8.3.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 60/5 
4. Ειδικές παρατηρήσεις 
4.1. Το άρθρο 1 να διατυπωθεί ως εξής: 
«(δ) στις μικρές ατομικές δόσεις παγωτών, ζαχαρωτών 
και συναφών προϊόντων, εφόσον η ένδειξη της παρτίδας 
τίθεται στην ομαδική συσκευασία». 4.2. Να προστεθεί το εξής νέο άρθρο 2: 
«Η εξαίρεση περιορίζεται για περίοδο τεσσάρων ετών 
από την ημερομηνία της δημοσιεύσεως της παρούσας 
οδηγίας». 
Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 1990. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois STAEDELIN 
Γνωμοδότηση για την 
— πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί θεσπίσεως Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα και 
την 
— πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου κερί προσδιορισμού των περιπτώσεων και των όρων 
υπό τους οποίους είναι δυνατή η προσφυγή στο καθεστώς της προσωρινής εισαγωγής με ολική 
απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς(') 
(91/C 60/03) 
Στις 2 Απριλίου 1990, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή με βάση τα άρθρα 28,100 Α και 113 της συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, να γνωμοδοτήσει 
για τις ανωτέρω προτάσεις. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 5 Δεκεμβρίου 1990. Εισηγητής ήταν 
ο κ. Petersen. 
Κατά τη 282η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 18ης Δεκεμβρίου 1990) η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η πρόταση για τη θέσπιση κοινοτικού τελωνειακού 
κώδικα υλοποιεί το αίτημα για ένα ενιαίο κοινοτικό τελωνει­
ακό δίκαιο που διετύπωσε επίμονα τα προηγούμενα έτη, η 
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή προς το νομοθέτη. Ο 
κώδικας καταλαμβάνει τη θέση των αντίστοιχων διατάξεων 
κάθε κράτους μέλους και βασικά τις καταργεί. Η νομοθετική 
μέθοδος της κωδικοποίησης θα αποτελέσει το πρότυπο για 
άλλους επίσης τομείς δικαίου, εκτός του τελωνειακού. 
(') ΕΕαριθ. C 128της23. 5. 1990. σ. 1.2. Η συγκέντρωση σε ένα κείμενο των μέχρι τώρα πολυ­
άριθμων μεμονωμένων νομικών διατάξεων που βρίσκονται σε 
διάφορα κοινοτικά νομοθετήματα, η εκ νέου επανεξέταση της 
ιδέας και η επεξεργασία του περιεχομένου της καθώς και η 
εναρμόνιση του μέχρι τώρα διακοινοτικού δικαίου καθιστούν 
τον κώδικα θεμελιώδη νόμο της τελωνειακής ένωσης. Συγχρό­
νως, ο κώδικας τονίζει τη σημασία της τελωνειακής ένωσης 
σε σχέση με τις πτυχές των εξωτερικών οικονομικών σχέσεων 
της εσωτερικής αγοράς. 
1.3. Δεν παραγνωρίζεται το γεγονός ότι η υλοποίηση ενός 
τέτοιου περιεκτικού και μοναδικού έργου προκαλεί σημα­
ντικά προβλήματα. Στο σημείο αυτό πρέπει να τονισθεί η 
διαφάνεια και η συστηματική μέθοδος της σύλληψης καθώς 
και ο κατανοητός και σαφής τρόπος έκφρασης. Κατ'αυτό τον 
ΑρίτΙΟ^ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ^1^1 
τρόποοκώδικας συνεισφέρει τα μέγιστα στην απαραίτητη 
κατανόηση τουδικαίου και διευκολύνει την τήρηση του 
νόμου. Εννοείται βεβαίως, ότι οι συνέπειες που προκύπτουν 
απότιςδιατά^ειςτου κώδικα πρέπει να κρι^οΰναποκλειστικά 
και μόνο κατόπιν γνώσεως των εκτελεστικών διατάξεων. 
Ρι^αυτό και ^α έπρεπε αυτές να υποβληθούν το συντομότερο 
δυνατό. 
Ρ^. Α ανάλυση μιας τέτοιας συνεκτικής και μελλοντικής 
νομικής πράξης απαιτεί μια χρονοβόρα εξέταση όλων των 
τελωνειακών διατάξεων, πράγμα που προϋποθέτει υ^ηλό 
βα^μόνομικωνγνωσεων.Ααμβα^ομένηςυπό^η της επιλεγεί 
σης προσέγγισης αποκλείεταιηέκδοση μιας σφαιρικής γνω^ 
μοδότησηςγιατοσυνολικόέργο. Ε^άλλουείναιαδύνατο,επί 
τουπαρόντος,ναγίνειμιαεμπεριστατωμένηοριστική κριτική 
ανάλυση όλων των μέρων του κώδικας Οι περιεχόμενες στον 
τίτλοιγενικές διατάζεις απαιτούν εξαιτίας της γενικής τους 
σημασίαςμιαιδιαίτερη κριτική ανάλυση. Ηδιαπίστωσηαυτή 
δεν αποκλείει βεβαίως την αναγκαιότητα ακριβούς επανε^ 
^έτασης του περιεχομένου των υπολοίπων τίτλων^ από αυτό 
συνάγεται ότι στονκωδικα περιελήφθησαν ορισμένες έχαιρε 
τικά λεπτομερείς διατάζεις και έτσι αντίκεινται στο ^αρα 
κτήρα ενός τέτοιου νομοθετικού έργου. Αντίθετα, ορισμένες 
διατάζεις έ^ουν διατυπωθεί συνοπτικά και ως εκ τούτου 
^ρή^ουν ερμηνεία, επιδρούν αρνητικά, ενω υπάρξουν μετά 
δραστικές ελλείπεις σε ορισμένεςγλωσσες. 
Ρ^.Ρ Καταρχήν επικροτείταιηπρό^εση του νομοθέτη να 
συγκεντρώσει σεένα γενικό μέρος τιςμέ^ρι τώρα για ορισμέ 
νες τελωνειακές διαδικασίες εκδοθείσες διατάζεις λόγω της 
σαφήνειας τους. Αεν αποκλείεται βέβαια το ενδεχόμενο να 
ανακύψουν υπέρμετρες συνέπειες επίσης για διαδικασίες και 
αποβάσεις από την επιδιωκόμενη γενική ισ^ΰ. 
Ρ^.1 ^ε τη διεύρυνση του κοινοτικού τελωνειακού δικαΡ 
ου αυ^άνειοκίνδυνοςγιαενδε^όμενες επεμβάσεις στο γενικό 
διοικητικό δίκαιο και τη δικονομία των κρατών μελών,διότι 
οι αποβάσεις των τελωνειακών αρ^ων δεν έ^ουν μόνο δήμο 
σιονομικό^αρακτήρααλλάκαι^αρακτήραδιοικητικούδικα 
ίου και ως εκ τούτου αποτελούν τμήμα του γενικού διοικητι 
κούδικαίου.Τοαυτόισ^ύειγιατη δικαστική οδό σε περί^ 
πτώση αντιδικιών τελωνειακού χαρακτήρα και την υπαγωγή 
της σε ένα ενιαίο εθνικό σύστημα ενδίκου προστασίας, ^το 
σημείο αυτό εισερχόμενα αναγκαστικά σε νέο νομικό έδαφος 
και αυτό ^απρέπειναλη^είυπό^η ιδιαιτέρως κατά τον 
καθορισμό των προθεσμιών για το δικαίωμα προσφυγής. 
Αναμφίβολα, για την εφαρμογή ενιαίων διαδικασιών του κοι 
νοτικούδικαίουπρέπεικαιείναιευκταίοοιαντιδικίεςτελωνε-
ιακού χαρακτήρα να υπάγονται σε μια ενιαία ρύθμιση, ^υγ 
^ρόνως, τίθεται το ερώτημα σχετικά με 
^την αρμοδιότητα της ΕΚ για την εναρμόνιση των τομέων 
δικαίου που δεν αναφέρονται ρητά στη συνθήκη για την 
ίδρυση της ΕΚ, κα^ώς και 
^το αν είναι σκόπιμο από την άπο^η των ασκούντων ένα 
δικαίωμα να διασπασθούν εθνικά συστήματα δικαίου τα 
οποία μέ^ρι τώρα ισχύουν ομοιόμορφα. Ρ41 Αόγωτης^εμελιώδουςσημασίαςτωνδιατά^εωνσ^ 
τικά με την επιτροπή για τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα 
^άρ^ρ.^] έως ^^^ κρίνεται δικαιολογημένο να αναλύσουμε 
ορισμένα ^έματαστοσημείοαυτό^ οι εν λόγωδιατά^εις πάρα 
χωρούν στα κράτη μέλη μόνο συμβουλευτικές αρμοδιότητες 
κατάτηνέκδοσηεκτελεστικώνδιατά^εωνκαιό^ιέναπραγμα 
τικό δικαίωμα συμμετοχής. Επειδή οι εκτελεστικές διατάζεις 
συ^νά επηρεάζουν τιςδομέςοργάνωσηςκαιδιοίκησηςοι 
οποίες υπάγονται ακόμη στην αρμοδιότητα των κρατών 
μελών,γι^αυτόκρίνεταισκόπιμοναπαρα^ωρη^είσ^ετικό 
δικαίωμα συμμετοχής στα κράτη μέλη.^αποδυνάμωση των 
αρμοδιοτήτων των κρατών μελών οδηγεί αναγκαστικά σε 
ενίσχυση τωνε^ουσιώντης Επιτροπής, οι πράξεις της οποίας 
δεν υπόκεινταισε κανένα έλεγ^ο,ούτε από το^υμβούλιο 
αλλά και ούτε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Ιίαραμένει 
ε^άλλου,ηδυνατότητα προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Αικαστή^ 
ριο,όπωςκαιπριν,αποτελεί όμωςιδιαιτέρως^ρονοβόρα 
εναλλακτική λύση εξαιτίας της συνήθως μακράς διαδι^ 
κασίας. 
1 Ιδιαίτερες πα^ατη^ή^εις 
1Ρ ϋ υπόδειξη για δίκαιη και ίση μεταχείριση των οικο^ 
νομικών συμμετεχόντων έβδομη παράγρα^ος^α έπρεπε να 
γίνει συγκεκριμένη, κα^ώς όλα τα μέτρα που έλαβαν οι τελώ 
νειακές αρ^έςπρέπεινα υπόκεινται στην αρ^ή της αναλο^ 
γικότητας. 
1ΡΡ ^α ήταν λοιπόν ευκταίο να διατυπωθεί με σαφήνεια 
στις αιτιολογικές σκέπεις ότι τα τελωνειακά καθεστώτα δεν 
εμποδίζουν τη χρησιμοποίηση σύγχρονων μέσων επικοινω 
νίας. 
Αυτήηε^αίρεση ισχύει κυρίως για το τελωνειακό δίκαιο, το 
οποίο μέ^ρι σήμερα δεν έ^ει εναρμονισθεί. 
11 ΗΟΚΕ ζητάει από την Επιτροπή να διευκρινίσει σε 
ποιες περιπτώσεις είναι δυνατόν ναε^αρμοσ^ούν οι συνήθεις 
πρακτικές. Ενδε^ομένως,ηπρότασηαυτή^α μπορούσε να 
διαγραφεί ^ωρίς να αντικατασταθεί. 
111. ΙΤεραιτέρω, ^α ήταν σκόπιμο να ε^ετασ^είοπεριο-
ρισμόςτη^ς χρονικής ισχύος μέτρων που επιβάλλονται αυτό 
νομα από την Κοινότητα για να απο^ευ^ούν πιθανές κατα^ 
στρατηγήσεις του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα. 
11 Αυτήηδιάτα^η πρέπει να διαγραφεί ^ωρίς να αντι^ 
κατασταθεί λόγω της ε^έλι^ης που μεσολάβησε. 
8.3.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 60/7 
Άρθρο 5, παράγραφος 16 
2.4. Η εισδοχή εμπορευμάτων ελευθέρων δασμών δεν 
αναφέρεται ρητά στο άρθρο αυτό. Επειδή πρόκειται κατά 
κανόνα για περιορισμό εμπορεύματος ελευθέρου δασμού υπό 
καθεστώς τελωνειακής επιτήρησης είναι σκόπιμο ο ανωτέρω 
θεσμός να συμπεριληφθεί στο κεφάλαιο σχετικά με τα «Τελω­
νειακά καθεστώτα». Επιπλέον είναι ανοιχτό το τελωνειακό 
καθεστώς για το τελωνειακό καθεστώς των προμηθειών των 
πλοίων. 
Μετά το άρθρο 5 (νέο άρθρο) 
2.5. Η ΟΚΕ προτείνει να προστεθεί συμπληρωματικό 
άρθρο με την ακόλουθη διατύπωση: 
«Σε ειδικές περιπτώσεις είναι δυνατή η σύναψη συμ­
φωνιών με τους φορείς υποχρεώσεων τελωνειακού διακα­
νονισμού, οι οποίες απλοποιούν την τελωνειακή διαδι­
κασία. Οι εν λόγω απλοποιήσεις επιτρέπονται μόνον όταν 
δεν μεταβάλλουν ουσιωδώς το ύψος των προς πληρωμή 
εισαγωγικών δασμών και φόρων και δεν παραβλάπτουν 
ουσιωδώς τη διεξαγωγή του ανταγωνισμού.» 
