ΔΕΚΑΤΗ ΟΓΔΟΗ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ (2000)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ

1.1. Στατιστική επισκόπηση του έτους 2000

1.2. Η βελτίωση της διαδικασίας προ της προσφυγής

1.3. Η κατάσταση μεταφοράς των οδηγιών το 2000

1.4. Αιτήσεις παρέκκλισης από τα μέτρα εναρμόνισης - Άρθρο 95 ΕΚ

1.5. Παρουσίαση με γραφικές παραστάσεις του συνόλου των διαδικασιών παράβασης τις οποίες κίνησε ή διαχειρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του 2000.

1.6. Η εφαρμογή από την Επιτροπή του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ (εξελίξεις το 2000)

2. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

2.1. Οικονομικές και δημοσιονομικές υποθεσεις

2.2. Επιχειρησεις

2.2.1. Οι κανόνες πρόληψης που προβλέπονται από την οδηγία 98/34/ΕΚ (πρώην 83/189/EOK).

2.2.2. Φαρμακευτικά προϊόντα

2.2.3. Καλλυντικά

2.2.4. Χημικές ουσίες

2.2.5. Μηχανοκίνητα οχήματα, ελκυστήρες, μοτοσικλέτες

2.2.6. Δομικά υλικά

2.2.7. Κεφαλαιουχικά αγαθά

2.2.8. Ραδιοεξοπλσμός και τηλεπικοινωνιακός τερματικός εξοπλισμός

2.2.9. Τουρισμός

2.3. Ανταγωνισμός

2.3.1. Τηλεπικοινωνίες

2.3.2. Ταχυδρομεία.

2.3.3. Ελεύθερα επαγγέλματα.

2.3.4. Μεταφορές

2.3.5. Συγκεντρώσεις

2.3.6. Κρατικές ενισχύσεις

2.4. ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

2.4.1. Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων

2.4.2. Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών

2.4.3. Συνθήκες εργασίας

2.4.4. Υγεία και ασφάλεια στο χώρο εργασίας

2.5. ΓΕΩΡΓΙΑ

2.5.1. Ελεύθερη κυκλοφορία των γεωργικών προϊόντων

2.5.2. Αγορά

2.6. Ενέργεια και μεταφορές

2.6.1. Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου

2.6.2. Ενεργειακή απόδοση

2.6.3. Υδρογονάνθρακες

2.6.4. Μεταφορές

2.6.5. Οδικές μεταφορές

2.6.6. Συνδυασμένες μεταφορές

2.6.7. Μεταφορές μέσω του πλωτού δικτύου

2.6.8. Σιδηροδρομικές μεταφορές

2.6.9. Θαλάσσιες μεταφορές

2.6.10. Εναέριες μεταφορές

2.7. Κοινωνία τησ πληροφοριασ

2.8. Περιβάλλον

2.8.1. Ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφόρηση

2.8.2. Αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων

2.8.3. Ατμοσφαιρικός αέρας

2.8.4. Ύδατα

2.8.5. Φύση

2.8.6. Θόρυβος

2.8.7. Χημικές ουσίες και βιοτεχνολογία

2.8.8. Απόβλητα

2.8.9. Περιβάλλον και βιομηχανία

2.8.10. Προστασία από τις ακτινοβολίες

2.9. Αλιεία

2.9.1. Πόροι

2.9.2. Χορήγηση σημαίας /άδειες αλιείας

2.9.3. Αγορές

2.10. Εσωτερική αγορά

2.10.1. Γενική στρατηγική για την εσωτερική αγορά.

2.10.2. Ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων

2.10.2.1. Εφαρμογή των άρθρων 28 και εξής της συνθήκης ΕΚ (πρώην άρθρα 30 και εξής της συνθήκης ΕΚ)

2.10.2.2. Συνοδευτικά μέτρα της κατάργησης των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα την 01.01.93

2.10.2.3. Ευθύνη λόγω ελαττωματικών προϊόντων (τροποποιηθείσα οδηγία 85/374/ΕΟΚ )

2.10.3. Eλεύθερη παροχή υπηρεσιών και δικαίωμα εγκατάστασης

2.10.3.1. Τα άρθρα 43 και εξής καθώς και τα άρθρα 49 και εξής:

2.10.3.2. Χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες

2.10.3.3. Ταχυδρομικές υπηρεσίες

2.10.3.4. Εμπορικές επικοινωνίες

2.10.3.5. Μέσα ενημέρωσης

2.10.4. Επιχειρηματικό περιβάλλον

2.10.4.1. Δημόσιες συμβάσεις

2.10.4.2. Προστασία των δεδομένων

2.10.4.3. Πνευματική ιδιοκτησία

2.10.4.4. Δίκαιο των εταιρειών και χρηματοικονομική ενημέρωση

2.10.5. Νομικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα ως προς τα προσόντα

2.11. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

2.11.1. Είδος παράβασης

2.11.2. Ενέργειες που αναλαμβάνονται από την Επιτροπή:

2.12. ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΕΝΩΣΗ

2.12.1. Τελωνειακή ένωση

2.12.2. Άμεση φορολογία

2.12.3. Φόρος Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ)

2.12.4. Άλλοι έμμεσοι φόροι

2.13. Eκπαιδευση, Οπτικοακουστικοσ τομεασ και Πολιτισμοσ

2.13.1. Εκπαίδευση και πολιτισμός

2.13.2. Οπτικοακουστικός τομέας

2.13.2.1. Κατάσταση μεταφοράς της αναθεωρηθείσας οδηγίας

2.13.2.2. Εφαρμογή της οδηγίας

2.13.2.3. Πτυχές συνδεόμενες με τη διεύρυνση

2.14. Υγεία και προστασία των καταναλωτών

2.14.1. Κτηνιατρική νομοθεσία

2.14.2. Φυτοϋγειονομική νομοθεσία

2.14.3. Νομοθεσία για τους σπόρους προς σπορά και τα φυτά

2.14.4. Νομοθεσία για τα τρόφιμα

2.14.5. Νομοθεσία για τις ζωοτροφές

2.14.6. Προσμείξεις

2.14.7. Κοινοποίηση τεχνικών προτύπων και κανόνων

2.14.8. Προστασία των καταναλωτών

2.15. Δικαιοσυνη και εσωτερικεσ υποθεσεισ

2.15.1. Κοινοτικοποίηση του κεκτημένου του Σένγκεν

2.15.2. Είσοδος και διαμονή

2.15.3. Δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι

2.16. Προϋπολογισμοσ

2.16.1. Γενικά

2.16.2. Κακή εφαρμογή

2.16.2.1. Διαδικασίες που είχαν κινηθεί προηγουμένως

2.16.2.2. Νέες διαδικασίες

2.17. Προσωπικο και Διοικηση

2.18. Κοινοτικεσ στατιστικεσ

[Τομοσ II] Παραρτημα I : Η ανιχνευση των παραβασεων

Παραρτημα II : Διαδικασιεσ παραβασεων - κατανομη ανα σταδιο, νομικη βαση, κρατοσ μελοσ και τομεα

[Τομοσ III] Παραρτημα III : Επισκοπηση των παραβασεων των συνθηκων, κανονισμων και αποφασεων

[Τομοσ IV] Παραρτημα IV - μεροσ 1 : Κατασταση εφαρμογησ των οδηγιων

[Τομοσ V] Παραρτημα IV - μεροσ 1 : Ανακεφαλαιωτικοσ πινακασ

μεροσ 2 : Παραβασεισ λογω μη συμμορφωσησ των ΕΜΕ των οδηγιων

μεροσ 3 : Παραβασεισ λογω κακησ εφαρμογησ των ΕΜΕ των οδηγιων

[Τομοσ VI] ΠαραρτημαV : Αποφασεισ του δικαστηριου που εκδοθηκαν μεχρι τισ 31 Δεκεμβριου 2000 και δεν εχουν ακόμη εκτελεστει

Παραρτημα VI : Επισκοπηση τησ εφαρμογησ του κοινοτικου δικαιου απο τα εθνικα δικαστηρια

*********

Η έκθεση για τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου συντάσσεται κάθε χρόνο από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως απάντηση στα διαδοχικά αιτήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (Ψήφισμα της 9ης Φεβρουαρίου 1983) και των κρατών μελών (Δήλωση αριθ. 19, σημείο 2, συνημμένη στη συνθήκη που υπογράφηκε στο Μάαστριχτ στις 7 Φεβρουαρίου 1992). Η έκθεση αυτή ανταποκρίνεται επίσης στα αιτήματα που εκφράστηκαν στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή του Συμβουλίου για ειδικούς τομείς.

1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Ο έλεγχος της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου αποτελεί ουσιώδη αποστολή ως προς την τήρηση του κανόνα δικαίου, αλλά συμβάλλει επίσης στο να καταστήσει απτή για τον ευρωπαίο πολίτη και για τους οικονομικούς φορείς την αρχή της Κοινότητας δικαίου .

Εξάλλου, ο αριθμός των καταγγελιών στη διαδικασία ανίχνευσης των παραβάσεων (πίνακας 1.1) εκφράζει σαφώς την εμπιστοσύνη του πολίτη σε αυτή τη θεμελιώδη αποστολή που ασκεί η Επιτροπή.

Εκφράζει επίσης τη βούληση της Επιτροπής να δώσει στον καταγγέλλοντα προνομιούχο θέση στη διαδικασία της προσφυγής λόγω παράβασης, από την οποία ήταν στο παρελθόν απών λόγω της φύσης αυτής της διαδικασίας, όπως έχει οργανωθεί από το άρθρο 226 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (και το άρθρο 141 της συνθήκης Ευρατόμ). Αυτή η θέση του καταγγέλλοντος έλαβε συγκεκριμένη μορφή με τα ακόλουθα διαδικαστικά μέτρα: καταχώρηση της καταγγελίας, τήρηση του απορρήτου, ενημέρωση του καταγγέλλοντος και δυνατότητά του να υποβάλει παρατηρήσεις πριν από κάθε απόφαση θέσης του φακέλου στο αρχείο.

Η Επιτροπή ανέλαβε την κωδικοποίηση των ισχυόντων διοικητικών κανόνων προκειμένου να διευκολύνει τις επαφές μεταξύ των καταγγελλόντων και των υπηρεσιών της.

Ωστόσο αυτή η εξέλιξη δεν αφαιρεί από την προσφυγή λόγω παράβασης τον κύριο στόχο της που είναι να οδηγήσει το κράτος μέλος που βρίσκεται σε κατάσταση παράβασης σε συμμόρφωση προς το κοινοτικό δίκαιο. Ούτε μεταβάλλει τη διακριτική ευχέρεια εκτίμησης την οποία αναγνωρίζει στην Επιτροπή η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου όσον αφορά την άσκηση της προσφυγής λόγω παράβασης.

Αυτό πρέπει να τονιστεί ακόμη περισσότερο διότι η φύση αυτής της διαδικασίας μπορεί πολλές φορές να δημιουργήσει δυσαρέσκεια στους καταγγέλλοντες, οι οποίοι φυσικά επιδιώκουν διαφορετικό σκοπό, δηλαδή την ικανοποίηση των ατομικών συμφερόντων τους, τα οποία ενδεχομένως τίθενται σε κίνδυνο λόγω της παράβασης του κράτους μέλους.

Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή φροντίζει διαρκώς να υπενθυμίζει στους καταγγέλλοντες ότι πρέπει να επιδιώκουν την αποκατάσταση της ενδεχόμενης ζημίας τους ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. Εξάλλου, δεδομένου ότι ο εθνικός δικαστής είναι ο πρώτος δικαστής στην κοινοτική έννομη τάξη, φαίνεται αποτελεσματικότερο και ευκολότερο να υποβάλλονται ενώπιόν του οι διαφορές που αφορούν συγκεκριμένες και ατομικές περιπτώσεις παράβασης του κοινοτικού δικαίου. Οι περιπτώσεις αυτές, μολονότι μπορούν να αποτελούν πραγματικές παραβάσεις του κοινοτικού δικαίου, δύσκολα μπορούν να επιλυθούν ικανοποιητικά για τον καταγγέλλοντα σε διαδικασία παράβασης ασκούμενη από την Επιτροπή. Πράγματι, η επανόρθωση της παράβασης στην πράξη εναπόκειται πάντα στο κράτος μέλος και στα εθνικά δικαστήρια.

Ενώ δίνει ιδιαίτερη προσοχή στους καταγγέλλοντες, στους οποίους αναγνώρισε ρητά διαδικαστικά δικαιώματα κατά τη φάση προ της δικαστικής προσφυγής, η Επιτροπή παράλληλα προσπαθεί, προς το συμφέρον του ομοιόμορφου ελέγχου του κοινοτικού δικαίου, να συγκεντρώνει όσο το δυνατόν περισσότερο τις διαδικασίες και να διώκει κατά προτεραιότητα τις καταστάσεις που δείχνουν επαναλαμβανόμενη συμπεριφορά παράβασης του οικείου κράτους μέλους. Έτσι πληροί τη θεμελιώδη αποστολή διασφάλισης της κοινοτικής έννομης τάξης την οποία της ανέθεσε το άρθρο 211 της συνθήκης ΕΚ.

Η XVIIIη έκθεση για τον έλεγχο της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου αποτελεί την πρώτη σχετική έκθεση μετά την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών της Επιτροπής. Λαμβάνει πλήρως υπόψη αυτή την αναδιοργάνωση, γεγονός που θα πρέπει να προσδώσει στην παρουσίαση αυτής της έκθεσης μεγαλύτερη συνοχή και διαφάνεια της δράσης της Επιτροπής δυνάμει των άρθρων 226 και 228 της συνθήκης ΕΚ (και 141/143 Ευρατόμ), σύμφωνα με την ευχή που διατύπωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμά του για την XVIη ετήσια έκθεση.

Η Επιτροπή προσπαθεί να εκπληρώσει αυτή τη θεμελιώδη αποστολή ελέγχου της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου κατά τρόπο ολοένα και αποτελεσματικότερο χρησιμοποιώντας τις σύγχρονες τεχνικές επικοινωνίας και διαχείρισης, ή ακόμη επιδιώκοντας την απλούστευση των διαδικασιών παράβασης.

Η άσκηση από την Επιτροπή της προσφυγής λόγω παράβασης περιγράφεται γενικά μέσω των ακόλουθων στοιχείων:

- μια στατιστική επισκόπηση η οποία αντικατοπτρίζει τις διάφορες φάσεις του ελέγχου της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και την στατιστική τους εξέλιξη σε σχέση με το προηγούμενο έτος (σημείο 1.1) .

- τη βελτίωση της διαδικασίας προ της δικαστικής προσφυγής (σημείο 1.2).

- την κατάσταση μεταφοράς των κοινοτικών οδηγιών από τα κράτη μέλη (σημείο 1.3).

- τις αιτήσεις παρέκκλισης από τα μέτρα εναρμόνισης - άρθρο 95 ΕΚ (σημείο 1.4).

- την παρουσίαση με γραφικές παραστάσεις, ανά κράτος μέλος, του συνόλου των διαδικασιών παράβασης τις οποίες κίνησε ή διαχειρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του 2000 (σημείο 1.5).

- συνολική επισκόπηση της χρησιμοποίησης από την Επιτροπή, από την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Μάαστριχτ, του μηχανισμού κυρώσεων που προβλέπεται στο άρθρο 228 EΚ (σημείο 1.6).

1.1. Στατιστική επισκόπηση του έτους 2000

Τα στατιστικά στοιχεία του 2000 εμφανίζουν σταθεροποίηση του αριθμού των καταγγελιών που κατέγραψε η Επιτροπή. Για πρώτη φορά, ο αριθμός αυτός παρουσιάζει μάλιστα ελαφρά πτώση. Οι καταγγελίες παραμένουν ωστόσο το προνομιούχο μέσο ανίχνευσης των παραβάσεων, ενώ η Επιτροπή ενίσχυσε επίσης την αποτελεσματικότητα του ελέγχου που διεξάγει ως προς την μεταφορά των οδηγιών και τείνει να αυξήσει τη δική της ικανότητα ανίχνευσης των καταστάσεων παράβασης μέσω της αύξησης των διαδικασιών που κινούνται μετά από έρευνες των υπηρεσιών της.

Τα χρονικά όρια των διαδικασιών βελτιώθηκαν επίσης. Η Επιτροπή προσπαθεί ειδικότερα να μειώσει τις διορίες εκτέλεσης όσον αφορά τις παραβάσεις. Σήμερα, η διορία αυτή ανέρχεται σε 29 ημερολογιακές ημέρες από τη θέσπιση των αποφάσεων για την αποστολή προειδοποιητικής επιστολής και αιτιολογημένης γνώμης μέχρι την εκτέλεσή τους με κοινοποίηση στο οικείο κράτος μέλος. Η υφιστάμενη διορία μεταξύ μίας απόφασης προσφυγής και της κατάθεσης του δικογράφου το οποίο υλοποιεί την εκτέλεσή της είναι πολύ πιο δύσκολο να εκτιμηθεί συνολικά, δεδομένου ότι στο στάδιο αυτό οι επαφές με το οικείο κράτος μέλος είναι συχνότερες. Εφόσον ο πρώτος στόχος της διαδικασίας παράβασης είναι η συμμόρφωση του κράτους μέλους, η Επιτροπή ευνοεί συχνά αυτές τις επαφές αναστέλλοντας την εκτέλεση της προσφυγής. Η αύξηση της διορίας εκτέλεσης στο πλαίσιο αυτό δεν έχει πλέον στατιστική σημασία.

Τέλος, με στόχο τη διαφάνεια, από τον Ιανουάριο του 2001 οι αποφάσεις προειδοποιητικής επιστολής, αιτιολογημένης γνώμης και προσφυγής καθώς και οι αποφάσεις θέσης στο αρχείο δημοσιεύονται μόλις θεσπιστούν στο Ίντερνετ, στη θέση "Europa", της Επιτροπής. Εκτιμάται ότι αυτή η δημοσίευση μπορεί επίσης να αποτελέσει κίνητρο για τα οικεία κράτη μέλη, τα οποία γνωρίζουν αμέσως την τελευταία απόφαση της Επιτροπής σχετικά με συγκεκριμένους φακέλους.

