EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 317/120

Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα την «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα»

COM(2009) 28 τελικό – 2009/0007 (CNS)

και την

«Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας»

COM(2009) 29 τελικό – 2009/0004 (CNS)

(2009/C 317/23)

Εισηγητής: ο κ. SANTILLÁN CABEZA

Στις 13 Φεβρουαρίου 2009, και σύμφωνα με το άρθρο 93 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για τα ακόλουθα έγγραφα:

«Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα»

[COM(2009) 28 τελικό – 2009/0004 (CNS)]

και

«Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας» [COM(2009) 29 τελικό – 2009/0007 (CNS)].

Το ειδικευμένο τμήμα «Οικονομική και Νομισματική Ένωση, οικονομική και κοινωνική συνοχή», στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 24 Ιουνίου 2009 με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Sergio SANTILLÁN CABEZA.

Κατά την 455ή σύνοδο ολομέλειας, της 15ης και 16ης Ιουλίου 2009 (συνεδρίαση της 16ης Ιουλίου 2009), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 114 ψήφους υπέρ, 3 ψήφους κατά και 1 αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Συμπεράσματα και συστάσεις

1.1. Η ΕΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της για τις δύο προτάσεις οδηγίας, σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων που αφορούν φόρους και σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας, καθώς ανταποκρίνονται σε μια πραγματική επιτακτική ανάγκη. Οι κανόνες τους οποίους αντικαθιστούν οι εν λόγω πράξεις είχαν θεσπιστεί προ τριακονταετίας και αποδείχθηκαν αναποτελεσματικοί για τις σύγχρονες απαιτήσεις. Το γεγονός ότι σήμερα, από τις απαιτήσεις για τις οποίες έχει υποβληθεί αίτηση είσπραξης, εισπράττεται μόνο ένα 5 %, απαιτεί επείγουσα αντιμετώπιση.

1.2. Οι προτάσεις της Επιτροπής ανταποκρίνονται σε μελέτες, προτάσεις και συστάσεις που έχουν διατυπωθεί στους κόλπους της ΕΕ, των κρατών μελών και σε διεθνή φόρουμ και θεσμούς, όπως το G-20 και ο ΟΟΣΑ. Η ΕΟΚΕ έχει επίσης υποστηρίξει ανεπιφύλακτα, σε διάφορες γνωμοδοτήσεις, τις προτάσεις για αύξηση της αποδοτικότητας των συστημάτων συνεργασίας μεταξύ κρατών σε φορολογικά θέματα (σημείο 4.8 της παρούσας γνωμοδότησης).

1.3. Η αναγκαιότητα της μεταρρύθμισης είναι αυξημένη στη σημερινή συγκυρία, όπου οι κοινωνίες καλούνται να αντιμετωπίσουν τις κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες της οικονομικής λαίλαπας που έχουν προκαλέσει διάφορες κερδοσκοπικές και δόλιες χρηματοπιστωτικές πρακτικές, που αποκαλύφθηκαν από τα τέλη του 2007. Λόγω της κατάστασης αυτής, που θα προκαλέσει σημαντική επιβάρυνση των φορολογουμένων για πολλά χρόνια, έχει τεθεί επί τάπητος η επείγουσα απαίτηση υιοθέτησης αποτελεσματικών μέτρων κατά των απατεώνων, οι οποίοι δρουν υπό την κάλυψη των φορολογικών παραδείσων ή χρησιμοποιούν νομικά τεχνάσματα για να αποφεύγουν την πληρωμή των φόρων.

1.4. Η παγκοσμιοποίηση αυξάνει την ανάγκη συνεργασίας των κρατών σε φορολογικά θέματα. Στην ΕΕ, οι βασικές ελευθερίες που συγκροτούν τα θεμέλια της λειτουργίας της δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται ως κάλυψη για την παραβίαση της γενικής υποχρέωσης πληρωμής των φόρων.

1.5. Για όλους αυτούς τους λόγους, η Επιτροπή ορθά επέλεξε να θεσπίσει νέα ρύθμιση για τα ζητήματα αυτά, αντί να επιφέρει επιμέρους μεταρρυθμίσεις στην ισχύουσα νομοθεσία.

1.6. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει τον κεντρικό στόχο των προτάσεων, να εδραιωθεί, δηλαδή, μια κοινοτική διοικητική νοοτροπία και να αποκτήσουν οι διοικητικές υπηρεσίες κατάλληλους μηχανισμούς με τη χρήση των σύγχρονων τεχνολογιών (όπως τα έντυπα που διεκπεραιώνονται διά της ηλεκτρονικής οδού), ώστε να επιτευχθεί η απλούστευση και επιτάχυνση των διαδικασιών. Αξίζει να επισημανθούν επίσης οι προβλέψεις που θεσπίζονται σχετικά με το γλωσσικό καθεστώς, ένα από τα κύρια εμπόδια που παρεμβάλλονται για συνεργασία σε φορολογικά θέματα (σημείο 5.1).

1.7. Η υποχρέωση παροχής πληροφοριών και τα σχετικά όρια που θεσπίζονται (σημείο 5.2) συνάδουν με τους κανόνες του ΟΟΣΑ και στόχος τους — ορθώς κατά την άποψη της ΕΟΚΕ — είναι να αποτρέπουν την καταχρηστική επίκληση του τραπεζικού απορρήτου και άλλων νομιμοφανών τεχνασμάτων για εξαπάτηση των φορολογικών αρχών.

