ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
C0M(93) 680 τελικό 
Βρυξέλλες, 15.06.1994 
94/0152 (SYN) 
Πρόταση 
ΟΔΗΠΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την οικολογική ποιότητα των υδάτων 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή) 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
1. Αιτιολόγηση "me πρότασης 
1.1 Παοαπουπή στο 5ο Ποόνοαυυα δοάστκ 
Στο ψήφισμα του της 28ης Ιουνίου 1988 το Συμβούλιο υπουργών περιβάλλοντος κάλεσε την 
Επιτροπή να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις κοινοτικής κλίμακας, με σκοπό να βελτιωθεί η 
ποιότητα των επιφανειακών υδάτων στην Κοινότητα με βάση τα συμπεράσματα του Υπουργικού 
Σεμιναρίου για την κοινοτική πολιτική υδάτων που πραγματοποιήθηκε στη Φρανκφούρτη στις 27 
και 28 Ιουνίου 1988. 
Το 5ο Πρόγραμμα δράσης της Κοινότητας για το Περιβάλλον, "Στόχος η αειφορία", το οποίο 
ενέκρινε το Συμβούλιο με το Ψήφισμα του της 01.02.1993(1), απαιτεί την υποβολή πρότασης 
οδηγίας για τη βελτίωση της οικολογικής ποιότητας των επιφανειακών υδάτων. 
Με βάση τα αποτελέσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου, η Επιτροπή 
προτίθεται μετηνπαρούσα πρόταση να απλουστεύσει καινά ενισχύσειτη συνοχή της κοινοτικής 
νομοθεσίας που αφορά τα επιφανειακά ύδατα. 
1.2 Επιστηυονική βάση 
Παρά τη βελτίωση που έχει επέλθει στην ποιότητα ορισμένων επιφανειακών υδάτων κατά τα 
πρόσφατα έτη, η ποιότητα εν γένει στα κράτη μέλη πρέπει να βελτιωθεί και χρειάζεται κατά την 
άποψη της Επιτροπής συστηματική αξιολόγηση της ποιότητας των υδάτων από τα κράτη μέλη 
και λήψη συμπληρωματικών μέτρων σε μεμονωμένες περιπτώσεις στην Κοινότητα, ούτως ώστε 
να προστατευθεί και να βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων. 
Το ποσοστό θαλασσίων υδάτων και εκβολών ποταμών που έχουν υποστεί ζημίες από τη ρύπανση 
ή τον ευτροφισμό αυξήθηκε κατά τα πρόσφατα έτη και εξακολουθεί να αυξάνεται. Η οξίνιση 
παραμένει πρόβλημα στα εσωτερικά ύδατα. Ρύποι, ασήμαντοι κατά το παρελθόν, μπορούν να 
αποβούν σημαντικοί, ιδίως τα φυτοφάρμακα και, γενικότερα, οι μικρορρύποι. 
Με την έκδοση της οδηγίας 91/271/ΕΟΚ για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων(2) και της 
οδηγίας 91/676/ΕΟΚγιατη διάχυτη ρύπανση από νιτρικά άλατα που προέρχονται από γεωργικές 
πηγέςΡ), έγινε ένα αποφασιστικό βήμα για να μειωθεί η ρύπανση στα επιφανειακά ύδατα της 
Κοινότητας από τις δύο κυριότερες πηγές ρύπανσης τους. 
(1) ΕΕ αριθ. C 138,17.5.93. σ.1 
(2) ΕΕ αριθ. L 135, της 21.05.91, σ. 40 
(3) ΕΕ αριθ. L 375, της 31.12.91, σ. 1 
Επίσης, οι σημαντικότερες απορρίψεις βιομηχανικών λυμάτων που προκαλούν ρύπανση στα 
ύδατα θα ρυθμιστούν μόλις εκδοθεί η πρόταση της Επιτροπής για τη θέσπιση οδηγίας του 
Συμβουλίου σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης.(4) 
Συνδυαζόμενες οι δράσεις αυτές θα αποτελέσουν τις θεμελιώδεις απαιτήσεις που θα ισχύουν 
σε όλη την Κοινότητα για να προστατευθεί η ποιότητα των επιφανειακών υδάτων μέσω του 
περιορισμού της ρύπανσης από ορισμένες σημαντικές πηγές. 
Η εφαρμογή όμως και μόνο των οδηγιών αυτών δεν θα εξασφαλίσει αφ'εαυτής καλή οικολογική 
ποιότητα σε όλα τα επιφανειακά ύδατα της Κοινότητας διότι υπάρχουν και άλλοι παράγοντες 
που συμβάλλουν στη μη ικανοποιητική ποιότητα των υδάτων στην Κοινότητα συνολικά. 
Αυτοί οι άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν σημαντικά στην υποβάθμιση της ποιότητας των 
υδάτων είναι είτε σημειακές πηγές είτε πηγές διάχυτης ρύπανσης ή άλλοι ανθρωπογενείς 
παράγοντες. 
Με την παρούσα πρόταση εξασφαλίζεται ότι τα κράτη μέλη θα λάβουν τα αναγκαία πρόσθετα 
μέτρα πέραν των θεμελιωδών απαιτήσεων κατά των ρυπογόνων δραστηριοτήτων έτσι ώστε να 
είναι βέβαιο ότι τελικά θα επιτευχθεί καλή οικολογική ποιότητα στα ύδατα. 
Επίσης, η παρούσα πρόταση θα αντικαταστήσει την υπάρχουσα νομοθεσία για την ποιότητα των 
υδάτων που έχουν χαρακτηρισθεί ως ύδατα αλιείας και οστρακοκαλλιέργειας και, εφόσον το 
Συμβούλιο κατόπιν πρότασης της Επιτροπής εγκρίνει αναθεώρηση της οδηγίας(5) για την 
ποιότητα του πόσιμου νερού, η Επιτροπή θα εξετάσει κατά πόσον μπορεί να καταργηθεί η 
υπάρχουσα κοινοτική νομοθεσία για την απαιτούμενη ποιότητα των υδάτων που προορίζονται 
για την παραγωγή πόσιμου νερού. 
Ορισμένες πηγές ρύπανσης διέπονται, άμεσα ή έμμεσα, σε κοινοτική κλίμακα είτε από άλλες πιο 
ειδικές οδηγίες σχετικά με την ποιότητα των υδάτων ανάλογα με τη χρήση τους (6), σχετικά με 
το πόσιμο νερό (7) και με την προστασία των υδάτων από τη ρύπανση από επικίνδυνες ουσίες(8). 
Άλλες πηγές επίσης διέπονται από καθαρά εθνική νομοθεσία στα κράτη μέλη, και πιό 
συγκεκριμένα η ρύπανση από ουσίες του καταλόγου II της οδηγίας για τις επικίνδυνες ουσίες. 
Για ορισμένα ύδατα, λόγω του διαμεθοριακού τους χαρακτήρα, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη 
έχουν αναλάβει διεθνείς δεσμεύσεις, οι οποίες υποχρεώνουν τα συμβαλλόμενα μέρη να 
λαμβάνουν μέτρα για τη μείωση των εκπομπών ορισμένων ρύπων από διάφορες πηγές 
ρύπανσης. 
(4) COM(93) 423 τελικό. 
(5) Οδηγία 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 229, 30.08.1980, σ.11 
(6) Οδηγία 76/160/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 31, της 05.02.76 σ.1 
Οδηγία 78/659/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 222, της 14.08.78, σ.1 
Οδηγία 79/923/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 281, της 10.11.79, σ. 47 
Οδηγία 75/440/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 194, της 25.07.75, σ.26 και 
Οδηγία 79/869/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 271, της 29.10.79, σ.44 
(7) Οδηγία 80/778/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 229, της 30.08.80, σ.11 
(8) Οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 129, της 18.05.76, σ.23 
Οδηγία 86/280/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 181, της 04.07.86, σ.16 
Οδηγία 82/176/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 81, της 27.03.82, σ. 29 
Οδηγία 84/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 74, της 17.03.84, σ. 49 
Οδηγία 83/513/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 291, της 24.10.83, σ. 1 και 
Οδηγία 84/491/ΕΟΚτου Συμβουλίου, ΕΕ αριθ. L 274, της 17.10.84, σ 11 
Σε κοινοτικό επίπεδο ωστόσο δεν υπάρχει γενικός και συνεκτικός μηχανισμός ή διαδικασία που 
να διασφαλίζει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται επαρκούν για να επιτευχθεί καλή οικολογική 
ποιότητα των υδάτων στην Κοινότητα και ότι εξασφαλίζεται η αναγκαία συνεννόηση μεταξύ 
κρατών μελών για τα διαμεθοριακά ύδατα και ο απαιτούμενος συντονισμός για την εκπλήρωση 
των διεθνών υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει τα κράτη μέλη ή/και η Κοινότητα. 
Η παρούσα πρόταση θα αποτελέσει τον απαραίτητο μηχανισμό που θα διασφαλίσει την 
αρμόζουσα συμμόρφωση προς τις διεθνείς υποχρεώσεις. 
1-3 Επιδιωκόιιενος περιβαλλοντικός στόγος 
Σύμφωνα με την "Κατάσταση του Περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα"(9), το 25% των 
ποταμών και διωρύγων στην Κοινότητα έχουν ύδατα ακατάλληλα για την παραγωγή ποσίμου 
ύδατος. Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι να αντιμετωπισθεί σωστά το πρόβλημα αυτό, 
καθώς και ορισμένα άλλα παρεμφερή προβλήματα. 
Ο επιδιωκόμενος περιβαλλοντικός στόχος είναι να διατηρηθεί η ποιότητα των υδάτων στην 
Κοινότητα όπου είναι ήδη καλή και τέλος να επιτευχθεί καλή οικολογική ποιότητα σε άλλα ύδατα. 
Η Επιτροπή προβλέπει στην παρούσα πρόταση απαιτήσεις διαδικαστικής φύσεως που 
αποσκοπούν στην επίτευξη του στόχου αυτού. 
Ένα υδάτινο σύστημα θεωρείται καλής οικολογικής ποιότητας όταν διατηρεί το ν αυτό καθαρισμό 
του, διαφυλλάσσει την ποικιλότητα των φυσικά συναντώμενων σε αυτό ειδών και όταν η δομή 
και η ποιότητα των ιζημάτων μπορούν να συντηρήσουν την φυσική βιολογική κοινότητα του 
οικοσυστήματος (βλ. επίσης σημείο 2.8 για την Αναλογικότητα). 
Η προστασία των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση θα αποτελέσει το αντικείμενο ειδικών 
προτάσεων, τις οποίες θα υποβάλει η Επιτροπή ως συνέχεια του Υπουργικού Σεμιναρίου στη 
Χάγη για τα υπόγεια ύδατα (26-27 Νοεμβρίου 1991) και του ψηφίσματος του Συμβουλίου 
της 25ης Φεβρουαρίου 1992(10). 
Η παρούσα πρόταση ωστόσο θα συμβάλει οπωσδήποτε στη βελτίωση ή την αναβάθμιση της 
ποιότητας των υπογείων υδάτων μέσω της καλύτερης προστασίας των επιφανειακών υδάτων, 
τα οποία ενδεχομένως διηθούνται στα υπόγεια ύδατα και συνδέονται με τους υδροφόρους 
ορίζοντες. 
2- Επικουρικότητα και κόστος 
2.1 Ποιοί οι στόγοι της παρούσας δράσης σε σύγκριση υε τις υπογρεώσεις της Κοινότητας; 
Η παρούσα προαση εκπονήθηκε για να εκπληρωθούν οι στόχοι του άρθρου 130Π της συνθήκης 
ούτως ώστε να διατηρηθεί, να προστατευθεί και να βελτιωθεί η ποιότητα των επιφανειακών 
υδάτων της Κοινότητας με προληπτική δράση στις πηγές της ρύπανσης. 
Χρειάζεται κοινοτική δράση για να προστατευθεί το υδάτινο περιβάλλον και, ιδίως, για: 
να εξασφαλισθούν γλυκά ύδατα καλής ποιότητας με σκοπό την απόληψη για κάθε νόμιμη 
χρήση ανά πάσα στιγμή, 
(9) COM(93) 23 τελικό 
(10) EEC 59, 6.3.1992, σ.2 
να διαφυλαχθούν οι δυνατότητες αναψυχής που προσφέρουν τα επιφανειακά ύδατα της 
Κοινότητας, 
να συντονιστούν οι προσπάθειες των κρατών μελών για τη βελτίωση της ποιότητας των 
επιφανειακών υδάτων και να εκπληρωθούν παράλληλα οι διεθνείς υποχρεώσεις της 
Κοινότητας, 
να επιλυθούν τα διαμεθοριακά προβλήματα ρύπανσης των υδάτων. 
2.2 Η προτεινόμενη δράση αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας ή είναι 
στην από κοινού αρμοδιότητα με τα κράτη μέλη; 
Κύριος στόχος της πρότασης είναι να προστατευθεί και να βελτιωθεί η οικολογική ποιότητα των 
επιφανειακών υδάτων σύμφωνα με τους στόχους του άρθρου 130Π της συνθήκης ΕΟΚ. 
Συνεπώς, νομική βάση της πρότασης είναι το άρθρο 130Ρ παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΟΚ 
και η αρμοδιότητα μερίζεται μεταξύ κρατών μελών και Κοινότητας. 
2.3 Ποια η κοινοτική διάσταση του προβλήματος: 
Η δράση αφορά όλα τα κράτη μέλη. 
Τα συμπληρωματικά μέτρα που απαιτούνται για να εξασφαλισθούν καθαρά ύδατα μπορούν σε 
πολλά συστήματα να μην έχουν σημασία, χρειάζονται όμως για να εξασφαλισθεί ότιη δεδομένη 
πηγή ύδατος θα μπορεί να διατεθεί για νόμμη ανθρώπινη, οικονομική και ψυχαγωγική χρήση. 
Μολονότι υφίστανται είδη για ορισμένα ύδατα μερικά κρατικά και διεθνή προγράμματα 
βελτίωσης της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων, μεγάλος αριθμός επιφανειακών υδάτινων 
συστημάτων στην Κοινότητα δεν καλύπτεται από τέτοιες συστηματικές προσπάθειες. Η πείρα 
δείχνει ότι, εάν δεν αναληφθεί δράση στην Κοινότητα, προγράμματα τους είδους αυτού 
καταρτίζονται μετά από αιφνίδια γεγονότα, όπως οιπυρκαϊές στο SandozTO1986 που οδήγησαν 
στο πρόγραμμα δράσης για τον ποταμό Ρήνο ή οι πετρελαιοκηλίδες του Torrey Canyon, του 
Amoco Cadiz, του Exxon Valdez και του Braer, μετά τις οποίες προωθήθηκαν πολλές 
πρωτοβουλίες σε κοινοτική και διεθνή κλίμακα. 
2.4 Ποια είναι π πλέον αποτελεσματική λύση εάν συγκριθούν τα μέσα που διαθέτει η 
Κοινότητα με τα μέσα που διαθέτουν τα κράτη μέλη: 
Η δράση που είναι αναγκαία για να επιτευχθούν οι εφικτοί στόχοι που θα καθορίσουν τα κράτη 
μέλη θα είναι προσαρμοσμένη στις τοπικές συνθήκες. 
Άλλα κοινοτικά νομοθετήματα καθορίζουν τα βασικά μέτρα για την προστασία των επιφανειακών 
υδάτων από τη ρύπανση και για τη βελτίωση της οικολογικής ποιότητας. Στα μέτρα αυτά 
περιλαμβάνεται η επεξεργασία των αστικών λυμάτων, η πρόληψη της διάχυτης ρύπανσης από 
τα νιτρικά άλατα από γεωργικές πηγές και ο περιορισμός των απορρίψεων ορισμένων 
επικίνδυνων ουσιών. Άλλωστε, όταν εκδοθεί η πρόταση για την ολοκληρωμένη πρόληψη και 
έλεγχο της ρύπανσης θα επιβάλλει πρόσθετα βασικά μέτρα περιορισμού των ρυπογόνων 
απορρίψεων στα επιφανειακά ύδατα προερχόμενων από τουςπλέον σημαντικούς βιομηχανικούς 
κλάδους. 
Επομένως, η δράση που θα αναληφθεί με την παρούσα πρόταση περιλαμβάνει μόνον τις 
απαραίτητες πρόσθετες ενέργειες πέραν των βασικών μέτρων. Με τις πρόσθετες ενέργειες θα 
εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη θα είναι σε θέση να επωφεληθούν πλήρως των σημαντικών 
επενδύσεων που θα πραγματοποιηθούν για την εφαρμογή των μέτρων που ήδη έχουν 
αποφασισθεί ή ληφθεί. 
Στις προς εξέταση δράσεις θα πρέπει να συμπεριληφθεί η μείωση ρυπογόνων απορρίψεων που 
δεν καλύπτονται ήδη από ληφθέντα μέτρα, η καθιέρωση συμβατών με το περιβάλλον πρακτικών 
σε ορισμένους τομείς όπως η γεωργία, η αλιεία και οι μεταφορές, η ρύθμιση σχετικά με 
ορισμένα προϊόντα των οποίων η χρήση μπορεί να αποβεί ρυπογόνος, η ρύθμιση σχετικά με 
ορισμένες πηγές ατμοσφαιρικής ρύπανσης που μπορούν να προκαλέσουν ρύπανση των υδάτων 
κλπ. Επίσης, θα μπορούσε να συμπεριληφθεί εποικοδομητική δράση όπως μέτρα για να 
εξασφαλισθεί ελεύθερη διέλευση στους υδρόβιους οργανισμούς και διατήρηση των οικοτόπων 
τους. 
