Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις και του μνημονίου συμφωνίας που τη συνοδεύει

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με την απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να διαπραγματευτεί με την Ελβετία και πέντε άλλες τρίτες χώρες (Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, Ανδόρα, Λιχτενστάιν, Μονακό και ´Αγιο Μαρίνο) συμφωνίες για να διασφαλισθεί η θέσπιση από αυτές τις χώρες μέτρων ισοδύναμων με εκείνα που πρέπει να εφαρμόζονται στην Κοινότητα, τα οποία θα διασφαλίσουν την πραγματική φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις. Η Επιτροπή επρόκειτο να διεξαγάγει τις διαπραγματεύσεις αυτές σε στενή συνεργασία με την προεδρία του Συμβουλίου και με στενές και τακτικές διαβουλεύσεις με την ομάδα εργασίας υψηλού επιπέδου που συνεστήθη με απόφαση της επιτροπής των μονίμων αντιπροσώπων της 13ης Ιουνίου 2001 [1] και στην οποία το Συμβούλιο ανέθεσε ως ειδική επιτροπή να βοηθήσει την Επιτροπή στο έργο της.

[1] ΕΕ C 183, 29.6.2001, σ.1

Μετά την απόφαση της 16ης Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή ζήτησε γραπτώς από τις παραπάνω τρίτες χώρες να αρχίσουν τις διαπραγματεύσεις. Ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις αυτές μπόρεσαν ουσιαστικά να αρχίσουν μόνο μετά την έγκριση, από το Συμβούλιο ECOFIN, του σχεδίου οδηγίας στις 13 Δεκεμβρίου 2001. Αν και είχε εγκρίνει την εντολή διαπραγμάτευσης για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις στις 30 Ιανουαρίου 2002, η Ελβετία αρχικά αρνήθηκε να αρχίσει διαπραγματεύσεις για το θέμα αυτό μέχρις ότου το Συμβούλιο εγκρίνει μια σειρά από εντολές διαπραγμάτευσης σε άλλους τομείς. Μετά την έγκριση από το Συμβούλιο αυτών των άλλων εντολών, στις 17 Ιουνίου 2002, οι επίσημες διαπραγματεύσεις με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις άρχισαν στις 18 Ιουνίου 2002. Από τότε πραγματοποιήθηκαν πολυάριθμες συνεδριάσεις τόσο σε πολιτικό όσο και σε τεχνικό επίπεδο. Σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της 16ης Οκτωβρίου 2001, η Επιτροπή διεξήγαγε αυτές τις διαπραγματεύσεις σε στενή συνεργασία με τις διαδοχικές προεδρίες του Συμβουλίου. Η Επιτροπή προέβη τακτικά σε προφορική αναφορά προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο όσον αφορά την πρόοδο αυτών των διαπραγματεύσεων και παρουσίασε στο Συμβούλιο ECOFIN της 3ης Δεκεμβρίου 2002 μία ανακοίνωση σχετικά με τις διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις [2].

[2] SEC (2002) 1287 τελικό, 27.11.2002

Μετά από αίτημα του Συμβουλίου ECOFIN, οι διαπραγματεύσεις με την Ελβετία για τη φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις συνεχίσθηκαν το 2003. Μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2003, η Επιτροπή παρουσίασε διάφορα σχέδια συμφωνίας στο Συμβούλιο, τα οποία εξετάσθηκαν από την ομάδα εργασίας υψηλού επιπέδου. Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, η Ελβετία ζήτησε να ισχύσουν για την Ελβετία τα καθεστώτα που προβλέπει η οδηγία του Συμβουλίου 90/435/EΟΚ της 23ης Ιουλίου 1990 [3] σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών και η οδηγία 2003/49/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για την καθιέρωση κοινού συστήματος φορολόγησης των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών [4]. Η Επιτροπή υπέβαλε το αίτημα της Ελβετίας στο Συμβούλιο.

[3] ΕΕ L 225, 20.08.1990, σ.6

[4] ΕΕ L 157, 26.06.2003, σ 49

Στις 3 Ιουνίου 2003, το Συμβούλιο διευκρίνισε ότι το σχέδιο συμφωνίας με την Ελβετία, όπως υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 28 Μαΐου 2003, αποτελούσε την τελική προσφορά συμφωνίας μεταξύ της ΕΕ και αυτής της χώρας. Το σχέδιο που ενέκρινε το Συμβούλιο λαμβάνει υπόψη το παραπάνω αίτημα της Ελβετίας (άρθρο 15 του σχεδίου συμφωνίας). Ωστόσο, όσον αφορά την Ισπανία, το σχέδιο προβλέπει ότι το άρθρο 15 θα εφαρμοσθεί μόνο μετά την έναρξη ισχύος διμερούς συμφωνίας μεταξύ της Ισπανίας και της Ελβετίας σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών, μετά από αίτηση, στις περιπτώσεις φορολογικής απάτης ή τις παρόμοιες περιπτώσεις όσον αφορά τα εισοδήματα που δεν υπόκεινται στην παρούσα συμφωνία αλλά καλύπτονται από διμερή σύμβαση ή συμφωνία μεταξύ των δυο χωρών.

Κατά την έγκριση του σχεδίου συμφωνίας, το Συμβούλιο έκρινε ότι η Κοινότητα δεν έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να συνάψει συμφωνία με την Ελβετία σχετικά με τη φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων, των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται, σύμφωνα με το άρθρο 15 του σχεδίου συμφωνίας. Οι αντιπροσωπείες συμφώνησαν ωστόσο, κατ´εξαίρεση και χωρίς αυτό να δημιουργεί προηγούμενο, ότι τα κράτη μέλη δεν ασκούν την αρμοδιότητά τους στη συγκεκριμένη αυτή περίπτωση. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή δήλωσαν επίσης ότι η άσκηση αρμοδιότητας από την Κοινότητα όσον αφορά το άρθρο 15 της συμφωνίας δεν θίγει τις ισχύουσες διμερείς συμφωνίες με άλλες τρίτες χώρες και ότι τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους να συνάπτουν διμερείς συμφωνίες με άλλες τρίτες χώρες σχετικά με τη φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων, των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ εταιρειών.

Η συμφωνία υποβάλλεται τώρα στο Συμβούλιο για να συναφθεί. Η συμφωνία συνοδεύεται από βοηθητικό μνημόνιο συμφωνίας μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, του οποίου το σχέδιο εγκρίθηκε επίσης. Το μνημόνιο συμφωνίας δεσμεύει μεταξύ άλλων την Ελβετία και τα κράτη μέλη να αρχίσουν διμερείς διαπραγματεύσεις, ούτως ώστε να περιλάβουν στις αντίστοιχες συμβάσεις τους για τη διπλή φορολογία διατάξεις σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών μετά από αίτηση σε περιπτώσεις που θεωρούνται "φορολογική απάτη ή παρόμοιες περιπτώσεις" όσον αφορά τα εισοδήματα που δεν υπόκεινται στη συμφωνία, αλλά καλύπτονται από τις αντίστοιχες συμβάσεις, και να καθορίσουν τις διάφορες κατηγορίες περιπτώσεων που εξομοιώνονται με τις "παρόμοιες περιπτώσεις" σύμφωνα με τη διαδικασία φορολόγησης που εφαρμόζουν αυτές οι χώρες. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου ECOFIN της 21ης Ιανουαρίου 2003, το μνημόνιο συμφωνίας επιβεβαιώνει επίσης ότι, κατά τη μεταβατική περίοδο που προβλέπεται στην οδηγία 2003/48/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 [5], η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα αρχίσει συζητήσεις με άλλα σημαντικά χρηματοοικονομικά κέντρα με σκοπό την προώθηση της υιοθέτησης από αυτούς τους οργανισμούς μέτρων ισοδύναμων με εκείνα που εφαρμόζει η Κοινότητα. Τέλος, το μνημόνιο συμφωνίας προβλέπει ότι τα συμφωνηθέντα μέτρα θα εφαρμοστούν με καλή πίστη και ότι τα συμβαλλόμενα μέρη δεν θα ενεργήσουν μονομερώς για να υπονομεύσουν αδικαιολόγητα την παρούσα ρύθμιση. Εάν διαπιστωθεί σημαντική διαφορά μεταξύ του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 2003/48/ΕΚ και του πεδίου εφαρμογής της συμφωνίας, τα συμβαλλόμενα μέρη θα αρχίσουν αμέσως διαβουλεύσεις, ώστε να διασφαλίσουν τη διατήρηση της ισοδύναμης φύσης των μέτρων που προβλέπονται στη συμφωνία.

[5] ΕΕ L 157, 26.06.2003, σ 38

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το κείμενο είναι σύμφωνο προς τις οδηγίες διαπραγμάτευσης που εξέδωσε το Συμβούλιο στις 16 Οκτωβρίου 2001.

Για να μπορέσει να συναφθεί η συμφωνία που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, και το μνημόνιο συμφωνίας που τη συνοδεύει, η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει τη συνημμένη πρόταση απόφασης για τη σύναψη της συμφωνίας. Το άρθρο 300 παράγραφος 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ορίζει ότι το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα όταν η συμφωνία αφορά τομέα στον οποίο απαιτείται ομοφωνία για τη θέσπιση εσωτερικών κανόνων. Δεδομένου ότι οι εσωτερικοί κανόνες στον τομέα που καλύπτει η παρούσα συμφωνία θεσπίσθηκαν βάσει του άρθρου 94 της συνθήκης, η Επιτροπή θεωρεί ότι το Συμβούλιο πρέπει να αποφασίσει ομόφωνα για την έγκριση της πρότασης απόφασης. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου ECOFIN της 21ης Ιανουαρίου 2003, το Συμβούλιο κρίνει ότι η συμφωνία με την Ελβετική Συνομοσπονδία πρέπει να εγκριθεί ομόφωνα.

2004/0027 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Σχετικά με τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις και του μνημονίου συμφωνίας που τη συνοδεύει

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

´Εχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 94 σε συνδυασμό με το πρώτο στοιχείο του άρθρου 300 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [6],

[6] ΕΕ C ..., ........2003, σ...

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [7],

[7] ΕΕ C ..., ........2003, σ...

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Στις 16 Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να διαπραγματευτεί με την Ελβετική Συνομοσπονδία μία συμφωνία για να διασφαλισθεί η θέσπιση από την Ελβετική Συνομοσπονδία μέτρων ισοδύναμων με εκείνα που πρέπει να εφαρμόζονται στο πλαίσιο της Κοινότητας, τα οποία θα διασφαλίσουν την πραγματική φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις.

(2) Η εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας 2003/48/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις εξαρτάται από την εφαρμογή, από την Ελβετική Συνομοσπονδία, μέτρων ισοδύναμων με εκείνα που προβλέπονται σ´αυτή την οδηγία, με βάση συμφωνία που έχει συνάψει η Ελβετική Συνομοσπονδία με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

(3) Αναγνωρίζοντας τη συνεργασία της στον τομέα της φορολογίας των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, η Κοινότητα αποφάσισε να εγκρίνει το αίτημα της Ελβετικής Συνομοσπονδίας να περιληφθούν στη συμφωνία μέτρα ισοδύναμα με τα καθεστώτα που προβλέπονται στην οδηγία 90/435/EΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών και στην οδηγία 2003/49/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για την καθιέρωση κοινού συστήματος φορολόγησης των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών.

(4) Είναι απαραίτητο να εγκριθεί η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, και το μνημόνιο συμφωνίας που τη συνοδεύει.

ΑΠΟΦΑΣIZEI:

Άρθρο 1

Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/EΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις και του μνημονίου συμφωνίας που τη συνοδεύει εγκρίνονται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Το κείμενο της συμφωνίας και του μνημονίου συμφωνίας που τη συνοδεύει είναι προσαρτημένο στην παρούσα απόφαση.

Άρθρο 2

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία και το μνημόνιο συμφωνίας που τη συνοδεύει για να εκφράσει τη συναίνεση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Άρθρο 3

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου προβαίνει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στην κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 της συμφωνίας [8].

[8] Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης με τη φροντίδα της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου.

Άρθρο 4

Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Παράρτημα

Συμφωνία μεταξύ

της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

και

της Ελβετικής Συνομοσπονδίας

που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις

Συμφωνία

μεταξύ

της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

και

της Ελβετικής Συνομοσπονδίας

που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις [9]

[9] Εφεξής "η οδηγία"

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα εφεξής "Κοινότητα",

και

η Ελβετική Συνομοσπονδία εφεξής "Ελβετία",

ή το "συμβαλλόμενο μέρος" ή τα "συμβαλλόμενα μέρη" ανάλογα με τα συμφραζόμενα

συμφώνησαν να συνάψουν την ακόλουθη συμφωνία:

Άρθρο 1

Παρακράτηση από ελβετικούς φορείς πληρωμής

1. Οι πληρωμές τόκων προς τους πραγματικούς δικαιούχους κατά την έννοια του άρθρου 4 οι οποίοι είναι κάτοικοι κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εφεξής "κράτη μέλη" ή "κράτος μέλος" ανάλογα με τα συμφραζόμενα, από φορέα πληρωμής εγκατεστημένο στο έδαφος της Ελβετίας υπόκεινται με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 και του άρθρου 2 σε παρακράτηση από το ποσό του καταβαλλόμενου τόκου. Το ποσοστό της παρακράτησης ανέρχεται σε 15% κατά τα τρία πρώτα έτη από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας, σε 20% για τα επόμενα τρία έτη και σε 35% στη συνέχεια.

2. Οι πληρωμές τόκων για απαιτήσεις που έχουν εκδώσει οφειλέτες που είναι κάτοικοι της Ελβετίας ή ανήκουν σε μόνιμες εγκαταστάσεις μη κατοίκων που ευρίσκονται στην Ελβετία εξαιρούνται από την παρακράτηση. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ο όρος "μόνιμη εγκατάσταση" έχει την ίδια έννοια που έχει βάσει της σχετικής σύμβασης περί διπλής φορολογίας μεταξύ της Ελβετίας και του κράτους κατοικίας του οφειλέτη. Εάν δεν υπάρχει τέτοια σύμβαση, ως "μόνιμη εγκατάσταση" νοείται σταθερός τόπος επιχείρησης όπου λειτουργεί πλήρως ή εν μέρει η επιχείρηση του οφειλέτη.

3. Ωστόσο, σε περίπτωση που η Ελβετία μειώσει σε κάτω από 35% το ποσοστό του προκαταβολικού φόρου επί των τόκων από ελβετική πηγή που καταβάλλονται σε φυσικά πρόσωπα που κατοικούν σε κράτη μέλη, τότε πρέπει να επιβάλει παρακράτηση σ´ αυτές τις πληρωμές τόκων. Το ποσοστό αυτής της παρακράτησης θα είναι η διαφορά μεταξύ του ποσοστού παρακράτησης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 και του νέου ποσοστού προκαταβολικού φόρου. Ωστόσο, δεν υπερβαίνει το ποσοστό που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

Εάν η Ελβετία περιορίσει το πεδίο εφαρμογής του νόμου της περί προκαταβολικού φόρου επί των πληρωμών τόκων σε φυσικά πρόσωπα που κατοικούν σε κράτη μέλη, οι πληρωμές τόκων που εξαιρούνται κατ´αυτό τον τρόπο από τον προκαταβολικό φόρο θα υπόκεινται σε παρακράτηση στα ποσοστά που προβλέπονται στην παράγραφο 1.

4. Η παράγραφος 2 δεν εφαρμόζεται στους τόκους που καταβάλλουν ελβετικές εταιρείες επενδύσεων οι οποίες κατά τον χρόνο έναρξης ισχύος της παρούσας συμφωνίας ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία απαλλάσσονται από τον ελβετικό προκαταβολικό φόρο επί των πληρωμών τους σε φυσικά πρόσωπα που είναι κάτοικοι κράτους μέλους.

5. Η Ελβετία θεσπίζει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να διασφαλίσει ότι τα καθήκοντα που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας αναλαμβάνονται από τους φορείς πληρωμής που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφος της Ελβετίας και προβλέπει ειδικές διατάξεις για τις διαδικασίες και τις κυρώσεις.

Άρθρο 2

Εθελοντική γνωστοποίηση

1. Η Ελβετία προβλέπει διαδικασία η οποία επιτρέπει στον πραγματικό δικαιούχο όπως ορίζεται στο άρθρο 4 να αποφύγει την παρακράτηση που διευκρινίζεται στο άρθρο 1 εξουσιοδοτώντας ρητά τον φορέα πληρωμής του στην Ελβετία να υποβάλει τις πληρωμές τόκων στην αρμόδια αρχή αυτής της χώρας. Αυτή η εξουσιοδότηση θα καλύπτει όλες τις πληρωμές τόκων προς τον πραγματικό δικαιούχο από τον εν λόγω φορέα πληρωμής.

2. Το ελάχιστο επίπεδο πληροφοριών που πρέπει να υποβάλλεται από τον φορέα πληρωμής σε περίπτωση ρητής εξουσιοδότησης από τον πραγματικό δικαιούχο περιλαμβάνει:

(α) τα στοιχεία ταυτότητας και την κατοικία του πραγματικού δικαιούχου που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 της παρούσας συμφωνίας,

(β) το όνομα και τη διεύθυνση του φορέα πληρωμής,

(γ) τον αριθμό λογαριασμού του πραγματικού δικαιούχου ή, ελλείψει αυτού, τα στοιχεία της απαίτησης που αποτελεί γενεσιουργό αιτία των καταβαλλόμενων τόκων, και

(δ) το ποσό της πληρωμής των τόκων που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 της παρούσας συμφωνίας.

3. Η αρμόδια αρχή της Ελβετίας κοινοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου. Αυτές οι κοινοποιήσεις διεξάγονται αυτομάτως τουλάχιστον μία φορά το έτος, εντός εξαμήνου μετά το τέλος του φορολογικού έτους της Ελβετίας, όσον αφορά το σύνολο των τόκων που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του συγκεκριμένου έτους.

4. Εάν ο πραγματικός δικαιούχος επιλέξει την παρούσα διαδικασία εθελοντικής κοινοποίησης ή δηλώσει με άλλο τρόπο στις φορολογικές αρχές του κράτους μέλους κατοικίας του το εισόδημα από τόκους που απέκτησε από ελβετικό φορέα πληρωμής, το εν λόγω εισόδημα από τόκους υπόκειται σε φορολογία σ´αυτό το κράτος μέλος με τους ίδιους συντελεστές που εφαρμόζονται για το ίδιο εισόδημα σ´αυτό το κράτος.

Άρθρο 3

Βάση αξιολόγησης για την παρακράτηση

1. Ο φορέας πληρωμής παρακρατεί τον φόρο στην πηγή σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 1 της παρούσας συμφωνίας ως εξής:

α) σε περίπτωση καταβολής τόκων κατά την έννοια του άρθρου 7 εδάφιο 1 στοιχείο α) της παρούσας συμφωνίας: επί του ακαθάριστου ποσού των καταβληθέντων ή πιστωθέντων τόκων.

β) σε περίπτωση καταβολής τόκων κατά την έννοια του άρθρου 7 εδάφιο 1 στοιχείο β) ή δ) της παρούσας συμφωνίας: επί του ποσού των τόκων ή του εισοδήματος που αναφέρεται στα στοιχεία αυτά.

γ) σε περίπτωση καταβολής τόκων κατά την έννοια του άρθρου 7 εδάφιο 1 στοιχείο γ) της παρούσας συμφωνίας: επί του ποσού των τόκων που αναφέρεται στο εν λόγω εδάφιο.

2. Για τους σκοπούς του εδαφίου 1 στοιχεία α), β) και γ), η παρακράτηση εκπίπτει κατ´αναλογία για την περίοδο κατά την οποία ο πραγματικός δικαιούχος κατέχει χρεωστικό τίτλο. Εάν ο φορέας πληρωμής αδυνατεί να προσδιορίσει την περίοδο με βάση τις πληροφορίες που διαθέτει, τότε θεωρεί ότι ο πραγματικός δικαιούχος είχε στην κατοχή του τον χρεωστικό τίτλο από την αρχή της ύπαρξής του, εκτός εάν αυτός αποδείξει την ημερομηνία αγοράς.

3. Οι φόροι και οι παρακρατήσεις εκτός από την παρακράτηση που προβλέπεται στην παρούσα συμφωνία για την ίδια πληρωμή τόκων πιστώνονται έναντι του ποσού της παρακράτησης που υπολογίζεται σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

4. Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 υπόκεινται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.

Άρθρο 4

Ορισμός του πραγματικού δικαιούχου

1. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως "πραγματικός δικαιούχος" νοείται το φυσικό πρόσωπο που εισπράττει τόκους για ίδιο σκοπό ή οποιοδήποτε φυσικό πρόσωπο προς όφελος του οποίου εξασφαλίζεται πληρωμή τόκων, εκτός εάν το εν λόγω φυσικό πρόσωπο μπορεί να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία ότι δεν έχει εισπράξει ή εξασφαλίσει την πληρωμή τόκων για δικό του λογαριασμό. Ένα φυσικό πρόσωπο δεν θεωρείται πραγματικός δικαιούχος όταν:

α) ενεργεί ως φορέας πληρωμής κατά την έννοια του άρθρου 6 της παρούσας συμφωνίας ή

β) ενεργεί εξ ονόματος νομικού προσώπου, εταιρείας επενδύσεων ή συγκρίσιμου ή ισοδύναμου οργανισμού για κοινές επενδύσεις σε τίτλους ή

γ) ενεργεί εξ ονόματος άλλου φυσικού προσώπου που είναι ο πραγματικός δικαιούχος και αποκαλύπτει στο φορέα πληρωμής τα στοιχεία ταυτότητάς του και το κράτος κατοικίας.

2. Στην περίπτωση που ο φορέας πληρωμής έχει στη διάθεσή του στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι το φυσικό πρόσωπο στο οποίο καταβάλλονται τόκοι ή για το οποίο εξασφαλίζεται η πληρωμή τόκων ενδεχομένως να μην είναι ο πραγματικός δικαιούχος, λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να προσδιορίσει την ταυτότητα του πραγματικού δικαιούχου. Αν ο φορέας πληρωμής αδυνατεί να προσδιορίσει τον πραγματικό δικαιούχο, το εν λόγω φυσικό πρόσωπο θεωρείται ως πραγματικός δικαιούχος.

Άρθρο 5

Στοιχεία ταυτότητας και κατοικία του πραγματικού δικαιούχου

Για να προσδιοριστεί η ταυτότητα και η κατοικία του πραγματικού δικαιούχου όπως ορίζονται στο άρθρο 4, ο φορέας πληρωμής τηρεί βιβλίο με το ονοματεπώνυμο, τη διεύθυνση και την κατοικία λεπτομερώς σύμφωνα με τις ελβετικές νομικές διατάξεις για την καταπολέμηση της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις που έχουν συναφθεί, ή τις συναλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί χωρίς συμβατικές σχέσεις, την 1η Ιανουαρίου 2004 ή μετά, για τα φυσικά πρόσωπα που προσκομίζουν διαβατήριο ή επίσημη ταυτότητα που έχει εκδώσει κράτος μέλος, τα οποία δηλώνουν ότι είναι κάτοικοι χώρας εκτός από τα κράτη μέλη και την Ελβετία, η κατοικία προσδιορίζεται με βάση το πιστοποιητικό φορολογικής κατοικίας που έχει εκδώσει η αρμόδια αρχή της χώρας της οποίας το φυσικό πρόσωπο διατείνεται ότι είναι κάτοικος. Εάν δεν προσκομιστεί αυτό το πιστοποιητικό, ως χώρα κατοικίας θεωρείται το κράτος μέλος που εξέδωσε το διαβατήριο ή άλλη επίσημη ταυτότητα.

Άρθρο 6

Ορισμός του φορέα πληρωμής

Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως "φορέας πληρωμής" στην Ελβετία νοούνται οι τράπεζες βάσει του ελβετικού τραπεζικού νόμου, οι έμποροι χρεογράφων βάσει του ομοσπονδιακού νόμου για τα χρηματιστήρια και την αγοραπωλησία χρεογράφων, τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που κατοικούν ή είναι εγκατεστημένα στην Ελβετία, οι εταιρικές σχέσεις και μόνιμες εγκαταστάσεις ξένων εταιρειών, οι οποίες έστω και περιστασιακά, αποδέχονται, κατέχουν, επενδύουν ή μεταβιβάζουν περιουσιακά στοιχεία τρίτων μερών ή απλώς καταβάλλουν ή εξασφαλίζουν την καταβολή τόκων κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους.

Άρθρο 7

Ορισμός των τόκων

1. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ως "τόκοι" νοούνται:

α) οι καταβληθέντες ή εγγεγραμμένοι σε λογαριασμό τόκοι από πάσης φύσεως απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένων των τόκων που καταβάλλονται επί πιστωτικών καταθέσεων από ελβετικούς φορείς πληρωμής υπέρ των πραγματικών δικαιούχων όπως ορίζονται στο άρθρο 4, που συνοδεύονται ή όχι από ενυπόθηκες εγγυήσεις ή από ρήτρα συμμετοχής στα κέρδη του οφειλέτη, ιδίως δε τα εισοδήματα από τίτλους του δημοσίου και ομολογιακά δάνεια, συμπεριλαμβανομένων των πριμοδοτήσεων και δώρων που συνδέονται με αυτά, αλλά με εξαίρεση τους τόκους από δάνεια μεταξύ ιδιωτικών φυσικών προσώπων που δεν ενεργούν στα πλαίσια των δραστηριοτήτων τους. Οι τόκοι υπερημερίας δεν θεωρούνται τόκοι.

β) οι δεδουλευμένοι ή κεφαλαιοποιημένοι τόκοι κατά την πώληση, την εξαγορά ή την εξόφληση των απαιτήσεων που αναφέρονται στο στοιχείο α).

γ) το εισόδημα που προκύπτει από τόκους, είτε άμεσα είτε μέσω φορέα που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας, το οποίο διανέμεται από

(i) οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων με έδρα σε κράτος μέλος,

(ii) οργανισμό με έδρα σε κράτος μέλος, που ασκούν το δικαίωμα επιλογής βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 3 της οδηγίας και ενημερώνει σχετικά τον φορέα πληρωμής,

(iii) οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που είναι εγκατεστημένοι εκτός του εδάφους των συμβαλλόμενων μερών,

(iv) ελβετικές εταιρείες επενδύσεων οι οποίες κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας συμφωνίας ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία απαλλάσσονται από τον ελβετικό προκαταβολικό φόρο επί των πληρωμών τους σε φυσικά πρόσωπα που είναι κάτοικοι κράτους μέλους.

δ) το εισόδημα που προκύπτει από την πώληση, την εξαγορά ή την εξόφληση μετοχών ή μεριδίων στους ακόλουθους οργανισμούς και φορείς, αν επενδύουν άμεσα ή έμμεσα μέσω άλλων οργανισμών συλλογικών επενδύσεων ή φορέων που αναφέρονται παρακάτω, ποσοστό ανώτερο του 40% του ενεργητικού τους σε χρεωστικούς τίτλους που αναφέρονται στο στοιχείο α):

(i) οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων με έδρα σε κράτος μέλος,

(ii) οργανισμούς με έδρα σε κράτος μέλος, που ασκούν το δικαίωμα επιλογής βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 3 της οδηγίας και που ενημερώνουν σχετικά τον φορέα πληρωμής,

(iii) οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που είναι εγκατεστημένοι εκτός του εδάφους των συμβαλλόμενων μερών,

(iv) ελβετικές εταιρείες επενδύσεων που κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας συμφωνίας ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία απαλλάσσονται από τον ελβετικό προκαταβολικό φόρο επί των πληρωμών τους σε φυσικά πρόσωπα που είναι κάτοικοι κράτους μέλους.

2. Όσον αφορά το εδάφιο 1 στοιχείο γ), σε περίπτωση που ο φορέας πληρωμής δεν έχει στη διάθεσή του στοιχεία σχετικά με το μέρος του εισοδήματος που προέρχεται από πληρωμή τόκων, το συνολικό ποσό του εισοδήματος θεωρείται ως πληρωμή τόκων.

3. Όσον αφορά το εδάφιο 1 στοιχείο δ), σε περίπτωση που ο φορέας πληρωμής δεν έχει στη διάθεσή του στοιχεία σχετικά με το ποσοστό του ενεργητικού που επενδύεται σε χρεωστικούς τίτλους ή σε μετοχές ή μερίσματα που προβλέπονται στο συγκεκριμένο στοιχείο, το ποσοστό αυτό θεωρείται ότι υπερβαίνει το 40%. Εάν δεν μπορεί να προσδιορίσει το ποσό του εισοδήματος που συγκεντρώνει ο πραγματικός δικαιούχος, το εισόδημα θεωρείται ότι αντιστοιχεί στο προϊόν της πώλησης, της εξαγοράς ή της εξόφλησης των μετοχών ή μεριδίων.

4. Το εισόδημα των επιχειρήσεων ή φορέων που έχουν επενδύσει έως το 15% του ενεργητικού τους σε χρεωστικούς τίτλους κατά την έννοια του εδαφίου 1 στοιχείο α) δεν θεωρείται τόκος σύμφωνα με το εδάφιο 1 στοιχεία γ) και δ).

5. Το ποσοστό που αναφέρεται στο εδάφιο 1 στοιχείο δ) και στην παράγραφο 3 θα είναι από την 1η Ιανουαρίου 2011 25%.

6. Τα ποσοστά που αναφέρονται στο εδάφιο 1 στοιχείο δ) και στην παράγραφο 4 καθορίζονται βάσει της επενδυτικής πολιτικής όπως ορίζεται στον κανονισμό ή στα καταστατικά έγγραφα των εν λόγω επιχειρήσεων ή φορέων και, ελλείψει αυτών, βάσει της πραγματικής σύνθεσης των στοιχείων του ενεργητικού των εν λόγω επιχειρήσεων ή φορέων.

Άρθρο

Κατανομή των εσόδων

1. Η Ελβετία διατηρεί το 25% των εσόδων από την παρακράτηση βάσει της παρούσας συμφωνίας και μεταβιβάζει το 75% των εσόδων στο κράτος μέλος κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου.

2. Η μεταβίβαση αυτή πραγματοποιείται για κάθε έτος σε μία δόση ανά κράτος μέλος το αργότερο εντός εξαμήνου μετά το τέλος του φορολογικού έτους στην Ελβετία.

Άρθρο 9

Εξάλειψη της διπλής φορολογίας

1. Όταν επί των τόκων που εισπράττει ο πραγματικός δικαιούχος έχει παρακρατηθεί φόρος από τον φορέα πληρωμής στην Ελβετία, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου του χορηγεί πίστωση φόρου ίση με το παρακρατηθέν ποσό. Αν το ποσό αυτό υπερβαίνει το ποσό του οφειλόμενου φόρου επί του συνολικού ποσού των τόκων που υπόκεινται σε παρακράτηση σύμφωνα με την εθνική του νομοθεσία, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας επιστρέφει το επιπλέον ποσό του παρακρατηθέντος φόρου στον πραγματικό δικαιούχο.

2. Όταν επί των τόκων που εισπράττει ο πραγματικός δικαιούχος έχουν παρακρατηθεί φόροι και ποσά άλλα από αυτά που προβλέπονται στην παρούσα συμφωνία και το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας χορηγεί, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή τις συμβάσεις περί διπλής φορολογίας, πίστωση φόρου γι´ αυτούς τους φόρους και τα άλλα ποσά, τότε οι φόροι αυτοί και τα ποσά πιστώνονται πριν από την εφαρμογή της διαδικασίας που προβλέπεται στην παράγραφο 1. Το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας αποδέχεται τα πιστοποιητικά που εκδίδουν οι ελβετικοί φορείς πληρωμής ως ακριβές αποδεικτικό στοιχείο του φόρου ή της παρακράτησης εφόσον εξυπακούεται ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους φορολογικής κατοικίας μπορεί να ζητήσει από την αρμόδια κρατική αρχή να ελέγξει τις πληροφορίες που αναφέρονται στα πιστοποιητικά που έχουν εκδώσει οι ελβετικοί φορείς πληρωμής.

3. Το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου μπορεί να αντικαταστήσει τον μηχανισμό της πίστωσης φόρου που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 με την επιστροφή της παρακράτησης που αναφέρεται στο άρθρο 1.

Άρθρο 10

Ανταλλαγή πληροφοριών

1. Οι αρμόδιες αρχές της Ελβετίας και κάθε κράτους μέλους ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με συμπεριφορά που συνιστά φορολογική απάτη βάσει των νόμων του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, ή παρόμοιες περιπτώσεις για εισόδημα που διέπει η παρούσα συμφωνία. Στις "παρόμοιες περιπτώσεις" περιλαμβάνονται μόνο αδικήματα με το ίδιο επίπεδο σφάλματος όπως στην περίπτωση της φορολογικής απάτης δυνάμει των νόμων του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Σε απάντηση προς δεόντως αιτιολογημένη αίτηση, το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση παρέχει πληροφορίες σχετικά με τα θέματα του αστικού ή ποινικού δικαίου που ερευνά, ή ενδέχεται να ερευνήσει το αιτούν κράτος. Με την επιφύλαξη του πεδίου εφαρμογής της ανταλλαγής πληροφοριών όπως καθορίζεται στην παρούσα παράγραφο, οι πληροφορίες ανταλλάσσονται σύμφωνα με τις διαδικασίες που ορίζουν οι συμβάσεις περί διπλής φορολογίας μεταξύ της Ελβετίας και των κρατών μελών και εξετάζονται ως εμπιστευτικές με τον τρόπο που προβλέπεται στις εν λόγω συμβάσεις.

2. Για να καθορίσει εάν μπορεί να παράσχει τις πληροφορίες που ζητά μια αίτηση, το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση εφαρμόζει τις διατάξεις περί παραγραφής που ισχύουν δυνάμει της νομοθεσίας του αιτούντος κράτους και όχι τις διατάξεις περί παραγραφής του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση.

3. Το κράτος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση παρέχει πληροφορίες εφόσον το αιτούν κράτος έχει εύλογες υπόνοιες ότι η συμπεριφορά αποτελεί φορολογική απάτη ή παρόμοια περίπτωση. Η υπόνοια φορολογικής απάτης ή παρόμοιας περίπτωσης του αιτούντος κράτους μπορεί να βασίζεται σε:

α) έγγραφα, επικυρωμένα ή μη, που περιλαμβάνουν αλλά δεν περιορίζονται σε επαγγελματικά έγγραφα, λογιστικά βιβλία ή πληροφορίες για τραπεζικό λογαριασμό.

β) πληροφορίες από μαρτυρία του φορολογουμένου.

γ) πληροφορίες που προέρχονται από πληροφοριοδότη ή άλλο τρίτο πρόσωπο που επιβεβαιώθηκαν ανεξάρτητα ή μπορεί να είναι αξιόπιστες, ή

δ) έμμεσες αποδείξεις.

4. Η Ελβετία θα αρχίσει διμερείς διαπραγματεύσεις με κάθε κράτος μέλος για να καθορίσει ξεχωριστές κατηγορίες των περιπτώσεων που εμπίπτουν στις "παρόμοιες περιπτώσεις" σύμφωνα με τη διαδικασία φορολόγησης που εφαρμόζουν αυτές οι χώρες.

Άρθρο

Αρμόδιες αρχές

Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας ως αρμόδιες αρχές νοούνται οι κρατικές αρχές που αναφέρονται στο παράρτημα Ι.

Άρθρο 12

Διαβουλεύσεις

Εάν προκύψει διαφωνία μεταξύ της αρμόδιας αρχής της Ελβετίας και μιας ή περισσότερων από τις άλλες αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 11 της παρούσας συμφωνίας όσον αφορά την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας, καταβάλλουν προσπάθεια να την επιλύσουν με αμοιβαία συμφωνία. Κοινοποιούν αμέσως στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεών τους. Σχετικά με προβλήματα ερμηνείας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή λαμβάνει ενδεχομένως μέρος στις διαβουλεύσεις εφόσον το ζητήσει μία από τις αρμόδιες αρχές.

Άρθρο 13

Επανεξέταση

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη διεξάγουν διαβουλεύσεις μεταξύ τους τουλάχιστον κάθε τρία έτη ή εφόσον το ζητήσει ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη με σκοπό να εξετάσουν και, εφόσον τα συμβαλλόμενα μέρη κρίνουν απαραίτητο, να βελτιώσουν την τεχνική λειτουργία της συμφωνίας και να αξιολογήσουν τις διεθνείς εξελίξεις. Οι διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται εντός μηνός από την αίτηση ή το ταχύτερο δυνατόν σε επείγουσες περιπτώσεις.

2. Με βάση αυτή την αξιολόγηση, τα συμβαλλόμενα μέρη δύνανται να προβούν σε διαβουλεύσεις για να εξετάσουν κατά πόσο είναι απαραίτητες οι τροποποιήσεις της συμφωνίας λαμβανομένων υπόψη των διεθνών εξελίξεων.

3. Μόλις υπάρξει επαρκής εμπειρία από την πλήρη εφαρμογή του άρθρου 1 παράγραφος 1 της συμφωνίας, τα συμβαλλόμενα μέρη προβαίνουν σε διαβουλεύσεις για να εξετάσουν κατά πόσο είναι απαραίτητες οι τροποποιήσεις της συμφωνίας λαμβανομένων υπόψη των διεθνών εξελίξεων.

4. Για τους σκοπούς των παραπάνω διαβουλεύσεων κάθε συμβαλλόμενο μέρος ενημερώνει το άλλο μέρος για τις πιθανές εξελίξεις που ενδέχεται να επηρεάσουν την ορθή λειτουργία της παρούσας συμφωνίας, όπως π.χ. μία σχετική συμφωνία μεταξύ ενός από τα συμβαλλόμενα μέρη και τρίτης χώρας.

Άρθρο

Σχέσεις με τις διμερείς συμβάσεις περί διπλής φορολογίας

Οι διατάξεις των συμβάσεων περί διπλής φορολογίας μεταξύ της Ελβετίας και των κρατών μελών δεν εμποδίζουν την επιβολή της παρακράτησης που προβλέπει η παρούσα συμφωνία.

Άρθρο

Μερίσματα, πληρωμές τόκων και δικαιωμάτων μεταξύ εταιρειών

1. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των εθνικών διατάξεων ή συμφωνίας που βασίζεται σε διατάξεις για την πρόληψη της απάτης ή των καταχρήσεων, στην Ελβετία και στα κράτη μέλη τα μερίσματα που καταβάλλονται από θυγατρικές εταιρείες σε μητρικές εταιρείες δεν υπόκεινται σε φορολογία στο κράτος της παρακράτησης στη πηγή εφόσον:

- η μητρική εταιρεία κατέχει άμεσα ελάχιστη συμμετοχή 25% στο μετοχικό κεφάλαιο της εν λόγω θυγατρικής επί τουλάχιστον δύο έτη, και

- μία εταιρεία έχει φορολογική κατοικία σε κράτος μέλος και η άλλη εταιρεία έχει φορολογική κατοικία στην Ελβετία, και

- βάσει συμφωνιών περί διπλής φορολογίας με τρίτα κράτη καμία από τις δύο εταιρείες δεν έχει φορολογική κατοικία σ´αυτή την τρίτη χώρα, και

- οι δύο εταιρείες υπόκεινται στο φόρο εταιρειών χωρίς να απαλλάσσονται και υιοθετούν και οι δύο τη μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης [10].

[10] Σχετικά με την Ελβετία, ο όρος "limited company" περιλαμβάνει:

2. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής των εθνικών διατάξεων ή διατάξεων που βασίζονται σε συμφωνία για την πρόληψη της απάτης και των καταχρήσεων, στην Ελβετία και στα κράτη μέλη, οι καταβολές τόκων και δικαιωμάτων μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών ή των μόνιμων εγκαταστάσεών τους δεν υπόκεινται σε φορολογία στο κράτος της παρακράτησης στην πηγή, εφόσον:

- αυτές οι εταιρείες συνδέονται με άμεση ελάχιστη συμμετοχή 25% για τουλάχιστον δύο έτη ή τις κατέχει και τις δύο τρίτη εταιρεία η οποία κατέχει άμεσα ελάχιστη συμμετοχή 25% στο μετοχικό κεφάλαιο τόσο της πρώτης εταιρείας, όσο και της δεύτερης εταιρείας επί τουλάχιστον δύο έτη, και

- μία εταιρεία έχει φορολογική κατοικία ή μία μόνιμη εγκατάσταση ευρίσκεται σε κράτος μέλος και η άλλη εταιρεία έχει φορολογική κατοικία ή άλλη μόνιμη εγκατάσταση που ευρίσκεται στην Ελβετία, και

- βάσει συμφωνιών περί διπλής φορολογίας με τρίτα κράτη καμία από τις εταιρείες δεν έχει φορολογική κατοικία στο εν λόγω τρίτο κράτος και καμία από τις μόνιμες εγκαταστάσεις δεν ευρίσκεται σ´αυτό το τρίτο κράτος, και

- όλες οι εταιρείες υπόκεινται στο φόρο εταιρειών χωρίς να απαλλάσσονται ειδικά από τις καταβολές τόκων και δικαιωμάτων και η κάθε εταιρεία υιοθετεί τη μορφή εταιρείας περιορισμένης ευθύνης 10.

Ωστόσο, εφόσον η οδηγία του Συμβουλίου για την καθιέρωση κοινού συστήματος φορολόγησης των τόκων και των δικαιωμάτων που καταβάλλονται μεταξύ συνδεδεμένων εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών προβλέπει μεταβατική περίοδο για ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος διασφαλίζει την πρόβλεψη των παραπάνω ρυθμίσεων για τις πληρωμές τόκων και δικαιωμάτων μόνο μετά τη λήξη αυτής της περιόδου.

3. Οι υφιστάμενες συμφωνίες περί διπλής φορολογίας μεταξύ της Ελβετίας και των κρατών μελών που προβλέπουν ευνοϊκότερη φορολογική μεταχείριση των μερισμάτων και πληρωμών τόκων και δικαιωμάτων κατά τον χρόνο έγκρισης της παρούσας συμφωνίας παραμένουν ως έχουν.

Άρθρο 16

Μεταβατικές διατάξεις για τους διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους [11]

[11] Όπως στην οδηγία, οι μεταβατικές αυτές διατάξεις εφαρμόζονται επίσης στους διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους που κατέχουν εταιρείες επενδύσεων

1. Από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας μέχρις ότου τουλάχιστον ένα κράτος μέλος εφαρμόσει επίσης παρόμοιες διατάξεις, και έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 το αργότερο, οι εγχώριες και διεθνείς ομολογίες και άλλοι διαπραγματεύσιμοι χρεωστικοί τίτλοι που έχουν εκδοθεί για πρώτη φορά πριν από την 1η Μαρτίου 2001 ή που τα ενημερωτικά φυλλάδια για την εισαγωγή τους στο χρηματιστήριο έχουν εγκριθεί πριν από αυτή την ημερομηνία από τις αρμόδιες αρχές του κράτους έκδοσης δεν θεωρούνται απαιτήσεις κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) της παρούσας συμφωνίας, υπό την προϋπόθεση ότι δεν πραγματοποιούνται επιπλέον εκδόσεις των εν λόγω διαπραγματεύσιμων χρεωστικών τίτλων από την 1η Μαρτίου 2002 και εξής.

Ωστόσο, επί όσο χρονικό διάστημα τουλάχιστον ένα κράτος μέλος εφαρμόζει επίσης παρόμοιες διατάξεις, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εξακολουθούν να ισχύουν πέραν της 31ης Δεκεμβρίου 2010 για διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους:

- που περιέχουν ρήτρες επανενσωμάτωσης του εκπεσθέντος φόρου, και

- εφόσον ο φορέας πληρωμής, όπως ορίζεται στο άρθρο 6, είναι εγκατεστημένος στην Ελβετία, και

- ο εν λόγω φορέας πληρωμής καταβάλλει απευθείας τόκους στον πραγματικό δικαιούχο εγκατεστημένο σε κράτος μέλος ή εξασφαλίζει την καταβολή τόκων προς άμεσο όφελος αυτού.

Εάν και εφόσον όλα τα κράτη μέλη παύσουν να εφαρμόζουν παρόμοιες διατάξεις, οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εξακολουθούν να εφαρμόζονται μόνο για τους διαπραγματεύσιμους τίτλους:

- - που περιέχουν ρήτρες επανενσωμάτωσης του εκπεσθέντος φόρου, και

- - εφόσον ο φορέας πληρωμής του εκδότη είναι εγκατεστημένος στην Ελβετία και

- - ο εν λόγω φορέας πληρωμής καταβάλλει απευθείας τόκους στον πραγματικό δικαιούχο εγκατεστημένο σε κράτος μέλος, ή εξασφαλίζει την καταβολή τόκων προς άμεσο όφελος αυτού.

Σε περίπτωση που πραγματοποιηθούν επιπλέον εκδόσεις των προαναφερόμενων διαπραγματεύσιμων χρεωστικών τίτλων από την 1η Μαρτίου 2002 και εξής, από κυβερνήσεις ή εξομοιούμενους οργανισμούς που ενεργούν ως δημόσια αρχή ή των οποίων ο ρόλος αναγνωρίζεται από διεθνή συνθήκη (που περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος 2 της παρούσας συμφωνίας), η συνολική έκδοση αυτών των τίτλων, αποτελούμενη από την αρχική έκδοση και τις νέες εκδόσεις, θεωρείται απαίτηση κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο α).

Σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί περαιτέρω έκδοση των προαναφερόμενων διαπραγματεύσιμων χρεωστικών τίτλων από την 1η Μαρτίου 2002 και εξής από άλλο εκδότη που δεν καλύπτεται από το προηγούμενο εδάφιο, η περαιτέρω αυτή έκδοση θεωρείται απαίτηση κατά την έννοια του άρθρου 7 παράγραφος 1 στοιχείο α).

2. Το παρόν άρθρο δεν εμποδίζει την Ελβετία και τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να επιβάλλουν φόρο στα εισοδήματα που απορρέουν από τους διαπραγματεύσιμους χρεωστικούς τίτλους που αναφέρονται παραπάνω στην παράγραφο 1, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία τους.

Άρθρο 17

Υπογραφή, έναρξη ισχύος και διάρκεια ισχύος

1. Η παρούσα συμφωνία πρέπει να κυρωθεί ή να εγκριθεί από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με τις οικίες διαδικασίες. Τα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να ειδοποιήσουν το ένα το άλλο σχετικά με την ολοκλήρωση των διαδικασιών αυτών. Η συμφωνία τίθεται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά την τελευταία γνωστοποίηση.

2. Με την επιφύλαξη της εκπλήρωσης των συνταγματικών απαιτήσεών τους όσον αφορά τη σύναψη διεθνών συμφωνιών και με την επιφύλαξη του άρθρου 18, η Ελβετία, και κατά περίπτωση η Κοινότητα, θέτουν σε εφαρμογή την παρούσα συμφωνία μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2005 και προβαίνουν σε αμοιβαία κοινοποίηση της εν λόγω εφαρμογής.

3. Η παρούσα συμφωνία παραμένει σε ισχύ εφόσον δεν την καταγγείλει ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη.

4. Έκαστο συμβαλλόμενο μέρος δύναται να καταγγείλει την παρούσα συμφωνία με γραπτή γνωστοποίηση προς το άλλο συμβαλλόμενο μέρος. Στην περίπτωση αυτή, η συμφωνία παύει να ισχύει δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία γνωστοποίησης.

Άρθρο

Εφαρμογή και αναστολή της εφαρμογής

1. Η εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας εξαρτάται από την έγκριση και εφαρμογή από τα εξαρτημένα ή συνδεδεμένα εδάφη των κρατών μελών που αναφέρονται στην απόφαση του Συμβουλίου της Φέϊρα της 19ης και 20ής Ιουνίου 2000, καθώς και από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, την Ανδόρα, το Λιχτενστάιν, το Μονακό και το Σαν Μαρίνο, αντίστοιχα, μέτρων που είναι σύμφωνα ή ισοδύναμα με τα προβλεπόμενα στην οδηγία ή στην παρούσα συμφωνία, με εξαίρεση το άρθρο 15, και τον καθορισμό των ίδιων ημερομηνιών εφαρμογής.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη αποφασίζουν, με κοινή συμφωνία, τουλάχιστον έξι μήνες πριν από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2, κατά πόσον ο όρος που τίθεται στην παράγραφο 1 πληρούται όσον αφορά τις ημερομηνίες έναρξης ισχύος των σχετικών μέτρων στις ενδιαφερόμενες τρίτες χώρες και στα εξαρτημένα ή συνδεδεμένα εδάφη. Εάν τα συμβαλλόμενα μέρη αποφασίσουν ότι δεν πληρούται ο όρος, εγκρίνουν, με κοινή συμφωνία νέα ημερομηνία για τους σκοπούς του άρθρου 17 παράγραφος 2.

3. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, το άρθρο 15 εφαρμόζεται για την Ισπανία από την έναρξη ισχύος διμερούς συμφωνίας μεταξύ Ισπανίας και Ελβετίας σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως σε ποινικές ή αστικές υποθέσεις φορολογικής απάτης, όπως ορίζεται στη νομοθεσία του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, ή σε παρόμοιες υποθέσεις, όσον αφορά εισόδημα που δεν υπόκειται στην παρούσα συμφωνία αλλά καλύπτεται από σύμβαση ή συμφωνία μεταξύ Ισπανίας και Ελβετίας για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας του εισοδήματος και του κεφαλαίου.

4. Η εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας ή μερών αυτής δύναται να ανασταλεί με άμεση ισχύ από έκαστο συμβαλλόμενο μέρος μέσω κοινοποίησης στο άλλο μέρος εφόσον η οδηγία ή μέρος της οδηγίας παύει να ισχύει είτε προσωρινά είτε μόνιμα σύμφωνα με το ευρωπαϊκό κοινοτικό δίκαιο ή σε περίπτωση που κράτος μέλος αναστείλει την εφαρμογή των οικείων διατάξεων εφαρμογής.

5. Οποιοδήποτε συμβαλλόμενο μέρος δύναται να αναστείλει την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας μέσω κοινοποίησης στο άλλο μέρος σε περίπτωση που μία από τις τρίτες χώρες ή τα εδάφη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 παύσουν στη συνέχεια να εφαρμόζουν τα μέτρα που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο. Η αναστολή της εφαρμογής πραγματοποιείται το νωρίτερο δύο μήνες μετά τη γνωστοποίηση. Η εφαρμογή της συμφωνίας αποκαθίσταται μόλις αποκατασταθούν και τα μέτρα.

Άρθρο

Απαιτήσεις και τελική ρύθμιση

1. Σε περίπτωση καταγγελίας της παρούσας συμφωνίας ή αναστολής της εφαρμογής της είτε πλήρως είτε εν μέρει, οι απαιτήσεις των φυσικών προσώπων σύμφωνα με το άρθρο 9 δεν επηρεάζονται.

2. Σ´αυτή την περίπτωση, η Ελβετία καταρτίζει λογαριασμό κλεισίματος έως το τέλος της ισχύος της συμφωνίας και πραγματοποιεί τελική πληρωμή στα κράτη μέλη.

Άρθρο 20

Εδαφικό πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται στην Ελβετία και στην επικράτεια στην οποία εφαρμόζεται η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Άρθρο 21

Παραρτήματα

Τα παραρτήματα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της παρούσας συμφωνίας. Δύνανται να τροποποιηθούν με αμοιβαία συμφωνία.

Υπεγράφη στο ........................ στις ........................ σε δύο αντίτυπα στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική, και φινλανδική γλώσσα, και τα κείμενα σε όλες αυτές τις γλώσσες είναι εξίσου αυθεντικά.

Παράρτημα I

Κατάλογος των αρμόδιων αρχών

Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας "αρμόδιες αρχές" είναι:

α) στην Ελβετία, ο διευθυντής της ομοσπονδιακής φορολογικής διοίκησης ή ο πληρεξούσιος ή αντιπρόσωπός του,

β) στο Βασίλειο του Βελγίου: De Minister van Financiλn/Le Ministre des Finances ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος

γ) στο Βασίλειο της Δανίας: Skatteministeren ή εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος,

δ) στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας: Der Bundesminister der Finanzen ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ε) στην Ελληνική Δημοκρατία: Ο Υπουργός των Οικονομικών ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

στ) στο Βασίλειο της Ισπανίας: El Ministro de Hacienda ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ζ) στη Γαλλική Δημοκρατία: Le Ministre chargι du budget ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

η) στην Ιρλανδία: The Revenue Commissioners ή εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί τους,

θ) στην Ιταλική Δημοκρατία: Il Capo del Dipartimento per le Politiche Fiscali ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ι) στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου: Le Ministre des Finances ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος, ωστόσο για τους σκοπούς του Άρθρου 10 η αρμόδια αρχή θα είναι le Procureur Gιnιral d'Etat luxembοurgeois,

ια) στο Βασίλειο των Κάτω Χωρών: De Minister van Financiλn, ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ιβ) στη Δημοκρατία της Αυστρίας: Der Bundesminister fόr Finanzen ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ιγ) στην Πορτογαλική Δημοκρατία: O Ministro das Finanηas ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ιδ) στη Δημοκρατία της Φινλανδίας: Valtiovarainministeriφ/Finansministeriet ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ιε) στο Βασίλειο της Σουηδίας: Finansdepartementet ή εξουσιοδοτημένος εκπρόσωπος,

ιστ) στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας και στα ευρωπαϊκά εδάφη για τις εξωτερικές σχέσεις των οποίων είναι υπεύθυνο το Ηνωμένο Βασίλειο: the Commissioners of Inland Revenue ή οι εξουσιοδοτημένοι εκπρόσωποί τους και η αρμόδια αρχή του Γιβραλτάρ, την οποία θα ορίσει το Ηνωμένο Βασίλειο με βάση τις συμφωνηθείσες ρυθμίσεις σχετικά με τις αρχές του Γιβραλτάρ στο πλαίσιο των μέσων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των σχετικών συμφωνιών που γνωστοποιήθηκαν στα κράτη μέλη και στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 19 Απριλίου 2000, αντίγραφο των οποίων θα κοινοποιήσει στην Ελβετία ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και που θα ισχύουν για την παρούσα συμφωνία.

Παράρτημα 2

Κατάλογος των "εξομοιούμενων οργανισμών"

Για τους σκοπούς του άρθρου 16 της παρούσας συμφωνίας, οι ακόλουθοι οργανισμοί θεωρούνται ως "εξομοιούμενοι προς δημόσια αρχή ή των οποίων ο ρόλος αναγνωρίζεται από διεθνή συνθήκη":

οργανισμοί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

Βέλγιο

- Rιgion flamande (Vlaams Gewest) (φλαμανδική περιοχή)

- Rιgion wallonne (περιοχή της Βαλλονίας)

- Rιgion bruxelloise (Brussels Gewest) (περιοχή των Βρυξελλών)

- Communautι franηaise (γαλλική κοινότητα)

- Communautι flamande (Vlaamse Gemeenschap) (φλαμανδική κοινότητα)

- Communautι germanophone (Deutschsprachige Gemeinschaft) (γερμανόφωνη κοινότητα)

Ισπανία

- Xunta de Galicia (κυβέρνηση της αυτόνομης κοινότητας της Γαλισίας)

- Junta de Andalucνa (κυβέρνηση της αυτόνομης κοινότητας της Ανδαλουσίας)

- Junta de Extremadura (κυβέρνηση της αυτόνομης κοινότητας της Εξτρεμαδούρας)

- Junta de Castilla- La Mancha (κυβέρνηση της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλης-Λαμάντσα)

- Junta de Castilla- Leσn (κυβέρνηση της αυτόνομης κοινότητας της Καστίλης-Λεόν)

- Gobierno Foral de Navarra (κυβέρνηση της Ναβάρας)

- Govern de les Illes Balears (κυβέρνηση των Βαλεαρίδων Νήσων)

- Generalitat de Catalunya (κυβέρνηση της Καταλονίας)

- Generalitat de Valencia (κυβέρνηση της Βαλένσιας)

- Diputaciσn General de Aragσn (κυβέρνηση της Αραγκόν)

- Gobierno de las Islas Canarias (κυβέρνηση των Καναρίων Νήσων)

- Gobierno de Murcia (κυβέρνηση της Μουρθίας)

- Gobierno de Madrid (κυβέρνηση της Μαδρίτης)

- Gobierno de la Comunidad Autσnoma del Paνs Vasco/Euzkadi (Κυβέρνησης της αυτόνομης κοινότητας της χώρας των Βάσκων)

- Diputaciσn Foral de Guipϊzcoa (επαρχιακό συμβούλιο του Γκουϊπούσκοα)

- Diputaciσn Foral de Vizcaya/Bizkaia (επαρχιακό συμβούλιο της Βισκάγιας)

- Diputaciσn Foral de Alava (επαρχιακό συμβούλιο της Αλάβα)

- Ayuntamiento de Madrid (δήμος της Μαδρίτης)

- Ayuntamiento de Barcelona (δήμος της Βαρκελώνης)

- Cabildo Insular de Gran Canaria (συμβούλιο της Νήσου Γκραν Κανάρια)

- Cabildo Insular de Tenerife (συμβούλιο της Νήσου Τενερίφης)

- Instituto de Crιdito Oficial (πιστωτικό δημόσιο Ίδρυμα)

- Instituto Catalαn de Finanzas (χρηματοδοτικό ίδρυμα της Καταλονίας)

- Instituto Valenciano de Finanzas (χρηματοδοτικό ίδρυμα της Βαλένσιας)

Ελλάδα

- Oργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδας

- Οργανισμός Σιδηροδρόμων Ελλάδας

- Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού

Γαλλία

- La Caisse d'amortissement de la dette sociale (CADES) (ταμείο απόσβεσης κοινωνικού χρέους)

- L'Agence franηaise de dιveloppement (AFD) (γαλλικός οργανισμός ανάπτυξης)

- Rιseau Ferrι de France (RFF) (δίκτυο σιδηροδρόμων της Γαλλίας)

- Caisse Nationale des Autoroutes (CNA) (εθνικό ταμείο αυτοκινητοδρόμων)

- Assistance publique Hτpitaux de Paris (APHP) (δημόσια περίθαλψη, νοσοκομεία των Παρισίων)

- Charbonnages de France (CDF) (ανθρακωρυχεία της Γαλλίας)

- Entreprise miniθre et chimique (EMC) (μεταλλευτική και χημική επιχείρηση)

Ιταλία

- Regions (περιοχές)

- Provinces (επαρχίες)

- Municipalities (δήμοι)

- Cassa Depositi e Prestiti (ταμείο παρακαταθηκών και δανείων)

Πορτογαλία

- Regiγo Autσnoma da Madeira (αυτόνομη περιοχή της Μαδέρας)

- Regiγo Autσnoma dos Aηores (αυτόνομη περιοχή των Αζορών)

- Municipalities (δήμοι)

Διεθνείς οργανισμοί:

- Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης

- Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

- Ασιατική Τράπεζα Ανάπτυξης

- Αφρικανική Τράπεζα Ανάπτυξης

- Παγκόσμια Τράπεζα / ΔΤΑΑ /ΔΝΤ

- Διεθνής Οργανισμός Χρηματοδότησης

- Διαμερικανική Τράπεζα Ανάπτυξης

- Ταμείο Κοινωνικής Ανάπτυξης του Συμβουλίου της Ευρώπης

- EΥΡATOM

- Ευρωπαϊκή Κοινότητα

- Χρηματοδοτική Συνεργασία για την Ανάπτυξη των Άνδεων (CAF)

- Ευρωπαϊκή Εταιρεία για τη Χρηματοδότηση σιδηροδρομικού υλικού

- Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα & Χάλυβα

- Επενδυτική Τράπεζα των Βορειοευρωπαϊκών χωρών

- Αναπτυξιακή Τράπεζα της Καραϊβικής

Οι διατάξεις του άρθρου 16 δεν θίγουν τυχόν διεθνείς υποχρεώσεις που τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν αναλάβει έναντι των προαναφερόμενων διεθνών οργανισμών.

οργανισμοί τρίτων χωρών:

Οι εν λόγω οργανισμοί πληρούν τα εξής κριτήρια:

1. Ο οργανισμός θεωρείται σαφώς ως δημόσιος σύμφωνα με τα εθνικά κριτήρια.

2. Ο δημόσιος αυτός οργανισμός δραστηριοποιείται εκτός του εμπορικού τομέα, διαχειρίζεται και χρηματοδοτεί ομάδα κοινωφελών δραστηριοτήτων παρέχοντας αγαθά και υπηρεσίες εκτός του εμπορικού τομέα και ελέγχεται όντως από τη γενική κυβέρνηση.

3. Ο δημόσιος αυτός οργανισμός εκδίδει τακτικά και μεγάλα ομολογιακά δάνεια.

4. Το συγκεκριμένο κράτος είναι σε θέση να εγγυηθεί ότι ο δημόσιος αυτός οργανισμός δεν θα προβεί σε πρόωρη εξόφληση σε περίπτωση ρητρών αποζημίωσης του επενδυτή (gross-up clauses).

Μνημόνιο συμφωνίας

μεταξύ

της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Βασιλείου του Βελγίου, του Βασιλείου της Δανίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, της Ελληνικής Δημοκρατίας, του Βασιλείου της Ισπανίας, της Γαλλικής Δημοκρατίας, της Ιρλανδίας, της Ιταλικής Δημοκρατίας, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου, του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας, του Βασιλείου της Σουηδίας, του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας

και

της Eλβετικής Συνομοσπονδίας

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, το Βασίλειο του Βελγίου, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιρλανδία, η Ιταλική Δημοκρατία, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας

και

η Ελβετική Συνομοσπονδία, εφεξής Ελβετία

συμφώνησαν σχετικά με το επόμενο μνημόνιο συμφωνίας

1. Εισαγωγή

Η Ελβετία και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συνάπτουν συμφωνία που προβλέπει μέτρα ισοδύναμα με εκείνα που θεσπίζονται στην οδηγία 2003/48/ΕΚ του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 2003 για τη φορολόγηση των υπό μορφή τόκων εισοδημάτων από αποταμιεύσεις (εφεξής η οδηγία). Το παρόν μνημόνιο συμφωνίας συμπληρώνει αυτή τη συμφωνία.

2. Διοικητική συνδρομή σε περιπτώσεις απάτης ή παρόμοιες περιπτώσεις

Μόλις υπογραφεί η συμφωνία, η Ελβετία και κάθε κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα αρχίσουν διμερείς διαπραγματεύσεις ούτως ώστε:

- να συμπεριλάβουν στις αντίστοιχες συμβάσεις περί διπλής φορολογίας του εισοδήματος και βασικές διατάξεις για τη διοικητική συνδρομή υπό μορφή ανταλλαγής πληροφοριών μετά από αίτηση για όλες τις ποινικές ή αστικές υποθέσεις φορολογικής απάτης δυνάμει των νόμων του κράτους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, ή τις παρόμοιες περιπτώσεις σχετικά με θέματα εισοδήματος που δεν υπόκεινται στον κανονισμό αλλά καλύπτονται από τις αντίστοιχες συμβάσεις τους.

- να καθοριστούν μεμονωμένες κατηγορίες περιπτώσεων που εμπίπτουν στις "παρόμοιες περιπτώσεις" σύμφωνα με τη διαδικασία φορολόγησης που εφαρμόζουν αυτές οι χώρες.

3. Διαπραγματεύσεις για τη διασφάλιση ισοδύναμων μέτρων με άλλες τρίτες χώρες

Κατά τη μεταβατική περίοδο που προβλέπεται στην οδηγία, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα αρχίσει συζητήσεις με άλλα σημαντικά χρηματοοικονομικά κέντρα με σκοπό την προώθηση της υιοθέτησης από αυτούς τους οργανισμούς μέτρων ισοδύναμων με εκείνα που εφαρμόζει η Κοινότητα.

4. Δήλωση προθέσεων

Οι υπογράφοντες το παρόν μνημόνιο συμφωνίας δηλώνουν ότι θεωρούν ότι η συμφωνία που αναφέρεται στο σημείο 1 και το παρόν μνημόνιο αποτελούν μία αποδεκτή και ισορροπημένη ρύθμιση η οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι διασφαλίζει τα συμφέροντα των μερών. Συνεπώς θα εφαρμόσουν τα συμφωνηθέντα μέτρα με καλή πίστη και δεν θα ενεργήσουν μονομερώς για να υπονομεύσουν αδικαιολόγητα την παρούσα ρύθμιση.

Εάν διαπιστωθεί σημαντική διαφορά μεταξύ του περιεχομένου της οδηγίας όπως εκδόθηκε στις 3 Ιουνίου 2003 και του περιεχομένου της συμφωνίας, ιδίως όσον αφορά το άρθρο 1 παράγραφος 2 και το άρθρο 6 της συμφωνίας, τα συμβαλλόμενα μέρη αρχίζουν αμέσως διαβουλεύσεις σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 της συμφωνίας για να διασφαλιστεί ότι διατηρούνται τα ισοδύναμα μέτρα που προβλέπονται στη συμφωνία.

Υπεγράφη στο ........................ στις ........................ σε δύο αντίτυπα στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική, και φινλανδική γλώσσα και όλες οι γλώσσες είναι εξίσου αυθεντικές.