Πρόταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

(υποβληθείς από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Eισαγωγή

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συνιστά κοινότητα με κοινούς στόχους. Ορισμένα τμήματα του προϋπολογισμού της ΕΕ εξυπηρετούν έναν σαφή στόχο συνοχής. Κάποια άλλα αποβλέπουν στη χρηματοδότηση της επίτευξης ειδικών σκοπών διαμέσου προγραμμάτων τα οποία έχουν συμφωνηθεί σε επίπεδο ΕΕ. Ως εκ τούτου, πάντα θα υπάρχουν χώρες με καθαρό όφελος από τον κοινοτικό προϋπολογισμό και χώρες με καθαρή συνεισφορά σε αυτόν, μολονότι η Ένωση ως σύνολο είναι αυτή που καρπούται τα οφέλη από τις εφαρμοζόμενες πολιτικές.

Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα (που καλούνται επίσης «καθαρά αποτελέσματα»), τα οποία προκύπτουν από τον υπολογισμό της διαφοράς μεταξύ συνεισφορών στον κοινοτικό προϋπολογισμό και εσόδων από αυτόν, δεν αντανακλούν με πληρότητα τα οφέλη που τα κράτη μέλη αντλούν χάρη στη συμμετοχή τους στην ΕΕ. Παραδείγματος χάρη, οι δαπάνες για έρευνα ή για την προστασία των συνόρων δεν ωφελούν μόνο τους άμεσους αποδέκτες, αλλά επιπλέον παράγουν δευτερογενή αποτελέσματα, τα οποία εξικνούνται πέραν των εθνικών συνόρων [1]. Ενίοτε ενδέχεται να μην είναι δυνατό να εκτιμηθεί σε ποσοτικά μεγέθη η έκταση των εν λόγω δευτερογενών αποτελεσμάτων, αλλά η συνεκτίμησή τους θα μετέβαλλε τον υπολογισμό των λογιστικών ανισορροπιών.

[1] Τα εν λόγω δευτερογενή αποτελέσματα περιλαμβάνουν τη δαπάνη εισοδημάτων που προκύπτουν στο λαμβάνον κράτος μέλος για αγαθά ή υπηρεσίες που παράγονται σε άλλο κράτος μέλος, την αγορά χρηματοοικονομικών αξιών εκπεφρασμένων στα νομίσματα διαφόρων κρατών μελών, κ.ο.κ..

Ο ορισμός των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων προσκρούει επίσης σε πλειάδα σοβαρών εννοιολογικών και λογιστικών προβλημάτων. Κατά τον υπολογισμό των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων, επιβάλλεται να πραγματοποιηθεί μεγάλος αριθμός επιλογών όσον αφορά τα στοιχεία που θα συμπεριληφθούν στις ροές εσόδων και εξόδων, καθώς και σε σχέση με τις περιόδους αναφοράς (π.χ. επιλογή μεταξύ ταμειακών και δεδουλευμένων στοιχείων, πλεονάσματα παλαιότερων ετών, κ.λπ.). Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα που προκύπτουν διαφέρουν σημαντικά ανάλογα με τις λύσεις που προκρίνονται κάθε φορά.

Παρόλα αυτά, το μέγεθος μερικών από τις εν λόγω ανισορροπίες έχει βρεθεί στο επίκεντρο συζητήσεων. Έπειτα από χρόνια αποτελμάτωσης όσον αφορά τα θέματα προϋπολογισμού και αγωνιωδών συζητήσεων, το 1984 υπήρξε συμφωνία στο Φοντενμπλό για την καθιέρωση της υφιστάμενης διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου. Η ρύθμιση αυτή τέθηκε σε ισχύ με την απόφαση περί ιδίων πόρων της 7ης Μαΐου 1985. Η σχετική απόφαση βασίστηκε στην ακόλουθη γενική αρχή [2]:

[2] Βλ. Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Φοντενμπλό, «Συμπεράσματα της Προεδρίας», Δελτίο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 6-1984.

«[...] οποιοδήποτε κράτος μέλος με δημοσιονομικό βάρος το οποίο είναι υπερβολικό σε σχέση με τη σχετική του ευημερία μπορεί να τύχει διόρθωσης σε κατάλληλο χρόνο.».

Συνεπώς, η αρχή της γενικευμένης διόρθωσης είχε ήδη επιβεβαιωθεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 1984 («οποιοδήποτε κράτος μέλος»). Η απόφαση για την παραχώρηση διόρθωσης είναι σκόπιμο να βασίζεται σε δύο κριτήρια: στο μέγεθος της δημοσιονομικής ανισορροπίας (η οποία πρέπει να είναι «υπερβολική») και στον πλούτο του εκάστοτε κράτους μέλους σε σύγκριση με το σύνολο της ΕΕ («σχετική ευημερία»).

Οι λόγοι στους οποίους στηρίχτηκε η παραχώρηση διόρθωσης κατ' αποκλειστικότητα στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι σήμερα λιγότερο βάσιμοι από ό,τι ήταν κατά τον χρόνο πραγματοποίησης του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Φοντενμπλό, δεδομένου ότι αρκετά άλλα κράτη μέλη μπορούν ευλόγως να ισχυρισθούν ότι η τρέχουσα κατάστασή τους είναι συγκρίσιμη με εκείνη του Ηνωμένου Βασιλείου (Ενότητα 2). Πέραν αυτού, το κόστος της διεύρυνσης πρέπει να κατανεμηθεί κατά τρόπο ακριβοδίκαιο. Επομένως, υποστηρίζεται ότι, υπό το πρίσμα της αρχής που διατυπώθηκε στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του Φοντενμπλό, συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την καθιέρωση γενικευμένου μηχανισμού διορθώσεων. Στο παρόν έγγραφο εξετάζονται οι παράμετροι οι οποίες καθορίζουν έναν τέτοιο διορθωτικό μηχανισμό και διατυπώνεται πρόταση, η οποία ανταποκρίνεται στον εξής διττό στόχο:

* πρόληψη των υπερβολικών αρνητικών δημοσιονομικών αποτελεσμάτων, σε συνδυασμό με μείωση των διαφορών μεταξύ καθαρών συνεισφερόντων σε συγκρίσιμα επίπεδα ευημερίας.

* διασφάλιση του ότι το κόστος χρηματοδότησης του μηχανισμού θα διατηρηθεί σε λογικό επίπεδο.

2. Τρέχουσα κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου σε σύγκριση με άλλους καθαρούς συνεισφέροντες

Στις δύο υποενότητες που ακολουθούν εξετάζεται η σχετική ευημερία και το μέγεθος των καθαρών δημοσιονομικών αποτελεσμάτων για όλους τους καθαρούς συνεισφέροντες στον προϋπολογισμό της ΕΕ [3].

[3] Η ανάλυση και η πρόταση που αναπτύσσονται στην παρούσα ανακοίνωση στηρίζονται στα λεπτομερέστερα στοιχεία και στην ανάλυση που περιλαμβάνει το τεχνικό παράρτημα της έκθεσης της Επιτροπής για τους ίδιους πόρους.

2.1. Σχετικός βαθμός ευημερίας

Ο κατωτέρω πίνακας περιέχει συγκεντρωτική παρουσίαση του κατά κεφαλή Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος («ΑΕΕ»), σε όρους Μονάδων Αγοραστικής Δύναμης (ΜΑΔ [4]) για το έτος 2003 και για το σύνολο των κρατών μελών που ήταν καθαροί συνεισφέροντες το έτος 2002 [5].

[4] Η ΜΑΔ είναι τεχνητό νόμισμα, το οποίο αντανακλά τις διαφορές των εθνικών επιπέδων των τιμών που δεν αποτυπώνονται στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Πρόκειται για μονάδα που επιτρέπει την ουσιαστική σύγκριση του μεγέθους οικονομικών δεικτών μεταξύ διαφόρων χωρών. Τα στοιχεία για τη ΜΑΔ προκύπτουν από υπολογισμούς της Eurostat.

[5] Στον υπολογισμό των καθαρών αποτελεσμάτων που αναφέρονται στο παρόν έγγραφο, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, έχουν ληφθεί υπόψη και οι διοικητικές δαπάνες. Ως εκ τούτου, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο δεν εμφανίζονται μεταξύ των καθαρών συνεισφερόντων.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Από τον παραπάνω πίνακα προκύπτει με σαφήνεια ότι το 2003 το ΑΕΕ κατά κεφαλή, εκπεφρασμένο σε ΜΑΔ, κυμαινόταν μεταξύ 97% και 111% του μέσου όρου της ΕΕ-15 για το σύνολο των καθαρών συνεισφερόντων στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Η σχετική ευημερία του Ηνωμένου Βασιλείου αντιστοιχούσε στο 111,2%, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στην κορυφή της σχετικής κατάταξης. Τούτο σημαίνει ότι η κατάσταση έχει αλλάξει άρδην σε σύγκριση με το 1984, όταν το Ηνωμένο Βασίλειο είχε τη χαμηλότερη ευημερία μεταξύ των καθαρών συνεισφερόντων.

Με βάση την εντυπωσιακή μεταβολή της θέσης του Ηνωμένου Βασιλείου σε σύγκριση με τους άλλους καθαρούς συνεισφέροντες, είναι θεμιτό να επανεξετασθεί το υφιστάμενο καθεστώς διόρθωσης με γνώμονα την αρχή του Φοντενμπλό, υπό την έννοια ότι το καθαρό αποτέλεσμα ενός κράτους μέλους θα αξιολογείται σε συνάρτηση με τη σχετική του ευημερία.

