Πρόταση ΚΑΝΟΝIΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛIΟΥ σχετικά με την ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού

(υποβληθείσες από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγη

Η παρούσα αιτιολογική έκθεση και οι νομοθετικές προτάσεις που τη συνοδεύουν είναι συνέπεια των διατάξεων της παραγράφου 11 του Πρωτοκόλλου αριθ. 4, που προσαρτάται στην Πράξη Προσχώρησης της Ελλάδας, όπως τροποποιήθηκε, μεταξύ άλλων, από το Πρωτόκολλο αριθ. 14 που προσαρτάται στην Πράξη Προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, το οποίο προβλέπει τη σύνταξη έκθεσης με θέμα τη λειτουργία του καθεστώτος ενισχύσεων. Το 1997/98, της δέσμευσης αυτής προηγήθηκε εν μέρει η έκθεση την οποία υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο σχετικά με τα ελληνικά αιτήματα στον τομέα του βάμβακα (COM(1998) 10 τελικό). Τον Ιούνιο του 1998, μετά την ανάλυση της έκθεσης αυτής και τη θέσπιση ορισμένων από τα συνιστώμενα μέτρα, «Το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να εξετάσει:

- τη δυνατότητα εφαρμογής ενός συστήματος το οποίο θα καθιστούσε δυνατή την καταβολή της ενίσχυσης απευθείας στον παραγωγό,

- τη συμβατότητα ενός συστήματος του είδους αυτού με τις ισχύουσες σήμερα εμπορικές πρακτικές για το προϊόν αυτό,

- τη δυνατότητα εφαρμογής ενός συστήματος περιφερειοποίησης των κυρώσεων,

- τα εγγενή προβλήματα διαχείρισης και εποπτείας τέτοιου είδους συστημάτων.

Η αξιολόγηση των επιθυμητών τροποποιήσεων πραγματοποιήθηκε με προοπτική απλοποίησης της νομοθεσίας και αποσκοπώντας στην διατήρηση ή ενίσχυση των μέτρων ελέγχου και της αποτελεσματικότητάς των. Πράγματι, το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέδειξε, στις ετήσιες εκθέσεις του [10], ότι το καθεστώς ενίσχυσης του βάμβακος αντιμετώπισε σοβαρά προβλήματα σε θέματα ελέγχου.

[10] ΕΕ C 309 της 16.11.1993, σ. 1. ΕΕ C 340 της 17.11.1996, σ. 1.

2. Το καθεστως του βαμβακα

Από την άποψη της κοινοτικής νομοθεσίας, το καθεστώς του βάμβακα βασίζεται σε ένα Πρωτόκολλο που προσαρτάται στην Πράξη Προσχώρησης της Ελλάδας. Μετά την προσχώρηση της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, εκδόθηκε ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1964/87 του Συμβουλίου για την προσαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης για το βαμβάκι που καθιερώθηκε με το πρωτόκολλο αριθ. 4 της πράξης προσχώρησης της Ελλάδας, με στόχο ιδίως τη θέσπιση μιας μέγιστης εγγυημένης ποσότητας. Στη συνέχεια, ο κανονισμός αυτός του Συμβουλίου απετέλεσε αντικείμενο τεσσάρων άλλων προσαρμογών, οι οποίες συνίσταντο στην τροποποίηση ορισμένων άρθρων αλλά και ορισμένων παραγράφων του Πρωτοκόλλου αριθ. 4. Επιπλέον, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1554/95 του Συμβουλίου ορίζει τους γενικούς κανόνες του καθεστώτος ενισχύσεων. Αυτό το ιδιαίτερα ασυνήθιστο ρυθμιστικό οικοδόμημα έγινε ιδιαίτερα περίπλοκο και για να απλοποιηθεί, θα πρέπει να περιοριστούν στις απαραίτητες οι διατάξεις που προβλέπονται στο Πρωτόκολλο και να συγκεντρωθούν τα υπόλοιπα νομοθετικά μέτρα σε έναν και τον αυτό κανονισμό του Συμβουλίου.

Το καθεστώς του βάμβακα βασίζεται σε μια ελάχιστη τιμή ανά τόνο μη εκκοκκισμένου βάμβακα, η οποία πληρώνεται στον παραγωγό από την επιχείρηση εκκοκκισμού. Η τελευταία αυτή λαμβάνει ενίσχυση ανά τόνο, η οποία κυμαίνεται συναρτήσει των τιμών της αγοράς, για να μπορεί να πωληθεί ο εκκοκκισθείς βάμβακας στη διεθνή τιμή. Επιπλέον, από την περίοδο εμπορίας 1998/99 και εξής, υφίσταται η δυνατότητα, για τις ομάδες παραγωγών, να προβαίνουν σε εκκοκκισμό «φασόν» και να εισπράττουν την ενίσχυση μέσω των εκκοκκιστών.

Το καθεστώς υπάγεται στις εθνικές εγγυημένες ποσότητες (ΕΕΠ): 782 000 τόνοι για την Ελλάδα και 249 000 τόνοι για την Ισπανία. Όταν η εθνική εγγυημένη ποσότητα υπερβαίνεται από την παραγωγή, η τιμή στόχου, η ενίσχυση και η ελάχιστη τιμή μειώνονται, δίχως ωστόσο να εξασφαλίζεται δημοσιονομική ουδετερότητα. Ωστόσο, υπάρχει ένα σύστημα το οποίο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ιδίως όταν η διεθνής τιμή παραμένει σχετικά υψηλή, περιορίζει τη μείωση. Έτσι, οι δημοσιονομικές δαπάνες έχουν στις περισσότερες περιπτώσεις ένα είδος πλατφόρμας σε επίπεδο 770 εκατ. EUR. Μπορούν όμως να είναι σαφώς υψηλότερες, ιδίως σε ένα πλαίσιο χαμηλής διεθνούς τιμής και αναζωπύρωσης του ενδιαφέροντος για την καλλιέργεια, όπως σημειώνεται σήμερα. Στην περίπτωση αυτή, η δαπάνη δύναται να υπερβεί τα 900 εκατ. EUR.

Χορηγείται προκαταβολή της ενίσχυσης σε συνάρτηση με τις διαπιστωθείσες διεθνείς τιμές και τις εκτιμήσεις συγκομιδής που πραγματοποιούνται πριν από την έναρξη της περιόδου εμπορίας (1η Σεπτεμβρίου). Εξάλλου, από την περίοδο εμπορίας 1998/99, καθιερώθηκε η αναθεώρηση των προκαταβολών βάσει μιας επανεκτίμησης της συγκομιδής, στα τέλη Νοεμβρίου, όταν η περίοδος εκκοκκισμού είναι ήδη αρκετά προχωρημένη.

Από το 1982 έως το 1992, η Κοινότητα ενεθάρρυνε τη σύσταση ομάδων παραγωγών στον τομέα του βάμβακα. Προβλεπόταν η χορήγηση ενίσχυσης για την έναρξη λειτουργίας και ενισχύσεις για επενδύσεις, ιδίως, για την αγορά μηχανημάτων συγκομιδής. Σήμερα, ο εξοπλισμός σε μηχανήματα συγκομιδής έχει γενικευθεί, στην Ελλάδα όπως και στην Ισπανία. Οι ομάδες παραγωγών διαχειρίζονται αυτόν τον στόλο υλικών. Από το 1992, θεωρείται ότι το καθεστώς ενίσχυσης στην παραγωγή παροτρύνει την σύσταση και ενθαρρύνει τη λειτουργία των ομάδων παραγωγών.

Στην Ελλάδα, επί συνόλου 75 περίπου επιχειρήσεων εκκοκκισμού, 20 συνεταιρισμοί, δηλαδή περίπου το ένα τέταρτο αυτών, διαθέτουν περίπου το ένα τρίτο της εκκοκκιστικής ικανότητας. Η συνολική εκκοκκιστική ικανότητα δεν δημιουργεί ιδιαίτερες δυσκολίες λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου της ελληνικής παραγωγής.

