[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 19.7.2006

COM(2006) 403 τελικό

2006/0142 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση Κοινοτικού Κώδικα Θεωρήσεων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

{SEC(2006) 957}{SEC(2006) 958}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1) ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ |

110 | Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Στο πλαίσιο της στενότερης συνεργασίας Σένγκεν, η κοινή πολιτική θεωρήσεων αναγνωρίστηκε ως θεμελιώδης συνιστώσα της δημιουργίας κοινού χώρου χωρίς ελέγχους στα εσωτερικά σύνορα. Το κεκτημένο του Σένγκεν για την πολιτική θεωρήσεων, συμπεριλαμβανομένης της Κοινής Προξενικής Εγκυκλίου (ΚΠΕ), η οποία συντάχθηκε στο πλαίσιο της διακυβερνητικής συνεργασίας Σένγκεν, ενσωματώθηκε στο θεσμικό και νομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ. Οι διατάξεις Σένγκεν σχετικά με την πολιτική θεωρήσεων απέκτησαν νομική βάση[1] [άρθρο 62 παράγραφος 2 στοιχείο β)] και επομένως αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού δικαίου. Η ΚΠΕ συνιστά επί του παρόντος τη βασική νομική πράξη που διέπει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση θεωρήσεων βραχείας διαμονής, θεωρήσεων διέλευσης και θεωρήσεων διέλευσης από αερολιμένα, παρόλο που ορισμένες αρχές περιλαμβάνονται επίσης στην ίδια τη Σύμβαση Σένγκεν και ορισμένες διατάξεις περιλαμβάνονται σε άλλες χωριστές αποφάσεις. Το Πρόγραμμα της Χάγης «υπογραμμίζει την ανάγκη περαιτέρω ανάπτυξης της κοινής πολιτικής θεωρήσεων ως μέρος ενός πολυεπίπεδου συστήματος με στόχο τη διευκόλυνση των νόμιμων ταξιδιών και την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης μέσω της περαιτέρω εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών και των πρακτικών διεκπεραίωσης των τοπικών προξενικών αρχών.» Προς τούτο, μεταξύ άλλων μέτρων, η Επιτροπή κλήθηκε «να αναθεωρήσει την Κοινή Προξενική Εγκύκλιο». Για να εκπληρωθούν οι στόχοι του Προγράμματος της Χάγης και να ενισχυθεί η συνοχή της κοινής πολιτικής θεωρήσεων σχετικά με τη χορήγηση των προαναφερθέντων τύπων θεωρήσεων, ο προτεινόμενος κανονισμός : ενσωματώνει όλες τις νομικές πράξεις που διέπουν τις αποφάσεις σχετικά με τις θεωρήσεις σε ένα Κώδικα Θεωρήσεων· αναπτύσσει ορισμένα τμήματα της υφιστάμενης νομοθεσίας για να ληφθούν υπόψη οι πρόσφατες εξελίξεις και οι νέες διαστάσεις της διαδικασίας χορήγησης θεωρήσεων και για να καλυφθούν τα υπάρχοντα κενά· αυξάνει τη διαφάνεια και την ασφάλεια του δικαίου διασαφηνίζοντας το νομικό καθεστώς των διατάξεων της ΚΠΕ και των παραρτημάτων της με την απομάκρυνση από τη νομική πράξη διατάξεων που είναι περιττές ή έχουν πρακτικό και επιχειρησιακό χαρακτήρα· ενισχύει τα διαδικαστικά εχέγγυα με τη θέσπιση κανόνων για την υποχρεωτική αιτιολόγηση των απορρίψεων των αιτήσεων θεωρήσεων· ενδυναμώνει την ίση μεταχείριση των αιτούντων θεώρηση διευκρινίζοντας ορισμένα θέματα για την αύξηση της εναρμονισμένης εφαρμογής των νομοθετικών διατάξεων. |

120 | Γενικό πλαίσιο Η χορήγηση θεωρήσεων βραχείας διαμονής επί του παρόντος διέπεται από διάφορες νομικές πράξεις, όπως ορίζεται στο παρακάτω κεφάλαιο. Συνεπώς, η διαδικασία της αναθεώρησης θα απλουστεύσει το νομικό πλαίσιο, καθώς η κοινή πολιτική θεωρήσεων εφεξής θα διέπεται από τις τέσσερις νομικές πράξεις που απαριθμούνται παρακάτω : τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή [νομική βάση : συνθήκη της ΕΚ άρθρο 62 σημείο 2 στοιχείο β) (i)]· τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1995, για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου [νομική βάση : συνθήκη της ΕΚ άρθρο 62 σημείο 2 στοιχείο β) (iii)]· τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 333/2002 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για την καθιέρωση φύλλου ενιαίου τύπου επί του οποίου τίθεται η θεώρηση που χορηγείται από τα κράτη μέλη στους κατόχους ταξιδιωτικών εγγράφων μη αναγνωριζόμενων από το κράτος μέλος που χορηγεί το φύλλο [νομική βάση : συνθήκη της ΕΚ άρθρο 62 σημείο 2 στοιχείο β) (iii)]· τον παρόντα κανονισμό για τη θέσπιση Κώδικα Θεωρήσεων [νομική βάση : συνθήκη της ΕΚ άρθρο 62 σημείο 2 στοιχεία α) και β) (ii) και (iv) και άρθρο 62 σημείο 3]. Υπενθυμίζεται ότι λόγω της διαφοράς στη νομική βάση και τη «μεταβλητή γεωμετρία» που συνδέεται με τη νομική βάση, είναι απαραίτητο να διατηρηθούν και οι τέσσερις χωριστές νομικές πράξεις. |

140 | Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 2001, περί του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών, και του καταλόγου των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή· Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1995, για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου· Σύμβαση εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν, της 14ης Ιουνίου 1985, για τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα (ιδίως άρθρα 9-18, που θεσπίζουν κοινές και ομοιόμορφες αρχές σε αυτόν τον τομέα)· Κανονισμός αριθ. 415/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Φεβρουαρίου 2003, σχετικά με τη χορήγηση θεωρήσεων στα σύνορα, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης των εν λόγω θεωρήσεων σε διερχόμενους ναυτικούς· Κοινή Προξενική Εγκύκλιος προς τις διπλωματικές και έμμισθες προξενικές αρχές (KΠΕ) που καθορίζει λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή των αρχών αυτών και συγκεντρώνει σχεδόν όλες τις διατάξεις που αφορούν τη χορήγηση θεωρήσεων βραχείας διαμονής· Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1091/2001 του Συμβουλίου, της 28ης Μαΐου 2001, σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία με θεώρηση για διαμονή μακράς διαρκείας· Αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής Σένγκεν (SCH/Com-ex (93) 21, SCH/Com-ex (93) 24, SCH/Com-ex (94) 25, SCH/Com-ex (98) 12 και SCH/Com-ex (98) 57· Κοινή δράση 96/197/ΔΕΥ, της 4ης Μαρτίου 1996, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου K.3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά το καθεστώς διέλευσης από αερολιμένες. Συνοχή με τις λοιπές πολιτικές και στόχους της Ένωσης Κατά την αναθεώρηση και την τροποποίηση των υφιστάμενων κανόνων για τη χορήγηση θεωρήσεων, ελήφθη υπόψη ο Κώδικας Συνόρων Σένγκεν που θεσπίστηκε πρόσφατα για να εξασφαλισθεί η συνοχή της νομοθεσίας. Η διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης πρέπει να διεξάγεται με επαγγελματικό και προσήκοντα τρόπο και να είναι ανάλογη με τους επιδιωκόμενους στόχους. Κατά την άσκηση των καθηκόντων του το προξενικό προσωπικό δεν εφαρμόζει διακρίσεις εις βάρος προσώπων για κανέναν από τους ακόλουθους λόγους : φύλο, εθνική καταγωγή, θρησκευτικές ή άλλες πεποιθήσεις, αναπηρία, ηλικία ή γενετήσιο προσανατολισμό. |

2) ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ |

Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

219 | Τα προβλήματα που εξέθεσαν οι αρχές τρίτων χωρών όσον αφορά τη μεταχείριση των αιτούντων θεώρηση από τα κράτη μέλη και οι καταγγελίες που υποβλήθηκαν από τους μεμονωμένους αιτούντες θεώρηση ή τους συγγενείς τους ελήφθησαν δεόντως υπόψη. |

Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης |

229 | Οι συζητήσεις μεταξύ των εκπροσώπων των κρατών μελών στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για τις θεωρήσεις όσον αφορά τη χορήγηση θεωρήσεων, καθώς και τα πορίσματα των εμπειρογνωμόνων τόσο από τις εστιασμένες αποστολές για την τοπική προξενική συνεργασία όσο και από τις αποστολές αξιολόγησης Σένγκεν ελήφθησαν υπόψη. |

231 | Αξιολόγηση επιπτώσεων Η Επιτροπή διενήργησε αξιολόγηση επιπτώσεων στην οποία αναλύθηκαν έξι επιλογές δράσης : η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης, η εφαρμογή κοινών δράσεων κατάρτισης για το προξενικό προσωπικό των κρατών μελών, η ενίσχυση της τοπικής προξενικής συνεργασίας, η ελάχιστη αναθεώρηση της ισχύουσας νομοθεσίας, η αναδιατύπωση της ισχύουσας νομοθεσίας, η δημιουργία κοινών προξενικών γραφείων. Ως λύση επιλέχθηκε η επιλογή της αναθεώρησης για τη θέσπιση συνεκτικής και αποκλειστικής νομοθεσίας και για την αύξηση της εναρμόνισης με τον πιο ικανοποιητικό και ολοκληρωμένο τρόπο. Η αξιολόγηση επιπτώσεων επισυνάπτεται στην παρούσα πρόταση. |

3) ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ |

305 | Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης Με την ενσωμάτωση όλων των νομικών πράξεων που διέπουν τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για τη χορήγηση θεωρήσεων σε ενιαίο Κώδικα Θεωρήσεων, την αύξηση της διαφάνειας και τη διευκρίνιση των υφιστάμενων κανόνων, την εισαγωγή μέτρων που στοχεύουν στην αύξηση της εναρμόνισης των διαδικασιών, στην ενίσχυση της ασφάλειας του δικαίου και των διαδικαστικών εχεγγύων, εξασφαλίζεται μια πλήρης κοινή πολιτική η οποία αντιμετωπίζει ισότιμα τους αιτούντες θεώρηση. |

