EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 317/67

Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα την «Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 78/660/EOK του Συμβουλίου περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών όσον αφορά τις μικρομονάδες»

COM(2009) 83 τελικό/2 – 2009/0035 (COD)

(2009/C 317/11)

Εισηγητής: ο κ. PEZZINI

Στις 20 Μαρτίου 2009, και σύμφωνα με το άρθρο 44, § 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα:

«Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 78/660/EOK του Συμβουλίου περί των ετησίων λογαριασμών εταιρειών ορισμένων μορφών όσον αφορά τις μικρομονάδες»

COM(2009) 83 τελικό/2 – 2009/0035 (COD).

Το ειδικευμένο τμήμα «Ενιαία αγορά, παραγωγή και κατανάλωση», στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 22 Ιουνίου 2009 με βάση εισηγητική έκθεση του κ. PEZZINI.

Κατά την 455ή σύνοδο ολομέλειάς της, της 15ης και 16ης Ιουλίου 2009 (συνεδρίαση της 15ης Ιουλίου 2009), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 144 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 17 αποχές, την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Συμπεράσματα και συστάσεις

1.1. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) υπογραμμίζει την ανάγκη ικανοποίησης των αναγκών των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων και της βιοτεχνίας, προκειμένου να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις διαρθρωτικές προκλήσεις που υφίστανται σε μια πολύπλοκη κοινωνία, με την πλήρη εφαρμογή του Ευρωπαϊκού Χάρτη για τις μικρές επιχειρήσεις (1), στα πλαίσια μια διαδικασίας που εντάσσεται στη στρατηγική της Λισσαβώνας.

1.2. Η EOKE λαμβάνει γνώση της πρωτοβουλίας της Επιτροπής που αποσκοπεί στην απαλλαγή των μικρομονάδων από τις λογιστικές και διοικητικές απαιτήσεις, οι οποίες συχνά είναι δαπανηρές και υπερβολικές, σε σχέση με το μέγεθος των επιχειρήσεων αυτών και εφιστά την προσοχή στις θέσεις που υιοθετήθηκαν παλαιότερα στις γνωμοδοτήσεις της CESE 1187/2008 (2)και CESE 1506/2008 (3).

1.3. Η ΕΟΚΕ θεωρεί σημαντικό η πρωτοβουλία αυτή να τηρεί τις ακόλουθες αρχές:

— Νομιμότητα, κάθε κράτος υποχρεούται να καθορίζει κριτήρια απαλλαγής για τις μικρομονάδες·

— Ευελιξία, ενδείκνυται τα κράτη μέλη να έχουν τη δυνατότητα προσαρμογής των κριτηρίων απαλλαγής στις απαιτήσεις της ιδιαίτερης κατάστασής τους, εντός κοινών ορίων·

— Απλούστευση, οι τροποποιήσεις απαλλαγής πρέπει να τυγχάνουν απλής εφαρμογής·

— Διαφάνεια, πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να εξασφαλίζεται η δέουσα διαφάνεια της εσωτερικής αγοράς.

1.4. Η ΕΟΚΕ, αν και αναγνωρίζει ότι η Κοινότητα δεν έχει αποκλειστική αρμοδιότητα επί του θέματος, επιθυμεί, για την ακεραιότητα της ενιαίας αγοράς και για τη μη διάκριση των φορέων που δραστηριοποιούνται σε αυτή, να προβλέπεται στα μελλοντικά μέτρα αναθεώρησης της τέταρτης και της έβδομης οδηγίας για το εταιρικό δίκαιο, η αυτόματη παροχή διευκολύνσεων σε όλες τις μικροεπιχειρήσεις που υπάρχουν στην Ένωση, σύμφωνα με κριτήρια που θα καθορίζει με σαφήνεια κάθε κράτος μέλος.

1.5. Εν προκειμένω, η ΕΟΚΕ ζητεί να εφαρμοστεί η αρχή «Σκέψου πρώτα σε μικρή κλίμακα» (Think Small First) μέσω μιας διοργανικής συμφωνίας, που να βασίζεται στις ίδιες νομικές βάσεις με τη συμφωνία για τη Βελτίωση της νομοθεσίας (4), με μια σειρά σαφών και διαφανών δεσμεύσεων, σε κοινοτικό και σε εθνικό επίπεδο, όσον αφορά την εξάλειψη/ μείωση των γραφειοκρατικών επιβαρύνσεων, ώστε να εξασφαλιστεί η συστηματική εφαρμογή τους τόσο στις νομοθετικές όσο και στις πρακτικές διαδικασίες, ειδικότερα για τις πολύ μικρές και τις μικρές επιχειρήσεις.

1.6. Η ΕΟΚΕ κρίνει εξάλλου σκόπιμο να υποβάλλει η Επιτροπή στο Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην ΕΟΚΕ μία έκθεση, τρία χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας πρότασης, στην οποία να αξιολογούνται οι συνέπειες και η λειτουργία της απαλλαγής υπέρ των μικρομονάδων, σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, καθώς και οι οικονομίες που πραγματοποιήθηκαν από τις ευρωπαϊκές μικρομονάδες.

2. Εισαγωγή

2.1. Από τον εορτασμό του «Ευρωπαϊκού Έτους των ΜΜΕ και της Βιοτεχνίας» (5), που είχε σαν επακόλουθο τη δημιουργία της ΓΔ XXIII (6) και μια σειρά ευρωπαϊκών διασκέψεων (7), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για την ικανοποίηση των αναγκών των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων και της βιοτεχνίας προκειμένου να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις πολυάριθμες οικονομικές και διαρθρωτικές προκλήσεις. Τούτο εξάλλου προβλήθηκε σε πολλές γνωμοδοτήσεις της ΕΟΚΕ (8).

2.2. Συχνά για τις μικρές και τις μεσαίες επιχειρήσεις ισχύουν οι ίδιοι κανόνες που εφαρμόζονται στις μεγάλες επιχειρήσεις. Οι ειδικές απαιτήσεις, όσον αφορά τη λογιστική, σπανίως αναλύονται, και οι κανόνες για την χρηματοοικονομική πληροφόρηση συνεπάγονται σημαντικά οικονομικά έξοδα, εκτός του ότι παρεμποδίζουν την αποτελεσματική χρήση των κεφαλαίων, που είναι πιο χρήσιμα αν επενδυθούν στην παραγωγή και στην απασχόληση.

2.3. Εάν, από την μια πλευρά, όσον αφορά τη λογιστική και τον λογιστικό έλεγχο, ο στόχος για τη βελτίωση της ποιότητας των λογαριασμών των εταιρειών κεφαλαίων και την αύξηση της διαφάνειας είναι θεμελιώδους σημασίας, από την άλλη, οι μεγαλύτερες υποχρεώσεις που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις αποδεικνύονται συχνά ιδιαίτερα επαχθείς για τις πολύ μικρές και τις μικρές επιχειρήσεις.

2.4. Ειδικότερα ως προς αυτό, η Επιτροπή είχε πρόσφατα υποβάλει μια πρόταση για την απαλλαγή των μεσαίων επιχειρήσεων από ορισμένες απαιτήσεις επικοινωνίας και από την υποχρέωση σύνταξης ενοποιημένων λογαριασμών (9), για την οποία η ΕΟΚΕ εξέδωσε θετική γνωμοδότηση (10).

2.5. Το υψηλό διοικητικό κόστος που προκύπτει από την κοινοτική νομοθεσία περιορίζει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Εξάλλου, η νομοθεσία σχετικά με το δίκαιο, τη λογιστική και τον λογιστικό έλεγχο δεν εξελίχτηκε παράλληλα με το πλαίσιο λειτουργίας των επιχειρήσεων. Εκ των πραγμάτων οι οδηγίες που εξασφαλίζουν την ποιότητα της χρηματοοικονομικής πληροφόρησης και του λογιστικού ελέγχου στην ΕΕ, συνεπάγονται υψηλό διοικητικό κόστος για τις επιχειρήσεις και ειδικότερα για τις μικρότερες.

2.6. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, οι οποίες ωστόσο δεν φαίνονται αξιόπιστες από επιστημονικής και μεθοδολογικής πλευράς, οι μικρομονάδες τις οποίες αφορά το μέτρο είναι περίπου 5 εκατομμύρια 400 χιλιάδες και το συνολικό διοικητικό κόστος, για την εκπλήρωση των διοικητικών και λογιστικών απαιτήσεων, που προβλέπει η οδηγία, ανέρχεται σε σχεδόν 6,3 δις ευρώ ετησίως

2.7. Η ΕΟΚΕ υπογραμμίζει τη δέσμευση, που έχει αναλάβει η Επιτροπή, να μειώσει κατά 25 % τις διοικητικές δαπάνες των επιχειρήσεων (11) και την οποία έχει στηρίξει ανεπιφύλακτα η ΕΟΚΕ (12).

2.8. Κατά τη γνώμη της ΕΟΚΕ «πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να εξασφαλισθεί ότι όλα τα κράτη μέλη εφαρμόζουν έγκαιρα και ποιοτικά όλες τις οδηγίες, ώστε να πεισθούν οι εθνικές και οι περιφερειακές κυβερνήσεις και οι νομοθέτες να αρχίσουν το δικό τους σχέδιο απλοποίησης, ξεκινώντας από εκείνες τις ρυθμίσεις όπου υπήρξε υπερβολική συσσώρευση ρυθμιστικών παρεμβάσεων (“gold-plating”) κατά την εφαρμογή του ευρωπαϊκού δικαίου» (13).

3. Το πλαίσιο

3.1. Στα πλαίσια της τέταρτης φάσης της πρωτοβουλίας απλούστευσης της νομοθεσίας σχετικά με την εσωτερική αγορά (Simplification of the Legislation on the Internal Market - SLIM), εκσυγχρονίστηκαν η πρώτη και η δεύτερη οδηγία για το εταιρικό δίκαιο.

3.2. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 8ης και 9ης Μαρτίου 2007 υπογράμμισε ότι η μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων αποτελεί σημαντικό μέτρο για την τόνωση της ευρωπαϊκής οικονομίας, ιδίως λόγω των συνεπειών του μέτρου αυτού στις μικρότερες επιχειρήσεις, και τόνισε ότι απαιτείται μια έντονη και από κοινού προσπάθεια για τη μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων εντός της ΕΕ.

3.3. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 13ης και 14ης Μαρτίου 2008 κάλεσε την Επιτροπή να διατυπώσει νέες νομοθετικές προτάσεις «ταχείας διαδικασίας» προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος (14) και να ορίσει ως βασικούς τομείς παρέμβασης τη λογιστική και τους λογιστικούς ελέγχους για τη μείωση του διοικητικού φόρτου των ευρωπαϊκών εταιρειών.

3.4. Στην Small Business Act (15) για την Ευρώπη, που υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2008 από την Επιτροπή και για την οποία η ΕΟΚΕ εξέδωσε σχετική γνωμοδότηση (16), τονίστηκε επίσης η ανάγκη απλούστευσης των απαιτήσεων για τις μικρότερες επιχειρήσεις.

3.5. Εξάλλου, στο ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας, που υποβλήθηκε τέλη Νοεμβρίου του 2008 ορίζεται ως βασικό μέτρο η μείωση του διοικητικού φόρτου των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και των μικρομονάδων, μεταξύ άλλων, με την κατάργηση της «απαίτησης βάσει της οποίας οι μικρές επιχειρήσεις οφείλουν να καταρτίζουν ετήσιους λογαριασμούς» (17).

3.6. Από την πλευρά του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο ψήφισμά του της 8ης Δεκεμβρίου 2008 (18) τάχθηκε υπέρ της απαλλαγής των υποχρεώσεων όσον αφορά την χρηματοοικονομική πληροφόρηση από τις μικρομονάδες, προκειμένου να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητά τους και το αναπτυξιακό τους δυναμικό, και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει νομοθετική πρόταση που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαιρούν τις επιχειρήσεις αυτές από το πεδίο εφαρμογής της 4ης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ.

3.7. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων είκοσι έως τριάντα ετών η οδηγία 78/660/ΕΟΚ τροποποιήθηκε πολλάκις (19).

4. Περίληψη της πρότασης της Επιτροπής

4.1. Η Επιτροπή προτείνει την εισαγωγή της έννοιας της μικρομονάδας, που ήδη προβλέπεται σε ορισμένα κράτη μέλη, και την εξαίρεσή της από το πεδίο εφαρμογής της τέταρτης οδηγίας 78/660/ΕΟΚ για τους ετήσιους λογαριασμούς. Οι μικρομονάδες, για να τύχουν απαλλαγής, θα πρέπει να πληρούν δύο από τα ακόλουθα τρία κριτήρια:

— 10 ή λιγότερους εργαζόμενους,

— σύνολο ισολογισμού κατώτερο των 500 000 ευρώ και

— καθαρό ύψος κύκλου εργασιών λιγότερο από 1 000 000 ευρώ.

4.2. Γι αυτές τις πολύ μικρές επιχειρήσεις το κόστος κατάρτισης των ετήσιων λογαριασμών είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Από την άλλη πλευρά δεν υπάρχει έντονη ζήτηση όσο αφορά την χρηματοοικονομική τους κατάσταση εφόσον πρόκειται κυρίως για επιχειρήσεις που δρουν σε τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο.

4.3. Με την εισαγωγή της απαλλαγής στις οδηγίες λογιστικής, τα κράτη μέλη έχουν τη διακριτική ευχέρεια να ορίσουν τους κανόνες που θα πρέπει να τηρούν οι μικρομονάδες.

4.4. Για τον λόγο αυτό η Επιτροπή αποφάσισε να τροποποιήσει την κοινοτική νομοθεσία. Όσον αφορά τις μικρομονάδες προτάθηκαν διάφορα μέτρα:

— απαλλαγή των επιχειρήσεων αυτών να καταρτίζουν ετήσιους λογαριασμούς,

— δυνατότητα για τις μικρομονάδες να καταρτίζουν ετήσιους λογαριασμούς, επί εθελοντικής βάσεως, να τους υποβάλλουν σε λογιστικό έλεγχο και να τους αποστέλλουν στο εθνικό μητρώο,

— διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών να απαλλάσσουν τις μικρομονάδες από το πεδίο εφαρμογής της τέταρτης οδηγίας για το εταιρικό δίκαιο.

5. Γενικές παρατηρήσεις

5.1. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής περί απαλλαγής των μικρομονάδων από τις διοικητικές υποχρεώσεις λογιστικής, πολυδάπανες και εντελώς δυσανάλογες σε σχέση με τις απαιτήσεις των μικρομονάδων και των κυριότερων χρηστών των χρηματοοικονομικών πληροφοριών.

5.2. Η ΕΟΚΕ θεωρεί πρωταρχικής σημασίας, ειδικότερα κατά την σημερινή οικονομική κρίση η οποία πλήττει ιδιαίτερα τις μικρότερες επιχειρήσεις ολόκληρης της Ευρώπης, να εφαρμοστούν άμεσα (πρότυπο «fast track» - ταχεία διαδικασία) (20) και καθολικά σε ολόκληρο τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο τα μέτρα απαλλαγής για τις μικρομονάδες, να είναι δε ευέλικτα και προσαρμοσμένα στις επιμέρους εθνικές ιδιαιτερότητες, καθώς και να εφαρμοστούν με διαφάνεια έναντι των φυσικών και νομικών προσώπων της Ευρώπης.

5.3. Η πρόταση της Επιτροπής αποτελεί, εξάλλου, ένα ισχυρό κίνητρο για την καταπολέμηση της παραοικονομίας (moonlight economy), όπως επανειλημμένα έχει επισημάνει η ΕΟΚΕ, η οποία έχει «τονίσει την πραγματικά αρνητική επίδραση της λαθραίας εργασίας επί των δημόσιων οικονομικών, λόγω της απώλειας εισοδημάτων από φορολογία και από κοινωνικές εισφορές» (21) και ότι «για να αποφευχθεί η ραγδαία εξέλιξη της παραοικονομίας, το τίμημα μιας ενάρετης συμπεριφοράς δεν πρέπει να είναι υπέρογκο» (22).

5.4. Η ΕΟΚΕ επικροτεί την πρόταση απλοποίησης της Επιτροπής που αποσκοπεί στην εξασφάλιση ενός κανονιστικού πλαισίου για την τόνωση της επιχειρηματικότητας και της καινοτομίας των πολύ μικρών και των μικρών επιχειρήσεων, ώστε να καταστούν περισσότερο ανταγωνιστικές και να αξιοποιούν περισσότερο τις δυνατότητες της εσωτερικής αγοράς.

5.5. Η ΕΟΚΕ, αν και αναγνωρίζει την μη αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας επί του θέματος και την αναγκαία εφαρμογή του άρθρου 5 της Συνθήκης σχετικά με την επικουρικότητα, θεωρεί σκόπιμο, για την ακεραιότητα της ενιαίας αγοράς και για τη μη διάκριση των φορέων που δραστηριοποιούνται σε αυτή, οι διευκολύνσεις προς τις μικρομονάδες στα μελλοντικά μέτρα αναθεώρησης της τέταρτης και της έβδομης οδηγίας για το εταιρικό δίκαιο να μην επαφίενται στη διακριτική ευχέρεια των επιμέρους κρατών μελών αλλά να παρέχονται αυτομάτως σε όλες τις μικροεπιχειρήσεις που υπάρχουν στην Ένωση.

5.6. Η ΕΟΚΕ ζητεί από την Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να εφαρμόσουν κατά την προσεχή γενική αναθεώρηση της τέταρτης και της έβδομης οδηγίας για το εταιρικό δίκαιο την αρχή «Σκέψου πρώτα σε μικρή κλίμακα» (Think Small First) μέσω μιας διοργανικής συμφωνίας, που να βασίζεται στις ίδιες νομικές βάσεις με τη συμφωνία για τη Βελτίωση της νομοθεσίας (23), με μια σειρά σαφών και διαφανών δεσμεύσεων όσον αφορά την εξάλειψη/μείωση των γραφειοκρατικών επιβαρύνσεων.

5.7. Η ΕΟΚΕ ζητεί εξάλλου από την Επιτροπή να υποβάλει στο Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην ΕΟΚΕ μία έκθεση, τρία χρόνια μετά τη θέση σε ισχύ της παρούσας πρότασης, στην οποία να αξιολογούνται οι συνέπειες και η λειτουργία της απαλλαγής, υπέρ των μικρομονάδων, σε όλα τα κράτη μέλη της Ένωσης, καθώς και οι οικονομίες που πραγματοποιήθηκαν από τις ευρωπαϊκές μικρομονάδες.

Βρυξέλλες, 15 Ιουλίου 2009 Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής Mario SEPI

(1) Πρβλ. Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας, 2000.

(2) ΕΕ C 27 της 3.2.2009, σ. 7.

(3) ΕΕ C 77 της 31.3.2009, σ. 37.

(4) Βλ. Γνωμοδότηση ΕΟΚΕ στην Επίσημη Εφημερίδα αριθ. ΕΕ C 182 της 4/8/2009, σελ. 30, σύσταση αριθ. 1, εισηγητής: MALOSSE και συνεισηγητής: CAPPELLINI.

(5) Έτος 1983.

(6) Πρώτα δημιουργήθηκε μια Task Force υπό την εποπτεία της Edith Cresson, που στη συνέχεια έγινε μια νέα ΓΔ: η ΓΔ XXIII.

(7) Αβινιόν, 1990· Βερολίνο, 1994· Μιλάνο, 1997.

(8) Βλέπε μεταξύ άλλων: ΕΕ C 161 της 14.6.1993, σ. 6· ΕΕ C 388, της 31.12.1994, σελ. 14· ΕΕ C 295 της 7.10.1996, σ. 6· ΕΕ C 56 της 24.2.1997, σ. 7 ΕΕ C 89 της 19.3.1997, σ. 27· ΕΕ C 235 της 27.7.1998, σ. 13· ΕΕ C 221 της 7.8.2001, σ. 1· ΕΕ C 374 της 3.12.1998, σ. 4· ΕΕ C 116 της 20.4.2001, σ. 20.

(9) COM(2008) 195 τελικό της 18ης Σεπτεμβρίου 2008.

(10) ΕΕ C 77 της 31.3.2009, σ. 37, εισηγητής: CAPPELLINI.

(11) COM(2006) 689, 690 και 691 τελικό της 14ης Νοεμβρίου 2006.

(12) ΕΕ C 256 της 27.10.2007, σ. 8.

(13) ΕΕ C 256 της 27.10.2007, σ. 8, σημείο 4.3.6, και ΕΕ C 204 της 9.8.2008, σ. 9, σημείο 6.2.

(14) Συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών, σημείο 9.

(15) COM(2008) 394 τελικό της 25ης Ιουνίου 2008.

(16) ΕΕ C 182 της 4.8.2009, εισηγητής: MALOSSE και συνεισηγητής: CAPPELLINI.

(17) Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, ένα Ευρωπαϊκό σχέδιο για την ανάκαμψη της οικονομίας (COM(2008) 800 τελικό, της 26ης Νοεμβρίου 2008, σημείο 4).

(18) Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2008 σχετικά με τις λογιστικές απαιτήσεις όσον αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και ιδίως τις πολύ μικρές επιχειρήσεις.

(19) Πρόκειται για πάνω από δέκα τροποποιήσεις: οδηγία 83/349/ΕΟΚ, οδηγία 84/569/ΕΟΚ, οδηγία 89/666/ΕΟΚ, οδηγία 90/604/ΕΟΚ, οδηγία 90/605/ΕΟΚ, οδηγία 94/8/ΕΚ, οδηγία 1999/60/ΕΚ, οδηγία 2001/65/ΕΚ, οδηγία 2003/38/ΕΚ, οδηγία 2003/51/ΕΚ, οδηγία 2006/43/ΕΚ, οδηγία 2006/46/ΕΚ.

(20) Fast track: προκειμένου να υπάρξουν γρήγορα αποτελέσματα η Επιτροπή υπέβαλε τρεις προτάσεις ταχείας διαδικασίας. Η πρώτη, που αποσκοπούσε στην ευθυγράμμιση ορισμένων κανόνων σχετικά με τις εκθέσεις των εμπειρογνωμόνων στην περίπτωση των εγχώριων συγχωνεύσεων και διασπάσεων εταιρειών με τους κανόνες που υπάρχουν στην Οδηγία για τις διασυνοριακές συγχωνεύσεις (οδηγία 2005/56/ΕΚ) εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Νοέμβριο του 2007 (οδηγία 2007/63/ΕΚ). Επιπλέον, τον Απρίλιο του 2008, η Επιτροπή κατέθεσε δύο προτάσεις για την τροποποίηση της πρώτης και της ενδέκατης οδηγίας για το εταιρικό δίκαιο και τις λογιστικές οδηγίες.

(21) Βλ. ΕΕ C 101 της 12.4.1999, εισηγητής GIRON.

(22) Βλ. ΕΕ C 255 της 14.10.2005.

(23) Βλ. ΕΕ C 182 της 4.8.2009, σ. 30, σύσταση αριθ. 1, εισηγητής: MALOSSE, συνεισηγητής: CAPPELLINI. Ειδικότερα το σημείο 3.2: «Όσον αφορά την αρχή “προτεραιότητα στις μικρές επιχειρήσεις”, η ΕΟΚΕ επιβεβαιώνει την προγενέστερη θέση της (ΕΕ C 27 της 3.2.2009, σ. 27) και ζητά να μετατραπεί η εν λόγω πρωτοβουλία σε δεσμευτικό κανόνα λαμβάνοντας μια μορφή η οποία απομένει να προσδιοριστεί (κώδικας δεοντολογίας, διοργανική συμφωνία, απόφαση του Συμβουλίου), αλλά θα πρέπει να είναι δεσμευτική για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Επιτροπή και το Συμβούλιο. Η επιλογή μιας διοργανικής συμφωνίας εδραζόμενης στις ίδιες νομικές βάσεις με τη συμφωνία του 2003 για τη βελτίωση της νομοθεσίας …».