Στην Ισπανία, οι 10 συνεταιρισμοί αντιπροσωπεύουν περίπου το ήμισυ των 22 επιχειρήσεων. Υφίσταται μια κατάσταση πλεονασματικής εκκοκκιστικής ικανότητας σε σχέση με την προσφορά των παραγωγών, ιδιαίτερα κατά τις πρόσφατες περιόδους εμπορίας 1993/94 έως 1995/96, στη διάρκεια των οποίων η ξηρασία ήταν έντονη και διαρκείας.

Σε επίπεδο ελέγχων του καθεστώτος, τα σημεία κλειδιά είναι τα εξής:

- δήλωση εκτάσεων την οποία υποβάλλουν οι παραγωγοί και ενσωμάτωσή της στην αίτηση ενισχύσεων για τις εκτάσεις που προβλέπεται από το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου (ΟΣΔΕ),

- σύναψη συμβάσεως ανάμεσα στον παραγωγό και τον εκκοκκιστή, η οποία περιέχει τη δέσμευση την σχετική με την ελάχιστη τιμή,

- θέση υπό έλεγχο του μη εκκοκκισθέντος βάμβακος στην επιχείρηση,

- λογιστικά βιβλία αποθήκης που αφορούν τα προϊόντα που εισέρχονται και εξέρχονται από την επιχείρηση εκκοκκισμού.

Ο έλεγχος των διαφόρων αυτών σημείων καθιστά γνωστή την καταγωγή κάθε παρτίδας μη εκκοκκισμένου βάμβακος, τον έλεγχο της αληθοφάνειας των ποσοτήτων σε σχέση με τις εκτάσεις και την συσχέτιση του μη εκκοκκισμένου βάμβακα με τις παραχθείσες μπάλες ινών.

Ο έλεγχος της εφαρμογής της νομοθεσίας απετέλεσε αντικείμενο, στο πλαίσιο της εκκαθάρισης λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ, δημοσιονομικών διορθώσεων στην Ελλάδα, ύψους 10% των δηλωθεισών δαπανών για τα οικονομικά έτη 1991 και 1992. Στο πλαίσιο της Δήλωσης Αξιοπιστίας (DAS) 1994, το Ελεγκτικό Συνέδριο παρατήρησε, επίσης, σε επίπεδο ελλήνων εκκοκκιστών, αδυναμίες στην τήρηση ορισμένων κανονιστικών διατάξεων: εφαρμόστηκε δημοσιονομική διόρθωση 3,2 εκατ. EUR.

Από το 1994 και εξής, οι διαδικασίες ελέγχου στην Ελλάδα αναθεωρήθηκαν και σήμερα οι υπηρεσίες εκκαθάρισης λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ θεωρούν ότι τα καθεστώτα ελέγχου έχουν βελτιωθεί.

Συνολικά, το σημερινό καθεστώς λειτουργεί κατά τρόπον ώστε να επιτρέπει μια παραγωγή αρκετά υψηλής ποιότητας, καθώς και τη διάθεση του εκκοκκισμένου βάμβακος στη διεθνή τιμή. Ωστόσο, τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν μια ανησυχητική εξέλιξη όσον αφορά τις εκτάσεις και την παραγωγή. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να υπάρχουν συνθήκες τέτοιες που να θέτουν σε κίνδυνο την τήρηση της συνολικής δημοσιονομικής πειθαρχίας καθώς και τη λήψη υπόψη των περιβαλλοντικών πτυχών. Για να αντιμετωπισθεί αυτό το πρόβλημα, πρέπει να εξασφαλισθεί υψηλότερος βαθμός της δημοσιονομικής ουδετερότητας του καθεστώτος ενισχύσεων για τον βάμβακα. Ως εκ τούτου, προτείνεται να αυξηθεί το ποσοστό μείωσης της τιμής στόχου, χωρίς ωστόσο να τροποποιηθούν τα άλλα στοιχεία του μηχανισμού σταθεροποίησης.

3. Το θεμα της αμεσης ενισχυσης στον παραγωγο

Οι παραγωγοί και οι εκκοκκιστές διαφωνούν συχνά, λόγω της καθυστέρησης στην μετακύλιση επί της πληρωμής της ελαχίστης τιμής των προκαταβολών που έχουν εισπραχθεί επί της ενίσχυσης, καθώς και για τις προσαρμογές της ελάχιστης τιμής συναρτήσει της ποιότητας. Από την περίοδο εμπορίας 1995/96 και εξής, για λόγους επικουρικότητας και μετά το ομόφωνο αίτημα των συναλλασσομένων του τομέα, ο κοινοτικός πίνακας τιμών, ο οποίος προέβλεπε προσαυξήσεις και μειώσεις της ελάχιστης τιμής συναρτήσει της ποιότητας, καταργήθηκε. Σήμερα, η συμφωνηθείσα τιμή για τον μη εκκοκκισμένο βάμβακα πρέπει να προσαρμόζεται κατ'αναλογία, μετά κοινή συμφωνία ανάμεσα στα συμβαλλόμενα μέρη, σε περίπτωση διαφοράς της ποιότητας του παραδοθέντος βάμβακος σε σχέση με την τυπική ποιότητα. Ελλείψει διεπαγγελματικής συμφωνίας, ο ελληνικός οργανισμός παρέμβασης επέβαλε ένα πλέγμα προσαυξήσεων και μειώσεων. Επιπλέον, ο οργανισμός αυτός εισπράττει από τους εκκοκκιστές το 1% των πληρωμών που καταβάλλονται από αυτούς υπέρ των παραγωγών, πράγμα το οποίο θίγει την ισορροπία του συστήματος.

Παρ'όλον ότι φαίνεται δύσκολη και όχι τόσο σκόπιμη η επίλυση σε κοινοτικό επίπεδο των συμβατικών σχέσεων ανάμεσα σε παραγωγούς και εκκοκκιστές, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η ενίσχυση πρέπει να καταβάλλεται εξ ολοκλήρου στον δικαιούχο, προκειμένου να μπορεί να πληροί τον ρόλο της ως αντιστάθμιση της διαφοράς ανάμεσα στην τιμή στόχου και την τιμή της διεθνούς αγοράς. Επιπλέον, φαίνεται χρήσιμο να προσδιοριστούν ορισμένοι κανόνες οι οποίοι πρέπει να τηρούνται όπως, η σχέση ανάμεσα στις ποιότητες του μη εκκοκκισμένου και του εκκοκκισμένου βάμβακος ή η υποχρέωση χορήγησης προκαταβολής επί της ελάχιστης τιμής.

Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να επωφεληθεί αμεσότερα από την ενίσχυση ο παραγωγός, η Ελλάδα ζήτησε να εξετασθεί η δυνατότητα χορήγησης της ενίσχυσης κατευθείαν στις οργανώσεις παραγωγών (ΟΠ), οι οποίες πληρώνουν την ελάχιστη τιμή στα μέλη τους, δίδουν προς εκκοκκισμό τον βάμβακα «φασόν» και θέτουν σε εμπορία τον εκκοκκισμένο βάμβακα. Η εν λόγω δυνατότητα θα είναι προαιρετική και θα αφορά, τουλάχιστον στην αρχή, πολύ λίγες περιπτώσεις. Προς το παρόν, ανάμεσα στις ΟΠ που δεν διαθέτουν εγκαταστάσεις εκκοκκισμού, καμία δεν είναι σε θέση να εμπορευθεί τον εκκοκκισμένο βάμβακα.

