ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βριιξίλλι ς, 03.04.19% 
(ΌΜ(%) 144 τελικό 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών να εφαρμόσει μέτρο 
κατά παρέκκλιση από το άρθρο 11 της έκτης οδηγίας ΦΙΙΛ (77/388/ΚΟΚ) περί 
εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(υποβληθείσα από την Ιίπιτροπή) 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΚΚβΚΣΙΙ 
Με συστημένη επιστολή στη Γενική Γραμματεία της Επιτροπής, στις 13 Αυγούστου 
1993, η κυβέρνηση των Κάτω Χωρών ζήτησε άδεια, με βάση το άρθρο 27 της έκτης 
οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών -
κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, να 
εφαρμόσει, στον τομέα των μισθώσεων ακινήτων, μέτρο κατά παρέκκλιση από τα 
άρθρα 11 και 20 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη 
μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με την αίτηση των Κάτω Χωρών με επιστολή της 13ης 
Σεπτεμβρίου 1993. 
Στο πλαίσιο της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής, η ολλανδική κυβέρνηση ζήτησε 
την άδεια να εισαγάγει στη νομοθεσία της τα ακόλουθα μέτρα: 
- να παραταθεί σε 20 έτη η περίοδος διακανονισμού της έκπτωσης από τον 
ΦΠΑ ο οποίος βαρύνει τα ακίνητα, και η οποία είχε καθοριστεί σε 10 έτη 
από το άρθρο 20 παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας· 
- να καθιερωθεί μία ελάχιστη βάση επιβολής του φόρου για τις φορολογητέες 
μισθώσεις ακινήτων· 
- να καθιερωθεί μία ελάχιστη βάση επιβολής του φόρου για τις συστάσεις 
περιορισμένων δικαιωμάτων που αφορούν ακίνητα αγαθά. 
II Επιτροπή θεώρησε ότι τα μέτρα αυτά, α<μενός, παρεκκλίνουν κατά υπερβολικά 
απόλυτο τρόπο από το άρθρο 11 της έκτης οδηγίας που αποτελεί ηυοιασι.ική 
διάταξη του κοινού συστήματος ΦΙΙΛ και, α(|η·.τέρου, είναι δυσανάλογα σε σχέση με 
τον επιδιωκόμενο στόχο. 
Κατά συνέπεια, η Επιτροπή, θεωρώντας ότι είχε σοβαρές αντιρρήσεις για τα μέτρα 
αυτά, ζήτησε στις 11 Νοεμβρίου 1993, σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 4 της 
έκτης οδηγίας, να επιληφθεί της υποθέσεως το Συμβούλιο. 
Η Ομάδα Χρηματοοικονομικών Υποθέσεων του Συμβουλίου άρχισε την εξέταση 
του ολλανδικού αιτήματος κατά τη συνεδρίαση της 13ης Οκτωβρίου 1994. 
Οι Κάτω Χώρες ανέφεραν στη συνέχεια ότι επιθυμούσαν να τροποποιήσουν την 
αίτηση παρέκκλισης που είχαν υποβάλει για να διατηρήσουν μόνο το θέμα που 
αφορά τον ορισμό μιας ελάχιστης βάσης επιβολής του φόρου για τη σύσταση 
εμπράγματων δικαιωμάτων επί κτιρίων ή τμήματος κτιρίων και επί του 
συνεχόμενου εδάφους. Επιπλέον, το μέτρο παρέκκλισης δεν μπορεί να εφαρμόζεται 
παρά μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες ο αποκτών εμπράγματα δικαιώματα είναι 
νομικό πρόσωπο μη υποκείμενο στο φόρο ή πρόσωπο υποκείμενο στο φόρο που 
πραγματοποιεί απαλλασσόμενες δραστηριότητες οι οποίες δεν του δίδουν 
δικαίωμα έκπτωσης του ΦΙ1Α, αποκλείοντας με τον τρόπο αυτό από το πεδίο 
εφαρμογής του μέτρου παρέκκλισης τους ιδιώτες καθώς και τους υποκείμενους στο 
ΕΕ αριθ. L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία η οποία τροποποιήθηκε τελευταία από 
την οδηγία 95/7/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 102 της 5.5.1995, σ. 18). 
2 
φόρο οι οποίοι διενεργούν δραστηριότητες οι οποίες τους παρέχουν δικαίωμα 
έκπτωσης. 
Πράγματι, διαπιστώθηκε, στην πράξη, ότι οι φορολογικές επινοήσεις με σκοπό τη 
μερική αποφυγή της καταβολής του ΦΠΑ που βαρύνει τα ακίνητα αγαθά ευνοούν 
κυρίως νομικά πρόσωπα μη υποκείμενα στο φόρο ή πρόσωπα υποκείμενα στο 
φόρο τα οποία ασκούν δραστηριότητες οι οποίες δεν παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης 
του ΦΠΑ. 
Οι πρακτικές τις οποίες επιθυμούν να καταπολεμήσουν οι Κάτω Χώρες με το 
συγκεκριμένο μέτρο έχουν γενικά την ακόλουθη μορφή: κάποιο νομικό πρόσωπο 
μη υποκείμενο στο φόρο (για παράδειγμα μία κοινότητα) ή κάποιο πρόσωπο 
υποκείμενο στο φόρο που ασκεί αποκλειστικά δραστηριότητες που δεν παρέχουν 
δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ (π.χ. ένα σχολείο) σκοπεύει να αγοράσει ή να κτίσει 
ένα νέο κτίριο. Εάν το πρόσωπο αυτό (στο εξής αποκαλούμενο "Α") 
πραγματοποιεί το ίδιο την πράξη πρέπει να αναλάβει την καταβολή του συνολικού 
ποσού του ΦΠΑ που επιβαρύνει είτε την αγορά είτε τις εργασίες ανέγερσης. 
Για την αποφυγή της φορολογικής αυτής επιβάρυνσης, το εν λόγω κτίριο 
αποκτάται από κάποιο άλλο νομικό πρόσωπο (στο εξής αποκαλούμενο "Β"). H 
μοναδική οικονομική δραστηριότητα του "Β" είναι η σύσταση εμπράγματων 
δικαιωμάτων επί του ακινήτου υπέρ του "Α". Η δραστηριότητα αυτή του "Β" 
παρέχει δικαίωμα πλήρους έκπτωσης του ΦΠΑ που βαρύνει την αγορά ή τις 
εργασίες ανέγερσης του κτιρίου. 
Εφόσον έχει παρέλθει η περίοδος διακανονισμού του ΦΠΑ ο οποίος έχει εκπέσει 
για τα ακίνητα επενδυτικά αγαθά, το νομικό πρόσωπο "Β" μεταπωλεί το κτίριο το 
οποίο περιέρχεται στην πλήρη κυριότητα του "Α". Η πώληση αυτή μπορεί κατά 
συνέπεια να τύχει της απαλλαγής από τον ΦΠΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13 
τίτλος Β σημείο ζ) της έκτης οδηγίας. 
Η φοροδιαφυγή λαμβάνει κατά συνέπεια χώρα εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη 
συμφωνούν, αφενός, μία αδικαιολόγητα χαμηλή τιμή για τη σύσταση των 
εμπράγματων δικαιωμάτων, που επιβαρύνεται με ΦΠΑ, και, αφετέρου, 
αντιστάθμιση της χαμηλής αυτής τιμής μέσω υψηλής τιμής για την πώληση της 
πλήρους κυριότητας με απαλλαγή από την καταβολή του ΦΠΑ. Το γεγονός αυτό 
επιτρέπει στον τελικό αγοραστή "Α" να αποκτήσει τη χρήση ενός κτιρίου και να 
καταστεί ιδιοκτήτης μετά από μία ορισμένη χρονική περίοδο, μειώνοντας 
παράλληλα σε σημαντικό βαθμό τη φορολογική επιβάρυνση του ακίνητου αυτού 
αγαθού. 
Προς το σκοπό αυτό, το προτεινόμενο μέτρο έχει ως στόχο, για τη σύσταση 
εμπράγματων δικαιωμάτων επί κτιρίων ή μέρους κτιρίων και του συνεχόμενου με 
αυτά εδάφους - δεδομένου ότι τα δικαιώματα αυτά θεωρούνται ως ενσώματα αγαθά 
κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας - να καθιερώσει μία 
κατώτατη βάση επιβολής του φόρου ίση προς την κανονική αγοραία αξία των 
δικαιωμάτων αυτών. Ωστόσο, ο ΦΠΑ μπορεί να υπολογιστεί σύμφωνα με την 
ελάχιστη αυτή βάση επιβολής μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες οι αρμόδιες 
διοικητικές αρχές είναι σε θέση να αποδείξουν ότι η βάση επιβολής, η οποία έχει 
προσδιοριστεί σύμφωνα με τους συνήθεις κανόνες της εν λόγω οδηγίας 
(λαμβάνοντας ως βάση την τιμή που έχει συμφωνηθεί μεταξύ των συμβαλλομένων 
μερών), είναι αδικαιολόγητα χαμηλή σε σχέση με την τιμή που θα μπορούσε να 
ληφθεί για το υπό εξέταση αγαθό κάτω από συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού 
μεταξύ ανεξάρτητων μερών. 
3 
Η εφαρμογή του μέτρου αυτού δεν μπορεί ωστόσο να περιοριστεί μ,όνο στις 
περιπτώσεις σύστασης εμπράγματων δικαιωμάτων επί καινουργών κτιρίων ή 
τμημάτων καινουργών κτιρίων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 
σημείο α) της έκτης οδηγίας. Πράγματι, κατ' εφαρμογή του δικαιώματος επιλογής 
του προσφέρεται από το άρθρο 13 τίτλος Γ σημείο β) της εν λόγω οδηγίας, οι 
Κάτω Χώρες επιτρέπουν στους υποκείμενους στο φόρο να επιλέξουν για τη 
φορολόγηση της σύστασης εμπράγματων δικαιωμάτων επί κτιρίων ή τμήματος 
κτιρίων και του συνεχόμενου εδάφους, άλλες δυνατότητες από εκείνες που 
αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 σημείο α). 
Η Επιτροπή θεωρεί ότι το μέτρο που προτίθενται να εφαρμόσουν οι Κάτω Χώρες 
συμβάλλει πράγματι στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, βάσει του άρθρου 27 
της εν λόγω οδηγίας. Επίσης, η Ιίπιτροπή είναι της γνώμης ότι, επειδή το μέτρο 
παρέκκλισης πρέπει να εφαρμόζεται σε περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων (εφόσον 
έχει αποδειχθεί ότι η συμφωνηθείσα τιμή είναι αδικαιολόγητα χαμηλή), οι διατάξεις 
παρέκκλισης είναι ανάλογες με τον επιδιωκόμενο στόχο. 
Η Επιτροπή θεωρεί, λόγω του εξαιρετικού χαρακτήρα της διάταξης, ότι πρέπει να 
επιτρέψει στις Κάτω Χώρες να εφαρμόσουν το προβλεπόμενο μέτρο. Ωστόσο, για 
να μπορεί να πραγματοποιηθεί η αξιολόγηση του μέτρου αυτού μετά από κάποια 
περίοδο εφαρμογής του, η έγκριση αυτή περιορίζεται μέχρι τις 3 1 Λεκεμ,βρίου 1998 
W 
Πρόταση 
ΛΙΙΟΨΛΣΙΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποί» επιτρέπεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών ν» εφαρμόσει μέτρο 
κατά παρέκκλιση από το άρθρο 11 της έκτης οδηγίας ΦΙΙΛ (77/388/ΕΟΚ) περί 
εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
ττ) συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, περί 
εναρμονίσεων των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική 
βάση1, και ιδίως το άρθρο 27, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, δύναται 
να επιτρέψει σε κάθε κράτος μέλος τη λήψη ειδικών μέτρων κατά παρέκκλιση από 
την παρούσα οδηγία, με σκοπό την απλοποίηση της είσπραξης του φόρου ή την 
αποφυγή ορισμένων περιπτώσεων φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής· 
ότι με συστημένη επιστολή προς την Επιτροπή, στις 13 Αυγούστου 1993, το 
Βασίλειο των Κάτω Χωρών ζήτησε την άδεια εισαγωγής μέτρου κατά παρέκκλιση 
από τα άρθρα 11 και 20 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη 
μέλη ενημερώθηκαν στις 13 Σεπτεμβρίου 1993 για την αίτηση την οποία υπέβαλε το 
Βασίλειο των Κάτω Χωρών· 
ότι με επιστολή της 11ης Νοεμβρίου 1993, η Επιτροπή, θεωρώντας ότι είχε σοβαρές 
αντιρρήσεις για την αίτηση της ολλανδικής κυβέρνησης, ζήτησε να επιληφθεί της 
υποθέσεως το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 4 της έκτης 
οδηγίας· 
ΕΕ αριθ. L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία η οποία τροποποιήθηκε τελευταία (χπό 
την οδηγία 95/7/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 102 της 5.5.1995, σ. 18). 
S 
ότι η ολλανδική κυβέρνηση τροποποίησε εκ των υστέρων την αίτηση της, 
μειώνοντας σημαντικά την έκταση των ειδικών μέτρων παρέκκλισης από το κοινό 
σύστημα ΦΠΑ· 
ότι η αίτηση περιορίζεται στην εισαγωγή ενός μέτρου με σκοπό την καθιέρωση μιας 
κατώτατης βάσης επιβολής του φόρου για τη σύσταση εμπράγματων δικαιωμάτων 
επί κτιρίων ή τμήματος κτιρίων και του συνεχόμενου εδάφους, εφόσον ο αποκτών 
τα δικαιώματα αυτά είναι μη υποκείμενο στο φόρο νομικό πρόσωπο ή πρόσωπο 
υποκείμενο στο φόρο το οποίο πραγματοποιεί απαλλασσόμενες πράξεις που δεν 
του παρέχουν δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ· 
ότι δυνάμει του άρθρου 5 παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, οι Κάτω Χώρες 
θεωρούν τη σύσταση εμπράγματων δικαιωμάτων ως παράδοση αγαθών-
ότι, κατ' εφαρμογή του δικαιώματος επιλογής που παρέχεται από το άρθρο 13 
τίτλος Γ σημείο β) της έκτης οδηγίας, οι Κάτω Χώρες επιτρέπουν στους 
υποκείμενους στο φόρο να επιλέξουν για τη φορολόγηση της σύστασης 
εμπράγματων δικαιωμάτων επί κτιρίων ή τμήματος κτιρίων και του συνεχόμενου 
εδάφους, άλλες δραστηριότητες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 4 
παράγραφος 3 σημείο α) και ότι, κατά συνέπεια, το μέτρο παρέκκλισης αφορά 
επίσης τις πράξεις αυτές· 
ότι, λαμβάνοντας την κανονική αξία για τον προσδιορισμό της βάσης επιβολής του 
φόρου σε ορισμένες παραδόσεις, το προτεινόμενο μέτρο παρεκκλίνει από το άρθρο 
11 σημείο Α παράγραφος 1 περίπτωση α) της έκτης οδηγίας, η οποία αναφέρει ότι η 
βάση επιβολής του φόρου για τις παραδόσεις αγαθών αποτελείται από την 
αντιπαροχή την οποία έλαβε ή πρόκειται να λάβει ο προμηθευτής εκ μέρους του 
αγοραστή ή κάποιου τρίτου, συμπεριλαμβανομένων των επιδοτήσεων που 
συνδέονται άμεσα με την τιμή των πράξεων αυτών· 
ότι το μέτρο παρέκκλισης επιδιώκει επίσης την αποφυγή της φοροδιαφυγής η 
οποία λαμβάνει χώρα στην περίπτωση που τα συμ,βαλλόμ,ενα μέρη συμφωνήσουν, 
αφενός, σε μία αδικαιολόγητα χαμηλή τιμή για τη σύσταση των εμπράγματων 
δικαιωμάτων, που βαρύνεται με ΦΠΑ, και αφετέρου, σε μία αντιστάθμιση της τιμής 
αυτής μέσω μιας υψηλής τιμής για την πώληση της πλήρους κυριότητας με 
απαλλαγή από τον ΦΠΑ· 
ότι, ωστόσο, το συγκεκριμένο μέτρο ισχύει μόνον εφόσον η αρμόδια διοικητική 
αρχή είναι σε θέση να αποδείξει ότι η βάση επιβολής που καθορίζεται σύμφωνα με 
το άρθρο 11 τίτλος Α παράγραφος 1 σημείο α) είναι αδικαιολόγητα χαμηλή, μη 
λαμβανομένων υπόψη των υπονοιών, και αφού έχει δοθεί στα ενδιαφερόμενα μέρη 
η δυνατότητα να παράσχουν αποδείξεις περί του αντιθέτου σε περίπτωση 
αμφισβήτησης του ύψους της κανονικής αξίας την οποία έχει προσδιορίσει η 
διοικητική αρχή· 
ότι, λαμβανομένου υπόψη του περιορισμένου πεδίου εφαρμογής της παρέκκλισης, 
το συγκεκριμένο αυτό μέτρο είναι ανάλογο του επιδιωκόμενου στόχου· 
G 
ότι η έγκριση παρέχεται προσωρινά, γεγονός που θα επιτρέψει την αξιολόγηση των 
επιπτώσεων του μέτρου μετά από μία ορισμένη περίοδο εφαρμογής του· 
ότι το εν λόγω μέτρο παρέκκλισης δεν έχει αρνητική επίπτωση στους ίδιους πόρους 
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που προέρχονται από το φόρο προστιθέμενης αξίας, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
} 
Αρθρο J 
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 11 τίτλος Α παράγραφος 1 σημείο α) της οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ, επιτρέπεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών να θεωρήσει την 
κανονική αξία, όπως αυτή ορίζεται από το άρθρο 11 τίτλος Α παράγραφος 1 
σημείο δ) της ανωτέρω αναφερθείσας οδηγίας, ως βάση επιβολής του φόρου για τη 
σύσταση εμπράγματων δικαιωμάτων επί κτιρίων ή τμήματος κτιρίων και του 
συνεχόμενου εδάφους, τα οποία θεωρούνται ως ενσώματα αγαθά σύμφωνα με το 
άρθρο 5 παράγραφος 3 της ίδιας οδηγίας, εφόσον συντρέχουν οι δύο ακόλουθες 
προϋποθέσεις: 
η βάση επιβολής του φόρου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 11 τίτλος Α 
παράγραφος 1 σημείο α) ανωτέρω, είναι αδικαιολόγητα χαμηλή σε σχέση με την 
τιμή η οποία θα μπορούσε να ληφθεί για το συγκεκριμένο αγαθό κάτω από 
συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού μεταξύ ανεξάρτητων μερών· 
το πρόσωπο που αποκτά εμπράγματα δικαιώματα είναι νομικό πρόσωπο μη 
υποκείμενο στο φόρο ή πρόσωπο υποκείμενο στο φόρο το οποίο 
πραγματοποιεί απαλλασσόμενες δραστηριότητες που δεν του παρέχουν 
δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ. 
Άρθρο 2 
Η παρούσα έγκριση χορηγείται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Άρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
? 
ISSN 0254-1483 
COM(96) 144 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 09 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-148-GR-C 
ISBN 92-78-02237-3 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουζεμβούργο 
3