20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/1 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ αριθ. 1/89 
του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετική με πρόταση γενικής αναθεώρησης του 
κανονισμού (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) του Συμβουλίου για τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού της 21ης 
Δεκεμβρίου 1977 που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
(89/C 72/01) 
ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟ­
ΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη, 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότη­
τας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 78, 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομι­
κής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 209, 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότη­
τας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 183, 
το δημοσιονομικό κανονισμό της 21ης Δεκεμβρίου 
1977 που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (') όπως τροποποιήθηκε 
τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόιι) 
αριθ. 2049/88 του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988 (5), 
και ιδίως το άρθρο 107, 
την πρόταση της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 
1988 (3), 
την απόφαση του Συμβουλίου της 23ης Δεκεμβρίου 
1988 που παραλήφθη από το Συνέδριο στις 4 Ιανουαρίου 
1989, με την οποία το Συμβούλιο ζήτησε από το 
Ελεγκτικό Συνέδριο να γνωμοδοτήσει σχετικά με την 
πρόταση αυτή, καλώντας το Συνέδριο να καταρτίσει 
επειγόντως τη γνωμοδότηση του 
ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ: 
Η πρόταση οδηγεί το Συνέδριο στη διατύπωση παρατη­
ρήσεων διαφορετικού πλην όμως συμπληρωματικού 
χαρακτήρα, δηλαδή αφενός τις γενικές σκέψεις του 
σχετικά με τις ευκταίες εξελίξεις του συστήματος 
έγκρισης και εκτέλεσης των κοινοτικών μέσων του 
προϋπολογισμού και, αφετέρου, τις παρατηρήσεις του 
που έχουν στενότερη σχέση με την εξέταση των άρθρων 
της πρότασης. ΜΕΡΟΣ 1 
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
1. Το Συνέδριο παραπέμπει στη γνωμοδότηση που 
ενέκρινε το 1981 (4) για μια προηγούμενη πρόταση της 
Επιτροπής σχετικά με την αναθεώρηση του δημοσιονο­
μικού κανονισμού. Το Συνέδριο θεωρεί ότι οι αναλυτι­
κές τροποποιήσεις που προτείνει τώρα η Επιτροπή 
αντιπροσωπεύουν μόνο, όπως και το 1981, περιορισμέ­
νες βελτιώσεις τυπικού κυρίως χαρακτήρα. Η πρόταση 
στο σύνολο της δεν παρέχει, όπως προτάθηκε κατά τη 
σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Ιούνιο του 
1987 (5), τα αναγκαία μέσα για να υπερνικηθούν οι 
πολυάριθμες αδυναμίες που υπάρχουν στη διαχείριση 
των κοινοτικών οικονομικών όπως αποδείχθηκε από 
την πείρα. 
2. Το Συνέδριο πιστεύει ότι ο δημοσιονομικός κανονι­
σμός των Κοινοτήτων θα πρέπει να ανταποκρίνεται στα 
εξής κύρια κριτήρια: 
(α) Οι διατάξεις που περιλαμβάνει θα πρέπει να είναι 
σαφείς και χωρίς διφορούμενα, τόσο από την άποψη 
των αρχών και των στόχων όσο και από εκείνη των 
λεπτομερειών εκτέλεσης· 
(β)οι διατάξεις θα πρέπει, κατά το δυνατόν, να είναι 
καθολικής εφαρμογής και ο δημοσιονομικός κανο­
νισμός δεν θα πρέπει να περιλαμβάνει παρά ελάχι­
στες παρεκκλίσεις· 
(γ) οι διατάξεις θα πρέπει να αντιμετωπίζουν το πρόβλη­
μα της δημοσιονομικής διαχείρισης που συνεπάγε­
ται ο αποκεντρωμένος χαρακτήρας των δύο πιο 
σημαντικών στοιχείων του κοινοτικού προϋπολογι­
σμού, δηλαδή της είσπραξης των εσόδων και των 
επιχειρησιακών δαπανών. 
3. Όσον αφορά την εσωτερική διαχείριση των 
κοινοτικών κεφαλαίων, το παρόν κείμενο του κανονι­
σμού ορίζει τις διατάξεις σχετικά με ορισμένες απόψεις 
των αρμοδιοτήτων του διατάκτη, του υπολόγου και του 
δημοσιονομικού ελεγκτή, αλλά δεν αναφέρει τίποτα για 
την ευθύνη της Επιτροπής να εξασφαλίζει έναν 
ικανοποιητικό εσωτερικό έλεγχο και έναν επαρκή 
(!) ΕΕ L 356 της 31.12.1977, σ. 1. 
(2) EEL 185 της 15.7.1988, σ. 3. 
(3) Έγγρ. COM (88) 838 τελικό. (4) EEC 232 της 11.9.1981. 
(5) Σημείο 8 του πορίσματος της προεδρίας. 
Αριθ. C 72/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
έλεγχο των κοινοτικών κεφαλαίων τα οποία διαχειρί­
ζονται τα κράτη μέλη, είτε πρόκειται για έσοδα είτε για 
δαπάνες του προϋπολογισμού. Επιπλέον, το παρόν 
κείμενο δεν δίνει καμιά κατευθυντήρια γραμμή στους 
πιθανούς δικαιούχους κοινοτικών κεφαλαίων στα 
κράτη μέλη, σχετικά με τους ελάχιστους κανόνες 
λογιστικής και απολογισμού με τους οποίους θα έπρεπε 
να συμμορφώνονται. Κανένα από τα σημαντικά αυτά 
θέματα δεν εξετάζεται στην τελευταία πρόταση της 
Επιτροπής. 
4. Στα σημεία 4.1 — 4.4 παρακάτω, το Συνέδριο 
εκθέτει ορισμένες σκέψεις οι οποίες θα μπορούσαν να 
συμβάλουν στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των 
μέσων διαχείρισης και ελέγχου του προϋπολογισμού 
που προβλέπει ο δημοσιονομικός κανονισμός. Το 
Συνέδριο, με την πράξη του αυτή, επιθυμεί να υπογραμ­
μίσει τη σημασία των εν λόγω θεμάτων και να 
επισημάνει επίσης ορισμένους από τους κύριους τομείς 
που παρουσιάζουν προβλήματα τα οποία, κατά το 
Συνέδριο, πρέπει να εξεταστούν στο νέο δημοσιονομικό 
κανονισμό. 
Παρουσίαση και διαχείριση των πιστώσεων του 
προϋπολογισμού 
4.1. 
(α) Έσοδα 
Υπάρχει μια ανάγκη σαφήνειας και απλότητας στη 
διαχείριση και στην παρουσίαση όλων των κεφα­
λαίων τα οποία δικαιούται ο κοινοτικός προϋπολογι­
σμός, συμπεριλαμβανομένων όλων των εσόδων που 
προκύπτουν από τη λειτουργία της κοινής γεωργι­
κής πολιτικής. Η εγγραφή εσόδων στις δαπάνες του 
προϋπολογισμού κάτω από τον ευφημιστικό τίτλο 
«αρνητικές δαπάνες» είναι αντίθετη — όπως έχει 
επανειλημμένα αναφέρει το Συνέδριο — προς την 
πρακτική και τις θεμελιώδεις λογιστικές αρχές. 
Δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός, που παρουσιάζε­
ται με τον τρόπο αυτό, δεν μπορεί να δώσει μια πιστή 
εικόνα των εσόδων και των δαπανών, θα έπρεπε να 
χρησιμοποιηθεί η ευκαιρία αυτή για να απαγορευ­
τούν οι λογιστικές πρακτικές που συγκαλύπτουν την 
αληθινή κατάσταση του προϋπολογισμού. Η μετα­
χείριση των εσόδων ως προς τη βεβαίωση, την 
έγκριση, την είσπραξη και την ακύρωση δεν 
προβλέπεται αρκετά λεπτομερώς στον ισχύοντα ή 
στον προτεινόμενο κανονισμό. Ο έλεγχος και η 
διαχείριση των κοινοτικών εσόδων θα έπρεπε να 
ασκείται με τον ίδιο αυστηρό τρόπο που εφαρμόζεται 
για τις δαπάνες. 
φ) Δαπάνες 
Το Συνέδριο αναγνωρίζει ότι είναι αναγκαία μια 
απλοποίηση στον τομέα αυτό, δεν θεωρεί όμως ότι η 
παρούσα πρόταση της Επιτροπής αποτελεί μια 
κατάλληλη απάντηση στα προβλήματα που προκα­
λούνται από τους κανόνες που εφαρμόζονται στη 
μορφή και στη χρησιμοποίηση των πιστώσεων του 
προϋπολογισμού. Το Συνέδριο εφιστά την προσοχή 
στη θέση που διατύπωσε στο σημείο 3.2 της 
γνωμοδότησης του το 1981 (!) σύμφωνα με την οποία 
«το γεγονός ότι όλες οι πιστώσεις οι εγγεγραμμένες 
στον προϋπολογισμό δεν έχουν την ίδια μορφή και 
ότι δεν υπόκεινται σε κανόνες συναφείς μεταξύ τους, 
όσον αφορά τις μεταφορές στο επόμενο οικονομικό 
έτος, καθιστά ιδιαίτερα δύσκολη την σύγκριση 
μεταξύ των εγκρίσεων και των πραγματικών δαπα­
νών ενός οικονομικού έτους. Προκύπτουν έτσι 
πολύπλοκοι λογαριασμοί που η γενική σημασία 
(') EEC 232 της 11.9.1981. τους δεν είναι ευδιάκριτη με αποτέλεσμα να κωλύε­
ται πρακτικά ο έλεγχος του προϋπολογισμού». Στο 
σημείο 3.4 της ίδιας γνωμοδότησης, το Συνέδριο 
προσέθετε: « Ένας περισσότερο σαφής διαχωρισμός 
μεταξύ των εγκεκριμένων πιστώσεων για τις υπο­
χρεώσεις και αυτών για τις πληρωμές (που είναι το 
ισχύον σύστημα για ορισμένες κατηγορίες δαπανών) 
θα προσέδιδε στο σύστημα μεγαλύτερη σαφήνεια 
και θα επέτρεπε μια περισσότερο άμεση σύγκριση 
μεταξύ της εγκρίσεως και της εκτελέσεως των 
δαπανών του προϋπολογισμού». Το Συνέδριο επιβε­
βαιώνει τη θέση αυτή και, κατά συνέπεια, συνιστά να 
διέπονται στο μέλλον όλες οι πιστώσεις προϋπολο­
γισμού από δύο βασικές αρχές: 
(ι) όλα τα κονδύλια δαπανών του προϋπολογισμού 
πρέπει να καλύπτονται από χωριστές πιστώσεις 
ανάληψης υποχρεώσεων και πιστώσεις πληρω­
μών 
(ιι)οι αναλήψεις υποχρεώσεων και οι πληρωμές θα 
πρέπει να καταχωρούνται στον προϋπολογισμό 
του οικονομικού έτους κατά το οποίο εκτελού­
νται. 
Ένα τέτοιο σύστημα θα ενίσχυε τον ετήσιο χαρα­
κτήρα του προϋπολογισμού, η τήρηση του οποίου θα 
ήταν πλήρης στο επίπεδο των πληρωμών αποφεύγο­
ντας τις διαταράξεις που επιφέρει το παρόν καθεστώς 
των μεταφορών. Στο πλαίσιο αυτό, με μια αύξηση 
των εξουσιών που αναγνωρίζονται στην Επιτροπή 
σε θέματα έγκρισης μεταβίβασης μεταξύ πιστώσεων 
πληρωμών θα μπορούσε να δοθεί στην εκτέλεση του 
προϋπολογισμού η ελαστικότητα που θα δικαιολο­
γούσαν τότε οι ανάγκες της διαχείρισης. 
Το σύστημα αυτό δεν θα έπρεπε να αντιτίθεται σε 
καμιά ενδεχόμενη απόφαση της αρμόδιας για τον 
προϋπολογισμό αρχής υπέρ ενός πολυετούς προ­
γραμματισμού των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώ­
σεων, ή ενός χρονικού περιορισμού των πληρωμών 
που προκύπτουν από τις αναλαμβανόμενες υποχρεώ­
σεις. Με την αντίληψη αυτή του προϋπολογισμού θα 
διευκολυνόταν η οργάνωση ενός εσωτερικού ελέγ­
χου — που είναι βασικός αλλά προς το παρόν δεν 
υπάρχει — του οποίου ο στόχος θα ήταν η περιοδική 
σύγκριση της ταμειακής κατάστασης και της εκτέλε­
σης του προϋπολογισμού- με την αντίληψη αυτή θα 
παρεχόταν επίσης μια πιο αξιόπιστη και συνεχώς 
ενημερωμένη πηγή πληροφοριακών στοιχείων σχε­
τικά με τις οικονομικές υποχρεώσεις, ιδίως το ολικό 
ποσό των αναλήψεων υποχρεώσεων που δεν έχουν 
ακόμη εκκαθαριστεί. 
Διαχείριση και έλεγχος μέσα στα όργανα 
4.2. Ο δημοσιονομικός κανονισμός θα έπρεπε να 
προβλέπει συναφείς διαδικασίες για τη διαχείριση και 
τον έλεγχο που διενεργούν τα κοινοτικά όργανα 
σχετικά με τα έσοδα και τις δαπάνες τους. Οι διαδικα­
σίες αυτές θα έπρεπε να αποτελούν μια συναφή πορεία 
που να περιλαμβάνει τρία κύρια στάδια, δηλαδή το 
στάδιο της έγκρισης, το στάδιο της εκτέλεσης και το 
στάδιο του ελέγχου και της εκτίμησης εκ των υστέρων. 
Οι υφιστάμενες κοινοτικές διαδικασίες είναι οργανωμέ­
νες γύρω από το ρόλο του δημοσιονομικού ελεγκτή, του 
διατάκτη και του υπολόγου. Οι διαδικασίες αυτές, όπως 
ορίζονται στους κανονισμούς και εφαρμόζονται στην 
πράξη, δεν είναι ικανοποιητικές για τους εξής κύριους 
λόγους: 
(α)ένα από τα βασικά στοιχεία του σταδίου της 
έγκρισης συνίσταται στην «προηγούμενη θεώρη­
ση». Η θεώρηση αυτή χορηγείται από το δημοσιο­
νομικό ελεγκτή, ο οποίος ασκεί επίσης σημαντικές 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/3 
αρμοδιότητες όσον αφορά την εκ των υστέρων 
εκτίμηση της χρηστής δημοσιονομικής διαχεί­
ρισης. Το Συνέδριο, στη μελέτη του 1981 για τα 
συστήματα της δημοσιονομικής οργάνωσης των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ('), κατέδειξε τη λανθά­
νουσα σύγκρουση που υπάρχει μεταξύ των δύο 
αυτών συστατικών στοιχείων της αρμοδιότητας του 
δημοσιονομικού ελεγκτή. Κατά το Συνέδριο, η 
σημερινή πρακτική σχετικά με τη συγκεντρωτική 
προηγούμενη θεώρηση είναι αντίθετη προς μια 
αποτελεσματική διαχείριση των συστημάτων δημο­
σιονομικής οργάνωσης των Κοινοτήτων, τα οποία 
γίνονται ολοένα και πιο σύνθετα και εξελίσσονται 
ταχύτατα-
(β)το σημερινό σύστημα, όπως υπογραμμιζόταν στη 
μελέτη του 1981, περιλαμβάνει τον κίνδυνο να 
βασίζονται αδικαιολόγητα ο διατάκτης και ο υπόλο­
γος στη θεώρηση του δημοσιονομικού ελεγκτή αντί 
να αναλαμβάνουν πλήρως τις δικές τους αρμοδιότη­
τες· 
(γ) ο δημοσιονομικός έλεγχος είναι πολύ άνισος από 
την πλευρά της επίπτωσης του. Η αποτελεσματικό­
τητα του είναι μέγιστη όταν-πρόκειται για πιστώσεις 
που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή (π.χ. τις 
δαπάνες λειτουργίας) και ελάχιστη όσον αφορά τα 
έσοδα και τις επιχειρησιακές δαπάνες που είναι 
αποκεντρωμένες προς τα κράτη μέλη· 
(δ) ο δημοσιονομικός κανονισμός περιλαμβάνει διατά­
ξεις που αποσκοπούν στην ανάληψη της προσωπι­
κής ευθύνης των διατακτών και των υπολόγων, αλλά 
που δεν έχουν καμιά πρακτική βαρύτητα. 
Το Συνέδριο διατυπώνει τις εξής συστάσεις: 
(α)το πεδίο εφαρμογής της προηγούμενης θεώρησης θα 
έπρεπε να περιοριστεί στα προβλήματα νομιμότητας 
και κανονικότητας, και η χρηστή δημοσιονομική 
διαχείριση να υπάγεται σε μια εκ των υστέρων 
εκτίμηση. Κατά συνέπεια, το στάδιο του ελέγχου και 
της εκτίμησης εκ των υστέρων θα έπρεπε να 
συγκεντρώνει όλη την προσοχή (π.χ. με μια αυξημέ­
νη χρησιμοποίηση των κατευθυνόμενων ελέγχων) 
του δημοσιονομικού ελεγκτή, του οποίου ο ρόλος θα 
προσέγγιζε τότε το ρόλο ενός εσωτερικού ελεγκτή. 
Με τις συνθήκες αυτές, ο δημοσιονομικός ελεγκτής 
θα έπρεπε να υποχρεούται ρητά να ελέγχει συνεχώς 
την ακρίβεια της ταμειακής κατάστασης, των 
λογαριασμών και του ισολογισμού, καθώς και να 
ενημερώνει το όργανο για κάθε ανωμαλία σχετικά με 
τους λογαριασμούς και τη διαχείριση. Το Ελεγκτικό 
Συνέδριο, με την ιδιότητα του εξωτερικού ελεγκτή, 
θα έπρεπε να έχει πρόσβαση σε όλες τις αποφάσεις 
και σε όλους τους φακέλους του δημοσιονομικού 
ελεγκτή με σκοπό την εξέταση τους· 
(β)σαν λογικό επακόλουθο του σημείου (α) παραπάνω 
(βλ. τη μελέτη του Συνεδρίου του 1981), θα έπρεπε 
στο ρόλο του διατάκτη, ο οποίος είναι ζωτικής 
σημασίας όσον αφορά τη χρηστή δημοσιονομική 
διαχείριση, να δοθεί μεγαλύτερη σημασία. Ο δημο­
σιονομικός κανονισμός θα έπρεπε να επιμείνει στο 
καθήκον που έχει να εκτιμά τις δαπάνες με προσοχή 
και να τηρεί τα όρια του προϋπολογισμού-
(γ) ο δημοσιονομικός κανονισμός θα έπρεπε να τροπο­
ποιηθεί για να ενισχυθεί η αρμοδιότητα του υπολό­
γου. Οποιαδήποτε ζημία που προκαλείται από 
(') EEC 342 της 31.12.1981. σφάλμα ή από αμέλεια εκ μέρους του θα πρέπει να 
καλύπτεται κατά πρώτο λόγο μέσω του εγγυητικού 
λογαριασμού, και δεν θα πρέπει να γίνεται προσφυγή 
στις ασφαλιστικές εταιρείες παρά μόνο για να 
καλυφθούν οι ανεπάρκειες (αν υπάρχουν) των 
εγγυητικών κεφαλαίων σε σχέση με τη ζημία. Η 
τροποποίηση αυτή θα συνέβαλε στο να ενθαρρυν­
θούν οι σωστές λογιστικές πρακτικές και στο να 
μειωθεί το κόστος της ασφάλισης των οργάνων. 
Επιπλέον, η περίοδος κατά την οποία είναι υποχρεω­
μένο ένα όργανο να αποφανθεί για την απαλλαγή που 
πρέπει να δώσει στους υπολόγους θα πρέπει να 
μειωθεί στους έξι μήνες από την ημέρα κατά την 
οποία υποβάλλεται ο λογαριασμός διαχείρισης. Το 
μέτρο αυτό είναι αναγκαίο για να μπορεί να διαθέτει 
η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή όλα τα 
χρήσιμα στοιχεία προτού λάβει την απόφαση να 
χορηγήσει την απαλλαγή σχετικά με την εκτέλεση 
του προϋπολογισμού. 
Αποκέντρωση διαχείρισης των κεφαλαίων στα κράτη 
μέλη 
4.3. Ο παρών δημοσιονομικός κανονισμός παρουσιά­
ζει ένα σοβαρό κενό, διότι δεν αναφέρει τις αρχές οι 
οποίες θα έπρεπε να διέπουν τον έλεγχο που διενεργεί η 
Επιτροπή για τη διαχείριση των κοινοτικών κεφαλαίων 
στα κράτη μέλη, είτε πρόκειται για έσοδα είτε για 
δαπάνες. Πολλές πρόσφατες εκθέσεις του Συνεδρίου, 
και ιδίως η ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1987, 
έδειξαν ότι η παράλειψη αυτή αποτελεί μία από τις πιο 
μεγάλες αδυναμίες της διαχείρισης των κοινοτικών 
οικονομικών. Κατά το Συνέδριο, ο δημοσιονομικός 
κανονισμός θα έπρεπε να ορίζει με σαφήνεια τις εξής 
αρχές: 
(α) η Επιτροπή έχει την υποχρέωση (άρθρο 205 της 
συνθήκης ΕΟΚ) να εξακριβώνει τον κατάλληλο 
χαρακτήρα και την αξιοπιστία των εθνικών συστη­
μάτων ελέγχου και διαχείρισης των κοινοτικών 
κεφαλαίων. Τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να 
εξασφαλίζουν και να διευκολύνουν την εκτέλεση 
της υποχρέωσης αυτής (άρθρο 5 της Συνθήκης 
ΕΟΚ). 
(β)στην Επιτροπή, ο διατάκτης και ο δημοσιονομικός 
ελεγκτής, ως κύρια στοιχεία του συστήματος εσωτε­
ρικού ελέγχου, είναι επιφορτισμένοι να φροντίζουν 
για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων αυτών. 
ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις 
4.4. Η Κοινότητα εξακολουθεί να καταρτίζει για τον 
βασικό όγκο των γεωργικών δαπανών, δηλαδή για το 
ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις, έναν προϋπολογισμό ο οποίος 
λειτουργεί σε μεγάλο βαθμό σύμφωνα με κανόνες που 
παρεκκλίνουν από τους γενικούς κανόνες του προϋπο­
λογισμού της Κοινότητας. 