Τα στατιστικά στοιχεία του 2000 παρουσιάζονται ως εξής :

- ο αριθμός των καταγγελιών που κατέγραψαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής σημείωσε ελαφρά πτώση το 2000, κατά 6,13% σε σχέση με το 1999.

Η Επιτροπή άνοιξε επίσης πολύ μεγαλύτερο αριθμό φακέλων από ό,τι τα προηγούμενα έτη βάσει των ερευνών που πραγματοποίησαν οι υπηρεσίες της ("αυτεπαγγέλτως αποκαλυφθείσες περιπτώσεις"). Ο αριθμός αυτός ανέρχεται το 2000 σε 896 φακέλους (έχει να σημειωθεί τόσο υψηλός αριθμός από το 1996). Από το σύνολο των 896 φακέλων, οι φάκελοι που ανοίχθηκαν βάσει κοινοβουλευτικών ερωτήσεων (15 έναντι 16 το 1999) και αναφορών (5 έναντι 10 το 1999) σημείωσαν ελαφρά μείωση, γεγονός που δείχνει την αυξημένη δραστηριότητα έρευνας των υπηρεσιών της Επιτροπής κατά τον έλεγχο των περιπτώσεων κακής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και κατά τον έλεγχο της συμμόρφωσης των εθνικών μέτρων εκτέλεσης (ΕΜΕ) των οδηγιών.

- 1317 προειδοποιητικές επιστολές απεστάλησαν το 2000, αριθμός που εκφράζει αύξηση κατά 22,51% σε σχέση με το 1999, όπου σημειώθηκαν 1075 αποστολές. Ωστόσο τονίζεται ότι η αύξηση του συνολικού αριθμού προειδοποιητικών επιστολών φαίνεται ότι οφείλεται κυρίως στην αύξηση του αριθμού των προειδοποιητικών επιστολών λόγω μη ανακοίνωσης των ΕΜΕ των οδηγιών (925 προειδοποιητικές επιστολές το 2000 έναντι 706 το 1999 ήτοι αύξηση 31%) και του αριθμού των προειδοποιητικών επιστολών λόγω μη συμμόρφωσης των μέτρων αυτών ή λόγω κακής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου (από 369 το 1999 σε 392 το 2000). Ο τελευταίος αυτός αριθμός που βρίσκεται σε άνοδο τονίζει την αυξημένη προσπάθεια των υπηρεσιών της Επιτροπής για τον έλεγχο της συμμόρφωσης (βλέπε σημείο 1.2 παρακάτω σχετικά με την ενίσχυση της ποιοτικής προσέγγισης).

Όσον αφορά τις προειδοποιητικές επιστολές λόγω μη ανακοίνωσης, αυτές αποκόμισαν πλήρη οφέλη από την ενίσχυση του αυτοματισμού και του εκσυγχρονισμού αυτής της διαδικασίας με εξουσιοδότηση. Η συστηματικότερη χρησιμοποίηση της πληροφορικής, καθώς και η συνεχής ανάπτυξη της βάσης των οδηγιών "Asmodιe II" επέτρεψαν έτσι τη σημαντική σύντμηση των προθεσμιών προειδοποίησης, οι οποίες τηρούν τώρα τον κανόνα προειδοποίησης εντός του μηνός από τη λήξη της προθεσμίας μεταφοράς που προβλέπεται από τους εσωτερικούς κανόνες της Επιτροπής σχετικά με τις επιχειρησιακές διαδικασίες στον τομέα των παραβάσεων.

Αυτός ο εκσυγχρονισμός της διαδικασίας προειδοποίησης λόγω μη ανακοίνωσης επέτρεψε έτσι την απορρόφηση της καθυστέρησης που είχε σημειωθεί το 1999, γεγονός το οποίο συνέβαλε ασφαλώς στην αύξηση του αριθμού των προειδοποιητικών επιστολών που κοινοποιήθηκαν το 2000.

- ο αριθμός των αιτιολογημένων γνωμών που απεστάλησαν το 2000 ανήλθε σε 460, όπως και το 1999. Αυτός ο αριθμός εκφράζει τη σταθεροποίηση της διαδικασίας, μετά την απορρόφηση της καθυστέρησης εκτέλεσης που είχε σημειωθεί μέχρι το 1998. Όπως αναφέρεται παραπάνω, η μέση προθεσμία κοινοποίησης αυτού του τύπου πράξης είναι σήμερα 29 ημέρες. Νέες προσαρμογές των επιχειρησιακών διαδικασιών στον τομέα των παραβάσεων μελετώνται προς το παρόν προκειμένου να επιτευχθεί σημαντική μείωση αυτών των προθεσμιών εκτέλεσης.

- ο αριθμός των προσφυγών στο Δικαστήριο σημείωσε το 2000 ελαφρά μείωση, κατά 3,5%, με 172 αποφάσεις έναντι 178 το 1999. Παράλληλα, το ποσοστό του αριθμού προσφυγών, σε σύγκριση με τον αριθμό των προειδοποιητικών επιστολών, μειώνεται επίσης από 16,5% το 1999 σε 13,05% το 2000. Επομένως συνάγεται λογικά το συμπέρασμα της ολοένα και μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας της διαδικασίας προ της προσφυγής.

- η ταχύτητα επεξεργασίας των φακέλων αυξήθηκε πράγματι και πάλι το 2000: 1083 από τις 1317 προειδοποιητικές επιστολές που διαβιβάστηκαν στα κράτη μέλη αυτό το έτος αφορούσαν διαδικασίες παράβασης κινηθείσες το 2000, δηλαδή άνω του 82% των προειδοποιητικών επιστολών έναντι 73% το 1999. Αντίθετα, η ταχύτητα επεξεργασίας μειώθηκε για τις αιτιολογημένες γνώμες, εφόσον μόνο το 14% των αιτιολογημένων γνωμών που κοινοποιήθηκαν το 2000 αφορούσε διαδικασίες κινηθείσες το 2000 έναντι 26% το 1999 και 19% το 1998, με σταθερό τον αριθμό των αιτιολογημένων γνωμών. Αυτή η επιβράδυνση εξηγείται από τη δυσχέρεια των υπηρεσιών της Επιτροπής να λάβουν τις αναγκαίες πληροφορίες για τη συνέχιση της διαδικασίας και ειδικότερα από τις καθυστερήσεις ορισμένων κρατών μελών να απαντήσουν στις προειδοποιητικές επιστολές.

- ταυτόχρονα, αυτή η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας προ της προσφυγής επιβεβαιώνεται από τον αριθμό των αποφάσεων θέσης στο αρχείο που σταθεροποιήθηκαν σε 1899 το 2000 (1900 το 1999).

- τέλος, η πολιτική διαφάνειας της Επιτροπής βελτιώθηκε και πάλι το 2000, ιδίως με την εντονότερη διάδοση των πληροφοριών μέσω του Ίντερνετ (βλέπε κατωτέρω). Από τις 17 Ιανουαρίου 2001, όλες οι πρόσφατες αποφάσεις προειδοποιητικής επιστολής, αιτιολογημένης γνώμης, προσφυγής και θέσης στο αρχείο δημοσιεύονται από την Επιτροπή στον εξυπηρετητή "Europa" - ιστοσελίδα της Γενικής Γραμματείας στην ακόλουθη διεύθυνση:

http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/droit_com/index_fr.htm

infractions

Τονίζεται ότι όλες αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες σε ελεύθερη πρόσβαση, ενώ προηγουμένως απευθύνονταν αποκλειστικά στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Εξάλλου η Επιτροπή δημοσίευσε 178 ανακοινωθέντα τύπου το 2000.

1.2. Η βελτίωση της διαδικασίας προ της προσφυγής

- Η συνεχής ανάπτυξη των βάσεων δεδομένων "παραβάσεις" και "Asmodιe" (οδηγίες) αποτελούν σημαντική πτυχή αυτής της βελτίωσης.

Τα κέρδη σε παραγωγικότητα που αναμένονται από τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση των διαδικασιών φαίνονται ουσιώδη ώστε να επιτρέπεται ο καλύτερος έλεγχος της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, επικεντρωμένος περισσότερο σε ποιοτική προσέγγιση και λιγότερο υποκείμενος στις αβεβαιότητες που συνεπάγονται οι σημερινοί τρόποι ανίχνευσης των παραβάσεων, οι οποίοι στηρίζονται κυρίως στην παραλαβή καταγγελιών των πολιτών και των επιχειρήσεων.

Αφενός, το επίπεδο ανάπτυξης της βάσης "οδηγίες" "Asmodιe II" επιτρέπει τη συστηματοποίηση των προειδοποιητικών επιστολών προς τα κράτη μέλη λόγω μη ανακοίνωσης των εθνικών μέτρων εκτέλεσης, με αυξημένη αξιοπιστία.

Αυτή η συστηματοποίηση ανταποκρίνεται στη φύση της παράβασης λόγω μη ανακοίνωσης, η οποία δεν επιτρέπει κανένα περιθώριο εκτίμησης, εφόσον το κράτος μέλος είτε ανακοίνωσε είτε δεν ανακοίνωσε τα μέτρα μεταφοράς του, πλήρως ή ελλιπώς.

Αφετέρου, η μεγάλη αξιοπιστία που επιτεύχθηκε κατά την ανάπτυξη της βάσης "παραβάσεις", της επέτρεψε να καταστεί το βασικό εργαλείο πληροφορικής για την πορεία της διαδικασίας προ της προσφυγής. διευκολύνει την πορεία της και αυξάνει τη διαφάνεια και την αξιοπιστία της.

Σε συνδυασμό με τα εργαλεία που είχε ήδη δημιουργήσει η Επιτροπή για να εξασφαλίσει την παρακολούθηση της εκτέλεσης των αποφάσεών της όσον αφορά τις παραβάσεις, και με την προσπάθεια κατ'ελάχιστον τυποποίησης των προειδοποιητικών επιστολών και των αιτιολογημένων γνωμών, η εντονότερη χρησιμοποίηση της βάσης "παραβάσεις" θα επιτρέψει να μειωθούν ακόμη περισσότερο οι διορίες εκτέλεσης των προειδοποιητικών επιστολών και των αιτιολογημένων γνωμών.

- Η εκμετάλλευση στο Ίντερνετ των δεδομένων που παρέχονται τόσο από τη βάση "παραβάσεις" όσο και από τη βάση "Asmodιe II" θα πρέπει επίσης να αυξήσει τη συχνότητα των πληροφοριών που δημοσιεύονται σήμερα στον εξυπηρετητή "Europa" των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το 2000, ένα μέρος των δεδομένων αυτής της έκθεσης για την μεταφορά των οδηγιών αποτέλεσε εξάλλου ήδη αντικείμενο μηνιαίων στατιστικών οι οποίες δημοσιεύονται στο Ίντερνετ.

Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η Επιτροπή δημοσιεύει επίσης από τις 17 Ιανουαρίου 2001 στον "Europa" όλες τις πρόσφατες αποφάσεις της για τις προειδοποιητικές επιστολές, τις αιτιολογημένες γνώμες, τις προσφυγές και τη θέση στο αρχείο. Αυτά τα δεδομένα, στα οποία υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση, επιτρέπουν να τίθενται στη διάθεση των καταγγελλόντων και του ενδιαφερόμενου κοινού οι πληροφορίες που προορίζονταν μέχρι τότε αποκλειστικά για το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

Μολονότι οι πληροφορίες αυτές πρέπει να γίνουν πιο ευανάγνωστες για το ευρύ κοινό, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η δημοσιότητα αυτών των πληροφοριών αμέσως μετά τη λήψη της απόφασης της Επιτροπής θα παρακινήσει τις εθνικές αρχές να συμμορφωθούν γρηγορότερα με το κοινοτικό δίκαιο, κυρίως στους φακέλους που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν, όπως είναι οι παραβάσεις λόγω μη ανακοίνωσης.

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προβληματίζονται προς το παρόν σχετικά με τη βελτιστοποίηση και την αύξηση των πληροφοριών που τίθενται στη διάθεση του κοινού στον εξυπηρετητή "Europa" με την προοπτική της δημιουργίας μιας πραγματικής πλατφόρμας ενημέρωσης σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο.

1.3. Η κατάσταση μεταφοράς των οδηγιών το 2000

Ο κατωτέρω πίνακας παρέχει γενική εικόνα της κατάστασης ανακοίνωσης των εθνικών μέτρων εκτέλεσης για το σύνολο των οδηγιών που ίσχυαν στις 31 Δεκεμβρίου 2000.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2000, τα κράτη μέλη είχαν ανακοινώσει κατά μέσο όρο το 96,59% των εθνικών μέτρων εκτέλεσης που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των οδηγιών. Ο αριθμός αυτός δείχνει σαφή βελτίωση της κατάστασης μεταφοράς, στο μέτρο που είναι ο υψηλότερος διαπιστωθείς αριθμός από το 1992 και εξής.

Σημειώνεται ότι αυτή η συνολική βελτίωση οφείλεται στη βελτίωση της κατάστασης σε κάθε κράτος μέλος.

Στη βελτίωση αυτή συνέβαλε αναμφισβήτητα η επιτάχυνση των διαδικασιών προειδοποιητικής επιστολής λόγω μη ανακοίνωσης το 2000 (βλέπε σημείο 1.2).

Ειδικότερα πρέπει να τονιστούν οι προσπάθειες τεσσάρων κρατών μελών:

- του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, των οποίων το ποσοστό μεταφοράς βελτιώθηκε κατά 3% περίπου. όσον αφορά την κατάταξη, το Βέλγιο ανέβηκε έτσι από την ένατη στην τρίτη θέση. Αυτή η βελτίωση αποτελεί αναμφισβήτητα την απαρχή της μετάφρασης σε αριθμούς της πολιτικής βούλησης που εξέφρασε αυτό το κράτος μέλος για τη μείωση του όγκου των διαφορών του σε κοινοτικό επίπεδο, όπως δείχνουν επίσης τα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάζονται στο σημείο 1.5.

- σε μικρότερο βαθμό, αλλά εξίσου αισθητά, η Ελλάδα και η Πορτογαλία βελτιώνουν το ποσοστό μεταφοράς κατά +/- 2%, αίροντας έτσι την καθυστέρηση που σημειώθηκε το 1999. Ωστόσο η Ελλάδα παραμένει το κράτος μέλος με το μικρότερο ποσοστό μεταφοράς.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Ο ανακεφαλαιωτικός πίνακας που παρεμβάλλεται στο τέλος του μέρους 1 του παραρτήματος IV της παρούσας έκθεσης δείχνει λεπτομερώς, ανά κράτος μέλος και ανά τομέα, το επίπεδο μεταφοράς κατά το 2000.

1.4. Αιτήσεις παρέκκλισης από τα μέτρα εναρμόνισης - Άρθρο 95 ΕΚ

Το 2000, ένα μόνο κράτος μέλος υπέβαλε κοινοποίηση δυνάμει του άρθρου 95. Με επιστολή της 21ης Φεβρουαρίου 2000 το Βέλγιο ζήτησε, δυνάμει του άρθρου 95, παράγραφος 5 της συνθήκης ΕΚ, την άδεια να εφαρμόσει από την 1η Ιανουαρίου 2003 εθνικές διατάξεις κατά παρέκκλιση των διατάξεων της οδηγίας 1999/51/ΕΚ σχετικά με περιορισμούς στην εμπορία και χρήση των οργανοκασσιτερικών ενώσεων.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 95, παράγραφοι 5 και 6, η Επιτροπή οφείλει να εγκρίνει ή να απορρίψει αυτές τις εθνικές διατάξεις εντός 6 μηνών αφού εξακριβώσει αν :

- δικαιολογούνται βάσει νέων επιστημονικών στοιχείων σχετικών με την προστασία του περιβάλλοντος ή του χώρου εργασίας για λόγους οι οποίοι συντρέχουν μόνο στην περίπτωση του αιτούντος κράτους μέλους και οι οποίοι έχουν ανακύψει μετά τη θέσπιση του οικείου μέτρου εναρμόνισης,

- αποτελούν ή όχι μέσο αυθαιρέτων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου, ή εμπόδιο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Το σχέδιο εθνικών διατάξεων θεωρείται ότι έχει εγκριθεί, αν η Επιτροπή δεν εκδώσει απόφαση εντός 6 μηνών. Η Επιτροπή, όταν εξετάζει το βάσιμο των μέτρων που κοινοποιήθηκαν δυνάμει του άρθρου 95, παράγραφος 5, πρέπει να βασίζεται στους "λόγους" που επικαλείται το κράτος μέλος. Σύμφωνα με τις διατάξεις της Συνθήκης, εναπόκειται στο αιτούν κράτος μέλος η ευθύνη να αποδείξει ότι αυτά τα μέτρα δικαιολογούνται. Με γνώμονα την ανάλυση των στοιχείων που προσκόμισαν οι βελγικές αρχές στην Επιτροπή, δεν ήταν δυνατό να συναχθεί ότι το αίτημα που κοινοποιήθηκε από τις βελγικές αρχές πληρούσε τα κριτήρια του άρθρου 95, παράγραφος 5. Συνεπώς, η Επιτροπή απέρριψε, με την απόφασή της της 25ης Ιουλίου 2000, το κοινοποιηθέν σχέδιο εθνικών διατάξεων.

1.5. Παρουσίαση με γραφικές παραστάσεις του συνόλου των διαδικασιών παράβασης τις οποίες κίνησε ή διαχειρίστηκε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του 2000.

Οι τρεις πίνακες που ακολουθούν περιλαμβάνουν τον αριθμό των φακέλων παράβασης που βρίσκονταν σε εξέλιξη στις 31 Δεκεμβρίου 2000, αντίστοιχα στο στάδιο της προειδοποιητικής επιστολής, της αιτιολογημένης γνώμης και της προσφυγής στο Δικαστήριο. Το τρίο "Γαλλία, Ιταλία, Ελλάδα" βρίσκεται και πάλι επικεφαλής το 2000, όπως και το 1999, και αυτό και στα τρία στάδια της διαδικασίας.

