20.10. 81 Επίσημη 'Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 268/11 
(Ι7ροπ<χρασχεναστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Σχέδιο προτάσεως κανονισμοΟ περί τροποποιήσεως τοΟ κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 τοΟ 
Συμβουλίου τής 26ης Ιουνίου 1969 περί των ενεργειών των Κρατών μελών πού αφορούν τίς 
υποχρεώσεις πού είναι συνυφασμένες μέ τήν έννοια τής δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα τών 
σιδηροδρομικών, οδικών καί εσωτερικών πλωτών μεταφορών 
(Υποβληθέν άπό τήν 'Επιτροπή στό Συμβούλιο στίς 20 Ίανονοφίον 1981) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τήν συνθήκη περί Ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Οικονο­
μικής Κοινότητος καί Ιδίως τά άρθρα 75 καί 94, 
τήν πρόταση τής 'Επιτροπής 
τήν γνώμη τοΟ ΕύρωπαϊκοΟ Κοινοβουλίου, 
τήν γνώμη τής Οίκονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής 
'Εκτιμώντας: 
δτι είναι αναγκαίο νά προσαρμοσθεί ό κανονισμός 
(ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 τής 26ης 'Ιουνίου 1969 περί τών 
ενεργειών τών Κρατών μελών πού αφορούν τίς υποχρεώ­
σεις πού είναι συνυφασμένες μέ τήν έννοια τής δημόσιας 
υπηρεσίας στον τομέα τών σιδηροδρομικών, οδικών καί 
εσωτερικών πλωτών μεταφορών (')' δτι ή προσαρμογή 
αυτή πρέπει, Ιδίως νά λάβει υπόψη, στά πλαίσια τών σχέ­
σεων μεταξύ τών μεταφορών καί τών άλλων οίκονο-
μικών καί κοινωνικών τομέων, τίς υποχρεώσεις πού 
είναι συνυφασμένες μέ τήν έννοια τής δημόσιας υπηρε­
σίας oi όποιες δύνανται νά ανατεθούν στίς επιχειρήσεις 
σιδηροδρόμων δπως προβλέπεται στό άρθρο 15 παρά­
γραφος 2 τής αποφάσεως τοΟ Συμβουλίου τής 20ής 
Μαΐου 1975 περί βελτιώσεως τής οίκονομικής καταστά­
σεως τών επιχειρήσεων σιδηροδρόμων καί εναρμονίσεως 
τών κανόνων πού διέπουν τίς οίκονομικές σχέσεις 
μεταξύ τών επιχειρήσεων αυτών καί τών Κρατών 
(75/327/ΕΟΚ)(2)· 
δτι πρέπει, γιά τό σκοπό αυτό, νά προσδιορισθεί ή 
έκταση εφαρμογής τού άρθρου 3 τοΟ κανονισμού αυτού, μέ τή θέσπιση κριτηρίων σύμφωνα μέ τά όποια οί αρμό­
διες αρχές τών Κρατών μελών, στίς αποφάσεις τους περί 
διατηρήσεως έν δλω ή έν μέρει μιας υποχρεώσεως δημό­
σιας υπηρεσίας θά κρίνουν έάν υπάρχουν πολλές λύσεις 
πού νά εξασφαλίζουν τήν παροχή επαρκών υπηρεσιών 
μεταφοράς καί ποια είναι, στην περίπτωση αυτή, ή λύση 
πού συνεπάγεται τό μικρότερο κόστος γιά τό κοινωνικό 
σύνολο, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
"Αρΰρο 1 
Ό κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 τροποποιείται ώς 
ακολούθως: 
1. Τό άρθρο 3 παράγραφος 2 αντικαθίσταται ώς έξης: 
«2. Στίς αποφάσεις τους πού προβλέπονται στην 
πρώτη παράγραφο, οί αρμόδιες αρχές τών Κρατών 
μελών κρίνουν έάν υπάρχουν πολλές λύσεις πού νά 
εξασφαλίζουν, ύπό τους αυτούς δρους τήν παροχή 
επαρκών υπηρεσιών μεταφοράς καί επιλέγουν μία 
υποχρέωση δημόσιας υπηρεσίας πού νά συνεπάγεται 
τό μικρότερο κόστος γιά τό κοινωνικό σύνολο, λαμβά­
νοντας υπόψη τά κριτήρια πού αποτελούν τό αντικεί­
μενο τού παραρτήματος τού παρόντος κανονισμού». 
