Τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί θεσπίσεως πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής υδάτων [COM(97) 49 τελικό] (1) (98/C 16/06) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(97) 614 τελικό - 97/0067(SYN)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 189 Α παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ στις 27 Νοεμβρίου 1997)

Προοίμιο

1. Παρεμβάλλεται η ακόλουθη αιτιολογική σκέψη:

«(18α) ότι, συμφώνως για λόγους προφύλαξης και πρόληψης στην πηγή, πρέπει να εξαλειφθεί η ρύπανση που οφείλεται στη διάθεση επικίνδυνων ουσιών 7 ότι, βασιζόμενο σε πρόταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο πρέπει να εγκρίνει τις ουσίες προτεραιότητας 7 ότι, βασιζόμενο σε προτάσεις της Επιτροπής, το Συμβούλιο πρέπει να θεσπίσει μέτρα για τη σταδιακή εξάλεψη της ρύπανσης από τις εν λόγω ουσίες, συνεκτιμώντας τις κυριότερες πηγές καθώς και την αποτελεσματικότητα από πλευράς κόστους και την αναλογικότητα των διαφόρων εναλλακτικών λύσεων μείωσης 7»

2. Προστίθεται η ακόλουθη αιτιολογική σκέψη:

«(38) ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας επαναλαμβάνουν το πλαίσιο για τον έλεγχο της ρύπανσης από επικίνδυνες ουσίες το οποίο θεσπίστηκε με την οδηγία 76/464/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαΐου 1976 περί ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας (*) 7 ότι επομένως η εν λόγω οδηγία πρέπει να καταργηθεί από την ημερομηνία κατά την οποία τα προγράμματα μέτρων που έχουν θεσπιστεί δυνάμει της παρούσας οδηγίας καταστούν λειτουργικά 7

(*) ΕΕ L 129 της 18.5.1976, σ. 13 7 οδηγία όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 48).»

Άρθρο 1

Το άρθρο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 1

Σκοπός

Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η καθιέρωση πλαισίου για την προστασία των υδάτων στην Κοινότητα, το οποίο πλαίσιο:

α) όσον αφορά τα επιφανειακά γλυκά ύδατα, τις εκβολές, τα παράκτια και τα υπόγεια ύδατα:

i) να αποτρέπει την περαιτέρω επιδείνωση, προστατεύει και βελτιώνει την κατάσταση των υδάτινων οικοσυστημάτων, καθώς και των χερσαίων οικοσυστημάτων σε ό,τι αφορά τις ανάγκες τους σε ύδωρ 7

ii) προωθεί την αειφόρο κατανάλωση του ύδατος βάσει μακροπρόθεσμης προστασίας των διαθέσιμων υδάτινων πόρων 7 και

β) όσον αφορά τα χωρικά και λοιπά θαλάσσια ύδατα, ενσωματώνει τις απαιτήσεις προστασίας που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία και τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας 7

και συμβάλλει με αυτό τον τρόπο στην παροχή ύδατος στις ποιότητες και ποσότητες που απαιτούνται για την αειφόρο χρήση των ως άνω πόρων.»

Άρθρο 2

1. Το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

«1. Ως επιφανειακά ύδατα νοούνται τα γλυκά ύδατα επιφανείας, οι εκβολές, τα παράκτια ύδατα, τα χωρικά ύδατα και τα λοιπά θαλάσσια ύδατα. Ωστόσο για τους σκοπούς των ορισμών των σημείων 17 έως 20, ο όρος νοείται ότι δεν περιλαμβάνει τα χωρικά και τα λοιπά θαλάσσια ύδατα και, για τους σκοπούς των ορισμών των σημείων 21, 22 και 23, ο όρος νοείται ότι δεν περιλαμβάνει τα λοιπά θαλάσσια ύδατα. Για τους σκοπούς των ορισμών των σημείων 13 και 14 και του άρθρου 4, ο όρος νοείται ότι δεν περιλαμβάνει τα λοιπά θαλάσσια ύδατα και ότι περιλαμβάνει τα χωρικά ύδατα μόνον όσον αφορά τη χημική κατάσταση.»

2. Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα στοιχεία 5α) και 5β):

«5α) Ως χωρικά ύδατα νοείται το σύνολο των υδάτων που έχουν χαρακτηριστεί από τα κράτη μέλη ως τέτοια δυνάμει της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας και τα οποία δεν εμπίπτουν στους ορισμούς των σημείων 2 έως 5.

