Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για την ίδρυση του Ταμείου Συνοχής (1)

(94/C 217/01)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

Εκτιμώντας ότι το άρθρο 2 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προβλέπει, μεταξύ άλλων αποστολών, την προαγωγή της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, που συνιστούν σημαντικούς στόχους για την ανάπτυξη και την επιτυχία της Κοινότητας, και ότι στο άρθρο 3 επίσης αναφέρεται η ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής ως μία από τις δραστηριότητες της Κοινότητας για την επίτευξη των στόχων που παρατίθενται στο άρθρο 2.

Εκτιμώντας ότι το άρθρο 130 Α της Συνθήκης ορίζει ότι η Κοινότητα, προκειμένου να προαχθεί η αρμονική ανάπτυξη του συνόλου της Κοινότητας, αναπτύσσει δράση με σκοπό την ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής της συνοχής, αποσκοπώντας ιδιαιτέρως στη μείωση των διαφορών μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διάφορων περιοχών και στην κάλυψη της καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών, συμπεριλαμβανομένων των αγροτικών περιοχών.

Εκτιμώντας ότι, σε δήλωση που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη, τα κράτη μέλη έχουν αναγνωρίσει ότι στις εξόχως απόκεντρες περιοχές της Κοινότητας (Γαλλικά Υπερπόντια Διαμερίσματα, Αζόρες, Μαδέρα και Κανάριοι Νήσοι) σημειώνεται σοβαρή διαρθρωτική καθυστέρηση, που επιτείνεται από διάφορα φαινόμενα, η διατήρηση και συσσώρευση των οποίων δυσχεραίνουν σοβαρά την οικονομική και κοινωνική τους ανάπτυξη.

Εκτιμώντας ότι το άρθρο 130 Δ προβλέπει την ίδρυση Ταμείου Συνοχής που θα συμμετέχει χρηματοδοτικώς στην υλοποίηση έργων στους τομείς του περιβάλλοντος και των διευρωπαϊκών δικτύων όσον αφορά την υποδομή των μεταφορών.

Εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη έχουν συμφωνήσει ότι το Ταμείο Συνοχής θα παρέχει κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή για την υλοποίηση έργων στα κράτη μέλη των οποίων το κατά κεφαλήν Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν (ΑΕΠ) είναι κατώτερο από το 90 % του κοινοτικού μέσου όρου και τα οποία έχουν καθορίσει πρόγραμμα στα πλαίσια του οποίου πληρούν τα κριτήρια οικονομικής σύγκλισης που παρατίθενται στο άρθρο 104 Γ της Συνθήκης.

Εκτιμώντας ότι οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, οι οποίοι συνήλθαν στη Λισσαβώνα στις 26 και 27 Ιουλίου 1992 και στο Εδιμβούργο στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 1992, συμφώνησαν επί των αρχών και του τρόπου εφαρμογής του Ταμείου Συνοχής και ότι, βάσει των χρηματοδοτικών προοπτικών του γενικού προϋπολογισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι οι διαθέσιμοι πόροι για ανάληψη υποχρεώσεων στο πλαίσιο του Ταμείου Συνοχής θα ανέλθουν σε 15 150 δισεκατομμύρια Ecu.

Εκτιμώντας ότι, επειδή ενδέχεται να σημειωθούν καθυστερήσεις στην κύρωση της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων κάλεσαν την Επιτροπή να παρουσιάσει, και το Συμβούλιο να υιοθετήσει, πριν από την 1η Απριλίου 1993, πρόταση για σύσταση προσωρινού οργάνου, βάσει του άρθρου 235 της Συνθήκης της Ρώμης, με το οποίο να μπορέσει να παρασχεθεί,

(2) ΕΕ αριθ. C 39 της 9. 2. 1994, σσ. 6-12.

οικονομική στήριξη στην Ιρλανδία, την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία στους τομείς εφαρμογής του Ταμείου Συνοχής.

