ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 19.02.1998 
COM(1998) 92 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ 
ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ 
ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ 
ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ 

ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΚΛΠ 
Εισαγωγή 
Η κοινή αλιευτική πολιτική (ΚΑΠ) χαρακτηρίσθηκε την τελευταία πενταετία από τη σημαντική 
εξέλιξη του ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων, το πρώτο στάδιο του οποίου αντιστοιχεί 
στη θέσπιση του κανονισμού ελέγχου το 1993, ο οποίος ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί, η κατάσταση δεν είναι πλήρως ικανοποιητική, όπως 
επιβεβαιώνεται σε διάφορες εκθέσεις της Επιτροπής. Με την εφαρμογή των τελευταίων 
αποφάσεων σχετικά με τον έλεγχο, όπως η απόφαση για τη διεύρυνση της χρησιμοποίησης των 
δορυφόρων, αναμένεται ότι θα υπάρξει σημαντική περαιτέρω πρόοδος. Η πρόοδος αυτή δεν 
είναι όμως επαρκής και θα πρέπει να αναληφθούν συμπληρωματικές δράσεις. 
Το παρόν έγγραφο προβαίνει στον απολογισμό της κατάστασης για χρονικό διάστημα 
μεγαλύτερο από εκείνο που καλύπτει η ετήσια έκθεση! και εξετάζει τις δυνατότητες προόδου. 
Στο πρώτο μέρος συνοψίζεται η πρόοδος που έχει επιτευχθεί από το 1993. Στο δεύτερο 
αναλύονται οι κυριότερες ελλείψεις και οι πιθανές λύσεις. Στο τρίτο και στο τελευταίο μέρος 
ανακεφαλαιώνονται τα ζητήματα που απαιτούν εμβάθυνση ή ανάληψη νέων δράσεων. 
Ι. ΠΡΟΟΔΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ 1992 
Το 1992, η Επιτροπή είχε γνωστοποιήσει τις σοβαρές αδυναμίες του ελέγχου των αλιευτικών 
δραστηριοτήτων^. Το ρυθμιστικό πλαίσιο άλλαξε από τότε ριζικά, αρχίζοντας με τη θέσπιση του 
νέου κανονισμού ελέγχου το 1993, ο οποίος εξασφαλίζει ευρύτερη και ορθότερη βάση από τον 
προηγούμενο, μέχρι τη θέσπιση του σημαντικού σχεδίου διεύρυνσης των ελέγχων μέσω 
δορυφόρου^. Σημαντικοί δημοσιονομικοί πόροι αποδεσμεύτηκαν τόσο από τα ίδια τα κράτη 
μέλη όσο και από την Κοινότητα. Η χρησιμοποίηση σύγχρονων τεχνικών (πληροφορική, 
δορυφόροι) αναπτύσσεται. Εκτός από τα μέσα διαχείρισης των αλιευμάτων, εφαρμόστηκαν 
καθεστώτα διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας με γενικά αξιοσημείωτη επιτυχία παρόλο 
που η εφαρμογή τους δεν έχει ολοκληρωθεί κυρίως λόγω των προθεσμιών μεταφοράς των 
δεδομένων από ορισμένα κράτη μέλη. Η εφαρμογή αυτών των καθεστώτων υποκατέστησε το 
δύσκαμπτο καθεστώς που ίσχυε για την Ισπανία και την Πορτογαλία πριν από την οριστική τους 
ένταξη στην ΚΑΠ χωρίς να επηρεάσει την τήρηση των προηγούμενων ισορροπιών. Αυτό δείχνει 
ότι ευελιξία και αποτελεσματικότητα είναι συμβιβάσιμες, ιδίως όταν χρησιμοποιούνται 
σύγχρονες τεχνικές. 
Οι εκθέσεις αυτές παρέχουν, ωστόσο, λεπτομερείς πληροφορίες, και ιδίως ποσοτικά στοιχεία που δεν 
επαναλαμβάνονται στην παρούσα απόφαση - COM. (96) 100 τελικό της 18/3/96 και COM (97) 226 
τελικό της 13/6/97. 
SEC(92) 394 τελικό της 6ης Μαρτίου 1992. 
Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 686/97 που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 για την καθιέροχτη 
καθεστώτος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής· ΕΕ αριθ. L 102 της 19.04.1997. 
Σε διεθνές επίπεδο, τα τελευταία χρόνια έχει σημαντικά εξελιχθεί τόσο η αντιμετώπιση όσο και 
το διεθνές νομικό περιβάλλον χάρη στην ώθηση που έδωσε η Διάσκεψη του Ρίο το 1992. Τα 
διάφορα μέσα που θεσπίστηκαν όπως η Συμφωνία της Οργάνωσης των Ηνωμένων Εθνών για τη 
Διατροφή και τη Γεωργία (FAO) σχετικά με την τήρηση των μέτρων διαχείρισης (1994)1, 0 
Κώδικας Ορθής Συμπεριφοράς για την υπευθύνως ασκούμενη αλιεία (1995) και η Συμφωνία των 
Ηνωμένων Εθνών για τα αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα (1995)2 αντικατοπτρίζουν αυτή την 
εξέλιξη που αντικατέστησε τη στενή λογική ελέγχου της εθνικής σημαίας με την προσέγγιση της 
διεθνούς συνεργασίας. Η πρώτη περιφερειακή οργάνωση αλιείας στο πλαίσιο της οποίας 
υλοποιήθηκε η αποφασιστική αυτή αλλαγή ήταν ο Οργανισμός Αλιείας του Βορειοδυτικού 
Ατλαντικού (NAFO). Νέοι κανόνες θεσπίστηκαν, σημαντικές πειραματικές δοκιμές 
εφαρμόζονται από το 1995, και οι ιχθυότοποι αυτοί συμπεριλαμβάνονται σήμερα στις καλύτερα 
ελεγχόμενες ζώνες αλιείας. Στο πλαίσιο της Σύμβασης Αλιείας του Βορειοανατολικού 
Ατλαντικού (CPANE) διαγράφονται κάποιες εξελίξεις. Στο πλαίσιο των συμφωνιών με τις τρίτες 
χώρες εφαρμόζονται πρωτόκολλα και πειραματικές δοκιμές σε συνεργασία με τις 
ενδιαφερόμενες χώρες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση διαδραματίζει γενικά κινητήριο ρόλο όσον αφορά 
την εξέλιξη των μέσων ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων και, συνεπώς, την εφαρμογή 
των αρχών της υπευθύνως ασκούμενης αλιείας. Διαθέτει, εξάλλου, αναγνωρισμένη πείρα στον 
τομέα των ελέγχων μέσω δορυφόρου. 
Στο επίπεδο των κρατών μελών, η πρόοδος δεν περιορίζεται στην απόκτηση πρόσθετου 
εξοπλισμού. Το δυναμικό των υπηρεσιών ελέγχου ενισχύθηκε αισθητά σε πολλά κράτη μέλη. Οι 
αναδιοργανώσεις που πραγματοποιήθηκαν οδήγησαν σε σημαντική βελτίωση της 
αποτελεσματικότητας. 
Η συνεργασία μεταξύ εθνικών διοικήσεων σημείωσε επίσης κάποια πρόοδο. Στις υφιστάμενες 
διμερείς σχέσεις συνεργασίας προστέθηκαν πρωτοβουλίες για το συντονισμό της δράσης των 
κρατών μελών και της Επιτροπής σε συγκεκριμένους ιχθυοτόπους. Οι σχέσεις ανάμεσα στις 
εθνικές διοικήσεις και τις υπηρεσίες της Επιτροπής εντατικοποιήθηκαν στο πλαίσιο θετικού 
κλίματος συνεργασίας. Σημαντική πρόοδος επιτεύχθηκε ειδικότερα για τους ευαίσθητους 
ιχθυότοπους στους οποίους συγκεντρώθηκαν οι προσπάθειες τόσο των εθνικών διοικήσεων όσο 
και της Επιτροπής, αρχίζοντας με τον NAFO, την αλιεία με παρασυρόμενα απλάδια δίχτυα ιδίως 
στον Ατλαντικό, την αλιεία της ρέγγας στη Βόρεια Θάλασσα μετά την εφαρμογή του ειδικού 
καθεστώτος το 1996. 
Τα διάφορα έγγραφα εργασίας και οι συναντήσεις με τις εθνικές διοικήσεις επέτρεψαν να 
σταθμιστούν επακριβώς τόσο τα γενικά προβλήματα (δορυφόροι, τρίτες χώρες) όσο και τα 
ειδικά (παρασυρόμενα απλάδια δίχτυα, ρέγγα της Βόρειας Θάλασσας ...). 
Η πρόοδος στα διαφορετικά αυτά επίπεδα αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι αναγνωρίζεται πλέον 
ευρέως η ανάγκη του αυστηρού ελέγχου προκειμένου να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα της 
ΚΑΠ και, συνεπώς, η επιβίωση του τομέα. Η αρχή αυτή στηρίζεται όλο και περισσότερο από 
τους ευρωπαίους αλιείς, αλλά απαιτεί σε αντιστάθμισμα να εξασφαλιστεί η δίκαιη μεταχείριση 
και συνεπώς η διαφάνεια, ιδίως μεταξύ των κρατών μελών. 
Απόφαση του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 1996 σχετικά με την προσχώρηση της Κοινότητας στη 
συμφωνία για την τήρηση των διεθνίόν μέτρων διατήρησης και διαχείρισης από τα αλιευτικά σκάφη 
στην ανοικτή θάλασσα. ΕΕ αριθ. L 177 της 16.07.1996, σ. 24. 
COM(96) 472 της 4ης Οκτοίβρίου 1996. 
Π. ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ 
1. Έλενγοι των αλιευτικών στόλων 
Η υπερβάλλουσα αλιευτική ικανότητα, που διατηρεί μέσα αλίευσης ανώτερα από εκείνα που 
είναι αναγκαία για να ασκηθεί η αλιευτική προσπάθεια που συνιστούν οι επιστήμονες, και τα 
οποία υπερβαίνουν εκείνα που απαιτούνται για την αλίευση των ποσοστώσεων που έχει 
αποφασίσει το Συμβούλιο, είναι συχνά η αιτία των δυσκολιών του ελέγχου. Η διατήρηση υψηλών 
ποσοστών αλίευσης οδηγεί επίσης στη σπανιότητα των ψαριών μεγάλου μεγέθους και, συνεπώς, 
τα ψάρια μεγέθους κατώτερου του επιτρεπόμενου αποτελούν σημαντικό τμήμα των διαθέσιμα)ν 
πόρων, πράγμα που καθιστά δύσκολο τον έλεγχο των τεχνικών μέτρων για την προστασία των 
νεαρών ψαριών. 
Η αποτελεσματική πλαισίωση των ικανοτήτων και των προσπαθειών είναι συνεπώς 
κεφαλαιώδους σημασίας. Η κτηθείσα πείρα είναι όμως μικρή. Το πρόβλημα της επικύρωσης των 
πληροφοριών τέθηκε μόνον με την εφαρμογή του δελτίου στόλου και του Τρίτου Προγράμματος 
Πολυετούς Προσανατολισμού (ΠΠΠ III). Εξάλλου, μόνο μετά τη θέσπιση του νέου κανονισμού 
ελέγχου το 1993 απέκτησε δικαιοδοσία η υπηρεσία αλιευτικής επιθεώρησης της Επιτροπής για 
την επεξεργασία των ζητημάτων αυτών. 
Υπάρχουν όμως δυσκολίες όσον αφορά τη διαίρεση των στόλων σε κατηγορίες, τη χωρητικότητα, 
την ισχύ του κινητήρα και το χρόνο αλίευσης. 
Μετά την έγκριση, στο τέλος του 1997, της νέας γενεάς των ΠΠΠ που καλύπτουν την περίοδο 
1997-2001, θα δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στον έλεγχο της εφαρμογής τους, ιδίως στην επαλήθευση 
της διαίρεσης των στόλαχν σε κατηγορίες και των παραμέτρων που σχετίζονται με τον 
περιορισμό της αλιευτικής προσπάθειας. 
Όσον αφορά τη ισχύ του κινητήρα, θα πρέπει να αναλυθούν οι δηλώσεις που εμφανίζουν 
μικρότερη ισχύ κινητήρα. Υπάρχει γενικά το πρόβλημα της τυποποίησης των μετρήσεων της 
ισχύος των σκαφών, ακόμη και στο εσωτερικό πολλών κρατών μελών. Εξάλλου, δεν φαίνεται να 
υπάρχει σε κανένα κράτος μέλος διαδικασία συστηματικής διασταύρωσης της δεδηλωμένης 
ισχύος με άλλες πηγές πληροφοριών, για παράδειγμα την κατανάλωση καυσίμων. 
Σχετικά με τον έλεγχο των δραστηριοτήτων , έχει ήδη υπογραμμιστεί η επιτυχία της εφαρμογής 
του καθεστώτος διαχείρισης των προσπαθειών στον Ατλαντικό. Εκτός από τα προβλήματα των 
καθυστερήσεων, η κυριότερη δυσκολία συνίσταται στην επικύρωση των επιπέδων αναφοράς που 
παρέχουν τα κράτη μέλη για τη τη διαχείριση των προσπαθειών στον Ατλαντικό και του ΠΠΠ 
IV. Οι προοπτικές του ελέγχου είναι καλές όταν υπάρχουν ημερολόγια πλοίου, και ιδίως στα 
κράτη μέλη που έχουν εφαρμόσει τις διατάξεις σχετικά με τη δημιουργία μηχανογραφημένων 
βάσεων δεδομένων. Αλλά υπάρχουν καθυστερήσεις για τεχνικούς λόγους. 
2. Έλετ/οι στη θάλασσα 
Τα μέσα που Υοησιιιοποιούν τα κράτη μέλη για τους ελέγχους στη θάλασσα είναι, σε μεγάλο 
βαθμό, ετερογενή. Τα διαθέσιμα μέσα, είτε είναι θαλάσσια είτε εναέρια, ποικίλλουν. Αυτό 
εξηγείται, μεταξύ άλλων, από αντικειμενικές ιδιαιτερότητες όπως η έκταση των αποκλειστικών 
οικονομικών ζωνών, και στο εσωτερικό αυτών των ζωνών από τις υφαλοκρηπίδες που 
συγκεντρώνουν τις περισσότερες αλιευτικές δραστηριότητες. Η σύγκριση των 
χρησιμοποιούμενων μέσων αποδείχθηκε, ωστόσο, πολύ δύσκολη εξαιτίας των διαφορετικών 
καθηκόντων πέραν του ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων που έχουν αναλάβει οι 
αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών, και της έλλειψης κοινών κανόνων επιθεώρησης. 
Ο έλεγχος στη θάλασσα των ποσοτήτων των αλιευμάτων βασίζεται στα ημερολόγια πλοίου και, 
σε ορισμένες περιπτώσεις, στην κοινοποίηση των ποσοτήτων που διατηρούνται στο σκάφος. Τα 
σκάφη τρίτων χωρών τα οποία αλιεύουν στα κοινοτικά ύδατα θέτουν ιδιαίτερα προβλήματα που 
εξετάζονται σε χωριστό έγγραφο της Επιτροπής1. Η διασταύρωση με τα στοιχεία των 
εκφορτώσεων είναι στην περίπτωση αυτή ιδιαίτερα δύσκολη ή σχεδόν αδύνατη. Οι λύσεις θα 
πρέπει να βρεθούν με τη στενή συνεργασία των αρχών των ενδιαφερομένων τρίτων χωρών, τη 
διεξαγωγή ελέγχων μέσω δορυφόρου που επιτρέπουν να εντοπίζεται η θέση των σαφών και 
αυξάνουν, συνεπώς, την αποτελεσματικότητα της παρέμβασης των περιπολικών σκαφών, και με 
την εγκατάσταση σημείων ελέγχου ("check/points") στην ανοικτή θάλασσα όπου μπορεί να 
επαληθεύονται οι ποσότητες που διατηρούνται στο σκάφος πριν αυτό εγκαταλείψει τα κοινοτικά 
ύδατα. 
Όσον αφορά τον έλεγχο του όγκου των αλιευμάτων ο ρόλος των ημερολογίων πλοίου είναι 
επίσης περιορισμένος δεδομένου ότι δεν καταχωρούνται τα είδη που καλύπτονται από 
γεωγραφικές εξαιρέσεις (βλ. Μεσόγειος) ή υπάρχουν εξαιρέσεις για τα μικρά αλιευτικά σκάφη. 
Σχετικά με το πρώτο σημείο, η αναθεώρηση το 1998 του κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με τα 
ημερολόγια πλοίου θα επιτρέψει ανάλογη προσαρμογή. Για τη Μεσόγειο, η παρέκκλιση θα λήξει 
το 1998 και πρέπει να προετοιμαστεί η χρησιμοποίηση των ημερολογίων πλοίου στην περιοχή 
αυτή. Όσον αφορά τα σκάφη μήκους κάτω των 10 μέτρων, οι παρεκκλίσεις είναι κατά κανόνα 
επαρκώς αιτιολογημένες. Ωστόσο, ο υφιστάμενος κανονισμός προβλέπει σε αντιστάθμισμα ότι 
κάθε κράτος μέλος καταρτίζει άλλα μέσα αξιολόγησης των αλιευμάτων. Ελλείψει σχετικών 
διατάξεων, οι αλιείς που δεν απολαύουν απαλλαγές εκδηλώνουν φόβους άνισης μεταχείρισης 
δεδομένου ότι τα μικρά σκάφη μπορούν, λόγω του αριθμού τους και ορισμένες φορές των 
συνεπειών τους στα νεαρά ψάρια, να έχουν επίσης σημαντική επίδραση στους πόρους. 
Προτεραιότητα δίνεται λοιπόν στην πραγματική εφαρμογή όλα τα κράτη μέλη, μέσων 
αξιολόγησης των αλιευμάτων για τα σκάφη για τα οποία ισχύουν παρεκκλίσεις σε όλα τα κράτη 
μέλη. Η παρατήρηση αυτή ισχύει, εξάλλου, και για άλλες παρεκκλίσεις. 
Κατά τις επιθεωρήσεις εν πλω πρέπει επίσης να εξασφαλιστεί αφενός ότι οι επιθεωρητές έχουν 
άμεση πρόσβαση σε όλες τις ποσότητες που διατηρούνται στο σκάφος και, αφετέρου, ότι δεν 
παρεμποδίζουν χωρίς λόγο τις δραστηριότητες. Κώδικες ορθής συμπεριφοράς θα πρέπει 
ενδεχομένως να καταρτιστούν, σε συνεννόηση με όλους τους ενδιαφερόμενους εταίρους, με βάση 
την κτηθείσα πείρα στο πλαίσιο για παράδειγμα του NAFO και τελευταία της CPANE. 
Ο έλεγχος εν πλω αφορά επίσης άμεσα τα τεχνικά μέτοα. Η πρώτη δυσκολία έγκειται στη 
χρησιμοποίηση διχτύων με ελάχιστο μέγεθος ματιών σε συνθήκες άλλες από εκείνες που έχουν 
αιτιολογηθεί και εγκριθεί. Δεδομένου ότι δεν έγινε αποδεκτή η απλή λύση του ενιαίου τύπου 
διχτύου παρά τις εγγυήσεις που προσφέρει για τον έλεγχο, θα πρέπει να εξασφαλισθεί ότι οι 
συνθήκες χρησιμοποίησης διχτύων με διαφορετικό μέγεθος ματιού σε ένα και το αυτό αλιευτικό 
ταξίδι προσφέρουν επαρκείς εγγυήσεις. Αυτό πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο απόφασης του 
Συμβουλίου 1998. 
Για τα κοινοτικά σκάφη, υπάρχει άλλη μια δυσκολία που συνδέεται με το πέρασμα μετα£ύ των 
ΑΟΖ. Η συνέχεια των ελέγχων είναι δύσκολο να εξασφαλισθεί. Ωστόσο, η επιβολή συστήματος 
σημείων ελέγχου κατά την έξοδο από μία ΑΟΖ θα ήταν αντίθετη με το κοινοτικό πνεύμα. Οι 
διατάξεις που θεσπίστηκαν πρόσφατα και η στενότερη συνεργασία μεταξύ των εθνικών 
διοικήσεων, την οποία μπορεί να ευνοήσει η Επιτροπή, θα δώσουν τις κατάλληλες απαντήσεις. 
Το πέρασμα από μία ΑΟΖ στην άλλη αφορά κυρίως τα σκάφη επαρκούς μεγέθους για να 
εμπίπτουν στον έλεγχο μέσω δορυφόρων, πράγμα που θα διευκολύνει σημαντικά το έργο των 
περιπολικών σκαφών. Οι υπηρεσίες που διενεργούν ελέγχους στη θάλασσα πρέπει να 
προσαρμόσουν τις στρατηγικές τους ώστε να χρησιμοποιήσουν τις δυνατότητες που προσφέρουν 
οι έλεγχοι μέσω δορυφόρου. Εξάλλου, στον Ατλαντικό τα σκάφη θα πρέπει να κοινοποιούν κατά 
τις αλλαγές των ζωνών τις ποσότητες που διατηρούνται στα σκάφη. Προτεραιότητα πρέπει 
λοιπόν να δοθεί στην πλήρη εφαρμογή των διατάξεων που θεσπίστηκαν τελευταία πριν 
συναχθούν συμπεράσματα από την πείρα που αποκτήθηκε, ιδίως στον Ατλαντικό. 
COM(96) 493 τελικό της 22 Οκτωβρίου 1996. 
Οι αεταοροοτώσεκ: μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για την αφαίρεση ορισμένων 
αλιευμάτων από μεταγενέστερους ελέγχους. Στα πλαίσια των διεθνών οργανισμών (Επιτροπή 
για τη Βαλτική, C.I.C.T.A/I.C.C.A.T· I.A.T.T.C) ενισχύονται οι διατάξεις ελέγχου για την 
αποτροπή των λαθραίων μεταφορτώσεων, οι οποίες μπορούν να φθάσουν μέχρι την πλήρη 
απαγόρευση. Στις περιπτώσεις που υπάρχουν σοβαροί κίνδυνοι, ο μόνος τρόπος αποφυγής τους 
είναι να επιτρέπονται οι μεταφορτώσεις μόνο στις περιπτώσεις που μπορεί να διενεργούνται 
έλεγχοι με ικανοποιητική συχνότητα και αποδεκτό κόστος. Οι έλεγχοι αυτοί μπορούν να 
χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με τους ελέγχους της θέσης των σκαφών μέσω δορυφόρου 
προκειμένου να περιοριστούν ορισμένες δυνατότητες παράνομων μεταφορτώσεων. 
3. Έλεγχοι των Εκφορτώσεων 
Διεξοδική ανάλυση αυτού του ζητήματος πραγματοποιείται στην πρόσφατη ανακοίνωση σχετικά 
με το μέλλον της αγοράς των αλιευτικών προϊόντων στην Ευρωπαϊκή Ένωση: υπευθυνότητα, 
συνεργασία, ανταγωνιστικότητα1. Ακολουθούν μόνο συμπληρωματικές παρατηρήσεις. 
- βασικά έγνοαΦα. ηλεκτρονική κατανώοηση. επικύρωση 
Και εδώ ακόμη, τα χρησιμοποιούμενα μέσα διαφέρουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο χωρίς, 
ωστόσο, να μπορεί η Επιτροπή να πραγματοποιεί ακριβείς συγκρίσεις εξαιτίας των πολλαπλών 
καθηκόντων που διεκπεραιώνουν οι επιφορτισμένες με τον έλεγχο υπηρεσίες σε πολλά κράτη 
μέλη και της έλλειψης κοινής θέσης όσον αφορά τις ελάχιστες προδιαγραφές της επιθεώρησης. Η 
πρόοδος που έχει επιτευχθεί σε σχέση με το ζήτημα αυτό σε διεθνές επίπεδο μπορεί να αποτελέσει 
χρήσιμη βάση, όπως για παράδειγμα οι ελάχιστες προδιαγραφές επιθεώρησης στο λιμάνι που 
καθορίστηκαν από την ICCAT το 1997. 
Οι βασικές δυσκολίες όσον αφορά τα δεδομένα συνδέονται, όπως και για τα ημερολόγια πλοίου, 
με τις ελλείψεις ορισμένων κρατών μελών όσον αφορά τις βασικές υποχρεώσεις συλλογής των 
δελτίων εκφόρτωσης ή/και πώλησης. Οι διαδικασίες επικύρωσης και διασταύρωσης των 
διαφόρων πηγών πληροφοριών έχουν αναπτυχθεί με πολύ άνισο τρόπο και απομένει να γίνουν 
πολλά για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων επικύρωσης που παρέχουν οι 
μηχανογραφημένες βάσεις δεδομένων, οι οποίες είναι υποχρεωτικές από το 1996. 
- Έλεγγοι των σκαφών που Φέρουν σημαία άλλη από εκείνη τον τόπον εκΦόοτωσηζ 
Όσον αφορά τα σκάφη τρίτων χωρών, υπάρχουν περιπτώσεις κατά τις οποίες τα σκάφη αυτά 
ελέγχονται λιγότερο αυστηρά από τα κοινοτικά σκάφη σε ορισμένα λιμάνια της ΕΕ. Το πρόβλημα 
αυτό υπάρχει επίσης σε πολύ μεγαλύτερη κλίμακα για τα σκάφη που φέρουν τη σημαία άλλου 
κράτους μέλους από εκείνο της εκφόρτωσης. Υπάρχει έντονη η εντύπωση σε ορισμένους αλιείς 
ότι ορισμένα σκάφη αποφεύγουν de facto τον αυστηρό έλεγχο όταν εκφορτώνουν σε ένα άλλο 
κράτος μέλος. Η εντύπωση αυτή μπορεί να μην είναι εν μέρει βάσιμη. Αλλά το πρόβλημα 
υπάρχει και είναι μάλιστα σοβαρό. Πρέπει οπωσδήποτε να επιλυθεί δεδομένου ότι αποτελεί 
πρωταρχική ανησυχία των αλιέων η αμεροληψία των ελέγχων. 
COM(97) 719 τελικό της 16.12.1997, σ. 15 και 16. 
Η Επιτροπή πιστεύει ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν τη νομική δυνατότητα να επιβάλλουν δίκαιο 
επίπεδο ελέγχων στα σκάφη τρίτων χωρών, στην ανάγκη με τη θέσπιση των αναγκαίων εθνικών 
ρυθμίσεων. Ως προς αυτό, θα αντιταχθεί το γεγονός ότι ελλείψει κοινοτικών διατάξεων υπάρχει 
κίνδυνος εκτροπής των εκφορτώσεων από το κράτος μέλος που θα έχει θεσπίσει τα αυστηρότερα 
μέτρα προς τα λιμάνια ενός λιγότερο αυστηρού κράτους μέλους. Σύμφωνα με την υφιστάμενη 
κοινοτική νομοθεσία, ο "έλεγχος" που διεξάγεται από τα κράτη μέλη στα σκάφη τρίτων χωρούν 
που εκφορτώνουν στα λιμάνια τους δεν έχει επιπτώσεις παρά μόνο εάν τα σκάς;η αυτά 
ανάπτυξαν αλιευτικές δραστηριότητες στα κοινοτικά ύδατα. Καμία ενέργεια δεν μπορεί να 
αναληφθεί στην περίπτωση που οι αλιεύσεις πραγματοποιούνται στα ύδατα τρίτης χώρας ή στην 
ανοικτή θάλασσα. Και ως προς το σημείο αυτό, η κατάσταση εξελίσσεται ταχέως, ιδίως στο 
πλαίσιο των περιφερειακών οργανώσεων αλιείας και ειδικότερα του NAFO. Οι κοινοτικές 
διατάξεις πρέπει συνεπώς να εξελιχθούν προκειμένου να καταστεί όχι μόνο πιο 
αποτελεσματικός ο έλεγχος, ιδίως των σκαφών που φέρουν ξένη σημαία ευκαιρίας, αλλά και πιο 
δίκαιος. Υπάρχουν ήδη ορισμένες βάσεις1 αλλά θα πρέπει να συμπληρωθούν. 
Η απάντηση βρίσκεται καταρχήν στον καθορισμό σαφών κανόνων, έτσι ώστε να μπορεί να 
συγκριθεί η έκταση των ελέγχων των εκφορτώσεων στα διάφορα κράτη μέλη και σε κάθε κράτος 
μέλος ανάλογα με τις κατηγορίες των σκαφών. Η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνεται σχετικά 
με τις διαδικασίες και το επίπεδο των επιθεωρήσεων των διαφορετικών στόλων που 
εκφορτώνουν σε ένα κράτος μέλος και φέρουν σημαία ενός άλλου. Πρέπει, στη συνέχεια, να 
ενταθεί η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών προκειμένου να μπορούν οι αρχές ενός κράτους 
μέλους να εξακριβώνουν εάν τα σκάφη που φέρουν τη σημαία του και τα οποία επέλεξαν να 
εκφορτώσουν σε ένα άλλο κράτος μέλος έχουν ελεγχθεί δίκαια. Όταν ενημερώνονται για ένα 
σκάφος που σκοπεύει να ολοκληρώσει ένα πλήρες αλιευτικό ταξίδι σε ένα άλλο κράτος μέλος, οι 
αρχές της σημαίας πρέπει να μπορούν να στηρίζονται στη συνεργασία των υπηρεσιών ελέγχου 
του δεύτερου κράτους μέλους. Θα ήταν υπερβολικό να υποχρεωθούν οι τελευταίες να δίνουν 
θετική συνέχεια σε κάθε αίτηση. Εντούτοις, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι θα αναπτυχθεί γενικά η 
απαιτούμενη επιμέλεια. Για το σκοπό αυτό, μπορούν να προβλεφθούν διάφορα συστήματα στο 
πλαίσιο των οποίων οι ρυθμιστικές διατάξεις έχουν περισσότερη ή μικρότερη σημασία. Ωστόσο, 
πρέπει να εφαρμοστεί το ταχύτερο δυνατό ένα αποτελεσματικό και δίκαιο σύστημα με την ενεργή 
συνεργασία των διοικήσεων των κρατών μελών έχοντας ως παράδειγμα εκείνα που έχουν ήδη 
εφαρμοστεί σε ορισμένες περιπτώσεις. Η Επιτροπή εγγυάται την ορθή εφαρμογή των 
συστημάτων αυτών. 
- Διασπορά των σηαείων εκφόρτωσα 
Η διασπορά αυτή καθιστά αδύνατη τη συνεχή παρουσία των υπηρεσιών επιθεώρησης σε όλα τα 
σημεία πιθανών εκφορτώσεων. Έτσι, ορισμένα κράτη μέλη αποφάσισαν να επιβάλλουν 
συγκεκριμένες αγορές (με δημοπρασία) ή να καταρτίσουν αποκλειστικό κατάλογο λιμανιών τα 
οποία έχουν εξουσιοδοτηθεί να δέχονται ορισμένες εκφορτώσεις και στα οποία μπορούν να 
διεξάγονται συστηματικοί έλεγχοι. Ακόμη και εδώ, ο έλεγχος μέσω δορυφόρου μπορεί να 
στηρίξει σημαντικά τις υπηρεσίες ελέγχου, ιδίως όταν το χρησιμοποιούμενο σύστημα επιτρέπει 
να εντοπίζεται σε απευθείας χρόνο, μέσω του σηματοδότη, η θέση των σκαφών όταν πλησιάζουν 
τις ακτές. Οι υπηρεσίες ελέγχου μπορούν στην περίπτωση αυτή να διατηρούν, με εύλογο κόστος, 
συχνότητα επιθεωρήσεων των εκφορτώσεων επαρκή ώστε να εξασφαλίζεται η αξιοπιστία του 
ελέγχου. Γενικά, θα ήταν ιδιαίτερα σημαντικό να εφαρμόζονται ειδικά μέτρα και στην ανάγκη οι 
κατάλογοι των εξουσιοδοτημένων λιμανιών όταν ένα απόθεμα απειλείται και υπάρχει πρόβλημα 
ελέγχου των εκφορτώσεων. 
Κανονισμός (ΕΚ) αρι. 1093/94 του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 1994 για τον καθορισμό των όρων υπό 
τους οποίους τα αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών μπορούν να εκφορτώσουν απευθείας και να 
διαθέτουν στο εμπόριο τα αλιεύματα τους στους λιμένες της Κοινότητας. 
- Ειδικά κυκλώματα πώλησηζ 
Οι διατάξεις του κανονισμού ελέγχου καλύπτουν πλήρως το "κλασσικό" κύκλωμα πώλησης, 
κατά το οποίο τα καταχωρημένα στο ημερολόγιο πλοίου αλιεύματα αποτελούν αντικείμενο 
πραγματικής πώλησης μετά την εκφόρτωση. Στην περίπτωση αυτή, είναι δυνατή η διασταύρωση 
των πηγών των πληροφοριών που είναι ως ένα βαθμό ανεξάρτητες. Η κατάσταση διευκολύνεται 
σημαντικά όταν οι πωλήσεις πραγματοποιούνται σε μηχανοργανωμένα κέντρα δημοπρασίας, και 
ευτυχώς ο όγκος των αλιευμάτων που πωλούνται με τον τρόπο αυτό έχει αυξηθεί τα τελευταία 
χρόνια. 
Εκτός αυτού του πλαισίου, οι διατάξεις χάνουν την αποτελεσματικότητα τους. Όπως στην 
περίπτωση των σκαφών που τυγχάνουν εξαιρέσεων. Συνεπώς, όπως υπογραμμίστηκε ανωτέρω, 
τα κράτη μέλη είναι απαραίτητο να εφαρμόσουν τις αντισταθμιστικές διατάξεις που 
προβλέπονται από την νομοθεσία. 
Υπάρχουν τουλάχιστον δύο άλλες περιπτώσεις που δημιουργούν πρόβλημα και για τις οποίες οι 
υφιστάμενοι κανόνες δεν έχουν πλήρως προσαρμοστεί: όταν τα ψάρια μετά την εκφόρτωση 
μεταφέρονται πριν πραγματοποιηθεί πώληση, και όταν δεν πραγματοποιείται πραγματική 
πώληση κατά την εκφόρτωση, το αλιευτικό σκάφος ανήκει σε καθετοποιημένη επιχείρηση. 
Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, θα πρέπει να καθοριστούν κατάλληλα μέτρα όπως για τον 
έλεγχο των ελάχιστων μεγεθών, συνδυάζοντας ενδεχομένως και μια στρατηγική ελέγχου μετά την 
εκφόρτωση, και ιδίως κατά τη μεταφορά. Δεδομένου ότι πρόκειται για διεθνικό πρόβλημα, θα 
πρέπει να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ των εμπλεκομένων διοικήσεων 
όπως στην περίπτωση των σκαφών που εκφορτώνουν σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο της 
σημαίας. 
Για τις καθετοποιημένες επιχειρήσεις, η ανάλυση των διαφόρων περιπτώσεων θα επιτρέψει να 
προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να εξασφαλιστεί ότι τα στοιχεία είναι εξίσου 
αξιόπιστα με εκείνα που συλλέγονται στα κλασσικά κυκλώματα. 
- Κοινοτικά σκάφη που εκφορτώνουν εκτόα Κοινότηταα 
Και εδώ τίθεται το πρόβλημα της δίκαιης μεταχείρισης και του κινδύνου στρέβλωσης του 
ανταγωνισμού. Στο Βόρειο Ατλαντικό και στη Βαλτική Θάλασσα, υπάρχει έντονη εντύπωση σε 
ορισμένους αλιείς ότι όταν εκφορτώνουν σε ορισμένα μη κοινοτικά λιμάνια, ορισμένα σκάφη 
αποφεύγουν de facto τον πρέποντα έλεγχο των εκφορτώσεων. Επιπλέον, η διοικητική συνεργασία 
για την ανταλλαγή δεδομένων σχετικά με τις ποσότητες που πράγματι εκφορτώθηκαν δεν έχει 
οργανωθεί με τις τρίτες χώρες όπως έχει οργανωθεί στο εσωτερικό της Κοινότητας. Είναι, 
συνεπώς, απαραίτητο να διευκρινιστούν οι διεθνείς υποχρεώσεις του κράτους του λιμανιού όσον 
αφορά τους ελέγχους των εκφορτώσεων, καθώς και η διοικητική συνεργασία μεταξύ του κράτους 
μέλους του λιμανιού και εκείνου της σημαίας. Στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με τις τρίτες 
χώρες πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εξασφάλιση εγγυήσεων για τα ζητήματα αυτά. 
4. Έλεγγο£ %vc avooac των προϊόντων αλίείσχ και υδατοκαλλιέργειαο 
- Γενικέο παρατηρήσεια 
Όπως τόνισε η Επιτροπή στην πρόσφατη ανακοίνωση της σχετικά με το μέλλον της αγοράς των 
προϊόντων αλιείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει οι κανόνες που διέπουν αυτή την αγορά 
να συμβάλουν στη διατήρηση των πόρων· ο αποτελεσματικός τους έλεγχος σε όλα τα στάδια της 
εμπορίας είναι βασική προϋπόθεση για την επίτευξη αυτού του στόχου. Η σημερινή κατάσταση 
δεν είναι ικανοποιητική από πολλές απόψεις: 
(i) Η τήρηση των κοινών προδιαγραφών εμπορίας, οι οποίες αποτελούν στοιχείο 
εναρμόνισης των κανόνων ανταγωνισμού, δεν εξασφαλίζεται με τον ίδιο ή επαρκή τρόπο στα 
κράτη μέλη. Έτσι, παρατηρείται για παράδειγμα η ταξινόμηση ψαριών με μέγεθος κατώτερο του 
επιτρεπόμενου σε ανώτερες κατηγορίες μεγέθους παρόλο που απαγορεύεται η εμπορία αυτών 
των προϊόντων. Παρόλο που η τήρηση των κανόνων εμπορίας πρέπει να ελέγχεται σε όλα τα 
στάδια της εμπορίας, από την πρώτη πώληση μέχρι την πώληση στον καταναλωτή, δεν 
εφαρμόζονται διαδικασίες πραγματικών ελέγχων μετά την πρώτη πώληση και η δικαιοδοσία των 
επιθεωρητών της Επιτροπής δεν επεκτείνεται πέραν αυτού του σταδίου. 
(ii) Όταν πραγματοποιείται παρέμβαση στην αγορά με εφαρμογή της τιμής απόσυρσης, 
οι αποσυρόμενες ποσότητες δεν υποβάλλονται πάντοτε στις απαιτούμενες δραστηριότητες 
ελέγχου. Παρατηρήθηκε, εξάλλου, ότι οι προβλεπόμενες εργασίες μετουσίωσης δεν εφαρμόζονται 
από όλα τα κράτη μέλη, και ακόμη όταν εφαρμόζονται δεν φαίνονται επαρκείς ώστε να 
αποφευχθεί πλήρως ο κίνδυνος αναδιάθεσης αυτών των ποσοτήτων στην αγορά. 
(iii) Όσον αφορά τις εισαγωγές, το σχέδιο δράσης που προτείνει η Επιτροπή στην 
ανακοίνωση της σχετικά με τη διαχείριση των προτιμησιακών οικονομικών καθεστώτων 
(COM(97) 402) αποβλέπει στην ενίσχυση των νομικών και οργανωτικών μέσων για την 
εξασφάλιση της τήρησης των κανόνων καταγωγής από όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. 
(iv) Παρατηρούνται πολλές περιπτώσεις απάτης και, συνεπώς, ανεπαρκούς ελέγχου των 
κανόνων για τις εισαγωγές, ιδίως όσον αφορά την προέλευση των προϊόντων της αλιείας, καθώς 
και δυσκολίες για την εφαρμογή των υγειονομικών κανόνων. 
- Ελάγιστα μεγέθη 
Οι κυριότερες δυσκολίες συνδέονται με τις εκφορτώσεις ψαριών μεγέθους κατώτερου του 
επιτρεπόμενου με προορισμό ειδικές αγορές. Κατά προτεραιότητα θα πρέπει να παύσει η 
λειτουργία των κυκλωμάτων αυτών, τα οποία περιλαμβάνουν τη μεταφορά συχνά σε μεγάλες 
αποστάσεις από τα σημεία εκφόρτωσης μέχρι τα σημεία κατανάλωσης. Αυτό προϋποθέτει, 
μεταξύ άλλων, παρεμβάσεις κατά τις φάσεις μεταφοράς. Οι γνωστές αδυναμίες που υπάρχουν 
για ελέγχους μετά την εκφόρτωση διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο όσον αφορά το θέμα αυτό. Κατά 
το στάδιο της πώλησης είναι πολύ εύκολο να εννοηθεί ότι τα ψάρια μεγέθους κατώτερου από το 
καθορισμένο ελάχιστο μέγεθος για το είδος αυτό προέρχονται από περιοχή στην οποία δεν 
εφαρμόζεται το ελάχιστο μέγεθος, από την ιχθυοπαραγωγή ή την εισαγωγή. 
Η προσαρμογή των ρυθμίσεων θα επιτρέψει να περιοριστούν οι δυνατότητες απάτης. Όπως 
πρότεινε η Επιτροπή στην προαναφερόμενη ανακοίνωση της, θα ήταν εύλογο να προβλεφθούν 
στους κανόνες της ΚΟΑ νέες περιοριστικές προδιαγραφές όσον αφορά την επισήμανση των 
αλιευτικών προϊόντων όχι μόνο για να εξασφαλισθεί η καλύτερη ενημέρωση του καταναλωτή, 
αλλά και για να διευκολυνθεί ο έλεγχος της τήρησης των κοινοτικών κανόνων. Η ύπαρξη 
κοινοτικής ρύθμισης που θα επιβάλει την αναφορά της εμπορικής ονομασίας και της προέλευσης 
για κάθε είδος και η οποία θα εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια εμπορίας του προϊόντος θα 
επιτρέψει στις αρχές ελέγχου να εντοπίζουν ευκολότερα τα προϊόντα και τα εφαρμοζόμενα 
ελάχιστα μεγέθη. 
Οι υφιστάμενες κοινοτικές ρυθμίσεις παρέχουν ήδη στις εθνικές αρχές δυνατότητες, οι οποίες 
όμως δεν αξιοποιούνται πλήρως. Η προσαρμογή των ρυθμίσεων θα ήταν λοιπόν άσκοπη εάν οι 
νέες δυνατότητες παρέμβασης έμεναν πάλι αναξιοποίητες. Η πρόοδος προϋποθέτει από τη μια 
πλευρά την ενδεχόμενη προσαρμογή των κοινοτικών ρυθμίσεων για τη διευκόλυνση του έργου 
των εθνικών διοικήσεων, και από την άλλη πλευρά τη μεγαλύτερη δραστηριοποίηση με την 
εφαρμογή των αναγκαίων μέσων, το συντονισμό των εμπλεκόμενων διοικήσεων και την κάλυψη 
των εκφορτώσεων, των μεταφορών, των εισαγωγών και των πωλήσεων. 
- Μέσα που εωαομόΐΐουν τα κοάτη μέλη 
Η Επιτροπή δεν είναι, προς το παρόν, σε θέση να προβεί σε ποσοτική και αντικειμενική σύγκριση 
των μέσων ελέγχου που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη. 
Όσον αφορά το χρησιμοποιούμενο υλικό και ανθρώπινο δυναμικό, οι δυσκολίες προέρχονται 
από τα διαφορετικά καθήκοντα που πρέπει να διεκπεραιώνει η ίδια και αυτή υπηρεσία. Πρέπει: 
λοιπόν, να εξασφαλιστεί καταρχήν ότι τα μέσα που χρησιμοποιούνται με πλήρη απασχόληστ 
αναλύονται χωριστά. Για τα μέσα που χρησιμοποιούνται για πολλά καθήκοντα, όπως 
εφαρμόσθηκε για τη χρηματοδότηση των νέων μέσων ελέγχου, οι πληροφορίες που διαβιβάζονται 
στην Επιτροπή πρέπει να της επιτρέπουν να προσδιορίζει ποσοτικά και, ανάλογα με τη\ 
περίπτωση να επικυρώνει το τμήμα των μέσων που χρησιμοποιούνται πράγματι για τον έλεγχς 
των αλιευτικών δραστηριοτήτων. 
Στο ίδιο πνεύμα με όσα αναφέρθηκαν προηγουμένως σχετικά με τις επιθεωρήσεις στη θάλασσα τ 
κατά την εκφόρτωση, πρέπει να διαμορφωθούν ενιαίοι όροι για τον ορισμό μιας επιθεώρησης, 
διαχωρίζοντας εφόσον υπάρχει ανάγκη διαφορετικούς τύπους επιθεώρησης περισσότερο τ 
λιγότερο αυστηρούς. Στη συνέχεια, θα είναι δυνατό να καθοριστούν ελάχιστες προδιαγραφές. 
Στο πλαίσιο της νόμιμης διεκδίκησης του τομέα για δίκαιη μεταχείριση των αλιέων των κρατών 
μελών, το ζήτημα των κυρώσεων διαδραματίζει κεντρικό ρόλο. Η Επιτροπή επιχείρησε 
επανειλημμένα να προωθήσει την πρόοδο προς αυτήν την κατεύθυνση. Η στήριξη που της 
παρασχέθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν συνεχίσθηκε από το Συμβούλιο. Ο 
κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 προβλέπει μόνον ότι τα κράτη μέλη, αφού επιλέξουν τα 
αναγκαία μέσα, οφείλουν να καθιερώσουν αποτρεπτικό σύστημα ελέγχου και κυρώσεων και να 
κοινοποιούν στην Επιτροπή τόσο τον κατάλογο των ποινών όσο και την πραγματική εκτέλεση 
τους. Αλλά η πείρα έδειξε ότι οι κοινοποιούμενες πληροφορίες δεν μπορούν να 
χρησιμοποιηθούν για να επιτευχθεί η επιδιωκόμενη διαφάνεια. Η Επιτροπή δεν είναι, συνεπώς, 
σε θέση να εγγυηθεί την αποτελεσματικότητα και το δίκαιο χαρακτήρα των κυρώσεων που 
επιβάλλουν τα κράτη μέλη. Ακόμη και τα στοιχεία για τις παραβάσεις είναι τόσο ετερογενή που 
δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Εξάλλου, οι πληροφορίες που κοινοποιούνται συχνά δεν 
είναι ολοκληρωμένες ή κοινοποιούνται με τέτοια καθυστέρηση που η χρησιμότητα τους 
μειώνεται σημαντικά. 
Η κατάσταση αυτή αποτελεί σοβαρό πρόβλημα. Με τις κοινοποιούμενες πληροφορίες θα έπρεπε 
να μπορεί η Επιτροπή να πραγματοποιεί τουλάχιστον πραγματικές συγκρίσεις.Πρέπει, 
ειδικότερα, να εξασφαλιστεί ότι τουλάχιστον οι σοβαρές παραβάσεις προσδιορίζονται και 
διώκονται με συγκρίσιμο τρόπο στα κράτη μέλη. Όσον αφορά το θέμα αυτό, πρόοδος έχει 
επιτευχθεί στο εξωκοινοτικό και εκ των πραγμάτων πιο πολύπλοκο πλαίσιο του ΝΑΡΟ. 5. Γενικά: ιιέσα. παοατνπίκ χαι κνοώσεκ: Νέες μορφές διοικητικής συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών μπορούν να αποδειχθούν ιδιαίτερα 
χρήσιμες όσον αφορά τις αγορές, όπως συμβαίνει σε άλλους τομείς της εσωτερικής αγοράς, με τη 
μορφή ανταλλαγών εθνικών επιθεωρητών (όπως προβλέπεται στα προγράμματα Κατοΐιιβ και 
ΜαΚΗβυδ) και τη συγκεκριμένη συμμετοχή επιθεωρητών άλλων κρατών στους εθνικούς ελέγχους 
(έλεγχοι της ασφάλειας των τροφίμων ή των ορθών εργαστηριακών πρακτικών). 
- Παρατνπίεα και κυοώσεκ 
9 
- Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών όσον αωοοά τια παραβάσεισ και ne κυρώσει 
Ακόμη και εάν χρησιμοποιούνται επαρκή μέσα, οι περιορισμοί των αποστολών επιθεώρησης και 
η κινητικότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων δημιουργούν συχνά στους επιθεωρητές 
περισσότερες αμφιβολίες παρά αποδεικτικά στοιχεία νομικώς παραδεκτά, τα οποία είναι 
απαραίτητα για την επιβολή κυρώσεων στις παράνομες δραστηριότητες. Πράγματι, ορισμένες 
παράνομες δραστηριότητες μπορούν να εκδιωχθούν αποτελεσματικότερα όταν τα εμπλεκόμενα 
κράτη μέλη συνεργάζονται στενά για το σκοπό αυτό. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να 
καθιερώσουν , στο πλαίσιο της νομικής συνεργασίας , τις κατάλληλες συνθήκες και διαδικασίες 
προκειμένου να εξασφαλίσουν αυτήν την συνεργασία. Οι υφιστάμενες διαδικασίες είναι συχνά 
βραδυκίνητες και ορισμένες φορές δεν έχουν συνοχή. Εάν η ασυμφωνία των διαδικασιών σε 
κοινοτικό επίπεδο έχει ως αποτέλεσμα να μην διώκονται ορισμένες παραβάσεις τότε 
διακυβεύεται σοβαρά ο έλεγχος της ΚΑΠ. Περιθώρια προόδου υπάρχουν, επίσης, σε κοινοτικό 
επίπεδο χωρίς να θίγονται οι αρμοδιότητες των κρατών μελών. Πρέπει να οριστεί ως στόχος ότι 
κάθε κράτος μέλος θα αποδίδει την ίδια σημασία στις εκθέσεις που καταρτίζουν οι υπηρεσίες 
ελέγχου άλλου κράτους μέλους με εκείνες που καταρτίζουν οι ίδιες οι υπηρεσίες του. Οι 
διαβουλεύσεις θα επέτρεπαν να αναπτυχθεί εναρμονισμένος τύπος εκθέσεων επιθεώρησης. Και 
ως προς το θέμα αυτό, η επιτευχθείσα πρόοδος στο πλαίσιο του NAFO αποτελεί χρήσιμη βάση. 
Εξάλλου, οι διαδικασίες μεταβίβασης πρέπει να διευκρινιστούν και να επιταχυνθούν, έτσι ώστε 
να μεταβιβάζονται τα έγγραφα σε εύθετο χρόνο στις αρμόδιες αρχές. 
- Τα μέσα ôpaonc τηζ Επιτροπής 
Μια από τις κυριότερες αποστολές της Επιτροπής είναι να εξασφαλίσει την 
αποτελεσματικότητα των συστημάτων ελέγχου των κρατών μελών, την ισότητα των 
καταβαλλόμενων προσπαθειών όπως και των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων. Η Επιτροπή έχει, 
ωστόσο, την εντύπωση ότι παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί, η αποστολή αυτή δεν έχει μέχρι 
σήμερα εκπληρωθεί με ικανοποιητικό τρόπο. Οι ελλείψεις όσον αφορά τις πληροφορίες που της 
κοινοποιούνται έχουν ήδη υπογραμμισθεί. Οι εργασίες των υπηρεσιών της Επιτροπής 
δυσχεραίνονται από πολλά άλλα στοιχεία. Το πρώτο αντιστοιχεί στο περιορισμένο ανθρώπινο 
δυναμικό που διαθέτει. Ο περιορισμός αυτός εντάθηκε περισσότερο από το γεγονός ότι η 
Επιτροπή αφιέρωσε σημαντικό μέρος του δυναμικού της σε ειδικά προβλήματα, ιδίως λόγω του 
αντίκτυπου τους εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης (βλ. NAFO, παρασυρόμενα απλάδια δίχτυα). Το 
ανθρώπινο δυναμικό που ήταν διαθέσιμο για τα λοιπά καθήκοντα, που καλύπτουν το 
μεγαλύτερο μέρος των αλιευτικών δραστηριοτήτων στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, 
μειώθηκε αισθητά. Στο πλαίσιο αυτό, οι περιορισμοί που θέτει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 
2847/93 στα μέσα δράσης της υπηρεσίας ελέγχου της Επιτροπής αποδεικνύονται ιδιαίτερα 
επιζήμιοι. Εάν ένα κράτος μέλος δεν συνεργάζεται με την Επιτροπή για τη διαλεύκανση μιας 
διαφοράς, θα είναι πολύ δύσκολο για την Επιτροπή να συλλέξει τις κατάλληλες πληροφορίες 
χωρίς να χρησιμοποιήσει υπερβολικό ανθρώπινο δυναμικό. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα 
εκτελούσαν αποτελεσματικότερα τα καθήκοντα επίβλεψης των ελέγχων που εφαρμόζουν τα 
κράτη μέλη εάν,οι κοινοτικοί επιθεωρητές είχαν μεγαλύτερη αυτονομία πέραν από τη δυνατότητα 
παρέμβασης χωρίς προειδοποίηση που τους παρέχει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93. Πρέπει 
να μπορούν να συλλέγουν πληροφορίες με σκοπό να εντοπίζονται οι πιθανές ελλείψεις των 
συστημάτων ελέγχου και όχι να χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία εναντίον 
μεμονωμένων αλιέων. Εξάλλου, οι υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τη συνεργασία 
τους με την Επιτροπή πρέπει να διευκρινιστούν. Ακόμη και οι κανόνες πρόσβασης στις βάσεις 
δεδομένων οι οποίοι καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 μπορούν να 
προσαρμοστούν για να επιτρέψουν στους επιθεωρητές της Επιτροπής να είναι πιο 
αποτελεσματικοί. Η επικύρωση των βάσεων δεδομένων θα ήταν ευκολότερη εάν η Επιτροπή 
ΐχπορούσε να έχει πρόσβαση, χωρίς να στείλει αποστολή ελέγχου, με την εφαρμογή ανάλογων 
Ηιατάξεων με εκείνες που θεσπίστηκαν τελευταία από το Συμβούλιο για τις βάσεις δεδομένων 
που αφορούν τους ελέγχους μέσω δορυφόρου1. 
1 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2205/97 του Συμβουλίου της 30ής Οκτωβρίου 1997 που τροποποιεί τον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής. 
ΕΕ αριθ. L 304 της 07.11.1997, σ. 1 και 2. 
10 
ΠΙ. ΕΜΒΑΘΥΝΣΗ Ή ΑΝΑΛΗΨΗ ΔΡΑΣΕΩΝ 
1. Μεγαλύτερη συνειδητοποίηση 
Η εξέλιξη των απόψεων σχετικά με τον έλεγχο είναι μία από τις σημαντικότερες προόδους που 
έχουν επιτευχθεί. Ωστόσο, η συνειδητοποίηση αυτή πρέπει να διευρυνθεί και να εμβαθυνθεί 
περαιτέρω. 
- Οι προκλήσεις 
Ο έλεγχος των αλιευτικών δραστηριοτήτων αποτελεί προϋπόθεση για την αποτελεσματική 
εφαρμογή της ΚΑΠ. Οι ελλείψεις στον τομέα του ελέγχου επηρεάζουν άμεσα τους αλιείς που δεν 
παραβαίνουν τους κανόνες. Οι παραβάσεις που διαπράττουν ορισμένοι αφαιρούν παράτυπα 
από άλλους ένα μέρος των δυνητικών τους αλιευμάτων. Αποδιοργανώνουν τα εμπορικά 
κυκλώματα και συντελούν στη μείωση των τιμών. Οι αδυναμίες του ελέγχου επηρεάζουν επίσης 
αρνητικά την αξιοπιστία των επίσημων στατιστικών με αποτέλεσμα τα ερευνητικά κέντρα να 
αφιερώνουν σημαντικό μέρος των δραστηριοτήτων τους στην εκτίμηση των πραγματικών 
αλιευμάτων και όχι στην έρευνα, γεγονός που επιβαρύνει την ποιότητα των επιστημονικών 
απόψεων. 
Πέραν από τις άμεσες αυτές επιπτώσεις, η έλλειψη αποτελεσματικής διαχείρισης επηρεάζει 
αρνητικά ολόκληρη την οικονομική κατάσταση του τομέα. Ο έλεγχος εκλαμβάνεται ορισμένες 
φορές, όπως και άλλες παρεμβάσεις, σαν δαπανηρή επιβάρυνση που επιβάλλει ο τομέας της 
αλιείας στις δημόσιες αρχές. Αλλά η αποτελεσματική διαχείριση, που συμβαδίζει με τον 
αποτελεσματικό έλεγχο, πρέπει να αποκαταστήσει την υγιή οικονομική κατάσταση του τομέα και 
να του επιτρέψει την απεξάρτηση του από τις εξωτερικές ενισχύσεις. Η εφαρμογή 
αποτελεσματικών ελέγχων, το συντομότερο δυνατό, αποτελεί συνεπώς επένδυση χωρίς την οποία 
δεν πρόκειται να ανακύψουν τα αναμενόμενα οφέλη. 
- Συμβολή των επαγγελματιών 
Ο έλεγχος είναι αποτελεσματικός μόνον όταν όλοι οι επαγγελματίες θεωρούν ότι αφενός είναι 
αναγκαίος και, αφετέρου, ότι διενεργείται δίκαια και για το συμφέρον τους. Οι επαγγελματίες 
πρέπει και οφείλουν να στηρίζουν τις υπηρεσίες ελέγχου. Σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρχουν 
παραδείγματα συνεργασίας των επαγγελματιών με τις υπηρεσίες ελέγχου, ή παρεμβάσεων 
ομάδων αλιέων που εμφανίζονται ως πολιτική αγωγή σε περιπτώσεις απάτης. Οι προσεγγίσεις 
αυτές έχουν αποδειχθεί πολύ αποτελεσματικές. Προκειμένου να εξασφαλισθεί η συμβολή των 
επαγγελματιών, πρέπει να αιτιολογούνται προσεκτικά οι διατάξεις που θεσπίζονται για τον 
έλεγχο και να αποδεικνύεται ότι η επιβάρυνση που συνεπάγεται κάθε διάταξη για τους 
επαγγελματίες είναι ανάλογη με την πρόοδο που επιτυγχάνεται όσον αφορά τον έλεγχο και τη 
σημασία των κινδύνων απάτης. Οι διατάξεις πρέπει επίσης να διευκρινίζονται, έτσι ώστε οι 
ενδιαφερόμενοι να εκτιμούν πλήρως τη σημασία των προβλημάτων που τα συστήματα ελέγχου 
επιδιώκουν να επιλύσουν. Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει τελικά να πείθονται ότι δεν υπάρχει άνιση 
μεταχείριση. 
Το ζήτημα των ελέγχων πρέπει λοιπόν να βρίσκεται στο επίκεντρο του διαλόγου μεταξύ των 
επαγγελματιών και των αρχών. Το ζήτημα της διαφάνειας διαδραματίζει επίσης ουσιαστικό ρόλο 
προκειμένου να εξασφαλισθεί η συμβολή των επαγγελματιών και δίνεται πρωταρχική σημασία σε 
ο,τιδήποτε μπορεί να βοηθήσει την Επιτροπή για την εξασφάλιση της διαφάνειας. 
11 
Ο έλεγχος των αλιευτικών δραστηριοτήτων δεν είναι ζήτημα που θα επιλυθεί μεταξύ των 
υπηρεσιών ελέγχου και των αλιέων. Για να γίνει αποτελεσματικός ο έλεγχος θα πρέπει να 
συμμετέχουν όλες οι ενδιαφερόμενες αρχές σε όλα τα στάδια του τομέα, από εκείνες που είναι 
υπεύθυνες για τη ναυπηγική βιομηχανία και τη διανομή καυσίμων μέχρι τους ελέγχους των 
μεταφορών, της μεταποίησης και της διανομής. Για ορισμένες από τις υπηρεσίες αυτές, τα 
ζητήματα που συνδέονται με την αλιεία δεν αποτελούν πρώτιστο καθήκον. Θα πρέπει όμως να 
ευαισθητοποιηθούν πλήρως στις σχετικές προκλήσεις. Το ίδιο ισχύει και με τις υπηρεσίες που 
αποφασίζουν για τις κυρώσεις: πρέπει να μπορούν να εκτιμούν την έκταση της απάτης και τον 
αντίκτυπο των αποφάσεων τους. 
Το ευρύ κοινό θα πρέπει επίσης να κατανοήσει την αναγκαιότητα των αποτελεσματικών ελέγχων. 
Η κοινή πολιτική είναι υπόθεση που αφορά όλους. Οι ελλείψεις της μειώνουν την αξιοπιστία 
ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως και της εικόνας της στο εξωτερικό. Επηρεάζουν 
άμεσα τους καταναλωτές, και έμμεσα τους ευρωπαίους φορολογούμενους. Οι καταναλωτές 
καλούνται επίσης να διαδραματίσουν μεγαλύτερο ρόλο στην καταπολέμηση των αλιευτικών 
πρακτικών που δεν τηρούν τις απαιτήσεις της ορθής διαχείρισης των πόρων. Πρέπει να 
γενικευθούν και να παραταθούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται για την ευαισθητοποίηση 
των καταναλωτών σε προβλήματα όπως για παράδειγμα η προστασία των νεαρών ψαριών ώστε 
να μην ενθαρρύνουν με τις αγορές τους τα αλιεύματα ψαριών μεγέθους κατώτερου του 
κανονικού. Για να ενισχυθεί η κίνηση αυτή που στηρίζεται όλο και περισσότερο από τους 
καταναλωτές που επιθυμούν να συμβάλλουν στην υπευθύνως ασκούμενη αλιεία, είναι αναγκαίο 
να πραγματοποιείται παρακολούθηση των προϊόντων. Αυτό περιλαμβάνει την ανάγκη 
κοινοποίησης της προέλευσης των παρτίδων, όπως αναφέρθηκε στο κεφάλαιο για τα ψάρια 
μεγέθους κατώτερου του επιτρεπόμενου. Αλλά το πρόβλημα είναι γενικό. Συνδέεται εξάλλου με 
το ζήτημα των προδιαγραφών ποιότητας: για άλλη μια φορά, πρέπει να παρέχονται πληροφορίες 
και εγγυήσεις στον καταναλωτή ώστε όταν επιλέγει να γνωρίζει τις συνέπειες της επιλογής του. - Διεύρυνση τον διαλόγου 
Ο έλεγχος είναι απαραίτητος, και αναπόφευκτα δαπανηρός. Στη σχέση 
κόστους/αποτελεσματικότητας του ελέγχου πρέπει συνεπώς να δοθεί μεγαλύτερη σημασία. Η 
Επιτροπή πιστεύει ότι γενικά οι προσπάθειες ελέγχου που καταβάλλονται τόσο στα κράτη μέλη 
όσο και σε κοινοτικό επίπεδο δεν διέπονται από συνολικές και πλήρως ορθολογικές 
στρατηγικές. Ωστόσο, πρέπει να αναπτυχθούν τέτοιες στρατηγικές, ιδίως για τα ακόλουθα 
ζητήματα: 
- Έλεγγοι μετά την εκφόρτωση 
Δίνεται γενικά μεγάλη σημασία στη δυνατότητα συνδυασμού όλων των διαθέσιμων στοιχείων, 
από τους ελέγχους στη θάλασσα μέχρι τις παρεμβάσεις κατά τη μεταφορά και την εμπορία, και 
στη δυνατότητα διασταύρωσης των διαφόρων πηγών πληροφοριών. Εντούτοις, η εφαρμογή 
συνολικών στρατηγικών είναι δύσκολη. Η αξιοποίηση των δυνατοτήτων διασταύρωσης των 
διαφορετικών πηγών πληροφοριών και των διαφόρων τύπων ελέγχου, που είναι το επίκεντρο 
του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, είναι συχνά περιθωριακή. Οι έλεγχοι μετά την εκφόρτωση 
είναι πολύ περιορισμένοι. Οι ρυθμίσεις δεν παρέχουν, τουλάχιστον σε ορισμένα κράτη μέλη, τις 
απαιτούμενες βάσεις για παρέμβαση στο επίπεδο αυτό. Ο έλεγχος κατά τη μεταφορά υπάγεται 
συχνά στην αρμοδιότητα άλλου υπουργείου από εκείνου που είναι υπεύθυνο για την αλιεία. Το 
πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην τήρηση των ελάχιστων μεγεθών. Οι παράνομες 
εκφορτώσεις αιτιολογούνται εύκολα όταν μία παρτίδα μπορεί να αποφύγει τον έλεγχο επειδή 
έχει δηλωθεί κατά τη μεταφορά ότι έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο πώλησης. Τα ψάρια σε 
διαμετακόμιση (που προέρχονται από εισαγωγές), ή διατείνονται ως εισαγόμενα, αποτελούν 
επίσης σημαντική πηγή απάτης εάν οι έλεγχοι κατά τη μεταφορά είναι ελλιπείς. Είναι λοιπόν 
αναγκαίο να αναπτυχθούν ο έλεγχοι μετά την εκφόρτωση σε όλα τα κράτη μέλη. 2. Tiooabiooiauoc των κοινών ολοκλίΐοωιιένων στρατηγικών 
12 
13 Η κατανομή των θαλάσσιων και των χερσαίων ελέγχων διαφέρει σημαντικά από το ένα κράτος 
μέλος στο άλλο. Αυτό εξηγείται εν μέρει από αντικειμενικούς παράγοντες, αλλά "το βάρος του 
παρελθόντος" διαδραματίζει επίσης σημαντικό ρόλο. Γενικά, οι κανόνες κατανομής των 
προσπαθειών ελέγχου, και ιδίως η συγκέντρωση τους στα σοβαρότερα προβλήματα δεν 
προσδιορίζονται με σαφήνεια. Πρέπει λοιπόν να εξεταστεί ολόκληρο το θέμα των στρατηγικών 
εφαρμογής των μέσων ελέγχου. Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η διάρθρωση μεταξύ των διαφόρων 
υπηρεσιών που διεκπεραιώνουν ελέγχους στον τομέα της αλιείας στα κράτη μέλη προσκρούει 
συχνά στην κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των υπηρεσιών, είτε η κατανομή αυτή είναι 
κάθετη για παράδειγμα μεταξύ του Υπουργείου Αλιείας και του Υπουργείου Μεταφορών, είτε 
είναι οριζόντια μεταξύ των κεντρικών και περιφερειακών διοικήσεων. 
Η δυσκολία διαμόρφωσης στρατηγικών που ενσωματώνουν όλες τις δυνατότητες ελέγχου, που 
επικεντρώνουν τα μέσα στα σοβΐαρότερα προβλήματα και εξασφαλίζουν το συντονισμό το>ν 
διαφόρων υπηρεσιών υπάρχει και σε ευρωπαϊκό επίπεδο με μεγαλύτερη ένταση και έκταση. 
Η μεγαλύτερη πρόοδος προς την κατεύθυνση αυτή πρέπει να επιτευχθεί από τα κράτη μέλη 
δεδομένου ότι έχουν τη βασική ευθύνη του ελέγχου. Η Επιτροπή όμως μπορεί και πρέπει να 
διευκολύνει τη διαμόρφωση των αναγκαίων στρατηγικών με τη διοργάνωση συναντήσεων για 
τεχνικά θέματα και τη διατύπωση προτάσεων και συστάσεων. 
3. Εοαριιονιί και διατιίοιιστι των αναγκαίων ιιέσων 
Όσον αφορά τα διαθέσιμα υλικά μέσα, οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν τόσο από τα κράτη 
μέλη όσο και σε κοινοτικό επίπεδο επέτρεψαν να σημειωθεί σημαντική πρόοδος. 
Οι επενδύσεις αυτές πρέπει να βελτιστοποιηθούν με τη σύνδεση τους στον καθορισμό συνολικών 
στρατηγικών. Πρέπει να μπορεί να καθοριστεί επακριβώς το τμήμα των χρησιμοποιούμενων 
μέσων που προορίζεται για τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων, όπως συμβαίνει για τα 
μέσα που συγχρηματοδοτούνται από την Κοινότητα και για τα οποία είναι πλέον αναγκαίο να 
διευκρινίζεται το τμήμα αυτό. Ορισμένοι βαρείς εξοπλισμοί δεν χρειάζεται να ανανεωθούν στο 
άμεσο μέλλον. 
Εντούτοις, οι βελτιώσεις αυτές όσον αφορά τη διαφάνεια και την ορθότητα των δαπανών δεν 
περιορίζουν την ανάγκη συνέχισης των προσπαθειών. Πρέπει να συνεχισθεί η εφαρμογή υλικών 
μέσων ελέγχου, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στη χρησιμοποίηση των σύγχρονων τεχνικών. Η 
Επιτροπή πρέπει να συνεχίσει να ευνοεί τη χρησιμοποίηση μεθόδων που προκύπτουν από τις 
επιστημονικές και τεχνολογικές εξελίξεις και οι οποίες μπορούν να αυξήσουν την 
αποτελεσματικότητα των ελέγχων. 
Όσον αφορά το ανθρώπινο δυναμικό, πρέπει να καταβληθούν ειδικές προσπάθειες. Η πρώτη 
φάση θα αντιστοιχεί στον ακριβή προσδιορισμό του ανθρώπινου δυναμικού που απασχολείται 
πράγματι στον έλεγχο. Το ανθρώπινο δυναμικό πρέπει εξάλλου να ενισχυθεί στα κράτη μέλη τα 
οποία μέχρι σήμερα έχουν επενδύσει λιγότερο από άλλα. Το ποσοτικό μέρος αποτελεί μόνο μία 
πτυχή του προβλήματος. Η κατάρτιση και η παροχή κινήτρων στους υπαλλήλους των υπηρεσιών 
ελέγχου είναι εξίσου σημαντικά ζητήματα. Ο συντονισμός σε κοινοτικό επίπεδο θα επιτρέψει να 
βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα χωρίς απαραίτητα να εξομοιωθούν όλα τα ζητήματα. Η 
Επιτροπή πρέπει, ειδικότερα, να προωθήσει και να διευκολύνει τις ανταλλαγές υπαλλήλων των 
υπηρεσιών ελέγχου μεταξύ των κρατών μελών. - Βελτιστοποίηση τηα κατανομήα των προσπαθειών 
4. Εξασφάλιση TOC διαα>άνειας 
Το γεγονός ότι η Επιτροπή πρέπει να έχει ευκολότερη πρόσβαση στις πληροφορίες που 
απαιτούνται για την επίβλεψη των εθνικών ελέγχων έχει ήδη τονισθεί παραπάνω. Όσον αφορά 
τη διαφάνεια, η ετήσια έκθεση που πρέπει να καταρτίζει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 35 του 
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 δεν απέδωσε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η δυσκολία της 
Επιτροπής να συγκεντρώνει ορθές και συγκρίσιμες πληροφορίες αναφέρθηκε προηγουμένως. 
Υπάρχει επίσης το ζήτημα των προθεσμιών. Οι καθυστερήσεις μεταβίβασης των πληροφοριών 
από τα κράτη μέλη τόσο στο αρχικό στάδιο όσο και στην ανταπόκριση στο πρώτο σχέδιο 
εγγράφου που καταρτίζει η Επιτροπή, έχουν ως αποτέλεσμα να καθυστερεί συστηματικά η ετήσια 
έκθεση, γεγονός που μειώνει τη χρησιμότητα της. Πρέπει λοιπόν να επανεξεταστούν οι 
προβλεπόμενες προθεσμίες και να εξασφαλισθεί η τήρηση τους. Τίθεται επίσης το ερώτημα της 
ορθότητας του ετήσιου ρυθμού για την κατάρτιση της έκθεσης όπως προβλέπεται σήμερα. 
Εξάλλου, η συζήτηση για την έκθεση πρέπει να διευρυνθεί περαιτέρω στο πλαίσιο του 
Συμβουλίου, έτσι ώστε να βελτιστοποιηθούν οι επιπτώσεις της. 
Με άλλα λόγια, αιτιολογείται πλήρως η αρχή των εκθέσεων της Επιτροπής που επιτρέπουν να 
εκτιμώνται οι καταβαλλόμενες προσπάθειες και η αποτελεσματικότητα των συστημάτων ελέγχου 
στα διάφορα κράτη μέλη. Για να επιτευχθεί πλήρως ο επιδιωκόμενος στόχος, πρέπει να 
επανεξεταστεί η διαδικασία προκειμένου να είναι οι εκθέσεις ορθότερα ενημερωμένες, να 
καταρτίζονται γρηγορότερα και να συζητούνται διεξοδικότερα. 
Όσον αφορά τη διαφάνεια, οι επίσημες εκθέσεις δεν είναι το μόνο μέσο δράσης της Επιτροπής. 
Πρέπει επίσης να στηρίζεται σε όλες τις συναντήσεις που οργανώνει και οι οποίες αφορούν τον 
έλεγχο και να επωφελείται των ευκαιριών για επαφές επιτόπου κατά τις αποστολές επιθεώρησης 
στα κράτη μέλη προκειμένου να εξηγείται η σημασία των προσπαθειών που καταβάλει στα άλλα 
κράτη μέλη και να αποτρέπονται οι αβάσιμες υποψίες μεταξύ των κρατών μελών κάθε φορά που 
η Επιτροπή διαθέτει τις απαιτούμενες πληροφορίες. 
Η προώθηση της διαφάνειας δεν αποτελεί μονοπώλιο της Επιτροπής. Υπάρχουν ανταλλαγές 
μεταξύ των εθνικών υπηρεσιών, οι οποίες το 1997 αναπτύχθηκαν έντονα σε ορισμένα κράτη 
μέλη. Οι ανταλλαγές αυτές πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω το συντομότερο δυνατό. Πρέπει 
επίσης να εξεταστεί η δυνατότητα συμμετοχής των επιθεωρητών ενός κράτους μέλους στην 
επιθεώρηση που διεξάγουν κοινοτικοί επιθεωρητές σε ένα άλλο κράτος μέλος. 
5. Αναγκαία ποοσαοίΐονή των ουθιιίσεων 
Οι ρυθμίσεις σχετικά με τον έλεγχο που θεσπίστηκαν την τελευταία πενταετία είναι πολυάριθμες 
και καλύπτουν πολλές διαφορετικές πτυχές. Η αντιμετώπιση των υφιστάμενων προβλημάτων 
που προαναφέρθηκαν ανωτέρω δεν προϋποθέτει μόνο τον καθορισμό συμπληρωματικών 
κανόνων. Υπάρχουν εξάλλου αποφάσεις που προφανώς δεν έχουν αξιοποιηθεί ακόμη, όπως 
εκείνες που αφορούν τον έλεγχο μέσω δορυφόρου. Η περαιτέρω ανάπτυξη του ρυθμιστικού 
πλαισίου δεν θα ήταν χρήσιμη εφόσον υπάρχουν ακόμη ελλείψεις στο επίπεδο του υλικού και 
ανθρώπινου δυναμικού, των στρατηγικών, της πολιτικής βούλησης ή της συμβολής τα)ν 
επαγγελματιών. 
14 
Για οποιαδήποτε αλλαγή των ρυθμίσεων πρέπει να ληφθούν υπόψη όλες οι κανονιστικές 
διατάξεις και όχι μόνο ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93. Πρέπει αρχικά να θεσπιστούν οι 
κανονισμοί εφαρμογής, όπως ο κανονισμός προσαρμογής των διατάξεων που αφορούν τα 
ημερολόγια πλοίου για τον οποίον είναι δυνατόν να επαναληφθούν οι συζητήσεις μετά τη 
συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Συμβούλιο για τα τεχνικά μέτρα, το περιεχόμενο της οποίας 
πρέπει να ληφθεί υπόψη για την προσαρμογή των ημερολογίων πλοίου. Υπάρχουν και άλλοι 
κανονισμοί που αφορούν τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων, όπως ο κανονισμός 
(ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των προϊόντων της 
αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας1. Όλες οι σχετικές ρυθμίσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη 
προκειμένου να αποφευχθούν οι αλληλεπικαλύψεις, να εξασφαλισθεί η πλήρης χρησιμοποίηση 
των δυνατοτήτων που προσφέρουν και να εξασφαλισθεί η συνεκτικότητα τους. 
Ο κανονισμός που θεσπίστηκε το 1993 κατέχει ωστόσο κεντρική θέση και μπορεί να 
τελειοποιηθεί. Ορισμένες δυσκολίες δεν είχαν εκδηλωθεί πριν το 1993 με την οξύτητα που 
παρατηρείται σήμερα, όπως τα προβλήματα που τίθενται από τα σκάφη τρίτων χωρών του 
αλιεύουν σε κοινοτικά ύδατα ή εκφορτώνουν σε κοινοτικά λιμάνια. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 
2847/93 πρέπει να προσαρμοστεί ώστε να αντιμετωπιστούν οι αδυναμίες που αναλύονται στο 
δεύτερο τμήμα του παρόντος εγγράφου. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τα σκάφη τρίτων χωρών, τους 
ελέγχους των εκφορτώσεων σε ένα κράτος μέλος άλλο από εκείνο της σημαίας, τους ελέγχους 
μετά την εκφόρτωση ή/και την πρώτη διάθεση στην αγορά, την πρόσβαση στις πληροφορίες που 
χρειάζεται η Επιτροπή για να διεκπεραιώσει το καθήκον της επίβλεψης των εθνικών ελέγχων. 
Τίθεται επίσης το ερώτημα για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να προωθηθεί περαιτέρω η δίκαιη 
μεταχείριση στον τομέα των κυρώσεων. Η επανεξέταση του εν λόγω κανονισμού θα επιτρέψει 
την προσαρμογή του και ενδεχομένως την απλούστευση και τη διευκρίνηση του. 
6. Σννεονασία σε εθνικό επίπεδο και αεταΕύ των κρατών ιιελών 
Σε εθνικό επίπεδο, υπάρχουν συχνά διαφορετικές υπηρεσίες που καλύπτουν τον έλεγχο των 
αλιευτικών δραστηριοτήτων, ενώ για λόγους αποτελεσματικότητας θα πρέπει να καλύπτεται 
ολόκληρος ο τομέας. Επιπλέον, η άμεση ευθύνη του ελέγχου έχει ανατεθεί στα κράτη μέλη, ενώ τα 
προβλήματα τίθενται συχνά σε κοινοτικό επίπεδο. Η εξασφάλιση του συντονισμού είναι 
συνεπώς ουσιώδους σημασίας. 
Η Επιτροπή δεν μπορεί να αναλάβει την οργάνωση ολόκληρου του συντονισμού, και προφανώς 
του συντονισμού στο εσωτερικό των κρατών μελών. Η άμεση συνεργασία μεταξύ των κρατών 
μελών είναι επίσης κεφαλαιώδους σημασίας. Αλλά η πείρα έδειξε ότι η Επιτροπή πρέπει να 
διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στο συντονισμό σε κοινοτικό επίπεδο δεδομένου ότι διαθέτει 
συνολική εικόνα σε σύγκριση με τις εθνικές διοικήσεις, και ουδέτερη θέση που της επιτρέπει να 
παρέχει ορισμένες φορές "συμβιβαστικές υπηρεσίες". Ο ρόλος αυτός συμπληρώνει εκείνον που 
της έχει ρητά ανατεθεί όσον αφορά την επίβλεψη της αποτελεσματικότητας των εθνικών ελέγχων 
και την εξασφάλιση της δίκαιης μεταχείρισης και της διαφάνειας. 
Η συνειδητοποίηση του προβλήματος του συντονισμού βελτιώθηκε τα τελευταία χρόνια, και 
εξετάστηκε πλήρως κατά τη συνάντηση που οργάνωσε το Σεπτέμβριο του 1996 η Ιρλανδική 
Προεδρία με θέμα τον έλεγχο. 
ΕΕ αριθ. L 388 της 31.12.1992, σ. 1 
15 
Οι τομείς που πρέπει να καλυφθούν είναι πολλοί και περιλαμβάνουν: 
- τον καθορισμό των προτεραιοτήτων και των γενικών στρατηγικών, 
- τα λειτουργικά προβλήματα των παρεμβάσεων επιτόπου, 
- τη διερεύνηση των δυνατοτήτων που προσφέρουν οι νέες τεχνικές για τη βελτίωση της 
αποτελεσματικότητας των ελέγχων, 
- την ανταλλαγή τεχνογνωσίας μεταξύ των κρατών μελών, έτσι ώστε από την πρόοδο που 
επιτεύχθηκε σε ένα κράτος μέλος να επωφελούνται και τα άλλα και να αποφεύγεται η 
επικάλυψη των προσπαθειών, 
- την αναγκαία εναρμόνιση για τις ανταλλαγές, και ιδίως τις λειτουργικές ανταλλαγές 
δεδομένων, 
- τη διατύπωση κοινών κανόνων προκειμένου να καταστούν συγκρίσιμες οι προσπάθειες και τα 
αποτελέσματα των ελέγχων (βλ. ισχύς του κινητήρα, προσδιορισμός των βασικών 
επιθεωρήσεων). 
Για τα θέματα αυτά, η σημασία του ρόλου της Επιτροπής θα εξαρτηθεί περισσότερο από την 
ικανότητα της να προσδώσει προστιθέμενη αξία που θα αναγνωρίζεται από τα κράτη μέλη παρά 
από ένα ρυθμιστικό πλαίσιο που θα καθορίζει τα καθήκοντα της. Η Επιτροπή διαθέτει εξάλλου 
πολλά μέσα δράσης: 
- με τις προτάσεις της που συμβάλλουν στο να εξασφαλίζουν οι κοινοτικοί κανόνες ευνοϊκό 
πλαίσιο για τη συνεργασία και να καθορίζουν, ανάλογα με την περίπτωση, τις υποχρεώσεις 
στον τομέα αυτό· 
- με τις εκθέσεις της στις οποίες αναλύεται η συμβολή των κρατών μελών στον έλεγχο της ΚΑΠ 
και συνεπώς η αποτελεσματικότητα της συνεργασίας μεταξύ των εμπλεκομένων υπηρεσιών σε 
εθνικό επίπεδο, καθώς και η συμμετοχή στη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.· 
- με την εξασφάλιση της ορθής χρησιμοποίησης των πόρων όταν στο πλαίσιο των αποφάσεων 
που λαμβάνει όσον αφορά τις αιτήσεις συγχρηματοδότησης των δαπανών του ελέγχου 
εξετάζει εάν υπάρχει αποτελεσματική εθνική στρατηγική και καλή συνεργασία με τα λοιπά 
κράτη μέλη· 
- με την οργάνωση των ανταλλαγών πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών· 
- με τον εντοπισμό των κυριοτέρων προβλημάτων σε κοινοτικό επίπεδο, και με τη διαμόρφωση 
στρατηγικών και τρόπων συνεργασίας για καθένα από αυτά τα προβλήματα· 
- με τη διοργάνωση στοχοθετημένων συναντήσεων για ειδικά προβλήματα, είτε πρόκειται για 
οριζόντιο πρόβλημα (βλ. εφαρμογή του ελέγχου με δορυφόρο) είτε για κάθετο πρόβλημα που 
συνδέεται με συγκεκριμένους ιχθυότοπους. 
Τα τρία τελευταία σημεία δείχνουν ότι πρόκειται για τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύου 
συνεργασίας των υπηρεσιών ελέγχου των κρατών μελών και της Επιτροπής. Τα επιτεύγματα που 
πραγματοποιήθηκαν για συγκεκριμένα θέματα πρέπει να διευρυνθούν και να διατηρηθούν. Για 
το σκοπό αυτό, πρέπει να καταρτισθεί σχέδιο για τους επόμενους μήνες και τα προσεχή χρόνια, 
με πρωτοβουλία των υπηρεσιών της Επιτροπής και σε συνεργασία με τις εθνικές διοικήσεις στο 
πνεύμα των εταιρικών σχέσεων. Στο πλαίσιο αυτό θα ήταν χρήσιμο να ληφθούν υπόψη οι 
διαδικασίες που εφαρμόζονται σε άλλους τομείς όπως η πρωτοβουλία IMPEL 1 για τα θέματα 
που συνδέονται με την περιβαλλοντική πολιτική, ή για την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς^. 
Και ως προς το σημείο αυτό, η άρση της απομόνωσης του ελέγχου των αλιευτικών 
δραστηριοτήτων και η ανάπτυξη δεσμών με άλλα προβλήματα του ελέγχου θα επιφέρει μόνο 
θετικά αποτελέσματα. 
1 COM(96) 500 τελικό 
2 Ψηφίσματα του Συμβουλίου της 16ης και 20ής Ιουνίου 1994, COM(94) 29 τελικό, COM(96) 20 τελικό 
16 
Συμπεράσματα 
Όσον αφορά τον έλεγχο, και ειδικότερα στον τομέα της αλιείας, η τελειότητα είναι αδύνατη. 
Όπως έχει ήδη τονίσει η Επιτροπή, η πρόοδος συνδέεται με τη γενική ανάπτυξη της διαχείρισης 
των αλιευτικών δραστηριοτήτων δεδομένου ότι ο έλεγχος δεν μπορεί να καλύψει τις 
διαρθρωτικές ελλείψεις της ΚΑΠ. Η πρόοδος δεν μπορεί να γίνει στιγμιαία: πρέπει να 
εφαρμοστούν μέσα και να αλλάξουν ορισμένες διαρθρώσεις και νοοτροπίες. Αντίθετα, η 
πρόοδος είναι αναγκαία και πρέπει να επιταχυνθεί. Το διάστημα από τη διάγνωση μέχρι την 
εφαρμογή λύσεων πρέπει να σμικρυνθεί. Από την ανάγνωση του απολογισμού που 
πραγματοποίησε η Επιτροπή το 1992, φαίνεται η σημασία της προόδου που έχει επιτευχθεί. 
Φαίνονται επίσης οι δυσκολίες που αντιμετωπίστηκαν για να ξεπεραστεί για ορισμένα θέματα το 
στάδιο των παρατηρήσεων και των προθέσεων ή των εντυπώσεων για κάποια τελμάτωση. 
Για να επιτευχθεί πραγματική πρόοδος, πρέπει καταρχάς να επιβεβαιωθεί και να υλοποιηθεί η 
πολιτική βούληση για την απόδοση προτεραιότητας στην εφαρμογή αποτελεσματικού ελέγχου 
των αλιευτικών δραστηριοτήτων. Για τις προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν απαιτείται η 
συνεργασία των κρατών μελών και της Επιτροπής για τον καθορισμό από κοινού συγκεκριμένων 
στόχων, με μικρές προθεσμίες ώστε να είναι χρήσιμοι, λαμβάνοντας υπόψη τους περιορισμούς 
του χρονοδιαγράμματος και τις αναγκαίες προθεσμίες προσαρμογής. Για τα επόμενα χρόνια έχει 
ήδη εγκριθεί το χρονοδιάγραμμα των κυριοτέρων ημερομηνιών, στις οποίες περιλαμβάνονται: 
- για τον Ιούλιο 1998, η πρώτη φάση της εφαρμογής του ελέγχου για τον εντοπισμό της θέσης 
των σκαφών μέσω δορυφόρου, και για τον Ατλαντικό η ενσωμάτωση των δεδομένων για τα 
αλιεύματα στις διαδικασίες αναμετάδοσης των πληροφοριών που συνδέονται με την 
εφαρμογή του καθεστώτος διαχείρισης των προσπαθειών-
- για τις αρχές του 1999, η εφαρμογή στη Μεσόγειο των ημερολογίων πλοίου, των δελτίων 
εκφόρτωσης και πώλησης, καθώς και των σχετικών μηχανογραφημένων βάσεων δεδομένων· 
- στις αρχές του 2000, θα αρχίσει η δεύτερη φάση εφαρμογής του σχεδίου ελέγχου μέσω 
δορυφόρου, ενώ θα εφαρμοστεί ένα νέο σύστημα τεχνικών μέτρων στα κοινοτικά ύδατα, από 
τον Ατλαντικό μέχρι τη Βόρειο θάλασσα· 
- το 2000 θα λήξει η εφαρμογή της απόφασης1 που προβλέπει τη συγχρηματοδότηση δαπανών 
ελέγχου στα κράτη μέλη· 
Αναμένεται ότι θα υπάρξουν τροποποιήσεις όσον αφορά τους εξωτερικούς πόρους χωρίς όμως 
να μπορεί προς το παρόν να προβλεφθεί το περιεχόμενο των αποφάσεων που θα ληφθούν τόσο 
στο πλαίσιο των διμερών συμφωνιών όσο και των διεθνών οργανισμών. Έτσι, ο NAFO θα 
αποφασίσει το 1998 σχετικά με τη συνέχεια που θα δοθεί στα υφιστάμενα πρότυπα πειραματικά 
έργα. 
Η λήξη των προθεσμιών που αναφέρονται παραπάνω οδηγούν στο να καθοριστεί ως γενικός 
στόχος η συμπλήρωση του καθεστώτος ελέγχου που θα εφαρμοστεί το έτος 2000. 
1 Απόφαση του Συμβουλίου (95/527/ΕΚ) σχετικά με τη χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας σε 
ορισμένες δαπάνες των κρατών μελών για την εφαρμογή των καθεστώτων επιτήρησης και ελέγχου που 
εφαρμόζονται στην κοινή αλιευτική πολιτική. 
MiÊÊËÊÊÊÊmÊÊmÊmmm 
Για το 1998 επιβάλλονται έξι προτεραιότητες: 
- να αναπτυχθούν, κατ'εφαρμογή των υφιστάμενων ρυθμίσεων, δυναμικές δράσεις 
προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι σοβαρότερες ελλείψεις (ελλιπής εφαρμογή από ορισμένα 
κράτη μέλη των διατάξεων που αφορούν τα βασικά έγγραφα και τη μηχανογράφηση τους, τις 
αναληθείς δηλώσεις των αλιευμάτων και ιδίως την υπέρβαση των επαναλαμβανόμενων 
ποσοστώσεων για ορισμένους πόρους)· 
- να αναλυθεί το πώς ο συνδυασμός των ρυθμιστικών διατάξεων και της συνεργασίας θα 
επιτρέψει να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων ελέγχου· 
- να εφαρμοστούν πιλοτικές δραστηριότητες συντονισμού των παραβάσεων ελέγχων, και 
προβληματισμού για τα οριζόντια προβλήματα· ανάλυση των μεθόδων συντονισμού που 
εφαρμόζονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε άλλους τομείς εκτός της αλιείας· 
- να πραγματοποιηθεί προσαρμογή των σχετικών ρυθμίσεων: του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
2847/93 και των σχετικών κανονισμών εφαρμογής, και εν ανάγκη άλλων κανονισμών που 
αφορούν τον έλεγχο της αλιείας· 
- να εξασφαλισθεί η πραγματική έναρξη της πρώτης φάσης του ελέγχου με δορυφόρο, και να 
προετοιμαστεί η ενσωμάτωση της Μεσογείου στους γενικούς κανόνες· 
- να προσδιοριστούν επακριβώς τα διαθέσιμα μέσα, ιδίως το ανθρώπινο δυναμικό, που 
χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο· να προσδιοριστούν οι μέθοδοι που θα επιτρέπουν να 
συγκρίνονται πραγματικά οι διενεργούμενοι έλεγχοι και η αποτελεσματικότητα των 
συστημάτων επιβολής κυρώσεων. 
Για το 1999, οι κυριότεροι στόχοι μπορεί να είναι: 
- να ολοκληρωθούν οι παρεμβάσεις που αναφέρονται στο πρώτο σημείο για το 1998. Είναι 
επίσης σημαντικό πριν εφαρμοστεί το νέο σύστημα τεχνικών μέτρων, το οποίο είναι πιο 
φιλόδοξο από το υφιστάμενο, να έχουν εξαλειφθεί οι υφιστάμενες ελλείψεις όσον αςχ>ρά την 
εφαρμογή του τελευταίου· 
- να αναπτυχθεί η εφαρμογή των παρεμβάσεων ελέγχου σε ολόκληρο τον τομέα, στη θάλασσα, 
στην εκφόρτωση και να αξιοποιηθούν πλήρως όλες οι δυνατότητες που προσφέρει η 
διασταύρωση των διαφορετικών πηγών πληροφοριών, συμπεριλαμβανόμενα™ εκείνων που 
αφορούν τον έλεγχο με δορυφόρο για τους σχετικούς στόλους· 
- να προταθεί διαδικασία για την επίλυση των προβλημάτων συντονισμού μεταξύ των κρατών 
μελών με την ολοκλήρωση των σχετικών ρυθμιστικών διατάξεων που θα μπορούσαν να 
θεσπιστούν προηγουμένως, με τη χρησιμοποίηση των επιτευγμάτων των πιλοτικών δράσεων 
που εφαρμόστηκαν το 1998 για το θέμα αυτό, με τον καθορισμό σχεδίου ανταλλαγών 
πληροφοριών και ατόμων μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων υπηρεσιών· 
- να αναπτυχθεί μία συνολική δράση ενημέρωσης για να ευαισθητοποιηθούν όλοι οι φορείς στις 
προκλήσεις του ελέγχου· 
- να καθορισθεί σε τι συνίστανται οι ποσοτικοί στόχοι από άποψη μέσων που διαθέτει ένα 
κράτος μέλος στην υπηρεσία ελέγχου ανάλογα με αντικειμενικά χαρακτηριστικά της 
εφαρμογής των στο πλαίσιο της ΚΑΠ · 
- να εξασφαλισθεί η ενσωμάτωση της Μεσογείου στις γενικές διατάξεις· 
- να προσαρμοστούν οι έλεγχοι που αφορούν τους εξωτερικούς πόρους με την προσαρμογή των 
διατάξεων όπου αυτό κρίνεται αναγκαίο και δυνατό, με την ορθή εφαρμογή των σχετικών 
αποφάσεων και με τη διευκρίνηση σε κάθε περίπτωση του καταμερισμού των καθηκόντων 
μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής· 
- να προετοιμαστεί η συνέχεια που θα δοθεί στη δημοσιονομική απόφαση που θα λήξει το 2000. 
Το έτος 2000 θα επιτρέψει να αποκομισθούν τα οφέλη από όλα τα στοιχεία που έχουν ήδη 
εφαρμοστεί, ή που πρόκειται να εφαρμοστούν από τον Ιανουάριο του 2000 (δεύτερη φάση για 
τους δορυφόρους, νέα τεχνικά μέτρα). Θα είναι δυνατό να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα του 
συστήματος και να καταρτισθεί απολογισμός σε πολύ διαφορετική βάση από την επανάλειψη των 
διαπιστωμένων προηγούμενων ελλείψεων. 
Όσον αφορά τον απολογισμό που πραγματοποιήθηκε το 1992 για τον έλεγχο των αλιευτικών 
δραστηριοτήτων και των προβλέψεων για την αναγκαία πρόοδο, η ΚΑΠ βρίσκεται στο μέσο του 
δρόμου. Δεν πρέπει να αφαιθεί στην τύχη του το σύστημα που καθιεώρηθε με τις αποφάσεις που 
θεσπίστηκαν μεταξύ 1996 και 1997, όσο θετικές και αν είναι αυτές. Είναι αναγκαία η καταβολή 
συμπληρωματικών προσπαθειών, η οποία πρέπει να περιλάβει την προσαρμογή των ρυθμίσεων, 
αλλά πρέπει κυρίως να έχει ως προτεραιότητα την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ όλων των 
φορέων που εμπλέκονται στον έλεγχο. 
18 

ISSN 0254-1483 
COM(98) 92 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 14 07 10 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-097-GR-C 
ISBN 92-78-31217-7 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
Π