[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.11.2005

COM(2005) 592 τελικό

2005/0241 (COD)

.

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος

(υποβληθείσα από την Επιτροπή){SEC(2005) 1516}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Πλαίσιο της πρότασης |

110 | Λόγοι υποβολής και στόχοι της πρότασης Σε συνέχεια της Λευκής της Βίβλου του 2001 σχετικά με την πολιτική μεταφορών (COM(2001) 370), το 2002 η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την ενίσχυση της ασφάλειας των επιβατηγών πλοίων στην Κοινότητα (COM(2002) 158) όπου εξέθεσε τις απόψεις της επί ορισμένων βασικών στοιχείων που θα μπορούσαν να ενταχθούν σε ένα εφαρμόσιμο καθεστώς ευθύνης στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών το οποίο θα ήταν σκόπιμο να τεθεί σε λειτουργία στην ΕΕ στο προσεχές μέλλον. Τα βασικά αυτά στοιχεία είναι τα εξής: Αντικειμενική ευθύνη μέχρι ορισμένου επαρκώς υψηλού ορίου και διευρυμένη ευθύνη σε περίπτωση δόλου ή αμέλειας. Το καθεστώς αντικειμενικής ευθύνης έχει στόχο να βελτιώσει τη θέση των εκάστοτε θιγομένων, δεδομένου ότι προβλέπει ευθύνη ανεξαρτήτως δόλου ή αμέλειας του μεταφορέα. Υποχρεωτική ασφάλιση. Για να είναι αποτελεσματικό, το καθεστώς ευθύνης πρέπει να συνοδεύεται από αυστηρές απαιτήσεις ασφάλισης. Δικαίωμα άσκησης ευθείας αγωγής. Η δυνατότητα των επιβατών να εγείρουν αξιώσεις αποζημίωσης απευθείας κατά του ασφαλιστή έχει καθοριστική σημασία στο ναυτιλιακό τομέα, δεδομένου ότι ορισμένες φορές ο μεταφορέας είναι δύσκολο να εντοπιστεί ή/και δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί πλήρως στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Εθνικές μεταφορές. Το κοινοτικό καθεστώς ευθύνης πρέπει να καλύπτει όλες τις μεταφορές που πραγματοποιούνται εντός της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πραγματοποιούνται στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους. Η συγκεκριμένη ανακοίνωση του 2002 συνέπεσε με την αναθεώρηση, υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (IMO), των διεθνών κανόνων ευθύνης των μεταφορέων στις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές επιβατών: τη Σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους. Στην ανακοίνωσή της, η Επιτροπή διευκρίνισε ότι η Σύμβαση των Αθηνών δεν ρύθμιζε επαρκώς τα τρία πρώτα από τα προαναφερόμενα βασικά στοιχεία. Δήλωσε ωστόσο ότι, αν το αναθεωρημένο διεθνές καθεστώς ικανοποιεί τις απαιτήσεις όλων αυτών των βασικών στοιχείων, η εφαρμογή του κοινοτικού καθεστώτος θα ήταν προτιμότερο να εντάσσεται σε αυτό το διεθνές πλαίσιο. Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με την θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους εγκρίθηκε την 1η Νοεμβρίου 2002. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Πρωτόκολλο ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των τριών πρώτων από τα βασικά στοιχεία που η ίδια πρότεινε στην ανακοίνωσή της του 2002. Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου προβλέπουν κανόνες για τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων που εκδίδονται κατ'εφαρμογή του Πρωτοκόλλου. Η Κοινότητα έχει αποκτήσει αποκλειστική αρμοδιότητα ως προς τα θέματα αυτά, μέσω του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 44/2001, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Ο κανονισμός αυτός είναι δεσμευτικός για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, με εξαίρεση τη Δανία. Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου επηρεάζουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕK) αριθ. 44/2001. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη δεν δύνανται, εκτός του πλαισίου των κοινοτικών οργάνων, να αναλάβουν υποχρεώσεις με τρίτες χώρες σε σχέση με τα εν λόγω άρθρα. Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή υπέβαλε, στις 24 Ιουνίου 2003, πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα του Πρωτοκόλλου του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους (COM(2003) 375). Στόχος της πρότασης της Επιτροπής ήταν να καταστεί η Κοινότητα, το συντομότερο δυνατόν, Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρωτοκόλλου και τα κράτη μέλη να πράξουν το ίδιο πριν από το τέλος του 2005. Η Επιτροπή διαπιστώνει με λύπη της ότι, από τον Δεκέμβριο του 2003, δεν έχει σημειωθεί καμία πρόοδος από το Συμβούλιο ως προς τη συγκεκριμένη πρόταση. Επιπλέον, για να επιτευχθεί ένα ενιαίο και αποτελεσματικό καθεστώς ευθύνης έναντι των επιβατών στην Κοινότητα, η σύναψη από την Κοινότητα του Πρωτοκόλλου πρέπει να συμπληρωθεί από κανονισμό με τον οποίο θα ενσωματώνονται οι διατάξεις του Πρωτοκόλλου στο κοινοτικό δίκαιο. Η πρόθεση της Επιτροπής να υποβάλει πρόταση τέτοιου κανονισμού επιβεβαιώθηκε εξάλλου στην ανακοίνωσή της με τίτλο "Ενίσχυση των δικαιωμάτων των επιβατών στην Ευρωπαϊκή Ένωση" (COM(2005) 46). |

120 | Γενικό πλαίσιο Το ιστορικό υπόβαθρο της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 και των επακόλουθων πρωτοκόλλων της παρέχεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής του 2002 σχετικά με την ενίσχυση της ασφάλειας των επιβατηγών πλοίων στην Κοινότητα. Για τους σκοπούς της παρούσας πρότασης, το "Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους" θα καλείται εφεξής "Σύμβαση των Αθηνών του 2002". Τα βασικά χαρακτηριστικά της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 είναι τα εξής: Πεδίο εφαρμογής Η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 εφαρμόζεται σε όλα τα θαλασσοπλοούντα σκάφη, εξαιρουμένων των αερόστρωμνων οχημάτων. Η Σύμβαση "εφαρμόζεται σε κάθε διεθνή μεταφορά αν: (α) το πλοίο φέρει τη σημαία ή είναι νηολογημένο σε κράτος μέρος της παρούσας Σύμβασης, ή (β) η σύμβαση μεταφοράς έχει συναφθεί σε κράτος μέρος της παρούσας Σύμβασης, ή (γ) ο τόπος αναχώρησης ή προορισμού, σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, βρίσκεται σε κράτος μέρος της παρούσας Σύμβασης." Εντούτοις, η Σύμβαση επιβάλλει υποχρέωση φύλαξης πιστοποιητικού ασφάλισης επί του πλοίου μόνο για τα πλοία που έχουν άδεια να μεταφέρουν περισσότερους από δώδεκα επιβάτες. Αντικειμενική ευθύνη Με τη Σύμβαση των Αθηνών του 1974 θεσπίσθηκε καθεστώς υποκειμενικής ευθύνης, σύμφωνα με το οποίο ο μεταφορέας δύναται να περιορίσει την ευθύνη του σε 53.665 ευρώ (46.666 SDR) ανά επιβάτη σε περίπτωση θανάτου ή σωματικής βλάβης. Στη Σύμβαση των Αθηνών του 2002 γίνεται διάκριση μεταξύ δύο τύπων ζημιών: Οι ζημίες που οφείλονται σε αιτίες συνδεόμενες με τη λειτουργία του πλοίου όπου η δυνατότητα επέμβασης των επιβατών είναι πολύ περιορισμένη ("ναυτικά συμβάντα") υπόκεινται σε καθεστώς αντικειμενικής ευθύνης ενώ τα άλλα είδη ζημιών, και ιδίως οι σωματικές βλάβες που προκαλούνται επί του σκάφους, υπόκεινται σε καθεστώς ευθύνης εξ αμελείας. Επαρκή όρια ευθύνης Η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 καθορίζει δύο όρια: 287.500 ευρώ (250.000 SDR) σε περίπτωση αντικειμενικής ευθύνης και 460.000 ευρώ (400.000 SDR) σε περίπτωση υποκειμενικής ευθύνης. Τα ποσά αυτά αντιπροσωπεύουν ουσιαστική αύξηση των ορίων, σε σύγκριση με το όριο των 53.665 ευρώ (46.666 SDR) που καθοριζόταν στη Σύμβαση των Αθηνών του 1974, αφενός, και με το όριο των 201.250 ευρώ (175.000 SDR) που καθοριζόταν σε μεταγενέστερη αναθεώρηση της Σύμβασης των Αθηνών (Πρωτόκολλο του 1990 της Σύμβασης των Αθηνών) και στο Πρωτόκολλο του 1996 της Σύμβασης για τον περιορισμό της ευθύνης για ναυτικές απαιτήσεις (LLMC), αφετέρου. Διευρυμένη ευθύνη σε περίπτωση δόλου ή αμέλειας Η Σύμβαση των Αθηνών του 1974 θέσπιζε ένα καθεστώς υποκειμενικής ευθύνης μέχρι του ανωτάτου ορίου των 53.665 ευρώ (46.666 SDR). Προέβλεπε δυνατότητα άρσης του δικαιώματος περιορισμού της ευθύνης των μεταφορέων σε περίπτωση σοβαρού παραπτώματος. Σύμφωνα με τη Σύμβαση των Αθηνών του 1974 αλλά και τη Σύμβαση LLMC, το δικαίωμα περιορισμού ευθύνης απόλλυται μόνο όταν ο μεταφορέας έχει ενεργήσει "με πρόθεση να προξενηθεί η ζημία αυτή, ή από αμέλεια με τη γνώση ότι τέτοια ζημία θα μπορούσε πιθανότατα να προκληθεί". Είναι προφανές ότι ελάχιστα συμβάντα σε επιβατηγά σκάφη θα ήταν δυνατό να πληρούν τα κριτήρια αυτά και ότι, συνεπώς, το δικαίωμα περιορισμού της ευθύνης μπορεί σήμερα να θεωρείται πρακτικά απαραβίαστο. Η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 καθορίζει δύο καθεστώτα: Για τα ναυτικά συμβάντα, η Σύμβαση προβλέπει ένα νέο καθεστώς σε δύο επίπεδα. Ένα αρχικό ανώτατο όριο ύψους 287.500 ευρώ (250.000 SDR) για το σκέλος που υπόκειται σε καθεστώς αντικειμενικής ευθύνης και ένα υψηλότερο όριο ύψους έως 460.000 ευρώ (400.000 SDR) εκτός εάν ο μεταφορέας "αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε δόλο ή αμέλεια του μεταφορέα". Σε περιπτώσεις άλλες πλην ναυτικών συμβάντων, η Σύμβαση ορίζει ως ανώτατο όριο ευθύνης του μεταφορέα τα 460.000 ευρώ (400.000 SDR), "εφόσον το συμβάν που προκάλεσε την απώλεια οφειλόταν σε δόλο ή αμέλεια του μεταφορέα. Το βάρος της απόδειξης του δόλου ή της αμέλειας φέρει ο ενάγων." Το άρθρο 13 της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 προσθέτει: "Ο μεταφορέας δεν έχει το δικαίωμα να επικαλεσθεί [αυτά] τα όρια ευθύνης (…), αν αποδεικνύεται ότι η ζημία προκλήθηκε από πράξη ή παράλειψη του μεταφορέα που έγινε με πρόθεση να προξενηθεί η ζημία αυτή, ή από αμέλεια με τη γνώση ότι τέτοια ζημία θα μπορούσε πιθανότατα να προκληθεί." Καθεστώς που εφαρμόζεται στις περιπτώσεις απώλειας ή φθοράς αποσκευών Η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 θεσπίζει ένα διττό καθεστώς: Για ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή φθοράς αποσκευών καμπίνας, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εφόσον το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία οφειλόταν σε δόλο ή αμέλεια του μεταφορέα. Ο δόλος ή η αμέλεια του μεταφορέα τεκμαίρονται για τη ζημία που προκλήθηκε από ναυτικό συμβάν. "Για ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή φθοράς αποσκευών πλην των αποσκευών καμπίνας, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εκτός εάν αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε δόλο ή αμέλεια του μεταφορέα." Η Σύμβαση καθορίζει μια σειρά ανώτατων ορίων: για παράδειγμα, η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή φθορά αποσκευών καμπίνας δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τα 2.587 ευρώ (2.250 SDR) ανά επιβάτη και ανά μεταφορά. Υποχρεωτική ασφάλιση Η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 επιβάλλει στους μεταφορείς την πρόσθετη υποχρέωση κατάλληλης ασφαλιστικής κάλυψης. Η μέχρι τούδε απουσία απαιτήσεων υποχρεωτικής ασφάλισης των μεταφορέων επιβατών ήταν όντως δυσανάλογη με τους κινδύνους που ενέχει η μεταφορά, δια πλωτών μέσων, εκατοντάδων ή χιλιάδων επιβατών. Αν και είναι γεγονός ότι τα περισσότερα επιβατηγά σκάφη καλύπτονται οικονομικώς, συνήθως μέσω της εγγραφής τους σε κάποιον φορέα Αμοιβαίας Πρoστασίας και Αποζημίωσης (Μutual Protection & Indemnity Clubs), εντούτοις, δεν δικαιολογείτο η απουσία επισήμων απαιτήσεων όσον αφορά τα πρότυπα ασφαλείας. Δικαίωμα άσκησης ευθείας αγωγής (pro memoria). Δικονομικό δίκαιο Η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 προβλέπει κανόνες πολιτικής δικονομίας, ορίζοντας για παράδειγμα ως χρόνο παραγραφής των αγωγών τα δύο έτη. Περιέχει επίσης κανόνες ως προς τη δικαιοδοσία, και την αναγνώριση και εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι σχετικοί κανόνες ήδη διέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Οι διαπραγματεύσεις επί της Σύμβασης των Αθηνών κατέστησαν δυνατή τη συνέχεια της εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ (άρθρο 17α παράγραφος 3 της Σύμβασης), αλλά μόνο σε ό,τι αφορά την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων. Οι κανόνες δικαιοδοσίας που καθορίζονται στη Σύμβαση θα υπερισχύουν συνεπώς εκείνων που ορίζονται στον κοινοτικό κανονισμό. |

139 | Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση Δεν υπάρχουν ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση. |

141 | Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Η παρούσα πρόταση εντάσσεται στην ευρύτερη πολιτική της ΕΕ με στόχο την αντιμετώπιση των κινδύνων που αντιμετωπίζουν οι πολίτες στην καθημερινή τους ζωή. Η καθιέρωση ενιαίων κανόνων ευθύνης των μεταφορέων στο σύνολο της ΕΕ συμβάλλει επίσης στην ανάπτυξη ενός εναρμονισμένου και θετικού περιβάλλοντος για τις επιβατικές μεταφορές. Οι παράμετροι αυτές περιλαμβάνονται στους στρατηγικούς στόχους που εκτίθενται στην ανακοίνωση της Επιτροπής, της 26ης Ιανουαρίου 2005, με τίτλο "Στρατηγικοί στόχοι 2005 – 2009 - Ευρώπη 2010: Μια εταιρική σχέση για την ανανέωση της Ευρώπης - Ευημερία, Αλληλεγγύη και Ασφάλεια" (COM(2005) 12). |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση του αντικτύπου |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

211 | Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των συνομιλητών Στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβουλεύσεων επί της τρίτης σειράς νομοθετικών μέτρων για την ασφάλεια στη θάλασσα, η Επιτροπή οργάνωσε δύο γύρους διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη και τα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη -τον Μάιο του 2004 και τον Φεβρουάριο του 2005- σχετικά με τα βασικά στοιχεία της επικείμενης πρότασης. |

212 | Σύνοψη των απόψεων των συνομιλητών και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Η πρωτοβουλία της Επιτροπής με σκοπό την ενσωμάτωση της Σύμβασης των Αθηνών στο κοινοτικό δίκαιο έγινε ευνοϊκά δεκτή από όλα τα μέρη που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις. Οι εκπρόσωποι των πλοιοκτητών εξέφρασαν ωστόσο ανησυχίες σχετικά με την επέκταση του πεδίου εφαρμογής στις εγχώριες και τις εσωτερικές πλωτές μεταφορές. Η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις επιφυλάξεις αυτές κατά τη μελέτη εκτίμησης του αντικτύπου της πρότασης. Κατέληξε όμως στο συμπέρασμα ότι η υπόψη επέκταση είναι δικαιολογημένη λόγω των διαφορών που παρουσιάζουν τα υφιστάμενα καθεστώτα ευθύνης έναντι των επιβατών, όπως επισημαίνεται στην εν λόγω μελέτη εκτίμησης αντικτύπου. Η υπόψη επέκταση είναι επίσης δικαιολογημένη, δεδομένου ότι το σύστημα ασφάλισης που θεσπίζει η Σύμβαση των Αθηνών δεν έχει εφαρμογή για τα μικρά πλοία που δεν έχουν άδεια να μεταφέρουν περισσότερους από δώδεκα επιβάτες. Για τα πλοία αυτά, θα εξακολουθήσει να έχει εφαρμογή η εθνική νομοθεσία. Ο κλάδος (πλοιοκτήτες και όμιλοι P&I) εξέφρασε επίσης ανησυχίες σχετικά με την εφαρμογή της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 και ιδίως του άρθρου 3 παράγραφος 1 σε ό,τι αφορά την ευθύνη για συμβάντα που οφείλονται σε τρομοκρατικές επιθέσεις. Η Επιτροπή έχει λάβει υπόψη το γεγονός ότι οι ανησυχίες αυτές εξετάζονται ήδη, σε παγκόσμιο επίπεδο, από τον IMO και ότι δεν θα ήταν σκόπιμο επί του παρόντος να αντιμετωπισθούν σε περιφερειακό επίπεδο. Επισημαίνεται ότι, στο πλαίσιο της επόμενης συνεδρίασης της νομικής επιτροπής του IMO την άνοιξη του 2006, θα δοθεί μια λύση στο θέμα αυτό μέσω δέσμευσης των κρατών να διατυπώνουν επιφύλαξη κατά τον χρόνο προσχώρησής τους στη Σύμβαση. |

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης |

229 | Δεν υπήρξε ανάγκη προσφυγής σε εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη. |

230 | Εκτίμηση αντικτύπου Επιλογή 1: εφαρμογή μόνο της Σύμβασης των Αθηνών. Αυτό θα επιτευχθεί με την έγκριση, εκ μέρους του Συμβουλίου, της πρότασης της Επιτροπής του Ιουνίου 2003 σχετικά με την προσχώρηση της Κοινότητας και των κρατών μελών της στη Σύμβαση των Αθηνών. Στην περίπτωση αυτή, το καθεστώς θα εφαρμόζεται μόνο στις διεθνείς μεταφορές. Επιλογή 2: ενσωμάτωση της Σύμβασης χωρίς προσαρμογές. Το βασικό πλεονέκτημα αυτής της επιλογής είναι ότι θα διασφαλίσει την ομοιόμορφη ερμηνεία της Σύμβασης από το Δικαστήριο. Τα αποτελέσματα θα είναι παρόμοια με εκείνα της επιλογής 1. Επιλογή 3: ενσωμάτωση της Σύμβασης με προσαρμογές, όπως η επέκταση του πεδίου εφαρμογής στις εγχώριες μεταφορές και στις εσωτερικές πλωτές μεταφορές. Στην περίπτωση αυτή, όλοι οι επιβάτες θα ωφελούνται από το νέο καθεστώς της Σύμβασης και όλοι οι μεταφορείς θα υπόκεινται στο ίδιο καθεστώς ευθύνης στο σύνολο της Ευρώπης. |

231 | Η Επιτροπή διενήργησε μελέτη εκτίμησης αντικτύπου, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα εργασίας. Η σχετική έκθεση περιέχεται στο έγγραφο SEC(2005) XXX. |

Νομικά στοιχεία της πρότασης |

305 | Σύνοψη των προτεινόμενων μέτρων Η πρόταση έχει ως στόχο την ενσωμάτωση της Σύμβασης των Αθηνών στο κοινοτικό δίκαιο, αλλά με τις εξής προσαρμογές: επέκταση του πεδίου εφαρμογής στην εγχώρια κυκλοφορία επέκταση του πεδίου εφαρμογής στις εσωτερικές πλωτές μεταφορές κατάργηση της δυνατότητας που είχαν τα κράτη μέλη δυνάμει της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 να καθορίζουν όρια ευθύνης υψηλότερα των προβλεπόμενων στη Σύμβαση σε περίπτωση απώλειας ή φθοράς εξοπλισμού κινητικότητας/ιατρικού βοηθητικού εξοπλισμού επιβάτη μειωμένης κινητικότητας, η αποζημίωση αντιστοιχεί, κατ'ανώτατο όριο, στην αξία αντικατάστασης του εξοπλισμού πληρωμή προκαταβολών όπως προβλέπεται για τους τομείς των αεροπορικών και των σιδηροδρομικών μεταφορών πληροφόρηση των επιβατών πριν από την αναχώρηση. |

310 | Νομική βάση Άρθρο 71 παράγραφος 2 και άρθρο 80 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. |

320 | Αρχή της επικουρικότητας Η αρχή της επικουρικότητας ισχύει στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει σε τομέα της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Κοινότητας. |

Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη για τους ακόλουθους λόγους. |

321 | Τόσο από την άποψη του ενδιαφερόμενου κλάδου όσο και των επιβατών, γίνεται ελάχιστη διάκριση μεταξύ της εγχώριας και της διεθνούς κυκλοφορίας στο εσωτερικό της Κοινότητας. Η καθιέρωση και εφαρμογή ενός ενιαίου και σαφούς καθεστώτος για τις επιβατικές μεταφορές στην Κοινότητα είναι προς το συμφέρον όλων των ενδιαφερόμενων μερών. |

323 | Η ύπαρξη αποκλινόντων εθνικών προτύπων ενδέχεται να δημιουργήσει συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των εθνικών μεταφορέων και συνθήκες άνισης μεταχείρισης των πολιτών των κρατών μελών όταν αυτοί ταξιδεύουν στο εσωτερικό της Κοινότητας. |

Η δράση σε κοινοτικό επίπεδο θα συμβάλει σε μεγαλύτερο βαθμό στην επίτευξη των στόχων της πρότασης για τους ακόλουθους λόγους. |

324 | Η κοινοτική δράση στον συγκεκριμένο τομέα θα εξασφαλίσει την καθιέρωση μιας σειράς ενιαίων κανόνων ευθύνης για όλους τους πλόες, ανεξαρτήτως αν αυτοί είναι διεθνείς, ενδοκοινοτικοί ή εγχώριοι. |

325 | Επιπλέον, η εν λόγω πρωτοβουλία της ΕΕ θα διασφαλίσει την ομοιόμορφη εφαρμογή και ερμηνεία της Σύμβασης των Αθηνών από τα κράτη μέλη. |

327 | Η προστασία των επιβατών αποτελεί έναν από τους στόχους της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα των μεταφορών. Τα ζητήματα που συνδέονται με την ευθύνη του μεταφορέα και τα δικαιώματα των επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος αντιμετωπίζονται καλύτερα στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για τους λόγους που εκτίθενται ανωτέρω. |

Κατά συνέπεια, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους. |

331 | Οι προσαρμογές που επιφέρει ο κανονισμός στη Σύμβαση, για παράδειγμα όσον αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται πριν από τους πλόες, αποτελούν φυσικό συμπλήρωμα του καθεστώτος της Σύμβασης. |

332 | Το οικονομικό και διοικητικό βάρος θα φέρουν, κατά το μεγαλύτερο μέρος, οι εθνικές κυβερνήσεις οι οποίες θα πρέπει να χειρίζονται τα θέματα των πιστοποιητικών ασφάλισης, όχι μόνο για τους μεταφορείς που εκτελούν διεθνείς πλόες (συνεπεία της Σύμβασης των Αθηνών) αλλά και για τους μεταφορείς που εκτελούν εγχώριες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές. |

Επιλογή νομικής πράξης |

341 | Προτεινόμενη νομική πράξη: κανονισμός. |

342 | Η χρήση άλλης νομικής πράξης δεν ενδείκνυται για τους ακόλουθους λόγους. Η Επιτροπή ακολουθεί εν προκειμένω την ίδια διαδικασία με εκείνη που έχει επιλεγεί για την ενσωμάτωση, στο κοινοτικό δίκαιο, των διεθνών συμβάσεων που διέπουν την ευθύνη των αερομεταφορέων και των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων. |

Δημοσιονομικές επιπτώσεις |

409 | Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της Κοινότητας. |

Συμπληρωματικές πληροφορίες |

Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/αυτόματης λήξεως ισχύος |

531 | Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης. |

532 | Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα αναθεώρησης. |

560 | Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ και πρέπει, συνεπώς, να εκτείνεται και στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. |

570 | Λεπτομερής παρουσίαση της πρότασης Άρθρο 1 Η Επιτροπή προτείνει αυτή τη νέα πράξη κοινοτικού δικαίου με σκοπό να διασφαλισθεί η πλήρης, ομοιόμορφη και ταυτόχρονη εφαρμογή των διατάξεων της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 για όλους τους επιβάτες πλοίων, ανεξαρτήτως αν αυτά εκτελούν διεθνείς, ενδοκοινοτικές ή εγχώριες, θαλάσσιες ή εσωτερικές πλωτές μεταφορές. Άρθρο 2 Το πεδίο εφαρμογής του προτεινόμενου κανονισμού είναι ευρύτερο εκείνου της Σύμβασης των Αθηνών του 2002. Περιλαμβάνει το πεδίο εφαρμογής της Σύμβασης των Αθηνών (ώστε να καταστήσει το σύνολο της Σύμβασης πλήρως εκτελεστό στο εσωτερικό της ΕΕ) και επεκτείνεται α) στις εγχώριες μεταφορές των κρατών μελών και β) στις εσωτερικές πλωτές μεταφορές. Οι τρεις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 2, οι οποίες αναπαράγουν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στη Σύμβαση των Αθηνών, διασφαλίζουν μια επαρκώς ευρεία εφαρμογή του κανονισμού κατά τρόπο ώστε να καλύπτονται οι περισσότεροι πολίτες της ΕΕ, ακόμη και όταν ταξιδεύουν στο εξωτερικό. Άρθρο 3 Ο προτεινόμενος κανονισμός περιέχει αναφορές στη Σύμβαση των Αθηνών του 2002, και συνεπώς έχει διατυπωθεί κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζει απόλυτη ευθυγράμμιση με τη Σύμβαση αυτή. Η μέθοδος αυτή είναι ίδια με εκείνη που είχε χρησιμοποιηθεί για την ενσωμάτωση της Σύμβασης του Μόντρεαλ στο κοινοτικό δίκαιο (κανονισμός (EΚ) αριθ. 889/2002). Άρθρο 4 Ο προτεινόμενος κανονισμός επιδιώκει την καθιέρωση ενός απόλυτα ενιαίου καθεστώτος, καταργώντας τη δυνατότητα που είχαν τα κράτη μέλη δυνάμει της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 να καθορίζουν όρια ευθύνης υψηλότερα των προβλεπόμενων στη Σύμβαση. Η παράγραφος 2 του εν προκειμένω άρθρου εμπνέεται άμεσα από μια τροπολογία του ΕΚ στην πρόταση κανονισμού που υπέβαλε η Επιτροπή σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των επιβατών σιδηροδρομικών γραμμών. Άρθρο 5 Κρίθηκε σκόπιμο να εισαχθεί στο κοινοτικό καθεστώς ένα πρόσθετο μέτρο που δεν προβλέπεται στη Σύμβαση των Αθηνών του 2002, και συγκεκριμένα η πληρωμή προκαταβολών, όπως προβλέπεται για τους τομείς των αεροπορικών και των σιδηροδρομικών μεταφορών. Άρθρο 6 Η συγκεκριμένη διάταξη, η οποία αφορά την πληροφόρηση των επιβατών, αποτελεί ακόμη μια αναπροσαρμογή της Σύμβασης. Άρθρο 7 Η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού, με σκοπό την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του κανονισμού και την εκτίμηση της σκοπιμότητας αναπροσαρμογής του. Η συμμετοχή της επιτροπής ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) που έχει συσταθεί με τον κανονισμό 2099/2002 της 5ης Νοεμβρίου 2002, θα διευκολύνει, μεταξύ άλλων, την ενημέρωση του κανονισμού σε περίπτωση τροποποίησης της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 σε διεθνές επίπεδο. Άρθρο 8 Όσον αφορά την έναρξη ισχύος του κανονισμού, είναι βέβαιο ότι η Επιτροπή θα προωθήσει την πλησιέστερη δυνατή ημερομηνία που συμβαδίζει με την κοινοτική νομοθετική διαδικασία και με την αναγκαία αναπροσαρμογή των ενδιαφερόμενων κλάδων. Δεδομένου ότι η Κοινότητα και τα κράτη μέλη πρόκειται να καταστούν συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης των Αθηνών του 2002, η Επιτροπή θεωρεί ωστόσο σκόπιμο να προβλεφθεί η ταυτόχρονη έναρξη ισχύος της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 και του κανονισμού της ΕΚ. Παράρτημα Στην παρούσα πρόταση επισυνάπτεται αντίγραφο της Σύμβασης των Αθηνών του 2002, αποκλειστικά και μόνο για λόγους αναφοράς. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 1, η Σύμβαση των Αθηνών ενδέχεται να τροποποιηθεί στο μέλλον· κάθε σχετική τροποποίηση θα ενσωματώνεται αυτομάτως στη νομοθεσία της ΕΚ, εκτός αν η Επιτροπή, επικουρούμενη από την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) δυνάμει του άρθρου 7, αποφασίσει να την αποκλείσει από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. |

1. 2005/0241 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71, παράγραφος 1 και το άρθρο 80, παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[3],

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης[4],

Εκτιμώντας τα εξής:

2. Στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μεταφορών, είναι απαραίτητο να θεσπισθούν περαιτέρω μέτρα ώστε να βελτιωθεί η ασφάλεια των θαλάσσιων και των εσωτερικών πλωτών μεταφορών. Στα μέτρα αυτά συμπεριλαμβάνονται κανόνες περί ευθύνης για βλάβες και ζημίες που προκαλούνται στους επιβάτες. Δεδομένου ότι είναι απαραίτητο να εξασφαλίζεται κατάλληλη αποζημίωση των επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές.

3. Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με την θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους εγκρίθηκε την 1η Νοεμβρίου 2002 υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού. [Η Κοινότητα προσχώρησε στο εν λόγω Πρωτόκολλο[5].]