Η υπόθεση άμεσης χορήγησης της ενίσχυσης στις ΟΠ, υπό τους προαναφερθέντες όρους, προσκρούει σε δύο κύριες δυσκολίες:

- προκειμένου να εξασφαλιστεί η εμπορία του εκκοκκισμένου βάμβακος, είναι απαραίτητο η ΟΠ να διαθέτει ένα κεφάλαιο το οποίο θα επιτρέπει την εξασφάλιση των τραπεζικών πιστώσεων που απαιτούνται για την πληρωμή της ελάχιστης τιμής· για υλικά και εγκαταστάσεις εμπορίας (αποθεματοποίηση, διατήρηση, μέσα επικοινωνίας)· για εξειδικευμένο προσωπικό και ιδίως στελέχη ικανά να παρακολουθούν την διεθνή αγορά, να διαχειρίζονται την κυμαινόμενη ενίσχυση και να συνάπτουν τις συμβάσεις πώλησης. Οι κίνδυνοι δημοσιονομικών δυσκολιών για την πληρωμή της ελάχιστης τιμής ή την εξόφληση των τραπεζικών δανείων είναι σημαντικοί,

- οι ποσότητες μη εκκοκκισμένου και εκκοκκισμένου βάμβακος που αποτελούν αντικείμενο της ενίσχυσης παραμένουν προς έλεγχο κυρίως στην επιχείρηση εκκοκκισμού η οποία εργάζεται «φασόν». Σε περίπτωση που διαπιστώνονται παρατυπίες στις επιχειρήσεις αυτές, η οργάνωση παραγωγών θα μπορεί να απεκδυθεί της ευθύνης της.

Έτσι, φαίνεται ότι οι ομάδες παραγωγών που δεν ασκούν τον εκκοκκισμό του βάμβακα οι ίδιες, δεν διαθέτουν τα αναγκαία μέσα για να διαχειριστούν άμεσα την κυμαινόμενη ενίσχυση η οποία προσδιορίζεται από το σημερινό καθεστώς. Το θέμα θα πρέπει να επανεξεταστεί μετά από μερικά χρόνια, συναρτήσει της εμπειρίας την οποία θα αποκτήσουν στο μεταξύ οι ομάδες, οι οποίες, σύμφωνα με τη νομοθεσία που θεσπίστηκε στην αρχή της περιόδου εμπορίας 1998/99, θα δίδουν προς εκκοκκισμό τον βάμβακα «φασόν», έναντι επιστροφής σε αυτές της ενίσχυσης που χορηγείται στην επιχείρηση εκκοκκισμού. Η δυνατότητα αυτή δεν έχει χρησιμοποιηθεί έως τώρα.

Με βάση το ανωτέρω σκεπτικό, πρέπει επομένως να διατηρηθεί το σημερινό καθεστώς χορήγησης της ενίσχυσης στην παραγόμενη ποσότητα στις επιχειρήσεις εκκοκκισμού.

4. Το θεμα της περιφερειοποιησης της επιβολης κυρωσεων

Η Ελλάδα επιθυμεί να καθιερώσει την αρχή της περιφερειοποίησης της καλλιέργειας του βάμβακα με στόχο την αποφυγή της επέκτασης σε περιοχές μη παραδοσιακές, σε περιοχές όπου η κατανάλωση νερού αποδεικνύεται ότι είναι τόσο πηγή συγκρούσεων όσο και πρόβλημα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Στην Ισπανία, η καλλιέργεια του βάμβακα συγκεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά στην περιφέρεια της Ανδαλουσίας.

Οι σχέσεις ανάμεσα στον βάμβακα και το περιβάλλον παρουσιάζουν αρκετές αντιφάσεις. Από τη μια μεριά, ο βάμβακας είναι η κύρια υφαντική ίνα φυτικής καταγωγής: η επίσημη εικόνα του είναι, ιδίως χάρη στον "φυσικό" αυτό χαρακτήρα, καλύτερη από εκείνη των συνθετικών ινών που τον ανταγωνίζονται. Αλλά, από την άλλη μεριά, συχνά καταγγέλλονται οι περιβαλλοντικές συνέπειες, λόγω της κατανάλωσης νερού, της χρησιμοποίησης εντομοκτόνων και λιπασμάτων καθώς και της τάσης προς τη μονοκαλλιέργεια ορισμένων περιοχών: η απουσία καλλιεργητικής εναλλαγής μπορεί στο τέλος να εξαντλήσει τα εδάφη και να αυξήσει τους φυτοϋγειονομικούς κινδύνους.

Προκειμένου να περιοριστούν τα προαναφερθέντα μειονεκτήματα, έχουν ήδη καταβληθεί πολλές προσπάθειες σε επίπεδο κλάδου. Η τεχνική της στάγδην άρδευσης και της σποράς μέσα σε πλαστικό επιτρέπουν την ορθολογιστική κατανάλωση νερού. Η Ελλάδα άρχισε να εφαρμόζει ένα πρόγραμμα μείωσης της χρήσης λιπασμάτων και στάγδην άρδευσης, που αφορούν ιδίως τις εκτάσεις που έχουν σπαρθεί με βάμβακα. Στην Ισπανία, πρωτοβουλίες μείωσης των δαπανών παραγωγής και ολοκληρωμένης βιολογικής καταπολέμησης υλοποιούνται από τις ενώσεις για την ολοκληρωμένη επεξεργασία του βάμβακα (Asociaciones para Tratamientos Integrados del Algodσn- ATRIAS).

Απέναντι στο ελληνικό αίτημα, η επιλογή της περιφερειοποίησης του συστήματος Εθνικής Εγγυημένης Ποσότητας (ΕΕΠ) σε Περιφερειακή Εγγυημένη Ποσότητα (ΠΕΠ) αποτελεί πηγή περιπλοκών, κινδύνων για το ΕΓΤΠΕ ή συγκρούσεων ανάμεσα στις περιφέρειες όσον αφορά:

- τις περιφερειακές εκτιμήσεις παραγωγής και τις προκαταβολές επί της ενίσχυσης,

- τις ανακατανομές των ΠΕΠ που δεν χρησιμοποιήθηκαν σε ορισμένες περιφέρειες,

- τον έλεγχο της καταγωγής του μη εκκοκκισμένου βάμβακος που θα μπορούσε να λάβει διαφορετικά επίπεδα ενισχύσεως ανά τόνο.

Μια άλλη λύση που εξετάζεται από την Ελλάδα βασίζεται στις ατομικές ποσοστώσεις. Στην περίπτωση αυτή, το ισχύον καθεστώς της ενίσχυσης θα συνεχίσει όπως και σήμερα να εφαρμόζεται σε επίπεδο εκκοκκιστών με μια εθνική εγγυημένη ποσότητα για το σύνολο του παραγόμενου βάμβακα. Σε επίπεδο παραγωγών, η ελάχιστη τιμή, μειωμένη κατά το κατάλληλο ποσοστό, θα καταβάλλεται για τις ατομικές ποσοστώσεις, το ποσό των οποίων θα είναι ίσο προς την εκτίμηση της παραγωγής. Καμία υποχρέωση τιμής αγοράς στον παραγωγό δεν θα αφορά τον βάμβακα που παράγεται επιπλέον των ατομικών ποσοστώσεων.

Το σύστημα το οποίο περιγράφεται στην περίπτωση της επιλογής αυτής, έχει προηγουμένως εφαρμοσθεί στους τομείς ιδίως του γάλακτος και σκληρού σίτου, όπου φάνηκε η πολυπλοκότητά του. Έρχεται αντιμέτωπο εδώ με δύο κύριες πρακτικές δυσκολίες:

- η διαχείριση των ατομικών ποσοστώσεων, η οποία θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ετήσιας ανακατανομής, αποτελεί πηγή σημαντικών συγκρούσεων,

- η ύπαρξη στην αγορά εκκοκκισμένου βάμβακος σε χαμηλές τιμές, που δίνει δικαίωμα για τον εκκοκκιστή στην ίδια ενίσχυση με τον βάμβακα στην ελάχιστη τιμή, φαίνεται ως δυνητική πηγή εκτροπής των εμπορικών κυκλωμάτων και απάτης.