310 | Νομική βάση Η προτεινόμενη νομική βάση για τον παρόντα κανονισμό είναι η ακόλουθη : κυρίως, το άρθρο 62 παράγραφος 2 σημείο β) (ii) της συνθήκης ΕΚ διότι η προτεινόμενη νομοθεσία θεσπίζει κοινούς «κανόνες για τις θεωρήσεις, όταν υπάρχει πρόθεση διαμονής όχι άνω των τριών μηνών»· επίσης το άρθρο 62 παράγραφος 2 σημείο α) της συνθήκης ΕΚ για τις «προδιαγραφές και διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν τα κράτη μέλη κατά τη διενέργεια ελέγχων προσώπων στα εξωτερικά σύνορα», για να ενσωματωθούν οι διατάξεις για τη θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα (ATV) στον ενιαίο Κώδικα Θεωρήσεων. Η θεώρηση ATV δεν είναι «κανονική» θεώρηση που αφορά την πρόθεση διαμονής στο έδαφος των κρατών μελών και επομένως δεν εμπίπτει στην έννοια της θεώρησης του άρθρου 62 παράγραφος 2 σημείο β). Αποτελεί μια άδεια που δίδεται πριν από τη διέλευση υπηκόου τρίτης χώρας από τη διεθνή ζώνη των αερολιμένων των κρατών χωρών με στόχο την πρόληψη παράνομης εισόδου. Επομένως, μπορεί να θεωρηθεί ότι υπάγεται στην έννοια των «προδιαγραφών και διαδικασιών» που αφορούν τον έλεγχο των συνόρων και την πρόληψη της παράνομης μετανάστευσης. |

320 | Αρχή της επικουρικότητας |

321 | Σύμφωνα με το άρθρο 62 παράγραφοι 1 και 2 σημείο β) της συνθήκης ΕΚ, η Κοινότητα έχει την εξουσία – ακόμα και την υποχρέωση – να θεσπίσει μέτρα σχετικά με τους κανόνες για τις θεωρήσεις όταν υπάρχει πρόθεση διαμονής όχι άνω των τριών μηνών. Αυτά τα μέτρα πρέπει να θεσπίζονται εντός πέντε ετών από την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ. Οι ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις για τις θεωρήσεις βραχείας διαμονής και τις θεωρήσεις διέλευσης αποτελούν μέρος του κεκτημένου του Σένγκεν που ενσωματώθηκε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, το ισχύον κεκτημένο πρέπει να διευκρινισθεί, να αναπτυχθεί και να συμπληρωθεί. Το ίδιο ισχύει και για τις ισχύουσες διατάξεις για τις θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα. Είναι προφανές ότι το ισχύον κεκτημένο για τις θεωρήσεις βραχείας διαρκείας, τις θεωρήσεις διέλευσης και τις θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα μπορεί να αναπτυχθεί μόνο με τη θέσπιση κοινοτικών μέτρων που βασίζονται στη συνθήκη ΕΚ. Η προτεινόμενη πρωτοβουλία – η δημιουργία Κοινοτικού Κώδικα Θεωρήσεων – θα έχει τη μορφή κανονισμού για να διασφαλιστεί η εφαρμογή του με τον ίδιο τρόπο σε όλα τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το κεκτημένο του Σένγκεν. |

323 | Ο στόχος της παρούσας πρότασης είναι η αναθεώρηση της ισχύουσας νομοθεσίας για την κοινή πολιτική θεωρήσεων και η ενίσχυση της εναρμόνισης. Επομένως, η μεμονωμένη δράση εκ μέρους των κρατών μελών θα είναι αδύνατη για νομικούς λόγους. |

Η κοινοτική δράση αποτελεί το μόνο δυνατό τρόπο επίτευξης της πρότασης για τους ακόλουθους λόγους : Μόνο η δράση στο επίπεδο της ΕΕ είναι δυνατή λόγω της νομικής βάσης και των στόχων της πρότασης. |

324 | Επομένως, η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους. |

331 | Το άρθρο 5 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι «η δράση της Κοινότητας δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων της παρούσας Συνθήκης». Η μορφή που επιλέγεται για αυτή την κοινοτική δράση πρέπει να επιτρέπει στην πρόταση να επιτύχει το στόχο της και να εφαρμοστεί όσο το δυνατόν περισσότερο αποτελεσματικά. |

332 | Ο προτεινόμενος κανονισμός δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις στις διπλωματικές ή προξενικές αρχές των κρατών μελών και οι διοικητικές συνέπειες των νέων απαιτήσεων είναι ανάλογες με τον επιδιωκόμενο στόχο. |

Επιλογή νομικής πράξης |

341 | Προτεινόμενη νομική πράξη : κανονισμός. |

342 | Οι διατάξεις για τις διαδικασίες για όλες τις αποφάσεις σχετικά με τις θεωρήσεις είναι υποχρεωτικές για όλα τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν το κεκτημένο του Σένγκεν πλήρως και επομένως ο κανονισμός αποτελεί την μόνη κατάλληλη νομική πράξη. |

4) ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ |

409 | Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό. |

5) ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ |

510 | Απλούστευση |

511 | Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση της νομοθεσίας. |

512 | Διάφορες νομικές πράξεις που διέπουν τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση των θεωρήσεων ενσωματώνονται σε ενιαίο Κώδικα Θεωρήσεων. |

520 | Κατάργηση ισχύουσας νομοθεσίας Η έκδοση της πρότασης θα οδηγήσει στην κατάργηση της ισχύουσας νομοθεσίας. |

540 | Αναθεώρηση Η πρόταση αφορά την αναθεώρηση. |

550 | Πίνακας αντιστοιχίας Στην παρούσα πρόταση επισυνάπτεται πίνακας αντιστοιχίας ο οποίος σημειώνει τις διατάξεις που προέρχονται από την ΚΠΕ και τη συμφωνία Σένγκεν. |