4. Η Σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους δια θαλάσσης, όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο του 2002 (εφεξής׃ Σύμβαση των Αθηνών του 2002) έχει εφαρμογή μόνο στις διεθνείς μεταφορές. Στην εσωτερική αγορά θαλάσσιων μεταφορών έχει εξαλειφθεί ο διαχωρισμός μεταξύ εθνικής και διεθνούς μεταφοράς και επομένως είναι σκόπιμο να υπάρχει το ίδιο επίπεδο και η ιδία φύση ευθύνης στις διεθνείς και τις εθνικές μεταφορές εντός της Κοινότητας. Είναι επίσης σκόπιμο να επεκταθεί το καθεστώς της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 στις εσωτερικές πλωτές μεταφορές.

5. Είναι σκόπιμο να επιβληθεί στους μεταφορείς υποχρέωση πληρωμής προκαταβολής σε περίπτωση θανάτου ή σωματικής βλάβης επιβάτη.

6. Είναι απαραίτητο να παρέχονται στους επιβάτες πριν από τον απόπλου οι δέουσες πληροφορίες σχετικά τα δικαιώματα που έχουν δυνάμει του παρόντος κανονισμού.

7. Κάθε τροποποίηση που επέρχεται στη Σύμβαση θα ενσωματώνεται στην κοινοτική νομοθεσία, εκτός αν η εν λόγω τροποποίηση αποκλεισθεί κατόπιν της διαδικασίας που προβλέπεται από το άρθρο 5, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2099/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, για την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) και για την τροποποίηση των κανονισμών για την ασφάλεια στη ναυτιλία και την πρόληψη της ρύπανσης από τα πλοία[6].

8. Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός για την ασφάλεια στη Θάλασσα που έχει συσταθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[7] θα πρέπει να επικουρεί την Επιτροπή κατά την εκπόνηση και τη σύνταξη της έκθεσης προόδου σχετικά με την εφαρμογή και την πρόταση τροποποιήσεων στη Σύμβαση των Αθηνών του 2002 .

9. Δεδομένου ότι ο στόχος της προβλεπόμενης δράσης, δηλαδή η καθιέρωση ενιαίου πλαισίου κανόνων για τα δικαιώματα των μεταφορέων και των επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος, είναι αδύνατο να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται συνεπώς, λόγω της αναγκαιότητας διασφάλισης ιδίων ορίων ευθύνης σε όλα τα κράτη μέλη, να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του επιδιωκόμενου στόχου.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ένα κοινοτικό καθεστώς ομοιόμορφων ορίων ευθύνης για τις μεταφορές επιβατών δια των θαλασσίων και εσωτερικών πλωτών οδών.

Για τον σκοπό αυτό, ο παρών κανονισμός ενσωματώνει τις σχετικές διατάξεις της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους δια θαλάσσης, όπως τροποποιήθηκε με το Πρωτόκολλο του 2002 (εφεξής׃ Σύμβαση των Αθηνών του 2002) και επεκτείνει την εφαρμογή αυτών των διατάξεων στις μεταφορές επιβατών δια θαλάσσης εντός ενός και του αυτού κράτους μέλους καθώς και στις διεθνείς και εγχώριες μεταφορές που διεξάγονται δια των εσωτερικών πλωτών οδών.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε κάθε διεθνή ή εγχώρια μεταφορά που πραγματοποιείται δια θαλάσσης ή δια εσωτερικής πλωτής οδού, αν:

α) το πλοίο φέρει σημαία κράτους μέλους·

β) η σύμβαση μεταφοράς έχει συναφθεί σε κράτος μέλος, ή

γ) ο τόπος αναχώρησης ή προορισμού, σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, βρίσκεται σε κράτος μέλος.

Άρθρο 3

Ευθύνη του μεταφορέα

Η ευθύνη του μεταφορέα και του υποκαθιστώντος τον μεταφορέα έναντι των επιβατών και των αποσκευών τους διέπεται από όλες τις διατάξεις της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 που αφορούν την ευθύνη αυτή.

Οι όροι "μεταφορέας" και "υποκαθιστών τον μεταφορέα" έχουν την έννοια που αποδίδεται σε αυτούς από τους ορισμούς που περιέχονται στο άρθρο 2 της Σύμβασης των Αθηνών του 2002.

Άρθρο 4

Όρια ευθύνης

Το άρθρο 7, παράγραφος 2, της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 δεν εφαρμόζεται στις μεταφορές επιβατών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού εκτός αν, στο πλαίσιο τροποποίησης του παρόντος κανονισμού, όλα τα κράτη μέλη συμφωνήσουν επί της εφαρμογής της εν λόγω διάταξης.

Σε περίπτωση που προκαλείται απώλεια ή ζημία εξοπλισμού κινητικότητας ή ιατρικού εξοπλισμού επιβάτη μειωμένης κινητικότητας, η αποζημίωση μπορεί να είναι ίση αλλά δεν μπορεί να υπερβαίνει την αξία αντικατάστασης του εξοπλισμού.

Άρθρο 5

Προκαταβολές

Σε περίπτωση θανάτου ή σωματικής βλάβης επιβάτη, ο μεταφορέας πληρώνει προκαταβολή, για την κάλυψη των άμεσων οικονομικών αναγκών, εντός 15 ημερών από τον προσδιορισμό του δικαιούχου αποζημίωσης. Στην περίπτωση θανάτου, το ποσό της προκαταβολής ανέρχεται σε 21. 000 ευρώ τουλάχιστον.

Άρθρο 6

Πληροφόρηση των επιβατών

Οι μεταφορείς, οι υποκαθιστώντες τους μεταφορείς ή και οι ταξιδιωτικοί πράκτορες παρέχουν στους επιβάτες, πριν από την αναχώρησή τους, πληροφορίες σχετικά με τα δικαιώματα που έχουν δυνάμει του παρόντος κανονισμού, και ιδίως πληροφορίες σχετικά με τα όρια αποζημίωσης σε περίπτωση θανάτου ή σωματικής βλάβης επιβάτη ή απώλειας και φθοράς αποσκευών, το δικαίωμα άσκησης ευθείας αγωγής κατά του ασφαλιστή ή του προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια και το δικαίωμα είσπραξης προκαταβολής.

Οι πληροφορίες παρέχονται υπό την πλέον ενδεδειγμένη μορφή.

Άρθρο 7

Έκθεση και τροποποιήσεις της Σύμβασης των Αθηνών του 2002

Τρία έτη το αργότερο από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή εκπονεί έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του, η οποία λαμβάνει, μεταξύ άλλων, υπόψη τις οικονομικές εξελίξεις και τις εξελίξεις στα διεθνή φόρα.

Η έκθεση αυτή δύναται να συνοδεύεται από πρόταση τροποποίησης του παρόντος κανονισμού, ή από πρόταση εισήγησης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ενώπιον των αρμόδιων διεθνών φόρα.

Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2099/2002.

Οιαδήποτε τροποποίηση της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 δύναται να αποκλεισθεί του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2099/2002.

Άρθρο 8

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την […] μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από [την ημερομηνία έναρξης ισχύος του ή από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της Σύμβασης των Αθηνών για την Κοινότητα, όποια από τις ημερομηνίες αυτές είναι η τελευταία].

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, […]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

[…] […]

ΠΡ ΟΣΑΡΤΗΜΑ

ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΤΟΥ 2002 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΚΕΥΩΝ ΤΟΥΣ

(Ενοποιημένο κείμενο της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και του Πρωτοκόλλου αυτής του 2002)

ΑΡΘΡΟ 1 Ορισμοί

Στην παρούσα Σύμβαση οι ακόλουθες εκφράσεις έχουν τη σημασία που αποδίδονται σ’αυτές παρακάτω:

1. α) "μεταφορέας" σημαίνει πρόσωπο με το οποίο ή για λογαριασμό του οποίου έχει συναφθεί σύμβαση μεταφοράς, ανεξαρτήτως αν η μεταφορά εκτελείται όντως από το πρόσωπο αυτό ή από τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα·

β) "ο υποκαθιστόντα τον μεταφορέα" σημαίνει το διαφορετικό από τον μεταφορέα πρόσωπο, που είναι ο ιδιοκτήτης, ο ναυλωτής ή ο φορέας εκμετάλλευσης ενός πλοίου, το οποίο εκτελεί όντως όλη τη μεταφορά ή μέρος αυτής·

γ) "μεταφορέας που εκτελεί όντως όλη τη μεταφορά ή μέρος αυτής" σημαίνει τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα, ή τον μεταφορέα εφόσον είναι αυτός που εκτελεί όντως όλη τη μεταφορά ή μέρος αυτής·

2. "σύμβαση μεταφοράς" σημαίνει τη σύμβαση που έχει συναφθεί από ή για λογαριασμό ενός μεταφορέα για τη θαλάσσια μεταφορά επιβάτη ή επιβάτη και των αποσκευών του, ανάλογα με την περίπτωση·

3. "πλοίο" σημαίνει μόνο θαλασσοπλοούν πλοίο, αποκλειομένου του αερόστρωμνου οχήματος·

4. "επιβάτης" σημαίνει κάθε πρόσωπο που μεταφέρεται επί του πλοίου:

α) με βάση σύμβαση μεταφοράς, ή

β) το οποίο, με τη συναίνεση του μεταφορέα, συνοδεύει όχημα ή ζώντα ζώα βάσει σύμβασης μεταφοράς αγαθών που δεν διέπεται από την παρούσα Σύμβαση·

5. "αποσκευές" σημαίνει κάθε αντικείμενο ή όχημα που μεταφέρεται από τον μεταφορέα βάσει σύμβασης μεταφοράς, με εξαίρεση:

α) τα αντικείμενα και οχήματα που μεταφέρονται βάσει ναυλοσυμφώνου, φορτωτικής ή άλλης σύμβασης που αφορά πρωταρχικά τη μεταφορά αγαθών και

β) τα ζώντα ζώα·

6. "αποσκευές καμπίνας" σημαίνει αποσκευές που έχει ο επιβάτης στην καμπίνα του ή βρίσκονται με άλλο τρόπο στην κατοχή του, υπό την επιτήρηση ή τον έλεγχό του· στις αποσκευές καμπίνας περιλαμβάνονται και οι αποσκευές που έχει ο επιβάτης μέσα ή πάνω στο όχημά του, εκτός από τις περιπτώσεις που εφαρμόζεται η παράγραφος 8 του παρόντος άρθρου και το άρθρο 8·

7. "απώλεια ή φθορά αποσκευών" περιλαμβάνει την απώλεια σε χρήμα που προέρχεται από τη μη παράδοση των αποσκευών στον επιβάτη μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα μετά την άφιξη του πλοίου πάνω στο οποίο έχουν ή θα έπρεπε να έχουν μεταφερθεί οι αποσκευές, αλλά δεν περιλαμβάνει καθυστερήσεις που είναι αποτέλεσμα εργατικών διαφορών·

8. "μεταφορά" καλύπτει τις ακόλουθες περιόδους:

α) σχετικά με τον επιβάτη και τις αποσκευές του καμπίνας, την περίοδο που ο επιβάτης ή και οι αποσκευές του καμπίνας βρίσκονται πάνω στο πλοίο ή στη διάρκεια της επιβίβασης ή αποβίβασης και την περίοδο που ο επιβάτης και οι αποσκευές του καμπίνας μεταφέρονται με πλωτά μέσα από την ξηρά στο πλοίο ή το αντίθετο, αν το κόστος της μεταφοράς αυτής περιλαμβάνεται στο ναύλο ή αν το σκάφος που χρησιμοποιείται γι’αυτόν το σκοπό της βοηθητικής μεταφοράς έχει τεθεί από το μεταφορέα στη διάθεση του επιβάτη· εντούτοις, όσον αφορά τον επιβάτη, η μεταφορά δεν περιλαμβάνει την περίοδο στην οποία αυτός βρίσκεται σε τερματικό σταθμό ή σταθμό ή σε αποβάθρα ή μέσα ή πάνω σε κάθε άλλη λιμενική εγκατάσταση·

β) σχετικά με τις αποσκευές καμπίνας, επίσης την περίοδο στην οποία ο επιβάτης βρίσκεται σε τερματικό σταθμό ή σταθμό ή σε προκυμαία ή μέσα ή πάνω σε κάθε άλλη λιμενική εγκατάσταση εάν οι αποσκευές αυτές έχουν παραληφθεί από το μεταφορέα ή τον υπάλληλό του ή από πράκτορα και δεν παραδόθηκαν ξανά στον επιβάτη·

γ) σχετικά με αποσκευές άλλες από τις αποσκευές καμπίνας, την περίοδο από τον χρόνο παραλαβής από το μεταφορέα ή τον υπάλληλό του ή από πράκτορα στην ξηρά ή στο πλοίο μέχρι το χρόνο παράδοσής τους από αυτούς·

9. "διεθνής μεταφορά" σημαίνει κάθε μεταφορά στην οποία σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος προορισμού βρίσκονται σε δύο διαφορετικά κράτη, ή μόνον σε ένα κράτος εάν, σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς ή το προγραμματισμένο δρομολόγιο, υπάρχει ενδιάμεσο λιμάνι προσέγγισης σε άλλο κράτος·

10. "Οργανισμός" σημαίνει τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό·

11. "Γενικός Γραμματέας" σημαίνει τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού.

ΑΡΘΡΟ 1α Παράρτημα

Το παράρτημα της παρούσας Σύμβασης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Σύμβασης.

ΑΡΘΡΟ 2 Εφαρμογή

1. Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται σε κάθε διεθνή μεταφορά αν:

α) το πλοίο φέρει τη σημαία ή είναι νηολογημένο σε κράτος μέρος της παρούσας Σύμβασης, ή

β) η σύμβαση μεταφοράς έχει συναφθεί σε κράτος μέρος της παρούσας Σύμβασης, ή

γ) ο τόπος αναχώρησης ή προορισμού, σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, βρίσκεται σε κράτος μ έρος της παρούσας Σύμβασης.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, η παρούσα Σύμβαση δεν εφαρμόζεται, όταν η μεταφορά διέπεται από καθεστώς αστικής ευθύνης σύμφωνα με τις διατάξεις μιας οιασδήποτε άλλης διεθνούς σύμβασης που αφορά τη μεταφορά επιβατών ή αποσκευών με άλλο είδος μεταφοράς, στο μέτρο που αυτές οι διατάξεις έχουν υποχρεωτική εφαρμογή στη θαλάσσια μεταφορά.

ΑΡΘΡΟ 3 Ευθύνη του μεταφορέα

1. Ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα του θανάτου ή της σωματικής βλάβης επιβάτη λόγω ναυτικού συμβάντος, στο βαθμό που η ζημία αυτή σε σχέση με τον εν λόγω επιβάτη δεν υπερβαίνει σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση τις 250.000 μονάδες υπολογισμού, εκτός εάν ο μεταφορέας αποδείξει ότι το συμβάν:

α) ήταν αποτέλεσμα πολεμικής πράξης, εχθροπραξιών, εμφυλίου πολέμου, εξέγερσης ή φυσικού φαινομένου έκτακτου, αναπόφευκτου και ακαταμάχητου χαρακτήρα· ή

β) προκλήθηκε εξ ολοκλήρου από πράξη ή παράλειψη τρίτου με σκοπό την πρόκληση του συμβάντος.

Εφόσον και στο βαθμό που η ζημία υπερβαίνει το ανωτέρω όριο, ο μεταφορέας είναι περαιτέρω υπεύθυνος, εκτός εάν αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε δικό του δόλο ή αμέλεια.

2. Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα του θανάτου ή της σωματικής βλάβης επιβάτη που δεν προκλήθηκε από ναυτικό συμβάν, την ευθύνη φέρει ο μεταφορέας, εφόσον το συμβάν, το οποίο προκάλεσε τη ζημία, οφειλόταν σε δικό του δόλο ή αμέλεια. Το βάρος απόδειξης του δόλου ή της αμέλειας φέρει ο ενάγων.

3. Για ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή φθοράς αποσκευών καμπίνας, την ευθύνη φέρει ο μεταφορέας, εφόσον το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία οφειλόταν σε δικό του δόλο ή αμέλεια. Ο δόλος ή η αμέλεια του μεταφορέα τεκμαίρονται για τη ζημία που προκλήθηκε από ναυτικό συμβάν.

4. Για ζημία που προκλήθηκε από την απώλεια ή τη φθορά αποσκευών, πλην των αποσκευών καμπίνας, την ευθύνη φέρει ο μεταφορέας ,εκτός εάν αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε δικό του δόλο ή αμέλεια.

5. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:

α) "ναυτικό συμβάν" σημαίνει ναυάγιο, ανατροπή, σύγκρουση ή προσάραξη του πλοίου, έκρηξη ή πυρκαγιά στο πλοίο, ή ελάττωμα του πλοίου·

β) με τους όρους " δόλος ή αμέλεια του μεταφορέα" καλύπτεται ο δόλος ή η αμέλεια του προσωπικού του μεταφορέα στο πλαίσιο της σχέσης εργασίας του·

γ) "ελάττωμα του πλοίου" σημαίνει οιαδήποτε δυσλειτουργία, αστοχία ή μη συμμόρφωση με τους ισχύοντες κανονισμούς ασφαλείας σε σχέση με οιοδήποτε μέρος του πλοίου ή του εξοπλισμού του όταν χρησιμοποιείται για τη διαφυγή, εκκένωση, επιβίβαση και αποβίβαση επιβατών· ή όταν χρησιμοποιείται για την ώθηση, πηδαλιούχηση, ασφαλή πλεύση, πρόσδεση, αγκυροβόληση, άφιξη ή αναχώρηση από προκυμαία ή αγκυροβόλιο, ή έλεγχο βλάβης μετά από κατάκλιση·ή όταν χρησιμοποιείται για την καθέλκυση σωστικών μέσων· και

δ) ο όρος "ζημία" δεν περιλαμβάνει αποζημιώσεις ποινικού ή παραδειγματικού χαρακτήρα.

6. Η ευθύνη του μεταφορέα βάσει του παρόντος άρθρου σχετίζεται μόνο με τη ζημία η οποία προκύπτει από συμβάντα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Το βάρος της απόδειξης ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, καθώς και την έκταση της ζημίας, φέρει ο ενάγων.

7. Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν θίγει τα δικαιώματα αναγωγής του μεταφορέα κατά τρίτου, ή τη δυνατότητα ενστάσεως συντρέχοντος πταίσματος βάσει του άρθρου 6 της παρούσας Σύμβασης. Κανένα σημείο του παρόντος άρθρου δεν θίγει οιοδήποτε δικαίωμα περιορισμού της ευθύνης βάσει των άρθρων 7 ή 8 της παρούσας Σύμβασης.

8. Τα τεκμήρια σχετικά με το δόλο ή την αμέλεια ενός μέρους ή ο καθορισμός του μέρους που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν εμποδίζουν να ληφθούν υπόψη αποδεικτικά στοιχεία υπέρ του εν λόγω μέρους.

ΑΡΘΡΟ 4 Ο υποκαθιστών τον μεταφορέα

1. Εάν η εκτέλεση της μεταφοράς ή μέρους αυτής ανατέθηκε σε τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα, ο μεταφορέας εξακολουθεί παρά ταύτα να φέρει την ευθύνη για το σύνολο της μεταφοράς σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης. Επιπλέον, ο υποκαθιστών τον μεταφορέα υπόκειται στις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης και δύναται να τις επικαλεστεί για το μέρος της μεταφοράς που έχει ο ίδιος εκτελέσει.

2. Ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος, σε σχέση με τη μεταφορά που έχει εκτελεσθεί από τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα, για τις πράξεις και παραλείψεις του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα και των υπαλλήλων και πρακτόρων του που ενεργούν στο πλαίσιο της σχέσης εργασίας τους.

3. Οιαδήποτε ειδική συμφωνία βάσει της οποίας ο μεταφορέας αναλαμβάνει υποχρεώσεις που δεν επιβάλλονται από την παρούσα Σύμβαση ή παραιτείται δικαιωμάτων που απονέμονται από την παρούσα Σύμβαση, ισχύει έναντι του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα μόνο αν ο τελευταίος συμφωνήσει ρητώς και εγγράφως.

4. Σε περίπτωση και στο βαθμό που τόσο ο μεταφορέας όσο και ο υποκαθιστών τον μεταφορέα είναι υπεύθυνοι, ευθύνονται από κοινού και εις ολόκληρον.

5. Καμία διάταξη του παρόντος άρθρου δεν θίγει δικαιώματα αναγωγής μεταξύ του μεταφορέα και του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα.

ΑΡΘΡΟ 4α Υποχρεωτική ασφάλιση

1. Όταν μεταφέρονται επιβάτες με πλοίο νηολογημένο σε κράτος μέρος το οποίο έχει την άδεια να μεταφέρει περισσότερους από 12 επιβάτες, και εφαρμόζεται η παρούσα Σύμβαση, κάθε μεταφορέας που εκτελεί όντως όλη τη μεταφορά ή μέρος αυτής πρέπει να διαθέτει ασφαλιστική κάλυψη ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, όπως είναι η τραπεζική εγγύηση ή η εγγύηση από παρόμοια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, για την κάλυψη της ευθύνης βάσει της παρούσας Σύμβασης έναντι θανάτου και σωματικής βλάβης των επιβατών. Το όριο της υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης ή οιασδήποτε άλλης χρηματοοικονομικής ασφάλειας πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον σε 250.000 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη για κάθε επιμέρους περίπτωση.

2. Η αρμόδια αρχή κράτους μέρους, αφού διαπιστώσει ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της παραγράφου 1, εκδίδει πιστοποιητικό για κάθε πλοίο όπου βεβαιούται η ισχύς της ασφαλιστικής κάλυψης ή οιασδήποτε άλλης χρηματοοικονομικής ασφάλειας σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης. Όσον αφορά τα πλοία που είναι νηολογημένα σε κράτος μέρος, το πιστοποιητικό αυτό εκδίδεται ή επικυρούται από την αρμόδια αρχή του κράτους του νηολογίου του πλοίου· όσον αφορά τα πλοία που δεν είναι νηολογημένα σε κράτος μέρος, το πιστοποιητικό εκδίδεται ή επικυρούται από την αρμόδια αρχή οιουδήποτε κράτους μέρους. Η μορφή του εν λόγω πιστοποιητικού είναι σύμφωνη με το υπόδειγμα που παρατίθεται στο παράρτημα της παρούσας Σύμβασης και περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

α) ονομασία του πλοίου, διακριτικός αριθμός ή χαρακτήρες και λιμένας νηολογίου·

β) επωνυμία και τόπος της κύριας εγκατάστασης του μεταφορέα που εκτελεί όντως όλη τη μεταφορά ή μέρος αυτής·

γ) αριθμός αναγνώρισης ΙΜΟ του πλοίου·

δ) τύπος και διάρκεια της ασφάλειας·

ε) επωνυμία και τόπος κύριας εγκατάστασης του ασφαλιστή ή άλλου προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλιση και, όπου ενδείκνυται, τόπος εγκατάστασης όπου έχει συναφθεί η ασφάλιση ή έχει συσταθεί άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια· και

στ) διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, η οποία δεν υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος της ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομικής ασφάλειας.

3. α) Τα κράτη μέρη δύνανται να εξουσιοδοτούν αναγνωρισμένο από αυτά ίδρυμα ή οργανισμό για την έκδοση του πιστοποιητικού. Το εν λόγω ίδρυμα ή ο οργανισμός ενημερώνουν το κράτος αυτό για την έκδοση κάθε πιστοποιητικού. Σε κάθε περίπτωση, το κράτος μέρος εγγυάται πλήρως την πληρότητα και ακρίβεια του εκδοθέντος πιστοποιητικού και αναλαμβάνει να μεριμνήσει για τις αναγκαίες ρυθμίσεις για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής.

β) Τα κράτη μέρη ενημερώνουν τον Γενικό Γραμματέα:

(i) για τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες και όρους βάσει των οποίων παραχωρήθηκε εξουσιοδότηση σε αναγνωρισμένο ίδρυμα ή οργανισμό·

(ii) για την απόσυρση της εξουσιοδότησης αυτής· και

(iii) για την ημερομηνία από την οποία τίθεται σε ισχύ η εν λόγω εξουσιοδότηση ή η άρση της εξουσιοδότησης αυτής.

Η παραχωρούμενη εξουσιοδότηση τίθεται σε ισχύ μετά την παρέλευση τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία διαβιβάστηκε σχετική κοινοποίηση στον Γενικό Γραμματέα.

γ) Το ίδρυμα ή ο οργανισμός που έχει εξουσιοδοτηθεί για την έκδοση πιστοποιητικών σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο πρέπει τουλάχιστον να είναι εξουσιοδοτημένο να αποσύρει τα πιστοποιητικά αυτά, εφόσον δεν πληρούνται οι όροι έκδοσής τους. Σε κάθε περίπτωση, τα ιδρύματα ή οι οργανισμοί γνωστοποιούν την απόσυρση στο κράτος, για λογαριασμό του οποίου έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό.

4. Το πιστοποιητικό συντάσσεται στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του εκδίδοντος κράτους. Εάν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι τα αγγλικά, γαλλικά ή ισπανικά, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μια από τις εν λόγω γλώσσες και, εφόσον αποφασίσει σχετικά το κράτος, είναι δυνατό να παραλειφθεί η επίσημη γλώσσα του κράτους.

5. Το πιστοποιητικό διατηρείται επί του πλοίου και κατατίθεται αντίγραφό του στις αρχές οι οποίες τηρούν το μητρώο νηολόγησης του πλοίου ή, εάν το πλοίο δεν είναι νηολογημένο σε κράτος μέρος, στην αρχή του κράτους έκδοσης ή κύρωσης του πιστοποιητικού.

6. Μια ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου εφόσον είναι δυνατό να παύσει να ισχύει, για κάποια αιτία ανεξάρτητη από την λήξη διάρκειας ισχύος της ασφάλισης ή της χρηματοοικονομικής ασφάλειας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό, πριν από την παρέλευση τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία έχει κοινοποιηθεί η λήξη της ισχύος της στις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 5, εκτός εάν το πιστοποιητικό έχει παραδοθεί στις αρχές αυτές ή έχει εκδοθεί νέο πιστοποιητικό στη διάρκεια της εν λόγω περιόδου. Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται ομοίως σε οιαδήποτε τροποποίηση η οποία έχει ως αποτέλεσμα η ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια να παύσει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.

7. Το κράτος νηολόγησης του πλοίου καθορίζει, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τους όρους έκδοσης και ισχύος του πιστοποιητικού.

8. Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι εμποδίζει κάποιο κράτος μέρος να βασίζεται σε πληροφορίες τις οποίες λαμβάνει από άλλα κράτη ή τον Οργανισμό ή άλλους διεθνείς οργανισμούς σχετικά με την χρηματοοικονομική κατάσταση των ασφαλιστών ή των φορέων που παρέχουν τη χρηματοοικονομική ασφάλεια για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης. Στις περιπτώσεις αυτές, το κράτος μέρος που βασίζεται σε τέτοιου είδους πληροφορίες δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του ως κράτος το οποίο εκδίδει το πιστοποιητικό.

9. Τα πιστοποιητικά που εκδίδονται ή κυρώνονται με εξουσιοδότηση κράτους μέρους γίνονται δεκτά από άλλα κράτη μέρη για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης και θεωρούνται από άλλα κράτη μέρη ότι έχουν την ίδια ισχύ όπως και τα πιστοποιητικά τα οποία εκδίδουν ή κυρώνουν τα ίδια, ακόμα και εάν τα εν λόγω πιστοποιητικά έχουν εκδοθεί ή κυρωθεί σε σχέση με πλοίο που δεν είναι νηολογημένο σε κράτος μέρος. Τα Κράτη Μέρη δύνανται να ζητήσουν ανά πάσα στιγμή διαβουλεύσεις με το κράτος που εκδίδει ή κυρώνει το πιστοποιητικό εάν θεωρούν ότι ο ασφαλιστής ή ο εγγυητής που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ασφάλισης δεν είναι σε θέση να καλύψει χρηματοοικονομικά τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η παρούσα Σύμβαση.

10. Οιαδήποτε αξίωση αποζημίωσης που καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια σύμφωνα με το παρόν άρθρο δύναται να προβληθεί ευθέως κατά του ασφαλιστή ή άλλου προσώπου το οποίο παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια. Στην περίπτωση αυτή, το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αποτελεί το όριο ευθύνης του ασφαλιστή ή του άλλου προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια, ακόμη και εάν ο μεταφορέας ή ο υποκαθιστών τον μεταφορέα δεν δικαιούται περιορισμό της ευθύνης του. Ο εναγόμενος δύναται περαιτέρω να προβάλει προς υπεράσπισή του ισχυρισμούς (εκτός από την πτώχευση ή την εκκαθάριση) τους οποίους θα είχε το δικαίωμα να προβάλει σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση ο μεταφορέας που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Περαιτέρω, ο εναγόμενος δύναται να επικαλεστεί το επιχείρημα ότι η ζημία προκλήθηκε από εσκεμμένο παράπτωμα του ασφαλισμένου, πλην όμως ο εναγόμενος δεν δύναται να προβάλει κανέναν άλλο ισχυρισμό υπεράσπισης που θα είχε το δικαίωμα να επικαλεστεί σε περίπτωση αγωγής του ασφαλισμένου εναντίον του. Ο εναγόμενος, σε κάθε περίπτωση, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει την συμμετοχή του μεταφορέα και του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα στη δίκη.

11. Τα ποσά που έχουν συσταθεί μέσω ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομικής ασφάλειας η οποία έχει συναφθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι διαθέσιμα αποκλειστικά για την ικανοποίηση απαιτήσεων βάσει της παρούσας Σύμβασης και οιεσδήποτε πληρωμές των ποσών αυτών απαλλάσσουν από κάθε ευθύνη η οποία προκύπτει βάσει της παρούσας Σύμβασης μέχρι του ύψους των καταβληθέντων ποσών.

12. Ένα κράτος μέρος δεν επιτρέπει σε οιοδήποτε χρόνο την εκμετάλλευση πλοίου που φέρει τη σημαία του και στο οποίο εφαρμόζεται το παρόν άρθρο, εκτός εάν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό βάσει των παραγράφων 2 ή 15.

13. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, κάθε κράτος μέρος μεριμνά, βάσει του εθνικού του δικαίου, ώστε οιοδήποτε πλοίο το οποίο έχει άδεια να μεταφέρει περισσότερους από δώδεκα επιβάτες, ανεξαρτήτως πού είναι νηολογημένο, να καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, στην έκταση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 1, κατά τον κατάπλου ή τον απόπλου από λιμένα στο έδαφός του καθόσον εφαρμόζεται η παρούσα Σύμβαση.

14. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 5, ένα κράτος μέρος δύναται να κοινοποιεί στον Γενικό Γραμματέα ότι, για τους σκοπούς της παραγράφου 13, τα πλοία δεν υποχρεούνται να φέρουν ή να επιδεικνύουν το πιστοποιητικό που απαιτείται στην παράγραφο 2 κατά τον κατάπλου ή τον απόπλου από λιμένες στο έδαφός τους, υπό τον όρο ότι το κράτος μέρος το οποίο εκδίδει το πιστοποιητικό έχει κοινοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα ότι διατηρεί μητρώα σε ηλεκτρονική μορφή, προσπελάσιμα σε όλα τα κράτη μέρη, που βεβαιώνουν την ύπαρξη του πιστοποιητικού και επιτρέπουν στα κράτη μέρη να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους βάσει της παραγράφου 13.

15. Εάν πλοίο το οποίο ανήκει σε κράτος μέρος δεν καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, δεν εφαρμόζονται στο πλοίο αυτό οι σχετικές διατάξεις του παρόντος άρθρου. Ωστόσο, το εν λόγω πλοίο πρέπει να είναι εφοδιασμένο με πιστοποιητικό το οποίο έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους νηολογίου, όπου βεβαιούται ότι το πλοίο ανήκει στο εν λόγω κράτος και ότι η ευθύνη καλύπτεται μέχρι του ποσού που προβλέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Το εν λόγω πιστοποιητικό πρέπει να ακολουθεί, όσο το δυνατόν πιο πιστά, το υπόδειγμα που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

ΑΡΘΡΟ 5 Τιμαλφή

Ο μεταφορέας δεν είναι υπεύθυνος για την απώλεια ή φθορά χρημάτων, διαπραγματεύσιμων χρεογράφων, χρυσού, ασημικών, κοσμημάτων, διακοσμητικών αντικειμένων, έργων τέχνης, ή άλλα τιμαλφών, εκτός από τις περιπτώσεις που αυτά παραδόθηκαν στον μεταφορέα με ρητή συμφωνία για τη φύλαξή τους οπότε ο μεταφορέας ευθύνεται μέχρι του ορίου που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3, εκτός εάν συμφωνήθηκε υψηλότερο όριο ευθύνης σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1.

ΑΡΘΡΟ 6 Συντρέχον πταίσμα

Εάν ο μεταφορέας αποδείξει ότι πταίσμα ή αμέλεια του επιβάτη προκάλεσε ή συνέβαλε στον θάνατο ή τη σωματική του βλάβη ή στην απώλεια ή φθορά αποσκευών του, το δικαστήριο που επιλαμβάνεται της υποθέσεως δύναται να απαλλάξει τον μεταφορέα πλήρως ή εν μέρει από την ευθύνη του σύμφωνα με το δίκαιο που αυτό εφαρμόζει.

ΑΡΘΡΟ 7 Όριο ευθύνης για θάνατο και σωματικές βλάβες

1. Η ευθύνη του μεταφορέα για θάνατο ή σωματικές βλάβες επιβάτη βάσει του άρθρου 3 δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 400.000 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη για κάθε επιμέρους μεταφορά. Όπου, σύμφωνα με το δίκαιο που εφαρμόζει το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης, επιδικάζονται αποζημιώσεις με τη μορφή περιοδικών προσόδων, το ισότιμο της αξίας του κεφαλαίου των εν λόγω καταβολών δεν υπερβαίνει το ανωτέρω όριο.

2. Ένα κράτος μέρος δύναται να ρυθμίζει με ειδικές διατάξεις εθνικού δικαίου το όριο ευθύνης που ορίζεται στην παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι το εθνικό όριο ευθύνης, εφόσον υπάρχει, δεν είναι χαμηλότερο από εκείνο που ορίζει η παράγραφος 1. Ένα κράτος μέρος το οποίο κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στην παρούσα παράγραφο, ενημερώνει τον Γενικό Γραμματέα για το εγκριθέν όριο ευθύνης ή για την μη ύπαρξη ορίου.

ΑΡΘΡΟ 8 Όριο ευθύνης για απώλεια ή φθορά αποσκευών και οχημάτων

1. Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή φθορά αποσκευών καμπίνας δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 2.250 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη και ανά μεταφορά.

2. Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή φθορά οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων όλων των αποσκευών που μεταφέρονται εντός ή επί του οχήματος, δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 12.700 μονάδες υπολογισμού ανά όχημα και ανά μεταφορά.

3. Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή φθορά αποσκευών πλην εκείνων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 3.375 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη και ανά μεταφορά.

4. Ο μεταφορέας και ο επιβάτης δύνανται να συμφωνήσουν ότι η ευθύνη του μεταφορέα υπόκειται σε απαλλαγή το ύψος της οποίας δεν υπερβαίνει τις 330 μονάδες υπολογισμού στην περίπτωση φθοράς οχήματος και τις 149 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη στην περίπτωση απώλειας ή φθοράς άλλων αποσκευών. Το ποσό αυτό αφαιρείται από το ποσό της απώλειας ή της φθοράς.

ΑΡΘΡΟ 9 Μονάδα υπολογισμού και μετατροπή

1. Η μονάδα υπολογισμού που αναφέρεται στην παρούσα Σύμβαση είναι τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα όπως ορίζονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, το άρθρο 4α, παράγραφος 1, το άρθρο 7, παράγραφος 1, και το άρθρο 8 μετατρέπονται στο εθνικό νόμισμα του κράτους, στη δικαιοδοσία του οποίου υπάγεται το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης με βάση την αξία του εν λόγω νομίσματος σε σχέση με τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα κατά την ημερομηνία εκδίκασης της απόφασης ή την ημερομηνία που συμφωνήθηκε από τους διαδίκους. Η αξία του εθνικού νομίσματος σε όρους Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, ενός κράτους μέρους το οποίο είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο αποτίμησης που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατά την υπό εξέταση ημερομηνία για τις δικές του πράξεις και συναλλαγές. Η αξία του εθνικού νομίσματος, σε όρους Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, ενός κράτους μέρους το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται με τον τρόπο που καθορίζει το εν λόγω κράτος μέρος.

2. Ωστόσο, ένα κράτος το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του οποίου η νομοθεσία δεν επιτρέπει την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 δύναται, κατά την στιγμή της κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα Σύμβαση ή οιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη χρονική στιγμή, να δηλώσει ότι η μονάδα υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισούται με 15 χρυσά φράγκα. Το χρυσό φράγκο που αναφέρεται στην παράγραφο αυτή αντιστοιχεί με εξηνταπέντε κόμμα πέντε χιλιοστόγραμμα χρυσού καθαρότητας εννιακοσίων βαθμών. Η μετατροπή του χρυσού φράγκου σε εθνικό νόμισμα πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του οικείου κράτους.

3. Ο υπολογισμός που αναφέρεται στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 1 και η μετατροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πραγματοποιούνται με τρόπο ώστε να εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα των κρατών μερών, στο μέτρο του δυνατού, η ίδια πραγματική αξία για τα ποσά του άρθρου 3, παράγραφος 1, του άρθρου 4α, παράγραφος 1, του άρθρου 7, παράγραφος 1 και του άρθρου 8 με εκείνη που θα προέκυπτε από την εφαρμογή των τριών πρώτων προτάσεων της παραγράφου 1. Τα κράτη κοινοποιούν στον Γενικό Γραμματέα τον τρόπο υπολογισμού σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή το αποτέλεσμα της μετατροπής σύμφωνα με την παράγραφο 2, ανάλογα με την περίπτωση, κατά τη στιγμή κατάθεσης της πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα Σύμβαση και κάθε φορά που επέρχεται αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού ή στο αποτέλεσμα της μετατροπής.

ΑΡΘΡΟ 10 Συμπληρωματικές διατάξεις για τα όρια ευθύνης

1. Ο μεταφορέας και ο επιβάτης δύνανται να συμφωνήσουν ρητά και εγγράφως υψηλότερα όρια ευθύνης από αυτά που ορίζονται στα άρθρα 7 και 8.

2. Τόκοι για ζημίες και δικαστικά έξοδα δεν περιλαμβάνονται στα όρια ευθύνης που καθορίζουν τα άρθρα 7 και 8.

ΑΡΘΡΟ 11 Υπεράσπιση και όρια για υπαλλήλους μεταφορέων

Εάν μια αγωγή ασκείται κατά υπαλλήλου ή πράκτορα του μεταφορέα ή του υποκαθιστώντος τον μεταφορέα, η οποία έχει σχέση με ζημία που καλύπτεται από την παρούσα Σύμβαση, αυτός ο υπάλληλος ή ο πράκτορας έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιήσει τα μέσα υπεράσπισης και να επικαλεσθεί τα όρια ευθύνης που ο μεταφορέας ή ο υποκαθιστών τον μεταφορέα έχει δικαίωμα να επικαλεσθεί σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση, αν αποδείξει ότι ενήργησε μέσα στον κύκλο της αρμοδιότητάς του.

ΑΡΘΡΟ 12 Σώρευση απαιτήσεων

1. Όταν εφαρμόζονται τα όρια ευθύνης που καθορίζονται στα άρθρα 7 και 8, ισχύουν για το σύνολο των ποσών που πρέπει να καταβληθούν ως αποζημίωση για όλες τις απαιτήσεις που απορρέουν από το θάνατο ή τις σωματικές βλάβες οιουδήποτε επιβάτη ή από την απώλεια ή φθορά αποσκευών του.

2. Σχετικά με μεταφορά που έχει εκτελεσθεί από τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα, το άθροισμα των ποσών που πρέπει να καταβληθούν ως αποζημίωση από τον μεταφορέα και τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα και από τους υπαλλήλους και πράκτορές τους που ενεργούν στο πλαίσιο των καθηκόντων τους, δεν υπερβαίνει το ανώτατο ποσό που είναι δυνατό να επιδικασθεί σε βάρος είτε του μεταφορέα είτε του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση, αλλά κανένα από τα προαναφερόμενα πρόσωπα δεν φέρει ευθύνη για ποσό μεγαλύτερο από το όριο που ισχύει ως προς αυτό το πρόσωπο.

3. Σε κάθε περίπτωση στην οποία υπάλληλος ή πράκτορας του μεταφορέα ή του υποκαθιστώντος τον μεταφορέα έχει το δικαίωμα σύμφωνα με το άρθρο 11 της παρούσας Σύμβασης να επικαλεσθεί τα όρια ευθύνης που καθορίζονται στα άρθρα 7 και 8, το άθροισμα των ποσών που πρέπει να καταβληθούν ως αποζημίωση από τον μεταφορέα, ή από τον υποκαθιστόντα τον μεταφορέα, κατά περίπτωση, και από τον υπάλληλο ή πράκτορα, δεν υπερβαίνει αυτά τα όρια.

ΑΡΘΡΟ 13 Απώλεια του δικαιώματος περιορισμού της ευθύνης

1. Ο μεταφορέας δεν έχει το δικαίωμα να επικαλεσθεί τα όρια ευθύνης που καθορίζονται στα άρθρα 7, 8 και στο άρθρο 10, παράγραφος 1, αν αποδειχθεί ότι η ζημία προκλήθηκε από πράξη ή παράλειψη του μεταφορέα που έγινε με πρόθεση να προξενηθεί η ζημία αυτή, ή από αμέλεια με τη γνώση ότι τέτοια ζημία θα μπορούσε πιθανότατα να προκληθεί.

2. Ο υπάλληλος ή πράκτορας του μεταφορέα ή του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα δεν έχει το δικαίωμα να επικαλεσθεί τα όρια αυτά, αν αποδειχθεί ότι η ζημία προκλήθηκε από πράξη ή παράλειψη αυτού του υπαλλήλου ή πράκτορα, που έγινε με πρόθεση να προξενηθεί η ζημία αυτή, ή από αμέλεια με τη γνώση ότι μια τέτοια ζημία θα μπορούσε πιθανότατα να προκληθεί.

ΑΡΘΡΟ 14 Βάση απαιτήσεων

Καμία αγωγή αποζημίωσης για τον θάνατο ή τις σωματικές βλάβες επιβάτη, ή για την απώλεια ή φθορά αποσκευών, δεν εγείρεται κατά μεταφορέα ή υποκαθιστόντος τον μεταφορέα με άλλο τρόπο εκτός από αυτόν που προβλέπεται από την παρούσα Σύμβαση.

ΑΡΘΡΟ 15 Ενημέρωση για την απώλεια ή τη φθορά αποσκευών

1. Ο επιβάτης ενημερώνει εγγράφως τον μεταφορέα ή τον πράκτορά του:

α) σε περίπτωση εμφανούς φθοράς αποσκευών:

(i) για αποσκευές καμπίνας, πριν ή κατά το χρόνο αποβίβασης του επιβάτη,

(ii) για όλες τις άλλες αποσκευές, πριν ή κατά το χρόνο που του παραδίδονται.

β) σε περίπτωση μη εμφανούς φθοράς αποσκευών, ή απώλειας αποσκευών, εντός δεκαπέντε ημερών από την ημερομηνία αποβίβασης ή παράδοσης ή από το χρόνο που η παράδοση αυτή θα έπρεπε να είχε γίνει.

2. Ο επιβάτης που δεν συμμορφούται με τη διαδικασία του παρόντος άρθρου, θεωρείται ότι έχει παραλάβει άθικτες τις αποσκευές του, εκτός αν αποδείξει το αντίθετο.

3. Η έγγραφη γνωστοποίηση δεν χρειάζεται να γίνει, αν η κατάσταση των αποσκευών κατά το χρόνο παραλαβής τους ελέγχθηκε ή επιθεωρήθηκε από κοινού.

ΑΡΘΡΟ 16 Παραγραφή αγωγών

1. Οιαδήποτε αγωγή αποζημίωσης που απορρέει από θάνατο ή σωματική βλάβη επιβάτη ή από απώλεια ή φθορά αποσκευών, παραγράφεται μετά την πάροδο δύο ετών.

2. Ο χρόνος παραγραφής υπολογίζεται ως ακολούθως:

α) σε περίπτωση σωματικής βλάβης, από την ημερομηνία που αποβιβάσθηκε ο επιβάτης·

β) σε περίπτωση θανάτου που συνέβη κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, από την ημερομηνία που ο επιβάτης θα έπρεπε να είχε αποβιβασθεί, και σε περίπτωση σωματικής βλάβης που συνέβη κατά τη διάρκεια της μεταφοράς και είχε σαν αποτέλεσμα το θάνατο του επιβάτη με την αποβίβαση, από την ημερομηνία του θανάτου, υπό την προϋπόθεση ότι η περίοδος αυτή δεν υπερβαίνει τα τρία χρόνια από την ημερομηνία της αποβίβασης·

γ) σε περίπτωση απώλειας ή φθοράς αποσκευών, από την ημερομηνία αποβίβασης ή από την ημερομηνία που η αποβίβαση θα έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί, λαμβανομένης υπόψη της ημερομηνίας που είναι μεταγενέστερη.

