6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/29 
2.11. Άρθρο III περίπτωση 1 γ) 
Έχει ήδη αναφερθεί στη γνωμοδότηση ότι είναι αναγ­
καίο να διασαφηνιστεί ο κύριος στόχος για την προώ­
θηση της δραστηριότητας των ΤΠΑ. Η προϋπόθεση αυτή 
είναι βασική για τη μορφή της μελλοντικής αξιολόγησης 
και έρευνας που έχει προτείνει η Επιτροπή. 
2.12. Άρθρο III περίπτωση 2 β) και γ) 
Η ΟΚΕ υποστηρίζει τις προτάσεις για τη διεξαγωγή 
περαιτέρω διαβουλεύσεων και έρευνας σαν βάση για τη 
μελλοντική δράση σε ένα φάσμα θεμάτων, αν και το 
γεγονός αυτό δεν θα πρέπει να επηρεάσει την άμεση 
ανάγκη διευκόλυνσης της πρόσβασης των ΤΠΑ στα υπάρ­χοντα κεφάλαια και την ανάγκη να επανεξεταστεί η 
καταλληλότητα των υφιστάμενων κοινοτικών μέσων. 
Η ερευνητική εργασία θα έπρεπε να περιλαμβάνει τα εξής 
κριτήρια: 
— πλήρεις διαβουλεύσεις με τους κοινωνικούς εταίρους, 
— προσεκτικότερη και αντιπροσωπευτική αξιολόγηση 
της μεγάλης ποικιλίας δραστηριοτήτων των ΤΠΑ και 
επίσημων οργανισμών ενίσχυσης, 
— ειδική εξέταση για τον τρόπο με τον οποίο μπορούν 
να θεσπισθούν δικαιότερες διατάξεις σε ολόκληρη 
την Κοινότητα σχετικά με την πτώχευση και υπο­
στήριξη τοπικών πρωτοβουλιών από όλους όσους 
συμμετέχουν στη διάσωση των βιώσιμων τμημάτων 
επιχειρήσεων που έχουν χρεωκοπήσει. 
Βρυξέλλες, 23 Μαΐου 1984. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής 
Francis CΕYRAC 
Γνωμοδότηση για «Διάλογο παραγωγών-καταναλωτών» 
(84/C 206/10) 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Στις 23 και 24 Φεβρουαρίου 1983, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε, σύμφωνα 
με το άρθρο 20 παράγραφος 4 του εσωτερικού της κανονισμού, να επεξεργαστεί γνωμοδότηση 
σχετικά με το «Διάλογο παραγωγών-καταναλωτών». 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοι­
μασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 26 και 27 Απριλίου 1984 με 
βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Hilkehs. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε κατά την 217η σύνοδο ολομέλειας της, 
συνεδρίαση της 23ης Μαΐου 1984, με 63 ψήφους υπέρ, 48 ψήφους κατά και 4 αποχές, την ακό­
λουθη γνωμοδότηση: 
1.1. Το δεύτερο πρόγραμμα δράσης για την προστασία 
των καταναλωτών (1980 έως 1985) πρέπει να θεωρηθεί ως 
συνέχεια της περαιτέρω ανάπτυξης του πρώτου προγράμ­
ματος (1975 έως 1980). Περιλαμβάνει επίσης ένα πρό­
σθετο στοιχείο, το διάλογο μεταξύ παραγωγών και κατα­
ναλωτών που αποτελεί ένα νέο μέσο για την περαιτέρω ανάπτυξη της πολιτικής για την προστασία των κατανα­
λωτών παράλληλα με ένα άλλο μέσο που ήδη υπάρχει, 
δηλαδή τη σχετική νομοθεσία. 
1.2. Η βασική σκέψη της ΟΚΕ είναι ότι οι καταναλωτές 
θα πρέπει να έχουν ελεύθερη επιλογή των αγαθών και 
Αριθ. C 206/30 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
υπηρεσιών, σε μια οικονομία της αγοράς με προσανατο­
λισμό, η οποία θα πρέπει να περιλαμβάνει και ικανοποιη­
τικές εγγυήσεις για τους καταναλωτές. 
1.3. Στην πράξη, η προϋπόθεση αυτή δεν πληρούται, με 
αποτέλεσμα να παρουσιάζονται διαταραχές στην ισορρο­
πία της σχέσης μεταξύ της προσφοράς (παραγωγοί/προ­
μηθευτές) και της ζήτησης (καταναλωτές). 
1.4. Οι διαταραχές αυτές παρουσιάστηκαν έντονα στη 
λεγόμενη κοινωνία της ευημερίας της μεταπολεμικής 
περιόδου, επειδή η προσφορά των καταναλωτικών αγα­
θών έχει γίνει τόσο ευρεία και τόσο σύνθετη που οδήγησε 
στην έλλειψη διαφάνειας της αγοράς. 
1.5. Η έλλειψη διαφάνειας της αγοράς δημιούργησε 
σοβαρά προβλήματα για τους καταναλωτές ενώ συχνά 
και οι ίδιοι οι παραγωγοί αντιμετώπιζαν δυσμενείς κατα­
στάσεις. Επειδή, σύμφωνα με τη γνώμη της ΟΚΕ, ο κατα­
ναλωτής είναι γενικά η πιο αδύναμη πλευρά σε αυτό το 
πλαίσιο, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα για την προστασία 
του, διαμέσου της επίτευξης ισορροπίας μεταξύ των εταί­
ρων της αγοράς. 
2. Η ανάγκη να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των παρα­
γωγών (πωλητών) και καταναλωτών (αγοραστών) οδή­
γησε στην ακόλουθη εξέλιξη: 
— οι οργανώσεις των καταναλωτών έχουν συσταθεί για 
την προστασία των συμφερόντων τους με τη διάδοση 
πληροφοριών στα μέλη τους αλλά και στο ευρύ 
κοινό, με τη δράση που αναπτύσσουν ως ομάδες πίε­
σης, αλλά και με τη συμμετοχή τους στις διαπραγμα­
τεύσεις με τους παραγωγούς και τις δημόσιες αρχές, 
— οι δημόσιες αρχές κάνουν ενέργειες σε εθνικό επί­
πεδο, δημιουργώντας οργανισμούς παροχής συμβου­
λών για τα συμφέροντα των καταναλωτών, ή και 
θεσπίζοντας μια νομοθεσία σχετικά με την προστα­
σία των καταναλωτών σε ορισμένες περιπτώσεις 
αναλαμβάνουν οι ίδιες οι δημόσιες αρχές το ρόλο 
που συνδέεται με την προσφορά (π.χ. δημόσιες επι­
χειρήσεις), 
— οι καταναλωτές που έχουν υποστεί ζημία προσφεύ­
γουν στις δικαστικές ή μη αρχές προκειμένου να 
λάβουν αποζημίωση. 
Καθώς προχωρούσε η διαδικασία ολοκήρωσης των 
χωρών της ΕΟΚ, η εξέλιξη αυτή, που κατά την περασμένη 
περίοδο είχε διαπιστωθεί σε εθνικό επίπεδο, άρχισε να 
διαγράφεται και σε κοινοτικό επίπεδο. 
3. Η ΟΚΕ κρίνει ότι όλες οι λεγόμενες «παραδοσιακές» 
δραστηριότητες, που αναφέρθηκαν παραπάνω, οδηγούν 
στην αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ παραγωγών 
και καταναλωτών. Ωστόσο, οι διαδικασίες αυτές περι­
λαμβάνουν και ορισμένα εμπόδια που είναι τα εξής: 
— η διάδοση των πληροφοριών, που συλλέγονται από 
τις οργανώσεις καταναλωτών, μπορεί να υπερβεί τις 
οικονομικές δυνατότητες των οργανισμών αυτών, — συχνά, οι πληροφορίες που διαδίδονται με την 
ευθύνη των παραγωγών δεν έχουν την απαιτούμενη 
αντικειμενικότητα' εξάλλου συχνά περιλαμβάνουν 
και διαφημιστικά στοιχεία, 
— το μέσο που αποτελεί η εθνική νομοθεσία δεν είναι 
αρκετά ελαστικό και μπορεί να έχει μειονεκτήματα 
για τους παραγωγούς αλλά να δημιουργήσει προβλή­
ματα και στους καταναλωτές, 
— η προσφυγή στις δικαστικές αρχές είναι συχνά χρο­
νοβόρα και πολυδάπανη, προπαντός όταν ακολου­
θείται η κανονική διαδικασία. 
4. Με βάση τα πραπάνω, η ΟΚΕ ανέλαβε την πρωτοβου­
λία να προωθήσει την ιδέα του διαλόγου παραγωγών-
καταναλωτών όπως έχει προβληθεί ιδιαίτερα στο δεύτερο 
πρόγραμμα δράσης για τους καταναλωτές και στην εξέ­
ταση των τρόπων με τους οποίους θα μπορούσε να υλο­
ποιηθεί. 
4.1. Η ΟΚΕ έχει τη γνώμη ότι ένας παρόμοιος διάλογος 
που πραγματοποιείται τόσο σε εθνικό όσο και σε κοινο­
τικό επίπεδο, αρμόζει στη γενική αρχή της επικουρικής 
σχέσης μεταξύ των δημόσιων και ιδιωτικών πρωτοβου­
λιών και επομένως μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη 
της κοινοτικής πολιτικής υπέρ των καταναλωτών και θα 
εισήγαγε επιπλέον ένα στοιχείο που θα είχε χαρακτήρα 
εκούσιας πράξης. Θα ήταν πολύ πιο ελαστικό και θα 
συμπλήρωνε την ισχύουσα νομοθεσία. 
4.2. Γενικά, ο διάλογος μπορεί να θεωρηθεί ως ανταλ­
λαγή απόψεων που οδηγεί σε μεγαλύτερη κατανόηση 
μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών. Με την έννοια της 
παρούσας γνωμοδότησης ο διάλογος αυτός θα οδηγούσε 
στη σύναψη οικειοθελών συμφωνιών ή στην κατάρτιση 
κωδίκων συμπεριφοράς μεταξύ των παραγωγών/διανο­
μέων και των καταναλωτών για συγκεκριμένα επαγγέλ­
ματα ή κλάδους' αυτές οι συμφωνίες ή οι κώδικες θα 
είχαν σαν σκοπό να αποφευχθεί, όπου αυτό είναι δυνατό, 
η ανάμιξη των δημόσιων αρχών. 
5. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχει συλλέξει η 
ΟΚΕ από τα κράτη μέλη (έγγρ. CES 839/83 τελ.), αποκλί­
νουσες μορφές διαλόγου έχουν αναπτυχθεί στα κράτη 
αυτά κατά την περασμένη περίοδο. 
5.1. ' Ετσι μπορούμε να διαπιστώσουμε: 
α) ότι στα περισσότερα κράτη μέλη υπάρχει ήδη μια 
ορισμένη θεσμοποιημένη ή μη μορφή διαλόγου' 
β) ότι σε μερικά κράτη μέλη ορισμένοι τύποι κωδίκων ή 
οικειοθελείς συμφωνίες ισχύουν ή αποτελούν αντι­
κείμενο διαπραγματεύσεων 
γ) ότι όλα τα κράτη μέλη διαθέτουν, υπό μια ή άλλη 
μορφή, μια διαδικασία θέσης σε εφαρμογή ή προ­
σφυγής, ακόμη και ότι οι διαδικασίες αυτές είναι 
πολύ διαφορετικές όσον αφορά την ποιότητα και τη 
δυνατότητα πρόσβασης σ' αυτές. 
6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/31 
5.2. Επιπλέον φαίνεται να υπάρχουν κλάδοι εμπορίου 
και βιομηχανίας, στους οποίους έχουν εισαχθεί, οικειοθε­
λώς ή όχι, κώδικες στα τελευταία αυτά χρόνια σε πολλά 
κράτη μέλη, τόσο στον τομέα των προϊόντων, όσο και 
στον τομέα των υπηρεσιών. Οι κλάδοι αυτοί περιλαμβά­
νουν ιδίως τη διαφήμιση και αφορούν τον τουρισμό, τις 
ασφάλειες, τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις, την πώληση 
και επισκευή αυτοκινήτων, κλπ. 
5.3. Αν και υπάρχει τάση για διάλογο που οδηγεί στην 
υιοθέτηση των κωδίκων, πρέπει επίσης να διαπιστωθεί 
ότι δεν υπάρχει συντονισμός στον τομέα αυτό μεταξύ 
των κρατών μελών, ή ότι ο συντονισμός αυτός είναι ανε­
παρκής. Παρατηρείται, στα κράτη μέλη, η ύπαρξη διαφο­
ρών στην ανάπτυξη των τύπων κωδίκων (οικειοθελών, 
νομοθετικών ή αυτοπειθαρχίας). 
5.4. Στην περίπτωση που θα συνεχιζόταν η ανάπτυξη 
τους και που δε θα καταβαλλόταν καμία προσπάθεια για 
την επίτευξη κάποιας ομοιομορφίας των κωδίκων (οικειο­
θελών) καλής συμπεριφοράς, τα διάφορα κράτη μέλη θα 
χρησιμοποιούσαν προοδευτικά ένα ολόκληρο οπλοστά­
σιο κανόνων και αποκλινουσών δεσμευτικών ή μη ρυθμί­
σεων. 
5.5. Εφόσον πρόκειται για νομοθετικές διατάξεις, αυτές 
μπορούν φυσικά να εναρμονισθούν σε κοινοτικό επίπεδο. 
Η ΟΚΕ κρίνει ότι πρέπει επίσης να καταβληθούν προ­
σπάθειες για την καλύτερη καταδίκη, μεταξύ των κρατών 
μελών, της σύναψης των οικειοθελών συμφωνιών. 
5.6. Για το σκοπό αυτό πρέπει να συνεχισθεί η ανά­
πτυξη, σε κοινοτικό επίπεδο επίσης, του σχεδίου διαλό­
γου, ως συμπληρώματος των παραδοσιακών μεθόδων της 
πολιτικής προς όφελος των καταναλωτών. 
6. Η ανάπτυξη αυτή του διαλόγου σε κοινοτικό επίπεδο 
σημαίνει όχι μόνο ότι θα χρειασθεί να προαχθεί ο διάλο­
γος όπως έχει διεξαχθεί περιοδικά στα κράτη μέλη και 
ότι θα πρέπει να ανταλλάσσονται σχετικές πληροφορίες 
για την εξασφάλιση καλού συντονισμού, αλλά ακόμη ότι 
θα χρειασθεί να εκδοθεί μία οδηγία-πλαίσιο, στην οποία 
θα πρέπει να καταχωρούνται οι διάφορες μορφές διαλό­
γου, συμφωνιών και κωδίκων, καθώς και οι νομικές δια­
δικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν. 
6.1. Αυτή η οδηγία-πλαίσιο θα πρέπει να είναι αρκετά 
ευρεία, ώστε να επιτρέπει σε κάθε κράτος μέλος να θεσπί­
ζει δικές του διατάξεις που ανταποκρίνονται στις ιδιο­
μορφίες της κατάστασης του και του επιπέδου ανάπτυξης 
του. Θα πρέπει επίσης να είναι αρκετά ευρεία, για να επι­
τρέπει μικρές παρεκκλίσεις, εφόσον αυτές δε θα εμποδί­
ζουν την καλή λειτουργία της Κοινότητας. 6.2. Αναπτύσσοντας την έννοια του διαλόγου η ΟΚΕ 
κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, συχνά, οικειοθελείς συμ­
φωνίες ή κώδικες συμπεριφοράς που δεν είναι δυνατό να 
εφαρμοστούν σε πολλές περιπτώσεις δε χρησιμεύουν 
καθόλου. Για το λόγο αυτό η ΟΚΕ κρίνει ότι συμφωνίες 
και κώδικες του είδους αυτού μπορούν να περιέχουν ένα 
στοιχείο εφαρμογής, και ταυτόχρονα να συμβιβάζονται 
με το πνεύμα διαλόγου και να έχουν χαρακτήρα οικειοθε­
λούς ενέργειας. 
6.3. Η οδηγία-πλαίσιο για την οποία γίνεται λόγος στην 
παράγραφο 6 πρέπει να περιλαμβάνει τα παρακάτω στοι­
χεία, με τα οποία πρέπει να συμφωνούν οι οικειοθελείς 
συμφωνίες και κώδικες που αναφέρονται στη γνωμοδό­
τηση αυτή: 
α) τα συμβαλλόμενα μέρη της συμφωνίας, με ακριβή 
ένδειξη του ονόματος τους, της διεύθυνσης και της 
θέσης τους καθώς και της ιδιότητας τους ως εντολο­
δότη ή εντολοδόχου" στην τελευταία περίπτωση πρέ­
πει να διευκρινισθεί η ταυτότητα του εντολοδότη' 
β) το εδαφικό ή γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής της συμ­
φωνίας' 
γ) η ακριβής φύση των προϊόντων ή των υπηρεσιών που 
αποτελούν θέμα της συμφωνίας" 
δ) οι,στόχοι καλής συμπεριφοράς που έχουν προσδιορι­
σθεί από τη συμφωνία" 
ε) οι αναφορές στις νομοθετικές διατάξεις ή στους κοι­
νοτικούς, εθνικούς ή τοπικούς κώδικες που ισχύουν, 
οποιασδήποτε φύσης και αν είναι" 
στ) τα όρια της συμφωνίας μέσα στο χρόνο (δηλ. η διάρ­
κεια ισχύος της συμφωνίας καθώς και η ηλικία των 
προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο της συμφω­
νίας)' 
ζ) η ελευθερία επιλογής για τους παραγωγούς και τους 
καταναλωτές (ενδεχομένως)' 
η) η ύπαρξη ταμείου αποζημίωσης των καταναλωτών 
(ενδεχομένως), πρβλ. σχετικά τα σημεία 6.4 και 6.5' 
θ) οι όροι που μπορούν να εφαρμοσθούν στη διαφήμιση 
που προορίζεται για τον καταναλωτή στα μέσα μαζι­
κής ενημέρωσης (τύπος, τηλεόραση ή ραδιόφωνο)' 
ι) οι δυνατότητες δράσης, οι διαδικασίες αγωγής και 
διαιτησίας σε περίπτωση μη τήρησης ή παράλειψης, 
με την καθιέρωση διάκρισης μεταξύ των ατομικών 
και συλλογικών ενεργειών" 
κ) οι κυρώσεις που εφαρμόζονται στην περίπτωση εξα­
κολουθητικής μη τήρησης ή παράλειψης. 
6.4. Στην παράγραφο 6.3 στοιχείο ζ) η ΟΚΕ προτείνει τη 
σύναψη συμφωνιών που μπορούν να περιλαμβάνουν δια­
τάξεις που αφορούν ιδιαίτερα έναν κλάδο ή ένα καθορι­
σμένο επάγγελμα. Έτσι ο καταναλωτής θα μπορεί να δια­
λέξει π.χ. μεταξύ της αντικατάστασης του προϊόντος ή 
της δωρεάν επισκευής του προϊόντος, ή ακόμη της επι­
στροφής της αξίας ή, τέλος, ενός συνδυασμού των επιλο­
γών αυτών. 
Αριθ. C 206/32 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
6.5. Στην παράγραφο 6.3 στοιχείο η) η ΟΚΕ προτείνει, 
στην περίπτωση που ένα ταμείο αποζημίωσης των κατα­
ναλωτών θα μπορούσε να συσταθεί με μονομερή ή οικει­
οθελή συμφωνία, όπως π.χ. στον τουριστικό τομέα, να 
διευκρινισθούν τα δικαιώματα του καταναλωτή για απο­
ζημίωση. 
6.6. Παράλληλα με τις μορφές διαλόγου που υπάρχουν 
σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, 
θα πρέπει να αναληφθούν πρωτοβουλίες για τη βελτίωση 
και διεύρυνση, σε κοινοτικό επίπεδο, του διαλόγου 
μεταξύ των καταναλωτών και άλλων κοινωνικοοικονομι­
κών ομάδων ακόμη και σε άλλους τομείς, όπως π.χ. ο διά­
λογος μεταξύ καταναλωτών και βιομηχανίας/εμπορίου 
σχετικά με τις δημόσιες υπηρεσίες και τη σύνθεση διαφω­
τιστικού υλικού καθώς και υλικού ενημέρωσης των κατα­
ναλωτών. Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η βελτίωση 
και, αν χρειαστεί, η διεύρυνση του συστήματος ενημέρω­
σης και παροχής συμβουλών για τους καταναλωτές. Η 
Επιτροπή θα πρέπει να ενεργήσει στον τομέα αυτό πρω­
τοστατώντας και ενθαρρύνοντας. 
7. Η νομοθεσία-πλαίσιο θα πρέπει επίσης να προβλέπει: 
— την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ όλων των οργα­
νισμών που συνδέονται, άμεσα ή έμμεσα, με την επε­
ξεργασία ή την εφαρμογή των κωδίκων και των 
οικειοθελών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων των οργανισμών όπως η Συμβουλευτική Επιτροπή Κατα­
ναλωτών (CCC), 
διάταξη που θα μπορεί να εφαρμόζεται στις περιπτώ­
σεις στις οποίες η νομοθεσία θα έπρεπε να είναι ανε­
ξάρτητη έναντι της ιδιαίτερης φύσης του θέματος, 
ιδίως στην περίπτωση φαρμακευτικών προϊόντων, 
και στις επείγουσες περιπτώσεις, στις οποίες πρέπει 
να εισαχθούν υποχρεωτικοί κώδικες για τα επικίν­
δυνα προϊόντα. 
7.1. Τέλος η οδηγία πρέπει να προβλέψει το ρόλο της 
Επιτροπής που, ανεξάρτητα από την επεξεργασία της 
νομοθεσίας, θα μπορούσε να περιορισθεί στην παροχή 
ενός θεσμικού/διοικητικού πλαισίου για την καταγραφή 
των συμφωνιών και των οικειοθελών κωδίκων σε κοινο­
τικό επίπεδο. Με άλλα λόγια η Επιτροπή θα περιοριζόταν 
στην έκδοση ενός «πιστοποιητικού πιστότητας» των 
κωδίκων. 
7.2. Η ΟΚΕ έχει τη γνώμη ότι ο διάλογος που διεξάγε­
ται σε κοινοτικό επίπεδο θα πρέπει να ενταθεί παντού 
όπου ασκείται κοινοτική πολιτική. Η Επιτροπή καλείται 
να παράσχει κάθε υποστήριξη για το σκοπό αυτό και να 
ενημερώσει την ΟΚΕ τόσο όσον αφορά τις προτάσεις 
αυτές, όσο και όσον αφορά τις άλλες πρωτοβουλίες που 
πρόκειται να αναλάβει σχετικά με το θέμα αυτό. 
Βρυξέλλες, 23 Μαΐου 1984. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois CEYRAC 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 
στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 
Για το σύνολο της γνωμοδότησης διενεργήθηκε ονομαστική ψηφοφορία κατά την οποία, οι ακόλουθοι σύμ­
βουλοι, παρόντες ή αντιπροσωπευόμενοι, ψήφισαν υπέρ της γνωμοδότησης: 
οι κκ. Μπαζιάνας, Boddy, Bonety, Bordes-Pages, Bornard, Brassier, η κ. Μπρεδήμα, οι κκ. Burnel, Carroll, 
Cremer, Curlis, Delourme, Dunet, Eelsen, η κ. Engelen-Kefer, οι κκ. Flum, Fuller, η κ. Gredal, οι κκ. van Gre-
unsven, Hammond, Χατζηβασιλείου, η κ. Heuser, οι κκ. Hilkens, Houthuys, Hovgaard Jakobsen, Jarvis, 
Jaschick, Jenkins, Καμιζόλας, Κίτσιος, Kolble, Lojewski, Margot, Milne, Mols Serensen, Monier, Morselli, 
Mourgues, Muhr, Murphy, ο κ. Nielsen Β., η κ. Nielsen Μ., οι κκ. Nielsen P., Nierhaus, Pfeiffer, Plank, Pronk, 
Querleux, van Rens, Roseingrave, Rouzier, Schneider, Smith L. J., Soulat, Σπάχος, η κ. Strobel, οι κκ. Spijkers, 
Tixier, οι κυρίες Weber, Williams, οι κκ. de Wit, Zinkin, Zoli. 
