Πρωτοβουλία του Βασιλείου της Δανίας για την έκδοση της απόφασης πλαισίου του Συμβουλίου σχετικά με την εκτέλεση των αποφάσεων δήμευσης στην Ευρωπαϊκή Ένωση

(2002/C 184/05)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 31 στοιχείο α) και το άρθρο 34 παράγραφος 2 στοιχείο β),

την πρωτοβουλία του Βασιλείου της Δανίας,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999 τόνισε ότι η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης θα πρέπει να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της δικαστικής συνεργασίας σε αστικές και ποινικές υποθέσεις στην Ένωση.

(2) Σύμφωνα με την παράγραφο 51 των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε της 15ης και 16ης Οκτωβρίου 1999, η νομιμοποίηση των εσόδων από παράνομες δραστηριότητες αποτελεί το θεμελιώδες στοιχείο του οργανωμένου εγκλήματος και απαιτείται η εκρίζωσή του όπου εμφανίζεται. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο είναι αποφασισμένο να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τον εντοπισμό, τη δέσμευση, την κατάσχεση και τη δήμευση των κερδών του εγκλήματος. Εν προκειμένω, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο απευθύνει έκκληση για την προσέγγιση του ποινικού δικαίου και της ποινικής δικονομίας όσον αφορά τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες (π.χ. εντοπισμός, δέσμευση και δήμευση των κεφαλαίων) (βλέπε την παράγραφο 55 των συμπερασμάτων).

(3) Όλα τα κράτη μέλη έχουν επικυρώσει τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης της 8ης Νοεμβρίου 1990 σχετικά με τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, την εξακρίβωση, την κατάσχεση και τη δήμευση των προϊόντων του εγκλήματος. Η σύμβαση υποχρεώνει τα συμβαλλόμενα μέρη να αναγνωρίζουν και να εκτελούν τις αποφάσεις δήμευσης που έχουν εκδοθεί από άλλο συμβαλλόμενο μέρος ή να υποβάλλουν το αίτημα στις αρμόδιες αρχές του προκειμένου να εκδοθεί απόφαση δήμευσης και κατόπιν αυτού να την εκτελέσουν. Τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να αρνούνται τις αιτήσεις δήμευσης, εάν, μεταξύ άλλων, το αδίκημα με το οποίο συνδέεται η αίτηση δεν αποτελεί αξιόποινη πράξη κατά το δίκαιο του μέρους που έλαβε την αίτηση ή εάν κατά το δίκαιό του η δήμευση δεν προβλέπεται για τον τύπο αδικήματος με το οποίο συνδέεται η αίτηση.

(4) Η απόφαση πλαίσιο 2001/500/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 2001(1), προβλέπει διατάξεις για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, τον προσδιορισμό, τον εντοπισμό, τη δέσμευση, την κατάσχεση και τη δήμευση των οργάνων και των προϊόντων του εγκλήματος. Δυνάμει της απόφασης πλαισίου, τα κράτη μέλη υποχρεούνται επίσης να μην διατυπώσουν ή να μην διατηρήσουν επιφυλάξεις σχετικά με τις διατάξεις της σύμβασης του Συμβουλίου της Ευρώπης για τη δήμευση, εφόσον το αδίκημα τιμωρείται με ποινή στερητική της ελευθερίας ή κράτηση άνω του ενός έτους.

(5) Στις 30 Νοεμβρίου 2000 το Συμβούλιο εξέδωσε πρόγραμμα μέτρων για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης των ποινικών αποφάσεων, δίνοντας απόλυτη προτεραιότητα (μέτρα 6 και 7) στη θέσπιση πράξης για την εφαρμογή της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στη δέσμευση των αποδεικτικών και περιουσιακών στοιχείων. Επιπλέον, σύμφωνα με την παράγραφο 3.3 του προγράμματος, στόχος είναι να βελτιωθεί η εκτέλεση σε ένα κράτος μέλος μιας απόφασης δήμευσης με σκοπό, μεταξύ άλλων, την απόδοση στο θύμα μιας αξιόποινης πράξης, η οποία εξεδόθη σε άλλο κράτος μέλος, λαμβάνοντας υπόψη την ύπαρξη της ευρωπαϊκής σύμβασης της 8ης Νοεμβρίου 1990 σχετικά με τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, την εξακρίβωση, την κατάσχεση και τη δήμευση των προϊόντων του εγκλήματος. Προκειμένου να επιτευχθεί αυτός ο στόχος, πρέπει να εξετάζεται ιδίως εάν οι λόγοι άρνησης της εκτέλεσης ενός μέτρου δήμευσης που προβλέπεται στο άρθρο 18 της σύμβασης του 1990 είναι όλοι συμβατοί προς την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης.

(6) Τέλος, στις 30 Νοεμβρίου 2000 η Γαλλική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Βασίλειο του Βελγίου υπέβαλαν πρόταση απόφασης πλαισίου για την εκτέλεση των αποφάσεων δέσμευσης αποδεικτικών ή περιουσιακών στοιχείων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

(7) Το κυριότερο κίνητρο του οργανωμένου εγκλήματος είναι το οικονομικό όφελος. Για να είναι επομένως αποτελεσματική, οιαδήποτε προσπάθεια αποτροπής και καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος πρέπει να εστιάζεται στον εντοπισμό, τη δέσμευση, την κατάσχεση και τη δήμευση του προϊόντος του εγκλήματος. Δεν αρκεί απλώς να εξασφαλισθεί η αμοιβαία αναγνώριση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσωρινών νομικών μέτρων όπως είναι η δέσμευση και η κατάσχεση. Ο αποτελεσματικός έλεγχος του οικονομικού εγκλήματος απαιτεί και την αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων δήμευσης του προϊόντος του εγκλήματος.

(8) Σκοπός της παρούσας απόφασης πλαισίου είναι να διευκολύνει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων δήμευσης προϊόντων εγκληματικών πράξεων, ούτως ώστε να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να αναγνωρίζουν και να εκτελούν στο έδαφός τους αποφάσεις δήμευσης εκδοθείσες από δικαστικές αρχές άλλου κράτους μέλους. Η παρούσα απόφαση πλαίσιο συνδέεται με την απόφαση πλαίσιο για τη δήμευση των προϊόντων του εγκλήματος. Σκοπός της απόφασης πλαισίου είναι να εξασφαλίσει ότι όλα τα κράτη μέλη διαθέτουν αποτελεσματικούς κανόνες οι οποίοι διέπουν τη δήμευση των προϊόντων του εγκλήματος, μεταξύ άλλων σε σχέση με το βάρος της αποδείξεως όσον αφορά την πηγή των περιουσιακών στοιχείων που κατέχει πρόσωπο καταδικασθέν για αδίκημα σχετικό με το οργανωμένο έγκλημα.

(9) Η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών, βάσει της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης και της άμεσης εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων, προϋποθέτει την εμπιστοσύνη ότι οι αποφάσεις που θα αναγνωρισθούν και θα εκτελεσθούν, εκδίδονται πάντοτε σύμφωνα με τις αρχές της νομιμότητας, της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Προϋποθέτει επίσης ότι θα διασφαλίζονται τα δικαιώματα των διαδίκων ή των καλόπιστων τρίτων.

(10) Η παρούσα απόφαση πλαίσιο σέβεται τις θεμελιώδεις αρχές και δικαιώματα που αναγνωρίζονται στο άρθρο 6 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση και αποτυπώνονται στο Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, ιδίως το κεφάλαιο VI αυτού. Κανένα στοιχείο της απόφασης πλαισίου δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι απαγορεύει να μη γίνει δήμευση περιουσιακών στοιχείων, για τα οποία έχει εκδοθεί απόφαση δήμευσης, εάν υπάρχουν αντικειμενικοί λόγοι να πιστεύεται ότι η απόφαση δήμευσης εξεδόθη προκειμένου να διωχθεί ή να τιμωρηθεί ένα πρόσωπο λόγω του φύλου του, της φυλής του, της θρησκείας του, της εθνοτικής καταγωγής του, της ιθαγένειάς του, της γλώσσας του, των πολιτικών πεποιθήσεών του ή του γενετήσιου προσανατολισμού του, ή ότι η θέση του εν λόγω προσώπου μπορεί να υποστεί βλάβη για οιονδήποτε από τους λόγους αυτούς.

(11) Η παρούσα απόφαση πλαίσιο δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τους συνταγματικούς κανόνες τους, όπως εκείνους που αφορούν την ορθή διεξαγωγή της δίκης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΠΛΑΙΣΙΟ:

Άρθρο 1

Στόχος

1. Σκοπός της παρούσας απόφασης πλαισίου είναι να διευκολυνθεί η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων δήμευσης, ούτως ώστε να υποχρεωθεί ένα κράτος μέλος να αναγνωρίζει και να εκτελεί στο έδαφός του μια απόφαση δήμευσης εκδοθείσα από δικαστική αρχή άλλου κράτους μέλους.

2. Η παρούσα απόφαση πλαίσιο δεν επηρεάζει την υποχρέωση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των θεμελιωδών νομικών αρχών, όπως κατοχυρώνονται στο άρθρο 6 της συνθήκης.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης πλαισίου:

α) ως "κράτος έκδοσης" νοείται το κράτος μέλος στο οποίο μια δικαστική αρχή, όπως ορίζεται από το εθνικό δίκαιο του κράτους έκδοσης, έχει εκδώσει, επικυρώσει ή καθ' οιονδήποτε τρόπο επιβεβαιώσει απόφαση δήμευσης στα πλαίσια ποινικής διαδικασίας·

β) ως "κράτος εκτέλεσης" νοείται το κράτος μέλος όπου ευρίσκεται το περιουσιακό στοιχείο που πρόκειται να δημευθεί·

γ) ως "δήμευση" νοείται η ποινή ή το μέτρο που διατάχθηκε από δικαστήριο ύστερα από δίκη για ποινικό αδίκημα ή αδικήματα, η οποία καταλήγει στην οριστική απαλλοτρίωση περιουσίας·

δ) ως "περιουσιακό στοιχείο" νοείται οιοδήποτε περιουσιακό στοιχείο, υλικό ή άυλο, κινητό ή ακίνητο, καθώς και νόμιμοι τίτλοι και έγγραφα που αποδεικνύουν τίτλο ή συμφέρον επί του περιουσιακού στοιχείου, τα οποία η αρμόδια δικαστική αρχή του κράτους έκδοσης θεωρεί ως προϊόντα εγκλήματος ή ισοδύναμα είτε προς την πλήρη αξία είτε προς μέρος της αξίας των προϊόντων αυτών·

ε) ως "προϊόντα" νοείται οιοδήποτε οικονομικό πλεονέκτημα προερχόμενο από εγκληματικές δραστηριότητες. Μπορεί να συνίσταται σε οιαδήποτε μορφή περιουσιακού στοιχείου·

στ) ως "απόφαση" νοείται κάθε οριστική ποινή ή μέτρο που έχει επιβληθεί από αρμόδια δικαστική αρχή σε σχέση με αδίκημα για το οποίο διατάσσεται δήμευση.

Άρθρο 3

Καθορισμός των αρμόδιων αρχών

1. Η δικαστική αρχή έκδοσης είναι το δικαστήριο του κράτους έκδοσης, το οποίο εξέδωσε την απόφαση δήμευσης.

2. Η δικαστική αρχή εκτέλεσης είναι η δικαστική αρχή του κράτους εκτέλεσης, η οποία είναι αρμόδια δυνάμει του δικαίου του εν λόγω κράτους.

3. Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει τη γενική γραμματεία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ("γενική γραμματεία του Συμβουλίου") για τις αρχές που είναι αρμόδιες δυνάμει του δικαίου του. Εάν ένα κράτος μέλος το επιθυμεί, μπορεί να γνωστοποιήσει στη γενική γραμματεία του Συμβουλίου την κεντρική αρχή μέσω της οποίας μπορεί να διαβιβάζονται οι αιτήσεις εκτέλεσης των αποφάσεων δήμευσης.

Άρθρο 4

Διαβίβαση των αποφάσεων δήμευσης

1. Μια απόφαση δήμευσης κατά την έννοια της παρούσας απόφασης πλαισίου, μαζί με το πιστοποιητικό που προβλέπεται στο παρόν άρθρο, μπορεί να διαβιβασθεί σε ένα κράτος μέλος όπου το φυσικό ή νομικό πρόσωπο κατά του οποίου εξεδόθη η απόφαση διαθέτει περιουσία ή εισόδημα, έχει τη συνήθη διαμονή του ή, στην περίπτωση νομικού προσώπου, είναι εγγεγραμμένο ή έχει την καταστατική έδρα του.

2. Το πιστοποιητικό, υπόδειγμα του οποίου περιλαμβάνεται στο παράρτημα, υπογράφεται και το περιεχόμενό του βεβαιώνεται ως ακριβές από την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης.

3. Η απόφαση ή επικυρωμένο αντίγραφο αυτής, μαζί με το πιστοποιητικό, διαβιβάζεται από την αρμόδια δικαστική αρχή του κράτους έκδοσης απευθείας στη δικαστική αρχή του κράτους εκτέλεσης, η οποία είναι αρμόδια να το εκτελέσει με κάθε τρόπο που αποδεικνύεται γραπτώς, υπό προϋποθέσεις που επιτρέπουν στο κράτος εκτέλεσης να διαπιστώσει τη γνησιότητα.

4. Εάν η δικαστική αρχή που είναι αρμόδια για την εκτέλεση της απόφασης δεν είναι γνωστή στη δικαστική αρχή του κράτους έκδοσης, αυτή προβαίνει σε κάθε αναγκαία έρευνα, και μέσω των σημείων επαφής του ευρωπαϊκού δικαστικού δικτύου, προκειμένου να εξασφαλίσει πληροφορίες από το κράτος εκτέλεσης.

5. Εάν η δικαστική αρχή του κράτους εκτέλεσης, η οποία παραλαμβάνει μια απόφαση, δεν έχει δικαιοδοσία να την αναγνωρίσει και να λάβει τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή της, διαβιβάζει αυτεπαγγέλτως την απόφαση στην αρμόδια για την εκτέλεσή της δικαστική αρχή και ενημερώνει την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης.

Άρθρο 5

Αδικήματα

1. Τα ακόλουθα αδικήματα, όπως ορίζονται από το δίκαιο του κράτους μέλους έκδοσης και εφόσον τιμωρούνται εκεί με ποινή στερητική της ελευθερίας μέγιστης διάρκειας τουλάχιστον τριών ετών, οδηγούν σε εκτέλεση βάσει μιας απόφασης δήμευσης χωρίς έλεγχο του διττού αξιοποίνου:

- συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση,

- τρομοκρατικές ενέργειες,

- εμπορία ανθρώπων,

- σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών και παιδική πορνογραφία,

- παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών,

- παράνομη διακίνηση όπλων, πυρομαχικών και εκρηκτικών,

- δωροδοκία,

- καταδολίευση, περιλαμβανομένης και της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά την έννοια της σύμβασης της 26ης Ιουλίου 1995 σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

- νομιμοποίηση προϊόντων εγκλήματος,

- παραχάραξη και κιβδηλεία του ευρώ,

- εγκληματικότητα στο χώρο της πληροφορικής,

- εγκλήματα κατά του περιβάλλοντος, περιλαμβανομένου του λαθρεμπορίου απειλουμένων ζωικών ειδών και του λαθρεμπορίου απειλουμένων φυτικών ειδών και ποικιλιών,

- παροχή βοήθειας για την παράνομη είσοδο και διαμονή,

- ανθρωποκτονία εκ προθέσεως, βαρεία σωματική βλάβη,

- παράνομο εμπόριο ανθρωπίνων οργάνων και ιστών,

- απαγωγή, παράνομη κατακράτηση και περιαγωγή σε ομηρία,

- πράξεις ρατσισμού και ξενοφοβίας,

- οργανωμένες ή ένοπλες ληστείες,

- παράνομη διακίνηση πολιτιστικών αγαθών, περιλαμβανομένων των αρχαιοτήτων και των έργων τέχνης,

- υπεξαιρέσεις και απάτες,

- προστασία έναντι χρημάτων, εκβίαση,

- απομίμηση και πειρατεία προϊόντων,

- πλαστογραφία και εμπορία δημοσίων εγγράφων,

- παραχάραξη μέσων πληρωμής,

- λαθρεμπόριο ορμονικών ουσιών και άλλων αυξητικών παραγόντων,

- λαθρεμπόριο πυρηνικών και ραδιενεργών ουσιών,

- εμπορία κλεμμένων οχημάτων,

- βιασμός,

- εμπρησμός,

- εγκλήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου,

- αεροπειρατεία και πειρατεία,

- δολιοφθορά.

2. Το Συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει ανά πάσα στιγμή, ομοφώνως και κατόπιν διαβουλεύσεως με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπό τους όρους του άρθρου 39 παράγραφος 1, να προσθέσει νέες κατηγορίες αδικημάτων στον κατάλογο της παραγράφου 1. Το Συμβούλιο, με βάση την έκθεση που του υποβάλλει η Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 19 της παρούσας απόφασης, εξετάζει εάν πρέπει να διευρυνθεί ή να τροποποιηθεί ο κατάλογος αυτός.

3. Για τα αδικήματα που δεν καλύπτονται από την παράγραφο 1, το κράτος εκτέλεσης μπορεί να εξαρτά την αναγνώριση και την εκτέλεση μιας απόφασης δήμευσης από την προϋπόθεση ότι οι πράξεις για τις οποίες εκδόθηκε η απόφαση συνιστούν αδίκημα που επισύρει δήμευση δυνάμει του δικαίου του κράτους εκτέλεσης, όποια και αν είναι η αντικειμενική του υπόσταση ή όπως και αν περιγράφεται βάσει του δικαίου του κράτους έκδοσης.

Άρθρο 6

Αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων

1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους εκτέλεσης αναγνωρίζουν και εκτελούν χωρίς άλλη διατύπωση κάθε απόφαση δήμευσης διαβιβαζομένη σύμφωνα με το άρθρο 4, λαμβάνουν δε πάραυτα όλα τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεσή της, εκτός αν οι αρμόδιες αρχές αποφασίσουν να επικαλεσθούν έναν από τους λόγους μη αναγνώρισης ή μη εκτέλεσης που προβλέπονται στο άρθρο 7.

2. Εάν μια αίτηση δήμευσης αφορά συγκεκριμένο περιουσιακό στοιχείο, τα μέρη μπορούν να συμφωνήσουν ότι η δήμευση στο κράτος εκτέλεσης μπορεί να λάβει τη μορφή υποχρέωσης προς καταβολή χρηματικού ποσού αντίστοιχου προς την αξία του περιουσιακού στοιχείου.

Άρθρο 7

Λόγοι μη αναγνώρισης ή μη εκτέλεσης

1. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης μπορεί να αντιταχθεί στην αναγνώριση και εκτέλεση μιας απόφασης δήμευσης εάν το προβλεπόμενο στο άρθρο 4 πιστοποιητικό δεν προσκομισθεί, είναι ελλιπές, δεν έχει μεταφρασθεί σε μια από τις επίσημες γλώσσες του κράτους εκτέλεσης ή προδήλως δεν αντιστοιχεί στην απόφαση δέσμευσης.

2. Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης μπορεί επίσης να αντιταχθεί στην αναγνώριση και εκτέλεση μιας απόφασης δήμευσης, εάν διαπιστωθεί ότι:

α) απόφαση δήμευσης έχει εκδοθεί κατά του ενδιαφερομένου για τις ίδιες πράξεις

- στο κράτος εκτέλεσης ή

- σε οιοδήποτε άλλο κράτος πέραν του κράτους έκδοσης ή εκτέλεσης και ότι η απόφαση έχει εκτελεσθεί, είναι υπό εκτέλεση ή δεν μπορεί πλέον να εκτελεσθεί δυνάμει του δικαίου του κράτους στο οποίο εξεδόθη η απόφαση·

β) σε μια από τις αναφερόμενες στο άρθρο 5 παράγραφος 3 περιπτώσεις, η πράξη επί της οποίας βασίζεται η απόφαση δήμευσης δεν συνιστά αδίκημα κατά το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης· ωστόσο, σε ό,τι αφορά φορολογικά και τελωνειακά αδικήματα και αδικήματα περί το συνάλλαγμα, η εκτέλεση της απόφασης δήμευσης δεν επιτρέπεται να απορριφθεί λόγω του ότι το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης δεν επιβάλλει τον ίδιο τύπο δασμών ή φόρων, ή δεν περιέχει τον ίδιο τύπο ρυθμίσεων περί δασμών ή φόρων, τελωνείων και συναλλάγματος με αυτόν που προβλέπεται από το δίκαιο του κράτους έκδοσης·

γ) το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης προβλέπει ασυλία ή προνόμιο που καθιστά αδύνατη την εκτέλεση της απόφασης δήμευσης·

δ) δικαιώματα τρίτων που προβλέπονται από το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης καθιστούν αδύνατη την εκτέλεση της απόφασης δήμευσης·

ε) μια απόφαση δήμευσης σε σχέση με ποινικό αδίκημα εξεδόθη κατά φυσικού ή νομικού προσώπου ερήμην, και στον ενδιαφερόμενο δεν επεδόθη αυτοπροσώπως η απόφαση ούτε ενημερώθηκε άλλως για την ημερομηνία ή τον τόπο της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της ερήμην αποφάσεως, εφόσον ο ενδιαφερόμενος δεν είχε την ευκαιρία να προσβάλει ή να εφεσιβάλει την απόφαση στο κράτος έκδοσης·

στ) η απόφαση δήμευσης αφορά ποινικά αδικήματα, τα οποία:

- σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης θεωρούνται τελεσθέντα εν όλω ή εν μέρει στο έδαφός του ή σε τόπο που εξομοιώνεται με έδαφός του, ή

- έχουν τελεσθεί εκτός του εδάφους του κράτους έκδοσης, και το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης δεν επιτρέπει να ασκηθεί δίωξη για τέτοια αδικήματα εάν έχουν τελεσθεί εκτός του εδάφους του εν λόγω κράτους·

ζ) οι δικαστικές αρχές του κράτους εκτέλεσης έχουν αποφασίσει να μην ασκήσουν δίωξη για το αδίκημα, στο οποίο βασίζεται η απόφαση δήμευσης, ή έχει εκδοθεί κατά του ενδιαφερομένου άλλη τελεσίδικη απόφαση για τις ίδιες πράξεις σε ένα κράτος μέλος, αποκλείοντας έτσι περαιτέρω δίωξη·

η) σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης, έχει παρέλθει η προθεσμία για την έκδοση ή εκτέλεση μιας απόφασης δήμευσης σε σχέση με το αδίκημα στο οποίο βασίζεται η απόφαση δήμευσης, και το κράτος εκτέλεσης έχει αρμοδιότητα σύμφωνα με το δίκαιό του.

3. Προτού αποφασίσει να μην αναγνωρίσει ή να μην εκτελέσει μια απόφαση, η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης διαβουλεύεται με την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης. Η τελευταία καλείται, μεταξύ άλλων, να διαβιβάσει πάραυτα οιαδήποτε πληροφορία απαιτείται για να αποφασισθεί η αναγνώριση και εκτέλεση της απόφασης δήμευσης. Εάν είναι προφανές ότι η απόφαση δήμευσης δεν μπορεί να εκτελεσθεί, δεν είναι αναγκαία η διαβούλευση του κράτους έκδοσης.

Άρθρο 8

Ένδικα μέσα

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες ρυθμίσεις, ώστε οιοσδήποτε ενδιαφερόμενος, περιλαμβανομένων των καλόπιστων τρίτων, να δικαιούται να ασκήσει ένδικα μέσα με ανασταλτικό αποτέλεσμα κατά των αποφάσεων δήμευσης που εκτελούνται κατ' εφαρμογή του άρθρου 6, προκειμένου να προστατεύσει τα νόμιμα συμφέροντά του. Τα ένδικα μέσα ασκούνται ενώπιον δικαστηρίου του κράτους έκδοσης ή του κράτους εκτέλεσης κατά το εθνικό δίκαιο εκάστου εξ αυτών. Το κράτος εκτέλεσης λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των περιουσιακών στοιχείων, ώσπου να εκδοθεί η σχετική απόφαση.

2. Οι ουσιαστικοί λόγοι για την έκδοση της απόφασης δήμευσης μπορούν να προσβληθούν μόνον με προσφυγή ενώπιον δικαστηρίου του κράτους έκδοσης.

3. Εάν η προσφυγή ασκηθεί στο κράτος εκτέλεσης, η δικαστική αρχή του κράτους έκδοσης ενημερώνεται για την προσφυγή και τους λόγους αυτής, ώστε να είναι σε θέση να προβάλει τα επιχειρήματα που κρίνει αναγκαία. Ενημερώνεται για την έκβαση της προσφυγής.

4. Το κράτος έκδοσης και το κράτος εκτέλεσης λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να διευκολύνουν την άσκηση του δικαιώματος προσφυγής της παραγράφου 1, ιδίως παρέχοντας τις αναγκαίες πληροφορίες στους ενδιαφερομένους.

5. Το κράτος έκδοσης μεριμνά ώστε ενδεχόμενες προθεσμίες για την άσκηση προσφυγής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 να εφαρμόζονται κατά τρόπο που να εξασφαλίζει στους ενδιαφερομένους τη δυνατότητα αποτελεσματικής άσκησης ενδίκου μέσου.

Άρθρο 9

Λόγοι αναβολής της εκτέλεσης

1. Η αρμόδια δικαστική αρχή μπορεί να αναβάλει την εκτέλεση μιας απόφασης δήμευσης που διαβιβάσθηκε σύμφωνα με το άρθρο 4:

α) στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 8, ή

β) όταν η εκτέλεσή της μπορεί να παραβλάψει εκκρεμούσα ποινική έρευνα, ενόσω φαίνεται εύλογο, ή

γ) όταν κρίνεται αναγκαίο να μεταφρασθεί η απόφαση ή μέρος αυτής, ώσπου να καταστεί διαθέσιμη η μετάφραση.

2. Έκθεση σχετικά με την αναβολή εκτέλεσης της απόφασης δήμευσης, η οποία αναφέρει τους λόγους αναβολής και, ει δυνατόν, την προβλεπόμενη διάρκειά της, κοινοποιείται πάραυτα στην αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης με κάθε μέσο δυνάμενο να τεκμηριωθεί εγγράφως.

3. Μόλις παύσει να υφίσταται ο λόγος αναβολής, η αρμόδια δικαστική αρχή λαμβάνει πάραυτα τα αναγκαία μέτρα για την εκτέλεση της απόφασης δήμευσης και ενημερώνει την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης με κάθε μέσο δυνάμενο να τεκμηριωθεί εγγράφως.

Άρθρο 10

Απόφαση σε περίπτωση συρροής αιτήσεων

1. Εάν δύο ή περισσότερα κράτη μέλη έχουν εκδώσει μία ή περισσότερες αποφάσεις δήμευσης κατά ενός ή περισσοτέρων προσώπων και οι ενδιαφερόμενοι στο κράτος εκτέλεσης δεν διαθέτουν επαρκή μέσα για να μεριμνήσουν για την εκτέλεση όλων των αποφάσεων, η απόφαση σχετικά με το ποιες αποφάσεις δήμευσης πρόκειται να εκτελεσθούν λαμβάνεται από τη δικαστική αρχή εκτέλεσης με δέουσα συνεκτίμηση όλων των περιστάσεων, ιδίως της ύπαρξης δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων, της σχετικής βαρύτητας και του τόπου τέλεσης του αδικήματος, του βαθμού κατά τον οποίο το δημευθέν ποσόν θα χρησιμοποιηθεί για την κάλυψη αποζημιώσεων και των ημερομηνιών έκδοσης των αντίστοιχων αποφάσεων.

2. Η δικαστική αρχή μπορεί να ζητήσει τη γνώμη της Eurojust προκειμένου να λάβει την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 11

Δίκαιο που διέπει την εκτέλεση

1. Με επιφύλαξη της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου, η εκτέλεση της απόφασης δήμευσης διέπεται από το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης και η αρχή του είναι αποκλειστικά αρμόδια να αποφασίζει τις διαδικασίες εκτέλεσης και να καθορίζει όλα τα συναφή μέτρα.

2. Στην περίπτωση δήμευσης προϊόντων εγκλήματος, οιοδήποτε μέρος του ποσού ανακτηθεί καθ' οιονδήποτε τρόπο σε άλλο κράτος πέραν του κράτους εκτέλεσης αφαιρείται πλήρως από το ποσόν το οποίο πρόκειται να δημευθεί στο κράτος εκτέλεσης.

3. Απόφαση δήμευσης κατά νομικού προσώπου εκτελείται ακόμη και αν το κράτος εκτέλεσης δεν αναγνωρίζει την αρχή της ποινικής ευθύνης των νομικών προσώπων.

4. Η απόφαση δήμευσης εκτελείται ακόμη και αν το φυσικό πρόσωπο κατά του οποίου εξεδόθη η απόφαση δήμευσης εν συνεχεία αποβιώσει ή το νομικό πρόσωπο κατά του οποίου εξεδόθη η απόφαση δήμευσης εν συνεχεία διαλυθεί.

5. Το κράτος εκτέλεσης δεν μπορεί να επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας ή άλλο μέτρο που περιορίζει την ελευθερία του προσώπου ως εναλλακτικό νομικό μέτρο ως αποτέλεσμα αίτησης βάσει του άρθρου 4, εκτός εάν το κράτος έκδοσης εγκρίνει την αίτηση.

Άρθρο 12

Αμνηστία, χάρις, αναθεώρηση της απόφασης

1. Αμνηστία και χάρις μπορούν να δοθούν από το κράτος έκδοσης και από το κράτος εκτέλεσης.

2. Μόνον το κράτος έκδοσης μπορεί να αποφασίσει επί αιτήσεως για αναθεώρηση της απόφασης.

Άρθρο 13

Διακοπή της εκτέλεσης

Η αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης ενημερώνει πάραυτα την αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης για οιαδήποτε απόφαση ή μέτρο, συνεπεία του οποίου η απόφαση δήμευσης παύει να είναι εκτελεστή ή αφαιρείται από την αρμοδιότητα του κράτους εκτέλεσης για οιονδήποτε άλλο λόγο.

Το κράτος εκτέλεσης διακόπτει την εκτέλεση της απόφασης δήμευσης μόλις ενημερωθεί από την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης για την εν λόγω απόφαση ή μέτρο.

Άρθρο 14

Διάθεση περιουσιακών στοιχείων

Τα δημευθέντα περιουσιακά στοιχεία ή το προϊόν της πώλησης δημευθέντων περιουσιακών στοιχείων περιέρχονται, ύστερα από αφαίρεση των εξόδων του κράτους εκτέλεσης, στο κράτος έκδοσης, εκτός εάν συμφωνηθεί άλλως μεταξύ κράτους έκδοσης και κράτους εκτέλεσης.

Άρθρο 15

Ενημέρωση για το αποτέλεσμα της εκτέλεσης

Η αρμόδια αρχή του κράτους εκτέλεσης ενημερώνει το συντομότερο δυνατόν την αρμόδια αρχή του κράτους έκδοσης με οποιοδήποτε μέσο δυνάμενο να τεκμηριωθεί εγγράφως:

α) μόλις ολοκληρωθεί η εκτέλεση της απόφασης·

β) σχετικά με την ολική ή μερική μη εκτέλεση της απόφασης για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3 ή στο άρθρο 13.

Άρθρο 16

Γλώσσες

1. Το πιστοποιητικό μεταφράζεται στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους εκτέλεσης.

2. Κάθε κράτος μέλος μπορεί, κατά την έκδοση της παρούσας απόφασης πλαισίου ή αργότερα, να καταθέσει δήλωση στη γενική γραμματεία του Συμβουλίου, ότι θα αποδέχεται μετάφραση σε μία ή περισσότερες άλλες επίσημες γλώσσες των οργάνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 17

Έξοδα

Με επιφύλαξη του άρθρου 14 για τη διάθεση περιουσιακών στοιχείων, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να απαιτήσουν μεταξύ τους την επιστροφή των εξόδων που προκύπτουν από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης πλαισίου.

Άρθρο 18

Σχέση με άλλες συμφωνίες και διακανονισμούς

Η παρούσα απόφαση πλαίσιο δεν θίγει την εφαρμογή ευνοϊκότερων διατάξεων σχετικά με την εκτέλεση των αποφάσεων δήμευσης, οι οποίες περιέχονται σε διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών.

Άρθρο 19

Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με τις διατάξεις της παρούσας απόφασης πλαισίου έως τις 30 Ιουνίου 2004.

2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στη γενική γραμματεία του Συμβουλίου και στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων με τις οποίες μεταφέρουν στο εθνικό τους δίκαιο τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλει η παρούσα απόφαση πλαίσιο. Βάσει έκθεσης που συντάσσει η Επιτροπή, με βάση τις πληροφορίες αυτές, το Συμβούλιο αξιολογεί, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004, κατά πόσο τα κράτη μέλη έχουν συμμορφωθεί με την παρούσα απόφαση πλαίσιο.

3. Η γενική γραμματεία του Συμβουλίου κοινοποιεί στα κράτη μέλη και την Επιτροπή τις δηλώσεις που έγιναν κατ' εφαρμογή του άρθρου 16 παράγραφος 2 και τα σημεία επαφής που ορίζονται δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφος 3.

Άρθρο 20

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα απόφαση πλαίσιο αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα.

...

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

...

(1) ΕΕ L 182 της 5.7.2001, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 4

1. Κράτος έκδοσης

2. Αρμόδια αρχή που εξέδωσε την απόφαση δήμευσης

2.1. Όνομα

2.2. Διεύθυνση

2.3. Τηλέφωνο/φαξ/email (και διεθνής τηλεφωνικός κωδικός)

2.4. Γλώσσα(-ες) επικοινωνίας με την αρχή έκδοσης

3. Στοιχεία του προσώπου κατά του οποίου εξεδόθη η απόφαση δήμευσης

3.1. Όνομα

3.2. Τελευταία γνωστή διεύθυνση

3.3. Τόπος των περιουσιακών στοιχείων που θα δημευθούν (εάν είναι γνωστός)

4. Στοιχεία της απόφασης

4.1. Τύπος και έκταση της δήμευσης

4.2. Μνεία των διατάξεων που παραβιάσθηκαν και βαθμός στον οποίο καλύπτονται από τον κατάλογο του άρθρου 5 παράγραφος 1

4.3. Περιγραφή των γεγονότων που στοιχειοθετούν το αδίκημα

5. Καθεστώς της απόφασης δήμευσης

Να επιβεβαιωθεί ότι:

5.1. Η απόφαση είναι τελεσίδικη

5.2. Δεν υπάρχει παραγραφή της εκτέλεσης

6. Κοινοποίηση της διαδικασίας

Να επιβεβαιωθεί ότι στο πρόσωπο κατά του οποίου εξεδόθη η απόφαση δήμευσης έχει κοινοποιηθεί:

6.1. Η κατ' αυτού διαδικασία

6.2. Τυχόν διαδικασίες και προθεσμίες ενδίκων μέσων

7. Μερική εκτέλεση της απόφασης δήμευσης

Να αναφερθεί αν:

7.1. Τυχόν μέρος του ποσού που θα δημευθεί έχει ήδη δημευθεί

7.2. Αν ναι, ποιο ποσό έχει ήδη δημευθεί

8. Εναλλακτικά ένδικα μέσα

8.1. Επιτρέπει το κράτος έκδοσης την εφαρμογή εναλλακτικών ενδίκων μέσων;

8.2. Μπορεί το κράτος έκδοσης να συμφωνήσει για την εφαρμογή εναλλακτικών ενδίκων μέσων στην παρούσα υπόθεση;

8.2.1. Αν ναι, τα εναλλακτικά ένδικα μέσα θα πρέπει να απαριθμούνται μαζί με τη μέγιστη ποινή για κάθε περίπτωση.

... ...

(τόπος) (ημερομηνία)

Υπογραφή ή/και σφραγίδα ...