2. Τό παράρτημα τού παρόντος κανονισμού προστί­
θεται σέ αυτό. 
"Αρ&ρο2 
Ό παρών κανονισμός εφαρμόζεται άπό τήν 1η 'Ιουλίου 
1981. 
Ό παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ώς προς δλα τά 
μέρη του καί ισχύει άμεσα σέ κάθε Κράτος μέλος. 
(') ΕΕ αριθ. L 156 της 28. 6. 1969, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. L 152 της 12. 6. 1975, σ. 3. 
'Αριθ. C 268/12 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20.10. 81 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
Κριτήρια γιά τήν διαπίστωση τής υπάρξεως πάλλων λύσεων πού νά εξασφαλίζουν, ύπό τους αυτούς δρους, 
την παροχή επαρκών υπηρεσιών μεταφοράς, καθώς καί γιά τήν επιλογή μιας υποχρεώσεως δημόσιας υπη­
ρεσίας πού νά συνεπάγεται το μικρότερο κόστος γιά τό κοινωνικό σύνολο 
Κατά πρώτο λόγο, ή αρμόδια αρχή τοΟ Κράτους μέλους κρίνει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, τό επίπεδο 
επάρκειας των υπηρεσιών μεταφοράς καί κατόπιν επιλέγει μεταξύ των τρόπων πού ανταποκρίνονται στον 
κανόνα αυτόν εκείνη πού κοστίζει λιγότερο γιά τό κοινωνικό σύνολο. 
Ι. ΠΑΡΟΧΗ ΕΠΑΡΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ 
Ή παροχή επαρκών υπηρεσιών μεταφοράς εκτιμάται σέ συνάρτηση μέ: 
— τό γενικό συμφέρον, 
— τή δυνατότητα χρησιμοποιήσεως άλλων τρόπων μεταφοράς καί τήν ικανότητα αυτών νά καλύπτουν 
τίς δεδομένες μεταφορικές ανάγκες, 
— τά κόμιστρα καί τους δρους μεταφοράς πού δύνανται νά προσφερθούν στους χρησιμοποιούντες.τίς 
μεταφορές. 
1. Γενικό συμφέρον 
Κατά τήν εκτίμηση αυτή, πρέπει νά ληφθούν υπόψη, ενδεχομένως τά ακόλουθα διάφορα στοιχεία τά 
όποια αποτελούν τά κύρια συστατικά τοΰ γενικού συμφέροντος: 
1.1. Τό γενικό συμφέρον άπό τήν άποψη τών χρησιμοποιούντων τίς μεταφορές: 'Εκτιμάται, ιδίως, σέ 
συνάρτηση μέ τή μέση ταχύτητα, τήν αξιοπιστία, τήν ασφάλεια καί τήν άνεση. 
1.2. Τό γενικό συμφέρον άπό τήν άποψη τον κοινωνικού σννόλον εκτιμάται, Ιδίως σέ θέματα περιφερει­
ακής πολιτικής απασχολήσεως ενεργείας περιβάλλοντος. Στους αντιστοίχους αυτούς τομείς τά διά­
φορα κατωτέρω στοιχεία θά πρέπει, ενδεχομένως, νά εξετασθούν: 
'Ενέργεια 
— συνολική κατανάλωση ενεργείας, σέ σχέση μέ τήν αποτελεσματικότητα τών ύπό εξέταση 
τρόπων, 
— δυνατότης πολύμορφης χρησιμοποιήσεως γιά τίς τεχνικές ματαφορών τών ύπό εξέταση μορφών 
ενεργείας » 
— επίδραση τής χρησιμοποιήσεως αυτής ή εκείνης τής μορφής ενεργείας στό ισοζύγιο πληρωμών, 
— βαθμός ενεργειακής εξαρτήσεως. 
Περιφερειακή πολιτική 
— χωροταξία (καί στον τομέα τής πολεοδομίας), 
— αντίκτυπος έπί τοΰ περιφερειακού δυναμισμού (περιλαμβανομένης τής προωθήσεως τοΰ άγρο-
τικοΰ τουρισμοΰ), 
— αντίκτυπος έπί τής περιφερειακής απασχολήσεως (περιλαμβανομένης καί τής εποχιακής απα­
σχολήσεως), 
— επίδραση στον τομέα τών βιομηχανικών καί εμπορικών εγκαταστάσεων, 
— σύνδεση μέ τά άλλα οικονομικά κέντρα, 
— μείωση τοΰ πληθυσμού. 
Απασχόληση 
Σχέση μεταξύ παροχής επαρκών υπηρεσιών μεταφοράς καί επιπέδου απασχολήσεως γιά ορισμένες 
οικονομικές ζώνες καί δραστηριότητες. 
Περιβάλλον 
— ανάλωση χώρου, 
20. 10. 81 'Επίσημη 'Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'ApiO.C 268/13 
— μόλυνση, 
— οχλήσεις, 
— οικολογικές μεταβολές, 
— συμφόρηση (περιλαμβανομένης της καθυστερήσεως στίς διασταυρώσεις), 
— ασφάλεια των μη χρησιμοποιούντων γενικά. 
2. Δυνατότητες χρησιμοποιήσεως άλλων τεχνικών των μεταφορών 
Ή δυνατότητα χρησιμοποιήσεως άλλων τεχνικών των μεταφορών καί ή Ικανότητα τους προς εξυπη­
ρέτηση τών αναγκών τών μεταφορών πρέπει νά μελετώνται λαμβάνοντας υπόψη τά ακόλουθα στοιχεία: 
— ύπαρξη χρησιμοποιουμένων ήδη τεχνικών καί εργασίες καί έξοδα πού απαιτούνται γιά τή λειτουργία 
τους, προκειμένου νά επιτευχθεί ή παροχή επαρκών υπηρεσιών μεταφορών 
— διαθεσιμότητα, στην περίπτωση πού οί τεχνικές τών μεταφορών δέν έχουν ακόμη εφαρμοσθεί: 
— επιχειρήσεων διαθέσιμων προς εκτέλεση τών μεταφορών, 
— κατάλληλων έργων υποδομής, 
— κατάλληλου υλικού, 
— ειδικευμένου προσωπικού · 
— ποσοστό μηχανοκινήσεως τοΰ σχετικού πληθυσμού, 
— κοινωνική καί δημογραφική διάρθρωση τοΰ σχετικού πληθυσμού. 
3. Τιμές καί δροι τών μεταφορών 
Οι τιμές καί οί δροι μεταφορών, πού πρέπει νά ληφθούν υπόψη στην ανάλυση, είναι οί τιμές καί οί δροι 
πού προσφέρονται στον χρησιμοποιούντα καί καθορίζονται σέ σχέση μέ τους δρους εκμεταλλεύσεως καί 
μέ τήν κατάσταση τΐ|ς αγοράς, χωρίς νά λαμβάνονται υπόψη ενδεχόμενες επιδοτήσεις λόγω υποχρεώ­
σεως δημόσιας υπηρεσίας. 
II. ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ 
1. Ή λύση πού επιλέγεται θά πρέπει, επιτρέποντας τήν παροχή επαρκών υπηρεσιών τών μεταφορών, 
νά έχει τό ελάχιστο δυνατό κόστος καί τά περισσότερα πλεονεκτήματα γιά τό κοινωνικό σύνολο. 
2. Προκειμένου νά υπολογισθούν μέ τή μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τό ελάχιστο κόστος καί τό 
μεγαλύτερο όφελος γιά τό κοινωνικό σύνολο, είναι σκόπιμο νά πραγματοποιηθεί ανάλυση τοΰ κόστους 
καί τών πλεονεκτημάτων κάθε ύπό μελέτη τρόπου μεταφοράς. Ή επιλογή της τεχνικής της αναλύσεως 
(Ιδίως ανάλυση κοστους/πλεονεκτημάτων, ανάλυση βάσει πολλαπλών κριτηρίων) γίνεται άπό τήν 
αρμόδια αρχή τοΰ Κράτους μέλους ανάλογα μέ τά ίδιαίτερα χαρακτηριστικά της προς πραγματοποίηση 
μελέτης. 
3. Γιά τήν ανάλυση τοΰ κόστους καί τών πλεονεκτημάτων λαμβάνονται υπόψη τά εθνικά προγράμ­
ματα στον τομέα τών μεταφορών. Τό κόστος καί τά πλεονεκτήματα κατατάσσονται σάν στοιχεία 
«μεταφορές», υπαγόμενα δηλαδή στή διαχείριση τών σχετικών επιχειρήσεων καί «έκτος μεταφορών», 
υπαγόμενα δηλαδή στην αρμοδιότητα τών δημοσίων άρχων. Τά στοιχεία δύνανται νά είναι εκφρα­
σμένα σέ ποσότητες (νομισματοποιήσιμα ή μή) ή όχι. 
4. Ή ανάλυση θά πρέπει νά υποδιαιρείται σέ δύο φάσεις, μία λογιστική πού θά περιλαμβάνει δλα τά 
νομισματοποιήσιμα στοιχεία καί μία οικονομική ανάλυση πού θά περιλαμβάνει τά στοιχεία πού δέν 
είναι εκφρασμένα σέ ποσότητες ή πού είναι εκφρασμένα σέ ποσότητες άλλα δέν είναι νομισματοποιή­
σιμα. Καμία άπό αυτές τίς δύο φάσεις δέν θά πρέπει νά είναι προνομιακή σέ σχέση μέ τήν άλλη. 
5. Τό ακόλουθο σχέδιο περιλαμβάνει τά στοιχεία πού πρέπει νά λαμβάνονται υπόψη γιά τήν ανά­
λυση τοΰ κόστους καί τών πλεονεκτημάτων τών εναλλακτικών λύσεων ήτοι: 
— διατήρηση της σχετικής τεχνικής 
— εγκατάσταση νέας τεχνικής, 
— διατήρηση της σχετικής τεχνικής μέ τροποποιήσεις 
— κατάργηση της σχετικής τεχνικής χωρίς αντικατάσταση. 
'ApiS. C 268/14 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20.10. 81 
ΣΧΕΔΙΟ ΠΑ ΤΗΝ ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΟΣΤΟΣ-ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ ΠΑ ΚΑΘΕ ΥΠΟ ΜΕΛΕΤΗ ΤΕΧΝΙΚΗ 
ΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ 
ΚΟΣΤΟΣ ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑΤΑ 
Εσωτερικά 
(μεταφορές) 
Κόστος εκμεταλλεύσεως 
— κόστος κινήσεως ('), 
— κόστος ύλικοΟ (ι), 
— κόστος εκμεταλλεύσεως των έργων υποδο­
μή Ο-
Κόστος σέ κεφάλαιο 
— κόστος επενδύσεων (εγκατάσταση ή τροπο­
ποίηση τής σχετικής τεχνικής), 
— κόστος επενδύσεως λαμβανομένης υπόψη της 
μελλοντικής χρησιμοποιήσεως των έπί τοΟ 
παρόντος διατιθεμένων πόρων (τροποποίηση 
ή κατάργηση των εναλλακτικών λύσεων). ΕΙδικά τοΟ ύπό μελέτη είδους μεταφορών 
— έσοδα τών μεταφορών, 
— διάρκεια διαδρομής (ταχύτητα), 
— συχνότητα γραμμής πιστότητα ωραρίων, 
— άνεση, 
— ασφάλεια, 
— δυνατότητα προσβάσεως 
— προσφερόμενη στον χρησιμοποιούντα τιμή. 
ΕΙδικά τοΟ δικτύου 
— επίδραση της διατηρήσεως της ύπό μελέτη 
τεχνικής έπί τοϋ κόστους τής εκμεταλλεύσεως 
καί έπί τής συνολικής κυκλοφορίας τοΟ δι­
κτύου. 
Εξωτερικά 
έκτος μεταφορών 
λαμβάνονται υπόψη τά στοιχεία πού αναφέρονται σέ: 
— περιφερειακή πολιτική, 
— ενέργεια, 
— απασχόληση, 
— περιβάλλον. 
(') Περιλαμβανομένης τί|ς αποσβέσεως καί ανανεώσεως.