ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την πρόταση του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα μέτρα προώθησης της πλήρους ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στη διαδικασία ανάπτυξης των αναπτυσσομένων χωρών

1999/0020 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ σχετικά με

την κοινή θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την πρόταση του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα μέτρα προώθησης της πλήρους ενσωμάτωσης της περιβαλλοντικής διάστασης στη διαδικασία ανάπτυξης των αναπτυσσομένων χωρών

1. ιστορικο

Η πρόταση του κανονισμού της Επιτροπής (COM (1999) 36 τελικό -1999/0020 (COD)) υιοθετήθηκε στις 28 Ιανουαρίου 1999. Διαβιβάσθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 28 Ιανουαρίου 1999 και στο Συμβούλιο στις 29 Ιανουαρίου 1999.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε σε πρώτη ανάγνωση στις 5 Μαΐου 1999.

Η πολιτική συμφωνία του Συμβουλίου για σχέδιο κοινής θέσης οριστικοποιήθηκε σε επίπεδο ομάδας εργασίας στις 25 Οκτωβρίου 1999. Tο Συμβούλιο υιοθέτησε τη κοινή του θέση στις 17 (((εμβρίου 1999.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της στις 7 Ιουλίου 1999. Η Επιτροπή Περιφερειών ενημέρωσε το Συμβούλιο ότι δεν θα εκφέρει γνώμη για την εν λόγω πρόταση.

2. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η παρούσα πρόταση θεωρείται ως μέσο καθοριστικής σημασίας το οποίο αποσκοπεί στην υποβοήθηση της Κοινότητας για την τήρηση των νομικών και πολιτικών δεσμεύσεών της αναφορικά με την προστασία του περιβάλλοντος στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης. Η εν λόγω πρόταση αποσκοπεί στην εξασφάλιση της συνέχισης των δράσεων που υλοποιούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 722/97 της 22ας Απριλίου 1997, μετά τη λήξη ισχύος του στις 31 Δεκεμβρίου 1999. Το προτεινόμενο νομοθετικό μέσο λαμβάνει υπόψη τις σημαντικές εξελίξεις στο πλαίσιο της Κοινότητας και στον τομέα του περιβάλλοντος σε διεθνές επίπεδο καθώς και την εμπειρία που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια της εφαρμογής των υφιστάμενων κανονιστικών διατάξεων. Ο προτεινόμενος κανονισμός καθορίζει το πλαίσιο της διαχείρισης του κονδυλίου Β7-6200 της Επιτροπής που συνιστά το πλέον ειδικό χρηματοδοτικό μέσο που διαθέτει η ΕΚ στο πλαίσιο της εφαρμογής των προαναφερομένων δεσμεύσεων.

3. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

3.1. Γενική παρατήρηση

Η Επιτροπή κατήρτισε τροποποιημένη πρόταση η οποία ενσωματώνει ορισμένες νέες διατάξεις σε συνέχεια της εξέτασης σε πρώτη ανάγνωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, λαμβάνει υπόψη τις συζητήσεις που διεξήχθησαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου και περιλαμβάνει ορισμένες τροποποιήσεις που κρίθηκαν αναγκαίες λόγω της θέσης σε ισχύ της συνθήκης του Άμστερνταμ.

3.2. ´Εκβαση των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση

Βάσει έκθεσης την οποία συνέταξε η κ.Van Putten, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε στις 5 Μαΐου 1999, σε πρώτη ανάγνωση, την πρόταση της Επιτροπής με 53 τροπολογίες.

Η Επιτροπή αποδέχθηκε, στο σύνολο ή εν μέρει , 28 τροπολογίες οι οποίες προτάθηκαν από το ΕΚ τις οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις, αναδιατύπωσε ή ενσωμάτωσε σε άλλο τμήμα του κανονισμού σε σχέση με την αρχική πρόταση. Συνεπεία της αποσαφήνισης των διατάξεων του κειμένου ορισμένες από τις τροπολογίες απεδείχθησαν περιττές.

Οι τροπολογίες ή τα σημαντικά τμήματα των τροπολογιών που η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να αποδεχθεί είναι δυνατόν να ενταχθούν σε μία ή σε περισσότερες από τις κατωτέρω κατηγορίες:

- παροχή αναλυτικών στοιχείων σχετικών με τα θέματα και τις δραστηριότητες που αναφέρονται ήδη σε άλλα μέρη του κανονισμού ή/και τα οποία θεωρήθηκε ότι επιβάρυναν τη δομή και την ισορροπία του κανονισμού χωρίς να τον καθιστούν πληρέστερο.

- άλλες τροπολογίες όσον αφορά τις οποίες θεωρήθηκε ότι καλύπτονταν ήδη στην αρχική έκδοση του προτεινόμενου κανονισμού·

- αποσπάσματα ή λεπτομερή στοιχεία από διάφορα ισχύοντα στρατηγικά έγγραφα και νομικές πράξεις που κρίθηκαν απαραίτητες για τους σκοπούς του κανονισμού·

- τροπολογίες σχετικές με την ερμηνεία του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού που θεωρήθηκαν είτε εξαιρετικά ευρείες είτε εξαιρετικά περιοριστικές·

- Τα διαχείριστικά ζητήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής·

- τροπολογίες που δεν ήταν σύμφωνες με τις τυποποιημένες διατυπώσεις και πρακτικές παρόμοιων κανονισμών·

- τροπολογίες που ήταν ασαφείς, περιττές, ανεφάρμοστες ή εξαιρετικά περιοριστικές.

Εν γένει, παρατηρείται σε μεγάλο βαθμό σύμπτωση απόψεων μεταξύ της Επιτροπής και του Συμβουλίου επί του συνόλου των σημείων που έθιξε το Κοινοβούλιο και αφορούν την ουσία του κανονισμού.

3.3. Νέες διατάξεις που εισήγαγε το Συμβούλιο

Το Συμβούλιο δεν εισήγαγε νέες διατάξεις επί της ουσίας του κανονισμού.

3.4. Σημεία απόκλισης μεταξύ της τροποποιηθείσας πρότασης της Επιτροπής και της κοινής θέσης του Συμβουλίου

Στο στάδιο αυτό, η Επιτροπή διατηρεί σοβαρές επιφυλάξεις για τα ακόλουθα σημεία της κοινής θέσης του Συμβουλίου:

- ποσό αναφοράς της χρηματοδότησης: η Επιτροπή δεν αντιτίθεται στην συμπερίληψη ποσού αναφοράς χρηματοδότησης αλλά εκτιμά ότι το ποσό μπορεί να καθορισθεί μόνο μετά την επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των δύο κλάδων της νομοθετικής και δημοσιονομικής αρχής, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως την έγκριση του προϋπολογισμού για το έτος 2000.

- διάρκεια ισχύος του κανονισμού: η Επιτροπή εκτιμά, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τη μέση διάρκεια των προς χρηματοδότηση δράσεων στο πλαίσιο του προτεινόμενου κανονισμού το ανθρώπινο δυναμικό που διαθέτει για την υλοποίηση και την αξιολόγηση των εν λόγω δράσεων, ότι είναι προτιμότερο να μην καθοριστεί προθεσμία για την ισχύ της νομικής πράξης. Η τροποποιημένη πρόταση (όπως επίσης και η διάταξηπου προβλέπεται στη παράγραφο 2 του άρθρου 11 της κοινής θέσης) περιλαμβάνει τη δυνατότητα τροποποίησης ή αναστολής της εν λόγω πράξης κατόπιν σφαιρικής αξιολόγησης η οποία θα διεξαχθεί ύστερα από τέσσερα έτη εφαρμογής.

- επιτροπολογία: όσον αφορά τη διαδικασία, η κοινή θέση προβλέπει τη λήψη αποφάσεων, σχετικά με σχέδια μέτρων ύψους άνω των 2 εκατ. ευρώ, μέσω επιτροπής διαχείρισης. Δεδομένου του χαρακτήρα των αποφάσεων που πρόκειται να ληφθούν και του ύψους χρηματοδότησης που προβλέπεται κατά τη διάρκεια του προγράμματος, η Επιτροπή εκτιμά, ωστόσο, ότι θα ήταν σκοπιμότερο για την αρμόδια γεωγραφική επιτροπή που επικουρεί την Επιτροπή κατά την άσκηση των εκτελεστικών της αρμοδιοτήτων, να έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα. Επίσης η Επιτροπή είναι αντίθετη στη διάταξη που εισήγαγε η κοινή θέση σχετικά με την υποχρέωση υποβολής των στρατηγικών κατευθύνσεων, που καταρτίζονται σε ετήσια βάση, προς έγκριση σε επιτροπή που λειτουργεί βάσει της διαδικασίας διαχείρισης.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η Επιτροπή και το Συμβούλιο ήταν σε θέση να εγκρίνουν πάνω από το ήμισυ των τροπολογιών που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση, αποδεικνύοντας κατ´αυτόν τον τρόπο το μεγάλο βαθμό σύμπτωσης απόψεων μεταξύ των τριών οργάνων όσον αφορά τη σκοπιμότητα και το πεδίο εφαρμογής του προτεινόμενου κανονισμού.

Αντίθετα, όσον αφορά τα οριζόντια θέματα που αναφέρθηκαν στο σημείο 3.4, η θέση της Επιτροπής διαφέρει ουσιαστικά από τη θέση του Συμβουλίου, προσεγγίζοντας περισσότερο τους προβληματισμούς του Κοινοβουλίου. Ειδικότερα, η Επιτροπή διατήρησε τη θέση της σε αυτά τα σημεία απορρίπτοντας την κοινή θέση την οποία το Συμβούλιο, εξαιτίας αυτού του γεγονότος, υποχρεώθηκε να εγκρίνει ομόφωνα.

5. ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Οι δηλώσεις που υπέβαλε η Επιτροπή για να εγγραφούν στα πρακτικά του Συμβουλίου παρατίθενται στο παράρτημα. Οι τέσσερις πρώτες αναλύουν τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή είναι αντίθετη με ορισμένες λύσεις τις οποίες υπέδειξε το Συμβούλιο όσον αφορά ορισμένα οριζόντια θέματα, ήτοι: τις ρυθμίσεις άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή και της έγκρισης των στρατηγικών προσανατολισμού, το ύψος της χρηματοδότησης και τη διάρκεια ισχύος του κανονισμού. Η πέμπτη ανταποκρίνεται σε αίτημα παροχής συμπληρωματικών πληροφοριών που διατυπώθηκε από ορισμένες αντιπροσωπείες όσον αφορά την ανάθεση των συμβάσεων σε επιχειρήσεις τρίτων χωρών.

Παραρτήματα:

1. Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου. 9 και της αιτιολογικής σκέψης 19 της κοινής θέσης

2. Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 8 παράγραφος 2 της κοινής θέσης

3. Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 7 πρώτο εδάφιο της κοινής θέσης

4. Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου. 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο της κοινής θέσης

5. Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 8 παράγραφος 8 της κοινής θέσης

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 9 και της αιτιολογικής σκέψης 19 της κοινής θέσης

Η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της που στη συγκεκριμένη περίπτωση το Συμβούλιο τροποποίησε την πρόταση της Επιτροπής αντικαθιστώντας τη διαδικασία συμβουλευτικής επιτροπής με διαδικασία διαχειριστικής επιτροπής· ειδικότερα, εκτιμά ότι εκτός του γεγονότος ότι βάσει των κριτηρίων που καθορίσθηκαν στο άρθρο 2 της απόφασης του Συμβουλίου αριθ.1999/468/ΕΚ της 28ης Ιουνίου1999 (για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή) τα μέτρα διαχείρισης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό δεν θεωρούνται ότι είναι κατάλληλα για την εφαρμογή προγράμματος με σημαντικές δημοσιονομικές επιπτώσεις, η προτεινόμενη διαδικασία συμβουλευτικής επιτροπής (όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 της προαναφερομένης απόφασης του Συμβουλίου) θα ήταν η πλέον ενδεδειγμένη και η καλύτερα προσαρμοσμένη στις συγκεκριμένες απαιτήσεις. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί την κοινή θέση που εξέδωσε το Συμβούλιο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 8 παράγραφος2 της κοινής θέσης

Η Επιτροπή, αν και εξεδήλωσε την πρόθεσή της να αποδεχθεί ότι η ανταλλαγή απόψεων που θα έπρεπε να πραγματοποιείται μία φορά το χρόνο, στο πλαίσιο κοινής συνεδρίασης των γεωγραφικά αρμόδιων επιτροπών για την ανάπτυξη που επικουρούν την Επιτροπή, θα πραγματοποιείται βάσει της παρουσίασης όχι των "γενικών κατευθύνσεων των δράσεων που θα υλοποιηθούν κατά το επόμενο έτος » (όπως προβλέπεται στην αρχική πρόταση της Επιτροπής) αλλά των « στρατηγικών κατευθύνσεων και των προτεραιοτήτων για την υλοποίηση των δράσεων που θα αναληφθούν κατά το επόμενο έτος", δεν είναι ωστόσο σε θέση να συμφωνήσει με την απόφαση του Συμβουλίου να υποβάλει τις εν λόγω κατευθύνσεις και προτεραιότητες (πριν από την έγκρισή τους) σε διαδικασία έγκρισης σύμφωνα με τους όρους που έχουν θεσπισθεί (στη νέα απόφαση "Επιτροπολογίας") για τη διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης.

Η Επιτροπή δεν είναι ως εκ τούτου σε θέση να αποδεχθεί την κοινή θέση του Συμβουλίου.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3

Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 7 πρώτο εδάφιο της κοινής θέσης

Η Επιτροπή, αν και αναγνωρίζει, βάσει του σημείου 1 της δήλωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής της 6ης Μαρτίου 1995 για την ενσωμάτωση των δημοσιονομικών διατάξεων στις νομοθετικές πράξεις όπως αναφέρεται και συμπληρώνεται με το στοιχείο Ε33 του δεύτερου μέρους της διοργανικής συμφωνίας της 6ης Μαΐου 1999 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προϋπολογισμού, την αναγκαιότητα εισαγωγής στην παρούσα νομοθετική πράξη διάταξης με την οποία ο νομοθέτης θα καθορίζει τη χρηματοδότηση του συγκεκριμένου προγράμματος για όλη τη διάρκειά του, εκτιμά ότι το ποσό της χρηματοδότησης πρέπει να καθορίζεται κατόπιν διαβουλεύσεων μεταξύ των τριών οργάνων (Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Συμβουλίου και Επιτροπής) και ύστερα από συμφωνία μεταξύ των δύο κλάδων της νομοθετικής και δημοσιονομικής αρχής.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 4

Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 11 παράγραφος1 δεύτερο εδάφιο της κοινής θέσης

Η Επιτροπή εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι το Συμβούλιο τροποποίησε την πρόταση της Επιτροπής καθιερώνοντας περιορισμένη διάρκεια για τον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, εκτιμά ότι ο χαρακτήρας των διαφόρων τύπων παρεμβάσεων που προβλέπονται στο συγκεκριμένο κανονισμό δεν περιορίζεται σε δράσεις "πειραματικού" χαρακτήρα που θα δικαιολογούσαν την περιορισμένη διάρκεια του κανονισμού.

Η Επιτροπή εκτιμά, εξάλλου, ότι δεδομένου του ενδιαφέροντος για την εξασφάλιση της μέγιστης δυνατής αποτελεσματικότητας των δράσεων (και μέτρων) προώθησης, δεν είναι σκόπιμο να επηρεασθούν τα αποτελέσματα της συνολικής αξιολόγησης των δράσεων που χρηματοδοτούνται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού που θα διενεργηθεί από την Επιτροπή και θα υποβληθεί (στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) τέσσερα έτη μετά τη θέση σε ισχύ του εν λόγω κανονισμού και η οποία θα συνοδεύεται από συστάσεις σχετικές με τη μελλοντική μορφή αυτού του κανονισμού και, αν παραστεί ανάγκη, από προτάσεις για την τροποποίηση ή κατάργησή του.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να αποδεχθεί την κοινή θέση του Συμβουλίου.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 5

Δήλωση της Επιτροπής επί του άρθρου 8 παράγραφος 8 της κοινής θέσης

Η Επιτροπή επιθυμεί κατ' αρχήν να καταστήσει σαφή τα εξής:

Η συμμετοχή επιχειρήσεων τρίτων χωρών σε διαγωνισμούς που προκηρύσσονται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και η ενδεχόμενη ανάθεση συμβάσεων σε αυτές τις επιχειρήσεις είναι δυνατόν να γίνουν αποδεκτές μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις κατά τις οποίες η Επιτροπή διαπιστώνει ότι:

α) κατά τη στιγμή της προκήρυξης των διαγωνισμών λόγω των τοπικών συνθηκών δεν υπάρχουν ευρωπαϊκές ή εθνικές επιχειρήσεις ικανές να υποβάλουν προσφορές για τις απαιτούμενες υπηρεσίες, προμήθειες και εργασίες·

β) κατά την ανάθεση των συμβάσεων καμία εθνική επιχείρηση δεν έχει υποβάλει προσφορά η οποία να πληροί τις προϋποθέσεις της τεχνικής συμβατότητας και της οικονομικής βιωσιμότητας.

Η απόφαση ανάθεσης συμβάσεως σε επιχείρηση καταγωγής τρίτης χώρας είναι δυνατόν, συνεπώς, να ληφθεί μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις από τις κεντρικές υπηρεσίες της Επιτροπής.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, κατά τις οποίες στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού κατέστη δυνατή η συμμετοχή επιχειρήσεων τρίτων χωρών (εκτός των αναπτυσσομένων χωρών) σε προκηρύξεις διαγωνισμού και η ανάθεση συμβάσεων σε αυτές τις επιχειρήσεις έγινε αποδεκτή και αποτέλεσε αντικείμενο απόφασης, η Επιτροπή αναλαμβάνει την υποχρέωση να παράσχει σχετικές πληροφορίες στο πλαίσιο της υποχρέωσής της να ενημερώνει την επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 4, τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφος 3 και το Συμβούλιο (ή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφος 1 του κανονισμού.