Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εξασφάλιση των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης» () (98/C 157/07)

Στις 15 Ιανουαρίου 1998, και σύμφωνα με το άρθρο 235 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση.

Το τμήμα κοινωνικών, οικογενειακών, εκπαιδευτικών και πολιτισμικών θεμάτων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, επεξεργάστηκε τη γνωμοδότησή του στις 12 Φεβρουαρίου 1998 με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Whitworth.

Κατά την 353η σύνοδο ολομέλειάς της της 25ης και 26ης Μαρτίου 1998 (συνεδρίαση της 25ης Μαρτίου 1998), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 98 ψήφους υπέρ, 4 ψήφους κατά και 5 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Επιτροπή έχει επιδιώξει, δυνάμει του άρθρου 51 της Συνθήκης, να προωθεί μέτρα στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να ενισχυθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων και ειδικότερα να διασφαλισθεί ότι οι εργαζόμενοι που μετακινούνται από ένα κράτος μέλος σε άλλο δεν υφίστανται απώλειες πλεονεκτημάτων σ'αυτόν τον τομέα.

1.2. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, για την εφαρμογή των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, τους μη μισθωτούς και τις οικογένειές τους που μετακινούνται στο εσωτερικό της Κοινότητας, αποσκοπούσε, μεταξύ άλλων, στο να εξαλείψει τα εμπόδια για τη διακρατική κυκλοφορία στον τομέα των νόμιμων συντάξεων. Ο εν λόγω περίπλοκος κανονισμός τροποποιήθηκε επανειλημμένα, αλλά εκπλήρωσε το στόχο του σ'αυτόν τον συγκεκριμένο τομέα.

1.3. Η επίτευξη του ίδιου στόχου στον τομέα των επαγγελματικών συστημάτων συνταξιοδότησης αποδείχθηκε πολύ δυσκολότερη. Αυτό οφείλεται αναμφίβολα στη μεγάλη ποικιλομορφία αυτών των διευθετήσεων, καθώς και των νόμων και των ρυθμίσεων που διέπουν αυτές στα διάφορα κράτη μέλη. Ωστόσο, η επίλυση αυτού του προβλήματος αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς εργασίας και η παρούσα πρόταση της Επιτροπής έρχεται την κατάλληλη στιγμή, αν όχι με μεγάλη καθυστέρηση.

1.4. Το 1991, η Επιτροπή δημοσίευσε ένα έγγραφο διαβούλευσης με τίτλο «Τα επικουρικά συστήματα κοινωνικής ασφάλισης: ο ρόλος των επαγγελματικών συνταξιοδοτικών συστημάτων στην κοινωνική προστασία των εργαζομένων και οι συνέπειές τους στην ελεύθερη κυκλοφορία» (). Στη γνωμοδότησή της για το εν λόγω έγγραφο, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή επισήμαινε μία σειρά θεμάτων όσον αφορά τον πιθανό συντονισμό των επαγγελματικών συνταξιοδοτικών συστημάτων και την αντίστοιχη θεμελίωση και άσκηση των δικαιωμάτων, καθώς και τις δυνατότητες μεταφοράς τους σε όλη την Κοινότητα, και ζητούσε επειγόντως την ανάληψη δράσης σχετικά ().

2. Η πρόταση της Επιτροπής

2.1. Ο δεδηλωμένος στόχος της προτεινόμενης οδηγίας είναι να διασφαλίσει ότι υφίσταται κατάλληλη προστασία των δικαιωμάτων που έχουν θεμελιώσει ή πρόκειται να θεμελιώσουν σε συστήματα συμπληρωματικής συνταξιοδότησης ασφαλισμένοι που μετακινούνται από ένα κράτος μέλος σε άλλο.

2.2. Η οδηγία επιδιώκει την επίτευξη αυτού του στόχου μέσω των παρακάτω διατάξεων:

Άρθρο 4: Διατήρηση των θεμελιωμένων δικαιωμάτων συνταξιοδότησης. Οι ασφαλισμένοι για τους οποίους δεν καταβάλλονται πλέον εισφορές σε επαγγελματικά συστήματα συνταξιοδότησης, όταν εγκαταλείπουν τη θέση τους και μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος προς εργασία, δεν πρέπει να χάνουν τα δικαιώματα που έχουν ήδη θεμελιώσει στα πλαίσια αυτών των συστημάτων.

Άρθρο 5: Διασφάλιση της διακρατικής καταβολής των παροχών. Πρέπει να καταβάλλονται πλήρως οι παροχές σε ασφαλισμένους που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος.

Άρθρο 6: Αποσπασμένοι εργαζόμενοι. Οι εργαζόμενοι που έχουν προσωρινά αποσπασθεί από τους εργοδότες τους, προκειμένου να εργασθούν σε άλλο κράτος μέλος, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συνεχίζουν την καταβολή εισφορών στο σύστημα του κράτους μέλους προέλευσής τους, στην ίδια βάση με αυτή που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 για τα νόμιμα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης (δηλ. για ένα έτος με δυνατότητα επέκτασης και για δεύτερο).

Άρθρο 7: Φορολογική μεταχείριση. Το κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να ασκεί την ίδια φορολογική μεταχείριση στις σχετικές εισφορές με αυτή που ασκεί στις εισφορές που καταβάλλονται σε ένα σύστημα που είναι καθιερωμένο στο έδαφός του.

Άρθρο 8: Παροχή πληροφόρησης. Πρέπει να παρέχεται κατάλληλη πληροφόρηση σχετικά με τα δικαιώματα και τις δυνατότητες επιλογής που προσφέρονται στους ασφαλισμένους όταν μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος.

3. Γενικές παρατηρήσεις

3.1. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή επιδοκιμάζει την προτεινόμενη οδηγία ως ένα πρώτο περιορισμένο βήμα για την επίτευξη του στόχου της απόλυτα ελεύθερης κυκλοφορίας στον τομέα των συμπληρωματικών συντάξεων. Αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα του θέματος που οφείλεται στις έντονες διαφορές που παρουσιάζουν οι συνταξιοδοτικές διευθετήσεις στα 15 κράτη μέλη, καθώς και οι νόμοι, οι ρυθμίσεις και οι φορολογικοί όροι που τις διέπουν. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει ότι ορισμένες από τις διατάξεις της οδηγίας είναι ήδη εφαρμόσιμες σε μερικά κράτη μέλη, ενώ σε άλλα όχι.

3.2. Η διατήρηση των θεμελιωμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων που ορίζει το άρθρο 4 του σχεδίου οδηγίας αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από αυτής της απόψεως. Ωστόσο, η αρχή σύμφωνα με την οποία τα άτομα που μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος δεν πρέπει να βρίσκονται σε μειονεκτική ή πλεονεκτική θέση σε σχέση με τα άτομα που παραμένουν στο ίδιο κράτος μέλος, είναι ορθή και πρέπει να ενσωματωθεί στη νομοθεσία της ΕΕ.

3.3. Παρομοίως, η διασφάλιση της διακρατικής καταβολής των παροχών αποτελεί ήδη τον κανόνα. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 προβλέπει ήδη κάτι τέτοιο για τα νόμιμα δικαιώματα και είναι ορθό το άρθρο 1 να προβλέπει την ισχύ της ίδιας αρχής και για τα συμπληρωματικά δικαιώματα.

3.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η διάταξη του άρθρου 6 σύμφωνα με την οποία είναι δυνατόν να συνεχίζεται η καταβολή των εισφορών στο σύστημα της χώρας προέλευσής τους από τους προσωρινά αποσπασμένους εργαζόμενους και/ή τους εργοδότες τους εξ ονόματος τους, είναι το αξιολογότερο στοιχείο του σχεδίου οδηγίας. Αυτό θα ευνοήσει σημαντικά τους εργαζόμενους σε πολυεθνικές επιχειρήσεις οι οποίοι κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους είναι δυνατόν να αποσπασθούν, και θα βοηθήσει από υλικής πλευράς τους εργοδότες τους να παρέχουν σ'αυτούς επαγγελματικές συντάξεις, χωρίς πρόσθετες δαπάνες και περίπλοκες διοικητικές διευθετήσεις.

3.4.1. Ωστόσο, η ΟΚΕ πιστεύει ότι η περίοδος ενός έτους ισχύος που ορίζει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 είναι υπερβολικά σύντομη και ότι η διάταξη πρέπει να ισχύει καθόλη τη διάρκεια της απόσπασης. Επισημαίνει ότι στη σύσταση 16 της 22ας Δεκεμβρίου 1984 συνιστάται η επέκταση της δωδεκάμηνης περιόδου, με τη συμφωνία του εργοδότη, στο σύνολο της διάρκεια της απόσπασης, σε περίπτωση που οι εργαζόμενοι αποσπώνται στο εξωτερικό σε μία οργάνωση λόγω της κατοχής ειδικών γνώσεων ή δεξιοτήτων ή για την επίτευξη ειδικών στόχων. Πιστεύει ότι θα πρέπει να δοθεί νομική υπόσταση στην εν λόγω σύσταση τόσο στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 όσο και στο παρόν σχέδιο οδηγίας.

3.4.2. Το άρθρο 6.2 θα βοηθήσει τους αποσπασμένους εργαζομένους σε ορισμένα κράτη μέλη (καθώς και τους εργοδότες τους), καθώς τους απαλλάσσει από τη νομική υποχρέωση να καταβάλλουν εισφορές σε συστήματα συμπληρωματικής συνταξιοδότησης στο κράτος μέλος υποδοχής, εφόσον συνεχίζουν να καταβάλλουν εισφορές στο κράτος μέλος προέλευσής τους.

3.4.3. Πρέπει να επισημανθεί ότι η έννοια του όρου «αποσπασμένος εργαζόμενος» στο άρθρο 3 (ζ) ορίζεται, βάσει του Τίτλου ΙΙ του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, ως εξής: «Ο εργαζόμενος που αποσπάται από την επιχείρηση στην οποία εργάζεται κανονικά, σε άλλο κράτος μέλος, προκειμένου να εκτελέσει εργασία για την ίδια επιχείρηση...». Επομένως, ο εν λόγω ορισμός αποκλείει τους εργαζομένους που αποστέλλονται από τους εργοδότες τους σε άλλο κράτος μέλος, προκειμένου να εργασθούν για άλλη επιχείρηση. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι δεν θα πρέπει να υφίσταται διάκριση μεταξύ αυτών των δύο κατηγοριών.

3.5. Το άρθρο 7 αποτελεί τη λογική συνέχεια το άρθρου 6. Έχει ιδιαίτερη σημασία ως μία πρώτη απόπειρα για να μπει μια τάξη στο χάος που επικρατεί όσον αφορά τη διαφορετική φορολογική μεταχείριση των συμπληρωματικών συνταξιοδοτικών εισφορών και δικαιωμάτων στα διάφορα κράτη μέλη. Ωστόσο, θα εξακολουθήσουν να παρατηρούνται ανωμαλίες 7 για παράδειγμα, σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας εργαζόμενος αποσπασμένος από το Ηνωμένο Βασίλειο στη Γερμανία δεν απαλλάσσεται από τη φορολόγηση των εισφορών του, όπως θα συνέβαινε στη χώρα προέλευσής του, ενώ όταν επιστρέψει στο ΗΒ οι παροχές της περιόδου που εργαζόταν στη Γερμανία θα φορολογηθούν, πράγμα που δεν θα συνέβαινε εάν υπαγόταν σε ένα γερμανικό σύστημα. Στην αντίστροφη περίπτωση, ένας εργαζόμενος αποσπασμένος από τη Γερμανία στο ΗΒ θα απαλλασσόταν από τη φορολόγηση τόσο των εισφορών όσο και των παροχών του. Η Επιτροπή θα πρέπει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να καταστούν περισσότερο ευέλικτα, υιοθετώντας μία ικανοποιητική προσέγγιση στις μεταξύ τους σχέσεις, προκειμένου να αποφεύγονται τέτοιου είδους ανωμαλίες.

3.5.1. Επισημαίνεται ότι οι διατάξεις του άρθρου 7 είναι εφαρμόσιμες μόνο για ασφαλισμένους σε συστήματα συμπληρωματικής συνταξιοδότησης, όπως ορίζεται στο άρθρο 3 (β), και όχι για αυτοασφαλισμένους στο πλαίσιο ατομικών συνταξιοδοτικών συστημάτων. Υπάρχει το ενδεχόμενο τέτοιου είδους διευθετήσεις να θεωρηθούν ως συστήματα συμπληρωματικής συνταξιοδότησης, κυρίως στα κράτη μέλη στα οποία οι εργοδότες συνεισφέρουν σ'αυτά επί εθελοντικής ή συμβατικής βάσεως.

