ΔΕΥΤΕΡΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ με βάση το άρθρο 11 της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 για την ενίσχυση της προστασίας από την παραχάραξη ενόψει της εισαγωγής του ευρώ με την επιβολή ποινών και άλλων κυρώσεων {SEC(2003) 936}

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το Συμβούλιο ενέκρινε την 29η Μαΐου 2000 την απόφαση-πλαίσιο 2000/383/JAI [1] για να εγγυηθεί την ενίσχυση και την εναρμόνιση της ποινικής προστασίας του ευρώ σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενόψει της εισαγωγής του ευρώ στις αρχές του 2002, η εν λόγω απόφαση-πλαίσιο απέβλεπε στη συμπλήρωση των διατάξεων της διεθνούς σύμβασης της Γενεύης της 20ής Απριλίου 1929 για την καταστολή της παραχάραξης και της κιβδηλείας και τη διευκόλυνση της εφαρμογής της [2]. Τα κράτη μέλη όφειλαν έως την 29η Μαΐου 2001 το αργότερο να προσχωρήσουν στη Σύμβαση, εάν απαιτείτο ακόμα, και να ενσωματώσουν τις διατάξεις της απόφασης-πλαισίου στο εσωτερικό δίκαιό τους.

[1] Απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 για την ενίσχυση της προστασίας από την παραχάραξη ενόψει της εισαγωγής του ευρώ με την επιβολή ποινών και άλλων κυρώσεων (ΕΕ L 140 της 14ης Ιουνίου 2000, σ. 1).

[2] Αριθ. 2623, σ. 372, Συλλογή των συνθηκών της Κοινωνίας των Εθνών 1931.

Την 13η Δεκεμβρίου 2001, η Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 11 της απόφασης-πλαισίου, ενέκρινε έκθεση για την εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου [3], η οποία βασίζεται στις πληροφορίες που της ανακοίνωσαν τα κράτη μέλη. Η έκθεση αυτή, η οποία παρουσιάζει με λεπτομέρεια τις διάφορες υποχρεώσεις που προβλέπονται από την απόφαση-πλαίσιο και τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη συμμορφώθηκαν προς αυτές, υποβλήθηκε στη συνέχεια στο Συμβούλιο. Μολονότι, το Συμβούλιο αναγνώρισε στα συμπεράσματα της έκθεσης αυτής, ότι ο στόχος της απόφασης-πλαισίου είχε κατά μεγάλο ποσοστό επιτευχθεί, κάλεσε την Επιτροπή να καταρτίσει δεύτερη έκθεση προκειμένου να συμπεριληφθούν οι συμπληρωματικές πληροφορίες που διαβιβάζονταν ακόμα από τα κράτη μέλη.

[3] COM(2001) 771 τελικό.

Με βάση τις πληροφορίες που παραλήφθηκαν στη συνέχεια, η Επιτροπή προετοίμασε έγγραφο εργασίας με τις εκθέσεις ανά χώρα, το οποίο διανεμήθηκε σε πρώτη απόδοση στην ομάδα ουσιαστικού ποινικού δικαίου του Συμβουλίου, τον Νοέμβριο του 2002 και κατόπιν σε δεύτερη απόδοση, μαζί με ενημερωμένους πίνακες, στην ομάδα εμπειρογνωμόνων για την παραποίηση/απομίμηση της Συμβουλευτικής Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης (COCOLAF) τον Απρίλιο του 2003, προκειμένου να λάβει εκ μέρους των κρατών μελών συμπληρωματικές διευκρινίσεις για τις νομοθετικές τροποποιήσεις και την ερμηνεία ορισμένων εθνικών διατάξεων.

Οι πίνακες, που συμπεριλαμβάνονταν ήδη σε έγγραφο για τη συμπλήρωση της πρώτης έκθεσης [4], αλλά δεν αποτελούσαν αναπόσπαστο μέρος της εν λόγω έκθεσης, συμπεριλαμβάνονται στην παρούσα έκθεση [5] ενώ οι εκθέσεις ανά χώρα εντάσσονται σε έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής. [6] Η παρούσα έκθεση προβαίνει κατ' αρχήν σε έναν απολογισμό ανά άρθρο όλων των νομοθετικών τροποποιήσεων και διευκρινίσεων που επήλθαν μετά την έγκριση της πρώτης έκθεσης. Κατόπιν, συνοψίζει την τρέχουσα κατάσταση εφαρμογής κάθε άρθρου της απόφασης-πλαισίου. [7] Δεν καλύπτει το νέο άρθρο 9α της απόφασης-πλαισίου, για την υποτροπή, που εισήχθη με την απόφαση-πλαίσιο 2001/888/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 6ης Δεκεμβρίου 2001, [8] για το οποίο δεν έχουν δοθεί ακόμα στοιχεία από τα κράτη μέλη.

[4] ΈΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, ΤΗΣ 13ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2001 (SEC(2001) 1999).

[5] ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 ΚΑΙ ΟΙ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΕΚΘΕΣΗΣ.

[6] ΈΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, SEC(2003)936, ΤΗΣ 3.09.2003.

[7] ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΟΛΟΚΛΗΡΩΜΕΝΕΣ ΚΑΙ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΙΔΙΩΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΝ ΟΤΙ ΣΥΜΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΤΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ Η ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ, ΣΤΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΙΣ ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΑΝΑ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ.

[8] ΑΠΟΦΑΣΗ-ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ 6ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2001 ΓΙΑ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ-ΠΛΑΙΣΙΟΥ 2000/383/ΔΕΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΑΧΑΡΑΞΗ ΕΝΟΨΕΙ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΒΟΛΗ ΠΟΙΝΩΝ ΚΑΙ ΑΛΛΩΝ ΚΥΡΩΣΕΩΝ (ΕΕ L 329 ΤΗΣ 14ΗΣ ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ 2001, Σ. 3).

2. ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΡΟΟΔΟΥ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ-ΠΛΑΙΣΙΟΥ

Ο παρών απολογισμός των τροποποιήσεων και διευκρινίσεων που ανακοινώθηκαν στην Επιτροπή μετά την πρώτη έκθεσή της, ακολουθεί στο μέτρο του δυνατού τη δομή και τους τίτλους των επιμέρους κεφαλαίων που προβλέπονται στο κεφάλαιο 2.2 της παρούσας απόφασης.

2.1. Κατάσταση εφαρμογής της απόφασης-πλαισίου και κύρωσης της Σύμβασης του 1929

Στο παρόν στάδιο όλα τα κράτη μέλη έχουν ανακοινώσει στην Επιτροπή πληροφορίες καθώς και γενικότερα τις εσωτερικές τους διατάξεις για την εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου.

Κατά το χρόνο έγκρισης από την Επιτροπή της πρώτης έκθεσής της, ορισμένα κράτη μέλη (Γερμανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Λουξεμβούργο) είχαν ήδη εκπονήσει μια νέα νομοθεσία, η οποία συμπλήρωνε ή τροποποιούσε την υφιστάμενη ποινική νομοθεσία και η οποία είχε σχεδιασθεί ειδικά για την εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου, αλλά δεν είχε ακόμα τότε τεθεί σε ισχύ. Στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα η εν λόγω νομοθεσία άρχισε να ισχύει.

Μετά την έγκριση της πρώτης έκθεσης, ορισμένα κράτη μέλη εισήγαγαν νέα νομοσχέδια για την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της απόφασης-πλαισίου. Κατ' αυτόν τον τρόπο, η Ισπανία προέβη σε τροποποίηση του Ποινικού της Κώδικα για την ενσωμάτωση ιδίως των άρθρων 3, 8 και 9 της απόφασης-πλαισίου, που όμως δεν έχει ακόμα αρχίσει να ισχύει.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες από τη Γαλλία, εκπονείται νέο σχέδιο τροπολογίας για την ενσωμάτωση αυτή τη φορά του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου. Αντίθετα, η Πορτογαλία, το Λουξεμβούργο και η Αυστρία εισήγαγαν νομοθετικές προτάσεις για την ενσωμάτωση των άρθρων 8 και 9 της απόφασης-πλαισίου, που δεν άρχισαν όμως ακόμα να ισχύουν.

