31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/3 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών 
σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά των εκπομπών αερίων ρυπαντών από κινητήρες 
ντήζελ, που προορίζονται να τοποθετηθούν σε οχήματα 
COM(86) 273 τελικό 
(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 23 Ιουνίου 1986) 
(86/C 193/03) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι οι τεχνικές απαιτήσεις που πρέπει να ικανοποιούν τα 
οχήματα με κινητήρα σύμφωνα με τις εθνικές νομοθεσίες, 
αφορούν μεταξύ άλλων, την εκπομπή αερίων ρυπαντών από 
κινητήρες ντήζελ που προορίζονται να τοποθετηθούν σε οχή­
ματα* 
ότι οι απαιτήσεις αυτές διαφέρουν από το ένα κράτος μέλος 
στο άλλο- ότι οι διαφορές αυτές είναι τέτοιες ώστε να 
παρεμποδίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των εν λόγω 
προϊόντων ότι για το λόγο αυτό, είναι αναγκαίο όλα τα 
κράτη μέλη να υιοθετήσουν τις ίδιες απαιτήσεις, είτε επί-
πλέον, είτε στη θέση της υφισταμένης νομοθεσίας τους έτσι 
ώστε, πιο συγκεκριμένα, να καταστεί δυνατή η εφαρμογή 
για κάθε τύπο οχήματος, της διαδικασίας έγκρισης τύπου 
ΕΟΚ που αποτελεί το αντικείμενο της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ 
του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 περί προσεγγί­
σεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, που αφορούν 
στην έγκριση των οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλ­
κούμενων τους ('), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την 
οδηγία 80/1267/ΕΟΚ (2) · 
(•) ΕΕ αριθ. L 42 της 23.2.1970, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. L 375 της 31.12.1980, σ. 34. ότι είναι σκόπιμο να ακολουθηθούν οι τεχνικές απαιτήσεις 
που υιοθετήθηκαν από την Οικονομική Επιτροπή των 
Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη (ΟΕΕ) στον κανονισμό 
της αριθ. 49 («κοινές διατάξεις σχετικά με την έγκριση 
κινητήρων ντήζελ, όσον αφορά την εκπομπή από αυτές 
αερίων ρυπαντών»), που επισυνάπτεται στη συμφωνία της 
20ής Μαρτίου 1958, η οποία αναφέρεται στην έκδοση 
κοινών όρων αποδοχής και αμοιβαίας αναγνώρισης της 
αποδοχής εξοπλισμού και εξαρτημάτων οχημάτων με κινη­
τήρα (3), 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρθρο 1 
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, «όχημα» σημαίνει 
κάθε όχημα με κινητήρα ντήζελ, προοριζόμενο να κυκλο­
φορεί στο δρόμο, με ή χωρίς αμάξωμα, που έχει τουλάχι­
στον τέσσερις τροχούς και μέγιστη προδιαγραφόμενη 
ταχύτητα μεγαλύτερη από 25 χιλιόμετρα ανά ώρα, εξαιρου­
μένων των οχημάτων Μ, όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι 
σημείο 0.4 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, ολικής μάζας όχι 
μεγαλύτερης από 3 έως 5 τόνους, των οχημάτων που 
κινούνται σε σιδηροτροχιές, των γεωργικών ελκυστήρων και 
μηχανημάτων καθώς και των οχημάτων δημοσίων έργων. 
Άρθρο 2 
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να αρνούνται τη χορήγηση 
έγκρισης τύπου ΕΟΚ ή εθνικής έγκρισης-τύπου: 
— ενός τύπου οχήματος όσον αφορά τον κινητήρα του 
ντήζελ, ή 
— ενός τύπου κινητήρα ντήζελ 
(3) Έγγραφο ΕΕ/ΟΕΕ/324 — E/OEE/TRANS/505, ΑναΟ. 1/προσθ. 
48, 5 Απριλίου 1982. 
Αρι^. C 193/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
για λόγους που αναφέρονται στην εκπομπή αερίων 
ρυπαντών από τον εν λόγω κινητήρα, αν 
— ο τύπος αυτός του οχήματος κινείται από κινητήρα 
ντήζελ, που έλαβε έγκριση τύπου σαν ανεξάρτητη τε­
χνική μονάδα, κατά την έννοια του άρθρου 9α της οδη­
γίας 70/156/ΕΟΚ, σύμφωνα με τις απαιτήσεις που καθο­
ρίζονται στα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας, 
— ο κινητήρας αυτός, θεωρούμενος σαν ανεξάρτητη τε­
χνική μονάδα κατά την έννοια του άρθρου 9α της οδη­
γίας 70/156/ΕΟΚ, ικανοποιεί τις σχετικές απαιτήσεις 
που καθορίζονται στα παραρτήματα της παρούσας οδη­
γίας. 
Άρΰρο 3 
1. Το κράτος μέλος που έχει χορηγήσει έγκριση-τύπο για 
ένα τύπο κινητήρα ντήζελ λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα 
που εξασφαλίζουν την ενημέρωση του σχετικά με κάθε τρο­
ποποίηση μέρους ή χαρακτηριστικού των εν λόγω 
κινητήρων, που αναφέρονται στο παράρτημα Ι σημείο 2.3. 
Οι αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους αποφασί­
ζουν αν πρέπει να εκτελεστούν νέες δοκιμές στον τροπο­
ποιημένο κινητήρα και αν πρέπει να συνταχθεί νέα έκθεση. 
Στις περιπτώσεις που από τις δοκιμές προκύπτει ότι δεν 
τηρούνται οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, η τροπο­
ποίηση δεν εγκρίνεται. 
2. Το κράτος μέλος που έχει χορηγήσει έγκριση-τύπου 
για έναν τύπο οχήματος όσον αφορά τον κινητήρα του 
ντήζελ, λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα που εξασφαλίζουν 
την ενημέρωση του σχετικά με κάθε τροποποίηση ενός 
τέτοιου τύπου οχήματος, όσον αφορά τον κινητήρα του. Οι 
αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους αποφασίζουν 
αν, μετά από μια τροποποίηση, πρέπει να ληφθούν τα μέτρα 
που προβλέπονται από την οδηγία 70/156/ΕΟΚ και ιδίως 
από τα άρθρα 4 ή 6 της εν λόγω οδηγίας. 
Άρΰρο 4 
Οι απαραίτητες τροποποιήσεις για την προσαρμογή των 
παραρτημάτων, ώστε να λαμβάνεται υπόψη η τεχνική πρόοδος, αποφασίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που 
προβλέπεται στο άρθρο 5. 
Άρΰρο 5 
Σε περίπτωση προσφυγής στη διαδικασία που ορίζεται στο 
παρόν άρθρο, η Επιτροπή αποφασίζει αφού λάβει τη γνώμη 
της Επιτροπής, που έχει συσταθεί με την οδηγία 
70/156/ΕΟΚ και καλείται στη συνέχεια «επιτροπή». Η επι­
τροπή συσκέπτεται εφόσον της ζητηθεί από την Επιτροπή 
να εκφράσει γνώμη. Όταν η Επιτροπή ζητά τη γνώμη της 
επιτροπής, μπορεί συγχρόνως να ορίζει και την προθεσμία 
μέσα στην οποία πρέπει να δοθεί η γνώμη αυτή. Τις συσκέ­
ψεις της επιτροπής δεν ακολουθεί ψηφοφορία. Πάντως, 
κάθε μέλος της επιτροπής μπορεί να απαιτήσει να καταγρα­
φούν οι απόψεις του στα πρακτικά. 
ΆρΦρο 6 
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθε­
τικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμ­
μορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η 
Απριλίου 1988. Πληροφορούν αμέσως της Επιτροπή σχετικά. 
2. Μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 1990 τα κράτη μέλη εφαρμό­
ζουν τις παρούσες διατάξεις μόνο για τους τύπους εκείνους 
οχημάτων για τους οποίους έχει επίσης ζητηθεί έγκριση-
τύπου σύμφωνα με την οδηγία 72/306/ΕΟΚ. 
3. Επιπλέον, μόλις κοινοποιηθεί η παρούσα οδηγία, τα 
κράτη μέλη φροντίζουν να ενημερώνουν την Επιτροπή 
εγκαίρως ώστε να μπορέσει αυτή να υποβάλει τις παρατηρή­
σεις της σχετικά με τις σπουδαιότερες θετικές κανονιστικές 
και διοικητικές διατάξεις που προτίθενται να υιοθετήσουν 
στον τομέα που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία. 
Άρφρο 7 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/5 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι • 
ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ, ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΠΑ ΤΗΝ ΑΠΉΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΟΚ, ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, 
ΔΟΚΙΜΕΣ ΚΑΙ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 
1. ΠΕΛΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται για τους αέριους ρυπαντές που εκπέμπονται από τα οχήματα που 
είναι εφοδιασμένα με κινητήρες συμπίεσης-ανάφλεξης, όπως αυτά ορίστηκαν στο άρθρο 1, εξαιρου­
μένων των οχημάτων της κατηγορίας Ν], για τα οποία χορηγήθηκε έγκριση τύπου σύμφωνα με την 
οδηγία 70/220/ΕΟΚ (α) όπως τροποποιήθηκε από την /007000/ΕΟΚ. 
2. ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΟΓΡΑΦΙΕΣ 
Για το σκοπό της παρούσας οδηγίας: 
2.1. «Έγκριση ενός κινητήρα»: σημαίνει την έγκριση ενός τύπου κινητήρα σε σχέση με το επίπεδο 
εκπομπής αερίων ρυπαντών. -
2.2. «Κινητήρας ντήξελ»: ονομάζεται ο κινητήρας εκείνος που λειτουργεί σύμφωνα με την αρχή της 
συμπίεσης — ανάφλεξης. 
2.3. Σαν «τύπος κινητήρα» ορίζεται μια κατηγορία κινητήρων που δε διαφέρουν μεταξύ τους σε σημα­
ντικά σημεία, όπως είναι τα χαρακτηριστικά τους, όπως αυτά ορίζονται στο παράρτημα II της 
παρούσας οδηγίας. 
2.4. «Αέριοι ρυπαντές» ονομάζονται το μονοξείδιο του άνθρακος, οι υδρογονάνθρακες (λαμβάνοντας 
ένα λόγο CiHi.g5) και τα οξείδια του αζώτου, όπου τα εν λόγω οξείδια εκφράζονται σε ισοδύναμο 
διοξείδιο του αζώτου (Ν02). 
2.5. Η «καθαρή ισχύς» ορίζεται ως η ισχύς σε kW ΟΕΕ που μετρήθηκε στον πάγκο δοκιμών, στο πέρας 
του στροφαλοφόρου άξονα, ή ισοδύναμη της ισχύος αυτής, μετρούμενη σύμφωνα με τη μέθοδο της 
ΟΕΕ για τη μέτρηση της ισχύος όπως περιγράφεται στην οδηγία 80/1269/ΕΟΚ (6). 
2.6. Ως «ονομαστική ταχύτητα» ορίζεται η μέγιστη ταχύτητα υπό πλήρες φορτίο που επιτρέπεται από 
το ρυθμιστή ταχύτητας, όπως προδιαγράφηκε από τον κατασκευαστή στα φυλλάδια πώλησης και 
συντήρησης της μηχανής. 
2.7. «Επί τοις εκατό του φορτίου» σημαίνει το ποσοστό της μέγιστης διαθέσιμης ροπής σε μια 
ταχύτητα του κινητήρα. 
2.8. Σαν «ενδιάμεση ταχύτητα» ορίζεται η ταχύτητα που αντιστοιχεί στη μέγιστη τιμή ροπής, αν όμως 
η εν λόγω ταχύτητα κυμαίνεται από το 60 ο/ο ώς το 75 °/ο της ονομαστικής ταχύτητας, διαφορετικά 
ορίζεται σαν η ταχύτητα που ισούται με το 60 °/ο της ονομαστικής. 
2.9. Συντομογραφίες και μονάδες 
καθαρή ισχύς εξόδου, μη διορθωμένη (γ) 
εκπομπή μονοξειδίου του άνθρακα 
εκπομπή υδρογονανθράκων 
εκπομπή οξειδίων του αζώτου 
συγκέντρωση (concentration) (ppm κατά όγκο) 
ροή μάζας ρυπαντή 
συντελεστής βαρύτητας (Weighting Factor) 
ρυθμός ροής μάζας καυσαερίων σε υγρή βάση 
όγκος καυσαερίων EXHaust gas) σε ξηρή βάση 
όγκος καυσαερίων (EXHaust gas) σε υγρή βάση 
ρυθμός ροής μάζας αέρα (AIR) εισαγωγής 
ρυθμός ροής όγκου αέρα (AIR) εισαγωγής 
ρυθμός ροής μάζας καυσίμου (FUEL) 
ανιχνευτής φλόγας (Fuel Ionisation Detector) 
απορρόφηση συντονισμού μη διασκεδαζόμενης υπεριώδους 
ακτινοβολίας (Non-dispersive ultra-violet resonance absorbtion) 
μη διασκεδαζόμενη υπέρυθρη ακτινοβολία Non-Dispersive InfraRed) 
αναλυτής χημειοφθορισμού (ChemiLuminescent Analyser). Ρ 
CO" 
HU 
ΝΟΧ 
cone 
mass 
WF 
GEXH 
VEXH 
V'EXH 
GAIR 
VAIR 
CFUEL 
FID 
NDUVR 
NDIR 
CLA kW 
g/kWh 
g/kWh 
g/kWh 
ppm 
g/h 
kg/h 
mVh 
mVh 
kg/h 
mVh 
kg/h 
(α) EE αριθ. L 76 της 6. 4. 1970, σ. 1. 
(6) EE αριθ. L 375 της 31. 7. 1980, σ. 46. 
(γ) Όπως περιγράφεται στην οδηγία 80/1269/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 375 της 31. 12. 1980, σ. 49). 
Αριθ. C 193/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΟΚ 
3.1. Αίτηση έγκρισης ΕΟΚ για έναν τύπο κινητήρα θεωρουμένου σαν ανεξάρτητη τεχνική μονάδα. 
3.1.1. Η αίτηση για την έγκριση ενός τύπου κινητήρα όσον αφορά το επίπεδο εκπομπής αερίων 
αποβλήτων πρέπει να υποβληθεί από τον κατασκευαστή των υπόψη κινητήρων ή έναν για το σκοπό 
αυτό εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπο. 
3.1.2. Η εν λόγω αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από τα έγγραφα που αναφέρονται παρακάτω σε τρία 
αντίγραφα, και τα ακόλουθα στοιχεία: 
3.1.2.1. περιγραφή του κινητήρα που να περιέχει όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα II της 
παρούσας οδηγίας, που συμφωνούν με τις απαιτήσεις του άρθρου 9α της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ. 
3.1.2.2. Σχέδια του θαλάμου καύσης και της άνω όψης του εμβόλου. 
3.1.3. Ένας κινητήρας που συμφωνεί με τα χαρακτηριστικά του «τύπου κινητήρα» που περιγράφηκε στο 
παράρτημα II της παρούσας οδηγίας πρέπει να υποβληθεί στην τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύ­
θυνη για την εκτέλεση των δοκιμών έγκρισης που ορίζονται στην παράγραφο 5 που ακολουθεί. 
3.2. Αίτηση έγκρισης ΕΟΚ για ένα τύπο οχήματος όσον αφορά τον κινητήρα του. 
3.2.1. Η αίτηση έγκρισης ενός οχήματος, όσον αφορά την εκπομπή αερίων ρυπαντών από τον κινητήρα 
του, πρέπει να υποβληθεί από τον κατασκευαστή του οχήματος ή έναν για το σκοπό αυτό εξουσιο­
δοτημένο αντιπρόσωπο του. 
3.2.2. Η εν λόγω αίτηση πρέπει να συνοδεύεται από τα έγγραφα που αναφέρονται παρακάτω σε τρία 
αντίγραφα, και τα ακόλουθα στοιχεία: 
3.2.2.1. Περιγραφή του τύπου οχήματος που να περιέχει όλα τα στοιχεία που αναφέρονται στο παράρτημα 
II της παρούσας οδηγίας, μαζί με όλα τα έγγραφα που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 της 
οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, 
ή 
3.2.2.2. αντίγραφο του πιστοποιητικού έγκρισης τύπου (ΕΟΚ (παράρτημα VIII της παρούσας οδηγίας) του 
κινητήρα θεωρουμένου σαν ανεξάρτητη τεχνική μονάδα που τοποθετείται στον εν λόγω τύπο οχή­
ματος, μαζί με όλα τα έγγραφα που απαιτούνται σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ. 
4. ΕΓΚΡΙΣΗ ΕΟΚ 
4.1. Για εγκρίσεις που αναφέρονται στο σημείο 3.1, πρέπει να εκδίδεται πιστοποιητικό που να συμφωνεί 
με το πρότυπο που περιγράφεται στο παράρτημα VIII. 
4.2. Για εγκρίσεις που αναφέρονται στο σημείο 3.2, πρέπει να εκδίδεται πιστοποιητικό που να συμφωνεί 
με το πρότυπο που περιγράφεται στο παράρτημα IX, κα να συμπληρώνει τα έγγραφα που εκδί­
δονται σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 10 της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ. 
5. ΕΠΙΣΗΜΆΝΣΕΙς 
5.1. Ο κινητήρας που εγκρίνεται σαν ανεξάρτητη τεχνική μονάδα πρέπει να φέρει: 
5.1.1. — το εμπορικό σήμα ή την εμπορική ονομασία του κατασκευαστή του κινητήρα, 
5.1.2. — Οι επισημάνσεις αυτές πρέπει να είναι ευανάγνωστες και ανεξίτηλες, 
5.1.3. — τον αριθμό έγκρισης ΕΟΚ και πριν από αυτό το (τα) χαρακτηριστικό(ά) γράμμα(τα) της χώρας 
που χορηγεί την έγκριση τύπου ΕΟΚ ('). 
(') Β = Βέλγιο, D = Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, DK = Δανία, Ε = Ισπανία, F = Γαλλία, GR = Ελλάδα, Ι = Ιταλία, 
IRL = Ιρλανδία, L = Λουξεμβούργο, NL = Ολλανδία, Ρ = Πορτογαλία, UK = Ηνωμένο Βασίλειο. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/7 
6. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΕΣ 
6.1. Γενικά 
Τα εξαρτήματα που επηρεάζουν την εκπομπή αερίων ρυπαντών πρέπει να σχεδιαστούν, να κατα­
σκευαστούν και να συναρμολογηθούν με τέτοιο τρόπο, ώστε ο κινητήρας σε συνθήκες κανονικής 
λειτουργίας, να συμφωνεί με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, παρά τους κραδασμούς στους 
οποίους ενδέχεται να υπόκεινται. 
6.2. Προδιαγραφές που αφορούν την εκπομπή ρυπαντών 
Η εκπομπή ρυπαντών από τον κινητήρα που δόθηκε για δοκιμή πρέπει να μετρείται με τη μέθοδο 
που περιγράφεται στο παράρτημα III της παρούσας οδηγίας. Άλλες μέθοδοι είναι δυνατόν να 
γίνουν δεκτές αν διαπιστωθεί ότι παρέχουν ισοδύναμα αποτελέσματα. 
6.2.1. Η μάζα του μονοξειδίου του άνθρακα, η μάζα των υδρογονανθράκων και η μάζα των οξειδίων του 
αζώτου που λαμβάνονται από τη δοκιμή δεν πρέπει να υπερβαίνουν τις ποσότητες που παρέχονται 
στον πίνακα που ακολοθεί: 
Μάζα του μονοξειδίου του άνθρακα 
(CO) 
σε γραμμάρια ανά kWh 
11,2 Μάζα υδρογονανθράκων 
(HC) 
σε γραμμάρια ανά kWh 
2,4 Μάζα οξειδίων του αζώτου (ΝΟΧ) 
σε γραμμάρια ανά kWh 
14,4 
7. ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΟ ΟΧΗΜΑ 
7.1. Η τοποθέτηση του κινητήρα στο όχημα πρέπει να συμφωνεί με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά, όσον 
αφορά την έγκριση τύπου του κινητήρα: 
7.1.1. — Η υποπίεση εισαγωγής δεν πρέπει να υπερβαίνει εκείνη του τύπου κινητήρα που εγκρίθηκε. 
7.1.2. — Η πίεση των καυσαερίων δεν πρέπει να υπερβαίνει εκείνη του τύπου κινητήρα που εγκρίθηκε. 
7.1.3. — Ο όγκος του συστήματος εξαγωγής των καυσαερίων κυμαίνεται σε ± 40°/ο του αντίστοιχου 
όγκου του τύπου κινητήρα που εγκρίθηκε. 
8. ΠΙΣΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 
8.1. Κάθε κινητήρας που φέρει αριθμό επισήμανσης έγκρισης, τύπου ΕΟΚ όπως περιγράφεται στην 
παρούσα οδηγία, πρέπει να συμφωνεί, με τον τύπο κινητήρα που εγκρίθηκε. 
8.2. Για να ελεγχθεί η εν λόγω συμφωνία, που περιγράφηκε στο σημείο 8.1, λαμβάνεται από τη σειρά 
ένας κινητήρας που φέρει αριθμό έγκρισης τύπου ΕΟΚ. 
8.3. Γενικά, η συμφωνία του κινητήρα με τον τύπο που εγκρίθηκε πρέπει να ελέγχεται με βάση την 
περιγραφή του πιστοποιητικού έγκρισης και των παραρτημάτων του, και, αν είναι αναγκαίο, ο 
κινητήρας πρέπει να υποβάλλεται στη δοκιμή που αναφέρεται στο σημείο 6.2 παραπάνω. 
8.3.1. Για τον έλεγχο της συμφωνίας του κινητήρα σε κάποια δοκιμή, υιοθετείται η ακόλουθη διαδι­
κασία: 
8.3.1.1. Λαμβάνεται ένας κινητήρας από τη σειρά και υποβάλλεται στη δοκιμή που περιγράφεται στο 
παράρτημα III. 
8.3.1.2. Αν ο κινητήρας που ελήφθη από τη σειρά δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παραπάνω σημείου 
6.2.1 ο κατασκευαστής μπορεί να ζητήσει να εκτελέσουν μετρήσεις σε ένα δείγμα κινητήρων, που 
λαμβάνεται από τη σειρά και στο οποίο να περιλαμβάνεται και ο κινητήρας που αρχικά ελήφθη. Ο 
κατασευαστής πρέπει να προσδιορίσει το μέγεθος του δείγματος, σε συμφωνία με την τεχνική υπη­
ρεσία. Εκτός από τον κινητήρα που αρχικά ελήφθη, οι άλλοι πρέπει να υποβάλλονται σε δοκιμή. 
