'Αριθ. C 185/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 7. 81 
Γνώμη γιά τήν αναθεώρηση τοϋ κανονισμού τοϋ ΕΤΠΑ 
Ή γνώμη της 'Επιτροπής δέν βασίζεται σε κανένα κείμενο. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ 
Στην 182α σύνοδο της ολομελείας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς 29 καί 30 'Οκτωβρίου 
1980, ή 'Επιτροπή αποφάσισε κατόπιν προτάσεως τοϋ Προεδρείου της νά διατυπώσει, 
εξ ιδίας πρωτοβουλίας, μία γνώμη στο προαναφερθέν θέμα. 
Β. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή διαμόρφωσε τήγνώμη της στό προαναφερ­
θέν θέμα κατά τήν 187η σύνοδο της ολομελείας της, ή οποία έλαβε χώρα στίς Βρυξέλ­
λες, στίς 29 καί 30 'Απριλίου 1981. 
Τό κείμενο αυτής τής γνώμης είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
"Εχοντας υπόψη τό άρθρο 20 (4) των κανόνων διαδι­
κασίας, 
έχοντας υπόψη τό άρθρο 22 τοϋ παλαιοϋ κανονι­
σμού τοϋ Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 724/75 περί δη­
μιουργίας ενός Εύρωπαϊκοϋ Ταμείου Περιφερεια­
κής 'Αναπτύξεως, τό όποιο προβλέπει μιά επανεξέ­
ταση των κανόνων λειτουργίας τοϋ Ταμείου, τό 
1981, 
έχοντας υπόψη τήν απόφαση τής 'Επιτροπής τής 
29ης 'Οκτωβρίου 1980 πού εξουσιοδότησε τό τμήμα 
περιφερειακής αναπτύξεως νά προετοιμάσει μία 
γνώμη γιά το θέμα τής αναθεωρήσεως τοϋ κανονι­
σμού τοϋ ΕΤΠΑ, 
έχοντας υπόψη τήν απόφαση τοϋ τμήματος, κατά τή 
συνεδρίαση του στίς 14 Νοεμβρίου 1980, νά εμπι­
στευθεί τήν προετοιμασία αυτής τής γνώμης σέ μία 
ομάδα μελέτης μέ εισηγητή τόν κ. Hall, 
έχοντας υπόψη τίς συσκέψεις τοϋ τμήματος τής 
39ης συνεδριάσεως του στίς 13 Μαρτίου 1981 καί 
στίς 29 'Απριλίου 1981, 
έχοντας υπόψη τήν προφορική εισήγηση πού πα­
ρουσιάσθηκε άπό τόν εισηγητή κ. Hall, κατά τήν 
187η σύνοδο ολομελείας πού διεξήχθη στίς 
29'Απριλίου 1981, 
έχοντας ύπόψή τίς συζητήσεις τής συνελεύσεως 
κατά τήν ϊδια σύνοδο ολομελείας, 
εκτιμώντας ότι είναι αναγκαίο ή 'Επιτροπή νά δια­
τυπώσει τίς δικές της απόψεις γιά τό θέμα τής ανα­
θεωρήσεως τοϋ κανονισμοϋ τοϋ ΕΤΠΑ σέ μία εποχή κατά τήν οποία τό μέλλον τής περιφερειακής πολιτι­
κής συζητείται σέ πολλά επίπεδα, 
εκτιμώντας δτι είναι εντούτοις αναγκαίο νά εκτιμη­
θούν τά προβλήματα πού αντιμετωπίζει πρόσφατα ή 
περιφερειακή πολιτική ώς σύνολο, καί νά προτείνει 
έτσι έναν ορισμένο αριθμό μεταρρυθμίσεων πού εί­
ναι επιθυμητές άπό τους αντιπροσώπους των οικο­
νομικών καί κοινωνικών ομάδων, έχοντας υπόψη 
τό ενδιαφέρον των αντιπροσώπων των τοπικών άρ­
χων άλλα χωρίς νά εισέρχεται σέ ένα λεπτομερή νο­
μικό σχολιασμό τοϋ κάθε άρθρου τοϋ κανονισμοϋ 
τοϋ ΕΤΠΑ, 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ 
μέ 70 ψήφους υπέρ, 6 κατά καί 16 αποχές: 
1. Ό ρόλος τοΰ ΕΤΠΑ στην περιφερειακή πολιτική 
τχ\ς Κοινότητος 
1.1. Πρίν συζητηθεί ό ειδικός ρόλος τοϋ Ταμείου, 
είναι αναγκαίο νά περιγραφεί περιληπτικά ό σκο­
πός τής κοινοτικής περιφερειακής πολιτικής. Είναι 
βέβαιο δτι ή ύπαρξη τής Κοινής 'Αγοράς, δπως 
προβλέφθηκε στό άρθρο 2 τής συνθήκης καί ή προο­
δευτική εξακολούθηση τής διαδικασίας τής οικονο­
μικής ολοκληρώσεως πού πιθανώς νά οδηγήσει 
στην οικονομική καί νομισματική ενοποίηση, δέν 
θά λειτουργήσει δταν οι ευημερούσες περιφέρειες 
τής Κοινότητος απολαμβάνουν υψηλότερα επίπεδα 
απασχολήσεως καί μία αυξανόμενη ευημερία, ένω 
αντίθετα οί λιγότερο προηγμένες περιφέρειες είναι 
υποκείμενα υψηλότερων επιπέδων ανεργίας, μετα­
ναστεύσεως, καί τά εισοδήματα τους νά συνεχίζουν 
νά ευρίσκονται σέ επίπεδα πολύ χαμηλότερα των 
πλουσιοτέρων περιφερειών. 
27. 7. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 185/21 
1.2. Έάν αυτό τό αντιφατικό πρότυπο οικονομι­
κής αναπτύξεως δέν συγκρατηθεί καί δέν αντιστρα­
φεί, ορισμένες περιφέρειες πού μειονεκτούν θά εξαι­
ρεθούν ουσιαστικά άπό τά κέρδη της οικονομικής ε­
νώσεως, καί τά Κράτη μέλη μέσα στά όποια ευρί­
σκονται μπορεί νά υποχρεωθούν νά εγκαταλείψουν 
ή νά αντιταχθούν στίς αρχές πού είναι αναγκαίες 
γιά τη δημιουργία της οικονομικής καί νομισματι­
κής ενώσεως, διακινδυνεύοντας έτσι την ύπαρξη καί 
την εξακολούθηση της Κοινής 'Αγοράς. 
1.3. Μία δραστήρια περιφερειακή πολιτική είναι 
ένα άπό τά κυριότερα μέσα γιά τήν εξουδετέρωση 
παρόμοιων τάσεων καί γιά τήν αντιμετώπιση των 
κύριων περιφερειακών προβλημάτων στην Κοινότη­
τα, καί τά όποια είναι ή ύποανάπτυξη ενός μεγάλου 
άριθμοϋ αγροτικών περιοχών, καί ή παρακμή άλ­
λων περιφερειών οί όποιες είναι πολύ εξαρτημένες 
άπό ορισμένες βασικές βιομηχανίες πού αντιμετω­
πίζουν δυσκολίες, καί ή ειδική κατάσταση ορισμέ­
νων παραμεθόριων περιφερειών. 
1.4. Οί περιφερειακές διαφορές, παρά τά μέτρα πε­
ριφερειακής πολιτικής πού ελήφθησαν άπό τίς χώ­
ρες καί τήν Κοινότητα, έχουν γίνει μεγαλύτερες, 
άπό τήν ίδρυση τής Κοινότητος. Ή πρώτη περιο­
δική έκθεση πού προετοιμάσθηκε άπό τήν 'Επι­
τροπή γιά τήν οικονομική καί κοινωνική κατά­
σταση τών περιφερειών, φανερώνει δτι ένώ οί περι­
φερειακές ανισότητες, μετρημένες σέ κατά κεφαλή 
Α.Ε.Π., μέσα στά Κράτη μέλη έχουν παραμείνει α­
μετάβλητες ή καί μειώθηκαν, τό χάσμα μεταξύ τών 
δέκα πιό ισχυρών καί τών δέκα πιό αδύνατων περι­
φερειών της Κοινότητος έχει διευρυνθεί κατά τή δε­
καετία τού 1970. 'Εκφρασμένο δέ, σάν αναλογία, 
αυξήθηκε άπό 2,9:1 τό 1970 σέ 4,0:1 τό 1977. 
1.4.1. Σέ ένα καθεστώς ελεύθερης αγοράς, παρό­
μοιες ανισότητες μπορούν μερικώς νά διορθωθούν 
μέσω τής μεταναστεύσεως άλλα ή διακοπή, καί σέ 
ορισμένες περιπτώσεις, στην σημερινή ύφεση, ή 
στροφή της μεταναστεύσεως προς τίς ισχυρότερες 
περιφέρειες σημαίνει δτι, οί οικονομίες τών αδύνα­
των περιφερειών έχουν σχετικά εξασθενίσει, κατά 
τή στιγμή πού πρέπει νά αντιμετωπίσουν τό βάρος 
ενός αυξημένου πληθυσμοΟ. 
1.4.2. Έάν δέν διορθωθεί αυτή ή κατάσταση, όχι 
μόνο τά επίπεδα διαβιώσεως δέν προορίζονται νά 
μειωθούν ακόμη περισσότερο στίς αδύνατες περιφέ­
ρειες, άλλα θά έχει χαθεί καί ή ευκαιρία της πλή­
ρους χρησιμοποιήσεως τοϋ έργατικοΟ δυναμικού 
καί τών άλλων πόρων αυτών τών περιφερειών. 'Ε­
πιπροσθέτως, ορισμένες εξελίξεις της παγκόσμιας 
οικονομικής δραστηριότητος είχαν αντίθετα αποτε­
λέσματα σέ περιφέρειες οί όποιες μέχρι σήμερα 
ήταν σχετικά απαλλαγμένες άπό προβλήματα. 
1.5. 'Επιπλέον, πρέπει νά αναμένεται ότι τά περι­
φερειακά αυτά προβλήματα θά γίνουν στό μέλλον 
περισσότερο έντονα. 
1.5.1. Ή διεύρυνση της Κοινότητος, καί μέ τήν αύ­
ξηση της σπουδαιότητος πού έχουν γι' αυτήν οί με­
σογειακές περιοχές, θά έχει σάν αποτέλεσμα τήν 
αύξηση τών περιφερειακών ανισοτήτων καί ταυτο­χρόνως ή χαμηλότερη ή μηδενική οικονομική ανά­
πτυξη στην Κοινότητα δέν έκτύπησε μόνο τίς πιό 
αδύνατες περιφέρειες, μέ ιδιαίτερη σκληρότητα, 
άλλα μείωσε τόν αριθμό τών απασχολήσεων οί ό­
ποιες μποροϋν νά μεταφερθοϋν προς αυτές άπό τίς 
σχετικά ευημερούσες περιφέρειες. 'Επιπρόσθετα, ή 
σημερινή παγκόσμια οικονομική κατάσταση, μεί­
ωσε τόν αριθμό τών διαθέσιμων έκτος της Κοινότη­
τος απασχολήσεων. 
1.6. Ή αύξηση τοϋ κόστους ενεργείας, ή αυξανό­
μενη ανταγωνιστικότητα τών πρόσφατα έκβιομη-
χανοποιουμένων χωρών, οί ταχύτατες μεταβολές 
της τεχνολογίας πού οδηγούν σέ αυξανόμενα καί 
κύρια διαρθρωτικά προβλήματα καί σέ μεθόδους 
παράγωγης εντάσεως κεφαλαίου, καί οί δημογραφι­
κές μεταβολές της τελευταίας δεκαετίας, φαίνεται 
νά έχουν αναλογικά μεγαλύτερες συνέπειες στίς α­
σθενέστερες περιφέρειες της Κοινότητος. Κοινοτι­
κές πολιτικές πού προάγουν τήν αναδιάρθρωση τών 
ύπό παρακμή τομέων, μποροϋν άπό μόνες τους νά έ­
χουν σοβαρές συνέπειες στίς αδύνατες περιφέρειες 
στίς όποιες οί βιομηχανίες αυτές είναι ύπερσυγκε-
ντρωμένες. 
1.7. Ή ανάγκη γιά τήν κοινοτική περιφερειακή 
πολιτική έγινε ακόμη πιό επείγουσα ένώ ταυτό­
χρονα αυξήθηκαν οί δυσκολίες τής αποτελεσματι­
κής εφαρμογής της. 
1.8. Ή λύση γιά αυτά τά αυξανόμενα σοβαρά πε­
ριφερειακά προβλήματα, δέν μπορεί νά επιτευχθεί 
μόνο μέ τή μεταφορά εισοδήματος άπό τίς ευημε­
ρούσες προς τίς αδύνατες περιφέρειες. Αυτό πού εί­
ναι αναγκαίο είναι κατάλληλα εθνικά καί κοινο­
τικά μέτρα, τά όποια θά υποκινήσουν τήν αυτοδύ­
ναμη ανάπτυξη τών αδύνατων περιφερειών καί θά 
αυξήσουν τήν ικανότητα τους νά ανταγωνίζονται α­
ποτελεσματικότερα σέ ένα δύσκολα αυξανόμενο 
περιβάλλον. Γιά νά αντιμετωπισθούν αποτελεσμα­
τικά αυτά τά προβλήματα, είναι απαραίτητο νά α­
ναπτυχθεί μία γενικότερη κοινοτική περιφερειακή 
πολιτική. Αυτή πρέπει νά περιέχει τά ακόλουθα 
στοιχεία: 
- Μιά ενδυνάμωση καί μιά αύξηση της συχνότη­
τας τών αναλύσεων τών οικονομικών καί κοινο­
τικών διαρθρώσεων καί τάσεων, σέ όλες τίς πε­
ριφέρειες της Κοινότητος. Αυτό είναι αναγκαίο 
γιά νά επιτρέψει έναν καθορισμό τών περιφε­
ρειών εκείνων πού πρόκειται νά αντιμετωπίσουν 
προβλήματα πού απειλούν τήν Κοινότητα καί 
νά εκτιμήσουν τά αποτελέσματα όλων τών μέ­
τρων, σέ εθνικό καί κοινοτικό επίπεδο, πού επη­
ρεάζουν τήν περιφερειακή ανάπτυξη. Γι' αυτό 
τόν συνδυασμό ένα προηγμένο σύστημα προει-
δοποιήσεως θά είναι ιδιαίτερα χρήσιμο. 
- Μία εκτίμηση τών περιφερειακών επιπτώσεων, 
τών κυριότερων κοινοτικών πολιτικών καί τών 
χρηματοδοτικών οργάνων. 
- Τήν ικανότητα νά συντονίζει προοδευτικά όλες 
τίς όψεις τών εθνικών περιφερειακών πολιτικών 
στό πλαίσιο μιας γενικότερης κοινοτικής περι­
φερειακής πολιτικής. 
'Αριθ. C 185/22 'Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 7. 81 
- Τήν παροχή χρηματικής βοήθειας άπό τους κοι­
νοτικούς 'ίδιους πόρους, αφ' ενός μέν γιά τήν 
υποστήριξη εθνικών περιφερειακών πολιτικών 
αφ' ετέρου δέ γιά τή χρηματοδότηση ειδικών 
κοινοτικών μέτρων περιφερειακής αναπτύξεως. 
Άπό τό 1975 αυτή είναι καί ή ειδική αποστολή 
τοϋ ΕΤΠΑ. 
1.9. Τό ΕΤΠΑ έχει νά παίξει έναν ειδικό καί ου­
σιώδη ρόλο γιά τήν ανάπτυξη της κοινοτικής περι­
φερειακής πολιτικής, άλλα πρέπει νά άντιμετοοπι-
σθεϊ σάν ένα τμήμα μιας γενικότερης πολιτικής τής 
οποίας τά στοιχεία έχουν περιγραφεί πιό πάνω. 
2. Τό Ευρωπαϊκό Περιφερειακό Ταμείο 
2.1. 'Από τήν εποχή τής δημιουργίας του, τό 1975, 
οί λειτουργίες τοΟ Ταμείου αναθεωρήθηκαν γιά νά 
συμπεριλάβουν τίς ακόλουθες κύριες μεταβολές: 
2.1.1. Τόν καθορισμό τοϋ συνολικού ποσού ενι­
σχύσεως τοΰ Ταμείου εντός τής κανονικής διαδικα­
σίας τοϋ προϋπολογισμοΰ. 
2.1.2. Τή δημιουργία ενός τμήματος έκτός-ποσο-
στώσεων. 
2.1.3. Μικρές μεταβολές τών ποσοστώσεων γιά τίς 
γαλλικές υπερπόντιες περιοχές καί μία αναθεώρηση 
τών ποσοστώσεων, ως συνέπεια τής εντάξεως τής 
Ελλάδος στην Κοινότητα. 
2.1.4. "Ενα γενικότερο καθορισμό τής επενδύσεως 
γιά έργα υποδομής, κατάλληλης γιά ενίσχυση άπό 
τό Ταμείο καί ένα υψηλότερο ποσοστό ενισχύσεως 
άπό τό Ταμείο. 
2.1.5. Τήν εισαγωγή έπισπευσμένων πληρωμών 
άπό τό Ταμείο. 
2.1.6. 'Ορισμένες απλοποιήσεις στίς διαδικασίες 
τοϋ Ταμείου. 
2.2. Οί πρόσοδοι τοϋ Ταμείου σέ ονομαστικούς ό­
ρους άπό τής δημιουργίας του ήταν: 
1975 
1976 
1977 
1978 
1979 
1980 
1981 300 ΕΛΜ 
500 ΕΛΜ 
500 ΕΛΜ 
581 ΕΕΛΜ 
945 ΕΕΛΜ 
1 165 ΕΕΛΜ 
1 540 ΕΕΛΜ. 
2.3. Προτείνεται ή συζήτηση μεθόδων βάσει τών 
οποίων μπορούν νά τροποποιηθούν ακόμη περισσό­
τερο οί κανόνες τοϋ Ταμείου, επιτρέποντας του έτσι 
νά παίξει έναν πιό αποτελεσματικό ρόλο στην κοι­
νοτική περιφερειακή πολιτική. 
3. Μελλοντικές πρόσοδοι τοϋ Ταμείου 
3.1. Τό ΕΤΠΑ πρέπει νά έχει προσόδους οί όποιες 
θά τοϋ επιτρέπουν τήν παροχή ενός επιπέδου χρη­
ματοδοτήσεων, αναλόγων προς τίς ανάγκες, καί οί όποιες θά έχουν σημαντικότερες επιδράσεις έπί τών 
διευρυνόμενων, εντός τής Κοινότητος, περιφερεια­
κών ανισοτήτων. Μεγαλύτερη προτεραιότης πρέπει 
τέλος νά δοθεί στό θέμα τής αυξήσεως τών προσό­
δων τοϋ Ταμείου στον κοινοτικό προϋπολογισμό. 
3.2. Ή χορήγηση ποσών στό ΕΤΠΑ πρέπει νά αυ­
ξηθεί προοδευτικά, σέ πραγματικούς όρους, ώστε 
νά λάβει περισσότερο υπόψη της τους υψηλούς 
ρυθμούς πληθωρισμοϋ τους οποίους αντιμετωπίζει 
τώρα ή Κοινότητα. 
3.3. ΟΙ υπηρεσίες τής 'Επιτροπής έχουν έπί τοϋ πα­
ρόντος πολύ λιγότερο προσωπικό άπό αυτό πού εί­
ναι αναγκαίο γιά τήν διαχείριση τών τρεχουσών 
υποθέσεων τοϋ ΕΤΠΑ. Παρά τίς προτάσεις πού 
διατυπώνονται κατωτέρω καί οί όποιες θά έπρεπε 
νά οδηγούν σέ διοικητικές απλοποιήσεις (π. χ. στην 
παράγραφο 7.2.) καί νά τό έλαφρώσουν άπό τό διοι­
κητικό βάρος του, τό προσωπικό τής 'Επιτροπής 
πρέπει νά είναι επαρκές ώστε νά διασφαλίζει τήν α­
ποτελεσματική λειτουργία τοΰ υπάρχοντος σήμερα 
Ταμείου, καί ενός διευρυνόμενου Ταμείου στό μέλ­
λον, καί έτσι νά βοηθήσει στην αποφυγή διοικητι­
κών καθυστερήσεων. 
4. Συντονισμός τών οργάνων καί εκτίμηση των πε­
ριφερειακών επιπτώσεων 
4.1. Πρέπει νά τονισθεί ότι τό Ταμείο δέν μπορεί 
νά αποτελεί τό μοναδικό όργανο τής κοινοτικής πε­
ριφερειακής πολιτικής. Ή εκτίμηση τών περιφερεια­
κών επιπτώσεων, πού απορρέει άπό τήν εφαρμογή 
άλλων κοινοτικών πολιτικών, πρέπει νά επεκταθεί, 
όπως καί ό συντονισμός τών άλλων κοινοτικών 
χρηματοδοτικών οργάνων, δσον άφορα τους αντι­
κειμενικούς των σκοπούς, τους κανονισμούς των 
καί τίς διαδικασίες πού πρέπει νά γίνουν περισσό­
τερο αποτελεσματικές, ώστε νά μεγιστοποιούνται 
οί συνέπειες τους στίς λιγότερο ευνοημένες περιφέ­
ρειες. Έκεϊ όπου είναι αναγκαίο, άλλες κοινοτικές 
πολιτικές (έχοντας αναμφίβολα εξαιρετικές προθέ­
σεις ώς προς τους σκοπούς των), θά πρέπει νά λαμ­
βάνουν επίσης υπόψη τους τά ιδιαίτερα αντίθετα α­
ποτελέσματα τά όποια μπορεί νά προκαλούν στίς 
λιγότερο ευνοημένες περιφέρειες, έφ' δσον ό έκτος 
ποσοστώσεων τομέας τοϋ ΕΤΠΑ - πού δημιουργή­
θηκε ειδικότερα γιά νά βοηθά καί νά αποζημιώνει 
άπό παρόμοιες επιπτώσεις - παραμένει ακόμη 
αδύνατος, καί σέ καμία περίπτωση δέν μπορεί νά 
θεωρηθεί ότι μπορεί νά τό επιτύχει άπό μόνος του. 
'Επιπροσθέτως, υπάρχει ανάγκη νά επιταχυνθεί ή 
εισαγωγή ορισμένων πολιτικών σέ κοινοτικό επίπε­
δο, όπως π. χ. μεταφορών καί δημιουργίας υποδο­
μής γιά τίς μεταφορές, έρευνας καί αναπτύξεως, καί 
τέλος μιας ενεργειακής πολιτικής, χωρίς τίς όποιες 
δέν μπορεί νά δημιουργηθεί μία γενικότερη κοινο­
τική περιφερειακή πολιτική. 
5. Μέθοδοι παρεμβάσεως τοΰ Ταμείου 
5.1. Δ ιαχωρισμός μεταξύ τμήματος υποστηρίξεως 
(ποσοστώσεων), καί είόικών κοινοτικών μέ­
τρων (εκτός ποσοστώσεων) 
5.1.1. Ό σημερινός διαχωρισμός τοϋ Ταμείου σέ 
ένα τμήμα υποστηρίξεως τών μέτρων περιφερειακής 
27. 7. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 185/23 
πολιτικής των Κρατών μελών, καί ενός τμήματος τό 
όποιο χρηματοδοτεί ειδικά κοινοτικά μέτρα περιφε­
ρειακής αναπτύξεως (έκτος ποσοστώσεων), θά πρέ­
πει νά διατηρηθεί. Ό διαχωρισμός αυτός τοΟ Τα­
μείου αντανακλά τό γεγονός δτι ή περιφερειακή πο­
λιτική πρέπει νά είναι πάντοτε μία ευθύνη πού πρέ­
πει νά διαμοιράζεται μεταξύ Κρατών μελών καί 
Κοινότητος. 
5.1.2. "Ετσι είναι αναγκαίο νά αυξηθεί ουσιαστικά 
τό μερίδιο εκείνο πού διατίθεται άπό τό συνολικό 
Ταμείο στό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα του. Γιατί, 
άπό αυτό τό τμήμα τοΟ Ταμείου, γίνεται μία γνήσια 
κοινοτική προσέγγιση καί ανταπόκριση στά περι­
φερειακά προβλήματα καί γι' αυτόν τό λόγο πρέπει 
νά τοϋ δοθεί προοδευτικά ένα μεγαλύτερο μερίδιο 
άπό τους πόρους τοϋ Ταμείου. 
5.1.3. Τό αυξανόμενο μέγεθος καί ένταση των πε­
ριφερειακών προβλημάτων καθιστοϋν αναγκαίο 
όπως, ή Κοινότης εφοδιαστεί μέ τά απαραίτητα 
μέσα, γιά νά προβαίνει στίς διαρθρωτικές εκείνες ε­
νέργειες πού άπαιτοϋνται γιά νά μειώσουν τά αντί­
θετα αποτελέσματα πού προκύπτουν άπό τήν εφαρ­
μογή ορισμένων κοινοτικών πολιτικών - ή άπό τήν 
απουσία των - γιά ορισμένες λιγότερο ευνοημένες 
περιφέρειες. Ή Κοινότης πρέπει νά παρεμβαίνει επί­
σης, κατάλληλα, στίς οικονομίες τών περιφερειών 
αυτών ώστε νά μπορεί νά αντιμετωπίζει τίς συνέ­
πειες τοϋ διευρυνόμενου φάσματος τών κλαδικών 
προβλημάτων πού εμφανίζονται. Τό ποσό δέ, πού 
παραχωρείται σήμερα στό έκτός-ποσοστώσεων 
τμήμα, είναι εντελώς ανεπαρκές γιά νά τοϋ επιτρέ­
ψει νά εκτελέσει αυτή τή λειτουργία. 
5.1.4. Παρόλο ότι αναγνωρίζεται ότι τά σημερινά 
έκτός-ποσοστώσεων μέτρα είναι πειραματικής 
φύσεως, ή Κοινότης δέν μπορεί νά καθυστερεί άλλο 
στον εφοδιασμό της μέ τά μέσα πού θά τής επιτρέ­
ψουν νά αναλάβει έκτός-ποσοστώσεων μέτρα, τά ό­
ποια θά άφοροϋν τήν ευρύτερη κλίμακα τών στό­
χων της. 
5.1.5. Μία ουσιώδης αύξηση τοϋ τμήματος έκτός-
ποσοστώσεων έν τούτοις δέν θά έπρεπε νά επι­
τυγχάνεται άπό μιά απλή μεταφορά πόρων άπό τό 
τμήμα υποστηρίξεως τοϋ Ταμείου. Οί δύο τομείς 
πρέπει νά θεωροϋνται σάν αλληλοσυμπληρούμε­
νοι. 
5.2. Ανξηση τον τμήματος εκτός ποσοστώσεων 
καί βελτιώσεις οτόν τρόπο λειτουργίας τον 
5.2.1. 'Υπάρχουν καί πρακτικά επίσης επιχειρή­
ματα γιά τήν διεύρυνση τοϋ τμήματος έκτός-ποσο-
στώσεων. Επειδή ή δουλειά πού περιλαμβάνεται, 
στην προετοιμασία τών έκτός-ποσοστώσεων προ­
γραμμάτων, είναι σημαντική, τά διαθέσιμα ποσά 
πρέπει νά είναι αρκετά μεγάλα γιά νά δικαιολογοϋν 
τήν προσπάθεια αυτή. 'Επιπρόσθετα, καί έάν οί νέες 
καί διαφορετικές μορφές τών μέτρων περιφερειακής 
πολιτικής πρόκειται νά έχουν ένα ουσιώδες αποτέ­
λεσμα, τότε πρέπει νά διεξάγονται μέ μιά λογική 
διαβάθμιση. 5.2.2. 'Ομοίως, καί έάν τά ειδικά προγράμματα 
πρόκειται νά δώσουν τήν ευκαιρία μιας μεγαλύτε­
ρης συνεισφοράς καί συμμετοχής, σέ σχέση μέ ε­
κείνα πού ευρίσκονται απευθείας αναμεμιγμένα 
στην οικονομική καί κοινωνική ζωή τών ύπό εξέ­
ταση περιφερειών, τότε ή χρηματική συνεισφορά 
τής Κοινότητος πρέπει νά είναι επαρκής γιά νά μπο­
ρεί νά δικαιολογήσει μιά τέτοια ανάμιξη. 
5.2.3. Ό καθορισμός καί ή επιλογή τών περιοχών 
στίς όποιες πρόκειται νά έφαρμοσθοϋν τά μέτρα 
τοϋ έκτός-ποσοστώσεων τμήματος, πρέπει νά γίνει 
βάσει κοινοτικών κριτηρίων τά όποια θά αντικα­
τοπτρίζουν, κατά τήν Κοινότητα, τήν ένταση τών 
περιφερειακών προβλημάτων. 
5.2.4. Τά Κράτη μέλη, σέ συνεργασία μέ τά περι­
φερειακά καί τοπικά συμφέροντα, θά έπρεπε νά έ­
χουν έν τούτοις τό δικαίωμα νά προτείνουν τροπο­
ποιήσεις, καί θα είναι υποχρεωμένα νά εφοδιάζουν 
τήν Κοινότητα μέ όλες τίς απαραίτητες πληροφο­
ρίες γιά τά περιφερειακά προβλήματα τά όποια ά­
φοροϋν τά καθορισμένα αυτά μέτρα. 
5.2.5. Τό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα θά πρέπει νά 
χρηματοδοτήσει νέα μέτρα, όπως π. χ. μέτρα τά ό­
ποια δέν χρηματοδοτούνται συνήθως άπό τίς κλασι­
κές στρατηγικές περιφερειακής αναπτύξεως, ε'ιτε 
άπό τά Κράτη μέλη, εϊτε άπό τό τμήμα ποσοστώσε­
ων. Κατ' αυτόν τόν τρόπο, θά συμπληρώνει τό 
τμήμα ποσοστώσεων, τό όποιο είναι καταλληλό­
τερο γιά σχέδια υποδομής καί προγράμματα δαπα­
νών. Αυτά, άπό τήν φύση τους, δέν μποροϋν νά είναι 
αποτελεσματικά παρά μόνον στό μεσοπρόθεσμο 
καί μακροπρόθεσμο διάστημα. 
5.2.6. Οί σημερινές διαδικασίες γιά τήν έγκριση 
τών μέτρων έκτός-ποσοστώσεων πρέπει νά μετα-
βληθοϋν. Ή απαίτηση μιας ομόφωνης αποφάσεως 
τοϋ Συμβουλίου πού θά άφορα όλα τά εντός τών ει­
δικών ορίων τών προγραμμάτων σχέδια, τήν ταχύ­
τητα καί τήν ευκαμψία ανταποκρίσεως των, μειώνει 
σοβαρά τόν αυθεντικό κοινοτικό χαρακτήρα τόν ό­
ποιο θά πρέπει νά έχουν τέτοιου ε'ίδους μέτρα. Όσο 
μεγαλώνει τό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα, τόσο πιό 
κρίσιμα θά γίνονται αύτοϋ τοϋ είδους τά προβλήμα­
τα. 
5.2.7. Τό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα δέν θά πρέ­
πει νά υπόκειται σέ μεγαλύτερο έλεγχο άπό τό 
Συμβούλιο, άπό δ,τι τό τμήμα υποστηρίξεως τοϋ Τα­
μείου : άλλα εκείνο πού θά πρέπει νά απαιτείται εί­
ναι μιά ολοκληρωμένη έκθεση προόδου καί πιθα­
νών επιπτώσεων. 
5.3. Ή κατανομή τον τμήματος υποστηρίξεως 
5.3.1. Τό τμήμα τοϋ Ταμείου πού προορίστηκε γιά 
τήν υποστήριξη τών μέτρων περιφερειακής πολιτι­
κής τών Κρατών μελών, πρέπει νά οργανωθεί δια­
φορετικά άπό τό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα τοϋ 
Ταμείου. Θά πρέπει νά συγκεντρώσει τό ενδιαφέρον 
του γιά τίς περιφέρειες εκείνες τής Κοινότητος δπου 
τά προβλήματα είναι περισσότερα καί τά όποια δη-
μιουργοϋν μία απαράδεκτη οικονομική καί κοινω­
νική κατάσταση αστάθειας μέσα στην Κοινότητα. 
'Αριθ. C 185/24 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 7. 81 
Σέ ορισμένες περιπτώσεις, τά προβλήματα αυτά εί­
ναι περισσότερο τεταμένα λόγω των κεντρομόλων 
συνεπειών πού δημιουργεί άπό μόνη της ή Κοινή 'Α­
γορά, καί τά όποια θά εντατικοποιηθούν ακόμη πε­
ρισσότερο δσο ή πρόοδος προς τήν οικονομική καί 
νομισματική ενοποίηση δημιουργεί μία κατάσταση 
στην οποία τά Κράτη μέλη δέν θά έχουν πλέον στή 
διάθεση τους μέτρα, όπως οί προσαρμογές των τι­
μών συναλλάγματος καί οί ανεξάρτητες νομισματι­
κές καί δημοσιοοικονομικές πολιτικές, γιά νά άντα-
πεξέλθουν σ' αύτοΟ τοϋ είδους τά προβλήματα. Ή 
σημερινή παγκόσμια οικονομική κατάσταση φαίνε­
ται νά επηρεάζει σοβαρά τίς περιφέρειες αυτές. 
5.3.2. Έν όψει τών πιέσεων αυτών, ορισμένα 
Κράτη μέλη μπορεί νά είναι ανήμπορα νά υποστηρί­
ξουν μέ τους δικούς τους πόρους μία ολοκληρωμένη 
προσπάθεια πού θά μειώσει τίς περιφερειακές ανι­
σότητες πού άπειλοϋν τήν Κοινότητα. Παρά τήν α­
ξιόλογη συμμετοχή πού γίνεται άπό τήν Επιτροπή , 
στην πρώτη της περιοδική έκθεση έπί τής κοινωνι­
κής καί οικονομικής καταστάσεως τών περιφερειών 
της Κοινότητος, δέν κατέχει ακόμη τίς απαραίτητες 
γνώσεις πού τής άπαιτοϋνται γιά νά καθορίσει μέ 
μεγάλη ακρίβεια τίς περιοχές παρεμβάσεως τοϋ τμή­
ματος υποστηρίξεως τοΟ Ταμείου. Κάτω άπό τέ­
τοιες περιστάσεις, παρεξηγήσεις καί διαφωνίες μπο­
ρούν ευνόητα νά προκληθούν, έάν πρέπει άπό μόνη 
της ή Επιτροπή νά προβεί σέ μιά τέτοια επιλογή, 
καί αυτό μάλλον θά βλάψει παρά θά ενδυναμώσει 
τήν αλληλεγγύη τής Κοινότητος. 
5.3.3. Θά είναι αναγκαίο έν τούτοις, νά συνεχίζε­
ται ή διανομή τοϋ τμήματος υποστηρίξεως τοϋ Τα­
μείου, βάσει εθνικών ποσοστώσεων, υπολογισμένη 
σέ σχέση μέ τίς ανάγκες τών περιφερειών καί τή σο­
βαρότητα τής καταστάσεως σέ δλα τά Κράτη μέλη. 
'Αλλά ταυτοχρόνως, τά Κράτη μέλη θά είναι υπο­
χρεωμένα νά παρέχουν εγγυήσεις ότι οί ποσοστώ­
σεις τους θά πρέπει νά συγκεντρώνονται κυρίως σέ 
περιοχές όπου υπάρχει ή μεγαλύτερη ανάγκη γιά 
συμπληρωματική βοήθεια, υποδεικνύοντας τίς πε­
ριοχές αυτές στά προγράμματα τής περιφερειακής 
τους πολιτικής. Θά είναι υποχρεωμένα, επίσης, νά 
περικλείουν στά προγράμματα περιφερειακής πολι­
τικής, λεπτομερείς πληροφορίες γιά τήν περιφερει­
ακή κατανομή τών δαπανών σέ έργα υποδομής, τίς 
τάσεις τών περιφερειών γιά τή ζήτηση καί προ­
σφορά εργασίας, καί νά παρέχουν στην 'Επιτροπή 
στατιστικά δεδομένα τά όποια καί θά τής επιτρέ­
πουν μιά περισσότερο εξειδικευμένη ανάλυση τών 
οικονομιών τών περιφερειών, σέ σχέση μέ τή βα­
σική διοικητική μονάδα πού χρησιμοποιείται σήμε­
ρα. Ή 'Επιτροπή πρέπει νά αυξήσει τό ενδιαφέρον 
της γιά αύτοϋ τοϋ είδους τήν πληροφόρηση, πιέζο­
ντας τά Κράτη μέλη νά συγκεντρώσουν τίς προσπά­
θειες των σέ περιφέρειες προτεραιότητος καί νά 
προσαρμόσουν τά καθοριστικά στοιχεία, πού χα­
ρακτηρίζουν τίς προς συνδρομή περιοχές, στά κοι­
νοτικά πρότυπα, στίς περιπτώσεις πού δημιουρ-
γοϋν σοβαρές ανωμαλίες. Ένας τέτοιος διακανονι­
σμός θά συνδύαζε τήν αναγνώριση ότι τά Κράτη 
μέλη διαθέτουν τίς πληροφορίες αυτές πού είναι α­
ναγκαίες γιά νά λαμβάνονται αύτοϋ τοϋ είδους οί α­ποφάσεις, μαζί μέ τήν ανάγκη τής διαβεβαιώσεως 
ότι, οί περιφερειακές ανισότητες τής Κοινότητος 
πρέπει νά είναι τό μέλημα τοϋ Ταμείου. Ή συνεχι­
ζόμενη χρήση τών προκαθορισμένων εθνικών πο­
σοστώσεων μέ αυτές τίς προϋποθέσεις θά επιβεβαί­
ωνε τό κοινοτικό ενδιαφέρον γιά τίς περισσότερο 
στερημένες περιφέρειες σέ δλα τά Κράτη μέλη, καί 
τήν αναγνώριση δτι σέ τέτοιου είδους περιοχές α­
παιτείται μία μακροπρόθεσμη βοήθεια. 
5.3.4. Θά πρέπει νά σημειωθεί δτι ή προοδευτική 
διεύρυνση τής Κοινότητος θά έχει σάν αποτέλεσμα 
νά μειώσει σέ πολύ χαμηλά επίπεδα τίς ποσοστώ­
σεις πού χορηγοϋνται σέ ορισμένα Κράτη μέλη πού 
έχουν λιγότερο σοβαρά περιφερειακά προβλήματα. 
Αυτή είναι μιά άπό τίς πολλές εκκλήσεις ώριμης 
μορφής κοινοτικής αλληλεγγύης ή οποία απαιτείται 
γιά τή διεύρυνση. 'Εντούτοις, θά ήταν πιθανό νά αυ­
ξηθεί, όπου είναι αναγκαίο, τό έκτός-ποσοστώσεων 
τμήμα τοϋ Ταμείου γιά νά συμπεριλάβει τυχόν σο­
βαρές συνέπειες πού θά δημιουργηθούν, άπό μιά 
πτώση τών ποσοστώσεων ορισμένων Κρατών με­
λών. 
6. Δυσκολίες επιτεύξεως τοϋ σκοποϋ σχετικά μέ 
τήν υποστήριξη τών πολιτικών τών Κρατών με­
λών 
6.1. Μία οικονομική πολιτική αναπτύξεως καί 
συγκλίσεως, προϋποθέτει δτι περισσότερα ποσά θά 
πρέπει νά διατεθούν άπό τό ΕΤΠΑ γιά περιφερειακή 
ανάπτυξη. Ό κανονισμός τοϋ ΕΤΠΑ παραθέτει δ,τι 
σχέδια είναι κατάλληλα γιά κοινοτική ενίσχυση, 
μόνον όταν έχουν ήδη λάβει εθνική ενίσχυση ή δταν 
χρηματοδοτούνται έξ ολοκλήρου άπό τίς δημόσιες 
αρχές. Τά δύο αυτά χαρακτηριστικά, δτι δηλαδή τά 
κοινοτικά ποσά πρέπει νά είναι συμπληρωματικά 
τής εθνικής δαπάνης, καί δεδομένων τών σχεδίων 
πού λαμβάνουν εθνικά χρηματικά ποσά, καθι-
στοϋν μαζί τήν αρχή πού αποκαλείται «συμπληρω-
ματικότης». 'Εντούτοις, ή ενίσχυση αυτής τής αρχής 
συνάντησε πάντοτε πολλές δυσκολίες. 
6.2.1. Κατ' αρχή, τά Κράτη μέλη έχουν δικαίωμα 
νά θεωρήσουν, αποκλειστικά, τό σύνολο τών 
συνδρομών τοϋ Ταμείου σά μιά μερική αποζημίωση 
τών δαπανών των. 'Εάν κάνουν χρήση αυτής τής 
δυνατότητας, αυτό αφήνει νά εννοηθεί δτι τό Κρά­
τος μέλος επιθυμεί νά διαθέσει λιγότερα χρηματικά 
ποσά γιά τήν περιφερειακή του ανάπτυξη. 'Από μιά 
άλλη πλευρά, πρέπει νά αναγνωρισθεί δτι τώρα τά 
Κράτη μέλη έχουν αναλάβει τήν ευθύνη τοϋ με­
γαλύτερου μέρους τών επενδύσεων καί τών δαπα­
νών πού αναφέρονται στην περιφερειακή ανάπτυξη 
καί συνεπώς τό τμήμα ποσοστώσεων τοϋ ΕΤΠΑ 
αντιπροσωπεύει ένα σχετικώς μικρό τμήμα τών ε­
πενδύσεων καί τών δαπανών αυτών. Οί πιέσεις πού 
εξασκήθηκαν στίς εθνικές κυβερνήσεις γιά νά με-
ριμνοϋν ώστε νά μήν αύξηθοϋν οί περιφερειακές α­
νισότητες στίς περιοχές τους, είναι όλο καί περισ­
σότερες, καί μποροϋμε έτσι νά υποθέσουμε δτι τό 
ενδιαφέρον τους γιά τήν περιφερειακή ανάπτυξη γί­
νεται πραγματικότερο, δπως άλλωστε καί τής Κοι­
νότητος, μολονότι μπορεί ακόμη νά ενδιαφέρονται 
περισσότερο γιά τίς ανισότητες μέσα .στίς χώρες 
27. 7. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 185/25 
τους παρά για αυτές της Κοινότητος στό σύνολο 
της. Αυτό τονίζει τήν ανάγκη γιά μια μεγαλύτερη 
συγκέντρωση των παρεμβάσεων τοϋ ταμείου σέ πε­
ριφέρειες, των οποίων τά προβλήματα επηρεάζουν 
τήν Κοινότητα. 
6.2.2. Δεύτερον, ορισμένα Κράτη μέλη μπορεί νά 
θεωροϋν δτι ή δημιουργία προϋποθέσεων οικονομι­
κής αναπτύξεως καί πλήρους απασχολήσεως, μέ α­
νεκτά επίπεδα πληθωρισμοί), είναι ένας σπουδαίος 
στόχος εάν θέλουν οί οικονομίες των νά είναι αντα­
γωνιστικές μέσα σέ μία αυξανόμενα άλληλεξαρτού-
μενη παγκόσμια οικονομία. Γιά νά επιτύχουν αυτό, 
υπάρχει κίνδυνος νά αποφασίσουν νά περικόψουν 
τίς δημόσιες δαπάνες, συμπεριλαμβάνοντας καί τίς 
δαπάνες περιφερειακής αναπτύξεως. Αυτό θά έχει 
προφανώς τά αντίθετα αποτελέσματα στίς περιφέ­
ρειες των. 
6.2.3. Τρίτον, όσον άφορα τίς δαπάνες των ε­
θνικών καί περιφερειακών άρχων γιά έργα υποδο­
μής, συνηθίζεται στά Κράτη μέλη ό σχεδιασμός τών 
κεφαλαιουχικών δαπανών σέ πολυετή βάση. Έάν 
τό Ταμείο πρόκειται νά προβεί σέ επιπλέον κεφα­
λαιουχικές δαπάνες, ή Κοινότης θά πρέπει νά 
συμπράξει άπό νωρίς στην εφαρμογή παρόμοιων 
σχεδίων. "Αλλως, ή συμμετοχή του πρέπει απαραί­
τητα νά λάβει τή μορφή τής μερικής αποζημιώσεως 
δαπανών πού έχουν ήδη εγκριθεί. "Ετσι, ή 'Επιτροπή 
προτρέπει τήν 'Επιτροπή τών Ε.Κ., όταν αναθεωρεί 
τόν κανονισμό τοϋ ΕΤΠΑ, νά θεσπίσει νομοθεσία 
πού θά απαιτεί, τά Κράτη μέλη νά άποστέλουν τά 
κοινοτικά ποσά πού δόθηκαν γιά επενδύσεις στίς 
περιφέρειες, απευθείας στίς περιφερειακές αρχές οί 
όποιες καί τά άπαιτοϋν καί οι όποιες ευθύνονται 
γιά τή διοίκηση τους. Τέτοια ποσά θά πρέπει νά α­
ποστέλλονται χωρίς μειώσεις ή κρατήσεις. 
6.2.4. Τέταρτον, οί συνέπειες έκ τής επιδοτήσεως 
τοϋ Ταμείου γιά τήν υποστήριξη της βοήθειας, πού 
δίδεται άπό τά Κράτη μέλη στους τομείς τής βιομη­
χανίας καί υπηρεσιών, είναι πολύ δύσκολο νά υπο­
λογισθούν, εφόσον είναι παραδεκτό ότι είναι ιδιαί­
τερα δύσκολο γιά τό Ταμείο νά προβεί σέ απευθείας 
πληρωμές προς τίς επιχειρήσεις. Ή 'Επιτροπή, έτσι, 
μπορεί μόνον νά επαναπαύεται σέ διαβεβαιώσεις 
άπό τά Κράτη μέλη δτι οί εισπράξεις των άπό τό Τα­
μείο, πού χρησιμοποιήθηκαν γιά τό σκοπό αυτό, θά 
τους επιτρέψουν νά αυξήσουν τό συνολικό ποσό τής 
βοήθειας πού διατίθεται σέ παρόμοιες επιχειρή­
σεις. 
6.2.5. Τελικώς, αν καί μία αυξημένη ροή χρηματι­
κών ποσών θά μποροϋσε νά χαρακτηρισθεί γενικά 
σάν αναγκαίος στόχος τοϋ τμήματος υποστηρίξεως 
τοϋ Ταμείου, μία κατ' αυτό τόν τρόπο αύξηθείσα 
δαπάνη πρέπει νά συντονίζεται μέ τά άλλα χρημα­
τοδοτικά όργανα τής Κοινότητος όπως καί μέ τά 
μέτρα περιφερειακής αναπτύξεως τών Κρατών με­
λών, γιά νά εξασφαλισθεί έτσι ό σκοπός της πού θά 
είναι ή επίλυση τών κυριότερων προβλημάτων πού 
εμπόδιζαν τήν ταχύτερη ανάπτυξη τών λιγότερο ευ­
νοημένων περιφερειών. Πολλά άπό τά προβλήματα τών περιφερειών αυτών είναι τά αποτελέσματα τών 
άπό καιροϋ ύπαρχουσών διαρθρωτικών καί θεσμι­
κών αδυναμιών. Επιπρόσθετη δαπάνη άπό μόνη 
της δέν είναι αρκετή γιά νά μειώσει ή καί νά απο­
μακρύνει αυτά τά εμπόδια. 
6.3. Λαμβάνοντας υπόψη όσα ελέχθησαν ανωτέ­
ρω, ή 'Επιτροπή θεωρεί αναγκαίο νά επιβεβαιώσει 
τήν πλήρη υποστήριξη της, στην αρχή τής «συμπλη-
ρωματικότητας» καί τό πνεύμα πού τήν διέπει. Ή 
πιό λογική λύση θά ήταν ή κατάργηση τής υπάρχου­
σας νομικής βάσεως αποζημιώσεως. 'Αλλά γιά οικο­
νομικούς, πολιτικούς καί πρακτικής φύσεως λό­
γους, αυτό φαίνεται νά αποκλείεται. 'Εντούτοις, μέ 
τό σκοπό νά βοηθηθεί φανερά ή άνοδος τής συνολι­
κής δαπάνης προς τίς περιφέρειες σέ υψηλότερα επί­
πεδα, σάν αποτέλεσμα τής παρεμβάσεως τοϋ ΕΤΠΑ, 
καί γιά τήν επίτευξη τής πραγματικής συμπληρωμα-
τικότητας, θά έπρεπε, νά είναι δυνατόν, νά είσα-
χθοϋν οί ακόλουθες διατάξεις: 
6.3.1. Ή συνολική δαπάνη θά πρέπει νά γίνει πε­
ρισσότερο σαφής μέσω μιας κατάλληλης τροποποι­
ήσεως τών κανόνων καί τών πρακτικών πού υπάρ­
χουν, οΰτως ώστε νά απαιτείται άπό τό Κράτος μέ­
λος νά περιφερειακοποιεΐ τή δαπάνη, δείχνοντας τά 
χρηματικά ποσά πού διατίθενται καί άπό τό ϊδιο 
καί άπό τήν Κοινότητα, αντιστοίχως. 
6.3.2. Κατά τόν ϊδιο τρόπο, ό βαθμός τής διαφά­
νειας θά ήταν πολύ μεγαλύτερος αν οί επιδοτήσεις 
άπό τό ΕΤΠΑ έχορηγοϋντο αποκλειστικά, όπως θά 
έπρεπε άλλωστε νά γίνεται, καί σέ σχέδια τά όποια 
δέν έχουν ακόμη αρχίσει. Μέ τή μετάβαση σέ μία 
χρηματοδότηση βάσει προγράμματος, αυτό θά γι­
νόταν καί ό κανόνας. Ή διάταξη πού επιτρέπει τήν 
αποζημίωση γιά πληρωμές πού έγιναν άπό τά 
Κράτη μέλη έως καί 12 μήνες ενωρίτερα, μπορεί νά 
εμφανισθεί σάν πλεονασμός. 'Εντούτοις, καί γιά νά 
ληφθοϋν υπόψη πιθανές διοικητικές καθυστερήσεις 
καί ή ανάγκη τής επείγουσας φύσεως ορισμένων πε­
ριπτώσεων, ή διάταξη αυτή θά μποροϋσε νά διατη­
ρηθεί. Παρ' όλα αυτά, θά ήταν δυνατό καί επιθυμη­
τό, νά μειωθεί ή περίοδος αυτή άπό 12 σέ 6 μήνες. 
6.3.3. Σέ ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί νά 
συμβαίνει τό δτι, ένα σχέδιο τό όποιο προφανώς θά 
μποροϋσε νά διευρύνει τήν ανάπτυξη μιας περιφέ­
ρειας, νά μή λαμβάνει κρατική βοήθεια. Εντούτοις, 
έάν ό επενδυτής κατορθώσει νά συγκεντρώσει τό 
80 % τοϋ απαιτούμενου ποσοϋ (γιά σχέδια βιομηχα­
νιών, βιοτεχνιών ή καί υπηρεσιών) πρέπει νά δικαι-
οϋται ένα συμπληρωματικό ποσό κατά 20 % άπό τό 
ΕΤΠΑ. Ώς προς αυτό θά πρέπει νά υπάρξουν διατά­
ξεις γιά σχέδια, πού δέν έπιδοτοϋνται μέν άπό τό 
Κράτος άλλα θεωρούνται άπό αυτό πολύ σπουδαία 
γιά τήν περιφερειακή του ανάπτυξη, ώστε νά δύνα­
νται νά ύποβληθοϋν στό ΕΤΠΑ. Ή εφαρμογή μιας 
τέτοιας διατάξεως, συμπεριλαμβάνει καί τήν εισα­
γωγή στον κανονισμό τοϋ ΕΤΠΑ μιας διευρυνθεί-
σας ερμηνείας τής έννοιας τής συμπληρωματικότη-
'Αριθ. C 185/26 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 7. 81 
τας, ή οποία βασίζεται έπί τοϋ παρόντος μόνο σέ ι­
σοδύναμες κρατικές επιχορηγήσεις. Αυτό μέ τήν 
σειρά του, θά μποροΟσε νά συνεπάγεται τό ότι δέν 
είναι αναγκαίο να επιστρέψει τό Κράτος τά χρή­
ματα στό ΕΤΠΑ, όταν ή αρχική κρατική βοήθεια 
έχει ήδη ξαναπληρωθεΐ από τόν επενδυτή. 
7. Μέθοδος λειτουργίας τοϋ τμήματος ύποστηρή-
ξεως 
7.1. Ό σκοπός τοΟ τμήματος υποστηρίξεως τοϋ 
Ταμείου πρέπει νά συνδυάζεται μέ άλλα χρηματο­
δοτικά όργανα καί μέτρα τής Κοινότητος καί των 
Κρατών μελών, μέ τό σκοπό τής επιτεύξεως ενός με­
γαλύτερου κοινωνικο-οικονομικοϋ αποτελέσματος 
στίς λιγότερο ευνοημένες περιφέρειες. Γιά νά επι­
τευχθεί ό σκοπός αυτός, καί γιά νά αντιμετωπι­
σθούν όσο περισσότερο δυνατόν οί δυσκολίες πού 
αναφέρθηκαν πιό πάνω, απαιτούνται οί ακόλουθες 
βελτιώσεις στίς μεθόδους παρεμβάσεως πού χρησι­
μοποιούνται άπό τό Ταμείο. 
7.2. Προγράμματα daxcavdyv επενδύσεων (Π.Δ.Ε.) 
7.2.1. Τό τμήμα υποστηρίξεως πρέπει νά χρηματο­
δοτεί όλο καί περισσότερο, μαζί μέ τά Κράτη μέλη, 
περισσότερο προγράμματα παρά ατομικά σχέδια. 
Πρέπει νά υποβάλλεται μία πλήρης έκθεση γιά τό 
συνολικό κόστος των Π.Δ.Ε. όπως καί μία λεπτομε­
ρής έκθεση των πηγών καί των μεθόδων χρηματο­
δοτήσεως, είτε αυτές είναι έθνικοΟ, εϊτε περιφερεια­
κοί), εϊτε καί ύπο-περιφερειακοϋ ακόμη, επιπέδου. 
Όπου συμπεριλαμβάνονται έργα υποδομής ή δαπά­
νες γιά δημόσιες επιχειρήσεις, πρέπει νά παρουσι­
άζεται μία ανάλυση σέ περιφερειακό επίπεδο των 
σχετικών εθνικών δαπανών πού αφορούν αυτές τίς 
ενέργειες. Τέλος, όπου είναι σχετικό, θά πρέπει νά 
παρέχονται λεπτομέρειες σχετικά μέ τίς κλαδικές 
βοήθειες, φορολογικές απαλλαγές καί ελαττώσεις, 
συμφωνίες γιά προτιμησιακές προμήθειες κλπ. 
7.2.2. Τά προγράμματα περιφερειακής ανα­
πτύξεως δέν περιέχουν ακόμη επαρκείς πληροφο­
ρίες γιά νά αποτελέσουν τή βάση ενός τέτοιου χρη­
ματοδοτικού πλαισίου. Μιά άμεση ενέργεια θά 
ήταν νά ζητηθεί άπό τά Κράτη μέλη νά προετοι­
μάζουν, μαζί μέ τά προγράμματα περιφερειακής α­
ναπτύξεως καί προγράμματα δαπανών επενδύσεων 
(ΠΔΕ), τά όποια θά καλύπτουν ομάδες σχεδίων πού 
είναι περίπου ϊδιας φύσεως. Τό Κράτος μέλος πρέ­
πει νά δικαιολογεί τήν πρωταρχική φύση των ΠΔΕ, 
σάν μέσον πού προωθεί τήν ταχύτερη ανάπτυξη των 
περιφερειών πού καλύπτει, καί ιδιαίτερα τήν προ­
σέγγιση νέων βιομηχανιών. Όσο περισσότερο βελ­
τιώνονται τά προγράμματα περιφερειακής ανα­
πτύξεως, είναι φυσικό δτι τόσο περισότερα ΠΔΕ θά 
συμπεριλαμβάνονται στό πλαίσιο των κοινοτικών πο­
λιτικών. "Ενας τέτοιος διακανονισμός θά μετέβαλε 
τήν Κοινότητα σέ έναν χρηματοδοτικό συνεργάτη τών ΠΔΕ εφόσον τυγχάνουν προτεραιότητος άπό 
τά Κράτη μέλη. Κατ' αυτόν τόν τρόπο, ή Κοινότης, 
θά έχει μιά ορισμένη εξασφάλιση, δτι δηλαδή ή βοή­
θεια τοϋ Ταμείου χρησιμοποιήθηκε κατά έναν 
συντονισμένο τρόπο, γιά νά συμπληρώσει τίς προ­
σπάθειες τοϋ ϊδιου τοϋ Κράτους μέλους. Ή ανάπ­
τυξη τών ΠΔΕ θά επιτρέψει στό τμήμα υποστηρί­
ξεως τοϋ Ταμείου νά προβεί προοδευτικά σέ πληρω­
μές βάσει προγραμμάτων, παρά βάσει μεμονωμένων 
σχεδίων. Οί πληρωμές μπορούν νά γίνονται τμημα­
τικά, δσο προοδεύουν τά ΠΔΕ. 
7.2.3. Τά ποσοστά υποστηρίξεως θά πρέπει νά κα-
θοριστοϋν άλλα θά πρέπει νά μεταβάλλονται μέσα 
σέ δρια εξαρτώμενα από τή σπουδαιότητα καί τήν 
ένταση τοϋ περιφερειακού προβλήματος, εφόσον θά 
υποδεικνύονται, ή φύση τών δαπανών τών ΠΔΕ καί 
τών άλλων χρηματοδοτικών πόρων. 
7.2.4. Ένα τέτοιο χρηματοδοτικό σύστημα θά έ­
πρεπε νά επιτρέπει μία σημαντική απλοποίηση στην 
εξέταση καί έπαξεργασία τών μεμονωμένων σχε­
δίων στην 'Επιτροπή καί στά Κράτη μέλη. 
7.2.5. Μεμονωμένα σχέδια εντός τοϋ πλαισίου 
τών ΠΔΕ θά εξετάζονται μόνο όταν υπερβαίνουν 
ένα προκαθορισμένο δριο δαπάνης. 
7.3. 'Ολοκληρωμένες ενέργειες 
7.3.1. Στό άμεσο μέλλον, τά ΠΔΕ θά έπρεπε νά λει-
τουργοϋν ξεχωριστά άπό τίς ολοκληρωμένες ενέρ­
γειες οι όποιες ήδη εγκρίθηκαν γιά τίς αυστηρά κα­
θορισμένες περιοχές τής Νεαπόλεως καί τοϋ Μπέλ­
φαστ, καί προέβλεψαν έναν περιορισμένο αριθμό 
άλλων περιοχών. Ό σκοπός τών ολοκληρωμένων 
αυτών ενεργειών είναι διαφορετικός άπό αυτόν τών 
ΠΔΕ, όπου κατευθύνονται προς τήν αύξηση τής α­
ποτελεσματικότητας τών μέτρων περιφερειακής α­
ναπτύξεως μέσω τής βελτιώσεως τοϋ συντονισμού 
τών χρηματοδοτών οργάνων καί τών διοικητικών 
διαδικασιών σέ κοινοτικό, εθνικό καί τοπικό επίπε­
δο. 
7.3.2. Ή 'Επιτροπή εξετάζει πρόσφατα «'Ολοκλη­
ρωμένες ενέργειες» στην ιδιαίτερη της Γνώμη γι' 
αυτό τό θέμα καί θά παρουσιάσει τά σχόλια της καί 
τίς συστάσεις της σ' αυτήν τή Γνώμη, γιά τίς μελ­
λοντικές εξελίξεις τών ολοκληρωμένων αυτών ενερ­
γειών. 
7.3.3. Ή Ο.Κ.Ε. προτρέπει τήν 'Επιτροπή τών Ε.Κ. 
νά εξετάσει έάν μία νομική βάση γιά τό νέο όργανο 
παρεμβάσεως, τίς ολοκληρωμένες ενέργειες, είναι α­
παραίτητη καί ακόμη περισσότερο αναγκαία 
σύμφωνα μέ τό νέο νόμο περί προϋπολογισμοϋ. 
27. 7. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών 
8. Προγράμματα περιφερειακής αναπτύξεως 
8.1. Σαν μέσο συντονισμού τών περιφερειακών πο­
λιτικών και των παρεμβάσεων τον Ταμείου 
8.1.1. Είναι φανερό ότι τά προγράμματα περιφε­
ρειακής αναπτύξεως δταν περιέχουν επαρκή πληρο­
φόρηση θά λειτουργήσουν σάν πλαίσιο εντός τοϋ ο­
ποίου oi χρηματοδοτικές παρεμβάσεις τοϋ Ταμείου 
είναι συντονισμένες. 'Αλλά τά προγράμματα περι­
φερειακής αναπτύξεως έχουν μία ευρύτερη λει­
τουργία. 
8.1.2. Υφίσταται γιά νά εφοδιάζει τήν Επιτροπή 
μέ πληροφορίες σχετικά μέ δραστηριότητες πού α­
ναλαμβάνουν τά Κράτη μέλη γιά νά παράγουν τήν 
περιφερειακή ανάπτυξη καί νά υπολογίζουν τίς κοι­
νωνικοοικονομικές επιπτώσεις όλων αυτών των 
διορθωτικών ενεργειών των Κρατών μελών καί τής 
Κοινότητος. 'Αποτελούν επίσης ζωτικό στοιχείο γιά 
τόν υπολογισμό τών επιπτώσεων στην περιφέρεια. 
Ή περιφερειακή πολιτική κάθε Κράτους μέλους ε­
πηρεάζει κάθε άλλο Κράτος μέλος καί είναι σκό­
πιμο νά αποφύγουμε τή σύγκρουση προτεραιοτή­
των καί τίς περιττές δαπάνες οί όποιες θά εξασθένι­
ζαν τίς κοινοτικές προσπάθειες γιά τήν ενίσχυση 
τών ασθενέστερων περιοχών, ιδιαίτερα σέ περίοδο 
όπου οί διαθέσιμοι πόροι τής Κοινότητος υπόκει­
νται μάλλον σέ αυστηρούς περιορισμούς. Πρέπει 
έτσι νά παρέχεται κάθε υποστήριξη στό αίτημα τής 
'Επιτροπής γιά πληρέστερη πληροφόρηση σχετικά 
μέ τά προγράμματα περιφεριεακής αναπτύξεως. 
8.2. Βελτιώσεις στην πληροφόρηστι η όποια παρέ­
χεται στα προγράμματα περιφερειακής ανα­
πτύξεως 
8.2.1. Τά προγράμματα πρέπει νά καταγράφουν 
δλες τίς πλευρές τών μέτρων πού λαμβάνονται σ' 
όλη τήν επικράτεια τών Κρατών μελών γιά τήν επί­
τευξη καλύτερων περιφερειακών ισοζυγίων καί τών 
μέτρων τά όποια συνεπάγονται επιπτώσεις στην πε­
ριφέρεια, καί δχι μόνο τών άμεσων μέτρων περιφε­
ρειακής πολιτικής. 
- Προγράμματα πρέπει νά αναφέρονται σέ ομοιό­
μορφη περίοδο πού νά συμπίπτει μέ τό πέμπτο 
μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα τής Κοι­
νότητος, καί ώς έκ τούτου νά συνδέουν τήν περι­
φερειακή πολιτική μέ τίς μακροπρόθεσμες πολι­
τικές τής Κοινότητος. 
- Προβλέψεις γιά ελλείψεις εργατικών χειρών στίς 
περιφέρειες. 
- Περισσότερη πληροφόρηση γιά τή σχέση μεταξύ 
υποδομής, ή οποία περιλαμβάνει τή σχετική ε­
θνική υποδομή καί αυτή τής περιφερειακής ανα­
πτύξεως. 
- Περισσότερη πληροφόρηση γιά τίς χρηματοδο­
τικές μεταβιβάσεις μεταξύ τών διαφόρων επιπέ­
δων τής κυβερνητικής εξουσίας. Αυτές είναι 
συχνά πολύ μεγαλύτερες καί σπουδαιότερες άπό Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 185/27 
τίς ρητά καθορισμένες δαπάνες περιφερειακής 
αναπτύξεως καί ή πληροφόρηση σχετικά μέ τήν 
έκταση τους είναι απαραίτητη γιά τόν υπολο­
γισμό τής πραγματικής προσπάθειας πού γίνεται 
στά Κράτη μέλη, γιά περιφερειακή ανάπτυξη. 
- Πολυετή οικονομικά προγράμματα μέ σκοπό τή 
δημιουργία υποδομής γιά επενδύσεις στίς περι­
φέρειες, τά όποια νά συμπεριλαμβάνουν τίς ε­
πενδύσεις τών δημοσίων επιχειρήσεων. 
- Περισσότερη πληροφόρηση γιά τή χρήση πού γί­
νεται σέ όλα τά κοινοτικά χρηματοδοτικά όργα­
να. 
- Ή πληροφόρηση πρέπει νά παρέχεται βάσει μιας 
συγκρίσεως τών περιφερειών μιας ομοιόμορφης 
μεθοδολογίας καί μιας κοινής στατιστικής βά­
σεως. 
- Είναι πολύ σπουδαίο, ή ανταπόδοση καί ή κοι­
νοποίηση τών πληροφοριών, νά παρέχονται 
μέσα στά συμφωνηθέντα χρονικά όρια. 
9. Συμμετοχή των περιφερειακών άρχων καί των 
κοινωνικών φορέων (!) 
9.1. "Αν τά προγράμματα πρόκειται νά τύχουν αυ­
ξημένης προσοχής, είναι βασικό νά εξασφαλίσουν 
κατά τήν δημιουργία καί τήν εφαρμογή τής κοινοτι­
κής περιφερειακής πολιτικής τήν αμεσότερη συμμε­
τοχή τών περιφερειακών άρχων, τών εργοδοτών καί 
τών εργατικών συνδικάτων. 'Εκτός άπό τήν ανά­
γκη νά προκαλέσουν οί κοινοτικές προσπάθειες τήν 
προσοχή, στίς περιφέρειες, εκείνων τους οποίους α­
ποβλέπουν νά βοηθήσουν, μιά τέτοια συμμετοχή θά 
αποφέρει επάρκεια εξειδικευμένου προσωπικού, 
πού τόσο χρειάζεται, καί γνώση τών περιφερειακών 
θεμάτων έτσι ώστε νά αντιμετωπίζονται προβλή­
ματα τά όποια οί κυβερνητικοί φορείς καί, αναπό­
φευκτα σέ μεγαλύτερο βαθμό, οί φορείς τής Κοινό­
τητος, δεν μπορούν νά κατέχουν. 
9.2. Αυτό τό είδος τής συμμετοχής πρέπει νά λει­
τουργεί σέ τέσσερα επίπεδα: 
9.2.1. Πρέπει νά υπάρχει διάλογος σέ κοινοτικό ε­
πίπεδο μεταξύ τών αντιπροσώπων τής Επιτροπής 
καί τών εργοδοτών καί εργατικών συνδικάτων γιά 
τά σπουδαιότερα θέματα τής περιφερειακής πολιτι­
κής - τοϋτο πρέπει νά περιλαμβάνει τακτές συναν­
τήσεις μέ τή Συμβουλευτική 'Επιτροπή τοπικών καί 
περιφερειακών άρχων στά Κράτη μέλη τής Ευρω­
παϊκής Κοινότητος καί συμμετοχή τών διορισθέν­
των, άπό αυτό τό σώμα, αντιπροσώπων, στίς εργα­
σίες τής 'Επιτροπής περιφερειακής πολιτικής. 
9.2.2. Πρέπει νά υπάρχει ή κατάλληλη διασύνδε­
ση σέ εθνικό επίπεδο μεταξύ κεντρικών εξουσιών 
καί αντιπροσώπων τών τοπικών καί περιφερειακών 
(!) (ΕΕ αριθ. C 53 της 3. 3. 1980), Ρόλος καί επιρροή τών 
τοπικών καί περιφερειακών άρχων καί τών κοινωνικο­
οικονομικών οργανισμών στό πεδίο της κοινής περιφε­
ρειακής πολιτικής. 
'Αριθ. C 185/28 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 7. 81 
συμφερόντων δσον άφορα την ανάπτυξη καί λει­
τουργία τής περιφερειακής πολιτικής, συμπεριλαμ­
βανομένης της εφαρμογής των κοινοτικών πολιτι­
κών. 
9.2.3. Εντός των περιφερειών πρέπει νά υπάρχει ά­
μεση συμμετοχή τών τοπικών καί περιφερειακών 
συμφερόντων στην προετοιμασία προγραμμάτων 
περιφερειακής αναπτύξεως καί στή σύνταξη αιτή­
σεων γιά βοήθεια, τόσο στό τμήμα ποσοστώσεων 
όσο καί στό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα τοϋ ΕΤΠΑ, 
ιδιαίτερα δέ οί απόψεις τών αντιπροσώπων αυτών 
τών συμφερόντων, πρέπει νά περιλαμβάνονται σ' 
αυτές τίς αιτήσεις. 
9.2.4. Πρέπει νά υπάρχουν μεγαλύτερες ευκαιρίες 
γιά άμεσες επαφές σχετικές μέ τήν εφαρμογή ειδι­
κών σχεδίων καί προγραμμάτων ενισχύσεων άπό τό 
Ταμείο. 
9.3. Ή ανάγκη τονώσεως δλων τών οικονομικών 
δυνατοτήτων μέσα στίς περιφέρειες, καθιστά ιδιαί­
τερα αναγκαίο νά ζητάται περισσότερο ή γνώμη ε­
κείνων πού αποδίδουν μεγάλη σημασία στή σκοπι­
μότητα τής αναπτύξεως τών περιφερειών. Ή 'Επι­
τροπή Κοινωνικού Ταμείου καί οί εμπειρίες τών ο­
μάδων εργασίας, προσφέρουν χρήσιμα πρότυπα γιά 
τή συμμετοχή ομάδων διαφορετικών άπό εκείνες 
πού χαράσσουν τήν πολιτική τών κυβερνήσεων. 
Άπό τά προαναφερθέντα, ό κανονισμός τοϋ ΕΤΠΑ 
θά έπρεπε νά τροποποιηθεί μέ τή θέσπιση δίπλα στά 
όργανα πού έχουν επιφορτισθεί μέ τή χορήγηση ενι­
σχύσεων τοϋ Περιφερειακού Ταμείου, μιας Συμβου­
λευτικής 'Επιτροπής αποτελούμενης άπό αντιπρο­
σώπους τών περιφερειακών άρχων καί άπό κοινωνι­
κούς φορείς. Είναι σημαντικό, οί υπάλληλοι τής 
Επιτροπής νά έχουν πρόσβαση σέ τέτοιες ομάδες 
εργασίας καί άπό μόνοι τους νά επισκέπτονται τίς 
περιοχές πού παρουσιάζουν ενδιαφέρον, γιά νά εκ­
τελέσουν τό έργο τους. 
9.4. Οι διευθετήσεις πού υποδείχθηκαν καί πού 
παραλήφθηκαν ανωτέρω, καθιστοϋν δυνατό, σέ 
όλα τά μέρη, νά συζητήσουν γιά τίς προτεραιότητες, 
τά προγράμματα καί τά σχέδια όταν θά έχουν χα­
ραχθεί. Αυτός είναι ό τρόπος μέ τόν οποίο ή κοινο­
τική παρέμβαση καί ό έλεγχος μπορούν νά 
εξασφαλισθούν σέ δλα τά σχετικά στάδια. 'Επίσης, 
οί ομάδες εργασίας, θά έπρεπε νά παρακολουθούν 
τίς περαιτέρω συνέπειες τών προγραμμάτων. 
10. Αυξανόμενη έλαστικότης καί νέες μορφές δρά­
σεως τοϋ Ταμείου 
10.1. Ή ανάπτυξη ενός Ταμείου πού νά βασίζεται 
περισσότερο στον προγραμματισμό, μέ επαρκείς εκ­
θέσεις, πρέπει νά ενθαρρύνει τήν ενσωμάτωση, στό 
τμήμα ενισχύσεων τοϋ Ταμείου, μερικών διαφορετι­
κών μορφών περιφερειακής βοηθείας καί ελαστικό­τερους δρους πού περιλαμβάνονται στό τμήμα ελευ­
θέρων ποσοστώσεων. 'Υπάρχει μία ισχυρή βάση γιά 
τήν νομική διεύρυνση τοϋ όρισμοϋ τής επιτρεπτής 
υποδομής σέ ένα προγραμματισμένο σύνολο καί 
συμπεριλαμβάνει δαπάνες κεφαλαίων στους τομείς 
παιδείας, εγκαταστάσεων επαγγελματικής εκπαι­
δεύσεως καί στίς εγκαταστάσεις ενεργείας καί με­
ταφορών πού δέν είναι προς τό παρόν κατάλληλοι. 
Ή ενίσχυση πού δίνεται κατ' αυτόν τόν τρόπο, σέ 
συνδυασμό μέ τίς δαπάνες λειτουργίας πού προβλέ­
πονται άπό τό Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο γιά τή 
δημιουργία εξειδικευμένου έργατικοϋ δυναμικού, 
θά ενίσχυε έναν άπό τους πιό πολύτιμους διαθέσι­
μους πόρους τών λιγότερο ευνοημένων περιοχών. Ό 
αυτός περιορισμένος καθορισμός τών υπηρεσιών 
καί τών διατάξεων, θά έπρεπε νά διευρυνθεί σ' ένα 
κατάλληλο πρόγραμμα γιά νά επιτρέψει στό Ταμείο 
νά βοηθήσει στή χρηματοδότηση τους. 
10.2. "Ισως είναι αναγκαίο νά καθορισθοϋν π.χ. 
διαδικασίες πού νά εξασφαλίζουν δ,τι δαπάνες μι­
κρών εταιριών, κατάλληλα ταξινομημένες άπό τήν 
αρμόδια εθνική ή περιφερειακή υπηρεσία, γιά τόν 
κεφαλαιουχικό εξοπλισμό, γιά έρευνα καί ανά­
πτυξη, γιά δραστηριότητες μάρκετινγκ συμπεριλαμ­
βανομένων καί τών ύποσυμβολαίων καί προωθή­
σεως τών εξαγωγών, υπηρεσίες εκπαιδεύσεως καί 
διευθύνσεως, θά δικαιοϋνται ενίσχυση άπό τό Τα­
μείο καί έάν χρειάζεται σέ συνεργασία μέ τό Κοινω­
νικό Ταμείο ή καί άπό άλλα όργανα τής Κοινότη­
τος, μέ δσο τό δυνατό ελαστικότερο τρόπο. "Ενα 
Κράτος μέλος μπορεί νά υποχρεωθεί νά παρουσιά­
σει ένα πρόγραμμα δαπανών επενδύσεων, πού θά 
περιλαμβάνει μέτρα βοηθείας μικρών επιχειρήσεων 
οί όποιες θά χρηματοδοτούνται έπί πλέον άπό τήν 
Κοινότητα. 
10.3. Πρέπει νά ληφθεί υπόψη ή πρόταση τής 'Ε­
πιτροπής γιά μία διάταξη περί μειώσεως τών επιτο­
κίων στα δάνεια άπό τήν Ευρωπαϊκή Τράπεζα 'Ε­
πενδύσεων, προς δλες τίς επιχειρήσεις καί όχι α­
πλώς στά σχέδια έργων υποδομής (βλέπε οδηγίες 
περί Κοινοτικής Περιφερειακής Πολιτικής 
COM(77) 195 final) καί διατάξεις γιά μία εγγύηση 
περιορισμοϋ τών τιμών συναλλάγματος. Σέ μία πε­
ρίοδο διακυμάνσεων τών τιμών συναλλάγματος καί 
υψηλών επιτοκίων πολλά Κράτη μέλη θά τό θε­
ωρούσαν σάν μιά λογική καί χρήσιμη μορφή βοήθει­
ας. 'Επίσης, αυτό, παρέχει τό πρόσθετο πλεονέκτη­
μα είσχωρήσεως σέ κοινοτικές κεφαλαιοαγορές μει­
ώνοντας έτσι τήν πίεση πού εξασκείται στους περιο­
ρισμένους πόρους τοϋ προϋπολογισμού. Ή έλλειψη 
χρησιμοποιήσεως τών διατάξεων περί μειώσεως 
τών επιτοκίων γιά τά δάνεια έργων υποδομής απο­
τελεί ένα αδύνατο σημείο τών παρουσών διαδικα­
σιών. 
10.4. Σέ μερικά Κράτη μέλη, τό επιπλέον κόστος 
τοϋ δανειζόμενου κάτω άπό μορφές εγγυήσεων πού 
καθορίζονται άπό τά ϊδια τα Κράτη μέλη, μειώνει 
πολύ σημαντικά τά κέρδη πού προέρχονται άπό χα­
μηλά επιτόκια στά δάνεια τής ΕΤΕ. 
27. 7. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 185/29 
10.5. Μία τέτοια συνδρομή άπό τό Ταμείο, θα ε­
πεκταθεί προφανώς καί πέρα άπό τήν προθεσμία 
τού έν λόγω δανείου άλλα αυτό θά έχει άμεσες επι­
πτώσεις στους δικαιούχους. 
10.6. Τό έκτός-ποσοστώσεων τμήμα τοϋ Ταμείου, 
επιτρέπει ήδη στην Επιτροπή νά συμμετέχει στή 
χρηματοδότηση μιας ευρείας κλίμακας ενισχύσεων 
περιφερειακού χαρακτήρα. Οι τοπικές καί περιφε­
ρειακές αρχές αντέδρασαν ευνοϊκά στην πρωτοβου­
λία αυτή. Επιθυμούν πάντως νά λαμβάνεται περισ­
σότερο υπόψη ή γνώμη τους δσον άφορα τά μέτρα 
τού έκτός-ποσοστώσεων τμήματος. Επιπλέον τόνι­
σαν τήν ανάγκη τής τροποποιήσεως της διοικήσεως 
αυτού τού τμήματος τού Ταμείου γιά νά μπορέσει 
έτσι νά συμβάλει σέ μιά ευρύτερη κλίμακα δαπα­
νών, π.χ. νά καλύψει τά συνολικά έξοδα γιά σχέδια 
πού χρηματοδοτούνται άπό τίς τοπικές αρχές 
συμπεριλαμβανομένης καί τής συμμετοχής των ι­
διωτικών επιχειρήσεων, ή, σέ εξαιρετικές περιπτώ­
σεις, ενός κρατικού οργανισμού αναπτύξεως. Τέλος, 
γιά σχέδια τά όποϊα δέν ενισχύονται άπό τά Κράτη 
μέλη άλλα τυγχάνουν κοινοτικού ενδιαφέροντος, α­
παιτείται ένα μεγαλύτερο φάσμα υπηρεσιών, άπό 
δ,τι θεωρείτο κατάλληλο μέχρι σήμερα, καί τήν πι­
θανότητα τής εξασφαλίσεως τής συμβολής τού Τα­
μείου, σέ σχέδια γιά τά όποια δέν υπάρχει πλήρης 
τοπική ή εθνική χρηματοδότηση. 
10.7. _Θά πρέπει έτσι νά δοθεί ιδιαίτερη προσοχή 
στους εξαιρετικά σύνθετους κανόνες τού Ταμείου 
άπό αυτούς οί όποιοι θά τους εφαρμόζουν. 
11. Ενημέρωση καί διαφήμιση 
11.1. Είναι σπουδαίο νά διαδίδονται όσο τό 
δυνατό περισσότερο οί πληροφορίες σχετικά μέ τή 
χρηματοδότηση πού παρέχεται άπό τό ΕΤΠΑ καί 
άπό δλα τά άλλα κοινοτικά χρηματοδοτικά όργα­
να, γιά νά φανερώνεται ό βαθμός πού, οί λιγότερο 
ευνοημένες περιφέρειες τής Κοινότητος, ωφελού­
νται μέ τό νά αποτελούν τμήμα της, καί ή οποία εκ­
φράζει πραγματικά τήν αλληλεγγύη της. Ή δημο­
σίευση πληροφοριών στην Επίσημη Εφημερίδα καί 
τά ανακοινωθέντα τύπου τής Κοινότητος, θά έπρε­
πε νά συμπληρώνονται άπό τήν υποχρέωση όπως τά 
Κράτη μέλη ενημερώνουν τό κοινό τους καταλλή-
"Εγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 29 'Απριλίου λως, σχετικά μέ τή χρηματική συνδρομή πού λαμβά­
νουν άπό τήν Κοινότητα. 
11.2. 'Ιδιαιτέρως, δλα τά Κράτη μέλη θά έπρεπε νά 
παρουσιάζουν ένα επίσημο έγγραφο πού να φανε­
ρώνει τή σχέση τής κοινοτικής βοηθείας μέ τή συνο­
λική βοήθεια πού παρέχεται σέ εθνικό επίπεδο, στίς 
λιγότερο ευνοημένες περιφέρειες, συμπεριλαμβανο­
μένων καί τών δαπανών γιά έργα υποδομής. 
11.3. Ή τοποθέτηση πινακίδων θά έπρεπε νά είναι 
υποχρεωτική γιά δλα τά κύρια έργα υποδομής, τά 
όποια λαμβάνουν βοήθεια έκ τού Ταμείου, εφόσον ή 
πληροφόρηση δέν είναι παραπλανητική καί ή βοή­
θεια έχει πραγματικά χρησιμοποιηθεί σάν μία επι­
πρόσθετη συνεισφορά γιά τό έργο. Ό τίτλος ΕΤΠΑ 
θά πρέπει πάντοτε νά αναγράφεται ολογράφως 
«Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Αναπτύξεως» 
ακολουθούμενος πάντοτε άπό τήν έκφραση «τής 
Ευρωπαϊκής Κοινότητος». 
11.4. Καθόσον τό Ταμείο βαδίζει δλο καί περισσό­
τερο προς μία προσέγγιση βάσει προγραμμάτων, τά 
όποϊα περιλαμβάνουν σχέδια δαπανών, ολοκληρω­
μένες ενέργειες, καί τά ειδικά προγράμματα τού 
τμήματος έκτός-ποσοστώσεων τού Ταμείου, τά 
Κράτη μέλη θά υποχρεούνται νά δημοσιεύουν τίς 
προσπάθειες αυτές δσο τό δυνατό περισσότερο. 
11.5. Πληρέστερες λεπτομέρειες γιά σχέδια βιομη­
χανικά ή υπηρεσιών, δηλαδή παραγωγικές επενδύ­
σεις πού έχουν παρουσιασθεί γιά συνδρομή τού Τα­
μείου, θά έπρεπε νά δημοσιεύονται στην Επίσημη 
Εφημερίδα μέ τήν ένδειξη τού ονόματος τής έν 
λόγω εταιρίας ή τού οργανισμού, καί τής ακριβούς 
γεωγραφικής θέσεως τους. Αυτό είναι σπουδαίο γιά 
τήν υπόδειξη τών προτεραιοτήτων δσον άφορα τήν 
κατεύθυνση τής βοήθειας τού Ταμείου. 'Αλλά θά 
πρέπει νά καταστεί σαφές δτι αυτό πού κάνει τό Τα­
μείο, στό θέμα τών δραστηριοτήτων αυτών, είναι 
μία συνεισφορά στην 'ίδια τήν ικανότητα τών Κρα­
τών μελών νά δίνουν βοήθεια. Θά άποφεύγετο κάθε 
παρεξήγηση καί απογοήτευση έάν ή κοινοτική βοή­
θεια παρουσιαζόταν δλο καί περισσότερο σάν μία 
βοηθητική χρηματοδοτική λειτουργία προς τά 
Κράτη μέλη, σέ προγράμματα τά όποια θά βοηθή­
σουν τίς λιγότερο ευνοημένες περιφέρειες νά ανα­
πτυχθούν ταχύτερα καί νά βελτιώσουν τά επίπεδα 
τής απασχολήσεως τους. 
1981. 
Ό Πρόεδρος 
Οικονομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής 
Tomas ROSEINGRAVE 
'ApiS. C 185/30 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 27. 7. 81 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
ΣΧΕΔΙΑΓΡΑΜΜΑ 
Σχέσεις μεταξύ των διαθέσιμων μέσων περιφερειακής πολιτικής δπως προτείνονται 
στην παρούσα γνώμη 
ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ 
Συντονισμός 'Εθνικών 
Περιφερειακών 
Πολιτικών ΕΤΠΑ 
Τμήμα 'Ενισχύσεων 
(Τμήμα Ποσοστώσεων) 
Συντονισμός 
Κοινοτικών Πολιτικών 
και Χρηματοδοτικών 
'Οργάνων 
Προγράμματα 
δαπανών 
επενδύσεων 
(με πρόγραμμα — 
χωρίς σχεδιασμό) 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΗΣ 
ΑΝΑΠΤΥΞΕΩΣ Τμήμα 
Έκτός-
Ποσοστώσεων 
ΕΙδικά 
Προγράμματα 
27. 7. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 185/31 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
γιά τή γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής 
Oi άκόλουϋες τροπολογίες έχουν ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΙ άπό τή Σύνοδο 'Ολομελείας 
Σελίδες 14—19 
Διαγράψτε τό κεφάλαιο 6. 
Αιτιολογικό 
Τό πρόβλημα της συμπληρωματικότητας πρέπει νά αποτελέσει έκ νέου αντικείμενο μελέτης στό 
πλαίσιο της γνώμης, την οποία πρέπει νά καταρτίσει τό τμήμα περιφερειακής αναπτύξεως έπί 
τοΟ υπομνήματος της Επιτροπής σχετικά μέ την ανάπτυξη της περιφερειακής πολιτικής της Κοι­
νότητος. Τό τμήμα μελέτης, τό όποιο είναι επιφορτισμένο μέ την κατάρτιση της γνώμης αύτης, 
έχει τήν ακόλουθη εντολή: 
1) Νά εξετάσει δλες τίς διαρθρωτικές πολιτικές της Κοινότητος. Τό θέμα τοϋ νά καταστήσει 
σαφές, πώς οί πολιτικές τών Κρατών μελών πρέπει νά υποστηρίζονται καί ποιες είναι οί 
δυσχέρειες πού θέτει ή επίτευξη τών στόχων, είσέρχεται θεμελειωδώς στό πλαίσιο αύτης της 
εξετάσεως. 
2) Λήψη υπόψη δλων τών προτάσεων τροποποιήσεων πού εισάγονται στό κεφάλαιο 6. Ή 
γνώμη γιά τό ρόλο, τή λειτουργία καί τή χορήγηση τοϋ περιφερειακού Ταμείου μπορεί καί 
πρέπει, ώς έκ τούτου, νά περιοριστεί κυρίως στην τροποποίηση, στην οποία δίδεται προτεραι­
ότητα καί ή οποία είναι επείγουσα, τού κανονισμού αριθ. 724/75, ώστε νά προετοιμασθεί εγ­
καίρως γιά τίς συζητήσεις καί τίς αποφάσεις τοϋ Συμβουλίου. 
ίΡηςροφορία: 
Υπέρ της τροπολογίας: 7. Κατά: 70. 'Αποχές: 18. 
Σελ'ις IS, παράγραφος 6.3 
Τροποποιήσατε ώς ακολούθως: 
«Γι' αυτόν τό λόγο ή Ο.Κ.Ε. προτείνει νά διατυπωθεί ή διάταξη πού καθορίζεται στό άρθρο 
4 παράγραφος 2 α τελευταία σειρά, κατά τήν οποία ή συνδρομή τοϋ ΕΤΠΑ μπορεί νά θεωρη­
θεί σάν μιά τμηματική ενδυνάμωση της βοήθειας». 
Διαγράψτε τίς παραγράφους άπό 6.3.1 έως 6.4.5. 
Αιτιολογία. 
Είναι πρόωρη, στην σημερινή φάση τών προπαρασκευαστικών εργασιών της Επιτροπής, σχε­
τικά μέ τήν αναθεώρηση τοϋ κανονισμοϋ τοϋ ΕΤΠΑ, ή επεξεργασία δυνατοτήτων συμβιβασμού 
πού υπονομεύουν τή θεμελιώδη αρχή της συμπληρωματικότητας, αντί νά προβλεφθεί ρητά μιά 
μέθοδος προστασίας κατά τών άθεμίτων πρακτικών. 
Ψηφοφορία: 
'Υπέρ της τροπολογίας: 11. Κατά: 55. 'Αποχές: 19.