ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - Ειδικό πλαίσιο συνδρομής παραδοσιακών προμηθευτών μπανάνας ΑΚΕ (Κανονισμός αριθ. 856/1999 του Συμβουλίου) Διετής έκθεση της Επιτροπής 2002

1. Εισαγωγη

Οι εισαγωγές μπανάνας στην Ευρωπαϊκή Ένωση διέπονταν ανέκαθεν από σύστημα ποσοστώσεων, το οποίο παρέχει σαφή προτιμησιακή μεταχείριση στις μπανάνες καταγωγής Αφρικής, Καραϊβικής και Ειρηνικού (τις επονομαζόμενες χώρες ΑΚΕ). Οι ΗΠΑ, η Γουατεμάλα, η Ονδούρα, το Μεξικό και ο Ισημερινός αμφισβήτησαν το καθεστώς αυτό με την αιτιολογία ότι είναι ασυμβίβαστο προς τους κανόνες του ΠΟΕ. Τον Απρίλιο του 2001 και μετά από επαχθείς νομικές διαμάχες και διαπραγματεύσεις, συνήφθη μνημόνιο συμφωνίας με τις ΗΠΑ και τον Ισημερινό, όσον αφορά το μέλλον του καθεστώτος εισαγωγών μπανάνας στην ΕΕ. Η συμφωνία αυτή ορίζει ότι το σύστημα ποσοστώσεων θα αντικατασταθεί με δασμολογικό αποκλειστικά καθεστώς, το οποίο θα τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2006 το αργότερο. Εν τω μεταξύ, η ευρωπαϊκή αγορά μπανάνας θα εξακολουθήσει να διέπεται από σύστημα ποσοστώσεων, βασιζόμενο σε μέθοδο ιστορικών αναφορών, το οποίο έχει συζητηθεί με τις χώρες ΑΚΕ.

Για να επιτραπεί στους δώδεκα παραδοσιακούς προμηθευτές μπανάνας ΑΚΕ να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα τη μετάβαση στις νέες συνθήκες της αγοράς, δημιουργήθηκε ένα ειδικό πλαίσιο συνδρομής, ήδη από το 1999, δυνάμει ειδικού κονδυλίου του προϋπολογισμού. Πέντε αφρικανικές χώρες και επτά χώρες της Καραϊβικής θεωρούνται παραδοσιακοί προμηθευτές και επομένως δικαιούνται του ειδικού πλαισίου συνδρομής. Το πλαίσιο αυτό παρέχει τεχνική και χρηματοδοτική στήριξη σε ειδικά έργα που υποβάλλουν οι ενδιαφερόμενες χώρες, με βάση μακροπρόθεσμη στρατηγική η οποία έχει προηγουμένως συμφωνηθεί και εγκριθεί από την Επιτροπή. Οι χορηγήσεις που προορίζονται για τις επιμέρους χώρες υπολογίζονται με βάση δύο κριτήρια, ήτοι την υστέρηση που παρατηρείται ως προς την ανταγωνιστικότητα από τη σύγκριση με τους προμηθευτές των τρίτων χωρών, και τη σημασία της παραγωγής μπανάνας για την οικονομία των εν λόγω χωρών ΑΚΕ. Μέχρι στιγμής (1999-2002), η λογική που διέπει τη μέθοδο κατανομής της βοήθειας επέτρεψε να χορηγηθεί μεγαλύτερη βοήθεια στις χώρες που παρουσιάζουν μεγαλύτερη υστέρηση ως προς την ανταγωνιστικότητα και μεγαλύτερο ποσοστό συμμετοχής του τομέα της μπανάνας στο συνολικό ΑΕγχΠ.

2. Νομική βάση

Στις 22 Απριλίου 1999, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 856/1999 [1] για τη θέσπιση ειδικού πλαισίου συνδρομής των παραδοσιακών προμηθευτών μπανάνας ΑΚΕ. Στις 22 Ιουλίου 1999, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό αριθ. 1609/1999 [2] που καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του.

[1] ΕΕ L 108, 27.4.1999, σ. 2.

[2] ΕΕ L 190, 23.7.1999, σ. 14.

Το 2001, το κονδύλιο του προϋπολογισμού ανερχόταν σε 44 εκατ. ευρώ. Στις 14 Ιουνίου 2001, εκδόθηκε απόφαση της Επιτροπής [3] για τον καθορισμό των διαθέσιμων (ατομικών) ποσών το 2001 δυνάμει του ειδικού πλαισίου συνδρομής. Στις 12 Ιουνίου 2002, εκδόθηκε απόφαση της Επιτροπής [4] για τον καθορισμό των διαθεσίμων ποσών για το κονδύλιο του προϋπολογισμού 2002, ύψους 44 εκατ. ευρώ.

[3] Απόφαση E/2001/1056 - C(2001)1596. C(2001)1596/2.

[4] Απόφαση E/2002/987 - C(2002)2088.

2.1. Στόχοι

Ο γενικός στόχος του προγράμματος είναι να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα των παραδοσιακών παραγωγών μπανάνας ΑΚΕ ή να τους παρασχεθεί βοήθεια για τη διαφοροποίηση της παραγωγής τους όταν δεν είναι πλέον δυνατό να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους. Συνοπτικά, ο στόχος αυτός θα επιτευχθεί με τη χρηματοδότηση έργων που αποβλέπουν

* στην αύξηση της παραγωγικότητας,

* στη βελτίωση της ποιότητας,

* στην προσαρμογή της παραγωγής και της εμπορίας στα ποιοτικά πρότυπα της Κοινότητας,

* στην ίδρυση οργανώσεων παραγωγών, οι οποίες έχουν ως στόχο τη βελτίωση της εμπορίας καθώς και την ανάπτυξη μεθόδων παραγωγής που σέβονται το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των μπανανών θεμιτού εμπορίου,

* στην ανάπτυξη στρατηγικών εμπορίας για την αντιμετώπιση των αναγκών της κοινής οργάνωσης αγοράς της ΕΕ στον τομέα της μπανάνας,

* στην παροχή βοήθειας στους παραγωγούς μπανάνας για την ανάπτυξη μεθόδων παραγωγής που σέβονται το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των μπανανών θεμιτού εμπορίου,

* στην υποστήριξη της διαφοροποίησης σε περιπτώσεις που η ανταγωνιστικότητα του τομέα της μπανάνας δεν είναι βιώσιμη.

2.2. Υποβολή έκθεσης

Το άρθρο 9 του κανονισμού του Συμβουλίου ορίζει ότι «έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000, και εν συνεχεία κάθε δύο έτη, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, η οποία, εάν είναι σκόπιμο, συνοδεύεται από προτάσεις, για τη λειτουργία του παρόντος κανονισμού». Η παρούσα έκθεση εκπληρώνει την υποχρέωση αυτή για τα έτη 2001 και 2002. Η προηγούμενη έκθεση, η οποία κάλυπτε τα έτη 1999 και 2000, δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου 2001 [5].

[5] COM(2001) 67 τελικό

3. Κατασταση τησ Αγορασ

Το 2001, η παγκόσμια παραγωγή μπανάνας ανερχόταν περίπου σε 69 εκατ. τόνους (68 εκατ. τόνους το 2000). Η Ινδία είναι ο μεγαλύτερος παραγωγός (23% της παγκόσμιας παραγωγής), ενώ οι κυριότεροι εξαγωγείς είναι ο Ισημερινός, η Κόστα Ρίκα, η Κολομβία και οι Φιλιππίνες, που το 2001 έλεγχαν από κοινού το 76% των παγκόσμιων εξαγωγών μπανάνας.

Οι μεγαλύτερες αγορές εισαγωγής μπανάνας είναι οι ΗΠΑ (3,4 εκατ. τόνοι το 2001) και η ΕΕ (3,3 εκατ. τόνοι το 2001). Όλες σχεδόν οι μπανάνες που εισάγουν οι ΗΠΑ προέρχονται από τη Λατινική Αμερική. Αντίθετα, στην αγορά της ΕΕ, οι εισαγωγές από τις ΑΚΕ (18%) και η κοινοτική παραγωγή (19%) ανταγωνίζονταν τις μπανάνες καταγωγής Λατινικής Αμερικής (63%).