570 | Λεπτομερής εξήγηση της πρότασης 1. Ενσωμάτωση σε ενιαίο Κώδικα Θεωρήσεων όλων των διατάξεων που διέπουν τη χορήγηση θεωρήσεων και τις αποφάσεις που αφορούν την απόρριψη, την παράταση, την ακύρωση, την ανάκληση και τη μείωση της διάρκειας ισχύος των χορηγούμενων θεωρήσεων. 1.1. Θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα (ATV) Οι διατάξεις της προαναφερόμενης κοινής δράσης περιλαμβάνονται στην ΚΠΕ, στην οποία επισυνάπτεται ως παράρτημα ο κατάλογος των υπηκόων που υπόκεινται σε αυτή την υποχρέωση. Για την ενίσχυση της διαφάνειας και της εναρμόνισης οι πολυάριθμες -και γενικά πανομοιότυπες - «μονομερείς» απαλλαγές για ορισμένες κατηγορίες προσώπων από αυτή την υποχρέωση εναρμονίστηκαν. Για την επίτευξη του γενικού στόχου της εναρμόνισης όλων των πτυχών της πολιτικής θεωρήσεων, εγκαταλήφθηκε η δυνατότητα των μεμονωμένων κρατών μελών να επιβάλλουν υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση από αερολιμένα σε ορισμένες εθνικότητες. 1.2. Χορήγηση θεωρήσεων στα σύνορα Ο κανονισμός του Συμβουλίου αριθ. 415/2003 σχετικά με την εξαιρετική χορήγηση θεωρήσεων στα σύνορα, συμπεριλαμβανομένης της χορήγησης των εν λόγω θεωρήσεων σε διερχόμενους ναυτικούς ενσωματώθηκε στον παρόντα κανονισμό. 1.3. Ακύρωση και ανάκληση της ισχύος θεώρησης Επί του παρόντος, οι κανόνες για την ακύρωση και ανάκληση της ισχύος χορηγηθείσας θεώρησης περιλαμβάνονται στη SCH/Com-ex (93) 24 και στην ΚΠΕ, Παράρτημα 14, τμήμα 2. Όλες αυτές οι διατάξεις συγχωνεύθηκαν σε δύο χωριστά άρθρα, τα οποία καθορίζουν σαφώς ποιες αρχές είναι υπεύθυνες για αυτά τα καθήκοντα. 1.4. Παράταση χορηγηθείσας θεώρησης Ένας υπήκοος τρίτης χώρας που βρίσκεται στο έδαφος των κρατών μελών βάσει ισχύουσας θεώρησης, μπορεί να επιθυμεί για αιτιολογημένους λόγους να παραμείνει μετά την ημερομηνία λήξης της αρχικής του θεώρησης. Οι κανόνες που διέπουν αυτές τις περιπτώσεις (SCH Com-ex (93) 21) προβλήθηκαν περισσότερο ενώ προτάθηκε μια εναρμονισμένη προσέγγιση, ήτοι η παράταση πρέπει να έχει τη μορφή σφραγίδας, που να αντιστοιχεί στο υπόδειγμα το οποίο περιλαμβάνεται σε παράρτημα του κανονισμού, καθώς αυτές οι παρατάσεις χορηγούνται στις περισσότερες περιπτώσεις από τις εθνικές αρχές των κρατών μελών, οι οποίες για λόγους ασφάλειας συνήθως δεν διαθέτουν αποθέματα των αυτοκόλλητων θεωρήσεων που παρέχουν μεγάλο βαθμό ασφάλειας. 1.5. Ανταλλαγή στατιστικών Δεδομένου ότι η ανάλυση των στατιστικών σε σχέση με τον αριθμό των θεωρήσεων που χορηγήθηκαν και των απορρίψεων αποτελεί πολύτιμο εργαλείο διαχείρισης τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο, ο κανονισμός ορίζει ότι οι πληροφορίες αυτές ανταλλάσσονται με κοινό τύπο και κοινοποιούνται στην Επιτροπή δύο φορές κάθε έτος (η Επιτροπή θα είναι υπεύθυνη για τη δημοσίευση των δεδομένων) και σε κάθε δικαιοδοσία κάθε μήνα. Παρά την ύπαρξη των δύο SCH/Com-ex αποφάσεων για την ανταλλαγή στατιστικών ((94) 25 και (98) 12) δεν υπάρχουν επί του παρόντος χρήσιμα και συγκριτικά δεδομένα για τον αριθμό των θεωρήσεων. 2. Νέες διαστάσεις της διαδικασίας χορήγησης θεωρήσεων Η θέσπιση του συστήματος πληροφοριών για τις θεωρήσεις σχετικά με τις ανταλλαγές δεδομένων μεταξύ των κρατών μελών για τις θεωρήσεις βραχείας διαμονής (VIS) θα αλλάξει ουσιαστικά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης. Αφενός, τα κράτη μέλη θα έχουν αυτόματα πρόσβαση σε πληροφορίες για όλα τα πρόσωπα που έχουν υποβάλλει αίτηση θεώρησης (εντός της πενταετούς περιόδου διατήρησης των δεδομένων), γεγονός που θα διευκολύνει την εξέταση των μεταγενέστερων αιτήσεων θεώρησης. Αφετέρου, η εισαγωγή βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων ως απαίτηση για την υποβολή αίτησης θεώρησης θα έχει σημαντικές επιπτώσεις στις πρακτικές πτυχές της παραλαβής αιτήσεων. Καθώς το VIS θα αρχίσει να λειτουργεί ήδη το 2007, η Επιτροπή επέλεξε να ενημερώσει την ΚΠΕ σε χωριστή νομική πρόταση, η οποία ορίζει τα πρότυπα των βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων που θα συγκεντρώνονται και προβλέπει σειρά επιλογών για την πρακτική οργάνωση των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών όσον αφορά την καταγραφή των αιτούντων θεώρηση καθώς και ένα νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία των κρατών μελών με τους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών. Το περιεχόμενο της εν λόγω πρότασης εντάσσεται και προσαρμόζεται στη διάρθρωση της παρούσας πρότασης, που θα τροποποιηθεί μόλις ολοκληρωθούν οι διαπραγματεύσεις για τη χωριστή πρόταση. Οι διατάξεις για τη συνεργασία με εμπορικούς μεσολαβητές όπως τα πρακτορεία ταξιδίων και οι τουριστικοί πράκτορες, ενισχύθηκαν για να ληφθεί υπόψη η νέα αυτή κατάσταση (βλέπε παρακάτω). 3. Ανάπτυξη ορισμένων τμημάτων του κεκτημένου 3.1. Αύξηση της διαφάνειας και ενίσχυση της ίσης μεταχείρισης των αιτούντων θεώρηση Εισήχθησαν ειδικές διατάξεις για την υποχρέωση των κρατών μελών να παρέχουν στο ευρύ κοινό όλες τις σχετικές πληροφορίες σε σχέση με τη χορήγηση θεωρήσεων. Επιπλέον, προστέθηκαν διατάξεις που εισάγουν: α) μέγιστο χρόνο χορήγησης· β) σαφή διάκριση μεταξύ απαράδεκτων αιτήσεων και επισήμως απορριφθεισών αιτήσεων· γ) πλήρη διαφάνεια ως προς τον κατάλογο των τρίτων χωρών των οποίων οι υπήκοοι υπόκεινται σε προηγούμενη διαβούλευση· δ) βραχύτερες προθεσμίες για το χρόνο απάντησης στην περίπτωση προηγούμενης διαβούλευσης· ε) εναρμονισμένο έντυπο που αποδεικνύει την πρόσκληση, χορηγία και παροχή καταλύματος· στ) υποχρέωση των κρατών μελών να κοινοποιούν και να αιτιολογούν τις αρνητικές αποφάσεις· ζ) νομικό πλαίσιο για την εξασφάλιση εναρμονισμένης προσέγγισης στη συνεργασία μεταξύ των διπλωματικών και προξενικών αρχών και με εξωτερικούς παρόχους εμπορικών υπηρεσιών· η) υποχρεωτικούς κανόνες για τη συνεργασία μεταξύ των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών με τους εμπορικούς μεσολαβητές. 3.1.1 Προηγούμενη διαβούλευση Η Επιτροπή παρόλο που αναγνωρίζει ότι οι κεντρικές αρχές των κρατών μελών μπορεί δικαιολογημένα να επιθυμούν να υπάρξει διαβούλευση πριν από τη χορήγηση θεωρήσεων σε υπηκόους ορισμένων τρίτων χωρών ή σε ειδικές κατηγορίες αυτών των υπηκόων, προτείνει την επίσπευση της υφιστάμενης διαδικασίας προηγούμενης διαβούλευσης, λαμβάνοντας υπόψη τις τεχνικές εξελίξεις (ταχύτερη πρόσβαση και ανταλλαγή πληροφοριών) και προκειμένου να αποφύγει τη μη αναγκαία παράταση της διεκπεραίωσης των αιτήσεων θεώρησης και να αποφύγει αντίθετες παρενέργειες, όπως η «υποβολή πολλαπλών αιτήσεων θεώρησης για την αναζήτηση των ευνοϊκότερων όρων (visa shopping)». Πρέπει να υπενθυμιστεί ότι ο καθορισμός πρόσθετων τρίτων χωρών για αυτή την υποχρεωτική προηγούμενη διαβούλευση έχει επανειλημμένα οδηγήσει σε πολιτική δυσαρέσκεια της σχετικής τρίτης χώρας. Δεδομένου ότι στις περισσότερες περιπτώσεις μόνο ένα ή λίγα κράτη μέλη απαιτούν διαβούλευση, επιβαρύνονται τα υπόλοιπα κράτη μέλη καθώς πρέπει να περιμένουν απαντήσεις από το διαβουλευόμενο κράτος μέλος πριν από τη λήψη οριστικής απόφασης σχετικά με τις αιτήσεις θεώρησης. Τέλος, ορισμένα κράτη μέλη παρείχαν αποδείξεις ότι η προστιθέμενη αξία της διαδικασίας προηγούμενης διαβούλευσης όσον αφορά τις αντιρρήσεις στη χορήγηση θεώρησης είναι πολύ περιορισμένη. Η Επιτροπή για να αποφύγει μερικές από αυτές τις αντίθετες συνέπειες, προτείνει την ουσιαστική μείωση των προθεσμιών απάντησης στις διαβουλεύσεις και την εισαγωγή της δυνατότητας για ένα κράτος μέλος να ζητά απλώς να ενημερώνεται για τις θεωρήσεις που χορηγήθηκαν σε υπηκόους ορισμένων τρίτων χωρών ή σε ειδικές κατηγορίες αυτών των υπηκόων, εφόσον μερικά κράτη μέλη δήλωσαν ότι ο πρωταρχικός στόχος της διαβούλευσης συνίσταται περισσότερο στην ενημέρωση των κεντρικών τους αρχών σχετικά με τις χορηγήσεις παρά στην υποβολή αιτημάτων απόρριψης. Για την ενίσχυση της διαφάνειας, η Επιτροπή ευνοεί τον αποχαρακτηρισμό των καταλόγων τρίτων χωρών που υπόκεινται σε προηγούμενη διαβούλευση, οι οποίοι επί του παρόντος έχουν χαρακτηρισθεί ως «EU RESTREINT». Ο εμπιστευτικός χαρακτήρας αυτού του παραρτήματος της ΚΠΕ είναι μόνο σχετικός, καθώς στην πράξη η διάρκεια του χρόνου διεκπεραίωσης των αιτήσεων για ορισμένες κατηγορίες προσώπων αποκαλύπτει ποιες τρίτες χώρες περιλαμβάνονται στον κατάλογο. Επιπλέον, το περιεχόμενο αυτών των εμπιστευτικών παραρτημάτων διατίθεται ήδη στο κοινό μέσω των δικτυακών τόπων των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών. Τέλος, είναι απορίας άξιον εάν με την έναρξη λειτουργίας του VIS και παρά τον μη εξοπλισμό του συστήματος με λειτουργία ειδοποίησης, θα υπάρχει η ίδια ανάγκη διατήρησης της διαδικασίας διαβούλευσης, καθώς οι κεντρικές αρχές των μεμονωμένων κρατών μελών θα έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες για όλες τις θεωρήσεις που χορηγούνται από όλα τα άλλα κράτη μέλη. 3.1.2 Απαράδεκτο Επί του παρόντος, δεν υπάρχει σαφής διάκριση μεταξύ των αιτήσεων θεώρησης που απορρίφθηκαν επίσημα μετά από πλήρη εξέταση του φακέλου και των περιπτώσεων όπου αυτή η εμπεριστατωμένη εξέταση δεν διενεργήθηκε διότι ο αιτών δεν μπόρεσε να παράσχει συμπληρωματικές πληροφορίες. Ο κανονισμός εισάγει την έννοια του «απαράδεκτου» που πρέπει να σημειώνεται στο VIS χωριστά από την επίσημη απόρριψη. 3.1.3 Εναρμονισμένοι κανόνες όσον αφορά τις απορρίψεις Επί του παρόντος, η κοινοποίηση και η αιτιολόγηση των απορρίψεων διέπονται από την εθνική νομοθεσία των κρατών μελών και ως εκ τούτου ορισμένες χώρες δεν κοινοποιούν ούτε αιτιολογούν τους λόγους απόρριψης στον αιτούντα, ενώ άλλες αιτιολογούν τις απορρίψεις ορισμένων κατηγοριών αιτούντων. Ο Κώδικας Συνόρων Σένγκεν που εκδόθηκε πρόσφατα εισάγει διατάξεις που απαιτούν από τις συναφείς αρχές να δικαιολογούν τις αποφάσεις άρνησης εισόδου, αναφέροντας τους ακριβείς λόγους μέσω τυποποιημένου εντύπου που θα δίδεται στον υπήκοο τρίτης χώρας του οποίου απερρίφθη η αίτηση. Για λόγους διαφάνειας και ίσης μεταχείρισης των αιτούντων θεώρηση και προκειμένου να διασφαλιστεί η συνοχή της σχετικής νομοθεσίας, η κοινή πολιτική θεωρήσεων πρέπει να καλύπτει και το ουσιώδες αυτό θέμα. Προς τούτο εισήχθησαν διατάξεις που υποχρεώνουν τις διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών να κοινοποιούν και να αναφέρουν τους λόγους απόρριψης σε όλες τις περιπτώσεις. 3.2. Εναρμόνιση των πρακτικών σε επιχειρησιακό επίπεδο 3.2.1. Σφραγίδα που υποδεικνύει την υποβολή αίτησης Παρά την ύπαρξη κοινών κανόνων για τη χρήση σφραγίδων που να υποδεικνύουν την υποβολή της αίτησης, καθώς και για το περιεχόμενο αυτής της σφραγίδας, οι πρακτικές διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό. Επομένως, εισήχθησαν διατάξεις που καλύπτουν και τις δύο πτυχές, διασφαλίζοντας με τον τρόπο την εναρμονισμένη εφαρμογή. 3.2.2. Εναρμονισμένο έντυπο για την απόδειξη της πρόσκλησης, χορηγίας και παροχής καταλύματος Η ΚΠΕ, Παράρτημα 15, περιλαμβάνει «εναρμονισμένα» έντυπα, αλλά μόνο τρία κράτη μέλη διαβίβασαν υποδείγματα, το περιεχόμενο των οποίων διαφέρει. Ο παρών κανονισμός εισάγει εναρμονισμένο έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιείται από όλα τα κράτη μέλη. 3.3 Τοπική προξενική συνεργασία – ενίσχυση της εναρμονισμένης εφαρμογής της κοινής πολιτικής θεωρήσεων Η Επιτροπή μολονότι αναγνωρίζει ότι η βασική νομοθεσία εφαρμόζεται άμεσα στα κράτη μέλη, λαμβάνει υπόψη της ότι η ποικιλία των μεμονωμένων περιπτώσεων και των τοπικών συνθηκών δυσχεραίνει σε μεγάλο βαθμό την κατάρτιση λεπτομερών κανόνων που να ισχύουν σε όλες τις συνθήκες και να καλύπτουν όλες τις περιπτώσεις. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το ισχύον κεκτημένο αναγνωρίζει ήδη το βασικό ρόλο που διαδραματίζουν οι διπλωματικές και προξενικές αρχές, ιδίως όσον αφορά την αξιολόγηση του κινδύνου μετανάστευσης (πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή η ειδική πτυχή του ισχύοντος κεκτημένου ενισχύθηκε με νομοθετική τροπολογία το 2003). Ιδίως, με βάση τα πορίσματα των εστιασμένων αποστολών για την τοπική προξενική συνεργασία (2004-2005), καταρτίστηκε ένα τακτικό νομικό πλαίσιο για την τοπική προξενική συνεργασία, το οποίο καθορίζει τα καθήκοντα που ασκούνται σε τοπικό επίπεδο, εξασφαλίζει τον ουσιώδη σύνδεσμο με τις συναφείς κεντρικές αρχές και το Συμβούλιο και εγγυάται τη διαφάνεια. Αυτή η νέα οργάνωση της τοπικής προξενικής συνεργασίας λαμβάνει επίσης υπόψη της το κοινοτικό θεσμικό πλαίσιο. 4. Διευκρίνιση ορισμένων ζητημάτων για την αύξηση της εναρμονισμένης εφαρμογής των νομοθετικών διατάξεων - Θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος (LTV) Επί του παρόντος οι διατάξεις που αφορούν τις θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος έχουν κατανεμηθεί μεταξύ διαφόρων άρθρων διαφόρων νομικών πράξεων (της Σύμβασης Σένγκεν και της ΚΠΕ). Αυτή η κατάσταση είχε οδηγήσει σε αβεβαιότητα ως προς τις προϋποθέσεις χορήγησης θεώρησης αυτού του τύπου και ως ένα βαθμό σε μη ορθή χρήση και ποικίλες πρακτικές μεταξύ των κρατών μελών. Περαιτέρω, φαίνεται ότι τόσο σε επιχειρησιακό όσο και σε κεντρικό επίπεδο δεν υπάρχει επαρκής συνειδητοποίηση της εμβέλειας της υποχρέωσης ενημέρωσης των άλλων κρατών για τις χορηγηθείσες θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος. Όλες οι διατάξεις που αφορούν τη χορήγηση θεωρήσεων περιορισμένης εδαφικής ισχύος ενσωματώθηκαν σε ένα άρθρο και η απαίτηση ενημέρωσης των άλλων κρατών μελών για τη χορήγηση θεωρήσεων περιορισμένης εδαφικής ισχύος περιορίστηκε στις περιπτώσεις που ο λόγος χορήγησης θεωρήσεων περιορισμένης εδαφικής ισχύος συνίσταται στην αρνητική απάντηση από κράτος μέλος εντός της διαδικασίας προηγούμενης διαβούλευσης ή όταν χορηγείται θεώρηση σε υπήκοο τρίτης χώρας που δεν πληροί τις προϋποθέσεις εισόδου που θεσπίζονται στον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν. - Ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση Η απόφαση του Συμβουλίου 2004/17/ΕΚ σχετικά με την εισαγωγή της απαίτησης κατοχής ταξιδιωτικής ιατρικής ασφάλισης μεταξύ των υποχρεωτικών δικαιολογητικών προκειμένου να χορηγηθεί ομοιόμορφη θεώρηση άρχισε να ισχύει την 1η Ιουνίου 2004. Καθώς η εφαρμογή αυτού του νέου μέτρου ήταν μάλλον προβληματική σε ορισμένα σημεία, μεταξύ άλλων λόγω κενών και ασαφειών, τον Οκτώβριο του 2004 εκπονήθηκαν συμπληρωματικές κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης. Ο παρών κανονισμός διευκρινίζει τις ασάφειες του αρχικού κειμένου και μετατρέπει μερικές από τις συμπληρωματικές κατευθυντήριες γραμμές σε δεσμευτικούς κανόνες. Με βάση την ανάλυση των απαντήσεων των κρατών μελών σε ένα ερωτηματολόγιο για την εφαρμογή της απαίτησης ταξιδιωτικής ιατρικής ασφάλισης (που κυκλοφόρησε τον Οκτώβριο του 2005), η Επιτροπή προτείνει τον εκσυγχρονισμό και τη διευκρίνιση των διατάξεων σε αυτό το θέμα. Επιπλέον, τα πρόσωπα στα οποία – κατ’ εξαίρεση –χορηγείται θεώρηση στα σύνορα, οι ναυτικοί κατά την άσκηση του επαγγέλματός τους καθώς και οι κάτοχοι διπλωματικών διαβατηρίων και οι αιτούντες θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα συστηματικά εξαιρούνται από αυτή την απαίτηση. Στην πρώτη περίπτωση, οι επείγουσες περιστάσεις υπό τις οποίες τα πρόσωπα αυτά υποβάλλουν αίτηση θεώρησης καθιστούν δυσανάλογη την απαίτηση σύναψης ταξιδιωτικής ιατρικής ασφάλισης. Όσον αφορά τους ναυτικούς σε γενικές γραμμές καλύπτονται επαρκώς από τη σύμβαση εργασίας τους και επομένως συμμορφώνονται με τις κοινοτικές διατάξεις. 5. Διευκρίνιση του νομικού καθεστώτος των παραρτημάτων της ΚΠΕ Η ισχύουσα Κοινή Προξενική Εγκύκλιος περιέχει δεκαοκτώ παραρτήματα τα οποία περιλαμβάνουν ορισμένες νομικές διατάξεις και διάφορα στοιχεία πληροφόρησης, που βασίζονται σε άλλες νομικές πηγές ή κοινοποιήσεις των κρατών μελών : καταλόγους υπηκόων τρίτων χωρών που υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης, απαλλαγές για τους κατόχους ταξιδιωτικών εγγράφων ορισμένου τύπου, πίνακα εκπροσώπησης, έγγραφα ο κάτοχος των οποίων μπορεί να εισέλθει χωρίς θεώρηση, τεχνικές προδιαγραφές (υπόδειγμα αυτοκόλλητης θεώρησης, εναρμονισμένα έντυπα για την παροχή αποδείξεων πρόσκλησης κ.λ.π.), πρακτικές επιχειρησιακές πληροφορίες (κατευθυντήριες γραμμές για τη συμπλήρωση της αυτοκόλλητης θεώρησης), πληροφορίες για μεμονωμένες «πρακτικές» (ποσά αναφοράς, πληροφορίες που πρέπει να καταγραφούν στη ζώνη «παρατηρήσεις»). Για να διευκρινιστεί το νομικό καθεστώς αυτών των παραρτημάτων, η Επιτροπή αποφάσισε, όπως συνέβη και κατά την πρόσφατη αναδιατύπωση του Κοινού Εγχειριδίου, να διατηρήσει στον κανονισμό τα παραρτήματα εκείνα, τα οποία συνδέονται άμεσα με την εφαρμογή των διατάξεων που περιλαμβάνονται στο σώμα του κειμένου, δηλαδή τα παραρτήματα I-XIII του κανονισμού. Τα παραρτήματα αυτά, στο μέλλον θα υπόκεινται σε τροποποίηση μέσω διαδικασίας επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 202 της συνθήκης ΕΚ και την απόφαση του Συμβουλίου 1999/468/ΕΚ, καθώς η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτές οι πρακτικές διατάξεις είναι στην πράξη μέτρα για την εφαρμογή των αρχών που θεσπίζονται στον Τίτλο V του κανονισμού. 6. Κατάργηση 6.1 Εθνικές θεωρήσεις Εφόσον ο κανονισμός αφορά τη χορήγηση θεωρήσεων Σένγκεν βραχείας διαμονής και τις θεωρήσεις διέλευσης καθώς και τις θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα, καταργούνται όλες οι αναφορές στις εθνικές θεωρήσεις (θεωρήσεις «D»). 6.1.2 Εθνική θεώρηση μακράς διαμονής η οποία ισχύει συγχρόνως και ως θεώρηση Σένγκεν βραχείας διαμονής (θεωρήσεις «D+C»). Αυτός ο τύπος θεώρησης εισήχθη βάσει πρωτοβουλίας κράτους μέλους το 2001 [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1091/2001]. Η θεώρηση «D+C» ισχύει συγχρόνως και ως ενιαία θεώρηση βραχείας διαμονής έως τρεις το πολύ μήνες από την αρχική ημερομηνία ισχύος. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, φαίνεται ότι τα περισσότερα κράτη μέλη είτε δεν χορηγούν καθόλου θεωρήσεις D+C είτε χορηγούν πολύ λίγες[2]. Επίσης, παρατηρήθηκε σε πολλές περιπτώσεις ότι αυτό το είδος θεώρησης ή οι προϋποθέσεις για τη χορήγησή του είναι λίγο ή καθόλου γνωστές στο προξενικό προσωπικό και επομένως οι αιτούντες δεν ενημερώνονται για αυτή τη δυνατότητα. Επιπλέον, έχει διαπιστωθεί ότι σε πολλές περιπτώσεις τα προγράμματα καταγραφής εθνικών θεωρήσεων και διεκπεραίωσης δεν επιτρέπουν καν τη δυνατότητα εξέτασης των αιτήσεων για θεώρηση αυτού του τύπου ή εκτύπωσης της αυτοκόλλητης θεώρησης. Ταυτόχρονα, ορισμένα κράτη μέλη επιτρέπουν στις διπλωματικές και προξενικές τους αρχές να χορηγούν άδειες διαμονής, καθιστώντας με αυτό τον τρόπο περιττές τις θεωρήσεις D+C. Επιπλέον, μόλις λήξει η περίοδο των τριών μηνών από την αρχική ημερομηνία ισχύος της θεώρησης D+C, δεν επιτρέπεται πλέον στους κατόχους – που μέχρι τότε βρίσκονταν νόμιμα στο έδαφος του κράτους μέλους που χορήγησε τη θεώρηση - να κυκλοφορούν στο σύνολο του εδάφους των κρατών μελών. Επομένως, η Επιτροπή προτείνει την κατάργηση αυτού του τύπου θεώρησης για λόγους απλούστευσης και απαιτεί από τα κράτη μέλη να επιταχύνουν τη χορήγηση αδειών διαμονής στους υπηκόους τρίτων χωρών που δικαιούνται να τις λάβουν. 6.2. Κατάργηση των ομαδικών θεωρήσεων Με την εισαγωγή των βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων ως μέρος των δεδομένων που παρέχονται από τους αιτούντες θεώρηση και την καταγραφή των μεμονωμένων αιτούντων στο VIS, είναι αδύνατη η διατήρηση της δυνατότητας ομαδικής θεώρησης. Κάθε αιτών, ακόμα και οι σύζυγοι και τα τέκνα που ταξιδεύουν με το ίδιο διαβατήριο πρέπει να συμπληρώνουν ατομικά έντυπα αίτησης ενώ πρέπει να τους χορηγούνται ατομικές αυτοκόλλητες θεωρήσεις μέσω χωριστού φύλλου επί του οποίου τίθεται η θεώρηση. 6.3. «Απομάκρυνση» του Παραρτήματος 2 της ΚΠΕ Υπενθυμίζεται ότι το Παράρτημα 2 της ΚΠΕ περιέχει τον κατάλογο των τρίτων χωρών, που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης όταν είναι κάτοχοι «διπλωματικών, επισήμων και υπηρεσιακών διαβατηρίων» και τον κατάλογο των τρίτων χωρών, που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001, οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης όταν είναι κάτοχοι «διπλωματικών διαβατηρίων, υπηρεσιακών/επίσημων διαβατηρίων και ειδικών διαβατηρίων». Επί του παρόντος ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 789/2001 διέπει τις διαδικασίες για την κοινοποίηση των τροπολογιών στο Παράρτημα 2 εκ μέρους των κρατών μελών παρά το γεγονός ότι η νομική βάση για τις μονομερείς απαλλαγές των κρατών μελών είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 539/2001, που ορίζει ότι οι πληροφορίες για τις απαλλαγές σύμφωνα με το άρθρο 4 του εν λόγω κανονισμού κοινοποιούνται στην Επιτροπή (η οποία είναι υπεύθυνη για την έγκαιρη και τακτική δημοσίευση αυτών των πληροφοριών). Για την αποφυγή της άσκοπης επανάληψης των διαδικασιών και εφόσον δεν υφίσταται νομικός σύνδεσμος μεταξύ των απαλλαγών από την υποχρέωση θεώρησης βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 και του κανονισμού για τον Κώδικα που διέπει τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για τη χορήγηση θεωρήσεων, οι εν λόγω πληροφορίες δεν επισυνάπτονται στον Κώδικα Θεωρήσεων. 6.4. Κατάργηση του παραρτήματος 6 Σύμφωνα με τους κανόνες που προτείνονται για την πρόσβαση σε δεδομένα στον κανονισμό VIS, δεν θα επιτρέπεται πλέον στους επίτιμους προξένους να χορηγούν θεωρήσεις. 7. Εναρμονισμένη εφαρμογή σε επιχειρησιακό επίπεδο του «Κώδικα Θεωρήσεων» Όπως προαναφέρθηκε, ο Κώδικας Θεωρήσεων περιλαμβάνει μόνο νομικές διατάξεις για τη χορήγηση θεωρήσεων βραχείας διαμονής και θεωρήσεων διέλευσης καθώς και θεωρήσεων διέλευσης από αερολιμένα. Για να εξασφαλιστεί ότι εφεξής τα κράτη μέλη θα απέχουν από την τρέχουσα πρακτική τους να συντάσσουν εθνικές οδηγίες οι οποίες «υπερέχουν» των κοινών κανόνων, καταρτίζεται ενιαία κοινή δέσμη οδηγιών για την πρακτική εφαρμογή της νομοθεσίας. Η Επιτροπή προετοιμάζει τον Κώδικα Θεωρήσεων ενώ παράλληλα μελετά τη μορφή και το περιεχόμενο των «οδηγιών για την πρακτική εφαρμογή του Κώδικα Θεωρήσεων», θεσπίζοντας τις εναρμονισμένες πρακτικές και διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών κατά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης. Αυτές οι οδηγίες, οι οποίες θα καταρτιστούν στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στον Τίτλο V του κανονισμού, δεν θα προσθέσουν με κανένα τρόπο νομικές υποχρεώσεις στον Κώδικα Θεωρήσεων αλλά θα έχουν καθαρά επιχειρησιακό χαρακτήρα. Οι οδηγίες αυτές θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του Κώδικα. 6) ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΩΝ ΠΟΥ ΠΡΟΣΑΡΤΩΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ Οι νομικές βάσεις για τις προτάσεις σχετικά με τα μέτρα που αφορούν τους κανόνες βραχείας διαμονής και τις θεωρήσεις διέλευσης ευρίσκονται στον Τίτλο IV της συνθήκης ΕΚ, με αποτέλεσμα, να εφαρμόζεται το σύστημα «μεταβλητής γεωμετρίας» που προβλέπεται στα πρωτόκολλα για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας και το πρωτόκολλο Σένγκεν. Η παρούσα πρόταση βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν. Επομένως, πρέπει να μελετηθούν οι ακόλουθες συνέπειες σε σχέση με τα διάφορα πρωτόκολλα : Ισλανδία και Νορβηγία: Οι διαδικασίες που θεσπίζονται με τη συμφωνία σύνδεσης[3], που συνήφθη από το Συμβούλιο και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας, σχετικά με τη σύνδεση των τελευταίων με την υλοποίηση, εφαρμογή και ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν εφαρμόζονται, εφόσον η παρούσα πρόταση βασίζεται στο κεκτημένο του Σένγκεν όπως καθορίζεται στο Παράρτημα Α της παρούσας συμφωνίας. Δανία: Σύμφωνα με το Πρωτόκολλο για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του κανονισμού και επομένως δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο κανονισμός είναι μια πράξη που έχει ως στόχο να αναπτύξει το κεκτημένο του Σένγκεν βάσει των διατάξεων του Τίτλου IV της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του προαναφερθέντος Πρωτοκόλλου. Ηνωμένο Βασίλειο και Ιρλανδία : Σύμφωνα με τα άρθρα 4 και 5 του Πρωτοκόλλου για την ενσωμάτωση του κεκτημένου του Σένγκεν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την απόφαση του Συμβουλίου 2000/365/ΕΚ της 29ης Μαΐου 2000 σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βορείου Ιρλανδίας[4], και την απόφαση του Συμβουλίου 2002/192/ΕΚ της 28ης Φεβρουαρίου 2002 σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετάσχει σε μερικές από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν[5], το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν συμμετέχουν στην έκδοση του κανονισμού και δεν δεσμεύονται από αυτόν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή του. Ελβετία Όσον αφορά την Ελβετία, η παρούσα πρόταση συνιστά ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που υπεγράφη από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την Ελβετική Συνομοσπονδία σχετικά με τη σύνδεση της τελευταίας με την υλοποίηση, εφαρμογή και ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 της απόφασης του Συμβουλίου 2004/860/ΕΚ[6] για την υπογραφή εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και για την προσωρινή εφαρμογή ορισμένων διατάξεων της παρούσας συμφωνίας. Η συμφωνία με τη Σουηδία, που υπεγράφη την 26η Οκτωβρίου 2004, προβλέπει την προσωρινή εφαρμογή ορισμένων διατάξεων μετά την υπογραφή, ιδίως της συμμετοχής της Ελβετίας στην κοινή επιτροπή που ασχολείται με την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν. 7)ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΝΕΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΔΥΟ ΣΤΑΔΙΩΝ ΓΙΑ ΜΕΣΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΥΝ ΤΟ ΚΕΚΤΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΣΕΝΓΚΕΝ Το άρθρο 3 παράγραφος 1 της Πράξης Προσχώρησης ορίζει ότι οι διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν και οι πράξεις οι οποίες το αναπτύσσουν ή άλλως συνδέονται με αυτό, που απαριθμούνται στο Παράρτημα I της Πράξης, είναι δεσμευτικές και εφαρμόζονται στα νέα κράτη μέλη από την ημερομηνία προσχώρησης.[7] Οι διατάξεις και οι πράξεις που δεν αναφέρονται στο Παράρτημα, μολονότι δεσμεύουν το νέο κράτος μέλος από την ημερομηνία προσχώρησης, εφαρμόζονται στο νέο κράτος μέλος μόνο σύμφωνα με σχετική απόφαση του Συμβουλίου που λαμβάνεται βάσει του προαναφερθέντος άρθρου (άρθρο 3 παράγραφος 2 της Πράξης Προσχώρησης). Αυτή είναι η διαδικασία υλοποίησης δύο σταδίων, δυνάμει της οποίας ορισμένες διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν είναι δεσμευτικές και εφαρμόζονται από την ημερομηνία προσχώρησης στην Ένωση ενώ άλλες, ιδίως αυτές που συνδέονται αναπόσπαστα με την άρση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα, είναι δεσμευτικές από την ημερομηνία προσχώρησης αλλά εφαρμόζονται στα νέα κράτη μέλη μόνο μετά την προαναφερθείσα απόφαση του Συμβουλίου. Οι διατάξεις του Σένγκεν για την πολιτική θεωρήσεων (τα άρθρα 9 έως 17 της Σύμβασης Σένγκεν και οι αποφάσεις εφαρμογής τους, ιδίως η Κοινή Προξενική Εγκύκλιος, εκτός από τα παραρτήματά της 1, 7, 8 και 15) δεν απαριθμούνται στο Παράρτημα. Ως εκ τούτου, η παρούσα πρόταση που αντικαθιστά και αναπτύσσει την Κοινή Προξενική Εγκύκλιο και ορισμένες διατάξεις της Σύμβασης Σένγκεν με σκοπό τη θέσπιση Κοινοτικού Κώδικα για τους κανόνες των Θεωρήσεων, όταν εγκριθεί δεν θα εφαρμόζεται στα νέα κράτη μέλη, εκτός από τις διατάξεις που αφορούν τη χορήγηση θεώρησης για διέλευση από αερολιμένα. |

8) ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ

Γενικά σχόλια

Για να ληφθεί υπόψη το κοινοτικό πλαίσιο και η ορολογία, ο όρος «συμβαλλόμενο μέρος ή συμβαλλόμενα μέρη» αντικαταστάθηκε από τον όρο «κράτος μέλος ή κράτη μέλη» στους ορισμούς και σε όλη την πρόταση. Προφανώς, οι αναφορές «στο κράτος μέλος ή στα κράτη μέλη» διαβάζονται υπό το πρίσμα, κατ’ αρχήν, του Πρωτοκόλλου Σένγκεν, όσον αφορά την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν από το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Ιρλανδία (βλέπε σημείο 6 ανωτέρω) και κατά δεύτερο λόγο, του άρθρου 3 της συνθήκης προσχώρησης που προβλέπει την εφαρμογή του κεκτημένου του Σένγκεν από τα νέα κράτη μέλη σε δύο στάδια (βλέπε σημείο 7 ανωτέρω). Επιπλέον, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ειδική θέση της Νορβηγίας, Ισλανδίας και Ελβετίας όσον αφορά τον κεκτημένο του Σένγκεν, όπως επεξηγήθηκε στο σημείο 6 της αιτιολογικής έκθεσης.

Τίτλος I: Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1: Στόχος και πεδίο εφαρμογής

Η παράγραφος 1 του άρθρου αυτού καθορίζει τον στόχο του παρόντος κανονισμού, που έγκειται ιδίως στη θέσπιση προϋποθέσεων και διαδικασιών για τη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης για διαμονή που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες κατά τη διάρκεια εξάμηνης περιόδου.

Η παράγραφος 2 ορίζει ότι ο κανονισμός εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι υπόκεινται σε αυτή την υποχρέωση σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 539/2001. Επιπλέον, γίνεται γενική αναφορά στα δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας που απολαύουν ειδικές κατηγορίες υπηκόων τρίτων χωρών δυνάμει της κοινοτικής νομοθεσίας.

Η παράγραφος 3 καλύπτει τους καταλόγους τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται σε θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα. Ο κοινός κατάλογος (Παράρτημα VII) καθορίζεται στον παρόντα κανονισμό (και όχι στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 539/2001).

Άρθρο 2: Ορισμοί

Οι περισσότεροι από τους ορισμούς που περιλαμβάνονται σε αυτό το άρθρο προέρχονται κατ’ ουσία από τη Σύμβαση Σένγκεν και την Κοινή Προξενική Εγκύκλιο (ΚΠΕ), παρόλο που έχει ληφθεί υπόψη η ανάγκη διευκρίνισης και ανάπτυξης μερικών ορισμών καθώς και προσθήκης λίγων ακόμα ορισμών. Οι ορισμοί που απαριθμούνται στον κανονισμό αντιστοιχούν στους ορισμούς που χρησιμοποιήθηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 και τον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν.

Η έννοια του «υπηκόου τρίτης χώρας» καθορίζεται αρνητικά, με τον αποκλεισμό πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 17 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Επομένως, περιλαμβάνει επίσης πρόσφυγες και απάτριδες.

Ο ορισμός της «θεώρησης» αντιστοιχεί στον ορισμό του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 539/2001 με την προσθήκη της αναφοράς στη διέλευση από αερολιμένα, που διακρίνεται από τη «διαμονή» και τη συνήθη έννοια της «διέλευσης». Αυτή η προσθήκη είναι επίσης αναγκαία λόγω της ένταξης της κοινής δράσης για τη διέλευση από αερολιμένα στο κοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο.

Η έννοια «ενιαία» στον ορισμό μιας θεώρησης που επιτρέπει στον κάτοχό της, μόλις εισέλθει να κυκλοφορεί σε περισσότερα ή σε όλα τα κράτη μέλη ή να διέρχεται από αυτά διατηρήθηκε σε αντίθεση με τη θεώρηση «περιορισμένης εδαφικής ισχύος» που επιτρέπει στον κάτοχό της να διαμένει μόνο σε ένα ή σε ορισμένα κράτη μέλη και τη «θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα» που απαιτείται για υπηκόους ορισμένων τρίτων χωρών προκειμένου αυτοί να διέλθουν από τις διεθνείς ζώνες διέλευσης των αερολιμένων των κρατών μελών.

Εφόσον μία από τις προϋποθέσεις χορήγησης «ενιαίας θεώρησης» είναι ότι όλα τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν το ταξιδιωτικό έγγραφο που υποβάλλεται από τον αιτούντα, κρίθηκε χρήσιμη η διευκρίνιση της έννοιας του «αναγνωρισμένου ταξιδιωτικού εγγράφου». Στην υφιστάμενη διατύπωση της Σύμβασης του Σένγκεν και της ΚΠΕ, ο όρος «έγκυρο» χρησιμοποιείται για να περιγράψει την αυθεντικότητα, τη χρονική διάρκεια και την αναγνώριση, δημιουργώντας σύγχυση. Η έννοια αυτή είναι σημαντική ώστε να γνωρίζουν οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών εάν μπορεί να χορηγηθεί ενιαία θεώρηση ή εάν πρέπει να χορηγηθεί θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος. Δεδομένης της νομικής βάσης της παρούσας πρότασης, δεν είναι δυνατόν να καλυφθούν οι αποφάσεις της Εκτελεστικής Επιτροπής Σένγκεν SCH/Com-ex (98) 56 και (99)14 που περιλαμβάνουν τις διατάξεις για τη συλλογή του εγχειριδίου ταξιδιωτικών εγγράφων ο κάτοχος των οποίων δικαιούται να διέρχεται τα εξωτερικά σύνορα και τα οποία μπορεί να διαθέτουν θεώρηση.

Ωστόσο, φαίνεται λογική η ενσωμάτωση αυτού του θεμελιώδους εγγράφου στο κοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο.

Ο ορισμός της «αυτοκόλλητης θεώρησης» αναφέρεται στους ορισμούς που περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 και η διατύπωση είναι αυτή που χρησιμοποιείται στον κανονισμό για το σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS).

Το «χωριστό φύλλο επί του οποίου τίθεται η θεώρηση» καθορίζεται σε σχέση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 333/2002 για την καθιέρωση φύλλου ενιαίου τύπου επί του οποίου τίθεται η θεώρηση που χορηγείται από τα κράτη μέλη στους κατόχους ταξιδιωτικού εγγράφου που δεν αναγνωρίζεται από το κράτος μέλος που συντάσσει το φύλλο.

Τίτλος II: Παραλαβή και διεκπεραίωση της αίτησης θεώρησης

Κεφάλαιο I: Αρχές που συμμετέχουν στη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης

Άρθρο 3: Αρμόδιες αρχές για τη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης

Αυτές οι διατάξεις προέρχονται από την ΚΠΕ καθώς και από τη Σύμβαση Σένγκεν, διευκρινίζοντας, ωστόσο, την έννοια της διεκπεραίωσης , ως την εξέταση αιτήσεων θεώρησης, η οποία πρέπει πάντα να διενεργείται από τις διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών. Ως αποτέλεσμα των πρόσφατων εξελίξεων (αυξανόμενος αριθμός αιτήσεων θεώρησης, κίνδυνοι ασφάλειας για το προξενικό προσωπικό, κ.λ.π.) και τη μελλοντική εισαγωγή της συλλογής βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων ως μία από τις προϋποθέσεις υποβολής αίτησης θεώρησης, οι διπλωματικές και προξενικές αρχές δεν παραλαμβάνουν πλέον αποκλειστικά αιτήσεις θεώρησης.

Ωστόσο, το παράρτημα 6 της ΚΠΕ καταργήθηκε για να αποκλειστούν οι επίτιμοι πρόξενοι από τη συμμετοχή στη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης.

Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 415/2003 του Συμβουλίου σχετικά με τη χορήγηση θεωρήσεων στα σύνορα ενσωματώνονται στον κανονισμό (παράγραφος 2).

Άρθρο 4: Κατά τόπον αρμοδιότητα

Στην ΚΠΕ σημειώνεται ότι «όταν» υποβάλλουν αίτηση μη κάτοικοι, οι αιτήσεις τους διεκπεραιώνονται με συγκεκριμένο τρόπο. Εφόσον η πρακτική των κρατών μελών διαφέρει σε αυτό το σημείο, ο κανονισμός ορίζει σαφώς ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών πρέπει να υποβάλλουν αίτηση θεώρησης στη χώρα καταγωγής τους (παράγραφος 1) και μόνο οι μη κάτοικοι που βρίσκονται νόμιμα σε μια χώρα διαφορετική από τη χώρα κατοικίας τους και έχουν λόγους για την υποβολή αίτησης, μπορούν να την υποβάλλουν (παράγραφος 2). Σε γενικές γραμμές, οι διπλωματικές ή προξενικές αρχές των κρατών μελών έρχονται σε επαφή σε τέτοιες περιπτώσεις με τους συναδέλφους τους στη χώρα κατοικίας του αιτούντα ή τις κεντρικές τους αρχές πριν από τη χορήγηση θεώρησης (παράγραφος 3).

Άρθρο 5: Κράτος μέλος που είναι υπεύθυνο για τη διεκπεραίωση της αίτησης θεώρησης

Αυτές οι διατάξεις μεταφέρθηκαν από την ΚΠΕ και θεσπίζουν τα κριτήρια για τον καθορισμό της διπλωματικής ή προξενικής αρχής που είναι υπεύθυνη για τη διεκπεραίωση αίτησης θεώρησης. Οι αιτήσεις για τη χορήγηση θεώρησης πολλαπλής εισόδου υποβάλλονται στην προξενική αρχή του κράτους μέλους όπου ο αιτών συνήθως πηγαίνει (γεγονός που αποτελεί τον λόγο της αίτησης για τη χορήγηση θεώρησης πολλαπλής εισόδου) παρόλο που θα επιτραπεί στον κάτοχο να ταξιδέψει σε άλλους προορισμούς εντός των κρατών μελών. Ο λόγος για τον οποίο αυτές οι θεωρήσεις μπορούν να χορηγηθούν μόνο στη χώρα κατοικίας του αιτούντα είναι ότι μόνο η προξενική αρχή που βρίσκεται εκεί μπορεί να αξιολογήσει πλήρως την εντιμότητα του αιτούντα.

Άρθρο 6: Αρμοδιότητα όσον αφορά τη χορήγηση θεωρήσεων σε υπηκόους τρίτων χωρών που βρίσκονται νόμιμα στο έδαφος κράτους μέλους

Επί του παρόντος, ένας σχετικά μεγάλος αριθμός θεωρήσεων χορηγείται εντός του εδάφους των κρατών μελών παρά το γεγονός ότι τα εν λόγω πρόσωπα δεν διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα. Ωστόσο, πρέπει να εισαχθούν ρητοί κανόνες για να καλυφθούν οι περιπτώσεις υπηκόων τρίτης χώρας, οι οποίοι βρίσκονται νόμιμα στο έδαφος ενός κράτους μέλους και δικαιολογημένα επιθυμούν να ταξιδέψουν σε άλλο κράτος μέλος χωρίς ωστόσο να κατέχουν τα έγγραφα που θα τους επέτρεπαν την κυκλοφορία.

Άρθρο 7: Συμφωνίες εκπροσώπησης

Το μεγαλύτερο μέρος του περιεχομένου αυτού του άρθρου προέρχεται από την ΚΠΕ. Ωστόσο, καταβλήθηκαν προσπάθειες αναδιάρθρωσης των διατάξεων ώστε αυτές να γίνουν σαφέστερες και προστέθηκαν ειδικοί κανόνες για την εξασφάλιση της έγκαιρης πληροφόρησης των αιτούντων και άλλων κρατών μελών τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο σχετικά με την έναρξη ισχύος ή τη διακοπή συμφωνιών εκπροσώπησης. Τα κράτη μέλη που αναλαμβάνουν πρωτοβουλία εξωτερικής ανάθεσης τμήματος της διαδικασίας επεξεργασίας των θεωρήσεων πρέπει να ενημερώνουν το κράτος ή τα κράτη μέλη που εκπροσωπούν πριν από την έναρξη της συνεργασίας αυτής.

Η παράγραφος 6 διευκρινίζει την κατάσταση σε περιπτώσεις όπου η διπλωματική ή προξενική αρχή του εκπροσωπούντος κράτους μέλος σχεδιάζει να απορρίψει την αίτηση θεώρησης. Σε αυτή την περίπτωση όλος ο φάκελος υποβάλλεται στις κεντρικές αρχές του εκπροσωπούμενου κράτους μέλους για να λάβουν την τελική απόφαση σχετικά με την απόρριψη και εφαρμόζεται το άρθρο 23 παράγραφος 3 σχετικά με την ενημέρωση του απορριφθέντος αιτούντος. Με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζεται η λήψη τελικής απόφασης σχετικά με την αίτηση και δεν ζητείται από τον αιτούντα, όπως συνήθως συμβαίνει επί του παρόντος, να υποβάλλει εκ νέου την αίτησή του στην πλησιέστερη προξενική αρχή του εκπροσωπούμενου κράτους μέλους.

Η παράγραφος 2 τροποποιείται για να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων σχετικά με την πρόταση που τροποποιεί την ΚΠΕ όσον αφορά την εισαγωγή βιομετρικών στοιχείων, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας Κοινών Κέντρων Διεκπεραίωσης Αιτήσεων.

Άρθρο 8: Προηγούμενη διαβούλευση με τις ίδιες κεντρικές αρχές του κράτους μέλους

Η διαδικασία προηγούμενης διαβούλευσης με τις κεντρικές αρχές της χορηγούσας διπλωματικής ή προξενικής αρχής πριν από τη χορήγηση θεώρησης σε συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων ή υπηκόους συγκεκριμένων τρίτων χωρών υφίσταται ήδη και ο κατάλογος των τρίτων χωρών με τις οποίες απαιτείται διαβούλευση περιλαμβάνεται στο Παράρτημα 5 της ΚΠΕ (που έχει χαρακτηρισθεί «EU RESTREINT»). Η παράγραφος 2 ορίζει ότι αυτή η διαβούλευση δεν πρέπει να παρατείνει τη διεκπεραίωση της αίτησης θεώρησης.

Η παράγραφος 3 ορίζει ότι εντός του πλαισίου των ρυθμίσεων εκπροσώπησης, οι κεντρικές αρχές του εκπροσωπούντος κράτους μέλους πρέπει να διαβουλεύονται με τις αρχές ελέγχου των εκπροσωπευόμενων κρατών μελών (για τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο Παράρτημα Ι).

Άρθρο 9: Προηγούμενη διαβούλευση με τις κεντρικές αρχές άλλων κρατών μελών και ενημέρωσή τους

Η παράγραφος 1 θεσπίζει διατάξεις σχετικά με το αίτημα των κεντρικών αρχών κράτους μέλους για τη διενέργεια διαβούλευσης πριν από τη χορήγηση θεώρησης από τις διπλωματικές ή προξενικές αρχές άλλων κρατών μελών σε συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων ή σε υπηκόους συγκεκριμένων τρίτων χωρών.

Η παράγραφος 2 ορίζει ότι η προθεσμία απάντησης από το διαβουλευόμενο κράτος μέλος είναι τρεις εργάσιμες ημέρες. Σε περίπτωση έλλειψης απάντησης εντός της προθεσμίας, το κράτος μέλος που ζήτησε τη διαβούλευση μπορεί να επιτρέψει στις διπλωματικές ή προξενικές του αρχές να χορηγήσουν τη θεώρηση για την οποία κινήθηκε η διαδικασία διαβούλευσης.

Στην παράγραφο 3 εισάγεται διαδικασία για απλή ενημέρωση, απαντώντας με αυτόν τον τρόπο στην εκφρασθείσα από μερικά κράτη μέλη επιθυμία κατά τη διάρκεια των συζητήσεων κατά την περίοδο 2002-2003: οι κεντρικές αρχές των κρατών μελών επιθυμούν αντί να διενεργούνται διαβουλεύσεις μαζί τους, να ενημερώνονται για τη χορήγηση θεωρήσεων σε υπηκόους συγκεκριμένων τρίτων χωρών ή σε συγκεκριμένες κατηγορίες των υπηκόων αυτών.

Η παράγραφος 5 ορίζει ότι εντός του πλαισίου των ρυθμίσεων εκπροσώπησης, οι κεντρικές αρχές του εκπροσωπούντος κράτους μέλους πρέπει να διαβουλεύονται με τις κεντρικές αρχές των άλλων κρατών μελών (για τρίτες χώρες που απαριθμούνται στο Παράρτημα ΙΙ).

Κεφάλαιο II: Η αίτηση

Άρθρο 10: Πρακτικές λεπτομέρειες για την υποβολή της αίτησης

Το άρθρο αυτό είναι νέο, υπό την έννοια ότι θεσπίζει γενικές αρχές για την «υλική» υποβολή της αίτησης και συνδέεται με το άρθρο 11, όπου εισάγεται η έννοια του «παραδεκτού». Η παράγραφος 1 η οποία σημειώνει ότι δεν μπορούν να υποβληθούν αιτήσεις νωρίτερα από τρεις μήνες πριν από το σχεδιαζόμενο ταξίδι, επί του παρόντος αναφέρεται μόνο ως σημείωση στο 1 του Παραρτήματος 13 της ΚΠΕ. Είναι σημαντικό να μην χορηγούνται θεωρήσεις πολύ πριν από τη διενέργεια του ταξιδιού ώστε να αποφεύγεται η μεταβολή της κατάστασης του αιτούντος βάσει της οποίας χορηγήθηκε η θεώρηση.

Η παράγραφος 2 αναφέρεται στην απαίτηση υποβολής της αίτησης αυτοπροσώπως για όλους αυτούς που υποβάλλουν αίτηση για πρώτη φορά με στόχο τη λήψη των βιομετρικών δεδομένων, που πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης.

Οι παράγραφοι 3 και 4 είναι αναγκαίες, διότι ένας αυξανόμενος αριθμός διπλωματικών και προξενικών αρχών κρατών μελών έχουν εισάγει συστήματα με ραντεβού. Η παράγραφος 5 διαβάζεται σε συνδυασμό με τα άρθρα 11 και 19.

Άρθρο 11: Λήψη βιομετρικών δεδομένων

Το άρθρο αυτό θεσπίζει τις απαιτήσεις για τη λήψη βιομετρικών δεδομένων, τις κατηγορίες των απαλλασσόμενων προσώπων. Το περιεχόμενο του άρθρου αυτού αντιστοιχεί στην πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της Κοινής Προξενικής Εγκυκλίου περί θεωρήσεων εισόδου για τις διπλωματικές και τις έμμισθες προξενικές αρχές σε σχέση με την εισαγωγή των βιομετρικών στοιχείων, συμπεριλαμβανόμενων διατάξεων για την οργάνωση της παραλαβής και της διεκπεραίωσης των αιτήσεων θεώρησης, που υποβλήθηκε από την Επιτροπή την 31η Μαΐου 2006 [COM(2006) 269].

Άρθρο 12: Υποβολή της αίτησης θεώρησης

Το άρθρο αυτό απαριθμεί τις απαιτήσεις όσον αφορά τα έγγραφα που ο αιτών πρέπει να παρουσιάσει για να θεωρηθεί παραδεκτή η αίτησή του. Η θέσπιση ανάλογων κανόνων θα διευκολύνει τους αιτούντες κατά την προετοιμασία της αίτησής τους και θα επιταχύνει την εξέταση διότι οι διπλωματικές ή προξενικές αρχές θα παραλαμβάνουν πλήρεις φακέλους. Επιπρόσθετα, καθώς τα κράτη μέλη ολοένα και περισσότερο επιτρέπουν στις διπλωματικές και προξενικές αρχές να συνεργάζονται με εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών, είναι ουσιώδες – δεδομένου αυτού του μεσάζοντος μεταξύ του αιτούντος και του προσωπικού που εξετάζει την αίτηση - να έχουν παραληφθεί ακριβείς πληροφορίες από την αρχή, και να μην χρειάζεται επομένως ο αιτών να παράσχει συμπληρωματικές πληροφορίες. Με αυτόν τον τρόπο, το άρθρο αυτό καθορίζει πότε μια αίτηση θεώρησης μπορεί να θεωρηθεί υποβληθείσα. Εάν έχουν συγκεντρωθεί όλα τα στοιχεία του άρθρου 12, η αίτηση θεώρησης γίνεται «παραδεκτή».

Είναι επίσης σημαντικό για τη διάκριση μεταξύ της «άρνησης αποδοχής» των αιτήσεων πριν από την έναρξη της καθαυτής εξέτασης και της επίσημης απόρριψης της αίτησης. Η εισαγωγή αυτής της διάκρισης θα οδηγήσει σε περισσότερο ρεαλιστικές στατιστικές διότι οι επίσημες απορρίψεις θα διακρίνονται από τις περιπτώσεις όπου δεν ολοκληρώθηκε η εξέταση και επομένως το ποσοστό απορρίψεων θα δίδει την πραγματική εικόνα της κατάστασης. Η σύγκριση των ποσοστών απορρίψεων αποτελεί σημαντικό εργαλείο διαχείρισης για τις διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών εντός της ίδιας δικαιοδοσίας.

Άρθρο 13: Το έντυπο αίτησης

Η παράγραφος 1 προέρχεται από την ΚΠΕ, προστίθεται όμως η απαίτηση για τα πρόσωπα που συνοδεύουν και περιλαμβάνονται στο διαβατήριο του αιτούντος να συμπληρώσουν ατομικά έντυπα αιτήσεων. Μεταγενέστερα θα χορηγούνται ατομικές αυτοκόλλητες θεωρήσεις (άρθρο 26) και οι ομαδικές θεωρήσεις δεν θα υφίστανται πλέον.

Η παράγραφος 2 ρυθμίζει ορισμένα πρακτικά ζητήματα που δεν καλύπτονταν μέχρι σήμερα. Η παράγραφος 3 θεσπίζει κανόνες για την πιθανή μετάφραση του εντύπου της αίτησης στη γλώσσα της χώρας υποδοχής και τον τρόπο παρουσίασης των μεταφράσεων αυτών. Για τη διασφάλιση της εναρμόνισης και για λόγους οικονομίας, οι διπλωματικές αρχές εντός της ίδιας δικαιοδοσίας θα χρησιμοποιούν την ίδια μεταφρασμένη έκδοση. Οι παράγραφοι 2 και 3 βασίζονται κυρίως στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής JAI/723/2003.

Τέλος, η παράγραφος 4 απαιτεί από τις διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών να εξασφαλίσουν ότι οι αιτούντες ενημερώνονται για τις γλώσσες τις οποίες μπορούν να χρησιμοποιήσουν για τη συμπλήρωση του έντυπου αίτησης.

Άρθρο 14: Δικαιολογητικά έγγραφα

Το περιεχόμενο αυτού του άρθρου, καθώς και το Παράρτημα ΙV, που θεσπίζει μη αποκλειστικό κατάλογο των απαιτούμενων δικαιολογητικών εγγράφων τα οποία πρέπει να υποβληθούν από τους αιτούντες, προέρχονται από την ΚΠΕ και έχουν διατυπωθεί με τρόπο περισσότερο φιλικό προς το χρήστη. Επιπλέον, τα δικαιολογητικά απαριθμούνται ώστε να λαμβάνεται υπόψη ο σκοπός της προβλεπόμενης διαμονής/διέλευσης. Καταρτίστηκε ένα νέο εναρμονισμένο έντυπο που αποδεικνύει την πρόσκληση, χορηγία και παροχή καταλύματος, για να καλυφθεί το κενό στην ισχύουσα νομοθεσία. Παρόλο που η ΚΠΕ περιλάμβανε ένα παράρτημα των επονομαζόμενων εναρμονισμένων εντύπων που χρησιμοποιούνταν από μεμονωμένα κράτη μέλη, μέχρι σήμερα μόνο τρία κράτη μέλη έχουν υποβάλει έντυπα που μάλλον ποικίλλουν. Αυτό το άρθρο συμμορφώνεται με τον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν.

Λόγω τοπικών συνθηκών, μπορεί να υπάρξει ανάγκη διαφοροποίησης των ειδών εγγράφων τα οποία οι αιτούντες μπορούν και πρέπει να παράσχουν. Στο πλαίσιο της τοπικής προξενικής συνεργασίας πρέπει να αξιολογηθεί η ανάγκη κατάρτισης καταλόγων όσον αφορά τα κείμενα που πρέπει να παρέχονται για τους σκοπούς οι οποίοι καθορίζονται στο άρθρο αυτό και στο αντίστοιχο Παράρτημα, ως ουσιώδες στοιχείο για την αποφυγή της υποβολής πολλαπλών αιτήσεων για τη χορήγηση θεώρησης.

