ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Η εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για τον ευρωπαϊκό όμιλο εδαφικής συνεργασίας (ΕΟΕΣ)

εισαγωγη

Το άρθρο 175 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης[1], και ιδίως το τρίτο εδάφιό του[2], αποτέλεσε τη νομική βάση για την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Ιουλίου 2006, για τον ευρωπαϊκό όμιλο εδαφικής συνεργασίας (ΕΟΕΣ)[3] (κανονισμός για τον ΕΟΕΣ), ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1η Αυγούστου 2006 και εφαρμόζεται πλήρως από την 1η Αυγούστου 2007. Ο κανονισμός έδωσε νέα προοπτική στον τομέα της συνεργασίας και τη δυνατότητα δημιουργίας ενός νέου ευρωπαϊκού μηχανισμού, διαμορφώνοντας το νομικό πλαίσιο για την καλύτερη συνεργασία μεταξύ εθνικών, περιφερειακών και τοπικών αρχών και άλλων οργανισμών δημοσίου δικαίου σε διαφορετικές χώρες, ιδίως στο πλαίσιο του στόχου «Ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία» (ΕΕΣ) της πολιτικής συνοχής.

Ο μηχανισμός ΕΟΕΣ αποσκοπεί στην ενδυνάμωση της συνοχής της Ένωσης, διευκολύνοντας την εδαφική συνεργασία και τον περιορισμό των πρακτικών δυσχερειών της μέσω ενός νομικής οντότητας που θα μπορεί να εξασφαλίσει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου και σταθερότητα για τις πρωτοβουλίες συνεργασίας.

Το παρόν έγγραφο ανταποκρίνεται στην υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλει έως την 1η Αυγούστου 2011 έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού και, ενδεχομένως, προτάσεις τροποποιήσεων (άρθρο 17). Σημείωση: όλα τα άρθρα στα οποία γίνονται παραπομπές είναι άρθρα του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ, εκτός εάν ορίζεται άλλως.

σκοποσ του μηχανισμου ΕΟΕΣ

Τα κράτη μέλη και, ειδικότερα, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές αντιμετώπιζαν σημαντικές δυσχέρειες κατά την εφαρμογή προγραμμάτων εδαφικής συνεργασίας λόγω των διαφορετικών εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών, καθώς και της αύξησης του αριθμού των χερσαίων και θαλάσσιων συνόρων της Κοινότητας μετά τις διευρύνσεις του 2004 και του 2007.

Οι υφιστάμενοι μηχανισμοί συνεργασίας εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως ο ευρωπαϊκός όμιλος οικονομικού σκοπού (ΕΟΟΣ), αποσκοπούν πρωτίστως στη συνεργασία μεταξύ οικονομικών παραγόντων[4] παρά στη συνεργασία μεταξύ δημόσιων αρχών. Επιπλέον, οι δομές που πρότεινε το Συμβούλιο της Ευρώπης για τη διασυνοριακή συνεργασία των περιφερειακών και τοπικών αρχών δεν υιοθετήθηκαν από το σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε αυτό το πλαίσιο, συστάθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο ο ΕΟΕΣ ως νομικό μέσο που συμβάλλει στη διασυνοριακή εδαφική συνεργασία παρέχοντας μια ευρωπαϊκή βάση για δράσεις, με άμεση ισχύ και μακροπρόθεσμο χαρακτήρα. Όλα τα κράτη μέλη εφαρμόζουν πλήρως τον κανονισμό για τον ΕΟΕΣ. Η ίδρυση του ΕΟΕΣ είναι προαιρετική και ο κανονισμός για τον ΕΟΕΣ δεν εμποδίζει τους φορείς να επιλέγουν ελεύθερα άλλες μορφές ή σχηματισμούς για εδαφική συνεργασία, με ή χωρίς νομική προσωπικότητα.

Στόχος της δημιουργίας του ΕΟΕΣ είναι να αποκτήσει η εδαφική συνεργασία περισσότερο στρατηγικό χαρακτήρα και, ταυτόχρονα, να καταστεί περισσότερο ευέλικτη και απλή. Ο ΕΟΕΣ θα πρέπει να περιορίζει τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν τα κράτη μέλη, και ιδίως οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, κατά την εφαρμογή και τη διαχείριση δραστηριοτήτων συνεργασίας λόγω των διαφορετικών εθνικών νομοθεσιών και διαδικασιών.

εφαρμογη του κανονισμου για τον ΕΟΕΣ

Για τη συγκέντρωση των απαιτούμενων δεδομένων όσον αφορά την πρακτική εφαρμογή του ΕΟΕΣ, η Γενική Διεύθυνση Περιφερειακής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής πραγματοποίησε άτυπη συνεδρίαση με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών (ομάδα υψηλού επιπέδου για τον σχεδιασμό της μελλοντικής πολιτικής συνοχής), συναντήθηκε με αντιπροσώπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, και ειδικότερα συνεργάστηκε στενά με την Επιτροπή των Περιφερειών.

Το 2010, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών σε συνεργασία με τις προεδρίες του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το διάστημα 2010-2011 (Ισπανία - Βέλγιο - Ουγγαρία) και με βάση το πρόγραμμα INTERACT διεξήγαγαν ευρείες διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη, τις περιφερειακές και τοπικές αρχές και άλλους ενδιαφερόμενους σχετικά με τη λειτουργία και την προστιθέμενη αξία του ΕΟΕΣ.[5]

Ρόλος των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων και των συμβουλευτικών οργάνων

Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Η Επιτροπή έχει επανειλημμένα τονίσει τη σημασία της αποτελεσματικής διακυβέρνησης για τη διασφάλιση της εδαφικής συνοχής[6]. Επιπλέον, η Επιτροπή συμμετείχε ενεργά σε συνέδρια και συζητήσεις που οργάνωσαν οι προεδρίες του Συμβουλίου, η Επιτροπή των Περιφερειών, οι ΕΟΕΣ και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.

Η Επιτροπή παρέχει ενεργό στήριξη τόσο άμεσα, μέσω της οργάνωσης συνεδρίων, εκδηλώσεων δικτύωσης και της ανάπτυξης διμερών επαφών με ορισμένα κράτη μέλη και ενδιαφερόμενα μέρη, όσο και έμμεσα, μέσω του προγράμματος INTERACT που έχει στόχο την ανταλλαγή εμπειριών στον τομέα της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας. Παράλληλα, οι ΕΟΕΣ αποτελούν πλέον τακτικό θέμα συζήτησης στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Open Days» που διοργανώνουν κάθε χρόνο από κοινού η Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών.

Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επιδείξει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ΕΟΕΣ. Η έκθεση πρωτοβουλίας «σχετικά με το στόχο 3: μια πρόκληση για την εδαφική συνεργασία – η μελλοντική ατζέντα της διασυνοριακής, διεθνικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας»[7] εγκρίθηκε το 2011. Όσον αφορά τον ΕΟΕΣ η έκθεση αναφέρει ότι «το μέσο αυτό λειτουργεί ικανοποιητικά» και ότι «ανταποκρίθηκε στις ανάγκες των περιφερειακών και τοπικών αρχών για διαρθρωμένη συνεργασία, τόσο από δημοσιονομική άποψη όσο και από άποψη νομικών καθεστώτων έργων και πολυεπίπεδης διαχείρισης (…).» Επιπλέον, οι ειδικές τομεακές εκθέσεις, για παράδειγμα αναφορικά με τον αθλητισμό[8] και την υγειονομική περίθαλψη[9], ενθαρρύνουν την προαγωγή και χρήση του ΕΟΕΣ για την επίτευξη διασυνοριακής, διεθνικής και διαπεριφερειακής συνεργασίας.

Επιτροπή των Περιφερειών

Η Επιτροπή των Περιφερειών αναγνωρίζεται από τη Συνθήκη ως κύριος εταίρος της Επιτροπής, ιδίως σε θέματα που αφορούν τη διασυνοριακή συνεργασία. Η Επιτροπή προέβη στην έγκριση γνωμοδοτήσεων σχετικά με τον ΕΟΕΣ το 2008[10] και το 2011[11], επιβεβαιώνοντας τη δέσμευσή της ως προς τη στήριξη του ΕΟΕΣ, ζήτησε όμως αλλαγές νομικού χαρακτήρα με στόχο τη διευκόλυνση της σύστασης και της λειτουργίας του. Παράλληλα, θεωρεί ότι «…οι ΕΟΕΣ παρέχουν επίσης ενδιαφέρουσες προοπτικές ως "εργαστήρια" πολυεπίπεδης διακυβέρνησης».

Εφαρμογή του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ από τα κράτη μέλη

Τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν την αποτελεσματική εφαρμογή του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ. Ως προθεσμία ορίστηκε η 1η Αυγούστου 2007 και το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής το οποίο συνοδεύει την παρούσα έκθεση περιλαμβάνει λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις πληροφορίες που διαβίβασαν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή.[12]

Μολονότι όλα τα κράτη μέλη έχουν πλέον ενημερώσει την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έλαβαν ή πρόκειται να λάβουν για την προσαρμογή της εθνικής τους νομοθεσίας ώστε να είναι σύμφωνη με τον κανονισμό, ορισμένα εξ αυτών προχώρησαν στη συγκεκριμένη ενημέρωση με μεγάλη καθυστέρηση. Συχνά, οι καθυστερήσεις αυτές θέτουν προσκόμματα στη διαδικασία έγκρισης προτάσεων για ορισμένους ΕΟΕΣ.

Αριθμός και πεδίο εφαρμογής των ΕΟΕΣ

Σύμφωνα με το άρθρο 5 «τα μέλη ενημερώνουν τα οικεία κράτη μέλη και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με τη σύμβαση και με την καταχώριση ή/και δημοσίευση του καταστατικού». Το γεγονός αυτό παρέχει στην Επιτροπή των Περιφερειών τη δυνατότητα κατάρτισης ενός άτυπου μητρώου των ΕΟΕΣ:

Ίδρυση ΕΟΕΣ (31 Μαρτίου 2011) [13]

Έτος | Ιδρυθέντες ΕΟΕΣ | Σωρευτικό σύνολο |

2008 | 4 | 4 |

2009 | 6 | 10 |

2010 | 6 | 16 |

Υπό ίδρυση | 21 |

Το άρθρο 7 αναφέρει ότι «[ο] ΕΟΕΣ ενεργεί εντός των ορίων των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί, τα οποία περιορίζονται στη διευκόλυνση και στην προαγωγή της εδαφικής συνεργασίας για την ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής». Τα «καθήκοντα του ΕΟΕΣ περιορίζονται πρωτίστως στην εφαρμογή προγραμμάτων ή έργων εδαφικής συνεργασίας που συγχρηματοδοτούνται από [την πολιτική συνοχής]. Ο ΕΟΕΣ μπορεί να διεξάγει άλλες συγκεκριμένες δράσεις εδαφικής συνεργασίας μεταξύ των μελών του (…), με ή χωρίς οικονομική συνεισφορά της Κοινότητας.»

Πέρα από τον κανονισμό για τον ΕΟΕΣ, το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1080/2006 (κανονισμός για το ΕΤΠΑ)[14], αναφέρει ότι «τα κράτη μέλη που συμμετέχουν σε ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα δυνάμει του στόχου "Ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία" μπορούν να χρησιμοποιούν τον [ΕΟΕΣ] για να καταστήσουν τον όμιλο αυτό υπεύθυνο για τη διαχείριση του επιχειρησιακού προγράμματος αναθέτοντας σε αυτό τις ευθύνες της διαχειριστικής αρχής και της κοινής τεχνικής γραμματείας.» Από τους 16 ΕΟΕΣ που ιδρύθηκαν έως την 31η Μαρτίου 2011, ένας εξ αυτών συστάθηκε συγκεκριμένα για την υλοποίηση και τη διαχείριση ενός προγράμματος ΕΕΣ, ένας πρωτίστως για την υλοποίηση ενός σχεδίου με χρηματοδότηση από την πολιτική συνοχής και οι υπόλοιποι για την ανάληψη άλλων δράσεων εδαφικής συνεργασίας, που ενδέχεται να περιλαμβάνουν σχέδια χρηματοδοτούμενα μέσω της ΕΕΣ.[15]

Οι ΕΟΕΣ στην πραξη

Κίνητρα ίδρυσης και περαιτέρω ανάπτυξης ΕΟΕΣ

Ο ΕΟΕΣ θέτει ένα πιο συνεκτικό πλαίσιο συνεργασίας στη διάθεση των τοπικών, περιφερειακών και εθνικών αρχών και άλλων δημόσιων φορέων. Ο κανονισμός για τον ΕΟΕΣ παρέχει ένα επίσημο πλαίσιο για την υπάρχουσα συνεργασία με μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου, μια πιο επίσημη βάση και μια πιο στέρεη θεσμική δομή. Ο ΕΟΕΣ συμβάλλει στη βελτίωση του διαλόγου μεταξύ των κρατών μελών και των υπόλοιπων δημόσιων αρχών και αποτελεί κατάλληλη δομή για την επίτευξη μακροπρόθεσμης εδαφικής συνεργασίας.

Ο κανονισμός για τον ΕΟΕΣ παρέχει τη δυνατότητα για ευρείες συμπράξεις, για διασυνοριακές παρεμβάσεις και για ένα ευρύ πεδίο εφαρμογής δράσεων στο πλαίσιο και των τριών πτυχών συνεργασίας: διασυνοριακή, διεθνική και διαπεριφερειακή. Απλοποιεί το προηγούμενο εξαιρετικά ανομοιογενές νομικό πλαίσιο που ίσχυε για τη διασυνοριακή συνεργασία εντός της ΕΕ και παρέχει ένα κατάλληλο νομικό πλαίσιο για τη διεθνική και διαπεριφερειακή συνεργασία[16], αν και για την επίλυση συγκεκριμένων ζητημάτων απαιτήθηκε η εξεύρεση λύσεων ad hoc, σε επίσημο ή άτυπο επίπεδο.

Συχνά, κίνητρα για τη σύσταση ΕΟΕΣ αποτελούν η επιθυμία συγκρότησης μιας προβεβλημένης και μόνιμης δομής διασυνοριακής ή εδαφικής συνεργασίας, η επιθυμία χάραξης κοινών αναπτυξιακών στρατηγικών, δημιουργίας οικονομιών κλίμακας, αλλά και διαχείρισης κοινών σχεδίων, υποδομής ή περιβαλλοντικών πόρων. Από τις εκθέσεις των κρατών μελών, των περιφερειακών και τοπικών αρχών και των ΕΟΕΣ προκύπτει ότι συχνά η απόφαση ίδρυσης ενός ΕΟΕΣ εξαρτάται από την πρότερη εμπειρία συνεργασίας μεταξύ των εταίρων. Οι εταίροι επεσήμαναν ότι οι ΕΟΕΣ συγκροτήθηκαν με στόχο την καλύτερη αντιμετώπιση της πρόκλησης συνεργασίας: η επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τον ρόλο και τα καθήκοντα του ΕΟΕΣ αποτελεί σημαντικό μέρος της διαδικασίας. Ορισμένοι από τους ήδη συσταθέντες ΕΟΕΣ σχεδιάζουν να αυξήσουν τον αριθμό των μελών τους, ούτως ώστε η σύσταση ενός ΕΟΕΣ να μην αποτελεί απλώς ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά ένα βήμα στο πλαίσιο μιας συνεχούς διαδικασίας.

Πρακτικές δυσχέρειες στην εφαρμογή του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ

Με βάση τα στοιχεία που συλλέχθηκαν κατόπιν διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη, προσδιορίστηκαν αρκετά ζητήματα κατά την πρακτική εφαρμογή του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ, τόσο σε επίπεδο σύστασης όσο και λειτουργίας του εν λόγω φορέα. Ο μηχανισμός έχει λάβει θετικές αντιδράσεις από τους ήδη συσταθέντες ΕΟΕΣ, όμως η προσφυγή σε αυτόν εμφανίζεται πολύ περιορισμένη σε σχέση με τις δυνατότητές του.

Όπως διευκρινίστηκε ανωτέρω, οι καθυστερήσεις στη θέσπιση εθνικών διατάξεων είχαν ως αποτέλεσμα να έχουν ήδη προετοιμαστεί τα προγράμματα ΕΕΣ και να έχουν ήδη ληφθεί καίριες αποφάσεις για τα συστήματα υλοποίησής τους, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία θέσπισης. Επιπλέον, ενδέχεται η νέα αυτή δομή του μηχανισμού ΕΟΕΣ να περιόρισε την εμπιστοσύνη που επιδεικνύουν τα κράτη μέλη και οι διαχειριστικές αρχές στο εν λόγω μέσο ως προς τον επίσημο ρόλο του στην υλοποίηση προγραμμάτων συνεργασίας.

Οι σχοινοτενείς και πολύπλοκες διαδικασίες αναφέρονται ως οι κυριότεροι παράγοντες που επηρεάζουν αρνητικά την ίδρυση ενός ΕΟΕΣ. Ορισμένοι ΕΟΕΣ διαμαρτυρήθηκαν για την ελλιπή πληροφόρηση σχετικά με τον μηχανισμό από μέρους των εθνικών αρχών και των υπηρεσιών της Επιτροπής, όταν απευθύνθηκαν σε αυτές για πληροφορίες σε πρακτικά ζητήματα ή για να υποβάλουν αίτηση παροχής στήριξης. Φαίνεται ότι η τήρηση της προθεσμίας των τριών μηνών που απαιτείται για την απόφαση υποβολής αίτησης ίδρυσης ενός ΕΟΕΣ από ένα κράτος μέλος αποτελεί περισσότερο εξαίρεση παρά κατά κανόνα πρακτική, όπως ορίζει το άρθρο 4.

4.2.1 Σύσταση ΕΟΕΣ

Οι νομικές δυσχέρειες που συνδέονται με τη διαδικασία σύστασης του ΕΟΕΣ, οι οποίες απορρέουν κατά κύριο λόγο από την αντίληψη περί ασυμβατότητας των διαφορετικών εθνικών νομοθεσιών και από την έλλειψη συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών, συγκαταλέγονται μεταξύ των πιο σημαντικών ανασταλτικών παραγόντων που αποθαρρύνουν τα ενδιαφερόμενα μέρη από την ίδρυση ενός ΕΟΕΣ. Η διαφοροποίηση των διασυνοριακών δομών, των τοπικών και περιφερειακών αρχών και των ενώσεων υπογραμμίζει την ανάγκη ύπαρξης ενός μηχανισμού όπως ο ΕΟΕΣ. Παράλληλα, η διαφοροποίηση αυτή θέτει σοβαρά προβλήματα στην εφαρμογή ενός ενιαίου προτύπου το οποίο θα αντιμετωπίζει τους διάφορους περιορισμούς που τίθενται στο σύνολό τους.

Ένα ζήτημα που παρεμποδίζει τη σύσταση ΕΟΕΣ είναι το διαφορετικό καθεστώς των τοπικών και περιφερειακών φορέων των διαφόρων κρατών μελών. Υπάρχει περίπτωση καθήκοντα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των περιφερειακών ή των τοπικών αρχών στη μία πλευρά των συνόρων να θεωρούνται εθνικές αρμοδιότητες στο συνορεύον κράτος.

Ένα δεύτερο ζήτημα είναι ότι ο κανονισμός για τον ΕΟΕΣ παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να λαμβάνουν διαφορετικές αποφάσεις κατά τη διαδικασία εφαρμογής σε εθνικό επίπεδο, γεγονός που οδηγεί σε διαφοροποιήσεις επί ζητημάτων περιορισμένης ή απεριόριστης ευθύνης. Το καθεστώς που ισχύει σε δύο γειτονικά κράτη μπορεί να διαφέρει. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τον κανονισμό για τον ΕΟΕΣ, ορισμένα κράτη μέλη ανέφεραν ότι οι εθνικές τους νομοθεσίες δεν επέτρεπαν στις τοπικές αρχές να συμμετάσχουν σε νομικές οντότητες με απεριόριστη ευθύνη: κατά συνέπεια η διάταξη του άρθρου 12 κατέστη απαραίτητη.

Ένα τρίτο ζήτημα που αφορά τόσο τους ήδη συσταθέντες όσο και τους υπό σύσταση ΕΟΕΣ είναι η συμμετοχή μελών από τρίτες χώρες και των περιφερειακών και τοπικών τους φορέων. Το άρθρο 3 ορίζει ότι τα μέλη των ΕΟΕΣ πρέπει να είναι κράτη μέλη, περιφερειακές ή τοπικές αρχές ή οργανισμοί δημοσίου δικαίου ή ενώσεις τους, που είναι εγκατεστημένα στο έδαφος τουλάχιστον δύο κρατών μελών. Εντούτοις, σε αρκετές περιπτώσεις τα μέλη ή τα προτιθέμενα μέλη ενδέχεται να αντλούν οφέλη από την προσχώρηση μελών από τρίτες χώρες ή ακόμη και από την ίδρυση ενός ΕΟΕΣ μεταξύ περιφερειών ή τοπικών αρχών ενός κράτους μέλους και μίας τρίτης χώρας. Το γεγονός αυτό θέτει πολιτικά ζητήματα, ενώ στη δεύτερη περίπτωση τίθεται το ζήτημα σε ποια νομική βάση μπορεί να εδραστεί η ίδρυση ενός ΕΟΕΣ μεταξύ μελών ενός μόνο κράτους μέλους και μιας τρίτης χώρας.

Ορισμένοι ανέφεραν ότι τα εμπόδια που τίθενται φαίνεται να οφείλονται στην έλλειψη πληροφόρησης ως προς τις λεπτομέρειες του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ. Για παράδειγμα, παρατηρήθηκε σύγχυση σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να περιέχει η σύμβαση για την ίδρυση ενός ΕΟΕΣ και εκείνα που πρέπει να περιέχει το καταστατικό του. Ομοίως, η εσφαλμένη αντίληψη περί μη δυνατότητας συμμετοχής ιδιωτικών οντοτήτων στους ΕΟΕΣ περιόρισε ορισμένες δραστηριότητες. Στην πραγματικότητα, ιδιωτικές οντότητες που νοούνται ως αναθέτουσες οντότητες για τους σκοπούς σύναψης δημόσιων συμβάσεων μπορούν να είναι μέλη ενός ΕΟΕΣ (άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ)). Ωστόσο, διατυπώθηκε το αίτημα να επεκταθεί ακόμη περαιτέρω η συγκεκριμένη δυνατότητα. Τέλος, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη ανέφεραν καθυστερήσεις κατά τη διαδικασία δημοσίευσης αναφορικά με τους ΕΟΕΣ, γεγονός που αποτελεί ένδειξη ότι ενδεχομένως απαιτείται αποσαφήνιση και βελτίωση της διαδικασίας γνωστοποίησης.

4.2.2 Λειτουργία ΕΟΕΣ

Οι ήδη συσταθέντες ΕΟΕΣ – στο σύνολό τους σχεδόν – αναφέρουν ότι, από τη στιγμή που αίρονται οι φραγμοί αναφορικά με τη σύστασή τους, τα οφέλη είναι προφανή. Η σύσταση ενός νομικού προσώπου η εντολή του οποίου εκτείνεται και στις δύο πλευρές των συνόρων μπορεί να απλοποιήσει σημαντικά την ορθολογική παροχή υπηρεσιών δημόσιων μεταφορών ή κοινής ωφέλειας ή μια ολοκληρωμένη στρατηγική για την ανάπτυξη της περιφέρειας στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020».

Εντούτοις, η σύσταση ενός ΕΟΕΣ δεν αίρει όλα τα προβλήματα που απαντώνται στις διασυνοριακές δραστηριότητες. Το κάθε κράτος μέλος ή ακόμα και διαφορετικές αρχές του ίδιου κράτους μέλους μπορεί να δίδουν διαφορετική ερμηνεία σε μια ορισμένη νομική διάταξη και να ακολουθούν διαφορετικές πρακτικές.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη επεσήμαναν ένα πρόβλημα μείζονος σημασίας που αφορά τις συμβάσεις προσωπικού, παρά το γεγονός ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο δ), το καταστατικό του ΕΟΕΣ περιέχει ρυθμίσεις για τη λειτουργία του, ιδίως όσον αφορά τη διοίκηση του προσωπικού, τις διαδικασίες πρόσληψης και τη φύση των συμβάσεων του προσωπικού. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή φρονεί ότι το καταστατικό μπορεί να προσδιορίζει το δίκαιο στο οποίο υπόκεινται οι συμβάσεις απασχόλησης, π.χ. το δίκαιο της χώρας στην οποία εδρεύει ο ΕΟΕΣ ή το δίκαιο της χώρας όπου είναι εγκατεστημένα και ασκούν τα καθήκοντά τους άλλα καταστατικά όργανα του ΕΟΕΣ. Σε αντίθετη περίπτωση και σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ, εφόσον απαιτείται, στο πλαίσιο του δικαίου της ΕΕ ή του διεθνούς ιδιωτικού δικαίου, να καθοριστεί το δίκαιο που διέπει τις πράξεις ενός ΕΟΕΣ, ο ΕΟΕΣ αντιμετωπίζεται ως οντότητα του κράτους μέλους στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα.

Ούτε ο κανονισμός για τον ΕΟΕΣ ούτε οι οικείες οδηγίες της ΕΕ παρέχουν λύση σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ένας δημόσιος φορέας όπως ο ΕΟΕΣ προμηθεύεται ως αναθέτουσα αρχή έργα ή υπηρεσίες σε διαφορετικό κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο έχει την καταστατική του έδρα. Ωστόσο, οι ήδη συσταθέντες ΕΟΕΣ οφείλουν να συνάπτουν τέτοιες συμβάσεις σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, καθώς το πεδίο των δραστηριοτήτων τους καλύπτει διαφορετικές χώρες. Διατυπώθηκε το αίτημα να αντιμετωπιστεί το συγκεκριμένο ζήτημα στο πλαίσιο του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ.

Η μεγαλύτερη προβολή θα έδινε στους ΕΟΕΣ τη δυνατότητα υποστήριξης ενεργειών δικτύωσης και ανταλλαγής εμπειριών. Οι ΕΟΕΣ δεν αναγνωρίζονταν πάντοτε από τις υπηρεσίες της Επιτροπής ως επιλέξιμοι για να συμμετέχουν, για παράδειγμα, στις προσκλήσεις τους για την υποβολή προτάσεων. Ομοίως, οι εθνικές δημόσιες διοικήσεις δεν ήταν πάντοτε ενημερωμένες σχετικά με τους ΕΟΕΣ και τις δυνατότητες και το νομικό τους καθεστώς.

Η χρονοβόρα διαδικασία σύστασης ενός ΕΟΕΣ αποθαρρύνει και την επακόλουθη προσαρμογή της σύμβασης ή του καταστατικού, ακόμα και όταν κάτι τέτοιο απαιτείται λόγω αλλαγής των συνθηκών. Εντούτοις, ο ισχύων κανονισμός για τον ΕΟΕΣ δεν παρέχει τη δυνατότητα μιας απλοποιημένης προσέγγισης ως προς την τροποποίηση της σύμβασης ή του καταστατικού, ιδίως όσον αφορά την ένταξη νέων μελών σε έναν ήδη συσταθέντα ΕΟΕΣ.

4.3 Παραδείγματα ήδη συσταθέντων ΕΟΕΣ

Το πεδίο των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν επί του παρόντος οι ΕΟΕΣ είναι ιδιαίτερα ευρύ και κυμαίνεται από την κοινή διαχείριση φυσικών πόρων έως τη βελτίωση της πρόσβασης σε διασυνοριακά συστήματα μεταφορών, τη διαχείριση των υπηρεσιών κοινής ωφέλειας (όπως η υγεία ή η εκπαίδευση) και άλλα εδαφικά ζητήματα. Πολλοί ΕΟΕΣ σχεδιάζουν την υλοποίηση στρατηγικών μεγέθυνσης και βιώσιμης ανάπτυξης σύμφωνα με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020», συμβάλλοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο στην πλήρη ανάπτυξη των εν λόγω περιοχών.

Συχνά, το πεδίο δραστηριοτήτων των ΕΟΕΣ επεκτείνεται πέραν της υλοποίησης προγραμμάτων και σχεδίων συνεργασίας στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής, που ορίζονται ως πρωταρχικά καθήκοντα στον κανονισμό για τον ΕΟΕΣ. Ορισμένοι, ωστόσο, από τους εν λόγω ΕΟΕΣ προχωρούν πλέον στην υποβολή σχεδίων που θα χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο της ΕΕΣ ή άλλων προγραμμάτων της ΕΕ.

Μολονότι οι ήδη συσταθέντες ΕΟΕΣ χαιρετίζουν το γεγονός ότι τους δίνεται η δυνατότητα να αναλάβουν την ευθύνη της διαχειριστικής αρχής και της κοινής τεχνικής γραμματείας στο πλαίσιο ευρωπαϊκών προγραμμάτων συνεργασίας, μέχρι στιγμής μόνο ο ΕΟΕΣ Grande Région έχει αξιοποιήσει τη συγκεκριμένη δυνατότητα. Αυτό ενδέχεται να οφείλεται στους χρονικούς περιορισμούς που θέτουν η υιοθέτηση του κανονισμού ΕΟΕΣ και η υποχρέωση θέσπισης οικείων εθνικών διατάξεων από τα κράτη μέλη με σκοπό την εφαρμογή του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ.

ΕΟΕΣ Grande Région

Ο συγκεκριμένος ΕΟΕΣ ιδρύθηκε τον Απρίλιο του 2010, βάσει του γαλλικού δικαίου και με έδρα την πόλη Metz, από το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, τη Région Wallonne (Βέλγιο), τη Lorraine (Γαλλία) και τα γερμανικά κρατίδια Rheinland-Pfalz και Saarland. Αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα ΕΟΕΣ που δρα ως διαχειριστική αρχή ενός διασυνοριακού προγράμματος συνεργασίας στο πλαίσιο της ΕΕΣ, καλύπτοντας το μεγαλύτερο μέρος των εν λόγω περιφερειών. Η κοινή τεχνική γραμματεία ακολουθεί την οργανωτική δομή ένωσης με έδρα το Λουξεμβούργο. Ο εν λόγω ΕΟΕΣ χρηματοδοτείται από την τεχνική υποστήριξη του προγράμματος ΕΕΣ, που έχει οριστεί ως διαχειριστική αρχή του ομώνυμου προγράμματος ΕΕΣ.

ΕΟΕΣ Hospital de la Cerdanya

Ο συγκεκριμένος ΕΟΕΣ, που συστάθηκε τον Απρίλιο του 2010, συνιστά καινοτόμο λύση για την δημιουργία μιας νοσοκομειακής μονάδας με άμεσο αντίκτυπο στους περίπου 30.000 κατοίκους μιας διασυνοριακής γεωγραφικής ζώνης μεταξύ της Γαλλίας και της Ισπανίας. Οι εταίροι που συμμετέχουν είναι η κυβέρνηση της Καταλωνίας και το γαλλικό Υπουργείο Υγείας, ο εθνικός ασφαλιστικός φορέας υγείας και ο περιφερειακός οργανισμός νοσοκομείων του Languedoc-Roussillon . Λαμβανομένων υπόψη του όγκου των επενδύσεων και των ετήσιων εισφορών, αποτελεί τον πλέον σημαντικό φορέα στο σύνολο των ΕΟΕΣ. Το σχέδιο είναι πρωτοπόρο σε έναν ιδιαίτερα σημαντικό τομέα στην ΕΕ, που αυξάνει σταδιακά τη συνεργασία και την εναρμόνιση της υγειονομικής περίθαλψης μεταξύ των κρατών μελών.

ΕΟΕΣ Ister Granum

Ο ΕΟΕΣ Ister Granum ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 2008 στην παραμεθόρια περιοχή μεταξύ Ουγγαρίας και Σλοβακίας και αποτέλεσε τον δεύτερο ΕΟΕΣ της ΕΕ. Το πλαίσιο των δραστηριοτήτων του συνίσταται στην ανάπτυξη συνεργασίας στην περιοχή γύρω από τη γέφυρα Eszergom-Parkany. Σήμερα, μέλη του είναι 51 ουγγρικές και 38 σλοβακικές τοπικές αρχές της Ευρωπεριφέρειας. Λόγω της ισχυρής πολιτικής στήριξης και της έντονης δραστηριότητας της Ευρωπεριφέρειας, η ίδρυσή του προχώρησε με γρήγορο ρυθμό, κυρίως βάσει του εγκεκριμένου αναπτυξιακού προγράμματος που εφαρμόζεται σήμερα από τον ΕΟΕΣ. Στα κύρια καθήκοντά του περιλαμβάνεται η προετοιμασία αιτήσεων χρηματοδότησης στο πλαίσιο των προγραμμάτων ΕΕΣ Ουγγαρία-Σλοβακία και Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Καθώς αυξάνεται σταδιακά ο αριθμός των ΕΟΕΣ, καθίσταται σαφές ότι, ενώ κάθε ΕΟΕΣ προσαρμόζεται σε μια συγκεκριμένη κατάσταση, παρατηρείται ευρέως η τάση να δίδεται έμφαση στις στρατηγικές πτυχές της συνεργασίας.

ΕΟΕΣ Ευρωμητρόπολη Λιλ-Κουρτραί-Τουρναί

Όντας ο πρώτος ΕΟΕΣ που ιδρύθηκε τον Ιανουάριο του 2008, ο ΕΟΕΣ Ευρωμητρόπολη Λιλ-Κουρτραί-Τουρναί περιλαμβάνει στους κόλπους του 145 δήμους, καθώς και περιφερειακές και εθνικές αρχές. Η περιφέρεια έχει μακρά παράδοση διασυνοριακών συναλλαγών ήδη από το 1991. Καλύπτει μια ευρεία αστική περιοχή με πληθυσμό περίπου δύο εκατομμυρίων κατοίκων. Κύριος στόχος του είναι η ενίσχυση της εσωτερικής συνοχής της διασυνοριακής αστικής περιοχής μέσω της προαγωγής της συνεργασίας και της υλοποίησης σχεδίων στο πλαίσιο της ενιαίας αναπτυξιακής στρατηγικής. Η προστιθέμενη αξία έγκειται στη βελτίωση της διαδικασίας συντονισμού που βασίζεται στην ισχυρή βούληση όλων των ενδιαφερόμενων μερών και στη μακρά παράδοση συνεργασίας.

προτασεις και βελτιωσεις

Η Επιτροπή φρονεί ότι πρέπει να διατηρηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο ο απλός και μη περιοριστικός χαρακτήρας του μηχανισμού του ΕΟΕΣ, γεγονός που θα επιτρέπει τη διαμόρφωση της δομής και της λειτουργίας των εκάστοτε ΕΟΕΣ με βάση τα καθήκοντα που καλούνται να εκτελέσουν στο περιβάλλον μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται.

Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλισθεί ότι η ευέλικτη αυτή προσέγγιση δεν προκαλεί καθυστερήσεις στην εφαρμογή, υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης των διαδικασιών έγκρισης των προτεινόμενων ΕΟΕΣ. Η Επιτροπή, συνεπώς, εξετάζει έναν περιορισμένο αριθμό συγκεκριμένων βελτιώσεων στον κανονισμό και στο ευρύτερο πλαίσιο.

Τροποποιήσεις του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ

Ο ΕΟΕΣ προσφέρει έναν πολύτιμο μηχανισμό που τυγχάνει ολοένα και μεγαλύτερης αποδοχής. Εντούτοις, η αργή υιοθέτηση του μηχανισμού σε συνδυασμό με ορισμένες δυσχέρειες στην πρακτική εφαρμογή καταδεικνύουν τόσο τη δυνατότητα όσο και την αναγκαιότητα βελτιώσεων. Η Επιτροπή, συνεπώς, εξετάζει μια σειρά τροποποιήσεων του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ. Οι εν λόγω τροποποιήσεις δεν θα επιφέρουν αλλαγές στη δραστηριότητα των ήδη συσταθέντων ΕΟΕΣ, αλλά θα προσαρμόσουν, αφενός, τη διατύπωση στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα εστιάσουν, αφετέρου, στην απλοποίηση και επίσπευση της διαδικασίας ίδρυσης και της εφαρμογής. Για παράδειγμα, εάν διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής της νομικής πράξης, θα μπορούσε να επιτραπεί η σύσταση ΕΟΕΣ μεταξύ δημόσιων φορέων ενός μόνο κράτους μέλους και κρατών που δεν είναι μέλη της ΕΕ. Ένα καθεστώς σιωπηρής απόφασης, που θα δίνει τη δυνατότητα ίδρυσης ΕΟΕΣ ελλείψει αιτιολογημένων αντιρρήσεων από εθνικές αρχές εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, ενδέχεται να αντικαταστήσει την ισχύουσα υποχρέωση για λήψη απόφασης εντός τριών μηνών, κατά κανόνα. Ο σκοπός του ΕΟΕΣ μπορεί να επεκταθεί προκειμένου να καλύψει τους τομείς στρατηγικής και σχεδιασμού και διαχείρισης περιφερειακών και τοπικών ζητημάτων σύμφωνα με τις πολιτικές της ΕΕ. Τέλος, στην ενότητα αυτή, η λύση που βασίζεται στη σύναψη ασφαλιστήριων συμβάσεων και θεσπίστηκε σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ για ένα άλλο νομικό μέσο[17] θα μπορούσε να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ίδρυσης ΕΟΕΣ περιορισμένης ευθύνης, που επιτρέπεται μεν σε ορισμένα κράτη μέλη, αλλά όχι κατ’ ανάγκη και στα όμορα κράτη μέλη.

Πιθανές διευκρινίσεις

Από την εμπειρία διαπιστώνεται ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, ο κανονισμός για τον ΕΟΕΣ δεν έχει γίνει πλήρως κατανοητός. Η Επιτροπή θα επιχειρήσει να αποσαφηνίσει καλύτερα ότι η σύμβαση για τη συγκρότηση ενός ΕΟΕΣ πρέπει να αναφέρει ρητά ποια νομοθεσία θα διέπει τη λειτουργία του, συμπεριλαμβανομένης κάθε πρόβλεψης για εξαιρέσεις, ότι οι ιδιωτικοί φορείς που υπόκεινται στους κανόνες σύναψης δημοσίων συμβάσεων μπορούν να είναι μέλη των ΕΟΕΣ και ότι το καταστατικό που ρυθμίζει τη λειτουργία ενός ΕΟΕΣ πρέπει να ορίζει σαφώς τους κανόνες που θα διέπουν αυτή του τη λειτουργία, όπως για παράδειγμα το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο για τους εργαζομένους.

Βελτιώσεις που συνδέονται με άλλους κανονισμούς και πολιτικές της ΕΕ

- Για την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού του, ο μηχανισμός ΕΟΕΣ θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης προς την υλοποίηση των προτεραιοτήτων της πολιτικής της ΕΕ. Με τις προτάσεις που υποβάλλει η Επιτροπή για την αναθεώρηση της πολιτικής συνοχής, αποσκοπεί να διασφαλίσει ότι δεν τίθενται εμπόδια στη χρήση των ΕΟΕΣ. Το γεγονός αυτό θα συνέβαλε στην ενίσχυση του ρόλου των ΕΟΕΣ στην υλοποίηση παρεμβάσεων που προϋποθέτουν τη συνεργασία μεταξύ περιφερειών που ανήκουν σε διαφορετικά κράτη. Επιπλέον, οι ΕΟΕΣ θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην αύξηση της αποτελεσματικότητας των μακρο-περιφερειακών στρατηγικών, των σχεδίων διασυνοριακής συνεργασίας (εκτός του πλαισίου της ΕΕΣ) και των δικτύων.

- Παράλληλα, θα πρέπει να ενισχυθεί η εκτεταμένη χρήση του μηχανισμού κατά την υλοποίηση άλλων ενωσιακών πολιτικών. Είτε πρόκειται για τους τομείς των περιβαλλοντικών βελτιώσεων, της ερευνητικής συνεργασίας, της εκπαίδευσης και του πολιτισμού είτε για άλλους τομείς, οι ΕΟΕΣ μπορούν να προσθέσουν αξία στις πολιτικές της Ένωσης, παρέχοντας ένα πιο διαρθρωμένο και ευέλικτο μέσο εφαρμογής.

- Κατά την επερχόμενη αναθεώρηση των οδηγιών περί δημοσίων συμβάσεων, η Επιτροπή θα εξετάσει τον τρόπο αντιμετώπισης των προβλημάτων που σχετίζονται με τη σύναψη διασυνοριακών συμβάσεων, με τα οποία έρχονται, μεταξύ άλλων, αντιμέτωποι οι εν λόγω φορείς.

Βελτιώσεις στη συλλογή και τη διάδοση πληροφοριών

Μια σειρά αλλαγών θα μπορούσε να συμβάλει στην αποτελεσματικότερη λειτουργία του μηχανισμού. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή σκοπεύει:

- να συλλέξει και να διανείμει πληροφορίες προς τα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ,

- να συνεργαστεί ενεργά με την Επιτροπή των Περιφερειών για τη σύσταση πλατφόρμας ΕΟΕΣ[18],

- να ενισχύσει τη δικτύωση και την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και απόψεων σε τακτική βάση μεταξύ όλων των ενδιαφερόμενων μερών (εθνικές, περιφερειακές και τοπικές διοικήσεις, ήδη συσταθέντες και υπό σύσταση ΕΟΕΣ), για παράδειγμα μέσω ενός προγράμματος όπως το INTERACT.

συμπερασματα

Η πρόταση για τον μηχανισμό ΕΟΕΣ έγινε με σκοπό να αρθούν οι ανασταλτικοί παράγοντες που εμποδίζουν την εδαφική συνεργασία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και πέραν αυτής και, συγκεκριμένα, για να παρασχεθεί ένα μέσο διασυνοριακών συναλλαγών, αποφεύγοντας τα δυνητικά εμπόδια που θέτουν οι ασυμβατότητες των νομικών και διοικητικών συστημάτων. Μολονότι το χρονοδιάγραμμα που έθετε ο νέος μηχανισμός περιόρισε τη χρήση του προς τον σκοπό αυτό, η εμπειρία από το 2007 μαρτυρά ότι ο μηχανισμός ΕΟΕΣ ανταποκρίνεται σε σαφείς ανάγκες. Έχει χρησιμοποιηθεί μεταξύ άλλων για:

- τη διαχείριση συγκεκριμένων προγραμμάτων, είτε με χρηματοδότηση μέσω κοινοτικών κονδυλίων είτε όχι·

- το σχεδιασμό αναπτυξιακών στρατηγικών για διασυνοριακές και πολυεθνικές περιοχές·

- τη λειτουργία υποδομών κοινού συμφέροντος·

- την παροχή ενός πεδίου πολυδιάστατης, πολυεπίπεδης επικοινωνίας και συνεργασίας·

- τη διασφάλιση της προβολής και της διάρκειας συνεργασίας πέραν των προγραμμάτων ΕΕΣ.

Συνοψίζοντας, ο εν λόγω μηχανισμός συνέβαλε στη μετάβαση από την επιθυμία για συνεργασία στην απτή υλοποίησή της. Η σταδιακά επιταχυνόμενη τάση για σύσταση ΕΟΕΣ καταδεικνύει ότι οι τοπικές και περιφερειακές οντότητες βρίσκουν ολοένα και περισσότερους τρόπους με τους οποίους οι ΕΟΕΣ μπορούν να συμβάλουν στην επίτευξη των επιδιώξεών τους.

Ωστόσο, οι ευκαιρίες μπορούν να αξιοποιηθούν σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό. Οι δυσχέρειες κατά τη σύσταση ΕΟΕΣ αποθάρρυναν ορισμένες ομάδες που θα μπορούσαν να συνεισφέρουν στις δραστηριότητες που απαριθμούνται ανωτέρω. Επιπλέον, η ύπαρξη ενός ενιαίου φορέα με νομική προσωπικότητα που δραστηριοποιείται πέραν των εθνικών συνόρων δεν εξαλείφει εμμένοντα ζητήματα, όπως ο καθορισμός των εφαρμοστέων κανόνων σύναψης διασυνοριακών δημοσίων συμβάσεων ή το καθεστώς του ίδιου του προσωπικού των ΕΟΕΣ.

Η Επιτροπή, συνεπώς, σκοπεύει να προτείνει περιορισμένο αριθμό τροποποιήσεων στον κανονισμό με σκοπό τη διευκόλυνση της σύστασης και λειτουργίας των ΕΟΕΣ, καθώς και να παράσχει διευκρινίσεις ως προς ορισμένες ισχύουσες διατάξεις. Παράλληλα, ενθαρρύνει περαιτέρω αλλαγές για την ενίσχυση της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας των ΕΟΕΣ στην προαγωγή της συνεργασίας στο πλαίσιο της υλοποίησης των ευρωπαϊκών πολιτικών.

Η επιδιωκόμενη προσέγγιση που ακολουθεί η Επιτροπή επιζητά την άρση των εμποδίων για τη σύσταση νέων ΕΟΕΣ, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη συνέχιση και τη διευκόλυνση της λειτουργίας των ήδη συσταθέντων. Η Επιτροπή κρίνει ότι οι εν λόγω προσαρμογές θα ενισχύσουν τη χρήση των ΕΟΕΣ, οι οποίοι με τη σειρά τους θα συμβάλουν στη βελτίωση της συνεργασίας και της πολιτικής συνοχής μεταξύ των δημόσιων φορέων, χωρίς την περαιτέρω επιβάρυνση των εθνικών ή ευρωπαϊκών διοικήσεων.

[1] Που αντικαθιστά το άρθρο 159 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

[2] «Εάν απαιτούνται ειδικές δράσεις, πέρα από τα πλαίσια των Ταμείων και με την επιφύλαξη των μέτρων που αποφασίζονται στα πλαίσια των άλλων πολιτικών της Ένωσης, οι δράσεις αυτές μπορούν να θεσπίζονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, που αποφασίζουν σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών.»

[3] ΕΕ L 210, της 31.7.2006, σ. 19.

[4] «οι άλλες νομικές οντότητες δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου που έχουν συσταθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία κράτους μέλους» μπορούν επίσης να είναι μέλη ενός ομίλου (άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2137/85), συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, τοπικών αρχών και εμπορικών επιμελητηρίων. Υπό τον όρο, ωστόσο, ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι οι δραστηριότητές τους έχουν οικονομικό χαρακτήρα.

[5] Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται στο έγγραφο «Conclusions of the Committee of the Regions about the joint consultation – The Review of regulation (EC) 1082/2006 on the European Grouping of Territorial Cooperation» (Συμπεράσματα της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με την κοινή διαβούλευση – Η αναθεώρηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 για τον ευρωπαϊκό όμιλο εδαφικής συνεργασίας), Επιτροπή των Περιφερειών, 2010,http://www.cor.europa.eu/COR_cms/ui/ViewDocument.aspx?contentid=366960dd-3c03-4efa-9230-665455fa6bb5

[6] Δεύτερη έκθεση προόδου σχετικά με την οικονομική και κοινωνική συνοχή (COM(2003)31 τελικό της 30.01.2003, σ. 5.

[7] Σχέδιο έκθεσης (2010/2155(INI)), Επιτροπή Περιφερειακής Ανάπτυξης, Εισηγήτρια: Marie Thérèse Sanchez-Schmid, Ιούνιος 2011.

[8] «Λευκή Βίβλος για τον Αθλητισμό», ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 8ης Μαΐου 2008 (2007/2261/INI), σημείο 83, ΕΕ C 271E, της 12.11.2009, σ. 51.

[9] Νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Απριλίου 2009 σχετικά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την εφαρμογή των δικαιωμάτων των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη (COM(2008)0414 – C6-0257/2008 – 2008/0142(COD)), τροποποίηση 102.

[10] Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Ευρωπαϊκός Όμιλος Εδαφικής Συνεργασίας: νέα ώθηση στην εδαφική συνεργασία στην Ευρώπη» (CdR 308/2007 τελικό), Εισηγητής: Mercedes Bresso.

[11] Γνωμοδότηση πρωτοβουλίας της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα: «Νέες προοπτικές όσον αφορά την αναθεώρηση του κανονισμού για τον ΕΟΕΣ» (CdR 100/2010 τελικό), Εισηγητής: Alberto Núnez Feijóo.

[12] Βλέπε ενότητα 2 του εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών.

[13] Πηγή: Επιτροπή των Περιφερειών. Βλέπε πλήρη κατάλογο στην ενότητα 3 του εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών.

[14] ΕΕ L 210, της 31.7.2006, σ. 1.

[15] Πηγή: έκθεση της Επιτροπής των Περιφερειών

[16] INTERREG III Community Initiative (2000-2006) - Ex-Post Evaluation (Κοινοτική πρωτοβουλία INTERREG III (2000-2006) – Εκ των υστέρων αξιολόγηση). Τελική έκθεση (αριθ. 2008.CE.16.0.AT.016) της Panteia and Partners, Μάιος 2010, σ. 165.

[17] Άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με κοινοτικό νομικό πλαίσιο για την κοινοπραξία ευρωπαϊκής ερευνητικής υποδομής (ΚΕΕΥ) (ΕΕ L 206, της 8.8.2009, σ. 1): « Εάν τυχόν η οικονομική ευθύνη των μελών δεν είναι απεριόριστη, η ΚΕΕΥ συνάπτει τις απαραίτητες ασφαλιστήριες συμβάσεις για να καλύψει τους σύμφυτους με την κατασκευή και τη λειτουργία της υποδομής κινδύνους. »

[18] http://portal.cor.europa.eu/egtc/en-US/Platform/Pages/welcome.aspx