18.4. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/7 
Γνωμοδότηση για την πρόταση τρίτης οδηγίας του Συμβουλίου για το συντονισμό των νομοθετικών, 
κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορά την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, 
και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (') 
(91/C 102/04) 
Στις 17 Σεπτεμβρίου 1990, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή, με βάση το άρθρο 66 της Συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, να γνωμοδοτήσει για την 
παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 6 Φεβρουαρίου 1991 με βάση την 
εισήγηση του κ. R. Pelletier. 
Στη 284η σύνοδο της ολομέλειας της (συνεδρίαση της 28ης Φεβρουαρίου 1991) η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα 
των ασφαλίσεων, που θα πρέπει κυρίως να παρέχει στους 
ασφαλισμένους και τους καταναλωτές ελεύθερη πρόσβαση 
στις υπηρεσίες ασφαλίσεων που παρέχονται σε ολόκληρη 
την επικράτεια της Κοινότητας, πραγματοποιείται σε τρεις 
διαδοχικές φάσεις: 
(i) Η ελευθερία εγκατάστασης πραγματοποιήθηκε για την 
ασφάλιση κατά ζημιών με οδηγία της 24ης Ιουλίου 1973 
και για την ασφάλιση ζωής, με οδηγία της 5ης Μαρτίου 
1979. 
(ii) Η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, η οποία συνοδεύεται από 
λιγότερο ή περισσότερο δεσμευτικούς όρους όσον αφορά 
την άσκηση της ανάλογα με την ανάγκη προστασίας 
του ασφαλισμένου, πραμγατοποιήθηκε με την οδηγία της 
22ης Ιουνίου 1988 για τις ασφαλίσεις κατά των ζημιών 
που άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 1990 και με δύο 
οδηγίες της 8ης Νοεμβρίου 1990, η μία για την ασφάλιση 
των αυτοκινήτων και η άλλη για την ασφάλιση ζωής. 
(iii) Η τελευταία φάση αποβλέπει να επιτρέψει στους ασφα­
λισμένους — οπιασδήποτε και αν είναι η ιδιότητα και η 
σημασία τους ή η φύση του καλυπτόμενου κινδύνου — 
να προσφεύγουν σε κάθε ασφαλιστή που έχει την έδρα 
του στην Κοινότητα υπό καθεστώς εγκατάστασης ή υπό 
καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
1.2. Η εφαρμογή της, με την αμοιβαία αναγνώριση των 
αδειών και των συστημάτων εποπτικών ελέγχων επιτυγχάνε­
ται, ως προς τις ασφαλίσεις εκτός ζωής, με την παρούσα 
πρόταση οδηγίας. 
Η προσέγγιση αυτή, που εντάσσεται στη λογική της ενιαίας 
αγοράς, χρησιμοποιήθηκε κατά παρόμοιο τρόπο από την 
Επιτροπή και για άλλες οδηγίες σχετικά με τις χρηματο­
πιστωτικές υπηρεσίες και, ειδικότερα, η δεύτερη οδηγία περί 
συντονισμού των τραπεζικών δραστηριοτήτων (89/646/ΕΟΚ, 
ΕΕ αριθ. L 386 της 30.12.1989). 
(») ΕΕ αριθ. C 244 της 28. 9. 1990, σ. 28. 1.3. Με την επιφύλαξη των παρακάτω παρατηρήσεων, 
έγινε επίσης ευνοϊκά δεκτή η αρχή μιας ενιαίας άδειας που 
θα ισχύει σε ολόκληρη την Κοινότητα, και η οποία θα πρέπει 
να συμβάλει σε μία ικανοποιητική για τους καταναλωτές 
άσκηση των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων και στην ασφά­
λεια των συναλλαγών που πραγματοποιούνται τόσο οπό καθε­
στώς εγκατάστασης όσο και υπό καθεστώς ελεύθερης παρο­
χής υπηρεσιών. 
1.4. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι ο βασικός στόχος της οδηγίας 
αυτής είναι να καταστήσει δυνατή στους καταναλωτές και 
τους οικονομικούς φορείς την πρόσβαση, με ευνοϊκούς όρους, 
σε μια πραγματική εσωτερική αγορά ασφαλίσεων. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η αναφορά στο γενικό συμφέρον για τη χορήγηση σε 
ένα κράτος μέλος, στο οποίο γίνεται η παροχή υπηρεσιών, της 
δυνατότητας παρακώλυσης της σύναψης ενός ασφαλιστικού 
συμβολαίου σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του κράτους μέλους 
καταγωγής είναι υπερβολικά ασαφής και ενδέχεται να οδηγή­
σει σε αποκλίνουσες ερμηνείες, που θα μπορούσαν να αποτε­
λέσουν εμπόδια στην ενιαία αγορά αφαλίσεων. 
Η ΟΚΕ εκτιμά ότι η έννοια του κοινού συμφέροντος πρέπει 
να προσδιορισθεί κατά τρόπον πλέον σαφή στην πρόταση 
οδηγίας, (βλέπε παράγραφο 3.10) και με αναφορά στη Σύμ­
βαση της Ρώμης της 19ης Ιουνίου 1980, σχετικά με τις συμβα­
τικές υποχρεώσεις, το περιεχόμενο των οποίων απετέλεσε τον 
οδηγό των εργασιών της Επιτροπής. 
2.2. Επειδή δεν υπάρχει εναρμόνιση στον τομέα του δικαί­
ου σύναψης ασφαλιστικών συμβάσεων, συμφωνήθηκε η δια­
τήρηση της αρχής της εφαρμογής του δικαίου της χώρας του 
ασφαλιζόμενου, με πολλές όμως εξαιρέσεις που οδηγούν σε 
σύγκρουση των δικαίων που εφαρμόζονται στα συμβόλαια σε 
μία και την αυτή επικράτεια. 
Αριθ. C 102/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4.91 
Μια τέτοια κατάσταση δημιουργεί ορισμένη νομική ανασφά­
λεια που βλάπτει τους καταναλωτές, πράγμα που η ΟΚΕ 
πιστεύει ότι δυσκόλως συμβιβάζεται με την έννοια της ενιαίας 
αγοράς. 
2.3. Η κατάργηση της προηγούμενης έγκρισης των συμβα­
τικών όρων και των τιμολογίων και η αντικατάσταση της 
με ένα σύστημα γνωστοποίησης εντάσσεται στη λογική του 
συστήματος της ενιαίας άδειας και πρέπει να γίνει αποδεκτή. 
Η ανακοίνωση αυτή θα επιτρέψει στις υπηρεσίες ελέγχου των 
κρατών μελών να διαπιστώνουν το νόμιμο χαρακτήρα των 
συμβατικών όρων, χωρίς αυτή η απαίτηση να αποτελεί προη­
γούμενο όρο για την άσκηση των ασφαλιστικών δραστηριο­
τήτων, πράγμα που θα ήταν αντίθετο με το πνεύμα της 
οδηγίας. 
Ωστόσο, είναι ανάγκη να γίνουν ορισμένες διαρρυθμίσεις 
για να ληφθεί υπόψη ο βαθμός της αναγκαίας προστασίας 
ορισμένων αντισυμβαλλόμενων, ασφαλισμένων και θυμάτων 
και να καταστεί δυνατή, για παράδειγμα, μια ταχεία παρέμ­
βαση των ελεγκτικών αρχών όταν η προσφερόμενη κάλυψη 
στη χώρα παροχής δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες 
προστασίας των δικαιούχων σε ευαίσθητους τομείς, όπως 
είναι η περίπτωση των υποχρεωτικών ασφαλίσεων, της αστι­
κής ευθύνης που απορρέει από τη χρήση αυτοκινήτου, ή 
των εργατικών ατυχημάτων σε χώρες που ο τομέας αυτό 
δεν αναλαμβάνεται από ένα δημόσιο σύστημα κοινωνικής 
ασφάλισης (βλ. παράγραφο 3.11). 
Στην περίπτωση των υποχρεωτικών ασφαλίσεων, η ανακοί­
νωση θα μπορούσε να προηγείται της χρησιμοποίησης γενι­
κών και ειδικών όρων των συμβάσεων καθώς και των τιμολο­
γίων επειδή ο έλεγχος του κράτους που επιβάλλει την υπο­
χρέωση ασφάλισης μπορεί να εκτιμήσει καλύτερα τη συμβα­
τικότητα της προτεινόμενης εγγύησης με τις τοπικές ανάγκες 
σχετικών ρυθμίσεων. 
Σε κατάσταση σοβαρών ανωμαλιών θα έπρεπε, τέλος, οι αρχές 
της χώρας παροχής να δύνανται να λαμβάνουν επείγοντα 
μέτρα αφού πληροφορήσουν την Επιτροπή που θα έφθαναν 
μέχρι και την απαγόρευση σε μια ασφαλιστική επιχείρηση 
άλλου κράτους μέλους να συνεχίσει να συνάπτει νέες ασφα­
λιστικές συμβάσεις στην επικράτεια της. 
