EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 188/10

Τελική έκθεση του συμβούλου ακροάσεων (1)

Αερομεταφορές εμπορευμάτων (επανέκδοση)

(AT.39258)

(2017/C 188/10)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Στις 9 Νοεμβρίου 2010, στην υπόθεση COMP/39258 Αερομεταφορές εμπορευμάτων, η Επιτροπή εξέδωσε την απόφαση C(2010) 7694 τελικό σχετικά με τις διαδικασίες βάσει του άρθρου 101 της ΣΛΕΕ, του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ και του άρθρου 8 της συμφωνίας αεροπορικών μεταφορών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (εφεξής η «απόφαση του 2010») (2). Όλοι οι αποδέκτες, πλην ενός, αυτής της απόφασης επιβολής προστίμου στη σύμπραξη εταιρειών υπέβαλαν προσφυγή για την ακύρωσή της (εν μέρει ή εν όλω).

2. Με 13 δικαστικές αποφάσεις με ημερομηνία 16 Δεκεμβρίου 2015 (εφεξής «οι δικαστικές αποφάσεις του 2015») (3) το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η απόφαση του 2010 ήταν πλημμελώς αιτιολογημένη (4). Ανάλογα με τα αιτήματα που υποβλήθηκαν ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, οι εν λόγω πλημμέλειες επέσυραν την ακύρωση εν όλω ή εν μέρει της απόφασης του 2010 σε ό,τι αφορά τα διάφορα μέρη που είχαν ασκήσει προσφυγή κατά της αποφάσεως αυτής (5).

3. Στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 διαπιστώθηκε παράβαση της απαίτησης για επαρκή αιτιολογία σύμφωνα με το άρθρο 296 δεύτερο εδάφιο της ΣΛΕΕ. Δεν αποφάνθηκαν για τους ουσιαστικούς λόγους ακυρώσεως. Το σχέδιο απόφασης, που αφορά η παρούσα έκθεση, προορίζεται να αντικαταστήσει την απόφαση του 2010 στον βαθμό που έχει ακυρωθεί. Αποσκοπεί στο να διορθώσει τις ελλείψεις που διαπιστώθηκαν στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 και να λάβει υπόψη τις εξελίξεις στη δομή ορισμένων επιχειρήσεων από το 2010.

Οι επιστολές του Μαΐου 2016

4. Στις 20 Μαΐου 2016, η Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού της Επιτροπής («ΓΔ Ανταγωνισμού») έστειλε επιστολή στους προσφεύγοντες των 13 προσφυγών που κατέληξαν στις δικαστικές αποφάσεις του 2015. Οι εν λόγω επιστολές (εφεξής «οι επιστολές του Μαΐου 2016») ενημέρωναν τα μέρη σχετικά με την πρόθεση της ΓΔ Ανταγωνισμού να προτείνει στην Επιτροπή να εκδώσει νέα απόφαση στην υπόθεση AT.39258. Η απόφαση αυτή θα απευθυνόταν στις νομικές οντότητες που καλύπτονταν από τις 13 προσφυγές ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου στον βαθμό που η απόφαση του 2010 είχε ακυρωθεί έναντι κάθε προσφεύγοντα. Σε αυτήν θα διαπιστωνόταν ότι καθένας από τους προσφεύγοντες ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου είχε συμμετάσχει σε «ενιαία και διαρκή παράβαση» σε σχέση με όλα τα δρομολόγια που αναφέρονται στην απόφαση του 2010. Η προτεινόμενη νέα απόφαση επρόκειτο, σύμφωνα με τις εν λόγω επιστολές, να «απαιτήσει την προσαρμογή των αιτιολογικών σκέψεων και του διατακτικού της απόφασης του 2010», αλλά δεν θα οδηγούσε σε νέες αιτιάσεις ούτε και θα τροποποιούσε την ουσία των αιτιάσεων που αναφέρονται στην κοινοποίηση των αιτιάσεων της 18ης Δεκεμβρίου 2007. Οι επιστολές μετέφεραν την άποψη της ΓΔ Ανταγωνισμού ότι μια τέτοια νέα απόφαση θα επιτρεπόταν από τη σχετική νομολογία, δεδομένου ότι η ακύρωση της απόφασης του 2010 βασιζόταν σε «διαδικαστικούς λόγους» (6). Ζητούσαν την υποβολή παρατηρήσεων σχετικά με την προβλεπόμενη πορεία δράσης της ΓΔ Ανταγωνισμού.

Απαντήσεις των ενδιαφερόμενων μερών

5. Όλοι οι αποδέκτες των επιστολών του Μαΐου 2016 απήντησαν σε αυτές και ορισμένοι εξ αυτών υπέβαλαν στον σύμβουλο ακροάσεων αντίγραφο των απαντήσεών τους που είχαν αποστείλει στη ΓΔ Ανταγωνισμού.

6. Ορισμένοι από αυτούς τους αποδέκτες επέκριναν την επιστολή που είχαν λάβει τον Μάιο του 2016 ως εξαιρετικά ανακριβή. Χωρίς ειδικές λεπτομέρειες σχετικά με την «προσαρμογή» που προβλεπόταν στις εν λόγω επιστολές, ισχυρίστηκαν σε διάφορους βαθμούς ότι η ικανότητά τους να προβούν σε εις βάθος παρατηρήσεις για την παράβαση που η ΓΔ Ανταγωνισμού ήταν διατεθειμένη να διαπιστώσει στην προτεινόμενη νέα απόφαση, ήταν περιορισμένη.

7. Πολλοί αποδέκτες ισχυρίστηκαν, κατ’ ουσίαν, ότι, αντίθετα από τις καταστάσεις που οδήγησαν στις δικαστικές αποφάσεις οι οποίες αναφέρονται σε υποσημείωση 6 της παρούσας έκθεσης (η «νομολογιακή γραμμή PVC II»), τα ελαττώματα που διαπιστώθηκαν στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 δεν περιορίζονται σε απλές διατυπώσεις στο τελικό στάδιο έκδοσης μιας απόφασης που είναι σχετικά απλό να διορθώσουν.

8. Ορισμένοι από τους ίδιους αποδέκτες παρατήρησαν, αν και χωρίς να αναφέρονται πάντα σε συγκεκριμένη νομική βάση, ότι η Επιτροπή δεν ήταν, ως εκ τούτου, σε θέση από νομική άποψη να εκδώσει νέα απόφαση στην υπόθεση AT.39258. Άλλοι αντίθετα συνήγαγαν ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να προβεί στην έκδοση νέας απόφασης χωρίς πρώτα να καταρτίσει νέα κοινοποίηση των αιτιάσεων και χωρίς να δώσει στα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία νέας ακρόασης, μεταξύ άλλων, και μέσω προφορικής ακρόασης. Ορισμένοι από αυτούς τους τελευταίους αποδέκτες ισχυρίστηκαν ότι υπήρξαν εξελίξεις στη σχετική νομολογία οι οποίες έθεταν υπό αμφισβήτηση το κατά πόσον πληρούνταν οι απαιτήσεις προκειμένου να διαπιστωθεί ότι εμπλέκονταν οι ίδιοι σε ενιαία και διαρκή παράβαση.

9. Ορισμένοι αποδέκτες παρατήρησαν επίσης ότι δεν μπορούσε από νομική άποψη να ληφθεί καμία νέα απόφαση σχετικά με την αύξηση της ευθύνης τους σε σχέση με τον βαθμό της ευθύνης που διαπιστώθηκε στην απόφαση του 2010.

Παρατηρήσεις του συμβούλου ακροάσεων στις απαντήσεις στις επιστολές του Μαΐου 2016

10. Κανένας από τους αποδέκτες των επιστολών του Μαΐου 2016 δεν μου απηύθυνε αίτημα μετά τη λήψη των εν λόγω επιστολών. Αξίζει ωστόσο να σημειωθούν τα ακόλουθα σε σχέση με τις παρατηρήσεις που συνοψίζονται ανωτέρω.

11. Το δικαίωμα ακροάσεως αφορά τις αιτιάσεις της Επιτροπής και τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία στηρίζεται σε σχέση με αυτές. Δεν επεκτείνεται ωστόσο στην τελική θέση την οποία προτίθεται να υιοθετήσει η Επιτροπή σε απόφαση παράβασης του δικαίου του ανταγωνισμού (7). Οι επιστολές του Μαΐου 2016 δεν μπορούν επομένως να επικριθούν με το επιχείρημα ότι δεν καθόριζαν λεπτομερώς τις ακριβείς προσαρμογές που προέβλεπε η ΓΔ Ανταγωνισμού προκειμένου να ληφθεί νέα απόφαση στην παρούσα υπόθεση. Οι επιστολές του Μαΐου 2016 απέβλεπαν στην καταγραφή απόψεων σχετικά με την προσέγγιση της προτεινόμενης πρότασης για νέα απόφαση της ΓΔ Ανταγωνισμού προκειμένου να διορθωθούν τα ελαττώματα που είχαν διαπιστωθεί στις δικαστικές αποφάσεις του 2015. Θα ήταν πρόωρο να καθοριστεί λεπτομερώς κάθε τροποποίηση που η ΓΔ Ανταγωνισμού έκρινε αναγκαία για να διορθωθούν τα εν λόγω ελαττώματα. Επιπλέον, οι αποδέκτες των επιστολών του Μαΐου 2016 είχαν όντως τη δυνατότητα να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με τα ζητήματα που εκτίθενται στις εν λόγω επιστολές.

12. Παράβαση της απαίτησης για επαρκή αιτιολογία σύμφωνα με το άρθρο 296 δεύτερο εδάφιο της ΣΛΕΕ θεωρείται παράβαση «ουσιώδους τύπου» για τους σκοπούς του άρθρου 263 της ΣΛΕΕ (8). Παρόλο που τα ελαττώματα στην απόφαση του 2010 τα οποία διαπιστώθηκαν στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 δεν ήταν τα ίδια με τα επίμαχα στη νομολογιακή γραμμή PVC II, δεν μπορεί να συναχθεί ότι η παρανομία που διαπιστώθηκε στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 είναι παρανομία που αφορά την ουσία και όχι τον τύπο. Η νομολογιακή γραμμή PVC II ισχύει, ως εκ τούτου, για την κατάσταση που σχετίζεται με την υπόθεση AT.39258 μετά τις δικαστικές αποφάσεις του 2015.

13. Όντως, οι δικαστικές αποφάσεις του 2015 δεν αποφάνθηκαν επί του κατά πόσον είχε διαπραχθεί παράβαση από σύμπραξη ούτε και εξέτασαν τη νομιμότητα της εκτιμήσεως αυτού του ζητήματος στην απόφαση του 2010 (9). Ως εκ τούτου δεν ισχύει η αρχή του δεδικασμένου (10). Επιπλέον, οι διάφορες ακυρώσεις που πραγματοποιήθηκαν με τις δικαστικές αποφάσεις του 2015 δεν μπορούν να θεωρηθούν ως αθωωτική απόφαση για τους σκοπούς της αρχής ne bis in idem, όπως κατοχυρώνεται ιδίως στο άρθρο 50 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνάγεται ότι η Επιτροπή νομιμοποιείται βάσει αυτών των δύο αρχών να επαναλάβει τη διαδικασία σε σχέση με συμπεριφορά η οποία αποτέλεσε αντικείμενο της απόφασης του 2010 (11). Καμία από τις παρατηρήσεις που ελήφθησαν προς απάντηση στις επιστολές του Μαΐου 2016 δεν οδηγούσε στο συμπέρασμα ότι η λήψη νέας απόφασης από την Επιτροπή στην υπόθεση AT.39258 δεν ήταν δυνατή από νομική άποψη για άλλους λόγους.

14. Για τους σκοπούς άσκησης του δικαιώματος ακροάσεως σε σχέση με τις αιτιάσεις της Επιτροπής στην υπόθεση AT.39258 σχετική είναι η κοινοποίηση των αιτιάσεων και όχι η απόφαση του 2010 (12). Η παρανομία που διαπιστώθηκε στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 προέκυψε στο στάδιο ολοκλήρωσης και έκδοσης της απόφασης του 2010. Δεν επηρέασαν τη νομιμότητα της κοινοποίησης των αιτιάσεων και τη σχετική ακρόαση των ενδιαφερόμενων μερών (13). Η Επιτροπή επομένως μπορεί να επαναλάβει τη διαδικασία στην υπόθεση AT.39258 στο σημείο κατά το οποίο προέκυψε η παρανομία που διαπιστώθηκε στις δικαστικές αποφάσεις του 2015 (14).

15. Χωρίς να λαμβάνεται θέση σχετικά με την άποψη ότι η νομολογία όσον αφορά την έννοια της ενιαίας και διαρκούς παράβασης έχει εξελιχθεί από το χρονικό σημείο της κοινοποίησης των αιτιάσεων ή της έκδοσης της απόφασης του 2010, πρέπει να υπομνησθεί ότι, σύμφωνα με τα δικαστήρια της ΕΕ, οι εξελίξεις της νομολογίας δεν μπορούν, από μόνες τους, να καταστήσουν αναγκαίες νέες ακροάσεις, και ακόμη περισσότερο εάν τέτοιες εξελίξεις σημειώνονται κατά τη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας πριν από τη λήψη τελικής απόφασης (15). Εν πάση περιπτώσει, το περιεχόμενο ορισμένων από τις απαντήσεις στις επιστολές του Μαΐου 2016 δείχνει ότι οι εν λόγω επιστολές έθεσαν στην πράξη τους αποδέκτες τους σε μια θέση που τους επέτρεπε να προβάλουν νομικά επιχειρήματα βάσει της σχετικής νομολογίας.

16. Αν η Επιτροπή αποφασίσει να αντικαταστήσει την απόφαση του 2010 στον βαθμό που έχει ακυρωθεί, το άρθρο 266 της ΣΛΕΕ απαιτεί την εξάλειψη της παρανομίας που είχε διαπιστωθεί στις δικαστικές αποφάσεις του 2015. Με αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή νομιμοποιείται να προσαρμόσει το κείμενο που χρησιμοποιήθηκε στην απόφαση του 2010, ακόμη και με τρόπο ο οποίος, σύμφωνα με ορισμένους αποδέκτες των επιστολών του Μαΐου 2016, θα επηρέαζε την ευθύνη τους σε σύγκριση με το διατακτικό της απόφασης του 2010, ιδίως όταν αυτό γίνεται ακριβώς για να αντιμετωπιστούν οι αντιφάσεις της εν λόγω απόφασης. Αντίθετα από ό,τι συνάγεται από ορισμένες απαντήσεις στις επιστολές του Μαΐου 2016, η δυνατότητα και μόνο να υπάρχουν διαφορές μεταξύ της απόφασης του 2010 και νέας απόφασης στην υπόθεση AT.39258 δεν συνεπάγεται νέα κοινοποίηση των αιτιάσεων ή τη διοργάνωση νέας ακροάσεως (16).

17. Γενικά, τα επιχειρήματα που προβάλλονται στις απαντήσεις στις επιστολές του Μαΐου 2016 δεν έχουν εντοπίσει διαδικαστικά θέματα που να επηρεάζουν τη νομιμότητα της έκδοσης νέας απόφασης στην υπόθεση AT.39258, όπως προβλέπεται στις επιστολές του Μαΐου 2016.

Αίτημα για τυχόν απαλλακτικά στοιχεία που ελήφθησαν μετά την κοινοποίηση των αιτιάσεων

18. Προς απάντηση στην επιστολή του Μαΐου 2016, ένας αποδέκτης ζήτησε (όπως είχε κάνει πριν από την απόφαση του 2010) πρόσβαση σε όλα τα δυνητικώς απαλλακτικά έγγραφα που έλαβε η Επιτροπή μετά την έκδοση της κοινοποίησης των αιτιάσεων το 2007. Το αίτημα του 2016 απέβλεπε ιδίως σε τυχόν δυνητικώς απαλλακτικά στοιχεία που ενδεχομένως είχε λάβει η Επιτροπή κατά τις δικαστικές διαδικασίες που οδήγησαν στις δικαστικές αποφάσεις του 2015, καθώς και το μέρος της δικογραφίας στην υπόθεση M.3770 Lufthansa/Swiss που ήταν σχετικό με μια συγκεκριμένη υποσημείωση στην απόφαση του 2010 να προστεθεί στη δικογραφία της υπόθεσης AT.39258.

19. Η ΓΔ Ανταγωνισμού απήντησε με επιστολή με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2016. Στην εν λόγω επιστολή αναφέρεται ότι η εξέταση των συγκεκριμένων εγγράφων που έλαβε η Επιτροπή μετά την κοινοποίηση των αιτιάσεων δεν είχε δείξει τυχόν δυνητικώς απαλλακτικά αποδεικτικά στοιχεία στα οποία δεν είχε ήδη πρόσβαση ο αποδέκτης αυτός. Όσον αφορά το αίτημα να προστεθεί μέρος της δικογραφίας της υπόθεσης M.3770 στη δικογραφία της υπόθεσης AT.39258, η επιστολή σημείωνε ότι η συγκεκριμένη υποσημείωση αναφερόταν αποκλειστικά στη δημόσια έκδοση της απόφασης της Επιτροπής περί εκκαθάρισης στην υπόθεση M.3770 και όχι σε κάποιο έγγραφο από τη δικογραφία στην εν λόγω υπόθεση.

20. Σε πολύ μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας για την έκδοση νέας απόφασης, ο ίδιος αποδέκτης μου απηύθυνε επιστολή στην οποία αμφισβητούσε την προσέγγιση της απάντησης της ΓΔ Ανταγωνισμού με ημερομηνία 14 Οκτωβρίου 2016. Στη γραπτή μου απάντηση, τόνισα την καθυστέρηση της εν λόγω επιστολής και εξήγησα γιατί δεν ήταν δυνατό να γίνουν δεκτές οι επικρίσεις αυτές.

Το σχέδιο απόφασης

21. Τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν σε μεμονωμένους αποδέκτες στο σχέδιο απόφασης δεν υπερβαίνουν τα αντίστοιχα ποσά που καθορίστηκαν στην απόφαση του 2010.

22. Σύμφωνα με το άρθρο 16 της απόφασης 2011/695/ΕΕ, εξέτασα κατά πόσον το σχέδιο απόφασης αφορά μόνον αιτιάσεις σχετικά με τις οποίες δόθηκε στα μέρη η δυνατότητα να καταστήσουν γνωστές τις απόψεις τους. Το συμπέρασμά μου είναι ότι αυτό ισχύει.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

23. Με βάση τα ανωτέρω, και λαμβάνοντας υπόψη ότι, εκτός από την επιστολή που αναφέρεται στο σημείο 20 ανωτέρω, δεν έλαβα κανένα αίτημα ή καταγγελία, θεωρώ ότι έχει τηρηθεί η αποτελεσματική άσκηση των διαδικαστικών δικαιωμάτων στη διαδικασία έκδοσης νέας απόφασης στην υπόθεση AT.39258.

Βρυξέλλες, 9 Μαρτίου 2017. Wouter WILS

(1) Σύμφωνα με τα άρθρα 16 και 17 της απόφασης του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 13ης Οκτωβρίου 2011 σχετικά με τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα του συμβούλου ακροάσεων σε ορισμένες διαδικασίες ανταγωνισμού (ΕΕ L 275 της 20.10.2011, σ. 29) («απόφαση 2011/695/ΕΕ»).

(2) Η απόφαση του 2010 απευθυνόταν στις εταιρείες Air Canada, Air France-KLM, Société Air France, KLM NV, British Airways Plc, Cargolux Airlines International S.A, Cathay Pacific Airways Limited, Japan Airlines, Japan Airlines International Co., Ltd, LAN Airlines SA, LAN Cargo SA, Lufthansa Cargo AG, Deutsche Lufthansa AG, SWISS International Air Lines AG, Martinair Holland NV, Qantas Airways Limited, SAS AB, SAS Cargo Group A/S, SCANDINAVIAN AIRLINES SYSTEM Denmark – Norway – Sweden, Singapore Airlines Cargo Pte Ltd και Singapore Airlines Limited.

(3) Αποφάσεις στις υποθέσεις Air Canada κατά Επιτροπής (T-9/11, EU:T:2015:994); Koninklijke Luchtvaart Maatschappij κατά Επιτροπής (T-28/11, EU:T:2015:995); Japan Airlines κατά Επιτροπής (T-36/11, EU:T:2015:992); Cathay Pacific κατά Επιτροπής (T-38/11, EU:T:2015:985); Cargolux Airlines κατά Επιτροπής (T-39/11, EU:T:2015:991); Latam Airlines Group και Lan Cargo κατά Επιτροπής (T-40/11, EU:T:2015:986); Singapore Airlines και Singapore Airlines Cargo κατά Επιτροπής (T-43/11, EU:T:2015:989); Deutsche Lufthansa κ.λπ.. κατά Επιτροπής (T-46/11, EU:T:2015:987); British Airways κατά Επιτροπής (T-48/11, EU:T:2015:988); SAS Cargo Group κ.λπ.. κατά Επιτροπής (T-56/11, EU:T:2015:990); Air France-KLM κατά Επιτροπής (T-62/11, EU:T:2015:996); Air France-KLM κατά Επιτροπής (T-63/11, EU:T:2015:993); και Martinair Holland κατά Επιτροπής (T-67/11, EU:T:2015:984).

(4) Βλέπε για παράδειγμα, αποφάσεις στις υποθέσεις Martinair Holland κατά Επιτροπής (EU:T:2015:984, σκέψεις 25, 72, 78, 83 και 84) και Cargolux Airlines κατά Επιτροπής (EU:T:2015:991, σκέψεις 27, 28, 72, 79, 83 και 84).

(5) Η απόφαση του 2010 ακυρώθηκε εν μέρει σε σχέση με την British Airways plc (Υπόθεση T-48/11) καθώς και τις Deutsche Lufthansa AG, Lufthansa Cargo AG και Swiss International Air Lines AG (Υπόθεση T-46/11). Ακυρώθηκε εν όλω σε σχέση με τις άλλες οντότητες οι οποίες την είχαν προσβάλει. Σε σχέση με τον αποδέκτη που δεν την είχε προσβάλει, η απόφαση του 2010 κατέστη τελεσίδικη.

(6) Οι επιστολές του Μαΐου 2016 ανέφεραν, ως προς αυτό, τις αποφάσεις στις υποθέσεις Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ.. κατά Επιτροπής (C-238/99 P, C-244/99 P, C-245/99 P, C-247/99 P, C-250/99 P to C-252/99 P και C-254/99 P, EU:C:2002:582, EU:C:2002:582, σκέψεις 44 έως 53, 59 έως 69 και 72 έως 76)· SP κατά Επιτροπής (T-472/09 και T-55/10, EU:T:2014:1040, σκέψεις 277 έως 281)· και Lucchini κατά Επιτροπής (T-91/10, EU:T:2014:1033, σκέψη 173).

(7) Βλέπε μεταξύ άλλων, τις αποφάσεις στις υποθέσεις BASF κατά Επιτροπής (T-15/02, EU:T:2006:74, σκέψη 94), καθώς και IMI κ.λπ. κατά Επιτροπής (T-18/05, EU:T:2010:202, σκέψεις 109 και 111).

(8) Μεταξύ άλλων, αποφάσεις στις υποθέσεις Επιτροπή κατά Ιρλανδίας και λοιπών (C-89/08 P, EU:C:2009:742, σκέψη 34), καθώς και Cargolux Airlines κατά Επιτροπής (EU:T:2015:991, σκέψη 27).

(9) Η κατάσταση αυτή είναι συγκρίσιμη με την κατάσταση που περιγράφεται στη σκέψη 60 της απόφασης στην υπόθεση Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582). Βλέπε για παράδειγμα αποφάσεις στις υποθέσεις Singapore Airlines και Singapore Airlines Cargo κατά Επιτροπής (EU:T:2015:989, σκέψεις 30 έως 33 και 90 έως 92), καθώς και SAS Cargo Group κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:T:2015:990, σκέψεις 29 έως 33, 90 και 91).

(10) Ως προς αυτό, βλέπε αποφάσεις στις υποθέσεις Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582, σκέψεις 44, 46 και 47) και ThyssenKrupp Nirosta κατά Επιτροπής (C-352/09 P, EU:C:2011:191, σκέψη 123).

(11) Σε σχέση με την αρχή ne bis in idem, βλέπε, κατ’ αναλογία, την απόφαση στην υπόθεση Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582, σκέψη 62).

(12) Βλέπε, κατ’ αναλογία, τις αποφάσεις στις υποθέσεις Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582, σκέψη 98)· Lucchini κατά Επιτροπής (EU:T:2014:1033, σκέψη 177)· καθώς και Leali and Acciaierie e Ferriere Leali Luigi κατά Επιτροπής (T-489/09, T-490/09 και T-56/10, EU:T:2014:1039, σκέψη 284).

(13) Βλέπε, μεταξύ άλλων, αποφάσεις στις υποθέσεις Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582, σκέψη 73), καθώς και SP κατά Επιτροπής (EU:T:2014:1040, σκέψη 277).

(14) Βλέπε, κατ’ αναλογία, απόφαση στην υπόθεση Lucchini κατά Επιτροπής (EU:T:2014:1033, σκέψη 173 και αναφερθείσα νομολογία).

(15) Βλέπε αποφάσεις στις υποθέσεις Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582, σκέψεις 91 και 92), καθώς και IRO κατά Επιτροπής (T-69/10, EU:T:2014:1030, σκέψη 141).

(16) Βλέπε, κατ’ αναλογία, απόφαση στην υπόθεση Limburgse Vinyl Maatschappij κ.λπ. κατά Επιτροπής (EU:C:2002:582, σκέψη 97).