ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (84) 174 
 
 
 
Vol. 1984/0 061 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), t his file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februa r 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 v om 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
COM(84) 174 τ ε λ ι κ ό  
Β ρ υ ξ έ λ λ ε ς ,  2 6 Μαρτίου 1984
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
για τον καλύτερο συντονισμό των πολιτικών και προγραμμάτων  
συνεργασίας για τα θέματα της ανάπτυξης στο πλαίσιο της
Κοινóτητας
COM(84) 174 τελικó

1
Για τον καλύτερο συντονισμό των πολιτικών και προγραμμάτων συνεργασίας  
________ στα θέματα της ανάπτυξης, στο πλαίσιο της Κοινότητας
Μί
α από τις σταθερές επιθυμίες των χρηματοδοτών συνεχίζει να παραμένει  
η αποτελεσματικότερη δυνατή χρησιμοποίηση των πόρων βοήθειας.
Αυτή η επιθυμία αποτελεσματικότητας έχει θεμελιώδη σημασία έναντι των  
δικαιούχων κρατών, που πρέπει να αισθανθούν τις πραγματικές επιπτώσεις που  
έχουν για την ανάπτυξή τους οι προσπάθειες που καταβάλλουν οι χρηματοδότες.
Η επιθυμία αυτή είναι εξίσου σημαντική για τους χρηματοδότες που, σή­
μερα περισσότερο παρά ποτέ άλλοτε, είναι υπόλογοι ενώπιον της κοινής τους  
γνώμης όσον αφορά την αυστηρή και αποτελεσματική χρήση των πόρων βοήθειας,  
που τους έχει ανατεθεί να διαχειρίζονται.
Απαραίτητη προϋπόθεση της μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας είναι ο καλύ­
τερος συντονισμός των βοηθειών που, είναι και το μόνο μέσο που επιτρέπει να  
εξασφαλιστεί η συνοχή των προγραμμάτων συνεργασίας και να βελτιωθεί η συμπλη  
ρωματικότητά τους.
0 συντονισμός αυτός αφορά όλες τις διμερείς ή πολυμερείς βοήθειες.
Πρώτα απ'όλα όμως αφορά την ίδια τη βοήθεια της Κοινότητας και τις σχετικές  
βοήθειες που παρέχουν τα κράτη μέλη της που, αν συνυπολογιστούν, αντιπροσω­
πεύουν ιδιαίτερα σημαντικό τμήμα της παγκόσμιας βοήθειας.
Με βάση το μέσο όρο της καταβολής πληρωμών κατά τη διάρκεια των τελευ­
ταίων αυτών ετών,η "κοινοτική" βοήθεια αντιπροσωπεύει στην ουσία ποσοστό 33Ϊ  
της παγκόσμιας κρατικής βοήθειας (29X προέρχονται από τα κράτη μέλη, 4Χ από  
την Κοινότητα). Η προσπάθεια αυτή γίνεται ακόμη σημαντικότερη, αν εξετάσου  
με αποκλειστικά τη βοήθεια προς την Αφρική (ΑΚΕ και ΜΜΙ), καθώς αυτή τοπο­
θετείται σ'επίπεδο 53Χ (45, 5% προέρχονται από τα κράτη μέλη και 7,5Χ από  
την Κοινότητα).
Η Επιτροπή είχε από την πλευρά της πάντα επίγνωση ότι ο συντονισμός  
αυτός είναι αναγκαίος και κατέβαλε προσπάθειες για την πραγματοποίησή του.

-  2 -
Με την παρότρυνση ορισμένων κρατών μελών και της Επιτροπής, το Συμβούλιο  
ενέκρινε, το 1974 και το 1976, δύο αποφάσεις που, ξεκινώντας από μ(α ορι­
σμένη μορφή συνεργασίας εκ των πραγμάτων, που αναπτύχθηκε ανάμεσα στα κράτη  
μέλη και την Επιτροπή, διακήρυσσε την ανάγκη να ενταθεί ο συντονισμός στο  
πλαίσιο της Κοινότητας. *
★
Το πρώτο μέρος του εγγράφου αυτού συνοψίζει τη σημερινή κατάσταση του  
συντονισμού, όπως προκύπτει από την εφαρμογή των αποφάσεων του Συμβουλίου.
Η νέα κατεύθυνση της καθοριζόμενης αναπτυξιακής πολιτικής της Κοινότη­
τας που θέτει το διάλογο και την υποστήριξη των τομεακών πολιτικών στο επί­
κεντρο των προγραμμάτων συνεργασίας, οδηγεί σε ορισμένες σκέψεις σχετικά με  
τις βελτιώσεις και προσαρμογές που θα μπορούσαν να γίνουν στα θέματα συντο-  
νισμού.
Το δεύτερο μέρος του παρόντος εγγράφου θα προτείνει, με το πνεύμα αυτό,  
ένα σχέδιο δράσης, προσανατολισμένο προς τις πρακτικές και λειτουργικές πλευ­
ρές του συντονισμού. Λ *
*
I. Το καθεστώς του συντονισμού
0 συντονισμός των πολιτικών συνεργασίας για τα θέματα της ανάπτυξης  
στο πλαίσιο της Κοινότητας σημείωσε σημαντική πρόοδο από την εποχή που το  
Συμβούλιο ενέκρινε μία πρώτη απόφαση, τον Ιούλιο του 1974, και έπειτα μία  
δεύτερη, το Νοέμβριο του 1976.
1. Ιδιαίτερα ικανοποιητική υπήρξε η εξέλιξη στον τομέα των_γενι_κώνπλευ­
ρών _ τ _ ΐ ] _ ς _  _π ο λ ι_τ ι_κή_ς_ _σ τα τ α _ττ]_£ ν^ 0^α σ Ι_α λόγω ιδίως της αναγκαιότητας για
την Κοινότητα να εκφράσει ευθυγραμμισμένες θεσεις, ή μάλιστα και κοινές, στο  
πλαίσιο ορισμένων διεθνών συνδιασκέψεων, που ασχολούνται με τα προβλήματα  
της ανάπτυξης.

- 3 -
Χαρακτηριστικός για την εξέλιξη αυτή είναι ο κοινοτικός συντονισμός  
στο πλαίσιο του διαλόγου Βορρά-Νότου, στο πλαίσιο της UNCTAD, ή κατά την  
επεξεργασία κοινών θέσεων, με την ευκαιρία της συνδιάσκεψης για τη διεθνή  
οικονομική συνεργασία.
Έκφραση αυτής της μορφής συντονισμού ήταν οι συνεννοήσεις στο περιθώ­
ριο των σχετικών συνδιασκέψεων και, γενικότερα, στο πλαίσιο των συνόδων του  
Συμβουλίου "Υπουργών Ανάπτυξης" και των εργασιών των ομάδων του Συμβουλίου,  
που τις προετοιμάζουν.
2. 0 συντονισμός αναπτύχθηκε επίσης στο επίπεδο της εναρμόνισης των,  
πολιτικών για τα θέματα της ανάπτυξης, είτε επρόκειτο για τις συνολικές πολι-
I  τικές, εξίσου όμως και για τις γεωγραφικές και τομεακές πλευρές της  
συνεργασίας. Οι εργασίες των ομάδων του Συμβουλίου, που είναι αρμόδιες για  
τα θέματα της ανάπτυξης ("ομάδα συνεργασίας για τα αναπτυξιακά θέματα", ΑΚΕ;  
AKE-FIN, Μεσόγειος) επιτρέπουν αυτό το επίπεδο συντονισμού, όπως το επιτρέ­
πουν επίσης και οι ad hoc συνεδριάσεις των γενικών διευθυντών που είναι επι­
φορτισμένοι με τα θέματα της ανάπτυξης στο πλαίσιο των εθνικών διοικήσεων  
ή οι συναντήσεις μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής, που προηγούνται  
και έπονται των πολυάριθμων διεθνών συνόδων που έχουν γεωγραφικό η τομεακό  
χαρακτήρα: στρογγυλές τράπεζες του προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την
ανάπτυξη, συμβουλευτικές ομάδες της IBRD, συσκέψεις για τους συγκεκριμένους  
τομείς της CEA και των άλλων οργανισμών της οικογενείας των Ηνωμένων Εθνών.
3. Οι προσπάθειες εναρμόνισης, που έχουν γίνει στο πλαίσιο της Κοινότη­
τας ενισχύθηκαν τέλος, από την εποχή των αποφάσεων του 1974 και
1976, στο επίπεδο του λειτουργικού συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών  
και της Επιτροπής.
0 συντονισμός αυτός υλοποιείται με διάφορους τρόπους:
α) με την καθιέρωση ενός συστήματος για την ανταλλαγή πληροφοριών, σχε­
τικά με τα σχέδια που έχουν επιλεγεί. Με τον τρόπο αυτό η Επιτροπή κοινο­
ποιεί τακτικά στα κράτη μέλη τα δελτία επιλογής τψν σχεδίων που, έχοντας  
αποτελέσει αντικείμενο μιας αίτησης χρηματοδότησης, πρόκειται να περάσουν  
από τη διαδικασία της εξέτασης.

- 4 -
Αντίθετα, έξω από τα πλαίσια της επιτροπής προγραμματισμού,λίγα κράτη μέλη συμμορφώ­
νονται με τις διατάξεις της εσωτερικής συμφωνίας χρηματοδότησης και διαχεί­
ρισης των βοηθειών της Κοινότητας υπέρ των κρατών ΑΚΕ, που τους επιβάλλει  
την υποχρέωση να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διμερείς βοήθειες που έχουν  
χορηγήσει ή σχεδιάζουν να χορηγήσουν, και να ενημερώνουν περιοδικά τα στοι­
χεία αυτά.
β) Με την περιοδική διεξαγωγή συσκέψεων γενικού συντονισμού, με κάθε  
διμερή φορέα παροχής βοήθειας των κρατών μελών. Κατά γενικό κανόνα αντικεί­
μενο των συσκέψεων αυτών είναι καταρχή η ανταλλαγή πληροφοριών, σχετικά με  
την πρόοδο που έχει σημειώσει η εφαρμογή των σχετικών προγραμμάτων οικονο­
μικής και τεχνικής βοήθειας, σε δεύτερη φάση αντικείμενό τους είναι η ανα­
ζήτηση των μέσων που θα δώσουν περισσότερο ενεργή και λειτουργική μορφή στη  
συνεργασία, ενώ τέλος ασχολούνται με την εξέταση σχεδίων ή προγραμμάτων,  
που παρουσιάζουν αμοιβαίο ενδιαφέρον.
γ) Με τη διεξαγωγή συχνών και περιοδικών συναντήσεων, μεταξύ των αντί-
Λ
προσωπειών της Επιτροπής και των επιτόπιων εκπροσώπων των κρατών μελών,  
ακόμη και αν η κατάσταση διαφέρει, ανάλογα με τη χώρα, σε ό,τι αφορά τον  
αριθμό των εκπροσωπούμενων κρατών και τη συχνότητα των συσκέψεων.
δ) Με τη διοργάνωση συσκέψεων σχετικά με τις κλαδικές επιπτώσεις της  
βοήθειας, κατά τις οποίες τα κράτη μέλη και η Επιτροπή αντλούν διδάγματα  
από τις παλαιότερες παρεμβάσεις (εκ των υστέρων αξιολόγησή), επιδιώκοντας  
να καθορίσουν, στο πλαίσιο της επεξεργασίας των βασικών αρχών, που έχουν  
συμφωνηθεί με τα κράτη δικαιούχους, τις γενικές κατευθύνσεις των προγραμ­
μάτων που θα χρηματοδοτηθούν στο μέλλον. Οι κατευθύνσεις αυτές αφορούν  
κατά κύριο λόγο την κοινοτική βοήθεια. Τίποτα όμως δεν εμποδίζει τα κράτη  
μέλη, που έχουν λάβει μέρος στην επεξεργασία τους, να τις λάβουν υπόψη τους  
στη διμερή προσέγγισή τους.
Οι συναντήσεις αυτού του είδους πολλαπλασιάστηκαν κατά τα τελευταία  
χρόνια, θίγοντας πολυάριθμους τομείς και μέσα της κοινοτικής βοήθειας:  
την ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών, την εκπαίδευση και κατάρτιση, την οδι  
κή υποδομή, τα υδραυλικά έργα στα χωριά, τη ζωική παραγωγή, την υγεία,  
την τεχνική βοήθεια, τα μικροπρογράμματα, την επισιτιστική βοήθεια, το  
Θΐθόεχ.

-  5 -
ε) Με τη συμμέτοχη των κρατών μελών στο πλευρό της Επιτροπής, σε πρά­
ξεις συγχρηματοόότηοης. Στο πλαίσιο των συμβάσεων της Λομέ, συγχρηματοδο­
τήθηκαν 44 σχέδια με τα κράτη μέλη, που αντιπροσωπεύουν συνολικό όγκο πε­
ρίπου 3500 εκατομμυρίων ECU, ενώ 29 σχέδια βρίσκονται στο στάδιο της επιλο­
γής-
Ανάμεσα στο 1976 και το 1982 συγχρηματοδοτήθηκαν 23 σχέδια με τα κράτη  
μέλη, βάσει των διατάξεων για την παροχή βοήθειας στις μη συνδεδεμένες ανα  
πτυσσόμενες χώρες.
στ) Με την εκτέλεση, σε εφαρμογή των δύο αποφάσεων, που εξέδωσε το Συμ­
βούλιο το 1977, λειτουργικών διαδικασιών συντονισμού για τα επείγοντα  
.επισιτιστικά προγράμματα και ενισχύσεις που, με την κατάλληλη ανταλλαγή πλη­
ροφοριών και την κοινή εκτέλεση προγραμμάτων, επιτρέπουν την αποτελεσματική 
και ταχεία αντιμετώπιση των δυσχερειών στις χώρες που έχουν πληγεί από φυσι­
κές καταστροφές ή άλλες παρόμοιες περιστάσεις.
ζ) 0 λειτουργικός συντονισμός αντανακλάται τέλος στο επίπεδο της ανά­
λυσης και των ενεργειών, που γίνονται από κοινού με το σύνολο των κρατών  
υελών ή με ορισμένα κράτη μέλη για μερικές προβληματικές περιοχές ή πρωταρ-  
χικούς τομείς. Ιδιαίτερα χαρακτηριστική γι'αυτό το επίπεδο συντονισμού  
είναι η συνεργασία που αναπτύχθηκε γύρω από τα προβλήματα της μεσημβρινής  
Αφρικής ή για την πραγματοποίηση των περίπλοκων "διαδρόμων μεταφοράς" στην  
ανατολική Αφρική. 0 λειτουργικός συντονισμός βρήκε όμως την καλύτερη επι­
βεβαίωσή του πάνω απ’όλα στο πλαίσιο του ορισμού και της υποστήριξης, που  
πρέπει να δοθούν στις επισιτιστικές στρατηγικές, στις χώρες δοκιμαστικής  
εφαρμογής, όπου εφαρμόζονται πειραματικά.
Η απαραίτητη συνοχή των αντιλήψεων, που συνδέονται με την εφαρμογή της  
στρατηγικής, επέβαλε στην ουσία τη διοργάνωση ενός αποτελεσματικού λειτουρ­
γικού συντονισμού μεταξύ των ενδιαφερόμενων χρηματοδοτών. Η συνοχή αυτή  
πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο ή στο περιθώριο των συγκεκριμένων ομάδων εργα­
σίας, που δημιουργήθηκαν για το σκοπό αυτό επιτόπου, και στο πλαίσιο των  
οποίων είναι δυνατόν να γίνονται μεταξύ των χωρών που εφαρμόζουν τη συγκε­
κριμένη στρατηγική και των χρηματοδοτών, οι απαραίτητες ανταλλαγές πληροφο­
ριών, η κοινή αναζήτηση των καταλληλότερων μέσων για την εξυπηρέτηση των  
στόχων της στρατηγικής, και η προετοιμασία των αποφάσεων που πρέπει να  
ληφθούν.

