Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για τη θέσπιση εναρμονισμένου καθεστώτος ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 και άνω μέτρων» () (97/C 66/09)

Στις 8 Οκτωβρίου 1996, το Συμβούλιο αποφάσισε, δυνάμει του σημείου 2 του άρθρου 84 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να ζητήσει γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση.

Το τμήμα μεταφορών και επικοινωνιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότησή του στις 11 Νοεμβρίου 1996 (εισηγητής: ο κ. Chagas).

Κατά την 340ή σύνοδο ολομέλειας της 27ης και 28ης Νοεμβρίου (συνεδρίαση της 27ης Νοεμβρίου 1996), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 105 ψήφους υπέρ, 1 κατά και 4 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Ιστορικό

1.1. Η Διεθνής Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ανθρώπινης Ζωής στη Θάλασσα του 1974 (SOLAS), δεν περιελάμβανε στο πεδίο εφαρμογής της τα αλιευτικά σκάφη. Για τούτο καταβλήθηκε προσπάθεια να θεσπισθεί μία σύμβαση με την οποία, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων των σκαφών αυτών, θα καθορίζονται οι κανόνες κατασκευής των νέων σκαφών, καθώς και τα χαρακτηριστικά τα οποία θα πρέπει να έχουν οι εξοπλισμοί όσον αφορά την ασφάλεια των αλιευτικών σκαφών.

Προς το σκοπό αυτό υπεγράφη, το 1977, η Διεθνής Σύμβαση για την Ασφάλεια των Αλιευτικών Σκαφών, γνωστή ως Σύμβαση του Τorremolinos του 1977.

1.2. Εντούτοις, λόγω του ανεπαρκούς αριθμού κυρώσεων εκ μέρους των κρατών, η Σύμβαση του 1977 δεν τέθηκε ποτέ σε ισχύ.

Προκειμένου να καμφθούν ορισμένες αντιρρήσεις των κρατών με τους μεγαλύτερους αλιευτικούς στόλους καθώς και για να ενταχθούν στη Σύμβαση του 1977 ορισμένες τροποποιήσεις που ήδη εισήχθησαν στη Σύμβαση SOLAS, o Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (OMI) προέβη σε αναθεώρηση της πρώτης, που ολοκληρώθηκε το 1993 με το αποκαλούμενο Πρωτόκολλο του Torremolinos.

1.3. Με αυτό θεσπίσθηκε η υποχρεωτική εφαρμογή των κυριότερων κεφαλαίων της αναθεωρημένης Σύμβασης αποκλειστικά στα σκάφη μήκους 45 και άνω μέτρων (που προηγουμένως προβλέπονταν για σκάφη 24 και άνω μέτρων).

1.4. Εν τω μεταξύ, το Συμβούλιο υιοθέτησε την Οδηγία 93/103/ΕΚ (), με κατώτατες προδιαγραφές ασφάλειας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη, εφαρμοστέα στα νέα σκάφη μήκους 15 και άνω μέτρων και στα υφιστάμενα σκάφη μήκους 18 και άνω μέτρων, με βάση τη Σύμβαση του 1977.

Εντούτοις, η αναθεώρηση της Σύμβασης αυτής, που επικυρώθηκε με το Πρωτόκολο, προκάλεσε καθυστέρηση της εφαρμογής της Οδηγίας και μείωση των συνεπειών της. Πράγματι, με τον περιορισμό σε σκάφη μήκους 45 και άνω μέτρων της υποχρέωσης εφαρμογής των προδιαγραφών του, το Πρωτόκολο περιόρισε το σύνολο των καλυπτόμενων σκαφών, εφόσον το 85 % των σκαφών άνω των 100 τόννων έχουν μήκος που κυμαίνεται από τα 24 μέχρι τα 45 μέτρα. Παρά ταύτα, ούτε το Πρωτόκολο δεν έχει ακόμη τον αριθμό κυρώσεων που θα επιτρέψουν να τεθεί σε ισχύ.

2. Η πρόταση της Επιτροπής

2.1. Λαμβάνοντας υπόψη ότι το Πρωτόκολο του Torremolinos, βάσει του σημείου 5 του άρθρου 3, δίνει τη δυνατότητα θέσπισης, σε περιφερειακό επίπεδο, διατάξεων που να εξασφαλίζουν ένα ενιαίο και συνεκτικό καθεστώς ασφαλείας για όλα τα σκάφη που ασκούν αλιευτική δραστηριότητα στην ίδια περιοχή ή περιφέρεια, η Επιτροπή παρουσιάζει μία πρόταση με την οποία, οι διατάξεις που προβλέπονται από το Πρωτόκολο για τα σκάφη μήκους 45 και άνω μέτρων, επεκτείνονται, κατά το δυνατόν, και στα σκάφη μήκους από 25 έως 45 μέτρων.

2.2. Σύμφωνα με την Επιτροπή, στόχος της παρούσας πρότασης, η οποία θα πρέπει να εκληφθεί ως ένα πρώτο βήμα για τη βελτίωση της ασφάλειας, είναι η θέσπιση ενός συνόλου εναρμονισμένων κανόνων ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη που φέρουν τη σημαία ενός κράτους μέλους και τα αλιευτικά σκάφη τρίτων χωρών που ασκούν δραστηριότητα στα εσωτερικά ή τα χωρικά ύδατα των κρατών μελών ή που εκφορτώνουν τα αλιεύματά τους σε λιμένες των κρατών μελών.

2.3. Η πρόταση αυτή είναι επίσης δυνατόν να επεκταθεί στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τη Νορβηγία και την Ισλανδία.

2.4. Όσον αφορά τις οικονομικές συνέπειες που θα έχει η εφαρμογή των προδιαγραφών ασφαλείας για τα υφιστάμενα αλιευτικά σκάφη, η Επιτροπή προτείνει να εφαρμοσθούν γι'αυτά μόνον τα μέτρα για υφιστάμενα σκάφη που προβλέπονταν ήδη από το Πρωτόκολο.

Τα μέτρα αυτά αναφέρονται στα μέσα ραδιοεπικοινωνιών διάσωσης, στους αποκριτές ραντάρ, στις διαδικασίες έκτακτης ανάγκης, δοκιμές συγκέντρωσης και ασκήσεις, στις ραδιοεπικοινωνίες και τον εξοπλισμό ναυσιπλοϊας του σκάφους.

2.5. Τέλος, με την πρόταση καθορίζονται οι διαδικασίες που πρέπει να υιοθετηθούν για την έκδοση πιστοποιητικών συμμόρφωσης από αναγνωρισμένους οργανισμούς, προκειμένου να διασφαλίζεται η επίτευξη του επιδιωκόμενου επιπέδου ασφαλείας.

3. Γενικές παρατηρήσεις

3.1. Ο αλιευτικός τομέας, σε όλες του τις πτυχές, είναι ένας πολύ ευαίσθητος τομέας ο οποίος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα επιβίωσης και έχει αποτελέσει το αντικείμενο ποικίλων γνωμοδοτήσεων της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (). Η θέσπιση νέων απαιτήσεων όσον αφορά την κατασκευή, τους εξοπλισμούς ασφαλείας και τους χειρισμούς επί του σκάφους πρέπει, συνεπώς, να προκύψει κατόπιν ενδεδειγμένης στάθμισης και κατά τρόπο που να μην αυξάνει τις δυσκολίες επιβίωσης του τομέα αλλά, ταυτόχρονα, να διασφαλίζει τις κατώτατες συνθήκες ασφάλειας που να προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή, τα σκάφη αλλά και το περιβάλλον. Υπό την έννοια αυτή και λαμβάνοντας υπόψη τις ανωτέρω παρατηρήσεις, η ΟΚΕ επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής η οποία θα συμβάλει στη βελτίωση των προτύπων ασφαλείας που υπάρχουν σήμερα στην αλιευτική δραστηριότητα.