Το 2000, περίπου το 92% του συνόλου των εξαγωγών μπανάνας των χωρών ΑΚΕ πωλήθηκε στην ΕΕ. Το 2001, οι εισαγωγές μπανάνας από την Ακτή του Ελεφαντοστού και το Καμερούν αντιπροσώπευαν περίπου το 60% (54% το 2000) του συνόλου των εισαγωγών των χωρών ΑΚΕ στην ΕΕ.

Η ΕΕ αποτελεί ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αγορά για τους προμηθευτές μπανάνας, επειδή οι τιμές που εφαρμόζονται σ'αυτήν είναι υψηλότερες από τις τιμές της αγοράς των ΗΠΑ, λόγω του καθεστώτος ποσοστώσεων και των διαφορών ως προς τους δασμούς και το κόστος μεταφοράς. Το 2001, οι μέσες τιμές μπανάνας Λατινικής Αμερικής που εισήχθησαν στην Ευρώπη ήταν 584 ευρώ/τόνο, ενώ οι μέσες τιμές των εισαγωγών ΑΚΕ ανέρχονταν σε 645 ευρώ/τόνο. Ωστόσο, μεταξύ των προμηθευτών των χωρών ΑΚΕ διαπιστώνονται σημαντικές διαφορές ως προς τις τιμές: το 2001, οι μέσες τιμές μπανάνας καταγωγής Τζαμάικας ανέρχονταν σε 775 ευρώ/τόνο, ενώ η μέση τιμή μπανάνας καταγωγής Ακτής του Ελεφαντοστού ανερχόταν σε 600 ευρώ/τόνο. Όπως και με τις τιμές αγοράς των ΗΠΑ, οι τιμές της μπανάνας μειώθηκαν σημαντικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τα μέσα του 2002.

4. Εμπορικο καθεστωσ τησ ΕΕ

Οι συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τον Ισημερινό και τις ΗΠΑ στον τομέα της μπανάνας περιλαμβάνουν σημαντικές τροποποιήσεις του καθεστώτος εισαγωγής μπανάνας στην ΕΕ, οι οποίες επέρχονται σε διαφορετικές φάσεις. Η "φάση I", που ξεκίνησε την 1η Ιουλίου 2001, αποτελείται από τρεις ποσοστώσεις, οι οποίες είναι ανοικτές στις εισαγωγές μπανάνας κάθε προέλευσης : ποσόστωση Α 2 200 000 τόνων, ποσόστωση Β 353 000 τόνων και ποσόστωση Γ 850 000 τόνων. Οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο των ποσοστώσεων Α και Β υπόκεινται σε δασμό 75 ευρώ/τόνο ενώ οι εισαγωγές της ποσόστωσης Γ σε δασμό 300 ευρώ/τόνο. Ωστόσο, οι εισαγωγές καταγωγής χωρών ΑΚΕ τυγχάνουν τόσο δασμολογικού οφέλους 300 ευρώ/τόνο στο πλαίσιο της ποσόστωσης Γ όσο και δασμολογικής προτίμησης 75 ευρώ/τόνο στο πλαίσιο των ποσοστώσεων Α και Β.

Στο πλαίσιο της «φάσης ΙΙ», η οποία ξεκίνησε την 1η Ιανουαρίου 2002, 100 000 τόνοι μεταφέρθηκαν από την ποσόστωση Γ στην ποσόστωση Β. Επιπλέον, η ποσόστωση Γ προβλέφθηκε αποκλειστικά για τις εισαγωγές από τις χώρες ΑΚΕ.

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2001 του Συμβουλίου, η ΕΕ θα άρει τη σημερινή δομή των δασμολογικών ποσοστώσεων και θα καθιερώσει αποκλειστικά δασμολογικό καθεστώς για τις εισαγωγές μπανάνας το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 2006. Το επίπεδο του δασμού αυτού δεν έχει ακόμη καθοριστεί, αλλά θα συζητηθεί στο πλαίσιο του ΠΟΕ σύμφωνα με το άρθρο XXVIII της GATT. Η ΕΕ έχει εξασφαλίσει την πρόβλεψη δύο ρητρών παρέκκλισης στο πλαίσιο του ΠΟΕ για την κάλυψη των συμφωνιών αυτών. Η πρώτη [6] αφορά την προτιμησιακή δασμολογική μεταχείριση που χορηγείται στις εισαγωγές μπανάνας καθώς και σε άλλα προϊόντα καταγωγής ΑΚΕ έως το 2008, σύμφωνα με τις διατάξεις της συμφωνίας του Κοτονού. Η δεύτερη [7] αφορά τη χρησιμοποίηση της ποσόστωσης Γ για τις χώρες ΑΚΕ μόνο μεταξύ του 2002 και του τέλους 2005. Στο πλαίσιο του μελλοντικού αποκλειστικά δασμολογικού καθεστώτος, οι χώρες ΑΚΕ θα εξακολουθήσουν να επωφελούνται από δασμολογική προτίμηση.

[6] Απόφαση του ΠΟΕ, της 14ης Νοεμβρίου 2001 : WT/MIN(01)15: "European Communities - The ACP-EC Partnership Agreement"

[7] Απόφαση του ΠΟΕ της 14ης Νοεμβρίου 2001. WT/MIN(01)16: "European Communities - Transitional region for the EC autonomous tariff rate quota on imports of bananas".

5. Απόφασεισ Χρηματοδότησης

5.1. Koνδύλιο προϋπολογισμού 2001

Η αναθεώρηση των κατανομών για το 2001 επέτρεψε να χρησιμοποιηθούν 500 000 ευρώ που είχαν χορηγηθεί αρχικά στο Πράσινο Ακρωτήριο για τη χρηματοδότηση συνολικής αξιολόγησης της εκτέλεσης του κανονισμού (ΕΚ) 856/1999 και τη συνέχιση παρακολούθησης που ξεκίνησε το 2000. Η χορήγηση 500 000 ευρώ στη Μαδαγασκάρη δεν μπόρεσε να οδηγήσει σε σύμβαση χρηματοδότησης λόγω των ελλείψεων του εγγράφου στρατηγικής.

Το συνολικό ποσό των διαφόρων συμβάσεων χρηματοδότησης για το έτος 2001 ανέρχεται σε 43 500 000 ευρώ. Όπως προκύπτει από τον πίνακα 4, το ποσό αυτό κινητοποιείται μέσω 11 συμβάσεων χρηματοδότησης που υπογράφηκαν κατά το πρώτο εξάμηνο του 2002.

5.2. Κονδύλιο προϋπολογισμού 2002

Τα ενδεικτικά ποσά για το 2002 αποφασίστηκαν στις 12 Ιουνίου 2002 σύμφωνα με την κατανομή που περιλαμβάνεται στον πίνακα 1.

Λόγω της κινητοποίησης των πιστώσεων αυτών, εκπονήθηκαν 12 προτάσεις χρηματοδότησης και συμβάσεις χρηματοδότησης προς υποβολή στη γεωγραφική επιτροπή ΕΤΑ το Νοέμβριο του 2002.

6. Εφαρμογη

Από το 1999 έως το 2002, διαπιστώνεται μείωση των ποσών που αφιερώνονται στην αύξηση της παραγωγικότητας των φυτειών μπανάνας προς όφελος των δράσεων που προορίζονται να στηρίξουν τη διαφοροποίηση σε περίπτωση που δεν αποδειχθεί βιώσιμη η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας στον τομέα της μπανάνας. Πράγματι, από τον πίνακα 5 προκύπτει ότι οι δείκτες χρηματοδότησης που αφορούν τη διαφοροποίηση σε σχέση με τους δείκτες που προορίζονται για την αύξηση της παραγωγικότητας πέρασαν από 14 και 13% περίπου το 1999 και το 2000, σε 81 και 178% το 2001 και το 2002.

Στο πλαίσιο της αύξησης της παραγωγικότητας των φυτειών μπανάνας, οι βελτιώσεις των συνθηκών άρδευσης και αποστράγγισης υποστηρίζονταν σε 7 στις 9 χώρες το 1999 και το 2000. Η ανανέωση των φυτειών είναι απαραίτητη για τους παραγωγούς κάθε 4 χρόνια στα 4 στο Καμερούν και το Σουρινάμ, κάθε 3 χρόνια στα 4 στην Ακτή του Ελεφαντοστού, κάθε 2 χρόνια στα 4 στο Μπελίζ και στη Τζαμάικα και κάθε 2 χρόνια στα 2 στη Ντομίνικα, τη Γρενάδα και την Αγία Λουκία. Η βελτίωση της συσκευασίας και της αποθήκευσης της συγκομιδής διαπιστώνεται κυρίως στο Καμερούν και την Ακτή του Ελεφαντοστού (4 φορές στα 4 χρόνια) στη Τζαμάικα και στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες (2 φορές στα 4 χρόνια). Οι υποδομές και οι κοινωνικές δράσεις προβλέπονται αποκλειστικά στο Καμερούν (4 φορές στα 4 χρόνια) και στην Ακτή του Ελεφαντοστού (2 φορές στα 4 χρόνια). Η τεχνική βοήθεια θα αναληφθεί από τον προϋπολογισμό αυτό στην Ακτή του Ελεφαντοστού (4/4 χρόνια) και στον Άγιο Βικέντιο και Γρεναδίνες (3/3 χρόνια), στη Ντομίνικα, τη Γρενάδα και την Αγία Λουκία (2/2 χρόνια).

Όσον αφορά τη διαφοροποίηση, οι δράσεις στήριξης στον «γεωργικό» τομέα και στον τομέα «αγροτικής ανάπτυξης» είναι οι πιο συχνές. Τούτο ισχύει για την Αγία Λουκία (4 φορές στα 4 χρόνια), την Ακτή του Ελεφαντοστού (3 φορές στα 3 χρόνια), τη Ντομίνικα (3 φορές στα 4 χρόνια), στη Σομαλία και στο Πράσινο Ακρωτήριο (2 φορές στα 2 χρόνια), στη Μαδαγασκάρη (1 φορά στον ένα χρόνο) και στη Τζαμάικα (1 φορά στα 2 χρόνια). Οι κοινωνικές δράσεις είναι αναγκαίες στην Αγία Λουκία (4/4), στον Άγιο Βικέντιο (1/1) και στη Ντομίνικα (1/4). Η δημιουργία μικροπίστωσης προβλέπεται στη Γρενάδα (2/2 χρόνια), στη Ντομίνικα και στην Αγία Λουκία (2/4 χρόνια) και στο Μπελίζ (1/2 χρόνια).

Οι πίνακες 2 έως 4 παρουσιάζουν την κατάσταση των αναλήψεων υποχρεώσεων και των πληρωμών ανά έτος και ανά χώρα στις 31/10/2002. Η σημαντική καθυστέρηση που παρατηρήθηκε όσον αφορά την κινητοποίηση και την εφαρμογή των πιστώσεων οφείλεται κυρίως σε ορισμένες αλλαγές που επήλθαν στη λειτουργική διάρθρωση και τους όρους εφαρμογής των πιστώσεων. Οι αλλαγές αυτές συνίστανται, αφενός, στη διατήρηση, στο επίπεδο των εθνικών διατακτών, των ευθυνών που τους αναλογούν κατά την καθορισμό του προορισμού και των συνθηκών χρησιμοποίησης των πιστώσεων και, αφετέρου, στην ανάθεση στους δικαιούχους, στο βαθμό που είναι αυτό δυνατό, της εφαρμογής των πιστώσεων που τους χορηγούνται με τη σύναψη συμβάσεων επιχορήγησης. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι οι αλλαγές που έχουν επέλθει σε σχέση με τις προηγούμενες πρακτικές (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 404/1993 του Συμβουλίου) ανταποκρίνονται στις ανησυχίες της Επιτροπής όσον αφορά τη βελτίωση των συνθηκών διαχείρισης των πιστώσεων, ιδίως όσον αφορά τη διαφάνεια, την ασφάλεια και τον προσδιορισμό των ευθυνών των διαφόρων συμμετεχόντων. Για την εφαρμογή των διατάξεων αυτών απαιτείται μεγάλος αριθμός συμβασιακών εγγράφων που πρέπει να υπογραφούν από διάφορες κατηγορίες συμμετεχόντων, όπως παραγωγών, ενώσεων παραγωγών και διαφόρων διοικητικών υπηρεσιών. Έτσι, προκύπτουν σημαντικές εργασίες προπαρασκευής, κατάρτισης και τεχνικής, διοικητικής και χρηματοοικονομικής πληροφόρησης για τους διάφορους συμμετέχοντες, οποίοι δεν διαθέτουν πολλές φορές επαρκές προσωπικό. Μετά από μια περίοδο τριβής στο πλαίσιο του προγράμματος 1999, φαίνεται ότι υπάρχουν οι απαιτούμενες συνθήκες στις περισσότερες χώρες ώστε να επισπευσθεί σημαντικά ο ρυθμός των εκταμιεύσεων.

