ΕΙΚΟΣΤΗ ΠΡΩΤΗ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ - ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ, ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ - (2002)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

περιληψη

1. επισκοπηση τησ νομοθεσιασ

1.1. Δράση κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

1.1.1. Διεθνές πλαίσιο

1.1.2. Κοινοτική νομοθεσία

1.1.2.1. Η νομοθεσία που καλύπτεται από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

1.1.2.2. Νομοθεσία που καλύπτεται από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (συνθήκη ΕΚΑΧ)

1.1.3. Αλλαγές στην κοινοτική νομοθεσία το 2002

1.1.3.1. Αλλαγές του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ

1.1.3.2. Αλλαγές του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων

1.2. Μέτρα διασφάλισης

1.2.1. Διεθνές πλαίσιο

1.2.2. Κοινοτική νομοθεσία

1.2.3. Πρόταση κανονισμού για τα μέτρα διασφάλισης και τη σταδιακή κατάργηση ορισμένων ποσοστώσεων στις εισαγωγές καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

1.3. Μέσο κατά των επιδοτήσεων και των αθέμιτων τιμολογιακών πρακτικών κατά την παροχή υπηρεσιών αεροπορικής μεταφοράς

2. ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ

2.1. Δράση κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

2.1.1. Τι είναι το ντάμπινγκ και οι αντισταθμίσιμες επιδοτήσεις - βασικοί όροι για την επιβολή των δασμών

2.1.1.1. Ντάμπινγκ και επιδοτήσεις

2.1.1.2. Σημαντική ζημία και αιτιώδης συνάφεια

2.1.1.3. Συμφέρον της Κοινότητας

2.1.2. Διαδικασία

2.2. Μέτρα διασφάλισης

2.2.1. Τι είναι τα μέτρα διασφάλισης

2.2.2. Διαδικασία

3. οι υπηρεσιεσ των μεσων εμπορικησ αμυνασ

4. συνεργασια με το ευρωπαϊκο κοινοβουλιο

5. γενικη επισκόπηση των ερευνων και των μετρων κατα του νταμπινγκ και των επιδοτησεων

5.1. Νέες έρευνες

5.2. Έρευνες επανεξέτασης

6. επισκοπηση δραστηριοτητων το 2002

6.1. Νέες έρευνες

6.1.1. Έναρξη διαδικασιών

6.1.2. Προσωρινά μέτρα

6.1.3. Οριστικά μέτρα

6.1.3.1. Επισκόπηση

6.1.3.2. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

6.1.4. Έρευνες που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων

6.2. Έρευνες επανεξέτασης

6.2.1. Επανεξέταση ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων

6.2.1.1. Έναρξη διαδικασιών

6.2.1.2. Επανεξετάσεις που περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού

6.2.1.3. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

6.2.1.4. Επανεξετάσεις που ολοκληρώθηκαν με περάτωση

6.2.1.5. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

6.2.2. Ενδιάμεσες επανεξετάσεις

6.2.3. Άλλες "ενδιάμεσες" επανεξετάσεις

6.2.4. Επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα

6.2.5. Έρευνες για την απορρόφηση του δασμού

6.2.6. Έρευνες σχετικά με την καταστρατήγηση των μέτρων

6.3. Έρευνες για την εφαρμογή μέτρων διασφάλισης

6.3.1. Μέτρα διασφάλισης για τα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα

7. παρακολουθηση των αναληψεων υποχρεωσεων

8. επιστροφεσ

9. δικαστικοσ ελεγχοσ: αποφασεισ του δικαστηριου/πρωτοδικειου

9.1. Επισκόπηση των δικαστικών ελέγχων το 2002

9.2. Υποθέσεις που εκκρεμούν

9.3. Νέες υποθέσεις

9.4. Αποφάσεις του Πρωτοδικείου

9.4.1. Ορισμένα υποδήματα που έχουν το πάνω μέρος από υφαντικές ύλες καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

9.4.2. Σολομός Ατλαντικού εκτροφής καταγωγής Νορβηγίας

9.4.3. DRAM καταγωγής Ιαπωνίας

9.4.4. Ορισμένοι ηλεκτρολυτικοί πυκνωτές αλουμινίου καταγωγής Ιαπωνίας, Κορέας και Ταϊβάν

9.4.5. Συνδετήρες από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ινδίας

9.5. Αποφάσεις εκδοθείσες από το Πρωτοδικείο

9.5.1. Σιδηροπυρίτιο καταγωγής Κίνας, Καζακστάν, Ρωσίας και Ουκρανίας

10. ερευνες αντινταμπινγκ και αντεπιδοτησεων τριτων χωρων οσον αφορα τις εισαγωγεσ απο την κοινοτητα η τα κρατη μελη τησ

10.1. Υποθέσεις αντιντάμπινγκ κατά της Κοινότητας ή των κρατών μελών της

10.1.1. Συνοπτική παρουσίαση

10.1.2. Λεπτομερή στοιχεία για ορισμένες επιμέρους υποθέσεις

10.1.2.1. ΗΠΑ - Ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο

10.1.2.2. ΗΠΑ - Ράβδοι ανοξείδωτου χάλυβα από τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο

10.1.2.3. ΗΠΑ - Χάλυβας που έχει ελαθεί σε ψυχρή κατάσταση από το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες, την Ισπανία και τη Σουηδία

10.1.2.4. ΗΠΑ - Χαλύβδινοι δοκοί δόμησης από τη Γερμανία, την Ιταλία, το Λουξεμβούργο και την Ισπανία

10.1.2.5. Ινδία - Πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα από την Κοινότητα

10.1.2.6. Ινδία - Ρόλοι, φύλλα και λαμαρίνες θερμής έλασης από την Κοινότητα

10.1.2.7. Ινδία - Καταλύτες από τη Δανία

10.1.2.8. Τουρκία - Πολυμερές του χλωριούχου βινιλίου από το Βέλγιο, τη Φινλανδία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες

10.1.2.9. Κίνα - Κατεχόλη από την Κοινότητα

10.1.2.10. Κίνα - Καπρολάκταμ από το Βέλγιο, τη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες

10.1.2.11. Ταϊλάνδη - Πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από χάλυβα από την Κοινότητα

10.1.2.12. Νότια Αφρική - Φωτοαντιγραφικό χαρτί από το Βέλγιο, τη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο

10.1.2.13. Κοινότητα των Άνδεων - Σορβιτόλη από τη Γαλλία

10.1.2.14. ΗΠΑ - Σωλήνες που προορίζονται για τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες από την Αυστρία, τη Γαλλία και τη Γερμανία

10.1.2.15. Ινδία - Πολυενεργειακό σύστημα ελέγχου αποσκευών με ακτίνες Χ από την Κοινότητα

10.2. Υποθέσεις κατά των επιδοτήσεων έναντι της Κοινότητας ή των κρατών μελών της

10.2.1. Επισκόπηση

10.2.2. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους περιπτώσεις

10.2.2.1. ΗΠΑ - Ουράνιο χαμηλού βαθμού εμπλουτισμού από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο (βλ. υπόθεση αντιντάμπινγκ)

10.2.2.2. ΗΠΑ - Ράβδοι ανοξείδωτου χάλυβα από την Ιταλία (βλ. υπόθεση αντιντάμπινγκ)

10.2.2.3. ΗΠΑ - Χονδρόσυρμα από ενανθρακωμένο και κραματοποιημένο χάλυβα από τη Γερμανία

10.2.2.4. Αυστραλία - Κονσερβοποιημένες τομάτες από την Ιταλία

10.2.2.5. Περού - Ελαιόλαδο από την Κοινότητα

10.2.2.6. ΗΠΑ - Προϊόντα ανθρακοχάλυβα ψυχρής έλασης από τη Γαλλία

10.2.2.7. ΗΠΑ - Σωλήνες που προορίζονται για τις πετρελαιοπαραγωγικές χώρες από την Αυστρία

11. μετρα διασφαλισησ οσον αφορα την κοινοτητα

11.1. Επισκόπηση

11.2. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους περιπτώσεις

11.2.1. Ηνωμένες Πολιτείες, Κίνα, Πολωνία, Ουγγαρία, Τσεχική Δημοκρατία και Καναδάς - Χάλυβας

11.2.2. Ρωσία - Ένσφαιροι τριβείς από την Κοινότητα

11.2.3. Ρωσία - Χαρτί τοιχοστρωσίας από την Κοινότητα

11.2.4. Τσεχική Δημοκρατία - Σωλήνες από χάλυβα από την Κοινότητα

11.2.5. Ουκρανία - Στιγμιαίος καφές από την Κοινότητα

11.2.6. Πολωνία - Θερμαντήρες νερού από την Κοινότητα

12. δραστηριοτητεσ στο πλαισιο του παγκοσμιου οργανισμου εμποριου (ΠΟΕ)

12.1. Επίλυση των διαφορών σε θέματα αντιντάμπινγκ, αντεπιδοτήσεων και διασφαλίσεων

12.1.1. Επισκόπηση της διαδικασίας επίλυσης των διαφορών στο πλαίσιο του ΠΟΕ

12.1.2. Διαδικασίες επίλυσης των διαφορών που κινήθηκαν από την Κοινότητα

12.1.2.1. ΗΠΑ - Μεθοδολογία ιδιωτικοποίησης (αντισταθμιστικοί δασμοί) (DS212)

12.1.2.2. ΗΠΑ - Αντισταθμιστικά μέτρα όσον αφορά τα αντιδιαβρωτικά πλατέα προϊόντα ανθρακοχάλυβα από τη Γερμανία (DS213)

12.1.2.3. ΗΠΑ - Πράξη εξάλειψης του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων (DS217/234)

12.1.2.4. Αργεντινή - κεραμικά πλακίδια δαπέδων (DS189)

12.1.2.5. ΗΠΑ - χάλυβας (μέτρα διασφάλισης δυνάμει του άρθρου 201 ) (DS248)

12.1.2.6. Αργεντινή - κονσερβοποιημένα ροδάκινα (DS238)

12.1.2.7. ΗΠΑ - Μέτρα διασφάλισης στους συγκολλητούς σωλήνες σωληναγωγών κυκλικής διατομής από ανθρακούχο χάλυβα (DS 202/214)

12.1.2.8. ΗΠΑ - Φύλλα κομμένα κατά μήκος από τη Γερμανία και αντιδιαβρωτικά πλατέα προϊόντα ανθρακοχάλυβα από τη Γερμανία και τη Γαλλία (DS262)

12.1.3. Διαδικασίες επίλυσης των διαφορών που κινήθηκαν από τρίτες χώρες κατά της Κοινότητας

12.1.3.1. Ινδία - δασμοί αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού

12.1.3.2. Βραζιλία - δασμοί αντιντάμπινγκ στα εξαρτήματα σωληνώσεων από μαλακτό χυτοσίδηρο

12.2. Άλλες δραστηριότητες του ΠΟΕ

13. συμπέρασμα

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ: ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ A // Νέες έρευνες που κινήθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Έρευνες αντιντάμπινγκ

B. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β // Νέες έρευνες που κινήθηκαν

Α. ανά τομέα προϊόντων κατά την περίοδο 1998 - 2002 (31 Δεκεμβρίου)

Β. ανά χώρα εξαγωγής κατά την περίοδο 1998 - 2002 (31 Δεκεμβρίου)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ // Νέες έρευνες που περατώθηκαν με την επιβολή προσωρινών δασμών κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Έρευνες αντιντάμπινγκ

B. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ // Νέες έρευνες που περατώθηκαν με την επιβολή οριστικών δασμών κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Έρευνες αντιντάμπινγκ

B. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ E // Νέες έρευνες που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Έρευνες αντιντάμπινγκ

B. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤ // Επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων που κινήθηκαν ή περατώθηκαν από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ζ // Ενδιάμεσες επανεξετάσεις που κινήθηκαν ή περατώθηκαν από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Η // Άλλες επανεξετάσεις που περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Θ // Επανεξετάσεις ως προς νέους εξαγωγείς που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Έρευνες αντιντάμπινγκ

B. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων (επανεξέταση με ταχείες διαδικασίες)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι // Έρευνες κατά της απορρόφησης των δασμών που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Κ // Έρευνες κατά της καταστρατήγησης των μέτρων που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Λ // Έρευνες για την εφαρμογή μέτρων διασφάλισης που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Μ // Αναλήψεις υποχρεώσεων που έγιναν αποδεκτές ή απορρίφθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ν // Μέτρα που έληξαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ξ // Ισχύοντα οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στις 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Ανά προϊόν

B. Ανά χώρα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ο // Ισχύοντα οριστικά μέτρα κατά των επιδοτήσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Ανά προϊόν

B. Ανά χώρα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π // Ισχύουσες αναλήψεις υποχρεώσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2002

A. Ανά προϊόν

B. Ανά χώρα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ρ // Εκκρεμείς έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2002:

A. Νέες έρευνες (ανά προϊόν)

B. Έρευνες για επανεξέταση (ανά προϊόν)

Γ. Ανά χώρα (Νέες έρευνες και έρευνες για επανεξέταση)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Σ // Επιστροφές κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Τ // Υποθέσεις ενώπιον του Δικαστηρίου

A. Υποθέσεις που εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 31 Δεκεμβρίου 2002

B. Αποφάσεις και εντολές του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά το 2002

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Υ // Έρευνες αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων τρίτων χωρών όσον αφορά τις εισαγωγές από την Κοινότητα ή τα κράτη μέλη της κατά το 2002

A. Έρευνες αντιντάμπινγκ

B. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Φ // Μέτρα διασφάλισης τρίτων χωρών κατά το 2002

περιληψη

Η παρούσα έκθεση υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε συνέχεια του ψηφίσματος της 16ης Δεκεμβρίου 1981 για τις δραστηριότητες της Κοινότητας κατά του ντάμπινγκ [1], καθώς και της έκθεσης της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη βιομηχανία, το εξωτερικό εμπόριο, την έρευνα και την ενέργεια [2].

[1] ΕΕ C 11, 18.1.1982, σ.37

[2] PE 141.178/τελικό της 30.11.1990, εισηγητής κ.Gijs DE VRIES.

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, εξέδωσε έκθεση την οποία κατήρτισε, τον Οκτώβριο του 2002, ο κ. Michel Hansenne, Μέλος του Κοινοβουλίου, με βάση την 19η έκθεση της Επιτροπής. Γενικά, το Κοινοβούλιο υποστήριζε την εφαρμογή του μέσου αντιντάμπινγκ από την Κοινότητα και υπέβαλε προτάσεις για τη βελτίωση της κατάστασης σε ορισμένους επιλεγμένους τομείς. Περισσότερες λεπτομέρειες παρατίθενται στο κεφάλαιο 4.

Η παρούσα έκθεση του 2002 αποτελεί επισκόπηση της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας όσον αφορά τα μέσα εμπορικής άμυνας. Το κεφάλαιο αυτό καλύπτει, μεταξύ άλλων, την έκδοση, το 2002, από το Συμβούλιο μεταβατικών διατάξεων που εφαρμόζονται στα προϊόντα που υπάγονται στη συνθήκη ΕΚΑΧ. Δεδομένου ότι η συνθήκη ΕΚΑΧ έληξε στις 23 Ιουλίου 2002, ήταν απαραίτητο να διευκρινιστεί ότι στο εξής, όλες οι εκκρεμούσες έρευνες, οι καταγγελίες και οι αιτήσεις που υποβλήθηκαν δυνάμει των κανόνων ΕΚΑΧ καθώς και όλα τα μέτρα που ελήφθησαν στο πλαίσιο αυτών των κανόνων θα καλύπτονται από τους βασικούς κανονισμούς αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων.

Επιπλέον, η Επιτροπή υπέβαλε δύο προτάσεις για την τροποποίηση των βασικών κανονισμών αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων, οι οποίες εγκρίθηκαν από το Συμβούλιο στις 5 Νοεμβρίου 2002. Οι τροποποιήσεις συνίστανται, μεταξύ άλλων, στην αναγνώριση της Ρωσίας ως χώρας με οικονομία αγοράς.

Η έκθεση συνοψίζει τις εξελίξεις γενικής πολιτικής. Όπως και πέρυσι, η έκθεση δεν περιλαμβάνει σχόλια για κάθε επιμέρους περίπτωση. Αποτελεί γενική επισκόπηση όλων των ερευνών και παρέχει τις σημαντικότερες πληροφορίες, όπως, π.χ., τον επιβληθέντα δασμό. Αντίθετα, υποθέσεις που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής υποβάλλονται σε λεπτομερέστερη επεξεργασία. Συνεπώς, η έκθεση εστιάζει κυρίως την προσοχή στα πραγματικά περιστατικά, είναι συμπυκνωμένη και καλύπτει τα πλέον ουσιώδη γεγονότα του έτους. Τα λεπτομερή παραρτήματα που καλύπτουν όλες τις υποθέσεις διασφαλίζουν ότι τα πραγματικά περιστατικά που περιέχονται στην έκθεση είναι σημαντικά και αρκούν για την κατανόηση των δραστηριοτήτων του 2002.