3.2. Σύμφωνα με όσα αναγνωρίζει η ίδια η Επιτροπή, μολονότι πρόκειται για μία δραστηριότητα με αυξημένες πιθανότητες ατυχήματος, δεν υπάρχουν στατιστικά δεδομένα στο κοινοτικό επίπεδο βάσει των οποίων να μπορεί να εκτιμηθεί η πραγματική έκταση του προβλήματος.

Η ΟΚΕ φρονεί ότι θα πρέπει να ληφθούν τα ενδεδειγμένα μέτρα για να καταρτισθεί ένας αξιόπιστος πίνακας των ατυχημάτων στα αλιευτικά σκάφη και των επιπτώσεών τους, ο οποίος να περιλαμβάνει τις απώλειες ανθρώπινων ζωών, τα εργατικά ατυχήματα και τις νόσους λόγω επαγγέλματος που πλήττουν τους αλιείς.

3.3. Η ΟΚΕ υποστηρίζει τη θέσπιση περιφερειακών προτύπων ασφαλείας, δυνάμει του σημείου 5 του άρθρου 3 του Πρωτοκόλου του Torremolinos, και θεωρεί ότι αυτά θα πρέπει να καλύπτουν όλη τη Μεσόγειο κα όλα τα παράκτια ευρωπαϊκά κράτη. Για το σκοπό αυτόν, η Επιτροπή θα πρέπει να ενθαρρύνει τις τρίτες εμπλεκόμενες χώρες ώστε να δεσμευτούν με τους στόχους αυτούς.

3.4. Η υποχρεωτική τήρηση από τα σκάφη τρίτων χωρών που επιθυμούν να αλιεύουν σε εσωτερικά ή χωρικά ύδατα της ΕΕ ή να εκφορτώνουν αλιεύματα σε λιμένες των κρατών μελών, των ίδιων απαιτήσεων με τα κοινοτικά σκάφη, μολονότι αξίζει τη στήριξη της ΟΚΕ θα είναι δύσκολο να ελέγχεται. Επίσης δεν διασφαλίζεται ο έλεγχος καταστάσεων κατά τις οποίες σκάφη που δεν πληρούν τις προδιαγραφές μεταβιβάζουν τα αλιεύματά τους σε σκάφη που αλιεύουν βάσει του Πρωτοκόλου και τα οποία μπορούν κατόπιν να εκφορτώνουν χωρίς προβλήματα στους κοινοτικούς λιμένες. Με τα σημερινά υφιστάμενα μέσα είναι δυσχερής ο έλεγχος της τήρησης των διατάξεων της οδηγίας για τα σκάφη τρίτων χωρών. Η Επιτροπή θα πρέπει να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη ώστε να ενισχύσουν αυτά τα μέσα ελέγχου, όχι μόνον στη στεριά αλλά και στη θάλασσα.

3.5. Όπως ήδη αναφέρθηκε στο σημείο 1.2, η Διεθνής Σύμβαση για την Ασφάλεια των Αλιευτικών Σκαφών του 1977 και η Σύμβαση του Torremolinos δεν τέθηκαν ποτέ σε ισχύ, ούτε καν έχουν κυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη, παρά την ύπαρξη σχετικής Σύστασης του Συμβουλίου ().

3.6. Η ΟΚΕ θεωρεί ιδιαίτερα σημαντική τη θέσπιση, όπως προτείνει η Επιτροπή, κοινών κανόνων και προτύπων ασφαλείας για τα αλιευτικά σκάφη μήκους 24 και άνω μέτρων, ως πρώτο βήμα, και στηρίζει την δεδηλωμένη πρόθεση της Επιτροπής να μελετήσει την εφαρμογή μέτρων που να συμπληρώνουν τα ήδη θεσπισθέντα για τα άλλα σκάφη, για τα υφιστάμενα σκάφη και για τα σκάφη μήκους κάτω των 24 μέτρων. Οι σχετικές μελέτες θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί πριν από την 1 Ιανουαρίου 1998 ούτως ώστε οι νέες προτάσεις που σκοπεύει να παρουσιάσει η Επιτροπή να καλύπτουν και αυτές τις κατηγορίες σκαφών.

