Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την οργάνωση και χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

2001/0236 (COD)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την οργάνωση και χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ αριθ. C [...], [...], σ. [...].

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ αριθ. C [...], [...], σ. [...].

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [3],

[3] ΕΕ αριθ. C [...], [...], σ. [...].

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 251 της συνθήκης [4],

[4] ΕΕ αριθ. C [...], [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού προϋποθέτει μια εναρμονισμένη προσέγγιση στη ρύθμιση της οργάνωσης και χρήσης του εναέριου χώρου.

(2) Η έκθεση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για τον ενιαίο ευρωπαϊκό ουρανό πιστοποίησε την ανάγκη για θέσπιση κανόνων σε κοινοτικό επίπεδο με στόχο το σχεδιασμό, τη ρύθμιση και τη στρατηγική διαχείριση του εναέριου χώρου σε ευρωπαϊκή βάση και τη βελτίωση της διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας.

(3) Η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού [5] απαιτεί διαρθρωτική μεταρρύθμιση προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού με ολοκληρωμένη διαχείριση του εναέριου χώρου και ανάπτυξη νέων αντιλήψεων και διαδικασιών για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας.

[5] ΕΕ αριθ. C [...], [...], σ. [...].

(4) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) ΧΧΧ/ΧΧ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ορίζει το πλαίσιο για τη δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού [6].

[6] ΕΕ αριθ. C [...], [...], σ. [...].

(5) Ο εναέριος χώρος αποτελεί κοινό αγαθό και πρέπει να χρησιμοποιείται με ευελιξία ώστε να διασφαλίζεται ισότιμη μεταχείριση και διαφάνεια για όλους τους χρήστες, λαμβάνοντας υπόψη τις ανάγκες των κρατών μελών στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας καθώς και τις δεσμεύσεις τους έναντι των διεθνών οργανισμών.

(6) Η αποτελεσματική διαχείριση του εναέριου χώρου έχει θεμελιώδη σημασία για την αύξηση της μεταφορικής ικανότητας του συστήματος υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, τη μεγαλύτερη δυνατή ανταπόκριση στις απαιτήσεις των διαφόρων χρηστών και την επίτευξη της κατά το δυνατόν ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου.

(7) Οι δραστηριότητες του EUROCONTROL επιβεβαιώνουν ότι η μεμονωμένη ανάπτυξη του δικτύου αεροδιαδρόμων και της δομής του εναέριου χώρου δεν συνιστά ρεαλιστική προσέγγιση, καθώς το κάθε κράτος μέλος αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του ευρωπαϊκού δικτύου διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας.

(8) Πρέπει συνεπώς να καθιερωθεί ένας ενιαίος εναέριος χώρος για την εν πτήσει εναέρια κυκλοφορία στον ανώτερο εναέριο χώρο. Η διεπαφή μεταξύ του εναέριου αυτού χώρου και των περιφερειακών και τοπικών εναέριων χώρων πρέπει επίσης να καθοριστεί αναλόγως.

(9) Η οριοθέτηση του εναέριου χώρου, εντός του οποίου θα παρέχονται υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας, πρέπει να συνδέεται με την ανάγκη αποτελεσματικής εξυπηρέτησης και όχι με τα εθνικά σύνορα.

(10) Οι χρήστες του εναέριου χώρου αντιμετωπίζουν ποικίλες συνθήκες πρόσβασης και ελευθερίας κίνησης στον κοινοτικό εναέριο χώρο. Αυτό οφείλεται στη μη εναρμόνιση της ταξινόμησης του εναέριου χώρου.

(11) Οι περιορισμοί στον καθορισμό του δικτύου αεροδιαδρόμων προκαλούν συμφορήσεις στις ροές της εναέριας κυκλοφορίας σε συγκεκριμένα σημεία διάβασης ή διασταυρώσεις ενώ η αρχή των απ' ευθείας δρομολογίων είναι ο προτιμώμενος, πιο οικονομικός και οικολογικός τρόπος χρήσης του κοινοτικού εναέριου χώρου.

(12) Είναι ουσιαστικό να επιτευχθεί μια κοινή, εναρμονισμένη δομή του εναέριου χώρου, να βασιστεί η σημερινή και μελλοντική κατανομή του εναέριου χώρου σε κοινές αρχές, και ο σχεδιασμός και η διαχείριση του εναέριου χώρου να διέπεται από εναρμονισμένους κανόνες.

(13) Πρέπει να προβλεφθούν επαρκείς διεπαφές μεταξύ του ανώτερου και του κατώτερου εναέριου χώρου, θα ήταν δε επιθυμητή η επέκταση της εναρμονισμένης προσέγγισης και στον τελευταίο.

(14) Οι αποκλίσεις στην οργάνωση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας στην Κοινότητα εμποδίζουν την ομοιόμορφη και έγκαιρη διαχείριση του εναέριου χώρου και την οργάνωση των αλλαγών. Η επιτυχία του ενιαίου ουρανού εξαρτάται από την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.

(15) Πρέπει να υπάρξει αποτελεσματική λειτουργία της αρχής της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου και συλλογική συνεργασία ώστε να επιτευχθεί ομαλά ο συνδυασμός της στρατιωτικής εκπαίδευσης με την πολιτική εναέρια κυκλοφορία. Είναι αναγκαίο να βελτιωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο ο τόπος, το μέγεθος και οι χρονικές περίοδοι χρήσης των τομέων εναέριου χώρου που παραχωρούνται για στρατιωτικές χρήσεις, κυρίως στη διάρκεια περιόδων αιχμής για την πολιτική εναέρια κυκλοφορία και στον εναέριο χώρο υψηλής πυκνότητας.

(16) Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να προστατεύονται όταν η εφαρμογή των κοινών αρχών και κριτηρίων, όπως προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, πλήττει την ασφαλή και αποτελεσματική τους εκτέλεση.

(17) Πρέπει να εισαχθούν κατάλληλα μέτρα με στόχο τη βελτίωση της αποδοτικότητας της διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας.

(18) Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για τον ενιαίο ευρωπαϊκό ουρανό, το EUROCONTROL είναι ο οργανισμός που διαθέτει κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη προκειμένου να στηρίξει την Κοινότητα στο ρυθμιστικό της ρόλο. Συνεπώς, το EUROCONTROL μπορεί να επιφορτιστεί με την εκπόνηση των κανόνων εφαρμογής με βάση τις κατάλληλες ρυθμίσεις, με την προϋπόθεση ότι θα τηρεί τους όρους που θα περιληφθούν σε ένα πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ Επιτροπής και EUROCONTROL.

(19) Κατ' εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας και της αρχής της αναλογικότητας, όπως αυτές διατυπώνονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η καθιέρωση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού λειτουργικού εναέριου χώρου, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα και μπορούν επομένως να υλοποιηθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, δεδομένης της διακρατικής διάστασης της εν λόγω δράσης, διασφαλίζοντας παράλληλα τους τρόπους εφαρμογής που λαμβάνουν υπόψη τις τοπικές ιδιαιτερότητες.

(20) Επειδή τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού αποτελούν μέτρα γενικής εφαρμογής υπό την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [7], πρέπει να εγκριθούν με χρήση της διαδικασίας της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης,

[7] ΕΕ αριθ. L 184 της 17.7.1999, σ 23.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Μέρος I

Γενικεσ πτυχεσ

Άρθρο 1 (Πεδίο εφαρμογής)

1. Ο παρών κανονισμός αφορά την οργάνωση και τη χρήση του εναέριου χώρου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) XXX/XX και με το πεδίο εφαρμογής του [κανονισμός πλαίσιο] ο οποίος ορίζει το πλαίσιο για τη δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού.

2. Ο παρών κανονισμός ισχύει για τον εναέριο χώρο, η εκμετάλλευση του οποίου ανατίθεται από τα κράτη μέλη στους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) XXX/XX [παροχή υπηρεσιών].

Άρθρο 2 (Στόχος)

Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η καθιέρωση κοινοτικού εναέριου χώρου που θα λειτουργεί ως ενιαίος λειτουργικός χώρος και στον οποίο κοινές διαδικασίες σχεδιασμού, προγραμματισμού και διαχείρισης θα διασφαλίζουν την αποτελεσματική και ασφαλή λειτουργία της διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας. Η χρήση του κοινοτικού εναέριου χώρου υποβοηθά την εκμετάλλευση των υπηρεσιών αεροναυτιλίας ως συνεκτικό και συνεπές σύνολο σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) XXX/XX [παροχή υπηρεσιών].