Στη συνέχεια υπολογίζεται ο αριθμητικός μέσος x των αποτελεσμάτων που προκύπτουν από το 
ApiS. C193/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
δείγμα για κάθε αέριο ρυπαντή. Η παραγωγή από την οποία ελήφθη η σειρά που ελέχθηκε πρέπει 
να θεωρείται ότι συμφωνεί με τις προδιαγραφές, αν πληρούται η ακόλουθη συνθήκη: 
Υ + k.S < L(a) 
όπου: 
L είναι η οριακή τιμή που τέθηκε στο σημείο 6.2.1 για κάθε μελετώμενο αέριο ρυπαντή, και 
k είναι ένας στατιστικός παράγοντας που εξαρτάται από το n και δίδεται στον ακόλουθο πίνακα: 
n 
k 
n 
k 2 
0,973 
11 
0,265 3 
0,613 
12 
0,253 4 
0,489 
13 
0,242 5 
0,421 
14 
0,233 6 
0,376 
15 
0,224 7 
0,342 
16 
0,216 8 
0,317 
17 
0,210 9 
0,296 
18 
0,203 10 
0,279 
19 
0,198 
Εάν n > 20, k = 0,860 
l/n 
8.3.2. Η τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τον έλεγχο της πιστότητας της παραγωγής πρέπει να 
εκτελέσει δοκιμές σε κινητήρες που έχουν κάνει ολόκληρο ή μέρος του σταδίου «ρονταρίσματός» 
τους, σύμφωνα με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή. 
, , 2 (χ-Υ )' 
όπου χ είναι το ανεξάρτητα αποτελέσματα που ελήφθησαν με το δείγμα η. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II 
ΒΑΣΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
ΚΑΙ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΉΣ ΔΟΚΙΜΕΣ (α) 
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
1.1. 
1.2. 
1.3. Σήμα: 
Τύπος: 
Κύκλος: τετράχρονος/δίχρονος (6) 
1.4. Διάμετρος κυλίνδρου: mm 
1.5. Διαδρομή: mm 
1.6. Αριθμός και διάταξη κυλίνδρων και σειρά ανάφλεξης: 
1.7. Κυλινδρισμός: cm5 
(α) Στην περίπτωση μη συμβατικών κινητήρων και συστημάτων, ο κατασκευαστής πρέπει να παρέχει στοιχεία ισοδύναμα με αυτά 
που αναφέρονται εδώ. 
(6) Διαγράψτε την περιττή ένδειξη. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/9 
1.8. Συμπίεση (γ): 
1.9. Σχέδια του χώρου καύσης και της κεφαλής του εμβόλου: 
1.10. Ελάχιστη εγκάρσια επιφάνεια θυρίδων εισαγωγής και εξαγωγής: 
1.11. Σύστημα ψύξης 
1.11.1. Υγρό 
Είδος υγρού: Αντλίες κυκλοφορίας: ναι/όχι (6) 
Χαρακτηριστικά ή σήμα(τα) και τύπος(οι): 
Συντελεστής μετάδοσης κίνησης: 
Θερμοστάτης: ρύθμιση: 
Ψυγείο: σχέδιο(α) ή σήμα(τα) και τύπος(οι): 
Ανακουφιστική βαλβίδα και ρύθμιση της πίεσης: 
Ανεμιστήρας: χαρακτηριστικά ή σήμα(τα) και τύπος(οι): 
Κινητήριο σύστημα του ανεμιστήρα: Συντελεστής μετάδοσης της κίνησης: 
Πλαίσιο ανεμιστήρα: 
1.11.2. Αέρας 
Ανεμιστήρας: χαρακτηριστικά ή σήμα(τα) και τύπος(οι): 
Συντελεστής μετάδοσης της κίνησης: 
Σύστημα αεραγωγών (τυποποιημένη παραγωγή): 
Σύστημα ρύθμισης της θερμοκρασίας: Ναι/Όχι (6) Σύντομη περιγραφή: 
1.11.3. θερμοκρασίες επιτρεπόμενες από τον κατασκευαστή 
1.11.3.1. Ψύξη υγρού: Μέγιστη θερμοκρασία στην έξοδο: 
1.11.3.2. Ψύξη αέρα: Σημείο αναφοράς: 
Μέγιστη θερμοκρασία στο σημείο αναφοράς: 
1.11.3.3. Μέγιστη θερμοκρασία εξόδου του ενδιάμεσου ψυγείου εισαγωγής: 
1.11.3.4. Μέγιστη θερμοκρασία καυσαερίων σε σειμείο του (των) απαγωγού(ών) καυσαερίων δίπλα στη 
(στις) φλάντζα(ες) εξαγωγής του (των) πολλαπλού αγωγού καυσαερίων: 
1.11.3.5. Θερμοκρασία καυσίμου: ελάχιστη μέγιστη 
1.11.3.6. Θερμοκρασία λιπαντικού: ελάχιστη μέγιστη 
(6) Διαγράψτε την περιττή ένδειξη, 
(γ) Προσδιορίζεται η ανοχή. 
Αριθ. C 193 /10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
1.12. Υπερτροφοδότης: με/χωρίς (6) περιγραφή του συστήματος: 
Σήμα: Τύπος: 
1.13. Σύστημα εισαγωγής 
Πολλαπλός αγωγός εισαγωγής: Περιγραφή: 
Φίλτρο αέρα: Σήμα: Τύπος: 
Διάταξη απόσβεσης του θορύβου: στην εισαγωγή: 
Κατασκευή: 
Τύπος: 
2. ΠΡΟΣΘΕΤΑ ΑΝΤΙΚΑΠΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ (αν υπάρχουν και αν καλύπτονται σε άλλο κεφάλαιο) 
Περιγραφή και διαγράμματα: 
3. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΑΕΡΑ ΚΑΙ ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΑΣ ΚΑΥΣΙΜΟΥ 
3.1. Περιγραφή και διαγράμματα διατάξεων εισαγωγής αέρα και των εξαρτημάτων τους (διάταξη θέρ­
μανσης, διάταξη μείωσης του θορύβου στην εισαγωγή): 
3.2. Τροφοδοσία καυσίμου 
3.2.1. Αντλία τροφοδοσίας καυσίμου 
Πίεση (γ) ή χαρακτηριστικό διάγραμμα (γ) 
3.2.2. Σύστημα έκχυσης καυσίμου 
3.2.2.1. Αντλία 
3.2.2.1.1. Σήμα(τα): 
3.2.2.1.2. Τύπος(οι): 
3.2.2.1.3. Παροχή mm3 (γ) ανά διαδρομή, όταν η αντλία λειτουργεί 
σε rpm υπό πλήρη έκχυση, ή χαρακτηριστικό διάγραμμα(β) (γ): 
Αναφέρεται η χρησιμοποιούμενη μέθοδος: Στον κινητήρα/στον πάγκο ελέγχου της αντλίας (6) 
3.2.2.1.4. Προπορεία έγχυσης (γ): 
3.2.2.1.4.1. Καμπύλη προπορείας έγχυσης: 
3.2.2.1.4.2. Ρύθμιση χρονισμού: . 
3.2.2.2. Σύστημα σωληνώσεων έγχυσης 
3.2.2.2.1. Μήκος: 
3.2.2.2.2. Εσωτερική διάμετρος: 
(6) Διαγράφεται ότι δεν ισχύει, 
(γ) Προσδιορίζεται η ανοχή. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/11 
3.2.2.3. Εγχυτήρας(ες) 
3.2.2.3.1. Σήμα(τα): 
3.2.2.3.2. Τύπος(οι): 
3.2.2.3.3. «Πίεση στην οποία ανοίγουν οι εγχυτήρες»: bars (γ) 
ή χαρακτηριστικό διάγραμμα (6) (γ): 
3.2.2.4. Ρυθμιστής 
3.2.2.4.1. Σήμα(τα): 
3.2.2.4.2. Τύπος(οι): 
3.2.2.4.3. Ταχύτητα στην οποία αρχίζει η διακοπή παροχής καυσίμου υπό πλήρες φορτίο: rpm 
3.2.2.4.4. Μέγιστη ταχύτητα εν κενώ: rpm 
3.2.2.4.5. Ταχύτητα σε κατάσταση ρελαντί: rpm 
3.3. Σύστημα εκκίνησης εν ψυχρώ 
3.3.1. Σήμα(τα): 
3.3.2. Τύπος(οι): 
3.3.3. Περιγραφή: 
4. ΧΡΟΝΙΣΜΟΙ ΒΑΛΒΙΔΩΝ 
4.1. Μέγιστη ανύψωση βαλβίδων και γωνίες κατά τις οποίες ανοίγουν και κλείνουν σε σχέση με τα 
νεκρά κέντρα ή ισοδύναμα δεδομένα. 
4.2. Διάκενα αναφοράς ή/και ρύθμισης (6) 
5. ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΠΑΓΩΓΗΣ ΚΑΥΣΑΕΡΙΩΝ 
5.1. Περιγραφή της πολλαπλής εξαγωγής καυσαερίων: 
5.2. Περιγραφή άλλων μερών του εξοπλισμού του υπόψη συστήματος, αν η δοκιμή εκτελείται με τον 
πλήρη εξοπλισμό εξαγωγής καυσαερίων που παρέχεται από τον κατασκευαστή, η ένδειξη της 
μέγιστης πίεσης καυσαερίων στη μέγιστη ισχύ που καθορίζεται από τον κατασκευαστή (6): 
6. ΣΥΣΤΗΜΑ ΛΙΠΑΝΣΗΣ 
6.1. Περιγραφή του συστήματος: 
6.1.1. Θέση του δοχείου του λιπαντικού: 
(6) Διαγράφεται ότι δεν ισχύει, 
(γ) Προσδιορίζεται η ανοχή. 
ApiS. C 193/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
6.1.2. Σύστημα τροφοδοσίας (αντλία, έκχυση στην εισαγωγή, ανάμειξη με το καύσιμο κλπ.): 
6.2. Αντλία (6) 
6.2.1. Σήμα(τα): 
6.2.2. Τύπος και χαρακτηριστικά: 
6.2.3. Χαρακτηριστικά της αερόψυκτης αντλίας του κινητήρα (6) 
6.3. Ανάμειξη με το καύσιμο (6) 
6.3.1. Ποσοστό: 
6.4. Ψύκτης ελαίου με/χωρίς (6) 
6.4.1. Σχέδιο(α) ή σήμα(τα) και τύπος(οι): 
7. ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ 
Γεννήτρια/εναλλάκτης (6): χαρακτηριστικά ή σήμα(τα) και τύπος(οι): 
8. ΛΟΙΠΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΠΑΙΡΝΕΙ ΚΙΝΗΣΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΙΝΗΤΗΡΑ 
(απλή αναφορά και σύντομη περιγραφή αν είναι αναγκαία): 
9. ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ 
9.1. Ροπή αδράνειας του σφονδύλου του κινητήρα: 
9.2. Πρόσθετη ροπή αδράνειας χωρίς συμπλεγμένη ταχύτητα: 
10. ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΩΝ 
10.1. Χρησιομοποιούμενο λιπαντικό: 
10.1.1. Σήμα: 
10.1.2. Τύπος: ..! 
(Αναφέρεται το ποσοστό του ελαίου στο καύσιμο αν γίνεται ανάμειξη λιπαντικού και καυσίμου). 
(6) Διαγράφεται ό,τι δεν ισχύει. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων AptS. C 193/13 
11. Επιδόσεις του κινητήρα 
11.1. Ταχύτητα σε κατάσταση ρελαντί: φπι(γ) 
11.2. Ισχύς: kW σε μια ενδιάμεση ταχύτητα της μηχανής Φ"ΐ(γ) 
11.3. Μέγιστη ισχύς: κΨσε φπι(Υ) 
11.4. Ισχύς στα έξι σημεία μέτρησης που προβλέπονται στην οδηγία 72/306/ΕΟΚ παράρτημα III σημείο 
2.1, μετρούμενη σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 80/1269/ΕΟΚ 
(η δοκιμή εκτελέστηκε από τον κατασκευαστή) (6) 
(η δοκιμή εκτελέστηκε από την τεχνική υπηρεσία που διενεργεί τις δοκιμές έγκρισης) (6) 
Σημεία μέτρησης 
!(*) 
2 
3 
4 
5 
6(**) 
Σημείο μέγιστης μέτρησης Τεχύτητα μηχανής (η) Μετρούμενη ισχύς (Ρ) 
(*) Αντιστοιχεί στην υψηλότερη από τις τρεις τιμές: 
45 °/ο της ταχύτητας του κινητήρα που αντιστοιχεί στη μέγιστη ισχύ 1 000 rpm. 
(**) Αντιστοιχεί στη μέγιστη n που επιτρέπεται από το ρυθμιστή στροφών υπό πλήρες φορτίο. 
(') ΕΕ αρι9. L 375 της 31. 12. 1980, σ. 46. 
(6) Διαγράψτε την περιττή ένδειξη, 
(γ) Προσδιορίζετε την ανοχή. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III 
ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
1.1. Στο παράτημα αυτό περιγράφεται η μέθοδος προσδιορισμού των εκπομπών αερίων ρυπαντών από 
τους κινητήρες που ελέγχονται. 
1.2. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται με τη μηχανή τοποθετημένη σε ένα πάγκο δοκιμών και συνδεδεμένη 
με ένα δυναμόμετρο. 
2. ΑΡΧΗ ΜΕΤΡΗΣΗΣ 
Τα καυσαέρια που εκπέμπονται από τον κινητήρα περιλαμβάνουν υδρογονάνθρακες μονοξείδιο του 
άνθρακα και οξείδια του αξώτου. Οι ποσότητες των παραπάνω αερίων στα καυσαέρια πρέπει να 
ελέγχονται συνέχεια κατά τη διάρκεια μιας προδιαγεγραμμένης σειράς συνθηκών λειτουργίας ενός 
προθερμασμένου κινητήρα. Η προδιαγεγραμμένη αυτή σειρά λειτουργιών περιλαμβάνει έναν αριθμό 
συνδυασμών ταχύτητας και ισχύος που καλύπτουν την τοπική κλίμακα λειτουργίας των κινητήρων 
ντήζελ. Κατά τη διάρκεια κάθε επί μέρους δοκιμής πρέπει να προσδιορίζεται η συγκέντρωση κάθε 
ρυπαντή, η ροή καυσαερίων και η ισχύς εξόδου · οι μετρούμενες τιμές, προσαρμοζόμενες κατάλληλα 
με συντελεστές βαρύτητας, πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό των γραμμαρίων κάθε 
εκπεμπόμενου ρυπαντή ανά κιλοβάτ και ώρα, σύμφωνα με όσα περιγράφονται στο παρών 
παράρτημα. 
3. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ 
3.1. Δυναμόμετρο και εξοπλισμός μηχανής 
Πρέπει να χρησιμοποιείται ο ακόλουθος εξοπλισμός για την εκτέλεση δοκιμών εκπομπής αερίων 
ρυπαντών από κινητήρες συνδεδεμένους σε κατάλληλη πέδη: 
3.1.1. Μια πέδη κινητήρων με κατάλληλα χαρακτηριστικά για την εκτέλεση του κύκλου δοκιμής που περι­
γράφεται στο σημείο 4.1 του παρόντος παραρτήματος. 
Αρι«. C 193/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
3.1.2. Όργανα μέτρησης της ταχύτητας, της ροπής, της κατανάλωσης καυσίμου, της κατανάλωσης αέρα, της 
θερμοκρασίας του ψυκτικού και του λιπαντικού, της πίεσης των καυσαερίων και της αντίστασης ροής 
τους, της θερμοκρασίας των καυσαερίων, της θερμοκρασίας εισαγωγής του αέρα, της ατμοσφαιρικής 
πίεσης της θερμοκρασίας του καυσίμου και της υγρασίας. Η ακρίβεια των οργάνων αυτών πρέπει να 
ικανοποιεί τις απαιτήσεις της μεθόδου της ΕΟΚ για τη μέτρηση της ισχύος κινητήρων εσωτερικής 
καύσης προοριζομένων για οχήματα. 
3.1.3. Ένα σύστημα ψύξης του κινητήρα ικανής δυναμικότητας για να τη διατηρεί σε κανονικές θερμοκρα­
σίες λειτουργίας κατά τη διάρκεια εκτέλεσης των προδιαγεγραμμένων δοκιμών της. 
3.1.4. Ένα μη μονωμένο και μη ψυχόμενο σύστημα απαγωγής καυσαερίων, προεκτεινόμενο τουλάχιστον 
κατά 0,5 m από το σημείο όπου τοποθετείται καθετήρας δειγματοληψίας, που έχει πίεση καυσαερίων 
στην περιοχή των ± 650 Pa (± 5 mm Hg) του άνω ορίου στη μέγιστη ονομαστική ισχύ, όπως αναγρά­
φεται στα φυλλάδια για την πώληση και συντήρηση που εκδίδει ο κατασκευαστής της μηχανής. 
3.1.5. Ένα σύστημα εισαγωγής αέρα στον κινητήρα που παρουσιάζει περιστολή της εισαγωγής αέρα εντός 
των ± 300 Pa (30 mm Η20) του άνω ορίου για τη συνθήκη λειτουργίας της μηχανής που συνεπάγεται 
μέγιστη ροή αέρα, όπως συνιστάται από τον κατασκευαστή του κινητήρα για μια διάταξη καθα­
ρισμού του αέρα, για το δοκιμαζόμενο κινητήρα. Όταν δοκιμάζεται ένας κινητήρας για τις εκπομπές 
καυσαερίων, πρέπει να δοκιμάζεται πλήρης με όλα τα τυποποιημένα πρόσθετα εξαρτήματα που θα 
αναμένονταν λογικά να επηρεάζουν τις εκπομπές στην ατμόσφαιρα, τοποθετημένα και λειτουρ­
γούντα. 
3.2. Εξοπλισμός ανάλυσης και δειγματοληψίας 
Το σύστημα πρέπει να περιλαμβάνει έναν αναλυτή τύπου FID για τη μέτρηση των ακαύστων υδρο­
γονανθράκων (HC), έναν αναλυτή τύπου NDIR για τη μέτρηση του μονοξειδίου του άνθρακα (CO), 
όπως και έναν αναλυτή CLA ή NDUVR για τη μέτρηση των οξειδίων του αζώτου (ΝΟΧ). Εξαιτίας 
των βαρέων υδρογονανθράκων που υπάρχουν στα καυσαέρια ενός κινητήρα ντήζελ, το σύστημα FID 
πρέπει να θερμανθεί και να διατηρηθεί σε θερμοκρασία μεταξύ των 423 Κ και 473 Κ (150 °C και 
200 °C). Η ακρίβεια των αναλυτών πρέπει να είναι ± 2,5 °/ο ή καλύτερη του εύρους της πλήρους 
κλίμακος. Η κλίμακα μέτρησης των αναλυτών πρέπει να επιλεγεί κατάλληλα σε σχέση με τις μετρού­
μενες τιμές. 
Για τον καθορισμό της κλίμακας και της μηδενικής απόκλισης μπορούν να χρησιμοποιηθούν τα ακό­
λουθα αέρια: 
Αέριο καθορισμού μηδενικής απόκλισης {zero gas) 
Άζωτο ή ξηρός αέρας χωρίς ξένες προσμείξεις 
Άζωτο ή ξηρός αέρας χωρίς ξένες προσμείξεις 
Ξηρός αέρας χωρίς ξένες προσμείξεις 
Στο παράρτημα V περιγράφονται τα προτεινόμενα συστήματα ανάλυσης. Μπορούν να χρησιμποποιη-
θούν άλλα συστήματα ή αναλυτές που αποδεδειγμένα παρέχουν ισοδύναμα αποτελέσματα. 
4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ 
4.1. Κύκλος δοκιμής 
Πρέπει να ακολουθείται ο παρακάτω κύκλος 13 φάσεων για τη δοκιμή του κινητήρα με τη βοήθεια 
πέδης: 
Αριθ. φάσης Ταχύτητα κινητήτα Επί τοις εκατό φορτίο 
10 
25 
50 
75 
100 
100 
75 
50 
25 
10 Αναλυτής 
CO 
ΝΟΧ 
HC Αέριο 
CO σε Ν2 
Ν02 σε Ν2 
C3Hg σε αέρα 
1 
2 
3 
4 
5 
6 
7 
8 
9 
10 
11 
12 
13 ρελαντί 
ενδιάμεση 
ενδιάμεση 
ρελαντί 
ονομαστική 
ονομαστική 
ονομαστική 
ρελαντί 
ρελαντί 
ρελαντί 
ρελαντί 
ρελαντί 
ρελαντί 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Apt$. C 193/15 
4.2. Μέτρηση της ροής καυσαερίων 
Για τον υπολογισμό της εκπομπής καυσαερίων είναι αναγκαίο να γνωρίζουμε τη ροή τους (βλέπε 
σημείο 4.8.1.1 παρακάτω). Για τον προσδιορισμό της ροής καυσαερίων μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια 
από τις ακόλουθες μεθόδους: 
α) άμεση μέτρηση της ροής καυσαερίων με τη βοήθεια ακροφυσίου ροής ή ισοδυνάμου συστήματος 
μέτρησης-
6) μέτρηση της ροής αέρα και της ροής καυσίμου με κατάλληλα συστήματα μέτρησης, και υπολογι­
σμός της ροής καυσαερίων μέσω των ακολούθων εξισώσεων: 
GEXH = GAIR + GfUEL 
ή 
VEXH = VAIR — °.75 GpuEL 
ή 
VEXH = VAIR + 0,77 GpuEL 
Η ακρίβεια του προσδιορισμού της ροής καυσαερίων πρέπει να είναι ± 2,5 °/ο ή καλύτερη. Οι συ­
γκεντρώσεις μονοξειδίου του άνθρακα και οξειδίου του αζώτου μετρώνται στα ξηρά καυσαέρια. Για 
το λόγο αυτό οι εκπομπές CO και ΝΟΧ πρέπει να υπολογίζονται με τη χρησιμοποίηση του όγκου 
ξηρών καυσαερίων V'EXH. Εν τούτοις στην περίπτωση ενός αναλυτικού συστήματος με θερμαινόμενη 
γραμμή δειγματοληψίας, οι εκπομπές ΝΟΧ πρέπει να υπολογίζονται με τη βοήθεια του όγκου των 
καυσαερίων VEXH· Αν κατά τον υπολογισμό χρησιμοποιείται ο ρυθμός ροής μάζας καυσαερίων 
(GEXH). οι συγκεντρώσεις CO και ΝΟΧ πρέπει να συσχετίζονται με τα υγρά καυσαέρια. Ο υπολογι­
σμός της εκπομπής HC πρέπει να περιλαμβάνει τον GEXH και τον V"EXH σύμφωνα με τη χρησιμο­
ποιούμενη μέθοδο μέτρησης. 
4.3. Διαδικασία λειτουργίας των αναλυτών και των συστημάτων δειγματοληψίας 
Για τη διαδικασία λειτουργίας των αναλυτών πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες λειτουργίας του 
κατασκευαστή του κάθε οργάνου. Πρέπει να περιλαμβάνονται οι ακόλουθες ελάχιστες απαιτήσεις. 
4.3.1. Αιαόικαοία 6α#μονόμηοης 
Η διαδικασία βαθμονόμησης πρέπει να εκτελείται μέσα σε διάστημα ενός μήνα πρίν από τη δοκιμή 
εκπομπής. Το όργανο βαθμονομείται και οι καμπύλες βαθμονόμησης ελέγχονται με τυποποιημένα 
αέρια. Πρέπει να χρησιμοποιούνται οι ίδιοι ρυθμοί ροής αερίου με αυτούς που παρουσιάζονται όταν 
λαμβάνονται δείγματα καυσαερίων. 
4.3.1.1. Για την προθέρμανση των αναλυτών πρέπει να προβλέπονται τουλάχιστον δύο ώρες. 
4.3.1.2. Εκτελείται δοκιμή διαρροής του συστήματος. Ο καθετήρας δειγματοληψίας αποσυνδέεται από το 
σύστημα απαγωγής καυσαερίων και φράσσεται η οπή. Τίθεται σε λειτουργία η αντλία του αναλυτή. 
Ύστερα από μια αρχική περίοδο σταθεροποίησης όλοι οι μετρητές της ροής και της πίεσης πρέπει να 
δείχνουν μηδέν. Αν όχι, ελέγχεται η (οι) γραμμή(ες) δειγματοληψίας και διορθώνεται το σφάλμα. 
4.3.1.3. Ρυθμίζεται, αν απαιτείται, οι αναλυτής NDIR, και βελτιστοποιείται η καύση της φλόγας στον ανα­
λυτή FID. 
4.3.1.4. Χρησιμοποιώντας ξηρό, καθαρό αέρα χωρίς προσμείξεις (ή άζωτο), ρυθμίζεται η μηδενική ένδειξη 
των αναλυτών CO και ΝΟΧ' ο ξηρός αέρας πρέπει να καθαρίζεται για τον αναλυτή HC. Χρησιμο­
ποιώντας κατάλληλα αέρια βαθμονόμησης επαναρυθμίζεται η μηδενική ένδειξη των αναλυτών. 
4.3.1.5. Επανελέγχεται η ρύθμιση του μηδενός και επαναλαμβάνεται η διαδικασία που περιγράφηκε παρα­
πάνω στο σημείο 4.3.1.4, αν είναι αναγκαίο. 
4.3.1.6. Οι αναλυτές NDIR βαθμονομούνται με κατάλληλα για το σκοπό αυτό αέρια που αντιστοιχούν περί­
που στα 25 °/ο, 50 °/ο, 75 °/ο και 90 °/ο κάθε χρησιμοποιούμενης κλίμακας. Οι αναλυτές CLA και FID 
βαθμονομούνται στα 50 ο/ο και 90 ο/ο περίπου κάθε χρησιμοποιούμενης κλίμακας. Η συγκέντρωση των 
προτύπων λαμβάνεται με ακρίβεια ± 2,5 ο/ο. 
4.3.1.7. Τα αποτελέσματα της βαθμονόμησης πρέπει να συγκρίνονται με προηγούμενα δεδομένα. Κάθε 
σημαντική αλλαγή είναι πιθανό να προέρχεται από σφάλμα του συστήματος που πρέπει να ευρεθεί, 
να διορθωθεί και το σύστημα να επαναβαθμονομηθεί. Επιλέγεται η καλύτερη καμπύλη βαθμο­
νόμησης, λαμβανομένης υπόψη της ακρίβειας βαθμονόμησης των προτύπων αερίων. 
4.3.2. Έλεγχοι πριν από τη δοκιμή 
Απαιτούνται τουλάχιστον δύο ώρες για την προθέρμανση των αναλυτών υπέρυθρης ακτινοβολίας 
NDIR, είναι όμως προτιμότερο να μη διακόπτεται καθόλου η παροχή ισχύος στους αναλυτές. Η λει­
τουργία των κινητήρων που ρυθμίζουν τη λήψη δείγματος σε κανονικά διαστήματα μπορεί να δια­
κόπτεται όταν αυτοί δε χρησιμοποιούνται. 
4.3.2.1. Ο αναλυτής HC πρέπει να τίθεται στο μηδέν στον ξηρό αέρα ή στο άζωτο, και να λαμβάνεται μια 
σταθερή μηδενική ένδειξη στο μετρητή (που φέρει ειδικό ενισχυτή) και τον καταγραφέα. 
Αριθ. C 193/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
4.3.2.2. Εισάγεται αέριο καθορισμού κλίμακας και η προσθήκη αυτή προσαρμόζεται έτσι ώστε να ανταποκρί­
νεται στην καμπύλη βαθμονόμησης. Πρέπει να χρησιμοποιείται ο ίδιος ρυθμός ροής για τη βαθμο­
νόμηση, τη ρύθμιση της κλίμακας και την παραλαβή δείγματος καυσαερίων, ώστε να αποφεύγεται η 
διόρθωση της πίεσης στην κυψελίδα ανάλυσης. Πρέπει τέλος να χρησιμοποιείται αέριο καθορισμού 
κλίμακας με τέτοια περιεκτικότητα βασικού συστατικού ώστε να επιτυγχάνεται ένδειξη 75 °/ο έως 
95 ο/ο του εύρους της πλήρους κλίμακας. Η συγκέντρωση πρέπει να λαμβάνεται με ακρίβεια ± 2,5 °/ο. 
4.3.2.3 Ελέγχεται το μηδέν και επαναλαμβάνονται αν είναι αναγκαίο οι διαδικασίες που περιγράφηκαν στα 
σημεία 4.3.2.1 και 4.3.2.2 παραπάνω. 
4.3.2.4. Ελέγχονται οι ρυθμοί ροής. 
4.4. Καύσιμο 
Ως καύσιμο πρέπει να χρησιμοποιείται το καύσιμο αναφοράς που προδιαγράφεται στο παράρτημα IV 
της παρούσας οδηγίας. 
4.5. Εργαστήριο ελέγχου 
4.5.1. Μετρείται η απόλυτη θερμοκρασία Τ του εργαστηρίου σε βαθμούς Kelvin, όπως και η ξηρή ατμοσφαι­
ρική πίεση ps σε Kilopascals" η παράμετρος F προσδιορίζεται από τη σχέση: 
0,65 0,5 
'- ( % ) Χ U). 
4.5.2. Για να αναγνωρισθεί μια δοκιμή σαν έγκυρη, η παράμετρος F πρέπει να ικανοποιεί τη σχέση: 
0,96 < F < 1,06 
4.6. Εκτέλεση δοκιμής 
Κατά τη διάρκεια κάθε φάσης του κύκλου δοκιμής η προδιαγεγραμμένη ταχύτητα κρατείται με από­
κλιση ± 50 rpm και η προδιαγεγραμμένη ροπή με απόκλιση ± 2 ο/ο της μέγιστης ροπής στην τα­
χύτητα δοκιμής. Η θερμοκρασία καυσίμου στην εισαγωγή της αντλίας πρέπει να είναι 311 ± 5 Κ 
(38 °C ± 5 °C). Ο ρυθμιστής στροφών και το σύστημα καυσίμου πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με 
όσα προτείνονται από τον κατασκευαστή στα φυλλάδια πώλησης και συντήρησης. Ακολουθούνται τα 
ακόλουθα βήματα για κάθε δοκιμή: 
4.6.1. Τοποθετούνται όπως απαιτείται τα όργανα και οι καθετήρες δειγματοληψίας. 
4.6.2. Τίθεται σε λειτουργία το σύστημα ψύξης. 
4.6.3. Τίθεται σε λειτουργία ο κινητήρας και προθερμένεται μέχρις ότου σταθεροποιηθούν όλες οι θερμο­
κρασίες και οι πιέσεις. 
4.6.4. Προσδιορίζεται πειραματικά η καμπύλη ροπής υπό πλήρες φορτίο, ώστε να καταστεί δυνατός ο υπο­
λογισμός των τιμών της ροπής για τις προδιαγεγραμμένες φάσεις της δοκιμής. 
4.6.5. Μηδενίζονται και τίθενται στην κατάλληλη κλίμακα οι αναλυτές των εκπεμπόμενων αερίων. 
4.6.6. Αρχίζει η διαδικασία της δοκιμής (βλέπε σημείο 4.1 παραπάνω). Ο κινητήρας λειτουργεί σε κάθε 
φάση για έξι λεπτά- οι αλλαγές ταχύτητας και φορτίου ολοκληρώνονται στο πρώτο λεπτό. Οι αποκρί­
σεις των αναλυτών καταγράφονται σε έναν καταγραφέα ταινίας και για τα έξι λεπτά, ενώ η ροή των 
καυσαερίων μέσω των αναλυτών λαμβάνει χώρα τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των τελευταίων 
τριών λεπτών. Η ταχύτητα και το φορτίο της μηχανής, η θερμοκρασία εισόδου του αέρα, η υποπίεση 
των καυσαερίων, η ροή καυσίμου και αέρα ή η ροή καυσαερίων καταγράφονται κατά τη διάρκεια 
των τελευταίων πέντε λεπτών κάθε φάσης, ενώ οι απαιτήσεις ταχύτητας και φορτίου ικανοποιούνται 
κατά τη διάρκεια του τελευταίου λεπτού κάθε φάσης. 
4.6.7. Διαβάζεται και καταγράφεται κάθε πρόσθετο δεδομένο που ζητείται να υπολογισθεί (βλέπε σημείο 
4.7). 
4.6.8. Ο καθορισμός μηδενικής απόκλισης και κλίμακας των αναλυτών εκπεμπόμενων αερίων ελέγχεται και 
επαναλαμβάνεται, όπως απαιτείται τουλάχιστον στο τέλος της δοκιμής. Η δοκιμή πρέπει να θεωρεί­
ται ικανοποιητική αν η αναγκαία ρύθμιση μετά τη δοκιμή δεν υπερβαίνει την ακρίβεια των αναλυτών 
που προδιαγράφηκε στο σημείο 3.2 παραπάνω. 
4.7. Ανάγνωση του διαγράμματος 
Σημειώνονται τα τελευταία 60 δευτερόλεπτα κάθε φάσης και προσδιορίζεται το μέσο διάγραμμα για 
τους HC, το CO και τα ΝΟΧ στο διάστημα αυτό. Η συγκέντρωση των HC, του CO και των ΝΟχ σε 
κάθε φάση προσδιορίζεται από τις ενδείξεις του μέσου διαγράμματος και τα αντίστοιχα δεδομένα 
βαθμονόμησης. Εν τούτοις μπορεί να γίνει και καταγραφή διαφορετικού τύπου αρκεί να είναι εξα­
σφαλισμένη η λήψη ισοδύναμων στοιχείων. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/17 
4.8. Υπολογισμοί 
4.8.1. Τα τελικά καταγραφόμενα αποτελέσματα προκύπτουν από τα ακόλουθα βήματα: 
4.8.1.1. Ο ρυθμός ροής μάζας καυσαερίων GEXH ή V'EXH και ^"ΕΧΗ προσδιορίζεται (βλέπε σημείο 4.2 παρα­
πάνω) για κάθε φάση. 
4.8.1.2. Όταν χρησιμοποιείται ο GEXH οι μετρούμενες συγκεντρώσεις μονοξειδίου του άνθρακα και οξειδίων 
του αζώτου πρέπει να μετατρέπονται σε υγρή βάση σύμφωνα με το παράρτημα VI. Εν τούτοις στην 
περίπτωση ενός αναλυτικού συστήματος με θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας, οι εκπομπές ΝΟΧ 
δεν πρέπει να μετατρέπονται σύμφωνα με το παράρτημα VI. 
4.8.1.3. Η συγκέντρωση ΝΟχ πρέπει να διορθώνεται σύμφωνα με το παράρτημα VII. 
4.8.1.4. Η ροή μάζας του ρυπαντή σε κάθε φάση πρέπει να υπολογίζεται ως εξής: 
(1) ΝΟχ mass = 0,001587 χ NOxconc χ GEXH 
(2) COmass = 0,000966 χ COconc χ GEXH 
(3) HCmass = 0,000478 χ HCconc χ GEXH 
ή 
(1) ΝΟχ mass = 0,00205 χ ΝΟχ conc χ V'EXH 
(2) COmass = 0,00125 χ COconc χ V'EXH 
(3) HCmass = 0,000618 χ HCconc χ VEXH 
4.8.2. Οι εκπομπές υπολογίζονται με τον ακόλουθο τρόπο: 
Υ ΝΟχ χ WF 
iu Λ mass ΝΟχ £PxWF 
Σ C°mass Χ WF 
CO £PxW 
Σ HCmass Χ WF 
HC VPxWF 
Οι συντελεστές βαρύτητας που χρησιμοποιούνται στον παραπάνω υπολογισμό δίδονται από τον 
ακόλουθο πίνακα: 
φάσης WF 
1 0,25/3 
2 0,08 
3 0,08 
4 0,08 
5 0,08 
6 0,25 
7 0,25/3 
8 0,10 
9 0,02 
10 0,02 
11 0,02 
12 0,02 
13 0,25/3 
Αριθ. C 193/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV 
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΑ ΉΣ ΔΟΚΙΜΕΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΚΑΙ 
ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΠΙΣΤΟΤΗΤΑΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ 
ΚΑΥΣΙΜΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ RF-03-A-80 
Τύπος: καύσιμο ντήζελ 
Πυκνότητα στους 15 °C 
Δείκτης κετανίου 
Διύλιση (2) 
Σημείο 50 °/ο κατ' όγκο 
Σημείο 90 °/ο κατ' όγκο 
Τελικό σημείο βρασμού 
Ιξώδες στους 40 °C 
Περιεκτικότητα σε θείο 
Σημείο ανάφλεξης 
Σημείο έμφραξης φίλτρου εν ψυχρώ 
Υπόλειμμα άνθρακα σύμφωνα με τη δοκιμή 
Conradson σε υπόλειμμα διύλισης 10 °/ο 
Περιεκτικότητα σε τέφρα 
Περιεκτικότητα σε νερό 
Διάβρωση χαλκού στους 100 °C 
Βαθμός εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ) Όρια και μονάδες 
min. 0,835 
max. 0,845 
min. 51 
max. 57 
min. 245 °C 
330 ± 10 °C 
max. 370 °C 
min. 2,5 cSt (mmVs) 
max. 3,5 
min. 0,20 ο/ο κατά βάρος 
max. 0,50 
min. 55 °C 
max. — 5°C 
max. 0,30 °/o κατά βάρος 
max. 0,01 °/o κατά βάρος 
max. 0,05 °/o κατά βάρος 
max. 1 
max. 0,20 mg KOH/g Μέ&οδος ASTM (') 
1298 
976 
86 
445 
1266, 2622 
ή 2785 
93 
CEN draft pr 
ΕΝ116ήΙΡ309 
189 
482 
95 ή 1744 
130 
974 
Σημείωση 1: __ Θα υιοθετηθούν ισοδύναμες μέθοδοι τον ISO όταν δημοσιευτούν για όλες τις παραπάνω 
ιδιότητες. 
Σημείωση 2: Οι αναγραφόμενες τιμές παρέχουν τις συνολικές εξατμιζόμενες τιμές (ο/ο ανακτόμενες + ο/ο 
απώλειες). 
Σημείωση 3: Το εν λόγω καύσιμο μπορεί να περιέχει προϊόντα που λαμβάνονται με απλή απόσταξη ή 
διάσπαση του αργού πετρελαίου. Δεν πρέπει όμως να περιέχει οποιοδήποτε μεταλλικό 
πρόσθετο. 
Σημείωση 4: Οι τιμές που δόθηκαν στην προδιαγραφή είναι «αληθινές τιμές». Για τον καθορισμό των 
οριακών τιμών εφαρμόστηκαν οι όροι του ASTM D 3244 «Ορισμός μιας βάσης για 
συζήτηση σχετικά με την ποιότητα των προϊόντων πετρελαίου». Για τον προσδιορισμό μιας 
μέγιστης τιμής λήφθηκε υπόψη μια ελάχιστη διαφορά 2 R πάνω από το μηδέν. Για τον 
προσδιορισμό μιας μέγιστης και μιας ελάχιστης τιμής η ελάχιστη διαφορά είναι 4 R 
(R = ικανότητα αναπαραγωγής). 
Παρά το μέτρο αυτό, ο παραγωγός ενός καυσίμου θα πρέπει εντούτοις να επιδιώκει τη 
μηδενική τιμή στις περιπτώσεις που η μέγιστη τιμή είναι 2 R, και τη μέση τιμή στην πε­
ρίπτωση εξισώσεων με μέγιστο και ελάχιστο όριο. 
Αν απαιτείται να δοθεί απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο ένα καύσιμο ικανοποιεί τις 
απαιτήσεις της προδιαγραφής, πρέπει να εφαρμόζονται οι όροι του ASTM D 3244. 
Σημείωση 5: Αν απαιτείται να υπολογιστεί η θερμική απόδοση ενός κινητήρα ή οχήματος, η θερμαντική 
ικανότητα του καυσίμου μπορεί να υπολογίζεται από τη σχέση: 
Ειδική ενέργεια (θερμαντική ικανότητα) (καθαρή) MJ/kg — 
(46,423-8,792d2 + 3,170d) I 1 — (x + y + s) I + 9,420s — 2,449x, όπου: 
d είναι η πυκνότητα στους 15 °C, 
χ είναι η κατά βάρος περιεκτικότητα νερού (°/ο διά του 100), 
y είναι η κατά βάρος περιεκτικότητα στάχτης (ο/ο διά του 100), 
s είναι η κατά βάρος περιεκτικότητα θείου (°/ο διά του 100). 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/19 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V 
ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ 
Περιγράφονται τρία συστήματα ανάλυσης που βασίζονται στη χρήση: 
— ενός αναλυτή FID για τη μέτρηση υδρογονανθράκων, 
— ενός αναλυτή NDIR για τη μέτρηση του μονοξειδίου άνθρακα και οξειδίων του αζώτου, ή εναλλακτικά: 
— ενός αναλυτή NDIR για τη μέτρηση του μονοξειδίου του άνθρακα και ενός αναλυτή CLA με ή χωρίς θερμαινό­
μενη γραμμή δειγματοληψίας για τη μέτρηση των οξειδίων του αζώτου. 
Σύστημα 1: 
Ένα σχηματικό διάγραμμα του συστήματος ανάλυσης και δειγματολοηψίας με τη χρησιμοποίηση του αναλυτή 
χημειοφθορισμού για τη μέτρηση των ΝΟΧ φαίνεται στο οχήμα 1: 
SP — Καθετήρας από ανοξείδωτο χάλυβα για την παραλαβή δείγματος από το σύστημα καυ­
σαερίων. Συνιστάται ένας στατικός καθετήρας κλειστού άκρου και πολλών οπών, εκτει-
νόμενος τουλάχιστον κατά 80 °/ο κάθετα στο σωλήνα απαγωγής καυσαερίων. Η θερμο­
κρασία των καυσαερίων στον καθετήρα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 343 Κ 
(70 °C). 
HSL — Θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας, στην οποία η θερμοκρασία πρέπει να διατηρεί­
ται μεταξύ των 423 Κ και των 473 Κ (150 °C και 200 °C). Η γραμμή κατασκευάζεται από 
ανοξείδωτο χάλυβα ή PTFE. 
F] — Θερμαινόμενο προφίλτρο, αν υπάρχει. Η θερμοκρασία πρέπει να είναι ίδια με τη HSL. 
Τ] — Ηλεκτρονικό θερμόμετρο για τη μέτρηση της θερμοκρασίας της ροής του δείγματος όταν 
εισέρχεται στον θάλαμο του κλιβάνου. 
V] — Κατάλληλο σύστημα βαλβίδων για τη συλλογή δείγματος, τη ροή του αερίου καθορι­
σμού κλίμακας ή αέρα ή αερίου μηδενικής απόκλισης στο σύστημα. Η βαλβίδα πρέπει 
να βρίσκεται στο θάλαμο του κλιβάνου ή να θερμαίνεται στη θερμοκρασία της γραμμής 
δειγματοληψίας. 
V2, V3 — Βαλβίδες τύπου βελόνας για τη ρύθμιση του αερίου βαθμονόμησης όπως και του αερίου 
μηδενικής ένδειξης. 
F2 — Φίλτρο για την απομάκρυνση σωματιδίων. Ένα φίλτρο σχήματος δίσκου διαμέτρου 70 
mm από ίνες γιαλιού είναι κατάλληλο για το σκοπό αυτό. Το φίλτρο πρέπει να αλλάσσε-
ται κάθε μέρα ή πιο συχνά, ανάλογα με τις ανάγκες. 
Ρι — Αντλία θερμαινόμενου δείγματος. 
G] — Μανόμετρο για τη μέτρηση της πίεσης στη γραμμή του δείγματος. 
V4 — Βαλβίδα ρύθμισης της πίεσης για τον έλεγχο της πίεσης στη γραμμή του δείγματος και 
της ροής προς τον ανιχνευτή. 
FID — Ιονικός ανιχνευτής θερμαινόμενης φλόγας για υδρογονάνθρακες. Η θερμοκρασία του 
κλιβάνου πρέπει να διατηρείται μεταξύ των 423 Κ και των 473 Κ (150 °C και 200 °C). 
FLi — Μετρητής ροής για τη μέτρηση της παρακαμπτήριας (by-pass) ροής του δείγματος. 
Ri, R.2 — Ρυθμιστής πίεσης του αέρα και του καυσίμου. 
SL — Γραμμή δείγματος. Η γραμμή κατασκευάζεται από PTFE ή ανοξείδωτο χάλυβα. Μπορεί 
να θερμαίνεται ή όχι. 
Β — Λουτρό ψυχρού και συμπυκνούμενου νερού. Το λουτρό πρέπει να διατηρείται σε θερμο­
κρασία 273 Κ έως 277 Κ (0 °C έως 4 °C) με τη βοήθεια πάγου ή με ψύξη. 
C — Ψυκτική σπείρα και παγίδα για τη συμπύκνωση και συλλογή υδρατμών. Τυπική για την 
περίπτωση αυτή θα ήταν μια γραμμή από ανοξείδωτο χάλυβα, διαμέτρου 2,5 mm έως 3 
mm, στερεωμένη σε παγίδα διαμέτρου 25 mm και μήκους 150 mm. 
Αριθ. C 193/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
Τ2 — Ηλεκτρονικό θερμόμετρο λουτρού. 
V5, V6 — Ειδικές βαλβίδες (toggle valves) για την εκκένωση των παγίδων συμπύκνωσης και του 
λουτρού. 
V7 — Τρίοδος βαλβίδα. 
F3 — Φίλτρο για την απομάκρυνση μικρών ξένων σωματιδίων από το δείγμα πριν από την 
ανάλυση. Κατάλληλος για την περίπτωση αυτή τύπος φίλτρου είναι αυτός από ίνες για-
λιού, διαμέτρου τουλάχιστον 70 mm. 
Ρ2 — Αντλία δείγματος. 
Vg — Ρυθμιστής πίεσης για τον έλεγχο της ροής του δείγματος. 
V9,Vio,Vii, V12 — Τρίοδοι ή σωληνοειδείς βαλβίδες για τη διοχέτευση του δείγματος, της ροής του αερίου 
μηδενικής ένδειξης ή του αερίου βαθμονόμησης στους αναλυτές. 
V13, V]4 — Βαλβίδες τύπου βελόνας για τη ρύθμιση των ροών προς τους αναλυτές. 
CO — Αναλυτής NDIR μονοξειδίου του άνθρακα. 
ΝΟΧ — Αναλυτής CLA οξειδίων του αζώτου. 
FL2, FL3, FL4 — Μετρητές ροής διακλάδωσης. 
Σύστημα 2 
Στο σχήμα 2 φαίνεται ένα σχηματικό διάγραμμα του συστήματος ανάλυσης και δειγματοληψίας με τη χρησιμο­
ποίηση του αναλυτή NDUVR για τη μέτρηση του NO. 
SP — Καθετήρας δειγματοληψίας από ανοξείδωτο χάλυβα, για την παραλαβή δειγμάτων από 
το σύστημα απαγωγής καυσαερίων. Συνιστάται ένας καθετήρας κλειστού άκρου και 
πολλών οπών, εκτεινόμενος τουλάχιστον 80 °/ο κάθετα στο σωλήνα απαγωγής καυσαε­
ρίων. Η θερμοκρασία στον καθετήρα πρέπει να είναι τουλάχιστον 343 Κ (70 °C) 
σύμφωνα με την οδηγία 72/306/ΕΟΚ. Ο καθετήρας πρέπει να τοποθετηθεί στη γραμμή 
απαγωγής των καυσαερίων σε απόσταση 1 m έως 5 m από τη φλάντζα του πολλαπλού 
αγωγού καυσαερίων προς τις εξαγωγές, ή την εξαγωγή του υπερτροφοδότη. 
HSL — Θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας- η θερμοκρασία στην εν λόγω γραμμή πρέπει να 
διατηρείται μεταξύ των 423 Κ και 473 Κ (150 °C και 200 °C). Η γραμμή κατασκευάζεται 
από ανοξείδωτο χάλυβα ή PTFE. 
F] — Θερμαινόμενο προφίλτρο, αν χρησιμοποιείται- η θερμοκρασία πρέπει να είναι η ίδια με 
αυτή της HSL. 
Τι — Ηελκτρονικό θερμόμετρο για τη μέτρηση της θερμοκρασίας της ροής του δείγματος που 
εισάγεται στο θάλαμο του κλιβάνου. 
V] — Κατάλληλο σύστημα βαλβίδων για τη συλλογή δείγματος, τη ροή αερίου ρύθμισης κλί­
μακας ή αέρα ή αερίου μηδενικής απόκλισης στο σύστημα. Η βαλβίδα πρέπει να βρίσκε­
ται στο θάλαμο του κλιβάνου ή να θερμαίνεται στη θερμοκρασία της γραμμής δειγμα­
τοληψίας. 
V2, V3 — Βαλβίδες τύπου βελόνας για τη ρύθμιση του αερίου βαθμονόμησης και μηδενικής από­
κλισης. 
F2 — Φίλτρο για την απομάκρυνση σωματιδίων. Κατάλληλος για το σκοπό αυτό έιναι ο τύπος 
από ίνες γιαλιού, σε σχήμα δίσκου διαμέτρου 70 mm. Το φίλτρο πρέπει να είναι άμεσα 
προσιτό και να αντικαθίσταται καθημερινά ή πιο συχνά, ανάλογα με τις ανάγκες. 
Ρι — Αντλία θερμαινόμενου δείγματος. 
Gi — Μανόμετρο για τη μέτρηση της πίεσης στη γραμμή του δείγματος. 
V4 — Βαλβίδα ρύθμισης της πίεσης για τον έλεγχο της πίεσης στη γραμμή του δείγματος και 
της ροής προς τον ανιχνευτή. 
FID — Ιονικός ανιχνευτής θερμαινόμενης φλόγας για υδρογονάνθρακες. Η θερμοκρασία του 
κλιβάνου πρέπει να διατηρείται μεταξύ των 423 Κ και 473 Κ βαθμών (150 °C και 
200 °C). 
FL, — Μετρητής ροής για τη μέτρηση της ροής διακλάδωσης του δείγματος. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/21 
Rb R2 — Ρυθμιστές πίεσης αέρα και καυσίμου. 
SL — Γραμμή δείγματος. Η γραμμή κατασκευάζεται από PTFE ή ανοξείδωτο χάλυβα. 
Β — Λουτρό ψυχρού νερού και συμπυκνουμένου νερού από το δείγμα καυσαερίων. Το λου­
τρό πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 273 Κ έως 277 Κ βαθμών (0 °C έως 4 °C) μ£ 
τη βοήθεια πάγου ή ψύξης. 
C — Ψυκτική σπείρα και παγίδα συμπύκνωσης και συλλογής υδρατμών. Τυπική για την πε­
ρίπτωση αυτή θα ήταν μια γραμμή από ανοξείδωτο χάλυβα, διαμέτρου, 2,5 mm έως 3 
mm, στερεωμένη σε παγίδα διαμέτρου 25 mm και μήκους 150 mm. 
Τ2 — Ηλεκτρονικό θερμότερο λουτρού. 
V5, V6 — Ειδικές βαλβίδες (toggle valves) για την εκκένωση της παγίδας συμπύκνωσης και του 
λουτρού. 
V7 — Τρίοδος βαλβίδα. 
F3 — Φίλτρο για την απομάκρυνση μικρών ξένων σωματιδίων από το δείγμα πριν από την 
ανάλυση. Κατάλληλος για την περίπτωση αυτή τύπος φίλτρου είναι από ίνες γιαλιού, 
διαμέτρου τουλάχιστον 70 mm. 
Ρ2 — Αντλία δείγματος. 
V8 — Ρυθμιστής πίεσης για τον έλεγχο της ροής του δείγματος. 
V9 — Βαλβίδα τύπου μπάλλας ή σωληνοειδούς για τη διοχέτευση του δείγματος, της ροής του 
αερίου μηδενικής ένδειξης ή του αερίου βαθμονόμησης στους αναλυτές. 
Vio, Vu — Τρίοδος βαλβίδα για την παράκαμψη του ξηραντή. 
D — Ξηραντής για την απομάκρυνση υγρασίας από τη ροή του δείγματος. Αν ο ξηραντής 
χρησιμοποιείται πριν τον αναλυτή ΝΟΧ, πρέπει να έχει την ελάχιστη επίδραση στη συ­
γκέντρωση ΝΟΧ. 
V12 — Βαλβίδα τύπου βελόνας για τη ρύθμιση της ροής προς τους αναλυτές. 
G2 — Όργανο για τη μέτρηση της πίεσης εισόδου στους αναλυτές. 
CO — Αναλυτής NDIR μονοξειδίου του άνθρακα. 
ΝΟχ — Αναλυτής NDIR οξειδίων του αζώτου. 
FL2, FL3 — Μετρητής ροής διακλάδωσης. 
Σύστημα 3 
Ένα σχηματικό διάγραμμα του συστήματος ανάλυσης και δειγματοληψίας φαίνεται στο σχήμα 3 του παρόντος 
παραρτήματος. 
SP — Καθετήρας διεγματοληψίας από ανοξείδωτο χάλυβα, για την παραλαβή δειγμάτων από 
το σύστημα καυσαερίων. Συνιστάται ένας καθετήρας κλειστού άκρου, ευθύς και πολλών 
οπών εκτεινόμενος τουλάχιστον 80 ο/ο κάθετα στο σωλήνα απαγωγής καυσαερίων. Η 
θερμοκρασία καυσαερίων στον καθετήρα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 343 Κ 
(70 °C). 
HSLi — Θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας- η θερμοκρασία στην εν λόγω γραμμή πρέπει να 
διατηρείται μεταξύ 453 Κ και 473 Κ (180 °C και 200 °C). Η γραμμή κατασκευάζεται από 
ανοξείδωτο χάλυβα ή PTFE. 
ApiS. C 193/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
F! — Θερμαινόμενο προφίλτρο, αν χρησιμοποιείται- η θερμοκρασία πρέπει να είναι ίδια με 
αυτήν της HSL]. 
Τι — Ηλεκτρονικό θερμόμετρο για τη μέτρηση της θερμοκρασίας της ροής του δείγματος που 
εισάγεται στο θάλαμο του κλιβάνου. 
Vj — Κατάλληλο σύστημα βαλβίδων για τη συλλογή δείγματος, τη ροή αερίου ρύθμισης κλί­
μακας ή αέρα ή αερίου στο σύστημα. Η βαλβίδα πρέπει να βρίσκεται στο θάλαμο του 
κλιβάνου ή να θερμαίνεται στη θερμοκρασία της γραμμής δειγματοληψίας HSLj. 
V2, V3 — Βαλβίδες τύπου βελόνας για τη ρύθμιση του αερίου βαθμονόμησης και μηδενικής από­
κλισης. 
F2 — Φίλτρο για την απομάκρυνση σωματιδίων. Κατάλληλος για το σκοπό αυτό είναι ο τύπος 
από ίνες γιαλιού, σε σχήμα δίσκου διαμέτρου 70 mm. Το φίλτρο πρέπει να είναι άμεσα 
προσιτό και να αντικαθίσταται καθημερινά ή πιο συχνά, ανάλογα με τις ανάγκες. 
Ρ] — Αντλία θερμαινόμενου δείγματος. 
Gj — Μανόμετρο για τη μέτρηση της πίεσης στη γραμμή του δείγματος. 
R3 — Ανακουφιστική βαλβίδα για τη ρύθμιση της πίεσης στη γραμμή του δείγματος και της 
ροής προς τον ανιχνευτή. 
FID — Ιονικός ανιχνευτής θερμαινόμενης φλόγας για υδρογονάνθρακες. Η θερμοκρασύα του 
κλιβάνου πρέπει να διατηρείται μεταξύ 453 Κ και 473 Κ (180 °C και 200 °C). 
FLi — Μετρητής ροής για τη μέτρηση της παρακαμπτήριος (by-pass) ροής του δείγματος. 
Rj, R2 — Ρυθμιστής πίεσης του αέρα και του καυσίμου. 
HSL2 — Θερμαινόμενη γραμμή δειγματοληψίας, στην οποία η θερμοκρασία πρέπει να διατηρεί­
ται μεταξύ 368 Κ και των 473 Κ (95 °C και 200 °C). Η γραμμή κατασκευάζεται από α­
νοξείδωτο χάλυβα ή PTFE. 
Τ2 — Ηλεκτρονικό θερμόμετρο για τη μέτρηση της θερμοκρασίας του ρεύματος του δείγματος 
που εισάγεται στον αναλυτή CL. 
Τ3 — Ηλεκτρονικό θερμόμετρο του μετατροπέα NGyNO. 
V9, V10 — Τρίοδος βαλβίδα για την παράκαμψη του μετατροπέα ΝΟ2/ΝΟ. 
Vn — Βαλβίδα τύπου βελόνας για τη διατήρηση της ισορροπίας στη ροή μέσω του μετατροπέα 
ΝΟ2/ΝΟ και της παρακαμπτήριας γραμμής. 
SL — Γραμμή δείγματος. Η γραμμή κατασκευάζεται από PTFE ή ανοξείδωτο χάλυβα. Μπορεί 
να θερμαίνεται ή όχι. 
Β — Λουτρό για την ψύξη και συμπύκνωση του νερού από το δείγμα των καυσαερίων. Το 
λουτρό πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 273 Κ έως 277 Κ (0 °C έως 4 °C) με τη 
βοήθεια πάγου ή ψύξης. 
C — Ψυκτική σπείρα και παγίδα για τη συμπύκνωση και συλλογή υδρατμών. Τυπική για την 
περίπτωση αυτή θα ήταν μια γραμμή από ανοξείδωτο χάλυβα, διαμέτρου 2,5 mm έως 3 
mm, στερεωμένη σε παγίδα διαμέτρου 25 mm και μήκους 150 mm. 
Τ4 — Ηλεκτρονικό θερμόμετρο λουτρού. 
V5, V6 — Ειδικές βαλβίδες (toggle valves) για την εκκένωση των παγίδων συμπύκνωσης και του 
λουτρού. 
R4> Rs — Ρυθμιστές πίεσης για τον έλεγχο της ροής του δείγματος. 
V7, Vg — Βαλβίδες τύπου μπάλλας ή σωληνοειδείς βαλβίδες για τη διοχέτευση του δείγματος, της 
ροής του αερίου μηδενικής απόκλισης και του αερίου βαθμονόμησης προς τους αναλυ­
τές. 
V12, ν]3 — Βαλβίδες τύπου βελόνας για τη ρύθμιση των ροών προς τους αναλυτές. 
CO — Αναλυτής NDIR μονοξειδίου του άνθρακα. 
ΝΌΧ — Αναλυτής CL οξειδίων του αζώτου. 
FL2, FL-3, FL4 — Μετρητές ροής διακλαδώσεων. 
FL5 — Μετρητής ροής διακλάδωσης. 
V4, νμ — Τρίοδοι ή σωληνοειδείς βαλβίδες. Οι βαλβίδες πρέπει να βρίσκονται σε κλίβανο ή να 
θερμαίνονται στην εκάστοτε θερμοκρασία της γραμμής δειγματοληψίας HSL[. 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/23 
3L 
Ο 
α. 
ο :± Ο 
α. 
ο 
*$>-Ο 
τ D >^Ρ-
α is 
β 
Λ. =L 
S CO 
•δ" 
νο fT 
i 
& 
ω ω 
EG VVWWSQ 
Αριθ. C 193/24 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
•ο 
2 ο α > :± Ο α. οο ω -ζί :± 
d 
ο. 
a i 
Ο 
ο 
U 
χ 
ο 
ζ ο" υ 
β -ε^1 
α 
ζ 
Ξ *5& 
•Ό 
If l>j<h 
< 5 α -IX-
^ ο «Ν 
is 
CO 
^<Χ 3 
31. 7. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/25 
Flow diagram of exhaust gas analysis system for CO, NOx and HC (Analysis by CLA and Heated Sample Line) 
SP Span gas 
=^B4^H2) 
t"4* T 
Exhaust Back-Flush 
0 Key 
Sample Probe (SP) 
1^3 Heated airfilter (F) 
I.Z. Heated Sample Line (HLS) 
© Temperature gauge (T) 
Ο Pressure gauge (G) 
Bath cooler (B) 
ID Filter (F) 
Q Sample Pump (P) 
1 i Heated oven ι r 
I I Converter 
U J Analyser 
"t^*- Drain valve (V) 
"£>i<J- Needle valve (v) 
-fl^«3- Pressure regulator (R) 
-C5&3- Three-way valve (V) 
"^-x^ Selecting valve (v) 
fr* Flometer (FL) HSL.2 
"."V, 0** Θ No (CL), heated 
^T3 
-=h= fcfcl· A-
Vg i>kl·^ 
NOo-NO —r>tl—ΕΛ3—- |NO 
Calibration 
Span gas R<F FfcT 
SL Τ 
Zero gas CO (NDIR) 
0 
CO —> 
FL4 
Calibration Span gas 
Σχήμα 3 
Αριθ. C 193/26 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI 
ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ CO και ΝΟχ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ ΥΓΡΗΣ ΒΑΣΗΣ 
Οι συγκεντρώσεις CO και ΝΟχ στα καυσαέρια που μετρώνται με την παρούσα διαδικασία είναι συγκεντρώσεις 
ξηρής βάσης. Για τη μετατροπή των μετρουμένων τιμών σε πραγματικές συγκεντρώσεις των υπόψη αερίων στα 
καυσαέρια (υγρή βάση), μπορεί να εφαρμόζεται η ακόλουθη σχέση: 
ppm (υγρή βάση) = ppm (ξηρή βάση) x 
όπου: 
GFUEL = είναι η ροή καυσίμου (kg/sec) (kg/h) 
GAIR = £ίναι η Ρ°ή °^Ρα (kg/sec) (kg/h). 1,85 (GFUEL λ 
(GAIR / 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII 
ΔΙΟΡΘΩΉΚΟΣ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ ΥΓΡΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΟΞΕΙΔΙΩΝ ΤΟΥ ΑΖΩΤΟΥ 
Οι τιμές των οξειδίων του αζώτου πρέπει να πολλαπλασιάζονται με τον ακόλουθο διορθωτικό συντελεστή υγρα­
σίας μόνο στις περιπτώσεις εκείνες που η γραμμή δειγματοληψίας δεν θερμαίνεται. Στις περιπτώσεις που η γραμμή 
δειγματοληψίας του συστήματος ανάλυσης θερμαίνεται, δεν χρησιμοποιείται ο διορθωτικός συντελεστής. 
1 
1 + Α (7 m — 75) + Β χ 1,8 (Τ — 302) 
όπου: 
Α = 0,044 QEIEL _ 00038 
GAIR 
Β = — 0,116 ^^ + 0,0053 
GAIR 
m = υγρασία του εισαγομένου αέρα σε γραμμάρια νερού ανά χιλιόγραμμο ξηρού αέρα 
Τ = θερμοκρασία του αέρα σε Κ 
iJTJEL = συντελεστής καυσίμου-αέρα (βάση ξηρού αέρα). 
GAIR 
31.7.86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/27 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII 
ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 
Μέγιστη διάσταση: Α4 (210 mm χ 297 mm) 
Ονομασία υπηρεσίας 
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΟΚ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ ΜΟΝΑΔΑ 
(Άρθρο 9α της οδηγίας του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των 
κρατών μελών σχετικά με την έγκριση-τύπου οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκούμενων τους) 
Ανεξάρτητη τεχνική μονάδα: Κινητήρας ντήζελ. Εκπομπή αερίων ρυπαντών. 
Αριθμός έγκρισης τύπου ΕΟΚ της τεχνικής μονάδας ('): 
1. Εμπορική ονομασία ή σήμα του κινητήρα: 
2. Τύπος του κινητήτα: , 
3. Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή: 
4. Όνομα και διεύθυνση του αντιπροσώπου του κατασκευαστή, αν υπάρχει: 
5. Επίπεδα εκπομπών: 
13 τιμές δοκιμών εκπομπών: 
CO g/kWh 
HC g/kWh 
ΝΟΧ g/kWh 
6. Περιορισμοί στη χρήση ή στις συνθήκες τοποθέτησης: 
7. Ημερομηνία υποβολής του προτύπου για την έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης τύπου ΕΟΚ, για ανεξάρτητη 
τεχνική μονάδα: 
8. Τεχνική υπηρεσία που εκτελεί τις δοκιμές: 
9. Ημερομηνία που συντάχθηκε η έκθεση δοκιμής από την αρμόδια τεχνική υπηρεσία: 
10. Αριθμός εκθέσεων δοκιμής που εκδόθηκαν από την αρμόδια τεχνική υπηρεσία: 
11. Με το παρόν χορηγείται/δεν χορηγείται (α) έγκριση τύπου ΕΟΚ: 
12. Τόπος: .-. 
13. Ημερομηνία: 
14. Υπογραφή: 
15. Τα ακόλουθα έγγραφα φέρουν τον αριθμό έγκρισης που προαναφέρθηκε της υπόψη ανεξάρτητης τεχνικής 
μονάδας, και επισυνάπτονται στο παρόν παράρτητα (να συμπληρωθούν αν απαιτείται): 
ένα αντίγραφο του παραρτήματος II κατάλληλα συμπληρωμένο, με τα σχέδια και διαγράμματα που αναφέ­
ρονται σε αυτό' φωτογραφία(ες) του κινητήρα 
16. Παρατηρήσεις: 
(') Του εν λόγω αριθμού προηγείται το(α) χαρακτηριστικό(ά) γράμμα(τα) της χώρας που χορηγεί την έγκριση τύπου: Β = Βέλγιο, D 
= Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, DK = Δανία, Ε = Ισπανία, F = Γαλλία, GR = Ελλάδα, Ι — Ιταλία, IRL = 
Ιρλανδία, L = Λουξεμβούργο, NL = Ολλανδία, Ρ = Πορτογαλία, UK = Ηνωμένο Βασίλειο. 
(α) Διαγράψτε την περιττή ένδειξη. 
Apt». C 193/28 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.86 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX 
Όνομα υπηρεσίας 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤΟ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΕΟΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΑΕΡΙΩΝ ΡΥΠΑΝΤΩΝ 
ΑΠΟ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΝΤΗΖΕΛ 
(Αρθρο 4 παράγραφος 2 και άρθρο 10 της οδηγίας του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1970 για την προσέγγιση 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την έγκριση-τύπου οχημάτων με κινητήρα και των ρυμουλκού­
μενων τους) 
Αριθμός έγκρισης τύπου ΕΟΚ: 
1. Εμπορική ονομασία ή σήμα του οχήματος: 
2. Τύπος οχήματος: 
3. Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή : 
4. Όνομα και διεύθυνση του αντιπροσώπου του κατασκευαστή, αν υπάρχει: 
5. Κινητήρας: 
5.1. Εμπορική ονομασία ή σήμα: 
5.2. Τύπος: 
5.3. Αριθμός έγκρισης τύπου του κινητήρα σαν ανεξάρτητης τεχνικής μονάδας: 
6. Ο κινητήρας δόθηκε για να δοκιμασθεί στις: 
7. Τεχνική υπηρεσία που εκτελεί τις δοκιμές: 
8. Ημερομηνία που συντάχθηκε η έκθεση δοκιμής από την αρμόδια υπηρεσία: 
9. Αριθμός εκθέσεων δοκιμής που συντάχθηκαν από την αρμόδια υπηρεσία: . 
10. Η έγκριση χορηγήθηκε/δεν χορηγήθηκε (α) 
11. Σημείο του οχήματος που τοποθετήθηκε η ένδειξη έγκρισης: 
12. Τόπος: 
13. Ημερομηνία: 
14. Υπογραφή: 
15. Τα ακόλουθα έγγραφα φέρουν τον αριθμό έγκρισης που αναγράφηκε παραπάνω και επισυνάπτονται στο 
παρόν έγγραφο: 
ένα αντίγραφο του παραρτήματος II κατάλληλα συμπληρωμένου με τα σχέδια και διαγράμματα που αναφέ­
ρονται σε αυτό, φωτογραφία(ες) της μηχανής. 
(α) Να διαγραφεί αυτό που δεν ισχύει.