[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 11.8.2008

COM(2008) 508 τελικό

2008/0162 (CNS)

Τροποποιημένη πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό καθώς και του πρωτοκόλλου της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό, που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Στόχος της παρούσας πρότασης

Η Επιτροπή προτείνει τη σύναψη από την Κοινότητα της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό (στο εξής: «η σύμβαση του Κέιπ Τάουν» ή απλώς «η σύμβαση»), καθώς και του πρωτοκόλλου της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό (στο εξής: «το αεροναυτικό πρωτόκολλο»), που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο διπλωματικής διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στο Κέιπ Τάουν από τις 29 Οκτωβρίου έως τις 16 Νοεμβρίου 2001, υπό την αιγίδα τόσο του «Διεθνούς ινστιτούτου για την ενοποίηση του ιδιωτικού δικαίου» (UNIDROIT) όσο και του «Διεθνούς οργανισμού πολιτικής αεροπορίας» (OACI).

Η σύμβαση του Κέιπ Τάουν και το αεροναυτικό πρωτόκολλο που εγκρίθηκαν το 2001 αποτελούν μεικτές συμφωνίες που υπάγονται εν μέρει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Το 2002, η Επιτροπή υπέβαλε δύο προτάσεις για την υπογραφή και τη σύναψη από την Κοινότητα αυτών των πράξεων. Αυτές οι προτάσεις περιείχαν δηλώσεις στις οποίες έπρεπε να προβεί η Κοινότητα για την εφαρμογή επιμέρους διατάξεων και των δύο πράξεων οι οποίες έχουν συνέπειες για το κοινοτικό δίκαιο. Μετά από συζητήσεις στην Επιτροπή Αστικού Δικαίου, ο φάκελος εστάλη στην Επιτροπή Μονίμων Αντιπροσώπων (COREPER) τον Οκτώβριο του 2003, αλλά δεν επετεύχθη η έγκρισή του λόγω διαφωνίας μεταξύ Ισπανίας και Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τις αρχές του Γιβραλτάρ στο πλαίσιο των μεικτών συμφωνιών. Η διαφωνία αυτή επιλύθηκε τον Δεκέμβριο του 2007. Ωστόσο, το πλαίσιο μεταβλήθηκε ουσιαστικά μετά τον Δεκέμβριο του 2003 διότι νέα κράτη μέλη προσχώρησαν στην Κοινότητα και η σύμβαση και το πρωτόκολλο δεν επιδέχονται πλέον υπογραφής. Επομένως, ήταν απαραίτητη μια τροποποιημένη πρόταση.

Ενόψει των ανωτέρω, το ζήτημα αυτό τέθηκε σε συνεδρίαση της 3ης Μαρτίου 2008 της Επιτροπής Αστικού Δικαίου, όπου η Επιτροπή δεσμεύθηκε να εκπονήσει τροποποιημένη πρόταση για τη σύναψη των διεθνών αυτών πράξεων. Με την τροποποιημένη πρόταση θα συγχωνευθούν τα σχέδια δηλώσεων της Κοινότητας για την υπογραφή και τη σύναψη σε πρόταση μίας απόφασης του Συμβουλίου για τη σύναψη.

Η παρούσα πρόταση αντικαθιστά και ενημερώνει τις ακόλουθες προτάσεις που υποβλήθηκαν από την Επιτροπή το 2002:

- Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό καθώς και του πρωτοκόλλου της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό, που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001,

- Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό καθώς και του πρωτοκόλλου της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό, που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001[1].

2. Αρμοδιότητα της Κοινότητας

Η Κοινότητα είναι αρμόδια για ορισμένα θέματα τα οποία ρυθμίζονται από τη σύμβαση και από το αεροναυτικό της πρωτόκολλο και τα οποία έχουν συνέπειες για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[2], και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[3]. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να προβούν μόνα τους στην κύρωση των προαναφερόμενων πράξεων.

Στις 29 Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να διαπραγματευθεί εξ ονόματος της Κοινότητας, στο πλαίσιο της διπλωματικής διάσκεψης του Κέιπ Τάουν, τις διατάξεις της σύμβασης και του αεροναυτικού πρωτοκόλλου οι οποίες υπάγονταν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας και είχαν συνέπειες για τους δύο κανονισμούς της. Τέσσερα κράτη μέλη υπέγραψαν τη σύμβαση και το αεροναυτικό της πρωτόκολλο. Μετά την έναρξη ισχύος της σύμβασης του Κέιπ Τάουν την 1η Απριλίου 2004 και του αεροναυτικού της πρωτοκόλλου την 1η Μαρτίου 2006, η Κοινότητα δεν μπορεί να υπογράψει τις διεθνείς αυτές πράξεις και η πρόταση του 2003 για την υπογραφή είναι πλέον παρωχημένη. Ωστόσο, η Κοινότητα προσχωρεί στη σύμβαση και το αεροναυτικό πρωτόκολλο με την υποβολή των συναφών δηλώσεων.

Η σύμβαση και το αεροναυτικό της πρωτόκολλο προβλέπουν ότι είναι δυνατή η προσχώρηση σε αυτά «περιφερειακών οργανισμών οικονομικής ολοκλήρωσης» (άρθρο 48 και άρθρο XXVII, αντιστοίχως). Σύμφωνα με τη σύμβαση και το αεροναυτικό της πρωτόκολλο, με τον όρο «περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ολοκλήρωσης» νοείται ένας οργανισμός ο οποίος είναι αρμόδιος για ορισμένα θέματα τα οποία ρυθμίζονται από τη σύμβαση ή από το πρωτόκολλο και ο οποίος δύναται να τα υπογράψει, να τα αποδεχθεί, να τα εγκρίνει ή να προσχωρήσει σε αυτά. Ο ορισμός αυτός θα επιτρέψει στην Κοινότητα να γίνει συμβαλλόμενο μέρος των συγκεκριμένων δύο πράξεων, υπό την προϋπόθεση ότι θα δοθεί η απαραίτητη έγκριση από μέρους των κοινοτικών θεσμικών οργάνων. Κάθε φορά που η σύμβαση και το πρωτόκολλο κάνουν λόγο για «συμβαλλόμενο κράτος» ή «συμβαλλόμενα κράτη», «κράτος μέρος» ή «κράτη μέρη», γίνεται δεκτό ότι οι όροι αυτοί καλύπτουν ομοίως την Κοινότητα, εφόσον κάτι τέτοιο προκύπτει ως αναγκαίο από τα συμφραζόμενα (άρθρα 48 παράγραφος 3 και XXVII παράγραφος 3, αντιστοίχως).

Οι δύο πράξεις προβλέπουν ότι κατά την υπογραφή, την έγκριση ή την αποδοχή τους καθώς και κατά την προσχώρηση σε αυτές, η Κοινότητα θα υποβάλει δήλωση γενικού χαρακτήρα, στην οποία θα καθορίζονται τα θέματα που ρυθμίζονται από τη σύμβαση και το πρωτόκολλο και υπάγονται στην αρμοδιότητα της Κοινότητας (άρθρα 48 παράγραφος 2 και XXVII παράγραφος 2, αντιστοίχως). Για τον σκοπό αυτό, επισυνάπτεται σχέδιο δήλωσης στο παράρτημα Ι. Το εν λόγω σχέδιο καταρτίστηκε με βάση τις τρέχουσες αρμοδιότητες της Κοινότητας οι οποίες απορρέουν από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000.

3. Δηλώσεις σχετικά με θέματα που υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας

Κατά τη διπλωματική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στο Κέιπ Τάουν τον Νοέμβριο του 2001, η Κοινότητα εξασφάλισε τη θέσπιση διατάξεων που να επιτρέπουν την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας αντί της σύμβασης και του αεροναυτικού πρωτοκόλλου σε θέματα τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των δύο προαναφερθέντων κανονισμών. Η Κοινότητα θα πρέπει, κατά τη σύναψη, να προβεί σε δηλώσεις σχετικά με τα θέματα που υπάγονται στην αποκλειστική της αρμοδιότητα. Οι δηλώσεις αυτές που επισυνάπτονται στο Παράρτημα ΙΙ αφορούν τα ακόλουθα ζητήματα :

3.1. Προσωρινά μέτρα (άρθρο 55 της σύμβασης και άρθρο X του πρωτοκόλλου)

Σε ό,τι αφορά τη συμβατότητα με τα άρθρα 13 και 43 της σύμβασης, ενδείκνυται να επισημανθεί ότι προσωρινά ή ασφαλιστικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 31 του κανονισμού αριθ. 44/2001 θεωρούνται μόνο τα μέτρα τα οποία, στα θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, αποσκοπούν στη διατήρηση μιας πραγματικής ή νομικής κατάστασης, ούτως ώστε να μη θιγούν τα δικαιώματα των οποίων ακριβώς η αναγνώριση ζητείται από το δικαστήριο που καλείται να αποφανθεί επί της ουσίας της εκάστοτε υπόθεσης[4].

Εξάλλου, η έγκριση της λήψης προσωρινών ή ασφαλιστικών μέτρων δυνάμει του άρθρου 31 του κανονισμού προϋποθέτει, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη πραγματικού συνδετικού στοιχείου μεταξύ του αντικειμένου του εκάστοτε μέτρου και της εδαφικής δικαιοδοσίας του συμβαλλόμενου κράτους στο οποίο εδρεύει το δικαστήριο που έχει επιληφθεί της υπόθεσης[5].

Η Κοινότητα πρέπει να δηλώσει ότι η έγκριση προσωρινών μέτρων δυνάμει του άρθρου 13 της σύμβασης από τα δικαστήρια που είναι αρμόδια σύμφωνα με το άρθρο 43 είναι δυνατή, οσάκις ο εναγόμενος έχει την κατοικία του στην Κοινότητα, μόνο κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 31 του κανονισμού αριθ. 44/2001 (άρθρο 24 της σύμβασης των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968, όπως αυτό έχει ερμηνευθεί από τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων).

Σύμφωνα με τα άρθρα Χ παράγραφος 1 και ΧΧΧ παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου, το άρθρο Χ του πρωτοκόλλου, το οποίο αναφέρεται στα προσωρινά μέτρα, εφαρμόζεται ολικώς ή μερικώς μόνον εφόσον το οικείο συμβαλλόμενο κράτος έχει προβεί σε θετική δήλωση για τον σκοπό αυτό. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο, η πώληση ενός αγαθού περιλαμβάνεται στον κατάλογο των προσωρινών μέτρων τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 13 της σύμβασης. Σε περίπτωση που προβεί σε τέτοια δήλωση όσον αφορά το άρθρο Χ παράγραφος 2, το συμβαλλόμενο κράτος οφείλει να καθορίσει την προθεσμία που τίθεται για την έγκριση των προσωρινών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 της σύμβασης. Προτείνεται να μην προβεί η Κοινότητα στη δήλωση του άρθρου Χ του πρωτοκόλλου κατ' εφαρμογή του άρθρου ΧΧΧ παράγραφος 2.

3.2. Αφερεγγυότητα (άρθρα XI και XII του πρωτοκόλλου)

Τα άρθρα XI και ΧΙΙ του αεροναυτικού πρωτοκόλλου, τα οποία αναφέρονται στην αφερεγγυότητα του οφειλέτη, εφαρμόζονται μόνον εφόσον το συμβαλλόμενο κράτος όπου βρίσκεται η κύρια δωσιδικία της αφερεγγυότητας έχει προβεί σε θετική δήλωση για τον σκοπό αυτό σύμφωνα με το άρθρο ΧΧΧ.

Το άρθρο ΧΙ προβλέπει τις ρυθμίσεις που ισχύουν, σε περίπτωση αφερεγγυότητας του οφειλέτη, για την επιστροφή του αεροναυτικού αγαθού επί του οποίου έχει συσταθεί η ασφάλεια του πιστωτή (παραλλαγή Α ή Β). Πρόκειται για διατάξεις ουσιαστικού δικαίου, οι οποίες αποσκοπούν στο να προστατεύσουν τον πιστωτή που διαθέτει εγγύηση υπό μορφή εμπράγματου δικαιώματος από τις πιθανές συνέπειες της πτώχευσης του οφειλέτη.

Εξάλλου, ο κανονισμός 1346/2000 περιλαμβάνει τους σχετικούς κανόνες περί δικαιοδοσίας, αναγνώρισης και εκτέλεσης, καθώς και τους κανόνες ιδιωτικού διεθνούς δικαίου οι οποίοι ισχύουν για τις διαδικασίες αφερεγγυότητας που κινούνται στο έδαφος της Κοινότητας. Ωστόσο, το άρθρο 5 του κανονισμού προβλέπει ότι η έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας δεν θίγει εμπράγματα δικαιώματα πιστωτών ή τρίτων επί πραγμάτων ή ασώματων αντικειμένων, κινητών ή ακινήτων, ανηκόντων στον οφειλέτη και ευρισκόμενων στο έδαφος άλλου κράτους μέλους κατά την έναρξη της διαδικασίας. Το άρθρο αυτό προβλέπει έναν ουσιαστικό κανόνα ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, ο οποίος καθορίζει ευθέως το τι γίνεται με τα εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτων τα οποία βρίσκονται σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο έχει κινηθεί η διαδικασία. Ο κανονισμός, αντί να παραπέμπει στο δίκαιο του τόπου κίνησης της διαδικασίας ή στο δίκαιο του τόπου όπου βρίσκεται το εκάστοτε αγαθό, προκειμένου να διαπιστωθεί εάν τα αγαθά που βαρύνονται με εμπράγματα δικαιώματα περιλαμβάνονται στην πτωχευτική περιουσία, ορίζει ευθέως ότι τα εμπράγματα δικαιώματα που βαρύνουν τα υπόψη αγαθά δεν θίγονται από την έναρξη της διαδικασίας πτώχευσης.

Στην αιτιολογική σκέψη 12 του ίδιου κανονισμού αναφέρεται ότι «η κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας … είναι γενικής εφαρμογής και αποσκοπεί στο να συμπεριλάβει όλα τα περιουσιακά στοιχεία του οφειλέτη», χωρίς να έχει σημασία σε ποιο κράτος μέλος βρίσκεται το εκάστοτε αγαθό, με εξαίρεση την περίπτωση της κίνησης εδαφικής διαδικασίας αφερεγγυότητας κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού. Επομένως, το δίκαιο του κράτους κίνησης της διαδικασίας, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4, πρέπει κανονικά να είναι αυτό που εφαρμόζεται για να διαπιστωθεί ποια αγαθά απαρτίζουν την πτωχευτική περιουσία στην κύρια διαδικασία και ποια αγαθά πρέπει να εξαιρεθούν από αυτήν. Σε ό,τι αφορά τα αγαθά που βαρύνονται με εμπράγματα δικαιώματα, ο κανονισμός δεν ορίζει ότι πρέπει υποχρεωτικά να συμπεριληφθούν στην πτωχευτική περιουσία της κύριας διαδικασίας, ούτε όμως ότι πρέπει να αποκλεισθούν από αυτήν. Το άρθρο 5 επιτάσσει απλώς τον σεβασμό των εμπράγματων δικαιωμάτων τρίτων επί αγαθών ευρισκόμενων στο έδαφος ενός κράτους μέλους (που είναι συμβαλλόμενο κράτος στο πρωτόκολλο) διαφορετικού από εκείνου της έναρξης της κύριας διαδικασίας. Επομένως, ακόμη και αν η νομοθεσία του κράτους όπου έχει κινηθεί η κύρια διαδικασία ορίζει ότι η πτωχευτική περιουσία περιλαμβάνει το σύνολο των αγαθών, ο κάτοχος του εμπράγματου δικαιώματος διατηρεί όλες τις εξουσίες που απορρέουν από το δικαίωμα, π.χ. τη δυνατότητα εκποίησης του αγαθού με στόχο την ικανοποίηση της απαίτησής του. Συνεπώς, τόσο το άρθρο 5 του κανονισμού όσο και το άρθρο ΧΙ του πρωτοκόλλου προβλέπουν ότι τα αγαθά που βαρύνονται με εμπράγματα δικαιώματα δεν περιλαμβάνονται στην πτωχευτική περιουσία.

Επομένως, με βάση τη νομολογία «AETR» του Δικαστηρίου[6], η Κοινότητα είναι αποκλειστικώς αρμόδια για την ανάληψη εξωτερικών υποχρεώσεων σε αυτόν τον τομέα, καθώς και για να αποφασίζει αν ενδείκνυται να προβεί ή όχι στη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο ΧΧΧ παράγραφος 3, προκειμένου να διευκρινίσει την προκρινόμενη παραλλαγή (Α ή Β) και την προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο ΧΙ.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι, όταν η κύρια δωσιδικία της αφερεγγυότητας βρίσκεται σε ένα κράτος μέλος, οι διατάξεις του κανονισμού αριθ. 1346/2000 της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις αντί της σύμβασης και του αεροναυτικού πρωτοκόλλου. Για να καταστεί δυνατή η επίτευξη αυτού του στόχου και να διαφυλαχθεί η ασφάλεια δικαίου στον συγκεκριμένο τομέα, η Επιτροπή εισηγείται να μην προκρίνει η Κοινότητα την ολική ή μερική εφαρμογή της μίας ή της άλλης από τις παραλλαγές που προβλέπονται στο άρθρο XI του πρωτοκόλλου. Πράγματι, η λύση αυτή φαίνεται να είναι η μόνη η οποία εγγυάται την ομοιόμορφη εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 1346/2000 στην Κοινότητα, ενώ δεν κρίνεται δικαιολογημένο να καθιερωθεί σχετική παρέκκλιση για τα αεροναυτικά αγαθά.

Από τα παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι η Κοινότητα δεν θα προβεί στη δήλωση του άρθρου XI του πρωτοκόλλου κατ’ εφαρμογή του άρθρου ΧΧΧ παράγραφος 3, ούτε στη δήλωση του άρθρου ΧΙΙ σχετικά με τη συνδρομή σε περίπτωση αφερεγγυότητας, η οποία συνδέεται με τη δήλωση του άρθρο ΧΙ, κατ' εφαρμογή του άρθρου ΧΧΧ παράγραφος 1.

3.3. Δικαιοδοσία του τόπου εγγραφής

Τέλος, προκειμένου για το άρθρο XXI του πρωτοκόλλου, ο νέος αυτός κανόνας δικαιοδοσίας συνιστά παρέκκλιση από τις κοινοτικές διατάξεις, την οποία δεν θεωρούμε επιθυμητή. Εάν ο οφειλέτης βρίσκεται στην Κοινότητα, σύμφωνα με το άρθρο 4 της σύμβασης, θα ήταν σκόπιμο στην περίπτωση αυτή να εφαρμόζεται ομοιόμορφα η κοινοτική νομοθεσία. Σύμφωνα με το άρθρο XXX παράγραφος 5 του πρωτοκόλλου, τα συμβαλλόμενα κράτη δύνανται να δηλώσουν ότι δεν θα εφαρμόζουν το υπόψη άρθρο. Προτείνεται να προβεί η Κοινότητα στη δήλωση ότι δεν θα εφαρμόζει το υπόψη άρθρο, πράγμα που θα καθιστά δυνατή την εφαρμογή των διατάξεων του κανονισμού αριθ. 44/2001.

4. Δηλώσεις προβλεπόμενεσ στο άρθρο VIII του πρωτοκόλλου

Επειδή τα κράτη μέλη στο σύνολό τους δεσμεύονται από τη σύμβαση της Ρώμης του 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές, έως ότου να μπορούν να δεσμευθούν από τους κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2008[7], η Επιτροπή προτείνει να μην προβούν σε δήλωση ότι θα εφαρμόζουν το άρθρο VIII του πρωτοκόλλου σχετικά με την επιλογή του εφαρμοστέου δικαίου, κατ’ εφαρμογή της παραγράφου Ι του άρθρου ΧΧΧ του ίδιου πρωτοκόλλου.

Για τους προεκτεθέντες λόγους, η Επιτροπή εισηγείται στο Συμβούλιο να λάβει την ακόλουθη απόφαση παρέχοντας εξουσιοδότηση για τη σύναψη της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό του UNIDROIT και του πρωτοκόλλου της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό, προβαίνοντας στις δηλώσεις για τις οποίες γίνεται λόγος παραπάνω και των οποίων το κείμενο επισυνάπτεται στα Παραρτήματα I και II.

2008/0162 (CNS)

Τροποποιημένη πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό καθώς και του πρωτοκόλλου της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό, που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 61 στοιχείο γ) σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 εδάφιο πρώτο της συνθήκης και με το άρθρο 300 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο,

την πρόταση της Επιτροπής[8],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[9],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα :

(1) Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα καταβάλλει προσπάθειες για την εγκαθίδρυση ενός κοινού χώρου δικαιοσύνης, βασισμένου στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων.

(2) Η Σύμβαση σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό (στο εξής: «η σύμβαση του Κέιπ Τάουν»), καθώς και το πρωτόκολλό της σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό (στο εξής: «το αεροναυτικό πρωτόκολλο»), που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001, συμβάλλουν επωφελώς στη ρύθμιση σε διεθνές επίπεδο των αντίστοιχων τομέων τους. Επομένως, είναι ευκταία η όσο το δυνατόν ταχύτερη εφαρμογή των διατάξεων των δύο πράξεων που αφορούν θέματα τα οποία εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

(3) Η Επιτροπή διεξήγαγε εξ ονόματος της Κοινότητας διαπραγματεύσεις με αντικείμενο τα εμπίπτοντα στην αποκλειστική κοινοτική αρμοδιότητα τμήματα της σύμβασης του Κέιπ Τάουν, καθώς και του αεροναυτικού της πρωτοκόλλου.

(4) Οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης, οι οποίοι είναι αρμόδιοι για ορισμένα θέματα που ρυθμίζονται από τη σύμβαση του Κέιπ Τάουν και από το αεροναυτικό της πρωτόκολλο, δύνανται να προσχωρήσουν στην εν λόγω σύμβαση και το εν λόγω πρωτόκολλο μετά την έναρξη ισχύος τους.

(5) Μερικά από τα θέματα που ρυθμίζονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις [10], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[11] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)[12] αποτελούν επίσης αντικείμενο της σύμβασης του Κέιπ Τάουν και του αεροναυτικού της πρωτοκόλλου.

(6) Η Κοινότητα έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για ορισμένα από τα θέματα που ρυθμίζονται από τη σύμβαση του Κέιπ Τάουν και το αεροναυτικό της πρωτόκολλο, ενώ τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για ορισμένα άλλα από τα θέματα που ρυθμίζονται από τις δύο αυτές πράξεις.

(7) Επομένως, η Κοινότητα πρέπει να προσχωρήσει στη σύμβαση του Κέιπ Τάουν και στο αεροναυτικό πρωτόκολλο.

(8) Το άρθρο 48 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν και το άρθρο XXVII του αεροναυτικού πρωτοκόλλου προβλέπουν ότι κατά την προσχώρηση, ένας περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ολοκλήρωσης προβαίνει σε δήλωση στην οποία προσδιορίζονται τα θέματα που ρυθμίζονται από την εν λόγω σύμβαση και το εν λόγω πρωτόκολλο, και για τα οποία τα κράτη μέλη του έχουν εκχωρήσει τις αρμοδιότητές τους σε αυτόν τον οργανισμό. Επομένως, κατά την προσχώρηση η Κοινότητα πρέπει να προβεί σε ανάλογη δήλωση.

(9) Το άρθρο 55 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν προβλέπει ότι ένα συμβαλλόμενο κράτος δύναται να δηλώσει ότι δεν θα εφαρμόζει, είτε ολικώς είτε εν μέρει, τις διατάξεις του άρθρου 13 ή του άρθρου 43 ή αμφοτέρων. Κατά την προσχώρηση στην εν λόγω σύμβαση η Κοινότητα πρέπει να προβεί σε ανάλογη δήλωση.

(10) Τα άρθρα X, XI, XII και XIII του αεροναυτικού πρωτοκόλλου εφαρμόζονται μόνο όπου ένα συμβαλλόμενο κράτος προβαίνει σε δήλωση για το σκοπό αυτό σύμφωνα με το άρθρο XXX του εν λόγω πρωτοκόλλου και δυνάμει των προϋποθέσεων που καθορίζονται από τη δήλωση αυτή. Κατά την προσχώρηση στο αεροναυτικό πρωτόκολλο, η Κοινότητα πρέπει να δηλώσει ότι δεν θα προβεί σε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο XXX παράγραφος 3. Η αρμοδιότητα των κρατών μελών όσον αφορά τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου περί αφερεγγυότητας δεν επηρεάζεται.

(11) Η εφαρμογή του άρθρου VIII του αεροναυτικού πρωτοκόλλου για την επιλογή δικαίου υπόκειται επίσης σε δήλωση στην οποία μπορεί να προβεί οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXX παράγραφος 1. Κατά την προσχώρηση στο αεροναυτικό πρωτόκολλο η Κοινότητα πρέπει να δηλώσει ότι δεν θα εφαρμόσει το άρθρο VIII.

(12) Το Ηνωμένο Βασίλειο θα εξακολουθεί να δεσμεύεται από τη Σύμβαση της Ρώμης του 1980 για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές[13] μέχρις ότου να μπορεί να δεσμευθεί από τους κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Εικάζεται ότι το Ηνωμένο Βασίλειο, εάν προσχωρήσει προηγουμένως στο αεροναυτικό πρωτόκολλο, κατά την προσχώρηση θα προβεί σε δήλωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXX παράγραφος 1 που δεν θα θίγει την εφαρμογή των κανόνων του εν λόγω κανονισμού.

(13) Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία πρέπει να συμμετέχουν στη θέσπιση και την εφαρμογή της παρούσας απόφασης.

(14) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, που επισυνάπτεται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην θέσπιση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτή ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο 1

1. Η Σύμβαση σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό (στο εξής η «σύμβαση του Κέιπ Τάουν») καθώς και το πρωτόκολλο σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό (στο εξής το «αεροναυτικό πρωτόκολλο»), που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001, εγκρίνονται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

2. Τα κείμενα της σύμβασης του Κέιπ Τάουν και του αεροναυτικού πρωτοκόλλου επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση.

3. Στην παρούσα απόφαση, ως «κράτος μέλος» νοούνται όλα τα κράτη μέλη εκτός από τη Δανία.

Άρθρο 2

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να διορίσει το πρόσωπο που θα επιφορτισθεί να καταθέσει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την πράξη που προβλέπεται στο άρθρο 47 παράγραφος 4 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν καθώς και στο άρθρο XXVI παράγραφος 4 του αεροναυτικού πρωτοκόλλου.

Άρθρο 3

1. Κατά την προσχώρηση στη σύμβαση του Κέιπ Τάουν, η Κοινότητα προβαίνει στη δήλωση που παρατίθεται στο σημείο Ι του παραρτήματος I και στη δήλωση που παρατίθεται στο σημείο Ι του Παραρτήματος II.

2. Κατά την προσχώρηση στο αεροναυτικό πρωτόκολλο, η Κοινότητα προβαίνει στη δήλωση που παρατίθεται στο σημείο II του Παραρτήματος I και στη δήλωση που παρατίθεται στο σημείο II του Παραρτήματος II.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Γενικές δηλώσεις σχετικά με την αρμοδιότητα της Κοινότητας στις οποίες πρέπει να προβεί η Κοινότητα κατά την προσχώρησή της στη σύμβαση σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό («σύμβαση του Κέιπ Τάουν») καθώς και στο πρωτόκολλο σχετικά με τα επιμέρους ζητήματα που αφορούν τον αεροναυτικό εξοπλισμό («αεροναυτικό πρωτόκολλο»), που θεσπίστηκαν ταυτόχρονα στο Κέιπ Τάουν στις 16 Νοεμβρίου 2001

I. Δήλωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου 48 παράγραφος 2 σχετικά με την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε θέματα που ρυθμίζονται από τη σύμβαση του Κέιπ Τάουν και για τα οποία τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει την αρμοδιότητά τους στην Κοινότητα

1. Σύμφωνα με το άρθρο 48 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν, οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης οι οποίοι συγκροτούνται από κυρίαρχα κράτη και είναι αρμόδιοι για ορισμένα θέματα τα οποία ρυθμίζονται από την εν λόγω σύμβαση δύνανται να προσχωρήσουν σε αυτή, υπό την προϋπόθεση ότι θα προβούν στη δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου. Η Κοινότητα αποφάσισε να προσχωρήσει στη σύμβαση και προβαίνει συνεπώς στην εν λόγω δήλωση.

2. Τα παρόντα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είναι το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Κύπρου, η Δημοκρατία της Λετονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Δημοκρατία της Σλοβακίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

3. Εντούτοις, η παρούσα δήλωση δεν ισχύει ως προς το Βασίλειο της Δανίας, κατά τα προβλεπόμενα στα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας που επισυνάπτεται στις Συνθήκες.

4. Η παρούσα δήλωση δεν είναι εφαρμοστέα στα εδάφη των κρατών μελών ως προς τα οποία δεν ισχύει η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ισχύει με την επιφύλαξη των μέτρων και των θέσεων που ενδεχομένως θεσπίζονται δυνάμει της σύμβασης του Κέιπ Τάουν από τα οικεία κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον των εν λόγω εδαφών.

5. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχουν εκχωρήσει στην Κοινότητα τις αρμοδιότητές τους για τα θέματα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[14], από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[15] και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)[16].

6. Κατά την προσχώρηση στη σύμβαση του Κέιπ Τάουν, η Κοινότητα δεν θα προβεί σε οποιαδήποτε από τις δηλώσεις που επιτρέπονται από τα άρθρα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 56 της εν λόγω σύμβασης. Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους όσον αφορά τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου περί αφερεγγυότητας.

7. Η άσκηση των αρμοδιοτήτων που τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει στην Κοινότητα κατ' εφαρμογή της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υπόκειται, ως εκ της φύσεώς της, σε συνεχείς μεταβολές. Στο πλαίσιο της συνθήκης αυτής, τα αρμόδια όργανα δύνανται να λαμβάνουν αποφάσεις για τον καθορισμό της έκτασης των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση αναλόγως, χωρίς αυτό να συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σχετικά με τα θέματα που ρυθμίζονται από τη σύμβαση του Κέιπ Τάουν.

II. Δήλωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXVII παράγραφος 2 σχετικά με την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε θέματα που ρυθμίζονται από το αεροναυτικό πρωτόκολλο, και για τα οποία τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει την αρμοδιότητά τους στην Κοινότητα

1. Σύμφωνα με το άρθρο ΧΧVII του αεροναυτικού πρωτοκόλλου, οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης οι οποίοι συγκροτούνται από κυρίαρχα κράτη και είναι αρμόδιοι για ορισμένα θέματα τα οποία ρυθμίζονται από το εν λόγω πρωτόκολλο δύνανται να προσχωρήσουν σε αυτό, υπό την προϋπόθεση ότι θα προβούν στη δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου. Η Κοινότητα αποφάσισε να προσχωρήσει στο αεροναυτικό πρωτόκολλο και προβαίνει συνεπώς στην εν λόγω δήλωση.

2. Τα παρόντα μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είναι το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Κύπρου, η Δημοκρατία της Λετονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Δημοκρατία της Σλοβακίας, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

3. Εντούτοις, η παρούσα δήλωση δεν ισχύει ως προς το Βασίλειο της Δανίας, κατά τα προβλεπόμενα στα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας που επισυνάπτεται στις Συνθήκες.

4. Η παρούσα δήλωση δεν είναι εφαρμοστέα στα εδάφη των κρατών μελών ως προς τα οποία δεν ισχύει η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ισχύει με την επιφύλαξη των μέτρων και των θέσεων που ενδεχομένως θεσπίζονται δυνάμει του αεροναυτικού πρωτοκόλλου από τα οικεία κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον των εν λόγω εδαφών.

5. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας έχουν εκχωρήσει στην Κοινότητα τις αρμοδιότητές τους για τα θέματα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[17], από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[18] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)[19].

6. Κατά την προσχώρηση στο αεροναυτικό πρωτόκολλο, η Κοινότητα δεν θα προβεί σε δήλωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXX παράγραφος 1 ότι θα εφαρμόσει το άρθρο VIII ούτε θα προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση από τις επιτρεπόμενες στο άρθρο XXX παράγραφος 3. Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους όσον αφορά τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου περί αφερεγγυότητας.

7. Η άσκηση των αρμοδιοτήτων που τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει στην Κοινότητα κατ' εφαρμογή της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υπόκειται, ως εκ της φύσεώς της, σε συνεχείς μεταβολές. Στο πλαίσιο της συνθήκης αυτής, τα αρμόδια όργανα δύνανται να λαμβάνουν αποφάσεις για τον καθορισμό της έκτασης των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση αναλόγως, χωρίς αυτό να συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της για τα θέματα που ρυθμίζονται από το αεροναυτικό πρωτόκολλο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Δηλώσεις της Κοινότητας κατά την προσχώρηση στη σύμβαση του Κέιπ Τάουν και στο αεροναυτικό πρωτόκολλο όσον αφορά ορισμένες διατάξεις και ρυθμίσεις τους

I. Δήλωση της Κοινότητας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 55 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν

Δυνάμει του άρθρου 55 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν, όταν ο εναγόμενος έχει τη νόμιμη κατοικία του στο έδαφος ενός κράτους μέλους της Κοινότητας, τα κράτη μέλη τα οποία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[20] θα εφαρμόζουν τα άρθρα 13 και 43 της σύμβασης του Κέιπ Τάουν για την έγκριση προσωρινών μέτρων μόνο σύμφωνα με το άρθρο 31 του κανονισμού αριθ. 44/2001, όπως έχει ερμηνευθεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στο πλαίσιο της σύμβασης των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968[21] (άρθρο 24).

II. Δήλωση της Κοινότητας κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXX του αεροναυτικού πρωτοκόλλου

Σύμφωνα με το άρθρο XXX παράγραφος 5 του πρωτοκόλλου, το άρθρο XXI του πρωτοκόλλου δεν θα εφαρμόζεται στην Κοινότητα, ενώ ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 2000 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[22] θα εφαρμόζεται για τα θέματα αυτά προκειμένου για τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από τον εν λόγω κανονισμό ή βάσει οποιασδήποτε συμφωνίας η οποία αποσκοπεί στην επέκταση των αποτελεσμάτων του.

[1] SEC(2002) 1308 τελικό/2 της 03.03.2003.

[2] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1.

[3] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1.

[4] Απόφαση της 31ης Μαρτίου 1982 C.H.W. κατά G.J.H. (Υπόθεση 25/81 [1982] Συλλογή 1189).

[5] Απόφαση της 17ης Νοεμβρίου 1998 Van Uden Maritime κατά Kommanditgesellschaft in Firma Deco-Line κ.λπ. (Υπόθεση 391/95 [1998] Συλλογή I-7091).

[6] Υπόθεση 22/70.

[7] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6.

[8] ΕΕ CC .. της , σ. .

[9] ΕΕ C .. της , σ. .

[10] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία ….

[11] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία …

[12] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6.

[13] ΕΕ C 27 της 26.1.1998, σ. 34.

[14] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία ….

[15] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία …

[16] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6.

[17] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία …

[18] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία ….

[19] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6.

[20] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία …

[21] ΕΕ C 27 της 26.1.1998, σ. 1.

[22] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία …