Πρόταση για ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αναδιατύπωση της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1993 για την επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων /* COM/2004/0486 τελικό */





EL || ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ Βρυξέλλες, 14.7.2004 COM(2004) 486 τελικό 2004/0155 (COD) 2004/0159 (COD) Τόμος I Πρόταση για ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Αναδιατύπωση της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και της οδηγίας 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1993 για την επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων (υποβλήθηκε από την Επιτροπή) {SEC(2004) 921} ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. γενικεσ παρατηρησεισ Η ύπαρξη μιας ενιαίας χρηματοπιστωτικής αγοράς στην ΕΕ θα αποτελέσει αποφασιστικό παράγοντα για την προώθηση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής οικονομίας και τη μείωση του κεφαλαιουχικού κόστους των επιχειρήσεων. Το Πρόγραμμα Δράσης για τις Χρηματοπιστωτικές Υπηρεσίες προαναγγέλλει την έκδοση οδηγίας σχετικά με νέους κανόνες επάρκειας κεφαλαίων για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις εταιρείες επενδύσεων το 2004, παράλληλα με την πρόοδο σε επίπεδο G-10 στο πλαίσιο της Επιτροπής της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία[1]. Η λεγόμενη Συμφωνία της Βασιλείας που συνάφθηκε το 1988 (Βασιλεία Ι) από την Επιτροπή G-10 της Βασιλείας για την τραπεζική εποπτεία οδήγησε στην καθιέρωση ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων σε περισσότερες από 100 χώρες[2]. Αυτό συνέπεσε γενικότερα με την έκδοση βασικών οδηγιών της ΕΕ (οδηγία 89/299/EΟΚ της 17.4.1989 για τα ίδια κεφάλαια, οδηγία 89/647/EΟΚ της 18.12.1989 για τον συντελεστή φερεγγυότητας, που ενοποιήθηκαν στην οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20.3.2000 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων). Οι οδηγίες αυτές αφορούν τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα εξαιτίας των πιστώσεων που χορηγούν. Η οδηγία 93/6/EEC της 15.3.1993 για την επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων επεξέτεινε το πεδίο εφαρμογής των κανόνων περί πιστωτικού κινδύνου και κινδύνου αγοράς στις επιχειρήσεις επενδύσεων. 1) Ανάγκη βελτίωσης των ευρωπαϊκών απαιτήσεων. Οι υφιστάμενοι κανόνες συνέβαλαν σημαντικά στην ενιαία αγορά και στην καθιέρωση εποπτικών προτύπων υψηλού επιπέδου. Ωστόσο, έχουν διαπιστωθεί διάφορες σημαντικές ελλείψεις. 1. Πρόχειρες εκτιμήσεις όσον αφορά τους πιστωτικούς κινδύνου έχουν ως αποτέλεσμα την εξαιρετικά αδρομερή μέτρηση του κινδύνου και μπορούν να δημιουργήσουν κακές εντυπώσεις. 2. Περιθώριο για κεφαλαιακές εξισορροπήσεις: οι καινοτομίες στις αγορές επέτρεψαν στα χρηματοδοτικά ιδρύματα να εκμεταλλευθούν αποτελεσματικά την αναντιστοιχία που υφίσταται μεταξύ της κατανομής των ιδίων κεφαλαίων του πιστωτικού ιδρύματος στους επιμέρους κινδύνους και των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων. 3. Έλλειψη αναγνώρισης της πραγματικής μείωσης του κινδύνου: οι ισχύουσες οδηγίες δεν προβλέπουν κατάλληλα επίπεδα αναγνώρισης για τεχνικές μείωσης του κινδύνου. 4. Μη πλήρης κάλυψη κινδύνων βάσει των ισχυουσών οδηγιών, περιλαμβανομένου του λειτουργικού κινδύνου, για τους οποίους δεν προβλέπεται κάλυψη με ίδια κεφάλια. 5. Έλλειψη υποχρεωτικής αξιολόγησης από τους εποπτικούς φορείς του πραγματικού προφίλ κινδύνου των πιστωτικών ιδρυμάτων προκειμένου να βεβαιωθούν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα διαθέτουν επαρκή κεφάλαια σε σχέση με το προφίλ κινδύνου το οποίο εμφανίζουν. 6. Έλλειψη υποχρεωτικής εποπτικής συνεργασίας: σε μια αγορά που αποκτά ολοένα και περισσότερο διασυνοριακό χαρακτήρα οι αρχές πρέπει να συνεργάζονται αποτελεσματικά μεταξύ τους όσον αφορά την εποπτεία των διασυνοριακών ομίλων με σκοπό τη μείωση των κανονιστικών βαρών. 7. Έλλειψη ορθών δημοσιοποιήσεων στην αγορά: οι ισχύουσες οδηγίες δεν διευκολύνουν την αποτελεσματική πειθαρχία στην αγορά όσον αφορά την παροχή αξιόπιστων πληροφοριών στους παράγοντες της αγοράς ούτως ώστε να είναι σε θέση να κάνουν εμπεριστατωμένες εκτιμήσεις. 8. Έλλειψη ευελιξίας στο κανονιστικό πλαίσιο: το ισχύον σύστημα της ΕΕ δεν διαθέτει την απαιτούμενη ευελιξία ώστε να παρακολουθεί την ταχεία εξέλιξη των χρηματοπιστωτικών αγορών και των μεθόδων διαχείρισης κινδύνου, καθώς και τις βελτιώσεις στα κανονιστικά και εποπτικά μέσα. Τι θα συνέβαινε σε περίπτωση «αμετάβλητης πολιτικής»; Είναι, γενικά, δεκτό ότι η τρέχουσα κατάσταση δεν είναι βιώσιμη. Η αναντιστοιχία μεταξύ κεφαλαιακών απαιτήσεων και κινδύνων θα συνεχιστεί με αποτέλεσμα την περιορισμένη αποτελεσματικότητα των εποπτικών κανόνων και την αύξηση των κινδύνων για τους καταναλωτές και τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Οι κίνδυνοι που αναλαμβάνουν ορισμένα χρηματοδοτικά ιδρύματα θα συνεχίσουν να μην λαμβάνονται υπόψη σε όλη τους την έκταση. Επιπλέον, δεν ενθαρρύνονται ούτε αναγνωρίζονται οι νεώτερες και πιο αποτελεσματικές τεχνικές διαχείρισης κινδύνου και οι όμιλοι χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που αναπτύσσουν δραστηριότητες σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη θα συνεχίσουν να φέρουν δυσανάλογα βάρη εξαιτίας των αλλεπάλληλων κανονιστικών και εποπτικών στρωμάτων. Τέλος, η ΕΕ δεν θα μπορέσει να εκμεταλλευτεί κατάλληλα τις μελλοντικές εξελίξεις δεδομένου ότι δεν είναι εύκολο να επικαιροποιηθεί γρήγορα το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο της ΕΕ. Ενόψει της προτεινόμενης εφαρμογής της νέας Συμφωνίας της Βασιλείας σε παγκόσμια κλίμακα, ο τομέας των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών της ΕΕ θα περιέλθει σε σημαντικά μειονεκτικότερη θέση σε σχέση με ανταγωνιστές του εξωτερικού. 2) Η προσέγγιση που ακολουθεί η οδηγία Το Πρόγραμμα Δράσης για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες που ενέκρινε η Επιτροπή το 1998 ανέφερε ότι η ΕΕ απαιτεί ακριβή, διεθνώς αναγνωριζόμένα και σύγχρονα εποπτικά πρότυπα. Τα πρότυπα αυτά πρέπει, επίσης, να αναγνωρίζουν αναλογικά τη μείωση των κινδύνων που απορρέουν από το πλαίσιο στο οποίο δημιουργούνται χρηματοδοτικά ανοίγματα και ιδίως από τη χορήγηση δανείων σε καταναλωτές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Οι κανόνες πρέπει να ισχύουν τόσο για πιστωτικά ιδρύματα όσο και για επενδυτικές επιχειρήσεις (ισότιμη μεταχείριση) πρέπει, ωστόσο, να είναι αναλογικοί και να λαμβάνουν πλήρως υπόψη την «βιοποικιλότητα» των χρηματοδοτικών ιδρυμάτων της ΕΕ. 2. Διαβουλευσεισ και αξιολογηση επιπτωσεων α) Διαβουλεύσεις με όλους τους ενδιαφερομένους Από τον Νοέμβριο του 1999 η Επιτροπή βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με όλους τους ενδιαφερομένους. Στις 22.11.1999, στις 5.2.2001 και την 1.7.2003 δημοσιεύθηκαν τρία πλήρη έγγραφα διαβούλευσης. Στις 18.11.2002 οργανώθηκε διεξοδικός και δομημένος διάλογος με ενδιαφερομένους. Δημοσιεύθηκαν, επίσης, έγγραφα διαβούλευσης για ειδικά τεχνικά θέματα (ακίνητα και καλυμμένα ομόλογα στις 7.4.2003, αναμενόμενες ζημίες και μη αναμενόμενες ζημίες στις 26.11.2003, οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων στις 3.2.2004). Οι διάφοροι σχολιαστές υπήρξαν πολύ θετικοί όσον αφορά τους βασικούς στόχους της προσπάθειας αυτής. Η αύξηση της ευαισθησίας στους κινδύνους που οδηγεί σε μεγαλύτερη χρηματοπιστωτική σταθερότητα τυγχάνει υποστήριξης, ενώ διαπιστώνεται επείγουσα ανάγκη επικαιροποίησης των κανόνων ώστε να ανταποκρίνονται στις σημαντικές εξελίξεις που σημειώνονται όσον αφορά τις τεχνικές μέτρησης και διαχείρισης κινδύνου στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και να αντικατοπτρίζουν την αυξανόμενη κανονιστική και εποπτική πολυπλοκότητα. Η προσέγγιση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία το πλαίσιο της ΕΕ όσον αφορά τα κεφάλαια πρέπει να αναθεωρηθεί ώστε να ανταποκρίνεται στο νέο διεθνές πλαίσιο διαφοροποιούμενο, ωστόσο, στα σημεία που το απαιτούν οι ιδιαιτερότητες της ΕΕ, βρίσκει μεγάλη απήχηση. Λιγότερο πολύπλοκα ιδρύματα Υπάρχει επίσης ευρεία και σημαντική υποστήριξη όσον αφορά την εφαρμογή των νέων κανόνων στην Ευρώπη – σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα και στους φορείς παροχής επενδυτικών υπηρεσιών ανεξαρτήτως νομικής μορφής και πολυπλοκότητας του εκάστοτε ιδρύματος, καθώς και την αποφυγή της δημιουργίας ιδρυμάτων «δεύτερης κατηγορίας», πράγμα το οποίο θα μπορούσε να συμβεί σε περίπτωση αποκλεισμού ορισμένων εξ αυτών. Αυτό αντικατοπτρίζει την αντίληψη ότι το προτεινόμενο νέο πλαίσιο έχει καλό σχεδιασμό, και ότι είναι κατάλληλο προς ευρεία εφαρμογή. Ευελιξία της νέας οδηγίας Συνεχίζεται η ευρείας κλίμακας ισχυρή υποστήριξη της προταθείσας προσέγγισης με την οποία εξασφαλίζεται ότι το νέο πλαίσιο ανταποκρίνεται στις καινοτομίες της αγοράς και του εποπτικού τομέα ούτως ώστε ο τομέας των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών της ΕΕ να διατηρηθεί σε βέλτιστα επίπεδα αποτελεσματικότητας και ανταγωνιστικότητας. Οι ενδιαφερόμενα μέρη υποστηρίζουν την προσέγγιση βάσει της οποίας τα άρθρα περιλαμβάνουν τις πάγιες αρχές και τους στόχους και παρέχουν την εντολή για τις λεπτομερέστερες και τεχνικού χαρακτήρα διατάξεις που περιέχουν τα παραρτήματα. Η διαδικασία τροποποίησης των παραρτημάτων πρέπει να εξασφαλίζει τη διεξαγωγή διεξοδικών και αποτελεσματικών διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Επιχειρήσεις επενδύσεων Επήλθαν ορισμένες σημαντικές τροποποιήσεις προκειμένου να αρθούν οι ανησυχίες που εξέφρασαν ορισμένοι από τον τομέα των επιχειρήσεων επενδύσεων όσον αφορά την επιβολή κεφαλαιακών απαιτήσεων που οι επιχειρήσεις αυτές θεωρούν καταλληλότερες για πιστωτικά ιδρύματα. Πολυπλοκότητα Ορισμένοι από τους ερωτηθέντες ζήτησαν απλουστεύσεις και λιγότερες κανονιστικές επιταγές. Η Επιτροπή κατέστησε το κείμενο σαφέστερο και φιλικότερο προς τον χρήστη. Η μορφή αυτή θα ευχαριστήσει ιδρύματα που επιζητούν απλούστερους κανόνες προς εφαρμογή ή επιθυμούν την προοδευτική μετάβαση σε πολυπλοκότερους κεφαλαιακούς κανόνες. Το προτεινόμενο νέο πλαίσιο περιλαμβάνει μια σειρά επιλογών και προσεγγίσεων που εκπροσωπούν διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας. Από το 1999 και μετά έγιναν διάφορες διαβουλεύσεις για επί μέρους θέματα. Η πρόταση έλαβε, επίσης, υπόψη τις εξαιρετικά αναλυτικές και χρήσιμες παρατηρήσεις ενδιαφερομένων μερών, ιδίως από τον κλάδο των τραπεζών και των επιχειρήσεων επενδύσεων. β) Αξιολόγηση επιπτώσεων Προκειμένου να διαπιστωθεί αν υπάρχει ανάγκη δράσης σε επίπεδο ΕΕ και, εάν ναι, τι είδους, πραγματοποιήθηκε εκτενής αξιολόγηση επιπτώσεων. Η Επιτροπή της Βασιλείας δημοσίευσε μια ποσοτική μελέτη επιπτώσεων (QIS3) που κάλυπτε πιστωτικά ιδρύματα από 40 χώρες προκειμένου να αξιολογηθούν οι επιπτώσεις των νέων προτάσεων της Βασιλείας σχετικά με τα ελάχιστα απαιτούμενα κεφάλαια. Η Επιτροπή βοήθησε να συμπεριληφθούν στην εν λόγω μελέτη χώρες της ΕΕ που δεν εκπροσωπούνται στη Βασιλεία. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι οι νέοι κανόνες γενικά θα μειώσουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για τα εγκατεστημένα στην ΕΕ πιστωτικά ιδρύματα κατά 5% περίπου σε σχέση με τα τρέχοντα επίπεδα. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των διαφόρων προσεγγίσεων ανταποκρίνονται στους στόχους – ιδίως όσον αφορά τον συνδυασμό της κεφαλαιακής ουδετερότητας με την παροχή κατάλληλων κινήτρων στα πιστωτικά ιδρύματα ώστε να υιοθετήσουν πιο προηγμένες μεθόδους. Τέλος, μικρότερα εγχώρια πιστωτικά ιδρύματα που υιοθετούν την απλή μέθοδο θα έχουν κάπως μικρότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις. Για τα μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα που αναπτύσσουν διεθνή δραστηριότητα, τα οποία υιοθετούν την πιο εξελιγμένη μέθοδο οι κεφαλαιακές απαιτήσεις θα παραμείνουν σε μεγάλο βαθμό αμετάβλητες. Μικρότερα, αλλά εξειδικευμένα και προηγμένα πιστωτικά ιδρύματα, εγκατεστημένα στην ΕΕ, που υιοθετούν την εξελιγμένη μέθοδο ενδέχεται να έχουν σημαντικά χαμηλότερες κεφαλαιακές απαιτήσεις από ό,τι σήμερα. Σημειωτέον ότι κύρια αιτία της μείωσης των κεφαλαιακών απαιτήσεων είναι το χαρτοφυλάκιο «λιανικής» που απαρτίζεται κυρίως από δάνεια προς μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) μικρότερα του 1 εκατομμυρίου ευρώ και από ενυπόθηκα δάνεια για την αγορά κατοικίας. Η νέα κεφαλαιακή απαίτηση λειτουργικού κινδύνου αποτελεί την κύρια πηγή αντιστάθμισης της μείωσης αυτής στις κεφαλαιακές απαιτήσεις για πιστωτικά ιδρύματα. Επιπλέον, κατόπιν αιτήματος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βαρκελώνης, η Επιτροπή προέβη στην ανάθεση μελέτης σχετικά με τις συνέπειες του προτεινόμενου σχεδίου κεφαλαιακών απαιτήσεων για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων εγκατεστημένα στην ΕΕ[3]. Η τελική έκθεση, την οποία κατήρτισε η PricewaterhouseCoopers, είναι θετική όσον αφορά τον αντίκτυπο (με παρατηρήσεις όσον αφορά δύο μόνον τομείς – τις επιχειρήσεις επενδύσεων και τα κεφάλαια κινδύνου – οι οποίες λήφθηκαν υπόψη στις προτάσεις της Επιτροπής)[4]. Το βασικό συμπέρασμα είναι ότι το νέο πλαίσιο κεφαλαιακών απαιτήσεων θα είναι θετικό για την ΕΕ και για την ρύθμιση της εποπτείας στην ΕΕ. Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις για πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα στην ΕΕ πρέπει να μειωθούν κατά ± 5% (90 δισεκατομμύρια ευρώ) και να οδηγήσουν σε ετήσια αύξηση των κερδών κατά ± 10-12 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα μικρότερα πιστωτικά ιδρύματα δεν περιέρχονται σε μειονεκτική θέση ούτε υπάρχουν ενδείξεις ότι το νέο καθεστώς θα τα εξαναγκάσει σε συγχωνεύσεις ή ενοποιήσεις. Η απόφαση να καλυφθούν από την οδηγία όλα τα πιστωτικά ιδρύματα δεν θα φέρει τις επιχειρήσεις της ΕΕ σε μειονεκτική θέση από ανταγωνιστική άποψη, ούτε η απόφαση των ΗΠΑ να εφαρμοστούν μόνον προηγμένες μέθοδοι σε 20 περίπου μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα αποτελεί σημαντικό παράγοντα ανταγωνιστικότητας. Το κόστος εφαρμογής για πιστωτικά ιδρύματα εγκατεστημένα στην ΕΕ δεν εξαρτάται μόνον από την συμφωνία της Βασιλείας ΙΙ και πολλές από τις επενδύσεις αυτές (ίσως μέχρι το 80%), ούτως ή άλλως θα πραγματοποιούνταν, αλλά μέσα σε μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Σημειωτέον ότι δεν θα υπάρξει αρνητικός αντίκτυπος όσον αφορά τη διαθεσιμότητα και το κόστος χρηματοδότησης για τις ΜΜΕ στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ (τα αποτελέσματα της «προκυκλικότητας» είναι όλο και λιγότερο επιζήμια από τους ισχύοντες κανόνες). Οι φόβοι που εκφράζονται από ΜΜΕ πηγάζουν από ανεπαρκή κατανόηση της Βασιλείας ΙΙ. Οι μακροοικονομικές συνέπειες της Βασιλείας ΙΙ για την οικονομία της ΕΕ είναι μικρά – ένα θετικό τράνταγμα της οικονομίας από πλευράς προσφοράς που θα μειώσει το κόστος των κεφαλαίων για τις επιχειρήσεις και θα οδηγήσει σε αύξηση του ΑΕΠ της ΕΕ κατά 0,07%. Γενικά, το νέο πλαίσιο επάρκειας κεφαλαίων θα αυξήσει την ευρωστία του τραπεζικού συστήματος καθώς μεγαλώνει την ευαισθησία κινδύνου, βελτιώνει τη διαχείριση κινδύνου, και οδηγεί σε αποτελεσματικότερη κατανομή των κεφαλαίων με τελικό αποτέλεσμα να ωφεληθεί μακροπρόθεσμα η οικονομία της ΕΕ. 3. Νομικη βαση Οι προτάσεις βασίζονται στο άρθρο 47 παράγραφος 2 της Συνθήκης που αποτελεί τη νομική βάση για την έγκριση κοινοτικών μέτρων που αποβλέπουν στη δημιουργία εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Κρίνεται ότι η έκδοση οδηγίας αποτελεί το καταλληλότερο μέσο για την επίτευξη των στόχων, καθώς τροποποιεί υφιστάμενες οδηγίες που αφορούν τα ίδια τεχνικά ζητήματα. Οι διατάξεις της δεν βαίνουν πέραν του αναγκαίου για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων. 4. Παρατηρησεισ οσον αφορα τα αρθρα Οι προτάσεις ακολουθούν την τεχνική της «αναδιατύπωσης» (Διοργανική συμφωνία 2002/C 77/01) που επιτρέπει τροποποιήσεις επί της ουσίας στην υφιστάμενη νομοθεσία χωρίς την έκδοση χωριστής τροποποιητικής οδηγίας. Η διαδικασία αυτή καθιστά την νομοθεσία της ΕΕ λιγότερο πολύπλοκη, πιο προσιτή και πιο κατανοητή. Σε πολλές διατάξεις επέρχονται τροποποιήσεις οι οποίες δεν είναι, μεν, επί της ουσίας, αλλά έχουν ως στόχο τη βελτίωση της δομής, της διατύπωσης και της κατανόησης των οδηγιών. A. Οδηγία 2000/12/ΕΟΚ Άρθρο 4: Ορισμοί Το άρθρο 4 περιλαμβάνει ορισμένους νέους ορισμούς για βασικές έννοιες προκειμένου να διευκρινιστεί το περιεχόμενό τους και να γίνουν πιο κατανοητές. Άρθρο 22: Η υφιστάμενη διατύπωση τροποποιήθηκε ώστε να διευκρινιστεί και να αναπτυχθεί η υποχρέωση των πιστωτικών ιδρυμάτων να διαθέτουν αποτελεσματικά εσωτερικά συστήματα διαχείρισης κινδύνου. Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων που καλύπτει η οδηγία, οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να ικανοποιηθούν σε αναλογική βάση. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα V. Άρθρα 56-67: Οι τροποποιήσεις είναι περιορισμένες τον αριθμό. Μολονότι σκοπός δεν είναι η αναθεώρηση του ορισμού των «ιδίων κεφαλαίων», ως αποτέλεσμα της τροποποιημένης προσέγγισης όσον αφορά τις αναμενόμενες ζημίες στην Επιτροπή της Βασιλείας (Απόφαση της Μαδρίτης) ορισμένες περιορισμένες τροποποιήσεις είναι αναγκαίες. Άρθρα 68-75: Τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να διαθέτουν επαρκή ίδια κεφάλαια σε συνεχή βάση και να δηλώνουν το ελάχιστο επίπεδο των εν λόγω ιδίων κεφαλαίων. Οι διατάξεις ορίζουν τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις αυτές όταν το πιστωτικό ίδρυμα ανήκει σε όμιλο (διατηρήθηκε η υφιστάμενη δυνατότητα των αρχών των κρατών μελών να παρεκκλίνουν από ορισμένες απαιτήσεις, αλλά με περισσότερες διευκρινίσεις). Ο υπολογισμός των απαιτήσεων εξηγείται με περισσότερη σαφήνεια ενόψει της έναρξης ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) 1606/2002 για τα διεθνή λογιστικά πρότυπα. Άρθρα 76-101: Οι διατάξεις αυτές αντικαθιστούν τις υφιστάμενες απαιτήσεις όσον αφορά τον συντελεστή φερεγγυότητας για τον πιστωτικό κίνδυνο και εισάγουν δύο μεθόδους υπολογισμού του ύψους των σταθμισμένων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων. Η τυποποιημένη μέθοδος (Standardised Approach) (Άρθρα 78-83) βασίζεται στο υφιστάμενο πλαίσιο· οι συντελεστές στάθμισης προσδιορίζονται με βάση την κατανομή των στοιχείων ενεργητικού και των στοιχείων εκτός ισολογισμού σε έναν περιορισμένο αριθμό κατηγοριών κινδύνου. Η ευαισθησία κινδύνου αυξήθηκε κατά τον αριθμό των κλάσεων ανοίγματος και κατηγοριών κινδύνου (Άρθρο 79). Οι συντελεστές στάθμισης κινδύνου για μη ενυπόθηκα λιανικά στοιχεία (75%) και στεγαστικά ενυπόθηκα δάνεια (35%) είναι χαμηλότεροι. Εισάγεται συντελεστής κινδύνου 150% για στοιχεία ενεργητικού σε καθυστέρηση άνω των 90 ημερών (100% για στεγαστικά ενυπόθηκα δάνεια). Επιτρέπεται η χρήση διαβαθμίσεων από σχετικούς οργανισμούς πιστοληπτικής αξιολόγησης για την επιλογή του συντελεστή στάθμισης κινδύνου (εξωτερικές διαβαθμίσεις) (άρθρα 81-83). Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα VΙ. Η μέθοδος των εσωτερικών διαβαθμίσεων (Ιnternal Ratings Based Approach - μέθοδος IRB) (άρθρα 84-89), επιτρέπει στα πιστωτικά ιδρύματα να χρησιμοποιούν εσωτερικές εκτιμήσεις για τις παραμέτρους κινδύνου που ενέχονται στα διάφορά χρηματοδοτικά τους ανοίγματα. Οι παράμετροι αυτές υπεισέρχονται σε έναν προκαθορισμένο τύπο υπολογισμού στόχος του οποίου είναι επίπεδο αξιοπιστίας 99,9%. Η βασική μέθοδος (Foundation Approach), αφενός, επιτρέπει στα πιστωτικά ιδρύματα να χρησιμοποιούν εσωτερικές εκτιμήσεις για την πιθανότητα αθέτησης ενώ για άλλες συνιστώσες κινδύνου χρησιμοποιούνται κανονιστικά προκαθορισμένες τιμές. Αφετέρου, η «εξελιγμένη» μέθοδος (Advanced Approach) επιτρέπει στα πιστωτικά ιδρύματα να χρησιμοποιούν δικές τους εκτιμήσεις για ζημίες σε περίπτωση αθέτησης και για τις απαιτήσεις τους σε περίπτωση αθέτησης. Τα πιστωτικά ιδρύματα έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν συγκεντρωτικά δεδομένα κατά την εκτίμηση των τιμών των παραμέτρων κινδύνου. Αυτό επιτρέπει στα μικρότερα πιστωτικά ιδρύματα να εφαρμόζουν μια μέθοδο μεγαλύτερης ευαισθησίας στους κινδύνους κατά τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεών τους. Οι προτεινόμενοι κανόνες εφαρμογής της μεθόδου IRB (άρθρο 85) παρέχουν ευελιξία στα πιστωτικά ιδρύματα για την μετάβαση διαφόρων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων και κλάσεων ανοίγματος προς τη βασική ή την εξελιγμένη μέθοδο IRB μέσα σε λογικό χρονικό διάστημα. Επιτρέπεται η «μερική» εφαρμογή για μη ουσιώδεις κλάσεις ανοίγματος και επιχειρηματικές δραστηριότητες (οι κεφαλαιακές απαιτήσεις μπορούν να υπολογιστούν με βάση την τυποποιημένη μέθοδο ακόμη και εάν ένα πιστωτικό ίδρυμα χρησιμοποιεί τη μέθοδο IRB για άλλες κλάσεις ανοίγματος). Το προτεινόμενο πλαίσιο ΕΕ αναγνωρίζει ότι η υποχρέωση ανάπτυξης ενός συστήματος αξιολόγησης για ορισμένους αντισυμβαλλόμενους μπορεί να αποδειχθεί ιδιαίτερα επαχθές για τα μικρά πιστωτικά ιδρύματα. Προτείνεται η μερική εφαρμογή, σε μόνιμη βάση, για αυτές τις κλάσεις ανοίγματος ακόμη και όταν τα ανοίγματα των πιστωτικών ιδρυμάτων έναντι αντισυμβαλλομένων του είδους αυτού είναι σημαντικά (άρθρο 89). Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις όσον αφορά τη μέθοδο IRB περιλαμβάνονται στο Παράρτημα VΙ. Άρθρα 90-93: Οι κανόνες προσδιορίζουν κοινά ζητήματα όσον αφορά τις τεχνικές μείωσης του κινδύνου και αντιμετωπίζουν συνεκτικά τους κοινούς υποκείμενους κινδύνους ή οικονομικά αποτελέσματα. Σε αυτά περιλαμβάνεται η αναγνώριση ενός ευρύτερου φάσματος παρόχων εξασφαλίσεων και εγγυήσεων/πιστωτικών παραγώγων από ό,τι σήμερα. Η βασική μέθοδος IRB παρέχει ένα κατάλληλο από εποπτική άποψη επίπεδο αναγνώρισης των χρηματοοικονομικών εισπρακτέων και των εγγυήσεων εις είδος. Τα πιστωτικά ιδρύματα μπορούν να επιλέξουν μεταξύ μεθόδων με ποικίλα επίπεδα πολυπλοκότητας (μια απλή μέθοδο – βασιζόμενη σε μια εύχρηστη μέθοδο «υποκατάστασης του συντελεστή στάθμισης κινδύνου», ή μια αναλυτική μέθοδο – που περιλαμβάνει προσαρμογές μεταβλητότητας στην αξία της παρασχεθείσας εξασφάλισης). Για τον υπολογισμό των προσαρμογών μεταβλητότητας υπάρχουν διάφορες κατά το μάλλον ή ήττον πολύπλοκες μέθοδοι (μια απλή «εποπτική» μέθοδος όπου τα ποσά των βασικών προσαρμογών μεταβλητότητας παρατίθενται σε πίνακα, ή μια πιο ευαίσθητη σε κινδύνους μέθοδος «εσωτερικών εκτιμήσεων»). Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα VΙΙΙ. Άρθρα 94-101: Τα άρθρα αυτά εισάγουν για πρώτη φορά ένα εναρμονισμένο σύνολο κανόνων όσον αφορά τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για δραστηριότητες τιτλοποίησης και επενδύσεις. Έτσι δημιουργείται ένα πολύ βελτιωμένο πλαίσιο κεφαλαιακών απαιτήσεων που επιτρέπει στα πιστωτικά ιδρύματα να επωφεληθούν από τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση ισολογισμού και άλλα πλεονεκτήματα τα οποία προσφέρουν οι συναλλαγές τέτοιου είδους. Θα μειώσει, επίσης, τον βαθμό στον οποίο η τιτλοποίηση αντιμετωπίζεται ως τεχνική κεφαλαιακών εξισορροπήσεων. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΙΧ. Άρθρα 102-105: Οι εν λόγω διατάξεις εισάγουν υποχρεώσεις που αποβλέπουν στην κάλυψη του λειτουργικού κινδύνου που αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα. Υπάρχουν τρεις διαφορετικές μεθοδολογίες. Μια απλή μέθοδος (άρθρο 103) βασιζόμενη σε έναν ενιαίο δείκτη εισοδήματος (Basic Indicator Approach - μέθοδος BIA), η οποία παρέχει κεφαλαιακή κάλυψη για λειτουργικό κίνδυνο χωρίς να απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα να αναπτύξουν πολύπλοκα και δαπανηρά συστήματα πληροφόρησης σχετικά με τον κίνδυνο που αναλαμβάνουν. Μια ακριβέστερη μέθοδος βάσει του κλάδου δραστηριότητας (τυποποιημένη μέθοδος) (Άρθρο 104), προσφέρει μεγαλύτερη ευαισθησία κινδύνου δεδομένου ότι οι κεφαλαιακές απαιτήσεις για λειτουργικό κίνδυνο διαφοροποιούνται ούτως ώστε να αντικατοπτρίζουν τους σχετικούς κινδύνους που παρουσιάζει κάθε κλάδος δραστηριότητας. Η μέθοδος αυτή μάλλον θα προσελκύσει έναν μεγάλο αριθμό μικρότερων ή λιγότερο πολύπλοκων πιστωτικών ιδρυμάτων. Άλλες πιο προηγμένες μεθοδολογίες (εξελιγμένες μέθοδοι μέτρησης - Advanced Measurement Approaches - AMAs) (Άρθρο 105) παράγουν δικές τους μετρήσεις του λειτουργικού κινδύνου αλλά προϋποθέτουν την εφαρμογή απαιτητικότερων προτύπων διαχείρισης κινδύνου. Οι ΑΜΑ αναμένεται ότι θα υιοθετηθούν προοδευτικά κυρίως από μεγάλα πιστωτικά ιδρύματα διεθνούς εμβέλειας, καθώς και από μικρότερα εξειδικευμένα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία έχουν αναπτύξει εξελιγμένα συστήματα παρακολούθησης κινδύνου για τις κυριότερες δραστηριότητές τους. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Χ. Άρθρα 106-119: Επήλθαν ορισμένες τροποποιήσεις ώστε να δημιουργηθεί συνοχή μεταξύ κεφαλαιακών απαιτήσεων και κανόνων περί μεγάλων ανοιγμάτων με συγκεκριμένο σκοπό να αντικατοπτρίζεται η αυξημένη αναγνώριση των τεχνικών μείωσης του πιστωτικού κινδύνου. Άρθρα 123-124: Τα άρθρα αυτά αντικατοπτρίζουν τον δεύτερο «πυλώνα» της συμφωνίας της Επιτροπής της Βασιλείας όσον αφορά τα απαιτούμενα κεφάλαια. Το άρθρο 51Α απαιτεί από τα πιστωτικά ιδρύματα να εφαρμόζουν εσωτερικές διαδικασίες για τη μέτρηση και τη διαχείριση των κινδύνων τους και να διαθέτουν το «εσωτερικό» κεφάλαιο που τα ίδια κρίνουν αναγκαίο για την κάλυψη των κινδύνων αυτών. Οι αρμόδιες αρχές υποχρεώνονται (άρθρο 124) να εξετάσουν τη συμμόρφωση των πιστωτικών ιδρυμάτων προς τις διάφορες νομικές υποχρεώσεις τους όσον αφορά την οργάνωση και τον έλεγχο κινδύνου και να αξιολογήσουν τους κινδύνους που αναλαμβάνουν τα πιστωτικά ιδρύματα. Με βάση την αξιολόγηση αυτή οι φορείς εποπτείας θα διαπιστώνουν αν υφίστανται αδυναμίες στους ασκούμενους ελέγχους και στα διατηρούμενα κεφάλαια. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΧΙΙΙ. Άρθρα 125-143: Ο όγκος των διασυνοριακών συναλλαγών αυξάνει ενώ παρατηρείται τάση συγκεντρωτισμού όσον αφορά τη διαχείριση κινδύνου στο εσωτερικό των διασυνοριακών ομίλων. Αυτό απαιτεί καλύτερο συντονισμό και συνεργασία μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών στην ΕΕ. Στο πλαίσιο αυτό, αναπτύχθηκε περαιτέρω ο υφιστάμενος και παγιωμένος ρόλος του ενοποιητικού εποπτικού φορέα. Βάσει του άρθρου 136, οι εποπτικοί φορείς θα διαθέτουν ένα ελάχιστο εναρμονισμένο φάσμα εξουσιών που θα τους επιτρέπει να απαιτούν από τα πιστωτικά ιδρύματα να αποκαθιστούν τις ανεπάρκειές τους σε σχέση με τις απαιτήσεις της οδηγίας. Άρθρο 144: Όσον αφορά τις αρχές των κρατών μελών υπάρχει ένα ελάχιστο σύνολο απαιτήσεων δημοσιοποίησης πληροφοριών προκειμένου να αυξηθεί η σύγκλιση στον τομέα της εφαρμογής και να δημιουργηθεί διαφάνεια. Άρθρα 145-149: Τα άρθρα αυτά αντικατοπτρίζουν τον τρίτο «πυλώνα» της νέας συμφωνίας της Επιτροπής της Βασιλείας όσον αφορά τα απαιτούμενα κεφάλαια. Η δημοσιοποίηση πληροφοριών από πιστωτικά ιδρύματα προς παράγοντες της αγοράς συμβάλλει στην αύξηση της οικονομικής υγείας και σταθερότητας, εξασφαλίζει ισότιμη μεταχείριση και σέβεται τον ευαίσθητο χαρακτήρα ορισμένων πληροφοριών. Το άρθρο 147 απαιτεί τη δημοσιοποίηση στοιχείων τουλάχιστον σε ετήσια βάση για τα περισσότερα πιστωτικά ιδρύματα ενώ εάν πληρούνται ορισμένα συγκεκριμένα κριτήρια, ενδέχεται να απαιτείται συχνότερη δημοσιοποίηση στοιχείων. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΧΙΙ. Άρθρο 150: Η οδηγία πρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις της αγοράς. Η απαιτούμενη ευελιξία εξασφαλίζεται με τη διάκριση μεταξύ βασικών και τεχνικών κανόνων (ιδίως στα παραρτήματα της οδηγίας) που ενδέχεται να απαιτήσουν προσαρμογές στο βραχυπρόθεσμο έως μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα. Το άρθρο 150 προσθέτει νέους τεχνικούς τομείς σε εκείνους της οδηγίας 2000/12/ΕΚ (που θεσπίστηκαν το 1989) και προτείνει την μελλοντική τροποποίηση των νέων τεχνικών Παραρτημάτων με βάση την ίδια εσπευσμένη διαδικασία. B. Οδηγία 93/6/ΕΟΚ για την επάρκεια των ίδιων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων Άρθρο 2: Πεδίο εφαρμογής Το άρθρο 2 προσδιορίζει τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζονται οι απαιτήσεις σε μεμονωμένες επιχειρήσεις επενδύσεων, σε ομίλους επιχειρήσεων επενδύσεων και σε μεικτούς ομίλους. Άρθρο 3: Ορισμοί Περιλαμβάνει ορισμένους νέους και τροποποιημένους ορισμούς βασικών εννοιών προκειμένου να διευκρινιστεί το περιεχόμενό τους και να βελτιωθεί η κατανόηση. Άρθρο 11: Μεταχείριση του κεφαλαίου του χαρτοφυλακίου συναλλαγών Βελτιώνεται ο ορισμός του «χαρτοφυλακίου συναλλαγών» προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια όσον αφορά τις κεφαλαιακές απαιτήσεις που ισχύουν ως προς αυτό και να περιοριστεί το ενδεχόμενο εξισορροπήσεων μεταξύ «επενδυτικού χαρτοφυλακίου» και «χαρτοφυλακίου συναλλαγών». Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα VΙΙ. Άρθρα 18 και 20: Το άρθρο 18 ορίζει τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις ως προς τον κίνδυνο αγοράς που ισχύουν για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων. Η μεταχείριση των θέσεων σε οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων και σε πιστωτικά παράγωγα, καθώς και ορισμένες άλλες τροποποιήσεις με σκοπό την μεγαλύτερη ευαισθησία κινδύνου αποτελούν νέα στοιχεία. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στα Παραρτήματα Ι έως VII. Το άρθρο 20 επεκτείνει τους κανόνες όσον αφορά τις κεφαλαιακές απαιτήσεις για τον πιστωτικό και τον λειτουργικό κίνδυνο της οδηγίας 2000/12 στις επιχειρήσεις επενδύσεων, όπως έχουν σήμερα. Στα νέα στοιχεία πιστωτικού κινδύνου περιλαμβάνονται η πρόβλεψη της μεταχείρισης των πιστωτικών παράγωγων μέσων και μια τροποποιημένη μέθοδος μέτρησης του χρηματοδοτικού ανοίγματος για συναλλαγές επαναγοράς και χρηματοδοτήσεις τίτλων / βασικών εμπορευμάτων. Όσον αφορά τον λειτουργικό κίνδυνο επήλθαν σημαντικές τροποποιήσεις προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες του τομέα των επιχειρήσεων επενδύσεων με δυνατότητα συνέχισης της «κεφαλαιακών απαιτήσεων βάσει των παγίων εξόδων»…. για τις επιχειρήσεις επενδύσεων που υπάγονται στις κατηγορίες μικρού, χαμηλού και μέτριου;;;; κινδύνου. Άρθρο 28: Μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα Συνεχίζεται η τρέχουσα κατάσταση, στο πλαίσιο της οποίας πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων υπόκεινται στους ίδιους κανόνες, με τροποποιήσεις όσον αφορά τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα για συναλλαγές χαρτοφυλακίου συναλλαγών. Ένα νέο στοιχείο αποτελεί η τροποποίηση της μεθόδου μέτρησης του ανοίγματος για συναλλαγές επαναγοράς και χρηματοδοτήσεις τίτλων / βασικών εμπορευμάτων. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα VΙ. Άρθρο 33: Αποτίμηση θέσεων για λόγους χρηματοοικονομικής πληροφόρησης Περιλαμβάνει βελτιωμένες απαιτήσεις όσον αφορά την αποτίμηση θέσεων χαρτοφυλακίου συναλλαγών για λόγους εποπτικής εξασφάλισης στο πλαίσιο κανόνων για τον υπολογισμό της αξίας των θέσεων χαρτοφυλακίου συναλλαγών σε καθημερινή βάση. Οι σχετικές τεχνικές διατάξεις περιλαμβάνονται στο Παράρτημα VΙΙ. Άρθρο 22: Ενοποιημένες απαιτήσεις Η υφιστάμενη δυνατότητα των αρμόδιων αρχών να παρεκκλίνουν από την εφαρμογή ενοποιημένων κεφαλαιακών απαιτήσεων για ομίλους επιχειρήσεων επενδύσεων συνεχίζει να ισχύει υπό βελτιωμένους όρους προληπτικής εποπτείας. Άρθρο 34: Διαχείριση κινδύνου και εκτίμηση κεφαλαίου Το άρθρο 34 ενσωματώνει την υποχρέωση των επιχειρήσεων επενδύσεων να εφαρμόζουν αποτελεσματικά εσωτερικά συστήματα διαχείρισης κινδύνου όπως τα πιστωτικά ιδρύματα (άρθρο 17 της οδηγίας 2000/12). Λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των ιδρυμάτων που καλύπτει η οδηγία, οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να πληρούνται σε αναλογική βάση. Εκτός αυτού επεκτείνει στις επιχειρήσεις επενδύσεων την απαίτηση του άρθρου 51Α της οδηγίας 2000/12, σύμφωνα με την οποία πρέπει να εφαρμόζουν εσωτερικές διαδικασίες μέτρησης και διαχείρισης του κινδύνου τον οποίο αναλαμβάνουν και του ποσού ιδίων κεφαλαίων («εσωτερικό» κεφάλαιο) που θεωρούν αναγκαίο για την κάλυψη των κινδύνων αυτών. Αυτό προστίθεται στις απαιτήσεις διαχείρισης κινδύνου της οδηγία 2004/39/ΕΚ για τις επιχειρήσεις επενδύσεων. Άρθρο 37: Εποπτεία Το άρθρο αυτό εφαρμόζει τους κανόνες της οδηγίας 2000/12, τηρουμένων των αναλογιών, στις επιχειρήσεις επενδύσεων. Άρθρο 42 Όπως η οδηγία 2000/12, έτσι και η οδηγία 93/6 πρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις της αγοράς. Η απαιτούμενη ευελιξία επέρχεται με τη διάκριση μεταξύ βασικών και τεχνικών κανόνων (ιδίως στα παραρτήματα) που θα απαιτήσουν προσαρμογές σε βραχυπρόθεσμο έως μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα. Τα τεχνικά Παραρτήματα πρέπει να μπορούν να τροποποιηθούν με εσπευσμένη διαδικασία. Εκτός των άλλων περιλαμβάνεται και ρήτρα επανεξέτασης όσον αφορά τον κίνδυνο αντισυμβαλλομένου ούτως ώστε να αντικατοπτρίζονται οι αναμενόμενες σημαντικές εξελίξεις που πρόκειται να παρουσιασθούν στην κανονιστική πρακτική τα επόμενα χρόνια. ê 2000/12/EΚ 2004/0155 (COD) Πρόταση για ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων (αναδιατύπωση) ò νέο (Κείμενο που αφορά τον ΕΟΧ) ê 2000/12/ΕΚ (Προσαρμοσμένο) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 παράγραφος 2, πρώτη και τρίτη φράση, την πρόταση της Επιτροπής, τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[5], αποφασίζοντας με την διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης[6], Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 1 (Προσαρμοσμένο) (1) Η οδηγία 73/183/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1973, περί της καταργήσεως των περιορισμών στην ελευθερία εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για τις μη μισθωτές δραστηριότητες τραπεζών και λοιπών πιστωτικών ιδρυμάτων[7], η πρώτη οδηγία 77/780/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1977, περί του συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση της δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος[8], η οδηγία 89/299/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 1989 σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων[9], η δεύτερη οδηγία (89/646/ΕΟΚ) του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1989, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος[10], η οδηγία 89/647/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1989, σχετικά με τον συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων[11], η οδηγία 92/30/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 1992, σχετικά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση[12], και η οδηγία 92/121/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1992, σχετικά με την εποπτεία και τον έλεγχο των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων[13] έχουν επανειλημμένα τροποποιηθεί κατά τρόπο ουσιαστικό και είναι, ως εκ τούτου, σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, η κωδικοποίηση της εν λόγω οδηγίας σε ένα ενιαίο κείμενο. Ö Η οδηγία 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων[14] υπέστη επανειλημμένα σοβαρές τροποποιήσεις. Δεδομένου ότι πρέπει να επέλθουν περαιτέρω τροποποιήσεις, η οδηγία πρέπει, για λόγους σαφήνειας, να αναδιατυπωθεί. Õ ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 2 (Προσαρμοσμένο) Κατ' εφαρμογή της συνθήκης απαγορεύεται όσον αφορά την εγκατάσταση και την παροχή υπηρεσιών κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας ή λόγω ελλείψεως εγκαταστάσεως στο κράτος μέλος όπου παρέχονται οι υπηρεσίες. ê 2000/12/EΚ Αιτιολογική σκέψη 3 (2) Είναι αναγκαίο, προς διευκόλυνση της αναλήψεως της δραστηριότητος πιστωτικού ιδρύματος και της ασκήσεώς της, να απαλειφθούν οι πιο ενοχλητικές διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών που δημιουργούν τα περισσότερα εμπόδια ως προς το καθεστώς, στο οποίο υπόκεινται οι δραστηριότητες αυτές. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 4 (Προσαρμοσμένο) (3) Η παρούσα οδηγία πρέπει να αποτελέσει το κύριο μέσο για την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, η οποία αποφασίστηκε από την Ενιαία Ευρωπαϊκή Πράξη και προγραμματίστηκε με τη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής, τόσο όσον αφορά την ελευθερία εγκατάστασης όσο και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 5 (Προσαρμοσμένο) (4) Τα μέτρα συντονισμού στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων πρέπει, τόσο για την προστασία της αποταμιεύσεως όσο και για τη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ αυτών των ιδρυμάτων να εφαρμοσθούν στο σύνολό τους. Πρέπει Ö Θα πρέπει πάντως Õ να ληφθούν δεόντως υπόψη, κατά περίπτωση, οι αντικειμενικές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των καταστατικών τους και της ιδιαίτερης αποστολής τους όπως προβλέπονται στις εθνικές νομοθεσίες. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 6 (Προσαρμοσμένο) (5) Είναι, συνεπώς, από τώρα απαραίτητο, το πεδίο εφαρμογής των ενεργειών συντονισμού να είναι όσο το δυνατόν ευρύτερο και να περιλαμβάνει όλα τα πιστωτικά ιδρύματα, των οποίων η δραστηριότης συνίσταται στη συγκέντρωση από το κοινό επιτρεπτέων κεφαλαίων, τόσο υπό μορφή καταθέσεων, όσο και υπό άλλες μορφές, όπως είναι η διαρκής έκδοση ομολόγων και άλλων παρόμοιων τίτλων, καθώς και στη χορήγηση πιστώσεων για ίδιο λογαριασμό. Πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία δεν δύναται να εφαρμοσθεί η παρούσα οδηγία. Η παρούσα οδηγία δεν Ö πρέπει να Õ θίγει την εφαρμογή εθνικών νομοθεσιών, όταν αυτές προβλέπουν ειδικές συμπληρωματικές άδειες, που επιτρέπουν στα πιστωτικά ιδρύματα να ασκούν ειδικές δραστηριότητες ή να εκτελούν ορισμένης μορφής εργασίες. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 7 (Προσαρμοσμένο) (6) Η μεθόδευση που έχει επιλεγεί συνίσταται Ö Είναι σκόπιμο Õ στην πραγματοποίηση Ö να επέλθει Õ μόνον η επί της ουσίας εναρμόνιση που είναι αναγκαία και ικανή της ουσιαστικής, αναγκαίας και επαρκούς εναρμόνισης για την εξασφάλιση της αμοιβαίας αναγνώρισης των αδειών λειτουργίας και των συστημάτων προληπτικού ελέγχου ώστε να καταστεί δυνατή η εφ' άπαξ χορήγηση άδειας λειτουργίας που να ισχύει σε όλη την Κοινότητα και η εφαρμογή της αρχής του ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής. Επομένως η ανάγκη προγράμματος δραστηριότητος δύναται, από την άποψη αυτή, να θεωρηθεί μόνο ως στοιχείο που οδηγεί τις αρμόδιες αρχές να αποφαίνονται βάσει ακριβέστερης ενημερώσεως, με αντικειμενικά κριτήρια. Ö Πρέπει Õ πάντως να είναι δυνατή μία μείωση των απαιτήσεων που αφορούν τη νομική μορφή των πιστωτικών ιδρυμάτων και Ö σε σχέση με Õ την προστασία των επωνυμιών. ò Νέο (7) Δεδομένου ότι ο στόχος της προτεινόμενης δράσης δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δεδομένου ότι μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, η Κοινότητα δύναται να λάβει μέτρα βάσει της αρχής της επικουρικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 5 της Συνθήκης. Βάσει της αρχής της αναλογικότητας, σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο απαιτούμενο για την επίτευξη των υπόψη στόχων και δεν περιλαμβάνει στοιχεία που δεν είναι απαραίτητα για τον σκοπό αυτόν. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 8 (Προσαρμοσμένο) (8) Είναι αναγκαίο να είναι ισότιμες οι οικονομικές προϋποθέσεις που απαιτούνται από τα πιστωτικά ιδρύματα για την εξασφάλιση όμοιων εγγυήσεων στους αποταμιευτές καθώς και ίσοι όροι ανταγωνισμού μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων της αυτής κατηγορίας. Μέχρις επιτεύξεως καλυτέρου συντονισμού, πρέπει να καθορίζονται κατάλληλοι διορθωτικοί συντελεστές, που θα επιτρέπουν Ö καθιστούν δυνατή, Õ στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών αρχών, την παρατήρηση, με κοινές μεθόδους, της καταστάσεως συγκρίσιμων κατηγοριών πιστωτικών ιδρυμάτων. Η διαδικασία αυτή δύναται να διευκολύνει την προοδευτική προσέγγιση των συστημάτων συντελεστών που καθορίζονται και εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη. Είναι, πάντως, αναγκαίο να διακρίνονται οι συντελεστές, που αποβλέπουν στην εξασφάλιση της υγιούς διαχειρίσεως των πιστωτικών ιδρυμάτων από εκείνους που αποβλέπουν σε σκοπούς οικονομικής και νομισματικής πολιτικής ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 9 (9) Οι αρχές της αμοιβαίας αναγνώρισης και του ελέγχου τον οποίο ασκεί το κράτος μέλος καταγωγής, απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να μη χορηγούν ή να ανακαλούν την άδεια λειτουργίας, εάν στοιχεία, όπως το περιεχόμενο του προγράμματος δραστηριοτήτων, ο τόπος άσκησης των δραστηριοτήτων ή οι πράγματι ασκούμενες δραστηριότητες δείχνουν σαφώς ότι το πιστωτικό ίδρυμα προτίμησε να υπαχθεί στο νομικό σύστημα ενός κράτους μέλους για να αποφύγει την υπαγωγή της σε αυστηρότερους κανόνες ισχύοντες σε άλλο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου προτίθεται να ασκήσει το μεγαλύτερο τμήμα των δραστηριοτήτων της. Ένα πιστωτικό ίδρυμα το οποίο είναι νομικό πρόσωπο πρέπει να έχει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η καταστατική του έδρα. Ένα πιστωτικό ίδρυμα το οποίο δεν είναι νομικό πρόσωπο πρέπει να έχει κεντρική διοίκηση στο κράτος μέλος στο οποίο έχει λάβει άδεια λειτουργίας. Εξ' άλλου, τα κράτη μέλη πρέπει να απαιτούν από το πιστωτικό ίδρυμα να έχει την κεντρική του διοίκηση οπωσδήποτε στο κράτος μέλος καταγωγής του και όντως να ασκεί εκεί δραστηριότητα. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 10 (Προσαρμοσμένο) ð Νέο (10) Οι αρμόδιες αρχές δεν θα πρέπει να χορηγούν ούτε να διατηρούν σε ισχύ άδεια λειτουργίας σε πιστωτικό ίδρυμα, εάν οι στενοί δεσμοί που το συνδέουν με άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα είναι ικανοί να παρεμποδίσουν την σωστή άσκηση των εποπτικών τους καθηκόντων. Τα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία έχει ήδη χορηγηθεί άδεια λειτουργίας οφείλουν επίσης να παρέχουν σχετική εξασφάλιση στις αρμόδιες αρχές. Ο προβλεπόμενος από την παρούσα οδηγία ορισμός των «στενών δεσμών» αποτελείται από ελάχιστα κριτήρια και ότι αυτό δεν κωλύει τα κράτη μέλη να τον εφαρμόζουν και για περιπτώσεις μη προβλεπόμενες από τον παρόντα ορισμό. Καθαυτή η απόκτηση σημαντικού ποσοστού του κεφαλαίου μιας εταιρείας δεν αποτελεί συμμετοχή η οποία λαμβάνεται υπόψη κατά την έννοια των «στενών δεσμών», αν η απόκτηση αυτή γίνεται μόνο ως προσωρινή επένδυση η οποία δεν επιτρέπει την άσκηση επιρροής επί της δομής και της οικονομικής πολιτικής της επιχείρησης. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 11 (11) Στην ορθή εκπλήρωση της αποστολής των ελεγκτικών αρχών στον τομέα της εποπτείας περιλαμβάνεται η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση που θα πρέπει να ασκείται επί πιστωτικού ιδρύματος όταν αυτό το είδος εποπτείας προβλέπεται από τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου. Σε αυτή την περίπτωση, οι αρχές από τις οποίες ζητείται η άδεια λειτουργίας πρέπει να μπορούν να εξακριβώνουν τις αρχές τις αρμόδιες για την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση του πιστωτικού αυτού ιδρύματος. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 12 (Προσαρμοσμένο) Το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί, εξάλλου, να θεσπίσει αυστηρότερους κανόνες από εκείνους που ορίζονται στα άρθρα 5 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο και παράγραφος 2, 7, 16, 30, 51 και 65 όσον αφορά τα ιδρύματα τα οποία έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από τις δικές του αρμόδιες αρχές. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 13 (Προσαρμοσμένο) Η κατάργηση της άδειας λειτουργίας που απαιτείται για τα υποκαταστήματα κοινοτικών πιστωτικών ιδρυμάτων, συνεπάγεται, κατ' ανάγκη, την κατάργηση του προικώου κεφαλαίου. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 14 (Προσαρμοσμένο) (12) Χάρη στην αμοιβαία αναγνώριση, η επιλεγείσα λύση επιτρέπει στΤα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος καταγωγής, Ö πρέπει να μπορούν Õ να ασκούν, σε όλη την Κοινότητα, το σύνολο ή μέρος των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Παραρτήματος I, μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος ή μέσω παροχής υπηρεσιών. Για την άσκηση δραστηριοτήτων οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο αυτό, εξακολουθεί να ισχύει η ελευθερία εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών, σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις της συνθήκης. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 15 (Προσαρμοσμένο) (13) Εντούτοις, θΘεωρείται σκόπιμο να επεκταθεί το ευεργέτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης στις δραστηριότητες που περιέχονται στον εν λόγω κατάλογο, εφόσον ασκούνται από χρηματοδοτικό ίδρυμα που είναι θυγατρική ενός πιστωτικού ιδρύματος, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η θυγατρική συμπεριλαμβάνεται στην εποπτεία σε ενοποιημένη βάση στην οποία υπόκειται και η μητρική της επιχείρηση και πληροί αυστηρές προϋποθέσεις. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 16 (Προσαρμοσμένο) (14) Το κράτος μέλος υποδοχής Ö πρέπει να Õ έχει τη δυνατότητα, για την άσκηση του δικαιώματος εγκαταστάσεων και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, να επιβάλλει την τήρηση των ειδικών διατάξεων που προβλέπονται από τις εθνικές, νομοθετικές και κανονιστικές ρυθμίσεις του, στα ιδρύματα τα οποία δεν έχουν λάβει άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος στο κράτος μέλος καταγωγής ή στις δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο αυτό, εφόσον, αφενός, οι διατάξεις αυτές συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο και έχουν θεσπιστεί για λόγους γενικού συμφέροντος και, αφετέρου, εφόσον αυτά τα πιστωτικά ιδρύματα ή αυτές οι δραστηριότητες δεν υπόκεινται σε ισοδύναμους κανόνες σύμφωνα με τις νομοθετικές ή κανονιστικές ρυθμίσεις του κράτους μέλους καταγωγής. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 17 (15) Τα κράτη μέλη πρέπει να μεριμνούν ώστε να μην προσκρούουν σε κανένα εμπόδιο οι δραστηριότητες που υπάγονται στο καθεστώς της αμοιβαίας αναγνώρισης και να μπορούν να ασκούνται με τον ίδιο τρόπο στο κράτος μέλος καταγωγής, εφόσον δεν αντίκεινται στις ισχύουσες νομοθετικές διατάξεις γενικού συμφέροντος του κράτους μέλους υποδοχής. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 18 (Προσαρμοσμένο) Ο σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένος με την ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων, η οποία υλοποιείται παράλληλα μέσω άλλων κοινοτικών νομοθετικών πράξεων. Τα μέτρα ελευθέρωσης των τραπεζικών υπηρεσιών πρέπει, οπωσδήποτε, να είναι σε αρμονία με τα μέτρα ελευθέρωσης των κινήσεων κεφαλαίων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 19 (Προσαρμοσμένο) (16) Το καθεστώς που εφαρμόζεται στα υποκαταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν την έδρα τους εκτός της Κοινότητας, θα πρέπει να είναι ανάλογο σ' όλα τα κράτη μέλη. ενδιαφέρει Ö Είναι σημαντικό Õ να προβλεφθεί ότι το καθεστώς αυτό δεν δύναται να είναι ευνοϊκότερο από το καθεστώς των υποκαταστημάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων των άλλων κρατών μελών. Πρέπει να προσδιορισθεί, πως η Η Κοινότητας δύναται Ö πρέπει να μπορεί Õ να συνάπτει συμφωνίες με τρίτες χώρες περί εφαρμογής διατάξεων που παρέχουν στα υποκαταστήματα αυτά την αυτή μεταχείριση εφ' όλης της επικρατείας της, λαμβανομένης υπόψη της αρχής της αμοιβαιότητος. Τα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία έχουν την έδρα τους εκτός της Κοινότητας δεν Ö πρέπει να Õ υπάγονται στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών του άρθρου 49 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης, ούτε στην ελευθερία εγκαταστάσεως σε κράτη μέλη εκτός εκείνου στο οποίο είναι εγκαταστημένα. Εντούτοις, οι αιτήσεις για χορήγηση άδειας λειτουργίας μιας θυγατρικής ή για απόκτηση συμμετοχής εκ μέρους μιας επιχείρησης η οποία διέπεται από τη νομοθεσία τρίτης χώρας, υπόκεινται σε διαδικασία η οποία διασφαλίζει καθεστώς αμοιβαιότητας υπέρ των πιστωτικών ιδρυμάτων της Κοινότητας στην εν λόγω τρίτη χώρα. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 20 (Προσαρμοσμένο) Οι άδειες λειτουργίας πιστωτικών ιδρυμάτων που εκδίδουν οι αρμόδιες εθνικές αρχές, σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ισχύουν σε όλη την Κοινότητα και όχι πλέον σ' ένα μόνο κράτος μέλος, και κατά συνέπεια οι ισχύουσες ρήτρες αμοιβαιότητας καθίστανται ανενεργείς. Συνεπώς, απαιτείται μια ευέλικτη διαδικασία με την οποία θα διαπιστώνεται αν υπάρχει αμοιβαιότητα σε κοινοτική κλίμακα. Σκοπός της διαδικασίας αυτής δεν είναι το κλείσιμο των χρηματαγορών της Κοινότητας, αλλά η προώθηση της φιλελευθεροποίησης των χρηματαγορών εν γένει σε άλλες τρίτες χώρες, δεδομένου ότι η Κοινότητα σκοπεύει να διατηρήσει τις χρηματαγορές της ανοιχτές στον υπόλοιπο κόσμο• προς το σκοπό αυτό, η παρούσα οδηγία θεσπίζει διαδικασίες διαπραγματεύσεων με τρίτες χώρες ή, σαν ύστατο μέσο, τη δυνατότητα λήψης μέτρων συνισταμένων σε αναστολή της χορήγησης νέων αδειών λειτουργίας ή σε περιορισμό των νέων αδειών λειτουργίας. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 21 (17) Πρέπει να συναφθούν συμφωνίες, σε βάση αμοιβαιότητας, μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών προκειμένου να επιτευχθεί η πραγματική άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση σε ένα όσο το δυνατό ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 22 (Προσαρμοσμένο) (18) Η ευθύνη για την εποπτεία της οικονομικής ευρωστίας ενός πιστωτικού ιδρύματος, και ιδίως της φερεγγυότητάς του, Ö πρέπει να Õ εναπόκειται στοην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής αυτού του ιδρύματος.· η Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής εξακολουθεί Ö πρέπει Õ να είναι υπεύθυνη για την εποπτεία της ρευστότητας Ö των υποκαταστημάτων Õ και της νομισματικής πολιτικής Ö των νομισματικών πολιτικών Õ . Η εποπτεία του κινδύνου της αγοράς πρέπει να αποτελεί αντικείμενο στενής συνεργασίας μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογικές σκέψεις 23 και 24 (Προσαρμοσμένο) ð Νέο (19) Για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής τραπεζικής αγοράς, απαιτείται, πέρα από τους νομικούς κανόνες, στενή και τακτική συνεργασία ð καθώς και πολύ μεγαλύτερη σύγκλιση όσον αφορά τις κανονιστικές και εποπτικές πρακτικές, μεταξύ ï των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών. Ö Προς τούτο, συγκεκριμένα, Õ Η ομάδα συνεργασίας των αρχών ελέγχου των τραπεζών των κρατών μελών εξακολουθεί να αποτελεί το πλέον ενδεδειγμένο πλαίσιο για την κατά περίπτωση η εξέταση των προβλημάτων που αφορούν τα πιστωτικά ιδρύματα ð και η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να πραγματοποιούνται στο πλαίσιο ï της ð Επιτροπής Ευρωπαϊκών Τραπεζικών Εποπτικών φορέων ï ð που συστάθηκε με την απόφαση της Επιτροπής 2004/5/EΚ[15] ï• η ομάδα αυτή αποτελεί τον κατάλληλο φορέα για την αμοιβαία ενημέρωση που προβλέπεται στο άρθρο 28. Παρ' όλα αυτά, αυτή η διαδικασία αμοιβαίας ενημέρωσης δεν Ö πρέπει, σε καμία περίπτωση, να Õ αντικαθιστά τη διμερή συνεργασία. που καθορίζεται στο άρθρο 28. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, μΜε την επιφύλαξη των δικών της αρμοδιοτήτων ελέγχου, Ö η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους υποδοχής πρέπει Õ εξακολουθεί να έχει τη δυνατότητα να ελέγχει, είτε, σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης, με δική της πρωτοβουλία, είτε με πρωτοβουλία της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής, αν η δραστηριότητα ενός πιστωτικού ιδρύματος στο έδαφός της είναι σύμφωνη με τη σχετική νομοθεσία, τις αρχές της καλής διοικητικής και λογιστικής οργάνωσης και του επαρκούς εσωτερικού ελέγχου. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 25 (20) Θα πρέπει να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων αρχών και των αρχών ή οργανισμών που, ως εκ των καθηκόντων τους, συμβάλλουν στην ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Για να διαφυλαχθεί ο εμπιστευτικός χαρακτήρας των πληροφοριών που διαβιβάζονται, ο κατάλογος των αποδεκτών τους πρέπει να παραμένει αυστηρά περιοριστικός. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογικές σκέψεις 26 και 27 (Προσαρμοσμένο) (21) Ορισμένες πράξεις, όπως π.χ. οι απάτες και τα εγκλήματα των προσώπων που είναι κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών, ακόμα και όταν αφορούν επιχειρήσεις άλλες από πιστωτικά ιδρύματα, είναι ικανές να επηρεάσουν τη σταθερότητα και το αδιάβλητο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών Ö σε τέτοιες περιπτώσεις Õ . ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 28 (Προσαρμοσμένο) (22) Οσάκις προβλέπεται ότι οι πληροφορίες δεν διαβιβάζονται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμοδίων αρχών, οι αρχές αυτές Ö πρέπει να Õ μπορούν, αν συντρέχει λόγος, να εξαρτήσουν τη συγκατάθεσή τους από την τήρηση συγκεκριμένων αυστηρών όρων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 29 (23) Θα πρέπει επίσης να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ, αφενός, των αρμοδίων αρχών και, αφετέρου, των κεντρικών τραπεζών και άλλων οργανισμών με ανάλογη αποστολή, όταν ενεργούν υπό την ιδιότητα νομισματικής αρχής, κατά περίπτωση δε, και άλλων δημοσίων αρχών επιφορτισμένων με την εποπτεία των συστημάτων πληρωμών. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 30 (Προσαρμοσμένο) (24) Για την ενίσχυση της προληπτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων καθώς και για την προστασία των πελατών των πιστωτικών ιδρυμάτων, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι ο ελεγκτής οφείλει να ενημερώνει ταχέως τις αρμόδιες αρχές όταν, στις περιπτώσεις που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία, λάβει γνώση, κατά την εκπλήρωση της αποστολής του, ορισμένων γεγονότων, τα οποία είναι ικανά να επηρεάσουν σοβαρά τη χρηματοπιστωτική κατάσταση ή τη διοικητική και λογιστική οργάνωση του πιστωτικού ιδρύματος•. λαμβανομένου υπόψη του επιδιωκόμενου στόχου, είναι ευκταίο Ö Για τον ίδιο λόγο, Õ τα κράτη μέλη Ö πρέπει, επίσης, Õ να προβλέψουν ότι η υποχρέωση αυτή ισχύει σε κάθε περίπτωση οσάκις τα γεγονότα αυτά διαπιστώνονται από έναν ελεγκτή κατά την εκπλήρωση της αποστολής του σε μια επιχείρηση που έχει στενούς δεσμούς με ένα πιστωτικό ίδρυμα. Η υποχρέωση που επιβάλλεται στους ελεγκτές να ανακοινώνουν, ενδεχομένως, στις αρμόδιες αρχές, σχετικά με ένα πιστωτικό ίδρυμα, ορισμένα γεγονότα ή αποφάσεις που διαπίστωσαν κατά την εκπλήρωση της αποστολής τους σε ένα μη πιστωτικό ίδρυμα δεν Ö πρέπει να Õ μεταβάλλει από μόνη της το χαρακτήρα της αποστολής τους σε αυτό το ίδρυμα, ούτε τον τρόπο με τον οποίο οφείλουν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους έναντι του ιδρύματος αυτού. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογικές σκέψεις 31 έως 35 (Προσαρμοσμένο) Κοινοί βασικοί κανόνες για τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων αποτελούν θεμελιώδη παράγοντα για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τραπεζικό τομέα, επειδή τα ίδια κεφάλαια χρησιμεύουν για τη διασφάλιση της συνέχειας της δραστηριότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων και για την προστασία των αποταμιεύσεων. Η εναρμόνιση αυτή ενισχύει την εποπτεία που ασκείται στα πιστωτικά ιδρύματα και προωθεί τις υπόλοιπες συντονιστικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται στον τραπεζικό τομέα. Οι εν λόγω κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία έχει χορηγηθεί άδεια λειτουργίας στην Κοινότητα. Τα ίδια κεφάλαια ενός πιστωτικού ιδρύματος μπορούν να συντελούν στην κάλυψη των ζημιών που δεν καλύπτονται επαρκώς από τα κέρδη. Τα ίδια κεφάλαια χρησιμεύουν επίσης στις αρμόδιες αρχές ως σημαντικό μέτρο σύγκρισης για την εκτίμηση ιδίως της φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων και για άλλους εποπτικούς σκοπούς. Επειδή σε μια εσωτερική αγορά στον τραπεζιτικό τομέα, τα πιστωτικά ιδρύματα βρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό μεταξύ τους, οι ορισμοί και οι κανόνες σχετικά με τα ίδια κεφάλαια πρέπει να είναι ισοδύναμοι• γι' αυτό το σκοπό, τα κριτήρια καθορισμού της σύνθεσης των ιδίων κεφαλαίων δεν πρέπει να επαφίενται αποκλειστικά στα κράτη μέλη. Με τη θέσπιση αυτών των κοινών βασικών κανόνων, εξυπηρετείται καλύτερα το συμφέρον της Κοινότητας μέσω της αποφυγής στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και ενισχύεται ταυτόχρονα ο τραπεζικός τομέας της Κοινότητας. Ο ορισμός των ιδίων κεφαλαίων που δίνεται με την παρούσα οδηγία προβλέπει ένα ανώτατο όριο στοιχείων και περιοριστικών ποσών, αφήνοντας σε κάθε κράτος μέλος την ευχέρεια να χρησιμοποιεί το σύνολο ή μέρος των στοιχείων αυτών ή να θεσπίζει χαμηλότερα ανώτατα όρια για τα εν λόγω περιοριστικά ποσά. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 36 (Προσαρμοσμένο) (25) Η παρούσα οδηγία διευκρινίζει Ö ότι για ορισμένα στοιχεία των ιδίων κεφαλαίων, Õ τα κριτήρια στα οποία πρέπει να ανταποκρίνονται ορισμένα στοιχεία των ιδίων κεφαλαίων, Ö πρέπει να προσδιορίζονται χωρίς να θίγεται η δυνατότητα των κρατών μελών Õ ενώ τα κράτη μέλη παραμένουν ελεύθερα να εφαρμόσουν αυστηρότερες διατάξεις. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 37 (Προσαρμοσμένο) Σε ένα πρώτο στάδιο, αυτοί οι κοινοί βασικοί κανόνες προσδιορίζονται με αρκετά γενικούς όρους ώστε να συμπεριλάβουν το σύνολο των στοιχείων που συνιστούν τα ίδια κεφάλαια στα διάφορα κράτη μέλη. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 38 ð Νέο (26) Η παρούσα οδηγία διακρίνει, βάσει ποιοτικών κριτηρίων, μεταξύ των στοιχείων των ιδίων κεφαλαίων τα οποία συνιστούν τα βασικά ίδια κεφάλαια, αφενός, και των στοιχείων τα οποία συνιστούν τα συμπληρωματικά ίδια κεφάλαια, αφετέρου. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 39 (Προσαρμοσμένο) (27) Προκειμένου να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι τα στοιχεία τα οποία συνιστούν τα συμπληρωματικά ίδια κεφάλαια δεν είναι της ίδιας ποιότητας με τα στοιχεία τα οποία συνιστούν τα βασικά ίδια κεφάλαια, το ύψος των συμπληρωματικών κεφαλαίων που περιλαμβάνονται στα ίδια κεφάλαια δεν πρέπει να υπερβαίνει το 100 % των βασικών ιδίων κεφαλαίων. Επιπλέον, το ύψος των συμπληρωματικών κεφαλαίων που περιλαμβάνονται στα ίδια κεφάλαια δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50 % των βασικών ιδίων κεφαλαίων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 39 (Προσαρμοσμένο) (28) Για να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, τα δημόσια πιστωτικά ιδρύματα δεν πρέπει να συνυπολογίζουν στα ίδια κεφάλαιά τους τις εγγυήσεις που τους χορηγούν τα κράτη μέλη ή οι τοπικές αρχές. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 40 (Προσαρμοσμένο) (29) Όταν, στα πλαίσια της εποπτείας, είναι αναγκαίο να προσδιοριστεί η έκταση των ενοποιημένων ιδίων κεφαλαίων ομίλου πιστωτικών ιδρυμάτων, ο υπολογισμός αυτός Ö πρέπει να Õ γίνεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 41 (Προσαρμοσμένο) ð Νέο (30) Η ακριβής λογιστική μέθοδος που θα εφαρμόζεται για τον προσδιορισμό των ιδίων κεφαλαίων, του συντελεστή φερεγγυότητας ð την επάρκειά τους σε σχέση με τον κίνδυνο τον οποίο αναλαμβάνει ένα χρηματοπιστωτικό ίδρυμα ï και για την αξιολόγηση της συγκέντρωσης των ανοιγμάτων πρέπει να λάβει υπόψη τις διατάξεις της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 8ης Δεκεμβρίου 1986, για τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς των τραπεζών και των λοιπών χρηματοδοτικώνπιστωτικών ιδρυμάτων[16], στην οποία έχουν ενσωματωθεί ορισμένες προσαρμογές των διατάξεων της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, που βασίζεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) της συνθήκης, για τους ενοποιημένους λογαριασμούς Ö [17] Õ ð ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1606/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 2002, για την εφαρμογή διεθνών λογιστικών προτύπων[18] αναλόγως του ποιο από τα δύο διέπει τη λογιστική των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων βάσει της εθνικής νομοθεσίας. ï ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 42 έως 47 (Προσαρμοσμένο) Οι διατάξεις οι σχετικές με τα ίδια κεφάλαια εντάσσονται στα πλαίσια της διεθνούς προσπάθειας που έχει αναληφθεί, σε ευρύτερη κλίμακα, με στόχο την προσέγγιση των κανόνων που ισχύουν στις σημαντικότερες χώρες όσον αφορά την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων. Τα πιστωτικά ιδρύματα καλούνται εντός μιας εσωτερικής αγοράς στον τραπεζικό τομέα να ανταγωνίζονται απευθείας μεταξύ τους και οι κοινοί κανόνες φερεγγυότητας με τη μορφή ενός ελάχιστου συντελεστή θα έχουν ως αποτέλεσμα την πρόληψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος της Κοινότητας. Η Επιτροπή πρόκειται να εκπονήσει έκθεση και να εξετάζει περιοδικά τις διατάξεις τις σχετικές με τα ίδια κεφάλαια με σκοπό να ενισχύει τις διατάξεις αυτές για την επίτευξη περαιτέρω σύγκλισης προς ένα κοινό ορισμό των ιδίων κεφαλαίων. Η σύγκλιση αυτή θα επιτρέψει την καλύτερη ευθυγράμμιση των ιδίων κεφαλαίων των πιστωτικών ιδρυμάτων της Κοινότητας. Οι διατάξεις οι σχετικές με τον συντελεστή φερρεγγυότητας είναι το αποτέλεσμα των εργασιών της συμβουλευτικής επιτροπής τραπεζών, η οποία είναι υπεύθυνη να υποβάλλει οποιαδήποτε πρόταση στην Επιτροπή για το συντονισμό των συντελεστών που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη. Η θέσπιση ενός κατάλληλου συντελεστή φερεγγυότητας διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων. Ένας συντελεστής, για τον υπολογισμό του οποίου τα στοιχεία του ενεργητικού και τα εκτός ισολογισμού στοιχεία σταθμίζονται ανάλογα με το βαθμό πιστωτικού κινδύνου, αποτελεί ιδιαίτερως χρήσιμο μέτρο για τη διασφάλιση της φερεγγυότητας. ò Νέο (31) Η θέσπιση ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και στην αμοιβαία αναγνώριση των εποπτικών τεχνικών. Από την άποψη αυτή, οι διατάξεις όσον αφορά τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να εξεταστούν σε συνδυασμό με άλλα ειδικά μέσα τα οποία επίσης εναρμονίζουν τις θεμελιώδεις τεχνικές εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων. (32) Προκειμένου να προληφθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να ενισχυθεί το τραπεζικό σύστημα στην εσωτερική αγορά, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν κοινές ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις. (33) Προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής φερεγγυότητα είναι σημαντικό να θεσπιστούν ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις που σταθμίζουν στοιχεία του ενεργητικού και στοιχεία εκτός ισολογισμού ανάλογα με τον βαθμό κινδύνου. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογικές σκέψεις 48 έως 51 (Προσαρμοσμένο) Ο καθορισμός κοινών κανόνων για τα ίδια κεφάλαια σε συνάρτηση με τα στοιχεία του ενεργητικού και τα εκτός ισολογισμού στοιχεία που υπόκεινται στον πιστωτικό κίνδυνο είναι, συνεπώς, ένα από τα ουσιαστικά στοιχεία της εναρμόνισης που απαιτείται για την επίτευξη της αμοιβαίας αναγνώρισης των τεχνικών ελέγχου και, επομένως, για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τραπεζικό τομέα. Για το λόγο αυτό, οι διατάξεις οι σχετικές με τον συντελεστή φερεγγυότητας πρέπει να εξεταστούν σε συνδυασμό με άλλα ειδικά μέσα τα οποία επίσης εναρμονίζουν τις θεμελιώδεις τεχνικές του ελέγχου των πιστωτικών ιδρυμάτων. Τα πιστωτικά ιδρύματα καλούνται εντός μιας εσωτερικής αγοράς στον τραπεζιιτικό τομέα να ανταγωνίζονται απευθείας μεταξύ τους και οι κοινοί κανόνες φερεγγυότητας με τη μορφή ενός ελάχιστου συντελεστή θα έχουν ως αποτέλεσμα την πρόληψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού και την ενίσχυση του τραπεζικού συστήματος της Κοινότητας. Η παρούσα οδηγία προβλέπει διαφορετικούς συντελεστές στάθμισης για τις εγγυήσεις που χορηγούνται από τα διάφορα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα (institutions financiéres). Η Επιτροπή αναλαμβάνει, συνεπώς, να εξετάσει εάν η παρούσα οδηγία δημιουργεί σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού ανάμεσα στα πιστωτικά ιδρύματα και τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις και να κρίνει, ανάλογα με τα συμπεράσματα της εξέτασης αυτής, εάν δικαιολογείται να ληφθούν διορθωτικά μέτρα. ò Νέο (34) Είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη η ποικιλομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων στην Κοινότητα παρέχοντας εναλλακτικές λύσεις ως προς τον υπολογισμό των ελάχιστων κεφαλαιακών απαιτήσεων για πιστωτικό κίνδυνο ενσωματώνοντας διάφορα επίπεδα ευαισθησίας κινδύνου και απαιτώντας διαφορετικά επίπεδα πολυπλοκότητας Η χρήση εξωτερικών πιστοληπτικών διαβαθμίσεων και εκτιμήσεων των ίδιων των πιστωτικών ιδρυμάτων όσον αφορά τις παραμέτρους πιστωτικού κινδύνου αντιπροσωπεύει σημαντική βελτίωση όσον αφορά την ευαισθησία κινδύνου και την ορθότητα, από άποψη προληπτικής εποπτείας, των κανόνων περί πιστωτικού κινδύνου. Πρέπει να παρέχονται τα κατάλληλα κίνητρα στα πιστωτικά ιδρύματα, ούτως ώστε να υιοθετούν μεθόδους μεγαλύτερης ευαισθησίας κινδύνου. (35) Οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να είναι αναλογικές προς τους κινδύνους τους οποίους προορίζονται να αντιμετωπίσουν. Συγκεκριμένα, η μείωση των επιπέδων κινδύνου που απορρέει από την ανάληψη ενός μεγάλου αριθμού σχετικά μικρών ανοιγμάτων πρέπει να αντικατοπτρίζεται στις απαιτήσεις. (36) Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη αναγνώριση στις τεχνικές μείωσης του πιστωτικού κινδύνου μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων σχεδιασμένο να εξασφαλίσει ότι η φερεγγυότητα δεν θα υπονομεύεται από περιττή αναγνώριση κινδύνων. (37) Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι κίνδυνοι και οι μειώσεις των κινδύνων που απορρέουν από δραστηριότητες τιτλοποίησης και από επενδύσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων αντικατοπτρίζονται κατάλληλα στις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις για πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να συμπεριληφθούν και κανόνες που προβλέπουν την βάσει ευαισθησίας κινδύνου και ορθή από άποψη προληπτικής εποπτείας, μεταχείριση των εν λόγω δραστηριοτήτων και επενδύσεων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 52 (Προσαρμοσμένο) Το παράρτημα ΙΙΙ ρυθμίζει τη μεταχείριση των εκτός ισολογισμού στοιχείων κατά τον υπολογισμό των κεφαλαιακών απαιτήσεων που επιβάλλονται στα πιστωτικά ιδρύματα προς εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, και ιδίως των ίσων όρων ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη επιδιώκουν την εκ μέρους των αρμοδίων αρχών τους ομοιόμορφη αξιολόγηση των συμφωνιών περί συμβατικού συμψηφισμού. Το παράρτημα III λαμβάνει υπόψη τις εργασίες ενός διεθνούς πλαισίου τραπεζικών εποπτικών αρχών σχετικά με την αναγνώριση του διμερούς συμψηφισμού από τις αρχές αυτές, και ιδίως με τη δυνατότητα υπολογισμού των κεφαλαιακών απαιτήσεων για ορισμένες συναλλαγές βάσει ενός καθαρού και όχι ενός ακαθάριστου ποσού, υπό τον όρον ότι υπάρχουν νομικά δεσμευτικές συμφωνίες που εξασφαλίζουν ότι ο σχετικός πιστωτικός κίνδυνος περιορίζεται στο καθαρό αυτό ποσό. Για τα πιστωτικά ιδρύματα και τους ομίλους πιστωτικών ιδρυμάτων που ασκούν δραστηριότητες διεθνώς σε ευρύ φάσμα χωρών και ανταγωνίζονται τα πιστωτικά ιδρύματα της Κοινότητας, οι κανόνες που θεσπίζονται σε ευρύτερο διεθνές επίπεδο θα έχουν ως αποτέλεσμα την πληρέστερη αντιμετώπιση, από άποψη εποπτείας, των εξωχρηματιστηριακών παραγώγων μέσων. Η μεγαλύτερη ακρίβεια εξασφαλίζει καταλληλότερη υποχρεωτική κεφαλαιακή κάλυψη, δεδομένου ότι λαμβάνεται υπόψη το αποτέλεσμα μείωσης του κινδύνου των αναγνωρισμένων από τις εποπτικές αρχές συμφωνιών συμβατικού συμψηφισμού για τους ενδεχομένους μελλοντικούς πιστωτικούς κινδύνους. Ο συμψηφισμός των εξωχρηματιστηριακών παράγωγων μέσων που διενεργείται από τα γραφεία συμψηφισμού που λειτουργούν ως κεντρικός αντισυμβαλλόμενος διαδραματίζει σημαντικό ρόλο σε ορισμένα κράτη μέλη. Είναι σκόπιμο να αναγνωρισθούν τα οφέλη ενός τέτοιου συμψηφισμού, όσον αφορά τη μείωση των πιστωτικών κινδύνων και των σχετικών συστημικών κινδύνων στα πλαίσια της προσεκτικής αντιμετώπισης των πιστωτικών κινδύνων. Τα τρέχοντα και τα ενδεχόμενα μελλοντικά ανοίγματα, τα οποία προκύπτουν από το συμψηφισμό συμβάσεων σε εξωχρηματιστηριακά παράγωγα μέσα πρέπει να καλύπτονται πλήρως και να μην υπάρχει κίνδυνος διεύρυνσης των ανοιγμάτων του γραφείου συμψηφισμού πέραν της αγοραίας αξίας της παρεχόμενης εγγύησης, ώστε επί μία μεταβατική περίοδο να υπάρξει για τα υπαγόμενα σε συμψηφισμό παράγωγα μέσα η αυτή προσεκτική αντιμετώπιση, όπως και για παράγωγα μέσα που αποτελούν αντικείμενο χρηματιστηριακής συναλλαγής. Πρέπει κατά την κρίση των αρμοδίων αρχών να είναι ικανοποιητικό το επίπεδο του αρχικού περιθωρίου και του περιθωρίου διακύμανσης που απαιτούνται καθώς και το είδος και η μορφή της διασφάλισης που εξασφαλίζεται με την παρεχόμενη εγγύηση. Το παράρτημα III παρέχει στα πιστωτικά ιδρύματα των κρατών μελών αντίστοιχη δυνατότητα αναγνώρισης του διμερούς συμψηφισμού από τις εποπτικές αρχές και τους εξασφαλίζει κατ' αυτόν τον τρόπο ισότιμους όρους ανταγωνισμού. Οι εν λόγω κανόνες είναι καλά σταθμισμένοι και κατάλληλοι για την ενίσχυση της εφαρμογής των μέτρων προληπτικής εποπτείας στα πιστωτικά ιδρύματα. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να μεριμνούν ώστε ο υπολογισμός των πρόσθετων ποσών να γίνεται βάσει των πραγματικών και όχι των φαινομενικών πλασματικών ποσών. ò Nέο (38) Ο λειτουργικός κίνδυνος αποτελεί σημαντικό κίνδυνο τον οποίο αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα, για τον οποίο απαιτείται κάλυψη με ίδια κεφάλαια. Είναι ουσιώδες να ληφθεί υπόψη η ποικιλομορφία των πιστωτικών ιδρυμάτων στην Κοινότητα παρέχοντας εναλλακτικές λύσεις για τον υπολογισμό των απαιτήσεων σε σχέση με λειτουργικούς κινδύνους που ενσωματώνουν διάφορα επίπεδα ευαισθησίας κινδύνου και απαιτούν διαφορετικoύς βαθμούς πολυπλοκότητας Πρέπει να παρέχονται τα κατάλληλα κίνητρα στα πιστωτικά ιδρύματα, ούτως ώστε να υιοθετούν μεθόδους μεγαλύτερης ευαισθησίας κινδύνου. Λαμβάνοντας υπόψη ότι ο κλάδος μέτρησης και διαχείρισης λειτουργικού κινδύνου βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα, οι κανόνες πρέπει εξετάζονται και να επικαιροποιούνται καταλλήλως, μεταξύ άλλων, και σε σχέση με τις απαιτήσεις για διαφορετικές επιχειρηματικές δραστηριότητες και την αναγνώριση των τεχνικών μείωσης του κινδύνου. (39) Προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκής φερεγγυότητα για πιστωτικά ιδρύματα που ανήκουν σε ομίλους επιχειρήσεων, είναι σημαντικό, οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις να διαμορφώνονται με βάση την ενοποιημένη οικονομική κατάσταση του ομίλου. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα κεφάλαια έχουν κατανεμηθεί καταλλήλως εντός του ομίλου και ότι είναι διαθέσιμα για την προστασία των καταθέσεων εφόσον χρειαστεί, οι ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις πρέπει να ισχύουν για καθένα από τα πιστωτικά ιδρύματα ενός ομίλου, εκτός εάν ο στόχος αυτός δύναται να επιτευχθεί αποτελεσματικά με άλλον τρόπο. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 53 (Προσαρμοσμένο) Ο ελάχιστος συντελεστής που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία ενισχύει το επίπεδο των ιδίων κεφαλαίων των πιστωτικών ιδρυμάτων στην Κοινότητα. Επελέγη το ποσοστό του 8%, μετά από στατιστική έρευνα σχετικά με τις απαιτήσεις κεφαλαίου που ίσχυαν στις αρχές του 1988. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 54 (40) Πρέπει να εναρμονισθούν οι ουσιώδεις κανόνες εποπτείας των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων. Είναι σημαντικό να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να θεσπίσουν αυστηρότερες διατάξεις από τις διατάξεις που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 55 (Προσαρμοσμένο) (41) Η εποπτεία επιτήρηση και ο έλεγχος των ανοιγμάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων Ö πρέπει να Õ αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της εποπτείας τους. Ö Συνεπώς, Õ Ηη υπερβολική συγκέντρωση ανοιγμάτων σε ένα μόνο πελάτη ή σε μία μόνο ομάδα συνδεδεμένων πελατών μπορεί να οδηγήσει σε απαράδεκτη πιθανότητα ζημιών. Μια τέτοια κατάσταση μπορεί να θεωρηθεί επιζήμια για τη φερεγγυότητα ενός πιστωτικού ιδρύματος. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 56 (Προσαρμοσμένο) (42) Επειδή όντως τα πιστωτικά ιδρύματα, σε μιατην εσωτερική αγορά στον τραπεζικό τομέα, ευρίσκονται σε άμεσο ανταγωνισμό μεταξύ τους, θα πρέπει να υπάρχει αντιστοιχία των υποχρεώσεων σχετικά με την εποπτεία επιτήρηση που ισχύουν στο σύνολο της Κοινότητας. Για το σκοπό αυτό, τα κριτήρια που εφαρμόζονται για τον καθορισμό της συγκέντρωσης των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο δεσμευτικών νομικών κανόνων στο επίπεδο της Κοινότητας και δεν πρέπει να επαφίεται αποκλειστικά στην κρίση των κρατών μελών. Η θέσπιση κοινών κανόνων θα εξυπηρετήσει καλύτερα τα συμφέροντα της Κοινότητας, δεδομένου ότι θα αποφευχθούν οι διαφορές στους όρους ανταγωνισμού ενώ ταυτόχρονα θα ενισχυθεί το τραπεζικό σύστημα της Κοινότητας. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 57 (Προσαρμοσμένο) ð Νέο (43) Οι διατάξεις οι σχετικές με το συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων περιλαμβάνουν ονοματολογία των πιστωτικών κινδύνων που αντιμετωπίζουν τα πιστωτικά ιδρύματα. Πρέπει συνεπώς να χρησιμοποιηθεί επίσης αυτή η ονοματολογία για τον ορισμό των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων για τους σκοπούς της οριοθέτησης των μεγάλων κινδύνων· δεν πρέπει όμως ð Ενώ, για τους σκοπούς του περιορισμού των μεγάλων ανοιγμάτων, είναι σκόπιμο να βασιστεί ο ορισμός των ανοιγμάτων σε εκείνον που ισχύει για τους σκοπούς των ελάχιστων απαιτήσεων σε ίδια κεφάλαια σε σχέση με τον πιστωτικό κίνδυνο, δεν είναι σκόπιμο ï να γίνει αναφορά κατ’ αρχήν στις σταθμίσεις ούτε στους βαθμούς κινδύνου που θεσπίζονται από τις εν λόγω διατάξεις. Πράγματι, αυτές οι σταθμίσεις και βαθμοί κινδύνου σχεδιάστηκαν προκειμένου να διασφαλιστεί γενικά η φερεγγυότητα για την κάλυψη των πιστωτικών κινδύνων των πιστωτικών ιδρυμάτων. Στα πλαίσια μιας ρύθμισης για τα μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα, στόχος είναι Ö Προκειμένου Õ να περιοριστεί ο μέγιστος κίνδυνος ζημιών ενός πιστωτικού ιδρύματος από έναν πελάτη ή ομάδα συνδεδεμένων πελατών. Πρέπει, Ö πρέπει Õ συνεπώς, να υιοθετηθείούν μια συνετή προσέγγιση που να αποσκοπεί στο να λαμβάνεται κατά γενικό κανόνα υπόψη η ονομαστική αξία των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, χωρίς Ö κανόνες για τον προσδιορισμό των μεγάλων χρηματοοικονομικών ανοιγμάτων που θα λαμβάνουν υπόψη την ονομαστική αξία του ανοίγματος χωρίς την Õ εφαρμογή σταθμίσεων ή βαθμών κινδύνου. ò νέο (44) Μολονότι είναι επιθυμητό, εν αναμονή της περαιτέρω αναθεώρησης των διατάξεων για τα μεγάλα ανοίγματα, να επιτραπεί η αναγνώριση των επιπτώσεων της μείωσης του πιστωτικού κινδύνου κατά τρόπο παρόμοιο με αυτόν που επιτρέπεται για τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις προκειμένου να περιοριστούν οι απαιτήσεις υπολογισμού, οι κανόνες σχετικά με τη μείωση του πιστωτικού κινδύνου σχεδιάστηκαν μέσα στο πλαίσιο του γενικότερου διαφοροποιημένου πιστωτικού κινδύνου που προέρχεται από ανοίγματα έναντι ενός μεγάλου αριθμού αντισυμβαλλομένων. Ως εκ τούτου, η αναγνώριση των επιπτώσεων των τεχνικών αυτών στο πλαίσιο της επιβολής ορίων στα μεγάλα ανοίγματα ούτως ώστε να περιοριστεί η μέγιστη ζημία που δύναται να υποστεί ένα πιστωτικό ίδρυμα από έναν μεμονωμένο πελάτη ή μια μεμονωμένη ομάδα συνδεδεμένων πελατών, πρέπει να εξαρτάται από την εκπλήρωση κριτηρίων προληπτικής εποπτείας. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 58 (Προσαρμοσμένο) (45) Όταν ένα πιστωτικό ίδρυμα αναλαμβάνει χρηματοδοτικό άνοιγμα έναντι της μητρικής του επιχείρησης ή έναντι των άλλων θυγατρικών αυτής της μητρικής επιχείρησης, πρέπει να επιδεικνύεται ιδιαίτερη σύνεση. Η διαχείριση χρηματοδοτικών ανοιγμάτων που αναλαμβάνονται από τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να γίνεται εντελώς αυτόνομα, στο πλαίσιο της τήρησης των αρχών της υγιούς τραπεζικής διαχείρισης, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη κανένας Ö άλλος Õ παράγοντας ξένος προς αυτές τις αρχές. Η παρούσα οδηγία προβλέπει ότι, στηνΣε περίπτωση που η επιρροή που ασκείται από τα πρόσωπα τα οποία κατέχουν, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα είναι δυνατόν να αποβεί εις βάρος της συνετής και χρηστής διαχείρισης του ιδρύματος, οι αρμόδιες αρχές Ö πρέπει να Õ λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να τερματιστεί αυτή η κατάσταση. Στον τομέα των μεγάλων χρηματοδοτικών ανοιγμάτων, ενδείκνυται επίσης να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες Ö , περιλαμβανομένων και αυστηρότερων περιορισμών, Õ για τα χρηματοδοτικά ανοίγματα που αναλαμβάνονται από ένα πιστωτικό ίδρυμα έναντι επιχειρήσεων του ιδίου ομίλου και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυστηρότεροι κανόνες περιορισμού γι' αυτά τα χρηματοδοτικά ανοίγματα σε σχέση με τα άλλα χρηματοδοτικά ανοίγματα. Αυτός ο αυστηρότερος περιορισμός Ö Τέτοιοι κανόνες Õ δεν πρέπει, πάντως, να εφαρμόζεονται όταν η μητρική επιχείρηση είναι χρηματοδοτική εταιρεία χαρτοφυλακίου ή πιστωτικό ίδρυμα, και ή όταν οι άλλες θυγατρικές είναι πιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδοτικά ιδρύματα, ή επιχειρήσεις παροχής επικουρικών τραπεζικών υπηρεσιών, εφόσον όλες αυτές οι επιχειρήσεις υπόκεινται στην εποπτεία του πιστωτικού ιδρύματος σε ενοποιημένη βάση. Σ' αυτήν την περίπτωση, η εποπτεία σε εντοποιημένη βάση του κατ' αυτόν τον τρόπο διαμορφωθέντος συνόλου επιτρέπει την άσκηση επαρκώς αποτελεσματικής εποπτείας, χωρίς να είναι απαραίτητο να προβλεφθούν αυστηρότεροι κανόνες για τον περιορισμό των χρηματοδοτικών ανοιγμάτων. Αυτό θα ενθαρρύνει επίσης τους τραπεζικούς ομίλους να οργανώσουν τις διαρθρώσεις τους κατά τρόπο που να καθίσταται δυνατή η άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση, πράγμα επιθυμητό δεδομένου ότι έτσι θα είναι δυνατό να ασκείται πληρέστερη εποπτεία. ò Νέο (46) Τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν εσωτερικά κεφάλαια τα οποία επαρκούν από πλευράς ποσότητας, ποιότητας και κατανομής για τους κινδύνους τους οποίους έχουν αναλάβει ή τους οποίους ενδεχομένως να αναλάβουν. Συνεπώς, τα πιστωτικά ιδρύματα πρέπει να εφαρμόζουν στρατηγικές και διαδικασίες για την αξιολόγηση και τη διατήρηση της επάρκειας των εσωτερικών τους κεφαλαίων. (47) Οι αρμόδιες αρχές είναι υπεύθυνες για τον έλεγχο της καλής οργάνωσης και της επάρκειας των ιδίων κεφαλαίων των πιστωτικών ιδρυμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους τους οποίους έχουν αναλάβει ή τους οποίους ενδεχομένως να αναλάβουν τα πιστωτικά ιδρύματα. (48) Προς τον σκοπό της αποτελεσματικής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς στον τραπεζικό τομέα, η επιτροπή ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας πρέπει να συμβάλλει στην συνεπή εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών σε ολόκληρη την Κοινότητα. (49) Για τον ίδιο λόγο και προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα πιστωτικά ιδρύματα στην Κοινότητα, που αναπτύσσουν δραστηριότητα σε περισσότερα κράτη μέλη δεν φέρουν δυσανάλογα βάρη λόγω του ότι οι αρμόδιες αρχές των μεμονωμένων κρατών μελών συνεχίζουν να είναι υπεύθυνες για την άδεια λειτουργίας και την εποπτεία, είναι σημαντικό να δοθεί ώθηση στη συνεργασία μεταξύ αρμοδίων αρχών. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος του ενοποιημένου εποπτικού φορέα. Η επιτροπή ευρωπαϊκών αρχών τραπεζικής εποπτείας πρέπει να υποστηρίξει και να ενισχύσει τη συνεργασία αυτή. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 65 (Προσαρμοσμένο) (50) Η εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση πρέπει να έχει σαν στόχο Ö στοχεύει Õ στην προστασία των συμφερόντων των καταθετών των εν λόγω Ö πιστωτικών Õ ιδρυμάτων και στην εξασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοδοτικού συστήματος. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 59 (Προσαρμοσμένο) (51) Ö Συνεπώς, Õ Ηη Εεποπτεία σε ενοποιημένη βάση, προκειμένου να είναι αποτελεσματική, πρέπει να μπορεί να εφαρμόζεται σε όλους τους τραπεζικούς ομίλους, ακόμη και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η μητρική επιχείρηση δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να διαθέτουν τα απαραίτητα νομικά μέσα για την άσκηση της εν λόγω εποπτείας. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 60 (Προσαρμοσμένο) (52) Όσον αφορά τους ομίλους με ποικίλες δραστηριότητες, των οποίων η μητρική επιχείρηση ελέγχει τουλάχιστον μία θυγατρική που είναι πιστωτικό ίδρυμα, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμούν τη χρηματοοικονομική κατάσταση του πιστωτικού ιδρύματος στο πλαίσιο αυτών των ομίλων. Τα κράτη μέλη μπορούν, μέχρις ότου επιτευχθεί πλήρης συντονισμός, να καθορίζουν τις κατάλληλες μεθόδους ενοποίησης για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας οδηγίας. Οι αρμόδιες αρχές πρέπει τουλάχιστον να διαθέτουν τα μέσα για να λαμβάνουν από όλες τις επιχειρήσεις του ομίλου τις αναγκαίες προς εκτέλεση της αποστολής τους πληροφορίες. Οι αρμόδιες εποπτικές αρχές των διαφόρων χρηματοπιστωτικών τομέων πρέπει να συνεργάζονται όταν πρόκειται για επιχειρηματικούς ομίλους που ασκούν ποικίλες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες. Ö Μέχρις ότου επιτευχθεί συντονισμός, τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να καθορίζουν τις κατάλληλες μεθόδους ενοποίησης για να επιτευχθεί ο στόχος της παρούσας οδηγίας. Õ ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 61 (Προσαρμοσμένο) (53) Τα κράτη μέλη μπορούν επιπλέον Ö πρέπει να μπορούν Õ να αρνηθούν ή να αποσύρουν την άδεια λειτουργίας τραπεζών από ορισμένες μορφές ομίλων επιχειρήσεων τις οποίες θεωρούν ακατάλληλες για την άσκηση τραπεζικών δραστηριοτήτων, ιδίως επειδή δεν είναι δυνατόν να ασκείται κατά τρόπο ικανοποιητικό η εποπτεία των εν λόγω δραστηριοτήτων. Οι αρμόδιες αρχές Ö πρέπει να Õ διαθέτουν, για το σκοπό αυτό, τις Ö απαραίτητες Õ εξουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο και παράγραφος 2 στο άρθρο 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) και στο άρθρο 16, προκειμένου να διασφαλιστεί η υγιής και συνετή διαχείριση των πιστωτικών ιδρυμάτων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογικές σκέψεις 62 έως 64 (Προσαρμοσμένο) Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να οργανώσουν την εποπτεία σύμφωνα με μεθόδους κατάλληλες για ομίλους των οποίων οι δομές δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. Πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να συμπληρωθούν οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας προκειμένου να καλυφθούν παρόμοιες δομές, εφόσον γενικευθεί η χρησιμοποίησή τους. Η ενοποιημένη εποπτεία πρέπει να καλύπτει κάθε δραστηριότητα οριζόμενη στο παράρτημα I. Κατά συνέπεια όλες οι επιχειρήσεις που αναπτύσσουν κατά κύριο λόγο τις δραστηριότητες αυτές πρέπει να υπόκεινται σε εποπτεία επί ενοποιημένης βάσης. Επομένως ο ορισμός των πιστωτικών ιδρυμάτων διευρύνθηκε έτσι ώστε να περιλαμβάνει αυτές τις δραστηριότητες. Η οδηγία 86/635/ΕΟΚ παράλληλα με την οδηγία 83/349/ΕΟΚ καθόρισε τους κανόνες ενοποίησης των ενοποιημένων λογαριασμών που δημοσιεύονται από τα πιστωτικά ιδρύματα. Είναι επομένως δυνατόν να διαπιστωθούν σαφέστερα οι μέθοδοι που πρέπει να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση. ò νέο (54) Προκειμένου να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα η εσωτερική τραπεζική αγορά και να υπάρχει επαρκής διαφάνεια για τους πολίτες της Κοινότητας, είναι αναγκαίο οι αρμόδιες αρχές να δημοσιοποιούν, και μάλιστα κατά τρόπο που να επιτρέπει αξιόπιστες συγκρίσεις, τον τρόπο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. (55) Προκειμένου να ενισχυθεί η πειθαρχία στην αγορά και να δοθούν στα πιστωτικά ιδρύματα κίνητρα ώστε να βελτιώσουν την στρατηγική τους στην αγορά, τον έλεγχο των κινδύνων και την εσωτερική διαχειριστική τους οργάνωση, πρέπει να προβλέπεται η δημοσιοποίηση των κατάλληλων στοιχείων από μέρους τους. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 66 (Προσαρμοσμένο) (56) Η εξέταση των προβλημάτων που τίθενται στους τομείς, οι οποίοι καλύπτονται από την παρούσα οδηγία καθώς και από άλλες οδηγίες που αφορούν τις δραστηριότητες των πιστωτικών ιδρυμάτων, ιδιαίτερα με την προοπτική ευρύτερου συντονισμού, απαιτεί την συνεργασία των αρμοδίων αρχών και της Επιτροπής στο πλαίσιο μιας συμβουλευτικής επιτροπής. Αυτή η επιτροπή των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών δεν θίγει άλλες μορφές συνεργασίας μεταξύ αρχών ελέγχου στον τομέα της ενάρξεως της δραστηριότητας και της εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων και ιδιαίτερα της συνεργασίας που καθιερώνεται στο πλαίσιο ομάδας συνεργασίας που συνεστήθη μεταξύ των αρχών ελέγχου των τραπεζών. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 67 (Προσαρμοσμένο) (57) Ενδέχεται να φανεί αναγκαίο να επέρχονται κατά καιρούς τεχνικές τροποποιήσεις των λεπτομερών κανόνων που περιέχονται στην παρούσα οδηγία, ούτως ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι νέες εξελίξεις που σημειώνονται στον τραπεζικό τομέα. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα προβαίνει σ' αυτές τις τροποποιήσεις, εφόσον είναι αναγκαίες, μετά από διαβούλευση με τη συμβουλευτική επιτροπή τραπεζών στα πλαίσια των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή από τις διατάξεις της συνθήκης· Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας πράξης θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή Ö [19] Õ . ò Νέο (58) Προκειμένου να αποφευχθεί η αναστάτωση των αγορών και να εξασφαλιστεί συνέχεια ως προς το συνολικό ύψος των ιδίων κεφαλαίων είναι σκόπιμο να προβλεφθούν ειδικές μεταβατικές ρυθμίσεις. (59) Λαμβάνοντας υπόψη την ευαισθησία κινδύνου των κανόνων σχετικά με τις ελάχιστες κεφαλαιακές απαιτήσεις είναι επιθυμητό να εξετάζεται αν οι εν λόγω κανόνες έχουν σημαντικές επιπτώσεις στον οικονομικό κύκλο. Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τη συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, πρέπει να υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με τα θέματα αυτά, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 68 (Προσαρμοσμένο) Το άρθρο 36 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας επιτρέπει στα πιστωτικά ιδρύματα τα οποία έχουν συσταθεί υπό μορφή συνεταιριστικών εταιρειών ή ταμείων να περιλαμβάνουν τις αλληλέγγυες υποχρεώσεις των δανειζομένων στα ίδια κεφάλαιά τους κατά την έννοια του άρθρου 34 παράγραφος 2 σημείο 7. Η δανική κυβέρνηση εξέφρασε τη ζωηρή της επιθυμία να μετατραπούν σε ανώνυμες εταιρείες τα ευάριθμα ιδρύματα της ενυπόθηκης πίστης τα οποία έχουν συσταθεί υπό μορφή συνεταιριστικών εταιρειών ή ταμείων. Για να διευκολυνθεί ή να καταστεί δυνατή αυτή η μετατροπή, απαιτείται η θέσπιση προσωρινής παρέκκλισης η οποία να τους επιτρέπει να συνυπολογίζουν μέρος των αλληλέγγυων υποχρεώσεων ως ίδια κεφάλαιά τους. Αυτή η προσωρινή παρέκκλιση δεν πρέπει να επηρεάσει τον ανταγωνισμό μεταξύ των πιστωτικών ιδρυμάτων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογικές σκέψεις 69 έως 71 (69) Η εφαρμογή συντελεστή στάθμισης 20% στις ενυπόθηκες ομολογίες που διατηρούνται από πιστωτικό ίδρυμα μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στην εθνική χρηματαγορά, όπου αυτού του είδους τα αξιόγραφα παίζουν βαρύνοντα ρόλο· στην περίπτωση αυτή λαμβάνονται προσωρινά μέτρα, ώστε να εφαρμοστεί στάθμιση 10%. Η αγορά τιτλοποίησης εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς ότι, επομένως είναι ευκταίο να εξετάσει η Επιτροπή μαζί με τα κράτη μέλη την εποπτική μεταχείριση των τίτλων που εξασφαλίζονται με περιουσιακά στοιχεία και, πριν την 22α Ιουνίου 1999, να υποβάλει προτάσεις με στόχο την προσαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, ώστε να καθοριστεί η ενδεδειγμένη συνετή μεταχείριση όσον αφορά τους τίτλους που εξασφαλίζονται με περιουσιακά στοιχεία. Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν να επιτρέπουν στα πιστωτικά τους ιδρύματα να εφαρμόζουν συντελεστή στάθμισης κινδύνου 50% στα δάνεια που, κατά την κρίση τους, εξασφαλίζονται πλήρως και καθ' ολοκληρίαν με υποθήκες επί γραφείων ή εμπορικών χώρων πολλαπλής χρήσης. Τα ενυπόθηκα ακίνητα πρέπει να υπόκεινται σε αυστηρά κριτήρια αποτίμησης και τακτική επανεκτίμηση της αξίας τους, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις στην αγορά εμπορικών ακινήτων. Τα ακίνητα πρέπει να χρησιμοποιούνται ή να εκμισθώνονται από τον ιδιοκτήτη· τα δάνεια για την αξιοποίηση ακίνητης περιουσίας εξαιρούνται από το συντελεστή στάθμισης κινδύνου 50%. (70) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αρμονική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να προβλέψουν την εφαρμογή των νέων ορίων σε δύο στάδια· για τα μικρότερα πιστωτικά ιδρύματα, μια μεγαλύτερη μεταβατική περίοδος μπορεί να δικαιολογηθεί, δεδομένου ότι η ταχύτερη εφαρμογή του κανόνα του 25 % θα περιόριζε πολύ απότομα την πιστωτική τους δραστηριότητα. (71) Εξάλλου, πραγματοποιείται ήδη η εναρμόνιση των προϋποθέσεων οικονομικής εξυγίανσης και εκκαθάρισης των πιστωτικών ιδρυμάτων. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 72 (Προσαρμοσμένο) (60) Θα εναρμονιστούν πρέπει, επίσης, να εναρμονιστούν τα μέσα που απαιτούνται για τον έλεγχο των κινδύνων ρευστότητας. ê 2000/12/ΕΚ Αιτιολογική σκέψη 73 (Προσαρμοσμένο) Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες ενσωμάτωσης των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτημα V, μέρος Β. ò Νέο (61) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως γενικές αρχές του κοινοτικού δικαίου. (62) Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που αντιπροσωπεύουν ουσιώδη μεταβολή σε σχέση με τις προγενέστερες οδηγίες. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που παραμένουν αμετάβλητες απορρέει από τις προγενέστερες οδηγίες. (63) Η παρούσα οδηγία δεν πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των οδηγιών που παρατίθενται στο παράρτημα XIII, μέρος Β. ê 2000/12/ΕΚ ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ò Νέο ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ ΤΙΤΛΟΣ I || ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ TITΛΟΣ II || ΟΡΟΙ ΑΝΑΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΩΝ ΙΔΡΥΜΑΤΩΝ TITΛΟΣ III || ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Τμήμα 1 || Πιστωτικά ιδρύματα Τμήμα 2 || Χρηματοδοτικά ιδρύματα Τμήμα 3 || Άσκηση του δικαιώματος εγκατάστασης Τμήμα 4 || Άσκηση της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών Τμήμα 5 || Εξουσίες των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής ΤΙΤΛΟΣ IV || ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ Τμήμα 1 || Γνωστοποίηση σε σχέση με τις επιχειρήσεις τρίτων χωρών και τους όρους πρόσβασης στις αγορές των χωρών αυτών Τμήμα 2 || Συνεργασία στον τομέα της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση με τις αρμόδιες αρχές των τρίτων χωρών ΤΙΤΛΟΣ V || ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΑ ΜΕΣΑ ΤΗΣ ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΗΣ;;; Κεφάλαιο 1 || Αρχές της προληπτικής εποπτείας Τμήμα 1 || Αρμοδιότητες του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής Τμήμα 2 || Ανταλλαγή πληροφοριών και επαγγελματικό απόρρητο Τμήμα 3 || Υποχρεώσεις των προσώπων που είναι επιφορτισμένα με τον έλεγχο των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών Τμήμα 4 || Επιβολή κυρώσεων και δικαίωμα προσφυγής στη δικαιοσύνη Κεφάλαιο 2 || Τεχνικά μέσα προληπτικής εποπτείας Τμήμα 1 || Ίδια κεφάλαια Τμήμα 2 || Πρόβλεψη για κινδύνους Υποτμήμα 1 || Επίπεδο εφαρμογής Υποτμήμα 2 || Υπολογισμός των απαιτήσεων Υποτμήμα 3 || Ελάχιστο ύψος ιδίων κεφαλαίων Τμήμα 3 || Ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για τον πιστωτικό κίνδυνο Υποτμήμα 1 || Τυποποιημένη μέθοδος Υποτμήμα 2 || Μέθοδος των εσωτερικών διαβαθμίσεων Υποτμήμα 3 || Μείωση του πιστωτικού κινδύνου Υποτμήμα 4 || Τιτλοποίηση Τμήμα 4 || Ελάχιστες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων για λειτουργικό κίνδυνο Τμήμα 5 || Μεγάλα χρηματοδοτικά ανοίγματα Τμήμα 6 || Ειδική συμμετοχή εκτός του πιστωτικού τομέα Κεφάλαιο 3 || Διαδικασία αξιολόγησης των πιστωτικών ιδρυμάτων Κεφάλαιο 4 || Εποπτεία και δημοσιοποίηση πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές Τμήμα 1 || Εποπτεία Τμήμα 2 || Δημοσιοποίηση πληροφοριών από τις δημόσιες αρχές Κεφάλαιο 5 || Δημοσιοποίηση πληροφοριών από τα πιστωτικά ιδρύματα ΤΙΤΛΟΣ VI || ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΙΤΛΟΣ VII || ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Κεφάλαιο 1 || Μεταβατικές διατάξεις Κεφάλαιο 2 || Τελικές διατάξεις ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I || Κατάλογος των δραστηριοτήτων που απολαμβάνουν αμοιβαίας αναγνώρισης ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II || Κατάταξη των εκτός ισολογισμού στοιχείων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III || Μεταχείριση των παράγωγων μέσων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV || Είδη παραγώγων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V || Τεχνικά κριτήρια για την οργάνωση και την αντιμετώπιση των κινδύνων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI || Τυποποιημένη μέθοδος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI Μέρος 1 || Συντελεστές στάθμισης κινδύνου ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI Μέρος 2 || Αναγνώριση των ECAI και κατάταξη των πιστοληπτικών τους αξιολογήσεων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI Μέρος 3 || Χρησιμοποίηση των πιστοληπτικών αξιολογήσεων των ECAI για τον προσδιορισμό των συντελεστών στάθμισης ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII || Μέθοδος των εσωτερικών διαβαθμίσεων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII Μέρος 1 || Σταθμισμένα ποσά και ποσά αναμενόμενης ζημίας ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII Μέρος 2 || Πιθανότητα αθέτησης, ποσοστιαία ζημία σε περίπτωση αθέτησης και ληκτότητα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII Μέρος 3 || Αξία ανοίγματος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII Μέρος 4 || Ελάχιστες απαιτήσεις για την εφαρμογή της μεθόδου των εσωτερικών διαβαθμίσεων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII || Μείωση του πιστωτικού κινδύνου ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Μέρος 1 || Επιλεξιμότητα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Μέρος 2 || Ελάχιστες απαιτήσεις ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Μέρος 3 || Υπολογισμός των αποτελεσμάτων της μείωσης κινδύνου ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Μέρος 4 || Αναντιστοιχία ληκτότητας ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Μέρος 5 || Συνδυασμός τεχνικών μείωσης του πιστωτικού κινδύνου στην τυποποιημένη μέθοδο ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Μέρος 6 || Τεχνικές μείωσης του πιστωτικού κινδύνου συνόλου ανοιγμάτων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX || Τιτλοποίηση ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX Μέρος 1 || Ορισμοί για τους σκοπούς του παραρτήματος ΙX ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX Μέρος 2 || Ελάχιστες απαιτήσεις για την αναγνώριση σημαντικής μεταφοράς πιστωτικού κινδύνου και υπολογισμός των σταθμισμένων ποσών και των ποσών αναμενόμενης ζημίας για τιτλοποιημένα ανοίγματα ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX Μέρος 3 || Εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX Μέρος 4 || Υπολογισμός ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X || Λειτουργικός κίνδυνος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X Μέρος 1 || Μέθοδος του βασικού δείκτη ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X Μέρος 2 || Τυποποιημένη μέθοδος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X Μέρος 3 || Εξελιγμένες μέθοδοι μέτρησης ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X Μέρος 4 || Συνδυασμένη χρήση διαφόρων μεθοδολογιών ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X Μέρος 5 || Ταξινόμηση των ζημιών ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XI || Τεχνικά κριτήρια επανεξέτασης και αξιολόγησης από τις αρμόδιες αρχές ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XII || Τεχνικά κριτήρια για τις δημοσιοποιήσεις ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XII Μέρος 1 || Γενικά κριτήρια ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XII Μέρος 2 || Γενικές υποχρεώσεις ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XII Μέρος 3 || Απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται για τη χρήση συγκεκριμένων μέσων ή μεθόδων ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIII Μέρος A || Καταργούμενες οδηγίες με τις διαδοχικές τροποποιήσεις τους (αναφέρονται στο άρθρο 158) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIII Μέρος B || Προθεσμίες ενσωμάτωσης (αναφέρονται στο άρθρο 158) ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ XIV || Πίνακας αντιστοίχισης || ê 2000/12/ΕΚ (Προσαρμοσμένο) ΤΙΤΛΟΣ I Ö αντικειμενο, πεδιο εφαρμογησ και Õ ορισμοι και πεδιο εφαρμογησ ê 2000/12/ΕΚ Άρθρο 2 παρ. (1) και (2) (Προσαρμοσμένο) Άρθρο 1 1. Η παρούσα οδηγία αφορά Ö θεσπίζει κανόνες σχετικά με Õ την ανάληψη και άσκηση δραστηριότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και την Ö προληπτική τους εποπτεία Õ . Εφαρμόζεται σε όλα τα πιστωτικά ιδρύματα. 2. Ταo άρθραo 25 Ö 39 Õ και 52 έως 56 Ö τo Τμήμα 1 του Τίτλου V, Κεφάλαιο 4 Õ , εφαρμόζονται και στις χρηματοδοτικές εταιρείες χαρτοφυλακίου και στις μεικτές εταιρείες χαρτοφυλακίου που έχουν την έδρα τους στην Κοινότητα. 3. Τα ιδρύματα που εξαιρούνται μόνιμα βάσει της παραγράφου 3 Ö δυνάμει του άρθρου 5 Õ , εκτός ωστόσο των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών, αντιμετωπίζονται ως χρηματοδοτικά ιδρύματα για την εφαρμογή των άρθρων 25 και 52 έως 56 Ö του άρθρου 39 και του τμήματος 1 του Τίτλου V, Κεφάλαιο 4 Õ . ê 2000/12/ΕΚ Άρθρο 2 παρ.(3) (Προσαρμοσμένο) Άρθρο 2 Η παρούσα οδηγία δεν αφορά τη δραστηριότητα Ö των κάτωθι φορέων Õ : – των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών, – των γραφείων ταχυδρομικών επιταγών, – στο Βέλγιο, του «Institut de Réescompte et de garantie/Herdiscontering- en Waarborginstituut», – στη Δανία, του «Dansk Eksportfinansieringsfond», του «Danmarks Skibskreditfond» και του «Dansk Landbrugs Realkreditfonds», – στη Γερμανία, της «Kreditanstalt für Wiederaufbau», των οργανισμών, οι οποίοι δυνάμει του «Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz», αναγνωρίζονται ως όργανα της εθνικής πολιτικής στον στεγαστικό τομέα και των οποίων οι τραπεζικές εργασίες δεν συνιστούν την κύρια δραστηριότητα, καθώς και των οργανισμών, οι οποίοι, δυνάμει του νόμου αυτού, αναγνωρίζονται ως κοινωφελείς στεγαστικοί οργανισμοί, – στην Ελλάδα, της «Ελληνικής Τράπεζας Βιομηχανικής Αναπτύξεως», του «Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων» και του «Ταχυδρομικού Ταμιευτηρίου», – στην Ισπανία του «Instituto de Crédito Oficial», – στη Γαλλία, της «Caisse des dépôts et consignations», – στην Ιρλανδία των «Credit Unions» και των «Friendly Societies», – στην Ιταλία της «Cassa Depositi e Prestiti», – στις Κάτω Χώρες της «Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden NV», της «NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij», της «NV Industriebank Limburgs Instituut voor ontwikkeling en financiering», και της «Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV», – στην Αυστρία των επιχειρήσεων που αναγνωρίζονται ως κοινωφελείς οικοδομικοί συνεταιρισμοί και της «Österreichische Kontrollbank AG», – στην Πορτογαλία των «Caixas Económicas» που υπάρχουν από την 1η Ιανουαρίου 1986, με εξαίρεση των επιχειρήσεων που έχουν τη μορφή ανωνύμων εταιρειών καθώς και της «Caixa Económica Montepio Geral», – στη Φινλανδία: της «Teollisen yhteistyön rahasto Oy/Fonden för industriellt samarbete AbB, Suomen Vientiluotto Oy/Finlands Exportkredit Ab», και της «Kera Oy/Kera Ab», – στη Σουηδία: της «Svenska Skeppshypotekskassan», – στο Ηνωμένο Βασίλειο, της «National Savings Bank», της «Commonwealth Development Finance Company Ltd», της «Agricultural Mortgage Corporation Ltd» και της «Scottish Agricultural Securities Corporation Ltd», των «Crown Agents for overseas governments and administrations», των «Credit Unions» και των «Municipal Banks», ê Πράξη προσχώρησης του 2003 – στη Λετονία, των “kra¯jaizdevu sabiedrı¯bas”, επιχειρήσεων που αναγνωρίζονται βάσει του “kra¯jaizdevu sabiedrı¯bu likums” ως συνεταιριστικές επιχειρήσεις που παρέχουν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες μόνον στα μέλη τους, – στη Λιθουανία, των “kredito unijos” πέραν της “Centrine˙ kredito unija”, – στην Ουγγαρία, της “Magyar Fejlesztési Bank Rt.” και της “Magyar Export-Import Bank Rt.”, – στην Πολωνία, της “Spółdzielcze Kasy Oszcze˛dnos´ciowo - Kreditowe” και της “Bank Gospodarstwa Krajowego”.’ ê Οδηγία 2004/xx/ΕΚ Άρθρο 3.1 (Προσαρμοσμένο) 4. Η Επιτροπή, ενεργώντας με τη διαδικασία του άρθρου 60 παράγραφος 2, αποφασίζει για κάθε ενδεχόμενη τροποποίηση του καταλόγου της παραγράφου 3. ê 2000/12/ΕΚ Άρθρο 2 παρ.(5) και (6) (Προσαρμοσμένο) Άρθρο 3 1. Ö Ένα ή περισσότερα Õ Τα πιστωτικά ιδρύματα που υφίσταντο στο αυτό κράτος μέλος την 15η Δεκεμβρίου 1977 και που τα οποία συνδέοντο κατά την ημερομηνία αυτή κατά τρόπο μόνιμο σε κεντρικό οργανισμό, ο οποίος τα εποπτεύει και είναι εγκατεστημένος στο αυτό κράτος μέλος, δύνανται να εξαιρεθούν από τις προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, στα άρθρα Ö 7 και 11 παράγραφος 1 Õ 8 και 59, αν το αργότερο την 15η Δεκεμβρίου 1979 στο εθνικό δίκαιο προβλεπόταν: α) ότι οι υποχρεώσεις του κεντρικού οργανισμού και των ιδρυμάτων που συνδέονται μ' αυτόν αποτελούν αλληλέγγυες υποχρεώσεις, ή ότι οι υποχρεώσεις των ιδρυμάτων που συνδέονται μ' αυτό τον κεντρικό οργανισμό καλύπτονται πλήρως από εγγυήσεις του κεντρικού οργανισμού αυτού., β) ότι η φερεγγυότητα και η ρευστότητα του κεντρικού οργανισμού και όλων των ιδρυμάτων που συνδέονται με αυτόν υπόκεινται στο σύνολό τους σε εποπτεία βάσει ενοποιημένων λογαριασμών,. γ) ότι η διοίκηση του κεντρικού οργανισμού έχει τη δυνατότητα να παρέχει οδηγίες στα ιδρύματα που συνδέονται με αυτόν,. Τα πιστωτικά ιδρύματα με τοπική δραστηριότητα πού συνδέθηκαν Ö μόνιμα Õ , μετά τις 15 Δεκεμβρίου 1977, με κεντρικό οργανισμό κατά την έννοια του πρώτου εδαφίου δύνανται να επωφελούνται από τους όρους του καθορίζονται στο πρώτο εδάφιο, εάν αποτελούν κανονική επέκταση του δικτύου που εξαρτάται από τον κεντρικό οργανισμό. ê Οδηγία 2004/xx/EΚ Άρθρο 3 παρ. 2 (Προσαρμοσμένο) Ως προς τα πιστωτικά ιδρύματα εκτός από τα συσταθέντα σε περιοχές που προήλθαν τελευταία από προσχώσεις ή εκείνα που προέρχονται από απόσχιση ή συγχώνευση υφισταμένων ιδρυμάτων που εξαρτώνται ή υπάγονται σε κεντρικό φορέα, η Επιτροπή δύναται, με τη διαδικασία του άρθρου 60 παράγραφος 2 Ö 150 Õ , να καθορίζει συμπληρωματικούς κανόνες για την εφαρμογή του δευτέρου εδαφίου, συμπεριλαμβανομένης της κατάργησης των εξαιρέσεων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο, εάν κρίνει ότι η σύνδεση νέων ιδρυμάτων που επωφελούνται από το καθεστώς που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον ανταγωνισμό. ê 2000/12/ΕΚ Άρθρο 2 παρ. (5) και (6) (Προσαρμοσμένο) 2. Τα πιστωτικά ιδρύματα, που συνδέονται, όπως καθορίζεται που αναφέρονται στην παράγραφο 5 Ö 1 Õ πρώτο εδάφιο, με έναν κεντρικό οργανισμό που βρίσκεται στο ίδιο κράτος μέλος μπορούν ομοίως να εξαιρούνται από την εφαρμογή Ö των διατάξεων των άρθρων 9 και 10 Õ του άρθρου 5 όπως επίσης και από τα άρθρα 40 έως 51 και 65 Ö του Τίτλου V, Κεφάλαιο 2, Τμήματα 2, 3, 4, 5 και 6 και Κεφάλαιο 3 Õ εφόσον, και με την επιφύλαξη της εφαρμογής των εν λόγω απαιτήσεων στον κεντρικό οργανισμό, το σύνολο που αποτελείται από τον κεντρικό οργανισμό και τα ιδρύματα που συνδέονται με αυτόν, υπόκειται στις εν λόγω απαιτήσεις σε ενοποιημένη βάση. Σε περίπτωση εξαίρεσης, τα άρθρα Ö 16, 23, 24, 25, 26 παράγραφοι 1 έως 3, και τα άρθρα 28 και 29 έως 37 Õ 13, 18, 19, οι παράγραφοι 1 έως 6 του άρθρου 20 και τα άρθρα 21 και 22 εφαρμόζονται στο σύνολο που αποτελείται από τον κεντρικό οργανισμό και τα ιδρύματα που συνδέονται με αυτόν. ê 2000/12/ΕΚ άρθρο 1 (Προσαρμοσμένο) Άρθρο 4 Ορισμοί Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας Ö ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί: Õ ê 2000/28/EΚ Άρθρο 1 παρ. (1) έως (5) (Προσαρμοσμένο) (1) "πιστωτικό ίδρυμα": (α) επιχείρηση της οποίας η δραστηριότητα συνίσταται στην αποδοχή από το κοινό καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων και στη χορήγηση πιστώσεων για ίδιο λογαριασμό, ή (β) ίδρυμα ηλεκτρονικού χρήματος κατά την έννοια της οδηγίας 2000/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2000, για την ανάληψη, την άσκηση και την προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος[20]. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση, θεωρείται πιστωτικό ίδρυμα ένα πιστωτικό ίδρυμα κατά την έννοια του πρώτου εδαφίου και κάθε ιδιωτική ή δημόσια επιχείρηση που ανταποκρίνεται στον ορισμό του πρώτου εδαφίου και έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτη χώρα. Για τους σκοπούς της εφαρμογής της εποπτείας και του ελέγχου των μεγάλων ανοιγμάτων, θεωρείται πιστωτικό ίδρυμα, το πιστωτικό ίδρυμα κατά την έννοια του πρώτου εδαφίου περιλαμβανομένων των υποκαταστημάτων του ιδρύματος αυτού σε τρίτες χώρες, και κάθε ιδιωτική ή δημόσια επιχείρηση, περιλαμβανομένων των υποκαταστημάτων της, που ανταποκρίνεται στον ορισμό του πρώτου εδαφίου και έχει λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτη χώρα. (2) «Άδεια λειτουργίας»: πράξη οποιασδήποτε μορφής, των αρχών, από την οποίαν απορρέει η δυνατότητα άσκησης της δραστηριότητος του πιστωτικού ιδρύματος. (3) «Υποκατάστημα»: έδρα εκμετάλλευσης ενός πιστωτικού ιδρύματος, η οποία δεν έχει ίδια νομική προσωπικότητα και η οποία διενεργεί απ' ευθείας, εν όλω ή εν μέρει, πράξεις που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος περισσότερες της μιας έδρες εκμετάλλευσης που έχει εγκαταστήσει στο ίδιο κράτος μέλος ένα πιστωτικό ίδρυμα που εδρεύει σε άλλο κράτος μέλος, θεωρούνται ως ένα μόνο υποκατάστημα. (4) «Αρμόδιες αρχές»: οι εθνικές αρχές που είναι εξουσιοδοτημένες, βάσει νόμου ή κανονιστικών διατάξεων, να ελέγχουν τα πιστωτικά ιδρύματα. (5) «Χρηματοδοτικό ίδρυμα»: επιχείρηση η οποία δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα και της οποίας η κύρια δραστηριότητα συνίσταται στην απόκτηση συμμετοχών ή στην άσκηση μιας ή περισσότερων από τις δραστηριότητες που αναγράφονται στα σημεία 2 έως 12 του καταλόγου του Παραρτήματος I. ò Νέο (6) «Ιδρύματα»: για τους σκοπούς των Τμημάτων 2 και 3 του Τίτλου V Kεφάλαιο 2, ιδρύματα σύμφωνα με τον ορισμό [του άρθρου 2 παράγραφος 3 της οδηγίας του Συμβουλίου 96/3/EΟΚ[21]]. ê 2000/12/ΕΚ Άρθρο 1 παρ. 6 έως 8 (Προσαρμοσμένο) (7) «Κράτος μέλος καταγωγής»:το κράτος μέλος όπου έχει χορηγηθεί άδεια λειτουργίας στο πιστωτικό ίδρυμα σύμφωνα με τα άρθρα 4 έως 11 Ö 6 έως 9 και 11 έως 14 Õ. (8) «Κράτος μέλος υποδοχής»: το κράτος μέλος όπου ένα πιστωτικό ίδρυμα έχει υποκατάστημα ή παρέχει υπηρεσίες. (9) «Έλεγχος» η σχέση που υφίσταται μεταξύ μιας μητρικής και μιας θυγατρικής επιχείρησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ, ή μια παρεμφερής σχέση μεταξύ οιουδήποτε φυσικού ή νομικού προσώπου και μιας επιχείρησης. ê 2002/87/EC Άρθρο 29 παρ. (1)(α) (Πρ