6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/33 
Οι ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες ή εκπροσωπούμενοι, ψήφισαν κατά της γνωμοδότησης: 
οι κκ. Antonsen, Arena, Bagliano, Beretta, Berger, Bernasconi, Berns, Breitenstein, Cammann, Campbell, 
Cashman, Cavazzuti, De Bievre, Delia Croce, De Tavernier, Δράκος, Drago, d'Elia, Etty, Fortuyn, Germozzi, 
Kelly, Kenna, Kirschen, οι κκ. Law, Loughrey, Low, Marvier, Masprone, Masucci, Meraviglia, Noordwal, de 
Normann, Paggi, Pearson, Poeton, η κ. Quigley, οι κκ. Regaldo, Romoli, Schnieders, Staratzke, Storie-Pugh, 
Storm Hansen, Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wick. 
Οι ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες ή εκπροσωπούμενοι, απέσχον της ψηφοφορίας: 
οι κκ. Binnenbruck, Brigand, Broicher, de Caffarelli, Ντάσης, Δασούλας, De Bruyn, De Grave, Emo Capodili-
sta, Glesener, Goris, Hemmer, Kiibler, οι κκ. Lauga, Laur, Miiller, Ognibene, Ραυτόπουλος, Rainero, 
Ramaekers, Roycroft, Schoepges, Schwarz, Vanden Broucke, Vercellino, Wagner, Yverneau. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
Τροποπολογίες που απορρίφθηκαν 
Οι ακόλουθες προτάσεις τροπολογιών που διατυπώθηκαν με βάση τη γνωμοδότηση του τμήματος και κατα­
τέθηκαν σύμφωνα με τις διαταγές του εσωτερικού κανονισμού απορρίφθηκαν από την ολομέλεια κατά τη 
διάρκεια των συζητήσεων: 
Σελίδα 6 
Να προστεθεί η ακόλουθη νέα παράγραφος 5.7: 
«5.7 Όσον αφορά το θέμα αυτό, πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια για τη δημιουργία, σε κοινοτικό επί­
πεδο, των αναγκαίων οργάνων συνεννόησης στα πλαίσια των οποίων οι καταναλωτές αφενός και οι παρα­
γωγοί και οι διανομείς αφετέρου θα μπορούν να συζητούν τις διάφορες πτυχές του συνολικού κοινωνικο­
οικονομικού προβληματισμού που ενδιαφέρει ιδιαίτερα τους καταναλωτές, θα μπορούν επίσης να διατυπώ­
νουν πολιτικές απόψεις και να εκδίδουν γνωμοδοτήσεις για τις κοινοτικές αρχές. Μπορούμε να προτείνουμε 
με την ευκαιρία αυτή την ενίσχυση του διαλόγου στα πλαίσια της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής.» 
Αιτιολογία 
Η τροπολογία αυτή αυτοαιτιολογείται και στοχεύει στην επιτάχυνση και εφόσον είναι δυνατόν στη διεύ­
ρυνση της δράσης που έχει ήδη αρχίσει, ιδίως στα πλαίσια της ΟΚΕ. 
AπoτέL·σμa της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 27, ψήφοι κατά: 54, αποχές: 24. 
Παράγραφος 6.3, σημείο κ) 
Να τροποποιηθεί το σημείο αυτό ως εξής: 
«κ) ενδεχομένως, οι κυρώσεις που εφαρμόζονται στην περίπτωση εξακολουθητικής μη τήρησης ή παράλει­
ψης». 
Αιτιολογία 
Οι κυρώσεις, που προβλέπονται σε μία συμφωνία, δεν προκαλούν όπως είναι ευνόητο, επιφυλάξεις αν και η 
έννοια της «κύρωσης» συνδέεται συνήθως με τις δημόσιες αρχές. 
Εντούτοις, οι κυρώσεις δεν είναι απαραίτητες. Υπάρχουν κώδικες συμπεριφοράς στους οποίους δεν προβλέ­
πονται κυρώσεις και οι οποίοι παρ' όλα αυτά είναι κοινώς αποδεκτοί. 
Αποτέ&σμα της ψηφοφορίας 
Τήφοι υπέρ: 49, ψήφοι κατά: 61, αποχές: 8.