Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που εξουσιοδοτεί την Aυστρία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 21 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Σύμφωνα με το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας του Συμβουλίου της 17ης Mαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση, [1] το Συμβούλιο, ενεργώντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να εφαρμόσει ειδικά μέτρα παρέκκλισης από τις διατάξεις της οδηγίας, με σκοπό την απλοποίηση της διαδικασίας επιβολής του φόρου ή την πρόληψη ορισμένων τύπων φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής.

[1] EE L 145, 13.6.1977, σ.1 Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/92/EΚ (ΕΕ L 260, 11.10.2003, σ.8)

2. Σε αίτηση που υπέβαλε στην Επιτροπή και την οποία καταχώρισε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 03.03.2004, η αυστριακή κυβέρνηση ζήτησε άδεια να εφαρμόσει τρία μέτρα παρέκκλισης από το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/EΟΚ.

3. Σύμφωνα με το άρθρο 27 παράγραφος 2 της έκτης οδηγίας, η Επιτροπή ενημέρωσε τα άλλα κράτη μέλη με την επιστολή της 26.03.2004 για την αίτηση που υπέβαλε η αυστριακή κυβέρνηση, και με την επιστολή της 30.03.2004 η Επιτροπή κοινοποίησε στην Αυστρία ότι είχε στη διάθεσή της όλες τις πληροφορίες που θεωρούσε απαραίτητες για την έγκριση της αίτησης.

4. Το άρθρο 21 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/EΟΚ, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 28ζ της εν λόγω οδηγίας, ορίζει ότι στο εσωτερικό καθεστώς ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) οφείλεται κατά κανόνα από τον υποκείμενο στο φόρο που πραγματοποιεί φορολογητέα παράδοση αγαθών ή παροχή υπηρεσιών.

5. Σκοπός της παρέκκλισης που ζητεί η Αυστρία είναι να προσδιορίσει τον παραλήπτη ως υπόχρεο του φόρου προστιθεμένης αξίας σε τρεις περιπτώσεις: Κατά πρώτον για την προμήθεια αγαθών που παρέχονται ως εγγύηση από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση της εν λόγω εγγύησης. κατά δεύτερον, για την προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα. και τρίτον για την προμήθεια ακινήτων στο πλαίσιο δικαστικής πώλησης σε δημοπρασία σε άλλο πρόσωπο υποκείμενο σε ΦΠΑ, εάν ο προμηθευτής έχει επιλέξει την φορολόγηση βάσει του άρθρου 13 μέρος Γ της 6ης οδηγίας. Τα αιτούμενα μέτρα πρέπει να θεωρηθούν ως μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή ορισμένων ειδών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής στους τομείς που αναφέρθηκαν ανωτέρω.

6. Συχνά παραδίδονται αγαθά ως ενέχυρο από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση εγγύησης. Αυτό αντανακλά συνήθως μια κατάσταση όπου ο προμηθεύων εγγυητής έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών του χρεών. Εφόσον ο παραλαμβάνων ασφαλειολήπτης ασκήσει τα δικαιώματά του και πωλήσει το ενέχυρο σε τρίτο μέρος, η πώληση αυτή συνεπάγεται επίσης προμήθεια αγαθών από τον εγγυητή στον ασφαλειολήπτη. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλειολήπτης επωφελείται τόσο από το προϊόν της πώλησης των αγαθών που παραδόθηκαν ως ενέχυρο όσο και από την έκπτωση του φόρου προστιθεμένης αξίας που είχε καταβληθεί σε προηγούμενο στάδιο για τη μεταβίβαση από τον εγγυητή σε αυτόν. Συνήθως δεν καταβάλλεται στον εγγυητή ο φόρος κύκλου εργασιών που οφείλεται για την προμήθεια αγαθών σε αυτόν. Ακόμη και εάν μέρος του προϊόντος της πώλησης μεταβιβάζεται στον εγγυητή, εξακολουθεί να μην υπάρχει εγγύηση ότι αυτός ο τελευταίος θα χρησιμοποιήσει το προϊόν για να πληρώσει τον φόρο κύκλου εργασιών. Πράγματι, σημειώθηκαν απώλειες ΦΠΑ σε πολλές περιπτώσεις όπου δεν ήταν δυνατόν να αρνηθεί κανείς στον παραλαμβάνοντα ασφαλειολήπτη το δικαίωμα έκπτωσης και ο προμηθεύων εγγυητής δεν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί υπεύθυνος διότι ήταν αφερέγγυος ή είχε εξαφανιστεί. Ο αριθμός αυτών των περιπτώσεων εμποδίζει την αυστριακή φορολογική διοίκηση να υιοθετήσει αποκλειστικά φορολογικά και μη φορολογικά μέτρα που αποσκοπούν στην αύξηση της διοικητικής επίβλεψης των επιχειρήσεων. Τα μέτρα αυτά θα ήταν ανεπαρκή διότι η αυστριακή φορολογική διοίκηση δεν θα ήταν σε θέση να ταυτοποιήσει τόσο πολλούς μη συμμορφωνόμενους επιχειρηματίες ή να τους προσδιορίσει πολύ αργά για να ανακτήσει τον απωλεσθέντα ΦΠΑ. Η διάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ αφορά μόνο επιχειρήσεις που μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους προς έκπτωση και όχι ιδιώτες. Έχει χορηγηθεί παρόμοια παρέκκλιση στη Γερμανία (απόφαση 2002/439/EΚ του Συμβουλίου της 2 Ιουνίου 2002 - ΕΕ L 151/12 της 11ης Ιουνίου 2002).

