Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών

(96/C 52/01)

COM(95) 434 τελικό - 95/0247 (CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 10 Νοεμβρίου 1995)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 42 και 43,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι διάφοροι παράγοντες μεταβολής οδηγούν τον τομέα των οπωροκηπευτικών σε μια νέα κατάσταση, στην οποία θα πρέπει να προσαρμοστούν οι παραγωγοί 7 ότι είναι, ως εκ τούτου, δικαιολογημένος ο επαναπροσανατολισμός των βασικών κανόνων της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα αυτό 7 ότι οι πολυάριθμες τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 1972 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1363/95 της Επιτροπής (2), επιβάλλουν για λόγους σαφήνειας την αντικατάστασή του από ένα νέο κανονισμό 7

ότι είναι σκόπιμο να ενσωματωθούν στον νέο κανονισμό οι σπουδαιότερες διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3285/83 του Συμβουλίου της 14ης Νοεμβρίου 1983 για τη θέσπιση των γενικών κανόνων σχετικά με την επέκταση της ισχύος ορισμένων κανόνων που έχουν θεσπιστεί από τις οργανώσεις παραγωγών οπωροκηπευτικών (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 220/92 (4), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1319/85 του Συμβουλίου της 23ης Μαΐου 1985 σχετικά με την ενίσχυση των μέσων ελέγχου της εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα των οπωροκηπευτικών (5), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 (6), τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2240/88 του Συμβουλίου της 19ης Ιουλίου 1988 για τον καθορισμό, όσον αφορά τα ροδάκινα, τα λεμόνια και τα πορτοκάλια, των κανόνων εφαρμογής του άρθρου 16β του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών (7), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1327/95 (8), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1121/89 του Συμβουλίου της 27ης Απριλίου 1989 για την καθιέρωση κατωφλίου παρέμβασης για τα μήλα και για τα κουνουπίδια (9), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1327/95, και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1198/90 του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1990 για την κατάρτιση κοινοτικού μητρώου εσπεριδοειδών (10) 7

ότι πρέπει συνεπώς να καταργηθούν οι εν λόγω κανονισμοί 7

ότι η κατάταξη των προϊόντων σύμφωνα με κοινούς και δεσμευτικούς κανόνες ποιότητος που εφαρμόζονται στα οπωροκηπευτικά που διατίθενται στο εμπόριο στο εσωτερικό της Κοινότητας ή που εξάγονται προς τρίτες χώρες αποτελεί το πλαίσιο αναφοράς προκειμένου να εξασφαλισθεί η νομιμότητα των συναλλαγών και η διαφάνεια των αγορών και απομακρύνει από τις, αγορές τα προϊόντα, των οποίων η ποιότητα δεν είναι ικανοποιητική 7 ότι η τήρηση των κανόνων ποιότητος συμβάλλει κατ' αυτόν τον τρόπο στη βελτίωση της αποδοτικότητας της ίδιας της παραγωγής 7

ότι, με σκοπό την απλούστευση, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν, ως κανόνες ποιότητος εφαρμοζόμενοι στην κοινή οργάνωση αγοράς, οι κανόνες που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη των Ηνωμένων Εθνών, για τα προϊόντα που διέπονται από την εν λόγω οργάνωση 7 ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθούν οι όροι υπό τους οποίους οι διεθνείς κανόνες ποιότητος μπορούν να προσαρμοστούν στις ειδικές ανάγκες της Κοινότητας 7

ότι η τυποποίηση μπορεί να παράγει αποτελέσματα μόνον εφόσον εφαρμοστεί σε όλα τα στάδια της εμπορίας και από την περιοχή παραγωγής 7 ότι, ωστόσο, δύναται να προβλεφθούν εξαιρέσεις για ορισμένες περιπτώσεις οι οποίες είτε είναι πολύ περιθωριακές και συγκεκριμένες, είτε εντοπίζονται στην αρχή του κυκλώματος εμπορίας είτε αφορούν προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση 7 ότι πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη το ενδεχόμενο έλλειψης 7 ότι, για να ικανοποιηθούν οι απαιτήσεις των καταναλωτών, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά των οπωροκηπευτικών, είναι αναγκαίο να αναφέρεται στην επισήμανση η προέλευση των προϊόντων μέχρι και του λιανικού εμπορίου συμπεριλαμβανομένου 7

ότι η παραγωγή και η εμπορία των οπωροκηπευτικών πρέπει να ενσωματώνουν την περιβαλλοντική μέριμνα, τόσο στο επίπεδο των καλλιεργητικών πρακτικών όσο και της διαχείρισης των χρησιμοποιημένων υλικών και της απάλειψης των προϊόντων που έχουν αποσυρθεί από την παραγωγή, κυρίως όσον αφορά την προστασία της ποιότητας των υδάτων, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του τοπίου 7

ότι οι οργανώσεις παραγωγών αποτελούν τα βασικά στοιχεία της κοινής οργάνωσης αγοράς, της οποίας εξασφαλίζουν, στο επίπεδό τους, την αποκεντρωμένη λειτουργία 7 ότι σε μια ολοένα και πιο συγκεκριμένη ζήτηση, η συγκέντρωση της προσφοράς στο πλαίσιο των οργανώσεων αυτών αποτελεί όσο ποτέ άλλοτε μια οικονομική ανάγκη για την ενίσχυση της θέσης των παραγωγών στην αγορά 7 ότι η συγκέντρωση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί επί εθελοντικής βάσης και με χρήσιμο τρόπο χάρη στο εύρος και στην αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών που μπορεί να παράσχει μια οργάνωση παραγωγών στα μέλη της 7

ότι μια οργάνωση παραγωγών που καλείται να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της κοινής οργάνωσης αγοράς μπορεί να αναγνωρισθεί από το κράτος μέλος μόνον εφόσον ανταποκρίνεται σε σειρά όρων, τους οποίους καθιστά υποχρεωτικούς για την ίδια και υποχρεώνει τα μέλη της να τους τηρούν σύμφωνα με το καταστατικό της 7 ότι οι ομάδες παραγωγών που επιθυμούν να αποκτήσουν καθεστώς οργάνωσης παραγωγών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό πρέπει να μπορούν να τύχουν μεταβατικής περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας μπορεί να παρασχεθεί εθνική και κοινοτική χρηματοδοτική στήριξη, ενώ οι ομάδες αυτές αναλαμβάνουν και τηρούν ορισμένες δεσμεύσεις 7

ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί μια μεταβατική περίοδος υπέρ των οργανώσεων παραγωγών που έχουν ήδη αναγνωρισθεί βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, αλλά που δεν μπορούν εκ προοιμίου να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, για να λάβουν την αναγνώρισή τους 7 ότι οι οργανώσεις αυτές πρέπει να αποδείξουν ότι είναι ικανές να υποστούν τις αναγκαίες για το σκοπό αυτό μεταβολές 7

ότι για να καταστούν υπεύθυνες οι οργανώσεις παραγωγών, κυρίως όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές αποφάσεις που λαμβάνουν και να προσανατολισθούν προς μελλοντικές προοπτικές διάθεσης των δημοσίων πόρων, που τους διατίθενται, θα πρέπει να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εν λόγω πόροι 7 ότι η συγχρηματοδότηση ταμείων λειτουργίας, η οποία τίθεται σε εφαρμογή από τις ορανώσεις παραγωγών, φαίνεται ότι αποτελεί την κατάλληλη λύση 7

ότι η ύπαρξη και η ορθή λειτουργία των ταμείων λειτουργίας απαιτούν την ανάληψη από τις οργανώσεις παραγωγών του συνόλου της παραγωγής οπωροκηπευτικών των μελών τους 7

ότι προκειμένου να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η δράση των οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεών τους και να εξασφαλισθεί στην αγορά η επιθυμούμενη σταθερότητα, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να επεκτείνουν, υπό ορισμένους όρους, στο σύνολο των παραγωγών μιας περιοχής, οι οποίοι δεν αποτελούν μέλη οργανώσεων, τους κανόνες, κυρίως σε θέματα παραγωγής, διάθεσης στην αγορά και προστασίας του περιβάλλοντος, οι οποίοι εκδίδονται για τα μέλη της από την οργάνωση ή την ένωση της εκάστοτε περιφέρειας 7 ότι, βάσει δικαιολογητικών, ορισμένα έξοδα που προκύπτουν από την επέκταση των κανόνων μπορούν να επιβαρύνουν τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς, δεδομένου ότι απολαύουν των αποτελεσμάτων της 7

ότι οι διεπαγγελματικές οργανώσεις που έχουν συσταθεί με πρωτοβουλία μεμονωμένων επιχειρηματιών, ή που έχουν ήδη συγκεντρωθεί και αποτελούν σημαντικό μέρος των διαφόρων επαγγελματικών κατηγοριών του τομέα των οπωροκηπευτικών, μπορούν να συμβάλουν σε μια καλύτερη θεώρηση των πραγματικών συνθηκών που επικρατούν στην αγορά, να διευκολύνουν την εξέλιξη της οικονομικής συμπεριφοράς με σκοπό τη βελτίωση της γνώσης, και μάλιστα της οργάνωσης της παραγωγής, της παρουσίασης καθώς και της εμπορίας των προϊόντων 7 ότι επομένως οι ενέργειες των εν λόγω διεπαγγελματικών οργανώσεων μπορούν να συμβάλουν γενικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 της συνθήκης, και ειδικότερα των στόχων της παρούσας οργάνωσης αγοράς 7 ότι πρέπει, αφού ορισθούν οι σχετικοί τύποι δράσης, να χορηγηθεί ειδική αναγνώριση στις οργανώσεις εκείνες, οι οποίες είναι αρκετά αντιπροσωπευτικές και αναλαμβάνουν θετικές ενέργειες σε σχέση με τους προαναφερθέντες στόχους 7 ότι η διατάξεις που προβλέπονται όσον αφορά την επέκταση των κανόνων που θεσπίζονται από τις οργανώσεις ή τις ενώσεις παραγωγών και η κατανομή των εξόδων που προκύπτουν από την επέκταση αυτή, πρέπει λόγω της ομοιότητας των επιδιωκομένων στόχων να εφαρμοσθούν επίσης στο διεπαγγελματικό πλαίσιο 7

ότι, προκειμένου να σταθεροποιηθούν οι τιμές, σκόπιμο είναι οι οργανώσεις παραγωγών να μπορούν να παρέμβουν στην αγορά, αποφασίζοντας να μην διαθέσουν προς πώληση ορισμένες ποσότητες προϊόντων σε ορισμένες περιόδους 7 ότι οι εν λόγω εργασίες απόσυρσης δεν μπορούν να θεωρηθούν σαν μια εναλλακτική δυνατότητα διάθεσης στην αγορά 7 ότι ως εκ τούτου η κοινοτική χρηματοδότησή τους αφενός πρέπει να εξασφαλισθεί μόνο για ένα συγκεκριμένο ποσοστό της παραγωγής και αφετέρου πρέπει να περιορίζεται σε μια μειωμένη κοινοτική αποζημίωση, με την επιφύλαξη της για τον σκοπό αυτό χρησιμοποίησης των ταμείων λειτουργίας 7 ότι, με σκοπό την απλούστευση, αποδεικνύεται δικαιολογημένο να ληφθεί υπόψη μια ενιαία και γραμμική κοινοτική αποζημίωση για κάθε προϊόν 7 ότι, για να επιτευχθεί μια μείωση συγκρίσιμη, σε εύρος, για το σύνολο των προϊόντων, απαιτούνται ορισμένες διαφοροποιήσεις 7

ότι τα μέτρα παρέμβασης μπορούν να παράγουν πλήρη αποτελέσματα μόνον εφόσον τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά δεν επανεισάγονται στο συνήθες για τα προϊόντα αυτά εμπορικό κύκλωμα 7 ότι πρέπει να ορισθούν οι διαφορετικές μορφές προορισμού ή χρησιμοποίησης που ανταποκρίνονται στον όρο αυτό κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται, κατά το μέτρο του δυνατού, η καταστροφή των προϊόντων που αποσύρονται 7

ότι η νέα διαχείριση των αποσύρσεων επιτρέπει συγχρόνως να πραγματοποιηθεί παρέκκλιση από τις ισχύουσες διατάξεις όσον αφορά τις συνέπειες της υπέρβασης των ορίων 7 ότι είναι, ωστόσο, λογικό να διατηρηθεί η αρχή κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου και να δοθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα εφαρμογής της, κάθε φορά που παρίσταται η ανάγκη 7

ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3290/94 του Συμβουλίου (11) θέσπισε τις προσαρμογές και τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα στον τομέα της γεωργίας για τη θέση σε εφαρμογή των συμφωνιών που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, και κυρίως το νέο καθεστώς συναλλαγών με τις τρίτες χώρες στον τομέα των οπωροκηπευτικών 7 ότι οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, όπως τροποποιήθηκαν από το παράρτημα XIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3290/94, θα πρέπει να περιληφθούν στον παρόντα κανονισμό 7 ότι, ωστόσο, όταν τα προϊόντα εισάγονται στην Κοινότητα με προορισμό τη μεταποιητική βιομηχανία, δεν πωλούνται επί παρακαταθήκη 7 ότι, κατά συνέπεια, η επαλήθευση της τιμής εισόδου μπορεί να πραγματοποιηθεί βάσει άλλων στοιχείων και όχι με τη βοήθεια κατ' αποκοπήν αξίας 7 ότι πρέπει, κατά συνέπεια, να συμπληρωθεί η σχετική διάταξη 7

ότι οι κανόνες της οργάνωσης αγοράς πρέπει να τηρούνται από το σύνολο των συναλλασσομένων στους οποίους εφαρμόζονται, άλλως καταστρατηγούνται οι εν λόγω κανόνες με όλες τις συνέπειες που απορρέουν, ανεξάρτητα αν πρόκειται σε επίπεδο χρησιμοποίησης των δημοσίων πόρων ή σε επίπεδο ανταγωνισμού μεταξύ των συναλλασσομένων 7 ότι πρέπει, επομένως, να συσταθεί σώμα κοινοτικών ελεγκτών ειδικά για τον τομέα 7 ότι, τόσο για λόγους προϋπολογισμού όσο και αποτελεσματικότητας, το εν λόγω σώμα ελεγκτών πρέπει να απαρτίζεται από υπαλλήλους της Επιτροπής και εθνικούς υπαλλήλους 7

ότι ένα από τα απαραίτητα στοιχεία της ορθής διαχείρισης της κοινής οργάνωσης αγοράς είναι η ακριβής γνώση της αγοράς 7 ότι είναι, λοιπόν, σκόπιμο να προβλεφθούν τα μέτρα που απαιτούνται γι' αυτό το σκοπό 7

ότι η χορήγηση ορισμένων ενισχύσεων θα αποτελούσε απειλή για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς 7 ότι, ως εκ τούτου, πρέπει να εφαρμοστούν στον παρόντα τομέα οι διατάξεις της συνθήκης που επιτρέπουν την εκτίμηση των ενισχύσεων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη και την απαγόρευση αυτών που δεν συμβιβάζονται με την κοινή αγορά 7 ότι η κοινή οργάνωση αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών πρέπει να λαμβάνει υπόψη, παράλληλα και κατά τον ενδεδειγμένο τρόπο, τους στόχους που προβλέπονται στα άρθρα 39 και 110 της συνθήκης 7

ότι για να διευκολυνθεί η υλοποίηση των προβλεπομένων διατάξεων, πρέπει να προβλεφθεί διαδικασία, η οποία θα καθιερώνει στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο μιας επιτροπής διαχείρισης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των οπωροκηπευτικών.

2. Η κοινή οργάνωση διέπει τα ακόλουθα προϊόντα:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

3. Οι περίοδοι εμπορίας των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

ΤΙΤΛΟΣ I

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Άρθρο 2

1. Τα προϊόντα που προορίζονται να παραδοθούν νωπά στον καταναλωτή μπορούν να καταταχθούν με αναφορά σε ένα σύστημα κανόνων ποιότητος.

2. Οι κανόνες ΕΟΚ/ΟΗΕ για τα νωπά οπωροκηπευτικά τους οποίους συνιστά η ομάδα εργασίας για την τυποποίηση των αλλοιώσιμων προϊόντων και την βελτίωση της ποιότητας στο πλαίσιο της Οικονομικής Επιτροπής για την Ευρώπη, και οι οποίοι υφίστανται κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45 για την εφαρμογή της κοινής οργάνωσης αγοράς για τα προϊόντα που εμφαίνονται στο παράρτημα I. Μέχρι την εν λόγω θέσπιση, συνεχίζουν να ισχύουν οι κανόνες που καθορίζονται σε εφαρμογή του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72.

3. Οι παρεκκλίσεις από τους κανόνες ποιότητος που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 και οι οποίοι είναι αναγκαίοι για την πλήρωση των ειδικών απαιτήσεων της κοινής οργάνωσης αγοράς θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

Άρθρο 3

1. Τα προϊόντα για τα οποία καθορίζονται κανόνες ποιότητος, είναι δυνατό να εκτεθούν προς πώληση, να διατεθούν προς πώληση, να πωληθούν, να παραδοθούν ή να τεθούν σε εμπορία με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, στο εσωτερικό της Κοινότητας, μόνον αν είναι σύμφωνα με τους κανόνες αυτούς.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να μην υποβάλλουν στην υποχρέωση τηρήσεως των κανόνων ποιότητας ή σε ορισμένες διατάξεις τους:

α) τα προϊόντα που εκτίθενται προς πώληση, διατίθενται προς πώληση, πωλούνται, παραδίδονται ή τίθενται σε εμπορία με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, από τον παραγωγό στους τόπους χονδρικής πωλήσεως, ιδίως στις αγορές παραγωγής που βρίσκονται στην περιοχή παραγωγής 7

β) τα προϊόντα που διοχετεύονται από αυτούς τους τύπους χονδρικής πωλήσεως προς σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας ή προς σταθμούς εναποθήκευσης που βρίσκονται στην ίδια περιοχή παραγωγής.

Σε περίπτωση εφαρμογής του δεύτερου εδαφίου, το σχετικό κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή και της ανακοινώνει τα μέτρα που έλαβε για το σκοπό αυτό.

2. Δεν υπόκεινται στην υποχρέωση τηρήσεως των κανόνων ποιότητος στην περιοχή παραγωγής:

α) τα προϊόντα που πωλούνται ή παραδίδονται από τον παραγωγό σε σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας ή σε σταθμούς εναποθήκευσης ή που διοχετεύονται από την εκμετάλλευση του παραγωγού προς τους σταθμούς αυτούς 7

β) τα προϊόντα που διοχετεύονται από τους σταθμούς εναποθήκευσης προς τους σταθμούς προετοιμασίας και συσκευασίας.

3. Δεν υπόκεινται στην υποχρέωση συμμόρφωσης προς τους κανόνες:

α) τα προϊόντα που διοχετεύονται προς τα εργοστάσια μεταποίησης με την επιφύλαξη του ενδεχομένου καθορισμού, από την Επιτροπή και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45, ελάχιστων κριτηρίων ποιότητας για τα προϊόντα που προορίζονται για βιομηχανική μεταποίηση.

Πρέπει να παρέχεται η απόδειξη ότι τα προϊόντα ανταποκρίνονται στις προβλεπόμενες προϋποθέσεις, ιδίως όσον αφορά τον προορισμό τους 7

β) τα προϊόντα που διατίθενται από τον παραγωγό στον καταναλωτή, για τις προσωπικές του ανάγκες, στον τόπο της εκμετάλλευσης του παραγωγού ή στο εμπόριο λιανικής πώλησης σε μια συγκεκριμένη περιοχή για να χρησιμοποιηθούν σε παραδοσιακή κατανάλωση.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45.

Άρθρο 4

Στην περίπτωση που τα προϊόντα, τα οποία ανταποκρίνονται στους κανόνες ποιότητας, δεν δύνανται να καλύψουν τις ανάγκες κατανάλωσης, η Επιτροπή λαμβάνει για περιορισμένη περίοδο και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45, μέτρα παρεκκλίσεως από την εφαρμογή των κανόνων αυτών.

Άρθρο 5

1. Οι ενδείξεις που προβλέπονται από τους κανόνες για τη σήμανση πρέπει να αναγράφονται με ευανάγνωστα και εμφανή στοιχεία στη μία από τις πλευρές της συσκευασίας, είτε με απευθείας ανεξίτηλη εκτύπωση είτε με ετικέτα ενσωματωμένη στο κιβώτιο.

2. Για τα εμπορεύματα που αποστέλλονται χύμα, φορτωμένα απ' ευθείας σε μέσο μεταφοράς, οι ενδείξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να αναγράφονται στο έγγραφο που συνοδεύει το εμπόρευμα ή σε δελτίο το οποίο τοποθετείται ευκρινώς στο εσωτερικό του μέσου μεταφοράς.

Άρθρο 6

Στο στάδιο της λιανικής πώλησης, όταν τα προϊόντα προσφέρονται συσκευασμένα ή προσυσκευασμένα κατά την έννοια της οδηγίας 79/112/ΕΟΚ του Συμβουλίου (12), οι ενδείξεις που προβλέπονται για τη σήμανση πρέπει να παρουσιάζονται με τρόπο εμφανή και ευανάγνωστο.

Τα προϊόνται είναι δυνατό να μην παρουσιάζονται συσκευασμένα, υπό τον όρο ότι ο λιανοπωλητής επιθέτει στο εμπόρευμα που διατίθεται προς πώληση πωακίδα, στην οποία αναγράφονται με πολύ εμφανείς και ευανάγνωστους χαρακτήρες οι ενδείξεις που προβλέπονται από τους κανόνες ποιότητας και αφορούν:

- την ποικιλία,

- την καταγωγή προϊόντος,

- την ποιοτική κατηγορία.

Άρθρο 7

Για να διαπιστωθεί αν τα προϊόντα, για τα οποία έχουν καθορισθεί κανόνες ποιότητας, ανταποκρίνονται στις διατάξεις των άρθρων 3 έως 6, διενεργείται δειγματοληπτικός έλεγχος της τήρησης των διατάξεων σε όλα τα στάδια εμπορίας, καθώς και κατά τη μεταφορά, από τους οργανισμούς που ορίζει κάθε κράτος μέλος σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου VI.

Ο έλεγχος αυτός πρέπει να διενεργείται, κατά προτίμηση, πριν από την αναχώρηση από τις ζώνες παραγωγής, κατά τη συσκευασία ή τη φόρτωση του εμπορεύματος.

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή τους οργανισμούς τους οποίους όρισαν ως υπεύθυνους για τον έλεγχο.

Άρθρο 8

1. Τα προϊόντα, για τα οποία έχουν καθορισθεί κανόνες ποιότητας, γίνονται δεκτά για εισαγωγή σε τρίτες χώρες, μόνον εφόσον ανταποκρίνονται στους εν λόγω κανόνες ή σε ισοδύναμους τουλάχιστον κανόνες.

2. Οι διατάξεις των άρθρων 3 έως 7 εφαρμόζονται στα προϊόντα που εισάγονται στην Κοινότητα, μετά την ολοκλήρωση των ενεργειών οι οποίες πρέπει να πραγματοποιηθούν κατά την εισαγωγή σύμφωνα με τις υφιστάμενες σχετικές κοινοτικές διατάξεις.

Άρθρο 9

1. Τα προϊόντα, για τα οποία έχουν καθορισθεί κανόνες ποιότητας, γίνονται δεκτά για εξαγωγή στις τρίτες χώρες, μόνον εφόσον ανταποκρίνονται στους εν λόγω κανόνες ποιότητας.

Πάντως, είναι δυνατό να επιτραπούν παρεκκλίσεις, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45, λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων των αγορών προορισμού.

2. Τα προϊόντα που προορίζονται για εξαγωγή στις τρίτες χώρες υπόκεινται σε έλεγχο ποιότητας πριν εγκαταλείψουν το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

Άρθρο 10

Τα μέτρα που τείνουν στην εξασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής των διατάξεων, οι οποίες προβλέπονται στον παρόντα τίτλο, ιδίως σχετικά με τον έλεγχο, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

Τα μέτρα αυτά δύνανται να περιλαμβάνουν, για τα προϊόντα που προορίζονται να εισαχθούν στην Κοινότητα, την έγκριση των επισήμων υπηρεσιών ελέγχου της τρίτης χώρας εξαγωγής.

ΤΙΤΛΟΣ II

ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Άρθρο 11

1. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού νοείται ως «οργάνωση παραγωγών» κάθε νομικό πρόσωπο:

α) το οποίο έχει συσταθεί με την πρωτοβουλία των παραγωγών οπωροκηπευτικών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 με σκοπό κυρίως:

1. να εξασφαλισθεί ο προγραμματισμός της παραγωγής και η προσαρμογή στη ζήτηση, κυρίως από ποσοτική και ποιοτική άποψη,

2. να αναπτυχθεί η συγκέντρωση της προσφοράς μέσω της διάθεσης στην αγορά της παραγωγής των μελών της οργάνωσης,

3. να μειωθεί το κόστος παραγωγής και να ρυθμιστούν οι τιμές,

4. να προωθηθούν καλλιεργητικές μέθοδοι και τεχνικές παραγωγής και διαχείρισης των αποβλήτων που είναι φιλικές προς το περιβάλλον, κυρίως για να προστατευθεί η ποιότητα των υδάτων, του εδάφους, του τοπίου και να ευνοηθεί η βιοποικιλότητα 7

β) του οποίου το καταστατικό συνεπάγεται την υποχρέωση για τους παραγωγούς μέλη, ιδίως:

1. να εφαρμόζουν στον τομέα των τεχνικών παραγωγής, της παραγωγής και της εμπορίας και της προστασίας του περιβάλλοντος κανόνες που θεσπίζονται από την οργάνωση παραγωγών,

2. να είναι μέλη, για κάθε γεωργική εκμετάλλευση, μιας μόνο οργάνωσης παραγωγών,

3. να πωλούν, μέσω της οργάνωσης παραγωγών, το σύνολο της παραγωγής τους. Ωστόσο, αν η οργάνωση παραγωγών το επιτρέπει υπό όρους τους οποίους καθορίζει, οι παραγωγοί μέλη μπορούν:

- μέχρι 10 % κατ' ανώτατο όριο της παραγωγής, να προβαίνουν, στον τόπο της εκμετάλλευσής τους, σε απευθείας πωλήσεις στον καταναλωτή για τις προσωπικές του ανάγκες,

- και εξάλλου να θέτουν σε εμπορία, οι ίδιοι ή μέσω μιας άλλης οργάνωσης παραγωγών, η οποία καθορίζεται από τη δική τους οργάνωση, τα προϊόντα, τα οποία αντιπροσωπεύουν αμελητέο όγκο σε σχέση με τον όγκο που τίθεται σε εμπορία από αυτήν,

- να θέτουν σε εμπορία μέσω μιας άλλης οργάνωσης παραγωγών, η οποία καθορίζεται από τη δική τους οργάνωση, τα προϊόντα τα οποία λόγω των χαρακτηριστικών τους δεν υπάγονται, εκ προοιμίου, στις εμπορικές δραστηριότητες της σχετικής οργάνωσης,

