[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 15.10.2009

COM(2009) 541 τελικό

2009/0153 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 για τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξένων και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών

{SEC(2009)1347}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Πλαίσιο της πρότασης

- Αιτιολογία και στόχοι της πρότασης

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου για τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξένων και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών εκδόθηκε στις 11 Ιουνίου 2007. Θεσπίζει το πλαίσιο που διέπει τις πρακτικές στον τομέα της υδατοκαλλιέργειας σε σχέση με ξενικά και απόντα σε τοπικό επίπεδο είδη για την εκτίμηση και ελαχιστοποίηση των δυνητικών επιπτώσεων των ειδών αυτών και των συνδεόμενων μη στοχευόμενων ειδών στα υδατικά ενδιαιτήματα. Ο κανονισμός προβλέπει την καθιέρωση συστήματος αδειοδότησης σε εθνικό επίπεδο.

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7, οι εισαγωγές και οι μετατοπίσεις για χρήση σε «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» μπορούν στο μέλλον να εξαιρεθούν από τις απαιτήσεις αδειοδότησης του κεφαλαίου ΙΙΙ του κανονισμού, με βάση τις νέες επιστημονικές πληροφορίες και γνώσεις.

Στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος-πλαισίου χρηματοδοτήθηκε συντονισμένη δράση με τίτλο «Περιβαλλοντικές επιπτώσεις των ξενικών ειδών στην υδατοκαλλιέργεια» (έργο IMPASSE). Γενικός στόχος της ήταν η ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών για τις περιβαλλοντικά χρηστές πρακτικές όσον αφορά τις εισαγωγές και μετατοπίσεις στην υδατοκαλλιέργεια. Επιπλέον, ιδιαίτερη προσοχή δόθηκε προκειμένου να αξιολογηθεί εάν οι σύγχρονες χερσαίες κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας μπορούν να θεωρηθούν βιοασφαλείς και σε ποιο βαθμό οι μετακινήσεις προς τις εγκαταστάσεις αυτές μπορούν να διαφοροποιηθούν από τις μετακινήσεις προς ανοιχτές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες.

Η τελική έκθεση που υποβλήθηκε πρόσφατα σχετικά με το έργο IMPASSE περιείχε έναν λειτουργικό ορισμό των «κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας», για τις οποίες ο βαθμός κινδύνου που συνδέεται με τα ξενικά είδη θα μπορούσε να μειωθεί σημαντικά, ενδεχομένως σε αποδεκτό επίπεδο, εάν ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος διαφυγής των στοχευόμενων και μη στοχευόμενων οργανισμών κατά τη διάρκεια της μεταφοράς και εφόσον τηρούνται σαφώς καθορισμένα πρωτόκολλα στην εγκατάσταση υποδοχής. Αυτό σημαίνει ότι οι εισαγωγές και οι μετατοπίσεις για χρήση στις εγκαταστάσεις αυτές θα μπορούσαν να εξαιρεθούν από την απαίτηση αδειοδότησης υπό ορισμένους όρους. Ο ορισμός της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» που προβλέπεται στο έργο IMPASSE είναι λεπτομερέστερος και αυστηρότερος από τον ισχύοντα ορισμό που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου. Ο ορισμός του IMPASSE περιλαμβάνει τα κύρια χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει μια «κλειστή εγκατάσταση υδατοκαλλιέργειας» προκειμένου να διασφαλίσει τη βιοασφάλειά της.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα του IMPASSE: Ένα «κλειστό σύστημα» είναι μια εγκατάσταση υδατοκαλλιέργειας με απόρριψη (απορρίψεις) που δεν συνδέεται(-ονται) σε καμία περίπτωση με τα ανοικτά ύδατα πριν ελεγχθεί(-ούν), φιλτραριστεί(-ούν) ή υποστεί(-ούν) διήθηση και επεξεργασία προκειμένου να αποφευχθεί κάθε διαφυγή των εκτρεφόμενων αποθεμάτων ή συναφών οργανισμών.

Τα κλειστά συστήματα συγκράτησης περιλαμβάνουν μια τεχνολογία φραγμού η οποία παρεμποδίζει κάθε επαφή μεταξύ άγριων και εκτρεφόμενων υδρόβιων οργανισμών. Οι κλειστές εγκαταστάσεις βασίζονται συνήθως σε συστήματα ανακύκλωσης. Τα συστήματα αυτά ενέχουν πολύ μικρό κίνδυνο διαφυγής (Occhipinti et al. 2008) και τα μεγαλύτερα προβλήματα ανακύπτουν όταν οι οργανισμοί μετακινούνται προς και από την εγκατάσταση.

Τα συστήματα αυτά παρεμποδίζουν την ελευθέρωση στερεών αποβλήτων στο υδάτινο περιβάλλον, τις διαφυγές στοχευόμενων και μη στοχευόμενων οργανισμών από την εγκατάσταση. Αναμένεται να παρεμποδίζουν τη μεταφορά ασθενειών και παρασίτων μεταξύ των άγριων και εκτρεφόμενων υδρόβιων οργανισμών, τις απώλειες της εκμετάλλευσης που οφείλονται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως οι πλημμύρες, τα αρπακτικά (π.χ. πτηνά), η κλοπή και ο βανδαλισμός.

Τα κύρια στοιχεία είναι τα ακόλουθα: φυσικό φράγμα μεταξύ άγριων και εκτρεφόμενων οργανισμών, επεξεργασία στερεών αποβλήτων, κατάλληλη διάθεση των νεκρών οργανισμών, έλεγχος και επεξεργασία εισερχόμενων και εξερχόμενων υδάτων.

Κατά τον ορισμό των εν λόγω συστημάτων, είναι σκόπιμο να αναγνωρισθεί ότι το νερό δεν είναι το μόνο μέσο με το οποίο μπορούν να μεταφερθούν παράσιτα, ασθένειες και άλλα είδη. Υπάρχουν μηχανισμοί διάδοσης μέσω, για παράδειγμα, συστημάτων μεταφοράς ή της ακατάλληλης διάθεσης αποβλήτων.

Κατά συνέπεια, υπό ορισμένους όρους, οι μετακινήσεις ξενικών ή απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών για χρήση σε σαφώς ορισμένες και βιοασφαλείς κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας μπορούν να θεωρηθούν χαμηλού και αποδεκτού κινδύνου και είναι συνεπώς δυνατόν να εξαιρεθούν από τη διαδικασία αδειοδότησης. Στόχος της παρούσας πρότασης είναι να γίνουν οι απαιτούμενες τεχνικές τροποποιήσεις στον ορισμό της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» προκειμένου να εξαιρεθούν οι εισαγωγές και οι μετατοπίσεις για χρήση στις εγκαταστάσεις αυτές από την υποχρέωση αδειοδότησης που προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου. Στόχος είναι να εξαλειφθούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια διασφαλίζοντας παράλληλα επαρκή προστασία του περιβάλλοντος κατά τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξενικών και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών.

- Γενικό πλαίσιο

Η εισαγωγή ειδών εκτός της φυσικής ζώνης κατανομής τους διευρύνεται ταχέως λόγω της ανάπτυξης των μεταφορών, του εμπορίου, των ταξιδίων και του τουρισμού. Οι εισβολές μη αυτόχθονων ειδών αναγνωρίζονται σε μεγάλο βαθμό ως μια από τις κύριες αιτίες απώλειας της βιοποικιλότητας σε παγκόσμιο επίπεδο. Μπορούν να έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές, οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Τα ξενικά είδη είναι δυνατόν να ενεργούν ως φορείς νέων ασθενειών, να μεταβάλλουν τα οικοσυστήματα, να ανταγωνίζονται τα αυτόχθονα είδη κ.λπ.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου ασχολείται με ένα μικρό μέρος του προβλήματος. Όσον αφορά το γενικό πλαίσιο, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα στοιχεία που προκύπτουν από ορισμένα πρόσφατα κοινοτικά έργα (IMPASSE και DAISY). Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, οι κύριες οδοί που θεωρούνται υπεύθυνες για την εισαγωγή ξενικών ειδών στα ευρωπαϊκά παράκτια και εσωτερικά ύδατα είναι: «θαλάσσερμα και επικάθηση υφάλων πλοίων» (30% όλων των παραγόντων εισαγωγής)· «μέσω των θαλάσσιων και εσωτερικών διωρύγων» (24%)· και «πρακτικές υδατοκαλλιέργειας και πρακτικές που αφορούν την πυκνότητα εκτροφής» που αντιπροσωπεύουν 20%. Άλλες οδοί που αφορούν διακοσμητικά είδη ή συνδέονται με την έρευνα, κ.λπ. ή είναι άγνωστες αντιπροσωπεύουν το 26%. Το Δεκέμβριο του 2008, η Επιτροπή δημοσίευσε την ανακοίνωση «Προς τη χάραξη στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα χωροκατακτητικά είδη» με στόχο την ανάπτυξη μιας σφαιρικής στρατηγικής σε επίπεδο ΕΕ για να αντιμετωπισθούν οι αρνητικές επιπτώσεις των χωροκατακτητικών ειδών.

Η κοινοτική «Στρατηγική για τη βιώσιμη ανάπτυξη της ευρωπαϊκής υδατοκαλλιέργειας» (2002) είχε ήδη επισημάνει την ανάγκη να μειωθούν οι κίνδυνοι που συνδέονται με την εισαγωγή μη αυτόχθονων ειδών στην υδατοκαλλιέργεια. Κατά συνέπεια, στις 11 Ιουνίου 2007 εκδόθηκε ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου για τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξένων και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών. Ωστόσο, τη στιγμή εκείνη δεν είχε ληφθεί απόφαση όσον αφορά τη βιοασφάλεια των «κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας». Οι απόψεις των κρατών μελών ήταν διαφορετικές και δεν υπήρχε διαθέσιμη επιστημονική γνωμοδότηση για να στηριχθεί απόφαση. Για το λόγο αυτό, αναβλήθηκε η ενδεχόμενη εξαίρεση των εισαγωγών και μετατοπίσεων για χρήση στις εν λόγω εγκαταστάσεις από την υποχρέωση αδειοδότησης.

- Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση

O κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 για τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξένων και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών.

- Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και τους λοιπούς στόχους της Ένωσης

Η πρόταση είναι συνεπής προς τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης που αποσκοπούν στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και στην απλοποίηση και μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων.

Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση των επιπτώσεων

- Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Τα αποτελέσματα του έργου IMPASSE χρησίμευσαν ως τεχνική βάση για την κατάρτιση της πρότασης. Η εν λόγω συντονισμένη δράση εφαρμόστηκε από 14 εταίρους με συντονιστή το πανεπιστήμιο του Hull. Η FEAP, Federation of European Aquaculture Producers (Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Υδατοκαλλιεργητών), συμμετείχε επίσης στο έργο. Στο πλαίσιο του IMPASSE πραγματοποιήθηκαν δύο εργαστήρια με μεγάλη απήχηση (Ουγγαρία 2007 και Ιταλία 2008). Ένα από τα θέματα που εξετάστηκαν ήταν οι «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας». Τα αποτελέσματα των εξετάσεων και των συζητήσεων, τα οποία ανακεφαλαιώθηκαν στο τμήμα 1, οδήγησαν την ομάδα να συντάξει αυστηρότερο ορισμό της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας».

- Εκτίμηση επιπτώσεων και διαβούλευση των ενδιαφερομένων μερών

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 εφαρμόζεται σε όλες τις εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας. Ωστόσο, τη στιγμή της έκδοσής του, δεν είχε ληφθεί απόφαση όσον αφορά τη βιοασφάλεια των «κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας». Παρόλα αυτά, οι μετακινήσεις προς τις εγκαταστάσεις αυτές διαφοροποιούνται από τις μετακινήσεις προς άλλου είδους εγκαταστάσεις και, κατά κανόνα, θεωρούνται «συνήθεις μετακινήσεις» για τις οποίες δεν είναι υποχρεωτική η προηγούμενη εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων (άρθρο 2 παράγραφος 6).

Ο ορισμός της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» που καταρτίστηκε στο πλαίσιο του έργου IMPASSE περιλαμβάνει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά για να θεωρηθούν οι εν λόγω εγκαταστάσεις βιοασφαλείς. Ο ορισμός αυτός είναι αυστηρότερος και διασφαλίζει καλύτερη προστασία του περιβάλλοντος. Η τροποποίηση του ισχύοντος ορισμού της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» που προβλέπεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 με την εισαγωγή νέου ορισμού που βασίζεται στα αποτελέσματα του IMPASSE θα καταστήσουν δυνατή την εξαίρεση των εισαγωγών και μετατοπίσεων για χρήση στις εν λόγω εγκαταστάσεις από την απαίτηση αδειοδότησης. Ωστόσο, αυτό συνεπάγεται τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου, η οποία δεν μπορεί να γίνει από την Επιτροπολογία. Παρόλα αυτά, τα αποτελέσματα του έργου IMPASSE όσον αφορά τις κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο της επιτροπής διαχείρισης αλιείας και υδατοκαλλιέργειας και μεγάλος αριθμός κρατών μελών τάχθηκε υπέρ της βελτίωσης του ισχύοντος ορισμού προκειμένου να επιτραπεί η εν λόγω εξαίρεση. Κατόπιν τούτου, καταρτίστηκε η παρούσα πρόταση τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου. Σκοπός της είναι να αρθούν τα γραφειοκρατικά εμπόδια που συνδέονται με τη διαδικασία αδειοδότησης για τις εν λόγω «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» οι οποίες μπορούν να θεωρηθούν βιοασφαλείς.

Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν συνεπάγεται σημαντική ή ουσιαστική αλλαγή του κανονισμού. Πρέπει να γίνουν τεχνικές προσαρμογές στον ορισμό της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» και στις συναφείς διατάξεις ώστε να επιτραπεί η προβλεπόμενη εξαίρεση.

Η πρόταση κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου συνοδεύτηκε από ιδία ανάλυση επιπτώσεων (SEC (2006)421). Η συντονισμένη δράση IMPASSE αποτελεί ήδη την τεχνική βάση για να ληφθεί η απόφαση εξαίρεσης των εισαγωγών και των μετατοπίσεων για χρήση στις «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» από την υποχρέωση αδειοδότησης. Επιπλέον, οι συνέπειες της πρότασης θα είναι ιδιαίτερα περιορισμένες, δεδομένου ότι εφαρμόζεται μόνο στις «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας». Ωστόσο, οι εγκαταστάσεις αυτές θα επωφεληθούν από την προτεινόμενη απλοποίηση, διότι θα καταργηθούν οι χρονοβόρες διαδικασίες αδειοδότησης οι οποίες δεσμεύουν πόρους. Η τροποποίηση αυτή θα διασφαλίσει τη διατήρηση της προστασίας του περιβάλλοντος και, παράλληλα, θα συμβάλει στην παραγωγή θετικών κοινωνικών και οικονομικών αποτελεσμάτων, δεδομένου ότι οι σχετικές εγκαταστάσεις θα μπορούν να απαλλαγούν από το κόστος που συνδέεται με τις διαδικασίες αδειοδότησης. Ειδική ανάλυση επιπτώσεων για την εν λόγω περιορισμένη τροποποίηση του κανονισμού δεν θα αποδώσει συνεπώς προστιθέμενη αξία, διότι αποτελεί μόνο απόφαση εκτέλεσης για τεχνικό ζήτημα με οριακές συνέπειες. Θα ήταν δυσανάλογο να καταβληθούν εντονότερες προσπάθειες και να επενδυθεί περισσότερος χρόνος για την εκπόνηση επίσημης ανάλυσης επιπτώσεων.

Νομικά στοιχεία της πρότασης

- Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 του Συμβουλίου, οι εισαγωγές και οι μετατοπίσεις για χρήση σε «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» μπορούν στο μέλλον να εξαιρεθούν από τις απαιτήσεις αδειοδότησης του κεφαλαίου ΙΙΙ του κανονισμού, με βάση τις νέες επιστημονικές πληροφορίες και γνώσεις.

Η προτεινόμενη δράση αποσκοπεί να εξαιρέσει τις βιοασφαλείς «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» από την απαίτηση αδειοδότησης του κεφαλαίου ΙΙΙ του κανονισμού. Λαμβανομένων υπόψη των επιστημονικών γνώσεων, η πρόταση περιέχει τροποποίηση του ισχύοντος ορισμού της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας», προσθέτοντας τα κατάλληλα χαρακτηριστικά που εγγυώνται ότι οι εν λόγω εγκαταστάσεις δεν επιτρέπουν τη διαφυγή στοχευόμενων και μη στοχευόμενων οργανισμών στη φύση. Επιπλέον, περιέχεται νέα διάταξη όσον αφορά τη μεταφορά ξενικών και τοπικά απόντων ειδών στις «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας». Συνεπώς, τα κράτη μέλη οφείλουν να καταρτίσουν κατάλογο των κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας. Ο κατάλογος δημοσιεύεται και ενημερώνεται περιοδικά στον ιστότοπο ο οποίος δημιουργήθηκε δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 535/2008 της Επιτροπής. Ορισμένα άρθρα και το παράρτημα Ι τροποποιούνται ανάλογα για να ανταποκριθούν στις νέες διατάξεις.

- Νομική βάση

Τα άρθρα 37 και 299 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας αποτελούν τη νομική βάση.

- Αρχή της επικουρικότητας

Η παρούσα πρόταση εμπίπτει στο πεδίο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, η οποία ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Συνεπώς, η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται.

- Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας. Η τροποποίηση προσφέρει ικανοποιητική ισορροπία μεταξύ της προστασίας του περιβάλλοντος και των αναγκών του κλάδου της υδατοκαλλιέργειας. Οι μετακινήσεις προς τις «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» οι οποίες συμμορφώνονται με τα πρότυπα που διασφαλίζουν επαρκή προστασία του περιβάλλοντος εξαιρούνται από τις διοικητικές επιβαρύνσεις και το κόστος που συνδέεται με τη διαδικασία αδειοδότησης η οποία προβλέπεται από τον κανονισμό. Η απλούστευση και η μείωση των διοικητικών φραγμών αποτελούν σημαντικούς στόχους.

- Επιλογή μέσων

Το άρθρο 2 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 ορίζει ότι η απόφαση σχετικά με το εάν πρέπει να εξαιρεθούν οι μετατοπίσεις ξένων και τοπικά απόντων ειδών στις «κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας» από την υποχρέωση αδειοδότησης όπως καθορίζεται στον κανονισμό θα ληφθεί με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 (Επιτροπολογία). Ωστόσο, η δυνατότητα να εξαιρεθούν οι μετατοπίσεις αυτές από την υποχρέωση αδειοδότησης απαιτεί τροποποίηση του ορισμού της «κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» και ως εκ τούτου τροποποίηση του κανονισμού του Συμβουλίου, η οποία δεν μπορεί να γίνει στο πλαίσιο της Επιτροπολογίας. Ο κανονισμός του Συμβουλίου μπορεί να τροποποιηθεί μόνο με άλλο κανονισμό.

Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

2009/0153 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007 για τη χρήση στην υδατοκαλλιέργεια ξένων και απόντων σε τοπικό επίπεδο ειδών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37 και το άρθρο 299 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[3],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007[4] θεσπίζει το πλαίσιο που διέπει τις πρακτικές στον τομέα της υδατοκαλλιέργειας σε σχέση με ξενικά και απόντα σε τοπικό επίπεδο είδη για την εκτίμηση και ελαχιστοποίηση των δυνητικών επιπτώσεων των ειδών αυτών και των συναφών μη στοχευόμενων ειδών στα υδατικά ενδιαιτήματα. Το άρθρο 2 παράγραφος 7 του εν λόγω κανονισμού ορίζει ότι οι εισαγωγές και οι μετατοπίσεις για χρήση σε κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας μπορούν στο μέλλον να εξαιρεθούν από τις απαιτήσεις αδειοδότησης του κεφαλαίου ΙΙΙ του εν λόγω κανονισμού, με βάση τις νέες επιστημονικές πληροφορίες και γνώσεις.

2. Η συντονισμένη δράση που χρηματοδοτήθηκε από την Κοινότητα με τίτλο «Περιβαλλοντικές επιπτώσεις ξενικών ειδών στην υδατοκαλλιέργεια» (IMPASSE), διατύπωσε νέο λειτουργικό ορισμό των «κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας». Για τις εν λόγω εγκαταστάσεις ο βαθμός κινδύνου που συνδέεται με ξενικά και απόντα σε τοπικό επίπεδο είδη θα μπορούσε να μειωθεί σε αποδεκτό επίπεδο, εάν ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος διαφυγής των εκτρεφόμενων οργανισμών και των μη στοχευόμενων οργανισμών κατά τη διάρκεια της μεταφοράς και εφόσον τηρούνται σαφώς καθορισμένα πρωτόκολλα στην εγκατάσταση υποδοχής. Οι εισαγωγές και οι μετατοπίσεις για χρήση σε κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας πρέπει να εξαιρούνται από την υποχρέωση αδειοδότησης μόνο εφόσον πληρούνται οι εν λόγω όροι.

3. Συνεπώς, είναι αναγκαίο να τροποποιηθεί ο ορισμός «της κλειστής εγκατάστασης υδατοκαλλιέργειας» στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 708/2007, προσθέτοντας ειδικά χαρακτηριστικά που αποσκοπούν να διασφαλίσουν τη βιοασφάλεια των εν λόγω εγκαταστάσεων.

4. Τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίσουν κατάλογο κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας που βρίσκονται στο έδαφός τους. Για λόγους διαφάνειας, ο εν λόγω κατάλογος πρέπει να δημοσιεύεται και να ενημερώνεται τακτικά στον ιστότοπο που έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 535/2008[5] της Επιτροπής.

5. Κατόπιν των εν λόγω τροποποιήσεων, απαιτούνται ορισμένες άλλες προσαρμογές του κανονισμού.

6. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 πρέπει επομένως να τροποποιηθεί αναλόγως,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 708/2007 τροποποιείται ως εξής:

(1) Στο άρθρο 2, η παράγραφος 7 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«7. Τα κεφάλαια III έως VI δεν εφαρμόζονται στις μετακινήσεις ξένων ή τοπικά απόντων ειδών τα οποία πρέπει να διατηρούνται σε κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας, υπό τον όρο ότι η μεταφορά πραγματοποιείται υπό όρους που παρεμποδίζουν τη διαφυγή των εν λόγω ειδών και των μη στοχευόμενων ειδών.

Τα κράτη μέλη καταρτίζουν κατάλογο των κλειστών εγκαταστάσεων υδατοκαλλιέργειας στο έδαφός τους οι οποίες είναι σύμφωνες με τον ορισμό του άρθρου 3 παράγραφος 3 και ενημερώνουν τακτικά τον κατάλογο αυτό. Ο κατάλογος δημοσιεύεται στον ιστότοπο που έχει δημιουργηθεί σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 535/2008 της Επιτροπής.»

(2) Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:

α) Το σημείο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. «Κλειστή εγκατάσταση υδατοκαλλιέργειας»: εγκατάσταση

α) στην οποία η υδατοκαλλιέργεια διεξάγεται εντός υδάτινου μέσου με ανακυκλώσιμο νερό και με απόρριψη (απορρίψεις) που δεν συνδέεται σε καμία περίπτωση με τα ανοικτά ύδατα πριν ελεγχθεί, φιλτραριστεί ή υποστεί διήθηση και επεξεργασία έτσι ώστε να παρεμποδίζεται η απόρριψη στερεών αποβλήτων σε υδάτινο περιβάλλον και η διαφυγή των εκτρεφόμενων και μη στοχευόμενων ειδών από την εγκατάσταση τα οποία θα μπορούσαν να επιζήσουν και, στη συνέχεια, να αναπαραχθούν·

και

β) η οποία παρεμποδίζει τις απώλειες οργανισμών που οφείλονται σε περιβαλλοντικούς παράγοντες όπως οι πλημμύρες, τα αρπακτικά (π.χ. πτηνά), η κλοπή και ο βανδαλισμός και διασφαλίζει την κατάλληλη διάθεση νεκρών οργανισμών·»

β) Το σημείο 16 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«16. «συνήθης μετακίνηση»: μετακίνηση υδρόβιων οργανισμών από πηγή η οποία παρουσιάζει χαμηλό κίνδυνο μεταφοράς μη στοχευόμενων ειδών και η οποία, λόγω των χαρακτηριστικών των υδρόβιων οργανισμών ή/και της μεθόδου υδατοκαλλιέργειας που θα χρησιμοποιηθεί, δεν οδηγεί σε αρνητικές οικολογικές επιπτώσεις·»

(3) Το άρθρο 14 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 14

Απελευθέρωση σε εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας σε περίπτωση συνήθων εισαγωγών

Στην περίπτωση συνήθων εισαγωγών, η απελευθέρωση υδρόβιων οργανισμών σε ανοικτές ή κλειστές εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας επιτρέπεται χωρίς απομόνωση ή πιλοτική απελευθέρωση, εκτός εάν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, η αρμόδια αρχή αποφασίσει άλλως με βάση συγκεκριμένες γνωμοδοτήσεις της συμβουλευτικής επιτροπής. Οι μετακινήσεις από κλειστή εγκατάσταση υδατοκαλλιέργειας σε ανοικτή εγκατάσταση υδατοκαλλιέργειας δεν θεωρούνται ως συνήθεις μετακινήσεις.»

(4) Το παράρτημα Ι τροποποιείται ως εξής:

α) Το κείμενο της πρώτης παραγράφου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όποτε είναι δυνατόν, οι πληροφορίες πρέπει να υποστηρίζονται από παραπομπές στην επιστημονική βιβλιογραφία και από στοιχεία προσωπικής επικοινωνίας με επιστημονικές αρχές και εμπειρογνώμονες στον τομέα της αλιείας.»

β) Το τμήμα Δ (Αλληλεπίδραση με αυτόχθονα είδη) τροποποιείται ως εξής:

- Το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Ποιες είναι οι δυνατότητες για επιβίωση και εγκατάσταση του εισαγόμενου οργανισμού εάν διαφύγει;»

- Το σημείο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«6. Θα επιζήσουν και θα αναπαραχθούν επιτυχώς οι εισαγόμενοι οργανισμοί στην προτεινόμενη περιοχή εισαγωγής ή θα απαιτείται ετήσιος εμπλουτισμός;»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την […] ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] , , σ. .

[2] , , σ. .

[3] , , σ. .

[4] ΕΕ L 168 της 28.6.2007, σ. 1.

[5] ΕΕ L 156 της 14.6.2008, σ. 6.