Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που επιτρέπει στη Γερμανία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με επιστολή που καταχωρήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2002 στη γενική γραμματεία της Επιτροπής, η Γερμανία ζήτησε βάσει του άρθρου 27 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα ΦΠΑ: ομοιόμορφη φορολογική βάση [1] (εφεξής "η έκτη οδηγία"), την άδεια να συνεχίσει να εφαρμόζει ειδικό μέτρο, που είχε εγκρίνει αρχικά το Συμβούλιο με το πρώτο άρθρο της απόφασης 2000/186/ΕΚ της 28ης Φεβρουαρίου 2000 [2].

[1] ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/92/ΕΚ (ΕΕ L 331 της 7.12.2002, σ. 27).

[2] ΕΕ L 59 της 4.3.2000, σ. 12.

Σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο 27, τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με αυτές τις αιτήσεις με επιστολή της 17ης Ιανουαρίου 2003.

Σημειώνεται ότι η προαναφερόμενη απόφαση 2000/186/ΕΚ περιέχει δύο ειδικά μέτρα.

Το πρώτο μέτρο, που προβλέπεται στο πρώτο άρθρο, συνίσταται σε πλήρη αποκλεισμό του δικαιώματος μείωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες η χρήση των οποίων για τις ανάγκες της επιχείρησης αντιστοιχεί τουλάχιστον στο 10% της συνολικής χρήσης.

Το δεύτερο μέτρο, που προβλέπεται στο άρθρο 2, συνίσταται στο να περιοριστεί σε 50% η μείωση του ΦΠΑ που επιβάλλεται σε όλες τις δαπάνες που συνδέονται με τα οχήματα (αγορά, ενοικίαση, δαπάνες χρησιμοποίησης). Εντούτοις, αυτό το μέτρο δεν αφορά τα οχήματα που χρησιμοποιεί ο υποκείμενος σε φόρο αποκλειστικά για τους σκοπούς της επιχείρησης, ιδίως τα οχήματα τα οποία ο υποκείμενος σε φόρο θέτει στη διάθεση μισθωτού επ' ανταλλάγματι στο πλαίσιο συμβάσεως εργασίας. Οι γερμανικές αρχές αναφέρουν ότι ο κατ'αποκοπή περιορισμός του δικαιώματος σε μείωση θα αντικαταστήσει την είσπραξη του ΦΠΑ που θα ήταν καταβλητέος λόγω της χρησιμοποίησης του οχήματος για λόγους ξένους προς την επιχείρηση (κυρίως χρήση για ιδιωτικούς λόγους).

Το άρθρο 3 της απόφασης προβλέπει ότι η άδεια λήγει το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2002. Εξάλλου, το Συμβούλιο εισήγαγε σ'αυτό το άρθρο την αναδρομική εφαρμογή της απόφασης.

Πρέπει να αναφερθεί ότι υπάρχει αίτηση προδικαστικής απόφασης του Bundesfinanzhof (υπόθεση C-17/01) για την εγκυρότητα των άρθρων 2 και 3 της απόφασης 2000/186/ΕΚ. Το θέμα σχετικά με το άρθρο 3 αφορά την αναδρομική ισχύ της απόφασης. Το Δικαστήριο δεν εξέδωσε ακόμη την απόφασή του γι'αυτήν την υπόθεση.

Σήμερα η Γερμανία ζητάει την άδεια να συνεχίσει να εφαρμόζει αποκλειστικά το μέτρο που προβλέπεται στο πρώτο άρθρο της εν λόγω αποφάσεως.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η τρέχουσα νομική διαδικασία δεν επηρεάζει άμεσα την παρούσα αίτηση παράτασης του εν λόγω μέτρου, για την οποία πρέπει να αποφανθούν η Επιτροπή και εν συνεχεία το Συμβούλιο. Το θέμα της εγκυρότητας της αναδρομικής ισχύος που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης δεν πρέπει να επηρεάσει την λήψη απόφασης σχετικά με την παράταση του μέτρου που προβλέπεται στο πρώτο άρθρο.

Η Επιτροπή δήλωσε ήδη στο πλαίσιο της πρότασής της [3] πριν από την απόφαση 2000/186/ΕΟΚ ότι θεωρεί συμβατό το εν λόγω μέτρο με το άρθρο 27 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.

[3] COM(1999) 690 τελικό.

Εντούτοις, είναι δυνατό η προαναφερόμενη απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-17/01 να έχει κάποια επίπτωση στην ερμηνεία που έχει δώσει η Επιτροπή μέχρι σήμερα στο άρθρο 27 της έκτης οδηγίας.

Ως εκ τούτου, πρέπει να περιοριστεί η προθεσμία ισχύος της άδειας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003. Αυτό επιτρέπει να επανεξεταστεί το μέτρο παρέκκλισης με βάση την απόφαση της υπόθεσης C-17/01, για την οποία θα αποφανθεί το Δικαστήριο πιθανώς κατά τη διάρκεια του έτους 2003.

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που επιτρέπει στη Γερμανία να εφαρμόσει μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 17 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών (Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [4], και ιδίως το άρθρο 27, παράγραφος 1,

[4] ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2002/92/ΕΚ (ΕΕ L 331 της 7.12.2002, σ. 27).

την πρόταση της Επιτροπής [5],

[5] ΕΕ αριθ. C της ..., σ. .

Εκτιμώντας τα εξής :

(1) Με επιστολή που καταχωρήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 2002 στη γενική γραμματεία της Επιτροπής, οι γερμανικές αρχές ζήτησαν την άδεια να παρατείνουν την εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης που τους είχε χορηγηθεί με το πρώτο άρθρο της απόφασης 2000/186/ΕΚ του Συμβουλίου [6].

[6] ΕΕ L 59 της 4.3.2000, σ. 12.

(2) Τα άλλα κράτη μέλη ενημερώθηκαν σχετικά με την αίτηση αυτή στις 17 Ιανουαρίου 2003.

(3) Το μέτρο παρέκκλισης αποσκοπεί στον πλήρη αποκλεισμό του δικαιώματος μείωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες όταν το ποσοστό χρησιμοποίησής τους για τις ιδιωτικές ανάγκες του υποκείμενου σε φόρο ή του προσωπικού του, ή γενικότερα για χρήση ξένη προς τις ανάγκες της επιχείρησης, είναι υψηλότερο του 90% της συνολικής χρήσης Αυτό το μέτρο παρέκκλισης από το άρθρο 17 αιτιολογείται από την ανάγκη απλοποίησης του φόρου προστιθέμενης αξίας.

(4) Η άδεια λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2002, ενώ δεν έχουν μεταβληθεί και υφίστανται ακόμη τα πραγματικά και νομικά περιστατικά που δικαιολόγησαν την εφαρμογή του εν λόγω μέτρου απλοποίησης.

(5) Πρέπει να περιορισθεί η διάρκεια ισχύος της παρούσας άδειας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003. Αυτή η μέγιστη διάρκεια ισχύος επιτρέπει να επανεξεταστεί το μέτρο παρέκκλισης με βάση την απόφαση της υπόθεσης C-17/01, για την οποία θα αποφανθεί το Δικαστήριο πιθανώς κατά τη διάρκεια του έτους 2003.

(6) Το μέτρο παρέκκλισης δεν θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στους ιδίους πόρους των Κοινοτήτων που προέρχονται από τον ΦΠΑ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 17 παράγραφος 2, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε από το άρθρο 28 στ της εν λόγω οδηγίας, επιτρέπεται στη Γερμανία, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003, να προβεί σε πλήρη αποκλεισμό του δικαιώματος μείωσης του ΦΠΑ που επιβάλλεται στις δαπάνες σχετικά με αγαθά και υπηρεσίες όταν το ποσοστό χρησιμοποίησής τους για τις ιδιωτικές ανάγκες του υποκείμενου σε φόρο ή του προσωπικού του, ή γενικότερα για χρήση ξένη προς τις ανάγκες της επιχείρησης, είναι υψηλότερο του 90% της συνολικής χρήσης.

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Βρυξέλλες, ......

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος