αυτές τις συμβάσεις και δικαιώματα και οι κανόνες κατανομής του προϊόντος και ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων, που διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής.

(18) Η εκούσια εκκαθάριση είναι δυνατή όταν το πιστωτικό ίδρυμα είναι φερέγγυο. Ωστόσο, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής δύνανται, ενδεχομένως, να αποφασίζουν ένα μέτρο εξυγίανσης ή μια διαδικασία εκκαθάρισης, έστω και μετά την έναρξη εκούσιας εκκαθάρισης.

(19) Η ανάκληση της τραπεζικής άδειας λειτουργίας είναι μια από τις αναγκαίες συνέπειες της θέσης σε εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος. Ωστόσο, η εν λόγω ανάκληση δεν πρέπει να παρεμποδίζει τη συνέχιση ορισμένων δραστηριοτήτων του ιδρύματος εφόσον αυτό είναι αναγκαίο ή πρόσφορο για τις ανάγκες της εκκαθάρισης. Το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί πάντως να εξαρτά τη συνέχιση της δραστηριότητας από τη συμφωνία και τον έλεγχο των αρμόδιων αρχών του.

(20) Εξίσου σημαντική με τη δημόσια ανακοίνωση είναι η κατ' ιδίαν ενημέρωση των γνωστών πιστωτών, η οποία να τους επιτρέπει, εάν χρειασθεί, να αναγγέλουν τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν παρατηρήσεις σχετικά με τις απαιτήσεις τους εντός τακτής προθεσμίας. Αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί διακρίσεις εις βάρος των πιστωτών που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος από το κράτος μέλος καταγωγής, βάσει του τόπου διαμονής τους ή της φύσης των απαιτήσεών τους. Η ενημέρωση των πιστωτών πρέπει να συνεχίζεται τακτικά και με τον κατάλληλο τύπο κατά τη διαδικασία εκκαθάρισης.

(21) Αποκλειστικά και μόνο για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας στα μέτρα εξυγίανσης και τις διαδικασίες εκκαθάρισης που αφορούν τα εγκατεστημένα στην Κοινότητα υποκαταστήματα πιστωτικού ιδρύματος, του οποίου η έδρα ευρίσκεται σε τρίτη χώρα, οι ορισμοί του "κράτους μέλους καταγωγής", των "αρμόδιων αρχών" και των "διοικητικών ή δικαστικών αρχών", συμπίπτουν με εκείνους του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα.

(22) Όταν πιστωτικό ίδρυμα, που έχει την έδρα του εκτός της Κοινότητας, διαθέτει υποκαταστήματα σε πολλά κράτη μέλη, κάθε υποκατάστημα τυγχάνει, όσον αφορά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, εξατομικευμένης μεταχειρίσεως· σ' αυτή την περίπτωση, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές και οι αρμόδιες αρχές, καθώς και οι διαχειριστές και οι εκκαθαριστές καταβάλλουν προσπάθειες για το συντονισμό των ενεργειών τους.

(23) Μολονότι είναι σημαντικό να γίνει δεκτή η αρχή βάσει της οποίας το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής καθορίζει όλα τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης, δικονομικά ή ουσιαστικά, πρέπει ωστόσο να ληφθεί υπόψη ότι τα αποτελέσματα αυτά μπορεί να συγκρούονται με τους συνήθως ισχύοντες κανόνες στα πλαίσια της οικονομικής και χρηματοδοτικής δραστηριότητας του πιστωτικού ιδρύματος και των υποκαταστημάτων του στα άλλα κράτη μέλη. Η παραπομπή στη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους αποτελεί ενίοτε αναγκαίο μέσο μετριασμού της αρχής της εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής.

(24) Ο μετριασμός αυτός είναι αναγκαίος ιδίως για να προστατεύονται οι εργαζόμενοι που συνδέονται με το ίδρυμα με σύμβαση εργασίας, να διασφαλίζονται οι συναλλαγές που αφορούν ορισμένα αγαθά και να διαφυλάσσεται το αδιάβλητο των οργανωμένων αγορών, οι οποίες λειτουργούν σύμφωνα με το δίκαιο ενός κράτους μέλους και στις οποίες διενεργούνται συναλλαγές με αντικείμενο χρηματοοικονομικά μέσα.

(25) Οι συναλλαγές που πραγματοποιούνται στα πλαίσια συστήματος πληρωμής και διακανονισμού καλύπτονται από την οδηγία 98/26/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού στα συστήματα πληρωμών και στα συστήματα διακανονισμού αξιογράφων(7).

(26) Η έκδοση της παρούσας οδηγίας δεν αναιρεί τις διατάξεις της οδηγίας 98/26/ΕΟΚ, κατά τις οποίες η διαδικασία αφερεγγυότητας δεν πρέπει να έχει καμία επίπτωση στο αντιτάξιμο των εντολών που έχουν εισαχθεί εγκύρως σε ένα σύστημα, ούτε στις εγγυήσεις που έχουν δοθεί σε ένα σύστημα.

(27) Σε ορισμένα μέτρα εξυγίανσης ή διαδικασίες εκκαθάρισης προβλέπεται ο διορισμός προσώπου υπεύθυνου για τη διαχείριση των εν λόγω μέτρων ή διαδικασιών. Επομένως, η αναγνώριση του διορισμού του και των εξουσιών του σε όλα τα άλλα κράτη μέλη αποτελεί ουσιώδες στοιχείο για την υλοποίηση των αποφάσεων που λαμβάνονται στο κράτος μέλος καταγωγής· επιβάλλεται ωστόσο να προσδιορισθεί εντός ποίων ορίων ασκούνται οι εξουσίες του όταν ενεργεί σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος καταγωγής.

(28) Επιβάλλεται η προστασία των πιστωτών οι οποίοι συμβάλλονται με το πιστωτικό ίδρυμα πριν από τη θέσπιση μέτρου εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης, από τις διατάξεις περί ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού που προβλέπονται στο δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, όταν ο έλκων όφελος εκ της συναλλαγής αποδεικνύει ότι, κατά το εφαρμοστέο επί της συναλλαγής δίκαιο, δεν υφίσταται, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κανένα μέσο που να επιτρέπει την προσβολή της εν λόγω πράξης.

(29) Επιβάλλεται να διαφυλλαχθεί η εμπιστοσύνη των τρίτων αγοραστών στο περιεχόμενο των δημόσιων βιβλίων ή των λογαριασμών ως προς ορισμένα στοιχεία του ενεργητικού που αποτελούν αντικείμενο εγγραφής στα εν λόγω δημόσια βιβλία ή λογαριασμούς και, κατ' επέκταση, των αγοραστών ακινήτων, ακόμη και μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης ή τη λήψη μέτρου εξυγίανσης. Ο μόνος τρόπος για να διαφυλαχθεί η εμπιστοσύνη είναι να διέπεται το κύρος της κτήσης από το δίκαιο του τόπου όπου ευρίσκεται το ακίνητο ή του κράτους το οποίο επιτάσσει την τήρηση του δημόσιου βιβλίου ή του λογαριασμού.

(30) Τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης επί εκκρεμοδικίας διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο εκκρεμεί η δίκη, κατ' εξαίρεση από την εφαρμογή της lex concursus· τα αποτελέσματα αυτών των μέτρων και διαδικασιών επί των επιμέρους πράξεων αναγκαστικής εκτέλεσης που προκύπτουν από τις δίκες αυτές διέπονται από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, σύμφωνα με τον γενικό κανόνα που θέτει η παρούσα οδηγία.

(31) Επιβάλλεται να προβλεφθεί ότι οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ενημερώνουν αμελλητί τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για τη λήψη μέτρου εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης, ει δυνατόν πριν από τη λήψη του μέτρου ή την κίνηση της διαδικασίας ή, αν όχι, αμέσως μετά.

(32) Το επαγγελματικό απόρρητο όπως ορίζεται στο άρθρο 30 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ είναι ουσιώδες στοιχείο όλων των διαδικασιών ενημέρωσης ή διαβούλευσης. Για το λόγο αυτό, πρέπει να τηρείται από όλες τις διοικητικές αρχές στις διαδικασίες αυτές, ενώ οι δικαστικές αρχές εξακολουθούν να υπόκεινται, ως προς το σημείο αυτό, στις εθνικές διατάξεις που τις αφορούν,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα πιστωτικά ιδρύματα και τα υποκαταστήματά τους που έχουν συσταθεί σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους της καταστατικής έδρας, όπως ορίζονται στο άρθρο 1, πρώτο και τρίτο σημείο της οδηγίας 2000/12/ΕΚ, υπό την επιφύλαξη των όρων και εξαιρέσεων που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 της ίδιας οδηγίας.

2. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας που αφορούν τα υποκαταστήματα πιστωτικού ιδρύματος, η καταστατική έδρα του οποίου ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, εφαρμόζονται μόνον εάν υπάρχουν υποκαταστήματα του εν λόγω πιστωτικού ιδρύματος σε δύο τουλάχιστον κράτη μέλη της Κοινότητας.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

- "κράτος μέλος καταγωγής": το κράτος μέλος καταγωγής κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 6 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,

- "κράτος μέλος υποδοχής": το κράτος μέλος υποδοχής κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 7 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,

- "υποκατάστημα": υποκατάστημα κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 3 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,

- "αρχές αρμόδιες": οι αρμόδιες αρχές κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 4 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ,

- "διαχειριστής": πρόσωπο ή όργανο, διοριζόμενο από τις διοικητικές ή δικαστικές αρχές, έργο του οποίου είναι η διαχείριση των μέτρων εξυγίανσης,

- "διοικητικές ή δικαστικές αρχές": οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές των κρατών μελών οι αρμόδιες για τα μέτρα εξυγίανσης ή για τις διαδικασίες εκκαθάρισης,

- "μέτρα εξυγίανσης": τα μέτρα τα οποία έχουν σκοπό να διαφυλάξουν ή να αποκαταστήσουν την οικονομική κατάσταση πιστωτικού ιδρύματος και είναι δυνατόν να θίξουν προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που συνεπάγονται τη δυνατότητα αναστολής πληρωμών, αναστολής εκτελεστικών μέτρων ή μείωσης των απαιτήσεων,

- "εκκαθαριστής": κάθε πρόσωπο ή όργανο διοριζόμενο από τις διοικητικές ή δικαστικές αρχές, έργο του οποίου είναι η διαχείριση των διαδικασιών εκκαθάρισης,

- "διαδικασίες εκκαθάρισης": οι συλλογικές διαδικασίες τις οποίες κινούν και ελέγχουν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές κράτους μέλους με σκοπό τη ρευστοποίηση περιουσιακών στοιχείων υπό την εποπτεία των αρχών αυτών, ακόμη και όταν η διαδικασία αυτή περατώνεται με πτωχευτικό συμβιβασμό ή άλλο ανάλογο μέτρο.

