[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 21.9.2006

COM(2006) 518 τελικό

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την έγκριση της προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στη Σύμβαση για τη Φυσική Προστασία του Πυρηνικού Υλικού και των Πυρηνικών Εγκαταστάσεων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Σύμβαση για τη Φυσική Προστασία του Πυρηνικού Υλικού (στο εξής “ΣΦΠΠΥ”) υπεγράφη το 1980 υπό την αιγίδα του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) και άρχισε να ισχύει το 1987. 118 κράτη και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (στο εξής “ Ευρατόμ”) είναι συμβαλλόμενα μέρη της ΣΦΠΠΥ[1]. Όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι συμβαλλόμενα μέρη της ΣΦΠΠΥ.

Σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 4 στοιχείο α) της ΣΦΠΠΥ η Ευρατόμ υπέγραψε τη ΣΦΠΠΥ στις 13.6. 1980 και προσχώρησε σε αυτήν στις 6.10 1991[2].

Σκοπός της ΣΦΠΠΥ είναι να εφαρμόζει τα μέτρα για τη φυσική προστασία κατά τη διεθνή μεταφορά πυρηνικών υλικών.

Το 1999 ορισμένες χώρες έκριναν ότι η ΣΦΠΠΥ δεν ήταν πλήρης και θα έπρεπε να αναθεωρηθεί, κυρίως επειδή δεν κάλυπτε ορισμένες βασικές πτυχές της φυσικής προστασίας. Ελλείψεις είχαν εντοπισθεί σχετικά με την προστασία των υλικών και την εγχώρια χρήση, αποθήκευση και μεταφορά. Επιπλέον, η σύμβαση δεν περιελάμβανε τις κατάλληλες διατάξεις για την προστασία των πυρηνικών εγκαταστάσεων από κακόβουλες ενέργειες. Για την επίλυση αυτών των προβλημάτων ο Γενικός Διευθυντής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) συνέστησε τον Ιούνιο του 2001 μία “ανοικτή ομάδα τεχνικών και εμπειρογνωμόνων για την εκπόνηση ενός σχεδίου τροποποίησης ΣΦΠΠΥ”, η οποία επρόκειτο να εξετάσει κατά πόσο ήταν απαραίτητη η αναθεώρηση της ΣΦΠΠΥ.

Από τη Δευτέρα 4 Ιουλίου μέχρι την Παρασκευή 8 Ιουλίου 2005 πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη, στην έδρα της ΔΟΑΕ, μία αναθεωρητική διάσκεψη. Στις 8 Ιουλίου η διάσκεψη ενέκρινε την τροποποίηση της ΣΦΠΠΥ.

Το Συμβούλιο με απόφασή του στις 28 Ιουνίου 2005[3] είχε εξουσιοδοτήσει την Επιτροπή να διαπραγματευθεί τις τροποποιήσεις της ΣΦΠΠΥ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στην κοινοτική αρμοδιότητα. Για το λόγο αυτό η Ευρατόμ συμμετείχε πλήρως στην αναθεωρητική διάσκεψη. Η τελική πράξη της αναθεωρητικής διάσκεψης υπεγράφη από τον εκπρόσωπο της Επιτροπής εξ ονόματος της Ευρατόμ στις 8 Ιουλίου 2005.

2. ΟΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ της ΣΦΠΠΥ

Οι τροποποιήσεις της ΣΦΠΠΥ έχουν ως στόχο να βελτιώσουν σημαντικά την αποτελεσματικότητά της.

Αυτό γίνεται σαφές από την περιγραφή των στόχων που περιλαμβάνονται στο νέο άρθρο 1A της σύμβασης: “στόχοι της σύμβασης είναι η αποτελεσματική και διαρκής φυσική προστασία σε παγκόσμιο επίπεδο των πυρηνικών υλικών που χρησιμοποιούνται για ειρηνικούς σκοπούς καθώς και των πυρηνικών εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται επίσης για ειρηνικούς στόχους, η πρόληψη και η καταπολέμηση των αδικημάτων σε σχέση με τα εν λόγω υλικά και εγκαταστάσεις σε παγκόσμια κλίμακα καθώς και η διευκόλυνση της συνεργασίας των συμβαλλόμενων κρατών για την επίτευξη αυτών των στόχων”.

Οι τροποποιήσεις συνεπώς διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης, ώστε να καλύπτεται, εκτός από τη διεθνή μεταφορά πυρηνικών υλικών, και η εγχώρια χρήση, μεταφορά και αποθήκευσή τους.

Επιπλέον, έχοντας ως στόχο την πληρέστερη φυσική προστασία των πυρηνικών υλικών, η τροποποιημένη ΣΦΠΠΥ δεν καλύπτει μόνο τα υλικά αλλά και τις σχετικές πυρηνικές εγκαταστάσεις. Για το λόγο αυτό η ΣΦΠΠΥ μετονομάστηκε σε σύμβαση σχετικά με τη φυσική προστασία των πυρηνικών υλικών και των πυρηνικών εγκαταστάσεων .

Η τροποποιημένη ΣΦΠΠΥ περιλαμβάνει λεπτομερή περιγραφή της “πυρηνικής εγκατάστασης”: Εγκατάσταση στην οποία λαμβάνει χώρα η παραγωγή, η επεξεργασία, η χρήση, ο χειρισμός, η αποθήκευση ή η διάθεση πυρηνικών υλικών. Σε περίπτωση ζημιάς ή διατάραξης της λειτουργίας της θα μπορούσε να προκληθεί διαρροή σημαντικής ποσότητας ραδιενέργειας ή ραδιενεργών υλικών. Περιλαμβάνει επίσης τα σχετικά κτίρια και το σχετικό εξοπλισμό .Και στην περίπτωση διατάραξης της λειτουργίας αυτών θα μπορούσε επίσης να προκληθεί διαρροή ραδιενέργειας ή ραδιενεργών υλικών (άρθρο 1 στοιχείο δ)).

Το νέο κείμενο προβλέπει επίσης τη δημιουργία ενός καθεστώτος κατάλληλης φυσικής προστασίας (άρθρο 2A παράγραφος 1), νομοθετικών και κανονιστικών πλαισίων (άρθρο 2A παράγραφος2 στοιχείο α)) και των αρμόδιων αρχών για την εφαρμογή τους (άρθρο 2A παράγραφος 2 στοιχείο β)).

Το άρθρο 12 προβλέπει εξάλλου “τις βασικές αρχές φυσικής προστασίας των πυρηνικών υλικών και των πυρηνικών εγκαταστάσεων” τις οποίες πρέπει να εφαρμόζουν τα συμβαλλόμενα κράτη της νέας σύμβασης (άρθρο 2A παράγραφος 3).

Η τροποποιημένη σύμβαση έχει άμεσες επιπτώσεις όσον αφορά το καθεστώς διασφαλίσεων που προβλέπεται στο κεφάλαιο VII της συνθήκης Ευρατόμ[4]. Θα πρέπει να επισημανθούν ιδιαιτέρως οι διατάξεις για την υποχρέωση δημιουργίας, εφαρμογής και διατήρησης ενός καθεστώτος φυσικής προστασίας (αρχή A), για την υποχρέωση διασφάλισης ότι θα προστατεύονται επαρκώς τα πυρηνικά υλικά, υποχρέωση η οποία επεκτείνεται και προς τις διεθνείς μεταφορές τους έως ότου ανατεθεί κατά τον δέονται τρόπο σε ένα άλλο κράτος μέλος ενδεχομένως (αρχή B), για τη δημιουργία και διατήρηση ενός νομοθετικού και κανονιστικού πλαισίου το οποίο θα διέπει τη φυσική προστασία (αρχή Γ), για τη σύσταση ή τον ορισμό μιας αρχής η οποία θα είναι αρμόδια για την εφαρμογή του νομοθετικού και του κανονιστικού πλαισίου (αρχή Δ), για τον σαφή καθορισμό των αρμοδιοτήτων όσον αφορά την υλοποίηση των διάφορων ενεργειών φυσικής προστασίας εντός των ορίων ενός κράτους (αρχή E) και για τη θέσπιση μέτρων έκτακτης ανάγκης τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμοστούν στην περίπτωση μη εξουσιοδοτημένης αφαίρεσης πυρηνικών υλικών ή δολιοφθοράς ή προσπάθειας δολιοφθοράς πυρηνικών εγκαταστάσεων ή πυρηνικών υλικών, τα οποία θα μπορούσαν να εφαρμόσουν όλοι αυτοί που είναι εξουσιοδοτημένοι προς το σκοπό αυτό καθώς και οι αρμόδιες αρχές (αρχή K).