Για να υπάρξουν όσον το δυνατόν αποδοτικότερες λύσεις, πρέπει να εξετασθεί προσεκτικά σε 
κάθε περίπτωση ποιος συνδυασμός πρόσθετων ενεργειών είναι ο πλέον κατάλληλος και ποιος 
είναι ο τρόπος με τον οποίο θα εξασφαλιστεί ότι οι διάφορες ενέργειες θα αποτελέσουν 
συνεκτικό σύνολο. 
Εξάλλου, πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι άλλες κοινοτικές πολιτικές όπως π.χ. της αλιείας, της 
γεωργίας, της περιφερειακής πολιτικής καιτων μεταφορών επενεργούν στην πολιτική ποιότητας 
των υδάτων. Δράσεις που αναλαμβάνονται στους τομείς αυτούς μπορούν να επηρεάσουν 
εύκολα ορισμένες ενέργειες που θα αναληφθούν για τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων, 
όπως άλλωστε δράσεις για τη βελτίωση των υδάτων μπορούν να επηρεάσουν σημαντικά την 
επίτευξη στόχων σε άλλα πεδία κοινοτικής πολιτικής. 
Η πείρα δείχνει ότι στους τομείς αυτούς ακόμη και στην περίπτωση που αναλαμβάνεται 
σημαντική δράση λόγω νομικά δεσμευτικών κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη και η 
Κοινότητα ανέλαβαν πολιτική δέσμευση για τη δράση αυτή. Αυτή είναι συγκεκριμένα η 
περίπτωση για τις θρεπτικές ουσίες και τα φυτοφάρμακα που προέρχονται από δραστηριότητες 
οι οποίες υπόκεινται σε εκτεταμένη κανονιστική ρύθμιση σε κοινοτική κλίμακα, π.χ. η γεωργία. 
Διαπιστώνεται επομένως ότι ορισμένες πρόσθετες ενέργειες για τη βελτίωση των υδάτων 
αναλαμβάνονται πολύ αποτελεσματικά από τα κράτη μέλη ενώ άλλες έχουν καλλίτερο 
αποτέλεσμα όταν αναλαμβάνονται από την Κοινότητα - στη δεύτερη περίπτωση περιλαμβάνεται 
η δράση στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών πολιτικών, η οποία κρίνεται αναγκαία για να επιτραπεί 
στα κράτη μέλη να ενεργήσουν ούτως ώστε να μετριαστεί η ρύπανση σε συγκεκριμένους τομείς. 
Επίσης, λόγω της διαμεθοριακής κίνησης ορισμένων επιφανειακών υδάτινων συστημάτων και 
της συνδεόμενης με αυτά μεταφοράς ρύπων, οι μεμονωμένες δράσεις από ορισμένα κράτη μέλη 
συχνά δεν θα αποβούν αποτελεσματικές από άποψη κόστους ή δεν θα αποβούν εν γένει 
αποτελεσματικές, π.χ. στην περιοχή της Βόρειας Θάλασσας και στους εκχεόμενους σε αυτήν 
ποταμούς. 
Άρα σύμφωνα με το άρθρο 130Π της συνθήκης η Κοινότητα οφείλει να δράσει για να συμβάλλει 
στη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων. 
Η αρχή καταμερισμού των καθηκόντων μεταξύ Κοινότητας και κρατών μελών αντανακλάται, 
μεταξύ άλλων, στην εφαρμογή ορισμένων διεθνών συμβάσεων για την προστασία των υδάτων, 
στις οποίες η Κοινότητα και ορισμένα ή όλα τα κράτη μέλη είναι συμβαλλόμενα μέρη. Στις 
συμβάσεις αυτές έχει συμφωνηθεί μία σειρά μέτρων, μερικά απ'τα οποία πρέπει να 
εφαρμοσθούν σε κοινοτική κλίμακα ενώ άλλα πρέπει να εφαρμοσθούν από τα κράτη μέλη 
μεμονωμένα. 
Προς το παρόν δεν υφίσταται κοινοτική υποχρέωση για τα κράτη μέλη να αναλάβουν αυτή την 
πρόσθετη δράση για να βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων και επομένως δεν υφίσταται κανένας 
τρόπος που να διασφαλίζει ότι τα κοινοτικά μέτρα που θα έχουν θετικό αντίκτυπο κατά της 
ρύπανσης των υδάτων θα συμπληρωθούν από συντονισμένα μέτρα στα κράτη μέλη για να 
υπάρξει ένα συνολικό αποτέλεσμα από την κοινοτική πολιτική υδάτων. 
Η παρούσα πρόταση επιδιώκει να συμπληρώσει το κενό αυτό. Σύμφωνα με τα άρθρα 130 Π 
και 3Β της Συνθήκης, επαφίεται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν, σύμφωνα με τις 
περιφερειακές και τοπικές συνθήκες τους και με βάση την προστασία οιωνδήποτε άλλων 
υδάτινων συστημάτων, ποια είναι η αναγκαία δράση για να βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων. 
2.5 Ποιά η προστιθέμενη α£ίο που θα προσφέρει η προτεινόμενη δράση στην Κοινότητα 
και ποιο το κόστος εάν δεν αναληφθεί η δράση: 
Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι να δημιουργηθεί το απαραίτητο πλαίσιο ούτως ώστε τα 
κράτη μέλη να καθορίσουν καινά εφαρμόσουν συμπληρωματικά μέτρα, πέραν των μέτρων που 
ήδη περιλαμβάνονται στην κοινοτική νομοθεσία, για να επιτευχθεί καλή οικολογική ποιότητα στα 
επιφανειακά τους ύδατα. Πρόκειται λοιπόν για μία πρόταση που θα εξασφαλίσει ότι τα κράτη 
μέλη θα είναι σε θέση να αποκομίσουν πλήρως τα οφέλη από τις σημαντικές επενδύσεις και τις 
προσπάθειες που θα έχουν καταβάλει για την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με 
τα αστικά λύματα, τα νιτρικά άλατα που προέρχονται από τις γεωργικές δραστηριότητες, τις 
απορρίψεις επικίνδυνων ουσιών, και, όταν εκδοθεί, η πρόταση σχετικά με την πρόληψη και τον 
έλεγχο της βιομηχανικής ρύπανσης. Μεταξύ άλλων, η πρόταση θα εφασφαλίσει ότι τα 
επιφανειακά ύδατα μετά από απλή επεξεργασία τους θα είναι κατάλληλα για την βιομηχανία, 
την γεωργία και την οικιακή χρήση. 
Τα οφέλη της πρότασης είναι τα οφέλη που θα αποκομισθούν από την οικολογική ποιότητα των 
επιφανειακών υδάτων και τη βιώσιμη χρήση τους: αυξημένες δυνατότητες αναψυχής για τον 
τοπικό πληθυσμό, διατήρηση των φυσικών αξιών και ειδών, συρμένο τουριστικό δυναμικό, 
βελτίωση των δυνατοτήτων αλιείας και, ειδικά για τα γλυκά ύδατα, ποιοτική και ποσοτική 
βελτίωση ενός σημαντικού πόρου για την παραγωγή ύδατος κατάλληλου προς πόση, γεωργική, 
βιομηχανική και ψυχαγωγική χρήση και άλλες χρήσεις ουσιαστικές για την ανθρώπινη και 
οικονομική δραστηριότητα. Το νερό διαδραματίζει ουσιαστικό ρόλο στην διαφύλαξη κάθε 
οικοσυστήματος. Τα γλυκά επιφανειακά ύδατα είναι προς το παρόν η πρώτη ύλη παραγωγής 
του κατ, εκτίμηση 30% ποσίμου ύδατος στην Κοινότητα. 
Ορισμένα από τα οφέλη (π.χ. προστασία της φύσης και ψυχαγωγική χρήση) δεν μπορούν να 
προσδιοριστούν πλήρως ποσοτικά. Άλλα (π.χ. τουρισμός και δυνατότητες αλιείας), μπορούν 
να προσδιοριστούν ποσοτικά με μεγάλη δυσκολία και αβεβαιότητα. Τέλος, όσον αφορά την 
απόληψη ύδατος από τα επιφανειακά ύδστα για διάφορες χρήσεις, τα οφέλη μπορούν να 
εξομοιωθούν με την εξοικονόμηση των εξόδων επεξεργασίας των υδάτων αυτών από την 
εφαρμογή της πρότασης. 
Επομένως, τα οφέλη που μπορούν εύκολα να προσδιοριστούν ποσοτικά είναι το πρόσθετο 
κόστος της προηγμένης επεξεργασίας των απολαμβανόμενων επιφανειακών υδάτων ούτως ώστε 
να αφαιρεθεί η ρύπανση πριν τη χρήση τους. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που δόθηκαν στη 
διάσκεψη της Επιτροπής γιατο πόσιμο νερό το Σεπτέμβριο του 1993, το κόστος της προηγμένης 
επεξεργασίας για να αφαιρεθούν τα φυτοφάρμακα στο 1 % του συνόλου των απολαμβανόμενων 
επιφανειακών υδάτων θα απαιτήσει επενδύσεις της τάξεως των 5.000 εκατομ. ECU. 
Επίσης, η πρόταση θα βελτιώσει τη συνοχή της κοινοτικής πολιτικής υδάτων και θα την 
εκσυγχρονίσει από πολλές πλευρές. Μεταξύ άλλων, η πρόταση θα εξασφαλίσει ότι: 
θα προστατευθούν τα οφέλη των σημαντικών επενδύσεων που έχουν ήδη 
πραγματοποιηθεί ή αποφασισθεί για να βελτιωθεί η ποιότητα των επιφανειακών υδάτων, 
όλα τα επιφανειακά ύδατα στην Κοινότητα θα καλυφθούν από την Κοινοτική πολιτική 
υδάτων σε αντίθεση με την ισχύουσα κατάσταση, στην οποία οι κύριες οδηγίες για την 
ποιότητα των επιφανειακών υδάτων ισχύουν μόνο για να προστατεύουν ή ύδατα που 
έχουν υποδείξει τα κράτη μέλη, 
όλες οι τοξικές ή επιβλαβείς χημικές ουσίες με επιζήμια αποτελέσματα στο περιβάλλον 
θα καλυφθούν σε αντίθεση με τις συγκεκριμένες ουσίες που καλύπτονται από τα 
παραρτήματα ήδη υφιστάμενων οδηγιών για την ποιότητα των επιφανειακών υδάτων. 
σύμφωνα με την σύγχρονη αντίληψη για την ποιότητα των επιφανειακών υδάτων, η 
ποιότητα των υδάτων θα παρακολουθείται και θα ταξινομείται με βάση τη βιολογική και 
τη χημική ποιότητα, 
η παρακολούθηση και η ταξινόμηση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων στην 
Κοινότητα θα πραγματοποιείται κατά τρόπο ώστε η ταξινόμηση της ποιότητας να είναι 
συγκρίσιμη σε όλη την Κοινότητα, 
τα κράτη μέλη θα καταρτίσουν προγράμματα εντός ορισμένων προθεσμιών έτσι ώστε να 
βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων και, όπου χρειάζεται να επιτευχθεί καλή οικολογική 
ποιότητα και θα διαβιβάζουν στην Κοινότητα εκθέσεις σχετικά με τα προγράμματα αυτά, 
να υπάρξει ένα πλαίσιο αποτελεσματικής εφαρμογής των υποχρεώσεων που έχει η 
Κοινότητα και τα κράτη μέλη με βάση διεθνείς συμβάσεις και άλλες διεθνείς δεσμεύσεις. 
Δεν είναι δυνατόν να εκτιμηθεί συνολικά και επακριβώς το κόστος εφαρμογής της πρότασης, 
δεδομένου ότι σήμερα οι ανάγκες βελτίωσης ορισμένων μεμονωμένων υδάτινων συστημάτων 
και ο ρυθμός με τον οποίο θα επιλέξουν να βαδίσουν τα κράτη μέλη δεν είναι ακόμη γνωστός. 
Το κόστος, σύμφωνα με την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει", θα οριοθετηθεί από τους ίδιους τους 
ρυπαίνοντες. 
Αναμένεται ότι οι επενδύσεις σε συμπληρωματικά μέτρα που χρειάζονται για να επιτευχθεί καλή 
οικολογική ποιότητα στα επιφανειακά ύδατα θα αφορούν κυρίως τις κάτωθι κατηγορίες: 
1) Έργα αποκατάστασης για να επισπευθεί η επανόρθωση στα γλυκά υδάτινα συστήματα 
που έχουν υποστεί ζημίες 
2) μέτρα στις βιομηχανίες που δεν καλύπτονται από την πρόταση σχετικά με την 
ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης 
3) μέτρα στη γεωργία και την υδατοκαλλιέργεια για να μειωθεί η ρύπανση των επιφανειακών 
υδάτων. 
Εκτός από τις επενδύσεις αυτές, μπορεί να υπάρξει παράγωγο κόστος για να μειωθεί η απόληψη 
υδάτων ούτως ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της πρότασης. 
Με βάση την πείρα από δράσεις και προγράμματα που έχουν εφαρμοστεί από ένα ή 
περισσότερα κράτη μέλη, είναι ωστόσο δυνατόν να εκτιμηθεί κατά προσέγγιση πόσο θα κοστίσει 
στα κράτη μέλη η εφαρμογή της παρούσας πρότασης. Για να υπολογιστεί το επιπλέον κόστος 
της εφαρμογής της παρούσας πρότασης στα κράτη μέλη, πρέπει να αφαιρεθούν οι επενδύσεις 
που έχουν ήδη αποφασισθεί ή πραγματοποιηθεί με βάση την εθνική νομοθεσία ή άλλο τρόπο. 
Η αποκατάσταση ποταμών και λιμνών για να επισπευσθεί η ανάκτηση υδάτων που έχουν ήδη 
υποστεί ρύπανση είναι δυνατή εφόσον αποτελέσει τμήμα των ολοκληρωμένων προγραμμάτων, 
μολονότι η πρόταση δεν περιέχει καμμία υποχρέωση για δραστηριότητες του είδους αυτού. Η 
μέγιστη επένδυση για αποκατάσταση του είδους αυτού εκτιμάται σε 400-600 εκατομ. ECU. 
Ως βάση εκτίμησης της βιομηχανικής επένδυσης που είναι αναγκαία για να υπάρξει συμμόρφωση 
προς την παρούσα πρόταση ελήφθη η λεκάνη του ποταμού Ρήνου. Η λεκάνη του Ρήνου, η οποία 
ανππροσωπεύει σχεδόν το 30% της βιομηχανικής παραγωγής της Κοινότητας, επελέγη 
κατ'αρχήν διότι το κόστος του προγράμματος δράσης για το Ρήνο στο πλαίσιο της Διεθνούς 
Επιτροπής Προστασίας του Ρήνου που έχει παρεμφερείς στόχους με την παρούσα πρόταση, 
είναι πολύ γνωστά και κατά δεύτερο λόγο εξαιτίας της υψηλής συγκέντρωσης βιομηχανίας και 
πληθυσμού στην περιοχή αυτή. Η πυκνότητα της βιομηχανικής παραγωγής στο τμήμα της 
λεκάνης του Ρήνου που καλύπτεται από το πρόγραμμα δράσης για το Ρήνο είναι 3,4 φορές 
μεγαλύτερο από το μέσο όρο της Κοινότητας ενώ η πυκνότητα πληθυσμού είναι σχεδόν η 
διπλάσια του μέσου όρου της Κοινότητας. 
Με βάση το μέγεθος των επενδύσεων που έχουν αποφασισθεί στο πρόγραμμα δράσης για το 
Ρήνο, οι απαραίτητες συνολικές βιομηχανικές επενδύσεις στην Κοινότητα για να εξασφαλισθεί 
επαρκής προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος μπορούν να εκτιμηθούν ότι θα είναιτης τάξεως 
των 15-20.000 εκατομ. ECU. Το κύριο μερίδιο των επενδύσεων αυτών αφορά κατά το 
μεγαλύτερο μέρος την εφαρμογή τη βιομηχανία των απαιτήσεων που θα επιβληθούν από την 
πρόταση για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης, όταν εκδοθεί, και από την 
8 
κοινοτική νομοθεσία που ισχύει ήδη όσον αφορά τις επικίνδυνες ουσίες και την επεξεργασία των 
αστικών λυμάτων. Έτσι, οι πρόσθετες βιομηχανικές επενδύσεις με βάση την παρούσα πρόταση 
δεν αναμένονται να υπερβούν τα 2000 εκατομ. ECU. 
Η πείρα από την εφαρμογή του προγράμματος δράσης για το Ρήνο δείχνει ότι δεν πρέπει να 
αναμένονται αξιοσημείωτα δυσμενή αποτελέσματα στην βιομηχανική ανταγωνιστικότητα, υπό 
τον όρο ότιτα κράτη μέλη θα λάβουν υπόψη τους την προσαρμογή στις νέες συνθήκες κατά την 
εκπόνηση των ολοκληρωμένων προγραμμάτων. 
Ειδικά όσον αφορά τη γεωργία, προβλέπεται ότι οι πρόσφατες προσαρμογές της κοινής 
γεωργικής πολιτικής που συμφωνήθηκαν θα επιτρέψουν στους αγρότες να είναι σε θέση να 
λαμβάνουν εκείνα τα συμπληρωματικά μέτρα, τα οποία κρίνονται επίσης αναγκαία για να 
επιτευχθούν οι στόχοι των ολοκληρωμένων προγραμμάτων. 
Σε ορισμένους τομείς, στους οποίους περιλαμβάνεται η γεωργία, για να αποφευχθεί το υψηλό 
κόστος λόγω της πολύ γρήγορης εφαρμογής των μέτρων βελτίωσης της ποιότητας των υδάτων 
με βάση τα ολοκληρωμένα προγράμματα, η πρόταση δεν θέτει απαιτήσεις όσον αφορά το ρυθμό 
εφαρμογής αυτών των μέτρων δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στους δεδομένους τομείς να 
προσαρμοσθούν στις νέες συνθήκες. Η λήψη των αποφάσεων σχετικά με το ρυθμό εφαρμογής 
των μέτρων επαφίεται στα κράτη μέλη. 
Οι συνολικές πρόσθετες επενδύσεις στα κράτη μέλη λόγω της έκδοσης της παρούσας πρότασης 
δεν αναμένεται λοιπόν να υπερβούν τα 3000 εκατομ. ECU. Μία εταιρεία συμβούλων σε θέματα 
περιβάλλοντος έχει εκτιμήσει τις συνολικές ετήσιες κοινοτικές επενδύσεις για το περιβάλλον 
κατά το έτος 2000 σε 100.000 περίπου εκατομ. ECU. Εάν υποτεθεί ότι χρειάζεται μια περίοδος 
10 ετών για την πλήρη εφαρμογή των μέτρων με βάση την παρούσα πρόταση, οι εκτιμώμενες 
επενδύσεις θα αντιστοιχούν σε ποσοστό πολύ μικρότερο του 1% των συνολικών ετήσιων 
επενδύσεων για το περιβάλλον στη συγκεκριμένη περίοδο. 
Το κόστος παρακολούθησης, απογραφής και προγραμματισμού για τα κράτη μέλη είναι το 
κόστος διαχείρισης που χρειάζεται για να εφαρμοσθούν τα ολοκληρωμένα προγράμματα με 
αποδοτικό τρόπο. Δεδομένου ότι οι περιβαλλοντικές δαπάνες διαδραματίζουν όλο και 
μεγαλύτερο ρόλο στην οικονομία, η θεμελιωμένη γνώση της κατάστασης του περιβάλλοντος 
αποβαίνει αποφασιστική για να εξασφαλιστεί συνοχή μεταξύ των επιδιωκόμενων στόχων και των 
μέσων επίτευξης τους, όπως επίσης αποβαίνει αποφασιστική και για τις αναγκαίες επενδύσεις. 
Η παρούσα πρόταση εκπονήθηκε με άξονα ένα πλαίσιο διαχείρισης, το οποίο θα επιφέρει συνοχή 
μεταξύ των περιβαλλοντικών στόχων, της γνώσης όσον αφορά την ποιότητα του περιβάλλοντος 
των επκρανειακών υδάτων και των πηγών ρύπανσης, όπως και των αποφάσεων σχετικά με τα 
μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το κόστος διαχείρισης της παρούσας πρότασης πρέπει να 
εκληφθεί ως το κόστος δημιουργίας συνοχής και επομένως αποφυγής πιθανών ουσιαστικών 
πρόσθετων εξόδων επεξεργασίας για την απόληψη ύδατος. 
Με βάση τις πληροφορίες για την έκταση παρακολούθησης της ποιότητας των επιφανειακών 
υδάτων και του κόστους της παρακολούθησης αυτής σε ορισμένα κράτη μέλη, εκτιμάται ότι οι 
παρούσες ετήσιες δαπάνες στα κράτη μέλη είναι περίπου 150 εκατομ. ECU. Στο ποσό αυτό 
περιλαμβάνονται τα έξοδα παρακολούθησης στο πλαίσιο των οδηγιών που θα καταργηθούν μετά 
την έκδοση της παρούσας πρότασης. Οι δαπάνες αναμένονται να ανέλθουν περίπου 
σε 500 εκατομ. ECU ετησίως μετά την εφαρμογή της παρούσας πρότασης. Το πρόσθετο 
κόστος είναι επομένως της τάξρως των 350 εκατομ. ECU ετησίως, ή περίπου 1 ECU ετησίως 
ανά πολίτη. 
Σύμφωνα με επίσημες στατιστικές, πραγματοποιείται ετήσια απόληψη στην Κοινότητα για 
διάφορες χρήσεις περίπου 170 000 εκατομ. m3 επκρανειακών υδάτων. Το ποσό αυτό 
περιλαμβάνει, σε ορισμένα κράτη μέλη, ύδατα που χρησιμοποιούνται για ψύξη και για άρδευση 
και άρα δεν αντιπροσωπεύει άμεσα την ποσότητα ύδατος που πρέπει αυστηρά να πληροί τα 
πρότυπα ποιότητας, όπως το νερό για οικιακή χρήση και ορισμένες βιομηχανικές εφαρμογές. 
Δεν υπάρχουν συστηματικά δεδομένα όσον αφορά τον όγκο ύδατος που χρησιμοποιείται για 
διαφόρους σκοπούς στην Κοινότητα. Πιθανόν πολύ περισσότερο από το ήμισυ του όγκου αυτού 
πρέπει να πληροί αυστηρά τις απαιτήσεις ποιότητας. 
Το καθαρά οικονομικό κόστος από τη μη εφαρμογή της παρούσας πρότασης μπορεί να 
εξομοιωθεί μετο κόστος που απαιτείται για να πραγματοποιηθεί ειδική επεξεργασία του μεριδίου 
εκείνου των υδάτων που δεν μπορεί πλέον να πληροί τις απαραητττες απαιτήσεις ποκ5τητας. 
Με βάση την αντίληψη αυτή, το επενδυτικό κόστος, με την προϋπόθεση ότιη παρούσα πρόταση 
δεν θα εκδοθεί, θα υπερβεί τις επενδύσεις που χρειάζονται για να εφαρμοσθεί η πρόταση, 
εφόσον περισσότερο από το 0,5% περίπου των επιφανειακών υδάτων από τα οποία 
πραγματοποιείται απόληψη πρέπει να υποβληθούν σε προηγμένη επεξεργασία για να αφαιρεθεί 
η ρύπανση (π.χ. φυτοφάρμακα). 
2.6 Ποιες νομικές πράξεις διαθέτει π Κοινότητα: 
Τα νομοθετήματα στη περίπτωση αυτή μπορούν να είναι κανονισμός του Συμβουλίου, οδηγία 
του Συμβουλίου και σύσταση του Συμβουλίου. Ωστόσο, μία σύσταση δεν θα είναι επαρκής για 
να διασφαλισθεί ότιτα αναγκαία μέτρα θα ληφθούν από τα κράτη μέλη. 
2.7 θα αοκέσει uto οδηνία που θα καθοοίΕει τους VEVIKOUC OTOYOUC nooc επίτευξη 
επαΐοντα* τπν εΦαουονη οτα κόστη υέλη: 
Υπάρχουν ορισμένοι βασικοί λόγοι για την υποβάθμιση της ποιότητας των επιφανειακών 
υδάτινων πηγών, οι οποίοι ποικίλλουν ανάλογα με τα υδάτινα συστήματα. Γι'αυτό επελέγη μία 
διαδικαστική προσέγγιση αντί μίας παραδοσιακής ρυθμιστικής προσέγγισης επικεντρωμένης 
στις εναπομένουσες σημαντικές πηγές ρύπανσης που προκαλούν την υποβάθμιση των 
μεμονωμένων κοινοτικών υδάτινων συστημάτων. 
Η πρόταση αποτελεί συμπλήρωμα της υπάρχουσας κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τις πηγές 
ρύπανσης των υδάτων, οι οποίες ευθύνονται για τη σωρία των περιβαλλοντικών προβλημάτων 
στα κοινοτικά επιφανειακά ύδατα (αστικά λύματα, νιτρικά άλατα προερχόμενα από τη γεωργία 
και επικίνδυνες ουσίες). 
Αντί της επιβολής ορισμένων μέτρων σε όλους τους ρυπαίνοντες σε κοινοτική κλίμακα, η 
παρούσα διαδικαστική προσέγγιση επιτρέπει την ανεύρεση λύσεων προσαρμοσμένων στις 
ανάγκες των μεμονωμένων υδάτινων συστημάτων. ΚατΌυτόν τον τρόπο, επιτρέπεται πιο 
αποτελεσματική βελτίωση της ποιότητας των υδάτων από άποψη κόστους σε σύγκριση με την 
ισχύουσα παντού λεπτομερή κοινοτική νομοθεσία για τις τυχόν πηγές υδάτων ανεπαρκούς 
ποιότητας. 
Η πράξη εφαρμογής της παρούσας πρότασης που επελέγη είναι οδηγία του Συμβουλίου. Αυτή 
καθαυτή η οδηγία καθορίζει μόνο τους γενικούς στόχους που πρέπει να επιτευχθούν από τα 
κράτη μέλη και επαφίει σε αυτά την επιλογή των κατάλληλων μέσων και τρόπων επίτευξης των 
στόχων αυτών. 'Ετσι, τα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε 
υδάτινου συστήματος σε σχέση με την πρόταση. 
2.8 Αναλογικότητα 
Κατά την εκπόνηση της παρούσας διαδικαστικής πρότασης, τονίστηκε η εφαρμογή της αρχής 
της επικουρικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 3β της συνθήκης ΕΚ και των αποτελεσμάτων της 
Σύσκεψης Κορυφής του Εδιμβούργου. 
Δεδομένης της ποικιλομορφίας κλιματικών και υδρολογικών συνθηκών στις διάφορες 
περιφέρειες της Κοινότητας, δεν είναι δυνατόν να ορισθεί επακριβώς ποσοτικά η οικολογική 
ποιότητα που πρέπει να ισχύει σε όλα τα κοινοτικά ύδατα. Η οικολογική ποιότητα στην παρούσα 
πρόταση εκφράζεται επομένως με ποιοτικούς όρους και anarrerrai από τα iota τα κράτη μέλη 
να καθορίσουν τον εφικτό στόχο για τη βελτίωση της οικολογικής ποιότητας των υδάτων. 
10 
Η πρόταση επαφίει επίσης στα κράτη μέλη να ορίσουν τα μέσα με τα οποία θα επιτευχθούν οι 
στόχοι αυτοί, όπως επίσης να ορίσουν το ρυθμό με τον οποίον θα επιτευχθούν οι στόχοι μέσα 
στο γενικότερο πλαίσιο της οδηγίας. 
Τέλος, εναπόκειται στα κράτη μέλη να διασφαλίσουν τον πλέον αποδοτικό συνδυασμό μέτρων 
από άποψη κόστους/αποτελέσματος, λαμβάνοντας υπόψη τις πηγές (σημειακές και διάχυτες), 
όπου πρέπει να μειωθεί η ρύπανση με τον πιο οικονομικό τρόπο. 
3. Αποτελέοΐΐατα διαβουλεύσεων υε τους ενδιαΦερόιιενους εταίρους 
Η παρούσα πρόταση εκπονήθηκε σε στενή συνεργασία και διαβούλευση με την επιστημονική 
κοινότητα και τα κράτη μέλη. Στην εκπόνηση της παρούσας πρότασης η Επιτροπή 
επικουρήθηκε από δίκτυο επιστημονικών ιδρυμάτων των κρατών μελών. 
Το 1989 πραγματοποιήθηκε σεμνάριο ανοικτό στο κοινό, όπου συμμετείχαν ανππρόσωποιτων 
αρμοδίων αρχών των κρατών μελών, της βιομηχανίας, της βιομηχανίας υδάτων και των 
επιστημονικών ιδρυμάτων στο οποίο συζητήθηκε η δυνατότητα εκπόνησης μιας πρότασης 
οδηγίας για την οικολογική ποιότητα των υδάτων. Το Δεκέμβριο του 1991, διοργανώθηκε 
διεθνής διάσκεψη με περισσότερες από 300 συμμετοχές αρμοδίων αρχών των κρατών μελών, 
επιστημονικών ιδρυμάτων και ανππροσώπων της βιομηχανίας, όπου συΟττήθηκε η εφαρμογή 
των βασικών αρχών που πρέπει να διέπουν το προσχέδιο πρότασης σχετικά με τη διαχείριση της 
ποιότητας των υδάτων των ποταμών. Συνοπτικά, το συμπέρασμα που συνήχθη από τις 
προαναφερθείσες εκδηλώσεις ήταν ότι υπάρχει συμφωνία ως προς το γενικό πλαίσιο, ότι η 
προσέγγιση που επελέγη είναι η κατάλληλη για την Κοινότητα και ότιτα πρακτικά παραδείγματα 
διαχείρισης των επιφανειακών υδάτων αποδεικνύουν ότι η προσέγγιση είναι εφικτή. 
Πραγματοποιήθηκαν δύο συναντήσεις εθνικών εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη ως μέρος 
της προετοιμασίας της πρότασης το Σεπτέμβριο του 1989 και τον Ιούνιο του 1991. Στις δύο 
συναντήσεις υποστηρίχθηκε εν γένει ότι υπάρχει ανάγκη για μία οδηγία που θα συμπληρώνει τις 
υπάρχουσες οδηγίες, ότι χρειάζεται να καθοριστεί ο στόχος οικολογικής ποιότητας και να 
προσδιοριστούν οιστόχοι βελτίωσης της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων, να δημιουργηθεί 
ένα κοινό απλουστευμένο σύστημα ταξινόμησης της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων και 
να καταρτιστούν ολοκληρωμένα προγράμματα βασισμένα στην εφαρμογή των καλύτερων 
διαθέσιμων τεχνικών καιτων καλλίτερων περιβαλλοντικών πρακτικών ούτως ώστε να αποφευχθεί 
το διοικητικό βάρος. Επίσης, υπήρξε συμφωνία αρχής όσον αφορά το φάσμα των στοιχείων 
που πρέπει να εξετασθούν κατά την αξιολόγηση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων. Τα 
σχόλια των κρατών μελών ελήφθησαν υπόψη στην εκπόνηση της παρούσας πρότασης 
(άρθρα 3,5,6,10,11 και 12). 
Η πρόταση συζητήθηκε με τις χώρες ΕΖΕΣ σε συνεδρίαση διαβουλεύσεων. 
Ακόμη, με τις διατάξεις σχετικά με τη διαβούλευση με το κοινό και τα ενδιαφερόμενα μέρη 
εξασφαλίζεται ότι το κοινό και οι ενδιαφερόμενοι θα εκφράζουν την άποψη τους πριν εγκριθούν 
τα ολοκληρωμένα προγράμματα στα οποία καθορίζονται τα μέτραπου πρέπει να ληφθούν, όπως 
προβλέπει το άρθρο 6. 
Τέλος, η Επιτροπή κατά την εκπόνηση της πρότασης έλαβε πολυάριθμα σχόλια από 
οικονομικούς τομείς, ιδίως τη βιομηχανία και τη γεωργία, τους οποίους αναμένεται να 
επηρεάσουν τα ολοκληρωμένα προγράμματα. 
4. Περιγραφή Tnc ισχύουσας νουοθεσιας στα κράτη ιιελη 
Σε πεδία που δεν καλύπτονται από την κοινοτική νομοθεσία, οι νομοθεσίες των κρατών μελών 
ποικίλλουν πολύ όσον αφορά τη βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων. Ορισμένα 
κράτη μέλη διαθέτουν προηγμένα συστήματα παρακολούθησης και προγραμματισμού για την 
διατήρηση και βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων, ενώ άλλα κράτη μέλη έχουν 
λιγότερο φιλόδοξα προγράμματα. Σε όλα τα κράτη μέλη υπάρχουν δραστηριότητες 
παρακολούθησης, οι οποίες αποτελούν κυρίως συνέπεια των υποχρεώσεων των κρατών μελών 
ένανπ της κοινοτικής νομοθεσίας. 
11 
Ορισμένα κράτη μέλη διαθέτουν ήδη κρατικές ή περιφερειακές διοικητικές δομές με σκοπό την 
αντιμετώπιση των προβλημάτων βελτίωσης της ποιότητας των επκρανειακών υδάτων. Έτσι, 
στο Ηνωμένο Βασίλειο υπάρχει η National Rivers Authority που είναι αρμοδία για την 
παρακολούθηση και βελτίωση της ποιότητας των υδάτων στην Αγγλία και την Ουαλία. Στη 
Γαλλία, η Agences de Bassin που συγκροτήθηκε για διάφορα λεκανοπέδια είναι αρμόδια για το 
συνολικό συντονισμό και διοίκηση ούτως ώστε να διασφαλίζεται η ποιότητα των γλυκών 
επιφανειακών υδάτων. Στην Ισπανία, La Direccion General de Calidad de las Aguas, η οποία 
συγκροτήθηκε το 1991, και οι αυτόνομες περιφέρειες είναι αρμόδιες για την παρακολούθηση 
της ποιότητας των υδάτων και για την έκδοση αδειών απόρριψης αποβλήτων. Η παρούσα 
πρόταση θα διευκολύνειτους φορείς αυτούς να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικότερα ορισμένα 
σημαντικά προβλήματα ρύπανσης. 
