A4-0265/97

Ψήφισμα σχετικά με τη σύμβαση η οποία καταρτίζεται βάσει του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την έκδοση μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C4-0640/96)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη την Πράξη του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 1996 για την κατάρτιση της Σύμβασης για την έκδοση μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (C4-0640/96) ((ΕΕ C 313 της 23.10.1996, σελ. 11)) (εφεξής: η Σύμβαση),

- έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της 4ης Νοεμβρίου 1950 και ιδίως τα άρθρα 3, 5 και 6 της Σύμβασης αυτής,

- έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως της 13ης Δεκεμβρίου 1957 και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Καταστολή της Τρομοκρατίας της 27ης Ιανουαρίου 1977,

- έχοντας υπόψη τα άρθρα Κ.1, παράγραφος 7, Κ.3, παράγραφος 2 και Κ.6, 2ο εδάφιο της Συνθήκης ΕΕ,

- έχοντας υπόψη την Πράξη του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 1995 για την κατάρτιση της σύμβασης σχετικά με την απλουστευμένη διαδικασία έκδοσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ((ΕΕ C 78 της 30.3.1995, σελ. 1)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 20ης Ιανουαρίου 1994 σχετικά με τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο των διεθνών συμφωνιών των κρατών μελών και της Ένωσης που αφορούν τη συνεργασία στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων ((ΕΕ C 44 της 14.2.1994, σελ. 180)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 30ης Ιανουαρίου 1997 σχετικά με την καταστολή της τρομοκρατίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση ((ΕΕ C 55 της 24.2.1997, σελ. 27.)),

- έχοντας υπόψη το σχέδιο δράσης της ομάδας ανωτάτου επιπέδου για την καταστολή του οργανωμένου εγκλήματος ((ΕΕ C 251 της 15.8.1997, σελ. 1.)),

- έχοντας υπόψη την επιτευχθείσα κατά τη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 16ης και 17ης Ιουνίου 1997 στο Άμστερνταμ συμφωνία της Διακυβερνητικής Διάσκεψης σχετικά με το σχέδιο της Συνθήκης του Άμστερνταμ (στη συνέχεια «Συνθήκη του Άμστερνταμ») και ειδικότερα σχετικά με το κεφάλαιο Ι της εν λόγω Συνθήκης,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων καθώς και την γνωμοδότηση της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων (A4- 0265/97),

Α. επισημαίνοντας ότι ως έκδοση χαρακτηρίζεται εφεξής η παράδοση ατόμου, κατόπιν εντολής των δικαστικών αρχών ενός κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις δικαστικές αρχές ενός άλλου κράτους μέλους με στόχο τη ποινική δίωξη ή την εκτέλεση καταδικαστικής απόφασης,

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η δικονομική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ποινικές υποθέσεις πρέπει να βελτιωθεί ουσιαστικά και να καταστεί αποδοτικότερη ούτως ώστε να καταπολεμείται το - οργανωμένο ή μη οργανωμένο - έγκλημα (και ιδίως η τρομοκρατία, το εμπόριο ανθρώπων, οι αξιόποινες πράξεις με θύματα παιδιά, το παράνομο εμπόριο ναρκωτικών και όπλων, η δωροδοκία, η δωροληψία, η απάτη και άλλες αξιόποινες πράξεις) και κανένα κράτος μέλος να μην μπορεί να μετατραπεί σε καταφύγιο στο οποίο ένας εγκληματίας θα αποφεύγει εκ του ασφαλούς τη δίωξη και την τιμωρία ενός άλλου κράτους μέλους,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο θεσμός της έκδοσης διωκομένων ατόμων αποκτά όλο και λιγότερο λόγο ύπαρξης στο εσωτερικό μιας Ένωσης κρατών δικαίου και κρατών που σέβονται επίσης τα δικαιώματα του ανθρώπου (πρβλ. νέο άρθρο ΣΤ της Συνθήκης ΕΕ, θεσπισθέν δια της Συνθήκης του Άμστερνταμ), στην οποία τα εσωτερικά σύνορα φαίνεται να χάνουν σταδιακώς τη σημασία τους, καθώς και ότι ο θεσμός αυτός θα έπρεπε εν τέλει να εγκαταλειφθεί υπέρ μιας αυτόματης διαδικασίας έκδοσης ή απλώς της παράδοσης των καταζητουμένων ατόμων στις αρμόδιες αρχές, με σεβασμό πάντοτε των θεμελιωδών δικαιωμάτων και διατηρώντας το δικαιοδοτικό χαρακτήρα των διαδικασιών,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η βελτίωση της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις στον τομέα της έκδοσης μπορεί και πρέπει να επιτευχθεί ιδίως με την εξάλειψη εμποδίων νομικού και τεχνικού χαρακτήρα που δεν επιτρέπουν την αποδοτικότερη λειτουργία της,

Ε. εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η αποτελεσματικότερη ποινική δίωξη και εκτέλεση ποινών στην Ευρωπαϊκή Ένωση που συνδέεται με τη βελτίωση της διαδικασίας έκδοσης δεν πρέπει να θίγει τα δικαιώματα της υπεράσπισης, που έχουν προβλεφθεί στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και έχουν ερμηνευθεί από το αρμόδιο Δικαστήριο του Στρασβούργου,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η στέρηση της ελευθερίας του ατόμου που υπάγεται στη διαδικασία έκδοσης μπορεί να σημαίνει παραβίαση των θεμελιωδών του δικαιωμάτων και ότι για το λόγο αυτό η απόφαση για την έκδοση πρέπει να λαμβάνεται το ταχύτερο δυνατόν,

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η έκδοση ατόμων αποτελεί κεντρικό παράγοντα της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, ο οποίος συνιστά έναν από τους στόχους του άρθρου Κ.1 της Συνθήκης ΕΕ και ότι η διατύπωση επιφυλάξεων όσον αφορά τη Συνθήκη αυτή αντιβαίνει στην επίτευξη του στόχου αυτού,

Η. θεωρώντας ότι η βελτίωση της διαδικασίας έκδοσης θα περιορίζει ταυτόχρονα τις πιθανότητες να αποφεύγουν τα άτομα που διαπράττουν αδικήματα την προσαγωγή τους ενώπιον του δικαστηρίου ή την ποινή τους, για το απλό γεγονός ότι έχουν διασχίσει εσωτερικά σύνορα μεταξύ των κρατών μελών,

Θ. εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η βελτίωση και ο συντονισμός της διαδικασίας έκδοσης θα πρέπει να θεωρηθεί, λόγω της επακόλουθης σύγκλισης των διαφορετικών νομικών καθεστώτων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σημαντική συμβολή στην υλοποίηση ενός «χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και νόμου»,

Ι. εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η συμφωνία στην οποία κατέληξαν τα κράτη μέλη στις 27 Σεπτεμβρίου 1996 σχετικά με τη σύμβαση ενδείκνυται, καταρχήν, να συμβάλλει στη βελτίωση της διαδικασίας έκδοσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την επιφύλαξη, ωστόσο, ότι ο βαθμός της βελτίωσης αυτής εξαρτάται από τη πρόθεση των κρατών μελών να μην αξιοποιήσουν ή να χρησιμοποιήσουν σε ελάχιστο μόνο βαθμό, τις πολλές δυνατότητες για τη διατύπωση επιφυλάξεων ως προς ορισμένες υποχρεώσεις που προβλέπει η Σύμβαση,

ΙΑ. εκφράζοντας την πεποίθηση ότι μόνο το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας μπορεί να εξασφαλίσει την ενιαία εφαρμογή των υποχρεώσεων που προβλέπει η Σύμβαση και ότι, για το λόγο αυτό, η έλλειψη οιασδήποτε πρόβλεψης σχετικά με το ρόλο του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, κυρίως όσον αφορά την προδικαστική ερμηνεία των διατάξεων της Σύμβασης, συνιστά ιδιαίτερα σοβαρή έλλειψη της Σύμβασης, κυρίως σε σχέση με τον κίνδυνο να καθιερωθούν αποκλίνουσες ερμηνείες και πρακτικές στις νομολογίες των διαφόρων κρατών,

ΙΒ. συνειδητοποιώντας ότι βάσει του νέου, θεσπισθέντος δια της Συνθήκης του Άμστερνταμ, άρθρου Κ.7 της Συνθήκης ΕΕ, το Δικαστήριο θα είναι στο μέλλον - υπό ορισμένους όρους - αρμόδιο να αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσεις για την ερμηνεία των συμφωνιών και για το κύρος και την ερμηνεία των σχετικών εκτελεστικών μέτρων, καθώς και για όλες τις διαφορές μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή των διαφόρων συμφωνιών,

ΙΓ. επισημαίνοντας ότι βάσει της προστεθείσας με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ διάταξης του εδαφίου β) του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης ΕΕ, η διευκόλυνση της έκδοσης μεταξύ των κρατών μελών καθιερώνεται ρητώς ως αυτόνομος στόχος για τη δικονομική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις,

ΙΔ. εκφράζοντας την πεποίθηση ότι λόγω της σπουδαιότητάς της για τη βελτίωση της δικονομικής συνεργασίας στις ποινικές υποθέσεις, η εν λόγω Σύμβαση συγκαταλέγεται στις «κυριότερες πτυχές της δραστηριότητας» της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο Κ.6, 2ο εδάφιο της Συνθήκης ΕΕ, και ότι για το λόγο αυτό, η Προεδρία θα έπρεπε να ζητήσει τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το θέμα αυτό και να μεριμνήσει ούτως ώστε να ληφθούν δεόντως υπόψη οι απόψεις του Κοινοβουλίου,

ΙΕ. καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η μη διεξαγωγή διαβούλευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τη Σύμβαση (όπως ακριβώς συνέβη προηγουμένως με τη Σύμβαση της 10ης Μαρτίου 1995 για την απλουστευμένη διαδικασία έκδοσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης) αντιβαίνει στις διατάξεις του άρθρου Κ.6, παρ. 2 της Συνθήκης ΕΕ,

ΙΣΤ. αναμένοντας ότι η αντίθετη προς το 2ο εδάφιο του άρθρου Κ.6 της Συνθήκης ΕΕ πρακτική να μη ζητείται η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου από το Συμβούλιο, δεν θα είναι πλέον δυνατόν να συνεχισθεί στο μέλλον λόγω της προστεθείσας δια της Συνθήκης του Άμστερνταμ σαφέστατης διάταξης της παραγράφου 1 του άρθρου Κ.11,

ΙΖ. εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η επανειλημμένως απαιτηθείσα εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύναψη διοργανικής συμφωνίας με το Συμβούλιο για τη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην επεξεργασία νομικών μηχανισμών βάσει του τίτλου VI της Συνθήκης ΕΕ είναι αναγκαία και θα εξακολουθεί να είναι αναγκαία βάσει του νέου άρθρου Κ.11 της εν λόγω Συνθήκης,

1. αποδοκιμάζει το γεγονός ότι η σύναψη της Σύμβασης πραγματοποιήθηκε χωρίς να ενημερωθεί και να κληθεί από την Προεδρία του Συμβουλίου να γνωμοδοτήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου Κ.6, 2ο εδάφιο της Συνθήκης ΕΕ[semigr ]

2. επιδοκιμάζει τους θεμελιώδεις στόχους που περιέχει η Σύμβαση και τα πολυάριθμα σημεία στα οποία έχουν επέλθει βελτιώσεις σε σύγκριση με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης που υπεγράφη στις 13 Δεκεμβρίου 1957 στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης[semigr ]

3. εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών και κατά μείζονα λόγο, για την έλλειψη σαφήνειας στη διατύπωση του κειμένου της Συμφωνίας, το οποίο υπάρχει ο κίνδυνος να επιτρέπει η συνεργασία ή συμμετοχή στις ένοπλες συμμορίες να μην καλύπτεται από την έκδοση με την ανεπιθύμητη συνέπεια να μπορούν να εγκαθίστανται ατιμωρητί τα αρχηγεία των τρομοκρατικών εγκληματικών οργανώσεων στις χώρες όπου οι διατάξεις περί εκδόσεως δεν ισχύουν[semigr ]

4. ζητεί κατά συνέπεια την επίτευξη μιας συμφωνίας για τους ελάχιστους νομικούς κανόνες σχετικα με τα ανθρώπινα δικαιώματα στο πλαίσιο της διαδικασίας εκδόσης, ιδίως όσον αφορά τους τακτικούς ελέγχους της νομιμότητας της κράτησης, τα δικαιώματα υπεράσπισης, τη μέγιστη διάρκεια της κράτησης και τις προθεσμίες για την έκδοση απόφασης[semigr ]

5. εκφράζει την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι στο πλαίσιο της Σύμβασης - παρά την αρχικώς δηλωθείσα αμοιβαία εμπιστοσύνη όσον αφορά τη δομή και τον τρόπο λειτουργίας των δικαιοδοτικών συστημάτων καθώς και όσον αφορά την ικανότητα όλων των κρατών μελών να διασφαλίσουν μια δίκαιη διαδικασία - ήταν απαραίτητο, σχεδόν σε κάθε περίπτωση καινοτομίας, να παρέχεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να αποκλείουν ή να τροποποιούν την επαγωγή νομικών αποτελεσμάτων διατυπώνοντας επιφυλάξεις, όπως στις περιπτώσεις:

- της άρσης της προϋπόθεσης της αμοιβαίας ποινικής δίωξης (αρχή της διπλής ενοχοποίησης), εφόσον πρόκειται για τη διάπραξη των αδικημάτων της σύστασης και τη συμμετοχή σε συμμορία, σε ορισμένους τομείς του οργανωμένου εγκλήματος,

- της απαγόρευσης της δυνατότητας να χαρακτηρίζονται οι αξιόποινες πράξεις ως πολιτικά αδικήματα,

- της ενσωμάτωσης φορολογικών αδικημάτων στον κατάλογο των πράξεων για τις οποίες χωρεί έκδοση,

- της υποχρέωσης να επιτρέπεται η έκδοση ημιδαπών,

- της άρσης της απαγόρευσης της επανέκδοσης σε άλλο κράτος μέλος[semigr ]

6. καλεί τα κράτη μέλη ως δημοκρατικά κράτη δικαίου να μην εφαρμόζουν στο πλαίσιο της συμβάσεως, χάριν της προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, το άρθρο 15 της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αυτό δε να τονίζεται στο προοίμιο της συμβάσεως[semigr ]

7. εκφράζει την ικανοποίησή του για την καθιέρωση της διαδικασίας στο άρθρο μόνον του πρωτοκόλλου στο Σχέδιο Συνθήκης του Άμστερνταμ σχετικά με το δικαίωμα ασύλου για τους υπηκόους των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία διασφαλίζει ότι δεν μπορεί να γίνεται επίκληση του δικαιώματος παροχής ασύλου από υπηκόους κράτους μέλους για λόγους άλλους από εκείνους για τους οποίους προβλέπεται το δικαίωμα αυτό[semigr ]

8. ζητεί επιμόνως από το Συμβούλιο να εγκρίνει τις απαιτούμενες συμφωνίες και να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα ώστε να μην μπορεί να χορηγηθεί πολιτικό άσυλο ή το καθεστώς πρόσφυγα σε άλλο κράτος μέλος σε πολίτη κράτους μέλους ο οποίος ενέχεται για τρομοκρατική ενέργεια ή για συμμετοχή σε ένοπλη συμμορία [semigr ]

9. καλεί τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τη σύσταση αριθ. 14 του προγράμματος δράσης της Ομάδας Ανωτάτου Επιπέδου για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος - να κυρώσουν το ταχύτερο δυνατό τη σύμβαση αυτή, και το αργότερο έως τα τέλη 1998, και να δηλώσουν, στο πλαίσιο της κοινοποίησης που προβλέπει το άρθρο 18, παρ. 4 της Σύμβασης, ότι η παρούσα σύμβαση θα μπορεί να εφαρμόζεται ήδη πριν από την έναρξη ισχύος της ως προς τα κράτη μέλη που έχουν προβεί σε παρεμφερή δήλωση[semigr ]

10. καλεί, επίσης, τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της κοινοποίησης των πολυάριθμων δυνατοτήτων για διατύπωση επιφυλάξεων, να μην χρησιμοποιήσουν τις δυνατότητες αυτές, παρά μόνον σε πολύ περιορισμένο βαθμό, ούτως ώστε να μην εξακολουθήσουν να υπάρχουν στην επικράτεια της Ένωσης διαφορετικές νομοθετικές διατάξεις για την έκδοση[semigr ]

11. υποστηρίζει την άποψη ότι η διατύπωση εθνικών επιφυλάξεων μπορεί να εξαλειφθεί μόνο με την εναρμόνιση των επιμέρους εθνικών νομοθεσιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο[semigr ]

12. εκφράζει τη λύπη του διότι η Συνθήκη δεν συνιστά ένα βήμα προς την εναρμόνιση των ποινικών διατάξεων στον τομέα αυτόν υπό το πρίσμα του απαραίτητου Ευρωπαϊκού Νομικού και Δικαιοδοτικού Χώρου και διότι δεν έχει τεθεί συγκεκριμένη προθεσμία ούτε προβλέπεται καμία κύρωση για να επιτευχθεί η εναρμόνιση αυτή[semigr ]

13. καλεί τα κράτη μέλη τα οποία σκοπεύουν να διατυπώσουν επιφυλάξεις να αρχίσουν ήδη από τώρα τις προπαρασκευαστικές εργασίες νομικού και νομοθετικού περιεχομένου που θα τους επιτρέπει, το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε σε διάστημα πέντε ετών από την έναρξη ισχύος της Σύμβασης, να αποσύρουν τις επιφυλάξεις τους ή να παρατείνουν την διάρκεια ισχύος τους σε περίπτωση έκδοσης υπηκόων τους[semigr ]

14. εύχεται η Ελλάδα και η Πορτογαλία, όσον αφορά τις επιφυλάξεις που διατύπωσαν για συνταγματικούς λόγους, να εξετάσουν αν είναι δυνατή η ερμηνεία ή, εν ανάγκη, η αναθεώρηση των Συνταγμάτων τους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να άρουν την άρνησή τους να εκδίδουν αλλοδαπούς «για την υπέρ της ελευθερίας δράση τους» ή άτομα που εκζητούνται για εκτέλεση ποινής εφ' όρου ζωής, εκφράζοντας έτσι την εμπιστοσύνη στη δομή και τη λειτουργία των δικαστικών συστημάτων μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης[semigr ]

15. καλεί το Συμβούλιο να εξετάσει από τώρα το ζήτημα της ανάθεσης αρμοδιοτήτων στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και, συνεπώς, να μην περιμένει ακόμη ένα χρόνο έως την έναρξη ισχύος της Σύμβασης[semigr ] πρέπει να ληφθούν κατάλληλα μέτρα που να εξασφαλίζουν ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα είναι αρμόδιο για τη Σύμβαση αυτή τουλάχιστον στο βαθμό που θα είναι στο μέλλον γενικώς αρμόδιο για τις διάφορες συμβάσεις, βάσει του νέου άρθρου Κ.7 της Συνθήκης ΕΕ το οποίο ενσωματώθηκε στο κείμενό της δια της Συνθήκης του Άμστερνταμ, υπό το φως και του προσφάτου συμβιβασμού που επετεύχθη από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Άμστερνταμ σχετικά με το ρόλο του Δικαστηρίου όσον αφορά τις Συμβάσεις του τίτλου VI[semigr ]

16. καλεί τα κράτη μέλη να καταβάλλουν προσπάθειες, κυρίως από πρακτική άποψη, προκειμένου να εξαλειφθούν οι πολυσχιδείς, εν μέρει γραφειοκρατικοί και διοικητικοί, λόγοι για καθυστερήσεις κατά την έκδοση ατόμων και να επιταχύνουν αισθητά με το τρόπο αυτό τη διαδικασία έκδοσης[semigr ]

17. καλεί το Συμβούλιο να αναθεωρήσει σε μεταγενέστερο στάδιο την παρούσα Σύμβαση ούτως ώστε να διαπιστωθεί εάν είναι δυνατόν να μην υπάρχουν πλέον ή τουλάχιστον να περιοριστούν οι δυνατότητες για τη διατύπωση επιφυλάξεων[semigr ]

18. καλεί το Συμβούλιο να αναθεωρήσει αργότερα την εν λόγω Σύμβαση με σκοπό να διαπιστωθεί αν πρέπει να ορισθεί μια δεσμευτική ανώτατη προθεσμία για την εκτέλεση της διαδικασίας έκδοσης διωκομένου ατόμου όχι μόνον για λόγους αποτελεσματικότητας, αλλά κυρίως για λόγους συνεπούς τήρησης των δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών του ανθρώπου, που ανήκουν στις γενικές βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που προστατεύονται ιδιαιτέρως με τα άρθρα ΣΤ και ΣΤ α που προστέθηκαν δια της Συνθήκης του Άμστερνταμ[semigr ] καλεί, τέλος, το Συμβούλιο να μεριμνήσει ώστε η διαδικασία έκδοσης και η χρονική διάρκειά της να καταστούν διαφανέστερες για τα ενδιαφερόμενα άτομα[semigr ]

19. ζητεί να συνεχιστούν με συνέπεια οι εργασίες για τη δημιουργία ενός «ευρωπαϊκού νομικού και δικαστικού χώρου», ώστε να γεφυρωθεί, με σταδιακές ενέργειες, το χάσμα που υπάρχει μεταξύ της επιτευχθείσας ήδη ολοκλήρωσης των οικονομικών συστημάτων και της ποικιλίας των νομικών συστημάτων των κρατών μελών[semigr ]

20. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.