Εκτιμώντας ότι, σε απάντηση στην πρόσκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, η Επιτροπή πρότεινε και το Συμβούλιο υιοθέτησε, στις 30 Μαρτίου 1993, τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 792/93 (1) για την ίδρυση χρηματοδοτικού μέσου συνοχής, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ από 1ης Απριλίου 1993, και ότι εφαρμόζεται μέχρι την 1η Απριλίου 1994 και ότι, με απόφαση του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 1994, η περίοδος εφαρμογής του κανονισμού αυτού παρετάθη ως τις 31 Δεκεμβρίου 1994, προκειμένου να εξασφαλισθεί συνέχεια μεταξύ του μέσου αυτού και του Ταμείου Συνοχής.

Εκτιμώντας ότι στις 21 Δεκεμβρίου 1993 η Επιτροπή παρουσίασε στο Συμβούλιο πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την ίδρυση του Ταμείου Συνοχής και πρόταση κανονισμού για τις διατάξεις εφαρμογής του (2).

Εκτιμώντας ότι στις 3 Μαρτίου 1994 το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τα άρθρα 130 Δ και 198 Γ της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών (ΕΤΠ) σχετικά με την πρόταση κανονισμού για την ίδρυση του Ταμείου Συνοχής, ζητώντας της να καταρτίσει τη γνωμοδότησή της εντός προθεσμίας ενός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης.

ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ

ομόφωνα, στη 2η σύνοδο ολομέλειάς της, που πραγματοποιήθηκε στις 5 και 6 Απριλίου 1994 (συνεδρίαση της 5ης Απριλίου 1994), την ακόλουθη γνωμοδότηση, η οποία εκπονήθηκε από τον γενικό εισηγητή κ. Joaυ Bosco Mota Amaral.

21. Γενικές παρατηρήσεις

1.1. Γενική έγκριση

Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι η παρούσα πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου και το Ταμείο Συνοχής που θεσπίζεται με αυτή αντιστοιχούν, σε γενικές γραμμές, στους στόχους που καθορίζονται στα βασικά έγγραφα που μνημονεύονται στις αιτιολογικές σκέψεις και αποτελούν, ως πρακτική έκφραση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης, πολύ θετική συμβολή για την ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης των πλέον απόκεντρων περιφερειών των κρατών μελών και των περιφερειών της Ένωσης που παρουσιάζουν καθυστέρηση στην ανάπτυξή τους.

Γι'αυτό η ΕΤΠ συμφωνεί γενικά με το υπό εξέταση έγγραφο, επικροτεί την πρόταση και συνιστά να εγκριθεί και να τεθεί σε ισχύ επειγόντως, έτσι ώστε να αρχίσει η εφαρμογή του.

1.2. Κανονισμός για τις διατάξεις εφαρμογής

Σύμφωνα με το άρθρο 198 Γ της Συνθήκης, και δεδομένης της σημασίας του Ταμείου Συνοχής για την επίτευξη του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, η ΕΤΠ κρίνει σκόπιμο να συμπεριλάβει στην παρούσα γνωμοδότηση παρατηρήσεις σχετικά με την πρόταση κανονισμού για τις διατάξεις εφαρμογής του Ταμείου Συνοχής, που υποβλήθηκε από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 21 Δεκεμβρίου 1993 [έγγραφο COM(93) 699 τελικό].