7. Παρακολουθηση

Τον Απρίλιο του 2001, πραγματοποιήθηκε μια πρώτη αποστολή παρακολούθησης σε όλες τις χώρες της Καραϊβικής που δικαιούνται του ειδικού πλαισίου συνδρομής. Παρότι οι δραστηριότητες δεν είχαν ακόμη ξεκινήσει τη στιγμή εκείνη, η αποστολή αυτή ήταν χρήσιμη για τον ορισμό αντικειμενικά επαληθεύσιμων δεικτών και την επεξεργασία εργαλείων για την παρακολούθηση και αξιολόγηση των δραστηριοτήτων και του αντικτύπου τους. Μία δεύτερη αποστολή πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2002 στη Τζαμάικα, το Μπελίζ και το Σουρινάμ. Οι συστάσεις της αποστολής αυτής χρησίμευσαν για να επαναπροσδιοριστεί το εννοιολογικό πλαίσιο των προγραμμάτων και να καθοριστεί το πλαίσιο της σχετικής παρακολούθησης. Μια τρίτη αποστολή προβλέπεται για τις αρχές του Ιανουαρίου 2003 στις Υπήνεμους Νήσους.

Όσον αφορά την Αφρική, πραγματοποιήθηκε μία μόνο αποστολή παρακολούθησης το Νοέμβριο-Δεκέμβριο 2001. Η αποστολή αυτή περατώθηκε με την υποβολή της οριστικής έκθεσης του Ιουλίου 2002. Ο λόγος για τον οποίο υποβλήθηκε τόσο αργά η οριστική έκθεση οφείλεται στο γεγονός ότι οι υπεύθυνοι για την παρακολούθηση εμπειρογνώμονες είχαν λάβει απόσταση σε σχέση με τη συγγραφή υποχρεώσεων που είχε καθοριστεί για την πρώτη αποστολή. Λόγω της απόκλισης αυτής, τα κριτήρια και οι τεχνικοοικονομικοί και κοινωνικοί δείκτες που πρέπει να διασφαλίζουν μεγαλύτερη αντικειμενικότητα, ισότητα και αποτελεσματικότητα των χρηματοδοτικών συνεισφορών που χορηγούνται στις διάφορες δομές και τόπους παραγωγής δεν έχουν ακόμη καθοριστεί πλήρως. Η αποστολή στο Καμερούν δεν μπόρεσε να πραγματοποιηθεί λόγω της σημαντικής καθυστέρησης στην εφαρμογή του προγράμματος, η οποία οφείλεται στη μεγάλη καθυστέρηση που σημειώθηκε για την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των τριών εταιρειών παραγωγών σχετικά με την κλίμακα κατανομής των πιστώσεων. Δεδομένου ότι δεν πραγματοποιήθηκαν δραστηριότητες στο Πράσινο Ακρωτήριο και τη Μαδαγασκάρη, οι αποστολές παρακολούθησης για τις χώρες αυτές ακυρώθηκαν.

8. Συστασεισ/Συμπερασματα

Λόγω ορισμένων νέων διαδικασιών και της μεγάλης και ουσιώδους συμμετοχής των δικαιούχων κατά την εφαρμογή, σε ορισμένες περιπτώσεις σημειώθηκε καθυστέρηση των εκταμιεύσεων. Ωστόσο, καταβάλλονται προσπάθειες για την επίλυση των δυσχερειών αυτών και, κατά τους τελευταίους μήνες, σημειώθηκαν σημαντικές βελτιώσεις. Προβλέπεται να ανακτηθεί περισσότερο έδαφος κατά την προσεχή διετία, χάρη και στη σημερινή διαδικασία αποκέντρωσης. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα εξετάσει τη δυνατότητα δημιουργίας κονδυλίου «ΒΑ» του προϋπολογισμού για να καταστήσει όσο το δυνατό αποτελεσματικότερη τη διοικητική διαδικασία.

Σε γενικές γραμμές, είναι αναγκαίο να απλουστευθεί ολόκληρη η διοικητική διαδικασία. Ενώ οι στρατηγικές που έχουν υιοθετηθεί είναι μακροπρόθεσμες, το γεγονός ότι τα έργα υποβάλλονται υπό μορφή ετησίων σχεδίων δράσης συνεπάγεται δυσκαμψίες τόσο για τους δικαιούχους όσο και για την Επιτροπή κατά την επεξεργασία, την έγκριση και την εφαρμογή τους ετησίως. Σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού για το ειδικό πλαίσιο συνδρομής και του δημοσιονομικού κανονισμού, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να εξετάσει τη δυνατότητα πρόβλεψης πολυετών σχεδίων δράσης. Τα σχέδια αυτά θα μειώσουν σημαντικά τις διοικητικές ενέργειες που λαμβάνονται επί του παρόντος ετησίως και θα βελτιώσουν τη συνοχή της εφαρμογής τους.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού για το ειδικό πλαίσιο συνδρομής, η Επιτροπή διάκειται ευνοϊκά προς την ενίσχυση του δεσμού μεταξύ της εθνικής στρατηγικής και των έργων που υποβάλλονται δυνάμει του ειδικού πλαισίου συνδρομής, όπως συμβαίνει ήδη σε πολλές χώρες.

Στον κανονισμό του Συμβουλίου για τη θέσπιση του ειδικού πλαισίου συνδρομής, προβλέπεται ότι από το 2004 θα εφαρμόζεται μέγιστος συντελεστής μείωσης 15% στο επίπεδο της παρεχόμενης συνδρομής και ότι ο συντελεστής αυτός θα ελαττώνεται ανάλογα με την αύξηση της ανταγωνιστικότητας που παρατηρείται. Στην πρώτη φάση του ειδικού πλαισίου συνδρομής, ο στόχος ήταν να ευνοηθούν κατ'αρχάς οι λιγότερο ανταγωνιστικοί παραγωγοί κατά τρόπο ώστε να καλυφθούν οι πιο αισθητές ελλείψεις και να επιτραπεί στους παραγωγούς αυτούς να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες της αγοράς. Ήδη από το 2004, σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη, τα κριτήρια κατανομής θα πρέπει να προσαρμοστούν, λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων βαθμών ανταγωνιστικότητας που έχουν επιτευχθεί. Παράλληλα, οι προσπάθειες στο επίπεδο της εφαρμογής θα μετατοπίζονται πιθανώς σε συνεχώς αυξανόμενο βαθμό από μια στοχοθετημένη στον ανταγωνισμό συνδρομή στη διαφοροποίηση των προμηθευτών που εξακολουθούν να υφίστανται τις συνέπειες σημαντικής υστέρησης ως προς την ανταγωνιστικότητα.

ΚΟΝΔΥΛΙΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ Β7-8710 ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΠΑΝΑΝΕΣ ΕΘΝΙΚΕΣ ΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ 2001 ΚΑΙ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 2

Ειδικό πλαίσιο συνδρομής των παραδοσιακών προμηθευτών μπανάνας ΑΚΕ 1999

Χρηματοοικονομική κατάσταση στις 31/10/2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 3

Ειδικό πλαίσιο συνδρομής των παραδοσιακών προμηθευτών μπανάνας ΑΚΕ 2000

Χρηματοοικονομική κατάσταση στις 31/10/2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 4

Ειδικό πλαίσιο συνδρομής των παραδοσιακών προμηθευτών μπανάνας ΑΚΕ 2001

Χρηματοοικονομική κατάσταση στις 31/10/2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πίνακας 5

Ανακεφαλαίωση των δραστηριοτήτων ανά τύπο

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>