30. 3. 87 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 83/9 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με 
τους φόρους κύκλου εργασιών, όσον αφορά το ειδικό καθεστώς που εφαρμόζεται στις 
μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ) 
(87/C 83/07) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 20 Οκτωβρίου 1986, σύμφωνα με το άρθρο 195 της Συνθήκης 
για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει από την Οικονομική 
και Κοινωνική Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την παραπάνω πρόταση: 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε 
η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 13 Ιανουαρίου 
1987 με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Broicher. 
Η ΟΚΕ κατά τη 243η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 28ης Ιανουαρίου 1987) 
υιοθέτησε με πλειοψηφία και μια αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ επικροτεί καταρχήν τις προσπάθειες της 
Επιτροπής για περαιτέρω εναρμόνιση των νομικών 
διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους 
κύκλου εργασιών. Δεν θεωρεί ωστόσο ως κατάλληλο 
μέσο για την επίτευξη αυτού του στόχου την πρόταση 
για τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ στην 
παρούσα μορφή. 
1.2. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ θα πρέπει να αφεθεί στα 
κράτη μέλη μεγαλύτερη διακριτική ευχέρεια κατά τη 
φορολογία των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Με τον 
τρόπο αυτό θα μπορούσαν να ληφθούν καλύτερα υπόψη 
σε κάθε κράτος μέλος οι ιδιαίτερες και ενδεχομένως 
διαφορετικές καταστάσεις των οικονομικών αυτών 
ομάδων. Μια περιορισμένου χαρακτήρα απαλλαγή από 
φόρους μπορεί να απλοποιήσει την κατάσταση μόνο 
υπό όρους. Στην ανάγκη της απλουστευμένης δημοσιο­
νομικής μεταχείρισης των οικείων φορολογουμένων 
αντιπαραβάλλονται συνήθως σημαντικές δυσχέρειες 
κατά τον καθορισμό των πραγματικών δεδομένων. 
1.3. Αλλά και υπό το πρίσμα των στρεβλώσεων του 
ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών μια ενιαία 
ρύθμιση για επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μέχρι 
35 000 ECU δεν είναι αναγκαία, επειδή επιχειρήσεις 
αυτού του μεγέθους ασκούν ασήμαντη δραστηριότητα 
στη διασυνοριακή κυκλοφορία εμπορευμάτων και 
υπηρεσιών. Μεμονωμένες στρεβλώσεις ανταγωνισμού 
έχουν μικρότερη σημασία από εκείνες που προκύπτουν 
όταν επιχειρήσεις οι οποίες δεν απολαύουν απαλλαγών 
ευρίσκονται σε ανταγωνισμό με επιχειρήσεις οι οποίες 
απολαύουν, διότι εμφανίζουν ελάχιστη διαφορά στο 
ύψος του κύκλου εργασιών. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
Σύμφωνα με τη βασική αντίληψη που διατυπώνεται στις 
γενικές παρατηρήσεις η ΟΚΕ γνωμοδοτεί ως εξής για 
τις επιμέρους διατάξεις της πρότασης οδηγίας. 
2.1. Άρθρο 2, σημείο 1 
Το ύψος του κύκλου εργασιών το οποίο συνεπάγεται μια 
απαλλαγή από το φόρο στα κατ' ιδία κράτη πρέπει να 
καθορισθεί τώρα προς τα άνω. Έναντι του προβλεπόμε­
νου από την πρόταση οδηγίας ορίου των 35 000 ECU δεν υπάρχει καμιά επιφύλαξη. Εντός αυτού του ορίου τα 
κράτη μέλη πρέπει να αφεθούν να θεσπίσουν μια 
φορολογική απαλλαγή αν και μέχρι ποιο ύψος το 
επιθυμούν. Στο σημείο αυτό είναι δυνατό να θεσπισθεί, 
παράλληλα με τα οικονομικά δεδομένα στα κατ' ιδία 
κράτη μέλη, μια σχέση ισορροπίας μεταξύ του κόστους 
είσπραξης και της απόδοσης φόρων. 
Κατά την εισαγωγή ενός ορίου ελευθέρου φόρου — στο 
ίδιο ύψος — τα κράτη μέλη είναι αναγκαίο να 
φροντίσουν για μια κινητή μεταβατική ρύθμιση, η 
οποία θα συμβάλει στην αποφυγή των αιφνίδιων 
μεταβολών μεταξύ φορολογικής υποχρέωσης και απαλ­
λαγής λόγω της μειωμένης τώρα διαφοράς στο ύψος του 
κύκλου εργασιών. 
2.2. Άρθρο 1, σημείο 2 
Για τις έννοιες «Μικρές και Μεσαίες Επιχειρήσεις» 
δεν υπάρχουν στην ΕΚ ενιαίοι ορισμοί. Ακόμη και στα 
κράτη μέλη όπου εφαρμόζονται τέτοιοι ορισμοί περιο­
ρίζονται συχνά σε μερικές οικονομικές ομάδες. Οι δύο 
έννοιες θα πρέπει συνεπώς να απαλειφθούν από την 
οδηγία, για να αποτραπεί η δημιουργία αβεβαιοτήτων ή 
αμφιβολιών. Κατά τα άλλα το σημείο 2 του άρθρου 
μπορεί να εγκαταλειφθεί, διότι ο τομέας εφαρμογής για 
τις φορολογικές απαλλαγές και για την προβλεπόμενη 
απλουστευμένη ρύθμιση οριοθετείται επαρκώς στο 
άρθρο 1, σημείο 3. Το σημείο 2 θα πρέπει συνεπώς να 
διαγραφεί. 
2.3. Άρθρο 1, σημεία 3 έως 5 
Το σημείο 3 περιέχει ένα λογικό εννοιολογικό προ­
σδιορισμό του κύκλου εργασιών που πρέπει να λαμβά­
νεται υπόψη για τον καθορισμό ενός ορίου απαλλαγής. 
Σύμφωνα με το σημείο 4 δεν επιτρέπεται όπως ο 
επιχειρηματίας που απολαύει της απαλλαγής έχει 
δικαίωμα έκπτωσης του φόρου ή αναγραφής του στα 
τιμολόγια που εκδίδει. 
Στο σημείο 5 παρέχεται στον υποκείμενο στο φόρο 
δικαίωμα επιλογής και έτσι λαμβάνεται υπόψη το 
γεγονός ότι μια φορολογική απαλλαγή δεν αποτελεί σε 
κάθε περίπτωση βελτίωση. Ο υποκείμενος στο φόρο 
μπορεί, εφόσον υφίστανται οι προϋποθέσεις, να αποφα­
σίσει ο ίδιος, εάν επιθυμεί να απαιτήσει τη φορολογική 
απαλλαγή. 
Αριθ. C 83/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 87 
Για τα σημεία 3 και 5 δεν υπάρχουν αντιρρήσεις. 
2.4. Άρθρο 1, σημείο 6 
Το απλοποιημένο φορολογικό καθεστώς θα πρέπει να 
περιορίζεται στη δυνατότητα ενός κατ' αποκοπή 
υπολογισμού της φορολογικής έκπτωσης. Η ενοποίηση 
των μέτρων που αφορούν τη δήλωση και την είσπραξη 
των φόρων μπορεί να προκαλέσει μάλλον δυσχέρειες 
παρά διευκόλυνση στους φορολογουμένους, διότι κατά 
τη θέσπιση μιας κοινοτικής ενιαίας ρύθμισης δεν 
λαμβάνονται υπόψη οι ατομικές ανάγκες στα διάφορα 
κράτη μέλη. Συνεπώς τα μέτρα που προβλέπονται στο 
σημείο 6 ε) και στ) θα πρέπει να απαλειφθούν. Η ΟΚΕ 
κρίνει σκόπιμο να προστεθούν μετά τον όρο «υποκειμέ­
νων» στην παράγραφο 6 του άρθρου 24 στο ζ) οι λέξεις 
«του εμπορικού τομέα και των υπηρεσιών». 
Για τον κατ' αποκοπή υπολογισμό της φορολογικής 
έκπτωσης απαιτείται για τις φορολογικές απαλλαγές, 
ένα ανώτατο όριο κύκλου εργασιών, με το οποίο θα 
αποτρέπονται στρεβλώσεις ανταγωνισμού μεταξύ των 
κρατών μελών. Δεν υπάρχουν αντιρρήσεις για τις 
προβλεπόμενες 150 000 ECU. Μέχρι αυτό το ύψος 
κύκλου εργασιών τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέ­
πουν μια κατ' αποκοπή φορολογική έκπτωση, σύμφωνα 
με το σημείο 6 ζ). Όπως στην περίπτωση φορολογικών 
απαλλαγών θα πρέπει και στην προκειμένη περίπτωση 
να έχει ο φορολογούμενος τη δυνατότητα επιλογής 
μεταξύ της απλοποιημένης ρύθμισης της κανονικής 
φορολογίας. Εφόσον προτιμήσει την εφαρμογή της 
απλοποιημένης ρύθμισης, τότε δεν πρέπει η ρύθμιση 
αυτή να συνδέεται υποχρεωτικά η μετάβαση που 
προβλέπεται στα σημεία 6 β) έως δ), στη φορολογία επί 
αμοιβών που έχουν εισπραχθεί. Εδώ πρέπει επίσης να 
παραχωρείται στον υποκείμενο στο φόρο ένα ειδικό 
δικαίωμα επιλογής. 
