EL    EL EL 
EL    EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , xxx [έκδοση  16/05/2008] 
SEC(2008) yyy 
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
που συνοδεύει  την 
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΠΡΟΣ  ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ , ΤΟ 
ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ , ΤΗΝ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ  ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  
ΚΑΙ  ΤΗΝ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ  
 
«Ανανεω µένη δέσµευση  για την κοινωνική  Ευρώπη : ενίσχυση  της ανοιχτής  µεθόδου  
συντονισ µού για την κοινωνική  προστασία  και την κοινωνική  ένταξη » 
  
Σύνοψη  της εκτίµησης  επιπτώσεων  
 
{COM(2008) xxx τελικό } 
{SEC(2008) xxx} 
EL 2   EL Η εκτίµηση επιπτώσεων  αφορά  την ανακοίνωση  µε τίτλο  «Ανανεω µένη δέσµευση  για την 
κοινωνική  Ευρώπη : ενίσχυση  της ανοιχτής  µεθόδου  συντονισ µού για την κοινωνική  
προστασία  και την κοινωνική  ένταξη ». Η παρούσα  ανακοίνωση , που περιλα µβάνεται  ως 
πρωτοβουλία  προτεραιότητας  στο πρόγρα µµα εργασίας  της Επιτροπής  για το 2008, είναι  
πλέον  µέρος του πακέτου  που θα συνοδεύει  την ανανεω µένη κοινωνική  ατζέντα . 
Από το 2000, η ανοιχτή  µέθοδος  συντονισ µού (ΑΜΣ ) έχει εφαρ µοστεί  µε επιτυχία  στην  
πολιτική  για την κοινωνική  ένταξη , στην  πολιτική  για τις συντάξεις  και στην  πολιτική  για την 
υγειονο µική περίθαλψη  και τη µακροχρόνια  φροντίδα . Το 2006, τα τρία αυτά  διαφορετικά  
σκέλη  ενσω µατώθηκαν  σε µια ολοκληρω µένη ΑΜΣ  για την κοινωνική  προστασία  και την 
κοινωνική  ένταξη  (στο εξής «κοινωνική  ΑΜΣ »). 
Η συγκεκρι µένη µέθοδος  συντονισ µού περιλα µβάνει  συµφωνία  επί κοινών  στόχων  σε 
επίπεδο  ΕΕ, τον καθορισ µό επιµέρους  κοινών  στόχων  υψηλού  επιπέδου  για την εφαρ µογή 
της όλης  διαδικασίας , τον καθορισ µό ενός συνόλου  κοινών  δεικτών  για την παρακολούθηση  
της προόδου  ως προς  την επίτευξη  των κοινών  στόχων , την κατάρτιση  από τα κράτη  µέλη 
εθνικών  στρατηγικών  εκθέσεων  όπου  οι συµφωνηθέντες  στόχοι  µεταφράζονται  σε 
συγκεκρι µένες πολιτικές  και την από κοινού  εκτίµηση της προόδου  και των προσπαθειών  
πολιτικής  από την Ευρωπαϊκή  Επιτροπή  και τα κράτη  µέλη στο πλαίσιο  της επιτροπής  
κοινωνικής  προστασίας . 
Η συνολική  εκτίµηση των αποτελεσ µάτων  της κοινωνικής  ΑΜΣ  από τους διάφορους  
παράγοντες  που εµπλέκονται  στη διαδικασία  υπήρξε  σε µεγάλο  βαθµό θετική . Η κοινωνική  
ΑΜΣ  υποστήριξε  την αµοιβαία  µάθηση , προήγαγε  την ευρύτερη  συµµετοχή  των 
ενδιαφερο µένων , βοήθησε  στη συνειδητοποίηση  του πολυδιάστατου  χαρακτήρα  του 
αποκλεισ µού και της φτώχειας , έδωσε  ώθηση  στον  εκσυγχρονισ µό των συστη µάτων  
κοινωνικής  προστασίας , διαµόρφωσε  µια κοινή  προσέγγιση  των κοινών  προκλήσεων  και 
έφερε  στο προσκήνιο  αναδυό µενα ζητήµατα κοινού  ενδιαφέροντος . 
Ωστόσο , η απόδοση  έργου  ως προς  την επίτευξη  των κοινών  στόχων  ήταν  µέχρι σήµερα 
υπερβολικά  αργή  ή ανεπαρκής . Ενώ θα ήταν  µη ρεαλιστικό  να αναµένει κανείς  ότι µια 
διαδικασία  ανοιχτού  συντονισ µού, η οποία  βασίζεται  σε εθελοντική  συνεργασία  µεταξύ  των 
κρατών  µελών , θα µπορούσε  να παραγάγει  αποτελέσ µατα µεγάλης  κλίµακας  σε περιορισ µένο 
χρονικό  διάστη µα, αποτελεί  κοινή  διαπίστωση  ότι το δυνα µικό της κοινωνικής  ΑΜΣ  
παρα µένει σε µεγάλο  βαθµό ανεκ µετάλλευτο , ότι διάφορα  αδύνατα  σηµεία πρέπει  να 
διορθωθούν  και ότι η στρατηγική  ενίσχυση  της µεθόδου  πρέπει  να στραφεί  προς  την 
καλύτερη  επίτευξη  των κοινών  στόχων . 
Η ανάλυση  υποδεικνύει  µια έλλειψη  πολιτικής  δέσµευσης  και προβολής , καθώς  και την 
ανάγκη  βελτίωσης  του οριζόντιου  συνδυασ µού των πολιτικών  και ενσω µάτωσης  των πτυχών  
της κοινωνικής  προστασίας  και κοινωνικής  ένταξης  σε όλους  τους συναφείς  τοµείς πολιτικής . 
∆ιαπιστώνεται  επιπλέον  ανάγκη  για ισχυρότερη  αναλυτική  υποστήριξη  των σχετικών  
πολιτικών  και περισσότερη  συµµετοχή  περιφερειακών  και τοπικών  παραγόντων  στη 
διαδικασία  ΑΜΣ . Οι εκπρόσωποι  της κοινωνίας  των πολιτών  πρέπει  επίσης  να 
διαδρα µατίσουν  πιο ενεργητικό  ρόλο , ενώ πρέπει  να ενισχυθεί  και η διαδικασία  της 
αµοιβαίας  µάθησης . 
Η ανάγκη  ενίσχυσης  της κοινωνικής  ΑΜΣ  καταδεικνύεται  και από µια σειρά  θεσµικών  
εξελίξεων  και εξελίξεων  πολιτικής . Πέραν  της ανανεω µένης κοινωνικής  ατζέντας , υπάρχει  
επίσης  η προοπτική  να τεθεί  σε ισχύ η συνθήκη  της Λισαβόνας  (µε την απαίτηση  
EL 3   EL ενσω µάτωσής  της), η προσέγγιση  του Ευρωπαϊκού  Έτους  για την καταπολέ µηση της 
φτώχειας  και του κοινωνικού  αποκλεισ µού (2010) και η επερχό µενη πρωτοβουλία  της 
Επιτροπής  για την ενεργό  ένταξη . 
Προκει µένου να αποτι µηθεί η αξία της ενισχυ µένης κοινωνικής  ΑΜΣ  και να εντοπιστούν  οι 
πιο αποτελεσ µατικοί  τρόποι  υλοποίησής  της, έχουν  προσδιοριστεί  τρεις  επιλογές  πολιτικής  
για διεξοδική  εξέταση1. 
Η πρώτη  επιλογή  περιγράφεται  ως «διατήρηση  της ισχύουσας  κατάστασης ». Η επιλογή  αυτή  
λαµβάνει  υπόψη  το γεγονός  ότι η κοινωνική  ΑΜΣ  αποτελεί  από τη φύση  της µια εξελικτική  
διαδικασία  και ότι, ακόµη και χωρίς  σηµαντικές  αλλαγές , θα εξακολουθήσει  να εξελίσσεται  
µέσα από συνεχείς  αλλαγές  και σταδιακές  βελτιώσεις  των µεθόδων  εργασίας . 
Η δεύτερη  επιλογή  περιγράφεται  ως «θεµελιώδης  αναδιάταξη » της διαδικασίας , µε διεύρυνση  
του πεδίου  εφαρ µογής της κοινωνικής  ΑΜΣ  και αναδια µόρφωση  της διαδικασίας  ώστε  να 
καλύψει  όλες τις διαστάσεις  των κοινωνικών  πολιτικών  της ΕΕ, να διασφαλίσει  
αποτελεσ µατική  ενσω µάτωση  και να γίνει ένα είδος  «κοινωνικής  Λισαβόνας ». 
Η τρίτη  επιλογή  περιγράφεται  ως «ολοκληρω µένη και φιλόδοξη  ενίσχυση  µε την παρούσα  
δοµή». Η επιλογή  αυτή  βασίζεται  στην  προσέγγιση  που έχει χρησι µοποιηθεί  µέχρι τώρα  στην  
κοινωνική  ΑΜΣ , µε συναινετική  και σταδιακή  πρόοδο , αλλά  είναι  ταυτόχρονα  «στρατηγική » 
και «προοδευτική », καθώς  εισάγει  µια νέα δυνα µική στο σύστη µα. ∆ίνει  τη δυνατότητα  
εξερεύνησης  νέων  εργαλείων  και µεθόδων  εργασίας  προς  δοκιµή και θέσπιση  σε στενή  
συνεργασία  µε τα κράτη  µέλη προκει µένου να ενδυνα µωθεί η διαδικασία  και να 
βελτιστοποιηθεί  η εφαρ µογή της. 
Κατά  τη σύγκριση  των εναλλακτικών  µεθόδων  πρέπει  να γίνεται  διάκριση  µεταξύ  των 
διαδικαστικών  και των ουσιαστικών  επιπτώσεων  των προτεινό µενων  αλλαγών . 
Η εκτίµηση επιπτώσεων  αφορά  κυρίως  διαδικαστικές  πτυχές  και πτυχές  διακυβέρνησης . 
Θεωρείται  δεδοµένο ότι ο αποτελεσ µατικότερος  συντονισ µός και η αµοιβαία  µάθηση  θα 
έχουν  θετικό  αντίκτυπο  στην  επίτευξη  των κοινών  στόχων : µείωση  της φτώχειας , 
περισσότερο  βιώσι µα και επαρκή  συνταξιοδοτικά  συστή µατα, δίκαια  και αποτελεσ µατικά  
συστή µατα υγειονο µικής περίθαλψης  και µακροχρόνιας  φροντίδας . Θεωρείται  επίσης  
δεδοµένο – σύµφωνα  µε το πνεύµα των κοινών  κοινωνικών  στόχων  – ότι η καλύτερη  
κοινωνική  προστασία  και κοινωνική  ένταξη  θα συνεισφέρει  στη στρατηγική  για την 
ανάπτυξη  και την απασχόληση  και, γενικότερα , στην  αειφόρο  οικονο µική ανάπτυξη . Για 
παράδειγ µα, οι ενεργητικές  πολιτικές  για την ένταξη  δεν µπορούν  να µειώνουν  απλώς  τη 
φτώχεια , αλλά  πρέπει  να αυξάνουν  επίσης  την προσφορά  εργατικού  δυνα µικού. Οι 
µεταρρυθ µίσεις  των συνταξιοδοτικών  συστη µάτων  δεν µπορούν  να συµβάλλουν  απλώς  στη 
διασφάλιση  της ισότι µης αντιµετώπισης  των γενεών , αλλά  πρέπει  και να αυξάνουν  τα 
ποσοστά  δραστηριότητας  και να διασφαλίζουν  τη βιωσι µότητα  των δηµόσιων  οικονο µικών . 
Οµοίως, τα σωστά  συστή µατα περίθαλψης  δεν προωθούν  µόνο την ατοµική ευζωία , αλλά  
έχουν  θετικές  επιπτώσεις  και στην  προσφορά  και παραγωγικότητα  του εργατικού  δυνα µικού. 
                                                 
1 ∆ύο ακόµα επιλογές  πολιτικής  – η πλήρης  εγκατάλειψη  της κοινωνικής  ΑΜΣ  και η πλήρης  
ενσω µάτωση  της κοινωνικής  ΑΜΣ  στη στρατηγική  για την ανάπτυξη  και την απασχόληση  – 
εξετάστηκαν  αλλά  δεν επιλέχθηκαν  για διεξοδική  ανάλυση . Οι λόγοι  για τους οποίους  συνέβη  αυτό  
εξηγούνται  στην  εκτίµηση επιπτώσεων . 
EL 4   EL Είναι  πάντως  σαφές  ότι η κοινωνική  ΑΜΣ  µπορεί  να διευκολύνει  την επίτευξη  των 
συγκεκρι µένων  στόχων  µόνο εφόσον  οι πολιτικές  για την κοινωνική  ένταξη  και την 
κοινωνική  προστασία  παρα µένουν  πρωτίστως  ευθύνη  των κρατών  µελών . Κατά  συνέπεια , τα 
ερωτή µατα που πρέπει  να απαντηθούν  είναι : «Θα µπορέσουν  τα προτεινό µενα µέτρα να 
καταστήσουν  την κοινωνική  ΑΜΣ  επαρκή  και βιώσι µο µηχανισ µό συντονισ µού µεταξύ  
εθνικού  και ευρωπαϊκού  επιπέδου ; Θα καταστήσουν  την κοινωνική  ΑΜΣ  κατάλληλο  
εργαλείο  για την επίτευξη  των κοινών  κοινωνικών  στόχων ;» 
Με άλλα  λόγια , η αξιολόγηση  των µέτρων  που εξετάζονται  στο πλαίσιο  των διαφόρων  
επιλογών  είναι  περισσότερο  µια ποιοτική  αξιολόγηση  των δυνητικών  επιπτώσεών  τους επί 
της κοινωνικής  ΑΜΣ  παρά  των συνεπειών  τους από την άποψη  των τελικών  αποτελεσ µάτων  
πολιτικής . Αυτός  είναι  και ο λόγος  για τον οποίο  δεν γίνεται  ξεχωριστή  αξιολόγηση  του 
συνολικού  κοινωνικού , οικονο µικού και περιβαλλοντικού  αντίκτυπου  των εξεταζό µενων  
επιλογών . Ωστόσο , η αξιολόγηση  λαµβάνει  δεόντως  υπόψη  τις µικροοικονο µικές πτυχές  
(διοικητικά  κόστη , επιπτώσεις  επί των πόρων ), ενώ εξετάζει  και τη «εφικτότητα » των 
διαφορετικών  επιλογών . 
Στην  εκτίµηση επιπτώσεων , τα προτεινό µενα µέτρα οµαδοποιούνται  µε βάση  τους τέσσερις  
στόχους  της ανακοίνωσης : περισσότερη  πολιτική  δέσµευση  και προβολή  της διαδικασίας , 
ενίσχυση  της θετικής  αλληλεπίδρασης  µε άλλες  πολιτικές  της ΕΕ, καλύτερη  υποστήριξη  της 
διαδικασίας  µε αναλυτικά  εργαλεία  και καλύτερη  οικειοποίηση  από τα κράτη  µέλη. Στη 
συνέχεια  κατατάσσονται  ως προς  το εύρος  του αντίκτυπού  τους επί των προβλη µάτων  που 
προσπαθούν  να αντιµετωπίσουν  και ως προς  τη εφικτότητα  τους. Η έννοια  της εφικτότητας  
αφορά  την πολιτική  αποδοχή , τη διαθεσι µότητα  ανθρώπινων  και οικονο µικών  πόρων , το 
σχετικό  διοικητικό  φόρτο  και τη διαθεσι µότητα  βασικών  εργαλείων . Τα αποτελέσ µατα της 
ανάλυσης  έχουν  ως εξής: 
Όσον  αφορά  την επιλογή  1: «διατήρηση  της ισχύουσας  κατάστασης »: 
Οι σταδιακές  αλλαγές  που γίνονται  µέσω της εφαρ µογής βελτιώσεων  που έχουν  συµφωνηθεί  
προηγου µένως  θα έχουν  πιθανότατα  θετικό  αλλά  σε γενικές  γραµµές πολύ  αργό  και 
περιορισ µένο αντίκτυπο  στα προβλή µατα που έχουν  εντοπιστεί . Επιπλέον , ο κίνδυνος  που 
συνδέεται  µε τη συγκεκρι µένη επιλογή  έχει να κάνει  µε το ενδεχό µενο η κοινωνική  ΑΜΣ  να 
πέσει  θύµα της «κόπωσης  της διαδικασίας » και να απολέσει  σταδιακά  την αξιοπιστία  και την 
εµπιστοσύνη  των παραγόντων  και υποστηρικτών  της. Σε κάθε  περίπτωση , είναι  µάλλον  
απίθανο  οι περιορισ µένες αυτές  βελτιώσεις  να αποδειχθούν  επαρκείς  ώστε  να προσδώσουν  
στην  κοινωνική  ΑΜΣ  την ισχύ και την αποτελεσ µατικότητα  που απαιτούνται  για την 
καλύτερη  επίτευξη  των κοινών  κοινωνικών  στόχων  και την ενίσχυση  της κοινωνικής  
διάστασης  της ευρωπαϊκής  ολοκλήρωσης . 
Η εφικτότητα , από την άλλη  µεριά, µοιάζει  να είναι  υψηλή . Τα περισσότερα  από τα µέτρα 
αυτά  έχουν  ήδη γίνει αποδεκτά  από την Επιτροπή  και τα κράτη  µέλη (βλ. κοινή  έκθεση  
2008). Η (περιορισ µένη) αύξηση  των ανθρωπίνων  και οικονο µικών  πόρων  που απαιτείται  
(για καλύτερη  παρακολούθηση , καλύτερη  διάδοση  των αποτελεσ µάτων , ενίσχυση  του 
αναλυτικού  πλαισίου  κ.λπ.) µπορεί  να αντισταθ µιστεί  µε οφέλη  αποτελεσ µατικότητας  και 
περισσότερη  αξιοποίηση  της εξωτερικής  εµπειρογνωσίας . ∆εν υπάρχει  προφανής  αντίκτυπος  
επί του διοικητικού  φόρτου  για τα κράτη  µέλη. 
Όσον  αφορά  την επιλογή  2: «θεµελιώδης  αναδιάταξη »: 
EL 5   EL Τα µέτρα που εξετάζονται  στο πλαίσιο  της συγκεκρι µένης επιλογής  είναι  πιθανόν  να 
αποδώσουν  σηµαντικά  αποτελέσ µατα στην  αντιµετώπιση  των αδυνα µιών που έχουν  
εντοπιστεί  και στην  ουσιαστική  ενίσχυση  της διαδικασίας . Στην  πλειονότητά  τους τα µέτρα 
αυτά  είναι  σχεδιασ µένα ώστε  να διασφαλίζουν  µια σχεδόν  «ιδανική » λειτουργία  του 
συστή µατος µέσω του συνδυασ µού των σηµαντικά  αυστηρότερων  διαδικασιών  µε τη µαζική  
επένδυση  σε πόρους . Υπάρχουν , ωστόσο , και οι ενδεχό µενοι κίνδυνοι . Κατ’αρχάς , η 
κοινωνική  ΑΜΣ  λειτουργεί  επί τη βάσει  της συναίνεσης  και της αρχής  της επικουρικότητας . 
Εάν οι διαδικασίες  που θα προτείνει  η Επιτροπή  είναι  σηµαντικά  αυστηρότερες , ενδέχεται  να 
απορριφθούν  από τα κράτη  µέλη και να µην παραγάγουν  τον αναµενόµενο αντίκτυπο  από 
άποψη  οικειοποίησης . Μια ριζική  µεταρρύθ µιση της µεθόδου , µόλις µερικά  χρόνια  µετά την 
αναδιάρθρωση  και τον «εξορθολογισ µό» της, θα µπορούσε  να µη γίνει κατανοητή  και να 
αποξενώσει  τους παράγοντες  που υποστήριξαν  και συνέβαλαν  στο σχεδιασ µό της κοινωνικής  
ΑΜΣ  µε την τωρινή  της µορφή . 
Η βραχυπρόθεσ µη έως µεσοπρόθεσ µη εφικτότητα  της συγκεκρι µένης επιλογής  πολιτικής  
µοιάζει  µάλλον  περιορισ µένη. Όπως  αναφέρεται  παραπάνω , η πολιτική  αποδοχή  από τα 
κράτη  µέλη είναι  κάθε  άλλο  παρά  εγγυη µένη. Παρ’ότι, κατά  γενική  οµολογία , η Ευρώπη  έχει 
να διαδρα µατίσει  έναν ρόλο  ως αρωγός  των κρατών  µελών  στην  αντιµετώπιση  των 
σηµαντικών  κοινωνικών  προκλήσεων , τα κράτη  µέλη εµφανίζονται  ιδιαίτερα  προσκολλη µένα 
στα αποκλειστικά  προνό µια και τις εξουσίες  τους στον  κοινωνικό  τοµέα, και θα ήταν  
πιθανότατα  απρόθυ µα να αποδεχτούν  ορισµένα (ή τα περισσότερα ) από τα µέτρα που 
εξετάζονται  υπό τη συγκεκρι µένη επιλογή . Επί του παρόντος  δεν υπάρχουν  διατάξεις  σε 
επίπεδο  συνθήκης  βάσει  των οποίων  να µπορούν  να εκδοθούν  µεµονωµένες συστάσεις . 
Επιπλέον , η συγκεκρι µένη επιλογή  πολιτικής  προϋποθέτει  ισχυρή  επένδυση  σε ανθρώπινους  
και οικονο µικούς  πόρους , ενώ θα οδηγούσε  επίσης  σε αυξη µένο διοικητικό  φόρτο  για τις 
κυβερνήσεις  λόγω  της επιπλέον  υποχρέωσης  για υποβολή  εκθέσεων , της προσπάθειας  για 
εσωτερικό  συντονισ µό και των απαιτήσεων  σε ό,τι αφορά  τη συµµετοχή  των 
ενδιαφερο µένων . 
Όσον  αφορά  την επιλογή  3: «ολοκληρω µένη και φιλόδοξη  ενίσχυση  µε την παρούσα  δοµή»: 
Παρ’ότι διατηρεί  τη σηµερινή  δοµή, η επιλογή  αυτή  θα µπορούσε  να παραγάγει  σηµαντικά  
αποτελέσ µατα σε ό,τι αφορά  την επίτευξη  των προσδιορισ µένων  στόχων , µέσα από έναν 
συνδυασ µό συνεχιζό µενων  βελτιώσεων  και σταδιακής  εισαγωγής  καινοτό µων στοιχείων . Ο 
σταδιακός  καθορισ µός ευρωπαϊκών  ή εθνικών  στόχων , όποτε  αυτό  κρίνεται  σκόπι µο βάσει  
της εξέλιξης  του κοινού  αναλυτικού  πλαισίου , θα οδηγούσε  οπωσδήποτε  σε ενίσχυση  της 
πολιτικής  αναγνωρισι µότητας  της διαδικασίας . Όπως  αποδεικνύεται  από το παράδειγ µα των 
χωρών  που τους έχουν  υιοθετήσει , οι ποσοτικοποιη µένοι στόχοι  µπορούν  να αυξήσουν  την 
υποχρέωση  λογοδοσίας  των κυβερνήσεων  και να συµβάλουν  στην  αποσαφήνιση  των 
προτεραιοτήτων  σε όλους  τους συναφείς  τοµείς πολιτικής  και σε όλα τα επίπεδα  
διακυβέρνησης , υπό την προϋπόθεση  ότι βασίζονται  σε ισχυρό  αναλυτικό  πλαίσιο . Η 
ενισχυ µένη αναλυτική  ικανότητα  και η αµοιβαία  µάθηση  θα µπορούσαν  να βελτιώσουν  την 
ποιότητα  της χάραξης  των πολιτικών  που αφορούν  τον κοινωνικό  τοµέα. Η ανάπτυξη  ενός 
κοινού  αναλυτικού  πλαισίου  θα βοηθούσε  τα κράτη  µέλη να προσδιορίσουν  τις βασικές  
προκλήσεις  που αντιµετωπίζουν  από κοινού  και θα τους έδινε  τη δυνατότητα  ανταλλαγής  
γνώσης  και εµπειρίας  στους  τοµείς που τους απασχολούν  περισσότερο . Η επιλογή  αυτή  θα 
τροφοδοτούσε  και άλλες  κοινοτικές  πολιτικές  και µέσω του συγκεκρι µένου διαύλου  θα 
διαµορφωνόταν  µια περισσότερο  τεκµηριω µένη χάραξη  πολιτικής  και σε άλλους  τοµείς. Με 
τον τρόπο  αυτό  θα ενισχυόταν  και η θετική  αλληλεπίδραση  µε άλλες  πολιτικές , µεταξύ  των 
οποίων  και η οικονο µική. 
EL 6   EL Τα περισσότερα  από τα µέτρα που εξετάζονται  στο πλαίσιο  αυτής  της τρίτης  επιλογής  
πολιτικής  µοιάζουν  να είναι  εφικτά . Η αλληλεπίδραση  µε άλλες  πολιτικές  εξαρτάται  και πάλι 
σε µεγάλο  βαθµό από παράγοντες  που βρίσκονται  εκτός  της κοινωνικής  ΑΜΣ . Παρ’ότι οι 
σηµαντικότερες  αλλαγές  θα εφαρ µοστούν  σταδιακά , ορισµένες επενδύσεις  σε ανθρώπινους  
πόρους  είναι , ωστόσο , αναγκαίες . Όσον  αφορά  τους οικονο µικούς  πόρους , αυτοί  που 
προβλέπονται  βάσει  του προγρά µµατος PROGRESS αναµένεται  να είναι  κατά  κανόνα  
επαρκείς . Σε γενικές  γραµµές, για ορισµένα από τα µέτρα που προτείνονται  (στοχοθέτηση , 
αυξη µένη παρακολούθηση  κλπ.) απαιτείται  πολιτική  υποστήριξη  και δέσµευση  από τα κράτη  
µέλη. Σε εθνικό  επίπεδο , ο καλύτερος  συνδυασ µός µεταξύ  διαφόρων  τοµέων πολιτικής  
(οριζόντιος  συνδυασ µός και ενσω µάτωση ) και σε διαφορετικούς  βαθµούς διακυβέρνησης  
(κάθετος  συντονισ µός) θα σηµάνει επίσης  κάποιον  επιπλέον  διοικητικό  φόρτο , ο οποίος  όµως 
αναµένεται  να παραγάγει  σταθερά  «αντισταθ µιστικά  οφέλη » από άποψη  
αποτελεσ µατικότητας  και αποδοτικότητας . 
Η εκτίµηση επιπτώσεων  καταλήγει  στην  ανάδειξη , ως καταλληλότερης , της τρίτης  επιλογής . 
Είναι  εκείνη  που προσεγγίζει  περισσότερο  την αντιµετώπιση  των προσδιορισ µένων  
προβλη µάτων  χωρίς  να επιφέρει  υπερβολικές  τροποποιήσεις  των µεθόδων  εργασίας  της 
Επιτροπής  και των κρατών  µελών . Μια τέτοια  επιλογή  θα εφαρ µοστεί  όντως  σταδιακά , όχι 
µόνο λόγω  των συνεπειών  της ως προς  τους πόρους  αλλά  και λόγω  της ανάγκης  για διεξοδική  
συζήτηση  και παγίωση  της ιδέας  των προβλεπό µενων  βελτιώσεων  εκ µέρους  των κρατών  
µελών  και των ενδιαφερο µένων .