2.4. Η επέκταση του ελέγχου των αρχών κράτους μέλους 
σε υποκαταστήματα εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη θέτει 
το πρόβλημα της συνύπαρξης διαφορετικών ελέγχων στην 
ίδια αγορά. 
Οι υφιστάμενες διαφορές ως προς τις πρακτικές ελέγχου σε 
επίπεδο Κοινότητας μπορεί να δημιουργήσουν στρεβλώσεις 
από πλευράς ανταγωνισμού, πράγμα που καθιστά αναγκαία 
μια επανεξέταση και μια μεταγενέστερη εναρμόνιση των 
πρακτικών ελέγχου. 
2.5. Οι χρηματονομικές διατάξεις της πρότασης οδηγίας 
φαίνονται σύμφωνες με το σύστημα ενιαίας άδειας, σε ό,τι 
αφορά την πρόταση συντονισμού των βασικών κανόνων σχε­τικά με τα τεχνικά αποθέματα και την κάλυψη τους με 
αντιπροσωπευτικά στοιχεία ενεργητικού. 
Επίσης, η πρόταση οδηγίας για τους ετήσιους λογαριασμούς 
των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, στην οποία γίνεται ρητή 
αναφορά στο κείμενο, πρέπει να υιοθετηθεί πριν από την 
πρόταση οδηγίας που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας 
γνωμοδότησης. 
Εξάλλου, ο κατάλογος των αποδεκτών στοιχείων του ενεργη­
τικού πρέπει να είναι ίδιος για όλες τις ασφαλιστικές επιχει­
ρήσεις και κανένα κράτος μέλος δεν επιτρέπεται να έχει τη 
δυνατότητα περιορισμού του στην εθνική του νομοθεσία. 
2.6. Μεταξύ των εξωτερικών κεφαλαίων που χρησιμο­
ποιούνται για τη χρηματοδότηση του περιθωρίου φερεγγυό­
τητας οι κινητές αξίες όπως οι τίτλοι συμμετοχής αποτελούν 
το σύνηθες κατάλληλο μέσο για τις επιχειρήσεις που δεν 
διαθέτουν εταιρικό κεφάλαιο (ενώσεις αλληλασφάλισης) ή 
το εταιρικό κεφάλαιο των οποίων δεν δύναται να καλυφθεί 
παρά μόνο από τους εταίρους (συνεταιριστικές ενώσεις). 
Ως προς αυτό, όπως η οδηγία, προτείνει την ένταξη κάθε 
απαιτήσεως σε ύψος 50% του περιθωρίου φερεγγυότητας, 
τότε κατά το ίδιο τρόπο θα πρέπει να είναι αποδεκτή η 
έγκριση δανείων μειωμένης ασφάλειας σε ποσοστό, τουλά­
χιστον, 50% του περιθωρίου φερεγγυότητας (βλ. σημείο 3.8 
ανωτέρω). Οι τίτλοι συμμετοχής που αποτελούν κινητές αξίες 
που κυκλοφορούν, έχουν απεριόριστη διάρκεια και μπορεί 
να εισαχθούν στο χρηματιστήριο, πρέπει να υπόκεινται στους 
ίδιους κανόνες. 
2.7. Η πρόταση οδηγίας ακολουθεί τις λύσεις που δόθηκαν 
στο θέμα της φορολογίας με τη 2η οδηγία της 24ης Ιουνίου 
1988, δηλαδή τη διατήρηση, για μια μεταβατική περίοδο, της 
φορολογίας της χώρας παροχής. 
Η κατάσταση αυτή αποτελεί πηγή στρεβλώσεων του αντα­
γωνισμού, δεδομένων των ποικίλων φορολογικών καθεστώ­
των των κρατών μελών και, συνεπώς στην έναρξη της εναρμό­
νισης της φορολογίας των ασφαλίστρων θα πρέπει να δοθεί 
από την Επιτροπή προτεραιότητα, στα πλαίσια της λογικής 
της ενιαίας αγοράς. 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι το πρόβλημα των φορολογικών ανισο­
τήτων — του οποίου η ασφάλεια μεταξύ άλλων αποτελεί μια 
πραγματική απεικόνιση — συνιστά σημαντικό εμπόδιο στην 
υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς και ότι οι καταβαλλόμενες 
για την εναρμόνιση προσπάθειες θα πρέπει να αποτελέσουν 
στόχο προτεραιότητας στη σχετική πρωτοβουλία της Επιτρο­
πής. 
2.8. Η πρόταση οδηγίας δεν περιλαμβάνει καμία διάταξη 
για την αμοιβαιότητα με τις τρίτες χώρες, το τμήμα όμως 
σημειώνει τη δήλωση της Επιτροπής ότι το κείμενο για την 
αμοιβαιότητα της οδηγίας «ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για 
τις ασφαλίσεις αυτοκινήτων», που υιοθετήθηκε στις 8 Νοεμ­
βρίου 1990 από το Συμβούλιο θα έχει γενική εμβέλεια και θα 
εφαρμοσθεί από την έναρξη ισχύος της στο σύνολο του τομέα 
ασφαλειών εκτός ασφάλειας ζωής. 
Η ΟΚΕ χαίρει γι'αυτή τη διάταξη και τη σχετική δήλωση. 
18. 4. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/9 
2.9. Η ΟΚΕ πληροφορήθηκε ότι τα αλληλοβοηθητικά 
ταμεία προνοίας που εξαιρέθηκαν με αίτημα τους από το πεδίο 
των οδηγιών του 1973 και 1988, προτίθενται να αρχίσουν 
ενέργειες ώστε οι διατάξεις των οδηγιών αυτών να εφαρμόζο­
νται στο εξής και σ'αυτό. 
Αν ληφθεί μια τέτοια απόφαση, θα πρέπει να γίνει στα πλαί­
σια της τήρησης των διατάξεων της Συνθήκης και των ίσων 
όρων ανταγωνισμού, και θα πρέπει τα ίδια δικαιώματα και 
υποχρεώσεις να εφαρμόζονται σε όλους τους ενδιαφερόμε­
νους οικονομικούς επιχειρηματίες. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 3 
Η ΟΚΕ επιθυμεί να αποσαφηνισθεί ότι τα μονοπώλια που 
αναφέρονται σ'αυτό το άρθρο είναι εκείνα του άρθρου 4 της 
οδηγίας της 24ης Ιουλίου 1973 (73/239/ΕΟΚ). 
3.2. Άρθρο 6 
Η ΟΚΕ συνιστά να υπάρχει η δυνατότητα να ασκούν ασφα­
λιστικές δραστηριότητες όχι μόνο οι επιχειρήσεις που έχουν 
το καταστατικό της ανώνυμης ευρωπαϊκής εταιρείας, αλλά 
και εκείνες, με καταστατικό ευρωπαϊκής εταιρείας, συνεται­
ριστικής ή αλληλοβοηθητικής μορφής. 
Συνεπώς, το προτελευταίο εδάφιο του 1 α) του άρθρο 6 είναι 
ανάγκη να διατυπωθεί ως εξής 
«Η ασφαλιστική επιχείρηση μπορεί επίσης να υιοθετήσει 
μια από τις μορφές της Ευρωπαϊκής Εταιρείας: δηλαδή 
της ανώνυμης ευρωπαϊκής εταιρείας όπως περιγράφεται 
στον κανονισμό αριθ.... ΕΟΚ του Συμβουλίου και στην 
οδηγία αριθ. ... ΕΟΚ του Συμβουλίου, της αλληλασφα-
λιστικής ευρωπαϊκής εταιρείας ή της ευρωπαϊκής συνε­
ταιριστικής ασφαλιστικής εταιρείας όπως απορρέουν από 
τον κανονισμό αριθ. ... ΕΟΚ του Συμβουλίου και την 
οδηγία αριθ.... ΕΟΚ του Συμβουλίου.» 
3.3. Άρθρο 13 
Το άρθρο αυτό αφορά τους όρους που απαιτούνται για να 
ανακληθεί η άδεια που χορηγήθηκε στην ασφαλιστική επιχεί­
ρηση. 
Η ΟΚΕ εκτιμά ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν 
πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα οποιαδήποτε τροποποίηση 
των καθεστώτων προστασίας των μισθωτών, όπως προβλέ­
πονται στις εθνικές νομοθεσίες. 
3.4. Άρθρο 14 
Το άρθρο 14 καθιερώνει προληπτικό έλεγχο των μετόχων της 
ασφαλιστικής επιχείρησης. Οι αρμόδιες αρχές ελέγχου του κράτους μέλους διαθέτουν 
προθεσμία τριών μηνών προκειμένου να αντιταχθούν σε ένα 
σχέδιο για την απόκτηση συμμετοχής ή αύξηση της συμμε­
τοχής εάν το εν λόγω σχέδιο δεν επιτρέπει την εξασφάλιση 
μιας συνετής και χρηστής διαχείρισης της ασφαλιστικής 
επιχείρησης. 
Η ΟΚΕ εκτιμά ότι ένας τέτοιος έλεγχος δεν δικαιολογείται 
εάν η επιχείρηση που προτίθεται να αποκτήσει μια ειδική 
συμμετοχή διαθέτει ήδη άδεια άσκησης ασφαλιστικών 
δραστηριοτήτων στην ΕΚ, διαφορετικά η διάταξη αυτή θα 
έθετε υπό αμφισβήτηση την ποιότητα του ελέγχου του 
κράτους μέλους καταγωγής της επιχείρησης του αποκτά τη 
συμμετοχή. 
Στις άλλες περιπτώσεις, το δικαίωμα αρνησικυρίας που δια­
θέτουν οι αρμόδιες εθνικές αρχές ελέγχου πρέπει να συνοδεύε­
ται από την υποχρέωση αιτιολόγησης σε περίπτωση άρνησης 
και θα πρέπει να προβλέπεται η δυνατότητα σχετικής δικαστι­
κής προσφυγής. 
3.5. Άρθρο 15 
Το άρθρο αυτό αφορά τη σύσταση τεχνικών αποθεματικών 
των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. 
Η υποχρέωση καθορισμού του τόπου των στοιχείων του ενερ­
γητικού που αντιπροσωπεύουν αυτά τα τεχνικά αποθεματικά, 
όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου αυτού, 
χρειάζεται να διευκρινίζεται με την έννοια ότι η επιχείρηση 
μπορεί να επενδύσει τα στοιχεία του ενεργητικού της και 
εκτός Κοινότητας για τις δραστηριότητες που, ενδεχομένως, 
ασκεί σε τρίτες χώρες και για ενδεχόμενες τοποθετήσεις 
αντασφάλισης. 
3.6. Άρθρο 17 
Το άρθρο αυτό, που αφορά ης τοποθετήσεις των στοιχείων 
ενεργητικού, φαίνεται ασαφές και δυσχερώς εφαρμόσιμο, 
κυρίως σχετικά με την εκτίμηση της μελλοντικής απόδοσης 
ενός στοιχείου ενεργητικού. 
θα μπορούσε συνεπώς να αναδιατυπωθεί ως εξής: 
«Τα στοιχεία του ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν τα 
τεχνικά αποθεματικά θα πρέπει να επενδύονται με βάση 
το είδος των αναλαμβανόμενων εργασιών και τη δομή 
της επιχείρησης ώστε να γίνεται δυνατή η εγγύηση της 
ασφάλειας και της απόδοσης της επένδυσης, καθώς και 
η ρευστότητα της επιχείρησης, που θα μεριμνά για τη 
διαφοροποίηση και την κατάλληλη κατανομή των επεν­
δύσεων της.» 
3.7. Άρθρο 18 
Το άρθρο αυτό απαριθμεί, κατά κατηγορίες, το είδος των 
στοιχείων ενεργητικού, δεν διευκρινίζει όμως ότι ο κατάλο­
γος αυτός επιβάλλεται να είναι ίδιος σε όλα τα κράτη μέλη, 
τα οποία δεν θα έχουν την ευχέρεια να περιορίζουν το περιε­
χόμενο του στην εθνική νομοθεσία. 
ΑριθΟηό^θ επίσημη εφημερίδα των ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1^4^ 
Πράγματι, το περιθώριο εκτιμήσεως που δίδεται στα κράτη 
μείη δεν πρέπει να οδηγήσει σε αποκλίσεις που βασίζονται 
στηνποικιλίατωνμεθόδωνελεγχου. 
Στο άρθρο αυτό που αφορά το περιθώριο φερεγγυότητας των 
ασφαλιστικών επιχειρήσεων αναφέρεται ρητά ότι τα δάνεια 
μειωμενηςδιασφάλισηςαποτελεοΰν συστατικό μέρος των 
περουσιακών στοιχείων της επιχείρησης μέχρις ανωτάτου 
ποσοστού^^τουπεριθωρίουφερεγγυότηταςίοόριοαυτό 
είναι σκόπιμο να φθάνει το ^θ^ δεδομένης της αύξουσας 
σημασίαςτουςγιατηχρηματοδότησηασφαλιστικώναλληλο^ 
βοηθητικώνεπιχειρησεων. 
Ηρεπει να προσδιορισθεί ότι οι κινητές αξίες, όπως οι τίτλοι 
συμμέτοχης, θα υπόκεινται στους ίδιουςκανόνες. 
1^ ^^^ 
Τοάρθρο αυτό αφορά το θεμελιώδες θέμα του δικαίου που 
διέπει τις ασφαλιστικές συμβάσεις. 
Ηεξετα^όμενηπρόταση^ης οδηγίας καταργεί γενικά τη 
διάκρισηπουεισάγειηδεΰτερηοδηγίατης^ης^ουνίου^^ 
μεταξύ ^μεγάλωνκινδύνων^ και ^μα^ικώνκινδυνων^. 
Τοσημείο όμως ε) του άρθρου^εισάγει αυτή τη διάκριση 
ωςπροςτηνεπιλογητουδικαίουπου διέπει τη σύμβαση, που 
γίνεται εντελώς ελεύθερη για τους^μεγάλους κινδύνους^, 
όπως εννοούνται στη δεύτερη οδηγία. 
^ιατετοιαδιεύρυνσητουφάσματοςτωνδικαίωνπουεφαρμό-
^ονται στον αντισυμβαλλόμενο δεν πρέπει να επιδεινώνει τη 
νομική ανασφάλεια τωνκαταναλωτών. 
ΚάτωαπόαυτέςτιςσυνθήκεςηΟΚ^εκτιμάότιηδιεύρυνση 
μιας ελάχιστης εναρμόνισηςητης προσέγγισης των δικαίων 
πουδιεπουντιςασφαλιστικεςσυμβάσειςστην^ΟΚΘαπρεπει 
να αναληφθεί από την επιτροπή, στα πλαίσια της συνοχής 
της ενιαίας αγοράς. 
Βρυξελλες,^^εβρουαρίουΙ^Ρ Τοεργο που πραγματοποίησε στον τομέα αυτόη^υρωπαϊκη 
επιτροπή Ασφαλίσεων δείχνει ότι υπάρχει, πράγματι, μια 
σύγκλιση των βασικώνδιατάξεωντωνδιαφόρωνεθνικών 
δικαίων σε θέματα ασφάλισης και ότι δεν είναι εξωπραγμα­
τική μια προσέγγιση. 
ϋθ ^ο^ 
Η αναφορά στις νομικές διατάξεις περί δημοσίου συμ-
φέροντοςγιαναεπιτραπείσεενακράτοςμελοςνα περιορίσει 
την ελευθερία επιλογής, του αντισυμβαλλομένου πρέπει να 
καθορί^εταισε συνάρτηση με αντικειμενικά κριτήρια και 
κυρίως εκείνα που όρισε το^ικαστηριοτων^υρωπαϊκών 
Κοινοτήτων στην πάγια νομολογία του. 
Ηαποσαφηνιση αυτή θα πρέπει να περιληφθεί στην αιτιολο-
γικήσκε^η^ηνααποτελεσειαντικείμενομιαςνεαςαιτιολο-
γικης σκέπης ^α και να συμπεριληφθεί στο άρθρον. 
ϋΡ ^^ο^ 
Το άρθρο αυτό αφορά την κοινοποίησητων όρων ασφα-
λίσεωνκαιτωντιμολογίωνκαιτιςυποχρεωτικες ασφαλίσεις. 
Αόγω της μεγάλης κοινωνικής και πολιτικής σημασίας των 
υποχρεωτικών ασφαλίσεων έχει μεγάλη σημασίαοελεγχος 
τουκράτουςμελουςπουεπιβάλλειτηνυποχρεωσηασφάλισης 
να δύναται να πραγματοποιείται ταχέως σε περίπτωση σοβα­
ρών δυσχερειών, όπως προβλέπει το άρθρο ]^ της πρότασης 
οδηγίας. 
Σχετικά, και σύμφωνα με τους όρους της πρότασης οδηγίας 
^αιτιολογικ^σκε^η^θα)τασυστηματαιδιωτικηςασφάλισης 
ασθενειών, εναλλακτικώντηςκοινωνικης ασφάλισης, θα 
λογίζονται ως υποχρεωτικές ασφαλίσεις. 
Ηρητή αναφορά του άρθρου]^ που επιτρέπει στο κράτος 
μέλος της παροχής υπηρεσιών να λαμβάνει ορισμεναεπειγο-
ντα μέτρα πρέπει συνεπώς να εισαχθεί στο άρθρον.