[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Βρυξέλλες, 2.6.2010

COM(2010) 291 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2009 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΩΝ

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2009 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΩΝ

1. Εισαγωγη

Το έτος 2009 χαρακτηρίστηκε από σημαντικά θεσμικά γεγονότα, με την εκλογή ενός νέου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Ιούνιο, το τέλος της θητείας της Επιτροπής Barroso I και τη θέση σε ισχύ της συνθήκης της Λισαβόνας, την 1η Δεκεμβρίου. Όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων, το 2009 χαρακτηρίστηκε από περαιτέρω παγίωση του πολιτικού διαλόγου (κεφάλαιο 2), την σταθερή αύξηση του αριθμού των γνωμών και των συμμετεχόντων κοινοβουλίων, τις συχνές και χρήσιμες επαφές και ανταλλαγές μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων σε όλα τα επίπεδα (κεφάλαιο 3), καθώς και τις ιδιαίτερα εντατικές προετοιμασίες και των δύο μερών ενόψει της θέσης σε ισχύ της συνθήκης της Λισαβόνας και της εφαρμογής των νέων διατάξεών της σχετικά με τα εθνικά κοινοβούλια (κεφάλαιο 4).

Ενώ η προηγούμενη ετήσια έκθεση[1] παρουσίασε ένα γενικό απολογισμό των σχέσεων της απερχόμενης Επιτροπής με τα εθνικά κοινοβούλια, η παρούσα έκθεση δράττεται της ευκαιρίας για να δώσει το στίγμα των κύριων προτεραιοτήτων και φιλοδοξιών της νέας Επιτροπής, όσον αφορά την εξέλιξη των σχέσεων με τα εθνικά κοινοβούλια κατά τη διάρκεια της επερχόμενης θητείας.

2. Πολίτικος Διάλογος

2.1. Συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων και εστίαση των γνωμών

Διαφοροποιημένη συμμετοχή

Το 2009, τα εθνικά κοινοβούλια απέστειλαν στην Επιτροπή 250 γνώμες στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου (σε σύγκριση με 200 γνώμες το 2008), οι οποίες επιβεβαίωσαν τη σαφή ανοδική τάση. Έως σήμερα, ελήφθησαν συνολικά 618 γνώμες από 35 εθνοσυνελεύσεις (από 40) των 25 κρατών μελών μεταξύ Σεπτεμβρίου 2006 και Δεκεμβρίου 2009.

Όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, υπήρξε μία ομάδα ιδιαίτερα δραστήριων κοινοβουλίων, ιδίως η Πορτογαλική Assembleia da Republica (47 γνώμες), η Τσεχική Γερουσία (27), οι δύο Ολλανδικές Βουλές (19), η Σουηδική Riksdag (18), η Ιταλική Γερουσία (17), η Γερμανική Bundesrat (16), η Βρετανική Βουλή των Λόρδων (14), η Γαλλική Γερουσία (12), η Δανική Folketing (12), η Αυστριακή Bundesrat (10) και η Ελληνική Βουλή των Αντιπροσώπων (10). Περίπου τα τρία τέταρτα του συνόλου των γνωμών που απέστειλαν τα εθνικά κοινοβούλια το 2009 προέρχονται από αυτές τις 12 εθνοσυνελεύσεις. Ο αριθμός των γνωμών που διατυπώθηκαν από τη Τσεχική Γερουσία, την Ιταλική Γερουσία, την Αυστριακή Bundesratκ και την Ελληνική Βουλή των Αντιπροσώπων αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του έτους σε σύγκριση με το 2008, ενώ αξίζει να σημειωθεί ότι η Αυστριακή Nationalrat και η Μαλτέζικη Βουλή των Αντιπροσώπων συμμετέσχον το 2009 για πρώτη φορά στον πολιτικό διάλογο.

Από την άλλη πλευρά, 10 κοινοβούλια δεν έστειλαν γνώμες το 2009 και η συμμετοχή 13 κοινοβουλίων περιορίστηκε σε γνώμες που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των δοκιμών για την επικουρικότητα που συντονίζει η COSAC (Διάσκεψη των Επιτρόπων Ευρωπαϊκών Υποθέσεων). Από το 2006, πέντε συνελεύσεις δεν συμμετέσχον καθόλου σε αυτόν τον διάλογο. Πρόκειται για την Ισπανική και Ρουμανική Άνω και Κάτω Βουλή και τη Σλοβενική Άνω Βουλή (Državni svet ). Ωστόσο, πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κοινοβούλια συμμετέχουν λιγότερο στον πολιτικό διάλογο, το κάνουν εσκεμμένα διότι καθορίζουν το ρόλο που διαδραματίζουν σε ευρωπαϊκές υποθέσεις μέσω του ελέγχου που ασκούν στις αντίστοιχες κυβερνήσεις και όχι στην Επιτροπή.

Πεδίο των γνωμών των εθνικών κοινοβουλίων

Οι 250 γνώμες που εκδόθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια αφορούσαν 139 έγγραφα της Επιτροπής. Απ’ αυτά τα 139 έγγραφα, μόνον 10 αποτέλεσαν αντικείμενο παρατηρήσεων εκ μέρους τουλάχιστον 4 συνελεύσεων (μη συμπεριλαμβανομένων των 3 προτάσεων που καλύπτονται από τις δοκιμές επικουρικότητας που συντονίζονται από την COSAC).

Οι ανακοινώσεις και οι προτάσεις που προσήλκυσαν περισσότερο την προσοχή των εθνικών κοινοβουλίων αφορούσαν το πρόγραμμα της Στοκχόλμης[2] (8 γνώμες), την οδηγία για διασυνοριακή ιατρική περίθαλψη[3] (7[4]), την οδηγία σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών[5] (6), τις αποφάσεις-πλαίσιο για την εμπορία ανθρώπων[6] (6) και για τη σεξουαλική κακοποίηση των παιδιών[7] (5), τις πράσινες βίβλους για τη συλλογική έννομη προστασία[8] (5) και για τη μαθησιακή κινητικότητα[9] (5), την ανακοίνωση για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία[10] (4), την οδηγία σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο[11] (4) και την ετήσια στρατηγική πολιτικής για το 2010[12] (4).

Οι μισές περίπου από τις 250 γνώμες που ελήφθησαν το 2009 αφορούν νομοθετικές προτάσεις και οι άλλες μισές ανακοινώσεις ή έγγραφα διαβούλευσης. 36 γνώμες διατυπώθηκαν για τις πράσινες βίβλους. Πρέπει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με τις εσωτερικές τους διαδικασίες, τα πολύ δραστήρια κοινοβούλια της Σουηδίας και της Δανίας συνεχίζουν να συμμετέχουν στον πολιτικό διάλογο με την Επιτροπή όσον αφορά τα μη νομοθετικά έγγραφα.

Συνολικά, η πλειονότητα των γνωμών επικεντρώθηκε σε θέματα πολιτικής, ενώ μόνον 13 από αυτές αφορούσαν έγγραφα προγραμματισμού ή θεσμικά θέματα. Οι τομείς πολιτικής στους οποίους τα εθνικά κοινοβούλια εστίασαν κατά κύριο λόγο την προσοχή τους ήταν ο τομέας της δικαιοσύνης, ελευθερίας και ασφάλειας (83 γνώμες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο των 2 δοκιμών για την επικουρικότητα που συντόνισε η COSAC), ο τομέας της υγείας και της προστασίας των καταναλωτών (38 γνώμες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο μιας δοκιμής επικουρικότητας της COSAC), οι τομείς των μεταφορών και της ενέργειας (22), της εκπαίδευσης και πολιτισμού (14), του περιβάλλοντος (12) και των επιχειρήσεων (10).

Δημοσίευση των γνωμών της Επιτροπής

Το Μάιο του 2009, η Επιτροπή δημιούργησε ένα ειδικό δικτυακό τόπο στο Europa[13], στον οποίο δημοσιεύει όλες τις γνώμες που λαμβάνει από τα εθνικά κοινοβούλια στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου, καθώς και τις απαντήσεις της Επιτροπής. Προς το παρόν, ο δικτυακός τόπος περιλαμβάνει μόνον γνώμες που ελήφθησαν το 2008 και το 2009, αλλά η Επιτροπή φροντίζει τώρα να συμπεριλάβει προοδευτικά τις γνώμες που έλαβε από την έναρξη του πολιτικού διαλόγου με τα εθνικά κοινοβούλια, το Σεπτέμβριο 2006.

2.2. Αξιολόγηση των γνωμών των εθνικών κοινοβουλίων και των απαντήσεων της Επιτροπής

Η μεγάλη πλειονότητα των γνωμών είναι κατά κανόνα θετικές και χαιρετίζουν τις πρωτοβουλίες και τις προτάσεις της Επιτροπής, αλλά συγχρόνως διατυπώνουν συγκεκριμένες παρατηρήσεις, προτάσεις για τροποποίηση καθώς και εποικοδομητική κριτική. Στις γνώμες τους, τα περισσότερα από τα εθνικά κοινοβούλια εξετάζουν ουσιαστικά θέματα πολιτικής, σχολιάζοντας κυρίως το γενικότερο περιεχόμενο μιας πρότασης, ενώ ένας σχετικά περιορισμένος αριθμός γνωμών περιέχει παρατηρήσεις για τη νομική βάση ή τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.

Από τις 250 γνώμες που ελήφθησαν το 2009, λιγότερες από 25 εκφράζουν ανησυχίες που συνδέονται με την επικουρικότητα και αφορούν περίπου 15 νομοθετικά και μη νομοθετικά έγγραφα της Επιτροπής. Τα κοινοβούλια που έδειξαν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για θέματα επικουρικότητας ήταν η Γαλλική Γερουσία, η Αυστριακή Bundesrat, η Γερμανική Bundesrat , καθώς και το Ολλανδικό, Πορτογαλικό και Ελληνικό κοινοβούλιο. Αν και δεν αμφισβητούν την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας αυτής καθαυτής, ορισμένες γνώμες εφιστούν την προσοχή σε ό,τι θεωρούν ότι αιτιολογεί ανεπαρκώς τη συμμόρφωση μιας δεδομένης πρότασης με την αρχή της επικουρικότητας.

Όσον αφορά τα κοινοβουλευτικά συστήματα με δύο σώματα, είναι αξιοσημείωτο ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, τα δύο κοινοβουλευτικά σώματα δεν συμμερίζονται πάντα τις ίδιες απόψεις όσον αφορά τη συμμόρφωση με την αρχή της επικουρικότητας. Για παράδειγμα, τα δύο ολλανδικά κοινοβουλευτικά σώματα διαφωνούν ως προς αυτό το θέμα σε σχέση με την πρόταση για δίκτυο προειδοποίησης σχετικά με τις υποδομές ζωτικής σημασίας (ΔΠΥΖΣ)[14] και την οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων[15], και τα δύο κοινοβουλευτικά σώματα του γαλλικού κοινοβουλίου διατύπωσαν αποκλίνουσες απόψεις όσον αφορά την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας της πρότασης περί προστασίας των ζώων που χρησιμοποιούνται για επιστημονικούς σκοπούς[16].

Επίσης, πρέπει να αναφερθεί ότι το 2009 η Επιτροπή έλαβε πολλές γνώμες που διατυπώθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια στο πλαίσιο των τριών δοκιμών για την επικουρικότητα που συντόνισε η COSAC: η πρώτη δοκιμή για την οδηγία σχετικά με τα πρότυπα ποιότητας και ασφάλειας των ανθρώπινων οργάνων που προορίζονται για μεταμόσχευση[17] δρομολογήθηκε το Δεκέμβριο 2008· η δεύτερη δοκιμή για την απόφαση-πλαίσιο για το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών[18] δρομολογήθηκε τον Ιούλιο 2009· και η τρίτη σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και δημοσίων εγγράφων στον τομέα της κληρονομικής διαδοχής[19] δρομολογήθηκε τον Οκτώβριο 2009. Και στις τρεις δοκιμές, η μεγάλη πλειονότητα των συμμετεχόντων κοινοβουλίων επιβεβαίωσε τη συμμόρφωση των προτάσεων με την αρχή της επικουρικότητας. Όσον αφορά την πρώτη περίπτωση, μόνον η Αυστριακή Bundesrat διατύπωσε αρνητική γνώμη όσον αφορά την επικουρικότητα· στη δεύτερη άσκηση, το Ιρλανδικό και το Μαλτέζικο κοινοβούλιο ενώθηκαν με την Αυστριακή Bundesrat για να αμφισβητήσουν την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, ενώ 11 άλλα κοινοβούλια έκριναν ότι η αιτιολόγηση της Επιτροπής στην αιτιολογική της έκθεση δεν ήταν πλήρως ικανοποιητική· όσον αφορά την τελευταία πρόταση, μόνον η Βελγική Γερουσία υποστήριξε ότι υπήρξε παράβαση της αρχής της επικουρικότητας.

Ο πολιτικός διάλογος για σημαντικά έγγραφα

Δεδομένου ότι η μεγάλη πλειονότητα των εγγράφων της Επιτροπής δεν αποτέλεσαν αντικείμενο παρά μόνο 3 γνωμών κατ’ ανώτατο όριο, η ακόλουθη ανάλυση εστιάζει στους πλέον αντιπροσωπευτικούς φακέλους και αναφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα για να αναλύσει ορισμένες διαπιστώσεις.

- Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης

Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών»[20] (το πρόγραμμα της Στοκχόλμης) συγκέντρωσε ιδιαίτερα την προσοχή των εθνικών κοινοβουλίων το 2009. Υποβλήθηκαν στην Επιτροπή 8 γνώμες, ενώ ορισμένες άλλες απεστάλησαν απευθείας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο πραγματοποίησε κοινή διακοινοβουλευτική συνεδρίαση σχετικά με αυτό το θέμα το Νοέμβριο του 2009. Όλα τα εθνικά κοινοβούλια εκφράστηκαν ευνοϊκά για την ανακοίνωση της Επιτροπής. Μία ευρεία πλειοψηφία εξέφρασε την ικανοποίησή της για το ότι τα ατομικά δικαιώματα τοποθετήθηκαν στο κέντρο του επόμενου πολυετούς προγράμματος και ότι οι πολίτες ήταν στον πυρήνα του έργου. Μεταξύ των ατομικών δικαιωμάτων που αναφέρθηκαν από πολλά κοινοβούλια, αυτό που επανέρχεται συχνότερα είναι η ανάγκη προστασίας του δικαιώματος στην προσωπική ζωή. Εκφράστηκαν ανησυχίες όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των μέσων εσωτερικής επανεγκατάστασης, την κοινή ευρωπαϊκή θεώρηση Σένγκεν, την καθιέρωση ενός κοινού συστήματος εισόδου των νόμιμων μεταναστών, το γεγονός ότι οι νόμιμοι μετανάστες πρέπει να αποκτούν παρόμοια δικαιώματα με αυτά των πολιτών της ΕΕ, καθώς και όσον αφορά την προτεινόμενη κατάργηση της διαδικασίας της εκτελεστότητας. Επίσης, υπογραμμίστηκε η ανάγκη να διασφαλιστεί η τήρηση της αρχής της επικουρικότητας στον τομέα της προστασίας των πολιτών.

- Οδηγία για τα δικαιώματα των καταναλωτών

Τα εθνικά κοινοβούλια έδειξαν το ίδιο ενδιαφέρον όσον αφορά την πρόταση της Επιτροπής για οδηγία σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών[21], για την οποία η Επιτροπή έλαβε 6 γνώμες, πολλές από τις οποίες εξέφραζαν σημαντικές ανησυχίες. Πέντε κοινοβούλια θεώρησαν ότι η πρόταση αντιβαίνει στις αρχές της επικουρικότητας επειδή η πλήρης εναρμόνιση σε ορισμένους τομείς του δικαίου των συμβάσεων και της προστασίας των καταναλωτών δεν θα επέτρεπε την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας, η οποία, κατά τη γνώμη τους, παρέχει υψηλότερο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών. Πολλά κοινοβούλια υποστήριξαν, εξάλλου, ότι η πρόταση φαίνεται να επικεντρώνεται περισσότερο στη διευκόλυνση των διασυνοριακών επιχειρήσεων παρά στην προστασία των δικαιωμάτων των καταναλωτών. Τέλος, τα εθνικά κοινοβούλια εξέφρασαν αμφιβολίες ως προς την επιλογή της νομικής βάσης και θεώρησαν ότι η εκτίμηση των επιπτώσεων ήταν ανεπαρκής, ιδίως όσον αφορά την έλλειψη συγκεκριμένων στατιστικών στοιχείων στα οποία να βασίζεται η πρόταση και τον αποκλεισμό από το πεδίο εφαρμογής της των ψηφιακών αγαθών και των καθαρών υπηρεσιών.

- Οδηγία για τη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη

Όσον αφορά την οδηγία για την εφαρμογή των δικαιωμάτων των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη[22], 3 από τις 7 γνώμες[23] εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με την επικουρικότητα ή σχολίασαν, γενικότερα, σχετικά με την επικουρικότητα θέματα. Πολλά κοινοβούλια θεώρησαν την πρόταση της Επιτροπής ως ένα κείμενο που θα μπορούσε να θέσει σε αμφισβήτηση την ικανότητα των κρατών μελών να διαχειρίζονται την παροχή υγειονομικών υπηρεσιών και να διατηρούν την χρηματοοικονομική ισορροπία του συστήματος κοινωνικής ασφάλισής τους. Τα εθνικά κοινοβούλια υπέδειξαν, για παράδειγμα, ότι η εκτίμηση επιπτώσεων δεν δίνει έμφαση στον κίνδυνο που ενδέχεται να αντιμετωπίσουν τα κράτη μέλη λόγω της απώλειας του ελέγχου στις ροές ασθενών. Υπογράμμισαν επίσης ότι μόνον τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να αξιολογήσουν τις επιπτώσεις της πρότασης στη χρηματοδότηση και την οργάνωση των εθνικών συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης και ζήτησαν να καταργηθεί η διάταξη σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή θα μπορούσε να καθορίσει κατευθυντήριες γραμμές για τη διευκόλυνση του ορισμού, εκ μέρους των κρατών μελών, των ποιοτικών προτύπων και των προτύπων ασφάλειας για τις υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης.

- Ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία

Ένα άλλο θέμα το οποίο αποτέλεσε σαφώς το επίκεντρο της προσοχής των εθνικών κοινοβουλίων κατά το 2009, ήταν η χρηματοπιστωτική κρίση, για την οποία τέσσερα κοινοβούλια απέστειλαν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής – ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία[24]. Μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων τα οποία εκφράστηκαν σχετικά με αυτό το έγγραφο, ορισμένα υπογράμμισαν ότι μακροπρόθεσμα τη χρηματοπιστωτική εποπτεία θα πρέπει να τη διαχειρίζεται μία ευρωπαϊκή αρχή με την εξουσία να λαμβάνει δεσμευτικές αποφάσεις και ότι το σύστημα που προτείνει η Επιτροπή θα πρέπει να αναθεωρηθεί εντός δύο ή τριών ετών. Ένα εθνικό κοινοβούλιο δεν συμμερίζεται αυτή την συγκεκριμένη άποψη και δεν είναι διατεθειμένο να δεχτεί μείωση των εξουσιών των εθνικών εποπτικών αρχών. Αντ’ αυτού, είναι υπέρ της θέσπισης ενός ρυθμιστικού πλαισίου για τις διεθνείς δραστηριότητες των μεγάλων χρηματοπιστωτικών παραγόντων.

- Πράσινες βίβλοι σχετικά με τα μέσα συλλογικής έννομης προστασίας των καταναλωτών και την προώθηση της μαθησιακής κινητικότητας των νέων

H Eεπιτροπή έλαβε γνώμες από πέντε κοινοβούλια σχετικά με την πράσινη βίβλο για τη συλλογική έννομη προστασία[25], τέσσερις από τις οποίες ακολουθούν την ίδια κατεύθυνση, στο μέτρο που υπογραμμίζουν ότι δεν υπάρχει ανάγκη για δεσμευτική ρύθμιση αυτού του θέματος σε ευρωπαϊκή κλίμακα και προτείνουν πολύ στοχοθετημένη νομοθεσία ή ακόμη και θέσπιση μη δεσμευτικών μέτρων. Μόνον ένα εθνικό κοινοβούλιο ζήτησε τη θέσπιση δεσμευτικών ρυθμίσεων για συλλογική έννομη προστασία (κοινό ευρωπαϊκό σύστημα). Πρέπει να σημειωθεί ότι ένα εθνικό κοινοβούλιο, αφού έλαβε μια πρώτη απάντηση από την Επιτροπή, διατύπωσε μια δεύτερη γνώμη σχετικά με το θέμα των συλλογικών διαφορών, στην οποία διατηρεί τη γενική επιφύλαξή του όσον αφορά τη νομοθεσία της ΕΕ σ’ αυτόν τον τομέα αλλά εκφράζει την ικανοποίησή του για την εγγύηση που παρέχει η Επιτροπή ότι καμία μελλοντική πρωτοβουλία δεν θα ανοίξει το δρόμο για την ανάπτυξη μιας «βιομηχανίας» επίλυσης των διαφορών όπως αυτή που υπάρχει σε ορισμένες μη ευρωπαϊκές χώρες.

Πέντε κοινοβούλια εξέφρασαν την άποψή τους για την πράσινη βίβλο σχετικά με την προώθηση της μαθησιακής κινητικότητας των νέων[26], υποστηρίζοντας ευρέως την πρωτοβουλία της Επιτροπής και τους στόχους της πράσινης βίβλου. Τα εθνικά κοινοβούλια θεωρούν ότι η διακρατική κινητικότητα δεν πρέπει να προορίζεται μόνο για τους νέους, δεδομένου ότι η προώθηση της δια βίου μάθησης είναι ένας από τους βασικούς στόχους της Επιτροπής. Επίσης, υπογράμμισαν ότι τα ευρωπαϊκά προγράμματα θα πρέπει να είναι ευέλικτα όσον αφορά τη διάρκεια, το χρονοδιάγραμμα και τις συμμετέχουσες χώρες και υπέδειξαν ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στη βελτίωση της γνώσης ξένων γλωσσών που έχουν οι νέοι και στην αναγνώριση των σπουδών ως απαραίτητη προϋπόθεση για την κινητικότητα. Ορισμένα κοινοβούλια ενθάρρυναν την Επιτροπή να ενσωματώσει στην ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας την προώθηση της κινητικότητας στο πλαίσιο της μαθητείας.

Οι απαντήσεις της Επιτροπής στις γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων

Οι απαντήσεις της Επιτροπής στις γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων υπογράφονται από τον αντιπρόεδρο, αρμόδιο για τις σχέσεις με τα εθνικά κοινοβούλια, μετά από επίσημη έγκριση από την Επιτροπή, της οποίας προηγείται προκαταρκτική διαβούλευση με όλα τα συμμετέχοντα ιδιαίτερα γραφεία και υπηρεσίες. Στις απαντήσεις της προς τα εθνικά κοινοβούλια, η Επιτροπή επιδιώκει συχνά να εξηγήσει καλύτερα τις αρχικές προτάσεις της και, όπου είναι δυνατόν, να δώσει λεπτομερή παραδείγματα για να διαφωτίσει μία δεδομένη θέση. Όταν είναι σκόπιμο, οι απαντήσεις περιλαμβάνουν επίσης αντιδράσεις στα συγκεκριμένα σχόλια και στις υποδείξεις που γίνονται από τα εθνικά κοινοβούλια, παρέχοντας ενδείξεις για το κατά πόσο η Επιτροπή μπορεί να τις εξετάσει περαιτέρω. Είναι αυτονόητο ότι οι απαντήσεις της Επιτροπής πρέπει να αντανακλούν και να τηρούν πάντα τη θεσμική ισορροπία όπως αυτή καθορίζεται στις συνθήκες. Επίσης εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη χρονική στιγμή κατά την οποία διατυπώνεται η γνώμη και, σε περίπτωση νομοθετικών φακέλων, από το στάδιο στο οποίο ευρίσκεται η διοργανική διαδικασία.

Οι απαντήσεις στις πράσινες βίβλους και σε άλλα έγγραφα διαβούλευσης έχουν κατά κανόνα περιορισμένο πεδίο όταν οι διαβουλεύσεις είναι υπό εξέλιξη ή τα αποτελέσματά τους δεν έχουν ακόμη αξιολογηθεί.

3. Επαφές και επισκεψεισ

Όπως κατά τα προηγούμενα έτη, οι Επίτροποι και οι υπηρεσίες τους ήταν ιδιαίτερα δραστήριοι και αφοσιωμένοι στις επαφές τους και τις ανταλλαγές με τους αντιπροσώπους των εθνικών κοινοβουλίων. Εκτός από τις πολυάριθμες διμερείς συναντήσεις μεταξύ των μελών της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων, η Επιτροπή εκπροσωπήθηκε σε πολιτικό επίπεδο σε όλες τις σημαντικές διακοινοβουλευτικές συνεδριάσεις οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του 2009, και συγκεκριμένα στη διάσκεψη των ομιλητών των κοινοβουλίων της ΕΕ που πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο στο Παρίσι, τη συνεδρίαση των προέδρων της διάσκεψης των επιτρόπων ευρωπαϊκών υποθέσεων (COSAC) που πραγματοποιήθηκε το Φεβρουάριο, στην Πράγα, και τον Ιούλιο, στη Στοκχόλμη, στις ολομέλειες της COSAC το Μάιο, στην Πράγα, και τον Οκτώβριο, στη Στοκχόλμη, καθώς και στις κοινές κοινοβουλευτικές συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν το Φεβρουάριο και το Νοέμβριο στις Βρυξέλλες.

Επιπλέον, οι υπηρεσίες της Επιτροπής συναντούν τακτικά τους ομόλογούς τους από τα εθνικά κοινοβούλια, είτε στο πλαίσιο των τακτικών συνεδριάσεων με τους μόνιμους αντιπροσώπους των εθνικών κοινοβουλίων στις Βρυξέλλες (12 τακτικές συνεδριάσεις το 2009 συν ένα σεμινάριο μισής ημέρας που διοργανώθηκε από την Επιτροπή τον Ιούνιο), σε διασκέψεις και ακροάσεις που διοργανώνονται από διάφορες συνελεύσεις στις αντίστοιχες πρωτεύουσες ή στα διάφορα θεματικά εργαστήρια που διοργανώνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τους υπαλλήλους των εθνικών κοινοβουλίων. Πρέπει να υπογραμμιστεί ιδιαιτέρως η πρώτη συμμετοχή της Γενικής Γραμματείας της Επιτροπής στη συνεδρίαση του συμβουλίου του δικτύου IPEX (ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την ΕΕ μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων) που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο, στην Κοπεγχάγη, καθώς και η παρέμβαση του Γενικού Γραμματέα της Επιτροπής στη συνεδρίαση των γενικών γραμματέων των κοινοβουλίων της ΕΕ, το Δεκέμβριο, στις Βρυξέλλες, λίγες ημέρες μετά τη θέση σε ισχύ της συνθήκης της Λισαβόνας.

Οι επαφές και οι ανταλλαγές αυτές μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων το 2009 εστιάστηκαν κυρίως στη θέση σε ισχύ και την εφαρμογή της συνθήκης της Λισαβόνας, σε θέματα που συνδέονται με τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης αλλά και σε θέματα που αφορούν την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση.

4. Συνθήκη της Λισαβόνας

Η συνθήκη της Λισαβόνας, η οποία ετέθη σε ισχύ την 1η Δεκεμβρίου 2009, αποτελεί πολύ σημαντική πρόοδο όσον αφορά το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων σε επίπεδο ΕΕ. Για πρώτη φορά, τα εθνικά κοινοβούλια αναφέρονται στο κύριο σώμα της συνθήκης. Το άρθρο 12 της ΣΕΕ αναφέρει ρητά ότι « τα εθνικά κοινοβούλια συμβάλλουν ενεργά στην καλή λειτουργία της Ένωσης». Το ίδιο αυτό άρθρο απαριθμεί μία σειρά νέων δικαιωμάτων που υπογραμμίζουν την θεμελιώδη σημασία των εθνικών κοινοβουλίων στη δημοκρατική δομή της Ένωσης.

Μεταξύ αυτών των νέων δικαιωμάτων των εθνικών κοινοβουλίων, ένα από τα πιο σημαντικά είναι ασφαλώς η ευθύνη τους να «μεριμνούν ώστε να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στο πρωτόκολλο [αριθ. 2]» , που καλείται κοινώς «μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας» ή «διαδικασία κίτρινης και πορτοκαλί κάρτας». Ο μηχανισμός αυτός συνεπάγεται την τελική δυνατότητα να σταματά ο νομοθέτης την συνήθη νομοθετική διαδικασία, εάν ένας ορισμένος αριθμός εθνικών κοινοβουλίων αμφισβητεί την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας μιας ιδιαίτερης νομοθετικής πρότασης.

Όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων της νέας συνθήκης σχετικά με τα εθνικά κοινοβούλια και ιδίως το μηχανισμό ελέγχου της επικουρικότητας, η Επιτροπή θέσπισε εσωτερικές διατάξεις, στα τέλη Νοεμβρίου 2009, για να καταστεί δυνατό να εφαρμοστεί αποτελεσματικά αυτό το νέο μέσο από την ημερομηνία θέσης σε ισχύ της συνθήκης. Τα εθνικά κοινοβούλια και ο νομοθέτης ενημερώθηκαν σχετικά με αυτές τις διαδικασίες με κοινή επιστολή του προέδρου και αντιπροέδρου της Επιτροπής η οποία απεστάλη την 1η Δεκεμβρίου στους πρόεδρους 40 κοινοβουλίων καθώς και στους προέδρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[27]. Η Επιτροπή καθόρισε αυτές τις διατάξεις βασιζόμενη σε πολλές συζητήσεις που είχε κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών σε πολιτικό επίπεδο και σε επίπεδο υπηρεσιών με τα εθνικά κοινοβούλια και διασφάλισε ότι όλες οι σημαντικές ανησυχίες που διατυπώθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια ελήφθησαν υπόψη. Ορισμένες πτυχές αυτών των ρυθμίσεων ενδέχεται να χρειαστεί να προσαρμοστούν σε συνάρτηση με την πείρα που θα αποκτηθεί κατά τους επόμενους μήνες.

Το βασικό μήνυμα της επιστολής της 1ης Δεκεμβρίου ήταν ότι η Επιτροπή θεωρεί το μηχανισμό ελέγχου της επικουρικότητας ως πολιτικό μηχανισμό και όχι ένα καθαρό λογιστικό μέσο και ότι έχει την πεποίθηση ότι τα εθνικά κοινοβούλια θα χρησιμοποιήσουν αυτό το μέσο με υπεύθυνο και εποικοδομητικό τρόπο, καθώς και ότι η Επιτροπή προτίθεται να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα προκειμένου να διευκολύνει τα εθνικά κοινοβούλια να χρησιμοποιούν αυτό το νέο μέσο ως ένα πρακτικό εργαλείο. Τα εθνικά κοινοβούλια επεφύλαξαν θερμή υποδοχή στην επιστολή και στη γενική προσέγγιση της Επιτροπής.

Καμία σημαντική νομοθετική πρόταση δεν εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια των δύο μηνών που ακολούθησαν τη θέση σε ισχύ της νέας συνθήκης, δεδομένου ότι η απερχόμενη Επιτροπή περιορίστηκε, μεταξύ 1ης Νοεμβρίου 2009 και 10ης Φεβρουαρίου 2010, στη διεκπεραίωση των τρεχουσών υποθέσεων. Οι πρώτες προτάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας εγκρίθηκαν και διαβιβάστηκαν στα εθνικά κοινοβούλια μόνον στις αρχές Φεβρουαρίου 2010.

5. Προοπτικές

Η Επιτροπή μεριμνά για την ομαλή και αποτελεσματική εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης της Λισαβόνας όσον αφορά τα εθνικά κοινοβούλια και ιδίως για το μηχανισμό ελέγχου της επικουρικότητας. Τούτο θα αποτελέσει μία από τις προτεραιότητες της σημερινής Επιτροπής όταν θα πρέπει να καθορίσει τις σχέσεις της με τα εθνικά κοινοβούλια.

Παράλληλα και γενικότερα, είναι εξαιρετικά σημαντικό να παγιώσει η Επιτροπή την εταιρική σχέση με τα εθνικά κοινοβούλια, ενθαρρύνοντας και ενισχύοντας τον πολιτικό διάλογο και τηρώντας απόλυτα τη θεσμική ισορροπία σε κοινοτικό επίπεδο. Η συνέχιση αυτού του διαλόγου θα επιτρέψει και στα δύο μέρη να συμμετέχουν σε ευρύτερη ανταλλαγή απόψεων περισσότερο πολιτικού χαρακτήρα που δεν θα περιορίζεται μόνον σε νομοθετικές προτάσεις και θα πηγαίνει πέρα από το θέμα της επικουρικότητας. Η Επιτροπή θα συνεχίσει έτσι να εξετάζει προσεκτικά όλες τις γνώμες που της αποστέλλουν τα εθνικά κοινοβούλια, έχοντας την πεποίθηση ότι αυτή η εποικοδομητική και αποτελεσματική επικοινωνία θα ενισχύσει περαιτέρω τις σχέσεις μεταξύ των ευρωπαϊκών οργάνων και των πολιτών στην Ευρώπη.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι ο μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας και ο πολιτικός διάλογος αποτελούν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος και ότι ο πρώτος εγγράφεται στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πολιτικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων. Τα εθνικά κοινοβούλια χαιρέτισαν πολύ θερμά αυτή την προσέγγιση, δεδομένου ότι μέχρι τώρα οι γνώμες τους αφορούσαν γενικά την ουσία των εγγράφων της Επιτροπής και όχι θέματα επικουρικότητας.

Ενισχύοντας την πολιτική εταιρική της σχέση με τα εθνικά κοινοβούλια, στόχος της Επιτροπής είναι να βελτιώσει τη διαδικασία καθορισμού των πολιτικών, τόσο όσον αφορά τα νομοθετικά όσο και τα μη νομοθετικά μέτρα· να αυξηθεί η συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων στις ευρωπαϊκές υποθέσεις, η πλειονότητα από τις οποίες έχουν γίνει κατά τα τελευταία έτη εσωτερικές υποθέσεις, πράγμα το οποίο θα φέρει την Ευρώπη πλησιέστερα στους πολίτες και, τέλος, να καταλάβουν καλύτερα οι υπηρεσίες της τις εθνικές δυναμικές και διαδικασίες.

Όσον αφορά τη βελτίωση του καθορισμού των πολιτικών, είναι αλήθεια ότι δεν είναι πάντα εύκολο να μετρηθεί ο συγκεκριμένος αντίκτυπος των γνωμών των εθνικών κοινοβουλίων σε μία δεδομένη τελική νομοθετική πράξη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι η Επιτροπή, όταν διαπραγματεύεται νομικές υποθέσεις με τους νομοθέτες, είναι πλέον σε θέση να γνωρίζει πλήρως τις γνώμες που διατυπώθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια. Παρομοίως, όταν η Επιτροπή αποφασίζει σχετικά με τη θέση που θα λάβει ενώπιον του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, μπορεί να είναι ενημερωμένη σχετικά με τις απόψεις που εξέφρασαν τα εθνικά κοινοβούλια για τις σχετικές υποθέσεις. Σε πολλές περιπτώσεις, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο αντικατοπτρίζουν τις γνώμες που εκφράστηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια στη νομοθετική διαδικασία, πράγμα το οποίο δείχνει σαφώς την προστιθέμενη αξία των γνωμών των εθνικών κοινοβουλίων. Εάν οι γνώμες διατυπώνονται εγκαίρως, μπορούν να χρησιμεύουν ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης παρέχοντας μία συνοπτική εικόνα των κύριων θέσεων όσον αφορά την πρόταση της Επιτροπής, οι οποίες συχνά θα εμφανιστούν αργότερα κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας. Προφανώς, αν οι γνώμες αποστέλλονται ιδιαιτέρως αργά και μόνον από μικρό αριθμό εθνικών κοινοβουλίων, ο αντίκτυπος στις υπό εξέλιξη διοργανικές συζητήσεις παραμένει σχετικά περιορισμένος.

Κατά τη διάρκεια των πέντε τελευταίων ετών, οι σχέσεις της Επιτροπής με τα εθνικά κοινοβούλια εξελίχθηκαν πολύ και έγιναν στενότερες και πιο ουσιαστικές. Η τάση αυτή θα συνεχιστεί με τη συνθήκη της Λισαβόνας. Τα εθνικά κοινοβούλια διαδραματίζουν τώρα πολύ πιο σημαντικό ρόλο σε επίπεδο ΕΕ και μπορούν, συνεπώς, να καταστούν αποφασιστικής σημασίας παράγοντες, οι θέσεις των οποίων θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τα όργανα της ΕΕ. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, τα εθνικά κοινοβούλια θα αποτελέσουν γρήγορα αναπόσπαστο μέρος της διαδικασίας λήψης αποφάσεων σε επίπεδο ΕΕ.

Εντούτοις, μπορεί να πραγματοποιηθεί ακόμη μεγαλύτερη πρόοδος και από τα δύο μέρη. Η συνειδητοποίηση του δυναμικού αυτής της πολιτικής εταιρικής σχέσης και η καθιέρωση ακόμη πιο εποικοδομητικών σχέσεων θα εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στόχο. Η Επιτροπή θα παρακολουθεί στενά την εφαρμογή των διατάξεων της νέας συνθήκης σχετικά με τα εθνικά κοινοβούλια και, υπό αυτή την έννοια, θα μεριμνά ιδιαίτερα για την τήρηση των απαιτήσεων όσον αφορά την επικουρικότητα οι οποίες περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο 2. Επιπλέον, η Επιτροπή θα ήθελε να ενθαρρύνει όσα από τα εθνικά κοινοβούλια δεν συμμετέχουν ακόμη στον πολιτικό διάλογο να αρχίσουν μια παραγωγική ανταλλαγή απόψεων με τις υπηρεσίες της. Η Επιτροπή επιθυμεί επίσης να συνεργαστούν στενά τα εθνικά κοινοβούλια στην εφαρμογή της στρατηγικής Ευρώπη 2020 και είναι διατεθειμένη να εξετάσει πιθανές μεθόδους συνεργασίας όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού της ΕΕ και, ιδίως όσον αφορά την καταπολέμηση της απάτης. Και στους δύο αυτούς τομείς, η Επιτροπή υπολογίζει στην ενεργή στήριξη των εθνικών κοινοβουλίων για την επίτευξη των στόχων της. Εξάλλου, η Επιτροπή θα επιμείνει ιδιαίτερα στην τακτική και ουσιαστική ενημέρωση των εθνικών κοινοβουλίων σχετικά με θέματα προγραμματισμού. Για το σκοπό αυτό, προτίθεται να παρουσιάζει το πρόγραμμα εργασίας της στους μονίμους αντιπροσώπους των εθνικών κοινοβουλίων αμέσως μετά από την έγκρισή του. Η Επιτροπή δεσμεύεται επίσης να λαμβάνει πλήρως υπόψη όλες τις συνεισφορές και τα συμπεράσματα της COSAC.

Όσον αφορά τις διατάξεις της νέας συνθήκης για τη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων στον πολιτικό έλεγχο της Europol και στην αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της Eurojust, η Επιτροπή έχει επίγνωση του γεγονότος ότι τα εθνικά κοινοβούλια ζητούν να διαβουλεύεται δεόντως προτού υποβάλει προτάσεις κανονισμών οι οποίες έχουν συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2010. Προτού υποβάλει αυτές τις νέες προτάσεις, η Επιτροπή θα αξιολογήσει προσεκτικά την εφαρμογή των υφιστάμενων αποφάσεων σχετικά με την Eurojust και την Europol και θα διαβουλευτεί με όλα τα συμμετέχοντα μέρη. Τα εθνικά κοινοβούλια θα συμμετάσχουν σε αυτές τις προπαρασκευαστικές εργασίες.

Η Επιτροπή είναι αποφασισμένη να προωθήσει περαιτέρω το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων και να τους δώσει προτεραιότητα στο θεσμικό και πολιτικό πρόγραμμά της.

Αριθμός των γνωμών που απεστάλησαν ανά χώρα/κοινοβούλιο

Σύνολο |

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ | Assembleia da Republica | 47 |

ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Senát | 27 |

ΣΟΥΗΔΙΑ | Riksdagen | 18 |

ΙΤΑΛΙΑ | Senato della Repubblica | 17 |

ΓΕΡΜΑΝΙΑ | Bundesrat | 16 |

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ | House of Lords | 14 |

ΔΑΝΙΑ | Folketinget | 12 |

ΓΑΛΛΙΑ | Sénat | 12 |

ΕΛΛΑΔΑ | Βουλή των Ελλήνων | 10 |

ΑΥΣΤΡΙΑ | Bundesrat | 10 |

ΙΤΑΛΙΑ | Camera dei Deputati | 9 |

ΟΛΛΑΝΔΙΑ | Both Chambers | 8 |

ΟΛΛΑΝΔΙΑ | Tweede Kamer Staten Generaal | 7 |

ΙΡΛΑΝΔΙΑ | Oireachtas | 6 |

ΟΛΛΑΝΔΙΑ | Eerste Kamer Staten Generaal | 4 |

ΑΥΣΤΡΙΑ | Nationalrat | 4 |

ΓΕΡΜΑΝΙΑ | Bundestag | 3 |

ΛΕΤΟΝΙΑ | Saeima | 3 |

ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ | Seimas | 3 |

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ | Chambre des Députés | 3 |

ΟΥΓΓΑΡΙΑ | Országgyűlés | 3 |

ΒΕΛΓΙΟ | Chambre des Répresentants | 2 |

ΒΕΛΓΙΟ | Sénat | 2 |

ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ | Narodno Sabranie | 2 |

ΓΑΛΛΙΑ | Assemblée Nationale | 2 |

ΣΛΟΒΕΝΙΑ | Državni zbor | 2 |

ΤΣΕΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ | Poslanecká sněmovna | 1 |

ΕΣΘΟΝΙΑ | Riigikogu | 1 |

ΚΥΠΡΟΣ | House of Representatives | 1 |

ΜΑΛΤΑ | House of Representatives | 1 |

ΙΣΠΑΝΙΑ | Congreso de los Diputados | 0 |

ΙΣΠΑΝΙΑ | Senado | 0 |

ΠΟΛΩΝΙΑ | Senat | 0 |

ΠΟΛΩΝΙΑ | Sejm | 0 |

ΡΟΥΜΑΝΙΑ | Camera Deputaților | 0 |

ΡΟΥΜΑΝΙΑ | Senatul | 0 |

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ | Eduskunta | 0 |

ΣΛΟΒΕΝΙΑ | Državni svet | 0 |

ΣΛΟΒΑΚΙΑ | Národná rada | 0 |

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ | House of Commons | 0 |

Σύνολο |

ΣΥΝΟΛΟ | 250 |

Αριθμός των γνωμών που ελήφθησαν ανά Γενική Διεύθυνση το 2009

Αρμόδια ΓΔ | ΣΥΝΟΛΟ |

Δικαιοσύνη, Ελευθερία και Ασφάλεια | 83 |

Υγεία και καταναλωτές | 38 |

Ενέργεια και Μεταφορές | 22 |

Εκπαίδευση και Πολιτισμός | 14 |

Γενική Γραμματεία | 14 |

Περιβάλλον | 12 |

Επιχειρήσεις και Βιομηχανία | 10 |

Εσωτερική Αγορά και Υπηρεσίες | 9 |

Απασχόληση, Κοινωνικές Υποθέσεις και Ισότητα Ευκαιριών | 7 |

Έρευνα | 7 |

Νομική Υπηρεσία | 6 |

Περιφερειακή Πολιτική | 5 |

Γεωργία και Αγροτική Ανάπτυξη | 4 |

Φορολογία και Τελωνειακή Ένωση | 4 |

Πληροφορική | 4 |

Θαλάσσια Πολιτική και Αλιεία | 4 |

Εξωτερικές Σχέσεις | 3 |

Οικονομικά και Χρηματοδοτικές Υποθέσεις | 2 |

Eurostat | 1 |

Διεύρυνση | 1 |

Προϋπολογισμός | 0 |

Ανταγωνισμός | 0 |

Εμπόριο | 0 |

Ανάπτυξη | 0 |

Σύνολο | 250 |

Έγγραφα της Επιτροπής που αποτέλεσαν αντικείμενο του μεγαλύτερου αριθμού γνωμών το 2009[28]

Έγγραφο της Επιτροπής | Τίτλος | Αριθμός γνωμών |

COM(2009)262 | Ανακοίνωση της Επιτροπής – Ένας χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην υπηρεσία των πολιτών | 8 |

COM(2008)414 | Πρόταση οδηγίας για την εφαρμογή των δικαιωμάτων των ασθενών στη διασυνοριακή υγειονομική περίθαλψη | 7 |

COM(2008)614 | Πρόταση οδηγίας για τα δικαιώματα των καταναλωτών | 6 |

COM(2009)136 | Πρόταση απόφασης πλαισίου για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων, καθώς και για την προστασία των θυμάτων | 6 |

COM(2009)135 | Πρόταση απόφασης πλαισίου για την καταπολέμηση της σεξουαλικής κακοποίησης, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και της παιδικής πορνογραφίας | 5 |

COM(2008)794 | Πράσινη βίβλος σχετικά με τα μέσα συλλογικής έννομης προστασίας των καταναλωτών | 5 |

COM(2009)329 | Πράσινη βίβλος για τη μαθησιακή κινητικότητα των νέων | 5 |

COM(2009)252 | Ανακοίνωση για την ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία | 4 |

COM(2008)815 | Πρόταση οδηγίας σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την υποδοχή των αιτούντων άσυλο στα κράτη μέλη | 4 |

COM(2009)73 | Ανακοίνωση για την ετήσια στρατηγική πολιτικής για το 2010 | 4 |

[1] COM(2009) 343

[2] COM(2009) 262

[3] COM(2008) 414

[4] Σημειώνεται ότι 3 από τις 7 γνώμες ελήφθησαν στα τέλη του 2008

[5] COM(2008) 614

[6] COM(2009) 136

[7] COM(2009) 135

[8] COM(2008) 794

[9] COM(2009) 329

[10] COM(2009) 252

[11] COM(2008) 815

[12] COM(2009) 73

[13] http://ec.europa.eu/dgs/secretariat_general/relations/relations_other/npo/index_en.htm

[14] COM(2008) 676

[15] COM(2008) 780

[16] COM(2008) 543

[17] COM(2008) 818

[18] COM(2009) 338

[19] COM(2009) 154

[20] COM(2009) 262

[21] COM(2008) 614

[22] COM(2008) 414

[23] 3 από τις 7 γνώμες ελήφθησαν στα τέλη του 2008

[24] COM(2009) 252

[25] COM(2008) 794

[26] COM (2009) 329

[27] http://ec.europa.eu/dgs/secretariat_general/relations/relations_other/npo/index_en.htm

[28] Δεν συμπεριλαμβάνονται οι τρεις προτάσεις για τις οποίες διενεργήθηκαν έλεγχοι της επικουρικότητας που συντόνισε η COSAC