Το Λουξεμβούργο ολοκλήρωσε τη διαδικασία κύρωσης της Σύμβασης της Γενεύης του 1929 και επομένως όλα τα κράτη μέλη αποτελούν επί του παρόντος συμβαλλόμενα μέρη.

2.2. Βασικές αξιόποινες πράξεις (άρθρο 3) : πίνακας 1

Τα στοιχεία της γενικής έννοιας της παραχάραξης που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της απόφασης-πλαισίου θα έχουν ενσωματωθεί στο εσωτερικό ποινικό δίκαιο όλων των κρατών μελών, μόλις αρχίσουν να ισχύουν οι τροπολογίες του Ποινικού Κώδικα της Ισπανίας.

Καθώς η αλλοίωση του νομίσματος δεν αποτελεί ποινικά αξιόποινη πράξη σε αυτό το κράτος μέλος, το σχέδιο τροπολογίας αποβλέπει κυρίως στην τροποποίηση του άρθρου 386 του Ποινικού Κώδικα της Ισπανίας ώστε να καλύπτεται ρητά αυτή η συμπεριφορά.

Το σχέδιο της ισπανικής τροπολογίας προβλέπει επίσης τη ρητή κύρωση της εισαγωγής, εξαγωγής και μεταφοράς πλαστού νομίσματος που αναφέρεται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, στοιχείο γ). Όσον αφορά το ποινικό δίκαιο της Δανίας, που συμπεριλαμβάνει τα γεγονότα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, στοιχεία γ) και δ) στους ορισμούς της απόπειρας τέλεσης και συμμετοχής της παραχάραξης ή της θέσης σε κυκλοφορία πλαστού νομίσματος, η Δανία διευκρίνισε ότι αντίθετα με τα αναφερθέντα στην πρώτη έκθεση της Επιτροπής και τα ενδεχομένως ισχύοντα σε άλλα κράτη μέλη, το γεγονός αυτό δεν έχει συνέπειες στο επίπεδο των κυρώσεων που εφαρμόζονται.

Ως προς τις αξιόποινες πράξεις σχετικά με τα μέσα που από τη φύση τους προορίζονται για την κατασκευή πλαστού νομίσματος και στοιχείων για την προστασία του νομίσματος από την παραχάραξη (άρθρο 3 παράγραφος 1, στοιχείο δ) της απόφασης-πλαισίου), οι τροπολογίες, που εκπονήθηκαν από τη Γερμανία, τη Γαλλία και το Λουξεμβούργο για την ένταξη μιας ειδικής αξιόποινης πράξης στις αντίστοιχες νομοθεσίες τους, άρχισαν να ισχύουν.

2.3. Πρόσθετες αξιόποινες πράξεις (άρθρο 4) και μη εκδοθέν νόμισμα αλλά προοριζόμενο προς κυκλοφορία (άρθρο 5) : πίνακας 2

Οι συμπληρωματικές πληροφορίες που διαβιβάστηκαν από την Ιταλία και την Πορτογαλία επέτρεψαν να διευκρινιστεί ότι ο ορισμός της παραχάραξης καλύπτει έμμεσα την παράνομη κατασκευή νομίσματος μέσω νόμιμων εγκαταστάσεων ή υλικού. Τα ίδια θα ισχύουν για την Ισπανία, μόλις αρχίσει να ισχύει το σχέδιο τροπολογίας ενώ η Γαλλία προβλέπει τη θέσπιση ειδικής διάταξης για την επιβολή ποινών στις πράξεις που αναφέρονται στο άρθρο 4.