4. να παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούνται από την οργάνωση των παραγωγών για στατιστικούς λόγους και που αναφέρονται κυρίως στις εκτάσεις, τις συγκομιδές, τις αποδόσεις, τις απευθείας πωλήσεις,

5. να καταβάλλουν τις εισφορές που προβλέπονται από τα καταστατικά για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του ταμείου λειτουργίας που προβλέπεται στο άρθρο 15 7

γ) του οποίου το καταστατικό προβλέπει:

1. τις λεπτομέρειες καθορισμού, έκδοσης και τροποποίησης των κανόνων που αναφέρονται στο στοιχείο β) σημείο 1,

2. τις αναγκαίες εισφορές για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης παραγωγών,

3. τους κανόνες που εξασφαλίζουν, κατά δημοκρατικό τρόπο, στους παραγωγούς μέλη τον έλεγχο της οργάνωσής τους και την αυτονομία των αποφάσεών της,

4. τις κυρώσεις για την παραβίαση, είτε των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το καταστατικό και κυρίως από την μη καταβολή των εισφορών, είτε τους κανόνες που καθορίζονται από την οργάνωση παραγωγών,

5. τους κανόνες σχετικά με την αποδοχή νέων μελών και κυρίως σχετικά με την ελάχιστη περίοδο προσχώρησης και

δ) που έχει αναγνωριστεί από το σχετικό κράτος μέλος υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

2. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν, ως οργάνωση παραγωγών κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, τις ομάδες παραγωγών που υποβάλλουν σχετική αίτηση, υπό τον όρο ότι:

α) ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της παραγράφου 1 και προσκομίζουν για το σκοπό αυτό, μεταξύ των άλλων δικαιολογητικών, την απόδειξη ότι συγκεντρώνουν έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών και έναν ελάχιστο όγκο παραγωγής δυνάμενο να τεθεί σε εμπορία, που καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 45 7

β) παρέχουν επαρκή εγγύηση όσον αφορά την εκπλήρωση, τη διάρκεια και την αποτελεσματικότητα των ενεργειών τους 7

γ) θέτουν πράγματι στη διάθεση των παραγωγών μελών τεχνική βοήθεια για την εφαρμογή φιλικών προς το περιβάλλον πρακτικών καλλιέργειας και αφενός τα τεχνικά μέσα για την εναποθήκευση, τη συσκευασία και την εμπορία των προϊόντων και αφετέρου εξασφαλίζουν εμπορική και λογιστική διαχείριση που ανταποκρίνεται στα καθήκοντά τους.

Άρθρο 12

1. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν για την αναγνώριση εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κατάθεση της αίτησης, η οποία συνοδεύεται από όλα τα δικαιολογητικά στοιχεία 7

β) αποφασίζουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη. την ανάκληση της αναγνώρισης, στη συνέχεια των ελέγχων που πρέπει να πραγματοποιούν σε τακτά χρονικά διαστήματα όσον αφορά την τήρηση, εκ μέρους των οργανώσεων παραγωγών, των όρων της αναγνώρισης, και καθορίζουν τις κυρώσεις που επιβάλλονται σ' αυτές σε περίπτωση ανάκλησης της αναγνώρισής τους 7

γ) ανακοινώνουν, εντός προθεσμίας δύο μηνών, στην Επιτροπή κάθε απόφαση έγκρισης, άρνησης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

2. Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα κράτη μέλη υποβάλλουν εκθέσεις στην Επιτροπή για τις δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

Η Επιτροπή εξασφαλίζει την τήρηση του άρθρου 11 με ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον τίτλο VI και βάσει των οποίων μπορεί να ζητήσει από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν τις αναγνωρίσεις.

Άρθρο 13

1. Οι οργανώσεις παραγωγών, που έχουν αναγνωριστεί μέχρι τις 30 Ιουνίου 1995 δυνάμει των άρθρων 13 και 13α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 και οι οποίες δεν μπορούν να λάβουν, χωρίς μεταβατική περίοδο, την αναγνώριση βάσει του άρθρου 11 του παρόντος κανονισμού, υπάγονται στις διατάξεις του τίτλου IV κατά τη διάρκεια των δύο ετών που έπονται της έναρξη της ισχύος του, εφόσον οι εν λόγω οργανώσεις συνεχίζουν να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των προαναφερθέντων άρθρων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72.

Τα δύο έτη που αναφέρονται στην παράγραφο 1, παρατείνονται σε τέσσερα έτη υπό τον όρο ότι η σχετική οργάνωση:

α) υποβάλλει σε καθορισμένη ημερομηνία πριν από τη λήξη της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, σχέδιο ενεργειών στο κράτος μέλος, το οποίο πρέπει να το δεχθεί ή να το απορρίψει, προκειμένου να αναγνωρισθεί η οργάνωση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφος 2 7

β) αιτιολογεί, κατά την υποβολή του σχεδίου, ότι έχει συστήσει το ταμείο λειτουργίας που αναφέρεται στο άρθρο 15 7

γ) αναλαμβάνει τη δέσμευση, επί ποινή κυρώσεων που πρόκειται να καθορισθούν από το κράτος μέλος, να φέρει σε πέρας το σχέδιο ενεργειών πριν από τη λήξη των τεσσάρων ετών.

3. Σε περίπτωση που η οργάνωση παραγωγών δεν ανταποκρίνεται πλέον, για οποιαδήποτε αιτία και σε οποιαδήποτε χρονική στιγμή, στους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανακαλείται η αναγνώρισή της σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 12 παράγραφος 1 στοιχείο β).

Εντούτοις, το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των ατομικών δικαιωμάτων που η οργάνωση παραγωγών έχει τυχόν αποκτήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72.

Άρθρο 14

1. Οι νέες ομάδες παραγωγών ή αυτές που δεν έχουν αναγνωριστεί βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72 μπορούν να τύχουν μεταβατικής περιόδου κατ' ανώτατο όριο τεσσάρων ετών, προκειμένου να συμμορφωθούν με τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 11.

Για τον σκοπό αυτό, υποβάλλουν στο κράτος μέλος σταδιακό σχέδιο αναγνώρισης, χρονικά και με την αποδοχή του οποίου αρχίζει να τρέχει η προθεσμία των τεσσάρων ετών που αναφέρενται στο πρώτο εδάφιο και που ισοδυναμεί με προαναγνώριση.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν στις ομάδες παραγωγών, που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών που έπονται της ημερομηνίας της προαναγνώρισης:

α) ενισχύσεις, για να ενθαρρύνουν τη σύστασή τους και να διευκολύνουν τη διοικητική λειτουργία τους 7

β) ενισχύσεις, απευθείας ή μέσω πιστωτικών ιδρυμάτων υπό μορφή δανείων με ειδικά χαρακτηριστικά, που προορίζονται για την κάλυψη μέρους των αναγκαίων επενδύσεων για την αναγνώριση και που εμφαίνονται για το σκοπό αυτό στο σχέδιο, το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο.

3. Οι ενισχύσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 αποδίδονται από την Κοινότητα σύμφωνα με το άρθρο 51 παράγραφος 2.

4. Πριν χορηγήσει την προαναγνώριση, το κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με τις προθέσεις του και τις δημοσιονομικές συνέπειες που συνεπάγονται.

5. Η υποβολή στο κράτος μέλος από μια ομάδα παραγωγών ενός σχεδίου αναγνώρισης συνεπάγεται, εκ μέρους της ομάδας αυτής, τη δέσμευση να υπόκεινται σε εθνικούς ελέγχους, καθώς και σε κοινοτικούς ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον τίλο VI, όσον αφορά κυρίως την ορθή διαχείριση των δημοσίων πόρων.

6. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις κυρώσεις που εφαρμόζονται στις ομάδες παραγωγών που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους.

Άρθρο 15

1. Υπό τους όρους του παρόντος άρθρου, χορηγείται χρηματοδοτική ενίσχυση στις οργανώσεις παραγωγών, που συστήνουν ταμείο λειτουργίας, το οποίο τροφοδοτείται με τις πραγματικές εισφορές των παραγωγών που είναι μέλη, οι οποίες υπολογίζονται επί των ποσοτήτων οπωροκηπευτικών που τίθενται πράγματι σε εμπορία στην αγορά. Η εν λόγω χρηματοδοτική ενίσχυση προστίθεται στο ποσό του ταμείου λειτουργίας.

2. Το ταμείο λειτουργίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προορίζεται:

α) για τη χρηματοδότηση των αποσύρσεων από την αγορά, και της μεταποίησης των εσπεριδοειδών, υπό τους όρους που ορίζονται στην παράγραφο 3 7

β) για τη χρηματοδότηση ενός επιχειρησιακού προγράμματος που υποβάλλεται στις αρμόδιες εθνικές αρχές και εγκρίνεται από αυτές κατ' εφαρμογή της παραγράφου 6.

Ωστόσο, το εν λόγω ταμείο δύναται να διατεθεί, εν όλω ή εν μέρει, για τη χρηματοδότηση του σχεδίου δράσης που υποβάλλεται από τις οργανώσεις παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 13.

3. Η χρησιμοποίηση του ταμείου λειτουργίας για τη χρηματοδότηση των αποσύρσεων, αφενός, και της μεταποίησης των εσπεριδοειδών, αφετέρου, είναι δυνατή μόνον εφόσον έχει εγκριθεί ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα από τις αρμόδιες εθνικές αρχές. Μπορεί να λάβει μία από τις ακόλουθες μορφές:

α) καταβολή αντιστάθμισης απόσυρσης για τα προϊόντα που δεν εμφαίνονται στο παράρτημα II 7

β) χορήγηση συμπληρώματος στην κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης 7

γ) χορήγηση συμπληρώματος στην ελάχιστη τιμή που καταβάλλεται στον παραγωγό για εσπεριδοειδή που παραδίδονται στη μεταποίηση στο πλαίσιο των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1035/77 (13) και (ΕΚ) αριθ. 3119/93 του Συμβουλίου (14).

Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν το μέγιστο επίπεδο της αντιστάθμισης ή των συμπληρωμάτων, που έχουν αποφασισθεί, εντός του ορίου των μέγιστων τιμών απόσυρσης που ισχύουν για την περίοδο 1995/96 σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3α, τα άρθρα 16α και 16β και σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72.

Το τμήμα του ταμείου λειτουργίας που μπορεί να αφιερωθεί στη χρηματοδότηση των αποσύρσεων δεν μπορεί να υπερβεί το 40 % για το πρώτο έτος, 35 % για το δεύτερο έτος, 30 % για το τρίτο έτος, 20 % για το τέταρτο έτος και 10 % από το πέμπτο έτος από την ημερομηνία έγκρισης από τις αρμόδιες εθνικές αρχές του πρώτου επιχειρησιακού προγράμματος, το οποίο υποβάλλεται από τη σχετική οργάνωση παραγωγών και εγκρίνεται από τις εν λόγω αρχές.

4. Το επιχειρησιακό πρόγραμμα που αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β) πρέπει:

α) να έχει ως στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων, την ανάπτυξη της εμπορικής τους αξιοποίησης, την προώθηση των προϊόντων αυτών στους καταναλωτές ή τη δημιουργία αλυσίδων παραγωγής βιολογικών προϊόντων 7

β) να συμπεριλαμβάνει μέτρα που προορίζονται για την ανάπτυξη της χρησιμοποίησης τεχνικών φιλικών προς το περιβάλλον από τους παραγωγούς μέλη τόσο σε επίπεδο πρακτικών καλλιέργειας όσο και σε επίπεδο χρησιμοποιημένων υλικών 7

γ) να προβλέπει στις χρηματοοικονομικές του διατάξεις τα τεχνικά και ανθρώπινα μέσα που απαιτούνται για την εξασφάλιση του ελέγχου της τήρησης των φυτοϋγειονομικών διατάξεων, καθώς και της μέγιστης επιτρεπόμενης περιεκτικότητας των καταλοίπων.

Ως φιλικές προς το περιβάλλον τεχνικές νοούνται, ιδίως, οι τεχνικές που επιτρέπουν την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχεία α), β) και γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2078/92 του Συμβουλίου (15).

Η χρηματοδοτική ενίσχυση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 είναι ίση με το ποσό των εισφορών, οι οποίες αναφέρονται στην ίδια παράγραφο, οι οποίες όντως καταβάλλονται και περιορίζεται σε 50 % του ποσού των πραγματικών δαπανών που πραγματοποιούνται κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2. Το ποσοστό αυτό αυξάνεται σε 60 % εάν επιχειρησιακό πρόγραμμα ή τμήμα επιχειρησιακού προγράμματος υποβάλλεται:

α) είτε από περισσότερες τις μιας οργανώσεις παραγωγών της Κοινότητας που λειτουργούν σε διαφορετικά κράτη μέλη για διεθνικές ενέργειες, εκτός των ενεργειών που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχείο α) 7

β) είτε από μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών για ενέργειες που υλοποιούνται στο επίπεδο των σχετικών διεπαγγελματικών οργανώσεων.

6. Η ενίσχυση που αναφέρεται στην παράγραφο 5 χρηματοδοτείται μέχρι ποσοστού 20 % από τα κράτη μέλη και μέχρι ποσοστού 80 % από την Κοινότητα.

Ωστόσο, η ενίσχυση αυτή χρηματοδοτείται μέχρι ποσοστού 10 % από τα κράτη μέλη και μέχρι ποσοστού 90 % από την Κοινότητα για τις οργανώσεις παραγωγών που ασκούν δραστηριότητα στις περιφέρειες του στόχου 1 σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 του Συμβουλίου (16).

Άρθρο 16

1. Το επιχειρησιακό πρόγραμμα που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β), υποβάλλεται στις αρμόδιες εθνικές αρχές, οι οποίες οφείλουν να το εγκρίνουν, να το απορρίψουν ή να ζητησήσουν την τροποποίησή του, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο για την εκπόνηση συγγραφής υποχρεώσεων για τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο β). Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν το σχέδιο του εν λόγω ρυθμιστικού πλαισίου στην Επιτροπή η οποία δύναται να ζητήσει την τροποποίησή του εντός τριών μηνών, αν διαπιστώσει ότι το σχέδιο αυτό δεν επιτρέπει την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 130 P της συνθήκης και στο κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσης στον τομέα του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης.

2. Στις 31 Ιανουαρίου, το αργότερο, κάθε έτους, οι οργανώσεις παραγωγών ανακοινώνουν στο κράτος μέλος το ποσό του ταμείου λειτουργίας. Το κράτος μέλος γνωστοποιεί στην οράνωση παραγωγών το ποσό της χρηματοδοτικής ενίσχυσης, σύμφωνα με τα όρια που καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 5.

3. Μία ένωση οργανώσεων παραγωγών, αναγνωρισμένη από το σχετικό κράτος μέλος, μπορεί να υποκαταστήσει τα μέλη της για τη διαχείριση του ταμείου λειτουργίας κατά την έννοια της παραγράφου 1 του άρθρου 15, καθώς και για την κατάρτιση, τη θέση σε εφαρμογή και την υποβολή των επιχειρησιακών προγραμμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β). Στην περίπτωση αυτή, η ένωση είναι ο δικαιούχος της χρηματοδοτικής ενίσχυσης και προβαίνει στην ανακοίνωση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου.

4. Το επιχειρησιακό πρόγραμμα και η ιδιωτική και δημόσια χρηματοδότησή του είναι πολυετείς, με ελάχιστο όριο τριών ετών και μέγιστο όριο πέντε ετών.

5. Η υποβολή στο κράτος μέλος από την οργάνωση παραγωγών ή, σε περίπτωση εφαρμογής της παραγράφου 3, από μια ένωση οργανώσεων παραγωγών ενός επιχειρησιακού προγράμματος συνεπάγεται, εκ μέρους της εν λόγω οργάνωσης ή ένωσης, τη δέσμευση να υπόκειται στους εθνικούς ελέγχους, καθώς και στους κοινοτικούς ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον τίτλο VI όσον αφορά την ορθή διαχείριση των δημοσίων πόρων.

Άρθρο 17

Στην περίπτωση που οι γενικοί μηχανισμοί της κοινής οργάνωσης αγοράς αποδειχθούν ανεπαρκείς ή ακατάλληλοι για τα προϊόντα του άρθρου 1 που έχουν μεγάλη οικονομική ή οικολογική, τοπική ή περιφερειακή σημασία και που αντιμετωπίζουν ισχυρό διεθνή ανταγωνισμό, δύνανται να θεσπιστούν, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45, ειδικά μέτρα που αφορούν τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας αυτών των προϊόντων καθώς και την προώθησή τους.

Τα μέτρα αυτά δύνανται να περιλαμβάνουν, ιδίως, τις ενέργειες που προβλέπονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο γ).

Άρθρο 18

1. Σε περίπτωση που μια οργάνωση παραγωγών ή μια ένωση οργανώσεων παραγωγών που έχει θεσπίσει τους ίδιους κανόνες, ασκεί δραστηριότητα σε καθορισμένη οικονομική περιφέρεια, θεωρείται, για ένα συγκεκριμένο προϊόν, ως αντιπροσωπευτική για την παραγωγή και τους παραγωγούς αυτής της περιφέρειας, το οικείο κράτος μέλος, ύστερα από αίτηση αυτής της οργάνωσης ή ένωσης, δύναται να καταστήσει υποχρεωτικούς για τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι στην περιφέρεια αυτή και δεν είναι μέλη των εν λόγω οργανώσεων:

α) του κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο β) πρώτη περίπτωση,

β) τους κανόνες που θεσπίζει η οργάνωση ή ένωση όσον αφορά την απόσυρση, με την προϋπόθεση ότι οι κανόνες αυτοί:

- εφαρμόζονται από ενός τουλάχιστον έτους,

- εμφαίνονται στον περιοριστικό κατάλογο του παραρτήματος III,

- καθίστανται υποχρεωτικοί για περίοδο τριών περιόδων εμπορίας κατ' ανώτατο όριο.

2. Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου νοείται ως «οικονομική περιφέρεια» μια γεωγραφική ζώνη που αποτελείται από όμορες ή γειτονικές περιοχές παραγωγής, στις οποίες οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας είναι ομοιογενείς.

3. Μία οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών θεωρείται αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον τα δύο τρίτα των παραγωγών της οικονομικής περιφέρειας στην οποία έχει τη δραστηριότητά της και καλύπτει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής αυτής της περιφέρειας.

4. Οι κανόνες που καθίστανται υποχρεωτικοί για το σύνολο των παραγωγών μιας συγκεκριμένης οικονομικής περιφέρειας:

α) δεν πρέπει να προκαλούν ζημιά στους άλλους παραγωγούς του κράτους μέλους, αφενός, και της Κοινότητας, αφετέρου 7

β) δεν εφαρμόζονται, εκτός αν τα αφορούν ειδικά, στα προϊόντα που παραδίδονται στη μεταποίηση στο πλαίσιο σύμβασης που έχει υπογραφεί πριν από την έναρξη της περιόδου εμπορίας, με εξαίρεση τους κανόνες παροχής πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) 7

γ) δεν δύνανται να αντιβαίνουν την ισχύουσα ρύθμιση.

5. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τους κανόνες που κατέστησαν υποχρεωτικούς για το σύνολο των παραγωγών μιας συγκεκριμένης οικονομικής περιφέρειας.

Η Επιτροπή αποφασίζει ότι το κράτος μέλος οφείλει να ακυρώσει την επέκταση της ισχύος των κανόνων η οποία είχε αποφασισθεί από αυτό:

α) αν διαπιστώσει ότι με την επέκταση αυτή αποκλείεται ο ανταγωνισμός σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή πλήττεται η ελευθερία των συναλλαγών ή διακυβεύονται οι στόχοι του άρθρου 39 της συνθήκης 7

β) αν διαπιστώσει, ότι η συμφωνία, η απόφαση ή η πρακτική για τις οποίες έχει αποφασισθεί επέκταση ισχύος εμπίπτουν στο άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης. Η απόφαση της Επιτροπής για τη συμφωνία, την απόφαση ή την πρακτική αυτή εφαρμόζεται από την ημερομηνία της σχετικής διαπίστωσης 7

γ) αν στη συνέχεια των ελέγχων που πραγματοποιούνται εκ των υστέρων δυνάμει του τίλου VI, διαπιστώσει τη μη τήρηση των διατάξεων του παρόντος άρθρου.

6. Όταν εφαρμόζεται η παράγραφος 1, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δύναται να αποφασίσει, βάσει δικαιολογητικών, ότι οι παραγωγοί που δεν είναι μέλη, οφείλουν στην οργάνωση ή, κατά περίπτωση, στην ένωση, μέρος των εισφορών που καταβάλλουν οι παραγωγοί μέλη, εφόσον τα ποσά αυτά πρόκειται να καλύψουν:

α) τα διοικητικά έξοδα που προκύπτουν από την εφαρμογή του καθεστώτος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 7

β) τα έξοδα που προκύπτουν από τις εργασίες έρευνας, μελέτης της αγοράς και προώθησης των πωλήσεων, τις οποίες αναλαμβάνει η οργάνωση ή η ένωση προς όφελος του συνόλου της παραγωγής της περιφέρειας.

7. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τον κατάλογο των οικονομικών περιφερειών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Μέσα σε ένα μήνα από την ανακοίνωση αυτή, η Επιτροπή εγκρίνει τον κατάλογο ή αποφασίζει, μετά από διαβουλεύσεις με το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, τις τροποποιήσεις που πρέπει να γίνουν.

ΤΙΤΛΟΣ III

ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ

Άρθρο 19

1. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού νοούνται ως «αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις» που καλούνται στο εξής «διεπαγγελματικές οργανώσεις», τα νομικά πρόσωπα που:

α) συγκεντρώνουν τους εκπροσώπους διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων σχετικών με την παραγωγή, τη μεταποίηση και την εμπορία των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 7

β) έχουν συσταθεί με πρωτοβουλία του συνόλου ή μέρους των οργανώσεων ή ενώσεων που τις αποτελούν 7

γ) ασκούν περισσότερες της μιας από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στη συνέχεια, σε επίπεδο μιας ή περισσοτέρων περιφερειών της Κοινότητας λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον συντρέχει λόγος, τα συμφέροντα των καταναλωτών:

- βελτίωση των γνώσεων σχετικά με την αγορά και μεγαλύτερη διαφάνεια αυτής,

- συμβολή σε καλύτερο συντονισμό της διάθεσης στην αγορά των οπωροκηπευτικών, κυρίως με έρευνες ή μελέτες αγοράς 7

- επεξεργασία συμβάσεων-τύπων που ανταποκρίνονται στην κοινοτική ρύθμιση,

- ανάπτυξη της αξιοποίησης των οπωροκηπευτικών,

- πληροφορίες και έρευνες που είναι αναγκαίες για τον προσανατολισμό της παραγωγής προς προϊόντα που ανταποκρίνονται περισσότερο στις ανάγκες της αγοράς και τις απαιτήσεις και προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος,

- αναζήτηση μεθόδων χάρη στις οποίες να επιτυγχάνεται περιορισμός της χρήσης φυτοϋγειονομικών προϊόντων και άλλων ουσιών, και οι οποίες να εγγυώνται την ποιότητα του προϊόντος καθώς και την προστασία των εδαφών και των υδάτων,

- ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων,

- αξιοποίηση και προστασία των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων,

- ορισμός, όσον αφορά τους κανόνες παραγωγής και εμπορίας που παρατίθενται στο παράρτημα III, κανόνων πιο αυστηρών από τις διατάξεις των κοινοτικών ή εθνικών ρυθμίσεων 7

δ) έχουν αναγνωρισθεί υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

2. Κατόπιν αιτήσεως των ιδίων των ενδιαφερομένων οργανώσεων, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τις οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός τους, ως διεπαγγελματικές οργανώσεις, υπό τον όρο ότι:

α) ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιφέρειες εντός του εδάφους τους 7

β) καλύπτουν σημαντική αναλογία του τομέα της παραγωγής, της μεταποίησης και, εφόσον συντρέχει λόγος, του εμπορίου οπωροκηπευτικών και μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά στην ή στις σχετικές περιφέρειες και, στην περίπτωση που αφορούν περισσότερες περιφέρειες, δικαιολογούν μια ελάχιστη αντιπροσωπευτικότητα για κάθε ένα από τους κλάδους που συγκεντρώνουν σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες 7

γ) ασκούν μία η περισσότερες από τις δραστηριότητες που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) 7

δ) δεν ασκούν οι ίδιες δραστηριότητες παραγωγής, μεταποίησης ή εμπορίας οπωροκηπευτικών ή μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά.

3. Πριν από την αναγνώριση τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που έχουν υποβάλει αίτηση αναγνώρισης, μαζί με όλες τις χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητά τους, τις δραστηριότητες που ασκούν και όλα τα άλλα αναγκαία στοιχεία αξιολόγησης.

Η Επιτροπή μπορεί να διατυπώσει την αντίθεσή της στην αναγνώριση εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση.

4. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν την χορήγηση της αναγνώρισης εντός προθεσμίας τριών μηνών από τη στιγμή της κατάθεσης της αίτησης, η οποία πρέπει να συνοδεύεται απ' όλα τα σχετικά δικαιολογητικά 7

β) αποφασίζουν, εφόσον είναι αναγκαίο, σχετικά με την ανάκληση της αναγνώρισης, στη συνέχεια ελέγχων που πρέπει να πραγματοποιούν σε τακτά χρονικά διαστήματα όσον αφορά την τήρηση εκ μέρους των διεπαγγελματικών οργανώσεων των όρων της αναγνώρισής τους, και καθορίζουν τις κυρώσεις που επιβάλλονται στις οργανώσεις αυτές σε περίπτωση ανάκλησης της αναγνώρισής τους 7

γ) ανακοινώνουν, εντός προθεσμίας δύο μηνών, στην Επιτροπή κάθε απόφαση χορήγησης, άρνησης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

5. Οι όροι υπό τους οποίους τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 45.

Η Επιτροπή εξασφαλίζει την τήρηση της παραγράφου 2 με ελέγχους που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τον τίτλο VI και, στη συνέχεια των ελέγχων αυτών, μπορεί να ζητήσει από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν τις αναγνωρίσεις.

6. Η αναγνώριση ισοδυναμεί με έγκριση συνέχισης των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), υπό τους όρους του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 20

1. Στην περίπτωση που μία διεπαγγελματική οργάνωση η οποία ασκεί δραστηριότητες σε μία ή περισσότερες καθορισμένες περιφέρειες θεωρείται, για ένα συγκεκριμένο προϊόν ως αντιπροσωπευτική της παραγωγής, της μεταποίησης και, ενδεχομένως, του εμπορίου του προϊόντος αυτού, το σχετικό κράτος μέλος, μετά από αίτηση της οργάνωσης αυτής, μπορεί να καταστήσει υποχρεωτικές, για μια χρονικά περιορισμένη περίοδο και για τους μεμονωμένους ή μη επιχειρηματίες, που ασκούν δραστηριότητα στην ή στις σχετικές περιφέρειες και που δεν αποτελούν μέλη της οργάνωσης αυτής, ορισμένες αποφάσεις ή συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο της οργάνωσης αυτής.

2. Μια διεπαγγελματική οργάνωση θεωρείται ως αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής, της μεταποίησης, ή του εμπορίου των οπωροκηπευτικών στην ή στις σχετικές περιφέρειες. Στην περίπτωση που η αίτηση επέκτασης των κανόνων καλύπτει περισσότερες περιφέρειες, η διεπαγγελματική οργάνωση πρέπει να δικαιολογήσει μια ελάχιστη αντιπροσωπευτικότητα, για κάθε έναν από τους συγκεντρωμένους κλάδους, σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες.

3. Οι κανόνες για τους οποίους μπορεί να ζητηθεί επέκταση:

α) μπορούν να αφορούν μόνον έναν από τους ακόλουθους στόχους:

- γνώση της παραγωγής και της αγοράς,

- αυστηρότερους κανόνες παραγωγής σε σύγκριση με τις διατάξεις που ορίζονται ενδεχομένως από την κοινοτική και τις εθνικές νομοθεσίες,

- κανόνες εμπορίας,

- κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος,

- ενέργειες προώθησης και αξιοποίησης της παραγωγής,

- ενέργειες προστασίας της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων προστασίας και των γεωγραφικών ενδείξεων.

Οι κανόνες που αναφέρονται στη δεύτερη, τρίτη και τέταρτη περίπτωση δεν μπορεί να είναι διαφορετικοί από τους κανόνες που εμφαίνονται στο παράρτημα III 7

β) πρέπει να εφαρμόζονται τουλάχιστον από έτους 7

γ) μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί μόνο για τρία έτη κατ' ανώτατο όριο 7

δ) δεν πρέπει να θίγουν τους λοιπούς επιχειρηματίες αφενός του κράτους μέλους και αφετέρου της Κοινότητας.

Άρθρο 21

1. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή τους κανόνες που κατέστησαν υποχρεωτικοί για το σύνολο των επιχειρηματιών μιας ή περισσοτέρων καθορισμένων περιφερειών.

Η Επιτροπή αποφασίζει ότι το κράτος μέλος οφείλει να αποσύρει την επέκταση των κανόνων η οποία αποφασίζεται από αυτό στις πειριπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 18 παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο.

2. Όταν, σε εφαρμογή του παρόντος άρθρου, κανόνες καταστούν υποχρεωτικοί για τα μη μέλη μιας διεπαγγελματικής οργάνωσης, το κράτος μέλος δύναται να αποφασίζει, βάσει δικαιολογητικών, ότι οι μεμονωμένοι ή μη επιχειρηματίες, οι οποίοι δεν είναι μέλη, οφείλουν στην οργάνωση το σύνολο ή μέρος των εισφορών που καταβάλλουν τα μέλη.

ΤΙΤΛΟΣ IV

ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΩΝ

Άρθρο 22

1. Οι οργανώσεις παραγωγών ή οι ενώσεις τους μπορούν να μη διαθέσουν προς πώληση ορισμένα από τα προϊόντα του άρθρου 1 παράγραφος 2 τα οποία καθορίζουν, και τα οποία προσκομίζονται από τα μέλη τους, για τις ποσότητες και τις περιόδους που θεωρούν σκόπιμες.

2. Ο προορισμός των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά κατ' εφαρμογή της παραγράφου 1 πρέπει να καθορίζεται από την οργάνωση παραγωγών ή τις ενώσεις τους κατά τρόπο ώστε αφενός, να μην παρεμποδίζεται η συνήθης διάθεση της σχετικής παραγωγής και αφετέρου να προστατεύεται το περιβάλλον και ιδίως, η ποιότητα των υδάτων και του τοπίου.

3. Σε περίπτωση εφαρμογής της παραγράφου 1, για κάθε ένα από τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα II και ανταποκρίνονται στους κανόνες, οι οργανώσεις παραγωγών ή οι ενώσεις τους καταβάλλουν στους παραγωγούς μέλη εντός ορίου 10 % της παραγωγής, που μπορεί να τεθεί σε εμπορία, την κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης που καθορίζεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 25.

Το όριο 10 % που καθορίζεται στο πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται στη δυνάμενη να τεθεί σε εμπορία παραγωγή των μελών της σχετικής οργάνωσης παραγωγών ή άλλης οργάνωσης σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 11 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο 3, δεύτερη και τρίτη περίπτωση, αλλά δεν περιλαμβάνει τις αποσύρσεις που πραγματοποιούνται κατ' εφαρμογή του άρθρου 23.

4. Το όριο του 10 % που αναφέρεται στην παράγραφο 3 εφαρμόζεται από την πέμπτη περίοδο εμπορίας από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος κανονισμού. Οι αποσύρσεις που πραγματοποιούνται κατά τη μεταβατική περίοδο των τεσσάρων προηγουμένων περιόδων εμπορίας δεν μπορούν να υπερβούν τα ακόλουθα ποσοστά: 50 % για την πρώτη περίοδο, 40 % για τη δεύτερη, 30 % για την τρίτη και 20 % για την τέταρτη, αντιστοίχως, της παραγωγής που μπορεί να τεθεί σε εμπορία όπως αυτή ορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

Ωστόσο, για τα εσπεριδοειδή, τα ποσοστά αυτά είναι αντιστοίχως 30 % την πρώτη περίοδο εμπορίας, 25 % τη δεύτερη, 20 % την τρίτη και 15 % την τέταρτη.

Οι διατάξεις της παραγράφου 3 δεύτερο εδάφιο εφαρμόζονται στην παρούσα παράγραφο.

Άρθρο 23

Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα II, οι οργανώσεις παραγωγών παρέχουν την ευχέρεια στους κατόχους εκμεταλλεύσεων, οι οποίοι δεν έχουν προσχωρήσει ως μέλη σε κανένα από τους συλλογικούς φορείς που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό, να υπαχθούν στις διατάξεις του άρθρου 22, μετά από αίτηση των κατόχων.

Ωστόσο, η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης μειώνεται κατά 10 %. Εξάλλου, στο καταβαλλόμενο ποσό λαμβάνονται υπόψη, βάσει δικαιολογητικών, τα συνολικά έξοδα απόσυρσης, τα οποία βαρύνουν τα μέλη. Η προαναφερόμενη αποζημίωση δεν μπορεί να χορηγηθεί πέραν ενός ποσοστού 10 % της παραγωγής του κατόχου της εκμετάλλευσης, η οποία μπορεί να τεθεί σε εμπορία.

Άρθρο 24

Οι οργανώσεις παραγωγών ή οι ενώσεις τους κοινοποιούν στις εθνικές αρχές, όλα τα στοιχεία σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 22 και 23, και, ιδίως, τα μέτρα που έχουν ληφθεί για την εξασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος κατά τις εργασίες απόσυρσης, τα οποία ανακοινώνονται από τις εθνικές αρχές στην Επιτροπή.

Τα εν λόγω στοιχεία που πρέπει να κοινοποιηθούν καθορίζονται, εφόσον είναι αναγκαίο, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 45.

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν εθνικό ρυθμιστικό πλαίσιο για την εκπόνηση συγγραφής υποχρεώσεων που αφορούν τις φιλικές προς το περιβάλλον μεθόδους απόσυρσης. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν το σχέδιο του εν λόγω ρυθμιστικού πλαισίου στην Επιτροπή η οποία δύναται να ζητήσει τροποποίησή του εντός τριών μηνών, αν διαπιστώσει ότι το σχέδιο αυτό δεν επιτρέπει την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 130 P της συνθήκης και στο κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσης στον τομέα του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης.

Άρθρο 25

1. Για την πρώτη περίοδο εμπορίας που ακολουθεί την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης είναι ίση, για κάθε ένα από τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα II, εκτός των εσπεριδοειδών, με το μέσο όρο των χαμηλότερων τιμών των μηνιαίων αποσύρσεων που εφαρμόζονται για τη γεωργική περίοδο 1995/96 σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 3α, τα άρθρα 16α έως 16β και σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72.

Από την πέμπτη περίοδο εμπορίας, αρχής γενομένης από την έναρξη της ισχύος του παρόντος κανονισμού, η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης είναι ίση, για καθένα από τα εν λόγω προϊόντα, προς το 85 % της αποζημίωσης που καθορίζεται σε εφαρμογή του πρώτου εδαφίου.Η διαφορά μεταξύ της αποζημίωσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο και αυτής που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο απορροφάται σε ίσες δόσεις από τη δεύτερη μέχρι την πέμπτη περίοδο εμπορίας αρχής γενομένης από την έναρξη της ισχύος του παρόντος κανονισμού.

2. Για τα εσπεριδοειδή, η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης που εφαρμόζεται για την πρώτη περίοδο εμπορίας η οποία ακολουθεί την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, είναι ίση για κάθε ένα προϊόν, με εξαίρεση τα satsumas, με την χαμηλότερη τιμή απόσυρσης που εφαρμόζεται κατά την περίοδο 1995/96 σύμφωνα με τα άρθρα 16α, 16β) και το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α) πρώτη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, και με την υψηλότερη τιμή απόσυρσης για τα satsumas.

Από την πέμπτη περίοδο εμπορίας, αρχής γενομένης από την έναρξη του παρόντος κανονισμού, η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης είναι ίση για κάθε προϊόν με τη χαμηλότερη τιμή απόσυρσης για τις κλημεντίνες που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου.

Η διαφορά μεταξύ της αποζημίωσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο και αυτής που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο κατανέμεται σε ίσες δόσεις από τη δεύτερη μέχρι την πέμπτη περίοδο, αρχής γενομένης από την έναρξη της ισχύος του παρόντος κανονισμού.

3. Η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης αποτελεί ένα ενιαίο ποσό, το οποίο ισχύει για ολόκληρη την Κοινότητα.

4. Τα ποσά που αναφέρονται στο παρόν άρθρο καθορίζονται, εφόσον είναι αναγκαίο, από την Επιτροπή κατά την έναρξη καθεμιάς των περιόδων που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

Άρθρο 26

1. Όταν η αγορά ενός προϊόντος που εμφαίνεται στο παράρτημα II υφίσταται ή ενδέχεται να υποστεί γενικευμένη και διαρθρωτικού χαρακτήρα ανατροπής της ισορροπίας, η οποία οδηγεί ή μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικό όγκο αποσύρσεων, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 22, καθορίζεται, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45, πριν από την έναρξη της περιόδου εμπορίας του εν λόγω προϊόντος, ένα όριο παρέμβασης η υπέρβαση του οποίου, που εκτιμάται ανάλογα με το προϊόν βάσει των αποσύρσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας γεωργικής περιόδου ή μιας ισοδύναμης περιόδου, ή του μέσου όρου των παρεμβάσεων που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια περισσοτέρων περιόδων, συνεπάγεται τη χρηματοδοτική ευθύνη των παραγωγών.

Η υπέρβαση του ορίου παρέμβασης έχει σαν συνέπεια τη μείωση της κοινοτικής αποζημίωσης απόσυρσης κατά τη διάρκεια της επόμενης περιόδου. Η μείωση αυτή δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τις μετέπειτα περιόδους.

2. Ορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45:

α) οι συνέπειες της υπέρβασης των ορίων για κάθε ένα από τα σχετικά προϊόντα 7

β) εφόσον παρίσταται ανάγκη, η μειωμένη αποζημίωση απόσυρσης και τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος άρθρου.

3. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται για τις τέσσερις περιόδους εμπορίας που έπονται της έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 27

1. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή, κάθε ημέρα αγοράς, κατά τη διάρκεια καθεμιάς από τις σχετικές περιόδους εμπορίας, τις τιμές που διαπιστώνονται στις αντιπροσωπευτικές τους αγορές παραγωγής, για ορισμένα προϊόντα που ορίζονται βάσει των εμπορικών τους χαρακτηριστικών, όπως ποικιλία ή τύπο, κατηγορία ποιότητος, μέγεθος και τυποποίηση.

2. Ο κατάλογος των αγορών και των προϊόντων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καταρτίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45. Θεωρούνται αντιπροσωπευτικές κατά την έννοια της παραγράφου 1, οι αγορές των κρατών μελών στις οποίες ένα σημαντικό τμήμα της εγχώριας παραγωγής ενός καθορισμένου προϊόντος τίθεται σε εμπορία καθ' όλη την περίοδο εμπορίας ή κατά τη διάρκεια μιας των περιόδων στις οποίες έχει υποδιαιρεθεί η περίοδος εμπορίας.

Άρθρο 28

1. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν την κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης που καθορίζεται στο άρθρο 25 στις οργανώσεις παραγωγών ή στις ενώσεις τους, οι οποίες πραγματοποιούν αποσύρσεις υπό τους όρους που καθορίζονται στα άρθρα 22 και 23 και που πρέπει να καταβάλουν την εν λόγω αποζημίωση στα μέλη τους ή στους κατόχους εκμεταλλεύσεων που δεν είναι μέλη.

Οι πληρωμές και οι σχετικές προκαταβολές πραγματοποιούντας υπό όρους που πρόκειται να καθοριστούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 45.

2. Η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης καταβάλλεται με την επιφύλαξη της κατά περίπτωση εφαρμογής δημοσιονομικών συνεπειών, οι οποίες οφείλονται στην υπέρβαση ενός ορίου παρέμβασης.

Η αποζημίωση αυτή μειώνεται επιπλέον κατά τα καθαρά έσοδα που πραγματοποιούν οι οργανώσεις παραγωγών ή οι ενώσεις τους μέσω των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά.

3. Η χορήγηση της κοινοτικής αποζημίωσης απόσυρσης υπόκειται, για τα προϊόντα που οι οργανώσεις παραγωγών ή οι ενώσεις τους δεν μπορούν να κατευθύνουν προς έναν από τους προορισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 29 παράγραφος 1, σε χρησιμοποίηση σύμφωνη προς τις κατευθυντήριες γραμμές που θεσπίζονται από το κράτος μέλος δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 29 παράγραφοι 2, 3 και 4.

Άρθρο 29

1. Τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά στο πλαίσιο των διατάξεων του άρθρου 22 παράγραφος 3 και τα οποία δεν πωλούνται, διατίθενται σύμφωνα με τους ακόλουθους όρους:

α) για όλα τα προϊόντα:

- δωρεάν διανομή για αγαθοεργούς σκοπούς ή σε φιλανθρωπικά ιδρύματα, αναγνωρισμένα προς τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη τις δραστηριότητές τους υπέρ ατόμων, τα οποία η εθνική τους νομοθεσία αναγνωρίζει ως δικαιούμενα δημοσίας αρωγής, ιδίως λόγω ανεπάρκειας των αναγκαίων πόρων για τη συντήτρησή τους,

- δωρεάν διανομή στα σωφρονιστικά ιδρύματα και στις κατασκηνώσεις, καθώς και στα νοσοκομεία και γηροκομεία, που ορίζονται από τα κράτη μέλη, τα οποία λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, προκειμένου οι ποσότητες, οι οποίες διανέμονται σε αυτό το πλαίσιο, να προστίθενται σε αυτές που αγοράζονται υπό κανονικές συνθήκες από τα εν λόγω ιδρύματα,

- δωρέαν διανομή εκτός της Κοινότητας μέσω φιλανθρωπικών οργανώσεων, οι οποίες αναγνωρίζονται για το σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη, υπέρ των πληθυσμών τρίτων χωρών που βρίσκονται σε κατάσταση ανάγκης, και, επικουρικά,

- χρησιμοποίηση για σκοπούς μη επισιτιστικούς,

- χρησιμοποίηση για ζωοτροφές σε νωπή κατάσταση ή μετά από μεταποίηση από τη βιομηχανία ζωοτροφών 7

β) για τα φρούτα, δωρεάν διανομή στους μαθητές των σχολείων, πέραν των γευμάτων που προσφέρονται στα σχολικά κυλικεία 7

γ) για τα μήλα, τα αχλάδια, τα ροδάκινα, τα νεκταρίνια και τα brugnons, μεταποίηση σε αλκοόλη πλέον των 80° με άμεση απόσταξη του προϊόντος 7

δ) για όλα τα προϊόντα, διάθεση ορισμένων από τις κατηγορίες αυτές στη μεταποιητική βιομηχανία με την επιφύλαξη ότι δεν προκύπτει καμία στρέβλωση του ανταγωνισμού για τις σχετικές βιομηχανίες στο εσωτρικό της Κοινότητας ή για τα εισαγόμενα προϊόντα. Η εφαρμογή της παρούσας διάταξης θεσπίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

2. Οι ενέργειες δωρεάν διανομής που προβλέπονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) πρώτη, δεύτερη και τρίτη περίπτωση και στοιχείο β) διοργανώνονται με ευθύνη των κρατών μελών.

Ωστόσο, όσον αφορά τη δωρεάν διανομή φρούτων στους μαθητές των σχολείων, η Επιτροπή μπορεί, στο πλαίσιο ενεργειών έρευνας και προώθησης, να αναλάβει την πρωτοβουλία και την ευθύνη τοπικών πρότυπων ενεργειών.

3. Τα κράτη μέλη διοργανώνουν τις επαφές μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών και των φιλανθρωπικών οργανώσεων ή οργανισμών που ενδέχεται να χρησιμοποιήσουν τα προϊόντα, που αποσύρονται από την αγορά, στην επικράτεια τους με σκοπό να πραγματοποιηθεί μια από τις μορφές δωρεάν διανομής που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β).

4. Η διάθεση προϊόντων στις βιομηχανίες ζωοτροφών πραγματοποιείται με δημοπρασία από τον οργανισμό που ορίζεται από το σχετικό κράτος μέλος.

Οι ενέργειες απόσταξης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) πραγματοοιούνται από τις βιομηχανίες απόσταξης, είτε για λογαριασμό τους είτε για λογαριασμό του οργανισμού που ορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Στην πρώτη περίπτωση, η διάθεση των προϊόντων στις βιομηχανίες αυτές πραγματοποιείται από τον εν λόγω οργανισμό με δημοπρασία. Στη δεύτερη περίπτωση, ο οργανισμός αναθέτει με δημοπρασία τις εργασίες απόσταξης στις βιομηχανίες αυτές.

5. Η Κοινότητα αναλαμβάνει υπό όρους που πρόκειται να καθορισθούν σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου (17) τα έξοδα διαλογής και συσκευασίας που συνδέονται με τη δωρεάν διανομή μήλων και εσπεριδοειδών, όταν η διανομή αυτή κλιμακώνεται στο πλαίσιο συμβατικών συμφωνιών, οι οποίες εχουν συναφθεί μεταξύ των οργανώσεων παραγωγών και των φιλανθρωπικών ενώσεων ή οργανισμών που αναφέρονται στην παράγραφο 3.

6. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και κυρίως τα κριτήρια διενέργειας των δημοπρασιών θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

ΤΙΤΛΟΣ V

ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ

Άρθρο 30

1. Για κάθε εισαγωγή στην Κοινότητα ή εξαγωγή από αυτήν των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής.

Το πιστοποιητικό εκδίδεται από τα κράτη μέλη για κάθε ενδιαφερόμενο που υποβάλλει σχετική αίτηση, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του στην Κοινότητα, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται για την εφαρμογή των άρθρων 35 και 36.

Το πιστοποιητικό εισαγωγής και εξαγωγής ισχύει σε ολόκληρη την Κοινότητα. Για την έκδοση των εν λόγω πιστοποιητικών απαιτείται η κατάθεση εγγύησης η οποία εξασφαλίζει τη δέσμευση για την πραγματοποίηση της εισαγωγής ή της εξαγωγής κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού και η οποία, εκτός από περιπτώσεις ανωτέρας βίας, καταπίπτει εν όλω ή εν μέρει, εάν η συναλλαγή δεν πραγματοποιηθεί εντός αυτής της προθεσμίας ή εάν πραγματοποιηθεί μόνο εν μέρει.

2. Η διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών και οι άλλες λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45.

Άρθρο 31

1. Εφόσον ο παρών κανονισμός δεν ορίζει το αντίθετο, οι συντελεστές των δασμών του κοινού δασμολογίου εφαρμόζονται για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.

2. Κατά το μέτρο που η εφαρμογή των δασμών του Κοινού Δασμολογίου εξαρτάται από την τιμή εισόδου της εισαγόμενης παρτίδας, το αληθές της τιμής αυτής ελέγχεται με τη βοήθεια μιας κατ' αποκοπή αξίας κατά την εισαγωγή, η οποία υπολογίζεται από την Επιτροπή ανά καταγωγή και προϊόν, βάσει του σταθμισμένου όρου των τιμών των σχετικών προϊόντων στις αντιπροσωπευτικές αγορές εισαγωγής των κρατών μελών ή, ενδεχομένως, στις άλλες αγορές. Ωστόσο, ειδικές διατάξεις μπορούν να θεσπισθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45, για την επαλήθευση της τιμής εισόδου των εισαγωγικών προϊόντων που προορίζονται κυρίως για μεταποίηση.

3. Στην περίπτωση που η δηλωθείσα τιμή εισόδου της σχετικής παρτίδας είναι ανώτερη από την κατ' αποκοπή αξία κατά την εισαγωγή, αυξημένη κατά ένα όριο, το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 5 και που δεν μπορεί να υπερβεί την κατ' αποκοπή αξία κατά περισσότερο από 10 %, απαιτείται η σύσταση εγγύησης ίσης με τους δασμούς κατά την εισαγωγή, η οποία προσδιορίζεται βάσει της κατ' αποκοπή αξίας κατά την εισαγωγή.

4. Κατά το μέτρο που η τιμή εισόδου της σχετικής παρτίδας δεν έχει δηλωθεί τη στιγμή που διέρχεται του τελωνείου, η εφαρμογή των δασμών του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από κατ' αποκοπή αξία κατά την εισαγωγή ή από την εφαρμογή, των σχετικών διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας, υπό όρους που πρόκειται να καθορισθούν σύμφωνα με την παράγραφο 5.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

Άρθρο 32

1. Για να αποτραπούν ή να εξαλειφθούν οι επιζήμιες επιπτώσεις στην κοινοτική αγορά που είναι δυνατό να προκύψουν από τις εισαγωγές ορισμένων προϊόντων, που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, η εισαγωγή, με τον δασμό που προβλέπει το κοινό δασμολόγιο ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα αυτά υπόκειται στην καταβολή ενός πρόσθετου εισαγωγικού δασμού, εάν πληρούνται οι όροι που απορρέουν από το άρθρο 228 της συνθήκης στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, εκτός εάν οι εισαγωγές δεν ενδέχεται να διαταράξουν την κοινοτική αγορά ή εάν οι επιπτώσεις είναι δυσανάλογες σε σχέση με τον επιδιωκόμενο στόχο.

2. Οι τιμές ενεργοποίησης κάτω από τις οποίες μπορεί να επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός, είναι οι τιμές που διαβιβάζονται από την Κοινότητα στην Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου.

Οι ποσότητες ενεργοποίησης, των οποίων απαιτείται η υπέρβαση για την επιβολή πρόσθετου εισαγωγικού δασμού, καθορίζονται ιδίως με βάση τις εισαγωγές στην Κοινότητα κατά τα τρία έτη που προηγούνται του έτους, κατά το οποίο παρουσιάζονται ή ενδέχεται να παρουσιαστούν οι επιζήμιες επιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

3. Οι τιμές κατά την εισαγωγή που λαμβάνονται υπόψη για την επιβολή πρόσθετου εισαγωγικού δασμού καθορίζονται με βάση τις τιμές εισαγωγής cif της εν λόγω αποστολής.

Οι τιμές κατά την εισαγωγή cif επαληθεύονται για το σκοπό αυτό βάσει των αντιπροσωπευτικών τιμών για το συγκεκριμένο προϊόν στην παγκόσμια αγορά ή στην κοινοτική αγορά εισαγωγής του προϊόντος.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45. Οι λεπτομέρειες αυτές αφορούν ιδίως:

α) τα προϊόντα στα οποία εφαρμόζονται πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί σύμφωνα με το άρθρο 5 της συμφωνίας για τη γεωργία 7

β) τα λοιπά κριτήρια που είναι αναγκαία για να εξασφαλίζεται η εφαρμογή της παραγράφου 1 σύμφωνα με το άρθρο 5 της ως άνω συμφωνίας.

Άρθρο 33

1. Το άνοιγμα και η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων για τα προϊόντα του άρθρου 1 παράγραφος 2, που προκύπτουν από συμφωνίες συναφθείσες στα πλαίσια των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, διέπονται από τις ρυθμίσεις που θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45.

2. Η διαχείριση των ποσοστώσεων είναι δυνατόν να γίνει κατ' εφαρμογή μιας από τις ακόλουθες μεθόδους ή με συνδυασμό των μεθόδων αυτών:

α) μέθοδος βασιζόμενη στη χρονολογική σειρά υποβολής των αιτήσεων (σύμφωνα με την αρχή της «κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησης του προηγηθέντος») 7

β) μέθοδος κατανομής κατ' αναλογία των ποσοτήτων που ζητήθηκαν με τις υποβληθείσες αιτήσεις (σύμφωνα με τη μέθοδο της ταυτόχρονης εξέτασης) 7

γ) μέθοδος βασιζόμενη στη συνεκτίμηση των παραδοσιακών εμπορικών ρευμάτων (σύμφωνα με τη μέθοδο «παλαιοί και νέοι πελάτες»).

Επιτρέπεται ο καθορισμός και άλλων κατάλληλων μεθόδων.

Αρκεί να αποφεύγεται οιαδήποτε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερομένων φορέων 7

3. Η καθοριζόμενη μέθοδος διαχείρισης λαμβάνει υπόψη, όπου αυτό κρίνεται κατάλληλο, τις ανάγκες εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και την ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της αγοράς αυτής, ενώ μπορεί να εμπνέεται από τις μεθόδους που εφαρμόστηκαν στο παρελθόν στις ποσοστώσεις που αντιστοιχούν προς εκείνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, με την επιφύλαξη των δασμών που απορρέουν από τις συμφωνίες που συνάπτονται στο πλαίσιο των εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης.

4. Οι λεπτομέρειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, προβλέπουν το άνοιγμα ποσοστώσεων επί ετησίας βάσεως, και, εάν χρειάζεται, με την κατάλληλη κλιμάκωση, καθορίζουν την εφαρμοστέα μέθοδο διαχείρισης και ενδεχομένως περιέχουν:

α) διατάξεις που εγγυώνται τη φύση, την προέλευση και την καταγωγή του προϊόντος 7

β) διατάξεις σχετικά με την αναγνώριση του εγγράφου βάσει του οποίου αποδεικνύεται η ύπαρξη των εγγυήσεων του στοιχείου α) και

γ) τις προϋποθέσεις έκδοσης και τη διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών εισαγωγής.

Άρθρο 34

1. Στο βαθμό που είναι αναγκαίο, για να καταστεί δυνατή μια οικονομικά σημαντική εξαγωγή των προϊόντων του άρθρου 1 παράγραφος 2, με βάση τις τιμές των προϊόντων αυτών στο διεθνές εμπόριο και εντός των ορίων που απορρέουν από τις συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται σύμφωνα με το άρθρο 228 της συνθήκης, η διαφορά ανάμεσα σε αυτές τις τιμές στην κοινοτική αγορά είναι δυνατό να καλυφθεί με τη χορήγηση επιστροφής κατά την εξαγωγή.

2. Η κατανομή των ποσοτήτων που μπορούν να εξαχθούν με επιστροφή καθορίζεται σύμφωνα με μέθοδο η οποία:

α) είναι πιο προσαρμοσμένη στη φύση του προϊόντος και στην κατάσταση της συγκεκριμένης αγοράς και επιτρέπει την αποτελεσματικότερη δυνατή χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πόρων, λαμβάνει δε υπόψη την αποτελεσματικότητα και τη διάρθωση των εξαγωγών της Κοινότητας, χωρίς διακρίσεις μεταξύ μικρών και μεγάλων φορέων 7

β) από διοικητική άποψη είναι η λιγότερο επαχθής για τους φορείς λαμβανομένων υπόψη των διαχειριστικών απαιτήσεων 7

γ) αποκλείει οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ ενδιαφερομένων φορέων.

3. Η επιστροφή είναι η ίδια για ολόκληρη την Κοινότητα.

Η επιστροφή μπορεί να διαφοροποιηθεί για ένα συγκεκριμένο προϊόν ανάλογα με τον τόπο προορισμού του, εάν η κατάσταση της παγκόσμιας αγοράς ή οι ειδικές ανάγκες ορισμένων αγορών το καθιστούν αναγκαίο.

Οι επιστροφές καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 47. Ο καθορισμός αυτός λαμβάνει χώρα περιοδικώς.

Οι επιστροφές που καθορίζονται περιοδικώς μπορούν, εφόσον, παρίσταται ανάγκη, να τροποποιηθούν στο μέσο διάστημα από την Επιτροπή μετά από αίτηση κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία.

4. Οι επιστροφές καθορίζονται λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

α) κατάσταση ή προοπτικές εξέλιξης:

- των τιμών των οπωροκηπευτικών στην αγορά της Κοινότητας και των διαθέσιμων ποσοτήτων,

- των τιμών που εφαρμόζονται στο διεθνές εμπόριο 7

β) έξοδα εμπορίας και ελάχιστα έξοδα μεταφοράς από τις αγορές της Κοινότητας μέχρι τα λιμάνια ή τους άλλους τόπους εξαγωγής της Κοινότητας, καθώς και έξοδα διακίνησης μέχρι τις χώρες προορισμού 7

γ) οικονομική πλευρά των σχεδιαζομένων εξαγωγών 7

δ) όρια που επιβάλλονται βάσει των συμφωνιών που έχουν συναφθεί δυνάμει του άρθρου 228 της συνθήκης.

5. Οι τιμές της κοινοτικής αγοράς που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζονται λαμβανομένων υπόψη αυτών, που αποδεικνύονται οι πλέον ευνοϊκές ενόψει της εξαγωγής.

Οι τιμές στην παγκόσμια αγορά που αναφέρονται στην παράγραφο 1 διαμορφώνονται λαμβανομένων υπόψη:

α) των τιμών που διαπιστώνονται στις αγορές των τρίτων χωρών 7

β) των πλέον ευνοϊκών τιμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες, οι οποίες εφαρμόζονται στις τρίτες χώρες προορισμού 7

γ) των τιμών στην παραγωγή που διαπιστώνονται στις τρίτες χώρες εξαγωγής 7

δ) των τιμών προσφοράς στα σύνορα της Κοινότητας.

6. Η επιστροφή χορηγείται μόνον κατόπιν αιτήσεως και με την προσκόμιση του σχετικού πιστοποιητικού εξαγωγής.

7. Το ποσό της επιστροφής που εφαρμόζεται κατά την εξαγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, είναι εκείνο που ισχύει την ημέρα της υποβολής της αίτησης για το πιστοποιητικό και, σε περίπτωση διαφοροποιούμενης επιστροφής, το ποσό που εφαρμόζεται την ίδια μέρα:

α) στον τόπο προορισμού που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ή 7

β) στον πραγματικό τόπο προορισμού, εφόσον διαφέρει από τον τόπο προορισμού που αναγράφεται στο πιστοποιητικό. Στην περίπτωση αυτή, το ποσό αυτό δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό που ισχύει για τον τόπο προορισμού, ο οποίος αναγράφεται στο πιστοποιητικό.

Προκειμένου να αποφευχθεί η καταχρηστική χρήση της ευέλικτης ρύθμισης που προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο, μπορούν να ληφθούν τα ενδεδειγμένα μέτρα.

8. Προβλέπεται η δυνατότητα παρέκκλισης από τις παραγράφους 6 και 7 για τα προϊόντα του άρθρου 1 παράγραφος 2, για τα οποία χορηγούνται επιστροφές στα πλαίσια ενεργειών επισιτιστικής βοήθειας, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45.

9. Η επιστροφή καταβάλλεται όταν προσκομισθεί η απόδειξη ότι τα προϊόντα:

- έχουν εξαχθεί εκτός Κοινότητας,

- είναι κοινοτικής καταγωγής και

- στην περίπτωση διαφοροποιημένης επιστροφής, έχουν φθάσει στον προορισμό που αναγράφεται στο πιστοποιητικό ή σε άλλον προορισμό, για τον οποίο έχει καθορισθεί επιστροφή, με την επιφύλαξη της παραγράφου 7 στοιχείο β). Ωστόσο, είναι δυνατό να προβλεφθούν παρεκκλίσεις από τον κανόνα αυτό σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45, με την επιφύλαξη προϋποθέσεων, οι οποίες πρόκειται να καθορισθούν και μπορούν να προσφέρουν ισοδύναμες εγγυήσεις.

10. Η τήρηση των ποσοτικών ορίων τα οποία απορρέουν από τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 228 της συνθήκης, εξασφαλίζεται με βάση τα πιστοποιητικά εξαγωγής που εκδίδονται για τις περιόδους αναφοράς που προβλέπονται στις συμφωνίες αυτές και εφαρμόζονται στα εν λόγω προϊόντα. Όσον αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο των εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης, η ισχύς των πιστοποιητικών εξαγωγής δεν επηρεάζεται από τη λήξη μιας περιόδου αναφοράς.

11. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων για την ανακατανομή των μη χορηγημένων ή μη χρησιμοποιημένων εξαγώγιμων ποσοτήτων, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45.

Άρθρο 35

1. Εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού ή εκδιδομένων δυνάμει μιας των διατάξεων αυτού, απαγορεύονται, κατά την εισαγωγή προέλευσης τρίτων χωρών των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφο 2:

- η είσπραξη κάθε φορολογικής επιβάρυνσης ισοδυνάμου με δασμό αποτελέσματος,

- η εφαρμογή κάθε ποσοτικού περιορισμού ή μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.

2. Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της συνδυασμένης ονοματολογίας και οι ειδικοί κανόνες για την εφαρμογή της ισχύουν για την ταξινόμηση των προϊόντων που υπάγονται στον παρόντα κανονισμό. Η ονοματολογία του δασμολογίου που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, περιλαμβάνεται στο κοινό δασμολόγιο.

Άρθρο 36

1. Εάν στην Κοινότητα, η αγορά ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα του άρθρου 1 παράγραφος 2, υφίσταται ή απειλείται να υποστεί, λόγω των εισαγωγών ή των εξαγωγών, σοβαρές διαταραχές που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 39 της συνθήκης, τότε είναι δυνατόν να εφαρμοσθούν κατά τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες, τα ενδεικνυόμενα μέτρα.

Τα μέτρα αυτά μπορούν να εφαρμοσθούν μόνο έως ότου, ανάλογα με την περίπτωση, εκλείψει η διαταραχή ή η απειλή διαταραχής είτε έως ότου μειωθούν αισθητά οι αποσυρθείσες ή αγορασθείσες ποσότητες.

Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας μετά από πρόταση της Επιτροπής και σύμφωνα με τη διαδικασία ψηφοφορίας του άρθρου 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, θεσπίζει τους γενικούς κανόνες εφαρμογής της παρούσας παραγράφου και ορίζει τις περιπτώσεις και τα όρια εντός των οποίων τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν συντηρητικά μέτρα.

2. Εάν προκύψει η κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία αποφασίζει τη λήψη των αναγκαίων μέτρων, τα οποία κοινοποιεί στα κράτη μέλη και τα οποία τίθενται αμέσως σε εφαρμογή. Εάν κάποιο κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή αίτηση, η Επιτροπή λαμβάνει τη σχετική απόφαση εντός προθεσμίας τριών εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης.

3. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να φέρει ενώπιον του Συμβουλίου το μέτρο που έλαβε η Επιτροπή εντός προθεσμίας τριών εργάσιμων ημερών από την ημέρα της κοινοποίησής του. Το Συμβούλιο συνέρχεται πάραυτα. Μπορεί να τροποποιήσει ή να ακυρώσει το εν λόγω μέτρο με ειδική πλειοψηφία.

4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται στο πλαίσιο της τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από τις διεθνείς συμφωνίες που έχουν συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 228 παράγραφος 2 της συνθήκης.

ΤΙΤΛΟΣ VI

ΕΘΝΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΙ ΕΛΕΓΧΟΙ

Άρθρο 37

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν της τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα των οπωροκηπευτικών, και κυρίως στους τομείς που αναφέρονται στο παράρτημα IV.

2. Οι έλεγχοι διενεργούνται είτε συστηματικά είτε δειγματοληπτικά. Σε περίπτωση ελέγχου με δειγματοληψία, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, με τη φύση και τη συχνότητα των ελέγχων αυτών, καθώς και βάσει της ανάλυσης κινδύνων, ότι είναι ενδεδειγμένοι για το ελεγχόμενο μέτρο και για το σύνολο της επικράτειας τους, και ανταποκρίνονται στο μέγεθος των ποσοτήτων των προϊόντων του τομέα των οπωροκηπευτικών, τα οποία τίθενται σε εμπορία ή διατηρούνται με σκοπό την εμπορία τους.

Η χρησιμοποίηση δημοσίων πόρων πρέπει να αποτελεί αντικείμενο συστηματικών ελέγχων, με την επιφύλαξη της εφαρμογής ιδίων ελέγχων σε άλλους τομείς.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες αρχές να διαθέτουν υπαλλήλους, των οποίων ο αριθμός, τα επαγγελματικά προσόντα και η πείρα να ανταποκρίνονται στην αποτελεσματική εκτέλεση των ελέγχων, κυρίως στους τομείς του παραρτήματος IV.

Άρθρο 38

1. Με την επιφύλαξη των ελέγχων που πραγματοποιούνται από τις εθνικές αρχές δυνάμει του άρθρου 37, η Επιτροπή διεξάγει ή αναθέτει τη διεξαγωγή, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές του ενδιαφερομένου κράτους μέλους, επιτόπου ελέγχων με σκοπό την ενιαία εφαρμογή της κοινοτικής ρύθμισης στον τομέα των οπωροκηπευτικών, και κυρίως στους τομείς που αναφέρονται στο παράρτημα IV.

2. Η Επιτροπή ενημερώνει εκ των προτέρων και εγγράφως το κράτος μέλος σχετικά με το θέμα, τον στόχο και τον τόπο των προβλεπομένων ελέγχων, την ημερομηνία έναρξης αυτών, καθώς και τα στοιχεία ταυτότητας και την ιδιότητα των ελεγκτών της.

Άρθρο 39

1. Η Επιτροπή προβαίνει στη σύσταση σώματος ειδικών ελεγκτών στον τομέα των οπωροκηπευτικών, που απαρτίζεται από ελεγκτές της Επιτροπής που κατέχουν τις κατάλληλες τεχνικές γνώσεις, τα επαγγελματικά προσόντα και την κατάλληλη πείρα για την άσκηση των καθηκόντων τους και από υπαλλήλους των κρατών μελών, σύμφωνα με το άρθρο 37 παράγραφος 3.

2. Υπό την εποπτεία της Επιτροπής, το σώμα ειδικών ελεγκτών ασκεί τα ακόλουθα καθήκοντα:

α) συνεργασία στους ελέγχους που προβλέπονται και διεξάγονται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών 7

β) πραγματοποίηση, με πρωτοβουλία της Επιτροπής, των ελέγχων, στους οποίους μπορούν να συμμετάσχουν οι υπάλληλοι του ενδιαφερομένου κράτους μέλους 7

γ) αξιολόγηση των εφαρμοζομένων εθνικών μηχανισμών ελέγχου και των διαδικασιών, καθώς και των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων 7

δ) ενημέρωση όσον αφορά το σύνολο των μέτρων, νομοθετικών και άλλων, που λαμβάνονται από τις αρμόδιες αρχές για τη βελτίωση της τήρησης της εφαρμογής της κοινοτικής ρύθμισης στον τομέα των οπωροκηπευτικών 7

ε) ανάπτυξη της συνεργασίας και της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των αρχών των διαφόρων κρατών μελών με σκοπό τη συμβολή στην ομοιόμορφη εφαρμογή της νομοθεσίας στον τομέα των οπωροκηπευτικών και τη διευκόλυνση της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπάγονται στον εν λόγω τομέα.

3. Για τους ελέγχους που πραγματοποιούνται κατ' εφαρμογή της παραγράφου 2 στοιχείο β), η Επιτροπή ειδοποιεί εγκαίρως, πριν από την έναρξη των εργασιών, την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου θα πραγματοποιηθούν οι εργασίες.

4. Η Επιτροπή ορίζει η ιδία τους τόπους στους οποίους πρέπει να διενεργηθούν οι έλεγχοι καθώς και τις πρακτικές λεπτομέρειες.

Άρθρο 40

1. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, το σώμα ελεγκτών της Επιτροπής διαθέτει, με την επιφύλαξη των περιορισμών που επιβάλλονται από τα κράτη μέλη στους δικούς τους υπαλλήλους κατά την εκτέλεση των εν λόγω ελέγχων, τα ακόλουθα δικαιώματα και εξουσίες:

α) πρόσβαση σε όλους τους χώρους, αποθήκες, αγροτεμάχια, εγκαταστάσεις και μέσα μεταφοράς, τα οποία ενδέχεται να αφορούν οι εργασίες επιθεώρησης 7

β) αναζήτηση διευκρινίσεων από κάθε σχετικό φορέα 7

γ) πρόσβαση σε κάθε νομικό, λογιστικό ή άλλο έγραφο ή σε άλλα έγγραφα χρήσιμα για τις επιθεωρήσεις, και λήψη αντιγράφων ή αποσπασμάτων.

Οι ελεγκτές της Επιτροπής συμπεριφέρονται, κατά τη διάρκεια των ελέγχων, σύμφωνα με τους κανόνες και τα επαγγελματικά ήθη που επιβάλλονται στους υπαλλήλους των κρατών μελών και οφείλουν να τηρούν το επαγγελματικό απόρρητο.

2. Η Επιτροπή καθορίζει τις κατάλληλες σχέσεις με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών για την κατάρτιση προγραμμάτων κοινών ελέγχων. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή για τη διευκόλυνση της εκτέλεσης του εν λόγω καθήκοντος.

3. Η Επιτροπή διαβιβάζει στην αρμόδια αρχή του οικείου κράτους μέλους, το ταχύτερο δυνατό, ανακοίνωση σχετικά με τα αποτελέσματα των αποστολών που πραγματοποίησαν οι ελεγκτές. Στην ανακοίνωση αυτή γίνεται λόγος σχετικά με τις δυσκολίες που ανέκυψαν και τις παραβάσεις των ισχυουσών διατάξεων που διαπιστώθηκαν.

4. Το σχετικό κράτος μέλος ανακοινώνει στην Επιτροπή, το ταχύτερο δυνατό, τα μέτρα που έλαβε προκειμένου να εξαλειφθούν οι εν λόγω δυσκολίες ή να παύσουν οι παραβάσεις.

Άρθρο 41

Οι διαπιστώσεις που ανακοινώνονται στο κράτος μέλος κατ' εφαρμογή του άρθρου 40 παράγραφος 3 μπορούν να εξομοιωθούν με αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.

ΤΙΤΛΟΣ VII

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 42

Με την επιφύλαξη αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, οι διατάξεις των άρθρων 92, 93 και 94 της συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στην εμπορία των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.

Άρθρο 43

1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανακοινώνουν αμοιβαία τα αναγκαία στοιχεία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα στοιχεία στα οποία πρέπει να αναφέρεται η ανακοίνωση καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45. Η ίδια διαδικασία εφαρμόζεται για τον καθορισμό των λεπτομερειών της ανακοίνωσης και της διάδοσης των στοιχείων.

2. Με την επιφύλαξη των άρθρων 11 και 19, θεσπίζονται, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 45, οι πληροφορίες σχετικά με τις καλλιεργούμενες εκτάσεις και τις ποσότητες που συγκομίζονται, τίθενται σε εμπορία ή όχι, ή διατίθενται προς πώληση στο πλαίσιο του άρθρου 22, τις οποίες οι οργανώσεις παραγωγών συγκεντρώνουν από τα μέλη τους, καθώς και τους όρους υπό τους οποίους συγκεντρώνονται οι ίδιες αυτές πληροφορίες, εκ μέρους μιας ή περισσοτέρων οργανώσεων παραγωγών, οι οποίες ορίζονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, από τους μεμονωμένους παραγωγούς, οι οποίοι δεν είναι μέλη κανενός συλλογικού φορέα, που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη στατιστική επεξεργασία των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Εκδίδουν όλα τα χρήσιμα μέτρα ελέγχου προκειμένου να επαληθευθεί η ακρίβεια τους. Ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με αυτά τα μέτρα.

Άρθρο 44

Συνιστάται επιτροπή διαχείρισης οπωροκηπευτικών, η καλούμενη στο εξής «επιτροπή», την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

Άρθρο 45

1. Σε περίπτωση κατά την οποία γίνεται αναφορά στη διαδικασία που καθορίζεται στο παρόν άρθρο, η επιτροπή συγκαλείται από τον πρόεδρό της, είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως του αντιπροσώπου ενός κράτους μέλους.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων, που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα τα οποία μπορούν να εφαρμοστούν αμέσως. Εάν όμως τα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που διατύπωσε η επιτροπή, ανακοινώνονται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να αναβάλει επί ένα μήνα, από την ημερομηνία της ανακοίνωσης αυτής, την εφαρμογή των μέτρων που αποφασίστηκαν από αυτή.

Το Συμβούλιο μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να λάβει διαφορετική απόφαση μέσα σ' ένα μήνα.

Άρθρο 46

Η επιτροπή δύναται να εξετάζει οποιοδήποτε άλλο θέμα της υποβάλλει ο πρόεδρός της, είτε με δική του πρωτοβουλία, είτε κατόπιν αιτήσεως αντιπροσώπου κράτους μέλους.

Άρθρο 47

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και ιδίως των τίτλων ΙΙ, ΙΙΙ και VI, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 45.

Άρθρο 48

Ο παρών κανονισμός πρέπει να εφαρμόζεται έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη, παράλληλα και κατά τον προσήκοντα τρόπο, οι στόχοι των άρθρων 39 και 110 της συνθήκης.

Άρθρο 49

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την επιβολή κυρώσεων για παραβάσεις των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και για την πρόληψη και την καταστολή της απάτης.

Άρθρο 50

Οι νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη, για την εφαρμογή ή κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού κοινοποιούνται στην Επιτροπή το αργότερο ένα μήνα μετά τη θέσπισή τους. Το ίδιο ισχύει και για τροποποιήσεις αυτών των διατάξεων.

Άρθρο 51

1. Οι δαπάνες που έχουν σχέση με την πληρωμή της κοινοτικής αποζημίωσης απόσυρσης, την κοινοτική χρηματοδότηση του ταμείου λειτουργίας, τα ειδικά μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 17, καθώς και τις ενέργειες ελέγχου που αναφέρονται στα άρθρα 38 και 39, θεωρούνται παρεμβάσεις για τη ρύθμιση των γεωργικών αγορών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70.

2. Οι ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 αποτελούν κοινή ενέργεια κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4256/88 του Συμβουλίου (18). Διέπονται από τις προβλέψεις των ετησίων δαπανών που αναφέρονται στο άρθρο 31 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2328/91 του Συμβουλίου (19).

Το άρθρο 1 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2328/91 εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό.

3. Η πληρωμή της συνδρομής πραγματοποιείται σύμφωνα με το άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 του Συμβουλίου (20). Ωστόσο, η πληρωμή του υπολοίπου ή η απόδοση, πλην των προϋποθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 4 του εν λόγω άρθρου, βασίζονται:

α) σε δήλωση δαπανών που πραγματοποιείται από τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια ενός ημερολογιακού έτους και

β) σε έκθεση εφαρμογής των υπό εκτέλεση μέτρων του σχετικού ημερολογιακού έτους, η οποία καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88 7

που υποβάλλονται στην Επιτροπή πριν από την 1η Ιουλίου του επομένου έτους.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, μετά από διαβούλευση με την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 29 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4253/88.

5. Οι διατάξεις του τίτλου VI εφαρμόζονται, με την επιφύλαξη της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 4045/84 του Συμβουλίου (21).

Άρθρο 52

Το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000, η Επιτροπή υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση για τη λειτουργία του παρόντος κανονισμού συνοδευόμενη, ενδεχομένως, και από τις προσήκουσες προτάσεις.

Άρθρο 53

Καταργούνται οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72, (ΕΟΚ) αριθ. 3285/83, (ΕΟΚ) αριθ. 1319/85, (ΕΟΚ) αριθ. 2240/88, (ΕΟΚ) αριθ. 1121/89 και (ΕΟΚ) αριθ. 1198/90.

Οι αναφορές στους προαναφερθέντες κανονισμούς εκλαμβάνονται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και πρέπει να διαβάζονται σύμφωνα με τους πίνακες αντιστοιχίας που παρατίθενται στο παράρτημα V.

Άρθρο 54

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1996.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχυει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ αριθ. L 118 της 20. 5. 1972, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 132 της 16. 6. 1995, σ. 8.

(3) ΕΕ αριθ. L 325 της 22. 11. 1983, σ. 8.

(4) ΕΕ αριθ. L 24 της 1. 2. 1992, σ. 7.

(5) ΕΕ αριθ. L 137 της 27. 5. 1985, σ. 39.

(6) ΕΕ αριθ. L 47 της 25. 2. 1993, σ. 1.

(7) ΕΕ αριθ. L 198 της 26. 7. 1988, σ. 9.

(8) ΕΕ αριθ. L 128 της 13. 6. 1995, σ. 8.

(9) ΕΕ αριθ. L 118 της 29. 4. 1989, σ. 21.

(10) ΕΕ αριθ. L 119 της 11. 5. 1990, σ. 59.

(11) ΕΕ αριθ. L 349 της 31. 12. 1994, σ. 105.

(12) ΕΕ αριθ. L 33 της 8. 2. 1979, σ. 1.

(13) ΕΕ αριθ. L 125 της 19. 5. 1977, σ. 3.

(14) ΕΕ αριθ. L 279 της 12. 11. 1993, σ. 17.

(15) ΕΕ αριθ. L 215 της 30. 7. 1992, σ. 85.

(16) ΕΕ αριθ. L 185 της 15. 7. 1988, σ. 9.

(17) ΕΕ αριθ. L 94 της 28. 4. 1970, σ. 13.

(18) ΕΕ αριθ. L 374 της 31. 12. 1988, σ. 25.

(19) ΕΕ αριθ. L 218 της 6. 8. 1991, σ. 1.

(20) ΕΕ αριθ. L 374 της 31. 12. 1988, σ. 1.

(21) ΕΕ αριθ. L 388 της 30. 12. 1989, σ. 18.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Προϊόντα που μπορούν να τύχουν της κοινοτικής αποζημίωσης απόσυρσης που αναφέρεται στο άρθρο 22 παράγραφος 3

Κουνουπίδια

Τομάτες

Μελιτζάνες

Βερίκοκα

Ροδάκινα

Νεκταρίνια (συμπεριλαμβανομένων των brugnons)

Λεμόνια

Αχλάδια (εκτός των αχλαδιών για την παρασκευή απίτη)

Επιτραπέζια σταφύλια

Μήλα (εκτός των μήλων για την παρασκευή μηλίτη)

Satsumas

Μανταρίνια

Κλημεντίνες

Πορτοκάλια

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

Περιοριστικός κατάλογος των εφαρμοζομένων από τις οργανώσεις παραγωγών κανόνων που μπορούν να επεκταθούν στους παραγωγούς μη μέλη δυνάμει του άρθρου 18 παράγραφος 1

1. Κανόνες παροχής πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή

α) δήλωση των προθέσεων καλλιέργειας, κατά προϊόν και ενδεχομένως κατά ποικιλία 7

β) ανακοίνωση της θέσης σε καλλιέργεια 7

γ) δήλωση των συνολικών καλλιεργουμένων εκτάσεων, με κατανομή των εκτάσεων αυτών κατά προϊόν και, εφόσον είναι δυνατό, κατά ποικιλία 7

δ) δήλωση των προβλεπομένων ποσοτήτων σε τόνους και των πιθανών ημερομηνιών συγκομιδής κατά προϊόν και, εφόσον είναι δυνατό, κατά ποικιλία 7

ε) περιοδική δήλωση των συγκομιζομένων ποσοτήτων ή των διαθέσιμων αποθεμάτων κατά ποικιλία 7

στ) ενημέρωση σχετικά με την ικανότητα αποθεματοποίησης.

2. Κανόνες παραγωγής

α) τήρηση της επιλογής σπόρων προς σπορά που πρέπει να χρησιμοποιηθούν σε συνάρτηση με τον προβλεπόμενο προορισμό του προϊόντος, αγορά νωπών προϊόντων ή βιομηχανική μεταποίηση 7

β) τήρηση των προδιαγραφών όσον αφορά το αραίωμα των οπωρόνων 7

3. Κανόνες εμπορίας

α) τήρηση των ημερομηνιών που προβλέπονται για την έναρξη της συγκομιδής και τήρηση της κλιμάκωσης της εμπορίας 7

β) τήρηση των ελάχιστων κριτηρίων ποιότητας και μεγέθους 7

γ) τήρηση των κανόνων σχετικά με την πρώτη συσκευασία, τον τρόπο παρουσίασης, τη δεύτερη συσκευασία και τη σήμανση στο πρώτο στάδιο της διάθεσης στην αγορά 7

δ) ένδειξη όσον αφορά την καταγωγή του προϊόντος.

4. Κανόνες προστασίας του περιβάλλοντος

α) κανόνες σχετικά με τη χρησιμοποίηση λιπασμάτων 7

β) κανόνες σχετικά με τη χρησιμοποίηση φυτοϋγειονομικών προϊόντων και άλλων μεθόδων προστασίας των καλλιεργειών 7

γ) κανόνες σχετικά με τη μέγιστη περιεκτικότητα των οπωροκηπευτικών σε κατάλοιπα των φυτοφαρμάκων ή λιπασμάτων 7

δ) κανόνες σχετικά με την εξάλειψη των υποπροϊόντων και των χρησιμοποιηθέντων υλικών 7

ε) κανόνες σχετικά με την καταστροφή των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά.

5. Κανόνες όσον αφορά την απόσυρση

- κανόνες που εκδίδονται κατ' εφαρμογή του άρθρου 20, υπό τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 22.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

Πίνακες αντιστοιχίας