C 97/26

Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Η εξάλειψη του φαινομένου των αστέγων στην Ευρωπαϊκή Ένωση από τη σκοπιά της τοπικής αυτοδιοίκησης»

(2022/C 97/06)

Εισηγητής: Mikko AALTONEN (FI/PES), αιρετό μέλος τοπικής συνέλευσης: Δημοτικό Συμβούλιο Τάμπερε

ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Πλαίσιο και σημεία εκκίνησης

1. επισημαίνει ότι η έλλειψη στέγης είναι πιθανώς η σοβαρότερη εκδήλωση κοινωνικού αποκλεισμού στην Ευρώπη. Πρόκειται για ένα επείγον κοινωνικό πρόβλημα που απαιτεί μεγαλύτερη προσοχή από τους φορείς χάραξης πολιτικής σε όλα τα σχετικά επίπεδα: τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ενωσιακό·

2. υπογραμμίζει ότι η έλλειψη στέγης αποτελεί πρόβλημα σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Η εμβέλεια και η φύση του φαινομένου των αστέγων ποικίλλουν, αλλά κανένα κράτος μέλος δεν έχει επιλύσει το πρόβλημα των αστέγων·

3. επισημαίνει ότι η έλλειψη στέγης είναι μια δυναμική πραγματικότητα που δεν επηρεάζει μόνο τους ανθρώπους που ζουν στον δρόμο. Το φαινόμενο των αστέγων θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει όσους ζουν σε καταφύγια ή σε χώρους που δεν προορίζονται για στέγαση, όσους πρόκειται να εγκαταλείψουν ένα ίδρυμα χωρίς να διαθέτουν καμία προοπτική στέγασης, καθώς και όσους διαθέτουν ανεπαρκείς οικονομικούς πόρους και/ή εξαρτώνται από φίλους ή την οικογένεια για περιστασιακή στέγαση. Η πολύπλοκη πραγματικότητα του φαινομένου των αστέγων δεν μπορεί να συμπυκνωθεί στους αστέγους που ζουν στο δρόμο και, συνεπώς, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με πολιτικές παρεμβάσεις χαμηλής ποιότητας. Είναι σημαντικό να γίνεται διάκριση μεταξύ καταστάσεων πλήρους έλλειψης στέγης και καταστάσεων όπου υπάρχει ένα ελάχιστο δίκτυο υποστήριξης, καθώς η παρέμβαση πρέπει να προσαρμόζεται στις διαφορετικές πραγματικότητες, προκειμένου να βελτιστοποιείται η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων πολιτικής.

4. σημειώνει με ανησυχία ότι ο αστικός εξευγενισμός, η βραχυπρόθεσμη τουριστική εκμίσθωση στις πόλεις και η χρηματιστηριοποίηση —σε συνδυασμό με τις επιπτώσεις της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης των τελευταίων δεκαετιών— έχουν οδηγήσει σε μια κατάσταση όπου η προσφορά οικονομικά προσιτής στέγασης έχει μειωθεί σημαντικά, ιδίως σε αναπτυσσόμενες πόλεις και μητροπολιτικές περιοχές —χωρίς ωστόσο να υποτιμώνται οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι μικρότερες πόλεις και οι αγροτικές περιοχές—, επιδεινώνοντας έτσι το φαινόμενο των αστέγων. Ως εκ τούτου, απαιτούνται περισσότερες επενδύσεις και καλύτερο πλαίσιο για επενδύσεις σε οικονομικά προσιτή στέγαση ως βασικό εργαλείο για την πρόληψη του φαινομένου των αστέγων·

5. υπογραμμίζει ότι η έλλειψη στέγης είναι ένα πολυδιάστατο πρόβλημα που πλήττει ευρύ φάσμα ατόμων, ανάλογα με τις διάφορες ομάδες που χρήζουν προσοχής (γυναίκες, νέοι, παιδιά, μετανάστες και αιτούντες άσυλο κλπ.) που ζουν υπό ευάλωτες και επισφαλείς συνθήκες. Τα αίτια και οι παράγοντες ενεργοποίησης του φαινομένου των αστέγων είναι πολλαπλοί και περιλαμβάνουν διαρθρωτικές αιτίες όπως η έλλειψη οικονομικά προσιτής στέγασης, η ανεργία, τα κενά κάλυψης στο σύστημα κοινωνικής προστασίας, οι διακρίσεις και οι αδυναμίες στις μεταναστευτικές πολιτικές, καθώς και προσωπικοί παράγοντες όπως η κακή ψυχική υγεία, οι εθισμοί και τα προβλήματα στις διαπροσωπικές σχέσεις. Για να είναι αποτελεσματική μια πολιτική πρέπει να συνεκτιμά τον πολυδιάστατο χαρακτήρα του φαινομένου των αστέγων·

6. σημειώνει ότι, σύμφωνα με εκτιμήσεις της ευρωπαϊκής ΜΚΟ FEANTSA, τουλάχιστον 700 000 άτομα κοιμόντουσαν κάθε νύχτα του 2019 στους δρόμους ή σε καταφύγια, αριθμός που αντιπροσωπεύει αύξηση κατά 70 % σε 10 χρόνια. Η ΕτΠ εκφράζει την έντονη ανησυχία της για τον ραγδαία αυξανόμενο αριθμό αστέγων στην ΕΕ τα τελευταία χρόνια·

7. επισημαίνει ότι το φαινόμενο των αστέγων συνιστά παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στη στέγαση, όπως κατοχυρώνεται στον αναθεωρημένο Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη του Συμβουλίου της Ευρώπης. Το φαινόμενο των αστέγων μπορεί επίσης να συνιστά παραβίαση διαφόρων ατομικών και πολιτικών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα προστασίας από απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση και το δικαίωμα στην ιδιωτική και οικογενειακή ζωή, και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και το δικαίωμα στη ζωή·

8. εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι το φαινόμενο των αστέγων καθίσταται σταδιακά προτεραιότητα της κοινωνικής πολιτικής τόσο στην Ευρώπη όσο και σε διεθνές επίπεδο. Διάφοροι διεθνείς οργανισμοί, όπως ο ΟΗΕ και ο ΟΟΣΑ, καθώς και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ, εργάστηκαν πρόσφατα για την αντιμετώπιση του προβλήματος των αστέγων. Η ΕτΠ επικροτεί αυτή τη διεθνή προσοχή και ελπίζει ότι θα βοηθήσει τα κράτη μέλη της ΕΕ να βελτιώσουν περαιτέρω τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουν το φαινόμενο των αστέγων·

9. επισημαίνει το γεγονός ότι η πανδημία COVID-19 απέδειξε ότι η έλλειψη στέγης εμπεριέχει διάσταση δημόσιας υγείας. Ιδιαίτερα οι άστεγοι που ζουν σε καταφύγια είναι πιθανότερο να μολυνθούν, να νοσηλευτούν και να πεθάνουν μετά από λοίμωξη εξαιτίας των συνθηκών διαβίωσής τους και των υποκείμενων ιατρικών τους παθήσεων·

10. πιστεύει ότι το πρόβλημα των αστέγων μπορεί να επιλυθεί εφόσον τεθεί σε εφαρμογή, κατά τρόπο σταθερό και συστημικό, ο σωστός συνδυασμός στοχευμένων και συντονισμένων μέτρων πρόληψης. Αυτός ο συνδυασμός πολιτικών θα πρέπει να περιλαμβάνει στενή συνεργασία μεταξύ των κοινωνικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών στέγασης, από κοινού με το δικαιοδοτικό σύστημα, και λύσεις με γνώμονα τη στέγαση, όπως η προσέγγιση «Προτεραιότητα στη στέγαση» (Housing First). Αυτές οι λύσεις με γνώμονα τη στέγαση, οι οποίες αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της έλλειψης στέγασης και στην προώθηση της κοινωνικής ένταξης των ατόμων και των οικογενειών που αντιμετωπίζουν κοινωνικοοικονομικές δυσκολίες, θα μπορούσαν να βελτιστοποιηθούν μέσω καινοτόμων μορφών στέγασης, οι οποίες χρηματοδοτούνται μέσω επενδύσεων του δημόσιου, του ιδιωτικού τομέα και του τριτογενούς τομέα. Υπάρχουν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η διαχείριση του προβλήματος των αστέγων μόνο μέσω του συστήματος καταφυγίων είναι αναποτελεσματική και δαπανηρή·

11. συμφωνεί ότι «οι λύσεις που επικεντρώνονται στη στέγαση θα πρέπει να νοούνται ως δικαίωμα και όχι ως απόρροια συμπεριφορικών αντιδράσεων και/ή επιτευγμάτων» ( 1 ) . Ταυτόχρονα, η εξασφάλιση στέγασης θα πρέπει να αποτελεί μέρος μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης που θα διασφαλίζει την παροχή διαρθρωτικών και εξατομικευμένων υπηρεσιών υποστήριξης προκειμένου να βοηθηθούν οι άνθρωποι να εξέλθουν από την κατάσταση της αστεγίας και να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά οι βαθύτερες αιτίες του φαινομένου σε εξατομικευμένη βάση. Η στενή συνεργασία μεταξύ των κοινωνικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών υγείας είναι ζωτικής σημασίας, μεταξύ άλλων στο πλαίσιο της πανδημίας. Η ΕτΠ υπογραμμίζει ότι είναι σημαντικό να δοθεί έμφαση και στην πρόληψη, με τη θέσπιση ειδικών μέτρων που θα βοηθούν όσους είναι πιο ευάλωτοι και κινδυνεύουν να καταστούν άστεγοι·

12. υποστηρίζει ότι οι επικαιροποιημένες στατιστικές σχετικά με το προφίλ και τη φύση του φαινομένου των αστέγων είναι απαραίτητες για την ορθή χάραξη πολιτικής και την παροχή υπηρεσιών. Η ΕτΠ εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία της ΕΕ για τους αστέγους και ζητεί την ανάληψη επείγουσας δράσης για να διορθωθεί αυτή η κατάσταση·

13. προτείνει, ελλείψει ευρωπαϊκού ορισμού για τους αστέγους, τα κράτη μέλη και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να χρησιμοποιούν τον ορισμό πλαίσιο της ταξινόμησης ETHOS (ευρωπαϊκή τυπολογία για την έλλειψη στέγης και τον αποκλεισμό από την κατοικία), η οποία καλύπτει τους αστέγους στο δρόμο, την έλλειψη κατοικίας, την επισφαλή στέγη και την ανεπαρκή ή ακατάλληλη στέγη. Η ταξινόμηση αυτή θα διευκολύνει την ευρωπαϊκή συνεργασία·

14. υπενθυμίζει την έκκλησή της να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή επίσης στο πρόβλημα των άστεγων νέων ΛΟΑΤΚΙ, να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση και να προωθηθούν κέντρα μέριμνας νέων και καταφύγια στις τοπικές κοινότητες ( 2 )

15. τονίζει ότι οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές αποτελούν βασικούς παράγοντες στην καταπολέμηση του φαινομένου των αστέγων, αλλά συχνά δεν διαθέτουν βασικούς μοχλούς πολιτικής, ούτε τη χρηματοδοτική στήριξη για να είναι αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, στις πολιτικές για τους άστεγους θα πρέπει να συμμετέχουν όλα τα σχετικά επίπεδα διακυβέρνησης·

16. επισημαίνει ότι η βιώσιμη και συστημική προσέγγιση «Προτεραιότητα στη στέγαση» μπορεί να αποτελέσει τη βάση για την επιτυχή αντιμετώπιση του προβλήματος των αστέγων, όπως συνέβη σε κράτη μέλη της ΕΕ όπως η Φινλανδία·

17. χαιρετίζει την ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την καταπολέμηση του φαινομένου των αστέγων, η οποία δρομολογήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την πορτογαλική Προεδρία της ΕΕ στα τέλη Ιουνίου 2021. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει σθεναρά τη συμπερίληψη της πλατφόρμας στο σχέδιο δράσης της ΕΕ για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων, μολονότι «παρατηρεί ότι, δυστυχώς, το σχέδιο δράσης δεν θέτει ποσοτικούς στόχους για την καταπολέμηση του φαινομένου των αστέγων» ( 3 )

18. υποστηρίζει περαιτέρω την έκκληση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα των αστέγων ως προτεραιότητα της κοινωνικής πολιτικής της ΕΕ σε όλες τις προσπάθειες για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας, όπως ορίζεται στη δήλωση του Πόρτο του Μαΐου 2021·

Συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών

19. καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στον συντονισμό της πλατφόρμας και να διαθέσει επαρκείς ενωσιακούς πόρους, έτσι ώστε να διασφαλιστούν μια αποτελεσματική διακυβέρνηση και ένας ορατός αντίκτυπος πολιτικής. Η ΕτΠ προσβλέπει στην ενεργό συμμετοχή των κρατών μελών, μέσω όλων των επιπέδων διακυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και των περιφερειακών αρχών, στην πλατφόρμα και στις προσπάθειές τους για εξάλειψη του φαινομένου των αστέγων έως το 2030, όπως ορίζεται στη δήλωση της Λισαβόνας σχετικά με την ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την καταπολέμηση του φαινομένου των αστέγων και σύμφωνα με το Θεματολόγιο των Ηνωμένων Εθνών για τους Στόχους Βιώσιμης Ανάπτυξης με ορίζοντα το 2030. Αξίζει να σημειωθεί ότι το ζήτημα της έλλειψης στέγης υπονομεύει την επίτευξη αρκετών Στόχων Βιώσιμης Ανάπτυξης, και συγκεκριμένα των στόχων 1, 2, 3, 6, 8, 10 και 11, οι οποίοι απαιτούν οριζόντιες πολιτικές για την αποτελεσματική αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος·

20. δεσμεύεται να διαδραματίσει ενεργό ρόλο στην πλατφόρμα, μεταξύ άλλων ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι τοπικές και οι περιφερειακές αρχές στην καταπολέμηση του φαινομένου των αστέγων. Παροτρύνει, στο πλαίσιο αυτό, την πλατφόρμα να αναγνωρίσει πλήρως τον ρόλο των τοπικών και των περιφερειακών αρχών και να διευκολύνει την πλήρη συμμετοχή τους σε αυτό το εγχείρημα·

21. προτείνει να ληφθούν υπόψη τα συμφέροντα και οι ανησυχίες των αστέγων στις μελλοντικές εργασίες πολιτικής της καθώς και να ενσωματωθούν οι δραστηριότητες που σχετίζονται με την πλατφόρμα στα προγράμματα εργασίας των αρμόδιων επιτροπών, όπως η SEDEC. Η ΕτΠ θα μπορούσε να διοργανώνει τακτικά μια ευρωπαϊκή διάσκεψη σχετικά με τις τοπικές και τις περιφερειακές πολιτικές για τους άστεγους που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της·

22. προτείνει να ανατεθεί στη FEANTSA σημαντικός ρόλος σχετικά με τον συντονισμό και/ή τη διαχείριση της πλατφόρμας, δεδομένου ότι αποτελεί το μοναδικό ευρωπαϊκό διακρατικό κέντρο γνώσης και πρακτικής στην Ευρώπη, του οποίου η εμπειρογνωμοσύνη αναγνωρίζεται ευρέως και χρησιμοποιείται ήδη στην ανάπτυξη πολιτικής για τους άστεγους τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε επίπεδο κρατών μελών. Η εμπειρογνωμοσύνη αυτή θα είναι ζωτικής σημασίας για τη μετατροπή της πλατφόρμας από ιδέα σε πραγματικότητα·

23. διαβλέπει τέσσερις σημαντικούς άξονες δράσης για την πλατφόρμα: διευκόλυνση των διακρατικών ανταλλαγών και της αμοιβαίας μάθησης· προώθηση της πρόσβασης σε χρηματοδότηση της ΕΕ και σε ευκαιρίες χρηματοδότησης· συλλογή δεδομένων και παρακολούθηση της προόδου της πολιτικής· εντοπισμός και συμβολή στην κλιμάκωση ελπιδοφόρων καινοτομιών, όπως η προσέγγιση «Προτεραιότητα στη στέγαση»·

24. προτείνει να καταστεί η προσέγγιση «Προτεραιότητα στη στέγαση» θέμα προτεραιότητας για την πλατφόρμα, δεδομένου του ραγδαία αυξανόμενου ενδιαφέροντος μεταξύ διαφόρων ενδιαφερόμενων μερών, όπως οι εθνικές κυβερνήσεις και η τοπική αυτοδιοίκηση, οι ΜΚΟ και οι πάροχοι στέγασης. Η ΕτΠ πιστεύει ότι η αρχή «Προτεραιότητα στη στέγαση», η οποία θα πρέπει οπωσδήποτε να συμπληρώνεται από υπηρεσίες κοινωνικής υποστήριξης υψηλής ποιότητας προκειμένου να βοηθηθούν οι άνθρωποι να αντιμετωπίζουν τις προσωπικές τους προκλήσεις, θα πρέπει να οδηγήσει σε συστημική αλλαγή του τρόπου αντιμετώπισης του προβλήματος των αστέγων και όχι απλώς να προωθηθεί σε επίπεδο έργου·

25. καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διασφαλίσει την ισχυρή εστίαση στο φαινόμενο των αστέγων σε όλες τις σχετικές πρωτοβουλίες πολιτικής της ΕΕ, όπως η εγγύηση της ΕΕ για τα παιδιά, η στρατηγική της ΕΕ για τα άτομα με αναπηρία, η στρατηγική της ΕΕ για τα άτομα ΛΟΑΔ, η στρατηγική της ΕΕ για την ισότητα των φύλων, το πλαίσιο της ΕΕ για τους Ρομά, οι εγγυήσεις της ΕΕ για τη νεολαία, το σχέδιο δράσης για την κοινωνική οικονομία, το πρόγραμμα «Η ΕΕ για την υγεία» (EU4Health), το σύμφωνο της ΕΕ για τη μετανάστευση και η πρωτοβουλία της ΕΕ για την οικονομικά προσιτή στέγαση·

26. καλεί τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν τις άνευ προηγουμένου ευκαιρίες χρηματοδότησης που παρέχει η ΕΕ για την αντιμετώπιση του προβλήματος των αστέγων, ιδίως εκείνων που σχετίζονται με το EΚΤ+, το ΕΤΠΑ και τον Μηχανισμό Ανθεκτικότητας και Ανάκαμψης. Η Επιτροπή θα πρέπει να προωθήσει ενεργά τη χρήση των διαρθρωτικών ταμείων από τις διαχειριστικές αρχές, τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές και τον τριτογενή τομέα. Η ΕτΠ καλεί την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων να στηρίξει τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές στην ανάπτυξη επενδυτικών προτάσεων που θα μπορούσαν να χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο του προγράμματος InvestEU ως μέρος του Ευρωπαϊκού Κόμβου Επενδυτικών Συμβουλών·

27. καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει περαιτέρω τη διακρατική συνεργασία μεταξύ των πόλεων και των τοπικών και των περιφερειακών αρχών και να αξιοποιήσει το έργο που έχει ήδη πραγματοποιηθεί σχετικά με το φαινόμενο των αστέγων στο πλαίσιο του προγράμματος URBACT και των αστικών καινοτόμων δράσεων (πρωτοβουλία UIA)·

28. καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να δώσουν μεγαλύτερη έμφαση στο πρόβλημα των αστέγων στο πλαίσιο της διαδικασίας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και να εξετάσουν το ενδεχόμενο έκδοσης ειδικών ανά χώρα συστάσεων όσον αφορά τους αστέγους για τα κράτη μέλη όπου το φαινόμενο των αστέγων έχει λάβει έκταση κοινωνικής έκτακτης ανάγκης·

29. καλεί το Συμβούλιο της Ευρώπης, σύμφωνα με το άρθρο 31 παράγραφος 2 του αναθεωρημένου του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη ( 4 ) , να επιδείξει ιδιαίτερη προσοχή στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης λόγω του φαινομένου των αστέγων, και τους αρμόδιους οργανισμούς της ΕΕ να εξετάσουν το ενδεχόμενο δρομολόγησης δραστηριοτήτων σχετικά με φαινόμενο αυτό, έχοντας κατά νου τον καταστροφικό αντίκτυπό του στα άτομα και στον ευρύτερο κοινωνικό ιστό. Ζητεί, ειδικότερα, τη συμβολή: του Οργανισμού Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, δεδομένου ότι το φαινόμενο των αστέγων αποτελεί μία από τις πλέον επείγουσες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρώπη· του Ευρωπαϊκού Ιδρύματος για τη Βελτίωση των Συνθηκών Εργασίας και Διαβίωσης, δεδομένου ότι η έλλειψη στέγης είναι η πιο ακραία μορφή χαμηλού βιοτικού επιπέδου· του Ευρωπαϊκού Κέντρου Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων, δεδομένου ότι οι άστεγοι πλήττονται δυσανάλογα από λοιμώδεις νόσους· της Ευρωπαϊκής Αρχής Εργασίας, δεδομένου ότι η έλλειψη στέγης μεταξύ των μετακινούμενων, για λόγους εργασίας, πολιτών της ΕΕ αποτελεί διογκούμενο πρόβλημα σε πολλά κράτη μέλη της ΕΕ· και, τέλος, του Ευρωπαϊκού Κέντρου Παρακολούθησης Ναρκωτικών και Τοξικομανίας, δεδομένου ότι η έλλειψη στέγης μπορεί να είναι το έναυσμα ή η συνέπεια του εθισμού·

30. καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να ενσωματώσουν στις πολιτικές τους την ανάπτυξη και τη χρηματοδότηση της κοινωνικής καινοτομίας που εφαρμόζεται στο ζήτημα της στέγασης, όπως αναλύεται στον οδηγό της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την κοινωνική καινοτομία ως έναν από τους τρόπους πρόληψης του φαινομένου των αστέγων·

31. καλεί όλα τα κράτη μέλη να αναπτύξουν εθνικές στρατηγικές για τους αστέγους σε διαβούλευση με τις περιφερειακές και τις τοπικές αρχές και με βάση μια ισχυρή τοποκεντρική προσέγγιση με γνώμονα τη στέγαση, προκειμένου να επιλυθούν αποτελεσματικά οι ειδικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι διάφορες πόλεις, δήμοι και περιφέρειες. Η ΕτΠ καλεί την Επιτροπή να δημιουργήσει μια ευρωπαϊκή εργαλειοθήκη για τη στήριξη των κρατών μελών στον στρατηγικό σχεδιασμό τους·

32. καλεί τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές της ΕΕ να θέσουν άμεσα τέρμα στην ποινικοποίηση και την τιμωρία όσων κοιμούνται στο δρόμο, σύμφωνα με τη νομολογία για τα ανθρώπινα δικαιώματα και σύμφωνα με το αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Βρυξέλλες, 2 Δεκεμβρίου 2021. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής των Περιφερειών Απόστολος ΤΖΙΤΖΙΚΩΣΤΑΣ

(1) «Fighting homelessness and housing exclusion in Europe — A study of national policies», (Καταπολέμηση της αστεγίας και του αποκλεισμού από τη στέγαση στην Ευρώπη — μια μελέτη των εθνικών πολιτικών), Ευρωπαϊκό Δίκτυο Κοινωνικής Πολιτικής (2019) (https://ec.europa.eu/social/BlobServlet?docId=21629&langId=en).

(2) SEDEC-VII/015, γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Ένωση ισότητας: Στρατηγική για την ισότητα των ΛΟΑΤΚΙ 2020-2025».

(3) Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων από τοπική και περιφερειακή σκοπιά» (COR-2021-01127).

(4) Άρθρο 31 παράγραφος 2: πρόληψη και μείωση του φαινομένου των αστέγων με σκοπό τη σταδιακή εξάλειψή του (https://www.coe.int/en/web/european-social-charter).