Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/16/ΕΚ σχετικά με τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα /* COM/2012/0129 final - 2012/0062 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Η σύμβαση για τη ναυτική εργασία (MLC) του 2006, εγκρίθηκε από την Διεθνή Οργάνωση Εργασίας (ΔΟΕ) σχεδόν ομόφωνα στις 23 Φεβρουαρίου 2006 στη Γενεύη. Εφαρμόζεται στη διεθνή ναυτιλία και καλύπτει θέματα ζωτικής σημασίας όπως τις ελάχιστες απαιτήσεις ναυτικής εργασίας επί των πλοίων (τίτλος Ι της MLC), τις συνθήκες απασχόλησης (τίτλος ΙΙ της MLC), τους χώρους ενδιαίτησης, τις εγκαταστάσεις ψυχαγωγίας, τη σίτιση και την τροφοδοσία (τίτλος ΙΙΙ της MLC), την προστασία της υγείας, την υγειονομική περίθαλψη, την πρόνοια και την κοινωνική ασφάλιση και προστασία·(τίτλος IV), και την συμμόρφωση και εφαρμογή (τίτλος V), προκειμένου να διασφαλίζονται αξιοπρεπείς όροι διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων, καθώς και διαδικασίες για την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων. Η σύμβαση μπορεί να θεωρηθεί ως ο πρώτος ναυτικός εργατικός κώδικας για περισσότερους από 1,2 εκατομμύρια ναυτικούς παγκοσμίως, καθώς και για τους πλοιοκτήτες και τις ναυτικές χώρες ανά την υφήλιο. Τα κράτη μέλη της ΕΕ και η Επιτροπή υποστήριξαν από την αρχή τις εργασίες της ΔΟΕ επί του ζητήματος αυτού. Η ΕΕ αναγνωρίζει την πολύτιμη συμβολή της MLC, στόχος της οποίας είναι η δημιουργία ισότιμων όρων ανταγωνισμού στον κλάδο της παγκόσμιας ναυτιλίας μέσω της θέσπισης ελάχιστων προτύπων για όλες τις σημαίες και τους ναυτικούς. Σε αυτό το πλαίσιο, η ΕΕ έχει ήδη εκδώσει την απόφαση 2007/431/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 2007, για την εξουσιοδότηση των κρατών μελών να επικυρώσουν, προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τη σύμβαση ναυτικής εργασίας του 2006 της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας[1]. Ορισμένα κράτη μέλη την έχουν ήδη επικυρώσει (Ισπανία, Βουλγαρία, Λουξεμβούργο, Δανία, Λετονία, Κάτω Χώρες) και άλλες βρίσκονται στο στάδιο της επικύρωσης. Επί της ουσίας, οι εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών είναι γενικά πιο προστατευτικές και λεπτομερείς σε σχέση με τα πρότυπα της ΔΟΕ. Προκειμένου να διατηρηθεί η συνέπεια μεταξύ διεθνών και εθνικών προτύπων και για να επικυρωθεί η σύμβαση απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η εκτενής και χρονοβόρα λεπτομερής εξέταση των εθνικών νομοθεσιών. Στο παρόν στάδιο, 22 χώρες έχουν επικυρώσει την MLC, οι οποίες αντιπροσωπεύουν άνω του 45% της παγκόσμιας χωρητικότητας του στόλου αλλά απαιτούνται 30 επικυρώσεις και 33% της παγκόσμιας χωρητικότητας του στόλου, προκειμένου η MLC να τεθεί σε ισχύ. Η ΕΕ έχει επίσης εκδώσει την οδηγία 2009/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2009, για την εφαρμογή της συμφωνίας που συνήψαν η Ένωση Εφοπλιστών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ECSA) και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία των Ενώσεων Εργαζομένων στις Μεταφορές (ETF) σχετικά με τη σύμβαση ναυτικής εργασίας του 2006 και για τροποποίηση της οδηγίας 1999/63/ΕΚ[2]. Η οδηγία 2009/13/ΕΚ αποτελεί εξαιρετικό επίτευγμα του κλαδικού κοινωνικού διαλόγου. Προς το σκοπό αυτό προβλέπεται, αφενός, να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την οδηγία 2009/13/ΕΚ όταν ασκούν τις εξουσίες τους ως κράτη σημαίας. Σύμφωνα με τα σήμερα ισχύοντα, μέσω της οδηγίας 2009/13/ΕΚ, η ευρωπαϊκή νομοθεσία έχει ευθυγραμμιστεί με τα διεθνή πρότυπα που καθορίζονται από την MLC. Στην εν λόγω οδηγία ενσωματώθηκαν οι σχετικές διατάξεις της MLC με τις οποίες θεσπίζονται τα δικαιώματα των ναυτικών που περιέχονται στους τίτλους I, II, III και IV που προαναφέρθηκαν. Εντούτοις, οι Ευρωπαίοι κοινωνικοί εταίροι, επιθυμώντας να εφαρμόσουν την συμφωνία τους μέσω απόφασης του Συμβουλίου βάσει του άρθρου 155 της ΣΛΕΕ, δεν έχουν το δικαίωμα να συμπεριλάβουν στη συμφωνία τους τις διατάξεις εφαρμογής του περιλαμβάνονται στον τίτλο IV της MLC και ζήτησαν από την Επιτροπή να λάβει τα δέοντα μέτρα. Η παρούσα πρωτοβουλία αποσκοπεί να κάνει ακριβώς αυτό για τις αρμοδιότητες του κράτους λιμένα. Η παρούσα πρωτοβουλία αποτελεί μέρος της πολιτικής της ΕΕ σχετικά με τα ναυτικά επαγγέλματα. Στην πραγματικότητα, όπως ανέφερε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο «Στρατηγικοί στόχοι και συστάσεις πολιτικής της ΕΕ για τις θαλάσσιες μεταφορές μέχρι το 2018»[3] , υφίσταται πραγματικό ενδιαφέρον της ΕΕ για την ενίσχυση της ελκυστικότητας των ναυτικών επαγγελμάτων για τους Ευρωπαίους με μέτρα στα οποία θα συμμετέχουν, ανάλογα με τις απαιτήσεις, η Επιτροπή, τα κράτη μέλη και ο ίδιος ο κλάδος. Αυτό ισχύει πλήρως για την εφαρμογή της MLC με την οποία βελτιώνονται σημαντικά οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης επί των πλοίων. Η ανακοίνωση υπογραμμίζει