7. H δεύτερη εκδοχή αφορά την προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα: Στις περιπτώσεις που ο αγοραστής αγαθών έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του για την αγορά, ο προμηθευτής αγαθών μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας και να εκχωρήσει αυτό το δικαίωμα καθώς και την απαίτηση επί της τιμής αγοράς σε τρίτο μέρος, συνήθως σε τράπεζα, ως εγγύηση για δάνειο που χορηγεί τρίτο μέρος στον αγοραστή. Εάν ο αγοραστής των αγαθών σταματήσει να εξοφλεί τα χρέη του για το δάνειο, η τράπεζα θα ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας. αυτό συνεπάγεται προμήθεια αγαθών από τον αρχικό αγοραστή στην τράπεζα. Στην περίπτωση αυτή η τράπεζα συνήθως δεν καταβάλλει στον αρχικό αγοραστή τον φόρο κύκλου εργασιών που οφείλεται για την προμήθεια, αλλά τον χρησιμοποιεί για να εξοφλήσει το χρέος του αρχικού αγοραστή για το δάνειο, με αποτέλεσμα οι αυστριακές τελωνειακές αρχές να μη μπορούν να ανακτήσουν τον ΦΠΑ από τον αρχικό αγοραστή. Ακόμη και εάν μέρος του προϊόντος της πώλησης μεταβιβαστεί στον αρχικό αγοραστή, εξακολουθεί να μην υπάρχει εγγύηση ότι αυτός ο τελευταίος θα χρησιμοποιήσει το προϊόν για να πληρώσει τον φόρο κύκλου εργασιών. Συνεπώς αυτή η εκδοχή είναι όμοια με την εκτέλεση της εγγύησης που περιγράφεται παραπάνω. Πράγματι, στις περισσότερες από αυτές τις εκδοχές οι αρχικοί αγοραστές είναι αφερέγγυοι ή εξαφανίστηκαν πριν μπορέσει η αυστριακή φορολογική διοίκηση να τους ταυτοποιήσει και να ανακτήσει τον ΦΠΑ.

8. Η τρίτη εκδοχή αφορά την προμήθεια ακινήτων που πωλούνται σε δημοπρασία σε άλλο πρόσωπο που υπόκειται σε ΦΠΑ κατά τη διάρκεια της δικαστικής εκκαθάρισης της επιχείρησης που είχε την ιδιοκτησία των ακινήτων. Οι σχετικές περιπτώσεις είναι αυτές κατά τις οποίες ο προμηθευτής επέλεξε τη φορολογική υποχρέωση, παρόλο που κατά τη στιγμή της προμήθειας δεν είναι σε χρηματοοικονομική θέση να καταβάλει στις φορολογικές αρχές τον φόρο που τιμολόγησε στον αγοραστή. Ο αγοραστής μπορεί κατά κανόνα να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση, ενώ ο προμηθευτής δεν θα καταβάλει ΦΠΑ στις φορολογικές αρχές. Το αποτέλεσμα είναι ότι οι πιστωτές του πωλητή ανακτούν περισσότερα χρήματα από τον οφειλέτη τους από όσα θα ελάμβαναν κανονικά εάν η πώληση είχε απαλλαγεί από τον ΦΠΑ. Εντούτοις, αυτό είναι εις βάρος των φορολογικών αρχών, που δεν μπορούν να ανακτήσουν τον ΦΠΑ από τον προμηθευτή διότι έχει εντωμεταξύ κηρύξει πτώχευση. Η διάσταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η ακίνητη περιουσία είναι αγαθό υψηλής αξίας. συνεπώς επίσης το φορολογητέο ποσό και οι απώλειες σε όρους ΦΠΑ- ακόμα και σε μια μόνο συναλλαγή- είναι ιδιαίτερα υψηλά. Η κατάργηση της δυνατότητας να καθίσταται μια παράδοση ακινήτου φορολογητέα δεν αποτελεί λύση. Η αξία του ακινήτου περιέχει κατά κανόνα συγκεκαλυμμένο ΦΠΑ και η διατήρηση της δυνατότητας φορολόγησης είναι επομένως αναγκαία για να διαφυλαχτεί η ουδετερότητα του συστήματος ΦΠΑ. Υπό τις περιστάσεις αυτές και λαμβάνοντας υπόψη τον ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο, η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ φαίνεται να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη λύση. Η αιτηθείσα παρέκκλιση αποφεύγει τις απώλειες ΦΠΑ, δεδομένου ότι δεν καταβάλλεται ΦΠΑ από τις φορολογικές αρχές σε έναν από τους δύο εμπλεκόμενους επιχειρηματίες. Με τη λύση αυτή αποφεύγεται επίσης η διπλή φορολογική ευθύνη του προμηθευτή και του παραλήπτη, η οποία θα μπορούσε να συνεπάγεται υψηλότερο οικονομικό κίνδυνο για τον παραλήπτη εάν είναι διπλά υπεύθυνος. Η λύση αυτή απαλλάσσει τις τελωνειακές αρχές από επαχθείς διαδικασίες ανάκτησης, με τις οποίες θα μπορούσαν να απευθυνθούν στον παραλήπτη, μόνον εφόσον θα αποδεικνυόταν αδύνατη η ανάκτηση του ΦΠΑ από τον προμηθευτή. Επιπλέον αποφεύγεται η φορολογική ευθύνη τρίτου, όπως για παράδειγμα του συμβολαιογράφου, που θα συνεπαγόταν υψηλότερες δαπάνες για τον προμηθευτή και τον παραλήπτη. Δεδομένου ότι στην πράξη το μέτρο παρέκκλισης αφορά μόνο παραδόσεις μεταξύ υποκείμενων στον φόρο, περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. πράγματι, η δυνατότητα φορολόγησης της παράδοσης χρησιμοποιείται μόνον όταν ο παραλήπτης μπορεί, κατά κανόνα, να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση. Παρόμοιες παρεκκλίσεις έχουν ήδη παραχωρηθεί στη Γερμανία (αποφάσεις του Συμβουλίου 2002/439/EΚ της 2ας Ιουνίου 2002 - ΕΕ L 151/12 της 11ης Ιουνίου 2002 και 2004/291/EΚ της 30ης Mαρτίου 2004 - ΕΕ L 94/59 της 30 Mαρτίου 2004).

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που εξουσιοδοτεί την Aυστρία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 21 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

την έκτη οδηγία του Συμβουλίου (77/388/EΟΚ) της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [2], και ιδίως το άρθρο 27 παράγραφος 1,

[2] ΕΕ L 145,13.06.1977, σ.1., Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/92/EΚ (ΕΕ L 260,11.10.2003, σ.8).

την πρόταση της Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σε αίτηση που υπέβαλε στην Επιτροπή και την οποία καταχώρισε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 03.03.2004, η αυστριακή κυβέρνηση ζήτησε άδεια να εφαρμόσει τρία μέτρα παρέκκλισης από το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/EΟΚ.

(2) Σκοπός της παρέκκλισης που ζητεί η Αυστρία είναι να προσδιορίσει τον παραλήπτη ως υπόχρεο του φόρου προστιθεμένης αξίας που οφείλεται σε τρεις περιπτώσεις: Κατά πρώτον για την προμήθεια εμπορευμάτων που παρέχονται ως εγγύηση από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση της εν λόγω ασφάλειας. κατά δεύτερον, για την προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα. και τρίτον για την προμήθεια ακινήτων στο πλαίσιο δικαστικής πώλησης σε δημοπρασία σε άλλο πρόσωπο υποκείμενο σε ΦΠΑ, εάν ο προμηθευτής έχει επιλέξει την φορολόγηση βάσει του άρθρου 13Γ της 6ης οδηγίας. Τα αιτούμενα μέτρα πρέπει να θεωρηθούν ως μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή ορισμένων ειδών φοροδιαφυγής ή φοροαποφυγής στους τομείς που αναφέρθηκαν ανωτέρω.

(3) Εφόσον τα εμπορεύματα παραδίδονται ως ενέχυρο από έναν υποκείμενο σε φόρο σε άλλον για την εκτέλεση εγγύησης, αυτό συνήθως αντανακλά κατάσταση κατά την οποία ο εγγυητής που παρέχει τα αγαθά έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών του οφειλών. Όταν ο ασφαλειολήπτης που παρέλαβε τα αγαθά ασκήσει τα δικαιώματά του και πωλήσει το ενέχυρο σε τρίτο μέρος, η πώληση αυτή συνεπάγεται επίσης προμήθεια από τον εγγυητή στον ασφαλειολήπτη. Πράγματι, σημειώθηκαν απώλειες ΦΠΑ σε πολλές περιπτώσεις όπου δεν ήταν δυνατόν να αρνηθεί κανείς στον παραλαμβάνοντα ασφαλειολήπτη το δικαίωμα έκπτωσης και ο προμηθεύων εγγυητής δεν ήταν δυνατόν να θεωρηθεί υπεύθυνος διότι ήταν αναξιόχρεος ή είχε εξαφανιστεί. Η διάσταση των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ αφορά μόνο επιχειρήσεις που μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους προς έκπτωση και όχι ιδιώτες. Παρόμοια παρέκκλιση χορηγήθηκε ήδη στη Γερμανία (απόφαση 2002/439/EΚ της 2ας Ιουνίου 2002 [4]).

[4] EE L 151, 11.06.2002, σ.12.

(4) Στις περιπτώσεις που ο αγοραστής αγαθών έχει περιορισμένες δυνατότητες να εξοφλήσει τα χρέη του για μια αγορά, ο προμηθευτής αγαθών μπορεί να ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας και να εκχωρήσει αυτό το δικαίωμα καθώς και την απαίτηση επί της τιμής αγοράς σε τρίτο μέρος, συνήθως σε τράπεζα, ως εγγύηση για δάνειο που χορηγεί τρίτο μέρος στον αγοραστή. Εάν ο αγοραστής των αγαθών σταματήσει να εξοφλεί τα χρέη του για το δάνειο, η τράπεζα θα ασκήσει το δικαίωμα επιφύλαξης της κυριότητας. αυτό συνεπάγεται προμήθεια αγαθών από τον αρχικό αγοραστή στην τράπεζα. Στην περίπτωση αυτή η τράπεζα συνήθως δεν καταβάλλει στον αρχικό αγοραστή τον φόρο κύκλου εργασιών που οφείλεται για την προμήθεια, αλλά τον χρησιμοποιεί για να εξοφλήσει το χρέος του αρχικού αγοραστή για το δάνειο, με αποτέλεσμα απώλεια ΦΠΑ για τις τελωνειακές αρχές, διότι οι αρχικοί αγοραστές είναι συνήθως αφερέγγυοι ή εξαφανίστηκαν πριν να μπορέσει η φορολογική διοίκηση να τις ταυτοποιήσει και να ανακτήσει τον ΦΠΑ. Συνεπώς αυτή η εκδοχή είναι όμοια με την εκτέλεση της εγγύησης που περιγράφεται παραπάνω.

(5) Απώλεια ΦΠΑ σημειώθηκε επίσης σε περιπτώσεις προμήθειας ακινήτων που πωλήθηκαν σε δημοπρασία σε άλλον υποκείμενο σε ΦΠΑ κατά τη διάρκεια δικαστικής εκκαθάρισης της επιχείρησης που είχε την ιδιοκτησία των ακινήτων και σε περιπτώσεις που ο προμηθευτής επέλεξε τη φορολογική υποχρέωση, παρόλο που κατά τη στιγμή της προμήθειας δεν είναι σε χρηματοοικονομική θέση να καταβάλει στις φορολογικές αρχές τον φόρο που τιμολόγησε στον αγοραστή. Ο αγοραστής μπορούσε κατά κανόνα να ασκήσει το δικαίωμά του προς έκπτωση, ενώ ο προμηθευτής δεν κατέβαλε ΦΠΑ στις φορολογικές αρχές. Η διάσταση του προβλήματος που αντιμετωπίζει η αυστριακή διοίκηση απαιτεί τη λήψη νομικών μέτρων. Η ακίνητη περιουσία είναι αγαθό υψηλής αξίας. συνεπώς επίσης το φορολογητέο ποσό και οι απώλειες σε όρους ΦΠΑ- ακόμα και σε μια μόνο συναλλαγή- είναι ιδιαίτερα υψηλά. Η αξία του ακινήτου περιέχει κατά κανόνα συγκεκαλυμμένο ΦΠΑ και η διατήρηση της δυνατότητας φορολόγησης είναι επομένως αναγκαία για να διαφυλαχτεί η ουδετερότητα του συστήματος ΦΠΑ. Υπό τις περιστάσεις αυτές και λαμβάνοντας υπόψη τον ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο, η προβλεπόμενη υποχρέωση του παραλήπτη για την καταβολή ΦΠΑ φαίνεται να αποτελεί την πιο ενδεδειγμένη λύση. Η αιτηθείσα παρέκκλιση αποφεύγει τις απώλειες ΦΠΑ, δεδομένου ότι δεν καταβάλλεται ΦΠΑ από τις φορολογικές αρχές σε έναν από τους δύο εμπλεκόμενους επιχειρηματίες. Με τη λύση αυτή αποφεύγεται επίσης η διπλή φορολογική ευθύνη του προμηθευτή και του παραλήπτη, η οποία θα συνεπαγόταν υψηλότερο οικονομικό κίνδυνο για τον παραλήπτη και επαχθείς διαδικασίες ανάκτησης του ΦΠΑ για τις φορολογικές αρχές, οι οποίες θα μπορούσαν να απευθυνθούν στον παραλήπτη, μόνον εφόσον θα αποδεικνυόταν αδύνατη η ανάκτηση του ΦΠΑ από τον προμηθευτή. Επιπλέον αποφεύγεται η φορολογική ευθύνη τρίτου, όπως για παράδειγμα του συμβολαιογράφου, που θα συνεπαγόταν υψηλότερες δαπάνες για τον προμηθευτή και τον παραλήπτη. Δεδομένου ότι στην πράξη το μέτρο παρέκκλισης αφορά μόνο παραδόσεις μεταξύ υποκείμενων στο φόρο, περιορίζεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Έχει χορηγηθεί παρόμοια παρέκκλιση στη Γερμανία (αποφάσεις 2002/439/EΚ του Συμβουλίου της 2 Ιουνίου 2002 [5] και-2004/291/ΕΚ της 30ης Μαρτίου 2004 [6]).

[5] EE L 151, 11.06.2002, σ.12.

[6] EE L 94, 30.03.2004, σ.59.

(6) Η εν λόγω παρέκκλιση δεν επηρεάζει το ποσό του φόρου προστιθεμένης αξίας που οφείλεται σε στάδιο τελικής κατανάλωσης και δεν έχει αρνητική επίπτωση στους ίδιους πόρους των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τον φόρο προστιθεμένης αξίας.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Κατά παρέκκλιση του άρθρου 21 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας 77/388/EΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 28ζ της εν λόγω οδηγίας, η Αυστρία εξουσιοδοτείται να ορίσει ως υπόχρεο του φόρου προστιθέμενης αξίας τον παραλήπτη των αγαθών που αναφέρεται στο άρθρο 2 της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 2

Ο παραλήπτης μπορεί να ορισθεί ως υπόχρεος του ΦΠΑ στις ακόλουθες περιπτώσεις:

1. Προμήθεια αγαθών που παρέχονται ως εγγύηση από έναν υποκείμενο σε ΦΠΑ σε άλλον για την εκτέλεση της εν λόγω εγγύησης.

2. Προμήθεια αγαθών μετά την εκχώρηση του δικαιώματος επιφύλαξης κυριότητας σε εκδοχέα και την άσκηση του εν λόγω δικαιώματος από τον εκδοχέα.

3. Προμήθεια ακινήτων που πωλήθηκαν σε δημοπρασία σε άλλον υποκείμενο σε ΦΠΑ κατά τη διάρκεια δικαστικής εκκαθάρισης της επιχείρησης που έχει την ιδιοκτησία των ακινήτων που πωλήθηκαν, εάν ο προμηθευτής ασκήσει το δικαίωμά του να φορολογήσει την προμήθεια.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2008.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Αυστρία.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος