Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μετά από αξιολόγηση που εκτέλεσε η Επιτροπή προτείνεται η μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης της αγοράς του αιγοπρόβειου κρέατος.

Αν και από την άποψη της παραγωγής ο τομέας του αιγοπρόβειου κρέατος είναι ο λιγότερο σημαντικός από τους τομείς του κρέατος (λιγότερο από 10% της παραγωγής χοιρείου κρέατος ή περίπου 12% της παραγωγής βοείου κρέατος), η εκτροφή αιγοπροβάτων είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη για ορισμένες περιφέρειες της Κοινότητας. Είναι ιδιαίτερα σημαντική για τις μειονεκτικές περιοχές (ΜΠ). Αποτελεί εκ φύσεως κατ'εξοχήν εκτατική μορφή κτηνοτροφίας.

Το μέσο εισόδημα των εκτροφέων αιγοπροβάτων στην Κοινότητα είναι γενικά από τα χαμηλότερα μεταξύ όλων των τομέων. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη βόρεια Ευρώπη, αν και ορισμένες χώρες της νότιας Ευρώπης αποτελούν εξαίρεση στον κανόνα αυτό. Στη νότια Ευρώπη τα πρόβατα χρησιμοποιούνται ευρέως για την παραγωγή γάλακτος, το οποίο αντιπροσωπεύει σημαντικό μέρος του εισοδήματος του κτηνοτρόφου, ενώ στο βορρά εκτρέφονται αμνοί με συστήματα αμιγώς αφιερωμένα στην κρεοπαραγωγή.

Η Κοινότητα δεν είναι αυτάρκης σε πρόβειο κρέας. Περίπου το 20% της συνολικής κατανάλωσης εισάγεται, στο πλαίσιο ποσοστώσεων απαλλαγμένων από δασμούς.

Η κοινοτική στήριξη προς τον τομέα παρέχεται κυρίως μέσω της πριμοδότησης που χορηγείται στους παραγωγούς αιγοπροβάτων. Ένα συμπληρωματικό ποσό ανά προβατίνα και αίγα καταβάλλεται επίσης στους παραγωγούς των ΜΠ («Πριμοδότηση Αγροτικού Κόσμου»). Περίπου 80% των προβατίνων και αιγών για τις οποίες υποβάλλονται αιτήσεις πριμοδότησης βρίσκονται στις ΜΠ. Οι αιτήσεις περιορίζονται από ατομικές ποσοστώσεις. Επιπλέον των άμεσων ενισχύσεων προς τους παραγωγούς, υπάρχει επίσης η ενίσχυση για την ιδιωτική αποθεματοποίηση ως εργαλείο διαχείρισης της αγοράς.

2. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΕΩΝ

Η πριμοδότηση έχει τη μορφή καταβολής συμπληρωματικού ποσού (deficiency payment), το οποίο υπολογίζεται με βάση τη διαφορά μεταξύ της τιμής βάσεως και της μέσης αγοραίας τιμής στην Κοινότητα.

Η μέση κοινοτική αγοραία τιμή προκύπτει από τον υπολογισμό του μέσου όρου των αγοραίων τιμών που καταγράφονται κάθε εβδομάδα στις αντιπροσωπευτικές αγορές των κρατών μελών. Αυτό σημαίνει ότι η εξέλιξη των τιμών στις μείζονες αγορές, όπως το Ηνωμένο Βασίλειο ή η Ισπανία, έχει σημαντική επίπτωση στη μέση τιμή. Επιπλέον, δεν υπάρχει ομοιομορφία στην προσέγγιση που επιλέγεται όσον αφορά τους συντελεστές στάθμισης των αντιπροσωπευτικών αγορών, οι οποίοι απορρέουν από τη σχετική σημασία τους στο εσωτερικό του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Τα στοιχεία σχετικά με τις τιμές στην αγορά πρόβειου κρέατος, τα οποία είναι διαθέσιμα σε ορισμένα κράτη μέλη, δεν είναι και τα πλέον αξιόπιστα.

Για να υπολογισθεί η πριμοδότηση για τις προβατίνες, η διαφορά μεταξύ της τιμής βάσεως και της αγοραίας τιμής πολλαπλασιάζεται επί ένα τεχνικό συντελεστή, ο οποίος εκφράζει την ποσότητα αρνίσιου κρέατος που παράγεται κατά μέσον όρο ανά προβατίνα. Πριν γίνει ο υπολογισμός, είναι αναγκαίο κάθε έτος να υπολογίζεται ο τεχνικός συντελεστής. Σκοπός του υπολογισμού αυτού είναι να εξαχθεί ο λόγος μεταξύ του αριθμού βαρειών προβατίνων και της παραγωγής βαρέων αμνών σε χιλιόγραμμα, ο οποίος αντιπροσωπεύει την παραγωγή κρέατος αμνού ανά προβατίνα. Η βασική δυσκολία για τον υπολογισμό έγκειται στην κακή ποιότητα των στατιστικών στοιχείων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να βασίζεται μέρος του υπολογισμού σε εκτιμήσεις.

Οι παραγωγοί πρόβειου γάλακτος και οι παραγωγοί αιγών λαμβάνουν το 80% της πριμοδότησης και το 90% της πριμοδότησης αγροτικού κόσμου. Από το 1988 έως το 1992, ο αριθμός των αιτήσεων πριμοδότησης για τις προβατίνες αυξανόταν σταθερά κάθε έτος, φθάνοντας στην καταβολή συνολικά 69 730 000 πριμοδοτήσεων το 1992. Παρόμοια ήταν η τάση για τις αίγες, φθάνοντας στο ανώτατο σημείο το 1992 με 7 974 000 πριμοδοτήσεις. Μετά την εισαγωγή ατομικών ορίων για τους παραγωγούς (ποσοστώσεις) επιτεύχθηκε η σταθεροποίηση. Το 1999 ο συνολικός αριθμός των πριμοδοτήσεων για προβατίνες που καταβλήθηκαν ήταν 65 462 000. Για τις αίγες η εξέλιξη ήταν διαφορετική μετά το 1992. Αρχικά ο αριθμός μειώθηκε, αλλά στη συνέχεια αυξήθηκε σταθερά, φθάνοντας το 1999 τις 7 121 000 πριμοδοτήσεις.

3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Η μελέτη αξιολόγησης εξέτασε την επίδραση της Κοινής Οργάνωσης Αγοράς στον τομέα από την άποψη της διατήρησης των εισοδημάτων των κτηνοτρόφων, καθώς και την επίπτωσή της στην παραγωγή, στις ΜΠ και στο περιβάλλον.

Ο κύριος στόχος της μελέτης ήταν να εξετασθεί το σημαντικότερο μέσο της εν λόγω κοινής οργάνωσης αγοράς, δηλαδή η πριμοδότηση, συμπεριλαμβανομένης της μεθόδου υπολογισμού της (καταβολή συμπληρωματικού ποσού), και οι περιορισμοί στους μεμονωμένους παραγωγούς (η καλούμενη «ποσόστωση») από τις ακόλουθες απόψεις:

- επίπτωση στο εισόδημα των παραγωγών,

- επίπτωση στην παραγωγή αιγοπρόβειου κρέατος όσον αφορά την ποιότητα και την ποσότητα,

- επίπτωση στις αγροτικές περιοχές και στο περιβάλλον.

Η μελέτη συμπέρανε ότι η πριμοδότηση επέτρεψε στους παραγωγούς αιγοπροβάτων να διατηρήσουν τη σχετική θέση τους (με πιθανή εξαίρεση τη Γαλλία), αλλά δεν ήταν αρκετή για να μειώσει το χάσμα μεταξύ των εκμεταλλεύσεων εκτροφής προβάτων και των λοιπών εκμεταλλεύσεων. Τονίζεται ότι η μέθοδος υπολογισμού της πριμοδότησης παρουσιάζει προβλήματα. Αυτά αφορούν τη συλλογή στοιχείων για τις τιμές καθώς και τον υπολογισμό του τεχνικού συντελεστή. Εντούτοις, με δεδομένο τον πολύπλοκο μηχανισμό, η έκθεση καταλήγει ότι τα επιμέρους στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό είναι ορθά, αλλ' ότι εν γένει το σύστημα για τον προσδιορισμό του συμπληρωματικού ποσού θεωρείται ανεπαρκές.

4. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗΣ

Οι κύριες τροποποιήσεις του καθεστώτος αφορούν την πριμοδότηση για τις προβατίνες. Ειδικότερα προτείνεται να αντικατασταθεί το συμπληρωματικό ποσό με ενίσχυση κατ'αποκοπή. Αυτή θα είναι σταθερή και προβλέψιμη και, επειδή θα πρόκειται για ένα γνωστό καθορισμένο ποσό, θα επιτρέπει τον εκ των προτέρων προγραμματισμό και θα απλουστεύει τη διαχείριση των εκμεταλλεύσεων. Θα δίνει τη δυνατότητα στους παραγωγούς να ανταποκρίνονται ταχύτερα στα σήματα που εκπέμπει η αγορά.

Με την τροποποίηση αυτή, θα καταστεί επίσης δυνατό να απλουστευθεί η διαχείριση του καθεστώτος πριμοδότησης και να αποφευχθεί η ανάγκη για δυσκίνητες διαδικασίες αναφοράς των τιμών και για πολύπλοκους υπολογισμούς.

Επειδή η πρόταση καταργεί τη σύνδεση μεταξύ της πριμοδότησης αφενός και τιμών και παραγωγικότητας αφετέρου, προσαρμόζεται καλύτερα στους στόχους του ΠΟΕ.

Η μετάβαση σε σταθερή πριμοδότηση θα οδηγήσει επίσης σε μεγαλύτερο βαθμό δημοσιονομικής βεβαιότητας, καθώς οι διακυμάνσεις του επιπέδου της πριμοδότησης που είχαν παρατηρηθεί στο παρελθόν θα εκλείψουν.

Η πρόταση αποσκοπεί στη διατήρηση ορισμένων πτυχών του καθεστώτος, οι οποίες έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικές για τη διατήρηση ισορροπίας στην αγορά, όπως τα ατομικά όρια των δικαιωμάτων πριμοδότησης των παραγωγών. Εντούτοις, χάριν απλούστευσης και διαφάνειας, το σύνολο των ατομικών ορίων ανά κράτος μέλος θα δημοσιευθεί στον κανονισμό. Δεν προτείνεται να αντικατασταθούν τα ατομικά όρια με περιφερειακές ποσοστώσεις. Η βεβαιότητα των παραγωγών, η οποία θα επιτευχθεί με την κατ'αποκοπή πριμοδότηση, θα υπονομευθεί από την ανάγκη δημιουργίας μηχανισμού, διά του οποίου θα μειώνεται η πριμοδότηση σε περίπτωση υπέρβασης της ποσόστωσης. Οι περιφερειακές ποσοστώσεις ενθαρρύνουν επίσης την κερδοσκοπική δραστηριότητα, η οποία είναι επιβλαβής για τη σταθερότητα του τομέα.

Προτείνεται να διατηρηθεί η διαφοροποίηση του επιπέδου πριμοδότησης μεταξύ παραγωγών κρέατος και εκείνων που εμπορεύονται γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα. Με αυτό αναγνωρίζεται ότι οι παραγωγοί γάλακτος απολαύουν μιας πρόσθετης πηγής εισοδήματος. Εντούτοις, χάριν απλούστευσης και για να υπάρχει ενιαία βάση για όλους τους παραγωγούς των μειονεκτικών περιοχών, προτείνεται να θεσπισθεί ενιαίο ύψος της συμπληρωματικής πριμοδότησης που καταβάλλεται στους παραγωγούς αυτούς.

Μια επιπλέον απλούστευση του καθεστώτος πριμοδότησης είναι η κατάργηση του καθεστώτος, βάσει του οποίου οι παραγωγοί που εμπορεύονται γάλα ή γαλακτοκομικά προϊόντα δικαιούνται πλήρη πριμοδότηση, υπό τον όρο ότι παχύνουν τους αμνούς για τη λήψη «βαρέων σφαγίων». Δεδομένου ότι βάσει της πρότασης καταργείται η σύνδεση μεταξύ του επιπέδου της πριμοδότησης και της παραγωγής, δεν ενδείκνυται η διατήρηση του καθεστώτος αυτού.

Προτείνονται ορισμένες τροποποιήσεις στους κανονισμούς. Έξι κανονισμοί του Συμβουλίου πρόκειται να αντικατασταθούν από ενιαίο κανονισμό και να καταστούν σαφέστεροι οι ορισμοί και άλλες βασικές διατάξεις. Για παράδειγμα, προτείνεται να ευθυγραμμισθούν οι ορισμοί του «παραγωγού» και της «εκμετάλλευσης» προς τους καθιερωμένους στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου και να αφαιρεθούν οι περιττές διατάξεις από το κείμενο.

Οι διάφορες απλουστεύσεις θα επιτρέψουν την κωδικοποίηση και την απλούστευση των λεπτομερών κανόνων. Ο γενικότερος στόχος της πρότασης είναι να παρασχεθεί μια υγιής βάση (μέσω μιας σταθερής πριμοδότησης), επί της οποίας οι παραγωγοί θα μπορούν να αναπτύξουν τις επιχειρήσεις τους με την ελάχιστη δυνατή διοικητική ανάμειξη. Θα επιτευχθεί επίσης σημαντική μείωση του διοικητικού φόρτου των κρατών μελών.

Όσον αφορά το επίπεδο της πριμοδότησης, ο μέσος όρος των πριμοδοτήσεων από το 1993 έως το 2000 είναι EUR 20,6. Δεν θα ήταν σκόπιμο να καθορισθεί η πριμοδότηση σε επίπεδο κατώτερο από το ποσό αυτό, δεδομένου ότι οι εκτροφείς αιγοπροβάτων εν γένει έχουν το χαμηλότερο μέσο εισόδημα από όλους τους τομείς. Στην πραγματικότητα υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ της αύξησης του επιπέδου της πριμοδότησης. Η μείωση της τιμής του βοείου κρέατος και των λοιπών κρεάτων στο πλαίσιο του Προγράμματος Δράσης 2000 σε ποσοστό άνω του 20% αναμένεται να έχει επίπτωση στην τιμή του πρόβειου κρέατος. Αύξηση του επιπέδου της πριμοδότησης θα αντιστάθμιζε την απώλεια του συστήματος της καταβολής συμπληρωματικού ποσού, το οποίο αποτελεί εγγύηση για αυξήσεις της πριμοδότησης χωρίς περιορισμό, όταν μειώνονται οι τιμές.

Το επίπεδο της πριμοδότησης που προτείνεται είναι EUR 21 και μειωμένο ποσό EUR 16,8 για τους εκτροφείς προβάτων που παράγουν πρόβειο γάλα και τους εκτροφείς αιγών. Προτείνεται να ορισθεί η συμπληρωματική πριμοδότηση σε EUR 7 για όλους τους παραγωγούς.

