[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.1.2008

COM(2008) 16 τελικό

2008/0013 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) {COM(2008) 30 τελικό}{SEC(2008) 52}{SEC(2008) 53}{SEC(2008) 85}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Εισαγωγη

Την 1η Ιανουαρίου 2005 τέθηκε σε λειτουργία το ευρωπαϊκό σύστημα εμπορίας εκπομπών (ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ). Το σύστημα αυτό αποτελεί την αιχμή του δόρατος και «ένα εκ των σημαντικότερων μέσων» [1] της πολιτικής της ΕΕ για το κλίμα χάρη στην ικανότητά του να επιτυγχάνει απόλυτες μειώσεις εκπομπών κατά τρόπο οικονομικώς αποτελεσματικό.

Κατά την 1η φάση της λειτουργίας του, το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ (2005 έως 2007) καθιέρωσε με επιτυχία την ελεύθερη εμπορία των δικαιωμάτων εκπομπών σε ολόκληρη την ΕΕ, ανέπτυξε την απαιτούμενη υποδομή για την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων, την εξακρίβωση, περιλαμβανομένων των μητρώων, ενώ μέχρι τούδε έχει ολοκληρώσει επιτυχώς δύο κύκλους συμμόρφωσης. Εξελίχθηκε στη μεγαλύτερη παγκοσμίως ενιαία αγορά άνθρακα καλύπτοντας ποσοστό 67% του όγκου και 81% της αξίας της παγκόσμιας αγοράς άνθρακα[2] και λειτούργησε, επίσης, ως κινητήριος μοχλός της παγκόσμιας πιστωτικής αγοράς, ενεργοποιώντας επενδύσεις σε έργα μείωσης των εκπομπών που σήμερα συνδέουν έμμεσα 147 χώρες με το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ μέσω έργων JI/CDM (μηχανισμός κοινής εφαρμογής (JI) / μηχανισμός καθαρής ανάπτυξης (CDM).

Ωστόσο, τα περιβαλλοντικά αποτελέσματα της 1ης φάσης του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ θα μπορούσαν να είναι περιορισμένα εξαιτίας της υπερβάλλουσας κατανομής δικαιωμάτων σε ορισμένα κράτη μέλη και σε ορισμένους τομείς, γεγονός που πρέπει να αποδοθεί κυρίως στην εξάρτηση από προβλέψεις και στην έλλειψη εξακριβωμένων δεδομένων εκπομπών. Μόλις τα δεδομένα αυτά έγιναν διαθέσιμα, η τιμή αγοράς των δικαιωμάτων διορθώθηκε άμεσα και αποδείχτηκε περίτρανα ότι η αγορά άνθρακα λειτουργεί.

Οι αρχές και οι μηχανισμοί που προκάλεσαν προβλήματα κατά την 1η περίοδο εμπορίας επανεμφανίστηκαν στα περισσότερα εθνικά σχέδια κατανομής (ΕΣΚ) της 2ης φάσης των κρατών μελών. Ωστόσο, χάρη στα εξακριβωμένα δεδομένα εκπομπών και στην εμπειρία που συγκεντρώθηκε, η Επιτροπή μπόρεσε να διασφαλίσει με μεγαλύτερη επιτυχία ότι τα εθνικά σχέδια κατανομής καταλήγουν σε πραγματική μείωση εκπομπών. Από τις αποφάσεις των εγκεκριμένων ΕΣΚ προκύπτει απόλυτη μείωση των εκπομπών κατά 6,5% σε σύγκριση με τις ελεγμένες εκπομπές του 2005 και, ως εκ τούτου, διασφαλίζεται ότι το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, που έχει σχεδιαστεί ως σύστημα ανωτάτων ορίων και εμπορίας, θα παράσχει πραγματικές μειώσεις εκπομπών. Ωστόσο, η εμπειρία της 1ης περιόδου και η αξιολόγηση των ΕΣΚ της 2ης περιόδου υποδεικνύουν εύλογα ότι η συνολική λειτουργία του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ μπορεί να βελτιωθεί από πολλές απόψεις.

Σε αυτό το πλαίσιο και ανταποκρινόμενη στο άρθρο 30 της Οδηγίας ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ[3], τον Νοέμβριο του 2006 η Επιτροπή εξέδωσε μια ανακοίνωση με τίτλο «Δημιουργία παγκόσμιας αγοράς άνθρακα - Έκθεση κατ' εφαρμογή του άρθρου 30 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ » [4], στην οποία προσδιόριζε τα κύρια θέματα που θα πρέπει να επανεξεταστούν ενόψει του εξορθολογισμού του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ.

Τον Μάρτιο του 2007, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε τον στόχο της ΕΕ για μείωση κατά 30% των εκπομπών των αερίων θερμοκηπίου (GHG) έως το 2020 υπό την προϋπόθεση ότι θα παρέχονταν δεσμεύσεις για συγκρίσιμες μειώσεις των εκπομπών από άλλες ανεπτυγμένες χώρες και ότι οι πιο προηγμένες οικονομικά αναπτυσσόμενες χώρες θα συνέβαλαν επαρκώς, ανάλογα με το επίπεδο ευθύνης που ανέλαβαν και τις αντίστοιχες δυνατότητές τους. Επίσης, το Συμβούλιο προέβη σε σαφή ανεξάρτητη δέσμευση για μείωση των εκπομπών GHG κατά τουλάχιστον 20% έως το 2020, ασχέτως οιωνδήποτε διεθνών συμφωνιών. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο διαβεβαίωσε εκ νέου ότι, πιο μακροπρόθεσμα, έως το 2050, οι αναπτυγμένες χώρες θα πρέπει να περιορίσουν συλλογικά τις εκπομπές τους κατά ποσοστό 60% με 80% έως το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990.[5]

Στο πλαίσιο αυτό και προκειμένου να ενισχύει τις διασφαλίσεις που παρέχει το σύστημα εμπορίας εκπομπών καθώς και την προβλεψιμότητά του, η οδηγία θα πρέπει να προβλέπει αυτόματες και προβλέψιμες προσαρμογές αμέσως μετά τη σύναψη μιας μελλοντικής διεθνούς σύμβασης. Οι προσαρμογές αυτές θα πρέπει να ενισχύουν τη συνεισφορά του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ για την επίτευξη μείωσης κατά 30% και να αφορούν τον μηχανισμό κατανομής, την προσαρμογή του πανευρωπαϊκού ανώτατου ορίου, τη χρήση πιστωτικών μορίων από JI/CDM και δυνητικών επιπρόσθετων τύπων πιστωτικών μορίων ή/και μηχανισμών που θα προβλέπονται δυνάμει της σύμβασης.

Στα συμπεράσματά του της 20ης Φεβρουαρίου 2007, το Συμβούλιο επεσήμανε τη δέσμευση της ΕΕ για τη μεταμόρφωση της Ευρώπης σε μια οικονομία υψηλής ενεργειακής απόδοσης και χαμηλών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Κάλεσε επίσης την Επιτροπή να «παρουσιάσει προτάσεις οι οποίες να δημιουργούν τα σωστά κίνητρα για αποφάσεις σχετικά με μελλοντοστραφείς και χαμηλές σε άνθρακα επενδύσεις»[6].

Όλα αυτά τα στοιχεία έχουν συζητηθεί στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του ευρωπαϊκού προγράμματος για την αλλαγή του κλίματος (ECCP) με θέμα την εμπορία εκπομπών, η οποία συνήλθε τέσσερις φορές για οκτώ ημέρες κατά το διάστημα μεταξύ Μαρτίου και Ιουνίου 2007. Το αποτέλεσμα των εν λόγω συνεδριάσεων παρείχε μείζονες συνεισφορές για την επανεξέταση της οδηγίας ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ[7]. Οι διατάξεις των προτεινόμενων τροποποιήσεων στην οδηγία ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ διέπονται από τρεις συνολικούς στόχους προς υλοποίηση:

1. Πλήρης αξιοποίηση του δυναμικού του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ ώστε να συνεισφέρει στις γενικές δεσμεύσεις της ΕΕ για μείωση των αερίων θερμοκηπίου κατά τρόπο οικονομικώς αποτελεσματικό

2. Βελτίωση και ενίσχυση του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ υπό το φως της συγκεντρωθείσας εμπειρίας

3. Συνεισφορά στη μεταμόρφωση της Ευρώπης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και δημιουργία των σωστών κινήτρων για αποφάσεις σχετικά με μελλοντοστραφείς και χαμηλές σε άνθρακα επενδύσεις μέσα από την ενίσχυση ενός σαφούς, μη στρεβλωμένου και μακροπρόθεσμου σήματος για τις τιμές του άνθρακα.

Πεδιο εφαρμογησ

Εξορθολογισμός και διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ…

Η κωδικοποίηση της ερμηνείας της εγκατάστασης καύσης που καθορίζεται στο 2ο έγγραφο καθοδήγησης ΕΣΚ της Επιτροπής θα τερμάτιζε την ανομοιογενή εκτέλεση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας και θα αντικατόπτριζε ευρέως την προσέγγιση της Επιτροπής στην αξιολόγηση των Εθνικών Σχεδίων Κατανομής της 2ης περιόδου. Σε συνδυασμό με έναν ρητό ορισμό του όρου «εγκατάσταση καύσης», που περιλαμβάνει όλες τις μόνιμες μηχανές καύσης η λειτουργία των οποίων μπορεί να προκαλέσει την αποδέσμευση αερίων θερμοκηπίου, η κωδικοποίηση θα μπορούσε να παράσχει την απαιτούμενη νομική και τεχνική σαφήνεια για τη συνεπή εφαρμογή της οδηγίας. Ένας σαφής κατάλογος δραστηριοτήτων, ομοίως στο παράρτημα I της οδηγίας, θα συμπληρώνει την προσέγγιση αυτή προκειμένου να διευκρινίζεται η κάλυψη των εκπομπών από διεργασίες που ενδεχομένως να μην διασαφηνίζονται επαρκώς από την κωδικοποίηση της ανωτέρω ερμηνείας της εγκατάστασης καύσης. Ο ίδιος κατάλογος δραστηριοτήτων θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει νέους τομείς και αέρια που επί του παρόντος δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ (βλ. κατωτέρω).

Η επέκταση της κάλυψης του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ με την ένταξη νέων τομέων και αερίων θα ενίσχυε την αποτελεσματικότητα του συστήματος για το περιβάλλον και θα εισήγε νέες και επιπρόσθετες ευκαιρίες για μειώσεις στο σύστημα, παρέχοντας έτσι μεγαλύτερες δυνατότητες για μείωση και δυνητικά χαμηλότερο κόστος μείωσης[8].

Το επίπεδο των δυνατοτήτων και του κόστους μείωσης μπορεί να μην αποτελεί αυστηρό κριτήριο για την ένταξη ενός συγκεκριμένου τομέα στο ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, δεδομένου ότι ήδη περιλαμβάνονται τομείς με περιορισμένη μεν δυνατότητα μείωσης των εκπομπών, οι οποίοι περιλαμβάνουν όμως μείζονες πηγές εκπομπών GHG. Επιπλέον, είναι σημαντικό να επισημανθεί η ανάγκη απόδοσης οικονομικής αξίας στις εκπομπές GHG. Τούτο πρέπει να ειδωθεί υπό το φως των νέων στόχων μείωσης των εκπομπών που έχει ορίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Οι στόχοι αυτοί θα επιτευχθούν μόνο εάν ενεργοποιηθούν μελλοντοστραφείς και χαμηλές σε άνθρακα επενδύσεις μέσα από τις απαραίτητες οικονομικές ενδείξεις που αναδύονται από μια σαφή και μη διαστρεβλωμένη τιμή άνθρακα η οποία θα εφαρμόζεται σε όσο το δυνατόν περισσότερους βιομηχανικούς τομείς.

Για τους λόγους αυτούς, οι εκπομπές CO2 από πετροχημικά προϊόντα, αμμωνία και αλουμίνιο θα πρέπει να ενταχθούν στο ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ. Το ίδιο ισχύει για τις εκπομπές N2O που προκύπτουν από την παραγωγή νιτρικού, αδιπικού και γλυοξαλικού οξέως και για τις εκπομπές PFC από τον τομέα του αλουμινίου, εκ των οποίων όλες μπορούν να μετρηθούν και να ελεγχθούν με επαρκή ακρίβεια.

Η συμπερίληψη των εν λόγω τομέων και αερίων θα συνεπαγόταν επέκταση της κάλυψης του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, κατά μια χονδρική εκτίμηση, έως 100 MtCO2 ή σε ποσοστό έως και 4,6% των δικαιωμάτων της Φάσης II. Σε συνδυασμό με τον εξορθολογισμό του πεδίου εφαρμογής του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ μέσα από την κωδικοποιημένη ερμηνεία της εγκατάστασης καύσης, η συνολική κάλυψη του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ θα αυξανόταν χονδρικά κατά 140 έως 150 MtCO2 ή κατά 6,6 έως 7,1% σε σχέση με τα δικαιώματα της Φάσης II.[9]

Το σύστημα εμπορίας εκπομπών θα πρέπει να επεκταθεί ώστε να περιλαμβάνει μόνο εκπομπές που επιτρέπουν την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων και τη εξακρίβωση με την ίδια ακρίβεια των επί του παρόντος εφαρμοστέων απαιτήσεων παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και εξακρίβωσης δυνάμει της οδηγίας. Αυτό ισχύει για τη ναυτιλία, η οποία δεν περιλαμβάνεται στην παρούσα πρόταση, αλλά θα μπορούσε να περιληφθεί σε μεταγενέστερο στάδιο μετά από μια πλήρη και ειδική εκτίμηση επιπτώσεων. Δεν ισχύει για τις εκπομπές που προέρχονται από τη γεωργία και τη δασοκομία, παρόλο που το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ θεωρεί την καύση βιομάζας ουδέτερη σε εκπομπές. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν εγκρίνει τη χρήση εσόδων από πλειστηριασμό δικαιωμάτων στο πλαίσιο του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ για τη μείωση των εκπομπών, ιδιαίτερα με την αποφυγή της αποδάσωσης.[10]

Επιπροσθέτως, η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής θα διευκολυνθεί περαιτέρω εάν παρασχεθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα, με την εκ μέρους της έγκριση μιας αίτησης για μονομερή συμπερίληψη επιπρόσθετων δραστηριοτήτων και αερίων που δεν συγκαταλέγονται στο παράρτημα I της οδηγίας, να επιτρέπει σε άλλα κράτη μέλη να προβαίνουν και αυτά στη συμπερίληψη τέτοιων επιπρόσθετων δραστηριοτήτων και αερίων.

… με δυνητική μείωση των συνολικών δαπανών του μέσα από την παροχή εναλλακτικών μέτρων για μικρές πηγές εκπομπών…

Η συμβολή των μικρών και μεγάλων πηγών εκπομπών στις συνολικές εκπομπές που καλύπτονται από το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ είναι ανομοιόμορφη: το 7% των μεγαλύτερων εγκαταστάσεων αντιστοιχεί στο 60% του συνόλου των εκπομπών, ενώ οι 1400 μικρότερες εγκαταστάσεις (περίπου 14%) ευθύνονται για ποσοστό μόλις 0,14%. Για τον λόγο αυτό, η από πλευρά κόστους αποτελεσματικότητα της συμβολής των μικρών εγκαταστάσεων στις μειώσεις των εκπομπών μπορεί να βελτιωθεί. Το ισχύον ανώτατο όριο ονομαστικής θερμικής κατανάλωσης 20 MW για εγκαταστάσεις καύσης θα διατηρηθεί, θα πρέπει όμως να συνδυαστεί με ανώτατο όριο εκπομπής 10.000 tCO2/έτος (εξαιρουμένων των εκπομπών από βιομάζα), εφόσον η ονομαστική θερμική κατανάλωσή τους δεν υπερβαίνει τα 25 MW. Αυτό σημαίνει ότι οι εγκαταστάσεις καύσης με ονομαστική θερμική κατανάλωση άνω των 20 MW αλλά κάτω των 25 MW και με ετήσια εκπομπή κάτω των 10.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα για κάθε ένα εκ των τριών ετών που προηγούνται της αίτησης, μπορούν να εξαιρεθούν από το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, εάν

1. Για λόγους δίκαιης αντιμετώπισης και προκειμένου να διασφαλίζεται η αποφυγή της στρέβλωσης της εσωτερικής αγοράς, εφαρμόζονται μέτρα (όπως φορολόγηση) τα οποία επιτυγχάνουν την ισοδύναμη συμβολή με τις εγκαταστάσεις που δεν περιλαμβάνονται στο σύστημα υλοποίησης των συνολικών στόχων μείωσης των εκπομπών.

2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή αίτηση για εξαίρεση εγκαταστάσεων, συνέχιση τέτοιων μέτρων και παρακολούθηση, και η Επιτροπή δεν εγείρει αντιρρήσεις εντός διαστήματος έξι μηνών.

Η τιμή κατωφλίου των 10.000 τόνων διοξειδίου του άνθρακα παρέχει, υπό μια σχετική έννοια, το μέγιστο δυνατό κέρδος από άποψη μείωσης των διοικητικών δαπανών για κάθε τόνο που (ενδεχομένως) εξαιρείται από το σύστημα. Στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, αυτό μπορεί να οδηγήσει στην περικοπή διοικητικών δαπανών ύψους 4,2 ευρώ για κάθε τόνο που εξαιρείται, με άγνωστες όμως διοικητικές δαπάνες για ισοδύναμα διοικητικά μέτρα. Θα μπορούσαν να εξαιρεθούν περί τις 4200 εγκαταστάσεις, αριθμός που αντιστοιχεί σε ποσοστό 0,70% του συνόλου των εκπομπών του ETS.

Μια αλλαγή του σωρευτικού κανόνα, σε συμμόρφωση προς το δεύτερο έγγραφο καθοδήγησης της Επιτροπής, που θα επιτρέπει την εξαίρεση, από το πεδίο εφαρμογής του σωρευτικού κανόνα, εγκαταστάσεων με ονομαστική τιμή κατανάλωσης μικρότερη των 3 MW μπορεί να οδηγήσει σε εξαίρεση (κατόπιν πρόχειρης εκτίμησης) 800 επιπλέον πολύ μικρών εγκαταστάσεων που επί του παρόντος καλύπτονται από το σύστημα.

… με τις νέες ευκαιρίες που παρέχουν η δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα (CCS)…

Ενόψει της μακροπρόθεσμης δυνατότητας για μειώσεις των εκπομπών από τη δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα και εν αναμονή της έναρξης ισχύος της οδηγίας XX/2008/ΕΚ σχετικά με τη γεωλογική αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα, οι εγκαταστάσεις που αναλαμβάνουν τη δέσμευση, τη μεταφορά και τη γεωλογική αποθήκευση θερμοκηπιακών αερίων θα πρέπει να περιληφθούν στο κοινοτικό σύστημα. Καθώς το άρθρο 24 παρέχει το κατάλληλο νομικό πλαίσιο για τη μονομερή συμπερίληψη τέτοιων εγκαταστάσεων εν αναμονή της έναρξης ισχύος της προαναφερθείσας οδηγίας, οι δραστηριότητες που αφορούν τη δέσμευση, μεταφορά και γεωλογική αποθήκευση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να αναφέρονται ρητά στο Παράρτημα I της οδηγίας για λόγους σαφήνειας.

Προκειμένου να παρέχονται τα αναγκαία κίνητρα για τη γεωλογική αποθήκευση εκπομπών, δεν θα είναι αναγκαία η παραχώρηση δικαιωμάτων για αποθηκευμένες εκπομπές. Ωστόσο, τα δικαιώματα για τη δέσμευση, τη μεταφορά ή την αποθήκευση εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δεν πρέπει να εκχωρούνται δωρεάν.

… αλλά χωρίς την αντικατάσταση άλλων μέτρων μεταφοράς…

Παρά το γεγονός ότι οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τις οδικές μεταφορές και τη ναυσιπλοΐα εξακολουθούν να αυξάνονται, απαιτείται ενδελεχέστερη ανάλυση η οποία περιλαμβάνει μια ολοκληρωμένη ανάλυση του λόγου κόστους/οφέλους, ούτως ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να αποφασίσει για το εάν η εμπορία εκπομπών είναι ο καταλληλότερος τρόπος αντιμετώπισης των εν λόγω ζητημάτων. Συνεπώς, οι εκπομπές από τις οδικές μεταφορές και τη ναυσιπλοΐα δεν περιλαμβάνονται στην παρούσα πρόταση.

Παρακολουθηση, Υποβολη εκθεσεων, Εξακριβωση

Βελτιώσεις των κανόνων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων…

Η εμπειρία από τη μέχρι στιγμής παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων υποδεικνύει κάποιο βαθμό απόκλισης μεταξύ των πρακτικών των κρατών μελών. Προκειμένου να ενισχυθεί η συνολική επίδοση του συστήματος παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σε ολόκληρη την ΕΕ, οι ισχύουσες κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να αντικατασταθούν από έναν κανονισμό που θα θεσπιστεί μέσω επιτροπολογίας.

… σε συνδυασμό με εναρμονισμένους κανόνες εξακρίβωσης και διαπίστευσης …

Η τρέχουσα οδηγία και τα παραρτήματα αυτής περιορίζονται στη ρύθμιση ορισμένων θεμελιωδών απαιτήσεων και πτυχών της διαδικασίας εξακρίβωσης. Κατά συνέπεια, οι πρακτικές εξακρίβωσης στα κράτη μέλη παρουσιάζουν διαφορές και ενδέχεται να μη διασφαλίζουν τους ίσους όρους που απαιτούνται προκειμένου να διατηρείται η συνολική αξιοπιστία της εξακρίβωσης. Ένας κανονισμός που θα θεσπιστεί μέσω επιτροπολογίας θα πρέπει να παρέχει κοινές απαιτήσεις εξακρίβωσης, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ένα συγκεκριμένο επίπεδο ποιότητας για τη διαδικασία εξακρίβωσης, ενώ με την τροποποίηση των παραρτημάτων IV και V της οδηγίας θα είναι εφικτές περαιτέρω βελτιώσεις.

Ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει επίσης να επιτρέπει τη διαπίστευση ελεγκτών σε ολόκληρη την Κοινότητα προς όφελος της εσωτερικής αγοράς.

… και επικαιροποιημένες διατάξεις συμμόρφωσης …

Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι οι ποινές για μη συμμόρφωση παραμένουν σε επαρκώς υψηλά επίπεδα ώστε να μην διακυβεύεται η σωστή λειτουργία της αγοράς, το πρόστιμο για υπέρβαση εκπομπών θα πρέπει να υπόκειται σε τιμαριθμική προσαρμογή βάσει του ετήσιου ποσοστού πληθωρισμού της Ευρωζώνης. Η συγκεκριμένη διάταξη θα πρέπει να διασφαλίζει το αποτρεπτικό αποτέλεσμα της ισχύουσας διάταξης χωρίς να απαιτείται η συχνή επανεξέτασή της.

… ενισχύουν την αξιοπιστία του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ και την εμπιστοσύνη σε αυτό …

Η παρακολούθηση, η υποβολή εκθέσεων και η εξακρίβωση συμβάλλουν σημαντικά στη λειτουργία και τη συνολική αξιοπιστία του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, τόσο εντός όσο και εκτός της ΕΕ. Η περιβαλλοντική αποτελεσματικότητα και η πληρότητά του και, συνεπώς, η συνολική φήμη και αποδοχή του εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από ένα υγιές, υπεύθυνο και αξιόπιστο σύστημα παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και εξακρίβωσης το οποίο διασφαλίζει επαρκή βαθμό ακρίβειας για τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών της κάθε εγκατάστασης που καλύπτεται από το σύστημα.

Στο πλαίσιο αυτό, οι υψηλότερες διοικητικές δαπάνες που μπορούν να προκύψουν βραχυπρόθεσμα για την Επιτροπή από έναν κανονισμό φαίνεται ότι δικαιολογούνται, καθώς μακροπρόθεσμα οι διοικητικές δαπάνες θα είναι πολύ χαμηλότερες. Επιπροσθέτως, θα παρέχονται μεγαλύτερες διασφαλίσεις, διαφάνεια και αξιοπιστία σε ό,τι αφορά τα ισχύοντα επίπεδα εκπομπών, με αποτέλεσμα την αύξηση της εμπιστοσύνης της αγοράς στο σύστημα. Ακόμα πιο μακροπρόθεσμα, τα οφέλη αυτά αναμένεται να αντισταθμίσουν σε μεγάλο βαθμό οιεσδήποτε βραχυπρόθεσμες υψηλότερες διοικητικές δαπάνες και θα μειώσουν πραγματικά το συνολικό κόστος της παρακολούθησης, της υποβολής εκθέσεων και της εξακρίβωσης για τους ελεγκτές και τις εθνικές αρχές, όταν τα ηλεκτρονικά μέσα αρχίσουν να διαδραματίζουν σημαντικότερο ρόλο.

… με ένα απλό και υγιές σύστημα μητρώων

Τα δικαιώματα πρέπει να είναι μεταβιβάσιμα μεταξύ προσώπων εντός της Κοινότητας χωρίς κανέναν περιορισμό. Για τον λόγο αυτό, και δεδομένων των τεχνικών, πολιτικών και διοικητικών κινδύνων που σχετίζονται με το τρέχον σύστημα μητρώων και ενόψει της αβεβαιότητας σχετικά με τη μελλοντική εξέλιξη του συστήματος μητρώων του ΟΗΕ, τα δικαιώματα του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ που εκχωρούνται από την 1η Ιανουαρίου 2013 και εφεξής θα πρέπει να τηρούνται στο μητρώο της Κοινότητας. Η αλλαγή αυτή είναι αναγκαία όχι μόνο για λόγους απλοποίησης του συστήματος, αλλά και για να διασφαλίζεται ότι το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ μπορεί να συνδέεται με άλλα συστήματα εμπορίας εκπομπών τρίτων χωρών και διοικητικών οντοτήτων.

Περαιτερω Εναρμονιση και Μεγαλυτερη Προβλεψιμοτητα

Ένα πανευρωπαϊκό ανώτατο όριο διασφαλίζει την επίτευξη του στόχου μείωσης κατά 20% και μια γραμμική μείωση παρέχει μακροπρόθεσμη προβλεψιμότητα …

Ένα σύστημα βασισμένο στον καθορισμό εθνικών ανώτατων ορίων δεν παρέχει επαρκείς εγγυήσεις για την επίτευξη των στόχων μείωσης των εκπομπών που εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Μάρτιο του 2007. Επιπλέον, ένα τέτοιο σύστημα δεν είναι πιθανόν να οδηγήσει σε μεγαλύτερη από την αναγκαία ελαχιστοποίηση του συνολικού κόστους της μείωσης των εκπομπών. Συνεπώς, προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι αυτοί, η οδηγία θα πρέπει να καθορίζει ένα πανευρωπαϊκό ανώτατο όριο.

Παρέχει επίσης μακροπρόθεσμη προοπτική και μεγαλύτερη προβλεψιμότητα, στοιχεία που απαιτούνται για την πραγματοποίηση μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε δράσεις που αποσκοπούν σε αποτελεσματική μείωση. Τούτο μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με μια οκταετή περίοδο εμπορίας έως το 2020 και με μια γραμμική μείωση του ανώτατου ορίου η οποία θα συνεχίζει τη μείωση πέραν του 2020, δίδοντας με τον τρόπο αυτό ένα σαφές μήνυμα στους επενδυτές.

Το επίπεδο του ευρωπαϊκού ανώτατου ορίου για το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ πρέπει να είναι αποτελεσματικό από πλευράς κόστους και συνεπές με τη δέσμευση της ΕΕ για συνολική μείωση των εκπομπών κατά 20% έως το 2020. Η γραμμική μείωση που συνάδει με αυτήν την αρχή αυτή ανέρχεται σε ποσοστό 1,74% ετησίως, για να καταλήξει σε μείωση κατά 21 % χαμηλότερη από τις εκπομπές που αναφέρθηκαν το 2005. Η εξέλιξη αυτή έχει υπολογιστεί με σημείο έναρξης το μέσο της μέσης ετήσιας συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων που θα εκχωρηθούν από τα κράτη μέλη κατά την περίοδο 2008-12 σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα εθνικά σχέδια κατανομής των κρατών μελών για την περίοδο 2008 έως 12.

… ενώ ο πλειστηριασμός είναι η βασική αρχή της κατανομής με βάση την ανάγκη αποφυγής της διαρροής άνθρακα …

Ο πλειστηριασμός διασφαλίζει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο την αποτελεσματικότητα του ETS, τη διαφάνεια και την απλότητα του συστήματος και αποτρέπει τα ανεπιθύμητα αποτελέσματα της κατανομής. Επίσης, ο πλειστηριασμός συμβαδίζει καλύτερα με την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» και ανταμείβει την έγκαιρη δράση για τη μείωση των εκπομπών. Για τους λόγους αυτούς, ο πλειστηριασμός θα πρέπει να είναι η βασική αρχή που διέπει την κατανομή. Παρά ταύτα, οι προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν από την ευρωπαϊκή οικονομία για την υλοποίηση των στόχων μείωσης των αερίων θερμοκηπίου που έχουν τεθεί για το 2020 αναμένεται να είναι πολύ πιο σημαντικές από εκείνες που απαιτούνται σήμερα έως το 2012 και, απουσία συγκρίσιμων περιορισμών στη βιομηχανία τρίτων χωρών, δεν αποκλείεται να αναδυθεί ο κίνδυνος της «διαρροής άνθρακα», ήτοι η μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων που εκπέμπουν αέρια θερμοκηπίου από την ΕΕ σε τρίτες χώρες, με αποτέλεσμα την αύξηση των παγκόσμιων εκπομπών.

Στο πλαίσιο αυτό, λαμβανομένης υπόψη της ικανότητάς τους να μετακυλύουν περιστασιακά έξοδα, από το 2013 και μετά ο πλήρης πλειστηριασμός θα πρέπει να αποτελεί κανόνα για τους τομείς της ηλεκτρικής ενέργειας και της δέσμευσης και αποθήκευσης άνθρακα. Προκειμένου να ενθαρρύνεται η αποδοτικότερη παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, οι παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος θα μπορούσαν να λαμβάνουν δωρεάν δικαιώματα για τη θερμότητα που παράγουν για την αστική θέρμανση ή τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις.

Όσον αφορά σε εγκαταστάσεις σε άλλους τομείς, δέουσα θεωρείται η σταδιακή μετάβαση, αρχής γενομένης από τη δωρεάν κατανομή ύψους 80% του μεριδίου τους επί της συνολικής ποσότητας των δικαιωμάτων που πρόκειται να εκχωρηθούν, η οποία θα μειώνεται ισόποσα ετησίως για να φτάσει στη μηδενική δωρεάν κατανομή έως το 2020.

Σε περίπτωση που άλλες ανεπτυγμένες χώρες και άλλες μείζονες πηγές εκπομπής αερίων θερμοκηπίου δεν συμμετάσχουν σε μια διεθνή συμφωνία για την επίτευξη του στόχου της μείωσης της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη στους 2°C, ορισμένοι ενεργοβόροι κλάδοι και επιμέρους κλάδοι της Κοινότητας που υπόκεινται στον διεθνή ανταγωνισμό μπορεί να εκτεθούν στον κίνδυνο διαρροής άνθρακα. Το γεγονός αυτό ενδέχεται να υπονομεύσει την περιβαλλοντική ακεραιότητα και τα οφέλη των κοινοτικών δράσεων. Η ευρωπαϊκή βιομηχανία θα πρέπει να λάβει τη ρητή δέσμευση της Κοινότητας σχετικά με την πρόθεσή της να αναλάβει κατάλληλη δράση. Η Επιτροπή θα επανεξετάσει την κατάσταση το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο του 2011, να διαβουλευτεί με όλους τους συναφείς κοινωνικούς εταίρους και, υπό το φως του αποτελέσματος των διεθνών διαπραγματεύσεων, να υποβάλει έκθεση η οποία θα συνοδεύεται από τις κατάλληλες προτάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα προσδιορίσει μέχρι την 30η Ιουνίου 2010 τους ενεργοβόρους κλάδους ή επιμέρους κλάδους που είναι πιθανόν να εκτεθούν στον κίνδυνο διαρροής άνθρακα. Θα βασίσει την ανάλυσή της στην αξιολόγηση της αδυναμίας μετακύλισης του κόστους των απαιτούμενων δικαιωμάτων στις τιμές των προϊόντων χωρίς σημαντική απώλεια μεριδίου της αγοράς για τις εκτός ΕΕ εγκαταστάσεις που δεν προβαίνουν σε παρόμοια δράση για τη μείωση των εκπομπών. Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες που είναι αποφασισμένες να εκτεθούν σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα θα μπορούν να λαμβάνουν έως και 100% των δικαιωμάτων δωρεάν ή θα μπορούσε να εισαχθεί ένα αποτελεσματικό σύστημα αντισταθμίσεως του άνθρακα με στόχο την τοποθέτηση των εγκαταστάσεων της Κοινότητας που διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα και εκείνων τρίτων χωρών σε συγκρίσιμη βάση. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προβλέπει απαιτήσεις για τους εισαγωγείς οι οποίες δεν θα είναι καθόλου ευνοϊκότερες από εκείνες που ισχύουν για τις εντός της ΕΕ εγκαταστάσεις, επί παραδείγματι απαιτώντας την επιστροφή δικαιωμάτων. Όποια δράση και αν ληφθεί θα πρέπει να συνάδει με τις αρχές της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC), ιδιαίτερα δε με την αρχή των κοινών αλλά διαφοροποιημένων αρμοδιοτήτων και των αντίστοιχων δυνατοτήτων, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασης των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Η εν λόγω δράση θα πρέπει επίσης να συμμορφώνεται προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας περιλαμβανομένης της συμφωνίας ΠΟΕ.

Συνολικά, εκτιμάται ότι το 2013 τουλάχιστον τα δύο τρίτα της συνολικής ποσότητας των δικαιωμάτων πρόκειται να τεθούν σε πλειστηριασμό.

Η οδηγία καθορίζει τα μερίδια της συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων που τα κράτη μέλη θα θέσουν σε πλειστηριασμό. Η πρόταση προβλέπει ότι ποσοστό 90% της συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων που πρόκειται να τεθούν σε πλειστηριασμό θα κατανεμηθεί ανάλογα με το αντίστοιχο μερίδιο εκπομπών για το 2005 στο ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ[11]. Για λόγους δικαιοσύνης και αλληλεγγύης και λαμβανομένων υπόψη των εθνικών συγκυριών, ποσοστό 10% της συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων που πρόκειται να τεθούν σε πλειστηριασμό θα πρέπει να ανακατανεμηθούν από τα κράτη μέλη που έχουν μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα το οποίο θα υπερβαίνει τον μέσο όρο της ΕΕ κατά περισσότερο από 20 %. Η ανακατανομή είναι μεγαλύτερη όταν το κατά κεφαλήν εισόδημα είναι χαμηλό και οι προοπτικές ανάπτυξης υψηλές.

Ο πλειστηριασμός δικαιωμάτων θα πρέπει να διενεργείται χωρίς να προκαλείται στρέβλωση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά και στην αγορά δικαιωμάτων. Συνεπώς, η οδηγία παρέχει μια νομική βάση για έναν κανονισμό σχετικά με τον σχεδιασμό και τη διενέργεια των πλειστηριασμών.

Οι πλειστηριασμοί θα αποφέρουν σημαντικά έσοδα. Σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης που προβλέπεται στο άρθρο 174 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ένα ποσοστό των εσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων πρέπει να χρησιμοποιείται για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, για την προσαρμογή στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, για τη χρηματοδότηση της έρευνας και της ανάπτυξης με στόχο τη μείωση των εκπομπών και την προσαρμογή, για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με στόχο την τήρηση της δέσμευσης της ΕΕ για χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε ποσοστό 20% έως το 2020, για τη δέσμευση και γεωλογική αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου, για τη συνεισφορά στο Παγκόσμιο Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, για μέτρα με στόχο την αποφυγή της αποδάσωσης και τη διευκόλυνση της προσαρμογής των αναπτυσσόμενων χωρών, καθώς και για την αντιμετώπιση κοινωνικών πτυχών όπως οι δυνητικές αυξήσεις των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος για τα χαμηλά και μεσαία εισοδήματα.

Τον Δεκέμβριο του 2006, η Επιτροπή υπέβαλε νομοθετική πρόταση για τον περιορισμό των κλιματικών επιπτώσεων που αποδίδονται στις αεροπορικές δραστηριότητες, περιλαμβάνοντας τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα που προέρχονται από την αεροπορία στο κοινοτικό σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Παρόλο που στην εκτίμηση επιπτώσεων που διενήργησε, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι ο αεροπορικός κλάδος αναμένεται να μπορεί να μετακυλήσει στους πελάτες του, σε μεγάλο βαθμό ή στο ακέραιο, το κόστος της συμμετοχής στο σύστημα, δεν τοποθετήθηκε όμως σχετικά με το κατάλληλο ποσοστό δικαιωμάτων προς πλειστηριασμό πέραν του 2012. Αντιθέτως η Επιτροπή δήλωσε ότι, για τις μελλοντικές περιόδους, το ποσοστό που θα τίθεται σε πλειστηριασμό θα λαμβάνει υπόψη τη γενική επανεξέταση της παρούσας οδηγίας. Η επανεξέταση έχει πλέον ολοκληρωθεί. Η αεροπορία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως άλλοι κλάδοι που απολαμβάνουν δωρεάν μεταβατικής κατανομής και όχι όπως οι παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτό σημαίνει ότι, αρχής γενομένης από το 2013, το 80% των δικαιωμάτων θα πρέπει να κατανέμεται δωρεάν και ότι κατά επόμενα έτη η δωρεάν κατανομή στην αεροπορία θα πρέπει να μειώνεται ισόποσα σε ετήσια βάση έως ότου μηδενιστεί το 2020. Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη καλούνται να συνεχίσουν τις προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τη θέσπιση μέτρων γενικής ισχύος για την μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την αεροπορία.

…οιαδήποτε μεταβατική δωρεάν κατανομή, και για τους νεοεισερχόμενους, πρέπει να βασίζεται σε κανόνες που ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα …

Προκειμένου να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού, η μεταβατική δωρεάν κατανομή πρέπει να βασίζεται σε εναρμονισμένους κανόνες που ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να λαμβάνουν υπόψη σε ό,τι αφορά τα αέρια θερμοκηπίου και την ενέργεια τις αποδοτικότερες τεχνικές, τα υποκατάστατα, τις εναλλακτικές διαδικασίες παραγωγής, τη χρήση βιομάζας, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη δέσμευση και αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου. Τέτοιοι κανόνες θα πρέπει να αποφεύγουν τυχόν παράλογα κίνητρα για την αύξηση των εκπομπών.

Οι εγκαταστάσεις που έχουν κλείσει θα σταματήσουν πλέον να λαμβάνουν δωρεάν δικαιώματα. Η πρόταση προβλέπει τη δημιουργία ενός κοινοτικού αποθέματος για τους νεοεισερχόμενους. Οι κατανομές από το συγκεκριμένο απόθεμα θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τους κανόνες κατανομής που ισχύουν για τις υπάρχουσες εγκαταστάσεις.

Συνδεση του Συστηματοσ Εμποριασ Εκπομπων σε Τριτεσ Χωρες και Καταλληλα Μετρα για τη Συμμετοχή των Αναπτυσσόμενων Χωρων και των Χωρων που Διανυουν Μεταβατικη Οικονομικη Περιοδο

Σύνδεση με άλλα συστήματα εμπορίας εκπομπών με στόχο τη δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς άνθρακα…

Το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ θα πρέπει να μπορεί να συνδέεται με άλλα υποχρεωτικά συστήματα εμπορίας εκπομπών τα οποία καθορίζουν ανώτατα όρια για τις απόλυτες εκπομπές σε τρίτες χώρες ή άλλες διοικητικές οντότητες μέσω ρυθμίσεων και συμφωνιών, ούτως ώστε να επιτρέπει την αναγνώριση δικαιωμάτων μεταξύ του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ και του συστήματος εμπορίας εκπομπών που πρόκειται να συνδεθεί με το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Μαρτίου του 2007, η ΕΕ δεσμεύεται να μειώσει τις εκπομπές της σε αέρια θερμοκηπίου κατά 30% εφόσον συναφθεί διεθνής συμφωνία. Οι όροι μιας τέτοιας συμφωνίας θα επηρεάζουν τον συνδυασμένο αριθμό δικαιωμάτων που διατίθενται στο πλαίσιο του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ σε σύνδεση με άλλα συστήματα εμπορίας εκπομπών. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να προβλέπονται διατάξεις οι οποίες να επιτρέπουν τις αναγκαίες προσαρμογές, όποτε αυτό κρίνεται αναγκαίο και δέον.

… η οποία υφίσταται ήδη μεν μέσω πιστωτικών μορίων για έργα, υπάρχει όμως ανάγκη για εναρμόνιση…

Τα πιστωτικά μόρια για έργα επιτρέπουν στους φορείς εκμετάλλευσης της ΕΕ να πληρούν τις υποχρεώσεις τους υπό το ETS επενδύοντας σε έργα για τη μείωση των εκπομπών εκτός ΕΕ. Αυτό μπορεί αφενός να αποτελέσει κίνητρο για τη σύναψη μιας διεθνούς συμφωνίας μεταξύ χωρών και, αφετέρου, να παράσχει στις εταιρείες έναν βραχυπρόθεσμο και αποδοτικό από πλευράς κόστους τρόπο να ικανοποιήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Σύμφωνα με τους όρους για τη φάση 2, περίπου 1400 εκατ. τόνοι πιστωτικών μορίων επιτρέπεται να εισέλθουν στο ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ, αριθμός που αντιστοιχεί κατά μέσο όρο σε 280 εκατ. τόνων ετησίως. Σε σχέση με τις εκπομπές του 2005, το εκτιμώμενο ανώτατο όριο για τη φάση 2 αντιστοιχεί σε μείωση 130 εκατ. τόνων περίπου. Εάν οι φορείς εκμετάλλευσης αξιοποιήσουν πλήρως τα πιστωτικά μόρια, θα σημειωθούν ελάχιστες εγχώριες μειώσεις και, σε ακραίες περιπτώσεις, οι εκπομπές στο ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ μπορεί ακόμη και να αυξηθούν καθιστώντας δυσκολότερη την επίτευξη των συνολικών στόχων μείωσης της ΕΕ για το 2020. Συνεπώς, τα πιστωτικά μόρια από τους μηχανισμούς καθαρής ανάπτυξης (ΜΚΑ) έως το υπόλοιπο που τους επετράπη κατά τη 2η περίοδο εμπορίας (2008-12) θα πρέπει να επιτραπούν και κατά την 3η περίοδο εμπορίας. Ομοίως, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να διαβεβαιώνονται για τη δυνατότητα χρήσης αυτών των μορίων μετά το 2013, μέσα από την υποχρέωση των κρατών μελών να τους επιτρέπουν την ανταλλαγή ορισμένων CER (μόρια πιστοποιημένης μείωσης εκπομπών) που χορηγούνται για τις μειώσεις εκπομπών πριν από 2012, με δικαιώματα που ισχύουν από το 2013 και μετά. Τούτο θα πρέπει να ισχύει επίσης για CER υψηλής ποιότητας που θα εκχωρούνται για τις μειώσεις εκπομπών από το 2013 και μετά, οι οποίες επιτυγχάνονται μέσω έργων που έχουν καταρτιστεί πριν από το 2013.

Προκειμένου να διασφαλίζονται ίσοι όροι ανταγωνισμού εντός της Κοινότητας, πρέπει να εναρμονιστεί η χρήση πιστωτικών μορίων για τη μείωση εκπομπών από φορείς εκμετάλλευσης στο πλαίσιο του κοινοτικού συστήματος εμπορίας εκπομπών. Με τη σύναψη μιας ικανοποιητικής διεθνούς σύμβασης από την Κοινότητα, η πρόσβαση σε πιστωτικά μόρια που απορρέουν από έργα σε τρίτες χώρες πρέπει να αυξάνεται παράλληλα με την αύξηση του επιπέδου μείωσης των εκπομπών που πρέπει να επιτευχθεί μέσω του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (ήτοι αύξηση της μείωσης από 20% σε 30%). Απουσία μιας τέτοιας σύμβασης, η δυνατότητα περαιτέρω χρήσης CER θα υπονόμευε το κίνητρο αυτό και θα καθιστούσε ακόμη πιο δύσκολη την επίτευξη των στόχων της ΕΕ για την αύξηση της χρήσης της ανανεώσιμης ενέργειας.

Παρόλο που για τις μειώσεις εκπομπών από το 2013 και μετά δεν μπορούν να υπάρχουν ERU (μονάδες μείωσης των εκπομπών) πριν από την έναρξη ισχύος μιας μελλοντικής διεθνούς συμφωνίας για την αλλαγή του κλίματος, τα έργα από τα οποία προέκυψαν ERU προγενέστερα μπορούν να εξακολουθούν να αναγνωρίζονται μέσω διμερών ή πολυμερών συμφωνιών με τρίτες χώρες. Εφόσον επιτευχθεί μια μελλοντική διεθνής σύμβαση για την αλλαγή του κλίματος, τα πιστωτικά μόρια ΜΚΑ θα είναι αποδεκτά στο ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ μόνο από τρίτες χώρες οι οποίες έχουν προσυπογράψει τη διεθνή σύμβαση. Θα πρέπει να περιλαμβάνονται προβλέψεις με τις οποίες θα αποθαρρύνονται φαινόμενα «παρασιτισμού» από εταιρείες σε κράτη τα οποία δεν έχουν προσυπογράψει τη διεθνή σύμβαση, με εξαίρεση τις εταιρείες που εδρεύουν σε τρίτες χώρες ή διοικητικές οντότητες οι οποίες συνδέονται με το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ.

Η χρήση CER θα πρέπει να συνάδει με τον στόχο της ΕΕ για παραγωγή ποσοστού 20% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έως το 2020, και να προάγει την ενεργειακή αποδοτικότητα, την καινοτομία και την τεχνολογική πρόοδο. Εφόσον υπάρχει συνέπεια ως προς την επίτευξη των στόχων αυτών, πρέπει να προβλέπεται η δυνατότητα σύναψης συμφωνιών με τρίτες χώρες για την ενεργοποίηση στις χώρες αυτές επενδύσεων που οδηγούν σε πραγματικές επιπρόσθετες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, ενώ παράλληλα θα τονώνεται η καινοτομία στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και η τεχνολογική ανάπτυξη σε τρίτες χώρες. Τέτοιες συμφωνίες μπορούν να επικυρώνονται από πλέον της μίας χώρας.

Πρέπει να επιτρέπονται έργα που περιορίζουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στην Κοινότητα ώστε να εκχωρούνται δικαιώματα, υπό την προϋπόθεση ότι τα έργα αυτά πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις οι οποίες είναι απαραίτητες για τη διαφύλαξη της σωστής λειτουργίας του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ. Στις προϋποθέσεις αυτές θα πρέπει να περιλαμβάνονται η υιοθέτηση εναρμονισμένων κανόνων για τα εν λόγω έργα σε επίπεδο Κοινότητας, η εξαίρεση της διπλής μέτρησης της μείωσης εκπομπών, τυχόν εμπόδια στο πεδίο εφαρμογής του κοινοτικού συστήματος εμπορίας εκπομπών καθώς και η ανάληψη άλλων μέτρων πολιτικής για τη μείωση των εκπομπών που δεν καλύπτονται από το ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ. Τέλος, τα έργα αυτά δεν πρέπει να συνεπάγονται τεράστιο διοικητικό βάρος, αλλά να βασίζονται σε απλούς και εύκολα διαχειρίσιμους κανόνες.

Έναρξη ισχυοσ

Η απαίτηση για υποβολή εθνικών σχεδίων κατανομής θα αντικατασταθεί από την παρούσα πρόταση όταν αυτή τεθεί σε ισχύ. Σε περίπτωση καθυστέρησης της έναρξης ισχύος, απαιτείται από τα κράτη μέλη, δυνάμει του ΣΕΔΕ ΤΗΣ ΕΕ ως έχει, να καταρτίσουν και να υποβάλουν εθνικά σχέδια κατανομής μέχρι τον Ιούνιο του 2011 για την περίοδο 2013 έως 17. Από το 2013 και μετά, η τρέχουσα οδηγία επιτρέπει τον πλειστηριασμό όλων των δικαιωμάτων. Η δωρεάν κατανομή θα συνιστά κρατική ενίσχυση η οποία πρέπει να αιτιολογείται βάσει των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ. Ενόψει της ενίσχυσης των διασφαλίσεων και της προβλεψιμότητας, στο συγκεκριμένο στάδιο, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα εθνικά σχέδια κατανομής θα είναι αποδεκτά μόνο εφόσον η συνολική ποσότητα μειωθεί τουλάχιστον σύμφωνα με την παρούσα πρόταση και εφόσον οι δωρεάν κατανομές που προτείνονται δεν υπερβαίνουν το ποσό που είτε καθορίζεται στην παρούσα πρόταση είτε διαμορφώνεται δυνάμει αυτής.

2008/0013 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής[12],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[13],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[14],

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[15],

Εκτιμώντας τα εξής:

3. Η οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13 ης Οκτωβρίου 2003 σχετικά με τη θέσπιση συστήματος για την εμπορία των δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ[16] θέσπισε ένα σύστημα για την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας προκειμένου να προωθήσει τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τρόπο αποδοτικό από πλευράς κόστους και οικονομικώς αποτελεσματικό.

4. Ο απώτερος στόχος της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές, η οποία εγκρίθηκε εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 94/69/ΕΚ του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1993 σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC)[17] είναι η σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων των αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο τέτοιο ώστε να προλαμβάνεται η επικίνδυνη ανθρωπογενής επίδραση στο κλιματικό σύστημα. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η συνολική μέση ετήσια αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του πλανήτη δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 2°C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. Σύμφωνα με την τελευταία έκθεση αξιολόγησης της Διακυβερνητικής επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος (IPCC)[18], προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος, οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου πρέπει να κορυφωθούν έως το 2020. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται αυξανόμενες προσπάθειες από την Κοινότητα, ταχεία συμμετοχή των ανεπτυγμένων χωρών και την ενθάρρυνση της συμμετοχής των αναπτυσσόμενων χωρών στη διαδικασία μείωσης των εκπομπών.

5. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο[19] έχει διατυπώσει τη σαφή δέσμευσή του για μείωση των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας σε ποσοστό τουλάχιστον 20% χαμηλότερο από τα επίπεδα του 1990 έως το 2020 και, κατά 30% υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξουν δεσμεύσεις για συγκρίσιμες μειώσεις των εκπομπών από άλλες ανεπτυγμένες χώρες και ότι οι πιο προηγμένες οικονομικά αναπτυσσόμενες χώρες θα συμβάλλουν δεόντως, ανάλογα με τις υποχρεώσεις και τις αντίστοιχες δυνατότητές τους. Έως το 2050, οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να μειωθούν κατά τουλάχιστον 50% σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα του 1990. Όλοι οι τομείς της οικονομίας θα πρέπει να συμβάλλουν στην επίτευξη των εν λόγω μειώσεων των εκπομπών.

6. Προκειμένου να υπάρξει συμβολή στην επίτευξη των μακροπρόθεσμων αυτών στόχων, δέουσα θεωρείται η χάραξη μιας προβλέψιμης κατεύθυνσης σύμφωνα με την οποία οι εκπομπές των εγκαταστάσεων που καλύπτονται από το κοινοτικό σύστημα θα πρέπει να μειωθούν. Για να υλοποιηθεί κατά τρόπο αποδοτικό από πλευράς κόστους η δέσμευση της Κοινότητας σχετικά με μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά τουλάχιστον 20% σε σχέση με τα επίπεδα του 1990, τα κατανεμητέα δικαιώματα εκπομπών για τις εγκαταστάσεις αυτές θα πρέπει έως το 2020 να μειωθούν κατά 21% σε σχέση με τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπών τους για το 2005.

7. Για την ενίσχυση των διασφαλίσεων και της προβλεψιμότητας του κοινοτικού συστήματος, θα πρέπει να καθοριστούν διατάξεις για την αύξηση του επιπέδου συνεισφοράς του κοινοτικού συστήματος στην επίτευξη μιας συνολικής μείωσης μεγαλύτερης από 20%, ιδιαίτερα ενόψει του στόχου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για μείωση κατά 30% έως το 2020 η οποία, από επιστημονικής άποψης, κρίνεται αναγκαία για την αποφυγή επικίνδυνης αλλαγής του κλίματος.

8. Εάν η Κοινότητα και τρίτες χώρες συνάψουν διεθνή σύμβαση η οποία θα προβλέπει την ανάληψη κατάλληλης παγκόσμιας δράσης μετά το 2012, σημαντική στήριξη θα πρέπει να δοθεί για την αναγνώριση των μειώσεων των εκπομπών που επιτυγχάνονται στις χώρες αυτές. Ωστόσο, πριν από τη σύναψη μιας τέτοιας σύμβασης, θα πρέπει να δοθούν μεγαλύτερες διασφαλίσεις σε ό,τι αφορά τη συνεχιζόμενη χρήση πιστωτικών ορίων από χώρες εκτός της Κοινότητας.

9. Παρόλο που η εμπειρία που συγκεντρώθηκε κατά την πρώτη περίοδο εμπορίας υποδεικνύει ότι η δυνατότητα του κοινοτικού συστήματος και η ολοκλήρωση των εθνικών σχεδίων κατανομής για τη δεύτερη περίοδο εμπορίας θα επιφέρουν σημαντικές μειώσεις των εκπομπών έως το 2012, από την επανεξέταση επιβεβαιώνεται ότι υπάρχει επιτακτική ανάγκη για ένα πιο εναρμονισμένο σύστημα εμπορίας ούτως ώστε να αξιοποιούνται καλύτερα τα οφέλη της εμπορίας εκπομπών, να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά και να διευκολύνεται η σύνδεση συστημάτων εμπορίας εκπομπών. Επιπλέον, πρέπει να διασφαλίζεται μεγαλύτερη προβλεψιμότητα και το πεδίο εφαρμογής του συστήματος πρέπει να επεκταθεί περιλαμβάνοντας νέους τομείς και αέρια με στόχο τόσο την ενίσχυση του σήματος σχετικά με τις τιμές άνθρακα που απαιτείται για την ενεργοποίηση των απαραίτητων επενδύσεων όσο και την παροχή νέων ευκαιριών μείωσης οι οποίες θα οδηγήσουν σε χαμηλότερο συνολικό κόστος μείωσης και στην ενισχυμένη αποτελεσματικότητα του συστήματος.

10. Ο ορισμός των αερίων θερμοκηπίου πρέπει να συνάδει με τον ορισμό που περιέχεται στη UNFCCC, ενώ μεγαλύτερη σαφήνεια πρέπει να δοθεί στον καθορισμό και την επικαιροποίηση του δυναμικού αύξησης της θερμοκρασίας του πλανήτη για μεμονωμένα αέρια θερμοκηπίου.

11. Το κοινοτικό σύστημα πρέπει να διευρυνθεί ώστε να περιλαμβάνει περαιτέρω εγκαταστάσεις οι εκπομπές των οποίων μπορούν να παρακολουθούνται, να καταγράφονται και να εξακριβώνονται με την ίδια ακρίβεια των ισχυουσών απαιτήσεων παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και εξακρίβωσης.

12. Όπου ισχύουν αντίστοιχα μέτρα για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, ειδικότερα μέτρα φορολόγησης, για μικρές εγκαταστάσεις οι εκπομπές των οποίων δεν υπερβαίνουν το ανώτατο όριο των 10.000 τόνων CO2 ετησίως, πρέπει να προβλεφθεί μια διαδικασία η οποία να επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαιρούν τέτοιες μικρές εγκαταστάσεις από το σύστημα εμπορίας εκπομπών, εφόσον τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται. Το εν λόγω ανώτατο όριο παρέχει το μέγιστο σχετικό κέρδος από άποψη μείωσης των διοικητικών δαπανών για κάθε τόνο που εξαιρείται από το σύστημα για λόγους διοικητικής απλούστευσης. Ως συνέπεια της μετακίνησης από τις πενταετείς περιόδους κατανομής και προκειμένου να ενισχυθούν οι διασφαλίσεις και η προβλεψιμότητα, πρέπει να καθοριστούν διατάξεις σχετικά με τη συχνότητα της αναθεώρησης των αδειών εκπομπής αερίων θερμοκηπίου.

13. Η ποσότητα των δικαιωμάτων στην Κοινότητα πρέπει να μειωθεί γραμμικά από τη μέση τιμή της περιόδου 2008 έως 2012, ώστε να διασφαλίζεται ότι το σύστημα εμπορίας εκπομπών επιτρέπει σταδιακές και προβλέψιμες μειώσεις των εκπομπών συν τω χρόνω. Η ετήσια μείωση των δικαιωμάτων πρέπει να είναι ίση με 1,74% των δικαιωμάτων που εκχωρούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα εθνικά σχέδια κατανομής των κρατών μελών για την περίοδο 2008 έως 2012, ώστε το κοινοτικό σύστημα να συμβάλει με τρόπο αποτελεσματικό από πλευράς κόστους στην υλοποίηση της δέσμευσης της Κοινότητας για συνολική μείωση των εκπομπών κατά τουλάχιστον 20% έως το 2020.

14. Η συνεισφορά αυτή αντιστοιχεί σε μείωση των εκπομπών στο κοινοτικό σύστημα για το 2020 κατά 21% σε σχέση με τα επίπεδα που αναφέρθηκαν το 2005, περιλαμβανομένων των αποτελεσμάτων της διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής από την περίοδο 2005-2007 έως την περίοδο 2008-2012 και των αριθμητικών στοιχείων εκπομπών του 2005 για τον τομέα της εμπορίας εκπομπών τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του βουλγαρικού και του ρουμανικού εθνικού σχεδίου κατανομής για την περίοδο 2008 έως 2012, γεγονός που συνεπάγεται την εκχώρηση 1720 εκατομμυρίων δικαιωμάτων το μέγιστο για το έτος 2020. Οι ακριβείς ποσότητες των εκπομπών θα υπολογιστούν αφού τα κράτη μέλη εκχωρήσουν δικαιώματα σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα εθνικά σχέδια κατανομής τους για την περίοδο 2008 έως 2012, καθώς η έγκριση των κατανομών για ορισμένες εγκαταστάσεις εξαρτιόταν από την τεκμηρίωση και εξακρίβωση των εκπομπών τους. Όταν εκχωρηθούν τα δικαιώματα για την περίοδο μεταξύ 2008 και 2012, η Επιτροπή θα δημοσιεύσει την κοινοτική ποσότητα. Η κοινοτική ποσότητα θα προσαρμοστεί ανάλογα σε σχέση με τις εγκαταστάσεις οι οποίες θα περιλαμβάνονται στο κοινοτικό σύστημα κατά την περίοδο 2008-2012 ή από το 2013 και μετά.

15. Η επιπρόσθετη προσπάθεια που θα πρέπει να καταβληθεί από την ευρωπαϊκή οικονομία απαιτεί, μεταξύ άλλων, τη λειτουργία του αναθεωρημένου κοινοτικού συστήματος με την κατά το δυνατόν υψηλότερη οικονομική απόδοση και επί τη βάσει πλήρως εναρμονισμένων προϋποθέσεων κατανομής εντός της Κοινότητας. Συνεπώς, ο πλειστηριασμός θα πρέπει να αποτελεί τη βασική αρχή της κατανομής, καθώς πρόκειται για το απλούστερο σύστημα που γενικά θεωρείται και το αποδοτικότερο από οικονομικής άποψης. Με τον τρόπο αυτό, θα εξαλειφθεί η δυνατότητα για παράπλευρα κέρδη, ενώ οι νεοεισερχόμενοι και οι οικονομίες που αναπτύσσονται με ρυθμό μεγαλύτερο από τον μέσο όρο θα τεθούν στην ίδια βάση με τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις.

16. Όλα τα κράτη μέλη θα χρειαστεί να πραγματοποιήσουν σημαντικές επενδύσεις για τη μείωση της έντασης του άνθρακα στις οικονομίες τους έως το 2020, ενώ τα κράτη μέλη στα οποία το κατά κεφαλήν εισόδημα εξακολουθεί να είναι πολύ κατώτερο από τον κοινοτικό μέσο όρο και οι οικονομίες των οποίων προσπαθούν να φτάσουν το επίπεδο των πλουσιότερων κρατών μελών θα χρειαστεί να καταβάλουν μείζονες προσπάθειες για να βελτιώσουν την ενεργειακή απόδοση. Οι στόχοι για εξάλειψη ενδεχόμενων στρεβλώσεων στον ενδοκοινοτικό ανταγωνισμό και για διασφάλιση του υψηλότερου δυνατού βαθμού οικονομικής απόδοσης για τη μεταμόρφωση της οικονομίας της ΕΕ σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα καθιστούν τη διαφορετική αντιμετώπιση των οικονομικών τομέων που διέπονται από το κοινοτικό σύστημα, στα μεμονωμένα κράτη μέλη, μη αρμόζουσα. Ως εκ τούτου, επιβάλλεται η ανάπτυξη άλλων μηχανισμών για τη στήριξη των προσπαθειών των κρατών μελών με σχετικά χαμηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα και μεγαλύτερες προοπτικές ανάπτυξης. Ποσοστό 90% της συνολικής ποσότητας των δικαιωμάτων προς πλειστηριασμό θα πρέπει να κατανέμεται μεταξύ των κρατών μελών βάσει του αντίστοιχου μεριδίου τους στο κοινοτικό σύστημα για τις εκπομπές του 2005. Ποσοστό 90% της ποσότητας αυτής θα πρέπει να κατανέμεται προς όφελος των εν λόγω κρατών μελών για σκοπούς αλληλεγγύης και ανάπτυξης στην Κοινότητα, ώστε να χρησιμοποιείται για τη μείωση των εκπομπών και την προσαρμογή στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος. Για την κατανομή του εν λόγω 10% θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα επίπεδα του κατά κεφαλήν εισοδήματος για το 2005 και οι προοπτικές ανάπτυξης των κρατών μελών, ενώ η κατανομή θα πρέπει να ευνοεί τα κράτη μέλη με χαμηλά επίπεδα κατά κεφαλήν εισοδήματος και μεγάλες προοπτικές ανάπτυξης. Τα κράτη μέλη με μέσο κατά κεφαλήν εισόδημα κατά 20% υψηλότερο από τον κοινοτικό μέσο όρο θα πρέπει να συνεισφέρουν στην κατανομή, εκτός από τις περιπτώσεις όπου το άμεσο κόστος της συνολικής δέσμης μέτρων όπως εκτιμάται στο SEC(2008)85 υπερβαίνει ποσοστό 0,7% του ΑΕΠ.

17. Δεδομένων των σημαντικών προσπαθειών που καταβάλλονται για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος και για την προσαρμογή στις αναπόφευκτες επιπτώσεις, θεωρείται ότι ποσοστό τουλάχιστον 20% των προσόδων από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων αρμόζει να χρησιμοποιείται για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, για την προσαρμογή στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος, για τη χρηματοδότηση έρευνας και ανάπτυξης με στόχο τη μείωση των εκπομπών και την προσαρμογή, για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με στόχο την τήρηση της δέσμευσης της ΕΕ για χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε ποσοστό 20% έως το 2020, για τη δέσμευση και γεωλογική αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου, για τη συνεισφορά στο Παγκόσμιο Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας[20], για μέτρα με στόχο την αποφυγή της αποδάσωσης και τη διευκόλυνση της προσαρμογής σε αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς και για την αντιμετώπιση κοινωνικών πτυχών, όπως οι δυνητικές αυξήσεις των τιμών του ηλεκτρικού ρεύματος για τα νοικοκυριά με χαμηλά και μεσαία εισοδήματα. Το ποσοστό αυτό είναι πολύ χαμηλότερο από τα αναμενόμενα καθαρά έσοδα των δημόσιων αρχών από πλειστηριασμούς και λαμβάνει υπόψη τα δυνητικά μειωμένα έσοδα από τη φορολογία των επιχειρήσεων. Επιπροσθέτως, οι εισπράξεις από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών διαχείρισης του κοινοτικού συστήματος. Πρέπει να περιλαμβάνονται διατάξεις για την παρακολούθηση της χρήσης των κονδυλίων από τους πλειστηριασμούς για τους σκοπούς αυτούς. Η κοινοποίηση αυτή δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την υποχρέωση που καθορίζεται στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της Συνθήκης για την κοινοποίηση συγκεκριμένων εθνικών μέτρων. Η οδηγία δεν προδικάζει το αποτέλεσμα οιωνδήποτε διαδικασιών κρατικής ενίσχυσης που μπορεί να αναλαμβάνονται σύμφωνα με τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης.

18. Κατά συνέπεια, ο πλειστηριασμός πρέπει να αποτελεί αποκλειστικό κανόνα από το 2013 και μετά για τον τομέα της ηλεκτρικής ενέργειας, λαμβανομένης υπόψη της δυνατότητάς τους να μετακυλύουν το αυξημένο κόστος του CO2, ενώ δεν πρέπει να παρέχεται δωρεάν κατανομή για τη δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα, καθώς κίνητρο για τον σκοπό αυτό αποτελεί το γεγονός ότι δεν απαιτείται να επιστρέφονται δικαιώματα για εκπομπές που αποθηκεύονται. Οι παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος μπορούν να λαμβάνουν δωρεάν δικαιώματα για θερμότητα παραγόμενη μέσω συμπαραγωγής υψηλής αποδοτικότητας όπως ορίζεται στην οδηγία 2004/8/ΕΚ, σε περίπτωση που εκχωρηθούν δωρεάν δικαιώματα για την παραγωγή θερμότητας με αυτήν τη μέθοδο από εγκαταστάσεις σε άλλους τομείς, προς αποφυγή στρέβλωσης του ανταγωνισμού.

19. Όσον αφορά άλλους τομείς που καλύπτονται από το κοινοτικό σύστημα, πρέπει να προβλέπεται ένα μεταβατικό σύστημα σύμφωνα με το οποίο η δωρεάν κατανομή το 2013 θα είναι ίση με 80% της ποσότητας που αντιστοιχούσε στο ποσοστό των συνολικών κοινοτικών εκπομπών κατά την περίοδο μεταξύ 2005 και 2007 που οι συγκεκριμένες εγκαταστάσεις εξέπεμπαν ως ποσοστό της ετήσιας συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων στην Κοινότητα. Στη συνέχεια, η δωρεάν κατανομή θα πρέπει να μειώνεται ισόποσα κάθε χρόνο έως ότου μηδενιστεί το 2020.

20. Η μεταβατική δωρεάν κατανομή στις εγκαταστάσεις πρέπει να προβλέπεται μέσω εναρμονισμένων κοινοτικών κανόνων (δείκτες αναφοράς) ούτως ώστε να ελαχιστοποιούνται οι στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό με την Κοινότητα. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αποδοτικότερες τεχνικές σε ό,τι αφορά τα αέρια θερμοκηπίου και την ενέργεια, τα υποκατάστατα, τις εναλλακτικές διαδικασίες παραγωγής, τη χρήση βιομάζας, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και τη δέσμευση και αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου. Τέτοιοι κανόνες δεν πρέπει να παρέχουν κίνητρα για την αύξηση των εκπομπών ενώ πρέπει να διασφαλίζουν τον πλειστηριασμό ενός αυξημένου ποσοστού τέτοιων δικαιωμάτων. Οι κατανομές πρέπει να καθορίζονται πριν από τη περίοδο εμπορίας ούτως ώστε να επιτρέπεται η σωστή λειτουργία της αγοράς. Επίσης, πρέπει να αποτρέπουν τις ανάρμοστες στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό της αγοράς για το ηλεκτρικό ρεύμα και τη θερμότητα που παρέχεται στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να ισχύουν για τους νεοεισερχόμενους που αναπτύσσουν ίδιες δραστηριότητες με τις υφιστάμενες εγκαταστάσεις οι οποίες λαμβάνουν μεταβατικές δωρεάν κατανομές. Προς αποφυγή στρεβλώσεων στον ανταγωνισμό εντός της εσωτερικής αγοράς, δεν πρέπει να γίνονται δωρεάν κατανομές για την παραγωγή ηλεκτρικού ρεύματος από νεοεισερχόμενους. Τα δικαιώματα που θα έχουν φυλαχτεί σε απόθεμα για τους νεοεισερχόμενους το 2020 πρέπει να τίθενται σε πλειστηριασμό.

21. Η Κοινότητα θα εξακολουθήσει να έχει ηγετικό ρόλο στη διαπραγμάτευση μιας φιλόδοξης διεθνούς σύμβασης που θα επιτύχει τον στόχο του περιορισμού της παγκόσμιας αύξησης της θερμοκρασίας στους 2°C και ενθαρρύνεται από την πρόοδο που σημειώθηκε στο Μπαλί[21] προς την επίτευξη του στόχου αυτού. Σε περίπτωση που άλλες ανεπτυγμένες χώρες και άλλες μείζονες πηγές εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δεν συμμετάσχουν στην εν λόγω διεθνή σύμβαση, μπορεί να προκληθεί αύξηση των εκπομπών των αερίων θερμοκηπίου σε τρίτες χώρες όπου η βιομηχανία δεν υπόκειται σε παρόμοιους περιορισμούς αναφορικά με το διοξείδιο του άνθρακα («διαρροή άνθρακα»), ενώ ταυτόχρονα ενδέχεται να βρεθούν σε οικονομικά δυσχερή θέση ενεργοβόροι κλάδοι και επιμέρους κλάδοι της Κοινότητας οι οποίοι υπόκεινται στον διεθνή ανταγωνισμό. Η πιθανότητα αυτή μπορεί να υπονομεύσει την περιβαλλοντική ακεραιότητα και το όφελος των δράσεων της Κοινότητας. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος της διαρροής άνθρακα, η Κοινότητα θα προβεί στη δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων έως και 100% σε κλάδους ή επιμέρους κλάδους που πληρούν τα σχετικά κριτήρια. Ο προσδιορισμός των συγκεκριμένων κλάδων και των επιμέρους κλάδων καθώς και των απαιτούμενων μέτρων θα υποβάλλεται σε επαναξιολόγηση προκειμένου να διασφαλίζεται ότι αναλαμβάνεται δράση εκεί που χρειάζεται και ότι δεν λαμβάνει χώρα υπεραντιστάθμιση. Για τους συγκεκριμένους κλάδους ή επιμέρους κλάδους όπου δεν μπορεί να τεκμηριωθεί ότι μπορεί διαφορετικά να αποτραπεί ο κίνδυνος διαρροής διοξειδίου του άνθρακα, όποτε η ηλεκτρική ενέργεια αντιπροσωπεύει υψηλό ποσοστό του κόστους παραγωγής και παράγεται με υψηλή απόδοση, στην αναλαμβανόμενη δράση μπορεί να συνεκτιμηθεί η κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας στην παραγωγική διαδικασία, χωρίς να αλλάξει η συνολική ποσότητα δικαιωμάτων.

22. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να επανεξετάσει την κατάσταση το αργότερο μέχρι τον Ιούνιο του 2011, να διαβουλευτεί με όλους τους συναφείς κοινωνικούς εταίρους και, υπό το φως του αποτελέσματος των διεθνών διαπραγματεύσεων, να υποβάλει έκθεση η οποία θα συνοδεύεται από κατάλληλες προτάσεις. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα προσδιορίσει μέχρι την 30η Ιουνίου 2010 το αργότερο τους ενεργοβόρους κλάδους ή επιμέρους κλάδους της βιομηχανίας που είναι πιθανόν να εκτεθούν στον κίνδυνο διαρροής άνθρακα. Θα πρέπει να βασίσει την ανάλυσή της στην αξιολόγηση της αδυναμίας μετακύλισης του κόστους των απαιτούμενων δικαιωμάτων στις τιμές των προϊόντων χωρίς σημαντική απώλεια μεριδίου της αγοράς για τις εγκαταστάσεις εκτός ΕΕ που δεν προβαίνουν σε παρόμοια δράση για τη μείωση των εκπομπών. Οι ενεργοβόρες βιομηχανίες που είναι αποφασισμένες να εκτεθούν σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα θα μπορούν να λαμβάνουν μεγαλύτερη ποσότητα δωρεάν κατανομής ή θα πρέπει να εισαχθεί ένα αποτελεσματικό σύστημα αντισταθμίσεως του άνθρακα με στόχο την τοποθέτηση των εγκαταστάσεων της Κοινότητας που διατρέχουν σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα και εκείνων τρίτων χωρών σε συγκρίσιμη βάση. Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να προβλέπει την εφαρμογή απαιτήσεων για τους εισαγωγείς οι οποίες δεν θα ήταν ευνοϊκότερες από εκείνες που ισχύουν για τις εντός της ΕΕ εγκαταστάσεις απαιτώντας, επί παραδείγματι, την επιστροφή δικαιωμάτων. Όποια δράση και αν ληφθεί θα πρέπει να συνάδει με τις αρχές της σύμβασης πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC), ιδιαίτερα δε με την αρχή των κοινών αλλά διαφοροποιημένων αρμοδιοτήτων και των αντίστοιχων δυνατοτήτων, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασης των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Θα πρέπει επίσης να συμμορφώνεται προς τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας, περιλαμβανομένης της συμφωνίας του ΠΟΕ.

23. Προκειμένου να διασφαλίζονται ίδιοι όροι ανταγωνισμού εντός της Κοινότητας, η χρήση πιστωτικών μορίων για τη μείωση εκπομπών εκτός Κοινότητας από φορείς εκμετάλλευσης που εμπίπτουν στο κοινοτικό σύστημα θα πρέπει να εναρμονιστεί. Το πρωτόκολλο του Κιότο της UNFCCC ορίζει ποσοτικοποιημένους στόχους εκπομπών για τις ανεπτυγμένες χώρες για την περίοδο 2008 έως 2012 και προβλέπει τη δημιουργία μορίων πιστοποιημένης μείωσης εκπομπών (CER) και μονάδων μείωσης των εκπομπών (ERU) που απορρέουν από έργα του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης (ΜΚΑ) και κοινής εφαρμογής αντίστοιχα, καθώς και τη χρήση τους από ανεπτυγμένες χώρες προκειμένου να επιτύχουν μέρος των εν λόγω στόχων. Αν και το πλαίσιο του Κιότο δεν επιτρέπει τη δημιουργία ERU από το 2013 και μετά χωρίς την εφαρμογή νέων ποσοτικοποιημένων στόχων εκπομπών για τις χώρες φιλοξενίας, δυνητικά επιτρέπεται η συνέχιση της δημιουργίας μορίων ΜΚΑ. Εφόσον υπάρξει διεθνής σύμβαση για την αλλαγή του κλίματος, η επιπρόσθετη χρήση μορίων πιστοποιημένης μείωσης εκπομπών (CER) και μονάδων μείωσης εκπομπών (ERU) πρέπει να προβλεφθεί από τις χώρες οι οποίες έχουν προσυπογράψει τη σύμβαση. Απουσία τέτοιας σύμβασης, η πρόβλεψη για περαιτέρω χρήση των CER και ERU θα υπονόμευε το κίνητρο αυτό και θα δυσχέραινε την επίτευξη του στόχου της Κοινότητας για την αύξηση της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Η χρήση CER και ERU πρέπει να συνάδει με τον στόχο της Κοινότητας για παραγωγή ποσοστού 20% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές έως το 2020 και να προάγει την ενεργειακή αποδοτικότητα, την καινοτομία και την τεχνολογική πρόοδο. Εφόσον υπάρχει συνέπεια προς την επίτευξη των στόχων αυτών, πρέπει να προβλέπεται η δυνατότητα σύναψης συμφωνιών με τρίτες χώρες για την ενεργοποίηση σε αυτές επενδύσεων που οδηγούν σε πραγματικές επιπρόσθετες μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, ενώ παράλληλα τονώνουν την καινοτομία από επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί εντός της Κοινότητας και την τεχνολογική ανάπτυξη σε τρίτες χώρες. Τέτοιες συμφωνίες μπορούν να επικυρώνονται από πλέον της μίας χώρας. Με τη σύναψη μιας ικανοποιητικής διεθνούς σύμβασης από την Κοινότητα, η πρόσβαση σε πιστωτικά μόρια που απορρέουν από έργα σε τρίτες χώρες θα πρέπει να αυξηθεί παράλληλα με την αύξηση του επιπέδου μείωσης των εκπομπών που θα πρέπει να επιτευχθεί μέσω του κοινοτικού συστήματος.

24. Προκειμένου να παρέχεται προβλεψιμότητα, οι φορείς εκμετάλλευσης θα πρέπει να βεβαιώνονται σχετικά με τη δυνατότητά τους να χρησιμοποιούν CER και ERU μετά το 2012 έως το υπόλοιπο του επιπέδου που τους επιτρεπόταν να χρησιμοποιήσουν κατά την περίοδο 2008 έως 2012 από τύπους έργων που έχουν γίνει αποδεκτά από όλα τα κράτη μέλη του κοινοτικού συστήματος κατά την περίοδο 2008 έως 2012. Καθώς η μεταφορά μορίων CER και μονάδων ERU που ανήκουν σε φορείς εκμετάλλευσης από κράτη μέλη μεταξύ περιόδων δέσμευσης δεν είναι δυνατή δυνάμει διεθνών συμβάσεων («αποταμίευση» CER και ERU) πριν από το 2015, και μόνο εφόσον τα κράτη μέλη επιλέξουν να επιτρέψουν την αποταμίευση των εν λόγω CER και ERU, στο πλαίσιο περιορισμένων δικαιωμάτων αποταμίευσης τέτοιων πιστωτικών μορίων, η διαβεβαίωση αυτή πρέπει να παρέχεται μέσα από την απαίτηση να επιτρέπουν τα κράτη μέλη στους φορείς να ανταλλάσσουν τα CER και ERU που έχουν εκχωρηθεί για μειώσεις εκπομπών πριν από το 2012 με δικαιώματα που θα ισχύουν από το 2013 και μετά. Ωστόσο, καθώς τα κράτη μέλη δεν πρέπει να είναι υποχρεωμένα να δέχονται CER και ERU τα οποία δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορέσουν να χρησιμοποιήσουν για την υλοποίηση των υφιστάμενων διεθνών δεσμεύσεών τους, η απαίτηση αυτή δεν πρέπει να παραταθεί πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2014. Οι φορείς εκμετάλλευσης πρέπει να λαμβάνουν την ίδια διαβεβαίωση σχετικά με τα μόρια CER που εκχωρούνται από έργα τα οποία έχουν καταρτιστεί πριν από το 2013 για μειώσεις εκπομπών από το 2013 και μετά.

25. Σε περίπτωση που η σύναψη μιας διεθνούς σύμβασης καθυστερήσει, πρέπει να προβλέπεται το ενδεχόμενο χρήσης των πιστωτικών μορίων που προέρχονται από έργα υψηλής ποιότητας που εμπίπτουν στο κοινοτικό σύστημα εμπορίας μέσω συμφωνιών με τρίτες χώρες. Τέτοιες συμφωνίες, που μπορεί να είναι διμερείς ή πολυμερείς, θα μπορούν να επιτρέπουν τη συνέχιση έως το 2012 της αναγνώρισης έργων που εμπίπτουν στο κοινοτικό σύστημα, από τα οποία προήλθαν ERU, αλλά που δεν μπορούν πλέον να αναγνωρίζονται στο πλαίσιο του Κιότο.

26. Οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις συνέπειες της αλλαγής του κλίματος και ευθύνονται για πολύ χαμηλό επίπεδο εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Για τον λόγο αυτό, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προτεραιότητα στην αντιμετώπιση των αναγκών των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών κατά τη χρήση των εσόδων από τους πλειστηριασμούς ώστε να διευκολύνεται η προσαρμογή των αναπτυσσόμενων χωρών στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος. Δεδομένου ότι ελάχιστα έργα ΜΚΑ έχουν καταρτιστεί στις χώρες αυτές, κρίνεται αρμόζον να παρέχεται η βεβαιότητα της αποδοχής των πιστωτικών μορίων που απορρέουν από έργα που θα ξεκινήσουν εκεί μετά το 2012, ακόμη και απουσία μιας διεθνούς σύμβασης. Το δικαίωμα αυτό πρέπει να ισχύει για τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες έως το 2020, υπό την προϋπόθεση ότι έως τότε θα έχουν επικυρώσει είτε μια παγκόσμια σύμβαση για την αλλαγή του κλίματος είτε μια διμερή ή πολυμερή συμφωνία με την Κοινότητα.

27. Εφόσον επιτευχθεί μια μελλοντική διεθνής σύμβαση για την αλλαγή του κλίματος, τα πιστωτικά μόρια ΜΚΑ πρέπει να είναι αποδεκτά στο ευρωπαϊκό σύστημα μόνο όταν τρίτες χώρες προσυπογράψουν τη διεθνή σύμβαση.

28. Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της πρέπει να επιτρέπουν μόνο δραστηριότητες έργων όπου όλοι οι μετέχοντες σε αυτά εδρεύουν είτε σε χώρα η οποία έχει προσυπογράψει τη διεθνή σύμβαση αναφορικά με τα έργα αυτά, ώστε να αποθαρρύνονται τα φαινόμενα «παρασιτισμού» από επιχειρήσεις σε κράτη τα οποία δεν έχουν προσυπογράψει διεθνή σύμβαση, με την εξαίρεση των επιχειρήσεων εκείνων που εδρεύουν σε τρίτες χώρες ή σε υπο-ομοσπονδιακές ή περιφερειακές οντοτήτες που είναι συνδεδεμένες με το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ.

29. Υπό το φως της εμπειρίας, οι διατάξεις του κοινοτικού συστήματος που σχετίζονται με την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων και την εξακρίβωση εκπομπών χρήζουν βελτίωσης.

30. Προκειμένου να διευκρινιστεί η κάλυψη, από την παρούσα οδηγία, κάθε είδους λέβητα, καυστήρα, στροβίλου, θερμαντήρα, κλιβάνου, αποτεφρωτήρα, κάμινου, φούρνου, στεγνωτηρίου, κινητήρα, πυρσού καύσης και θερμικής ή καταλυτικής μετάκαυσης από την παρούσα οδηγία, πρέπει να προστεθεί ένας ορισμός για την εγκατάσταση καύσης.

31. Προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα δικαιώματα μπορούν να μεταβιβαστούν μεταξύ προσώπων εντός της Κοινότητας χωρίς κανέναν περιορισμό και να διασφαλίζεται ότι το κοινοτικό σύστημα μπορεί να συνδεθεί με συστήματα εμπορίας εκπομπών τρίτων χωρών και υπο-ομοσπονδιακών και περιφερειακών οντοτήτων, από τον Ιανουάριο του 2013 και μετά, όλα τα δικαιώματα πρέπει να τηρούνται στο κοινοτικό μητρώο που θεσπίστηκε δυνάμει της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 2004[22]. Αυτό όμως δεν πρέπει να θίγει τη διατήρηση των εθνικών μητρώων εκπομπών που δεν καλύπτονται από το κοινοτικό σύστημα.

32. Από το 2013 και μετά, η δέσμευση, η μεταφορά και η γεωλογική αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου πρέπει να καλύπτεται από το κοινοτικό σύστημα με εναρμονισμένο τρόπο.

33. Για την αμοιβαία αναγνώριση δικαιωμάτων μεταξύ του κοινοτικού συστήματος και άλλων υποχρεωτικών συστημάτων εμπορίας αερίων θερμοκηπίου, τα οποία θέτουν ανώτατα όρια στις απόλυτες εκπομπές και έχουν θεσπιστεί σε οιαδήποτε τρίτη χώρα ή υπο-ομοσπονδιακή ή περιφερειακή οντότητα, πρέπει να προβλέπονται μηχανισμοί.

34. Λαμβανομένης υπόψη της εμπειρίας στο πλαίσιο του κοινοτικού συστήματος, πρέπει να είναι εφικτή η εκχώρηση δικαιωμάτων για έργα που μειώνουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, υπό την προϋπόθεση ότι τα έργα αυτά υλοποιούνται σύμφωνα με τους εναρμονισμένους κανόνες που υιοθετούνται σε κοινοτικό επίπεδο και ότι τα έργα αυτά δεν θα έχουν ως αποτέλεσμα τη διπλή μέτρηση των μειώσεων των εκπομπών και δεν θα παρακωλύουν τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του κοινοτικού συστήματος ή την ανάληψη άλλων μέτρων πολιτικής για τη μείωση των εκπομπών που δεν καλύπτονται από το κοινοτικό σύστημα.

35. Όσον αφορά την προσέγγιση ως προς την κατανομή, η αεροπορία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί όπως άλλοι κλάδοι που απολαμβάνουν δωρεάν μεταβατικής κατανομής και όχι όπως οι παραγωγοί ηλεκτρικού ρεύματος. Αυτό σημαίνει ότι, αρχής γενομένης από το 2013, το 80% των δικαιωμάτων θα πρέπει να κατανέμεται δωρεάν και ότι κατά επόμενα έτη η δωρεάν κατανομή στην αεροπορία θα πρέπει να μειώνεται ισόποσα σε ετήσια βάση έως ότου μηδενιστεί το 2020. Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη καλούνται να συνεχίσουν τις προσπάθειες για την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τη θέσπιση μέτρων γενικής ισχύος για την μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την αεροπορία

36. Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των διαδικασιών άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[23]. Συγκεκριμένα, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να θεσπίζει μέτρα για τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων, για τη μεταβατική κοινοτική κατανομή δικαιωμάτων, για την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων και την εξακρίβωση εκπομπών, για τη διαπίστευση των ελεγκτών και για την εφαρμογή εναρμονισμένων κανόνων για έργα. Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβέλειας και αφορούν την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας και τη συμπλήρωσή της με την προσθήκη ή τροποποίηση νέων μη ουσιαστικών στοιχείων, πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

37. Συνεπώς, η οδηγία 2003/87/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

38. Θεωρείται αρμόζον να προβλεφθεί η έγκαιρη μεταφορά των εν λόγω διατάξεων, οι οποίες προετοιμάζουν την αναθεωρημένη λειτουργία του κοινοτικού συστήματος από το 2013 και μετά.

39. Προκειμένου να ολοκληρωθεί σωστά η περίοδος εμπορίας 2008 έως 2012, οι διατάξεις της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, όπως έχει τροποποιηθεί από την οδηγία 2004/101/ΕΚ, πρέπει να συνεχίσουν να ισχύουν χωρίς να επηρεάζουν τη δυνατότητα της Επιτροπής να θεσπίζει τα μέτρα που κρίνονται αναγκαία για την αναθεωρημένη λειτουργία του κοινοτικού συστήματος από το 2013 και μετά.

40. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ.

41. Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

42. Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς με τη μεμονωμένη δράση των κρατών μελών και ότι μπορούν, όμως, να επιτευχθούν σε μεγαλύτερο βαθμό σε κοινοτικό επίπεδο, λόγω κλίμακας και μεγέθους αποτελεσμάτων, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1 Τροποποιήσεις στην οδηγία 2003/87/ΕΚ

Η οδηγία 2003/87/ΕΚ τροποποιείται ως εξής:

43. Στο άρθρο 1 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

«Προβλέπει επίσης την αύξηση των μειώσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ώστε να συνεισφέρει στα επίπεδα μειώσεων που θεωρούνται απαραίτητα από επιστημονικής άποψης για την αποφυγή της επικίνδυνης αλλαγής του κλίματος.»

44. Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:

α) το σημείο γ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

«γ) με τον όρο «αέρια θερμοκηπίου» νοούνται όλα τα αέρια που απαριθμούνται στο παράρτημα II και άλλα αέρια συστατικά της ατμόσφαιρας, τόσο φυσικά όσο και ανθρωπογενή, τα οποία απορροφούν και επανεκπέμπουν υπέρυθρη ακτινοβολία·»

(β) το σημείο η) αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

η) με τον όρο «νεοεισερχόμενος» νοείται κάθε εγκατάσταση όπου διεξάγεται μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο παράρτημα I και στην οποία έχει χορηγηθεί άδεια εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ύστερα από υποβολή προς την Επιτροπή της κατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1)·”

γ) Προστίθενται τα ακόλουθα σημεία:

«[κ)] Με τον όρο «εγκατάσταση καύσης» νοείται κάθε μόνιμη τεχνική μονάδα στην οποία γίνεται οξείδωση των καυσίμων και παράγεται θερμότητα ή μηχανική ενέργεια ή και τα δύο, ενώ διενεργούνται και άλλες άμεσα συνδεόμενες δραστηριότητες, περιλαμβανομένου του καθαρισμού απαερίων·

[(κα)] Με τον όρο «παραγωγός ηλεκτρικού ρεύματος» νοείται μια εγκατάσταση η οποία, από την ή μετά την 1η Ιανουαρίου 2005, παράγει ηλεκτρικό ρεύμα για πώληση σε τρίτους και η οποία καλύπτεται μόνο από την κατηγορία «Παροχή ηλεκτρικής ενέργειας ή θερμότητας» στο παράρτημα I.»

45. Το άρθρο 5 σημείο δ) αντικαθίσταται από το εξής:

«δ) των μέτρων παρακολούθησης των εκπομπών και των σχετικών εκθέσεων, σύμφωνα με τον κανονισμό που αναφέρεται στο άρθρο 14.»

46. Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Η αρμόδια αρχή επανεξετάζει, ανά πέντε έτη τουλάχιστον, την άδεια εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και προβαίνει στις δέουσες τροποποιήσεις.»

47. Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από το εξής:

«Άρθρο 9 Κοινοτική ποσότητα δικαιωμάτων

Η κοινοτική ποσότητα των ετησίως εκχωρητέων δικαιωμάτων, αρχής γενομένης από το 2013 μειώνεται γραμμικά με βάση τον μέσο όρο της περιόδου 2008 έως 2012. Η ποσότητα μειώνεται κατά γραμμικό συντελεστή 1,74% σε σύγκριση με τη μέση ετήσια συνολική ποσότητα των δικαιωμάτων που εκχωρούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα εθνικά σχέδια κατανομής τους για την περίοδο 2008 έως 2012.

Η Επιτροπή, από την 30η Ιουνίου 2010, δημοσιεύει την απόλυτη ποσότητα δικαιωμάτων για το 2013, βάσει των συνολικών ποσοτήτων των δικαιωμάτων που εκχωρούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αποφάσεις της Επιτροπής σχετικά με τα εθνικά σχέδια κατανομής τους για την περίοδο 2008 έως 2012.

Η Επιτροπή επανεξετάζει τον γραμμικό συντελεστή το αργότερο το 2025.»

48. Εισάγεται το ακόλουθο άρθρο 9α:

«Άρθρο 9α Προσαρμογή της κοινοτικής ποσότητας δικαιωμάτων

1. Αναφορικά με τις εγκαταστάσεις που περιλαμβάνονταν στο κοινοτικό σύστημα κατά την περίοδο 2008 έως 2012 σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 1, η ποσότητα των δικαιωμάτων που είναι εκχωρητέα από την 1η Ιανουαρίου 2013 πρέπει να προσαρμόζεται ώστε να αντικατοπτρίζει τη μέση ετήσια ποσότητα των εκχωρητέων δικαιωμάτων προς τις εν λόγω εγκαταστάσεις κατά την περίοδο συμπερίληψής τους στο σύστημα, προσαρμοσμένη βάσει του γραμμικού συντελεστή που αναφέρεται στο άρθρο 9.

2. Αναφορικά με τις εγκαταστάσεις που περιλαμβάνονται στο κοινοτικό σύστημα μόνο από το 2013 και μετά, τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι φορείς εκμετάλλευσης μπορούν να υποβάλουν ανεξάρτητα στην αρμόδια αρχή ελεγμένα δεδομένα εκπομπών, ούτως ώστε αυτά να λαμβάνονται υπόψη για την ποσότητα των εκχωρητέων δικαιωμάτων.

Τα δεδομένα αυτά πρέπει να υποβληθούν έως την 30η Απριλίου 2010 το αργότερο στην οικεία αρμόδια αρχή σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 1.

Εάν τα υποβληθέντα δεδομένα τεκμηριώνονται δεόντως, τότε η αρμόδια αρχή ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή έως τις 30 Ιουνίου 2010 και η ποσότητα των εκχωρητέων δικαιωμάτων, προσαρμοσμένη κατά τον γραμμικό συντελεστή που αναφέρεται στο άρθρο 9, προσαρμόζεται αναλόγως.

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει τις προσαρμοσμένες ποσότητες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.»

49. Το άρθρο 10 αντικαθίσταται από το εξής:

«Άρθρο 10 Πλειστηριασμός δικαιωμάτων

1. Από το 2013 και μετά, τα κράτη μέλη θέτουν σε πλειστηριασμό όλα τα δικαιώματα τα οποία δεν κατανέμονται δωρεάν σύμφωνα με το άρθρο 10α.

2. Η συνολική ποσότητα των δικαιωμάτων που τίθενται προς πλειστηριασμό από κάθε κράτος μέλος συνίσταται στα εξής:

α) 90% της συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων που τίθενται προς πλειστηριασμό η οποία διανέμεται μεταξύ των κρατών μελών σε μερίδια ίσα με το μερίδιο των ελεγμένων εκπομπών του εκάστοτε κράτους μέλους υπό το κοινοτικό σύστημα για το 2005·

β) 10% της συνολικής ποσότητας δικαιωμάτων που τίθενται προς πλειστηριασμό η οποία διανέμεται μεταξύ των κρατών μελών για τους σκοπούς της αλληλεγγύης και της ανάπτυξης εντός της Κοινότητας, με αποτέλεσμα η ποσότητα των δικαιωμάτων που τα κράτη μέλη θέτουν σε πλειστηριασμό δυνάμει του σημείου α) να προσαυξάνεται επί των ποσοστών που καθορίζονται στο παράρτημα IIα.

Για τους σκοπούς του σημείου α), αναφορικά με τα κράτη μέλη τα οποία δεν συμμετείχαν στο κοινοτικό σύστημα το 2005, το μερίδιό τους υπολογίζεται βάσει των κατά το κοινοτικό σύστημα ελεγμένων εκπομπών στο πλαίσιο του κοινοτικού συστήματος για το 2007.

Εάν χρειάζεται, τα ποσοστά που αναφέρονται στο σημείο β) του πρώτου εδαφίου προσαρμόζονται αναλογικά ώστε να διασφαλίζεται ότι η ανακατανομή αντιστοιχεί σε ποσοστό 10%.

3. Τουλάχιστον 20% των εισπράξεων που προέρχονται από τον πλειστηριασμό δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 2, περιλαμβανομένων όλων των εισπράξεων από πλειστηριασμούς που αναφέρονται στο σημείο β) αυτής, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τους ακόλουθους σκοπούς:

α) τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, περιλαμβανομένης της συνεισφοράς στο Παγκόσμιο Ταμείο Ενεργειακής Απόδοσης και Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, με στόχο την προσαρμογή στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος και τη χρηματοδότηση έρευνας και ανάπτυξης για τη μείωση των εκπομπών και την προσαρμογή, περιλαμβανομένης της συμμετοχής σε πρωτοβουλίες στο πλαίσιο του στρατηγικού ευρωπαϊκού σχεδίου ενεργειακών τεχνολογιών·

β) την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με στόχο την τήρηση της δέσμευσης της ΕΕ για χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας σε ποσοστό 20% έως το 2020, καθώς και την τήρηση της δέσμευσης της Κοινότητας για αύξηση της ενεργειακής απόδοσης κατά 20% μέχρι το 2020·

γ) τη δέσμευση και γεωλογική αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου, ιδίως από σταθμούς ηλεκτροπαραγωγής με καύση άνθρακα

δ) μέτρα με στόχο την αποφυγή της αποδάσωσης, ιδιαίτερα στις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες·

ε) τη διευκόλυνση της προσαρμογής των αναπτυσσόμενων χωρών στις επιπτώσεις της αλλαγής του κλίματος·

στ) την αντιμετώπιση κοινωνικών ζητημάτων που αφορούν νοικοκυριά με χαμηλό και μεσαίο εισόδημα, επί παραδείγματι, με την ενίσχυση της ενεργειακής απόδοσης και της μόνωσης· και

ζ) την κάλυψη των διοικητικών δαπανών για τη διαχείριση του κοινοτικού συστήματος.

4. Τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τη χρήση των εισπράξεων για κάθε έναν από τους εν λόγω σκοπούς στις εκθέσεις που υποβάλλουν δυνάμει της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ.

5. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2010, η Επιτροπή πρέπει να υιοθετήσει έναν κανονισμό σχετικά με τον χρόνο, τη διαχείριση και άλλες πτυχές των πλειστηριασμών ώστε να διασφαλίζεται ότι διενεργούνται κατά τρόπο ανοιχτό, διαφανή και χωρίς διακρίσεις.

Η μορφή των πλειστηριασμών πρέπει να είναι τέτοια ώστε να διασφαλίζεται η πλήρης πρόσβαση των φορέων εκμετάλλευσης, και ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων που εμπίπτουν στο κοινοτικό σύστημα, καθώς και το ότι τυχόν άλλοι συμμετέχοντες δεν υπονομεύουν τη λειτουργία του πλειστηριασμού. Το εν λόγω μέτρο, που έχει σχεδιαστεί με στόχο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντάς την, θεσπίζεται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].»

50. Εισάγονται τα ακόλουθα άρθρα 10α και 10β:

«Άρθρο 10α Μεταβατικοί κοινοτικοί κανόνες για εναρμονισμένη δωρεάν κατανομή

1. Η Επιτροπή πρέπει, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2011, να υιοθετήσει πλήρως εναρμονισμένα μέτρα εφαρμογής που ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα για την κατανομή των δικαιωμάτων που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 6 και 8 με εναρμονισμένο τρόπο.

Τα μέτρα αυτά, με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντάς την, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3)].

Τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο διασφαλίζουν, στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό, ότι η κατανομή πραγματοποιείται κατά τρόπο που παρέχει κίνητρα για τεχνικές αποδοτικές ως προς τα αέρια θερμοκηπίου και την ενέργεια και για μειώσεις των εκπομπών, λαμβάνοντας υπόψη τις αποδοτικότερες τεχνικές, υποκατάστατα, εναλλακτικές διαδικασίες παραγωγής, χρήση βιομάζας και δέσμευση και αποθήκευση αερίων θερμοκηπίου, καθώς και ότι δεν παρέχουν κίνητρα για αύξηση των εκπομπών. Δεν πραγματοποιείται δωρεάν κατανομή σε κανέναν παραγωγό ηλεκτρικής ενέργειας.

Η Επιτροπή πρέπει, με τη σύναψη από την Κοινότητα μιας διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος η οποία θα οδηγεί σε υποχρεωτικές μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου συγκρίσιμες με εκείνες της Κοινότητας, να αναθεωρήσει τα μέτρα αυτά ώστε να διασφαλίζει ότι η δωρεάν κατανομή παρέχεται μόνο όπου αιτιολογείται πλήρως υπό το πρίσμα της εν λόγω σύμβασης.

2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, δεν παρέχεται δωρεάν κατανομή σε παραγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος, σε εγκαταστάσεις δέσμευσης, σε αγωγούς μεταφοράς ή σε εγκαταστάσεις αποθήκευσης εκπομπών αερίων θερμοκηπίου.

3. Δωρεάν κατανομή μπορεί να παρέχεται σε παραγωγούς ηλεκτρικού ρεύματος για την παραγωγή θερμότητας μέσω συμπαραγωγής υψηλής αποδοτικότητας όπως ορίζεται στην οδηγία 2004/8/ΕΚ για την οικονομικώς δικαιολογημένη ζήτηση με στόχο τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των λοιπών παραγωγών θερμότητας. Κάθε επόμενο έτος μετά το 2013, η συνολική κατανομή σε τέτοιες εγκαταστάσεις παραγωγής θερμότητας προσαρμόζονται βάσει του γραμμικού συντελεστή που αναφέρεται στο άρθρο 9.

4. Η μέγιστη ποσότητα δικαιωμάτων που συνιστά τη βάση υπολογισμού των κατανομών σε εγκαταστάσεις οι οποίες διεξάγουν δραστηριότητες το 2013 και έχουν λάβει δωρεάν κατανομή κατά την περίοδο 2008 έως 2012 δεν υπερβαίνει, σε αναλογία με τη συνολική ετήσια κοινοτική ποσότητα, το ποσοστό των αντίστοιχων εκπομπών για την περίοδο 2005 έως 2007 για τις οποίες ευθύνονται οι εν λόγω εγκαταστάσεις. Όταν είναι αναγκαίο, εφαρμόζεται συντελεστής διόρθωσης.

5. Η μέγιστη ποσότητα δικαιωμάτων που συνιστά τη βάση υπολογισμού των κατανομών σε εγκαταστάσεις οι οποίες περιλαμβάνονται στο κοινοτικό σύστημα από το 2013 και μετά δεν υπερβαίνει, για το 2013, τις συνολικές ελεγμένες εκπομπές των εγκαταστάσεων αυτών για την περίοδο 2005 έως 2007. Κάθε επόμενο έτος, η συνολική κατανομή στις εγκαταστάσεις αυτές προσαρμόζεται βάσει του γραμμικού συντελεστή που αναφέρεται στο άρθρο 9.

6. Ποσοστό πέντε επί τοις εκατό της κοινοτικής ποσότητας δικαιωμάτων που καθορίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 9α κατά την περίοδο 2013 έως 2020 διατηρείται ως απόθεμα για νεοεισερχόμενους, ως η μέγιστη ποσότητα που μπορεί να κατανεμηθεί στους νεοεισερχόμενους σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζονται δυνάμει της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.

Οι κατανομές προσαρμόζονται βάσει του γραμμικού συντελεστή που αναφέρεται στο άρθρο 9.

Δεν προβλέπεται δωρεάν κατανομή για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από νεοεισερχόμενους.

7. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10β, η ποσότητα των δωρεάν κατανεμητέων δικαιωμάτων δυνάμει των παραγράφων 3 έως 6 του παρόντος άρθρου [και της παραγράφου 2 του άρθρου 3γ] για το 2013 αντιστοιχεί σε 80% της ποσότητας που καθορίζεται σύμφωνα με τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 και, στη συνέχεια, η δωρεάν κατανομή μειώνεται ισόποσα ετησίως έως τον μηδενισμό της το 2020.

8. Από το 2013 και κάθε επόμενο έτος μέχρι το 2020, για εγκαταστάσεις σε τομείς που εκτίθενται σε σημαντικό κίνδυνο διαρροής άνθρακα προβλέπεται η δωρεάν κατανομή δικαιωμάτων σε ποσοστό έως και 100 τοις εκατό της ποσότητας που προσδιορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 2 έως 6.

9. Μέχρι την 30η Ιουνίου 2010 το αργότερο και για κάθε ένα από τα 3 επόμενα έτη, η Επιτροπή προσδιορίζει τους τομείς που αναφέρονται στην παράγραφο 8.

Το μέτρο αυτό, το οποίο αποσκοπεί στην τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντάς την, θεσπίζεται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο [23 παράγραφος 3)]

Στο πλαίσιο του προσδιορισμού που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τον βαθμό στον οποίο είναι εφικτό για τον ενδιαφερόμενο κλάδο ή επιμέρους κλάδο να μετακυλήσει το κόστος των απαιτούμενων δικαιωμάτων στις τιμές των προϊόντων χωρίς σημαντική υποχώρηση του μεριδίου αγοράς του προς όφελος εξωκοινοτικών εγκαταστάσεων χαμηλότερης αποδοτικότητας ως προς τον άνθρακα, λαμβανομένων υπόψη των ακολούθων:

α) του βαθμού στο οποίο ο πλειστηριασμός ενδέχεται να οδηγεί σε σημαντική αύξηση του κόστους παραγωγής·

β) του βαθμού στον οποίο μεμονωμένες εγκαταστάσεις του ενδιαφερόμενου κλάδου έχουν τη δυνατότητα να μειώσουν τα επίπεδα εκπομπών π.χ. βάσει των αποδοτικότερων τεχνικών·

γ) της δομής της αγοράς, των σχετικών γεωγραφικών αγορών και αγορών προϊόντων, της έκθεσης των κλάδων στον διεθνή ανταγωνισμό·

δ) της επίδρασης της αλλαγής του κλίματος και των ενεργειακών πολιτικών που εφαρμόζονται ή αναμένεται να εφαρμοστούν εκτός της ΕΕ στους ενδιαφερόμενους κλάδους.

Για την αξιολόγηση της δυνατότητας μετακύλισης της αύξησης κόστους λόγω του κοινοτικού συστήματος, μπορούν μεταξύ άλλων να χρησιμοποιούνται εκτιμήσεις των απωλειών στις πωλήσεις εξαιτίας της αύξησης στην τιμή του άνθρακα ή εκτιμήσεις των επιπτώσεων στην κερδοφορία των εγκαταστάσεων.

Άρθρο 10β Μέτρα στήριξης ορισμένων ενεργοβόρων βιομηχανιών σε περίπτωση διαρροής άνθρακα

Μέχρι τον Ιούνιο του 2011 το αργότερο, η Επιτροπή πρέπει, ανάλογα με την έκβαση των διεθνών διαπραγματεύσεων και συνυπολογιζόμενου του βαθμού στον οποίο αυτές οδηγούν στη μείωση των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και κατόπιν διαβούλευσης με όλους τους συναφείς κοινωνικούς εταίρους, να υποβάλει προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο αναλυτική έκθεση στην οποία αξιολογείται η κατάσταση των ενεργοβόρων κλάδων και επιμέρους κλάδων για τους οποίους έχει προσδιοριστεί ότι εκτίθενται σε σημαντικούς κινδύνους διαρροής άνθρακα. Η εν λόγω αξιολόγηση πρέπει να συνοδεύεται από τις δέουσες προτάσεις, στις οποίες μπορεί να περιλαμβάνεται:

- η προσαρμογή της αναλογίας των δικαιωμάτων που λαμβάνονται δωρεάν από τους κλάδους και τους επιμέρους κλάδους που αναφέρονται στο άρθρο 10α·

- η συμπερίληψη στο κοινοτικό σύστημα εισαγωγέων προϊόντων που παράγονται από τους κλάδους ή τους επιμέρους κλάδους που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 10α.

Κατά τη διερεύνηση του ποια μέτρα είναι κατάλληλα, πρέπει να λαμβάνονται ομοίως υπόψη τυχόν δεσμευτικές τομεακές συμφωνίες που προβλέπουν μειώσεις των συνολικών εκπομπών στον βαθμό που απαιτείται για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος και οποίες μπορούν να υποβληθούν σε παρακολούθηση και έλεγχο και διέπονται από ρυθμίσεις αναγκαστικής εκτέλεσης.»

51. Τα άρθρα 11 και 11α αντικαθίσταται από τα εξής:

«Άρθρο 11 Εθνικά μέτρα εφαρμογής

1. Κάθε κράτος μέλος δημοσιεύει και υποβάλλει στην Επιτροπή, έως τις 30 Σεπτεμβρίου 2011, κατάσταση με τις εγκαταστάσεις που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία στην επικράτειά του και οιαδήποτε δωρεάν κατανομή σε κάθε εγκατάσταση στην περιφέρειά του η οποία έχει υπολογιστεί σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 10α παράγραφος 1.

2. Έως τις 28 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο, οι αρμόδιες αρχές εκχωρούν την ποσότητα δικαιωμάτων που πρόκειται να κατανεμηθούν για το εκάστοτε έτος, υπολογισμένες σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 10α.

Οι εγκαταστάσεις που παύουν να λειτουργούν δεν λαμβάνουν περαιτέρω δωρεάν δικαιώματα.

Άρθρο 11α Χρήση CER και ERU που απορρέουν από δραστηριότητες έργων στο κοινοτικό σύστημα πριν από την έναρξη ισχύος μιας μελλοντικής διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος

1. Μέχρι την έναρξη ισχύος μιας μελλοντικής διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος και πριν από την εφαρμογή των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 28, ισχύουν οι παράγραφοι 2 έως 7 του παρόντος άρθρου.

2. Οι φορείς εκμετάλλευσης δύνανται να αιτηθούν από την αρμόδια αρχή, στον βαθμό που τα επίπεδα χρήσης μορίων CER/ERU που τους επιτρέπουν τα κράτη μέλη για την περίοδο 2008 έως 2012 δεν έχουν εξαντληθεί, την εκχώρηση δικαιωμάτων για λογαριασμό τους με ισχύ από το 2013 και μετά σε αντάλλαγμα με μόρια CER και ERU που έχουν εκχωρηθεί για τις μειώσεις εκπομπών έως το 2012 από τύπους έργων τα οποία έχουν γίνει δεκτά από τα κράτη μέλη στο κοινοτικό σύστημα κατά την περίοδο 2008 έως 2012. Έως την 31η Δεκεμβρίου 2014, η αρμόδια αρχή πραγματοποιεί τέτοια ανταλλαγή κατόπιν σχετικού αιτήματος.

3. Στον βαθμό που τα επίπεδα της χρήσης μορίων CER/ERU τα οποία επιτρέπονται σε φορείς εκμετάλλευσης από τα κράτη μέλη για την περίοδο 2008 έως 2012 δεν έχουν εξαντληθεί, οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν στους φορείς εκμετάλλευσης να ανταλλάσσουν μόρια CER που απορρέουν από έργα τα οποία έχουν καταρτιστεί πριν από το 2013 και έχουν εκχωρηθεί για μειώσεις εκπομπών από το 2013 και μετά, με δικαιώματα με ισχύ από το 2013 και μετά.

Το πρώτο εδάφιο ισχύει για όλους τους τύπους έργων που έγιναν αποδεκτά από όλα τα κράτη μέλη στο κοινοτικό σύστημα κατά την περίοδο 2008 έως 2012.

4. Στον βαθμό που τα επίπεδα της χρήσης μορίων CER/ERU τα οποία επιτρέπονται σε φορείς εκμετάλλευσης από τα κράτη μέλη για την περίοδο 2008 έως 2012 δεν έχουν εξαντληθεί, οι αρμόδιες αρχές επιτρέπουν στους φορείς εκμετάλλευσης να ανταλλάσσουν μόρια CER που έχουν εκχωρηθεί για μειώσεις εκπομπών από το 2013 και μετά, με δικαιώματα νέων έργων που ξεκινούν από το 2013 και μετά σε λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες.

Το πρώτο εδάφιο ισχύει για μόρια CER για όλους τους τύπους έργων που έγιναν αποδεκτά από όλα τα κράτη μέλη στο κοινοτικό σύστημα κατά την περίοδο 2008 έως 2012, μέχρι οι χώρες αυτές να επικυρώσουν σύμβαση με την Κοινότητα ή μέχρι το 2020, ανάλογα με το ποιο από τα δύο λαμβάνει χώρα πρώτο.

5. Στον βαθμό που τα επίπεδα της χρήσης μορίων CER/ERU τα οποία επιτρέπονται σε φορείς εκμετάλλευσης από τα κράτη μέλη για την περίοδο 2008 έως 2012 δεν έχουν εξαντληθεί και σε περίπτωση καθυστέρησης σύναψης διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος, μπορούν να χρησιμοποιούνται στο κοινοτικό σύστημα πιστωτικά μόρια που απορρέουν από έργα ή άλλες δραστηριότητες μείωσης εκπομπών με βάση συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τρίτες χώρες, καθορίζοντας τα επίπεδα χρήσης. Σύμφωνα με τις συμφωνίες αυτές, οι φορείς εκμετάλλευσης μπορούν να χρησιμοποιούν πιστωτικά μόρια που απορρέουν από δραστηριότητες έργων σε αυτές τις τρίτες χώρες, ώστε να πληρούν τις υποχρεώσεις τους όπως αυτές απορρέουν από το κοινοτικό σύστημα.

6. Οι συμφωνίες που αναφέρονται στην παράγραφο 5 προβλέπουν τη χρήση στο κοινοτικό σύστημα πιστωτικών μορίων από τεχνολογίες ενεργειακά αποδοτικές ή από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας που προάγουν τη μεταφορά τεχνολογίας και την αειφόρο ανάπτυξη. Οιαδήποτε τέτοια συμφωνία μπορεί επίσης να προβλέπει τη χρήση πιστωτικών μορίων που απορρέουν από έργα όπου η βάση που χρησιμοποιείται είναι χαμηλότερη από το επίπεδο της δωρεάν κατανομής δυνάμει των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 10α ή κάτω από τα επίπεδα που απαιτεί η κοινοτική νομοθεσία.

7. Μετά τη σύναψη μιας διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος, δεκτά στο κοινοτικό σύστημα θα είναι μόνο μόρια CER από τρίτες χώρες οι οποίες έχουν επικυρώσει την εν λόγω σύμβαση.»

52. Στο άρθρο 11β παράγραφος 1 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

«Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της επιτρέπουν μόνο δραστηριότητες έργων οι μετέχοντες των οποίων εδρεύουν είτε σε χώρα η οποία έχει προσυπογράψει τη διεθνή σύμβαση για τα έργα αυτά είτε σε χώρα ή υπο-ομοσπονδιακή ή περιφερειακή οντότητα που είναι συνδεδεμένη με το κοινοτικό σύστημα σύμφωνα με το άρθρο 25.»

53. Το άρθρο 13 τροποποιείται ως εξής:

α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται ως εξής:

«1. Τα δικαιώματα που εκχωρούνται από την 1η Ιανουαρίου 2013 και μετά ισχύουν για εκπομπές οκταετών περιόδων, αρχής γενομένης από την 1η Ιανουαρίου 2013.»

β) η παράγραφος 2 διαγράφεται·

γ) Στην παράγραφο 3, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο:«Τέσσερις μήνες μετά την έναρξη έκαστης περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τα δικαιώματα που δεν ισχύουν πλέον και δεν έχουν επιστραφεί και ακυρωθεί σύμφωνα με το άρθρο 12 παράγραφος 3, ακυρώνονται από την αρμόδια αρχή.»

54. Το άρθρο 14 αντικαθίσταται ως εξής:

«Άρθρο 14 Παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων περί των εκπομπών

1. Η Επιτροπή θεσπίζει έναν κανονισμό για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων περί των εκπομπών και, όπου αρμόζει, των δεδομένων δραστηριότητας, από τις απαριθμούμενες στο παράρτημα Ι δραστηριότητες οι οποίες βασίζονται στις αρχές για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων που αναφέρονται στο παράρτημα IV. Επίσης προσδιορίζει το δυναμικό θέρμανσης του πλανήτη για κάθε αέριο θερμοκηπίου στις απαιτήσεις για την παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων περί των εκπομπών του εκάστοτε αερίου.

Το εν λόγω μέτρο, με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντάς την, θεσπίζεται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].

2. Ο κανονισμός μπορεί να λαμβάνει υπόψη τις πλέον ακριβείς και επικαιροποιημένες διαθέσιμες επιστημονικές ενδείξεις, ιδιαίτερα της διακυβερνητικής ομάδας για τις κλιματικές μεταβολές (IPCC). Μπορεί επίσης να καθορίζει απαιτήσεις για την υποβολή εκθέσεων από φορείς εκμετάλλευσης περί εκπομπών οι οποίες σχετίζονται με την παραγωγή αγαθών από ενεργοβόρες βιομηχανίες που μπορεί να υπόκεινται στον διεθνή ανταγωνισμό, καθώς και για την ανεξάρτητη εξακρίβωση των πληροφοριών αυτών.

Στις εν λόγω απαιτήσεις μπορεί να περιλαμβάνεται η υποβολή εκθέσεων περί εκπομπών από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας που καλύπτεται από το κοινοτικό σύστημα και συνδέεται με την παραγωγή τέτοιων αγαθών.

3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κάθε φορέας εκμετάλλευσης μιας εγκατάστασης υποβάλλει προς την αρμόδια αρχή έκθεση περί των εκπομπών της εν λόγω εγκατάστασης κατά τη διάρκεια κάθε ημερολογιακού έτους, μετά το τέλος του εκάστοτε έτους, σύμφωνα με τον κανονισμό.

55. Το άρθρο 15 τροποποιείται ως εξής:

α) ο τίτλος αντικαθίσταται από τον ακόλουθο:

«Εξακρίβωση και διαπίστευση»

β) προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι:

«Η Επιτροπή θεσπίζει έναν κανονισμό για τη εξακρίβωση των εκθέσεων περί εκπομπών και τη διαπίστευση των ελεγκτών, στον οποίο καθορίζονται οι προϋποθέσεις για τη διαπίστευση, την αμοιβαία αναγνώριση και την ανάκληση της διαπίστευσης ελεγκτών, καθώς και για την επίβλεψη και την αξιολόγηση από ομοτίμους, όπως αρμόζει.

Το εν λόγω μέτρο, με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντάς την, θεσπίζεται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].»

56. Στο άρθρο 16, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται ως εξής:

«4. Το πρόστιμο για τις καθ’ υπέρβαση εκπομπές που σχετίζεται με δικαιώματα που εκχωρούνται από την 1η Ιανουαρίου 2013 και μετά αυξάνεται σύμφωνα με τον ευρωπαϊκό δείκτη τιμών καταναλωτή.»

57. Το άρθρο 19 τροποποιείται ως εξής:

α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από την εξής:

«1. Τα δικαιώματα που εκχωρούνται από την 1η Ιανουαρίου 2013 και μετά τηρούνται στο μητρώο της Κοινότητας.»

β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4:

«4. Ο κανονισμός για ένα τυποποιημένο και ασφαλές σύστημα μητρώων περιέχει τις διαδικασίες που απαιτούνται ώστε το μητρώο της Κοινότητας να αναλαμβάνει συναλλαγές και άλλες λειτουργίες για την εφαρμογή των ρυθμίσεων που αναφέρονται στο άρθρο 25 παράγραφος 1β.»

58. Το άρθρο 21 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 1, η δεύτερη πρόταση αντικαθίσταται από την εξής:«Στην έκθεση αυτή αποδίδεται ιδιαίτερη προσοχή στις ρυθμίσεις για την κατανομή των δικαιωμάτων, τη λειτουργία των εθνικών μητρώων, τη εφαρμογή των εκτελεστικών μέτρων για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων, την εξακρίβωση και τη διαπίστευση, καθώς και σε θέματα σχετικά με τη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία και με τη φορολογική μεταχείριση των δικαιωμάτων, εάν υπάρχει.»

(β) η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από την εξής:

«3. Η Επιτροπή οργανώνει ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών όσον αφορά εξελίξεις σχετικές με θέματα κατανομής δικαιωμάτων, χρήσης ERU και CER στο κοινοτικό σύστημα, λειτουργίας μητρώων, παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων, διαπίστωσης της ακρίβειας, διαπίστευσης, τεχνολογίας της πληροφορίας και συμμόρφωσης προς την παρούσα οδηγία».

59. Το άρθρο 22 αντικαθίσταται από το εξής:

«Άρθρο 22 Τροποποιήσεις των παραρτημάτων

Η Επιτροπή μπορεί να τροποποιεί τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας, με την εξαίρεση του παραρτήματος I, βάσει των κατά το άρθρο 21 εκθέσεων και της εμπειρίας από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Τα παραρτήματα IV και V μπορούν να τροποποιούνται προκειμένου να ενισχύεται η παρακολούθηση, η υποβολή εκθέσεων και η εξακρίβωση των εκπομπών.

Τα εν λόγω μέτρα, με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].»

60. Στο άρθρο 24, οι παράγραφοι 2 και 3 αντικαθίστανται ως εξής:

«2. Όταν εγκρίνεται η συμπερίληψη επιπρόσθετων δραστηριοτήτων και αερίων, η Κοινότητα μπορεί ταυτόχρονα να επιτρέπει άλλα κράτη μέλη να εντάσσουν τέτοιες επιπρόσθετες δραστηριότητες και αέρια.

3. Η Επιτροπή μπορεί, ιδία πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, να θεσπίσει κανονισμό για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις εκπομπές που αφορούν δραστηριότητες, εγκαταστάσεις και αέρια θερμοκηπίου που δεν απαριθμούνται συνδυαστικά στο παράρτημα Ι, εφόσον η παρακολούθηση και η υποβολή εκθέσεων μπορεί να γίνεται με επαρκή ακρίβεια.

Το εν λόγω μέτρο, με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντάς την, θεσπίζεται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].»

61. Εισάγεται το ακόλουθο άρθρο 24α

«Άρθρο 24α Εναρμονισμένοι κανόνες για έργα που μειώνουν τις εκπομπές

1. Επιπροσθέτως των συμπεριλήψεων που προβλέπονται στο άρθρο 24, η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα εφαρμογής για την εκχώρηση δικαιωμάτων σε έργα, υπό τη διαχείριση των κρατών μελών, τα οποία μειώνουν τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου εκτός του κοινοτικού συστήματος.

Τα εν λόγω μέτρα, με αντικείμενο για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντας την, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου 23 παράγραφος 3.

Οιαδήποτε τέτοια μέτρα δεν οδηγούν σε διπλή μέτρηση των μειώσεων εκπομπών και δεν παρακωλύουν την ανάληψη άλλων μέτρων πολιτικής για τη μείωση των εκπομπών που δεν καλύπτονται από το κοινοτικό σύστημα. Διατάξεις θεσπίζονται μόνο όταν η συμπερίληψη δεν είναι εφικτή σύμφωνα με το άρθρο 24, ενώ η επόμενη αναθεώρηση του κοινοτικού συστήματος πρέπει να εξετάζει την εναρμόνιση της κάλυψης των εν λόγω εκπομπών σε ολόκληρη την Κοινότητα.

2. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει εκτελεστικά μέτρα τα οποία καθορίζουν τις λεπτομέρειες σχετικά με τα πιστωτικά μόρια κοινοτικών έργων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Τα εν λόγω μέτρα, με αντικείμενο για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντας την, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].»

62. Στο άρθρο 25, εισάγονται οι ακόλουθες παράγραφοι 1α και 1β:

"1α. Μπορούν να συνάπτονται συμφωνίες για την αναγνώριση δικαιωμάτων μεταξύ του κοινοτικού συστήματος και υποχρεωτικών συστημάτων εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου με απόλυτα ανώτατα όρια εκπομπών τα οποία έχουν καθιερωθεί σε άλλη χώρα ή σε υπο-ομοσπονδιακές ή περιφερειακές οντότητες.

1β. Μπορούν να συνάπτονται μη δεσμευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες ή υπο-ομοσπονδιακές ή περιφερειακές οντότητες ώστε να προβλέπεται διοικητικός και τεχνικός συντονισμός αναφορικά με δικαιώματα στο πλαίσιο του κοινοτικού συστήματος ή άλλων συστημάτων εμπορίας εκπομπών αερίων θερμοκηπίου με απόλυτα ανώτατα όρια εκπομπών."

63. Τα άρθρα 27 και 28 αντικαθίστανται από τα εξής:

«Άρθρο 27 Εξαίρεση μικρών εγκαταστάσεων καύσης υπό την επιφύλαξη ισοδύναμων μέτρων

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαιρούν από το κοινοτικό σύστημα εγκαταστάσεις καύσης που έχουν ονομαστική θερμική ισχύ χαμηλότερη από 25MW, οι οποίες έχουν υποβάλει προς την αρμόδια αρχή έκθεση περί εκπομπών χαμηλότερων από 10.000 τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, εξαιρουμένων των εκπομπών από βιομάζα για κάθε ένα από τα 3 προηγούμενα έτη και οι οποίες υπόκεινται σε μέτρα που πρόκειται να συμβάλλουν σε ισοδύναμες μειώσεις των εκπομπών, εφόσον το οικείο κράτος μέλος πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) ενημερώνει την Κοινότητα για κάθε τέτοια εγκατάσταση, προσδιορίζοντας τα ισοδύναμα μέτρα που εφαρμόζει·

β) βεβαιώνει ότι εφαρμόζονται ρυθμίσεις παρακολούθησης προκειμένου να αξιολογείται εάν υπάρχει κάποια εγκατάσταση που εκπέμπει τουλάχιστον 10.000 τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, εξαιρουμένων των εκπομπών από βιομάζα, σε οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος·

γ) βεβαιώνει ότι εάν υπάρχει κάποια εγκατάσταση που εκπέμπει τουλάχιστον 10.000 τόνους ισοδύναμου διοξειδίου του άνθρακα, εξαιρουμένων των εκπομπών από βιομάζα, σε οποιοδήποτε ημερολογιακό έτος ή, εάν τα ισοδύναμα μέτρα δεν εφαρμόζονται πλέον, η εγκατάσταση θα επανεισαχθεί στο σύστημα·

(δ) δημοσιεύει τις πληροφορίες που αναφέρονται στα σημεία α), β) και γ) για δημόσιο σχολιασμό.

2. Εάν, μετά το πέρας περιόδου τριών μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης για δημόσιο σχολιασμό, η Επιτροπή δεν προβάλλει αντίρρηση εντός περαιτέρω περιόδου έξι μηνών, τότε η κοινοποίηση θεωρείται δεόντως τετελεσμένη.

Κατόπιν της επιστροφής των δικαιωμάτων για την περίοδο κατά την οποία η εγκατάσταση εντάσσεται στο σύστημα εμπορίας εκπομπών, η εγκατάσταση εξαιρείται και το κράτος μέλος δεν εκχωρεί στην εγκατάσταση περαιτέρω δωρεάν δικαιώματα σύμφωνα το άρθρο 10α.

Άρθρο 28 Εφαρμοστέες προσαρμογές μετά τη σύναψη μιας μελλοντικής διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος

1. Μετά τη σύναψη από την Κοινότητα μιας μελλοντικής διεθνούς σύμβασης για την αλλαγή του κλίματος, η οποία θα επιβάλλει έως το 2020 υποχρεωτικές μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που υπερβαίνουν τα ελάχιστα επίπεδα μείωσης που έχουν συμφωνηθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ισχύουν οι παράγραφοι 2, 3 και 4.

2. Από το επόμενο έτος μετά τη σύναψη της διεθνούς σύμβασης που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο γραμμικός συντελεστής αυξάνεται έτσι ώστε η κοινοτική ποσότητα δικαιωμάτων το 2020 να είναι μικρότερη από εκείνη που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 9 κατά μια ποσότητα δικαιωμάτων ισοδύναμη με τη συνολική μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από την Κοινότητα κάτω του 20% για το οποίο η διεθνής σύμβαση δεσμεύει την Κοινότητα, επί το μερίδιο των συνολικών μειώσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου το 2020 στο οποίο συμβάλλει το κοινοτικό σύστημα σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 9α.

3. Οι φορείς εκμετάλλευσης μπορούν να χρησιμοποιούν CER, ERU ή άλλα πιστωτικά μόρια τα οποία θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 4 από τρίτες χώρες οι οποίες έχουν συνάψει τη διεθνή σύμβαση, έως το ήμισυ της μείωσης που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 2.

4. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει μέτρα για τη χρήση επιπρόσθετων τύπων έργων από φορείς εκμετάλλευσης που εμπίπτουν στο κοινοτικό σύστημα, πέραν αυτών που αναφέρονται στις παραγράφους 2 έως 5 του άρθρου 11α ή τη χρήση από τέτοιους φορείς εκμετάλλευσης άλλων μηχανισμών οι οποίοι δημιουργούνται δυνάμει της διεθνούς σύμβασης, όπως αρμόζει.

Τα εν λόγω μέτρα, με αντικείμενο για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας συμπληρώνοντας την, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο του άρθρου [23 παράγραφος 3].»

64. Το παράρτημα I τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα I της παρούσας οδηγίας.

65. Προστίθεται το παράρτημα IIα όπως αναφέρεται στο παράρτημα II της παρούσας οδηγίας.

66. Το παράρτημα III διαγράφεται.

Άρθρο 2Μεταφορά

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις ώστε να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2012 το αργότερο. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με το κείμενο των εν λόγω διατάξεων και με τον πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων κα