Έτσι, οι δύο προτεινόμενες επιλογές, η περιφερειοποίηση των ΕΕΠ και οι ατομικές ποσοστώσεις, οδηγούν σε επιπλέον περιπλοκές, αποτελούν πηγές συγκρούσεων και κινδύνων απάτης. Ωστόσο, προκειμένου να επιτευχθεί ο επιδιωκόμενος στόχος όσον αφορά τον έλεγχο της επέκτασης της καλλιέργειας, προτείνεται το κράτος μέλος να θεσπίζει τα κατάλληλα περιβαλλοντικά μέτρα και να περιορίζει, με βάση αντικειμενικά περιβαλλοντικά κριτήρια, τις εκτάσεις ή τις περιοχές για τις οποίες η καλλιέργεια του βάμβακα είναι επιλέξιμη για ενίσχυση. Με βάση το σκεπτικό αυτό, η πρόταση ευθυγραμμίζεται με τους γενικούς περιβαλλοντικούς στόχους που προβλέπονται στις αποφάσεις του Προγράμματος Δράσης 2000. Πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2003, προτείνεται να διαβιβάσουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την περιβαλλοντική κατάσταση του τομέα.

5. Αλλα θεματα διαχειρισης και ελεγχου

Ανάμεσα στις δυσκολίες τις σχετικές με τη λειτουργία του καθεστώτος, οι λεπτομέρειες καθορισμού της ενίσχυσης μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα. Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα, το ποσό της χορηγούμενης ενίσχυσης είναι εκείνο που ισχύει την ημέρα της αίτησης του εκκοκκιστή. Ο τελευταίος μπορεί να επιλέξει να υποβάλει την ή τις αιτήσεις του, για την ή τις ποσότητες που επιθυμεί, ανάμεσα στην ημερομηνία εισόδου του βάμβακα στην επιχείρηση (το νωρίτερο την 1η Σεπτεμβρίου) και την 31η Μαρτίου που ακολουθεί το αργότερο. Ο μηχανισμός αυτός επιτρέπει στον εκκοκκιστή να επιτύχει ένα ποσό στο οποίο λαμβάνεται υπόψη η διεθνής τιμή της ημέρας κατά την οποία συνάπτεται η σύμβαση πώλησης των ινών που έχουν παραχθεί.

Ο μηχανισμός αυτός δεν επιτρέπει στον δικαιούχο να υποβάλει αίτηση ενίσχυσης πριν να διαθέτει υλικά το προϊόν και παρεμποδίζει την σύναψη συμβάσεων στη διεθνή αγορά πριν την περίοδο συγκομιδής. Μπορεί να προταθεί να επεκταθεί η περίοδος καθορισμού του ποσού της ενίσχυσης αυτής, αλλά αυτό προϋποθέτει ότι θα αποσυνδεθεί η λογιστική καταχώρηση των επιλέξιμων ποσοτήτων για ενίσχυση από τον φυσικό έλεγχο κάθε παρτίδας βάμβακα ο οποίος εισέρχεται στην επιχείρηση.

Για παράδειγμα, οι αιτήσεις ενίσχυσης, για ποσότητες που προσδιορίζονται από τον ενδιαφερόμενο, θα αφορούν τα ισχύοντα ποσά την στιγμή της υποβολής των, ανάμεσα στην 1η Ιουλίου και την 31η Μαρτίου που ακολουθεί. Το σύνολο των αιτήσεων θα πρέπει να αντιστοιχεί στο σύνολο των ποσοτήτων βάμβακος που εισήλθαν στην επιχείρηση ανάμεσα στην 1η Σεπτεμβρίου και τις 31 Μαρτίου που ακολουθεί. Αντίθετα, οι προκαταβολές επί της ενίσχυσης θα παραμείνουν όπως έχουν σήμερα, υπαγόμενες στις ποσότητες που πράγματι ετέθησαν υπό έλεγχο στην εν λόγω επιχείρηση.

6. Προτεινομενα μετρα

Μετά από εξέταση της λειτουργίας του καθεστώτος για τον βάμβακα, οι προτάσεις της Επιτροπής συνίστανται επομένως, ως προς την ουσία τους, στα εξής:

- διατήρηση του σημερινού καθεστώτος ενισχύσεων,

- πρόβλεψη της εξ ολοκλήρου χορήγησης της ενίσχυσης στους δικαιούχους και διευκρίνιση ορισμένων κανόνων πληρωμής και προσαρμογής της ελάχιστης τιμής,

- αύξηση του ποσοστού μείωσης της τιμής στόχου,

- πρόβλεψη της επεξεργασίας, από τα κράτη μέλη, των αντικειμενικών περιβαλλοντικών κριτηρίων και του περιορισμού, ανάλογα με την περίπτωση, της επιλεξιμότητας της ενίσχυσης σε ορισμένες περιοχές,

- πρόβλεψη της σύνταξης έκθεσης από τα κράτη μέλη για τον αντίκτυπο των εθνικών μέτρων για το περιβάλλον που ελήφθησαν στον τομέα,

- παράταση της περιόδου υποβολής των αιτήσεων ενισχύσεων, στο πλαίσιο ενός ανανεωμένου συστήματος λογιστικής καταχώρησης των επιλέξιμων ποσοτήτων,

- απλοποίηση της κοινοτικής νομοθεσίας, με τη συγκέντρωση του μεγαλύτερου μέρους των νομοθετικών διατάξεων στο Πρωτόκολλο αριθ. 4 όσον αφορά τις αρχές του καθεστώτος που εφαρμόζεται για τον βάμβακα και σε ένα μόνον κανονισμό του Συμβουλίου όσον αφορά την ενίσχυση στην παραγωγή βάμβακα.

Τα προτεινόμενα μέτρα συμβάλλουν στην απλοποίηση της νομοθεσίας, αλλά και των όρων καθορισμού και χορήγησης της ενίσχυσης από την οποία επωφελούνται κυρίως οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Συμβάλλουν στη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος και της τήρησης της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Το σύνολο των μέτρων αυτών εντάσσεται στον γενικό στόχο ενιαίας εφαρμογής των καθεστώτων των σχετικών με τη γεωργική παραγωγή. Ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

1999/0202 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝIΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛIΟΥ

σχετικά με την ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

το Πρωτόκολλο αριθ. 4 περί του βάμβακος [11], που προσαρτάται στην πράξη προσχώρησης της Ελλάδας, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. &./99 [12], και ιδίως την παράγραφο 6, πρώτο εδάφιο,

[11] ΕΕ L 291 της 19.11.1979, σ. 174.

[12] Βλ. παρούσα ΕΕ

την πρόταση της Επιτροπής [13],

[13]

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [14],

[14]

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [15],

[15]

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Τα αποτελέσματα της εξέτασης της λειτουργίας του καθεστώτος ενίσχυσης, που προβλέπεται από την παράγραφο 11 του πρωτοκόλλου αριθ. 4, κατέστησαν εμφανή την ανάγκη να διατηρηθεί το ισχύον καθεστώς που αφορά το βαμβάκι, αλλά με ορισμένες προσαρμογές.

(2) Τα μέτρα που αφορούν το βαμβάκι έχουν θεσπιστεί με το πρωτόκολλο αριθ. 4, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1554/95 του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1995 για τον καθορισμό των γενικών κανόνων του καθεστώτος ενίσχυσης στο βαμβάκι και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2169/81 [16], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1419/98 [17], καθώς και με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1964/87 του Συμβουλίου, της 2ας Ιουλίου 1987 για την προσαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης για το βαμβάκι που καθιερώθηκε με το πρωτόκολλο αριθ. 4 της πράξης προσχώρησης της Ελλάδας [18], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1553/95 [19]. Ενδείκνυται, αφενός να διατηρηθεί το καθεστώς που προβλέπεται στο πρωτόκολλο αριθ. 4 της πράξης προσχώρησης της Ελλάδας, και κυρίως να διατηρηθεί η δυνατότητα προσαρμογής του καθεστώτος από το Συμβούλιο, και αφετέρου, για λόγους απλούστευσης, να συγκεντρωθούν σε ένα και μόνο κανονισμό του Συμβουλίου όλα τα μέτρα εφαρμογής που είναι απαραίτητα για την χορήγηση της ενίσχυσης.

[16] ΕΕ L 148 της 30.6.1995, σ. 48.

[17] ΕΕ L 190 της 4.7.1998, σ. 4.

