ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - Βελτίωση της παρακολούθησης της αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς εντός της ΕΕ

1. Εισαγωγή

Η παρούσα ανακοίνωση είναι προϊόν ανάλυσης που πραγματοποιήθηκε από την Επιτροπή για την κατάρτιση έκθεσης προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1434/98, της 29ης Ιουνίου 1998, περί των όρων υπό τους οποίους επιτρέπεται να εκφορτώνεται ρέγκα για βιομηχανικούς σκοπούς, πλην της άμεσης ανθρώπινης κατανάλωσης [1]. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού, το Συμβούλιο αποφασίζει, βάσει έκθεσης και πρότασης της Επιτροπής, σχετικά με οποιεσδήποτε αναγκαίες αναπροσαρμογές του κανονισμού πριν την 31η Δεκεμβρίου 2002. Για διάφορους λόγους, ιδίως λόγω του πλήθους των προς σύνταξη προγραμμάτων ανασύστασης αποθεμάτων, δεν κατέστη δυνατή η τήρηση της προθεσμίας της 31ης Δεκεμβρίου 2002, ωστόσο, το θέμα της παρακολούθησης της αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς παραμένει σημαντικό.

[1] ΕΕ L 191 της 7.7.1998, σ. 10.

Τα συμπεράσματα που εξάχθηκαν από την Επιτροπή σχετικά με την παρακολούθηση της αλιείας ρέγκας, η οποία καλύπτεται από τον κανονισμό του 1998, ισχύουν επίσης και για άλλους τύπους αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να εκδώσει μία γενικότερη ανακοίνωση σχετικά με την ανάγκη βελτιωμένης παρακολούθησης όλων των τύπων αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς.

2. Ιστορικό: κανονίσμός σχετικά με την αλιεία ρέγκας για βιομηχανικούς σκοπούς

Το 1977, η βιολογική κατάσταση των αποθεμάτων ρέγκας στα κοινοτικά ύδατα έδωσε αφορμή για σοβαρές ανησυχίες. Δεδομένου ότι η αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς θεωρήθηκε ότι συνέβαλε σημαντικά στην κατάσταση αυτή και λόγω της έλλειψης μέτρων διαχείρισης, όπως είναι τα TAC, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2115/77, της 27ης Σεπτεμβρίου 1977, για την απαγόρευση της κατευθυνόμενης αλιείας καθώς και της εκφόρτωσης ρέγκας που προορίζεται για βιομηχανικούς σκοπούς διαφορετικούς από την ανθρώπινη κατανάλωση [2]. Σκοπός του κανονισμού αυτού ήταν η διασφάλιση της χρήσης των αλιευμάτων ρέγκας για την ανθρώπινη κατανάλωση. Απαγόρευε την αλιεία ρέγκας για βιομηχανικούς σκοπούς εκτός της ανθρώπινης κατανάλωσης σε όλα τα κοινοτικά ύδατα καθώς επίσης και τις εκφορτώσεις ρέγκας για τέτοιου είδους σκοπούς στην Κοινότητα, άσχετα από τον τόπο αλίευσής τους.

[2] ΕΕ L 247 της 28.9.1977, σ. 2.

Με τη βελτίωση της βιολογικής κατάστασης των αποθεμάτων ρέγκας σε πολλές περιοχές καθώς και με την ανάπτυξη μέτρων διαχείρισης της αλιείας, όπως είναι τα TAC, το σύστημα ποσοστώσεων καθώς και τα τεχνικά μέτρα διατήρησης, η απαγόρευση της αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς επανεξετάστηκε το 1998. Οι συζητήσεις αυτές είχαν ως αποτέλεσμα την αντικατάσταση εκ μέρους του Κοινοβουλίου του κανονισμού του 1977 με τον κανονισμό 1434/98. Ο κανονισμός αυτός ορίζει τους όρους που ισχύουν για τις εκφορτώσεις ρέγκας για βιομηχανικούς σκοπούς ενώ θεσπίζει τους ακόλουθους κανόνες για εκφορτώσεις οι οποίες δεν έχουν υποστεί διαλογή:

Εκτός της Βαλτικής Θάλασσας (Περιοχές 1 και 2), το ποσοστό ρέγκας που αλιεύεται κατά την αλιεία με δίχτυα ελάχιστου μεγέθους ματιών μικρότερου των 32 mm (στις υποπεριοχές VIII και IX 40 mm) δεν δύναται να υπερβαίνει το 5 έως και 20% κατά βάρος του συνολικού αλιεύματος, ανάλογα με την περιοχή και τα είδη που αποτελούν στόχο της αλιείας. Επιπροσθέτως προς τα μέγιστα ποσοστά παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, ένα χωριστό ποσοστό παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ρέγκας θεσπίζεται κάθε έτος από τον κανονισμό TAC και ποσοστώσεων.

Στη Βαλτική Θάλασσα, εφαρμόζεται διάκριση μεταξύ των υδάτων ανατολικά και δυτικά των 16°Α, αντίστοιχα. Δυτικά της γραμμής αυτής, εφαρμόζεται κανόνας παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ρέγκας 20% του συνολικού αλιεύματος όταν η αλιεία διεξάγεται με δίχτυα μεγέθους ματιών μικρότερου των 32 mm. Ανατολικά της γραμμής αυτής, τα αλιεύματα μπορούν να συνίστανται από ποσοστό έως 45% ρέγκας όταν η αλιεία διεξάγεται με μέγεθος ματιών μικρότερο του ελάχιστου μεγέθους ματιών που επιτρέπεται για την αλιεία που έχει ως στόχο τη ρέγκα. Το ελάχιστο αυτό μέγεθος ματιών ποικίλλει μεταξύ των διαφόρων τμημάτων της περιοχής αυτής από 32 mm έως 16 mm.

Στην ανακοίνωσή της για τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ("Χάρτης Πορείας") [3], η Επιτροπή δήλωσε ότι η αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς θα υπαχθεί σε μέτρα διατήρησης και διαχείρισης κατά τον ίδιο τρόπο όπως και τα άλλα είδη αλιείας. Σημείωσε επίσης ότι η Επιτροπή θα ζητήσει από το ICES την αξιολόγηση των επιπτώσεων της αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς στα θαλάσσια οικοσυστήματα. Η μελέτη αυτή υποβλήθηκε από το ICES τον Ιούνιο του 2003, σχετικά με την αλιεία αμμοχέλων για βιομηχανικούς σκοπούς, σαρδελόρεγκας, σύκου της Νορβηγίας και προσφυγακιού στον ΒΑ Ατλαντικό. Η αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς στη Βαλτική Θάλασσα δεν περιλαμβανόταν στην αξιολόγηση του ICES και, ως εκ τούτου, ζητήθηκε από το εν λόγω Συμβούλιο να περιλάβει το στοιχείο αυτό στις συμβουλές του το 2004. Τα αποτελέσματα της μελέτης του ICES δείχνουν ότι η επίπτωση στα θαλάσσια οικοσυστήματα είναι σχετικά μικρή σε σύγκριση με τις επιπτώσεις της αλιείας για ανθρώπινη κατανάλωση.

[3] COM(2002) 181 τελικό.

3. Τρέχουσα κατάσταση

3.1. Κατάσταση των αποθεμάτων ρέγκας

3.1.1. Αποθέματα ρέγκας στις περιοχές 1 και 2

Το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES) παρέχει αξιολογήσεις για έξι αποθέματα ρέγκας τα οποία ενδιαφέρουν τους κοινοτικούς αλιείς στις περιοχές 1 και 2:

- την Αντλαντοσκανδιναβική ρέγκα ;

- τη ρέγκα της Δυτικής Βαλτικής, του Skagerrak και του Kattegat ;

- τη ρέγκα της Βορείου Θαλάσσης ;

- τη ρέγκα δυτικά της Σκωτίας ;

- τη ρέγκα της Θάλασσας της Ιρλανδίας ;

- τη ρέγκα στις διαιρέσεις VIa (νότος) και VIIb,c.

Η γενική εικόνα της κατάστασης των εν λόγω αποθεμάτων ρέγκας είναι θετική. Εκτός από τη ρέγκα στις διαιρέσεις VIa (νότος) και VIIb,c, τα μεγέθη των αποθεμάτων αυξήθηκαν κατά τα πρόσφατα έτη και βρίσκονται σε σχετικώς ασφαλή επίπεδα. Τα αποθέματα της Βορείου Θαλάσσης και δυτικά της Σκωτίας βρίσκονται ή πλησιάζουν σε πολύ υψηλά επίπεδα.

3.1.2. Αποθέματα ρέγκας στη Βαλτική Θάλασσα

Το ICES αξιολογεί τη ρέγκα της Βαλτικής διακρίνοντάς την σε πέντε μονάδες αποθεμάτων: υποδιαιρέσεις 22-24, υποδιαιρέσεις 25-29 και 32, Κόλπος της Ρίγα, υποδιαίρεση 30, υποδιαίρεση 31.

Η βιολογική κατάσταση ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των διαφόρων αποθεμάτων της Βαλτικής. Το απόθεμα του Κόλπου της Ρίγα και το απόθεμα της υποδιαίρεσης 31 εκτιμώνται από το ICES ότι βρίσκονται εντός ασφαλών βιολογικών ορίων, ενώ η θνησιμότητα λόγω της αλιείας είναι υπερβολικά υψηλή για τα άλλα αποθέματα. Η κατάσταση είναι ιδιαίτερη σοβαρή για το κεντρικό απόθεμα (υποδιαιρέσεις 25-29 και 32). Το απόθεμα μειώθηκε στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει φθάσει ποτέ και το ICES συνιστά στις συμβουλές του για το 2004 μείωση της θνησιμότητας λόγω της αλιείας κατά περισσότερο από 50%.

3.2. Εκφορτώσεις αλιευμάτων για βιομηχανικούς σκοπούς

Η αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς εντός των κοινοτικών υδάτων μπορεί να χαρακτηριστεί ως αλιεία που έχει ως στόχο ένα και μόνο είδος με παρεμπίπτοντα αλιεύματα άλλων ειδών. Τα βασικά είδη που αποτελούν στόχο της αλιείας είναι το προσφυγάκι (Βόρειος Θάλασσα, δυτικά της Σκωτίας, Ιρλανδία, πέριξ των Νήσων Φερόε και προς την Ισλανδία), αμμόχελο (Βόρειος Θάλασσα και Skagerrak), σύκο της Νορβηγίας (Βόρειος Θάλασσα και Skagerrak) και σαρδελόρεγκα (Βόρειος Θάλασσα, Skagerrak, Kattegat και Βαλτική Θάλασσα). Τα αλιεύματα για βιομηχανικούς σκοπούς εκφορτώνονται άνευ διαλογής.

Βόρειος Θάλασσα: οι εκφορτώσεις αλιευμάτων για βιομηχανικούς σκοπούς από τη Βόρειο Θάλασσα ήταν κατά την τελευταία εικοσαετία σχετικά σταθερές μεταξύ 1 και 1,5 εκατ. τόνων ετησίως, παρά το γεγονός ότι μειώθηκαν απότομα το 2003. Τα βιομηχανικά είδη αντιπροσωπεύουν το 95% περίπου των εκφορτώσεων στις οποίες το αμμόχελο είναι το σημαντικότερο είδος. Οι εκφορτώσεις ρέγκας ως παρεμπίπτον αλίευμα ανήλθαν μεταξύ 20.000 και 25.000 τόνων (2%) κατά τα πρόσφατα έτη.

Skagerrak και Kattegat: οι συνολικές εκφορτώσεις αλιευμάτων για βιομηχανικούς σκοπούς κυμάνθηκαν μεταξύ 50.000 και 150.000 τόνων κατά τα πρόσφατα έτη. Στις εκφορτώσεις αυτές, η ρέγκα αντιπροσώπευε ποσότητα μεταξύ 5.000 και 18.000 τόνων. Τα βασικά είδη που αποτελούν στόχο της αλιείας είναι το αμμόχελο και η σαρδελόρεγκα.

Βαλτική Θάλασσα: η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες σχετικά με τις ποσότητες που εκφορτώθηκαν για βιομηχανικούς σκοπούς στη Βαλτική Θάλασσα. Οι επισήμως αναφερθείσες εκφορτώσεις σαρδελόρεγκας και ρέγκας ανήλθαν το 2001 σε 354.000 τόνους και 339.000 τόνους αντίστοιχα. Σύμφωνα με το ICES, οι εκφορτώσεις αλιευμάτων σαρδελόρεγκας για βιομηχανικούς σκοπούς αυξήθηκαν σημαντικά κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Το μεγαλύτερο μέρος της σαρδελόρεγκας αλιεύεται στο πλαίσιο μεικτών πελαγικών τύπων αλιείας μαζί με τη ρέγκα και οι εκφορτώσεις αλιευμάτων σαρδελόρεγκας για βιομηχανικούς σκοπούς μπορούν να περιλαμβάνουν σχετικώς μεγάλες ποσότητες ρέγκας.

Προσφυγάκι: το μεγαλύτερο μέρος του αλιεύματος αυτού που αλιεύεται στις υποπεριοχές ICES II, III, IV, V, VI και VII εκφορτώνεται για βιομηχανικούς σκοπούς. Οι συνολικές εκφορτώσεις αυξήθηκαν κατά τα πρόσφατα έτη σε περισσότερους από 1,5 εκατ. τόνους. Δεν υπάρχουν σχεδόν καθόλου πληροφορίες σχετικά με τα αλιεύματα άλλων ειδών στην αλιεία προσφυγακιού.

3.3. Διαχείριση και έλεγχος

Η τήρηση των TAC και ποσοστώσεων που καθορίζονται για κάθε απόθεμα είναι ουσιαστικής σημασίας για σκοπούς διατήρησης. Εκτός από τη σπουδαιότητα που διαδραματίζει η παρακολούθηση της μη υπέρβασης των TAC και ποσοστώσεων, είναι ουσιαστικής σημασίας η παροχή στην επιστημονική κοινότητα σωστών δεδομένων προκειμένου να διενεργούνται ρεαλιστικές αξιολογήσεις των αποθεμάτων και να εκφράζονται βάσει αυτών αξιόπιστες προβλέψεις και συμβουλές για τα επίπεδα αλιευμάτων για τα προσεχή έτη.

Το σύστημα διατήρησης και διαχείρισης των αλιευτικών πόρων μέσω των TAC και ποσοστώσεων καθιερώθηκε το 1982 (κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 170/83 [4]) και συνεχίζει να εφαρμόζεται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 [5]. Με τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2057/82 [6], 2241/87 [7], και 2847/93 [8] προβλέφθηκε αργότερα η παρακολούθηση των εκφορτώσεων.

[4] ΕΕ L 24 της 27.1.1983, σ. 1.

[5] ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.

[6] ΕΕ L 220 της 29.7.1982, σ. 1.

[7] ΕΕ L 207 της 29.7.1987, σ. 1.

[8] ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σ. 1.

Μία βασική απαίτηση για όλους τους τύπους της αλιείας σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού ελέγχου (κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93) είναι η αναφορά των εκφορτώσεων στην Επιτροπή εκ μέρους των κρατών μελών για κάθε απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων στο πλαίσιο των TAC και ποσοστώσεων, προκειμένου να διασφαλίζεται, κατά τον τρόπο αυτό, ο καταλογισμός των εκφορτώσεων κάθε είδους στα αντίστοιχα TAC/ποσοστώσεις. Ωστόσο, οι ετήσιοι κανονισμοί για τα TAC και τις ποσοστώσεις περιέλαβαν διατάξεις για την αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς, βάσει των οποίων τα εν λόγω αλιεύματα δεν καταλογίζονται σε οποιαδήποτε ποσόστωση ή κοινοτικό μερίδιο κατά τον ίδιο τρόπο όπως τα αλιεύματα που αλιεύονται κατά τη διάρκεια επιστημονικών ερευνών. Οι διατάξεις αυτές είναι σαφώς ανεπίκαιρες και θα πρέπει να μην περιλαμβάνονται πλέον στους μελλοντικούς κανονισμούς για τα TAC και τις ποσοστώσεις προκειμένου να διασφαλιστεί ο καταλογισμός όλων των αλιευμάτων στις αντίστοιχες ποσοστώσεις, είτε πρόκειται για αλιεύματα που προορίζονται για βιομηχανικούς σκοπούς είτε για την ανθρώπινη κατανάλωση.

Με την καθιέρωση της γενικής αυτής αρχής, στην περίπτωση των εκφορτώσεων για βιομηχανικούς σκοπούς παρουσιάζεται ένα πρόβλημα ελέγχου το οποίο προκύπτει από τη σύγκρουση μεταξύ, αφενός, της υποχρέωσης αναφοράς των εκφορτώσεων για κάθε απόθεμα χωριστά και, αφετέρου, της πρακτικής των εκφορτώσεων ειδών που δεν έχουν υποστεί διαλογή και τα οποία αλιεύθηκαν στο πλαίσιο μεικτών τύπων αλιείας. Προκειμένου να είναι σε θέση να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν τη σύνθεση αλιευμάτων των εν λόγω εκφορτώσεων η οποία πραγματοποιείται τυπικά με την καθιέρωση ενός συστήματος δειγματοληψίας.

Η κατάσταση σχετικά με το θέμα αυτό διαφέρει μεταξύ των περιοχών.

Στη Βόρειο Θάλασσα, στο Skagerrak και στο Kattegat, οι εκφορτώσεις ρέγκας που δεν έχουν υποστεί διαλογή για βιομηχανικούς σκοπούς δεν παρουσιάζει το πρόβλημα αυτό. Σχεδόν όλα τα αλιεύματα για βιομηχανικούς σκοπούς από την περιοχή εκφορτώνονται στη Δανία. Η Δανία έχει καθιερώσει ένα σύστημα δειγματοληψίας για εκφορτώσεις από την περιοχή αυτή, το οποίο, παρά το γεγονός ότι δεν έχει άμεση σχέση με στατιστικές αλιευμάτων, έχει σχέση με τη διαχείριση των ποσοστώσεων μέσω των χωριστών ποσοστώσεων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ρέγκας οι οποίες περιορίζουν τα συνολικά αλιεύματα ρέγκας. Μετά την εξάντληση των εν λόγω ποσοστώσεων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, οι εκφορτώσεις που δεν έχουν υποστεί διαλογή (εκφορτώσεις για βιομηχανικούς σκοπούς) δεν επιτρέπονται πλέον.

Ωστόσο, για τα είδη παρεμπιπτόντων αλιευμάτων εκτός της ρέγκας δεν υπάρχουν ανάλογες ποσοστώσεις παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, και οι εκφορτώσεις των ειδών αυτών στους τύπους αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς ρυθμίζονται μόνο από τα ποσοστά παρεμπιπτόντων αλιευμάτων που καθορίζονται στον κανονισμό τεχνικών μέτρων (κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 850/98 [9]).

[9] ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σ. 1.

Στη Βαλτική Θάλασσα, όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη έχουν καθιερώσει ένα σύστημα δειγματοληψίας. Ωστόσο, εκτός από το γεγονός ότι οι κοινοτικές επιθεωρήσεις παρουσίασαν αδυναμίες στον τρόπο διεξαγωγής της δειγματοληψίας, είναι σαφές ότι τα συστήματα αυτά δειγματοληψίας δεν έχουν σχέση με τη διαχείριση ποσοστώσεων.

Η έλλειψη κατάλληλου ελέγχου και παρακολούθησης της σύνθεσης των αλιευμάτων των εκφορτώσεων που δεν έχουν υποστεί διαλογή από τη Βαλτική σημαίνει ότι τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα ρέγκας καταλογίζονται στις ποσοστώσεις σαρδελόρεγκας παρά στις ποσοστώσεις ρέγκας. Η πρακτική αυτή δεν είναι σύμφωνη με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και υπονομεύει τη διατήρηση των αποθεμάτων ρέγκας, δεδομένου ότι τα αλιεύματα μπορούν να είναι σημαντικά υψηλότερα από εκείνα που καθορίζονται από τα TAC, ενώ υπονομεύει επίσης τη διαχείριση της αλιείας, δεδομένου ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιούνται για την επιστημονική αξιολόγηση της κατάστασης των αποθεμάτων στηρίζονται σε λανθασμένα δεδομένα εκφορτώσεων.

Σε ύδατα εκτός της Βορείου και της Βαλτικής Θαλάσσης, οι εκφορτώσεις άνευ διαλογής δεν υπόκεινται γενικά σε δειγματοληψία. Σημαντικό μέρος των εκφορτώσεων κοινοτικών σκαφών πραγματοποιείται σε τρίτες χώρες (Νορβηγία, Νήσοι Φερόε και Ισλανδία).

4. Μελλοντική διαχείριση και έλεγχος

Εάν τα TAC καθορίζονται σύμφωνα με αξιόπιστα βιολογικά κριτήρια και εφόσον εφαρμόζονται κατάλληλα, η χρήση των ψαριών μετά την εκφόρτωσή τους αποτελεί οικονομικό θέμα και όχι θέμα διατήρησης. Εάν αποδειχθεί ότι είναι περισσότερο συμφέρουσα από οικονομικής απόψεως η χρήση ορισμένων ειδών για βιομηχανικούς σκοπούς από ό,τι για την ανθρώπινη κατανάλωση, αυτό δεν θα πρέπει καταρχήν να αποτελεί θέμα διατήρησης. Ωστόσο, η κατάλληλη διαχείριση τόσο της αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς όσο και της αλιείας για την ανθρώπινη κατανάλωση, και ιδίως ο αποτελεσματικός έλεγχος των εκφορτώσεων που προέρχονται από τους δύο τύπους αλιείας πρέπει να αποτελέσει τη βάση για τη μελλοντική αειφόρο εκμετάλλευση οποιουδήποτε αποθέματος, το οποίο, όπως η ρέγκα, χρησιμοποιείται τόσο για βιομηχανικούς σκοπούς όσο και για την ανθρώπινη κατανάλωση. Η εμπειρία από την εφαρμογή των περιορισμών των εκφορτώσεων ρέγκας για βιομηχανικούς σκοπούς από τη Βόρειο Θάλασσα, το Skagerrak και το Kattegat έδειξε ότι τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα ρέγκας (και άλλων ειδών) καθώς και οι εκφορτώσεις τους μπορούν να ρυθμίζονται και να παρακολουθούνται κατάλληλα. Σχεδόν όλες οι εκφορτώσεις αυτές υπόκεινται σε ειδικό σύστημα παρακολούθησης που εφαρμόζεται σε λιμάνια της Δανίας.

Παρόμοιες ρυθμίσεις ελέγχου και παρακολούθησης θα πρέπει να καλύπτουν όλα τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα ειδών που διέπονται από TAC και ποσοστώσεις σε τύπους αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς.

Εντούτοις, άλλα κράτη μέλη εκτός της Δανίας, καθώς επίσης και η Δανία όσον αφορά εκφορτώσεις που προέρχονται εκτός της Βορείου Θαλάσσης, του Skagerrak και του Kattegat, δεν έχουν εφαρμόσει τους ίδιους ή ανάλογους όρους παρακολούθησης των εκφορτώσεων για βιομηχανικούς σκοπούς.

Η καθιέρωση ενός ισότιμου συστήματος για τον κλάδο της αλιείας θα είναι ουσιαστικής σημασίας για τη διαφανή και αποτελεσματική παρακολούθηση των εκφορτώσεων για βιομηχανικούς σκοπούς σε ολόκληρη την Κοινότητα.

Είναι σημαντικό για το σύστημα ελέγχου και παρακολούθησης να καλύπτει όχι μόνο τις εκφορτώσεις ρέγκας για βιομηχανικούς σκοπούς αλλά και να περιλαμβάνει όλα τα είδη παρεμπιπτόντων αλιευμάτων που αλιεύονται στο πλαίσιο τύπων αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς. Για τη διασφάλιση του αποτελεσματικού ελέγχου και της παρακολούθησης των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων σε εκφορτώσεις αλιευμάτων για βιομηχανικούς σκοπούς, η Επιτροπή προτείνει την επιδίωξη των ακόλουθων επιλογών:

A. Μέτρα διαχείρισης

1. Ειδικές ποσοστώσεις για παρεμπίπτοντα αλιεύματα των σημαντικοτέρων ειδών «ανθρώπινης κατανάλωσης»

2. Εάν εξαντληθεί μία ή περισσότερες από τις ποσοστώσεις παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, δεν θα πρέπει να επιτρέπονται πλέον οι εκφορτώσεις για βιομηχανικούς σκοπούς από τη σχετική περιοχή.

B. Έλεγχος και παρακολούθηση

1. Όλες οι εκφορτωνόμενες ποσότητες πρέπει να ζυγίζονται σύμφωνα με κοινή μεθοδολογία ζύγισης

2. Οι εκφορτώσεις που δεν έχουν υποστεί διαλογή, πρέπει να υφίστανται δειγματοληψία σύμφωνα με κοινή μεθοδολογία

3. Οι εκφορτώσεις ανά είδος πρέπει να υπολογίζονται με βάση αποτελέσματα δειγματοληψίας

4. Αυστηρή εφαρμογή της υποχρέωσης αναφοράς αλιευμάτων σε σχέση προς τις καθορισθείσες ποσοστώσεις

5. Προαναγγελία εκφόρτωσης από όλα τα σκάφη που ασχολούνται με τύπους αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς

6. Εφαρμογή καθεστώτων καθορισμένων λιμένων για βιομηχανικούς τύπους αλιείας σε όλα τα σχετικά κράτη μέλη

7. Δυνατότητα πρόσβασης στα δεδομένα σχετικά με τις εκφορτώσεις, τις πωλήσεις και, ενδεχομένως, τα αποτελέσματα δειγματοληψίας όλων των ειδών που υπόκεινται σε TAC και ποσοστώσεις που περιλαμβάνονται στα αλιεύματα καθώς και στο ΣΠΣ (VMS) για τους επιθεωρητές όλων των κρατών μελών και τους επιστήμονες

8. Υιοθέτηση ειδικού προγράμματος παρακολούθησης που θα διέπει την επιθεώρηση και την επιτήρηση.

Επιπροσθέτως, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι τα προβλήματα που περιγράφονται στο κεφάλαιο 3 ανωτέρω για τη Βαλτική Θάλασσα είναι σοβαρά και ότι απαιτείται η άμεση λήψη μέτρων για τη διασφάλιση της μη υπέρβασης των TAC ρέγκας λόγω της απουσίας κατάλληλης παρακολούθησης των εκφορτώσεων για βιομηχανικούς σκοπούς. Ως εκ τούτου, οι εκφορτώσεις για βιομηχανικούς σκοπούς δεν θα πρέπει να επιτρέπονται μέχρις ότου το κράτος μέλος είναι σε θέση να παράσχει επαρκείς εγγυήσεις ότι διαθέτει συστήματα ελέγχου και δειγματοληψίας και ότι τα συστήματα αυτά διασφαλίζουν την κατάλληλη διαχείριση των αντίστοιχων ποσοστώσεων.

Προκειμένου να αποφευχθεί η συνέχιση της αλιείας ρέγκας σε περίπτωση που οι ποσοστώσεις ρέγκας έχουν εξαντληθεί, δεν θα πρέπει να επιτρέπονται οι εκφορτώσεις άνευ διαλογής αμέσως μετά την αλίευση των σχετικών ποσοστώσεων ρέγκας.

Η Επιτροπή προτίθεται να έχει συζητήσεις με τα κράτη μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2004 και στη συνέχεια θα παρουσιάσει τις αναγκαίες προτάσεις.