3.6. Η ΟΚΕ δίνει ιδιαίτερη σημασία στην απαίτηση του άρθρου 8 όσον αφορά την παροχή πληροφόρησης σε ασφαλισμένους σε συστήματα συμπληρωματικής συνταξιοδότησης οι οποίοι μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος. Πιστεύει ότι τόσο ο εργοδότης όσο και ο ασφαλιστικός φορέας πρέπει να υποχρεούνται να παρέχουν στους ασφαλισμένους πλήρη πληροφόρηση σχετικά με τις υπάρχουσες δυνατότητες επιλογής και τις συνέπειες των επιλογών τους.

3.7. Όπως ήδη επισημάνθηκε, το σχέδιο οδηγίας δημιουργεί τις προϋποθέσεις για άνιση μεταχείριση μεταξύ των αποσπασμένων για εργασία στην ίδια επιχείρηση και των αποσπασμένων για εργασία σε άλλη επιχείρηση (άρθρο 6) και το ίδιο συμβαίνει και στο φορολογικό τομέα μεταξύ των ασφαλισμένων σε επαγγελματικά συστήματα και των αυτοασφαλισμένων σε ατομικά φορολογικά συστήματα (άρθρο 7). Αυτές οι διακρίσεις πρέπει να εξαλειφθούν το συντομότερο δυνατόν με τη λήψη περαιτέρω μέτρων.

4. Ειδικές παρατηρήσεις

4.1. Δεύτερη αιτιολογική σκέψη

Πρέπει να επισημανθεί ότι τα επαγγελματικά συστήματα συνταξιοδότησης (τα οποία αποτελούν το αντικείμενο του παρόντος σχεδίου οδηγίας) διαφέρουν σημαντικά από τα συστήματα συμπληρωματικής κοινωνικής ασφάλισης τα οποία υφίστανται σε ορισμένα κράτη μέλη 7 κατ'αυτόν τον τρόπο δεν αποτελούν μέρος των εθνικών καθεστώτων κοινωνικής ασφάλισης των κρατών αυτών. Τα επαγγελματικά συστήματα συνταξιοδότησης είναι από τη φύση τους συμβατικά και αποτελούν μέρος της σύμβασης εργασίας που υπογράφουν οι εργαζόμενοι. Θα ήταν επιθυμητό σε μία πρόσθετη αιτιολογική σκέψη να υπάρξει αναφορά στο ρόλο των επαγγελματικών συστημάτων συνταξιοδότησης εντός αυτού του πλαισίου.

4.2. Στο άρθρο 3(α)

Επισημαίνεται ότι είναι απαραίτητη η εισαγωγή του όρου «αντικαθιστούν» για να καλυφθεί η θέση ορισμένων κρατών μελών στα οποία προβλέπεται απαλλαγή από την εφαρμογή ορισμένων διατάξεων.

4.3. Στο άρθρο 3(β)

Στη δεύτερη σειρά, το «ή» πρέπει να αντικατασταθεί από το «και», καθώς «τα επαγγελματικά συστήματα συνταξιοδότησης» και «οι συλλογικές συμφωνίες που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό» είναι εναλλακτικές δυνατότητες.

4.4. Στο άρθρο 3(η)

Ο ορισμός του «κράτους μέλους προέλευσης» είναι λανθασμένος σε σχέση με κάθε δεύτερη ή μεταγενέστερη απόσπαση. Στις περιπτώσεις αυτές, πρέπει να είναι εκείνο το κράτος μέλος στο οποίο ο εργαζόμενος εργάσθηκε πριν από την πρώτη απόσπασή του.

4.5. Στο άρθρο 4

Επισημαίνεται ότι ο όρος «πλήρης» διατήρηση περιλαμβάνει, για παράδειγμα, την υποχρέωση σύνδεσης των παροχών με συστήματα καθορισμένων παροχών, στις περιπτώσεις που αυτό ισχύει βάσει των κανόνων των συστημάτων - όπως ορίζεται στο μέρος 3.1 του Δελτίου Αξιολόγησης Αντίκτυπου της Επιτροπής.

5. Περαιτέρω συστάσεις

5.1. Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3.1, η ΟΚΕ θεωρεί την προτεινόμενη οδηγία ως ένα πρώτο περιορισμένο βήμα για την επίτευξη του στόχου της απόλυτα ελεύθερης κυκλοφορίας στον τομέα των συμπληρωματικών συντάξεων. Στην παράγραφο 1.4, γίνεται αναφορά στο γεγονός ότι η ΟΚΕ εντόπισε μία σειρά τομέων για την ανάληψη δράσης στη γνωμοδότησή της του 1992 για το «Ρόλο των επαγγελματικών συνταξιοδοτικών συστημάτων στην κοινωνική προστασία των εργαζομένων και τις συνέπειές τους στην ελεύθερη κυκλοφορία».

5.2. Στη γνωμοδότηση της 11ης Δεκεμβρίου 1997 () για το «Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής: Οι επικουρικές συντάξεις στην ενιαία αγορά», η ΟΚΕ προέβη σε μία σειρά συστάσεων όσον αφορά ζητήματα τα οποία επισήμανε η Επιτροπή και τα οποία δεν εξετάζονται στο παρόν σχέδιο οδηγίας. Σ'αυτά περιλαμβάνονται:

- οι ειδικές προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιωμάτων, και ειδικότερα η μακρά περίοδος που απαιτείται σε ορισμένα κράτη μέλη 7

- οι δυσχέρειες μεταφοράς των θεμελιωμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων από ένα κράτος μέλος σε άλλο 7

- οι φορολογικές δυσχέρειες που σχετίζονται με τη θεμελίωση συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη 7 η θέση ενός εργαζομένου που εργάζεται προσωρινά σε ένα άλλο κράτος μέλος με καθεστώς διαφορετικό απ'αυτό της απόσπασης.

5.3. Επίσης, η γνωμοδότηση περιλάμβανε μία σειρά ειδικών παρατηρήσεων για τη σημασία της φορολόγησης των συμπληρωματικών συντάξεων.

5.4. Η ΟΚΕ επαναλαμβάνει τις παρατηρήσεις και τις συστάσεις που περιλαμβάνονται στη γνωμοδότησή της του Δεκεμβρίου 1997. Υπάρχει και μία σειρά άλλων πτυχών της λειτουργίας των επαγγελματικών συστημάτων συνταξιοδότησης οι οποίες θα ήταν σκόπιμο να εξετασθούν - για παράδειγμα, η ιδιότητα του μέλους διοικητικών συμβουλίων, οι διευθετήσεις επιστασίας και ο υπολογισμός των αξιών μεταβίβασης. Ζητεί από την Επιτροπή να ετοιμάσει και να προτείνει μία σειρά περαιτέρω μέτρων για τους τομείς αυτούς, προκειμένου να επιτύχει ως απώτερο στόχο, όπου αυτό καθίσταται δυνατόν από τη φύση των συστημάτων, την πλήρη δυνατότητα μεταφοράς των επαγγελματικών και ατομικών συντάξεων, η οποία θεωρείται βασικό συστατικό στοιχείο της ελεύθερης κυκλοφορίας των ατόμων σε όλη την ΕΕ. Εφιστά την προσοχή στην πρόταση της παραγράφου 5.5 της παρούσας γνωμοδότησης όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο το όλο θέμα μπορεί να προχωρήσει, και θεωρεί ότι αυτό θα πρέπει να γίνει εντός ενός προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος.

5.5. Η ΟΚΕ υπενθυμίζει ότι στη γνωμοδότησή της του 1992 αναφέρθηκε στη δυνατότητα σχεδιασμού ενός προτύπου Συστήματος Επαγγελματικής Σύνταξης για τις Ευρωπαϊκές Επιχειρήσεις (το οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να αποτελέσει συμπλήρωμα του Καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Επιχείρησης, όταν αυτό θα έχει τελικά υιοθετηθεί), και ότι ίσως θα πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα ύπαρξης διακρατικών συστημάτων για τη βιομηχανία. Επαναλαμβάνει αυτές τις συστάσεις ως μία πιθανή πορεία που θα μπορούσε να ακολουθηθεί χωρίς να επιδιωχθεί ο εναρμονισμός των υφιστάμενων εθνικών συνταξιοδοτικών νόμων, ρυθμίσεων, πρακτικών και φορολογικών διευθετήσεων ().

5.6. Μία άλλη δυνατότητα αποτελεί ενδεχομένως η πρόβλεψη μίας διευθέτησης σύμφωνα με την οποία ένα επαγγελματικό σύστημα συνταξιοδότησης στηριζόμενο σε νόμους και ρυθμίσεις ενός κράτους μέλους θα μπορούσε να έχει έναν αριθμό τομέων στους οποίους είναι δυνατόν να ανήκουν εργαζόμενοι που εργάζονται σε άλλα κράτη μέλη επί ειδικής φορολογικής βάσεως. Έτσι, η λειτουργία του συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των προληπτικών και εποπτικών ελέγχων, των απαιτήσεων φερεγγυότητας και των επενδυτικών ρυθμίσεων, θα μπορούσε να διέπεται από τους νόμους και τις ρυθμίσεις του κράτους μέλους προέλευσης και να είναι σύμφωνη με τις αντίστοιχες πρακτικές, ενώ οι φορολογικές διευθετήσεις για τις εισφορές και τις παροχές θα μπορούσαν να είναι σύμφωνες με εκείνες του κράτους μέλους υποδοχής για εργαζόμενους που κατοικούν σ'αυτό.

5.7. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούσε να λειτουργήσει μία ελεύθερη αγορά για τα συστήματα συμπληρωματικών συντάξεων παρόμοια μ'εκείνη για τις ασφάλειες ζωής, χωρίς να θίγεται η αυτονομία των κρατών μελών σε θέματα φορολόγησης, διευθετήσεων κοινωνικής ασφάλισης και νόμων που διέπουν τη λειτουργία των συνταξιοδοτικών ταμείων.

6. Συμπεράσματα

6.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει το σχέδιο οδηγίας ως ένα περιορισμένο πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση της εφαρμογής της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των ατόμων στους μηχανισμούς των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης. Εκτιμά ότι το σχέδιο οδηγίας θα πρέπει να τροποποιηθεί, προκειμένου να επεκταθεί η μονοετής περίοδος για τους αποσπασμένους εργαζόμενους (παράγραφος 3.4.1 της γνωμοδότησης), να εξαλειφθούν οι ανωμαλίες που επισημαίνονται στο σημείο 3.7 και να ληφθούν υπόψη οι ειδικές παρατηρήσεις του μέρους 4.

6.2. Αναγνωρίζει τις μεγάλες δυσχέρειες οι οποίες παρεμποδίζουν την πρόοδο σ'αυτόν τον τομέα και οι οποίες οφείλονται στις πολύ διαφορετικές συνταξιοδοτικές διευθετήσεις που υφίστανται στα διάφορα κράτη μέλη, καθώς και στους νόμους, τις ρυθμίσεις και τις φορολογικές διευθετήσεις που τις διέπουν.

6.3. Εντούτοις, ζητεί από την Επιτροπή να συνεχίσει το έργο της στον τομέα αυτό, καταβάλλοντας κυρίως προσπάθειες για την αντιμετώπιση των θεμάτων που επισημαίνονται στη γνωμοδότηση του Δεκεμβρίου 1997 για το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής, με παράλληλη συνεκτίμηση των συστάσεων που περιλαμβάνονται στο μέρος 5 της παρούσας γνωμοδότησης.

Βρυξέλλες, 25 Μαρτίου 1998.

Ο Πρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Tom JENKINS

() ΕΕ C 5 της 9.1.1998, σ. 4.

() SEC (91) 1332 τελικό.

() ΕΕ C 223 της 31.8.1992, σ. 13.

() ΕΕ C 73 της 9.3.1998, σ. 109.

() Το Καθεστώς της Ευρωπαϊκής Επιχείρησης αποτέλεσε το θέμα πρόσφατης γνωμοδότησης της ΟΚΕ, του Δεκεμβρίου 1997, ενώ αναμένεται και μία περαιτέρω γνωμοδότηση.