Η εφαρμογή ενός ειδικού καθεστώτος για το ΕΓΤΠΕ-
Εγγυήσεις έχει ως συνέπεια, μεταξύ άλλων, να μην 
έχουν υποβληθεί μέχρι σήμερα για εξέταση από το 
δημοσιονομικό ελεγκτή οι αποφάσεις οι σχετικές με 
την ανάληψη των δαπανών. Για το ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις 
γίνονται σημαντικές παρεκκλίσεις σε σχέση με τους 
συνήθεις κανόνες όσον αφορά τον ετήσιο και τον ειδικό 
χαρακτήρα. Οι περιορισμοί του προϋπολογισμού 
υποχρέωσαν ήδη το Συμβούλιο να εγκαταλείψει την 
ιδέα της αυτόματης προχρηματοδότησης των γεωργι-
Αριθ. C 72/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
κών δαπανών κατά 100 %.Έτσι, δεν γίνονται αναλήψεις 
υποχρεώσεων πριν από τις δαπάνες που εκτελούνται 
στα κράτη μέλη. Το Συνέδριο πιστεύει ότι πρέπει να 
εφαρμοστεί μια αυστηρή διαδικασία σχετικά με την 
ανάληψη δαπανών, την πληρωμή μετά τον έλεγχο και 
την τήρηση του ετήσιου χαρακτήρα. 
Ανεξαρτησία του Ελεγκτικού Συνεδρίου 
5. Σύμφωνα με το άρθρο 206 της Συνθήκης, τα Μέλη 
του Ελεγκτικού Συνεδρίου «οφείλουν να παρέχουν 
πλήρη εγγύηση ανεξαρτησίας». Η παράγραφος 5 του 
ίδιου άρθρου καθορίζει μεταξύ άλλων ότι το Συνέδριο, 
κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, δεν δέχεται 
«οδηγίες από οποιαδήποτε κυβέρνηση ή οποιονδήποτε 
οργανισμό». Κατά συνέπεια, το Συνέδριο θεωρεί 
απαράδεκτα τα όρια που επιβάλλονται στην ανεξαρτη­
σία του από τα άρθρα 89 και 91 του σχεδίου του νέου 
κανονισμού. 
Συμπέρασμα 
6. Το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι οι προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο θα έπρεπε να 
τροποποιηθούν σημαντικά ή να αποσυρθούν ή να 
αντικατασταθούν από μια νέα πρόταση η οποία θα 
ελάμβανε υπόψη τα βασικά σημεία που επισημαίνονται 
παραπάνω και τις άλλες τροποποιήσεις που προτείνει 
το Συνέδριο στα συνημμένα μέρη 2 και 3 της γνωμοδό­
τησης. 
ΜΕΡΟΣ 2 
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
1. ΑΡΧΕΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΞΗ 
1.1. Η τήρηση της γενικής αρχής της ιεραρχίας των 
νομικών κανόνων δεν επιτρέπει να περιλαμβάνεται το 
κείμενο του δημοσιονομικού κανονισμού η παράθεση 
— πλην της κατά γράμμα ή με τη μορφή παραπομπών — 
νομικών κανόνων ανώτερης τάξης (όπως οι συνθήκες), 
ή κατώτερης (όπως οι εκτελεστικοί κανονισμοί). Η 
μερική παράθεση ανώτερων κανόνων ή η λεπτομερής 
παράθεση κατώτερων κανόνων κινδυνεύει είτε να 
αλλοιώσει την ακριβή έκταση και σημασία των 
ανώτερων κανόνων είτε να καταστήσει άσκοπα δυσχε­
ρείς και συχνές τις αντίστοιχες τροποποιήσεις του εν 
λόγω κανονισμού και των κειμένων που αφορούν την 
εφαρμογή του. 
1.2. Η ίδια αρχή της ιεραρχίας των κανόνων και η 
αρχή της ασφάλειας των νομικών κανόνων επιβάλλουν 
να καθορίζονται σαφώς οι παρεκκλίσεις που εισάγονται 
στις διατάξεις γενικής εφαρμογής όσον αφορά το πεδίο 
εφαρμογής τους και τις περιπτώσεις κατά τις οποίες 
εφαρμόζονται, πράγμα που απαγορεύει την προσφυγή 
σε διατυπώσεις ασαφούς ή δηλωτικού χαρακτήρα. 
2. Δ Ο ΜΗ ΤΟ Υ ΠΡΟ ΥΠΟ Λ ΟΓΙΣΜΟ Υ 
2.1. Η πρόταση εισάγει, με τα άρθρα 19 και 20, μια 
μεταρρύθμιση της δομής των δαπανών του προϋπολογι­
σμού με τη δημιουργία τμημάτων καθένα από τα οποία 
είναι αφιερωμένο σε ένα τομέα παρέμβασης του 
προϋπολογισμού και με το άνοιγμα ενός τμήματος όπου 
επισημαίνονται οι δαπάνες διοργανικού χαρακτήρα. 
Εντούτοις, το Συνέδριο παρατηρεί ότι η διαχείριση των κονδυλίων που συγκεντρώνονται κατ' αυτό τον τρόπο 
δεν ρυθμίζεται σαφώς στο επίπεδο των αρμοδιοτήτων 
του διατάκτη, του υπολόγου και του δημοσιονομικού 
ελεγκτή των διαφόρων οργάνων και επιθυμεί, κατά 
συνέπεια, να συμπληρωθεί η πρόταση ως προς το 
σημείο αυτό. 
2.2. Το Συνέδριο διαπιστώνει ότι παρά τις αντιρρή­
σεις επί της ουσίας που διατύπωσε στη γνωμοδότηση 
του 1/88 (!) κατά της ίδιας της αρχής της δημιουργίας 
«αρνητικού αποθεματικού», η πρόταση, στο άρθρο 19, 
παρ. 5, τείνει στη διαιώνιση αυτής της δημιουργίας που 
εισήχθη στον κανονισμό (ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 
2049/88(2) του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988. 
Επιπλέον, παρατηρεί ότι η πρόταση δεν προβλέπει, 
ούτε στη διατύπωση ούτε στην αιτιολογική έκθεση της, 
επαρκή αιτιολόγηση για τη δημιουργία ή τους όρους 
της χρησιμοποίησης του, αφήνοντας έτσι στην αρμόδια 
για τον προϋπολογισμό αρχή μια ευχέρεια σχεδόν 
διακριτική όσον αφορά τη συγκρότηση του, ενώ 
συγχρόνως είναι ασαφής όσον αφορά τη διαχείριση 
του. Εξάλλου, το Συνέδριο επισημαίνει ότι η διαδικα­
σία του άρθρου 26, παρ. 5 στοιχεία α) και β), όσον 
αφορά τις μεταβιβάσεις πιστώσεων παρέχει τη δυνατό­
τητα να θεωρούνται οι μεταβιβάσεις που αφορούν το 
λεγόμενο «αρνητικό αποθεματικό» (άρθρο 19, τέλος 
της παραγράφου 5) εγκεκριμένες ελλείψει ρητής 
απόφασης της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής 
του να έχει διατυπωθεί μέσα σε προθεσμία έξι εβδομά­
δων που αρχίζει από τη διαδικασία μεταβίβασης όπως 
ορίζει το άρθρο 26, παρ. 5. Επομένως, το μόνο το οποίο 
βλέπει το Συνέδριο στις διατάξεις αυτές είναι η 
νομιμοποίηση ενός προϋπολογιστικού τεχνάσματος το 
οποίο προορίζεται για την παράκαμψη των δυσχερειών 
πολιτικού χαρακτήρα και ζητά την άνευ όρων κατάργη­
ση τους διότι αντιβαίνουν στην τήρηση των θεμελιω­
δών αρχών του προϋπολογισμού. 
2.3. Εξάλλου, το Συνέδριο εκφράζει τη λύπη του διότι 
η προβλεπόμενη μεταρρύθμιση περιορίζεται μόνο στις 
δαπάνες, και επιθυμεί με την ευκαιρία αυτή να καθιερω­
θεί μια σαφέστερη παρουσίαση στον προϋπολογισμό 
των εσόδων, που να εξασφαλίζει ομοιογένεια και 
συμμετρία στην προτεινόμενη δομή για τα έσοδα και τις 
δαπάνες. 
2.3.1. Το Συνέδριο παρατηρεί πράγματι ότι η πρότα­
ση, με την παρούσα διατύπωση των άρθρων 19, παρ. 1 
και 20, παρ. 1, οδηγεί στη διατήρηση, παράλληλα με τη 
γενική κατάσταση των εσόδων, μιας κατάστασης των 
εσόδων και δαπανών στην οποία να εντάσσονται κατά 
τμήματα τα έσοδα του κάθε οργάνου σε σχέση με τις 
δαπάνες του· το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι η 
παρουσίαση αυτή δεν ανταποκρίνεται στην ανάγκη να 
γίνεται σαφής διαχωρισμός μεταξύ εσόδων και δαπα­
νών του γενικού προϋπολογισμού των Κοινοτήτων που 
απορρέει από την αρχή της καθολικότητας, η οποία 
έχει ωστόσο επιβεβαιωθεί πάλι στο άρθρο 4 της 
πρότασης. Εξάλλου, η αρχή αυτή συνεπάγεται ότι η 
πρακτική των αρνητικών εγγραφών, τόσο σε έσοδα όσο 
και σε δαπάνες, πρέπει να εγκαταλειφθεί οριστικά. 
(0 EEC 166 της 25.6.1988. 
(2) EEL 185 της 15.7.1988, σ 3. 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/5 
2.3.2. Γι' αυτό, το Συνέδριο κρίνει ότι τα άρθρα 19, 
παρ. 1 και 20, παρ. 1 πρέπει να αναθεωρηθούν ώστε να 
καθορίζουν αφενός μια γενική κατάσταση των δαπα­
νών, η οποία θα είναι απαλλαγμένη από κάθε έσοδο, και 
αφετέρου μια γενική κατάσταση των εσόδων στην 
οποία να παρουσιάζονται λεπτομερώς, ιδίως όσον 
αφορά το τμήμα που είναι αφιερωμένο στα έσοδα 
επιχειρησιακού χαρακτήρα, διάφορα τμήματα που θα 
αντιστοιχούν σε κάθε κατηγορία εσόδων, είτε πρόκει­
ται για τους ιδίους πόρους είτε για τα διάφορα έσοδα, 
ιδίως τα έσοδα που προέρχονται από την εφαρμογή των 
διαφόρων μέσων ρύθμισης των γεωργικών αγορών 
(«αρνητικές δαπάνες»). 
2.3.3. Πράγματι, στο παρελθόν το Συνέδριο διατύπω­
σε επανειλημμένα (') τις αντιρρήσεις του όχι ως προς τη 
νομιμότητα της δημιουργίας τέτοιων εσόδων αλλά ως 
προς τη λογιστική μεταχείριση τους η οποία οδηγεί σε 
μείωση της παρουσίασης του πραγματικού συνολικού 
όγκου των πράξεων που χρηματοδοτούνται από το 
ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις και στο να καθίσταται δυνατή μια 
αύξηση σε σχέση με τις εγκρίσεις στα πλαίσια του 
προϋπολογισμού των ακαθάριστων δαπανών τους μέχρι 
του ύψους της αύξησης των λεγόμενων «αρνητικών 
δαπανών» (εσόδων). Η τροποποίηση που προτάθηκε 
στο προηγούμενο σημείο θα εμφάνιζε, από την πλευρά 
αυτή, το πλεονέκτημα της καθιέρωσης πραγματικής 
διαφάνειας στη λογιστική παρουσίαση των εν λόγω 
οικονομικών ροών. 
2.3.4. Εξάλλου, το Συνέδριο θεωρεί ότι η πρόταση 
πρέπει, όσον αφορά τους κανόνες καθορισμού της 
ονοματολογίας του προϋπολογισμού (άρθρο 19, παρ. 3), 
να διευκρινιστεί ώστε να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη του 
δικαίου που εισήχθη με την απόφαση του Συμβουλίου 
της 24ης Ιουνίου 1988 σχετικά με το σύστημα των ιδίων 
πόρων των Κοινοτήτων (2). 
2.4. Τέλος, το Συνέδριο διαπιστώνει με λύπη ότι, όσον 
αφορά τις δανειοληπτικές και δανειοδοτικές πράξεις 
των Κοινοτήτων, η πρόταση δεν παραχωρεί σύμφωνα 
με τη διατύπωση της αιτιολογικής έκθεσης της, «καμιά 
επίσημη θέση» στις πράξεις αυτές και ότι, κατά 
συνέπεια, η προγενέστερη πρόταση για καταχώρηση 
των πράξεων αυτών στον προϋπολογισμό (3) έχει 
εγκαταλειφθεί. Πράγματι, η πρόταση περιορίζεται στο 
να προβλέπει την πραγματοποίηση, σε παράρτημα του 
προϋπολογισμού, της «παρουσίασης μιας σειράς 
πραγματικών στοιχείων» (άρθρο 20, παρ. 5). 
Το Συνέδριο εκφράζοντας συγχρόνως τη λύπη του για 
τις βάσεις συλλογισμού μιας τέτοιας ενέργειας, είναι 
της γνώμης ότι ένα έγγραφο που έχει καταρτιστεί με 
βάση τα στοιχεία που προβλέπονται στο άρθρο 20, παρ. 
5 της πρότασης δεν μπορεί να παράσχει στην αρμόδια 
για τον προϋπολογισμό αρχή πλήρη εικόνα όλων των 
κατηγοριών αυτών των πράξεων που, εντούτοις, τυγχά­
νουν, σε διαφορετικό βαθμό, κοινοτικής εγγύησης στα 
πλαίσια του προϋπολογισμού. Κατά συνέπεια, το 
Συνέδριο επιθυμεί την τροποποίηση του άρθρου 20, 
παρ. 5 κατά την έννοια που αναφέρει λεπτομερώς στον 
πίνακα που παρουσιάζεται στο μέρος 3 της παρούσας 
γνωμοδότησης. 
(') Τελευταία φορά στην ετήσια έκθεση για το οικονομικό 
έτος 1986, σημεία 2.16 μέχρι 2.18· ΕΕ C 336 της 15.12.1987, 
σ. 24. 
(2) Απόφαση 88/376/ΕΟΚ-Ευρατόμ, ΕΕ L 185 της 15.7.1988. 
(3) Πρόταση της 5ης Μαρτίου 1984, ΕΕ C 97 της 9.4.1984. 3. ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΚΑΙ ΕΓΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩ­
ΣΕΩΝ 
3.1. Σχετικά με τον ορισμό της έννοιας της ανάληψης 
υποχρέωσης, το Συνέδριο εκφράζει τη λύπη του για το 
γεγονός ότι η πρόταση, στο άρθρο 37, παραμένει 
αμετάβλητη σε σχέση με την ισχύουσα διατύπωση του 
δημοσιονομικού κανονισμού, μολονότι με τα άρθρα 1 
και 71 εισάγεται η έννοια της «νομικής υποχρέωσης 
έναντι τρίτων» η οποία κρίνεται αναγκαίο, για λόγους 
συνέπειας, να μεταφερθεί και στο άρθρο 37. Κατά 
συνέπεια, το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι το άρθρο 37 
θα πρέπει να συμπληρωθεί με την εισαγωγή μιας νέας 
δεύτερης πρότασης διατυπωμένης ως εξής: «η πρόταση 
ανάληψης υποχρέωσης πρέπει να καλύπτει το συνολικό 
κόστος των προβλεπόμενων δαπανών, μεταξύ των 
οποίων συγκαταλέγεται το ποσό που αντιστοιχεί στις 
νομικές υποχρεώσεις που συνεπάγεται η εν λόγω 
ενέργεια για τις Κοινότητες έναντι τρίτων». 
4. ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΝ 
4.1. Το Συνέδριο, προτού αποφανθεί σχετικά με τις 
αντιρρήσεις στη διατύπωση των οποίων οδηγείται 
λόγω των προτεινόμενων διατάξεων όσον αφορά το 
καθεστώς των μεταβιβάσεων, επιθυμεί να υπενθυμίσει 
ότι, κατά το παρελθόν (4), έκρινε ότι οι πιστώσεις δεν θα 
πρέπει να ζητούνται και να εγκρίνονται παρά μόνο σε 
συνάρτηση με μια μεγάλη πιθανότητα ανάλωσης' 
σύμφωνα με την άποψη αυτή, το Συνέδριο θεώρησε 
επίσης ότι η έκταση των μεταβιβάσεων που πραγματο­
ποιήθηκαν κατά τα προηγούμενα οικονομικά έτη 
αποδείκνυε, κατά τρόπο σημαντικό, τον αβέβαιο 
χαρακτήρα των προβλέψεων στις οποίες βασίζεται η 
έγκριση του προϋπολογισμού. Κατά συνέπεια, το 
Συνέδριο είναι της γνώμης ότι η επίτευξη του στόχου 
που καθορίζεται στην αιτιολογική έκθεση της πρότα­
σης θα έπρεπε να επιδιωχθεί όχι μόνο με το να καταστεί 
πιο εύκαμπτη η διαδικασία των μεταβιβάσεων, αλλά 
επίσης και κατά προτίμηση με τη βελτίωση της 
ποιότητας των προβλέψεων του προϋπολογισμού που η 
πρόταση δεν φαίνεται να θέλει ούτε να ενισχύσει ούτε 
να οργανώσει. 
4.2. Το γενικό καθεστώς των μεταβιβάσεων τείνει να 
παράσχει στο όργανο διαχείρισης του προϋπολογι­
σμού, δηλ. την Επιτροπή (και για τα άλλα τμήματα, τα 
όργανα) την εξουσία λήψης απόφασης για τις μεταβιβά­
σεις πιστώσεων πλη ρωμών (άρθρο 26, παρ. 2 και παρ. 3). 
4.2.1. Το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι, όσον αφορά 
τις μεταβιβάσεις των προσωρινών πιστώσεων στο 
σχετικό κονδύλιο, εναπόκειται στην αρμόδια για τον 
προϋπολογισμό αρχή να διαπιστώσει, σύμφωνα με τα 
δικά της κριτήρια λήψης απόφασης, κατά πόσο οι όροι 
τους οποίες έθεσε κατά τον καθορισμό του προϋπολογι­
σμού πληρούνται πράγματι. Για το λόγο αυτό το 
Συνέδριο ζητά να διαγραφεί το άρθρο 26, παρ. 3, 
στοιχείο δ). 
4.2.2. Επίσης, το Συνέδριο εκφράζει την αντίθεση του 
για την παρούσα διατύπωση του άρθρου 26, παρ. 2 το 
οποίο αναγνωρίζει στα όργανα την εξουσία να προβαί­
νουν σε μεταβιβάσεις στα πλαίσια του τμήματος του 
(4) — Ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1986, σημεία 
1.21 και 2.5- ΕΕ C 336 της 15.12.1987, σ. 13 και 19. 
— Ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1987, σημεία 
1.13 και 2.6- ΕΕ C 316 της 12.12.1988, σ. 12 και 27. 
Αριθ. C 72/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
προϋπολογισμού που τα αφορά χωρίς να περιορίζει 
αυτή την ευχέρεια στις μεταβιβάσεις στο εσωτερικό 
κάθε τίτλου των εν λόγω τμημάτων (όπως συμβαίνει για 
την Επιτροπή, άρθρο 26, παρ. 3, στοιχείο β). Η 
προτεινόμενη διατύπωση θα επέτρεπε πράγματι στους 
διαχειριστές των εν λόγω τμημάτων να μεταβιβάζουν 
πιστώσεις μεταξύ των τίτλων που είναι αφιερωμένοι 
στις δαπάνες προσωπικού και τις δαπάνες λειτουργίας 
αντίστοιχα, διακυβεύοντας έτσι τις βασικές ισορροπίες 
που έχουν καθοριστεί από την αρμόδια για τον 
προϋπολογισμό αρχή για το οικονομικό έτος και για 
κάθε όργανο. Τέτοιες μεταβιβάσεις πιστώσεων δεν 
μπορούν να υπόκεινται παρά μόνο στην εκτίμηση της 
ίδιας της αρμόδιας για τον προϋπολογισμό αρχής. 
4.3. Εξάλλου, το Συνέδριο παρατηρεί ότι η πρόταση 
προβλέπει, στο άρθρο 9, παρ. 6 μέχρι 8, τη δυνατότητα 
να αποφασίζονται μεταβιβάσεις πιστώσεων στα πλαί­
σια του καθεστώτος των προσωρινών δωδεκατημορίων. 
Το Συνέδριο, από τότε που προέβη σε ανάλυση της 
διαχείρισης του προϋπολογισμού του οικονομικού 
έτους 1985 στα πλαίσια του καθεστώτος των προσωρι­
νών δωδεκατημορίων (]), είχε αντιταχθεί σαφώς σε ένα 
τέτοιο ενδεχόμενο, αφενός διότι η τακτική αυτή 
αποτελεί τεχνική εκτέλεσης ενός προϋπολογισμού που 
δεν έχει εγκριθεί ακόμη (και για τον οποίο, κατά 
συνέπεια, η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή δεν 
έχει αποφασίσει ακόμη τις επιλογές της), και αφετέρου 
διότι το καθεστώς των προσωρινών δωδεκατημορίων 
επιτρέπει στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή 
να εγκρίνει, μετά από αίτηση της Επιτροπής, δαπάνες 
που αντιστοιχούν σε δύο ή περισσότερα δωδεκατημό­
ρια σε περίπτωση που δεν επαρκούν οι χορηγήσεις των 
διαφόρων κεφαλαίων. Η αποδοχή του παρόντος κειμέ­
νου της πρότασης θα αντέβαινε όχι μόνο στην αρχή της 
συνετής και συντηρητικής διαχείρισης των πιστώσεων 
ελλείψει προϋπολογισμού, αλλά θα οδηγούσε ακόμη 
στο να προδικάζεται η οριστική απόφαση της αρμόδιας 
για τον προϋπολογισμό αρχής σχετικά με το ύψος των 
διαφόρων κονδυλίων του προϋπολογισμού. Κατά συνέ­
πεια, το Συνέδριο κρίνει ότι η μόνη αξία την οποία έχει 
το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 9, παρ. 6 μέχρι 
8 είναι το να καθιστά δυνατή τη νομιμοποίηση 
πρακτικών που είχαν επικριθεί στο παρελθόν από το 
ίδιο το Συνέδριο και ζητά την κατάργηση του. 
5. ΟΡΟΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗΣ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟ­
ΛΟΓΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΑΠΟΔΟΣΗ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΩΝ 
5.1. Όσον αφορά το τμήμα II « Έσοδα του προϋπολο­
γισμού και διαχείριση των χρηματικών διαθεσίμων» 
της πρότασης (άρθρα 28 μέχρι 32), το Συνέδριο 
παρατηρεί ότι στην πρόταση δεν παρατίθενται λεπτομε­
ρώς οι διάφορες φάσεις της εκτέλεσης του προϋπολογι­
σμού σχετικά με τα έσοδα με την ίδια ακρίβεια όπως και 
για τις δαπάνες. 
Το Συνέδριο κρίνει ότι αυτό το κενό πρέπει να 
συμπληρωθεί με το χαρακτηρισμό κάθε φάσης της 
διαδικασίας (πρόταση βεβαίωσης, εντολή είσπραξης ή 
πρόταση ακύρωσης, είσπραξη ή ακύρωση) σύμφωνα με 
το πρότυπο που θεσπίστηκε για τις δαπάνες, λαμβάνο­
ντας συγχρόνως υπόψη τις επιπτώσεις της απόφασης 
της 24ης Ιουνίου 1988 σχετικά με το σύστημα των ιδίων 
πόρων. Για το λόγο αυτό τα άρθρα 28 μέχρι 31 θα πρέπει 
να τροποποιηθούν. 
(') Ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1985, σημεία 1.30 
μέχρι 1.35· ΕΕ C 321 της 15.12.1988, σ. 18-19. 5.2. Όσον αφορά το τμήμα III« Λογιστική »(άρθρα 70 
μέχρι 73) της πρότασης, το Συνέδριο παρατηρεί ότι η 
προβλεπόμενη διατύπωση, μολονότι είναι ευθυγραμμι­
σμένη με τη γνωμοδότηση του σχετικά με την πρώτη 
πρόταση αναθεώρησης του δημοσιονομικού κανονι­
σμού (2), δεν είναι τέτοια ώστε να καλύπτει τα κενά που 
αποκαλύφθηκαν με την πρόσφατη ανάλυση του Συνε­
δρίου (3) σχετικά με τη σύγχυση που εξακολουθεί να 
υφίσταται στα πλαίσια των κοινοτικών λογιστικών 
συστημάτων μεταξύ προπληρωμών, προκαταβολών, 
οριστικών πληρωμών και υπολοίπου. Γι' αυτό το 
Συνέδριο επιμένει ότι είναι αναγκαίο να τεθούν σε 
εφαρμογή λογιστικά συστήματα που να εξασφαλίζουν 
ότι οι κινήσεις κεφαλαίων ίδιας φύσης θα έχουν την 
ίδια μεταχείριση. Εξάλλου, αυτά τα συστήματα πρέπει 
να καθιστούν δυνατή την άμεση αναγνώριση του 
καθεστώτος κάθε κίνησης κεφαλαίων και τη διαρκή 
σύγκριση, και για κάθε πράξη, της ανάληψης υποχρέω­
σης, των προπληρωμών, των ενδεχόμενων προκαταβο­
λών, των πληρωμών που αντιστοιχούν πραγματικά στις 
παρασχεθείσες υπηρεσίες και της τελικής κίνησης που 
επιτρέπει να θεωρείται η πράξη ότι έχει κλείσει. Κατά 
τη γνώμη του Συνεδρίου, τα λογιστικά συστήματα θα 
έπρεπε να επιτρέπουν επίσης την παροχή συγκεντρωτι­
κών καταστάσεων αυτών των πληροφοριών, ώστε να 
μπορούν οι ενδιαφερόμενοι (διαχειριστές, ελεγκτές, 
αρμόδια για την απαλλαγή αρχή) να αναγνωρίζουν 
αμέσως τα σύνολα που αντιστοιχούν σε οριστικές 
δαπάνες και τα σύνολα που αντιστοιχούν σε πράξεις 
προς διακανονισμό. 
5.2.1. Έτσι, όσον αφορά τη συγκεκριμένη περίπτωση 
της επιστροφής των προπληρωμών και των προκαταβο­
λών (άρθρο 27, παρ. 6), το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι 
η διάταξη αυτή πρέπει να προσαρμοστεί έτσι ώστε να 
γίνεται σαφής διαχωρισμός των δύο εννοιών: οι 
προπληρωμές πρέπει να απεικονίζονται, τόσο κατά την 
είσοδο όσο και κατά την έξοδο, σε λογαριασμούς εκτός 
προϋπολογισμού και οι προκαταβολές σε λογαρια­
σμούς προϋπολογισμού. Με το ίδιο πνεύμα, η διάκριση 
μεταξύ προκαταβολών και προπληρωμών πρέπει να 
αντικατοπτρίζεται στη λογιστική, γεγονός το οποίο 
προϋποθέτει την τροποποίηση του άρθρου 72. 
5.2.2. Το Συνέδριο ζητά επίσης οι καταστάσεις που 
αναφέρονται στο άρθρο 71 να διαβιβάζονται στο 
δημοσιονομικό ελεγκτή για έγκριση (τροποποίηση των 
άρθρων 71 τελευταίο εδάφιο, 73 2η πρόταση και 82 
παρ. 2). 
5.3. Τέλος, το Συνέδριο, επισημαίνει ότι τα διάφορα 
πληροφοριακά στοιχεία που έχει προβλεφθεί να 
εγγραφούν στα έσοδα στο λογαριασμό διαχείρισης 
(άρθρο 79) δεν καταρτίστηκαν λαμβάνοντας υπόψη το 
νέο καθεστώς των ιδίων πόρων που έχει εισαχθεί με την 
απόφαση του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988. Το 
Συνέδριο κρίνει επομένως ότι είναι αναγκαίο να 
συμπληρωθεί η πρόταση κατά την έννοια που αναφέρε­
ται στον παρακάτω πίνακα. 
Εξάλλου, το Συνέδριο τονίζει ότι τα ποσά των εσόδων 
που απομένουν να εισπραχθούν στο τέλος του οικονομι­
κού έτους πρέπει να εγγράφονται στο ενεργητικό του 
ισολογισμού και εφιστά την προσοχή στην τροποποίη­
ση του άρθρου 82, παρ. 1 που πρέπει να συνεπαχθεί 
αυτό. 
(2) EEC 232 της 11.9.1981. 
(3) Ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1987, σημεία 2.40 
μέχρι 2.54, 2.61 μέχρι 2.64, σ. 37 μέχρι 41. 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/7 
5.4. Όσον αφορά τη θέση των δικαιολογητικών στη 
διάθεση του Συνεδρίου, την οποία διέπει το άρθρο 85, το 
Συνέδριο είναι της γνώμης ότι τα δημοσιονομικά 
στοιχεία που έχουν εγγραφεί σε μέσο πληροφορικής θα 
έπρεπε να εξομοιώνονται με δικαιολογητικά και ότι, 
κατά συνέπεια, αυτά τα στοιχεία πρέπει να διατηρού­
νται και να διαβιβάζονται στο Συνέδριο. Έτσι, το 
Συνέδριο ζητά να τροποποιηθούν για το σκοπό αυτό τα 
άρθρα 23, 85 και 88 της πρότασης. 
6. ΕΞΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ 
6.1. Στα άρθρα 89, 90 και 91, η πρόταση εισάγει μια 
τροποποιημένη έκδοση των άρθρων 83 έως 85 του 
ισχύοντος δημοσιονομικού κανονισμού. Οι τροποποιή­
σεις, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση της πρότα­
σης, χαράκτηρίζοναι σαν «συμπληρωματικές διευκρι­
νίσεις όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ του Ελεγκτικού 
Συνεδρίου και των άλλων οργάνων». 
6.2. Το Συνέδριο παρατηρεί ότι εκτός από την 
εισαγωγή των διατάξεων σχετικά με την «κατ' αντιπα­
ράθεση διαδικασία» μεταξύ του Συνεδρίου και των 
Οργάνων και τη γενίκευση της αρχής — που αποτελεί 
ήδη κεκτημένο εκ των πραγμάτων μέσω διοργανικών 
συμφωνιών — της δημοσίευσης των απαντήσεων των εν 
λόγω οργάνων στις ειδικές εκθέσεις του Συνεδρίου 
(άρθρο 91 παράγραφος 2), η πρόταση δεν παρουσιάζει 
καθόλου χαρακτήρα «συμπληρωματικής διευκρίνι­
σης» όπως τη χαρακτηρίζει ο συντάκτης της. 
6.3. Ιδιαίτερα, το Συνέδριο θεωρεί ότι είναι απαράδε­
κτες οι διατάξεις που φιλοδοξούν «να ορθολογικοποιή-
σουν την παρουσίαση και τη διάρθρωση της ετήσιας 
έκθεσης »(άρθρο 89 παράγραφος 3), να περιορίσουν την 
ελευθερία δημοσίευσης των εργασιών του Συνεδρίου 
(άρθρο 91 παράγραφος 3) και να διευκρινίσουν τις 
βάσεις της απόφασης απαλλαγής που λαμβάνει το 
Κοινοβούλιο (άρθρο 90 παράγραφος 2). Οι προτάσεις 
αυτές αποτελούν αμφισβήτηση των αρμοδιοτήτων οι 
οποίες έχουν ανατεθεί στα όργανα αυτά από τις 
συνθήκες μέσω διατάξεων ιεραρχικά ανώτερης τάξης, 
που είναι σαφείς και αυτοδύναμες. Κατά συνέπεια, το 
Συνέδριο είναι υπέρ της αφαίρεσης των προτάσεων της 
Επιτροπής σχετικά μ' αυτό το θέμα. 
7. ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΑΠΑΝΕΣ ΛΕΙ­
ΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ 
1.1. Όσον αφορά τη διαχείριση των δαπανών λειτουρ­
γίας, το Συνέδριο επισημαίνει ότι η πρόταση αποβλέ­
πει, στο άρθρο 27 παράγραφος 2, στοιχείο δ, στο να 
επιτρέψει την επαναχρησιμοποίηση των εσόδων που 
προέρχονται από την πώληση ενός ακινήτου ή από την 
πληρωμή μισθωτικής αποζημίωσης. Το Συνέδριο 
θεωρεί ότι, από τη φύση τους και το ύψος τους, τα εν 
λόγω έσοδα βγαίνουν από το πλαίσιο της επαναχρησι­
μοποίησης, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για περιπτώσεις 
πωλήσεων ακινήτων. Τέτοιου είδους πωλήσεις θα 
πρέπει, κατά τη γνώμη του Συνεδρίου, να προβλέπονται 
αρκετά νωρίς ώστε η χρησιμοποίηση των εν λόγω 
ποσών να παρουσιάζεται σαφώς στην αρμόδια για τον 
προϋπολογισμό αρχή και, κατά συνέπεια, να αντιμετω­
πίζονται ως έσοδα και δαπάνες στον προϋπολογισμό. 
Το Συνέδριο ζητά συνεπώς τη διαγραφή του άρθρου 27, 
παράγραφος 2, στοιχείο δ). 
7.2. Όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με τη σύναψη 
συμβάσεων (άρθρα 57 έως 69) το Συνέδριο σημειώνει 
πρώτον ότι το προταθέν άρθρο 57 τείνει να αποκλείσει την υποχρέωση προσφυγής σε διαγωνισμούς για τις 
στεγαστικές δαπάνες. Στο πνεύμα της προηγούμενης 
παρατήρησης του, το Συνέδριο θεωρεί ότι οι δαπάνες 
αυτές πρέπει να πραγματοποιούνται με την μεγαλύτερη 
διαύγεια και ζητά τη διαγραφή της διατύπωσης αυτής 
που τείνει να νομιμοποιήσει μια πρακτική η οποία 
κρίνει ότι δεν αρμόζει με τις αρχές της εκτέλεσης του 
προϋπολογισμού. 
7.3. Το άρθρο 130 της πρότασης εισάγει ενημέρωση 
των ορίων και των σχετικών ποσών στον τομέα των 
αγορών. Μολονότι αναγνωρίζει την ανάγκη μιας 
τέτοιας ενημέρωσης, το Συνέδριο θεωρεί ότι η προτα­
θείσα ενημέρωση είναι υπερβολική διότι απαλλάσσει 
τα όργανα — και ιδιαίτερα αυτά που έχουν προϋπολογι­
σμό μικρότερης σημασίας — από το να προβαίνουν για 
πολλές αγορές σε διαγωνισμούς, να συμβουλεύονται 
την CCAM ή να συστήνουν εγγυήσεις. Κατά τη γνώμη 
του Συνεδρίου θα έπρεπε να καθοριστούν χαμηλότερα 
όρια: 10 000 ECU (απευθείας συμφωνία), 35 000 ECU 
(CCAM) και 250 000 ECU (εγγυήσεις). 
8. ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΠΙ­
ΣΤΩΣΕΙΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ 
ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ 
8.1. Η πρόταση πραγματοποιεί, στα άρθρα 92 μέχρι 
98, μια αναδιαμόρφωση του τίτλου VII του δημοσιονο­
μικού κανονισμού που αναφέρεται στη διαχείριση των 
πιστώσεων έρευνας και ανάπτυξης. Το Συνέδριο θεωρεί 
ότι με το πρόσχημα της απλοποίησης και ορθολογικο-
ποίησης του δημοσιονομικού κανονισμού, η πρόταση 
διακυβεύει την επιβίωση του καθεστώτος διαχείρισης 
κατά στόχους. Αυτό το καθεστώς διαχείρισης προϋπο­
θέτει πράγματι αφενός τη συμπερίληψη στους στόχους 
όλων των δαπανών, συμπεριλαμβανομένων και αυτών 
του προσωπικού, και αφετέρου μια περιοδική αναπρο­
σαρμογή των μέσων που χρησιμοποιούνται και των 
στόχων μέσω της αναλυτικής λογιστικής. 
8.2. Το Συνέδριο θεωρεί εξάλλου ότι η μεταρρύθμιση 
που αποσκοπεί στη μερική ένταξη του Κοινού Κέντρου 
Ερευνών (ΚΚΕρ) στη λογική της οικονομίας της 
αγοράς δεν έχει αποδοθεί επαρκώς με αυστηρές 
δημοσιονομικές διατάξεις. Έτσι προβλέπεται, κατ' 
εφαρμογή της θεωρίας αυτής, να μπορεί το Κοινό 
Κέντρο Ερευνών να δημιουργεί στην πραγματικότητα 
χρηματικά αποθέματα (άρθρο 97) των οποίων το 
καθεστώς προϋπολογισμού δεν προσδιορίζεται επαρ­
κώς. 
8.3. Το Συνέδριο προτείνει παρακάτω, υπό μορφή 
πίνακα, μια σειρά τροποποιήσεων της πρότασης που 
τείνουν να θεραπεύσουν τις αδυναμίες που αναφέρθη­
καν παραπάνω. 
9. ΔΙΑ ΤΑΞΕΙΣ ΠΟ Υ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΞΩ­
ΤΕΡΙΚΕΣ ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ 
9.1. Το Συνέδριο θεωρεί ότι οι διατάξεις που εφαρμό­
ζονται στις εξωτερικές ενισχύσεις μπορούν να τελειο­
ποιηθούν, ιδίως: 
(α)όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής τους, που δεν θα 
έπρεπε να περιοριστεί μόνο στις ενέργειες που 
καλύπτονται από συμβάσεις χρηματοδότησης-
Αριθ. C 72/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
(β) όσον αφορά το άρθρο 121 που αναφέρεται στον 
έλεγχο του Συνεδρίου στα δικαιούχα κράτη, προβλέ­
ποντας : 
— αφενός ότι το πεδίο εφαρμογής του εν λόγω 
ελέγχου θα εκτείνεται, σύμφωνα με τη συνθήκη 
ΕΟΚ, όχι μόνο σε επενδυτικά σχέδια , αλλά 
επίσης και σ' άλλες μορφές βοήθειας (επισιτιστι­
κή βοήθεια, ΜΚΟ, κ.λπ.), 
— αφετέρου, ότι ο έλεγχος του Συνεδρίου θα 
ασκείται βάσει εγγράφων και επιτόπου, 
— τέλος, ότι ο επιτόπου έλεγχος του Συνεδρίου 
πραγματοποιείται όχι σε συμφωνία, αλλά σε 
«συνεργασία» με τα δικαιούχα κράτη και καλύ­
πτει τόσο τις απόψεις της νομιμότητας/κανονικό-
τητας των ενεργειών που έχουν αναληφθεί σε σχέση με τη νομοθεσία που εφαρμόζεται και τις 
συμβατικές υποχρεώσεις που δεσμεύουν το δι­
καιούχο κράτος με την Κοινότητα, όσο και την 
αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των χρη­
ματοδοτήσεων που πραγματοποιούνται. 
Το Συνέδριο διατυπώνει στον παρακάτω πίνακα προτά­
σεις τροποποίησης των προβλεπομένων διατάξεων. 
ΜΕΡΟΣ 3 
Εισαγωγικό σημείωμα 
Το Συνέδριο παρουσιάζει παρακάτω τις προτάσεις 
τροποποίησης στη σύνταξη που συμπληρώνουν τις 
παρατηρήσεις που παρουσιάστηκαν αναλυτικά παρα­
πάνω και των οποίων η αιτιολόγηση παρουσιάζεται στο 
προηγούμενο μέρος της παρούσας γνωμοδότησης. 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 20 παράγραφος 5 
(...) 
α) (...) 
β) Σε έγγραφο συνημμένο στο μέρος που αφορά στις 
επιχειρησιακές δαπάνες, ενδεικτικά: 
τις τρέχουσες πράξεις σε κεφάλαια και την 
διαχείριση του χρέους, 
τις πράξεις σε κεφάλαιο και την διαχείριση του 
χρέους για το σχετικό οικονομικό έτος. Άρθρο 20 παράγραφος 5 
(...) 
α) (αμετάβλητο) 
β) Στη γενική κατάσταση των εσόδων, τα αντίστοιχα 
κονδύλια του προϋπολογισμού με τη μνεία «προς 
υπόμνηση» («Ρ. Μ.») και που ακολουθούνται από τα 
σχετικά σχόλια. 
γ) Σε έγγραφο συνημμένο στο μέρος που αφορά τις 
επιχειρησιακές δαπάνες: 
— τις πράξεις σε κεφάλαιο και τη διαχείριση του 
χρέους για το σχετικό οικονομικό έτος και για τα 
μεταγενέστερα οικονομικά έτη, 
— τις πράξεις σε κεφάλαιο και τη διαχείριση των 
απαιτήσεων για το σχετικό οικονομικό έτος και τα 
μεταγενέστερα οικονομικά έτη, συμπεριλαμβανο­
μένων των δανείων που χορηγούνται από πιστώ­
σεις του προϋπολογισμού. 
Άρθρο 79 
(...) 
1. Πίνακα εσόδων στον οποίο υπάρχουν: 
— Οι προβλέψεις των εσόδων του οικονομικού έτους, 
— Οι τροποποιήσεις των προβλέψεων εσόδων που 
προκύπτουν από τους συμπληρωματικούς ή διορθω­
τικούς προϋπολογισμούς, καθώς και τα συμπληρω­
ματικά έσοδα που περιλαμβάνονται στο άρθρο 4, 
παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο. 
— Τα δικαιώματα που έχουν βεβαιωθεί κατά τη 
διάρκεια του οικονομικού έτους, 
— Τα δικαιώματα που απομένουν προς είσπραξη από το 
προηγούμενο οικονομικό έτος, Άρθρο 79 
1. Πίνακα εσόδων στον οποίο υπάρχουν: 
(αμετάβλητο) 
(αμετάβλητο) 
(αμετάβλητο) 
(αμετάβλητο) 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/9 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 
Άρθρο 79(.../...) 
— τα έσοδα που εισπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του 
οικονομικού έτους και τα έσοδα που μεταφέρθηκαν 
κατ' εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 4, 
— τα ποσά που παραμένουν προς είσπραξη στο τέλος 
του οικονομικού έτους. 
Επισυνάπτεται στον εν λόγω πίνακα κατάσταση στην 
οποία εμφανίζονται τα έσοδα που μεταφέρονται κατ' 
εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 4, και, κατά 
περίπτωση, κατάσταση που εμφανίζει τα υπόλοιπα 
καθώς και τα μικτά ποσά των πράξεων που αναφέρονται 
στο άρθρο 27 παράγραφος 2' ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 79(.../...) 
— (αμετάβλητο) 
— οι ακυρώσεις δικαιωμάτων που έχουν βεβαιωθεί, 
(αμετάβλητο) 
Επισυνάπτεται στον εν λόγω πίνακα: 
— κατάσταση στην οποία εμφανίζεται η κατανομή των 
ποσών που απομένουν προς είσπραξη στο τέλος του 
οικονομικού έτους ανάλογα με το αν αντιστοιχούν σε 
απαιτήσεις που καλύπτονται από ένταλμα είσπραξης, 
είτε σε ίδιους πόρους που καλύπτονται από ένταλμα 
είσπραξης, είτε σε ίδιους πόρους που έχουν βεβαιωθεί 
αλλά δεν καλύπτονται από ένταλμα είσπραξης* αυτές 
οι δύο τελευταίες κατηγορίες παρουσιάζονται λεπτο­
μερώς κατά κράτος μέλος, και 
— κατάσταση στην οποία εμφανίζονται ... 
(αμετάβλητο). 
Άρθρο 85 
Κάθε όργανο γνωστοποιεί στο Ελεγκτικό Συνέδριο, 
ανά τρίμηνο, το αργότερο κατά το μήνα που ακολουθεί 
το τέλος του τριμήνου και, όσον αφορά το τέταρτο 
τρίμηνο, το αργότερο το μήνα που ακολουθεί το 
κλείσιμο του οικονομικού έτους, τα δικαιολογητικά 
που στηρίζουν τις εγγραφές, ιδίως τα έγγραφα και 
πιστοποιητικά σχετικά με την ορθή εφαρμογή των 
διατάξεων που διέπουν την εκτέλεση του προϋπολογι­
σμού και επίσης με την ανάληψη και την πληρωμή των 
εξόδων καθώς και με τη βεβαίωση και είσπραξη των 
εσόδων, με την επιφύλαξη του άρθρου 18 του κανονι­
σμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 2891/77 και του 
άρθρου 86 του παρόντος δημοσιονομικού κανονισμού. 
Το Ελεγκτικό Συνέδριο δύναται να θέτει σε κάθε όργανο 
ερωτήσεις επί των προαναφερθέντων δικαιολογητικών. Άρθρο 85 
Κάθε όργανο λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να 
διασφαλίσει όλα τα δικαιολογητικά των εγγραφών του 
και τα χρηματοοικονομικά του πληροφοριακά στοιχεία 
που καταγράφονται σε μέσα πληροφορικής. Το Συνέδριο 
έχει ελεύθερη πρόσβαση σ' αυτά τα δικαιολογητικά και 
σ' αυτά τα μέσα και δύναται να θέτει ερωτήσεις στο 
όργανο σχετικά μ' αυτά. Τα όργανα απευθύνουν για 
έλεγχο από το Ελεγκτικό Συνέδριο κάθε δικαιολογητι­
κό. Η κοινοποίηση αυτή γίνεται ανά τρίμηνο, το 
αργότερο κατά το μήνα που ακολουθεί το τέλος του 
τριμήνου και, όσον αφορά το τέταρτο τρίμηνο, το 
αργότερο το μήνα που ακολουθεί το κλείσιμο του 
οικονομικού έτους. 
Άρθρο 88 
(...) 
Κάθε παροχή κοινοτικών επιδοτήσεων σε δικαιούχους 
που είναι ξένοι προς τα όργανα τελεί υπό τον όρο της 
αποδοχής, εγγράφως, από τους δικαιούχους του ελέγ­
χου που διενεργείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο για τη 
χρησιμοποίηση του ποσού των παρεχομένων επιδοτή­
σεων. » Άρθρο 88 
Κάθε παροχή κοινοτικών επιχορηγήσεων ή άλλων 
συνδρομών από πόρους του προϋπολογισμού σε δικαιού­
χο που είναι ξένος προς τα όργανα τελεί υπό τον όρο της 
αποδοχής, εγγράφως, από τον δικαιούχο, του ελέγχου 
που διενεργείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο για τη 
χρησιμοποίηση του ποσού των παρεχομένων κεφα­
λαίων. 
Άρθρο 89 
1. (...) 
2. (...) 
3. Η ετήσια έκθεση περιέχει τόσα τμήματα όσα είναι 
και τα όργανα. Κάθε τμήμα περιλαμβάνει όλες τις 
παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με 
ένα και το αυτό όργανο και τις απαντήσεις κάθε 
οργάνου, οι οποίες δημοσιεύονται αμέσως μετά τις 
παρατηρήσεις που αφορούν το όργανο αυτό. Άρθρο 89 
1. (αμετάβλητο) 
2. (αμετάβλητο) 
3. Να διαγραφεί η παράγραφος 3. 
4. (...) 4. Να τροποποιηθεί η αρίθμηση. 
Αριθ. C 72/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 90 
1. (...) 
2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφασίζει ως προς 
την απαλλαγή ιδιαίτερα με βάση τους λογαριασμούς 
του συνόλου των εσόδων και των δαπανών της Κοινότη­
τας που έχουν εξετασθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο, 
) 3. 
4. 
5. 
6. 
7. (... 
Ο­
ί­
ο·· 
(... Άρθρο 90 
1. (αμετάβλητο) 
2. Να διαγραφεί το κείμενο αυτό το οποίο αποτελεί 
επανάληψη του άρθρου 206 β της συνθήκης ΕΟΚ 
περιορίζοντας την ισχύ αυτού του ανώτερου κανόνα 
δικαίου. 
3 έως 7. Να τροποποιηθεί η αρίθμηση. 
Άρθρο 91 
1. (...) 
2. (...) 
3. Οι γνωμοδοτήσεις που αναφέρονται στην παράγρα­
φο 1 οι οποίες δεν αφορούν προτάσεις ή σχέδια στο 
πλαίσιο της νομοθετικής συμβουλευτικής διαδικασίας, 
μπορούν να δημοσιευθούν από το Ελεγκτικό Συνέδριο, 
μόνο εάν το όργανο που ζήτησε τη γνώμη και το 
ενδιαφερόμενο όργανο δώσουν τη σύμφωνη γνώμη τους 
γι' αυτή τη δημοσίευση. Στην περίπτωση αυτή, οι 
γνωμοδοτήσεις συνοδεύονται από τις απαντήσεις του ή 
των ενδιαφερόμενων οργάνων. Άρθρο 91 
1. (αμετάβλητο) 
2. (αμετάβλητο) 
3. Να διαγραφεί η παράγραφος 3. 
Άρθρο 93 
1. Οι πιστώσεις σχετικά με τις δραστηριότητες που 
αναφέρονται στον παρόντα τίτλο εγγράφονται σε 
ιδιαίτερο τμήμα του μέρους εκείνου του προϋπολογι­
σμού που προορίζεται για τις επιχειρησιακές πιστώ­
σεις. 
Το τμήμα.αυτό περιλαμβάνει τις πιστώσεις για την 
πραγματοποίηση των στόχων έρευνας και τεχνολογι­
κής ανάπτυξης με την εκτέλεση των ακόλουθων 
ενεργειών: 
α) - (...) 
β) - (···) 
γ) - (···) 
δ) - (...) Άρθρο 93 
1. Οι πιστώσεις σχετικά με τις δραστηριότητες που 
αναφέρονται στον παρόντα τίτλο εγγράφονται σε 
ιδιαίτερο τμήμα του μέρους εκείνου του προϋπολογι­
σμού που προορίζεται για τις επιχειρησιακές πιστώ­
σεις. 
Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει τις πιστώσεις, συμπερι­
λαμβανομένων των πιστώσεων προσωπικού, για την 
πραγματοποίηση των στόχων έρευνας και τεχνολογι­
κής ανάπτυξης με την εκτέλεση των ακόλουθων 
ενεργειών: 
α) — (αμετάβλητο) 
β) — (αμετάβλητο) 
γ) — (αμετάβλητο) 
δ) — να προστεθεί στο τέλος: «συμμετοχή στις κοινές 
επιχειρήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 130 Ν της 
συνθήκης ΕΟΚ». 
Άρθρο 93α 
Τα ποσά που εγκρίνονται ετησίως στα πλαίσια του 
προϋπολογισμού για την κάλυψη των δαπανών για την 
έρευνα και τις επενδύσεις περιλαμβάνουν πιστώσεις 
ανάληψης υποχρεώσεων και πιστώσεις πληρωμών. 
Άρθρο 94 
1. (...) 
2. Ωστόσο, όσον αφορά το ΚΚΕρ, οι πιστώσεις 
προσωπικού εγγράφονται ξεχωριστά σε ένα και μοναδι­
κό κεφάλαιο. Άρθρο 94 
1. (αμετάβλητο) 
2. Να διαγραφεί η παράγραφος 2. 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/11 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 
Άρθρο 95 
Στο ιδιαίτερο τμήμα που αναφέρεται στο άρθρο 93, 
επισυνάπτονται: ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 95 
(αμετάβλητο) 
πίνακας αντιστοιχίας που περιλαμβάνει την κατανο­
μή των πιστώσεων που έχουν ανοιχθεί στο τμήμα 
αυτό, τόσο σύμφωνα με τον προορισμό τους όσο και 
σύμφωνα με τη φύση των δαπανών, σύμφωνα με τους 
εκτελεστικούς κανόνες που προβλέπονται στο άρθρο 
128. Για τις ανάγκες διαχείρισης, η Επιτροπή είναι 
δυνατόν να δημιουργήσει λογαριασμούς χρησιμο­
ποίησης που να αντιστοιχούν στα μέσα υλοποίησης· 
ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα των αναλήψεων υπο­
χρεώσεων και των πληρωμών που δείχνει το ρυθμό 
που προβλέπεται για τη χρησιμοποίηση των πιστώ­
σεων αναλήψεως υποχρεώσεων και των πιστώσεων 
πληρωμών. Το χρονοδιάγραμμα υπόκειται σε ετήσια 
αναθεώρηση. (αμετάβλητο) 
Για τις ανάγκες διαχείρισης, η Επιτροπή ανοίγει 
λογαριασμούς διάθεσης χορηγήσεων που αντιστοι­
χούν στα μέσα υλοποίησης· 
προβλεπόμενο χρονοδιάγραμμα των αναλήψεων 
υποχρεώσεων και των πληρωμών ... (αμετάβλητο). 
Άρθρο 95α 
1. Οι κινήσεις των πόρων μεταξύ λογαριασμών 
διάθεσης χορηγήσεων και στο εσωτερικό αυτών γνω­
στοποιούνται στο δημοσιονομικό ελεγκτή για ενημέρω­
ση. 
2. Όταν κρίνει ότι δεν μπορεί να επαληθεύσει εκ των 
προτέρων τις συνέπειες μιας μεταβίβασης στην δημοσιο­
νομική ισορροπία των λογαριασμών διάθεσης χορηγή­
σεων των δημοσιονομικών σχεδίων, ο δημοσιονομικός 
ελεγκτής, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 26 παράγρα­
φος 9, διατυπώνει γνώμη. 
Άρθρο 96 
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 26, η Επιτροπή είναι (αμετάβλητο) 
δυνατόν να προβεί, στο εσωτερικό του ιδιαίτερου 
τμήματος που αναφέρεται στο άρθρο 93, σε μεταφορές 
από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, μέσα στο όριο του 15% για 
τις πιστώσεις αναλήψεων υποχρεώσεων που αφορούν 
τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 93 παράγρα­
φος 1 στοιχεία α) και ε) και στο μέτρο που αυτές 
απορρέουν από το πρόγραμμα-πλαίσιο. 
Οι μεταφορές αυτές δεν μπορούν να έχουν σαν (αμετάβλητο) 
αποτέλεσμα να αυξηθούν οι πιστώσεις σχετικά με την 
«έρευνα ανίχνευσης θεμάτων» κατά περισσότερο από 
5% της αρχικής χορήγησης που έχει εγγραφεί για το 
σύνολο των πιστώσεων που διατίθενται για το ΚΚΕρ 
για το πρόγραμμα-πλαίσιο. Άρθρο 96 
Οι πιστώσεις προσωπικού του ΚΚΕρ δεν επηρεάζονται 
από την ειδική αυτή διάταξη. Να διαγραφεί το τρίτο εδάφιο 
Αριθ. C 72/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 98 
Όσον αφορά την ανάθεση συμβάσεων, για τον τομέα 
του παρόντος τίτλου, είναι δυνατόν να καθορισθούν από 
τους εκτελεστικούς κανόνες που προβλέπονται στο 
άρθρο 128, ιδιαίτερες διατάξεις σχετικά: 
— με τα ανώτατα όρια που καθορίζουν τους όρους 
σύναψης των συμβάσεων, 
— τη λειτουργία και τον καθορισμό των αρμοδιοτήτων 
της συμβουλευτικής επιτροπής αγορών και συμβά­
σεων. Άρθρο 98 
1. (αμετάβλητο) 
2. (να προστεθεί νέο εδάφιο) 
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 67 εδάφιο πρώτο, 
μπορούν να πραγματοποιηθούν σε πωλήσεις επιστημονι­
κών και τεχνικών υλικών χωρίς προηγούμενη δημοσίευ­
ση, με απόφαση του διατάκτη, που λαμβάνεται έπειτα 
από γνωμοδότηση της συμβουλευτικής επιτροπής αγο­
ρών και συμβάσεων. 
Άρθρο 106 
1. (...) 
2. (...) 
3. Οι πιστώσεις μπορούν να προορίζονται για να 
καλύπτουν μη επιστρεπτές ενισχύσεις, ειδικά χορηγού­
μενα δάνεια, επιχειρηματικά κεφάλαια και επιδοτήσεις 
επιτοκίων, και εκτελούνται από την Επιτροπή, η οποία 
μπορεί εν μέρει να εμπιστευθεί τη διαχείριση είτε στην 
Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, στο πλαίσιο εντολής 
στο όνομα της Κοινότητας είτε, υπό τη δική της ευθύνη 
σε άλλους οργανισμούς. Η διάταξη αυτή δεν θίγει το 
δικαίωμα ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου δυνάμει 
του άρθρου 206 α της συνθήκης ΕΟΚ. 
4. (...) 
5. (...) Άρθρο 106 
1. (αμετάβλητο) 
2. (αμετάβλητο) 
3. Οι πιστώσεις μπορούν να προορίζονται για να 
καλύπτουν μη επιστρεπτές ενισχύσεις, ειδικά χορηγού­
μενα δάνεια, επιχειρηματικά κεφάλαια, επιδοτήσεις 
επιτοκίων και εγγυήσεις δανείων. Εκτελούνται από την 
Επιτροπή, η οποία μπορεί εν μέρει να εμπιστευθεί τη 
διαχείριση, υπ' ευθύνη της, είτε στην Ευρωπαϊκή 
Τράπεζα Επενδύσεων, στο πλαίσιο εντολής στο όνομα 
της Κοινότητας, είτε σε άλλους οργανισμούς. 
Η διάταξη αυτή δεν θίγει το δικαίωμα ελέγχου του 
Ελεγκτικού Συνεδρίου δυνάμει του άρθρου 206 α της 
συνθήκης ΕΟΚ. 
4. (αμετάβλητο) 
5. (αμετάβλητο) 
Άρθρο 107 
1. Κάθε σχέδιο ή ενέργεια συνεργασίας που αποφασί­
ζεται από την Επιτροπή μπορεί να οδηγήσει: 
— είτε στη σύναψη σύμβασης χρηματοδότησης μεταξύ 
της Επιτροπής, η οποία ενεργεί εξ ονόματος της 
Κοινότητας, και της κυβέρνησης της δικαιούχου 
χώρας ή των αρχών των δικαιούχων οργανισμών ή 
ιδρυμάτων που στο εξής καλούνται «δικαιούχος», 
— είτε σε σύμβαση με διεθνείς οργανισμούς, νομικά ή 
φυσικά πρόσωπα, που είναι επιφορτισμένα με την 
υλοποίηση του. Άρθρο 107 
1. Κάθε σχέδιο ή ενέργεια συνεργασίας οδηγεί στην 
κατάρτιση: 
— σύμβασης χρηματοδότησης ... (αμετάβλητο) 
— σύμβασης ... (αμετάβλητο) 
Ανάλογα με το είδος του σχεδίου ή της ενέργειας που 
αποφασίζεται από την Επιτροπή, η σύμβαση χρηματοδό­
τησης και η σύμβαση ή οι συμβάσεις προστίθενται, ή 
αποκλείουν οι μεν τις δε. Στις περιπτώσεις που είναι 
απαραίτητο να συναφθεί ταυτόχρονα σύμβαση χρηματο­
δότησης με τη δικαιούχο κυβέρνηση και μια ή περισσό­
τερες συμβάσεις με τους οργανισμούς που συμβάλλουν 
στην υλοποίηση της, η Επιτροπή φροντίζει ώστε οι 
διατάξεις που εγγράφονται σ' αυτά τα διαφορετικά 
έγγραφα που συμβάλλουν στην υλοποίηση ενός και του 
αυτού σχεδίου ή ενέργειας, να είναι στενά συντονισμέ­
νες. 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/13 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 
Άρθρο 107 (.../...) 
2. Η σύμβαση χρηματοδότησης καθορίζει το ποσό 
της ανάληψης υποχρέωσης από μέρους της Κοινότητας 
για τη χρηματοδότηση της σχετικής ενέργειας. Καμία 
δαπάνη η οποία υπερβαίνει το ποσό αυτό δεν μπορεί να 
επιβαρύνει τον προϋπολογισμό αν δεν έχει αποτελέσει 
αντικείμενο συμπληρωματικής ανάληψης υποχρέωσης. 
3. Κάθε επενδυτικό σχέδιο που χρηματοδοτείται με 
ειδικό χορηγούμενο δάνειο συνεπάγεται, εξάλλου, την 
κατάρτιση σύμβασης χορήγησης δανείου μεταξύ της 
Επιτροπής, η οποία ενεργεί εξ ονόματος της Κοινότη­
τας, και του δανειζόμενου. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 107(.../...) 
2. Η σύμβαση χρηματοδότησης... συμπληρωματικής 
ανάληψης υποχρέωσης και τροποποίησης της σύμβασης 
ή του συμβολαίου. 
3. (αμετάβλητο). 
Άρθρο 109 
1. Το έργο της Επιτροπής μπορεί να ορίζεται στις 
προτιμησιακές συμφωνίες ή στις συμβάσεις όπως η 
σχετική με τον «κύριο διατάκτη». 
2. Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τον δικαιού­
χο, φροντίζει για την εξασφάλιση της ισότητας των 
όρων κατά τη συμμετοχή στις προσκλήσεις υποβολής 
προσφορών, την εξάλειψη των διακρίσεων και την 
επιλογή της οικονομικά συμφερότερης προσφοράς. Στο 
πλαίσιο αυτό, εγκρίνει το φάκελλο της πρόσκλησης 
υποβολής προσφορών πριν από την έναρξη της 
διαδικασίας, λαμβάνει το αποτέλεσμα της ανάλυσης 
των προσφορών και εγκρίνει την πρόταση κατακύρω­
σης της σύμβασης. Άρθρο 109 
1. Το έργο της Επιτροπής ορίζεται 
διατάκτη. ως έργο κυρίου 
2. Η Επιτροπή ... εγκρίνει το φάκελλο της πρόσκλη­
σης υποβολής προσφορών πριν από την έναρξη της 
διαδικασίας, εκπροσωπείται, εάν το επιθυμεί, κατά την 
ανάλυση των προσφορών, λαμβάνει το αποτέλεσμα 
...(αμετάβλητο). 
Άρθρο 110 Άρθρο 110 
1. (...) 
2. Ο δικαιούχος υποβάλλει προς συμφωνία στην 
Επιτροπή τους φακέλλους των προσκλήσεων υποβολής 
προσφορών πριν από την έναρξη της διαδικασίας. Με 
βάση τις κατ' αυτό τον τρόπο εγκρινόμενες αποφάσεις 
και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, ο δικαιούχος 
αρχίζει τη διαδικασία προσκλήσεως υποβολής προ­
σφορών, λαμβάνει τις προσφορές, προεδρεύει στη 
διαδικασία ανάλυσης τους και εγκρίνει τα αποτελέσμα­
τα της όλης διαδικασίας υποβολής προσφορών. 
3. (-) 
4. (...) 1. (αμετάβλητο) 
2. Ο δικαιούχος υποβάλλει προς συμφωνία στην 
Επιτροπή τους φακέλλους των προσκλήσεων υποβολής 
προσφορών πριν από την έναρξη της διαδικασίας. Με 
βάση τις κατ' αυτό τον τρόπο εγκρινόμενες αποφάσεις 
και σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή, ο δικαιούχος 
αρχίζει τη διαδικασία προσκλήσεως υποβολής προ­
σφορών, λαμβάνει τις προσφορές, προεδρεύει στη 
διαδικασία ανάλυσης τους και εγκρίνει τα αποτελέσμα­
τα της όλης διαδικασίας υποβολής προσφορών. Η 
Επιτροπή, εφόσον το επιθυμεί, εκπροσωπείται κατά τη 
διαδικασία ανάλυσης των προσφορών. 
3. (αμετάβλητο) 
4. (αμετάβλητο). 
Αριθ. C 72/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 
Άρθρο 112 
1. Για την εκτέλεση των πληρωμών σε νόμισμα άλλο 
εκτός από το νόμισμα του δικαιούχου κράτους, η 
πληρωμή για τις παρεχόμενες υπηρεσίες στα πλαίσια 
των σχεδίων που χρηματοδοτούνται με μη επιστρεπτέες 
ενισχύσεις, πραγματοποιείται άμεσα από την Επιτρο­
πή. 
2. (...) 
3. (...) 
4. (...) 
5. (...) 
6. (...) 
7. (...) 
Άρθρο 117 
Όταν διαπιστώνεται επείγουσα ανάγκη ή εάν η φύση, η 
μικρή σπουδαιότητα ή τα ειδικά χαρακτηριστικά 
ορισμένων εργασιών ή προμηθειών το δικαιολογούν, η 
Επιτροπή ή ο δικαιούχος με κατάλληλα αιτιολογημένη 
σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής, μπορούν να επιτρέ­
ψουν κατ' εξαίρεση: 
— τη σύναψη συμβάσεων κατόπιν ανοικτού διαγωνι­
σμού, που πραγματοποιείται σε γεωγραφικά καθορι­
σμένη περιοχή, 
— τη σύναψη συμβάσεων μετά από διαγωνισμό με 
κλειστή διαδικασία, 
— τη σύναψη συμβάσεων με απευθείας ανάθεση, 
— την εκτέλεση του έργου με αυτεπιστασία. 
Άρθρο 119 
1. (...) 
2· (...) 
3. Η επεξεργασία, η διαπραγμάτευση και η σύναψη 
των συμβάσεων παροχής υπηρεσιών και των ενεργειών 
τεχνικής συνεργασίας πραγματοποιείται, κατά γενικό 
κανόνα, από την Επιτροπή. 
4. (...) ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 112 
1. Για την εκτέλεση των πληρωμών ... η πληρωμή .... 
πραγματοποιείται σε ECU άμεσα από την Επιτροπή. 
2. (αμετάβλητο) 
3. (αμετάβλητο) 
4. (αμετάβλητο) 
5. (αμετάβλητο) 
6. (αμετάβλητο) 
7. (αμετάβλητο). 
Άρθρο 117 
Όταν διαπιστώνεται επείγουσα ανάγκη, ή εάν η φύση, η 
μικρή σπουδαιότητα ή τα ειδικά χαρακτηριστικά 
ορισμένων εργασιών ή προμηθειών το δικαιολογούν, η 
Επιτροπή, ή, ανάλογα με την περίπτωση, ο δικαιούχος 
μπορούν να επιτρέψουν κατ' εξαίρεση : 
— (αμετάβλητο) 
— (αμετάβλητο) 
— (αμετάβλητο) 
— (αμετάβλητο). 
Όταν η έγκριση παρέχεται από το δικαιούχο, ο 
τελευταίος θα πρέπει προηγουμένως να λάβει την 
αιτιολογημένη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής. 
Άρθρο 119 
1. (αμετάβλητο) 
2. (αμετάβλητο) 
3. Η επεξεργασία, η διαπραγμάτευση και η σύναψη 
των συμβάσεων παροχής υπηρεσιών και των ενεργειών 
τεχνικής συνεργασίας πραγματοποιείται από την Επι­
τροπή. 
4. (αμετάβλητο) 
5. Καμία πληρωμή δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί αν 
δεν καλύπτεται από τη σύμβαση ή από κάποια τροπο­
ποίηση της σύμβασης. 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 72/15 
ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 
Άρθρο 121 
1. Κάθε σύμβαση χρηματοδότησης προβλέπει ρητά 
το δικαίωμα ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. 
2. Οι επαληθεύσεις που προβλέπονται από το Ελεγ­
κτικό Συνέδριο στο έδαφος των δικαιούχων κρατών ή 
των κρατών όπου βρίσκονται οι δικαιούχοι πραγματο­
ποιούνται σε συμφωνία με τις αρμόδιες αρχές αυτών των 
κρατών. Περιορίζονται στις διαδικασίες ελέγχου που 
εφαρμόζονται στο πλαίσιο των διατάξεων που διέπουν 
την παρέμβαση της Κοινότητας και όχι στους εκτελε­
στικούς κανόνες που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του 
εθνικού διατάκτη. 
Η παρούσα γνωμοδότηση εγκρίθηκε από το 
9ης Φεβρουαρίου 1989 ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
Άρθρο 121 
1. Κάθε σύμβαση χρηματοδότησης επενδυτικού σχε­
δίου, κάθε σύμβαση για αναπτυξιακή ενέργεια, καθώς 
και κάθε συμφωνία παράδοσης επισιτιστικής βοήθειας 
προβλέπει ρητά τον έλεγχο βάσει εγγράφων και 
επιτόπου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. 
2. Οι επαληθεύσεις που προβλέπονται από το Ελεγ­
κτικό Συνέδριο στο έδαφος των δικαιούχων κρατών 
πραγματοποιούνται σε συνεργασία με τις αρμόδιες 
αρχές αυτών των κρατών. Περιορίζονται στην επαλή­
θευση της τήρησης της κοινοτικής νομοθεσίας που 
εφαρμόζεται και των συμβατικών υποχρεώσεων έναντι 
της Κοινότητας, καθώς και στην αξιολόγηση της 
αποτελεσματικότητας των κοινοτικών χρηματοδοτή­
σεων. 
κτικό Συνέδριο κατά τη συνεδρίαση του της 
Για το EL·γκτικό Συνέδριο 
MARCEL MART 
Πρόεδρος