-  6 -
Το έργο που πραγματοποιείται έτοι επιτόπου συμπληρώνεται και ενισχύε-  
ται από τις συσκέψεις, που πραγματοποιούν στις Βρυξέλλες οι εκπρόσωποι των  
κρατών μελών και η Επιτροπή.
*  *
*
Η υπενθύμιση αυτών των πραγματικών δεδομένων αποδεικνύει ότι σημειώθη­
κε σημαντική πρόοδος στο θέμα του συντονισμού των βοηθειών, και η Επιτροπή  
χαίρεται ιδιαίτερα γι'αυτό. Η διαπίστωση αυτή δεν την κάνει παρ'όλα αυτά  
να πιστεύει ότι η κατάσταση είναι τέλεια. Συνεχίζουν να υπάρχουν αδυναμίες,  
που συνδέονται χωρίς αμφιβολία με τα ιδιαίτερα μεγάλα υποχρεωτικά διοικη­
τικά βάρη, που πιθανόν προϋποθέτει ο αυξημένος βαθμός συντονισμού. Είναι  
απαραίτητες ορισμένες βελτιώσεις που, λόγω της ιδιαιτερότητας των διαφορε­
τικών εθνικών προσεγγίσεων όσον αφορά τη συνεργασία στα θέματα της ανάπτυ­
ξης, αλλά και εξαιτίας της ευαισθησίας και των ιδιόμορφων κινήτρων που εμπνέουν  
κάθε κράτος μέλος, θα πρέπει κυρίως να επιτρέψουν να εξασφαλιστεί η μεγαλύ­
τερη συνοχή, αλλά και η μεγαλύτερη συμπληρωματικότητα των αναπτυξιακών  
προγραμμάτων.
Αυτό τον απώτερο σκοπό ικανοποιεί και ο συντονισμός, που πραγματοποι­
είται στο πλαίσιο της υποστήριξης που παρέχεται στις επισιτιστικές στρατη­
γικές. Με το ίδιο πνεύμα ακριβώς, η Επιτροπή προτίθεται να προτείνει ορι­
σμένες κατευθυντήριες γραμμές ενεργειών, που είναι σε θέση να δώσουν λει­
τουργικότερη και αποτελεσματικότερη μορφή στο συντονισμό.
II. Η ενίσχυση του λειτουργικού συντονισμού: κατευθυντήριες, γραμμές δράσης
Οι κατευθυντήριες γραμμές δράσης που προτείνει η Επιτροπή αφορούν όλους  
■τους οίκαιούχους της κοινοτικής συνεργασίας στα θέματα ανάπτυξης, είτε πρό­
κειται για τα κράτη ΑΚΕ, είτε για τις χώρες του νότιου ημισφαιρίου και της  
ανατολικής Μεσογείου ή για τις μη συνδεδεμένες αναπτυσσόμενες χώρες και πρέ­
πει να προσαρμοστούν στον ιδιαίτερο ρόλο που διαδραματίζει η Κοινότητα  
στις διάφορες αυτές περιοχές, καθώς και στις μεθόδους συνεργασίας (συμβα­
τικός χαρακτήρας, παρουσία αντιπροσωπειών).

- 7 -
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η εν λόγω ενίσχυση του συντονισμού γίνε­
ται ιδιαίτερα αναγκαία έναντι των κρατών ΑΚΕ, όχι μόνο εξαιτίας του  
εξαιρετικά πολύπλευρου χαρακτήρα των σχέσεων που η Κοινότητα διατηρεί  
μαζί τους, αλλά, και λόγω της ευκαιρίας που παρέχει, στο σημείο αυτό 
η ανανέωση της σύββάσης της Λομέ.
Η υποστήριξη των πολιτικών που ακολουθούνται στους διάφορους  
τομείς, που θα πρέπει να είναι και το επιστέγασμα του διαλόγου που  
επιδιώκει η Κοινότητα, δεν πρόκειται να έχει στην ουσία λογικές πιθανό­
τητες επιτυχίας, παρά μόνο στο μέτρο που θα οργανωθεί ο στενός συντο­
νισμός και η εναρμόνιση των απόψεων μεταξύ των κρατών μελών και της  
Επιτροπής.
Η σύγκλιση των απόψεων των κρατών μελών και της Επιτροπής, όσον  
αφορά την ανάλυση κάποιας τομεακής πολιτικής που θα αντικατοπτριζόταν  
στην πρόθεση του ενός ή του άλλου κράτους να εξασφαλίσει την κοινή ή  
συμπληρωματική υποστήριξή του, θα συνιστούσε για τα κράτη ΑΚΕ την κυριό-  
τερη παρότρυνση να συμμετάσχουν στην πορεία του διαλόγου και να αποδεχθούν  
τις συνέπειές του.
Επιπλέον, η ενότητα των απόψεων τόσο της ίδιας της Κοινότητας όσο και των  
κρατών μελών της αποτελεί στοιχείο που βαρύνει στον ευρύτερο συντονισμό  
με τις άλλες διμερείς και πολυμερείς βοήθειες.
Η Κοινότητα, που είναι προφανές ότι ενδιαφέρεται να εξασφαλίσει  
την επιτυχία της νέας προσέγγισης στα θέματα ανάπτυξης, που προδιαγρά­
φει, πρέπει λοιπόν να κινητοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή της,  
ώστε να οργανωθεί ο σχετικός συντονισμός, που αποτελεί και την απαραίτη-  
\  τη προύπόθεηη επιτυχίας.
Όποιοι και αν είναι οι αποδέκτες της κοινοτικής βοήθειας, η οργά­
νωση του σχετικού συντονισμού πρέπει να βασίζεται στα πραγματικά δεδο­
μένα. Στην ουσία δεν επιδιώκεται η δημιουργία ενός περισσότερο θεσμοποιη-  
μένου συντονισμού, με επίσημο χαρακτήρα, αλλά ενός συντονισμού "κατά πα­
ραγγελία" (" à La tarte "), nou πρέπει να προσαρμόζεται στα ιδιαίτερα  
συμφέροντα και ευαισθησίες κάθε κράτους μέλους για τις συγκεκριμένες  
περιοχές, χώρες ή τομείς.