1.8. Όσον αφορά τη συμμετοχή δημοσίων υπαλλήλων του αιτούντος κράτους στις έρευνες που διεξάγονται στο κράτος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, υπάρχουν ανάλογα προηγούμενα στην ισχύουσα νομοθεσία (σημείο 5.3). Ως προς αυτήν την πτυχή, αλλά και άλλες, οι προτάσεις διαφυλάσσουν την αρχή της εθνικής κυριαρχίας (σημείο 5.5).

1.9. Οι εγγυήσεις που διαθέτει ο φορολογούμενος έναντι των φορολογικών αρχών διατηρούνται στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ κρατών, δεδομένου ότι ο φορολογούμενος διαθέτει τη δυνατότητα να αμφισβητήσει τη νομιμότητα των ερευνών και των ενεργειών των αρχών (σημείο 5.4).

1.10. Η ΕΟΚΕ προτείνει στην Επιτροπή να εξετάσει μελλοντικά το ενδεχόμενο ενοποίησης των φορολογικών κανόνων (σημείο 5.6).

2. Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με φόρους, δασμούς και άλλα μέτρα [COM(2009) 28 τελικό]

2.1. Αιτιολογική έκθεση της Επιτροπής

2.1.1. Η ισχύουσα νομοθεσία περί αμοιβαίας συνδρομής (1) χαρακτηρίζεται από χρονοβόρες διαδικασίες και από έλλειψη συνοχής, συντονισμού και διαφάνειας.

2.1.2. Οι φορολογικές αρχές δεν διαθέτουν αρμοδιότητα να προβαίνουν σε είσπραξη φόρων εκτός της επικράτειας του κράτους τους, διότι τα νομικά πλαίσια έχουν εθνικό χαρακτήρα: για να το πράξουν, υποχρεούνται να ζητούν τη συνδρομή ενός ή περισσοτέρων κρατών, μέσω διαδικασιών που έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικές. Αυτός ο περιορισμός των αρμοδιοτήτων προκαλεί ένα οξυνόμενο πρόβλημα δεδομένης της αυξανόμενης κινητικότητας κεφαλαίων και προσώπων. Έτσι λοιπόν, η ελεύθερη κυκλοφορία —ένας από τους κεντρικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης— αποκτά εν προκειμένω αρνητική διάσταση, καθότι διευκολύνει τους απατεώνες. Ως εκ τούτου, είναι προφανής η ανάγκη υιοθέτησης νέων μέτρων.

2.1.3. Για να γίνει αυτό σαφές, αρκεί να αναφερθεί ότι, το 2007, τα κράτη μέλη έλαβαν 11 794 αιτήσεις συνδρομής από άλλα κράτη μέλη για την είσπραξη φορολογικών οφειλών. Όμως, τα ποσά που εντέλει εισπράττονται ανέρχονται μόλις στο 5 % περίπου του συνόλου.

2.1.4. Η φοροδιαφυγή είναι ιδιαίτερα σημαντική στην περίπτωση του ΦΠΑ, γεγονός που έχει δύο αποφευκτέες συνέπειες: στρέβλωση των όρων ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά και μείωση των φορολογικών εσόδων των κρατών μελών και της Κοινότητας (2).

2.2. Προτεινόμενα μέτρα σχετικά με την είσπραξη απαιτήσεων

2.2.1. Διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της αμοιβαίας συνδρομής. Σε αντίθεση με την οδηγία 2008/55/ΕΚ, που περιλαμβάνει περιοριστική απαρίθμηση των απαιτήσεων που μπορούν να ανακτηθούν, η υπό εξέταση πρόταση καλύπτει «όλους τους φόρους και τους δασμούς οι οποίοι επιβάλλονται από τις εδαφικές ή τις διοικητικές υποδιαιρέσεις των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών αρχών, ή για λογαριασμό τους», τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης δημόσιου χαρακτήρα, τις «επιστροφές, παρεμβάσεις και άλλα μέτρα» που σχετίζονται με το ΕΓΤΠΕ (3) και το ΕΓΤΑΑ (4) και τις «εισφορές και άλλους δασμούς που προβλέπονται βάσει της κοινής οργάνωσης της αγοράς για τον τομέα της ζάχαρης» (άρθρα 1 και 2).

2.2.2. Βελτίωση της ανταλλαγής πληροφοριών. Εκτός από την αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών (άρθρο 5), προστίθεται, και τούτο έχει μεγάλη σημασία, η δυνατότητα των υπαλλήλων του αιτούντος κράτος μέλους να συμμετέχουν στη διενέργεια διοικητικών ερευνών στο έδαφος άλλου κράτους μέλους (άρθρο 6).

2.2.3. Απλούστευση της διαδικασίας κοινοποίησης εγγράφων (άρθρα 7 και 8).

2.2.4. Μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των μέτρων είσπραξης και των συντηρητικών μέτρων (Κεφάλαιο IV). Στις διατάξεις αυτές, που συγκροτούν μια αξιοσημείωτη πτυχή της πρότασης, εξετάζονται τα ακόλουθα ζητήματα:

— Η ρύθμιση της αίτησης είσπραξης με σκοπό την εκτέλεσή της στο αιτούν κράτος μέλος (άρθρα 9 έως 12).

— Η αντιμετώπιση της απαίτησης: «Για τον σκοπό της είσπραξης στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, κάθε απαίτηση που αποτελεί αντικείμενο αίτησης είσπραξης εξετάζεται ως απαίτηση του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, εκτός εάν η παρούσα οδηγία ορίζει διαφορετικά» (άρθρο 12 παρ. 1) (5). Η είσπραξη γίνεται στο νόμισμα του κράτους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.

— Ενημέρωση του αιτούντος κράτους, μεταφορά των όποιων εισπραχθέντων ποσών, τόκοι υπερημερίας, πληρωμή σε δόσεις (άρθρο 12 παράγραφοι 2 έως 5)

— Τα συντηρητικά μέτρα για την εγγύηση της είσπραξης των απαιτήσεων (άρθρα 15 και 16).

— Τα όρια των υποχρεώσεων της αρχής-αποδέκτη της αίτησης (άρθρο 17).

— Η παραγραφή των οφειλών (άρθρο 18).

— Τα έξοδα που συνδέονται με την είσπραξη (άρθρο 19).

2.2.5. Ομοιομορφία και απλούστευση των γενικών κανόνων περί αιτήσεων συνδρομής όσον αφορά τα τυποποιημένα έντυπα, τα μέσα κοινοποίησης, το γλωσσικό καθεστώς κλπ. (άρθρα 20 έως 23).

3. Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της φορολογίας [COM(2009) 29 τελικό]

3.1. Αιτιολογική έκθεση της Επιτροπής

3.1.1. Τόσο η ομάδα υψηλού επιπέδου του Συμβουλίου για τη φοροδιαφυγή (6) όσο και η Επιτροπή (7) και τα κράτη μέλη, έχουν διαπιστώσει ότι οι διατάξεις περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των αμέσων φόρων και των φόρων επί ασφαλίστρων δεν συνιστούν πρόσφορο εργαλείο (8). Σύμφωνα με την Επιτροπή, οι σημαντικές ελλείψεις της οδηγίας 77/799/ΕΚ προκαλούν αυξανόμενη δυσκολία όσον αφορά τον ορθό προσδιορισμό των φόρων, επηρεάζουν τη λειτουργία των φορολογικών συστημάτων και συνεπάγονται διπλή φορολόγηση, γεγονός το οποίο αυτό καθαυτό εξωθεί σε φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή, ενώ οι εξουσίες διενέργειας ελέγχων περιορίζονται σε εθνικό επίπεδο (9).

3.1.2. Συνεπώς, προτείνεται να υιοθετηθεί μια καινοτόμος προσέγγιση που να υπερβαίνει την απλή εισαγωγή τροποποιήσεων στην ισχύουσα οδηγία. Για το λόγο αυτό, το νέο καθεστώς αποτελεί ένα νέο ολοκληρωμένο νομικό πλαίσιο που καλύπτει όλες τις βασικές πτυχές της διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας και ενισχύει σημαντικά την ικανότητα των αρχών να καταπολεμούν την φοροδιαφυγή και την φοροαποφυγή.

3.1.3. Δεδομένου ότι το ζητούμενο είναι η θέσπιση αποτελεσματικών μηχανισμών συνεργασίας, αφενός, μεταξύ των κοινοτικών αρχών και των κρατών μελών και, αφετέρου, μεταξύ των ίδιων των κρατών μελών, κεντρικός στόχος και των δύο προτάσεων οδηγίας είναι να θεσπιστούν κοινοί κανόνες χωρίς να θίγεται η πλήρης εθνική κυριαρχία στον φορολογικό τομέα.

3.2. Προτεινόμενα μέτρα για τη βελτίωση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ κρατών

3.2.1. Διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής κατά τρόπο ανάλογο με της προηγούμενης πρότασης (είσπραξη απαιτήσεων).

3.2.2. Ανταλλαγή πληροφοριών. Προβλέπονται τρεις περιπτώσεις ανταλλαγής:

— Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσης αρχής (άρθρα 5 έως 7). Η αίτηση παροχής πληροφοριών μπορεί να συνεπάγεται τη «διεξαγωγή οιωνδήποτε διοικητικών ερευνών» οι οποίες απαιτούνται για τη συγκέντρωση των πληροφοριών.

— Αυτόματη ανταλλαγή (άρθρο 8). Αφορά τη συστηματική κοινοποίηση, χωρίς προηγούμενη αίτηση, προκαθορισμένων πληροφοριών σε άλλο κράτος μέλος, ανά τακτά εκ των προτέρων καθορισμένα διαστήματα ή μόλις οι πληροφορίες αυτές καθίστανται διαθέσιμες (άρθρο 3, παρ. 4). Ωστόσο, οι ειδικές πτυχές της εν λόγω ανταλλαγής πληροφοριών θα καθοριστούν εντός διετίας, μέσω της διαδικασίας της επιτροπολογίας (άρθρο 24).

— Αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών, όταν η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους το κρίνει σκόπιμο (άρθρο 9).

3.2.3. Λοιπές μορφές συνεργασίας:

— Παρουσία υπαλλήλων της αιτούσης αρχής σε διοικητικές υπηρεσίες και συμμετοχή τους σε διοικητικές έρευνες της αρχής-αποδέκτη της αίτησης (άρθρο 10).

— Ταυτόχρονοι έλεγχοι με αντικείμενο ένα ή περισσότερα πρόσωπα σε διαφορετικά εδάφη (άρθρο 11).

— Διατυπώσεις για διοικητική κοινοποίηση που έχει αποφασιστεί σε άλλο κράτος (άρθρο 12).

3.2.4. Γενικές πτυχές της διοικητικής συνεργασίας

— Ανατροφοδότηση (άρθρο 13). Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται, μεταξύ άλλων, στην ταχύτητα των απαντήσεων.

— Ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και εμπειριών (άρθρο 14).

— Διάφορες πτυχές της συνεργασίας. Η αιτούσα αρχή και η αρχή αποδέκτης μπορούν να γνωστοποιούν τις πληροφορίες και τα έγγραφα που έχουν συγκεντρώσει σε άλλες αρχές και να τα χρησιμοποιούν για άλλους σκοπούς εκτός αυτών που είχαν αρχικά προβλεφθεί (άρθρο 15). Άλλες πτυχές που λαμβάνονται υπόψη είναι οι προϋποθέσεις στις οποίες υπόκεινται οι υποχρεώσεις των κρατών (άρθρο 16)· τα όρια των υποχρεώσεων συνεργασίας (άρθρο 17)· η εφαρμογή της αρχής του πλέον ευνοουμένου κράτους (άρθρο 18)· τυποποιημένα έντυπα και ηλεκτρονικοί μορφότυποι (άρθρο 19)· και χρήση του κοινού δικτύου πληροφοριών (δίκτυο CCN, άρθρο 20).

4. Γενικές παρατηρήσεις

4.1. Η ΕΟΚΕ συμφωνεί πλήρως με την άποψη της Επιτροπής ότι «στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, η ανάγκη των κρατών μελών για αμοιβαία συνδρομή στον τομέα της φορολογίας, και ειδικότερα στον τομέα της άμεσης φορολογίας, αυξάνεται με γοργούς ρυθμούς. Παρατηρείται μια τεραστίων διαστάσεων εξέλιξη της κινητικότητας των φορολογουμένων, του αριθμού των διασυνοριακών συναλλαγών και της διεθνοποίησης των χρηματοοικονομικών μέσων, γεγονός το οποίο καθιστά ολοένα και δυσκολότερο για τα κράτη μέλη τον ορθό προσδιορισμό της φορολογικής οφειλής, ενώ αυτά εμμένουν στην αρχή της εθνικής κυριαρχίας όσον αφορά το επίπεδο των φόρων» (10).

4.2. Και οι δύο προτάσεις ξεκινούν από τη διαπίστωση ότι οι κανόνες που θεσπίστηκαν εδώ και περισσότερο από μια τριακονταετία (σε μια εποχή όπου η ΕΕ απαρτιζόταν από εννέα κράτη μέλη) δεν είναι επαρκείς σήμερα, λόγω των μεταβολών που υπέστη έκτοτε η εσωτερική αγορά: κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του ’70, η ελεύθερη κυκλοφορία δεν είχε επιτευχθεί ακόμη και η ολοκλήρωση ήταν περιορισμένη.

4.3. Εδώ και χρόνια προκαλούν ανησυχία τα υψηλά επίπεδα φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής στην ΕΕ. Το 2004, η Επιτροπή αναφέρθηκε στο ζήτημα αυτό, με αφορμή σκάνδαλα που προκλήθηκαν από τις αθέμιτες πρακτικές ορισμένων επιχειρήσεων (11), και πρότεινε μια σειρά μέτρων για την «αύξηση της διαφάνειας των φορολογικών συστημάτων», ενώ δήλωσε την πρόθεσή της να εργασθεί για την «επεξεργασία συγκεκριμένων προτάσεων ειδικά για τις υποθέσεις φορολογικής απάτης ή [φοροαποφυγής] οι οποίες εμπεριέχουν το στοιχείο των περίπλοκων ή νεφελωδών εταιρικών δομών». Αναφερόμενη σε συγκεκριμένα παραδείγματα (12), η Επιτροπή επεσήμαινε ότι η σειρά σκανδάλων «προκάλεσε αβεβαιότητα στις κεφαλαιαγορές, βλάπτοντας την οικονομία συνολικά».

4.4. Μια πενταετία μετά, διαπιστώνεται ότι τα γεγονότα που περιγράφονταν στην ανακοίνωση του 2004 φαντάζουν ασήμαντα σε σύγκριση με τα σκάνδαλα που ξέσπασαν τελευταία, ενώ οι ζημίες που υπέστη η οικονομία είναι επίσης σαφώς μεγαλύτερες.

4.5. Το ζήτημα αποκτά σήμερα παγκόσμια εμβέλεια, ως συνέπεια της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής λαίλαπας που προκάλεσαν οι δόλιες πρακτικές που άρχισαν να αποκαλύπτονται από τα τέλη του 2007. Ένα από τα καθήκοντα του G-20 είναι να προτείνει τη θέσπιση διεθνών κανόνων για τη διαφάνεια και την αξιοπιστία των εμπορικών συναλλαγών και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής (13).

4.6. Τα σκάνδαλα που προέκυψαν σε ορισμένα κράτη της Ένωσης από τους μηχανισμούς φοροαποφυγής υπό την κάλυψη των φορολογικών παραδείσων (όπως είναι οι απάτες που διαπράττονται στο Λιχτενστάιν εις βάρος των δημοσίων οικονομικών της Γερμανίας) έχουν προκαλέσει μια γενικευμένη απόρριψη εκ μέρους του πληθυσμού, που απαιτεί αποτελεσματικότερα μέτρα για την πάταξη της φοροαποφυγής και του οικονομικού εγκλήματος.

4.7. Η ανταλλαγή πληροφοριών και η διευκόλυνση της πρόσβασης στα σχετικά στοιχεία για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής αποτελούν επίσης έναν από τους στόχους του ΟΟΣΑ (14).

4.8. Εδώ και πολλά χρόνια, η ΕΟΚΕ υποστηρίζει σθεναρά τα μέτρα ενίσχυσης της συνεργασίας και απαιτεί καλύτερα μέσα και μηχανισμούς ελέγχου (15).

4.9. Στο ίδιο πνεύμα με τις προηγούμενες θέσεις της, η ΕΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της για τις δύο προτάσεις οδηγίας, διότι συνεπάγονται αισθητή πρόοδο για την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση. Η τήρηση των φορολογικών υποχρεώσεων συνιστά καθοριστική προϋπόθεση για τη λειτουργία του κοινωνικού κράτους.

5. Ειδικές παρατηρήσεις

5.1. Η ανάπτυξη μιας κοινοτικής διοικητικής νοοτροπίας

5.1.1. Κατά την άποψη της ΕΟΚΕ, η πιο αξιοσημείωτη πτυχή των δύο προτάσεων —ιδίως δε εκείνης που αφορά την διοικητική συνεργασία— είναι η βούληση για την ανάπτυξη μιας κοινοτικής διοικητικής νοοτροπίας, η οποία αποδεικνύεται καθοριστική για την πάταξη της απάτης, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση του 2006 (16).

5.1.2. Η απόφαση αυτή, που ανταποκρίνεται στη μακροχρόνια εμπειρία των φορολογικών αρχών, εκδηλώνεται σε διάφορες πτυχές της πρότασης, όπως είναι: η υποχρέωση ορισμού, στο κάθε κράτος μέλος, μίας κεντρικής φορολογικής υπηρεσίας διασύνδεσης, ενώ είναι δυνατός και ο ορισμός επιμέρους φορολογικών υπηρεσιών διασύνδεσης, που θα ανταλλάσσουν άμεσα πληροφορίες μεταξύ τους· η δυνατότητα ορισμού αρμόδιων υπαλλήλων, εξουσιοδοτημένων να συμμετέχουν άμεσα στη διοικητική συνεργασία· η θέσπιση προθεσμιών (που σήμερα δεν υπάρχουν) για τη διαβίβαση των πληροφοριών· η υποχρέωση «ανατροφοδότησης» κλπ.

5.1.3. Η ΕΟΚΕ επικροτεί την καθιέρωση τυποποιημένων εντύπων και ηλεκτρονικών μορφότυπων, δεδομένου ότι θα διευκολύνουν αισθητά την διεκπεραίωση των διαδικασιών.

5.1.4. Επισημαίνεται, επίσης, η απλούστευση του γλωσσικού καθεστώτος —που αποτελούσε σημαντικό εμπόδιο για τη συνεργασία και αιτία αύξησης του κόστους των διαδικασιών—, καθώς και η χρήση των νέων τεχνολογιών στον τομέα αυτόν, καθώς τα τυποποιημένα έντυπα μπορούν να μεταφράζονται αυτόματα.

5.2. Τα όρια της διοικητικής συνεργασίας, το τραπεζικό απόρρητο, η δραστηριότητα πρακτόρων και η συμμετοχή σε κεφάλαιο.

5.2.1. Η προβλεπόμενη διοικητική συνεργασία υπόκειται σε περιορισμούς. Το κράτος μέλος αποδέκτης της αίτησης οφείλει να παράσχει τις αιτούμενες πληροφορίες με την προϋπόθεση ότι «δεν επιβάλλουν δυσανάλογο διοικητικό φόρτο» και ότι το αιτούν κράτος μέλος «έχει εξαντλήσει τις συνήθεις πηγές πληροφόρησης» που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Εντούτοις, το κράτος αποδέκτης της αίτησης μπορεί να αρνηθεί την διαβίβαση πληροφοριών σε συγκεκριμένες περιπτώσεις: α) εάν η διεξαγωγή των ερευνών ή η συγκέντρωση των αιτούμενων πληροφοριών είναι αντίθετη με την εσωτερική του νομοθεσία· β) εάν το αιτούν κράτος μέλος δεν θα ήταν σε θέση, για νομικούς λόγους, να παράσχει ανάλογες πληροφορίες με αυτές που ζητά· γ) εάν η διαβίβαση των πληροφοριών θα οδηγούσε στην κοινολόγηση ενός εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή μιας εμπορικής μεθόδου ή μιας πληροφορίας της οποίας η κοινολόγηση θα ήταν αντίθετη προς τη δημόσια τάξη (17). Η ΕΟΚΕ θεωρεί ορθούς τους περιορισμούς αυτούς.

5.2.2. Αντιθέτως, το κράτος αποδέκτης της αίτησης δεν μπορεί να αρνηθεί την παροχή πληροφοριών «αποκλειστικά και μόνο επειδή κάτοχος των πληροφοριών αυτών είναι τράπεζα, άλλο χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος ή άτομο που ενεργεί υπό την ιδιότητα του πράκτορα ή του διαχειριστή ή επειδή η πληροφορία αφορά ιδιοκτησιακά συμφέροντα ατόμου» (18). Λόγω της επανειλημμένως διαπιστωθείσας εμπειρίας σε θέματα φοροδιαφυγής, η ΕΟΚΕ επικροτεί τη διευκρίνιση αυτή, χωρίς την οποία θα ετίθεντο σε κίνδυνο οι επιδιωκόμενοι στόχοι των δύο προτάσεων για επίτευξη της τήρησης των φορολογικών υποχρεώσεων (19).

5.2.3. Αξίζει να επισημανθεί ότι οι υποχρεώσεις παροχής πληροφοριών και τα όριά τους προβλέπονται με ανάλογους όρους στο πρότυπο σύμβασης του ΟΟΣΑ (20).

5.3. Η παρουσία υπαλλήλων άλλου κράτους μέλους

5.3.1. Και στις δύο προτάσεις οδηγίας —για την διοικητική συνεργασία και για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων—, θεσπίζεται η δυνατότητα παρουσίας υπαλλήλων του αιτούντος κράτους στις διοικητικές έρευνες που διεξάγονται στο κράτος αποδέκτη της αίτησης. Η ΕΟΚΕ κρίνει σκόπιμη αυτή τη μορφή συνεργασίας, η οποία υπόκειται σε δύο σημαντικές προϋποθέσεις: να υπάρχει συμφωνία μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής αποδέκτη της αίτησης και οι υπάλληλοι να «ασκούν τις εν λόγω εξουσίες σύμφωνα με τους νόμους, τους κανονισμούς ή τις διοικητικές διατάξεις του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση» (21).

5.3.2. Η παρουσία υπαλλήλων άλλου κράτους μέλους προβλέπεται ήδη στην περίπτωση των ειδικών φόρων (22) και του ΦΠΑ (23), πλην όμως, στην παρούσα περίπτωση, οι αρμοδιότητες που τους εκχωρούνται είναι μεγαλύτερες, εφόσον μπορούν να ασκούν και εξουσίες ελέγχου.

5.4. Νομιμότητα του εκτελεστού τίτλου της φορολογικής απαίτησης

5.4.1. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σχετικά με τη νομιμότητα των διαδικασιών έρευνας που μπορούν να διενεργήσουν οι φορολογικές αρχές. Η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι το ζήτημα αυτό αντιμετωπίζεται δεόντως στην πρόταση οδηγίας για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων. Πρέπει να είναι σαφές εξ αρχής ότι τα συστήματα που προβλέπονται, τόσο στις δύο υπό εξέταση προτάσεις οδηγίας όσο και στις περιπτώσεις του ΦΠΑ και των ειδικών φόρων, θεσπίζουν αποκλειστικά διαδικασίες συνεργασίας μεταξύ των κρατών, τα οποία διατηρούν την πλήρη εθνική κυριαρχία όσον αφορά τον καθορισμό της νομιμότητας των διαδικασιών έρευνας που διεξάγονται στην επικράτειά τους.

5.4.2. Σύμφωνα με τις γενικά αποδεκτές αρχές, οι υπάλληλοι οφείλουν να ενεργούν σύμφωνα με τον νόμο (24), οι δε διοικητικές πράξεις να καλύπτονται από το «τεκμήριο εγκυρότητας». Ως εκ τούτου, η συμμόρφωση προς αυτές είναι υποχρεωτική, με την επιφύλαξη του δικαιώματος του ενδιαφερομένου να τις προσβάλει ενώπιον της δικαιοσύνης. Σε θέματα διαφορών σχετικών με την είσπραξη απαιτήσεων, εμπίπτει στην αρμοδιότητα του αιτούντος κράτους μέλους να προσδιορίσει την εγκυρότητα της απαίτησης, του αρχικού εκτελεστού τίτλου, του ομοιόμορφου τίτλου και των κοινοποιήσεων εκ μέρους του εν λόγω κράτους (25).

5.4.3. Αντιθέτως, σε περίπτωση διαφορών, εμπίπτει στην αρμοδιότητα των αντίστοιχων αρχών του κράτους αποδέκτη της αίτησης να καθορίσουν, εφόσον αμφισβητηθούν, τα εκτελεστικά μέτρα ή τις κοινοποιήσεις που πραγματοποιεί αυτό το κράτος (26). Και στις δύο περιπτώσεις, οι εγγυήσεις του φορολογούμενου είναι εξασφαλισμένες, δεδομένου ότι η διαδικασία εκτέλεσης του αμφισβητούμενου μέρους της απαίτησης αναστέλλεται, εκτός εάν ο νόμος προβλέπει τη δυνατότητα που αναφέρεται στο επόμενο σημείο. Τα κράτη έχουν υποχρέωση να ενημερώνουν σχετικά με τις αμφισβητήσεις, παρότι, βέβαια, μπορούν να το πράξουν και οι ενδιαφερόμενοι.

5.4.4. Σε περίπτωση αμφισβήτησης της απαίτησης, μπορούν να ληφθούν συντηρητικά μέτρα, εφόσον το επιτρέπει η νομοθεσία του κράτους αποδέκτη της αίτησης. Επιπλέον, εφόσον αυτό προβλέπεται από τη νομοθεσία του αιτούντος κράτους, το κράτος αυτό μπορεί να απαιτήσει την είσπραξη ενώπιον των δικαστηρίων, μέσω αιτιολογημένης αίτησης (27).

5.4.5. Όσον αφορά την ποινική νομοθεσία, υπενθυμίζεται ότι συνιστά αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών (28).

5.5. Η εθνική κυριαρχία των κρατών μελών

5.5.1. Η ΕΟΚΕ επισημαίνει ότι οι προτάσεις σέβονται πλήρως την εθνική κυριαρχία των κρατών μελών, τα οποία, τελικά, στο πλαίσιο των οδηγιών, εφαρμόζουν τη δική τους νομοθεσία και χρησιμοποιούν τις δικές τους υπηρεσίες στους τομείς που ανήκουν στην αρμοδιότητά τους. Ενδεικτικές ως προς αυτό είναι οι περιπτώσεις που αναφέρονται στα σημεία 5.3 και 5.4 της παρούσας γνωμοδότησης.

5.5.2. Αυτό αφορά επίσης την κοινοποίηση πληροφοριών και εγγράφων των οποίων λαμβάνουν γνώση δυνάμει της οδηγίας, διότι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα:

— Η αιτούσα αρχή ή η αρχή αποδέκτης της αίτησης δύναται να τα διαβιβάσει σε άλλες αρχές του ιδίου κράτους μέλους, εφόσον το επιτρέπει η νομοθεσία του. Οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν ακόμη και για μη φορολογικούς σκοπούς.

— Η αρμόδια αρχή κράτους μέλους μπορεί να διαβιβάσει με την σειρά της την πληροφορία στην αρμόδια αρχή τρίτου κράτους μέλους «με την προϋπόθεση ότι η διαβίβαση αυτή συνάδει με τους κανόνες και τις διαδικασίες που ορίζει η παρούσα οδηγία».

— Εξάλλου, οι πληροφορίες και έγγραφα που συγκεντρώνει η αιτούσα αρχή μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποδεικτικά στοιχεία υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για πληροφορίες και έγγραφα που συγκεντρώνει στην επικράτεια του δικού της κράτους (29).

5.5.3. Σε αντίθεση προς τις διατάξεις της συμφωνίας περί ανταλλαγής φορολογικών πληροφοριών του ΟΟΣΑ (30), δεν απαιτείται σχετική εξουσιοδότηση του κράτους αποδέκτη της αίτησης.

5.6. Σκοπιμότητα της ενοποίησης των διατάξεων

5.6.1. Οι δύο προτάσεις οδηγίας περιλαμβάνουν διατάξεις με ταυτόσημο ή παρόμοιο περιεχόμενο. Ένα παράδειγμα είναι οι διατάξεις περί κοινοποίησης εγγράφων (31), αλλά μπορούν να αναφερθούν και άλλα. Όπως επισημαίνεται παραπάνω, η παρουσία υπαλλήλων άλλων κρατών προβλέπεται σε δύο οδηγίες και δύο κανονισμούς, και μάλιστα με διαφορές ως προς το εύρος των εξουσιών.

5.6.2. Η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι, ως βέλτιστη νομοθετική πρακτική, θα πρέπει να καταβληθούν στο μέλλον προσπάθειες για ενοποίηση της φορολογικής νομοθεσίας, στο μέτρο του δυνατού.

5.7. Η εφαρμογή του νέου συστήματος

5.7.1. Η θέση σε ισχύ του περίπλοκου συστήματος που υποβάλλεται προς θέσπιση θα απαιτήσει σημαντικές προσπάθειες εκ μέρους των κοινοτικών και των εθνικών αρχών. Κατ’ αρχάς, λόγω των προθεσμιών: ως προθεσμία για την μεταφορά των δύο οδηγιών (που επηρεάζουν διάφορα πεδία της έννομης τάξης), ορίζεται η 31η Δεκεμβρίου 2009 –και η τήρησή της κρίνεται δύσκολη. Επίσης, θα απαιτηθούν εντατικές εργασίες από την πλευρά της Επιτροπής Διοικητικής Συνεργασίας για τη Φορολογία, προκειμένου να καταρτισθούν οι κανόνες περί αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών εντός δύο ετών.

5.7.2. Κατά δεύτερο λόγο, η προσαρμογή του διοικητικού μηχανισμού στις νέες απαιτήσεις προϋποθέτει ότι θα παρασχεθούν οι κατάλληλοι υλικοί και ανθρώπινοι πόροι στις φορολογικές υπηρεσίες. Ιδιαιτέρως αξίζει να επισημανθεί ότι χρειάζεται να καταβληθούν προσπάθειες για την κατάρτιση των υπαλλήλων, πράγμα το οποίο, σε πολλές περιπτώσεις, συνεπάγεται πρόσθετες δημοσιονομικές πιστώσεις.

5.7.3. Σε κάθε περίπτωση, η ΕΟΚΕ τονίζει ότι οι στόχοι των προτάσεων θα έχουν απτά αποτελέσματα για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, εάν και μόνον υπάρξει σθεναρή πολιτική βούληση για τη διάθεση των κατάλληλων μέσων.

Βρυξέλλες, 16 Ιουλίου 2009. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής Mario SEPI

(1) Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαΐου 1976, όπως κωδικοποιήθηκε από την οδηγία 2008/55/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2008.

(2) COM(2009) 29 τελικό: «Η εφαρμογή της οδηγίας 2000/65/ΕΚ, με την οποία καταργήθηκε η δυνατότητα αξίωσης επιλεγμένων φορολογικών εκπροσώπων, και η επέκταση της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ —ιδίως της λεγόμενης απάτης τύπου καρουζέλ— έχουν οδηγήσει σε μια κατάσταση κατά την οποία το 57,50 % όλων των αιτήσεων είσπραξης αφορούν απαιτήσεις καταβολής ΦΠΑ (κατάσταση κατά το 2007)». Βλ. επίσης την ανακοίνωση της Επιτροπής «σχετικά με μια συντονισμένη στρατηγική για τη βελτίωση της καταπολέμησης της απάτης στον τομέα του ΦΠΑ στην Ευρωπαϊκή Ένωση» COM(2008) 807 τελικό.

(3) Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων.

(4) Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο για την Αγροτική Ανάπτυξη.

(5) Παρόμοια διάταξη περιλαμβάνεται στην ισχύουσα οδηγία 2008/55/ΕΚ (άρθρο 6 δεύτερο εδάφιο). Σύμφωνα με τον κανόνα αυτόν, η απαίτηση δεν συνιστά απαίτηση του αρμόδιου κράτους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, αλλά εξετάζεται ως τέτοια, δηλαδή, τυγχάνει της ίδιας αντιμετώπισης με αυτήν που επιφυλάσσει το εν λόγω κράτος στις δικές του απαιτήσεις.

(6) Έκθεση του Μαΐου του 2000 (Έγγραφο 8668/00 του Συμβουλίου με τίτλο «Καταπολέμηση της φορολογικής απάτης»).

(7) Βλ. ανακοινώσεις του 2004 [COM(2004) 611 τελικό] και του 2006 [COM(2006) 254 τελικό].

(8) Οδηγία 77/799/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977.

(9) COM(2009) 29 τελικό, σ. 2.

(10) Αιτιολογική έκθεση, COM(2009) 29 τελικό.

(11) Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την πρόληψη και την καταπολέμηση αθέμιτων εταιρικών και χρηματοοικονομικών πρακτικών [COM(2004) 611 τελικό].

(12) Όπως οι υποθέσεις της Parmalat και της Enron, οι μέτοχοι της οποίας έχασαν 67 εκατομμύρια δολάρια.

(13) Διακήρυξη της Ουάσιγκτον του G-20 (15.11.2008): «Tax authorities, drawing upon the work of relevant bodies such as the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD), should continue efforts to promote tax information exchange. Lack of transparency and a failure to exchange tax information should be vigorously addressed.»

(14) Παγκόσμιο φόρουμ φορολογίας, στο οποίο συμμετείχαν και χώρες εκτός ΟΟΣΑ. Βλ. Tax co-operation:. towards a level playing field – 2008 Assessment by the Global Forum on Taxation, ΟΟΣΑ, Αύγουστος 2008.

(15) Βλ τη γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ για την «Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ανάγκη χάραξης συντονισμένης στρατηγικής με σκοπό τη βελτίωση της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής», ΕΕ C 161 της 13.7.2007, σ. 8. Στη γνωμοδότηση αυτή παρουσιάζεται εκτενής αναφορά στην κοινοτική νομοθεσία. Επίσης, τις ακόλουθες γνωμοδοτήσεις:

— Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ για την «Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου της προστιθέμενης αξίας» και την «Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου, σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα της άμεσης και έμμεσης φορολογίας», ΕΕ C 80 της 3.4.2002, σ. 76.

— Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ για την «Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης» και την «Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων και της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης», ΕΕ C 112 της 30.4.2004, σ. 64.

— Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ με θέμα την «Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος για τη βελτίωση της λειτουργίας των συστημάτων φορολογίας στην εσωτερική αγορά (Fiscalis 2013)», ΕΕ C 93 της 27.4.2007, σ. 1.

(16) Όπου περιλαμβάνεται παρατήρηση της ειδικής ομάδας του Συμβουλίου για την φοροδιαφυγή (βλ. εγγρ. COM(2006) 254, σημείο 3.1).

(17) COM(2009) 29 τελικό, άρθρο 16.

(18) COM(2009) 29 τελικό, άρθρο 17,2.

(19) Υπολογίζεται ότι το ένα τρίτο περίπου από τα 11 δισεκατομμύρια δολάρια των παγκόσμιων λαθραίων ιδίων κεφαλαίων βρίσκονται στην Ελβετία. «Swiss banks ban top executive travel. Concern that employees will be detained» (Financial Times, 27.3.09).

(20) «Model Convention with respect to taxes on income and capital», άρθρα 26 και 16, ΟΟΣΑ, 17 Ιουλίου 2008.

(21) COM(2009) 28 τελικό, άρθρο 6 παρ. 2, και COM(2009) 29 τελικό, άρθρο 10 παρ. 2.

(22) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2073/2004 του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2004, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, άρθρο 11.

(23) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Συμβουλίου, της 7ης Οκτωβρίου 2003, για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα του φόρου προστιθεμένης αξίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92, άρθρο 11.

(24) Σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό κώδικα ορθής διοικητικής συμπεριφοράς, άρθρο 4, ο υπάλληλος μεριμνά ώστε οι αποφάσεις που επηρεάζουν τα δικαιώματα ή τα συμφέροντα των πολιτών να έχουν νομική βάση και το περιεχόμενό τους να είναι σύμφωνο προς την νομοθεσία.

(25) COM(2009) 28 τελικό, άρθρο 13 παρ. 1.

(26) COM(2009) 28 τελικό, άρθρο 13.2.

(27) Εάν η έκβαση της αμφισβήτησης αποβεί ευνοϊκή για τον οφειλέτη, η αιτούσα αρχή υποχρεούται να επιστρέψει κάθε εισπραχθέν ποσό, προσαυξημένο κατά την τυχόν οφειλόμενη αποζημίωση, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση της αίτησης. COM(2009) 28 τελικό, άρθρο 13 παρ. 4 τελευταίο εδάφιο.

(28) «Ο παρών τίτλος δεν θίγει την άσκηση των αρμοδιοτήτων που εμπίπτουν στα κράτη μέλη για την τήρηση της δημόσιας τάξης και τη διαφύλαξη της εσωτερικής ασφαλείας», Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, άρθρο 33.

(29) COM(2009) 29 τελικό, άρθρο 15 παρ. 1, 2 και 3.

(30) Οι πληροφορίες δεν μπορούν να κοινοποιηθούν σε κανένα άλλο πρόσωπο, φορέα, αρχή ή οιοδήποτε δικαιοδοτικό όργανο χωρίς την ρητή γραπτή συγκατάθεση της αρμόδιας αρχής του κράτους αποδέκτη της αίτησης (άρθρο 8).

(31) COM(2009) 28 τελικό, άρθρα 7 και 8, COM(2009) 29 τελικό, άρθρο 12.