Τελική έκθεση του Συμβούλου Ακροάσεων στην υπόθεση COMP/M.2220 - GE/Honeywell

[συντάχθηκε σύμφωνα με το άρθρο 15 και τροποποιήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 της απόφασης της Επιτροπής (2001/462/ΕΚ, ΕΚΑΧ) της 23ης Μαΐου 2001 σχετικά με τα καθήκοντα του Συμβούλου Ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (ΕΕ L 162 της 19.6.2001, σ. 21)]

(2004/C 42/05)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Από το σχέδιο απόφασης που υποβλήθηκε στην Επιτροπή προκύπτουν οι ακόλουθες παρατηρήσεις όσον αφορά το δικαίωμα ακρόασης:

1. Τα μέρη της σχεδιαζόμενης συγκέντρωσης (αναφέρονται στο εξής ως "τα μέρη") διαμαρτυρήθηκαν σχετικά με την προθεσμία που τους επιβλήθηκε από την Επιτροπή για να απαντήσουν στην κοινοποίηση αιτιάσεων σύμφωνα με το άρθρο 21 του κανονισμού της Επιτροπής ΕΚ αριθ. 447/98 της 1ης Μαρτίου 1998 σχετικά με τις κοινοποιήσεις, τις προθεσμίες και τις ακροάσεις που προβλέπονται στον κανονισμό αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 61 της 2.3.1998, σ. 1). H Επιτροπή κατά τον καθορισμό των προθεσμιών αυτών λαμβάνει υπόψη τόσο το χρόνο ο οποίος απαιτείται για την προετοιμασία των δηλώσεων όσο και τον επείγοντα χαρακτήρα της υπόθεσης. Στην παρούσα υπόθεση, η Επιτροπή αρχικά είχε ορίσει προθεσμία δύο εβδομάδων και μίας ημέρας, η οποία εν συνεχεία παρατάθηκε κατά μία ακόμα ημέρα. Λαμβάνοντας υπόψη τον πολύπλοκο χαρακτήρα της υπόθεσης η προθεσμία αυτή ήταν σύντομη, αλλά εξακολουθεί να είναι κατάλληλη στο πλαίσιο των περιορισμένων χρονικών περιθωρίων που παρέχονται στην Επιτροπή για την έκδοση αποφάσεων βάσει του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της προφορικής ακρόασης, δόθηκε στα μέρη η ευκαιρία να συμπληρώσουν προφορικά τις γραπτές παρατηρήσεις τους σε συνεδρίαση που διήρκησε μία ημέρα. Συνεπώς, το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγω είναι ότι έχουν τηρηθεί τα δικαιώματα υπεράσπισης των μερών.

2. Τα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή δεν τους είχε χορηγήσει πλήρη πρόσβαση στον φάκελο διότι δεν είχε πλήρως γνωστοποιηθεί στα μέρη ένα οικονομικό μοντέλο που χρησιμοποίησε η Επιτροπή στην κοινοποίηση αιτιάσεων για να εκτιμήσει ποσοτικά τις επιπτώσεις της σχεδιαζόμενης συγκέντρωσης στους υπόλοιπους ανταγωνιστές. Ο λόγος ήταν ότι το μοντέλο αυτό εφαρμόστηκε με βάση στοιχεία που χορηγήθηκαν από τρίτο μέρος (Rolls Royce) που αποτελούσαν ευαίσθητες εμπορικές πληροφορίες. Μετά από αίτημα του Συμβούλου Ακροάσεων, η σχετική επιχείρηση αποκάλυψε μέρος των πληροφοριών τους στους οικονομικούς συμβούλους των μερών με βάση συμφωνία περί εμπιστευτικότητας, αλλά δεν ήταν διατεθειμένη να καταστήσει γνωστές όλες τις πληροφορίες της. Το ερώτημα είναι κατά πόσο η Επιτροπή στάθμισε ορθά τα συμφέροντα υπεράσπισης των μερών και το δικαίωμα τρίτων να έχουν επαγγελματικά απόρρητα και άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες η αποκάλυψη των οποίων προστατεύεται και, επιπλέον, σε ποιο βαθμό οι πληροφορίες που χορηγήθηκαν από τη Rolls Royce μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη στήριξη αιτιάσεων κατά των μερών. Ωστόσο, το ερώτημα αυτό δεν είναι απαραίτητο να απαντηθεί, δεδομένου ότι το σχέδιο απόφασης της Επιτροπής δεν στηρίζεται πλέον στο οικονομικό μοντέλο που προαναφέρθηκε.

3. Τα μέρη ισχυρίστηκαν επίσης ότι δεν είχαν κατάλληλη πρόσβαση στις παρατηρήσεις διαφόρων αεροπορικών εταιρειών που είχαν υποβάλει καταγγελίες σχετικά με τη συγκέντρωση, εκτός από ανώνυμη περίληψη όλων των καταγγελιών. Λαμβάνοντας υπόψη τη λεπτή θέση τους έναντι των μερών της προτεινόμενης συγκέντρωσης, οι αεροπορικές εταιρείες είχαν ζητήσει τη μεγαλύτερη δυνατή εμπιστευτικότητα και ανωνυμία για τις δηλώσεις τους. Με τη σύνταξη και την γνωστοποίηση ανώνυμης περίληψης, η Επιτροπή εκπλήρωσε σωστά την υποχρέωσή της τόσο για την προστασία των επαγγελματικών απορρήτων και άλλων εμπιστευτικών πληροφοριών όσον αφορά την ταυτότητα των καταγγελλόντων που προαναφέρθηκαν, όσο και για τη διασφάλιση της επαρκούς πληροφόρησης των μερών σχετικά με τις καταγγελίες. Ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίστηκε το θέμα είναι σύμφωνος με τη νομολογία του Πρωτοδικείου.

4. Επιπλέον, τα μέρη θεώρησαν ότι η Επιτροπή δεν χειρίστηκε την υπόθεση κατά τρόπο αντικειμενικό. Ισχυρίζονται ότι τα γεγονότα χρησιμοποιήθηκαν με ιδιαίτερα επιλεκτικό τρόπο ή αγνοήθηκαν όταν δεν εξυπηρετούσαν τη θέση της Επιτροπής. Ωστόσο, το κείμενο του σχεδίου απόφασης δείχνει ότι η κατηγορία αυτή είναι αστήρικτη δεδομένου ότι η απόφαση εξετάζει όλα τα σχετικά γεγονότα και επιχειρήματα, ανεξάρτητα από το αν είναι ευνοϊκά ή όχι για τα μέρη.

5. Τέλος, τα μέρη εξέφρασαν αμφιβολίες σχετικά με την αμεροληψία της έρευνας που πραγματοποίησε η Επιτροπή προκειμένου να εκτιμήσει τις επιπτώσεις του προτεινόμενου πακέτου δεσμεύσεων στον ανταγωνισμό. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να τονιστεί ότι ευθύς εξαρχής η Επιτροπή είχε απορρίψει δεσμεύσεις που συνδέονταν απλώς με πτυχές συμπεριφοράς. Οι προταθείσες διαρθρωτικές δεσμεύσεις εξετάστηκαν διεξοδικά και θεωρήθηκαν ανεπαρκείς για την αντιμετώπιση των σημαντικών προβλημάτων ανταγωνισμού σχετικά με τις αγορές κινητήρων μεγάλων εμπορικών αεροσκαφών, των ηλεκτρονικών ή μη συστημάτων αεροναυτιλίας. Ωστόσο λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα μέρη εξακολουθούσαν να έχουν τη δυνατότητα να βελτιώσουν τις προταθείσες δεσμεύσεις, η Επιτροπή προέβη σε μια τεχνική εξακρίβωση όλων των διαρθρωτικών δεσμεύσεων προκειμένου να αξιολογήσει εάν, σε περίπτωση αισθητής βελτίωσης του πακέτου των δεσμεύσεων που είχαν μέχρι στιγμής προσφερθεί από τα μέρη, οι προταθείσες δεσμεύσεις θα μπορούσαν ήδη να αποτελέσουν τη βάση ενός τελικού διακανονισμού. Η έρευνα αυτή, με περιορισμένο πεδίο και αντικείμενο, και η οποία για τους λόγους που εξηγούνται στο σχέδιο απόφασης οδήγησε σε αρνητικά αποτελέσματα, ανταποκρίνεται στα πρότυπα αντικειμενικότητας που απαιτούνται από την κοινοτική νομοθεσία ανταγωνισμού. Αυτό ισχύει τόσο για τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε όσο και την επιλογή των ερωτηθέντων οι οποίοι επιλέχθηκαν αμερόληπτα από τους ανταγωνιστές και τους πελάτες που συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία και που είχαν επαρκή γνώση του κλάδου για να χορηγήσουν τεχνικές πληροφορίες στην Επιτροπή.

6. Το σχέδιο απόφασης περιλαμβάνει μόνο αντιρρήσεις σχετικά με τις οποίες τα μέρη είχαν την ευκαιρία να καταστήσουν γνωστές τις απόψεις τους.

Βρυξέλλες, 28 Ιουνίου 2001.

Helmuth Schröter