5β) Ως θαλάσσια ύδατα νοούνται το σύνολο των υδάτων που έχουν χαρακτηριστεί από τα κράτη μέλη ως εμπίπτοντα στην αποκλειστική οικονομική ζώνη τους δυνάμει της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας και τα οποία δεν εμπίπτουν στους ορισμούς των σημείων 2 έως 5α».

3. Το σημείο 20, πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«20. Ως καλή οικολογική κατάσταση νοείται η οικολογική κατάσταση στην οποία φθάνει ένα υδατικό σύστημα που αποδεδειγμένα επηρεάζεται αισθητά από ανθρώπινες δραστηριότητες, και το οποίο μολαταύτα παρουσιάζει πλούσιο, ισόρροπο και αειφόρο οικοσύστημα. Η επίτευξη καλής οικολογικής κατάστασης συνεπάγεται επίτευξη κάθε φυσικοχημικού, φυσικού και βιολογικού προτύπου που έχει θεσπιστεί για να εξασφαλίζει την επίτευξη καλής οικολογικής κατάστασης, συμπεριλαμβανομένων των ποιοτικών περιβαλλοντικών προτύπων που ορίζονται στο άρθρο 13 παράγραφος 3, στοιχείο δ) σημείο ii).»

4. Τα σημεία 22 και 23 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«22. Ως υψηλή χημική κατάσταση νοείται η χημική κατάσταση που μπορεί να επιτύχει ένα υδατικό σύστημα, στο οποίο κανένας ρύπος δεν εμφανίζεται σε ποσοστά ανώτερα εκείνων της φυσικής κατάστασης.

23. Ως καλή χημική κατάσταση νοείται η χημική κατάσταση που έχει επιτύχει ένα υδατικό σύστημα, στο οποίο οι συγκεντρώσεις ρύπων δεν υπερβαίνουν τα πρότυπα περιβαλλοντικής ποιότητας τα οποία ορίζονται στο παράρτημα IX και δυνάμει της παραγράφου 6 του άρθρου 21, καθώς και δυνάμει άλλων συναφών κοινοτικών νομοθετημάτων που θεσπίζουν ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα, και στα οποία οι τάσεις των στοιχείων παρακολούθησης δεν υποδηλώνουν ότι στο μέλλον τα εν λόγω ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα θα ξεπεραστούν.»

5. Το σημείο 27 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«27. Ως ρύποι νοείται κάθε ουσία που εμπεριέχει τον κίνδυνο να προκαλέσει ρύπανση, ιδίως αυτές που αναφέρονται στο παράρτημα VII.»

6. Το σημείο 30, δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα ορίζονται σε κοινοτικό επίπεδο στο παράρτημα IX και δυνάμει του άρθρου 21 παράγραφος 6. Επιπλέον, πρέπει να θεσπιστούν ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την παράγραφο 2 του άρθρου 8, όσον αφορά τα ύδατα που χρησιμοποιούνται για τη λήψη ποσίμου ύδατος, δυνάμει του άρθρου 13 παράγραφος 3 στοιχείο iv), όσον αφορά τα ύδατα που δεν επιτυγχάνουν καλή οικολογική κατάσταση, και δυνάμει του άρθρου 21 παράγραφος 6 όσον αφορά της ουσίες προτεραιότητας για τις οποίες δεν έχουν ακόμη θεσπιστεί κοινοτικά πρότυπα. Όλα τα ανωτέρω ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα πρέπει να θεωρούνται επίσης ως ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα για τους σκοπούς του άρθρου 2 σημείο 7 και του άρθρου 10 της οδηγίας 96/61/ΕΚ.»

7. Προστίθενται τα ακόλουθα σημεία 36 και 37:

«36. Ως οριακές τιμές εκπομπής νοείται η μάζα, εκφρασμένη σε σχέση με ορισμένες ειδικές παραμέτρους, η συγκέντρωση ή/και η στάθμη μιας εκπομπής, της οποίας δεν επιτρέπεται η υπέρβαση κατά τη διάρκεια μιας ή περισσοτέρων συγκεκριμένων χρονικών περιόδων. Οριακές τιμές εκπομπής μπορούν επίσης να ορίζονται και για συγκεκριμένες ομάδες, οικογένειες ή κατηγορίες ουσιών, ιδίως δε όσες προσδιορίζονται στο άρθρο 21.

Οι οριακές τιμές εκπομπής ουσιών ισχύουν κανονικά στο σημείο όπου οι εκπομπές βγαίνουν από την εγκατάσταση, χωρίς να υπολογίζεται, για τον προσδιορισμό τους, η τυχόν αραίωσή τους. Όσον αφορά τις έμμεσες απορρίψεις στο νερό, οι επιπτώσεις ενός σταθμού καθαρισμού λυμάτων μπορούν να συνυπολογίζονται κατά τον προσδιορισμό των οριακών τιμών εκπομπής της εγκατάστασης, υπό την προϋπόθεση ότι κατοχυρώνεται ισοδύναμο επίπεδο προστασίας του όλου περιβάλλοντος και ότι δεν γεννώνται μεγαλύτερα ρυπαντικά φορτία για το περιβάλλον.

37. Ως ισοδύναμος έλεγχος μιας οριακής τομής εκπομπής, νοείται ένας άλλος έλεγχος ο οποίος διασφαλίζει ότι επιτυγχάνεται η απαιτούμενη βάσει της παρούσας οδηγίας μείωση εντός της προθεσμίας που καθορίζεται στην παρούσα οδηγία.»

Άρθρο 3

Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τις επί μέρους λεκάνες απορροής ποταμών που κείνται στο εσωτερικό της εθνικής τους επικράτειας και, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τις υπάγουν σε αυτοτελείς ζώνες λεκανών απορροής ποταμών. Οι μικρές λεκάνες απορροής ποταμών ενδεχομένως συνδυάζονται με μεγαλύτερες λεκάνες απορροής ποταμών ή ενώνονται με γειτονικές μικρές λεκάνες απορροής για το σχηματισμό αυτοτελών ζωνών λεκανών απορροής ποταμών, όπου ενδείκνυται. Κατά το μέτρο που τα υπόγεια ύδατα δεν ακολουθούν πλήρως μία συγκεκριμένη λεκάνη απορροής, τα εν λόγω υπόγεια ύδατα χαρακτηρίζονται ότι ανήκουν στην πλησιέστερη ή την προσφορότερη περιοχή λεκανών απορροής ποταμού. Τα παράκτια, χωρικά και λοιπά θαλάσσια ύδατα υπάγονται στην πλησιέστερη ή την προσφορότερη περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού. Ωστόσο, με την επιφύλαξη του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο ε), οι υποχρεώσεις όσον αφορά τις περιοχές λεκάνης απορροής ποταμών πρέπει να εφαρμόζονται για τα χωρικά ή λοιπά θαλάσσια ύδατα μόνο στο βαθμό που οι εν λόγω υποχρεώσεις έχουν ήδη θεσπιστεί σε άλλες κοινοτικές πράξεις.»

Άρθρο 4

Στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία δ) και ε):

«δ) να εξαλειφθεί η ρύπανση των υδάτων που προκαλούν ορισμένοι ρύποι υπό την έννοια του άρθρου 13 παράγραφος 3 στοιχείο η) 7

ε) να επιτευχθεί συμμόρφωση με όλες τις απαιτήσεις της λοιπής κοινοτικής νομοθεσίας για τα χωρικά και λοιπά θαλάσσια ύδατα και να ληφθούν όλα τα συνεπή με το διεθνές δίκαιο μέτρα που είναι απαραίτητα για την πρόληψη, τη μείωση και τον έλεγχο της ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος από οποιαδήποτε πηγή, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό τα καλύτερα εφαρμόσιμα μέτρα που έχουν στη διάθεσή τους και είναι ανάλογα με τις δυνατότητές τους.»

Άρθρο 13

1. Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:

«1. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν σε κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμού την καθιέρωση προγράμματος μέτρων για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων που διατυπώνονται στο άρθρο 4. Σύμφωνα με το άρθρο 16, τα προγράμματα μέτρων αποτελούν μέρος των σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών. Κατά τη σύνταξη και την θέση σε λειτουργία των εν λόγω προγραμμάτων, τα κράτη μέλη τηρούν τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις που ορίζονται στην οδηγία 76/464/ΕΟΚ.»

2. Η παράγραφος 3 στοιχείο α) δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:

«Προκειμένου για τα βασικά μέτρα που αναφέρονται στην εκπομπή ρύπων, εφαρμόζεται συνδυασμένη προσέγγιση με χρησιμοποίηση του ελέγχου της ρύπανσης στην πηγή μέσω του καθορισμού οριακών τιμών εκπομπής ή ισοδυνάμων ελέγχων και του καθορισμού ποιοτικών περιβαλλοντικών προτύπων για τους σχετικούς ρύπους.»

3. Η παράγραφος 3 στοιχείο δ) αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:

«δ) τα ακόλουθα μέτρα που εφαρμόζονται για όλα τα υδατικά συστήματα με κατάσταση λιγότερο από "καλή":

i) εντατικότερη παρακολούθηση της έκτασης και της φύσης της ρύπανσης στο εσωτερικό του υδατικού συστήματος,

ii) θέσπιση ποιοτικών περιβαλλοντικών προτύπων για τους ρύπους που θα έχουν προσδιοριστεί, τα οποία να εξασφαλίζουν ότι ο στόχος που τίθεται στο άρθρο 4 σχετικά με την οικολογική κατάσταση θα έχει επιτευχθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010. Τα εν λόγω πρότυπα πρέπει να είναι αυστηρά τουλάχιστον όσο τα πρότυπα που ορίζονται στο παράρτημα IX ή στο άρθρο 21 παράγραφος 6 ή σε άλλες σχετικές κοινοτικές πράξεις,

iii) έρευνα της πηγής της ρύπανσης και

iv) άμεση επανεξέταση όλων των σχετικών εξουσιοδοτήσεων και αδειών διάθεσης, και δράση που εξαρτάται από το επίπεδο του σχετικού κινδύνου.»

4. Η παράγραφος 3 στοιχείο στ) αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:

«στ) απαίτηση για προηγούμενη χορήγηση άδειας, ή καταχώριση βασιζόμενη σε γενικούς δεσμευτικούς κανόνες, για όλες τις διαθέσεις από διεργασίες οι οποίες ενδεχομένως περιέχουν σημαντικές ποσότητες οποιουδήποτε ρύπου, ιδίως δε των ρύπων που απαριθμούνται στο παράρτημα VIII, και για προηγούμενη χορήγηση άδειας, προηγούμενη κανονιστική ρύθμιση ή καταχώριση βασιζόμενη σε γενικούς δεσμευτικούς κανόνες για όλες τις άλλες δραστηριότητες ή ομάδες δραστηριοτήτων που είναι δυνατό να έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην κατάσταση του ύδατος σε όσες περιπτώσεις δεν προβλέπεται αντίστοιχη άδεια, κανονιστική ρύθμιση ή καταχώριση από άλλη κοινοτική νομοθεσία. Οι όροι της άδειας, της κανονιστικής ρύθμισης ή οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες πρέπει να έχουν προβλεφθεί με τρόπο που να εξασφαλίζει ότι πληρούνται οι προβλεπόμενες στην παρούσα οδηγία υποχρεώσεις. Η άδεια, η κανονιστική ρύθμιση και οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες πρέπει να επανεξετάζονται περιοδικώς και, εφόσον χρειάζεται, να εκσυγχρονίζονται. Όσον αφορά τις διαθέσεις από διεργασίες, η άδεια και οι γενικοί δεσμευτικοί κανόνες πρέπει να προβλέπουν οριακές τιμές εκπομπής ή άλλους ισοδύναμους περιορισμούς για τους σχετικούς ρύπους.»

5. Στην παράγραφο 3 προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία η) και θ):

«η) τις οριακές τιμές εκπομπής ή ισοδύναμους ελέγχους και τα ποιοτικά πρότυπα που προβλέπονται στις απαριθμούμενες στο παράρτημα IX οδηγίες και τα μέτρα που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 21. Εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά στις οδηγίες, πρέπει να υπάρχει συμμόρφωση με τις οριακές τιμές εκπομπής που ορίζονται στις απαριθμούμενες στο παράρτημα IX οδηγίες έως την ημερομηνία κατά την οποία το πρόγραμμα μέτρων καταστεί λειτουργικό, την 31η Δεκεμβρίου 2007.

θ) τα μέτρα που απαιτούνται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων για τα χωρικά και λοιπά θαλάσσια ύδατα που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο ε).»

6. Η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4. Συμπληρωματικά μέτρα είναι τα μέτρα εκείνα που καταρτίζονται και τίθενται σε εφαρμογή επιπλέον των βασικών μέτρων, με σκοπό την επίτευξη των στόχων που προβλέπονται από το άρθρο 4. Το πρόγραμμα μέτρων περιλαμβάνει όσα συμπληρωματικά μέτρα θεωρούνται αναγκαία για την επίτευξη αυτών των στόχων, συμπεριλαμβανομένων των θεωρούμενων απαραίτητων για την επίτευξη των ποιοτικών περιβαλλοντικών προτύπων που προβλέπονται στην παράγραφο 3, στοιχείο δ) σημείο ii) της παραγράφου β), κυρίως σχετικά με την αειφόρο κατανάλωση ύδατος. Το μέρος Β του παραρτήματος VI περιέχει μη εξαντλητικό κατάλογο συμπληρωματικών μέτρων.»

Άρθρο 21

Το άρθρο 21 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα:

«Άρθρο 21

Στρατηγικές κατά της ρύπανσης των υδάτων

1. Το Συμβούλιο εγκρίνει ειδικά μέτρα κατά της ρύπανσης των υδάτων από μεμονωμένους ρύπους ή ομάδες ρύπων που εμφανίζουν μη αποδεκτή πιθανότητα περιβαλλοντικού ατυχήματος.

2. Η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση για τον καθορισμό καταλόγου ουσιών πρώτης προτεραιότητας έως την 31η Δεκεμβρίου 1998. Στις ουσίες αποδίδεται σειρά προτεραιότητας βάσει του κινδύνου που εμφανίζουν για το υδατικό περιβάλλον, ή μέσω αυτού, ο οποίος προσδιορίζεται με:

α) αξιολόγηση του κινδύνου διεξαγόμενη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου (*) 7

β) στοχοθετημένη αξιολόγηση του κινδύνου [συμφώνως προς τη μέθοδο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 793/93] η οποία επικεντρώνεται αποκλειστικά στην υδάτινη οικοτοξικότητα και την τοξικότητα για τον άνθρωπο μέσω του υδάτινου περιβάλλοντος 7

ή, όταν αποδεικνύεται ανέφικτο εντός του χρονοδιαγράμματος,

γ) απλοποιημένη διαδικασία αξιολόγησης του κινδύνου με την οποία συνεκτιμώνται:

i) στοιχεία σχετικά με την εγγενή πιθανότητα ατυχήματος που εμφανίζει η ουσία, ιδίως σχετικά με την υδάτινη οικοτοξικότητά της και την τοξικότητα για τον άνθρωπο μέσω υδάτινων οδών έκθεσης και

ii) στοιχεία από την παρακολούθηση εκτεταμένης περιβαλλοντικής μόλυνσης και

iii) άλλοι παράγοντες οι οποίοι αποδεδειγμένα στοιχειοθετούν πιθανότητα εμφάνισης εκτεταμένης περιβαλλοντικής μόλυνσης, όπως ο παραγόμενος ή χρησιμοποιούμενος όγκος της σχετικής ουσίας και οι τρόποι χρήσης της.

Η Επιτροπή επανεξετάζει τον κατάλογο ουσιών προτεραιότητας έως την 31η Δεκεμβρίου 2004 και, στη συνέχεια, ανά 6ετία και υποβάλλει προτάσεις όπου είναι ενδεδειγμένο.

3. Κατά την επεξεργασία της πρότασής της, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη συστάσεις που διατυπώνουν η Επιστημονική επιτροπή τοξικότητας και οικοτοξικότητας χημικών ουσιών, τα κράτη μέλη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος, κοινοτικά ερευνητικά προγράμματα, διεθνείς οργανισμοί των οποίων είναι μέλος η, ευρωπαϊκές επιχειρηματικές οργανώσεις, συμπεριλαμβανομένων αυτών που εκπροσωπούν τις ΜΜΕ, ευρωπαϊκοί περιβαλλοντικοί οργανισμοί και λοιπά συναφή στοιχεία που υποπίπτουν στην προσοχή της.

4. Όταν οι ουσίες του καταλόγου ουσιών προτεραιότητας δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα VIII της παρούσας οδηγίας ή στο παράρτημα III της οδηγίας 96/61/ΕΚ, πρέπει να προστεθούν σ' αυτό.

5. Για τις ουσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο προτεραιότητας, η Επιτροπή υποβάλλει προτάσεις για έλεγχο των κυριότερων πηγών των σχετικών εκπομπών λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πηγές, τόσο προϊόντα όσο και διεργασίες, και προσδιορίζει τον αποτελεσματικότερο από πλευράς κόστους και αναλογικότητας συνδυασμό ελέγχων. Όπου ενδείκνυται, τα μέτρα σε κοινοτικό επίπεδο για τον έλεγχο των διαδικασιών πρέπει να θεσπιστούν κατά κλάδο.

Όταν η πηγή είναι ρυπαίνουσα διεργασία, μη υπαγόμενη στην οδηγία 96/61/ΕΚ, οι έλεγχοι που αφορούν διεργασίες συνίστανται στον έλεγχο των οριακών τιμών εκπομπής ή σε ανάλογους ελέγχους βάσει των καλύτερων διαθέσιμων τεχνικών. Για τις εγκαταστάσεις που ελέγχονται βάσει της οδηγίας 96/61/ΕΚ, η Επιτροπή εξετάζει την ανάγκη για περαιτέρω ελέγχους, συμπεριλαμβανομένης της λήψης μέτρων βάσει του άρθρου 18 της εν λόγω οδηγίας.

Οι έλεγχοι που αφορούν προϊόντα περιλαμβάνουν:

α) επανεξέταση των σχετικών αδειών που έχουν εκδοθεί δυνάμει της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου (**) και της οδηγίας [βιοκτόνα] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (***) 7

β) θέσπιση μέτρων δυνάμει της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου (****) ή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2455/92 του Συμβουλίου (*****) 7

γ) θέσπιση μέτρων δυνάμει του κανομισμού (ΕΟΚ) αριθ. 880/92 του Συμβουλίου (******) 7

δ) θέσπιση άλλων κατάλληλων μέτρων.

Κάθε πρόταση για ελέγχους πρέπει να προβλέπει τρόπους επανεξέτασης και εκσυγχρονισμού τους.

6. Η Επιτροπή υποβάλλει προτάσεις για ποιοτικά πρότυπα που αφορούν τις συγκεντρώσεις των ουσιών προτεραιότητας στα ύδατα, τα ιζήματα και τον βιόκοσμο. Όταν δεν έχουν θεσπιστεί σχετικά πρότυπα σε κοινοτικό επίπεδο, τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν στο σχέδιο διαχείρισης της λεκάνης απορροής ποταμού ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα για τις εν λόγω ουσίες τα οποία αφορούν όλα τα ύδατα που επηρεάζονται από τη διάθεση των ουσιών αυτών.

7. Η Επιτροπή μπορεί να επεξεργασθεί στρατηγικές κατά της ρύπανσης των υδάτων από άλλο ρύπο ή ομάδα ρύπων, συμπεριλαμβανομένης τυχόν ρύπανσης προκαλούμενης από ατυχήματα.

(*) ΕΕ L 84 της 5.4.1993, σ. 1.

(**) ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1.

(***) ΕΕ C 69 της 5.3.1997, σ. 13 7 κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 10/97.

(****) ΕΕ L 262 της 27.9.1976, σ. 201.

(*****) ΕΕ L 251 της 29.8.1992, σ. 13.

(******) ΕΕ L 99 της 11.4.1992, σ. 1.»

Άρθρο 23

Στο άρθρο 23 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3:

«3. Η Επιτροπή επανεξετάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία όσον αφορά τα χωρικά και λοιπά θαλάσσια ύδατα έως την 31η Δεκεμβρίου 2001 και, στη συνέχεια, τουλάχιστον ανά εξαετία, υπό το φως των επιστημονικών εξελίξεων, με σκοπό την περαιτέρω ενσωμάτωση της διαχείρισης των υδάτων αυτών στο πεδίο της παρούσας οδηγίας. Η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση σχετικά με την επανεξέτασή της παρούσας οδηγίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο συνοδευόμενη από κάθε τροποποίησή της που θεωρεί απαραίτητη.»

Άρθρο 26

Στο άρθρο 26 προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο ζ)

«ζ) Οδηγία 76/464/ΕΟΚ εκτός του άρθρου 6 το οποίο καταργείται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας.»

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX

Απαλείφεται.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X

Γίνεται παράρτημα IX και ο τίτλος και η εισαγωγική φράση αντικαθίστανται από τα ακόλουθα:

«ΟΡΙΑΚΕΣ ΤΙΜΕΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΠΡΟΤΥΠΑ

Οι "οριακές τιμές" και οι "ποιοτικοί στόχοι" που καθιέρωσαν οι θυγατρικές οδηγίες της οδηγίας για τις επικίνδυνες ουσίες (76/464/ΕΟΚ) θεωρούνται αντιστοίχως ως οριακές τιμές εκπομπής και ποιοτικά περιβαλλοντικά πρότυπα για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας. Θεσπίζονται στις ακόλουθες οδηγίες:»

(1) ΕΕ C 184 της 17.6.1997, σ. 20.