ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 9/96

η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 27 Νοεμβρίου 1995

για τη θέσπιση της οδηγίας 96/. . ./ΕΚ του Συμβουλίου της . . . σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης

(96/C 87/02)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130Σ παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Γ της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας:

(1) ότι οι στόχοι και οι αρχές της κοινοτικής περιβαλλοντικής πολιτικής, όπως ορίζονται στο άρθρο 130Ρ της συνθήκης, αποσκοπούν ιδίως στην πρόληψη, τη μείωση και, στο μέτρο του δυνατού, την εξάλειψη της ρύπανσης, με ενέργειες κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και στην εξασφάλιση συνετής διαχείρισης των φυσικών πόρων, σύμφωνα με τις βασικές αρχές του «ο ρυπαίνων πληρώνει» και της πρόληψης 7

(2) ότι το πέμπτο πρόγραμμα δράσης στον τομέα του περιβάλλοντος, του οποίου η γενική προσέγγιση εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και τους αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνήλθαν στα πλαίσια του Συμβουλίου με το ψήφισμά του της 1ης Φεβρουαρίου 1993 (4), αποδίδει προτεραιότητα στην ολοκληρωμένη μείωση της ρύπανσης, ως σημαντικού στοιχείου της εξέλιξης προν πλέον μακροχρόνια ισορροπία μεταξύ, αφενός, των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και της κοινωνικοοικονομικής ανάπτυξης και, αφετέρου, των πόρων και της αναγεννητικής δυνατότητας της φύσης 7

(3) ότι η υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για τον έλεγχο της ρύπανσης απαιτεί την ανάληψη δράσης σε κοινοτικό επίπεδο, προκειμένου να τροποποιηθεί και να συμπληρωθεί η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία που αφορά την πρόληψη και τον έλεγχο της ρύπανσης που προέρχεται από τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις 7

(4) ότι η οδηγία 84/360/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1984, σχετικά με την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης από βιομηχανικές εγκαταστάσεις (5), θέσπισε ένα γενικό πλαίσιο βάσει του οποίου απαιτείται προηγούμενη άδεια για την εκμετάλλευση ή την ουσιαστική τροποποίηση των βιομηχανικών εγκαταστάσεων που μπορούν να προκαλέσουν ατμοσφαιρική ρύπανση 7

(5) ότι η οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 4ης Μαΐου 1976, περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας (6), εισήγαγε την υποχρέωση άδειας για την απόρριψη των ουσιών αυτών 7

(6) ότι, μολονότι υπάρχει κοινοτική νομοθεσία για την καταπολέμηση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης και για την πρόληψη ή την ελαχιστοποίηση των απορρίψεων επικίνδυνων ουσιών στο νερό, δεν υπάρχει συγκρίσιμη κοινοτική νομοθεσία για την πρόληψη ή τη μείωση των εκπομπών στο έδαφος 7

(7) ότι διαφορετικές προσεγγίσεις για το χωριστό έλεγχο των εκπομπών στον αέρα, το νερό ή το έδαφος ενδέχεται να ευνοήσουν τη διασπορά της ρύπανσης στο περιβάλλον αντί να προστατεύσουν το περιβάλλον στο σύνολό του 7

(8) ότι ο στόχος μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης για τον έλεγχο της ρύπανσης είναι η πρόληψη, όπου αυτό είναι εφικτό, των εκπομπών στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος, λαμβανομένης υπόψη της διαχείρισης των αποβλήτων και, όταν αυτό είναι αδύνατο, η ελαχιστοποίησή τους, ώστε να επιτυγχάνεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του 7

(9) ότι η παρούσα οδηγία θεσπίζει ένα γενικό πλαίσιο για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης 7 ότι προβλέπει τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της ολοκληρωμένης πρόληψης και ελέγχου της ρύπανσης ώστε να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του 7 ότι η εφαρμογή της αρχής της αειφόρου ανάπτυξης ευνοείται με την ολοκληρωμένη προσέγγιση της μείωσης της ρύπανσης 7

(10) ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, της 27ης Ιουνίου 1985, για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον (1) 7 ότι, οσάκις για τη χορήγηση άδειας, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη πληροφορίες ή συμπεράσματα εκ της εφαρμογής της ανωτέρω οδηγίας, η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή της 7

(11) ότι τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα δέοντα μέτρα για να εξασφαλίζεται ότι ο φορέας εκμετάλλευσης ανταποκρίνεται στις γενικές αρχές ορισμένων βασικών υποχρεώσεων 7 ότι, προς το σκοπό αυτόν, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τις γενικές αυτές αρχές όταν θέτουν τους όρους χορήγησης της άδειας 7

(12) ότι οι διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία πρέπει να εφαρμοστούν στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις είτε ύστερα από προθεσμία που καθορίζεται για ορισμένες από τις διατάξεις αυτές, είτε από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας οδηγίας 7

(13) ότι, για να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικότερα και αποδοτικότερα τα προβλήματα ρύπανσης, ο φορέας εκμετάλλευσης πρέπει να λαμβάνει υπόψη του τις περιβαλλοντικές πτυχές 7 ότι τα στοιχεία πρέπει να κοινοποιούνται στην αρμόδια αρχή ώστε πριν χορηγήσει την άδεια να μπορεί να βεβαιώνεται ότι έχουν προβλεφθεί όλα τα κατάλληλα μέτρα πρόληψης ή ελέγχου της ρύπανσης 7 ότι η ύπαρξη πολύ διαφορετικών διαδικασιών για την αίτηση αδείας ενδέχεται να οδηγήσει σε διαφορετικά επίπεδα προστασίας του περιβάλλοντος και ευαισθητοποίησης του κοινού 7 ότι, συνεπώς, οι αιτήσεις αδείας βάσει της παρούσας οδηγίας πρέπει να περιέχουν τουλάχιστον ορισμένα δεδομένα 7

(14) ότι, με το δέοντα συντονισμό της διαδικασίας και των όρων χορήγησης της άδειας μεταξύ των αρμόδιων αρχών, θα επιτευχθεί το υψηλότερο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του 7

(15) ότι η αρμόδια αρχή πρέπει να χορηγεί ή να τροποποιεί μια άδεια μόνον εφόσον έχουν προβλεφθεί ολοκληρωμένα μέτρα περιβαλλοντικής προστασίας του αέρα, του νερού και του εδάφους 7

(16) ότι η άδεια πρέπει να περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα για να πληρούνται οι όροι της, ώστε να επιτυγχάνεται υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του και ότι, με την επιφύλαξη της διαδικασίας χορήγησης άδειας, για τα μέτρα αυτά μπορούν να ισχύουν και γενικές δεσμευτικές προδιαγραφές 7

(17) ότι οι οριακές τιμές εκπομπής, οι ισοδύναμες παράμετροι ή τεχνικά μέτρα πρέπει να βασίζονται στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, χωρίς να επιτάσσουν τη χρήση μιας συγκεκριμένης τεχνικής ή τεχνολογίας, και λαμβανομένων υπόψη των τεχνικών χαρακτηριστικών της συγκεκριμένης εκμετάλλευσης, της γεωγραφικής της θέσης και των τοπικών περιβαλλοντικών συνθηκών 7 ότι, σε όλες τις περιπτώσεις, οι όροι χορήγησης της άδειας προβλέπουν διατάξεις για την ελαχιστοποίηση της ρύπανσης σε μεγάλη απόσταση ή της διασυνοριακής ρύπανσης και εξασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του 7

(18) ότι τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο είναι δυνατό να λαμβάνονται υπόψη, εφόσον χρειάζεται, τα τεχνικά χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης εγκατάστασης, η γεωγραφική της θέση και οι τοπικές συνθήκες περιβάλλοντος 7

(19) ότι, για ένα ποιοτικό πρότυπο περιβάλλοντος, απαιτούνται όροι αυστηρότεροι από εκείνους που είναι δυνατό να επιτευχθούν με τη χρήση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, απαιτούνται ιδίως συμπληρωματικοί όροι για την άδεια, με την επιφύλαξη άλλων μέτρων που είναι δυνατό να λαμβάνονται για την τήρηση των ποιοτικών προτύπων περιβάλλοντος 7

(20) ότι, επειδή οι βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές μεταβάλλονται με την πάροδο του χρόνου, ιδίως με την τεχνική πρόοδο, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να παρακολουθούν ή να ενημερώνονται για την πρόοδο αυτή 7

(21) ότι οι μεταβολές μιας εγκατάστασης ενδέχεται να είναι ρυπογόνες 7 ότι, συνεπώς, κάθε μεταβολή που ενδέχεται να έχει συνέπειες για το περιβάλλον πρέπει να κοινοποιείται στην αρμόδια αρχή 7 ότι, για την ουσιαστική μεταβολή της λειτουργίας, πρέπει να χορηγείται προηγούμενη άδεια σύμφωνα με την παρούσα οδηγία 7

(22) ότι οι όροι χορήγησης της άδειας πρέπει να επανεξετάζονται και, ενδεχομένως, να αναπροσαρμόζονται περιοδικώς 7 ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι όροι αυτοί θα επανεξετάζονται οπωσδήποτε 7

(23) ότι, για να ενημερώνεται το κοινό σχετικά με τη λειτουργία εγκαταστάσεων και τις δυνητικές επιπτώσεις τους στο περιβάλλον και για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια της διαδικασίας χορήγησης της άδειας στο σύνολο της Κοινότητας, το κοινό πρέπει να έχει πρόσβαση, πριν ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση, στις πληροφορίες σχετικά με τις αιτήσεις αδείας νέων εγκαταστάσεων ή ουσιαστικών μεταβολών καθώς και στις ίδιες τις άδειες, στις αναπροσαρμογές τους και στα σχετικά δεδομένα ελέγχου 7

(24) ότι η κατάρτιση καταλόγου των κυριότερων εκπομπών και των πηγών τους μπορεί να θεωρηθεί ως σημαντικό μέσο το οποίο επιτρέπει, ιδίως, τη σύγκριση των ρυπαντικών δραστηριοτήτων στην Κοινότητα 7 ότι η κατάρτιση του καταλόγου αυτού θα αναληφθεί από την Επιτροπή, επικουρούμενη, για το σκοπό αυτόν, από ρυθμιστική επιτροπή 7

(25) ότι η πρόοδος και οι ανταλλαγές πληροφοριών σε κοινοτικό επίπεδο όσον αφορά τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές θα επιτρέψουν τη μείωση των τεχνολογικών διαφορών εντός της Κοινότητας, θα ευνοήσουν την διάδοση, ανά τον κόσμο, των οριακών τιμών και των τεχνικών που χρησιμοποιούνται στην Κοινότητα και θα βοηθήσουν τα κράτη μέλη κατά την αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας 7

(26) ότι πρέπει να καταρτίζονται τακτικά εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή και την αποτελεσματικότητα της παρούσας οδηγίας 7

(27) ότι η παρούσα οδηγία αφορά τις εγκαταστάσεις με σημαντικές δυνατότητες ρύπανσης και, κατά συνέπεια, διασυνοριακής ρύπανσης 7 ότι οργανώνεται διασυνοριακή διαβούλευση όταν υποβάλλονται αιτήσεις αδείας για νέες εγκαταστάσεις ή για ουσιαστικές μεταβολές εγκαταστάσεων που ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον 7 ότι στις αιτήσεις για τις προτάσεις ή τις ουσιαστικές μεταβολές αυτές θα έχει πρόσβαση το κοινό του κράτους μέλους το οποίο ενδέχεται να θιγεί 7

(28) ότι είναι δυνατό να χρειαστεί κοινοτική δράση για τον καθορισμό οριακών τιμών εκπομπής για ορισμένες κατηγορίες εγκαταστάσεων και ρυπαντικών ουσιών που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία 7 ότι το Συμβούλιο θα καθορίσει τις οριακές τιμές σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης 7

(29) ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των κοινοτικών διατάξεων σε θέματα υγείας και ασφάλειας στο εργασιακό περιβάλλον,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Σκοπός και πεδίο εφαρμογής

Στόχος της οδηγίας είναι η ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης που προκαλούν οι δραστηριότητες του παραρτήματος Ι. Η οδηγία προβλέπει μέτρα αποφυγής και, όταν αυτό δεν είναι δυνατόν, μείωσης των εκπομπών από τις ανωτέρω δραστηριότητες στην ατμόσφαιρα, το νερό και το έδαφος, και μέτρα για τα απόβλητα, ώστε να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του, με την επιφύλαξη της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ και των άλλων σχετικών κοινοτικών απαιτήσεων.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

1. «ουσίες»: τα χημικά στοιχεία και οι ενώσεις τους, πλην των κατά την έννοια της οδηγίας 80/836/Ευρατόμ (1) ραδιενεργών ουσιών καθώς και των γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών κατά την έννοια της οδηγίας 90/219/ΕΟΚ (2) και της οδηγίας 90/220/ΕΟΚ (3) 7

2. «ρύπανση»: η άμεση ή έμμεση εισαγωγή, στην ατμόσφαιρα, το νερό ή το έδαφος, ως αποτέλεσμα ανθρώπινης δραστηριότητας, ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου που ενδέχεται να θίξουν την ανθρώπινη υγεία ή το περιβάλλον, να υποβαθμίσουν υλικά αγαθά, να παραβλάψουν ή να εμποδίσουν την ψυχαγωγική λειτουργία καθώς και τις άλλες νόμιμες χρήσεις του περιβάλλοντος 7

3. «εγκατάσταση»: κάθε ακίνητη τεχνική μονάδα όπου εκτελούνται μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες του παραρτήματος Ι, καθώς και όλες οι άλλες άμεσα συνδεδεμένες δραστηριότητες, τεχνικώς συναφείς με τις εκεί εκτελούμενες, και η οποία ενδέχεται να επηρεάζει τις εκπομπές και τη ρύπανση 7

4. «υφιστάμενη εγκατάσταση»: μια λειτουργούσα εγκατάσταση ή, στο πλαίσιο της νομοθεσίας που προϊσχύει της θέσης σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, μια εγκεκριμένη εγκατάσταση ή μια εγκατάσταση για την οποία έχει υποβληθεί πλήρης αίτηση άδειας, σύμφωνα με τη γνώμη της αρμόδιας αρχής, αν η εγκατάσταση τεθεί σε λειτουργία το αργότερο ένα έτος μετά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας 7

5. «εκπομπή»: η άμεση ή έμμεση απόρριψη ουσιών, κραδασμών, θερμότητας ή θορύβου στον αέρα, το νερό ή το έδαφος, από σημειακές ή διάχυτες πηγές της εγκατάστασης 7

6. «οριακές τιμές εκπομπής»: η μάζα, εκφρασμένη σε σχέση με ορισμένες ειδικές παραμέτρους, η συγκέντρωση ή/και η στάθμη μιας εκπομπής, της οποίας δεν επιτρέπεται η υπέρβαση κατά τη διάρκεια μιας ή περισσοτέρων συγκεκριμένων χρονικών περιόδων. Οριακές τιμές εκπομπής μπορούν να ορίζονται και για συγκεκριμένες ομάδες, οικογένειες ή κατηγορίες ουσιών, ιδίως δε για όσες αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ.

Οι οριακές τιμές εκπομπής ουσιών ισχύουν κανονικά στο σημείο όπου οι εκπομπές βγαίνουν από την εγκατάσταση, χωρίς να υπολογίζεται, για τον προσδιορισμό τους, η τυχόν αραίωσή τους. Όσον αφορά τις έμμεσες απορρίψεις στο νερό, οι επιπτώσεις ενός σταθμού καθαρισμού μπορούν να συνυπολογίζονται κατά τον προσδιορισμό των οριακών τιμών εκπομπής της εγκατάστασης, υπό την προϋπόθεση ότι κατοχυρώνεται ισοδύναμο επίπεδο προστασίας του όλου περιβάλλοντος και ότι δεν γεννώνται μεγαλύτερα ρυπαντικά φορτία για το περιβάλλον, με την επιφύλαξη ότι θα τηρηθούν οι διατάξεις της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ και των οδηγιών που εκδόθηκαν προς εφαρμογή της 7

7. «ποιοτικό πρότυπο περιβάλλοντος»: η δέσμη απαιτήσεων που πρέπει να πληρούνται σε συγκεκριμένο χρόνο από ένα συγκεκριμένο περιβάλλον ή ένα επί μέρους τμήμα του, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία 7

8. «αρμόδια αρχή»: αρχές, ή οργανισμοί αρμόδιοι, δυνάμει της νομοθεσίας των κρατών μελών, για την εκτέλεση των υποχρεώσεων εκ της παρούσας οδηγίας 7

9. «άδεια»: το τμήμα ή το σύνολο μιας ή περισσοτέρων εγγράφων αποφάσεων, με το οποίο δίνεται άδεια λειτουργίας μέρους ή ολόκληρης εγκατάστασης υπό ορισμένους όρους διασφαλίζοντες ότι η εγκατάσταση πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Η άδεια μπορεί να καλύπτει μία ή περισσότερες εγκαταστάσεις ή τμήματα εγκαταστάσεων στον ίδιο τόπο και με τον ίδιο φορέα λειτουργίας 7

10. α) «μεταβολή της λειτουργίας»: κάθε αλλαγή των χαρακτηριστικών ή του τρόπου λειτουργίας, ή επέκταση της εγκατάστασης που μπορεί να έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον 7

β) «ουσιαστική μεταβολή»: κάθε μεταβολή της εκμετάλλευσης που κατά τη γνώμη της αρμόδιας αρχής ενδέχεται να έχει αρνητικές και σημαντικές επιπτώσεις στον άνθρωπο ή στο περιβάλλον 7

11. «βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές»: το πλέον αποτελεσματικό και προηγμένο στάδιο εξέλιξης των δραστηριοτήτων και μεθόδων λειτουργίας που αποδεικνύει την πρακτική ικανότητα συγκεκριμένων τεχνικών να συνιστούν καταρχήν τη βάση των οριακών τιμών εκπομπής για την αποφυγή και, όταν αυτό δεν είναι πρακτικά εφαρμόσιμο, τη γενική μείωση των εκπομπών και των επιπτώσεων για το περιβάλλον στο σύνολό του 7

- στις «τεχνικές» περιλαμβάνονται τόσο η τεχνολογία που χρησιμοποιείται όσο και ο τρόπος σχεδιασμού, κατασκευής, συντήρησης, λειτουργίας και παροπλισμού της εγκατάστασης,

- «διαθέσιμες» τεχνικές είναι οι αναπτυχθείσες σε κλίμακα που επιτρέπει την εφαρμογή τους εντός του οικείου βιομηχανικού κλάδου, υπό οικονομικώς και τεχνικώς βιώσιμες συνθήκες, λαμβανομένων υπόψη του κόστους και των πλεονεκτημάτων, ανεξαρτήτως του αν οι ως άνω τεχνικές χρησιμοποιούνται ή παράγονται εντός του οικείου κράτους μέλους, εφόσον εξασφαλίζεται η πρόσβαση του φορέα εκμετάλλευσης σ' αυτές με λογικούς όρους,

- «βέλτιστες» σημαίνει τις πλέον αποτελεσματικές όσον αφορά την επίτευξη υψηλού γενικού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.

Κατά τον προσδιορισμό των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, πρέπει να λαμβάνονται ιδιαίτερα υπόψη τα στοιχεία του παραρτήματος IV 7

12. «φορέας εκμετάλλευσης»: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο εκμεταλλεύεται ή κατέχει την εγκατάσταση, ή, αν αυτό προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία, στο οποίο έχει εκχωρηθεί αποφασιστική οικονομική εξουσία επ' αυτής της τεχνικής λειτουργίας.

Άρθρο 3

Βασικές αρχές των θεμελιωδών υποχρεώσεων του φορέα

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές να ελέγχουν ότι η εγκατάσταση θα λειτουργήσει κατά τρόπον ώστε:

α) να λαμβάνονται όλα τα κατάλληλα προληπτικά αντιρρυπαντικά μέτρα, ιδίως με χρήση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών 7

β) να μην προκαλείται καμία σημαντική ρύπανση 7

γ) να αποφεύγεται η παραγωγή αποβλήτων σύμφωνα με την οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιανουαρίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων (1) ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, να αξιοποιούνται ή, όταν αυτό είναι τεχνικά και οικονομικά αδύνατο, να διατίθενται με τρόπο που να αποφεύγονται ή να μειώνονται οι επιπτώσεις στο περιβάλλον 7

δ) η ενέργεια να χρησιμοποιείται αποτελεσματικά 7

ε) να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα για να προλαμβάνονται τα ατυχήματα και να περιορίζονται οι συνέπειές τους 7

στ) να λαμβάνονται τα αναγκαία μέτρα κατά την οριστική παύση των δραστηριοτήτων ώστε να αποφεύγεται κάθε κίνδυνος ρύπανσης και ο χώρος της εκμετάλλευσης να επανευρίσκει ικανοποιητική μορφή.

Για να συμμορφωθούν προς το άρθρο αυτό, αρκεί τα κράτη μέλη να διαβεβαιώνονται ότι οι αρμόδιες αρχές συνεκτιμούν τις ανωτέρω γενικές αρχές, όταν θέτουν τους όρους χορήγησης αδειών.

Άρθρο 4

Άδειες για νέες εγκαταστάσεις

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι καμία εγκατάσταση δεν λειτουργεί χωρίς άδεια σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται από την οδηγία 88/609/ΕΟΚ, της 24ης Νοεμβρίου 1988, για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης (1).

Άρθρο 5

Όροι χορήγησης άδειας για υφιστάμενες εγκαταστάσεις

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές τους θα επιτύχουν, με τις άδειες που δίδονται σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 8 ή με δέουσα επανεξέταση και ενδεχόμενο εκσυγχρονισμό των όρων αδείας, να λειτουργούν οι υφιστάμενες εγκαταστάσεις σύμφωνα με τις προδιαγραφές των άρθρων 3, 7, 9, 10, 13, 14 πρώτη και δεύτερη περίπτωση και του άρθρου 15 παράγραφος 2 το πολύ οκτώ έτη μετά την έναρξη εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, με την επιφύλαξη άλλων ειδικών κοινοτικών διατάξεων.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εφαρμοσθούν τα άρθρα 1, 2, 11, 12, 14 τρίτη περίπτωση, το άρθρο 15 παράγραφοι 1, 3 και 4, τα άρθρα 16 και 17 και το άρθρο 18 παράγραφος 2, στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις αμέσως μετά την έναρξη εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 6

Αίτηση αδείας

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε η αίτηση αδείας που απευθύνεται στην αρμόδια αρχή να περιλαμβάνει περιγραφή:

- της εγκατάστασης και των δραστηριοτήτων της,

- των πρώτων και βοηθητικών υλών, των ουσιών και της ενέργειας που χρησιμοποιούνται ή παράγονται από την εγκατάσταση,

- των πηγών εκπομπών της εγκατάστασης,

- των συνθηκών του χώρου όπου θα λειτουργήσει η εγκατάσταση,

- της φύσης και των ποσοτήτων των προβλεπόμενων εκπομπών της εγκατάστασης σε κάθε μέσο καθώς και προσδιορισμό των σημαντικών επιπτώσεων των εκπομπών στο περιβάλλον,

- της προβλεπόμενης τεχνολογίας και των άλλων τεχνικών που αποσκοπούν στην πρόληψη των εκπομπών που προέρχονται από την εγκατάσταση ή, εάν αυτό δεν είναι δυνατόν, στη μείωσή τους,

- αν χρειάζεται, των μέτρων πρόληψης και αξιοποίησης των αποβλήτων που παράγει η εγκατάσταση,

- των άλλων μέτρων που προβλέπονται για τη συμμόρφωση με τις βασικές αρχές των ουσιαστικών υποχρεώσεων του φορέα της εκμετάλλευσης που αναφέρονται στο άρθρο 2α,

- των προβλεπόμενων μέτρων παρακολούθησης των εκπομπών στο περιβάλλον.

