31. 7. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 194/3 
Υπάρχουν ακόμη τόσο πολλά έγγραφα προς υποβολή, ώστε 
η επιπλέον αυτή απαίτηση απλώς θα αποθάρρυνε τον κατα­
σκευαστή. Θα αρκούσε μια απλή σκιαγράφηση των υιοθετού­
μενων τεχνικών λύσεων. 
Παράρτημα 4 [σημείο 1 (β)] 
α) Στον κατάλογο των πληροφοριών που πρέπει να φέρουν τα 
όργανα ζύγισης, να προστεθεί και ο αριθμός της εξέτασης 
τύπου CE. 
b) Το πρόβλημα των λόγω βαρύτητας μεταβολών που οφεί­
λονται στη μετακίνηση ενός οργάνου από ένα τόπο σε 
άλλο, λύνεται δι'αναγραφής της χαμηλής τιμής g(') πάνω 
(') ΣΤΜ όπρυ g η επιτάχυνση της ελεύθερης πτώσης των σωμάτων 
λόγω βαρύτητας. 
Βρυξέλλες, 31 Μαΐου 1989. 
Με την επιφύλαξη των παρατηρήσεων που ακολουθούν, η 
ΟΚΕ χαιρετίζει τις προτάσεις της Επιτροπής ως ένα δειλό 
βήμα προς την απελευθέρωση της αγοράς ασφάλισης αυτοκι­
νήτων, προτάσεις οι οποίες ταυτοχρόνως καθιερώνουν μεγα­
λύτερο ανταγωνισμό μεταξύ ασφαλιστικών εταιριών ενώ 
προσπαθούν να αποφύγουν ενδεχόμενες δυσχέρειες που προ­
κύπτουν από την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στα θύματα 
ατυχημάτων που προκάλεσε ένα αυτοκίνητο ασφαλισμένο σε 
εταιρεία που έχει την έδρα της εκτός της δικής τους χώρας 
μέλους. στο όργανο ή της ζώνης βαρύτητας για την οποία κατα­
σκευάστηκε το όργανο. Σε περιπτώσεις οργάνων που δια­
θέτουν αυτόματο μηχανισμό προσαρμογής στις μεταβολές 
της βαρύτητας ή οργάνων με μικρή διακριτική ικανότητα 
(που δεν επιτυγχάνεται), το όργανο θα πρέπει να φέρει 
ειδική επισήμανση. 
Παράρτημα 5 
Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται ότι τα κριτήρια που πρέπει να εφαρ­
μόζουν τα κράτη μέλη κατά την υπόδειξη των κατά το άρθρο 
8 φορέων αποτελεί αντικείμενο σχεδίου πρότασης της 
Επιτροπής. Άρα το Παράρτημα 5 της σημερινής πρότασης 
πρέπει να καταργηθεί μέχρις ότου ολοκληρωθεί η καινούρια 
πρόταση της Επιτροπής. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Ελευθερία παροχής ασφαλιστικών υπηρεσιών για αυτο­
κίνητα 
1.1.1. Όταν υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο η δεύτερη 
οδηγία περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών, 
και διοικητικών διατάξεων πρωτασφάλισης, άλλης πλην της 
ασφάλειας ζωής, η Επιτροπή δεσμεύθηκε να υποβάλει το Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση, ιδιαίτερα όσον αφορά 
την ασφάλιση της ευθύνης από τα αυτοκίνητα, της πρώτης οδηγίας του Συμβουλίου 73/239/ΕΟΚ, και 
της δεύτερης οδηγίας του Συμβουλίου 88/357/ΕΟΚ, περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών 
και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός της 
ασφαλίσεως ζωής, και για τη θέσπιση διατάξεων με σκοπό να διευκολυνθεί η αποτελεσματική άσκηση 
της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ 
(89/C 194/02) 
Στις 16 Ιανουαρίου 1989, και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 57, παράγραφο 2 της Συνθήκης 
περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη 
γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο είχε ανατεθεί η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 3 Μαΐου 1989 με βάση εισηγητική έκθεση 
του κ. Speirs. 
Κατά τη 266η σύνοδο ολομέλειας, συνεδρίαση της 31ης Μαΐου 1989, η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
Αριθ. C 194/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31.7.89 
συντομότερο δυνατό καινούρια πρόταση σχετικά με την ελευ­
θερία παροχής υπηρεσιών στον τομέα της ασφάλισης αστικής 
ευθύνης που προκύπτει από τα αυτοκίνητα. Η σημερινή πρό­
ταση οδηγίας, η οποία καλύπτει όχι μόνο την υποχρεωτική 
ασφάλιση της αστικής ευθύνης αλλά και την προαιρετική 
(βασικά την πρόκληση ζημιών και την κλοπή του αυτοκινή­
του του ασφαλισμένου), έχει συνεπώς ως πρωταρχικό στόχο 
να προστεθεί και η ασφάλιση αστικής ευθύνης, μέσα στα 
πλαίσια της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών τα οποία θέτει η 
δεύτερη οδηγία. 
1.1.2. Στη μορφή της δεύτερης οδηγίας επέδρασαν κατά 
πολύ και οι αποφάσεις που εξέδωσε το Δικαστήριο των Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων στις 4 Δεκεμβρίου 1986, αναφορικά με 
τέσσερις σχετικές περιπτώσεις. 
1.1.3. Η δεύτερη οδηγία προβλέπει δύο χωριστά καθεστώτα 
για τις περιπτώσεις των «μεγάλων κινδύνων» αφενός και 
των «συνήθων»ν αφετέρου. Στην περίπτωση των «μεγάλων 
κινδύνων», όπου τα ασφαλιστήρια συμβόλαια αφορούν 
μεγάλα βιομηχανικά και εμπορικά συμφέροντα, οι κανονιστι­
κές ρυθμίσεις επιβάλλονται από το κράτος στο οποίο 
βρίσκεται η έδρα του ασφαλιστή· ενώ, στην περίπτωση των 
«συνήθων» κινδύνων — «μικροί» ασφαλιζόμενοι — από το 
κράτος στο οποίο βρίσκεται ο ασφαλιζόμενος κίνδυνος. 
1.1.4. Η τωρινή πρόταση δεν αποβλέπει σε τροποποίηση 
του γενικού πλαισίου της δεύτερης οδηγίας ούτε των περί 
υποχρεωτικής ασφάλισης διατάξεων της όπως το άρθρο 8(2) 
το οποίο αναφέρει ότι 
«Όταν ένα κράτος μέλος θεσπίζει την υποχρεωτική ασφά­
λιση, η σύμβαση θεωρείται ότι πληροί την υποχρέωση 
αυτή, μόνο εάν τηρεί τις ειδικές διατάξεις που διέπουν 
την εν λόγω ασφάλιση στο κράτος μέλος αυτό.» 
1.1.5. Αφού, με την προτεινόμενη οδηγία, σκοπούμενο 
είναι να περιορισθεί στους μεγάλους μόνο κινδύνους η 
απελευθέρωση της ασφαλιστικής αγοράς αυτοκινήτων της 
βασιζόμενης σε ελέγχους που διεξάγονται μέσα στην ίδια τη 
χώρα, ο αντίκτυπος της απελευθέρωσης μπορεί κάλλιστα να 
είναι περιορισμένος. Το Δικαστήριο αναγνώρισε ωστόσο ότι 
τα ασφαλιστικά θέματα αποτελούν εν γένει έναν ευαίσθητο 
χώρο. Όσοι έχουν μεγάλα βιομηχανικά και εμπορικά συμ­
φέροντα θα πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμήσουν τα υπέρ 
και τα κατά της ασφάλισης των οχημάτων τους σε εταιρείες 
που εδρεύουν σε χώρες μέλη άλλες από τη δική τους· θα 
πρέπει ακόμη να έχουν τη δυνατότητα να ασφαλίζουν τα 
οχήματα τους έναντι όλων των κινδύνων που ενδέχεται να 
προκύψουν σε κοινοτικό έδαφος, με μία και μοναδική ασφα­
λιστική πράξη. 
1.1.6. Η ΟΚΕ χαιρετίζει κατά συνέπεια τις προτάσεις της 
Επιτροπής ως ένα πρώτο βήμα προς το άνοιγμα της αγοράς, 
απώτερος στόχος του οποίου πρέπει να είναι μια εντελώς 
ελεύθερη αγορά στην οποία η κοινοτική νομοθεσία θα έχει 
εναρμονισθεί στο βαθμό που απαιτείται ώστε να διασφαλισθεί 
επαρκής προστασία όλων των ασφαλιζόμενων, μικρών και 
μεγάλων. 
1.2. Πως λειτουργεί η συμπληρωματική συμφωνία για την 
πράσινη κάρτα και πως τα εθνικά ταμεία εγγύησης 
1.2.1. Όλοι οι ασφαλιστές που συνάπτουν σήμερα σε κάθε 
κράτος μέλος ασφαλίσεις αστικής ευθύνης απορρέουσας από την κυκλοφορία οχήματος, υπάγονται υποχρεωτικά σε ένα 
εθνικό γραφείο και συμμετέχουν στη χρηματοδότηση του· το 
γραφείο αυτό εγγυάται στα γραφεία που συμμετέχουν ότι 
αναλαμβάνει την αστική ευθύνη για ατυχήματα που συμβαί­
νουν σε περιοχές που καλύπτονται από τα γραφεία αυτά και 
που προκαλούνται από όχημα που έχει την έδρα του στην 
επικράτεια του γραφείου, ανεξάρτητα από το αν το όχημα 
αυτό ήταν κατάλληλα ασφαλισμένο. 
1.2.2. Ως αποτέλεσμα του ανοίγματος της αγοράς, ενδέχε­
ται να παρουσιαστούν περιπτώσεις οχημάτων με πινακίδες 
μιας χώρας μέλους που προκάλεσαν ατύχημα σε άλλη χώρα 
μέλος, ασφαλισμένων όμως σε εταιρεία εδρεύουσα σε τρίτη 
χώρα και η οποία δεν συμμετέχει στη χρηματοδότηση του 
εθνικού γραφείου καμίας από τις δύο πρώτες. 
1.2.3. Οι ισχύοντες κατά συνέπεια διακανονισμοί πρέπει 
να τροποποιηθούν σε τρόπο ώστε να καλύπτουν και το ως 
άνω ενδεχόμενο· η προτεινόμενη λοιπόν οδηγία θα υποχρεώ­
νει κάθε ασφαλιστική εταιρεία που ασφαλίζει οχήματα με 
πινακίδες ενός κράτους μέλους να προσχωρεί στο αντίστοιχο 
εθνικό γραφείο και άρα να συμμετέχει στη χρηματοδότηση 
του, ομοίως δε να προσχωρεί στο τοπικό ταμείο εγγύησης 
και να συμμετέχει στη χρηματοδότηση του. Περαιτέρω, το 
κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου παρέχονται οι 
υπηρεσίες μπορεί να απαιτήσει από οποιαδήποτε επιχείρηση 
παρέχουσα υπηρεσίες αλλά μη εγκατεστημένη σ'αυτό, να 
διορίσει αντιπρόσωπο της (κάτοικο του ή εγκατεστημένο 
σ'αυτό) αρμόδιο για τη διεκπεραίωση των απαιτήσεων ο 
οποίος να έχει τις αναγκαίες αρμοδιότητες για την δέσμευση 
της επιχείρησης στις σχέσεις της με τρίτους. 
1.2.4. Η ΟΚΕ δεν διαφωνεί καταρχήν με τις προτάσεις της 
Επιτροπής· έχει όμως ορισμένες ανησυχίες που κατά κύριο 
λόγο αφορούν την προστασία των θυμάτων αυτοκινητιστικών 
ατυχημάτων, και θα ήθελε να επιστήσει την προσοχή της 
Επιτροπής στις ανησυχίες του αυτές. 
1.2.5. Η ΟΚΕ ανησυχεί μήπως με τους νέους διακα­
νονισμούς καθυστερεί η διεκπεραίωση των απαιτήσεων από 
τη στιγμή που θα είναι ρυθμισμένο το ζήτημα της αστικής 
ευθύνης. Η Επιτροπή καλείται να ασκήσει όση επιρροή μπο­
ρεί προκειμένου για την ταχεία τακτοποίηση των απαιτή­
σεων. 
1.2.6. Επιπλέον, θα πρέπει να γίνει σαφές πως όταν μια 
επιχείρηση προσχωρεί στο εθνικό γραφείο άλλου κράτους 
μέλους, οφείλει, εκτός από του να συμμετέχει στην κάλυψη 
των σχετικών δαπανών, να συμμορφώνεται και προς τον ηθικό 
κώδικα που έχουν θεσπίσει για τον εαυτό τους τα μέλη του 
γραφείου, έστω και αν ο κώδικας αυτός είναι αυστηρότερος 
από εκείνον που επιβάλλει το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει 
η επιχείρηση. Όταν, για παράδειγμα, ένα κράτος μέλος ζητή­
σει σήμερα στοιχεία για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια και τα 
ασφαλισμένα οχήματα προκειμένου να τα καταχωρήσει σε 
ένα κεντρικό μητρώο, η απαίτηση αυτή θα πρέπει να ικανο­
ποιηθεί από την ασφαλιστική εταιρεία που παρέχει υπηρεσίες 
σε ισότιμη βάση με τις εταιρείες που είναι εγκατεστημένες 
στο εν λόγω κράτος μέλος. 
31. 7. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 194/5 
1.2.7. Αναφορικά πάντοτε με την προστασία του θύματος, 
δεν είναι σαφές για την ΟΚΕ τι θα συμβεί σε περίπτωση 
χρεωκοπίας και διάλυσης μιας επιχείρησης που δεν είναι 
εγκατεστημένη στη χώρα μέλος όπου το όχημα είναι καταχω­
ρημένο. Η περίπτωση αυτή μάλλον συνιστά ισχυρό επιχεί­
ρημα υπέρ της ανάληψης των υποχρεώσεων αστικής ευθύνης 
του ασφαλιστή από το ταμείο εγγύησης του κράτους μέλους 
όπου είναι εγκατεστημένος και του οποίου αποτελεί ιδρυτικό 
μέλος. 
1.2.8. Τέλος, δεν είναι εντελώς σαφές το νομικό καθεστώς 
του διοριζόμενου αντιπροσώπου του αρμοδίου για τη διεκπε­
ραίωση των απαιτήσεων. Θα πρέπει να διασαφηνισθούν το 
νομικό καθεστώς του καθώς και ο βαθμός στον οποίο είναι 
υπόλογος απέναντι στα δικαστήρια του κράτους μέλους στο 
οποίο τοποθετείται, για λογαριασμό της ασφαλιστικής εται­
ρείας που τον διορίζει. 
1.2.9.1. Ο διορισμός αντιπροσώπου αρμόδιου για τη διεκ­
περαίωση των απαιτήσεων δεν παρέχει επαρκή προστασία 
στον πολίτη. Για να τους παρασχεθεί η απαιτούμενη προστα­
σία, οι πολίτες έχουν το δικαίωμα να αναμένουν ότι θα γίνει 
εναρμόνιση των νόμων, των κανονισμών και των διοικητικών 
διατάξεων κάθε κράτους μέλους που διέπουν την πρόσβαση 
στο επάγγελμα του ασφαλιστή και την άσκηση του. 
1.2.9.2. Η Επιτροπή δεν έχει κάνει επαρκώς σαφής διά­
κριση μεταξύ 
— των νόμων, των κανονισμών και των διοικητικών δια­
τάξεων κάθε κράτους μέλους που διέπουν την πρόσβαση 
στο επάγγελμα του ασφαλιστή και την άσκηση του, και 
— των νόμων που ισχύουν για τα ασφαλιστήρια συμβόλαια. 
1.2.9.3. Όσον αφορά την πρώτη κατηγορία διατάξεων, η 
Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει επειγόντως προτάσεις για 
την επαρκή εναρμόνιση των διατάξεων σχετικά με τις οικονο­
μικές εγγυήσεις (ιδιαίτερα τα τεχνικά αποθέματα), για να 
καταστεί δυνατή η εφαρμογή της αρχής του ελέγχου από τη 
χώρα προέλευσης και η χορήγηση μιας και μόνης αδείας που 
να ισχύει σε ολόκληρη την Κοινότητα. Η νομοθεσία αυτή 
θα ήταν προτιμότερο να τεθεί σε εφαρμογή ταυτόχρονα με 
την παρούσα οδηγία. 
Βρυξέλλες, 31 Μαΐου 1989. 2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Άρθρο 2 
Ενώ γίνεται δεκτό ότι στόλοι οχημάτων που ανήκουν σε 
εταιρείες του ίδιου συγκροτήματος μπορούν να καταταγούν 
στους «μεγάλους κινδύνους» εφόσον πληρούνται τα κριτήρια, 
θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι οι τεχνητοί στόλοι δεν καλύ­
πτονται. 
2.2. Άρθρο 5 
2.2.1. Για τους λόγους που εκτίθενται στο προηγούμενο 
κεφάλαιο «Γενικές Παρατηρήσεις», πρέπει να καταστεί 
σαφές ότι οι επιχειρήσεις οφείλουν να συμμορφώνονται με 
τον ηθικό κώδικα των μελών του εθνικού γραφείου. Πρέπει να 
υπάρξει πρόβλεψη για την προστασία των κατόχων οχημάτων 
και των θυμάτων ατυχημάτων, σε περίπτωση χρεωκοπίας ή 
διάλυσης της επιχείρησης. 
2.2.2. Η ΟΚΕ κρίνει επίσης ότι θα βελτιωθεί η διατύπωση 
του άρθρου αυτού σε περίπτωση που απαλειφθεί η φράση 
«με αναφορά στα έσοδα της από ασφάλιστρα για τον 
κλάδο αυτό στο εν λόγω κράτος μέλος, ή στον αριθμό των 
κινδύνων του κλάδου αυτού που καλύφθηκαν εκεί» 
από το άρθρο 12α, 2η παράγραφος, δεύτερο εδάφιο. 
Η ΟΚΕ κρίνει πάντως ότι θα πρέπει να δοθεί στα ταμεία μια 
ορισμένη διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τον καθορισμό 
των οικονομικών κριτηρίων, ώστε να μην υπάρξουν διακρί­
σεις μεταξύ των επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες και 
των εγκατεστημένων επιχειρήσεων. Ο καθορισμός κατώτατης 
συνεισφοράς πρέπει επομένως να θεωρείται ως διάκριση. 
2.3. Άρθρο 6 
Το άρθρο αυτό θα πρέπει να τροποποιηθεί έτσι ώστε να 
προβλέπει ότι θα τεθεί σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά την έγκριση 
της προτεινόμενης οδηγίας από το Συμβούλιο Υπουργών. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE