Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα του Πρωτοκόλλου του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η αναθεώρηση της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με την θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974, είχε ως στόχο να αντιμετωπίσει ορισμένες σημαντικές ελλείψεις σε διεθνές επίπεδο στη ρύθμιση της ευθύνης των μεταφορέων στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών. Η εργασία αυτή ολοκληρώθηκε με την έγκριση του Πρωτοκόλλου του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974 την 1η Νοεμβρίου 2002 (το "Πρωτόκολλο των Αθηνών").

Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι σημαντικό για τη Κοινότητα κατά δυο διαφορετικούς τρόπους. Αρχικά, μέρη του Πρωτοκόλλου ανήκουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας και ως εκ τούτου, η Κοινότητα πρέπει να καταστεί Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρωτοκόλλου προτού το πράξουν τα κράτη μέλη. Δεύτερον, η ουσία του Πρωτοκόλλου, η επαρκής αποζημίωση επιβατών πλοίων, αποτελεί βασικό στόχο της κοινοτικής πολιτικής για την ασφάλεια στη θάλασσα.

2. ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ

Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών προβλέπουν κανόνες για τη δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων που λαμβάνονται σύμφωνα με το Πρωτόκολλο. Για τα θέματα αυτά η Κοινότητα έχει, μέσω του κανονισμού 44/2001 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις της 22ας Δεκεμβρίου [1], αποκτήσει αποκλειστική αρμοδιότητα. Ο κανονισμός είναι δεσμευτικός για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, με εξαίρεση τη Δανία [2]. Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, που αντικαθιστούν ή τροποποιούν το άρθρο 17 και 17α της Σύμβασης των Αθηνών, επηρεάζουν τις διατάξεις του κανονισμού 44/2001. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη δεν δύνανται, εκτός του πλαισίου των κοινοτικών οργάνων, να αναλάβουν υποχρεώσεις με τρίτες χώρες σε σχέση με τα εν λόγω άρθρα.

[1] ΕΕ, L 12, 16.1.2001, σ. 1.

[2] Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν δεσμεύεται από τις ρυθμίσεις του κανονισμού αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Η Σύμβαση των Βρυξελλών του 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε, εξακολουθεί να ισχύει στις σχέσεις μεταξύ της Δανίας και των λοιπών κρατών μελών της ΕΕ. Για την κωδικοποιημένη μορφή της Σύμβασης αυτής, βλ. ΕΕ C 27, 26.01.1998, σ.1.

Στις 8 Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο ανέθεσε στην Επιτροπή να διαπραγματευθεί ορισμένα μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών εξ ονόματος της Κοινότητας. Η εντολή εστιαζόταν συγκεκριμένα στην ανάγκη για το νέο Πρωτόκολλο να συμπεριλάβει τη δυνατότητα της Κοινότητας να καταστεί Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρωτοκόλλου. Δεύτερον, το Συμβούλιο εξέφρασε την επιθυμία του να αφαιρεθεί προτεινόμενη παράγραφος η οποία παρέχει δικαιοδοσία στο δικαστήριο του κράτους της διαμονής ή της μόνιμης κατοικίας του ίδιου του ενάγοντος, με βασικό κριτήριο το κατά πόσον ο εναγόμενος παρέχει τις υπηρεσίες του προς ή από το εν λόγω κράτος και υπό τον όρο της συντρέχουσας δικαιοδοσίας στα κράτη αυτά (πρόκειται για την αποκαλούμενη "πέμπτη" δικαιοδοσία), που θεωρήθηκε ότι δεν συμβιβάζεται με το καθεστώς που θεσπίστηκε με τον κανονισμό 44/2001. Τρίτον, η Επιτροπή έλαβε την εντολή να διαπραγματευθεί τη δυνατότητα να συνεχιστεί η εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων και μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ.

Οι διαπραγματεύσεις αυτές έλαβαν χώρα σε αρκετές συνεδριάσεις της Νομικής Επιτροπής του ΔΝΟ και σε περισσότερο άτυπες ενημερωτικές συνεδριάσεις που οργανώθηκαν από την Επιτροπή και κατά την ίδια διπλωματική διάσκεψη. Το τελικό Πρωτόκολλο περιλαμβάνει στο άρθρο 19 τη δυνατότητα για τους περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης να καταστούν Συμβαλλόμενα Μέρη, γεγονός το οποίο συμβαίνει για πρώτη φορά στα πλαίσια κάποιας πράξης του ΔΝΟ. Επιπλέον, το Πρωτόκολλο δεν περιλαμβάνει την "πέμπτη" δικαιοδοσία ενώ παρέχει τη δυνατότητα στα Μέρη του Πρωτοκόλλου να εφαρμόζουν, μεταξύ τους, άλλους κανόνες για την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων, υπό τον όρο ότι αυτό συνεπάγεται ότι οι αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό όπως και βάσει των κανόνων του Πρωτοκόλλου (άρθρο 11 παράγραφος 3). Η Επιτροπή διεκπεραίωσε συνεπώς με επιτυχία τις διαπραγματεύσεις που της ανέθεσε να διεξαγάγει το Συμβούλιο.

Το Πρωτόκολλο των Αθηνών ρυθμίζει θέματα ουσιαστικής σημασίας για την Κοινότητα. Αποτελεί μια "μεικτή" συμφωνία, η οποία περιλαμβάνει εν μέρει στοιχεία που εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας και εν μέρει στοιχεία που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα κρατών μελών. Σε τέτοιες περιπτώσεις υπάρχει αλληλεξάρτηση μεταξύ της σύναψης της συμφωνίας από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της. Ιδιαίτερα, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να συνάψουν τη συμφωνία μέχρις ότου αυτή συναφθεί από την Κοινότητα. Για τον λόγο αυτό, και δεδομένης της προφανούς σημασίας που έχει η μη καθυστέρηση της ρύθμισης της ορθής προστασίας των επιβατών στις θαλάσσιες μεταφορές, η έγκαιρη σύναψη του Πρωτοκόλλου από την Κοινότητα θεωρείται ως θέμα υψίστης προτεραιότητας.

3. ΕΥΘΥΝΗ ΜΕΤΑΦΟΡΕΩΝ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΙΕΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

Η επαρκής προστασία των επιβατών οι οποίοι μεταφέρονται με πλοία αποτελεί θέμα που απασχολεί ιδιαίτερα την Επιτροπή. Επί του παρόντος, η ευθύνη των μεταφορέων στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών δεν υπόκειται σε πλήρως εναρμονισμένους κανόνες, ούτε σε διεθνές ούτε σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Δεν υφίσταται κοινοτική νομοθεσία στον εν λόγω τομέα και η προστασία των επιβατών διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών, ανάλογα με το ποιες διεθνείς συμβάσεις και ποιες τροποποιήσεις τους έχουν κυρωθεί από το κράτος διακανονισμού της απαίτησης. Κατά συνέπεια, τα ανώτατα ποσά αποζημιώσεων σε περίπτωση θανάτου ή σωματικής βλάβης επιβάτη παρουσιάζουν σοβαρές αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών. Επιπλέον, καμία από τις ισχύουσες συμβάσεις ή πρωτόκολλα δεν προβλέπει αντικειμενική ευθύνη για τον μεταφορέα ούτε υποχρέωση των μεταφορέων να ασφαλίζονται έναντι απαιτήσεων των επιβατών.

Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της σχετικά με την ενίσχυση της ασφάλειας των επιβατικών πλοίων στην Κοινότητα (COM(2002)158 τελικό της 25.3.2002), εξέθεσε τις απόψεις της σχετικά με ορισμένα βασικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος ενός εφικτού καθεστώτος ευθύνης στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών και πρόσθεσε ότι ένα τέτοιο καθεστώς θα πρέπει να τεθεί σε λειτουργία στην ΕΕ στο προσεχές μέλλον. Η ανακοίνωση αυτή συνέπεσε με την αναθεώρηση των διεθνών κανόνων ευθύνης μεταφορέων στις θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε διεθνές επίπεδο. Η ανακοίνωση τονίζει ορισμένα ουσιαστικά θέματα (συμπεριλαμβανομένης της φύσης και της έκτασης της ευθύνης του μεταφορέα και των ελάχιστων απαιτήσεων ασφάλισης) τα οποία, κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν ρυθμίζονταν επαρκώς στην προηγούμενη μορφή της Σύμβασης των Αθηνών.

Θεωρήθηκε ότι εάν το νέο διεθνές καθεστώς ικανοποιεί όλα τα βασικά στοιχεία που ανέφερε η Επιτροπή (ή τουλάχιστον δεν εμποδίζει την εφαρμογή τους), θα ήταν προτιμότερο να εφαρμοστεί το καθεστώς της ΕΕ στο πλαίσιο του διεθνούς καθεστώτος ευθύνης έναντι των επιβατών. Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με την θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974, το οποίο εγκρίθηκε την 1η Νοεμβρίου 2002, ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις της Επιτροπής.

Κατά συνέπεια, προτείνεται να καταστεί η Κοινότητα, το συντομότερο δυνατόν, Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρωτοκόλλου των Αθηνών και τα κράτη μέλη να πράξουν το ίδιο πριν από το τέλος του 2005. Αυτό θα αποτελέσει ένα σημαντικό βήμα προόδου στο πλαίσιο της κοινοτικής πολιτικής για την ασφάλεια των επιβατών στις θαλάσσιες μεταφορές.

4. ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ

Για να επιτευχθεί ένα ομοιόμορφο και αποτελεσματικό καθεστώς ευθύνης έναντι των επιβατών στην Κοινότητα, η σύναψη από την Κοινότητα του Πρωτοκόλλου των Αθηνών πρέπει να συμπληρωθεί στο προσεχές μέλλον με κανονισμό για την ενσωμάτωση των διατάξεων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών στο κοινοτικό δίκαιο. Με τον τρόπο αυτό, οι διατάξεις του Πρωτοκόλλου θα καταστούν πλήρως εκτελεστές βάσει του κοινοτικού δικαίου και θα αντιστοιχούν επίσης στις ρυθμίσεις στον τομέα της αεροπορίας, όπου η Κοινότητα, μέσω του κανονισμού 2027/97/EΚ για την ευθύνη των αερομεταφορέων σε περίπτωση ατυχημάτων, έχει ήδη θεσπίσει ένα εκτενές καθεστώς ευθύνης των αερομεταφορέων έναντι των επιβατών σε ολόκληρη την ΕΕ.

Σαν επόμενη ενέργεια, συνεπώς, και το αργότερο το 2004, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση κανονισμού για την υλοποίηση των διατάξεων του Πρωτοκόλλου των Αθηνών σχετικά με την ευθύνη σε περίπτωση θανάτου και σωματικής βλάβης επιβατών. Ο κανονισμός θα εξασφαλίσει την εναρμονισμένη εφαρμογή και εκτέλεση των κανόνων περί ευθύνης σε περίπτωση θανάτου και σωματικής ζημίας επιβατών στις θαλάσσιες μεταφορές στην Κοινότητα.

2003/0132 (AVC)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύναψη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα του Πρωτοκόλλου του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδιαίτερα το άρθρο 65 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2, πρώτη πρόταση του πρώτου εδαφίου και το άρθρο 300 παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο,

την πρόταση της Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C [...], [...], σ.

τη συναίνεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [4],

[4] ΕΕ C [...], [...], σ.

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το Πρωτόκολλο του 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974, (το "Πρωτόκολλο των Αθηνών") αποτελεί σημαντική βελτίωση για το καθεστώς ευθύνης των μεταφορέων και την αποζημίωση επιβατών που μεταφέρονται δια θαλάσσης. Ειδικότερα, προβλέπει την αντικειμενική ευθύνη του μεταφορέα και περιλαμβάνει την υποχρεωτική ασφάλιση με δικαίωμα ευθείας αγωγής κατά των ασφαλιστών εντός συγκεκριμένων ορίων. Το Πρωτόκολλο είναι συνεπώς σύμφωνο με τον στόχο της Κοινότητας για τη βελτίωση του νομικού καθεστώτος που αφορά στην ευθύνη των μεταφορέων.

(2) Το Πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη Σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974, και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις θεωρούνται και ερμηνεύονται από κοινού από τα Μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών ως μια ενιαία πράξη.

(3) Τα άρθρα 10 και 11 του Πρωτοκόλλου ρυθμίζουν θέματα τα οποία επηρεάζουν τους κοινοτικούς κανόνες που αναφέρονται στον κανονισμό 44/2001 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις [5]. Τα κράτη μέλη δεν δύνανται συνεπώς να αναλαμβάνουν υποχρεώσεις έναντι τρίτων χωρών σε σχέση με τα θέματα αυτά, εκτός των κοινοτικών οργάνων.

[5] ΕΕ, L 12, 16.1.2001, σ. 1. Ο εν λόγω κανονισμός είναι δεσμευτικός για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ με εξαίρεση τη Δανία.

(4) Η Δανία, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης.

(5) Το Πρωτόκολλο είναι ανοικτό για υπογραφή από τα Συμβαλλόμενα Μέρη από την 1η Μαΐου 2003 μέχρι τις 30 Απριλίου 2004.

(6) Το Πρωτόκολλο των Αθηνών είναι ανοικτό για υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση από κράτη και από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης, οι οποίοι έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη τα οποία έχουν εκχωρήσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητα για ορισμένα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο.

(7) Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο (α) του Πρωτοκόλλου, τα κράτη είναι δυνατό να εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμεύονται από το Πρωτόκολλο κατά την υπογραφή χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. Η κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση τίθενται σε ισχύ με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού.

(8) Βάσει των όρων του άρθρου 19 του Πρωτοκόλλου των Αθηνών, ένας περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ολοκλήρωσης πρέπει να δηλώνει στην πράξη κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, την έκταση των αρμοδιοτήτων τους σε σχέση με τα θέματα που διέπονται από το Πρωτόκολλο.

(9) Η Κοινότητα, κατά συνέπεια, δύναται να εγκρίνει το Πρωτόκολλο των Αθηνών.

ΑΠΟΦΑΣΙΣΕI:

Άρθρο 1

Το Πρωτόκολλο 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974, (το "Πρωτόκολλο των Αθηνών") εγκρίνεται δια της παρούσης εξ ονόματος της Κοινότητας.

Το κείμενο του Πρωτοκόλλου αναπαράγεται στο παράρτημα 1 της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 2

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται δια της παρούσης να υποδείξει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να υπογράψει (-ουν) το Πρωτόκολλο χωρίς επιφύλαξη όσον αφορά την κύρωση, αποδοχή ή έγκριση, σύμφωνα με τα άρθρα 17 παράγραφος 2 στοιχείο (α) και 19 του Πρωτοκόλλου.

Κατά τη στιγμή της υπογραφής, η Κοινότητα προβαίνει σε δήλωση αρμοδιότητας που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 2 της παρούσας απόφασης, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 19 του Πρωτοκόλλου.

Άρθρο 3

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να καταστούν το συντομότερο δυνατό Συμβαλλόμενα Μέρη του Πρωτοκόλλου των Αθηνών και σε κάθε περίπτωση να έχουν ολοκληρώσει τη διαδικασία αυτή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2005.

[Τόπος]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ 2002 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΚΕΥΩΝ ΤΟΥΣ, 1974

Τα κράτη που είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου,

ΘΕΩΡΩΝΤΑΣ ότι είναι επιθυμητή η αναθεώρηση της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 1974, ώστε να παρέχεται μεγαλύτερη αποζημίωση, να εισαχθεί η αντικειμενική ευθύνη, να καθιερωθεί απλοποιημένη διαδικασία για την προσαρμογή των οριακών ποσών και για να εξασφαλιστεί υποχρεωτική ασφάλιση προς όφελος των επιβατών,

ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ότι το Πρωτόκολλο του 1976 της Σύμβασης εισάγει τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα ως Μονάδα Υπολογισμού στη θέση του χρυσού φράγκου,

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ ότι το Πρωτόκολλο του 1990 της Σύμβασης το οποίο προβλέπει την ενισχυμένη αποζημίωση και την καθιέρωση απλοποιημένης διαδικασίας για την προσαρμογή των οριακών ποσών, δεν έχει τεθεί σε ισχύ,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ τα εξής:

ΑΡΘΡΟ 1

Για τους σκοπούς του παρόντος Πρωτοκόλλου:

1 "Σύμβαση" σημαίνει το κείμενο της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974.

2 "Οργανισμός" σημαίνει τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό.

3 "Γενικός Γραμματέας" σημαίνει τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού.

ΑΡΘΡΟ 2

Το άρθρο 1 παράγραφος 1 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

1

(α) "μεταφορέας" σημαίνει πρόσωπο με το οποίο ή για λογαριασμό του οποίου έχει συναφθεί σύμβαση μεταφοράς, η οποία είτε όντως πραγματοποιείται από το πρόσωπο αυτό ή από άλλο πρόσωπο που εκτελεί τη μεταφορά.

(β) "ο εκτελών μεταφορέας" σημαίνει το διαφορετικό από τον μεταφορέα πρόσωπο, που είναι ο ιδιοκτήτης, ο ναυλωτής ή ο φορέας εκμετάλλευσης ενός πλοίου, το οποίο όντως εκτελεί ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς. και

(γ) "μεταφορέας ο οποίος εκτελεί όντως ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς" σημαίνει τον εκτελούντα μεταφορέα, ή, στον βαθμό που ο μεταφορέας εκτελεί όντως τη μεταφορά, τον μεταφορέα.

ΑΡΘΡΟ 3

1 Το άρθρο 1, παράγραφος 10 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο:

10 .Οργανισμός σημαίνει τον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό.

2 Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται στο άρθρο 1 παράγραφος 11 της Σύμβασης:

11 "Γενικός Γραμματέας" σημαίνει τον Γενικό Γραμματέα του Οργανισμού.

ΑΡΘΡΟ 4

Το άρθρο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 3 Ευθύνη του μεταφορέα

1 Ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα του θανάτου ή της σωματικής βλάβης επιβάτη λόγω ναυτικού ατυχήματος, στο βαθμό που η ζημία αυτή σε σχέση με τον εν λόγω επιβάτη δεν υπερβαίνει σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση τις 250.000 μονάδες υπολογισμού, εκτός εάν ο μεταφορέας αποδείξει ότι το συμβάν:

(α) ήταν αποτέλεσμα πολεμικής πράξης, εχθροπραξιών, εμφυλίου πολέμου, εξέγερσης ή φυσικού φαινομένου έκτακτου, αναπόφευκτου και ακαταμάχητου χαρακτήρα. ή

(β) προκλήθηκε εξ ολοκλήρου από πράξη ή παράλειψη με σκοπό την πρόκληση του ατυχήματος από τρίτον.

