Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου /* COM/2014/0614 final - 2014/0285 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. 1. Πλαίσιο της πρότασης · Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Ο γάδος, η ρέγγα και η παπαλίνα αποτελούν σημαντικά είδη αλιείας στη Βαλτική Θάλασσα. Σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES[1]), οι σημερινοί ρυθμοί εκμετάλλευσης για ορισμένα από τα αποθέματα αυτά δεν συνάδουν με την επίτευξη μέγιστης βιώσιμης απόδοσης. Από το 2007 έχει τεθεί σε εφαρμογή σχέδιο διαχείρισης για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας[2], αλλά τα αποθέματα ρέγγας και παπαλίνας δεν υπόκεινται ακόμη σε σχέδιο διαχείρισης. Αυτό δυσχεραίνει τη βιώσιμη διαχείριση των εν λόγω ειδών και δεν διασφαλίζει τη σταθερότητα των αλιευτικών δυνατοτήτων για τους αλιείς που απασχολούνται στους αντίστοιχους αλιευτικούς κλάδους. Εκτός του ότι ο γάδος, η ρέγγα και η παπαλίνα αποτελούν τη βάση των αλιευμάτων, συνιστούν επίσης σημαντικά στοιχεία του οικοσυστήματος της Βαλτικής και παρουσιάζουν ισχυρές βιολογικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ τους. Δεδομένου ότι ο γάδος αποτελεί θηρευτή της ρέγγας και της παπαλίνας, το μέγεθος του αποθέματος γάδου επηρεάζει το μέγεθος των αποθεμάτων ρέγγας και παπαλίνας, και αντιστρόφως. Με βάση ορισμένες ενδείξεις προερχόμενες από επιστημονικές αναλύσεις, προκύπτει ότι οι βιολογικές αλληλεπιδράσεις εντός και μεταξύ των ειδών αυτών στη Βαλτική ενδεχομένως να υποδεικνύουν ότι μπορεί να είναι βιώσιμη η άσκηση μεγαλύτερων αλιευτικών πιέσεων από αυτές που συνιστώνται σήμερα. Ωστόσο, η επιστημονική, τεχνική και οικονομική επιτροπή αλιείας (ΕΤΟΕΑ)[3] γνωμοδότησε[4] ότι απαιτείται περαιτέρω επιστημονική έρευνα για να γίνουν κατανοητοί οι κίνδυνοι για την αλιεία που συνδέονται με την άσκηση μεγαλύτερων πιέσεων. Η παραγωγικότητα των ιχθυαποθεμάτων της Βαλτικής, και ιδίως των αποθεμάτων γάδου και παπαλίνας, μπορεί να επηρεαστεί σε μεγάλο βαθμό από τις περιβαλλοντικές συνθήκες στη Βαλτική. Η αναπαραγωγή του γάδου στην Ανατολική Βαλτική περιορίζεται στις περιοχές βαθέων υδάτων, όπου η αλατότητα στα βαθύτερα ύδατα είναι επαρκής και επιτρέπει την γονιμοποίηση των αυγών και την επίπλευση των γονιμοποιημένων αυγών. Η περιορισμένη εισροή ωκεάνιων υδάτων από τη Βόρεια Θάλασσα έχει προκαλέσει εξάντληση του οξυγόνου στα εν λόγω βαθέα αλμυρά ύδατα από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και η αναπαραγωγή γάδου σημειώνει θετικά αποτελέσματα μόνο στις νότιες περιοχές αναπαραγωγής. Εάν υπήρχε σημαντική εισροή υδάτων από τη Βόρεια Θάλασσα στην Ανατολική Βαλτική, η είσοδος νέων γάδων στο απόθεμα θα μπορούσε να είναι πολύ υψηλότερη από αυτή που έχει διαπιστωθεί τα τελευταία έτη. Όσον αφορά την παπαλίνα, υπάρχει σύνδεση μεταξύ της εισόδου ιχθυδίων στο απόθεμα και της θερμοκρασίας, με την είσοδο περισσότερων νεαρών ιχθύων στο απόθεμα υπό συνθήκες υψηλότερης θερμοκρασίας. Αυτή η σύνδεση υποδεικνύει ότι σε περίπτωση, για παράδειγμα, δύο διαδοχικών βαρέων χειμώνων, οι συνέπειες μπορεί να είναι σοβαρές για το απόθεμα παπαλίνας. Λόγω της ισχυρής επίδρασης που έχουν οι βιολογικές αλληλεπιδράσεις και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας της Βαλτικής, θα ήταν ευκταία η δυνατότητα προσαρμογής των ποσοστών και των τύπων εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων με βάση τις εξελίξεις στην επιστημονική κατανόηση των αλληλεπιδράσεων και τις μεταβολές των περιβαλλοντικών συνθηκών. Μια τέτοια προσέγγιση θα είναι επίσης συνεπής με την οικοσυστημική προσέγγιση της διαχείρισης της αλιείας. Το πρώτο βήμα προς την επίτευξη προσαρμοστικής διαχείρισης τέτοιου είδους θα είναι η ενσωμάτωση όλων των σχετικών αποθεμάτων σε ενιαίο σχέδιο διαχείρισης. Αυτό θα περιλαμβάνει στόχους θνησιμότητας λόγω αλιείας εκφρασμένους ως εύρος τιμών για κάθε απόθεμα, οι οποίοι θα αποτελέσουν τη βάση για τον καθορισμό ετήσιων συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC) για τα συγκεκριμένα αποθέματα. Η προσαρμογή θα βασίζεται τότε στην επικαιροποίηση των σημείων αναφοράς της θνησιμότητας λόγω αλιείας και του μεγέθους του αποθέματος για κάθε απόθεμα εφόσον αυτό συνιστάται με βάση τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Στόχος της πρότασης είναι η θέσπιση σχεδίου διαχείρισης για τα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας της Βαλτικής. Με το εν λόγω σχέδιο θα εξασφαλιστεί η βιώσιμη εκμετάλλευση των αποθεμάτων αυτών και η σταθερότητα των αλιευτικών δυνατοτήτων, ενώ παράλληλα θα εξασφαλιστεί η διαχείριση βάσει των πλέον επικαιροποιημένων επιστημονικών πληροφοριών σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις εντός και μεταξύ των αποθεμάτων και άλλες πτυχές του οικοσυστήματος και του περιβάλλοντος. Ειδικός στόχος της πρωτοβουλίας είναι να διασφαλιστεί ότι τα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας της Βαλτικής αλιεύονται με βιώσιμο τρόπο σύμφωνα με τις αρχές της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης και της οικοσυστημικής προσέγγισης της διαχείρισης της αλιείας. Για τον σκοπό αυτό, τα εν λόγω αποθέματα πρέπει να διατηρούνται σε επίπεδα που μπορούν να εξασφαλίσουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. Στην αλιεία γάδου και πελαγικών ειδών παρατηρούνται παρεμπίπτοντα αλιεύματα πλατύψαρων, και ειδικότερα ευρωπαϊκής χωματίδας, καλκανιού (Platichtys flesus), καλκανιού (Psetta maxima) και πησσιού. Η εκμετάλλευση των αποθεμάτων γάδου και πελαγικών ειδών δεν πρέπει να θέτει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των πλατύψαρων στη Βαλτική. Το σχέδιο θα ισχύει για όλα τα αλιευτικά σκάφη της Ένωσης που αλιεύουν στη Βαλτική Θάλασσα, ανεξαρτήτως του συνολικού μήκους τους, και αυτό συνάδει με τους κανόνες της ΚΑΠ και με τον αντίκτυπο των σκαφών στα αντίστοιχα ιχθυαποθέματα. · Γενικό πλαίσιο 1. Ο γάδος της Ανατολικής και της Δυτικής Βαλτικής θεωρείται ότι συνιστά δύο διαφορετικά αποθέματα. Υπάρχουν αρκετά διαφορετικά αποθέματα ρέγγας στη Βαλτική, εκ των οποίων το σημαντικότερο εντοπίζεται στην ανατολική λεκάνη της Βαλτικής. Μικρότερα αποθέματα υπάρχουν στη Βοθνιακή Θάλασσα, στον Βοθνιακό Κόλπο, στον Κόλπο της Ρίγας και στη Δυτική Βαλτική. Το τελευταίο αυτό απόθεμα αναπαράγεται στη Δυτική Βαλτική και στη συνέχεια μεταναστεύει στο Skagerrak και στην Ανατολική Βόρεια Θάλασσα σε αναζήτηση τροφής. Στις περιοχές αυτές αναμιγνύεται με τη ρέγγα της Βόρειας Θάλασσας και αλιεύεται στο πλαίσιο της αλιείας μικτών αποθεμάτων. Υπάρχει ένα απόθεμα παπαλίνας στα ύδατα της Βαλτικής. 2. Τα δύο αποθέματα γάδου της Βαλτικής αποτελούν σήμερα αντικείμενο σχεδίου διαχείρισης2 και τα μέτρα διαχείρισης για την αλιεία των εν λόγω αποθεμάτων περιλαμβάνουν τον καθορισμό ετήσιων TAC, περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας και τεχνικά μέτρα που αφορούν τα ελάχιστα μεγέθη ματιών, τους κανόνες σύνθεσης αλιευμάτων, τα ελάχιστα μεγέθη εκφόρτωσης και τις περιοχές/εποχές απαγόρευσης. Η τρέχουσα διαχείριση της αλιείας ρέγγας και παπαλίνας περιλαμβάνει ετήσια TAC και τεχνικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων μέτρων για το μέγεθος των ματιών και κανόνων σύνθεσης των αλιευμάτων. 3. Το μικρό απόθεμα ρέγγας στον Βοθνιακό Κόλπο θεωρείται από το ICES απόθεμα ελλιπών στοιχείων· ως εκ τούτου, δεν είναι ακόμη εφικτό να αξιολογηθεί πλήρως η κατάσταση του αποθέματος ούτε να αποτελέσει η αξιολόγηση αυτή τη βάση γνωμοδοτήσεων όσον αφορά τα αλιεύματα. Για τον λόγο αυτό, το σχέδιο δεν περιλαμβάνει κανόνα αλίευσης για το συγκεκριμένο απόθεμα. Δεδομένου του μικρού μεγέθους του εν λόγω αποθέματος, καθώς και του τύπου αλιείας στο πλαίσιο του οποίου αυτό αλιεύεται, δεν ενδείκνυται ο καθορισμός χωριστού TAC για το εν λόγω απόθεμα. Αντ' αυτού, υπάρχει πρόβλεψη για τα αλιεύματα από το εν λόγω απόθεμα να αποτελούν μέρος των TAC που καθορίζονται για τη ρέγγα στην περιοχή που καλύπτει τη Βοθνιακή Θάλασσα/τον Βοθνιακό Κόλπο. 4. Από την 1η Ιανουαρίου 2014, ο κανονισμός (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική καθορίζει τους κανόνες της ΚΑΠ, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων για τα πολυετή σχέδια και της θέσπισης της υποχρέωσης εκφόρτωσης για αποθέματα που υπόκεινται σε TAC. Τα άρθρα 9 και 10 απαριθμούν τις αρχές, τους στόχους και το περιεχόμενο των πολυετών σχεδίων. Βάσει του άρθρου 15, η υποχρέωση εκφόρτωσης στη Βαλτική Θάλασσα θα ισχύει για την αλιεία πελαγικών ειδών και σολομού και για τα είδη που προσδιορίζουν την αλιεία από το 2015, και για όλα τα άλλα είδη που καλύπτονται από TAC από την 1η Ιανουαρίου 2017. 5. Οι στόχοι που αντιστοιχούν στη μέγιστη βιώσιμη απόδοση εκφράζονται ως εύρος τιμών σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις του ICES. Τα εν λόγω εύρη καθιστούν δυνατή τη διαχείριση των σχετικών αποθεμάτων βάσει της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης και επιτρέπουν προσαρμογές σε περίπτωση μεταβολών στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, διατηρώντας παράλληλα υψηλό επίπεδο προβλεψιμότητας. Οι εν λόγω στόχοι συμπληρώνονται με διατάξεις διασφάλισης, οι οποίες συνδέονται με σημείο αναφοράς ενεργοποίησης της διατήρησης των αποθεμάτων. Για τα σχετικά αποθέματα, τα εν λόγω σημεία αναφοράς εκφράζονται ως βιομάζα αποθέματος αναπαραγωγής, η οποία προκύπτει από τις πλέον πρόσφατες συγκριτικές αξιολογήσεις του ICES. Ελλείψει γνωμοδοτήσεων σχετικά με το επίπεδο αναπαραγωγικής βιομάζας, η διατήρηση πρέπει να ενεργοποιείται όταν επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν ότι ένα απόθεμα απειλείται. 6. Σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, στο σχέδιο περιλαμβάνεται υποχρέωση εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων γάδου, ρέγγας, παπαλίνας και ευρωπαϊκής χωματίδας στην αλιεία γάδου, ρέγγας και παπαλίνας στη Βαλτική Θάλασσα, η οποία θα συμβάλει στην εφαρμογή της απαγόρευσης των απορρίψεων, με εξαίρεση στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν στοιχεία για υψηλά ποσοστά επιβίωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να κατανέμουν τα TAC στα σκάφη που φέρουν τη σημαία τους συνεκτιμώντας την πιθανή σύνθεση των αλιευμάτων και την υποχρέωση εκφόρτωσης όλων των αλιευμάτων. Για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν εθνικά μέτρα, όπως τη διατήρηση μέρους του αποθέματος των διαθέσιμων εθνικών TAC ή την ανταλλαγή ποσοστώσεων με άλλα κράτη μέλη. 7. Σύμφωνα με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις της ΕΤΟΕΑ4, το σχέδιο δεν περιλαμβάνει ετήσια όρια αλιευτικής προσπάθειας. 8. Σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, όταν ανατίθεται στην Επιτροπή εξουσία έκδοσης εκτελεστικών ή κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων για την επίτευξη των στόχων πολυετούς σχεδίου, τα κράτη μέλη που έχουν άμεσο διαχειριστικό συμφέρον μπορούν να υποβάλλουν κοινές συστάσεις, μεταξύ άλλων, για τη λήψη ορισμένων μέτρων. Για τον σκοπό αυτό, το σχέδιο προβλέπει περιφερειακή συνεργασία για τη θέσπιση τεχνικών μέτρων, διατάξεων σχετικά με την υποχρέωση εκφόρτωσης και ειδικών μέτρων διατήρησης για τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα της αλιείας των σχετικών αποθεμάτων. 9. Σύμφωνα με τη γενικότερη φιλοδοξία της ΚΑΠ για διατήρηση των αλιευτικών πόρων και λαμβανομένων, ειδικότερα, υπόψη των άρθρων 9 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 που προβλέπει την κατάρτιση πολυετών σχεδίων, τα κύρια στοιχεία του σχεδίου είναι τα ακόλουθα: – στόχοι (επίτευξη επιπέδων θνησιμότητας λόγω αλιείας που συνάδουν με την αρχή της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης)· – σημεία αναφοράς όσον αφορά τη διατήρηση, εκφρασμένα σε επίπεδα αναπαραγωγικής βιομάζας και ειδικά μέτρα διατήρησης· – διατάξεις σχετικές με την υποχρέωση εκφόρτωσης· – πλαίσιο τεχνικών μέτρων· – περιοδική αξιολόγηση του σχεδίου βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων. · Ισχύουσες διατάξεις της Ένωσης στον τομέα που καλύπτει η πρόταση Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου[5] καθορίζει το γενικό πλαίσιο για την ΚΑΠ και προσδιορίζει τις περιπτώσεις στις οποίες το Συμβούλιο θεσπίζει πολυετή σχέδια. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 779/97 ορίζει τους κανόνες για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αποθεμάτων γάδου της Βαλτικής Θάλασσας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2005, για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων στα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, των Belts και του Sound, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1434/98 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 88/98 περιγράφει τεχνικά μέτρα διατήρησης στη Βαλτική Θάλασσα, ήτοι κανόνες σχετικά με τη σύνθεση των αλιευμάτων, το ελάχιστο μέγεθος ματιών, το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης, τις περιοχές και τις εποχές απαγόρευσης της αλιείας σολομού. Θεσπίζεται επίσης απαγόρευση της αλιείας με συρόμενα δίχτυα στη Βαλτική. Οι ετήσιοι κανονισμοί του Συμβουλίου περί καθορισμού αλιευτικών δυνατοτήτων και συναφών όρων για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων στη Βαλτική Θάλασσα καθορίζουν τα επίπεδα των TAC για τα σχετικά αποθέματα (γάδος, ρέγγα και παπαλίνα) και την ευρωπαϊκή χωματίδα (π.χ. για το 2014, κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1180/2013, της 19ης Νοεμβρίου 2013, περί καθορισμού, για το 2014, των αλιευτικών δυνατοτήτων για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων στη Βαλτική θάλασσα). Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, τροποποιήσεως των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 847/96, (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, (ΕΚ) αριθ. 811/2004, (ΕΚ) αριθ. 768/2005, (ΕΚ) αριθ. 2115/2005, (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, (ΕΚ) αριθ. 388/2006, (ΕΚ) αριθ. 509/2007, (ΕΚ) αριθ. 676/2007, (ΕΚ) αριθ. 1098/2007, (ΕΚ) αριθ. 1300/2008, (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, (ΕΚ) αριθ. 1627/94 και (ΕΚ) αριθ. 1966/2006 θεσπίζει τις γενικές απαιτήσεις ελέγχου της αλιείας καθώς και τις ειδικές απαιτήσεις ελέγχου των πολυετών σχεδίων. · Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης Η πρόταση και οι στόχοι της συνάδουν με τις πολιτικές της Ένωσης, και ειδικότερα με τις πολιτικές που αφορούν το περιβάλλον, τα κοινωνικά θέματα, την αγορά και το εμπόριο. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ · Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι στοχευόμενοι τομείς και γενικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων Δεδομένου ότι το κύριο ενδιαφέρον όσον αφορά την αλιεία αποθεμάτων γάδου, ρέγγας, παπαλίνας και πλατύψαρων της Βαλτικής είναι εμπορικό, η διαβούλευση επικεντρώθηκε στο Περιφερειακό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο της Βαλτικής (BSRAC) και στις αλιευτικές αρχές των κρατών μελών με ακτές στη Βαλτική Θάλασσα. Το BSRAC απαρτίζεται από αντιπροσώπους του κλάδου της αλιείας και από άλλες ομάδες συμφερόντων που επηρεάζονται από την κοινή αλιευτική πολιτική. Ο τομέας της αλιείας περιλαμβάνει ενώσεις αλιέων, οργανώσεις παραγωγών, μεταποιητές, οργανώσεις της αγοράς. Άλλες ομάδες συμφερόντων περιλαμβάνουν περιβαλλοντικές ΜΚΟ, καταναλωτές, δίκτυα γυναικών, αλιείς ερασιτεχνικής και αθλητικής αλιείας και αλιείας επιβίωσης. Η διαβούλευση και η δρομολόγηση της εν λόγω πρωτοβουλίας ακολούθησε τη συνήθη διαδικασία της ΓΔ MARE για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση μακροπρόθεσμων σχεδίων διαχείρισης. Η διαδικασία προβλέπει δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο συνίσταται σε αναδρομική αξιολόγηση, η οποία ανατρέχει στις προηγούμενες επιδόσεις υφιστάμενου σχεδίου διαχείρισης. Το στάδιο αυτό συνοδεύεται, εφόσον απαιτείται, από αξιολόγηση των προοπτικών, κατά την οποία εξετάζονται ενδεχόμενα πολυετή σχέδια αντικατάστασης και ο δυνητικός αντίκτυπός τους. Κάθε στάδιο περιλαμβάνει σειρά συνεδριάσεων των ομάδων εμπειρογνωμόνων της επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής επιτροπής αλιείας (ΕΤΟΕΑ). Οι εν λόγω συνεδριάσεις διοργανώνονται προκειμένου να εξεταστούν οι όροι αναφοράς που καθορίζονται από τη ΓΔ MARE. Όλες οι προαναφερόμενες συνεδριάσεις είναι ανοικτές στους εκπροσώπους των γνωμοδοτικών συμβουλίων (ΓΣ) και στα κράτη μέλη, τα οποία έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν με τις εισηγήσεις τους και να εγείρουν θέματα που θεωρούν συναφή. Στην παρούσα περίπτωση, διεξήχθησαν επίσης περαιτέρω διαβουλεύσεις με το BSAC και με τα κράτη μέλη σχετικά με συγκεκριμένα στοιχεία του σχεδίου μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας αξιολόγησης της ΕΤΟΕΑ. Σχετικοί επιστημονικοί τομείς/τομείς εμπειρογνωμοσύνης Όπως περιγράφεται ανωτέρω, οι εμπειρογνώμονες της ΕΤΟΕΑ παρείχαν γνωμοδοτήσεις καθ’ όλη τη διαδικασία αξιολόγησης. Σε αυτές περιλαμβάνονταν εισηγήσεις επιστημόνων του τομέα της αλιείας αλλά και εμπειρογνωμόνων από άλλους κλάδους, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών και κοινωνικών επιστημών. Επιστημονικές γνωμοδοτήσεις υπέβαλε και το ICES. Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη: Κατόπιν αξιολόγησης των προοπτικών ενός σχεδίου διαχείρισης για τα πελαγικά αποθέματα[6], αναδρομικής αξιολόγησης[7] και αξιολόγησης προοπτικών[8] του υφιστάμενου σχεδίου για τον γάδο της Βαλτικής, τον Ιούνιο του 2011 αποφασίστηκε η μετάβαση σε σχέδιο διαχείρισης που θα αφορά πολλά είδη για τα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας της Βαλτικής. Η σχετική απόφαση ελήφθη κατόπιν διαβούλευσης με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη σε συνεδρίαση του περιφερειακού φόρουμ με την ονομασία BALTFISH. Ακολούθως, η απόφαση επισημοποιήθηκε κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Αλιείας που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2011[9]. Η απόφαση ελήφθη στο πλαίσιο της απαίτησης που προβλέπεται στη μεταρρύθμιση της ΚΑΠ για κάλυψη περισσότερων αποθεμάτων από τα σχέδια διαχείρισης, όπου αυτό είναι εφικτό. Η απόφαση θέσπισης σχεδίου διαχείρισης που θα αφορά πολλά είδη, για τα αποθέματα της Βαλτικής, επέβαλε την έναρξη νέου γύρου συνεδριάσεων της ΕΤΟΕΑ. Προκειμένου να τεθούν οι βάσεις για την αξιολόγηση των προοπτικών, η ΓΔ MARE διοργάνωσε σειρά συνεδριάσεων εμπειρογνωμόνων, οι περισσότερες εκ των οποίων πραγματοποιήθηκαν από κοινού με την ΕΤΟΕΑ και το ICES. Όλες οι συνεδριάσεις ήταν ανοικτές στα ενδιαφερόμενα μέρη και σε όλες έλαβαν μέρος μέλη του BSAC. Διοργανώθηκαν οι ακόλουθες συνεδριάσεις: συνεδρίαση οριοθέτησης του πεδίου εφαρμογής της ομάδας εργασίας εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ για πολυετή σχέδια διαχείρισης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Εδιμβούργο, στο Ηνωμένο Βασίλειο, από τις 28 Νοεμβρίου έως τις 2 Δεκεμβρίου 2011[10]. σύνοδος εργασίας του ICES σχετικά με ολοκληρωμένες γνωμοδοτήσεις/γνωμοδοτήσεις που αφορούν πολλά είδη για την αλιεία στη Βαλτική, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Charlottenlund, στη Δανία, από τις 6 έως τις 8 Μαρτίου 2012[11]. συνεδρίαση της ομάδας εργασίας εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ για πολυετή σχέδια διαχείρισης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Rostock, στη Γερμανία, από τις 26 έως τις 30 Μαρτίου 2012[12]. Μετά τη σειρά συνεδριάσεων που αναφέρονται συνοπτικά ανωτέρω, η ΕΤΟΕΑ γνωμοδότησε ότι ένα σχέδιο διαχείρισης βασιζόμενο στους τρέχοντες στόχους μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (ΜΒΑ) για ένα είδος πληροί τα κριτήρια παροχής υψηλής μακροπρόθεσμης απόδοσης, με ελάχιστο κίνδυνο για το απόθεμα. Εν ολίγοις, ένα τέτοιο σχέδιο θα είναι συνεπές με τις αρχές της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (ΜΒΑ). Η ΕΤΟΕΑ επεσήμανε επίσης ότι μια προσέγγιση που αφορά πολλά είδη θα μπορούσε να καταστήσει δυνατό τον καθορισμό υψηλότερων στόχων θνησιμότητας λόγω αλιείας για ορισμένα αποθέματα, αλλά απαιτούνται περισσότερες επιστημονικές εργασίες για την αξιολόγηση των κινδύνων που συνδέονται με μια τέτοια προσέγγιση. Υπό το φως της εν λόγω γνωμοδότησης, εκπονήθηκε έγγραφο συζήτησης, στο οποίο παρουσιάστηκαν οι δύο αυτές επιλογές και οι συνέπειές τους. Το έγγραφο αυτό συζητήθηκε με τα κράτη μέλη σε συνεδρίαση του BALTFISH, καθώς και με το BSAC, στα μέσα Ιουνίου του 2012. Με την έκδοση του κανονισμού σχετικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής αλιευτικής πολιτικής το 2013 και τη δημοσίευση της τελικής έκθεσης της ομάδας εργασίας για τα πολυετή σχέδια διαχείρισης, την οποία σύστησαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τον Απρίλιο του 2014[13], διενεργήθηκαν περαιτέρω διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερομένους στο πλαίσιο του BSAC και με τις αρχές των κρατών μελών στο πλαίσιο του BALTFISH. Αυτές πραγματοποιήθηκαν από τον Μάρτιο έως τον Ιούνιο του 2014. Χρησιμοποιηθέντα μέσα για τη δημοσιοποίηση των γνωμοδοτήσεων των εμπειρογνωμόνων Εκθέσεις όλων των σχετικών συνεδριάσεων εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ είναι διαθέσιμες στον δικτυακό τόπο της ΕΤΟΕΑ: https://stecf.jrc.ec.europa.eu/. Επιπλέον, καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας διαβούλευσης, τα ενδιαφερόμενα μέρη έλαβαν ενεργά μέρος σε κάθε στάδιο της επακόλουθης εξέλιξης της πρωτοβουλίας. · Εκτίμηση επιπτώσεων · Πριν από την κατάρτιση του πολυετούς σχεδίου διενεργήθηκε εκτενής εκτίμηση επιπτώσεων. Κατά την εκτίμηση αναλύθηκαν τρεις επιλογές από βιολογική, περιβαλλοντική και κοινωνικοοικονομική άποψη. Η επιλογή με τον πλέον θετικό αντίκτυπο αναπτύσσεται στο παρόν πολυετές σχέδιο. Η διασφάλιση βιώσιμης αλιείας σε επίπεδο ΜΒΑ έως το 2015 για τα σχετικά αποθέματα θα έχει βιολογικά και περιβαλλοντικά οφέλη. Η πιθανή μείωση της συνολικής αλιευτικής προσπάθειας θα έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη μείωση των εκπομπών από τους κινητήρες των σκαφών. · Όσον αφορά τον κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο, η ένταξη των αποθεμάτων ρέγγας και παπαλίνας σε σχέδιο διαχείρισης θα παράσχει μια συστηματική βάση για τον καθορισμό ετήσιων TAC κατά τρόπο που θα εξασφαλίσει την προβλεψιμότητα των αλιευμάτων στην αλιεία πελαγικών ειδών, συμβάλλοντας στη στήριξη του επιχειρηματικού σχεδιασμού και της σταθερότητας της προσφοράς. Θα δημιουργήσει επίσης προστιθέμενη αξία, καθώς τα σχέδια διαχείρισης αποτελούν συνήθως προαπαιτούμενο για να αποκτήσει ένα είδος αλιείας πιστοποίηση, για παράδειγμα, από το Συμβούλιο Επιστασίας των Θαλασσών. Τα αλιεύματα πιστοποιημένων ειδών αλιείας μπορούν ακολούθως να επιτύχουν υψηλότερη τιμή στην αγορά. · Η μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα ελαφρά μείωση των κερδών των αλιέων και του κλάδου της μεταποίησης και ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά τους καταναλωτές βραχυπρόθεσμα, αλλά η αποκατάσταση της κατάστασης των αποθεμάτων θα διασφαλίσει μακροπρόθεσμα οφέλη όσον αφορά τα κέρδη και τη βιώσιμη αλιεία. Επιπλέον, η προσωρινή μείωση των ποσοστώσεων έχει συνήθως ως αποτέλεσμα την αύξηση της τιμής για το αντίστοιχο απόθεμα. · Η κατάργηση του συστήματος της αλιευτικής προσπάθειας και της απαίτησης αλιείας σε μία περιοχή θα απλουστεύσει το νομικό πλαίσιο και θα μειώσει τον διοικητικό φόρτο για τα κράτη μέλη και τον κλάδο. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ · Νομική βάση Άρθρο 43 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. · Αρχή της επικουρικότητας Οι διατάξεις της πρότασης αφορούν τη διατήρηση θαλάσσιων βιολογικών πόρων, ήτοι μέτρα που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Συνεπώς, η αρχή της επικουρικότητας δεν εφαρμόζεται. · Αρχή της αναλογικότητας Τα προτεινόμενα μέτρα συνάδουν με την αρχή της αναλογικότητας, καθώς είναι κατάλληλα, αναγκαία και δεν υπάρχουν άλλα λιγότερο περιοριστικά μέτρα που να επιτρέπουν την επίτευξη των επιθυμητών στόχων της σχετικής πολιτικής. · Επιλογή νομικής πράξης Προτεινόμενη νομική πράξη: Κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Δεν υπάρχουν δημοσιονομικές επιπτώσεις. 2014/0285 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 2, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[14], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[15], Κατόπιν διαβίβασης της πρότασης στα εθνικά κοινοβούλια, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών, της 10ης Δεκεμβρίου 1982, για το δίκαιο της θάλασσας[16], στην οποία η Ένωση είναι συμβαλλόμενο μέρος, προβλέπει υποχρεώσεις διατήρησης, συμπεριλαμβανομένων της διατήρησης ή της αποκατάστασης των πληθυσμών των αλιευόμενων ειδών σε επίπεδα τα οποία μπορούν να εξασφαλίσουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. (2) Στην παγκόσμια διάσκεψη κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Γιοχάνεσμπουργκ το 2002, η Ένωση και τα κράτη μέλη της δεσμεύθηκαν να αναλάβουν δράση κατά της συνεχιζόμενης μείωσης πολλών ιχθυαποθεμάτων. Επομένως, είναι απαραίτητο να προσαρμοστούν τα ποσοστά εκμετάλλευσης του γάδου, της ρέγγας και της παπαλίνας στη Βαλτική Θάλασσα, ώστε να διασφαλίζεται ότι η εκμετάλλευση των εν λόγω αποθεμάτων τα αποκαθιστά και τα διατηρεί πάνω από τα επίπεδα τα οποία μπορούν να εξασφαλίσουν τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση. (3) Η κοινή αλιευτική πολιτική πρέπει να συμβάλλει στην προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, στη βιώσιμη διαχείριση όλων των ειδών που τυγχάνουν εμπορικής εκμετάλλευσης, και ιδιαίτερα στην επίτευξη καλής περιβαλλοντικής κατάστασης έως το 2020, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της οδηγίας 2008/56/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[17]. (4) Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου θεσπίζει τους κανόνες της κοινής αλιευτικής πολιτικής («ΚΑΠ») σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης. Στους στόχους της ΚΑΠ περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η διασφάλιση περιβαλλοντικά βιώσιμης αλιείας και υδατοκαλλιέργειας μακροπρόθεσμα, η εφαρμογή της προληπτικής προσέγγισης στη διαχείριση της αλιείας και η υλοποίηση οικοσυστημικής προσέγγισης της διαχείρισης της αλιείας. (5) Σύμφωνα με πρόσφατες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου Εξερεύνησης της Θάλασσας (ICES) και της επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής επιτροπής αλιείας (ΕΤΟΕΑ) προκύπτει ότι η εκμετάλλευση των αποθεμάτων γάδου και παπαλίνας και ορισμένων αποθεμάτων ρέγγας είναι μεγαλύτερη από εκείνη που απαιτείται για την επίτευξη μέγιστης βιώσιμης απόδοσης. (6) Από το 2007 έχει τεθεί σε εφαρμογή σχέδιο διαχείρισης για τα αποθέματα γάδου[18], αλλά τα αποθέματα ρέγγας και παπαλίνας δεν υπόκεινται ακόμη σε παρόμοιο σχέδιο. Δεδομένου ότι υπάρχουν ισχυρές βιολογικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ του γάδου και των πελαγικών αποθεμάτων, το μέγεθος του αποθέματος γάδου μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος των αποθεμάτων ρέγγας και παπαλίνας, και αντιστρόφως. Επιπλέον, τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη εξέφρασαν τη στήριξή τους για την ανάπτυξη και εφαρμογή σχεδίων διαχείρισης για τα βασικά αποθέματα της Βαλτικής. (7) Το πολυετές σχέδιο που θεσπίζει ο παρών κανονισμός θα πρέπει, σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 10 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, να βασίζεται σε επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές γνωμοδοτήσεις και να περιέχει στόχους, ποσοτικοποιημένους στόχους με σαφή χρονοδιαγράμματα, σημεία αναφοράς διατήρησης και διασφαλίσεις. (8) Ενδείκνυται η θέσπιση σχεδίου διαχείρισης της αλιείας που αφορά πολλά είδη, το οποίο θα συνεκτιμά τη δυναμική μεταξύ των αποθεμάτων γάδου, ρέγγας και παπαλίνας και θα λαμβάνει επίσης υπόψη τα είδη των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων για τα εν λόγω αποθέματα, και συγκεκριμένα τα αποθέματα ευρωπαϊκής χωματίδας, πησσιού, καλκανιού (Platichtys flesus) και καλκανιού (Psetta maxima) της Βαλτικής. Στόχος του σχεδίου πρέπει να είναι η επίτευξη και η διατήρηση μέγιστων βιώσιμων αποδόσεων για τα σχετικά αποθέματα. (9) Η εκμετάλλευση των αποθεμάτων γάδου και πελαγικών ειδών δεν θα πρέπει να θέσει σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα των αποθεμάτων που αλιεύονται ως παρεμπίπτοντα αλιεύματα στα συγκεκριμένα είδη αλιείας, και συγκεκριμένα των αποθεμάτων ευρωπαϊκής χωματίδας, πησσιού, καλκανιού (Platichtys flesus) και καλκανιού (Psetta maxima) της Βαλτικής. Επομένως, στόχος του σχεδίου θα πρέπει να είναι επίσης η διασφάλιση της διατήρησης των εν λόγω αποθεμάτων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων πάνω από τα επίπεδα βιομάζας που αντιστοιχούν στην προληπτική προσέγγιση. (10) Επιπλέον, δεδομένου ότι με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 θεσπίστηκε υποχρέωση εκφόρτωσης, μεταξύ άλλων και για όλα τα είδη που καλύπτονται από TAC, στόχος του σχεδίου θα πρέπει να είναι επίσης να συμβάλει στην υλοποίηση της υποχρέωσης εκφόρτωσης για τον γάδο, τη ρέγγα, την παπαλίνα και την ευρωπαϊκή χωματίδα. (11) Το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 απαιτεί να καθορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες σύμφωνα με τους στόχους που περιγράφονται στα πολυετή σχέδια. (12) Επομένως, οι εν λόγω στόχοι θα πρέπει να θεσπίζονται και να εκφράζονται ως ποσοστά θνησιμότητας λόγω αλιείας, βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων[19]. (13) Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν σημεία αναφοράς διατήρησης ως πρόσθετη προφύλαξη, όταν το μέγεθος ενός αποθέματος μειώνεται σε δεδομένο κρίσιμο επίπεδο που παρουσιάζει υψηλό κίνδυνο. Τα εν λόγω σημεία αναφοράς διατήρησης θα πρέπει να καθορίζονται σε επίπεδα ελάχιστης αναπαραγωγικής βιομάζας ενός αποθέματος που εξασφαλίζει πλήρη αναπαραγωγική ικανότητα. Πρέπει να προβλεφθούν διορθωτικά μέτρα για την περίπτωση κατά την οποία το μέγεθος του αποθέματος μειώνεται κάτω από την ελάχιστη αναπαραγωγική βιομάζα. (14) Στην περίπτωση των αποθεμάτων που αλιεύονται ως παρεμπίπτοντα αλιεύματα, ελλείψει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων σχετικά με τα επίπεδα ελάχιστης αναπαραγωγικής βιομάζας, θα πρέπει να λαμβάνονται ειδικά μέτρα διατήρησης όταν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν ότι ένα απόθεμα απειλείται. (15) Ιχθύες που αλιεύονται με δίχτυα παγίδευσης, κιούρτους και κοφινέλλα έχουν υψηλή επιβιωσιμότητα λόγω των χαρακτηριστικών των εν λόγω εργαλείων, τα οποία δεν προκαλούν βλάβη στους ιχθύες, όπως επιβεβαιώνεται από ερευνητικές εξορμήσεις. Επομένως, πέραν των περιπτώσεων που περιγράφονται στα στοιχεία α) έως γ) του άρθρου 15 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, ενδείκνυται η εξαίρεση του γάδου, της ρέγγας, της ευρωπαϊκής χωματίδας και της παπαλίνας από την υποχρέωση εκφόρτωσης στα συγκεκριμένα είδη αλιείας. (16) Για τη συμμόρφωση προς την υποχρέωση εκφόρτωσης που θεσπίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, το σχέδιο θα πρέπει να προβλέπει άλλα μέτρα διαχείρισης, όπως περιγράφεται στα στοιχεία α) έως γ) του άρθρου 15 παράγραφος 4 του εν λόγω κανονισμού. Τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να θεσπίζονται με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις. (17) Το σχέδιο θα πρέπει επίσης να προβλέπει τη θέσπιση, με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, ορισμένων συνοδευτικών τεχνικών μέτρων, τα οποία συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων του σχεδίου, ιδίως όσον αφορά την προστασία των ιχθυδίων ή των γεννητόρων. Εν αναμονή της αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου[20], θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί ότι τα εν λόγω μέτρα ενδέχεται, όταν αυτό είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων του σχεδίου, να αποκλίνουν από ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία του εν λόγω κανονισμού. (18) Για την προσαρμογή στην τεχνική και επιστημονική πρόοδο εγκαίρως και με αναλογικό τρόπο και για τη διασφάλιση ευελιξίας και δυνατότητας εξέλιξης ορισμένων μέτρων, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη συμπλήρωση του παρόντος κανονισμού σχετικά με διορθωτικά μέτρα που αφορούν την ευρωπαϊκή χωματίδα, το καλκάνι (Platichtys flesus), το καλκάνι (Psetta maxima) και το πησσί, την υλοποίηση της υποχρέωσης εκφόρτωσης και τεχνικά μέτρα. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξαγάγει η Επιτροπή τις προσήκουσες διαβουλεύσεις, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Κατά την προετοιμασία και την κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίσει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. (19) Σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, όταν εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να θεσπίζει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σχετικά με ορισμένα μέτρα διατήρησης, όπως προβλέπεται στο σχέδιο, τα κράτη μέλη που έχουν άμεσο διαχειριστικό συμφέρον στην αλιεία στη Βαλτική Θάλασσα θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα υποβολής κοινών συστάσεων για τα μέτρα του είδους αυτού, με σκοπό τον ορθό σχεδιασμό των εν λόγω μέτρων ώστε να ανταποκρίνονται στις ιδιαιτερότητες της Βαλτικής Θάλασσας και των τύπων αλιείας σε αυτή. Η προθεσμία υποβολής των εν λόγω συστάσεων θα πρέπει να καθοριστεί, όπως προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού. (20) Για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να θεσπιστούν ειδικά μέτρα ελέγχου επιπλέον εκείνων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου[21]. (21) Εφόσον αναγνωρίζεται ότι η Βαλτική Θάλασσα είναι μια μάλλον μικρή αλιευτική περιοχή, στην οποία πραγματοποιούν σύντομες αλιευτικές εξορμήσεις κυρίως μικρά σκάφη, η χρήση της προαναγγελίας που απαιτείται από το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 θα πρέπει να επεκταθεί και να καλύπτει όλα τα σκάφη με συνολικό μήκος οκτώ μέτρων και άνω, οι δε προαναγγελίες θα πρέπει να υποβάλλονται τουλάχιστον μία ώρα πριν από την προβλεπόμενη ώρα άφιξης στον λιμένα. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο που έχουν στα σχετικά αποθέματα αλιευτικές εξορμήσεις που αφορούν πολύ μικρές ποσότητες ιχθύων και τον διοικητικό φόρο των προαναγγελιών που σχετίζονται με αυτές, ενδείκνυται η θέσπιση κατώτατου ορίου για τις εν λόγω προαναγγελίες, όταν τα σκάφη διατηρούν επί του σκάφους τουλάχιστον 300 kg γάδου ή δύο τόνους πελαγικών αποθεμάτων. (22) Θα πρέπει να θεσπιστούν κατώτατα όρια για τα αποθέματα γάδου, ρέγγας και παπαλίνας τα οποία τα αλιευτικά σκάφη υποχρεούνται να εκφορτώνουν σε καθορισμένο λιμένα ή σε σημείο πλησίον της ακτής, σύμφωνα με το άρθρο 43 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. Επιπλέον, όταν ορίζουν τους εν λόγω λιμένες ή τα εν λόγω σημεία πλησίον της ακτής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εφαρμόζουν τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 43 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται αποτελεσματικός έλεγχος των αποθεμάτων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. (23) Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει διατάξεις για την περιοδική αξιολόγηση της επάρκειας και της αποτελεσματικότητας της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Η εν λόγω αξιολόγηση θα πρέπει να ακολουθεί τη συγκριτική αξιολόγηση των σχετικών αποθεμάτων που διενεργεί το ICES και να βασίζεται σε αυτήν. (24) Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, πριν από την κατάρτιση του σχεδίου, εκτιμήθηκαν δεόντως οι ενδεχόμενες οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις του[22]. (25) Όσον αφορά το χρονοδιάγραμμα, αναμένεται ότι για τα σχετικά αποθέματα η μέγιστη βιώσιμη απόδοση θα επιτευχθεί έως το 2015 και στη συνέχεια θα πρέπει να διατηρηθεί. (26) Απουσία καθεστώτος αλιευτικής προσπάθειας, είναι απαραίτητο να απαλειφθούν οι συγκεκριμένοι κανόνες για την ειδική άδεια αλιείας και την αντικατάσταση σκαφών ή κινητήρων που ισχύουν για τον Κόλπο της Ρίγας. Ως εκ τούτου, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου θα πρέπει να τροποποιηθεί. (27) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου[23] θα πρέπει να καταργηθεί, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ, ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής 1. Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται πολυετές σχέδιο (εφεξής «σχέδιο») για τα ακόλουθα αποθέματα (εφεξής «σχετικά αποθέματα») στα ύδατα της Ένωσης στη Βαλτική Θάλασσα καθώς και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των σχετικών αποθεμάτων: α) γάδος (Gadus morhua) στις υποδιαιρέσεις ICES 22-24 (γάδος της Δυτικής Βαλτικής)· β) γάδος (Gadus morhua) στις υποδιαιρέσεις ICES 25-32 (γάδος της Ανατολικής Βαλτικής)· γ) ρέγγα (Clupea harengus) στις υποδιαιρέσεις ICES 25, 26, 27, 28.2, 29 και 32 (ρέγγα της Κεντρικής Βαλτικής)· δ) ρέγγα (Clupea harengus), στην υποδιαίρεση ICES 28.1, (ρέγγα του Κόλπου της Ρίγας)· ε) ρέγγα (Clupea harengus), στην υποδιαίρεση ICES 30 (ρέγγα της Βοθνιακής Θάλασσας)· στ) ρέγγα (Clupea harengus), στην υποδιαίρεση ICES 31 (ρέγγα του Βοθνιακού Κόλπου)· ζ) ρέγγα (Clupea harengus), στη διαίρεση ICES IIIa και στις υποδιαιρέσεις 22-24 (ρέγγα της Δυτικής Βαλτικής)· η) παπαλίνα (Sprattus sprattus) στις υποδιαιρέσεις ICES 22-32. 2. Το σχέδιο εφαρμόζεται επίσης στην ευρωπαϊκή χωματίδα, στο καλκάνι (Platichtys flesus), στο καλκάνι (Psetta maxima) και στο πησσί στις υποδιαιρέσεις ICES 22-32 που αλιεύονται κατά την αλιεία των σχετικών αποθεμάτων. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, πέραν των ορισμών που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου και στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) «πελαγικά αποθέματα»: τα αποθέματα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 στοιχεία γ) έως η) του παρόντος κανονισμού και κάθε συνδυασμός αυτών· β) «δίχτυα παγίδευσης»: μεγάλα δίχτυα, σταθεροποιημένα, προσδεδεμένα σε πασσάλους ή περιστασιακώς επιπλέοντα, ανοικτά στην επιφάνεια και εξοπλισμένα με διάφορες διατάξεις που επιτρέπουν τη συγκέντρωση και τη συγκράτηση των ιχθύων, τα οποία υποδιαιρούνται γενικά σε περισσότερους χώρους κλειστούς στο κάτω μέρος τους με δικτύωμα· γ) «κιούρτοι και κοφινέλλα»: μικρές παγίδες που αποσκοπούν στην αλίευση μαλακοστράκων και ιχθύων με τη μορφή κλωβών ή καλαθιών κατασκευασμένων με διάφορα υλικά, τα οποία τοποθετούνται στον πυθμένα της θάλασσας είτε μεμονωμένα είτε σε σειρές· συνδέονται με σχοινιά (σχοινιά σημαδούρας) με σημαδούρες στην επιφάνεια, οι οποίες υποδεικνύουν τη θέση τους, και έχουν ένα ή περισσότερα ανοίγματα ή εισόδους· δ) «ενδιαφερόμενα κράτη μέλη»: η Γερμανία, η Δανία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία, η Σουηδία και η Φινλανδία. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΣKΟΠΟΙ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ Άρθρο 3 Σκοποί 1. Σκοπός του σχεδίου είναι να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, οι οποίοι απαριθμούνται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, και ειδικότερα: α) στην επίτευξη και διατήρηση μέγιστης βιώσιμης απόδοσης για τα σχετικά αποθέματα, και β) στη διασφάλιση της διατήρησης των αποθεμάτων ευρωπαϊκής χωματίδας, πησσιού, καλκανιού (Platichtys flesus) και καλκανιού (Psetta maxima) σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση. 2. Σκοπός του σχεδίου είναι να συμβάλει στην υλοποίηση της υποχρέωσης εκφόρτωσης, η οποία θεσπίζεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, για τα σχετικά αποθέματα και για την ευρωπαϊκή χωματίδα. Άρθρο 4 Στόχοι 1. Ο στόχος θνησιμότητας λόγω αλιείας επιτυγχάνεται έως το 2015 και διατηρείται στη συνέχεια για τα σχετικά αποθέματα εντός του αντίστοιχου εύρους που ορίζεται ακολούθως: Απόθεμα || Στόχος εύρους θνησιμότητας λόγω αλιείας Γάδος της Δυτικής Βαλτικής || 0,23-0,29 Γάδος της Ανατολικής Βαλτικής || 0,41-0,51 Ρέγγα της Κεντρικής Βαλτικής || 0,23-0,29 Ρέγγα του Κόλπου της Ρίγας || 0,32-0,39 Ρέγγα της Βοθνιακής Θάλασσας || 0,13-0,17 Ρέγγα του Βοθνιακού Κόλπου || Δεν έχει προσδιοριστεί Ρέγγα της Δυτικής Βαλτικής || 0,25-0,31 Παπαλίνα Βαλτικής || 0,26-0,32 2. Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, οι αλιευτικές δυνατότητες συνάδουν με τους στόχους που καθορίζονται στην παράγραφο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΣΗΜΕΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ Άρθρο 5 Ελάχιστη αναπαραγωγική βιομάζα 1. Τα σημεία αναφοράς διατήρησης, εκφρασμένα σε ελάχιστο επίπεδο αναπαραγωγικής βιομάζας το οποίο εξασφαλίζει πλήρη αναπαραγωγική ικανότητα, είναι, για τα σχετικά αποθέματα, τα ακόλουθα: Απόθεμα || Ελάχιστο επίπεδο αναπαραγωγικής βιομάζας (σε τόνους) Γάδος της Δυτικής Βαλτικής || 36 400 Γάδος της Ανατολικής Βαλτικής || 88 200 Ρέγγα της Κεντρικής Βαλτικής || 600 000 Ρέγγα του Κόλπου της Ρίγας || Δεν έχει προσδιοριστεί Ρέγγα της Βοθνιακής Θάλασσας || Δεν έχει προσδιοριστεί Ρέγγα του Βοθνιακού Κόλπου || Δεν έχει προσδιοριστεί Ρέγγα της Δυτικής Βαλτικής || 110 000 Παπαλίνα Βαλτικής || 570 000 2. Όταν η αναπαραγωγική βιομάζα οποιουδήποτε από τα σχετικά αποθέματα είναι, για ένα δεδομένο έτος, κατώτερη των ελάχιστων επιπέδων αναπαραγωγικής βιομάζας που καθορίζονται στην παράγραφο 1, θεσπίζονται κατάλληλα διορθωτικά μέτρα ώστε να διασφαλιστεί ταχεία επάνοδος του σχετικού αποθέματος σε επίπεδα προληπτικής προσέγγισης. Ειδικότερα, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 4 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού και σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, οι αλιευτικές δυνατότητες καθορίζονται σε επίπεδα κατώτερα εκείνων που ανταποκρίνονται στους στόχους εύρους θνησιμότητας λόγω αλιείας που καθορίζονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1. Τα διορθωτικά μέτρα ενδέχεται να περιλαμβάνουν επίσης, όπου απαιτείται, την υποβολή νομοθετικών προτάσεων από την Επιτροπή καθώς και τη θέσπιση μέτρων έκτακτης ανάγκης από την Επιτροπή βάσει του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Ειδικά μέτρα διατήρησης για τηΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ χωματίδα, το καλκάνι (PLATICHTYS FLESUS), το ΚΑΛΚΑΝΙ (PSETTA MAXIMA) και το πησσί Άρθρο 6 Μέτρα σε περίπτωση απειλής για την ευρωπαϊκή χωματίδα, το καλκάνι (Platichtys flesus), το καλκάνι (Psetta maxima) και το πησσί 1. Όταν επιστημονικές γνωμοδοτήσεις αναφέρουν ότι απειλείται η διατήρηση οποιουδήποτε εκ των αποθεμάτων ευρωπαϊκής χωματίδας, καλκανιού (Platichtys flesus), καλκανιού (Psetta maxima) ή πησσιού της Βαλτικής, ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 15 σχετικά με ειδικά μέτρα διατήρησης που αφορούν το απειλούμενο απόθεμα και σχετικά με οποιοδήποτε από τα ακόλουθα θέματα: α) προσαρμογή της αλιευτικής ικανότητας και της αλιευτικής προσπάθειας· β) τεχνικά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων (1) των χαρακτηριστικών των αλιευτικών εργαλείων, και ιδίως του μεγέθους των ματιών, του πάχους του νήματος, του μεγέθους του εργαλείου· (2) της χρήσης των αλιευτικών εργαλείων, και ιδίως του χρόνου πόντισης και του βάθους ανάπτυξης των εργαλείων· (3) της απαγόρευσης ή του περιορισμού της αλιείας σε συγκεκριμένες περιοχές· (4) της απαγόρευσης ή του περιορισμού της αλιείας για συγκεκριμένες χρονικές περιόδους· (5) του ελάχιστου μεγέθους αναφοράς διατήρησης. 2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αποσκοπούν στην επίτευξη του σκοπού που περιγράφεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) και βασίζονται σε επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. 3. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν κοινές συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 για ειδικά μέτρα διατήρησης, τα οποία αναφέρονται στην παράγραφο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ ΕΚΦΟΡΤΩΣΗΣ Άρθρο 7 Παρέκκλιση για δίχτυα παγίδευσης, κιούρτους και κοφινέλλα Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η υποχρέωση εκφόρτωσης δεν ισχύει για τα σχετικά αποθέματα και την ευρωπαϊκή χωματίδα κατά την αλιεία με τη χρήση των ακόλουθων εργαλείων: δίχτυα παγίδευσης, κιούρτοι και κοφινέλλα. Άρθρο 8 Υλοποίηση της υποχρέωσης εκφόρτωσης 1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 15 σχετικά με τα ακόλουθα μέτρα: α) τον κατάλογο των ειδών των οποίων απαγορεύεται η αλίευση για τον σκοπό της εξαίρεσης από την υποχρέωση εκφόρτωσης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013· β) εξαιρέσεις από την υποχρέωση εκφόρτωσης, οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 για είδη τα οποία εμφανίζουν υψηλά ποσοστά επιβίωσης σύμφωνα με τα επιστημονικά στοιχεία, λαμβάνοντας υπόψη τα χαρακτηριστικά των αλιευτικών εργαλείων, των αλιευτικών πρακτικών και του οικοσυστήματος· και γ) εξαιρέσεις περί του ελαχίστου, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. 2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αποσκοπούν στην επίτευξη του σκοπού που περιγράφεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 και βασίζονται σε επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, κατά περίπτωση. Οι εξαιρέσεις περί του ελαχίστου είναι σύμφωνες με το άρθρο 15 παράγραφος 5 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. 3. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν κοινές συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 για τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI ΤΕΧΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Άρθρο 9 Πλαίσιο τεχνικών μέτρων· 1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 15 σχετικά με τα ακόλουθα τεχνικά μέτρα: α) τις προδιαγραφές των χαρακτηριστικών των αλιευτικών εργαλείων και τους κανόνες που ρυθμίζουν τη χρήση τους· β) τις προδιαγραφές τροποποιήσεων ή πρόσθετων διατάξεων στα αλιευτικά εργαλεία· γ) τους περιορισμούς ή την απαγόρευση της χρήσης ορισμένων αλιευτικών εργαλείων καθώς και αλιευτικών δραστηριοτήτων, σε ορισμένες περιοχές ή περιόδους· δ) τα ελάχιστα μεγέθη αναφοράς διατήρησης για οποιοδήποτε από τα αποθέματα που αφορά ο παρών κανονισμός. 2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αποσκοπούν στην επίτευξη των σκοπών που περιγράφονται στο άρθρο 3 και ειδικότερα στην προστασία ιχθυδίων ή γεννητόρων. 3. Οι κατ' εξουσιοδότηση πράξεις οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να παρεκκλίνουν, εάν αυτό είναι απαραίτητο για την επίτευξη των σκοπών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, από τις ακόλουθες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005: α) προδιαγραφές ειδών-στόχων και μεγεθών ματιών οι οποίες θεσπίζονται στα παραρτήματα II και III που αναφέρονται στα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005· β) δομή, χαρακτηριστικά και κανόνες που ρυθμίζουν τη χρήση ενεργών εργαλείων που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφοι 2, 3 και 4 και στο άρθρο 6 του εν λόγω κανονισμού· γ) δομή, χαρακτηριστικά και κανόνες που ρυθμίζουν τη χρήση αδρανών εργαλείων που προβλέπονται στο άρθρο 8 του εν λόγω κανονισμού· δ) τις συντεταγμένες απαγορευμένων περιοχών και τις περιόδους εφαρμογής που προβλέπονται στο άρθρο 16 του εν λόγω κανονισμού· ε) τα είδη, τις γεωγραφικές περιοχές και τις περιόδους εφαρμογής περιορισμών στην αλιεία ορισμένων αποθεμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 18α παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού και τις τεχνικές λεπτομέρειες της παρέκκλισης που προβλέπεται στο άρθρο18α παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού· στ) την απαγόρευση αλιείας με τράτα στον Κόλπο της Ρίγας που προβλέπεται στο άρθρο 22 του εν λόγω κανονισμού. 4. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν κοινές συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 για τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΟΠΟΙΗΣΗ Άρθρο 10 Περιφερειακή συνεργασία 1. Το άρθρο 18 παράγραφοι 1 έως 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εφαρμόζεται στα μέτρα που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο. 2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν κοινές συστάσεις σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 εντός των ακόλουθων προθεσμιών: α) για τα μέτρα που περιγράφονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 και αφορούν ένα δεδομένο ημερολογιακό έτος, το αργότερο έως την 1η Σεπτεμβρίου του προηγούμενου έτους· β) για τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 και στο άρθρο 9 παράγραφος 1, την πρώτη φορά το αργότερο έξι μήνες από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και ακολούθως έξι μήνες από κάθε υποβολή της αξιολόγησης του σχεδίου σύμφωνα με το άρθρο 14. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIΙΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΒΟΛΗ Άρθρο 11 Σχέση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου Τα μέτρα ελέγχου που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο εφαρμόζονται επιπλέον εκείνων που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στο παρόν κεφάλαιο. Άρθρο 12 Προαναγγελίες 1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, η υποχρέωση προαναγγελίας που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο ισχύει για τους πλοιάρχους αλιευτικών σκαφών της Ένωσης συνολικού μήκους οκτώ μέτρων και άνω, τα οποία διατηρούν επί του σκάφους τουλάχιστον 300 kg γάδου ή δύο τόνους πελαγικών αποθεμάτων. 2. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 17 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, η προθεσμία της προαναγγελίας που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο είναι τουλάχιστον μία ώρα πριν από την προβλεπόμενη ώρα άφιξης στον λιμένα. Άρθρο 13 Καθορισμένοι λιμένες Το ποσοτικό όριο ζώντος βάρους ειδών που υπάγονται σε πολυετές σχέδιο, άνω του οποίου ένα αλιευτικό σκάφος υποχρεούται να εκφορτώνει τα αλιεύματά του σε καθορισμένο λιμένα ή σε σημείο πλησίον της ακτής, όπως προβλέπεται στο άρθρο 43 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 ανέρχεται σε: α) 750 κιλά γάδου, β) 5 τόνους πελαγικών αποθεμάτων. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΧ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ Άρθρο 14 Αξιολόγηση του σχεδίου Η Επιτροπή διασφαλίζει την αξιολόγηση του αντικτύπου του παρόντος σχεδίου στα αποθέματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό και στις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, ιδίως προκειμένου να ληφθούν υπόψη μεταβολές στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, έξι έτη μετά την έναρξη ισχύος του σχεδίου και, ακολούθως, ανά εξαετία. Η Επιτροπή υποβάλλει τα αποτελέσματα των εν λόγω αξιολογήσεων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. ΚΕΦΑΛΑΙΟ X ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 15 Εξουσιοδότηση 1. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις υπό τους όρους του παρόντος άρθρου. 2. Η εξουσιοδότηση της Επιτροπής, που αναφέρεται στα άρθρα 6, 8 και 9, ισχύει επ’ αόριστον από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού. 3. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 6, 8 και 9 εξουσιοδότηση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσης της απόφασης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που προσδιορίζεται σε αυτήν. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που έχουν ήδη τεθεί σε ισχύ. 4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη, την κοινοποιεί ταυτοχρόνως στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. 5. Κάθε κατ’ εξουσιοδότηση πράξη η οποία εκδίδεται βάσει των άρθρων 6, 8 και 9 τίθεται σε ισχύ μόνον εφόσον δεν έχουν αντιταχθεί σε αυτή ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο εντός 2 μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από την παρέλευση της εν λόγω χρονικής περιόδου, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έχουν αμφότερα ενημερώσει την Επιτροπή για το ότι δεν σκοπεύουν να προβάλουν αντίρρηση. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά 2 μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου. ΚΕΦΑΛΑΙΟ XΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Άρθρο 16 Τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου Τα άρθρα 20 και 21 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 απαλείφονται. ΚΕΦΑΛΑΙΟ XΙI ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ Άρθρο 17 Κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 καταργείται. Οι παραπομπές στον καταργηθέντα κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό. ΚΕΦΑΛΑΙΟ XΙII Τελικές διατάξεις Άρθρο 18 Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2015. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος [1] http://www.ices.dk/aboutus/aboutus.asp [2] Κανονισμός (EΚ) αριθ. 1098/2007, της 18ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 779/97 (ΕΕ L 248 της 22.9.2007). [3] Απόφαση της Επιτροπής, της 26ης Αυγούστου 2005, για την ίδρυση επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής επιτροπής αλιείας (2005/629/EΚ). [4] Έκθεση της συνεδρίασης της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ με θέμα: Σχέδια διαχείρισης για τη Βαλτική που αφορούν πολλά είδη (STECF-12-06). [5] ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 22. [6] MRAG, Σεπτέμβριος 2009: Economic and social impacts of the proposed scenarios for a multi-annual management plan for Baltic pelagic fisheries, FISH/2006/09 — Lot 4. [7] Έκθεση της υποομάδας για τους στόχους και τις στρατηγικές διαχείρισης (ΕΤΟΕΑ SGMOS 10-06). Μέρος ε) Αξιολόγηση πολυετούς σχεδίου για τον γάδο της Βαλτικής. [8] Έκθεση της συνεδρίασης της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ με θέμα: Εκτίμηση επιπτώσεων πολυετών σχεδίων διαχείρισης του γάδου της Βαλτικής (STECF 11-05). [9] Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έγγραφο 16684/11 ADD 1, http://register.consilium.europa.eu/pdf/en/11/st16/st16684-ad01.en11.pdf [10] Έκθεση της συνεδρίασης της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ με θέμα: Οριοθέτηση του πεδίου εφαρμογής εκτιμήσεων επιπτώσεων για πολυετή σχέδια διαχείρισης που αφορούν πολλά είδη στη Βαλτική και τον γάδο στο Kattegat, τη Βόρεια Θάλασσα, Δυτικά της Σκοτίας και τη Θάλασσα της Ιρλανδίας. (STECF-12-05) [11] Έκθεση της συνόδου εργασίας σχετικά με ολοκληρωμένες γνωμοδοτήσεις/γνωμοδοτήσεις που αφορούν πολλά είδη για την αλιεία στη Βαλτική (WKMULTBAL) 6–8 Μαρτίου 2012, Charlottenlund, Δανία. ICES CM 2012/ACOM:43. [12] Έκθεση της συνεδρίασης της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΤΟΕΑ με θέμα: Σχέδια διαχείρισης για τη Βαλτική που αφορούν πολλά είδη (STECF-12-06). [13] http://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2009_2014/documents/pech/dv/taskfor/taskforce.pdf [14] ΕΕ C, , σ. . [15] ΕΕ C, , σ. . [16] ΕΕ L 179 της 23.6.1998, σ. 3. [17] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Δεκεμβρίου 2013, σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική, την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1954/2003 και (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και την κατάργηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 και (ΕΚ) αριθ. 639/2004 και της απόφασης 2004/585/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 354 της 28.12.2013, σ. 22). [18] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 779/97 (ΕΕ L 248 της 22.9.2007, σ. 1). [19] Τεχνικές υπηρεσίες του ΔΣΕΘ, Σεπτέμβριος 2014 http://www.ices.dk/sites/pub/Publication%20Reports/Advice/2014/Special%20Requests/EU_Fmsy_range_for_Baltic_cod_and_pelagic_stocks.pdf. [20] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 2005, για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων στα ύδατα της Βαλτικής θάλασσας, των Belts και του Sound, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1434/98 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 88/98 (ΕΕ L 349 της 31.12.2005, σ. 1). [21] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2009, περί θεσπίσεως κοινοτικού συστήματος ελέγχου της τήρησης των κανόνων της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 1). [22] Η εκτίμηση επιπτώσεων δημοσιεύθηκε…(να συμπληρωθεί). [23] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/2007 του Συμβουλίου, της 18ης Σεπτεμβρίου 2007, για τη θέσπιση πολυετούς σχεδίου για τα αποθέματα γάδου της Βαλτικής Θάλασσας και για τις αλιευτικές δραστηριότητες εκμετάλλευσης των εν λόγω αποθεμάτων, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 779/97 (ΕΕ L 248 της 22.9.2007, σ. 1).