Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας για κινούμενους εργαζόμενους που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για αυτοαπασχολούμενους οδηγούς (1999/C 43/02) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(1998) 662 τελικό - 98/0319(SYN)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 24 Νοεμβρίου 1998)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 75 και 118 Α,

την πρόταση της Επιτροπής,

Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι το άρθρο 75 της συνθήκης προβλέπει ότι το Συμβούλιο θεσπίζει, μεταξύ άλλων, κοινούς κανόνες εφαρμοστέους στις οδικές μεταφορές καθώς και μέτρα για τη βελτίωση της οδικής ασφάλειας 7 ότι το άρθρο αυτό παρέχει την ορθή νομική βάση, ιδίως για τη θέσπιση κοινών κανόνων σχετικά με το χρόνο εργασίας για αυτοαπασχολούμενους οδηγούς στις οδικές μεταφορές 7

ότι το άρθρο 118 Α της συνθήκης προβλέπει ότι το Συμβούλιο θεσπίζει με οδηγία τις ελάχιστες απαιτήσεις για την προώθηση της βελτίωσης, ιδίως του εργασιακού περιβάλλοντος, για να εξασφαλιστεί ένα καλύτερο επίπεδο προστασίας της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων 7

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών (1), θεσπίζει κοινούς κανόνες για το χρόνο οδήγησης και τις περιόδους ανάπαυσης των οδηγών 7 ότι ο κανονισμός αυτός δεν καλύπτει άλλες πτυχές του χρόνου εργασίας στον τομέα των οδικών μεταφορών 7

ότι η οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας (2), καθορίζει ελάχιστες απαιτήσεις ασφάλειας και υγείας, όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας, που εφαρμόζονται σε όλους τους ιδιωτικούς ή δημόσιους τομείς δραστηριοτήτων, εξαιρουμένων, μεταξύ άλλων, των αεροπορικών, σιδηροδρομικών, οδικών, θαλάσσιων, ποτάμιων και λιμναίων μεταφορών 7

ότι το Συμβούλιο αναγνωρίζει, στο προοίμιο αυτής της οδηγίας ότι μπορεί να καταστεί αναγκαία η θέσπιση ξεχωριστών μέτρων για την οργάνωση του χρόνου εργασίας σε ορισμένους κλάδους και δραστηριότητες που αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 7

ότι είναι συνεπώς αναγκαίο προκειμένου να εξασφαλιστεί καλύτερη οδική ασφάλεια, να αποφευχθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να προωθηθούν βελτιωμένες συνθήκες εργασίας για τις δραστηριότητες των οδικών μεταφορών, όλοι οι κινούμενοι εργαζόμενοι που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών και οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί να απασχολούνται βάσει ενός συνόλου ελάχιστων προτύπων για το χρόνο εργασίας 7

ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας προσιδιάζουν περισσότερο στις οδικές μεταφορές απ' ό,τι ορισμένες διατάξεις της οδηγίας 93/104/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε, και, ως εκ τούτου, βάσει του άρθρου 14 της τελευταίας οδηγίας, οι διατάξεις αυτές υπερέχουν 7

ότι, προκειμένου να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια, να αποφευχθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εξασφαλιστεί η ασφάλεια και η υγεία των κινούμενων εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων οδηγών, πρέπει να χορηγούνται ελάχιστες ημερήσιες και εβδομαδιαίες περίοδοι ανάπαυσης και επαρκή διαλείμματα 7 ότι είναι επίσης αναγκαίο να τεθεί ένα ανώτατο όριο του εβδομαδιαίου ωραρίου εργασίας 7

ότι είναι αναγκαίο να καταδειχτεί ότι οι διατάξεις σχετικά με τις περιόδους ανάπαυσης και τα διαλείμματα, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών, εξακολουθούν να ισχύουν για ορισμένους κινούμενους εργαζόμενους και αυτοαπασχολούμενους οδηγούς 7

ότι οι διατάξεις σχετικά με την περίοδο οδήγησης του προαναφερόμενου κανονισμού συμπληρώνονται από τις διατάξεις σχετικά με το χρόνο εργασίας της παρούσας οδηγίας 7

ότι, παρά τις εντατικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, δεν κατέστη δυνατή η επίτευξη συμφωνίας, όσον αφορά τους κινούμενους εργαζόμενους στον τομέα των οδικών μεταφορών, εφαρμοστέας με απόφαση του Συμβουλίου κατόπιν τρότασης της Επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 της συμφωνίας για την κοινωνική πολιτική 7

ότι η οδηγία . . ./. . ./ΕΚ της (ημέρα/μήνας/έτος) τροποποιεί την οδηγία 93/104/ΕΚ ώστε να εξασφαλιστεί η εφαρμογή της σε μη κινούμενους εργαζόμενους στους κλάδους και τις δραστηριότητες που σήμερα εξαιρούνται, και να παρασχεθεί βασική προστασία σε κινούμενους εργαζόμενους που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών 7 ότι η βασική προστασία περιλαμβάνει τους ισχύοντες κανόνες για την ετήσια άδεια και ορισμένες βασικές διατάξεις για τους εργαζόμενους τη νύχτα συμπεριλαμβανομένων ιατρικών εξετάσεων 7

ότι η έρευνα έχει δείξει ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι πιο ευαίσθητος κατά τη διάρκεια της νύχτας στις περιβαλλοντικές οχλήσεις και σε ορισμένες επαχθείς μορφές οργάνωσης, καθώς και ότι μακριές περίοδοι νυκτερινής εργασίας είναι επιζήμιες για την υγεία των εργαζομένων και μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλειά τους και την οδική ασφάλεια εν γένει 7

ότι συνεπώς υπάρχει ανάγκη να περιοριστεί η διάρκεια των περιόδων νυκτερινής εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών, και να εξασφαλιστεί η τήρηση εκ μέρους των εργοδοτών αρχείου του χρόνου εργασίας για εργαζόμενους τη νύχτα και για κινούμενους εργαζόμενους που υπερβαίνουν τη μέση μέγιστη εβδομαδιαία διάρκεια εργασίας των 48 ωρών 7

ότι οι εργαζόμενοι τη νύχτα πρέπει να λαμβάνουν κατάλληλη αποζημίωση για τη δραστηριότητά τους και δεν πρέπει να βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, όσον αφορά τις ευκαιρίες κατάρτισης και προαγωγής 7

ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 επιτρέπει στους οδηγούς, που καλύπτονται από το άρθρο 6 παράγραφοι 4 και 5, χρόνο οδήγησης μέχρι 65 ώρες την εβδομάδα 7 ότι ο εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας περιορίζεται σε 60 ώρες την εβδομάδα σύμφωνα με το άρθρο 3 της παρούσας οδηγίας 7 ότι οι οδηγοί που καλύπτονται από το άρθρο 6 παράγραφοι 4 και 5 του προαναφερόμενου κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 πρέπει να μπορούν να συνεχίσουν να οδηγούν μέχρι 65 ώρες, υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνουν το μέσο μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας των 48 ωρών εντός περιόδου τεσσάρων μηνών 7

ότι η Επιτροπή πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και τις εξελίξεις στο συγκεκριμένο κλάδο στα κράτη μέλη και να υποβάλει στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων 7

ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι ορισμένες διατάξεις μπορεί να υπόκεινται σε παρεκκλίσεις που εφαρμόζονται, ανάλογα με την περίπτωση, από τα κράτη μέλη ή τους κοινωνικούς εταίρους 7 ότι κατά κανόνα, σε περίπτωση παρέκκλισης, πρέπει να χορηγούνται στους οικείους εργαζόμενους ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης 7

ότι, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που αναφέρονται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης, οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, όπως σκιαγραφούνται ανωτέρω, δεν μπορούν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη δεδομένου ότι στόχος είναι να εξασφαλιστεί ότι όλοι οι εργαζόμενοι στην Κοινότητα απολαύουν επαρκούς προστασίας της υγείας και της ασφάλειάς τους, όσον αφορά το χρόνο εργασίας 7 ότι, λαμβανομένης υπόψη της κλίμακας και της επίπτωσης της προτεινόμενης δράσης, οι στόχοι αυτοί μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο με τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων εφαρμοστέων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Κοινότητα 7 ότι η παρούσα οδηγία αποτελεί το ελάχιστο αναγκαίο για την επίτευξη αυτών των στόχων 7

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1 Σκοπός και πεδίο εφαρμογής

1. Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να θεσπίσει τα ελάχιστα πρότυπα υγείας και ασφάλειας σε σχέση με την οργάνωση του χρόνου εργασίας στον τομέα των οδικών μεταφορών και να βελτιώσει την οδική ασφάλεια.

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλους τους κινούμενους εργαζόμενους, που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών και απασχολούνται από επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος, και σε αυτοαπασχολούμενους οδηγούς εγκατεστημένους σε κράτος μέλος.

3. Η παρούσα οδηγία περιλαμβάνει πιο εξειδικευμένες κοινοτικές διατάξεις, όσον αφορά τους κινούμενους εργαζόμενους που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών και, συνεπώς, δυνάμει του άρθρου 14 της οδηγίας 93/104/ΕΚ, οι διατάξεις της τελευταίας υπερέχουν έναντι των σχετικών διατάξεων της οδηγίας 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία . . ./. . ./ΕΚ του Συμβουλίου.

4. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των διατάξεων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85.

Άρθρο 2 Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «χρόνος εργασίας» νοείται:

α) στην περίπτωση των αυτοαπασχολούμενων οδηγών, ο χρόνος κατά τον οποίον εκτελούνται οι ακόλουθες δραστηριότητες:

i) οδήγηση,

ii) φόρτωση και εκφόρτωση,

iii) επίβλεψη των επιβατών κατά την επιβίβαση και αποβίβασή τους από τα λεωφορεία/πούλμαν),

iv) καθαρισμός του οχήματος,

v) επιθεώρηση της ασφάλειας του οχήματος και του φορτίου,

vi) άλλες εργασίες για την εξασφάλιση της ασφάλειας του οχήματος, του φορτίου ή των επιβατών,

vii) τεχνική συντήρηση του οχήματος 7

β) στην περίπτωση των κινούμενων εργαζόμενων, ο χρόνος από την έναρξη μέχρι τη λήξη της εργασίας, δηλαδή όλες οι δραστηριότητες ή η υποχρέωση διαθεσιμότητας, εκτός των διαλειμμάτων.

Οι δραστηριότητες περιλαμβάνουν, ειδικότερα:

i) οδήγηση,

ii) φόρτωση και εκφόρτωση,

iii) επίβλεψη των επιβατών κατά την επιβίβαση και αποβίβασή τους από τα λεωφορεία/πούλμαν),

iv) καθαρισμός του οχήματος,

v) επιθεώρηση της ασφάλειας του οχήματος και του φορτίου,

vi) άλλες εργασίες για την εξασφάλιση της ασφάλειας του οχήματος, του φορτίου ή των επιβατών,

vii) τεχνική συντήρηση του οχήματος 7

viii) διοικητικές εργασίες.

2. Ως «υποχρέωση διαθεσιμότητας» νοείται η περίοδος κατά την οποία ο κινούμενος εργαζόμενος βρίσκεται στον τόπο εργασίας του, έτοιμος να αναλάβει πλήρεις εργασιακές υποχρεώσεις, κατά περίπτωση με δική του πρωτοβουλία, και εν γένει σχετικά με ορισμένα καθήκοντα συναφή με αυτά που εκτελεί όταν βρίσκεται εν υπηρεσία.

Ως «περίοδος διαθεσιμότητας» νοείται η περίοδος κατά την οποία ο κινούμενος εργαζόμενος δεν έχει υποχρεώσεις, όντας διαθέσιμος για την ανάληψη εργασίας. Οι περίοδοι διαθεσιμότητας πρέπει να γνωστοποιούνται εκ των προτέρων από τον κινούμενο εργαζόμενο, σύμφωνα με τους όρους που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, βάσει των διατάξεων που προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών.

Με την επιφύλαξη της νομοθεσίας των κρατών μελών ή συμφωνιών μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, που απαιτούν την αντιστάθμιση ή τον περιορισμό τέτοιων περιόδων, οι περίοδοι διαθεσιμότητας δεν θεωρούνται ως χρόνος εργασίας υπό την έννοια των άρθρων 3 και 6 της παρούσας οδηγίας.

3. Ως «κινούμενοι εργαζόμενοι» νοούνται όλοι οι εργαζόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των ασκούμενων και μαθητευόμενων, που απασχολούνται σε επιχείρηση, εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών και αποτελούν μέρος του μετακινούμενου προσωπικού.

4. Ως «περίοδος ανάπαυσης» νοείται κάθε περίοδος μιας ώρας τουλάχιστον χωρίς διακοπή, κατά τη διάρκεια της οποίας ο κινούμενος εργαζόμενος ή ο αυτοαπασχολούμενος οδηγός, μπορεί να διαθέσει ελεύθερα το χρόνο του.

5. Ως «εβδομάδα» νοείται η περίοδος από τη Δευτέρα, ώρα 00.00, έως την Κυριακή, ώρα 24.00.

6. Ως «νυκτερινή περίοδος» νοείται περίοδος τουλάχιστον επτά ωρών, όπως ορίζεται από την εθνική νομοθεσία, και σε κάθε περίπτωση περικλείουσα την περίοδο μεταξύ μεσονυκτίου και 5 π.μ.

7. Ως «νυκτερινή εργασία» νοείται εργασία στη διάρκεια περιόδου εργασίας, που περιλαμβάνει άνω των δύο ωρών νυκτερινής περιόδου.

8. Ως «εργαζόμενοι τη νύχτα» νοούνται κινούμενοι εργαζόμενοι ή αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί που:

i) εκτελούν συνήθως νυκτερινή εργασία σε εναλλασσόμενες βάρδιες, λόγω του προγράμματος εργασίας τους, ή

ii) εκτελούν μέρος του ετήσιου χρόνου εργασίας τους στη διάρκεια νυκτερινής περιόδου. Αυτό το μέρος ορίζεται από την νομοθεσία των κρατών μελών σε διαβούλευση με τους κοινωνικούς εταίρους.

Άρθρο 3 Μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται ότι:

1. Ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν μπορεί να υπερβαίνει τις 48 ώρες. Ο μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας μπορεί να παραταθεί σε 60 ώρες, μόνον, εφόσον εντός τεσσάρων μηνών δεν έχει σημειωθεί υπέρβαση του μέσου όρου των 48 ωρών την εβδομάδα. Αυτό, με την επιφύλαξη του άρθρου 6 παράγραφοι 4 και 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, υπό τον όρο ότι οι περί ων ο λόγος αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί και κινούμενοι εργαζόμενοι δεν υπερβαίνουν το μέσο μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας των 48 ώρων εντός τεσσάρων μηνών.

2. Όσον αφορά τους κινούμενους εργαζόμενους, ο χρόνος εργασίας για διαφορετικούς εργοδότες είναι το σύνολο των ωρών εργασίας. Ο κινούμενος εργαζόμενος πρέπει να ενημερώνει εγγράφως τον οικείο εργοδότη σχετικά με το χρόνο εργασίας που εκτελεί για άλλο εργοδότη.

Άρθρο 4 Διαλείμματα

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι, με την επιφύλαξη του επιπέδου προστασίας που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών, οι κινούμενοι εργαζόμενοι σε καμία περίπτωση δεν απασχολούνται και οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί σε καμία περίπτωση δεν εκτελούν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 για περισσότερο από έξι συναπτές ώρες χωρίς διάλειμμα. Ο χρόνος εργασίας διακόπτεται από διαλείμματα τουλάχιστον 30 λεπτών, εάν το σύνολο των ωρών εργασίας κυμαίνεται μεταξύ έξι και εννέα ωρών, και τουλάχιστον 45 λεπτών, εάν το σύνολο των ωρών εργασίας υπερβαίνει τις εννέα ώρες. Τα διαλείμματα που αναφέρονται στην πρώτη πρόταση μπορεί να κατανέμονται σε περιόδους τουλάχιστον 15 λεπτών εκάστη.

Άρθρο 5 Περίοδοι ανάπαυσης

1. Οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί και οι κινούμενοι εργαζόμενοι που υπόκεινται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου διαθέτουν τις προβλεπόμενες περιόδους ανάπαυσης.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίζεται ότι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί και κινούμενοι εργαζόμενοι, άλλοι από τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1, διαθέτουν περίοδο ανάπαυσης χωρίς διακοπή, στο τέλος της ημερήσιας εργασίας τους, διάρκειας τουλάχιστον έντεκα ωρών.

3. Η διάρκεια της περιόδου ανάπαυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 μπορεί να μειωθεί μέχρι μία ώρα, εφόσον κάθε τέτοια μείωση αντισταθμίζεται, είτε εντός του επόμενου ημερολογιακού μήνα είτε εντός τεσσάρων εβδομάδων, με την παράταση άλλης περιόδου ανάπαυσης σε τουλάχιστον δώδεκα ώρες.

4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι για τους αυτοαπασχολούμενους οδηγούς και κινούμενους εργαζόμενους, άλλους από τους αναφερόμενους στην παράγραφο 1, μετά από έξι, το ανώτερο, συναπτές ημερήσιες περιόδους εργασίας, η περίοδος ανάπαυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 παρατείνεται κατά 24 συναπτές ώρες, προκειμένου να αποτελέσει μία περίοδο εβδομαδιαίας ανάπαυσης.

Άρθρο 6 Εργαζόμενοι τη νύχτα

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι:

1. ο ημερήσιος χρόνος εργασίας ενός εργαζόμενου τη νύχτα δεν μπορεί να υπερβαίνει τις οκτώ ώρες. Μπορεί να παραταθεί σε δέκα ώρες, μόνον εφόσον εντός δύο μηνών δεν έχει σημειωθεί υπέρβαση ενός μέσου όρου οκτώ ωρών την ημέρα για περιόδους κατά τις οποίες οι εργαζόμενοι τη νύχτα δεν οφείλουν να εκτελούν νυκτερινή εργασία, εφαρμόζεται το άρθρο 3 7

2. αποζημίωση νυκτερινής εργασίας χορηγείται σύμφωνα με τα εθνικά νομοθετικά μέτρα, τις συλλογικές συμβάσεις ή/και την εθνική πρακτική, αλλά η εν λόγω αποζημίωση επιτρέπεται μόνον υπό τον όρο ότι είναι φύσεως που δεν θέτει σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια και

3. οι κινούμενοι εργαζόμενοι, που είναι εργαζόμενοι τη νύχτα, έχουν την ίδια πρόσβαση σε περαιτέρω κατάρτιση και ευκαιρίες προαγωγής με τους άλλους εργαζόμενους.

Άρθρο 7 Παρεκκλίσεις

1. Παρεκκλίσεις από τα άρθρα 3, 5 και 6 μπορούν να εγκρίνονται με νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις ή με συλλογικές συμβάσεις ή συμφωνίες μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, υπό τον όρο ότι χορηγούνται στους οικείους εργαζόμενους ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης.

2. Η ευχέρεια παρέκκλισης από το άρθρο 3 δεν επιτρέπεται να καταλήγει στον καθορισμό περιόδου αναφοράς που υπερβαίνει τους έξι μήνες, για το μέγιστο μέσο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας 48 ωρών. Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν να αποδέχονται παρεκκλίσεις από το άρθρο 3, υπό τον όρο ότι ο μέγιστος μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας μειώνεται ως εξής:

- σε 39 ώρες, κατά μέσο όρο, εντός περιόδου αναφοράς μέχρι εννέα μηνών και

- σε 35 ώρες, κατά μέσο όρο, εντός περιόδου αναφοράς μέχρι δώδεκα μηνών.

3. Για τακτικές υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών, για αποστάσεις μικρότερες των 50 km, τα διαλείμματα μπορεί να κατανέμονται σε περιόδους διάρκειας μικρότερης των 15 λεπτών.

Άρθρο 8 Πληροφόρηση και τήρηση αρχείου

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο εργοδότης κινούμενων εργαζόμενων αναλαμβάνει την ακόλουθη δράση:

α) ο εργοδότης τοιχοκολλά ή αναρτά σε κατάλληλο μέρος στις εγκαταστάσεις της επιχείρησης, αντίγραφο της παρούσας οδηγίας, των σχετικών εθνικών κανόνων και νομικών κανονισμών, καθώς και των συλλογικών συμβάσεων και συμφωνιών με την εταιρεία, εφόσον είναι εφαρμόσιμο, που έχουν πραγματοποιηθεί με βάση την παρούσα συμφωνία και

β) ο εργοδότης καταγράφει το χρόνο εργασίας των κινούμενων εργαζόμενων που υπερβαίνουν τις 48 ώρες εργασίας την εβδομάδα ή, όσον αφορά τους εργαζόμενους τη νύχτα, τις οκτώ ώρες εργασίας την ημέρα. Το αρχείο αυτό φυλάσσεται για τουλάχιστον δύο έτη.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο αυτοαπασχολούμενος οδηγός τηρεί αρχείο του χρόνου εργασίας του όταν υπερβαίνει τις 48 ώρες εργασίας την εβδομάδα ή, εάν είναι εργαζόμενος τη νύχτα, τις οκτώ ώρες εργασίας την ημέρα. Το αρχείο αυτό φυλάσσεται για τουλάχιστον δύο έτη.

Άρθρο 9 Ευνοϊκότερες διατάξεις

Η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει το δικαίωμα των κρατών μελών να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των κινούμενων εργαζόμενων ή των αυτοαπασχολούμενων οδηγών, ή να διευκολύνουν ή να επιτρέπουν την εφαρμογή ευνοϊκότερων συλλογικών συμβάσεων ή συμφωνιών μεταξύ κοινωνικών εταίρων για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των κινούμενων εργαζομένων.

Άρθρο 10 Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη καθορίζουν το φάσμα των κυρώσεων που επιβάλλονται για παραβάσεις εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της επιβολής τους. Οι κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές με την παράβαση και να αποτελούν επαρκή αποτρεπτικό παράγοντα. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις σχετικές διατάξεις στην Επιτροπή, το αργότερο την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1, και γνωστοποιούν τις τυχόν μεταγενέστερες τροποποιήσεις το ταχύτερο δυνατόν.

Άρθρο 11 Τελικές διατάξεις

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο (δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος) ή βεβαιώνονται κατά την ημερομηνία αυτή ότι οι κοινωνικοί εταίροι θέτουν σε εφαρμογή, κατόπιν συμφωνίας, τα αναγκαία μέτρα 7 τα κράτη μέλη οφείλουν να λάβουν κάθε αναγκαίο μέτρο, ώστε να μπορούν ανά πάσα στιγμή να εγγυηθούν την τήρηση των διατάξεων που θεσπίζει η παρούσα οδηγία.

2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, κατά τη θέσπισή τους από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

3. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να εκπονήσουν, προϊούσης της κατάστασης, διαφορετικές νομοθετικές, κανονιστικές και συμβατικές διατάξεις περί του χρόνου εργασίας, εφόσον οι ελάχιστες απαιτήσεις της οδηγίας αυτής τηρούνται, η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας δεν συνιστά δικαιολογία για μια υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των κινούμενων εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων οδηγών.

4. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά διετία στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, αναφέροντας τις απόψεις των κοινωνικών εταίρων. Η πληροφόρηση πρέπει να φθάνει στην Επιτροπή το αργότερο μέχρι τις 30 του πρώτου Σεπτεμβρίου μετά τη λήξη της διετίας που καλύπτει η έκθεση. Η διετής περίοδος είναι η ίδια με την αναφερόμενη στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85.

5. Η Επιτροπή εκπονεί, ανά διετία, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τα κράτη μέλη και τις εξελίξεις στον εν λόγω τομέα. Η Επιτροπή διαβιβάζει την έκθεση στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.

6. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που έχουν ήδη θεσπίσει ή θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 12

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1.

(2) ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σ. 18.