Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την "Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ) όσον αφορά τα πρόσθετα μέτρα σχετικά με την παροχή ταξιδιωτικών υπηρεσιών"

(COM(2003) 78 τελικό/2 - 2003/0057 (COD))

(2003/C 220/13)

Στις 12 Μαρτίου 2003 και σύμφωνα με το άρθρο 262 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να καταρτίσει γνωμοδότηση για την ανωτέρω πρόταση.

Λαμβανομένου υπόψη του επείγοντος χαρακτήρος των εργασιών, κατά την 400η σύνοδο ολομέλειάς της 18ης και 19ης Ιουνίου 2003 (συνεδρίαση της 18ης Ιουνίου), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να ορίσει τον κ. Barbadillo Lopez γενικό εισηγητή και υιοθέτησε με 65 ψήφους υπέρ και 1 αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Στις 8 Φεβρουαρίου 2002, η Επιτροπή δημοσίευσε πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων(1).

1.2. Η ΕΟΚΕ υιοθέτησε γνωμοδότηση για την πρόταση αυτή κατά τη σύνοδο ολομέλειας της 17ης και 18ης Ιουλίου 2002(2).

1.3. Στις 24 Σεπτεμβρίου 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε την έκθεσή του(3) για την εν λόγω πρόταση οδηγία του Συμβουλίου και πρότεινε τροποποιήσεις. Η Επιτροπή αποδέχθηκε μία από αυτές, σχετικά με την εισαγωγή της αρχής της "ενιαίας παροχής υπηρεσιών" για τους παρόχους ταξιδιωτικών υπηρεσιών, οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ και πραγματοποιούν συναλλαγές με πελάτες εγκατεστημένους στην ΕΕ, και δεσμεύθηκε να τροποποιήσει την πρόταση οδηγίας και να υποβάλλει την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας.

1.4. Η αρχή της "ενιαίας παροχής υπηρεσιών" για τους παρόχους ταξιδιωτικών υπηρεσιών, οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ και πραγματοποιούν συναλλαγές με πελάτες εγκατεστημένους στην ΕΕ, βασίζεται στην αρχή που εισήχθη στην οδηγία 2002/38/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, για την τροποποίηση και την προσωρινή τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας που εφαρμόζεται στις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες και σε ορισμένες υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά(4) και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 792/2002 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 2002, για την προσωρινή τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ) όσον αφορά πρόσθετα μέτρα για το ηλεκτρονικό εμπόριο(5).

1.5. Η ΕΟΚΕ υιοθέτησε γνωμοδότηση(6) για την οδηγία 2002/38/ΕΚ και για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 792/2002 κατά τη σύνοδο ολομέλειας της 29ης και 30ής Νοεμβρίου 2000.

1.6. Τα νέα στοιχεία που εισήχθησαν στην τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων(7) κατέστησαν αναγκαία την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 σχετικά με τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ)(8) για τη ρύθμιση της διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ του κράτους μέλους, στο οποίο ο μη εγκατεστημένος στην ΕΕ πράκτορας είναι εγγεγραμμένος, και των λοιπών κρατών μελών.

1.7. Βάσει των ανωτέρω, η Επιτροπή πρότεινε ένα νέο κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου πουτροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ) όσον αφορά τα πρόσθετα μέτρα σχετικά με την παροχή ταξιδιωτικών υπηρεσιών(9) και ζήτησε τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής.

2. Οι προτάσεις της Επιτροπής

2.1. Η τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου στο βαθμό που τροποποιεί την οδηγία 77/388/ΕΟΚ σχετικά με το ειδικό καθεστώς των ταξιδιωτικών γραφείων(10), καθορίζει μια βάση για την εφαρμογή του φόρου στην προστιθέμενη αξία στις μη εγκατεστημένες επιχειρήσεις, βασιζόμενη στην καθιέρωση ορισμένων υποχρεώσεων προς καταχώριση και πληρωμή του φόρου σε οποιοδήποτε από τα κράτη μέλη. Για να διασφαλισθεί ότι οι παρέχοντες υπηρεσίες που δεν είναι εγκατεστημένοι εκπληρούν τις υποχρεώσεις του και λαμβανομένου υπόψη ότι το κράτος μέλος της κατανάλωσης οφείλει να διαβιβάζει στα άλλα κράτη μέλη τις αναγκαίες πληροφορίες, η Επιτροπή προτείνει την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2182/92 για τη διοικητική συνεργασία σχετικά με τους έμμεσους φόρους (ΦΠΑ)(11).