Μολονότι η Γερμανία κατέχει και πάλι την τέταρτη θέση στο στάδιο της προειδοποιητικής επιστολής, αυτό το κράτος μέλος προόδευσε αισθητά στο στάδιο της αιτιολογημένης γνώμης αντικαθιστώντας το Βέλγιο στην τέταρτη θέση την οποία αυτό κατείχε το 1999.

Όμως η πιο θεαματική μεταβολή παρατηρείται στο στάδιο της προσφυγής στο Δικαστήριο, όπου η Γερμανία πέρασε από την έβδομη στην τέταρτη θέση, ενώ το Βέλγιο πέτυχε ακριβώς το αντίθετο αποτέλεσμα, από την τέταρτη στην έβδομη θέση, αποτελώντας πλέον αντικείμενο το 2000 μόνο 19 αποφάσεων προσφυγής έναντι 29 το 1999, δηλαδή μείωση κατά 34,48%.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

1.6. Η εφαρμογή από την Επιτροπή του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ (εξελίξεις το 2000)

Το 2000, η Επιτροπή έλαβε τρεις αποφάσεις δεύτερης προσφυγής με αίτηση χρηματικής ποινής κατά της Γερμανίας, της Ιταλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου. Δύο από τους φακέλους αυτούς (D και UK) αφορούν τον τομέα του περιβάλλοντος, ενώ ο τρίτος (Ι) τον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών. Η προσφυγή κατά της Γερμανίας κατατέθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2001. Η προσφυγή κατά του Ηνωμένου Βασιλείου προετοιμάζεται προς το παρόν. Η Ιταλία ανακοίνωσε μέτρα εκτέλεσης τα οποία εξετάζονται.

Το 2000 το Δικαστήριο καταδίκασε για πρώτη φορά ένα κράτος μέλος, την Ελλάδα, να πληρώσει χρηματική ποινή στο πλαίσιο δεύτερης προσφυγής βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ. Με την απόφασή του της 4ης Ιουλίου 2000 (υπόθεση C-387/97, δεν έχει δημοσιευθεί), το Δικαστήριο καταδίκασε την Ελληνική Δημοκρατία να πληρώσει στο λογαριασμό "Ίδιοι πόροι ΕΚ" της Επιτροπής χρηματική ποινή ύψους 20.000 ευρώ ανά ημέρα καθυστέρησης της εκτέλεσης των απαραίτητων μέτρων για τη συμμόρφωση προς την απόφασή του της 7ης Απριλίου 1992 (Επιτροπή κατά Ελλάδας, C-45/91).

Υπενθυμίζεται ότι η απόφαση αυτή αναγνώριζε την παράλειψη της Ελλάδας να λάβει τα απαραίτητα μέτρα για τη διάθεση των τοξικών και επικίνδυνων αποβλήτων στην περιοχή των Χανίων στην Κρήτη (ειδικότερα, την κατάργηση του παράνομου σκουπιδότοπου που βρισκόταν στην εκβολή του χειμάρρου Κουρουπητός), κατά παράβαση των υποχρεώσεων που επιβάλλουν οι οδηγίες του Συμβουλίου 75/442/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1975 σχετικά με τα στερεά απόβλητα και 78/319/ΕΟΚ της 20ής Μαρτίου 1978 σχετικά με τα τοξικά και επικίνδυνα απόβλητα.

Έτσι, σε εκτέλεση αυτής της δεύτερης απόφασης, η Επιτροπή ζητεί από την Ελληνική Δημοκρατία μηνιαία πληρωμή αντίστοιχη με τη χρηματική ποινή των 20.000 ευρώ/ημέρα την οποία επέβαλε το Δικαστήριο, από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, δηλαδή από τις 5 Ιουλίου 2000.

Στις 31 Δεκεμβρίου 2000, η Ελλάδα δεν είχε λάβει ακόμη τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 7η Απριλίου 1992.

Όσον αφορά τους υπόλοιπους φακέλους που εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου το 1999, οι τρεις άλλες διαδικασίες παράβασης κατά της Ελλάδας μπόρεσαν να τεθούν στο αρχείο. Το Δικαστήριο επέτρεψε την αναστολή, μέχρι τις 30 Απριλίου 2001, της διαδικασίας που κινήθηκε κατά της Γαλλίας σχετικά με τη "Νυκτερινή εργασία των γυναικών", προκειμένου να επιτρέψει στις γαλλικές αρχές να συμμορφώσουν τη νομοθεσία τους προς το κοινοτικό δίκαιο.

Η Επιτροπή αποφάσισε επίσης να αναβάλει την εκτέλεση της δεύτερης προσφυγής στο Δικαστήριο κατά του Βελγίου προκειμένου να συνεχιστούν οι επαφές με αυτό το κράτος μέλος για τη ρύθμιση του θέματος της επιστροφής των αχρεωστήτως εισπραχθέντων τελών εγγραφής, καθώς και του θέματος των λοιπών μέτρων που συνεπάγονται διακρίσεις έναντι των φοιτητών που είναι κοινοτικοί υπήκοοι αλλά όχι Βέλγοι.

Τέλος, ο φάκελος κατά του Λουξεμβούργου που αφορά την "Ιατρική περίθαλψη στα πλοία" μπόρεσε να τεθεί στο αρχείο το 2000, δεδομένου ότι αυτό το κράτος μέλος συμμορφώθηκε τελικά με την απόφαση του Δικαστηρίου της 2ας Ιουλίου 1992.

Μολονότι η απόφαση που εκδόθηκε κατά της Ελλάδας δείχνει την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας του άρθρου 228 ΕΚ, παρόλα αυτά παραμένει ανησυχητική στο μέτρο που κατέστη αναγκαία η καταδίκη αυτού του κράτους μέλους. Επιπλέον, η παράβαση δεν έχει ρυθμιστεί ακόμη κατά την ημερομηνία κατάρτισης αυτής της έκθεσης, παρόλο που η χρηματική ποινή καταβάλλεται τακτικά από την Ελλάδα στο λογαριασμό "Ίδιοι πόροι ΕΚ" της Επιτροπής, σε εκτέλεση της απόφασης της 4ης Ιουλίου 2000. Στις 22 Δεκεμβρίου του 2000, η Ελλάδα κατέβαλε το ποσό των 1.760.000 EUR, το οποίο αντιπροσωπεύει τη συνολική χρηματική ποινή των 20.000 EUR ανά ημέρα για το διάστημα από τις 5 Ιουλίου μέχρι τις 30 Σεπτεμβρίου 2000.

Ο ανακεφαλαιωτικός πίνακας κατωτέρω παρουσιάζει το σύνολο των αποφάσεων δεύτερης προσφυγής (και το αποτέλεσμά τους), τις οποίες έλαβε η Επιτροπή μετά την καθιέρωση της διαδικασίας αυτής από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

2.1. Οικονομικές και δημοσιονομικές υποθεσεις

Γενικά, η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων εφαρμόζεται με ικανοποιητικό τρόπο στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και το ίδιο ισχύει και για τρίτες χώρες. Κατά την περίοδο αναφοράς, οι προερχόμενες από οικονομικούς φορείς καταγγελίες δεν ήταν πολλές εξαλείφθηκαν όμως ορισμένοι από τους περιορισμούς που είχαν διαπιστωθεί. Ο αριθμός των υποθέσεων παράβασης εξακολουθεί, συνολικά, να είναι μικρός παρότι ορισμένες συνιστούν σοβαρά εμπόδια στην ομαλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς.

Επισημαίνεται ότι η παρακολούθηση της εφαρμογής, από τα κράτη μέλη, των αρχών της Ανακοίνωσης σχετικά με ορισμένες νομικές πτυχές που αφορούν τις ενδοκοινοτικές επενδύσεις (ΕΕ C 220/15 της 19.7.1997) έδωσε αφορμή για την κίνηση ορισμένων νέων διαδικασιών παράβασης. Όλες οι διαδικασίες που κινήθηκαν με βάση την εν λόγω ανακοίνωση αφορούν την απονομή στα κράτη μέλη "ειδικών δικαιωμάτων" ελέγχου επί επιχειρήσεων δραστηριοποιούμενων σε ορισμένους τομείς της οικονομίας με χαρακτήρα κοινής ωφελείας (ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, αεροδρόμια κλπ). Στις 23 Μαΐου το Δικαστήριο των ΕΚ εξέδωσε την πρώτη του απόφαση [1] επί του θέματος καταδικάζοντας την Ιταλική Δημοκρατία η οποία είχε θεσπίσει τέτοιου είδους ειδικές εξουσίες χάρη στη νομοθεσία περί ιδιωτικοποιήσεως δημοσίων επιχειρήσεων. Η Επιτροπή προσέφυγε επίσης στο Δικαστήριο των ΕΚ για ορισμένες παρόμοιες περιπτώσεις, ενώ σε ορισμένες άλλες υποθέσεις η διαδικασία παράβασης συνεχίζεται. Οι παραβάσεις σε θέματα "ειδικών δικαιωμάτων" αφορούν περισσότερα κράτη μέλη.

[1] Υπόθεση C-58/99 - 'Ιδιωτικοποίηση εταιριών του Δημοσίου - Απονομή ειδικών εξουσιών' - απόφαση της 23ης Μαΐου 2000

Παρότι εξαλείφθηκαν οριμένοι περιορισμοί στις επενδυτικές δραστηριότητες των συνταξιοδοτικών ταμείων (Βέλγιο, Φινλανδία), κινήθηκε μια νέα διαδικασία παράβασης σχετικά με τους επενδυτικούς κανόνες που διέπουν τα ταμεία αποταμιεύσεων-συντάξεων στο Βέλγιο.

Στον τομέα της αγοράς χρεογράφων, το Βέλγιο καταδικάσθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου των ΕΚ [2] της 26ης Σεπτεμβρίου 2000 για την απαγόρευση σε άτομα που κατοικούν στο Βέλγιο να αποκτούν ομόλογα εκδιδόμενα στο εξωτερικό από το Βασίλειο του Βελγίου.

[2] Υπόθεση C-478/98 - 'Τίτλοι δανείου εκδοθέντoς στην αλλοδαπή - Απαγόρευση αποκτήσεως για τους κατοίκους Βελγίου' - απόφαση της 26ης Σεπτεμβρίου 2000

Με την προδικαστική απόφαση [3] που εξέδωσε στις 6 Ιουνίου 2000, το Δικαστήριο έκρινε ότι ορισμένες διατάξεις της φορολογικής νομοθεσίας των Κάτω Χωρών, με τις οποίες απαλλαγή από τον φόρο εισοδήματος στον οποίο υπάγονται τα μερίσματα μετοχών που καταβάλλονται σε φυσικά πρόσωπα χορηγείται υπό τον όρο ότι τα εν λόγω μερίσματα καταβάλλονται από εταιρείες που έχουν την καταστατική τους έδρα στο υπόψη κράτος μέλος, συνιστούν εμπόδιο στην ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων.

[3] Υπόθεση C-35/98 - 'Eλεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων - Άμεση φορολογία των μερισμάτων - Απαλλαγή - Ισχύει μόνο για τα μερίσματα από μετοχές εταιριών που έχουν την έδρα τους εντός της ημεδαπής' - απόφαση της 6ης Ιουνίου 2000

Αν και περιορισμένες ως προς το πεδίο εφαρμογής τους, οι περισσότερες καταγγελίες που καταγράφηκαν κατά τη διάρκεια του έτους αφορούν την αγορά ακινήτων, ευρισκομένων στη Δανία και την Αυστρία από μη μόνιμους κατοίκους των χωρών αυτών. Οι διαφορετικές αυτές υποθέσεις αποτελούν αντικείμενο συμπληρωματικών ερευνών από μέρους της Επιτροπής. Με την απόφαση της 13ης Ιουλίου 2000 [4], το Δικαστήριο των ΕΚ αποφάνθηκε ότι οι εθνικές νομοθεσίες που απαλλάσουν αποκλειστικά τους υπηκόους του εκάστοτε κράτους μέλους από τη διαδικασία έγκρισης που ισχύει για την αγορά ακινήτων σε ζώνες στρατιωτικής σημασίας είναι ασυμβίβαστες με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των κεφαλαίων.

[4] Υπόθεση C-423/98 - 'Διαδικασία χορηγήσεως αδείας κτήσεως κυριότητας επί ακινήτων' - απόφαση της 13ης Ιουλίου 2000

2.2. Επιχειρησεις

2.2.1. Οι κανόνες πρόληψης που προβλέπονται από την οδηγία 98/34/ΕΚ (πρώην 83/189/EOK).

H διαδικασία πληροφόρησης που καθιερώνεται από την οδηγία 98/34/ΕΚ αποτελεί θεμελιώδες μέσο πρόληψης των εμποδίων στις συναλλαγές και αμοιβαίας πληροφόρησης. Η οδηγία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να υποβάλουν στην Επιτροπή και στους εταίρους τους τα σχέδια τεχνικών κανονισμών προκειμένου να γίνεται έλεγχος πριν την οριστική τους έγκριση με βάση τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς.

Η διαδικασία αυτή που παλαιότερα αφορούσε μόνον τα προϊόντα, επεκτάθηκε από 5ης Αυγούστου 1999 και στις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας [5]. Πρόκειται για έναν τομέα στον οποίο η τεχνολογική και νομική πρόοδος δικαιολογούν τη θέσπιση ενός αποτελεσματικού μηχανισμού έγκαιρης πληροφόρησης, διοικητικής συνεργασίας και ελέγχου με σκοπό κυρίως την εξασφαλισμένη άσκηση των θεμελιωδών ελευθεριών και δικαιωμάτων.

[5] Οδηγία 98/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1998 η οποία επέκτεινε τη διαδικασία πληροφόρησης στους κανόνες που αφορούν τις υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών (ΕΕ L 217 της 5/8/1998, σ. 18).

Το 2000, υποβλήθηκαν στην Επιτροπή 751 σχέδια τεχνικών κανόνων (εκ των οποίων 23 αφορούν κανόνες σχετικούς με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας, ενώ τα υπόλοιπα αφορούν προϊόντα) τα οποία αποτέλεσαν το αντικείμενο εξέτασης από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής. Ο αντίστοιχος αριθμός ήταν 604 το 1998 και 591 το 1999. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν ότι, παρά την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, τα κράτη μέλη συνεχίζουν να θεσπίζουν πολυάριθμες τεχνικές ρυθμίσεις, ή ρυθμίζουν εκ νέου, εξαιτίας της τεχνολογικής προόδου και της επιθυμίας τους να ενισχύσουν τους ελέγχους στον υγειονομικό τομέα και κυρίως στον τομέα των τροφίμων. Οι πρωτοβουλίες αυτές πρέπει να ελέγχονται ούτως ώστε, αφενός, να μην παρακωλύουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και, αφετέρου, να εντοπίζονται οι τομείς στους οποίους απαιτείται η λήψη κοινοτικών μέτρων.

Μεταξύ των κοινοποιήσεων που διεκπεραιώθηκαν το 2000, 45 [6] αποτέλεσαν το αντικείμενο εμπεριστατωμένης γνώμης της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία το προβλεπόμενο μέτρο πρέπει να τροποποιηθεί προκειμένου να εξαλειφθούν αδικαιολόγητα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών ή των υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκύψουν. Τα κράτη μέλη εξέδωσαν από την πλευρά τους 92 [7] εμπεριστατωμένες γνώμες. Γενικά, διαπιστώνεται ότι η τάση της μείωσης του αριθμού των εμπεριστατωμένων γνωμών επιβεβαιώνεται, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι οι προσπάθειες πληροφόρησης που γίνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας έχουν θετικά αποτελέσματα και ότι η ποιότητα των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων βελτιώνεται.

[6] Αριθμός στις 31 Δεκεμβρίου 2000. Η προθεσμία για την έκδοση εμπεριστατωμένων γνωμών για τα σχέδια που κοινοποιήθηκαν το 2000 λήγει στις 31 Μαρτίου 2000. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει συνεπώς και ορισμένες κοινοποιήσεις του 1999 για τις οποίες η προθεσμία έληγε στις 31 Μαρτίου 2000.

[7] Αριθμός στις 31 Δεκεμβρίου 2000. Η προθεσμία για την έκδοση εμπεριστατωμένων γνωμών για τα σχέδια που κοινοποιήθηκαν το 2000 λήγει στις 31 Μαρτίου 2000. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει συνεπώς και ορισμένες κοινοποιήσεις του 1999 για τις οποίες η προθεσμία έληγε στις 31 Μαρτίου 2000.

Η οδηγία διευκόλυνε επίσης, σε δέκα περιπτώσεις, τις εργασίες εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο, εμποδίζοντας τη λήψη εθνικών μέτρων που θα μπορούσαν να καθηλώσουν τις θέσεις ορισμένων κρατών μελών ενώ αναζητούντο κοινές λύσεις. Στο πλαίσιο αυτό, πέντε [8] κοινοποιήσεις ανεστάλησαν επί ένα έτος επειδή αφορούσαν θέμα καλυπτόμενο από πρόταση οδηγίας η οποία είχε υποβληθεί στο Συμβούλιο, και τέσσερεις [9] ανεστάλησαν επί ένα έτος επειδή η Επιτροπή είχε ανακοινώσει την πρόθεσή της να νομοθετήσει επί του θέματος.

[8] Αριθμός στις 31 Δεκεμβρίου 2000. Η προθεσμία για να ανακοινωθούν στα κράτη μέλη οι αιτήσεις αναβολής σε σχέση με τις κοινοποιήσεις του 1999 λήγει στις 31 Μαρτίου 2000. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει κοινοποιήσεις του 1999 για τις οποίες η προθεσμία έληγε στις 31 Μαρτίου 2000, διότι δεν υποβλήθηκε καμία αίτηση αναβολής σε σχέση με τις κοινοποιήσεις αυτές.

[9] Αριθμός στις 31 Δεκεμβρίου 2000. Η προθεσμία για να ανακοινωθούν στα κράτη μέλη οι αιτήσεις αναβολής σε σχέση με τις κοινοποιήσεις του 1999 λήγει στις 31 Μαρτίου 2000. Ο αριθμός αυτός δεν περιλαμβάνει κοινοποιήσεις του 1999 για τις οποίες η προθεσμία έληγε στις 31 Μαρτίου 2000, διότι δεν υποβλήθηκε καμία αίτηση αναβολής σε σχέση με τις κοινοποιήσεις αυτές.

Η απόφαση του Δικαστηρίου των ΕΚ στην υπόθεση CIA Security, το 1996 [10] ανάγκασε τα κράτη μέλη να εκπληρώσουν σε μεγαλύτερο βαθμό τις υποχρεώσεις που υπέχουν βάσει της οδηγίας 98/34/ΕΚ. Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο των ΕΚ είχε καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η μη τήρηση της υποχρέωσης κοινοποίησης επισύρει την αδυναμία επίκλησης του τεχνικού κανόνα. Στις 26 Σεπτεμβρίου 2000, στην υπόθεση C-443/98 (Unilever), το Δικαστήριο των ΕΚ προέβη σε περαιτέρω διευκρινίσεις επί του θέματος, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η έγκριση ενός κοινοποιηθέντος μέτρου, για το οποίο, όμως, δεν τηρήθηκε η προθεσμία την οποία προβλέπει η οδηγία 98/34/ΕΚ συνεπάγεται επίσης την αδυναμία επίκλησης των τεχνικών κανόνων που περιλαμβάνει.

[10] Απόφαση της 30ής Απριλίου 1996, CIA Security, Υπόθεση C-194/94, Συλλογή. I, σ. 2201.

Σε ορισμένες, ωστόσο, περιπτώσεις η διαπίστωση από την Επιτροπή παράβασης της οδηγίας 98/34/ΕΚ συνεπάγεται την έναρξη διαλόγου με το σχετικό κράτος μέλος με σκοπό τη διόρθωση της κατάστασης, και μάλιστα με την έναρξη διαδικασίας παράβασης σύμφωνα με το άρθρο 226 της συνθήκης ΕΚ. Στα τέλη του 2000, περίπου 10 διαδικασίες του είδους αυτού ευρίσκοντο στο στάδιο της εξέτασης.

Μεταξύ άλλων σημαντικών αποφάσεων του Δικαστηρίου των ΕΚ το 2000 υπογραμμίζεται η απόφαση της 16ης Νοεμβρίου 2000, στην υπόθεση C-37/99 (Donkersteeg), στην οποία το Δικαστήριο των ΕΚ έδωσε ενδείξεις ως προς την έννοια της τεχνικής προδιαγραφής στον γεωργικό τομέα και ως προς τον υποχρεωτικό χαρακτήρα της έννοιας του τεχνικού κανόνα.

Με σκοπό να αυξηθεί ο διάλογος με τους αποδέκτες της διαδικασίας, δηλαδή τις επιχειρήσεις, δημιουργήθηκε ένας δικτυακός τόπος ο οποίος περιλαμβάνει τα κοινοποιηθέντα σχέδια και βρίσκεται στη διάθεσή τους στη διεύθυνση http://europa.eu.int/comm/entreprise/tris

2.2.2. Φαρμακευτικά προϊόντα

Κατά τη διάρκεια του 2000, κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή όλα σχεδόν τα μέτρα μεταφοράς στην εθνική νομοθεσία των οδηγιών που αφορούν τον τομέα των φαρμακευτικών προϊόντων. Μόνον η Γαλλία δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τη μεταφορά στην εθνική νομοθεσία της οδηγίας 93/41/ΕΚ στον κτηνιατρικό τομέα. Όσον αφορά τις οδηγίες που εξέδωσε η Επιτροπή το 1999 των οποίων η προθεσμία μεταφοράς στις εθνικές νομοθεσίες έχει λήξει, η πλειονότητα των κρατών μελών έχει ήδη κοινοποιήσει τα εθνικά μέτρα μεταφοράς: η Ιταλία δεν έχει ακόμη ολοκληρώσει τη μεταφορά των οδηγιών 1999/82/ΕΚ και 1999/83/ΕΚ και η Πορτογαλία της οδηγίας 1999/104/ΕΚ.

Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, υπάρχουν κάποια γενικά προβλήματα ερμηνείας και εφαρμογής των φαρμακευτικών οδηγιών στα κράτη μέλη. Οι περιπτώσεις αυτές παράβασης αφορούν κατά κύριο λόγο τις διάφορες ερμηνείες που έχουν δώσει τα κράτη μέλη στον όρο «φάρμακο» (πράγμα το οποίο σε ορισμένες περιπτώσεις οδηγεί στην παρεμπόδιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων) καθώς και καταγγελίες εικαζόμενης μη τήρησης των διατάξεων της οδηγίας «Διαφάνεια» 89/105/ΕΟΚ από τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Η μεταφορά και η εφαρμογή του άρθρου 4, παρ. 8, εδάφιο α) i-iii της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ από τα κράτη μέλη και η διαχείριση της επανέγκρισης «παλαιών» φαρμακευτικών προϊόντων αποτελούν επίσης αντικείμενο κίνησης διαδικασιών παράβασης. Η Επιτροπή εξετάζει προσεκτικά αυτά τα προβλήματα και τις καταγγελίες.

2.2.3. Καλλυντικά

Κατά τη διάρκεια του 2000, η Επιτροπή διαπίστωσε σαφή πρόοδο στο θέμα της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας για τα καλλυντικά, καθώς οι περιπτώσεις παράβασης για κακή εφαρμογή ήταν ολιγάριθμες.

Όσον αφορά τις περιπτώσεις μη κοινοποίησης των μέτρων μεταφοράς στην εθνική νομοθεσία των κοινοτικών οδηγιών, η Επιτροπή ήταν σε θέση να θέσει στο αρχείο πολυάριθμες διαδικασίες παράβασης κατά διαφόρων κρατών μελών. Μόνον η Γαλλία οφείλει ακόμη να ολοκληρώσει, με τη δημοσίευση υπουργικών διαταγμάτων, τη μεταφορά της οδηγίας του Συμβουλίου 93/35/ΕΟΚ για την έκτη τροποποίηση της οδηγίας του Συμβουλίου 76/768/ΕΟΚ και της οδηγίας της Επιτροπής 98/62/ΕΚ για την 23η προσαρμογή της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ στην τεχνική πρόοδο.

Όσον αφορά τις οδηγίες 2000/6/ΕΚ και 2000/11/ΕΚ για την προσαρμογή της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ στην τεχνική πρόοδο, εθνικά μέτρα μεταφοράς κοινοποιήθηκαν ήδη αντιστοίχως από 12 και 11 κράτη μέλη, ενώ τα υπόλοιπα έχουν ήδη καταθέσει προχωρημένα σχέδια. Ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν ακόμη μεταφέρει στην εθνική τους νομοθεσία τις οδηγίες 97/18/ΕΚ και 2000/41/ΕΚ για τη μετάθεση της ημερομηνίας έναρξης της απαγόρευσης των πειραμάτων σε ζώα με συστατικά ή συνδυασμούς συστατικών καλλυντικών προϊόντων, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ύπαρξη κάποιας ασφάλειας του δικαίου για τις επιχειρήσεις. Επισημαίνεται ότι το γεγονός ότι η Επιτροπή έχει υποβάλει στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόταση οδηγίας για την έβδομη τροποποίηση της οδηγίας του Συμβουλίου 76/768/ΕΚ, με σκοπό να καταργηθούν τα πειράματα σε ζώα για τη δοκιμή τελειωμένων καλλυντικών προϊόντων και των συστατικών τους δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τη μεταφορά των προαναφερθεισών οδηγιών.

2.2.4. Χημικές ουσίες

Στον τομέα των χημικών ουσιών, το 2000 περατώθηκαν 27 περιπτώσεις παράβασης λόγω μη ανακοίνωσης μέτρων. Αυτές αφορούσαν λιπάσματα (οδηγίες 1997/63 και 1998/3), περιορισμούς της κυκλοφορίας στην αγορά και της χρήσης μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (οδηγίες 1994/27 και 1999/43) και την ορθή εργαστηριακή πρακτική (οδηγίες 1999/11 και 1999/12). Μετά την αποστολή πέντε αιτιολογημένων γνωμών που αφορούσαν οδηγίες για τις οποίες η προθεσμία μεταφοράς έληξε κατά τη διάρκεια του 1999 (οδηγίες 1999/11 και 1999/12), τα περισσότερα κράτη μέλη προέβησαν στη μεταφορά τους.

Εκκρεμούν συνολικά 12 διαδικασίες παράβασης λόγω μη κοινοποίησης των μέτρων μεταφοράς. Ορισμένες υποθέσεις υποβλήθηκαν στο Δικαστήριο και αφορούν την ορθή εργαστηριακή πρακτική (οδηγίες 1999/11 και 1999/12).

Η προθεσμία για τη μεταφορά τριών οδηγιών που αφορούν περιορισμούς της κυκλοφορίας στην αγορά και της χρήσης μερικών επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων (οδηγίες 1994/27, 1999/51, 1999/43) έληξε κατά το πρώτο εξάμηνο του έτους 2000. Οκτώ κράτη μέλη δεν μετέφεραν εγκαίρως τις πρώτες δύο οδηγίες ενώ δώδεκα κράτη μέλη δεν μετέφεραν την οδηγία 1999/43 εντός της προθεσμίας.

Στον τομέα της οδηγίας 93/15/ΕΟΚ που αφορά την εμπορία και τον έλεγχο των εκρηκτικών υλών εμπορικής χρήσης, έχουν κινηθεί δύο διαδικασίες λόγω μη ορθής μεταφοράς.

2.2.5. Μηχανοκίνητα οχήματα, ελκυστήρες, μοτοσικλέτες

Ο ρυθμός μεταφοράς πολλών οδηγιών που αφορούν τα οχήματα, την έγκριση τύπου κατασκευαστικού στοιχείου ή τεχνικού συστήματος στον τομέα των επιβατικών οχημάτων, των ελαφρών και βαρέων οχημάτων επαγγελματικής χρήσης, των δίκυκλων ή τρίκυκλων μηχανοκίνητων οχημάτων και των γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων κρίθηκε ικανοποιητικός. Ωστόσο, ο συγκριτικά μεγάλος αριθμός οδηγιών που εγκρίθηκαν σε αυτούς τους τομείς δυσχέρανε προφανώς τη μεταφορά τους από ορισμένα κράτη μέλη εντός των τακτών προθεσμιών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, όπως έχει ήδη αποδειχθεί στο παρελθόν, η κίνηση των διαδικασιών παράβασης επαρκεί συνήθως για να εξασφαλίσει τη μεταφορά εντός σύντομης προθεσμίας.

Όσον αφορά τις οδηγίες στον τομέα των εκπομπών ρύπων, η οδηγία 98/69/ΕΚ για τα επιβατικά οχήματα και τα ελαφρά οχήματα επαγγελματικής χρήσης έχει μεταφερθεί από όλα τα κράτη μέλη. Ωστόσο, δεν έχει επιτευχθεί ανάλογο αποτέλεσμα ως προς την οδηγία 99/96/ΕΚ για τις εκπομπές ρύπων των βαρέων οχημάτων επαγγελματικής χρήσης, η οποία στις 30 Νοεμβρίου 2000, δεν είχε μεταφερθεί από επτά κράτη μέλη.

Η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας 97/54/ΕΚ για τη μέγιστη εκ κατασκευής ταχύτητα γεωργικών ή δασικών ελκυστήρων ολοκληρώθηκε από όλα τα κράτη μέλη. Όσον αφορά τις άλλες οδηγίες που αναφέρονται ειδικά στη 17η ετήσια έκθεση για τους γεωργικούς ή δασικούς ελκυστήρες, οι οδηγίες 98/38/ΕΚ, 98/39/ΕΚ, 98/40/ΕΚ μεταφέρθηκαν από όλα τα κράτη μέλη. Μόνο ένα κράτος μέλος δεν μετέφερε την οδηγία 98/89/ΕΚ.

Οι αριθμοί (εντός παρένθεσης) των κρατών μελών που ακόμα δεν έχουν μεταφέρει τις οδηγίες στον τομέα των μηχανοκίνητων οχημάτων είναι οι ακόλουθοι : οδηγίες 98/77/ΕΚ (0), 98/90/ΕΚ (1), 99/7/ΕΚ (1). Οι οδηγίες 99/23/ΕΚ, 99/24/ΕΚ, 99/25/ΕΚ και 99/26/ΕΚ για τα δίκυκλα ή τρίκυκλα οχήματα δεν έχουν μεταφερθεί αντίστοιχα από 2, 0, 1 και 3 κράτη μέλη.

Η πλειοψηφία των οδηγιών που άρχισαν να ισχύουν εντός του έτους 2000 είναι οδηγίες της Επιτροπής που προσαρμόζουν στην τεχνική πρόοδο προηγούμενες οδηγίες του Συμβουλίου. Ορισμένα κράτη μέλη εισήγαγαν εξαιρετικά αποτελεσματικούς μηχανισμούς που επιτρέπουν τη ταχεία μεταφορά των οδηγιών αυτών στο εθνικό δίκαιο. Σε άλλες περιπτώσεις φαίνεται ότι οι καθυστερήσεις οφείλονται περισσότερο στη σχετικά μακρά περίοδο που απαιτείται για την προετοιμασία, την έγκριση και τη δημοσίευση των σχετικών νομοθετικών μέσων παρά στον πολύπλοκο χαρακτήρα των κειμένων των εν λόγων οδηγιών.

Όσον αφορά τις οδηγίες που έπρεπε να μεταφερθούν κατά τη διάρκεια του εξεταζόμενου έτους, οι αριθμοί (εντός παρένθεσης) των κρατών μελών που δεν προέβησαν στη μεταφορά είναι οι ακόλουθοι :

1998/0091/ΕΚ: (5) / Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

1999/0040/ΕΚ: (3) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0055/ΕΚ: (2) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0056/ΕΚ: (1) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0057/ΕΚ: (1) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0058/ΕΚ: (1) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0086/ΕΚ: (9) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0096/ΕΚ: (7) / Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου

1999/0098/ΕΚ: (2) / Οδηγία της Επιτροπής

1999/0101/ΕΚ: (3) / Οδηγία της Επιτροπής

2000/0001/ΕΚ: (6) / Οδηγία της Επιτροπής

2000/0002/ΕΚ: (7) / Οδηγία της Επιτροπής

2000/0003/ΕΚ: (4) / Οδηγία της Επιτροπής

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής έχουν κινήσει την απαιτούμενη από το άρθρο 226 διαδικασία, εξαιρουμένων των οδηγιών 1999/86/ΕΚ και 2000/0002/ΕΚ

2.2.6. Δομικά υλικά

Η διαδικασία παράβασης που κινήθηκε κατά της Αυστρίας για τη μη σύμφωνη μεταφορά της οδηγίας 98/106/ΕΟΚ τέθηκε στο αρχείο κατά το 2000, μετά τις διευκρινίσεις που έδωσαν οι αυστριακές αρχές για τα σημεία που είχε επισημάνει η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαδικασίας.

Στο πλαίσιο της διαδικασίας παράβασης κατά της Ελλάδας για τον ποιοτικό έλεγχο ορισμένων ειδών εισαγόμενου χάλυβα, οι ελληνικές αρχές κοινοποίησαν τον Οκτώβριο του 2000 ένα νέο σχέδιο που θέτει τέλος στην παράβαση και το οποίο πρόκειται να εγκριθεί και να δημοσιευθεί το συντομότερο δυνατό. Κατά συνέπεια η Επιτροπή αποφάσισε, στην τελευταία έκθεση A 2/2000, να αναστείλει την προσφυγή στο Δικαστήριο μέχρι τη θέσπιση του εν λόγω κειμένου.

2.2.7. Κεφαλαιουχικά αγαθά

(μηχανικά μέσα, ηλεκτρομηχανικά μέσα, εξοπλισμοί ατομικής προστασίας, συσκευές αερίου, προσυσκευασίες, συσκευές νόμιμης μετρολογίας, ιατρικές συσκευές και σκάφη αναψυχής)

Όσον αφορά τις περιπτώσεις μη γνωστοποίησης των εθνικών μέτρων μεταφοράς της νομοθεσίας, τα πράγματα έχουν ως εξής:

Όσον αφορά την οδηγία 97/23/ΕΚ σχετικά με τον εξοπλισμό υπό πίεση, όλα τα κράτη μέλη γνωστοποίησαν τα εθνικά μέτρα μεταφοράς της νομοθεσίας με εξαίρεση τη Γερμανία η οποία προβλέπεται ότι θα ολοκληρώσει τη μεταφορά της νομοθεσίας μέσα στο 2001.

Όσον αφορά την οδηγία 95/16/ΕΚ σχετικά με τους ανελκυστήρες, η Γαλλία ήταν η τελευταία που γνωστοποίησε το 2000 τα εθνικά μέτρα μεταφοράς της νομοθεσίας.

Όσον αφορά την οδηγία 98/79/ΕΚ για τα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα που χρησιμοποιούνται στη διάγνωση in vitro, μέτρα μεταφοράς στην εθνική νομοθεσία κοινοποίησαν τα εξής κράτη μέλη: Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Δανία, Σουηδία, Πορτογαλία και Ισπανία. Η Αυστρία και η Φινλανδία κοινοποίησαν επίσης μέτρα μεταφοράς στην εθνική νομοθεσία αλλά πρέπει να κοινοποιήσουν συμπληρωματικά κείμενα. Η μεταφορά της οδηγίας στη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, το Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες, τη Γερμανία και την Ελλάδα βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης. Η Ιρλανδία δεν διαβίβασε καμία πληροφορία και αποφασίσθηκε η αποστολή αιτιολογημένης γνώμης.

Όσον αφορά τις περιπτώσεις κακής εφαρμογής των οδηγιών ή μη συμμόρφωσης του εθνικού δικαίου προς τις οδηγίες, η κατάσταση έχει ως εξής:

5 υποθέσεις σχετικά με την κακή εφαρμογή της οδηγίας 98/37/ΕΚ σχετικά με τις μηχανές μπόρεσαν να τεθούν στο αρχείο το 2000. Αντιθέτως, εξακουλουθούν να υπάρχουν διάφορες καταγγελλίες υπό διερεύνηση σχετικά με την εν λόγω οδηγία, οι οποίες αφορούν την υποχρέωση επιτήρησης της αγοράς.

Καταγγελίες έχουν επίσης κατατεθεί για το ίδιο θέμα βάσει της οδηγίας 73/23/ΕΟΚ σχετικά με το ηλεκτρολογικό υλικό χαμηλής τάσης. Η προσφυγή στο Δικαστήριο κατά της Ιταλίας [11] για μία περίπτωση κακής εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας εκτελέσθηκε κατά τη διάρκεια του 2000.

[11] Υπόθεση C2000/100

Μια υπόθεση κατά της Γαλλίας σχετικά με την οδηγία 89/686/ΕΟΚ σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας τέθηκε στο αρχείο. Η προσφυγή στο Δικαστήριο αποφασίστηκε κατά της Γερμανίας για μια περίπτωση κακής εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας.

Συμπληρωματική προειδοποιητική επιστολή εστάλη στην Ιταλία σχετικά με τη μη συμμόρφωση της εθνικής νομοθεσίας με την οδηγία 89/836/ΕΟΚ σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα όσον αφορά τις πτυχές των οποίων άπτεται η οδηγία 1999/5 σχετικά με τον ραδιοεξοπλισμό.

Συμπληρωματική προειδοποιητική επιστολή βάσει του άρθρου 228 και αιτιολογημένη γνώμη αποφασίσθηκαν το 2000 για την Ιταλία και τη Γερμανία, αντίστοιχα, όσον αφορά τη μη συμμόρφωση της εθνικής νομοθεσίας με την οδηγία 90/396/ΕΟΚ σχετικά με τις συσκευές αερίου.

2.2.8. Ραδιοεξοπλσμός και τηλεπικοινωνιακός τερματικός εξοπλισμός

Η οδηγία 1999/5/ΕΚ σχετικά με το ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών αυτών, που άρχισε να ισχύει στις 7 Απριλίου 1999, έπρεπε να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο από τα κράτη μέλη το αργότερο στις 7 Απριλίου 2000. Παρόλα αυτά, μερικά κράτη μέλη αντιμετώπισαν δυσκολίες ως προς την έγκαιρη έγκριση της εθνικής νομοθεσίας προκειμένου να τηρήσουν την προθεσμία μεταφοράς που προβλέπεται από την οδηγία.

Μέχρι σήμερα, μόνο 10 κράτη μέλη κοινοποίησαν στην Επιτροπή τους εθνικούς τους κανόνες μεταφοράς, επιτρέποντας σε αυτή να περατώσει 6 διαδικασίες λόγω μη κοινοποίησης. Ωστόσο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιρλανδία και η Ιταλία που δεν έχουν ακόμα μεταφέρει την οδηγία θέσπισαν ενδιάμεσα μέτρα που επιτρέπουν την εφαρμογή της οδηγίας ενώ εκκρεμεί η έγκριση της νομοθεσίας. Η Ελλάδα ανακοίνωσε την έγκριση ενδιάμεσων μέτρων για την αρχή του 2001. Συνεπώς, η Επιτροπή συνεχίζει τις διαδικασίες λόγω μη κοινοποίησης κατά των προαναφερόμενων πέντε κρατών μελών που δεν έχουν ακόμα μεταφέρει πλήρως την οδηγία 1999/5/ΕΚ. Εκτός από αυτές τις διαδικασίες λόγω μη κοινοποίησης εκκρεμούν ακόμα 2 διαδικασίες παράβασης, οι οποίες κινήθηκαν αναφορικά με την εν λόγω οδηγία.

2.2.9. Τουρισμός

Η διαδικασία παράβασης κατά της Ιταλίας σχετικά με τις εκπτώσεις στις τιμές των εισιτηρίων εισόδου των ιταλικών μουσείων και μνημείων που ισχύουν μόνο για ιταλούς υπηκόους συνεχίστηκε το 2000 (βλέπε 17η ετήσια έκθεση). Για το λόγο αυτό η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη τον Φεβρουάριο του 2000. Συνεχίζεται η περαιτέρω εξέταση της υπόθεσης.

2.3. Ανταγωνισμός

Ο αριθμός των νέων παραβάσεων, εικαζόμενων και διαπιστωμένων, για τις οποίες κινήθηκε διαδικασία κατά των κρατών μελών το 2000 για θέματα ανταγωνισμού δεν άλλαξε σε σχέση με το 1999 (36). Στις 31 Δεκεμβρίου 2000, τη Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού απασχολούσαν 67 υποθέσεις παραβάσεων.

Όσον αφορά τους τομείς δραστηριοτήτων, ο αριθμός των νέων υποθέσεων στον τομέα των τηλεπικοινωνιών δεν μεταβλήθηκε αισθητά (1999: 11 νέες περιπτώσεις, 2000: 10 περιπτώσεις). Η τάση που παρατηρήθηκε το 1999 όσον αφορά την αισθητή μείωση των νέων υποθέσεων στον τομέα των μεταφορών και, αντιστρόφως, την εμφάνιση νέων υποθέσεων στον τομέα των κοινωνικών ασφαλίσεων επιβεβαιώθηκε το 2000.

2.3.1. Τηλεπικοινωνίες

Όσον αφορά την εφαρμογή των οδηγιών για τον ανταγωνισμό στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, η κοινή ομάδα («joint team») εξέτασε εκ νέου, λεπτομερώς, μαζί με καθένα από τα κράτη μέλη την ορθή μεταφορά και την αποτελεσματική εφαρμογή των οδηγιών αυτών, επ' ευκαιρία της προπαρασκευής της έκτης έκθεσης για την εφαρμογή των κανονιστικών ρυθμίσεων σε θέματα τηλεπικοινωνιών [12], που εγκρίθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2000 από την Επιτροπή. Παράλληλα, η Επιτροπή συνέχισε τις διαδικασίες του άρθρου 226 της Συνθήκης, οι οποίες είχαν ήδη κινηθεί κατά ορισμένων κρατών μελών, και κίνησε νέες διαδικασίες.

[12] COM(2000)814 τελικό

Τρεις διαδικασίες τέθηκαν στο αρχείο μετά την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης: και οι τρεις αφορούν την Ελλάδα. Οι υποθέσεις που έκλεισαν άπτονται της μεταφοράς της οδηγίας 94/46/ΕΚ (ελευθέρωση των δορυφορικών υπηρεσιών) και της οδηγίας 96/19/ΕΚ (εναλλακτικές υποδομές) [13].

[13] Δύο παραβάσεις : οι αρχές χορήγησαν άδεια για την κατασκευή εναλλακτικών υποδομών (μέτρα ληφθέντα μετά την αιτιολογημένη γνώμη που αποστάλθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 1998). δεν υπάρχει πλέον κρατικό μέτρο που να περιορίζει τη διασυνοριακή διασύνδεση των κινητών δικτύων (αιτιολογημένη γνώμη αποσταλείσα στις 22 Δεκεμβρίου 1998).

Η παράλειψη εμπρόθεσμης κοινοποίησης των μέτρων εκτέλεσης της οδηγίας 1999/64/ΕΚ [14] από την Αυστρία, την Ισπανία, την Φινλανδία, τη Γαλλία, την Ελλάδα, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και την Πορτογαλία ανάγκασε την Επιτροπή να κινήσει διαδικασίες παράβασης κατά των εν λόγω κρατών μελών. Τα μέτρα αυτά, όμως, κοινοποιήθηκαν στη συνέχεια από τις αρχές της Αυστρίας, της Φινλανδίας, της Γαλλίας, και του Λουξεμβούργου, με αποτέλεσμα να τεθούν στο αρχείο οι διαδικασίες που κινήθηκαν κατά των χωρών αυτών.

[14] Οδηγία της Επιτροπής της 23ης Ιουνίου 1999 που τροποποιεί την οδηγία 90/388/ΕΟΚ προκειμένου να εξασφαλισθεί ο νομικός διαχωρισμός της παροχής δικτύων τηλεπικοινωνιών από την παροχή δικτύων καλωδιακής τηλεόρασης που ανήκουν στον ίδιο φορέα (ΕΕ L 175 της 10ης Ιουλίου 1999 σ. 39).

Το 2000, η Επιτροπή απέστειλε 3 αιτιολογημένες γνώμες για μη συμμόρφωση των εθνικών ρυθμίσεων με τις οδηγίες για τον ανταγωνισμό στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ή για τη μη ορθή εφαρμογή των οδηγιών αυτών.

Το 2000, το θέμα της τιμολογιακής εξισορρόπησης, την οποία υπαγορεύει η οδηγία 96/19/ΕΚ [15], απέκτησε ιδιαίτερη σημασία. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη στην Ιταλία την 1η Σεπτεμβρίου 2000 σχετικά με το εμπόδιο στην εξισορρόπηση των τιμών του παραδοσιακού φορέα το οποίο δημιούργησε ο μηχανισμός του "ανώτατου ορίου τιμής - price cap» που ισχύει από τον Αύγουστο του 1999. Ωστόσο, οι αποφάσεις προσαρμογής του μηχανισμού αυτού που έλαβαν οι ιταλικές αρχές στις 11 Δεκεμβρίου 2000 οδήγησαν την Επιτροπή να αποφασίσει την αναστολή της υπόθεσης στις 14 Δεκεμβρίου 2000, εν αναμονή της επιβεβαίωσης, μέσα στο δεύτερο εξάμηνο του 2002, της ολοκλήρωσης της εξισορρόπησης σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν οι αρχές του εν λόγω κράτους μέλους. Για το ίδιο θέμα, αλλά έναντι της Ισπανίας, η Επιτροπή συνέχισε τη διαδικασία που είχε κινήσει το 1998, εκδίδοντας στις 21 Δεκεμβρίου 2000 συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη. Αιτιολογημένη γνώμη απηύθυνε η Επιτροπή και στο Λουξεμβούργο, στις 3 Αυγούστου 2000 για την παράλειψη αποτελεσματικής μεταφοράς των διατάξεων της προαναφερθείσας οδηγίας 96/19/ΕΚ στην εθνική νομοθεσία σχετικά με την άνευ διακρίσεων χορήγηση «δικαιωμάτων διέλευσης» για τους φορείς τηλεπικοινωνιών.

[15] Οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Μαρτίου 1996, που τροποποιεί την οδηγία 90/388/ΕΟΚ σχετικά με τον ανταγωνισμό στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, ΕΕ αριθ. L 74 της 22.3.1996, σ. 13.

Η Επιτροπή προσέφυγε επίσης στο Δικαστήριο των ΕΚ [16] , στις 17 Απριλίου 2000, για το θέμα της χρηματοδότησης της καθολικής υπηρεσίας στη Γαλλία. Η Επιτροπή κατηγορεί το κράτος μέλος ότι επέβαλε στους φορείς κινητής τηλεφωνίας εισφορές για το καθαρό κόστος της καθολικής υπηρεσίας που παρείχε η France Tιlιcom το 1997, εποχή κατά την οποία εξακολουθούσε να έχει το μονοπώλιο της φωνητικής τηλεφωνίας. Καταγγέλλει, επίσης, τον τρόπο υπολογισμού των διαφόρων στοιχείων του κόστους της καθολικής υπηρεσίας, που μπορεί να οδηγήσει στην υπερεκτίμηση του κόστους. Τέλος, κατηγορεί τη Γαλλία ότι δεν δεσμεύθηκε ως προς την πραγματική ολοκλήρωση της διαδικασίας εξισορρόπησης των τιμών. Το γραπτό μέρος της διαδικασίας ολοκληρώθηκε τον Νοέμβριο.

[16] Υπόθεση C-146/00.

Στις 30 Νοεμβρίου 2000, το Δικαστήριο των ΕΚ καταδίκασε το Βέλγιο [17] διότι η βελγική νομοθεσία προέβλεπε χρηματοδότηση στο πλαίσιο της καθολικής υπηρεσίας για τηλεφωνία με προνομιακές τιμές υπέρ του γραπτού Τύπου κατά παράβαση της οδηγίας 97/33/ΕΚ [18]. Η Επιτροπή απέσυρε τις υπόλοιπες αιτιάσεις - απουσία τρόπου υπολογισμού των εισφορών των φορέων υπέρ της χρηματοδότησης της καθολικής υπηρεσίας και απουσία μεθόδου βάσει προβλέψεων για τον υπολογισμό του καθαρού κόστους της υπηρεσία αυτής - μετά την κοινοποίηση βασιλικού διατάγματος που κάλυπτε τις δύο αυτές πτυχές.

[17] Υπόθεση C-384/99.

[18] Οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ης Ιουνίου 1997, για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να διασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ONP).

2.3.2. Ταχυδρομεία.

Στον ταχυδρομικό τομέα, η Επιτροπή εξέδωσε στις 21 Δεκεμβρίου 2000 απόφαση σχετικά με την παροχή στην Ιταλία νέων ταχυδρομικών υπηρεσιών που περιλαμβάνουν υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας και ιδίως την εγγύηση ότι μια αποστολή που δημιουργήθηκε ηλεκτρονικά θα φθάσει σε συγκεκριμένη ημερομηνία ή ώρα στον παραλήπτη [19]. Η απόφαση αυτή αποτελεί συνέχεια μιας καταγγελίας όσον αφορά την κράτηση υπέρ του ιστορικού ταχυδρομικού φορέα της φάσης παράδοσης του υβριδικού ταχυδρομείου (αποστολές κατά τις οποίες οι ταχυδρομικές αποστολές δημιουργούνται ηλεκτρονικά). Η κράτηση αυτή εμποδίζει τους ιδιώτες προμηθευτές να προσφέρουν υβριδικό ταχυδρομείο στο σύνολό του. Η Επιτροπή έκρινε ότι το ιταλικό νομοθετικό διάταγμα αριθ. 261, της 22ας Ιουλίου 1999, το οποίο εισήγαγε το εν λόγω σύστημα αντέβαινε προς το άρθρο 86 ΕΚ 1 σε συνδυασμό με το άρθρο 82 ΕΚ. Η παράδοση σε συγκεκριμένη ημερομηνία ή ώρα συνιστά χωριστή αγορά πολύ διαφορετική από τις παραδοσιακές ταχυδρομικές υπηρεσίες (καθολική υπηρεσία). Συνεπώς, δεν υπάρχει λόγος να γίνεται κράτηση του εν λόγω σκέλους της υπηρεσίας στον φορέα παροχής της καθολικής υπηρεσίας, ο οποίος δεν παρέχει αυτό το είδος υπηρεσίας. Επιπλέον, ο φορέας αυτός δεν προσφέρει καμία εγγύηση παράδοσης σε προκαθορισμένη ημερομηνία ή ώρα. Η απόφαση υποχρεώνει την ιταλική κυβέρνηση να διευκρινίσει ότι η υπηρεσία παράδοσης σε συγκεκριμένη ημέρα ή ώρα δεν αποτελεί μέρος των υπηρεσιών που δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο κράτησης. Αποσκοπεί στη δημιουργία της αναγκαίας ασφάλειας του δικαίου για τους ιδιωτικούς ταχυδρομικούς φορείς όσον αφορά την φάση της παράδοσης σε συγκεκριμένη ημερομηνία ή ώρα.

[19] ΕΕ.αριθ. L 63 της 3.3.2001, σ.59.

2.3.3. Ελεύθερα επαγγέλματα.

Στον τομέα των ελεύθερων επαγγελμάτων, η Επιτροπή μπόρεσε να κλείσει τη διαδικασία παράβασης κατά της Ιταλίας για την παράβαση, με το νόμο 1612, της 22ας Δεκεμβρίου 1960, των άρθρων 5 και 85 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρα 10 ΕΚ και 81 ΕΚ αντιστοίχως). Με απόφαση της 18ης Ιουνίου 1998 [20], το Δικαστήριο των ΕΚ έκρινε ότι, θεσπίζοντας και διατηρώντας σε ισχύ νόμο ο οποίος επιβάλλει στο Εθνικό Συμβούλιο Εκτελωνιστών (Consiglio nazionale degli spedizionieri doganali - CNSD), παρέχοντάς του την αντίστοιχη εξουσία, τη λήψη αποφάσεως ενώσεως επιχειρήσεων αντίθετης προς το άρθρο 85 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 81 ΕΚ), συνισταμένης στον καθορισμό υποχρεωτικού πίνακα αμοιβών για τους εκτελωνιστές, η Ιταλική Δημοκρατία παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα προαναφερθέντα άρθρα. Οι επαφές μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και των ιταλικών αρχών οι οποίες αποσκοπούσαν στη συμμόρφωση της σχετικής νομοθεσίας ήταν άκαρπες και η Επιτροπή αναγκάσθηκε, τον Φεβρουάριο του 2000, να στείλει στην Ιταλία προειδοποιητική επιστολή δυνάμει του άρθρου 228 ΕΚ, και στις 3 Αυγούστου 2000 αιτιολογημένη γνώμη. Ωστόσο στις 13 Σεπτεμβρίου, η Ιταλία κοινοποίησε το κείμενο του νόμου 213, της 25ης Ιουλίου 2000, που δημοσιεύθηκε την 1η Αυγούστου στην ιταλική Επίσημη Εφημερίδα και επικαιροποιεί τις ρυθμίσεις που διέπουν τις δραστηριότητες των εκτελωνιστών. Ο νόμος αυτός, καταργώντας τις διατάξεις του νόμου του 1960 που αντέβαιναν προς τις προαναφερθείσες διατάξεις της συνθήκης, έθετε τέλος στην παράβαση που είχε διαπιστώσει το Δικαστήριο των ΕΚ.

[20] Υπόθεση C-35/96, Συλλογή Ι σ. 3851

2.3.4. Μεταφορές

Στον τομέα των μεταφορών, η Επιτροπή συνέχισε τη διαδικασία παράβασης κατά της Πορτογαλίας μετά την άρνησή της να συμμορφωθεί με την απόφαση της 10ης Φεβρουαρίου 1999, στην οποία διαπίστωνε ότι το σύστημα εκπτώσεων επί των τελών προσγείωσης ανάλογα με την προέλευση της πτήσης αποτελούσε μέτρο που εισάγει διακρίσεις και είναι ασυμβίβαστο με το άρθρο 86 παρ.1 ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 82 ΕΚ. Ανέστειλε όμως την εκτέλεση της απόφασής της να προσφύγει στο Δικαστήριο των ΕΚ δεδομένου ότι η προσφυγή, που βρίσκεται ήδη υπό εξέταση, της Πορτογαλίας τον Μάιο του 1999 κατά της απόφασης της Επιτροπής αφορά επίσης τη νομιμότητα του υπόψη συστήματος.

Το θέμα των τελών προσγείωσης έδωσε αφορμή για την έκδοση και δεύτερης απόφασης δυνάμει του άρθρου 86 ΕΚ παρ. 3. Στις 26 Ιουλίου 2000, η Επιτροπή έκρινε ότι το σύστημα εκπτώσεων και διαφοροποιημένων τελών ανάλογα με την προέλευση της πτήσης που ισχύει στην Ισπανία ευνοεί τις αεροπορικές εταιρείες του εν λόγω κράτους μέλους. Το ισπανικό σύστημα προβλέπει, για όλες τις κατηγορίες αεροσκαφών, τέλη υψηλότερα για τις ενδοκοινοτικές πτήσεις σε σχέση με τις πτήσεις εσωτερικού. Πέραν αυτού προβλέπει εκπτώσεις από 9 έως 35 % ανάλογα με τον μηνιαίο αριθμό προσγειώσεων. Το σύστημα αυτό ευνοεί στην πράξη τις ισπανικές αεροπορικές εταιρείες οι οποίες έχουν κατά μέσο όρο έκπτωση 20 έως 25 %. Η διάκριση αυτή δεν δικαιολογείται καθόλου αντικειμενικά. Η ισπανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι θα λάβει εγκαίρως τα απαραίτητα διορθωτικά μέτρα.

2.3.5. Συγκεντρώσεις

Η διαδικασία παράβασης κατά της Πορτογαλίας που κινήθηκε το 1999 μετά την απόφαση των προτογαλικών αρχών να αντιταχθούν στη συγκέντρωση μεταξύ της ισπανικής τράπεζας BSCH και του πορτογαλικού ομίλου Champalimaud μπόρεσε να κλείσει. Στις 29 Νοεμβρίου 1999, κοινοποιήθηκε μια νέα πράξη συγκέντρωσης, με την οποία η ισπανική τράπεζα θα αποκτήσει δύο τράπεζες του πορτογαλικού ομίλου. Η συγκέντρωση εγκρίθηκε στις 11 Ιανουαρίου 2000. Οι πορτογαλικές αρχές δήλωσαν ότι δεν αντιτάσσονται στη νέα αυτή συγκέντρωση η οποία ακυρώνει τη συγκέντρωση που αποτελεί αντικείμενο της κινηθείσας κατ' αυτών διαδικασίας παράβασης.

2.3.6. Κρατικές ενισχύσεις

Τέλος, όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις, η Επιτροπή μπόρεσε να θέσει στο αρχείο μια πολύ παλιά υπόθεση. Με απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1990 [21] το Δικαστήριο των ΕΚ είχε επιβεβαιώσει την οριστική αρνητική απόφαση της Επιτροπής, της 17ης Νοεμβρίου 1987 [22], η οποία διέτασσε την επιστροφή μιας επιδότησης ύψους 2 εκατ. DEM, που είχε χορηγηθεί το 1985 από το ομόσπονδο κράτος Baden-Wόrtemberg στην εταιρεία BUG-Alutechnik, η οποία παρήγαγε ημικατεργασμένα και τελειωμένα προϊόντα αλουμινίου. Η ενίσχυση δεν επεστράφη παρά την απαίτηση της Επιτροπής και το 1991 κινήθηκε διαδικασία αθέτησης υποχρεώσεως κατά της Γερμανίας για παράβαση του άρθρου 171 της συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 228 ΕΚ). Το 1992, η "Staatsschuldenverwaltung Baden-Wόrttemberg" διέταξε την επιχείρηση να επιστρέψει την ενίσχυση. Αλλά η BUG-Alutechnik υπέβαλε ανασταλτική προσφυγή κατά της απόφασης αυτής, ενώπιον του "Verwaltungsgericht Sigmaringen". Το εν λόγω δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή το 1994 και η επιχείρηση άσκησε έφεση ενώπιον του "Verwaltungsgerichtshof Mannheim" η οποία είχε επίσης ανασταλτικό αποτέλεσμα. Το "Verwaltungsgerichtshof Mannheim" επιβεβαίωσε την απόφαση του πρωτοδικείου, του 1996, και στην επιχείρηση, που εν τω μεταξύ άλλαξε την επωνυμία της σε Hoogovens Aluminium Profiltechnik, επιτράπηκε να υποβάλει αίτηση αναίρεσης στο "Bundesverwaltungsgericht" το οποίο την απέρριψε στις 26 Αυγούστου 1999. Εν τέλει η ενίσχυση επεστράφη στις 14 Οκτωβρίου 1999. Όταν το πληροφορήθηκε επίσημα, η Επιτροπή μπόρεσε να κλείσει την υπόθεση αυτή στις αρχές του 2000.

[21] Υπόθεση C-5/89, Συλλογή Ι σ. 3437

[22] ΕΕ 1998, L 79, σ. 29.

2.4. ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ

2.4.1. Ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων

Η Επιτροπή κίνησε ή/και συνεχίζει ορισμένες διαδικασίες παράβασης κατά διαφόρων κρατών μελών σχετικά με την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 και 1408/71.

Η διαδικασία λόγω παράβασης κατά του Βελγίου για τη μη εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου της 3ης Μαΐου 1994 στην υπόθεση C-47/93, σχετικά με τη χρηματοδότηση των βελγικών πανεπιστημίων για την υποδοχή φοιτητών από άλλα κράτη μέλη με μόνο στόχο να παρακολουθήσουν εκεί πανεπιστημιακά μαθήματα, συνεχίζεται.

Οι διαδικασίες παράβασης κατά της Γερμανίας όσον αφορά, αφενός μεν, την παροχή κοινωνικής βοήθειας στους διακινούμενους εργαζομένους που τη ζητούν λόγω της επανένωσης των οικογενειών τους, αφετέρου δε, την προϋπόθεση προσκόμισης της άδειας παραμονής για την παροχή κοινωνικών επιδομάτων, τέθηκαν στο αρχείο. Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση εκπονήθηκε ερμηνευτική εγκύκλιος με την οποία οι αρμόδιες αρχές καλούνται να μεριμνήσουν για την τήρηση του κοινοτικού δικαίου. Όσον αφορά τη δεύτερη περίπτωση, η κατάσταση ρυθμίσθηκε με την τροποποίηση του σχετικού νόμου.

Η διαδικασία λόγω παράβασης σχετικά με τη δανική ρύθμιση και τακτική περιορισμού της χρήσης στη Δανία, από τους μεθοριακούς εργαζομένους που κατοικούν στο έδαφός της, οχημάτων εγγεγραμμένων σε άλλο κράτος μέλος, τα οποία ανήκουν στον εκεί εγκατεστημένο εργοδότη τους συνεχίζεται. Η Δανία, εν τω μεταξύ, τροποποίησε τη νομοθεσία της με μη ικανοποιητικό για την Επιτροπή τρόπο, οπότε της εστάλη συμπληρωματική αιτιολογημένη γνώμη.

Αιτιολογημένη γνώμη κοινοποιήθηκε και στην Ελλάδα εξαιτίας του γεγονότος ότι η ελληνική νομοθεσία επιβάλλει στα μέλη της οικογενείας πολιτών της Ένωσης, τα οποία δεν έχουν την υπηκοότητα ενός από τα κράτη μέλη και επιθυμούν να ασκήσουν οικονομική δραστηριότητα στην Ελλάδα, να αποκτήσουν άδεια εργασίας.

Επίσης, διαβιβάσθηκε στην Αυστρία αιτιολογημένη γνώμη διότι η αυστριακή νομοθεσία εισάγει διακρίσεις εις βάρος πολιτών της Ένωσης που ασκούν το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων καθώς και υπηκόων χωρών που δεν είναι κράτη μέλη της Ένωσης αλλά με τα οποία η Κοινότητα έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας ή σύνδεσης (για παράδειγμα Μαρόκο, Τουρκία, Πολωνία κ.λ.π.). Ειδικότερα, αφενός οι αυστριακές διατάξεις για τις εκλογές στα εργατικά επιμελητήρια δεν παρέχουν το δικαίωμα του εκλέγεσθαι σε όλους τους αλλοδαπούς εργαζόμενους για τους φορείς αυτούς και αφετέρου, οι διατάξεις της εργατικής νομοθεσίας αποκλείουν από το δικαίωμα του εκλέγεσθαι στα εργατικά συμβούλια τους υπηκόους χωρών που δεν είναι κράτη μέλη της Ένωσης αλλά με τα οποία η Κοινότητα έχει συνάψει συμφωνίες συνεργασίας ή σύνδεσης.

Οι διαδικασίες λόγω παράβασης κατά της Ελλάδας βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ και κατά της Ισπανίας βάσει του άρθρου 226 της συνθήκης ΕΚ όσον αφορά την προϋπόθεση της ιθαγενείας για την πρόσβαση στο δημοσιοϋπαλληλικό καθεστώς τέθηκαν στο αρχείο, δεδομένου ότι οι δύο αυτές χώρες έλαβαν μέτρα για τη συμμόρφωσή τους με τους κοινοτικούς κανόνες.

Όσον αφορά στον συνυπολογισμό των περιόδων θητείας σε δημόσιες υπηρεσίες άλλων κρατών μελών, η Επιτροπή απηύθυνε αιτιολογημένη γνώμη στην Αυστρία και το Βέλγιο. Οι διαδικασίες λόγω παράβασης στον ίδιο τομέα που κινήθηκαν κατά της Γερμανίας και της Ιρλανδίας το 1999, συνεχίζονται.

Στον τομέα του συντονισμού των εθνικών συστημάτων ασφάλισης, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις υποθέσεις κατά της Γαλλίας σχετικά με την καταβολή των εισφορών «γενικευμένη κοινωνική εισφορά» [23] και «συνεισφορά στην εξόφληση του κοινωνικού χρέους» [24] αποφάνθηκε ότι αυτές οι εισφορές, οι οποίες σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές πρέπει να θεωρηθούν ως φόροι, εμπίπτουν στο πεδίο του κανονισμού 1408/71. Επομένως, δεν μπορούν να επιβληθούν σε άτομα που διαμένουν στη Γαλλία αλλά εργάζονται σε άλλο κράτος μέλος, π.χ. σε γάλλους μεθοριακούς εργαζόμενους στο Βέλγιο, καθώς δεν υπόκεινται στη γαλλική νομοθεσία για την κοινωνική ασφάλιση. Εφόσον, δεν ελήφθησαν ικανοποιητικές πληροφορίες σχετικά με τα αναγκαία μέτρα που πρέπει να ληφθούν για να υπάρξει συμμόρφωση με αυτές τις αποφάσεις, οι εν λόγω διαδικασίες συνεχίζονται βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ.

[23] Υπόθεση C-169/98

[24] Υπόθεση C-34/98

Το 1999, η Επιτροπή προσέφυγε ενώπιον του Δικαστηρίου κατά της Γερμανίας για την επιβολή εισφορών σύμφωνα με ειδικό νόμο για τις παροχές κοινωνικής ασφάλισης στους καλλιτέχνες (Kόnstlersozialversicherungsgesetz) [25]. Ο Γενικός Εισαγγελέας διατύπωσε τις προτάσεις του [26] σχετικά με την υπόθεση αυτή.

[25] Υπόθεση C-68/99

[26] 24 Οκτωβρίου 2000

Η υπόθεση κατά του Βελγίου [27], που αφορά τη μείωση της προσωπικής εισφοράς του 13,07 % όταν οι ενάγοντες κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος, εκκρεμεί ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Ο Γενικός Εισαγγελέας διατύπωσε τις προτάσεις του στις 23 Ιανουαρίου 2001.

[27] Υπόθεση C-347/98

Η Επιτροπή αποφάσισε να συνεχίσει την υπόθεση κατά των Κάτω Χωρών και να προσφύγει στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με την Επιτροπή η άρνηση των αρχών των Κάτω Χωρών να μεταφέρουν το επίδομα ανεργίας ενός πρώην μεθοριακού εργαζόμενου κατά μέγιστη περίοδο τριών μηνών σε άλλο κράτος μέλος, παραβαίνει το άρθρο 69 του κανονισμού 1408/71 εφόσον αυτός δεν διακρίνει τους μεθοριακούς από τους λοιπούς εργαζόμενους.

Απεστάλη στη Γαλλία αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με την άρνηση του γαλλικού οργανισμού ασθενείας να επιστρέψει χρήματα, σύμφωνα με τους γαλλικούς πίνακες αμοιβών, για το κόστος ζεύγους γυαλιών που ένας ασφαλισμένος είχε αγοράσει στη Γερμανία. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτή η θέση παραβαίνει τις διατάξεις της συνθήκης της ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, ιδίως τα άρθρα 28 και 30, καθώς ερμηνεύθηκαν από το Δικαστήριο στην υπόθεση C-120/95 Decker [28] όπου το Δικαστήριο αναγνώρισε το δικαίωμα επιστροφής δαπανών για αυτό το είδος ιατρικών προϊόντων σύμφωνα με τους πίνακες αμοιβών του κράτους μέλους, στο οποίο έχει ασφαλισθεί ο ενδιαφερόμενος, χωρίς προηγούμενη έγκριση.

[28] Απόφαση του Δικαστηρίου της 28/4/98.

Η ολλανδική κυβέρνηση συμφώνησε με την αιτιολογημένη γνώμη που η Επιτροπή απέστειλε σ' αυτήν σχετικά με τον υπολογισμό ολλανδικής σύνταξης γήρατος σε περιπτώσεις όπου, παρόλο που υπήρχε υποχρεωτική ασφάλιση, ταυτόχρονα είχαν καταβληθεί προαιρετικές εισφορές σε άλλο κράτος μέλος, και επί του παρόντος αναθεωρεί τους αντίστοιχους κανόνες διοικητικής πολιτικής. Παρά το άρθρο 15 (1β) του κανονισμού 574/72 που αναφέρει σαφώς ότι οι περίοδοι υποχρεωτικής ασφάλισης υπερισχύουν έναντι περιόδων προαιρετικής ασφάλισης, οι αρχές των Κάτω Χωρών αρνήθηκαν να λάβουν υπόψη μια ορισμένη περίοδο απασχόλησης στις Κάτω Χώρες διότι ταυτόχρονα είχαν καταβληθεί προαιρετικές εισφορές σε σύστημα άλλου κράτους μέλους που αναφέρεται στο Παράρτημα VI, Ι, 2 η του κανονισμού. Το εθνικό δικαστήριο συμφώνησε με την ερμηνεία των αρχών.

Σε διαδικασία παράβασης κατά της Γαλλίας σχετικά με τον υπολογισμό του επιδόματος ανεργίας για πρόσωπο που η τελευταία του θέση εργασίας δεν ήταν στη Γαλλία, η γαλλική κυβέρνηση, μετά την προσφυγή της Επιτροπής στο Δικαστήριο, τροποποίησε την αντίστοιχη εγκύκλιο για να συμμορφωθεί με το κοινοτικό δίκαιο. Η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο.

Μετά την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης από την Επιτροπή σχετικά με την άρνηση εφαρμογής της δανικής νομοθεσίας για την κοινωνική ασφάλιση σε υπηκόους άλλων κρατών μελών που εργάζονται σε εξέδρα πετρελαίου στη δανική ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα, η δανική κυβέρνηση τροποποίησε τη νομοθεσία της και η διαδικασία παράβασης τέθηκε στο αρχείο.

2.4.2. Ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών

Η διαδικασία που η Επιτροπή κίνησε ενώπιον του Δικαστηρίου των ΕΚ κατά της Γαλλίας [29], στο πλαίσιο του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ, γιατί δεν έλαβε τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση που εκδόθηκε στις 13 Μαρτίου 1997 [30], και η οποία καταδίκαζε την εν λόγω χώρα διότι διατηρούσε την απαγόρευση νυχτερινής εργασίας των γυναικών στη βιομηχανία ενώ δεν εφάρμοζε παρόμοια απαγόρευση στους άνδρες, εξακολουθεί να εκκρεμεί.

[29] Υπόθεση C-224/99.

[30] Υπόθεση C-197/96, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Γαλλικής Δημοκρατίας, Συλλογή. 1997 σ. I-1489.

Όσον αφορά την οδηγία 92/85/ΕΟΚ για την προστασία των εγκύων, οι ιρλανδικές αρχές τροποποίησαν την νομοθεσία της χώρας τους προκειμένου να συμμορφωθεί με τους κοινοτικούς κανόνες, μετά την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης, και κοινοποίησαν νέα εθνικά μέτρα. Η διαδικασία κατά της Ιρλανδίας τέθηκε, ως εκ τούτου, στο αρχείο. Μετά την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης οι αρχές της Σουηδίας και του Λουξεμβούργου κοινοποίησαν, επίσης, νέα νομοθετικά κείμενα τα οποία βρίσκονται υπό εξέταση. Ως εκ τούτου οι σχετικές διαδικασίες βρίσκονται εν εξελίξει. Πέραν αυτού, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο των ΕΚ όσον αφορά μη σύμφωνη μεταφορά [31] στην υπόθεση που αφορά τη Γαλλία, ενώ στην υπόθεση κατά της Ιταλίας συνεχίζεται η εξέταση της διαδικασίας.

[31] Διότι η γαλλική νομοθεσία δεν προέβλεπε ειδικά τη δυνατότητα για τις εγκύους να απαλλάσσονται από την εργασία εάν αυτό είναι απαραίτητο για την προστασία της υγείας τους.

Μετά την κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς από τις ιταλικές αρχές, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου των ΕΚ λόγω μη κοινοποίησης της μεταφοράς της οδηγίας 96/34/ΕΟΚ σχετικά με την γονική άδεια [32] αποσύρθηκε.

[32] Υπόθεση C-445/99.

Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας λόγω μη εφαρμογής της απόφασης της 8ης Ιουλίου 1999 [33] με την οποία το Δικαστήριο των ΕΚ καταδίκασε τη Γαλλία για τη μη κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 96/97/ΕΚ που τροποποιεί την οδηγία 86/378/ΕΟΚ για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με την εν λόγω οδηγία, τα κράτη μέλη έπρεπε να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα μεταφοράς της οδηγίας την 1η Ιουλίου 1997. Επισημαίνεται ότι και η Ελλάδα είχε καταδικασθεί για το ίδιο θέμα από το Δικαστήριο των ΕΚ στις 14 Δεκεμβρίου 2000 [34]. Μετά την κοινοποίηση από μέρους των αρχών του Λουξεμβούργου των εθνικών μέτρων μεταφοράς, η προσφυγή στο Δικαστήριο λόγω μη ανακοίνωσης των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 96/97/EΚ για την τροποποίηση της οδηγίας 86/378/EΟΚ για την εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης ανδρών και γυναικών στα επαγγελματικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης [35] αποσύρθηκε.

[33] Υπόθεση C-354/98.

[34] Υπόθεση C-457/98.

[35] Υπόθεση C-438/98. Ο Γενικός Εισαγγελέας κ. La Pergola εξέδωσε τα συμπεράσματά του στις 24 Ιουνίου 1999.

Η Επιτροπή κίνησε επίσης νέα διαδικασία βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ κατά της Ελλάδας λόγω μη εφαρμογής της απόφασης της 28ης Οκτωβρίου 1999 [36] με την οποία το Δικαστήριο των ΕΚ καταδίκασε την Ελλάδα για τη μη συμμόρφωση, με την οδηγία 79/7/ΕΟΚ, με το άρθρο 141 της συνθήκης και με την οδηγία 75/117/ΕΟΚ, της ελληνικής νομοθεσίας σχετικά με το επίδομα γάμου και τη λήψη υπόψη του επιδόματος αυτού κατά τον υπολογισμό των συντάξεων γήρατος και αποχώρησης. Η νομοθεσία αυτή δεν έχει αναδρομικό αποτέλεσμα όσον αφορά το επίδομα γάμου από 1ης Ιανουαρίου 1981 (ημερομηνία ενάρξεως ισχύος στην Ελλάδα του άρθρου 141 της συνθήκης και της οδηγίας 75/117/ΕΟΚ), ούτε όσον αφορά τον υπολογισμό των συντάξεων από τις 23 Δεκεμβρίου 1984 (ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της οδηγίας 79/7/ΕΟΚ).

[36] Υπόθεση C-187/98.

2.4.3. Συνθήκες εργασίας

Ως προς την οδηγία 93/104/ΕΚ σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας, στη συνέχεια της προσφυγής στο Δικαστήριο, η Ιταλία και η Γαλλία καταδικάστηκαν λόγω μη θέσπισης μέτρων εφαρμογής της οδηγίας αυτής [37]. Δεδομένου ότι δεν ανακοινώθηκε κανένα θεσπισθέν μέτρο για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου, αυτές οι διαδικασίες παράβασης συνεχίζονται βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ. Μετά την καθυστερημένη κοινοποίηση των εθνικών μέτρων μεταφοράς, η προσφυγή κατά του Λουξεμβούργου [38] λόγω μη ανακοίνωσης της μεταφοράς της οδηγίας 93/104/ΕΚ αποσύρθηκε.

[37] Υπόθεση C-386/98, Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας, απόφαση της 9ης Μαρτίου 2000 και υπόθεση C-46/99, Επιτροπή κατά Γαλλίας, απόφαση της 8ης Ιουνίου 2000

[38] Υπόθεση C-48/99; Ο Γενικός Εισαγγελέας κ. Alber εξέδωσε τα συμπεράσματά του στις 16 Νοεμβρίου 1999

Σε απόφαση της 18ης Μαΐου 2000, το Δικαστήριο καταδίκασε τη Γαλλία [39] λόγω μη ανακοίνωσης της μεταφοράς της οδηγίας 94/33/ΕΚ σχετικά με την προστασία των νέων κατά την εργασία.. Δεδομένου ότι δεν ανακοινώθηκαν τα θεσπισθέντα μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου, αυτή η διαδικασία συνεχίζεται βάσει του άρθρου 228 της συνθήκης ΕΚ.

[39] Υπόθεση C-45/99

Μετά τις αποφάσεις του Δικαστηρίου με τις οποίες καταδικάστηκε το Λουξεμβούργο λόγω μη ανακοίνωσης ενδεχόμενων μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 94/33/ΕΚ σχετικά με την προστασία των νέων κατά την εργασία [40] και λόγω έλλειψης μεταφοράς της οδηγίας 94/45/ΕΚ για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης [41] οι αρχές του Λουξεμβούργου ανακοίνωσαν μέτρα μεταφοράς τα οποία εξετάζονται.

[40] Υπόθεση C-430/98, απόφαση της 21ης Οκτωβρίου 1999

[41] Υπόθεση C-47/99, απόφαση της 16ης Δεκεμβρίου 1999

Λόγω της μη ικανοποιητικής απάντησης των ιταλικών αρχών στην αιτιολογημένη γνώμη που διαβίβασε η Επιτροπή για κακή μεταφορά της οδηγίας 77/187/ΕΟΚ σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, η Επιτροπή αποφάσισε την προσφυγή στο Δικαστήριο. Αντίθετα με την προηγούμενη περίπτωση, η Επιτροπή αποφάσισε την αναστολή της διαδικασίας παράβασης σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις λόγω της μη σύμφωνης μεταφοράς της οδηγίας 98/59/ΕΚ από την Ελλάδα, προκειμένου να προβεί σε λεπτομερή ανάλυση της απάντησης των εθνικών αρχών πριν να εκδώσει απόφαση επί της ουσίας.

Αιτιολογημένη γνώμη κοινοποιήθηκε στην Πορτογαλία και την Ιταλία λόγω μη σύμφωνης μεταφοράς της οδηγίας 98/59/ΕΚ σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις.

Η Επιτροπή αποφάσισε την προσφυγή στο Δικαστήριο λόγω μη σύμφωνης μεταφοράς από την Ιρλανδία των οδηγιών 98/59/ΕΚ σχετικά με τις ομαδικές απολύσεις και 77/187/ΕΟΚ σχετικά με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων. Στο τέλος Δεκεμβρίου 2000, οι ιρλανδικές αρχές ανακοίνωσαν μέτρα μεταφοράς και δεσμεύθηκαν να θεσπίσουν και άλλα. Συνεπώς, η προσφυγή στο Δικαστήριο δεν θα είναι πλέον αναγκαία.

2.4.4. Υγεία και ασφάλεια στο χώρο εργασίας

Μετά την ανακοίνωση από το Λουξεμβούργο των εθνικών μέτρων εκτέλεσης της οδηγίας 92/29/ΕΟΚ για την ιατρική περίθαλψη στα πλοία, όλα τα κράτη μέλη έχουν πλέον μεταφέρει την οδηγία-πλαίσιο 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου και τις ειδικές οδηγίες της [42] καθώς και την καλούμενη "ανεξάρτητη" οδηγία 92/29/ΕΟΚ.

[42] Οδηγίες 89/654/ΕΟΚ, 89/655/ΕΟΚ, 89/656/ΕΟΚ, 90/269/ΕΟΚ, 90/270/ΕΟΚ, 90/394/ΕΟΚ, 90/679/ΕΟΚ, 92/57/ΕΟΚ, 92/58/ΕΟΚ, 92/91/ΕΟΚ, 92/104/ΕΟΚ, και 93/103/ΕΚ.

Όσον αφορά τις οδηγίες που τροποποιούν ή προσαρμόζουν στην τεχνική πρόοδο τις ειδικές οδηγίες [43], το ποσοστό ανακοίνωσης των εθνικών μέτρων εκτέλεσης βελτιώθηκε και πάλι κατά τη διάρκεια του 2000 (ιδίως με την ανακοίνωση από την Ιταλία των εθνικών μέτρων εκτέλεσης των οδηγιών 95/30/ΕΚ [44], 97/59/ΕΚ, και 97/65/ΕΚ [45]), αλλά δεν είναι ακόμη πλήρως ικανοποιητικό. Συνεπώς, εκκρεμούν διαδικασίες παράβασης έναντι των κρατών μελών που δεν έχουν ακόμα ανακοινώσει στην Επιτροπή τα εθνικά τους μέτρα εκτέλεσης. Ορισμένες από τις διαδικασίες αυτές βρίσκονται ήδη στο στάδιο της προσφυγής στο Δικαστήριο, όπως η περίπτωση της Αυστρίας για τη μη μεταφορά των οδηγιών 95/30/ΕΚ [46], 97/59/ΕΚ και 97/65/ΕΚ [47]. Επιπλέον, αποστάλθηκε αιτιολογημένη γνώμη στην Ιρλανδία λόγω μη ανακοίνωσης των μέτρων εκτέλεσης της οδηγίας 95/63/ΕΚ. Όσον αφορά την οδηγία 97/42/ΕΚ, της οποίας η προθεσμία μεταφοράς έληξε στις 27 Ιουνίου 2000, αποφασίστηκε η αποστολή αιτιολογημένων γνωμών στη Γαλλία και στην Ιρλανδία λόγω μη ανακοίνωσης των εθνικών τους μέτρων εκτέλεσης.

[43] Οδηγίες 93/88/ΕΚ, 95/30/ΕΚ, 97/59/ΕΚ, 97/65/ΕΚ και 95/63/ΕΚ, και 97/42/ΕΚ.

[44] Υπόθεση C-439/98; απόφαση της 16ης Μαρτίου 2000

[45] Υπόθεση C-312/99; μετά την ανακοίνωση αυτή, αποσύρθηκε η προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου.

[46] Υπόθεση C-473/99.

[47] Υποθέσεις C-110/00, και C-111/00.

Σε ό,τι αφορά τη συμμόρφωση των εθνικών μέτρων εκτέλεσης της οδηγίας-πλαισίου 89/391/ΕΟΚ, η Επιτροπή απηύθυνε αιτιολογημένες γνώμες στην Πορτογαλία και στη Σουηδία λόγω μη σύμφωνης μεταφοράς. Εξάλλου η Επιτροπή προσέφυγε στο Δικαστήριο κατά της Γερμανίας [48] και της Ιταλίας [49] λόγω μη σύμφωνης μεταφοράς, και αποφάσισε την προσφυγή όσον αφορά τη μεταφορά της οδηγίας-πλαισίου από το Βέλγιο.

[48] Υπόθεση C-5/00.

[49] Υπόθεση C-49/00.

Σχετικά με τη συμμόρφωση των εθνικών μέτρων εκτέλεσης των ειδικών οδηγιών [50], η διαδικασία κατά της Σουηδίας τέθηκε στο αρχείο, αφού αυτό το κράτος μέλος ανακοίνωσε νέα μέτρα εκτέλεσης της οδηγίας 90/269/ΕΟΚ, ενώ στη Δανία αποστάλθηκε αιτιολογημένη γνώμη λόγω μη συμμόρφωσης των μέτρων μεταφοράς της οδηγίας 89/654/ΕΟΚ. Επίσης η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο για δύο περιπτώσεις που αφορούν την Ιταλία λόγω μη συμμόρφωσης της μεταφοράς των οδηγιών 89/655/ΕΟΚ και 90/270/ΕΟΚ.

[50] Οδηγίες 89/654/ΕΟΚ, 89/655/ΕΟΚ, 89/656/ΕΟΚ, 90/269/ΕΟΚ, 90/270/ΕΟΚ, 90/394/ΕΟΚ, 90/679/ΕΟΚ, 92/57/ΕΟΚ, 92/58/ΕΟΚ, 92/91/ΕΟΚ, 92/104/ΕΟΚ, και 93/103/ΕΚ.

2.5. ΓΕΩΡΓΙΑ

2.5.1. Ελεύθερη κυκλοφορία των γεωργικών προϊόντων [51]

[51] Στη συνέχεια της αναδιοργάνωσης των υπηρεσιών της Επιτροπής, η νομοθεσία και τα θέματα που αφοορούν τη δημόσια υγεία και την υγεία των ζώων και των φυτών ανατέθηκαν στη Γενική Διεύθυνση "Υγεία και προστασία των καταναλωτών". Από το τελευταίο τρίμηνο του 1999, αυτή η Γενική Διεύθυνση ανέλαβε την εξέταση των φακέλων παραβάσεων επί των θεμάτων αυτών, περιλαμβανομένων και των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των γεωργικών προϊόντων για λόγους συνδεόμενους με την προστασία της υγείας.

Μία από τις βασικές αρχές της λειτουργίας της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) και των κοινών οργανώσεων αγοράς αυτής της πολιτικής είναι η διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των γεωργικών προϊόντων μέσα σε μία ενιαία αγορά.

Το Δικαστήριο υπενθύμισε επανειλημμένα ότι τα άρθρα 28 και 29 της συνθήκης ΕΚ αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των κοινών οργανώσεων αγοράς, έστω και αν η ρητή μνεία αυτών, μέσα στα πλαίσιά τους, κατέστη περιττή από την 1η Ιανουαρίου 1970.

Η Επιτροπή επαγρυπνεί διαρκώς με σκοπό την ταχεία απάλειψη των εμποδίων που παρακωλύουν τις συναλλαγές γεωργικών προϊόντων στην Κοινότητα.

Γενικά, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η τάση που παρατηρήθηκε τα τελευταία έτη όσον αφορά τη μείωση του αριθμού νέων περιπτώσεων κλασσικών εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία γεωργικών προϊόντων, όπως οι συστηματικοί έλεγχοι κατά την εισαγωγή ή η απαίτηση πιστοποιητικών, επιβεβαιώθηκε και αυτό το έτος.

Η εμμονή ορισμένων κρατών μελών να διατηρούν τα "σήματα ή ονομασίες ποιότητας" για τα προϊόντα των αντίστοιχων χωρών ή των περιφερειών τους οδήγησε την Επιτροπή στο να εξακολουθήσει τις διαδικασίες παράβασης που είχε κινήσει κατά της Γαλλίας, της Ισπανίας, και της Γερμανίας. Η Επιτροπή θεωρεί πράγματι, ότι δυνάμει του άρθρου 28 της συνθήκης ΕΚ, όπως το ερμήνευσε το Δικαστήριο στις υποθέσεις 13/78, Eggers [52] και C-321/94, Montagne [53], μια ονομασία ή ένα σήμα ποιότητας δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για προϊόντα που προέρχονται από μια καθορισμένη γεωγραφική ενότητα αλλά να στηρίζονται αποκλειστικά στα εγγενή χαρακτηριστικά των προϊόντων. Συνεπώς φρονεί ότι σε κάθε εθνική ονομασία ή σήμα ποιότητας πρέπει, δυνάμει των άρθρων 12 και 34 της συνθήκης ΕΚ, να έχει πρόσβαση αυτοδίκαια κάθε ενδεχόμενος κοινοτικός παραγωγός ή χρήστης, τα προϊόντα του οποίου πληρούν τις απαιτούμενες αντικειμενικές και ελέγξιμες απαιτήσεις.

[52] Απόφαση της 12.10.1978, Συλλογή 1978, σ.1935

[53] Απόφαση της 07.05.1997, Συλλογή 1997, σ. Ι-2343.

Στην περίπτωση της Γαλλίας, οι κινηθείσες διαδικασίες παράβασης αφορούν τα ακόλουθα περιφερειακά σήματα ποιότητας :"Normandie", "Nord-Pas-de-Calais", "Ardennes de France", "Limousin", "Languedoc-Roussillon", "Lorraine", "Savoie", "Franche-Comtι", "Corse", "Midi-Pyrιnιes", "Salaisons d'Auvergne", καθώς και "Qualitι France". Ελλείψει κατάργησης των εν λόγω σημάτων, απεστάλησαν αιτιολογημένες γνώμες. Οι γαλλικές αρχές είναι πλέον διατεθειμένες να αλλάξουν το νομικό καθεστώς των σημάτων.

Στην Ισπανία, οι ονομασίες ποιότητας που ακολουθούν αποτέλεσαν το αντικείμενο αιτιολογημένων γνωμών : "La Conca de Barbera", "El Valles Occidental", "El Ripolles", "Alimentos de Andalucia", "Alimentos de Extremadura", "Calidad Cantabria". Μετά την έκδοση αυτών των αιτιολογημένων γνωμών, οι αρμόδιες περιφερειακές αρχές κατήργησαν τις επίμαχες ονομασίες.

Τέλος, επειδή οι γερμανικές αρχές αρνήθηκαν τη δυνατότητα να λαμβάνουν τα προϊόντα άλλων κρατών μελών το εθνικό σήμα ποιότητας CMA, που συνοδεύεται από τη μνεία «Markenqualitδt aus deutschen Landen» και αποδίδεται μόνο στα προϊόντα που μεταποιούνται στη Γερμανία χωρίς προδιαγραφή που να συνδέεται με το περιβάλλον ή τη γεωγραφική προέλευση, η Επιτροπή προσέφυγε στο Δικαστήριο. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το εν λόγω σήμα σημαίνει ότι η διαδικασία παραγωγής περιορίζεται οπωσδήποτε σε ένα κράτος.

Όσον αφορά τα λιγότερο κλασικά εμπόδια, όπως οι επανειλημμένες βιαιοπραγίες στη Γαλλία από ιδιώτες κατά των οπωροκηπευτικών προέλευσης άλλων κρατών μελών, και ιδίως Ισπανίας, και το γεγονός ότι οι δημόσιες αρχές δεν έλαβαν τα απαιτούμενα μέτρα για να αντιμετωπισθεί αυτή η κατάσταση, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι με την απόφαση της 9/11/1997 στην υπόθεση C-265/95 [54] το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι "Η Γαλλική Δημοκρατία, παραλείποντας να λάβει όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα προκειμένου να μην εμποδίζεται από ενέργειες ιδιωτών η ελεύθερη κυκλοφορία οπωροκηπευτικών, παρέβη τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 30 της Συνθήκης ΕΚ (νυν άρθρο 28 ΕΚ), σε συνδυασμό με το άρθρο 5 (νυν άρθρο 10 ΕΚ) της εν λόγω συνθήκης, και από την κοινή οργάνωση των αγορών των γεωργικών προϊόντων". Η ειρηνική εξέλιξη της περιόδου εμπορίας των οπωροκηπευτικών που προέρχονταν κυρίως από την Ισπανία κατά το έτος 1998 δείχνει ότι τα μέτρα δημόσιας τάξης που έλαβε η γαλλική κυβέρνηση για να συμμορφωθεί προς την απόφαση του Δικαστηρίου υπήρξαν αρκετά αποτελεσματικά σε σύγκριση με τις προηγούμενες καταστάσεις. Το ίδιο συνέβη και κατά το 1999 και 2000, παρότι σημειώθηκαν ορισμένα μεμονωμένα επεισόδια. Η Επιτροπή ελπίζει ότι οι επόμενες περίοδοι εμπορίας θα εξελιχθούν ομαλά.

[54] Απόφαση της 6.11.1997, Συλλογή1997, σ.I-6959.

2.5.2. Αγορά

Εκτός από τη δραστηριότητα που διεξάγει με στόχο την εξάλειψη των εμποδίων που παρακωλύουν την ελεύθερη κυκλοφορία των γεωργικών προϊόντων, η Επιτροπή συνέχισε τις προσπάθειές της και για την αποτελεσματική και ορθή εφαρμογή των υπόλοιπων διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας στο γεωργικό τομέα.

Όσον αφορά τον έλεγχο της εφαρμογής των ειδικών μηχανισμών της κοινής οργάνωσης των αγορών, η Επιτροπή συνέχισε να αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη προσοχή την εφαρμογή των μηχανισμών συγκράτησης της παραγωγής, ιδίως στον τομέα των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπου έγινε συστηματική ανάλυση των εθνικών κειμένων που ψηφίστηκαν για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή των κανονισμών ( ΕΟΚ ) αριθ. 3952/92 και 536/93.

Η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη κατά της Ιταλίας και της Ισπανίας λόγω των κενών που διαπιστώθηκαν στην εφαρμογή του καθεστώτος γαλακτοκομικών ποσοστώσεων. Η κύρια μέριμνα ως προς αυτό συνίσταται στην εμμονή των αρμόδιων αρχών να αποφεύγουν την οριστική μεταφορά της οφειλόμενης συμπληρωματικής εισφοράς στους παραγωγούς που είναι υπεύθυνοι για την υπέρβαση της παραγωγής.

Στην Ιταλία, τον Φεβρουάριο 1997 η κυβέρνηση ανέθεσε σε επιτροπή έρευνας τη διεξαγωγή έκτακτου ελέγχου της παραγωγής γάλακτος των περιόδων 1995-96 και 1996-97. Εν αναμονή των πορισμάτων του εν λόγω εγχειρήματος, και με την επιφύλαξη της επιστροφής ποσού που θεωρείται πλεονασματικό σε σχέση με την όντως οφειλόμενη εισφορά, οι λογαριασμοί που αφορούν τις προκαταβολές της οφειλόμενης εισφοράς τις οποίες εισέπραξαν οι αγοραστές για τις εν λόγω περιόδους έχουν δεσμευτεί. Εξαιτίας εκτεταμένων ισχυρισμών σχετικά με μορφές απάτης και παρατυπίες, οι ιταλικές αρχές είχαν θεωρήσει ότι η καταβολή στην αρμόδια αρχή δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί πριν από νέο εμπεριστατωμένο έλεγχο όσον αφορά την πραγματική παραγωγή, καθώς και την ποσότητα αναφοράς κάθε παραγωγού. Τα γεγονότα αυτά αποτέλεσαν το αντικείμενο της διαδικασίας παράβασης.

Η Επιτροπή ενημερωνόταν συνεχώς για την εξέλιξη των διαδοχικών ελέγχων και μάλιστα διεξήγαγε η ίδια σειρά αποστολών ελέγχου σε όλες τις ενδιαφερόμενες αρχές.

Μπορούμε να συμπεράνουμε ότι οι εν λόγω έκτακτοι έλεγχοι επέτρεψαν να διευκρινιστεί η προηγούμενη κατάσταση που στηριζόταν σε αμφιβολίες σχετικά με την πραγματική παραγωγή της Ιταλίας. Το επίπεδο της παραγωγής που είχε αρχικά δηλωθεί από τους αγοραστές επιβεβαιώθηκε με διαφορά χαμηλότερη από 1%, μέρος της οποίας μπορεί ακόμη να επιβεβαιωθεί. Το αποτέλεσμα των ερευνών συνέβαλε, εξάλλου, στη διευκρίνιση της κατάστασης του κάθε παραγωγού χωριστά, υπό την επιφύλαξη των περιπτώσεων που αποτελούν αντικείμενο δικαστικών διαφορών. Τον Νοέμβριο 1999, τα αποτελέσματα της νέας αντιστάθμισης των παραδόσεων κοινοποιήθηκαν στους ενδιαφερομένους. Η Επιτροπή παρακολουθεί την εξέλιξη της πραγματικής είσπραξης των οφειλόμενων ποσών. Μόλις πραγματοποιήθηκε αποστολή με στόχο τον ακριβή καθορισμό των ποσών που δεν είναι δυνατόν να εισπραχθούν αμέσως, ιδίως λόγω των προσφυγών που έχουν ασκηθεί ενώπιον των περιφερειακών δικαστηρίων τα οποία έχουν αρμοδιότητα να διατάξουν το ανασταλτικό αποτέλεσμα των προσφυγών. Επί του παρόντος γίνεται εμπεριστατωμένη εξακρίβωση των περιπτώσεων αυτών. Η Επιτροπή δεν θα διστάσει να συνεχίσει τη διαδικασία παράβασης σε σχέση με τα ποσά που δεν εισπράχθηκαν χωρίς επαρκή αιτιολόγηση.

Στην Ισπανία, μόνο ένα τμήμα της οφειλόμενης εισφοράς για τις περιόδους 1993-94, 1995-96 και 1996-97 καταβλήθηκε από τους παραγωγούς. Τόσο οι παραγωγοί, όσο και οι αγοραστές υπέβαλαν μαζικές προσφυγές κατά των εναντίον τους αποφάσεων.

Σε συνέχεια της έναρξης διαδικασίας παράβασης, οι ισπανικές αρχές ενέκριναν νέα μέτρα διαχείρισης του καθεστώτος με σκοπό ιδίως την αποφυγή της μαζικής προσφυγής στα δικαστήρια στο μέλλον. Βασικά στοιχεία αποτελούσαν το υποχρεωτικό καθεστώς είσπραξης προκαταβολών από τους παραγωγούς που βρίσκονταν σε υπέρβαση κατά τη διάρκεια της περιόδου και η επιβολή περιοριστικών όρων για την έγκριση των αγοραστών. Από τη διαχείριση του καθεστώτος κατά την περίοδο 1998-99 και εξής δεν προέκυψαν τα εκτεταμένα προβλήματα που είχαν εντοπιστεί προηγουμένως.

Όσον αφορά τις αγωγές που έχουν ήδη κινηθεί, οι ισπανικές αρχές προέβησαν στη σύσταση ασφαλειών για τα διεκδικούμενα ποσά σε μεγάλο αριθμό περιπτώσεων όπου αυτό είχε παραλειφθεί προηγουμένως. Οι εν λόγω αρχές θεωρούν επί του παρόντος ότι η οφειλόμενη εισφορά έχει εξ ολοκλήρου καλυφθεί, είτε από παρόμοιες ασφάλειες είτε από εντολές υποχρεωτικής είσπραξης.

Η Επιτροπή χρειάστηκε εξάλλου να στρέψει την προσοχή της στη μη τήρηση των κοινοτικών ρυθμίσεων που προστατεύουν την ονομασία των γεωργικών προϊόντων.

Στον τομέα των αλκοολούχων ποτών, η Επιτροπή εξέδωσε αιτιολογημένη γνώμη κατά της Γαλλικής Δημοκρατίας που επιτρέπει την εμπορία, στο έδαφός της, αλκοολούχων ποτών με την προσθήκη ορισμένου ποσοστού νερού στο ουίσκι και τη χρησιμοποίηση του γενικού όρου «ουίσκι» στους όρους της ονομασίας πώλησης. Όμως, μεταξύ των χαρακτηριστικών που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1576/89 τα οποία πρέπει να πληροί το ουίσκι, συγκαταλέγεται η απαίτηση αλκοολικού τίτλου τουλάχιστον 40 βαθμών και η απαγόρευση προσθήκης νερού σε αλκοολούχο ποτό για να αποφεύγεται η αλλοίωση της φύσης του προϊόντος.

Σημειωτέον ότι για το ίδιο θέμα τέθηκε προδικαστικό ερώτημα από το Tribunal de Grande Instance de Paris (υπόθεση C-136/96). Στην απόφασή του της 16/07/1998 [55], το Δικαστήριο έκρινε ότι η κοινοτική νομοθεσία απαγορεύει τις επίμαχες ονομασίες.

[55] Απόφαση της 16.07.1998, Συλλογή 1998, σ. Ι-4571.

Επειδή οι γαλλικές αρχές διατήρησαν στην απάντησή τους στην αιτιολογημένη γνώμη τις προηγούμενες θέσεις τους για να αιτιολογήσουν τη διατήρηση της εμπορίας του εν λόγω ποτού με την ονομασία πώλησης που αμφισβητεί η Επιτροπή, η Επιτροπή αποφάσισε να προσφύγει στο Δικαστήριο.

Η Επιτροπή ανέλαβε επίσης να ωθήσει τις ελληνικές αρχές να εφαρμόσουν πλήρως το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων, όπως αυτό καθορίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 που αποβλέπει στην εναρμόνιση και τον εξορθολογισμό των μέτρων διαχείρισης και ελέγχου των καθεστώτων κοινοτικών ενισχύσεων, ιδίως στον τομέα των αροτραίων καλλιεργειών και του βοείου, προβείου και αιγείου κρέατος, με σκοπό να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα και αποδοτικότητά τους μέσω μιας πολιτικής για την πρόληψη και καταστολή των παρατυπιών που ενδέχεται να προκύψουν στο πλαίσιο ενεργειών χρηματοδοτούμενων από το ΕΓΤΠΕ. Το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ.3508/92, όπως τροποποιήθηκε, απαιτεί από κάθε κράτος μέλος τη δημιουργία, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, ολοκληρωμένου συστήματος που περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: μηχανογραφημένη βάση δεδομένων, αλφαριθμητικό σύστημα αναγνώρισης των αγροτεμαχίων, αλφαριθμητικό σύστημα αναγνώρισης και καταγραφής των ζώων, αιτήσεις ενίσχυσης και, τέλος, ολοκληρωμένο σύστημα ελέγχου. Ωστόσο, οι ελληνικές αρχές δεν ανταποκρίθηκαν πλήρως στις προαναφεθείσες απαιτήσεις που προορίζονται να εξασφαλίσουν τη νομιμότητα και την κανονικότητα των πληρωμών που καταβάλλονται από τις κοινοτικές αρχές. Συγκεκριμένα, φαίνεται ότι η αναγνώριση και απαρίθμηση των αγροτεμαχίων δεν έχει καν αρχίσει, ενώ η διαδικασία καταγραφής και αναγνώρισης των ζώων βρίσκεται σε εμβρυακό στάδιο. Υπό τις συνθήκες αυτές, η Επιτροπή διατύπωσε αιτιολογημένη γνώμη.

Εφαρμογή της οδηγίας 98/34/ΕΚ (τεχνικά πρότυπα και κανονισμοί) στον γεωργικό τομέα

Το 2000 υπήρξε, για άλλη μια φορά, καρποφόρο όσον αφορά την κοινοποίηση σχεδίων στην Επιτροπή στο πλαίσιο της εφαρμογής της οδηγίας 98/34/ΕΚ που επιβάλλει στα κράτη μέλη και τις χώρες ΕΖΕΣ τη γνωστοποίηση πριν από τη θέσπιση οποιουδήποτε σχεδίου νομοθεσίας που περιέχει τεχνικά πρότυπα και κανονισμούς, τα οποία ενδέχεται να δημιουργήσουν εμπόδια στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

Έτσι, στο γεωργικό τομέα εξετάστηκαν κατά τη διάρκεια του 2000, σε σχέση με το άρθρο 28 της συνθήκης ΕΚ και με το παράγωγο δίκαιο, 135 σχέδια νομοθετικών κειμένων που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη και τις χώρες ΕΖΕΣ.

2.6. Ενέργεια και μεταφορές

Ο έλεγχος της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου της ενέργειας που ασκείται από την Επιτροπή αφορά τρεις πτυχές : τον έλεγχο της ανακοίνωσης των εθνικών μέτρων εκτέλεσης των οδηγιών, την εξέταση της συμμόρφωσης αυτών των εθνικών μέτρων και τον έλεγχο της πρακτικής εφαρμογής των οδηγιών, των κανονισμών και των διατάξεων της Συνθήκης.

2.6.1. Εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου

Η οδηγία 96/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά ηλεκτρικής ενέργειας μεταφέρθηκε στο εσωτερικό δίκαιο από όλα τα κράτη μέλη. Η παράβαση του Λουξεμβούργου τέθηκε στο αρχείο. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι το Βέλγιο που έπρεπε να μεταφέρει την οδηγία το αργότερο μέχρι τις 19 Φεβρουαρίου 1999, δεν την έχει ακόμα μεταφέρει πλήρως και αναμένονται ακόμα τα διατάγματα εφαρμογής. Κατά τον ίδιο τρόπο κινήθηκε κατά της Γαλλίας διαδικασία παράβασης λόγω ελλιπούς μεταφοράς και μη συμμόρφωσης των εθνικών μέτρων εκτέλεσης αυτής της οδηγίας αλλά οι διατάξεις που εγκρίθηκαν πρόσφατα δεν δημιουργούν πλέον εμπόδια στην απελευθέρωση της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας και στον ανταγωνισμό στη Γαλλία.

Η οδηγία 98/30/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τους κοινούς κανόνες για την εσωτερική αγορά φυσικού αερίου έπρεπε να έχει μεταφερθεί το αργότερο μέχρι τις 10 Αυγούστου 2000. Η Γαλλία, το Λουξεμβούργο και η Πορτογαλία δεν έχουν μεταφέρει την οδηγία. Προς τούτο, η Επιτροπή αποφάσισε στις 20 Δεκεμβρίου 2000, να αποστείλει αιτιολογημένη γνώμη στη Γαλλία και το Λουξεμβούργο. Επιπλέον, η Γερμανία μετέφερε μόνο εν μέρει την οδηγία και για αυτό το λόγο κινήθηκε διαδικασία παράβασης εναντίον της.

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής συνεχίζουν να μελετούν τη συμμόρφωση των εθνικών μέτρων εκτέλεσης αυτών των δύο οδηγιών σε όλα τα κράτη μέλη.

2.6.2. Ενεργειακή απόδοση

Η οδηγία 96/57/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά με τις απαιτήσεις απόδοσης των οικιακών ηλεκτρικών ψυγείων, των καταψυκτών και των συνδυασμών τους, τελικά μεταφέρθηκε από την Ιταλία. Συνεπώς, εφεξής όλα τα κράτη μέλη έχουν μεταφέρει αυτή την οδηγία.

Όλες οι οδηγίες εφαρμογής της οδηγίας 92/75/CEE της 22ας Σεπτεμβρίου 1992 για την ένδειξη της κατανάλωσης ενέργειας και λοιπών πόρων των οικιακών συσκευών με την επισήμανση και την παροχή ομοιόμορφων πληροφοριών σχετικά με τα προϊόντα [56] έχουν εφεξής μεταφερθεί από όλα τα κράτη μέλη (εκτός από την Ιταλία όσον αφορά την οδηγία 98/11/ΕΚ σχετικά με την ένδειξη κατανάλωσης ενέργειας των οικιακών λαμπτήρων).

[56] -Οδηγία 94/2/ΕΚ όσον αφορά την ένδειξη κατανάλωσης ενέργειας για τα οικιακά ηλεκτρικά ψυγεία και τους καταψύκτες καθώς και τους συνδυασμούς αυτών.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή κίνησε διαδικασίες παράβασης κατά 8 κρατών μελών σχετικά με τη μη ορθή εφαρμογή της οδηγίας 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Σεπτεμβρίου 1993, για τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης (Save).

2.6.3. Υδρογονάνθρακες

Η οδηγία 98/93/ΕΚ του Συμβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1998 για την τροποποίηση της οδηγίας 68/414/ΕΟΚ περί υποχρέωσης διατήρησης ενός ελάχιστου επιπέδου αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ, η οποία θα έπρεπε να έχει μεταφερθεί το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1999, μεταφέρθηκε από όλα τα κράτη μέλη, εκτός από την Ιταλία και την Πορτογαλία κατά των οποίων συνεχίζεται η διαδικασία παράβασης.

2.6.4. Μεταφορές

Ο έλεγχος της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου των μεταφορών που ασκείται από την Επιτ