Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το καθεστώς του φόρου AIEM που εφαρμόζεται στις Καναρίους Νήσους

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Η ιδιαιτερότητα των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, μεταξύ των οποίων κατατάσσονται οι Κανάριοι Νήσοι, αναγνωρίζεται από το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Οι διατάξεις αυτές καθορίζουν το πλαίσιο των κανόνων που εφαρμόζονται στις περιφέρειες αυτές. ´Ετσι, ενώ οι διατάξεις της συνθήκης ΕΚ εφαρμόζονται στις περιφέρειες αυτές [1], πρέπει να ληφθεί υπόψη η διαρθρωτική οικονομική και κοινωνική τους κατάσταση. Οι παράγοντες που επιδεινώνουν την κατάστασή τους και τους οποίους αναγνωρίζει η συνθήκη είναι η μεγάλη απόσταση, ο νησιωτικός τους χαρακτήρας, η μικρή έκταση, η δύσκολη μορφολογία και κλίμα, η οικονομική εξάρτηση από ένα μικρό αριθμό προϊόντων. Επιπλέον προβλέπεται ότι η μονιμότητα και ο συνδυασμός των εν λόγω παραγόντων πλήττουν σημαντικά την ανάπτυξή τους. Επ´αυτής της βάσεως, καλείται το Συμβούλιο να θεσπίσει ειδικά μέτρα που αποβλέπουν, ειδικότερα, στον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της συνθήκης ΕΚ στις περιφέρειες αυτές. Ειδικά μέτρα δύνανται κυρίως να ληφθούν στον τομέα της φορολογικής πολιτικής. Αυτά τα ειδικά μέτρα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και περιορισμούς των περιφερειών αυτών, χωρίς να βλάπτεται η ακεραιότητα και η συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών. Αυτό είναι το πλαίσιο εντός του οποίου πρέπει να ενταχθούν τα νέα φορολογικά μέτρα που εφαρμόζονται στις Καναρίους Νήσους.

[1] Σε ό,τι αφορά τη φορολογία, η πράξη προσχώρησης της Ισπανίας εξαιρούσε της εφαρμογής σε εδάφη, στα οποία κυρίως συμπεριλαμβάνονται οι Κανάριοι Νήσοι, σειρά διατάξεων του παράγωγού δικαίου της συνθήκης ΕΚ. Το ίδιο ισχύει κυρίως για το κοινό καθεστώς του ΦΠΑ, το οποίο εγκαθιδρύεται με την έκτη οδηγία του Συμβουλίου 77/388/ΕΟΚ της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών και την οδηγία του Συμβουλίου 72/464/ΕΟΚ, της 19ης Δεκεμβρίου 1972, περί των φόρων, πλην των φόρων κύκλου εργασιών, οι οποίοι επιβαρύνουν την κατανάλωση των επεξεργασμένων καπνών (ΕΕ L 302 της 15.11.85 σ.1067).

2. Η θέση που επανειλημμένα έλαβαν τα διαδοχικά Ευρωπαϊκά Συμβούλια [2], το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [3], η Επιτροπή των Περιφερειών [4], και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή [5] υπογραμμίζουν τα χαρακτηριστικά περιφερειών αυτών, δίνοντας έμφαση στα μειονεκτήματα που παρουσιάζουν και στην ανάγκη να ληφθούν τα ειδικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, ώστε να αντιμετωπισθούν τα μειονεκτήματα αυτά και καλούν την Επιτροπή να προτείνει, χωρίς καθυστέρηση, τα σχετικά μέτρα.

[2] Παράγραφος 38 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κολωνίας της 4ης Ιουνίου 1999, παράγραφος 59 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβόνας της 24ης Μαρτίου 2000, παράγραφος 53 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού συμβουλίου της Feira της 20ης Ιουνίου 2000, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Νίκαιας της 7ης, 8ης, και 9ης Δεκεμβρίου 2000, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Goteborg της 15ης και 16ης Ιουνίου 2001.

[3] Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Απριλίου 1997 σχετικά με τα προβλήματα ανάπτυξης των εξόχως απόκεντρων περιφερειών της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης (ΕΕ C150 της 19.05.1997, σ.62)

[4] Γνώμη της επιτροπής των περιφερειών της 13ης Δεκεμβρίου 2000 για την προβληματική των εξόχως απόκεντρων περιφερειών σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 (ΕΕ C 144 της 16.05.01,σ.11)

[5] Γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 2001 σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου στις Καναρίους Νήσους (ΕΕ C139 της 11.05.01, σ. 93)

3. Η Επιτροπή, σε έκθεση την οποία ενέκρινε στις 13 Μαρτίου 2000 [6], προσδιόρισε σειρά ειδικών μέτρων που πρέπει να εγκριθούν. Σε ό,τι αφορά τη φορολογική πτυχή, η εν λόγω έκθεση αναφέρει ότι στα θέματα της φορολογίας, βάσει του άρθρου 299 παράγραφος 2 επιτρέπεται να ληφθούν ειδικά μέτρα υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών μετά από αίτηση που υποβάλουν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Επίσης, στην έκθεση της Επιτροπής αναφέρεται ότι πρέπει να αναζητηθούν, σε κάθε περίπτωση, τα μέσα που ανταποκρίνονται καλύτερα στους στόχους περιφερειακής ανάπτυξης και στήριξης των περιφερειών αυτών, μεταξύ άλλων, με φορολογικά μέτρα παρέκκλισης, των οποίων η εφαρμογή θα μπορούσε να είναι ακόμη και μακράς διαρκείας.

[6] ´Εκθεση της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 2000 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες (COM (2000) 147 τελικό)

4. Το μνημόνιο που διαβίβασαν οι ισπανικές αρχές στην Επιτροπή στις 23 Νοεμβρίου 1999, προέβλεπε την εφαρμογή ενός φόρου χαρακτηριζόμενου ως ουδέτερου και ο οποίος θα λάμβανε υπόψη την ανάγκη να αναπτυχθεί, σε κάποιο επίπεδο, η παραγωγή αγαθών στις Καναρίους Νήσους.

5. Με επιστολή της 25ης Ιουλίου 2000, η Ισπανία κοινοποίησε στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με κοινωνικοοικονομικά δεδομένα που περιγράφουν την κατάσταση στις Καναρίους Νήσους και με το περιεχόμενο ενός νέου φόρου με τον τίτλο « Arbitrio sobre los Importaciones y Entregas de Mercancνas en las islas Canarias (AIEM) ». Ο φόρος αυτός θα συνίστατο στην εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ στον τομέα της φορολογίας και θα διαδεχόταν το καθεστώς του φόρου επί της παραγωγής και των εισαγωγών (APIM) που έληγε στις 31 Δεκεμβρίου 2000. Από την ημερομηνία αυτή, η Ισπανία συμπλήρωσε τις πληροφορίες που διαβίβασε στην Επιτροπή, αναφέροντας κυρίως τους προβλεπόμενους συντελεστές γι´αυτόν τον μελλοντικό φόρο, και παρέχοντας στοιχεία σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των Καναρίων Νήσων. Βάσει τούτων, η Επιτροπή προέβη στην αξιολόγηση του εν λόγω σχεδίου φόρου.

6. Ωστόσο, επειδή η εξέταση αυτή δεν ολοκληρώθηκε πριν από την λήξη της περιόδου εφαρμογής του φόρου APIM, οι ισπανικές αρχές ζήτησαν την παράταση της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1991 σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου στις Καναρίους Νήσους [7]. Το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.1105/2001 του Συμβουλίου της 30ης Μαΐου 2001 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91, παρατείνοντας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001, το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 [8].

[7] ΕΕ L 171 της 29.06.1991, σ. 1

[8] ΕΕ L 151 της 07.06.2001, σ. 1

7. Δεδομένου ότι οι Κανάριοι Νήσοι εξαιρούνται του πεδίου εφαρμογής του κοινού καθεστώτος ΦΠΑ, οι έμμεσοι φόροι που ισχύουν στην περιφέρεια αυτή είναι ο Impuesto General Indirecto Canario (IGIC), και ο φόρος επί της παραγωγής και των εισαγωγών (APIM). Ο φόρος APIM η επιβολή του οποίου επιτρέπεται βάσει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.1911/91, είναι ένας φθίνων έμμεσος φόρος που εφαρμόζεται στα προϊόντα τα οποία εισέρχονται και αποκτώνται στις Καναρίους Νήσους, και του οποίου δυνατόν να απαλλαγούν τα τοπικώς παραγόμενα αγαθά. Κρίθηκε απαραίτητο να επιτραπούν οι απαλλαγές αυτές για να στηριχθεί η τοπική παραγωγή και έτσι, η κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη της εν λόγω περιφέρειας.

Εξάλλου, επιτράπηκε η επιβολή ενός φόρου καλούμενου « arbitrio insular - tarifa especial » μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2000, βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.1911/91 ο οποίος εφαρμοζόταν στα προϊόντα που παραδίδονται από άλλα μέρη της Κοινότητας.

Το σχέδιο φόρου ΑΙΕΜ συνίσταται σε έναν φόρο που θα επιβαρύνει τις παραδόσεις προϊόντων που παράγονται στις Καναρίους Νήσους, τις οποίες πραγματοποιούν οι ίδιοι οι παραγωγοί των προϊόντων αυτών, καθώς και τις εισαγωγές παρόμοιων ή ίδιων προϊόντων που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, όπως καθορίζεται στην ονοματολογία του κοινού δασμολογίου. Η φορολογητέα βάση για τα εισαγόμενα προϊόντα θα βασίζεται στην δασμολογητέα αξία και η φορολογητέα βάση για τις παραδόσεις προϊόντων, τις οποίες πραγματοποιούν οι παραγωγοί των προϊόντων στις Καναρίους Νήσους, θα βασίζεται στο συνολικό ποσό της αντιπαροχής. Όπως και ο φόρος APIM, ο φόρος ΑΙΕΜ δύναται να αποτελέσει το αντικείμενο απαλλαγής για τα προϊόντα της τοπικής παραγωγής.

8. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2674/1999 του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1999, που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 [9], ανέστειλε τον φθίνοντα χαρακτήρα του APIM για ορισμένους τομείς που κρίνονται ευαίσθητοι και οι οποίοι σχεδόν θα κινδύνευαν να εξαφανισθούν με την κατάργηση του φόρου. Πρόκειται για τους τομείς παραγωγής τροφίμων, καπνών, χημείας, χαρτιού, κλωστοϋφαντουργικών, μεταλλουργίας και άλλων βιομηχανικών προϊόντων. Κατά την έκδοση του κανονισμού αυτού, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να εξετάσει, μαζί με τις ισπανικές αρχές, τις συνέπειες της αναστολής της κατάργησης του φόρου ΑPIM στους σχετικούς οικονομικούς τομείς, και ιδιαίτερα, στα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο του μέτρου αναστολής. Επίσης κάλεσε την Επιτροπή να του υποβάλει, ενδεχομένως, ανάλογα με τα αποτελέσματα της εξέτασης αυτής, μια πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν βάσει της συνθήκης, ώστε να μην διακινδυνεύσουν ορισμένες ιδιαίτερες ευαίσθητες τοπικές δραστηριότητες παραγωγής, εξασφαλίζοντας συγχρόνως την κατάργηση του φόρου μελλοντικά. Αυτός ο στόχος της μελλοντικής κατάργησης του φόρου πρέπει στο εξής να εντάσσεται στο πλαίσιο των μέτρων που εγκρίνονται βάσει του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης, και το οποίο επιτρέπει τη λήψη ειδικών μέτρων μακράς διάρκειας για να λαμβάνονται υπόψη τα μειονεκτήματα που αναφέρονται στην εν λόγω διάταξη.

[9] ΕΕ L 326 της 18.12.1999, σ.3

9. Στόχο λοιπόν θα πρέπει να αποτελούν οι τομείς αυτοί, για να μπορεί να εκτιμηθεί κατά πόσο είναι αναγκαία τα μέτρα που θα ληφθούν στο φορολογικό τομέα για την προώθηση της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης στις Καναρίους Νήσους. Επίσης θα πρέπει να εντοπισθούν τα μειονεκτήματα της οικονομίας των Καναρίων Νήσων για να εκτιμηθούν τα μέτρα που προτείνει η Ισπανία.

10. ´Ενα από τα πρώτα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζει η οικονομία των Καναρίων και το οποίο αφορά το σχέδιο του φόρου AIEM, είναι γενικό και διαρθρωτικό. Πρόκειται για την κυριαρχία του τουριστικού τομέα στο περιφερειακό προϊόν και την εξάρτηση της οικονομίας από τον τομέα αυτόν. Ο τομέας των υπηρεσιών, στον οποίο ο τουρισμός καταλαμβάνει το κύριο μέρος, αντιπροσωπεύει πράγματι το 75,57% του ΑΕγχΠ. Η συμμετοχή του βιομηχανικού τομέα στο ΑΕγχΠ των Καναρίων είναι πολύ χαμηλή τοποθετούμενη στο 7, 85%, και στο 5% εάν εξαιρεθεί ο τομέας της ενέργειας και της επεξεργασίας των υδάτων. Συνεπώς οι ισπανικές αρχές εξακολουθούν να έχουν ως στόχο τη διαφοροποίηση των τομέων των παραγωγικών δραστηριοτήτων και ειδικότερα την ανάπτυξη παραγωγικών βιομηχανικών δραστηριοτήτων στις Καναρίους Νήσους. Για να είναι δυνατή η αυτόνομη ανάπτυξη της περιφέρειας αυτής και για να προωθηθούν οι βιομηχανικοί τομείς παραγωγής, ο φόρος ΑΙΕΜ αποτελεί ένα χρήσιμο μέσον. Πράγματι, ενώ ο IGIC εφαρμόζεται αδιακρίτως σε όλα τα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά των Καναρίων, ο AIEM καθιστά δυνατή τη διαμόρφωση του φόρου προς όφελος της τοπικής παραγωγής, αποτελώντας μέτρο στήριξης της παραγωγής αυτής, που αντισταθμίζει τα ιδιαίτερα προαναφερόμενα μειονεκτήματα.

11. Στη μελέτη που δημοσίευσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με το κόστος του νησιωτικού χαρακτήρα, παρέχεται μια γενική περιγραφή των μειονεκτημάτων της απομόνωσης [10]. Σε αντίθεση με τους στόχους της εσωτερικής αγοράς, η νησιωτική απομόνωση παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, αγαθών και υπηρεσιών. Η εξάρτηση από ορισμένους τρόπους μεταφοράς, τις αερομεταφορές και τις θαλάσσιες μεταφορές, είναι αυξημένη επειδή πρόκειται για τρόπους μεταφοράς όπου είναι ατελής η ελευθέρωση και, εν πάση περιπτώσει, είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και δαπανηρότεροι σε σχέση με τις οδικές και σιδηροδρομικές μεταφορές ή τα διευρωπαϊκά δίκτυα. Αυτό το γενικό μειονέκτημα εκδηλώνεται με μια σειρά ειδικών μειονεκτημάτων, που θίγουν τις παραγωγικές δραστηριότητες.

[10] Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, REGI 111 EN, 2001

12. Το μικρό μέγεθος της περιφέρειας και συνεπώς της αγοράς λόγω της απομόνωσής της, αποτελούν επίσης έναν αρνητικό παράγοντα. Πράγματι, παρά τα αιτήματα του τουριστικού τομέα, οι παραγωγοί περιορίζονται σε μία έκταση με μόνον 1.600.000 κατοίκους. Αυτά τα προβλήματα οξύνονται επειδή, με εξαίρεση τον τομέα του καπνού, οι εξαγωγικές δραστηριότητες είναι πάρα πολύ περιορισμένες, σχεδόν ανύπαρκτες, για την πλειοψηφία των βιομηχανικών τομέων. Κατά την άποψη των επιχειρηματιών, τα εμπόδια στις εξαγωγές είναι κυρίως οι περιορισμοί στις μεταφορές σε ότι αφορά τη διαθεσιμότητα και το κόστος, η απομόνωση και οι επακόλουθες προθεσμίες παράδοσης που είναι μεγαλύτερες ή λιγότερο βέβαιες. Ωστόσο, για κάθε παραγωγική δραστηριότητα, η εξαγωγή είναι απαραίτητη για την επίτευξη οικονομιών κλίμακας.

13. Η απομόνωση και οι μικρές διαστάσεις της περιφέρειας, επιπλέον δε η ύπαρξη πολλών νησιών, συνεπάγονται υψηλότερο κόστος παραγωγής έτσι ώστε είναι αδύνατη η αντιμετώπιση του ανταγωνισμού των εισαγομένων προϊόντων.

14. Το υψηλό κόστος της παραγωγής οφείλεται κυρίως στις πρώτες ύλες και στην ενέργεια. Οι Κανάριοι Νήσοι εξαρτώνται από τις διεθνείς τιμές αναφοράς για την προμήθεια πρώτων υλών και η μεταφορά τους τις καθιστά δαπανηρότερες. ´Ετσι, λόγω της απόστασης δημιουργείται η υποχρέωση σύστασης αποθεμάτων πρώτων υλών, πράγμα που συνεπάγεται η οικονομική επιβάρυνση.

15. Επίσης, είναι λιγότερο διαθέσιμοι οι εξοπλισμοί παραγωγής σε ότι αφορά την αγορά και συντήρησή τους, έτσι ώστε καθίσταται υποχρεωτική μια σημαντικότερη επένδυση σε εξοπλισμούς.

16. Εξάλλου, το κόστος παραγωγής επηρεάζεται προς τα άνω επειδή ο αοπόκεντρος χαρακτήρας συνεπάγεται επιπλέον κόστος σε ότι αφορά την απόκτηση ειδικευμένων υπηρεσιών, οι οποίες παρέχονται από την ηπειρωτική χώρα, όπως οι αποκαταστάσεις βλάβης και η παραλαβή ανταλλακτικών, η ειδικευμένη κατάρτιση του προσωπικού επιχειρήσεων, των ανωτέρων υπαλλήλων και των τεχνικών.

17. Πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη τα περιβαλλοντικά κόστη που δύνανται να είναι υψηλότερα. Πράγματι, το κόστος απομάκρυνσης των βιομηχανικών καταλοίπων είναι υψηλότερο επειδή δεν υπάρχουν εργοστάσια ανακύκλωσης, εκτός σε ό,τι αφορά ορισμένα προϊόντα, όπως το γυαλί. Το κόστος της διοχέτευσης των καταλοίπων προς την ηπειρωτική χώρα αποτελεί επιπρόσθετο κόστος για τις επιχειρήσεις, όπως και η απομάκρυνση των τοξικών απορριμμάτων, τα οποία τυγχάνουν επεξεργασίας εκτός των Καναρίων Νήσων.

18. Ο απόκεντρος χαρακτήρας αποτελεί επίσης μειονέκτημα για την προώθηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης, όπως εκπροσώπηση σε εμποροπανηγύρεις και συνέδρια.

19. Σε ότι αφορά τη διανομή των προϊόντων, επειδή δεν υπάρχει ένα ευρύ δίκτυο διανομής οι επιχειρήσεις υποχρεώνονται να δημιουργούν αποθέματα πράγμα που συνεπάγεται επιπλέον κόστος.

20. Λόγω του περιορισμένου μεγέθους της αγοράς των Καναρίων, της απομόνωσης και της εξάρτησης από εξωτερικές πηγές, οι επιχειρήσεις είναι υποχρεωμένες να διατηρούν επίσης σημαντικό παραγωγικό δυναμικό για να μπορούν να ανταποκρίνονται στη ζήτηση, το οποίο όμως είναι συχνά μεγαλύτερο σε σχέση με τη ζήτηση της αγοράς των Καναρίων. Επειδή, λοιπόν, οι επιχειρήσεις πρέπει να είναι σε θέση να εξασφαλίζουν διαφοροποιημένο φάσμα παραγωγής, και επομένως, να διατηρούν σύντομες γραμμές παραγωγής, δεν μπορούν να επιτυγχάνουν οικονομίες κλίμακας, οι δε επιχειρήσεις υποχρεώνονται να διατηρούν πλεονάζον δυναμικό το οποίο συνεπάγεται επιπλέον κόστος. Παρόμοιο πρόβλημα προκύπτει και εξαιτίας των πολύ περιορισμένων, σχεδόν ανύπαρκτων, ευκαιριών υπεργολαβίας στην αγορά των Καναρίων. Εξαιτίας τούτου, οι εταιρείες παραγωγής υποχρεώνονται να προβαίνουν σε "πλεονάζουσες αποθεματοποιήσεις".

21. Από τις ανωτέρω διαπιστώσεις συμπεραίνεται ότι η γεωγραφική απόσταση και κατάτμηση, το περιορισμένο μέγεθος του εδάφους και του πληθυσμού αποτελούν μειονεκτήματα τα οποία αδυνατεί να επιλύσει ακόμη και η σύγχρονη επικοινωνιακή τεχνολογία, όπως: έλλειψη ή σπανίς πόρων και ενέργειας, απομακρυσμένες πρώτες ύλες και αγορές πώλησης, εκτός από την εγχώρια αγορά.

22. Κατά γενικό τρόπο, διαπιστώθηκε επίσης ότι η σημερινή τάση παγκοσμιοποίησης των αγορών σε διεθνές επίπεδο δεν επιτρέπει στις επιχειρήσεις των Καναρίων να επωφεληθούν. Αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης, η οποία χαρακτηρίζεται από συγκέντρωση της παραγωγής και, κατά συνέπεια, εξειδίκευση των τομέων παραγωγής, είναι να αντικαθίσταται η τοπική παραγωγή, σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με τον κάθε τομέα και το κάθε προϊόν, από τα εισαγόμενα προϊόντα. Διαπιστώνεται ότι η τοπική αγορά προσελκύει ορισμένους μεγάλους ξένους παραγωγούς οι οποίοι αυξάνουν συνεχώς τις εξαγωγές τους προς αυτήν. Η κατάσταση αυτή είναι ιδιαίτερα έντονη στον τομέα του καπνού όπου πρόσφατα παρατηρούνται πολύ σημαντικές μειώσεις της τοπικής παραγωγής. Εάν στην περίπτωση αυτήν συνεκτιμηθεί και το γεγονός ότι η τοπική παραγωγή συχνά χαρακτηρίζεται από ένα φαινόμενο αλληλεξάρτησης των τοπικών επιχειρήσεων, σε ένα σχήμα που προσεγγίζει την κάθετη ολοκλήρωση, η μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων σε έναν τομέα συνεπάγεται την απώλεια δραστηριοτήτων σε άλλους τομείς που συνδέονται με αυτόν.

23. Οι ισπανικές αρχές επικαλούνται πολλές μελέτες για να καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το κόστος του εξόχως απόκεντρου χαρακτήρα ανέρχεται σε 8,3% για τις βιομηχανικές επιχειρήσεις μεγάλου μεγέθους και σε 9,89% για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις παραγωγής. Σε ότι αφορά τα προϊόντα του καπνού, οι ισπανικές αρχές υπολογίζουν το κόστος που οφείλεται στον εξόχως απόκεντρο χαρακτήρα, σε 29,47%.

24. Στην ανακοίνωση της 12ης Ιουνίου 2001, με βάση όλα τα στοιχεία αυτά, παρατίθεται κατάλογος των βιομηχανικών προϊόντων, στα οποία εφαρμόζονται συντελεστές 5 ή 15% ανάλογα με το προϊόν για τα οποία προβλέπονται απαλλαγές υπέρ των προϊόντων τοπικής παραγωγής και ένας κατάλογος βιομηχανικών προϊόντων στα οποία δεν εφαρμόζεται κάποιος συντελεστής αλλά αναφέρεται ότι τα αντίστοιχα προϊόντα τοπικής παραγωγής θα επωφελούνται μείωσης κατά 15% της φορολογητέας βάσης.

25. Τα βιομηχανικά προϊόντα τα οποία αποτελούν αντικείμενο απαλλαγών, είναι προϊόντα της γεωργίας και της αλιείας, υλικά κατασκευής, προϊόντα της χημείας, προϊόντα των μεταλλουργικών βιομηχανιών, της βιομηχανίας ειδών διατροφής και ποτών, προϊόντα καπνού, κλωστοϋφαντουργίας και του δέρματος, προϊόντα του χαρτιού και των γραφικών τεχνών και εκδόσεων.

Οι τομείς αυτοί αντιστοιχούν στους ευαίσθητους τομείς τους οποίους προσδιορίζει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2674/1999, και όσον αφορά τα προϊόντα αυτών των διαφόρων τομέων, ανταποκρίνονται, σε μεγάλο βαθμό, στα προϊόντα τα οποία χαρακτηρίζονται ως ευαίσθητα στον κανονισμό αυτόν.

Σε ό,τι αφορά τους συντελεστές που εφαρμόζονται σ´αυτά τα προϊόντα, οι ισπανικές αρχές βασίστηκαν στο επίπεδο του φόρου APIM όπως προέκυπτε, το 1996, από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 και τις πράξεις που ελήφθησαν για την εφαρμογή του καθώς και για την εφαρμογή του φόρου tarifa especial.

26. Ωστόσο πρέπει να επισημανθεί μία εξαιρετικά ιδιάζουσα περίπτωση, αυτή των προϊόντων του καπνού. Η καπνοβιομηχανία η οποία σημείωσε σημαντική ανάπτυξη στις Καναρίους Νήσους, διέρχεται μία φάση έντονης ύφεσης εδώ και μερικά χρόνια.

Βεβαίως, τα προαναφερόμενα παραδοσιακά μειονεκτήματα του νησιωτικού χαρακτήρα αποτελούν την κύρια αιτία της μείωσης της τοπικής παραγωγής καπνού στις Καναρίους Νήσους. ´Ομως, το φαινόμενο των πολλαπλών μετεγκαταστάσεων των επιχειρήσεων που βρίσκονται στις Καναρίους Νήσους, είναι επίσης, αποτέλεσμα της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και της συγκέντρωσης της παραγωγής καθώς και η εμφάνιση και η ανάπτυξη νέων αγορών εκτός της Ευρώπης.

Η πτώση της τοπικής παραγωγής οδήγησε στην απώλεια θέσεων απασχόλησης κατά 67% μεταξύ του 1985 και του 2000. Οι διαδοχικές μετεγκαταστάσεις και παύσεις λειτουργίας αφορούν έδρες πολυεθνικών επιχειρήσεων παραγωγής, οι οποίες κατατάσσονται μεταξύ των μεγαλύτερων παγκοσμίως [11]. Εξάλλου, αυτό το φαινόμενο της πτώσης της τοπικής παραγωγής έρχεται σε αντίθεση με μια τοπική αγορά στην οποία σταθερά αυξάνονται οι πωλήσεις κατά την ίδια περίοδο. Οι παραγωγοί αποδίδουν εν μέρει την αύξηση των πωλήσεων καπνού στην στήριξη που προέρχεται από την αγορά των τουριστών. Είναι εξαιρετικά ελκυστικές οι τιμές λιανικής πώλησης των προϊόντων καπνού στις Καναρίους Νήσους. Πράγματι, συγκρίνοντας τις τιμές διαπιστώνεται ότι οι τιμές πώλησης είναι σχεδόν οι μισές σε σχέση με τις πώλησης των προϊόντων καπνού στην υπόλοιπη Ισπανία. Πρέπει να σημειωθεί σχετικά με αυτό ότι οι αυξήσεις φορολόγησης των προϊόντων καπνού από το 1995, ειδικότερα του φόρου IGIC, δεν συνέβαλαν σε μείωση των πωλήσεων των προϊόντων του καπνού, οι οποίες σταθερά αυξάνονται κατά την αντίστοιχη περίοδο.

[11] Philip Morris, Britisch American Tobacco, και Japan Tobacco International

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι σ´αυτήν την υπό μεγέθυνση αγορά, η προσφορά διατηρήθηκε σε σημαντικά επίπεδα παρά την πτώση της τοπικής παραγωγής, χάρη στην αύξηση των εισαγωγών κατά 5% μέχρι 32% μεταξύ του 1992 και του 2000.

27. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία αυτά, υπάρχουν λόγοι ώστε να προβλέπεται ουσιαστική αύξηση του συντελεστή του AIEM σε σχέση με τον φόρο APIM στον τομέα του καπνού. Πράγματι, αυτή η αύξηση της φορολογίας βρίσκεται σε άμεση σχέση με το στόχο που αφορά τη διατήρηση μιας παραγωγικής δραστηριότητας στις Καναρίους Νήσους.

28. Ωστόσο, θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη η συνοχή της εσωτερικής αγοράς, όπως εξάλλου καλούνται να πράξουν οι αρμόδιοι για τη λήψη μέτρων βάσει των κριτηρίων του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι συναλλαγές στον τομέα αυτόν είναι σημαντικές. Πράγματι, διαπιστώθηκε αύξηση των εισαγωγών των προϊόντων καπνού στις Καναρίους Νήσους κατά τα τελευταία έτη, καθώς και σημαντικές εξαγωγές καπνού. Στο σημείο αυτό σημειώνεται επίσης ότι περίπου το 76% της εγχώριας παραγωγής τσιγάρων προορίζεται για εξαγωγή και μόνο το 24% στην αγορά των Καναρίων. Μετά από σύγκριση των αριθμητικών στοιχείων προκύπτει ότι από το 1995 αυξάνονται οι εξαγωγές των Καναρίων αλλά οι εισαγωγές αυξάνονται ακόμη περισσότερο. Αυτό δείχνει ότι σε μια μεγεθυνόμενη αγορά, η τοπική παραγωγή δεν καλύπτει πλήρως τη ζήτηση. Οι διαπιστώσεις αυτές ενισχύουν το επιχείρημα κατά το οποίο είναι αναγκαίος ένας φόρος ΑΙΕΜ, ο οποίος αποτελεί ικανοποιητικό κίνητρο για τη διατήρηση ή αποκατάσταση της τοπικής παραγωγής, ενώ συγχρόνως λαμβάνεται υπόψη ο σημαντικός όγκος συναλλαγών στον τομέα αυτόν.

29. Συνεπώς, η αρχική πρόταση των αρχών των Καναρίων για ένα συντελεστή 45% θεωρείται υπερβολική, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ο φόρος αυτός μπορεί να συνοδεύεται από πλήρη απαλλαγή υπέρ της τοπικής παραγωγής καθώς και το γεγονός ότι οι τοπικοί παραγωγοί έχουν κάποιο πλεονέκτημα σε σχέση με τους άλλους παραγωγούς, το οποίο συνίσταται στην δυνατότητα να εισάγουν ακατέργαστο και ημικατεργασμένο καπνό, 20.000 τόνων ετησίως. Γι´αυτό προτείνεται να ορισθεί ένας σαφώς υψηλότερος συντελεστής σε σχέση με όλα τα άλλα προϊόντα, ο οποίος όμως δεν θα υπερβαίνει το 25%.

30. Σε ό,τι αφορά τα άλλα προϊόντα, πρέπει να γίνει ένας συνδυασμός των απαιτήσεων των άρθρων 299 παράγραφος 2 και 90 της συνθήκης ΕΚ καθώς και του σεβασμού της συνοχής της εσωτερικής αγοράς. Αυτό συνεπάγεται επομένως ότι πρέπει να ληφθούν μόνο τα μέτρα που είναι απολύτως αναγκαία και ανάλογα προς τους επιδιωκόμενους στόχους, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα που οφείλονται στον εξόχως απόκεντρο χαρακτήρα. Επομένως, το πεδίο εφαρμογής του προτεινόμενου κοινοτικού πλαισίου, συνίσταται σε έναν κατάλογο ευαίσθητων προϊόντων, για τα οποία εξουσιοδοτούνται οι αρχές των Καναρίων να ορίσουν έναν φόρο, ο ελάχιστος συντελεστής του οποίου προσδιορίζεται με την παρούσα απόφαση, και να εφαρμόζουν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές από τον φόρο στα προϊόντα αυτά, εφόσον προκύπτουν από τοπική βιομηχανική δραστηριότητα. Εννοείται ότι οι περιφερειακές και εθνικές αρχές έχουν την ευθύνη της εφαρμογής των εν λόγω μέτρων. Συνεπώς, οι συντελεστές που ορίζονται στο κοινοτικό πλαίσιο αποτελούν ανώτατα όρια για τα σχετικά προϊόντα. Οι περιφερειακές και εθνικές αρχές μπορούν να διαμορφώνουν τους συντελεστές αυτούς ανάλογα με τις ανάγκες, χωρίς να υπερβαίνουν αυτά τα ανώτατα όρια. Το ίδιο ισχύει και για τις επιτρεπόμενες απαλλαγές. Οι απαλλαγές αυτές δυνατόν να είναι πλήρεις, ωστόσο οι ισπανικές αρχές δύνανται να αποφασίσουν ότι για ορισμένα προϊόντα ενδείκνυνται περισσότερο οι μερικές απαλλαγές. Εννοείται ότι τα ποσοστά των συντελεστών και οι απαλλαγές που περιέχονται στο κοινοτικό πλαίσιο συνιστούν τα ανώτατα δυνατά όρια, σε σχέση με τα οποία οι εθνικές και περιφερειακές αρχές μπορούν να εφαρμόσουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη στήριξη της τοπικής παραγωγής. Εξάλλου, στο πλαίσιο της εφαρμογής των απαλλαγών αυτών, δεν είναι δυνατό να αποκλεισθεί η δυνατότητα εφαρμογής των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης τα οποία αφορούν τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων.

31. Επίσης, για όλα τα προϊόντα που δεν υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης, ιδίως τα προϊόντα που καταρχήν θεωρούνται ως μη ευαίσθητα, οι εθνικές και περιφερειακές αρχές δύνανται να επιβάλουν τον φόρο που θεωρούν κατάλληλο, χωρίς ωστόσο να μπορούν να παρέχουν ένα πλεονέκτημα στις τοπικές παραγωγές. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι όντως, το άρθρο 299 παράγραφος 2 δεν επιτρέπει γενικευμένη μείωση κατά 15% της φορολογητέας βάσης για το σύνολο των προϊόντων, εκτός αυτών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο πλήρους ή μερικής απαλλαγής, όπως προτείνεται από τις ισπανικές αρχές.

32. Ο κατάλογος των ευαίσθητων προϊόντων που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης μπορεί να προσαρμοσθεί ανάλογα με την εξέλιξη των αναγκών. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι ισπανικές αρχές θα απευθύνουν σχετική κοινοποίηση στην Επιτροπή, η οποία θα προτείνει, ενδεχομένως, στο Συμβούλιο την τροποποίηση του πεδίου εφαρμογής της απόφασης.

33. Σε ό,τι αφορά αυτούς τους στόχους στήριξης της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων, αξίζει να σημειωθεί ότι οι εθνικές αρχές, κατά την εφαρμογή των μέτρων θα καθιερώσουν νομικά την αρχή της σκοπιμότητας του φόρου και του προορισμού των εσόδων. Πράγματι, οι εθνικές αρχές επέφεραν διευκρινίσεις σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι περιφερειακές αρχές χρησιμοποιούν τα έσοδα από τον AIEMκαι τον IGIC από τις περιφερειακές αρχές. Προβλέπεται να συμπεριληφθεί ειδική διάταξη στο σχέδιο νόμου που αφορά τον AIEM. Στη διάταξη αυτή θα καθορίζεται ο σκοπός του φόρου αυτού, προβλέποντας ότι τα σχετικά έσοδα θα ενσωματώνονται σε αυτά του οικονομικού και φορολογικού καθεστώτος των Καναρίων Νήσων και καθορίζοντας την νόμιμη υποχρέωση να διατίθενται για μια στρατηγική οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων, συμβάλλοντας την προώθηση των τοπικών δραστηριοτήτων.

34. Σε ό,τι αφορά τη διάρκεια του καθεστώτος που ορίζει η παρούσα απόφαση, θα είναι μεγάλη, σύμφωνα με τις ενδείξεις που παρείχε η Επιτροπή. Καθορίζεται δεκαετής διάρκεια. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να αξιολογηθεί το σύστημα μετά την πάροδο της πρώτης πενταετίας. Συνεπώς προβλέπεται αξιολόγηση του ισχύοντος καθεστώτος και, ενδεχομένως, προσαρμογή της απόφασης με βάση την αξιολόγηση αυτή.

Σχόλια επί των άρθρων

´Αρθρο 1

Με την παρούσα διάταξη, εξουσιοδοτούνται οι ισπανικές αρχές να εφαρμόσουν μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2011, φόρο στα προϊόντα που εισέρχονται και αποκτώνται στις Καναρίους Νήσους(AIEM), οι συντελεστές του οποίου καθορίζονται στο άρθρο 2, καθώς και να εφαρμόσουν, βάσει του άρθρου 3, πλήρεις ή μερικές απαλλαγές για τα προϊόντα αυτά, εφόσον προκύπτουν από την τοπική βιομηχανική παραγωγή.

´Αρθρο 2

Η παρούσα διάταξη καθορίζει τους μέγιστους συντελεστές τους οποίους εξουσιοδοτούνται να προβλέψουν οι ισπανικές αρχές για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι. Οι ισπανικές αρχές δύνανται να διαμορφώσουν τους συντελεστές αυτούς ανάλογα με τις ανάγκες, εντός των ανωτάτων αυτών ορίων. Σε ό,τι αφορά τα προϊόντα που δεν αναφέρονται στο παράρτημα Ι, οι ισπανικές αρχές δεν δεσμεύονται από τα ανώτατα όρια που καθορίζονται δυνάμει της παρούσας διάταξης.

´Αρθρο 3

Με την παρούσα διάταξη , εξουσιοδοτούνται οι ισπανικές αρχές να παραχωρούν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές από τον φόρο AIEM για τα προϊόντα που απαριθμούνται περιοριστικά στο παράρτημα Ι. Επιτρέπονται πλήρεις απαλλαγές, ωστόσο, όπως ισχύει και για τους συντελεστές που αναφέρονται στο άρθρο 2, πρόκειται για μια δυνατότητα με ανώτατο όριο. Πράγματι, οι ισπανικές αρχές μπορεί να θεωρήσουν καταλληλότερες τις μερικές απαλλαγές για ορισμένα προϊόντα. Για τα προϊόντα που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα Ι, οι ισπανικές αρχές δύνανται να επιβάλλουν τον φόρο που θεωρούν κατάλληλο, χωρίς ωστόσο να τους επιτρέπεται να παραχωρούν πλεονέκτημα στις τοπικές παραγωγές.

´Αρθρο 4

Η παρούσα διάταξη προβλέπει τη δυνατότητα προσαρμογής του κοινοτικού πλαισίου μετά την πάροδο της πρώτης πενταετίας, μετά από πρόταση την οποία υποβάλλει η Επιτροπή στο Συμβούλιο, βάσει έκθεσης αξιολόγησης την οποία υποχρεούνται να της διαβιβάσουν οι ισπανικές αρχές, με στόχο να εξακριβωθεί η επίπτωση των ληφθέντων μέτρων και η συμβολή τους στην προώθηση ή διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων.

´Αρθρο 5

Το παρόν άρθρο προβλέπει τα μέτρα για την έναρξη ισχύος και την εφαρμογή. Για να μην υπάρχει ασυνέχεια, η ημερομηνία εφαρμογής της απόφασης καθορίζεται την 1η Ιανουαρίου 2002.

2001/0284 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το καθεστώς του φόρου AIEM που εφαρμόζεται στις Καναρίους Νήσους

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

´Εχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 299 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [12],

[12] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [13],

[13] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [14],

[14] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [15],

[15] ΕΕ C της , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Δυνάμει του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, οι διατάξεις αυτού εφαρμόζονται στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, συνεπώς στις Καναρίους Νήσους, λαμβάνοντας όμως υπόψη τη διαρθρωτική κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση η οποία επιδεινώθηκε λόγω της απόστασης, του νησιωτικού χαρακτήρα, του περιορισμένου εδάφους, της δύσκολης μορφολογίας και κλίματος, της οικονομικής εξάρτησης από περιορισμένο αριθμό προϊόντων, καθώς και του μόνιμου χαρακτήρα και του συνδυασμού των παραγόντων αυτών που βλάπτουν σημαντικά την ανάπτυξή τους.

(2) Κρίνεται συνεπώς σκόπιμο να θεσπιστούν συγκεκριμένα μέτρα με στόχο, ειδικότερα, τον καθορισμό των προϋποθέσεων εφαρμογής της συνθήκης ΕΚ στις περιφέρειες αυτές. Ειδικά μέτρα μπορούν να θεσπιστούν στον τομέα της φορολογικής πολιτικής. Τα μέτρα αυτά πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και τους περιορισμούς των περιφερειών αυτών, χωρίς ωστόσο να βλάπτουν την ακεραιότητα και τη συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, συμπεριλαμβανομένης της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο [16], το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [17], η Επιτροπή των Περιφερειών [18] και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή [19] επανειλημμένα επέμειναν ότι είναι ανάγκη να εγκριθούν αυτά τα ειδικά μέτρα.

[16] Παράγραφος 38 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Κολωνίας της 4ης Ιουνίου 1999, παράγραφος 59 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβόνας της 24ης Μαρτίου 2000, παράγραφος 53 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Feira της 20ης Ιουνίου 2000, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Νίκαιας της 7ης , 8ης και 9ης Δεκεμβρίου 2000, συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Goteborg της 15ης και 16ης Ιουνίου 2001.

[17] Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης Απριλίου 1997 σχετικά με τα προβλήματα ανάπτυξης των εξόχως απόκεντρων περιφερειών της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης (ΕΕ C150 της 19.5.1997, σ. 62)

[18] Γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών της 13ης Δεκεμβρίου 2000 σχετικά με την προβληματική των εξόχως απόκεντρων περιφερειών σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 (ΕΕ C 144 της 16.5.2001,σ. 11)

[19] Γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 1ης Μαρτίου 2001 για πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου στις Καναρίους Νήσους (ΕΕ C139 της 11.5.2001, σ. 93)

(3) Στο χώρο της φορολογίας, τα ειδικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν πρέπει να βασίζονται στα μέσα που είναι τα πλέον κατάλληλα για τους στόχους της περιφερειακής ανάπτυξης και της στήριξης των περιφερειών αυτών, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών μέτρων παρέκκλισης μακράς διαρκείας, ενώ συγχρόνως τηρούνται τα κριτήρια συνοχής του κοινοτικού δικαίου και της εσωτερικής αγοράς, και εφόσον τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία και αντιστοιχούν στους επιδιωκόμενους στόχους.

(4) Το καθεστώς που ισχύει στις Καναρίους Νήσους σε ό,τι αφορά την έμμεση φορολογία περιλαμβάνει πολλούς φόρους, μεταξύ των οποίων τον Impuesto General Indirecto Canario(IGIC) και τον Arbitrio sobre la Producciσn y sobre las Importaciσnes (APIM), "φόρος επί της παραγωγής και των εισαγωγών", ο οποίος επιτρέπεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001 σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1991 για την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου στις Καναρίους Νήσους [20], όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2674/1999, της 13ης Δεκεμβρίου 1999 [21], για την αναστολή της προοδευτικής μείωσης του φόρου ΑPIM για ορισμένους τομείς που κρίνονται ευαίσθητοι, και παρατείνεται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.1105/2001, της 30ης Μαΐου 2001 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 [22].

[20] ΕΕ L 171 της 29.6.1991, σ. 1

[21] ΕΕ L 326 της 18.12.1999, σ.3

[22] ΕΕ L 151 της 7.6.2001, σ. 1

(5) Κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2674/1999, το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να εξετάσει με τις ισπανικές αρχές την επίπτωση της αναστολής της κατάργησης του φόρου APIM στους σχετικούς οικονομικούς τομείς και ειδικότερα, στα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο του μέτρου αναστολής. Επίσης κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει, κατά περίπτωση, ανάλογα με τα αποτελέσματα της εξέτασης αυτής, πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν με βάση τη συνθήκη, ώστε να μην απειληθούν ορισμένες ιδιαίτερα ευαίσθητες τοπικές δραστηριότητες παραγωγής, διασφαλίζοντας μελλοντικά την κατάργηση του φόρου. Αυτός ο στόχος της μελλοντικής κατάργησης του φόρου πρέπει στο εξής να περιλαμβάνεται στο πλαίσιο των μέτρων που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης, σύμφωνα με το οποίο επιτρέπεται να λαμβάνουν ειδικά μέτρα μακράς διάρκειας ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα μειονεκτήματα που απαριθμούνται στη διάταξη αυτή.

(6) Με επιστολές της 23ης Ιουλίου 2000 και της 12ης Ιουνίου 2001, οι ισπανικές αρχές κοινοποίησαν στην Επιτροπή, με βάση το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, τα στοιχεία ενός νέου φόρου που ονομάζεται « Arbitrio sobre los Importaciones y Entregas de Mercancνas en las islas Canarias (AIEM) ». Ο φόρος AIEM είναι φόρος που θα επιβαρύνει τις παραδόσεις αγαθών στις Καναρίους Νήσους, τις οποίες πραγματοποιούν οι παραγωγοί των αγαθών αυτών, καθώς και τις εισαγωγές παρόμοιων ή ίδιων προϊόντων που ανήκουν στην ίδια κατηγορία, όπως καθορίζεται βάσει της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου. Η φορολογητέα βάση για τα εισαγόμενα προϊόντα θα βασίζεται στην δασμολογητέα αξία και η φορολογητέα βάση για τις παραδόσεις αγαθών τις οποίες πραγματοποιούν οι παραγωγοί των αγθών στις Καναρίους Νήσους θα βασίζεται στο συνολικό ποσό της αντιπαροχής. Όπως και ο φόρος APIM, ο φόρος ΑΙΕΜ δύναται να αποτελέσει το αντικείμενο απαλλαγής για τα προϊόντα της τοπικής παραγωγής. Η Επιτροπή αξιολόγησε αυτό το σχέδιο φόρου, λαμβάνοντας υπόψη τις δεσμεύσεις που είχε αναλάβει έναντι του Συμβουλίου κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2674/1999 και τα μειονεκτήματα που παρακωλύουν τη δραστηριότητα βιομηχανικής παραγωγής στις Καναρίους Νήσους.

(7) Μεταξύ των μειονεκτημάτων που εντοπίσθηκαν, αναφέρεται κατά πρώτον η εξέχουσα θέση του τομέα των υπηρεσιών, ιδίως του τουρισμού, στο περιφερειακό προϊόν, καθώς και η εξάρτηση της οικονομίας των Καναρίων από αυτόν τον τομέα επίσης δε η χαμηλή συμμετοχή του βιομηχανικού τομέα στο ΑΕγχΠ των Καναρίων. Επομένως, ο φόρος AIEM θεωρείται ως ένα μέσο που εξυπηρετεί την επίτευξη του στόχου της αυτόνομης ανάπτυξης των βιομηχανικών τομέων παραγωγής στις Καναρίους Νήσους και διαφοροποίησης της οικονομίας τους.

(8) Κατά δεύτερο λόγο, διαπιστώθηκε ότι η νησιωτική απομόνωση παρεμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των αγαθών και των υπηρεσιών. Η εξάρτηση από ορισμένους τύπους μεταφορών, όπως αερομεταφορές και θαλάσσιες μεταφορές, είναι αυξημένη επειδή είναι ατελής η ελευθέρωσή τους. Αυτό οδηγεί σε αυξημένο κόστος παραγωγής εφόσον αυτοί οι τύποι μεταφοράς είναι λιγότερο αποτελεσματικοί και δαπανηρότεροι σε σχέση με τις οδικές, τις σιδηροδρομικές μεταφορές ή τα διευρωπαϊκά δίκτυα.

(9) ´Αλλη συνέπεια της απομόνωσης είναι το αυξημένο κόστος παραγωγής το οποίο οφείλεται επίσης στην εξάρτηση σε ότι αφορά τις πρώτες ύλες και την ενέργεια, στην υποχρέωση σύστασης αποθεμάτων και στις δυσκολίες εφοδιασμού εξοπλισμών παραγωγής.

(10) Είναι περιορισμένες οι δυνατότητες πραγματοποίησης οικονομικών κλίμακας λόγω του μικρού μεγέθους της αγοράς και της περιορισμένης εξαγωγικής δραστηριότητας, της γεωγραφικής διασποράς στο αρχιπέλαγος και της υποχρέωσης να διατηρούνται διαφοροποιημένες σειρές παραγωγής, περιορισμένες όμως ως προς τον όγκο, ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες μιας μικρής αγοράς.

(11) Η απόκτηση ειδικευμένων υπηρεσιών και υπηρεσιών συντήρησης, καθώς και η κατάρτιση των ανωτέρων υπαλλήλων και των τεχνικών των επιχειρήσεων ή οι δυνατότητες υπεργολαβίας συχνά είναι πιο περιορισμένες ή δαπανηρότερες, όπως η προώθηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης έξω από την αγορά των Καναρίων. Εξάλλου, οι περιορισμένοι τρόποι διανομής συνεπάγονται υπερβάλλουσα αποθεματοποίηση.

(12) Στον τομέα του περιβάλλοντος, η απομάκρυνση των βιομηχανικών καταλοίπων και η επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων συνεπάγονται υψηλότερο περιβαλλοντικό κόστος. Το κόστος αυτό είναι υψηλότερο επειδή δεν υπάρχουν εργοστάσια ανακύκλωσης, εκτός για ορισμένα προϊόντα, και επειδή τα κατάλοιπα διοχετεύονται προς την ηπειρωτική χώρα ή η επεξεργασία των τοξικών αποβλήτων γίνεται εκτός των Καναρίων Νήσων.

(13) Κατά γενικό τρόπο, λόγω της γενικής τάσης παγκοσμιοποίησης των αγορών σε διεθνές επίπεδο, οι οποίες χαρακτηρίζονται από τη συγκέντρωση των παραγωγών και κατά συνέπεια, την εξειδίκευση των τομέων παραγωγής, οι επιχειρήσεις των Καναρίων δεν είναι σε θέση να επωφεληθούν στον ίδιο βαθμό με τις επιχειρήσεις οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε λιγότερο απομακρυσμένες αγορές και είναι πολύ μεγαλύτερες. Ως εκ τούτου, η τοπική παραγωγή υποκαθίσταται προοδευτικά από εισαγόμενα προϊόντα, σε διαφορετικό βαθμό ανάλογα με τον τομέα και το προϊόν. Επιπλέον, η τοπική παραγωγή συχνά χαρακτηρίζεται από αλληλεξάρτηση των τοπικών επιχειρήσεων, σε ένα σχήμα που προσεγγίζει την οριζόντια ολοκλήρωση. Επομένως, η μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων σε έναν τομέα συνεπάγεται απώλεια δραστηριοτήτων σε άλλους τομείς συνδεόμενους με αυτόν.

(14) Βάσει όλων αυτών των στοιχείων και της κοινοποίησης των ισπανικών αρχών, πρέπει να επιτραπεί η εφαρμογή φόρου σε μια σειρά βιομηχανικών προϊόντων για τα οποία δύναται να προβλεφθούν απαλλαγές προς όφελος της τοπικής παραγωγής.

(15) Ωστόσο, πρέπει να συνδυασθούν οι απαιτήσεις των άρθρων 299 παράγραφος 2, και 90 της συνθήκης ΕΚ, καθώς και η τήρηση της συνοχής του κοινοτικού δικαίου και της εσωτερικής αγοράς. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να ληφθούν μόνο τα μέτρα που είναι απόλυτα αναγκαία και ανάλογα προς τους επιδιωκόμενους στόχους, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα του εξόχως απόκεντρου χαρακτήρα. Επομένως, το πεδίο εφαρμογής του προτεινόμενου κοινοτικού πλαισίου συνίσταται σε σειρά ευαίσθητων προϊόντων για τα οποία επιτρέπεται στις αρχές των Καναρίων να καθορίσουν ένα φόρο, οι μέγιστοι συντελεστές του οποίου καθορίζονται με απόφαση του Συμβουλίου, και να εφαρμόσουν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές στα προϊόντα αυτά εφόσον προκύπτουν από τοπική βιομηχανική δραστηριότητα.

(16) Τα βιομηχανικά προϊόντα, τα οποία αποτελούν αντικείμενο απαλλαγών, υπάγονται στην κατηγορία των προϊόντων της γεωργίας και της αλιείας, των υλικών κατασκευής, των προϊόντων της χημείας, των προϊόντων των μεταλλουργικών βιομηχανιών, της βιομηχανίας ειδών διατροφής και ποτών, των προϊόντων καπνού, της κλωστοϋφαντουργίας και του δέρματος, των προϊόντων του χαρτιού και των γραφικών τεχνών και εκδόσεων. Αυτοί οι τομείς και προϊόντα αντιστοιχούν, σε μεγάλο βαθμό, με τους ευαίσθητους τομείς και προϊόντα που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2674/1999. Στο πλαίσιο της εφαρμογής των απαλλαγών αυτών, οι διατάξεις της παρούσας απόφασης εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της ενδεχόμενης εφαρμογής των διατάξεων των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ.

(17) Οι μέγιστοι συντελεστές που μπορούν να προβλεφθούν για τα συγκεκριμένα βιομηχανικά προϊόντα ποικίλλουν ανάλογα με τους τομείς και τα προϊόντα, από 5% μέχρι 15%. Οι συντελεστές που εφαρμόζονται στα διάφορα αυτά προϊόντα αντιστοιχούν, σύμφωνα με τις ισπανικές αρχές, στο επίπεδο του φόρου APIM έτσι όπως προέκυπτε, το 1996, από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 και τις πράξεις κατ´εφαρμογή αυτού, καθώς και στο επίπεδο του φόρου tarifa especial.

(18) O συντελεστής που εφαρμόζεται στα τελικά προϊόντα του καπνού είναι ωστόσο υψηλότερος, διότι ο τομέας του καπνού αποτελεί μια εξαιρετική περίπτωση. Πράγματι, η καπνοβιομηχανία η οποία αναπτύχθηκε σημαντικά στις Καναρίους Νήσους τα τελευταία χρόνια βρίσκεται σε μια φάση έντονης ύφεσης. Τα συνήθη μειονεκτήματα του νησιωτικού χαρακτήρα που προαναφέρθηκαν αποτελούν βέβαια την κύρια αιτία της πτώσης της τοπικής παραγωγής καπνού. ´Ομως, το φαινόμενο των πολλαπλών μετεγκαταστάσεων επιχειρήσεων που ήταν εγκατεστημένες στις Καναρίους Νήσους οφείλεται επίσης στην παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και τη συγκέντρωση της παραγωγής καθώς και στην εμφάνιση και ανάπτυξη νέων αγορών εκτός της Ευρώπης. Η μείωση της τοπικής παραγωγής είχε σαν αποτέλεσμα την πτώση της απασχόλησης κατά 67% μεταξύ του 1985 και του 2000. Οι διαδοχικές μετεγκαταστάσεις και παύσεις λειτουργίας αφορούν έδρες παραγωγής πολυεθνικών επιχειρήσεων οι οποίες είναι από τις μεγαλύτερες παγκοσμίως.

(19) Το φαινόμενο αυτό της μείωσης της τοπικής παραγωγής βρίσκεται εξάλλου σε αντίθεση με την κατάσταση στην τοπική αγορά, όπου οι πωλήσεις αυξάνουν συνεχώς και σταθερά, κατά την ίδια περίοδο. Οι παραγωγοί αποδίδουν εν μέρει την αύξηση των πωλήσεων καπνού στην στήριξη της αγοράς που αποτελείται από τουρίστες. Είναι εξαιρετικά ελκυστικές οι τιμές λιανικής πώλησης των προϊόντων καπνού στις Καναρίους Νήσους. Πράγματι, συγκρίνοντας τις τιμές διαπιστώνεται ότι οι τιμές πώλησης είναι σχεδόν οι μισές σε σχέση με τις τιμές πώλησης των προϊόντων καπνού στην υπόλοιπη Ισπανία. Παρά τις αυξήσεις της φορολογίας των προϊόντων του καπνού από το 1995, και ειδικότερα του IGIC, δεν επιβραδύνθηκαν οι πωλήσεις των προϊόντων του καπνού, αντίθετα, συνέχισαν να αυξάνονται κατά την αντίστοιχη περίοδο. Σ´αυτήν την μεγεθυνόμενη αγορά, διατηρήθηκε η σημαντική προσφορά, παρά την πτώση της τοπικής παραγωγής, χάρη στην αύξηση των εισαγωγών από 5 σε 32%, μεταξύ του 1992 και του 2000.

(20) Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα στοιχεία αυτά, δικαιολογείται μία ουσιαστική αύξηση του συντελεστή του AIEM στον τομέα του καπνού. Πράγματι, αυτή η αύξηση της φορολογίας βρίσκεται σε άμεση σχέση με το στόχο που αφορά τη διατήρηση μιας παραγωγικής δραστηριότητας στις Καναρίους Νήσους.

(21) Ωστόσο, θα πρέπει πάντα να λαμβάνεται υπόψη η συνοχή της εσωτερικής αγοράς, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που περιέχονται στο άρθρο 200 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Οι συναλλαγές στον τομέα του καπνού είναι σημαντικές. Πράγματι, αν και οι εισαγωγές των προϊόντων καπνού στις Καναρίους Νήσους αυξήθηκαν τα τελευταία έτη, το ποσοστό των εξαγωγών καπνού είναι εξίσου σημαντικό. Στο σημείο αυτό σημειώνεται επίσης ότι περίπου το 76% της εγχώριας παραγωγής τσιγάρων προορίζεται για εξαγωγή και μόνο το 24% για την αγορά των Καναρίων. Μετά από σύγκριση των αριθμητικών στοιχείων προκύπτει ότι από το 1995 αυξάνονται οι εξαγωγές των Καναρίων αλλά οι εισαγωγές αυξάνονται ακόμη περισσότερο. Αυτό δείχνει ότι σε μια μεγεθυνόμενη αγορά, η τοπική παραγωγή δεν καλύπτει πλήρως τη ζήτηση. Οι διαπιστώσεις αυτές ενισχύουν το επιχείρημα κατά το οποίο είναι αναγκαίος ένας φόρος ΑΙΕΜ, ο οποίος αποτελεί ικανοποιητικό κίνητρο για τη διατήρηση ή αποκατάσταση της τοπικής παραγωγής, ενώ συγχρόνως λαμβάνεται υπόψη ο σημαντικός όγκος συναλλαγών στον τομέα αυτόν.

(22) Λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία αυτά, το γεγονός ότι ο φόρος αυτός μπορεί να συνοδεύεται από πλήρη απαλλαγή υπέρ της τοπικής παραγωγής και το γεγονός ότι οι τοπικοί παραγωγοί έχουν ένα πλεονέκτημα σε σχέση με τους άλλους παραγωγούς, δεδομένου ότι μπορούν να εισάγουν ακατέργαστο και ημικατεργασμένο καπνό μέχρι 20.000 τόνους ετησίως [23], θεωρείται υπερβολική η αρχική πρόταση των ισπανικών αρχών, οι οποίες υπέδειξαν συντελεστή 45%. Γι´αυτό προτείνεται να καθορισθεί ένας συντελεστής σαφώς υψηλότερος από τον συντελεστή όλων των άλλων προϊόντων, ο οποίος ωστόσο δεν θα υπερβαίνει το 25%.

[23] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1528/2001 της Επιτροπής της 26ης Ιουλίου 2001 για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.2179/92 για τις λεπτομέρειες εφαρμογής ειδικών μέτρων εισαγωγής υπέρ των Καναρίων Νήσων σε ό,τι αφορά τον καπνό (ΕΕ. αριθ. L 202 της 27/07/2001 σ. 0009 - 0010)

(23) Οι στόχοι στήριξης της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων εξασφαλίζονται σε εθνικό επίπεδο με τις απαιτήσεις που αφορούν τη σκοπιμότητα του φόρου και τον προορισμό των εσόδων του AIEM. Η εσωμάτωση των εσόδων από τον φόρο αυτό στα έσοδα του οικονομικού και φορολογικού καθεστώτος των Καναρίων Νήσων και η διάθεσή τους για μια στρατηγική οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων, μέσω της συνεισφοράς για την προώθηση τοπικών δραστηριοτήτων θα συνιστά νομική υποχρέωση.

(24) Το προβλεπόμενο καθεστώς είναι δεκαετούς διάρκειας. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμη η αξιολόγηση του προτεινόμενου καθεστώτος μετά την πάροδο της πρώτης πενταετίας. Συνεπώς, οι ισπανικές αρχές θα πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2005, έκθεση περί της εφαρμογής του καθεστώτος που προβλέπεται στο άρθρο 1, ώστε να εξακριβωθεί η επίπτωση των μέτρων που λαμβάνονται καθώς και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζουν οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες. Βάσει τούτου, το πεδίο εφαρμογής, οι συντελεστές και οι επιτρεπόμενες απαλλαγές δυνάμει των κοινοτικών κανόνων, θα επανεξετάζονται, κατά περίπτωση.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2011, επιτρέπεται στις ισπανικές αρχές να επιβάλουν έναν φόρο ο οποίος καλείται « Arbitrio sobre los Importaciones y Entregas de Mercancνas en las islas Canarias (AIEM) », του οποίου οι συντελεστές και οι απαλλαγές καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3, στα προϊόντα που εισέρχονται και αποκτώνται στις Καναρίους Νήσους και τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα Ι.

Άρθρο 2

1. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, τμήμα Α, οι συντελεστές του φόρου AIEM δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 5 %.

2. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, τμήμα Β, οι συντελεστές του φόρου AIEM δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 15 %.

3.Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, τμήμα Γ, οι συντελεστές του φόρου AIEM δεν μπορούν να υπερβαίνουν το 25 %.

Άρθρο 3

Κατά παρέκκλιση των άρθρων 23, 25 και 90 της συνθήκης, επιτρέπεται στις ισπανικές αρχές να προβλέψουν, για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα, τα οποία παρασκευάζονται επιτόπου στις Καναρίους Νήσους, πλήρεις ή μερικές εκπτώσεις του φόρου που προβλέπεται στο άρθρο 1.

Οι απαλλαγές αυτές πρέπει να εντάσσονται στα πλαίσια στρατηγικής οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης των Καναρίων Νήσων και να συμβάλουν στην προώθηση των τοπικών δραστηριοτήτων.

Άρθρο 4

Οι ισπανικές αρχές υποβάλλουν στην Επιτροπή, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2005, έκθεση περί της εφαρμογής του καθεστώτος που αναφέρεται στο άρθρο 1, για να εξακριβωθεί η επίπτωση των μέτρων που λαμβάνονται και η συμβολή τους στην προώθηση ή τη διατήρηση των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζουν οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες.

Βάσει τούτων, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση και, κατά περίπτωση, πρόταση για την προσαρμογή των διατάξεων της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 5

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2002.

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο της Ισπανίας.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

A. Κατάλογος των προϊόντων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 2 παράγραφος 1 σύμφωνα με την κατάταξη της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου:

Γεωργία και προϊόντα της αλιείας :

020311 / 020312 / 020319 / 020711 / 0207 13 / 0302 69 6100 / 0302 69 9400 / 0701 90 / 0702 0703 / 0803

Οικοδομικά υλικά :

3816 / 3824 400000 / 3824 90 4500 / 3824 90 7000 / 6809

Χημεία :

2804 3000 / 2804 4000 / 2851 00 30 / 3208 / 3209 / 3210 / 3212 90 9000 / 3213 / 3214 / 3401 / 3402 / 3406 / 3814 00 90 90 / 3920 30 00 90 / 3921 90 60 / 3923 90 90 / 4012 10

Μεταλλουργικές βιομηχανίες

7604 / 7608 / 8428 39 98 00 / 8479 500000

Βιομηχανία ειδών διατροφής:

0210 11 1100 / 0210 11 3100 / 0210 12 1900 / 0210 19 4000 / 0210 19 8100 / 0305 4100 / 0901220000 / 1101 / 1901200090 / 1901909196 / 2006003100 / 1601 / 1602 / 1704 90 30 00 / 1704 90 51 90 / 1704 90 5500 / 1704 90 71 / 1704907500 / 1806 / 1901 90 99 / 1904 10 10 / 1905 / 2007 91 10 / 2008 99 61 / 2008 99 68 / 2009 11 / 2009 19 / 2009 40 / 2009 50 / 2009 70 / 2009 80 / 2009 90 / 2105/ 2309

Ποτά :

2201/ 2202

Κλωστοϋφαντουργικά και δέρματα:

6112 31 / 611241

Χαρτί :

482290 / 4823 90 90 90

Γραφικές τέχνες και εκδόσεις:

4910

B. Κατάλογος των προϊόντων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 2 παράγραφος 2 σύμφωνα με την κατάταξη της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου:

Γεωργία και προϊόντα της αλιείας :

0407 00 30

Οικοδομικά υλικά :

2523 290000 / 2523 90 / 7010

Χημεία :

38099100 / 3917 / 3923 1000 / 3923 2100 / 3923 30 10 / 3924 10 10

Μεταλλουργικές βιομηχανίες :

730900 / 7325 / 7610 / 9403209900 / 9404

Βιομηχανία ειδών διατροφής :

0403 / 0901 21 / 1902 / 2103 / 210690 98

Ποτά :

2203 / 2208 40

Κλωστοϋφαντουργικά και δέρματα :

6302

Χαρτί

4808 / 4818 10 / 4818 20 / 4818 30 / 4818 90 90 10 / 4819 / 4821 / 4823 59 10 / 4823 59 90

Γραφικές τέχνες και εκδόσεις :

4909 / 4911

Γ. Κατάλογος των προϊόντων στα οποία αναφέρεται το άρθρο 2 παράγραφος 3 σύμφωνα με την κατάταξη της ονοματολογίας του κοινού δασμολογίου:

Καπνός :

2402

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ //

// ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 09.2001

1. // ΤΙΤΛΟΣ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ:

Απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με το καθεστώς του φόρου AIEM που εφαρμόζεται στις Καναρίους Νήσους

2. // ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ:

´Αρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

3. // ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ :

Δεν υπάρχει δημοσιονομική επίπτωση