Εφόσον και στο βαθμό που η ζημία υπερβαίνει το ανωτέρω όριο, ο μεταφορέας είναι περαιτέρω υπεύθυνος εκτός εάν ο τελευταίος αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα ή παράλειψη του μεταφορέα.

2 Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα του θανάτου ή της σωματικής βλάβης επιβάτη που δεν προκλήθηκε από ναυτικό ατύχημα, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εφόσον το ατύχημα το οποίο προκάλεσε τη ζημία οφειλόταν σε πταίσμα ή παράλειψη του μεταφορέα. Το βάρος της απόδειξης της υπαιτιότητας ή της παράλειψης φέρει ο ενάγων.

3 Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή βλάβης αποσκευών, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εφόσον το περιστατικό που προκάλεσε την απώλεια οφειλόταν σε υπαιτιότητα ή παράλειψη του μεταφορέα. Η υπαιτιότητα ή η παράλειψη του μεταφορέα τεκμαίρονται για τη ζημία που προκλήθηκε από ναυτικό συμβάν.

4 Για τη ζημία που επήλθε ως αποτέλεσμα της απώλειας ή βλάβης αποσκευών πλην των αποσκευών καμπίνας, ο μεταφορέας είναι υπεύθυνος εκτός εάν αποδείξει ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία δεν οφείλεται σε υπαιτιότητα ή αμέλεια του μεταφορέα.

5 Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου:

(α) "ναυτικό συμβάν" σημαίνει ναυάγιο, ανατροπή, σύγκρουση ή προσάραξη του πλοίου, έκρηξη ή πυρκαγιά στο πλοίο ή βλάβη του πλοίου.

(β) "η υπαιτιότητα ή η αμέλεια του μεταφορέα" περιλαμβάνει την υπαιτιότητα ή αμέλεια του προσωπικού του μεταφορά κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

(γ) "βλάβη" στο πλοίο σημαίνει οιαδήποτε δυσλειτουργία, ελάττωμα ή μη συμμόρφωση με τους ισχύοντες κανονισμούς ασφαλείας σε σχέση με οιοδήποτε μέρος του πλοίου ή του εξοπλισμού του όταν χρησιμοποιείται για τη διαφυγή, εκκένωση, επιβίβαση και αποβίβαση επιβατών. ή όταν χρησιμοποιείται για την ώθηση, πηδαλιούχηση, ασφαλή πλεύση, πρόσδεση, αγκυροβόληση, άφιξη ή αναχώρηση από προκυμαία ή αγκυροβόλιο, ή έλεγχο βλάβης μετά από κατάκλυση. ή όταν χρησιμοποιείται για την καθέλκυση σωστικών μέσων. και

(δ) ο όρος "ζημία" δεν περιλαμβάνει αποζημιώσεις ποινικού ή παραδειγματικού χαρακτήρα.

6 Η ευθύνη του μεταφορέα βάσει του άρθρου αυτού σχετίζεται μόνο με τη ζημία η οποία προκύπτει από συμβάντα τα οποία έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς. Το βάρος της απόδειξης ότι το συμβάν που προκάλεσε τη ζημία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, καθώς και την έκταση της ζημίας, φέρει ο ενάγων.

7 Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν θίγει δικαίωμα προσφυγής του μεταφορέα έναντι τρίτου, ή την υπεράσπιση του συντρέχοντος πταίσματος βάσει του άρθρου 6 της εν λόγω Σύμβασης. Κανένα σημείο του παρόντος άρθρου δεν θίγει οιοδήποτε δικαίωμα περιορισμού της ευθύνης βάσει των άρθρων 7 ή 8 της παρούσας Σύμβασης.

8 Τα τεκμήρια σχετικά με την υπαιτιότητα ή την αμέλεια ενός μέρους ή ο καθορισμός του βάρους της απόδειξης σε κάποιο μέρος δεν εμποδίζουν να ληφθούν υπόψη αποδεικτικά στοιχεία υπέρ του εν λόγω μέρους.

ΑΡΘΡΟ 5

Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 4α της Σύμβασης:

Άρθρο 4α Υποχρεωτική ασφάλιση

1 Όταν μεταφέρονται επιβάτες με πλοίο νηολογημένο σε Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο έχει την άδεια να μεταφέρει περισσότερους από 12 επιβάτες, και εφαρμόζεται η παρούσα Σύμβαση, οιοσδήποτε μεταφορέας ο οποίος όντως εκτελεί ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς πρέπει να διαθέτει ασφαλιστική κάλυψη ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, όπως είναι η τραπεζική εγγύηση ή η εγγύηση από παρόμοια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, για την κάλυψη της ευθύνης βάσει της παρούσας Σύμβασης έναντι θανάτου και σωματικής βλάβης των επιβατών. Το όριο της υποχρεωτικής ασφαλιστικής κάλυψης ή οιασδήποτε άλλης χρηματοοικονομικής ασφάλειας πρέπει να ανέρχεται τουλάχιστον σε 250.000 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη για κάθε επιμέρους περίπτωση.

2 Η αρμόδια αρχή συμβαλλόμενου κράτους, αφού διαπιστώσει ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της παραγράφου 1, εκδίδει πιστοποιητικό για κάθε πλοίο όπου βεβαιούται η ισχύς της ασφαλιστικής κάλυψης ή οιασδήποτε άλλης χρηματοοικονομικής ασφάλειας σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης. Όσον αφορά τα πλοία που είναι νηολογημένα σε Συμβαλλόμενο Κράτος, το πιστοποιητικό αυτό εκδίδεται ή επικυρούται από την αρμόδια αρχή του κράτους του νηολογίου του πλοίου. όσον αφορά τα πλοία που δεν είναι νηολογημένα σε Συμβαλλόμενο Κράτος, το πιστοποιητικό εκδίδεται ή επικυρούται από την αρμόδια αρχή οιουδήποτε Συμβαλλόμενου Κράτους. Η μορφή του εν λόγω πιστοποιητικού θα είναι σύμφωνη με το υπόδειγμα που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της παρούσας Σύμβασης και περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

(α) ονομασία του πλοίου, διακριτικός αριθμός ή χαρακτήρες και λιμένας νηολογίου.

(β) επωνυμία και τόπος της κύριας εγκατάστασης του μεταφορέα ο οποίος όντως εκτελεί ολόκληρη ή μέρος της μεταφοράς.

(γ) αριθμός αναγνώρισης ΔΝΟ του πλοίου.

(ε) τύπος και διάρκεια της ασφάλειας.

(ε) επωνυμία και τόπος κύριας εγκατάστασης του ασφαλιστή ή άλλου προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλιση και, όπου ενδείκνυται, τόπος εγκατάστασης όπου έχει συναφθεί η ασφάλιση ή έχει συσταθεί άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια. και

(στ) διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού, η οποία δεν υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος της ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομικής ασφάλειας.

3 (α) Τα Συμβαλλόμενα Κράτη δύνανται να εξουσιοδοτούν αναγνωρισμένο από αυτά ίδρυμα ή οργανισμό για την έκδοση του πιστοποιητικού. Το εν λόγω ίδρυμα ή ο οργανισμός ενημερώνουν το κράτος αυτό για την έκδοση κάθε πιστοποιητικού. Σε κάθε περίπτωση, το Συμβαλλόμενο Κράτος εγγυάται πλήρως την πληρότητα και ακρίβεια του εκδοθέντος πιστοποιητικού και αναλαμβάνει να μεριμνήσει για τις αναγκαίες ρυθμίσεις για την εκπλήρωση της υποχρέωσης αυτής.

(β) Τα Συμβαλλόμενα Κράτη ενημερώνουν τον Γενικό Γραμματέα:

(i) για τις συγκεκριμένες αρμοδιότητες και όρους βάσει των οποίων παραχωρήθηκε εξουσιοδότηση σε αναγνωρισμένο ίδρυμα ή οργανισμό.

(ii) για την απόσυρση της εξουσιοδότησης αυτής. και

(iii) για την ημερομηνία από την οποία τίθεται σε ισχύ η εν λόγω εξουσιοδότηση ή η άρση της εξουσιοδότησης αυτής.

Η παραχωρούμενη εξουσιοδότηση τίθεται σε ισχύ μετά την παρέλευση τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία διαβιβάστηκε σχετική κοινοποίηση στον Γενικό Γραμματέα.

(γ) Το ίδρυμα ή ο οργανισμός που έχει εξουσιοδοτηθεί για την έκδοση πιστοποιητικών σύμφωνα με την παράγραφο αυτή εξουσιοδοτείται, κατ'ελάχιστον, να αποσύρει τα πιστοποιητικά αυτά εφόσον δεν πληρούνται οι όροι έκδοσής τους. Σε κάθε περίπτωση, τα ιδρύματα ή οι οργανισμοί γνωστοποιούν την απόσυρση στο κράτος, για λογαριασμό του οποίου έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό.

4 Το πιστοποιητικό πρέπει να έχει συνταχθεί στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του εκδίδοντος κράτους. Εάν η χρησιμοποιούμενη γλώσσα δεν είναι τα αγγλικά, γαλλικά ή ισπανικά, το κείμενο περιλαμβάνει μετάφραση σε μια από τις εν λόγω γλώσσες και, εφόσον αποφασίσει σχετικά το κράτος, είναι δυνατό να παραλειφθεί η επίσημη γλώσσα του κράτους.

5 Το πιστοποιητικό διατηρείται επί του πλοίου και κατατίθεται αντίγραφό του στις αρχές οι οποίες τηρούν το μητρώο νηολόγησης του πλοίου ή, εάν το πλοίο δεν είναι νηολογημένο σε Συμβαλλόμενο Κράτος, στην αρχή του κράτους έκδοσης ή κύρωσης του πιστοποιητικού.

6 Μια ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια δεν πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου εφόσον είναι δυνατό να παύσει να ισχύει, για κάποια αιτία ανεξάρτητη από την λήξη διάρκειας ισχύος της ασφάλισης ή της χρηματοοικονομικής ασφάλειας που αναφέρεται στο πιστοποιητικό, πριν από την παρέλευση τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία έχει κοινοποιηθεί η λήξη της ισχύος της στις αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 5, εκτός εάν το πιστοποιητικό έχει παραδοθεί στις αρχές αυτές ή έχει εκδοθεί νέο πιστοποιητικό στη διάρκεια της εν λόγω περιόδου. Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται ομοίως σε οιαδήποτε τροποποίηση η οποία έχει ως αποτέλεσμα η ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια να παύσει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου.

7 Το κράτος νηολόγησης του πλοίου καθορίζει, με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, τους όρους έκδοσης και ισχύος του πιστοποιητικού.

8 Καμία διάταξη της παρούσας Σύμβασης δεν ερμηνεύεται ότι εμποδίζει κάποιο Συμβαλλόμενο Κράτος να βασίζεται σε πληροφορίες τις οποίες λαμβάνει από άλλα κράτη ή τον Οργανισμό ή άλλους διεθνείς οργανισμούς σχετικά με την χρηματοοικονομική κατάσταση των ασφαλιστών ή των φορέων που παρέχουν την χρηματοοικονομική ασφάλεια για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης. Στις περιπτώσεις αυτές, το Συμβαλλόμενο Κράτος που βασίζεται σε τέτοιου είδους πληροφορίες δεν απαλλάσσεται από την ευθύνη του ως κράτος το οποίο εκδίδει το πιστοποιητικό.

9 Τα πιστοποιητικά που εκδίδονται ή κυρώνονται με εξουσιοδότηση Συμβαλλόμενου Κράτους γίνονται δεκτά από άλλα Συμβαλλόμενα Κράτη για τους σκοπούς της παρούσας Σύμβασης και θεωρούνται από άλλα Συμβαλλόμενα Κράτη ότι έχουν την ίδια ισχύ όπως και τα πιστοποιητικά τα οποία εκδίδουν ή κυρώνουν τα ίδια, ακόμα και εάν τα εν λόγω πιστοποιητικά έχουν εκδοθεί ή κυρωθεί σε σχέση με πλοίο που δεν είναι νηολογημένο σε Συμβαλλόμενο Κράτος. Τα Συμβαλλόμενα Κράτη δύνανται να ζητήσουν ανά πάσα στιγμή διαβουλεύσεις με το κράτος που εκδίδει ή κυρώνει το πιστοποιητικό εάν θεωρούν ότι ο ασφαλιστής ή ο εγγυητής που αναφέρεται στο πιστοποιητικό ασφάλισης δεν είναι σε θέση να καλύψει χρηματοοικονομικά τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η παρούσα Σύμβαση.

10 Οιαδήποτε αξίωση αποζημίωσης που καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια σύμφωνα με το παρόν άρθρο δύναται να εγερθεί άμεσα κατά του ασφαλιστή ή άλλου προσώπου το οποίο παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια. Στην περίπτωση αυτή, το ποσό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αποτελεί το όριο ευθύνης του ασφαλιστή ή του άλλου προσώπου που παρέχει τη χρηματοοικονομική ασφάλεια, ακόμη και εάν ο μεταφορέας ή ο εκτελών μεταφορέας δεν δικαιούται περιορισμό της ευθύνης του. Ο εναγόμενος δύναται να επικαλεστεί επιχειρήματα υπεράσπισης (εκτός από την πτώχευση ή την εκκαθάριση) τα οποία ο μεταφορέας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 θα είχε το δικαίωμα να επικαλεστεί σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση. Περαιτέρω, ο εναγόμενος μπορεί να επικαλεστεί το επιχείρημα ότι η ζημία προκλήθηκε από εσκεμμένο παράπτωμα του ασφαλισμένου, πλην όμως ο εναγόμενος δεν δύναται να επικαλεστεί κανένα άλλο επιχείρημα υπεράσπισης που θα είχε το δικαίωμα να επικαλεστεί σε περίπτωση αγωγής του ασφαλισμένου εναντίον του εναγομένου. Ο εναγόμενος, σε κάθε περίπτωση, έχει το δικαίωμα να απαιτήσει την επίκληση ενώπιον του δικαστηρίου του μεταφορέα και του προσώπου που εκτέλεσε τη μεταφορά.

11 Τα ποσά που έχουν συσταθεί μέσω ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομικής ασφάλειας η οποία έχει συναφθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 είναι διαθέσιμα αποκλειστικά για την ικανοποίηση απαιτήσεων βάσει της παρούσας Σύμβασης και οιεσδήποτε πληρωμές των ποσών αυτών απαλλάσσουν από κάθε ευθύνη η οποία προκύπτει βάσει της παρούσας Σύμβασης μέχρι του ύψους των καταβληθέντων ποσών.

12 Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δεν επιτρέπει την εκμετάλλευση πλοίου που φέρει τη σημαία του και στο οποίο εφαρμόζεται το άρθρο αυτό για οιοδήποτε χρονικό διάστημα εκτός εάν έχει εκδοθεί πιστοποιητικό βάσει των παραγράφων 2 ή 15.

13 Με την επιφύλαξη των διατάξεων του παρόντος άρθρου, κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μεριμνά, βάσει του εθνικού του δικαίου, ώστε να καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, στην έκταση που προσδιορίζεται στην παράγραφο 1, οιοδήποτε πλοίο το οποίο έχει άδεια να μεταφέρει περισσότερους από δώδεκα επιβάτες, ανεξαρτήτως νηολογίου, κατά τον κατάπλου ή τον απόπλου από λιμένα στο έδαφός του, στο βαθμό που εφαρμόζεται η παρούσα Σύμβαση.

14 Κατά παρέκκλιση των διατάξεων της παραγράφου 5, ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να κοινοποιεί στον Γενικό Γραμματέα ότι, για τους σκοπούς της παραγράφου 13, τα πλοία δεν υποχρεούνται να φέρουν ή να επιδεικνύουν το πιστοποιητικό που απαιτείται στην παράγραφο 2 κατά τον κατάπλου ή τον απόπλου από λιμένες στο εδάφος τους, υπό τον όρο ότι το Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο εκδίδει το πιστοποιητικό έχει κοινοποιήσει στον Γενικό Γραμματέα ότι διατηρεί μητρώα σε ηλεκτρονική μορφή, προσπελάσιμα σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη, που βεβαιώνουν την ύπαρξη του πιστοποιητικού και επιτρέπουν στα Συμβαλλόμενα Κράτη να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους βάσει της παραγράφου 13.

15 Εάν πλοίο το οποίο ανήκει σε Συμβαλλόμενο Κράτος δεν καλύπτεται από ασφάλιση ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια, δεν εφαρμόζονται στο πλοίο αυτό οι σχετικές διατάξεις του παρόντος άρθρου. Ωστόσο, το εν λόγω πλοίο πρέπει να είναι εφοδιασμένο με πιστοποιητικό το οποίο έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους νηολογίου, όπου βεβαιούται ότι το πλοίο ανήκει στο εν λόγω κράτος και ότι η ευθύνη καλύπτεται μέχρι του ποσού που προβλέπεται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Το εν λόγω πιστοποιητικό πρέπει να ακολουθεί, όσο το δυνατόν περισσότερο, το υπόδειγμα που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

ΑΡΘΡΟ 6

Το άρθρο 7 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 7 Όριο ευθύνης για θάνατο και σωματικές βλάβες

1 Η ευθύνη του μεταφορέα για θάνατο ή σωματικές βλάβες επιβάτη βάσει του άρθρου 3 δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 400.000 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη για κάθε επιμέρους μεταφορά. Όπου, σύμφωνα με το δίκαιο που εφαρμόζει το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης, επιδικάζονται αποζημιώσεις με τη μορφή περιοδικών προσόδων, το ισότιμο της αξίας του κεφαλαίου των εν λόγω καταβολών δεν υπερβαίνει το ανωτέρω όριο.

2 Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να ρυθμίζει με ειδικές διατάξεις εθνικού δικαίου το όριο ευθύνης που ορίζεται στην παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι το εθνικό όριο ευθύνης, εφόσον υπάρχει, δεν είναι χαμηλότερο από εκείνο που ορίζει η παράγραφος 1. Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο χρησιμοποιεί τη δυνατότητα που παρέχεται στην εν λόγω παράγραφο, ενημερώνει τον Γενικό Γραμματέα για το εγκριθέν όριο ευθύνης ή για το γεγονός μη ύπαρξης ορίου.

ΑΡΘΡΟ 7

Το άρθρο 8 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 8 Όριο ευθύνης για απώλεια ή ζημία αποσκευών και οχημάτων

1 Η ευθύνη του μεταφορά για την απώλεια ή ζημία αποσκευών καμπίνας δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 2.250 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη και ανά μεταφορά.

2 Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή ζημία οχημάτων, συμπεριλαμβανομένων όλων των αποσκευών που μεταφέρονται εντός ή επί του οχήματος, δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 12.700 μονάδες υπολογισμού ανά όχημα και ανά μεταφορά.

3 Η ευθύνη του μεταφορέα για την απώλεια ή ζημία αποσκευών πλην εκείνων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 δεν υπερβαίνει σε καμία περίπτωση τις 3.375 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη και ανά μεταφορά.

4 Ο μεταφορέας και ο επιβάτης δύνανται να συμφωνήσουν ότι η ευθύνη του μεταφορέα υπόκειται σε ατέλεια η οποία δεν υπερβαίνει τις 330 μονάδες υπολογισμού στην περίπτωση βλάβης οχήματος και δεν υπερβαίνει τις 149 μονάδες υπολογισμού ανά επιβάτη στην περίπτωση απώλειας ή ζημίας άλλων αποσκευών. Το ποσό αυτό αφαιρείται από το ποσό της απώλειας ή της ζημίας.

ΑΡΘΡΟ 8

Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 9 Μονάδα υπολογισμού και μετατροπή

1 Η μονάδα υπολογισμού που αναφέρεται στην παρούσα Σύμβαση είναι τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα όπως ορίζονται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Τα ποσά αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 μετατρέπονται στο εθνικό νόμισμα του κράτους, στη δικαιοδοσία του οποίου ανήκει το δικαστήριο το οποίο επιλαμβάνεται της υπόθεσης με βάση την αξία του εν λόγω νομίσματος σε σχέση με τα Ειδικά Τραβηκτικά Δικαιώματα κατά την ημερομηνία εκδίκασης της απόφασης ή την ημερομηνία που συμφωνήθηκε από τους διαδίκους. Η αξία του εθνικού νομίσματος σε όρους Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, ενός Συμβαλλόμενου Κράτους το οποίο είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο αποτίμησης που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο κατά την υπό εξέταση ημερομηνία για τις δικές του πράξεις και συναλλαγές. Η αξία του εθνικού νομίσματος, σε όρους Ειδικών Τραβηκτικών Δικαιωμάτων, ενός Συμβαλλομένου Κράτους το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, υπολογίζεται με τον τρόπο που καθορίζει το εν λόγω Συμβαλλόμενο Κράτος.

2 Ωστόσο, ένα κράτος το οποίο δεν είναι μέλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του οποίου η νομοθεσία δεν επιτρέπει την εφαρμογή των διατάξεων της παραγράφου 1 δύναται, κατά την στιγμή της κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα Σύμβαση ή οιαδήποτε άλλη μεταγενέστερη χρονική στιγμή, να δηλώσει ότι η μονάδα υπολογισμού που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ισούται με 15 χρυσά φράγκα. Το χρυσό φράγκο που αναφέρεται στην παράγραφο αυτή αντιστοιχεί με εξηνταπέντε κόμμα πέντε χιλιοστόγραμμα χρυσού καθαρότητας εννιακοσίων βαθμών. Η μετατροπή του χρυσού φράγκου σε εθνικό νόμισμα πραγματοποιείται σύμφωνα με τη νομοθεσία του οικείου κράτους.

3 Ο υπολογισμός που αναφέρεται στην τελευταία πρόταση της παραγράφου 1 και η μετατροπή που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πραγματοποιούνται με τρόπο ώστε να εκφράζεται σε εθνικό νόμισμα των Συμβαλλομένων Κρατών, στο μέτρο του δυνατού, η ίδια πραγματική αξία για τα ποσά του άρθρου 3 παράγραφος 1, του άρθρου 4α παράγραφος 1, του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 8 με εκείνη που θα προέκυπτε από την εφαρμογή των τριών πρώτων προτάσεων της παραγράφου 1. Τα κράτη κοινοποιούν στον Γενικό Γραμματέα τον τρόπο υπολογισμού σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή το αποτέλεσμα της μετατροπής στην παράγραφο 2, ανάλογα με την περίπτωση, κατά τη στιγμή κατάθεσης της πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στην παρούσα Σύμβαση και κάθε φορά που επέρχεται αλλαγή στον τρόπο υπολογισμού ή στο αποτέλεσμα της μετατροπής.

ΑΡΘΡΟ 9

Το άρθρο 16 παράγραφος 3 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

3 Το δίκαιο που εφαρμόζει το Δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί της υπόθεσης διέπει τα θέματα αναστολής και διακοπής του χρόνου παραγραφής, πλην όμως σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται άσκηση αγωγής σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση μετά τη λήξη οιασδήποτε από της κατωτέρω χρονικής περιόδου:

(α) Περίοδος πέντε ετών από την ημερομηνία αποβίβασης του επιβάτη ή από την ημερομηνία κατά την οποία θα έπρεπε να είχε λάβει χώρα η αποβίβαση, ανάλογα με το ποια από τις δύο είναι μεταγενέστερη. ή, εάν είναι συντομότερη,

(β) περίοδος τριών ετών από την ημερομηνία κατά την οποία ο ενάγων έλαβε γνώση ή όφειλε ευλόγως να έχει λάβει γνώση της βλάβης, απώλειας ή ζημίας που προκλήθηκε από το συμβάν.

ΑΡΘΡΟ 10

Το άρθρο 17 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 17 Διεθνής δικαιοδοσία

1 Η αγωγή που εγείρεται βάσει των άρθρων 3 και 4 της παρούσας Σύμβασης υποβάλλεται, ανάλογα με την επιλογή του ενάγοντος, σε ένα από τα κατωτέρω δικαστήρια, με την προϋπόθεση ότι το δικαστήριο εδρεύει σε Συμβαλλόμενο Κράτος της παρούσας Σύμβασης και σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο κάθε Συμβαλλόμενου Κράτους σε θέματα αρμόζουσας κατά τόπον αρμοδιότητας στα κράτη στα οποία είναι δυνατό να επιληφθούν της υπόθεσης περισσότερα του ενός δικαστήρια:

(α) το δικαστήριο του κράτους μόνιμης διαμονής ή κύριας εγκατάστασης του εναγόμενου, ή

(β) το δικαστήριο του κράτους αναχώρησης ή του κράτους προορισμού σύμφωνα με τη σύμβαση μεταφοράς, ή

(γ) το δικαστήριο του κράτους κατοικίας ή μόνιμης διαμονής του ενάγοντος, εφόσον ο εναγόμενος διαθέτει εγκατάσταση για την άσκηση της δραστηριότητάς του και υπόκειται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους, ή

(δ) το δικαστήριο του κράτους στο οποίο έχει συναφθεί η σύμβαση μεταφοράς, εφόσον ο εναγόμενος διαθέτει σε αυτό εγκατάσταση για την άσκηση της δραστηριότητάς του και υπόκειται στη δικαιοδοσία του εν λόγω κράτους.

2 Οι αγωγές βάσει του άρθρου 4α της παρούσας Σύμβασης κατατίθενται, κατά την επιλογή του ενάγοντος, σε ένα από τα δικαστήρια στα οποία είναι δυνατή η κατάθεση αγωγής κατά του μεταφορέα ή του εκτελούντος τη μεταφορά σύμφωνα με την παράγραφο 1.

3 Μετά την επέλευση του συμβάντος το οποίο προκάλεσε τη βλάβη, τα μέρη δύνανται να συμφωνήσουν ως προς τη δικαιοδοσία ή το διαιτητικό δικαστήριο όπου πρέπει να υποβληθεί η αξίωση αποζημίωσης.

ΑΡΘΡΟ 11

Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 17α της Σύμβασης:

Άρθρο 17α Αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων

1 Κάθε απόφαση αρμόδιου δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 17, η οποία είναι εκτελεστή στο κράτος προέλευσης, όταν η απόφαση δεν υπόκειται πλέον σε συνήθεις μορφές προσφυγής, αναγνωρίζεται σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος, εκτός

(α) εάν η απόφαση ελήφθη με δόλιο τρόπο. ή

(β) εάν ο εναγόμενος δεν ειδοποιήθηκε μέσα σε εύλογη προθεσμία και δεν του δόθηκε η δέουσα δυνατότητα υπεράσπισης.

2 Απόφαση η οποία έχει αναγνωριστεί βάσει της παραγράφου 1 είναι εκτελεστή σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος μόλις ολοκληρωθούν οι διατυπώσεις που απαιτούνται στο κράτος αυτό. Οι διατυπώσεις δεν επιτρέπουν επί της ουσίας αναθεώρηση της υπόθεσης.

3 Ένα Συμβαλλόμενο Κράτος του παρόντος Πρωτοκόλλου δύναται να εφαρμόζει άλλους κανόνες για την αναγνώριση και εκτέλεση των αποφάσεων, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν ως αποτέλεσμα να διασφαλίσουν ότι οι αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται τουλάχιστον στον ίδιο βαθμό με εκείνο βάσει των παραγράφων 1 και 2.

ΑΡΘΡΟ 12

Το άρθρο 18 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 18 Ακυρότητα συμβατικών όρων

Οιοσδήποτε συμβατικός όρος, έχει συνομολογηθεί πριν από την επέλευση του συμβάντος που προκάλεσε τον θάνατο ή τη σωματική βλάβη επιβάτη ή την απώλεια ή τη ζημία στις αποσκευές επιβατών, ο οποίος αποσκοπεί στην απαλλαγή οιουδήποτε προσώπου από την ευθύνη του βάσει της παρούσας Σύμβασης έναντι του επιβάτη ή στον καθορισμό κατώτερου ορίου ευθύνης από εκείνο που ορίζεται στην εν λόγω Σύμβαση, εκτός από το προβλεπόμενο στο άρθρο 8 παράγραφος 4, και κάθε τέτοιος όρος ο οποίος αποσκοπεί στη μετακύλιση του βάρους της απόδειξης που φέρει ο μεταφορέας ή το πρόσωπο που εκτελεί τη μεταφορά, ή έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό του δικαιώματος επιλογής βάσει του άρθρου 17 παράγραφοι 1 ή 2, είναι εξ ολοκλήρου άκυρος, πλην όμως η ακυρότητα του όρου αυτού δεν καθιστά ανίσχυρη τη σύμβαση μεταφοράς, η οποία εξακολουθεί να υπόκειται στις διατάξεις της παρούσας Σύμβασης.

ΑΡΘΡΟ 13

Το άρθρο 20 της Σύμβασης αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

Άρθρο 20 Ζημίες από πυρηνική ενέργεια

Δεν υφίσταται ευθύνη σύμφωνα με την παρούσα Σύμβαση για ζημίες που προκλήθηκαν από συμβάν που σχετίζεται με την πυρηνική ενέργεια:

(α) εάν ο φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης είναι υπεύθυνος για τέτοια ζημία είτε σύμφωνα με την Σύμβαση των Παρισίων της 29ης Ιουλίου 1960 περί Ευθύνης Τρίτων στο Πεδίο της Πυρηνικής Ενέργειας, όπως τροποποιήθηκε με το Πρόσθετο Πρωτόκολλο της 28ης Ιανουαρίου 1964, είτε σύμφωνα με τη Σύμβαση της Βιέννης της 21ης Μαΐου 1963 περί Αστικής Ευθύνης για Ζημίες από Πυρηνική Ενέργεια ή οιαδήποτε σχετική τροποποίηση ή Πρωτόκολλο που είναι σε ισχύ. ή

(β) εάν ο φορέας εκμετάλλευσης πυρηνικής εγκατάστασης είναι υπεύθυνος για τέτοια ζημία βάσει εθνικής νομοθεσίας που ρυθμίζει την ευθύνη για τέτοιου είδους ζημία, υπό την προϋπόθεση ότι η νομοθεσία αυτή είναι από κάθε άποψη εξίσου ευνοϊκή για τα πρόσωπα τα οποία ενδέχεται να υποστούν ζημίες είτε με τη Σύμβαση των Παρισίων ή με τη Σύμβαση της Βιέννης ή οιαδήποτε σχετική τροποποίηση ή πρωτόκολλο που είναι σε ισχύ.

ΑΡΘΡΟ 14 Υπόδειγμα πιστοποιητικού

1 Το υπόδειγμα πιστοποιητικού στο παράρτημα του παρόντος Πρωτοκόλλου ενσωματώνεται ως παράρτημα της Σύμβασης.

2 Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 1α της Σύμβασης:

Άρθρο 1α Παράρτημα

Το παράρτημα της παρούσας Σύμβασης αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Σύμβασης.

ΑΡΘΡΟ 15 Ερμηνεία και εφαρμογή

1 Η Σύμβαση και το παρόν Πρωτόκολλο εκλαμβάνονται και ερμηνεύονται από κοινού ως μια ενιαία πράξη μεταξύ των Συμβαλλομένων Μερών του παρόντος Πρωτοκόλλου.

2 Η Σύμβαση, όπως τροποποιείται από το παρόν Πρωτόκολλο, εφαρμόζεται μόνο σε αξιώσεις οι οποίες απορρέουν από συμβάντα τα οποία λαμβάνουν χώρα μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου σε κάθε Συμβαλλόμενο Κράτος.

3 Τα άρθρα 1 έως 22 της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, από κοινού με τα άρθρα 17 έως 25 του παρόντος Πρωτοκόλλου καθώς και το παράρτημά του, αποτελούν και αποκαλούνται η Σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη Θαλάσσια Μεταφορά Επιβατών και των Αποσκευών τους, 2002.

ΑΡΘΡΟ 16

Το ακόλουθο κείμενο προστίθεται ως άρθρο 22α της Σύμβασης.

Άρθρο 22α Τελικές ρήτρες της Σύμβασης

Οι τελικές ρήτρες της παρούσας Σύμβασης είναι τα άρθρα 17 έως 25 του Πρωτοκόλλου 2002 της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974. Οι παραπομπές στην παρούσα Σύμβαση σε Συμβαλλόμενα Κράτη θεωρούνται ότι αναφέρονται σε κράτη που είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του Πρωτοκόλλου αυτού.

ΤΕΛΙΚΕΣ ΡΗΤΡΕΣ

ΑΡΘΡΟ 17

Υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση και προσχώρηση

1 Το παρόν Πρωτόκολλο είναι ανοικτό για υπογραφή στην έδρα του Οργανισμού από την 1η Μαΐου 2003 έως τις 30 Απριλίου 2004 και στη συνέχεια παραμένει ανοικτό για προσχώρηση.

2 Τα κράτη δύνανται να εκφράσουν τη συναίνεσή τους να δεσμεύονται από το παρόν Πρωτόκολλο:

(α) με υπογραφή χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. ή

(β) με υπογραφή υπό την επιφύλαξη κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης, ακολουθούμενη από κύρωση, αποδοχή ή έγκριση. ή

(γ) με προσχώρηση.

3 Η κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση πραγματοποιούνται με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα.

4 Οιαδήποτε πράξη κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης η οποία κατατίθεται μετά την έναρξη ισχύος τροποποίησης του παρόντος Πρωτοκόλλου σε σχέση με όλα τα υφιστάμενα Συμβαλλόμενα Κράτη, ή μετά την ολοκλήρωση όλων των μέτρων που απαιτούνται για την έναρξη ισχύος της τροποποίησης σε σχέση με τα εν λόγω Συμβαλλόμενα Κράτη θεωρείται ότι εφαρμόζεται στο παρόν Πρωτόκολλο, όπως αυτό διαμορφώθηκε μετά την τροποποίηση.

5 Ένα κράτος δεν υποχρεούται να εκφράσει τη συναίνεσή του να δεσμεύεται από το παρόν Πρωτόκολλο εκτός εάν, εφόσον είναι Συμβαλλόμενο Μέρος του Πρωτοκόλλου, καταγγείλει:

(α) τη Σύμβαση των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στην Αθήνα στις 13 Δεκεμβρίου 1974.

(β) το Πρωτόκολλο της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 19 Νοεμβρίου 1976. και

(γ) το Πρωτόκολλο του 1990 για την τροποποίηση της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, που υπεγράφη στο Λονδίνο στις 29 Μαρτίου 1990, με ισχύ από τη χρονική στιγμή κατά την οποία το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ για το εν λόγω κράτος σύμφωνα με το άρθρο 20.

ΑΡΘΡΟ 18 Κράτη με περισσότερα του ενός νομικά συστήματα

1 Εάν ένα κράτος έχει δύο ή περισσότερες εδαφικές μονάδες στις οποίες ισχύουν διαφορετικά νομικά καθεστώτα ως προς τα θέματα που πραγματεύεται το παρόν Πρωτόκολλο, δύναται κατά τη στιγμή της υπογραφής, κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης να δηλώσει ότι το παρόν Πρωτόκολλο εκτείνεται σε όλες τις εδαφικές μονάδες ή μόνο σε μία ή περισσότερες αυτών και να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση υποβάλλοντας άλλη δήλωση ανά πάσα χρονική στιγμή.

2 Η δήλωση αυτή κοινοποιείται στον Γενικό Γραμματέα και αναφέρει ρητά τις εδαφικές μονάδες στις οποίες εφαρμόζεται το παρόν Πρωτόκολλο.

3 Όσον αφορά ένα Συμβαλλόμενο Κράτος το οποίο έχει υποβάλει τέτοια δήλωση:

(α) οι παραπομπές στο κράτος νηολόγησης πλοίου και, σε σχέση με το πιστοποιητικό υποχρεωτικής ασφάλισης, στο κράτος έκδοσης ή επικύρωσης, εκλαμβάνονται ότι αναφέρονται αντίστοιχα στην εδαφική μονάδα στην οποία είναι νηολογημένο το πλοίο και η οποία εκδίδει ή επικυρώνει το πιστοποιητικό.

(β) οι παραπομπές στις διατάξεις εθνικής νομοθεσίας, στο εθνικό όριο ευθύνης και στο εθνικό νόμισμα εκλαμβάνονται αντιστοίχως ως παραπομπές στις διατάξεις του δικαίου, στο όριο ευθύνης και στο νόμισμα της αντίστοιχης εδαφικής μονάδας. και

(γ) οι παραπομπές σε δικαστήρια και σε αποφάσεις οι οποίες πρέπει να αναγνωρίζονται σε Συμβαλλόμενα Κράτη, εκλαμβάνονται αντιστοίχως ως παραπομπές σε δικαστήρια και σε αποφάσεις οι οποίες πρέπει να αναγνωρίζονται στην αντίστοιχη εδαφική μονάδα.

ΑΡΘΡΟ 19 Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης

1 Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης, που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη τα οποία έχουν μεταβιβάσει στους οργανισμούς αυτούς δικαιοδοσία για ορισμένα θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο δύνανται να υπογράψουν, να κυρώσουν, να αποδεχθούν, να εγκρίνουν ή να προσχωρήσουν στο παρόν Πρωτόκολλο. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης που είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου έχουν τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις Συμβαλλόμενου Κράτους, στο βαθμό που οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης έχουν αρμοδιότητα για θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο.

2 Όταν οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης ασκούν το δικαίωμα ψήφου σε θέματα της αρμοδιότητάς τους, διαθέτουν αριθμό ψήφων ίσο προς τον αριθμό των κρατών μελών τους που είναι Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου και τα οποία τους έχουν μεταβιβάσει αρμοδιότητα για το υπό εξέταση θέμα. Οι Περιφερειακοί Οργανισμοί Οικονομικής Ολοκλήρωσης δεν ασκούν το δικαίωμα ψήφου εφόσον τα κράτη μέλη τους ασκούν το δικαίωμά τους, και αντιστρόφως.

3 Όταν ο αριθμός των Συμβαλλομένων Κρατών έχει σημασία για τους σκοπούς του παρόντος Πρωτοκόλλου, συμπεριλαμβανομένων αλλά όχι αποκλειστικά των άρθρων 20 και 23 του παρόντος Πρωτοκόλλου, ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης δεν υπολογίζεται ως Συμβαλλόμενο Κράτος επιπλέον των κρατών μελών του που είναι Συμβαλλόμενα Κράτη.

4 Κατά την υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης υποβάλλει δήλωση στον Γενικό Γραμματέα καθορίζοντας τα θέματα που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο και για τα οποία έχει μεταβιβασθεί αρμοδιότητα στον εν λόγω Οργανισμό από τα κράτη μέλη του τα οποία έχουν υπογράψει ή είναι Συμβαλλόμενα Μέρη του παρόντος Πρωτοκόλλου, καθώς και οιουσδήποτε άλλους σχετικούς περιορισμούς ως προς το πεδίο της αρμοδιότητας αυτής. Ο Περιφερειακός Οργανισμός Οικονομικής Ολοκλήρωσης κοινοποιεί εγκαίρως στο Γενικό Γραμματέα κάθε μεταβολή που επέρχεται στην κατανομή αρμοδιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των νέων μεταβιβάσεων αρμοδιότητας, που καθορίζεται στη δήλωση της παρούσας παραγράφου. Οι δηλώσεις αυτές κοινοποιούνται από τον Γενικό Γραμματέα σύμφωνα με το άρθρο 24 του παρόντος Πρωτοκόλλου.

5 Συμβαλλόμενα Κράτη τα οποία είναι κράτη μέλη Περιφερειακού Οργανισμού Οικονομικής Ολοκλήρωσης ο οποίος είναι Συμβαλλόμενο Μέρος του παρόντος Πρωτοκόλλου θεωρούνται ότι έχουν αρμοδιότητα επί όλων των θεμάτων που διέπονται από το παρόν Πρωτόκολλο, σε σχέση με τα οποία δεν έχει δηλωθεί συγκεκριμένα ή κοινοποιηθεί βάσει της παραγράφου 4 η μεταφορά αρμοδιότητας στον Οργανισμό.

ΑΡΘΡΟ 20 Έναρξη ισχύος

1 Το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία κατά την οποία 10 κράτη έχουν είτε υπογράψει το Πρωτόκολλο αυτό χωρίς επιφύλαξη ως προς την κύρωση, αποδοχή ή έγκρισης ή έχουν καταθέσει πράξεις κύρωσης, κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης στον Γενικό Γραμματέα.

2 Για κάθε κράτος το οποίο κυρώνει, αποδέχεται, εγκρίνει ή προσχωρεί στο παρόν Πρωτόκολλο μετά την εκπλήρωση των όρων της παραγράφου 1 για την έναρξη ισχύος, το παρόν Πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά την ημερομηνία κατάθεσης από το εν λόγω κράτος της κατάλληλης πράξης, όχι όμως προτού τεθεί σε ισχύ το παρόν Πρωτόκολλο σύμφωνα με την παράγραφο 1.

ΑΡΘΡΟ 21 Καταγγελία

1 Οιοδήποτε Συμβαλλόμενο Κράτος δύναται να καταγγείλει το παρόν Πρωτόκολλο ανά πάσα στιγμή μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του Πρωτοκόλλου για το εν λόγω κράτος.

2 Η καταγγελία πραγματοποιείται με την κατάθεση πράξης προς τον σκοπό αυτό στον Γενικό Γραμματέα.

3 Η καταγγελία τίθεται σε ισχύ δώδεκα μήνες, ή με την παρέλευση μεγαλύτερης χρονικής περιόδου που διευκρινίζεται στην πράξη καταγγελίας, μετά την κατάθεση της σχετικής πράξης στον Γενικό Γραμματέα.

4 Μεταξύ των Συμβαλλομένων Κρατών του παρόντος Πρωτοκόλλου, η καταγγελία από οιοδήποτε εξ αυτών της Σύμβασης σύμφωνα με το άρθρο 25 αυτής δεν ερμηνεύεται κατά κανένα τρόπο ως καταγγελία της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

ΑΡΘΡΟ 22 Αναθεώρηση και τροποποίηση

1 Ο Οργανισμός δύναται να συγκαλέσει διάσκεψη για την αναθεώρηση ή τροποποίηση του παρόντος Πρωτοκόλλου.

2 Ο Οργανισμός συγκαλεί διάσκεψη των Συμβαλλομένων Κρατών του παρόντος Πρωτοκόλλου για την αναθεώρηση ή τροποποίησή του μετά από αίτηση, τουλάχιστον, του ενός τρίτου των Συμβαλλομένων Κρατών.

ΑΡΘΡΟ 23 Τροποποίηση των ορίων

1 Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 22, η ειδική διαδικασία του παρόντος άρθρου εφαρμόζεται μόνο για τους σκοπούς της τροποποίησης των ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

2 Μετά από αίτηση τουλάχιστον του ημίσεως των Συμβαλλομένων Κρατών του παρόντος Πρωτοκόλλου, και σε κάθε περίπτωση τουλάχιστον έξι Συμβαλλομένων Κρατών, οιαδήποτε πρόταση τροποποίησης των ορίων, συμπεριλαμβανομένων των ατελειών, που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, άρθρο 4α παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 1 και άρθρο 8 της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο διανέμεται από τον Γενικό Γραμματέα σε όλα τα Μέλη του Οργανισμού και σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη.

3 Οιαδήποτε τροποποίηση η οποία έχει προταθεί και διανεμηθεί βάσει των ανωτέρω, υποβάλλεται στην Νομική Επιτροπή του Οργανισμού (στο εξής αποκαλούμενης "η Νομική Επιτροπή") προς εξέταση, τουλάχιστον έξι μήνες μετά την ημερομηνία διανομής.

4 Όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, ανεξάρτητα από το εάν είναι Μέλη του Οργανισμού, έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις διαδικασίες της Νομικής Επιτροπής για την εξέταση και έγκριση των τροποποιήσεων.

5 Οι τροποποιήσεις εγκρίνονται με πλειοψηφία δύο τρίτων των Συμβαλλομένων Κρατών της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, που είναι παρόντα και ψηφίζουν στην διευρυμένη Νομική Επιτροπή όπως προβλέπεται στην παράγραφο 4, υπό την προϋπόθεση ότι τουλάχιστον το ήμισυ των Συμβαλλομένων Κρατών της Σύμβασης όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο, είναι παρόντα κατά την ψηφοφορία.

6 Η Νομική Επιτροπή, όταν καλείται να αποφανθεί σχετικά με πρόταση τροποποίησης των ορίων, λαμβάνει υπόψη την κτηθείσα εμπειρία για συμβάντα και, ιδιαίτερα, το ύψος της ζημίας από αυτά, τις μεταβολές στην αξία των νομισμάτων και τον αντίκτυπο της προτεινόμενης τροποποίησης στο κόστος ασφάλισης.

7 (α) Καμία τροποποίηση των ορίων βάσει του παρόντος άρθρου δεν είναι δυνατό να εξεταστεί πριν από την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία ανοίγματος του παρόντος Πρωτοκόλλου για υπογραφή ούτε πριν από την παρέλευση πέντε ετών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της προηγούμενης τροποποίησης βάσει του παρόντος άρθρου.

(β) Κανένα όριο δεν δύναται να αυξηθεί κατά τρόπο που να υπερβαίνει ποσό που να αντιστοιχεί στο όριο που αναφέρεται στη Σύμβαση όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο, αυξημένο κατά έξι τοις εκατό ετησίως σε βάση ανατοκισμού, από την ημερομηνία ανοίγματος του παρόντος Πρωτοκόλλου προς υπογραφή.

(γ) Κανένα όριο δεν δύναται να αυξηθεί κατά τρόπο που να υπερβαίνει το τριπλάσιο του ορίου που αναφέρεται στην Σύμβαση, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

8 Κάθε τροποποίηση η οποία εγκρίνεται σύμφωνα με την παράγραφο 5 κοινοποιείται από τον Οργανισμό σε όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη. Η τροποποίηση θεωρείται ότι έχει γίνει αποδεκτή στο τέλος περιόδου δεκαοκτώ μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης, εκτός εάν εντός της περιόδου αυτής τουλάχιστον το ένα τέταρτο των κρατών τα οποία ήταν Συμβαλλόμενα Μέρη κατά τη στιγμή της έγκρισης της τροποποίησης κοινοποιήσουν στον Γενικό Γραμματέα ότι δεν αποδέχονται την τροποποίηση. Στην περίπτωση αυτή, η τροποποίηση απορρίπτεται και δεν παράγει αποτέλεσμα.

9 Μια τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 8 τίθεται σε ισχύ δεκαοκτώ μήνες μετά την αποδοχή της.

10 Όλα τα Συμβαλλόμενα Κράτη δεσμεύονται από την τροποποίηση, εκτός εάν καταγγείλουν το παρόν Πρωτόκολλο σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφοι 1 και 2, τουλάχιστον έξι μήνες προτού τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση. Η καταγγελία αυτή ενεργοποιείται όταν τεθεί σε ισχύ η τροποποίηση.

11 Εφόσον μια τροποποίηση έχει εγκριθεί, πλην όμως δεν έχει παρέλθει η προθεσμία των δεκαοκτώ μηνών για την αποδοχή της, κάθε κράτος το οποίο καθίσταται Συμβαλλόμενο Μέρος κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής δεσμεύεται από την τροποποίηση εφόσον αυτή τεθεί σε ισχύ. Το κράτος το οποίο καθίσταται Συμβαλλόμενο Μέρος μετά την περίοδο αυτή δεσμεύεται από την τροποποίηση η οποία έχει γίνει δεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 8. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο αυτή, ένα κράτος δεσμεύεται από μια τροποποίηση όταν η τροποποίηση αυτή τεθεί σε ισχύ ή όταν το παρόν Πρωτόκολλο τεθεί σε ισχύ για το εν λόγω κράτος, εφόσον η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη.

ΑΡΘΡΟ 24 Θεματοφύλακας

1 Το παρόν Πρωτόκολλο και οι τροποποιήσεις που εγκρίνονται με βάση το άρθρο 23 κατατίθενται στο Γενικό Γραμματέα.

2 Ο Γενικός Γραμματέας:

(α) ενημερώνει όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στο παρόν Πρωτόκολλο σχετικά με:

(i) κάθε νέα υπογραφή ή κατάθεση πράξης κύρωσης, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης καθώς και τη σχετική ημερομηνία.

(ii) κάθε δήλωση και κοινοποίηση βάσει του άρθρου 9 παράγραφοι 2 και 3, του άρθρου 18 παράγραφος 1 και του άρθρου 19 παράγραφος 4 της Σύμβασης, όπως τροποποιήθηκε από το παρόν Πρωτόκολλο.

(iii) την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου.

(iv) οιαδήποτε πρόταση τροποποίησης των ορίων που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 2 του παρόντος Πρωτοκόλλου.

(v) οιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 5 του παρόντος Πρωτοκόλλου.

(vi) οιαδήποτε τροποποίηση η οποία θεωρείται ότι έχει γίνει δεκτή βάσει του άρθρου 23 παράγραφος 8 του παρόντος Πρωτοκόλλου, καθώς και την ημερομηνία κατά την οποία η τροποποίηση τίθεται σε ισχύ σύμφωνα με τις παραγράφους 8 και 9 του εν λόγω άρθρου.

(vii) την κατάθεση πράξης καταγγελίας του παρόντος Πρωτοκόλλου καθώς και την ημερομηνία κατάθεσης και την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να παράγει αποτελέσματα.

(viii) κάθε κοινοποίηση που προβλέπεται σε οιοδήποτε άρθρο του παρόντος Πρωτοκόλλου.

(β) διαβιβάζει επικυρωμένα γνήσια αντίγραφα του παρόντος Πρωτοκόλλου σε όλα τα κράτη τα οποία έχουν υπογράψει ή προσχωρήσει στο παρόν Πρωτόκολλο.

3 Με την έναρξη ισχύος του παρόντος Πρωτοκόλλου, ο Γενικός Γραμματέας διαβιβάζει το κείμενο στη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών προς καταχώρηση και δημοσίευση, σύμφωνα με το άρθρο 102 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

ΑΡΘΡΟ 25 Γλώσσες

Το παρόν Πρωτόκολλο συντάσσεται σε ένα και μόνο πρωτότυπο στην Αραβική, Κινεζική, Αγγλική, Γαλλική, Ρωσική και Ισπανική γλώσσα, κάθε δε κείμενο είναι εξίσου αυθεντικό.

ΕΓΙΝΕ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ, την πρώτη Νοεμβρίου δύο χιλιάδες δύο.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι από τις αντίστοιχες Κυβερνήσεις τους για τον σκοπό αυτό, υπέγραψαν το παρόν Πρωτόκολλο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ Ή ΑΛΛΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΑΙ ΤΗ ΣΩΜΑΤΙΚΗ ΒΛΑΒΗ ΕΠΙΒΑΤΩΝ

Εκδόθηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4α της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 2002.

Ονομασία του πλοίου ....................................................................................

Διακριτικός αριθμός ή χαρακτήρες ..................................................................

Αριθμός αναγνώρισης του πλοίου ΔΝΟ .............................................................

Λιμένας νηολόγησης .................................................................................

Επωνυμία και πλήρης διεύθυνση της κύριας εγκατάστασης του μεταφορέα ο οποίος όντως εκτελεί τη μεταφορά. ......................................................................................

Με το παρόν πιστοποιείται ότι υπάρχει σε ισχύ σε σχέση με το πλοίο που φέρει την ανωτέρω ονομασία σύμβαση ασφάλισης ή άλλου είδους χρηματοοικονομική ασφάλεια που ικανοποιεί τις διατάξεις του άρθρου 4α της Σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 2002.

Είδος ασφάλειας........................................................................................................................

Διάρκεια της ασφάλειας................................................................................................................

Επωνυμία και διεύθυνση του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών)

Επωνυμία.....................................................................................................................................

Διεύθυνση....................................................................................................................................

Το παρόν πιστοποιητικό ισχύει μέχρι.........................................................................................

Εκδόθηκε ή επικυρώθηκε από τη κυβέρνηση.............................................................................

..............................................................................................................................................

(Πλήρης ονομασία του κράτους)

Ή

Το ακόλουθο κείμενο χρησιμοποιείται στην περίπτωση κατά την οποία ένα Συμβαλλόμενο Κράτος κάνει χρήση του άρθρου 4α παράγραφος 3:

Το παρόν πιστοποιητικό εκδίδεται με εξουσιοδότηση της κυβέρνησης της(του).............................................(πλήρης ονομασία του κράτους) από.........................................................(ονομασία του φορέα ή του οργανισμού)

(τόπος)................................... (ημερομηνία) ......................................

........................................................................................

(Υπογραφή και ιδιότητα του προσώπου που εκδίδει ή επικυρώνει το πιστοποιητικό)

Επεξηγηματικές σημειώσεις:

1 Όταν δίνεται το όνομα του κράτους, υπάρχει δυνατότητα να περιληφθεί παραπομπή στην αρμόδια δημόσια αρχή της χώρας στην οποία εκδίδεται το πιστοποιητικό.

2 Εάν το συνολικό ποσό της ασφάλειας προέρχεται από περισσότερες της μιας πηγές, πρέπει να αναφερθεί το ποσό κάθε μιας από αυτές.

3 Εάν η ασφάλεια παρέχεται με διαφορετικές μορφές, οι μορφές αυτές πρέπει να αναφερθούν.

4 Στο σημείο "Διάρκεια της ασφάλειας" πρέπει να αναφερθεί η ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να ισχύει η ασφάλεια.

5 Στο σημείο "Διεύθυνση" του(ων) ασφαλιστή(ών) και/ή του(ων) εγγυητή(ών) πρέπει να αναφερθεί ο τόπος της κύριας εγκατάστασης του ασφαλιστή(ών) και/ή του εγγυητή(ών). Εφόσον είναι αναγκαίο, πρέπει να αναφερθεί ο τόπος στον οποίο έχει συναφθεί η ασφάλιση ή έχει συσταθεί η ασφάλεια.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 19 ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟΥ 2002 ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΙΒΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΠΟΣΚΕΥΩΝ ΤΟΥΣ, 1974

"Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δηλώνει ότι, σύμφωνα με τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδιαίτερα τα άρθρα 65 και 300, είναι αρμόδια να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες, και για την εφαρμογή των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτές, οι οποίες συμβάλλουν στην επίτευξη των ακόλουθων στόχων:

-- την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων.

-- την διεθνή δικαιοδοσία.

Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δηλώνει ότι έχει ήδη θεσπίσει νομικές πράξεις, δεσμευτικές για τα κράτη μέλη της, που καλύπτουν θέματα που διέπονται από την παρούσα Σύμβαση. Η Κοινότητα θα υποβάλει, και θα επικαιροποιήσει ενδεχομένως, κατάλογο των νομικών αυτών πράξεων στο Γενικό Γραμματέα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού σύμφωνα με το άρθρο 19 του Πρωτοκόλλου. Επί του παρόντος, η μοναδική τέτοια πράξη είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 44/2001 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις [6], που είναι δεσμευτικός για όλα τα κράτη μέλη, με εξαίρεση τη Δανία.

[6] Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, L 12, 16.1.2001, σ. 1.

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι υπεύθυνη για την εκτέλεση των υποχρεώσεων αυτών οι οποίες απορρέουν από τη Σύμβαση και καλύπτονται από το ισχύον κοινοτικό δίκαιο".