Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής /* COM/2012/0277 final - 2012/0143 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Στο, άρθρο 17παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[1] προβλέπεται παρέκκλιση μέχρι 12 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης των κρατών μελών (εγχώρια ύδατα) από τον γενικό κανόνα περί ισότιμης πρόσβασης στα ύδατα και στους πόρους της Ένωσης για τα ενωσιακά αλιευτικά σκάφη της που προβλέπει η παράγραφος 1 του ιδίου άρθρου του εν λόγω κανονισμού, βάσει της οποίας επιτρέπεται στα κράτη μέλη να απαγορεύουν την πρόσβαση ορισμένων σκαφών στην εν λόγω ζώνη. Οι απαγορεύσεις πρόσβασης που έχουν επιβάλει διάφορα κράτη μέλη δυνάμει της εν λόγω παρέκκλισης οδήγησαν σε μείωση της αλιευτικής πίεσης στις πιο ευαίσθητες από βιολογικής άποψης περιοχές και συνέβαλαν στην οικονομική σταθερότητα όσον αφορά τις παράκτιες δραστηριότητες μικρής κλίμακας. Η παρέκκλιση ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2003 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. Η συνέχιση του καθεστώτος πρόσβασης των 12 ναυτικών μιλίων προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της πρότασης για νέο κανονισμό όσον αφορά την Κοινή Αλιευτική Πολιτική[2]. Σε περίπτωση που η μεταρρύθμιση της ΚΑΠ δεν έχει ολοκληρωθεί έως το 2012, είναι απαραίτητο να παραταθεί η ισχύς του καθεστώτος πρόσβασης των 12 ναυτικών μιλίων με προθεσμία που θα φτάνει έως ότου τεθεί σε ισχύ του νέου κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι αλιευτικές δραστηριότητες θα μπορούν να συνεχιστούν χωρίς διακοπή από την 1η Ιανουαρίου 2013. Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2371/2002 η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με τις ρυθμίσεις που αφορούν την πρόσβαση σε πόρους εντός των 12 ναυτικών μιλίων των κρατών μελών[3]. Στην έκθεση σημειώνεται ότι το καθεστώς πρόσβασης είναι πολύ σταθερό και ότι λειτουργεί ικανοποιητικά από το 2002. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ Η πρόταση αφορά την παράταση μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία της ισχύος του υφιστάμενου καθεστώτος πρόσβασης, που προβλέπει το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2371/2002. Η παράταση του καθεστώτος πρόσβασης έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022 προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της πρότασης για νέο κανονισμό σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, που αποτελεί αντικείμενο εκτίμησης επιπτώσεων (SEC(2011)891). Δεν υπήρξε συνεπώς ανάγκη διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη ούτε νέας εκτίμησης των επιπτώσεων. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ · Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης Η κύρια δράση συνίσταται στην αποφυγή της διακοπής του ειδικού καθεστώτος πρόσβασης που προβλέπεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2371/2002, σε περίπτωση που η πρόταση για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική δεν έχει εγκριθεί ούτε έχει τεθεί σε ισχύ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2012. · Νομική βάση Άρθρο 43 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. · Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. · Αρχή της αναλογικότητας Η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει την παράταση μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία της ισχύος ενός μέτρου το οποίο ισχύει ήδη στον κανονισμό (EΚ) No 2371/2002, συνεπώς δεν τίθεται θέμα ως προς την αρχή της αναλογικότητας. · Επιλογή μέσου Προτεινόμενο μέσο: Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Άλλα μέσα δεν θα ήταν κατάλληλα για τον ακόλουθο λόγο: ένας κανονισμός πρέπει να τροποποιείται με κανονισμό. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Τα μέτρο αυτό δεν συνεπάγεται επιπλέον ενωσιακές δαπάνες. 2012/0143 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη Λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[4], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Τα ενωσιακά αλιευτικά σκάφη διαθέτουν ισότιμη πρόσβαση στα ύδατα και στους πόρους της Ένωσης, με την επιφύλαξη των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. (2) Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 2002 για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[5] προβλέπει παρέκκλιση από τον κανόνα περί ισότιμης πρόσβασης, επιτρέποντας στα κράτη μέλη να απαγορεύουν την αλιεία σε ορισμένα σκάφη σε ακτίνα 12 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης. (3) Στις 13 Ιουλίου 2011 η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, σχετικά με τις ρυθμίσεις που αφορούν την πρόσβαση σε πόρους εντός των 12 ναυτικών μιλίων των κρατών μελών[6], η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι το καθεστώς πρόσβασης είναι πολύ σταθερό και ότι λειτουργεί ικανοποιητικά από το 2002. (4) Οι κανόνες που επιβλήθηκαν όσον αφορά την απαγόρευση της πρόσβασης στους πόρους εντός της εν λόγω ζώνης συνέβαλαν στη διατήρηση των πόρων στο πιο ευαίσθητο μέρος των υδάτων της Ένωσης, λόγω του περιορισμού της αλιευτικής προσπάθειας. Βάσει των εν λόγω κανόνων έχουν διατηρηθεί επίσης οι παραδοσιακές αλιευτικές δραστηριότητες οι οποίες είναι σημαντικές για την κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη ορισμένων παράκτιων κοινοτήτων. (5) Η παρέκκλιση τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2003 και πρόκειται να λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2012. Η ισχύς της αναμένεται να παραταθεί όσο εκκρεμεί η έγκριση του νέου κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική[7]. (6) Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Στο άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "2. Σε ύδατα έως 12 ναυτικά μίλια από τις γραμμές βάσης, τα οποία τελούν υπό την κυριαρχία ή δικαιοδοσία τους, τα κράτη μέλη εξουσιοδοτούνται, από την 1η Ιανουαρίου 2013 έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, να απαγορεύουν την αλιεία σε αλιευτικά σκάφη τα οποία αλιεύουν κατά παράδοση στα ύδατα αυτά ξεκινώντας από λιμένες παρακείμενων ακτών, με την επιφύλαξη των ρυθμίσεων για ενωσιακά αλιευτικά σκάφη που φέρουν τη σημαία άλλων κρατών μελών στο πλαίσιο υφιστάμενων σχέσεων γειτονίας μεταξύ κρατών μελών καθώς και των ρυθμίσεων που προβλέπονται στο παράρτημα I, που καθορίζουν για κάθε κράτος μέλος τις γεωγραφικές ζώνες εντός των παράκτιων ζωνών άλλων κρατών μελών στις οποίες επιτρέπεται να ασκούνται αλιευτικές δραστηριότητες καθώς και τα είδη τα οποία αφορούν.» Άρθρο 2 Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2013. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος [1] EE L 358, της 31.12.2002, σ. 59. [2] COM(2011)425. [3] COM (2011) 418. [4] ΕΕ C […], […], σ. […]. [5] EE L 358, της 31.12.2002, σ. 59. [6] COM (2011) 418. [7] COM (2011) 425.