Άρθρο 6 
2.6. Επικροτείται η ρύθμιση σύμφωνα με την οποία κάθε 
πρόσωπο μπορεί να ορίζει αντιπρόσωπο του ενώπιον των 
τελωνειακών αρχών για τη διεκπεραίωση των πράξεων και 
των διατυπώσεων που προβλέπονται από την τελωνειακή 
νομοθεσία. Οι συνέπειες τελωνειακής και φορολογικής 
φύσης που προκύπτουν από την εκπροσώπηση χρήζουν βε­
βαίως διευκρίνησης. 
Άρθρο 6, παράγραφος 1 
2.7. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ η επιφύλαξη που διατυπώνε­
ται στον Τίτλο VII κεφάλαιο 3 χρήζει διευκρίνησης. Επικου­
ρικώς, θα έπρεπε να γίνει ρητή παραπομπή στο άρθρο 249. 
Άρθρο 7, παράγραφος 2, πρόταση 1 
2.8. Στο σημείο αυτό είναι σκόπιμη η προσθήκη της εξής 
φράσης: «... και να κοινοποιείται στον αιτούντα». Για τον 
αιτούντα δεν έχει μόνο σημασία αν έχει εκδοθεί η απόφαση 
αλλά απαιτείται επίσης και η κοινοποίηση της σ'αυτόν. 
Άρθρο 7, παράγραφος 2, δεύτερη πρόταση 
2.9. Για να παρεμποδισθεί η πρακτική όπως σε μια έγγραφη 
υποβολή αίτησης η απόφαση λαμβάνεται προφορικά, ενδεχο­
μένως χωρίς να γίνει γνωστοποίηση στον ενδιαφερόμενο των 
ενδίκων μέσων που του παρέχονται, πρέπει να προστεθεί η 
ακόλουθη ημιπρόταση: «... και να γνωστοποιείται εγγράφως 
στον αιτούντα.» Άρθρο 9 έως 11 
2.10. Για την ομοιόμορφη εφαρμογή του δικαίου εκφρά­
ζεται βασικά η ευχή να εκδοθεί μια ρύθμιση που θα δεσμεύει 
όλα τα κράτη μέλη σχετικά με την ακυρότητα, την ανάκλαση 
και την απόσυρση αποφάσεων των τελωνειακών αρχών. Η 
ΟΚΕ επισημαίνει όμως ότι μια τέτοια ρύθμιση επιδρά δραστι­
κότερα από π.χ. τους κανονισμούς ΕΟΚ αριθ. 1430/79 
(επιστροφή και διαγραφή) και αριθ. 1697/79 (περί της εκ των 
υστέρων εισπράξεως εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών) στο 
φορολογικό και διοικητικό δίκαιο των κρατών μελών και 
κατακερματίζει το ενιαίο μέχρι τούδε σύστημα δικαίου. Μια 
γενική ρύθμιση των εννόμων συνεπειών των διοικητικών 
πράξεων που εκδίδονται από την τελωνειακή διοίκηση θα 
μπορούσε, σύμφωνα με την άποψη εκείνων που ασκούν σχε­
τικά δικαιώματα ενδεχομένως να δυσχεράνει τη νομική κατά­
σταση αντί να την απλοποιήσει. 
Άρθρο 10, παράγραφος 1β 
2.11. Δεν γίνεται διάκριση της πραγματικής από την 
τοπική δικαιοδοσία (αρμοδιότητα) μιας τελωνειακής αρχής. 
Επειδή σχετικά συνεπάγεται ότι στο σημείο αυτό, σε αντίθεση 
με το άρθρο 9, γίνεται αναφορά στην τοπική δικαιοδοσία 
(αρμοδιότητα) μιας τελωνειακής αρχής γι'αυτό είναι σκόπιμο 
να τεθεί πριν από την έννοια «δικαιοδοσία (αρμοδιότητα)» η 
λέξη «τοπική». 
Άρθρο 11, παράγραφος 3 
2.12. Η πρόταση αυτή να διαγραφεί χωρίς να αντικαταστα­
θεί. Δεν επιτρέπεται να τεθεί στη διακριτική ευχέρεια της 
τελωνειακής διοίκησης η κρίση του κατά πόσο μια απόφαση 
δικαιολογείται πλέον από οικονομικής πλευράς. Η αιτιολό­
γηση από οικονομικής άποψης αποτελεί πρωταρχικό θέμα 
επιχειρηματικής απόφασης. 
Άρθρο 12, παράγραφος 1, δεύτερη υποπερίοδος 
2.13. Η άρνηση κρίνεται σκόπιμο να ακολουθεί μετά από 
συνομιλία με τις τελωνειακές αρχές. Σχετικά είναι άσκοπη 
μια ευρεία ερμηνεία της έννοιας «προγραμματισμένη εμπο­
ρική συναλλαγή». 
Άρθρο 12, παράγραφος 2, δεύτερη πρόταση 
2.13.1. Τα έξοδα στα οποία υποβάλλονται πρόσωπα που 
ζητούν πληροφορίες πρέπει να συγκεκριμενοποιούνται και 
να περιορίζονται σ'εκείνα που αφορούν αναλύσεις, πραγματο­
γνωμοσύνες κ.ά. Σε αντίθετη περίπτωση τα περιθώρια της 
διακριτικής ευχέρειας της τελωνειακής αρχής θα ήταν 
απεριόριστα. 
Άρθρο 13, παράγραφος 3 
2.14. Οι διατάξεις αυτές ενδεχομένως να έλθουν σε 
σύγκρουση με τις γενικές βασικές διατάξεις περί ακυρότητας 
του άρθρου 9. Εξάλλου, πληροφορία που περιλαμβάνεται στο 
ισχύον δασμολόγιο η οποία δόθηκε με βάση ανακριβή ή 
Αριθ.06θ/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8.1^1 
ελλιπή στοιχείαδενμπορεί να είναιάκυρη. συμφωνάμε 
το άρθρο ^θηπληροφορία μπορεί μόνο να ανακληθεί.Η 
ανάκληση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία λήψης της 
ακυρωθείσας απόφασης. 
2Η^.Ρ ^Επιτροπή στην πρόταση της βασίζεται στο γεγο-
νόςότιτο ανίσχυρο συνεπεία ακυρότητας είναιδεδομενο 
μόνον όταν επί τη βάσει ιδιαίτερων περιστατικών είναι προ­
φανές ότι οι τελωνειακές αρχές δεν δύνανται να αποφασίσουν. 
^ απάντηση σεμιαπληροφορίαπουπεριλαμβάνεταιστο 
ισχύον δασμολόγιο και βασίζεται σε ανακριβήήανεπαρκή 
στοιχείαδελογίζεταιβεβαιαωςπαρόμοιοπεριστατικόεπειδή 
ο καταθέτης της διασάφησης δενεχει γνώση πάντα της 
ανακρίβειαςήτης ανεπάρκειας των στοιχείων.^στόσο^ μπο­
ρεί να βασισθεί στην εγκυρότητα τους από το γεγονός ότι 
αυτά περιλαμβάνονται στο ισχύον δασμολόγιο. 
2.1^. Τοεδάφιο αυτό είναι σκόπιμο να διαγραφεί χωρίς να 
αντικατασταθείς αλλοιως θα υπήρχε κίνδυνος να προκύψει 
ενδεχόμενη σημαντική νομική ανασφάλεια για την εξάμηνη 
προστασία της καλής πίστεως.^τρίτηημιπερίοδος να προ­
σαρμοσθεί ανάλογα. 
2.16. Α αναγκαιότητα της διενέργειας έλεγχου πρέπει να 
βασίζεται επί αντικειμενικών κριτηρίων και όχι να αφήνεται 
στη διακριτική ευχέρεια των τελωνειακών αρχών, ^α ήταν 
λοιπόν αρκετή η διατύπωση ο έλεγχος να διεξάγεται 
αποκλειστικά σε ^αναγκαίες περιπτώσεις^ηδε σχετική πρό­
τασης..όλα τα μέτρα έλεγχου που κρίνουν αναγκαία...^ να 
διαγραφεί. 
Α^^ 
217. Επικροτείται σαφώςοκαθορισμός μιας ενιαίας προ­
θεσμίας φύλαξης^αποθήκευσης^. 
2.18. Επικροτούνται καταρχήν οι ρυθμίσειςπουέγινανστο 
σημείο αυτό^ υπό την επιφύλαξη των κατωτέρω παρατηρή­
σεων 
2.1^. Από τη συστηματική παράθεση αυτώντωνδιατάξεων 
προκύπτει ότι δεν είναι σκόπιμηηιδιαίτερη παραπομπή σε 
δύο άρθρα^τηςμέχριτούδε σε ένα ενιαίο άρθρο (άρθρον του κανονισμού (ΕΟΚ^ αριθ. 8Θ2/68) αναφοράς για την εξ 
ολοκλήρου παραλαβήήπαραγωγή στο άρθρο 2] (περίοδος 
2^ και το παρόν περιεχόμενο του άρθρου 2]^ περίοδος2να 
περιληφθεί στο άρθρο 2^. 
Α^Ο^ 
2.20. Βασικά^οκώδικας δεν πρέπει να γίνει αφορμή για 
αλλαγές του περιεχομένου. Ναράλληλα^ κρίνεται ορθότερο 
να προσαρμοσθεί στην πράξη η αρχική επεξεργασία 
αχρήστων ειδών. Επί του παρόντος^ η προέλευση των 
αχρήστωνειδώνπροσδίδεταιτελικάτότεόταν^αυτάδύνανται 
να χρησιμεύσουν για την ανάκτηση πρώτων υλών^.Νκατα-
γωγή των επιδιορθωμένων ελαστικών αυτοκινήτουήκατακε^ 
ρματισμένων εξαρτημάτων αυτοκινήτου τα οποία επαναχρη^ 
σιμοποιούνται ως ανταλλακτικά αυτοκινήτων γίνεται εξαι­
τίας αυτού αόριστη στην πράξη.Προτείνεται λοιπόν είτεη 
ολοσχερήςδιαγραφή τηςτελευταίαςπεριόδουείτεηδια-
γραφή^ τουλάχιστον εντός της ημιπρότασης^ της λέξης 
^μόνο^. 
Α^ο^,^^^Α^^ 
2.21. Οκαθορισμόςκανόνωνκαταγωγήςγιααυτόνομαδια-
σφαλισμένες προτιμήσεις από τη διαδικασία της επιτροπής 
δεν δικαιολογείται εκτωνπραγμάτωνεξαιτίαςτουεμπορικού 
χαρακτήρα αυτών των κανόνων. Επειδήηεπιτροπή για τον 
τελωνειακό κώδικα πρέπει να έχει στο μέλλον μόνο συμβου 
λευτικόρόλο^ σύμφωνα με τη βούληση της Επιτροπής^ αυτό 
θαέχειωςαποτέλεσμαότιη Επιτροπή τωνΕΚ θα έχει 
τη δυνατότητα να ασκεί μια εμπορικήπολιτικήχωρίς τη 
συμμετοχή ενόςπολιτικάυπεύθυνουκοινοτικού θεσμικού 
οργάνου.Ταπροτιμησιακά καθεστώτα της Κοινότητας πρέ­
πει να τίθενται σε ισχύ με ανάλογους κανονισμούς του συμ­
βουλίου^ πράγμα που πρέπει να ισχύεις συνεπώς^ και για τους 
σχετικούς κανόνες καταγωγής. 
Α^^^^^^^ο^ο^ο^^^^^^^^ο^^^^ 
2.22. Οι διατάξεις περί της δασμολογητέας αξίας των 
εμπορευμάτων περιέχουν^ μετμηματικάίδιοπεριεχόμενο^ 
συντακτικά επεξεργασμένος με σαφέστερη υποδιαίρεση και 
περισσότερο κατανοητή και σύντομη διατύπωσης τους 
ορισμούς του κανονισμού (ΕΟΚ^ αριθ. 122^/80 (κανονισμός 
περί της δασμολογητέας αξίας^.Επιπλέον^ηΕπιτροπήπεριο 
ρίσθηκε στους βασικούς κανόνες αξιολόγησης ενώ οι επί 
μέρους ρυθμίσεις θα αποτελέσουν^ σαφώς^ αντικείμενο ενός 
εκτελεστικού κανονισμούς εν λόγω διαδικασία επικροτείς 
τα4 διότι με την κατά λέξη αποδοχή του υπάρχοντος κανονιά 
σμού περί της δασμολογητέας αξίας δεν θα διεσφαλίζετοη 
επιτήρηση που απορρέει από τον κώδικα, υπενθυμίζεται^ ότι 
τα μέλη της Ρενικής συμφωνίας Αασμών και Εμπορίου 
(Ρ^ΑΕ^ το 1^80 τάχθηκαν υπέρ της κατά λέξη αποδοχής του 
8.3.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 60/9 
κώδικα δασμολογητέας αξίας της ΓΣΔΕ για να αποκλεισθούν 
παρεκκλίσεις οφειλόμενες στις διαφοροποιημένες εθνικές 
συντακτικές διατυπώσεις. 
Άρθρο 29 
2.23. Το παρόν άρθρο ομοιάζει με το μέχρι τώρα άρθρο 3 
του κανονισμού περί της δασμολογητέας αξίας στην περίοδο 
2α) και 2β) αντικαταστάθηκε η λέξη «εισαγωγέας» από την 
έννοια «διασαφηστής». Η ανωτέρω διευκρίνηση είναι σαφέ­
στερη και προσδιορίζει κατά καλύτερο τρόπο τη νομική θέση 
αυτού του προσώπου. 
Άρθρο 30 
2.24. Με τη σύνοψη του άρθρου 2 έως 7 του κανονισμού 
περί της δασμολογητέας αξίας προκύπτει ένα νομικό κείμενο 
πλέον κατανοητό. Το άρθρο 6 του ανωτέρω κανονισμού 
υπέστη σημαντικές περικοπές επιπλέον το περιεχόμενο του 
θα καταστεί οριστικό όταν θα οριστικοποιηθούν οι υπό 
έκδοση εκτελεστικές διατάξεις. 
Άρθρο 31, παράγραφος Ια) 
2.25. Επικροτείται σαφώς η θέση του άρθρου VII της ΓΣΔΕ 
ως κατευθυντήριας αρχής. 
Άρθρο 33 
2.26. Στο σημείο αυτό περιελήφθησαν, από τα προηγού­
μενα άρθρα 3, 8 και 15 όλες οι δαπάνες οι οποίες δεν έχουν 
συμπεριληφθεί στη δασμολογητέα αξία. Από αυτό συνεπάγε­
ται μια καλύτερη επιτήρηση και μια σαφέστερη διατύπωση. 
Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ είναι ανάγκη να γίνει η εξής προ­
σθήκη: Τόπος εισόδου. 
2.27. Στο άρθρο 4 του κανονισμού περί της δασμολογητέας 
αξίας ελλείπει μια ανάλογη διευκρίνηση, η οποία εντούτοις 
είναι αναγκαία διότι σύμφωνα με τον κώδικα περί της δασμο­
λογητέας αξίας της ΓΣΔΕ τα συμβαλλόμενα μέρη είναι ελεύ­
θερα να επιλέξουν αν και κατά πόσον επιθυμούν τα έξοδα 
προμηθειών να συμπεριληφθούν στη δασμολογητέα αξία. 
Επειδή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα διαθέτει περιθώρια αυτονο­
μίας γΓαυτό είναι σκόπιμο να γίνει στο σημείο αυτό μια 
νομική ερμηνεία. 
Άρθρο 43, 1η ημιπερίοδος 
2.28. Κρίνεται σκόπιμο να προστεθεί στη διάταξη η παρα­
κάτω πρόταση: 
«Αντ'αυτού μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένα παραστατικό 
μεταφοράς ανεγνωρισμένο διεθνώς.» 
Άρθρο 43, δεύτερη ημιπερίοδος 
2.29. Δεν χρειάζεται σε καμία περίπτωση ο κατάλογος των 
επιδεικνυομένων εμπορευμάτων να περιέχει τα στοιχεία, τα οποία απαιτούνται για τον ακριβή προσδιορισμό του ποιου 
των εμπορευμάτων. Αρκεί να μπορεί κατ'αυτόν τον τρόπο να 
προσδιορισθεί η ταυτότητα των εμπορευμάτων. 
Άρθρο 60 
2.30. Η ΟΚΕ προτείνει την προσθήκη μιας τρίτης παρα­
γράφου με την ακόλουθη διατύπωση: 
«Η γραπτή τελωνειακή διασάφηση μπορεί να συμπλη­
ρωθεί και να παραδοθεί μόνο από τον διασαφηστή ή τον 
εκπρόσωπο του. Δεν επιτρέπεται να συμπληρωθεί ή να 
επικυρωθεί από τις τελωνειακές αρχές.» 
Άρθρο 63, πρώτη πρόταση 
2.31. θεωρείται περιττό να τίθεται στη διακριτική ευχέρεια 
των τελωνειακών αρχών η διόρθωση της διασάφησης διότι 
στη δεύτερη παράγραφο απαριθμούνται οι δυνατές περι­
πτώσεις εξαίρεσης. Γι'αυτό να αντικατασταθεί το πρώτο 
ήμισυ της πρότασης με τη διατύπωση «Μετά από αίτηση του 
διασαφηστή να επιτρέπεται...». 
Άρθρο 68,1η παράγραφος 
2.32. Η ΟΚΕ προτείνει την προσθήκη της εξής πρότασης: 
«Να συντάσσεται εγγράφως πόρισμα από την τελωνειακή 
αρχή για τα αποτελέσματα που προκύπτουν από τον έλεγχο 
των εμπορευμάτων.» Η ανωτέρω προσθήκη κατοχυρώνει την 
ασφάλεια των συναλλαγών διότι μόνον με την επίδειξη ενός 
εγγράφου πορίσματος εξασφαλίζεται επαρκώς η δυνατότητα 
νέου ελέγχου και ενδεχομένως της απόδειξης τόσο από την 
πλευρά της τελωνειακής αρχής όσο και από την πλευρά των 
διασαφηστών. 
Άρθρο 85, δεύτερη περίπτωση 
2.33. Η διατύπωση «... οι τελωνειακές αρχές... μπορούν να 
διασφαλίζουν», είναι σκόπιμο να αντικατασταθεί από «— 
υφίσταται οικονομική ανάγκη». 
2.33.1. Η παρούσα διατύπωση λαμβάνει υπόψη 
αποκλειστικά τα συμφέροντα της τελωνειακής αρχής. Προς 
το συμφέρον και των δύο πλευρών θα έπρεπε να επιλεγεί μια 
εκδοχή, σύμφωνα με την οποία μια έγκριση εξαρτάται από τις 
οικονομικές ανάγκες. Η προτεινόμενη διατύπωση καλύπτει 
πλήρως τη δυνατότητα της διοίκησης για την επιβολή φόρου. 
Άρθρα 90έως 94 «Εξωτερική διαμετακόμιση» 
2.34. Ο τελωνειακός κώδικας περιέχει μόνον τις βασικές 
αρχές που ισχύουν στο καθεστώς της διαμετακόμισης ως 
προς αυτό δεν προκύπτουν αλλαγές σε σύγκριση με τη σημε­
ρινή ρύθμιση. 
Αριθ. C 60/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 3. 91 
Άρθρο 90, 3η περίοδος 
2.35. Για να γίνει πιο κατανοητή αυτή η νομική διάταξη 
πρέπει να ορίζεται ρητά ότι σχετικά με τα υπόλοιπα τελωνει­
ακά καθεστώτα θα ακολουθείται η διαδικασία με βάση το 
άρθρο 83, παράγραφος 1, από τη δεύτερη έως την πέμπτη 
περίπτωση. Περαιτέρω θα ήτο δυνατόν να γίνει η σκέψη 
να συμπληρωθεί η διάταξη με την ακόλουθη πρόταση: «Σε 
ορισμένες περιπτώσεις τα εμπορεύματα δύνανται να διακινού­
νται, εναλλακτικά, επίσης υπό το καθεστώς της διαμετακό­
μισης.» 
Άρθρο 91 
2.36. Το κείμενο με την ιταλική διατύπωση πρέπει να προ­
σαρμοσθεί προς τις υπόλοιπες γλώσσες. 
Άρθρο 92,1η περίοδος 
2.37. Η υποχρέωση για την παροχή εγγύησης πρέπει να 
μπορεί να εξαλείφεται σε ορισμένες περιπτώσεις. Γι'αυτό 
είναι σκόπιμο να τεθεί μπροστά από την πρόταση το εξής 
τμήμα «Κατά κανόνα οφείλει ...». Το περιεχόμενο της πρό­
τασης πρέπει να προσαρμοσθεί προς τον κανονισμό του Συμ­
βουλίου που θα αρχίσει να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 
1993 και θα έχει ως αντικείμενο το κοινοτικό καθεστώς διαμε­
τακόμισης [(ΕΟΚ) αριθ. 2726/90 της 17ης Σεπτεμβρίου 1990]. 
Άρθρα 111 έως 160 «Τελειοποίηση, μεταποίηση, εισαγωγή» 
2.38. Ο κώδικας από τη φύση του περιέχει μόνο τις βασικές 
αρχές των τελωνειακών καθεστώτων, κατά το μέτρο που δεν 
υφίστανται βασικές παρεκκλίσεις από το ισχύον δίκαιο. Για 
την εφαρμογή του δικαίου χρειάζεται να θεσπισθούν εκτε­
λεστικές διατάξεις καταρχήν δεν γίνεται παραπομπή στα 
εξής: 
Άρθρο 117, 1η παράγραφος 
2.39. Η χρησιμοποιούμενη στο σημείο αυτό διατύπωση θα 
μπορούσε να οδηγήσει στο εσφαλμένο συμπέρασμα, όταν δεν 
υφίστανται κανενός είδους εξαιρέσεις από την υποχρέωση 
επανεξαγωγής των αρχικών εμπορευμάτων ή των παραγώγων 
προϊόντων. Για να αποτραπεί ευθύς εξαρχής η εν λόγω εντύ­
πωση είναι σκόπιμο να προβλεφθεί (στον κώδικα) ρητά η 
δυνατότητα ελεύθερης διακίνησης εμπορευμάτων χωρίς ιδιαί­
τερη έγκριση των τελωνειακών αρχών εφόσον καταβάλλονται 
για τα εν λόγω εμπορεύματα οι οφειλόμενοι αντισταθμιστικοί 
δασμοί. 
Άρθρο 117,3η παράγραφος 
2.40. Η απόφαση σχετικά με τις περιπτώσεις και τους 
όρους της θέσης σε ελεύθερη από δασμολογικές υποχρεώσεις 
κυκλοφορία των αρχικών εμπορευμάτων ή των παραγώγων 
προϊόντων δεν πρέπει να λαμβάνεται από την αρμόδια επι­
τροπή αλλά είναι σκόπιμο να ρυθμίζεται ρητά στον κώδικα. Άρθρο 137, πρώτο εδάφιο 
2.41. Στο σημείο αυτό να διαγραφεί το τμήμα «... εφόσον 
κρίνουν...». Η έννοια της αδυναμίας συμπεριλαμβάνεται μάλ­
λον στα αντικειμενικά κριτήρια. Κατά τα λοιπά, είναι αμφί­
βολο αν στην πράξη εμφανίζονται περιπτώσεις στις οποίες 
είναι αδύνατη η εξακρίβωση της ταυτότητας των εμπορευμά­
των. Μόνο σε δύσκολες περιπτώσεις μπορεί να διασφαλισθεί 
η εξακρίβωση της ταυτότητας με λεπτομερείς περιγραφές των 
εμπορευμάτων, φωτογραφίες κ.ά. 
Άρθρο 163 «Εσωτερική διαμετακόμιση» 
2.42. Η διαμόρφωση του καθεστώτος της εσωτερικής δια­
μετακόμισης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την έκταση 
υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς με τη θέση σε ισχύ του 
παρόντος κώδικα. Έτσι, δεν μπορεί να αποκλεισθεί σύμφωνα 
με τα μέχρι τώρα δεδομένα ότι καθίσταται ακόμη αναγκαία 
στο μέλλον μια διαδικασία, παρόμοια με τη σημερινή διαδι­
κασία Τ-2, για τις ενδοκοινοτικές εμπορικές συναλλαγές. 
Μόνο όταν ληφθεί σχετική απόφαση μπορεί να εκτιμηθεί ο 
ρόλος και η σημασία που θα έχει η εσωτερική διαμετακόμιση 
στα πλαίσια του τελωνειακού κώδικα. 
Άρθρο 163, 1η παράγραφος 
2.43. Για να ληφθούν υπόψη οι ιδιαίτεροι απαιτητοί όροι 
στις θαλάσσιες μεταφορές (συνήθως αυτές δεν υπόκεινται σε 
μέτρα ελέγχου) πρέπει να γίνουν προσθήκες στο κείμενο, υπό 
την έννοια ότι εμπορεύματα που διακινούνται μέσω θαλάσσης 
μεταξύ λιμένων και του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας 
δεν θεωρούνται ως κοινοτικά εμπορεύματα, εκτός των περι­
πτώσεων στις οποίες αποδεικνύεται ο κοινοτικός τους χαρα­
κτήρας. 
Άρθρο 164 
2.44. Σε συνδυασμό με τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. 2504/88 περί ελεύθερων ζωνών και αποθηκών αποταμίευ­
σης η περίπτωση α) κρίνεται σκόπιμο να διατυπωθεί ως εξής: 
«... Μη κοινοτικά εμπορεύματα θεωρούνται ως μη ευρι­
σκόμενα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας για την 
εφαρμογή των εισαγωγικών δασμών και των μέτρων της 
εμπορικής πολιτικής κατά την εισαγωγή, εφόσον αυτά 
δεν τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία ή σε οποιοδήποτε 
τελωνειακό καθεστώς υπό τους όρους που καθορίζονται 
σε αυτή την παράγραφο.» 
Περαιτέρω, είναι ανάγκη να διευκρινισθεί σε πρόσθετη παρά­
γραφο, ότι σε μια ελεύθερη ζώνη ή σε αποθήκη τελωνειακής 
αποταμίευσης τελωνειακές διατυπώσεις και μέτρα ελέγχου, 
σε σχέση με την εισαγωγή, παραμονή και εξαγωγή εμπορευ­
μάτων, επιβάλλεται να εφαρμόζονται μόνον στην προβλε­
πόμενη στην εν λόγω παράγραφο έκταση. 
8. 3. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 60/11 
Άρθρα 186έως 197«Καταβολή εγγύησης για την τελωνειακή 
οφειλή» 
2.45. Λαμβανομένης υπόψη της σημασίας της καταβολής 
εγγύησης οι σχετικές διατάξεις του κώδικα θεωρούνται λίαν 
εκτενείς. Θα ήταν νοητό να μετατεθεί ένα μεγάλο τμήμα τους 
στις εκτελεστικές διατάξεις. 
Άρθρο 192, 3η υποπαράγραφος 
2.46. Η άρνηση του εγγυητού δεν πρέπει να αφορά πιστω­
τικούς οργανισμούς ή ασφαλιστικές εταιρείες. 
Άρθρο 193, 2η υποπαράγραφος 
2.47. Κατ'αναλογία με την παρατήρηση ως προς το άρθρο 
192 η άρνηση της προτεινόμενης μορφής για την καταβολή 
της εγγύησης δεν πρέπει να ισχύει για τους πιστωτικούς 
οργανισμούς ή τις ασφαλιστικές εταιρείες. 
Άρθρα 214 έως 218 «Βεβαίωση του ποσού των δασμών στον 
οφειλέτη» 
2.48. Οι διατάξεις συμφωνούν βασικά με το παρόν δίκαιο 
και ως εκ τ,ούτου δεν είναι δυνατό να διατυπωθούν αντικειμενι­
κές παρατηρήσεις. Η πείρα, ωστόσο, από την πρακτική δεί­
χνει ότι οι μέχρι τώρα ισχύουσες προθεσμίες οι οποίες 
συμπεριλήφθησαν άλλωστε και στον κώδικα θεωρούνται 
ανεπαρκείς (π.χ. κατά τις περιοδικές εκκαθαρίσεις λογαρια­
σμών) για την παροχή ορθών και πλήρων διασαφήσεων στην 
τελωνειακή αρχή και για τον σχετικό έλεγχο των ανωτέρω 
διασαφήσεων. 
2.48.1. Εξ'αυτού συνεπάγεται ότι στο μέλλον θα ενισχυθεί 
η πρακτική για την παροχή περιοδικών ή συνοπτικών διασα­
φήσεων. Η ΟΚΕ προτείνει στο σημείο αυτό να γίνει επανε­
ξέταση ως προς την ευχρηστότητα των σχετικών προθεσμιών. 
Άρθρα 233 έως 239 «Επιστροφή ως αχρεωστήτως εισπρα­
χθέντων ή διαγραφή χρέους δασμών» 
2.49. Οι βασικές διατάξεις του ισχύοντος σήμερα κανονι­
σμού (ΕΟΚ) αριθ. 1430/79 της 2ας Ιουλίου 1979 ενσωματώθη­
καν με συνοπτικό αλλά κατανοητό τρόπο στον κώδικα. 
Ωστόσο, είναι ανάγκη να διασφαλισθεί το γεγονός ότι εκτός 
από τη σφαιρική αναφορά των διαφόρων αιτίων στο άρθρο 
237, 1η παράγραφος περί της επιστροφής ως αχρεωστήτων 
εισπραχθέντων τούτο περιλαμβάνει επίσης τους λόγους οι 
οποίοι έχουν εισαχθεί σε ειδικές περιπτώσεις στον ισχύοντα 
επί του παρόντος κανονισμό (ιδίως, άρθρα 10 μέχρι 12). 
Άρθρα 241 έως 252 «Δικαίωμα προσφυγής» 
2.50. Ενώ η πρόταση κανονισμού του τελωνειακού κώδικα 
περιέχει μόνο διατάξεις οι οποίες έχουν ήδη εναρμονισθεί, 
τα άρθρα 241 έως 252 αναφέρονται σ'ένα νομικό πεδίο το 
οποίο οφείλει να εναρμονισθεί καταρχή διαμέσου της κωδι­
κοποίησης. Η ιδιαιτερότητα της εναρμόνισης του δικαιώμα­
τος προσφυγής βρίσκεται όχι μόνο στις μεγάλες διαφορές των σχετικών εθνικών διαδικασιών αλλά επίσης και στο γεγο­
νός ότι αυτό θα ισχύει ομοιόμορφα για το σύνολο των εθνικών 
διοικητικών και φορολογικών διατάξεων και ότι με την εναρ­
μόνιση του δικαιώματος προσφυγής μόνον στον τομέα του 
φορολογικού δικαίου διασπάται ένα ομοιόμορφο σύστημα 
σχετικά με το δικαίωμα προσφυγής που ισχύει έως τώρα σε 
εθνικά επίπεδα. Η διάρκεια των προθεσμιών για το δικαίωμα 
προσφυγής οφείλει να λάβει υπόψη τη χωρική έκταση της 
Κοινότητας και τη γλωσσική πολλαπλότητα της. 
Άρθρο 242, 3η υποπαράγραφος 
2.51. Στο σημείο αυτό τίθεται το ερώτημα αν θεωρείται 
ορθό να τάσσονται προθεσμίες σχετικά με το δικαίωμα 
προσφυγής για αποφάσεις οι οποίες ούτε δημοσιεύθηκαν ούτε 
κοινοποιήθηκαν. Ως γνωστόν, για να ασκηθεί σχετικό 
δικαίωμα προσφυγής κατά μιας απόφασης είναι ανάγκη να 
γίνει η δημοσίευση ή η κοινοποίηση της, συνεπώς ο σχετικός 
ορισμός προθεσμιών για την άσκηση σχετικού δικαιώματος 
προσφυγής εξαρτάται από τους ανωτέρω όρους. Κατά τη 
γνώμη της ΟΚΕ θα ήταν σκόπιμη η διαγραφή της παραγρά­
φου 3 χωρίς ενδεχόμενη αντικατάσταση της. 
Άρθρο 243, 2η υποπαράγραφος 
2.52. Η δυνητική διάταξη είναι ανάγκη να μεταβληθεί σε 
αναγκαστική διάταξη. Περαιτέρω θα ήταν ευκταίο να προ­
βλεφθεί σχετική διάταξη σύμφωνα με την οποία η εφαρμογή 
αναστέλλεται επίσης σε περιπτώσεις οι οποίες θα είχαν ως 
συνέπεια μια ασύμφορη αλλά επιβαλλομένη από το επικρα­
τέστερο κοινό συμφέρον επιβάρυνση για το θιγόμενο πρό­
σωπο. 
Άρθρα 250 έως 252 «Άλλες διατάξεις περί προσφυγών» 
2.53. Θεωρείται αναγκαίο να εισαχθεί σχετική διάταξη για 
την περαιτέρω ισχύ των εθνικών δικαίων υπό τον όρο της 
τήρησης των διατάξεων των άρθρων 241 έως 249. Σε περί­
πτωση έλλειψης μιας τέτοιας υπόδειξης το εθνικό δίκαιο δεν 
θα ήτο εφαρμόσιμο εξαιτίας μάλιστα των προβλεπόμενων στο 
άρθρο 1, παράγραφος 1, δεύτερη περίοδος, περιορισμών. 
Άρθρα 253 έως 255 «Επιτροπή τελωνειακού κώδικα» 
2.54. Λόγω της θεμελιώδους σημασίας της παρούσας διά­
ταξης εξεφράσθη άποψη γι'αυτή στο σημείο 1.4.3 των γενικών 
παρατηρήσεων. 
Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για τον καθορι­
σμό των περιπτώσεων και των ιδιαίτερων προϋποθέσεων υπό 
τις οποίες το τελωνειακό καθεστώς της προσωρινής εισαγω­
γής επιτρέχει την ολική αλλαγή από τους εισαγωγικούς 
δασμούς. 
Αριθ. C 60/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 3. 91 
Οι βασικές διατάξεις των κανονισμών που ισχύουν σήμερα 
έχουν συμπεριληφθεί συνοπτικά. Η ΟΚΕ διερωτάται σχετικά 
με το γεγονός ότι οι επί μέρους λίαν λεπτομερείς διατάξεις 
Βρυξέλλες, 18 Δεκεμβρίου 1990. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η ΟΚΕ επικροτεί την υπό εξέταση πρόταση κανονι­
σμού η οποία εντάσσεται στα πλαίσια των μέτρων που πρέπει 
να ληφθούν για να εξασφαλισθεί η ελεύθερη διακίνηση των 
εμπορευμάτων και αγαθών — η οποία στη συγκεκριμένη 
περίπτωση συνδέεται στενά με την ελεύθερη διακίνηση των 
ατόμων — στο εσωτερικό ενός χώρου χωρίς εσωτερικά 
σύνορα, δηλαδή της ενιαίας αγοράς της οποίας η επίτευξη 
πρέπει να έχει συντελεσθεί ώς τις 31 Δεκεμβρίου 1992, σύμ­
φωνα με το άρθρο 8 Α της συνθήκης όπως αυτή τροποποιή­
θηκε από την Ενιαία Πράξη. 
Οι διακινήσεις θα πρέπει καταρχήν να μπορεί να γίνονται 
στη μελλοντική ενιαία αγορά με τον ίδιο τρόπο και τις ίδιες 
συνθήκες που επικρατούν στο εσωτερικό ενός κράτους 
μέλους. 
Θα ήταν μάλιστα επιθυμητό, στο πνεύμα των επαφών και των 
προσπαθειών που έχουν αναληφθεί με σκοπό την υλοποίηση 
ενός μείζονος ευρωπαϊκού οικονομικού χώρου, να διαπραγμα­
τευθεί η Κοινότητα ανάλογες διευκολύνσεις με τις χώρες 
της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ), έτσι 
ώστε να απαλλαγεί η πλειοψηφία των ευρωπαίων πολιτών αποτελούν συστατικό στοιχείο ενός κανονισμού του Συμβου­
λίου μολονότι αυτές από τη φύση τους εξομοιούνται με εκτε­
λεστικές διατάξεις. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois STAEDELIN 
από τη, μερικές φορές αυθαίρετη, μικροπρέπεια για την οποία 
έχουν συχνά δίκαιο να διαμαρτύρονται κατά τον έλεγχο των 
αποσκευών τους. Η επέκταση της κατάργησης των ελέγχων 
των αποσκευών των επιβατών στις χώρες της ΕΖΕΣ θα 
εδικαιολογείτο πόσο μάλλον που τα σχετικά σύντομα δρο­
μολόγια στο εσωτερικό της Ευρώπης καθιστούν σήμερα 
υποχρεωτική την προσφυγή σε πτήσεις ή ταξίδια με αφετηρία 
και τόπο προορισμού τους μη κοινοτικούς αερολιμένες ή 
λιμένες ή με ενδιάμεσες στάσεις εκτός της Κοινότητας. 
1.2. Η ΟΚΕ εκφράζει ιδιαίτερη ικανοποίηση για την πρό­
ταση, αφού αυτή, περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μέτρο, 
θα συμβάλει σε ευαισθητοποίηση του πολίτη της Κοινότητας 
όσον αφορά στα πλεονεκτήματα μιας μεγάλης αγοράς χωρίς 
σύνορα. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Ωστόσο, παραμένει αληθινό το γεγονός ότι στα πλαί­
σια της εσωτερικής αγοράς τα αεροδρόμια όπως και οι θαλάσ­
σιοι λιμένες παρουσιάζουν την ιδιαιτερότητα ότι, σε ορισμέ-Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί καταργήσεως των ελέγχων και 
των διατυπώσεων που εφαρμόζονται στις παραδιδόμενες αποσκευές και τις χειραποσκευές επιβατών που 
πραγματοποιούν ενδοκοινοτικές πτήσεις καθώς και στις αποσκευές των επιβατών που πραγματοποιούν 
ενδοκοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι 
(91/C60/04) 
Στις 6 Σεπτεμβρίου 1990, και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο είχε ανατεθεί η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών, εξέδωσε τη γνωμοδότηση του στις 5 Δεκεμβρίου 1990 με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. Giacomelli. 
Κατά τη 282η σύνοδο ολομέλειας, συνεδρίαση της 18ης Δεκεμβρίου 1990, η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.