Όσον αφορά τις δραστηριότητες του 2002, ολοκληρώθηκαν συνολικά 33 έρευνες, 28 εκ των οποίων με την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικών δασμών, και 5 με περάτωση της διαδικασίας. Σε 17 άλλες έρευνες, επιβλήθηκαν προσωρινά μέτρα.

Όσον αφορά τις επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος, κινήθηκαν 13 έρευνες και περατώθηκαν 6. Σε 12 περιπτώσεις, οι έρευνες ολοκληρώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού. Όσον αφορά τις ενδιάμεσες επανεξετάσεις, κινήθηκαν 36, περατώθηκαν 10 και 9 ολοκληρώθηκαν με επιβεβαίωση ή τροποποίηση του δασμού. Από τις 36 διαδικασίες που κινήθηκαν, ωστόσο, οι 15 αφορούσαν μερικές ενδιάμεσες επανεξετάσεις ειδικού τύπου, ήτοι, περιορίστηκαν στη μορφή των ισχυόντων μέτρων που δεν φαίνονταν επαρκή ώστε να αντισταθμίσουν το ντάμπινγκ που προκάλεσε ζημία ή/και που δεν κάλυπταν περιπτώσεις στις οποίες τα εισαγόμενα αγαθά είχαν υποστεί ζημία πριν από τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία.

Σημειώνεται ότι η παρούσα έκθεση επεκτάθηκε για να καλύψει και τα μέτρα διασφάλισης. Το θέμα αυτό αναφέρθηκε εν συντομία σε προηγούμενες εκθέσεις δεδομένου ότι η Κοινότητα δεν είχε λάβει μέτρα διασφάλισης από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας του 1994 για τον ΠΟΕ. Ωστόσο, το 2002, η Κοινότητα έλαβε παρόμοια μέτρα έναντι των προϊόντων χάλυβα. Ειδικότερα, επιβλήθηκαν οριστικά μέτρα διασφάλισης σε 7 προϊόντα χάλυβα. η έρευνα όσον αφορά 11 άλλα προϊόντα χάλυβα περατώθηκε. Στα τέλη του 2002, τρία προϊόντα αποτελούσαν ακόμη αντικείμενο έρευνας αλλά οι έρευνες περατώθηκαν στις αρχές του 2003.

Όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, η παρούσα έκθεση παρέχει επίσης μια γενική επισκόπηση των δικαστικών υποθέσεων σχετικά με τα μέσα εμπορικής πολιτικής. Κατά το 2002, το Πρωτοδικείο εξέδωσε πέντε αποφάσεις και μία διάταξη. Το έτος 2002 μπορεί να θεωρηθεί επιτυχές από την άποψη της υποστήριξης δραστηριοτήτων εμπορικής άμυνας ενώπιον του Πρωτοδικείου. Στις 4 από τις 5 αποφάσεις του, το Πρωτοδικείο επιβεβαίωσε τις πρακτικές των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων.

Η έκθεση περιέχει, επίσης, επισκόπηση των δραστηριοτήτων σχετικά με τα μέτρα κατά του ντάμπινγκ, τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων και τα μέτρα διασφάλισης που θέσπισαν τρίτες χώρες. Ειδικότερα, στα τέλη του 2002, ίσχυαν 118 μέτρα αντιντάμπινγκ, 26 μέτρα αντεπιδοτήσεων και 39 μέτρα διασφάλισης κατά της Κοινότητας ή των κρατών μελών της. Επιβεβαιώνεται ότι η Κοινότητα χαρακτηρίζεται ως το δεύτερο μετά την Κίνα έδαφος που πλήττεται περισσότερο από δράσεις εμπορικής άμυνας τρίτων χωρών.

Το κεφάλαιο σχετικά με τις δραστηριότητες στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) καλύπτει τις διαδικασίες επίλυσης διαφορών που κινούνται εκ μέρους και κατά της Κοινότητας. Επιπλέον, ασχολείται με άλλες δραστηριότητες, όπως το πρώτο στάδιο των διαπραγματεύσεων σχετικά με τις συμφωνίες αντιντάμπινγκ και επιδοτήσεων, στις οποίες η Επιτροπή διαδραμάτισε ενεργό ρόλο με την υποβολή οδηγιών διαπραγμάτευσης.

Τα παραρτήματα της παρούσας έκθεσης διευκολύνουν τον εντοπισμό των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στους πίνακες.

Η παρούσα έκθεση διατίθεται επίσης στο ευρύ κοινό. Η έκθεση του 2001 εκδόθηκε σε περίπου 500 αντίτυπα. (Ιστότοπος Διαδικτύου http://europa.eu.int/comm/trade/policy/dumping/reports.htm)

1. ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ

1.1. Δράση κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

1.1.1. Διεθνές πλαίσιο

Σε διεθνές επίπεδο, οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, όπως το ντάμπινγκ και η παροχή επιδοτήσεων, θεωρήθηκαν απειλή για τις ανοικτές αγορές ήδη από το 1947, όταν υπεγράφη η πρώτη συμφωνία της GATT. Η συμφωνία περιείχε ειδικές διατάξεις που επέτρεπαν στα μέλη της GATT να λαμβάνουν μέτρα κατά των πρακτικών αυτών, στην περίπτωση που προκαλούσαν σημαντική ζημία στην εγχώρια βιομηχανία ενός μέλους της GATT.

Έκτοτε καταβλήθηκαν σημαντικές προσπάθειες για την εναρμόνιση των κανόνων σχετικά με τα μέσα εμπορικής άμυνας. Κατά τον τελευταίο γύρο της GATT (που είναι γνωστός ως "γύρος της Ουρουγουάης"), ο οποίος οδήγησε στην ίδρυση του ΠΟΕ και στη σύναψη λεπτομερών συμφωνιών κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων, αυτές οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν σε διαδικαστικούς κανόνες καθώς και σε πρακτικούς όρους που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να λαμβάνονται μέτρα άμυνας. Η Κοινότητα διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό αυτών των κριτηρίων, τα οποία συμπεριέλαβε και στη δική της νομοθεσία.

1.1.2. Κοινοτική νομοθεσία

1.1.2.1. Η νομοθεσία που καλύπτεται από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

Η πρώτη νομοθεσία κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων της Κοινότητας ανάγεται στο 1968 και εν συνεχεία τροποποιήθηκε πολλές φορές. Οι ισχύοντες βασικοί κανονισμοί, που αποτελούν τη νομική βάση των ερευνών κατά των επιδοτήσεων και του ντάμπινγκ στην Κοινότητα, άρχισαν να ισχύουν μεταξύ Μαρτίου 1996 και Απριλίου 1997. Οι εν λόγω κανονισμοί ευθυγραμμίζονται με τις συμφωνίες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων που συνήφθησαν κατά τις διαπραγματεύσεις GATT/ΠΟΕ. Τα βασικά κείμενα είναι τα εξής:

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [3]

[3] ΕΕ L 56, 6.3.1996, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1972/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ L 305, 7.11.2002, σ. 1)

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2026/97 του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [4]

[4] ΕΕ L 288, 21.10.1997, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1973/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ L 305, 7.11.2002, σ. 4)

Αυτοί οι κανονισμοί θα αναφέρονται γενικά στο εξής ως "οι βασικοί κανονισμοί".

Η κοινοτική νομοθεσία περιλαμβάνει ορισμένες διατάξεις που αποσκοπούν στο να εξασφαλίσουν την ισόρροπη εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Αυτές οι διατάξεις περιλαμβάνουν την "εξέταση του συμφέροντος της Κοινότητας" και τον "κανόνα του χαμηλότερου δασμού", που υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον ΠΟΕ.

Η εξέταση του συμφέροντος της Κοινότητας αντιστοιχεί σε ρήτρα του δημοσίου συμφέροντος και προβλέπει ότι μπορούν να ληφθούν μέτρα μόνον στην περίπτωση που δεν είναι αντίθετα προς το γενικό συμφέρον της Κοινότητας. Αυτό προϋποθέτει την εκτίμηση των οικονομικών συμφερόντων στο σύνολό τους, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων του εγχωρίου κλάδου παραγωγής, των χρηστών, των καταναλωτών και των μεσαζόντων.

Ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού ορίζει ότι τα μέτρα που επιβάλλει η Κοινότητα μπορούν να είναι χαμηλότερα από το περιθώριο του ντάμπινγκ ή των επιδοτήσεων, εφόσον ο χαμηλότερος δασμός είναι επαρκής για να εξουδετερωθεί η ζημία που έχει υποστεί ο σχετικός κοινοτικός κλάδος παραγωγής.

1.1.2.2. Νομοθεσία που καλύπτεται από τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (συνθήκη ΕΚΑΧ)

Κατά την περίοδο ισχύος της συνθήκης ΕΚΑΧ, υπήρχαν ειδικά νομικά κείμενα [5] για τα προϊόντα που υπάγονταν στη συνθήκη ΕΚΑΧ. Τα εν λόγω κείμενα εξέταζαν περιπτώσεις αθέμιτων εμπορικών πρακτικών και αποτέλεσαν τη βάση για τη λήψη ορισμένων μέτρων κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων.

[5] Απόφαση αριθ. 2277/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 2001, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΕ L 308, 29.11.1996, σ. 11), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την απόφαση αριθ. 435/2001/ΕΚΑΧ της Επιτροπής (ΕΕ L 63, 3.3.2001, σ. 14). και, Απόφαση αριθ. 1889/98/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 3ης Σεπτεμβρίου 1998, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΕ L 245, 4.9.1998, σ. 3).

Δεδομένου ότι η ισχύς της συνθήκης ΕΚΑΧ έληξε στις 23 Ιουλίου 2002 μετά από 50 έτη, ήταν απαραίτητο να αποσαφηνιστεί ότι στο εξής, όλα τα προϊόντα θα καλύπτονται από τους βασικούς κανονισμούς οι οποίοι θα διέπουν όλα τα υφιστάμενα μέτρα ή τις εκκρεμείς έρευνες για τα προϊόντα ΕΚΑΧ.

Επομένως, το Συμβούλιο, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 963/2002 [6], θέσπισε μεταβατικές διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες όλα τα μέτρα αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων και όλες οι εκκρεμούσες έρευνες, οι καταγγελίες και οι αιτήσεις που έχουν υποβληθεί δυνάμει των αποφάσεων αριθ. 2277/96/ΕΚΑΧ και 1889/98/ΕΚΑΧ διέπονται από τις διατάξεις των αντίστοιχων βασικών κανονισμών με ισχύ από τις 24 Ιουλίου 2002.

[6] ΕΕ L 149, 7.6.2002, σ. 3, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1310/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ L 192, 20.7.2002, σ. 9)

1.1.3. Αλλαγές στην κοινοτική νομοθεσία το 2002

1.1.3.1. Αλλαγές του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ

Στις 5 Νοεμβρίου 2002, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1972/2002 [7] για την τροποποίηση του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ.

[7] ΕΕ L 305, 7.11.2002, σ. 1

Η τροποποίηση συνίστατο μεταξύ άλλων στην επίσημη αναγνώριση της Ρωσίας ως χώρας με οικονομία αγοράς στο πλαίσιο των μέσων εμπορικής άμυνας, γεγονός που αποτελεί αναγνώριση της σημαντικής προόδου που σημείωσε η Ρωσία στην τήρηση των αρχών της οικονομίας αγοράς. Από πρακτική άποψη, αυτό σημαίνει ότι, στο εξής, ο υπολογισμός των περιθωρίων ντάμπινγκ δεν θα βασίζεται σε πληροφορίες από ανάλογη χώρα αλλά στο συνυπολογισμό, σε κάθε περίπτωση, του κόστους και των τιμών των ρωσικών εταιρειών.

Άλλες τροποποιήσεις αφορούν τη διευκρίνιση των όρων "συνδεδεμένα μέρη", "προμήθειες" και "ειδικές συνθήκες της αγοράς" που δεν επιτρέπουν τη διεξαγωγή ορθής σύγκρισης. Επιπλέον, ο κανονισμός παρέχει οδηγίες για το τι πρέπει να γίνει σε περίπτωση στρέβλωσης του κόστους στην αγορά της χώρας εξαγωγής και διευκρινίζει τη χρήση των διαθέσιμων στοιχείων και ορισμένων κριτηρίων για τη χορήγηση "ατομικού δασμού" σε ορισμένους εξαγωγείς από χώρες χωρίς οικονομία αγοράς και από υπό μετάβαση χώρες.

Οι αλλαγές αυτές εφαρμόζονται σε όλες τις έρευνες που κινούνται δυνάμει του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ μετά την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1972/2002, ήτοι, τις 8 Νοεμβρίου 2002.

1.1.3.2. Αλλαγές του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων

Στις 5 Νοεμβρίου 2002, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1973/2002 [8] για την τροποποίηση του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων.

[8] ΕΕ L 305, 7.11.2002, σ. 4

Οι τροποποιήσεις είχαν δύο στόχους: πρώτον, από πλευράς "διαχείρισης", έπρεπε να εφαρμοστεί στην κοινοτική νομοθεσία η λήξη των διατάξεων του ΠΟΕ σχετικά με τις επιδοτήσεις για τις οποίες δεν είναι δυνατόν να ζητηθεί έννομη προστασία, με την κατάργηση των αντίστοιχων διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας. Δεύτερον, οι κανόνες περί επιδοτήσεων υπό μορφή παροχής φθηνών αγαθών ή υπηρεσιών αποσαφηνίστηκαν για να καλύπτουν καταστάσεις στις οποίες δεν υπάρχει αγορά για αγαθά ή υπηρεσίες στην ενδιαφερόμενη χώρα. Στην περίπτωση αυτή, οι τροποποιήσεις προβλέπουν προσαρμογές ή τη χρήση τιμών της παγκόσμιας αγοράς.

Επιπλέον, οι αλλαγές αυτές εφαρμόζονται σε όλες τις έρευνες που κινούνται δυνάμει του βασικού κανονισμού κατά των επιδοτήσεων μετά την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1973/2002, ήτοι, τις 8 Νοεμβρίου 2002.

1.2. Μέτρα διασφάλισης

1.2.1. Διεθνές πλαίσιο

Η αρχή της ελευθέρωσης των εισαγωγών καθορίστηκε στο πλαίσιο της GATT 1947 και ενισχύθηκε το 1994 με τις συμφωνίες του ΠΟΕ. Δεδομένου ότι τα μέτρα διασφάλισης συνίστανται στη μονομερή ανάκληση ή αναστολή προηγουμένως συμφωνηθείσας δασμολογικής παραχώρησης ή άλλων υποχρεώσεων στο πλαίσιο της ελευθέρωσης του εμπορίου, πρέπει να θεωρούνται ως εξαίρεση από αυτή την αρχή. Το άρθρο XIX της GATT 1994 και η συμφωνία του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης δεν επιβάλλουν απλώς αυστηρούς όρους για την εφαρμογή αυτής της "ρήτρας διαφυγής" αλλά καθιερώνουν και μηχανισμό πολυμερούς ελέγχου στο πλαίσιο της επιτροπής του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης.

Βάσει των κανόνων του ΠΟΕ, τα μέτρα διασφάλισης πρέπει να θεωρούνται ως βραχυπρόθεσμα μέτρα άμυνας ("βαλβίδα ασφαλείας") που εφαρμόζονται σε όλες τις εισαγωγές του προϊόντος που υπόκειται σε μέτρο, ανεξάρτητα από την καταγωγή του [9].

[9] Όσον αφορά, ωστόσο, κράτη που δεν αποτελούν μέλη του ΠΟΕ, τα μέτρα διασφάλισης μπορεί να είναι επιλεκτικά και να εφαρμόζονται σε προϊόντα καταγωγής συγκεκριμένης χώρας. Τα πρωτόκολλα προσχώρησης στον ΠΟΕ μπορεί επίσης να προβλέπουν παρόμοιους επιλεκτικούς μηχανισμούς διασφάλισης (π.χ., το πρωτόκολλο της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας).

Τα μέτρα διασφάλισης πρέπει να θεσπίζονται μόνον μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα που παρέχει αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη α) απρόβλεπτων εξελίξεων που οδηγούν σε β) αυξημένες εισαγωγές γ) ύπαρξη σοβαρής ζημίας για τους εγχώριους παραγωγούς και δ) ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών και της ζημίας.