-  8 -
Να λοιπόν το νόημα που η Επιτροπή προτίθεται να δώαει ατις προτάσεις  
της που, προσανατολιζόμενες προς τις πρακτικές και λειτουργικές  
πλευρές του συντονισμού, διαμορφώνονται γύρω από τρεις άγονες,  
τη βελτίωση της αμοιβαίας ενημέρωσης' την ενίσχυση του επιτόπιου  
συντονισμού" τη συστηματικότερη προσφυγή στις συγχρηματοδοτήσεις.
1. Βελτίωση της αμοιβαίας ενημέρωσης
Η οργάνωση ενός αμοιβαίου συστήματος ενημέρωσης σχετικά με τις  
πολιτικές και δραστηριότητες παροχής βοηθειών, είτε αυτές έχουν αποφα-  
σιστεί, είτε προβλέπονται, αποτελεί την προφανή προ.καταβολ ι  κή προϋ­
πόθεση κάθε λειτουργικού συντονισμού ανάμεσα στα κράτη μέλη και την  
Επιτροπή, γιατί μόνο αυτός ο συντονισμός επιτρέπει την εξασφάλιση της  
απαραίτητης συνοχής και συμπληρωματικότητας, ανάμεσα στα κοινοτικά  
προγράμματα και τα αντίστοιχα διμερή προγράμματα των κρατών μελών.
Η Επιτροπή, διαβιβάζοντας στη φάση του προγραμματισμού των βοηθειών  
τις εκθέσεις της κατά χώρα, δημοσιεύοντας περιοδικά τις στατιστικές  
της για τα προγράμματα, που έχουν αποτελέσει αντικείμενο  
αποφάσεων χρηματοδότησης, και κοινοποιώντας τακτικά στα κράτη  
μέλη τα δελτία επιλογής της, σχετικά με τα προγράμματα που πρόκειται  
μάλλον να χρηματοδοτήσει, εκτελεί από την πλευρά της το καθήκον,  
που της είχε ανατεθεί στην ενημερωτική εντολή, που καθόρισαν οι  
αποφάσεις του Συμβουλίου του 1974 και 1976.
Αντίθετα, τα κράτη μέλη ή η πλειοψηφία τους, κοινοποιούν στην  
Επιτροπή μόνο πολύ επουσιώδεις ή αποσπασματικές πληροφορίες, για  
να μπορεί να είναι σίγουρα ότι θα χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά.
Οι πληροφορίες που ανταλλάσσουν μεταξύ τους τα κράτη μέλη είναι  
σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό αποσπασματικές.
Για να βελτιωθεί αυτή η κατάσταση και να επιτραπεί η καλύτερη  
δυνατή γνώση των αναπτυξιακών δραστηριοτήτων, που χρηματοδοτεί  
η Κοινότητα, μπορεί να εξεταστούν πέντε είδη ενεργειών:
- η κοινοποίηση από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή των εκθέσεων κατά  
χώρα που έχουν συντάξει με φροντίδα τους, σε περίπτωση που υπάρχουν  
οι σχετικές εκθέσεις,

- 9 -
- η διαβίβαση από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή των περιοδικών 
στατιστικών τους, σχετικά με την πρόοδο της εκτέλεσης των
ρπρογρρμμάτων συνεργασίας τους,
- η κοινοποίηση στην Επιτροπή των πρωτοκόλλων των συμφωνιών,  
που συνάπτουν ορισμένα κράτη μέλη έπειτα από το πέρας των  
αποστολών προγραμματισμού - ή των ενεργειών που γίνονται στη  
θέση τους - που πραγματοποιούν στις αναπτυσσόμενες χώρες,
- η κοινοποίηση από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή, όπως προβλέ-  
πεται στο άρθρο 15 της εσωτερικής συμφωνίας για θέματα χρη­
ματοδότησης της δεύτερης σύμβασης της Λομέ και στις ανάλο­
γες διατάξεις των μεσογειακών συμφωνιών, πληροφοριών που ενη­
μερώνονται περιοδικά, σχετικά με τις βοήθειες που σχεδιάζουν
να χορηγήσουν στο ένα ή άλλο κράτος ΑΚΕ. Οι σχετικές πληροφορίες,  
που αφορούν τις μελλοντικές προοπτικές, είναι απαραίτητες για  
την αναζήτηση της συμπληρωματικότητας, που πρέπει να εμπνέει  
την εφαρμογή της συνεργασίας. Η κοινοποίηση μπορεί να γίνεται  
με την αποστολή στην Επιτροπή ταυτόσημων δελτίων, με τα δελτία  
που η τελευταία διαβιβάζει στα κράτη μέλη, στο στάδιο της  
επιλογής των σχεδίων.
η καθιέρωση και διατήρηση ανεπίσημων επαφών μεταξύ των υπευθύ­
νων της Επιτροπής για ορισμένες γεωγραφικές περιοχές και των  
αντίότοιχων συναδέλφων τους από τις εθνι-κές διοικήσεις. Οι σχε­
τικές επαφές θα διευκολύνονταν χωρίς αμφιβολία αν τα κράτη μέλη  
και η Επιτροπή ανταλλάξουν λεπτομερή οργανογράμματα.
Χαρακτηριστικό για τα μέτρα αυτά είναι η προσαρμογή τους στα  
ρέαλιστικά δεδομένα χωρίς να είναι καθαυτό εντυπωσιακά. Τα μέτρα  
αυτά πρέπει να εφαρμόζονται αυτόματα.
Σε περίπτωση παρόλα αυτά, που τα σχετικά μέτρα εγκρΐθούν, θα  
επιτρέψουν να συμπληρωθεί κατάλληλα και χωρίς πρόσθετες διοικη­
τικές υποχρεώσεις ο κατάλογος των πληροφοριών για τις αντίστοιχες  
δραστηριότητες παροχής βοήθειας των κρατών μελών και της Επιτρο­
πής, χωρίς τον οποίο δεν είναι δυνατόν να προγραμματιστεί κανένας  
αποτελεσματικός συντονισμός. Με τον τρόπο αυτό θα δινόταν στην  
Επιτροπή η δυνατότητα να υποβάλλει τακτικά μία συνοπτική συγκεντρω­
τική έκθεση για την ευρωπαϊκή βοήθεια.

-9 α -
2 · §ϋΐ2Χΰ20-Ι2ΰ-£2ϋΐέ2Χ2ϋ-.2ϋϋΙ2ϊΐ2ϋ2^ί-.
Η ενίσχυση αυτή αποτελεί επιτακτική ανάγκη και απαιτεί προσπάθει  
που ξεπερνούν την απλή βελτίωση της ενημερωτικής λειτουργίας του  
συντονισμού που είναι παρόλα αυτά απαραίτητη.

-  10 -
Η ενίσχυση προϋποθέτει ότι από ένα συντονισμό, που μπορεί να χαρα­
κτηρίσουμε "παθητικόΗ,δηλαδή από το συντονισμό που είναι προσανατο­
λισμένος προς την αναγκαιότητα αποφυγής της ταυτόχρονης διπλής  
χρήσης πόρων, προσανατολιζόμαστε προς ένα συντονισμό "ενεργητικό",  
δηλαδή με άλλα λόγια, προς ένα συντονισμό που προορίζεται να  
επιτρέψει τη συμπληρωματικότητα των προγραμμάτων συνεργασίας.
Αυτό συνεπάγεται δυναμικούς χειρισμούς, δηλαδή κοινές σκέψεις και  
πραγματικά ενορχηστρωμένες ενέργειες σε συνδυασμό με τους στόχους  
τής δικαιούχου χώρας στο συγκεκριμένο τομέα, και τα καλύτερα Μέσα  
για να εξασφαλιστεί η υλοποίησή τους.
α) Ενημερωτική λειτουργία του επιτόπιου συντονισμού  
η ενίσχυσή της περιλαμβάνει τρεις πλευρές :
- την εντατικότερη διεξαγωγή επαφών μεταξύ των αντιπροσωπειών της  
Επιτροπής, όπου υπάρχουν αντιπροσωπείες, και των επιτόπιων εκ­
προσώπων των κρατών μελών" οι επαφές αυτές θα πρέπει να καθιε­
ρωθούν θεσμικά, ακολουθώντας το παράδειγμα του τομέα της πολιτικής  
συνεργασίας.
- την κοινή επεξεργασία μιας ετήσιας συνοπτικής έκθεσης σχετικά με  
τις εξωτερικές βοήθειες, και ιδίως τις βοήθειες κοινοτικής προέλευ­
σης (Κοινότητα και κράτη μέλη), που λαμβάνει κάθε δικαιούχος χώρα.
- τη διοργάνωση, με το ίδιο πνεύμα που ισχύει για τις πληροφορίες  
που δίνουν στις επιτόπιες αντιπροσωπείες των κρατών μελών
οι υπάλληλοι της Επιτροπής, που συμμετέχουν σε κάποια αποστολή/  
συστηματικών συζητήσεων με την αντιπροσωπεία της Επιτροπής  
και τα υπόλοιπα κράτη μέλη που εκπροσωπούνται, έπειτα από  
το πέρας των αποστολών/ υψηλού επιπέδου,(ιδίως των αποστολών  
προγραμματισμού ή επιλογής ), που πραγματοποιεί ένα κράτος μέλος.
β) Λυναμική λειτουργία του επιτόπιου συντονισμού;
Πρόκειται για την κεντρική λειτουργία στο πλαίσιο της συνεργασίας  
με τα κράτη ΑΚΕ, Η υποστήριξη που παρέχεται στις τομεακές πολιτικές  
δεν είναι δυνατόν να εννοηθεί, χωρίς να προβλεφθεί η συμμετοχή των  
κρατών μελών, σε πολύ αρχικό στάδιο, στη διαδικασία εφαρμογής τής  
συνεργασίας. Το πνεύμα του συνεχούς διαλόγου που πρέπει να διαπνέει  
τις σχέσεις της Κοινότητας και των κρατών ΑΚΕ θα πρέπει να βασιστεί  
στην ανάλυση σε βάθος των τομεακών πολιτικών που φαίνεται σκόπιμο  
να υποστηριχθουν.

Κατά τη γνώμη της Επιτροπής, η σχετική ανάλυση, που είναι καθορι­
στική για την εξέλιξη των μεταγενέστερων φάσεων του προγραμματισμού, θα  
πρέπει να γίνεται από τον αντιπρόσωπο της Επιτροπής, σε συνδυασμό με τους  
επιτόπιους εκπροσώπους των κρατών μελών. Η ανάλυση αυτή θα συμπληρωθεί,  
ενδεχομένως, από κάθε αρμόδιο για τη γεωγραφική περιοχή, σε συνεργασία  
με τους αντίστοιχους αρμόδιους συναδέλφους του στα κράτη μέλη που ενδια­
φέρει κυρίως η σχετική χώρα ή ο εξεταζόμενος τομέας.
Με αφετηρία τους προσανατολισμούς που θα προκόψουν από την ανάλυση,  
πρέπει να καθιερωθεί για το διάλογο ένα μόνιμο τοπικό πλαίσιο, όπου θα  
έχει τη δυνατότητα να εκφράζεται. Για το σκοπό αυτό θα μπορούσε να εξε­
ταστεί η δυνατότητα δημιουργίας ενός μικτού πυρήνα προγραμματισμού, σε  
μόνιμη βάση, όλο το χρονικό διάστημα εφαρμογής της συνεργασίας. Στα βή­
ματα των μέτρων του τομέα των επισιτιστικών στρατηγικών, ο πυρήνας αυ­
τός θα επέτρεπε να εξασφαλιστεί η ανταλλαγή των απαραίτητων πληροφοριών  
ανάμεσα στη δικαιούχο χώρα, την Επιτροπή και τα ενδιαφερόμενο κράτη μέ­
λη, η κοινή αναζήτηση των μέσων, που είναι τα πιο ενδεδειγμένα για να  
βοηθήσουν τους σκοπούς της τομεακής πολιτικής που θα υποστηριχθεί  
και η προετοιμασία των αποφάσεων που θα ληφθούν. Όπως είναι ευνόητο,  
οτο πλαίσιο του πυρήνα αυτής της μορφής θα πρέπει να δίνεται η δυνατό­
τητα να γίνουν δεκτοί και οι άλλοι εξωκοινοτικοί χρηματοδότες, είτε  
πρόκειται για διμερείς, είτε για πολυμερείς χρηματοδοτήσεις, από τη  
στιγμή που θα είναι σε θέση να συμμετάσχουν ουσιαστικά στις ενέργειες  
που θα γίνουν στο πλαίσιο αυτό.
3. Συστηματ ι  κότερΐ]_πβοσφυ^ή_στ^£_συ¥%2Ρΰ2Ι2£2ΙΡ2£1£
Η θέση που θα πρέπει πλέον να καταλάβει, κατά την εφαρμογή της  
συνεργασίας με τα κράτη ΑΚΕ, η υποστήριξη των συγκεκριμένων πολιτικών  
κατά τομέα, θα οδηγήσει συχνά, εξαιτίας της έκτασης των αναγκών, στη  
συμμετοχή περισσότερων χρηματοδοτών. Η συμμετοχή αυτή, που συνδέεται  
αλληλένδετα, όπως είναι απόλυτα φυσικό, με τη φάση του διαλόγου που  
διεξάγεται από κοινού, είναι δυνατόν να αντικατοπτριστεί σε μεμονω­
μένες, χωριστές ενέργειες, που θα είναι όμως συμπληρωματικές, μιας και  
θα εξυπηρετούν τον ίδιο αντικειμενικό στόχο: την επιτυχία της τομεακής  
πολιτικής. Η συμμετοχή θα πρέπει επίσης να έχει την αντανάκλασή της  
στις πράξεις συγχρηματοδότησης που, χωρίς να αποτελούν αυτοσκοπό και  
όταν αυτό ενδείκνυται, θα εκφράζουν καλύτερα από κάθε άλλη μορφή τη  
συνοχή της Κοινότητας, της Επιτροπής-1 1 -

-1 2 -
και των κρατών μελών - όχι μόνο στην ανάλυση της τομεακής πολιτικής,  
αλλά επίσης και στη συγκεκριμένη υποστήριξη, που μπορεί να του παρα-  
σχεθεI.
Αυτή είναι η κατευθυντήρια γραμμή της διαπραγματευτικής εντολής,  
που ανέθεσε το Συμβούλιο στην Επιτροπή για την ανανέωση της σύμβασης  
της Λομέ, που διευκρινίζει ότι η "Κοινότητα θα προτείνει την ευρύτερη  
προσφυγή στη μέθοδο των συγχρηματοδοτήσεων".
Μία παρόμοια κατευθυντήρια γραμμή διέπει την εφαρμογή της οικο­
νομικής και τεχνικής συνεργασίας υπέρ των μη συνδεδεμένωνρναπτυσσο-  
μένων χωρών. 0 κανονισμός για τις χώρες αυτές δίνει πράγματι ιδιαί­
τερα βάρος στις συγχρηματοδοτήσεις, προβλέποντας την εκτέλεση σημα­
ντικού τμήματος της βοήθειας μέσω πράξεων συγχρηματοδότησης. Η εφαρμο­
γή αυτών των κατευθυντηρίων γραμμών έχει σαν αποτέλεσμα οι συγχρηματο-  
δοτήσεις να αποτελούν βασικό παράγοντα της κοινοτικής παρουσίας στις  
εν λόγω χώρες.
Η συγχρηματοδότηση εμφανίζεται έτσι ως μία από τις σημαντικότερες  
πλευρές της κοινοτικής πολιτικής στα θέματα της ανάπτυξης και αποτελεί  
ουσιαστική πτυχή του συντονισμού. Παρόλα αυτά όμως οι διαφορετικές δια­
δικασίες που χρησιμοποιεί κάθε χρηματοδότης έχουν ως συνέπεια οι χώρες  
αποδέκτες της βοήθειας να επωμίζονται εξαιρετικά μεγάλα διοικητικά βάρη  
και επιβραδύνουν συχνά τις πράξεις συγχρηματοδότησης. Στο σημείο αυτό  
ιδιαίτερα παράδοξο είναι ότι στο πεδίο της εναρμόνισης των διαδικα­
σιών τα αποτελέσματα είναι πολύ ενθαρρυντικότερα στις σχέσεις της Επι­
τροπής με τους εξωκοι v o t iκούς χρηματοδότες (Διεθνής Τράπεζα,Ταμεία των  
Αραβικών χωρών), παρά στις σχέσεις της με τα κράτη μέλη. Αποκαλυπτικό  
για την κατάσταση αυτή είναι το γεγονός ότι ποσοστό μεγαλύτερο από  
90Ϊ των προγραμμάτων που συγχρηματοδοτούνται με τα κράτη μέλη στις μη  
συνδεδεμένες αναπτυσσόμενες χώρες αντιπροσωπεύουν οι παράλληλες χρημα­
τοδοτήσεις.
Η Επιτροπιή συνιστά επομένως να προτιμηθούν οι κοινές συγχρηματοδο-  
τήσεις, πράγμα που συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση μόνο μιας μορφής δια­
δικασίας, όταν η σχετική .λύση αποδεικνύεται δυνατή κάι εφικτή και υπό  
την προϋπόθεση ότι κατοχυρώνει τη μεγαλύτερη δυνατή αποτελεσματικότητα  
της σχεδιαζόμενης πράξης.

-1 3 -
Μία πιο φιλόδοξη και χωρίς αμφιβολία πιο ορθολογική λύση θα ήταν  
η σύναψη,με τα κράτη μέλη που είναι πρόθυμα, συνολικών συμφωνιών συγχρη-  
ματοδότησης, της ίδάας κατηγορίας με τις συμφωνίες που ορισμένες από τις  
χώρες αυτές συνάπτουν με τη Διεθνή Τράπεζα.
Οι συμφωνίες αυτές πρέπει να διευκρινίζουν το ποσό που θα διατεθεί  
για την εφαρμογή του σχεδίου, τη διάρκεια εφαρμογής, τη διαδικασία επι­
λογής και παρακολούθησης των σχεδίων, καθώς και τα είδη συγχρηματοδοτή-  
αεων που θα εξεταστούν.
Η Επιτροπή βεβαιώνει ότι είναι πρόθυμη να συνάψει τις σχετικές συμφω­
νίες με τα κράτη μέλη που θα το επιθυμούσαν.
*
*  *
Στο πλαίσιο αυτής της αντίληψης συντονισμού, που μόλις τώρα εκτέθηκε,  
ο επιδιωκόμενος στόχος δεν είναι σε τελική κατάληξη μία κοινή αντιμετώπιση  
όλων των κοινοτικών βοηθειών απέναντι στην αναπτυξιακή πολιτική, ούτε,  
πολύ περισσότερο, η οικοδόμηση κοινής πολιτικής στον τομέα της συνεργασίας  
για τα θέματα της ανάπτυξης.
Η προσέγγιση της Επιτροπής χαρακτηρίζεται από τη ρεαλιστική αντιμετώ­
πιση της κατάστασης και προϋποθέτει την αυξημένη θέληση συνεργασίας και  
ενορχηστρωμένης δράσης όσον αφορά τις λειτουργικές πλευρές του συντονισμού.
Με κανένα τρόπο δεν πρόκειται εδώ για ένα καταναγκαστικό συντονισμό,  
αλλά για μία ελεύθερη συζήτηση, από την οποία ο καθένας πρέπει να αντλήσει  
τα μεγαλύτερα δυνατά οφέλη για το σύνολο της Κοινότητας με την προοπτική  
της επίτευξης των καλύτερων δυνατών αποτελεσμάτων για τους στόχους της  
ανάπτυξης.
Επιθυμία της Επιτροπής είναι να επιτρέψει την εξασφάλιση της συνοχής  
και της αληθινής συμπλπρωματικότητας των ενεργειών συνεργασίας, στην υπη­
ρεσία των πολιτικών που θα υποστηριχθούν στους συγκεκριμένους τομείς.
Αυτή είναι η πραγματική πρόκληση του· συντονισμού και η έννοια που  
πρέπει να του δίνεται.