- "οργανωμένη αγορά": οργανωμένη αγορά κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 13 της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ,

- "τίτλος": όλοι οι τίτλοι που αναφέρονται στο τμήμα Β του παραρτήματος της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ.

TITΛΟΣ ΙΙ

ΜΕΤΡΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ

Α. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εντός της Κοινότητας

Άρθρο 3

Λήψη μέτρων εξυγίανσης - Εφαρμοστέο δίκαιο

1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής είναι οι μόνες αρμόδιες να αποφασίζουν για την εφαρμογή ενός ή περισσότερων μέτρων εξυγίανσης σε πιστωτικό ίδρυμα, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων των εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη.

2. Τα μέτρα εξυγίανσης διέπονται από τους νόμους, κανονισμούς και διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος καταγωγής, εκτός αν άλλως ορίζει η παρούσα οδηγία.

Τα μέτρα εξυγίανσης παράγουν όλα τα αποτελέσματά τους σύμφωνα με το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους σε ολόκληρη την Κοινότητα, χωρίς άλλες διατυπώσεις, καθώς και έναντι τρίτων στα άλλα κράτη μέλη, και αν ακόμη οι ισχύουσες διατάξεις του κράτους μέλους υποδοχής δεν προβλέπουν τέτοια μέτρα ή εξαρτούν την εφαρμογή τους από προϋποθέσεις οι οποίες δεν πληρούνται.

Τα μέτρα εξυγίανσης παράγουν τα αποτελέσματά τους σε ολόκληρη την Κοινότητα μόλις παράγουν τα αποτελέσματά τους στο κράτος μέλος όπου έχουν ληφθεί.

Άρθρο 4

Ενημέρωση των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής

Oι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής υποχρεούνται να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για κάθε απόφασή τους να λάβουν μέτρα εξυγίανσης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να έχουν αυτά τα μέτρα, ει δυνατόν πριν από τη λήψη τους ή, άλλως, αμέσως μετά. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής.

Άρθρο 5

Ενημέρωση των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής

Εάν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους υποδοχής κρίνουν απαραίτητη τη λήψη, στην επικράτειά τους, ενός ή περισσοτέρων μέτρων εξυγίανσης, υποχρεούνται να ενημερώσουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής.

Άρθρο 6

Δημοσίευση

1. Εφόσον η εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης που αποφασίσθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2 ενδέχεται να θίξει τα δικαιώματα τρίτων σε κράτος μέλος υποδοχής, και αν η απόφαση η οποία διατάσσει το μέτρο υπόκειται σε ένδικο μέσο στο κράτος μέλος καταγωγής, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, ο διαχειριστής ή κάθε πρόσωπο αρμόδιο για το σκοπό αυτό στο κράτος μέλος καταγωγής, οφείλουν να δημοσιεύουν απόσπασμα της απόφασής τους στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και σε δύο εφημερίδες που κυκλοφορούν σε όλη την επικράτεια κάθε κράτους μέλους υποδοχής, ώστε να είναι εφικτή η έγκαιρη άσκηση του ένδικου μέσου.

2. Το προβλεπόμενο στην παράγραφο 1 απόσπασμα της απόφασης αποστέλλεται, το συντομότερο δυνατόν και με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο, στο Γραφείο των Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και στις δύο εφημερίδες που κυκλοφορούν σε όλη την επικράτεια κάθε κράτους μέλους υποδοχής.

3. Το Γραφείο των Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δημοσιεύει το απόσπασμα το αργότερο δώδεκα ημέρες μετά την αποστολή του.

4. Το δημοσιευόμενο απόσπασμα αποφάσεως πρέπει να αναφέρει, στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες των οικείων κρατών μελών, ιδίως το αντικείμενο και τη νομική βάση της ληφθείσας απόφασης, την προθεσμία ασκήσεως ενδίκων μέσων, και δη μια ευκόλως κατανοητή ένδειξη της ημερομηνίας λήξεως των προθεσμιών αυτών, καθώς και την ακριβή διεύθυνση των διοικητικών ή δικαστικών αρχών που είναι αρμόδιες να αποφανθούν επί του ενδίκου μέσου.

5. Τα μέτρα εξυγίανσης εφαρμόζονται ανεξάρτητα από τα μέτρα που προβλέπουν οι παράγραφοι 1 έως 3, και παράγουν πλήρη αποτελέσματα έναντι των πιστωτών, εκτός αν οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ή το σχετικό με τα μέτρα αυτά δίκαιο του εν λόγω κράτους ορίζουν άλλως.

Άρθρο 7

Καθήκον ενημέρωσης των γνωστών πιστωτών και δικαίωμα αναγγελίας απαιτήσεων

1. Εάν το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής επιβάλλει την αναγγελία απαιτήσεως για την αναγνώρισή της ή προβλέπει την υποχρεωτική κοινοποίηση του μέτρου στους πιστωτές που έχουν σε αυτό το κράτος την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους, οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ή ο διαχειριστής ενημερώνουν επίσης και όσους γνωστούς πιστωτές έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στα άλλα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις διαδικασίες του άρθρου 14 και του άρθρου 17 παράγραφος 1.

2. Εάν το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής παρέχει στους πιστωτές που έχουν σε αυτό το κράτος την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους, το δικαίωμα να αναγγέλλουν τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν παρατηρήσεις σχετικά με αυτές, τότε έχουν το αυτό δικαίωμα και οι πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στα άλλα κράτη μέλη. Το δικαίωμα αυτό ασκείται σύμφωνα με τις διαδικασίες του άρθρου 16 και του άρθρου 17 παράγραφος 2.

B. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εκτός της Κοινότητας

Άρθρο 8

Υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών

1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους υποδοχής υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος, του οποίου η καταστατική έδρα ευρίσκεται εκτός Κοινότητας, υποχρεούνται να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής, όπου το ίδρυμα έχει δημιουργήσει υποκαταστήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο του άρθρου 11 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ, τον δημοσιευόμενο ετησίως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για κάθε απόφασή τους να λάβουν μέτρα εξυγίανσης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσαν να έχουν αυτά τα μέτρα, ει δυνατόν πριν από τη λήψη τους ή, αν όχι, αμέσως μετά. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους υποδοχής οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του οποίου αποφάσισαν την εφαρμογή του μέτρου.

2. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 προσπαθούν να συντονίζουν τις ενέργειές τους.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ

Α. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εντός της Κοινότητας

Άρθρο 9

Έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης - Ενημέρωση των άλλων αρμόδιων αρχών

1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής οι οποίες είναι υπεύθυνες για την εκκαθάριση, είναι μόνες αρμόδιες να αποφασίζουν την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης πιστωτικού ιδρύματος, συμπεριλαμβανομένων των υποκαταστημάτων των εγκατεστημένων σε άλλα κράτη μέλη.

Η απόφαση περί ενάρξεως διαδικασίας εκκαθάρισης, την οποία λαμβάνει η διοικητική ή δικαστική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, αναγνωρίζεται, χωρίς άλλες διατυπώσεις, στο έδαφος όλων των άλλων κρατών μελών, στα οποία και παράγει αποτελέσματα μόλις η απόφαση αρχίσει να παράγει τα αποτελέσματά της στο κράτος μέλος έναρξης της διαδικασίας.

2. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής οφείλουν να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής για την απόφασή τους να κινήσουν διαδικασία εκκαθάρισης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσε να έχει αυτή η διαδικασία, ει δυνατόν πριν από την έναρξή της ή, άλλως, αμέσως μετά. Η διαβίβαση γίνεται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους καταγωγής.

Άρθρο 10

Εφαρμοστέο δίκαιο

1. Το πιστωτικό ίδρυμα εκκαθαρίζεται σύμφωνα με τους νόμους, κανονισμούς και διαδικασίες που ισχύουν στο κράτος μέλος καταγωγής, εκτός αν άλλως ορίζει η παρούσα οδηγία.

2. Το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής καθορίζει, ιδίως, τα ακόλουθα:

α) τα περιουσιακά στοιχεία των οποίων απεκδύθη το πιστωτικό ίδρυμα και τη μεταχείριση των περιουσιακών στοιχείων τα οποία απέκτησε μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης·

β) τις εξουσίες του πιστωτικού ιδρύματος και τις εξουσίες εκκαθαριστή·

γ) τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες είναι παραδεκτός ένας συμψηφισμός·

δ) τα αποτελέσματα της διαδικασίας εκκαθάρισης επί των υφισταμένων συμβάσεων, στις οποίες το πιστωτικό ίδρυμα είναι συμβαλλόμενο μέρος·

ε) τα αποτελέσματα της διαδικασίας εκκαθάρισης επί των ατομικών διώξεων, εκτός εάν υφίσταται εκκρεμοδικία, όπως προβλέπεται στο άρθρο 25·

στ) τις απαιτήσεις που πρέπει να αναγγελθούν στο παθητικό του πιστωτικού ιδρύματος και τη μεταχείριση των απαιτήσεων που προκύπτουν μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης·

ζ) τους κανόνες αναγγελίας, εξέλεγξης και αποδοχής των απαιτήσεων·

η) τους κανόνες διανομής του προϊόντος της ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων, την κατάταξη των απαιτήσεων και τα δικαιώματα των πιστωτών οι οποίοι ικανοποιήθηκαν μερικώς, μετά την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, δυνάμει εμπράγματου δικαιώματος ή μέσω συμψηφισμού·

θ) τις προϋποθέσεις και τα αποτελέσματα της περάτωσης της διαδικασίας εκκαθάρισης, ιδίως δια πτωχευτικού συμβιβασμού·

ι) τα δικαιώματα των πιστωτών μετά την περάτωση της διαδικασίας εκκαθάρισης·

ια) τον καταλογισμό των εξόδων και δαπανών της διαδικασίας εκκαθάρισης·

ιβ) τους κανόνες που άπτονται της ακυρότητας, ακυρωσίας και κήρυξης του ανενεργού των επιβλαβών για το σύνολο των πιστωτών δικαιοπραξιών.