1.2.2. Κοινοτική νομοθεσία

Όλες οι ανωτέρω αρχές αντανακλώνται στους αντίστοιχους κοινοτικούς κανονισμούς. Επίσης, η λήψη μέτρων στην Κοινότητα απαιτεί ανάλυση των συμφερόντων όλων των μερών, δηλαδή, των επιπτώσεων των μέτρων στους παραγωγούς, στους χρήστες και στους ,καταναλωτές. Συγκεκριμένα, η λήψη μέτρων διασφάλισης επιβάλλεται μόνον όταν είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας. Τα ισχύοντα κοινοτικά μέσα διασφάλισης βασίζονται στους ακόλουθους κανονισμούς:

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου [10] για το κοινό καθεστώς εισαγωγών και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 518/94.

[10] ΕΕ L 349, 31.12.94, σ. 53, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2474/2000 (ΕΕ L 286, 11.11.2000, σ. 1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου [11] για το κοινό καθεστώς εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1765/82, 1766/82 και 3420/83.

[11] ΕΕ L 67, 10.3.94, σ. 89, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1138/98 (ΕΕ L 159, 3.6.1998, σ. 1).

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 517/94 του Συμβουλίου [12], περί της θέσπισης κοινών κανόνων για τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από ορισμένες τρίτες χώρες, τα οποία δεν καλύπτονται από διμερείς συμφωνίες, πρωτόκολλα ή άλλους διακανονισμούς, ή άλλους ειδικούς κοινοτικούς κανόνες εισαγωγής.

[12] ΕΕ L 67, 10.3.94, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1309/2002 (ΕΕ L 192, 20.7.2002, σ. 1).

Οι ανωτέρω κανονισμοί αναφέρονται ως "βασικοί κανονισμοί περί διασφαλίσεων".

1.2.3. Πρόταση κανονισμού για τα μέτρα διασφάλισης και τη σταδιακή κατάργηση ορισμένων ποσοστώσεων στις εισαγωγές καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

Τον Ιούνιο 2002, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με έναν μεταβατικό μηχανισμό διασφάλισης ανά προϊόν όσον αφορά τις εισαγωγές καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 519/94 του Συμβουλίου για το κοινό καθεστώς εισαγωγών από ορισμένες τρίτες χώρες [13]. Η πρόταση εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και δημοσιεύθηκε το Μάρτιο 2003 [14].

[13] ΕΕ C 227 E, 24.9.2002, σ. 555.

[14] ΕΕ L 65, 8.3.2003. σ. 1

Ο κανονισμός αποτελεί ακριβή μεταφορά στο κοινοτικό δίκαιο διατάξεων που περιέχονται στο πρωτόκολλο για την προσχώρηση της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας στον ΠΟΕ. Χαρακτηρίζεται από δύο βασικούς πυλώνες:

- ο πρώτος πυλώνας προβλέπει κανόνες για τη θέσπιση μεταβατικού μηχανισμού διασφαλίσεων ανά προϊόν για τις εισαγωγές από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Στο πλαίσιο του μηχανισμού αυτού, η Κοινότητα δύναται να επιβάλει ειδικά μέτρα, μεταξύ άλλων, δασμούς, σε περίπτωση που ταχεία αύξηση των εισαγωγών από τη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας προκαλέσει διαταραχή της αγοράς του κοινοτικού κλάδου παραγωγής. Η επιβολή μέτρων είναι δυνατή μόνο όταν θίγεται το κοινοτικό συμφέρον. Το μέσο αυτό εφαρμόζει τα υψηλά διαδικαστικά πρότυπα που περιλαμβάνονται στα υφιστάμενα κοινοτικά μέσα εμπορικής άμυνας. Δεν είναι δυνατή η επιβολή μέτρων μετά την 11η Δεκεμβρίου 2013, όταν παύσει η ισχύς του μεταβατικού μηχανισμού διασφάλισης ανά προϊόν, σύμφωνα με τις διατάξεις του πρωτοκόλλου προσχώρησης.

- ο δεύτερος πυλώνας προβλέπει τη σταδιακή κατάργηση ορισμένων μη κλωστοϋφαντουργικών ποσοστώσεων (υποδήματα, επιτραπέζια σκεύη ή είδη και κεραμικά) έως την πλήρη κατάργηση των ποσοστώσεων το 2005.

Παράλληλα, ο κανονισμός εξασφαλίζει ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 519/94 του Συμβουλίου δεν εφαρμόζεται πλέον στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας.

1.3. Μέσο κατά των επιδοτήσεων και των αθέμιτων τιμολογιακών πρακτικών κατά την παροχή υπηρεσιών αεροπορικής μεταφοράς

Τον Μάρτιο 2002, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση όσον αφορά μέσο εμπορικής άμυνας κατά την παροχή υπηρεσιών αεροπορικής μεταφοράς από τρίτες χώρες [15]. Η πρόταση προβλέπει τη θέσπιση επανορθωτικών μέτρων σε περίπτωση που υπηρεσίες αεροπορικής μεταφοράς που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων ή αθέμιτων τιμολογιακών πρακτικών προκαλέσουν σημαντική ζημία σε κοινοτικούς αερομεταφορείς κατά την εκτέλεση δρομολογίων με προορισμό ή αφετηρία την Κοινότητα.

[15] Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί της προστασίας από τις πρακτικές χορήγησης επιδοτήσεων από χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (COM(2002)110 τελικό της 12.3.2002).

Πρόκειται για την πρώτη νέα πρόταση για την καθιέρωση μέσου εμπορικής άμυνας στον τομέα των υπηρεσιών από το 1986 όταν θεσπίστηκε παρόμοιο μέσο για τις ναυτιλιακές υπηρεσίες. Η καθιέρωσή του ενθαρρύνθηκε από την κρίση στον αεροπορικό τομέα στα τέλη του 2001 η οποία οδήγησε ορισμένες κυβερνήσεις τρίτων χωρών στην επιδότηση των εθνικών τους αερογραμμών. Το γεγονός αυτό δημιούργησε όλο και περισσότερες δυσκολίες στον κοινοτικό κλάδο ο οποίος έπρεπε να ανταγωνιστεί τις αεροπορικές εταιρείες τρίτων χωρών που ελάμβαναν γενναιόδωρες επιδοτήσεις, ενώ υπόκειντο σε αυστηρούς κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων.

Η πρόταση βασίζεται στους ισχύοντες κανονισμούς στον τομέα του εμπορίου αγαθών, ιδίως τον βασικό κανονισμό κατά των επιδοτήσεων. Προβλέπει την επιβολή μέτρων σε δύο περιπτώσεις: αφενός, σε περίπτωση που οι αεροπορικές υπηρεσίες που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων προκαλούν σημαντική ζημία και, αφετέρου, σε περίπτωση που αυτοί οι κρατικά ελεγχόμενοι αερομεταφορείς έχουν μη εμπορικά προνόμια και ζημιογόνες τιμές ναύλων κατώτερες του κανονικού ύψους του ναύλου.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέφερε ένα σύνολο τροποποιήσεων στην πρόταση αυτή [16], οι οποίες αποτελούν αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο του Συμβουλίου. Η έγκριση της πρότασης αναμένεται στα μέσα του 2003.

[16] ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΨΗΦΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ (COM(2002)110 - C5-0133/2002 - 202/0067 (COD))

2. ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ

2.1. Δράση κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

2.1.1. Τι είναι το ντάμπινγκ και οι αντισταθμίσιμες επιδοτήσεις - βασικοί όροι για την επιβολή των δασμών

2.1.1.1. Ντάμπινγκ και επιδοτήσεις

Tο ντάμπινγκ ορίζεται παραδοσιακά ως η εισαγωγή διακρίσεων στις τιμές μεταξύ των εθνικών αγορών ή ως πωλήσεις σε τιμές χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής. Η κοινοτική νομοθεσία κατά του ντάμπινγκ ορίζει το ντάμπινγκ ως την πώληση ενός προϊόντος στην Κοινότητα σε τιμή χαμηλότερη από την "κανονική αξία" του. Αυτή η "κανονική αξία" αντιστοιχεί συνήθως στην πραγματική τιμή πωλήσεως στην εγχώρια αγορά της χώρας εξαγωγής. Συνεπώς, μία χώρα πραγματοποιεί πωλήσεις σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, αν οι τιμές στην εγχώρια αγορά της είναι υψηλότερες από τις τιμές εξαγωγής της (διάκριση ως προς τις τιμές).

Αν, ωστόσο, οι πωλήσεις στην εγχώρια αγορά δεν είναι αντιπροσωπευτικές, ιδίως επειδή δεν έχουν πραγματοποιηθεί σε επαρκείς ποσότητες, η κανονική αξία μπορεί να καθοριστεί διαφορετικά, για παράδειγμα με βάση τις τιμές πώλησης άλλων παραγωγών στην εγχώρια αγορά ή το κόστος παραγωγής. Στην τελευταία περίπτωση, μία εταιρεία πωλεί σε τιμές ντάμπινγκ αν οι τιμές εξαγωγής της είναι χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής.

Στις περισσότερες υποθέσεις όπου εμφανίζεται το ντάμπινγκ σε όχι τυχαία βάση, υπάρχει ορισμένη κατάτμηση της αγοράς. Αυτή η κατάτμηση μπορεί να οφείλεται, μεταξύ άλλων, σε κυβερνητική ρύθμιση ή σε προτιμήσεις των καταναλωτών. Κατά συνέπεια, οι εξαγωγείς προστατεύονται, εν μέρει τουλάχιστον, από τον διεθνή ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά τους.

Οι επιδοτήσεις μπορεί να έχουν παρόμοιες επιπτώσεις με τις πωλήσεις σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Συνίστανται σε απευθείας ενίσχυση εκ μέρους του Δημοσίου, που παρέχει όφελος στους παραγωγούς ή στους εξαγωγείς (π.χ. υπό μορφή επιχορηγήσεων, φορολογικών και δασμολογικών απαλλαγών και προτιμησιακών δανείων με επιτόκια χαμηλότερα από εκείνα της αγοράς, συστημάτων προώθησης των εξαγωγών κ.λπ.), που επιτρέπουν στους εξαγωγείς να πωλούν σε χαμηλές τιμές στην Κοινότητα.

2.1.1.2. Σημαντική ζημία και αιτιώδης συνάφεια

Για να ληφθούν μέτρα κατά των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών δεν αρκεί να εξάγουν οι εταιρείες τα προϊόντα τους στην Κοινότητα σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων. Λαμβάνονται μέτρα μόνον όταν αυτές οι εξαγωγές προκαλούν σημαντική ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς, οι οποίοι δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί σε ισότιμη βάση με τους εξαγωγείς.

Δείκτη ζημίας αποτελεί το γεγονός ότι οι όγκοι των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και/ή επιδοτήσεων αυξάνονται κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου καθώς και το ότι οι τιμές αυτών των εισαγωγών είναι χαμηλότερες από τις τιμές πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής. Κατά συνέπεια, ο σχετικός κοινοτικός κλάδος παραγωγής αναγκάζεται να μειώσει τον όγκο της παραγωγής και τις τιμές πώλησης, χάνει μερίδια της αγοράς, σημειώνει ζημίες ή υποχρεούται να μειώσει τον αριθμό των απασχολουμένων. Στην χειρότερη των περιπτώσεων, οι εξαγωγείς ενδέχεται να προσπαθήσουν να εξουδετερώσουν βιώσιμους κοινοτικούς παραγωγούς εφαρμόζοντας ληστρική στρατηγική καθορισμού τιμών. Εν πάση περιπτώσει, η ανάλυση της ζημίας απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες πριν αποφασισθεί αν ο σχετικός κοινοτικός κλάδος παραγωγής έχει πράγματι υποστεί "σημαντική ζημία".

Μία άλλη προϋπόθεση για την επιβολή μέτρων είναι η ανάγκη να υπάρχει "αιτιώδης συνάφεια", δηλαδή η ζημία πρέπει να έχει προκληθεί από το ντάμπινγκ ή τις επιδοτήσεις. Αυτή η προϋπόθεση πληρούται όταν η ζημία που έχει προκληθεί στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, συμπίπτει με την αύξηση των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και επιδοτήσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων δεν είναι αναγκαστικά η μόνη αιτία της ζημίας.

2.1.1.3. Συμφέρον της Κοινότητας

Τέλος, πρέπει να διασφαλιστεί ότι η εφαρμογή των μέτρων δεν είναι αντίθετη προς το συμφέρον της Κοινότητας. Σχετικά με αυτό πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα όλων των οικονομικών φορέων που ενδέχεται να επηρεαστούν από το αποτέλεσμα της έρευνας.

2.1.2. Διαδικασία

Οι έρευνες ακολουθούν τους διαδικαστικούς κανόνες που καθορίζονται στους αντίστοιχους βασικούς κανονισμούς. Αυτοί οι κανόνες εξασφαλίζουν τη διαφανή, θεμιτή και αντικειμενική διαδικασία εφόσον παρέχουν σημαντικά διαδικαστικά δικαιώματα σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα και η Κοινότητα υποχρεούται να αιτιολογεί τις αποφάσεις της σ'αυτήν τη δημοσίευση. Τέλος, εξασφαλίζεται το ότι κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση το περιεχόμενό της και η Επιτροπή δεν διστάζει να περατώσει μία υπόθεση αν δεν πληρούνται οι όροι για την επιβολή μέτρων.

Ενώ κάθε έρευνα είναι διαφορετική, ανάλογα με τα προϊόντα και τις χώρες που ενέχονται, όλες οι υποθέσεις ακολουθούν τους ίδιους διαδικαστικούς κανόνες. Ωστόσο, ορισμένοι προτιμησιακοί κανόνες εφαρμόζονται στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και στην Τουρκία. Οι κανόνες που ισχύουν για κάθε νέα υπόθεση περιγράφονται συνοπτικά στη συνέχεια.

Έναρξη διαδικασίας

Μία υπόθεση αρχίζει κανονικά όταν υποβάλλεται δεόντως αιτιολογημένη καταγγελία από τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής που κατασκευάζει το ίδιο ή παρόμοιο προϊόν με εκείνο που αναφέρεται στην καταγγελία. Μετά την παραλαβή αυτής της καταγγελίας, η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον η καταγγελία περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που επιτρέπουν την έναρξη διαδικασίας. Η διαδικασία κινείται με τη δημοσίευση ανακοίνωσης για την έναρξη διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα. Σ'αυτήν την ανακοίνωση, καλούνται όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των χρηστών και, όταν χρειάζεται, των οργανώσεων των καταναλωτών, να συμμετάσχουν και να συνεργαστούν στην έρευνα. Αποστέλλονται, επίσης, λεπτομερή ερωτηματολόγια στους παραγωγούς των χωρών εξαγωγής και της Κοινότητας, στους εμπόρους (ειδικότερα τους εισαγωγείς) και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως οι χρήστες. Κοινοποιείται επίσης σ'αυτά τα μέρη ότι μπορούν να ζητήσουν ακρόαση και πρόσβαση στους μη εμπιστευτικούς φακέλους για να υπερασπισθούν την υπόθεσή τους.

Η έρευνα μέχρι το στάδιο των προσωρινών μέτρων

Μετά την παραλαβή των απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο, διεξάγονται επιτόπιες έρευνες από τους υπαλλήλους της Επιτροπής στις εγκαταστάσεις των συνεργαζομένων μερών.

Στόχος αυτών των επισκέψεων είναι να επαληθευθεί αν είναι αξιόπιστες οι πληροφορίες που παρέχονται στο ερωτηματολόγιο. Οι επαληθευμένες πληροφορίες χρησιμοποιούνται εν συνεχεία για να υπολογιστούν ή να καθοριστούν το περιθώριο του ντάμπινγκ και οι παράγοντες της ζημίας, ειδικότερα το περιθώριο των χαμηλότερων από τις κοινοτικές τιμών και το επίπεδο εξουδετέρωσης της ζημίας. Αυτοί οι υπολογισμοί απαιτούν συχνά την επεξεργασία χιλιάδων συναλλαγών και συνεπάγονται πολύπλοκες αναλύσεις του κόστους παραγωγής.

Τα αποτελέσματα των υπολογισμών και οι άλλες διαπιστώσεις συνοψίζονται σ'ένα έγγραφο εργασίας, βάσει του οποίου αποφασίζεται - μετά από διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής - αν χρειάζεται να επιβληθούν προσωρινά μέτρα ή αν πρέπει να περατωθεί η διαδικασία. Και στις δύο περιπτώσεις, σ'αυτό το στάδιο η λήψη της απόφασης αποτελεί αρμοδιότητα της Επιτροπής.

Η έρευνα μέχρι το στάδιο των οριστικών μέτρων

Μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα κανονισμού της Επιτροπής για την επιβολή προσωρινών δασμών, τα ενδιαφερόμενα μέρη που έχουν υποβάλει σχετικό αίτημα ενημερώνονται για την έρευνα για να μπορέσουν να επαληθεύσουν τους υπολογισμούς της Επιτροπής και να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. Μπορούν, επίσης, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους κατά τη διάρκεια ακρόασης. Αυτές οι προσωρινές παρατηρήσεις λαμβάνονται υπόψη όταν η Επιτροπή προετοιμάζει το δεύτερο, οριστικό, έγγραφο εργασίας.

Μετά την τελική κοινοποίηση και τις διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη βάσει του δεύτερου εγγράφου εργασίας, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο σχετικά με την επικύρωση ή μη των προσωρινών μέτρων και επιβάλλει οριστικά μέτρα. Άλλη δυνατότητα είναι η αποδοχή από την Επιτροπή των αναλήψεων υποχρεώσεων που προσφέρουν οι εξαγωγείς, οι οποίοι αναλαμβάνουν τη δέσμευση να τηρούν τις ελάχιστες τιμές. Σ'αυτήν την περίπτωση, δεν επιβάλλονται γενικά δασμοί για τις εταιρείες για τις οποίες γίνονται δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων.

Το Συμβούλιο αποφασίζει αν θα εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής με απλή πλειοψηφία, δηλ. τουλάχιστον οκτώ κράτη μέλη πρέπει να είναι υπέρ της προτάσεως της Επιτροπής. Ο κανονισμός για την επιβολή οριστικών δασμών και για την είσπραξη των προσωρινών δασμών δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα.

Με βάση τα συμπεράσματα της έρευνας, μπορεί επίσης να αποφασιστεί η περάτωση διαδικασίας χωρίς την επιβολή μέτρων. Ισχύει η ίδια διαδικασία (κοινοποίηση, παρατηρήσεις, ακροάσεις, έγγραφο εργασίας) που περιγράφεται ανωτέρω. Η περάτωση διαδικασίας γίνεται γενικά με απόφαση της Επιτροπής κατόπιν διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη.

Προθεσμίες

Η διαδικασία που περιγράφεται παραπάνω υπόκειται σε αυστηρές δεσμευτικές προθεσμίες. Η απόφαση για την επιβολή προσωρινών δασμών πρέπει να λαμβάνεται εντός εννέα μηνών από την έναρξη της διαδικασίας και η συνολική διάρκεια μιας έρευνας περιορίζεται σε 15 μήνες (13 μήνες για τις υποθέσεις κατά των επιδοτήσεων). Τούτο οδηγεί σε σημαντική πίεση χρόνου, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των εσωτερικών διαβουλεύσεων και της ανάγκης δημοσίευσης κανονισμών και αποφάσεων των κοινοτικών οργάνων σε όλες τις κοινοτικές γλώσσες συγχρόνως.

Τα μέτρα κατά του ντάμπινγκ ή τα αντισταθμιστικά μέτρα παραμένουν κατά κανόνα σε ισχύ επί πέντε έτη και μπορούν να λάβουν τη μορφή δασμών ή αναλήψεων υποχρεώσεων που συμφωνούνται με εξαγωγείς. Τα μέτρα επιβάλλονται σε εθνικό επίπεδο, αλλά στους εξαγωγείς που συνεργάστηκαν καθ'όλη τη διάρκεια της έρευνας μπορεί να χορηγηθεί ατομική μεταχείριση, με την εφαρμογή ειδικού δασμού για κάθε εταιρεία. Κατά την πενταετή περίοδο, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να ζητήσουν επανεξέταση των μέτρων ή την επιστροφή των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ. Τα μέτρα μπορούν, επίσης, να ανασταλούν για ορισμένο χρονικό διάστημα, αν πληρούνται συγκεκριμένα κριτήρια.

Οι βασικοί κανονισμοί προβλέπουν διοικητική επανεξέταση και πραγματοποιούν διάκριση μεταξύ της ενδιάμεσης επανεξέτασης, της επανεξέτασης ως προς νέο εξαγωγέα και της επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων. Οι διαδικασίες αυτές κινούνται κανονικά μόνο βάσει έγκυρων αποδείξεων και δεν υπερβαίνουν συνήθως σε διάρκεια τους 12 μήνες.

H επανεξέταση ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων προορίζεται να καθορίσει αν η λήξη της ισχύος των μέτρων είναι πιθανόν να οδηγήσει στη συνέχιση ή στην επανάληψη του ντάμπινγκ και της ζημίας. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς περιόδου, η Επιτροπή μπορεί να πραγματοποιήσει ενδιάμεση επανεξέταση. Στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, η Επιτροπή εξετάζει αν έχουν μεταβληθεί σημαντικά οι συνθήκες, όσον αφορά την επιδότηση/το ντάμπινγκ και τη ζημία ή αν τα ισχύοντα μέτρα επιτυγχάνουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα εξάλειψης της ζημίας. Τέλος, οι βασικοί κανονισμοί προβλέπουν ότι διενεργείται επανεξέταση για να καθοριστούν τα ατομικά περιθώρια για τους νέους εξαγωγείς στη σχετική χώρα εξαγωγής.

Δικαστικός έλεγχος

Τα διαδικαστικά δικαιώματα των μερών, συμπεριλαμβανομένων των ακροάσεων και της πρόσβασης στους μη εμπιστευτικούς φακέλους, προστατεύονται σε όλες τις φάσεις της διαδικασίας και, προς το σκοπό της ορθής εφαρμογής τους, προβλέπεται σύστημα δικαστικού ελέγχου. Η αρμοδιότητα για τον έλεγχο των υποθέσεων κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων εμπίπτει στο Πρωτοδικείο και στο Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο. Βέβαια, τα μέλη του ΠΟΕ έχουν πάντοτε τη δυνατότητα προσφυγής στο μηχανισμό επίλυσης των διαφορών που προβλέπει ο οργανισμός αυτός.

2.2. Μέτρα διασφάλισης

2.2.1. Τι είναι τα μέτρα διασφάλισης

Τα μέτρα διασφάλισης είναι η "βαλβίδα προστασίας" η οποία συμβάλλει στην προσωρινή προστασία από τις δυσμενείς επιπτώσεις της αύξησης των εισαγωγών. Με βάση την κοινοτική νομοθεσία [17] για την εφαρμογή της συμφωνίας του ΠΟΕ σχετικά με τα μέτρα διασφάλισης, μπορούν να εφαρμόζονται υπό τους ακόλουθους όρους: είναι δυνατή η επιβολή μέτρων διασφάλισης σε περίπτωση που, συνεπεία απρόβλεπτων εξελίξεων, ένα προϊόν εισάγεται στην Κοινότητα σε αυξημένες ποσότητες ή/και υπό όρους ώστε να προκαλεί ή να απειλεί να προκαλέσει σοβαρή ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς ομοειδών ή άμεσα ανταγωνιστικών προϊόντων. Τα μέτρα διασφάλισης δύνανται να εφαρμόζονται μόνο στο βαθμό και για όσο διάστημα απαιτείται για την πρόληψη ή την αποκατάσταση της ζημίας.

[17] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου για το κοινό καθεστώς εισαγωγών.

2.2.2. Διαδικασία

Οι έρευνες ακολουθούν τους διαδικαστικούς κανόνες που καθορίζονται στους αντίστοιχους βασικούς κανονισμούς. Οι εν λόγω κανόνες εξασφαλίζουν διαφανείς, δίκαιες και αντικειμενικές διαδικασίες. Επιπλέον, τα αποτελέσματα των ερευνών όσον αφορά τα μέτρα διασφάλισης δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα και η Κοινότητα υποχρεούται να αιτιολογεί τις αποφάσεις της σ'αυτήν τη δημοσίευση.

Έναρξη διαδικασίας

Η Επιτροπή ενημερώνεται από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη σε περίπτωση που οι τάσεις των εισαγωγών ενός ορισμένου προϊόντος φαίνεται να δικαιολογούν την εφαρμογή μέτρων διασφάλισης. Οι σχετικές πληροφορίες πρέπει να αναφέρουν τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία, με βάση τα ακόλουθα κριτήρια: α) τον όγκο των εισαγωγών, β) τις τιμές των εισαγωγών, γ) τις τάσεις ορισμένων οικονομικών παραγόντων όπως της παραγωγής, της χρησιμοποίησης της παραγωγικής ικανότητας, των αποθεμάτων, των πωλήσεων, του μεριδίου αγοράς, των τιμών, των κερδών, της απασχόλησης, κ.λπ. και δ) στοιχεία άλλα από τις τάσεις. Όταν υπάρχει απειλή πρόκλησης σοβαρής ζημίας, η Επιτροπή εξετάζει επίσης αν υπάρχει σαφής πρόβλεψη ότι μια συγκεκριμένη κατάσταση είναι ικανή να εξελιχθεί σε πραγματική ζημία.

Οι πληροφορίες αυτές διαβιβάζονται αμέσως από την Επιτροπή σε όλα τα λοιπά κράτη μέλη, και διενεργούνται διαβουλεύσεις στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής περί διασφαλίσεων. Εάν υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που να δικαιολογούν έρευνα, η Επιτροπή δημοσιεύει ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα εντός ενός μηνός από την παραλαβή των πληροφοριών και αρχίζει έρευνα, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

Προσωρινά μέτρα

Είναι δυνατή η επιβολή προσωρινών μέτρων σε όλα τα στάδια της έρευνας. Αυτά εφαρμόζονται σε κρίσιμες περιστάσεις στις οποίες οι καθυστερήσεις θα προκαλούσαν ζημία δύσκολα αναστρέψιμη, καθιστώντας δυνατή την ανάληψη άμεσης δράσης, καθώς και σε περιστάσεις όπου ο προκαταρκτικός καθορισμός παρέχει σαφείς ενδείξεις ότι η αύξηση των εισαγωγών προκάλεσε ή απειλεί να προκαλέσει σημαντική ζημία.

Η διάρκεια των προσωρινών μέτρων δεν μπορεί ωστόσο να υπερβεί τις 200 ημέρες (6 μήνες).

Οριστικά μέτρα

Εάν, στο τέλος της έρευνας, η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητη τη λήψη οριστικών μέτρων διασφάλισης, λαμβάνει τις σχετικές αποφάσεις το αργότερο εννέα μήνες από την έναρξη της διαδικασίας οπότε και δημοσιεύει τα αποτελέσματα της έρευνας στην Επίσημη Εφημερίδα. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, η εν λόγω προθεσμία μπορεί να παραταθεί με νέα περίοδο δύο μηνών, υπό τον όρο ότι δημοσιεύεται σχετική ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία διευκρινίζεται η διάρκεια της παραταθείσας προθεσμίας και αναφέρονται συνοπτικά οι λόγοι αυτής.

Τα μέτρα διασφάλισης εφαρμόζονται μόνο στο βαθμό που μπορούν να αποτρέψουν ή να εξουδετερώσουν σημαντική ζημία, και να συμβάλουν στη διατήρηση κατά το δυνατόν των παραδοσιακών εμπορικών ροών. Όσον αφορά τη μορφή που λαμβάνουν τα μέτρα, η Επιτροπή επιλέγει τα πλέον κατάλληλα μέτρα για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων. Τα μέτρα αυτά μπορεί να είναι ποσοτικές ποσοστώσεις, δασμολογικές ποσοστώσεις, κ.λπ.

Διάρκεια ισχύος και επανεξέταση των μέτρων

Η διάρκεια των μέτρων διασφάλισης πρέπει να περιορίζεται στο διάστημα που απαιτείται για την πρόληψη ή την αποκατάσταση σημαντικής ζημίας και για τη διευκόλυνση προσαρμογών εκ μέρους των κοινοτικών παραγωγών, αλλά δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τέσσερα έτη, περιλαμβανομένης της διάρκειας των προσωρινών μέτρων, εάν υπάρχουν. Σε ορισμένες περιστάσεις, το διάστημα αυτό μπορεί να παρατείνεται αλλά η συνολική περίοδος εφαρμογής των μέτρων διασφάλισης δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα οκτώ έτη.

Εάν η διάρκεια των μέτρων υπερβαίνει το ένα έτος, τότε τα μέτρα πρέπει σταδιακά να ελευθερώνονται σε τακτά διαστήματα κατά την περίοδο εφαρμογής. Εάν η διάρκεια υπερβεί τα τρία έτη, η Επιτροπή επιδιώκει διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή περί διασφαλίσεων για να εξετάσει τα αποτελέσματα των μέτρων, να καθορίσει τη σκοπιμότητα περαιτέρω ελευθέρωσης και να εξακριβώσει ότι η εφαρμογή των μέτρων είναι ακόμη απαραίτητη. Με βάση το αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων, τα μέτρα μπορεί να ανακληθούν ή να τροποποιηθούν.

3. ΟΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

Το 2002, πραγματοποιήθηκε αναδιάρθρωση των υπηρεσιών αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία μίας Διεύθυνσης που διέπει όλα τα μέσα εμπορικής άμυνας. Σήμερα η διεύθυνση αποτελείται από 5 μονάδες. Η μονάδα 1 είναι επιφορτισμένη με θέματα πολιτικής (ΠΟΕ και υπηρεσία καταγγελιών) και η μονάδα 2 παρακολουθεί τις δραστηριότητες τρίτων χωρών όσον αφορά τα μέτρα κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων, και τα μέτρα διασφάλισης. Οι υπόλοιπες τρεις μονάδες ασχολούνται αποκλειστικά με έρευνες για θέματα ζημίας και ντάμπινγκ/επιδοτήσεων.

4. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Στην έκθεση που κατήρτισε ο κ. Michel Hansenne, Μέλος του Κοινοβουλίου (ο οποίος αναφέρθηκε στην εισαγωγή της παρούσας έκθεσης), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρότεινε ορισμένες βελτιώσεις στις ισχύουσες πρακτικές, όπως, βραχύτερες προθεσμίες για την επιβολή των προσωρινών μέτρων και την καθιέρωση προθεσμιών για την επανεξέταση. Ζήτησε καλύτερη πρόσβαση των ΜΜΕ στα μέσα εμπορικής άμυνας και μεγαλύτερη διαφάνεια, ιδίως, με τη χορήγηση ευκολότερης πρόσβασης στην ενημέρωση και την ενίσχυση του δικαιώματος ακρόασης. Υπογράμμισε τη νέα κατάσταση λόγω της διεύρυνσης και ζήτησε από την Επιτροπή να διευκρινίσει εάν επαρκούν οι υφιστάμενοι πόροι για τη διαχείριση των μέσων εμπορικής άμυνας. Τόνισε ότι είναι σημαντικό να δοθούν στην Επιτροπή τα απαραίτητα μέσα για την αντιμετώπιση των πιθανών μελλοντικών βελτιώσεων.

Εξάλλου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προέτρεψε την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ (υπουργική διάσκεψη του Κανκούν) με στόχο την εναρμόνιση των ερευνών, τη βελτίωση της διαφάνειας και την πρόληψη της καταστρατήγησης. Επίσης, επέμεινε στο να καταστεί απαίτηση του ΠΟΕ ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού και η εξέταση του δημοσίου συμφέροντος, που εφαρμόζονται ήδη σε κοινοτικό επίπεδο. Συνέστησε την καθιέρωση γενικών μέτρων για τη μείωση του κόστους για τις υπό εξέταση επιχειρήσεις. Υπέβαλε ακόμη ορισμένες προτάσεις για τη βελτίωση του μηχανισμού επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ και ζήτησε την προσθήκη της συμφωνίας για τα μέτρα διασφάλισης του ΠΟΕ στην ημερησία διάταξη των διαπραγματεύσεων.

Από την πλευρά της, η Επιτροπή χαιρέτισε την εν λόγω έκθεση και της συστάσεις της. Ήταν εξαιρετικά έγκαιρη δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις του ΠΟΕ στη Ντόχα σημείωναν πρόοδο, με τα θέματα.

Η Επιτροπή εκδήλωσε το ενδιαφέρον της να εξετάσει τις προτάσεις που υπέβαλε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ιδίως σε τομείς όπως η συντόμευση των προθεσμιών, η μείωση του κόστους και η απλούστευση των διαδικασιών για τις ΜΜΕ. Παράλληλα, υπογράμμισε την ανάγκη να εκτιμηθούν οι επιπτώσεις στους πόρους της.

Η Επιτροπή τόνισε ότι έχει ήδη προωθήσει ορισμένα θέματα, τα οποία συμφωνούν πλήρως με τις προτάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων της Ντόχα για τα μέσα εμπορικής άμυνας (βλ. σημείο 12.2). Ειδικότερα, η Επιτροπή θα συνεχίσει να επιδιώκει την εφαρμογή εξίσου υψηλών προτύπων σε παγκόσμιο επίπεδο, εξασφαλίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ότι οι κοινοτικοί παραγωγοί δεν θα βρεθούν σε μειονεκτική θέση.

Ακόμη, οι προετοιμασίες για την ομαλή μετάβαση μετά τη διεύρυνση της ΕΕ συνεχίζονται με επιτυχία. Οι επαφές με τις υποψήφιες χώρες έχουν διεξαχθεί και ήδη πραγματοποιούνται ενημερωτικές συναντήσεις ενώ προγραμματίζονται και άλλες.

Από την άποψη αυτή, οι υπηρεσίες των μέσων εμπορικής άμυνας ανέπτυξαν ένα "σχέδιο δράσης" προκειμένου να διασφαλίσουν τη λειτουργικότητα των υποψηφίων χωρών από την πρώτη ημέρα προσχώρησής τους. Το εν λόγω "σχέδιο δράσης" προβλέπει ότι οι υπηρεσίες των μέσων εμπορικής άμυνας θα κατευθύνουν τις υποψήφιες χώρες στην προενταξιακή διαδικασία, μεταξύ άλλων, μέσω μιας σειράς σεμιναρίων και ανταλλαγής απόψεων και πληροφοριών. Οι δραστηριότητες αυτές απευθύνονται τόσο στις διοικήσεις των υποψηφίων χωρών όσο και σε όλους τους ενδιαφερόμενους οικονομικούς παράγοντες. Θα πραγματοποιηθούν στις Βρυξέλλες καθώς και στις πρωτεύουσες των υποψηφίων χωρών προκειμένου να καλύψουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό συμμετεχόντων.

5. ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ

5.1. Νέες έρευνες

Στα τέλη του 2002, η Κοινότητα είχε θέσει σε ισχύ 174 μέτρα αντιντάμπινγκ [18] και 19 αντισταθμιστικά μέτρα. Τα μέτρα αντιντάμπινγκ κάλυψαν 65 προϊόντα και 34 χώρες (βλ. παράρτημα Ξ). τα αντισταθμιστικά μέτρα κάλυψαν 14 προϊόντα και 8 χώρες (βλ. παράρτημα Ο). Η πλειονότητα των μέτρων είχε τη μορφή δασμών. ωστόσο, σε σημαντικό αριθμό περιπτώσεων, έγιναν δεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων.

[18] Τα μέτρα απαριθμούνται ανά προϊόν και ανά χώρα.

Από τα ισχύοντα μέτρα στα τέλη του 2002, 32 εφαρμόστηκαν στην Κίνα, 24 στην Ινδία, 15 στην Ταϊβάν, 12 στην Ταϊλάνδη, 11 στη Δημοκρατία της Κορέας, 11 στη Ρωσία, 9 στην Ινδονησία, 6 στην Ιαπωνία και 15 μέτρα εφαρμόστηκαν σε χώρες με υπό μετάβαση οικονομία ή σε χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, περιλαμβανομένης της Ουκρανίας (10 μέτρα) και της Λευκορωσίας (5 μέτρα). Τριάντα ένα μέτρα αφορούσαν μια ή περισσότερες από τις 10 χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΧΚΑΕ) [19].

[19] Οι χώρες αυτές είναι: Ρουμανία, Boυλγαρία, Σλοβακική Δημοκρατία, Tσεχική Δημοκρατία, Σλοβενία, Ουγγαρία, Πολωνία, Λετονία, Λιθουανία και Εσθονία.

Για μία πιο ρεαλιστική άποψη των επιπτώσεων που έχουν τα μέτρα αντιντάμπινγκ, ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο εμπορικός όγκος των εν λόγω προϊόντων, που ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τον τομέα προϊόντος. Ο όγκος αυτός είναι συχνά πολύ μεγάλος στην περίπτωση προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, όπως οι ηλεκτρονικές συσκευές, που αποτελούν προϊόντα υψηλής αξίας. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, το 2002, μόνο το 0,5% [20] των συνολικών εισαγωγών στην Κοινότητα υποβλήθηκε σε μέτρα αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων.

[20] Πηγή Comext.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1

Νέες έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

κατά την περίοδο 1 Ιανουαρίου 1998 - 31 Δεκεμβρίου 2002 [21]

[21] Η έναρξη διαδικασίας για μια υπόθεση που αφορά περισσότερες από μία χώρες, θεωρείται ως χωριστή έρευνα/διαδικασία ανά χώρα.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

5.2. Έρευνες επανεξέτασης

Τα μέτρα αντιντάμπινγκ, στα οποία περιλαμβάνονται αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές, είναι δυνατό να υποβάλλονται, σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό, σε πέντε διαφορετικά είδη επανεξέτασης: επανεξέταση ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων (άρθρο 11 παράγραφος 2), ενδιάμεση επανεξέταση (άρθρο 11 παράγραφος 3), επανεξέταση ως προς νέους εξαγωγείς (άρθρο 11 παράγραφος 4), έρευνες κατά της απορρόφησης του δασμού (άρθρο 12) και έρευνες για την καταστρατήγηση των μέτρων (άρθρο 13).

Επίσης τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων είναι δυνατό να υποβάλλονται, σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό, σε πέντε διαφορετικά είδη επανεξέτασης: επανεξέταση ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων (άρθρο 18), ενδιάμεση επανεξέταση (άρθρο 19), έρευνες κατά της απορρόφησης του δασμού (άρθρο 19 παράγραφος 3), επανεξετάσεις με ταχείες διαδικασίες (άρθρο 20) και έρευνες για την καταστρατήγηση των μέτρων (άρθρο 23).

Αυτές οι διαδικασίες επανεξέτασης εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό μέρος των εργασιών των υπηρεσιών εμπορικής άμυνας της Επιτροπής. Κατά την περίοδο από το 1998 έως το 2002, κινήθηκαν συνολικά 198 έρευνες για επανεξέταση. Οι εν λόγω έρευνες επανεξέτασης αντιπροσώπευαν περίπου το 50% του συνόλου των ερευνών.

Το 2002 κινήθηκαν 55 διαδικασίες επανεξέτασης. Από αυτές, οι 13 αφορούσαν επανεξέταση ενόψει της λήξεως των μέτρων, η 1 αφορούσε ενδιάμεση επανεξέταση, οι 2 ήταν επανεξέταση με ταχεία διαδικασία, η 1 ήταν επανεξέταση για την απορρόφηση των μέτρων και 2 αφορούσαν έρευνα για καταστρατήγηση των μέτρων.

Επισκόπηση των ερευνών που κινήθηκαν στο πλαίσιο επανεξετάσεων το 2002 περιλαμβάνονται στα παραρτήματα ΣΤ έως Κ, ενώ ο πίνακας 2 περιέχει στατιστικές πληροφορίες για τα έτη 1998- 2002.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2

Επανεξετάσεις ερευνών κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

κατά την περίοδο 1 Ιανουαρίου 1998 - 31 Δεκεμβρίου 2002 [22]

[22] Η έναρξη διαδικασίας για μια υπόθεση που αφορά περισσότερες από μία χώρες, θεωρείται ως χωριστή έρευνα/διαδικασία ανά χώρα.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τα συμπεράσματα παρατίθενται στο σημείο 5.2.

6. ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΤΟ 2002

6.1. Νέες έρευνες

6.1.1. Έναρξη διαδικασιών

Το 2002, κινήθηκαν 23 έρευνες. Τρεις από αυτές ήταν έρευνες κατά των επιδοτήσεων. Αφορούσαν 13 διαφορετικά προϊόντα από 14 διαφορετικές χώρες. Οι λεπτομέρειες για τις έρευνες αυτές παρατίθενται στο παράρτημα Α. Οι χώρες που υποβλήθηκαν περισσότερο σε αυτές ήταν η Κίνα, με 4 έρευνες, η Ρωσία και η Ινδία με 3 έρευνες έκαστη, και στη συνέχεια η Ινδονησία και οι Νήσοι Φερόες με 2 έρευνες έκαστη. Όσον αφορά τα προϊόντα, οι έρευνες αφορούσαν ως επί το πλείστον τον τομέα σιδήρου και χάλυβα και των τομέα των χημικών προϊόντων.

Κατά την πενταετία 1998-2002, κινήθηκαν 202 έρευνες οι οποίες αφορούσαν εισαγωγές από 41 χώρες. Οι έρευνες αφορούσαν κυρίως τους τομείς σιδήρου και χάλυβα (72 έρευνες), χημικών προϊόντων (55 έρευνες) και κλωστοϋφαντουργικών ειδών (27 έρευνες). Οι έρευνες κατανέμονται ανά τομέα προϊόντος στο παράρτημα Β (Α).

Οι κύριες χώρες τις οποίες αφορούσαν οι έρευνες την περίοδο 1998 - 2002 ήταν η Ινδία (28 έρευνες), η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας (24 έρευνες), η Κορέα (20 έρευνες) και η Ταϊβάν (13 έρευνες). Οι έρευνες που κινήθηκαν κατά την τελευταία πενταετία κατανέμονται ανά χώρα εξαγωγής στο παράρτημα Β (Β).

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις υποθέσεις που κινήθηκαν το 2002 καθώς και το όνομα του καταγγέλλοντος. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Α.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.1.2. Προσωρινά μέτρα

Το 2002, επιβλήθηκαν προσωρινοί δασμοί σε 17 διαδικασίες, δύο εκ των οποίων ήσαν διαδικασίες κατά των επιδοτήσεων. Αφορούσαν τις εισαγωγές από 13 διαφορετικές χώρες. Όπως φαίνεται στον πίνακα 1 (βλ. σημείο 5.1), οι έρευνες αφορούσαν 18 υποθέσεις το 2001 και 48 το 2000.

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις υποθέσεις για τις οποίες επιβλήθηκαν προσωρινά μέτρα το 2002 και με το επιβληθέν μέτρο. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Γ.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.1.3. Οριστικά μέτρα

6.1.3.1. Επισκόπηση

Το 2002, επιβλήθηκαν οριστικοί δασμοί σε 28 υποθέσεις, τρεις εκ των οποίων ήσαν διαδικασίες κατά των επιδοτήσεων. Αφορούσαν εισαγωγές από 20 διαφορετικές χώρες και κάλυψαν 9 προϊόντα. 4 έρευνες διεξήχθησαν στην Ινδία, 3 στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, 2 έρευνες στην Ουκρανία, στην Ινδονησία και στην Τσεχική Δημοκρατία, και μία έρευνα σε κάθε μία από όλες τις άλλες χώρες.

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις υποθέσεις για τις οποίες επιβλήθηκαν οριστικά μέτρα το 2002 και με το επιβληθέν μέτρο. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Δ. Επίσης, στο παράρτημα Δ παρέχονται συμπληρωματικά στοιχεία για τις εισαγωγές και τον όγκο κατανάλωσης.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.1.3.2. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

1. Ουρία καταγωγής Λευκορωσίας, Βουλγαρίας, Κροατίας, Εσθονίας, Λιθουανίας, Λιβύης, Ρουμανίας και Ουκρανίας

Η ουρία παράγεται από φυσικό αέριο και μπορεί να λάβει υγρή ή στερεά μορφή. Η ουρία χρησιμοποιείται κυρίως στο γεωργικό τομέα ως λίπασμα και στο βιομηχανικό τομέα ως πρώτη ύλη για ορισμένες κόλες και ρητίνες.

Η έρευνα κινήθηκε αρχικά έναντι 10 τρίτων χωρών. Ωστόσο, για δύο χώρες (Αίγυπτο και Πολωνία), διαπιστώθηκε ότι το περιθώριο ζημίας ήταν ελάχιστο και ως εκ τούτου περατώθηκε η διαδικασία έναντι των δύο αυτών χωρών. Όσον αφορά τις υπόλοιπες 8 χώρες, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικά μέτρα στις 19 Φεβρουαρίου 2002, υπό μορφή συγκεκριμένου ποσού μεταξύ 4,12 ευρώ και 18,80 ευρώ ανά τόνο, ενώ έγιναν δεκτές δύο αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές από παραγωγούς-εξαγωγείς στη Βουλγαρία και στη Λιθουανία.

Η συγκεκριμένη υπόθεση παρουσίασε μεγάλο οικονομικό ενδιαφέρον. Η κοινοτική κατανάλωση κατά την περίοδο έρευνας ανήλθε σε περίπου 6,4 εκατ, τόνους και η αξία των συνολικών εισαγωγών από τις ενδιαφερόμενες χώρες κατά την ίδια περίοδο ανήλθε σε 172 εκατ. ευρώ.

Η υπόθεση αυτή ήταν σημαντική όχι μόνο από την άποψη των οικονομικών συμφερόντων που διακυβεύονταν αλλά και από άλλες απόψεις, όπως, του αριθμού των υποψήφιων χωρών που ενέχονταν, της πρώτης εφαρμογής του καθεστώτος οικονομίας αγοράς στις ουκρανικές επιχειρήσεις και του υπολογισμού των περιθωρίων ζημίας σε επίπεδο επιμέρους κοινοτικών παραγωγών και όχι στο σύνολο του βιομηχανικού κλάδου.

Ντάμπινγκ

Η διαδικασία αφορούσε σχετικά μεγάλο αριθμό υποψηφίων για προσχώρηση χωρών. Οι εν λόγω χώρες είχαν προτιμησιακή μεταχείριση όπως προβλέπεται στις ευρωπαϊκές συμφωνίες [23] και στη δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Έσσεν, της 28ης Νοεμβρίου 1994 (Δήλωση του Έσσεν). Η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν η πρώτη στην οποία η Ουκρανία αναγνωρίστηκε ως οικονομία υπό μετάβαση και όπου καθορίστηκε σε ατομική βάση εάν ορισμένοι παραγωγοί-εξαγωγείς ενεργούσαν σε συνθήκες οικονομίας αγοράς. Ως εκ τούτου, εφαρμόστηκε το καθεστώς οικονομίας αγοράς για δύο επιχειρήσεις στην Ουκρανία. Οι εγχώριες τιμές και το κόστος των δύο αυτών επιχειρήσεων χρησιμοποιήθηκαν ως βάση για τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ. Το αίτημα τρίτης ουκρανικής επιχείρησης απορρίφθηκε, με την αιτιολογία ότι οι τιμές και το κόστος δεν υπαγορεύονταν από τις δυνάμεις της αγοράς. Το κράτος ωστόσο δεν μπορούσε να παρέμβει στις εξαγωγικές δραστηριότητες της εν λόγω επιχείρησης. Επομένως δεν υπήρχε κίνδυνος καταστρατήγησης των μέτρων αντιντάμπινγκ και υπολογίστηκε ατομικός δασμός και για αυτόν τον εξαγωγέα, με βάση τις ίδιες τις τιμές εξαγωγής του εξαγωγέα. Η κανονική αξία καθορίστηκε με βάση τις εγχώριες τιμές σε ανάλογη χώρα, στην προκειμένη περίπτωση, τις ΗΠΑ.

[23] Βουλγαρία: ΕΕ L 358, 31.12.1994, σ. 3. Εσθονία: ΕΕ L 068, 9.3.1998, σ. 3. Λιθουανία: ΕΕ L 51, 20.2.1998, σ. 3. Πολωνία: ΕΕ L 348, 31.12.1993, σ. 2. Ρουμανία: ΕΕ L 357, 31.12.1994, σ. 2

Ζημία και πρόκληση ζημίας

Από την έρευνα προέκυψε ότι στην Κοινότητα υπήρχε ανταγωνισμός μεταξύ των επιμέρους παραγωγών-εξαγωγέων και των κοινοτικών παραγωγών. Διαπιστώθηκαν σημαντικές διαφορές τιμών μεταξύ των κοινοτικών παραγωγών, αναλόγως του αν είχαν την έδρα τους κοντά στις κύριες αγορές τους ή στους προμηθευτές πρώτων υλών. Αυτό επέδρασε σημαντικά στο πραγματικό κόστος κάθε παραγωγού και κατέστησε αναξιόπιστη τη σύγκριση των τιμών σε κοινοτικό επίπεδο. Επομένως, συνήχθη το συμπέρασμα ότι η ζημία που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής θα έπρεπε να αξιολογηθεί με βάση την τρέχουσα κατάσταση της αγοράς και με βάση συγκεκριμένα ελεγμένα στοιχεία για κάθε εταιρεία. Ως εκ τούτου, τα περιθώρια ζημίας υπολογίστηκαν με τη σύγκριση των τιμών μεταξύ κάθε κοινοτικού παραγωγού και κάθε συνεργαζόμενου παραγωγού-εξαγωγέα. Στη βάση αυτή, τα διαπιστωθέντα περιθώρια ντάμπινγκ κυμάνθηκαν μεταξύ 3,89% και 21,04%.

Συμφέρον της Κοινότητας

Άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή αυτής της υπόθεσης ήταν το ενδιαφέρον που εκδήλωσαν οι γεωργοί και οι αντιπροσωπευτικές ενώσεις τους ως κυριότεροι χρήστες ουρίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή διενήργησε επανεξέταση των συνεπειών όλων των μέτρων αντιντάμπινγκ στα λιπάσματα προκειμένου να αξιολογήσει τις σωρευμένες επιπτώσεις στους γεωργούς. Η εν λόγω επανεξέταση δεν εντάχθηκε στο πλαίσιο συγκεκριμένης διαδικασίας. Από την επανεξέταση προέκυψε ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ, εξεταζόμενοι χωριστά ή σε συνδυασμό με άλλα ισχύοντα μέτρα, όσον αφορά την ουρία, δεν θα είχαν σημαντικές επιπτώσεις στο κόστος των γεωργών. Οι εν λόγω επιπτώσεις δεν οδηγούσαν στο συμπέρασμα ότι τα οριστικά μέτρα ήταν αντίθετα προς το συμφέρον της Κοινότητας.

Λαμβανομένων υπόψη όλων των παραγόντων, επιβλήθηκαν οριστικά μέτρα με βάση τα διαπιστωθέντα περιθώρια ζημίας, με εξαίρεση τη Λιθουανία, όπου για τον μοναδικό γνωστό παραγωγό-εξαγωγέα, το περιθώριο ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε ήταν χαμηλότερο από το περιθώριο ζημίας. Κατ' εφαρμογή του κανόνα του χαμηλότερου δασμού, ο δασμός επομένως βασίστηκε στο διαπιστωθέν περιθώριο ντάμπινγκ. Για την εν λόγω επιχείρηση, η Επιτροπή αποδέχθηκε αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές και, κατά τον ίδιο τρόπο, η ελάχιστη τιμή υπολογίστηκε με βάση το περιθώριο ντάμπινγκ.

2. Σιδηρομολυβδαίνιο, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

Για πρώτη φορά, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή χρειάστηκε να ανακαλέσει το καθεστώς οικονομίας αγοράς από κινέζο εξαγωγέα διότι απεδείχθη ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής σχεδίαζε να χρησιμοποιήσει τον εν λόγω εξαγωγέα ως δίαυλο για εξαγωγές από άλλους παραγωγούς.

Όπως συνηθίζεται στις υποθέσεις κατά της Κίνας, η διαδικασία άρχισε με πρόσκληση όλων των εξαγωγέων να ζητήσουν καθεστώς οικονομίας αγοράς. Το καθεστώς αυτό χορηγείται στις εταιρείες σε χώρες με οικονομίες υπό μετάβαση, που μπορούν να αποδείξουν ότι είναι ανεξάρτητες από κρατικό παρεμβατισμό και λαμβάνουν τις επιχειρηματικές αποφάσεις τους ελεύθερα και σε εμπορική βάση. Στην προκειμένη περίπτωση, 6 εξαγωγείς ζήτησαν καθεστώς οικονομίας αγοράς, αλλά επιλέχθηκε μόνο ένας εξαγωγέας, που αντιπροσώπευε περίπου 4,5% των συνολικών εξαγωγών στην Κοινότητα, κατόπιν έρευνας και ελέγχου από την Επιτροπή. Στο στάδιο της επιβολής προσωρινών μέτρων, ο δασμός που επιβλήθηκε στον εν λόγω εξαγωγέα ήταν κατά πολύ χαμηλότερος από το δασμό που επιβλήθηκε σε όλους τους άλλους εξαγωγείς.

Μετά τη θέσπιση των προσωρινών μέτρων, οι υπηρεσίες του μέσου εμπορικής άμυνας ενημερώθηκαν από κοινοτικό παραγωγό ότι ο κινεζικός κλάδος σιδηρομολυβδαινίου σχεδίαζε να καταστρατηγήσει τους επιβληθέντες δασμούς, γεγονός που αποδείχθηκε με την επακόλουθη έρευνα της Επιτροπής.

Διαπιστώθηκε ότι το Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας και η ένωση παραγωγών σιδηρομολυβδαινίου, Minmetals (CCCMC), είχαν συστήσει όμιλο εταιρειών παραγωγής σιδηρομολυβδαινίου, που αντιπροσώπευαν το 70% της κινεζικής παραγωγής σιδηρομολυβδαινίου, οι οποίες συμφώνησαν να εφαρμόζουν περιορισμούς ως προς τις τιμές και τις ποσότητες στις εξαγωγές σιδηρομολυβδαινίου στην Κοινότητα. Ο όμιλος αποτελείτο από 25 εταιρείες παραγωγής, οι περισσότερες των οποίων ήσαν κρατικές και ως εκ τούτου επέλεξαν να μην ζητήσουν καθεστώς οικονομίας αγοράς ή να μη συνεργαστούν στη διαδικασία. Οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί έτυχαν συγκεκριμένων εξαγωγικών χορηγήσεων, οι οποίες φαίνεται ότι καθορίστηκαν με βάση το επίπεδο του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που τους επιβλήθηκε. Έτσι, στις εταιρείες στις οποίες επιβλήθηκαν χαμηλοί δασμοί χορηγήθηκαν δυσανάλογα υψηλές ποσοστώσεις. Η εταιρεία στην οποία είχε χορηγηθεί το καθεστώς χώρας με οικονομία της αγοράς και η οποία υπόκειτο στο χαμηλότερο δασμό (3,6%) έλαβε εξαγωγική ποσόστωση μεγαλύτερη από την ικανότητα παραγωγής που διαθέτει, η οποία αντιστοιχεί σε περισσότερο από το ένα τρίτο της συνολικής ποσόστωσης που σκόπευε να εξαγάγει ο όμιλος στην Κοινότητα. Αυτό, κατά την Επιτροπή, ήταν σαφής και εσκεμμένη απόπειρα διοχέτευσης των εξαγωγών από μία εταιρεία μέσω άλλης εταιρείας με χαμηλότερο δασμό αντιντάμπινγκ, με στόχο να αποφευχθεί η καταβολή πολύ υψηλότερων δασμών αντιντάμπινγκ.

Συνεπώς, η Επιτροπή ανακάλεσε τη χορήγηση καθεστώτος οικονομίας αγοράς στην εταιρεία στο οριστικό στάδιο λόγω προφανούς απόπειρας απάτης.

Ο εξαγωγέας από τον οποίο ανεκλήθη η χορήγηση καθεστώτος οικονομίας αγοράς, υπέβαλε αίτηση για ακύρωση στο Πρωτοδικείο, όπου εκκρεμεί η υπόθεση.

3. Οπτικοί δίσκοι με δυνατότητα εγγραφής, καταγωγής Ταϊβάν

Τον Ιούνιο του 2002, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στους οπτικούς δίσκους με δυνατότητα εγγραφής (CD-Rs), καταγωγής Ταϊβάν. Η καταγγελία υποβλήθηκε από την CECMA (European Manufacturers' association) το Μάρτιο 2001. Τον Δεκέμβριο 2001 επιβλήθηκαν προσωρινά μέτρα.

Οι CD-R είναι σχετικά πρόσφατα προϊόντα υψηλής τεχνολογίας των οποίων η ευρεία διάδοση στο κοινό άρχισε περίπου τα έτη 1997/1998. Κατά την περίοδο αυτή άρχισε η λειτουργία των πρώτων μονάδων παραγωγής στην Κοινότητα. Η παραγωγή οπτικών δίσκων με δυνατότητα εγγραφής αποτελεί μέρος του τομέα παραγωγής υποθεμάτων εγγραφής, που καλύπτει ευρύ φάσμα προϊόντων υψηλής τεχνολογίας.

Η κοινοτική αγορά CD-R αναπτύχθηκε με παραγωγή από 160 εκατ. μονάδες το 1997 σε περίπου 2.000 εκατ. το 2000. Όμως από την έρευνα προέκυψε ότι η παραγωγική ικανότητα CD-R της Ταϊβάν αναπτυσσόταν με ταχύτητα σε βαθμό που να ικανοποιεί κατά τις εκτιμήσεις τη συνολική ζήτηση στην παγκόσμια αγορά.

Έρευνα για το ντάμπινγκ και τη ζημία

Από την έρευνα προέκυψε ότι οι CD-R καταγωγής Ταϊβάν πωλούνταν στην κοινοτική αγορά σε τιμές κατώτερες του κόστους παραγωγής και περίπου 17,7% έως 29,9% φθηνότερα της τιμής πώλησης στην Ταϊβάν.

Στην κοινοτική αγορά, οι τιμές των εισαγωγών από την Ταϊβάν μειώθηκαν μέχρι και κατά 73%. Ωστόσο, από το 1997 έως το 2000 (υπό εξέταση περίοδος), μολονότι οι κοινοτικοί παραγωγοί αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν την πτωτική τάση, οι τιμές των εισαγωγών από την Ταϊβάν στην κοινοτική αγορά ήσαν σημαντικά χαμηλότερες. Με την άσκηση πτωτικής πίεσης στις τιμές της κοινοτικής αγοράς, οι εξαγωγείς της Ταϊβάν εκμεταλλεύτηκαν πλήρως την ανάπτυξη της αγοράς, και το μερίδιο αγοράς που κατείχαν αυξήθηκε από 6% το 1997, σε 60% το 2000. Στο μεταξύ, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής αύξησε ελάχιστα το μερίδιο αγοράς που κατείχε από το 12% στο 13%.

Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε οικονομικές δυσκολίες, απώλειες και κατ' επέκταση σημαντική ζημία του κοινοτικού κλάδου παραγωγής. Επίσης, οι κοινοτικοί παραγωγοί αντιμετώπισαν προβλήματα στη συγκέντρωση επιπλέον κεφαλαίων και αναγκάστηκαν να μειώσουν σημαντικά τις επενδύσεις τους. Αυτό είναι ιδιαίτερα ζημιογόνο στην περίπτωση προϊόντος υψηλής τεχνολογίας. Η ζημία του κοινοτικού κλάδου παραγωγής ήταν ιδιαίτερα έντονη από το 1999 μέχρι την περίοδο έρευνας, όταν οι εισαγωγές από την Ταϊβάν στην κοινοτική αγορά αυξήθηκαν θεαματικά, σε τιμές κατώτερες κατά 29% κατά μέσο όρο των τιμών του κοινοτικού κλάδου παραγωγής.

Αιτιώδης συνάφεια και συμφέρον της Κοινότητας

Κατά την έρευνα εξετάστηκαν και άλλοι παράγοντες, συγκεκριμένα, η εξέλιξη της κατανάλωσης, οι εισαγωγές από τρίτες χώρες και οι εξαγωγές του κοινοτικού κλάδου, αλλά συνήχθη το συμπέρασμα ότι οι εισαγωγές από την Ταϊβάν υπήρξαν η κυριότερη αιτία της προκληθείσας ζημίας.

Η έρευνα αποκάλυψε ότι η μη επιβολή μέτρων θα ήταν επιζήμια όχι μόνο για την κοινοτική παραγωγή CD-R αλλά και για το σύνολο του τομέα παραγωγής υποθεμάτων εγγραφής, ο οποίος καλύπτει ευρύ φάσμα προϊόντων, από δισκέτες μέχρι DVD. Δεν διαπιστώθηκαν αποχρώντες λόγοι με βάση το συμφέρον της Κοινότητας που να εξαλείφουν την ανάγκη επιβολής μέτρων.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η επιβολή μέτρων αντιντάμπινγκ αμφισβητήθηκε από δύο εξαγωγείς της Ταϊβάν. Η υπόθεση αυτή εκκρεμεί ακόμη στο Πρωτοδικείο.

4. Σουλφανιλικό οξύ καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ινδίας (AD) και καταγωγής Ινδίας (AS)

Το Συμβούλιο, στις 4 Ιουλίου 2002, επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ και για τις δύο χώρες και αντισταθμιστικό δασμό για την Ινδία. Οι δασμοί επιβλήθηκαν στο επίπεδο των περιθωρίων ντάμπινγκ και επιδοτήσεων που όπως διαπιστώθηκε ήσαν χαμηλότερα από το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας. Οι δασμοί που επιβλήθηκαν για τις ενδιαφερόμενες χώρες δεν διέφεραν πολύ μεταξύ τους, π.χ., 21% για την Κίνα και 25,4% για την Ινδία. Σημειώνεται ότι ο συνολικός δασμός για την Ινδία περιλαμβάνει δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 18,3% και αντισταθμιστικό δασμό ύψους 7,1%.

Όσον αφορά την Ινδία, σημειώνεται ότι ο συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ καθορίστηκε στο επίπεδο του περιθωρίου ντάμπινγκ (24,6%) μείον τον συντελεστή των εξαγωγικών επιδοτήσεων (6,3%) που καθορίστηκε κατά την έρευνα. Πρόκειται για συνήθη πρακτική που ακολουθούν τα θεσμικά όργανα προκειμένου να αποφεύγονται καταστάσεις υπερβολικά επαχθούς προστασίας.

Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της υπόθεσης κατά των επιδοτήσεων ήταν το γεγονός ότι, κατά τη διάρκεια της έρευνας, ανακαλύφθηκαν δύο καθεστώτα επιδοτήσεων τα οποία δεν είχαν αρχικά αναφερθεί στην καταγγελία. Ως εκ τούτου, το πεδίο της έρευνας επεκτάθηκε για να ληφθούν υπόψη αυτά τα καθεστώτα. Διαπιστώθηκε ότι αμφότερα τα καθεστώτα αυτά είχαν αποφέρει αντισταθμιστικά οφέλη στον ενδιαφερόμενο εξαγωγέα και υπεισέρχονται κατά 4 ποσοστιαίες μονάδες στον επιβληθέντα αντισταθμιστικό δασμό.

Το σκέλος αντιντάμπινγκ της υπόθεσης ήταν απλό χωρίς θέματα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος. Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι η αίτηση κινέζου παραγωγού για τη χορήγηση καθεστώτος οικονομίας αγοράς απερρίφθη, με την αιτιολογία ότι οι εισαγωγικές και εξαγωγικές του δραστηριότητες υπόκειντο σε περιορισμούς.

Τέλος, σημειώνεται ότι ο μοναδικός ινδός παραγωγός-εξαγωγέας προσέφερε ανάληψη υποχρέωσης ως προς τις τιμές η οποία έγινε δεκτή από την Επιτροπή.

6.1.4. Έρευνες που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων

Σύμφωνα με τις διατάξεις των αντίστοιχων βασικών κανονισμών, οι έρευνες μπορούν να περατωθούν χωρίς την επιβολή μέτρων όταν ανακαλείται μια καταγγελία ή όταν δεν απαιτείται η επιβολή μέτρων (π.χ. μη ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ/επιδοτήσεων, μη ύπαρξη ζημίας, μέτρα που αντιβαίνουν στο συμφέρον της Κοινότητας).

Το 2002, 2 νέες διαδικασίες αντιντάμπινγκ και 3 νέες διαδικασίες κατά των επιδοτήσεων περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων, έναντι 12 το 2001 και 32 το 2000.

Αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων κατά το 2002 παρέχεται στη συνέχεια. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Ε.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2. Έρευνες επανεξέτασης

6.2.1. Επανεξέταση ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων

Το άρθρο 11 παράγραφος 2 και το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού προβλέπουν τη λήξη ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ μετά από πέντε έτη, εκτός εάν προκύψει από μια επανεξέταση για τη λήξη ισχύος ότι πρέπει να διατηρηθούν τα μέτρα αυτά στην αρχική τους μορφή.

Το 2002, έληξε αυτόματα η ισχύς 14 μέτρων. Τα στοιχεία για τα εν λόγω μέτρα περιέχονται στο παράρτημα Ν.

Μετά την έναρξη ισχύος της διάταξης του βασικού κανονισμού για τη λήξη ισχύος των μέτρων το 1985, έληξαν αυτομάτως 327 μέτρα.

6.2.1.1. Έναρξη διαδικασιών

Το 2002, άρχισαν 13 έρευνες επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων.

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις εν λόγω υποθέσεις καθώς και το όνομα του καταγγέλλοντος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένες επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων διεξάγονται παράλληλα με ενδιάμεσες επανεξετάσεις, που επιτρέπουν την τροποποίηση των δασμολογικών συντελεστών. Οι επανεξετάσεις αυτές σημειώνονται με αστερίσκο. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΣΤ.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2.1.2. Επανεξετάσεις που περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού

Κατά το 2002, 12 επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένες επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων διεξάγονται παράλληλα με ενδιάμεσες επανεξετάσεις, που επιτρέπουν την τροποποίηση των δασμολογικών συντελεστών. Οι επανεξετάσεις αυτές σημειώνονται με αστερίσκο.

Παρέχεται στη συνέχεια αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού το 2002 καθώς και το αποτέλεσμα της έρευνας. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΣΤ.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2.1.3. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

1. Έγχρωμοι τηλεοπτικοί δέκτες καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Δημοκρατίας της Κορέας, Μαλαισίας και Ταϊλάνδης

Επρόκειτο για επανεξέταση των μέτρων που επιβλήθηκαν τον Απρίλιο του 1995 στη Μαλαισία, στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, στη Δημοκρατία της Κορέας, στη Σιγκαπούρη και στην Ταϊλάνδη. Επιβλήθηκαν εκ νέου δασμοί στις εισαγωγές από όλες τις χώρες, εκτός από τη Σιγκαπούρη, δεδομένου ότι θεωρήθηκε απίθανο ότι οι παραγωγοί αυτής της χώρας θα ασκήσουν στο μέλλον πρακτική ντάμπινγκ.

Η υπόθεση αυτή αποτελούσε πρόκληση δεδομένου ότι έθεσε δύο κύριες δυσκολίες.

Το πρώτο θέμα ήταν η πολυπλοκότητα των ειδικών κανόνων καταγωγής που ισχύουν στις εισαγωγές τηλεοπτικών δεκτών και το γεγονός ότι η Επιτροπή έπρεπε να εξασφαλίσει ότι ο επιβληθείς δασμός θα μπορούσε στην πραγματικότητα να εισπραχθεί από τις τελωνειακές αρχές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί στην ετήσια έκθεση του 2001, μεγάλο μέρος των τηλεοράσεων εισαγωγής Τουρκίας απεδείχθη ότι στην πραγματικότητα ήσαν καταγωγής χωρών στις οποίες είχαν επιβληθεί μέτρα αντιντάμπινγκ. Οι εν λόγω τηλεοράσεις είχαν εσφαλμένα δηλωθεί κατά την εισαγωγή ως καταγωγής Τουρκίας και, ως εκ τούτου, σημαντικός δασμός, ύψους μεταξύ 35 και 90 εκατ. ευρώ σύμφωνα με συντηρητικές εκτιμήσεις, δεν είχε εισπραχθεί. Κατά συνέπεια, παρενέβη η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), η οποία άρχισε έρευνα τον Ιανουάριο του 2002. Η έρευνα βρίσκεται σε εξέλιξη.

Ειδικές διατάξεις περιελήφθησαν στο διατακτικό μέρος του κανονισμού που επιτρέπουν καλύτερο καθορισμό της καταγωγής των τηλεοράσεων και ως εκ τούτου εξασφαλίζουν αποτελεσματικότερη επιβολή εκ μέρους των τελωνειακών αρχών.

Η δεύτερη ιδιαιτερότητα συνίστατο στο γεγονός ότι η κινεζική πλευρά προσέφερε ασυνήθιστη ανάληψη υποχρέωσης και η Επιτροπή, πριν την αποδεχθεί, έπρεπε να βεβαιωθεί ότι ήταν πρακτικώς εφαρμόσιμη και αποτελεσματική. Την ανάληψη υποχρέωσης προσέφεραν από κοινού επτά εταιρείες και το Εμπορικό Επιμελητήριο της Κίνας για την εισαγωγή και εξαγωγή μηχανημάτων και ηλεκτρονικών προϊόντων (CCME). Επομένως, οι συναλλαγές αφορούσαν παράλληλα πολλά μέρη. Η προσφορά συνδύαζε στοιχεία όσον αφορά τις τιμές και τις ποσότητες. Οι επτά παραγωγοί πρότειναν να πωλούν σε καθορισμένες τιμές έως ορισμένα ποσοτικά ανώτατα όρια. Ο ισχύων δασμός αντιντάμπινγκ θα εισπραχθεί μόνο εάν υπάρξει υπέρβαση των σχετικών ανωτάτων ορίων.

Από τις διαπραγματεύσεις σχετικά με την ανάληψη υποχρέωσης, προέκυψε ότι διακυβεύονταν ευρύτερα ευρωπαϊκά συμφέροντα, ιδίως όσον αφορά τις δραστηριότητες ορισμένων κοινοτικών παραγωγών στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Η κινεζική πλευρά τόνισε ότι έπρεπε να επιτευχθεί ισορροπημένη επίλυση του θέματος. Γενικά, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής επικρίνει κάθε πρόταση ανάληψης υποχρέωσης. Στην προκειμένη περίπτωση, ένα μέρος του κοινοτικού κλάδου όχι μόνο αντέδρασε θετικά αλλά και ενθάρρυνε την Επιτροπή να αποδεχθεί την προτεινόμενη ανάληψη υποχρέωσης.

2. Μη συνεχείς ίνες από πολυεστέρες καταγωγής Λευκορωσίας

Τον Ιούλιο του 1996, επιβλήθηκαν οριστικοί δασμοί στις μη συνεχείς ίνες από πολυεστέρες καταγωγής Λευκορωσίας, οι οποίοι παρατάθηκαν το 1997 για να καλύψουν τις δέσμες από ίνες συνεχείς από πολυεστέρες, έτσι ώστε να αποφευχθεί η καταστρατήγηση των αρχικών μέτρων. Δεδομένου ότι η Λευκορωσία δεν θεωρείται χώρα με οικονομία αγοράς, το περιθώριο ντάμπινγκ υπολογίστηκε με βάση το κόστος σε ανάλογη χώρα (Ταϊβάν).

Το 2001, κινήθηκε επανεξέταση των μέτρων για να εξεταστούν δύο αντίθετοι ισχυρισμοί. Αφενός, ο μοναδικός εξαγωγέας στη Λευκορωσία ισχυρίστηκε ότι οι εγχώριες τιμές της Ταϊβάν υπέστησαν αλλαγές διαρκούς χαρακτήρα που οδήγησαν στη μείωση της κανονικής αξίας και επακόλουθη μείωση του ντάμπινγκ. Αφετέρου, οι κοινοτικοί παραγωγοί ισχυρίστηκαν ότι η λήξη των μέτρων θα έχει ως συνέπεια την επανάληψη του ζημιογόνου ντάμπινγκ.

Διαπιστώθηκε ότι αν και οι εξαγωγές στην Κοινότητα μη συνεχών ινών από πολυεστέρες, από τον παραγωγό της Λευκορωσίας, μειώθηκαν από το 1997 έως το 2001, ο παραγωγός διατήρησε σημαντική παραγωγική ικανότητα ικανή για να μπορέσει να επαναλάβει τις εξαγωγές στην κοινοτική αγορά. Επίσης, διαπιστώθηκε ότι ο παραγωγός συνέχιζε να ασκεί πρακτική ντάμπινγκ, αν και σε χαμηλότερο επίπεδο (21%), και ότι ασκούσε πρακτική ντάμπινγκ όσον αφορά τις μη συνεχείς ίνες από πολυεστέρες και σε άλλες τρίτες χώρες.

Παράλληλα, οι κοινοτικοί παραγωγοί δεν μπόρεσαν να επωφεληθούν πλήρως από την ανάπτυξη της εγχώριας αγοράς και είδαν τα περιθώριά τους να διαβρώνονται δεδομένου ότι η αύξηση του κόστους ήταν μεγαλύτερη από την αύξηση των τιμών. Αποκαλύφθηκε επομένως ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής παρέμενε ευάλωτος. Αυτή η κατάσταση ερχόταν σε αντίθεση με την ικανότητα και την προθυμία του παραγωγού της Λευκορωσίας να πωλεί μεγάλες ποσότητες μη συνεχών ινών από πολυεστέρες σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ.

Λαμβάνοντας υπόψη όλους αυτούς τους παράγοντες, και μη προβλέποντας καμία αλλαγή, συνήχθη το συμπέρασμα ότι η λήξη των μέτρων θα οδηγούσε σε επανάληψη των εισαγωγών με ντάμπινγκ από τη Λευκορωσία στην κοινοτική αγορά. Ως εκ τούτου, τον Οκτώβριο του 2002, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές μη συνεχών ινών από πολυεστέρες καταγωγής Λευκορωσίας, αλλά μείωσε το ύψος του δασμού από 43% σε 21% με βάση το νέο υπολογισμό του ντάμπινγκ.

6.2.1.4. Επανεξετάσεις που ολοκληρώθηκαν με περάτωση

Κατά το 2002, 6 επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως των μέτρων ολοκληρώθηκαν με περάτωση. Πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένες επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως των μέτρων είναι δυνατόν να διεξάγονται παράλληλα με ενδιάμεσες επανεξετάσεις. Οι επανεξετάσεις αυτές σημειώνονται με αστερίσκο.

Παρέχεται στη συνέχεια αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που ολοκληρώθηκαν με περάτωση το 2002, καθώς και το αποτέλεσμα της έρευνας. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΣΤ.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2.1.5. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

1. Μαγνητικοί δίσκοι (μικροδίσκοι 3,5") καταγωγής Ταϊβάν

Τον Απρίλιο του 1998 κινήθηκε επανεξέταση ενόψει της λήξεως των μέτρων που είχαν αρχικά επιβληθεί τον Οκτώβριο του 1993 στις εισαγωγές καταγωγής Ιαπωνίας, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ταϊβάν.

Στις 18 Φεβρουαρίου 2002, το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα στις εισαγωγές καταγωγής Ιαπωνίας και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας πρέπει να διατηρηθούν στα ισχύοντα επίπεδα αλλά ότι η επανεξέταση πρέπει να περατωθεί χωρίς τη συνέχιση επιβολής μέτρων στις εισαγωγές καταγωγής Ταϊβάν.

Η διαδικασία σχετικά με την Ταϊβάν περατώθηκε λόγω του ότι η μοναδική συνεργαζόμενη εταιρεία της Ταϊβάν, η CIS Technology Inc., η οποία αντιπροσώπευε σχεδόν όλες τις εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην Κοινότητα κατά την περίοδο έρευνας, σταμάτησε την παραγωγή μικροδίσκων 3,5" κλείνοντας το Εμπορικό Τμήμα Οπτικών Μέσων Αποθήκευσης Δεδομένων. Συνεπώς, συνήχθη το συμπέρασμα ότι δεν υπήρχε σοβαρή πιθανότητα επανάληψης του ντάμπινγκ από την Ταϊβάν.

6.2.2. Ενδιάμεσες επανεξετάσεις

Το άρθρο 11 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του βασικού κανονισμού προβλέπουν επανεξέταση των μέτρων κατά την περίοδο εφαρμογής τους με πρωτοβουλία της Επιτροπής, κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή, υπό την προϋπόθεση ότι έχει παρέλθει τουλάχιστον ένα έτος από την επιβολή των οριστικών μέτρων, μετά από αίτηση εξαγωγέα, εισαγωγέα ή παραγωγού της Κοινότητας συνοδευόμενη από επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Στο πλαίσιο των εν λόγω ερευνών, εξετάζεται, μεταξύ άλλων, αν έχουν μεταβληθεί σημαντικά οι συνθήκες όσον αφορά το ντάμπινγκ και τη ζημία. Οι επανεξετάσεις μπορούν να περιορισθούν στο ντάμπινγκ/στις επιδοτήσεις ή στη ζημία.

Το 2002, κινήθηκαν γενικά 36 ενδιάμεσες επανεξετάσεις. Ωστόσο, 15 από αυτές ήταν ενδιάμεσες επανεξετάσεις ειδικού τύπου, συγκεκριμένα, περιορίζονταν στη μορφή των ισχυόντων μέτρων που δεν θεωρούνταν επαρκή για να αντισταθμίσουν το ντάμπινγκ που προκάλεσε ζημία ή/και που δεν κάλυπταν περιπτώσεις ζημίας του εισαγόμενου αγαθού πριν από τη θέση του σε ελεύθερη κυκλοφορία.

Εννέα ενδιάμεσες επανεξετάσεις ολοκληρώθηκαν με επιβεβαίωση ή τροποποίηση του δασμού και 10 έρευνες περατώθηκαν. Παρέχεται στη συνέχεια αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που περατώθηκαν το 2002, καθώς και το αποτέλεσμα της έρευνας. Ο αστερίσκος αφορά τις περιπτώσεις παράλληλης ενδιάμεσης επανεξέτασης και επανεξέτασης ενόψει της λήξεως των μέτρων. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Ζ.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2.3. Άλλες "ενδιάμεσες" επανεξετάσεις

Κατά το 2002, περατώθηκαν και ορισμένες άλλες επανεξετάσεις που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφος 3 ή του άρθρου 19 των βασικών κανονισμών ή για τις οποίες δεν δημοσιεύθηκε ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα.

Αυτές αφορούν ειδικότερα:

- έρευνες που διενεργήθηκαν και περατώθηκαν στο πλαίσιο των ειδικών διατάξεων του κανονισμού για την επιβολή των αρχικών μέτρων, όταν είχε χρησιμοποιηθεί δειγματοληπτική μέθοδος (ποδήλατα, συσκευές λήψεως εικόνων για την τηλεόραση).

- έρευνες που διεξήχθησαν μετά από έκθεση του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου και της ειδικής επιτροπής που ενέκρινε το όργανο επίλυσης διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (πανικά κρεβατιού).

- αποδοχή, εκούσια ανάκληση ή παραβίαση αναλήψεων υποχρεώσεων (λαμαρίνες quarto, απλές παλέτες από ξύλο, ουρία, σωλήνες και σωληνώσεις χωρίς συγκόλληση, σολομός, σπάγκοι για δεσίματα ή δεματιάσματα).

Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Η.

6.2.4. Επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα

Όσον αφορά τα μέτρα αντιντάμπινγκ, το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού προβλέπει την επανεξέταση των μέτρων (επανεξέταση "νέου εξαγωγέα") με σκοπό να καθορισθούν ατομικά περιθώρια ντάμπινγκ για νέους εξαγωγείς στην εν λόγω χώρα εξαγωγής, οι οποίοι δεν πραγματοποίησαν εξαγωγές του εν λόγω προϊόντος κατά την περίοδο έρευνας.

Τα εν λόγω μέρη πρέπει να αποδείξουν ότι είναι πραγματικά νέοι εξαγωγείς, δηλαδή ότι δεν συνδέονται με κανέναν από τους εξαγωγείς ή παραγωγούς της χώρας εξαγωγής, οι οποίοι υπόκεινται στα μέτρα αντιντάμπινγκ και ότι πράγματι πραγματοποίησαν εξαγωγές στην Κοινότητα μετά την περίοδο έρευνας ή ότι έχουν αναλάβει αμετάκλητη συμβατική υποχρέωση για την εξαγωγή σημαντικής ποσότητας στην Κοινότητα.

Όταν κινηθεί διαδικασία επανεξέτασης για έναν νέο εξαγωγέα, αναστέλλονται οι δασμοί όσον αφορά αυτόν τον εξαγωγέα, αλλά οι εξαγωγές του υπόκεινται σε καταχώρηση, δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού έτσι ώστε, αν η επανεξέταση καταλήξει σε προσδιορισμό του ντάμπινγκ όσον αφορά αυτόν τον εξαγωγέα, οι δασμοί αντιντάμπινγκ να μπορούν να εισπραχθούν αναδρομικά από την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας επανεξέτασης.

Όσον αφορά τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων, το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού προβλέπει επανεξέταση (επανεξέταση "με ταχείες διαδικασίες"), ώστε να καθοριστεί αμέσως ατομικός αντισταθμιστικός δασμός. Κάθε εξαγωγέας του οποίου οι εξαγωγές υποβάλλονται σε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό αλλά ο οποίος δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο ατομικής έρευνας κατά την αρχική έρευνα για λόγους άλλους από άρνηση συνεργασίας με την Επιτροπή, μπορεί να ζητήσει τέτοια επανεξέταση.

Το 2002, κινήθηκαν 1 επανεξέταση νέου εξαγωγέα και 2 επανεξετάσεις με ταχείες διαδικασίες. Αφότου πραγματοποίησε η Επιτροπή την πρώτη επανεξέταση του τύπου αυτού το 1990, άρχισαν συνολικά 37 έρευνες.

Όσον αφορά τις έρευνες που περατώθηκαν με την επιβολή/τροποποίηση του δασμού, αφορούν 2 επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα και 2 επανεξετάσεις με ταχείες διαδικασίες. Επιπλέον, μία επανεξέταση νέου εξαγωγέα και 3 επανεξετάσεις με ταχείες διαδικασίες ολοκληρώθηκαν με περάτωση.

Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Θ.

6.2.5. Έρευνες για την απορρόφηση του δασμού

Η δυνατότητα διενέργειας επανεξετάσεων για την "απορρόφηση των μέτρων", στις περιπτώσεις στις οποίες οι εξαγωγείς αναλαμβάνουν, άμεσα ή έμμεσα, το κόστος του δασμού και αυξάνουν με τον τρόπο αυτό το περιθώριο του ντάμπινγκ χωρίς να προκαλέσουν επαρκή μεταβολή των τιμών μεταπώλησης, ενσωματώθηκε στο άρθρο 12 και στο άρθρο 19 παράγραφος 3 των βασικών κανονισμών.

Το 2002, κινήθηκε μία έρευνα κατά των απορροφήσεων. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Ι.

6.2.6. Έρευνες σχετικά με την καταστρατήγηση των μέτρων

Η δυνατότητα να κινηθούν εκ νέου έρευνες σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αποδεικνύεται ότι τα μέτρα έχουν καταστρατηγηθεί, θεσπίστηκε με το άρθρο 13 και το άρθρο 23 των βασικών κανονισμών.

Ως καταστρατήγηση νοείται η μεταβολή των τρόπων διεξαγωγής εμπορικών συναλλαγών μεταξύ τρίτων χωρών και της Κοινότητας, η οποία απορρέει από μια πρακτική, διαδικασία ή εργασία, για την οποία δεν υφίσταται ικανός αποχρών λόγος ή άλλη οικονομική δικαιολογία, πλην της επιβολής του δασμού. Οι δασμοί μπορούν να επεκταθούν στις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων από τρίτες χώρες ή σε μέρη των προϊόντων αυτών, όταν σημειώνεται καταστρατήγηση.

Το 2002, κινήθηκαν δύο έρευνες μία εκ των οποίων περατώθηκε με επέκταση του δασμού. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Κ.

6.3. Έρευνες για την εφαρμογή μέτρων διασφάλισης

Η Κοινότητα σπανίως εφήρμοσε μέτρα διασφάλισης. Το 2002, για πρώτη φορά από την έναρξη ισχύος της συμφωνίας του ΠΟΕ το 1994, επιβλήθηκαν κοινοτικά μέτρα σε ορισμένες εισαγωγές προϊόντων σιδήρου και χάλυβα, ως απάντηση σε παρόμοια ενέργεια των ΗΠΑ (για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. κεφάλαιο 11).

Κατ' αρχήν, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα διασφάλισης θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται μόνον κατ'εξαίρεση σε έκτακτες περιπτώσεις. Η Επιτροπή ακολούθησε πιστά αυτή τη γραμμή κατά την πρόσφατη περίπτωση των προϊόντων σιδήρου και χάλυβα. Σε επίπεδο ΠΟΕ, η στάση αυτή υιοθετήθηκε επανειλημμένως από το όργανο επίλυσης διαφορών.

Η Επιτροπή αναμένει από τους εμπορικούς εταίρους της Κοινότητας να ακολουθήσουν παρόμοια αυστηρή προσέγγιση. Εντούτοις, όλο και περισσότερες χώρες θεσπίζουν μέτρα διασφάλισης, συχνά σε περιπτώσεις που δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως με το άρθρο XIX της GATT 1994, με τη συμφωνία του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης και με άλλους κανόνες του ΠΟΕ. Η δράση, συνεπώς, της Επιτροπής σε σχέση με τα μέτρα διασφάλισης συνίσταται όλο και περισσότερο στην προστασία των εξαγωγικών συμφερόντων των κοινοτικών παραγωγών ενώπιον των οργάνων του ΠΟΕ, εφόσον κρίνεται αναγκαίο (βλ. σημείο 12.1.2).

Όσον αφορά τα παραδοσιακά εμπορικά καθεστώτα, η Επιτροπή συμφώνησε, στο πλαίσιο πολλών διμερών συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος (ευρωπαϊκές συμφωνίες, συμφωνίες με τα κράτη της Μεσογείου, ζώνες ελεύθερων συναλλαγών με τη Νότια Αφρική, το Μεξικό, τη Χιλή, κ.λπ.), να εισαγάγει ειδικές ρήτρες διασφάλισης που θα εφαρμόζονται σε περιπτώσεις που θα προκύπτουν μεταξύ των εταίρων. Αυτές οι ρήτρες δημιουργούν συμπληρωματικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με εκείνα που απορρέουν από τους κανόνες του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης (π.χ. ειδικές διαδικασίες κοινοποίησης και διαβουλεύσεων). Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή παρακολουθεί στενά κάθε υπόθεση που κινείται από τους εταίρους με τους οποίους έχει συνάψει προτιμησιακή εμπορική συμφωνία.

6.3.1. Μέτρα διασφάλισης για τα προϊόντα σιδήρου και χάλυβα

Το Μάρτιο του 2002, η Επιτροπή έλαβε στοιχεία σύμφωνα με τα οποία ο όλο και μεγαλύτερος προστατευτισμός των ΗΠΑ έναντι της αγοράς χάλυβα είχε προκαλέσει αύξηση των εισαγωγών χάλυβα στην Κοινότητα. Με βάση τα στοιχεία αυτά και την προκαταρκτική έρευνα, η Επιτροπή αποφάσισε να διεξαγάγει πλήρη έρευνα.

Πεδίο της έρευνας

Τα 21 προϊόντα σιδήρου και χάλυβα που καλύπτονται από την έρευνα είναι: οι μη κραματοποιημένοι ρόλοι θερμής έλασης, τα μη κραματοποιημένα φύλλα και λαμαρίνες θερμής έλασης, οι μη κραματοποιημένες ταινίες μικρού πλάτους θερμής έλασης, τα κραματοποιημένα πλατέα προϊόντα θερμής έλασης, τα φύλλα ψυχρής έλασης, τα φύλλα για ηλεκτρικές εφαρμογές (άλλα από GOES), τα φύλλα με μεταλλική επικάλυψη, τα φύλλα με οργανική επικάλυψη, τα προϊόντα λευκοσιδήρου, οι λαμαρίνες quarto, τα μεγάλα πλατέα, οι μη κραματοποιημένες ράβδοι εμπορίου και ελαφρείς μορφοχάλυβες, οι κραματοποιημένες ράβδοι εμπορίου και ελαφρείς μορφοχάλυβες, οι ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος, οι ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα και ελαφρείς μορφοχάλυβες, το χονδρόσυρμα από ανοξείδωτο χάλυβα, τα εξαρτήματα (< 609,6 mm), οι συζευκτήρες (άλλοι από ανοξείδωτο χάλυβα), οι σωλήνες αερίου και οι σωλήνες κοίλης διατομής.

Προσωρινά μέτρα

Οι περιστάσεις στις οποίες είναι δυνατή η λήψη προσωρινών μέτρων καθορίζονται αυστηρά. Προσωρινά μέτρα δύνανται να λαμβάνονται μόνο σε κρίσιμες περιστάσεις στις οποίες η αύξηση των εισαγωγών προκαλεί ή απειλεί να προκαλέσει σοβαρή ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς και όπου οι καθυστερήσεις μπορούν να προκαλέσουν ζημία δύσκολα αναστρέψιμη.

Από την προκαταρκτική έρευνα της Επιτροπής προέκυψε ότι τα προστατευτικά μέτρα των ΗΠΑ είχαν προκαλέσει εκτροπή του εμπορίου με αποτέλεσμα την αύξηση των εισαγωγών στην Κοινότητα οι οποίες απειλούσαν να προκαλέσουν σοβαρή ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς, η κατάσταση των οποίων ήταν κρίσιμη. Οι εισαγωγές 15 προϊόντων [24] είχαν αυξηθεί σημαντικά - από 12,5 εκατ. τόνους το 2000 σε 14,2 εκατ. τόνους το 2001, που αντιστοιχεί σε αύξηση κατά 13%.

[24] Τα προϊόντα που αφορούσαν τα προσωρινά μέτρα ήσαν τα εξής: οι μη κραματοποιημένοι ρόλοι θερμής έλασης, τα μη κραματοποιημένα φύλλα και λαμαρίνες θερμής έλασης, οι μη κραματοποιημένες ταινίες μικρού πλάτους θερμής έλασης, τα κραματοποιημένα πλατέα προϊόντα θερμής έλασης, τα φύλλα ψυχρής έλασης, τα φύλλα για ηλεκτρικές εφαρμογές (άλλα από GOES), τα φύλλα με μεταλλική επικάλυψη, τα φύλλα με οργανική επικάλυψη, τα προϊόντα λευκοσιδήρου, οι λαμαρίνες quarto, τα μεγάλα πλατέα, οι μη κραματοποιημένες ράβδοι εμπορίου και ελαφρείς μορφοχάλυβες, οι κραματοποιημένες ράβδοι εμπορίου και ελαφρείς μορφοχάλυβες, οι ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος, οι ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα και ελαφρείς μορφοχάλυβες, το χονδρόσυρμα από ανοξείδωτο χάλυβα, τα εξαρτήματα (< 609,6 mm) και οι συζευκτήρες (άλλοι από ανοξείδωτο χάλυβα).

Στις 28 Μαρτίου 2002, η Επιτροπή έλαβε προσωρινά μέτρα διασφάλισης σε σχέση με τα εν λόγω 15 προϊόντα. Στόχος των μέτρων ήταν να αποφευχθεί περαιτέρω αύξηση των εισαγωγών και, παράλληλα, να διατηρηθεί η πρόσβαση στην κοινοτική αγορά. Τα μέτρα εφαρμόστηκαν έξι μήνες υπό μορφή δασμολογικών ποσοστώσεων που καθορίστηκαν σε γενναιόδωρα επίπεδα (ίσα με το μέσο όρο των εισαγωγών της περιόδου 1999-2001 συν 10%) πέραν των οποίων επιβάλλονταν δασμοί ύψους μεταξύ 14,9% και 26%. Σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ, τα μέτρα δεν εφαρμόζονταν στις εισαγωγές από αναπτυσσόμενες χώρες, με εξαίρεση εκείνες που είχαν πάνω από 3% του συνόλου των κοινοτικών εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος.

Αποτελέσματα της έρευνας

Όσον αφορά επτά προϊόντα σιδήρου και χάλυβα, η έρευνα επιβεβαίωσε ότι ο αυξημένος προστατευτισμός των ΗΠΑ, ο οποίος κορυφώθηκε με την επιβολή μέτρων διασφάλισης σε ευρύ φάσμα προϊόντων χάλυβα στις 6 Μαρτίου 2002, προκάλεσε αιφνίδια, απότομη και σημαντική αύξηση των εισαγωγών στην Κοινότητα. Συνολικά, οι εισαγωγές των επτά αυτών προϊόντων αυξήθηκαν από 5,9 εκατ. τόνους το 1999 σε 8,8 εκατ. τόνους το 2001.

Για να καθορίσει εάν υπήρξε σοβαρή ζημία για τους κοινοτικούς παραγωγούς, η Επιτροπή προέβη σε αξιολόγηση όλων των σχετικών αντικειμενικών και ποσοτικοποιήσιμων παραγόντων που επηρεάζουν την κατάσταση των κοινοτικών παραγωγών. Ειδικότερα, εξετάστηκαν και αξιολογήθηκαν χωριστά η ανάπτυξη της παραγωγικής ικανότητας, της παραγωγής, της χρησιμοποίησης της ικανότητας, της απασχόλησης, της παραγωγικότητας, των ταμειακών ροών, της απόδοσης του χρησιμοποιηθέντος κεφαλαίου, των πωλήσεων για δεσμευμένη χρήση, των αποθεμάτων, της κατανάλωσης, των πωλήσεων, του μεριδίου αγοράς, των τιμών, της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές και της αποδοτικότητας κατά τα έτη 1997-2001. Γενικά, διαπιστώθηκε αρνητική ανάπτυξη των οικονομικών δεικτών και, ως εκ τούτου, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κοινοτικοί παραγωγοί των επτά προϊόντων υπέστησαν σοβαρή ζημία.

Τέλος, εξετάστηκε εάν υπήρχαν επιτακτικοί οικονομικοί λόγοι για τους οποίους δεν έπρεπε να ληφθούν μέτρα. Λαμβάνοντας υπόψη όλα τα κοινοτικά συμφέροντα (περιλαμβανομένου του συμφέροντος των κοινοτικών παραγωγών, των εισαγωγέων και των χρηστών), η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν υπήρχαν επιτακτικοί λόγοι για τους οποίους δεν έπρεπε να ληφθούν μέτρα και ότι η λήψη μέτρων ήταν προς το συμφέρον της Κοινότητας.

Οριστικά μέτρα

Οριστικά μέτρα διασφάλισης επιβλήθηκαν σε πέντε βασικά προϊόντα σιδήρου και χάλυβα [25] και σε δύο ακόμη βελτιωμένα τελικά προϊόντα [26] τα οποία κατασκευάστηκαν από ορισμένες ευρέως διαδεδομένες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις. Πάνω από 70.000 άτομα απασχολούνται για την παραγωγή των επτά αυτών προϊόντων στην Κοινότητα.

[25] Πρόκειται για τους μη κραματοποιημένους ρόλους θερμής έλασης, τα μη κραματοποιημένα φύλλα και τις λαμαρίνες θερμής έλασης, τις μη κραματοποιημένες ταινίες μικρού πλάτους θερμής έλασης, τα κραματοποιημένα πλατέα προϊόντα θερμής έλασης και τα φύλλα ψυχρής έλασης.

[26] Πρόκειται για εξαρτήματα (<609,6mm) και συζευκτήρες (εκτός από εκείνους από ανοξείδωτο χάλυβα).

Σύμφωνα με τους κανόνες του ΠΟΕ, τα μέτρα ισχύουν erga omnes. Οι ισχύοντες περιορισμοί στις εισαγωγές από τη Ρωσία, το Καζακστάν και την Ουκρανία συνεχίζονται. Τα μέτρα δεν εφαρμόζονται στις εισαγωγές από αναπτυσσόμενες χώρες, με εξαίρεση εκείνες που είχαν πάνω από 3% του συνόλου των κοινοτικών εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος.

Έλαβαν τη μορφή δασμολογικών ποσοστώσεων επιτρέποντας απεριόριστο όγκο εισαγωγών σε γενναιόδωρα επίπεδα. Πέραν των εν λόγω επιπέδων, εφαρμόζονται δασμοί 17,5% - 26%. Τα μέτρα θα εξαλειφθούν σταδιακά και θα λήξουν στις 28 Μαρτίου 2005.

Για κάθε προϊόν, η αρχική δασμολογική ποσόστωση υπολογίστηκε με την προσθήκη ποσοστού 10% στο μέσο επίπεδο των αντίστοιχων κοινοτικών εισαγωγών τα τελευταία τρία έτη (1999 έως 2001), με αποτέλεσμα τη διατήρηση του υφιστάμενου επιπέδου πρόσβασης στην κοινοτική αγορά.

Ειδικό μέρος των ποσοστώσεων χορηγήθηκε στις χώρες οι εξαγωγές των οποίων στην Κοινότητα παρουσιάζουν σημαντικό ενδιαφέρον. Ωστόσο, μεγάλος όγκος παρέμεινε στη διάθεση των άλλων χωρών προκειμένου να διατηρηθεί η πρόσβαση στην κοινοτική αγορά. Εντούτοις, όσον αφορά τους ρόλους θερμής έλασης, η προσέγγιση αυτή θα είχε οδηγήσει σε υπερβολική κατάτμηση της ποσόστωσης, με αποτέλεσμα να καθιερωθεί ενιαία συνολική ποσόστωση.

Συνέχιση της έρευνας, περάτωση και επιτήρηση

Όσον αφορά τα υπόλοιπα δεκατέσσερα προϊόντα, η Επιτροπή πρότεινε την περάτωση της έρευνας εφόσον δεν πληρούνταν οι όροι για την επιβολή οριστικών μέτρων διασφάλισης.

Ωστόσο, δεδομένου ότι η Επιτροπή έλαβε νέες πληροφορίες σχετικά με πρόσφατες εισαγωγές τριών από τα ανωτέρω προϊόντα (φύλλα με μεταλλική επικάλυψη, φύλλα quarto, ράβδοι οπλισμού σκυροδέματος), και τις επιπτώσεις τους στους κοινοτικούς παραγωγούς, περάτωσε τον Σεπτέμβριο του 2002 την έρευνα έναντι ένδεκα προϊόντων και τη συνέχισε για τα τρία αυτά προϊόντα. Από τη συνέχιση της έρευνας προέκυψε ότι δεν πληρούνταν οι όροι για την επιβολή οριστικών μέτρων διασφάλισης και επομένως οι εν λόγω έρευνες περατώθηκαν τον Ιανουάριο του 2003.

Λαμβάνοντας υπόψη την αβεβαιότητα που χαρακτηρίζει τη διεθνή αγορά χάλυβα, η Επιτροπή καθιέρωσε σύστημα αναδρομικής επιτήρησης και για τα δεκατέσσερα προϊόντα. Με τον τρόπο αυτό, θέσπισε ένα δίχτυ προστασίας χωρίς να καταφύγει στην εισαγωγή εμπορικών φραγμών. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Λ.

7. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΑΛΗΨΕΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ

Οι αναλήψεις υποχρεώσεων αποτελούν μορφή μέτρων αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικών μέτρων. Γίνονται αποδεκτές από την Επιτροπή, αν αποδειχθεί ότι μπορούν να εξουδετερώσουν αποτελεσματικά τις ζημιογόνες επιπτώσεις του ντάμπ