2.5. Άρθρο 1, σημείο 7 
Αν γίνουν δεκτές οι προτάσεις του τμήματος, πρέπει οι 
ρυθμίσεις, που προβλέπονται στα σημεία 7 έως 9 
σχετικά με τους ελέγχους εκ μέρους της Επιτροπής των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, να προσαρμοσθούν ανάλο­
γα. Επειδή τα κράτη μέλη διαθέτουν περισσότερες 
δυνατότητες δράσης στο σημείο αυτό οι ανωτέρω 
ρυθμίσεις θα καταστούν σε μεγάλη έκταση περιττές. Αν 
παραμείνει το άρθρο 1 σημείο 9, θα πρέπει να ζητηθεί 
παράλληλα με το Κοινοβούλιο και η γνωμοδότηση της 
Βρυξέλλες, 28 Ιανουαρίου 1987. Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, ως αντιπρο­
σώπου των οικονομικών και κοινωνικών οργανώσεων 
σε κοινοτικό επίπεδο. 
2.6. Άρθρο 1, σημεία 10 και 11 
Η ετήσια αναθεώρηση του υποχρεωτικού ύψους του 
κύκλου εργασιών και του ισόποσου του σε ECU δεν 
θεωρείται από την ΟΚΕ αναγκαία και είναι δύσκολο να 
υλοποιηθεί. Και αν ακόμη γίνουν δεκτές ορισμένες 
διακυμάνσεις, τα ποσά αυτά θα πρέπει να αναθεωρού­
νται και ενδεχομένως να προσαρμόζονται μόνο σε 
διαστήματα αρκετών ετών. Παράλληλα πρέπει να 
επιδιώκεται η έγκαιρη ενημέρωση των υποκειμένων στο 
φόρο σχετικά με ενδεχόμενες αλλαγές, ώστε να έχουν 
τις ανάλογες δυνατότητες προγραμματισμού. Περαιτέ­
ρω πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι μια μεταβολή των ορίων 
στα κράτη μέλη απαιτεί πράξη νομοθετικού περιεχομέ­
νου. Για μια τέτοια τροποποίηση νόμου θα πρέπει να 
προβλέπεται χρονικό διάστημα τουλάχιστον ενός 
έτους. Ταυτόχρονα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η 
τροποποίηση μπορεί να ισχύει εκάστοτε μόνο προς το 
μέλλον, διότι διαφορετικά θα προκύψουν δυσχέρειες 
προσδιορισμού και είσπραξης. 
2.7. Άρθρο 2, σημείο 2 
Η διάταξη εξυπηρετεί τον καθορισμό της βάσης 
υπολογισμού για τα ίδια έσοδα της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας. Εδώ θα πρέπει, ανεξάρτητα από τη 
ρύθμιση όσον αφορά το ποσό για το οποίο ισχύει η 
απαλλαγή, να παραμείνει το κατώτερο όριο των 10 000 
ECU, πέρα από το οποίο λαμβάνεται υπόψη ο συνολι­
κός κύκλος εργασιών ενός υποκειμένου στο φόρο για 
τον καθορισμό της βάσης υπολογισμού. 
2.8. Άρθρο 2, σημείο 3 
Ο καθορισμός της 1ης Απριλίου 1987 ως του χρονικού 
σημείου για την υποχρεωτική εφαρμογή της οδηγίας 
στα κράτη μέλη είναι εξωπραγματικός και επιπλέον 
άσκοπος. Οι απαραίτητες τροποποιήσεις των διατά­
ξεων περί κύκλου εργασιών στα κράτη μέλη απαιτούν 
μακρύτερο διάστημα, και συνεπώς η προθεσμία πρέπει 
να παραταθεί τουλάχιστο κατά ένα έτος. Εκτός τούτου 
όμως η νέα ρύθμιση θα πρέπει να ενταχθεί στα διάφορα 
κράτη μέλη μόνον κατά την έναρξη μιας νέας φορολογι­
κής περιόδου. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT