[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 21.3.2007

COM(2007) 125 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 98/34/ΕΚ ΑΠΟ ΤΟ 2002 ΕΩΣ ΤΟ 2005 {SEC(2007) 350}

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Περίληψη 3

ΜΕΡΟΣ I: ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ 4

1. Εισαγωγή 4

2. Διαδικασία πληροφόρησης 4

2.1. Εφαρμογή της διαδικασίας κατά την περίοδο 2002-2005 4

2.2. Συμπέρασμα 5

3. Εντολές 5

3.1. Εφαρμογή της διαδικασίας υποβολής εντολών κατά την περίοδο 2002-2005 6

3.2. Τάσεις που σημειώθηκαν στις εντολές 6

3.3. Συμπέρασμα 8

4. Επίσημες αντιρρήσεις 8

4.1. Εφαρμογή της διαδικασίας κατά την περίοδο 2002-2005 9

4.2. Συμπέρασμα 9

ΜΕΡΟΣ II: ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ 10

1. Εξελίξεις 2002-2005 10

1.1. Γεωγραφική κάλυψη 10

1.2. Χρήση της διαδικασίας στο πλαίσιο της «βελτίωσης των κανονιστικώνρυθμίσεων» 11

1.3. Βελτιώσεις στη διαχείριση της διαδικασίας 11

2. Εφαρμογή της διαδικασίας κοινοποίησης 12

2.1. Αποτελεσματικότητα: γενική επισκόπηση 12

2.2. Χρήση της επείγουσας διαδικασίας 14

2.3. Συνέχεια που δόθηκε στις αντιδράσεις της Επιτροπής 14

2.4. Διάλογος με τα κράτη μέλη 14

2.5. Παραβάσεις της οδηγίας 15

2.6. Συμπέρασμα 15

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 17

Περιληψη

Στην παρούσα έκθεση αναλύεται η εφαρμογή των διαδικασιών που θεσπίστηκαν με την οδηγία 98/34/EΚ[1] (στο εξής «η οδηγία») για την τυποποίηση και τους τεχνικούς κανονισμούς κατά την περίοδο 2002-2005. Η έκθεση υπογραμμίζει τη σημαντική συμβολή της τυποποίησης και της διαδικασίας κοινοποίησης στην εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς μέσω της βελτίωσης του εθνικού ρυθμιστικού περιβάλλοντος[2].

Το σκέλος της τυποποίησης συνίσταται στη διαδικασία πληροφόρησης για τα πρότυπα, στην υποβολή αιτημάτων εκ μέρους της Επιτροπής στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης για εργασίες τυποποίησης (εντολές) και στη διατύπωση επίσημων αντιρρήσεων κατά προτύπων. Κάθε μια από τις δραστηριότητες αυτές αποδείχθηκε πολύτιμη για τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Η διαδικασία πληροφόρησης προσέδωσε διαφάνεια στη διαδικασία τυποποίησης τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο και ενθάρρυνε τους εθνικούς φορείς προτύπων να συνεχίσουν να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες σε ευρωπαϊκό επίπεδο προωθώντας κατά τον τρόπο αυτό την ευρωπαϊκή εναρμόνιση. Η διατύπωση επίσημων αντιρρήσεων επέτρεψε στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή να διασφαλίσουν ότι τα πρότυπα έχουν ρυθμιστικό αποτέλεσμα όταν χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς της νομοθεσίας της νέας προσέγγισης. Οι εντολές αποτέλεσαν το μέσο για τον καθορισμό της σχέσης μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και των οργανισμών τυποποίησης διασυνδέοντας το επίπεδο πολιτικής με την τεχνική έκφρασή του.

Όσον αφορά τους τεχνικούς κανονισμούς, η κοινοποίηση στην Επιτροπή των εθνικών τεχνικών κανονισμών πριν από την έκδοσή τους, τόσο στους τομείς των προϊόντων όσο και των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, αποδείχθηκε αποτελεσματικό μέσο για την αποφυγή επιβολής εμπορικών φραγμών και τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών καθώς και μεταξύ των ίδιων των κρατών μελών. Η βασιζόμενη στην πρόληψη και στο διάλογο προσέγγιση που χαρακτηρίζει τη διαδικασία κοινοποίησης αποδείχθηκε εξαιρετικά χρήσιμη κατά την προετοιμασία της προσχώρησης στην εσωτερική αγορά των δέκα κρατών μελών το 2004. Η διαδικασία κοινοποίησης αποδείχθηκε επίσης χρήσιμο μέσο για την καθοδήγηση της εθνικής ρυθμιστικής δραστηριότητας σε ορισμένους αναδυόμενους τομείς και για τη βελτίωση της ποιότητας των εθνικών τεχνικών κανονισμών - όσον αφορά την ύπαρξη μεγαλύτερης διαφάνειας, αναγνωσιμότητας και αποτελεσματικότητας – σε μη εναρμονισμένους ή μερικώς εναρμονισμένους τομείς. Η μεγαλύτερη σαφήνεια του νομοθετικού πλαισίου όλων ανεξαιρέτως των κρατών μελών διευκόλυνε την πρόσβαση των επιχειρήσεων στις αγορές και την απρόσκοπτη εφαρμογή των νέων κανονισμών.

ΜΕΡΟΣ I: ΤΥΠΟΠΟΙΗΣΗ

1. Εισαγωγή

Στο κεφάλαιο αυτό περιγράφεται το τμήμα της οδηγίας για την τυποποίηση[3], που αφορά τρεις βασικές δραστηριότητες: τη διαδικασία πληροφόρησης για τα πρότυπα, την υποβολή αιτημάτων εκ μέρους της Επιτροπής στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης (ΕΟΤ[4] ) για θέματα τυποποίησης (εντολές[5] ) και τη διατύπωση επίσημων αντιρρήσεων κατά προτύπων, στο πλαίσιο, κυρίως, των οδηγιών της νέας προσέγγισης[6]· Στο ίδιο κεφάλαιο παρέχονται, επίσης, στατιστικές για το διάστημα 2002-2005 και πραγματοποιείται ανάλυση της εφαρμογής του εν λόγω τμήματος της οδηγίας.

2. Διαδικασια πληροφορησησ

H διαδικασία στον τομέα των προτύπων έγκειται στην παρακολούθηση των νέων διαδικασιών τυποποίησης που εφαρμόζουν οι εθνικοί οργανισμοί τυποποίησης (κατά την έννοια της οδηγίας). Σχεδιάστηκαν συστήματα προκειμένου να μπορούν και άλλοι φορείς να διατυπώνουν παρατηρήσεις, να συμμετέχουν στις εργασίες ή να υποβάλλουν αιτήματα για την ανάληψη πρωτοβουλιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο (βλέπε παράρτημα 1).

2.1. Εφαρμογή της διαδικασίας κατά την περίοδο 2002-2005

Από το 2002 έως το 2005 συνεχίστηκε η επιτυχής εφαρμογή της διαδικασίας. Από τις ετήσιες εκθέσεις των οργανισμών τυποποίησης CEN και CENELEC προκύπτει ότι ο ετήσιος μέσος όρος των κοινοποιούμενων εθνικών μέτρων εξακολούθησε να μειώνεται έναντι των προηγούμενων περιόδων. Ο μέσος όρος στο διάστημα 1995-1998 ήταν 1922 ανά έτος έναντι 1587 ανά έτος στο διάστημα 1999-2001. Για την περίοδο αναφοράς, ο ετήσιος μέσος όρος είναι 1537 (παράρτημα 2). Ωστόσο, τα αριθμητικά στοιχεία για τα επιμέρους έτη αντικατοπτρίζουν την επίπτωση της προσχώρησης των νέων μελών στους οργανισμούς τυποποίησης CEN και CENELEC από τα κράτη μέλη της EU-10.

Στο παράρτημα 3 περιλαμβάνεται ανάλυση των κοινοποιήσεων ανά κράτος. Από την κλαδική ανάλυση (παράρτημα 4) προκύπτει ότι ο κλάδος των δομικών κατασκευών υπερτερεί στις εθνικές κοινοποιήσεις κατά την ευρεία έννοια, αφού τα κτίρια και οι δομικές καταστευές, οι μεταλικοί σκελετοί και οι σκελετοί από σκυρόδεμα συγκαταλέγονται συστηματικά μεταξύ των δέκα πρώτων τομέων για τους οποίους υποβάλλονται κοινοποιήσεις. Άλλοι σημαντικοί κλάδοι είναι οι κλάδοι των τροφίμων και της ποιότητας του νερού.

Οι πληροφορίες που δημοσιοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής εξακολουθούν να δημιουργούν την ανάγκη για περαιτέρω διευκρινίσεις εκ μέρους των υπηρεσιών της Επιτροπής καθώς και για ερωτήματα που αφορούν το status quo (άρθρο 7), που προέρχονται είτε από τις κοινοποιήσεις είτε από άλλες πηγές.

Σε συνέχεια της διεύρυνσης της 1ης Μαΐου 2004, οι εθνικοί οργανισμοί τυποποίησης των δέκα νέων κρατών μελών απέκτησαν την ιδιότητα του πλήρους μέλους των οργανισμών CEN και CENELEC με αποτέλεσμα οι κοινοποιήσεις να αυξηθούν σταδιακά κατά την περίοδο αναφοράς (βλέπε παράρτημα 3). Από το 2003 έως το 2005 ο αριθμός των κοινοποιήσεων από τα κράτη μέλη της EU-15 σημείωσε αυξητική τάση. Η προσθήκη τα κράτη μέλη της EU-10 οδήγησε σε περαιτέρω αύξηση των συνολικών αριθμητικών στοιχείων. Την περίοδο που ακολούθησε τη διεύρυνση, η συμβολή των νέων κρατών μελών έφθασε στο 15-20% των συνολικών κοινοποιήσεων εθνικών πρωτοβουλιών. Τα εν λόγω κράτη μέλη εφαρμόζουν ήδη τη διαδικασία και συμμετέχουν στις εθνικές εργασίες τυποποίησης που πραγματοποιούνται στην Ευρώπη.

Μέσω της δημοσιοποίησης των εθνικών πρωτοβουλιών τυποποίησης, η διαδικασία πληροφόρησης ενθαρρύνει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να εξετάζουν το ενδεχόμενο επέκτασης των εργασιών τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Κατά τον τρόπο αυτό, οι εθνικοί οργανισμοί τυποποίησης παρακινούνται να προωθούν τις πρωτοβουλίες τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, προάγοντας έτσι την ενιαία αγορά και την ευρωπαϊκή εναρμόνιση.

Στο νέο τομέα της τυποποίησης των υπηρεσιών, ο αριθμός των κοινοποιημένων εθνικών πρωτοβουλιών είναι μάλλον υψηλός (παρόλο που δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των δέκα πρώτων κάθε έτους). Η εξέλιξη αυτή οδήγησε τις υπηρεσίες της Επιτροπής να λάβουν υπόψη τους τους εν λόγω τομείς, για παράδειγμα κατά την προετοιμασία της εντολής τυποποίησης για τα τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης πελατών στα τέλη του 2005. Στον εν λόγω τομέα είχαν ήδη επισημανθεί διάφορες πρωτοβουλίες σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες κατά την κατάρτιση της εντολής συνεκτιμήθηκαν στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

2.2. Συμπέρασμα

Ο αριθμός των εθνικών πρωτοβουλιών που κοινοποιήθηκαν στο πλαίσιο της διασικασίας πληροφόρησης εξακολουθεί να είναι σημαντικός. Όσον αφορά τον κλάδο των υπηρεσιών, οι κοινοποιήσεις μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο παρακολούθησης ώστε να ενθαρρυνθεί, στο μέτρο του δυνατού, η επέκταση των εργασιών τυποποίησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο και να ενθαρρυνθεί κατά τον τρόπο αυτό η ευρωπαϊκή εναρμόνιση.

Τα κράτη μέλη της EU-10 εκπληρώνουν ήδη το ρόλο τους στη διαδικασία πληροφόρησης, επομένως προβλέπεται το σύστημα να λειτουργήσει ικανοποιητικά και στο μέλλον.

3. Εντολεσ

Οι εντολές τυποποίησης αποτελούν παγιωμένο μέσο της Επιτροπής για την εκπόνηση τεχνικών προδιαγραφών που υποστηρίζουν την ευρωπαϊκή νομοθεσία και/ή την ευρωπαϊκή πολιτική. Περιλαμβάνουν δύο στάδια: την υποβολή αιτήματος στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης για εργασίες τυποποίησης και τη δημιουργία ενός πλαισίου αναφοράς για τις εν λόγω εργασίες (βλέπε παράρτημα 1). Είναι αναγκαίες εφόσον πρόκειται για πρότυπα που υποστηρίζουν νομοθετικές ρυθμίσεις, για παράδειγμα στο πλαίσιο των οδηγιών της νέας προσέγγισης.

3.1. Εφαρμογή της διαδικασίας υποβολής εντολών κατά την περίοδο 2002-2005

Κατά την περίοδο αναφοράς, υποβλήθηκαν στους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης 55 εντολές συνολικά και 10 επιπλέον εντολές τροποποίησης στον κλάδο δομικών κατασκευών (βλέπε παράρτημα 5). Όπως είχε συμβεί και στις προηγούμενες περιόδους αναφοράς, πολλές από τις εντολές αφορούσαν τις οδηγίες της νέας προσέγγισης (20 συν οι 10 τροποποιήσεις). Από τις εντολές που υποβλήθηκαν, 46 ήταν εντολές τυποποίησης, 8 εντολές προγραμματισμού και 1 ήταν εντολή για την εκπόνηση μελέτης.

Ζητήθηκε δύο φορές η γνώμη της μόνιμης επιτροπής, που συστάθηκε με βάση το άρθρο 5 («η επιτροπή») για θέματα προτύπων βάσει της οδηγίας για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων (2001/95/EΚ) χωρίς εντολή, τα δε σχετικά στοιχεία αναφοράς θα δημοσιευθούν στην ΕΕ ώστε να παρέχεται τεκμήριο συμμόρφωσης με την εν λόγω οδηγία.

Η διαδικασία έκδοσης εντολής έχει πλέον παγιωθεί και εφαρμόζεται ικανοποιητικά. Η ανεπίσημη διαδικασία διαβούλευσης των ενδιαφερομένων μερών που διεξάγεται πριν διανεμηθούν τα σχετικά έγγραφα στα μέλη της επιτροπής σκοπό έχει να υπάρξει συναίνεση για την εντολή πριν από την έναρξη της επίσημης διαδικασίας διαβούλευσης.

Οι ευρωπαϊκοί φορείς τυποποίησης ANEC (Ευρωπαϊκή Ένωση για το Συντονισμό της Εκπροσώπησης των Καταναλωτών στην Τυποποίηση)), ECOS (Ευρωπαϊκός Περιβαλλοντικός Οργανισμός Πολιτών για την Τυποποίηση), NORMAPME (Ευρωπαϊκό Γραφείο Τυποποίησης για τη Χειροτεχνία και τις ΜΜΕ) και ETUI-REHS (Ευρωπαϊκό Συνδικαλιστικό Ίδρυμα – Έρευνα, Εκπαίδευση, Υγεία και Ασφάλεια) είχαν ενσωματωθεί πλήρως στην ανεπίσημη διαδικασία διαβουλεύσεων πριν λήξει η περίοδος αναφοράς. Κατά τον τρόπο αυτό αυξήθηκε η διαφάνεια της εν λόγω διαδικασίας.

Βάση δεδομένων για τις εντολές

Η ΓΔ ENTR προκειμένου να υπάρξει μεγαλύτερη διαφάνεια κατάρτισε μια βάση δεδομένων για τις εντολές. Η βάση αυτή περιέχει τις εντολές κατ’ αύξοντα αριθμό M/xxx. Η πρόσβασηήταν ανοικτή στο κοινό το 2005 στη διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/enterprise/standards_policy/mandates/index.htm

Η πρακτική της παρακολούθησης όλων των διαβουλεύσεων που πραγματοποιούνται με την επιτροπή για θέματα εντολών συνεχίστηκε καθόλη την υπό εξέταση περίοδο, μέσω της κατάρτισης επικαιροποιημένου καταλόγου. Η πρόοδος των εργασιών που αποτελούν αντικείμενο εντολής παρακολουθείται από τις αρμόδιες υπηρεσίες της Επιτροπής. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης ζητούν χρηματοδότηση για την εκτέλεση των εργασιών που αποτελούν αντικείμενο εντολής και η έγκριση της επιχορήγησης εξαρτάται από τον επείγοντα χαρακτήρα των εργασιών και από τις κατάλληλες αξιολογήσεις.

3.2. Τάσεις που σημειώθηκαν στις εντολές

Ο αριθμός των εκδιδόμενων εντολών σημείωσε αυξητική τάση.

Tο αντικείμενο των εντολών εξακολουθεί να διευρύνεται. Παρόλο που εκδίδονται ακόμη πολλές εντολές για τις οδηγίες της νέας προσέγγισης, το ποσοστό τους σε σχετικούς όρους μειώθηκε κατά την τελευταία περίοδο αναφοράς, από 57% σε 36%. Ο αριθμός των εντολών σε άλλους τομείς πολιτικής εξακολουθεί να είναι σημαντικός (βλέπε παράρτημα 6), συγκεκριμένα στον τομέα του περιβάλλοντος εκδόθηκαν 12 εντολές, στον τομέα των μεταφορών 5 και στον τομέα της προστασίας καταναλωτών 4.

Εντολές που στηρίζουν την περιβαλλοντική νομοθεσία και πολιτική

Το ένα πέμπτο των εντολών που εκδόθηκαν την περίοδο 2002-2005 αφορούσαν το περιβάλλον. Από τα οικολογικά απόβλητα έως τα οικολογικά καύσιμα, από τα απόβλητα ηλεκτρονικών εξοπλισμών έως τα απόβλητα που καταναλώνουν ενέργεια, η τάση αυτή καταδεικνύει τη σημασία που προσδίδει η Επιτροπή στο ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν τα πρότυπα σε αυτόν το σημαντικό τομέα πολιτικής.

Πιο συγκεκριμένα, στην ανακοίνωση της Επιτροπής για την ενσωμάτωση περιβαλλοντικών αιτημάτων στην ευρωπαϊκή τυποποίηση (COM (2004) 130 τελικό), δίνεται έμφαση στο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η τυποποίηση στην ενίσχυση της πολιτικής της Επιτροπής για την προστασία του περιβάλλοντος και τη βιώσιμη ανάπτυξη.

Καθ’όλη την περίοδο αναφοράς, εκδόθηκαν εντολές σε στήριξη ενός ευρέος φάσματος νομοθετικών ρυθμίσεων . Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται νομοθετικές ρυθμίσεις για τον ευρωπαϊκό ενιαίο ουρανό, τα καλλυντικά προϊόντα, τους διατροπικούς τρόπους φόρτωσης και τα διόδια, το συμβατικό σιδηροδρομικό δίκτυο, τα τρόφιμα, τις ζωοτροφές και τη γενική ασφάλεια προϊόντων καθώς και για το περιβάλλον.

Ο αριθμός των εντολών σε στήριξη της νομοθεσίας σε τομείς εκτός εκείνων της νέας προσέγγισης (βλέπε παράρτημα 5) είναι μεγάλος (περίπου 50% συνολικά) και αποδεικνύει ότι ένα ευρύ φάσμα υπηρεσιών της Επιτροπής έχουν υιοθετήσει αυτό το μοντέλο της από κοινού ρύθμισης.

Το εύρος των νομοθετικών τομέων αποδεικνύει την προσήλωση στο μοντέλο της από κοινού ρύθμισης που προσφέρει η τυποποίηση. Η χρήση του μοντέλου αυτού ενθαρρύνει μια ρυθμιστική προσέγγιση που δεν διογκώνει το κοινοτικό κεκτημένο με αναλυτικούς κανόνες, αλλά αφήνει στη βιομηχανία και στα ενδιαφερόμενα μέρη το έργο της ανάπτυξης προτύπων που μπορούν να προσδώσουν τεχνικό χαρακτήρα στη νομοθεσία εφαρμόζοντας κατά τον τρόπο αυτό τις αρχές της βελτίωσης της νομοθεσίας .

Οι εντολές χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο για τη στήριξη νέων τομέων ευρωπαϊκής πολιτικής. Σχετικά παραδείγματα αποτελούν η εντολή για την εκπόνηση μελέτης για τις κυψέλες υδρογόνου, η εντολή προγραμματισμού για τον κίνδυνο εγκληματικότητας στα προϊόντα και στις υπηρεσίες και η εντολή τυποποίησης για την αρχειοθέτηση ταινιών.

Το 2003 εκδόθηκε η πρώτη εντολή τυποποίησης στον τομέα των υπηρεσιών. Ακολούθησαν δύο ακόμη εντολές το 2005, ενώ άλλη μία εξετάστηκε στη συνεδρίαση της επιτροπής στα τέλη της περιόδου αναφοράς. Πρόκειται για ένα νέο τομέα που προσφέρεται για εθνική, ευρωπαϊκή και διεθνή τυποποίηση. Η διαδικασία της έκδοσης εντολής συνδέεται εδώ με τη διαδικασία πληροφόρησης, αφού κατά την εκπόνηση της εντολής για τα τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης πελατών (βλέπε σημείο 2.1 παραπάνω) εξετάστηκαν οι πρωτοβουλίες για την τυποποίηση των υπηρεσιών σε εθνικό επίπεδο.

Οι εν λόγω τάσεις στη χρήση των εντολών για τη στήριξη της νομοθεσίας σε τομείς εκτός της νέας προσέγγισης και σε νέους τομείς πολιτικής αντικατοπτρίζουν το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή τυποποίηση χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο για τη στήριξη της βελτίωσης της ρυθμιστικής πολιτικής της Επιτροπής. Πράγματι, η εξέλιξη αυτή αναγνωρίστηκε και ενθαρρύνθηκε στην ανακοίνωση της Επιτροπής του 2004 σχετικά με το ρόλο της ευρωπαϊκής τυποποίησης στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής πολιτικής και νομοθεσίας[7].

3.3. Συμπέρασμα

Η διαδικασία έκδοσης εντολών είναι παγιωμένη, πρέπει, όμως, να δίνεται προσοχή στην ορθή εφαρμογή της. Για το λόγο αυτό, έχει ιδιαίτερη σημασία και πρέπει να ενισχυθεί ακόμη περισσότερο η ανεπίσημη διαβούλευση όλων των ενδιαφερομένων μερών πριν από την επίσημη διαβούλευση της επιτροπής.

Για να βελτιωθεί η διαφάνεια της λειτουργίας της επιτροπής, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξετάζουν, επίσης, σοβαρά το ενδεχόμενο να προσκληθούν οι ευρωπαϊκοί φορείς που ενδιαφέρονται για θέματα τυποποίησης ANEC, ECOS, ETUI-REHS και NORMAPME, στην επόμενη διευρυμένη συνεδρίασή της.

Προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια, οι διαβουλεύσεις με γραπτή διαδικασία θα είναι ανοιχτές, ώστε όλα τα μέλη της επιτροπής να μπορούν να βλέπουν τα σχόλια των υπολοίπων, και κατά τον τρόπο αυτό οι διαβουλεύσεις αυτές θα είναι εφάμιλλες με εκείνες που διεξάγονται κατά τη συνεδρίαση της επιτροπής.

Η διαδικασία έκδοσης εντολών αποδείχθηκε καθοριστική για τη διεύρυνση του ρόλου της τυποποίησης σε νέους τομείς της νομοθεσίας και της πολιτικής της ΕΕ. Αυτό αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι ορισμένες νέες νομοθετικές πράξεις της ΕΕ αναφέρονται στην οδηγία.

Οδηγός για την ευρωπαϊκή τυποποίηση

Στον οδηγό για την ευρωπαϊκή τυποποίηση περιέχονται η διαδικασία χειρισμού των εντολών, η διατύπωση επίσημων αντιρρήσεων κατά των εναρμονισμένων προτύπων και η δημοσιοποίηση των στοιχείων αναφοράς των προτύπων, σε συνδυασμό με άλλα συναφή έγγραφα.

Πριν από την έκδοση του Οδηγού η Επιτροπή ζήτησε τη γνώμη της επιτροπής καθώς και άλλων ενδιαφερομένων μερών.

Ο Οδηγός δημοσιεύεται στον ισότοπο Europa στη διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/enterprise/standards_policy/vademecum/index.htm

4. Επισημεσ αντιρρησεισ

Οι οδηγίες της νέας προσέγγισης περιέχουν διασφαλίσεις για τις περιπτώσεις εκείνες κατά τις οποίες ένα εναρμονισμένο πρότυπο δεν επιτρέπει στα προϊόντα να ανταποκρίνονται στις βασικές απαιτήσεις των σχετικών οδηγιών. Σε αυτές τις περιπτώσεις τα κράτη μέλη ή η Επιτροπή μπορούν να διατυπώνουν επίσημη αντίρρηση για το εν λόγω πρότυπο για το οποίο έχει ζητηθεί η γνώμη της επιτροπής (βλέπε παράρτημα 1 για τις λεπτομέρειες της διαδικασίας).

4.1. Εφαρμογή της διαδικασίας κατά την περίοδο 2002-2005

Ο αριθμός των αντιρρήσεων που οδήγησαν σε έκδοση αποφάσεων της Επιτροπής κατά την περίοδο αναφοράς ήταν σχετικά μικρός (8). Σε 5 περιπτώσεις η απόφαση αφορούσε τη διατήρηση του τεκμηρίου συμμόρφωσης ενώ σε 3 περιπτώσεις αφορούσε την πλήρη ή μερική απόσυρσή του (βλέπε παράρτημα 7).

Ωστόσο, λαμβανομένης υπόψη της κοινοποίησης νέων αντιρρήσεων, ο αριθμός των επισήμων αντιρρήσεων παρουσιάζει αύξηση. Οι βασικοί τομείς αφορούν τις οδηγίες για τις μηχανές, τα παιχνίδια, τα δομικά προϊόντα κα τις ιατρικές συσκευές.

Σε ορισμένες περιπτώσεις στο πλαίσιο της επιτροπής συζητήθηκαν προβλήματα σχετικά με τη συμβατότητα προτύπων που οδήγησαν στην υποβολή αιτημάτων για την τροποποίηση των εναρμονισμένων προτύπων χωρίς να κριθεί απαραίτητη η υποβολή επίσημης αντίρρησης.

4.2. Συμπέρασμα

Παρόλο που η διαδικασία, από την υποβολή της αντίρρησης έως την έκδοση απόφασης, είναι αρκετά χρονοβόρα, εν γένει η διαδικασία εφαρμόστηκε ικανοποιητικά.

Κατ’αναλογία προς τις εντολές και για λόγους διαφάνειας, η Επιτροπή θα προβεί στη δημοσίευση των αποφάσεων για τις επίσημες αντιρρήσεις με συγκεντρωτικό τρόπο και θα υποβάλλει σε κάθε συνεδρίαση της επιτροπής επικαιροποιημένο πίνακα των ενεργειών που αφορούν τη διατύπωση επίσημων αντιρρήσεων.

ΜΕΡΟΣ II: ΤΕΧΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΙ

1. Εξελιξεισ 2002-2005

Η διαδικασία κοινοποίησης των εθνικών τεχνικών κανονισμών (στο εξής «η διαδικασία») παρέχει τη δυνατότητα στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη της ΕΕ να εξετάζουν εκ των προτέρων τους τεχνικούς κανονισμούς που σκοπεύουν να εισαγάγουν τα κράτη μέλη για τα προϊόντα (της βιομηχανίας, της γεωργίας και της αλιείας) και για τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας (βλέπε παράρτημα 8). Εφαρμόζεται, σε απλουστευμενη μορφή, στα κράτη μέλη της ΕΖΕΣ που υπέγραψαν τη συμφωνία για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και στην Ελβετία και στην Τουρκία (βλέπε παράρτημα 12).

Τα κυριότερα οφέλη της διαδικασίας

- Παρέχει τη δυνατότητα να ανιχνεύονται οι καινούργιοι φραγμοί της εσωτερικής αγοράς πριν ακόμη παραγάγουν αρνητικά αποτελέσματα, με αποτέλεσμα να αποφεύγεται η κίνηση χρονοβόρων και δαπανηρών διαδικασιών παράβασης.

- Παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να διαπιστώνουν το βαθμό συμβατότητας των κοινοποιημένων σχεδίων τους με την κοινοτική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των οδηγιών.

- Η ενεργός συμμετοχή των κρατών μελών στην αξιολόγηση των κοινοποιημένων σχεδίων έχει συμβάλει, με την πάροδο του χρόνου στην καθιέρωση ενός ουσιαστικού διαλόγου μεταξύ αυτών και της Επιτροπής.

- Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των καταναλωτών, ενημερώνονται εγκαίρως σχετικά με τις εθνικές κανονιστικές πρωτοβουλίες οι δε οικονομικοί φορείς μπορούν εγκαίρως να προσαρμόσουν τις δραστηριότητές τους στους μελλοντικούς τεχνικούς κανονισμούς.

1.1. Γεωγραφική κάλυψη

Η διαδικασία βοήθησε σε μεγάλο βαθμό να τηρηθούν οι κανόνες της εσωτερικής αγοράς κατά τη διεύρυνση της ΕΕ. Ο διάλογος που είχε καθιερωθεί από το 2002 με τις αιτούσες χώρες οδήγησε στην εισαγωγή μιας απλουστευμένης διαδικασίας η οποία εξόπλισε τις χώρες αυτές με τη διοικητική ικανότητα, την τεχνική δομή και την απαιτούμενη γνώση για την εφαρμογή της οδηγίας πριν ακόμη από την ημερομηνία προσχώρησης (βλέπε παράρτημα 10).

Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί η ορθή μεταφορά της οδηγίας, διοργανώθηκαν σεμινάρια σε μερικές από αυτές τις χώρες ώστε να μελετηθεί η διαδικασία και να συζητηθούν τα μέτρα που εφαρμόζονταν ήδη από τις εθνικές αρχές.

Από 1ης Mαΐου 2004 όλα τα νέα κράτη μέλη ήταν σε θέση να εφαρμόσουν πλήρως τη διαδικασία, ενώ οι μεταφράσεις των κοινοποιημένων σχεδίων ήταν διαθέσιμες στις 20 επίσημες γλώσσες της ΕΕ.

Η επιτυχία της πρωτοβουλίας καταδεικνύεται από τον αριθμό των κοινοποιήσεων από τα 10 νέα κράτη μέλη: 64 μεταξύ 1ης Mαΐου 2004 και 31ης Δεκεμβρίου 2004 και 196 το 2005 (26,5% του συνολικού αριθμού κοινοποιήσεων από τα 25 κράτη μέλη).

1.2. Χρήση της διαδικασίας στο πλαίσιο της «βελτίωσης των κανονιστικών ρυθμίσεων»

Σύμφωνα με το σχέδιο δράσης της Επιτροπής για την απλούστευση και βελτίωση του κανονιστικού περιβάλλοντος[8], κατά την περίοδο αναφοράς αναλήφθηκαν διάφορες πρωτοβουλίες στο πλαίσιο της διαδικασίας κοινοποίησης. Για να εξασφαλιστεί η πληρότητα των πληροφοριών κατά την εξέταση των κοινοποιημένων σχεδίων και για να διευκολυνθεί η κατανόηση και η αξιολόγησή τους, τα κράτη μέλη κλήθηκαν να υποβάλουν μελέτες αντικτύπου (ή τα συμπεράσματά τους) μαζί με τα κοινοποιημένα σχέδια, εφόσον έχουν εκπονηθεί τέτοιες μελέτες. Η ανάλυση αυτών των μελετών αντικτύπου ενθαρρύνει επίσης τα κράτη μέλη να προβληματιστούν εκ των προτέρων σχετικά με το καταλληλότερο μέσο που πρέπει να χρησιμοποιηθεί.

Η Επιτροπή ενέτεινε επίσης τις προσπάθειές της σύμφωνα με τις αρχές της βελτίωσης των κανονιστικών ρυθμίσεων για να εξασφαλίσει σαφήνεια και συνοχή στα κοινοποιημένα σχέδια και για να εντοπίσει τυχόν υπερβολικά περίπλοκες ή δαπανηρές διαδικασίες που πρέπει να απλουστευθούν ώστε να βοηθηθούν οι οικονομικοί φορείς και ταυτόχρονα να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας για τη δημόσια υγεία, τους καταναλωτές και το περιβάλλον.

Οι εθνικές αρχές ενθαρρύνθηκαν να εξετάσουν τις ακόλουθες πτυχές ειδικότερα:

- τον τρόπο διατύπωσης των σχεδίων

- τη δυνατότητα πρόσβασης σε όλους τους κανονισμούς ενός ορισμένου τομέα μέσω της δημοσίευσης των ενοποιημένων εκδόσεων των κειμένων

- τον εντοπισμό διαδικασιών που επιβάλλουν άσκοπα περίπλοκες και δαπανηρές διοικητικές εργασίες σε οικονομικούς φορείς, ιδίως κατά τη διάθεση ενός προϊόντος στην αγορά ή τη νομοθετική ρύθμιση της άσκησης επιγραμμικών δραστηριοτήτων.

1.3. Βελτιώσεις στη διαχείριση της διαδικασίας

Η Επιτροπή διεξήγαγε διάφορες εκστρατείες την περίοδο 2002-2005 για την αύξηση της διαφάνειας και του διαλόγου με τις εθνικές αρχές. Πρώτον, η λειτουργία της βάσης δεδομένων TRIS (« Διαδικασία πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων» ) βελτιώθηκε έτσι ώστε, από το 2002 και μετά, όλα τα έγγραφα στέλνονται ηλεκτρονικά σε τυποποιημένη μορφή. Δεύτερον, τα κράτη μέλη οφείλουν να αναφέρουν στο μήνυμα κοινοποίησης τυχόν μελέτες αντικτύπου οι οποίες έχουν εκπονηθεί (βλέπε παράγραφο 1.2 παραπάνω). Τέλος, ζητείται από τα κράτη μέλη επίσης να δηλώνουν εάν τα σχέδιά τους μπορούν να επηρεάσουν το διεθνές εμπόριο και πρέπει, συνεπώς, να κοινοποιηθούν στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο και/ή της συμφωνίας για την εφαρμογή μέτρων υγειονομικής και φυτοϋγειονομικής προστασίας του ΠΟΕ. Οι πληροφορίες αυτές δίνουν τη δυνατότητα στην Επιτροπή να συνδέσει την κοινοτική με τη διεθνή διάσταση των κοινοποιημένων σχεδίων, να αξιολογήσει καλύτερα τις επιπτώσεις τους και να υπερασπιστεί αποτελεσματικότερα τα συμφέροντα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

Η Επιτροπή εξασφαλίζει πρόσβαση του κοινού στα κοινοποιημένα σχέδια, στις 20 επίσημες γλώσσες της ΕΕ, και στις ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με τη διεξαγωγή της διαδικασίας μέσα από το δικτυακό τόπο http://ec.europa.eu/enterprise/tris. Παρατηρήθηκε σταθερή αύξηση του αριθμού των επιγραμμικών επισκέψεων: ο μηνιαίος αριθμός αναζητήσεων αυξήθηκε από 4 459 το 2003 σε 11 109 το 2005 (βλέπε παράρτημα 13).

Για να είναι σε θέση τα ενδιαφερόμενα μέρη να γνωστοποιούν αποτελεσματικά τις αντιδράσεις τους στις αρμόδιες αρχές, εισήχθη ένα σύστημα καταλόγου παραληπτών (mailing list) το 2003. Βάσει μιας απλής επιγραμμικής εγγραφής, τα σχέδια κανονισμών που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη στους αντίστοιχους τομείς ενδιαφέροντος στέλνονται αυτόματα με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Ο αριθμός των εγγραφών αυξήθηκε (420 συνδρομητές στο τέλος του 2003 και 1 300 στο τέλος του 2005).

2. Εφαρμογη της διαδικασιασ κοινοποιησησ

2.1. Αποτελεσματικότητα: γενική επισκόπηση

► Αριθμός κοινοποιήσεων και σχετικοί τομείς

Από το 2002 έως το 2004 (EU-15) ο συνολικός αριθμός των κοινοποιημένων σχεδίων μειώθηκε ελαφρά σε σύγκριση με την προηγούμενη περίοδο (1 487 σε σύγκριση με τα 1 872 της περιόδου 1999 έως 2001), δηλαδή γίνονταν περίπου 500 κοινοποιήσεις το χρόνο. Η διεύρυνση (EU-25) συνέβαλε στην αύξηση του αριθμού των κοινοποιήσεων σε 739 το 2005.

Ένας από τους παράγοντες στους οποίους οφείλεται ο μεγάλος αριθμός σχεδίων που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη είναι η επίδραση της νομολογίας του Δικαστηρίου μετά την έκδοση της απόφασης « CIA Security International» [9], και συγκεκριμένα το γεγονός ότι δεν είναι αντιτάξιμοι έναντι τρίτων οι τεχνικοί κανονισμοί που δεν κοινοποιήθηκαν εκ των προτέρων στην Επιτροπή (για την πρόσφατη νομολογία, βλέπε παράρτημα 9).

Όπως και κατά το παρελθόν, τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα είναι ο τομέας στον οποίο παρατηρήθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός κοινοποιήσεων κατά την περίοδο αναφοράς. Τα θέματα που καλύπτονταν αφορούσαν την επισήμανση τροφίμων, τα συμπληρώματα διατροφής, την ιχνηλασιμότητα και την προέλευση προϊόντων καθώς επίσης μέτρα που αφορούσαν τη συνύπαρξη των ΓΤΟ με παραδοσιακές και οργανικές καλλιέργειες. Οι κοινοποιήσεις αυξήθηκαν σημαντικά στους τομείς των τηλεπικοινωνιών, μεταφορών, κατασκευών και, ιδίως το 2005, στους τομείς της ενέργειας και της μηχανολογίας . Στον τομέα των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας , οι κοινοποιήσεις αφορούσαν κυρίως την ηλεκτρονική υπογραφή, το ηλεκτρονικό εμπόριο και τις ονομασίες τομέων (βλέπε παραρτήματα 11.1 έως 11.3).

► Θέματα που εξετάστηκαν

Στους μη εναρμονισμένους τομείς που υπόκεινται στην τήρηση των άρθρων 28 έως 30 (ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων) και 43 και 49 (δικαίωμα ελεύθερης εγκατάστασης και ελευθερία παροχής υπηρεσιών) της συνθήκης ΕΚ, οι αντιδράσεις της Επιτροπής αποσκοπούσαν να προειδοποιήσουν τα κράτη μέλη σχετικά με την πιθανότητα να δημιουργηθούν εμπόδια στο εμπόριο από κάποιο περιττό μέτρο, δυσανάλογο προς τον επιδιωκόμενο στόχο. Επιπλέον, η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να εισαγάγουν μια ρήτρα αμοιβαίας αναγνώρισης σε κάθε σχέδιο τεχνικού κανονισμού ύστερα από την ερμηνευτική ανακοίνωσή της σχετικά με την τήρηση της αρχής της αμοιβαίας αναγνώρισης στον τομέα των προϊόντων[10].

Στους εναρμονισμένους τομείς , οι αντιδράσεις αποσκοπούσαν να εξασφαλίσουν ότι τα εθνικά μέτρα που υπερέβαιναν την απλή μεταφορά οδηγιών ήταν δικαιολογημένα και συμβιβάζονταν με το κοινοτικό δίκαιο.

- Από το 2004 διάφορα κράτη μέλη κοινοποίησαν σχέδια σχετικά με τη συνύπαρξη γενετικά τροποποιημένων καλλιεργειών με παραδοσιακές ή οργανικές καλλιέργειες και με τον έλεγχο της συμπτωματικής μόλυνσης από ΓΤΟ . Αναλυόμενα υπό το πρίσμα της οδηγίας 2001/18/EΚ (σκόπιμη ελευθέρωση γενετικώς τροποποιημένων οργανισμών), τα κείμενα αυτά παρέχουν παραδείγματα κανονιστικών λύσεων για τα άλλα κράτη μέλη.

- Το 2004 αρκετά σχέδια αφορούσαν την εισαγωγή κατόπτρων τυφλού σημείου στα φορτηγά και κατέδειξαν την ανάγκη να τεθούν πιο γρήγορα σε ισχύ κοινοί κανόνες σε έναν τομέα που έχει ήδη εναρμονιστεί σε κοινοτικό επίπεδο με την οδηγία 2003/97/EΚ.

- Το ίδιο ισχύει επίσης για τα σχέδια που αφορούσαν τις ουσίες που χρησιμοποιούνται ως συστατικά σε συμπληρώματα διατροφής, έναν τομέα ο οποίος είναι εν μέρει μόνο εναρμονισμένος σε κοινοτικό επίπεδο.

- Μια ανάλυση της έντονης κανονιστικής δραστηριότητας σε εθνικό επίπεδο στον τομέα των τυχερών παιχνιδιών , στον οποίο δεν υπάρχουν κοινοί κανόνες, φώτισε ορισμένες πτυχές της ελεύθερης κυκλοφορίας μέσα στην εσωτερική αγορά και της εθνικής πολιτικής δημόσιας τάξης.

- Από το 2003 υποβλήθηκαν επίσης πολλές κοινοποιήσεις σχετικά με τις ραδιοεπαφές , έναν τομέα στον οποίο η ταχεία τεχνολογική εξέλιξη είχε ως αποτέλεσμα τη θέσπιση ολοένα πιο περίπλοκων εθνικών κανονισμών που είναι πιθανό να δημιουργήσουν εμπόδια μέσα στην εσωτερική αγορά.

► Αντιδράσεις

Η Επιτροπή εξέδωσε 293 εμπεριστατωμένες γνώμες, που αντιπροσωπεύουν ποσοστό 12,7% επί του συνολικού αριθμού σχεδίων που κοινοποιήθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς (2 290). Την περίοδο 1999-2001 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν 8,2%. Από την πλευρά τους, τα κράτη μέλη εξέδωσαν 275 εμπεριστατωμένες γνώμες. Από τις 1 563 παρατηρήσεις, οι 802 έγιναν από την Επιτροπή και οι 761 από τα κράτη μέλη (βλέπε παραρτήματα 11.4 και 11.6).

Σε 22 περιπτώσεις η Επιτροπή κάλεσε τα οικεία κράτη μέλη να αναβάλουν την έκδοση των κοινοποιημένων κανονισμών για ένα έτος από την ημερομηνία παραλαβής τους ώστε να μη διακυβευθεί το έργο της κοινοτικής εναρμόνισης που βρισκόταν σε εξέλιξη στο συγκεκριμένο τομέα (βλέπε παράρτημα 11.5).

2.2. Χρήση της επείγουσας διαδικασίας

Σε σύνολο 2 290 κοινοποιήσεων, τα κράτη μέλη υπέβαλαν 99 αιτήσεις εφαρμογής της επείγουσας διαδικασίας για κοινοποιημένα σχέδια. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε τη στενή ερμηνεία της όσον αφορά τις εξαιρετικές συνθήκες που απαιτούνται, συγκεκριμένα σοβαρή και απρόβλεπτη κατάσταση που αφορά ειδικότερα την προστασία της υγείας και της ασφάλειας. Για το λόγο αυτό, η εφαρμογή της επείγουσας διαδικασίας απορρίφθηκε στις περιπτώσεις που η αιτιολόγηση βασιζόταν απλώς σε οικονομικούς λόγους ή εκπήγαζε από την ανάγκη κάλυψης καθυστερήσεων σε εθνικό διοικητικό επίπεδο. Η επείγουσα διαδικασία θεωρήθηκε αιτιολογημένη σε 49 περιπτώσεις (βλέπε παράρτημα 11.7).

2.3. Συνέχεια που δόθηκε στις αντιδράσεις της Επιτροπής

Πρόκειται για το βασικό δείκτη αξιολόγησης της δέσμευσης των κρατών μελών να τηρούν τις υποχρεώσεις τους βάσει της διαδικασίας. Την περίοδο 2002-2005 η αναλογία του αριθμού των απαντήσεων που έδωσαν τα κράτη μέλη προς τον αριθμό των εμπεριστατωμένων γνωμών που εξέδωσε η Επιτροπή ήταν ικανοποιητική (κατά μέσο όρο 84,7% σε όλη την περίοδο) και παρουσίασε σταδιακή βελτίωση (78,5% το 2002 που αυξήθηκε σε 87% το 2005). Οι απαντήσεις ήταν βασικά ικανοποιητικές (κατά μέσο όρο 60,6% σε όλη την περίοδο). Ο διαρκής διάλογος μεταξύ της Επιτροπής και των ενδιαφερόμενων κρατών μελών συνέβαλε σε αυτό, αφού έδωσε τη δυνατότητα να λυθούν πολλές υποθέσεις μέσα σε ένα έτος από την κοινοποίηση (βλέπε παράρτημα 11.8).

2.4. Διάλογος με τα κράτη μέλη

Οι τακτικές συνεδριάσεις της επιτροπής έδωσαν την ευκαιρία να ανταλλαγούν απόψεις σχετικά με σημεία γενικού ενδιαφέροντος κι επίσης σχετικά με ειδικές πτυχές της διαδικασίας. Από το 2003 έως την προσχώρηση τα 10 νέα κράτη μέλη συμμετείχαν στις εργασίες της επιτροπής ως παρατηρητές.

Οι συζητήσεις αφορούσαν ιδίως τη διεύρυνση της 1ης Mαΐου 2004, την πιθανή επέκταση της οδηγίας στις υπηρεσίες εκτός των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα που αφορούσαν τη διαδικασία της 98/34 έπειτα από τη θέση σε ισχύ του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1049/2001, τις μελέτες αντικτύπου για τα κοινοποιημένα σχέδια και την αλληλεπικάλυψη μεταξύ της διαδικασίας και άλλων κοινοτικών διαδικασιών κοινοποίησης («υπηρεσία ενιαίας εξυπηρέτησης»).

«Συνεδριάσεις-πακέτα» και σεμινάρια διεξήχθησαν επίσης στα κράτη μέλη, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα άμεσου διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών αρχών που συμμετείχαν στη διαδικασία. Το 2005 η διεξαγωγή ενός συνεδρίου με 200 περίπου συμμετοχές από τα κράτη μέλη και την ευρωπαϊκή βιομηχανία προσέφερε την ευκαιρία να γίνουν γνωστές οι προσδοκίες των ενδιαφερομένων από τη διαδικασία και να συζητηθούν τρόποι βελτίωσης της αποτελεσματικότητάς της.

2.5. Παραβάσεις της οδηγίας

Οι διαδικασίες παράβασης (άρθρο 226 της συνθήκης ΕΚ) που κινήθηκαν κατά κρατών μελών αφορούσαν παραβάσεις της υποχρέωσής τους να κοινοποιήσουν τους τεχνικούς κανονισμούς στο στάδιο του σχεδίου, σύμφωνα με την οδηγία. Ο αριθμός αυτών των διαδικασιών παρέμεινε χαμηλός κατά την εν λόγω περίοδο: τρεις το 2002, τρεις το 2003, δύο το 2004 και τέσσερις το 2005. Το αποτέλεσμα των διαδικασιών παράβασης ήταν η εξασφάλιση της κατάργησης των εθνικών κανονισμών που δεν είχαν κοινοποιηθεί από τα κράτη μέλη. Όλες οι διαδικασίες περατώθηκαν.

2.6. Συμπέρασμα

Από το 2002 ως το 2005 η χρησιμότητα της διαδικασίας επιβεβαιώθηκε πλήρως όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, τη διαφάνεια και τη διοικητική συνεργασία. Επιπλέον, ο μεγάλος αριθμός σχεδίων τεχνικών κανονισμών που κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την οδηγία συμβάλλει στην ορθή εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας μέσω μιας προληπτικής προσέγγισης.

Η προσέγγιση δικτύου και ο υψηλός βαθμός συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών συνέβαλαν επίσης ώστε η εθνική κανονιστική δραστηριότητα να διεξαχθεί χωρίς να δημιουργήσει τεχνικούς φραγμούς στο εμπόριο και η κοινοτική εναρμόνιση να γίνει μόνο στους τομείς που χρειαζόταν πραγματικά, τηρουμένης αυστηρά της αρχής της αναλογικότητας. Ταυτόχρονα, σε ορισμένους τομείς στους οποίους ίσχυαν ήδη μέτρα εναρμόνισης, η διαδικασία επέτρεψε τον εντοπισμό της ανάγκης συμπλήρωσης ή ενίσχυσης αυτών των μέτρων.

Οι εντατικές εργασίες που αναλήφθηκαν για να εξασφαλίσουν ότι οι 10 αιτούσες χώρες θα συμμορφώνονταν με τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από την οδηγία μόλις προσχωρούσαν στην ΕΕ βοήθησαν να εξασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της διευρυμένης εσωτερικής αγοράς.

Η τόνωση της διάστασης της πολιτικής για τις επιχειρήσεις παραμένει προτεραιότητα κατά την εφαρμογή της διαδικασίας. Τα κοινοποιημένα σχέδια διατίθενται ήδη ηλεκτρονικά, δωρεάν και σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Εξακολουθούν να καταβάλλονται προσπάθειες για να παρασχεθεί στους οικονομικούς φορείς ένα νομικό πλαίσιο όσο το δυνατόν σαφέστερο, χωρίς κανονιστικές υπερβολές.

[1] Οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 1998, για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών και των κανόνων σχετικά με τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας (ΕΕ L 204 της 21.07.1998), όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 98/48/ΕΚ ( ΕΕ L 217 της 05.08.1998).

[2] Βλέπε σχέδιο δράσης για τη βελτίωση του κανονιστικού περιβάλλοντος COM(2002) 278 τελικό. Βλέπε επίσης Βελτίωση της νομοθεσίας για την ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση , COM(2005) 97 τελικό.

[3] Για περισσότερες πληροφορίες για την ευρωπαϊκή πολιτική τυποποίησης βλέπε: http://ec.europa.eu/enterprise/tris/index_en.htm

[4] EN (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης), CENELEC (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης) και ETSI (Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Προτύπων).

[5] Οι εντολές αντιπροσωπεύουν αιτήματα προς τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης που μπορούν να γίνουν δεκτά υπό ορισμένες προϋποθέσεις.

[6] Για οδηγίες της νέας προσέγγισης βλέπε www.newapproach.org

[7] COM(2004) 674 τελικό της 18.10.2004.

[8] Βλέπε παραπάνω , υποσημείωση 2.

[9] Υπόθεση C-194/94 CIA Security International SA κατά Signalson SA και Securitel SPRL [1996] ΣτΝ I-2201.

[10] Διευκόλυνση της πρόσβασης προϊόντων στην αγορά άλλου κράτους μέλους: η πρακτική εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης (2003/C 265/02), ΕΕ C 265/2 της 04.11.2003.