3.7. Πράγματι, τα μέτρα που προτείνονται σήμερα αφορούν μόνον το 4 % περίπου των αλιευτικών σκαφών της ΕΕ (σκάφη μήκους 24 και άνω μέτρων) και, μάλιστα, μόνον τα εφαρμοστέα στα υφιστάμενα σκάφη.

Επίσης, καθώς υπάρχει η πρόθεση να υιοθετηθεί το Πρωτόκολο του Torremolinos, με το οποίο μειώνονταν τα κατώτατα πρότυπα ασφαλείας που προβλεπόταν από τη Σύμβαση, δεν έχουν προβλεφθεί, για τα υφιστάμενα σκάφη, κοινοί κανόνες σχετικά με παράγοντες ιδιαίτερα σημαντικούς για την ασφάλεια των σκαφών όπως είναι οι βασικοί εξοπλισμοί πυρασφάλειας και τα μέσα και οι μηχανισμοί διάσωσης των σκαφών μήκους μεταξύ 24 και 45 μέτρων. Στην πρόταση οδηγίας θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι παράγοντες αυτοί.

3.8. Η Επιτροπή δηλώνει επίσης την πρόθεσή της να τροποποιήσει τον Κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 613/91 (), ώστε να τον επεκτείνει στα αλιευτικά σκάφη. Η τροποποίηση αυτή δεν θα σημαίνει ότι δίνεται στους πλοιοκτήτες η δυνατότητα να επιλέγουν ένα κοινοτικό νηολόγιο το οποίο, ενδεχομένως, να είναι ελαστικότερο ως προς την ερμηνεία των κριτηρίων πιστοποίησης, ώστε κατόπιν να μην έχουν προβλήματα για να γίνουν δεκτοί σε άλλο κράτος μέλος το οποίο είναι γνωστό ότι τηρεί τα απαιτούμενα πρότυπα και επίπεδα πιστοποίησης.

3.9. Τέλος, η ΟΚΕ φρονεί ότι η βελτίωση των προτύπων και των επιπέδων ασφαλείας στα αλιευτικά σκάφη συνεπάγεται οπωσδήποτε την ενδεδειγμένη κατάρτιση των εργαζομένων του τομέα. Συνεπώς, μολονότι δεν εντάσσεται στο πλαίσιο της πρότασης που παρουσίασε η Επιτροπή, η ΟΚΕ θεωρεί σκόπιμο να προτείνει στην Επιτροπή να συστήσει στα κράτη μέλη να προβούν το συντομότερο δυνατόν στην κύρωση της νέας Σύμβασης STCW-F, του 1995, με την οποία θεσπίζονται τα κατώτατα πρότυπα κατάρτισης και πιστοποίησης που απαιτούνται για τους εργαζομένους στα αλιευτικά σκάφη.

4. Ειδικές παρατηρήσεις

4.1. Άρθρο 1, σημείο 1

Η παρούσα πρόταση εφαρμόζεται επίσης στα σκάφη τρίτων χωρών που αλιεύουν στα εσωτερικά ή τα χωρικά ύδατα των κρατών μελών, καλύπτοντας έτσι περιοχή έως 12 μίλια. Η ΟΚΕ συνιστά στην Επιτροπή, δεδομένου ότι δεν είναι δυνατόν αυτό να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του κοινοτικού δικαίου, να εξασφαλίσει, βάσει διμερών συμφωνιών με τις τρίτες χώρες τα σκάφη τα οποία εμπίπτουν στο πλαίσιο της πρότασης αυτής, επέκταση της εφαρμογής της στα 200 μίλια (Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη).

4.2. Άρθρο 2, σημείο 1

Είναι σύνηθες, ιδίως σε οριμένους στόλους τρίτων χωρών, το σκάφος που αλιεύει να μεταφορτώνει τα αλιεύματα σε άλλα σκάφη, μεγαλύτερου εκτοπίσματος, τα οποία ασκούν αποκλειστικά τη δραστηριότητα της μεταφοράς του προϊόντος. Για τούτο, στον ορισμό του «αλιευτικού σκάφους», μετά τη λέξη «επεξεργασία» θα πρέπει να προστεθεί η φράση «είτε για μεταφόρτωση και μεταφορά».

4.3. Άρθρο 3, σημείο 2

Η ΟΚΕ εκφράζει εκ νέου την ανησυχία της για το γεγονός ότι δεν επεκτείνονται στα υφιστάμενα σκάφη μήκους μεταξύ 24 και 45 μέτρων, οι προδιαγραφές σχετικά με τους βασικούς εξοπλισμούς πυρασφάλειας και τους μηχανισμούς και τα μέσα διάσωσης.

4.4. Άρθρο 3, σημείο 4

Δεν φαίνεται επαρκής η εγγύηση από μέρους της αρμόδιας αρχής του κράτους της σημαίας ότι η πιστοποίηση έχει χορηγηθεί σύμφωνα με τα κοινοτικά πρότυπα. Για να υπερβληθεί η δυσκολία αυτή η Επιτροπή θα μπορούσε να ανατρέξει, για παράδειγμα, σε προγράμματα συνεργασίας στο επίπεδο του ελέγχου και της πιστοποίησης στα κράτη αυτά, με κοινοτική παρακολούθηση και με την επιφύλαξη της δυνατότητας των κρατών μελών να προβαίνουν σε ελέγχους δυνάμει του σημείου 1 του άρθρου 9.

4.5. Άρθρο 5

Είναι συχνή η χρήση εκφράσεων όπως «ισοδύναμα μέτρα» ή «που να ικανοποιούν τις αρχές». Το Πρωτόκολλο του Torremolinos αποτελεί παράδειγμα αυτού. Πέραν των προβλεπόμενων διαδικασιών, είναι σημαντικό η Επιτροπή να διασφαλίσει τον καλύτερο συντονισμό μεταξύ των μηχανισμών ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής και του Port State Control, καθώς και την ενδεδειγμένη κατάρτιση των ελεγκτών.

4.6. Άρθρο 6 (ισχύει και για το άρθρο 5)

Η ΟΚΕ επιθυμεί να πληροφορηθεί τον τρόπο με τον οποίο η Επιτροπή σκοπεύει να εξασφαλίσει την ίδια διαδικασία για τα σκάφη τρίτων χωρών.

4.7. Άρθρα 7 και 8

Με την Οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου () θεσπίζονται κοινοί κανόνες για τους οργανισμούς στους οποίους έχει ανατεθεί η διενέργεια επιθεωρήσεων και ελέγχων πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών. Η ΟΚΕ, μολονότι αναγνωρίζει ότι οι οργανισμοί που εκτελούν εργασίες αξιολόγησης μπορεί να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον τομέα αυτόν, φρονεί ότι οι ναυτικές αρχές πρέπει να έχουν το βασικό ρόλο όσον αφορά την εξέταση. Υπό την έννοια αυτή, θα μπορούσε να αιτιολογηθεί η παροχή κοινοτικής στήριξης με σκοπό τη διασφάλιση ενός ενδεδειγμένου επιπέδου ελέγχου.

4.8. Άρθρο 10

Η ΟΚΕ φρονεί ότι η διαδικασία για την υιοθέτηση τροποποιήσεων θα πρέπει να είναι η οριζόμενη στα σημεία 2 και 3 του άρθρου 12 της οδηγίας 93/75/ΕΚ του Συμβουλίου (), ώστε να δοθεί έτσι δυνατότητα μεγαλύτερης συμμετοχής των κρατών μελών στη λήψη αποφάσεων.

4.9. Άρθρο 11

Η συμβουλευτική επιτροπή που θεσμοθετείται με το σημείο 1 του άρθρου 12 της προαναφερθείσας οδηγίας αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών με πρόεδρο τον εκπρόσωπο της Επιτροπής. Θα πρέπει επίσης να εξασφαλισθεί η συμμετοχή, στην επιτροπή αυτή, εκπροσώπων των κοινωνικών εταίρων ή τουλάχιστον η προηγούμενη γνωμοδότησή τους.

4.10. Παράρτημα ΙΙ

Οι προδιαγραφές που περιέχονται στο παράρτημα αυτό και ειδικότερα οι αναφερόμενες στα συστήματα πυρασφάλειας και τα μέσα και τους μηχανισμούς διάσωσης, θα πρέπει να εφαρμόζονται και στα υφιστάμενα σκάφη, όπως έχει προαναφερθεί στην παρούσα γνωμοδότηση.

4.10.1. Παράρτημα ΙΙ, Κεφάλαιο VΙΙ, Κανονισμός 1

Πρέπει να προστεθεί ένα δεύτερο σημείο με το οποίο να ορίζεται η υποχρεωτική τήρηση ορισμένων βασικών απαιτήσεων όσον αφορά τα μέσα και τους μηχανισμούς διάσωσης, ανεξαρτήτως της ημερομηνίας κατασκευής του σκάφους.

4.11. Παράρτημα ΙΙΙ, 1.1

4.11.1. Η ΟΚΕ φρονεί ότι η Βαλτική Θάλασσα δεν θα πρέπει να αποκλεισθεί από το πεδίο εφαρμογής.

4.11.2. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι η γραμμή που περιορίζει την περιοχή εφαρμογής προς βορράν θα πρέπει να ορισθεί σε συνάρτηση με τις ιδιαιτερότητες συγκεκριμένων περιοχών (κλιμακωτή γραμμή, «stepped line») και να μην ορίζεται ως μία ομοιόμορφη γραμμή που αντιστοιχεί σε μία ορισμένη τιμή του βορείου πλάτους.

Βρυξέλλες, 27 Νοεμβρίου 1996.

Ο Πρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Tom JENKINS

() ΕΕ αριθ. C 292 της 4. 10. 1996, σ. 29.

() Οδηγία 93/103/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με τις κατώτατες προδιαγραφές ασφαλείας και υγείας κατά την εργασία στα αλιευτικά σκάφη (13η ειδική οδηγία κατά την έννοια του σημείου 1 του άρθρου 16 της Οδηγίας 89/391/ΕΟΚ) (ΕΕ αριθ. L 307 της 13. 12. 1993, σ. 1).

() Ως παράδειγμα αναφέρεται η γνωμοδότηση πρωτοβουλίας της ΟΚΕ για την «Διατήρηση των αλιευτικών πόρων και τα δικαιώματα αλιείας» (ΕΕ αριθ. C 39 της 12. 2. 1996, σ. 32).

() Στις 23 Σεπτεμβρίου του 1980, το Συμβούλιο υιοθέτησε σύσταση σχετικά με την κύρωση της Σύμβασης του Torremolinos (ΕΕ αριθ. L 259 της 2. 10. 1980, σ. 29).

() Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 613/91 του Συμβουλίου, της 4ης Μαρτίου 1991, για τη μετανηολόγηση πλοίων στο εσωτερικό της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L 68 της 13. 3. 1991, σ. 1).

() Οδηγία 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών (ΕΕ αριθ. L 319 της 12. 12. 1994, σ. 20).

() Οδηγία 93/75/ΕΚ, του Συμβουλίου, για τις ελάχιστες προδιαγραφές που απαιτούνται για τα πλοία τα οποία κατευθύνονται σε ή αποπλέουν από κοινοτικούς λιμένες μεταφέροντας επικίνδυνα ή ρυπογόνα εμπορεύματα (ΕΕ αριθ. L 247 της 5. 10. 1993, σ. 19).