Για την εφαρμογή της πρότασης τα κράτη μέλη χρειάζεται: 
να καθορίσουν εφικτούς στόχους ποιότητας για όλα τα επιφανειακά ύδατα της 
Κοινότητας, 
να καταρτίσουν σύστημα παρακολούθησης της ποιότητας των υδάτων και να προβούν σε 
απογραφή των χώρων εναπόθεσης αποβλήτων και των πηγών διάχυτης ρύπανσης, 
να καταρτίσουν ολοκληρωμένα προγράμματα για την επίτευφι των εφικτών στόχων 
ποιότητας, 
να εφαρμόσουν τα μέτρα που θα περιλαμβάνουν τα προγράμματα αυτά. 
Οι επιπλέον προσπάθειες που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας πρότασης 
ποικίλλουν και εξαρτώνται από την παρούσα χρήση των στόχων ποιότητας, της 
παρακολούθησης, των απογραφών και της ρύθμσης των δραστηριοτήτων που προκαλούν 
ρύπανση. 
5. Εξήνηοη των διατάξεων της πρότασης 
Α. Οικολογική Ποιότητα 
Η προτεινόμενη Οδηγία απαιτεί, για κάθε υδάτινο σύστημα ή για ομάδες υδάτινων συστημάτων, 
να ορίσουν τα κράτη μέλη εφικτό στόχο ποιότητας που θα αποσκοπεί στην καλή οικολογική 
ποιότητα, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 της πρότασης, και να καταρτίσουν ολοκληρωμένα 
προγράμματα για την επίτευξη των στόχων αυτών. 
Η οδηγία προβλέπει εξαίρεση (άρθρο 10) για τα ύδατα ασήμαντου μεγέθους και ασήμαντης 
επίδρασης στην ποιότητα άλλων υδάτων. 
Ο προσδιορισμός και η προσαρμογή της "οικολογικής ποιότητας" στις τοπικές συνθήκες για 
κάθε περίπτωση επιφανειακών υδάτων επαφίεται στα κράτη μέλη (άρθρο 5 και Παραρτήματα Ι 
και II). Η Οδηγία, όπως ήδη επισημάνθηκε, σκιαγραφεί απλώς εν γένει τους παράγοντες που 
πρέπει να ληφθούν υπόψη στον προσδιορισμό εφικτών στόχων. 
Ο προσδιορισμός εφικτών στόχων από τα κράτη μέλη αποτελεί επομένως σημαντικό τμήμα της 
προετοιμασίας των ολοκληρωμένων προγραμμάτων. 
Β. Παρακολούθηση. Ανίχνευση των πηγών ρύπανσης και Ολοκληρωμένα Προγράμματα 
Η παρακολούθηση και η εκτίμηση της ποιότητας των υδάτων (άρθρο 3 και 4, Παράρτημα V) 
βασίζονται: 
1. Στην τακτική μέτρηση της ποιότητας των εξεταζομένων υδάτων (άρθρο 3). 
2. Στις τακτικά ενημερωνομένες απογραφές των πηγών ρύπανσης, στις οποίες 
περιλαμβάνονται τόσο οι πηγές σημειακής ρύπανσης όσο και οι πηγές διάχυτης ρύπανσης 
(άρθρο 4). 
12 
Αναμένεται ότι τα κράτη μέλη θα είναι σε θέση να χρησιμοποιήσουν δεδομένα από τα ήδη 
υπάρχονται συστήματα παρακολούθησης που λειτουργούν με βάση άλλες οδηγίες του 
Συμβουλίου και τις εθνικές τους νομοθεσίες. 
Στις τεχνικές προδιαγραφές που πρέπει να καταρτίσει η Επιτροπή για την παρακολούθηση και 
ταξινόμηση των επιφανειακών υδάτων (άρθρο 3) και την απογραφή των πηγών ρύπανσης (άρθρο 
4), θα δοθεί δέουσα προσοχή στη σύσταση εναρμονισμένης βάσης δεδομένων ούτως ώστε να 
μπορούν να συγκριθούν τα δεδομένα μεταξύ διαφόρων κρατών μελών. 
Οι προδιαγραφές αυτές θα εξασφαλίσουν τη δυνατότητα σύγκρισης των δεδομένων 
παρακολούθησης και των ταξινομήσεων της ποιότητας με το δεύτερο και τους μετέπειτα 
προσδιορισμούς της οικολογικής ποιότητας των υδάτων της παρούσας πρότασης. 0 πρώτος 
προσδιορισμός θα πρέπει να συμφωνεί με τις απαιτήσεις του παραρτήματος Ν/της πρότασης 
έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ο υψηλότερος βαθμός συγκρισιμότητας των δεδομένων 
παρακολούθησης και των ταξινομήσεων ποιότητας. 0 πρώτος προσδιορισμός αναμένεται να 
διαμορφωθεί σε μεγάλο βαθμό από τα υπάρχοντα συστήματα παρακολούθησης, στα οποία 
συμπεριλαμβάνονται εκείνα που έχουν καταρτιστεί με βάση την κοινοτική νομοθεσία. 
Τα ολοκληρωμένα προγράμματα (άρθρο 6 και Παράρτημα VI) θα περιέχουν όλα τα μέτρα 
ελέγχου της ρύπανσης των υδάτων, π.χ. υπάρχουσα κοινοτική και εθνική νομοθεσία και άλλες 
νομικές δεσμεύσεις (π.χ. με βάση διεθνείς συμφωνίες), όπως και νέες πρωτοβουλίες για τη 
μείωση της ρύπανσης και την εκπλήρωση των εφικτών στόχων, που θα καθορίσουν τα ίδια τα 
κράτη μέλη. 
Τα μέτρα αυτά θα περιλαμβάνουν κώδικες ορθής γεωργικής πρακτικής και προγράμματα 
δράσης καταρπσμενα σύμφωνα με την οδηγία του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία των 
υδάτων από την ρύπανση που προκαλείται από τα νπτρικά άλατα που προέρχονται από γεωργικές 
πηγές(11). 
Ειδάλλως, τα μέτρα που θα περιέχουν τα προγράμματα θα βασίζονται στην εφαρμογή των 
Καλύτερων Περιβαλλοντικών Πρακτικών και, όσον αφορά τις σημειακές πηγές ρύπανσης, στην 
Καλύτερη Διαθέσιμη Τεχνολογία, οι οποίες ορίζονται στα Παραρτήματα III και IV. 
Τα ολοκληρωμένα προγράμματα προβλέπεται να περιέχουν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά 
με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν, υποδεικνύοντας από ποιόν και πότε πρέπει να ληφθούν, 
όπως επίσης να περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις επενδύσεις που θα χρειαστούν και 
τις αναμενόμενες μειώσεις ρύπανσης. 
Το άρθρο 6 παράγραφος 5 απαιτεί από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να προβαίνουν 
στις αναγκαίες μεταβολές των ολοκληρωμένων προγραμμάτων όταν αρχίζουν νέες ρυπογόνες 
δραστηριότητες ή όταν οι ήδη υπάρχουσες ρυπογόνες δραστηριότητες εξαπλώνονται 
σημαντικά. Θα επαφίεται στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, σύμφωνα με την αρχή της 
επικουρικότητας, να κρίνουν κατά πόσον οι μεταβολές αυτές θα επηρεάσουν σημαντικά την 
ποιότητα των υδάτων και, εφόσον πρόκειται περί αυτού, να προβαίνουν σε διαβουλεύσεις με το 
κοινό σύμφωνα με το άρθρο 7. 
(11) EEL 375, 31.12.91, σ.1 
13 
Ο κύριος κανόνας που διέπει την οδηγία είναι ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τα μέτρα που 
περιλαμβάνουν τα προγράμματα. Τα κράτη μέλη μπορούν να το πράξουν αυτό, εφόσον 
εξασφαλίσουν ότιτα άτομα ή οι ομάδες ατόμων, όπως επίσης και άλλοι φορείς αρμόδιοι για τα 
μέτρα και τις πρακτικές, είναι υποχρεωμένα από το νόμο να μειώσουν τη ρύπανση κατά τον 
τρόποπου προβλέπεται σταπρογράμματα. Ειδάλλως, μπορούν να χρησιμοποιηθούν οικονομικά 
μέσα για να ενθαρρυνθεί η συμμόρφωση προς την Οδηγία. 
Σύμφωνα με την οδηγία, δεν υφίσταται υποχρέωση από την Κοινότητα να επιτευχθούν οι εφικτοί 
στόχοι, με την προϋπόθεση ότι όλα τα μέτρα που προβλέπονται στο πρόγραμμα έχουν 
εκτελεσθεί. Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός ότι απρόσμενες ή απρόβλεπτες περιστάσεις, 
κυρίως λόγω των φυσικών χαρακτηριστικών του κάθε οικοσυστήματος, μπορούν να ανακύψουν 
ή να καταστήσουν δύσκολη ή αδύνατη την επίτευξη των καθορισμένων εφικτών στόχων (βλ. 
επίσης μέρος Ε στη συνέχεια). 
Γ. Ενημέρωση του κοινού 
Το άρθρο 7 της πρότασης προβλέπει διαβούλευση με το κοινό πριν την τελική κατάρτιση των 
ολοκληρωμένων προγραμμάτων. Σκοπός είναι να ενημερωθεί τόσο το ευρύ κοινό όσο και τα 
μέρη τα οποία πρόκειται να εφαρμόσουν τα μέτρα του προγράμματος, ούτως ώστε να τους 
επιτραπεί να αντιδράσουν και να εκφράσουν τις απόψεις τους πριντη λήψη τελικών αποφάσεων. 
Η πρόταση δίνει στα ενδιαφερόμενα μέρη προθεσμία τουλάχιστον 2 μηνών να υποβάλουν τα 
σχόλια τους. Αναμένεται από τα κράτη μέλη να διευκρινίσουν μέχρι ποίου βαθμού έλαβαν υπόψη 
τους τα σχόλια αυτά. 
Δ. Χρήση Οικονομικών Μέσων 
Το άρθρο 8 της προτεινόμενης Οδηγίας αναφέρει τη χρήση οικονομικών μέσων από τα κράτη 
μέλη για την εφαρμογή της οδηγίας. Η Επιτροπή είναι της άποψης ότι τα κράτη μέλη πρέπει 
να ενθαρρύνουν την καθιέρωση τέτοιων μέτρων ούτως ώστε να δοθούν αποτελεσματικά κίνητρα 
στους ρυπαίνοντες να συμμορφωθούν προς τα ολοκληρωμένα προγράμματα. 
Η Κοινοτική χρηματοδοτική στήριξη μπορεί να χορηγηθεί από τα υπάρχοντα δημοσιονομικά μέσα 
για ορισμένα προγράμματα ή μέρη προγραμμάτων σε επιλεγμένες γεωγραφικές περιοχές και 
για ορισμένους τομείς παρέμβασης. 
Ε. Περιπτώσεις OTIC οποίες δεν μπορούν να επιτευχθούν όλοι οι στόχοι 
Η προτεινόμενη Οδηγία ορίζει ως γενική απαίτηση τα ολοκληρωμένα προγράμματα να 
καλύπτουν όλα τα κοινοτικά επιφανειακά ύδατα έτσι ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι οικολογικής 
ποιότητας που θα τείνουν στην καλή οικολογική ποιότητα. 
Υπάρχουν πάντως δύο εξαιρέσεις από την απαίτηση να επιτευχθεί με τα προγράμματα καλή 
οικολογική ποιότητα: Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου: 
1. υπάρχει σοβαρή ρύπανση συνεπεία ρύπανσης κατά το παρελθόν, όπως σε λιμένες, ή 
ρύπανση από τρίτες χώρες που καθιστά εξαιρετικά δύσκολη ή αδύνατη τη βελτίωση της 
οικολογικής ποιότητας και όπου πράγματι εφαρμόζονται μέτρα για την πρόληψη της 
υποβάθμισης των υδάτων (άρθρο 11) -
και 
2. φυσικά κατ, αποκλειστικότητα φαινόμενα που καθιστούν αδύνατη την επίτευξη καλής 
οικολογικής ποιότητας, π.χ. σε ηφαιστιογενείς λίμνες και σε φυσικά όξινους ποταμούς 
(άρθρο 12), και όπου έχουν ληφθεί πράγματι μέτρα από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη για να 
διαφυλαχθεί η ποιότητα αυτών των ειδικών οικοσυστημάτων. 
Για να τύχουν τα κράτη μέλη των εξαιρέσεων αυτών, πρέπει να ακολουθήσουν τη διαδικασία που 
ορίζεται στα άρθρα 11 και 12. 
14 
Πρέπει πάντως να τονιστεί ότι η υποχρέωση να εφαρμόζονται οι Καλύτερες Διαθέσιμες 
Τεχνολογίες και οι Καλύτερες Διαθέσιμες Πρακτικές, για την πρόληψη της ρύπανσης, ισχύει σε 
όλες τις πηγές ρύπανσης ανθρωπογενούς προέλευσης. 
ΣΤ. Εκθέσεις 
Τα κράτη μέλη συντάσσουν ανά τριετία έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της Οδηγίας 
(άρθρο 14). 
Οι εκθέσεις των κρατών μελών αποτελούν το υπόβαθρο έκθεσης της Κοινότητας που 
συντάσσεται και δημοσιεύεται από την Επιτροπή. 
Η Επιτροπή προβαίνει επίσης σε συγκριτική αξιολόγηση της εφαρμογής της Οδηγίας στα κράτη 
μέλη και της ποιότητας των κοινοτικών επιφανειακών υδάτων. Η αξιολόγηση αυτή μπορεί να 
περιλαμβάνει όλες τις πτυχές εφαρμογής της προτεινόμενης Οδηγίας, καθώς και πτυχές που 
δεν καλύπτουν οι εθνικές εκθέσεις. Η αξιολόγηση διαβιβάζεται στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο. 
Ζ. Η επιτροπή 
Στην εφαρμογή της προτεινόμενης Οδηγίας, η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή 
εμπειρογνωμόνων από κάθε Κράτος Μέλος (άρθρο 16). 
Η επιτροπή αναμένεται να επικουρεί την Επιτροπή στις ακόλουθες εργασίες: 
1. Στην προσαρμογή των παραρτημάτων της Οδηγίας στην επιστημονική και τεχνολογική 
πρόοδο. 
2. Στην αξιολόγηση των συστημάτων παρακολούθησης και των ολοκληρωμένων 
προγραμμάτων και στην κατάρτιση τεχνικών προδιαγραφών για τα συστήματα 
παρακολούθησης και τις απογραφές. 
3. Στις αποφάσεις που συνδέονται με τα κοινά σε αρκετά κράτη μέλη ύδατα. 
4. Στον προσδιορισμό τομέων, όπου τα οικονομικά μέσα θα αποβούν χρήσιμα. 
Η. Κατάργηση ή τροποποιήσεις ϋΦίστάϋενων κοινοτικών πράξεων 
Όταν μεταφερθεί η παρούσα πρόταση στην νομοθεσία των κρατών μελών, προτείνεται να 
καταργηθεί η οδηγία 78/659/ΕΟΚ(12) για την προστασία της ποιότητας των γλυκών υδάτων για 
να προστατευθεί η ζωή των ψαριών, και η οδηγία 79/923/ΕΟΚ(13) για την απαιτούμενη 
ποιότητα των υδάτων οστρακοκαλλιέργειας, δεδομένου ότι οι στόχοι των οδηγιών αυτών 
καλύπτονται από την πρόταση για τα συγκεκριμένα ύδατα. 
Οι προαναφερθείσες οδηγίες για την ποιότητα των επιφανειακών υδάτων σκοπό έχουν να 
προστατεύσουν τα ψάρια και τα όστρακα στα ύδατα που έχουν υποδειχθεί επί τούτου απο τα 
κράτη μέλη. Η προτεινόμενη στις οδηγίες αυτές προστασία βασίζεται στη συμμόρφωση σε 
ορισμένες φυσικές, χημικές και μικροβιολογικές παραμέτρους, για τις οποίες καθορίζονται 
οριακές τιμές στα παραρτήματα των οδηγιών. Δεδομένου ότι οι οδηγίες αυτές ισχύουν μόνο σε 
περιοχές που έχουν υποδειχθεί από τα κράτη μέλη και ότι πεδίο εφαρμογής τους καλύπτεται 
πλήρως από την παρούσα πρόταση και από την οδηγία 91/492/ΕΟΚτου Συμβουλίου(14), η οποία 
καθορίζει τις υγειονομικές συνθήκες παραγωγής και διάθεσης στην αγορά των ζωντανών 
δίθυρων μαλακίων, δεν θεωρούνται πλέον αναγκαίες αυτές οι οδηγίες για την ποιότητα των 
επιφανειακών υδάτων. 
(12) EEL222, 14.8.1978, σ. 1 
(13) ΕΕ L281, 10.11.1979, σ. 47 · 
(14) ΕΕ L 268, 24.9.1991, σ. 1 
15 
Για να εξασφαλισθεί συνέχεια στα μέτρα που θα ληφθούν για την προστασία των επιφανειακών 
υδάτων από τη ρύπανση, η Επιτροπή θα μεριμνήσει ούτως ώστε η υπάρχουσα νομοθεσία για 
τα επιφανειακά ύδατα να ενισχυθεί μέχρις ότου καταργηθεί. 