Η τροποποιημένη ΣΦΠΠΥ απαιτεί επίσης από τα συμβαλλόμενα κράτη μέλη να παρέχουν προστασία σε περίπτωση κλοπής, λαθρεμπορίας και δολιοφθοράς (άρθρο 2A παράγραφος 1).

Προβλέπει επίσης τη διεύρυνση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών καθώς και μεταξύ των κρατών και των διεθνών οργανισμών για την ταχεία λήψη μέτρων εντοπισμού και ανάκτησης κλεμμένων ή λαθραίως εξαχθέντων πυρηνικών υλικών, για τον μετριασμό των τυχόν ραδιενεργών επιπτώσεων λόγω δολιοφθοράς καθώς και για την παρεμπόδιση και την καταπολέμηση των σχετικών αδικημάτων (άρθρο 5).

Μία επίσης πολύ σημαντική τροποποίηση είναι η νέα διάταξη που προστέθηκε στη σύμβαση σύμφωνα με την οποία η σκόπιμη διάπραξη κάποιας πράξης, απειλής ή απόπειράς “ θεωρείται ως αξιόποινη πράξη σε κάθε συμβαλλόμενο κράτος βάσει της εθνικής του νομοθεσίας” (άρθρο 7 παράγραφος 1).

3. Ο ΡΟΛΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΕΥΡΑΤΟΜ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΜΕ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΕΝ ΛΟΓΩ ΣΥΜΒΑΣΗ

Το άρθρο 101 παράγραφος 1 της συνθήκης Ευρατόμ προβλέπει ότι “η Κοινότητα, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, δύναται να αναλαμβάνει δεσμεύσεις δια της συνάψεως συμφωνιών με … διεθνή οργανισμό …”.

Ο ρόλος και οι αρμοδιότητες της Ευρατόμ στο πλαίσιο της ΣΦΠΠΥ ορίστηκαν με σαφήνεια το 1978 από το Δικαστήριο[5]:

“… σύμφωνα με το άρθρο 2 στοιχείο ε) (της συνθήκης Ευρατόμ) ανατίθεται στην Κοινότητα να εγγυάται, δια των καταλλήλων ελέγχων, ότι τα πυρηνικά υλικά δε χρησιμοποιούνται για σκοπούς διαφόρους από εκείνους για τους οποίους προορίζονται, αδιακρίτως του χαρακτήρα αυτών των εκτροπών και τις περιστάσεις υπό τις οποίες ενδεχομένως να επιτελούνται, και, τέλος, ο όρος «διασφαλίσεις» που χρησιμοποιείται στη Συνθήκη για να χαρακτηρισθούν οι διατάξεις του κεφαλαίου VII, έχει έννοια ευρύτερη από την απλή αντικατάσταση του, κατά τη δήλωση του χρήστη, προορισμού των πυρηνικών υλικών από άλλο. Η Συνθήκη καλύπτει εν προκειμένω όλες τις εκτροπές πυρηνικών υλικών που ενέχουν κίνδυνο για την ασφάλεια, δηλαδή κίνδυνο να πληγούν τα ζωτικά συμφέροντα του πληθυσμού και των κρατών. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η έννοια των «διασφαλίσεων» σύμφωνα με τη Συνθήκη είναι επαρκώς εκτενής ώστε να συμπεριλάβει επίσης τα μέτρα φυσικής προστασίας”.

Το Δικαστήριο απεφάνθη ότι “η συμμετοχή των κρατών μελών στην ΣΦΠΠΥ …. συμβιβάζεται με τις διατάξεις της συνθήκης Ευρατόμ μόνο υπό τον όρο ότι, όσον αφορά τις αρμοδιότητές της και τη δικαιοδοσία της, η Κοινότητα καθαυτή είναι συμβαλλόμενο μέρος στην ΣΦΠΠΥ ισότιμα με τα κράτη μέλη”. Και ότι ορισμένες υποχρεώσεις στο πλαίσιο της συμφωνίας όσον αφορά την Κοινότητα μπορούν να εκπληρωθούν μόνο μέσω της στενής συνεργασίας ανάμεσα στα κοινοτικά όργανα και στα κράτη μέλη κατά τη διαπραγμάτευση και τη σύναψη των συμφωνιών καθώς και κατά την εκπλήρωση των ανειλημμένων υποχρεώσεων.

Λαμβανομένου υπόψη ότι η καινοτομική τροποποίηση της ΣΦΠΠΥ έχει ως στόχο την καλύτερη αντιμετώπιση των απειλών και την επίτευξη μεγαλύτερης πυρηνικής ασφάλειας μέσω της καταπολέμησης, της πρόληψης και τελικά της τιμωρίας αυτών που διαπράττουν κλοπές πυρηνικών υλικών, δολιοφθορές ή τρομοκρατικές ενέργειες, θα πρέπει να αναθεωρηθούν τα συμπεράσματα του Δικαστηρίου, γεγονός που σημαίνει ότι θα πρέπει να προσαρμοσθεί αναλόγως και το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης όσον αφορά την Ευρατόμ. Κατ’ αναλογία με μια πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου[6] σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος η απαίτηση προς τα κράτη μέλη να προβλέπουν κυρώσεις δεν μπορεί αυτή καθαυτή να αφαιρεθεί από τις αρμοδιότητες της Ευρατόμ. Με την απόφασή του αυτή το Δικαστήριο απεφάνθη ότι εμπίπτει κατ’ αρχήν στις αρμοδιότητες της Κοινότητας να απαιτεί από τα κράτη μέλη να προβλέπουν ποινικές κυρώσεις για την προστασία σημαντικών στόχων της Κοινότητας.

Αποτελεί κοινή πεποίθηση ότι η φυσική προστασία των πυρηνικών υλικών συνιστά έναν από τους βασικούς στόχους της Κοινότητας οι οποίοι περιλαμβάνονται στο πλήρες, δεσμευτικό από νομική άποψη και υποχρεωτικό σύστημα διασφαλίσεων της Ευρατόμ.

Ως προς το θέμα αυτό το άρθρο 2ε της συνθήκης Ευρατόμ προβλέπει ότι η Κοινότητα οφείλει “να εγγυάται, …, ότι τα πυρηνικά υλικά δεν χρησιμοποιούνται για σκοπούς διαφόρους από εκείνους για τους οποίους προορίζονται”.

Κατά συνέπεια, για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας, θα ήταν ίσως αναγκαίο να λάβει η Ευρατόμ μέτρα τα οποία αφορούν το ποινικό δίκαιο των κρατών μελών.

Για το λόγο αυτό οι σημαντικές τροποποιήσεις που προβλέπει το άρθρο 7 παράγραφος 1 της σύμβασης, ότι οι διάφορες σκόπιμες ενέργειες, απειλές και απόπειρες “ θεωρούνται αξιόποινες πράξεις από κάθε συμβαλλόμενο μέρος βάσει της εθνικής νομοθεσίας”, δεν αποκλείεται να ισχύουν αυτές καθαυτές και για την Ευρατόμ.

Όταν προσχωρήσει στη ΣΦΠΠΥ, η Επιτροπή θα καταθέσει δήλωση στον θεματοφύλακα εξ ονόματος της Κοινότητας, όπως προβλέπει το άρθρο 18 παράγραφος 4 στοιχείο γ) για τους περιφερειακούς οργανισμούς ολοκλήρωσης ή άλλης μορφής που προσχωρούν στη ΣΦΠΠΥ, σχετικά με τα άρθρα που δεν ισχύουν γι’ αυτήν.

Λαμβανόμενων υπόψη των προαναφερόμενων κατευθυντηρίων γραμμών του Δικαστηρίου η δήλωση θα αναφέρει ότι τα άρθρα 8-13[7] δεν θα ισχύουν για την Κοινότητα σε αντίθεση με τα επιμέρους κράτη μέλη.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Ενόψει των προαναφερόμενων προτάσεων τροποποίησης της ΣΦΠΠΥ και της απόφασης του Δικαστηρίου είναι ανάγκη να συνεχίσει η Κοινότητα να συμμετέχει πλήρως στη σύμβαση, κυρίως για να διασφαλίζει ότι θα συμβιβάζεται η εφαρμογή της με τη συνθήκη Ευρατόμ και την παράγωγη νομοθεσία της.

Για το λόγο αυτό η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει, σύμφωνα με το άρθρο 101 παράγραφος 2 της συνθήκης Ευρατόμ, τη συνημμένη απόφαση εξουσιοδότησης της Επιτροπής να συνάψει τη σύμβαση.

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την έγκριση της προσχώρησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στη Σύμβαση για τη Φυσική Προστασία του Πυρηνικού Υλικού και των Πυρηνικών Εγκαταστάσεων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας και ιδίως το άρθρο 101 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής[8],

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το άρθρο 2 στοιχείο ε) της συνθήκης Ευρατόμ προβλέπει ότι η Κοινότητα οφείλει να εγγυάται δια των καταλλήλων ελέγχων ότι τα πυρηνικά υλικά δεν χρησιμοποιούνται για σκοπούς διάφορους από εκείνους για τους οποίους προορίζονται.

(2) Η Σύμβαση για τη Φυσική Προστασία των Πυρηνικών Υλικών (ΣΦΠΠΥ) εγκρίθηκε το 1979 και άρχισε να ισχύει το 1987. 118 κράτη και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας είναι συμβαλλόμενα μέρη της ΣΦΠΠΥ[9]. Όλα τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη της ΣΦΠΠΥ.

(3) Στις 4 Ιουλίου 2005 συγκλήθηκε αναθεωρητική διάσκεψη σύμφωνα με το άρθρο 20 της ΣΦΠΠΥ υπό την αιγίδα του ΔΟΑΕ. Η τελική πράξη όσον αφορά τις τροποποιήσεις της Σύμβασης σχετικά με τη Φυσική Προστασία των Πυρηνικών Υλικών υπεγράφη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στις 8 Ιουλίου 2005.

(4) Όταν “ένας περιφερειακός οργανισμός ολοκλήρωσης ή άλλης μορφής” προσχωρεί στη σύμβαση πρέπει να καταθέσει στο θεματοφύλακα μία δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 18 της εν λόγω σύμβασης όπου θα αναγράφονται τα κράτη που είναι μέλη του και τα άρθρα της παρούσας σύμβασης που δεν ισχύουν γι’ αυτόν.

(5) Το Δικαστήριο[10] απεφάσισε ότι η συμμετοχή των κρατών μελών στη ΣΦΠΠΥ συμβιβάζεται προς τις διατάξεις της συνθήκης Ευρατόμ μόνο υπό τον όρο ότι, όσον αφορά τις αρμοδιότητές της και τη δικαιοδοσία της, η Κοινότητα καθαυτή είναι συμβαλλόμενο μέρος της ΣΦΠΠΥ όπως ακριβώς και τα κράτη μέλη και ότι ορισμένες υποχρεώσεις στο πλαίσιο της ΣΦΠΠΥ είναι δυνατόν να εκπληρωθούν, όσον αφορά την Κοινότητα, μόνο με τη στενή συνεργασία ανάμεσα στην Κοινότητα και τα κράτη μέλη τόσο κατά τη διαδικασία διαπραγμάτευσης και σύναψης όσο και κατά την εκπλήρωση των ανειλημμένων υποχρεώσεων.

(6) Το Δικαστήριο[11] απεφάνθη εξάλλου ότι σύμφωνα με το άρθρο 2 στοιχείο ε) (της συνθήκης Ευρατόμ) ανατίθεται στην Κοινότητα να εγγυάται, δια των καταλλήλων ελέγχων, ότι τα πυρηνικά υλικά δε χρησιμοποιούνται για σκοπούς διαφόρους από εκείνους για τους οποίους προορίζονται, αδιακρίτως του χαρακτήρα αυτών των εκτροπών και τις περιστάσεις υπό τις οποίες ενδεχομένως να επιτελούνται, και, τέλος, ο όρος «διασφαλίσεις» που χρησιμοποιείται στη Συνθήκη για να χαρακτηρισθούν οι διατάξεις του κεφαλαίου VII, έχει έννοια ευρύτερη από την απλή αντικατάσταση του, κατά τη δήλωση του χρήστη, προορισμού των πυρηνικών υλικών από άλλο.

(7) Κατά συνέπεια πρέπει να εγκριθεί η προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στην τροποποιημένη Σύμβαση σχετικά με τη Φυσική Προστασία των Πυρηνικών Υλικών και των Πυρηνικών Εγκαταστάσεων.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Μοναδικό άρθρο

Με την παρούσα απόφαση εγκρίνεται η προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στη Σύμβαση σχετικά τη Φυσική Προστασία των Πυρηνικών Υλικών και των Πυρηνικών Εγκαταστάσεων, όπως τροποποιήθηκε με την τελική πράξη η οποία υπεγράφη στις 8 Ιουλίου 2005.

Το κείμενο της τροποποιημένης σύμβασης και η δήλωση της Ευρατόμ σχετικά με τις διατάξεις του άρθρου 18 παράγραφος 4 της σύμβασης επισυνάπτονται στην παρούσα απόφαση.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Δήλωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 18 παράγραφος 4 της σύμβασης

Τα ακόλουθα κράτη είναι προς το παρόν μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας : το Βασίλειο του Βελγίου, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Εσθονική Δημοκρατία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιρλανδία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Λετονική Δημοκρατία, η Λιθουανική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Ουγγρική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Αυστριακή Δημοκρατία, η Πολωνική Δημοκρατία, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Σλοβενική Δημοκρατία, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Φινλανδική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

Η Κοινότητα δηλώνει ότι δεν ισχύουν ως προς αυτή τα άρθρα 8 έως 13 της Σύμβασης σχετικά με τη Φυσική Προστασία των Πυρηνικών Υλικών και των Πυρηνικών Εγκαταστάσεων.

[1] Καθεστώς της 27ης Ιουνίου 2006.

[2] Απόφαση του Συμβουλίου της 9ης Ιουνίου 1980 για την έγκριση της σύναψης εκ μέρους της Επιτροπής της Διεθνούς σύμβασης για τη φυσική προστασία των πυρηνικών υλικών, Επίσημη Εφημερίδα L 149 της 17.6.1980, σ. 41.

[3] έγγρ. 1024/05 ATO 62 CONOP 33 =C 438.

[4] Άρθρα 77-85 της συνθήκης Euratom.

[5] Απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 1978, απόφαση 1/78, απόφαση βάσει της τρίτης παραγράφου του άρθρου 103 της συνθήκης ΕΚΑΕ, συλλογή Δικαστηρίου 1978, σ. 2151 και ιδίως §§ 21, 34 και πρώτο μέρος του διατακτικού της απόφασης.

[6] Απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-176/03 της 13ης Σεπτεμβρίου 2005, Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως §§ 47 και 48.

[7] Τα άρθρα 8-13 της ΣΦΠΠΥ αφορούν τον καθορισμό των νομικών καθεστώτων για τα ποινικά αδικήματα, τη δίωξη και την έκδοση των παραβατών και συναφή θέματα.

[8] ΕΕ C , , σ. .

[9] Καθεστώς της 27ης Ιουνίου 2006.

[10] Απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 1978, απόφαση 1/78, απόφαση βάσει της τρίτης παραγράφου του άρθρου 103 της συνθήκης ΕΚΑΕ, συλλογή Δικαστηρίου 1978, σ. 2151, in particular First operative part of the Ruling και § 34.

[11] βλ. παράγραφο 21.