Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με το άρθρο 122, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα από 1.1.2001

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Πρόταση της Επιτροπής σχετικά με απόφαση του Συμβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 122, παράγραφος 2

Στις 3 Μαίου 1998, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Φινλανδία πληρούσαν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος από 1ης Ιανουαρίου 1999. Η Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο έκαναν χρήση των ρητρών εξαίρεσης και, συνεπώς, δεν εξετάσθηκαν από το Συμβούλιο. Η Ελλάδα και η Σουηδία θεωρήθηκαν από το Συμβούλιο ως κράτη μέλη με παρέκκλιση.

Το άρθρο 122, παράγραφος 2 θεσπίζει τις διαδικασίες για την κατάργηση των παρεκκλίσεων. Οι διαδικασίες αυτές θα κινούνται μια φορά κάθε δύο χρόνια ή όποτε το ζητήσει κράτος μέλος με παρέκκλιση. Σύμφωνα με τις διαδικασίες αυτές η Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα υποβάλλουν έκθεση στο Συμβούλιο ακολουθώντας τη διαδικασία του άρθρου 121, παράγραφος 1. Οι εκθέσεις αυτές πρέπει να καταρτισθούν δεδομένου ότι παρήλθαν δύο χρόνια από τότε που το Συμβούλιο αποφάσισε (1998) ποια κράτη μέλη πληρούν τις προϋποθέσεις για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος. Επιπλέον, στις 9 Μαρτίου 2000 η Ελλάδα υπέβαλε επίσημη αίτηση για την κατάρτιση των εν λόγω εκθέσεων. Η Επιτροπή, συνεπώς, οφείλει να υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την πρόοδο που πραγματοποίησαν τα κράτη μέλη με παρέκκλιση όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους σε σχέση με την επίτευξη οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Στη συνέχεια, με βάση την έκθεση αυτή καθώς και την έκθεση της ΕΚΤ, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την κατάργηση της παρέκκλισης των κρατών μελών που πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις.

Η έκθεση της Επιτροπής για τη σύγκλιση εγκρίθηκε από το σώμα των Επιτρόπων στις 3 Μαίου 2000. Η ΕΚΤ ενέκρινε την έκθεσή της στις 27 Απριλίου. Οι εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ επικεντρώνονται στην πρόοδο που πραγματοποίησε η Ελλάδα και η Σουηδία και δεν εξετάζουν την κατάσταση στη Δανία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεδομένου ότι οι χώρες αυτές ασκούν το δικαίωμα εξαίρεσης το οποίο έχουν. Οι εκθέσεις περιλαμβάνουν εξέταση του συμβιβάσιμου της εθνικής νομοθεσίας του εκάστοτε κράτους μέλους, του καταστατικού της εθνικής κεντρικής τράπεζας περιλαμβανομένου, με τα άρθρα 108 και 109 της συνθήκης και το καταστατικό του ΕΣΚΤ. Οι εκθέσεις εξετάζουν επίσης αν έχει επιτευχθεί υψηλός βαθμός βιώσιμης σύγκλισης λαμβάνοντας ως βάση το βαθμό στον οποίο το εκάστοτε κράτος μέλος πληροί τα κριτήρια σύγκλισης. Οι εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ λαμβάνουν επίσης υπόψη διάφορες άλλες παραμέτρους οι οποίες αναφέρονται στην τελευταία υποπαράγραφο του άρθρου 121 παράγραφος 1.

Στην έκθεση σύγκλισης η Επιτροπή συμπεραίνει ότι δεν υφίσταται λόγος να μεταβληθεί το τρέχον καθεστώς της Σουηδίας ως κράτους μέλους με παρέκκλιση. Η Επιτροπή επίσης συμπεραίνει ότι η Ελλάδα επέτυχε υψηλά επίπεδα βιώσιμης σύγκλισης.

Βάσει της εν λόγω έκθεσης και της έκθεσης της ΕΚΤ, η Επιτροπή ενέκρινε τη συνημμένη πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την κατάργηση της παρέκκλισης της Ελλάδας, από 1ης Ιανουαρίου 2001.

2000/0110 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με το άρθρο 122, παράγραφος 2 της Συνθήκης για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος στην Ελλάδα από 1.1.2001

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 122, παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

την έκθεση της Επιτροπής [1],

[1] COM (....)

την έκθεση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας [2],

[2] ...

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τις διαβουλεύσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, απαρτιζομένου από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) το τρίτο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) άρχισε την 1 Ιανουαρίου 1999 το Συμβούλιο, όταν συνήλθε στις Βρυξέλλες στις 3 Μαίου 1998 απαρτιζόμενο από αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, αποφάσισε ότι το Βέλγιο, η Γερμανία, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία, η Αυστρία και η Φινλανδία πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος από 1ης Ιανουαρίου 1999 [3].

[3] Απόφαση του Συμβουλίου 1998/317/EΚ, ΕΕ L 139 της 11.5.1998.

(2) σύμφωνα με την παράγραφο 1 του πρωτοκόλλου 25 της Συνθήκης, το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε στο Συμβούλιο ότι δεν σκόπευε να προχωρήσει στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ την 1η Ιανουαρίου 1999. η κοινοποίηση αυτή δεν έχει μεταβληθεί. σύμφωνα με την παράγραφο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 26 της Συνθήκης και την απόφαση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στο Συμβούλιο του Εδιμβούργου το Δεκέμβριο του 1992, η Δανία κοινοποίησε στο Συμβούλιο ότι δεν θα συμμετάσχει στο τρίτο στάδιο της ΟΝΕ. η Δανία δεν ζήτησε να κινηθεί η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 122, παράγραφος 2.

(3) στην Ελλάδα και τη Σουηδία χορηγήθηκε παρέκκλιση σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 122 της Συνθήκης.

(4) η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ιδρύθηκε την 1η Ιουλίου 1998. το ευρωπαϊκό νομισματικό σύστημα αντικαταστάθηκε από έναν μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών του οποίου η δημιουργία συμφωνήθηκε με ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στις 16 Ιουνίου 1997 [4]. οι διαδικασίες για έναν μηχανισμό συναλλαγματικών ισοτιμιών στο τρίτο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (ΜΣΙ ΙΙ) καθορίσθηκαν με τη συμφωνία της 1ης Σεπτεμβρίου 1998 μεταξύ της ΕΚΤ και των εθνικών κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών που δεν ανήκουν στη ζώνη του ευρώ [5].

[4] ΕΕ C 236 της 2.8.1997.

[5] ΕΕ C 345 της 13.11.1998.

(5) η παράγραφος 2 του άρθρου 122 ορίζει τις διαδικασίες για την κατάργηση της παρέκκλισης των σχετικών κρατών μελών. σύμφωνα με το άρθρο αυτό, τουλάχιστον μια φορά κάθε δύο χρόνια ή όποτε το ζητήσει κράτος μέλος με παρέκκλιση, η Επιτρoπή και η ΕΚΤ υπoβάλλoυv έκθεση στo Συμβoύλιo ακoλoυθώvτας τη διαδικασία τoυ άρθρoυ 121, παράγραφoς 1.αυτές οι εκθέσεις πρέπει να καταρτισθούν το 2000. η Ελλάδα υπέβαλε σχετική αίτηση στις 9 Μαρτίου.

(6) η εθνική νομοθεσία των κρατών μελών όπως και τα καταστατικά των εθνικών κεντρικών τραπεζών θα προσαρμοσθούν κατά τα απαιτούμενα προκειμένου να εξασφαλισθεί το συμβιβάσιμό τους με τα άρθρα 108 και 109 της Συνθήκης και το καταστατικό του ΕΣΚΤ οι εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ παρέχουν λεπτομερή αξιολόγηση του συμβιβάσιμου της νομοθεσίας της Ελλάδας και της Σουηδίας με τα άρθρα 108 και 109 της Συνθήκης και το καταστατικό του ΕΣΚΤ.

(7) σύμφωνα με το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 το κριτήριο της σταθερότητας των τιμών που αναφέρεται στο άρθρο 121, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση σημαίνει ότι ένα κράτος μέλος έχει σταθερές επιδόσεις στο θέμα των τιμών και μέσο ποσοστό πληθωρισμού, καταγεγραμμένο επί ένα έτος πριν από τον έλεγχο, που δεν υπερβαίνει εκείνο των τριών, το πολύ, κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας τιμών, περισσότερο από 1½ ποσοστιαία μονάδα. για τους σκοπούς του κριτηρίου των σταθερότητας των τιμών ο πληθωρισμός υπολογίζεται βάσει του εναρμονισμένου δείκτη τιμών καταναλωτή (ΕνΔΤΚ) όπως ορίζεται στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2494/95.προκειμένου να γίνει αξιολόγηση με βάση το κριτήριο της σταθερότητας των τιμών ο πληθωρισμός ενός κράτους μέλους μετράται ως ποσοστό της μεταβολής του αριθμητικού μέσου όρου των δώδεκα μηναίων δεικτών προς τον αριθμητικό μέσο όρο των δώδεκα μηναίων δεικτών της προηγούμενης περιόδου. κατά την μονοετή περίοδο που έληξε το Μάρτιο του 2000, τα τρία κράτη μέλη με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών ήταν η Γαλλία, η Αυστρία και η Σουηδία, με ποσοστά πληθωρισμού 0,9%, 0,9% και 0,8% αντίστοιχα. στις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ λήφθηκε υπόψη η τιμή αναφοράς που υπολογίσθηκε με βάση τον απλό αριθμητικό μέσο όρο των ποσοστών πληθωρισμού των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών συν 1,5 ποσοστιαίες μονάδες. στη βάση αυτή, η τιμή αναφοράς για την μονοετή περίοδο που έληξε τον Μάρτιο του 2000 ήταν 2,4%.

(8) σύμφωνα με το άρθρο 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 το κριτήριο της δημοσιονομικής κατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 121, παράγραφος 1, δεύτερη περίπτωση σημαίνει ότι τη στιγμή της εξέτασης δεν έχει ληφθεί απόφαση του Συμβουλίου για το κράτος μέλος βάσει του άρθρου 104, παράγραφος 6 της συνθήκης, όσον αφορά την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος.

(9) σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 τo κριτήριo της συμμετoχής στo μηχαvισμό συvαλλαγματικώv ισoτιμιώv τoυ ευρωπαϊκoύ voμισματικoύ συστήματoς, πoυ αvαφέρεται στo άρθρo 121, παράγραφoς 1, τρίτη περίπτωση, σημαίvει ότι έvα κράτoς μέλoς έχει τηρήσει τα καvovικά περιθώρια διακύμαvσης πoυ πρoβλέπει o μηχαvισμός συvαλλαγματικώv ισoτιμιώv (ΜΣΙ) τoυ ευρωπαϊκoύ voμισματικoύ συστήματoς χωρίς σoβαρή έvταση κατά τα δύo, τoυλάχιστov, τελευταία έτη πριv από τηv εξέταση. ειδικότερα, τo κράτoς μέλoς δεv πρέπει vα έχει υπoτιμήσει τηv κεvτρική διμερή ισoτιμία τoυ voμίσματός τoυ έvαvτι τoυ voμίσματoς oπoιoυδήπoτε άλλoυ κράτoυς μέλoυς με δική τoυ πρωτoβoυλία μέσα στo ίδιo χρovικό διάστημα. από 1ης Ιανουαρίου 1999 ο ΜΣΙ ΙΙ προσφέρει το πλαίσιο για την εξέταση της εκπλήρωσης του κριτηρίου των συναλλαγματικών ισοτιμιών. κατά την εξέταση της εκπλήρωσης του εν λόγω κριτηρίου στις εκθέσεις τους η Επιτροπή και η ΕΚΤ έλαβαν υπόψη τη διετή περίοδο που έληξε το Μάρτιο του 2000.

(10) σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 τo κριτήριo της σύγκλισης των επιτοκίων πoυ αvαφέρεται στo άρθρo 121, παράγραφoς 1, τέταρτη περίπτωση, σημαίvει ότι ένα κράτoς μέλoς, παρατηρούμενο επί διάστημα εvός έτoυς πριv από τηv εξέταση, είχε μέσo ovoμαστικό μακρoπρόθεσμo επιτόκιo τo oπoίo δεv υπερβαίvει εκείvo τωv τριώv, τo πoλύ, κρατώv μελώv με τις καλύτερες επιδόσεις από άπoψη σταθερότητας τιμώv, περισσότερo από 2 πoσoστιαίες μovάδες. για τους σκοπούς των κριτηρίων όσον αφορά τη σύγκλιση των επιτοκίων χρησιμοποιήθηκαν συγκρίσιμα επιτόκια μακρoπρόθεσμων oμολόγων τoυ δημoσίoυ 10ετούς διάρκειας. προκειμένου να εξετασθεί αν πληρείται το κριτήριο των επιτοκίων, στις εκθέσεις της Επιτροπής και της ΕΚΤ λήφθηκε υπόψη τιμή αναφοράς που υπολογίσθηκε με βάση τον απλό αριθμητικό μέσο όρο των ονομαστικών μακροπρόθεσμων επιτοκίων των τριών κρατών μελών με τις καλύτερες επιδόσεις από άποψη σταθερότητας των τιμών συν 2 ποσοστιαίες μονάδες. στη βάση αυτή, η τιμή αναφοράς για την μονοετή περίοδο που έληξε τον Μάρτιο του 2000 ήταν 7,2%.

(11) σύμφωνα με το άρθρο 5 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την παρούσα εξέταση της εκπλήρωσης των κριτηρίων σύγκλισης παρέχονται από την Επιτροπή. τα στοιχεία για την κατάρτιση της παρούσας πρότασης παρασχέθηκαν από την Επιτροπή. δημοσιονομικά στοιχεία παρασχέθηκαν από την Επιτροπή μετά την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη μέχρι την 1η Μαρτίου 2000, σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3605/93, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 475/2000.

(12) στην Ελλάδα η εθνική νομοθεσία, του καταστατικού της εθνικής κεντρικής τράπεζας συμπεριλαμβανομένου, είναι συμβιβάσιμη με τα άρθρα 108 και 109 της συνθήκης και το καταστατικό του ΕΣΚΤ.

όσον αφορά την εκπλήρωση από την Ελλάδα των κριτηρίων σύγκλισης που αναφέρονται στις τέσσερις περιπτώσεις του άρθρου 122, παράγραφος 1, της συνθήκης:

-το μέσο ποσοστό πληθωρισμού στην Ελλάδα κατά το έτος που έληξε τον Μάρτιο του 2000 ήταν 2,0 % δηλαδή κατώτερο της τιμής αναφοράς.

-στις 17 Δεκεμβρίου 1999 [6] το Συμβούλιο κατάργησε την προηγούμενη απόφασή του σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ελλάδα και ως εκ τούτου η Ελλάδα δεν αποτελεί αντικείμενο απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού δημοσιονομικού ελλείμματος.

[6] ΕΕ L 12 της 18.1.2000.

-κατά την τελευταία διετία η Ελλάδα συμμετείχε στον ΜΣΙ και μετά στον ΜΣΙ ΙΙ.κατά την περίοδο αυτή η ελληνική δραχμή (GRD) δεν υπήρξε αντικείμενο σοβαρών εντάσεων και η Ελλάδα δεν υποτίμησε με δική της πρωτοβουλία την κεντρική διμερή ισοτιμία της δραχμής έναντι κανενός από τα νομίσματα άλλων κρατών μελών μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1999 ούτε έναντι του ευρώ έκτοτε.

-κατά το έτος που έληξε τον Μάρτιο του 2000, το μακροπρόθεσμο επιτόκιο στην Ελλάδα ήταν κατά μέσο όρο 6,4.% δηλαδή κατώτερο της τιμής αναφοράς.

με βάση και τα τέσσερα κριτήρια η Ελλάδα έχει επιτύχει υψηλό βαθμό βιώσιμης σύγκλισης.

συνεπώς, η Ελλάδα πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος.

(13) το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, βάσει προτάσεως της Επιτροπής, αποφασίζει ποια κράτη μέλη με παρέκκλιση πληρούν τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος και καταργεί τις παρεκκλίσεις των σχετικών κρατών μελών.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η Ελλάδα πληροί τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εισαγωγή του ενιαίου νομίσματος. Η κατάργηση της παρέκκλισης της Ελλάδας θα τεθεί σε ισχύ από 1ης Ιανουαρίου 2001.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Για το Συμβούλιο

Ο πρόεδρος