Σχετικά με την οδηγία 75/440/ΕΟΚ(15), για την ποιότητα που απαιτείται για τα επιφανειακά 
ύδατα με σκοπό την απόληψη ποσίμου ύδατος στα κράτη μέλη, και με την 
οδηγία 79/869/ΕΟΚ(16), η οποία αφορά τις μεθόδους μέτρησης και τις συχνότητες 
δειγματοληψίας και ανάλυσης των επιφανειακών υδάτων που προορίζονται για απόληψη ποσίμου 
ύδατος στα κράτη μέλη, δεν προβλέπεται κατάργηση τους στην παρούσα πρόταση διότι 
ορισμένοι από τους στόχους αυτών των νομοθετικών πράξεων συνδέονται συγκεκριμένα με τα 
προβλήματα της υγείας του ανθρώπου και της παραγωγής ποσίμου ύδατος που δεν καλύπτονται 
από την παρούσα πρόταση, εφόσον όμως το Συμβούλιο ενεργώντας κατόπιν πρότασης της 
Επιτροπής εκδώσει αναθεώρηση της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ(17) για την ποιότητα του ύδατος που 
προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, θα είναι δυνατόν να ενσωματωθούν οι οδηγίες 
αυτές σε αναθεωρημένη οδηγία και κατόπιν να καταργηθούν. 
Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα εξετάσει κατά πόσον είναι δυνατόν τα κράτη μέλη να 
ορίσουν στόχους ποιότητας καινά θεσπίσουν καινά εφαρμόσουν προγράμματα γιατη βελτίωση 
των γλυκών επιφανειακών υδάτων με σκοπό την απόληψη ποσίμου ύδατος στο πλαίσιο της 
παρούσας πρότασης για την οικολογική ποιότητα των υδάτων. 
Τέλος, όταν εκδοθείη παρούσα πρόταση, η Επιτροπή θα εξετάσει το ενδεχόμενο τροποποίησης 
των παραρτημάτων της απόφασης 77/795/ΕΟΚ(18) του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινής 
διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με την ποιότητα των γλυκών επκρανειακών 
υδάτων στην Κοινότητα, ούτως ώστε να ευθυγραμμισθεί η απόφαση αυτή με την παρούσα 
πρόταση. 
6. Εκτίμηση των επιπτώσεων στις επιχειρήσεις 
Δεν χρειάζεται εκτίμηση των επιπτώσεων στις επιχειρήσεις, και ειδικά στις MME, για την 
παρούσα πρόταση. Εν γένει, είναι δύσκολο να προβλεφθεί η επίπτωση της πρότασης στις 
επιχειρήσεις μέχρις ότου γίνουν γνωστά ποια μέτρα θα κρίνουν αναγκαία τα κράτη μέλη για να 
βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων και με ποιο τρόπο τα κράτη μέλη προτίθενται να εφαρμόσουν 
τα μέτρα αυτά. 
7. AnuooTOvouiKO Δελτίο 
Επισυνάπτεται στην παρούσα αιτιολογική έκθεση δημοσιονομικό δελτίο. 
(15) ΕΕ L 194, 25.7.1975, σ. 26 
(16) ΕΕ L271, 29.10.1979, σ. 44 
(17) EEL229, 30.8.1980, σ.11 
(18) ΕΕ L 334, 24.12.1977, σ. 29 
16 
Πρόταση 
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την οικολογική ποιότητα των υδάτων 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130Ρ 
παράγραφος 1, 
την πρόταση της Επιτροπής(1), 
σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβουλιο(2), 
έχοντας υπόψη: 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(3), 
Εκτιμώντας: 
ότι το πέμπτο πρόγραμμα δράσης της Κοινότητας για το περιβάλλον που εγκρίθηκε με το 
Ψήφισμα της 1ης Φεβρουαρίου 1993 του Συμβουλίου(4) αποβλέπει στην προστασία της φύσης 
και των φυσικών πόρων. 
ότι στα συμπεράσματα του σεμιναρίου Υπουργών για την κοινοτική πολιτική προστασίας υδάτων 
που πραγματοποιήθηκε στη Φρανκφούρτη το 1988 επισημαίνεται η ανάγκη θέσπισης κοινοτικής 
νομοθεσίας για την οικολογική ποιότητα, της οποίας η λεπτομερής επεξεργασία θα 
πραγματοποιηθεί σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο. 
ότι το Συμβούλιο, στο ψήφισμα του της 28ης Ιουνίου 1988(5), ζητεί από την Επιτροπή να 
υποβάλει προτάσεις για να βελτιωθεί η οικολογική ποιότητα των επιφανειακών υδάτων της 
Κοινότητας. 
ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα για να προστατευθούν οιπόροι γλυκών επιφανειακών υδάτων, των 
οποίων η εκμετάλλευση εντείνεται λόγω της συνεχώς αυξανόμενης ζήτησης ύδατος καλής 
ποιότητας για κάθε χρήση, και ιδίως για να προστατευθούν τα οικοσυστήματα και να 
ικανοποιηθεί η ανάγκη για πόσιμο νερό καλής ποιότητας. 
ότι απαιτείται κοινοτική δράση και κοινοτικό πλαίσιο, σύμφωνα μετην αρχή της επικουρικότητας, 
για να θεσπισθούν γενικές αρχές ώστε να υπάρχουν επαρκείς ποσότητες γλυκών υδάτων καλής 
ποιότητας ανά πάσα στιγμή, να συντονιστούν οι προσπάθειες που καταβάλουν τα κράτη μέλη 
για να βελτιωθεί η ποιότητα των επιφανειακών υδάτων, να τηρηθούν υεταΕύ άλλων οι διεθνείς 
υποχρεώσεις της Κοινότητας, να επιλυθούν τα διαμεθοριακά προβλήματα ρύπανσης και να 
διαφυλαχθούν οι δυνατότητες αναψυχής στα επιφανειακά ύδατα της Κοινότητας· 
ότιτα υπάρχοντα πρότυπα της Κοινότητας για τα επιφανειακά ύδατα ή οι υπάρχοντες στόχοι 
ποιότητας ισχύουν μόνο για ορισμένα επιφανειακά ύδατα και καλύπτουν μόνον ορισμένες πτυχές 
της ποιότητας των υδάτων. 
(1) 
(2) 
(3) 
(4) 
(5) ΕΕ C 
ΕΕ C 
ΕΕ C 
ΕΕ C 138, 17.05.1993, σ. 1 
ΕΕ C 209, 09,08.1988, σ. 3 
17 
όπ, όπως έδειξε η πείρα, παρά τις προσπάθειες της Κοινότητας και των κρατών μελών να 
ελέγξουν τη ρύπανση των υδάτων, το ποσοστό θαλάσσιων υδάτων και εκβολών ποταμών που 
έχουν υποστεί ζημίες από τη ρύπανση αυξάνεται και η ρύπανση αποτελεί πρόβλημα στα 
εσωτερικά ύδατα 
ότι χρειάζεται ένα ευρύ πλαίσιο και μέτρα τα οποία να καλύπτουν όλες τις σχετικές πτυχές της 
ποιότητας των υδάτων, έτσι να προστατευθούν τα ύδατα της Κοινότητας από περαιτέρω 
φθορά τους και να επιτευχθεί υψηλό ποσοστό περιβαλλοντικής προστασίας, όπως προβλέπει 
η συνθήκη-
ότι στα μέτρα που αφορούν όλες τις πτυχές της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων πρέπει να 
ληφθεί υπόψη η ανάγκη εξασφάλισης ισότιμων όρων ανταγωνισμού στον τομέα της ενέργειας 
ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να ισχύσουν για όλα τα επιφανειακά ύδατα των κρατών μελών, στα 
οποία περιλαμβάνονται τα χωρικά ύδατα και τα εσωτερικά ύδατα, από τα οποία όμως για 
πρακτικούς λόγους πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εξαιρέσουν τα τεχνητά 
υδατορρεύματα που αποτελούν τμήμα του αποχετευτικού δικτύου και τα ύδατα ασήμαντου 
μεγέθους που δεν επιδρούν σημαντικά στην ποιότητα των άλλων υδάτων-
ότι χρειάζεται να προσδιορισθούν τα υπάρχοντα επίπεδα ρύπανσης στα επιφανειακά ύδατα και 
να γίνουν απογραφές των διαφόρων πηγών ρύπανσης και άλλων παραγόντων ανθρωπογενούς 
προέλευσης που επηρεάζουν την ποιότητα των υδάτων, ώστε να αποφασισθούν τα μέτρα που 
απαιτούνται για την βελτίωση της ποιότητας των υδάτων· ότι, για να είναι συγκρίσιμα τα 
δεδομένα από τα διάφορα κράτη μέλη, η Επιτροπή πρέπει να καταρτίσει σχετικές τεχνικές 
προδιαγραφές· 
ότι πρέπει να δοθεί ένας κοινός ορισμός στην οικολογική ποιότητα και στην καλή οικολογική 
ποιότητα· ότι πρέπει να καθορισθούν εφικτοί στόχοι για την οικολογική ποιότητα ώστε να 
εξασφαλισθεί η καλή οικολογική ποιότητα των υδάτων που θα ικανοποιεί τις ανάγκες των 
οικοσυστημάτων, καθώς και όλων των υπόλοιπων αναγκών, ιδιαίτερα της παραγωγής ποσίμου 
ύδατος- ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, οι στόχοι αυτοί μπορούν να 
προσδιορισθούν καλύτερα και να υιοθετηθούν από τα κράτη μέλη-
όπ, το επίπεδο της οικολογικής ποιότητας πρέπει να διατηρηθεί όπου είναι ήδη καλό- όπτα 
κράτη μέλη μπορούν να προσδιορίσουν πς περιοχές υψηλού οικολογικού ενδιαφέροντος σπς 
οποίες πρέπει να διατηρηθεί ή να επιτευχθεί υψηλή οικολογική ποιότητας των υδάτων-
όπ, με βάση πς υπάρχουσες απαιτήσεις της Κοινότητας, τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν 
εφικτούς στόχους προσδιορίζοντας και εφαρμόζοντας τα αναγκαία μέτρα στο πλαίσιο 
ολοκληρωμένων προγραμμάτων για τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων-
όπτόσο το ευρύ κοινό όσο και οι ιδιώτες που ευθύνονται για ρυπογόνες δραστηριότητες πρέπει 
να ενημερώνονται σωστά για τα προγραμματιζόμενα μέτρα και την πρόοδο που επιτελείται στην 
βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων, και όπ πρέπει να είναι σε θέση να 
συμβάλλουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων εκφράζοντας πς απόψεις τους πριν την τελική 
λήψη των αποφάσεων σχετικά με τα αναγκαία μέτρα-
όπ, σε ορισμένους τομείς, μπορεί να αποδειχθεί σκοπιμότερη η λήψη οικονομικών μέτρων ώστε 
να επέλθουν οι αναγκαίες μεταβολές στη συμπεριφορά και πς τάσεις, παρά η επιβολή 
νομοθετικών διατάξεων αναγκαστικού χαρακτήρα· 
όπτα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει να αναλάβουν συντονισμένη δράση σπς περιπτώσεις 
εκείνες κατάπς οποίες ρυπογόνες δραστηριότητες σε ένα κράτος μέλος επηρεάζουν δυσμενώς 
την ποιότητα των υδάτων σε άλλα κράτη μέλη· όπ, όταν σπς περιπτώσεις αυτές δεν 
επιτυγχάνεται συμφωνία, πρέπει να ακολουθείται μία διαδικασία που να εξασφαλίζει την 
εκπλήρωση των στόχων της Οδηγίας-
18 
όπ σε ορισμένες περιπτώσεις ενδέχεται, για ιστορικούς λόγους ή λόγω ρύπανσης προερχόμενης 
από τρίτες χώρες, η βελτίωση της οικολογικής ποιότητας των υδάτων να αποβεί δύσκολη ή 
αδύνατη - όπ πρέπει να ακολουθείται η κατάλληλη διαδικασία με την οποία θα εξασφαλίζεται η 
αποτροπή από τα κράτη μέλη κάθε υποβάθμισης της ποιότητας των συγκεκριμένων υδάτων 
όπ σε ορισμένες περιπτώσεις οι φυσικές συνθήκες μπορούν να καταστήσουν πολύ δυσχερή τη 
βελτίωση της οικολογικής ποιότητας των επκρανειακών υδάτων - όπ η ποιότητα των υδάτων 
αυτών πρέπει να διατηρηθεί-
όπ τα κράτη μέλη πρέπει να προβαίνουν στον αναγκαίο έλεγχο και επιτήρηση ώστε να 
εφαρμοσθούν στην πράΣη τα υιοθετηθέντα μέτρα καινά έχουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα 
στην ποιότητα των υδάτων 
όπ, λόγω του διαδικαστικού χαρακτήρα της παρούσας Οδηγίας, είναι σημαντικό η Επττροπή, 
τα κράτη μέλη και το κοινό να είναι σε θέση να παρακολουθούν την συντελούμενη πρόοδο στη 
βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων στην Κοινότητα σαν σύνολο, μέσω της 
υποβολής εκθέσεων 
όπ πρέπει να συγκροτηθεί μια επιτροπή η οποία θα επικουρεί την Επιτροπή σε θέματα 
συνδεόμενα με την εφαρμογή της παρούσας Οδηγίας-
όπη τεχνική πρόοδος απαιτεί ταχεία προσαρμογή τωντεχγικών προδιαγραφών που περιέχονται 
στα παραρτήματα της παρούσας Οδηγίας- όπ, για να διευκολυνθεί η λήψη των απαιτούμενων 
μέτρων, πρέπει να θεσπισθεί μια διαδικασία βάσειτης οποίας η Επιτροπή θα μπορεί να προβαίνει 
σπς εν λόγω προσαρμογές με τη συνδρομή της εν λόγω επιτροπής-
όπ με την εφαρμογή των προγραμμάτων που θα υιοθετηθούν βάσει της παρούσας οδηγίας θα 
επιτευχθεί ένα επίπεδο προστασίας των επκρανειακών υδάτων τουλάχιστον ίσο με εκείνο που 
προβλέπεται στην οδηγία 78/659/ΕΟΚ(β) του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από 
την οδηγία 91/692/ΕΟΚ^, και στην οδηγία 79/923/ΕΟΚτου Συμβουλίου(8), όπως τροποποιήθηκε 
τελευταία από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ- όπ, ως εκ τούτου, οι οδηγίες αυτές πρέπει να 
καταργηθούν 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρθρο 1 
Πεδίο 
1. Η παρούσα Οδηγία αφορά τη λήψη σε όλα τα κράτη μέλη μέτρων για τον έλεγχο της 
ρύπανσης των επιφανειακών υδάτων από πηγές σημειακής ρύπανσης, πηγές διάχυτης 
ρύπανσης και άλλους παράγοντες ανθρωπογενούς προέλευσης που επηρεάζουν 
δυσμενώς την ποιότητα των επκρανειακών υδάτων. 
Στόχος των μέτρων αυτών είναι να διατηρηθεί και να βελπωθεί η οικολογική ποιότητα των 
επκρανειακών υδάτων της Κοινότητας, με απώτερο σκοπό να εξασφαλισθεί η καλή 
οικολογική ποιότητα των υδάτων. 
2. Με την επιφύλα^ι του άρθρου 18, η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή διατάξεων 
άλλων οδηγιών σχετικών με την προστασία των υδάτων. 
(β) 
(7) 
(8) ΕΕ L222, 14.08.1978, σ. 1 
ΕΕ L377, 31.12.1991, σ. 48 
ΕΕ L281, 10.11.1979, σ. 47 
19 
Άρθρο 2 
Ορισμοί 
Για τους σκοπούς της παρούσας Οδηγίας, νοείται ως: 
1. Οικολογική ποιότητα των υδάτων, η συνολική έκφραση της δομής και της λειτουργίας της 
βιολογικής κοινότητας λαμβάνοντας υπόψη τους φυσιογραφικούς, γεωργραφικούς και 
κλιματικούς παράγοντες της φύσης καθώς και πς φυσικές και χημικές συνθήκες, καθώς 
και εκείνες που απορρέουν από τις δραστηριότητες του ανθρώπου. Επίσης πρέπει να 
λαμβάνεται υπόψη η αισθητική της περιοχής. 
Η οικολογική ποιότητα των υδάτων προσδιορίζεται από την κατάσταση στην οποία 
βρίσκονται τα σχετικά στοιχεία που παραπ'θενται στο Παράρτημα Ι. 
2. Καλή οικολογική ποιότητα των υδάτων, εκείνη η οποία ανταποκρίνεται στις ανάγκες του 
οικοσυστήματος, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη την ανάγκη να διατηρείται η ικανότητα 
αυτοκαθαρισμού του, και η οποία πληροί τα σχετικά στοιχεία του Παραρτήματος II. 
3. Υψηλή οικολογική ποιότητα, η εγγενής ποιότητα ενός δεδομένου οικοσυστήματος που 
αποδεδειγμένα δεν επηρεάζεται σημαντικά από τις δραστηριότητες του ανθρώπου. 
4. "Επιφανειακά ύδατα της Κοινότητας", όλα τα επιφανειακά ύδατα εντός της επικράτειας 
των κρατών μελών, καθώς και τα εσωτερικά και χωρικά τους ύδατα, όπως αυτά ορίζονται 
από το διεθνές δίκαιο. 
5. "Καλύτερη Περιβαλλονπκή Πρακπκή", το σύνολο των κανόνων που ορίζονται στο 
Παράρτημα III. 
6. "Καλύτερη Διαθέσιμη Τεχνολογία", το σύνολο των κανόνων που ορίζονται στο 
Παράρτημα IV. 
Άρθρο 3 
Σύστημα μέτρησης και παρακολούθησης 
1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν ένα σύστημα μέτρησης και παρακολούθησης για να 
προσδιορίζουν την οικολογική ποιότητα των επιφανειακών υδάτων. 
2. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν την οικολογική ποιότητα των επιφανειακών υδάτων της 
Κοινότητας για πρώτη φορά το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1998 και στη συνέχεια 
ανά τριετία. 
3. Για τον πρώτο προσδιορισμό της οικολογικής ποιότητας των υδάτων, τα κράτη μέλη 
χρησιμοποιούν τις μεθόδους μέτρησης και παρακολούθησης που ανταποκρίνονται 
περισσότερο σπς διατάξεις του Παραρτήματος V, για όλους δε τους επόμενους 
συμμορφώνονται προς πς τεχνικές προδιαγραφές που πρόκειται να καταρτίσει η 
Επιτροπή μέχρι πς 31 Δεκεμβρίου 1999 σύμφωνα με την διαδικασία που ορίζεται στο 
άρθρο 16. Με πς προδιαγραφές αυτές θα εξασφαλιστεί μεταξύ άλλων η δυνατότητα 
σύγκρισης των δεδομένων που προκύπτουν από την παρακολούθηση και τον 
προσδιορισμό της οικολογικής ποιότητας των υδάτων. 
4. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος παρέχει πς αντικειμενικές πληροφορίες που 
απαιτούνται για την κατάρπση των τεχνικών προδιαγραφών που αναφέρονται στην 
παράγραφο 3. 
20 
Αρθρο 4 
Ανίχνευση των πηγών ρύπανσης 
1. Τα κράτη μέλη εντοπίζουν και αξιολογούν ποιοτικά και ποσοτικά πς πηγές σημειακής και 
διάχυτης ρύπανσης των επιφανειακών υδάτων της Κοινότητας. Αξιολογούν επίσης τα 
αποτελέσματα οιωνδήποτε άλλων παραγόντων ανθρωπογενούς προέλευσης που 
διαταράσσουν ή μπορούν να διαταράξρυν την οικολογική ποιότητα των επκρανειακών 
υδάτων. Οι σχετικές τεχνικές προδιαγραφές καταρτίζονται από την Επττροπή μέχρι πς 
31 Δεκεμβρίου 1996 σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16. 
2. Η πρώτη αξιολόγηση ολοκληρώνεται μέχρι πς 31 Δεκεμβρίου 1998. Οι επόμενες 
αξιολογήσεις πραγματοποιούνται ανά τριετία. 
3. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος παρέχει πς αντικειμενικές πληροφορίες που 
απαιτούνται για την κατάρτιση των τεχνικών προδιαγραφών που αναφέρονται στην 
παράγραφο 1. 
Άρθρο 5 
Εφικτοί στόχοι 
1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν το αργότερο μέχρι πς 31 Δεκεμβρίου 1998, για όλα τα 
επιφανειακά ύδατα της Κοινότητας που ευρίσκονται στην επικράτεια τους, καθώς επίσης 
για τα εσωτερικά και τα εθνικά τους ύδατα, εφικτούς στόχους για την επίτευϊη καλής 
οικολογικής ποιότητας των υδάτων. 
2. Στα ύδατα όπου υπάρχει σήμερα καλή οικολογική ποιότητα, οι εφικτοί στόχοι θα 
καθοριστούν έτσι ώστε να διατηρηθεί καλή οικολογική ποιότητα. 
3. Στα ύδατα υψηλής ή καλής οικολογικής ποιότητας που βρίσκονται σε περιοχές πς οποίες 
τα κράτη μέλη θεωρούν ως υψηλού οικολογικού ενδιαφέροντος, οι εφικτοί στόχοι 
καθορίζονται κατά τρόπο ώστε να διατηρηθεί ή να επιτευχθεί υψηλή οικολογική ποιότητα. 
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, για πρώτη φορά μέχρι πς 31 
Δεκεμβρίου 1998, κατάλογο των περιοχών αυτών. 
4. Στους εφικτούς στόχους περιλαμβάνονται όλα τα στοιχεία τα οποία επιδρούν αισθητά 
στην ποιότητα των υδάτων. 
Αοθοοβ 
Ολοκληρωμένα προγράμματα 
1. Τα κράτη μέλη υιοθετούν, δημοσιεύουν και εφαρμόζουν ολοκληρωμένα προγράμματα με 
στόχο τη βελτίωση της οικολογικής ποιότητας των επιφανειακών υδάτων της Κοινότητας 
και με απώτερο σκοπό να επιτευχθούν οι εφικτοί στόχοι που έχουν θέσει σύμφωνα με το 
άρθρο 5 για τα εν λόγω ύδατα. 
Στα ύδατα όπου υπάρχει ήδη καλή οικολογική ποιότητα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν 
μέτρα, κατά περίπτωση, ώστε να εξακολουθήσουν να εκπληρούνται οι εφικτοί στόχοι. 
2. Αυτά τα ολοκληρωμένα προγράμματα περιλαμβάνουν τα στοιχεία που απαριθμούνται στο 
Παράρτημα VI. Τα προγράμματα υιοθετούνται και θα κοινοποιούνται στην Επιτροπή πριν 
την έναρξη της καλυπτόμενης από αυτά περιόδου. 
3. Το πρώτο ολοκληρωμένο πρόγραμμα θα καλύψει την περίοδο από 1 ης Ιανουαρίου 1999 
έως 31 Δεκεμβρίου 2001. θα ακολουθήσει σειρά εξαετών προγραμμάτων, το πρώτο από 
τα οποία θα καλύπτει την περίοδο 2002 - 2007. 
4. Κάθε πρόγραμμα επανεξετάζεται και, εν ανάγκη, τροποποιείται, εφόσον η έναρξη νέων 
δραστηριοτήτων ή η επέκταση υφιστάμενων έχει σημαντικές επιπτώσεις στην οικολογική 
ποιότητα των υδάτων. 
21 
Άρ0ρρ7 
Ενημέρωση και διαβούλευση με το κοινό 
1. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν το ενδιαφερόμενο κοινό σχετικά με τα πορίσματα που 
προέκυψαν κατ'εφαρμογή των άρθρων 3 και 4 και του παρέχουν τη δυνατότητα εντός 
προθεσμίας τουλάχιστον 2 μηνών να υποβάλει πς παρατηρήσεις του επί των 
προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 6, πριν υιοθετηθούν. 
2. κατά την επανεξέταση των προγραμμάτων σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 4, η 
αναφερόμενη στην παράγραφο 1 διαβούλευση με το κοινό είναι υποχρεωτική μόνον όταν 
οι προτεινόμενες μεταβολές ενδέχεται να έχουν σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στα 
προσδοκώμενα αποτελέσματα του δεδομένου προγράμματος. 
3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν το ενδιαφερόμενο κοινό για τα υιοθετηθέντα προγράμματα 
και για τους λόγους που επέβαλαν την υιοθέτηση τους. 
4. Μετά την υιοθέτηση ή την επανεξέταση προγραμμάτων σύμφωνα με το άρθρο 6, τα 
κράτη μέλη ενημερώνουν δεόντως το κοινό. 
'ΆΡ0ΡΡ8 
Μέσα 
1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα και οι πρακτικές που απαπούνται βάσει των 
ολοκληρωμένων προγραμμάτων να είναι υποχρεωτικά για τα φυσικά και τα νομικά 
πρόσωπα, τόσο του δημοσίου όσο και του ιδιωτικού τομέα. 
2. Τα κράτη μέλη μπορούν, αντί της εφαρμογής της παραγράφου 1, σε τομείς που 
προσδιορίζει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16, να παράσχουν 
οικονομικά κίνητρα στα φυσικά πρόσωπα και στις δημόσιες και ιδιωτικές επιχειρήσεις 
ώστε να συμμορφωθούν προς πς διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Η παρούσα 
παράγραφος δεν θίγει την εφαρμογή των άρθρων 92, 93 και 94 της Συνθήκης. 
ApQpo9 
'Υδατα που έχουν υποστεί ρύπανση προερχόμενη από άλλα κράτη μέλη 
1. Εάν ένα κράτος μεΑοκ; κρίνει όπ ύδατα του έχουν unocnra ρ 
ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη, μπορεί να κοινοποιήσει το γεγονός στο ενδιαφερόμενο 
ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και στην Επιτροπή. 
Μετά την εν λόγω κοινοποίηση, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη προβαίνουν σε επίσημες 
διαβουλεύσεις για να εξακριβώσουν κατά πόσον η προκληθείσα διαμεθοριακή ρύπανση 
έχει πράγμαπ επηρεάσει δυσμενώς την οικολογική ποιότητα των υδάτων και, στην 
περίπτωση αυτή, να εφαρμόσουν από κοινού τα άρθρα 3 έως 8 της παρούσας οδηγίας. 
2. Εάν οι αναφερόμενες στην παράγραφο 1 διαβουλεύσεις δεν οδηγήσουν σε συμφωνία 
εντός των προθεσμών που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 6, τα ενδιαφερόμενα κράτη 
μέλη υποβάλλουν το θέμα στην Επιτροπή και της παρέχουν όλες πς οπταραττητες 
πληροφορίες. 
Η Επιτροπή, αφού ζητήση τη γνώμη των ενδιαφερομένων κρατών μελών, αποφασίζει επί 
του θέματος όσο το δυνατόν συντομότερα, καταρτίζοντας, εφόσον χρειάζεται, 
πρόγραμμα όπως ορίζει το άρθρο 6, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 και το 
κοινοποιεί στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. 
22 
Άοθοο 10 
Ύδατα μικρού ή ασήμαντου μεγέθους 
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να προσδιορίσουν τα επιφανειακά ύδατα που εξαιρούνται από την 
εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. 
(α) Τεχνητά υδατορρεύματα που αποτελούν τμήμα αποχετευτικού συστήματος. 
(β) Ύδατα που εμπίπτουν σε μία από πς κάτωθι κατηγορίες: 
λίμνες, ή συμπλέγματα αλληλοσυνδεόμενων λιμνών, 
συνολικής επιφανείας κάτω του 1 Km*, υδρολογικά 
απομονωμένες από άλλα επιφανειακά υδάτινα 
συστήματα. 
γλυκά ή υφάλμυρα ύδατα και τα συμβάλλοντα σε 
αυτά ύδατα, με μισό όρο παροχής μικρότερο των 20 
εκατομ. m3 νερού ετησίως στα θαλάσσια ύδατα όπου 
μπορεί να αποδειχθεί, για οιοδήποτε ρύπο, όπ τα 
εξαιρούμενα ύδατα του κράτους μέλους δεν 
συμβάλλουν περισσότερο από 5% του συνολικού 
φορτίου ανθρωπογενούς ρύπανσης στα ύδατα 
αποδοχής του κράτους μέλους. 
άλλα γλυκά ύδατα με παροχή κάτω των 2 εκατομ. m3 
ετησίως σε γλυκά ή υφάλμυρα ύδατα, καθώς και σε 
λίμνες που αποτελούν τμήμα του συστήματος ενός 
ποταμού, όπου μπορεί να αποδειχθεί όπ για 
οιοδήποτε ρύπο τα εξαιρούμενα ύδατα είτε 
μεμονωμένα είτε μαζί με άλλα εξαιρούμενα ύδατα 
δεν συμβάλλουν περισσότερο από 5% του συνολικού 
φορτίου ανθρωπογενούς ρύπανσης στα ύδατα 
υποδοχής και σπς κατάντη περιοχές του κράτους 
μέλους. 
23 
2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή μέχριπς 31 Δεκεμβρίου 1998 για τα ύδατα που 
προσδιορίζουν σύμφωνα με την παράγραφο 1, εκθέτοντας τους λόγους εξαίρεσης τους. 
Οι λεπτομέρειες κοινοποίησης των εν λόγω πληροφοριών ορίζονται από την Επιτροπή 
σύμφωνα με την διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16. 
Αρθρο 11 
Περιπτώσεις κατά τις οποίες η βελτίωση της οικολογικής ποιότητας 
των υδάτων είναι δυσχερής 
1. Σε περιπτώσεις σπς οποίες μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά δυσχερής ή ακόμη και 
αδύνατη η βελτίωση της οικολογικής ποιότητας των επιφανειακών υδάτων εξαττίας 
σοβαρής ρύπανσης κατά το παρελθόν, π.χ. σε λιμένες, ή λόγω ρύπανσης από τρίτες 
χώρες, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή μέχρι πς 31 
Δεκεμβρίου 1998 το αργότερο διευκρινίζοντας τα ακριβή γεωγραφικά όρια των υδάτων 
και τη φύση των ανπμετωπιζομένων προβλημάτων. Οι λεπτομέρειες κοινοποίησης των 
εν λόγω πληροφοριών ορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που 
προβλέπεται στο άρθρο 16. 
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν δραστικά μέτρα, και εφαρμόζουν ιδίως πς Καλλίτερες 
Περιβαλλοντικές Πρακτικές και πς Καλλίτερες Διαθέσιμες Τεχνικές σε όλες πς πηγές 
ρύπανσης, για να αποτραπεί κάθε υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων αυτών. 
Παρέχουν στην Επιτροπή συγκεκριμένα στοιχεία με πς εν λόγω ενέργειες τους κατά την 
υποβολή της έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 14 της παρούσας οδηγίας. 
Αρθρο 12 
Περιπτώσεις δυσμενών φυσικών συνθηκών 
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να υποδείξουν συγκεκριμένα οικοσυστήματα όπου, λόγω των 
φυσικών συνθηκών, είναι πολύ δύσκολο να βελτιωθεί η οικολογική ποιότητα των 
επκρανειακών υδάτων. 
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τα εν λόγω οικοσυστήματα στην Επιτροπή το αργότερο μέχρι 
πς 31 Δεκεμβρίου 1998 προσδιορίζοντας επακριβώς τα γεωγραφικά όρια και 
περιγράφοντας πς φυσικές συνθήκες που εμποδίζουν τη βελτίωση της οικολογικής 
ποιότητας των υδάτων. Οι λεπτομέρειες κοινοποίησης των εν λόγω πληροφοριών 
ορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16. 
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν δραστικά μέτρα, και εφαρμόζουν ιδίως πς Κλλίτερες 
Περιβαλλοντικές Πρακτικές και πς Κλλίτερες Διαθέσιμες Τεχνικές, για να προστατεύουν 
την οικολογική ποιότητα αυτών των ειδικών οικοσυστημάτων. Παρέχουν στην Επιτροπή 
συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με τα εν λόγω μέτρα κατά την υποβπλή της έκθεσης που 
προβλέπεται στο άρθρο 14. 
Αοθοο 13 
Επιθεωρήσεις, έλεγχοι και έρευνες 
Τα κράτη μέλη πραγματοποιούν επιθεωρήσεις, ελέγχους και έρευνες για την εφαρμογή της 
παρούσας Οδηγίας. 
24 
Άρθρο 14 
Εκθέσεις 
1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν, ανά τριετία, πληροφορίες στην Επιτροπή σχετικά με την 
εφαρμογή της παρούσας Οδηγίας, υπό μορφή έκθεσης αναφερόμενης στοντομέα αυτό, 
η οποία καλύπτει και άλλες συναφείς κοινοτικές οδηγίες. Η έκθεση συντάσσεται βάσει 
ερωτηματολογίου ή σχεδίου που καταρτίζει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που 
ορίζεται στο άρθρο 6 της οδηγίας 91/692/ΕΟΚ. Το ερωτηματολόγιο ή το σχέδιο 
αποστέλλεται στα κράτη μΐλη έξη μήνες πριν την έναρίη της περιόδου που καλύπτει η 
έκθεση. Η έκθεση αποστέλλεται στην Επιτροπή εντός εννέα μηνών από το τέλος της 
τριετούς περιόδου που καλύπτει. 
Η πρώτη έκθεση θα καλύπτει την περίοδο 1999 έως 2001. 
Η Επιτροπή δημοσιεύει κοινοτική έκθεση για την εφαρμογή της οδηγίας εντός εννέα 
μηνών από την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών. 
2. Τα κράτη μέλη παρέχουν κάθε πρόσθετη πληροφορία που τους ζητά η Επιτροπή το 
ταχύτερο δυνατόν, και εν πάσει περιπτώσει, εντός τριών μηνών το αργότερο. Εάν οι εν 
λόγω πληροφορίες δεν υφίστανται ή δεν είναι διαθέσιμες, η Επιτροπή μπορεί να Οττήσει 
τη διεξαγωγή έρευνας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13. 
3. Η εκπλήρωση των εν λόγω υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων δεν απαλλάσσει τα κράτη 
μέλη από τη σύνταξη άλλων εκθέσεων βάσει διατάξεων της συνθήκης και ιδίως από πς 
υποχρεώσεις που απορρέουν από τους κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων. 
Άρ$ρρ 15 
Τροποποιήσεις της Οδηγίας 
Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να τροποποιεί και να προσαρμόζει τα παραρτήματα της παρούσας 
οδηγίας, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 16, στην επιστημονική και τεχνική 
πρόοδο και σπς μεταβολές των συνθηκών εφαρμογής τους. 
Αρθρρ 16 
Σύσταση επιτροπής 
Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή απαρτιζόμενη από ανππροσώπους των κρατών μελών, 
της οποίας προεδρεύει ο ανππρόσωπος της Επιτροπής. 
Ο αντιπρόσωπος της Επττροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρέπει να 
ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της επί του σχεδίου εντός προθεσμίας την οποία 
μπορεί να ορίσει ο Πρόεδρος ανάλογα με το επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Η γνώμη 
διαμορφώνεται με την πλειοψηφία που ορίζει το άρθρο 148 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΟΚ 
για την έκδοση αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο προτάσει της Επιτροπής. Οι 
ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών στην επιτροπή υπολογίζονται όπως ορίζει το 
προαναφερθέν άρθρο. Ο Πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία. 
Η Επιτροπή υιοθετεί μέτρα τα οποία εφαρμόζονται αμέσως. Ωστόσο, εάν η επιτροπή δεν 
συμφωνεί με τα μέτρα αυτά, η Επιτροπή τα κοινοποιεί απευθείας στο Συμβούλιο. Στην 
περίπτωση αυτή η Επιτροπή αναβάλλει την εφαρμογή των μέτρων που αποφάσισε επί τρείς 
μήνες από την ημερομηνία κοινοποίησης. 
Το Συμβούλιο μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να λάβει διαφορετική απόφαση εντός της 
προθεσμίας που προβλέπεται στην προηγούμενη παράγραφο. 
25 
Αρθρο 17 
Εφαρμογή 
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ πς αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές 
διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι πς 31 
Δεκεμβρίου 1997 και ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή. 
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν πς εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν 
παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την 
επίσημη δημοσίευση τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 
2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών διατάξεων εσωτερικού 
δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα Οδηγία. 
Αρθρο 18 
Κατάργηση 
Οι οδηγίες 78/659/ΕΟΚ και 79/923/ΕΟΚ καταργούνται από την 1η Ιανουαρίου 1999. 
Αοθοο 19 
Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευση της στην Επίσημη 
Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
Αοθοο 20 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
26 
Παράρτημα Ι: Οικολογική ποιότητα των υδάτων - ορισμοί πρακτικής εφαρμογής 
Η οικολογική κατάσταση των υδάτινων συστημάτων καθορίζεται από την κατάσταση στην οποία 
βρίσκονται τα αναφερόμενα κατωτέρω ανππροσωπευπκά στοιχεία που συνδέονται με τα υπό 
εξέταση ύδατα: 
1. Συγκέντρωση διαλελυμένου οξυγόνου. 
2. Συγκεντρώσεις των τοξικών ή άλλων επιβλαβών ουσιών στο νερό, τα ιζήματα και τα 
βιοτά. 
3. Επίπεδα ασθενειών στους ζώντες οργανισμούς, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται τα 
ψάρια, και στα φυτά οφειλόμενων σε ανθρωπογενή επίδραση. 
4. Ποικιλότητα ασπόνδυλων κοινοτήτων (πλαγκτόν και οργανισμοί του βυθού) και των ειδών 
και ταξινομικών κατηγοριών που συνήθως συνδέονται με πς φυσιολογικές συνθήκες του 
οικοσυστήματος. 
5. Ποικιλότητα των κοινοτήτων υδρόβιων φυτών και των κύριων ειδών ταξινομικών 
κατηγοριών που συνδέονται συνήθως με την φυσιολογική κατάσταση του οικοσυστήματος 
και έκταση της ανάπτυξης μακροφύτων ή αλγών οφειλόμενης σε υψηλά επίπεδα 
θρεπτικών ουσιών ανθρωπογενούς προέλευσης. 
6. Ποικιλότητα του πληθυσμού των ψαριών και των κύριων ειδών ταξινομικών κατηγοριών 
που συνήθως συνδέονται με τη φυσιολογική κατάσταση του οικοσυστήματος. Διέλευση 
των μεταναστευτικών ψαριών, εφόσον επηρεάζεται από δραστηριότητες του ανθρώπου. 
Ποικιλότητα κοινοτήτων ανώτερων σπονδυλωτών (αμφίβια, πτηνά και θηλαστικά). 
8. Δομή και ποιότητα των ιζημάτων και ικανότητα τους να διατηρούν τη βιολογική κοινότητα 
του οικοσυστήματος. 
9. Η κατάσταση σπς όχθες καιπς ακτές, συμπεριλαμβανομένης της βιολογικής κοινότητας 
και της αισθητικής του τοπίου. 
27 
Παράοτηυα H: Καλή Οικολογική Ποιότητα των υδάτων - Προδιαγραφές 
Τα κράτη μέλη, βασιζόμενα στην αρχή της πρόληψης, καθορίζουν τους προς επίτευ^ι εφικτούς 
στόχους σύμφωνα με την οδηγία και στο πλαίσιο των ανππροσωπευπκων στοιχείων που περιέχει 
ο κάτωθι κατάλογος και συνδέονται με τα υπό εξέταση ύδατα. 
1. Το διαλελυμένο οξυγόνο πρέπει να επιτρέπει την αναβίωση και αναπαραγωγή των 
ενδογενών ζώων. 
2. Η συγκέντρωση τοξικών ή άλλων επιβλαβών ουσιών στο νερό, τα κύματα καιταβιοτάδεν 
πρέπει να υπερβαίνουν όρια, τα οποία αποδεδειγμένα δεν απειλούν τα υδρόβια είδη και 
δεν παρεμποδίζουν πς συνήθεις χρήσεις του υδάπνου συγκροτήματος. 
3. Αποδεδειγμένα δεν πρέπει να υπάρχουν υψηλά επίπεδα ασθενειών στο ζωικό βασίλειο, 
στο οποίο περιλαμβάνονται τα ψάρια, και στο φυτικό βασίλειο λόγω ανθρωπογενούς 
επίρροιας. 
4. Η ποικιλότητα των ασπόνδυλων κοινοτήτων (πλαγκτόν και οργανισμών του βυθού) πρέπει 
να είναι παρεμφερής με εκείνη παρόμοιων υδάπνων συγκροτημάτων με ασήμαντη 
διατάραξη ανθρωπογενούς προέλευσης. Τα είδη και οι ταξινομικές κατηγορίες που 
συνήθως συνδέονται με πς φυσιολογικές συνθήκες του οικοσυστήματος πρέπει να είναι 
παρούσες. 
5. Η ποικιλότητα των κοινοτήτων υδρόβιων φυτών πρέπει να είναι παρεμφερής με εκείνην 
άλλων παρόμοιων υδάπνων συστημάτων με ασήμαντη διατάρα^ι ανθρωπογενούς 
προέλευσης. Τα είδη και οι ταξινομικές κατηγορίες που συνήθως συνδέονται με την 
φυσιολογική κατάσταση του οικοσυστήματος πρέπει να είναι παρούσες. Δεν πρέπει να 
είναι εμφανής η υπερβολική ανάπτυφι μακροφύτων ή αλγών λόγω υψηλού ποσοστού 
θρεπτικών ουσιών ανθρωπογενούς προέλευσης. 
6. Η ποικιλότητα των ψαριών πρέπει να είναι παρεμφερής με εκείνην παρόμοιων υδάπνων 
συστημάτων με ασήμαντη διατάραξη ανθρωπογενούς προέλευσης. Τα είδη και οι 
ταξινομικές κατηγορίες που συνήθως συνδέονται με την φυσιολογική κατάσταση του 
οικοσυστήματος πρέπει να είναι παρούσες. Δεν πρέπει να υπάρχει σημαντική τεχνητή 
παρεμπόδιση στη διέλευση των μεταναστευτικών ψαριών. 
7. Η ύπαρ^ι ανωτέρων σπονδυλωτών (αμφίβια, πτηνά και θηλαστικά) πρέπει να 
αντανακλούν εκείνην άλλων παρεμφερών υδάπνων συστημάτων με ασήμαντη διατάραξη 
ανθρωπογενούς προέλευσης. Τα είδη και οι ταξινομικές κατηγορίες που συνήθως 
συνδέονται 
με τη φυσιολογική κατάσταση του οικοσυστήματος πρέπει να είναι παρούσες. 
8. Η δομή και η ποιότητα των ιζημάτων πρέπει να επιτρέπει την παρουσία τυπικών στην 
περιοχή βιολογικών κοινοτήτων. 
9. Η κατάσταση σπς όχθες και πς ακτές, σε μη αστικές περιοχές, πρέπει να αντανακλούν 
είτε την έλλειψη οιασδήποτε σημαντικής επίρροιας από ανθρώπινη δραστηριότητα, είτε 
τη μέριμνα για την προστασία της βιολογικής κοινότητας και της αισθητικής του τοπίου. 
Παράρτημα III. Καλύτερες Περιβαλλοντικές Πρακτικές (ΚΠΠ) 
1. Ως καλύτερη περιβαλλοντική πρακτική νοείται ο πλέον ενδεδειγμένος συνδυασμός μέτρων 
με σκοπό να προλαμβάνεται η διάχυτη ρύπανση ή να εξασφαλίζεται η ασφαλής για το 
περιβάλλον λειτουργία των μέσων ελέγχου της ρύπανσης. Σπς καλύτερες 
περιβαλλοντικές πρακτικές περιλαμβάνονται πρακτικά μέτρα και ορθή περιβαλλοντική 
συμπεριφορά, καθώς επίσης και τα μέσα που χρησιμοποιούνται για να προωθηθεί η 
εισαγωγή μέτρων και μεταβολών στη συμπεριφορά. 
28 
Όταν καθορίζονται ποιες δραστηριότητες εντάσσονται σπς καλύτερες περιβαλλοντικές 
πρακτικές, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα ε^ς: 
η αρχή της προληπτικής ενέργειας, 
ο οικολογικός κίνδυνος που συνδέεται με: 
α. τη δραστηριότητα, 
β. την παραγωγή, χρήση και τελική διάθεση προϊόντων που χρησιμοποιούνται στη 
δραστηριότητα, 
την έκταση της δραστηριότητας, 
η δυνατότητα διαφοροποίησης των δραστηριοτήτων ή αντικατάστασης τους μέ 
άλλες λιγότερο ρυπογόνες. 
Όταν καθορίζονται προθεσμίες για την συμμόρφωση προςπς ΚΠΠ, πρέπει να εξετάζεται 
το μέγεθος των κοινωνικών και οικονομικών συνεπειών που προκαλεί η εισαγωγή των 
ΚΠΠ. 
2. Όταν καθορίζεται ποια είναι η ΚΠΠ για μια συγκεκριμένη πηγή διάχυτης ρύπανσης, 
πρέπει να εξετάζονται τουλάχιστον τα ακόλουθα: 
2.1. Μέτρα 
που να προσφέρουν στο κοινό συστήματα 
αποκομιδής αποβλήτων επικίνδυνων για το 
περιβάλλον, 
που να προσφέρουν συστήματα ανάκτησης και 
ανακύκλωσης ή/και ασφαλούς διάθεσης των 
αποβλήτων, τα οποία ειδάλλως παρουσιάζουν 
περιβαλλοντικό κίνδυνο. 
2.2. Συμπεριφορά και μέσα προώθησης 
καθιέρωση κωδίκων ορθής δεοντολογίας και 
περιβαλλοντικής πρακτικής, 
πληροφόρηση και κατάρπση του κοινού και των 
καταναλωτών σχετικά με πς οικολογικές 
επιπτώσεις που συνεπάγεται η επιλογή 
προϊόντων και η συμπεριφορά, 
χρήση συστημάτων έκδοσης αδειών με σκοπό 
την απαγόρευση ή τον περιορισμό ορισμένων 
πρακτικών, 
χρήση οικονομικών μέσων με σκοπό να 
περιορισθούν οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις 
ορισμένων δραστηριοτήτων ή να περιορισθεί η 
χρήση ορισμένων προϊόντων. 
29 
Παράρτημα IV : Καλύτερες Διαθέσιμες Τεχνικές (ΚΔΤΙ 
Με τον όρο "Καλύτερες Διαθέσιμες Τεχνικές" νοείται το τελευταίο στάδιο ανάπτυφις (το τρέχον 
επίπεδο) δραστηριοτήτων, διεργασιών και των μεθόδων λειτουργίας τους, το οποίο δείχνει 
κατά πόσον είναι πρακτικά κατάλληλη μα συγκεκριμένη τεχνική να προλαμβάνει ή, εφόσον αυτό 
δεν είναι εφικτό, να ελαχιστοποιεί πς εκπομπές στο περιβάλλον συνολικά, χωρίς να 
προκαθορίζεται κάποια τεχνολογία ή άλλες τεχνικές. 
Σπς 'Τεχνικές" συμπεριλαμβάνονται τόσο η χρησιμοποιούμενη τεχνολογία όσο και ο τρόπος με 
τον οποίο σχεδιάζεται, κατασκευάζεται, συντηρείται, λειτουργεί και παροπλίζεται μια 
εγκατάσταση. Οι τεχνικές πρέπει να είναι εφικτές για τη βιομηχανία, στον αντίστοιχο 
βιομηχανικό κλάδο, από τεχνική και οικονομική άποψη. 
"Διαθέσιμες" τεχνικές σημαίνει ανεπτυγμένες ή δοκιμασμένες σε κλίμακα η οποία να επιτρέπει 
την εφαρμογή στο αντίστοιχο βιομηχανικό πλαίσιο με την απαιτούμενη οικονομική βιωσιμότητα, 
ανεξάρτητα από το εάν οι τεχνικές χρησιμοποιούνται ή δημιουργούνται σε ένα συγκεκριμένο 
κράτος μέλος εφόσον λογικά μπορεί ο φορέας εκμετάλλευσης να έχει πρόσβαση σε αυτές. 
"Καλύτερες" σημαίνει πς πλέον αποτελεσματικές για την επίτευξη ενός συνολικά υψηλού 
επιπέδου προστασίας για το περιβάλλον γενικά, λαμβανομένου υπόψη του δυνατού κέρδους 
και κόστους της δράσης ή της έλλειψης δράσης. 
Όταν επιλέγονται οι καλύτερες διαθέσιμες τεχνικές, πρέπει να δίδεται προσοχή στα ε^ς: 
στη χρήση τεχνολογίας που δεν δημουργεί πολλά απόβλητα, 
στην περαιτέρω ανακύκλωση ουσιών χρησιμοποιουμένων στη διεργασία, εφόσον 
χρειάζεται, 
σε συγκρίσιμες διεργασίες, τεχνικά μέσα ή μεθόδους λειτουργίας που έχουν δοκιμασθεί 
πρόσφατα με επιτυχία, 
σε τεχνολογικές προόδους και μεταβολές στην επιστημονική γνώση και κατανόηση, 
στη φύση και τον όγκο των εκπομπών, 
στα περιθώρια εφαρμογής των τεχνικών, 
στην κατανάλωση πρώτων υλών (συμπεριλαμβανομένου του ύδατος) και ενέργειας που 
χρησιμοποιούνται στη διεργασία και στη φύση τους, και 
στην αναγκαιότητα πρόληψης ή ελαχιστοποίησης των επιπτώσεων των εκπομπών στο 
περιβάλλον εν γένει. 
Παοάοτημα V: Παράμετροι που πρέπει να μετρώνται, ιιέθοδοι δεινυοτοληψίας. 
συχνότητα και σημεία δειγματοληψίας 
1. Κάθε κράτος μέλος οργανώνει σε εθνική κλίμακα συλλογή και ανάλυση των δεδομένων 
που αφορούν τη μέτρηση της οικολογικής ποιότητας των υδάτων και την ταξινόμηση των 
υδάπνων οικοσυστημάτων σε κατηγορίες ποιότητας. Κάθε κράτος μέλος επιλέγει το 
εθνικό σύστημα του, το οποίο περιλαμβάνει πς παραμέτρους που πρέπει να μετρώνται, 
πς μεθόδους μέτρησης, πς μεθόδους διεγματοληψίας, τη συχνότητα και τα σημεία 
δειγματοληψίας που ανπστοιχούν κατά τον καλύτερο τρόπο σπς συνθήκες του χώρου και 
στη φύση των εξεταζόμενων υδάτων. Οι επιλεγόμενες παράμετροι ανππροσωπεύουν 
τους πλέον ευαίσθητους δείκτες της οικολογικής ποιότητας όσον αφορά τα θέματα και 
πς παραμέτρους που εξετάζονται κατά τον καθορισμό της οικολογικής ποιότητας των 
συγκεκριμένων υδάτων, καθώς επίσης και όσον αφορά πς παραμέτρους που είναι 
αναγκαίες για να αξιολογηθεί κατά πόσον πληρούνται οι εφικτοί στόχοι σύμφωνα με το 
άρθρο 5. Οι μέθοδοι μέτρησης μπορούν να περιλαμβάνουν και την τηλεανίχνευση. 
2. Τα επιλεγόμενα εθνικά συστήματα κοινοποιούνται στην επιστημονική κοινότητα κάθε 
χώρας και πρέπει να παρέχουν πς καλύτερες εγγυήσεις όσον αφορά ιδίως την ακρίβεια 
και την συγκρισιμότητα των δεδομένων. Τα συστήματα που χρησιμοποιούνται σε κάθε 
περίπτωση πρέπει να δίδονται στη δημοσιότητα. Οιαδήποτε μεταγενέστερη τροποποίηση 
ενός εθνικού συστήματος πρέπει να επιφέρει βελτίωση των δεδομένων και να 
αποδεικνύεται από το κράτος μέλος η συγκρισιμότητα των δεδομένων που έχουν συλλέγει 
πριν και μετά την τροποποίηση. 
30 
Παράρτημα VI: Ολοκληρωμένα προγράμματα 
Κάθε ολοκληρωμένο πρόγραμμα περιλαμβάνει τα εξής στοιχεία: 
1. Εφικτούς στόχους που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5, καθώς και τη μείωση της 
ρύπανσης και άλλα μέτρα που κρίνονται αναγκαία στο πρόγραμμα. Το πρόγραμμα 
λαμβάνει ενδεχομένως υπόψη τους μακροπρόθεσμους στόχους των επόμενων 
προγραμμάτων. Περιλαμβάνει χρονοδιάγραμμα των ενεργειών που πρέπει να 
αναληφθούν και εκτίμηση των αναμενόμενων επί μέρους αποτελεσμάτων. 
2. Προγραμματισμός ειδικών μέτρων που πρέπει να εφαρμοσθούν, στα οποία 
περιλαμβάνεται: 
2.1 συμμόρφωση προς οιαδήποτε υπάρχουσα νομική υποχρέωση που απορρέει από την 
κοινοτική νομοθεσία, ιδίως όσον αφορά τη μείωση της ρύπανσης, 
2.2 χρήση των καλύτερων διαθέσιμων τεχνικών, πς οποίες, εφόσον χρειάζεται, θα 
καθορίσουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το Παράρτημα VI, σε όλες πς €η(επκές πηγές 
σημειακής ρύπανσης, όταν η κοινοτική νομοθεσία δεν θέτει απαιτήσεις όσον αφορά τη 
συγκεκριμένη ρύπανση, 
2.3 χρήση των καλύτερων περιβαλλοντικών πρακτικών, πς οποίες, εφόσον χρειάζεται, θα 
καθορίσουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το Παράρτημα II, σε όλες πς σχετικές πηγές 
διάχυτης ρύπανσης, όταν η κοινοτική νομοθεσία δεν θέτει απαιτήσεις όσον αφορά τη 
συγκεκριμένη ρύπανση, 
2.4 περιορισμό υδροληψίας από συγκεκριμένα επιφανειακά ύδατα και από τους υδροφόρους 
ορίζοντες που συνδέονται με αυτά τα επιφανεικά ύδατα σε επίπεδα τα οποία να 
συμβαδίζουν με τη διατήρηση της στάθμης των επκρανειακών υδάτων και τα οποία 
επιτρέπουν να επιτευχθούν οι εφικτοί στόχοι για τα εν λόγω επιφανειακά ύδατα, 
2.5 κάθε άλλη ενέργεια που αποσκοπεί στη βελτίωση του περιβάλλοντος, 
συμπεριλαμβανομένης της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτινων πόρων επιφανείας, 
εφόσον αυτό κρίνεται αναγκαίο για να επιτευχθεί καλή οικολογική ποιότητα. 
3. Πρόσθετα μέτρα λαμβανόμενα από τα κράτη μέλη σε περιπτώσεις κατά πς οποίες τα 
μέτρα που ορίζονται στο σημείο 2 ανωτέρω δεν επιφέρουν αισθητή μείωση της ρύπανσης, 
ούτως ώστε να επιτευχθούν οι εφικτοί στόχοι των ολοκληρωμένων προγραμμάτων. 
4. Τις απαραίτητες επενδύσεις, καθώς και προσδιορισμό των φυσικών προσώπων και των 
δημοσίων ή ιδιωτικών επιχειρήσεων, αρμοδίων για την εκτέλεση ειδικών μέτρων, και τις 
προβλεπόμενες ημερομηνίες εφαρμογής. 
5. Τους κανονισμούς, τους νόμους και πς διοικηπκές διατάξεις, καθώς και όλα τα άλλα 
απαραίτητα μέσα για την ορθή εφαρμογή του ολοκληρωμένου προγράμματος. 
6. Ανά τριετία αξιολόγηση των αποτελεσμέτων του τρέχοντος ολοκληρωμένου 
προγράμματος, η οποία κοινοποιείται στην Επιτροπή. 
31 
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
ΤΜΗΜΑ 1ο: ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ 
1. Ονομασία της δράσης 
Οδηγία του Συμβουλίου για την οικολογική ποιότητα των υδάτων. 
2. Σχετικά κονδύλια του προϋπολογισμού 
Β4-304 Περιβαλλοντική νομοθεσία, Έργα (ΧΙ/Β/1) 
3. Νομική βάση 
Συνθήκη ΕΚ, 'Αρθρο 130Ρ, παράγραφος 1. 
Στόχος η αεκρορία, COM(92)23 τελικό, πίνακας 11. 
Ψήφισμα του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των ανππροσώπων των κυβερνήσεων 
των κρατών μελών της 1ης Φεβρουαρίου 1993 για ένα κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσης 
σχετικά με το περιβάλλον και τη βιώσιμη ανάπτυΣη (ΕΕ C 138,17.05.93, σελ.1). 
4. Περιγραφή της δράσης 
Βλέπε συνημμένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου. 
Περίληψη: 
η πρόταση οδηγίας απαιτεί 
από τα Κράτη Μέλη : 
- να καθορίσουν 8Q>IKTOUC στόχους ποιότητας για τα επιφανειακά ύδατα, 
- να μετρούν, να παρακολουθούν και να ταξινομούν την ποιότητα των επκρανειακών υδάτων, 
να εκπονούν και να εφαρμόζουν ολοκληρωμένα προγράμματα για να βελπωθεί η ποιότητα των 
επιφανειακών υδάτων, 
- να προβαίνουν σε απογραφές της ρύπανσης των επκρανειακών υδάτων, 
- να υποβάλλουν έκθεση στην Επιτροπή ανά τριετία. 
από την Επιτροπή: 
- να εκπονήσει τεχνικές προδιαγραφές για μεθόδους μέτρησης και παρακολούθησης της 
ποιότητας των επιφανειακών υδάτων, 
να εκπονήσει τεχνικές προδιαγραφές για τον προσδιορισμό και την ποιοτική και ποσοτική 
εκτίμηση των πηγών σημειακής και μη ρύπανσης 
- να εντοπίσει και να προσδιορίσει τους τομείς στους οποίους αρμόζει η χρήση οικονομικών 
μέσων για να ενθαρρυνθεί η συμμόρφωση προς την πρόταση οδηγίας, 
- να εκδώσει αποφάσεις σχετικά με τη διαμεθοριακή ρύπανση για την οποία τα κράτη μέλη δεν 
μπορούν να έλθουν σε συμφωνία, 
να προβεί σε διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες για τη διαμεθοριακή ρύπανση, 
- να αξιολογήσει τα ύδατα που θα εξαιρεθούν των γενικών διατάξεων της οδηγίας από τα κράτη 
μέλη, 
- να αξιολογεί την εφαρμογή της οδηγίας από τα κράτη μέλη και να δημοσιεύει ανά τριετία 
έκθεση σχετικά με την εφαρμογή, 
- να τροποποιεί και να προσαρμόζει τα παραρτήματα της οδηγίας στην τεχνική πρόοδο, 
- να προεδρεύει της επιτροπής κανονιστικών ρυθμίσεων 
5. Ταξινόμηση δαπανών ή εσόδων 
ΜΥΔκαιΔΠ 
-Δεν αναμένονται έσοδα από τη δράση 
32 
6. Είδος δαπανών ή εσόδων 
- Μελέτες για την παροχή των αναγκαίων τεχνικών και επιστημονικών συμβουλών και 
δημοσιεύσεις συνδεόμενες με την υλοποίηση των στόχων της δράσης. 
- Δεν υπάρχουν έσοδα από την δράση 
7. Δημοσιονομικές επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις (Μέρος Β του 
προϋπολογισμού). 
7.1 Επιπτώσεις επί του προϋπολογισμού 1994-1998 
Β4-304, μελέτες 1994 
1995 
1996 
1997 
1998 300.000 ECU 
100.000 ECU 
0ECU 
60.000 ECU 
45.000 ECU 
δεδομένου όπ από το έτος 2002 θα δημοσιεύεται ανά τριετία έκθεση, η οποία θα απαιτεί για 
τα αντίστοιχα έτη 330.000 ECU για να καλυφθεί η τεχνική αξιολόγηση δεδομένων και η 
δημοσίευση των εκθέσεων. Εφόσον με την πρόταση καταργούνται οι οδηγίες 78/659/ΕΟΚ 
(ποιότητα των υδάτων ιχθυοκαλλιέργειας) και 79/923/ΕΟΚ (ποιότητα των υδάτων 
οστρακοκαλλιέργειας), θα υπάρξουν ανάλογες μειώσεις του κόστους των εκθέσεων που 
αφορούν αυτές πς οδηγίες. 
8. Διατάξεις κατά της απάτης 
- Σύμφωνα με το άρθρο 9 περί "γενικών όρων και προϋποθέσεων, κλπ", οι συμβάσεις θα 
αναφέρουν ρητά όπ όλο το έργο που εκτελείται αποτελεί ιδιοκτησία της Επιτροπής. 
- Η τελική πληρωμή των συμβαλλομένων θα πραγματοποιηθεί μόνον μετά την παραλαβή και 
την εξέταση των ζητούμενων εκθέσεων. 
ΤΜΗΜΑ 2ο : ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕ! ΔΑΠΑΝΕΣ (Μέρος Α του προϋπολογισμού) 
Σχετικό κονδύλι του προϋπολογισμού : 
- Τίτλοι Α1 και Α2 : δαπάνες για πρόσωπα που εργάζονται στο ίδρυμα. 
- Α2510 (δαπάνες επιτροπών, των οποίων η γνωμοδότηση είναι υποχρεωτική για την 
εκπόνηση κοινοτικών πράξεων). 
1. Αύξηση προσωπικού 
- Η έκδοση της πρότασης δεν συνεπάγεται την ύπαρξη μόνιμου προσωπικού βαθμού Α ή την 
καθαρή αύΣ^σή του. Οι εμπειρογνώμονες (αποσπασμένοι εθνικοί εμπειρογνώμονες) που 
ασχολούνται σήμερα με την εκπόνηση της οδηγίας θα αντικατασταθούν το 1994 από έναν 
υπάλληλο βαθμού Α και, μέχρι το 1999, από 1 ακόμη προσωρινό υπάλληλο που θα είναι 
υπεύθυνος για την εφαρμογή της οδηγίας. Ο προσωρινός υπάλληλος θα χρειασθεί για να 
επιληφθεί της τεχνικής υποδομής που απαιτείται για την εφαρμογή της οδηγίας, να επιβλέπει 
το κοινοτικό σύστημα παρακολούθησης και ταξινόμησης και το σύστημα απογραφής των 
πηγών σημειακής και διάχυτης ρύπανσης. 
- Κόστος : 1 υπάλληλος βαθμού Α από το 1994 = 90.000 ECU /έτος 
1 προσωρινός υπάλληλος βαθμού Α 1994-99= 90.000 ECU /έτος 
- Οι πόροι θα προέλθουν είτε από εσωτερική ανακατανομή είτε από απόίραση της Επιτροπής για 
τον προγραμματισμό των πόρων. 
2. Δαπάνες για συνεδριάσεις το 1994 (σε πμές 1993) 
Έξοδα ταξιδιού των μελών της επιτροπής (πρόταση άρθρο 17) 
24 χ 620 ECU /συνεδρίαση x 2 συνεδριάσεις /έτος = 29.760 ECU/έτος 
33 
ΤΜΗΜΑ 3ο : ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ/ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΟΣ 
1. Στόχοι και συνοχή με το δημοσιονομιό προγραμματισμό 
1.1 Βλ. συνημμένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου και 5ο πρόγραμμα δράσης για το 
περιβάλλον : Στόχος η αεκρορία, COM(92) 23, πίνακας 11. 
1.2 Ναί, η δράση προβλέπεται σπς παρατηρήσεις του κονδυλίου Β4-304 του 
προϋπολογισμού. 
1.3 Προστασία των επκρανειακών υδάτων 
2. Αιτιολόγηση της δράσης 
Η δράση θα έχει κυρίως ως όφελος τη βελτίωση της ποιότητας των επιφανειακών υδάτων 
και ορισμένα παράγωγα οικονομικά και μη οφέλη από την εν λόγω βελτίωση: βελτιωμένη 
πρόσβαση σε ύδατα καλής ποιότητας για την παραγωγή ποσίμου ύδατος, για τη 
βιομηχανία, τη γεωργία, κλπ., βελτιωμένες συνθήκες αναψυχής και τουρισμού, αλιείας, 
ιχθυοκαλλιέργειας και όστρακο καλλιέργειας και άλλων δραστηριοτήτων εξαρτώμενων 
από επιφανειακά ύδατα καλής ποιότητας, και συνθήκες προστασίας φυτικών και ζωικών 
ειδών. 
2.1α. Η λύση, η οποία επελέγη για τη διατήρηση και τη βελτίωση (όπου χρειάζεται) της 
ποιότητας των επιφανειακών υδάτων, βασίζεται στο γεγονός όπη γενικευμένη ρύπανση 
που συναντάται σε όλη την Κοινότητα έχει ήδη ρυθμιστεί από υπάρχουσες οδηγίες : την 
οδηγία για πς επικίνδυνες ουσίες (76/764/ΕΟΚ), για τα αστικά λύματα (91/271/ΕΟΚ) 
και τα νιτρικά άλατα που προέρχονται από τη γεωργία (91/676/ΕΟΚ). Τα υπόλοιπα 
προβλήματα ρύπανσης των επκρανειακών υδάτων είναι κατά κύριο λόγο μεμονωμένα και 
αφορούν ειδικές περιπτώσεις υδάπνων συστημάτων. Επομένως, μια λύση αποδοτική για 
να επιφέρει την αναγκαία μείωση της ρύπανσης πρέπει να δοθεί κατά περίπτωση. Η 
παρούσα διαδικαστική πρόταση το εξασφαλίζει αυτό, στο πλαίσιο της αρχής της 
επικουρικότητας, διόπ ζητεί από τα κράτη μέλη να προβούν σπς ενέργειες που είναι 
απαραίτητες για να επιτευχθούν οι στόχοι της πρότασης με το ρυθμό που α αποφασίσει 
κάθε κράτος μέλος: Ύδατα σε διάφορακράτη μέλη προβλέπεται όπ θα απαιτήσουν 
συγκεκριμένες ενέργειες εξαρτώμενες από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. 
Έτσι, η παρούσα πρόταση εξασφαλίζει, αφενός, όπ θα αναληφθεί δράση, όπου 
χρειάζεται, για να βελπωθεί ή να διατηρηθεί η ποιότητα των επκρανειακών υδάτων, 
αφετέρου δε, όπτα κράτη μέλη θα προβούν σε συγκεκριμένες ενέργειες μόνον εφόσον 
αυτό είναι απαραίτητο. 
Το αναμενόμενο κόστος αναστοιχεί στο ελάχιστο διοικητικό κόστος με το οποίο θα 
επιβαρυνθούν τα κράτη μέλη για να βελπωθεί η ποιότητα των επκρανειακών υδάτων, 
δεδομένου όπτο σημερινό διοικητικό κόστος της οδηγίας-πλαισίου θα το αναλάβουν τα 
κράτη μέλη και το κόστος εφαρμογής των μέτρων που θα ληφθούν βάσει της οδηγίας θα 
το αναλάβουν τα φυσικά και νομικά πρόσωπα στα κράτη μέλη όπως αυτά αποφασίσουν. 
Λόγω της διαδικαστικής φύσεως της πρότασης και της μεγάλης ελευθερίας που δίδεται 
στα κράτη μέλη όσον αφορά το ρυθμό με τον οποίο θα κινηθούν, δεν είναι δυνατόν να 
προβλεφθεί το ύψος των επενδύσεων και του κόστους για τους ρυπαίνοντες από την 
εφαρμογή της οδηγίας. Οι πληροφορίες αναμένονται να αποτελέσουν καθοριστικό 
παράγοντα στην απόφαση των κρατών μελών σχετικά με το ρυθμό που θα κινηθούν. 
34 
2.1 β Παράγωγα αποτελέσματα θα είναι ενδεχομένως τα έξοδα για τα νομικά και φυσικά 
πρόσωπα στα κράτη μέλη. Δεδομένου όππρόκετταιγιαοδηγία-πλαίσιο, η οποία επιτρέπει 
στα κράτη μέλη να αποφασίσουν το ρυθμό κίνησης τους, είναι στην ευχέρεια των κρατών 
μελών να αποφασίσουν ποιος θα υποστεί τα αποτελέσματα αυτά και μέχρι ποίου βαθμού. 
Η πρόταση βασίζεται στην αρχή της επικουρικότητας θέτοντας μόνον γενικούς στόχους 
και επαφίοντας στα κράτη μέλη να επιλέξουν με ποιο τρόπο θα τους επιτύχουν. 
2.2γ Δεν προβλέπονται πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα. 
3. Παρακολούθηση και αξιολόγηση της δράσης. 
3.1 Τριετείς εκθέσεις των κρατών μελών, όπου θα συμπεριλαμβάνεται ανάλυση της προόδου 
στην ποιότητα των υδάτων και απολογισμός των ληφθέντων για το σκοπό αυτό μέτρων. 
3.2 Εκθέσεις των κρατών μελών ανά τριετία, η πρώτη από πς οποίες θα συνταχθεί το 2002 και 
θα καλύπτει την περίοδο 1999-2001. 
3.3 Ο ρυθμός που θα επιλέξουν τα κράτη μέλη για να προβούν σπς ενέργειες βελτίωσης της 
ποιότητας των επιφανειακών υδάτων είναι το κύριο αβέβαιο στοιχείο στην αξιολόγηση των 
επιπτώσεων της οδηγίας στο περιβάλλον και την οικονομία. 
35 
ISSN 0254-1483 
COM(93) 680 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 14 
Apit3. καταλόγου : CB-CO-93-739-GR-C 
ISBN 92-77-63048-5 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L·2985 Luxembourg 
36