2.2. Καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα προ της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου

Το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα του Ηνωμένου Βασιλείου για το έτος 1985 (δηλαδή για το πρώτο έτος για το οποίο υπολογίστηκε η διόρθωση) αντιστοιχούσε στο -0,48% του ΑΕΕ προ της διόρθωσης. (Μολονότι δεν είναι διαθέσιμα ακριβή στοιχεία για τα άλλα κράτη μέλη, η Γερμανία ήταν τότε το μοναδικό άλλο κράτος μέλος με σημαντική καθαρή συνεισφορά στον κοινοτικό προϋπολογισμό.) Όπως προκύπτει και από τον παρακάτω πίνακα, το καθαρό αποτέλεσμα του Ηνωμένου Βασιλείου έχει παραμείνει κατά μέσον όρο σε συγκρίσιμο επίπεδο κατά τα τελευταία έτη. Κατά την περίοδο 1996-2002, το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα - πριν από τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου και λαμβανομένων υπόψη των διοικητικών δαπανών - για τους καθαρούς συνεισφέροντες της ΕΕ-15 είχε κατά μέσον όρο ως εξής:

Πίνακας 2. Καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα πριν από τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου για επιλεγμένα μέλη της ΕΕ-15 (ετήσιοι μέσοι όροι 1996-2002)

// % του ΑΕΕ

Ηνωμένο Βασίλειο // -0,47%

Γερμανία // -0,44%

Κάτω Χώρες // -0,43%

Σουηδία // -0,38%

Αυστρία // -0,24%

Ιταλία // -0,06%

Γαλλία // -0,04%

Εάν το ισχύον καθεστώς παρέμενε αμετάβλητο, τα μέσα καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα για την περίοδο 2008-2013 [6] θα χειροτέρευαν για όλους ανεξαιρέτως τους καθαρούς συνεισφέροντες λόγω του χρηματοδοτικού κόστους της διεύρυνσης. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Επιτροπής και με βάση την υπόθεση ότι το ύψος των δαπανών θα ισούται με τα ανώτατα όρια των δημοσιονομικών προοπτικών που έχουν προταθεί από την Επιτροπή στην ανακοίνωση που εξέδωσε στις 10 Φεβρουαρίου 2003 [7], τα εκτιμώμενα καθαρά αποτελέσματα των καθαρών συνεισφερόντων θα είχαν ως εξής.

[6] Λεπτομερή στοιχεία για τις παραδοχές που έχουν χρησιμοποιηθεί για τις εκτιμήσεις αυτές παρατίθενται στο τεχνικό παράρτημα της έκθεσης σχετικά με τους ίδιους πόρους.

[7] COM(2004) 101 τελικό.

Πίνακας 3. Εκτιμώμενα καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα πριν από τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου για επιλεγμένα μέλη της ΕΕ-15 (ετήσιοι μέσοι όροι 2008-2013 [8])

[8] Καθώς το ποσό των διορθώσεων καταβάλλεται ένα έτος αργότερα, οι μέσοι όροι που αναγράφονται στον συγκεκριμένο πίνακα και στους πίνακες που ακολουθούν έχουν υπολογισθεί για μία εξαετία, δεδομένου ότι η διόρθωση για το 2007 προβλέπεται να καταβληθεί το 2008, ενώ η διόρθωση για το 2013 θα πραγματοποιηθεί κανονικά το 2014.

// % του ΑΕΕ

Ηνωμένο Βασίλειο // -0,62%

Κάτω Χώρες // -0,55%

Γερμανία // -0,52%

Σουηδία // -0,47%

Αυστρία // -0,37%

Ιταλία // -0,29%

Γαλλία // -0,27%

Δανία // -0,20%

Φινλανδία // -0,14%

Με βάση την παραδοχή ότι θα παραμείνει αμετάβλητο το ύψος των γεωργικών δαπανών για την ΕΕ-25 που αποφασίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών τον Οκτώβριο του 2002, καθώς και το ύψος των δαπανών «συνοχής» που έχει προταθεί από την Επιτροπή στο πλαίσιο του καλουμένου «Στόχου 1» και του Ταμείου Συνοχής, η μείωση του συνολικού επιπέδου των πιστώσεων πληρωμών, παραδείγματος χάρη, από το 1,14% του ΑΕΕ, που έχει προτείνει η Επιτροπή, στο 1,00%, δεν θα είχε παρά λίαν περιορισμένες συνέπειες για το μέγεθος των εκτιμώμενων καθαρών αποτελεσμάτων. Ο λόγος είναι ότι η δαπάνη για τα νέα κράτη μέλη πρόκειται κατά βάση να παραμείνει ανέπαφη, ενώ η μείωση θα επιτευχθεί με τη δραστική περικοπή των άλλων μη γεωργικών δαπανών με προορισμό την ΕΕ-15 ή/και εξωτερικές δράσεις, οι οποίες δεν εντάσσονται στις κατανεμόμενες δαπάνες. Κατά συνέπεια, η συνακόλουθη μείωση των πληρωμών ιδίων πόρων για τους καθαρούς συνεισφέροντες θα αντισταθμισθεί σε μεγάλο βαθμό από αντίστοιχη μείωση των κατανεμόμενων κοινοτικών δαπανών στα ίδια αυτά κράτη μέλη.

Εάν δεν υπήρχε διορθωτικός μηχανισμός, το Ηνωμένο Βασίλειο θα ήταν κατά μέσον όρο ο μεγαλύτερος καθαρός συνεισφέρων κατά τα τελευταία επτά έτη και, πιθανότατα, θα παρέμενε η χώρα με τη μεγαλύτερη καθαρή συνεισφορά στον προϋπολογισμό της ΕΕ κατά το χρονικό διάστημα μέχρι το 2013. Ωστόσο, τα καθαρά αποτελέσματα των Κάτω Χωρών, της Γερμανίας και, σε μικρότερο βαθμό, της Σουηδίας υπήρξαν κατά το παρελθόν και αναμένεται να παραμείνουν και μελλοντικώς σε συγκρίσιμη τάξη μεγέθους. Όπως προκύπτει από την προηγούμενη ενότητα, και τα τρία αυτά κράτη μέλη είναι σήμερα σχετικώς λιγότερο ευημερούντα από το Ηνωμένο Βασίλειο.

Το εάν το μέγεθος των καθαρών δημοσιονομικών αποτελεσμάτων είναι «υπερβολικό» με βάση τη σχετική ευημερία των υπόψη κρατών μελών εξαρτάται εν πολλοίς από τις πολιτικές αντιλήψεις για τον αποδεκτό βαθμό οικονομικής αλληλεγγύης στο εσωτερικό της Ένωσης. Σε περίπτωση που το καθαρό αποτέλεσμα του Ηνωμένου Βασιλείου εθεωρείτο «υπερβολικό», τότε η εφαρμογή της «αρχής του Φοντενμπλό» θα υπαγόρευε μάλλον την επέκταση του μηχανισμού διορθώσεων και σε άλλα κράτη μέλη, τα οποία, ευρισκόμενα σε χαμηλότερα επίπεδα ευημερίας, βαρύνονται με αρνητικά καθαρά αποτελέσματα παρόμοιας τάξης μεγέθους.

Εν πάση περιπτώσει, η παραχώρηση διόρθωσης αποκλειστικά και μόνο σε ένα κράτος μέλος φαίνεται αδικαιολόγητη, ιδίως αν ληφθεί υπόψη η αναμενόμενη εξέλιξη των καθαρών δημοσιονομικών αποτελεσμάτων στη διευρυμένη Ένωση, εφόσον δεν μεταβληθούν τα δεδομένα, όπως εξηγείται στην επόμενη ενότητα.

3. Εκτιμώμενα καθαρά αποτελέσματα εάν δεν αλλάξει η απόφαση περί ιδίων πόρων

Από κατά προσέγγιση υπολογισμούς προκύπτει ότι, την περίοδο 2007-2013, η διόρθωση του Ηνωμένου Βασιλείου θα αυξηθεί σε ποσοστό άνω του 50% σε σύγκριση με τον μέσον όρο των τελευταίων επτά ετών και ότι θα ανέλθει στο ποσό των 7,1 δισεκατομμυρίων ευρώ περίπου από τα 4,6 δισεκατομμύρια ευρώ κατά την περίοδο 1997-2003.

Λόγω των πρόσθετων δαπανών που καθιστά αναγκαίες η διεύρυνση, τα καθαρά αποτελέσματα όλων των κρατών μελών της ΕΕ-15 θα χειροτερεύσουν. Μολονότι η διεύρυνση σε 10 νέα κράτη μέλη συμφωνήθηκε ομοφώνως κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου τον Μάρτιο του 1999, το Ηνωμένο Βασίλειο διεκδίκησε με έμφαση και εξασφάλισε τη συνεκτίμηση [9] των δαπανών που συνδέονται με τη διεύρυνση για τον υπολογισμό της διόρθωσης υπέρ του ιδίου, πράγμα που ισοδυναμεί με θωράκιση του Ηνωμένου Βασιλείου έναντι των περισσοτέρων εκ των δημοσιονομικών επιπτώσεων της διεύρυνσης. Αυτός είναι ο βασικός λόγος της αναμενόμενης μελλοντικής αύξησης της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου.

[9] Οι προενταξιακές δαπάνες που σχετίζονται με πραγματικές πληρωμές κατά το τελευταίο έτος πριν από την προσχώρηση οποιασδήποτε προσχωρούσας χώρας αφαιρούνται μονίμως από τις κατανεμόμενες δαπάνες.

Επομένως, το κόστος για τα κράτη μέλη που συμμετέχουν πλήρως στη χρηματοδότηση της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, περιλαμβανομένων όλων των νέων κρατών μελών, πρόκειται να αυξηθεί αναλόγως.

