Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την "11η ετήσια έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία (1999)"

(2002/C 107/19)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της, της 12ης Ιουνίου 2001, σύμφωνα με το άρθρο 265, παράγραφος 5 της Συνθήκης περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, να καταρτίσει γνωμοδότηση με θέμα "11η ετήσια έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία (1999)" και να αναθέσει στην επιτροπή 1 "Περιφερειακή πολιτική, Διαρθρωτικά Ταμεία, οικονομική και κοινωνική συνοχή, διασυνοριακή και διαπεριφερειακή συνεργασία" την επεξεργασία της γνωμοδότησης αυτής·

έχοντας υπόψη την 11η ετήσια έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία (1999) (COM(2000) 698 τελικό))·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση που εκπόνησε για την "9η και 10η ετήσια έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία (1997 και 1998) - ΕΤΠΑ - ΕΚΤ - ΕΓΤΠΕ - ΧΠΠΑ" (COM(98) 562 τελικό και COM(1999) 467 τελικό)· CdR 220/1999(1) τελικό και τη γνωμοδότησή της για την "6η και 7η ετήσια έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία 1994 και 1995" (COM(95) 583 τελικό και COM(96) 502 τελικό)· CdR 335/96(2)·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης που υιοθετήθηκε από την επιτροπή 1 στις 4 Οκτωβρίου 2001 (CdR 184/2001 rev.) (Εισηγητής: ο κ. Stanislaw Tillich, Υφυπουργός της Σαξονίας, αρμόδιος για ομοσπονδιακά και ευρωπαϊκά θέματα, PPE)·

εκτιμώντας ότι θα ήταν σκόπιμο και χρήσιμο να υποβληθεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Συμβούλιο των Υπουργών και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότηση επί της 11ης ετήσιας έκθεσης για τα Διαρθρωτικά Ταμεία (1999), προκειμένου να διευκρινισθεί η θέση των περιφερειών και των κοινοτήτων·

εκτιμώντας ότι η 11η ετήσια έκθεση για τα Διαρθρωτικά Ταμεία παρουσιάζει την εφαρμογή των ρυθμίσεων που ισχύουν για τα ταμεία αυτά την περίοδο 1999 μαζί με τις παρεμβάσεις των ταμείων αυτών και τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν·

εκτιμώντας

- ότι το 1999 ολοκληρώθηκε η περίοδος προγραμματισμού 1994-1999 και μαζί με αυτή η περίοδος ισχύος της δέσμης Delors-II που αποφασίσθηκε το 1992 στο Εδιμβούργο·

- ότι, όπως και τα χρόνια που προηγήθηκαν, η Επιτροπή προσπάθησε και το 1999 να δώσει μία νέα ώθηση σε ορισμένες δράσεις προτεραιότητας και ότι την περίοδο αυτή στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος βρισκόταν η πολιτική απασχόλησης·

- ότι το 1999 είχε αποφασιστική σημασία για την προετοιμασία του σχεδιασμού της προγραμματικής περιόδου 2000-2006. Με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Βερολίνου της 24ης και 25ης Μαρτίου 1999 και η συμφωνία που επιτεύχθηκε για το πρόγραμμα δράσης 2000 και τις μεσοπρόθεσμες χρηματοδοτικές προοπτικές για την περίοδο 2000-2006 καθορίστηκε με δεσμευτικό τρόπο το ύψος των πόρων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής για την περίοδο έως το 2006·

εκτιμώντας ότι οι αρχηγοί των κρατών και των κυβερνήσεων συμφώνησαν στο Βερολίνο σχετικά με τους πόρους για τη χορήγηση διαρθρωτικών ενισχύσεων στις υποψήφιες χώρες έως το 2006·

εκτιμώντας ότι το Συμβούλιο ενέκρινε επιπλέον το 1999 τους κανονισμούς για τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής·

εκτιμώντας ότι κατ' αυτό τον τρόπο τέθηκαν σημαντικές βάσεις για την προετοιμασία των νέων προγραμμάτων των Διαρθρωτικών Ταμείων για την περίοδο 2000-2006·

κατά την 41η σύνοδο ολομέλειας της 14ης και 15ης Νοεμβρίου 2001 (συνεδρίαση της 15ης Νοεμβρίου) υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Γενικές παρατηρήσεις

1.1. Η ΕΤΠ χαιρετίζει την 11η ετήσια έκθεση η οποία θεωρεί ότι προσφέρει μία εκτεταμένη και πληροφοριακή παρουσίαση δεδομένων και εξελίξεων σε σχέση με την εφαρμογή των Διαρθρωτικών Ταμείων την περίοδο 1999 στα επί μέρους κράτη μέλη. Ωστόσο, εκφράζει λύπη διότι η έκθεση περιλαμβάνει λίγες μόνο αναλύσεις και αξιολογήσεις οι οποίες δεν μπορεί να θεωρηθούν επαρκείς. Για παράδειγμα, δεν γίνεται αξιολόγηση της επίδρασης της διαρθρωτικής πολιτικής από πανευρωπαϊκή άποψη και από την άποψη των επί μέρους κρατών μελών. Αντ' αυτού, η έκθεση υπεισέρχεται στην ουσία στις χρηματοδοτικές πτυχές, στις υποχρεώσεις και στις πληρωμές, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζει ποια ήταν η επίδραση που είχαν οι δαπάνες αυτές στην εξέλιξη και την προαγωγή της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής στην Ευρώπη ως σύνολο καθώς και στα επί μέρους κράτη μέλη.

1.2. Η ΕΤΠ έχει την εντύπωση ότι το μόνο που έγινε είναι να συγκεντρωθούν αριθμητικά δεδομένα, χωρίς για παράδειγμα να εξετασθεί σε ποια εμπόδια προσκρούει η προσπάθεια για την καλύτερη διάθεση των πόρων. Η Επιτροπή φαίνεται να ενδιαφέρεται περισσότερο για την αποτελεσματική διαχείριση των Διαρθρωτικών Ταμείων παρά για την αποδοτικότητα των μέτρων που έχουν θεσπιστεί. Η ΕΤΠ εκφράζει τη λύπη της διότι η Επιτροπή δεν ανάλυσε το κόστος των διοικητικών δραστηριοτήτων των οργανισμών τοπικής και περιφερειακής διοίκησης σε σχέση με την εκτέλεση των δράσεων των διαρθρωτικών ταμείων. Από αυτή την ανάλυση θα μπορούσαν να προκύψουν μέτρα για την αύξηση της αποτελεσματικότητας της διοίκησης, στην οποία η Επιτροπή αποδίδει μάλιστα ιδιαίτερη σημασία κατά την περίοδο στήριξης 2000-2006. Η ΕΤΠ είναι της άποψης ότι μια αποκλειστικά τυπική θεώρηση του ύψους των ανειλημμένων υποχρεώσεων και των πληρωμών δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών, οι οποίοι επιθυμούν πάνω απ' όλα την αποδοτική χρήση των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων. Τονίζει δε ότι η κατάρτιση ετήσιων εκθέσεων από την Επιτροπή δεν επιτρέπεται να οδηγήσει στην απλή συγκέντρωση και παρουσίαση αριθμών σύμφωνα με ορισμένες άκαμπτες προδιαγραφές. Στις εκθέσεις πρέπει να συμπεριληφθούν πολύ περισσότερες αξιολογήσεις της απόδοσης και αναλύσεις, οι οποίες επιτρέπουν μία εξαντλητική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της διαρθρωτικής πολιτικής και τη βελτιστοποίηση των μελλοντικών πρωτοβουλιών.

2. Εκτέλεση του προγράμματος

2.1. Η ΕΤΠ λαμβάνει γνώση του γεγονότος ότι έως τα τέλη του 1999 επιτεύχθηκε μία ανάληψη υποχρεώσεων η οποία αντιστοιχεί σχεδόν στο σύνολο των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων σε πανευρωπαϊκή κλίμακα. Η Επιτροπή αποδίδει το γεγονός αυτό στην επίσπευση των ρυθμίσεων κάθε χρόνο. Έως το τέλος του χρόνου εκταμιεύθηκε 75 % των πόρων, ενώ οι επιτόπιες πληρωμές μπορούν να συνεχισθούν έως τα τέλη του 2001.

2.2. Η ΕΤΠ διαπιστώνει ότι τα υψηλότερα ποσοστά εκτέλεσης παρατηρούνται στα προγράμματα του Στόχου 1 καθώς και στις δράσεις για την απασχόληση στις περιοχές του Στόχου 3. Αντίθετα, τα ποσοστά στις περιοχές των Στόχων 2, 4 και 5β καθώς και στις κοινοτικές πρωτοβουλίες είναι χαμηλότερα.

2.3. Η ΕΤΠ επισημαίνει ότι - όπως συνέβη το 1998 - τα κράτη συνοχής έλαβαν το μεγαλύτερο μέρος των πόρων των Διαρθρωτικών Ταμείων και επέτυχαν τα υψηλότερα ποσοστά πληρωμών, ενώ σε ορισμένα από τα περισσότερο ευημερούντα κράτη μέλη τα ποσοστά πληρωμών ήταν χαμηλότερα του κοινοτικού μέσου όρου. Ταυτόχρονα, εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η Επιτροπή και στην περίπτωση αυτή αφήνει ανοικτό το θέμα αν οι καλύτερες επιδόσεις των χωρών συνοχής οφείλονται σε υψηλότερες ανάγκες για πόρους ή σε άλλους παράγοντες.

3. Η αρχή της εταιρικής σχέσης

3.1. Η ΕΤΠ διαπιστώνει με λύπη ότι στην έκθεση δεν γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην αρχή της εταιρικής σχέσης, αν και αυτή έχει αποφασιστική σημασία για την επιτυχία της διαρθρωτικής πολιτικής.

3.2. Στα πλαίσια της διαχείρισης των Διαρθρωτικών Ταμείων πρέπει να δοθεί περισσότερη σημασία στην αρχή της εταιρικής σχέσης. Η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή να εφαρμόσει κατά τη διαχείριση των Διαρθρωτικών Ταμείων την αρχή της εταιρικής σχέσης σε συνεργασία με τους οικονομικούς και κοινωνικούς εταίρους καθώς και την αρχή της επικουρικότητας, αναγνωρίζοντας τις αρμοδιότητες των πολιτικών θεσμών των κρατών μελών και τα καθήκοντα των τοπικών και περιφερειακών αρχών.

4. Κοινοτικές πρωτοβουλίες

4.1. Στην έκθεσή της η Επιτροπή αναφέρει εν συντομία ορισμένες κοινοτικές πρωτοβουλίες. Η ΕΤΠ εκφράζει τη λύπη της διότι η Επιτροπή παρέλειψε να εξετάσει λεπτομερέστερα τη σημαντική κοινοτική πρωτοβουλία Ιnterreg II. Έτσι ο προσανατολισμός Γ αποτελεί σημαντικό μέσο για την προαγωγή της διεθνικής συνεργασίας στον τομέα της χωροταξίας ιδιαιτέρως ενόψει της επικείμενης διεύρυνσης της ΕΕ.

4.2. Σχετικά, η ΕΤΠ επισημαίνει ότι η εν λόγω συνεργασία μπορεί να δώσει μια πρόσθετη ώθηση στην διαδικασία διεύρυνσης. Τα ίδια αποτελέσματα αναμένονται από το τρέχον πρόγραμμα Ιnterreg III B, το οποίο εξακολουθεί να περιλαμβάνει με σχεδόν αμετάβλητο τρόπο τη διεθνική συνεργασία, ιδιαίτερα, στον τομέα της χωροταξίας και της ανάπτυξης της υπαίθρου.

4.3. Η ΕΤΠ τονίζει με έμφαση ότι τα προβλήματα για την εκτέλεση των κοινοτικών πρωτοβουλιών οφείλονται ιδιαίτερα στις περίπλοκες διοικητικές διαδικασίες καθώς και στις σημαντικές καθυστερήσεις με την έγκριση των προγραμμάτων εκ μέρους της Επιτροπής. Έτσι το πρόγραμμα Ιnterreg II για ορισμένες περιφέρειες ενεκρίθη μόλις το 1995. Αποτέλεσμα ήταν να μην μπορούν οι περιφέρειες και οι κοινότητες για ένα ορισμένο διάστημα να προχωρήσουν με ασφάλεια στον προγραμματισμό τους.

5. Διοικητικές απαιτήσεις

Η ΕΤΠ εκφράζει τη λύπη της διότι η έκθεση δεν αναλύει το διοικητικό φόρτο εργασιών που επωμίζονται οι τοπικές και περιφερειακές αρχές στην προσπάθειά τους να ανταποκριθούν στις διοικητικές απαιτήσεις. Επικρίνει δε τον υψηλό αριθμό των απαιτήσεων αυτού του είδους που έχουν θεσπισθεί από την Επιτροπή για τα Διαρθρωτικά Ταμεία και τις κοινοτικές πρωτοβουλίες. Από την άποψη των τοπικών και περιφερειακών αρχών, το γεγονός αυτό περιορίζει την ποιότητα των δαπανών και υπονομεύει την αποδοχή της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής. Η ΕΤΠ καλεί ρητώς την Επιτροπή να καταβάλει προσπάθειες για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών και να εξετάσει τα κατ' ιδίαν διαδικαστικά στάδια με βάση την επιβάρυνση, αλλά και το όφελος που συνεπάγονται.

6. Έλεγχος

6.1. Ο έλεγχος των παρεμβάσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων εκ μέρους της Επιτροπής παρουσίασε βελτιώσεις το 1999, κυρίως όσον αφορά το ΕΤΠΑ. Το γεγονός ότι τα διαρθρωτικά μέσα καλύπτουν το ένα τρίτο του προϋπολογισμού της ΕΕ επιβάλλει οπωσδήποτε τη θέσπιση σημαντικών μέτρων στον τομέα του δημοσιονομικού ελέγχου. Η ΕΤΠ είναι της άποψης ότι με τους νέους κανονισμούς για την περίοδο 2000-2006 η Επιτροπή ακολουθεί την ορθή κατεύθυνση, ενισχύοντας τη θέση των κρατών μελών, των περιφερειών και των κοινοτήτων όσον αφορά τον έλεγχο των παρεμβάσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων. Αυτό γιατί οι τοπικές, διοικητικές και ελεγκτικές αρχές, λόγω των ιδιαίτερων γνώσεων που διαθέτουν, είναι οι πιο κατάλληλες για να ασκούν τους ελέγχους αυτούς.

6.2. Η ΕΤΠ δεν αμφισβητεί την ευθύνη που φέρουν τα κράτη μέλη, οι περιφέρειες και οι κοινότητες για την παροχή αποδείξεων για την οικονομική, αποτελεσματική και κανονική εκτέλεση του προϋπολογισμού. Οι σημερινές αυστηρότερες απαιτήσεις της Επιτροπής έναντι των συστημάτων διοίκησης και ελέγχου εγείρουν σε ολοένα και μεγαλύτερο βαθμό το ερώτημα της αναλογικότητας μεταξύ επιβάρυνσης και οφέλους. Και στην περίπτωση αυτή η ΕΤΠ διαπιστώνει με επικριτική διάθεση ότι ο διοικητικός φόρτος που επιφέρουν οι ευρωπαϊκοί κανόνες είναι υπερβολικός. Τονίζει δε ότι, λόγω της πληθώρας των επιμέρους δεδομένων που απαιτούνται, η χρησιμότητα των οποίων για τον έλεγχο της διάθεσης των πόρων είναι αμφίβολη, οι τοπικές και περιφερειακές αρχές παρεμποδίζονται στην υλοποίηση των ουσιαστικών καθηκόντων τους.

7. Προγραμματική περίοδος 2000-2006

7.1. Στην 11η ετήσια έκθεση δίδεται ιδιαίτερη προσοχή στα προπαρασκευαστικά μέτρα για την προγραμματική περίοδο 2000-2006. Η ΕΤΠ χαιρετίζει το γεγονός ότι η Επιτροπή παρουσιάζει στην ετήσια έκθεση του 1999 μία εικόνα της μελλοντικής περιόδου ενισχύσεων.

7.2. Όσον αφορά την προγραμματική περίοδο 2000-2006, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου αποφάσισε εκτός άλλων σχετικά με την κατανομή των διαρθρωτικών πόρων στους 3 νέους στόχους, με κέντρο βάρους τις περιοχές του Στόχου 1 στις οποίες διατίθεται σχεδόν 70 % των πόρων. Το Συμβούλιο αποφάσισε επίσης και σχετικά με τους πόρους για τις προενταξιακές ενισχύσεις και για τα προγράμματα ΙSPA και Sapard. Η ΕΤΠ επιδοκιμάζει απερίφραστα την υποστήριξη της ενταξιακής διαδικασίας από τα μέσα αυτά. Η ενταξιακή διαδικασία πρέπει να προωθηθεί με εντατικό ρυθμό και με βάση τις προθεσμίες που συμφωνήθηκαν στο Γκέντρμποργκ. Επισημαίνει δε ότι η διαχείριση των Διαρθρωτικών Ταμείων θα έχει στρατηγική σημασία για τις υποψήφιες χώρες και τα οικονομικά τους συστήματα. Για το λόγο αυτό, προτείνει να μεταφερθούν οι θετικές και αρνητικές εμπειρίες που έχουν συναχθεί από τις περιφέρειες και τις κοινότητες κατά τη διαχείριση των Διαρθρωτικών Ταμείων σε εκείνους οι οποίοι θα κληθούν στο μέλλον να διαχειριστούν τους πόρους αυτούς, προκειμένου να συνεκτιμηθούν οι επιτυχημένες μέθοδοι και πρακτικές και να αποφευχθούν τα λάθη του παρελθόντος.

7.3. Μεταξύ Μαΐου και Ιουνίου 1999 εγκρίθηκε "ο κανονισμός των γενικών διατάξεων για τα Διαρθρωτικά Ταμεία", ο οποίος μειώνει τον αριθμό των στόχων προτεραιότητας σε τρεις και τις κρατικές πρωτοβουλίες σε τέσσερις (INTERREG, EQUAL, LEADER και URBAN), μαζί με ειδικούς κανονισμούς για κάθε ταμείο. Η ΕΤΠ υποστηρίζει τη μείωση των κοινοτικών πρωτοβουλιών. Κατ' αυτό τον τρόπο θα μπορούσε να αποφευχθεί ο προδιαγραφόμενος ασαφής προσανατολισμός της φύσης των κοινοτικών πρωτοβουλιών στο μέλλον, κύριο χαρακτηριστικό των οποίων ήταν μέχρι σήμερα ο κατακερματισμός τους.

7.4. Η ΕΤΠ υπογραμμίζει ότι, αν και οι δημοσιονομικές προοπτικές καθορίστηκαν εγκαίρως από τη σύνοδο κορυφής του Βερολίνου, οι περιφέρειες και οι τοπικές αρχές παρεμποδίστηκαν στην προσπάθειά τους να αρχίσουν το σχεδιασμό τους, επειδή η Επιτροπή δεν κατόρθωσε να υποβάλει και να εγκρίνει εγκαίρως τις κατευθυντήριες γραμμές. Το αποτέλεσμα ήταν να καθυστερήσει η έναρξη των προγραμμάτων, γεγονός το οποίο δημιούργησε εν μέρει δυσχέρειες στις περιφέρειες της Κοινότητας. Η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή να μεριμνήσει για τη βελτίωση της κατάστασης και να υποβάλει ενωρίτερα τις κατευθυντήριες γραμμές για την επόμενη περίοδο ενισχύσεων. Οι παραλείψεις της Επιτροπής δεν πρέπει να οδηγήσουν σε μια κατάσταση όπου η καθυστερημένη έναρξη της χορήγησης ενισχύσεων και οι αυξημένες απαιτήσεις για την υλοποίησή τους σε σχέση με τις εθνικές ενισχύσεις να έχουν ως αποτέλεσμα την απώλεια ενισχύσεων που δικαιούνται οι περιφέρειες και οι κοινότητες.

7.5. Η ΕΤΠ δεν συμμερίζεται πάντως την άποψη της Επιτροπής ότι οι νέες ρυθμίσεις οδηγούν στην απλοποίηση των ενισχύσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων. Υπάρχουν βεβαίως ορισμένες εύστοχες ανανεωτικές αποφάσεις οι οποίες πρέπει να επιδοκιμαστούν. Έτσι διευκολύνθηκαν οι προϋποθέσεις για την υποβολή αιτήσεων πληρωμής. Κατά την προγραμματική περίοδο 1994-1999, οι πληρωμές των δόσεων συνδέονταν με το ποσοστό εκταμίευσης των πόρων της ΕΕ. Στη νέα περίοδο ενισχύσεων, οι αιτήσεις πληρωμών μπορούν να υποβάλλονται τρεις φορές το χρόνο στην Επιτροπή με βάση τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες. Για την περίοδο 2000-2006, διευρύνθηκε το φάσμα των ενισχύσεων σε σύγκριση με την περίοδο 1994-1999. Οι επιμέρους προτεραιότητες συμπληρώθηκαν με διάφορες πρωτοβουλίες. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι οι αλλαγές αυτές θα μπορούσαν, εκτός άλλων, να οδηγήσουν στη βελτίωση της ποιότητας των εθνικών ενισχύσεων. Ωστόσο, το πλήθος των κατευθυντήριων γραμμών και των εγγράφων εργασίας δεν συνέβαλε στην απλοποίηση του σχεδιασμού και της εκτέλεσης των προγραμμάτων ούτε στη διαχείριση, τη συνοδεία και την αξιολόγηση των Διαρθρωτικών Ταμείων. Αντίθετα, ο διοικητικός φόρτος αυξήθηκε σημαντικά. Επιπλέον, υπάρχουν εν τω μεταξύ εμπειρίες οι οποίες καθιστούν αμφίβολα τα πλεονεκτήματα που προσφέρουν οι ενισχύσεις με πόρους της ΕΕ. Αυτό συμβαίνει κυρίως με τις πληρωμές μικρότερων προκαταβολών σε κοινότητες και επιχειρήσεις αφ' ης στιγμής αυτές αντιληφθούν πόσο σημαντικός είναι ο διοικητικός φόρτος που συνεπάγεται η υποβολή αίτησης για τη χορήγηση κοινοτικών ενισχύσεων.

7.6. Η ΕΤΠ τονίζει την άποψή της ότι η διεκπεραίωση τυπικών προϋποθέσεων στην περίπτωση των ενισχύσεων των Διαρθρωτικών Ταμείων οδηγεί στη συσπείρωση δυνάμεων οι οποίες δεν είναι διαθέσιμες για την αποτελεσματική διαμόρφωση του περιεχομένου της διαρθρωτικής πολιτικής.

8. Η αποτελεσματικότητα των ενισχύσεων

Η ΕΤΠ επιβεβαιώνει την άποψή της ότι η χρήση των ταμείων θα πρέπει και στο μέλλον να στηρίζεται στην αρχή της χορήγησης ίσων ενισχύσεων οικονομικά συγκρίσιμων περιφερειών. Τα Διαρθρωτικά Ταμεία της Κοινότητας έχουν ιδιαίτερη σημασία για την ενίσχυση μειονεκτικών περιφερειών. Με τους πόρους των ταμείων αυτών καταπολεμούνται οι περιφερειακές ανισότητες. Για το λόγο αυτό η ΕΤΠ ενδιαφέρεται ιδιαιτέρως για την αποτελεσματική χρήση των ταμείων.

9. Απασχόληση

Στην έκθεσή της η Επιτροπή υποστηρίζει την άποψη ότι η διαδικασία του Λουξεμβούργου για την απασχόληση εμπεδώθηκε το 1999. Στο Λουξεμβούργο διατυπώθηκαν συστάσεις προς τα κράτη μέλη όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να ανταποκριθούν καλύτερα στις υποχρεώσεις τους για την υλοποίηση των κοινών στόχων της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση. Στους νέους στόχους συγκαταλέγονται η δια βίου εκπαίδευση, η πρόσβαση στην κοινωνία των πληροφοριών, η συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων στην οργάνωση της εργασίας και η συνεκτίμηση της αρχής της ισότητας ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών. Η ΕΤΠ επισημαίνει ότι ο νέος κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία υποχρεώνει τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν στα προγράμματά τους πτυχές που αφορούν την πολιτική απασχόλησης. Καθίσταται πλέον σαφέστερο ότι τα μέτρα υπέρ της απασχόλησης δεν μπορούν να υλοποιηθούν χωρίς τη συμμετοχή της τοπικής και περιφερειακής διοίκησης. Η ΕΤΠ τονίζει ότι δεν υπάρχει σχεδόν κανένα πειστικότερο επιχείρημα ότι η πολιτική απασχόλησης αποτελεί στην ουσία αποστολή των κρατών μελών και των τοπικών και περιφερειακών αρχών σ' αυτά.

10. Σημαντικές προτεραιότητες και διοργανική συνεργασία

10.1. Η ΕΤΠ επιδοκιμάζει τον ετήσιο ορισμό θεματικών προτεραιοτήτων στην ετήσια έκθεση και ιδιαιτέρως την προτεραιότητα που δόθηκε το 1999 στην ισότητα ευκαιριών, και υπογραμμίζει τη συμβολή των Διαρθρωτικών Ταμείων όσον αφορά την εξίσωση ανδρών και γυναικών.

10.2. Η ΕΤΠ χαιρετίζει το γεγονός ότι η Επιτροπή, στο τέλος της έκθεσής της, αναφέρεται στη διοργανική συνεργασία μαζί της. Υπογραμμίζει δε ότι στο πρόσωπό της η Επιτροπή βρίσκει ένα αξιόπιστο εταίρο ο οποίος είναι διατεθειμένος, με βάση την εμπειρία που έχει συναγάγει μέσω των τοπικών και περιφερειακών αρχών, να συμμετάσχει ενεργώς στη βελτίωση και την απλοποίηση των διαδικασιών. Για το λόγο αυτό, λυπάται όλως ιδιαιτέρως που η Επιτροπή δεν αξιοποιεί τις αρμοδιότητες της ΕΤΠ για να την καλέσει να προβεί στην κατάρτιση γνωμοδότησης. Εκφράζει δε την ελπίδα ότι στο μέλλον η Επιτροπή θα αξιοποιήσει καλύτερα τις αρμοδιότητές της για τη βελτίωση των εκθέσεών της.

Βρυξέλλες, 15 Νοεμβρίου 2001.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Jos Chabert

(1) ΕΕ C 226 της 8.8.2000, σ. 68.

(2) ΕΕ C 215 της 16.7.1997, σ. 28.