2. Στις περιπτώσεις που πληροφορίες παρεχόμενες σύμφωνα με τις απαιτήσεις της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, ή έκθεση ασφαλείας συντασσόμενη κατ' εφαρμογή της οδηγίας 82/501/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1982, περί του κινδύνου ατυχημάτων μεγάλης εκτάσεως τον οποίο περικλείουν ορισμένες βιομηχανικές δραστηριότητες (2), ή άλλες πληροφορίες χορηγούμενες βάσει άλλων νομοθετημάτων, ανταποκρίνονται σε κάποια από τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου, οι πληροφορίες αυτές μπορούν να περιλαμβάνονται ή να επισυνάπτονται στην αίτηση.

Άρθρο 7

Ολοκληρωμένη προσέγγιση στην έκδοση αδειών

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τον πλήρη συντονισμό της διαδικασίας και των όρων έκδοσης αδειών όταν σε αυτή μετέχουν πλείονες αρμόδιες αρχές, ώστε να επιτευχθεί αποτελεσματικός και πλήρης συντονισμός των αρχών των αρμοδίων για τη διαδικασία αυτή.

Άρθρο 8

Αποφάσεις

Με την επιφύλαξη άλλων απαιτήσεων εθνικής ή κοινοτικής νομοθεσίας, η αρμόδια αρχή χορηγεί άδεια για την εγκατάσταση η οποία περιλαμβάνει όρους διά των οποίων εξασφαλίζεται ότι η εγκατάσταση πληροί τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας ή, στην αντίθετη περίπτωση, δεν χορηγεί άδεια.

Κάθε χορηγούμενη ή τροποποιημένη άδεια περιλαμβάνει τις προβλεπόμενες στην παρούσα οδηγία πρακτικές λεπτομέρειες για την προστασία του αέρος, των υδάτων και του εδάφους.

Άρθρο 9

Όροι της άδειας

1. Τα κράτη μέλη βεβαιώνονται ότι η άδεια περιλαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα τήρησης των όρων άδειας που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 10 για να εξασφαλίζεται η προστασία της ατμόσφαιρας, του νερού και του εδάφους επιτυγχάνοντας έτσι υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.

2. Σε περίπτωση νέας εγκατάστασης ή ουσιαστικής μεταβολής στην οποία εφαρμόζεται το άρθρο 4 της οδηγίας 85/337/ΕΟΚ, για τη χορήγηση της άδειας πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κάθε κατάλληλη πληροφορία ή συμπέρασμα ληφθέν εκ της εφαρμογής των άρθρων 5, 6 και 7 της προαναφερόμενης οδηγίας.

3. Η άδεια πρέπει να περιλαμβάνει οριακές τιμές εκπομπής για τις ρυπαντικές ουσίες, ιδίως εκείνες του παραρτήματος ΙΙΙ, που αναμένεται να εκπέμπονται από την οικεία εγκατάσταση σε σημαντική ποσότητα αναλόγως της φύσης τους και της δυνατότητας διασποράς της ρύπανσης στο νερό, τον αέρα και το έδαφος. Εφόσον χρειάζεται, η άδεια περιλαμβάνει τις κατάλληλες οδηγίες για την προστασία του εδάφους και των υπόγειων υδάτων και μέτρα για τη διαχείριση των αποβλήτων της εγκατάστασης. Ενδεχομένως, οι οριακές τιμές μπορούν να συμπληρώνονται ή να υποκαθίστανται από ισοδύναμες παραμέτρους ή τεχνικά μέτρα.

Για τις εγκαταστάσεις της παραγράφου 6.6 του παραρτήματος Ι, κατά τον καθορισμό των οριακών τιμών εκπομπής σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο, θα λαμβάνονται υπόψη οι προσαρμοσμένες σε αυτές τις κατηγορίες εγκαταστάσεων πρακτικές μεθοδεύσεις.

4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10, οι αναφερόμενες στην παράγραφο οριακές τιμές εκπομπής ή οι ισοδύναμες παράμετροι και τεχνικά μέτρα βασίζονται στις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, χωρίς να προδιαγράφουν τη χρήση μιας συγκεκριμένης τεχνικής ή τεχνολογίας, και λαμβανομένων υπόψη των τεχνικών χαρακτηριστικών της συγκεκριμένης εγκατάστασης, της γεωγραφικής της θέσης και των τοπικών περιβαλλοντικών συνθηκών. Σε όλες τις περιπτώσεις, οι όροι χορήγησης της άδειας προβλέπουν διατάξεις για την ελαχιστοποίηση της διαμεθοριακής ρύπανσης σε μεγάλη απόσταση και εξασφαλίζουν υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του.

5. Η άδεια περιλαμβάνει κατάλληλες απαιτήσεις παρακολούθησης των απορρίψεων, στις οποίες καθορίζεται η μεθοδολογία και η συχνότητα των μετρήσεων, η διαδικασία αξιολόγησης των μέτρων, καθώς και η υποχρέωση παροχής στην αρμόδια αρχή των αναγκαίων στοιχείων για τον έλεγχο της τήρησης των όρων της άδειας.

Για τις εγκαταστάσεις της παραγράφου 6.6 του παραρτήματος Ι, κατά τη θέσπιση των μέτρων της παρούσας παραγράφου μπορούν να λαμβάνονται υπόψη το κόστος και η ωφέλεια.

6. Η άδεια περιλαμβάνει μέτρα σχετικά με τις μη κανονικές συνθήκες λειτουργίας. Έτσι, όταν κινδυνεύει το περιβάλλον θα υπάρχει κατάλληλη πρόβλεψη για την έναρξη λειτουργίας, τις διαρροές, τις δυσλειτουργίες, τις προσωρινές διακοπές και την οριστική παύση της λειτουργίας.

Η άδεια μπορεί να περιλαμβάνει και προσωρινές παρεκκλίσεις από τις απαιτήσεις της παραγράφου 4, εάν η τήρηση αυτών εντός εξαμήνου εξασφαλίζεται με πρόγραμμα αποκατάστασης εγκρινόμενο από την αρμόδια αρχή, και εάν το σχέδιο μειώνει τη ρύπανση.

7. Η άδεια μπορεί να περιλαμβάνει και άλλους ειδικούς όρους για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, αν το κράτος μέλος ή η αρμόδια αρχή το κρίνουν ενδεδειγμένο.

8. Μη θιγομένης της υποχρεωτικής εφαρμογής της διαδικασίας αδειών, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν ιδιαίτερες απαιτήσεις για συγκεκριμένες κατηγορίες εγκαταστάσεων με γενικούς δεσμευτικούς κανόνες και όχι με τους όρους χορήγησης των αδειών, υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται ολοκληρωμένη προσέγγιση και ισιδύναμο υψηλό επίπεδο προστασίας του εν γένει περιβάλλοντος.

Άρθρο 10

Βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές και ποιοτικά πρότυπα περιβάλλοντος

Εάν ένα ποιοτικό πρότυπο περιβάλλοντος επιβάλλει όρους αυστηρότερους από εκείνους που είναι δυνατόν να επιτευχθούν με τη χρήση των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών, η άδεια επιβάλλει ιδίως πρόσθετους όρους, με την επιφύλαξη άλλων μέτρων που είναι δυνατόν να ληφθούν για την τήρηση των ποιοτικών προτύπων περιβάλλοντος.

Άρθρο 11

Εξέλιξη των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η αρμόδια αρχή να παρακολουθεί ή να ενημερώνεται σχετικά με την εξέλιξη βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών.

Άρθρο 12

Μεταβολές των εγκαταστάσεων εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας εκμετάλλευσης να ενημερώνει την αρμόδια αρχή για κάθε σχεδιαζόμενη μεταβολή της εγκατάστασης, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο α). Κατά περίπτωση, η αρμόδια αρχή αναπροσαρμόζει την άδεια ή τους όρους αυτής.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε καμία ουσιαστική μεταβολή της λειτουργίας της εγκατάστασης, κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 12, η οποία προβλέπεται από το φορέα εκμετάλλευσης, να μην πραγματοποιείται χωρίς άδεια η οποία εκδίδεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. Η αίτηση αδείας και η σχετική απόφαση της αρμόδιας αρχής πρέπει να καλύπτουν τα τμήματα της εγκατάστασης και τα στοιχεία που απαριθμούνται στο άρθρο 6 τα οποία ενδέχεται να θιγούν από τη μεταβολή. Οι σχετικές διατάξεις των άρθρων 3, 6 έως 10 και του άρθρου 15 παράγραφοι 1, 2 και 4 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν.

Άρθρο 13

Επανεξέταση και αναπροσαρμογή των όρων της άδειας εκ μέρους της αρμόδιας αρχής

1. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε οι αρμόδιες αρχές να επανεξετάζουν περιοδικώς και να αναπροσαρμόζουν, ενδεχομένως, τους όρους της άδειας.

2. Η επανεξέταση διενεργείται οπωσδήποτε όταν:

- η ρύπανση από την εγκατάσταση είναι τέτοια ώστε να πρέπει να αναθεωρηθούν οι ισχύουσες οριακές τιμές εκπομπής της άδειας ή να περιληφθούν νέες οριακές τιμές εκπομπής,

- ουσιαστικές μεταβολές των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών επιτρέπουν σημαντική μείωση των εκπομπών χωρίς υπερβολικό κόστος,

- η ασφάλεια εκμετάλλευσης της διεργασίας απαιτεί την εφαρμογή άλλων τεχνικών,

- αυτό επιβάλλεται από νέες κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις.

Άρθρο 14

Τήρηση των όρων της άδειας

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:

- ο φορέας εκμετάλλευσης να τηρεί τους όρους της άδειας στην εγκατάστασή του,

- ο φορέας εκμετάλλευσης να ενημερώνει τακτικά την αρμόδια αρχή για τα αποτελέσματα της παρακολούθησης των απορρίψεων της εγκατάστασης και το συντομότερο δυνατό για κάθε συμβάν ή ατύχημα που επηρεάζει σημαντικά το περιβάλλον,

- οι φορείς εκμετάλλευσης να παρέχουν στους εκπροσώπους της αρμόδιας αρχής κάθε αναγκαία βοήθεια για τη διενέργεια των επιθεωρήσεων της εγκατάστασης, τη δειγματοληψία και τη συλλογή των στοιχείων που απαιτούνται για την εκτέλεση των καθηκόντων τους, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 15

Πρόσβαση στις πληροφορίες και συμμετοχή του κοινού στη διαδικασία χορήγησης της άδειας

1. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1990, σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος για την ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες στον τομέα του περιβάλλοντος (1), τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι οι αιτήσεις αδείας για νέες εγκαταστάσεις ή για ουσιαστικές μεταβολές τίθενται στη διάθεση του κοινού επί κατάλληλο χρονικό διάστημα, ώστε να μπορεί να εκφέρει γνώμη επ' αυτών, πριν η αρμόδια αρχή λάβει σχετική απόφαση.

Η απόφαση αυτή, με ένα τουλάχιστον αντίγραφο της άδειας και κάθε μετέπειτα αναπροσαρμογής της, πρέπει να τίθεται επίσης στη διάθεση του κοινού.

2. Τα αποτελέσματα που διαθέτει η αρμόδια αρχή από την παρακολούθηση των απορρίψεων που απαιτείται σύμφωνα με τους αναφερόμενους στο άρθρο 9 όρους της άδειας πρέπει να τίθενται στη διάθεση του κοινού.

3. Ανά τριετία και βάσει των στοιχείων που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη, η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των κυριότερων εκπομπών και των πηγών τους. Η Επιτροπή ορίζει με τη διαδικασία του άρθρου 19 τη μορφή και τα χαρακτηριστικά στοιχεία που είναι αναγκαία για τη διαβίβαση των πληροφοριών.

Η Επιτροπή δύναται, με την ίδια διαδικασία, να προτείνει τα μέτρα που είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η συγκρισιμότητα και η συμπληρωματικότητα των στοιχείων που αφορούν τις εκπομπές του καταλόγου που προβλέπεται ανωτέρω, με τα στοιχεία άλλων μητρώων και πηγών δεδομένων σχετικά με τις εκπομπές.

4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των περιορισμών που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ.

Άρθρο 16

Ανταλλαγή πληροφοριών

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, εν όψει ανταλλαγής πληροφοριών, τα απαραίτητα μέτρα για να κοινοποιούν στην Επιτροπή ανά τριετία -η πρώτη κοινοποίηση θα γίνει εντός 18 μηνών από την έναρξη εφαρμογής της οδηγίας- τα αντιπροσωπευτικά στοιχεία σχετικά με τις διαθέσιμες οριακές τιμές εκπομπής ανά κατηγορία δραστηριοτήτων του παραρτήματος Ι, και, ενδεχομένως, τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές από τις οποίες προκύπτουν οι τιμές αυτές, σύμφωνα κυρίως με τις διατάξεις του άρθρου 9. Για τις μεταγενέστερες κοινοποιήσεις, οι πληροφορίες αυτές θα συμπληρώνονται σύμφωνα με τις διαδικασίες της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου.

2. Η Επιτροπή διοργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και των ενδιαφερομένων βιομηχανικών κλάδων για τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, τις συναφείς προδιαγραφές ελέγχου και την εξέλιξή τους. Η Επιτροπή δημοσιεύει ανά τριετία τα αποτελέσματα των ανταλλαγών πληροφοριών.

3. Οι εκθέσεις για τη θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και την αποτελεσματικότητά της σε σχέση με άλλα κοινοτικά μέσα προστασίας του περιβάλλοντος συντάσσονται σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 6 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ. Η πρώτη έκθεση καλύπτει την περίοδο τριών ετών από την αναφερόμενη στο άρθρο 21 εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή υποβάλλει την έκθεση αυτή στο Συμβούλιο, την οποία συνοδεύει, εάν χρειασθεί, με προτάσεις.

4. Τα κράτη μέλη ιδρύουν ή ορίζουν την ή τις αρχές στις οποίες ανατίθεται η ανταλλαγή πληροφοριών δυνάμει των παραγράφων 1, 2 και 3, και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

Άρθρο 17

Διασυνοριακές επιπτώσεις

1. Όταν ένα κράτος μέλος διαπιστώνει ότι η λειτουργία μιας εγκατάστασης ενδέχεται να έχει αρνητικές σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον ενός άλλου κράτους μέλους, ή όταν το ζητά ένα κράτος μέλος το οποίο διατρέχει μεγάλο κίνδυνο να θιγεί σοβαρά, το κράτος μέλος όπου υποβάλλεται η αίτηση άδειας σύμφωνα με το άρθρο 4 ή το άρθρο 12 παράγραφος 2, διαβιβάζει τις πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 6 στο άλλο κράτος μέλος ταυτόχρονα με την κοινοποίηση και στους υπηκόους του. Οι πληροφορίες αυτές χρησιμεύουν ως βάση για τις τυχόν αναγκαίες διαβουλεύσεις στο πλαίσιο των διμερών σχέσεων μεταξύ δύο κρατών μελών, με αμοιβαιότητα και ισότητα.

2. Στο πλαίσιο των διμερών σχέσεών τους, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι αιτήσεις να καθίστανται προσιτές επί κατάλληλο χρονικό διάστημα, και στο κοινό του κράτους μέλους το οποίο ενδέχεται να θιγεί, ώστε το κοινό να μπορέσει να διατυπώσει τα σχόλιά του πριν η αρμόδια αρχή λάβει τη σχετική απόφαση.

Άρθρο 18

Κοινοτικές οριακές τιμές εκπομπής

1. Το Συμβούλιο καθορίζει, βάσει προτάσεως της Επιτροπής, και σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπει η συνθήκη, οριακές τιμές εκπομπής για τις κατηγορίες εγκαταστάσεων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι και τις ρυπαντικές ουσίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ, για τις οποίες κρίνεται αναγκαία η ανάληψη κοινοτικής δράσης, βάσει ιδίως της αναταλλαγής πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 16.

2. Ελλείψει κοινοτικών οριακών τιμών εκπομπής θεσπιζομένων κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, οι κατάλληλες οριακές τιμές εκπομπής, όπως καθορίζονται στις οδηγίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ και στις άλλες κοινοτικές ρυθμίσεις, εφαρμόζονται στις εγκαταστάσεις που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι ως ελάχιστες οριακές τιμές εκπομπής, δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

Για την ταφή απορριμμάτων που αναφέρονται στις παραγράφους 5.1 και 5.5 του παραρτήματος Ι, οι εφαρμοστέες τεχνικές προδιαγραφές ορίζονται τηρουμένης της οδηγίας 95/. . ./ΕΚ του Συμβουλίου (1) για την ταφή απορριμμάτων.

Άρθρο 19

Διαδικασία της επιτροπής του άρθρου 15 παράγραφος 3

Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Αποφασίζει με την ειδική πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην Επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.

Όταν τα σχεδιαζόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής, ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Εάν το Συμβούλιο δεν αποφασίσει εντός τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της πρότασης, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.

Άρθρο 20

Μεταβατικές διατάξεις

1. Οι διατάξεις της οδηγίας 84/360/ΕΟΚ, οι διατάξεις των άρθρων 3 και 5 του άρθρου 6 παράγραφος 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 2 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ καθώς και οι κατάλληλες διατάξεις σχετικά με τα συστήματα χορήγησης άδειας των αναφερομένων στο παράρτημα ΙΙ οδηγιών, υπό την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στην οδηγία 88/609/ΕΟΚ, εφαρμόζονται στις υφιστάμενες εγκαταστάσεις οι οποίες εμπίπτουν στις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα Ι εφόσον δεν έχουν ληφθεί από τις αρμόδιες αρχές τα αναγκαία μέτρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 5 της παρούσας οδηγίας.

2. Οι κατάλληλες διατάξεις σχετικά με τα συστήματα χορήγησης άδειας των οδηγιών που αναφέρονται στην προηγούμενη παράγραφο δεν εφαρμόζονται πλέον στις νέες εγκαταστάσεις που εμπίπτουν στις αναφερόμενες στο παράρτημα Ι δραστηριότητες κατά την ημερομηνία θέσης σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

3. Η οδηγία 84/360/ΕΟΚ καταργείται έντεκα έτη μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.

Από τη στιγμή που έχουν ληφθεί έναντι μιας εγκατάστασης τα προβλεπόμενα στα άρθρα 4, 5 ή 12 μέτρα, η προβλεπόμενη στο άρθρο 6 παράγραφος 3 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ εξαίρεση δεν εφαρμόζεται πλέον στις εγκαταστάσεις που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία.

Το Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, θα τροποποιήσει, εφόσον είναι αναγκαίο, τις κατάλληλες διατάξεις των αναφερομένων στο παράρτημα ΙΙ οδηγιών για να τις προσαρμόσει στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας πριν την ημερομηνία κατάργησης της οδηγίας 84/360/ΕΟΚ, σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο.

Άρθρο 21

Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία το αργότερο τρία έτη μετά τη θέση της σε εφαρμογή και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 22

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την 20ή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 23

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

. . .

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. C 311 της 17. 11. 1993, σ. 6 και ΕΕ αριθ. C 165 της 1. 7. 1995, σ. 9.

(2) ΕΕ αριθ. C 195 της 18. 7. 1995, σ. 54.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1994 (ΕΕ αριθ. C 18 της 23. 1. 1995, σ. 96). Κοινή θέση του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1995 (δεν δημοσιεύδηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα), και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της . . . (δεν δημοσιεύδηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. C 138 της 17. 5. 1993, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 188 της 16. 7. 1984, σ. 20. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 48).

(6) ΕΕ αριθ. L 129 της 18. 5. 1976, σ. 23. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ.

(1) ΕΕ αριθ. L 175 της 5. 7. 1985, σ. 40.

(1) Οδηγία 80/836/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1980, περί τροποποιήσεως των οδηγιών για τον καθορισμό των βασικών κανόνων προστασίας της υγείας του πληθυσμού και των εργαζομένων από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες ραδιενεργών ουσιών (ΕΕ αριθ. L 246 της 17. 9. 1980, σ. 1). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 84/467/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 265 της 5. 10. 1984, σ. 4).

(2) Οδηγία 90/219/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την περιορισμένη χρήση γενετικώς τροποποιημένων μικροοργανισμών (ΕΕ αριθ. L 117 της 8. 5. 1990, σ. 1). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/51/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. Λ 297 της 18. 11. 1994, σ. 29).

(3) Οδηγία 90/220/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 1990, για την σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών στο περιβάλλον (ΕΕ αριθ. L 117 της 8. 5. 1990, σ. 15). Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/15/ΕΚ της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 103 της 22. 4. 1994, σ. 20).

(1) ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 39. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 48).

(1) ΕΕ αριθ. L 336 της 7. 12. 1988, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 90/656/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 353 της 17. 12. 1990, σ. 59).

(2) ΕΕ αριθ. L 230 της 5. 8. 1982, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 48).

(1) ΕΕ αριθ. L 158 της 23. 6. 1990, σ. 56.

(1) Δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 1

1. Η παρούσα οδηγία δεν αφορά τις εγκαταστάσεις ή τμήματα εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται για την έρευνα, την ανάπτυξη και την πειραματική δοκιμή νέων προϊόντων και βιομηχανικών μεθόδων.

2. Οι αναφερόμενες παρακάτω οριακές τιμές αναφέρονται κατά κανόνα σε παραγωγική δυναμικότητα ή σε αποδόσεις. Εάν ο ίδιος φορέας λειτουργίας ασκεί πολλές δραστηριότητες της ίδιας κατηγορίας στην αυτή εγκατάσταση ή στον ίδιο χώρο, οι δυναμικότητες των δραστηριοτήτων αυτών αθροίζονται.

1. Βιομηχανίες ενεργειακών δραστηριοτήτων

1.1. Εγκαταστάσεις καύσης με θερμική ισχύ καύσης μεγαλύτερη των 50 MW (*).

1.2. Διϋλιστήρια πετρελαίου και αερίου.

1.3. Εγκαταστάσεις οπτανθρακοποίησης.

1.4. Εγκαταστάσεις αεροποίησης και υγροποίησης του άνθρακα.

2. Παραγωγή και μεταποίηση μετάλλων

2.1. Εγκαταστάσεις φρύξης ή επίτηξης μεταλλεύματος, συμπεριλαμβανομένου του θειούχου μεταλλεύματος.

2.2. Εγκαταστάσεις παραγωγής χυτοσιδήρου ή χάλυβα (πρωτογενούς ή δευτερογενούς), συμπεριλαμβανομένων των χυτηρίων συνεχούς χύτευσης ωριαίας δυναμικότητας άνω των 2,5 τόνων.

2.3. Εγκαταστάσεις επεξεργασίας σιδηρούχων μετάλλων:

α) με έλασμα εν θερμώ, ωριαίας δυναμικότητας άνω των 20 τόνων ακατέργαστου χάλυβα 7

β) με σφυρηλάτηση με σφύρες κρουστικής ενέργειας άνω των 50 kj ανά σφύρα και όταν η χρησιμοποιούμενη θερμική ισχύς υπερβαίνει τα 20 MW 7

γ) με επίθεση προστατευτικού στρώματος τηγμένου μετάλλου, με δυναμικότητα κατεργασίας άνω των δύο τόνων ακατέργαστου χάλυβα ανά ώρα.

2.4. Χυτήρια σιδηρούχων μετάλλων με δυναμικότητα παραγωγής άνω των 20 τόνων ημερησίως.

2.5. Εγκαταστάσεις:

α) παραγωγής ακατέργαστων μη σιδηρούχων μετάλλων από μεταλλεύματα, συγκεντρώματα ή δευτερογενείς πρώτες ύλες, με μεταλλουργικές, χημικές ή ηλεκτρολυτικές διεργασίες 7

β) τήξης μη σιδηρούχων μετάλλων και κραμάτων, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων ανάκτησης (εξευγενισμός, χύτευση), τηκτικής δυναμικότητας άνω των τεσσάρων τόνων για το μόλυβδο και το κάδμιο ή 20 τόνων για όλα τα άλλα μέταλλα ημερησίως.

2.6. Εγκαταστάσεις επιφανειακής επεξεργασίας μετάλλων και πλαστικών υλικών με ηλεκτρολυτικές ή χημικές διεργασίες, εφόσον ο όγκος των κάδων που χρησιμοποιούνται για την κατεργασία υπερβαίνει τα 30 m³.

3. Βιομηχανία ορυκτών προϊόντων

3.1. Εγκαταστάσεις παραγωγής κλίνκερ (τσιμέντου) σε περιστροφικούς κλιβάνους, με ημερήσια δυναμικότητα παραγωγής άνω των 500 τόνων, ή ασβέστου σε περιστροφικούς κλιβάνους με ημερήσια παραγωγική δυναμικότητα άνω των 50 τόνων, ή σε άλλου είδους κλιβάνους με ημερήσια παραγωγική δυναμικότητα άνω των 50 τόνων.

3.2. Εγκαταστάσεις παραγωγής αμιάντου και κατασκευής προϊόντων με βάση τον αμίαντο.

3.3. Εγκαταστάσεις παραγωγής γυαλιού, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων παραγωγής ινών γυαλιού, με ημερήσια τηκτική δυναμικότητα άνω των 20 τόνων.

3.4. Εγκαταστάσεις τήξης ορυκτών υλών, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων παραγωγής ινών από ορυκτές ύλες, με ημερήσια τηκτική δυναμικότητα άνω των 20 τόνων.

3.5. Εγκαταστάσεις παραγωγής κεραμικών ειδών με ψήσιμο, ιδίως δε κεραμιδιών, τούβλων, πυρίμαχων πλίνθων, πλακιδίων, ψευδοπορσελάνης ή πορσελάνης, με ημερήσια παραγωγική δυναμικότητα άνω των 75 τόνων ή/και με δυναμικότητα κλιβάνου άνω των 4 m³ και πυκνότητα φορτίου άνω των 300 kg/m³.

4. Χημική βιομηχανία

Η κατά την έννοια των κατηγοριών δραστηριοτήτων του κεφαλαίου 4 παραγωγή υποδηλώνει την παραγωγή, σε βιομηχανική κλίμακα και με χημική μετατροπή, των υλών ή ομάδων υλών που αναφέρονται στις παραγράφους 4.1 έως 4.6.

4.1. Χημικές εγκαταστάσεις για την παραγωγή βασικών χημικών οργανικών προϊόντων, όπως:

α) απλών υδρογονανθράκων, (γραμμικών ή κυκλικών, κεκορεσμένων ή ακόρεστων, αλειφατικών ή αρωματικών) 7

β) οξυγονούχων υδρογονανθράκων, ιδίως δε αλκοολών, αλδεϋδών, κετονών, καρβοξυλικών οξέων, εστέρων, οξικών ενώσεων, αιθέρων, υπεροξειδίων, εποξικών ρητινών 7

γ) θειούχων υδρογονανθράκων 7

δ) αζωτούχων υδρογονανθράκων, ιδίως δε αμινών, αμιδίων, νιτρωμένων, νιτρωδών ή νιτρικών ενώσεων, νιτριλίων, κυανικών και ισοκυανικών ενώσεων 7

ε) φωσφορούχων υδρογονανθράκων 7

στ) αλογονούχων υδρογονανθράκων 7

η) βασικών πλαστικών υλών, (πολυμερών, συνθετικών ινών, ινών με βάση την κυτταρίνη) 7

ι) συνθετικού καουτσούκ 7

ια) χρωμάτων και χρωστικών υλικών 7

ιβ) απορρυπαντικών και τασιενεργών ουσιών.

4.2. Χημικές εγκαταστάσεις παραγωγής βασικών ανόργανων χημικών προϊόντων, όπως:

α) αερίων, όπως αμμωνίας, χλωρίου ή υδροχλωρίου, φθορίου ή υδροφθορίου, οξειδίων του άνθρακα, θειικών ενώσεων, οξειδίων του αζώτου, υδρογόνου, διοξειδίου του θείου, διχλωριούχου καρβονυλίου 7

β) οξέων, όπως χρωμακού, υδροφθορικού, φωσφορικού, νιτρικού, υδροχλωρικού, θειικού, ατμίζοντος θειικού και άλλων θειούχων οξέων 7

γ) βάσεων, ιδίως δε υδροξειδίου του αμμωνίου, υδροξειδίου του καλίου, υδροξειδίου του νατρίου 7

δ) αλάτων, όπως χλωριούχου αμμωνίου, χλωρικού καλίου, ανθρακικού καλίου, ανθρακικού νατρίου, υπερβορικών αλάτων, νιτρικού αργύρου 7

ε) αμετάλλων, μεταλλοξειδίων ή άλλων ανόργανων ενώσεων, όπως ανθρακασβεστίου, πυριτίου, ανθρακοπυριτίου.

4.3. Χημικές εγκαταστάσεις παραγωγής φωσφορούχων, αζωτούχων ή καλιούχων λιπασμάτων (απλών ή σύνθετων).

4.4. Χημικές εγκαταστάσεις παραγωγής βασικών φυτοϋγειονομικών προϊόντων και βιοκτόνων.

4.5. Χημικές εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούν χημική ή βιολογική διεργασία για την παρασκευή βασικών φαρμακευτικών προϊόντων.

4.6. Χημικές εγκαταστάσεις παραγωγής εκρηκτικών υλών.

5. Διαχείριση των αποβλήτων

Με την επιφύλαξη του άρθρου 11 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ και του άρθρου 3 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα (1):

5.1. Εγκαταστάσεις για την εξάλειψη ή την αξιοποίηση των επικίνδυνων αποβλήτων που αναφέρονται στον κανονισμό του άρθρου 1.4 της οδηγίας 91/689/ΕΟΚ, όπως ορίζονται στα παραρτήματα II Α και II Β (ενέργειες R1, R5, R6, R8 και R9) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ και στην οδηγία 75/439/ΕΟΚ (1), ημερήσιας δυναμικότητας άνω των δέκα τόνων.

5.2. Εγκαταστάσεις καύσης αστικών αποβλήτων, όπως ορίζονται στην οδηγία 89/369/ΕΟΚ, της 8ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων (2) και στην οδηγία 89/429/ΕΟΚ, της 21ης Ιουνίου 1989, σχετικά με τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων (3), με ωριαία δυναμικότητα άνω των τριών τόνων.

5.3. Εγκαταστάσεις για την εξάλειψη ακίνδυνων αποβλήτων, όπως ορίζονται στο παράρτημα II Α της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, στα κεφάλαια D8, D9, με ημερήσια δυναμικότητα άνω των 50 τόνων.

5.4. Χώροι ταφής που δέχονται άνω των δέκα τόνων ημερησίως ή ολικής χωρητικότητας άνω των 25 000 τόνων, όπως ορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο β) της οδηγίας . . ./. . ./ΕΚ για την ταφή των απορριμμάτων, εκτός από τους χώρους που αναφέρονται στο άρθρο 3.3.α) της οδηγίας αυτής και τους χώρους ταφής αδρανών απορριμμάτων.

6. Άλλες δραστηριότητες

6.1. Βιομηχανικές εγκαταστάσεις:

α) παραγωγής χαρτοπολτού από ξύλο ή άλλα ινώδη υλικά 7

β) παραγωγής χαρτιού και χαρτονιού με ημερήσια παραγωγική δυναμικότητα άνω των 20 τόνων.

6.2. Εγκαταστάσεις προεπεξεργασίας (δραστηριότητες πλύσης, λεύκανσης, μερσερισμού) ή βαφής ινών ή υφασμάτων, με ημερήσια δυναμικότητα επεξεργασίας άνω των δέκα τόνων.

6.3. Εγκαταστάσεις δέψης δερμάτων εφόσον η ημερήσια δυναμικότητα κατεργασίας υπερβαίνει τους δώδεκα τόνους τελικών προϊόντων.

6.4. α) σφαγεία με ημερήσια δυναμικότητα παραγωγής σφαγίων άνω των 50 τόνων 7

β) επεξεργασία και μεταποίηση για την παραγωγή προϊόντων διατροφής από:

- ζωική πρώτη ύλη (εκτός του γάλακτος) με ημερήσια δυναμικότητα παραγωγής τελικών προϊόντων άνω των 75 τόνων,

- φυτική πρώτη ύλη, ημερήσιας δυναμικότητας παραγωγής τελικών προϊόντων άνω των 300 τόνων (μέση τριμηνιαία τιμή) 7

γ) επεξεργασία και μεταποίηση του γάλακτος, όταν η ποσότητα του λαμβανομένου γάλακτος υπερβαίνει τους 200 τόνων ημερησίως (μέση ετήσια τιμή).

6.5. Εγκαταστάσεις για την εξάλειψη ή την αξιοποίηση σφαγίων και ζωικών απορριμμάτων με ημερήσια δυναμικότητα επεξεργασίας ανώτερη των δέκα τόνων.

6.6. Εγκαταστάσεις εντατικής εκτροφής πουλερικών και χοίρων οι οποίες διαθέτουν πάνω από:

α) 40 000 θέσεις για πουλερικά 7

β) 2 000 θέσεις για χοίρους παραγωγής (άνω των 30 kg) ή

γ) 750 θέσεις για χοιρομητέρες.

6.7. Εγκαταστάσεις επεξεργασίας της επιφάνειας υλών, αντικειμένων ή προϊόντων με τη χρησιμοποίηση οργανικών διαλυτών, ιδίως για τις εργασίες προετοιμασίας, εκτύπωσης, επίστρωσης, καθαρισμού των λιπών, αδιαβροχοποίησης, κολλαρίσματος, βαφής, καθαρισμού ή διαβροχής, με δυναμικότητα κατανάλωσης άνω των 150 kg διαλύτη ανά ώρα ή άνω των 200 τόνων ανά έτος.

6.8. Εγκαταστάσεις για την παραγωγή άνθρακα (σκληρός άνθρακας) ή ηλεκτρογραφίτη με καύση ή γραφιτοποίηση.

(*) Οι ουσιαστικές απαιτήσεις της οδηγίας 88/609/ΕΟΚ για τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις εξακολουθούν να ισχύουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003.

(1) ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 20. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 94/31/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 168 της 2. 7. 1994, σ. 28).

(1) ΕΕ αριθ. L 194 της 25. 7. 1975, σ. 23. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 377 της 31. 12. 1991, σ. 48).

(2) ΕΕ αριθ. L 163 της 14. 6. 1989, σ. 32.

(3) ΕΕ αριθ. L 203 της 15. 7. 1989, σ. 50.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΟΔΗΓΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 18 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΚΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 20

1. Οδηγία 87/217/ΕΟΚ σχετικά με την πρόληψη και τη μείωση της ρύπανσης του περιβάλλοντος από τον αμίαντο.

2. Οδηγία 82/176/ΕΟΚ περί των οριακών τιμών και των ποιοτικών στόχων για τις απορρίψεις υδραργύρου από το βιομηχανικό τομέα της ηλεκτρολύσεως των χλωριούχων αλάτων αλκαλίων.

3. Οδηγία 83/513/ΕΟΚ για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις καδμίου.

4. Οδηγία 84/156/ΕΟΚ για τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους όσον αφορά τις απορρίψεις υδραργύρου σε τομείς άλλους εκτός του τομέα της ηλεκτρολύσεως των χλωριούχων αλάτων των αλκαλίων.

5. Οδηγία 84/491/ΕΟΚ σχετικά με τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις εξαχλωροκυκλοεξανίου.

6. Οδηγία 86/280/ΕΟΚ σχετικά με τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για τις απορρίψεις ορισμένων επικινδύνων ουσιών που υπάγονται στον κατάλογο I του παραρτήματος της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ, όπως εν συνεχεία τροποποιήθηκε από τις οδηγίες 88/347/ΕΟΚ και 90/415/ΕΟΚ για την τροποποίηση του παραρτήματος II της οδηγίας 86/280/ΕΟΚ.

7. Οδηγία 89/369/ΕΟΚ σχετικά με την πρόληψη της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων.

8. Οδηγία 89/429/ΕΟΚ σχετικά με τη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που προκαλείται από τις νέες εγκαταστάσεις καύσης αστικών απορριμμάτων.

9. Οδηγία 94/27/ΕΟΚ για την καύση επικίνδυνων απορριμμάτων.

10. Οδηγία 92/112/ΕΟΚ για τον καθορισμό των διαδικασιών εναρμόνισης των προγραμμάτων περιορισμού της ρύπανσης που προκαλούν τα απόβλητα της βιομηχανίας διοξειδίου του τιτανίου.

11. Οδηγία 88/609/ΕΟΚ για τον περιορισμό των εκπομπών στην ατμόσφαιρα ορισμένων ρύπων από μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/66/ΕΚ.

12. Οδηγία 76/464/ΕΟΚ περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας.

13. Οδηγία 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ.

14. Οδηγία 75/439/ΕΟΚ περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων.

15. Οδηγία 78/319/ΕΟΚ περί των τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων.

16. Οδηγία 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα.

17. Οδηγία 96/. . ./ΕΚ για την ταφή των απορριμμάτων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΕΡΩΝ ΡΥΠΟΓΟΝΩΝ ΟΥΣΙΩΝ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ ΥΠΟΨΗ, ΕΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑΛΛΗΛΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΟΡΙΑΚΩΝ ΤΙΜΩΝ ΕΚΠΟΜΠΗΣ

ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

1. Διοξείδιο του θείου και άλλες ενώσεις του θείου.

2. Οξείδια του αζώτου και άλλες ενώσεις του αζώτου.

3. Μονοξείδιο του άνθρακα.

4. Πτητικές οργανικές ενώσεις.

5. Μέταλλα και ενώσεις τους.

6. Σκόνη.

7. Αμίαντος (σωματίδια εν αιωρήσει και ίνες).

8. Χλώριο και ενώσεις του χλωρίου.

9. Φθόριο και ενώσεις του φθορίου.

10. Αρσενικό και ενώσεις του αρσενικού.

11. Κυανιούχες ενώσεις.

12. Ουσίες και παρασκευάσματα που έχουν αποδεδειγμένα ιδιότητες καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες, ή ικανές να βλάψουν την αναπαραγωγή μέσω της ατμόσφαιρας.

13. Πολυχλωροδιβενζοδιοξίνη και πολυχλωροδιβενζοφουράνια.

ΝΕΡΟ

1. Αλογονωμένες οργανικές ενώσεις και ουσίες από τις οποίες δύνανται να προκύψουν αναλόγου είδους ενώσεις μέσα στο υδάτινο περιβάλλον.

2. Οργανοφωσφορικές ενώσεις.

3. Οργανοκασσιτερικές ενώσεις.

4. Ουσίες και παρασκευάσματα που έχουν αποδεδειγμένα ιδιότητες καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες ή ικανές να βλάψουν την αναπαραγωγή στο υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού.

5. Ανθεκτικοί υδρογονάνθρακες και ανθεκτικές και βιοσυσωρευόμενες τοξικές οργανικές ουσίες.

6. Κυανιούχες ενώσεις.

7. Μέταλλα και οι ενώσεις τους.

8. Αρσενικό και οι ενώσεις του.

9. Βιοκτόνα και φυτοϋγειονομικά προϊόντα.

10. Αιωρούμενες ουσίες.

11. Ουσίες που συμβάλλουν στον ευτροφισμό (ιδίως νιτρικά και φωσφορικά άλατα).

12. Ουσίες που έχουν αρνητική επίδραση στον ισολογισμό του οξυγόνου (και που μετρούνται με παραμέτρους όπως DBO, DCO).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

Στοιχεία που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη εν γένει ή σε συγκεκριμένες περιπτώσεις κατά τον καθορισμό των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών που ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 11, λαμβανομένων υπόψη του κόστους και του οφέλους που μπορούν να προκύψουν από μια πράξη και των αρχών της πρόνοιας και της προληπτικής δράσης.

1. Η χρησιμοποίηση τεχνικών που παράγουν λίγα απόβλητα.

2. Η χρησιμοποίηση λιγότερο επικίνδυνων ουσιών.

3. Η εξέλιξη των τεχνικών ανάκτησης και ανακύκλωσης των ουσιών που εκπέμπονται και χρησιμοποιούνται κατά τη διεργασία και, ενδεχομένως, των αποβλήτων.

4. Οι συγκρίσιμες διεργασίες, εξοπλισμοί ή τρόποι λειτουργίας που έχουν δοκιμαστεί επιτυχώς σε βιομηχανική κλίμακα.

5. Η τεχνική πρόοδος και η εξέλιξη των επιστημονικών γνώσεων.

6. Η φύση, οι επιπτώσεις και ο όγκος των συγκεκριμένων εκπομπών.

7. Οι ημερομηνίες έναρξης λειτουργίας των νέων ή υφιστάμενων εγκαταστάσεων.

8. Ο χρόνος που απαιτεί η εγκαθίδρυση μιας βέλτιστης διαθέσιμης τεχνικής.

9. Η κατανάλωση και η φύση των πρώτων υλών (συμπεριλαμβανομένου του νερού) και η αποτελεσματική χρήση της ενέργειας.

10. Η ανάγκη πρόληψης ή μείωσης στο ελάχιστο δυνατό των γενικών επιπτώσεων των εκπομπών και των κινδύνων για το περιβάλλον.

11. Η ανάγκη πρόληψης των ατυχημάτων και μείωσης των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον.

12. Οι πληροφορίες που δημοσιεύει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 16 παράγραφος 2 ή που δημοσιεύουν διεθνείς οργανισμοί.

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο, στις 30 Σεπτεμβρίου 1993 (1), πρόταση οδηγίας με βάση το άρθρο 130 Σ παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης.

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε τη γνώμη του, σε πρώτη ανάγνωση, στις 14 Δεκεμβρίου 1994 (2), ενώ η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσε τη δική της γνώμη στις 27 Απριλίου 1994 (3).

3. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη της τις γνώμες αυτές, διαβίβασε στο Συμβούλιο, στις 16 Μαΐου 1995, τροποποιημένη πρόταση (4).

4. Το Συμβούλιο κατέληξε σε συμφωνία στις 22 Ιουνίου 1995 και ενέκρινε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 189 Γ της συνθήκης, στις 27 Νοεμβρίου 1995.

II. ΣΤΟΧΟΣ

Το σχέδιο αποσκοπεί στην ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης που προκαλούν οι βιομηχανικές δραστηριότητες του παραρτήματος I και την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του, εισάγοντας, μέσω μιας προσέγγισης που περιλαμβάνει τους διαφόρους τύπους περιβάλλοντος (ατμόσφαιρα, νερό, έδαφος), μια διαδικασία χορήγησης αδειών για τις εν λόγω εγκαταστάσεις.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

Α. Γενικές παρατηρήσεις

Δεδομένου ότι πρόκειται περί οδηγίας που εισάγει για πρώτη φορά ολοκληρωμένη προσέγγιση στη διαδικασία χορήγησης αδειών εκμετάλλευσης όσον αφορά ένα ευρύ φάσμα βιομηχανικών εγκαταστάσεων όπως αυτό που αναφέρεται στο άρθρο 1 του διατακτικού και ορίζεται στο παράρτημα I, το Συμβούλιο έκρινε ότι επιβάλλεται να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του. Έκρινε συνεπώς σκόπιμο, λόγω της νομικής βάσης, να απαιτείται στα πλαίσια της διαδικασίας αυτής ένας ελάχιστος αριθμός δεδομένων, σύμφωνα με περισσότερο ή λιγότερο αυστηρά κριτήρια, ανάλογα με την περίπτωση. Εισήγαγε μηχανισμούς οι οποίοι θα πρέπει να συμβάλουν, μακροπρόθεσμα και βαθμιαία, στη μείωση των τεχνολογικών διαφορών στην Κοινότητα. Αφού αξιοποιηθεί καταρχάς το κοινό πλαίσιο το οποίο συνιστά ο ορισμός των βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών (ΒΔΤ), για να χρησιμοποιηθούν ιδίως εν συνεχεία οι ανταλλαγές πληροφοριών, για αυτές της ΒΔΤ, και αντιπροσωπευτικών δεδομένων όσον αφορά τις οριακές τιμές εκπομπής καθώς και η δημοσίευση καταλόγου των κυριότερων εκπομπών και των πηγών τους, προβλέπεται να καθορισθούν κοινοτικές οριακές τιμές εκπομπής, σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζονται στη συνθήκη και εφόσον έχει διαπιστωθεί σχετική ανάγκη.

Το σχέδιο οδηγίας αποσκοπεί στην υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης και αφήνει στα κράτη μέλη τα μέσα εφαρμογής, όπως η οργάνωση των αρμόδιων αρχών, ο αριθμός των αποφάσεων που θα αποτελούν την ολοκληρωμένη άδεια και, καταρχήν, ο καθορισμός των οριακών τιμών εκπομπής.

Το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη του τα ανωτέρω, ήταν σε θέση να περιλάβει, αυτούσιες, εν μέρει ή κατ' ουσίαν και ενίοτε σε άλλα σημεία της οδηγίας, τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου:

- τις οποίες είχε δεχθεί η Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση, εκτός των τροπολογιών 15, 26, 27, 35, 36, 40, 41, 43, 47, 54 και 55,

- τις οποίες είχε απορρίψει η Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση: 4, 5, 11, 13, 14, 18, 23, 24, 30, 31, 37, 45, 46.

Β. Ειδικές παρατηρήσεις

[Προκειμένου να διευκολυνθεί η συνδυασμένη ανάγνωση των δύο κειμένων, οι τίτλοι που ακολουθούν παραπέμπουν στην τροποποιημένη πρόταση (με μαύρα στοιχεία), ενώ οι παρατηρήσεις παραπέμπουν στα κείμενα της κοινής θέσης (με κοινά στοιχεία).]