Η πρόσφατη εκδήλωση αφθώδους πυρετού σε ορισμένα κράτη μέλη απεκάλυψε σημαντικές ελλείψεις όσον αφορά την ιχνευσιμότητα των μετακινήσεων προβάτων. Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να προβεί σε ενδελεχή ανασκόπηση των μέσων προκειμένου να διασφαλισθεί ότι θα αντιμετωπισθούν πλήρως οι ελλείψεις αυτές. Οι λύσεις που θα εξετασθούν περιλαμβάνουν βελτιωμένα μέτρα για τη μόνιμη αναγνώριση προβάτων, περιλαμβάνοντας ενδεχομένως για κάθε ζώο ενώτια ή άλλους τρόπους αναγνώρισης (π.χ. ηλεκτρονικούς). Μέτρα του είδους αυτού θα προσφέρουν το πρόσθετο πλεονέκτημα βελτιωμένης πληροφόρησης και ελέγχων για τις πριμοδοτήσεις, προστασίας έναντι δολίων απαιτήσεων και ταχύ εντοπισμού της (των) γεωργικής (ών) εκμετάλλευσης (ων) καταγωγής.

2001/0103 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2],

[2] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Οι διατάξεις που αφορούν την κοινή οργάνωση της αγοράς προβείου και αιγείου κρέατος έχουν θεσπισθεί με διάφορους κανονισμούς. Χάριν σαφήνειας οι κανονισμοί αυτοί πρέπει να καταργηθούν και να αντικατασταθούν από νέο κανονισμό. Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 2644/80 του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 1980 περί των γενικών κανόνων σχετικά με την παρέμβαση στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος [4], (ΕΟΚ) αριθ. 3901/89 του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1989 για τον καθορισμό του ορισμού των αμνών που παχύνονται ώστε να γίνουν βαρείς αμνοί [5], (ΕΟΚ) αριθ. 1323/90 του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 1990 που καθιερώνει ειδική ενίσχυση για την εκτροφή προβατοειδών και αιγοειδών σε ορισμένες μειονεκτικές περιοχές της Κοινότητας [6], (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90 του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 1990 για τον καθορισμό των γενικών κανόνων σχετικά με τη χορήγηση της πριμοδότησης στους παραγωγούς προβείου και αιγείου κρέατος [7], (ΕΟΚ) αριθ. 338/91 του Συμβουλίου της 5ης Φεβρουαρίου 1991 για τον καθορισμό της κοινοτικής τυποποιημένης ποιότητας των νωπών ή διατηρημένων με απλή ψύξη σφαγίων προβατοειδών [8] και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2467/98 του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 1998 για την κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος [9] αντικαθίστανται από νέες ρυθμίσεις στον παρόντα κανονισμό και πρέπει επομένως να καταργηθούν.

[4] ΕΕ L 275 της 18.10.1980, σ. 8.

[5] ΕΕ L 375 της 23.12.1989, σ. 4. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1266/95 (ΕΕ L 123 της 3.6.1995, σ. 3).

[6] ΕΕ L 132 της 23.5.1990, σ. 17. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 193/98 (ΕΕ L 20 της 27.1.1998, σ. 18).

[7] ΕΕ L 337 της 4.12.1990, σ. 7. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 233/94 (ΕΕ L 30 της 3.2.1994, σ. 9).

[8] ΕΕ L 41 της 14.2.1991, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1278/94 (ΕΕ L 140 της 3.6.1994, σ. 5).

[9] ΕΕ L 312 της 20.11.1998, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1669/2000 (ΕΕ L 193 της 29.7.2000, σ. 8).

(2) Η κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών μπορεί να λάβει διάφορες μορφές ανάλογα με τα προϊόντα.

(3) Για την επίτευξη των στόχων του άρθρου 33 της Συνθήκης, και ιδίως για τη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου στον ενδιαφερόμενο γεωργικό πληθυσμό, είναι ανάγκη να προβλεφθούν ορισμένα μέτρα που διευκολύνουν την προσαρμογή της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς. Πρέπει να προβλεφθούν μέτρα για την εσωτερική αγορά που να περιλαμβάνουν ιδίως πριμοδότηση για τους παραγωγούς πρόβειου και αίγειου κρέατος και καθεστώς ιδιωτικής αποθεματοποίησης.

(4) Για το ποσό της πριμοδότησης που θα χορηγείται στους παραγωγούς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η διαφορετική εξειδίκευση των συστημάτων παραγωγής στην Κοινότητα. Η πριμοδότηση για τις αίγες πρέπει να χορηγείται στους παραγωγούς σε συγκεκριμένες περιοχές, όπου η εκτροφή αιγών προσανατολίζεται κατά κύριο λόγο προς την παραγωγή αιγείου κρέατος και οι τεχνικές εκτροφής αιγών και προβάτων είναι οι ίδιες.

(5) Πρέπει επίσης να προβλεφθεί η καταβολή συμπληρωματικής πριμοδότησης στους παραγωγούς περιοχών, όπου στην πράξη δεν υπάρχουν εναλλακτικές δυνατότητες εκτός από την παραγωγή αιγοπροβάτων. Η χορήγηση της συμπληρωματικής πριμοδότησης πρέπει να περιορίζεται στους παραγωγούς, στις εκμεταλλεύσεις των οποίων τουλάχιστον το 50% της χρησιμοποιούμενης για τη γεωργία έκτασης βρίσκεται σε μειονεκτικές περιοχές, όπως αυτές ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών [10].

[10] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80.

(6) Κρίνεται σκόπιμο για διοικητικούς λόγους η έναρξη καταβολής των πριμοδοτήσεων να συμπίπτει με την αρχή του δημοσιονομικού έτους. Για να επιτευχθεί η επιθυμητή οικονομική επίπτωση, οι πριμοδοτήσεις πρέπει να χορηγούνται εντός ορισμένων χρονικών ορίων.

(7) Είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η δυνατότητα μεταβολής των ποσών των πριμοδοτήσεων ανάλογα με τις εξελίξεις στην παραγωγή, την παραγωγικότητα και τις αγορές.

(8) Για να αποφευχθεί η ενθάρρυνση της παραγωγής και οι αυξημένες δαπάνες, είναι σκόπιμο να διατηρηθούν τα ατομικά ανώτατα όρια για τους παραγωγούς. Ο συνολικός αριθμός των δικαιωμάτων πριμοδότησης κάθε κράτους μέλους πρέπει να καθορισθεί με βάση τα επίπεδα που έχουν ήδη καθιερωθεί.

(9) Οι νέοι και οι υφιστάμενοι παραγωγοί, των οποίων τα ατομικά όρια δεν αντιστοιχούν, για διάφορους λόγους, στις μεταβληθείσες συνθήκες που ισχύουν για τις αγέλες τους, δεν πρέπει να αποκλείονται από τα δικαιώματα πριμοδότησης. Γι'αυτό το λόγο, πρέπει να προβλεφθεί η σύσταση εθνικού αποθέματος το οποίο θα διατηρείται και θα αποτελεί αντικείμενο διαχείρισης σύμφωνα με κοινοτικά κριτήρια. Για τον ίδιο λόγο, η μεταβίβαση δικαιωμάτων πριμοδότησης χωρίς μεταβίβαση της συναφούς εκμετάλλευσης πρέπει να υπόκειται σε κανόνες, βάσει των οποίων ένα τμήμα των μεταβιβαζόμενων δικαιωμάτων ανακαλείται χωρίς αντισταθμιστική πληρωμή και διατίθεται στο εθνικό απόθεμα.

(10) Προκειμένου να μπορούν οι παραγωγοί να μειώσουν την παραγωγή τους για περιορισμένο χρονικό διάστημα, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στα κράτη μέλη να προβλέψουν την δυνατότητα προσωρινής μεταβίβασης των δικαιωμάτων πριμοδότησης.

(11) Πρέπει να δημιουργηθεί μια άρρηκτη σχέση ανάμεσα στις ευαίσθητες ζώνες ή περιοχές και την παραγωγή πρόβειου και αιγείου κρέατος, ώστε να εξασφαλισθεί η διατήρηση της εν λόγω παραγωγής, ιδίως στις περιοχές που δεν υπάρχουν άλλες εναλλακτικές δυνατότητες.

(12) Τα μέτρα παρέμβασης έχουν τη μορφή ενίσχυσης στην ιδιωτική αποθεματοποίηση, η οποία έχει τη μικρότερη επίπτωση στην ομαλή εμπορία των προϊόντων. Για να εξασφαλισθεί η ορθή εφαρμογή της ενίσχυσης αυτής, η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται πλήρως σχετικά με την εξέλιξη των τιμών στην κοινή αγορά αιγοπρόβειου κρέατος.

(13) Κατά γενικό κανόνα, όταν πληρούνται ορισμένα κριτήρια σχετικά με τις αγοραίες τιμές, η χορήγηση ενισχύσεων για ιδιωτική αποθεματοποίηση πρέπει να αποφασίζεται στο πλαίσιο διαδικασίας διαγωνισμού. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα των ενισχύσεων για την ιδιωτική αποθεματοποίηση μπορεί να βελτιωθεί, εάν το ποσό της ενίσχυσης προκαθορίζεται, στις περιπτώσεις που κρίνεται αναγκαίο να γίνει επειγόντως προσφυγή στην ιδιωτική αποθεματοποίηση λόγω ιδιαίτερα δυσχερούς κατάστασης στην αγορά σε μια ή περισσότερες ζώνες διαμόρφωσης των τιμών. Επομένως, είναι αναγκαίο να επιτραπεί στην Επιτροπή να προσφεύγει στη διαδικασία προκαθορισμού της ενίσχυσης, όταν διαπιστώνεται η κατάσταση αυτή στην αγορά, έστω και εάν δεν πληρούνται τα εν λόγω κριτήρια σχετικά με τις αγοραίες τιμές.

(14) Οι ρυθμίσεις για τις συναλλαγές, σε συνδυασμό με τις ρυθμίσεις για τις τιμές, τις πριμοδοτήσεις και τις ρυθμίσεις για την παρέμβαση, που περιλαμβάνουν ένα σύστημα εισαγωγικών δασμών, πρέπει να χρησιμεύουν για τη σταθεροποίηση της κοινοτικής αγοράς.

(15) Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να είναι σε θέση να παρακολουθούν συνεχώς τις εμπορικές εξελίξεις, προκειμένου να εκτιμούν την εξέλιξη της αγοράς και, εάν χρειάζεται, να εφαρμόζουν ενδεχομένως τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Για τον σκοπό αυτό, πρέπει να προβλεφθεί η έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής και, ενδεχομένως, των αντίστοιχων πιστοποιητικών εξαγωγής, συνοδευόμενων από την καταβολή εγγύησης που να εξασφαλίζει την πραγματοποίηση των συναλλαγών για τις οποίες ζητούνται τα πιστοποιητικά.

(16) Για να αποφεύγονται ή να περιορίζονται τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα στην αγορά της Κοινότητας που οφείλονται στις εισαγωγές ορισμένων αγροτικών προϊόντων, η εισαγωγή ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα αυτά πρέπει να υπόκειται σε συμπληρωματικούς εισαγωγικούς δασμούς, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.

(17) Είναι σκόπιμο, υπό ορισμένους όρους, να δοθεί στην Επιτροπή η εξουσία να προβαίνει στο άνοιγμα και τη διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες συναπτόμενες σύμφωνα με τη Συνθήκη ή από άλλες πράξεις του Συμβουλίου.

(18) Συμπληρωματικά προς το σύστημα που περιγράφεται ανωτέρω, πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να απαγορεύεται ολικά ή μερικά, στο μέτρο που το απαιτεί η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, η προσφυγή στα καθεστώτα της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή.

(19) Το καθεστώς των δασμών επιτρέπει την παραίτηση από κάθε άλλο μέτρο προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Ωστόσο, ο μηχανισμός των κοινών τιμών και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ανεπαρκής. Για να μη μένει στις περιπτώσεις αυτές η κοινοτική αγορά απροστάτευτη από τις διαταραχές που ενδέχεται να προκύψουν μετά την κατάργηση των εμποδίων κατά την εισαγωγή, η Κοινότητα πρέπει να μπορεί να λαμβάνει γρήγορα όλα τα αναγκαία μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να συνάδουν με τις υποχρεώσεις της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών υποχρεώσεών της.

(20) Μπορεί επίσης να παραστεί ανάγκη να ληφθούν μέτρα, όταν η αγορά της Κοινότητας διαταράσσεται ή απειλείται να διαταραχθεί λόγω της αισθητής ανόδου ή πτώσης των τιμών.

(21) Οι περιορισμοί της ελεύθερης κυκλοφορίας, οι οποίοι προκύπτουν από την εφαρμογή μέτρων που αποβλέπουν στην αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών των ζώων, είναι δυνατό να προκαλέσουν δυσχέρειες στην αγορά ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών. Μπορεί να χρειαστεί να θεσπισθούν έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς προς αντιμετώπιση παρόμοιων καταστάσεων.

(22) Η εύρυθμη λειτουργία μιας ενιαίας αγοράς που βασίζεται σε κοινές τιμές μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση ορισμένων ενισχύσεων. Επομένως, οι διατάξεις της Συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει να εφαρμόζονται στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος.

(23) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις υποχρεώσεις της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών υποχρεώσεών της, τους στόχους της κοινής οργάνωσης της αγοράς προβείου και αιγείου κρέατος και τους στόχους της κοινής γεωργικής πολιτικής που ορίζονται στο άρθρο 33 της Συνθήκης.

(24) Επειδή τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι μέτρα διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [11], πρέπει να εγκρίνονται με τη διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης.

[11] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(25) Οι δαπάνες των κρατών μελών για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής [12].

[12] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103.

(26) Η κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη τους στόχους που προβλέπονται στα άρθρα 33 και 131 της Συνθήκης.

(27) Υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της εκτροφής αιγοπροβάτων, ιδίως στις μειονεκτικές περιοχές. Η Επιτροπή πρέπει να συντάσσει έκθεση για το θέμα αυτό με βάση την κτηθείσα πείρα, συνοδευόμενη, εάν χρειάζεται, από προτάσεις.

(28) Η μετάβαση από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2467/98 σε εκείνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό μπορεί να δημιουργήσει δυσχέρειες, τις οποίες δεν αντιμετωπίζει ο παρών κανονισμός. Για να αντιμετωπιστούν οι δυσχέρειες αυτές, πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να θεσπίζει μεταβατικά μέτρα. Η Επιτροπή πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να επιλύει ειδικά πρακτικά προβλήματα.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του προβείου και αιγείου κρέατος περιλαμβάνει ένα καθεστώς εσωτερικής αγοράς και ένα καθεστώς συναλλαγών και καλύπτει τα ακόλουθα προϊόντα:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τίτλος Ι Εσωτερική αγορά

Άρθρο 2

Για να ενθαρρύνεται η δράση των επαγγελματικών και διεπαγγελματικών οργανώσεων, η οποία διευκολύνει την προσαρμογή της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς, μπορούν να λαμβάνονται τα ακόλουθα κοινοτικά μέτρα για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1:

α) μέτρα για τη βελτίωση της εκτροφής αιγοπροβάτων.

β) μέτρα για την προαγωγή καλύτερης οργάνωσης της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας.

γ) μέτρα για τη βελτίωση της ποιότητας.

δ) μέτρα για την καθιέρωση βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων προβλέψεων, με βάση τα χρησιμοποιούμενα μέσα παραγωγής.

ε) μέτρα για τη διευκόλυνση της καταγραφής των τάσεων των αγοραίων τιμών.

Οι γενικοί κανόνες που αφορούν τα μέτρα αυτά θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2 της Συνθήκης.

Κεφάλαιο I Άμεσες ενισχύσεις

Άρθρο 3

Για την εφαρμογή του παρόντος τίτλου, νοούνται ως:

α) προβατίνα: κάθε θηλυκό του είδους των προβατοειδών το οποίο έχει γεννήσει τουλάχιστον μία φορά ή έχει ηλικία τουλάχιστον ενός έτους,

β) αίγα: κάθε θηλυκό του είδους των αιγοειδών το οποίο έχει γεννήσει τουλάχιστον μία φορά ή έχει ηλικία τουλάχιστον ενός έτους.

Τμήμα 1 Πριμοδότηση για τις προβατίνες και τις αίγες

Άρθρο 4

1. Ο παραγωγός που κατέχει στην εκμετάλλευσή του προβατίνες μπορεί να λάβει, κατόπιν αιτήσεώς του, πριμοδότηση για διατήρηση προβατίνων (πριμοδότηση για τις προβατίνες).

2. Ο παραγωγός που κατέχει στην εκμετάλλευσή του αίγες μπορεί να λάβει, κατόπιν αιτήσεώς του, πριμοδότηση για διατήρηση αιγών (πριμοδότηση για τις αίγες). Η πριμοδότηση αυτή χορηγείται στους παραγωγούς συγκεκριμένων περιοχών, όπου η παραγωγή πληροί τα ακόλουθα δύο κριτήρια:

- η εκτροφή αιγών κατά κύριο λόγο προσανατολίζεται προς την παραγωγή αιγείου κρέατος,

- οι τεχνικές εκτροφής αιγών και προβάτων είναι οι ίδιες.

Κατάλογος των περιοχών αυτών καταρτίζεται με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

3. Η πριμοδότηση για τις προβατίνες και η πριμοδότηση για τις αίγες χορηγούνται με την μορφή ετήσιας πληρωμής ανά επιλέξιμο ζώο ανά ημερολογιακό έτος και ανά παραγωγό εντός του ορίου των ατομικών ανωτάτων ορίων. Ο αριθμός των ζώων για τα οποία υποβάλλεται αίτηση πριμοδότησης δεν πρέπει να είναι κατώτερος των 10.

4. Ανά προβατίνα το ποσό της πριμοδότησης ανέρχεται σε 21 EUR. Εντούτοις, για τους παραγωγούς που διαθέτουν στο εμπόριο πρόβειο γάλα ή προϊόντα με βάση το πρόβειο γάλα η πριμοδότηση ανά προβατίνα ανέρχεται σε 16,8 EUR.

5. Ανά αίγα το ποσό της πριμοδότησης ανέρχεται σε 16,8 EUR.

6. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Τμήμα 2 Συμπληρωματική πριμοδότηση

Άρθρο 5

1. Στις περιοχές όπου στην πράξη δεν υπάρχουν εναλλακτικές δυνατότητες εκτός από την παραγωγή προβάτων ή αιγών, καταβάλλεται συμπληρωματική πριμοδότηση. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις περιοχές αυτές. Σε κάθε περίπτωση η συμπληρωματική πριμοδότηση χορηγείται μόνο σε παραγωγό, στου οποίου την εκμετάλλευση το 50% τουλάχιστον της χρησιμοποιούμενης για τη γεωργία έκτασης βρίσκεται σε μειονεκτικές περιοχές που ορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999.

2. Η συμπληρωματική πριμοδότηση χορηγείται επίσης σε παραγωγό που μετακινεί εποχιακώς την αγέλη του, υπό τον όρο ότι:

α) τουλάχιστον το 90% των ζώων για τα οποία ζητεί πριμοδότηση βόσκει επί 90 τουλάχιστον συνεχείς ημέρες σε επιλέξιμη περιοχή που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και

β) η έδρα της γεωργικής εκμετάλλευσης βρίσκεται σε επακριβώς οριοθετημένη γεωγραφική περιοχή, για την οποία έχει διαπιστωθεί από το κράτος μέλος ότι η εποχιακή μετακίνηση των ζώων αποτελεί παραδοσιακή πρακτική της εκτροφής προβάτων ή/και αιγών και ότι οι μετακινήσεις αυτές είναι απαραίτητες, διότι κατά την περίοδο της μετακίνησης οι υπάρχοντες βοσκότοποι δεν επαρκούν.

3. Το ποσό της συμπληρωματικής πριμοδότησης ορίζεται σε 7 EUR ανά προβατίνα και ανά αίγα. Η συμπληρωματική πριμοδότηση χορηγείται υπό τους ίδιους όρους με τους προβλεπόμενους για τη χορήγηση της πριμοδότησης για τις προβατίνες και τις αίγες.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Τμήμα 3 Κοινές διατάξεις

Άρθρο 6

Οι πριμοδοτήσεις καταβάλλονται στο δικαιούχο παραγωγό ανάλογα με τον αριθμό των προβατίνων ή/και των αιγών που διατηρεί στην εκμετάλλευση για μια ελάχιστη χρονική περίοδο που καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Οι πληρωμές πραγματοποιούνται μόλις διενεργηθούν οι επιθεωρήσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3508/92 για τη θέσπιση ενός ολοκληρωμένου συστήματος διαχείρισης και ελέγχου σχετικά με ορισμένα καθεστώτα κοινοτικών ενισχύσεων [13], αλλά όχι νωρίτερα από τις 16 Οκτωβρίου του ημερολογιακού έτους για το οποίο έχει υποβληθεί η αίτηση και όχι αργότερα από τις 30 Ιουνίου του επόμενου ημερολογιακού έτους.

[13] ΕΕ L 355 της 5.12.1992, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1593/2000 (ΕΕ L 182 της 21.7.2000, σ. 4).

Άρθρο 7

Τα ποσά των πριμοδοτήσεων μπορούν να τροποποιηθούν βάσει των εξελίξεων στην παραγωγή, την παραγωγικότητα και τις αγορές, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2 της Συνθήκης.

Τμήμα 4 Ατομικά όρια

Άρθρο 8

1. Την 1η Ιανουαρίου 2002 το ατομικό ανώτατο όριο για κάθε παραγωγό, με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3, ισούται με τον αριθμό των δικαιωμάτων πριμοδότησης που κατείχε στις 30 Δεκεμβρίου 2001 σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι, από 1ης Ιανουαρίου 2002, το σύνολο των δικαιωμάτων πριμοδότησης στην επικράτειά τους δεν υπερβαίνει τα εθνικά ανώτατα όρια που ορίζονται στο παράρτημα I και ότι μπορούν να δημιουργηθούν τα εθνικά αποθέματα που αναφέρονται στο άρθρο 10.

3. Όταν τα μέτρα που λαμβάνονται δυνάμει της παραγράφου 2 απαιτούν μείωση των ατομικών ορίων των παραγωγών, η μείωση αυτή πραγματοποιείται χωρίς αντισταθμιστική πληρωμή και αποφασίζεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων.

Τα κριτήρια αυτά περιλαμβάνουν:

α) το ποσοστό χρησιμοποίησης από τους παραγωγούς των ατομικών ανωτάτων ορίων κατά τα τρία προ του 2000 έτη αναφοράς,

β) τις ειδικές φυσικές συνθήκες ή την επιβολή κυρώσεων, που έχουν ως αποτέλεσμα τη μη καταβολή ή την καταβολή μειωμένης πριμοδότησης επί τουλάχιστον ένα έτος αναφοράς,

γ) πρόσθετες εξαιρετικές περιστάσεις που είχαν ως αποτέλεσμα οι πληρωμές κατά τουλάχιστον ένα έτος αναφοράς να μην αντιστοιχούν στην πραγματική κατάσταση όπως αυτή είχε διαπιστωθεί τα προηγούμενα έτη.

4. Τα δικαιώματα πριμοδότησης, τα οποία έχουν ανακληθεί δυνάμει του μέτρου που έχει ληφθεί σύμφωνα με την παράγραφο 2, καταργούνται.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 9

1. Όταν ένας παραγωγός πωλεί ή μεταβιβάζει με άλλο τρόπο την εκμετάλλευσή του, μπορεί να μεταβιβάσει όλα του τα δικαιώματα πριμοδότησης σε αυτόν που αναλαμβάνει την εκμετάλλευσή του.

2. Ο παραγωγός μπορεί επίσης να μεταβιβάσει, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, τα δικαιώματά του σε άλλους παραγωγούς χωρίς να μεταβιβάσει την εκμετάλλευσή του.

Στην περίπτωση μεταβίβασης δικαιωμάτων πριμοδότησης χωρίς μεταβίβαση της εκμετάλλευσης, ένα μέρος των μεταβιβαζόμενων δικαιωμάτων, το οποίο δεν υπερβαίνει το 15%, εκχωρείται χωρίς αντισταθμιστική πληρωμή στο εθνικό απόθεμα του κράτους μέλους στο οποίο βρίσκεται η εκμετάλλευσή του, προκειμένου να αναδιανεμηθεί δωρεάν.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι η μεταβίβαση των δικαιωμάτων χωρίς μεταβίβαση της εκμετάλλευσης πραγματοποιείται απευθείας μεταξύ παραγωγών ή μέσω του εθνικού αποθέματος.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν τα αναγκαία μέτρα, ώστε τα δικαιώματα πριμοδότησης να μη μεταβιβάζονται εκτός των ευαίσθητων ζωνών ή περιφερειών όπου η εκτροφή προβάτων έχει ιδιαίτερη σημασία για την τοπική οικονομία.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν, πριν από μια ημερομηνία που καθορίζουν, την προσωρινή μεταβίβαση του μέρους των δικαιωμάτων πριμοδότησης που δεν σκοπεύει να χρησιμοποιήσει ο παραγωγός που τα κατέχει.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Οι λεπτομέρειες αυτές μπορούν να αφορούν ιδίως:

α) τις διατάξεις που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να επιλύουν τα ιδιαίτερα προβλήματα που συνδέονται με την μεταβίβαση δικαιωμάτων πριμοδότησης από παραγωγούς που δεν έχουν την κυριότητα των εκτάσεων τις οποίες καλύπτουν οι εκμεταλλεύσεις τους, και

β) τους ειδικούς κανόνες που αφορούν τον ελάχιστο αριθμό δικαιωμάτων που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο μερικής μεταβίβασης.

Άρθρο 10

1. Κάθε κράτος μέλος διατηρεί εθνικό απόθεμα δικαιωμάτων πριμοδότησης.

2. Τα δικαιώματα πριμοδότησης που ανακαλούνται σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 1 ή σύμφωνα με άλλες κοινοτικές διατάξεις προστίθενται στο εθνικό απόθεμα.

3. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν, εντός των ορίων των αποθεμάτων αυτών, τα εθνικά τους αποθέματα για την κατανομή δικαιωμάτων πριμοδότησης ιδίως στους νεοεισερχόμενους στον εν λόγω τομέα παραγωγούς, στους νέους γεωργούς και σε άλλους κατά προτεραιότητα παραγωγούς.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Ιδιωτική αποθεματοποίηση

Άρθρο 11

1. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει τη χορήγηση ενίσχυσης στην ιδιωτική αποθεματοποίηση, όταν υπάρχει ιδιαίτερα δυσχερής κατάσταση της αγοράς σε μία ή περισσότερες ζώνες διαμόρφωσης τιμών. Ως ζώνη διαμόρφωσης τιμών νοείται:

- η Μεγάλη Βρετανία,

- η Βόρεια Ιρλανδία,

- κάθε άλλο κράτος μέλος λαμβανόμενο χωριστά.

Η ενίσχυση αποφασίζεται στο πλαίσιο διαδικασίας διαγωνισμού.

Ωστόσο, είναι δυνατόν να αποφασίζεται η χορήγηση της ενίσχυσης στο πλαίσιο διαδικασίας προκαθορισμού, στην περίπτωση που κρίνεται αναγκαία η επείγουσα προσφυγή στην ιδιωτική αποθεματοποίηση.

2. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται και η χορήγηση ενισχύσεων ιδιωτικής αποθεματοποίησης αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Τίτλος II Συναλλαγές με τρίτες χώρες

Άρθρο 12

1. Για κάθε εισαγωγή στην Κοινότητα ή εξαγωγή εκτός Κοινότητας των προϊόντων του άρθρου 1, είναι δυνατό να απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής.

Τα πιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα.

Τα πιστοποιητικά εκδίδονται από τα κράτη μέλη για κάθε ενδιαφερόμενο που υποβάλλει σχετική αίτηση, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του στην Κοινότητα, υπό την επιφύλαξη των μέτρων που λαμβάνονται για την εφαρμογή του άρθρου 15.

Για την έκδοση αυτών των πιστοποιητικών μπορεί να απαιτείται η κατάθεση εγγύησης που εξασφαλίζει ότι τα προϊόντα θα εισαχθούν ή θα εξαχθούν κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού και η οποία, εκτός από περιπτώσεις ανωτέρας βίας, καταπίπτει εν όλω ή εν μέρει, εάν η εισαγωγή ή η εξαγωγή δεν πραγματοποιηθεί εντός της εν λόγω προθεσμίας ή εάν πραγματοποιηθεί μόνο εν μέρει.

2. Ο κατάλογος των προϊόντων για τα οποία απαιτούνται πιστοποιητικά εξαγωγής, η διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών και οι άλλες λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 13

Οι δασμολογικοί συντελεστές του Κοινού Δασμολογίου εφαρμόζονται για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1.

Άρθρο 14

1. Για να αποτραπούν ή να αντιμετωπισθούν οι επιζήμιες επιπτώσεις στην κοινοτική αγορά που είναι δυνατό να προκύψουν από τις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, η εισαγωγή, με το δασμολογικό συντελεστή που προβλέπει το κοινό δασμολόγιο, ενός ή περισσότερων από τα προϊόντα αυτά υπόκειται στην καταβολή πρόσθετου εισαγωγικού δασμού, εάν πληρούνται οι όροι που καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 4, εκτός εάν οι εισαγωγές δεν είναι πιθανό να διαταράξουν την κοινοτική αγορά ή εάν οι επιπτώσεις θα ήσαν δυσανάλογες σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο.

2. Οι εισαγωγές που πραγματοποιούνται σε τιμή κατώτερη από το επίπεδο που κοινοποιείται από την Κοινότητα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου («τιμή ενεργοποίησης») μπορεί να υπόκεινται σε πρόσθετο εισαγωγικό δασμό.

Εάν ο όγκος των εισαγωγών για κάθε έτος, κατά το οποίο παρουσιάζονται ή ενδέχεται να παρουσιαστούν οι επιζήμιες επιπτώσεις που αναφέρονται στη παράγραφο 1, υπερβαίνει ένα επίπεδο που βασίζεται στις ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά, οριζόμενες ως ποσοστό εισαγωγών επί της αντίστοιχης εγχώριας κατανάλωσης κατά τα τρία προηγούμενα έτη («όγκος ενεργοποίησης»), μπορεί να επιβληθεί πρόσθετος εισαγωγικός δασμός.

3. Οι τιμές εισαγωγής που λαμβάνονται υπόψη για την επιβολή πρόσθετου εισαγωγικού δασμού σύμφωνα με την παράγραφο 2, πρώτο εδάφιο, καθορίζονται με βάση τις τιμές εισαγωγής cif του εν λόγω φορτίου.

Οι τιμές εισαγωγής cif επαληθεύονται για το σκοπό αυτό βάσει των αντιπροσωπευτικών τιμών για το συγκεκριμένο προϊόν στη διεθνή αγορά ή στην κοινοτική αγορά εισαγωγής του προϊόντος.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2. Οι λεπτομέρειες αυτές προσδιορίζουν ιδίως τα προϊόντα στα οποία μπορούν να επιβληθούν πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί.

Άρθρο 15

1. Το άνοιγμα και η διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων για τα προϊόντα του άρθρου 1, που προκύπτουν από συμφωνίες συναφθείσες σύμφωνα με το άρθρο 300 της Συνθήκης ή από οποιαδήποτε άλλη πράξη του Συμβουλίου, γίνονται σύμφωνα με λεπτομέρειες εφαρμογής που θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

2. Η διαχείριση των ποσοστώσεων γίνεται με την εφαρμογή μίας από τις κάτωθι μεθόδους ή συνδυασμού αυτών:

α) μέθοδος βασιζόμενη στη χρονολογική σειρά υποβολής των αιτήσεων (αρχή της «εξυπηρέτησης κατά σειρά χρονικής προτεραιότητας»).

β) μέθοδος κατανομής κατ'αναλογία των ποσοτήτων που ζητήθηκαν κατά την κατάθεση των αιτήσεων (με τη χρήση της μεθόδου της «ταυτόχρονης εξέτασης»).

γ) μέθοδος βασιζόμενη στη συνεκτίμηση των παραδοσιακών εμπορικών ρευμάτων (σύμφωνα με τη μέθοδο «παλαιοί και νέοι πελάτες»).

Είναι δυνατή η εφαρμογή και άλλων κατάλληλων μεθόδων. Πρέπει να αποφεύγεται οιαδήποτε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων.

3. Οι καθοριζόμενες μέθοδοι διαχείρισης λαμβάνουν υπόψη, κατά περίπτωση, τις ανάγκες εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και την ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της αγοράς αυτής.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής που αναφέρονται στην παράγραφο 1:

α) προβλέπουν το άνοιγμα ετήσιων ποσοστώσεων, με την κατάλληλη κλιμάκωση στη διάρκεια του έτους, εάν χρειάζεται.

β) καθορίζουν την εφαρμοστέα μέθοδο διαχείρισης.

γ) περιλαμβάνουν, ενδεχομένως, εγγυήσεις ως προς τη φύση, την προέλευση και την καταγωγή του προϊόντος και, ενδεχομένως, τη διατήρηση των παραδοσιακών εμπορικών ρευμάτων.

δ) αναγνώριση του εγγράφου που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της ύπαρξης των εγγυήσεων που αναφέρονται στο στοιχείο γ) και

ε) τους όρους υπό τους οποίους εκδίδονται τα πιστοποιητικά εισαγωγής και τη διάρκεια ισχύος τους.

Άρθρο 16

1. Στο βαθμό που απαιτείται για την καλή λειτουργία της κοινής οργάνωσης της αγοράς των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας μετά από πρόταση της Επιτροπής σύμφωνα με τη διαδικασία ψηφοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 37 παράγραφος 2 της Συνθήκης, μπορεί σε ειδικές περιπτώσεις, να απαγορεύει εν όλω ή εν μέρει την προσφυγή στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, εάν η κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χαρακτηρίζεται ως άκρως επείγουσα και έχει διαταραχθεί η κοινοτική αγορά ή κινδυνεύει να διαταραχθεί από το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή, η Επιτροπή μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή εξ ιδίας πρωτοβουλίας αποφασίζει τα απαραίτητα μέτρα τα οποία κοινοποιούνται στο Συμβούλιο και στα κράτη μέλη και των οποίων η διάρκεια ισχύος δεν δύναται να υπερβεί τους έξι μήνες. Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται πάραυτα. Εάν ένα κράτος μέλος υποβάλει αίτηση στην Επιτροπή, η Επιτροπή αποφασίζει εντός μίας εβδομάδας από την παραλαβή της αίτησης.

3. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να παραπέμψει στο Συμβούλιο την απόφαση της Επιτροπής εντός μιας εβδομάδας από την ημέρα της κοινοποίησής της. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, μπορεί να επιβεβαιώσει, να τροποποιήσει ή να ακυρώσει την απόφαση της Επιτροπής.

Εάν το Συμβούλιο δεν έχει λάβει απόφαση εντός τριών μηνών, η απόφαση της Επιτροπής θεωρείται ακυρωθείσα.

Άρθρο 17

1. Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και οι λεπτομέρειες εφαρμογής της ισχύουν για τη δασμολογική κατάταξη των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1. η ονοματολογία του δασμολογίου που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ενσωματώνεται στο Κοινό Δασμολόγιο.

2. Εφόσον ο παρών κανονισμός ή οι διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή του δεν ορίζουν το αντίθετο, απαγορεύονται κατά τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες:

α) η επιβολή οποιασδήποτε επιβάρυνσης αποτελέσματος ισοδυνάμου με δασμό.

β) η εφαρμογή οποιουδήποτε ποσοτικού περιορισμού ή μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.

Άρθρο 18

1. Εάν, λόγω της αύξησης των εισαγωγών ή των εξαγωγών, η κοινοτική αγορά ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα του άρθρου 1 υφίσταται ή απειλείται να υποστεί, σοβαρές διαταραχές που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 33 της Συνθήκης, είναι δυνατόν να εφαρμοσθούν κατά τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες τα ενδεικνυόμενα μέτρα, μέχρις ότου εκλείψει η εν λόγω διαταραχή ή απειλή διαταραχής.

Το Συμβούλιο θεσπίζει, με ειδική πλειοψηφία και βάσει προτάσεως της Επιτροπής, τους γενικούς κανόνες εφαρμογής της παρούσας παραγράφου και ορίζει τις περιπτώσεις και τα όρια, εντός των οποίων τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν μέτρα προστασίας.

2. Εάν προκύψει η κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, αποφασίζει για τη λήψη των αναγκαίων μέτρων. Τα μέτρα αυτά κοινοποιούνται από την Επιτροπή στα κράτη μέλη και τίθενται αμέσως σε εφαρμογή. Εάν ένα κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή σχετική αίτηση, η Επιτροπή αποφασίζει επ' αυτής εντός τριών εργασίμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης.

3. Τα μέτρα που αποφασίζονται από την Επιτροπή, μπορούν να παραπεμφθούν στο Συμβούλιο από οποιοδήποτε κράτος μέλος εντός τριών εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησής τους. Το Συμβούλιο συνεδριάζει χωρίς καθυστέρηση. Μπορεί να τροποποιήσει ή να ακυρώσει το εν λόγω μέτρο με ειδική πλειοψηφία.

4. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται λαμβάνοντας υπόψη τις υποχρεώσεις της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των διεθνών υποχρεώσεών της.

Τίτλος III Γενικές διατάξεις

Άρθρο 19

Τα κράτη μέλη καταγράφουν τις τιμές των προβατοειδών και του κρέατος αυτών βάσει κανόνων που πρόκειται να καθοριστούν από την Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 20

1. Όταν καταγράφεται αισθητή άνοδος ή πτώση των τιμών στην αγορά της Κοινότητας, ενδέχεται δε να διατηρηθεί η κατάσταση αυτή και επομένως διαταράσσεται ή απειλείται να διαταραχθεί η εν λόγω αγορά, δύνανται να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

2. Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 21

Για να λαμβάνονται υπόψη οι περιορισμοί στην ελεύθερη κυκλοφορία που είναι πιθανόν να προκύπτουν από την εφαρμογή μέτρων για την αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών των ζώων, είναι δυνατόν να λαμβάνονται έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς που θίγεται από τους περιορισμούς αυτούς, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2. Τα μέτρα αυτά λαμβάνονται μόνο κατά το μέτρο και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαία για τη στήριξη της αγοράς αυτής.

Άρθρο 22

Με την επιφύλαξη αντίθετων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, τα άρθρα 87, 88 και 89 της Συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 23

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή κοινοποιούν αμοιβαία τις αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Οι λεπτομέρειες της κοινοποίησης και της διάδοσης των στοιχείων θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 24

1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή, την επιτροπή διαχείρισης πρόβειου και αίγειου κρέατος, η οποία απαρτίζεται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω απόφασης.

3. Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι ένας μήνας.

Άρθρο 25

Η επιτροπή μπορεί να εξετάσει οποιοδήποτε άλλο θέμα τίθεται από τον πρόεδρό της είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως του αντιπροσώπου κράτους μέλους.

Άρθρο 26

Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την επίλυση συγκεκριμένων πρακτικών προβλημάτων θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Τα εν λόγω μέτρα, εφόσον αιτιολογούνται δεόντως, μπορούν να παρεκκλίνουν από ορισμένα μέρη του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 27

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 και οι διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή του, εφαρμόζονται στις δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται τα κράτη μέλη για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 28

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται έτσι ώστε να λαμβάνονται δεόντως και ταυτόχρονα υπόψη οι στόχοι που προβλέπονται στα άρθρα 33 και 131 της Συνθήκης.

Άρθρο 29

Έως τις 31 Δεκεμβρίου 2005 η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο σχετικά με τις περιβαλλοντικές συνέπειες της εκτροφής αιγοπροβάτων, ιδίως όσον αφορά τις μειονεκτικές περιοχές και την επίπτωση του καθεστώτος πριμοδοτήσεων. Εάν χρειάζεται, η έκθεση συνοδεύεται από προτάσεις. Η έκθεση πρέπει να λαμβάνει υπόψη ιδίως τις εκθέσεις που υποβάλλουν τα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1259/1999.

Άρθρο 30

Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 2644/80, (ΕΟΚ) αριθ. 3901/89, (ΕΟΚ) αριθ. 1323/90, (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90, (ΕΟΚ) αριθ. 338/91 και (ΕΚ) αριθ. 2467/98 καταργούνται.

Οι παραπομπές στους καταργούμενους κανονισμούς θεωρούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που περιέχεται στο παράρτημα ΙΙ.

Άρθρο 31

Τα μέτρα που απαιτούνται για να διευκολυνθεί η μετάβαση από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στους κανονισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 30 σε εκείνες του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 24 παράγραφος 2.

Άρθρο 32

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2002.

3. Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 2644/80, (ΕΟΚ) αριθ. 3901/89, (ΕΟΚ) αριθ. 1323/90, (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90, (ΕΟΚ) αριθ. 338/91 και (ΕΚ) αριθ. 2467/98 εξακολουθούν να εφαρμόζονται σε σχέση με τις περιόδους εμπορίας 2000 και 2001.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΗΣ ΓΙΑ ΠΡΟΒΑΤΙΝΕΣ ΚΑΙ ΑΙΓΕΣ

Κράτος μέλος // Δικαιώματα (x 1000)

Belgiλ/Belgique // 70

Danmark // 104

Deutschland // 2 432

Ελλάς // 11 023

Espaρa // 19 580

France // 7 842

Ireland // 4 956

Italia // 9 575

Luxembourg // 4

Nederland // 930

Φsterreich // 206

Portugal // 2 690

Suomi/Finland // 80

Sverige // 180

United Kingdom // 19 492

Σύνολο // 79 164

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II Πίνακας αντιστοιχίας

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1323/90 // Ο παρών κανονισμός

Άρθρο 1 // Άρθρο 5

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3493/90 // Ο παρών κανονισμός

Άρθρο 1 παράγραφος 1 // -

Άρθρο 1 παράγραφος 2 // -

Άρθρο 1 παράγραφος 3 // -

Άρθρο 1 παράγραφος 4 // Άρθρο 3 στοιχείο α)

Άρθρο 1 παράγραφος 5 // Άρθρο 3 στοιχείο β)

Άρθρο 2 // Άρθρο 5

Άρθρο 3 // -

Άρθρο 4 // -

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2467/98 // Ο παρών κανονισμός

Άρθρο 1 // Άρθρο 1

Άρθρο 2 // Άρθρο 2

Άρθρο 3 // -

Άρθρο 4 // Άρθρο 19

Άρθρο 5 παράγραφος 1 // Άρθρο 4 παράγραφος 1

Άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 3 // Άρθρο 4 παράγραφος 4

Άρθρο 5 παράγραφος 4 // -

Άρθρο 5 παράγραφος 5 // Άρθρο 4 παράγραφος 2

Άρθρο 5 παράγραφος 6 // Άρθρο 6

Άρθρο 5 παράγραφοι 7, 8, 9, 10 // -

Άρθρο 6 παράγραφοι 1 - 3 // -

Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο α) // -

Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο β) // Άρθρο 9 παράγραφοι 1 και 2

Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο γ) // Άρθρο 9 παράγραφοι 2 και 3

Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο δ) // Άρθρο 9 παράγραφος 4

Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο ε) // -

Άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχείο στ) // Άρθρο 9 παράγραφος 5

Άρθρο 6 παράγραφος 5 // -

Άρθρο 6 παράγραφος 6 // -

Άρθρο 7 // Άρθρο 10

Άρθρο 8 // -

Άρθρο 9 // -

Άρθρο 10 // Άρθρο 8 παράγραφος 2

Άρθρο 11 // -

Άρθρο 12 // Άρθρο 11

Άρθρο 13 // -

Άρθρο 14 // Άρθρο 12

Άρθρο 15 // Άρθρο 13

Άρθρο 16 // Άρθρο 14

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2467/98 // Ο παρών κανονισμός

Άρθρο 17 // Άρθρο 15

Άρθρο 18 // Άρθρο 16

Άρθρο 19 // Άρθρο 17

Άρθρο 20 // Άρθρο 18

Άρθρο 21 // Άρθρο 21

Άρθρο 22 // Άρθρο 22

Άρθρο 23 // Άρθρο 23

Άρθρο 24 // Άρθρο 24

Άρθρο 25 // -

Άρθρο 26 // Άρθρο 25

Άρθρο 27 // Άρθρο 28

Άρθρο 28 // -

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

Δημοσιονομική επίπτωση του προτεινόμενου καθεστώτος - εκατ. EUR (διαφορά μεταξύ παραρτήματος 2 και παραρτήματος 3)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>