3. Το δίκαιο που εφαρμόζει το δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί της υπόθεσης διέπει τα θέματα αναστολής και διακοπής του χρόνου παραγραφής, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται άσκηση αγωγής σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση μετά τη λήξη οιασδήποτε από τις κατωτέρω χρονικές περιόδους:

α) περιόδου πέντε ετών από την ημερομηνία αποβίβασης του επιβάτη ή από την ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε να είχε λάβει χώρα η αποβίβαση, ανάλογα με το ποια από τις δύο είναι μεταγενέστερη· ή, εάν είναι συντομότερη,

β) περιόδου τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία ο ενάγων έλαβε γνώση ή όφειλε ευλόγως να έχει λάβει γνώση της σωματικής βλάβης, απώλειας ή φθοράς που προκλήθηκε από το συμβάν.

4. Ανεξάρτητα από όσα περιλαμβάνονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, ο χρόνος παραγραφής δύναται να παραταθεί με δήλωση του μεταφορέα ή κατόπιν συμφωνίας των διαδίκων μετά τη γενεσιουργός αιτία της αγωγής. Η δήλωση ή η συμφωνία πρέπει να είναι έγγραφη.

ΑΡΘΡΟ 17 Δικαιοδοσία

1. Η αγωγή βάσει των άρθρων 3 και 4 της παρούσας Σύμβασης ασκείται, κατ’επιλογή του ενάγοντος, ενώπιον ενός από τα κατωτέρω δικαστήρια, με την προϋπόθεση ότι το αυτό εδρεύει σε κράτος μέρος της παρούσας Σύμβασης και σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο κάθε κράτους μέρους σε θέματα κατά τόπον αρμοδιότητας στα κράτη στα οποία είναι δυνατό να επιληφθούν της υπόθεσης περισσότερα του ενός δικαστήρια:

α) το δικαστήριο του κράτους συνήθους διαμονής ή κύριας εγκατάστασης του εναγόμενου, ή

β) το δικαστήριο του κράτους αναχώρησης ή του κράτους προορισμού σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, ή

γ) το δικαστήριο του κράτους κατοικίας ή συνήθους διαμονής του ενάγοντος, εφόσον ο εναγόμενος διαθέτει εγκατάσταση για την άσκηση της δραστηριότητάς του και υπόκειται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους, ή

δ) το δικαστήριο του κράτους στο οποίο έχει συναφθεί η σύμβαση μεταφοράς, εφόσον ο εναγόμενος διαθέτει σε αυτό εγκατάσταση για την άσκηση της δραστηριότητάς του και υπόκειται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους.

2. Οι αγωγές βάσει του άρθρου 4α της παρούσας Σύμβασης κατατίθενται, κατ’ επιλογή του ενάγοντος, σε ένα από τα δικαστήρια στα οποία είναι δυνατή η κατάθεση αγωγής κατά του μεταφορέα ή του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα σύμφωνα με την παράγραφο 1.

3. Μετά την επέλευση του συμβάντος το οποίο προκάλεσε τη ζημία, τα μέρη δύνανται να συμφωνήσουν ως προς τη δικαιοδοσία ή το διαιτητικό δικαστήριο όπου πρέπει να υποβληθεί η αξίωση αποζημίωσης.

ΑΡΘΡΟ 17α Αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων

1. Κάθε απόφαση αρμόδιου δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 17, η οποία είναι εκτελεστή στο κράτος προέλευσης, όταν η απόφαση δεν υπόκειται πλέον σε συνήθεις μορφές προσφυγής, αναγνωρίζεται σε κάθε κράτος μέρος, εκτός

α) εάν η απόφαση ελήφθη με δόλιο τρόπο· ή

β) εάν ο εναγόμενος δεν ειδοποιήθηκε μέσα σε εύλογη προθεσμία και δεν του δόθηκε η δέουσα δυνατότητα υπεράσπισης.

2. Απόφαση η οποία έχει αναγνωριστεί βάσει της παραγράφου 1 είναι εκτελεστή σε κάθε κράτος μέρος μόλις ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που απαιτούνται στο κράτος αυτό. Οι διατυπώσεις δεν επιτρέπουν επί της ουσίας αναθεώρηση της υπόθεσης.

3. Ένα κράτος μέρος του παρόντος Πρωτοκόλλου δύναται να εφαρμόζει άλλους κανόνες για την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν ως αποτέλεσμα να διασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό με εκείνο βάσει των παραγράφων 1 και 2.

ΑΡΘΡΟ 18 Ακυρότητα συμβατικών όρων

Οιοσδήποτε συμβατικός όρος έχει συνομολογηθεί πριν από την επέλευση του συμβάντος που προκάλεσε τον θάνατο ή τη σωματική βλάβη επιβάτη ή την απώλεια ή φθορά αποσκευών του επιβάτη, ο οποίος αποσκοπεί στην απαλλαγή οιουδήποτε προσώπου από την ευθύνη του βάσει της παρούσας Σύμβασης έναντι του επιβάτη ή στον καθορισμό κατώτερου ορίου ευθύνης από εκείνο που ορίζεται στην παρούσα Σύμβαση, εκτός από το προβλεπόμενο στο άρθρο 8 παράγραφος 4, και κάθε τέτοιος όρος ο οποίος αποσκοπεί στη μετακύλιση του βάρους της απόδειξης που φέρει ο μεταφορέας ή ο υποκαθιστών τον μεταφορέα, ή έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του δικαιώματος επιλογής βάσει του άρθρου 17 παράγραφοι 1 ή 2, είναι εξ ολοκλήρου άκυρος, πλην όμως η ακυρότητα του όρου αυτού δεν καθιστά ανίσχυρη τη σύμβαση μεταφοράς, η οποία εξακολουθεί να υπόκειται στις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης.

ΑΡΘΡΟ 19 Άλλες συμβάσεις για τον περιορισμό της ευθύνης

Η παρούσα Σύμβαση δεν τροποποιεί τα δικαιώματα ή τις υποχρεώσεις του μεταφορέα, του υποκαθιστόντος τον μεταφορέα και των υπαλλήλων ή πρακτόρων τους που προβλέπονται από διεθνείς συμβάσεις οι οποίες αναφέρονται στον περιορισμό της ευθύνης των ιδιοκτητών θαλασσοπλοούντων πλοίων.

ΑΡΘΡΟ 20 Ζημίες από πυρηνική ενέργεια

Δεν υφίσταται ευθύνη σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση για ζημίες που προκλήθηκαν από συμβάν που σχετίζεται με την πυρηνική ενέργεια:

α) εάν ο φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης είναι υπεύθυνος για τέτοια ζημία είτε σύμφωνα με την Σύμβαση των Παρισίων της 29ης Ιουλίου 1960 περί Ευθύνης Τρίτων στο Πεδίο της Πυρηνικής Ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της 28ης Ιανουαρίου 1964, είτε σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης της 21ης Μαΐου 1963 περί Αστικής Ευθύνης για Ζημίες από Πυρηνική Ενέργεια ή οιαδήποτε σχετική τροποποίηση ή Πρωτόκολλο που είναι σε ισχύ· ή

β) εάν ο φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης είναι υπεύθυνος για τέτοια ζημία βάσει εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζει την ευθύνη για τέτοιου είδους ζημία, υπό την προϋπόθεση ότι η νομοθεσία αυτή είναι από κάθε άποψη εξίσου ευνοϊκή για τα πρόσωπα τα οποία ενδέχεται να υποστούν ζημίες είτε με τη Σύμβαση των Παρισίων ή με τη Σύμβαση της Βιέννης ή οιαδήποτε σχετική τροποποίηση ή πρωτόκολλο που είναι σε ισχύ.

ΑΡΘΡΟ 21 Εμπορική μεταφορά από δημόσιες αρχές

Η παρούσα Σύμβαση εφαρμόζεται σε εμπορικές μεταφορές που αναλαμβάνονται από κράτη ή δημόσιες αρχές βάσει σύμβασης μεταφοράς κατά την έννοια του άρθρου 1.

ΑΡΘΡΟ 22 Δήλωση μη εφαρμογής

1. Κατά το χρόνο της υπογραφής, κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα Σύμβαση, οιοδήποτε μέρος δύναται να δηλώσει εγγράφως ότι δεν θα εφαρμόζει την παρούσα Σύμβαση όταν ο επιβάτης και ο μεταφορέας υπόκεινται στη δικαιοδοσία του ή είναι υπήκοοί του.

2. Οιαδήποτε δήλωση γίνεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου δύναται να ανακληθεί οποτεδήποτε με έγγραφη ανακοίνωση προς το Γενικό Γραμματέα.

ΑΡΘΡΟ 22α Τελικές ρήτρες της Σύμβασης

Οι τελικές ρήτρες της παρούσας Σύμβασης είναι τα άρθρα 17 έως 25 του Πρωτοκόλλου 2002 της Σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους. Οι παραπομπές στην παρούσα Σύμβαση σε κράτη μέρη θεωρούνται ότι αναφέρονται σε κράτη μέρη του Πρωτοκόλλου αυτού.

ΤΕΛΙΚΕΣ ΡΗΤΡΕΣ

[Άρθρα 17 έως 25 του Πρωτοκόλλου 2002 της Σύμβασης του 1974των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους.]

ΑΡΘΡΟ 17 Υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση και προσχώρηση

1. Το παρόν Πρωτόκολλο είναι ανοικτό για υπογραφή στην έδρα του Οργανισμού από την 1η Μαΐου 2003 έως τις 30 Απριλίου 2004 και στη συνέχεια παραμένει ανοικτό για προσχώρηση.

2. Τα κράτη δύνανται να εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμεύονται από το παρόν Πρωτόκολλο:

α) με υπογραφή χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκριση· ή

β) με υπογραφή υπό την επιφύλαξη κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, ακολουθούμενη από κύρωση, αποδοχή ή έγκριση· ή

γ) με προσχώρηση.

3. Η κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση πραγματοποιούνται με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα.

4. Οιαδήποτε πράξη κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης η οποία κατατίθεται μετά την έναρξη ισχύος τροποποίησης του παρόντος Πρωτοκόλλου σε σχέση με όλα τα υφιστάμενα κράτη μέρη, ή μετά την ολοκλήρωση όλων των μέτρων που απαιτούνται για την έναρξη ισχύος της τροποποίησης σε σχέση με τα εν λόγω κράτη μέρη, θεωρείται ότι εφαρμόζεται στο παρόν Πρωτόκολλο, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση.

5. Ένα κράτος δεν υποχρεούται να εκφράσει τη συναίνεσή του να δεσμεύεται από το παρόν Πρωτόκολλο εκτός εάν, σε περίπτωση που συμβαλλόμενο μέρος του Πρωτοκόλλου, καταγγείλει:

α) τη Σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 1974·

β) το Πρωτόκολλο της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976· και

γ) το Πρωτόκολλο του 1990 για την τροποποίηση της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 29 Μαρτίου 1990,

με ισχύ από τη χρονική στιγμή κατά την οποία το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ ως προς το εν λόγω κράτος σύμφωνα με το άρθρο 20.

ΑΡΘΡΟ 18 Κράτη με περισσότερα του ενός νομικά συστήματα

1. Εάν ένα κράτος έχει δύο ή περισσότερες εδαφικές μονάδες στις οποίες ισχύουν διαφορετικά νομικά καθεστώτα ως προς τα θέματα που πραγματεύεται το παρόν Πρωτόκολλο, δύναται κατά τη στιγμή της υπογραφής, κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης να δηλώσει ότι το παρόν Πρωτόκολλο εκτείνεται σε όλες τις εδαφικές μονάδες ή μόνο σε μία ή περισσότερες αυτών και να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση υποβάλλοντας άλλη δήλωση ανά πάσα χρονική στιγμή.

2. Η δήλωση αυτή κοινοποιείται στον Γενικό Γραμματέα και αναφέρει ρητά τις εδαφικές μονάδες στις οποίες εφαρμόζεται το παρόν Πρωτόκολλο.

3. Όσον αφορά ένα κράτος μέρος το οποίο έχει υποβάλει τέτοια δήλωση:

α) οι παραπομπές στο κράτος νηολόγησης πλοίου και, σε σχέση με το πιστοποιητικό υποχρεωτικής ασφάλισης, στο κράτος έκδοσης ή επικύρωσης, εκλαμβάνονται ότι αναφέρονται αντίστοιχα στην εδαφική μονάδα στην οποία είναι νηολογημένο το πλοίο και η οποία εκδίδει ή επικυρώνει το πιστοποιητικό·

β) οι παραπομπές στις διατάξεις εθνικής νομοθεσίας, στο εθνικό όριο ευθύνης και στο εθνικό νόμισμα εκλαμβάνονται αντιστοίχως ως παραπομπές στις διατάξεις του δικαίου, στο όριο ευθύνης και στο νόμισμα της αντίστοιχης εδαφικής μονάδας· και

γ) οι παραπομπές σε δικαστήρια και σε αποφάσεις οι οποίες πρέπει να αναγνωρίζονται σε κράτη μέρη, εκλαμβάνονται αντιστοίχως ως παραπομπές σε δικαστήρια και σε αποφάσεις οι οποίες πρέπει να αναγνωρίζονται στην αντίστοιχη εδαφική μονάδα.

ΑΡΘΡΟ 19 Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης

1. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης, που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς δικαιοδοσία για ορισμένα θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο δύνανται να υπογράψουν, να κυρώσουν, να αποδεχθούν, να εγκρίνουν ή να προσχωρήσουν στο παρόν Πρωτόκολλο. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης που είναι συμβαλλόμενα μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις κράτους μέρους, στο βαθμό που οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης έχουν αρμοδιότητα για θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο.

2. Όταν οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης ασκούν το δικαίωμα ψήφου σε θέματα της αρμοδιότητάς τους, διαθέτουν αριθμό ψήφων ίσο προς τον αριθμό των κρατών τα οποία είναι μέλη τους, είναι μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου και τους έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητα για το υπό εξέταση θέμα. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης δεν ασκούν το δικαίωμα ψήφου εφόσον τα κράτη που είναι μέλη τους ασκούν το δικαίωμά τους, και αντιστρόφως.

3. Όταν ο αριθμός των κρατών μερών έχει σημασία για τους σκοπούς του παρόντος Πρωτοκόλλου, συμπεριλαμβανομένων αλλά όχι αποκλειστικά των άρθρων 20 και 23 του παρόντος Πρωτοκόλλου, ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης δεν εκλαμβάνεται ως κράτος μέρος επιπλέον των κρατών που είναι μέλη του τα οποία είναι κράτη μέρη.

4. Κατά την υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης υποβάλλει δήλωση στον Γενικό Γραμματέα καθορίζοντας τα θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο και για τα οποία έχει μεταβιβασθεί αρμοδιότητα στον εν λόγω Οργανισμό από τα κράτη μέλη του τα οποία έχουν υπογράψει ή είναι συμβαλλόμενα μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου, καθώς και οιουσδήποτε άλλους σχετικούς περιορισμούς ως προς το πεδίο της αρμοδιότητας αυτής. Ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης κοινοποιεί εγκαίρως στο Γενικό Γραμματέα κάθε μεταβολή που επέρχεται στην κατανομή αρμοδιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των νέων μεταβιβάσεων αρμοδιότητας, που καθορίζεται στη δήλωση της παρούσας παραγράφου. Οι δηλώσεις αυτές κοινοποιούνται από τον Γενικό Γραμματέα σύμφωνα με το άρθρο 24 του παρόντος Πρωτοκόλλου.

5. Κράτη μέρη τα οποία είναι κράτη μέλη Περιφερειακού Οργανισμού Οικονομικής Ολοκλήρωσης που είναι συμβαλλόμενο μέρος του παρόντος Πρωτοκόλλου θεωρείται ότι έχουν αρμοδιότητα επί όλων των θεμάτων που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο, σε σχέση με τα οποία δεν έχει δηλωθεί συγκεκριμένα ή κοινοποιηθεί βάσει της παραγράφου 4 μεταφορά αρμοδιότητας στον Οργανισμό.

ΑΡΘΡΟ 20 Έναρξη ισχύος

1. Το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία 10 κράτη έχουν είτε υπογράψει το Πρωτόκολλο αυτό χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκριση ή έχουν καταθέσει πράξεις κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στον Γενικό Γραμματέα.

2. Για κάθε κράτος το οποίο κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει ή προσχωρεί στο παρόν Πρωτόκολλο μετά την εκπλήρωση των όρων της παραγράφου 1 για την έναρξη ισχύος, το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατάθεσης από το εν λόγω κράτος της κατάλληλης πράξης, όχι όμως προτού τεθεί σε ισχύ το παρόν Πρωτόκολλο σύμφωνα με την παράγραφο 1.

ΑΡΘΡΟ 21 Καταγγελία

1. Οιοδήποτε κράτος μέρος δύναται να καταγγείλει το παρόν Πρωτόκολλο ανά πάσα στιγμή μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του Πρωτοκόλλου για το εν λόγω κράτος.

2. Η καταγγελία πραγματοποιείται με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα.

3. Η καταγγελία παράγει αποτελέσματα δώδεκα μήνες από την κατάθεση της σχετικής πράξης στον Γενικό Γραμματέα, ή κατά τη λήξη μεγαλύτερης χρονικής περιόδου που διευκρινίζεται στην πράξη καταγγελίας.

4. Μεταξύ των κρατών μερών του παρόντος Πρωτοκόλλου, η καταγγελία από οιοδήποτε εξ αυτών της Σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 25 αυτής δεν ερμηνεύεται σε καμία περίπτωση ως καταγγελία της Σύμβασης όπως αυτή τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

ΑΡΘΡΟ 22 Αναθεώρηση και τροποποίηση

1. Ο Οργανισμός δύναται να συγκαλέσει διάσκεψη για την αναθεώρηση ή τροποποίηση του παρόντος Πρωτοκόλλου.

2. Ο Οργανισμός συγκαλεί διάσκεψη των κρατών μερών του παρόντος Πρωτοκόλλου για την αναθεώρηση ή τροποποίησή του μετά από αίτηση, τουλάχιστον, του ενός τρίτου των κρατών μερών.

ΑΡΘΡΟ 23 Τροποποίηση των ορίων

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 22, η ειδική διαδικασία του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται μόνο για τους σκοπούς της τροποποίησης των ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

2. Κατ'αίτηση τουλάχιστον του ημίσεως των κρατών μερών του παρόντος Πρωτοκόλλου, και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον έξι κρατών μερών, οιαδήποτε πρόταση τροποποίησης των ορίων, συμπεριλαμβανομένων των ατελειών, που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στο άρθρο 4α, παράγραφος 1, στο άρθρο 7, παράγραφος 1, και στο άρθρο 8 της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο διανέμεται από τον Γενικό Γραμματέα σε όλα τα μέλη του Οργανισμού και σε όλα τα κράτη μέρη.

3. Οιαδήποτε τροποποίηση η οποία έχει προταθεί και διανεμηθεί βάσει των ανωτέρω, υποβάλλεται στην Νομική Επιτροπή του Οργανισμού (στο εξής αποκαλούμενη "Νομική Επιτροπή") προς εξέταση, τουλάχιστον έξι μήνες μετά την ημερομηνία διανομής.

4. Όλα τα κράτη μέρη της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, ανεξάρτητα από το εάν είναι μέλη του Οργανισμού, έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις διαδικασίες της Νομικής Επιτροπής για την εξέταση και έγκριση των τροποποιήσεων.

5. Οι τροποποιήσεις εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων των Κρατών Μερών της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, που είναι παρόντα και ψηφίζουν στην διευρυμένη Νομική Επιτροπή όπως προβλέπεται στην παράγραφο 4, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το ήμισυ των Κρατών Μερών της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο, είναι παρόντα κατά την ψηφοφορία.

6. Η Νομική Επιτροπή, όταν καλείται να αποφανθεί σχετικά με πρόταση τροποποίησης των ορίων, λαμβάνει υπόψη την κτηθείσα εμπειρία για συμβάντα και, ιδιαίτερα, το ύψος της ζημίας από αυτά, τις μεταβολές στην αξία των νομισμάτων και τον αντίκτυπο της προτεινόμενης τροποποίησης στο κόστος ασφάλισης.

7. α) Καμία τροποποίηση των ορίων βάσει του παρόντος άρθρου δεν είναι δυνατό να εξεταστεί πριν από την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία ανοίγματος του παρόντος Πρωτοκόλλου για υπογραφή ούτε πριν από την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της προηγούμενης τροποποίησης βάσει του παρόντος άρθρου.

β) Κανένα όριο δεν δύναται να αυξηθεί κατά τρόπο που να υπερβαίνει ποσό που να αντιστοιχεί στο όριο που αναφέρεται στη Σύμβαση όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, αυξημένο κατά έξι τοις εκατό ετησίως σε βάση ανατοκισμού, από την ημερομηνία ανοίγματος του παρόντος Πρωτοκόλλου προς υπογραφή.

γ) Κανένα όριο δεν δύναται να αυξηθεί κατά τρόπο που να υπερβαίνει το τριπλάσιο του ορίου που αναφέρεται στην Σύμβαση, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

8. Κάθε τροποποίηση η οποία εγκρίνεται σύμφωνα με την παράγραφο 5 κοινοποιείται από τον Οργανισμό σε όλα τα Κράτη Μέρη. Η τροποποίηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή στο τέλος περιόδου δεκαοκτώ μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης, εκτός εάν εντός της περιόδου αυτής τουλάχιστον το ένα τέταρτο των κρατών τα οποία ήταν Κράτη Μέρη κατά τη στιγμή της έγκρισης της τροποποίησης κοινοποιήσουν στον Γενικό Γραμματέα ότι δεν αποδέχονται την τροποποίηση. Στην περίπτωση αυτή, η τροποποίηση απορρίπτεται και δεν παράγει αποτέλεσμα.

9. Μια τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 8 τίθεται σε ισχύ δεκαοκτώ μήνες μετά την αποδοχή της.

10. Όλα τα Κράτη Μέρη δεσμεύονται από την τροποποίηση, εκτός εάν καταγγείλουν το παρόν Πρωτόκολλο σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 2, τουλάχιστον έξι μήνες προτού τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση. Η καταγγελία αυτή παράγει αποτελέσματα όταν τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση.

11. Εφόσον μια τροποποίηση έχει εγκριθεί, πλην όμως δεν έχει παρέλθει η προθεσμία των δεκαοκτώ μηνών για την αποδοχή της, κάθε κράτος το οποίο καθίσταται Κράτος Μέρος κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής δεσμεύεται από την τροποποίηση εφόσον αυτή τεθεί σε ισχύ. Το κράτος το οποίο καθίσταται Κράτος Μέρος μετά την περίοδο αυτή δεσμεύεται από την τροποποίηση η οποία έχει γίνει δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 8. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή, ένα κράτος δεσμεύεται από μια τροποποίηση όταν η τροποποίηση αυτή τεθεί σε ισχύ ή όταν το παρόν Πρωτόκολλο τεθεί σε ισχύ για το εν λόγω κράτος, εφόσον η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη.

ΑΡΘΡΟ 24 Θεματοφύλακας

1. Το παρόν Πρωτόκολλο και οι τροποποιήσεις που εγκρίνονται με βάση το άρθρο 23 κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα.

2. Ο Γενικός Γραμματέας:

α) ενημερώνει όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στο παρόν Πρωτόκολλο σχετικά με:

(i) κάθε νέα υπογραφή ή κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης καθώς και τη σχετική ημερομηνία·

(ii) κάθε δήλωση και κοινοποίηση βάσει του άρθρου 9 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 18 παράγραφος 1 και του άρθρου 19 παράγραφος 4 της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο·

(iii) την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου·

(iv) οιαδήποτε πρόταση τροποποίησης των ορίων που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος Πρωτοκόλλου·

(v) οιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 5 του παρόντος Πρωτοκόλλου·

(vi) οιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 8 του παρόντος Πρωτοκόλλου, καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ σύμφωνα με τις παραγράφους 9 και 10 του εν λόγω άρθρου·

(vii) την κατάθεση πράξης καταγγελίας του παρόντος Πρωτοκόλλου καθώς και την ημερομηνία κατάθεσης και την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα·

(viii) κάθε κοινοποίηση που προβλέπεται σε οιοδήποτε άρθρο του παρόντος Πρωτοκόλλου·

β) διαβιβάζει επικυρωμένα γνήσια αντίγραφα του παρόντος Πρωτοκόλλου σε όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στο παρόν Πρωτόκολλο.

3. Με την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου, ο Γενικός Γραμματέας διαβιβάζει το κείμενο στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών προς καταχώριση και δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

ΑΡΘΡΟ 25 Γλώσσες

Το παρόν Πρωτόκολλο συντάσσεται σε ένα και μόνο πρωτότυπο στην Αραβική, Κινεζική, Αγγλική, Γαλλική, Ρωσική και Ισπανική γλώσσα, κάθε δε κείμενο είναι εξίσου αυθεντικό.

ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, την πρώτη Νοεμβρίου 2002.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι από τις αντίστοιχες Κυβερνήσεις τους για τον σκοπό αυτό, υπέγραψαν το παρόν Πρωτόκολλο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ

ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

Εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4α της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους.

Ονομασία του πλοίου | Διακριτικός αριθμός ή χαρακτήρες | Αριθμός αναγνώρισης του πλοίου ΔΝΟ | Λιμένας νηολόγησης | Επωνυμία και πλήρης διεύθυνση της κύριας εγκατάστασης του μεταφορέα που εκτελεί όντως τη μεταφορά |

Με το παρόν πιστοποιείται ότι υπάρχει σε ισχύ σε σχέση με το πλοίο που φέρει την ανωτέρω ονομασία σύμβαση ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια που ικανοποιεί τις διατάξεις του άρθρου 4α της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους.

Είδος ασφάλειας................................................................................................................

Διάρκεια της ασφάλειας................................................................................................................

Επωνυμία και διεύθυνση του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών)

Επωνυμία.................................................................................................................

Διεύθυνση................................................................................................................

Το παρόν πιστοποιητικό ισχύει μέχρι........................................................................................................................

Εκδόθηκε ή επικυρώθηκε από τη κυβέρνηση………………………...........................................................................

(Πλήρης ονομασία του κράτους)

Ή

Το ακόλουθο κείμενο χρησιμοποιείται στην περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος κάνει χρήση του άρθρου 4α παράγραφος 3:

Το παρόν πιστοποιητικό εκδίδεται με εξουσιοδότηση της κυβέρνησης της (του)...............................................................(πλήρης ονομασία του κράτους) από.........................................................(ονομασία του φορέα ή του οργανισμού)

(τόπος)............................................(ημερομηνία)...........................................

(Υπογραφή και ιδιότητα του προσώπου που εκδίδει ή επικυρώνει το πιστοποιητικό)

………………………………………………………………………………………….

Επεξηγηματικές σημειώσεις:

1 Η ονομασία του κράτους είναι δυνατό να συνοδεύεται από παραπομπή στην αρμόδια δημόσια αρχή της χώρας στην οποία εκδίδεται το πιστοποιητικό.

2 Εάν το συνολικό ποσό της ασφάλειας προέρχεται από περισσότερες της μίας πηγές, πρέπει να αναφερθεί το ποσό καθεμίας από αυτές.

3 Εάν η ασφάλεια παρέχεται με διαφορετικές μορφές, οι μορφές αυτές πρέπει να αναφερθούν.

4 Στο σημείο "Διάρκεια της ασφάλειας" πρέπει να αναφερθεί η ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η ασφάλεια.

5 Στο σημείο "διεύθυνση του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών)" πρέπει να αναφερθεί ο τόπος της κύριας εγκατάστασης του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών). Εφόσον είναι αναγκαίο, πρέπει να αναφερθεί ο τόπος στον οποίο έχει συναφθεί η ασφάλιση ή έχει συσταθεί η ασφάλεια.

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

OΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:

Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων στις θαλάσσιες και εσωτερικές πλωτές μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος,

ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΒΔ / ΠΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων/προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων)

Τομέας πολιτικής: Ενέργεια και μεταφορές

Δραστηριότητες: Θαλάσσιες και Ποτάμιες μεταφορές, διατροπικότητα.

ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

Γραμμές προϋπολογισμού (επιχειρησιακές γραμμές και συναφείς γραμμές τεχνικής και διοικητικής βοήθειας (πρώην γραμμές BA) περιλαμβανομένων των ονομασιών τους: Χωρίς αντικείμενο

Διάρκεια της δράσης και της δημοσιονομικής επίπτωσης: χωρίς αντικείμενο

Δημοσιονομικά χαρακτηριστικά (να προστεθούν γραμμές εάν είναι αναγκαίο) : χωρίς αντικείμενο

Γραμμή προϋπολογισμού | Είδος δαπάνης | Νέα | Συμμετοχή ΕΖΕΣ | Συνεισφορές υποψήφιων χωρών | Τομέας δημοσιονομικών προοπτικών |

ΥΔ/ΜΥΔ | ΔΠ[8] / ΜΔΠ[9] | ΝΑΙ/ΟΧΙ | ΝΑΙ/ΟΧΙ | ΝΑΙ/ΟΧΙ | αριθ. […] |

ΥΔ/ΜΥΔ | ΔΠ/ ΜΔΠ | ΝΑΙ/ΟΧΙ | ΝΑΙ/ΟΧΙ | ΝΑΙ/ΟΧΙ | αριθ. […] |

ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

Δημοσιονομικοί πόροι

Ανακεφαλαιωτικό των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) και των πιστώσεων πληρωμών (ΠΠ)

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Είδος δαπάνης | Τμήμα αριθ. | n +1 | n + 2 | n +3 | n +4 | n + 5 και επόμενα | Σύνολο |

Επιχειρησιακές δαπάνες[10] |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) | 8.1 | α | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Πιστώσεις πληρωμών (ΠΠ) | β | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[11] |

Τεχνική και διοικητική βοήθεια (ΤΔΒ) – (ΜΔΠ) | 8.2.4 | γ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων | α+γ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Πιστώσεις πληρωμών | β+γ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς[12] |

Ανθρώπινοι πόροι και συναφείς δαπάνες (ΜΔΠ) | 8.2.5 | δ | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.054 | 0.324 |

Διοικητικές δαπάνες, εκτός ανθρώπινων πόρων και συναφών δαπανών, μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς (ΜΔΠ) | 8.2.6 | ε | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Συνολικές ενδεικτικές δαπάνες της δράσης

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | α+γ+δ+ε | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΠ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | β+γ+δ+ε | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Λεπτομέρειες σχετικά με τη συγχρηματοδότηση

Η νομοθετική πρόταση δεν προβλέπει συγχρηματοδότηση από τα κράτη μέλη

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Συγχρηματοδοτών οργανισμός | Έτος n | n + 1 | n + 2 | n + 3 | n + 4 | n + 5 και επόμενα | Σύνολο |

…………………… | στ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ περιλαμβανομένης της συγχρηματοδότησης | α+γ+δ+ε+στ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Συμβατότητα με το δημοσιονομικό προγραμματισμό

Η πρόταση είναι συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό.

( Η πρόταση απαιτεί τον επαναπρογραμματισμό του σχετικού τομέα των δημοσιονομικών προοπτικών.

( Η πρόταση ενδέχεται να απαιτήσει την εφαρμογή των διατάξεων της Διοργανικής Συμφωνίας[13] (σχετικά με το μέσο ευελιξίας ή με την αναθεώρηση των δημοσιονομικών προοπτικών).

Δημοσιονομική επίπτωση στα έσοδα

Η πρόταση δεν έχει δημοσιονομική επίπτωση στα έσοδα

( Η πρόταση έχει δημοσιονομική επίπτωση – η επίπτωση στα έσοδα είναι η ακόλουθη:

Σημείωση: Όλες οι διευκρινίσεις και παρατηρήσεις σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού της επίπτωσης στα έσοδα πρέπει να περιλαμβάνονται σε χωριστό παράρτημα.

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Πριν τη δράση [Έτος n-1] | Κατάσταση μετά τη δράση |

Σύνολο ανθρώπινων πόρων | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ

Ανάγκη υλοποίησης βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα

Ο κανονισμός πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή βραχυπρόθεσμα ούτως ώστε να διασφαλισθεί κατάλληλη προστασία των επιβατών.

Ακολουθείται μια διπλή μέθοδος: αφενός, τα κράτη μέλη και η Κοινότητα καθίστανται συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης των Αθηνών του 2002· αφετέρου, η Σύμβαση των Αθηνών του 2002 ενσωματώνεται στο κοινοτικό δίκαιο.

Είναι σαφές ότι ο επιδιωκόμενος στόχος της εναρμόνισης των καθεστώτων ευθύνης είναι ιδιαίτερα φιλόδοξος. Για την επίτευξη του στόχου αυτού, το καθεστώς που καθιερώνεται με τη Σύμβαση των Αθηνών του 2002 λειτουργεί ως πλαίσιο αναφοράς. Είναι ωστόσο απαραίτητο να γίνουν κάποιες προσαρμογές στο συγκεκριμένο καθεστώς.

Προστιθέμενη αξία της κοινοτικής συμμετοχής, συνέπεια της πρότασης με άλλα δημοσιονομικά μέσα και δυνατή συνέργια

Το γεγονός ότι η Κοινότητα θα καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 θα διασφαλίσει την ομοιόμορφη ερμηνεία του πρωτοκόλλου αυτού από τη Δικαστήριο, κάτι το οποίο δεν δύναται να επιτευχθεί μέσω του δημόσιου διεθνούς δικαίου.

Η ενσωμάτωση της Σύμβασης των Αθηνών του 2002 στο κοινοτικό δίκαιο θα επιτρέψει επίσης την επέκταση των πλεονεκτημάτων που προσφέρουν οι διατάξεις της στις εγχώριες μεταφορές κάθε κράτους μέλους και στις εσωτερικές πλωτές μεταφορές. Η ίδια ακριβώς προσέγγιση ακολουθήθηκε και στον τομέα των αεροπορικών μεταφορών, με την ενσωμάτωση της Σύμβασης του Μόντρεαλ [15].

Η Επιτροπή αξιοποιεί την ευκαιρία αυτή για να επιφέρει ορισμένες προσαρμογές στο καθεστώς που καθιερώνει η Σύμβαση των Αθηνών του 2002: δίκαιη αποζημίωση για τον εξοπλισμό ατόμων μειωμένης κινητικότητας, πληρωμή προκαταβολής επί αποζημίωσης για όλους τους επιβάτες και υποχρέωση πληροφόρησης των επιβατών.

Στόχοι, αναμενόμενα αποτελέσματα και συναφείς δείκτες της πρότασης στο πλαίσιο της ΔΒΔ (διαχείρισης βάσει δραστηριοτήτων)

Στόχος είναι να διασφαλισθεί ένα ενιαίο κανονιστικό πλαίσιο για τα θέματα αστικής ευθύνης το οποίο θα αποσαφηνίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τόσο των επιβατών όσο και των μεταφορέων στην κλίμακα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Μέθοδος υλοποίησης (ενδεικτική)

Αναφέρατε κατωτέρω τη μέθοδο ή τις μεθόδους[16] που επιλέχθηκε(-αν) για την υλοποίηση της δράσης.

( Κεντρική διαχείριση

Άμεσα από την Επιτροπή

( έμμεσα με ανάθεση σε:

( εκτελεστικούς οργανισμούς,

( οργανισμούς που έχουν συσταθεί από τις Κοινότητες σύμφωνα με το άρθρο 185 του δημοσιονομικού κανονισμού,

( εθνικούς δημόσιους οργανισμούς / οργανισμούς με αποστολή δημόσιας υπηρεσίας.

( Επιμερισμένη ή αποκεντρωμένη διαχείριση

( με τα κράτη μέλη

( με τρίτες χώρες

( Από κοινού διαχείριση με διεθνείς οργανισμούς (διευκρινίστε)

Παρατηρήσεις:

Χωρίς αντικείμενο.

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Η εφαρμογή του κανονισμού θα διασφαλίζεται όταν είναι αναγκαίο από τα εθνικά δικαστήρια.

Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Ασφάλειας της Ναυσιπλοΐας θα συμβάλει στην παρακολούθηση της εφαρμογής του κανονισμού από τα κράτη μέλη.

Αξιολόγηση:

Εκ των προτέρων αξιολόγηση

Η δράση θα έχει τον εξής δυνητικό αντίκτυπο:

Αντίκτυπος στους επιβάτες: Είναι προφανές ότι οι επιβάτες θα ωφεληθούν τα μέγιστα από την έκδοση του εν λόγω κανονισμού. Πρέπει να σημειωθεί ότι μετά τις διάφορες ανταλλαγές απόψεων με τον ενδιαφερόμενο κλάδο δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι η αύξηση του επιπέδου αποζημίωσης σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε αύξηση της τιμής των εισιτηρίων.

Αντίκτυπος στον ενδιαφερόμενο κλάδο: Τα συμφέροντα των διαφόρων παραγόντων του ναυτιλιακού κλάδου συγκλίνουν, στον βαθμό που οι μεταφορείς (αντισυμβαλλόμενοι των επιβατών) είναι κατά κανόνα πλοιοκτήτες και στον βαθμό που τα συστήματα αλληλασφάλισης (P&I clubs) έχουν δημιουργηθεί από τους ίδιους τους πλοιοκτήτες. Απλώς και μόνο η εφαρμογή της Σύμβασης των Αθηνών, χωρίς καμία προσαρμογή, θα έχει αντίκτυπο στον ναυτιλιακό κλάδο. Ο κλάδος θεωρεί υπερβολικά υψηλά τα ποσά που καθορίζει η Σύμβαση και εξέφρασε σχετικές ανησυχίες· επεσήμανε επίσης ότι η Σύμβαση θα πρέπει να αναθεωρηθεί κατά τρόπο ώστε να συνεκτιμηθούν οι ιδιαίτεροι κίνδυνοι που συνδέονται με την τρομοκρατία.

Αντίκτυπος στις διοικητικές αρχές: Τα κράτη της σημαίας και τα κράτη του λιμένα επηρεάζονται, δεδομένου ότι οφείλουν να καθιερώσουν σύστημα χορήγησης και επαλήθευσης των πιστοποιητικών χρηματοοικονομικής ασφάλειας. Το διοικητικό αυτό βάρος απορρέει ήδη από την εφαρμογή της Σύμβασης και θα αυξηθεί ουσιαστικά με τις προσαρμογές που προτείνει η Επιτροπή.

Μέτρα που λήφθηκαν μετά από ενδιάμεση / εκ των υστέρων αξιολόγηση (διδάγματα από ανάλογες εμπειρίες στο παρελθόν)

Χωρίς αντικείμενο.

Όροι και συχνότητα των μελλοντικών αξιολογήσεων

Χωρίς αντικείμενο.

ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Χωρίς αντικείμενο

ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

Στόχοι της πρότασης από πλευράς δημοσιονομικού κόστους : χωρίς αντικείμενο

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Έτος n | Έτος n+1 | Έτος n+2 | Έτος n+3 | Έτος n+4 | Έτος n+5 |

Μόνιμοι ή έκτακτοι υπάλληλοι11 (06 01 01) | A*/AD | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

B*, C*/AST | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Προσωπικό που χρηματοδοτείται12 από το άρθρο XX 01 02 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Λοιπό προσωπικό που χρηματοδοτείται13 από το άρθρο XX 01 04/05 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

ΣΥΝΟΛΟ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Περιγραφή των καθηκόντων που απορρέουν από τη δράση : καθήκοντα

Χωρίς αντικείμενο

Πηγές ανθρώπινων πόρων (κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης)

( Θέσεις που έχουν διατεθεί για τη διαχείριση του προγράμματος και πρέπει να αντικατασταθούν ή να παραταθούν

( Θέσεις που έχουν διατεθεί εκ των προτέρων στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ (Ετήσιας Στρατηγικής Πολιτικής / Προσχεδίου Προϋπολογισμού) για το έτος n

( Θέσεις που θα ζητηθούν στο πλαίσιο της επόμενης διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ

( Θέσεις προς αναδιάταξη με χρησιμοποίηση υφιστάμενων πόρων στη σχετική υπηρεσία (εσωτερική αναδιάταξη)

( Θέσεις που απαιτούνται για το έτος n αλλά δεν προβλέπονται στο πλαίσιο της διαδικασίας ΕΣΠ/ΠΣΠ του σχετικού οικονομικού έτους

Άλλες διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς(XX 01 04/05 – Δαπάνες διοικητικής διαχείρισης)

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Γραμμή προϋπολογισμού (αριθμός και ονομασία) | Έτος n | Έτος n+1 | Έτος n+2 | Έτος n+3 | Έτος n+4 | Έτος n+5 και επόμενα | ΣΥΝΟΛΟ |

1. Τεχνική και διοικητική βοήθεια (περιλαμβανομένων των σχετικών δαπανών προσωπικού) | 0 |

Εκτελεστικοί οργανισμοί14 | 0 |

Άλλη τεχνική ή διοικητική βοήθεια | 0 |

- εσωτερική (intra muros) | 0 |

- εξωτερική (extra muros) | 0 |

Σύνολο τεχνικής και διοικητικής βοήθειας | 0 |

Δημοσιονομικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Κατηγορία ανθρώπινων πόρων | Έτος n | Έτος n+1 | Έτος n+2 | Έτος n+3 | Έτος n+4 | Έτος n+5 και επόμενα |

Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι (06 01 01) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02 (επικουρικοί υπάλληλοι, END (=ΑΕΕ), συμβασιούχοι υπάλληλοι, κλπ.) (να αναφερθεί η γραμμή του προϋπολογισμού) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Συνολικές δαπάνες για ανθρώπινους πόρους και συναφείς δαπάνες (ΜΗ περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Υπολογισμός– Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι

Χωρίς αντικείμενο

Υπολογισμός– Προσωπικό που χρηματοδοτείται από το άρθρο XX 01 02

Χωρίς αντικείμενο

8.2.6 Άλλες διοικητικές δαπάνες που δεν περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς

εκατ. ευρώ (3 δεκαδικά ψηφία)

Έτος n | Έτος n+1 | Έτος n+2 | Έτος n+3 | Έτος n+4 | Έτος n+5 και επόμενα | ΣΥΝΟΛΟ |

XX 01 02 11 01 – Αποστολές | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0* |

XX 01 02 11 02 – Συνεδριάσεις και διασκέψεις | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

XX 01 02 11 03 – Επιτροπές15 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

XX 01 02 11 04 – Μελέτες και παροχή συμβουλών | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

XX 01 02 11 05 – Συστήματα πληροφοριών | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

2. Σύνολο άλλων δαπανών διαχείρισης (XX 01 02 11) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

3. Άλλες δαπάνες διοικητικής φύσης (να προσδιοριστούν και να αναφερθεί η σχετική γραμμή του προϋπολογισμού) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

Σύνολο διοικητικών δαπανών εκτός των ανθρώπινων πόρων και των συναφών δαπανών (που ΔΕΝ περιλαμβάνονται στο ποσό αναφοράς) | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 |

* χωρίς επιπτώσεις στον υπάρχοντα προϋπολογισμό για αποστολές

Υπολογισμός – Άλλες διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς

Χωρίς αντικείμενο

[1] ΕΕ C της , σ. .

[2] ΕΕ C της , σ. .

[3] ΕΕ C της , σ. .

[4] ΕΕ C της , σ. .

[5] Να συμπληρωθούν τα στοιχεία δημοσίευσης της απόφασης του Συμβουλίου με την οποία εγκρίθηκε η προσχώρηση.

[6] ΕΕ L 324 της 29.11.2002, σ. 1. Κανονισμός όπως έχει τροποποιηθεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 415/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 68 της 6.3.2004, σ. 10).

[7] ΕΕ L 208 της 5.8.2002, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 724/2004 (ΕΕ L 129 της 29.4.2004, σ. 1)

[8] Διαχωριζόμενες πιστώσεις.

[9] Μη διαχωριζόμενες πιστώσεις.

[10] Δαπάνες εκτός Κεφαλαίου xx 01 του σχετικού Τίτλου xx.

[11] Δαπάνες του άρθρου xx 01 04 του Τίτλου xx.

[12] Δαπάνες Κεφαλαίου xx 01 εκτός των δαπανών των άρθρων xx 01 04 ή xx 01 05.

[13] Βλέπε σημεία 19 και 24 της διοργανικής συμφωνίας.

[14] Να προστεθούν στήλες εάν είναι αναγκαίο, δηλαδή εάν η διάρκεια της δράσης υπερβαίνει τα έξι έτη.

[15] προαναφερόμενος κανονισμός (EK) αριθ. 889/2002.

[16] Εάν αναφέρονται περισσότερες μέθοδοι, να δοθούν συμπληρωματικές διευκρινίσεις στο τμήμα "Παρατηρήσεις" του παρόντος σημείου.

10 Όπως περιγράφεται στο Τμήμα 5.3.

11 Των οποίων το κόστος ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς.

12 οποίων το κόστος ΔΕΝ καλύπτεται από το ποσό αναφοράς

13 Των οποίων το κόστος περιλαμβάνεται στο ποσό αναφοράς.

14 Να γίνει παραπομπή στο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο που αφορά ειδικά τον (τους) εν λόγω εκτελεστικό (-ούς) οργανισμό (-ούς).

15 Να διευκρινιστεί το είδος της επιτροπής και η ομάδα στην οποία ανήκει.