Άρθρο 11

Γνωμοδότηση των αρμόδιων αρχών πριν από την εκούσια εκκαθάριση

1. Τα καταστατικά όργανα πιστωτικού ιδρύματος οφείλουν να ζητούν, με τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο, τη γνώμη των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής, πριν να λάβουν απόφαση για εκούσια εκκαθάριση.

2. Η εκούσια εκκαθάριση πιστωτικού ιδρύματος δεν κωλύει τη λήψη μέτρων εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης.

Άρθρο 12

Ανάκληση της άδειας λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος

1. Όταν αποφασίζεται η έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης πιστωτικού ιδρύματος ενώ δεν έχουν ληφθεί μέτρα εξυγίανσης, ή τα ληφθέντα έχουν αποτύχει, η άδεια λειτουργίας του εν λόγω ιδρύματος ανακαλείται, τηρουμένης ιδίως της διαδικασίας του άρθρου 22 παράγραφος 9 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ.

2. Η ανάκληση της άδειας λειτουργίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1 δεν κωλύει τον αρμόδιο ή τους αρμόδιους για την εκκαθάριση να εξακολουθήσουν ορισμένες δραστηριότητες του πιστωτικού ιδρύματος, στο βαθμό που απαιτείται ή ενδείκνυται για τις ανάγκες της εκκαθάρισης.

Το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να προβλέπει ότι οι δραστηριότητες αυτές ασκούνται με τη συγκατάθεση και υπό τον έλεγχο των αρμόδιων αρχών του εν λόγω κράτους μέλους.

Άρθρο 13

Δημοσίευση

Η δημόσια ανακοίνωση της απόφασης περί ενάρξεως της εκκαθαρίσεως εξασφαλίζεται από τους εκκαθαριστές ή οιαδήποτε διοικητική ή δικαστική αρχή, λαμβάνει δε χώρα διά καταχωρίσεως αποσπάσματος της απόφασης περί εκκαθαρίσεως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και σε δύο εφημερίδες τουλάχιστον οι οποίες κυκλοφορούν στην επικράτεια κάθε κράτους μέλους υποδοχής.

Άρθρο 14

Ενημέρωση των γνωστών πιστωτών

1. Μόλις αρχίσει η διαδικασία εκκαθάρισης, η διοικητική ή δικαστική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ή ο εκκαθαριστής ενημερώνει ταχέως και ατομικά τους πιστωτές οι οποίοι είναι γνωστοί και έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στα άλλα κράτη μέλη, εκτός αν το δίκαιο του κράτους καταγωγής δεν απαιτεί αναγγελία της απαιτήσεως προκειμένου να αναγνωρισθεί.

2. Η ενημέρωση αυτή γίνεται με την αποστολή σημειώματος το οποίο αναφέρει, μεταξύ άλλων, τις τηρητέες προθεσμίες, τις κυρώσεις που προβλέπονται ως προς τις προθεσμίες αυτές, το αρμόδιο όργανο ή αρχή προς το οποίο ή την οποία πρέπει να αναγγέλλονται οι απαιτήσεις ή οι παρατηρήσεις σχετικά με τις απαιτήσεις, καθώς και τα άλλα επιβεβλημένα μέτρα. Το σημείωμα αυτό αναφέρει επίσης αν οι πιστωτές, των οποίων οι απαιτήσεις έχουν προνόμιο ή εμπράγματη ασφάλεια, οφείλουν να προβαίνουν σε αναγγελία της απαιτήσεως.

Άρθρο 15

Εκπλήρωση παροχών

Ο προβαίνων σε εκπλήρωση παροχής προς ένα πιστωτικό ίδρυμα, το οποίο δεν είναι νομικό πρόσωπο και αποτελεί αντικείμενο διαδικασίας εκκαθάρισης που έχει αρχίσει σε άλλο κράτος μέλος, και όχι, όπως θα όφειλε, προς τον εκκαθαριστή της διαδικασίας αυτής, ελευθερώνεται εάν αγνοούσε την έναρξη της διαδικασίας. Μέχρις αποδείξεως του εναντίου, η άγνοια της έναρξης διαδικασίας εκκαθάρισης τεκμαίρεται, εφόσον η εκπλήρωση της παροχής έλαβε χώρα πριν από τα κατ' άρθρο 13 μέτρα δημοσιότητας. Εάν έλαβε χώρα μετά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 13 μέτρα δημοσιότητας, τεκμαίρεται, μέχρις αποδείξεως του εναντίου, ότι ο εκπληρώσας τελούσε εν γνώσει της έναρξης της διαδικασίας.

Άρθρο 16

Δικαίωμα αναγγελίας απαιτήσεων

1. Οι πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους καταγωγής, καθώς και οι δημόσιες αρχές των κρατών μελών, δικαιούνται να αναγγέλλουν εγγράφως τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν εγγράφως παρατηρήσεις σχετικά με αυτές.

2. Οι απαιτήσεις όλων των πιστωτών, οι οποίοι έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους καταγωγής, τυγχάνουν της αυτής μεταχείρισης και κατάταξης με τις ομοειδείς απαιτήσεις που τυχόν αναγγέλλουν πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους στο κράτος μέλος καταγωγής.

3. Εξαιρέσει των περιπτώσεων κατά τις οποίες το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής προβλέπει την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις, ο πιστωτής αποστέλλει αντίγραφο των τυχόν αποδεικτικών στοιχείων και αναφέρει το είδος της απαιτήσεως, το χρόνο της γένεσής της και το ύψος της. Αναφέρει επίσης εάν διεκδικεί για την απαίτησή του κάποιο προνόμιο, εμπράγματη ασφάλεια ή επιφύλαξη κυριότητας καθώς και τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία καλύπτονται από αυτή την ασφάλεια.

Άρθρο 17

Γλώσσες

1. Η κατ' άρθρα 13 και 14 ενημέρωση πραγματοποιείται στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους καταγωγής. Χρησιμοποιείται προς τούτο έντυπο που φέρει, σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον τίτλο "Πρόσκληση για αναγγελία απαιτήσεως· τηρητέες προθεσμίες", ή, εάν το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής προβλέπει την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις, τον τίτλο "Πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων σχετικά με απαίτηση· τηρητέες προθεσμίες".

2. Οι πιστωτές που έχουν την κατοικία, τη συνήθη διαμονή ή την καταστατική έδρα τους σε κράτος μέλος διάφορο του κράτους μέλους καταγωγής, μπορούν να αναγγέλουν την απαίτησή τους ή να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με αυτήν, στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες του εν λόγω κράτους μέλους. Στην περίπτωση όμως αυτή, η αναγγελία της απαιτήσεως (ή η υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με την απαίτηση) πρέπει να φέρει τον τίτλο "Αναγγελία απαιτήσεως" (ή "Υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις", αντιστοίχως), στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους καταγωγής. Είναι δυνατόν επίσης να υποχρεωθεί να προσκομίσει μετάφραση της αναγγελίας της απαιτήσεως ή της υποβολής των παρατηρήσεων επί των απαιτήσεων στη γλώσσα αυτή.

Άρθρο 18

Τακτική ενημέρωση των πιστωτών

Οι εκκαθαριστές ενημερώνουν τακτικά, και με τον κατάλληλο τρόπο, τους πιστωτές, ιδίως σχετικά με την πορεία της εκκαθάρισης.

Β. Πιστωτικά ιδρύματα με καταστατική έδρα εκτός Κοινότητας

Άρθρο 19

Υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών

1. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές του κράτους μέλους υποδοχής υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος, του οποίου η καταστατική έδρα ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, υποχρεούνται να ενημερώνουν αμελλητί, με όλα τα μέσα, τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής όπου το ίδρυμα έχει συστήσει υποκαταστήματα, τα οποία περιλαμβάνονται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 11 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ και δημοσιεύεται ετησίως στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, για την απόφασή τους να κινήσουν διαδικασία εκκαθάρισης, καθώς και για τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που θα μπορούσε να έχει αυτή η διαδικασία, ει δυνατόν πριν από την έναρξή της ή, αν όχι, αμέσως μετά. H διαβίβαση πραγματοποιείται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής το οποίο αναφέρεται το πρώτον.

2. Οι διοικητικές ή δικαστικές αρχές οι οποίες αποφασίζουν την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης ενός υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος του οποίου η καταστατική έδρα ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής σχετικά με την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης και την ανάκληση της άδειας.

Η διαβίβαση πραγματοποιείται μέσω των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής που αποφάσισε την έναρξη της διαδικασίας.

3. Οι προβλεπόμενες στην παράγραφο 1 διοικητικές ή δικαστικές αρχές προσπαθούν να συντονίζουν τις ενέργειές τους.

Οι τυχόν εκκαθαριστές προσπαθούν επίσης να συντονίζουν τις ενέργειές τους.

ΤΙΤΛΟΣ ΙV

KOΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΕΡΙ ΜΕΤΡΩΝ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ

Άρθρο 20

Αποτελέσματα επί ορισμένων συμβάσεων και δικαιωμάτων

1. Τα αποτελέσματα ενός μέτρου εξυγίανσης ή της έναρξης μιας διαδικασίας εκκαθάρισης:

α) επί των συμβάσεων και σχέσεων εργασίας, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το οποίο διέπει τη σύμβαση εργασίας·

β) επί συμβάσεως, η οποία παρέχει δικαίωμα καρπώσεως ακινήτου ή κτήσεως κυριότητας επ' αυτού, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται το ακίνητο. Το δίκαιο αυτό ορίζει και εάν ένα περιουσιακό στοιχείο είναι κινητό ή ακίνητο·

γ) επί των συμβατικών συμψηφισμών και συμβάσεων ανανέωσης οφειλής ("contractual netting") μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και των αντισυμβαλλομένων του, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το εφαρμοστέο σε αυτές τις συμβάσεις·

δ) επί των συμφώνων επαναγοράς ("repurchase agreements") μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και των αντισυμβαλλομένων του, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το εφαρμοστέο στις συμβάσεις αυτές, υπό την επιφύλαξη του στοιχείου ζ)·

ε) επί των δικαιωμάτων επί ακινήτου, πλοίου ή αεροσκάφους τα οποία χρήζουν καταχωρήσεως σε δημόσιο βιβλίο, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους το οποίο επιτάσσει την τήρηση του βιβλίου·

ζ) η υλοποίηση των δικαιωμάτων κυριότητας επί των τίτλων ή άλλων δικαιωμάτων επ' αυτών των τίτλων, των οποίων η ύπαρξη ή μεταβίβαση προϋποθέτει την εγγραφή τους σε δημόσιο βιβλίο, λογαριασμό ή σε κεντρικό σύστημα καταθέσεων, τηρούμενο ή ευρισκόμενο σε κράτος μέλος, διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο τηρείται ή ευρίσκεται το δημόσιο βιβλίο, ο λογαριασμός ή το κεντρικό σύστημα καταθέσεων στο οποίο έχουν εγγραφεί αυτά τα δικαιώματα·

η) οι συναλλαγές που διενεργούνται και οι διαδικασίες που εφαρμόζονται στα πλαίσια οργανωμένης αγοράς, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους που εφαρμόζεται στην εν λόγω αγορά, υπό την επιφύλαξη του στοιχείου ζ)·

θ) το εμπράγματο δικαίωμα ή η επιφύλαξη κυριότητας τρίτου, επί ενσωμάτων ή ασωμάτων, κινητών ή ακινήτων που ανήκουν στο πιστωτικό ίδρυμα ή ευρίσκονται στην κατοχή του, καθώς και οι πάσης φύσεως εμπράγματες ασφάλειες, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο το εφαρμοστέο στο εν λόγω δικαίωμα ή την εν λόγω επιφύλαξη κυριότητας ή εμπράγματη ασφάλεια, υπό την επιφύλαξη των στοιχείων α) έως ζ).

2. Υπό την επιφύλαξη της παραγράφου 1 στοιχεία γ), δ) και η), η έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης ή η λήψη μέτρου εξυγίανσης δεν θίγει το εκ του νόμου δικαίωμα του πιστωτή να συμψηφίσει την απαίτησή του με την απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος, αν ο συμψηφισμός αυτός επιτρέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους το εφαρμοστέο στην απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος.

Άρθρο 21

Απόδειξη του διορισμού εκκαθαριστή

1. Ο διορισμός διαχειριστή ή εκκαθαριστή αποδεικνύεται με την προσκόμιση επικυρωμένου αντιγράφου της απόφασης διορισμού ή με οποιαδήποτε άλλη βεβαίωση της διοικητικής ή δικαστικής αρχής του κράτους μέλους καταγωγής.

Είναι δυνατό να απαιτηθεί μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ο διαχειριστής ή ο εκκαθαριστής προτίθεται να ενεργήσει. Δεν απαιτείται νομιμοποίηση ή άλλη ανάλογη διατύπωση.

2. Οι διαχειριστές και οι εκκαθαριστές μπορούν να ασκούν εντός όλων των κρατών μελών όλες τις εξουσίες που μπορούν να ασκούν στο κράτος μέλος καταγωγής. Μπορούν επιπλέον να ορίζουν πρόσωπα για να τους επικουρούν ή, ενδεχομένως, να τους εκπροσωπούν κατά την εκτέλεση του μέτρου εξυγίανσης ή τη διαδικασία εκκαθάρισης, ιδίως στα κράτη μέλη υποδοχής, και ιδίως για να βοηθούν τη διευθέτηση των δυσχερειών που τυχόν συναντούν οι πιστωτές του κράτους μέλους υποδοχής.

3. Κατά την άσκηση των εξουσιών του, ο διαχειριστής ή ο εκκαθαριστής τηρεί το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο προτίθεται να ενεργήσει, ιδίως τις διαδικασίες ρευστοποίησης των περιουσιακών στοιχείων ενημέρωσης των μισθωτών εργαζομένων. Οι εξουσίες αυτές δεν μπορούν να περιλαμβάνουν δικαίωμα χρήσης βίας ούτε δικαίωμα λήψης απόφασης επί νομικών διαδικασιών ή διαφορών.

Άρθρο 22

Εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο

1. Ο διαχειριστής, ο εκκαθαριστής και κάθε διοικητική ή δικαστική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, μπορεί να ζητεί την καταχώρηση του μέτρου εξυγίανσης ή της απόφασης περί ενάρξεως διαδικασίας εκκαθάρισης στο κτηματολόγιο, στο μητρώο των εμπόρων και σε κάθε άλλο δημόσιο βιβλίο το οποίο τηρείται στα άλλα κράτη μέλη.

Πάντως, κάθε κράτος μέλος μπορεί να προβλέπει την υποχρεωτική εγγραφή. Στην περίπτωση αυτή, η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο αρχή ή πρόσωπο πρέπει να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για τη εξασφάλιση της εγγραφής αυτής.

2. Τα έξοδα καταχώρησης θεωρούνται ως έξοδα και δαπάνες της διαδικασίας.

Άρθρο 23

Επιβλαβείς πράξεις

1. Το άρθρο 10 δεν ισχύει για τους κανόνες περί ακυρότητας, ακυρωσίας ή ανενεργού πράξεων που είναι επιβλαβείς για το σύνολο των πιστωτών, εάν ο καθ' έλκων όφελος από τις πράξεις αυτές αποδείξει ότι:

- η πράξη η επιβλαβής για το σύνολο των πιστωτών διέπεται από το δίκαιο κράτους μέλους διάφορου του κράτους μέλους καταγωγής και ότι

- το δίκαιο αυτό δεν προβλέπει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, κανένα μέσο προσβολής της πράξης αυτής.

2. Εάν ένα μέτρο εξυγίανσης που ελήφθη από δικαστική αρχή θέτει κανόνες περί ακυρότητας, ακυρωσίας ή κήρυξης του ανενεργού των πράξεων που είναι επιβλαβείς για το σύνολο των πιστωτών και έχουν πραγματοποιηθεί πριν από τη λήψη του μέτρου, το άρθρο 3 παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 24

Προστασία τρίτων

Εάν το πιστωτικό ίδρυμα, μετά τη λήψη μέτρου εξυγίανσης ή την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, συνάψει δικαιοπραξία δια της οποίας διατίθενται εξ επαχθούς αιτίας:

- ακίνητο, ή

- πλοίο ή αεροσκάφος εγγραφόμενο υποχρεωτικά σε δημόσιο βιβλίο, ή

- τίτλοι ή δικαιώματα επ' αυτών των τίτλων, για την ύπαρξη ή τη μεταβίβαση των οποίων απαιτείται η εγγραφή σε δημόσιο βιβλίο ή λογαριασμό ή οι οποίοι τοποθετούνται σε κεντρικό σύστημα καταθέσεων που τηρείται ή ευρίσκεται σε κράτος μέλος,

το κύρος της δικαιοπραξίας διέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται το ακίνητο ή το οποίο επιτάσσει την τήρηση του βιβλίου, του λογαριασμού ή αυτού του συστήματος καταθέσεων.

Άρθρο 25

Εκκρεμοδικία

Τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή της διαδικασίας εκκαθάρισης επί εκκρεμούς δίκης με αντικείμενο πράγμα ή δικαίωμα των οποίων απεκδύθη το πιστωτικό ίδρυμα, διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους, στο οποίο υφίσταται η εκκρεμοδικία.

Άρθρο 26

Επαγγελματικό απόρρητο

Όλα τα πρόσωπα, τα οποία καλούνται να λάβουν ή να δώσουν πληροφορίες στο πλαίσιο των διαδικασιών ενημέρωσης ή διαβουλεύσεων που προβλέπονται στα άρθρα 4, 5, 8, 9, 11 και 19, δεσμεύονται από το επαγγελματικό απόρρητο, σύμφωνα με τους κανόνες και τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 30 της οδηγίας 2000/12/ΕΚ, εξαιρέσει των δικαστικών αρχών, για τις οποίες εφαρμόζονται οι ισχύουσες εθνικές διατάξεις.

ΤΙΤΛΟΣ V

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 27

Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι τις [...](8). Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι εθνικές διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται μόνον στα μέτρα εξυγίανσης που λαμβάνονται και τις διαδικασίες εκκαθάρισης που αρχίζουν μετά την ημερομηνία η οποία αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Μέτρα που ελήφθησαν ή διαδικασίες που άρχισαν πριν από την ημερομηνία αυτή, εξακολουθούν να διέπονται από το δίκαιο που ίσχυε κατά τη λήψη του μέτρου ή την έναρξη της διαδικασίας.

2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή, κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία.

Άρθρο 28

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 29

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

...,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 356 της 31.12.1985, σ. 55. ΕΕ C 36 της 8.2.1988, σ. 1.

(2) ΕΕ C 263 της 20.10.1986, σ. 13.

(3) ΕΕ C 332 της 30.10.1998, σ. 13.

(4) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Μαρτίου 1987 (ΕΕ C 99 της 13.4.1987, σ. 211), η οποία επιβεβαιώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1993 (EE C 342 της 20.12.1993, σ. 30), κοινή θέση του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 2000 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(5) ΕΕ L 126 της 26.5.2000, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2000/28/ΕΚ (ΕΕ L ...).

(6) ΕΕ L 135 της 31.5.1994, σ. 5.

(7) ΕΕ L 166 της 11.6.1998, σ. 45.

(8) Τρία έτη μετά τη δημοσίευση της παρούσας οδηγίας στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 9 Ιανουαρίου 1986 η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας βάσει του άρθρου 47 παράγραφος 2(1) της συνθήκης ΕΚ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατύπωσε τη γνώμη του σε πρώτη ανάγνωση στις 13 Mαρτίου 1987(2). Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της στις 2 Ιουλίου 1986. Βάσει αυτών των γνωμών, η Επιτροπή υπέβαλε μια τροποποιημένη πρόταση στις 11 Ιανουαρίου 1988. Tο Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα έδωσε τη γνώμη του στις 12 Ιουνίου 1996.

Στις 17 Ιουλίου 2000 το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 της συνθήκης.

Ο τίτλος της κοινής θέσης αναπροσαρμόστηκε ώστε να ληφθεί υπόψη η έκδοση της οδηγίας 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Mαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων(3).

II. ΣΤΟΧΟΙ

Προκειμένου να επιτευχθεί η ίση μεταχείριση των πιστωτών και η ομαλή λειτουργία της εξυγίανσης και της εκκαθάρισης των πιστωτικών ιδρυμάτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οδηγία επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι:

- οι διοικητικές και δικαστικές αρχές του κράτους μέλους καταγωγής είναι οι μόνες αρμόδιες για την εφαρμογή μέτρων εξυγίανσης και διαδικασιών εκκαθάρισης σύμφωνα με τη νομοθεσία και την πρακτική που ισχύουν στο εν λόγω κράτος μέλος, εκτός εάν η οδηγία ορίζει άλλως και

- διασφαλίζονται τα δικαιώματα των πιστωτών που κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους καταγωγής.

Η οδηγία δεν αποσκοπεί στην εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών αλλά στο να εξασφαλιστεί η αμοιβαία αναγνώριση των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης των κρατών μελών, καθώς και η απαραίτητη συνεργασία.

Προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, η κοινή θέση τροποποιεί την πρόταση της Επιτροπής και δίνει σαφέστερη διατύπωση σε ορισμένες διατάξεις. Επιπλέον, εισάγει μερικές νέες διατάξεις που σε μεγάλο βαθμό βασίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Mαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας(4). Με τις διατάξεις αυτές εξασφαλίζεται η συνοχή της κοινοτικής νομοθεσίας και, όπου χρειάζεται, ευθυγραμμίζονται οι συγκεκριμένοι κανόνες που διέπουν τις περιπτώσεις αφερεγγυότητας στον τραπεζικό τομέα με τους κανόνες για παρόμοια θέματα του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας ο οποίος τυγχάνει γενικότερης εφαρμογής στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι διατάξεις αυτές αποσκοπούν στην ενδυνάμωση των προαναφερόμενων στόχων, και κυρίως αφορούν την προστασία της θέσης των πιστωτών που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους καταγωγής του πιστωτικού ιδρύματος που αποτελεί αντικείμενο διαδικασίας εκκαθάρισης, στον καθορισμό των εξουσιών και των υποχρεώσεων του διαχειριστή/εκκαθαριστή και στην εισαγωγή διατάξεων που ενισχύουν τη νομική ασφάλεια με τον προσδιορισμό του εφαρμοστέου δικαίου σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, π.χ. όσον αφορά την ακίνητη περιουσία.

ΙΙΙ. ANAΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

Α. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

Στην κοινή θέση λαμβάνεται υπόψη η έκδοση:

- της δεύτερης οδηγίας του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1989, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος και για την τροποποίηση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ(5),

- της οδηγίας 94/19/EΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγύησης καταθέσεων,

- της οδηγίας 98/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1998, περί του αμετακλήτου του διακανονισμού στα πλαίσια των συστημάτων πληρωμής και διακανονισμού αξιογράφων(6),

- του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας,

- της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων(7), η οποία αποτελεί κωδικοποίηση ορισμένων οδηγιών που αφορούν τα πιστωτικά ιδρύματα, ιδίως της οδηγίας 77/780/EΟΚ (πρώτη τραπεζική οδηγία) και της οδηγίας 89/646/EΟΚ (δεύτερη τραπεζική οδηγία). Κατόπιν αυτού, όλες οι παραπομπές σε διατάξεις των οδηγιών αυτών έχουν αναπροσαρμοστεί ώστε να παραπέμπουν στο κωδικοποιημένο κείμενο.

Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις εξαιρέθηκαν από τον κανονισμό περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας λόγω των ειδικών ρυθμίσεων που ισχύουν για τους τομείς αυτούς. Οι εν λόγω δύο τομείς έχουν ορισμένα κοινά νομοθετικά χαρακτηριστικά (δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής, απαίτηση χορήγησης άδειας κ.λπ.). Η τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων(8) εξετάστηκε από το Συμβούλιο κατά το ίδιο διάστημα όπως η παρούσα πρόταση για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων και, όπου ήταν δυνατόν λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων συνθηκών κάθε τομέα, επελέγησαν παρόμοιες λύσεις.

Μετά την έκδοση της οδηγίας 94/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 1994, περί των συστημάτων εγγύησης καταθέσεων, τροποποιήθηκε ο τίτλος της οδηγίας (βλέπε ανωτέρω) και ο τίτλος IV της πρότασης της Επιτροπής διεγράφη και αντικαταστάθηκε από έναν νέο τίτλο IV για τις κοινές διατάξεις περί των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης.

Β. TΙΤΛΟΣ 1 - ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Η διατύπωση του άρθρου 1, το οποίο καθορίζει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας παραμένει ως είχε στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής εκτός από μια ειδικότερη παραπομπή στις εξαιρέσεις της οδηγίας 2000/12/EΟΚ. Έτσι, η προταθείσα από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τροποποίηση του άρθρου 1 της πρότασης της Επιτροπής έχει συμπεριληφθεί στην κοινή θέση.

Τα άρθρα 2 και 16 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής που παρέπεμπαν στα παραρτήματα που περιείχαν τα μέτρα και τις διαδικασίες που κάλυπτε η οδηγία, έχουν διαγραφεί. Το Συμβούλιο θεωρεί ότι οι ορισμοί των "μέτρων εξυγίανσης", των "διαδικασιών εκκαθάρισης", των "αρμόδιων αρχών" και των "διοικητικών ή δικαστικών αρχών" που περιέχονται στο άρθρο 2 της κοινής θέσης επαρκούν για την οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας. Με τη λύση αυτή αποφεύγεται το δύσκολο από νομική και τεχνική άποψη ζήτημα του πώς θα ενσωματώνονται στην οδηγία οι μελλοντικές μεταβολές του εθνικού δικαίου. Η τροπολογία για το άρθρο 2 της πρότασης της Επιτροπής, το νέο άρθρο 2α, καθώς και το νέο άρθρο 15α για τις διαδικασίες εκκαθάρισης, που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν έχουν συμπεριληφθεί στην κοινή θέση, εκτός από ότι υπάρχει πλέον ορισμός για τις διαδικασίες εκκαθάρισης (βλέπε παρακάτω).

Το άρθρο 2 της κοινής θέσης (άρθρο 3 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής) έχει τροποποιηθεί και περιέχει τώρα ορισμούς για μερικούς επιπλέον όρους προκειμένου να διευκρινιστούν καλύτερα οι όροι που χρησιμοποιούνται στην οδηγία.

Οι ορισμοί του "κράτους μέλους καταγωγής", του "κράτους μέλους υποδοχής" και των "αρμόδιων αρχών" αντιστοιχούν πλέον στους ορισμούς που εφαρμόζονται για τους όρους αυτούς στην ισχύουσα νομοθεσία. Προστέθηκε επίσης ο ορισμός του "υποκαταστήματος" σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.

Προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε σύγχυση σχετικά με τις αρχές που αναφέρονται στην οδηγία, προστέθηκε ένας ορισμός των "διοικητικών και δικαστικών αρχών" που διευκρινίζει ότι πρόκειται για τις αρχές τις αρμόδιες για τα μέτρα εξυγίανσης ή τις διαδικασίες εκκαθάρισης, σε αντίθεση με τις αρμόδιες αρχές για την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων. Δεδομένου ότι οι ορισμοί αυτοί καλύπτουν τις αρχές που είναι αρμόδιες τόσο για τα μέτρα εξυγίανσης όσο και για τις διαδικασίες εκκαθάρισης, η κοινή θέση περιλαμβάνει κατ' ουσίαν την τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το άρθρο 3 της πρότασης της Επιτροπής.

Τα "μέτρα εξυγίανσης" και οι "διαδικασίες εκκαθάρισης" ορίστηκαν κατά τρόπο που να λαμβάνεται υπόψη η διαγραφή των παραρτημάτων (βλέπε ανωτέρω). Ο ορισμός των "μέτρων εξυγίανσης" περιλαμβάνει τώρα ένα ουσιαστικό στοιχείο των μέτρων αυτών, ότι δηλαδή μπορούν να θίξουν προϋπάρχοντα δικαιώματα τρίτων, οι δε αιτιολογικές παράγραφοι 8 έως 10 διευκρινίζουν περαιτέρω το σκεπτικό αυτού του ορισμού. Ο ορισμός των "διαδικασιών εκκαθάρισης" περιλαμβάνει ένα στοιχείο που βασίζεται στον κανονισμό περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, συγκεκριμένα ο όρος καλύπτει και τις διαδικασίες που περατώνονται με πτωχευτικό συμβιβασμό ή άλλο ανάλογο μέσο. Δεδομένου ότι οι ορισμοί καλύπτουν τόσο τα μέτρα εξυγίανσης όσο και τις διαδικασίες εκκαθάρισης, η κοινή θέση περιλαμβάνει εν μέρει την ουσία του νέου άρθρου 2α που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και περιλαμβάνεται στο άρθρο 2 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής, στην οποία έχει συμπεριληφθεί ο ορισμός των διαδικασιών εκκαθάρισης που δεν υπήρχε στην αρχική πρόταση της Επιτροπής.

Προστέθηκαν οι ορισμοί του "διαχειριστή" και του "εκκαθαριστή", σύμφωνα με την οδηγία για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, προκειμένου να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής των άρθρων που αναφέρονται σε αυτά τα καθήκοντα.

Οι ορισμοί της "οργανωμένης αγοράς" και του "τίτλου" προστέθηκαν προκειμένου να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 20 ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις.

Γ. ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ - ΜΕΤΡΑ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ

Το άρθρο 3 (άρθρο 4 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής) αποτελεί το βασικότερο άρθρο της οδηγίας όσον αφορά τα μέτρα εξυγίανσης. Η κοινή θέση υιοθετεί, με ελάχιστες συντακτικές διαφορές, τις παραγράφους 1 και 2 της πρότασης της Επιτροπής οι οποίες θεσπίζουν την αρχή της καθολικής εφαρμογής των μέτρων που αποφασίζονται από το κράτος μέλος καταγωγής. Προκειμένου να μην θιγεί η αρχή της εποπτείας που ασκείται από τις αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, το Συμβούλιο διέγραψε την παράγραφο 3 η οποία άφηνε ανοικτή τη δυνατότητα στο κράτος μέλος υποδοχής να εφαρμόσει μέτρα εξυγίανσης μόνο σε ένα υποκατάστημα.

Η υποχρέωση ενημέρωσης των αρχών του κράτους μέλους υποδοχής που προβλέπεται στο άρθρο 4 (άρθρο 5 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής) διατηρείται στην κοινή θέση με ορισμένες ήσσονος σημασίας αλλαγές. Η κοινή θέση καθιστά σαφές ποιες αρχές αφορά η υποχρέωση αυτή και καθορίζει ακριβέστερα τις πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούνται. Βάσει της αρχής του ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής, το Συμβούλιο αποφάσισε να μην διατηρήσει την υποχρέωση του κράτους μέλους καταγωγής να ζητά τη γνώμη των αρχών του κράτους μέλους υποδοχής για τις συνέπειες των μέτρων εξυγίανσης. Η κοινή θέση ακολουθεί τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το άρθρο 5, δεδομένου ότι δεν περιλαμβάνει την εξαίρεση από την υποχρέωση ενημέρωσης που πρότεινε η Επιτροπή. Επιτρέποντας τη λήψη μέτρων χωρίς προηγούμενη ενημέρωση σε επείγουσες περιπτώσεις, η κοινή θέση υιοθετεί το πνεύμα του άρθρου 6α σχετικά με τις επείγουσες περιπτώσεις που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η υποχρέωση ενημέρωσης των αρχών του κράτους μέλους υποδοχής που προβλέπεται στο άρθρο 5(άρθρο 6 της πρότασης της Επιτροπής) διατηρείται με ορισμένες ήσσονος σημασίας αλλαγές που αποσκοπούν στο να καταστήσουν σαφέστερο το κείμενο. Όπως και στο άρθρο 3, το Συμβούλιο αποφάσισε να μην διατηρήσει το δεύτερο εδάφιο το οποίο άφηνε ανοικτή τη δυνατότητα στο κράτος μέλος υποδοχής να εφαρμόσει μέτρα εξυγίανσης μόνο σε ένα υποκατάστημα.

Το άρθρο 6 που αφορά τη δημοσίευση διατηρεί το άρθρο 7 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής με ορισμένες ήσσονος σημασίας αλλαγές. Η αναφορά στους μετόχους έχει διαγραφεί για τους λόγους που αναπτύσσονται στην αιτιολογική παράγραφο 8. Υπό το φως του άρθρου 7 της κοινής θέσης (βλέπε παρακάτω), το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν είναι ανάγκη να διατηρηθεί η παράγραφος 2 της πρότασης της Επιτροπής που προβλέπει την ειδοποίηση του κάθε πιστωτή χωριστά. Σύμφωνα με το άρθρο 3, η προθεσμία για την άσκηση προσφυγής πρέπει να καθορίζεται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο. Η κοινή θέση καθιστά υποχρεωτική τη δημοσίευση και έτσι ενσωματώνει την τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για το άρθρο 7 της πρότασης της Επιτροπής, η οποία είχε μόνο εν μέρει υιοθετηθεί στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής.

Το άρθρο 7 εισάγει ειδικές διατάξεις για την υποχρέωση ενημέρωσης των γνωστών πιστωτών και το δικαίωμα αναγγελίας απαιτήσεων προκειμένου να προστατευτούν τα δικαιώματα των πιστωτών που κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους καταγωγής του πιστωτικού ιδρύματος. Οι διατάξεις αυτές ευθυγραμμίζονται με τις αντίστοιχες διατάξεις που αφορούν τις διαδικασίες εκκαθάρισης, οι οποίες με τη σειρά τους είναι ευθυγραμμισμένες με τις αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας (βλέπε παρακάτω).

Δεδομένου ότι δεν υπάρχει στην κοινοτική νομοθεσία συντονισμός των διατάξεων που εφαρμόζονται στα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών, το Συμβούλιο αποφάσισε να περιοριστεί το άρθρο 8 που αφορά αυτά τα υποκαταστήματα στην υποχρέωση των διοικητικών και δικαστικών αρχών να ενημερώνουν τις αρχές των άλλων κρατών μελών στα οποία το ίδιο πιστωτικό ίδρυμα διαθέτει υποκαταστήματα και στην προσπάθεια συντονισμού των ενεργειών τους. Δεδομένου ότι δεν διορίζεται σε όλες τις περιπτώσεις διαχειριστής, το άρθρο 8 δεν επιβάλλει υποχρέωση στους διαχειριστές να συντονίζουν τις ενέργειές τους, αντίθετα με την περίπτωση των εκκαθαριστών σε διαδικασίες εκκαθάρισης (βλέπε παρακάτω). Οι πληροφορίες πρέπει να διαβιβάζονται υπό τους ίδιους όρους όπως οι πληροφορίες προς τα κράτη μέλη υποδοχής υποκαταστημάτων κοινοτικών πιστωτικών ιδρυμάτων οι οποίες καθορίζονται στο άρθρο 4.

Μετά τη διαγραφή των παραρτημάτων, διεγράφη και το άρθρο 9 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής. Το δε άρθρο 10 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής θεωρείται περιττό κατόπιν του άρθρου 3 της κοινής θέσης.

Δ. ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ - ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ

Το άρθρο 9 [άρθρο 11 παράγραφοι1 και 3 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής] διατηρεί τη βασική αρχή της καθολικότητας που καθορίζεται στο άρθρο 11 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής, αλλά με τροποποιημένη μορφή. Το κείμενο ευθυγραμμίζεται πλέον με το αντίστοιχο κείμενο για τα μέτρα εξυγίανσης των άρθρων 3 και 4 της κοινής θέσης. Υπογραμμίζει την αρχή της καθολικότητας και, προκειμένου να εξασφαλιστεί συνοχή στο εσωτερικό της οδηγίας, εισάγει την ίδια διαδικασία ενημέρωσης όπως για τα μέτρα εξυγίανσης.

Το άρθρο 10 παράγραφος 1 υπογραμμίζει την αρχή της καθολικότητας που καθορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής. Δεδομένου ότι το άρθρο 10 δεν περιέχει καμία αναφορά στην εφαρμογή της σύμβασης περί πτωχεύσεως, η οποία τώρα έχει λάβει τη μορφή του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, όπως συνέβαινε στην αρχή πρόταση της Επιτροπής, η κοινή θέση περιλαμβάνει την τροποποίηση που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για το άρθρο 11 της πρότασης της Επιτροπής και η οποία υιοθετήθηκε από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της. Η παράγραφος 2 προστέθηκε προκειμένου να διευκρινιστεί το πεδίο εφαρμογής της αρχής της καθολικότητας που καθορίζεται στην παράγραφο 1, όπως προβλέπεται και στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, με το να δοθεί ένας κατάλογος παραδειγμάτων του τι καθορίζει το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής.

Το άρθρο 11 που αφορά την εκούσια εκκαθάριση διατηρεί το άρθρο 12 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής με ορισμένες συντακτικές αλλαγές που αποσκοπούν στο να το καταστήσουν σαφέστερο. Η παράγραφος 2 της κοινής θέσης απλώς αναφέρει ότι η εκούσια εκκαθάριση δεν κωλύει τη λήψη μέτρων εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασίας εκκαθάρισης. Οι διατάξεις που αφορούν τα συγκεκριμένα μέτρα και διαδικασίες καθορίζονται σε άλλο σημείο της οδηγίας, οι δε αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής μπορούν πάντοτε, όπου χρειάζεται, να αποφασίσουν μέτρα εξυγίανσης ή διαδικασία εκκαθάρισης ακόμα και στην περίπτωση που έχει ήδη αρχίσει η εκούσια εκκαθάριση.

Το άρθρο 12 (άρθρο 13 της πρότασης της Επιτροπής) εισάγει συντακτικές αλλαγές και άλλες μεταβολές που προκύπτουν από την αρχή του ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής. Η παράγραφος 3 διεγράφη, δεδομένου ότι οι κανόνες για τη χορήγηση άδειας καθορίζονται στην οδηγία 2000/12/ΕΚ.

Το άρθρο 13 που αφορά τη δημοσίευση αντιστοιχεί στο άρθρο 14 παράγραφος 3 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής και έχει ευθυγραμμιστεί με την υποχρέωση δημοσίευσης που προβλέπει το άρθρο 6 παράγραφος 1 για τα μέτρα εξυγίανσης. Υιοθετώντας τη διάταξη αυτή, η κοινή θέση ενσωματώνει την τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το άρθρο 14 της πρότασης της Επιτροπής, το οποίο αποδέχτηκε η Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της. Το άρθρο 14 παράγραφος 1 της πρότασης της Επιτροπής διεγράφη κατόπιν του άρθρου 9 παράγραφος 1 και του άρθρου 10 της κοινής θέσης. Οι εξουσίες του εκκαθαριστή καθορίζονται στο άρθρο 21 παράγραφος 2 της κοινής θέσης και, κατά συνέπεια, διεγράφη το άρθρο 14 παράγραφος 2 που αναφερόταν στο θέμα αυτό.

Τα άρθρα 14, 15, 16 και 17 προστέθηκαν λόγω της έκδοσης του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, όπως εξηγείται στις γενικές παρατηρήσεις της κοινής θέσης, προκειμένου να συμπληρωθεί η οδηγία με ορισμένες πτυχές που δεν καλύπτονταν στην πρόταση της Επιτροπής.

Το άρθρο 14 που αφορά την ενημέρωση των πιστωτών έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 40 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας και καθορίζει διατάξεις για την υποχρέωση ενημέρωσης των γνωστών πιστωτών και το περιεχόμενο των παρεχόμενων πληροφοριών. Στόχος του άρθρου αυτού είναι να προστατεύσει τη θέση των πιστωτών που κατοικούν σε άλλα κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους καταγωγής του αφερέγγυου πιστωτικού ιδρύματος.

Το άρθρο 15 που αφορά την εκπλήρωση υποχρεώσεων έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 24 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Παρά την ύπαρξη διατάξεων για τη δημοσίευση, μπορεί να προκύψει μια κατάσταση κατά την οποία ένας χρεώστης του πιστωτικού ιδρύματος εκπληρώνει υποχρέωσή του προς το πιστωτικό ίδρυμα ενώ θα έπρεπε να την είχε εκπληρώσει προς τον εκκαθαριστή. Το άρθρο 15 αποσκοπεί ακριβώς στην προστασία του οφειλέτη που ενεργεί καλόπιστα. Όμως, η διάταξη καλύπτει μόνο τη σπάνια περίπτωση κατά την οποία η υποχρέωση εκπληρώνεται προς πιστωτικό ίδρυμα που είναι φυσικό πρόσωπο ή ένωση φυσικών προσώπων, δεδομένου ότι ο κίνδυνος να δεχθεί ένα πιστωτικό ίδρυμα μια πληρωμή κακόπιστα και χωρίς να ενημερώσει τον εκκαθαριστή θεωρείται ότι υπάρχει μόνο σε αυτές τις περιπτώσεις.