το γεγονός ότι η συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων της ΕΕ σχετικά με την εφαρμογή ζωτικών στοιχείων της παρούσας σύμβασης αποδεικνύει την ευρεία υποστήριξη εντός του κλάδου για τον εν λόγω τομέα και κατά συνέπεια, τα μέτρα της ΕΕ και των κρατών μελών πρέπει να έχουν του εξής στόχους: - ταχεία επικύρωση της MLC από τα κράτη μέλη και έγκαιρη έγκριση των προτάσεων της Επιτροπής βάσει της συμφωνίας των κοινωνικών εταίρων για την ενσωμάτωση των ζωτικών της στοιχείων στο δίκαιο της ΕΕ, - εξασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογής των νέων κανόνων με επαρκή μέτρα που θα περιλαμβάνουν απαιτήσεις για ελέγχους από τα κράτη σημαίας και λιμένα[4]. Στη Λευκή Βίβλο με τίτλο «Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών – Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών» υπογραμμίζεται η σημασία του κοινωνικού θεματολογίου για τις θαλάσσιες μεταφορές τόσο για την προώθηση της απασχόλησης όσο και για την ενίσχυση της ασφάλειας, ενώ το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών που συνοδεύει την Λευκή Βίβλο προβλέπει την υποβολή πρότασης για την αποτελεσματική εφαρμογή της MLC. Η παρούσα πρόταση συνδέεται στενά με την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις αρμοδιότητες του κράτους σημαίας όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας 2009/13/ΕΚ. 1.1. Η Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας Όπως αναγνωρίζεται γενικά και αναφέρεται ρητά από την ΔΟΕ, ο κλάδος της ναυτιλίας είναι «ο πρώτος αντιπροσωπευτικός παγκόσμιος κλάδος στον κόσμο» ο οποίος «απαιτεί κατάλληλη διεθνή κανονιστική αντιμετώπιση – παγκόσμια πρότυπα που να εφαρμόζονται σε ολόκληρο τον κλάδο». Η MLC, η οποία εγκρίθηκε το 2006, παρέχει λεπτομερή δικαιώματα και προστασία στην εργασία για όλους τους ναυτικούς ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους και τη σημαία του πλοίου. Η MLC αποσκοπεί στην επίτευξη αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας για τους ναυτικούς, καθώς και στην εξασφάλιση ισότιμου ανταγωνισμού για τους ποιοτικούς πλοιοκτήτες. Καθορίζει τα δικαιώματα των ναυτικών για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας σε μεγάλη ποικιλία θεμάτων και έχει σχεδιαστεί για να εφαρμόζεται παγκοσμίως, να είναι ευνόητη, επικαιροποιήσιμη και ομοιόμορφα εφαρμόσιμη. Η Σύμβαση έχει σχεδιαστεί ώστε να αποτελέσει παγκόσμιο μέσο γνωστό ως «τέταρτος πυλώνας» του διεθνούς ρυθμιστικού καθεστώτος για την ποιοτική ναυτιλία, που συμπληρώνει τις τρεις θεμελιώδεις συμβάσεις του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ): τη διεθνή σύμβαση για την ασφάλεια της ανθρώπινης ζωής στη θάλασσα (SOLAS), τη διεθνή σύμβαση για τα πρότυπα εκπαίδευσης, έκδοσης πιστοποιητικών και τήρησης φυλακών των ναυτικών (STCW) και τη διεθνή σύμβαση για τον έλεγχο της θαλάσσιας ρύπανσης (MARPOL). Περιέχει τέσσερεις τίτλους που πραγματεύονται τα δικαιώματα των ναυτικών: τίτλος 1 σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ναυτικής εργασίας επί των πλοίων· τίτλος 2 σχετικά με τις συνθήκες απασχόλησης· τίτλος 3 σχετικά με την ενδιαίτηση, τις δυνατότητες ψυχαγωγίας, τη σίτιση και την τροφοδοσία· τίτλος 4 σχετικά με την προστασία της υγείας, την υγειονομική περίθαλψη, την ευημερία και την κοινωνική ασφάλιση και προστασία. Επιπλέον, ο τίτλος 5 της MLC περιλαμβάνει μηχανισμούς βελτίωσης της επιτήρησης σε όλα τα επίπεδα: πλοίο, επιχείρηση, κράτος σημαίας, κράτος λιμένα, κράτος προέλευσης του εργατικού δυναμικού, και σύστημα της ΔΟΕ για παγκόσμια και ομοιόμορφη συμμόρφωση και επαλήθευση. Στην πραγματικότητα, παράλληλα με την άρτια συλλογή κανόνων, χρειαζόταν ένα αποτελεσματικότερο σύστημα εφαρμογής και συμμόρφωσης, προκειμένου να αποσυρθούν τα πλοία που δεν ανταποκρίνονται στα πρότυπα χάριν της ασφάλειας, της προστασίας από έκνομες ενέργειες και της προστασίας του περιβάλλοντος. Κατά συνέπεια, η ΕΕ πρέπει να εξασφαλίσει τα μέσα μέσω του κράτους σημαίας και του κράτους λιμένα για να εγγυηθεί την εφαρμογή των συναφών προτύπων ναυτικής εργασίας της MLC επί όλων των πλοίων που προσεγγίζουν στους ενωσιακούς λιμένες, ανεξάρτητα από την εθνικότητα των ναυτικών. Η επιβολή των προτύπων της MLC μέσω των ελέγχων του κράτους σημαίας και του κράτους λιμένα πρέπει επίσης να θεωρηθεί ως τρόπος περιορισμού του κοινωνικού ντάμπινγκ, το οποίο υποβαθμίζει τις συνθήκες εργασίας επί του πλοίου και αποβαίνει σε βάρος των πλοιοκτητών που προσφέρουν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας συμμορφούμενοι με τους κανόνες της ΔΟΕ. 1.2. Αρμοδιότητες του κράτους λιμένα βάσει της Σύμβασης Ναυτικής Εργασίας Την ευθύνη για να εξασφαλιστεί ότι τα πλοία ανταποκρίνονται στις διατάξεις των σχετικών νομικών πράξεων έχουν οι πλοιοκτήτες, οι πλοίαρχοι και τα κράτη σημαίας. Ωστόσο, ορισμένα κράτη σημαίας δεν εφαρμόζουν σωστά τις σχετικές διατάξεις. Κατά συνέπεια δεν εκπληρώνουν τις δεσμεύσεις τους που περιλαμβάνονται στα διεθνώς συμφωνηθέντα νομικά κείμενα ή εφαρμόζουν υπερβολικά χαλαρά τα πρότυπα που αφορούν τη ναυτιλία με αποτέλεσμα ορισμένα πλοία να πλέουν υπό επισφαλείς συνθήκες και ως εκ τούτου να απειλούνται ζωές και το θαλάσσιο περιβάλλον. Η αντίδραση στην παραπάνω διαπίστωση οδήγησε στη θέσπιση των ελέγχων από το κράτος λιμένα. Τα κράτη λιμένα, στο πλαίσιο συστήματος εναρμονισμένων διαδικασιών επιθεώρησης, μπορούν να ασκούν δικαιοδοσία επί σκαφών που προσεγγίζουν στους λιμένες τους και αποτελούν δίκτυ ασφαλείας για την κράτηση πλοίων που δεν πληρούν τα σχετικά πρότυπα με κύριο στόχο την ενδεχόμενη απόσυρσή τους. Σε αυτό το πλαίσιο είναι απαραίτητο να αναπτυχθεί στενή συνεργασία μεταξύ κρατών σημαίας και κρατών λιμένα. Με βάση την επικρατούσα κατάσταση, υφίστανται ήδη επιθεωρήσεις ελέγχου του κράτους λιμένα που καλύπτουν εργασιακά πρότυπα βάσει των συμβάσεων της ΔΟΕ και συγκεκριμένα βάσει της σύμβασης εμπορικής ναυτιλίας (στοιχειώδεις κανόνες) του 1976 (σύμβαση ΔΟΕ αριθ. 147) που αναφέρεται στα εξής: - Σύμβαση ελάχιστου ορίου ηλικίας, 1973 (αριθ. 138), - Σύμβαση (αναθεωρημένη) ελάχιστου ορίου ηλικίας (στη θάλασσα), 1936 (αριθ. 58), - Σύμβαση ελάχιστου ορίου ηλικίας (στη θάλασσα), 1920 (αριθ. 7), - Σύμβαση ελάχιστου ορίου ηλικίας (ναυτικών), 1946 (αριθ. 73), - Σύμβαση πρόληψης ατυχημάτων (ναυτικών) 1970 (αριθ. 134) (άρθρα 4 και 7), - Σύμβαση (αναθεωρημένη) ενδιαίτησης πληρωμάτων, 1949 (αριθ. 92), - Σύμβαση σίτισης και τροφοδοσίας (ναυτικών πληρωμάτων), 1946 (αριθ. 68) (άρθρο 5), - Σύμβαση πιστοποιητικών επαγγελματικής επάρκειας αξιωματικών, 1936 (αριθ. 53) (άρθρα 3 και 4), - Σύμβαση συναινετικών διαδικασιών ναυτικών, 1926 (αριθ.22), - Σύμβαση επαναπατρισμού ναυτικών, 1926 (αριθ.23), - Σύμβαση περί συνδικαλιστικής ελευθερίας και προστασίας συνδικαλιστικού δικαιώματος, 1948 (αριθ. 87) - Σύμβαση περί συνδικαλιστικού δικαιώματος και συλλογικών διαπραγματεύσεων, 1949 (αριθ. 98). Οι εν λόγω συμβάσεις έχουν ενοποιηθεί στο πλαίσιο της MLC του 2006, αλλά συνεχίζουν να ισχύουν, επειδή ορισμένα συμβαλλόμενα μέρη ενδέχεται να επιθυμούν να συνεχίσουν να τις εφαρμόζουν χωρίς να επικυρώσουν την MLC. Η MLC περιλαμβάνει διατάξεις για τους ελέγχους από το κράτος λιμένα, με βάση τις οποίες απαιτούνται έλεγχοι συμμόρφωσης με τις οικείες απαιτήσεις επί ξένων πλοίων που προσεγγίζουν στους λιμένες των κρατών που είναι συμβαλλόμενα μέρη. Τα κράτη λιμένα επεμβαίνουν ως δεύτερη γραμμή αμύνης για την εφαρμογή της MLC και για να συμβάλουν στην εξάλειψη της ναυτιλίας που δεν ανταποκρίνεται στα σχετικά πρότυπα. Η σύμβαση περιλαμβάνει επίσης ρήτρα «μη ευνοϊκότερης μεταχείρισης». Βάσει της εν λόγω ρήτρας, κάθε κράτος-συμβαλλόμενο μέρος εφαρμόζει τις αρμοδιότητές του βάσει της σύμβασης με τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζει ότι τα πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους σημαίας που δεν έχει επικυρώσει τη σύμβαση να μην αντιμετωπίζονται ευνοϊκότερα από τα πλοία που φέρουν σημαία κράτους που την έχει επικυρώσει. Η εν λόγω ρήτρα αναμένεται ότι θα ενθαρρύνει την ομοιομορφία όσον αφορά τις επιθεωρήσεις και θα συμβάλλει αποτελεσματικά στην δημιουργία εύλογα ισότιμων όρων ανταγωνισμού στον τομέα της ναυτιλίας. Στην πράξη η MLC καθορίζει συγκεκριμένη και απλή διαδικασία. Διενεργείται αρχική επιθεώρηση για να ελεγχθούν τα έγγραφα που έχει εκδώσει το κράτος σημαίας (το πιστοποιητικό ναυτικής εργασίας και η δήλωση συμμόρφωσης με τις συνθήκες ναυτικής εργασίας) και για να ελεγχθεί οπτικά ολόκληρο το πλήρωμα και η κατάσταση του πλοίου, συμπεριλαμβανομένου του μηχανοστασίου και των χώρων ενδιαίτησης, για να διαπιστωθεί εάν πληρούν τα κατάλληλα πρότυπα. Ανάλογα με την επαγγελματική κρίση των επιθεωρητών του κράτους λιμένα που διενεργούν τον έλεγχο οι οποίοι εντοπίζουν σαφείς ενδείξεις ότι οι συνθήκες επί του πλοίου δεν ανταποκρίνονται στα διεθνή πρότυπα, είναι δυνατόν να διεξαχθούν λεπτομερέστερες επιθεωρήσεις, ιδίως σε περιπτώσεις που οι ελλείψεις συνιστούν σαφή απειλή κατά της ασφάλειας, της υγείας ή της προστασίας των ναυτικών από έκνομες ενέργειες βάσει των απαιτήσεων της MLC. Όλες οι καταγγελίες σχετικά με τις συνθήκες επί του πλοίου διερευνώνται λεπτομερώς και ο αξιωματικός ελέγχου του κράτους λιμένα λαμβάνει τα μέτρα που κρίνονται αναγκαία. Εάν απαιτηθεί, το πλοίο κρατείται μέχρι να ληφθούν τα κατάλληλα διορθωτικά μέτρα. Η ΔΟΕ, όπως και ο ΔΝΟ, είναι διεθνής νομοθέτης παγκόσμιας εμβέλειας μέσω ενός συνεχούς συστήματος διεθνών συμβάσεων, κανόνων, κωδίκων και συστάσεων. Ωστόσο, η ΔΟΕ δεν έχει άμεση αρμοδιότητα επί των πλοίων και απαιτείται περαιτέρω νομοθεσία σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο. 1.3 Ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ 1.3.1 Οδηγία 2009/16/ΕΚ σχετικά με τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα[5] Σε επίπεδο ΕΕ, η οδηγία 2009/16/ΕΚ έχει στόχο να συμβάλλει στο δραστικό περιορισμό της ναυτιλίας που δεν ανταποκρίνεται στα σχετικά πρότυπα μέσω: α) της πληρέστερης συμμόρφωσης προς το διεθνές και το σχετικό ενωσιακό δίκαιο περί ασφαλούς ναυτιλίας, ασφάλειας στη θάλασσα, προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος και συνθηκών διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων, ανεξαρτήτως σημαίας, β) της θέσπισης κοινών κριτηρίων για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα και της εναρμόνισης των διαδικασιών επιθεώρησης και κράτησης πλοίων με βάση την εμπειρία που έχει αποκτηθεί στο πλαίσιο του Μνημονίου Συνεννόησης των Παρισίων (ΜΣ των Παρισίων)[6], γ) της εφαρμογής εντός της ΕΕ ενός συστήματος ελέγχου από το κράτος λιμένα βασιζόμενου σε επιθεωρήσεις που εκτελούνται εντός της Ένωσης και της περιοχής του ΜΣ των Παρισίων, με στόχο την επιθεώρηση όλων των πλοίων με συχνότητα που εξαρτάται από την κατηγορία κινδύνου στην οποία ανήκουν, ώστε τα πλοία που παρουσιάζουν υψηλότερο κίνδυνο να υποβάλλονται σε ενδελεχέστερη επιθεώρηση σε συχνότερα χρονικά διαστήματα. 1.3.2 Οδηγία 2009/13/ΕΚ Με βάση τη συμφωνία μεταξύ των κοινωνικών εταίρων της ΕΕ, με την οδηγία 2009/13/ΕΚ ορισμένα πρότυπα της MLC εντάσσονται στο δίκαιο της ΕΕ. Στο παράρτημά της, συγκεκριμένα, έχουν ενσωματωθεί τα σχετικά στοιχεία των τίτλων 1, 2, 3 και 4 της MLC σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις ναυτικής εργασίας (ιατρικά πιστοποιητικά, ελάχιστο όριο ηλικίας, εκπαίδευση και προσόντα), τους όρους απασχόλησης (συμφωνίες απασχόλησης ναυτικών, επαναπατρισμός, αποζημίωση σε περίπτωση απώλειας ή βύθισης του πλοίου, επίπεδο επάνδρωσης, ανάπτυξη της σταδιοδρομίας και των δεξιοτήτων των ναυτικών και ευκαιρίες απασχόλησης), τις διατάξεις σχετικά με την ενδιαίτηση, τις δυνατότητες ψυχαγωγίας, τη σίτιση και την τροφοδοσία, τις διατάξεις προστασίας της υγείας, υγειονομικής περίθαλψης και πρόνοιας, συμπεριλαμβανομένης της ευθύνης των πλοιοκτητών και της πρόσβασης σε χερσαίες εγκαταστάσεις και, τέλος, τις διατάξεις σχετικά με τις διαδικασίες υποβολής καταγγελιών επί του πλοίου. Εκτός εάν ορίζεται ρητώς διαφορετικά, η οδηγία 2009/13/ΕΚ ισχύει για όλα τα πλοία, είτε ανήκουν στο δημόσιο είτε σε ιδιώτες, τα οποία χρησιμοποιούνται κανονικά στην εμπορική ναυτιλία, εκτός από τα πλοία που χρησιμοποιούνται στην αλιεία ή σε συναφείς δραστηριότητες και τα παραδοσιακά κατασκευασμένα πλοία, όπως παραδοσιακά καΐκια αραβικού τύπου και κινεζικά πολεμικά ιστιοφόρα (τζόγκες). 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ Τα κράτη μέλη της ΕΕ συμμετείχαν ενεργά στις διαπραγματεύσεις της MLC μαζί με την Επιτροπή η οποία οργάνωσε τον συντονισμό των θέσεων που έλαβε η ΕΕ. Όλα τα κράτη μέλη ενέκριναν την MLC το 2006. Επιπλέον, σε αυτοτελή δημόσια διαβούλευση τα κράτη μέλη και οι ενδιαφερόμενοι είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις απόψεις τους τον Ιούνιο του 2011. Υπήρξε γενική συμφωνία σχετικά με την ανάγκη επικαιροποίησης της νομοθεσίας που αφορά το κράτος σημαίας και το κράτος λιμένα προκειμένου να ενισχυθούν οι απαιτήσεις της MLC. Οι συγκεκριμένες θετικές επιπτώσεις που υπογραμμίστηκαν αφορούσαν την ενίσχυση της ασφάλειας στη θάλασσα, τη βελτίωση της ποιοτικής ναυτιλίας, την ενίσχυση των ισότιμων όρων ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων της ΕΕ και τρίτων χωρών και μεταξύ των σημαιών της ΕΕ και εκείνων τρίτων χωρών. Οι ενδιαφερόμενοι ανέφεραν επίσης τη βελτίωση της ποιότητας εργασίας για όλους τους ναυτικούς, συγκεκριμένα για τους ναυτικούς που εργάζονται σε σκάφη που φέρουν σημαίες της ΕΕ, για τους ναυτικούς από την ΕΕ που εργάζονται επί πλοίων που φέρουν σημαία τρίτων χωρών, ακόμη και εκτός της ΕΕ, για ναυτικούς τρίτων χωρών που εργάζονται σε πλοία τρίτων χωρών. Η ειδική ομάδα για την απασχόληση και την ανταγωνιστικότητα στη ναυτιλία, ένας ανεξάρτητος φορέας που συγκρότησε ο αντιπρόεδρος Siim Kallas τον Ιούλιο του 2010, η οποία ολοκλήρωσε τις εργασίες της τον Ιούνιο του 2011 και εξέδωσε έκθεση[7] με συστάσεις πολιτικής σχετικά τον τρόπο προώθησης του ναυτικού επαγγέλματος στην Ευρώπη, πρότεινε την εφαρμογή της MLC. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3.1 Το περιεχόμενο της πρότασης 3.1.1 Τροποποιήσεις της οδηγίας για τον έλεγχο από το κράτος λιμένα Παρόλο που η οδηγία 2009/16/ΕΚ περιέχει ήδη αναφορά στην MLC (αιτιολογική σκέψη 5) και στα πρότυπα της ΔΟΕ (παράρτημα IV), πρέπει να επικαιροποιηθεί για να ληφθούν υπόψη τα νέα έγγραφα και διευθετήσεις που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο της MLC. Κατά συνέπεια με την πρόταση τροποποιείται η οδηγία για τον έλεγχο από το κράτος λιμένα έτσι ώστε: - να συμπεριληφθεί το πιστοποιητικό ναυτικής εργασίας και η δήλωση συμμόρφωσης με τις συνθήκες ναυτικής εργασίας στα έγγραφα που πρέπει να ελέγχουν οι επιθεωρητές, - να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής των επιθεωρήσεων σε νέα στοιχεία (π.χ. στην ύπαρξη επαρκούς σύμβασης εργασίας υπογεγραμμένης και από τα δύο μέρη για κάθε ναυτικό η οποία να περιλαμβάνει τις απαιτούμενες ρήτρες), - να επεκταθεί το πεδίο που καλύπτουν οι έρευνες σε περίπτωση καταγγελίας και να προβλεφθούν επαρκείς διαδικασίες. 3.1.2 Λεπτομερή επεξήγηση της πρότασης Το άρθρο 1 περιλαμβάνει όλες τις τροποποιήσεις που πρέπει να επέλθουν στην οδηγία 2009/16/ΕΚ προκειμένου να ευθυγραμμιστεί με τις απαιτήσεις της MLC. Αρκετά άρθρα της κείμενης οδηγίας 2009/16/ΕΚ (άρθρα 2, 19) και τα παρατήματα I, IV, V, X πρέπει να συμπληρωθούν για να συμπεριληφθεί η MLC στον κατάλογο των διεθνών συμβάσεων και για να αναφέρονται τα νέα έγγραφα που προκύπτουν από την MLC, συγκεκριμένα το πιστοποιητικό ναυτικής εργασίας και η δήλωση συμμόρφωσης με τις συνθήκες ναυτικής εργασίας. Επί της ουσίας, με την MLC έχουν θεσπιστεί διατάξεις για τον χειρισμό των καταγγελιών που προβλέπουν ώστε να ακολουθούνται συγκεκριμένες διαδικασίες και είναι ελαφρώς διαφορετικές από τις διατάξεις της οδηγίας 2009/16/ΕΚ που εφαρμόζονται σε ευρύτερο φάσμα θεμάτων πέραν των εργασιακών προτύπων. Στόχος δεν είναι να τροποποιηθεί το υφιστάμενο σύστημα καταγγελιών που ορίζεται στην οδηγία 2009/16/ΕΚ αλλά να συμπληρωθεί με διαδικασία κατάλληλη για τις καταγγελίες που αφορούν την MLC. Ως εκ τούτου η πρόταση περιλαμβάνει συγκεκριμένες διατάξεις (άρθρο 1 παράγραφος 7). Επιπλέον, περιλαμβάνονται τροποποιήσεις που σχετίζονται με το γεγονός ότι η οδηγία 2009/16/ΕΚ τροποποιείται για πρώτη φορά μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης της Λισαβόνας και έπρεπε κατά συνέπεια να συμπεριληφθούν νέοι κανόνες για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση και εκτελεστικών πράξεων. 3.1.3 Επεξηγηματικά έγγραφα που συνοδεύουν την κοινοποίηση των μέτρων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Εκτός των κοινών πολιτικών δηλώσεων (ΕΕ C 369 του 2011 σ. 2, ΕΕ C 369 του 2011, σ. 3) η Επιτροπή εξετάζει τώρα και την ενδεχόμενη ανάγκη για επεξηγηματικά έγγραφα ανάλογα με την περίπτωση. Λόγω της αναλογικότητας στο πλαίσιο της παρούσας πρότασης δεν κρίθηκαν αναγκαία τα επεξηγηματικά έγγραφα, επειδή τροποποιεί περιορισμένο μόνο αριθμό των νομικών υποχρεώσεων κείμενης οδηγίας. Κατά συνέπεια, η παρούσα πρόταση δεν περιλαμβάνει αιτιολογική σκέψη σχετικά με επεξηγηματικά έγγραφα. 3.2 Νομική βάση Άρθρο 100 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 3.3 Αρχή της επικουρικότητας Οι εναρμονισμένοι κανόνες σχετικά με την επιβολή ανά την ΕΕ πρέπει να συμβάλουν στην δημιουργία ισότιμων όρων ανταγωνισμού, προκειμένου να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά εις βάρος της ασφάλειας στη θάλασσα και για να εξασφαλιστούν αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και διαβίωσης για όλους τους ναυτικούς ανεξαρτήτως εθνικότητας. Συγκεκριμένα, οι εμπειρίες από τον έλεγχο του κράτους λιμένα σε επίπεδο ΕΕ έχουν αποδειχτεί αποτελεσματικές για να εξασφαλίζεται καλύτερη επιτήρηση των πλοίων που προσεγγίζουν σε λιμένες της ΕΕ μέσω της ομαδοποίησης των πόρων και την ανταλλαγή πληροφοριών. 3.4 Αρχή της αναλογικότητας Η εφαρμογή της MLC μέσω ελέγχων από το κράτος λιμένα βάσει κανόνων της ΕΕ φαίνεται ότι είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με τη σύμβαση με χρήση των υφιστάμενων εργαλείων. 3.5 Επιλογή νομικού μέσου Όσον αφορά τα ελάχιστα πρότυπα που πρέπει να εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη με μέτρα που θα λάβουν στο πλαίσιο των εθνικών συστημάτων τους και στον τομέα των κατανεμημένων αρμοδιοτήτων, το κατάλληλο μέσο είναι η οδηγία. 3.6 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης του 2006 για τη ναυτική εργασία. 2012/0062 (COD) Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 2009/16/ΕΚ σχετικά με τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[8], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[9], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Στις 23 Φεβρουαρίου 2006 η Διεθνής Οργάνωση Εργασίας εξέδωσε τη σύμβαση ναυτικής εργασίας του 2006 (εφεξής «σύμβαση»), επιθυμώντας να θεσπίσει μία ενιαία συνεκτική πράξη, η οποία να ενσωματώνει κατά το δυνατόν όλα τα επικαιροποιημένα πρότυπα των εν ισχύ διεθνών συμβάσεων και συστάσεων ναυτικής εργασίας, καθώς και τις θεμελιώδεις αρχές που περιλαμβάνονται σε άλλες διεθνείς συμβάσεις εργασίας. (2) Με την απόφαση 2007/431/ΕΚ του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 2007[10] , εξουσιοδοτήθηκαν τα κράτη μέλη να επικυρώσουν τη σύμβαση. Τα κράτη μέλη πρέπει να την επικυρώσουν το ταχύτερο δυνατόν. (3) Η σύμβαση καθορίζει τα πρότυπα ναυτικής εργασίας για όλους τους ναυτικούς, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους και από τη σημαία των πλοίων. (4) Σημαντικό μέρος των προτύπων της σύμβασης εφαρμόζονται στο δίκαιο της ΕΕ μέσω της οδηγίας 2009/13/ΕΚ του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2009, και της οδηγίας 1999/63/ΕΚ. Τα πρότυπα της σύμβασης για τη ναυτική εργασία που καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2009/13/ΕΚ ή/και της οδηγίας 1999/63/ΕΚ πρέπει να εφαρμόζονται από τα κράτη μέλη βάσει των οδηγιών που προαναφέρθηκαν. (5) Η σύμβαση περιλαμβάνει διατάξεις εφαρμογής στις οποίες καθορίζονται οι αρμοδιότητες των κρατών λιμένα. Για να μην θιγεί η ασφάλεια και να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις τους ανταγωνισμού, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να ελέγχουν τη συμμόρφωση με τις διατάξεις της σύμβασης κάθε πλοίου που προσεγγίζει στους λιμένες τους, ανεξάρτητα από το κράτος στο οποίο είναι νηολογημένα. (6) Ο έλεγχος από το κράτος λιμένα διέπεται από την οδηγία 2009/16/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος λιμένα[11], η οποία πρέπει να συμπεριλάβει τη σύμβαση από τις συμβάσεις των οποίων η εφαρμογή επαληθεύεται από τις αρχές των κρατών μελών στους λιμένες της Ένωσης. (7) Οι κανόνες της Ένωσης πρέπει επίσης να αντιστοιχούν στις διαδικασίες που θεσπίζονται στη σύμβαση όσον αφορά τον χειρισμό των καταγγελιών σχετικά με τα θέματα που πραγματεύεται. (8) Προκειμένου να διασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή της, η οδηγία 2009/16/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί, ώστε να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την χρήση εναρμονισμένου ηλεκτρονικού μορφότυπου υποβολής και παρακολούθησης των εν λόγω καταγγελιών από τις αρχές του κράτους λιμένα, καθώς και για την θέσπιση κριτηρίων όσον αφορά την κατηγορία κινδύνου του πλοίου βάσει του άρθρου 10 της οδηγίας 2009/16/ΕΚ. Πρόκειται στην πραγματικότητα για εξαιρετικά τεχνική διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται στο πλαίσιο των αρχών και των κριτηρίων που καθιερώθηκαν με την εν λόγω οδηγία. Οι αρμοδιότητες αυτές πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή[12]. (9) Η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την έκδοση πράξεων δυνάμει του άρθρου 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τις τροποποιήσεις του παραρτήματος VI της οδηγίας 2009/16/ΕΚ που περιέχει κατάλογο των «Instructions» που έχει θεσπίσει το ΜΣ των Παρισίων, με στόχο να είναι δυνατή η εφαρμογή και η επιβολή των διαδικασιών στο έδαφος των κρατών μελών, με βάση όσα έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο. Η δυνατότητα της Επιτροπής να επικαιροποιεί ταχέως τις εν λόγω διαδικασίες θα συμβάλει στην δημιουργία ισότιμων όρων ανταγωνισμού για την ναυτιλία παγκοσμίως. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να προβαίνει η Επιτροπή σε κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, σε επίπεδο, επίσης, εμπειρογνωμόνων. Κατά την προετοιμασία και σύνταξη των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή πρέπει να μεριμνά για την ταυτόχρονη, έγκαιρη και ενδεδειγμένη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. (10) Μέρος των υποχρεώσεων που περιλαμβάνει η παρούσα οδηγία δεν θα εφαρμόζονται σε κράτη μέλη που δεν βρέχονται από θάλασσα και δεν διαθέτουν θαλάσσιους λιμένες. Ως εκ τούτου, οι μόνες υποχρεώσεις που ισχύουν για την Αυστρία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Ουγγαρία, το Λουξεμβούργο και τη Σλοβακία αφορούν τα πλοία με σημαία των εν λόγω κρατών μελών, χωρίς να θίγεται η υποχρέωση των κρατών μελών για συνεργασία ώστε να εξασφαλίζεται η συνέχεια μεταξύ των θαλάσσιων υπηρεσιών και των υπηρεσιών διαχείρισης άλλων τρόπων μεταφοράς. (11) Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, επομένως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των εν λόγω στόχων. (12) Συνεπώς, η οδηγία 2009/16/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως, (13) Η παρούσα οδηγία πρέπει να τεθεί σε ισχύ ταυτόχρονα με τη σύμβαση για τη ναυτική εργασία. ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Τροποποιήσεις της οδηγίας 2009/16/ΕΚ Η οδηγία 2009/16/ΕΚ τροποποιείται ως εξής: (1) Το άρθρο 2 τροποποιείται ως εξής: α) στην παράγραφο 1 προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο θ): «θ) σύμβαση για τη ναυτική εργασία του 2006;» β) στην παράγραφο 3, στο τέλος της πρότασης προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «ή η επικαιροποιημένη της έκδοση». γ) στην παράγραφο 18, στο τέλος της πρότασης προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «ή την επικαιροποιημένη του έκδοση». δ) στην παράγραφο 21, στο τέλος της πρότασης προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: «ή την επικαιροποιημένη της έκδοση». ε) προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι 23 και 24: «23. «πιστοποιητικό ναυτικής εργασίας»: το πιστοποιητικό που αναφέρεται στον κανονισμό 5.1.3 της σύμβασης για τη ναυτική εργασία.» «24. «δήλωση συμμόρφωσης με τις συνθήκες ναυτικής εργασίας»: η δήλωση που αναφέρεται στον κανονισμό 5.1.3 της σύμβασης για τη ναυτική εργασία.» στ) προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: «Όλες οι αναφορές στις συμβάσεις στις οποίες αναφέρεται η παρούσα οδηγία, συμπεριλαμβανομένων των πιστοποιητικών και άλλων εγγράφων, θεωρούνται αναφορές στις επικαιροποιημένες εκδόσεις των εν λόγω συμβάσεων». (2) Στο άρθρο 3 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5: «5. Η εφαρμογή ή/και ερμηνεία τις παρούσας οδηγίας σε καμία περίπτωση δεν αποτελεί βάση που δικαιολογεί περιορισμό του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζόμενων δυνάμει της κοινωνικής νομοθεσίας της Ένωσης.» (3) Στο άρθρο 8, διαγράφεται η παράγραφος 4. (4) Η παράγραφος 3 του άρθρου 10 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «3. Στην Επιτροπή ανατίθενται εκτελεστικές αρμοδιότητες σχετικά με την θέσπιση μεθοδολογίας αξιολόγησης των γενικών και ιστορικών παραμέτρων κινδύνου που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. Οι σχετικές εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 3.» (5) Η παράγραφος 4 του άρθρου 14 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «4. Το πεδίο εφαρμογής της εκτεταμένης επιθεώρησης, περιλαμβανομένων των καλυπτόμενων πεδίων κινδύνου, καθορίζεται στο παράρτημα VII. Στην Επιτροπή ανατίθενται εκτελεστικές αρμοδιότητες σχετικά με τον καθορισμό των λεπτομερών χαρακτηριστικών που πρέπει να ελέγχονται στα πεδία κινδύνου που ορίζονται στο εν λόγω παράρτημα. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 3.» (6) Η παράγραφος 4 του άρθρου 15 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «4. Στην Επιτροπή ανατίθενται εκτελεστικές αρμοδιότητες για τον καθορισμό λεπτομερών εναρμονισμένων λεπτομερειών για την υλοποίηση των διαδικασιών που περιγράφονται στις «Instructions» οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα VI, συμπεριλαμβανομένων των ελέγχων που αναφέρονται στην παράγραφο 2.» Οι σχετικές εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 3.» (7) Προστίθεται το ακόλουθο άρθρο 18α: «Άρθρο 18a Καταγγελίες σχετιζόμενες με τη σύμβαση για τη ναυτική εργασία 1. Εάν μια καταγγελία που σχετίζεται με τα θέματα που καλύπτει η σύμβαση για τη ναυτική εργασία δεν έχει επιλυθεί επί του πλοίου, ο αρμόδιος για τον έλεγχο από το κράτος λιμένα ενημερώνει αμέσως σχετικά το κράτος σημαίας, ζητώντας, εντός προκαθορισμένης προθεσμίας, γνωμοδότηση και σχέδιο διορθωτικών μέτρων. Έκθεση της επιθεώρησης διαβιβάζεται με ηλεκτρονικά μέσα στην βάση δεδομένων των επιθεωρήσεων που αναφέρεται στο άρθρο 24. 2. Προκειμένου να εξασφαλιστούν ομοιόμορφοι όροι εφαρμογής του παρόντος άρθρου, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να καθορίσει εναρμονισμένο ηλεκτρονικό μορφότυπο και διαδικασία για την αναφορά των επακόλουθων μέτρων που λαμβάνουν τα κράτη μέλη. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 3. (8) Στο άρθρο 19, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: «11. Επί θεμάτων που καλύπτονται από τη σύμβαση για τη ναυτική εργασία, η αρμόδια αρχή ενημερώνει επίσης αμέσως τις αρμόδιες οργανώσεις πλοιοκτητών και ναυτικών στο κράτος λιμένα στο οποίο διεξήχθη η επιθεώρηση.» (9) Η παράγραφος 5 του άρθρου 23 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «5. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να θεσπίσει εναρμονισμένα έντυπα για την αναφορά ανωμαλιών από πλοηγούς και λιμενικές αρχές και για την καταγραφή των επακόλουθων ενεργειών, τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται και τις λεπτομέρειες και τα τεχνικά μέσα που πρέπει να χρησιμοποιούνται. Οι σχετικές εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που προβλέπεται στο άρθρο 31 παράγραφος 3.» (10) Στο άρθρο 27, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να θεσπίσει τις λεπτομέρειες δημοσίευσης των πληροφοριών που αναφέρονται στο προηγούμενο εδάφιο, τα κριτήρια ομαδοποίησης των σχετικών δεδομένων και τη συχνότητα των επικαιροποιήσεων. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εκδίδονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία του άρθρου 31 παράγραφος 2.» (11) Προστίθενται τα ακόλουθα άρθρα 30α και 30β: «Άρθρο 30a Κατ' εξουσιοδότηση πράξεις Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ' εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 30β, σχετικά με τροποποιήσεις του παραρτήματος VI της παρούσας οδηγίας προκειμένου να προσθέτει στον κατάλογο που περιέχει το εν λόγω παράρτημα περαιτέρω «Instructions» σχετικά με τον έλεγχο από το κράτος λιμένα που εκδίδει η οργάνωση του ΜΣ των Παρισίων. Άρθρο 30β Άσκηση των αρμοδιοτήτων κατ' εξουσιοδότηση 1. Η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου. 2. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο άρθρο 30α ανατίθεται στην Επιτροπή επ' αόριστο από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας. 3. Η εξουσιοδότηση κατά το άρθρο 30α είναι ανακλητή ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επόμενη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που ορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που βρίσκονται ήδη σε ισχύ. 4. Μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. 5. Μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδόθηκε σύμφωνα με το άρθρο 30α τίθεται σε ισχύ μόνον αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν εκφράσει αντιρρήσεις εντός περιόδου 2 μηνών από την κοινοποίηση της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο, ή αν πριν από την εκπνοή αυτής της περιόδου τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν θα εκφράσουν αντιρρήσεις. Η περίοδος αυτή παρατείνεται κατά δύο μήνες κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου.» (12) Το άρθρο 31 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 31 Επιτροπή 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή ασφάλειας στη ναυτιλία και πρόληψης της ρύπανσης από τα πλοία (COSS) που συστάθηκε με το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η εν λόγω επιτροπή αποτελεί επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 3. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 4. Όταν, στις περιπτώσεις των παραγράφων 2 και 3 ανωτέρω, η γνωμοδότηση της επιτροπής πρέπει να ληφθεί με γραπτή διαδικασία, η διαδικασία αυτή περατώνεται ατελέσφορη εάν, εντός της προθεσμίας έκδοσης της γνωμοδότησης, το αποφασίσει ο πρόεδρος της επιτροπής ή το ζητήσουν τα μέλη της επιτροπής με απλή πλειοψηφία.» (13) Το άρθρο 32 καταργείται. (14) Στο σημείο II 2B του παραρτήματος I, προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια: «- πλοία που φέρουν σημαία κράτους που δεν έχει επικυρώσει μια ή περισσότερες από τις συμβάσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, - πλοία των οποίων τα δικαιολογητικά δεν περιέχουν στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι έχει εφαρμοστεί συμφωνημένο σχέδιο δράσης για την διόρθωση των σημείων μη συμμόρφωσης σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο πρότυπο A5.2.1(6) της MLC.» (15) Στο παράρτημα IV, προστίθενται τα ακόλουθα σημεία 45 και 46: «45. Πιστοποιητικό ναυτικής εργασίας (βλέπε σύμβαση της ΔΟΕ για τη ναυτική εργασία (MLC)). 46. Δήλωση συμμόρφωσης με τις συνθήκες ναυτικής εργασίας (σύμβαση MLC της ΔΟΕ).» (16) Στο παράρτημα V σημείο Α, προστίθενται τα ακόλουθα σημεία 16, 17 και 18: «16. Τα απαιτούμενα βάσει της MLC έγγραφα δεν έχουν προσκομιστεί, δεν έχουν επικαιροποιηθεί ή έχουν επικαιροποιηθεί εσφαλμένα ή τα έγγραφα που προσκομίζονται δεν περιέχουν τις πληροφορίες που απαιτούνται βάσει της MLC ή δεν είναι έγκυρα κατ' άλλον τρόπο. 17. Οι συνθήκες εργασίας και διαβίωσης επί του πλοίου δεν ανταποκρίνονται τις απαιτήσεις της MLC. 18. Το πλοίο έχει αλλάξει σημαία με σκοπό να αποφευχθεί η συμμόρφωση με την MLC.» (17) Στο παράρτημα Χ, σημείο 3.10., προστίθενται τα ακόλουθα σημεία 8 και 9: «8. Οι συνθήκες που επικρατούν επί του πλοίου είναι σαφώς επικίνδυνες για την ασφάλεια, την υγεία ή την προστασία των ναυτικών από έκνομες ενέργειες. 9. Η μη συμμόρφωση αποτελεί σοβαρή ή επαναλαμβανόμενη παράβαση των απαιτήσεων της MLC (συμπεριλαμβανομένων και των δικαιωμάτων των ναυτικών).» Άρθρο 2 Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο 12 μήνες από την έναρξη ισχύος της. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο αυτών των διατάξεων. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία. Άρθρο 3 Έναρξη ισχύος Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης του 2006 για τη ναυτική εργασία. Άρθρο 4 Αποδέκτες Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος [1] ΕΕ L 161 της 22.6.2007, σ. 63. [2] ΕΕ L 124 της 20.5.2009, σ.30. [3] COM(2009)8. [4] Βλέπε παράγραφο 3 της ανακοίνωσης. [5] ΕΕ L 131 της 28.5.2009, σ. 57. [6] Η οργάνωση περιλαμβάνει 27 συμμετέχουσες ναυτιλιακές διοικήσεις και καλύπτει τα ύδατα των ευρωπαϊκών παράκτιων κρατών και την λεκάνη του Βόρειου Ατλαντικού από την Βόρεια Αμερική μέχρι την Ευρώπη. Τα σημερινά κράτη μέλη της περιοχής του ΜΣ του Παρισιού είναι Βέλγιο, Βουλγαρία, Καναδάς, Κροατία, Κύπρος, Δανία, Εσθονία, Φινλανδία, Γαλλία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισλανδία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Μάλτα, Κάτω Χώρες, Νορβηγία, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Ρωσική Ομοσπονδία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο. [7] Δημοσιεύθηκε στις 20 Ιουλίου 2011: http://ec.europa.eu/transport/maritime/seafarers/doc/2011-06-09-tfmec.pdf [8] ΕΕ C […] της […], σ. […]. [9] ΕΕ C […] της […], σ. […]. [10] ΕΕ L 161 της 22.6.2007, σ. 63. [11] ΕΕ L 131 της 28.5.2009, σ. 57. [12] ΕΕ L 55 της 28.2.2011, σ. 13.