Σε περίπτωση που παραμείνει σε ισχύ η υφιστάμενη απόφαση περί ιδίων πόρων, το μέσο καθαρό αποτέλεσμα για τους καθαρούς συνεισφέροντες κατά την περίοδο 2007-2013 μετά τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου εκτιμάται ότι θα ανέλθει στα εξής ποσοστά:

Πίνακας 4. Εκτιμώμενα καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα μετά τη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου

(ετήσιοι μέσοι όροι 2008-2013)

// % του ΑΕΕ

Κάτω Χώρες // -0,56%

Γερμανία // -0,54%

Σουηδία // -0,50%

Αυστρία // -0,38%

Ιταλία // -0,41%

Κύπρος [10] // -0,37%

[10] Στο σύνολο του παρόντος εγγράφου, οι εκτιμήσεις βασίζονται σε στοιχεία για τις περιοχές που τελούν υπό τον έλεγχο της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Γαλλία // -0,37%

Δανία // -0,31%

Φινλανδία // -0,25%

Ηνωμένο Βασίλειο // -0,25%

Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις, το Ηνωμένο Βασίλειο θα καταστεί (μαζί με τη Φινλανδία) η χώρα με τη χαμηλότερη καθαρή συνεισφορά στον προϋπολογισμό της ΕΕ, σε πρόδηλη αντίθεση με την προαναφερθείσα αρχή του Φοντενμπλό. Κατά συνέπεια, το υφιστάμενο καθεστώς της μίας και μοναδικής διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου πρέπει να επανεξετασθεί. Κατ' αντιδιαστολή, η γενίκευση του μηχανισμού,διορθώσεων ως μετεξέλιξη της υφιστάμενης διόρθωσης, θα επέτρεπε το να προσεγγίσει το όλο σύστημα τον αρχικό στόχο, δηλαδή την αποφυγή των υπερβολικών δημοσιονομικών βαρών σε συνάρτηση με τη σχετική ευημερία των κρατών μελών. Η καθιέρωση ενός είδους «διχτυού ασφαλείας» για τις χώρες με μεγάλη καθαρή συνεισφορά πέρα από ένα ορισμένο επίπεδο, θα διευκόλυνε επίσης ενδεχομένως την υιοθέτηση εποικοδομητικότερης προσέγγισης, προκειμένου να εξασφαλισθούν τα δημοσιονομικά μέσα που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των στρατηγικών προκλήσεων της διευρυμένης Ένωσης.

4. Σκιαγράφηση του γενικευμένου μηχανισμού διορθώσεων

4.1. Γενικά χαρακτηριστικά του μηχανισμού

Ο προτεινόμενος γενικευμένος μηχανισμός διορθώσεων πρέπει να γίνει αντιληπτός υπό το φως της συνολικής «δέσμης μέτρων» που έχει επεξεργασθεί η Επιτροπή για το δημοσιονομικό πλαίσιο μετά το 2006. Ειδικότερα, η τελική καθαρή θέση των κρατών μελών πριν και μετά τη διόρθωση είναι πιθανό να επηρεασθεί από τις αποφάσεις που θα ληφθούν για το σκέλος δαπανών της εν λόγω δέσμης.

Ο γενικευμένος μηχανισμός διορθώσεων θα υπολογίζεται με βάση το καθαρό δημοσιονομικό αποτέλεσμα εκάστου κράτους μέλους σε συνάρτηση με τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Ο μηχανισμός είναι σκόπιμο να ενεργοποιείται πέρα από ένα κατώτατο όριο, που θα είναι εκπεφρασμένο ως ποσοστό του ΑΕΕ εκάστου κράτους μέλους, αντανακλώντας το ελάχιστο αποδεκτό επίπεδο απεριόριστης οικονομικής αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών και αντιστοιχώντας σε μια μορφή βασικής καθαρής εύλογης συνεισφοράς. Οι καθαρές θέσεις που υπερβαίνουν αυτό το κατώτατο όριο θα είναι επιλέξιμες για διόρθωση (μερική επιστροφή). Το ποσό της διόρθωσης θα στηρίζεται στο μέρος εκείνο του καθαρού αποτελέσματος που υπερβαίνει το εν λόγω κατώτατο όριο, πολλαπλασιαζόμενο επί έναν συντελεστή επιστροφής (πρόκειται για το ποσοστό του ποσού καθ' υπέρβαση του συμφωνηθέντος κατώτατου ορίου που πρέπει να αντισταθμισθεί). Εάν το άθροισμα του συνόλου των διορθώσεων υπερβαίνει έναν συνολικό προκαθορισμένο ύψος, ο συντελεστής επιστροφής ελαττώνεται αντιστοίχως. Στο παράρτημα 1 εξηγούνται τα απαιτούμενα βήματα και η λειτουργία του προτεινόμενου μηχανισμού διορθώσεων.

4.2. Το ύψος του κατώτατου ορίου

Έχουν πραγματοποιηθεί προσομοιώσεις για διάφορες τιμές κατώτατου ορίου (με συντελεστή επιστροφής 66%), οι οποίες κυμαίνονται από μηδέν μέχρι 0,50% του ΑΕΕ.

Το συνολικό άθροισμα των διορθώσεων στα διάφορα επίπεδα του κατώτατου ορίου εκτιμάται ως εξής:

Πίνακας 5. Κατά προσέγγιση ακαθάριστες διορθώσεις

(μέσος όρος 2008-2013)

Ύψος του κατώτατου ορίου

(ως ποσοστό του ΑΕΕ, ΕΕ-27) // Άθροισμα όλων των διορθώσεων

(σε δισεκατομμύρια ευρώ)

0,00% // 25,8

0,10% // 19,8

0,20% // 13,8

0,25% // 11,1

0,30% // 8,8

0,40% // 5,2

0,50% // 1,9

Ένα ύψος κατώτατου ορίου της τάξης του -0,25% θα αποτελούσε ένα είδος ουδέτερου σημείου, υπό την έννοια ότι το εκτιμώμενο μελλοντικό κόστος χρηματοδότησης του γενικευμένου μηχανισμού διορθώσεων θα ήταν ίσο με το εκτιμώμενο μελλοντικό κόστος χρηματοδότησης του τρέχοντος διορθωτικού μηχανισμού προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου. Εάν το κατώτατο όριο είναι χαμηλότερο από 0,25%, αυτό θα σήμαινε ότι τα κράτη μέλη τα οποία καταβάλλουν στο ακέραιο την «έκπτωση» υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου (σήμερα βαρύνονται με ποσοστό άνω του 90% του συνολικού κόστους) θα είναι υποχρεωμένα να καταβάλλουν ποσό μεγαλύτερο από το εκτιμώμενο κόστος χρηματοδότησης του τρέχοντος διορθωτικού μηχανισμού προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου στο μέλλον. Εάν το κατώτατο όριο είναι μεγαλύτερο από 0,25%, ο μηχανισμός θα κοστίζει λιγότερο από τη χρηματοδότηση της εκτιμώμενης μελλοντικής διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου για τα συγκεκριμένα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων όλων των κρατών μελών που είναι καθαροί αποδέκτες από τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Από τον ανωτέρω πίνακα προκύπτει ότι το συνολικό ποσό των διορθώσεων, με βάση ένα κατώτατο όριο 0,25%, θα ήταν σημαντικά υψηλότερο από το εκτιμώμενο ύψος της μελλοντικής διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, εάν υποτεθεί ότι θα παραμείνει ως έχει η τρέχουσα απόφαση περί ιδίων πόρων (στο εξής: «ΑΙΠ»). Σε περίπτωση που εφαρμοσθεί κατώτατο όριο ύψους -0,25%, θα προέκυπτε ένα ύψος (ακαθάριστων) διορθώσεων ελαφρώς πάνω από τα 11 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που υπερβαίνει κατά πολύ τον μέσο όρο της (καθαρής) διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου (7 δισεκατομμύρια ευρώ περίπου) για την ίδια χρονική περίοδο. Η διαφορά αυτή σχετίζεται με την παραδοχή ότι η χρηματοδότηση των διορθώσεων θα κατανεμόταν μεταξύ όλων των κρατών μελών, ανάλογα με το μερίδιό τους στο ΑΕΕ (βλ. την ενότητα 4.3 κατωτέρω).

Επομένως, ένα συνολικό ύψος διορθώσεων μέχρι 11 δισεκατομμύρια ευρώ θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί προτού ο γενικευμένος μηχανισμός διορθώσεων («ΓΜΔ») καταστεί δαπανηρότερος από τη διατήρηση της υφιστάμενης ΑΙΠ για τα κράτη μέλη εκείνα τα οποία δεν θα είχαν λαμβάνειν από τον ΓΜΔ.

Ο αντίκτυπος της καθιέρωσης γενικευμένου μηχανισμού με κατώτατο όριο δεν έχει γραμμικό χαρακτήρα. Οι συνέπειες για τα καθαρά αποτελέσματα των κρατών μελών, σε σύγκριση με την τρέχουσα κατάσταση, επηρεάζονται από συνδυασμό των ακόλουθων παραγόντων: α) από το ύψος της δημοσιονομικής ανισορροπίας των κρατών μελών προ της διόρθωσης. β) από το ύψος του κατώτατου ορίου. και γ) από τους κανόνες χρηματοδότησης βάσει της τρέχουσας διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου.

Όλοι οι μείζονες καθαροί συνεισφέροντες στον προϋπολογισμό της ΕΕ (Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Κάτω Χώρες, Σουηδία) θα ωφελούνταν από τον διορθωτικό μηχανισμό εάν το κατώτατο όριο είναι χαμηλότερο ή ίσο με το 0,50% του ΑΕΕ. Τα κράτη μέλη με μικρότερη καθαρή συνεισφορά θα εξασφάλιζαν διορθώσεις αναλόγως του ύψους του κατώτατου ορίου. Η σχετική θέση εκάστου μεμονωμένου καθαρού συνεισφέροντος, σε σύγκριση με την εκτιμώμενη μελλοντική θέση του βάσει της τρέχουσας ΑΙΠ, επικαθορίζεται από τον συνδυασμό των εξής δύο παραγόντων:

* από το μέγεθος του αρνητικού καθαρού αποτελέσματος πριν από διόρθωση, όπου οι μεγαλύτεροι καθαροί συνεισφέροντες (π.χ. Γερμανία, Κάτω Χώρες και Σουηδία) τείνουν να αποκομίζουν μεγαλύτερο όφελος όταν το κατώτατο όριο τίθεται σε χαμηλότερο επίπεδο (σε σύγκριση με τους μικρότερους καθαρούς συνεισφέροντες).

* από το υφιστάμενο καθεστώς χρηματοδότησης της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, όπου τα κράτη μέλη τα οποία σήμερα απολαύουν ειδικής ρύθμισης (Γερμανία, Κάτω Χώρες, Σουηδία, Αυστρία) τείνουν να αποκομίζουν μικρότερο όφελος όταν το κατώτατο όριο τίθεται σε υψηλότερο επίπεδο (σε σύγκριση με τους μικρότερους καθαρούς συνεισφέροντες).

Οποιοσδήποτε μελλοντικός «δικαιότερος» μηχανισμός πρέπει να εξασφαλίζει, ιδίως, ότι το προκύπτον κόστος χρηματοδότησης δεν συνεπάγεται μεγαλύτερη επιβάρυνση σε σύγκριση με τον τρέχοντα διορθωτικό μηχανισμό υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου για τα κράτη μέλη «συνοχής».

4.3. Κανόνες χρηματοδότησης

Από τεχνική άποψη, η διόρθωση θα μπορούσε να χρηματοδοτείται με τρεις διαφορετικούς τρόπους:

* Τα κράτη μέλη που λαμβάνουν διόρθωση δεν συμμετέχουν στη χρηματοδότηση. Βάσει της συγκεκριμένης εναλλακτικής λύσης, ολόκληρο το βάρος της χρηματοδότησης επικεντρώνεται σε χώρες οι οποίες αντιπροσωπεύουν ποσοστό κατώτερο του 50% του συνολικού ΑΕΕ της ΕΕ-27, εκ των οποίων πολλές έχουν σχετικά χαμηλό επίπεδο ευημερίας. Επομένως, είτε θα χειροτερεύσει κατά τρόπο απαράδεκτο η καθαρή δημοσιονομική θέση των χωρών αυτών είτε θα πρέπει να περικοπεί δραστικά το ύψος των διορθώσεων. Εκτός αυτού, ενδέχεται να προκληθούν στρεβλώσεις σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος του οποίου η καθαρή θέση υπολείπεται ελάχιστα του κατώτατου ορίου αναγκασθεί να συμμετάσχει στη χρηματοδότηση των διορθώσεων, ενώ κάποιο άλλο κράτος μέλος, με καθαρή θέση μόλις πάνω από το κατώτατο όριο, θα εξαιρείται από τη χρηματοδότηση.

* Τα κράτη μέλη συμμετέχουν στη χρηματοδότηση όλων των διορθώσεων με εξαίρεση τις δικές τους διορθώσεις. Αυτή η εναλλακτική λύση θα προσέθετε σημαντική περιπλοκότητα στην πρόταση, καθώς θα συνεπάγετο ξεχωριστό γύρο χρηματοδότησης για την κάθε διόρθωση.

* Όλα τα κράτη μέλη συμμετέχουν στη χρηματοδότηση όλων των διορθώσεων. Το μερίδιο χρηματοδότησης εκάστου κράτους μέλους επί του συνολικού ποσού των διορθώσεων θα καθορίζεται με βάση το μερίδιό του στο ΑΕΕ.

Προς χάριν της εφικτής, διαφανούς και απλής λειτουργίας του συστήματος, ενδείκνυται να συμμετέχουν όλα τα κράτη μέλη στη χρηματοδότηση του συνόλου των διορθώσεων (τρίτη εναλλακτική λύση).

Καίτοι οι παραπάνω κανόνες χρηματοδότησης ισοδυναμούν με προσθήκη του ποσού των διορθώσεων στο σκέλος δαπανών του προϋπολογισμού (οπότε αυτό θα χρηματοδοτείτο επίσης αποκλειστικά και μόνο με αύξηση του οριακού πόρου του ΑΕΕ), προτείνεται η διατήρηση του ΓΜΔ στο σκέλος εσόδων του προϋπολογισμού, όπως γίνεται για την υφιστάμενη διόρθωση υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου. Η τυχόν προσθήκη των διορθώσεων στις δαπάνες θα διόγκωνε τεχνητά το ύψος των δημοσιονομικών δαπανών, με αντίστοιχη ελάττωση των διαθέσιμων περιθωρίων βάσει των συνολικών ανώτατων ορίων που ισχύουν για τις δαπάνες.

4.4. Σύγκριση του ύψους των διορθώσεων

Εάν το κατώτατο όριο τεθεί στο -0,35% του ΑΕΕ, θα προκύψει ένα εκτιμώμενο μέσο ύψος ακαθάριστων διορθώσεων της τάξεως των 7 δισεκατομμυρίων EUR για την περίοδο 2007-2012 (που θα χρηματοδοτηθεί κατά την περίοδο 2008-2013).

Η γενίκευση του μηχανισμού διορθώσεων, σε συνδυασμό με τη μεταβολή του καθεστώτος χρηματοδότησης, σημαίνει ότι η σύγκριση με το ύψος της διόρθωσης βάσει του τρέχοντος συστήματος δεν είναι απολύτως αξιόπιστη. Επειδή όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που θα αντλούν οφέλη από τον σχετικό μηχανισμό, θα συμμετέχουν στη χρηματοδότηση του συνόλου των διορθώσεων, η συνολική καθαρή διόρθωση θα είναι σε όλες τις περιπτώσεις χαμηλότερη από την ακαθάριστη διόρθωση, ενώ βάσει του τρέχοντος συστήματος δεν υπάρχει διαφορά μεταξύ καθαρής και ακαθάριστης διόρθωσης (το ποσό που λαμβάνει το Ηνωμένο Βασίλειο ισούται με το ποσό που καταβάλλουν τα υπόλοιπα κράτη μέλη).

Τα καθαρά αποτελέσματα που προκύπτουν για τις χώρες με μεγάλη καθαρή συνεισφορά μετά τη διόρθωση θα είναι μεγαλύτερα από το καθορισμένο κατώτατο όριο, λόγω της συνδυασμένης επίδρασης της μερικής επιστροφής και της συμμετοχής στη χρηματοδότηση του συστήματος διόρθωσης. Αντιστρόφως, η επιβάρυνση για τα κράτη μέλη που είναι αναγκασμένα να καταβάλλουν ολοσχερώς το μερίδιο του κόστους χρηματοδότησης που τους αναλογεί και τα οποία δεν ωφελούνται από τη διόρθωση είναι χαμηλότερη από αυτήν που ισχύει σήμερα, ακόμη και αν η συνολική ακαθάριστη διόρθωση είναι μεγαλύτερη. Συνεπώς, εάν το κατώτατο όριο τεθεί στο 0,35% του ΑΕΕ και το ανώτατο προκαθορισμένο ύψος της διόρθωσης τεθεί στα 7,5 δισεκατομμύρια EUR, η συνδυασμένη επιβάρυνση για τα συγκεκριμένα κράτη μέλη θα είναι ακόμη χαμηλότερη (κατά 1 δισεκατομμύριο EUR περίπου) σε σύγκριση με τον μέσο όρο του ποσού που καταβλήθηκε κατά την περίοδο 2001-2004 και πολύ χαμηλότερη από το εκτιμώμενο κόστος της συνέχισης του τρέχοντος συστήματος κατά τη διάρκεια ισχύος του επόμενου δημοσιονομικού πλαισίου (βλ. πίνακα 6).

5. Η πρόταση της Επιτροπής

Οποιοσδήποτε μηχανισμός διορθώσεων συνεπάγεται αύξηση της περιπλοκότητας που χαρακτηρίζει τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού. Ως εκ τούτου, η βασική πρόταση πρέπει να είναι σχετικά και αρκούντως διαφανής. Για τον σκοπό αυτό, οι τρέχουσες παράμετροι του υπολογισμού της διόρθωσης υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου ενδείκνυται να τροποποιηθούν μόνο στον βαθμό που τούτο είναι αναγκαίο, καθώς και να απλουστευθούν στο μέτρο του εφικτού.

Συνεπώς, η Επιτροπή προτείνει την εφαρμογή των ακόλουθων παραμέτρων για τον γενικευμένο διορθωτικό μηχανισμό:

- διατήρηση ως έχουν των κατηγοριών εσόδων που λαμβάνονται υπόψη (ΦΠΑ + ΑΕΕ). Κάθε άλλη υπάρχουσα περιπλοκή [11] είναι σκόπιμο να καταργηθεί.

[11] Π.χ. ο υπολογισμός του «πλεονεκτήματος του Ηνωμένου Βασιλείου» και τα έκτακτα κέρδη των ΠΙΠ.

- διατήρηση ως έχουν των τομέων δαπανών που συμπεριλαμβάνονται στις κατανεμημένες δαπάνες.

- απλούστευση της χρηματοδότησης, με τη στήριξή της αποκλειστικά και μόνο σε μερίδια του ΑΕΕ. στο πλαίσιο αυτό, όλα τα κράτη μέλη θα συμμετέχουν στη χρηματοδότηση του συνολικού ποσού των διορθώσεων αναλόγως της σχετικής ευημερίας εκάστου κράτους μέλους.

- καθορισμός του ύψους του κατώτατου ορίου στο -0,35% του ΑΕΕ.

- χρήση του συντελεστή επιστροφής ως μεταβλητής προσαρμογής, με μέγιστο συντελεστή το 66%, που θα μειώνεται αυτομάτως οσάκις σημειώνεται σε μια δεδομένη χρονιά υπέρβαση του συμφωνηθέντος μέγιστου ποσού επιστροφής.

- πρόβλεψη ότι το μέγιστο διαθέσιμο προς επιστροφή ποσό δεν είναι δυνατό να υπερβεί τα 7,5 δισεκατομμύρια EUR.

Σε απόλυτα μεγέθη, το Ηνωμένο Βασίλειο θα ήταν με μεγάλη διαφορά το κράτος μέλος με το μεγαλύτερο όφελος από τον γενικευμένο διορθωτικό μηχανισμό, καθώς θα ελάμβανε κατά μέσον όρο καθαρή αντιστάθμιση που θα υπερβαίνει τα 2 δισεκατομμύρια EUR ετησίως, δηλαδή αντιστάθμιση περίπου διπλάσια από το καθαρό ποσό που θα εισπράττει η Γερμανία.

Στον κατωτέρω πίνακα παρατίθενται τα εκτιμώμενα καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα για την υπό εξέταση χρονική περίοδο βάσει του προτεινόμενου ΓΜΔ, καθώς και σύγκρισή τους με τα άλλα δύο εναλλακτικά σενάρια.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Βάσει του προτεινόμενου μηχανισμού, κατά μέσο όρο, τα καθαρά αποτελέσματα των κρατών μελών με τη μεγαλύτερη καθαρή συνεισφορά θα διαμορφώνονταν σε συγκρίσιμα επίπεδα. ειδικότερα, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία, οι Κάτω Χώρες και η Σουηδία θα κυμαίνονταν στο σύνολό τους μεταξύ του -0,51% και του -0,45%, ενώ βάσει του μηχανισμού διορθώσεων υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου η σχετική διακύμανση είναι μεταξύ -0,56% και -0,25% (και μεταξύ -0,62% και -0,47% άνευ διόρθωσης). Το καθαρό αποτέλεσμα αρκετών κρατών μελών (Γαλλία, Ιταλία, Κύπρος και Αυστρία) θα ήταν κατά μέσον όρο μεταξύ -0,40% και -0,30%, με την Αυστρία να βρίσκεται ελαφρώς πάνω από τις άλλες τρεις χώρες. Η Δανία και η Φινλανδία θα ήταν οι εναπομένοντες δύο, μικρότερης τάξεως, καθαροί συνεισφέροντες, με εκτιμώμενα μέσα καθαρά αποτελέσματα -0,19% και -0,25%, αντιστοίχως.

Ακόμη και αν το κατώτατο όριο τεθεί στο -0,35%, οι χώρες με τη μεγαλύτερη καθαρή συνεισφορά θα καταλήξουν να έχουν καθαρά αποτελέσματα πάνω από το κατώτατο όριο, λόγω της συνδυασμένης επίδρασης της μερικής επιστροφής και της συμμετοχής στη χρηματοδότηση του συστήματος διόρθωσης. Παρόλα αυτά, τα καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα που θα προκύπτουν για τους καθαρούς συνεισφέροντες θα ανταποκρίνονται περισσότερο στην αρχή του Φοντενμπλό σε σύγκριση με το τρέχον σύστημα.

Από την άλλη πλευρά, η εκτιμώμενη επιβάρυνση για τη χρηματοδότηση της διόρθωσης στο σύνολό της για όλα τα άλλα κράτη μέλη θα είναι χαμηλότερη από αυτήν που ισχύει βάσει του τρέχοντος συστήματος.

6. Μεταβατικές ρυθμίσεις

Η καθιέρωση γενικευμένου συστήματος για τη διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών («ΓΜΔ») ενδείκνυται να συνοδευθεί από μεταβατικές ρυθμίσεις υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου, προκειμένου να αμβλυνθούν οι δημοσιονομικές συνέπειες της μετάβασης στο νέο καθεστώς για το συγκεκριμένο κράτος μέλος. Για να μην αυξηθεί υπέρμετρα το συνολικό κόστος των διορθώσεων, η εφαρμογή του γενικευμένου συστήματος είναι σκόπιμο να πραγματοποιηθεί σε διαδοχικά στάδια για τα άλλα επιλέξιμα κράτη μέλη.

Η εναλλακτική λύση που παρουσιάζεται εδώ είναι σχετικά ευεφάρμοστη και στηρίζεται, αφενός, σε επιπλέον συμπληρωματικές πληρωμές προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου και, αφετέρου, σε σταδιακή συμμετοχή των υπολοίπων κρατών μελών στον ΓΜΔ (ενώ η ένταξη του Ηνωμένου Βασιλείου στον ΓΜΔ θα είναι άμεση).

6.1. Επιπλέον συμπληρωματικές πληρωμές προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου

Επιπλέον των διορθώσεων που το Ηνωμένο Βασίλειο θα λάβει κατ' εφαρμογή του ΓΜΔ, προτείνεται να γίνουν δεκτές οι ακόλουθες συμπληρωματικές πληρωμές προς το Ηνωμένο Βασίλειο, οι οποίες καλύπτουν μία τετραετία:

* το 2008: 2,0 δισ. EUR

* το 2009: 1,5 δισ. EUR

* το 2010: 1,0 δισ. EUR

* το 2011: 0,5 δισ. EUR

Οι εν λόγω συμπληρωματικές πληρωμές θα άμβλυναν τις δημοσιονομικές συνέπειες της καθιέρωσης του ΓΜΔ για το Ηνωμένο Βασίλειο σε 4 διαδοχικά στάδια. Τα τελευταία έτη (1997-2003), το Ηνωμένο Βασίλειο έλαβε καθαρή διόρθωση η οποία κατά μέσον όρο ήταν 4,6 δισ. EUR ετησίως. Βάσει του ΓΜΔ, το Ηνωμένο Βασίλειο αναμένεται να λάβει 2,1 δισ. EUR ετησίως κατά μέσο όρο στη χρονική περίοδο αναφοράς. Με τις προτεινόμενες μεταβατικές ρυθμίσεις, το μέσο αυτό ετήσιο ποσό αυξάνεται στα 3,1 δισ. EUR.

Επειδή αυτές οι πληρωμές κατ'αποκοπή ποσών ισοδυναμούν με σταδιακή κατάργηση του τρέχοντος συστήματος, προβλέπεται να συνεχισθεί η χρηματοδότησή τους με βάση τους τρέχοντες κανόνες χρηματοδότησης. Πιο συγκεκριμένα, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στη χρηματοδότηση, ενώ το μερίδιο της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών, της Αυστρίας και της Σουηδίας στη χρηματοδότηση δεν μπορεί να υπερβεί το 25% του κανονικού τους μεριδίου.

Επίσης προτείνεται οι πληρωμές αυτές προς το Ηνωμένο Βασίλειο αλλά και η χρηματοδότησή τους να μην επηρεάσουν τον υπολογισμό των διορθώσεων βάσει του προτεινόμενου γενικευμένου μηχανισμού διορθώσεων (ΓΜΔ). Ειδικότερα, αυτό σημαίνει ότι:

* οι διορθώσεις βάσει του ΓΜΔ θα βασίζονται στα καθαρά αποτελέσματα των κρατών μελών, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι συνέπειες των συμπληρωματικών πληρωμών.

* οι συμπληρωματικές πληρωμές προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου δεν θα λαμβάνονται υπόψη για το μέγιστο διαθέσιμο προς επιστροφή ποσό («οροφή»).

6.2. Σταδιακή θέση σε εφαρμογή του ΓΜΔ για τα άλλα κράτη μέλη

Για να αντισταθμισθεί το αυξημένο κόστος που συνεπάγονται οι προτεινόμενες συμπληρωματικές πληρωμές προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου, ούτως ώστε να περιορισθεί το συνολικό κόστος χρηματοδότησης κατά τη μεταβατική περίοδο, ενδείκνυται να προβλεφθεί μια περίοδος για τη σταδιακή ένταξη των υπολοίπων κρατών μελών στον ΓΜΔ. (Για να διαφυλαχθεί το σκεπτικό που αναπτύσσεται στην προηγούμενη παράγραφο, το Ηνωμένο Βασίλειο πρέπει να ενταχθεί πλήρως και αμέσως στον ΓΜΔ.)

Για τον σκοπό αυτό, προτείνεται η σταδιακή θέση σε εφαρμογή του συντελεστή επιστροφής, ο οποίος εφαρμόζεται στο τυχόν τμήμα του καθαρού αποτελέσματος του εκάστοτε κράτους μέλους το οποίο υπερβαίνει το κατώτατο όριο που έχει ορισθεί, κατά το ακόλουθο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη (με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο, για το οποίο γίνεται δεκτός συντελεστής 66% από το πρώτο κιόλας έτος):

* το 2008: 33%

* το 2009: 50%

* το 2010: 50%

* το 2011: 66%

6.3. Αποτελέσματα προσομοίωσης

Το συνολικό ύψος των διορθώσεων (δηλαδή περιλαμβανομένων τόσο των συμπληρωματικών πληρωμών προς όφελος του Ηνωμένου Βασιλείου όσο και του ΓΜΔ) που προκύπτει από την παρούσα πρόταση για τη θέσπιση μεταβατικού καθεστώτος είναι 7.205 εκατομμύρια EUR σε σύγκριση με 6.771 εκατομμύρια EUR βάσει του προτεινόμενου ΓΜΔ κατά μέσο όρο την περίοδο 2008-2013. Τούτο ισοδυναμεί με αύξηση της τάξεως των 430 εκατομμυρίων EUR ετησίως.

Τα καθαρά αποτελέσματα που προκύπτουν από την προαναφερθείσα συνδυασμένη σταδιακή θέση σε εφαρμογή παρουσιάζονται στον κατωτέρω πίνακα. Ο πίνακας επιτρέπει τη σύγκριση με την κατάσταση πριν από τη διόρθωση, την κατάσταση βάσει της τρέχουσας απόφασης περί ιδίων πόρων και την κατάσταση με βάση τον ΓΜΔ χωρίς μεταβατική περίοδο.

Εκτιμώμενα καθαρά δημοσιονομικά αποτελέσματα για τους καθαρούς συνεισφέροντες (μέσος όρος 2008-2013)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7. Συμπέρασμα

Η Επιτροπή, αφού εξέτασε το σύστημα ιδίων πόρων, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο υφιστάμενος, αποκλειστικού χαρακτήρα, μηχανισμός διορθώσεων δεν είναι πλέον δικαιολογημένος και προτείνει την καθιέρωση γενικευμένου μηχανισμού για τη διόρθωση των υπερβολικών αρνητικών δημοσιονομικών ανισορροπιών.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

Βασικά χαρακτηριστικά του προτεινόμενου γενικευμένου μηχανισμού διορθώσεων

Βάσει του προτεινόμενου μηχανισμού, ο υπολογισμός των διορθώσεων περιλαμβάνει τις ακόλουθες φάσεις:

1. Υπολογίζεται το σωρευτικό ποσό όλων των δαπανών που κατανέμονται σε κάθε κράτος μέλος. Οι κατανεμημένες δαπάνες, όπως και στον ισχύοντα μηχανισμό, περιλαμβάνουν όλες τις κατηγορίες δαπανών που είναι «εσωτερικές» της ΕΕ [13].

[13] Το ποσό αυτό περιλαμβάνει στην ουσία το συνολικό ποσό των τομέων 1 (γεωργία) και 2 (διαρθρωτικές ενέργειες) των τρεχουσών δαπανών, καθώς και το μεγαλύτερο μέρος των δαπανών των τομέων 3 εσωτερικές πολιτικές) και 5 (διοικητικές δαπάνες), εξαιρουμένων μόνο ορισμένων δευτερευουσών δαπανών οι οποίες δεν μπορούν λογικά να κατανεμηθούν σε συγκεκριμένο κράτος μέλος. Οι τομείς 4 (εξωτερικές ενέργειες), 6 (αποθεματικά) και 7 (προενταξιακές δαπάνες) έχουν σαφώς σχέση με τις «εξωτερικές» δαπάνες, οπότε δεν λαμβάνονται υπόψη.

2. Υπολογίζεται το ποσοστό που κατέχει κάθε κράτος μέλος στις συνολικές κατανεμημένες δαπάνες.

3. Προσδιορίζεται το ποσοστό κάθε κράτους μέλους στις καταβολές ιδίων πόρων. Επειδή δε οι παραδοσιακοί ίδιοι πόροι εξαιρούνται από τις κατηγορίες εσόδων που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, για τον υπολογισμό του ποσοστού κάθε κράτους μέλους στα έσοδα του κοινοτικού προϋπολογισμού χρησιμοποιείται το συνδυασμένο ποσοστό στους ίδιους πόρους ΦΠΑ και ΑΕΕ [14].

[14] Μια πρόταση για έναν γενικευμένο μηχανισμό διορθώσεων θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν απλή και διαφανής. Ως εκ τούτου, όλες οι μέχρι σήμερα περιπλοκές στον υπολογισμό της έκπτωσης υπέρ του ΗΒ, οι οποίες αποσκοπούν στη διατήρηση της καθαρής θέσης που είχε το ΗΒ κατά το 1984 (ποσοστό στη μη προσαρμοσμένη βάση ΦΠΑ, υπολογισμός του «πλεονεκτήματος» και «απρόοπτα κέρδη ΠΙΠ»), θα πρέπει να καταργηθούν.

4. Αφαιρείται το (2) από το (3) για κάθε κράτος μέλος, οπότε προκύπτει το αντίστοιχο ποσοστό που εμφαίνει το θετικό/αρνητικό υπόλοιπο.

5. Για κάθε κράτος μέλος, πολλαπλασιάζεται το ποσοστό που προκύπτει υπό (4) επί τις συνολικές κατανεμημένες δαπάνες, οπότε προκύπτει η καθαρή συνεισφορά/όφελος ως προς τον κοινοτικό προϋπολογισμό, σε ευρώ.

6. Πολλαπλασιάζεται το κατώτατο όριο που αντιστοιχεί στην καθαρή εύλογη συνεισφορά (ΚΕΣ) επί το ΑΕΠ (σε ευρώ) κάθε κράτους μέλους και το γινόμενο αφαιρείται από το γινόμενο υπό (5).

7. Εάν το αποτέλεσμα υπό (6) είναι μεγαλύτερο του μηδενός, πολλαπλασιάζεται το αποτέλεσμα υπό (6) επί τον συντελεστή επιστροφής, οπότε προκύπτει η διόρθωση για κάθε κράτος μέλος, ενώ ο συντελεστής επιστροφής μειώνεται, όπου χρειάζεται, εάν το άθροισμα όλων των διορθώσεων υπερβαίνει το προαποφασισμένο μέγιστο προς επιστροφή ποσό (βλέπε κατωτέρω).

Το συνολικό κόστος του μηχανισμού διορθώσεων, δηλαδή το άθροισμα όλων των διορθώσεων, περιορίζεται στο μέγιστο διαθέσιμο προς επιστροφή ποσό (ΜΔΕΠ), το οποίο θα πρέπει να προσδιορίζεται εκ των προτέρων για την περίοδο αναφοράς των δημοσιονομικών προοπτικών, και ειδικά για κάθε έτος [15].

[15] Ο καθορισμός του ύψους του ΜΔΕΠ εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια των αρμοδίων, οπότε δεν υπόκειται εκ των προτέρων σε καμία δέσμευση. Ωστόσο, για λόγους πολιτικού ρεαλισμού το κόστος χρηματοδότησης των διορθώσεων δεν θα πρέπει να υπερβαίνει το ισόποσο του εκτιμώμενου μελλοντικού κόστους χρηματοδότησης της διόρθωσης υπέρ του ΗΒ για εκείνα τα κράτη μέλη που σήμερα καταβάλλουν πλήρες μερίδιο (δηλαδή όλα πλην UK, DΕ, NL, SΕ και AΤ).

Οι καθαρές θέσεις που υπερβαίνουν την ΚΕΣ είναι επιλέξιμες για μερική επιστροφή, βάσει του διορθωτικού συντελεστή, ή συντελεστή επιστροφής (ΣΕ), που πρέπει να εφαρμοσθεί στο τμήμα του καθαρού δημοσιονομικού υπολοίπου υπέρ το όριο (ΚΕΣ). Αυτός ο συντελεστής επιστροφής είναι μεταβλητός, ισχύει δε γι' αυτόν μέγιστο όριο 66% (όπως για την τρέχουσα διόρθωση υπέρ του ΗΒ). Ο πραγματικός συντελεστής επιστροφής προκύπτει από το διαθέσιμο προς επιστροφή ποσό. Έτσι, ο συντελεστής επιστροφής μειώνεται αυτόματα οσάκις με την εφαρμογή του μέγιστου συντελεστή επιστροφής 66% παραβιάζεται το ΜΔΕΠ.

Η μερική επιστροφή πραγματοποιείται εκ των υστέρων, όπως συμβαίνει σήμερα με τη διόρθωση υπέρ του ΗΒ.

Ο μαθηματικός τύπος για τον υπολογισμό της γενικευμένης διόρθωσης έχει ως εξής:

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

=

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

εάν

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

> 0

όπου ΣΕ = 0,66 εάν

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

ΜΔΕΠ και

ΣΕ =

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

* 0,66 εάν

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

> ΜΔΕΠ

Όπου: ΣΚ = Συνολικές καταβολές βάσει του ΦΠΑ και του ΑΕΕ, από όλα τα κράτη μέλη κατά το έτος t

ΣΚx = Συνολικές καταβολές βάσει του ΦΠΑ και του ΑΕΕ, από το κράτος μέλος x κατά το έτος t

E = Συνολικές κατανεμημένες δαπάνες για το έτος t

Ex = Συνολικές δαπάνες κατανεμημένες στο κράτος μέλος x για το έτος t

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

= Διόρθωση (με συντελεστή διόρθωσης ΣΕ) για το κράτος μέλος x και για το έτος t

ΚΕΣ = Καθαρή εύλογη συνεισφορά (= κατώτατο όριο) ως % του ΑΕΕ

Yx = Καθαρό ΑΕΕ του κράτους μέλους x κατά το έτος t

ΣΕ = Συντελεστής επιστροφής

ΜΔΕΠ = Μέγιστο διαθέσιμο προς επιστροφή ποσό

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

= Συνολικό ποσό διορθώσεων, εάν ο ΣΕ είναι ίσος με 0,66

2004/0170 (CNS)

Πρόταση για ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 269,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 173,

την πρόταση της Επιτροπής [16],

[16] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [17],

[17] Γνώμη δοθείσα στις ... (ΕΕ C [...], [...], σ. [...]).

τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου [18],

[18] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [19],

[19] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής :

(1) Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συνήλθε στο Βερολίνο στις 24 και 25 Μαρτίου 1999, προβλέπεται, μεταξύ άλλων, ότι το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να είναι δίκαιο, διαφανές, αποδοτικό και απλό, και να βασίζεται σε κριτήρια που να εκφράζουν όσο το δυνατόν καλύτερα την ικανότητα συνεισφοράς κάθε κράτους μέλους.

(2) Το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων πρέπει να εξασφαλίζει επαρκείς πόρους για την εύρυθμη ανάπτυξη των πολιτικών των Κοινοτήτων, με την επιφύλαξη τυχόν εφαρμογής αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας.

(3) Σύμφωνα με την απόφαση 2000/597/EΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 29ης Σεπτεμβρίου 2000, σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [20], το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα (ΑΕΕ) του εκάστοτε έτους καθορίζεται σε τιμές αγοράς, όπως προβλέπεται από την Επιτροπή κατ' εφαρμογήν του Ευρωπαϊκού Συστήματος Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (εφεξής «το ΕΣΟΛ 95»), σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96.

[20] ΕΕ L 253, της 07.10.2000, σ. 42.

(4) Είναι σκόπιμο, όταν οι τροποποιήσεις του ΕΣΟΛ 95 οδηγούν σε σημαντικές αλλαγές του ΑΕΕ όπως αυτό προσδιορίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96, να αποφασίζει το Συμβούλιο αν οι τροποποιήσεις θα ισχύουν σε ό,τι αφορά τους ιδίους πόρους.

(5) Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2 της απόφασης 2000/597/EΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, τον Δεκέμβριο του 2001 η Επιτροπή υπολόγισε τις νέες τιμές των ανώτατων ορίων για τους ίδιους πόρους και για τις πιστώσεις πληρωμών, με δύο δεκαδικά ψηφία και με βάση τους προβλεπόμενους μαθηματικούς τύπους.

(6) Σύμφωνα με την ανακοίνωση [21] της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σχετικά με την αναπροσαρμογή του ανώτατου ορίου των ιδίων πόρων και του ανώτατου ορίου των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων μετά την έναρξη της ισχύος της απόφασης 2000/597/EΚ, Ευρατόμ, της 12ης Δεκεμβρίου 2001, το μέγιστο ανώτατο όριο των ιδίων πόρων καθορίσθηκε στο 1,24% του ΑΕΕ των Κοινοτήτων, σε τιμές αγοράς, για δε τις πιστώσεις αναλήψεων υποχρεώσεων καθορίσθηκε ως συνολικό ανώτατο όριο το 1,31% του ΑΕΕ των Κοινοτήτων.

[21] COM(2001) 801 τελικό.

(7) Ενδείκνυται να χρησιμοποιηθεί παρόμοια μέθοδος στο μέλλον εφόσον επέλθουν μεταβολές στο ΕΣΟΛ 95 οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν το ύψος του ΑΕΕ και το Συμβούλιο αποφασίσει ότι οι μεταβολές αυτές είναι εφαρμοστέες για τους σκοπούς των ιδίων πόρων.

(8) Μετά την ενσωμάτωση στην κοινοτική νομοθεσία των συμφωνιών που συνήφθησαν κατά τη διάρκεια του Γύρου της Ουρουγουάης, σχετικά με τις πολυμερείς εμπορικές σχέσεις, δεν υπάρχει πλέον ουσιώδης διαφορά μεταξύ γεωργικών εισφορών και τελωνειακών δασμών. Ως εκ τούτου, ενδείκνυται να καταργηθεί η διάκριση αυτή σε ό,τι αφορά τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

(9) Ενδείκνυται, οι βάσεις του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας να εξακολουθήσουν να περιορίζονται στο 50% του ΑΕΕ.

(10) Για λόγους διαφάνειας και απλότητας, προτείνεται να θεσπισθεί ενιαίος συντελεστής εισφορών ΦΠΑ ως πάγιο ποσοστό. Για να αποφευχθεί η επίδραση αυτής της τεχνικής αλλαγής στις εκ μέρους των κρατών μελών καταβολές του πόρου ΦΠΑ, ο πάγιος συντελεστής θα πρέπει να αντιστοιχεί στον τρέχοντα ενιαίο συντελεστή απόληψης. Ως εκ τούτου, ο πάγιος ενιαίος συντελεστής εισφορών ΦΠΑ θα πρέπει να καθορισθεί σε 0,30 %.

(11) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 25ης και 26ης Ιουνίου 1984 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάθε κράτος μέλος που υφίσταται δημοσιονομική επιβάρυνση υπερβολική σε σχέση με τη σχετική ευημερία του είναι δυνατόν να τυγχάνει διόρθωσης την κατάλληλη στιγμή. Δεδομένου δε ότι αρκετά κράτη μέλη με παρόμοιο επίπεδο ευημερίας υφίστανται παρόμοια δημοσιονομική επιβάρυνση, ενδείκνυται να αντικατασταθεί η διόρθωση των δημοσιονομικών ανισορροπιών που χορηγείται στο Ηνωμένο Βασίλειο δυνάμει του άρθρου 4 της απόφασης 2000/597/EΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου με ένα γενικευμένο σύστημα διόρθωσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών.

(12) Ενδείκνυται, η εισαγωγή του γενικευμένου συστήματος διόρθωσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών να συνοδεύεται από μεταβατικά μέτρα για το ΗΒ, έτσι ώστε να μετριασθούν οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της μεταβολής σε αυτό το κράτος μέλος. Για να μην αυξηθεί υπερβολικά το συνολικό κόστος των διορθώσεων, η εφαρμογή του γενικευμένου συστήματος θα πρέπει να γίνει σταδιακά για τα υπόλοιπα επιλέξιμα κράτη μέλη.

(13) Η Επιτροπή θα συνεχίσει να εξετάζει τις δυνατότητες τροποποίησης της διάρθρωσης των ιδίων πόρων με την καθιέρωση ενός ίδιου πόρου με αυθεντική φορολογική βάση, ο οποίος θα αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2014, θα υποβάλει δε σχετική πρόταση στο Συμβούλιο.

(14) Πρέπει να θεσπισθούν διατάξεις που θα εξασφαλίσουν τη μετάβαση από το καθεστώς που θεσπίζει η απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ σε εκείνο που προκύπτει από την παρούσα απόφαση,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

Άρθρο 1

Οι ίδιοι πόροι διατίθενται στις Κοινότητες σύμφωνα με τους κανόνες που τίθενται στα επόμενα άρθρα, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 269 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής "η συνθήκη ΕΚ") και το άρθρο 173 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (εφεξής "η συνθήκη Ευρατόμ").

Ο προϋπολογισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τους ιδίους πόρους των Κοινοτήτων, με την επιφύλαξη τυχόν άλλων εσόδων,.

Άρθρο 2

1. Συνιστούν ιδίους πόρους εγγραφομένους στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα έσοδα από:

α) εισφορές, επιδοτήσεις, πρόσθετα ή αντισταθμιστικά ποσά, πρόσθετα ποσά ή χρηματοδοτήσεις, δασμούς βάσει του Κοινού Δασμολογίου και λοιπούς δασμούς που έχουν επιβληθεί ή πρόκειται να επιβληθούν από τα θεσμικά όργανα των Κοινοτήτων επί των εμπορικών συναλλαγών με τις τρίτες χώρες, τελωνειακούς δασμούς επί των προϊόντων που εμπίπτουν στην πρώην συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, καθώς και εισφορές και λοιπούς δασμούς που προβλέπονται στο πλαίσιο των κοινών οργανώσεων αγοράς για τη ζάχαρη.

β) την εφαρμογή ενιαίου συντελεστή για όλα τα κράτη μέλη, όσον αφορά την εναρμονισμένη βάση ΦΠΑ, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με τους κοινοτικούς κανόνες. Η εναρμονισμένη βάση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη προς τούτο δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50% του ΑΕΕ κάθε κράτους μέλους, όπως καθορίζεται στην παράγραφο 7.

γ) την εφαρμογή συντελεστή - που πρόκειται να καθορισθεί βάσει της διαδικασίας του προϋπολογισμού και με γνώμονα το άθροισμα όλων των λοιπών εσόδων - επί του αθροίσματος των ΑΕΕ όλων των κρατών μελών.

2. Επίσης, συνιστούν ιδίους πόρους εγγραφομένους στον προϋπολογισμό των Κοινοτήτων τα έσοδα από άλλες επιβαρύνσεις οι οποίες θα θεσπισθούν ενδεχομένως στο πλαίσιο κοινής πολιτικής, σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ ή τη συνθήκη Ευρατόμ, εφόσον θα έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία του άρθρου 269 της συνθήκης ΕΚ, ή του άρθρου 173 της συνθήκης Ευρατόμ.

3. Τα κράτη μέλη παρακρατούν, ως έξοδα είσπραξης, το 25 % των ποσών που πρέπει να καταβληθούν σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο α).

4. Ο ενιαίος συντελεστής στον οποίο αναφέρεται η παράγραφος 1 στοιχείο β) ανέρχεται σε 0,30 %.

5. Ο συντελεστής που καθορίζεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ) εφαρμόζεται στο ΑΕΕ κάθε κράτους μέλους.

6. Εάν, κατά την έναρξη ενός οικονομικού έτους, δεν έχει εγκριθεί ο προϋπολογισμός, εξακολουθούν να εφαρμόζονται ο προηγούμενος ενιαίος συντελεστής εισφορών ΦΠΑ και ο συντελεστής που εφαρμόζεται επί του ΑΕΕ κάθε κράτους μέλους, μέχρις ότου τεθούν σε ισχύ οι αντίστοιχοι νέοι συντελεστές.

7. Για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, το ΑΕΕ του εκάστοτε έτους υπολογίζεται σε αγοραίες τιμές από την Επιτροπή, κατ' εφαρμογήν του ΕΣΟΛ 95 και σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2223/96.

Σε περίπτωση τροποποιήσεων του ΕΣΟΛ 95 που συνεπάγονται σημαντικές μεταβολές του ΑΕΕ, όπως αυτό καθορίζεται από την Επιτροπή, το Συμβούλιο, αποφαινόμενο ομοφώνως βάσει προτάσεως της Επιτροπής και κατόπιν διαβουλεύσεως με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αποφασίζει αν οι τροποποιήσεις αυτές θα ισχύσουν για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 3

1. Το συνολικό ύψος των ιδίων πόρων που διατίθενται στις Κοινότητες για την κάλυψη των πιστώσεων πληρωμών δεν είναι δυνατόν να υπερβαίνει το 1,24% του αθροίσματος των ΑΕΕ των κρατών μελών.

2. Οι πιστώσεις αναλήψεων υποχρεώσεων που εγγράφονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να ακολουθήσουν ομαλή αυξητική πορεία, η οποία να καταλήξει σε συνολικό ποσό που να μην υπερβαίνει το 1,31% του αθροίσματος των ΑΕΕ των κρατών μελών.

Θα διατηρηθεί ομαλή αριθμητική σχέση μεταξύ των πιστώσεων για αναλήψεις υποχρεώσεων και των πιστώσεων για πληρωμές, για να διασφαλισθεί η συμβατότητά τους και να τηρηθούν κατά τα επόμενα έτη τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

3. Σε περίπτωση τροποποίησης του ΕΣΟΛ 95 με αποτέλεσμα μεταβολές στο ύψος του ΑΕΕ που χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, τα ανώτατα όρια για τις πιστώσεις πληρωμών και αναλήψεων υποχρεώσεων κατά τις παραγράφους 1 και 2 υπολογίζονται εκ νέου από την Επιτροπή, βάσει του ακόλουθου μαθηματικού τύπου:

1,24%(1,31%)* // ΑΕΕ t - 2 + ΑΕΕ t - 1 + ΑΕΕ t ισχύον ΕΣΟΛ

// ΑΕΕ t - 2 + ΑΕΕ t - 1 + ΑΕΕ t τροποποιημένο ΕΣΟΛ

όπου t είναι το τελευταίο πλήρες έτος για το οποίο είναι διαθέσιμα στοιχεία της Ευροστάτ.

Άρθρο 4

1. Σε κάθε κράτος μέλος που υφίσταται αρνητική δημοσιονομική ανισορροπία η οποία υπερβαίνει ένα κατώτατο όριο εκφραζόμενο ως ποσοστό του ΑΕΕ αυτού, χορηγείται διόρθωση. Το συνολικό ύψος των διορθώσεων για ένα συγκεκριμένο έτος δεν υπερβαίνει ένα μέγιστο ποσό διαθέσιμο για επιστροφές, το οποίο εκφράζεται σε ευρώ. Το Συμβούλιο, σύμφωνα με τη διαδικασία που θεσπίζεται με το άρθρο 279 παρ. της συνθήκης ΕΚ, καθορίζει τους κανόνες υπολογισμού των διορθώσεων και χρηματοδότησής τους, ιδίως το προαναφερόμενο κατώτατο όριο και το μέγιστο διαθέσιμο για επιστροφές ποσό.

Οι διορθώσεις καθορίζονται ως ακολούθως:

α) με υπολογισμό για κάθε κράτος μέλος της δημοσιονομικής ανισορροπίας ως της διαφοράς, για ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος, μεταξύ:

- του μεριδίου αυτού του κράτους μέλους στο άθροισμα των προς καταβολή ιδίων πόρων ΦΠΑ και ΑΕΕ, και

- του μεριδίου αυτού του κράτους μέλους στο σύνολο των κατανεμημένων δαπανών.

β) με πολλαπλασιασμό της εν λόγω διαφοράς επί το σύνολο των κατανεμημένων δαπανών.

γ) με αφαίρεση από το γινόμενο του στοιχείου β) του γινομένου του προαναφερθέντος κατώτατου ορίου επί το ΑΕΕ του εκάστοτε κράτους μέλους.

δ) εάν το αποτέλεσμα της αφαίρεσης υπό γ) είναι θετικό, με πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος αυτού επί έναν συντελεστή επιστροφής, ο οποίος καθορίζεται σε 66% το πολύ και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, μειώνεται αναλογικά, έτσι ώστε να τηρείται το μέγιστο διαθέσιμο για επιστροφές ποσό.

2. Εφαρμόζονται τα ακόλουθα μεταβατικά μέτρα:

α) Επιπλέον των διορθώσεων που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 4 παρ. 1 της παρούσας απόφασης, το Ηνωμένο Βασίλειο εισπράττει τα ακόλουθα ποσά:

το 2008: 2,0 δισ. ευρώ,

το 2009: 1,5 δισ. ευρώ,

το 2010: 1,0 δισ. ευρώ,

το 2011: 0,5 δισ. ευρώ.

Τα ποσά αυτά χρηματοδοτούνται σύμφωνα με τους κανόνες του άρθρου 5 της απόφασης 2000/597/EΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου.

Τα ποσά αυτά και η χρηματοδότησή τους δεν λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό των διορθώσεων βάσει του άρθρου 4 παρ. 1 στοιχείο δ) της παρούσας απόφασης.

Ο μέγιστος συντελεστής επιστροφής στον οποίο αναφέρεται το άρθρο 4 παρ. 1 στοιχείο δ) της παρούσας απόφασης εφαρμόζεται σταδιακά για όλα τα κράτη μέλη πλην του Ηνωμένου Βασιλείου, και με το εξής χρονοδιάγραμμα:

το 2008: 33%,

το 2009: 50%,

το 2010: 50%,

το 2011: 66%.

Άρθρο 5

1. Το κόστος των διορθώσεων βαρύνει όλα τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τις εξής ρυθμίσεις: Η κατανομή του κόστους υπολογίζεται σε συνάρτηση με το μερίδιο κάθε κράτους μέλους στο συνολικό ΑΕΕ της ΕΕ.

2. Διόρθωση χορηγείται σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, με μείωση των καταβολών του που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ). Η οικονομική επιβάρυνση στην οποία υποβάλλονται όλα τα κράτη μέλη προστίθεται στις καταβολές τους που προκύπτουν από την εφαρμογή, για κάθε κράτος μέλος, του άρθρου 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ).

3. Η Επιτροπή προβαίνει στους αναγκαίους υπολογισμούς για την εφαρμογή του άρθρου 4 και του παρόντος άρθρου.

4. Αν ο προϋπολογισμός δεν έχει ακόμη εγκριθεί κατά την έναρξη του οικονομικού έτους, η διόρθωση που χορηγήθηκε σε οποιοδήποτε κράτος μέλος και η οικονομική επιβάρυνση που φέρουν όλα τα κράτη μέλη εξακολουθούν να ισχύουν, όπως είχαν εγγραφεί στον τελευταίο οριστικά εγκεκριμένο προϋπολογισμό.

Άρθρο 6

Τα έσοδα που αναφέρονται στο άρθρο 2 χρησιμοποιούνται αδιακρίτως για τη χρηματοδότηση όλων των δαπανών που εγγράφονται στον προϋπολογισμό.

Άρθρο 7

Τυχόν πλεόνασμα των εσόδων των Κοινοτήτων έναντι του συνόλου των πραγματικών δαπανών κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού έτους μεταφέρεται στο επόμενο οικονομικό έτος.

Άρθρο 8

1. Οι κοινοτικοί ίδιοι πόροι που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) εισπράττονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, οι οποίες προσαρμόζονται, εφόσον συντρέχει περίπτωση, στις απαιτήσεις των κοινοτικών ρυθμίσεων.

Η Επιτροπή προβαίνει, σε τακτά διαστήματα, σε εξέταση των εθνικών διατάξεων που της κοινοποιούν τα κράτη μέλη, ανακοινώνει στα κράτη μέλη τις προσαρμογές που κρίνει αναγκαίες για τη συμμόρφωσή τους προς τις κοινοτικές ρυθμίσεις, και υποβάλλει έκθεση στην Αρμόδια για τον Προϋπολογισμό Αρχή.

Τα κράτη μέλη θέτουν τους πόρους που προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως γ) στη διάθεση της Επιτροπής.

2. Με την επιφύλαξη της επαλήθευσης των λογαριασμών και των ελέγχων νομιμότητας και κανονικότητας, όπως προβλέπονται στο άρθρο 248 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 160Γ της συνθήκης Ευρατόμ, και αφορούν κυρίως την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των εθνικών συστημάτων και των διαδικασιών προσδιορισμού της βάσης των ιδίων πόρων που προέρχονται από τον ΦΠΑ και το ΑΕΕ, καθώς και με την επιφύλαξη των ελέγχων δυνάμει του άρθρου 279 παρ. 1 στοιχείο β) της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 183 στοιχείο γ) της συνθήκης Ευρατόμ, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομοφώνως βάσει προτάσεως της Επιτροπής και κατόπιν διαβουλεύσεως με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θεσπίζει τις διατάξεις που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, καθώς και για τον έλεγχο της είσπραξης, την απόδοση στην Επιτροπή και την καταβολή των εσόδων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 5.

Άρθρο 9

Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο πρόταση για την τροποποίηση της δομής των ιδίων πόρων με την εισαγωγή ενός νέου ίδιου πόρου με αυθεντική φορολογική βάση, ο οποίος θα τεθεί σε εφαρμογή από την 1η Ιανουαρίου 2014.

Άρθρο 10

1. Η παρούσα απόφαση κοινοποιείται στα κράτη μέλη από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμελλητί στον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου την ολοκλήρωση των οικείων συνταγματικών διαδικασιών για την κύρωση της παρούσας απόφασης.

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της παραλαβής της τελευταίας από τις κοινοποιήσεις που αναφέρονται στη δεύτερη ως άνω περίοδο. Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την 1η Ιανουαρίου 2007.

2. α) Με την επιφύλαξη του στοιχείου β), η απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2007. Οποιαδήποτε παραπομπή στην απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970, περί αντικαταστάσεως των χρηματικών συνεισφορών των κρατών μελών με ιδίους πόρους των Κοινοτήτων [22], στην απόφαση 85/257/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1985, για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων [23], στην απόφαση 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ, στην απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ, ή στην απόφαση 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ νοείται ως παραπομπή στην παρούσα απόφαση.

[22] ΕΕ L 94, της 28.4.1970, σ. 19.

[23] ΕΕ L 128, της 14.8.1985, σ. 15. Απόφαση καταργηθείσα με την απόφαση 88/376/EΟΚ, Ευρατόμ.

β) Τα άρθρα 2, 4 και 5 των αποφάσεων 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ, 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ και 2000/597/ΕΚ, Ευρατόμ εξακολουθούν να ισχύουν για τον υπολογισμό και τις αναπροσαρμογές των εσόδων που προκύπτουν από την εφαρμογή ενιαίου συντελεστή, ισχύοντος για όλα τα κράτη μέλη, στη βάση του ΦΠΑ, η οποία προσδιορίζεται με ενιαίο τρόπο και περιορίζεται μεταξύ του 50% και του 55% του ΑΕΠ ή του ΑΕΕ κάθε κράτους μέλους, ανάλογα με το εκάστοτε οικονομικό έτος, καθώς και για τον υπολογισμό της διόρθωσης των δημοσιονομικών ανισορροπιών η οποία χορηγείται στο Ηνωμένο Βασίλειο, για τα οικονομικά έτη 1988 έως 2006.

γ) Για τα ποσά στα οποία αναφέρεται το άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), και τα οποία θα πρέπει να έχουν αποδοθεί από τα κράτη μέλη έως την 28η Φεβρουαρίου 2001, σύμφωνα με του ισχύοντες κοινοτικούς κανόνες, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να παρακρατούν το 10% των ποσών αυτών ως έξοδα είσπραξης.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος