[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 10.7.2008

COM(2008) 443 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με το παράρτημα XI του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης

ΕΚΘΕΣΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με το παράρτημα XI του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης

1. Εισαγωγή

Το άρθρο 15 παράγραφος 2 του παραρτήματος XI του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης προβλέπει την επανεξέταση των διατάξεων του παραρτήματος XI κατά το τέλος του τέταρτου έτους μετά την 1η Ιουλίου 2004, ιδίως με βάση τις δημοσιονομικές τους επιπτώσεις. Προς τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο και, ενδεχομένως, πρόταση τροποποίησης του εν λόγω παραρτήματος βάσει του άρθρου 283 της συνθήκης ΕΚ.

Με την παρούσα έκθεση εφαρμόζεται η προαναφερθείσα διάταξη. Επικεντρώνεται στο κατά πόσον το παράρτημα XI επιτυγχάνει το στόχο του και εάν απαιτούνται τυχόν τροποποιήσεις για τη διασφάλιση της ομαλής εφαρμογής της «μεθόδου».

1.1. Βασικοί στόχοι και αρχές της μεθόδου

Οι διατάξεις της ισχύουσας μεθόδου για την αναπροσαρμογή των αποδοχών και των συντάξεων εφαρμόζονται από 1ης Ιουλίου 2004 έως την 31η Δεκεμβρίου του 2012 και αναφέρονται στα άρθρα 64, 65 και 65α του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης και στο παράρτημα XI.

Οι κυριότεροι στόχοι της μεθόδου αυτής είναι:

- η αυτόματη αναπροσαρμογή των μισθών[1] προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή των εργασιών όλων των κοινοτικών οργάνων και οργανισμών με ετήσιες διαπραγματεύσεις και κοινωνική αναταραχή·

- η διασφάλιση διαφανών, αποτελεσματικών και σχετικά απλών κανόνων για τον καθορισμό των αναπροσαρμογών των μισθών των υπαλλήλων και του λοιπού προσωπικού όλων των οργάνων της ΕΕ.

Για να διασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία της μεθόδου, έχουν θεσπιστεί οι ακόλουθες αρχές:

- ο παραλληλισμός με την εξέλιξη της αγοραστικής δύναμης των εθνικών δημοσίων υπαλλήλων·

- η ισότητα αγοραστικής δύναμης μεταξύ των δημοσίων υπαλλήλων σε διαφόρους τόπους υπηρεσίας.

Στην παρούσα έκθεση εξετάζεται κατά πόσον η μέθοδος που αναφέρεται στο παράρτημα XI του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης ακολουθεί τις αρχές και επιτυγχάνει τους στόχους που προαναφέρθηκαν.

2. Ειδικός δείκτης

Ο ειδικός δείκτης μετρά την εξέλιξη της αγοραστικής δύναμης των υπαλλήλων των κεντρικών διοικήσεων των κρατών μελών.

2.1. Τάσεις του ειδικού δείκτη σε συγκεκριμένες χώρες

Δεν διατίθενται πλήρεις χρονολογικές σειρές δεδομένων για καθένα από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ (η Βουλγαρία και η Ρουμανία εντάχθηκαν από το 2007 και η Εσθονία δεν έχει παράσχει στοιχεία). Στον ΠΙΝΑΚΑ 1 παρουσιάζονται συνοπτικά τα διαθέσιμα δεδομένα για κάθε χώρα, για την περίοδο 2004-2007, καθώς και ο απλός αριθμητικός μέσος για την εν λόγω περίοδο. Στον πίνακα που ακολουθεί εμφαίνονται τα ίδια στοιχεία, εκφρασμένα εκ νέου ως συγκεντρωτικός δείκτης (2003=100).

2.2. Τάση του συνολικού ειδικού δείκτη όπως ορίζεται επί του παρόντος

Σύμφωνα με τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης του Μαΐου του 2004, ο συνολικός ειδικός δείκτης υπολογίζεται περισσότερο με τη χρήση δείγματος από οκτώ χώρες αναφοράς, παρά με τη χρήση στοιχείων για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Οι οκτώ χώρες είναι: το Βέλγιο, η Γερμανία, η Γαλλία, η Ισπανία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Η επιλογή αυτή βασίζεται στην εκτίμηση ότι η εξέλιξη των μισθών στις χώρες του δείγματος θα είναι ανάλογη με εκείνη της ΕΕ των 15.

Πριν από το 2004, ο συνολικός ειδικός δείκτης υπολογιζόταν με αναφορά στο σύνολο της ΕΕ (δηλ. ΕΕ των 12 για την περίοδο 1987-1994, ΕΕ των 15 για την περίοδο 1995-2003).

Η διεύρυνση του 2007 και οι πρόσφατες οικονομικές εξελίξεις μείωσαν, με την πάροδο του χρόνου, το ποσοστό του ΑΕΠ της ΕΕ στο εν λόγω δείγμα και η τάση αυτή είναι πιθανό να συνεχιστεί κατά τα προσεχή έτη. Το παράρτημα XI θεσπίζει μια απλουστευμένη διαδικασία βάσει της οποίας το Συμβούλιο δύναται, κατόπιν πρότασης της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 65 παράγραφος 3 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης, να εγκρίνει ένα νέο δείγμα. Το εν λόγω δείγμα θα πρέπει να αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 75% του ΑΠΕ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ετήσια και συγκεντρωτικά στοιχεία (ανά χώρα)

Ο ΠΙΝΑΚΑΣ 2 περιλαμβάνει τις χρονολογικές σειρές για τις εν λόγω οκτώ χώρες από το 2004, καθώς και τον απλό αριθμητικό μέσο για την περίοδο αυτή. Στον ΠΙΝΑΚΑ 3 εμφαίνονται τα ίδια στοιχεία, εκφρασμένα εκ νέου ως συγκεντρωτικός δείκτης (2003=100).

Είναι προφανές ότι οι καθαρές αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων στα κράτη μέλη έχουν μειωθεί σε πραγματικούς όρους κατά την εν λόγω περίοδο κατά 6% περίπου στη Γερμανία, κατά 3% στο Λουξεμβούργο και κατά 1% περίπου στην Ισπανία. Κατά την ίδια περίοδο, αυξήθηκαν κατά 1% περίπου στην Ιταλία και κατά 2% περίπου στην Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνολικός ειδικός δείκτης για οκτώ χώρες

Στη ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 4 εμφαίνονται οι χρονολογικές σειρές από το 2004 σχετικά με τον συνολικό ειδικό δείκτη που υπολογίστηκε με στοιχεία για τις εν λόγω οκτώ χώρες αναφοράς (στάθμιση ανάλογα με το ΑΕΠ), καθώς και ο διεθνής δείκτης Βρυξελλών και η αντίστοιχη ετήσια αναπροσαρμογή για το προσωπικό της ΕΕ.

Στον ΠΙΝΑΚΑ 5 εμφαίνονται οι εν λόγω χρονολογικές σειρές δεδομένων, εκφρασμένες υπό μορφή συγκεντρωτικού δείκτη κατά την εν λόγω περίοδο. Ο συνολικός ειδικός δείκτης, υπολογισμένος ως απλός αριθμητικός μέσος για την τετραετή περίοδο, είναι -0,3%· οι σωρευτικές επιπτώσεις τον Ιούλιο του 2007 (2003=100) είναι -1,0%. Ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός στις Βρυξέλλες κατά την εν λόγω περίοδο ήταν +1,9%· οι σωρευτικές επιπτώσεις είναι +7,8%. Η μέση ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών και συντάξεων ήταν +1,7%· οι σωρευτικές επιπτώσεις είναι +6,8%. Οι σωρευτικές επιπτώσεις εμφαίνονται στη γραφική παράσταση 6. Ο συγκεντρωτικός αρνητικός ειδικός δείκτης (-1%) προκύπτει από τη μείωση της αγοραστικής δύναμης των υπαλλήλων της ΕΕ.

2.3. Άλλες πιθανές προσεγγίσεις για τον υπολογισμό των συνολικών ειδικών δεικτών

Υπάρχει μια σειρά από εναλλακτικές μεθόδους υπολογισμού για τον συνολικό ειδικό δείκτη. Οι εν λόγω δοκιμαστικοί υπολογισμοί από την Eurostat περιλαμβάνουν:

- τον απλό αριθμητικό μέσο των τιμών για τις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο (με τη λογική ότι ο υπολογισμός αυτός αντικατοπτρίζει την κατάσταση που επικρατεί στους τόπους στους οποίους έχουν την έδρα τους τα όργανα της ΕΕ)

- υπολογισμούς για την ΕΕ των 25

- υπολογισμούς για την ΕΕ των 15, τη ζώνη ευρώ και άλλες ομάδες χωρών

- εναλλακτικές σταθμίσεις με βάση το ΑΕΠ

- στάθμιση των τιμών ανά χώρα, ανάλογα με το συνολικό εθνικό πληθυσμό

- στάθμιση των τιμών ανά χώρα, ανάλογα με τον αριθμό των εθνικών υπαλλήλων στις κεντρικές δημόσιες διοικήσεις

- στάθμιση των τιμών ανά χώρα, με βάση τα δικαιώματα ψήφου στο πλαίσιο της ειδικής πλειοψηφίας.

Ένας υποθετικός συνολικός ειδικός δείκτης που υπολογίζεται με τα διαθέσιμα στοιχεία για όλα τα κράτη μέλη (δηλ. την ΕΕ των 25 ελλείψει χρονολογικών σειρών δεδομένων για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία και εξαιρέσει της Εσθονίας ελλείψει στοιχείων) θα ήταν αρκετά διαφορετικός από εκείνον που υπολογίστηκε για το δείγμα των 8 χωρών. Ο απλός μέσος όρος για την τετραετή περίοδο θα ήταν +0,2% αντί του -0,3%· οι σωρευτικές επιπτώσεις τον Ιούλιο του 2007 (2003=100) θα ήταν +0,8% αντί -1,0%.

2.4. Απόκλιση από τη γενική αρχή του παραλληλισμού

2.4.1. Οι επιπτώσεις από τις κοινωνικές εισφορές που καταβάλλονται από τους υπαλλήλους της ΕΕ

Η επί του παρόντος εφαρμοζόμενη μέθοδος αποσκοπεί στην παρακολούθηση της εξέλιξης των καθαρών αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων στα κράτη μέλη, σε μια προσπάθεια να διασφαλιστεί η ισοδυναμία της αγοραστικής δύναμης των καθαρών αποδοχών των υπαλλήλων της ΕΕ. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι στις καθαρές αποδοχές των δημοσίων υπαλλήλων στα κράτη μέλη λαμβάνονται ήδη υπόψη οι επιπτώσεις από τις εισφορές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς, τις εισφορές ασφάλισης ασθενείας, κλπ., που καταβάλλονται στα κράτη μέλη. Κάθε μεταβολή των εν λόγω υποχρεωτικών κρατήσεων σε μία ή περισσότερες χώρες, θα εκφραζόταν στην εκτιμώμενη εξέλιξη των καθαρών αποδοχών, που αποτελεί βασικό δείκτη για την ετήσια αύξηση των βασικών μισθών των υπαλλήλων της ΕΕ. Εντούτοις, εφόσον υπάρχει μεταβολή ως προς την κάλυψη των κινδύνων, δεν λαμβάνεται υπόψη.

(α) Κοινωνικές εισφορές που καταβάλλονται από τους υπαλλήλους της ΕΕ

Οι υπάλληλοι της ΕΕ καταβάλλουν υποχρεωτικές κοινωνικές εισφορές, οι οποίες αφαιρούνται από τις αποδοχές τους. Περιλαμβάνουν εισφορές στο συνταξιοδοτικό καθεστώς καθώς και εισφορές υγειονομικής ασφάλισης (ασθενείας και ατυχημάτων). Οι εισφορές αυξάνονται περιοδικά και καθορίζονται απολύτως ανεξάρτητα από τις εισφορές στις χώρες αναφοράς. Κατά συνέπεια, υπάρχει στο ισχύον σύστημα ένα στοιχείο διπλού υπολογισμού.

Στον ΠΙΝΑΚΑ 7 επιχειρείται να ποσοτικοποιηθεί η σωρευτική επίπτωση της απόκλισης από τον παραλληλισμό λόγω των κοινωνικών εισφορών (κατάσταση το Μάιο του 2004 = 100), αφαιρώντας από την ετήσια αναπροσαρμογή τις επιπτώσεις των διακυμάνσεων του συντελεστή συνταξιοδοτικής εισφοράς που καταβάλλεται από το προσωπικό, έτσι ώστε να εντοπιστούν οι πραγματικές συνδυασμένες επιπτώσεις.

Κατά την περίοδο 2004-2007, η πραγματική αθροιστική αναπροσαρμογή των αποδοχών είναι περίπου 0,7 τοις εκατό μικρότερη σε σχέση με τη δημοσιευθείσα ετήσια αναπροσαρμογή, λόγω των περαιτέρω επιπτώσεων από τις μεταβολές του συντελεστή εισφοράς στο συνταξιοδοτικό καθεστώς.

(β) Κάλυψη των κινδύνων

Οι δημόσιοι υπάλληλοι των κρατών μελών δύνανται να καταβάλλουν διάφορες κοινωνικές εισφορές που τους εξασφαλίζουν προστασία από ορισμένους κινδύνους. Η κάλυψη κινδύνων σε κάθε κράτος μέλος είναι ξεχωριστή. Ομοίως, μια συγκεκριμένη μόνο ομάδα κινδύνων καλύπτεται από το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας της ΕΕ. Οι εν λόγω διαφορές ως προς την κάλυψη και οι επιπτώσεις από τυχόν μεταβολές ως προς την κάλυψη καθιστούν τη σύγκριση δυσχερή και δεν έχει καταβληθεί προσπάθεια για να διορθωθεί το πρόβλημα αυτό. Εντούτοις, η εν λόγω κατάσταση συνεπάγεται επίσης κάποια απόκλιση από τον παραλληλισμό. Οι διακυμάνσεις των κοινωνικών εισφορών για την κάλυψη κινδύνων στα κράτη μέλη επηρεάζουν τις αποδοχές των υπαλλήλων της ΕΕ, οι οποίοι δεν δικαιούνται ενδεχομένως την ίδια προστασία. Συγκεκριμένα, το προσωπικό της ΕΕ τιμωρείται όταν αυξάνονται οι εισφορές των δημοσίων υπαλλήλων των κρατών μελών και επωφελείται όταν μειώνονται οι εν λόγω εισφορές.

2.4.2. Οι επιπτώσεις της ειδικής εισφοράς ΕΕ

Η ειδική εισφορά είναι μια επιπρόσθετη μείωση των αποδοχών των υπαλλήλων της ΕΕ. Εισάγει επίσης ένα άλλο στοιχείο διπλού υπολογισμού.

Στον ΠΙΝΑΚΑ 8 επιχειρείται να ποσοτικοποιηθούν οι σωρευτικές επιπτώσεις της απόκλισης από τον παραλληλισμό λόγω της ειδικής εισφοράς (κατάσταση το Μάιο 2004 αφαιρώντας από την ετήσια αναπροσαρμογή τις επιπτώσεις από τις μεταβολές της ειδικής εισφοράς, έτσι ώστε να εντοπιστεί η πραγματική συνδυασμένη επίπτωση.

Κατά την περίοδο 2004-2007, η πραγματική σωρευτική αναπροσαρμογή των μισθών είναι κατά 0,6 τοις εκατό μικρότερη σε σχέση με τη δημοσιευθείσα ετήσια αναπροσαρμογή, λόγω των συμπληρωματικών επιπτώσεων από την εισαγωγή και τις (εν εξελίξει) ετήσιες μεταβολές της ειδικής εισφοράς που καταβάλλεται από το προσωπικό.

2.4.3. Συνδυασμένη επίπτωση των κοινωνικών εισφορών και της ειδικής εισφοράς που καταβάλλεται από τους υπαλλήλους της ΕΕ

Στον ΠΙΝΑΚΑ 9 εμφαίνεται η συνδυασμένη επιπλέον επίπτωση της ετήσιας αναπροσαρμογής της εξέλιξης των εισφορών στο σύστημα συνταξιοδότησης και της εξέλιξης της ειδικής εισφοράς από το 2004.

Η σωρευτική επίπτωση εμφαίνεται στη ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 10. Εάν οι πραγματοποιηθείσες από τον Ιούλιο του 2003 αθροιστικές μεταβολές των αποδοχών κατά +6,8% (δηλ. ετήσιες αναπροσαρμογές 2004-2007) αναπροσαρμοστούν προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι αθροιστικές επιπτώσεις των διακυμάνσεων του συντελεστή εισφοράς στο συνταξιοδοτικό σύστημα και της ειδικής εισφοράς από το Μάιο του 2004, η πραγματική συνολική αθροιστική μεταβολή ανέρχεται μόλις σε +5,4%, δηλ. είναι 1,3 τοις εκατό μικρότερη. Το ποσοστό αυτό είναι μικρότερο σε σχέση με τον σωρευτικό πληθωρισμό στις Βρυξέλλες, ο οποίος ανέρχεται, για την ίδια περίοδο, σε +7,8%.

2.5. Προβλήματα που ανέκυψαν και λύσεις που εφαρμόστηκαν ή προτάθηκαν

2.5.1. Διαθεσιμότητα στοιχείων και μεταδεδομένα

Τα κράτη μέλη ενδέχεται να αντιμετωπίσουν ορισμένα πρακτικά προβλήματα κατά την παροχή των απαραίτητων πληροφοριών στην Eurostat. Τα προβλήματα μέτρησης θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την εφαρμογή του ορθού ορισμού των ακαθάριστων αποδοχών· τη σύνδεση των σχετικών με τις αποδοχές στοιχείων με την ορθή περίοδο αναφοράς· τη συλλογή πληροφοριών για τον ορθό πληθυσμό αναφοράς σε επίπεδο διοίκησης· τη διαβίβαση των εν λόγω πληροφοριών στη Eurostat. Τα ζητήματα αυτά εξετάζονται διεξοδικότερα κατωτέρω.

Προβλήματα μέτρησης σχετικά με ορισμένες συνιστώσες των ακαθάριστων αποδοχών και τον ορισμό τους

Σύμφωνα με τους ισχύοντες μεθοδολογικούς προσανατολισμούς, όλα τα στοιχεία των αποδοχών που επηρεάζουν την αγοραστική δύναμη των δημοσίων υπαλλήλων στα κράτη μέλη πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό των μεικτών αποδοχών για τη διαβίβαση στην Eurostat. Εκτός από τους βασικούς μισθούς, θα πρέπει να αναφέρονται όλα γενικά τα επιμίσθια και αμοιβές, συμπεριλαμβανομένων των κατ’αποκοπή ποσών που δεν συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό της σύνταξης, καθώς και των επιδομάτων (π.χ. επιδόματα τέκνων, οικογενειακά επιδόματα). Για λόγους υπολογισμού, αποκλείονται κατά κανόνα οι μη χρηματικές συνιστώσες του εισοδήματος. Θέματα περιστασιακής ερμηνείας, τα οποία προέκυψαν κατά το παρελθόν έχουν αποσαφηνιστεί σε διμερή βάση και κατά περίπτωση. Εντούτοις, παρέχονται πλέον[2] ορισμένες τυποποιημένες μεθοδολογικές γενικές κατευθύνσεις σχετικά με την ερμηνεία των συνιστωσών των ακαθάριστων αποδοχών, την αντιμετώπιση παράτυπων πληρωμών, την αποζημίωση πληθυσμών αναφοράς προκειμένου να βοηθηθούν οι φορείς παροχής δεδομένων να κατανοήσουν λεπτομερέστερα τα βασικά στοιχεία που πρόκειται να ληφθούν υπόψη και να τα παράσχουν στην Eurostat και να παρασχεθεί η δυνατότητα στους τελικούς χρήστες να αποκτήσουν λεπτομερέστερη αντίληψη των δεικτών τους οποίους καθιερώνει η Eurostat.

2.5.2. Ερμηνεία του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης

Το ζήτημα των υποχρεωτικών εισφορών που καθίστανται εθελοντικές

Το ζήτημα της τρόπου αντιμετώπισης της μετατροπής ορισμένων εισφορών από θεσμοθετημένες σε εθελοντικές ανέκυψε κατά το 2006 όταν ένα κράτος μέλος ανακοίνωσε δεδομένα με δύο ομάδες στοιχείων για το προηγούμενο έτος. Όπως διευκρίνισε το κράτος μέλος, η ανάγκη για δύο ομάδες στοιχείων για το προηγούμενο έτος προέκυψε από τις αλλαγές στο σύστημα υγειονομικής ασφάλισης, όταν ορισμένες υποχρεωτικές εισφορές μετατράπηκαν σε εθελοντικές, στο πλαίσιο τριών τυποποιημένων δεσμών, μεταξύ των οποίων οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούσαν να επιλέξουν. Το κράτος μέλος ισχυρίστηκε ότι η μέση δέσμη θα μπορούσε να θεωρηθεί υποχρεωτική· εντούτοις, η Επιτροπή έκρινε ότι η λιγότερο δαπανηρή δέσμη που τους επιτρέπει να συμμορφώνονται με την ισχύουσα νομοθεσία, θα έπρεπε να θεωρηθεί υποχρεωτική, δεδομένου ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι μπορούν να επιλέξουν άλλες δέσμες σε εθελοντική βάση. Η ερμηνεία αυτή υποστηρίχτηκε από τη Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου, η οποία δήλωσε ότι η πρόταση της Επιτροπής πληρούσε τις σχετικές διατάξεις του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης και εξέφρασε στη γνωμοδότησή της ορισμένες επιφυλάξεις σχετικά με το αίτημα του κράτους μέλους.

Δεδομένου ότι διίσταντο οι γνώμες επί του θέματος στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του Συμβουλίου για τον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης, η ομάδα εργασίας ζήτησε από την Επιτροπή να εξετάσει το θέμα αυτό στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του άρθρου 65, προκειμένου να επιτευχθεί μνημόνιο συμφωνίας. Στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του άρθρου 65, η Επιτροπή πρότεινε το κείμενο για το μνημόνιο συμφωνίας, το οποίο εγκρίθηκε από την πλειοψηφία των μελών της εν λόγω ομάδας εργασίας. Το κείμενο ενσωματώθηκε στη συνέχεια στο μεθοδολογικό εγχειρίδιο[3] το οποίο εγκρίθηκε από την ομάδα εργασίας του άρθρου 65, το Μάρτιο του 2008:

- Μια μεταβολή στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης ή στο φορολογικό καθεστώς δεν θεωρείται τροποποίηση της μισθολογικής κλίμακας. Οι διακυμάνσεις μεταξύ του έτους t-1 και του έτους t λαμβάνονται υπόψη στον υπολογισμό του δείκτη για το τρέχον έτος.

- Σε περίπτωση που αυξάνονται οι υποχρεωτικές κρατήσεις ή θεσπίζονται νέες, τούτο θα εκφράζεται με μια μείωση των καθαρών αποδοχών που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του ειδικού δείκτη. Ομοίως, όταν μειώνονται ή καταργούνται υποχρεωτικές κρατήσεις, θα αυξάνονται οι καθαρές αποδοχές.

- Σε περίπτωση που μια εθελοντική κοινωνική εισφορά καθίσταται υποχρεωτική κράτηση, τούτο θα λαμβάνεται υπόψη με μείωση των καθαρών αποδοχών. Όταν μια υποχρεωτική κράτηση καθίσταται εθελοντική, τούτο δεν θα λαμβάνεται πλέον υπόψη.

Εφόσον είναι δυνατή η επιλογή μεταξύ των διαφόρων δεσμών, η λιγότερο δαπανηρή δέσμη που επιτρέπει την ελάχιστη συμμόρφωση με την ισχύουσα νομοθεσία, θα θεωρείται ως υποχρεωτική.

2.5.3. Μεταβολές στη μισθολογική κλίμακα

Μια μεταβολή της μισθολογικής κλίμακας δεν έχει απαραιτήτως αφ’εαυτής επιπτώσεις στις αποδοχές του προσωπικού. Ορισμένοι βαθμοί εξαφανίζονται άλλοι θεσπίζονται, νέοι βαθμοί δίδονται στο υφιστάμενο προσωπικό. Μια μεταβολή στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης ή στο φορολογικό καθεστώς δεν πρέπει να θεωρείται ως μεταβολή της μισθολογικής κλίμακας.

Τέτοιου είδους μεγάλης κλίμακας μεταβολές είναι σπάνιες. Εντούτοις, δημιουργούν ένα πρακτικής φύσεως πρόβλημα, σχετικά με τον τρόπο σύγκρισης των διαθέσιμων στοιχείων σε χρόνο (t) και εντοπισμού της εξέλιξης από το χρόνο (t-1).

Μια πρακτική λύση στο πρόβλημα αυτό προτάθηκε στην ομάδα εργασίας του άρθρου 65 και ακολούθως ενσωματώθηκε στο μεθοδολογικό εγχειρίδιο[4].

Αν όλα τα λοιπά στοιχεία παραμείνουν αμετάβλητα, η βασική αρχή είναι ότι αμέσως πριν και αμέσως μετά τη μεταβολή, ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων και οι συνολικές αποδοχές παραμένουν αμετάβλητες.

2.5.4. Δείγματα που καλύπτουν λιγότερο από το 100%

Οι επιλεγμένοι βαθμοί για κάθε κατηγορία καθηκόντων (υπάλληλοι διοίκησης, βοηθοί) πρέπει να είναι αντιπροσωπευτικοί της κατηγορίας (για παράδειγμα, η εγκλιτική τιμή) και να καλύπτουν τουλάχιστον το 75% των πραγματικών θέσεων απασχόλησης. Ουσιαστικά, οι περισσότερες χώρες παρέχουν στοιχεία που καλύπτουν το 100% του προσωπικού.

Ένα πρόβλημα θα μπορούσε ενδεχομένως να ανακύψει στην περίπτωση που προτείνεται η μεταβολή της σύνθεσης του δείγματος, δεδομένου ότι τούτο θα μπορούσε να επηρεάσει τον σταθμισμένο μέσο αποδοχών, που χρησιμοποιείται στο χρόνο (t) και για τη σύγκριση με το χρόνο (t-1).

Μια πρακτική λύση προτάθηκε στην ομάδα εργασίας του άρθρου 65 και στη συνέχεια ενσωματώθηκε στο μεθοδολογικό εγχειρίδιο[5].

Με μια δεδομένη κατανομή των στοιχείων που αφορούν το προσωπικό και τους μισθούς, θα μπορούσαν αρχικά να επιλεγούν διάφορα δείγματα, που πληρούν την απαίτηση να καλύπτεται τουλάχιστον το 75% των απασχολούμενων. Εάν, δώδεκα μήνες αργότερα, το δείγμα των βαθμών μεταβληθεί (π.χ. λόγω σημαντικών μετακινήσεων προσωπικού), εξάγεται το λογικό συμπέρασμα ότι, εφόσον έχει ληφθεί η απόφαση να μην καλύπτεται το 100% των απασχολούμενων και έχει επιλεγεί αντιπροσωπευτικό δείγμα, το δείγμα αυτό θα έπρεπε στην περίπτωση αυτή να διατηρηθεί αμετάβλητο για μελλοντικές συγκρίσεις. Κάθε πρόταση μεταβολής του δείγματος θα πρέπει να επισημαίνεται εκ των προτέρων και να εγκρίνεται μόνο κατόπιν διαβουλεύσεων με την Eurostat.

2.5.5. Αναδρομική αναθεώρηση των στοιχείων

Σε κάποια φάση κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ή μεταγενέστερα ενδέχεται να εντοπιστεί είτε από ένα κράτος μέλος είτε από την Eurostat κάποιο σφάλμα. Τα σφάλματα αυτά πρέπει να ανακοινώνονται επίσημα (από την Eurostat στο κράτος μέλος ή αντιστρόφως). Τούτο στη συνέχεια δημιουργεί δημοσιονομικά και διοικητικά ερωτηματικά σχετικά με το κατά πόσον/πώς θα αναπροσαρμοστούν αναδρομικά οι εν λόγω διορθώσεις.

Εφόσον εντοπιστούν σφάλματα, ο Κανονισμός Υπηρεσιακής Κατάστασης δεν επιβάλλει όρια για την αναδρομική αναπροσαρμογή. Εντούτοις, για τον περιορισμό των πρακτικών διοικητικών και οικονομικών επιβαρύνσεων, επιτεύχθηκε τον Ιανουάριο του 2005 μια ‘συμφωνία κυρίων’, η οποία ενσωματώνεται πλέον στο μεθοδολογικό εγχειρίδιο[6]. Η πολιτική αυτή προβλέπει επανεξέταση στις ακόλουθες περιπτώσεις:

- εάν το σφάλμα εντοπιστεί πριν από την έγκριση από το Συμβούλιο, η έκθεση της Eurostat θα αναθεωρηθεί και θα υποβληθεί στο Συμβούλιο ένα νέο σχέδιο κανονισμού

- για περίοδο έξι μηνών μετά την έκδοση του εν λόγω κανονισμού υπάρχει δυνατότητα να ξεκινήσει αναθεώρηση της αναπροσαρμογής (η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αναδρομική διόρθωση)

- μετά την εν λόγω εξάμηνη περίοδο, τα στοιχεία για το έτος t θεωρούνται ως τελικά.

2.5.6. Διάφορες δέσμες στοιχείων για το ίδιο έτος

Το Νοέμβριο του 2006, υποβλήθηκε στο Συμβούλιο αρνητική νομική ανάλυση σχετικά με την ύπαρξη περισσοτέρων της μιας δέσμης στοιχείων για ένα συγκεκριμένο έτος. Εάν μια δέσμη στοιχείων για ένα δεδομένο έτος αποδειχθεί εσφαλμένη, πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη για την επίσημη αναθεώρησή της.

Στη γνωμοδότησή της[7] η Νομική Υπηρεσία του Συμβουλίου προέβη σε ορισμένες σημαντικές διευκρινίσεις:

- όταν η Eurostat υπολογίζει τους ειδικούς δείκτες για τους σκοπούς αυτούς, τα μοναδικά στοιχεία που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για το προηγούμενο έτος είναι εκείνα που χρησιμοποιούνται για την αναπροσαρμογή που πραγματοποιείται για το εν λόγω έτος

- θα ήταν δυνατόν, για βάσιμους λόγους, να τροποποιηθούν τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για ένα δεδομένο έτος, τούτο όμως θα καθιστούσε απαραίτητη τη διόρθωση, σύμφωνα με την ισχύουσα διαδικασία, των αποτελεσμάτων του υπολογισμού για τον οποίο χρησιμοποιήθηκαν τα εν λόγω στοιχεία, γεγονός που συνεπάγεται την τροποποίηση του κανονισμού που αφορά την ετήσια αναπροσαρμογή των αποδοχών των υπαλλήλων για το προηγούμενο έτος.

- στην περίπτωση υποχρεωτικών κρατήσεων που καθίστανται μη υποχρεωτικές, το Συμβούλιο δεν δύναται να λάβει υπόψη τα εν λόγω στοιχεία σαν να επρόκειτο για υποχρεωτικές κρατήσεις.

3. Ο Διεθνής Δείκτης Βρυξελλών

Ο Διεθνής Δείκτης Βρυξελλών (ΔΔΒ) αποτελεί απλώς ένα μέσο για τη μέτρηση του ποσοστού πληθωρισμού στις Βρυξέλλες. Πρόκειται για ένα δείκτη τιμών Laspeyres, που υπολογίζεται ως ο σταθμισμένος μέσος των ανωτάτων τιμών, με τη χρήση προτύπων δαπανών στο πλαίσιο ερευνών οικογενειακών προϋπολογισμών των υπαλλήλων της ΕΕ στις Βρυξέλλες.

Στη ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 11 εμφαίνονται οι χρονολογικές σειρές του ΔΔΒ (ετήσια αύξηση από Ιούνιο σε Ιούνιο, με αναφορά στο προηγούμενο έτος), καθώς και συγκρίσιμα στοιχεία για το βελγικό ΕνΔΤΚ.

Οι αποκλίσεις που παρατηρούνται όσον αφορά την τάση οφείλονται στη χρήση διαφορετικών πηγών για ορισμένα βασικά κεφάλαια, καθώς και στη διαφορετική στάθμιση για τη συγκεντρωτική παρουσίαση.

Ο μέσος όρος του ΔΔΒ κατά την περίοδο από το 2004 έως το 2007 ήταν 101,9. Ο συγκεντρωτικός δείκτης για ολόκληρη την περίοδο μέχρι τον Ιούνιο του 2007 (με βάση τον Ιούνιο του 2003 = 100) είναι 107,8.

Σε σύγκριση, ο μέσος όρος του ΕνΔΤΚ στο Βέλγιο κατά την εν λόγω περίοδο ήταν 102,2 και το αθροιστικό σύνολο για την περίοδο αυτή ήταν 109,1.

4. Διορθωτικοί συντελεστές

Οι αποδοχές των υπαλλήλων που υπηρετούν σε άλλους τόπους εκτός των Βρυξελλών και του Λουξεμβούργου εκφράζονται σε ευρώ και αναπροσαρμόζονται με ένα διορθωτικό συντελεστή που εξαρτάται από τον τόπο απασχόλησης και είναι μεγαλύτερος, μικρότερος ή ίσος του 100%.

Οι διορθωτικοί συντελεστές είναι μαθηματικοί συντελεστές οι οποίοι όταν εφαρμόζονται σε οικονομικά ποσά εκφρασμένα σε ευρώ (π.χ. μισθοί στις Βρυξέλλες), σε συνδυασμό με την επίσημη ισοτιμία του ευρώ (π.χ. για τη συγκεκριμένη πόλη άσκησης των καθηκόντων), προσδιορίζει την οικονομική ισοτιμία, που είναι μια στατιστική τιμή με την οποία εκφράζονται οι διαφορές του κόστους διαβίωσης, δηλαδή μεταξύ της πόλης όπου ασκούνται τα καθήκοντα και των Βρυξελλών. Η οικονομική ισοτιμία είναι ο μέσος όρος του λόγου των τιμών. Εκφράζει επομένως, σε εθνικό νόμισμα, το ποσό το οποίο απαιτείται στο συγκεκριμένο τόπο για την αγορά ισοδύναμου ‘κάλαθου’ αγαθών και υπηρεσιών στις Βρυξέλλες με ένα ευρώ.

4.1. Τάσεις των διορθωτικών συντελεστών

Στον ΠΙΝΑΚΑ 12 εμφαίνονται οι τιμές των διορθωτικών συντελεστών για κάθε τόπο υπηρεσίας, για την περίοδο 2003-2007.

Από τον εν λόγω πίνακα προκύπτει σαφώς ότι οι διορθωτικοί συντελεστές για διαφορετικούς τόπους έχουν ακολουθήσει, με την πάροδο του χρόνου, διαφορετικές τάσεις. Κατά τη συγκεκριμένη περίοδο, έχουν μειωθεί σε 10 τόπους απασχόλησης, ενώ έχουν παρατηρηθεί αυξήσεις για 20 τόπους.

Τα εν λόγω στοιχεία πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή, δεδομένου ότι οι υποκείμενες οικονομικές ισοτιμίες προορίζονται μάλλον να παράσχουν, σε κάθε χρονική στιγμή, αξιόπιστη εκτίμηση των διαφορών μεταξύ τόπων υπηρεσίας, παρά να αποτυπώσουν την εξέλιξη των χρονολογικών σειρών. Ωστόσο, μπορούν να γίνουν ορισμένες παρατηρήσεις.

Οι τόποι απασχόλησης με το μεγαλύτερο αριθμό προσωπικού είναι οι Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο. Οι επόμενοι κατά σειρά τόποι άσκησης καθηκόντων, με βάση τον αριθμό των υπαλλήλων για τους οποίους εφαρμόζονται διορθωτικοί συντελεστές είναι: Βαρέζε (IT) (2,5%), Αλικάντε (ES) (1,6%), Καρλσρούη/Φρανκφούρτη (DE) (1,2%), Δουβλίνο (IE) (0,7%) και Χάγη (NL) (0,6%).

4.2. Προβλήματα που εμφανίζονται και λύσεις που εφαρμόζονται ή προτείνονται

4.2.1. Επίτευξη αξιόπιστων σταθμίσεων των καταναλωτικών δαπανών (μικροί πληθυσμοί)

Με την πάροδο του χρόνου, η σύγκριση των προτύπων καταναλωτικών δαπανών για τους εθνικούς πληθυσμούς και των καταναλωτικών συνηθειών των υπαλλήλων της ΕΕ έχει επανειλημμένα καταδείξει ότι οι αγοραστικές συνήθειες του εκπατριζόμενου προσωπικού μπορούν να διαφέρουν αισθητά. Κατά συνέπεια, δεν είναι σκόπιμο να χρησιμοποιούνται εθνικά στοιχεία για την ενοποίηση των οικονομικών ισοτιμιών, έτσι ώστε να παραχθεί μια συνολική τιμή. Αντίθετα, οι πληροφορίες πρέπει να συλλέγονται από υπαλλήλους της ΕΕ σε διάφορους τόπους άσκησης καθηκόντων.

Οι εν λόγω σταθμίσεις των καταναλωτικών δαπανών λαμβάνονται από Έρευνες Οικογενειακών Προϋπολογισμών (ΕΟΠ) που πραγματοποιούνται περιοδικά (κάθε 5 έως 7 έτη). Μολονότι οι πληθυσμοί στόχευσης και τα μεγέθη των δειγμάτων είναι σαφώς μικρότερα, το ποσοστό απόκρισης είναι συγκρίσιμο με τις Έρευνες Οικογενειακών Προϋπολογισμών που πραγματοποιήθηκαν σε εθνική κλίμακα.

4.2.2. Επίτευξη αξιόπιστων ισοτιμιών στο πλαίσιο ερευνών

Τα σχετικά με τις τιμές δεδομένα από το ευρωπαϊκό πρόγραμμα σύγκρισης θεωρούνται σταθερά. Εντούτοις, η διαδικασία επανεξέτασης για τη θέσπιση των στοιχείων που είναι κατάλληλα για τον υπολογισμό των πολυμερών ισοτιμιών αγοραστικής δύναμης επικεντρώνεται λογικά στο εν λόγω αποτέλεσμα και όχι στην καταλληλότητα των δεδομένων για τη θέσπιση διμερών ισοτιμιών αγοραστικής δύναμης με τις Βρυξέλλες. Συνεπώς, θα ήταν επιθυμητή η επανεξέταση των υποκειμένων στοιχείων, δεδομένου ότι θα επέτρεπε τη βελτίωση της ποιότητας των διμερών ισοτιμιών.

4.2.3. Διεύρυνση (μετάβαση από εκτός ΕΕ σε ενδο-ΕΕ)

Από τον ΠΙΝΑΚΑ 12 προκύπτει σαφώς ότι για ορισμένους τόπους άσκησης καθηκόντων, ιδίως εκείνους σε ορισμένα νέα κράτη μέλη, η προφανής εξέλιξη των επιπέδων τιμών σε σχέση με τις Βρυξέλλες ήταν ιδιαίτερη σημαντική. Τυπικοί λόγοι για την εξέλιξη αυτή περιγράφονται και ποσοτικοποιούνται στην ετήσια έκθεση της Eurostat.

Στη ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 13 εμφαίνεται η συνολική εξέλιξη των ισοτιμιών αγοραστικής δύναμης για τα νέα κράτη μέλη, για την περίοδο 2004-2007 (2003=100). Από τη γραφική αυτή παράσταση προκύπτει σαφώς ότι η συνολική ισοτιμία έχει μειωθεί για την περίοδο 2003-2007 κατά 15-25% στην Τσεχική Δημοκρατία και τη Σλοβακία, και κατά 5-10% στη Λιθουανία και την Πολωνία, με συνολική μείωση μικρότερη από 5% στη Μάλτα. Αντίθετα, η εξέλιξη της ισοτιμίας ήταν θετική στην Εσθονία, την Κύπρο, την Ουγγαρία και υπερέβη το 5% στη Σλοβενία και τη Λετονία.

4.2.4. Παρανοήσεις των τελικών χρηστών

Η παρουσίαση των αποτελεσμάτων του διορθωτικού συντελεστή για τον Ιούλιο του 2007 προκάλεσε μεγάλο αριθμό ερωτήσεων όσον αφορά τους τόπους άσκησης καθηκόντων σε ορισμένα από τα νέα κράτη μέλη. Οι εκπρόσωποι του προσωπικού στο Λουξεμβούργο έθιξαν επίσης θέματα σχετικά με τη διαφορά του κόστους διαβίωσης μεταξύ Λουξεμβούργου και Βρυξελλών.

Ιδιαίτερες προσπάθειες κατεβλήθησαν κατά το 2007 για να αποσαφηνιστεί και να επεξηγηθεί η μεθοδολογία, τόσο στους εκπροσώπους του προσωπικού (κατά τη διαδικασία του κοινωνικού διαλόγου) όσο και υπό μορφή ευρείας αλληλογραφίας με αντιπροσωπείες, για τις οποίες έχει αναπτυχθεί μια τυποποιημένη παρουσίαση.

4.3. Τεχνικές εξομάλυνσης (δηλ. ο κινητός μέσος)

Για να αποτυπωθούν οι τάσεις σε σειρές δεδομένων, οι αναλυτές εφαρμόζουν συχνά διάφορες “τεχνικές εξομάλυνσης” που αποσκοπούν στον περιορισμό ή την εξάλειψη της μεγάλης διακύμανσης των στοιχείων.

Ο “κινητός μέσος” είναι μια απλή τεχνική εξομάλυνσης, που συνίσταται στην ενοποίηση των περιοδικών στοιχείων σε μεγαλύτερες μονάδες χρόνου – για παράδειγμα, ένας μέσος όρος που αφορά στοιχεία πολλών ετών. Όσο μεγαλύτερος είναι ο αριθμός των ετών που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του μέσου, τόσο περισσότερο ‘ομαλή’ είναι η σειρά δεδομένων.

Η χρησιμοποίηση κινητού μέσου για την εξομάλυνση των σειρών δεδομένων έχει ωστόσο και την αρνητική της πλευρά: δεδομένου ότι ο υπολογισμός βασίζεται σε ιστορικά στοιχεία, χάνεται ο βαθμός ενημέρωσης ορισμένων μεταβλητών. Επιπλέον, η εφαρμογή του κινητού μέσου θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορές αγοραστικής δύναμης σε διάφορους τόπους υπηρεσίας.

Επί του παρόντος, εξετάζονται και άλλες τεχνικές στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας του άρθρου 64.

5. Δημοσιονομικές επιπτωσεισ της λειτουργιασ της μεθοδου αναπροσαρμογησ των αποδοχων και συνταξεων

Η μέθοδος έχει επιτύχει τους στόχους της δεδομένου ότι οι αποδοχές των υπαλλήλων της ΕΕ έχουν ακολουθήσει τις αυξήσεις των αποδοχών των δημοσίων υπαλλήλων στα κράτη μέλη, σε πραγματικές τιμές.

Τα αποτελέσματα της μεθόδου |

Βασικός μισθός (και συντάξεις)των υπαλλήλων των ΕΚ | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

Αύξηση σε τρέχουσες τιμές | 0,7% | 2,2% | 2,3% | 1,4% |

Διεθνής Δείκτης Βρυξελλών | 1,9% | 2,2% | 2,1% | 1,4% |

Αύξηση του βασικού μισθού σε πραγματικές τιμές | -1,2% | 0,0% | 0,2% | 0,0% |

Σωρευτική αύξηση σε πραγματικές τιμές | -1,2% | -1,2% | -1,0% | -1,0% |

Διαφορά μεταξύ υπαλλήλων της ΕΕ / εθνικών υπαλλήλων της ΕΕ8 |

Αύξηση του μισθού σε πραγματικές τιμές | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

Βασικός μισθός των υπαλλήλων της ΕΕ | -1,2% | 0,0% | 0,2% | 0,0% |

Καθαρές αποδοχές των εθνικών υπαλλήλων (μέσος όρος στην ΕΕ8) | -1,2% | 0,0% | 0,2% | 0,0% |

Διαφορά υπαλλήλων ΕΕ / εθνικών υπαλλήλων ΕΕ8 | 0,0% | 0,0% | 0,0% | 0,0% |

Σωρευτική διαφορά υπαλλήλων ΕΕ / υπαλλήλων ΕΕ8 | 0,0% | 0,0% | 0,0% | 0,0% |

Εάν ληφθούν υπόψη οι μεταβολές στην εισφορά στο συνταξιοδοτικό σύστημα και στα ποσοστά ειδικής εισφοράς, οι υπάλληλοι της ΕΕ είχαν μικρότερη αύξηση αποδοχών, σε πραγματικές τιμές, σε σχέση με τους εθνικούς υπαλλήλους.

Καθαρές αυξήσεις αποδοχών, λαμβανομένων υπόψη των μεταβολών στην ειδική εισφορά και στα ποσοστά εισφοράς στο σύστημα συνταξιοδότησης |

Καθαρές αποδοχές υπαλλήλων ΕΕ | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

Αύξηση βασικών αποδοχών σε πραγματικές τιμές | -1,20% | 0,00% | 0,20% | 0,00% |

Καθαρή επίπτωση των μεταβολών του ποσοστού ειδικής εισφοράς | -0,2% | -0,2% | -0,2% |

Καθαρή επίπτωση των μεταβολών του ποσοστού εισφοράς στο σύστημα συνταξιοδότησης | -0,35% | -0,35% |

Αύξηση καθαρών αποδοχών σε πραγματικές τιμές | -1,55% | -0,55% | 0,0% | -0,2% |

Σωρευτική αύξηση των καθαρών αποδοχών σε πραγματικές τιμές | -1,5% | -2,1% | -2,1% | -2,3% |

Διαφορά καθαρών αποδοχών υπαλλήλων ΕΕ / εθνικών υπαλλήλων EΕ8 |

Αύξηση καθαρών αποδοχών σε πραγματικές τιμές | 2004 | 2005 | 2006 | 2007 |

Καθαρές αποδοχές υπαλλήλων ΕΕ | -1,55% | -0,55% | 0,0% | -0,2% |

Καθαρές αποδοχές εθνικών υπαλλήλων (μέσος όρος EΕ8) | -1,2% | 0,0% | 0,2% | 0,0% |

Διαφορά υπαλλήλων ΕΕ / εθνικών υπαλλήλων EΕ8 | -0,35% | -0,55% | -0,2% | -0,2% |

Σωρευτική διαφορά υπαλλήλων ΕΕ / υπαλλήλων EU8 | -0,3% | -0,9% | -1,1% | -1,3% |

Η αναμενόμενη εξέλιξη των διοικητικών δαπανών, στις οποίες δεσπόζουσα θέση κατέχουν οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις, συμβιβάζεται με το δημοσιονομικό πλαίσιο.

Πίνακας οικονομικού προγραμματισμού του τομέα 5(από το προσχέδιο προϋπολογισμού του 2009 έγγρ. V):

(Ποσά σε εκατ. ευρώ, σε τρέχουσες τιμές ) | 2007 | 2008 | 2009 | 2010 | 2011 | 2012 | 2013 |

Επιτροπή, εξαιρέσει συντάξεων | 3 441 | 3 553 | 3 709 | 3 822 | 3 934 | 4 045 | 4 164 |

Συντάξεις | 960 | 1 055 | 1 135 | 1 220 | 1 312 | 1 410 | 1 516 |

Άλλα όργανα, εξαιρέσει συντάξεων | 2 577 | 2 674 | 2 803 | 2 972 | 3 083 | 3 214 | 3 346 |

Σύνολο τομέα 5 * | 6 978 | 7 282 | 7 648 | 8 014 | 8 328 | 8 669 | 9 025 |

Ανώτατο όριο τομέα 5, με υποσημείωση** | 7 115 | 7 457 | 7 777 | 8 088 | 8 415 | 8 755 | 9 181 |

Αναμενόμενο περιθώριο τομέα 5 | 137 | 175 | 129 | 74 | 87 | 86 | 156 |

* Η διαφορά μεταξύ του συνόλου και του ποσού οφείλεται στη στρογγυλοποίηση. ** Το ανώτατο όριο του τομέα 5 περιλαμβάνει τις εισφορές των υπαλλήλων στο σύστημα συνταξιοδότησης. |

6. Συμπεράσματα

Το μισθολογικό καθεστώς που ορίζεται στον Κανονισμό Υπηρεσιακής Κατάστασης διασφαλίζει την αντιστοιχία αγοραστικής δύναμης μεταξύ των υπαλλήλων της Κοινότητας, λαμβανομένης υπόψη της οικογενειακής τους κατάστασης και του κόστους διαβίωσης στον τόπο απασχόλησης.

Το 2004 η μέθοδος προέκυψε από διαπραγματεύσεις μεταξύ του Συμβουλίου, των διοικήσεων των κοινοτικών οργάνων και των εκπροσώπων του προσωπικού των θεσμικών οργάνων. Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2004 έως την 31η Δεκεμβρίου 2012, και παρήγαγε τα ακόλουθα αποτελέσματα:

1. Από το 2004, μειώθηκε η αγοραστική δύναμη των αποδοχών των εθνικών δημόσιων υπαλλήλων οκτώ κρατών μελών αναφοράς (ο συγκεντρωτικός συνολικός ειδικός δείκτης για την περίοδο 2004-2007 είναι -1.0%).

2. Η χρήση στοιχείων για άλλες ομάδες χωρών, ή η εναλλακτική χρήση σταθμίσεων ή η χρήση άλλου ορισμού των αποδοχών θα παρήγαγε διαφορετικά στοιχεία. Για παράδειγμα, ο ισοδύναμος συγκεντρωτικός συνολικός ειδικός δείκτης για την περίοδο 2004-2007 θα ήταν +0.8% για την EΕ των 25.

3. Σύμφωνα με την αρχή του παραλληλισμού που διέπει τη μέθοδο, η εν λόγω μείωση (-1.0%) έχει εφαρμοστεί αυτόματα στις καθαρές αποδοχές των υπαλλήλων της ΕΕ.

4. Η αύξηση του ποσοστού εισφοράς στο σύστημα συνταξιοδότησης και οι μεταβολές της ειδικής εισφοράς είχαν ως αποτέλεσμα την επιπλέον απώλεια αγοραστικής δύναμης (-1.3%).

5. Η συνδυασμένη επίπτωση συνίστατο επομένως σε απώλεια της αγοραστικής δύναμης για τους υπαλλήλους της Κοινότητας (-2.3% σε τέσσερα έτη).

6. Η δημοσιονομική επίπτωση του παραρτήματος XI για την περίοδο 2004-2007 να μειωθούν, σε πραγματικούς όρους, κατά 1% οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις.

7. Το γεγονός και μόνο ότι η μέθοδος λειτουργεί αυτομάτως επέτρεψε την αποφυγή συγκρούσεων κατά τις ετήσιες διαπραγματεύσεις.

8. Μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι οι μισθοί των κοινοτικών υπαλλήλων ακολούθησαν την εξέλιξη της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης, με απώλεια της αγοραστικής δύναμης πέραν του παραλληλισμού με τους εθνικούς δημόσιους υπαλλήλους.

9. Η Eurostat έχει εντοπίσει σοβαρά προβλήματα. Εντούτοις, τα προβλήματα αυτά αντιμετωπίστηκαν ή θα αντιμετωπιστούν στο πλαίσιο των ομάδων εργασίας του άρθρου 64 και του άρθρου 65 και, συνεπώς, δεν απαιτείται η τροποποίηση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης .

10. Το ποσοστό του δείγματος αναφοράς που λαμβάνεται επί του παρόντος υπόψη για τον υπολογισμό του ειδικού δείκτη στο συνολικό ΑΕΠ της ΕΕ έχει μειωθεί κατά την περίοδο 2004-2007 και πλησιάζει το 75%. Δεν είναι επομένως αναγκαίο να προσαρμοστεί στα σημερινά δεδομένα το δείγμα αυτό. Εντούτοις, η Επιτροπή ενδέχεται να εξετάσει την πρόταση μιας επικαιροποίησης κατά τα προσεχή έτη.

Για τους προαναφερθέντες λόγους, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η μέθοδος έχει επιτύχει τους στόχους της και τήρησε τις αρχές που ορίζονται στο παράρτημα XI και ότι είναι δυνατές οι βελτιώσεις με τη λήψη μέτρων που δεν προϋποθέτουν την άμεση αναθεώρηση του παραρτήματος XI. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή κρίνει ότι δεν απαιτείται τροποποίηση του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΠΙΝΑΚΑΣ 1

[pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 2 [pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 3

[pic]

ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 4

[pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 5

[pic]

ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 6

[pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 7

[pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 8

[pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 9

[pic]

ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 10

[pic]

ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 11

[pic]

ΠΙΝΑΚΑΣ 12

[pic]

ΓΡΑΦΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ 13

[pic]

[1] Η αυτόματη αναπροσαρμογή των μισθών εφαρμόζεται μόνο για την περίοδο που συμφωνήθηκε μεταξύ του Συμβουλίου, της Επιτροπής και των εκπροσώπων του προσωπικού (από την 1η Ιουλίου 2004 έως την 31η Δεκεμβρίου 2012). Αντιστοιχεί στην περίοδο εφαρμογής της ειδικής εισφοράς.

[2] Βλ. μεθοδολογικό εγχειρίδιο που εγκρίθηκε με το άρθρο 65 της ομάδας εργασίας το Μάρτιο του 2008 («Υπολογισμός ειδικών δεικτών σύμφωνα με το άρθρο 65 του Κανονισμού Υπηρεσιακής Κατάστασης της ΕΕ»), προσάρτημα 3.

[3] Ομοίως, προσάρτημα 4, τμήμα 4.

[4] Ομοίως, προσάρτημα 4, τμήμα 4.

[5] Ομοίως, προσάρτημα 4, τμήμα 3.

[6] Ομοίως, κυρίως κείμενο, μέρος 9.

[7] Γνωμοδότηση της Νομικής Υπηρεσίας του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2006, αριθ. 15190/06 STAT 38 FIN 556, παράγραφοι 10, 11 και 12.