Το άρθρο 16 καθορίζει δύο θεμελιώδεις αρχές για τη διαδικασία εκκαθάρισης. Η παράγραφος 1, η οποία έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 39 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, καθορίζει ότι όλοι οι πιστωτές, καθώς και οι δημόσιες αρχές άλλων κρατών μελών, έχουν το δικαίωμα να προβάλλουν τις απαιτήσεις τους. Η διατύπωση "να αναγγέλλουν εγγράφως τις απαιτήσεις τους ή να υποβάλλουν εγγράφως παρατηρήσεις σχετικά με αυτές" επελέγη για το λόγο ότι η εθνική νομοθεσία ορισμένων κρατών μελών δεν απαιτεί την υποβολή απαιτήσεων αλλά μόνο παρατηρήσεων σχετικά με αυτές. Η παράγραφος 2 υπογραμμίζει μια θεμελιώδη αρχή της έννοιας της καθολικότητας, συγκεκριμένα ότι οι απαιτήσεις όλων των πιστωτών τυγχάνουν της αυτής μεταχείρισης και κατάταξης όπως αυτές των πιστωτών που κατοικούν στο κράτος μέλος καταγωγής. Η παράγραφος 3, η οποία έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 41 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, καθορίζει το περιεχόμενο των απαιτήσεων που υποβάλλονται από πιστωτές που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος.

Το άρθρο 17, το οποίο έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 42 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, καθορίζει το γλωσσικό καθεστώς που εφαρμόζεται στην αναγγελία απαιτήσεων. Ο βασικός κανόνας που ισχύει είναι ότι χρησιμοποιείται η γλώσσα του κράτους μέλους καταγωγής. Ο τίτλος "Πρόσκληση για αναγγελία απαιτήσεως/υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με απαίτηση. Τηρητέες προθεσμίες" πρέπει να αναγράφεται σε όλες τις επίσημες γλώσσες της Ένωσης. Για τους πιστωτές που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος, ο βασικός κανόνας είναι ότι έχουν το δικαίωμα να αναγγέλλουν τις απαιτήσεις τους σε μια από τις γλώσσες του κράτους αυτού, αν και μπορεί να ζητηθεί μετάφρασή τους, ενώ μόνο ο τίτλος "Αναγγελία απαιτήσεως - Υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με απαιτήσεις" θα είναι στη γλώσσα του κράτους μέλους καταγωγής.

Προκειμένου να εξασφαλιστούν τα δικαιώματα των πιστωτών κατά τη διάρκεια της εκκαθάρισης, εισήχθη μια νέα διάταξη, το άρθρο 18, η οποία υποχρεώνει τους εκκαθαριστές να ενημερώνουν τακτικά τους πιστωτές για την πορεία της εκκαθάρισης.

Δεδομένου ότι τα υποκαταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων τρίτων χωρών δεν υπόκεινται σε ρυθμίσεις σε κοινοτικό επίπεδο, το Συμβούλιο αποφάσισε, όπως συνέβη και για το άρθρο 8 σχετικά με τα μέτρα εξυγίανσης, να περιορίσει το άρθρο 19 (άρθρο 15 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής) στην επιβολή απαιτήσεων ως προς την ενημέρωση και τον συντονισμό. Η παράγραφος 1 ορίζει ότι οι αρχές των άλλων κρατών μελών υποδοχής πρέπει να ενημερώνονται πριν από την έναρξη της διαδικασίας εκκαθάρισης, είναι δε ευθυγραμμισμένη με την αντίστοιχη διαδικασία ενημέρωσης του άρθρου 8 παράγραφος 1. Η υποχρέωση εκ των υστέρων πληροφόρησης, που βασίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3 της πρότασης της Επιτροπής, προβλέπεται στην παράγραφο 2 η οποία επιβάλλει πρόσθετη υποχρέωση ενημέρωσης στην περίπτωση έναρξης διαδικασίας εκκαθάρισης και ανάκλησης άδειας. Η διαδικασία κοινοποίησης αυτών των πληροφοριών έχει ευθυγραμμιστεί με την παράγραφο 1. Η παράγραφος 3 ευθυγραμμίζεται με το άρθρο 8 παράγραφος 2 και επιβάλλει, επιπλέον, την υποχρέωση των εκκαθαριστών να συντονίζουν τις ενέργειές τους, δεδομένου ότι το έργο των εκκαθαριστών μπορεί να είναι εξίσου σημαντικό με αυτό των αρχών.

Το άρθρο 16 της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής διεγράφη κατόπιν της διαγραφής των παραρτημάτων (βλέπε ανωτέρω).

Ε. ΤΙΤΛΟΣ ΙV - ΚΟΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΕΞΥΓΙΑΝΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΕΚΚΑΘΑΡΙΣΗΣ

Ο τίτλος αυτός αποτελεί νέο στοιχείο σε σχέση με την πρόταση της Επιτροπής. Όπως περιγράφεται ανωτέρω, προκειμένου να επιτευχθούν οι σκοποί της οδηγίας και να εξασφαλιστεί η νομική συνοχή της κοινοτικής νομοθεσίας, το Συμβούλιο έκρινε ορθό να εισαγάγει ορισμένες πρόσθετες διατάξεις οι οποίες σε μεγάλο βαθμό βασίζονται στον κανονισμό περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Η πλειονότητα αυτών των συμπληρωματικών διατάξεων περιλαμβάνεται στον τίτλο IV, ο οποίος ομαδοποιεί τις κοινές διατάξεις των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης.

Το άρθρο 20 περιλαμβάνει διατάξεις για τα αποτελέσματα των μέτρων και των διαδικασιών επί ορισμένων συμβάσεων και δικαιωμάτων. Το άρθρο αυτό παρεκκλίνει από τη βασική αρχή της εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής που προβλέπεται στα άρθρα 3 και 10. Ο γενικός στόχος του άρθρου αυτού είναι να εξασφαλίσει τη νομική ασφάλεια σε ιδιαίτερες περιπτώσεις στις οποίες κρίνεται ότι η σπουδαιότητα ή η ειδική φύση της σύμβασης δικαιολογεί την παρέκκλιση από την αρχή της καθολικότητας.

Η πρώτη παρέκκλιση, που ορίζεται στην παράγραφο 1 στοιχείο a), αφορά τις συμβάσεις και σχέσεις εργασίας οι οποίες θα διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους που διέπει τη σύμβαση εργασίας. Η διάταξη αυτή, η οποία έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 10 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, εισήχθη για την προστασία των εργαζομένων υποκαταστήματος πιστωτικού ιδρύματος σε κράτος μέλος υποδοχής από τον κίνδυνο ξαφνικής υπαγωγής τους στη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους.

Η δεύτερη παρέκκλιση προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο β), η οποία έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 8 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, και ρυθμίζει τις συμβάσεις που αφορούν ακίνητη περιουσία. Σε όλα τα κράτη μέλη οι συμβάσεις αυτές υπόκεινται σε ειδικές διατάξεις που προστατεύουν τόσο τα συμβαλλόμενα μέρη όσο και το γενικότερο συμφέρον του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκονται. Το Συμβούλιο έκρινε επομένως ορθό να παρεκκλίνει από την αρχή της καθολικότητας και να ορίσει ότι τόσο η σύμβαση που παρέχει δικαίωμα καρπώσεως ακίνητης περιουσίας, π.χ. μια σύμβαση ενοικιάσεως, όσο και η σύμβαση που παρέχει δικαίωμα κτήσεως ακίνητης περιουσίας που βρίσκεται στο έδαφος κράτους μέλους, θα διέπονται από το δίκαιο του εν λόγω κράτους μέλους. Για να αποφευχθούν οποιεσδήποτε αμφιβολίες, δεδομένου ότι η νομοθεσία περί του τι συνιστά ακίνητη περιουσία μπορεί να διαφέρει στα κράτη μέλη, προβλέπεται ότι είναι βάσει του δικαίου του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου βρίσκεται το ακίνητο που καθορίζεται εάν ένα περιουσιακό στοιχείο είναι κινητό ή ακίνητο.

Η παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ) αφορούν, αντίστοιχα, τις συμφωνίες ανανέωσης οφειλής (συμφωνίες συμψηφισμού θετικών και αρνητικών υπολοίπων) μεταξύ του πιστωτικού ιδρύματος και των αντισυμβαλλομένων του και τις συμφωνίες επαναγοράς (συμφωνίες μεταξύ πωλητού και αγοραστού τίτλων βάσει των οποίων ο πωλητής συμφωνεί να επαναγοράσει τους τίτλους σε συμφωνημένη τιμή). Και στις δύο περιπτώσεις εφαρμόζεται το δίκαιο του κράτους μέλους το εφαρμοστέο στη συμφωνία. Οι συμφωνίες αυτές χρησιμοποιούνται ευρέως στις χρηματιστηριακές αγορές και το Συμβούλιο θεωρεί ότι η ειδική φύση αυτών των συμβάσεων επιβάλλει παρέκκλιση από την αρχή της καθολικής εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής, προκειμένου να προστατευτεί η λειτουργία των χρηματιστηριακών αγορών και να εξασφαλιστεί η νομική ασφάλεια για τα συμβαλλόμενα μέρη.

Η παράγραφος 1 στοιχείο ε) αφορά τα δικαιώματα που υπόκεινται σε καταχώρηση σε ειδικό βιβλίο, τα οποία θα διέπονται αποκλειστικά από δίκαιο του κράτους μέλους το οποίο επιβάλλει την τήρηση του βιβλίου. Η διάταξη αυτή, η οποία βασίζεται, χωρίς όμως να έχει ευθυγραμμιστεί πλήρως με αυτό, στο άρθρο 11 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, εισήχθη προκειμένου να αποφευχθεί το ενδεχόμενο σύγκρουσης με τα εθνικά συστήματα καταχώρησης ακινήτων, πλοίων ή αεροσκαφών στην περίπτωση που το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής περιέχει διατάξεις που μπορεί να είναι ασυμβίβαστες με το δίκαιο της χώρας που επιβάλλει την τήρηση του βιβλίου.

Η παράγραφος 1 στοιχείο ζ) αφορά τα δικαιώματα κυριότητας επί τίτλων, είτε είναι αποϋλοποιημένα είτε όχι, τα οποία καταχωρούνται σε βιβλίο, λογαριασμό ή κεντρικό σύστημα καταθέσεων σε κράτος μέλος. Η διάταξη αυτή αποσκοπεί στην προστασία των δικαιωμάτων επί των τίτλων αυτών από τα πιθανές αρνητικές συνέπειες των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης που έχουν κινηθεί σύμφωνα με το δίκαιο κράτους μέλους διαφορετικού από το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο τηρείται το βιβλίο, ο λογαριασμός ή το κεντρικό σύστημα καταθέσεων. Παράλληλα με το στοιχείο ε), τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή της διαδικασίας εκκαθάρισης έναντι πιστωτικού ιδρύματος επί των δικαιωμάτων κυριότητας τίτλων που βρίσκονται στην κατοχή του αφερέγγυου ιδρύματος θα διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο τηρείται ή βρίσκεται το βιβλίο, ο λογαριασμός ή το κεντρικό σύστημα καταθέσεων στο οποίο έχουν καταχωρηθεί τα σχετικά δικαιώματα.

Σχετικά με τις συναλλαγές που διενεργούνται σε οργανωμένη αγορά (χρηματιστήριο) όπως ορίζεται στο άρθρο 2, η παράγραφος 1 στοιχείο η) ορίζει, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας ότι, ανεξάρτητα από το στοιχείο ζ), τα αποτελέσματα των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης θα διέπονται αποκλειστικά από το δίκαιο του κράτους μέλους που εφαρμόζεται στην εν λόγω αγορά. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι να εξασφαλιστεί η λειτουργία των αγορών αυτών και να προστατευτεί η ισορροπία που επιτυγχάνει το δίκαιο το εφαρμοζόμενο στην αγορά αυτή από τις πιθανές στρεβλωτικές συνέπειες της εφαρμογής μέτρων εξυγίανσης ή διαδικασιών εκκαθάρισης που έχουν επιβληθεί βάσει άλλου νομικού συστήματος, πράγμα που θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις σε πολύ ευρύτερο κύκλο από αυτόν του αφερέγγυου ιδρύματος και των αντισυμβαλλομένων του.

Μια παρόμοια διάταξη που έχει εισαχθεί στην παράγραφο 1 στοιχείο θ) σχετικά με τα εμπράγματα δικαιώματα και τις επιφυλάξεις κυριότητας επί περιουσιακών στοιχείων που ανήκουν στο αφερέγγυο πιστωτικό ίδρυμα, προβλέπει ότι τα δικαιώματα αυτά θα διέπονται αποκλειστικά από το εφαρμοστέο στα δικαιώματα αυτά δίκαιο. Η διάταξη αυτή βασίζεται, αν και δεν είναι πλήρως εναρμονισμένη, με τα άρθρα 5 και 7 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Τα εμπράγματα δικαιώματα δεν ορίζονται, δεδομένου ότι η οδηγία δεν αποσκοπεί στην εισαγωγή εναρμόνισης αυτής της έννοιας.

Η παράγραφος 2 σχετικά τον συμψηφισμό απαιτήσεων ορίζει, σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, ότι το δικαίωμα του πιστωτή να συμψηφίσει απαίτησή του με απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος δεν θίγεται από τα μέτρα εξυγίανσης ή τη διαδικασία εκκαθάρισης στην περίπτωση που ο συμψηφισμός αυτός επιτρέπεται από το δίκαιο του κράτους μέλους που εφαρμόζεται στην απαίτηση του πιστωτικού ιδρύματος, ανεξαρτήτως του αν επιτρέπεται αυτός ο συμψηφισμός από το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής.

Το άρθρο 21 παράγραφος 1 έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 19 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Καθορίζει τις τυπικές απαιτήσεις σχετικά με την απόδειξη του διορισμού διαχειριστή ή εκκαθαριστή προκειμένου να αποφευχθούν οι οποιεσδήποτε σχετικές αμφιβολίες. Οι παράγραφοι 2 και 3 έχουν ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 18 παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας και καθορίζουν τις εξουσίες του διαχειριστή/εκκαθαριστή. Σύμφωνα με την αρχή της εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής, ο διαχειριστής/εκκαθαριστής μπορεί να ασκεί σε όλα τα κράτη μέλη τις εξουσίες που μπορεί να ασκεί στο κράτος μέλος καταγωγής. Δεδομένου ότι δεν υπάρχει δυνατότητα δευτεροβάθμιων διαδικασιών και ενδέχεται το αφερέγγυο ίδρυμα να έχει σοβαρές υποχρεώσεις σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη υποδοχής, το άρθρο 2 ορίζει ότι ο διαχειριστής/εκκαθαριστής μπορεί να διορίσει πρόσωπα για να τον επικουρούν στη διευθέτηση των δυσχερειών που συναντούν οι πιστωτές στα κράτη μέλη υποδοχής. Δεδομένου ότι η οδηγία δεν αποσκοπεί στη διεύρυνση των εκτελεστικών ή δικαστικών αρμοδιοτήτων του κράτους μέλους καταγωγής, η παράγραφος 3 καθιστά σαφές ότι ο διαχειριστής/εκκαθαριστής πρέπει να τηρεί το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο προτίθεται να ενεργήσει και ότι στις εξουσίες του δεν περιλαμβάνεται δικαίωμα χρήσεως βίας η δικαίωμα λήψεως αποφάσεων επί νομικών διαδικασιών ή διαφορών.

Το άρθρο 22 επίσης αποσκοπεί στη διασαφήνιση των εξουσιών του διαχειριστή/εκκαθαριστή. Η αρχή της καθολικής εφαρμογής των μέτρων εξυγίανσης και των διαδικασιών εκκαθάρισης χωρίς άλλες διατυπώσεις καθορίζεται στα άρθρα 3 και 9. Ωστόσο, επειδή η καταχώρηση σε ορισμένα συγκεκριμένα βιβλία μπορεί να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εξασφάλιση της διαφάνειας και της νομικής ασφάλειας σε διάφορα κράτη μέλη, ορίζεται, σύμφωνα με τα άρθρα 22 και 23 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας, ότι ο διαχειριστής/εκκαθαριστής έχει την εξουσία να ζητά την καταχώρηση του μέτρου ή των διαδικασιών στο κατάλληλο βιβλίο σε άλλα κράτη μέλη.

Το άρθρο 23 παράγραφος 1 σχετικά με τις επιβλαβείς πράξεις έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 13 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Το άρθρο αυτό παρεκκλίνει από την αρχή της καθολικής εφαρμογής του δικαίου του κράτους μέλους καταγωγής για τις διαδικασίες εκκαθάρισης σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, αυτή κατά την οποία μια πράξη, π.χ. μια σύμβαση, που είναι άκυρη σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής έχει συναφθεί από τον αντισυμβαλλόμενο με την πεποίθηση ότι η σύμβαση αυτή δεν είναι δυνατόν να ακυρωθεί. Σκοπός της διάταξης αυτής είναι η προστασία των δίκαιων προσδοκιών του αντισυμβαλλομένου στην περίπτωση αυτή. Για τα μέτρα εξυγίανσης, η παράγραφος 2 ορίζει ότι η αρχή της καθολικής εφαρμογής που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της κοινής θέσης δεν εφαρμόζεται στις εν λόγω περιπτώσεις.

Το άρθρο 24 έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 14 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Αφορά πράξεις, π.χ. συμβάσεις, οι οποίες έχουν συναφθεί από το αφερέγγυο πιστωτικό ίδρυμα μετά τη λήψη μέτρων εξυγίανσης ή την έναρξη διαδικασιών εκκαθάρισης. Δικαιολογείται από τους ίδιους στόχους όπως αυτοί του άρθρου 20 παράγραφος 1 στοιχεία β), ε) και ζ), δηλαδή την ανάγκη εξασφάλισης νομικής ασφάλειας για τα συμβαλλόμενα μέρη και εμπιστοσύνης του κοινού στα βιβλία καταχώρησης ή στα συστήματα καταθέσεων.

Το άρθρο 25 που αφορά τα αποτελέσματα επί των περιπτώσεων εκκρεμοδικίας έχει ευθυγραμμιστεί με το άρθρο 15 του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας. Καθιστά σαφές ότι ναι μεν είναι το δίκαιο του κράτους μέλους καταγωγής που διέπει τις προσφυγές των πιστωτών σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 και τα άρθρα 9 και 10, αλλά είναι το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποίο υφίσταται εκκρεμοδικία το οποίο διέπει το ζήτημα των αποτελεσμάτων των μέτρων εξυγίανσης ή των διαδικασιών εκκαθάρισης επί εκκρεμούς δίκης με αντικείμενο πράγματα ή δικαιώματα που συγκαταλέγονται στην πτωχευτική περιουσία του αφερέγγυου πιστωτικού ιδρύματος.

Το άρθρο 26 που αφορά το επαγγελματικό απόρρητο εισήχθη προκειμένου να ευθυγραμμιστεί η παρούσα οδηγία με τις απαιτήσεις της οδηγίας 2000/12/ΕΚ και να εναρμονιστούν οι απαιτήσεις επαγγελματικού απορρήτου για όλες τις πτυχές των τραπεζικών ρυθμίσεων. Οι δικαστικές αρχές εξακολουθούν να διέπονται από τις ισχύουσες εθνικές διατάξεις.

ΣΤ. ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Οι διατάξεις για την εφαρμογή και έναρξη ισχύος προσαρμόστηκαν στις τρέχουσες πρακτικές της κοινοτικής νομοθεσίας.

Ζ. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΟ ΜΕΡΟΣ

Το αιτιολογικό μέρος έχει αναπροσαρμοστεί και έχουν εισαχθεί νέες παράγραφοι που εξηγούν τις προαναφερόμενες αλλαγές. Οι τροπολογίες του αιτιολογικού που υπέβαλε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέστησαν περιττές μετά την έκδοση της οδηγίας 94/19/ΕΚ περί των συστημάτων εγγύησης των καταθέσεων και του κανονισμού περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας και κατά συνέπεια δεν συμπεριλήφθηκαν στην κοινή θέση.

IV. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Το Συμβούλιο θεωρεί ότι όλες οι τροποποιήσεις που έγιναν στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής είναι πλήρως σύμφωνες με τους στόχους της προτεινόμενης οδηγίας. Το κυριότερο μέρος των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει συμπεριληφθεί στην κοινή θέση. Όλες οι αλλαγές που έγιναν και οι νέες διατάξεις που εισήχθησαν για λόγους ευθυγράμμισης με τον κανονισμό περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας εξυπηρετούν την ενίσχυση των στόχων της οδηγίας και εξασφαλίζουν τη νομική συνοχή της κοινοτικής νομοθεσίας.

(1) Πρώην άρθρο 57 παράγραφος 2.

(2) Γνώμη που επιβεβαιώθηκε στις 27 Oκτωβρίου 1999 (ΕΕ C 154 της 5.6.2000).

(3) ΕΕ L 135 της 31.5.1994, σ. 5.

(4) ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1.

(5) Οδηγία 89/646/EΟΚ (ΕΕ L 386 της 30.12.1989, σ. 1).

(6) ΕΕ L 166 της 11.6.1998, σ. 45.

(7) ΕΕ L 126 της 26.5.2000, σ. 1.

(8) ΕΕ C 253 της 6.10.1989, σ. 3.