2.2. Η Επιτροπή προτείνει συγκεκριμένα δύο τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 δηλ.: την προσθήκη νέου τίτλου ΙΙΙΒ όπου θεσπίζονται έξη νέα άρθρα και την τροποποίηση της πρώτης φράσης του σημείου 1 του άρθρου 13 του κανονισμού.

2.3. Το γραφείο που δεν είναι εγκατεστημένο οφείλει να διαβιβάζει ηλεκτρονικώς την πληροφορία στο κράτος μέλος για την διακρίβωση σχετικά με την έναρξη, παύση ή αλλαγή της δραστηριότητάς του και το κράτος μέλος της διαπίστωσης θα οφείλει, με τη σειρά του, να την αναπέμπει, ηλεκτρονικώς, στις αρχές του αρμόδιου κράτους μέλους μαζί με έναν αριθμό διακρίβωσης που χορηγείται εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την τελευταία ημέρα του μηνός κατά τον οποίο ελήφθη η πληροφορία. Το κράτος μέλος της διακρίβωσης επίσης οφείλει να διαβιβάζει ηλεκτρονικώς τον αποκλεισμό οιουδήποτε γραφείου που δεν είναι καταχωρημένο στο μητρώο διακρίβωσης.

2.4. Το μη εγκατεστημένο γραφείο οφείλει να διαβιβάζει ηλεκτρονικώς τη δήλωση φόρου για την προστιθέμενη αξία στο κράτος μέλος της διακρίβωσης. Το κράτος μέλος οφείλει να αναπέμπει αυτή τη δήλωση, με τη σειρά του, στην αρχή του κράτους μέλους περί του οποίου πρόκειται, ηλεκτρονικώς, σε προθεσμία 10 ημερών από την τελευταία ημέρα του μηνός κατά τον οποίο την είχε λάβει. Όταν το κράτος μέλος της διακρίβωσης απαιτεί όπως η δήλωση πραγματοποιείται σε νόμισμα άλλο από το ευρώ πριν από τη διαβίβαση σε άλλα κράτη μέλη, θα μετατρέπει τα ποσά σε ευρώ χρησιμοποιώντας τον τύπο συναλλαγής (Συνάλλαγμα) που δημοσιεύεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

2.5. Οι αρχές του κράτους μέλους οφείλουν να διατηρούν μια ηλεκτρονική βάση δεδομένων όπου θα τροφοδοτούν πληροφορίες σχετικά με τους παρόχους ταξιδιωτικών υπηρεσιών μη εγκατεστημένους.

2.6. Το κράτος μέλος της διαπίστωσης οφείλει να μεριμνά ώστε το ποσό που καταβλήθηκε από το γραφείο που δεν είναι εγκατεστημένο να μεταβιβάζεται σε προθεσμία δέκα ημερών από την τελευταία ημέρα του μηνός κατά τον οποίο ελήφθη η πληρωμή, στον τραπεζικό λογαριασμό, και σε ευρώ, που καθορίζεται από το κράτος μέλος της κατανάλωσης. Σε περίπτωση όπου το γραφείο, που δεν είναι εγκατεστημένο, δεν καταβάλλει ολόκληρο το οφειλόμενο ποσό (χρέος), το κράτος μέλος της διακρίβωσης θα διασφαλίζει τη μεταβίβαση της πληρωμής, ανάλογα προς το ποσόν που οφείλεται σε κάθε κράτος μέλος και θα πληροφορεί σχετικά ηλεκτρονικώς τα κράτη μέλη αυτά. Τα κράτη μέλη οφείλουν να γνωστοποιούν στις αρχές των άλλων κρατών τους αριθμούς των τραπεζικών λογαριασμών για να λαμβάνουν τις πληρωμές καθώς και τις συναλλαγές στον κανονικό τύπο φορολογίας για τον ΦΠΑ. Η τελευταία περίσταση επιβάλλεται να γνωστοποιείται και στην Επιτροπή.

3. Παρατηρήσεις

3.1. Η ΕΟΚΕ επιδοκιμάζει την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα της έμμεσης φορολογίας (ΦΠΑ) όσον αφορά τα πρόσθετα μέτρα σχετικά με την παροχή ταξιδιωτικών υπηρεσιών.

3.2. Η ΕΟΚΕ επισημαίνει, εντούτοις, ότι η υιοθέτηση της τροποποίησης του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92, η οποία αποτελεί αντικείμενο της παρούσης γνωμοδότησης, πρέπει να πραγματοποιηθεί μόνο σε περίπτωση που η τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων(12) έχει γίνει ήδη αποδεκτή και ότι η τροποποίηση του κανονισμού θα έχει νόημα μόνο εάν εισαχθεί, κατά αποτελεσματικό τρόπο, η αρχή της "ενιαίας παροχής υπηρεσιών" για τους παρόχους ταξιδιωτικών υπηρεσιών, οι οποίοι δεν είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ και πραγματοποιούν συναλλαγές με πελάτες εγκατεστημένους στην ΕΕ, εντός των προθεσμιών που προβλέπει, επί του παρόντος, η τροποποιημένη πρόταση οδηγίας.

3.3. Η ΕΟΚΕ εγκρίνει την πρόταση βάσει της οποίας θα επιτρέπεται στους παρόχους ταξιδιωτικών υπηρεσιών που δεν είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους για τη δήλωση με ηλεκτρονικά μέσα, σύμφωνα με αυτό που προβλέπει η τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων(13). Αν και μπορεί να φαίνεται λογικότερη η επέκταση των μέσων καταγραφής για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων εκ μέρους των εν λόγω παρόχων υπηρεσιών και σε άλλα μη ηλεκτρονικά μέσα, καθώς ο περιορισμός σε αποκλειστικά ηλεκτρονικά μέσα θα μπορούσε να αποτελεί ένα επιπλέον εμπόδιο για την εγγραφή και την υποβολή φορολογικών δηλώσεων εκ μέρους των εν λόγω παρόχων υπηρεσιών, εντούτοις, η ΕΟΚΕ έχει επίγνωση του γεγονότος ότι η αποδοχή εκ μέρους των κρατών μελών μη ηλεκτρονικών διαδικασιών πιθανόν δεν οφείλεται στο υψηλότερο διοικητικό κόστος που αυτές συνεπάγονται.

3.4. Η βασική ανησυχία της ΕΟΚΕ συνίσταται στην έλλειψη οποιασδήποτε εγγύησης ότι οι πάροχοι υπηρεσιών από τρίτες χώρες, οι οποίοι παρέχουν ταξιδιωτικές υπηρεσίες σε πελάτες εγκατεστημένους στην ΕΕ θα συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις ενημέρωσης και καταβολής φόρων, όπως προβλέπεται στην πρόταση κανονισμού, κατά τρόπο ώστε οι προτεινόμενοι από την οδηγία στόχοι, όσον αφορά τον αθέμιτο ανταγωνισμό των μη εγκατεστημένων στην ΕΕ παρόχων υπηρεσιών έναντι των εγκατεστημένων, να μην είναι δυνατόν να αθετούνται.

3.5. Η ΕΟΚΕ συμφωνεί με τη διαδικασία διοικητικής συνεργασίας μεταξύ του κράτους μέλους εγγραφής και των λοιπών κρατών μελών, όπως θεσπίζεται στον κανονισμό, αν και συνιστά περισσότερη σαφήνεια στη διατύπωση της πρώτης παραγράφου, του δευτέρου εδαφίου, του άρθρου 9, όσον αφορά το "ποια" είναι τα κράτη μέλη, στα οποία το κράτος μέλος εγγραφής οφείλει να διαβιβάσει ηλεκτρονικά τις φορολογικές δηλώσεις για την προστιθέμενη αξία του μη εγκατεστημένου παρόχου ταξιδιωτικών υπηρεσιών. Δεν είναι σαφές εάν αυτές πρέπει να διαβιβασθούν σε όλα τα κράτη μέλη ή μόνο σε εκείνα στα οποία καταναλώθηκε το προϊόν.

3.6. Η ΕΟΚΕ θα επιθυμούσε να διευκρινίσει ότι η αναφορά που γίνεται στο άρθρο 9 όσον αφορά το "μέρος Β", του τρίτου εδαφίου, του άρθρου 26, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ έπρεπε να γίνεται στο "μέρος β)", του ίδιου εδαφίου, σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 26, όπως αυτό θεσπίζεται στην τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων(14).

4. Συμπεράσματα

4.1. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής για την ανάπτυξη ενός κατάλληλου καθεστώτος συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, το οποίο θα επιτρέπει την ορθή λειτουργία του ειδικού καθεστώτος των πρακτορείων ταξιδίων, την εισαγωγή του οποίου πρότεινε η Επιτροπή, μέσω της τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.

4.2. Η ΕΟΚΕ συμμερίζεται τη μέριμνα της Επιτροπής σχετικά με την ανάγκη εξάλειψης των ανταγωνιστικών μειονεκτημάτων των κοινοτικών ταξιδιωτικών πρακτόρων έναντι των πρακτόρων τρίτων χωρών.

4.3. Η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι η πρόταση κανονισμού συνιστά πρόοδο προς την κατεύθυνση της ανάληψης προσπάθειας με σκοπό την εξάλειψη των ανταγωνιστικών μειονεκτημάτων των κοινοτικών παρόχων ταξιδιωτικών υπηρεσιών έναντι των μη κοινοτικών. Εντούτοις, η ΕΟΚΕ θα επιθυμούσε να εκφράσει τις αμφιβολίες της κατά πόσον θα υπάρξει αποτελεσματική επίτευξη των στόχων για την εξάλειψη του αθέμιτου ανταγωνισμού των μη κοινοτικών ταξιδιωτικών πρακτόρων έναντι των κοινοτικών, δεδομένου ότι αυτό επαφίεται στην καλή θέληση για εγγραφή και καταβολή των φόρων των μη κοινοτικών ταξιδιωτικών πρακτόρων, ώστε να μη διασφαλίζεται η εξάλειψη του αθέμιτου ανταγωνισμού με την προτεινόμενη από την Επιτροπή τροποποίηση.

4.4. Η ΕΟΚΕ επιδοκιμάζει τη ρύθμιση που θεσπίζεται με την πρόταση κανονισμού για την ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και τη διαδικασία για τη διαβίβαση των πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών που προκύπτει από το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων, την εισαγωγή της οποίας πρότεινε η Επιτροπή, μέσω της τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ:

4.5. Ωστόσο με στόχο τη μεγαλύτερη σαφήνεια του κανονισμού, η ΕΟΚΕ συνιστά στην Επιτροπή να συμπληρώσει ή να διορθώσει τη σύνταξη της πρώτης παραγράφου, του δευτέρου εδαφίου, του άρθρου 9, προκειμένου να διευκρινισθεί ποια είναι τα κράτη μέλη, στα οποία το κράτος μέλος εγγραφής οφείλει να διαβιβάσει ηλεκτρονικά τις φορολογικές δηλώσεις για την προστιθέμενη αξία του μη εγκατεστημένου παρόχου ταξιδιωτικών υπηρεσιών, καθώς και να διορθώσει την αναφορά, η οποία γίνεται στο άρθρο 9 όσον αφορά το "μέρος Β" του τρίτου εδαφίου, του άρθρου 26 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ και η οποία πρέπει να γίνεται στο "μέρος β)", του ίδιου εδαφίου, σύμφωνα με τη διατύπωση του άρθρου 26, όπως αυτό θεσπίζεται στην τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ.

Βρυξέλλες, 18 Ιουνίου 2003.

Ο Πρόεδρος

της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Roger Briesch

(1) COM (2002) 64 τελικό.

(2) ΕΕ C 241 της 7.10.2002, σ. 83.

(3) Έκθεση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί τροποποίησης της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το ειδικό καθεστώς των πρακτορείων ταξιδίων (COM(2002) 64 τελικό - C5-0112/2002 - 2002/0041 (CNS)), ΕΚ 307.532, Α5-0274/2002.

(4) ΕΕ L 128 της 15.5.2002, σ. 41.

(5) ΕΕ L 128 της 15.5.2002, σ. 1.

(6) ΕΕ C 116 της 20.4.2001, σ. 59.

(7) COM(2003) 78 τελικό.

(8) ΕΕ L 24 της 1.2.1992, σ. 1.

(9) COM(2003) 78 τελικό/2.

(10) COM(2003) 78 τελικό.

(11) ΕΕ L 24 της 1.2.1992, σ. 1

(12) COM(2003) 78 τελικό.

(13) COM(2003) 78 τελικό.

(14) COM(2003) 78 τελικό.