EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 128/1

ΑΝΑΚΟΊΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

Απαιτήσεις και διαδικασία για την καταχώριση των μονάδων που βρίσκονται σε τρίτες χώρες στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων

Τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 για την ανακύκλωση πλοίων

(2016/C 128/01)

Σκοπός των παρουσών «Τεχνικών κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με τις απαιτήσεις και τη διαδικασία για την καταχώριση των μονάδων που βρίσκονται σε τρίτες χώρες στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων» είναι να διευκρινιστούν ορισμένες πτυχές του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1257/2013 (εφεξής ο «κανονισμός»), ο οποίος άρχισε να ισχύει στις 30 Δεκεμβρίου 2013. Αυτές οι τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές εγκρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ύστερα από συζητήσεις με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Το άρθρο 15 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού προβλέπει ότι η Επιτροπή «δύναται να εκδώσει τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη διευκόλυνση της πιστοποίησης [αυτής]» των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται σε τρίτη χώρα, όταν υποβάλλουν αίτηση για καταχώρισή τους στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων (ο «ευρωπαϊκός κατάλογος»). Το παρόν έγγραφο διευκρινίζει τα ακόλουθα στοιχεία που ορίζονται ή αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 4:

— το αντικείμενο της πιστοποίησης, δηλαδή τις απαιτήσεις σχεδιασμού, κατασκευής, λειτουργίας, διαχείρισης, παρακολούθησης και τις διοικητικές απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται από τις μονάδες·

— το καθεστώς και τα προσόντα του φορέα πιστοποίησης (εφεξής ο «ανεξάρτητος επαληθευτής»)·

— τη διαδικασία της επιθεώρησης των μονάδων και των μεταγενέστερων επαληθεύσεων·

— τις λεπτομέρειες της υποβολής της αίτησης στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο.

Το παρόν έγγραφο παρέχει διευκρινίσεις σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ και λαμβάνει υπόψη τις συναφείς κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ, της ΔΟΕ και της σύμβασης της Βασιλείας. Οι περισσότερες από τις απαιτήσεις που ορίζονται στον κανονισμό προέρχονται από τη σύμβαση του Χονγκ Κονγκ· ωστόσο, ορισμένες είναι πρόσφατες και χρειάζονται διευκρινίσεις οι οποίες ενδέχεται να μην υπάρχουν στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ και σε άλλες υφιστάμενες κατευθυντήριες γραμμές.

Οι παρούσες τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές επικαιροποιούνται, κατά περίπτωση, με βάση την αποκτηθείσα πείρα από την εφαρμογή του κανονισμού. Η Επιτροπή διατηρεί το δικαίωμα να δημοσιεύει πρόσθετες τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για το θέμα αυτό, π.χ. σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση για την επιβεβαίωση της συμμόρφωσης που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο του κανονισμού.

Το παρόν έγγραφο αντικατοπτρίζει τις απόψεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και, ως εκ τούτου, δεν είναι νομικά δεσμευτικό. Η δεσμευτική ερμηνεία του ενωσιακού δικαίου ανήκει στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ). Οι απόψεις που εκφράζονται στο παρόν έγγραφο καθοδήγησης δεν προδικάζουν τη θέση που ενδέχεται να λάβει η Επιτροπή ενώπιον του ΔΕΕ.

Συντομογραφίες

HKC Σύμβαση του Χονγκ Κονγκ IMO Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΔΝΟ) ILO Διεθνής Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) BC TG Τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές της σύμβασης της Βασιλείας SRFP Σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων ΠΠΕ Προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Γενικές ερωτήσεις σχετικά με τον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων 3

1.1. Τι είναι ο ευρωπαϊκός κατάλογος μονάδων ανακύκλωσης πλοίων; 3

1.2. Ποιος μπορεί να υποβάλει αίτηση για εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο; 3

1.3. Πώς υποβάλλεται η αίτηση για εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο; 3

1.4. Τι θα πρέπει να περιλαμβάνει ο φάκελος της αίτησης; 4

1.5. Πότε είναι δυνατόν να υποβληθούν οι αιτήσεις; 4

1.6. Πώς αξιολογεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις αιτήσεις; 4

1.7. Με ποιον τρόπο καταρτίζεται ο ευρωπαϊκός κατάλογος; 4

1.8. Μπορεί μια μονάδα να διαγραφεί από τον ευρωπαϊκό κατάλογο; 4

2. Απαιτήσεις για την εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο 5

2.1. Γενικές απαιτήσεις 5

2.1.1. Ποιες εγκρίσεις και άδειες χρειάζονται για την εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο; 5

2.1.2. Τι θα πρέπει να περιλαμβάνει το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων; 5

2.1.3. Από τι αποτελείται το «σχέδιο ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης» που συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις; 6

2.1.4. Τι είναι κατάλληλα συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης; 6

2.2. Περιβαλλοντικές απαιτήσεις 7

2.2.1. Τι σημαίνουν οι όροι «αποτροπή δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον» και «έλεγχος διαρροών, ιδίως σε διαπαλιρροϊκές ζώνες»; 8

2.2.2. Τι είναι τα «υδατοστεγή δάπεδα» και τα «αποτελεσματικά συστήματα αποστράγγισης»; 8

2.2.3. Τι σημαίνει «περιορισμός των επικίνδυνων ουσιών»; 9

2.2.4. Τι είναι οι «κατασκευασμένες δομές»; 10

2.2.5. Τι είναι η διαχείριση των αποβλήτων που συμμορφώνεται με τον κανονισμό; 12

2.3. Απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας 14

2.3.1. Τι είναι η «πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων για την ανθρώπινη υγεία»; 14

2.3.2. Τι είναι ο κατάλληλος προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός; 15

2.3.3. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις όσον αφορά την κατάρτιση; 15

2.3.4. Τι είναι η σύμφωνη με τον κανονισμό τήρηση μητρώων σχετικά με τα συμβάντα, τα ατυχήματα, τις επαγγελματικές νόσους και τις χρόνιες επιδράσεις; 16

3. Πιστοποίηση και επιθεωρήσεις 16

3.1. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του συστήματος επιθεωρήσεων στο πλαίσιο του νέου κανονισμού; 16

3.2. Ποιος είναι ο ρόλος των ανεξάρτητων επαληθευτών; 18

3.3. Ποιος μπορεί να είναι ανεξάρτητος επαληθευτής; 18

3.4. Θα δημοσιεύσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατάλογο των ανεξάρτητων επαληθευτών; 18

3.5. Ποιες διαπιστεύσεις και προσόντα θα πρέπει να διαθέτουν οι ανεξάρτητοι επαληθευτές; 18

3.6. Μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποφασίσει να επιθεωρήσει περαιτέρω μια μονάδα; 19

1. Γενικές ερωτήσεις σχετικά με τον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων

1.1. Τι είναι ο ευρωπαϊκός κατάλογος μονάδων ανακύκλωσης πλοίων;

Άρθρο 2 παράγραφος 1: «Ο παρών κανονισμός […] εφαρμόζεται στα πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους.» Άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο α): «Οι πλοιοκτήτες εξασφαλίζουν ότι τα πλοία που προορίζονται για ανακύκλωση ανακυκλώνονται μόνο σε μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο.» Άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) «Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την κατάρτιση ευρωπαϊκού καταλόγου μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που […] βρίσκονται σε τρίτη χώρα και η καταχώρισή τους βασίζεται στην εκτίμηση των πληροφοριών και των δικαιολογητικών που παρέχονται ή συλλέγονται σύμφωνα με το άρθρο 15.»

Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο (εφεξής ο «ευρωπαϊκός κατάλογος») μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού. Ο ευρωπαϊκός κατάλογος περιλαμβάνει μονάδες που βρίσκονται εντός της ΕΕ και σε τρίτες χώρες.

Σύμφωνα με τον κανονισμό [άρθρο 2 παράγραφος 1 σχετικά με το πεδίο εφαρμογής και άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο α) σχετικά με τις γενικές απαιτήσεις για τους πλοιοκτήτες], οι ιδιοκτήτες των πλοίων που φέρουν σημαία κράτους μέλους της ΕΕ στέλνουν τα πλοία τους προς ανακύκλωση μόνο σε μονάδες που περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο.

1.2. Ποιος μπορεί να υποβάλει αίτηση για εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο;

Άρθρο 15 παράγραφος 1: «Οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων που έχουν στην ιδιοκτησία τους εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να ανακυκλώνουν πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους υποβάλλουν στην Επιτροπή αίτηση για εγγραφή της συγκεκριμένης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο.»

Η διαδικασία καταχώρισης των μονάδων εξαρτάται από τη γεωγραφική τοποθεσία των σχετικών μονάδων. Οι μονάδες που βρίσκονται στην ΕΕ καταχωρίζονται από την αντίστοιχη εθνική αρμόδια αρχή τους, η οποία στη συνέχεια ανακοινώνει τους εθνικούς καταλόγους στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή για άμεση καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Οι μονάδες που βρίσκονται σε τρίτες χώρες θα πρέπει να υποβάλουν αίτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Αν και οι πρακτικές λεπτομέρειες που αφορούν την καταχώριση στους εθνικούς καταλόγους καθορίζονται από κάθε κράτος μέλος, ο κανονισμός ορίζει ότι οι μονάδες που βρίσκονται στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες πρέπει τηρούν τις ίδιες απαιτήσεις απόδοσης που παρατίθενται στο άρθρο 13 του κανονισμού.

1.3. Πώς υποβάλλεται η αίτηση για εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο;

Άρθρο 15 παράγραφος 1: «Οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων που έχουν στην ιδιοκτησία τους εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να ανακυκλώνουν πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους υποβάλλουν στην Επιτροπή αίτηση για εγγραφή της συγκεκριμένης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο.»

Σύμφωνα με τον κανονισμό, οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων που έχουν στην ιδιοκτησία τους μονάδες ανακύκλωσης πλοίων σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να ανακυκλώσουν πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους της ΕΕ υποβάλλουν στην Επιτροπή αίτηση για καταχώριση της συγκεκριμένης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων στον ευρωπαϊκό κατάλογο.

Η αίτηση θα πρέπει να σταλεί με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο στη διεύθυνση env-ship-recycling@ec.europa.eu και δύο αντίγραφα θα πρέπει να σταλούν ταχυδρομικώς στην ακόλουθη διεύθυνση (1):

European Commission Waste Management and Recycling unit Directorate-General for the Environment Avenue de Beaulieu 9, BU5/107 1049 Bruxelles/Brussel BELGIQUE/BELGIË

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβιβάζει γραπτή απόδειξη παραλαβής στην εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων και την ενημερώνει πότε εκτιμάται ότι θα ληφθεί απόφαση για την αίτηση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαβιβάζει στη συνέχεια γραπτή κοινοποίηση της απόφασης για την καταχώριση ή όχι της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων που υποβάλλει την αίτηση στον ευρωπαϊκό κατάλογο.

1.4. Τι θα πρέπει να περιλαμβάνει ο φάκελος της αίτησης;

Άρθρο 15 παράγραφος 2: «Η αίτηση κατά [το άρθρο 15 παράγραφος 1] συνοδεύεται από τα αποδεικτικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η συγκεκριμένη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13, προκειμένου να ανακυκλώνει πλοία και να περιλαμβάνεται στον ευρωπαϊκό κατάλογο σύμφωνα με το άρθρο 16.»

Το άρθρο 15 του κανονισμού ορίζει ότι η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων υποβάλλει φάκελο αίτησης που παρέχει στοιχεία τα οποία αποδεικνύουν ότι η μονάδα συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του κανονισμού. Ο φάκελος θα πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

1. συμπληρωμένο έντυπο με «πληροφορίες και τεκμηρίωση σχετικά με την αίτηση για εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων», μαζί με τα σχετικά δικαιολογητικά έγγραφα, όπως προβλέπεται στην εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2398 της Επιτροπής για τις πληροφορίες και την τεκμηρίωση σχετικά με αίτηση μονάδας που βρίσκεται σε τρίτη χώρα για καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο μονάδων ανακύκλωσης πλοίων (2)·

2. αντίγραφο της πιστοποίησης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από ανεξάρτητο επαληθευτή (υπόδειγμα στο παράρτημα 1 του παρόντος εγγράφου)·

3. αντίγραφο του σχεδίου της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων.

Όλα τα έγγραφα πρέπει να συντάσσονται στα αγγλικά ή να συνοδεύονται από μετάφραση στα αγγλικά, τα γαλλικά ή τα γερμανικά.

1.5. Πότε είναι δυνατόν να υποβληθούν οι αιτήσεις;

Οι αιτήσεις μπορούν να υποβληθούν οποτεδήποτε. Μετά τη δημοσίευσή του, ο ευρωπαϊκός κατάλογος επικαιροποιείται τακτικά ώστε να εγγράφονται σε αυτόν οι μονάδες που έχουν υποβάλει αίτηση που έγινε δεκτή, καθώς και να διαγράφονται οι μονάδες οι οποίες δεν συμμορφώνονται πλέον με τις απαιτήσεις του κανονισμού (βλέπε σημείο 1.8 παρακάτω).

Για να συμπεριληφθεί μια μονάδα στον κατάλογο πριν από το τέλος του 2016, ο φάκελος της αίτησης θα πρέπει να υποβληθεί πριν από την Παρασκευή 1η Ιουλίου 2016.

1.6. Πώς αξιολογεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή τις αιτήσεις;

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Γενική Διεύθυνση Περιβάλλοντος) αξιολογεί τις αιτήσεις που λαμβάνει από μονάδες ανακύκλωσης πλοίων οι οποίες βρίσκονται σε τρίτες χώρες με βάση τις απαιτήσεις του κανονισμού. Εξετάζονται μόνο οι πλήρεις φάκελοι αιτήσεων. Αν φάκελος αίτησης δεν είναι πλήρης, το/τα στοιχείο/-α που λείπει/-ουν θα ζητηθεί/-ούν από την εταιρεία.

1.7. Με ποιον τρόπο καταρτίζεται ο ευρωπαϊκός κατάλογος;

Ο ευρωπαϊκός κατάλογος καταρτίζεται και επικαιροποιείται μέσω της έκδοσης εκτελεστικών πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 291 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προτάσεις καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο εξετάζονται από την επιτροπή του κανονισμού ανακύκλωσης πλοίων, η οποία αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και γνωμοδοτεί σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) 182/2011 (3).

Το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού ορίζει ότι η Επιτροπή πρέπει να δημοσιεύσει τον ευρωπαϊκό κατάλογο το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2016. Ο κατάλογος χωρίζεται σε δύο επιμέρους καταλόγους που περιέχουν, αντιστοίχως, τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται στην Ένωση και εκείνες που βρίσκονται σε τρίτες χώρες.

Ο ευρωπαϊκός κατάλογος δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στον δικτυακό τόπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Ο ευρωπαϊκός κατάλογος επικαιροποιείται τακτικά ώστε να καταχωρίζονται ή να διαγράφονται μονάδες ανακύκλωσης πλοίων, κατά περίπτωση.

1.8. Μπορεί μια μονάδα να διαγραφεί από τον ευρωπαϊκό κατάλογο;

Άρθρο 16 παράγραφος 4 στοιχείο β) «Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την τακτική ενημέρωση του ευρωπαϊκού καταλόγου, […] για τη διαγραφή μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από τον ευρωπαϊκό κατάλογο σε οποιαδήποτε από τις ακόλουθες περιπτώσεις: i) όταν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων δεν πληροί πλέον τις απαιτήσεις του άρθρου 13, ή ii) όταν τα ενημερωμένα αποδεικτικά στοιχεία δεν παρέχονται τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την εκπνοή της πενταετούς περιόδου που ορίζεται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου.»

Ναι. Αν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διαπιστώσει ότι μια μονάδα δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις του κανονισμού, κινείται διαδικασία για τη διαγραφή της από τον ευρωπαϊκό κατάλογο. Στην εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων την οποία αφορά η διαδικασία δίνεται η ευκαιρία να παρουσιάσει τα επιχειρήματά της και να δώσει απαντήσεις στα ερωτήματα που θα θέσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η διαγραφή από τον ευρωπαϊκό κατάλογο μιας μονάδας που βρίσκεται σε τρίτη χώρα απαιτεί επίσης την έκδοση εκτελεστικής πράξης, μέσω της διαδικασίας που περιγράφεται στο σημείο 1.7.

Ενώ η απόφαση διαγραφής μιας μονάδας από τον ευρωπαϊκό κατάλογο είναι οριστική, τίποτα δεν εμποδίζει μια εταιρεία να υποβάλει στη συνέχεια εκ νέου αίτηση για καταχώριση της μονάδας της στον κατάλογο.

2. Απαιτήσεις για την εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο

Το παρόν τμήμα εξετάζει τις διάφορες απαιτήσεις που προβλέπονται στον κανονισμό για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που επιθυμούν να ανακυκλώνουν πλοία στην ΕΕ. Για λόγους σαφήνειας, οι διάφορες απαιτήσεις έχουν ομαδοποιηθεί σε τρεις κεφαλίδες (γενικές, περιβαλλοντικές, υγείας και ασφάλειας). Ορισμένες απαιτήσεις ενδέχεται να εμπίπτουν σε περισσότερες από μία κεφαλίδες επειδή μπορεί να εξυπηρετούν πολλούς σκοπούς. Σε αυτή την περίπτωση, οι απαιτήσεις περιγράφονται σύμφωνα με το κεντρικό τους θέμα.

2.1. Γενικές απαιτήσεις

2.1.1. Ποιες εγκρίσεις και άδειες χρειάζονται για την εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο α): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «εξουσιοδοτείται από τις αρμόδιες αρχές της για τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων ανακύκλωσης πλοίων».

Η σημαντικότερη απαίτηση για την καταχώριση μιας μονάδας στον ευρωπαϊκό κατάλογο είναι να έχει λάβει άδεια για την ανακύκλωση πλοίων από τις αρμόδιες αρχές της χώρας της. Χωρίς αυτή την άδεια των εθνικών αρχών η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δεν καταχωρίζει στον κατάλογο μονάδες. Αν από μια μονάδα που είναι εγγεγραμμένη στον κατάλογο αφαιρεθεί η εθνική άδεια ανακύκλωσης πλοίων, η εν λόγω μονάδα διαγράφεται από τον ευρωπαϊκό κατάλογο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να επικοινωνήσει απευθείας με τις οικείες αρχές για να επαληθεύσει τη γνησιότητα του/των εγγράφου/-ων αδειοδότησης που υποβλήθηκε/-αν με τον φάκελο της αίτησης.

Για τους σκοπούς του κανονισμού, οι λεπτομέρειες της αδειοδότησης σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού εξαρτώνται από το δίκαιο της χώρας όπου βρίσκεται η μονάδα.

Αν η/οι αντίστοιχη/-ες αρμόδια/-ες αρχή/-ές δεν εκδώσει/-ουν ειδική άδεια, εξουσιοδότηση ή έγκριση για τη διενέργεια ανακύκλωσης πλοίων, ο αιτών αναφέρει ρητά το γεγονός αυτό στην αίτησή του και στη συνέχεια υποβάλλει άλλες σχετικές άδειες, εξουσιοδοτήσεις ή εγκρίσεις που αφορούν τις δραστηριότητες της εταιρείας.

2.1.2. Τι θα πρέπει να περιλαμβάνει το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ε): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «καταρτίζει σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων».

Το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων αποτελεί το βασικό έγγραφο που εισήγαγε η σύμβαση του Χονγκ Κονγκ και το οποίο αντικατοπτρίζεται στον κανονισμό. Από την ανάλυση του περιεχομένου του σχεδίου μονάδας ανακύκλωσης πλοίων η Επιτροπή μπορεί να ελέγχει κατά πόσον τηρούνται οι ουσιώδεις απαιτήσεις του κανονισμού. Κατά την υποβολή στοιχείων σχετικά με τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του κανονισμού, συνιστάται να γίνεται παραπομπή στα σχετικά μέρη του σχεδίου μονάδας ανακύκλωσης πλοίων.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων (4), το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων εγκρίνεται από το διοικητικό συμβούλιο ή το ενδεδειγμένο διευθυντικό όργανο της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων. Το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων είναι σημαντικό να περιλαμβάνει πλήρη περιγραφή των λειτουργιών και των διαδικασιών που εφαρμόζονται στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων για να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τη σύμβαση. Επιπλέον, το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων θα πρέπει να περιγράφει πλήρως τις λειτουργίες και τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τον κανονισμό όσον αφορά τις επιπλέον απαιτήσεις πέραν των απαιτήσεων της σύμβασης του Χονγκ Κονγκ (βλέπε κυρίως το σημείο 2.2 παρακάτω για τις ειδικές απαιτήσεις).

Το συνιστώμενο υπόδειγμα για το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων περιλαμβάνεται στο προσάρτημα 1 των κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων (5).

2.1.3. Από τι αποτελείται το «σχέδιο ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης» που συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο η): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «καταρτίζει και διατηρεί σχέδιο ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».

Οι κατευθύνσεις που παρέχει το τμήμα 3.3.5 των κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων, καθώς και στα τμήματα 4.6 και 16 των κατευθυντήριων γραμμών της ΔΟΕ (6) και στα τμήματα 4.5 και 6.2 των τεχνικών κατευθυντήριων γραμμών της σύμβασης της Βασιλείας για τη φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση της πλήρους και της μερικής διάλυσης πλοίων (7), περιγράφουν τους τρόπους κατάρτισης ενός σχεδίου ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Επιπλέον, ένα κατάλληλο σχέδιο ετοιμότητας και αντίδρασης σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης αντικατοπτρίζει την τρέχουσα δομή της μονάδας ανακύκλωσης και κοινοποιείται σε όλους τους εργαζομένους της μονάδας, συμπεριλαμβανομένων του προσωπικού που εργάζεται για υπεργολάβους και του προσωπικού που προσλαμβάνεται για βραχύ χρονικό διάστημα.

2.1.4. Τι είναι κατάλληλα συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο δ): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «θεσπίζει συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης, διαδικασίες και τεχνικές με σκοπό την πρόληψη, μείωση, ελαχιστοποίηση και στο μέτρο του εφικτού, εξάλειψη των κινδύνων για την υγεία των ενδιαφερόμενων εργαζομένων και για τον πληθυσμό κοντά στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, και των δυσμενών για το περιβάλλον επιπτώσεων από την ανακύκλωση πλοίων».

Τα συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης καλύπτουν τα απόβλητα και τα επικίνδυνα υλικά, τις περιβαλλοντικές ζημίες που προκαλούνται από τη διαδικασία ανακύκλωσης εν γένει, καθώς και τις ανησυχίες για την ασφάλεια και την υγεία. Τα συστήματα αυτά στηρίζουν την εφαρμογή διαδικασιών και τεχνικών με σκοπό την πρόληψη, τη μείωση, την ελαχιστοποίηση και, στο μέτρο του εφικτού, την εξάλειψη των κινδύνων για την υγεία και των δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον.

Τα συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης χρησιμεύουν στον έλεγχο της εφαρμογής των διαδικασιών και των όρων που περιγράφονται στο σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων. Εφαρμόζονται σε ολόκληρη τη διαδικασία: από την αποδοχή ενός πλοίου για ανακύκλωση έως τη διαχείριση των αποβλήτων (8) (εφόσον πραγματοποιείται στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων). Αυτό περιλαμβάνει -αλλά όχι αποκλειστικά- την αξιολόγηση των κινδύνων πάνω στο πλοίο (επίσης των κινδύνων με βάση τον κατάλογο επικίνδυνων υλικών και το πιστοποιητικό καταλληλότητας του πλοίου προς ανακύκλωση)· τον καθορισμό και τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις για την ανακύκλωση των πλοίων· τη διεξαγωγή της διαδικασίας ανακύκλωσης πλοίων με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο (περιλαμβανομένης της αποθήκευσης και της διαχείρισης των υλικών και των αποβλήτων που βρίσκονται στο πλοίο και που παράγονται από τη διαδικασία ανακύκλωσης του πλοίου), την προσφορά της απαιτούμενης κατάρτισης και τη διενέργεια ελέγχων των εγγράφων για ολόκληρη τη διαδικασία.

α) Συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης του περιβάλλοντος

Στο πλαίσιο του κανονισμού, οι κατευθυντήριες γραμμές BC TG για την ανάπτυξη και την υλοποίηση συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης (9) είναι μια κατάλληλη διεθνής πηγή για το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο δ), όσον αφορά τις αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ (10) για την παρακολούθηση του περιβάλλοντος, ένα πρόγραμμα περιβαλλοντικής παρακολούθησης καλύπτει πιθανές αρνητικές επιπτώσεις κατά την ανακύκλωση πλοίων που μπορούν να διακριθούν σε τέσσερις κύριες κατηγορίες: εκλύσεις επικίνδυνων υλικών στο έδαφος και στα ιζήματα· εκλύσεις επικίνδυνων υλικών στο νερό· εκπομπές επικίνδυνων υλικών στον αέρα· και θόρυβος/δονήσεις. Η έκθεση σε υψηλές θερμοκρασίες είναι μια άλλη πιθανή αρνητική επίπτωση που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων διευκρινίζουν περαιτέρω ότι το πρόγραμμα παρακολούθησης θα πρέπει να αφορά ειδικά τη συγκεκριμένη μονάδα και να λαμβάνει υπόψη τα χαρακτηριστικά της μονάδας -όπως π.χ. τη χρήση δεξαμενής, προβλήτας/αποβάθρας και/ή περιοχών ανακύκλωση στην ενδιάμεση ζώνη μεταξύ ξηράς και θάλασσας- και θα πρέπει να προσδιορίζει τις χημικές, βιολογικές και φυσικές αλλαγές στο περιβάλλον γύρω από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Το πρόγραμμα παρακολούθησης θα πρέπει να χρησιμοποιεί καθιερωμένα πρότυπα για τη δειγματοληψία και την ανάλυση των σχετικών περιβαλλοντικών παραμέτρων.

β) Συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης της υγείας και της ασφάλειας

Ολοκληρωμένα συστήματα διαχείρισης και παρακολούθησης τα οποία αποσκοπούν στην αποτροπή, τη μείωση, την ελαχιστοποίηση και, στο μέτρο του εφικτού, την εξάλειψη των οφειλόμενων στην ανακύκλωση πλοίων κινδύνων για την υγεία των οικείων εργαζομένων και του πληθυσμού κοντά στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων είναι τα συστήματα που καλύπτουν δύο ουσιώδη στοιχεία κατά την έννοια των κατευθυντήριων γραμμών της ΔΟΕ:

α) η μονάδα έχει θεσπίσει συστήματα διαχείρισης της υγείας και της ασφάλειας στην εργασία (11)·

β) οι εργαζόμενοι έχουν τα δικαιώματα που ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (12), τα οποία τους δίνουν τη δυνατότητα να αναλάβουν τη διαχείριση και, σε τελική ανάλυση, να βοηθούν στη βελτίωση των συστημάτων διαχείρισης της υγείας και της ασφάλειας.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (13), οι εργοδότες «προβαίνουν σε ρυθμίσεις για τον προσδιορισμό και την περιοδική αξιολόγηση της επικινδυνότητας και των κινδύνων για την ασφάλεια και την υγεία από επικίνδυνους παράγοντες του περιβάλλοντος σε κάθε μόνιμο ή προσωρινό χώρο εργασίας, εξαιτίας της χρήσης διαφόρων μεθόδων, εργαλείων, μηχανημάτων, εξοπλισμού και ουσιών, και εφαρμόζουν κατάλληλα προληπτικά και προστατευτικά μέτρα που απαιτούνται για την αποφυγή των εν λόγω κινδύνων, ή για τη μείωσή τους στο ελάχιστο εύλογο και εφικτό επίπεδο, σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για τη για ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση αναφέρουν περαιτέρω τον ρόλο της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων, ο οποίος συνίσταται στη διεξαγωγή της εκτίμησης των κινδύνων στην εργασία για να προσδιοριστεί η ορθή προσέγγιση για την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη ασφάλεια των εργαζομένων. Η ευθύνη για τις εκτιμήσεις κινδύνου θα πρέπει να ανατεθεί σε αρμόδιο πρόσωπο για τους συγκεκριμένους κινδύνους κάθε εργασίας. Η εκτίμηση θα πρέπει να πραγματοποιείται από ομάδα του προσωπικού, η οποία θα περιλαμβάνει το αρμόδιο πρόσωπο, εκπρόσωπο της διοίκησης και εργαζομένους με κατάλληλο επίπεδο εξειδίκευσης.» (14).

Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού, «αρμόδιο πρόσωπο μπορεί να είναι ένας καταρτισμένος εργαζόμενος ή ένα διευθυντικό στέλεχος ικανό να αναγνωρίζει και να αξιολογεί τους εργασιακούς και λοιπούς κινδύνους και την έκθεση των εργαζομένων σε ενδεχομένως επικίνδυνες ουσίες ή επισφαλείς συνθήκες σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και το οποίο είναι ικανό να καθορίζει τα μέτρα προστασίας και τις προφυλάξεις που απαιτούνται για την εξάλειψη ή τη μείωση αυτών των κινδύνων ή αυτής της έκθεσης».

Το δεύτερο σκέλος των συστημάτων διαχείρισης της υγείας και της ασφάλειας είναι ότι η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων πρέπει να εξασφαλίζει την ενημέρωση των εργαζομένων, τη συμμετοχή τους και την αναπληροφόρηση από τους εργαζομένους, με σκοπό τη βελτίωση της ασφάλειας. Ο κατάλογος των σχετικών δικαιωμάτων των εργαζομένων βασίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (15). Περιλαμβάνει το δικαίωμα επισήμανσης των κινδύνων για την ασφάλεια στην αρμόδια αρχή, το δικαίωμα σε επαρκή ιατρική περίθαλψη ή το δικαίωμα εκλογής των αντιπροσώπων τους, όπως ορίζεται στην εθνική νομοθεσία, τους κανονισμούς και τις πρακτικές. Σε κάθε περίπτωση, η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων προβαίνει στις αναγκαίες ρυθμίσεις για να εξασφαλιστεί η ενημέρωση των εργαζομένων, η συμμετοχή τους και η αναπληροφόρηση από τους εργαζομένους σε θέματα υγείας και ασφάλειας.

Η παρακολούθηση των παραμέτρων της υγείας και της ασφάλειας μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει επιτευχθεί αν η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων έχει εφαρμόσει τις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (16). Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων αναφέρουν επίσης ότι η μονάδα διαθέτει διαδικασίες που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση της έκθεσης και για την ιατρική επίβλεψη (17).

2.2. Περιβαλλοντικές απαιτήσεις

Το παρόν τμήμα βασίζεται κυρίως στο τμήμα 3 των κατευθυντήριων γραμμών για τη για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων, του ΔΝΟ του 2012. Επίσης, τα ακόλουθα χρησιμοποιούνται ως υλικό καθοδήγησης:

— Μέρος II των κατευθυντήριων γραμμών της ΔΟΕ για την ασφάλεια και την υγεία κατά τη διάλυση πλοίων (18) ·

— Τμήμα 5 των τεχνικών κατευθυντήριων γραμμών της σύμβασης της Βασιλείας για τη φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση της πλήρους και της μερικής διάλυσης πλοίων (19) ·

— Κατευθύνσεις από τη γραμματεία της σύμβασης της Βασιλείας για τις αρμόδιες αρχές των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων («BCS 2013 Guidance 2013») (20) ·

Ειδικότερα, το τμήμα αυτό αναγνωρίζει ότι η εφαρμογή των αρχών της φιλικής προς το περιβάλλον διαχείρισης και η συμμόρφωση με τους κανονισμούς για την ανακύκλωση πλοίων θα στηρίζεται, τουλάχιστον εν μέρει, στην ανάπτυξη κατάλληλων υποδομών (21). Από λειτουργική άποψη, από τις απαντήσεις στα σημεία 2.2.1 έως 2.2.3 προκύπτει ότι η μεταφορά στοιχείων από το πλοίο στο υδατοστεγές δάπεδο της μονάδας γίνεται χωρίς τα στοιχεία να έρχονται σε επαφή με τη θάλασσα, τη διαπαλιρροϊκή ζώνη ή οποιαδήποτε άλλη διαπερατή επιφάνεια όπως άμμο ή αμμοχάλικο (22).

2.2.1. Τι σημαίνουν οι όροι «αποτροπή δυσμενών επιπτώσεων στο περιβάλλον» και «έλεγχος διαρροών, ιδίως σε διαπαλιρροϊκές ζώνες»;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο στ): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «προλαμβάνει τις δυσμενείς επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένης της απόδειξης του ελέγχου διαρροών, ιδίως σε διαπαλιρροϊκές ζώνες».

Βασικές κατευθύνσεις για την πρόληψη δυσμενών επιπτώσεων για το περιβάλλον βρίσκονται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ σχετικά με την πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων για το περιβάλλον (23). Στοιχεία σχετικά με τις κατάλληλες δράσεις για την πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων περιλαμβάνονται επίσης στην BC TG (24).

Με την απαίτηση η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων να «προλαμβάνει τις δυσμενείς επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον», ο κανονισμός δίνει έμφαση στην πρόληψη. Σε μια μονάδα που «έχει σχεδιαστεί, κατασκευαστεί και λειτουργεί με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο» (25), λαμβάνονται τα μέτρα και υπάρχει η υποδομή ώστε να αποφεύγονται οι διαρροές στο περιβάλλον.

Η μονάδα πρέπει επίσης «να αποδεικνύει τον έλεγχο των διαρροών», δηλαδή να αποδεικνύει ότι είναι ικανή να προλαμβάνει και —όταν η πρόληψη δεν έχει επιτευχθεί, παρά τον συμμορφούμενο σχεδιασμό, την κατασκευή και λειτουργία— να αντιμετωπίζει και να αμβλύνει κάθε είδους διαρροές (υπερχειλίσεις, εκπομπές στον αέρα κ.λπ.).

Μεταξύ άλλων μπορούν να αναφερθούν τα ακόλουθα παραδείγματα συστημάτων ελέγχου: εκ των προτέρων εκτίμηση των ρύπων που παραμένουν στο πλοίο· ομάδες ταχείας επέμβασης· πλωτά φράγματα απορρόφησης πετρελαίου· πλωτά φράγματα εγκλωβισμού πετρελαίου (26)· αποστραγγιστικά κανάλια και υδατοστεγή δάπεδα (περισσότερες πληροφορίες όσον αφορά τα τελευταία παρέχονται στο επόμενο σημείο).

Η διαπαλιρροϊκή ζώνη είναι η ζώνη μεταξύ των κατώτερων και των ανώτερων ορίων του εύρους της παλίρροιας. Αν και πρέπει να δίνεται προσοχή σε κάθε περιοχή της μονάδας, στον κανονισμό τονίζονται οι διαπαλιρροϊκές ζώνες, διότι παρουσιάζουν ειδικές προκλήσεις όσον αφορά τον έλεγχο των διαρροών, εξαιτίας των συνεχώς μεταβαλλόμενων συνθηκών κατά τη διάρκεια των παλιρροιών.

2.2.2. Τι είναι τα «υδατοστεγή δάπεδα» και τα «αποτελεσματικά συστήματα αποστράγγισης»;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο i): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «εξασφαλίζει ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση και αποθήκευση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων, μεταξύ άλλων […] τη διαχείριση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης μόνο σε υδατοστεγή δάπεδα με αποτελεσματικά συστήματα αποχέτευσης».

Ο κανονισμός προβλέπει ότι ο χειρισμός των «επικίνδυνων υλικών» και των «αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης» γίνεται «μόνο σε υδατοστεγή δάπεδα με αποτελεσματικά συστήματα αποχέτευσης».

Ο «χειρισμός» είναι πολύ ευρεία έννοια, που καλύπτει περισσότερα από τις εργασίες διαχείρισης αποβλήτων. Ξεκινά με τον τεμαχισμό/τον διαχωρισμό των στοιχείων από το πλοίο και περιλαμβάνει τη διαλογή και τη μεταφορά των επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης.

Όλα τα στοιχεία που διαχωρίζονται από το πλοίο, συμπεριλαμβανομένων των μεγάλων όγκων, αποτελούν είτε «επικίνδυνα υλικά» είτε «απόβλητα που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης».

«Τα δάπεδα» είναι συνεχείς, επίπεδες και στηρικτικές επιφάνειες. «Τα υδατοστεγή δάπεδα» είναι δάπεδα αδιαπέραστα από υγρά. Αυτό ανταποκρίνεται στην ανάγκη όχι μόνο να συγκρατούνται επικίνδυνα ρευστά, αλλά και να αντιμετωπίζεται το ενδεχόμενο να αποπλυθούν τα επικίνδυνα υλικά και να καταλήξουν στο περιβάλλον. Ο χαλύβδινος σκελετός του πλοίου μπορεί να θεωρηθεί υδατοστεγές δάπεδο κατά την έννοια του κανονισμού, εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις (βλέπε παρακάτω) ή στην περίπτωση πλωτών δεξαμενών.

Σύμφωνα με τον κανονισμό, τα «αποτελεσματικά συστήματα αποχέτευσης» είναι συστήματα αποστράγγισης που συνδέονται με μονάδα επεξεργασίας λυμάτων (είτε πρόκειται για επιτόπια είτε για κοινή/δημοτική μονάδα) ή, όπως ορίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές της γραμματείας της σύμβασης της Βασιλείας 2013, απλές υποδομές (π.χ. βάση από σκυρόδεμα) που εμποδίζει τη διαφυγή των ρυπογόνων υλικών. Θα υπάρχει αποστράγγιση των ρύπων και ικανότητα καθαρισμού των καναλιών αποχέτευσης σε τακτά χρονικά διαστήματα, για παράδειγμα με την εγκατάσταση κινητών σχαρών πάνω από τα κανάλια αποχέτευσης (27). Ο όγκος των συστημάτων αποχέτευσης πρέπει να ορίζεται με βάση τα μετεωρολογικά δεδομένα (π.χ. βροχοπτώσεις), τις ενδεχόμενες ποσότητες διαρροών, τα είδη των διαρροών, το μέγεθος της περιοχής υδατοστεγούς δαπέδου και τη διείσδυση εξωτερικών υδάτων.

Δεδομένου ότι ο χειρισμός των επικίνδυνων υλικών και των αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης θα πρέπει να διενεργείται «μόνο» σε υδατοστεγή δάπεδα, κάθε φορά που ένα στοιχείο διαχωρίζεται από το πλοίο δεν θα πρέπει να έρχεται σε επαφή με μη υδατοστεγή δάπεδα όπως η άμμος. Μπορεί, ωστόσο, να ανυψωθεί (π.χ. με γερανό) σε υδατοστεγές δάπεδο.

Το εσωτερικό του πλοίου μπορεί να θεωρηθεί υδατοστεγές δάπεδο σύμφωνα με τον κανονισμό, αν:

α) το κύτος είναι σφραγισμένο, η ακεραιότητα της βάσης του κύτους έχει αναλυθεί και δεν έχει εκτεθεί σε κίνδυνο·

β) επιβλαβείς ουσίες οι οποίες πέφτουν από το σκάφος κατά τη διάρκεια των εργασιών τεμαχισμού ελέγχονται σύμφωνα με το σημείο 2.2.1, π.χ. γίνεται η συλλογή και η διαχείρισή τους κατά τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον·

γ) πριν από οποιαδήποτε δραστηριότητα που συνιστά απειλή για το περιβάλλον έχουν αναπτυχθεί απορροφητικά μέσα για τη συγκράτηση του πετρελαίου από το κύτος του πλοίου έως την ακτή/προκυμαία και είναι άμεσα διαθέσιμα ξαφριστήρια πετρελαίου (skimmers)·

δ) τα ογκώδη στοιχεία έχουν ανυψωθεί και μετακινηθεί με ασφαλή τρόπο προς χώρους τεμαχισμού με υδατοστεγές δάπεδο·

ε) η απόρριψη υπολειμμάτων βαφής και τοξικών επιχρισμάτων στη θάλασσα/στη διαπερατή επιφάνεια ελέγχεται σύμφωνα με το σημείο 2.2.1·

στ) τα υπόλοιπα μέρη του πυθμένα του πλοίου μεταφέρονται, το συντομότερο δυνατό, σε περιοχές με υδατοστεγές δάπεδο, με ασφαλή και φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο, π.χ. με τη χρήση γερανών, έλκηθρων ή βραχιόνων σε συνδυασμό με βαρούλκα, ώστε να είναι δυνατόν ο πυθμένας να κοπεί πάνω από υδατοστεγές δάπεδο με αποτελεσματικό σύστημα αποχέτευσης, π.χ. επάνω σε πλωτή δομή όπως μια πλωτή δεξαμενή, μια επίπεδη μαούνα ή μια δομή ισοδύναμη με το αποτελεσματικό σύστημα αποχέτευσης.

2.2.3. Τι σημαίνει «περιορισμός των επικίνδυνων ουσιών»;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο i): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «εξασφαλίζει ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση και αποθήκευση επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων, μεταξύ άλλων τον περιορισμό όλων των επικίνδυνων ουσιών επί του πλοίου καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης, ώστε να προλαμβάνεται οποιαδήποτε αποδέσμευση των υλικών αυτών στο περιβάλλον».

Ο κανονισμός προβλέπει τον «περιορισμό όλων των επικίνδυνων ουσιών», πάντα («καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης») (28), ώστε να προλαμβάνεται «οποιαδήποτε αποδέσμευση […] στο περιβάλλον». Αυτό σημαίνει ότι όλα τα επικίνδυνα υλικά αφαιρούνται από το πλοίο και συλλέγονται, αποθηκεύονται, μεταφέρονται και διατίθενται χωρίς να έλθουν σε άμεση επαφή με το περιβάλλον ή τους εργαζομένους (π.χ. επαφή με γυμνά χέρια, άμεση επαφή με τις αναπνευστικές οδούς κ.λπ.). Το σημείο αυτό αφορά την αφαίρεση, τη συλλογή και την αποθήκευση επικίνδυνων υλικών, ενώ το σημείο 2.2.5 επικεντρώνεται στις πτυχές διαχείρισης αποβλήτων.

Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων, καθώς και τα τμήματα 4.2 (προσδιορισμός των δυνητικών ρυπαντών και πρόληψη των απορρίψεων), 5.3 (σχεδιασμός και κατασκευή) και 5.4 (λειτουργία) των BC TG, επισημαίνουν τα σχετικά μέτρα για τον χειρισμό ειδικών υλικών, αναφέροντας ιδίως τα ακόλουθα:

— εργασίες αφαίρεσης αμιάντου από πλοίο που πραγματοποιούνται πάνω στο πλοία (29)·

— εργασίες αφαίρεσης αμιάντου από πλοίο που πραγματοποιούνται έξω από το πλοίο (30)·

— υπολείμματα βαφής και επιχρίσματα που βρέθηκαν στο κύτος του πλοίου (31) [η χρήση ειδικού αναπνευστικού εξοπλισμού που συνιστάται στις BC TG καλύπτεται από το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο θ) του κανονισμού]·

— υγρά απόβλητα (32).

Άλλα στοιχεία που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνουν τα εξής:

α) Στις εργασίες αφαίρεσης αμιάντου από τους εργαζομένους εφαρμόζονται μέτρα που παρέχουν ισοδύναμα επίπεδα προστασίας με εκείνα που προβλέπονται από την οδηγία 2009/148/ΕΚ, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται στην έκθεσή τους στον αμίαντο κατά τη διάρκεια της εργασίας (33). Η οδηγία περιγράφει τα μέτρα που πρέπει να λαμβάνονται από τον εργοδότη των σχετικών εργαζομένων όταν υπάρχει πιθανότητα υπέρβασης της ενιαίας μέγιστης οριακής τιμής της συγκέντρωσης αιωρούμενων ινών αμιάντου (0,1 ίνες ανά cm3), που υπολογίζεται ως χρονικώς σταθμισμένος όρος για 8 ώρες (TWA).

β) Συνιστάται η χρήση υπερυψωμένων δεξαμενών αποθήκευσης καταλοίπων υδρογονανθράκων, καθώς θα διευκολύνει τον ανεξάρτητο επαληθευτή να εκτελέσει το καθήκον του να ελέγξει τη στεγανότητα της βάσης της δεξαμενής.

2.2.4. Τι είναι οι «κατασκευασμένες δομές»;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «λειτουργεί από κατασκευασμένες δομές».

Ο κανονισμός προβλέπει ότι η μονάδα λειτουργεί από κατασκευασμένες δομές. Σκοπός των κατασκευασμένων δομών είναι να επιτρέπουν την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων, εξασφαλίζοντας την ασφάλεια των εργαζομένων, τον έλεγχο των διαρροών, τον περιορισμό των επικίνδυνων υλικών και τον χειρισμό των επικίνδυνων υλικών και των αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης των πλοίων από υδατοστεγές δάπεδο.

Η απαίτηση της λειτουργίας από κατασκευασμένες δομές δεν σημαίνει κατ’ ανάγκη ότι μια μονάδα πρέπει να είναι πλήρως κατασκευασμένη, εφόσον τηρούνται οι απαιτήσεις του κανονισμού. Οι κατασκευασμένες δομές μπορούν να συμπληρώνονται, π.χ. με «μηχανές με ερπύστριες ή ελαστικά εδάφους χαμηλής πίεσης» (34), κινητές δεξαμενές καθίζησης και πλωτούς γερανούς, στις περιπτώσεις που η εγκατάσταση σταθερών γερανών δεν είναι δυνατή. Αυτό ισχύει ιδίως σε προσωρινές εγκαταστάσεις, όταν π.χ. η προσωρινή περίφραξη μπορεί να θεωρηθεί ισοδύναμη με τοίχους, υπό τον όρο ότι επιτυγχάνει το ίδιο επίπεδο προστασίας. Ο κανονισμός δεν αποκλείει τις προσωρινές εγκαταστάσεις ανακύκλωσης πλοίων στις οποίες τοποθετείται πρόσθετος εξοπλισμός σε βασική μονάδα (π.χ. σε λιμένα, αποβάθρα ή προβλήτα), με την προϋπόθεση ότι η βασική μονάδα τηρεί τις απαιτήσεις σχεδιασμού και κατασκευής του κανονισμού.

Σύμφωνα με τον κανονισμό, παραδείγματα κατασκευασμένων δομών σε περιοχές ανακύκλωσης πλοίων όπου πραγματοποιείται πρωτογενής κοπή μπορούν να περιλαμβάνουν —αλλά όχι αποκλειστικά— τα εξής:

— Πλωτές γέφυρες·

— Νεωλκεία και ράμπες πρόσβασης·

— Αποβάθρες·

— Νηοδόχους·

— Ναυτικές δεξαμενές·

— Ανυψωτήρες πλοίων·

— Δομές παρόμοιες με γέφυρες (γέφυρα επί ικριωμάτων)·

— Διώρυγες·

— Κουβούκλια·

— Δεξαμενές ανύψωσης.

Παραδείγματα κατασκευασμένων δομών που παρέχουν στήριξη σε «σταθερές εγκαταστάσεις», όπως ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές BCS 2013 (35), περιλαμβάνουν, χωρίς να περιορίζονται σε αυτά, τα εξής:

— Σταθεροί γερανοί και άλλες μηχανές ανύψωσης που χρησιμοποιούνται εντός των ορίων του σχεδιασμού τους (π.χ. φροντίζοντας να μη γίνεται υπέρβαση του μεικτού βάρους που μπορεί να ανυψώσει ένας γερανός)·

— Εξοπλισμός ανέλκυσης και καλώδια για την ασφαλή απομάκρυνση πλοίου μακριά από την ακτή κατά τις εργασίες διάλυσης·

— Αντλίες για τη μεταφορά υγρών ώστε να αντλούνται τα υγρά από τον αποχετευτικό χώρο συλλογής των υγρών·

— Παραγωγοί ηλεκτρικής ενέργειας για φωτισμό ώστε να καταστεί δυνατή η ασφαλέστερη εργασία υπό συνθήκες χαμηλού φωτισμού.

Παραδείγματα κατασκευασμένων δομών σε περιοχές της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων που προορίζονται για δευτερεύουσα κοπή αναφερόμενα στις σχετικές κατευθυντήριες γραμμές της σύμβασης της Βασιλείας περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

— Θέσεις εργασίας για τη δευτερογενή διάλυση και την ακόλουθη αποσυναρμολόγηση στα συστατικά στοιχεία και ειδικά εξοπλισμένες θέσεις εργασίας για την απομάκρυνση των επικίνδυνων και τοξικών αποβλήτων (36)·

— Χωριστοί κλειστοί χώροι (Bunded partitions) (37) και δεξαμενές·

— Τοιχώματα (από ξύλο, σκυρόδεμα, χάλυβα) με πρόσβαση από τη μία πλευρά ώστε να είναι δυνατό να αποθηκεύονται και να φορτώνονται υλικά (38)·

— Προσωρινοί αποθηκευτικοί χώροι για υλικά που δεν βλάπτουν το περιβάλλον και μεταλλικές κατασκευές (39)·

— Χώροι αποθήκευσης για πλήρως επεξεργασμένο εξοπλισμό και υλικά που είναι έτοιμα για επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση ή διάθεση (40)·

Παραδείγματα κατασκευασμένων δομών που χρησιμοποιούνται για την τήρηση των απαιτήσεων του κανονισμού σχετικά με την υγεία και την ασφάλεια περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα:

— σταθεροί, επίπεδοι δρόμοι (αρχικά μπορεί να κατασκευαστεί μια απλή οδική βάση π.χ. με θραύσματα σκυροδέματος) ή συμπυκνωμένη οδική βάση που καθιστά δυνατό για ένα ασθενοφόρο και ένα πυροσβεστικό όχημα να φτάσουν μέχρι το πλοίο και να σταθμεύσουν δίπλα του (41) ή, στην περίπτωση της ναυτικής δεξαμενής, να φτάσει στην οδό διαφυγής (π.χ. ανυψωτήρας)·

— σταθεροί γερανοί και άλλες μηχανές ανύψωσης που χρησιμοποιούνται εντός των ορίων του σχεδιασμού τους (π.χ. φροντίζοντας να μην υπερβαίνει το μεικτό βάρος που μπορεί να ανυψώσει ένας γερανός) (βλέπε παραπάνω)·

— σταθερές δίοδοι εξόδου·

— πρόσθετα στοιχεία που αναφέρονται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (42), ιδίως σχετικά με την παροχή πόσιμου νερού, τη χωροθέτηση και τις προϋποθέσεις λειτουργίας των χώρων υγιεινής και των νιπτήρων, το βεστιάριο καθώς και καταφύγια και εγκαταστάσεις για τρόφιμα και ποτά·

— πρόσθετα στοιχεία που αναφέρονται στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων (43): εγκαταστάσεις με νιπτήρες, λουτρά, χώροι εστίασης και αναψυχής, τουαλέτες και αποδυτήρια για τον έλεγχο της έκθεσης και την αποφυγή της εξάπλωσης επικίνδυνων υλικών· εγκαταστάσεις υγιεινής και χώροι με νιπτήρες που είναι εύκολα προσβάσιμοι και χωροθετημένοι έτσι ώστε να μην κινδυνεύουν από μόλυνση από τον χώρο εργασίας· χωριστά και κατάλληλα αποδυτήρια, εγκαταστάσεις υγιεινής και χώροι με νιπτήρες για να χρησιμοποιούνται αποκλειστικά από εργαζομένους που χειρίζονται αμίαντο· χωριστοί και μη μολυσμένοι χώροι για να τους χρησιμοποιούν οι εργαζόμενοι για να τρώνε, να πίνουν και για άλλα διαλείμματα.

2.2.5. Τι είναι η διαχείριση των αποβλήτων που συμμορφώνεται με τον κανονισμό;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο ii): Οι μονάδες ανακύκλωσης πλοίων εξασφαλίζουν «την καταγραφή όλων των αποβλήτων που προκύπτουν από τη διαδικασία ανακύκλωσης και των ποσοτήτων τους και τη μεταφορά τους μόνο σε μονάδες διαχείρισης αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένων των μονάδων ανακύκλωσης αποβλήτων, οι οποίες έχουν λάβει άδεια επεξεργασίας χωρίς κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον».

Άρθρο 15 παράγραφος 5: «Για τους σκοπούς του άρθρου 13, όσον αφορά τη σχετική λειτουργία ανάκτησης ή διάθεσης αποβλήτων, η διαχείριση μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι φιλική προς το περιβάλλον μόνο όταν η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων μπορεί να αποδείξει ότι η μονάδα διαχείρισης αποβλήτων που δέχεται τα απόβλητα λειτουργεί σύμφωνα με πρότυπα προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος ισοδύναμα σε μεγάλο βαθμό με τα συναφή διεθνή και ενωσιακά πρότυπα».

Ο κανονισμός περιλαμβάνει πολλές απαιτήσεις όσον αφορά τη διαχείριση επικίνδυνων και άλλων αποβλήτων που προκύπτουν κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης πλοίων.

Ανάλογα με τη μονάδα, η ανάκτηση ή η διάθεση των αποβλήτων μπορεί να πραγματοποιηθεί επιτόπου ολοκληρωτικά, εν μέρει ή να μην πραγματοποιηθεί επιτόπου. Για παράδειγμα, ορισμένες μονάδες ανακύκλωσης πλοίων είναι εξοπλισμένες με αποτεφρωτήρες· μερικές μονάδες θα είναι σε θέση να χειρίζονται ορισμένες κατηγορίες αποβλήτων, αλλά όχι άλλες, ενώ ορισμένες μονάδες ενδέχεται να αποφασίσει να αναθέσουν εξ ολοκλήρου την αξιοποίηση ή τη διάθεση των αποβλήτων σε εξωτερικές εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων. Ο κανονισμός δεν επιβάλλει ειδικότερη ρύθμιση. Ωστόσο, απαιτεί από την εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων να μπορεί να αποδείξει ότι η επεξεργασία των διαφόρων κατηγοριών αποβλήτων είναι σύμφωνη με ορισμένα πρότυπα, ανεξάρτητα από το πού λαμβάνει χώρα η αξιοποίηση ή η διάθεση των αποβλήτων. Ως εκ τούτου, προτείνεται να διευκρινίζει η μονάδα στο έντυπο αίτησης ποιες κατηγορίες αποβλήτων έχει τη δυνατότητα και την άδεια να ανακυκλώνει/να διαθέτει η ίδια και ποιες κατηγορίες αποβλήτων θα μεταφέρει σε εξωτερικές κατάντη εγκαταστάσεις διαχείρισης αποβλήτων.

α) Τεκμηρίωση και μεταφορά αποβλήτων

Μπορεί να υποτεθεί ότι υπάρχει συμμόρφωση με το μέρος του άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο ii) για την τεκμηρίωση και τη μεταφορά των αποβλήτων αν, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων (44), η μονάδα καθορίζει διαδικασίες για τον εντοπισμό επικίνδυνων υλικών και αποβλήτων κατά τη μεταφορά τους από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων στον τελικό προορισμό τους, καθώς και για την τεκμηρίωση της διαχείρισης και της αποθήκευσης, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης και της αποθήκευσης από τους υπεργολάβους.

β) Άδεια κατάντη εγκαταστάσεων διαχείρισης αποβλήτων

Ο κανονισμός προβλέπει ότι η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων εξασφαλίζει ότι η εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων έχει λάβει άδεια λειτουργίας χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον. Η απαίτηση αυτή αντικατοπτρίζει τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων (45).

Η εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων που καλύπτεται από την παρούσα απαίτηση είναι είτε:

— τμήμα της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, αν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων αξιοποιεί ή διαθέτει τα απόβλητα η ίδια·

— εξωτερική εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων, αν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων έχει αναθέσει αυτό το μέρος των εργασιών·

— και τα δύο, αν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων διαχειρίζεται η ίδια ορισμένες κατηγορίες αποβλήτων και αναθέτει σε εξωτερικές εγκαταστάσεις τις υπόλοιπες εργασίες.

Η άδεια που αναφέρεται στην απαίτηση αυτή αφορά την άδεια που χορηγείται από την αρμόδια αρχή/τις αρμόδιες αρχές στη χώρα στην οποία βρίσκεται η εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων. Αυτό περιλαμβάνει τα έγγραφα σχετικά με την εισαγωγή/εξαγωγή των αποβλήτων και -ανάλογα με την περίπτωση- την τεκμηρίωση σχετικά με τη διαδικασία συναίνεσης μετά από ενημέρωση (ΣΜΕ), σε περίπτωση που η μονάδα διαχείρισης αποβλήτων βρίσκεται σε χώρα διαφορετική από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Αντίγραφο της σχετικής άδειας θα πρέπει να περιληφθεί στο έντυπο αίτησης το οποίο βρίσκεται στην εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2398.

γ) Διαχείριση των αποβλήτων στη μονάδα διαχείρισης αποβλήτων

Οι μονάδες που βρίσκονται σε τρίτες χώρες και υποβάλλουν αίτηση για εγγραφή στον ευρωπαϊκό κατάλογο καλούνται να αποδείξουν ότι η/οι εγκατάσταση/-εις διαχείρισης αποβλήτων εφαρμόζει/-ουν πρότυπα ισοδύναμα σε μεγάλο βαθμό με τα διεθνή και ενωσιακά πρότυπα.

Η υποχρέωση αυτή δεν συνεπάγεται την πλήρη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις της ΕΕ που απορρέουν από νομικές πράξεις άλλες από τον κανονισμό και άλλα διεθνή πρότυπα, αλλά μάλλον την ανάγκη να διασφαλίζεται ότι οι απαιτήσεις/τα πρότυπα που εφαρμόζονται στην εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων εξασφαλίζουν παρόμοιο επίπεδο προστασίας της υγείας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος.

Οι εταιρείες που υποβάλλουν αίτηση θα πρέπει να υπογράψουν τα έγγραφα που προβλέπονται στην εκτελεστική απόφαση (ΕΕ) 2015/2398 και να επισυνάψουν αντίγραφο κάθε εγγράφου σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της απόφασης.

Θεωρείται ότι υπάρχει γενική ισοδυναμία με τα διεθνή και τα ενωσιακά πρότυπα όταν οι ακόλουθες βασικές αρχές που απορρέουν από τα διεθνή πρότυπα και τις ενωσιακές οδηγίες εφαρμόζονται στην εγκατάσταση διαχείρισης αποβλήτων:

— Διεθνή πρότυπα:

Ο κατάλογος των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών σε διεθνές επίπεδο παρατίθεται στο παράρτημα VIII του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 για τις μεταφορές αποβλήτων, στον οποίο περιλαμβάνονται και τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση της πλήρους και μερικής διάλυσης πλοίων, εφόσον αφορά κατάντη μονάδα διαχείρισης αποβλήτων. Επικαιροποιήσεις των τεχνικών κατευθυντήριων γραμμών που καταρτίστηκαν δυνάμει της σύμβασης της Βασιλείας βρίσκονται στον ιστότοπο της σύμβασης (46).

Επιπλέον, τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης της Βασιλείας έχουν θεσπίσει ένα πλαίσιο για τη φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων ή άλλων αποβλήτων (47). Το πλαίσιο αυτό ορίζει την κοινή αντίληψη περί του τι περιλαμβάνει η φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση και αφορά π.χ. ορισμένες κατευθυντήριες αρχές και μέτρα για τις μονάδες διαχείρισης των αποβλήτων προκειμένου να διασφαλιστεί η φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση.

— Ενωσιακά πρότυπα:

Τα ενωσιακά πρότυπα σχετικά με την υγεία του ανθρώπου και την προστασία του περιβάλλοντος που είναι σημαντικά για τις μονάδες διαχείρισης αποβλήτων βρίσκονται στην οδηγία-πλαίσιο της ΕΕ για τα απόβλητα και στη νομοθεσία για τις κατηγορίες αποβλήτων.

Στις κύριες απαιτήσεις της οδηγίας 2008/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Νοεμβρίου 2008, για τα απόβλητα και την κατάργηση ορισμένων οδηγιών (48) (γνωστή και ως οδηγία-πλαίσιο για τα απόβλητα) περιλαμβάνονται:

— Η ιεράρχηση των αποβλήτων (άρθρο 4): εφαρμόζεται η ακόλουθη ιεράρχηση των αποβλήτων κατά σειρά προτεραιότητας α) πρόληψη, β) προετοιμασία για επαναχρησιμοποίηση, γ) ανακύκλωση, δ) άλλου είδους ανάκτηση, π.χ. ανάκτηση ενέργειας, και ε) διάθεση.

— Προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος (άρθρο 13): η διαχείριση των αποβλήτων πραγματοποιείται χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία, χωρίς να βλάπτεται το περιβάλλον και ειδικότερα: α) χωρίς να δημιουργείται κίνδυνος για το νερό, τον αέρα, το έδαφος, τα φυτά ή τα ζώα, β) χωρίς να προκαλούνται ενοχλήσεις από το θόρυβο ή τις οσμές· και γ) χωρίς να επηρεάζεται δυσμενώς το τοπίο ή οι τοποθεσίες ιδιαίτερου ενδιαφέροντος.

— Επικίνδυνα απόβλητα (άρθρα 17, 18, 19): Τα επικίνδυνα απόβλητα αποθηκεύονται και υφίστανται επεξεργασία υπό συνθήκες που εξασφαλίζουν την προστασία της υγείας και του περιβάλλοντος. Τα επικίνδυνα απόβλητα δεν αναμιγνύονται, σε καμία περίπτωση, με άλλα επικίνδυνα απόβλητα και πρέπει να συσκευάζονται και να επισημαίνονται.

Εκτός από τις βασικές αρχές της οδηγίας-πλαισίου για τα απόβλητα, οι ακόλουθες ενωσιακές νομοθετικές πράξεις περιλαμβάνουν τα πρότυπα για τις εργασίες επεξεργασίας αποβλήτων που είναι σχετικά με το άρθρο 15 παράγραφος 5 του κανονισμού:

— Οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου, της 26ης Απριλίου 1999, περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων (49)·

— Οδηγία 2000/76/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Δεκεμβρίου 2000, για την αποτέφρωση των αποβλήτων και τροποποιητικές πράξεις (50)·

— Οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών (51)·

Τέλος, στις ακόλουθες ενωσιακές νομοθετικές πράξεις περιλαμβάνονται πρότυπα για τις εργασίες επεξεργασίας ειδικών κατηγοριών αποβλήτων, που σχετίζονται με το άρθρο 15 παράγραφος 5 του κανονισμού:

— Οδηγία 96/59/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 1996, για τη διάθεση των πολυχλωροδιφαινυλίων και των πολυχλωροτριφαινυλίων (ΡCΒ/ΡCΤ) (52)·

— Οδηγία 2006/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Σεπτεμβρίου 2006, σχετικά με τις ηλεκτρικές στήλες και τους συσσωρευτές και τα απόβλητα ηλεκτρικών στηλών και συσσωρευτών και με την κατάργηση της οδηγίας 91/157/ΕΟΚ (53)·

— Η διάθεση των ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού γίνεται με βάση τις βασικές επιχειρησιακές αρχές που προβλέπονται στην οδηγία 2002/96/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιανουαρίου 2003, σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) (54).

2.3. Απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας

2.3.1. Τι είναι η «πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων για την ανθρώπινη υγεία»;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο στ): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «προλαμβάνει τις δυσμενείς επιπτώσεις για την ανθρώπινη υγεία».

Πέρα από τις φυσικές ρυθμίσεις (βλέπε σημείο 2.2.4 παραπάνω για τις κατασκευασμένες δομές), οι κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ αναφέρονται σε ευρύ φάσμα επιχειρησιακών ρυθμίσεων που περιλαμβάνουν από την πρόληψη των χειρότερων μορφών παιδικής εργασίας και την εξασφάλιση κατάλληλου χώρου διαμονής, εφόσον υπάρχει στην τοποθεσία της μονάδας, ή αλλιώς υπό την ευθύνη της εταιρείας ανακύκλωσης πλοίων, έως την προστασία της ακοής. Το σύνολο αυτών των διαφορετικών φυσικών και λειτουργικών στοιχείων αποτελεί τις «ασφαλείς επιχειρήσεις», την «ασφάλεια των εργαζομένων» και τις «διαδικασίες και τεχνικές με σκοπό την πρόληψη, μείωση, ελαχιστοποίηση και στο μέτρο του εφικτού, εξάλειψη των κινδύνων για την υγεία» που αναφέρεται στον κανονισμό (55).

Θεωρείται ότι τηρούνται οι απαιτήσεις σχετικά με την ασφάλεια αν η μονάδα έχει εφαρμόσει τις προαναφερόμενες λειτουργικές ρυθμίσεις και, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ (56), διαθέτει σχέδια και διαδικασίες για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και είναι σε θέση να αποδείξει ότι γνωρίζει και κατανοεί τις ισχύουσες διαδικασίες, την ισχύουσα νομοθεσία, τους κανονισμούς και τις κατευθυντήριες γραμμές. Η μονάδα θα πρέπει επίσης να καταρτίζει και να τηρεί αποτελεσματικό σχέδιο εκκένωσης έτσι ώστε η εκκένωση όλων των ατόμων να γίνεται γρήγορα και με ασφάλεια (57).

Επιπλέον, η μονάδα απασχολεί ένα ή περισσότερα βασικά πρόσωπα που διαθέτουν την κατάρτιση και την εμπειρία που απαιτείται για να εξασφαλιστεί με αποτελεσματικότητα ότι διατηρούνται ασφαλείς συνθήκες κατά τη διάρκεια των εργασιών στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων, περιλαμβανομένων ενός ή περισσότερων αρμόδιων προσώπων για την εκτέλεση συγκεκριμένων εργασιών. Ανάλογα με το μέγεθος της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων και τον αριθμό των εργαζομένων, η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων θα μπορούσε να απασχολήσει ένα ιεραρχικά οργανωμένο προσωπικό για τη διαχείριση της υγείας και της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένου ενός διευθυντικού στελέχους, του εποπτικού προσωπικού και των εργαζομένων (58). Ο κανονισμός ορίζει ως αρμόδιο πρόσωπο «το πρόσωπο με τα κατάλληλα προσόντα, την κατάλληλη κατάρτιση και επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και πείρα για την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών» (59). Το εν λόγω πρόσωπο «μπορεί να είναι ένας καταρτισμένος εργαζόμενος ή ένα διευθυντικό στέλεχος ικανό να αναγνωρίζει και να αξιολογεί τους εργασιακούς και λοιπούς κινδύνους και την έκθεση των εργαζομένων σε ενδεχομένως επικίνδυνες ουσίες ή επισφαλείς συνθήκες σε μονάδα ανακύκλωσης πλοίων και το οποίο είναι ικανό να καθορίζει τα μέτρα προστασίας και τις προφυλάξεις που απαιτούνται για την εξάλειψη ή τη μείωση αυτών των κινδύνων ή αυτής της έκθεσης» (60).

Τέλος, οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ αναφέρεται ρητά στις διεθνείς συμβάσεις σχετικά με την ανακύκλωση των πλοίων, μεταξύ των οποίων είναι η σύμβαση για την απαγόρευση των χειρότερων μορφών εργασίας των παιδιών, του 1999, και η σύμβαση περί του κατώτατου ορίου ηλικίας, του 1973. Ορισμένες χώρες στις οποίες γίνεται ανακύκλωση πλοίων ενδέχεται να μην έχουν ακόμη κυρώσει όλες αυτές τις συμβάσεις. Ωστόσο, για τους σκοπούς της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του κανονισμού, οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων είναι υποχρεωμένες να εφαρμόσουν σε εθνικό επίπεδο τις διάφορες διατάξεις που αφορούν την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων οι οποίες βρίσκονται σε διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται στο προσάρτημα 4 των κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ.

2.3.2. Τι είναι ο κατάλληλος προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο θ): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «μεριμνεί για την ασφάλεια […] των εργαζομένων, συμπεριλαμβανομένης της διασφάλισης της χρήσης προσωπικού προστατευτικού εξοπλισμού για εργασίες που απαιτούν τέτοια χρήση».

Προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός (ΠΠΕ) είναι κάθε σύστημα ή μέσον το οποίο φοράει ή κρατάει ένα πρόσωπο ώστε να προστατεύεται από έναν ή περισσότερους κινδύνους που απειλούν ενδεχομένως την ασφάλεια και την υγεία του (61). Ο προσωπικός προστατευτικός εξοπλισμός κατά την έννοια του κανονισμού διευκρινίζεται πλήρως στις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων (62) και στις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (63).

2.3.3. Ποιες είναι οι υποχρεώσεις όσον αφορά την κατάρτιση;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο θ): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «μεριμνά για […] την εκπαίδευση των εργαζομένων».

Όταν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων έχει εφαρμόσει τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ (64) και διαθέτει, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων (65), διαδικασίες κατάρτισης για την εξασφάλιση κατάλληλου επιπέδου ασφάλειας των εργαζομένων και προστασίας του περιβάλλοντος, τότε υπάρχει συμμόρφωση με τις απαιτήσεις όσον αφορά την κατάρτιση. Τα εκπαιδευτικά προγράμματα θα πρέπει να καλύπτουν όλους τους εργαζομένους και τα μέλη της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, περιλαμβανομένων του προσωπικού που εργάζεται για τους εργολάβους, και θα πρέπει να προσδιορίζουν το είδος και τη συχνότητα της κατάρτισης.

Όσον αφορά την πυροπροστασία και την πρόληψη των πυρκαγιών, λαμβάνονται ιδίως υπόψη οι κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ (66), σύμφωνα με τις οποίες η μονάδα διαθέτει διαδικασίες για την παροχή κατάλληλης εκπαίδευσης, κατάρτισης και πληροφόρησης σε όλο το εποπτεύον προσωπικό και τους εργαζομένους σχετικά με τους κινδύνους των πυρκαγιών, τα κατάλληλα μέτρα προφύλαξης που πρέπει να λαμβάνονται και τη χρήση του εξοπλισμού πυρόσβεσης, έτσι ώστε να υπάρχει άμεσα διαθέσιμο επαρκώς εκπαιδευμένο προσωπικό κατά τη διάρκεια όλων των περιόδων εργασίας. Η απόδειξη της συμμόρφωσης με αυτές τις απαιτήσεις επιτυγχάνεται καλύτερα με την εφαρμογή των σχετικών κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ (θα πρέπει να τηρούνται αρχεία εκπαίδευσης, γυμνασίων/ασκήσεων, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών όπως το είδος της εκπαίδευσης/άσκησης, τον ρόλο των συμμετεχόντων, τον χρησιμοποιούμενο εξοπλισμό, τη διάρκεια, την τοποθεσία, την ημερομηνία και την ώρα).

2.3.4. Τι είναι η σύμφωνη με τον κανονισμό τήρηση μητρώων σχετικά με τα συμβάντα, τα ατυχήματα, τις επαγγελματικές νόσους και τις χρόνιες επιδράσεις;

Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ι): Η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων «τηρεί μητρώα σχετικά με τα συμβάντα, τα ατυχήματα, τις επαγγελματικές νόσους και τις χρόνιες επιδράσεις και, εφόσον ζητείται από τις αρμόδιες αρχές, αναφέρει συμβάντα, ατυχήματα, επαγγελματικές νόσους και χρόνιες επιδράσεις που προκαλούν ή μπορούν να προκαλέσουν κινδύνους για την ασφάλεια των εργαζομένων, την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον».

Τα αρχεία σχετικά με τις επαγγελματικές νόσους και τις χρόνιες επιδράσεις λαμβάνονται μέσω ετήσιων προληπτικών ιατρικών εξετάσεων που περιλαμβάνουν τουλάχιστον δειγματοληψία αίματος και ούρων, καθώς και δειγματοληψία μαλλιών, εάν αυτό είναι δυνατόν. Οι πληροφορίες σχετικά με τα αίτια των ασθενειών και των χρόνιων επιδράσεων λαμβάνονται καλύτερα με βάση τη δειγματοληψία του εδάφους, του αέρα και της σκόνης.

Για να εξασφαλιστεί ότι τα μητρώα είναι πλήρη, πρέπει καταρχάς να είναι γνωστό ποιος εργάζεται στη μονάδα. Η μονάδα καταγράφει την ταυτότητα όλων των εργαζομένων, περιλαμβανομένων του προσωπικού που εργάζεται για τους εργολάβους και του προσωπικού που προσλαμβάνεται για βραχύ χρονικό διάστημα, και εξασφαλίζει ότι είναι πάντα διαθέσιμος κατάλογος όλων των εργαζομένων σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία.

Η συμμόρφωση με το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχεία θ) και ι) του κανονισμού προϋποθέτει επίσης ότι η μονάδα ακολουθεί τις συστάσεις των κατευθυντήριων γραμμών του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων (67) και τις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ (68).

Επιπλέον, όπως τονίζεται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΔΟΕ, σκοπός των μητρώων είναι ουσιαστικά να χρησιμοποιούνται για την προστασία της υγείας των εργαζομένων. Τα αποτελέσματα εξηγούνται με σαφήνεια από επαγγελματίες του τομέα της υγείας στους εμπλεκόμενους εργαζομένους ή στα πρόσωπα της επιλογής τους, δεν χρησιμοποιούνται για αδικαιολόγητες διακρίσεις, είναι διαθέσιμα, όταν ζητηθούν από την αρμόδια αρχή, ή από κάθε άλλο μέρος που συμφωνείται από τους εργοδότες και τους εργαζομένους, για την προετοιμασία κατάλληλων υγειονομικών στατιστικών και επιδημιολογικών μελετών, εφόσον τηρείται η ανωνυμία. Επίσης, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΔΝΟ για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση πλοίων, εάν οι εθνικές απαιτήσεις δεν καθορίζουν χρονική περίοδο, συνιστάται τα μητρώα να τηρούνται τουλάχιστον για πέντε έτη.

3. Πιστοποίηση και επιθεωρήσεις

3.1. Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά του συστήματος επιθεωρήσεων στο πλαίσιο του νέου κανονισμού;

Το άρθρο 15 παράγραφος 4 του κανονισμού εισάγει το σύστημα επιθεώρησης και επαλήθευσης σε δύο στάδια για τις μονάδες που βρίσκονται σε τρίτες χώρες και επιθυμούν να ανακυκλώσουν πλοία που φέρουν σημαία κράτους μέλους της ΕΕ.

Άρθρο 15 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο: Για την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, η συμμόρφωση των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται σε τρίτες χώρες προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13 πιστοποιείται μετά από επιθεώρηση του χώρου από ανεξάρτητο επαληθευτή με τα κατάλληλα προσόντα. Η εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων υποβάλλει στην Επιτροπή την πιστοποίηση όταν αιτείται καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο και, στη συνέχεια, ανά πενταετία, μετά την ανανέωση της καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Η αρχική καταχώριση στον κατάλογο και η ανανέωσή της συνοδεύονται από ενδιάμεση επανεξέταση για την επιβεβαίωση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13. Άρθρο 15 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο: Υποβάλλοντας αίτηση καταχώρισης στον ευρωπαϊκό κατάλογο, οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων αποδέχονται το ενδεχόμενο επιθεώρησης της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων από την Επιτροπή ή από φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της πριν ή μετά την καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, ώστε να επαληθευθεί η συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις του άρθρου 13. Ο ανεξάρτητος επαληθευτής, η Επιτροπή ή οι φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές της τρίτης χώρας όπου βρίσκεται η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων για τη διενέργεια των εν λόγω επιθεωρήσεων.

Το πρώτο στάδιο (άρθρο 15 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο) πραγματοποιείται πριν υποβάλει η μονάδα αίτηση για συμπερίληψη στον ευρωπαϊκό κατάλογο. Κατά το στάδιο αυτό πραγματοποιείται επιθεώρηση της μονάδας από ανεξάρτητο επαληθευτή για την εκτίμηση της συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις του κανονισμού.

Σε μεταγενέστερο στάδιο (άρθρο 15 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να επαληθεύσει τη συμμόρφωση της μονάδας με επιτόπιες επιθεωρήσεις. Οι εν λόγω επαληθεύσεις μπορούν να πραγματοποιούνται πριν ή μετά τη λήψη απόφασης σχετικά με την καταχώριση της μονάδας στον ευρωπαϊκό κατάλογο.

Γράφημα 1

Κύρια στάδια της διαδικασίας επιθεώρησης και επαλήθευσης για τις μονάδες ανακύκλωσης πλοίων που βρίσκονται εκτός της ΕΕ

3.2. Ποιος είναι ο ρόλος των ανεξάρτητων επαληθευτών;

Οι ανεξάρτητοι επαληθευτές είναι επιφορτισμένοι με την πιστοποίηση της μονάδας με βάση τις απαιτήσεις του κανονισμού. Πρέπει να επιτελούν το έργο τους με ανεξάρτητο τρόπο· για τον σκοπό αυτό, η σύμβαση μεταξύ του ιδιοκτήτη της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων και ενός ανεξάρτητου επαληθευτή επιτρέπει στον δεύτερο να πραγματοποιεί όλες τις δραστηριότητες που είναι αναγκαίες για τον έλεγχο και την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη συμμόρφωση της μονάδας με τις απαιτήσεις του κανονισμού. Οι συμβατικές υποχρεώσεις των ανεξάρτητων επαληθευτών κατά κανένα τρόπο δεν εμποδίζουν ούτε περιορίζουν τις δραστηριότητές τους.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι διατεθειμένη να παράσχει συμβουλές σε ανεξάρτητους επαληθευτές, κατόπιν σχετικού αιτήματος.

3.3. Ποιος μπορεί να είναι ανεξάρτητος επαληθευτής;

Ο όρος ανεξάρτητος επαληθευτής δεν θα πρέπει να ερμηνεύεται ως ένα μόνο φυσικό πρόσωπο. Η αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων του ανεξάρτητου επαληθευτή θα απαιτεί, κατά κανόνα, τη συμμετοχή ομάδας με ευρύ φάσμα προσόντων. Οι ανεξάρτητοι επαληθευτές είναι εξοικειωμένοι με τους νόμους και τους κανονισμούς της χώρας στην οποία δραστηριοποιούνται· πρόκειται ενδεχομένως για εγκεκριμένες επιχειρήσεις σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, κατά περίπτωση.

3.4. Θα δημοσιεύσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατάλογο των ανεξάρτητων επαληθευτών;

Όχι. Η Επιτροπή δεν θα παρέχει κατάλογο ανεξάρτητων επαληθευτών, επειδή αυτό δεν προβλέπεται από τον κανονισμό. Μια εταιρεία που κατέχει ή εκμεταλλεύεται μια μονάδα ανακύκλωσης πλοίων θα πρέπει να διορίσει ανεξάρτητο επαληθευτή και να εξασφαλίσει ότι είναι ανεξάρτητος και έχει τα απαραίτητα προσόντα.

3.5. Ποιες διαπιστεύσεις και προσόντα θα πρέπει να διαθέτουν οι ανεξάρτητοι επαληθευτές;

Σύμφωνα με τον κανονισμό, πρέπει να πιστοποιηθεί η τήρηση των απαιτήσεων του άρθρου 13 από έναν «ανεξάρτητο επαληθευτή με κατάλληλα προσόντα». Παρότι ο κανονισμός δεν επιβάλλει τη διαπίστευση των ανεξάρτητων επαληθευτών, η υποβολή αίτησης για διαπίστευση σύμφωνα με ένα πρότυπο σε φορείς διαπίστευσης της ΕΕ ή οργανισμούς που έχουν υπογράψει τις ILAC/MRA (Διεθνή Συνεργασία για τη Διαπίστευση/Συμφωνίες Αμοιβαίας Αναγνώρισης Εργαστηρίων) είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να αποδειχθούν η ανεξαρτησία και τα απαραίτητα προσόντα. Περισσότερες λεπτομέρειες για το θέμα αυτό παρατίθενται στη συνέχεια.

Η ΕΕ έχει αναπτύξει σύστημα διαπίστευσης, στο πλαίσιο του οποίου η διαπίστευση βάσει συγκεκριμένου προτύπου μπορεί να ληφθεί από εθνικό φορέα διαπίστευσης που έχει ορίσει το κράτος μέλος της ΕΕ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 765/2008 (69). Η διαπίστευση που έλαβε ένας από αυτούς τους φορείς αναγνωρίζεται αυτομάτως σε όλη την ΕΕ. Διαπίστευση μπορεί επίσης να ληφθεί από φορέα διαπίστευσης τρίτης χώρας, που έχει υπογράψει (τη συμφωνία στον σχετικό τομέα, στην προκειμένη περίπτωση: ISO/IEC 17020 (70)) τη συμφωνία Αμοιβαίας Αναγνώρισης (MRA) για τη Διεθνή Συνεργασία για τη Διαπίστευση Εργαστηρίων (ILAC) (71) (72).

Κατά την έννοια του κανονισμού, η ανεξαρτησία και η ικανότητα αποδεικνύονται με τον καλύτερο τρόπο μέσω της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του προτύπου ISO/IEC 17020 για τρίτα μέρη («τύπος Α»), το οποίο περιγράφει τις απαιτήσεις για τη λειτουργία διάφορων οργανισμών που διενεργούν επιθεωρήσεις.

ISO/IEC 17020:2012(E) Το εν λόγω διεθνές πρότυπο έχει συνταχθεί με στόχο την προώθηση της εμπιστοσύνης σε φορείς που διενεργούν επιθεωρήσεις. Οι οργανισμοί ελέγχου διενεργούν αξιολογήσεις για λογαριασμό ιδιωτών πελατών, των μητρικών τους οργανισμών ή αρχών, με στόχο την παροχή πληροφοριών σχετικά με τη συμμόρφωση των επιθεωρηθέντων σημείων με κανόνες, πρότυπα, προδιαγραφές, σχέδια επιθεώρησης ή συμβάσεις.

Το πρότυπο ISO/EC 17020 περιέχει λεπτομερείς απαιτήσεις για φορείς επιθεώρησης. Ειδικότερα, φορείς επιθεώρησης που αξιολογήθηκαν σύμφωνα με το πρότυπο ISO/IEC 17020 πρέπει να υποβάλουν αποδεικτικά στοιχεία για την αμεροληψία και την ανεξαρτησία τους (βλέπε παράρτημα Α του προτύπου), να αναφέρουν λεπτομερώς το νομικό τους πλαίσιο, τις οργανωτικές και διαχειριστικές δομές τους, τις μεθόδους και τις διαδικασίες επιθεώρησης, καθώς και να απασχολούν επαρκή αριθμό ειδικευμένου προσωπικού (απευθείας ή μέσω υπεργολαβίας), να τηρούν διάφορα μητρώα, να εκδίδουν εκθέσεις και πιστοποιητικά επιθεώρησης, να διαθέτουν διαδικασίες υποβολής καταγγελιών και προσφυγών και συστήματα διαχείρισης. Οι εν λόγω λεπτομερείς απαιτήσεις χρησιμοποιούνται ως κατάλογος ελέγχου για τη διαπίστευση, με την οποία επιβεβαιώνεται ότι ο σχετικός φορέας έχει την ικανότητα να διενεργεί ορισμένες επιθεωρήσεις (στην περίπτωση αυτή για την επαλήθευση των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων σύμφωνα με τον κανονισμό 1257/2013). Οι απαιτήσεις συνδέονται πάντοτε με μια συγκεκριμένη δραστηριότητα και δεν εξετάζονται ποτέ μεμονωμένα.

Συνιστάται οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων να ζητούν στη σύμβασή τους με τον ανεξάρτητο επαληθευτή, στον οποίο αναθέτουν την εκτίμηση της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του κανονισμού, να διαθέτει ικανότητες στους ακόλουθους τομείς:

— Ναυπηγική ή ισοδύναμα προσόντα στον τομέα της ναυπηγικής και/ή της διάλυσης μεγάλων χαλύβδινων κατασκευών·

— Συστήματα διαχείρισης για την προστασία του περιβάλλοντος και την υγεία της ασφάλεια στον χώρο εργασίας·

— Διαχείριση επικίνδυνων υλικών και διαχείριση αποβλήτων, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των επικίνδυνων αποβλήτων·

Συνιστάται επίσης ο επικεφαλής του ανεξάρτητου επαληθευτή να διαθέτει ελάχιστη πείρα πέντε ετών σε τουλάχιστον δύο από τους παραπάνω τομείς και άλλα μέλη της ομάδας να διαθέτουν ελάχιστη πείρα τριών ετών σε τουλάχιστον δύο από τους παραπάνω τομείς.

Για την εναρμόνιση των πρακτικών πιστοποίησης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί να οργανώσει δραστηριότητες κατάρτισης και εργαστήρια ειδικά για ανεξάρτητους επαληθευτές.

3.6. Μπορεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να αποφασίσει να επιθεωρήσει περαιτέρω μια μονάδα;

Με την αίτηση για καταχώριση στον ευρωπαϊκό κατάλογο, οι εταιρείες ανακύκλωσης πλοίων αποδέχονται το ενδεχόμενο επιθεώρησης της μονάδας - συμπεριλαμβανομένης της αιφνιδιαστικής επιθεώρησης - από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή από φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της. Οι εν λόγω επιθεωρήσεις διενεργούνται σε συνεργασία με τις αρχές της χώρας στην οποία βρίσκεται η μονάδα. Οι δαπάνες της επιθεώρησης δεν επιβαρύνουν τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων.

Οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις επιθεωρήσεις πιστοποιημένων μονάδων θα βασίζονται σε ιεράρχηση με βάση τον κίνδυνο. Όλες οι πιστοποιημένες μονάδες που βρίσκονται σε τρίτη χώρα ενδέχεται να ελεγχθούν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή από φορείς που ενεργούν εξ ονόματός της. Η απόφαση για την επιθεώρηση μιας μονάδας λαμβάνεται με βάση την ποιότητα και την πληρότητα των πληροφοριών που παρέχονται στην αίτηση.

Η πιθανότητα περαιτέρω επιθεωρήσεων από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή από φορείς που ενεργούν για λογαριασμό της μπορεί να αυξηθεί, μεταξύ άλλων, λόγω καταγγελιών και ανησυχιών που υποβάλλονται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με τη λειτουργία της μονάδας.

(1) Η αποστολή ογκωδών εγγράφων όπως το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων μπορούν να σταλούν μόνο μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

(2) ΕΕ L 332 της 18.12.2015, σ. 145.

(3) Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή (ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13).

(4) Ψήφισμα MEPC. 210 (63) του ΔΝΟ, που εκδόθηκε στις 2 Μαρτίου 2012, κατευθυντήριες γραμμές για την ασφαλή και φιλική προς το περιβάλλον ανακύκλωση των πλοίων, 2012, σ. 7-36.

(5) IMO MEPC.210(63) προσάρτημα 1, σ. 37.

(6) ILO, Safety and health in shipbreaking, guidelines for Asian countries and Turkey (ασφάλεια και υγεία κατά τη διάλυση πλοίων, κατευθυντήριες γραμμές για τις ασιατικές χώρες και την Τουρκία), 2004 (εφεξής «ILO SHG»), τμήμα 4.6, σ. 32 και τμήμα 16, σ. 128-133.

(7) σύμβαση της Βασιλείας, τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για τη φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση της πλήρους και της μερικής διάλυσης πλοίων (εφεξήε «BC TG»), τμήμα 4.5, σ. 63-64 και τμήμα 6.2, σ. 84-88.

(8) Βλέπε σημείο 2.2.5 για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις απαιτήσεις για τη διαχείριση των αποβλήτων σύμφωνα με τον κανονισμό.

(9) BC TG, τμήμα 6.2, σ. 85-87.

(10) IMO MEPC.210(63) τμήμα 3.4.1, σ. 24.

(11) ILO SHG, σ. 28-33.

(12) ILO SHG, σ. 21-23.

(13) ILO SHG, τμήμα 3.4.2, σ. 19 και παράρτημα III, σ. 155-172.

(14) IMO MEPC. 210 (63), τμήμα 3.3.3.

(15) ILO SHG, τμήμα 3.6, σ. 21-23.

(16) ILO SHG, παράρτημα I (επιτήρηση της υγείας των εργαζομένων), τμήματα 2 και 3, σ. 147-150, και παράρτημα II (παρακολούθηση του περιβάλλοντος εργασίας), σ. 152-154.

(17) IMO MEPC. 210 (63), τμήμα 3.3.4.11, σ. 21.

(18) ILO SHG, μέρος II, σ. 47-140 (με εξαίρεση τα τμήματα 14 και 16, που αναφέρονται στο επόμενο κεφάλαιο των παρουσών κατευθυντήριων γραμμών).

(19) BC TG, τμήμα 5, σ. 66-83.

(20) Γραμματεία της σύμβασης της Βασιλείας, κατευθύνσεις προς τις αρμόδιες αρχές των μονάδων ανακύκλωσης πλοίων, 4/8/2013.

(21) The BCS 2013 Guidance, σελίδα 13.

(22) Επειδή τα ογκώδη στοιχεία όχι μόνο συνιστούν «απόβλητα που δημιουργούνται κατά τη διαδικασία ανακύκλωσης των πλοίων», αλλά συνήθως ενέχουν επίσης υψηλό κίνδυνο να καλυφθούν με κατάλοιπα ελαίων και/ή σωματίδια χρωστικών ουσιών και ουσιών επικάλυψης που παράγονται κατά την κοπή, δεν επιτρέπεται να απορρίπτονται στη διαπαλιρροιακή ζώνη ή οποιαδήποτε άλλη διαπερατή επιφάνεια όπως η άμμος ή το αμμοχάλικο, επειδή η διαδικασία θα οδηγήσει σε παραβίαση των διατάξεων σύμφωνα με τις οποίες ορισμένες διαρροές πρέπει να ελέγχονται [άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο στ)], οι επικίνδυνες ουσίες πρέπει να περιορίζονται [άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο i)] και ο χειρισμός σε υδατοστεγή δάπεδα [άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) σημείο ii)].

(23) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.4.4, σ. 33-36.

(24) BC TG, σ. 81-83.

(25) Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού.

(26) Το είδος του πλωτού φράγματος εγκλωβισμού πετρελαίου που θα χρησιμοποιηθεί θα διαφέρει ανάλογα με την τοποθεσία και τις συνθήκες στη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων. Ενδέχεται να χρειαστούν δύο επίπεδα εγκλωβισμού, ιδίως σε μονάδες στις οποίες τα πλοία εκφορτώνονται με δικά τους μέσα, προκαλώντας ενδεχομένως απορροή μολυσμένου νερού στη θάλασσα: γύρω από το πλοίο που ανακυκλώνεται τοποθετείται ένα πρώτο στρώμα απορροφητικών φραγμάτων φραγμού εγκλωβισμού του πετρελαίου, και ένα δεύτερο παράκτιο ή ωκεάνιο μη απορροφητικό φραγμό τοποθετείται σε πιο μόνιμη βάση.

(27) BC 2013 Guidance, σ. 14.

(28) «περιορισμό όλων των επικίνδυνων ουσιών», «καθ’ όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανακύκλωσης του πλοίου» [άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ζ), σημείο i)].

(29) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.4.3.1, σ. 29 και BC TG, σ. 82.

(30) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.4.3.1, σ. 30 και BC TG, σ. 80.

(31) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.4.3.4.1, σ. 32 και BC TG, σ. 82-83.

(32) IMO MEPC. 63 (210), τμήμα 3.4.3.5, επικίνδυνα ρευστά, κατάλοιπα και ιζήματα (όπως πετρέλαιο, έλαια πλοίου και νερό έρματος), σ. 32 και σ. 81, BC TG.

(33) ΕΕ L 330 της 16.12.2009, σ. 28.

(34) BCS 2013 Guidance, σ. 17.

(35) BCS 2013 Guidance, σ. 15.

(36) BC TG, σ. 68.

(37) BCS 2013 Guidance, σ. 16.

(38) Βλέπε υποσημείωση 37.

(39) Βλέπε υποσημείωση 36.

(40) Βλέπε υποσημείωση 36.

(41) Σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο η) του κανονισμού (η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων διασφαλίζει ταχεία πρόσβαση σε εξοπλισμό σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, όπως είναι ο εξοπλισμός και τα οχήματα πυρόσβεσης, τα ασθενοφόρα και οι γερανοί, στα πλοία και σε όλους τους χώρους των εγκαταστάσεων ανακύκλωσης), οι μονάδες στις οποίες τα οχήματα έκτακτης ανάγκης δεν μπορούν να σταθμεύσουν δίπλα στο πλοίο («στα πλοία») ή δίπλα στο διάδρομο εξόδου, για παράδειγμα επειδή το δάπεδο είναι υγρό, ασταθές και ακατάλληλο για την υποστήριξη των οχημάτων, δεν συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις του κανονισμού.

(42) ILO SHG, σ. 138-140.

(43) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.3.4.9, σ. 20.

(44) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.4.2.6§3.

(45) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.2.6: Όταν η μονάδα ανακύκλωσης πλοίων αφαιρεί υλικά ή απόβλητα για περαιτέρω επεξεργασία και/ή διάθεση, το σχέδιο μονάδας ανακύκλωσης πλοίων θα πρέπει να παρέχει λεπτομέρειες σχετικά με τις διαδικασίες που θα χρησιμοποιηθούν για να εξασφαλίσουν ότι μεταφέρονται μόνο σε μονάδα που διαθέτει άδεια επεξεργασίας και/ή διάθεσης με τρόπο φιλικό προς το περιβάλλον.

(46) Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε: http://www.basel.int/Implementation/TechnicalMatters/DevelopmentofTechnicalGuidelines/AdoptedTechnicalGuidelines/tabid/2376/Default.aspx.

(47) Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε: http://www.basel.int/Implementation/CountryLedInitiative/EnvironmentallySoundManagement/ESMFramework/tabid/3616/Default.aspx

(48) ΕΕ L 312 της 22.11.2008, σ. 3.

(49) ΕΕ L 182 της 16.7.1999, σ. 1.

(50) ΕΕ L 332 της 28.12.2000, σ. 91.

(51) ΕΕ L 334 της 17.12.2010, σ. 17.

(52) ΕΕ L 243 της 24.9.1996, σ. 31.

(53) ΕΕ L 266 της 26.9.2006, σ. 1.

(54) ΕΕ L 37 της 13.2.2003, σ. 24.

(55) Βλέπε το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο β), το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο δ) σημείο i) και το άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο θ).

(56) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.3.1, σ. 11.

(57) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.3.6§6, σ. 23.

(58) IMO MEPC. 210 (63), τμήμα 3.3.2.

(59) Άρθρο 3 παράγραφος 1 σημείο 13) του κανονισμού.

(60) Άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού.

(61) Ορισμός σύμφωνα με την οδηγία 89/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα μέσα ατομικής προστασίας (ΕΕ L 399 της 30.12.1989, σ. 18).

(62) IMO MEPC.(210)63, section 3.3.4.10, σ. 21.

(63) ILO SHG, section 15, σ. 122-127.

(64) ILO SHG, τμήμα 14, σ. 117-121.

(65) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.1.2, σ. 8.

(66) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.3.6§7, σ. 23.

(67) IMO MEPC.(210)63, τμήμα 3.1.4, σ. 9.

(68) ΔΟΕ SHG, τμήμα 5, σ. 34-40 και παράρτημα I (Παρακολούθηση της υγείας των εργαζομένων), τμήμα 4, σ. 150-151.

(69) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 765/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 339/93 του Συμβουλίου (ΕΕ L 218 της 13.8.2008, σ. 30).

(70) ISO/IEC 17020: 2012, απαιτήσεις για τη λειτουργία διαφόρων τύπων φορέων που εκτελούν επιθεώρηση

(71) Κατάλογος των εν λόγω φορέων διατίθεται στη διεύθυνση http://www.european-accreditation.org/mla-and-bla-signatories#6 και https://www.ilac.org/documents/mra_signatories.pdf

(72) Το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008 προβλέπει ότι οι εθνικές αρχές αναγνωρίζουν την ισοτιμία των υπηρεσιών που προσφέρουν όσοι οργανισμοί διαπίστευσης έχουν υποστεί επιτυχώς αξιολόγηση από ομοτίμους, και συνεπώς αποδέχονται τα πιστοποιητικά διαπίστευσης των οργανισμών αυτών και τις βεβαιώσεις που εκδίδονται από οργανισμούς αξιολόγησης της συμμόρφωσης στους οποίους έχουν χορηγήσει διαπίστευση.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Αντίγραφο της πιστοποίησης από ανεξάρτητο επαληθευτή Κείμενο της εικόνας ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗ (ΛΟΓΟΤΥΠΟΣ) Διεύθυνση ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ Αριθ. ___(Επωνυμία επαληθευτή)___, που είναι διαπιστευμένος ότι συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του προτύπου ISO/IEC 17020___ από ___(επωνυμία του εθνικού φορέα διαπίστευσης) (1), πιστοποιεί ότι: (Επωνυμία μονάδας ανακύκλωσης πλοίων) (Διεύθυνση μονάδας) συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) 1257/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2013, για την ανακύκλωση πλοίων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και της οδηγίας 2009/16/ΕΚ και επομένως εκδίδεται η παρούσα πιστοποίηση. Πραγματοποιήθηκε επιθεώρηση της μονάδας από τις ___(ηη/μμ/εεεε) έως τις ___(ηη/μμ/εεεε), κατά την οποία επαληθεύτηκε η συμμόρφωση προς όλες τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 13. Τα αποτελέσματα της εν λόγω επιθεώρησης και του ελέγχου των σχετικών εγγράφων και μητρώων της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων ήταν ικανοποιητικά. ___(Επωνυμία επαληθευτή)___ δηλώνει ότι είναι ανεξάρτητος από την εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων που έχει στην ιδιοκτησία της τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ή από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων που αναφέρεται παραπάνω, και ότι έχει πραγματοποιήσει τις δραστηριότητες που απαιτούνται βάσει του εν λόγω κανονισμού με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. (Επωνυμία επαληθευτή) και οποιοδήποτε τμήμα της νομικής του οντότητας δηλώνει επίσης ότι δεν είναι εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων ή ιδιοκτήτης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, και ότι δεν έχει σχέσεις με την εταιρεία που αναφέρεται παραπάνω οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του. Το παρόν πιστοποιητικό εκδόθηκε: __________________________(τόπος) Ημερομηνία έκδοσης: ___(ηη/μμ/εεεε)___ Ημερομηνία λήξης ισχύος (2): ___(ηη/μμ/εεεε)___ Υπογραφή: ______________________ (1) Ο εθνικός φορέας διαπίστευσης πρέπει να έχει υπογράψει τη συμφωνία της ILAC (Διεθνής Συνεργασία για τη Διαπίστευση Εργαστηρίων σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση επιθεωρήσεων) ή να έχει οριστεί από κράτος μέλος της ΕΕ σύμφωνα με τις γενικές αρχές που περιέχονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008. (2) Το πιστοποιητικό εκδίδεται για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε έτη. ΕΠΩΝΥΜΙΑ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΗ (ΛΟΓΟΤΥΠΟΣ) Διεύθυνση ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ Αριθ. ___(Επωνυμία επαληθευτή)___, που είναι διαπιστευμένος ότι συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του προτύπου ISO/IEC 17020___ από ___(επωνυμία του εθνικού φορέα διαπίστευσης) (1), πιστοποιεί ότι: (Επωνυμία μονάδας ανακύκλωσης πλοίων) (Διεύθυνση μονάδας) συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΕ) 1257/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2013, για την ανακύκλωση πλοίων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1013/2006 και της οδηγίας 2009/16/ΕΚ και επομένως εκδίδεται η παρούσα πιστοποίηση. Πραγματοποιήθηκε επιθεώρηση της μονάδας από τις ___(ηη/μμ/εεεε) έως τις ___(ηη/μμ/εεεε), κατά την οποία επαληθεύτηκε η συμμόρφωση προς όλες τις απαιτήσεις που καθορίζονται στο άρθρο 13. Τα αποτελέσματα της εν λόγω επιθεώρησης και του ελέγχου των σχετικών εγγράφων και μητρώων της μονάδας ανακύκλωσης πλοίων ήταν ικανοποιητικά. ___(Επωνυμία επαληθευτή)___ δηλώνει ότι είναι ανεξάρτητος από την εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων που έχει στην ιδιοκτησία της τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων ή από τη μονάδα ανακύκλωσης πλοίων που αναφέρεται παραπάνω, και ότι έχει πραγματοποιήσει τις δραστηριότητες που απαιτούνται βάσει του εν λόγω κανονισμού με γνώμονα το δημόσιο συμφέρον. (Επωνυμία επαληθευτή) και οποιοδήποτε τμήμα της νομικής του οντότητας δηλώνει επίσης ότι δεν είναι εταιρεία ανακύκλωσης πλοίων ή ιδιοκτήτης μονάδας ανακύκλωσης πλοίων, και ότι δεν έχει σχέσεις με την εταιρεία που αναφέρεται παραπάνω οι οποίες θα μπορούσαν να επηρεάσουν την ανεξαρτησία και την αμεροληψία του. Το παρόν πιστοποιητικό εκδόθηκε: __________________________(τόπος) Ημερομηνία έκδοσης: ___(ηη/μμ/εεεε)___ Ημερομηνία λήξης ισχύος (2): ___(ηη/μμ/εεεε)___ Υπογραφή: ______________________ (1) Ο εθνικός φορέας διαπίστευσης πρέπει να έχει υπογράψει τη συμφωνία της ILAC (Διεθνής Συνεργασία για τη Διαπίστευση Εργαστηρίων σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση επιθεωρήσεων) ή να έχει οριστεί από κράτος μέλος της ΕΕ σύμφωνα με τις γενικές αρχές που περιέχονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 765/2008. (2) Το πιστοποιητικό εκδίδεται για χρονικό διάστημα που δεν μπορεί να υπερβαίνει τα πέντε έτη.