Επίσης, η Ιταλία συνέβαλε στη διευκρίνιση της συμμόρφωσης του Ποινικού της Κώδικα με το άρθρο 5, στοιχείο β), σημειώνοντας ότι η αξιόποινη πράξη της παραχάραξης εφαρμόζεται έναντι κάθε νομίσματος που αποτελεί νόμιμο νόμισμα, είτε έχει εκδοθεί είτε όχι. Η συμμόρφωση με τη διάταξη αυτή της απόφασης-πλαισίου διασφαλίζεται επίσης από την Ιρλανδία και το Λουξεμβούργο, των οποίων τα νομοσχέδια άρχισαν να ισχύουν μετά την έγκριση της πρώτης έκθεσης της Επιτροπής.

2.4. Κυρώσεις (άρθρο 6) : πίνακας 3

Η επιβεβαίωση από τα κράτη μέλη της (μελλοντικής) συμμόρφωσης της ποινικής τους νομοθεσίας προς τα άρθρα της απόφασης-πλαισίου σχετικά με τις αξιόποινες πράξεις επέτρεψε με τη σειρά της να επιλυθούν ορισμένες αμφιβολίες σχετικά με την εφαρμογή των κυρώσεων, ιδίως όσον αφορά την Ισπανία και την Ιταλία.

Η νομοθεσία της Ιρλανδίας και του Λουξεμβούργου για την ενσωμάτωση του άρθρου 6 παράγραφος 2 της απόφασης-πλαισίου άρχισε να ισχύει μετά την έγκριση της πρώτης έκθεσης της Επιτροπής. Όσον αφορά τη Σουηδία, η οποία προβλέπει μέγιστη ποινή οκτώ ετών μόνο στην περίπτωση «διακεκριμένης» αξιόποινης πράξης, διευκρινίστηκε ότι η επιλογή της κλίμακας των κυρώσεων που μπορούν να εφαρμοστούν (ελάσσονες, κανονικές ή μείζονες) αξιολογείται ανάλογα με την περίπτωση και εναπόκειται στα δικαστήρια να εκδώσουν την απόφασή τους ανάλογα με τις περιστάσεις.

Όσον αφορά την υποχρέωση των κρατών μελών να προβλέπουν για τις αξιόποινες πράξεις, που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α), κυρώσεις που να περιλαμβάνουν στερητικές της ελευθερίας ποινές για τις οποίες χωρεί έκδοση, πρέπει να σημειωθεί ότι, από τα κράτη μέλη τα οποία είχαν διατυπώσει επιφυλάξεις σχετικά με την ευρωπαϊκή σύμβαση του 1957 για την έκδοση, ορισμένα τροποποίησαν τη θέση τους ή την διασαφήνισαν. [9] Μόλις εφαρμοστούν οι διατάξεις της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, [10] οι διατάξεις αυτές θα μπορούν να εφαρμοστούν επίσης στην παραχάραξη, συμπεριλαμβανομένης της παραποίησης του ευρώ.

[9] Η Δανία ήρε πλήρως τις επιφυλάξεις της ενώ η Σουηδία επιτρέπει σήμερα την έκδοση σε άλλο κράτος μέλος, όταν η ποινή της φυλάκισης είναι όση ή μεγαλύτερη των έξι μηνών. Στη Γαλλία, όταν ένα κράτος της «Σένγκεν» ζητά την έκδοση απαιτούνται ποινή φυλάκισης δύο ετών στη Γαλλία και ενός έτους μόνο στο αιτούν κράτος μέλος. Μετά την καταδίκη, απαιτείται μια ποινή φυλάκισης δύο μηνών για να επιτραπεί η έκδοση.

[10] Απόφαση-πλαίσιο 2002/584/ΔΕΥ του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 2002 για το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης και τις διαδικασίες παράδοσης μεταξύ των κρατών μελών (ΕΕ L 190/1 της 18ης Ιουλίου 2002).

2.5. Δικαιοδοσία (άρθρο 7) : πίνακας 4

Καθώς, τα νομοσχέδια της Ιρλανδίας, της Γαλλίας και του Λουξεμβούργου που απέβλεπαν στην εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 2 της απόφασης πλαισίου, άρχισαν να ισχύουν, όλα τα κράτη μέλη που υιοθέτησαν το ευρώ ενσωμάτωσαν την υποχρέωση που απορρέει από την εν λόγω διάταξη.

2.6. Ευθύνη νομικών προσώπων και κυρώσεις (άρθρα 8 και 9) : πίνακας 5

Από την έναρξη ισχύος της νέας νομοθεσίας της Ιρλανδίας καθώς και της τροποποίησης της γερμανικής νομοθεσίας, δέκα κράτη μέλη έχουν νομοθεσία που να συμμορφώνεται με τα άρθρα 8 και 9 της απόφασης-πλαισίου.

Η Ισπανία, η Αυστρία και η Πορτογαλία έχουν επί του παρόντος εισάγει νομοσχέδια ή τα προετοιμάζουν για την ενσωμάτωση των άρθρων 8 και 9 της απόφασης-πλαισίου. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή, αντίστοιχο νομοσχέδιο βρίσκεται στο στάδιο της εκπόνησης στο Λουξεμβούργο, το οποίο σημείωσε επιπλέον ότι το δίκαιό του περί εταιρειών επιτρέπει ήδη από καιρό στην Εισαγγελία να ζητήσει τη διάλυση και εκκαθάριση κάθε εταιρείας, η οποία επιδιώκει σκοπούς που αντίκεινται στο ποινικό δίκαιο.

Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν προβλέπει τη θέσπιση ειδικού νόμου που να προβλέπει στο εθνικό του δίκαιο την έννοια ευθύνης των νομικών προσώπων αλλά σημείωσε ότι το δίκαιό του ήδη συμμορφώνεται προς τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 8 και 9 της απόφασης-πλαισίου. Επομένως, η έννοια της αμέλειας του αστικού του δικαίου θα επέτρεπε να υπάρξει συμμόρφωση προς το άρθρο 8, παράγραφος 2. Σύμφωνα με την έννοια αυτή, ένα δικαστήριο του Ηνωμένου Βασιλείου θα μπορούσε να ήταν σε θέση να επιδικάσει αποζημίωση σε θύμα, το οποίο θα απεδείκνυε ότι η ζημία του οφειλόταν σε αμέλεια του νομικού προσώπου. Ωστόσο, θα μπορούσε να ήταν ακόμη αναγκαίο να αποσαφηνιστούν καλύτερα όλα τα ζητήματα αυτά.

3. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

3.1. Γενικές παρατηρήσεις

Όλα τα κράτη μέλη, με μεγαλύτερη ή μικρότερη καθυστέρηση αναφορικά με την προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 11 παράγραφος 2 της απόφασης-πλαισίου, ανακοίνωσαν τελικά πληροφορίες στην Επιτροπή για την εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου. Οι πληροφορίες αυτές, ακόμα και εάν σε ορισμένες περιπτώσεις παρουσίαζαν κενά, επέτρεψαν να διεξαχθεί πιο ολοκληρωμένη αξιολόγηση απ' ότι κατά την έγκριση της πρώτης έκθεσης της Επιτροπής.

Κατά την άποψη της Επιτροπής, προκύπτει ότι, όταν όλες οι τροπολογίες που βρίσκονται στο στάδιο της εκπόνησης ή της θέσπισης (Αυστρία, Ισπανία, Γαλλία, Λουξεμβούργο, Πορτογαλία) θα αρχίσουν να ισχύουν, τότε η απόφαση-πλαίσιο θα έχει ενσωματωθεί από όλα τα κράτη μέλη στο σύνολό της, εκτός από τουλάχιστον μία διάταξη που δεν φαίνεται να έχει ενσωματωθεί πλήρως από κάποια κράτη μέλη. Με βάση τις πληροφορίες που διαθέτει επί του παρόντος η Επιτροπή, πρόκειται ιδίως για τη Φινλανδία και τη Σουηδία όσον αφορά το άρθρο 6, παράγραφος 2 της απόφασης-πλαισίου. Ενδεχομένως, θα ήταν αναγκαίο να διευκρινιστεί ακόμη καλύτερα η πλήρης ενσωμάτωση ορισμένων διατάξεων, όπως εκείνες σχετικά με την ευθύνη των νομικών προσώπων στο δίκαιο του Ηνωμένου Βασιλείου.

Συνεπώς, προτείνεται στο Συμβούλιο να κληθούν τα κράτη μέλη τα οποία πρέπει ακόμα να ολοκληρώσουν την ενσωμάτωση ορισμένων διατάξεων ή τα οποία θα μπορούσαν να παράσχουν συμπληρωματικές εξηγήσεις για τα στοιχεία της εθνικής τους νομοθεσίας που ενδέχεται να μην συμμορφώνονται πλήρως προς την απόφαση-πλαίσιο, να συνεχίσουν να ενημερώνουν το Συμβούλιο και την Επιτροπή για τις πτυχές αυτές, γεγονός που θα τους επέτρεπε να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο των συζητήσεων του Συμβουλίου, οι οποίες θα διεξαχθούν μετά την υποβολή της παρούσας έκθεσης από την Επιτροπή.

3.2. Ειδικές παρατηρήσεις

Άρθρο 2

Όλα τα κράτη μέλη προσχώρησαν στη σύμβαση της Γενεύης του 1929.

Άρθρο 3

Μόλις οι τροποποιήσεις που προβλέπονται από τη Ισπανία αρχίσουν να ισχύουν, όλα τα κράτη μέλη, θα έχουν ενσωματώσει τα στοιχεία της γενικής έννοιας της παραχάραξης που καθορίζονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1 στοιχεία α) και β) της απόφασης-πλαισίου.

Η εισαγωγή, εξαγωγή και μεταφορά πλαστού νομίσματος που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ) τιμωρούνται ρητά από επτά κράτη μέλη (Αυστρία, Φινλανδία, Ελλάδα, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία και Ισπανία, μετά την οριστική θέσπιση των τροπολογιών στον Ποινικό Κώδικα) ενώ τα άλλα κράτη μέλη έχουν ενσωματώσει αυτό το άρθρο με πιο γενικούς όρους (Γερμανία, Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Σουηδία).

Όσον αφορά τις αξιόποινες πράξεις σχετικά με τα μέσα που είναι προορισμένα από τη φύση τους για την κατασκευή πλαστού νομίσματος και τα στοιχεία που χρησιμεύουν για την προστασία από την παραχάραξη (άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο δ) της απόφασης πλαισίου) καλύπτονται από τις νομοθεσίες όλων των κρατών μελών είτε μέσω της πρόβλεψης ειδικών αξιόποινων πράξεων είτε μέσω της χρήσης ευρύτερων εννοιών.

Σε όλα τα κράτη μέλη, άρχισαν να ισχύουν στο ποινικό δίκαιο ή στο εθιμικό δίκαιο (common law), γενικές διατάξεις για τη συμμετοχή και την ηθική αυτουργία στις προαναφερόμενες πράξεις, καθώς και την απόπειρα τέλεσης των πράξεων αυτών, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 2 της απόφασης-πλαισίου.

Άρθρο 4

Μόλις οι νομοθετικές τροπολογίες που προβλέπονται από την Ισπανία και τη Γαλλία αρχίσουν να ισχύουν, όλα τα κράτη μέλη θα επιβάλλουν κυρώσεις για την παράνομη κατασκευή νομίσματος μέσω νόμιμων μέσων ή υλικού κατά την έννοια του άρθρου 4 της απόφασης-πλαισίου. Ορισμένα εθνικά δίκαιο προβλέπουν ή θα προβλέπουν ρητά αυτή την αξιόποινη πράξη, ενώ τα περισσότερα εφαρμόζουν ευρεία ερμηνεία της παραχάραξης που καλύπτει την παράνομη χρήση νόμιμων εγκαταστάσεων ή υλικού για την κατασκευή νομίσματος.

