Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις εισαγωγές και εξαγωγές επικίνδυνων χημικών προϊόντων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

Το 1998, συνάφθηκε η σύμβαση του Ρότερνταμ για την εφαρμογή της διαδικασίας συναίνεσης μετά από ενημέρωση (ΣΜΕ) για ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο. Η σύμβαση υπογράφτηκε από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στις 11 Σεπτεμβρίου 1998. Η σύμβαση θα τεθεί σε ισχύ την ενενηκοστή ημέρα από την ημερομηνία κατάθεσης του πεντηκοστού εγγράφου κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης.

Σκοπός του προτεινόμενου κανονισμού είναι να θέσει σε ισχύ τις διατάξεις της σύμβασης στο εσωτερικό της Κοινότητας. Παράλληλα με την παρούσα πρόταση, υποβάλλεται και ξεχωριστή πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την επικύρωση της σύμβασης από μέρους της Κοινότητας.

2. Η σύμβαση

Η σύμβαση αποτελεί σημαντικό βήμα για τη βελτίωση των διεθνών κανονισμών για τα επικίνδυνα χημικά προϊόντα. Σκοπός της είναι να προωθήσει την ανάληψη κοινής ευθύνης και συλλογικών προσπαθειών μεταξύ των Μερών στο διεθνές εμπόριο των χημικών αυτών για να προστατευθεί η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από δυνητικούς κινδύνους και να συμβάλει στην ορθή χρήση τους σε σχέση με το περιβάλλον.

Βασίζεται κυρίως στις νομικώς μη δεσμευτικές διατάξεις των κατευθυντήριων γραμμών του Λονδίνου για την ανταλλαγή πληροφοριών για τις χημικές ουσίες στο διεθνές εμπόριο του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP), όπως τροποποιήθηκαν το 1989, και στο διεθνή κώδικα δεοντολογίας για τη διανομή και χρήση των φυτοφαρμάκων, όπως τροποποιήθηκε το 1990, του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO). Οι εν λόγω διατάξεις προβλέπουν μια εθελοντική διαδικασία ΣΜΕ, η οποία ήδη εφαρμόζεται σε εθελοντική βάση από περισσότερες από 160 χώρες. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει συμμετάσχει στις εν λόγω ρυθμίσεις και έχει καταστήσει την εθελοντική διαδικασία νομικώς δεσμευτική μέσω του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου (βλ. παρακάτω). Σύμφωνα με το ψήφισμα για προσωρινές ρυθμίσεις, που εγκρίθηκε από την υπουργική συνδιάσκεψη του Σεπτεμβρίου του 1998 όταν άρχισε η διαδικασία υπογραφής της σύμβασης, οι προηγούμενες εθελοντικές διαδικασίες, τροποποιημένες κατά τα απαιτούμενα, υπήχθησαν στις εν λόγω προσωρινές ρυθμίσεις, έτσι ώστε οι κανόνες της σύμβασης να μπορούν να εφαρμόζονται εθελοντικά πριν από την έναρξη ισχύος τους. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συμμετέχει πλήρως στο εν λόγω μεταβατικό σύστημα.

Η σύμβαση καλύπτει χημικές ουσίες (ως έχουν ή σε μίγμα ή παρασκεύασμα) με τη μορφή φυτοφαρμάκων (συμπεριλαμβανομένων άκρως επικίνδυνων συνθέσεων φυτοφαρμάκων) και βιομηχανικών χημικών προϊόντων, οι οποίες είναι απαγορευμένες ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς με οριστική κυβερνητική ρυθμιστική πράξη για λόγους υγείας ή περιβάλλοντος. Ορισμένες ειδικές ομάδες χημικών όπως ραδιενεργά υλικά, απόβλητα, φαρμακευτικά προϊόντα, τρόφιμα και πρόσθετα τροφίμων εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της. Επίσης, εξαιρούνται και χημικά σε μικρές ποσότητες, που προορίζονται για έρευνα ή αναλύσεις ή για προσωπική χρήση από άτομα.

Βασική αρχή της σύμβασης είναι ότι η εξαγωγή απαγορευμένων ή σε αυστηρούς περιορισμούς υπαγόμενων χημικών ουσιών που περιλαμβάνονται στο παράρτημα ΙΙΙ της σύμβασης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον με τη συναίνεση μετά από ενημέρωση (ΣΜΕ) του εισάγοντος Μέρους. Καθορίζεται διαδικασία για την επίσημη λήψη και γνωστοποίηση των αποφάσεων των χωρών εισαγωγής ως προς το εάν δέχονται μελλοντικά φορτία ενός ορισμένου χημικού προϊόντος και για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης των χωρών εξαγωγής με τις αποφάσεις αυτές. Τη στιγμή αυτή, στη διαδικασία ΣΜΕ υπάγονται 31 χημικά προϊόντα. Η σύμβαση προβλέπει μηχανισμό για ένταξη και άλλων ουσιών, εφόσον τηρούνται ορισμένα κριτήρια.

Κινητήριος μοχλός για την ένταξη ενός χημικού προϊόντος στη διαδικασία είναι το ότι τα Μέρη πρέπει να ενημερώνουν τη Γραμματεία για όλες τις οριστικές κανονιστικές διατάξεις που απαγορεύουν ή θέτουν αυστηρούς περιορισμούς για μια χημική ουσία που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης. Μετά την υποβολή στη Γραμματεία κοινοποιήσεων από δύο τουλάχιστον Μέρη που ανήκουν σε διαφορετικές γεωγραφικές περιοχές οριζόμενες από τη διάσκεψη των Μερών (ΔτΜ) στο πλαίσιο της σύμβασης, οι πληροφορίες θα αξιολογούνται από ένα επικουρικό όργανο, την επιτροπή εξέτασης χημικών προϊόντων (ΕΕΧ), αποτελούμενη από διορισμένους από το κράτος εμπειρογνώμονες στη διαχείριση χημικών. Εάν πληρούνται τα σχετικά κριτήρια, η ΕΕΧ συντάσσει κείμενο καθοδήγησης για λήψη απόφασης και συνιστά στη ΔτΜ την υπαγωγή του χημικού προϊόντος στη διαδικασία ΣΜΕ. Η ΔτΜ αποφασίζει κατόπιν αν το χημικό προϊόν θα υπαχθεί ή όχι. Το κείμενο καθοδήγησης κυκλοφορεί κατόπιν σε όλα τα Μέρη με πληροφορίες ώστε να μπορούν να λαμβάνουν απόφαση κατόπιν πληροφόρησης ως προς το εάν δέχονται ή απορρίπτουν μια εισαγωγή ή επιτρέπουν την εισαγωγή υπό ορισμένους όρους. Κάθε έξι μήνες, η Γραμματεία πληροφορεί όλα τα Μέρη για τις ληφθείσες απαντήσεις (τις επονομαζόμενες "εγκυκλίους ΣΜΕ"). Τα Μέρη εξαγωγής υποχρεούνται να διασφαλίζουν ότι οι εξαγωγείς τους συμμορφώνονται με οποιεσδήποτε αποφάσεις εισαγωγής.

Ο άλλος καίριος πυλώνας της σύμβασης αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των Μερών σχετικά με δυνητικώς επικίνδυνα χημικά που μπορεί να εισαχθούν ή να εξαχθούν.

Η κύρια διάταξη από την άποψη αυτή είναι η απαίτηση ότι ένα Μέρος που σχεδιάζει να εξαγάγει χημικό προϊόν το οποίο είναι απαγορευμένο ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς ως προς τη χρήση του στην επικράτειά του, πρέπει να πληροφορεί το Μέρος εισαγωγής για την πρόθεση πραγματοποίησης αυτής της εξαγωγής πριν από την αποστολή του πρώτου φορτίου και έκτοτε ετησίως (η επονομαζόμενη διαδικασία "κοινοποίησης εξαγωγής") μέχρις ότου το χημικό προϊόν αποτελέσει αντικείμενο της διαδικασίας ΣΜΕ και το Μέρος εισαγωγής έχει καταστήσει γνωστή την αντίδρασή του σχετικά με την εισαγωγή του χημικού προϊόντος, η οποία και έχει κυκλοφορήσει στα Μέρη. Επιπλέον, το Μέρος εξαγωγής πρέπει να απαιτεί κατά την εξαγωγή χημικών που περιλαμβάνονται στη διαδικασία ΣΜΕ και άλλων χημικών που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό του, αυτά να επισημαίνονται έτσι ώστε να διασφαλίζεται η παροχή επαρκών πληροφοριών σχετικά με τους ενδεχόμενους και/ή πραγματικούς κινδύνους που υπέχει για την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον. Μπορεί επίσης να επιβάλει παρόμοιες απαιτήσεις για εξαγωγές και άλλων χημικών που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό.

Η σύμβαση περιλαμβάνει επίσης διατάξεις σχετικά με την παροχή τεχνικής βοήθειας μεταξύ των Μερών. Μέρη με πιο προηγμένα προγράμματα ρυθμίσεων για τα χημικά προϊόντα θα πρέπει να παρέχουν τεχνική βοήθεια, συμπεριλαμβανομένης και κατάρτισης, σε άλλα όπως π.χ. αναπτυσσόμενες χώρες ώστε να τα βοηθούν στην ανάπτυξη δικής τους υποδομής και ικανοτήτων στη διαχείριση χημικών προϊόντων.

Μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2001, η σύμβαση είχε υπογραφεί από 73 ενώ είχε επικυρωθεί από 16 χώρες. Κατά τις παρούσες προβλέψεις, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ μέχρι το 2003.

3. Υφιστάμενοι κοινοτικοί κανόνες

Οι ισχύοντες κοινοτικοί κανόνες σχετικά με τις εισαγωγές και εξαγωγές ορισμένων επικίνδυνων χημικών θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 [1] της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε προσφάτως από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2247/98 [2] του Συμβουλίου, στο εξής αναφερόμενος ως κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92.

[1] ΕΕ L 251, 29.8.1992, σ. 13.

[2] ΕΕ L 282, 20.10.1998, σ. 12.

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 έχει τρεις κύριους στόχους:

- Να καθιερώσει κοινό σύστημα κοινοποίησης εξαγωγών σε τρίτες χώρες χημικών, τα οποία είναι απαγορευμένα ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα λόγω των επιπτώσεων τους στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον (το σύστημα βασίζεται στην αποστολή μιας μόνης κοινοποίησης στη χώρα εισαγωγής, με παροχή στη συνέχεια αριθμών αναφοράς εξαγωγής, οι οποίοι πρέπει να συνοδεύουν την πρώτη και κάθε μεταγενέστερη αποστολή φορτίου).

- Να εφαρμόσει και να καταστήσει υποχρεωτική στην Κοινότητα την εθελοντική διαδικασία ΣΜΕ των UNEP/FAO για εισαγωγές και εξαγωγές προς τρίτες χώρες των χημικών που υπόκεινται στις ρυθμίσεις της ΣΜΕ.

- Να διασφαλίσει ότι τα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και παρασκευάσματα που εξάγονται σε τρίτες χώρες επισημαίνονται και συσκευάζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και μέσα στην Κοινότητα.

4. Προκαταβολική εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της σύμβασης

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Βιομηχανιών Χημικών Προϊόντων (CEFIC) και η Ευρωπαϊκή Ένωση Διανομέων Χημικών Προϊόντων (FECC) έχουν αναλάβει μονομερώς πρωτοβουλία για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της σύμβασης σε εθελοντική βάση πριν από την έναρξη ισχύος της. Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας αυτής, προβλέπεται η εφαρμογή με ορισμένες προσαρμογές των κανόνων της σύμβασης για την κοινοποίηση εξαγωγών. Η εν λόγω δέσμευση υφίσταται υπό την επιφύλαξη των κανόνων που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 και θα παύσει να υφίσταται όταν τεθεί σε ισχύ ο παρών προτεινόμενος κανονισμός.

Οι εθελοντικές ρυθμίσεις άρχισαν να εφαρμόζονται την 1η Απριλίου 2001.

5. Προτεινόμενοι νέοι κανόνες

Λόγοι και στόχοι

Ο προτεινόμενος κανονισμός του Συμβουλίου προβλέπεται να εφαρμόσει τη σύμβαση και να αντικαταστήσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου, ο οποίος καταργείται.

Δεδομένου ότι με τον τελευταίο κανονισμό εφαρμόζονται ήδη πολλές από τις αρχές της σύμβασης σε υποχρεωτική βάση, δεν είναι απαραίτητες σημαντικές αλλαγές στις υπάρχουσες ρυθμίσεις.

Ωστόσο, θα χρειαστούν ορισμένες τροποποιήσεις για να ληφθούν υπόψη οι αυστηρότερες διατάξεις της σύμβασης, για παράδειγμα, όσον αφορά το χρόνο και τη συχνότητα των κοινοποιήσεων εξαγωγών και το επίπεδο των απαιτούμενων πληροφοριών. Επίσης, ο προτεινόμενος νέος κανονισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει κατάλληλες διατάξεις σχετικά με την παροχή τεχνικής βοήθειας για τη δόμηση ικανοτήτων, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τη σύμβαση στα Μέρη εκείνα με πιο προηγμένα προγράμματα για τη ρύθμιση και διαχείριση των χημικών προϊόντων.

Ο προτεινόμενος κανονισμός προβλέπει την εφαρμογή σε υποχρεωτική βάση των προσωρινών ρυθμίσεων στο πλαίσιο της σύμβασης, όσο εκκρεμεί η θέση της σε ισχύ. Επίσης, παρέχει τη δυνατότητα συνέχισης της εφαρμογής ορισμένων από τις ρυθμίσεις αυτές σε μη συμβαλλόμενα Μέρη στη σύμβαση, μετά τη θέση της σε ισχύ.

Ταυτόχρονα, ο προτεινόμενος νέος κανονισμός του Συμβουλίου κάνει υπέρβαση των διατάξεων της σύμβασης. Κατά την άποψη της Επιτροπής, ορισμένες διατάξεις του υπάρχοντος κανονισμού πρέπει να διατηρηθούν ή να ενισχυθούν ώστε να εξασφαλιστεί η μη αποδυνάμωση των επιπέδων προστασίας για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία στις χώρες εισαγωγής που προβλέπονται στο πλαίσιο των ισχυόντων κανόνων. Το άρθρο 15.4 της σύμβασης παρέχει το δικαίωμα στα Μέρη να λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα από εκείνα που επιβάλλεται στο πλαίσιο των διατάξεών της, υπό τον όρο ότι τα μέτρα αυτά συμβαδίζουν με τη σύμβαση και είναι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Η αυστηρότερη προσέγγιση που προτείνει η Επιτροπή ισχύει, ιδιαίτερα, όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής των κανόνων που αφορούν ειδικότερα τις κοινοποιήσεις εξαγωγών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που απευθύνονται διμερώς σε τρίτες χώρες. Έτσι, π.χ., θα πρέπει να συνεχιστεί η ύπαρξη ειδικής κατηγορίας για επικίνδυνα χημικά, τα οποία απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς όσον αφορά τη χρήση τους από τους καταναλωτές. Αυτό θα ισχύει όχι μόνο για χημικά προϊόντα αλλά και για παρασκευάσματα που περιέχουν τα εν λόγω χημικά, εάν η παρουσία των χημικών αυτών επιβάλλει την επισήμανση του παρασκευάσματος σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία. Επιπλέον, κοινοποιήσεις εξαγωγών θα πρέπει να υπάρχουν και για είδη που περιέχουν ορισμένα χημικά σε μη αντιδράσασα μορφή που μπορεί να παρουσιάσουν κίνδυνο απελευθέρωσης κατά τη χρήση ή τη διάθεση.

Επιπλέον, για να αποφεύγεται η παραλαβή από εισαγωγικές χώρες χημικών που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς κατά την έννοια της σύμβασης και δεν επιθυμούν επειδή δεν μπόρεσαν να έχουν κάποια αντίδραση σε κοινοποίηση εξαγωγής ή αντίδραση εισαγωγής στα πλαίσια της διεθνούς διαδικασίας ΣΜΕ, φαίνεται σκόπιμο να απαιτείται από τον εξαγωγέα να λαμβάνει τη ρητή συναίνεση της χώρας εισαγωγής πριν από την εξαγωγή των χημικών αυτών. Επιπροσθέτως, για ορισμένα χημικά και είδη που εγείρουν ιδιαίτερες ανησυχίες, και των οποίων η χρήση αναγορεύεται στην Κοινότητα και τα οποία βρίσκονται εκτός του πεδίου των διαδικασιών κοινοποίησης εξαγωγής και ρητής συναίνεσης, δυνάμει του κανονισμού, είναι επιθυμητό να απαγορευτεί τελείως η εξαγωγή τους.

Περαιτέρω, σκόπιμο είναι οι ισχύοντες κανόνες για τις κοινοποιήσεις εξαγωγών χημικών που είναι απαγορευμένα ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς, καθώς και για τη συσκευασία και επισήμανση όλων των εξαγόμενων επικίνδυνων χημικών, προσαρμοσμένοι κατά τα αναγκαία ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι διατάξεις της σύμβασης και άλλες αναγκαίες αλλαγές, να συνεχίσουν να ισχύουν για τις εξαγωγές σε όλες τις χώρες εισαγωγής, ανεξαρτήτως του εάν οι εν λόγω χώρες αποτελούν ή όχι Μέρη στη σύμβαση. Ομοίως, φαίνεται ορθό και σκόπιμο η Κοινότητα να επεκτείνει τις διατάξεις της σύμβασης για την ανταλλαγή πληροφοριών και τεχνική βοήθεια σε όλες τις χώρες, ιδιαίτερα με σκοπό να τους δώσει τη δυνατότητα να εφαρμόσουν τη σύμβαση.

Μια τέτοια προσέγγιση θα επαναβεβαιώσει τη δέσμευση της Κοινότητας για διασφάλιση σωστού ελέγχου στο εμπόριο και τη χρήση επικίνδυνων χημικών σε παγκόσμιο επίπεδο, βάσει της αρχής ότι θα πρέπει να βοηθά στην προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος πέραν των συνόρων της καθώς και μέσα σε αυτά.

Νομική βάση

Παρόλο που η σύμβαση αποσκοπεί να εξυπηρετήσει διάφορους στόχους, το κύριο αντικείμενο και βασικές της διατάξεις αφορούν κανόνες και διαδικασίες για το διεθνές εμπόριο ορισμένων επικίνδυνων χημικών. Συνεπώς, ο προτεινόμενος κανονισμός βασίζεται στο άρθρο 133 (σχετικά με την κοινή εμπορική πολιτική) της συνθήκης.

Ο παρών προτεινόμενος κανονισμός παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ).

6. Περιεχόμενο του κανονισμού

Όπως επισημάνθηκε παραπάνω, ο προτεινόμενος κανονισμός καταργεί και αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου ως προς όλα τα μέρη του. Ωστόσο, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πολλές από τις διατάξεις βασίζονται στις διατάξεις ή προσαρμογές του τελευταίου.

Στα παρακάτω, συνοψίζεται το βασικό περιεχόμενο του προτεινόμενου κανονισμού.

Άρθρο 1

Το άρθρο αυτό περιγράφει τους στόχους του κανονισμού, οι οποίοι είναι σύμφωνοι με τους γενικούς στόχους της σύμβασης.

Άρθρο 2

Το άρθρο 2 περιγράφει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, ταυτοποιώντας τα είδη των χημικών, με τη μορφή ουσιών ως έχουν ή σε παρασκεύασμα, που περιλαμβάνονται και εκείνα που εξαιρούνται. Ο κανονισμός καλύπτει ορισμένα επικίνδυνα χημικά τα οποία υπάγονται στη διαδικασία της συναίνεσης μετά από ενημέρωση βάσει της σύμβασης, ορισμένα επικίνδυνα χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στα πλαίσια της Κοινότητας και όλα τα χημικά όταν εξάγονται όσον αφορά τη συσκευασία τους και την επισήμανσή τους. Οι εξαιρέσεις ευθυγραμμίζονται σε γενικές γραμμές με εκείνες που προβλέπονται στη σύμβαση, με ορισμένες διασαφηνίσεις, σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία.

Το κύριο σημείο απόκλισης από την σύμβαση αφορά τα φαρμακευτικά προϊόντα ανθρώπινης ή κτηνιατρικής χρήσης, όπου δεν φαίνεται σκόπιμο να εξαιρεθούν όλα τα φάρμακα δεδομένου ότι υπάρχουν ορισμένα (όπως απολυμαντικά, παρασιτοκτόνα και άλλα βιοκτόνα) που μπορεί να εμπίπτουν στον ορισμό των φυτοφαρμάκων που περιλαμβάνεται στον κώδικα δεοντολογίας του FAO (ο οποίος, σε γενικές γραμμές, μπορεί να θεωρείται ως ο "εξ ορισμού" ορισμός για τους σκοπούς της εφαρμογής της σύμβασης, η οποία δεν περιλαμβάνει ορισμό των φυτοφαρμάκων). Επίσης, δεν διατηρείται η εξαίρεση της σύμβασης για τα χημικά που εισάγονται από άτομα για προσωπική χρήση, αφού είναι δύσκολο να βρεθεί τρόπος αποτελεσματικού ελέγχου.

Άρθρο 3

Το άρθρο 3 περιλαμβάνει τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται για τον σκοπό του κανονισμού. Αυτοί περιλαμβάνουν εκείνους που έχουν ληφθεί από τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται στη σύμβαση, και έχουν προσαρμοστεί καταλλήλως. Οι σημαντικότερες αλλαγές είναι οι ακόλουθες.

Η σύμβαση περιλαμβάνει δύο μόνον κατηγορίες χημικών: τα φυτοφάρμακα (συμπεριλαμβανομένων και άκρως επικίνδυνων συνθέσεων φυτοφαρμάκων) και τα βιομηχανικά χημικά προϊόντα. Ωστόσο, για λόγους σαφήνειας και διαφάνειας, φαίνεται σκόπιμο να υπάρξει περαιτέρω διαφοροποίηση στον κανονισμό με την εισαγωγή υποκατηγοριών στο πλαίσιο των δύο αυτών κατηγοριών. Έτσι, προτείνεται η κατηγορία των φυτοφαρμάκων να διαιρεθεί σε δύο υποκατηγορίες: τα προϊόντα φυτοπροστασίας και τα υπόλοιπα, συμπεριλαμβανομένων των βιοκτόνων. Η διάκριση αυτή αντανακλά το γεγονός ότι υπάρχει διαφορετική κοινοτική νομοθεσία εφαρμοζόμενη στους διάφορους τύπους φυτοφαρμάκων. Προτείνεται, επίσης, ο διαχωρισμός των βιομηχανικών χημικών σε δύο υποκατηγορίες: εκείνα που προορίζονται για χρήση από επαγγελματίες και εκείνα που προορίζονται για χρήση από το κοινό. Η διάκριση αυτή είναι απόλυτα σύμφωνη με την προσέγγιση που ακολουθείται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου και τη διαπραγματευτική θέση της Κοινότητας κατά τις συζητήσεις για τη σύμβαση.

Η χρήση των εν λόγω υποκατηγοριών σημαίνει ότι στον προτεινόμενο κανονισμό θα υπάγονται περισσότερα χημικά από ό,τι αν ακολουθούνταν οι κατηγορίες της σύμβασης. Αυτό συμβαίνει διότι, σύμφωνα με τις διατάξεις της, χημικό προϊόν το οποίο π.χ. υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα ως προϊόν φυτοπροστασίας δεν θα υπόκειτο στους κανόνες του εάν το χημικό αυτό προϊόν εύρισκε σημαντική χρήση και ως βιοκτόνο αφού, προκειμένου ένα χημικό προϊόν να χαρακτηριστεί ως «υποκείμενο σε αυστηρούς περιορισμούς» βάσει της συμβάσεως, θα πρέπει να απαγορεύεται "ουσιαστικά κάθε χρήση του" στο πλαίσιο της κατηγορίας των φυτοφαρμάκων ως σύνολο. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ένας τέτοιος περιορισμός θα μπορούσε να υπονομεύσει το βαθύτερο στόχο της προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος στις χώρες εισαγωγής. Είναι άκρως σημαντικό να υπάρχει η μέγιστη δυνατή ροή πληροφοριών σε τρίτες χώρες για χημικά, για τα οποία εγέρθηκαν τέτοιες ανησυχίες που οδήγησαν στην ανάγκη ανάληψης ρυθμιστικής δράσης για την επιβολή εμποδίων ή περιορισμών στην Κοινότητα.

Στην πράξη, η ανωτέρω γραμμή προσέγγισης σημαίνει ότι όλα τα χημικά που θεωρούνται απαγορευμένα ή υποκείμενα σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό της Κοινότητας σε οποιαδήποτε από τις ανωτέρω υποκατηγορίες χρήσης θα υπόκεινται σε κοινοποίηση εξαγωγής όταν εξάγονται εκτός Κοινότητας. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν θεωρεί σκόπιμο να επεκτείνει τη γραμμή αυτή στις κοινοποιήσεις ΣΜΕ, δηλ. στην κοινοποίηση των ρυθμιστικών δράσεων της Κοινότητας στη Γραμματεία της ΣΜΕ, με σκοπό την ενδεχόμενη ένταξη των χημικών στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ, αφού κάτι τέτοιο θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση και να καταστήσει μη λειτουργικές τις συμφωνηθείσες διεθνείς ρυθμίσεις. Επομένως, μόνον οι ουσίες που χαρακτηρίζονται ως απαγορευμένες ή υποκείμενες σε αυστηρούς περιορισμούς στο πλαίσιο των όρων της σύμβασης θα κοινοποιούνται με τον τρόπο αυτό.

Για παρόμοιους λόγους, η διαδικασία της κοινοποίησης εξαγωγής θα έπρεπε να επιτευχθεί με χημικά τα οποία υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία, εφόσον εξ ορισμού πρόκειται για επικίνδυνα χημικά για τα οποία οι χώρες εισαγωγής θα έπρεπε να έχουν προειδοποιηθεί, εκτός εάν έχουν ήδη συναινέσει για την εισαγωγή. Επιπλέον, ο προτεινόμενος κανονισμός υπερβαίνει τα όρια της σύμβασης με την προσθήκη της έννοιας «είδη» που περιέχουν και ορισμένα χημικά.

Οι χώρες εισαγωγής θα πρέπει να καθίστανται πλήρως ενήμερες για τα προβλήματα υγείας και/ή περιβάλλοντος που συνδέονται με έτοιμα αγαθά που περιέχουν χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς για τέτοιους σκοπούς, ειδικά όταν τα χημικά αυτά μπορεί να απελευθερωθούν κατά τη διάρκεια της χρήσης ή διάθεσης. Η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής όλων των διατάξεων του κανονισμού σε κάθε τέτοιο είδος θα οδηγούσε ωστόσο σε σημαντικά διοικητικά βάρη και θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση σε εξαγωγείς και άλλες χώρες. Προτείνεται, συνεπώς, η διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγών να επεκταθεί στα είδη αυτά μόνον όταν περιέχουν μη αντιδρούσες μορφές χημικών που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα και υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ ή έχουν χαρακτηριστεί για κοινοποίηση ΣΜΕ από την Κοινότητα. Όταν συγκεκριμένα χημικά που περιέχονται σε είδη είναι ιδιαιτέρως προβληματικά, προτείνεται αυτά να μην εξάγονται.

Άρθρο 4

Η διατύπωση του εν λόγω άρθρου σχετικά με τις ορισθείσες αρχές είναι σύμφωνη με τη σύμβαση. Είναι, σε γενικές γραμμές, ίδια με εκείνη του υφιστάμενου κανονισμού και αντανακλά την τρέχουσα πρακτική στο εσωτερικό της Κοινότητας.

Άρθρο 5

Το παρόν άρθρο αναφέρεται στη συμμετοχή της Κοινότητας στη σύμβαση. Όπως και το άρθρο 4, η διατύπωση αντανακλά εκείνη του τρέχοντος κανονισμού και την υφιστάμενη πρακτική. Έχουν εισαχθεί ορισμένες διασαφηνίσεις για το ρόλο της Επιτροπής στο πλαίσιο της σύμβασης (για την οποία, θα δρα ως η κοινή ορισθείσα αρχή για την Κοινότητα).

Άρθρο 6

Το εν λόγω άρθρο καθορίζει τα χημικά που υπόκεινται σε κοινοποίηση εξαγωγής, χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ και υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Όπως επισημάνθηκε παραπάνω, η διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγής θα ισχύει για όλα τα χημικά που έχουν απαγορευτεί ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς από την Κοινότητα σε μία ή περισσότερες κατηγορίες ή υποκατηγορίες χρήσης και σε όλα τα χημικά που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Τα εν λόγω χημικά παρατίθενται στο μέρος 1 του παραρτήματος Ι του κανονισμού. Από την άλλη μεριά, η διαδικασία κοινοποίησης ΣΜΕ θα περιορίζεται στα χημικά εκείνα που έχουν απαγορευτεί ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς από την Κοινότητα στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων κατηγοριών χρήσης. Τα εν λόγω χημικά παρατίθενται επίσης στο μέρος 2 του παραρτήματος I. Τέλος, τα χημικά που υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ (που προηγουμένως περιλαμβάνονταν στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92) παρατίθενται στο μέρος 3 του παραρτήματος I. Για λόγους διαφάνειας, το παράρτημα περιλαμβάνει περισσότερες λεπτομέρειες από ό,τι στο παρελθόν και θα δημοσιευθεί στο διαδίκτυο.

Οι σημαντικότερες πηγές απαγορεύσεων ή αυστηρών περιορισμών για χημικά στο εσωτερικό της ΕΕ είναι η οδηγία 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου, η οποία περιορίζει την εμπορία και χρήση ορισμένων επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων και η οδηγία 79/117/ΕΟΚ του Συμβουλίου, η οποία απαγορεύει τη διάθεση στην αγορά και τη χρήση προϊόντων φυτοπροστασίας που περιέχουν ορισμένες δραστικές ουσίες. Και οι δύο τροποποιούνται συχνά για την εισαγωγή νέων ελέγχων για τα επικίνδυνα χημικά. Επιπλέον, περαιτέρω σημεία αναφοράς παρέχει και άλλη σχετική νομοθεσία, όπως η οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τη διάθεση στην αγορά προϊόντων φυτοπροστασίας και η οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την διάθεση στην αγορά βιοκτόνων προϊόντων.

Άρθρο 7

Το άρθρο 7 καθιερώνει τη διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγής που πρέπει να ακολουθείται, συμπεριλαμβανομένων των προθεσμιών που πρέπει να τηρούνται. Βασίζεται στις αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92, προσαρμοσμένες υπό το φως των διατάξεων της σύμβασης. Η διαδικασία ισχύει για όλες τις εξαγωγές επικίνδυνων χημικών που θεωρούνται απαγορευμένα ή υποκείμενα σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό της Κοινότητας σε οποιαδήποτε κατηγορία ή υποκατηγορία χρήσης και σε όλα τα χημικά που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ, ανεξαρτήτως του εάν η χώρα εισαγωγής αποτελεί ή όχι συμβαλλόμενο Μέρος στη σύμβαση. Τα χημικά αυτά θα παρατίθενται στο μέρος 1 του παραρτήματος I του προτεινόμενου κανονισμού. Η κοινοποίηση πρέπει να παρέχει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα III του προτεινόμενου κανονισμού. Η Επιτροπή θα έχει τον κεντρικό ρόλο στην αποστολή των κοινοποιήσεων στις χώρες εισαγωγής.

Η πιο σημαντική αλλαγή συγκριτικά με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 είναι η μετάπτωση από ένα σύστημα που απαιτούσε μία κοινοποίηση εξαγωγής πριν από την πρώτη εξαγωγή χημικού προϊόντος σε μία χώρα σε ένα σύστημα μίας κοινοποίησης εξαγωγής πριν από την πρώτη εξαγωγή χημικού προϊόντος κάθε χρόνο από κάθε εξαγωγέα. Αυτό υπερβαίνει τις απαιτήσεις της σύμβασης, η οποία προβλέπει την υποχρέωση κατ' έτος κοινοποιήσεων εξαγωγής μόνον σε επίπεδο κάθε Μέρους. Ωστόσο, η Επιτροπή θα διαβιβάζει μόνον την κοινοποίηση εξαγωγής του πρώτου εξαγωγέα του χημικού προϊόντος κάθε ημερολογιακού έτους στη χώρα εισαγωγής. Πρόσθετες πληροφορίες για άλλους εξαγωγείς θα παρέχονται στη χώρα εισαγωγής μόνον κατόπιν αιτήσεως. Περαιτέρω, δεν θα υφίσταται πλέον η ανάγκη εκχώρησης και χρήσης αριθμών αναφοράς εξαγωγής για κάθε μεταγενέστερη εξαγωγή όπως στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92. Το νέο σύστημα, το οποίο εφαρμόζεται ήδη προκαταβολικά στο πλαίσιο των εθελοντικών δεσμεύσεων των FECC και CEFIC (που αναφέρονται παραπάνω), θα καταλήξει σε μια πιο απλουστευμένη και εκσυγχρονισμένη διαδικασία.

Θα υπάρχει κεντρική καταχώρηση κοινοποιήσεων στη βάση δεδομένων EDEXIM της Επιτροπής και οι εν λόγω πληροφορίες θα είναι διαθέσιμες στο διαδίκτυο (δεν θα δημοσιεύονται πληροφορίες για μεμονωμένους εξαγωγείς).

Η ορισθείσα εθνική αρχή του υπόψη κράτους μέλους μπορεί να παραιτηθεί της απαίτησης κοινοποίησης εξαγωγής εάν η εξαγωγή αφορά κατάσταση εκτάκτου ανάγκης όπου τυχόν καθυστέρηση θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία ή το περιβάλλον στη χώρα εισαγωγής.

Το άρθρο καθορίζει επίσης τις περιπτώσεις στις οποίες παύει ισχύουσα η υποχρέωση υποβολής κοινοποιήσεων εξαγωγής, όταν π.χ. το χημικό προϊόν περιλαμβάνεται στο παράρτημα III της σύμβασης και ούτως εντάσσεται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ και το εισάγον συμβαλλόμενο Μέρος στη σύμβαση έχει προβεί σε αντίδραση εισαγωγής (εκτός εάν η εν λόγω αντίδραση εισαγωγής ορίζει άλλως).

Τέλος, το εν λόγω άρθρο προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να επιβάλλουν διοικητικά τέλη για αντιστάθμιση των δαπανών που επάγεται η διαχείριση του συστήματος κοινοποίησης εξαγωγών. Αυτή είναι μια νέα διάταξη που δεν ανευρίσκεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 ή στη σύμβαση. Ωστόσο, είναι απολύτως συνεπές με την προσέγγιση που ακολουθείται στην υπόλοιπη κοινοτική νομοθεσία του τομέα των χημικών ουσιών.

Άρθρο 8

Το εν λόγω άρθρο περιγράφει τη διαδικασία χειρισμού κοινοποιήσεων εξαγωγής από τρίτες χώρες και είναι σύμφωνο σε γενικές γραμμές με τις αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92. Η Επιτροπή θα έχει τον κεντρικό ρόλο, δημοσιεύοντας τις πληροφορίες στη βάση δεδομένων της και προωθώντας το υλικό κατόπιν αιτήσεως στα κράτη μέλη.

Άρθρο 9

Το άρθρο 9 εισάγει νέες διατάξεις που απαιτούν την υποβολή τακτικών εκθέσεων για τις ποσότητες των σχετικών χημικών προϊόντων. Συγκεκριμένα, οι εξαγωγείς θα υποχρεούνται να υποβάλλουν στα κράτη μέλη ετήσιες εκθέσεις για τις ποσότητες που εξήχθησαν σε κάθε χώρα προορισμού και λεπτομέρειες για τους εισαγωγείς των φορτίων. Η απαίτηση αυτή υπερβαίνει τη σύμβαση, καλύπτεται όμως ήδη στις εθελοντικές δεσμεύσεις της βιομηχανίας. Επιπλέον, οι κοινοτικοί εισαγωγείς θα υποχρεούνται επίσης να παρέχουν πληροφορίες για χημικά που εισάγονται στην Κοινότητα.

Τα κράτη μέλη, βάσει των παρεχόμενων από τους εξαγωγείς πληροφοριών, συντάσσουν γενική έκθεση σε εθνικό επίπεδο, σύμφωνα με το παράρτημα IV του προτεινόμενου κανονισμού, η οποία αποστέλλεται στην Επιτροπή. Αυτή, με τη σειρά της, συνοψίζει τις πληροφορίες σε κοινοτικό επίπεδο και τις δημοσιεύει χωρίς το τυχόν εμπιστευτικό μέρος.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι οι εν λόγω ρυθμίσεις για υποβολή εκθέσεων θα αυξήσουν τη διαφάνεια και θα βελτιώσουν την παρακολούθηση και τον έλεγχο. Θα βοηθήσουν επίσης στην αξιολόγηση των επιπτώσεων και της αποτελεσματικότητας του συστήματος. Περαιτέρω, οι εκθέσεις θα διευκολύνουν την παροχή οποιασδήποτε πληροφορίας χρειάζονται οι χώρες εισαγωγής για να μπορούν να εκτιμούν ποια δράση μπορεί να χρειάζεται να αναλάβουν, με ταυτόχρονη διασφάλιση τυχόν εμπορικά εμπιστευτικών πληροφοριών.

Άρθρο 10

Το εν λόγω άρθρο περιλαμβάνει τις διατάξεις σχετικά με τη συμμετοχή στη διεθνή κοινοποίηση εξαγωγών απαγορευμένων ή σε αυστηρούς περιορισμούς υποκείμενων χημικών στο πλαίσιο της σύμβασης, την κοινώς καλούμενη διαδικασία κοινοποίησης ΣΜΕ. Οι διατάξεις αυτές βασίζονται ουσιαστικά στις αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92, λαμβανομένων υπόψη και των κανόνων της σύμβασης.

Όταν κάποιο χημικό προϊόν χαρακτηρίζεται ως υποκείμενο σε κοινοποίηση ΣΜΕ διότι έχει απαγορευτεί ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων από τις κατηγορίες χρήσεων που καθορίζονται στη σύμβαση, η Επιτροπή κοινοποιεί στη Γραμματεία της σύμβασης τη σχετική ρυθμιστική πράξη της Κοινότητας, παρέχοντας τις πληροφορίες που προβλέπονται στο παράρτημα II του προτεινόμενου κανονισμού. Τα εν λόγω χημικά, εκτός από την παράθεσή τους στο πρώτο μέρος, παρατίθενται και στο μέρος 2 του παραρτήματος I του προτεινόμενου κανονισμού.

Όσον αφορά τη ροή πληροφοριών σχετικά με τις ρυθμιστικές δράσεις που αναλαμβάνονται από άλλα συμβαλλόμενα Μέρη στη σύμβαση, γίνεται πρόβλεψη για την αξιολόγηση των πληροφοριών, και τη λήψη τυχόν αναγκαίων μέτρων, στα πλαίσια των σχετικών κοινοτικών μέσων.

Άρθρο 11

Το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι όταν κάποιο χημικό προϊόν απαγορεύεται ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα και καθίσταται υποκείμενο στη διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγής βάσει του άρθρου 7, δεν χαρακτηρίζεται όμως ως υποψήφιο για κοινοποίηση ΣΜΕ βάσει του άρθρου 10, η Επιτροπή θα ενημερώνει τη Γραμματεία ΣΜΕ για τη σχετική ρυθμιστική πράξη σύμφωνα με τις διατάξεις ανταλλαγής πληροφοριών που θεσπίζονται στο άρθρο 14.1(γ) της σύμβασης.

Άρθρο 12

Το άρθρο 12 αναφέρεται στις υποχρεώσεις σχετικά με τις εισαγωγές χημικών. Συγκεκριμένα, θεσπίζει τη διαδικασία για το χειρισμό των κειμένων καθοδήγησης για λήψη αποφάσεως από τη Γραμματεία της ΣΜΕ για χημικά που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ (παρατίθενται στο παράρτημα III της σύμβασης). και τη λήψη κοινοτικών αποφάσεων για εισαγωγές των υπόψη χημικών. Βασίζεται στις αντίστοιχες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92, προσαρμοσμένες στα πλαίσια των διατάξεων της συνθήκης και της ανάγκης για ορισμένες αποσαφηνίσεις. Και εδώ, η Επιτροπή θα έχει τον κεντρικό ρόλο σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Προκειμένου να τηρούνται οι προθεσμίες για τις αποφάσεις που θεσπίζονται στη σύμβαση, προτείνεται να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που θεσπίζεται στη δεύτερη παράγραφο του άρθρου 24.

Προβλέπεται ότι, όπου κρίνεται σκόπιμο, οι πληροφορίες που περιέχονται στο κείμενο καθοδήγησης λήψης αποφάσεως θα αξιολογούνται έτσι ώστε να μπορούν να ληφθούν βάσει κατάλληλων κοινοτικών μέσων τυχόν αναγκαία μέτρα για το υπόψη χημικό προϊόν.

Άρθρο 13

Το εν λόγω άρθρο προβλέπει ορισμένες υποχρεώσεις σε σχέση με εξαγωγές, εκτός από τις κοινοποιήσεις εξαγωγής. Υπάρχουν δύο κύρια στοιχεία.

Το πρώτο αφορά κυρίως διαδικασίες για χημικά που υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ (τα οποία απαριθμούνται στο μέρος 3 του παραρτήματος Ι του κανονισμού) και διασφαλίζει την τήρηση των αποφάσεων εισαγωγής των μερών εισαγωγής. Οι διαδικασίες αυτές βασίζονται, σε γενικές γραμμές, στις διαδικασίες της σύμβασης, με ορισμένες αυστηρότερες όμως απαιτήσεις. Το άρθρο προβλέπει διαφάνεια και διανομή πληροφοριών από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη για υποβοήθηση στη διασφάλιση συμμόρφωσης.

Οι περί «status quo» διατάξεις της σύμβασης δεν έχουν, ωστόσο, κρατηθεί. Αυτό σημαίνει ότι εάν οποιοδήποτε Μέρος ή άλλη χώρα δεν δώσει τη ρητή του συναίνεση για την εισαγωγή οποιουδήποτε χημικού προϊόντος υποκείμενου στη διαδικασία ΣΜΕ, το χημικό δεν θα πρέπει να εξαχθεί. Ομοίως, οποιοδήποτε χημικό το οποίο απαγορεύεται ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στα πλαίσια της Κοινότητας και χαρακτηρίζεται ως υποκείμενο σε κοινοποίηση ΣΜΕ αλλά δεν είναι μέρος του διεθνούς συστήματος ΣΜΕ δεν θα εξάγεται χωρίς τη ρητή συναίνεση της χώρας εισαγωγής. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να βοηθήσουν στο να διασφαλιστεί να μην υπάρχει περίπτωση εξαγωγές να πραγματοποιούνται απλώς και μόνον επειδή δεν υπήρξε αντίδραση εισαγωγής ή κατ' άλλο τρόπο αντίδραση για οποιοδήποτε λόγο σε κοινοποίηση εξαγωγής από πλευράς χώρας εισαγωγής.

Το δεύτερο στοιχείο περιλαμβάνει υποχρεώσεις γενικότερης φύσεως, εκτεινόμενες και αυτές πέραν των υφιστάμενων κανόνων και της σύμβασης. Θα εκδίδονται τελωνειακοί κωδικοί για κάθε απαγορευμένο ή υπό αυστηρούς περιορισμούς χημικό προϊόν για να διευκολύνεται ο έλεγχος στα εργοστάσια και στα σύνορα της ΕΕ. Επιπλέον, σύμφωνα με τους στόχους του προτεινόμενου κανονισμού, επιβάλλονται ορισμένα ελάχιστα πρότυπα σχετικά με την ωφέλιμη ζωή των εξαγόμενων χημικών προϊόντων, τις προδιαγραφές καθαρότητας των φυτοφαρμάκων και τη συσκευασία, αποθήκευση και σταθερότητά τους για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων υπό συνθήκες χρήσης στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Άρθρο 14

Το εν λόγω άρθρο επεκτείνει το σύστημα κοινοποίησης εξαγωγών που θεσπίζεται στο άρθρο 7 σε χημικά που υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ή απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στα πλαίσια της Κοινότητας και χαρακτηριζόμενα ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ όταν περιέχονται υπό μη αντιδράσασα μορφή σε προϊόντα. Προβλέπει επίσης, ορισμένα χημικά και είδη που εγείρουν ιδιαίτερες ανησυχίες, όπως π.χ. σαπούνια που περιέχουν υδράργυρο η χρήση των οποίων απαγορεύεται στην Κοινότητα, να μην εξάγονται. Τα χημικά και τα είδη αυτά, που θα καθοριστούν από το Συμβούλιο, θα περιλαμβάνονται στο παράρτημα V του κανονισμού.

Άρθρο 15

Το εν λόγω άρθρο αναφέρεται στο ζήτημα των πληροφοριών σχετικά με διαμετακομίσεις χημικών που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Από την άποψη αυτή, στηρίζεται στις σχετικές διατάξεις της σύμβασης. Οι λεπτομέρειες σχετικά με τις απαιτούμενες από τα συμβαλλόμενα Μέρη εισαγωγής πληροφορίες και το είδος των προς παροχή πληροφοριών θα περιληφθούν, όταν θα έχουν καταστεί διαθέσιμες, στο παράρτημα VΙ του προτεινόμενου κανονισμού.

Άρθρο 16

Το άρθρο 16 θεσπίζει τους κανόνες που εφαρμόζονται στις πληροφορίες που συνοδεύουν τα εξαγόμενα χημικά. Οι διατάξεις είναι βασικά οι ίδιες με εκείνες του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92, εν μέρει τροποποιημένες βάσει της σύμβασης, αλλά με ορισμένες προσαρμογές.

Η διάταξη κλειδί είναι ότι υπό την επιφύλαξη των απαιτήσεων της χώρας εισαγωγής, και λαμβανομένων υπόψη σχετικών διεθνών προτύπων, όλα τα επικίνδυνα χημικά για εξαγωγή θα πρέπει να συσκευάζονται και να επισημαίνονται σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, άσχετα με το αν ή όχι τα εν λόγω χημικά έχουν απαγορευτεί ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό της Κοινότητας ή υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Αυτό είναι σύμφωνο με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92, αλλά υπερβαίνει τις αυστηρές απαιτήσεις της σύμβασης. Ομοίως, προτείνεται όλα τα επικίνδυνα χημικά να συνοδεύονται και από δελτίο δεδομένων ασφαλείας σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, έστω κι αν η σύμβαση περιορίζει τις υποχρεώσεις από την άποψη αυτή μόνον στα χημικά ΣΜΕ. Επιπλέον, για τη βελτίωση των πληροφοριών που παρέχονται στους χρήστες, υπάρχει μια νέα απαίτηση στην ετικέτα να αναφέρεται η ημερομηνία λήξεως των χημικών, όπου είναι απαραίτητο (για παράδειγμα, στην περίπτωση των φυτοφαρμάκων). Το άρθρο προβλέπει επίσης ότι, όσο είναι δυνατόν, οι πληροφορίες στην ετικέτα και στο δελτίο δεδομένων ασφαλείας θα πρέπει να είναι στην επίσημη(ες) γλώσσα(ες) της χώρας εισαγωγής.

Άρθρο 17

Το εν λόγω άρθρο είναι μια νέα διάταξη που περιγράφει τις υποχρεώσεις των τελωνειακών υπηρεσιών των κρατών μελών στο πλαίσιο του προτεινόμενου κανονισμού. Οι εν λόγω υπηρεσίες θα έχουν ένα σαφώς σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανόνες.

Άρθρο 18

Το εν λόγω άρθρο αποτελεί τυποποιημένη διάταξη για κυρώσεις στη περίπτωση παραβάσεων.

Άρθρο 19

Το άρθρο 19 αντικατοπτρίζει τις διατάξεις της σύμβασης σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών, επεκτείνει όμως τις εν λόγω ρυθμίσεις σε όλες τις χώρες. Σύμφωνα με τη σύμβαση, καθορίζει επίσης τι είδους πληροφορίες δεν θα πρέπει να θεωρούνται απόρρητες για τους σκοπούς της ανταλλαγής.

Ωστόσο, πρώτη φορά γίνεται αναφορά στη συμμετοχή της Επιτροπής και των κρατών μελών στο δίκτυο πληροφοριών γα τη δόμηση ικανοτήτων που δημιουργήθηκε από το διακυβερνητικό φόρουμ για την ασφάλεια των χημικών προϊόντων (IFCS). Το δίκτυο αυτό δεν έχει ακόμη εγκατασταθεί. Ωστόσο, η Επιτροπή υποστηρίζει πλήρως την πρωτοβουλία αυτή και πιστεύει ότι μπορεί να συμβάλει σημαντικά στη βελτίωση της διαχείρισης των χημικών προϊόντων στις αναπτυσσόμενες χώρες και σε χώρες σε μεταβατικό στάδιο, στηρίζοντας έτσι έναν από τους κύριους στόχους της σύμβασης.

Άρθρο 20

Το εν λόγω άρθρο συνδέεται στενά με το άρθρο 19. Βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στη σύμβαση και προβλέπει τις γενικές υποχρεώσεις της Επιτροπής και των κρατών μελών στην παροχή τεχνικής βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες με οικονομίες σε μετάβαση, καθώς και στον καθορισμό ειδικών τομέων δραστηριότητας που μπορεί να βοηθήσουν τέτοιες χώρες να εφαρμόσουν τη σύμβαση. Επιπλέον, αναγνωρίζεται ο σημαντικός ρόλος που μπορούν να διαδραματίσουν ΜΚΟ στην εν λόγω διαδικασία.

Άρθρο 21

Το άρθρο 21 αναφέρεται στην παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων στο εσωτερικό της Κοινότητας σχετικά με τη λειτουργία του προτεινόμενου κανονισμού και είναι, σε γενικές γραμμές, ίδιο με την αντίστοιχη διάταξη του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92.

Τόσο τα κράτη μέλη όσο και η Επιτροπή θα παρακολουθούν τις εξελίξεις. Βάσει των πληροφοριών που θα παρέχονται από τα κράτη μέλη και από τη δική της παρακολούθηση, η Επιτροπή θα υποβάλλει τακτικά εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εν γένει λειτουργία του κανονισμού.

Άρθρο 22

Το άρθρο 22 ορίζει τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται για την ενημέρωση όλων των παραρτημάτων εκτός του παραρτήματος V και θα πρέπει να διαβαστεί σε συνδυασμό με το άρθρο 24.

Χημικά μπορεί να περιλαμβάνονται στο μέρος 1 του παραρτήματος I εάν τυχόν απαγόρευση ή αυστηρός περιορισμός αφορά οποιαδήποτε από υποκατηγορίες χρήσης που θεσπίζονται στον προτεινόμενο κανονισμό. Χημικά μπορεί να περιλαμβάνονται στο μέρος 2 του παραρτήματος I εάν τυχόν απαγόρευση ή αυστηρός περιορισμός αφορά μία ή περισσότερες από τις κατηγορίες χρήσης.

Αποφάσεις για την ένταξη χημικών στα δύο αυτά μέρη του παραρτήματος I θα ληφθούν χωρίς οποιαδήποτε αδικαιολόγητη καθυστέρηση μετά την ανάληψη κανονιστικής δράσης, με τη χρήση της διαδικασίας της ρυθμιστικής επιτροπής που θεσπίζεται στην τρίτη παράγραφο του άρθρου 24.

Για την αποφυγή οποιασδήποτε αδικαιολόγητα δυσκίνητης διαδικασίας, και για λόγους ταχύτητας και λειτουργικής αποτελεσματικότητας, όλες οι υπόλοιπες αλλαγές στο εν λόγω παράρτημα και τα παραρτήματα ΙΙ έως IV και VI (πολλές από τις οποίες μπορεί να προέρχονται από αλλαγές στη λειτουργία της ίδιας της σύμβασης) θα αποφασίζονται με τη χρήση της διαδικασίας της συμβουλευτικής επιτροπής.

Άρθρο 23

Το εν λόγω άρθρο είναι μια νέα διάταξη που προβλέπει την κατάρτιση κειμένων τεχνικής καθοδήγησης για υποβοήθηση της εφαρμογής του προτεινόμενου κανονισμού. Παρόμοια κείμενα προβλέπονται και στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 και άλλη πρόσφατη νομοθεσία στον τομέα των χημικών προϊόντων, όπως η οδηγία 98/8/ΕΚ σχετικά με την διάθεση στην αγορά βιοκτόνων προϊόντων.

Άρθρο 24

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, το εν λόγω άρθρο περιγράφει τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται στα πλαίσια επιτροπών. Δεν χρειάζεται η συγκρότηση οποιασδήποτε με νέα δομή επιτροπής. Η Επιτροπή θα επικουρείται από την επιτροπή που συστάθηκε από το άρθρο 29 της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

Άρθρα 25 και 26

Τα δύο αυτά άρθρα είναι τυποποιημένα άρθρα σχετικά με την κατάργηση, αντιστοίχως, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 και την έναρξη ισχύος του προτεινόμενου νέου κανονισμού.

Παραρτήματα

Το παράρτημα Ι του κανονισμού περιλαμβάνει τρεις καταλόγους. Ο πρώτος κατάλογος περιλαμβάνει τα χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα σε μία ή περισσότερες από τις υποκατηγορίες των χημικών που καλύπτονται από τον κανονισμό και τα χημικά που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ και τα οποία υπόκεινται στη διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγής. Ο δεύτερος κατάλογος περιλαμβάνει τα χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων από τις κατηγορίες χρήσης και επομένως χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα στη διαδικασία κοινοποίησης ΣΜΕ στη Γραμματεία της σύμβασης. Ο τρίτος κατάλογος περιλαμβάνει τον κατάλογο των χημικών προϊόντων που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ, όπως παρατίθεται στο παράρτημα III της σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα.

Τα χημικά που παρατίθενται στον πρώτο κατάλογο υπόκεινται στους κανόνες για κοινοποιήσεις εξαγωγής, οι οποίοι θεσπίζονται στο άρθρο 7 του προτεινόμενου κανονισμού. Τα χημικά που περιλαμβάνονται στον δεύτερο κατάλογο χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα στη διαδικασία κοινοποίησης ΣΜΕ βάσει του άρθρου 10. Υπόκεινται επίσης και στις υποχρεώσεις σχετικά με τις εξαγωγές χημικών προϊόντων στο άρθρο 13 και σχετικά με τις εξαγωγές ειδών που περιέχουν χημικά σε μη αντιδράσασα μορφή βάσει του άρθρου 14, παράγραφος 1 όσον αφορά τη ρητή συναίνεση της χώρας εισαγωγής. Τα χημικά που περιλαμβάνονται στον τρίτο κατάλογο είναι εκείνα που υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Υπόκεινται στις υποχρεώσεις σχετικά με τη συμμόρφωση προς τις αποφάσεις εισαγωγής των χωρών εισαγωγής που θεσπίζονται στο άρθρο 13, συμπεριλαμβανομένης ειδικότερα της απαίτησης για ρητή συναίνεση. Όπου αυτά επίσης απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στα πλαίσια της Κοινότητας στα πλαίσια μιας από τις κατηγορίες χρήσης που θεσπίζονται στη σύμβαση, υπόκεινται επίσης στις υποχρεώσεις του άρθρου 14, παράγραφος 1 όσον αφορά την ανάγκη ρητής συναίνεσης για είδη που περιέχουν τα χημικά σε μη αντιδράσασα μορφή.

Το παράρτημα II ορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να υποβάλλονται από την Επιτροπή κατά την κοινοποίηση στη Γραμματεία της ΣΜΕ οριστικής ρυθμιστικής πράξης της Κοινότητας, σύμφωνα με το άρθρο 10 του προτεινόμενου κανονισμού. Αντιστοιχεί στο παράρτημα I της σύμβασης.

Το παράρτημα III περιλαμβάνει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από έναν εξαγωγέα κατά την υποβολή κοινοποίησης εξαγωγής βάσει του άρθρου 7 του προτεινόμενου κανονισμού. Ο κατάλογος αυτός βασίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου, προσαρμοσμένος έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι απαιτήσεις του παραρτήματος V της σύμβασης.

Το παράρτημα IV ορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται ετησίως από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού, σχετικά με τις ποσότητες και τους τόπους προορισμού εξαγωγών χημικών προϊόντων που παρατίθενται στο παράρτημα I.

Το παράρτημα V παραθέτει τα χημικά και τα είδη που απαγορεύονται στην Κοινότητα και δεν εξάγονται, σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 2 του κανονισμού.

Το παράρτημα VI παραθέτει μέρη που απαιτούν πληροφορίες σε σχέση με διαμετακομιστικές κινήσεις χημικών προϊόντων που υπόκεινται στη διαδικασία ΣΜΕ, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία (βλ. σχετικά άρθρο 15 του προτεινόμενου κανονισμού).

Παράρτημα που να αντιστοιχεί στο τρέχον παράρτημα II του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 (που να παραθέτει τις αποφάσεις εισαγωγών στα πλαίσια της διεθνούς διαδικασίας ΣΜΕ όπως αναφέρονται από τη Γραμματεία) δεν είναι πλέον απαραίτητο, αφού οι σχετικές διατάξεις του σχεδίου του κανονισμού (βλ. άρθρο 13) αναφέρονται άμεσα στις πληροφορίες από την άποψη αυτή όπως κυκλοφορούν στο πλαίσιο της σύμβασης, π.χ. μέσω εγκυκλίων ΣΜΕ, οι οποίες είναι επίσης διαθέσιμες και στην ιστοσελίδα της Γραμματείας.

7. Εξωτερικές διαβουλεύσεις

Τα τελευταία δύο με τρία χρόνια, έχουν γίνει διαβουλεύσεις με πολλά μέρη στο πλαίσιο των τακτικών συναντήσεων των ορισθείσων εθνικών αρχών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92. Σε αυτές συμμετείχαν εμπλεκόμενα Μέρη, όπως η βιομηχανία και ΜΚΟ, καθώς επίσης και κράτη μέλη, οι οποίοι όλοι είχαν τη δυνατότητα να καταθέσουν τις απόψεις τους και τα σχόλιά τους. Ο προτεινόμενος κανονισμός λαμβάνει υπόψη τις εκφρασθείσες απόψεις.

8. Αξιολόγηση

Είναι δύσκολο να εκτιμηθούν επακριβώς τα αποτελέσματα του προτεινόμενου κανονισμού. Ο προτεινόμενος κανονισμός εκφεύγει των ορίων των απαιτήσεων της σύμβασης από ορισμένες πλευρές. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι πρόσθετες αυτές απαιτήσεις δεν είναι νέες αλλά έχουν ληφθεί από τους υφιστάμενους κοινοτικούς κανόνες ή τις έχει προλάβει ήδη η βιομηχανία μέσω μονομερών της δεσμεύσεων.

Σύμφωνα με τη σημερινή πρόταση, το μέρος 1 του παραρτήματος I του προτεινόμενου κανονισμού περιλαμβάνει περίπου 70 χημικά ή ομάδες χημικών προϊόντων (με σύνολο περίπου 300 μεμονωμένα χημικά), που θεωρούνται απαγορευμένα ή υποκείμενα σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα ή υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ και, επομένως, υπόκεινται στη διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγών. Από τα χημικά που παρατίθενται στο μέρος 1 υπάρχουν περίπου 20 χημικά ή ομάδες χημικών προϊόντων που είναι απαγορευμένα ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων κατηγοριών χρήσης που ορίζονται στη σύμβαση και τα οποία, επομένως, υπάγονται στις κοινοποιήσεις ΣΜΕ των σχετικών κανονιστικών δράσεων (τα οποία απαριθμούνται, επίσης, στο μέρος 2). και 31 χημικά ή ομάδες χημικών προϊόντων τα οποία, τη στιγμή αυτή, υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ (τα οποία απαριθμούνται στο μέρος 3). Υπάρχουν κάποιες αλληλεπικαλύψεις μεταξύ του πρώτου και του τρίτου καταλόγου. Το σύνολο των 31 χημικών που υπάγονται στη διαδικασία ΣΜΕ εμφαίνεται και στους δύο καταλόγους. Επιπλέον, 19 από τα χημικά ή τις ομάδες χημικών ΣΜΕ απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό της Κοινότητας. Για όλα τα χημικά ΣΜΕ δεν χρειάζεται εν γένει κοινοποίηση εξαγωγής εάν το εισάγον Μέρος έχει προβεί σε σχετική αντίδραση εισαγωγής (εκτός εάν η εν λόγω αντίδραση εισαγωγής ορίζει άλλως).

Με τον καιρό, ο αριθμός των χημικών προϊόντων που υπόκεινται στους κανόνες αναπόφευκτα θα αυξηθεί, ίσως και σε σημαντικό αριθμό. Ωστόσο, και πάλι ο αριθμός αυτός θα αντιπροσωπεύει ένα μικρό μόνο μέρος του συνολικού αριθμού των παραγόμενων χημικών προϊόντων. Περαιτέρω, θα πρέπει να επισημανθεί ότι αρκετά από τα χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα, σε κατηγορία χρήσης που περιλαμβάνεται στη σύμβαση δεν παράγονται πλέον εκεί, επομένως δεν θα προκύψει ζήτημα κοινοποίησης εξαγωγής τέτοιων χημικών. Μέχρι το Μάρτιο του 2001, από τότε που τέθηκε σε ισχύ ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 (ο οποίος καταγράφει 39 ομάδες χημικών προϊόντων ως απαγορευμένες ή υποκείμενες σε αυστηρούς περιορισμούς στο εσωτερικό της Κοινότητας), ο συνολικός αριθμός των κοινοποιήσεων εξαγωγής ήταν 344 και αυτές αφορούσαν μόνον 14 από τις 39 ομάδες χημικών προϊόντων, με την μεγάλη πλειονότητα των κοινοποιήσεων να αφορούν ενώσεις υδραργύρου.

Η προτεινόμενη απαίτηση για υποβολή ετήσιων κοινοποιήσεων εξαγωγών από κάθε εξαγωγέα για κάθε εξαγόμενο χημικό προϊόν θα αυξήσει προφανώς τον αριθμό των μελλοντικών κοινοποιήσεων, δεν είναι όμως δυνατόν, στο στάδιο αυτό, να γίνει κάποια ποσοτική εκτίμηση. Επίσης, το διευρυμένο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού από πλευράς καλυπτόμενων κατηγοριών χημικών και η εισαγωγή ορισμένων ειδών μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην αύξηση του αριθμού των κοινοποιήσεων εξαγωγής. να γίνει κάποια ποσοτική εκτίμηση. Από την άλλη μεριά, η διαδικασία απλουστεύεται, καθώς οι εξαγωγείς δεν χρειάζεται να ψάχνουν για να χρησιμοποιήσουν αριθμούς αναφοράς εξαγωγής.

Όσον αφορά τις επιπτώσεις στους εξαγωγείς της Κοινότητας, δεν αναμένεται γενικά κάποια σημαντική αύξηση στις επιβαλλόμενες χρηματοδοτικές και διοικητικές επιβαρύνσεις σε σύγκριση με την υπάρχουσα κατάσταση. Ειδικότερα, οι ΜΜΕ φαίνεται απίθανο να επηρεαστούν, αφού γενικώς δεν εμπλέκονται στην παραγωγή χημικών προϊόντων που υπόκεινται στον προτεινόμενο κανονισμό. Ο κανονισμός θα αυξήσει σε χαμηλότερο βαθμό τον αριθμό των χημικών προϊόντων που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ, αφού, στη Γραμματεία ΣΜΕ, θα κοινοποιούνται μόνον οι σχετικές κανονιστικές δράσεις της Κοινότητας που απαγορεύουν ή θέτουν αυστηρούς περιορισμούς σε χημικά στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων των κατηγοριών χρήσης που θεσπίζονται στη σύμβαση. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι εν λόγω κοινοποιήσεις θα οδηγήσουν στην ένταξη των χημικών προϊόντων στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Η διαδικασία ένταξης σε καμία περίπτωση δεν είναι αυτόματη, δεδομένων των μέτρων διασφάλισης που θεσπίζονται στη σύμβαση. Περαιτέρω, ακόμη και εάν ακολουθήσει ένταξη και αυτό οδηγήσει σε αρνητικές αποφάσεις εισαγωγών από άλλες χώρες, βάσει της σύμβασης, οι απαγορεύσεις αυτές θα πρέπει να εφαρμόζονται σε εισαγωγές των χημικών από οποιαδήποτε πηγή, καθώς και στην εγχώρια παραγωγή ώστε να προληφθούν πρακτικές διακριτικής μεταχείρισης. Επιπλέον, τέτοιου είδους δράση μπορεί να οδηγήσει κάλλιστα σε ζήτηση εναλλακτικών χημικών προϊόντων, την οποία οι εξαγωγείς της Κοινότητας θα είναι σε θέση να ικανοποιήσουν. Επομένως, γενικά, οι εξαγωγείς της Κοινότητας δεν θα πρέπει να βρεθούν σε σοβαρή μειονεκτική ανταγωνιστική θέση έναντι των ανταγωνιστών τους.

Η καινούργια απαίτηση για λήψη της ρητής συναίνεσης των χωρών εισαγωγής για ορισμένα χημικά είναι απίθανο να έχει μείζονες δυσμενείς επιπτώσεις στους εξαγωγείς γενικά. Ο αριθμός των σχετικών χημικών αντιστοιχεί σε εκείνα που χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ ή περιλαμβάνονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ και είναι μικρότερος από εκείνον των κοινοποιήσεων εξαγωγής. Το πρόσθετο αυτό φορτίο φαίνεται απόλυτα αιτιολογημένο σε σχέση με την επιφερόμενη βελτίωση της προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, ιδιαίτερα στις χώρες εκείνες που δεν εμφανίζουν αντίδραση ΣΜΕ σε εισαγωγές και, συνεπώς, είναι ιδιαίτερα ευάλωτες σε ανεπιθύμητες εισαγωγές. Περαιτέρω, οι όλες επιπτώσεις όσον αφορά τα είδη θα πρέπει να είναι πολύ περιορισμένες δεδομένου ότι το μάρκετινγκ και η χρήση των σχετικών χημικών ήδη απαγορεύεται ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα με αποτέλεσμα να μην παράγονται πολλά είδη για εξαγωγή. Ωσαύτως, η προτεινόμενη απαγόρευση για την εξαγωγή ενός περιορισμένου αριθμού χημικών και ειδών που εγείρουν ιδιαίτερες ανησυχίες, δεν θα έπρεπε να έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις για το σύνολο των κοινοτικών εξαγωγέων και θα αποστείλει ένα σημαντικό μήνυμα σε άλλες χώρες, ιδιαίτερα σε αναπτυσσόμενες χώρες.

Θα υπάρξουν επιπτώσεις από πλευράς αυξημένων διοικητικών επιβαρύνσεων για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή, όσον αφορά τη διαχείριση του αριθμού κοινοποιήσεων εξαγωγής, Είναι δύσκολο να ποσολογηθεί αυτή η επιβάρυνση τη στιγμή αυτή. αυτό θα αξιολογηθεί μετά την έναρξη λειτουργίας του συστήματος.

Το οποιοδήποτε κόστος πρέπει να σταθμιστεί έναντι των οφελών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, οι χώρες εισαγωγής και, ιδιαίτερα, οι αναπτυσσόμενες χώρες, να ενημερώνονται για τους κινδύνους των επικίνδυνων χημικών προϊόντων και τους τρόπους πρόληψης βλαβών στα άτομα και στο περιβάλλον. Ο προτεινόμενος κανονισμός δεν θα εκπληρώσει μόνον τις υποχρεώσεις της Κοινότητας στο πλαίσιο της σύμβασης αλλά, υπερβαίνοντας τις διατάξεις της σύμβασης, θα συμβάλει σημαντικά και στη βελτίωση της πρόσβασης σε πληροφορίες για επικίνδυνα χημικά προϊόντα και θα προωθήσει την προστασία του παγκόσμιου πληθυσμού και του περιβάλλοντος από τα επικίνδυνα χημικά προϊόντα. Αυτός είναι ένας πολύ σημαντικός στόχος για την Κοινότητα.

2002/0026 (ACC)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις εισαγωγές και εξαγωγές επικίνδυνων χημικών προϊόντων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και, ιδίως, το άρθρο 133,

την πρόταση της Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [4],

[4] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [5],

[5] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 σχετικά με τις εξαγωγές και τις εισαγωγές ορισμένων επικίνδυνων χημικών ουσιών [6], εγκαθιδρύει, μεταξύ άλλων, κοινό σύστημα κοινοποίησης και πληροφόρησης για τις εξαγωγές σε τρίτες χώρες χημικών προϊόντων που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στη Κοινότητα, λόγω των επιπτώσεων τους στην ανθρώπινη υγεία και στο περιβάλλον. Ο κανονισμός εφαρμόζει, σε υποχρεωτική βάση, τη διεθνή διαδικασία της "συναίνεσης μετά από ενημέρωση" (ΣΜΕ) στο πλαίσιο των μη νομικώς δεσμευτικών διατάξεων των κατευθυντήριων γραμμών του Λονδίνου για την ανταλλαγή πληροφοριών όσον αφορά τα χημικά προϊόντα στο διεθνές εμπόριο (κατευθυντήριες γραμμές του Λονδίνου) του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον (UNEP), όπως τροποποιήθηκε το 1989, και βάσει του διεθνούς κώδικα δεοντολογίας του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) για τη διανομή και χρήση των φυτοφαρμάκων, όπως τροποποιήθηκε το 1990.

[6] ΕΕ L 251, 29.8.1992, σ. 13, κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2247/98 της Επιτροπής (ΕΕ L 282, 20.10.1998, σ. 12).

(2) Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1998, η Κοινότητα υπέγραψε τη σύμβαση του Ρότερνταμ σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση για ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο (η σύμβαση ΣΜΕ). Παράλληλα, εγκρίθηκε ψήφισμα για προσωρινές ρυθμίσεις που θεσπίστηκαν στην τελική πράξη της διπλωματικής διάσκεψης, με το οποίο καθιερώνεται προσωρινή διαδικασία ΣΜΕ, βάσει του κειμένου της σύμβασης.

(3) Είναι σκόπιμο η Κοινότητα να ενεργήσει για την εφαρμογή των κανόνων της σύμβασης, συμπεριλαμβανομένης, μέχρι τη στιγμή που θα τεθεί σε ισχύ, της προσωρινής διαδικασίας ΣΜΕ, χωρίς κατά κανένα τρόπο να αποδυναμωθεί το επίπεδο προστασίας που παρέχεται, βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92, στο περιβάλλον και το εν γένει κοινό των χωρών εισαγωγής.

(4) Με τον ίδιο πάντα κατά νου στόχο, είναι επίσης αναγκαίο και σκόπιμο να υπάρξει υπέρβαση των διατάξεων της σύμβασης από ορισμένες πλευρές. Το άρθρο 15.4 της σύμβασης παρέχει στα Μέρη το δικαίωμα να λαμβάνουν αυστηρότερα μέτρα για την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος από εκείνα που προβλέπονται στη σύμβαση, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά είναι συνεπή με τις διατάξεις της σύμβασης και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

(5) Όσον αφορά τη συμμετοχή της Κοινότητας στη σύμβαση, είναι βασικό να υπάρχει ένα μοναδικό σημείο επαφής της Κοινότητας με τη Γραμματεία και τα άλλα Μέρη στη σύμβαση, καθώς και με άλλες χώρες. Η Επιτροπή θα έπρεπε να ενεργεί ως σημείο επαφής.

(6) Οι εξαγωγές επικίνδυνων χημικών που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα θα πρέπει να συνεχίσουν να υπάγονται σε μια κοινή διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγών. Κατά συνέπεια, επικίνδυνα χημικά, είτε με τη μορφή αυτούσιας ουσίας είτε με τη μορφή παρασκευάσματος, όταν έχουν απαγορευτεί ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς από την Κοινότητα ως φυτοπροστατευτικά προϊόντα, άλλες μορφές φυτοφαρμάκων, ή ως βιομηχανικά χημικά για χρήση από επαγγελματίες ή από το κοινό, θα πρέπει να υπάγονται σε παρόμοιους κανόνες κοινοποίησης εξαγωγής με εκείνους που εφαρμόζονται στα χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στα πλαίσια μιας ή περισσοτέρων από τις κατηγορίες χρήσης που θεσπίζονται στη σύμβαση, δηλ. ως φυτοφάρμακα ή χημικά για βιομηχανική χρήση. Επιπλέον, χημικά που υπόκεινται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ, θα έπρεπε να υπάγονται, ομοίως, στους ίδιους κανόνες. Η διαδικασία αυτή κοινοποίησης εξαγωγών πρέπει να εφαρμόζεται στις κοινοτικές εξαγωγές σε όλες τις τρίτες χώρες, ασχέτως αν είναι ή όχι Μέρη στη σύμβαση ή συμμετέχουν στις διατάξεις της. Για την κάλυψη του κόστους της εν λόγω διαδικασίας, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν διοικητικά τέλη.

(7) Εξαγωγείς και εισαγωγείς πρέπει να είναι υποχρεωμένοι να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις ποσότητες χημικών στο διεθνές εμπόριο που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό για να μπορούν να παρακολουθούνται και να εκτιμώνται οι επιπτώσεις και η αποτελεσματικότητα των σχετικών ρυθμίσεων.

(8) Οι κοινοποιήσεις της Κοινότητας στη Γραμματεία της σύμβασης κοινοτικών ρυθμιστικών πράξεων που απαγορεύουν ή υποβάλλουν σε αυστηρούς περιορισμούς χημικά, με σκοπό την ένταξή τους στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ, πρέπει να υποβάλλονται από την Επιτροπή και να αναφέρονται στις περιπτώσεις εκείνες που πληρούν τα σχετικά προς τούτο κριτήρια της σύμβασης. Όπου είναι αναγκαίο, πρέπει να ζητούνται πρόσθετες πληροφορίες για υποστήριξη των εν λόγω κοινοποιήσεων.

(9) Σε περιπτώσεις όπου κοινοτικές ρυθμιστικές πράξεις δεν χαρακτηρίζονται ως υποκείμενες σε κοινοποίηση επειδή δεν πληρούν τα κριτήρια, πρέπει, εντούτοις, να διαβιβάζονται στη Γραμματεία της σύμβασης και στα υπόλοιπα Μέρη στη σύμβαση πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω πράξεις για λόγους ανταλλαγής πληροφοριών.

(10) Είναι, επίσης, αναγκαίο να διασφαλιστεί η λήψη από την Κοινότητα αποφάσεων σχετικά με τις εισαγωγές στην Κοινότητα χημικών που υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ. Οι αποφάσεις αυτές θα έπρεπε να βασίζονται σε ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία. Όπου δικαιολογείται, θα πρέπει να εκπονούνται τροποποιήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας.

(11) Χρειάζονται ρυθμίσεις για να διασφαλιστεί η ενημέρωση των κρατών μελών και των εξαγωγέων για τις αποφάσεις χωρών εισαγωγής όσον αφορά χημικά που υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ και η συμμόρφωση των εν λόγω εξαγωγέων με τις αποφάσεις αυτές. Περαιτέρω, για να αποφευχθεί η προώθηση ανεπιθύμητων εξαγωγών, π.χ. λόγω μη παροχής από τις χώρες εισαγωγής των εν λόγω περί εισαγωγών αποφάσεων ή για να υπάρξει αντίδραση σε κοινοποιήσεις εξαγωγής, δεν θα πρέπει να εξάγονται χημικά απαγορευόμενα ή υποκείμενα σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα που πληρούν τα κριτήρια της σύμβασης ή που καλύπτονται από τη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ χωρίς τη ρητή συναίνεση της υπόψη χώρας εισαγωγής, άσχετα με το εάν η χώρα είναι ή όχι Μέρος στη σύμβαση.

(12) Είναι επίσης σημαντικό όλα τα εξαγόμενα χημικά να έχουν τον ενδεδειγμένο χρόνο ζωής ώστε να μπορούν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά και ασφαλώς. Ειδικότερα, όσον αφορά τα φυτοφάρμακα, ιδιαίτερα εκείνα που εξάγονται σε αναπτυσσόμενες χώρες, είναι ουσιαστικό να παρέχονται πληροφορίες για τις ενδεδειγμένες συνθήκες αποθήκευσης και να χρησιμοποιούνται κατάλληλες συσκευασίες και μεγέθη περιεκτών για την αποφυγή δημιουργίας παλαιών αποθεμάτων.

(13) Είδη που περιέχουν χημικά δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης. Φαίνεται, ωστόσο, σκόπιμο είδη που περιέχουν χημικά που μπορεί να απελευθερωθούν υπό συνθήκες χρήσεως ή διάθεσης και που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα στο πλαίσιο μιας ή περισσοτέρων από τις κατηγορίες χρήσης που θεσπίζονται στη σύμβαση ή υπάγονται στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ να υπάγονται επίσης στους κανόνες κοινοποίησης εξαγωγής. Περαιτέρω, ορισμένα χημικά και είδη που περιέχουν συγκεκριμένα χημικά εκτός του πεδίου εφαρμογής της σύμβασης αλλά που εγείρουν κάποιες ιδιαίτερες ανησυχίες δεν θα πρέπει να εξάγονται καθόλου. Αποφάσεις σχετικά με το ποια χημικά θα πρέπει να υπάγονται σε έναν τέτοιο αυστηρό έλεγχο θα λαμβάνονται από το Συμβούλιο στη βάση ειδικής πλειοψηφίας.

(14) Σύμφωνα με τη σύμβαση, πρέπει να παρέχονται πληροφορίες για διαμετακομιστικές κινήσεις χημικών υπαγόμενων στη διεθνή διαδικασία ΣΜΕ σε Μέρη που συμμετέχουν στη σύμβαση που ζητούν τέτοιες πληροφορίες

(15) Οι κοινοτικοί κανόνες για τη συσκευασία και επισήμανση και άλλες πληροφορίες ασφαλείας πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα τα επικίνδυνα χημικά, όταν προορίζονται για εξαγωγή σε όλες τις υπόλοιπες χώρες, εκτός κι αν οι διατάξεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με τυχόν ειδικές απαιτήσεις των χωρών αυτών στηριζόμενες σε σχετικά διεθνή πρότυπα.

(16) Προκειμένου να διασφαλιστεί ο αποτελεσματικός έλεγχος και επιβολή εφαρμογής των κανόνων, οι τελωνειακές υπηρεσίες των κρατών μελών διαδραματίζουν ρόλο κλειδί και θα πρέπει να ενεργούν με επικεντρωμένο και συντονισμένο τρόπο. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέψουν κατάλληλες κυρώσεις για περίπτωση παραβιάσεων.

(17) Η ανταλλαγή πληροφοριών, ο επιμερισμός των ευθυνών και οι προσπάθειες συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών της και τρίτων χωρών θα πρέπει να προωθηθούν με σκοπό τη διασφάλιση ορθής διαχείρισης των χημικών προϊόντων, άσχετα με το εάν οι τρίτες αυτές χώρες είναι ή όχι Μέρη στη σύμβαση. Ειδικότερα, στις αναπτυσσόμενες χώρες και χώρες με οικονομίες σε μεταβατικό στάδιο, θα πρέπει να παρέχεται τεχνική βοήθεια άμεσα από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη ή έμμεσα μέσω της παροχής στήριξης σε προγράμματα αναλαμβανόμενα από μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), ειδικότερα δε βοήθεια με στόχο να καταστούν οι χώρες αυτές ικανές για εφαρμογή της σύμβασης.

(18) Θα πρέπει να υπάρχει τακτική παρακολούθηση της λειτουργίας των διαδικασιών προκειμένου αυτές να είναι αποτελεσματικές. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν τακτικά εκθέσεις στην Επιτροπή, η οποία με τη σειρά της θα υποβάλλει τακτικά εκθέσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

(19) Επειδή τα αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού μέτρα είναι γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [7], τα μέτρα αυτά θεσπίζονται με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 ή τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης, ανάλογα με την περίπτωση.

[7] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(20) Βάσει των ανωτέρω, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου θα πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Στόχοι

1. Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι:

(α) η εφαρμογή της σύμβασης του Ρότερνταμ για τη διαδικασία της συναίνεσης μετά από ενημέρωση για ορισμένα επικίνδυνα χημικά προϊόντα και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο,

(β) η προώθηση της ανάληψης κοινών ευθυνών και συνεργατικών προσπαθειών στο διεθνές εμπόριο επικίνδυνων χημικών προκειμένου να προστατεύσει την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον από δυνητικές βλάβες, και

(γ) να συμβάλει στην περιβαλλοντικώς ορθή χρήση τους.

Οι στόχοι αυτοί επιτυγχάνονται με διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τα χαρακτηριστικά αυτών των χημικών προϊόντων, με την πρόβλεψη μιας διαδικασίας λήψεως αποφάσεων στο εσωτερικό της Κοινότητας για τις εισαγωγές και τις εξαγωγές τους και με διάδοση των αποφάσεων αυτών στα Μέρη και σε άλλες χώρες, κατά περίπτωση.

2. Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι επίσης να διασφαλιστεί ότι οι διατάξεις της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου [8] και της οδηγίας 1999/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [9], σχετικά με την ταξινόμηση, τη συσκευασία και την επισήμανση επικίνδυνων χημικών προϊόντων για τον άνθρωπο ή το περιβάλλον όταν διατίθενται στην αγορά στην Κοινότητα, εφαρμόζονται σε όλα τα χημικά αυτά προϊόντα όταν εξάγονται από τα κράτη μέλη σε άλλα Μέρη ή άλλες χώρες, εκτός εάν οι διατάξεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με τυχόν ειδικές απαιτήσεις των Μερών ή χωρών αυτών.

[8] ΕΕ L 196, 16.8.1967, σ. 1.

[9] ΕΕ L 200, 30.7.1999, σ. 1.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε:

(α) ορισμένα επικίνδυνα χημικά που υπάγονται στη διαδικασία της συναίνεσης μετά από ενημέρωση βάσει της σύμβασης του Ρότερνταμ,

(β) ορισμένα επικίνδυνα χημικά που απαγορεύονται ή υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς στο πλαίσιο της Κοινότητας, και

(γ) όλα τα εξαγόμενα χημικά όσον αφορά την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμανσή τους.

2. Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε:

(α) ναρκωτικά φάρμακα και ψυχοτρόπους ουσίες, που διέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3677/90 του Συμβουλίου [10],

[10] ΕΕ L 357, 20.12.1990, σ. 1.

(β) ραδιενεργά υλικά και ουσίες που καλύπτονται από την οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου [11],

[11] ΕΕ L 159, 29.6.1996, σ. 1.

(γ) απόβλητα, που καλύπτονται από τις οδηγίες του Συμβουλίου 75/442/ΕΟΚ [12] και 91/689/ΕΟΚ [13],

[12] ΕΕ L 194, 25.7.1975, σ. 39.

[13] ΕΕ L 377, 31.12.1991, σ. 20.

(δ) χημικά όπλα, που διέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.1334/2000 του Συμβουλίου [14],

[14] ΕΕ L 159, 30.6.2000, σ. 1.

(ε) τρόφιμα και πρόσθετα τροφίμων που διέπονται από την οδηγία 89/397/ΕΟΚ του Συμβουλίου [15],

[15] ΕΕ L 186, 30.6.1989, σ. 23.

(στ) ζωοτροφές, που διέπονται από την οδηγία 96/25/ΕΚ του Συμβουλίου [16],

[16] ΕΕ L 125, 23.5.1996, σ. 35.

(ζ) γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, που διέπονται από την οδηγία 2001/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [17],

[17] ΕΕ L 106, 17.4.2001, σ. 1.

(η) φαρμακευτικά ιδιοσκευάσματα και κτηνιατρικά προϊόντα που διέπονται από την οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [18] και την οδηγία 2001/82/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [19], εκτός των απολυμαντικών, των εντομοκτόνων και των παρασιτοκτόνων,

[18] ΕΕ L 311, 28.11.2001, σ. 67.

[19] ΕΕ L 311, 28.11.2001, σ. 1.

(θ) χημικά σε ποσότητες που είναι απίθανο να έχουν επιπτώσεις στην υγεία ή το περιβάλλον, εφόσον εισάγονται για σκοπούς έρευνας ή ανάλυσης.

Άρθρο 3 Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1) «Χημικό (προϊόν)»: είναι ουσία όπως ορίζεται στην οδηγία 67/548/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ως έχει ή σε παρασκεύασμα, παρασκευαζόμενη ή λαμβανόμενη από τη φύση, μη συμπεριλαμβανομένων όμως των ζώντων οργανισμών. Αποτελείται από δύο κατηγορίες: τα φυτοφάρμακα (συμπεριλαμβανομένων και άκρως επικινδύνων συνθέσεων φυτοφαρμάκων) και τα βιομηχανικά χημικά προϊόντα.

(2) «Παρασκεύασμα»: είναι μίγμα ή διάλυμα αποτελούμενο από δύο ή περισσότερες ουσίες, όπως ορίζεται στην οδηγία 1999/45/ΕΚ, εφόσον το παρασκεύασμα υπόκειται σε υποχρεωτική επισήμανση βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας λόγω της παρουσίας οποιασδήποτε από τις εν λόγω ουσίες.

(3) «Είδος»: είναι τελικό προϊόν που περιέχει ή περιλαμβάνει χημικό, το οποίο έχει απαγορευτεί ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς από την κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά τη χρήση του στο εν λόγω προϊόν.

(4) «Φυτοφάρμακα»: σημαίνει φυτοφάρμακα μιάς από τις ακόλουθες υποκατηγορίες:

(α) φυτοφάρμακα χρησιμοποιούμενα ως προϊόντα φυτοπροστασίας, που διέπονται από την οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου [20],

[20] ΕΕ L 230, 19.8.1991, σ. 1.

(β) άλλα φυτοφάρμακα και ιδίως βιοκτόνα προϊόντα που διέπονται από την οδηγία 98/8/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [21].

[21] ΕΕ L 123, 24.4.1998, σ. 1.

(5) Η κατηγορία «βιομηχανικά χημικά (προϊόντα)» σημαίνει βιομηχανικά χημικά προϊόντα μιάς από τις ακόλουθες υποκατηγορίες:

(α) χημικά για χρήση από επαγγελματίες,

(β) χημικά για χρήση από το κοινό.

(6) «Χημικό (προϊόν) υποκείμενο σε κοινοποίηση εξαγωγής»: είναι οποιαδήποτε χημικό το οποίο έχει απαγορευτεί ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων κατηγοριών ή υποκατηγοριών και κάθε χημικό που υπόκειται στη διαδικασία ΣΜΕ και παρατίθεται στο μέρος 1 του παραρτήματος I.

(7) «Χημικό (προϊόν) χαρακτηριζόμενο ως υποκείμενο σε κοινοποίηση ΣΜΕ»: είναι οποιαδήποτε χημικό που έχει απαγορευτεί ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς στην Κοινότητα στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων κατηγοριών. Τα χημικά αυτά παρατίθενται στο μέρος 2 του παραρτήματος I.

(8) «Χημικό (προϊόν) υποκείμενο στη διαδικασία ΣΜΕ»: είναι κάθε χημικό που περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙΙ της σύμβασης ή, πριν από τη θέση της σε ισχύ, στην προσωρινή διαδικασία ΣΜΕ. Τα χημικά αυτά παρατίθενται στο μέρος 3 του παραρτήματος Ι.

(9) «Απαγορευμένο χημικό (προϊόν)» είναι:

(α) κάθε χημικό του οποίου έχουν απαγορευτεί όλες οι χρήσεις στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων κατηγοριών ή υποκατηγοριών, με οριστική κανονιστική ρύθμιση της Κοινότητας, για λόγους προστασίας της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος, ή

(β) κάθε χημικό του οποίου δεν έχει εγκριθεί η χρήση για πρώτη φορά ή το οποίο έχει αποσυρθεί από τη βιομηχανία είτε από την αγορά της Κοινότητας είτε κατόπιν περαιτέρω εξέτασης σε διαδικασία κοινοποίησης, καταχώρησης ή έγκρισης και για το οποίο υπάρχουν στοιχεία που εγείρουν ανησυχίες σε σχέση με τις επιπτώσεις του στην ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον.

(10) «Χημικό (προϊόν) υποκείμενο σε αυστηρούς περιορισμούς» είναι:

(α) κάθε χημικό του οποίου, με κανονιστική ρύθμιση, έχει απαγορευτεί ουσιαστικά κάθε χρήση του στο πλαίσιο μίας ή περισσοτέρων κατηγοριών ή υποκατηγοριών, για λόγους προστασίας της ανθρώπινης υγείας ή του περιβάλλοντος αλλά του οποίου εξακολουθούν να επιτρέπονται κάποιες ειδικές χρήσεις, ή

(β) κάθε χημικό προϊόν, του οποίου έχει απορριφθεί η έγκριση, για οποιαδήποτε ουσιαστικά χρήση, ή το οποίο έχει αποσυρθεί από τη βιομηχανία είτε από την αγορά της Κοινότητας είτε από περαιτέρω εξέταση σε διαδικασία κοινοποίησης, καταχώρησης ή έγκρισης και για το οποίο υπάρχουν στοιχεία που εγείρουν ανησυχίες σε σχέση με τις επιπτώσεις του στην ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον.

(11) «Οριστική ρυθμιστική πράξη»: είναι νομοθετική πράξη, σκοπός της οποίας είναι να απαγορευτεί ή να τεθεί υπό αυστηρούς περιορισμούς κάποιο χημικό.

(12) «Σύμβαση»: είναι η σύμβαση του Ρότερνταμ της 10ης Σεπτεμβρίου για τη διαδικασία της συναίνεσης μετά από ενημέρωση για ορισμένα επικίνδυνα χημικά και φυτοφάρμακα στο διεθνές εμπόριο.

(13) «Διαδικασία ΣΜΕ»: είναι η διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση που εγκαθιδρύεται από τη σύμβαση.

(14) «Άκρως επικίνδυνη σύνθεση φυτοφαρμάκου»: είναι κάθε χημικό που παρασκευάζεται για χρήση ως φυτοφάρμακο, το οποίο προκαλεί σοβαρές επιδράσεις στην υγεία ή το περιβάλλον παρατηρούμενες σε σύντομο χρονικό διάστημα μετά από μία ή πολλαπλές εκθέσεις, υπό συνθήκες χρήσεως.

(15) «Εξαγωγή» είναι:

(α) η οριστική ή προσωρινή εξαγωγή χημικού προϊόντος που πληροί τους όρους του άρθρου 23, παράγραφος 2 της Συνθήκης,

(β) η επανεξαγωγή χημικού προϊόντος, που δεν πληροί τους όρους που αναφέρονται στο στοιχείο (α), και το οποίο τελεί υπό τελωνειακό καθεστώς διάφορο του καθεστώτος της διαμετακόμισης.

(16) «Εισαγωγή»: είναι η φυσική είσοδος στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας χημικού προϊόντος υπό καθεστώς τελωνειακής διαδικασίας διάφορο εκείνου της διαδικασίας διαμετακόμισης.

(17) «Εξαγωγέας»: είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου συντάσσεται δήλωση εξαγωγής, δηλ. το πρόσωπο το οποίο, κατά τη στιγμή αποδοχής της δήλωσης, κατέχει το συμβόλαιο με τον παραλήπτη σε ένα Μέρος ή άλλη χώρα και έχει την εξουσία να αποφασίσει για την αποστολή του χημικού προϊόντος εκτός της τελωνειακής επικράτειας της Κοινότητας. Εάν δεν έχει συναφθεί συμβόλαιο εξαγωγής ή εάν ο κάτοχος του συμβολαίου δεν ενεργεί για ίδιο λογαριασμό, αποφασιστικό ρόλο παίζει η εξουσία λήψης απόφασης αποστολής του χημικού εκτός της τελωνειακής επικράτειας της Κοινότητας.

(18) «Εισαγωγέας»: είναι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο, κατά τη στιγμή της εισαγωγής στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, είναι ο παραλήπτης του χημικού.

(19) «Μέρος στη σύμβαση»: είναι κράτος ή περιφερειακή οργάνωση οικονομικής ολοκλήρωσης που έχει συμφωνήσει όσον αφορά τις δεσμεύσεις της σύμβασης και για το οποίο η σύμβαση είναι σε ισχύ.

(20) «Μέρος» είναι:

(α) κάθε Μέρος που συμμετέχει στη σύμβαση,

(β) οποιαδήποτε χώρα που δεν έχει κυρώσει τη σύμβαση, αλλά συμμετέχει στη διαδικασία ΣΜΕ,

(γ) πριν από την έναρξη ισχύος της σύμβασης, κάθε χώρα που συμμετέχει στην προσωρινή διαδικασία ΣΜΕ που καθιερώθηκε με το ψήφισμα για τις προσωρινές ρυθμίσεις που υπεγράφη στο Ρότερνταμ στις 11 Σεπτεμβρίου του 1998.

(21) «Άλλη χώρα»: είναι κάθε χώρα που δεν είναι Μέρος, όπως ορίζεται στο σημείο 20.

(22) «Διάσκεψη των μερών»: είναι το όργανο που συστάθηκε από το άρθρο 18 της σύμβασης για την εκτέλεση ορισμένων λειτουργιών που συνδέονται με την εφαρμογή της σύμβασης.

(23) «Επιτροπή εξέτασης χημικών προϊόντων»: είναι το επικουρικό όργανο που συστάθηκε από τη διάσκεψη των μερών, σύμφωνα με το άρθρο 18.6 της σύμβασης ή, πριν από την έναρξη ισχύος της, η προσωρινή επιτροπή που συστάθηκε με το ψήφισμα για τις προσωρινές ρυθμίσεις.

(24) «Γραμματεία»: είναι η γραμματεία της σύμβασης ή, πριν από τη θέση της σε ισχύ, η προσωρινή γραμματεία που συστάθηκε με το ψήφισμα για τις προσωρινές ρυθμίσεις.

(25) «Κείμενο καθοδήγησης για λήψη αποφάσεως»: είναι το τεχνικό κείμενο που συντάσσεται από την επιτροπή εξέτασης χημικών προϊόντων για τα χημικά που υπάγονται στη διαδικασία ΣΜΕ.

Άρθρο 4 Ορισμός εθνικών αρχών

Κάθε κράτος μέλος ορίζει την αρχή ή τις αρχές, εφεξής καλούμενη(ες) "ορισθείσα εθνική αρχή" ή "ορισθείσες εθνικές αρχές", αρμόδια(ες) για τις διοικητικές λειτουργίες που απαιτούνται από τον παρόντα κανονισμό.

Ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με τον ορισμό αυτό το αργότερο μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξη ισχύος του κανονισμού.

Άρθρο 5 Συμμετοχή της Κοινότητας στη σύμβαση

Η Επιτροπή ενεργεί για λογαριασμό όλων των ορισθεισών εθνικών αρχών ως μοναδική και κοινή ορισθείσα αρχή για την εκτέλεση των λειτουργιών που προβλέπονται από τη σύμβαση. Συνεργάζεται στενά με τις ορισθείσες εθνικές αρχές των κρατών μελών.

Ειδικότερα, η Επιτροπή συντονίζει τη θέση της Κοινότητας σχετικά με όλα τα ζητήματα που αφορούν τη σύμβαση, την προπαρασκευή της διάσκεψης των Μερών, την επιτροπή εξέτασης χημικών προϊόντων και άλλα επικουρικά όργανα. Διαμορφώνεται κατάλληλο δίκτυο εισηγητών κρατών μελών, που, κατά περίπτωση, ασχολείται με τη σύνταξη τεχνικών κειμένων όπως π.χ. κείμενα καθοδήγησης για λήψη αποφάσεων.

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν τις αναγκαίες πρωτοβουλίες για την εξασφάλιση κατάλληλης εκπροσώπησης της Κοινότητας στα διάφορα όργανα εκτέλεσης της σύμβασης. Ειδικότερα, επιδιώκουν την κατάληψη έδρας από την Επιτροπή στα επικουρικά όργανα που συνιστώνται με τη σύμβαση.

Άρθρο 6 Χημικά που υπόκεινται σε κοινοποίηση εξαγωγής, χαρακτηριζόμενα ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ και υπαγόμενα στη διαδικασία ΣΜΕ1. Τα χημικά προϊόντα που καλύπτονται από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού σχετικά με την κοινοποίηση εξαγωγής, κοινοποίηση ΣΜΕ και τη διαδικασία ΣΜΕ, αντίστοιχα, παρατίθενται στο παράρτημα Ι.

2. Τα χημικά που περιέχονται στο παράρτημα I εντάσσονται σε μία ή περισσότερες κατηγορίες που διαρθρώνονται ως μέρος 1, 2 και 3 αντίστοιχα :

Το μέρος 1 περιλαμβάνει κατάλογο των χημικών προϊόντων που υπόκεινται σε κοινοποίηση εξαγωγής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7, με λεπτομερείς πληροφορίες για την ταυτότητα της ουσίας, την κατηγορία και/ή υποκατηγορία χρήσης που υπόκειται σε περιορισμό, το είδος του περιορισμού και, όπου απαιτείται, πρόσθετες πληροφορίες, ειδικά για εξαιρέσεις από τις απαιτήσεις για κοινοποίηση εξαγωγής.

Το μέρος 2 περιλαμβάνει κατάλογο χημικών προϊόντων τα οποία, πέραν του ότι υπάγονται σε διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγής βάσει του άρθρου 7, χαρακτηρίζονται επίσης και ως υποκείμενα στη διαδικασία κοινοποίησης ΣΜΕ που προβλέπεται στο άρθρο 10, με λεπτομερείς πληροφορίες για την ταυτότητα της ουσίας και την κατηγορία χρήσης.

Το μέρος 3 περιλαμβάνει κατάλογο των χημικών προϊόντων που υπόκεινται στη διαδικασία ΣΜΕ με την κατηγορία χρήσης και, όπου απαιτείται, πρόσθετες πληροφορίες ειδικά για οποιεσδήποτε απαιτήσεις για κοινοποίηση εξαγωγής.

3. Οι κατάλογοι είναι διαθέσιμοι στο κοινό και μέσω του διαδικτύου.

Άρθρο 7 Αποστολή κοινοποιήσεων εξαγωγής σε Μέρη και άλλες χώρες

1. Όταν εξαγωγέας πρόκειται να εξαγάγει χημικό προϊόν περιλαμβανόμενο στο μέρος 1 του παραρτήματος Ι από την Κοινότητα σε ένα Μέρος ή άλλη χώρα για πρώτη φορά μετά την ημερομηνία από την οποία υπόκειται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, ο εξαγωγέας το γνωστοποιεί στην ορισθείσα εθνική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του, το αργότερο τριάντα ημέρες πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία εξαγωγής του χημικού προϊόντος. Στη συνέχεια, ο εξαγωγέας γνωστοποιεί την πρώτη εξαγωγή του χημικού προϊόντος κάθε ημερολογιακού έτους στην ορισθείσα εθνική αρχή, οκτώ ημέρες πριν την πραγματοποίηση της εξαγωγής του χημικού προϊόντος. Η κοινοποίηση γίνεται σύμφωνα με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα III.

Η ορισθείσα εθνική αρχή ελέγχει αν οι πληροφορίες είναι σύμφωνες με το παράρτημα ΙΙΙ και διαβιβάζει αμέσως τη ληφθείσα κοινοποίηση από τον εξαγωγέα στην Επιτροπή.

Η Επιτροπή λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, ώστε να διασφαλίσει ότι οι αρμόδιες αρχές του Μέρους ή άλλης χώρας εισαγωγής λαμβάνουν κοινοποίηση δεκαπέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από την πρώτη προβλεπόμενη εξαγωγή του χημικού προϊόντος και, στη συνέχεια, πριν από την πρώτη εξαγωγή του χημικού προϊόντος σε κάθε μεταγενέστερο ημερολογιακό έτος. Αυτό ισχύει ανεξαρτήτως της αναμενόμενης χρήσης του χημικού προϊόντος στο Μέρος ή άλλη χώρα εισαγωγής.

Κάθε κοινοποίηση εξαγωγής καταχωρείται σε βάση δεδομένων στην Επιτροπή, ενώ υπάρχει πάντοτε διαθέσιμος στο κοινό ενημερωμένος κατάλογος των υπόψη χημικών και των Μερών και άλλων χωρών εισαγωγής για κάθε ημερολογιακό έτος, ο οποίος και διανέμεται καταλλήλως στις ορισθείσες εθνικές αρχές των κρατών μελών.

2. Εάν η Επιτροπή δεν λάβει από το Μέρος ή άλλη χώρα εισαγωγής απόδειξη παραλαβής της πρώτης κοινοποίησης εξαγωγής που έγινε μετά την ένταξη του χημικού στο μέρος 1 του παραρτήματος Ι μέσα σε τριάντα ημέρες από την αποστολή της κοινοποίησης, αποστέλλει και δεύτερη κοινοποίηση. Η Επιτροπή καταβάλλει εύλογες προσπάθειες για να διασφαλίσει τη λήψη της δεύτερης κοινοποίησης από την αρμόδια αρχή του Μέρους ή της άλλης χώρας εισαγωγής.

3. Σε εξαγωγές ουσιών που πραγματοποιούνται μετά από αλλαγές στην κοινοτική νομοθεσία σχετικά με την εμπορία, τη χρήση ή επισήμανση των υπόψη ουσιών ή όποτε η σύνθεση του υπόψη παρασκευάσματος μεταβληθεί ώστε να αλλάζει και η επισήμανση του εν λόγω παρασκευάσματος, πρέπει να γίνεται νέα κοινοποίηση εξαγωγής σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η νέα κοινοποίηση πρέπει να είναι σύμφωνη με τις απαιτήσεις που προβλέπονται στο παράρτημα III και να αναφέρει ότι πρόκειται για αναθεώρηση προηγούμενης κοινοποίησης.

4. Όταν η εξαγωγή κάποιου χημικού έχει σχέση με κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην οποία οποιαδήποτε καθυστέρηση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία ή το περιβάλλον στο Μέρος ή άλλη χώρα εισαγωγής, οι αναφερόμενες ανωτέρω διατάξεις μπορεί να παρακαμφθούν εν όλω ή εν μέρει, τούτου όντος στη διακριτική ευχέρεια της ορισθείσας εθνικής αρχής του κράτους μέλους εξαγωγής, σε διαβούλευση με την Επιτροπή.

5. Οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 παύουν να ισχύουν όταν:

(α) το χημικό προϊόν έχει υπαχθεί στη διαδικασία ΣΜΕ, και

(β) η χώρα εισαγωγής που αποτελεί Μέρος στη σύμβαση έχει απαντήσει στη Γραμματεία σύμφωνα με το άρθρο 10(2) της σύμβασης για το εάν συναινεί ή όχι στην εισαγωγή του χημικού προϊόντος, και

(γ) η Επιτροπή έχει λάβει τις εν λόγω πληροφορίες από τη Γραμματεία και τις έχει διαβιβάσει στα κράτη μέλη.

Ο κανόνας αυτός δεν εφαρμόζεται όταν η χώρα εισαγωγής, που αποτελεί Μέρος στη σύμβαση, απαιτήσει ρητώς τη συνέχιση της κοινοποίησης εξαγωγών από τα Μέρη εξαγωγής, π.χ. μέσω έκδοσης απόφασης για τις εισαγωγές ή με άλλο τρόπο.

Οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 λήγουν όταν:

(α) η αρμόδια αρχή του Μέρους ή άλλης χώρας εισαγωγής έχει παραιτηθεί από την απαίτηση υποβολής κοινοποίησης πριν από την εξαγωγή του χημικού προϊόντος, και

(β) η Επιτροπή έχει λάβει τις πληροφορίες από τη Γραμματεία ή από την αρμόδια αρχή του Μέρους ή άλλης χώρας εισαγωγής και τις έχει διαβιβάσει στα κράτη μέλη, με ταυτόχρονη δημοσίευσή τους στο διαδίκτυο.

6. Η Επιτροπή, οι σχετικές ορισθείσες εθνικές αρχές των κρατών μελών και οι εξαγωγείς παρέχουν στα Μέρη ή άλλες χώρες εισαγωγής επιπλέον πληροφορίες για τα εξαγόμενα χημικά, όταν τους ζητηθεί.

7. Τα κράτη μέλη μπορούν να εγκαθιδρύσουν συστήματα με τα οποία οι εξαγωγείς να υποχρεούνται στην καταβολή διοικητικών τελών για κάθε πραγματοποιούμενη κοινοποίηση εξαγωγής, ανάλογα με τις δαπάνες που συνεπάγεται η τήρηση των διαδικασιών που σχετίζονται με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 8 Κοινοποιήσεις εξαγωγών λαμβανόμενες από Μέρη

1. Κοινοποιήσεις εξαγωγών παραλαμβανόμενες από την Επιτροπή από την ορισθείσα εθνική αρχή ενός Μέρους σχετικά με την εξαγωγή στην Κοινότητα χημικού προϊόντος η παρασκευή, χρήση, χειρισμός, ανάλωση, μεταφορά και/ή πώληση του οποίου απαγορεύεται ή υπόκειται σε αυστηρούς περιορισμούς βάσει της νομοθεσίας του εν λόγω Μέρους δημοσιεύονται στο διαδίκτυο μέσω της τράπεζας δεδομένων που διατηρεί η Επιτροπή.

Η Επιτροπή γνωρίζει τη λήψη της πρώτης παραλαμβανόμενης κοινοποίησης εξαγωγής για κάθε χημικό από κάθε Μέρος.

Κατόπιν αιτήσεως, η ορισθείσα εθνική αρχή του κράτους μέλους παραλαμβάνει αντίγραφο κάθε παραληφθείσας κοινοποίησης μαζί με κάθε διαθέσιμη πληροφορία.

2. Εάν οι ορισθείσες εθνικές αρχές των κρατών μελών λάβουν κοινοποιήσεις εξαγωγών είτε αμέσως είτε εμμέσως από τις ορισθείσες εθνικές αρχές Μερών, διαβιβάζουν αμέσως τις κοινοποιήσεις αυτές στην Επιτροπή μαζί με κάθε διαθέσιμη πληροφορία.

Άρθρο 9 Πληροφορίες για την εμπορία χημικών

1. Κάθε εξαγωγέας χημικού προϊόντος που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος I ενημερώνει, κατά το πρώτο τρίμηνο κάθε έτους, την ορισθείσα εθνική αρχή του κράτους μέλους για τις ποσότητες του χημικού προϊόντος που έστειλε (ως ουσία και ως περιεχόμενη σε παρασκευάσματα) κατά το προηγούμενο έτος σε κάθε Μέρος ή άλλη χώρα. Οι πληροφορίες αυτές παρέχονται μαζί με κατάλογο ονομάτων και διευθύνσεων κάθε εισαγωγέα δέκτη των εν λόγω φορτίων κατά την ίδια χρονική περίοδο.

Κάθε εισαγωγέας, στο εσωτερικό της Κοινότητας παρέχει τις ίδιες πληροφορίες για τις ποσότητες που έχει εισαγάγει στην Κοινότητα.

2. Κατόπιν αιτήσεως από την Επιτροπή ή την ορισθείσα εθνική αρχή, ο εξαγωγέας ή εισαγωγέας παρέχει κάθε πρόσθετη πληροφορία σχετικά με χημικά, η οποία είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

3. Κάθε κράτος μέλος παρέχει κάθε χρόνο στην Επιτροπή συγκεντρωτικές πληροφορίες σύμφωνα με το παράρτημα IV. Η Επιτροπή συνοψίζει τις πληροφορίες αυτές σε κοινοτικό επίπεδο και δημοσιεύει τις μη εμπιστευτικές πληροφορίες στη βάση δεδομένων/διαδίκτυο.

Άρθρο 10 Συμμετοχή στην κοινοποίηση απαγορευμένων ή σε αυστηρούς περιορισμούς υποκείμενων χημικών προϊόντων στο πλαίσιο της Σύμβασης1. Εκτός και αν το έχει πράξει ήδη πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή κοινοποιεί εγγράφως στη Γραμματεία τα χημικά που χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ.

2. Καθώς και όταν και άλλα χημικά χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ και προστίθενται στο μέρος 2 του παραρτήματος Ι, η Επιτροπή κοινοποιεί τούτο στη Γραμματεία. Η κοινοποίηση υποβάλλεται όσο το δυνατόν συντομότερα μετά την έκδοση της σχετικής κοινοτικής ρυθμιστικής πράξης με την οποία απαγορεύεται ή τίθεται υπό αυστηρούς περιορισμούς το χημικό, το αργότερο δε μέσα σε ενενήντα ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία πρέπει να εφαρμοστεί η οριστική ρυθμιστική πράξη.

Παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες, όπως απαιτείται στο παράρτημα II.

3. Κατά τον καθορισμό προτεραιοτήτων για κοινοποιήσεις, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της αν το χημικό είναι ήδη καταχωρημένο στο μέρος 3 του παραρτήματος Ι, σε ποιο βαθμό μπορούν να τηρηθούν οι απαιτήσεις για πληροφορίες που προβλέπονται στο παράρτημα ΙΙ, και το μέγεθος του κινδύνου που παρουσιάζει το χημικό προϊόν, ιδιαίτερα για τις αναπτυσσόμενες χώρες.

Όταν ένα χημικό χαρακτηρίζεται ως υποκείμενο σε κοινοποίηση ΣΜΕ, οι σχετικές όμως πληροφορίες είναι ανεπαρκείς για την τήρηση των απαιτήσεων του παραρτήματος ΙΙ, οι συγκεκριμένοι εξαγωγείς και/ή εισαγωγείς, κατ' αίτηση της Επιτροπής, παρέχουν όλες τις σχετικές διαθέσιμες σε αυτούς πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων από άλλα εθνικά ή διεθνή προγράμματα ελέγχου χημικών.

4. Η Επιτροπή, σε περίπτωση τροποποίησης οριστικής ρυθμιστικής πράξεως κοινοποιούμενης βάσει των παραγράφων 1 ή 2, προβαίνει σε έγγραφη κοινοποίηση στη Γραμματεία το συντομότερο δυνατό μετά την υιοθέτηση της νέας οριστικής ρυθμιστικής πράξεως, και όχι αργότερα από εξήντα ημέρες από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε εφαρμογή η νέα οριστική ρυθμιστική πράξη.

Παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που δεν υπήρχαν διαθέσιμες κατά το χρόνο της αρχικής κοινοποίησης βάσει των παραγράφων 1 ή 2, αντίστοιχα.

5. Με αίτηση οποιουδήποτε Μέρους ή της Γραμματείας, η Επιτροπή παρέχει πρόσθετες πληροφορίες για το χημικό ή την ρυθμιστική πράξη, όσο είναι πρακτικώς δυνατό. Τα κράτη μέλη, εφόσον τους ζητηθεί, βοηθούν κατά τα αναγκαία την Επιτροπή στη συγκέντρωση των πληροφοριών.

6. Η Επιτροπή διαβιβάζει πάραυτα στα κράτη μέλη πληροφορίες που λαμβάνει από τη γραμματεία σχετικά με χημικά που κοινοποιούνται ως απαγορευμένα ή υποκείμενα σε αυστηρούς περιορισμούς από άλλα Μέρη.

Η Επιτροπή εκτιμά, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, την ανάγκη πρότασης μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο, ώστε να προληφθούν τυχόν μη αποδεκτοί κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον στο εσωτερικό της Κοινότητας.

7. Κράτη μέλη δεν υποβάλλουν κοινοποιήσεις στη Γραμματεία σχετικά με οριστικές κανονιστικές πράξεις.

Άρθρο 11 Πληροφορίες που πρέπει να διαβιβάζονται στη Γραμματεία σχετικά με απαγορευμένα ή υποκείμενα σε αυστηρούς περιορισμούς χημικά που δεν χαρακτηρίζονται ως υποκείμενα σε κοινοποίηση ΣΜΕ

Όταν ένα χημικό προϊόν περιλαμβάνεται μόνο στο μέρος 1 του παραρτήματος Ι, η Επιτροπή παρέχει στη Γραμματεία πληροφορίες για τις σχετικές κανονιστικές διατάξεις που έχουν ως αποτέλεσμα την ένταξη του χημικού προϊόντος, έτσι ώστε οι πληροφορίες αυτές να μπορούν να διαδοθούν, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, σε άλλα Μέρη στη Σύμβαση.

Άρθρο 12 Υποχρεώσεις σχετικά με τις εισαγωγές χημικών προϊόντων

1. Η Επιτροπή διαβιβάζει πάραυτα στα κράτη μέλη κείμενα καθοδήγησης για λήψη αποφάσεως, τα οποία λαμβάνει από τη Γραμματεία. Η Επιτροπή λαμβάνει σχετική περί εισαγωγών απόφαση (με τη μορφή οριστικής ή προσωρινής αντίδρασης σε εισαγωγή για λογαριασμό της Κοινότητας) που αφορά τις μελλοντικές εισαγωγές στην Κοινότητα του υπόψη χημικού προϊόντος, σύμφωνα με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία και τη διαδικασία του άρθρου 24, παράγραφος 2. Κατόπιν ανακοινώνει την απόφαση στη Γραμματεία, όσο το δυνατόν συντομότερα και το αργότερο μέσα σε εννέα μήνες από την ημερομηνία αποστολής του κειμένου καθοδήγησης λήψης αποφάσεως από τη Γραμματεία.Εάν κάποιο χημικό προϊόν τίθεται υπό πρόσθετους ή τροποποιημένους περιορισμούς βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας, η Επιτροπή αναθεωρεί την απόφαση εισαγωγής σύμφωνα με την ίδια διαδικασία και την ανακοινώνει στη Γραμματεία.

2. Απόφαση περί εισαγωγών βάσει της παραγράφου 1 αναφέρεται στην ή στις κατηγορίες που καθορίζονται για το χημικό προϊόν στο κείμενο καθοδήγησης για λήψη αποφάσεως.

3. Κατά την ανακοίνωση της περί εισαγωγής απόφασής της στη Γραμματεία, η Επιτροπή παρέχει περιγραφή του νομοθετικού ή διοικητικού μέτρου στο οποίο βασίζεται.

4. Κάθε ορισθείσα εθνική αρχή στο εσωτερικό της Κοινότητας κάνει γνωστές τις περί εισαγωγών αποφάσεις της βάσει της παραγράφου 1 σε όσους ενδιαφέρονται στο πλαίσιο της δικαιοδοσίας της, σύμφωνα με τα νομοθετικά και διοικητικά της μέτρα.

5. Όπου κρίνεται σκόπιμο, η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, εκτιμά την ανάγκη υποβολής πρότασης μέτρων, σε κοινοτικό επίπεδο, ώστε να προληφθούν μη αποδεκτοί κίνδυνοι για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον στο εσωτερικό της Κοινότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις πληροφορίες που περιέχονται στο έγγραφο καθοδήγησης για τη λήψη αποφάσεων.

Άρθρο13 Υποχρεώσεις σχετικά με τις εξαγωγές χημικών προϊόντων, εκτός των απαιτήσεων σχετικά με την κοινοποίηση εξαγωγής

1. Η Επιτροπή διαβιβάζει πάραυτα στα κράτη μέλη και στις ευρωπαϊκές βιομηχανικές ενώσεις, πληροφορίες) τις οποίες λαμβάνει, είτε με τη μορφή εγκυκλίων είτε κατ' άλλο τρόπο, από τη Γραμματεία σχετικά με χημικά που υπόκεινται στη διαδικασία ΣΜΕ και τις αποφάσεις Μερών εισαγωγής σχετικά με τους όρους εισαγωγής τέτοιων χημικών. Διαβιβάζει επίσης πάραυτα στα κράτη μέλη πληροφορίες για οποιεσδήποτε περιπτώσεις έλλειψης αντίδρασης. Η Επιτροπή τηρεί όλες τις πληροφορίες σχετικά με αποφάσεις εισαγωγής στη βάση δεδομένων της, η οποία θα είναι διαθέσιμη στο κοινό μέσω του διαδικτύου, και θα παρέχει σε οποιονδήποτε ενδιαφερόμενο πληροφορίες, κατόπιν αιτήσεως.

2. Κάθε χημικό προϊόν που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος I, ταξινομείται βάσει της συνδυασμένης ονοματολογίας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Οι ταξινομήσεις αυτές αναθεωρούνται κατά τα απαιτούμενα επί τη βάσει οιωνδήποτε αλλαγών πραγματοποιούνται από τον παγκόσμιο οργανισμό τελωνείων στο εναρμονισμένο σύστημα ονοματολογίας για τα οικεία χημικά.

3. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί τις βάσει της παραγράφου 1 αντιδράσεις της Επιτροπής σε όσους ενδιαφέρονται στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του.

4. Οι εξαγωγείς συμμορφώνονται με τις αποφάσεις σε κάθε περί εισαγωγής αντίδραση, το αργότερο μέσα σε έξι μήνες αφότου η Γραμματεία πρωτοπληροφορήσει την Επιτροπή για μια τέτοια αντίδραση βάσει της παραγράφου 1.

5. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συμβουλεύουν και συνδράμουν καταλλήλως τα Μέρη εισαγωγής, κατόπιν αιτήσεως, στην απόκτηση περαιτέρω πληροφοριών ώστε να τα βοηθήσουν να παρουσιάσουν κάποια αντίδραση στη Γραμματεία σχετικά με την εισαγωγή ορισμένου χημικού προϊόντος.

6. Χημικά περιλαμβανόμενα στο μέρος 2 ή 3 του παραρτήματος Ι εξάγονται:

(α) μόνον εφόσον ο εξαγωγέας έχει ζητήσει και λάβει ρητή συναίνεση για την εισαγωγή μέσω της ορισθείσας εθνικής του αρχής και της ορισθείσας εθνικής αρχής του Μέρους εισαγωγής ή σχετικής αρμόδιας αρχής σε άλλη χώρα εισαγωγής, ή

(β) στην περίπτωση χημικών που περιλαμβάνονται στο μέρος 3 του παραρτήματος Ι, εφόσον στην τελευταία εγκύκλιο που έχει εκδοθεί από τη Γραμματεία βάσει της παραγράφου 1 αναφέρεται ότι το Μέρος εισαγωγής έχει παράσχει τη συναίνεσή του για παρόμοιες εισαγωγές.

7. Ουδέν χημικό προϊόν εξάγεται βραδύτερα των έξι μηνών πριν από την ημερομηνία λήξης του, εφόσον υφίσταται τέτοια ημερομηνία ή απορρέει από την ημερομηνία παραγωγής του, εκτός κι αν οι εγγενείς του ιδιότητες το καθιστούν πρακτικώς άχρηστο. Ειδικότερα, στην περίπτωση των φυτοφαρμάκων, οι εξαγωγείς διασφαλίζουν ότι το μέγεθος και η συσκευασία των δοχείων των φυτοφαρμάκων είναι τέτοια ώστε να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι δημιουργίας πεπαλαιωμένων αποθεμάτων.

8. Κατά την εξαγωγή φυτοφαρμάκων, οι εξαγωγείς διασφαλίζουν ώστε η επισήμανση να περιλαμβάνει ειδικές πληροφορίες για τις συνθήκες αποθήκευσης και τη σταθερότητα κατά την αποθήκευση υπό τις κλιματικές συνθήκες του Μέρους ή άλλης χώρας εισαγωγής. Επιπλέον, διασφαλίζουν ότι τα εξαγόμενα φυτοφάρμακα είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές καθαρότητας που καθορίζονται από την κοινοτική νομοθεσία.

Άρθρο 14 Έλεγχοι κατά την εξαγωγή ορισμένων χημικών και ειδών που περιέχουν χημικά

1. Είδη που περιέχουν χημικά που παρατίθενται στο μέρος 2 ή 3 του παραρτήματος Ι υπό μη αντιδράσασα μορφή υπόκεινται στη διαδικασία κοινοποίησης εξαγωγής που θεσπίζεται στο άρθρο 7.

2. Χημικά και είδη, η χρήση των οποίων απαγορεύεται στην Κοινότητα, παρατιθέμενα στο παράρτημα V, δεν εξάγονται.

Άρθρο 15 Πληροφορίες για διαμετακομίσεις

1. Ο κατάλογος των Μερών που συμμετέχουν στη σύμβαση που απαιτούν πληροφορίες για τη διαμετακόμιση χημικών προϊόντων υπαγομένων στη διαδικασία ΣΜΕ μαζί με τις πληροφορίες που απαιτούνται για κάθε Μέρος που συμμετέχει στη σύμβαση που έχει εκφράσει μια τέτοια απαίτηση μέσω της Γραμματείας περιλαμβάνεται στο παράρτημα VΙ.

2. Όταν χημικό προϊόν περιλαμβανόμενο στο μέρος 3 του παραρτήματος Ι μεταφέρεται μέσω ενός Μέρους της σύμβασης περιλαμβανόμενου στον κατάλογο του παραρτήματος VΙ, ο εξαγωγέας παρέχει, στο μέτρο του δυνατού, στην ορισθείσα εθνική αρχή του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του, τις πληροφορίες που απαιτούνται από το Μέρος της σύμβασης σύμφωνα με το Παράρτημα VΙ τριάντα ημέρες πριν να λάβει χώρα η πρώτη διαμετακόμιση και οκτώ ημέρες πριν από κάθε επόμενη διαμετακόμιση.

3. Η ορισθείσα εθνική αρχή του κράτους μέλους διαβιβάζει στην Επιτροπή τις πληροφορίες που λαμβάνει από τον εξαγωγέα βάσει της παραγράφου 2, μαζί με οποιεσδήποτε επιπλέον διαθέσιμες πληροφορίες.

4. Η Επιτροπή διαβιβάζει τις λαμβανόμενες βάσει της παραγράφου 3 πληροφορίες στις ορισθείσες εθνικές αρχές των Μερών της σύμβασης που ζήτησαν τις πληροφορίες αυτές, μαζί με οποιεσδήποτε επιπλέον διαθέσιμες πληροφορίες, δεκαπέντε ημέρες πριν από την πρώτη διαμετακόμιση και πριν από κάθε μεταγενέστερη διαμετακόμιση.

Άρθρο 16 Πληροφορίες που συνοδεύουν τα εξαγόμενα χημικά

1. Χημικά που προορίζονται για εξαγωγή υπόκεινται στα μέτρα για τη συσκευασία και επισήμανση που θεσπίζονται από την οδηγία 67/548/ΕΟΚ, την οδηγία 1999/45/ΕΚ, την οδηγία 91/414/ΕΟΚ και την οδηγία 98/8/ΕΚ ή οποιαδήποτε άλλη ειδική κοινοτική νομοθεσία, όπως έχουν τροποποιηθεί. Η υποχρέωση αυτή τηρείται υπό την επιφύλαξη τυχόν ειδικών απαιτήσεων του Μέρους ή άλλης χώρας εισαγωγής στις οποίες λαμβάνονται υπόψη σχετικά διεθνή πρότυπα.

2. Όπου ενδείκνυται, στην ετικέτα αναγράφεται η ημερομηνία λήξης και η ημερομηνία παραγωγής των χημικών προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος I ενώ, εφόσον είναι αναγκαίο, οι ημερομηνίες λήξεως θα πρέπει να δίδονται για διάφορες κλιματικές ζώνες.

3. Όταν χημικά που αναφέρονται στην παράγραφο 1, εξάγονται, συνοδεύονται από δελτίο δεδομένων ασφαλείας σύμφωνα με την οδηγία 91/155/ΕΟΚ της Επιτροπής [22]. Ο εξαγωγέας στέλνει παρόμοιο δελτίο δεδομένων ασφαλείας σε κάθε εισαγωγέα.

[22] ΕΕ L 76, 22.3.1991, σ. 35.

4. Οι πληροφορίες στην ετικέτα και στο δελτίο δεδομένων ασφαλείας, όσο είναι πρακτικώς δυνατό, παρέχονται στην ή στις επίσημες γλώσσες ή σε μια ή περισσότερες από τις κύριες γλώσσες της χώρας προορισμού ή της περιοχής στην οποία προορίζεται να χρησιμοποιηθεί το χημικό προϊόν.

Άρθρο 17 Υποχρεώσεις των τελωνειακών υπηρεσιών των κρατών μελών

Κάθε κράτος μέλος ορίζει ένα περιορισμένο αριθμό τελωνειακών σταθμών που θα έχουν την ευθύνη για τον έλεγχο των εισαγωγών και εξαγωγών χημικών προϊόντων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος I.

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη ενεργούν με επικεντρωμένο και συντονισμένο τρόπο για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των εξαγωγέων με τον παρόντα κανονισμό.

Κάθε κράτος μέλος, στην τακτική του έκθεση για τη λειτουργία των διαδικασιών σύμφωνα με το άρθρο 21, παράγραφος 1, περιλαμβάνει λεπτομέρειες των δραστηριοτήτων των τελωνειακών υπηρεσιών του στον τομέα αυτό.

Άρθρο 18 Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη καθορίζουν το σύστημα κυρώσεων που επιβάλλονται στις παραβιάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλιστεί η θέση τους σε εφαρμογή. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή το αργότερο έξι μήνες από την έκδοση του παρόντος κανονισμού, και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους το συντομότερο δυνατόν.

Άρθρο 19 Ανταλλαγή πληροφοριών

1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διευκολύνουν καταλλήλως την παροχή επιστημονικών, τεχνικών, οικονομικών και νομικών πληροφοριών σχετικά με τα χημικά που υπάγονται στον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων τυχόν τοξικολογικών και οικοτοξικολογικών πληροφοριών καθώς και πληροφοριών ασφαλείας.

Η Επιτροπή, με την υποστήριξη των κρατών μελών αν είναι αναγκαίο, διασφαλίζει καταλλήλως:

(α) την παροχή διαθέσιμων στο κοινό πληροφοριών για κανονιστικές δράσεις σχετικές με τους στόχους της σύμβασης, και

(β) την παροχή πληροφοριών σε Μέρη και άλλες χώρες απευθείας ή μέσω της Γραμματείας σχετικά με τέτοιου είδους δράσεις, οι οποίες περιορίζουν αποφασιστικά μία ή περισσότερες χρήσεις ενός χημικού προϊόντος.

2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη προστατεύουν οποιαδήποτε εμπιστευτική πληροφορία λαμβάνεται από άλλο Μέρος, σύμφωνα με τα αμοιβαίως συμφωνηθέντα.

3. Όσον αφορά τη διάδοση πληροφοριών σχετικών με τον παρόντα κανονισμό, και με την επιφύλαξη της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου [23] σχετικά με την ελευθερία πρόσβασης σε πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον, δεν θεωρούνται εμπιστευτικές οι ακόλουθες πληροφορίες:

[23] ΕΕ L 158, 23.6.1990, σ. 56.

(α) οι πληροφορίες των παραρτημάτων II και III,

(β) οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται σε δελτία δεδομένων ασφαλείας που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του άρθρου 16,

(γ) η ημερομηνία λήξης του χημικού προϊόντος,

(δ) η ημερομηνία παραγωγής του χημικού προϊόντος,

(ε) πληροφορίες για μέτρα προφύλαξης, συμπεριλαμβανομένης της ταξινόμησης των κινδύνων, του χαρακτήρα του κινδύνου και των σχετικών οδηγιών ασφαλείας, και

(στ) τα συνοπτικά αποτελέσματα των τοξικολογικών και οικοτοξικολογικών δοκιμών.

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συμμετέχουν ενεργά στο δίκτυο πληροφοριών για τη δόμηση ικανοτήτων που δημιουργήθηκε από το διακυβερνητικό φόρουμ για την ασφάλεια των χημικών προϊόντων, παρέχοντας πληροφορίες για τα προγράμματα που στηρίζουν ή χρηματοδοτούν για τη βελτίωση της διαχείρισης των χημικών προϊόντων στις αναπτυσσόμενες χώρες και στις χώρες με οικονομία σε μεταβατικό στάδιο.

Με τη συνδρομή των κρατών μελών, η Επιτροπή προβαίνει σε τακτά χρονικά διαστήματα σε μια σύνοψη των εν λόγω δραστηριοτήτων.

Άρθρο 20 Τεχνική βοήθεια

Η Επιτροπή και οι ορισθείσες εθνικές αρχές των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικότερες ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών και των χωρών με οικονομίες στο στάδιο της μετάβασης, συνεργάζονται στην παροχή τεχνικής βοήθειας, συμπεριλαμβανομένης και σχετικής κατάρτισης, για την ανάπτυξη της υποδομής, της ικανότητας και των ειδικών γνώσεων που απαιτούνται για την ορθή διαχείριση των χημικών προϊόντων σε όλον τον κύκλο ζωής τους.

Ειδικότερα, και προκειμένου να δοθεί στις εν λόγω χώρες η δυνατότητα να εφαρμόσουν τη σύμβαση, προωθείται τεχνική βοήθεια συνιστάμενη στην παροχή τεχνικών πληροφοριών για τα χημικά προϊόντα, στην προώθηση της ανταλλαγής εμπειρογνωμόνων, στην παροχή στήριξης για την εγκαθίδρυση ή διατήρηση των ορισθεισών εθνικών αρχών, στην παροχή ειδικών τεχνικών γνώσεων για τον εντοπισμό επικίνδυνων συνθέσεων φυτοφαρμάκων και στην προετοιμασία των κοινοποιήσεων προς τη Γραμματεία.

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξετάζουν επίσης την παροχή στήριξης σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, οι οποίες διαθέτουν ικανές ειδικές γνώσεις στη διαχείριση χημικών προϊόντων και οι οποίες προωθούν και εφαρμόζουν προγράμματα με τον ίδιο στόχο.

Άρθρο 21 Παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων

1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τακτικά στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη λειτουργία των διαδικασιών που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων των τελωνειακών ελέγχων, των παραβιάσεων, των κυρώσεων, των διορθωτικών μέτρων.

2. Η Επιτροπή συντάσσει τακτικά έκθεση σχετικά με την απόδοση των λειτουργιών που προβλέπονται στον κανονισμό για τις οποίες είναι υπεύθυνη και την ενσωματώνει σε μια γενική έκθεση μαζί με τις πληροφορίες που παρέχονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 1. Σύνοψη της εκθέσεως, η οποία δημοσιεύεται στο διαδίκτυο, υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

3. Όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συμμορφώνονται με τις σχετικές υποχρεώσεις την προστασία του απορρήτου των δεδομένων και της κυριότητας.

Άρθρο 22 Ενημέρωση των παραρτημάτων

1. Ο κατάλογος των χημικών προϊόντων στο παράρτημα I αναθεωρείται σε τακτά διαστήματα από την Επιτροπή, βάσει των εξελίξεων στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας και της σύμβασης.

2. Για να προσδιοριστεί αν οριστική ρυθμιστική πράξη στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας συνιστά απαγόρευση ή αυστηρό περιορισμό, θα αξιολογούνται οι συνέπειες της πράξης αυτής στο επίπεδο των υποκατηγοριών στα πλαίσια των κατηγοριών "φυτοφάρμακα" και "βιομηχανικά χημικά προϊόντα". Εάν η ρυθμιστική πράξη απαγορεύει ή περιορίζει αυστηρά ένα χημικό προϊόν σε οποιαδήποτε από τις υποκατηγορίες, τότε αυτό θα περιλαμβάνεται στο μέρος 1 του παραρτήματος I.

Για να προσδιοριστεί αν οριστική ρυθμιστική πράξη στο πλαίσιο της κοινοτικής νομοθεσίας συνιστά απαγόρευση ή αυστηρό περιορισμό έτσι ώστε το υπόψη χημικό να χαρακτηρίζεται ως υποκείμενο σε κοινοποίηση ΣΜΕ βάσει του άρθρου 10, αξιολογούνται οι συνέπειες της πράξης αυτής στο επίπεδο των κατηγοριών "φυτοφάρμακα" και "βιομηχανικά χημικά προϊόντα". Εάν η ρυθμιστική πράξη απαγορεύει ή περιορίζει αυστηρά τη χρήση ενός χημικού στο πλαίσιο οποιασδήποτε από τις κατηγορίες, περιλαμβάνεται επίσης στο μέρος 2 του παραρτήματος I.

3. Η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση για να συμπεριλάβει χημικά στο παράρτημα I, ή για να τροποποιήσει την καταχώρησή τους, όπου απαιτείται, χωρίς καμία αδικαιολόγητη καθυστέρηση.

4. Η ένταξη ενός χημικού προϊόντος στο μέρος 1 ή 2 του παραρτήματος I, σύμφωνα με την παράγραφο 2, έπειτα από σχετ