Άρθρο 3 (Ορισμοί)

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, και εκτός από τους ορισμούς που παρατίθενται στο άρθρο 2 του κανονισμού ΧΧΧ/ΧΧ [κανονισμός πλαίσιο], νοείται (-ούνται) ως:

(α) «ενιαίος λειτουργικός εναέριος χώρος»: οι ενιαίες διαδικασίες διαχείρισης του εναέριου χώρου και τα πρότυπα ασφάλειας στην παροχή ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας.

(β) «σχεδιασμός εναέριου χώρου»: η κατάλληλη, αποτελεσματική και αποδοτική διαδικασία δόμησης, διαχωρισμού και κατηγοριοποίησης του εναέριου χώρου σε συνδυασμό με το σχεδιασμό των αεροδιαδρόμων και του εναέριου χώρου.

(γ) «περιοχή πληροφοριών πτήσης»: ο εναέριος χώρος καθορισμένων διαστάσεων εντός του οποίου παρέχονται υπηρεσίες πληροφοριών πτήσης και υπηρεσίες συναγερμού.

(δ) «επίπεδο διαχωρισμού»: το σύνορο μεταξύ του ανώτερου και του κατώτερου εναέριου χώρου

(ε) «ανώτερος εναέριος χώρος»: ο εναέριος χώρος πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο πτήσης.

(στ) «κατώτερος εναέριος χώρος»: ο εναέριος χώρος κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο πτήσης.

(ζ) «επίπεδο πτήσης»: η επιφάνεια σταθερής ατμοσφαιρικής πίεσης, η οποία χαρακτηρίζεται από σταθερή τιμή πίεσης 1013,2 εκτοπασκάλ (hectopascals) και χωρίζεται από άλλες ανάλογες επιφάνειες με συγκεκριμένα διάκενα πίεσης.

(η) «λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου»: ο εναέριος χώρος με τις καλύτερες δυνατές καθορισμένες διαστάσεις, πάνω από χερσαίο έδαφος ή θάλασσα, εντός του οποίου παρέχονται υπηρεσίες αεροναυτιλίας.

(θ) «κέντρο ελέγχου περιοχής»: η επιχειρησιακή μονάδα για την παροχή υπηρεσιών ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας στην εναέρια κυκλοφορία, η οποία διέρχεται από το τμήμα εναέριου χώρου που βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της.

(ι) «ταξινόμηση εναέριου χώρου»: η αλφαβητική ταξινόμηση των εναέριων χώρων από τη ΔΟΠΑ σε κατηγορίες από το Α έως το G - όπως προβλέπεται στο παράρτημα 4 της δωδέκατης έκδοσης (Ιούλιος 1998) του παραρτήματος 11 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944 - οι οποίοι είναι συγκεκριμένων διαστάσεων, καθοριζόμενων αλφαβητικά, εντός των οποίων εκτελούνται ειδικοί τύποι πτήσεων και για τους οποίους προδιαγράφονται υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας και κανόνες εκμετάλλευσης.

(ια) «απευθείας δρομολόγηση»: εκμετάλλευση αεροσκαφών, η οποία επιτρέπει σε ένα αεροσκάφος εν πτήσει να μεταβεί απευθείας από ένα σημείο σε κάποιο άλλο εκτός του διαγράμματος των αεροδιαδρόμων.

(ιβ) «δίκτυο αεροδιαδρόμων»: δίκτυο συγκεκριμένων αεροδιαδρόμων για διοχέτευση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας ανάλογα με τις ανάγκες για την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας.

(ιγ) «τομέας»: υποδιαίρεση του συνόλου των καθηκόντων ελέγχου σε διαχειρίσιμα τμήματα εναέριου χώρου στα οποία μπορεί να μετρηθεί η ικανότητα διεκπεραίωσης και μεταφοράς.

(ιδ) «ευέλικτη χρήση του εναέριου χώρου»: έννοια σχετικά με τη διαχείριση του εναέριου χώρου, η οποία εφαρμόζεται στον τομέα της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Πολιτικής Αεροπορίας, όπως προσδιορίζεται στην πρώτη έκδοση του «Εγχειριδίου διαχείρισης εναέριου χώρου για την εφαρμογή της έννοιας της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου» από το EUROCONTROL με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 1996.

(ιε) «διαχείριση του εναέριου χώρου»: λειτουργία προγραμματισμού με κύριο στόχο τη μέγιστη δυνατή χρήση του διαθέσιμου εναέριου χώρου με δυναμικό χρονομερισμό και, ενίοτε, κατάτμηση του εναέριου χώρου στις διάφορες κατηγορίες των χρηστών του με βάση τις βραχυπρόθεσμες ανάγκες.

(ιστ) «διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας»: υπηρεσία που καθιερώθηκε με σκοπό να συμβάλει στην ασφαλή, μεθοδική και ταχεία ροή της εναέριας κυκλοφορίας διασφαλίζοντας ότι οι δυνατότητες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας χρησιμοποιούνται στο μέγιστο δυνατό βαθμό και ότι ο όγκος της κυκλοφορίας είναι συμβατός με τις μεταφορικές ικανότητες που δηλώνονται από τους ενδεδειγμένους παρόχους υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας.

(ιζ) «συλλογική λήψη αποφάσεων»: διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας, φορέων εκμετάλλευσης αερολιμένων, παρόχων διαχείρισης ροής εναέριας κυκλοφορίας και χρηστών εναέριου χώρου με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης ευελιξίας στις διαδικασίες κατανομής διαθέσιμων χρόνων χρήσης/δρομολογίων και συντονισμού πτήσεων με στόχο τη βελτιστοποίηση της χρήσης σε περιπτώσεις περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας.

Μέρος II

Αρχιτεκτονικη εναεριου χωρου

Άρθρο 4 (Δημιουργία μιας ευρωπαϊκής περιοχής πληροφοριών πτήσης ανώτερου εναέριου χώρου)

1. Λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις απαιτήσεις της ΔΟΠΑ, όπως ορίζονται στη δωδέκατη έκδοση (Ιούλιος 1998) του παραρτήματος 11 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944, καθιερώνεται ενιαία ευρωπαϊκή περιοχή πληροφοριών πτήσης, εφεξής καλούμενη ευρωπαϊκή περιοχή πληροφοριών πτήσης ανώτερου εναέριου χώρου (European Upper Flight Information Region, EUIR), στον ανώτερο εναέριο χώρο.

2. Το επίπεδο διαχωρισμού μεταξύ ανώτερου και κατώτερου εναέριου χώρου ορίζεται στο επίπεδο πτήσης 285.

3. Εντός τριών ετών από την καθιέρωση της EUIR, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα διευρύνουν, με βάση πρόταση της Επιτροπής, την έννοια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου ώστε να συμπεριληφθεί η δημιουργία μιας ευρωπαϊκής περιοχής πληροφοριών πτήσης για τον κατώτερο εναέριο χώρο.

4. Η Επιτροπή προβαίνει στη λήψη κατάλληλων μέτρων για την αναγνώριση της EUIR από τη ΔΟΠΑ όπως προβλέπεται στη δέκατη έκδοση (Ιούλιος 1997) του παραρτήματος 15 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944. Με τη συνδρομή του EUROCONTROL, θα οργανώσει επίσης την έκδοση ενιαίων αεροναυτικών πληροφοριών που θα συνδέονται με την EUIR ενοποιώντας τις υπάρχουσες εθνικές αεροναυτικές πληροφορίες. Η έκδοση αυτή θα περιλαμβάνει όλες τις τροποποιήσεις που συνεπάγεται η εφαρμογή του ενιαίου ουρανού ως προς τις απαιτήσεις και διαδικασίες.

Άρθρο 5 (Αναδιάρθρωση του ανώτερου εναέριου χώρου)

1. Η EUIR αναδιαρθρώνεται σε λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου ελάχιστου μεγέθους με βάση την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα. Τα όρια αυτών των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν με τα εθνικά σύνορα. Τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου δημιουργούνται με σκοπό να υποστηριχθεί η παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας στα κέντρα ελέγχου περιοχής που θα είναι υπεύθυνα για το καλύτερο δυνατό μέγεθος του εναέριου χώρου στο πλαίσιο της EUIR.

2. Τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Ο καθορισμός αυτών των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου:

(i) θα υποστηρίζει αποτελεσματικά την υφιστάμενη και μελλοντική διαμόρφωση της εναέριας κυκλοφορίας.

(ii) θα διασφαλίζει ότι κάθε τμήμα εναέριου χώρου είναι σχεδιασμένο ώστε να μεγιστοποιείται η αποτελεσματικότητα του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου συνολικά.

(iii) θα λαμβάνει υπόψη το ανθρώπινο δυναμικό και τα κεφάλαια διαφόρων παρόχων υπηρεσιών αεροναυτιλίας.

(iv) θα ελαχιστοποιεί το κόστος συναλλαγών μεταξύ των διαφόρων κέντρων ελέγχου περιοχής.

(v) θα διασφαλίζει τη συνεκτικότητα μεταξύ της υφιστάμενης και της μελλοντικής διαμόρφωσης του ανώτερου και κατώτερου εναέριου χώρου.

Άρθρο 6 (Ταξινόμηση εναέριου χώρου)

1. Η EUIR θα καθοριστεί με βάση μια εναρμονισμένη ταξινόμηση του εναέριου χώρου ώστε να διασφαλιστεί η ομοιογενής παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας σε όλη την Κοινότητα και να καθιερωθεί μια ενιαία κατηγορία περιβάλλοντος, εντός του οποίου οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας θα ενημερώνονται για το σύνολο της εναέριας κυκλοφορίας, τόσο όσον αφορά στη θέση όσο και τους σκοπούς της πτήσης.

2. Η ταξινόμηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 βασίζεται σε μια κοινή και απλοποιημένη εφαρμογή της ταξινόμησης του εναέριου χώρου όπως προβλέπεται σήμερα στο κεφάλαιο 2 της δωδέκατης έκδοσης (Ιούλιος 1998) του παραρτήματος 11 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944.

3. Οι αναγκαίοι κανόνες εφαρμογής στους τομείς που καλύπτει το παρόν άρθρο καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 7 (Απευθείας δρομολόγηση στον ανώτερο εναέριο χώρο)

Αναλόγως της ανάλυσης ασφάλειας, οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας οργανώνουν τη σταδιακή εφαρμογή των κατευθείαν δρομολογήσεων στο πλαίσιο της EUIR, που συνιστούν την καλύτερη δυνατή, από οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, χρήση του κοινοτικού εναέριου χώρου. Οι πάροχοι υπηρεσιών υποβάλλουν τακτικές εκθέσεις με θέμα την εφαρμογή αυτή στην Επιτροπή.

Άρθρο 8 (Ενιαίος σχεδιασμός του εναέριου χώρου)

Η διάρθρωση, ο διαχωρισμός και η κατηγοριοποίηση του εναέριου χώρου σε συνδυασμό και με το σχεδιασμό των αεροδιαδρόμων πρέπει να βασίζονται σε ενιαία, αποτελεσματική και αποδοτική διαδικασία σχεδιασμού στο πλαίσιο της αποδεκτής αντίληψης περί εκμετάλλευσης. Για το σκοπό αυτό, θεσπίζονται κανόνες για τον εναέριο χώρο, κοινές αρχές και κριτήρια για το σχεδιασμό των τομέων, ιδιαίτερα των διασυνοριακών τομέων, και για το σχεδιασμό των αεροδιαδρόμων με βάση το έγγραφο «Έννοια και κριτήρια για μεσοπρόθεσμο καθορισμό των ευρωπαϊκών δικτύων των αεροδιαδρόμων και της κατάτμησης του εναέριου χώρου σε τομείς» EATMP ARN, έκδοση 4 του EUROCONTROL με ημερομηνία 1η Απριλίου 2001.

Οι αναγκαίοι κανόνες εφαρμογής στους τομείς που καλύπτει το παρόν άρθρο καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 9 (Συμβατότητα με το σχεδιασμό για τον κατώτερο εναέριο χώρο)

Με βάση τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, ο προγραμματισμός και ο σχεδιασμός του κατώτερου εναέριου χώρου εναρμονίζονται ώστε να είναι συμβατοί με τον ανώτερο εναέριο χώρο και να λαμβάνουν υπόψη το περιβάλλον και τα γειτνιάζοντα αεροδρόμια σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3, η έννοια των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού, διευρύνεται δημιουργώντας ανάλογα τμήματα στον κατώτερο εναέριο χώρο, κυρίως με σκοπό την αντιμετώπιση διασυνοριακών προβλημάτων για τις πτήσεις μικρής και μέσης διάρκειας.

Οι πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας θα εναρμονίσουν τις λειτουργίες και πρακτικές που αφορούν τις αφίξεις και αναχωρήσεις αεροσκαφών προς και από τους αερολιμένες και την κίνησή τους στο έδαφος του αερολιμένα. Θα προσδιοριστεί κοινή διαδικασία για τον καθορισμό των πρακτικών αυτών, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, στην οποία θα περιλαμβάνονται μέθοδοι εκτίμησης κινδύνων για τον έλεγχο της σκοπιμότητας των διαδικασιών αυτών σε τοπικό επίπεδο.

Μέρος III

Πολιτικοστρατιωτικοσ Συντονισμοσ

Άρθρο 10 (Πολιτικοστρατιωτικός συντονισμός)

1. Τα κράτη μέλη θα διασφαλίσουν την αποτελεσματική κατανομή και χρήση του εναέριου χώρου από τους πολιτικούς και στρατιωτικούς χρήστες του εναέριου χώρου, ομοιόμορφη και πλήρη εφαρμογή της αρχής της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου.

2. Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την οργάνωση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας, ιδιαίτερα όσον αφορά σε όλες τις πτυχές διαχείρισης του εναέριου χώρου και διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Οι πάροχοι στρατιωτικών και πολιτικών υπηρεσιών αεροναυτιλίας ανταλλάσσουν δεδομένα στο πλαίσιο των συμφωνιών που προβλέπονται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) XXX/XX [παροχή υπηρεσιών].

3. Λαμβάνοντας υπόψη τους γενικούς όρους για τη διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας, όπως ορίζονται στο άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού, θα καθοριστούν κριτήρια:

- για τη χρήση του κατακερματισμένου εναέριου χώρου, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων για τον προσδιορισμό οριζόντιων και κάθετων επεκτάσεων, την οριοθέτηση του εναέριου αυτού χώρου και την υποδιαίρεσή του σε λειτουργικά στοιχεία που θα ενεργοποιούνται αναλόγως της ζήτησης.

- για την εφαρμογή της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου,

σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.

Τα κριτήρια αυτά συνάδουν με τις αρχές που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) ΧΧΧ/ΧΧ [κανονισμός πλαίσιο].

4. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την πλήρη ενοποίηση της αεράμυνας με τη διαχείριση του εναέριου χώρου, μέσω της οποίας επιτυγχάνεται πλήρης αξιοποίηση του εναέριου χώρου υπό ορισμένους συμφωνηθέντες όρους και ρυθμίσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις επιταγές της εθνικής ασφάλειας.

5. Με την επιφύλαξη των διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων στις οποίες η Κοινότητα μετέχει ως συμβαλλόμενο μέρος και με στόχο να διασφαλιστεί η ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν το σχέδιο πτήσης για κάθε στρατιωτική πτήση που εισέρχεται στον εναέριο χώρο εντός του οποίου έχουν διοριστεί πάροχοι υπηρεσιών αεροναυτιλίας σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) ΧΧΧ/ΧΧ [παροχή υπηρεσιών], ανεξαρτήτως της προέλευσης ή/και του προορισμού της πτήσης.

Άρθρο 11 (Προσωρινή εξαίρεση εν αναμονή προσαρμογών)

Σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων, τα κράτη μέλη δύνανται να ζητήσουν από την Επιτροπή προσαρμογές των κριτηρίων που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 στην επικράτειά της. Εν αναμονή των ρυθμίσεων αυτών, η Επιτροπή εξαιρεί σε προσωρινή βάση το(-α) κράτος(-η) μέλος(-η) από την εφαρμογή των διατάξεων.

Άρθρο 12 (Δημοσιοποίηση πληροφοριών)

Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) XXX/XX [κανονισμός πλαίσιο], τα κράτη μέλη οφείλουν να γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που χρειάζεται σχετικά με τη ζήτηση και την πραγματική χρήση του εναέριου χώρου που είναι απαγορευμένος, κλειστός ή περιορισμένος για στρατιωτικούς σκοπούς, για περαιτέρω ανάλυση και δημοσίευση.

Μέρος IV

Διαχειριση τησ ροησ τησ εναεριασ κυκλοφοριασ

Άρθρο 13 (Διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας)

Θεσπίζονται κανόνες για τη διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας με σκοπό τη βελτιστοποίηση των διαθέσιμων μεταφορικών ικανοτήτων στη χρήση του εναέριου χώρου και την ενίσχυση των διαδικασιών διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Οι κανόνες αυτοί χαρακτηρίζονται από διαφάνεια και αποτελεσματικότητα ώστε να διασφαλίζεται ότι η μεταφορική ικανότητα παρέχεται έγκαιρα και με ευελιξία, υποστηρίζουν δε ένα πλαίσιο λήψης επιχειρησιακών αποφάσεων από τους παρόχους υπηρεσιών αεροναυτιλίας, τους ιδιοκτήτες αερολιμένων και τους χρήστες εναέριου χώρου, δηλαδή τη συλλογική λήψη αποφάσεων. Τα μέτρα αυτά θα αφορούν:

- μια συνεκτική πολιτική προσανατολισμού όσον αφορά τα δρομολόγια και την κυκλοφορία η οποία θα ορίζεται σε ενιαία δημοσίευση.

- τη συνέπεια μεταξύ των διαθέσιμων χρόνων χρήσης αερολιμένα και των διαθέσιμων χρόνων χρήσης που χορηγεί η Κεντρική Μονάδα Διαχείρισης της Ροής της Εναέριας Κυκλοφορίας.

- ασυνέπειες στον προγραμματισμό των πτήσεων.

- εναλλακτικές λύσεις για εκτροπή της εναέριας κυκλοφορίας από περιοχές με συμφόρηση σε αεροδιαδρόμους λιγότερο επιβαρυμένων περιοχών.

- κανόνες προτεραιότητας στην πρόσβαση στον εναέριο χώρο, ιδιαίτερα σε περιόδους συμφόρησης και κρίσης.

Οι αναγκαίοι κανόνες εφαρμογής θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.

Μέρος V

Τελικεσ διαταξεισ

Άρθρο 14 (Διαδικασίες)

Κατά την εκπόνηση των κανόνων εφαρμογής στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή δύναται να ζητήσει, εφόσον κρίνεται ενδεδειγμένο, από το EUROCONTROL να εκπονεί σχέδια μέτρων στο πλαίσιο προγράμματος εργασίας που έχει καταρτίσει η ίδια.

Άρθρο 15 (Επανεξέταση μέτρων)

1. Με στόχο την προσαρμογή στις τεχνικές εξελίξεις, είναι δυνατό να επέλθουν τροποποιήσεις

- στο επίπεδο πτήσης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού,

- στις παραπομπές στα έγγραφα των ΔΟΠΑ και EUROCONTROL όπως αναφέρεται στα άρθρα 3, 4, 6 και 8 του παρόντος κανονισμού,

σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού.

2. Η Επιτροπή δημοσιεύει τους κανόνες εφαρμογής που εγκρίνονται βάσει του παρόντος κανονισμού στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 16 (Διαδικασίες της Επιτροπής Ενιαίου Ουρανού)

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την «Επιτροπή Ενιαίου Ουρανού», όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 του κανονισμού (ΕΟΚ) ΧΧΧ/ΧΧ [κανονισμός πλαίσιο].

2. Όπου υπάρχει παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, ισχύει η κανονιστική διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 3 και του άρθρου 8 αυτής.

3. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι διάρκειας ενός (1) μηνός.

Μέρος VI

Εναρξη ισχυοσ

Άρθρο 17

Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι υποχρεωτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, [...]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

[...] [...]