Πριν το 2012, δεδομένης της έλλειψης συγκεκριμένων ρητρών στην οδηγία σχετικά με τον ετήσιο αριθμό επιθεωρήσεων πλοίων και δειγματοληψιών καυσίμων που έπρεπε να διεξάγουν τα κράτη μέλη, ο συνολικός αριθμός τους ήταν σχετικά χαμηλός και διέφερε σημαντικά μεταξύ των κρατών μελών. Προκειμένου να αλλάξει αυτό, ανατέθηκε με την οδηγία 2012/33/ΕΕ στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης εκτελεστικών πράξεων όσον αφορά τις «μεθόδους δειγματοληψίας» για τα καύσιμα πλοίων, τον ορισμό του «αντιπροσωπευτικού δείγματος» και τη «συχνότητα δειγματοληψίας» των καυσίμων πλοίων (άρθρο 13 παράγραφος 4 της οδηγίας (ΕΕ) 2016/802).

Η Επιτροπή εξέδωσε στις 16 Φεβρουαρίου 2015 την εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/253 (εφεξής «εκτελεστική πράξη») για τον καθορισμό των κανόνων σχετικά με τη δειγματοληψία επί των πλοίων, τον έλεγχο των προμηθευτών καυσίμων, καθώς και έναν δεσμευτικό αριθμό επιθεωρήσεων πλοίων και δειγματοληψίας καυσίμων που πρέπει να διενεργεί ετησίως κάθε κράτος μέλος προκειμένου να ελέγχει την περιεκτικότητα σε θείο των καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται από πλοία που εκτελούν δρομολόγια στα ύδατα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους.

Κατόπιν συζητήσεων με τα κράτη μέλη και το ESSF, ο EMSA δημοσίευσε τον Ιούλιο του 2015 το έγγραφο οδηγιών «Sulphur Inspection Guidance» (Οδηγίες για τον έλεγχο του θείου), το οποίο συμπληρώνει την εκτελεστική πράξη όσον αφορά την επίτευξη μιας εναρμονισμένης προσέγγισης για τον έλεγχο των προτύπων για το θείο. Για παράδειγμα, το εν λόγω έγγραφο οδηγιών αναπτύσσει λεπτομερώς τον τρόπο αποτελεσματικής χρήσης των διαθέσιμων εγγράφων του πλοίου (δελτία παράδοσης καυσίμων, ημερολόγιο πλοίου, συμπεριλαμβανομένων των βιβλίων πετρελαίου και των τεχνικών ημερολογίων κινητήρα, βυθομέτρηση δεξαμενών και αρχεία αλλαγής καύσιμου πετρελαίου, σχέδια δεξαμενών ή διαγράμματα σωληνώσεων) για τον σκοπό του ελέγχου της συμμόρφωσης. Ο EMSA ανέπτυξε επίσης ένα πρότυπο σεμινάριο κατάρτισης σχετικά με την επιβολή της οδηγίας, το οποίο έχουν παρακολουθήσει περισσότεροι από 200 επιθεωρητές στα κράτη μέλη από το 2015.

4.1Δειγματοληψία καυσίμων πλοίων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων

Η φυσική δειγματοληψία των καυσίμων πλοίων με σκοπό τον έλεγχο της περιεκτικότητάς τους σε θείο θα πρέπει να διενεργείται είτε με ανάλυση των σφραγισμένων «δειγμάτων καυσίμων» ή του «αντιπροσωπευτικού δείγματος» που συνοδεύει το δελτίο παράδοσης καυσίμων και διατίθεται επί του πλοίου, είτε με συλλογή δείγματος από το σύστημα καυσίμων του πλοίου.

Μολονότι είχε ήδη τεθεί σε ισχύ η διαδικασία του ΔΝΟ για την ανάλυση δειγμάτων καυσίμων σύμφωνα με τον κανονισμό 18(8.1) και (8.2) του παραρτήματος VI της MARPOL, η εκτελεστική πράξη καθόρισε τη διαδικασία για τη συλλογή δείγματος από το σύστημα καυσίμων του πλοίου. Πριν από την έκδοση της εκτελεστικής πράξης, οι επιθεωρητές στις διάφορες χώρες της ΕΕ λάμβαναν δείγματα από διαφορετικά σημεία του συστήματος σωληνώσεων του πλοίου, γεγονός που μπορούσε να επηρεάσει την παρατηρούμενη περιεκτικότητα των δειγμάτων σε θείο. Για να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη μιας διεθνώς εναρμονισμένης διαδικασίας, υποβλήθηκε στον ΔΝΟ η διαδικασία δειγματοληψίας της Ένωσης η οποία οδήγησε στην έκδοση του εγγράφου «Guidelines for on-board sampling and verification of the sulphur content of fuel used on-board ships» (Κατευθυντήριες γραμμές για τη δειγματοληψία επί του σκάφους και τον έλεγχο της περιεκτικότητας σε θείο των καυσίμων που χρησιμοποιούνται επί των πλοίων), το οποίο αντικατέστησε σε μεγάλο βαθμό τη διαδικασία που ορίζεται στην εκτελεστική πράξη.