Το Συμβούλιο επέφερε στην τροποποιημένη πρόταση τις κατωτέρω τροποποιήσεις οι οποίες έγιναν δεκτές από την Επιτροπή.

Άρθρο 1

Το άρθρο 1 αφορά το γενικό στόχο και το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Προκειμένου να τονισθεί η ολοκληρωμένη προσέγγιση που προωθείται με την οδηγία αυτή, ο στόχος περιλαμβάνει επίσης την ιδέα της ολοκληρωμένης πρόληψης και ελέγχου της ρύπανσης. Επιπλέον αναφέρει σαφώς τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για τα απόβλητα. Όπως είχε ζητήσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (τροπολογία 7), το πεδίο εφαρμογής περιορίζεται στις εγκαταστάσεις του παραρτήματος I.

Άρθρο 2

Ο ορισμός των «ουσιών» (άρθρο 2 παράγραφος 1) καλύπτει τώρα και τα «παρασκευάσματα», εφόσον αναφέρονται οι ενώσεις χημικών στοιχείων. Τα τελικά προϊόντα δεν εξαιρούνται πλέον (τροπολογία 8), ενώ οι ραδιενεργές ουσίες και οι γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί εξαιρούνται εφόσον καλύπτονται από τις οδηγίες 90/836/Ευρατόμ και 90/219/ΕΟΚ και 90/220/ΕΟΚ αντιστοίχως. Το στοιχείο «κραδασμοί» περιλαμβάνεται στους ορισμούς της «ρύπανσης» και της «εκπομπής» (τροπολογίες 9 και 10), ενώ στον τελευταίο αυτό ορισμό περιλαμβάνεται επίσης η έννοια «άμεση ή έμμεση απόρριψη» ώστε να συγχωνευθούν τα παλαιά στοιχεία α) και β). Για τεχνικούς λόγους, το Συμβούλιο δεν περιέλαβε την έννοια «φως» στην κοινή θέση.

Η τροπολογία 11 περιλαμβάνεται στον ορισμό της «άδειας» (άρθρο 2 σημείο 9) όπου διευκρινίζεται ότι η άδεια μπορεί να καλύπτει μία ή περισσότερες εγκαταστάσεις ή τμήματα εγκαταστάσεων στον ίδιο τόπο.

Όσον αφορά την τροπολογία 12, το Συμβούλιο έκρινε ότι ήταν προτιμότερο να επαναδιατυπωθεί ο ορισμός της «ουσιαστικής μεταβολής» της αρχικής πρότασης κατά τρόπο ώστε οποιαδήποτε «μεταβολή της εκμετάλλευσης» [άρθρο 2 σημείο 10 στοιχείο α)] που μπορεί να έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον να γνωστοποιείται στις αρμόδιες αρχές (βλέπε άρθρο 12). Οι εν λόγω αρχές θα κρίνουν κατά πόσον πρόκειται για «ουσιαστική μεταβολή» [στοιχείο β)] για την οποία, εάν έχει αρνητικές και σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, πρέπει να κινηθεί η «εκτενής» διαδικασία χορήγησης άδειας (βλέπε άρθρο 12 παράγραφος 2). Το Συμβούλιο έκρινε σκόπιμο να επαναδιατυπώσει σαφέστερα τους ορισμούς αυτούς προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι ορισμένες υφιστάμενες εγκαταστάσεις που δεν διαθέτουν ακόμη άδεια θα μπορέσουν να συμμορφωθούν προς τι διατάξεις της οδηγίας μέσω «ουσιαστικής μεταβολής».

Το Συμβούλιο δέχθηκε τις τροπολογίες 13 και 14 για τον ορισμό των «βέλτιστων διαθέσιμων τεχνικών» (άρθρο 2 σημείο 11). Η τροπολογία 13 περιλαμβάνεται κατά το πρώτο τμήμα της στο άρθρο 9 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο και κατά το δεύτερο τμήμα της στο παράρτημα IV σημείο 4. Η τροπολογία 14 ενσωματώθηκε επί λέξει της έννοιας «βέλτιστες». Η σχετική έννοια (όφελος και κόστος) μεταφέρθηκε πάντως στο εισαγωγικό τμήμα του παραρτήματος IV και στον ορισμό του όρου «διαθέσιμες», όπου αναπτύσσεται η έννοια του «οικονομικώς βιώσιμου».

Η τροπολογία 15 δεν έγινε δεκτή από το Συμβούλιο. Εκφράζεται ωστόσο εν μέρει σε διάφορα άλλα σημεία της οδηγίας: το άρθρο 4, το σημείο 1.1 του παραρτήματος I, το τέλος του άρθρου 5 παράγραφος 1 και το άρθρο 8 πρώτο εδάφιο. Κρίθηκε πάντως αναγκαίο να διευρυνθεί η έννοια της υφιστάμενης εγκατάστασης ώστε να περιλαμβάνει κάθε εγκατάσταση για την οποία έχει υποβληθεί πλήρης αίτηση άδειας, αλλά υπό τον όρο ότι η συγκεκριμένη εγκατάσταση έχει τεθεί σε λειτουργία το πολύ ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας.

Άρθρο 2α (νέο)

Το Συμβούλιο περιέλαβε κατ' ουσίαν τα στοιχεία των τροπολογιών 2 και 16 στο άρθρο 3 (με ανάλογη διάταξη στην αιτιολογική σκέψη 11), το άρθρο 5 παράγραφος 1 καθώς και το άρθρο 12 παράγραφος 2 όσον αφορά την παράγραφο 3 της τροπολογίας 16.

Το άρθρο αυτό ενσωματώνει επίσης στο περιεχόμενό του ορισμένα στοιχεία της τροπολογίας 20 και περιέχει τμήμα της τροπολογίας 7 στο στοιχείο δ).

Άρθρο 4

Για λόγους σαφήνειας του κειμένου, το Συμβούλιο επαναδιατύπωσε το άρθρο 5. Προέβη σε σαφή διάκριση μεταξύ των διατάξεων άμεσης εφαρμογής (παράγραφος 2) και των διατάξεων ετεροχρονισμένης εφαρμογής (παράγραφος 1). Επίσης όρισε ότι η υποχρέωση των υφισταμένων εγκαταστάσεων να συμμορφωθούν με τις σχετικές διατάξεις για τη διαδικασία θα ισχύει οκτώ έτη μετά την έναρξη εφαρμογής της οδηγίας.

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε, λόγω του προαιρετικού του χαρακτήρα, το οικονομικό μέσο για την παρότρυνση των φορέων εκμετάλλευσης υφιστάμενων εγκαταστάσεων να συμμορφωθούν το συντομότερο δυνατό με την οδηγία (τροπολογία 17).

Άρθρο 5

Το Συμβούλιο ακολούθησε κατ' ουσίαν την τροπολογία 18 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το άρθρο 6 παράγραφος 1 πέμπτη περίπτωση, αν και προτίμησε από τον όρο «εκτίμηση» τον ακριβέστερο όρο «προσδιορισμός».

Έκρινε εξάλλου αναγκαίο να περιλαμβάνει η αίτηση και περιγραφή της κατάστασης του τόπου εγκατάστασης καθώς και των μέτρων για την εκπλήρωση των θεμελιωδών υποχρεώσεων που αναφέρονται στο άρθρο 3. Όσον αφορά τα απόβλητα, προσέθεσε το βασικό κριτήριο της πρόληψης. Η περιγραφή των μέτρων για την πρόληψη και τον έλεγχο των ατυχημάτων απαλείφθηκε μεν στο επίπεδο της αίτησης, αλλά εισήχθη στο παράρτημα IV (σημείο 11) ώστε ο φορέας της εκμετάλλευσης να λαμβάνει ήδη υπόψη του το στοιχείο αυτό κατά τον καθορισμό των ΒΔΤ.

Άρθρο 6

Το Συμβούλιο έκρινε ότι το άρθρο αυτό (άρθρο 7), όπως και το άρθρο 1, πρέπει να τονίζει την ολοκληρωμένη προσέγγιση την οποία προωθεί η παρούσα οδηγία. Υπογράμμισε επίσης στα πλαίσια του άρθρου τη σημασία που πρέπει να δίνεται τόσο στο συντονισμό όσο και στους όρους της άδειας όταν παρεμβαίνουν περισσότερες της μιας αρμόδιες αρχές.

Άρθρο 8

Το άρθρο 9, που καθορίζει τους όρους της άδειας, περιέχει στην πρώτη παράγραφο το πρώτο τμήμα της τροπολογίας 23 όσον αφορά τις παραπομπές στα άρθρα 3 (υποχρεώσεις του φορέα εκμετάλλευσης) και 10 (ΒΔΤ και ΠΠΠ). Η παραπομπή στο άρθρο 5 δεν έγινε δεκτή, δεδομένου ότι το άρθρο αυτό περιέχει διασταυρούμενη παραπομπή στα άρθρα 3, 9 και 10.

Το Συμβούλιο, κρίνοντας ότι η οδηγία πρέπει να τονίζει περισσότερο τη σχέση της με την οδηγία 85/337/ΕΟΚ, προσέθεσε μια παράγραφο 2 ώστε το στοιχείο αυτό να λαμβάνεται δεόντως υπόψη για τη χορήγηση της άδειας.

Η παράγραφος 3 ορίζει σύμφωνα με την τροπολογία 24 ότι η άδεια περιλαμβάνει υποχρεωτικά («πρέπει») οριακές τιμές εκπομπής. Το Συμβούλιο προσέθεσε ότι η άδεια περιλαμβάνει, εφόσον χρειάζεται, οδηγίες για την προστασία των υπόγειων υδάτων και για τη διαχείριση των αποβλήτων της εγκατάστασης.

Το τελευταίο εδάφιο της παλαιάς παραγράφου 2 της τροποποιημένης πρότασης, σχετικά με τη συνεκτίμηση της ανταλλαγής πληροφοριών για τις ΒΔΤ (βλέπε άρθρο 16) μετατέθηκε στο σημείο 12 του παραρτήματος IV.

Δεδομένου ότι ο προσδιορισμός των βέλτιστων δυνατών τεχνικών πραγματοποιείται κατά βιομηχανικό τομέα ενώ οι «όροι άδειας» καθορίζονται στο επίπεδο της συγκεκριμένης εκμετάλλευσης, το Συμβούλιο έκρινε ότι στους όρους αυτούς θα πρέπει να μπορούν να λαμβάνονται υπόψη ορισμένα ειδικά κριτήρια όπως η γεωγραφική θέση και οι τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες. Κρίθηκε συνεπώς προτιμότερο, αντί να περιληφθούν στο παράρτημα IV, να λαμβάνονται υπόψη για τη χορήγηση κάθε συγκεκριμένης άδειας. Εν πάση περιπτώσει, τα κριτήρια αυτά πρέπει να εκτιμώνται ταυτοχρόνως με τα κριτήρια που θα πρέπει να εγγυώνται τόσο την ελαχιστοποίηση της ρύπανσης σε μεγάλη απόσταση και της διαμεθοριακής ρύπανσης όσο και υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος στο σύνολό του. Επιπλέον, στην αιτιολογική σκέψη 18 διευκρινίζεται ότι τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να καθορίζουν τον τρόπο με τον οποίο θα λαμβάνονται υπόψη τα σχετικά κριτήρια.

Κατά συνέπεια η παράγραφος 4 βασίζεται επίσης εν μέρει στην τροπολογία 23, ώστε μια νέα αίτηση άδειας σε ζώνη με μεγάλη συγκέντρωση βιομηχανικών δραστηριοτήτων να λαμβάνει δεόντως υπόψη της τις τοπικές περιβαλλοντικές συνθήκες.

Το Συμβούλιο έκρινε πάντως σκόπιμο, αντί να απαλείψει τη διάταξη σχετικά με την οριστική παύση λειτουργίας της εγκατάστασης (παράγραφος 4 της πρότασης της Επιτροπής) (βλέπε τροπολογία 26), να διατηρήσει τη σχετική ιδέα στην παράγραφο 6, με λιγότερο αυστηρή διατύπωση, ώστε το στοιχείο αυτό να μπορεί να ληφθεί δεόντως υπόψη στην άδεια.

Η τροπολογία 27 προσέθετε την έννοια «θέση σε λειτουργία» που όμως καλύπτεται ήδη από τον όρο «έναρξη λειτουργίας». Κρίθηκε εξάλλου σημαντικό να λαμβάνονται υπόψη και ασυνήθεις καταστάσεις όπως οι προσωρινές διακοπές και οι διαρροές.

Το Συμβούλιο προέβλεψε επίσης τη δυνατότητα προσωρινών παρεκκλίσεων μικρής διαρκείας από τους συνήθεις όρους εκμετάλλευσης (παράγραφος 6) και προσέφερε στα κράτη μέλη την ευχέρεια να θεσπίζουν γενικούς δεσμευτικούς κανόνες για συγκεκριμένες κατηγορίες εγκαταστάσεων, με την προϋπόθεση ότι θα εφαρμόζουν σχετική διαδικασία χορήγησης άδειας (παράγραφος 8).

Άρθρο 9

Όπως και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο δεν μπόρεσε να συμφωνήσει πλήρως με την παράλληλη προσέγγιση «οριακές τιμές εκπομπής (ΟΤΕ)/ποιοτικά πρότυπα περιβάλλοντος (ΠΠΠ)» την οποία πρότεινε η Επιτροπή και η οποία επέτρεπε, μεταξύ άλλων, να μην εφαρμόζονται ΒΔΤ στην περίπτωση ιδιαίτερα ικανοποιητικής ποιότητας του περιβάλλοντος σε τοπικό επίπεδο. Δέχθηκε συνεπώς, σχεδόν επί λέξει, την τροπολογία 30, το πρώτο εδάφιο της οποίας περιλαμβάνεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 ενώ το δεύτερο συνιστά, με την επιφύλαξη άλλων μέτρων, το παρόν άρθρο 10.

Άρθρο 11

Για λόγους συνοχής με τους ορισμούς του άρθρου 2 σημείο 10 το Συμβούλιο επαναδιατύπωσε το άρθρο 12. Στην παράγραφο 2 υπογραμμίζεται ότι για οποιαδήποτε ουσιαστική μεταβολή θα κινείται η λεγόμενη «εκτενής» διαδικασία χορήγησης άδειας. Στο κείμενο αναφέρονται πλέον και τα εφαρμοστέα άρθρα.

Άρθρο 14

Το Συμβούλιο επαναδιατύπωσε το άρθρο 15, διατηρώντας τις διατάξεις του ως προς την ουσία. Δεδομένου ότι μια πλήρης αίτηση θα περιλαμβάνει ενδεχομένως τα δεδομένα που προβλέπονται από την οδηγία 85/337/ΕΟΚ (μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων) (βλέπε άρθρο 6 παράγραφος 2), η τροπολογία 35 λαμβάνεται υπόψη εμμέσως (άρθρο 15 παράγραφος 1).

Η τροπολογία 36 που είχε περιληφθεί στην τροποποιημένη πρόταση δεν έγινε δεκτή από το Συμβούλιο, για το λόγο ότι η δυνατότητα να απαιτείται καταβολή τέλους για την παροχή πληροφοριών προβλέπεται ήδη στο άρθρο 5 της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ.

Το Συμβούλιο, κρίνοντας όπως και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ότι επιβάλλεται να υπάρχει κατάλογος, δέχθηκε την τροπολογία 31. Η Επιτροπή θα δημοσιεύει, ανά τριετία και βάσει των στοιχείων που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη, κατάλογο των κυριότερων εκπομπών και των πηγών τους. Προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή θα επικουρείται από επιτροπή τύπου IIIα, όπως εκείνη που προβλέπεται στο άρθρο 19. Η αιτιολογική παράγραφος 24 αναφέρεται στις διατάξεις αυτές και συνεπώς εκφράζει την ιδέα στην οποία βασίζεται η τροπολογία 4.

Άρθρο 15

Για λόγους διαφάνειας, το Συμβούλιο ανέθεσε στην Επιτροπή να δημοσιεύει ανά τριετία τα αποτελέσματα των ανταλλαγών πληροφοριών (άρθρο 16 παράγραφος 2). Επιπλέον, το Συμβούλιο, για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις εξελίξεις κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, ανέθεσε επίσης στην Επιτροπή να συνοδεύει με προτάσεις, εάν χρειασθεί, την έκθεση για την περίοδο των πρώτων τριών ετών εφαρμογής.

Άρθρο 16

Το Συμβούλιο διατύπωσε σαφέστερα το άρθρο 17 που αναφέρεται στις διαμεθοριακές επιπτώσεις και τόνισε περισσότερο τη συμμετοχή του κοινού εν προκειμένω.

Άρθρο 17

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τη διάταξη σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή, μέσω διαδικασίας διαβουλεύσεων, θα ήταν σε θέση να μεταβάλει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (άρθρο 1 σε συνδυασμό με τα παραρτήματα I και III).

Αντιθέτως, το Συμβούλιο, ακολουθώντας την αρχή ότι αρμόδια για τον καθορισμό των ΟΤΕ είναι κατά πρώτο λόγο τα κράτη μέλη, ενέκρινε την τροπολογία 37 του Κοινοβουλίου, σύμφωνα με την οποία θα καθορισθούν, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται από τη συνθήκη, κοινοτικές οριακές τιμές εκπομπής, αλλά με την προϋπόθεση ότι κρίνεται αναγκαία η ανάληψη της δράσης αυτής, βάσει ιδίως της ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 16. Τροποποίησε συνεπώς το άρθρο 18 και εισήγαγε τη σχετική αιτιολογική σκέψη 28, εμπνεόμενο από την τροπολογία 5.

Το Συμβούλιο έκρινε εξάλλου αναγκαίο να διευκρινίσει ότι οι κοινοτικές οριακές τιμές εκπομπής που καθορίζονται από άλλες κοινοτικές πράξεις πρέπει να θεωρούνται ως στοιχειώδεις τιμές κατά την έννοια τς παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 18

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε το άρθρο 18, όπως είχε επαναδιατυπωθεί μετά την εισαγωγή της τροπολογίας 40 στην τροποποιημένη πρόταση. Έκρινε ότι το πρώτο εδάφιο, εφόσον αποτελεί επανάληψη του άρθρου 130 Τ της συνθήκης, εφαρμόζεται εν πάση περιπτώσει. Λόγω της νομικής βάσης του σχεδίου οδηγίας τα κράτη μέλη δικαιούνται να εισάγουν τις δυνατότητες του δεύτερου εδαφίου με την προϋπόθεση ότι συμβιβάζονται με τη συνθήκη. Το τρίτο εδάφιο περιείχε μια διάταξη ανάλογη προς εκείνη της οδηγίας 83/189/ΕΟΚ, η οποία εξακολουθεί να εφαρμόζεται πλήρως και της οποίας το πνεύμα εκφράζεται στο άρθρο 18 της κοινής θέσης.

Άρθρο 19

Το Συμβούλιο θέλησε να αποσαφηνίσει το περιεχόμενο των μεταβατικών διατάξεων. Ειδικότερα διευκρίνισε, για λόγους συνοχής, την παρούσα και μελλοντική σχέση μεταξύ των διαφόρων οδηγιών που εφαρμόζονται σε πολλές από τις εγκαταστάσεις του παραρτήματος I και των διατάξεων του σχεδίου οδηγίας. Προς το σκοπό αυτό, διηύρυνε το παράρτημα II που περιέχει τις οδηγίες ορισμένες διατάξεις των οποίων θα πρέπει να τροποποιηθούν το αργότερο ένδεκα έτη μετά την έναρξη της ισχύος του σχεδίου οδηγίας.

Παράρτημα Ι

Το Συμβούλιο εισήγαγε στο παράρτημα I ένα εισαγωγικό τμήμα που αφενός αποκλείει τις εγκαταστάσεις έρευνας και ανάπτυξης και αφετέρου προσδιορίζει τις καθοριζόμενες οριακές τιμές. Εξάλλου το Συμβούλιο εισήγαγε ή προσήρμοσε οριακές τιμές σε συνάρτηση με τη συγκεκριμένη εγκατάσταση.

Επιπλέον διηύρυνε το παράρτημα I ως προς αρκετές κατηγορίες και ενότητες (π.χ. 2.1, 2.3, 2.6, 4, 5.1, 5.4, 6.4, 6.6, 6.8). Για τους σκοπούς του σημείου 6.6, το Συμβούλιο εισήγαγε ειδικές διατάξεις εφαρμογής στο άρθρο 9 παράγραφοι 4 και 5.

Το Συμβούλιο έλαβε επίσης υπόψη του τις τροπολογίες 44, 45 και 46 στην ενότητα 5.1 και την τροπολογία 49 στην ενότητα 2.6.

Αντιθέτως το Συμβούλιο, κρίνοντας ότι οι πυρηνικές εγκαταστάσεις εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συνθήκης Ευρατόμ, δεν μπόρεσε να δεχθεί την τροπολογία 41 του Κοινοβουλίου. Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε επίσης τις τροπολογίες 43 και 47.

Παράρτημα ΙΙΙ

Το Συμβούλιο προτίμησε ενδεικτικό κατάλογο των σημαντικότερων ρυπογόνων ουσιών που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των ΟΤΕ. Διευθέτησε και διηύρυνε τον κατάλογο που είχε προβλέψει αρχικά η Επιτροπή: προσέθεσε ιδίως όλα τα μέταλλα και τις ενώσεις τους, τις πολυχλωροδιβενζοδιοξίνες και τα πολυχλωροδιβενζοφουράνια στο τμήμα «ατμόσφαιρα» και, πέραν των βιοκτόνων και φυτοϋγειονομικών προϊόντων (τροπολογία 53), όλα τα μέταλλα, τις ανθεκτικές και βιοσωρεύσιμες τοξικές οργανικές ουσίες, όλες τις κυανιούχες ενώσεις, το αρσενικό και τις ενώσεις του καθώς και τις ουσίες που έχουν αρνητική επίδραση στον ισολογισμό του οξυγόνου στο τμήμα «νερό».

Το Συμβούλιο δεν μπόρεσε να λάβει υπόψη του, για τεχνικούς λόγους, τις τροπολογίες 54 και 55.

Παράρτημα IV

Πέραν των παρατηρήσεων που διατυπώνονται στο άρθρο 2 σημεία 6 και 11, το Συμβούλιο έκρινε ότι πρέπει να προστεθούν και άλλα κριτήρια, όπως η χρησιμοποίηση λιγότερο επικίνδυνων ουσιών (σημείο 2), η ανάπτυξη τεχνικών ανάκτησης και ανακύκλωσης των αποβλήτων (σημείο 3) και οι ημερομηνίες έναρξης λειτουργίας των εγκαταστάσεων (σημείο 7). Το σημείο 9 επαναδιατυπώθηκε ώστε να ληφθεί υπόψη το δεύτερο τμήμα της τροπολογίας 7 (κατανάλωση πρώτων υλών και αποτελεσματική χρήση της ενέργειας).

(1) ΕΕ αριθ. C 311 της 17. 11. 1993.

(2) ΕΕ αριθ. C 18 της 23. 1. 1995.

(3) ΕΕ αριθ. C 195 της 18. 7. 1995.

(4) ΕΕ αριθ. C 165 της 1. 7. 1995.