Άρθρο 5

Όλα τα κράτη μέλη διαθέτουν σήμερα νομοθεσία που να συμμορφώνεται προς το άρθρο 5 στοιχείο β) της απόφασης-πλαισίου.

Άρθρο 6

Η εφαρμογή του άρθρου 6 σχετικά με τις ποινικές κυρώσεις παραμένει πάντα αρκετά ετερόκλητη.

Μολονότι πρέπει να αναγνωριστεί ότι το άρθρο 6 χορηγεί μεγάλο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στα κράτη μέλη, πρέπει επίσης να διαπιστωθεί ότι η Φινλανδία και η Σουηδία θα συνεχίσουν να προβλέπουν για την κατασκευή και αλλοίωση νομισμάτων μέγιστες ποινές τουλάχιστον οκτώ μηνών μόνο εάν αυτές οι πράξεις συνιστούν «διακεκριμένες» αξιόποινες πράξεις. Αντίθετα, όλα τα άλλα κράτη μέλη πέτυχαν να συμμορφωθούν πλήρως προς το άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης-πλαισίου.

Άρθρο 7

Όλα τα κράτη μέλη έχουν επί του παρόντος νομοθεσία που να συμμορφώνεται με το άρθρο 7 παράγραφος 1 της απόφασης-πλαισίου. Επίσης, όλα τα κράτη μέλη που έχουν υιοθετήσει το ευρώ (καθώς και η Δανία και η Σουηδία) έχουν ενσωματώσει την υποχρέωση που απορρέει από το άρθρο 7 παράγραφος 2.

Άρθρα 8 και 9

Όταν η Αυστρία, η Ισπανία, το Λουξεμβούργο και η Πορτογαλία θα έχουν ολοκληρώσει την ενσωμάτωση των διατάξεων της απόφασης-πλαισίου σχετικά με την ευθύνη και τις κυρώσεις των νομικών προσώπων στο εσωτερικό τους δίκαιο, δεκατέσσερα κράτη μέλη θα έχουν νομοθεσία που να συμμορφώνεται προς τα άρθρα 8 και 9. Στην περίπτωση του Ηνωμένου Βασιλείου, που δεν έχει θεσπίσει ειδική νομοθεσία για την ευθύνη και τις κυρώσεις των νομικών προσώπων, θα έπρεπε ενδεχομένως να διευκρινιστεί περισσότερο η εμβέλεια των εσωτερικών του διατάξεων ιδίως όσον την εφαρμογή των άρθρων 8, παράγραφος 2 και 9, παράγραφος 2 της απόφασης-πλαισίου.

Άρθρο 10

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δόθηκαν από το Ηνωμένο Βασίλειο, το άρθρο 10 βρίσκεται στο στάδιο της ενσωμάτωσής του μέσω νομοθετικής πράξης για την εφαρμογή των διατάξεων της απόφασης-πλαισίου στο Γιβραλτάρ.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΔΕΥΤΕΡΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ

της Επιτροπής με βάση το άρθρο 11 της απόφασης-πλαισίου του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 για την ενίσχυση της προστασίας από την παραχάραξη ενόψει της εισαγωγής του ευρώ με την επιβολή ποινών και άλλων κυρώσεων [11]

[11] ΕΕ L 140 της 14.06.2000, σ. 1.

ΠΙΝΑΚΕΣ 1 - 5

Πίνακας 1 Βασικές αξιόποινες πράξεις (Άρθρο 3)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 2 Πρόσθετες αξιόποινες πράξεις (άρθρο 4) και μη εκδοθέν νόμισμα αλλά προοριζόμενο προς κυκλοφορία (άρθρο 5)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 3 Ποινές (Άρθρο 6)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 4 Δικαιοδοσία (Άρθρο 7)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 5 Ευθύνη νομικών προσώπων (Άρθρο 8) και κυρώσεις κατά νομικών προσώπων (Άρθρο 9)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>