[18] ΕΕ L 184 της 3.7.1987, σ. 14.

[19] ΕΕ L 148 της 30.6.1995, σ. 45.

(3) Δυνάμει της παραγράφου 6 του πρωτοκόλλου, πρέπει να θεσπιστούν τα αναγκαία μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή του καθεστώτος που αφορά το βαμβάκι· ότι η ενίσχυση στην παραγωγή που προβλέπεται στην παράγραφο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 στηρίζεται σήμερα, στο πλαίσιο των Εθνικών Εγγυημένων Ποσοτήτων, σε ένα σύστημα που αφενός εγγυάται μια ελάχιστη τιμή στον παραγωγό και αφετέρου αντισταθμίζει, στο επίπεδο της ενίσχυσης που χορηγείται στον εκκοκκιστή, τη διαφορά μεταξύ της τιμής στόχου και της τιμής της διεθνούς αγοράς· από την κτηθείσα πείρα προκύπτει ότι πρέπει να διατηρηθούν οι βάσεις καθώς και τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω συστήματος.

(4) Η τιμή στόχου και η ελάχιστη τιμή που πρέπει να καταβάλλεται στον παραγωγό και οι εθνικές εγγυημένες ποσότητες πρέπει να καθορίζονται κατά τρόπο ώστε να διατηρείται η ισορροπία που έχει επιτευχθεί μεταξύ των καλλιεργειών και να δίνεται η δυνατότητα στους επιχειρηματίες να καταρτίζουν μεσοπρόθεσμα προγράμματα παραγωγής και μεταποίησης.

(5) Πρέπει να διατηρηθούν οι διατάξεις που επιτρέπουν να καθορίζεται η τιμή της διεθνούς αγοράς μη εκκοκκισμένου βαμβακιού· η τιμή αυτή μπορεί να προσδιοριστεί βάσει της σχέσης που διαπιστώνεται μεταξύ της τιμής που λαμβάνεται υπόψη για το εκκοκκισμένο βαμβάκι και αυτής που υπολογίζεται για το μη εκκοκκισμένο βαμβάκι· πρέπει, για τον προσδιορισμό της τιμής του εκκοκκισμένου βαμβακιού, να λαμβάνονται υπόψη οι προσφορές που πραγματοποιούνται στη διεθνή αγορά, καθώς και οι τιμές στα σημαντικότερα χρηματιστήρια για το διεθνές εμπόριο.

(6) Ο επί του παρόντος ισχύων μηχανισμός, σύμφωνα με τον οποίο η μείωση της ενίσχυσης σε περίπτωση υπέρβασης μιας ορισμένης ποσότητας παραγωγής εφαρμόζεται κατ'αναλογία στα κράτη μέλη που είναι υπεύθυνα για την υπέρβαση πρέπει να διατηρηθεί για να κατανέμονται δίκαια οι ποινές· ωστόσο, η μείωση της ενίσχυσης μπορεί να μετριασθεί κατά το μέτρο που, λαμβανομένου υπόψη κυρίως του μέσου επιπέδου της τιμής της διεθνούς αγοράς, δεν υφίσταται υπέρβαση ενός ορισμένου επιπέδου δαπανών· οι συνέπειες του μηχανισμού των εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων πρέπει να εφαρμοστούν στο επίπεδο της ελάχιστης τιμής και της ενίσχυσης.

(7) Το ποσοστό μείωσης της τιμής στόχου που ισχύει σήμερα και που ισούται με το ήμισυ της υπέρβασης της εθνικής εγγυημένης ποσότητας, ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις να θέσει σε κίνδυνο τη δημοσιονομική πειθαρχία· συνεπώς, πρέπει να αυξηθεί το εν λόγω ποσοστό.

(8) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ισορροπία του συστήματος, η ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού πρέπει στο εξής να καταβάλλεται εξ ολοκλήρου στους δικαιούχους, με την επιφύλαξη των διαφόρων μειώσεων ή παρακρατήσεων που προβλέπονται από την κοινοτική ρύθμιση· όπως έχουν επί του παρόντος οι διαρθρώσεις παραγωγής, η ενίσχυση πρέπει να χορηγείται στα εκκοκκιστήρια βαμβακιού, που καταβάλλουν στους παραγωγούς μια τιμή ίση τουλάχιστον με την ελάχιστη τιμή, μια προκαταβολή επί της τιμής αυτής και που αποδέχονται ορισμένους όρους όσον αφορά τον έλεγχο των ποσοτήτων που είναι επιλέξιμες για την ενίσχυση.

(9) Το ποσό της ενίσχυσης ποικίλλει ανάλογα με την τιμή της διεθνούς αγοράς και ότι είναι αναγκαίο να διατίθεται το εν λόγω ποσό στις αντίστοιχες επιλέξιμες για ενίσχυση ποσότητες βαμβακιού σε συνάρτηση με την ακριβή περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας υποβλήθηκε η αίτηση ενίσχυσης για αυτές· το ισχύον καθεστώς επιτρέπει στον εκκοκκιστή να καθορίσει το εν λόγω ποσό, με την αίτηση ενίσχυσής του, ανάλογα ιδίως με την ημερομηνία σύναψης των συμβάσεων πώλησης του εκκοκκισμένου βαμβακιού που διαθέτει. Για να διευκολυνθεί περαιτέρω η εμπορία του εκκοκκισμένου βαμβακιού στη διεθνή αγορά, σκόπιμο είναι να καταστεί δυνατή στο μέλλον η σύναψη συμβάσεων πριν από την περίοδο συγκομιδής και κατά συνέπεια να παραταθεί η περίοδος για την κατάθεση των αιτήσεων ενίσχυσης.

(10) Δεν φαίνεται σκόπιμο να επιλύονται σε κοινοτικό επίπεδο τα προβλήματα στις συμβατικές σχέσεις μεταξύ παραγωγών και εκκοκκιστών· πρέπει, κατά συνέπεια, να διατηρηθεί, με παράλληλη διευκρίνισή της, η ισχύουσα αρχή της κοινής συμφωνίας μεταξύ των εν λόγω συμβαλλομένων μερών.

(11) Το ποσό της ενίσχυσης που πρόκειται να χορηγηθεί, μπορεί να γίνει γνωστό μόνο μετά από τον καθορισμό της πραγματικής παραγωγής κάθε κράτους μέλους. Για να περιορισθούν τα μειονεκτήματα που οφείλονται στην καθυστερημένη πληρωμή της ενίσχυσης, πρέπει να εξακολουθήσει να προβλέπεται η εκ των προτέρων μερική πληρωμή υπό μορφή προκαταβολής.

(12) Τα κράτη μέλη παραγωγής πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα ελέγχου για να εξασφαλιστεί η καλή λειτουργία των μέτρων που προβλέπονται για την χορήγηση της ενίσχυσης, χρησιμοποιώντας ενδεχομένως το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1992 για τη θέσπιση ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων [20], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 820/97 [21].

[20] ΕΕ L 355 της 5.12.1992, σ. 1.

[21] ΕΕ L 117 της 7.5.1997, σ. 1.

(13) Η καλλιέργεια του βαμβακιού στις περιοχές που δεν είναι πλήρως ενδεδειγμένες γι'αυτήν, ενδέχεται να έχει αρνητική επίπτωση για το περιβάλλον και για τη γεωργική οικονομία των περιοχών, για τις οποίες η εν λόγω καλλιέργεια είναι σημαντική· ότι, για να ληφθούν υπόψη οι στόχοι που αφορούν το περιβάλλον, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίζουν και να λαμβάνουν τα κατάλληλα περιβαλλοντικά μέτρα όσον αφορά τη χρήση των γεωργικών γαιών για την παραγωγή βαμβακιού· στο μέλλον, τα κράτη μέλη πρέπει, αφενός, να θεσπίζουν μέτρα περιορισμού της καλλιέργειας σύμφωνα με αντικειμενικά περιβαλλοντικά κριτήρια και, αφετέρου, να υπενθυμίζουν στους παραγωγούς την αναγκαιότητα συμμόρφωσης προς την ισχύουσα νομοθεσία· ότι τα αποτελέσματα των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται σχετικά με το περιβάλλον στον τομέα του βάμβακος πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο μιας έκθεσης των κρατών μελών σε μια ημερομηνία που να επιτρέπει μια τέτοια εκτίμηση.

(14) Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή του καθεστώτος ενίσχυσης στην παραγωγή και με σκοπό την καλή διαχείριση του εν λόγω καθεστώτος, πρέπει να προβλεφθεί μια διαδικασία που να καθιερώνει τη στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο επιτροπής διαχείρισης· είναι σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί η επιτροπή διαχείρισης λίνου και κάνναβης που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1970 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης [22], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94 [23].

[22] ΕΕ L 146 της 4.7.1970, σ. 1.

[23] ΕΕ L 349 της 31.12.1994, σ. 105.

(15) Επειδή τα μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι διαχειριστικής φύσης κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, θα πρέπει να θεσπισθούν με τη χρήση της διαδικασίας της διαχειριστικής επιτροπής [24] που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης.

[24] ΕΕ L 184, της 17.7.1999, σ. 23.

(16) Με σκοπό να υπαχθούν οι κοινοτικές δαπάνες που συνδέονται με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό σε δημοσιονομικούς και νομισματικούς κανόνες και στις κατάλληλες διαδικασίες, πρέπει, λόγω του κατ'εξοχήν γεωργικού χαρακτήρα του μη εκκοκκισμένου βαμβακιού, να εφαρμοστούν στον υπόψη τομέα ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής [25], καθώς και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2799/98 του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1998 για τη θέσπιση του γεωργονομισματικού καθεστώτος του ευρώ [26].

[25] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103.

[26] ΕΕ L 349 της 24.12.1998, σ. 1.

(17) Η θέση σε εφαρμογή των προσαρμογών του καθεστώτος που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να πραγματοποιηθεί υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες και ότι, ως εκ τούτου, μπορεί να αποδειχθεί αναγκαία η λήψη μεταβατικών μέτρων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I : ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τα απαραίτητα μέτρα για τη χορήγηση της ενίσχυσης στην παραγωγή που προβλέπεται στην παράγραφο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 που είναι προσαρτημένο στην πράξη προσχώρησης της Ελλάδας.

2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:

α) "μη εκκοκκισμένο βαμβάκι": οι καρποί της βαμβακιάς (Gossypium) που έχουν ωριμάσει και συγκομισθεί και οι οποίοι περιέχουν υπολείμματα κάψης, φύλλων και χωμάτινων υλών·

β) "εκκοκκισμένο βαμβάκι": οι ίνες βαμβακιού (εκτός από τις βραχείες που δεν μπορούν να κλωστοποιηθούν (linters) και τα απορρίμματα), οι οποίες είναι απαλλαγμένες από σπόρους και από το μεγαλύτερο μέρος των υπολειμμάτων κάψης, φύλλων και χωμάτινων υλών, μη λαναρισμένες ούτε κτενισμένες.

3. Η περίοδος εμπορίας διαρκεί από την 1η Σεπτεμβρίου έως την 31η Αυγούστου.

Άρθρο 2

1. Το ποσό της ενίσχυσης στην παραγωγή μη εκκοκκισμένου βαμβακιού καθορίζεται από την Επιτροπή βάσει της διαφοράς που υφίσταται μεταξύ:

- μιας τιμής στόχου που καθορίζεται για το μη εκκοκκισμένο βαμβάκι, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 και το άρθρο 7, και

- της τιμής της διεθνούς αγοράς που προσδιορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4.

2. Η ενίσχυση χορηγείται για το μη εκκοκκισμένο βαμβάκι, που έχει αγοραστεί σε τιμή τουλάχιστον ίση με την ελάχιστη τιμή, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 και το άρθρο 9.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II : ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ

Άρθρο 3

1. Η τιμή στόχου καθορίζεται σε 106,30 EUR ανά 100 χλγρ. μη εκκοκκισμένου βαμβακιού.

Η εν λόγω τιμή στόχου αφορά το βαμβάκι:

- ποιότητας υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη,

- με ποσοστό υγρασίας 10% και ξένων υλών 3%,

- που παρουσιάζει τα απαραίτητα χαρακτηριστικά για να λάβει, μετά από την εκκόκκιση, 32% ινών του βαθμού 5 (white middling) και μήκους 28 χιλιοστών (1-3/32").

2. Η ελάχιστη τιμή καθορίζεται σε 100,99 EUR ανά 100 χλγρ. μη εκκοκκισμένου βαμβακιού για την ποιότητα που έχει ληφθεί υπόψη για την τιμή στόχου και στις εγκαταστάσεις της γεωργικής εκμετάλλευσης.

Άρθρο 4

1. Η τιμή της διεθνούς αγοράς του μη εκκοκκισμένου βαμβακιού προσδιορίζεται λαμβάνοντας υπόψη την ιστορική σχέση μεταξύ της τιμής της διεθνούς αγοράς που λαμβάνεται υπόψη για το εκκοκκισμένο βαμβάκι και αυτής που υπολογίζεται για το μη εκκοκκισμένο βαμβάκι. Προσδιορίζεται περιοδικά βάσει της τιμής της διεθνούς αγοράς για το εκκοκκισμένο βαμβάκι που αναφέρεται στο άρθρο 5.

2. Σε περίπτωση που η τιμή της διεθνούς αγοράς του μη εκκοκκισμένου βαμβακιού δεν μπορεί να προσδιορισθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, ορίζεται με βάση την τελευταία προσδιορισθείσα τιμή.

Άρθρο 5

1. Η τιμή της διεθνούς αγοράς του εκκοκκισμένου βαμβακιού προσδιορίζεται για ένα προϊόν βαθμού 5 (white middling) το οποίο έχει μήκος ινών 28 χιλιοστά (1-3/32"), λαμβάνοντας υπόψη τις προσφορές που πραγματοποιούνται στην αγορά αυτή καθώς και τις τιμές που διαμορφώνονται σε ένα ή περισσότερα σημαντικά για το διεθνές εμπόριο ευρωπαϊκά χρηματιστηριακά κέντρα. Προσδιορίζεται βάσει των προσφορών και των τιμών οι οποίες είναι οι πλέον ευνοϊκές μεταξύ αυτών που θεωρούνται αντιπροσωπευτικές της πραγματικής τάσης της αγοράς, για ένα προϊόν cif σε λιμάνι της Κοινότητας.

2. Εάν οι προσφορές και οι τιμές που διαπιστώνονται δεν ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, γίνονται οι αναγκαίες προσαρμογές.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III : ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗΣ

Άρθρο 6

Καθιερώνεται μία εθνική εγγυημένη ποσότητα μη εκκοκκισμένου βαμβακιού ίση για κάθε περίοδο εμπορίας με:

- 782 000 τόνους για την Ελλάδα,

- 249 000 τόνους για την Ισπανία,

- 1 500 τόνους σε κάθε ένα από τα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 7

Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, στην περίπτωση που κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας το άθροισμα της πραγματικής παραγωγής της Ισπανίας και της Ελλάδας υπερβαίνει τους 1 031 000 τόνους, η τιμή στόχου που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 μειώνεται για την περίοδο αυτή σε κάθε κράτος μέλος, στο οποίο η πραγματική παραγωγή υπερβαίνει την εθνική εγγυημένη ποσότητα. Η μείωση της τιμής στόχου για το εν λόγω κράτος μέλος πραγματοποιείται σε συνάρτηση με το 60% του ποσοστού υπέρβασης της εθνικής εγγυημένης ποσότητας του εν λόγω κράτους μέλους.

Ωστόσο, στην περίπτωση που είτε η πραγματική παραγωγή της Ισπανίας είτε αυτή της Ελλάδας είναι κατώτερη από την εκάστοτε εθνική εγγυημένη ποσότητα, η διαφορά μεταξύ της συνολικής πραγματικής παραγωγής των δύο κρατών μελών και των 1 031 000 τόνων εκφράζεται σε ποσοστό της εθνικής εγγυημένης ποσότητας, της οποίας έχει σημειωθεί υπέρβαση, και η τιμή στόχου μειώνεται κατά 60% του εν λόγω ποσοστού.

Άρθρο 8

Αν κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας:

- εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 7,

- ο σταθμισμένος μέσος όρος της τιμής της διεθνούς αγοράς που λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό του ποσού της ενίσχυσης που πρόκειται να καταβληθεί, είναι ανώτερη από 30,20 EUR ανά 100 χλγρ.,

και

- οι συνολικές δημοσιονομικές δαπάνες του καθεστώτος ενίσχυσης είναι κατώτερες από 770 εκατ. EUR,

η δημοσιονομική απόκλιση που αναφέρεται στην τρίτη περίπτωση χρησιμοποιείται για να πραγματοποιηθεί προσαύξηση του ποσού της ενίσχυσης σε κάθε κράτος μέλος, για το οποίο η πραγματική παραγωγή είναι ανώτερη της εθνικής εγγυημένης ποσότητας.

Ωστόσο, το ποσό της ενίσχυσης, που προσαυξάνεται κατ'εφαρμογή του πρώτου εδαφίου, δεν μπορεί να υπερβεί:

- ούτε το ποσό της ενίσχυσης που υπολογίζεται χωρίς εφαρμογή του άρθρου 7,

- ούτε το ποσό της ενίσχυσης που υπολογίζεται μετά την εφαρμογή του άρθρου 7 με βάση 1 120 000 τόνους μη εκκοκκισμένου βαμβακιού που κατανέμονται μεταξύ των εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων 270 000 τόνων για την Ισπανία και 850 000 τόνων για την Ελλάδα.

Άρθρο 9

Η ελάχιστη τιμή που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 μειώνεται κατά το ίδιο ποσό με αυτό που εφαρμόζεται στην τιμή στόχου κατ'εφαρμογή του άρθρου 7.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV : ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΙ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

Άρθρο 10

Οι πληρωμές της ενίσχυσης γίνονται εξ ολοκλήρου στους δικαιούχους που αναφέρονται στα άρθρα 11 και 12 και οι οποίοι υποβάλλουν σχετική αίτηση.

Άρθρο 11

Τα εκκοκκιστήρια, εκτός αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 12, πρέπει, προκειμένου να λάβουν την ενίσχυση:

α) να έχουν καταθέσει υπογεγραμμένη σύμβαση, στην οποία προβλέπεται ιδίως ότι θα πληρωθεί στον παραγωγό τιμή τουλάχιστον ίση με την ελάχιστη τιμή και περιλαμβάνεται ρήτρα σύμφωνα με την οποία:

- σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 7, η συμφωνηθείσα τιμή θα προσαρμοστεί κατ'αναλογία της επί της ενίσχυσης επίπτωσης των διατάξεων του εν λόγω άρθρου,

- σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ της ποιότητας του παραδιδόμενου βαμβακιού σε σχέση προς τον ποιοτικό τύπο που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2, η συμφωνηθείσα τιμή θα προσαρμοσθεί, κατόπιν κοινής συμφωνίας των συμβαλλομένων μερών, κατ'αναλογία της επίπτωσης της εν λόγω διαφοράς ποιότητας στην τιμή του εκκοκκισμένου βαμβακιού σε σχέση με την τιμή που αναφέρεται στο άρθρο 5·

β) να έχουν καταβάλει προκαταβολή επί της ελάχιστης τιμής, το ύψος της οποίας καθορίζεται κατόπιν κοινής συμφωνίας των συμβαλλομένων μερών, υπό όρους που πρόκειται να καθορισθούν·

γ) να τηρούν λογιστική αποθήκης, σχετικά με το εκκοκκισμένο και μη εκκοκκισμένο βαμβάκι, που ανταποκρίνεται σε όρους που πρόκειται να καθοριστούν, και να υποβάλλουν τα άλλα δικαιολογητικά που είναι απαραίτητα για τον έλεγχο του δικαιώματος ενισχύσεως·

δ) να αποδεικνύουν ότι το βαμβάκι που παραδίδεται κατ'εκτέλεση της συμβάσεως αποτελεί αντικείμενο της δήλωσης των εκτάσεων, που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

Άρθρο 12

1. Τα εκκοκκιστήρια που εκκοκκίζουν για λογαριασμό ενός μεμονωμένου παραγωγού ή για λογαριασμό μιας ομάδας παραγωγών που ανταποκρίνεται στα κριτήρια που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 πρέπει, προκειμένου να τύχουν της ενίσχυσης:

α) να έχουν υποβάλει δήλωση, εγκεκριμένη από τον παραγωγό ή τη σχετική ομάδα παραγωγών, στην οποία διευκρινίζονται οι όροι υπό τους οποίους πραγματοποιήθηκε η εκκόκκιση, καθώς και οι όροι που αφορούν τη διαχείριση της ενίσχυσης·

β) να αναλαμβάνουν τη δέσμευση να διαθέσουν εξ ολοκλήρου την ενίσχυση στον μεμονωμένο παραγωγό ή ενδεχομένως στην σχετική ομάδα παραγωγών·

γ) να πληρούν τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 11 στοιχείο γ)·

δ) να αποδεικνύουν ότι το βαμβάκι, στο οποίο αναφέρεται η δήλωση που προβλέπεται στο στοιχείο α), αποτελεί αντικείμενο της δήλωσης των εκτάσεων, που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2·

ε) να αποδεικνύουν, στην περίπτωση μιας ομάδας παραγωγών, ότι αυτή οφείλει να τηρήσει μία δέσμευση ισοδύναμη της ρήτρας της σύμβασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 στοιχείο α), καθώς και τη δέσμευση να διατηρεί και να παρέχει τα δικαιολογητικά στοιχεία που αφορούν την πληρωμή της ελάχιστης τιμής στα μέλη της.

2. Η μη τήρηση της ρήτρας ή της υποχρέωσης που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχείο ε), από την ομάδα παραγωγών που αναθέτει την εκκόκκιση για λογαριασμό της, θεωρείται ως παράλειψη των κριτηρίων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 4.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V : ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ

Άρθρο 13

1. Το ποσό της ενίσχυσης που πρέπει να καταβληθεί, είναι αυτό που ισχύει κατά την ημερομηνία κατάθεσης της αίτησης ενίσχυσης.

Η αίτηση ενίσχυσης κατατίθεται, συνοδευόμενη, εφόσον παρίσταται ανάγκη, από την κατάθεση εγγύησης, κατά τη διάρκεια μιας περιόδου που πρόκειται να καθορισθεί, για ποσότητα μη εκκοκκισμένου βαμβακιού, η είσοδος της οποίας στο εκκοκκιστήριο πρέπει να πραγματοποιηθεί μετά την έναρξη της σχετικής περιόδου εμπορίας και πριν από μία ημερομηνία που πρόκειται να καθορισθεί.

2. Το δικαίωμα της ενίσχυσης αποκτάται από τη στιγμή της εκκόκκισης. Ωστόσο, η ενίσχυση προκαταβάλλεται, μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου, από την 16η Οκτωβρίου που έπεται της έναρξης της περιόδου εμπορίας, από τη στιγμή που εισέρχεται το μη εκκοκκισμένο βαμβάκι στο εκκοκκιστήριο, υπό τον όρο ότι έχει συσταθεί επαρκής εγγύηση. Το ποσό της προκαταβολής προσδιορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3.

Το υπόλοιπο της ενίσχυσης καταβάλλεται το αργότερο πριν από το τέλος της περιόδου εμπορίας και μετά τον προσδιορισμό των ενδεχομένων προσαρμογών της ενίσχυσης, οι οποίες προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 7.

3. Το ποσό της ενίσχυσης είναι ίσο με την τιμή στόχου, που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, μειωμένη κατά την τιμή της διεθνούς αγοράς και κατά ένα ποσό που υπολογίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 7, αντικαθιστώντας, ωστόσο, την πραγματική παραγωγή με την εκτιμώμενη παραγωγή, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2, πρώτη περίπτωση, προσαυξημένη κατά 15%.

Από την 16η Δεκεμβρίου που έπεται της έναρξης της περιόδου, το ποσό της προκαταβολής που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από ένα νέο ποσό, το οποίο προσδιορίζεται σύμφωνα με την ίδια μέθοδο υπολογισμού, αλλά βάσει μιας επανεκτίμησης της παραγωγής, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2, δεύτερη περίπτωση, προσαυξημένης κατά 7,5% κατ'ελάχιστο όριο. Οι προκαταβολές που πληρώνονται από τις 16 Οκτωβρίου μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου, αυξάνονται κατ'αναλογία, πλην της περίπτωσης όπου η διαφορά μεταξύ των δύο ποσών της προκαταβολής είναι κατώτερη από 1 EUR/100 χλγρ.

Άρθρο 14

1. Η ενίσχυση καταβάλλεται μόνο για προϊόν ποιότητας υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη.

2. Στην περίπτωση που η ποσότητα του εκκοκκισμένου βαμβακιού είναι κατώτερη ή ίση με το 33% της ποσότητας μη εκκοκκισμένου βαμβακιού, η ενίσχυση χορηγείται στην ποσότητα εκκοκκισμένου βαμβακιού πολλαπλασιαζόμενη επί 100 και διαιρούμενη δια 32.

Στην περίπτωση που η ποσότητα εκκοκκισμένου βαμβακιού είναι ανώτερη από 33% της ποσότητας μη εκκοκκισμένου βαμβακιού που έχει εισέλθει στο εκκοκκιστήριο, η ενίσχυση χορηγείται στην ποσότητα μη εκκοκκισμένου βαμβακιού πολλαπλασιαζόμενη επί 33 και διαιρούμενη δια 32.

3. Η ποσότητα εκκοκκισμένου βαμβακιού είναι ίση με το βάρος του προσαρμοζόμενο, ενδεχομένως, κατ'αναλογία των διαφορών μεταξύ:

- αφενός του ποσοστού ξένων υλών που διαπιστώνεται και του ποσοστού ξένων υλών που είναι αντιπροσωπευτικό του βαθμού 5,

και

- αφετέρου του ποσοστού υγρασίας που διαπιστώνεται και του αντιπροσωπευτικού ποσοστού υγρασίας της ίνας που διατίθεται στο εμπόριο.

Άρθρο 15

1. Τα κράτη μέλη παραγωγής θεσπίζουν ένα καθεστώς κυρώσεων και ελέγχου που καθιστά κυρίως δυνατή τη διαπίστωση της τήρησης της ελάχιστης τιμής και:

- της ποσότητας του κοινοτικού μη εκκοκκισμένου βαμβακιού που έχει εισέλθει σε κάθε εκκοκκιστήριο,

- της ποσότητας του κοινοτικού μη εκκοκκισμένου βαμβακιού που έχει αποτελέσει αντικείμενο εκκόκκισης,

- της ποσότητας εκκοκκισμένου βαμβακιού που έχει ληφθεί σε κάθε εκκοκκιστήριο από το βαμβάκι που αναφέρεται στην πρώτη περίπτωση.

2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν ένα καθεστώς δήλωσης των εκτάσεων που έχουν σπαρθεί, κυρίως για να εξασφαλίζεται η επαλήθευση της καταγωγής του βαμβακιού που αποτελεί αντικείμενο των αιτήσεων ενίσχυσης.

Άρθρο 16

1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν για τον τομέα του βαμβακιού:

- τις ενέργειες για τη βελτίωση του περιβάλλοντος, και ιδίως τις καλλιεργητικές τεχνικές που ενδέχεται να μειώσουν τις αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον,

- τα ερευνητικά προγράμματα με στόχο την ανάπτυξη μεθόδων καλλιέργειας που είναι σε μεγαλύτερο βαθμό συμβατές με το περιβάλλον,

- τα μέσα για τη διάδοση μεταξύ των παραγωγών των αποτελεσμάτων των ερευνών αυτών και των ευεργετικών συνεπειών των εν λόγω τεχνικών.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα περιβαλλοντικά μέτρα που κρίνουν κατάλληλα, λαμβανομένης υπόψη της συγκεκριμένης κατάστασης των γεωργικών εκτάσεων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή βαμβακιού. Εξάλλου, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να υπενθυμίσουν στους παραγωγούς την αναγκαιότητα τήρησης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

3. Τα κράτη μέλη περιορίζουν, εάν χρειάζεται, τις εκτάσεις που είναι επιλέξιμες για ενίσχυση στην παραγωγή μη εκκοκκισμένου βαμβακιού, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων που καθορίζουν σχετικά με:

- την γεωργική οικονομία των περιφερειών, για τις οποίες η παραγωγή βαμβακιού είναι σημαντική,

- τις εδαφοκλιματικές συνθήκες που επικρατούν στις εν λόγω εκτάσεις,

- τη διαχείριση των υδάτων άρδευσης,

- τις εναλλαγές καλλιεργειών και τις καλλιεργητικές τεχνικές που μπορούν να βελτιώσουν το περιβάλλον.

4. Πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2003, τα κράτη μέλη παραγωγής διαβιβάζουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την περιβαλλοντική κατάσταση του τομέα του βάμβακος και τα αποτελέσματα των εθνικών μέτρων που ελήφθησαν σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI : ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 17

1. Για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού καθώς και τις πληροφορίες που πρέπει να ανακοινώνονται από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή, η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης λίνου και κάνναβης που συγκροτήθηκε με το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70.

Οι εν λόγω λεπτομέρειες αφορούν, μεταξύ άλλων, κάθε απαραίτητο μέτρο ελέγχου με σκοπό την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τις απάτες και λοιπές παρατυπίες. Τα μέτρα ελέγχου μπορούν να βασίζονται σε ορισμένα στοιχεία του ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου που έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92.

Στις περιπτώσεις που γίνεται παραπομπή στο παρόν εδάφιο, εφαρμόζεται η διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 αυτής.

Η προβλεπόμενη στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ χρονική περίοδος αντιστοιχεί σε ένα μήνα.

2. Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή καθορίζει, πριν από κάποιες ημερομηνίες που πρόκειται να καθοριστούν, για κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος:

- λαμβάνοντας υπόψη τις προβλέψεις συγκομιδής, την εκτιμώμενη παραγωγή που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, καθώς και την προσωρινή μείωση της τιμής στόχου που προκύπτει από αυτήν,

- λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο της συγκομιδής, την επανεκτίμηση της παραγωγής που αναφέρεται στο άρθρο 13 παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, καθώς και τη νέα προσωρινή μείωση της τιμής στόχου που προκύπτει από αυτήν,

- λαμβάνοντας κυρίως υπόψη τις ποσότητες, για τις οποίες έχει ζητηθεί ενίσχυση, την πραγματική παραγωγή της τρέχουσας περιόδου εμπορίας, καθώς και τη μείωση της τιμής στόχου που αναφέρεται στο άρθρο 7 και την προσαύξηση του ποσού της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 8.

Άρθρο 18

Οι διατάξεις, αφενός, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2799/98 και, αφετέρου, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής εφαρμόζονται mutatis mutandis για το καθεστώς που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 19

Στην περίπτωση που θα απέβαινε αναγκαία η λήψη μεταβατικών μέτρων για τη διευκόλυνση της θέσης σε εφαρμογή των προσαρμογών του καθεστώτος που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, τα μέτρα αυτά θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1. Εφαρμόζονται το αργότερο μέχρι το τέλος της περιόδου εμπορίας 2000/2001.

Άρθρο 20

Καταργούνται οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 1964/87 και (ΕΚ) αριθ. 1554/95.

Άρθρο 21

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Σεπτεμβρίου 2000. Ωστόσο, το άρθρο 19 εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>