1.3. Επικουρικότητα και εταιρική σχέση

Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στη Συνθήκη για την Ένωση, τη σύσταση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου να στηριχθούν οι διατάξεις εφαρμογής του Ταμείου Συνοχής στην πείρα που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων και το γεγονός ότι μία από τις θεμελιώδεις αρχές της μεταρρύθμισης των διαρθρωτικών ταμείων είναι η αρχή της εταιρικής σχέσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/93 του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1993 (3), η ΕΤΠ φρονεί ότι οι αρμόδιες περιφερειακές και τοπικές αρχές πρέπει να έχουν στενή σχέση με τη διαχείριση του Ταμείου Συνοχής (καθορισμός προτεραιοτήτων, αξιολόγηση και παρακολούθηση των έργων και συμμετοχή στις επιτροπές παρακολούθησης που θα συσταθούν εν καιρώ), και συνιστά στην Επιτροπή να λαμβάνει υπόψη της, κατά την έγκριση των έργων, τις γνωμοδοτήσεις των άμεσα ενδιαφερόμενων περιφερειακών και τοπικών αρχών.

1.4. Συντονισμός των αναπτυξιακών μέσων

Η προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής απαιτεί συντονισμένη δράση των διάφορων κοινοτικών χρηματοδοτικών μέσων, και συγκεκριμένα των διαρθρωτικών ταμείων, του Ταμείου Συνοχής και της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Η ΕΤΠ φρονεί, επίσης, ότι, κατά την έγκριση σχεδίων για τα οποία υποβάλλεται αίτηση για χρηματοδότηση από το Ταμείο Συνοχής, η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη συμβατότητά τους με τα μέτρα που προβλέπονται από τα λειτουργικά προγράμματα που έχουν εγκριθεί βάσει του κοινοτικού πλαισίου στήριξης κάθε περιφέρειας, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί καλύτερη συνδυασμένη δράση του συνόλου των χρησιμοποιούμενων αναπτυξιακών μέσων (ιδίως μέσω της ένταξης των ενδεικτικών χρηματικών ποσών του Ταμείου Συνοχής στο ενδεικτικό χρηματοδοτικό σχέδιο των κοινοτικών πλαισίων στήριξης).

1.5. Συγκέντρωση

Η ΕΤΠ σημειώνει τη διάταξη βάσει της οποίας μέχρι το τέλος 1999 μόνο τα τέσσερα κράτη μέλη που πληρούν, αυτή τη στιγμή, τα κριτήρια ΑΕΠ, που θεσπίσθηκαν στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου, θα είναι επιλέξιμα για βοήθεια από το Ταμείο Συνοχής. Τούτο συμφωνεί με την αρχή της γεωγραφικής συγκέντρωσης των κοινοτικών διαρθρωτικών πόρων όπως καθιερώθηκε στη μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων. Η ΕΤΠ σημειώνει ότι αριθμός περιφερειών του Στόχου Ι διαμέσου της Κοινότητας δεν θα λάβει οιαδήποτε ενίσχυση από το Ταμείο Συνοχής έστω και αν υπάρχει μεγάλη στέρηση στις περιφέρειες αυτές. Η ΕΤΠ επιθυμεί να διασφαλίσει ότι παρόμοιες περιφέρειες δεν σημειώνουν και περαιτέρω υποχώρηση έναντι του μέσου κοινοτικού επιπέδου διαβίωσης και αντιμετωπισθούν και περαιτέρω οικονομικά και κοινωνικά μειονεκτήματα.

1.6. Ισορροπία μεταξύ περιβάλλοντος και μεταφορών

Η ΕΤΠ φρονεί ότι είναι πολύ σημαντικό να βρεθεί σε κάθε περιφέρεια η κατάλληλη ισορροπία μεταξύ των έργων που θα υποστηριχθούν στον τομέα του περιβάλλοντος και στον τομέα της υποδομής των μεταφορών, αφού ληφθεί δεόντως υπόψη το γεγονός ότι τα αντίστοιχα χρηματικά ποσά δεν αντικατοπτρίζουν πάντοτε τη σπουδαιότητα των έργων και τον αντίκτυπό τους στην περιφερειακή οικονομική ανάπτυξη.

Προϋπόθεση για την παροχή βοήθειας μέσω του Ταμείου Συνοχής είναι η εξέταση του βαθμού συμβατότητας των σχεδίων με το περιβάλλον.

2. Ειδικές παρατηρήσεις

2.1. Προσανατολισμοί των έργων στον τομέα των μεταφορών

Η Επιτροπή των Περιφερειών υπογραμμίζει τη σημασία της διάταξης αριθ. 1 του άρθρου 3, η οποία επιτρέπει τη στήριξη έργων υποδομής κοινού ενδιαφέροντος στον τομέα της υποδομής των μεταφορών τα οποία θα συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 129 Β της Συνθήκης, και μάλιστα πριν ακόμη εγκριθούν από το Συμβούλιο οι σχετικοί προσανατολισμοί. Πράγματι, δεν θα μπορούν να θιγούν τα κράτη μέλη που δικαιούνται στήριξης από το Ταμείο Συνοχής από ενδεχόμενες καθυστερήσεις στην έγκριση αυτών των προσανατολισμών. Ας σημειωθεί σχετικά ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών της 10ης και 11ης Δεκεμβρίου 1993 ζήτησε από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να επισπεύσουν τις διαδικασίες, ώστε να καταστεί δυνατή η έγκριση των κατευθυντήριων σχεδίων, που δεν έχουν γίνει ακόμη, πριν από την 1η Ιουλίου 1994.

2.2. Τιμαριθμική αναπροσαρμογή των χρηματοδοτικών πόρων

Η ΕΤΠ εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στην ανάγκη να εκφράζονται σε πραγματικούς όρους (τιμές 1992) και να υποβάλλονται στην κατάλληλη τιμαριθμική αναπροσαρμογή, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που ανελήφθησαν στο Εδιμβούργο, οι πόροι που προβλέπονται από το άρθρο 4 της πρότασης κανονισμού.

2.3. Πλήρωση μακρο-οικονομικών προϋποθέσεων

Η ΕΤΠ υπενθυμίζει ότι, στην πρώτη παράγραφο του άρθρου 6 της πρότασης κανονισμού, προβλέπεται αναστολή της χρηματοδότησης από το Ταμείο Συνοχής εάν το Συμβούλιο αποφασίσει ότι υπάρχει υπερβολικό δημοσιονομικό έλλειμμα, σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 104 Γ της Συνθήκης. Για το λόγο αυτό, ζητεί από το Συμβούλιο να λαμβάνονται υπόψη, κατά την εκτίμηση του υπερβολικού ή μη χαρακτήρα του δημοσιονομικού ελλείμματος, πέραν των εξαιρέσεων που προβλέπονται στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 104 Γ της Συνθήκης, οι στόχοι του προγράμματος σύγκλισης που έχουν εγκριθεί από το Συμβούλιο.

2.4. Κατώτατο όριο του κόστους των έργων

Η τρίτη παράγραφος του άρθρου 10 της πρότασης κανονισμού ορίζει ότι το συνολικό κόστος ενός έργου ή μιας ομάδας έργων δεν μπορεί, κατ'αρχήν, να είναι κατώτερο των 10 εκατομμυρίων Ecu. Δεδομένου ότι ο στόχος αυτής της διάταξης είναι να εξασφαλισθεί η έγκριση έργων που ενδέχεται να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στην περιφερειακή και δια-περιφερειακή ανάπτυξη και ότι ο αντίκτυπος αυτός δεν συνδέεται απαραίτητα με την κλίμακα του έργου (ιδίως στην περίπτωση έργων στον τομέα του περιβάλλοντος), η ΕΤΠ φρονεί ότι πρέπει να δοθεί σημαντική ευελιξία σε αυτή τη διάταξη.

2.5. Συμμετοχή των περιφερειακών και τοπικών αρχών

Η ΕΤΠ φρονεί ότι, καθώς πρωταρχικός στόχος του Ταμείου Συνοχής είναι η επίτευξη της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής στην Ένωση, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές πρέπει να συμμετέχουν πλήρως στη διαδικασία της επιλογής και της έγκρισης των έργων. Ζητεί, συνεπώς, να διευκρινισθεί στην τέταρτη παράγραφο του άρθρου 10 ότι οι αιτήσεις για χορήγηση αρωγής πρέπει να συνοδεύονται υποχρεωτικά από γνωμοδοτήσεις των περιφερειακών και τοπικών αρχών των ενδιαφερόμενων περιφερειών σχετικά με τον περιφερειακό και δια-περιφερειακό αντίκτυπο των εν λόγω έργων. Ζητεί, επίσης, στην πέμπτη παράγραφο του ίδιου άρθρου, ο καθορισμός των προτεραιοτήτων από τα δικαιούχα κράτη μέλη να γίνεται με επαρκή συμμετοχή των άμεσα ενδιαφερόμενων περιφερειακών και τοπικών αρχών, όχι μόνον σ'εκείνες τις περιπτώσεις που οι τοπικές αρχές έχουν πλήρη αρμοδιότητα για την κατάρτιση ή την εκτέλεση αυτών των σχεδίων στα όρια της επικράτειάς τους, αλλά σε όλες τις περιπτώσεις.

2.6. Έργα σε εξόχως απόκεντρες περιφέρειες

Σύμφωνα με το άρθρο 10 της πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου, η Επιτροπή προβαίνει στην έγκριση των έργων. Η ΕΤΠ ζητεί από την Επιτροπή, όποτε πρόκειται για υλοποίηση έργων σε εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, να δίδει ιδιαίτερη προσοχή στα ειδικά χαρακτηριστικά των περιφερειών αυτών, που οφείλονται κυρίως στις σωρευτικές επιπτώσεις της μειωμένης κλίμακας, της απόστασης και της διασποράς των εδαφών (π.χ. στην περίπτωση αρχιπελάγων).

2.7. Δημοσιονομικός έλεγχος

Η πέμπτη παράγραφος του άρθρου 12 της πρότασης κανονισμού προβλέπει ότι η Επιτροπή ορίζει τις λεπτομέρειες διεξαγωγής του δημοσιονομικού ελέγχου και τις ανακοινώνει για ενημέρωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δεδομένης της σημασίας του θέματος, η ΕΤΠ εκτιμά ότι πρέπει να συμπεριληφθεί και η ίδια σε αυτήν τη διάταξη, ισοδύναμα με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

2.8. Πληροφόρηση και δημοσιότητα

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 14 της πρότασης κανονισμού ορίζει ότι η Επιτροπή υποβάλλει, για εξέταση, ετήσια έκθεση για τις δραστηριότητες του Ταμείου στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών. Όπως προβλέπεται για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η ΕΤΠ επιφυλάσσεται να εκφέρει γνώμη για την έκθεση αυτή και ζητεί από την Επιτροπή να λαμβάνει δεόντως υπόψη της τις παρατηρήσεις που θα διατυπώνει ενδεχομένως.

Η δεύτερη παράγραφος του ίδιου άρθρου καθορίζει τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνουν τα κράτη μέλη για να εξασφαλίζουν την επαρκή δημοσιότητα της παρέμβασης του Ταμείου. Η ΕΤΠ τονίζει τη σημασία αυτής της διάταξης και προτείνει ιδιαίτερα να χρησιμοποιούνται και τα κατάλληλα οπτικοακουστικά μέσα, ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη εκπλήρωση των στόχων της ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης και των ενδεχόμενων δικαιούχων.

2.9. Αναλήψεις υποχρεώσεων και πληρωμές

Η ΕΤΠ εξέτασε με ιδιαίτερη προσοχή τις διατάξεις που αφορούν τις αναλήψεις υποχρεώσεων του προϋπολογισμού και τις πληρωμές των χρηματοδοτικών συνδρομών που προβλέπονται στην πρόταση κανονισμού εφαρμογής, δεδομένης της σημασίας τους για τη διαχείριση του προϋπολογισμού των περιφερειακών και τοπικών αρχών που συμμετέχουν στη χρηματοδότηση των έργων που τυγχάνουν στήριξης από το Ταμείο Συνοχής. Προτείνει σχετικά ορισμένες τροποποιήσεις:

- Το εδάφιο β) της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 4 ορίζει ότι ενδιάμεσες πληρωμές μπορούν να καταβάλλονται μόνο υπό τον όρο ότι το έργο προχωρεί ικανοποιητικά και ότι έχουν εκτελεσθεί τουλάχιστον τα δύο τρίτα των δαπανών που αντιστοιχούν στην προηγούμενη πληρωμή. Δεδομένου ότι το Συμβούλιο του Εδιμβούργου, στα πορίσματά του συνιστούσε οι χρηματοδοτικές διατάξεις του Ταμείου Συνοχής να βασισθούν στην πείρα που έχει αποκτηθεί από την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων και ότι, στα πλαίσια αυτά, το κατώτατο όριο που χρησιμοποιείται είναι 50 % και όχι δύο τρίτα, η ΕΤΠ προτείνει να εφαρμοσθεί και σε αυτήν την περίπτωση ο κανόνας του 50 %.

- Το εδάφιο γ) της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 4 ορίζει ότι το υπόλοιπο της συνδρομής που κατακρατείται από την Επιτροπή αντιστοιχεί, κατά γενικό κανόνα, στο 20 % του συνολικού κόστους του έργου και, σε επαρκώς αιτιολογημένες περιπτώσεις, το ποσοστό αυτό μπορεί να μειωθεί σε 10 %. Ο παραλληλισμός με τα διαρθρωτικά ταμεία δεν μπορεί να εφαρμοσθεί σε αυτήν την περίπτωση: η διαχείριση των διαρθρωτικών ταμείων αποσκοπεί στη χρηματοδότηση προγραμμάτων και όχι έργων, όπως συμβαίνει με το Ταμείο Συνοχής 7 στην περίπτωση των διαρθρωτικών ταμείων, το υπόλοιπο υπολογίζεται βάσει του τελευταίου ετήσιου τμήματος του προγράμματος και όχι βάσει του συνολικού κόστους του έργου. Για το λόγο αυτό, η ΕΤΠ φρονεί, ότι ο γενικός κανόνας που πρέπει να ισχύει για όλα τα έργα που χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Συνοχής πρέπει να είναι υπόλοιπο 10 %, ειδάλλως διακινδυνεύεται η αποπεράτωση ορισμένων από αυτά.

2.10. Επιτροπές παρακολούθησης

Το άρθρο 6 της πρότασης κανονισμού εφαρμογής προβλέπει τη σύσταση επιτροπών παρακολούθησης, στις οποίες, κατά τη γνώμη της ΕΤΠ, είναι απαραίτητο να εκπροσωπούνται οι άμεσα ενδιαφερόμενες περιφερειακές και τοπικές αρχές.

2.11. Ετήσια έκθεση

Η ΕΤΠ φρονεί ότι, στον κατάλογο των πληροφοριών που θα περιέχονται στην ετήσια έκθεση, όπως αυτός παρουσιάζεται σε παράρτημα της πρότασης κανονισμού εφαρμογής, πρέπει να προστεθεί στήλη αναφορικά με τον τοπικό, περιφερειακό και διαπεριφερειακό αντίκτυπο των έργων.

Βρυξέλλες, 5 Απριλίου 1994.

Η Πρόεδρος της

Επιτροπή των Πεσιφεσειών

Jacques ΒLΑΝC

(1) ΕΕ αριθ. L 79 της 1. 4. 1993, σ. 74.

(2) ΕΕ αριθ. C 39 της 9. 2. 1994, σ. 9.

(3) ΕΕ αριθ. L 193 της 31. 7. 1993, σ. 5.