Άρθρο 15: Ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση

Το άρθρο αυτό προέρχεται από την ΚΠΕ, αλλά οι διατάξεις τροποποιήθηκαν για να διευκρινιστούν ορισμένα κενά και αμφισημίες στην αρχική απόφαση ενώ λήφθηκαν υπόψη τόσο οι κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του μέτρου αυτού που συντάχθηκαν το 2004 όσο και η αξιολόγηση της εφαρμογής του μέτρου που διεξήχθη με βάση ερωτηματολόγιο το οποίο κυκλοφόρησε στις διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών το 2005.

Εισήχθη απαλλαγή από την απαίτηση ταξιδιωτικής ιατρικής ασφάλισης για τους κατόχους διπλωματικών διαβατηρίων και τους ναυτικούς διότι θεωρείται ότι εντός του επαγγελματικού τους πλαισίου καλύπτονται επαρκώς. Επιπλέον, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που υποβάλλουν αίτηση θεώρησης στα σύνορα – το οποίο πρέπει να γίνεται κατ’ εξαίρεση – για λόγους επείγοντος – απαλλάχθηκαν επίσης, καθώς θα ήταν δυσανάλογο και συχνά αδύνατο για τα πρόσωπα αυτά να συνάψουν ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση.

Άρθρο 16: Τέλος επεξεργασίας

Το άρθρο αυτό καθορίζει τους κανόνες για το τέλος που πρέπει να καταβληθεί από τους αιτούντες. Το τέλος πρόκειται να καλύψει το διοικητικό κόστος διεκπεραίωσης της αίτησης θεώρησης. Το ύψος του τέλους αντιστοιχεί στο ποσό που προβλέπεται από την απόφαση του Συμβουλίου 2006/440/ΕΚ της 1ης Ιουνίου 2006[8]. Το υπόλοιπο μέρος της παραγράφου 1 το οποίο ορίζει ότι το τέλος καταβάλλεται σε ευρώ ή στο νόμισμα της χώρας υποδοχής και ότι το τέλος επεξεργασίας δεν επιστρέφεται, εξακολουθεί να ισχύει. Η παράγραφος 2 εξασφαλίζει ότι οι αιτούντες λαμβάνουν απόδειξη και ενημερώνονται γραπτώς ότι το τέλος δεν επιστρέφεται. Η παράγραφος 3 αναφέρεται στα προβλήματα που ανακύπτουν όταν το τέλος επεξεργασίας χρεώνεται σε τοπικό νόμισμα. Για να αποφευχθούν οι αρνητικές συνέπειες για τους αιτούντες από τις διαφορές μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τους υπολογισμούς των συναλλαγματικών ισοτιμιών με διαφορετικά διαστήματα, προτείνεται η χρήση των ίδιων συναλλαγματικών ισοτιμιών, των συναλλαγματικών ισοτιμιών αναφοράς ευρώ και αλλοδαπών νομισμάτων (ΕΚΤ). Η παράγραφος 4 απαριθμεί τις κατηγορίες των προσώπων τα οποία απαλλάσσονται από το τέλος επεξεργασίας όπως προβλέπεται στην απόφαση του Συμβουλίου 2006/440/ΕΚ. Η παράγραφος 5 επιτρέπει στα κράτη μέλη να απαλλάσσουν από το τέλος επεξεργασίας ή να το μειώνουν ανάλογα με την περίπτωση. Αυτή η ήδη ισχύουσα δυνατότητα επιβεβαιώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 2006/444/ΕΚ. Η παράγραφος 6 διατηρεί το ισχύον τέλος κατά τη διάρκεια προσωρινής περιόδου για τους υπηκόους τρίτων χωρών σχετικά με τις οποίες δόθηκε εντολή διαπραγμάτευσης συμφωνίας διευκόλυνσης της θεώρησης μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2007.

Η παράγραφος 7 προστέθηκε για να αποφευχθεί η επιβάρυνση υπηκόου τρίτης χώρας που είναι κάτοχος μη αναγνωρισμένου από κράτος μέλος ταξιδιωτικού εγγράφου, και στον οποίο χορηγήθηκε θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος, με την υποχρέωση πληρωμής δεύτερου τέλους επεξεργασίας διότι αυτός πρέπει να υποβάλει αίτηση δεύτερης θεώρησης για να ταξιδέψει σε κράτος μέλος το έδαφος του οποίου δεν καλύπτεται από την πρώτη θεώρηση.

Η παράγραφος 8 εισάγει τέλος επείγοντος : το τέλος επεξεργασίας διπλασιάζεται για τις αιτήσεις που υποβάλλονται με υπερβολική καθυστέρηση χωρίς αιτιολόγηση.

Άρθρο 17: Σφραγίδα που υποδεικνύει την υποβολή αίτησης

Η απαίτηση των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών να σφραγίζουν το ταξιδιωτικό έγγραφο του αιτούντος όταν έχει υποβληθεί αίτηση προέρχεται από την ΚΠΕ. Ο σκοπός του μέτρου αυτού έγκειται στην παρεμπόδιση της υποβολής από το ίδιο πρόσωπο αιτήσεων σε διάφορα κράτη μέλη την ίδια περίοδο. Δεδομένων των σημαντικών προβλημάτων κατά την εφαρμογή του μέτρου αυτού στην πράξη, ο κανονισμός διευκρινίζει τους κανόνες για τη χρήση της σφραγίδας και περιλαμβάνει εναρμονισμένο υπόδειγμα της σφραγίδας. Το τελευταίο θεωρήθηκε αναγκαίο, διότι κατά τη διάρκεια των περασμένων ετών ανιχνεύθηκαν πολλά παραδείγματα τόσο εσφαλμένων σφραγίδων όσο και συμπληρωματικών παράτυπων κωδικών. Στην παράγραφο 1 λαμβάνονται υπόψη οι μεταβολές στην παραλαβή αιτήσεων θεώρησης (βλέπε άρθρο 33), διότι εναπόκειται στη διπλωματική ή προξενική αρχή να σφραγίσει το ταξιδιωτικό έγγραφο του αιτούντος.

Η ΚΠΕ επιτρέπει στα κράτη μέλη να αποφασίσουν μονομερώς να μην θέτουν αυτή τη σφραγίδα στα διπλωματικά διαβατήρια. Για την εξασφάλιση εναρμονισμένης προσέγγισης, αυτή η απαλλαγή γενικεύθηκε, ενώ οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών πρέπει να συμφωνήσουν στο πλαίσιο της τοπικής προξενικής συνεργασίας για την απαλλαγή άλλων συγκεκριμένων κατηγοριών προσώπων.

Για την αποφυγή παρανοήσεων εκ μέρους των αιτούντων ή των τοπικών αρχών σχετικά με το σκοπό της σφραγίδας, οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών ενημερώνουν το ευρύ κοινό ότι η σφραγίδα δεν έχει νομικές συνέπειες και ότι απλώς χρησιμεύει ως ένδειξη της υποβολής αίτησης θεώρησης.

Μόλις τα κράτη μέλη αρχίσουν να διαβιβάζουν δεδομένα στο VIS, η σφραγίδα αυτή θα είναι περιττή, διότι οι διπλωματικές και προξενικές αρχές άλλων κρατών μελών θα έχουν πρόσβαση σε πληροφορίες για την πιθανή ταυτόχρονη υποβολή αίτησης εκ μέρους του αιτούντος σε άλλο προξενείο.

Κεφάλαιο III: Εξέταση και διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης

Άρθρο 18: Εξέταση της αίτησης

Οι παράγραφοι 1 και 2 αυτού του σημαντικού άρθρου προέρχονται από την ΚΠΕ και θεσπίζουν τα βασικά κριτήρια για την εξέταση των αιτήσεων θεώρησης : τα δύο κύρια ζητήματα που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από το προξενικό προσωπικό κατά την εξέταση των αιτήσεων θεώρησης είναι ο κίνδυνος μετανάστευσης και οι κίνδυνοι ασφαλείας. Με δεδομένα τα νέα έντυπα υποβολής αιτήσεων μέσω των διαφόρων ειδών μεσολαβητών, πρέπει να τονιστεί ότι σε περίπτωση που τα υποβληθέντα γραπτά τεκμήρια δεν επαρκούν για να αποδείξουν το σκοπό της διαμονής και την πρόθεση επιστροφής, ο αιτών μπορεί να κληθεί για προσωπική συνέντευξη.

Το περιεχόμενο της παραγράφου 4 προέρχεται από την ΚΠΕ αλλά περιλαμβάνει περισσότερες λεπτομέρειες ως προς το είδος των επαληθεύσεων που πρέπει να διενεργηθούν. Εφιστάται ιδιαίτερη προσοχή στο εδάφιο ε) όπου γίνεται μνεία των μέσων διαβίωσης και σημειώνεται ότι η αξιολόγησή τους θα λαμβάνει υπόψη τα ποσά αναφοράς που αναφέρονται στον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν καθώς και στην κατάσταση παροχής καταλύματος/ανάληψης των εξόδων (Παράρτημα IV).

Τα ποσά αναφοράς που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη είχαν προηγουμένως καθοριστεί στο Παράρτημα 7 της ΚΠΕ. Εφόσον ο Κώδικας Συνόρων Σένγκεν επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση κοινοποίησης αυτών των ποσών αναφοράς, δεν χρειάζεται να συμπεριληφθεί παράρτημα για τα ποσά αναφοράς στον ίδιο τον Κώδικα Θεωρήσεων. Ωστόσο, για πρακτικούς λόγους, αυτά τα ποσά αναφοράς θα συμπεριληφθούν στις «οδηγίες για την πρακτική εφαρμογή του Κώδικα Θεωρήσεων» (άρθρο 45) που θα συνταχθεί αργότερα.

Δεδομένου ότι οι κάτοχοι θεωρήσεων διέλευσης από αερολιμένα δεν εισέρχονται στο έδαφος των κρατών μελών η παράγραφος 6 θεσπίζει ότι η επαλήθευση αυτής της αίτησης πρέπει να καλύπτει μόνο τις απαιτήσεις που θεσπίζονται στην παράγραφο 2 στοιχεία α) (ισχύον και γνήσιο ταξιδιωτικό έγγραφο), β) (δεν υπάρχει κίνδυνος για τη δημόσια τάξη, τη δημόσια ασφάλεια, τη δημόσια υγεία, εσωτερικές σχέσεις) και δ) (χρήση προηγουμένων ομοιόμορφων αιτήσεων) παρόλο που ο σκοπός των επικείμενων ταξιδιών πρέπει να επαληθεύεται.

Η παράγραφος 7 προέρχεται από την ΚΠΕ και συνοπτικά μπορεί να περιγραφεί ως εξής : «σε περίπτωση αμφιβολίας, δεν χορηγείται θεώρηση».

Άρθρο 19 : Απαράδεκτο

Το άρθρο αυτό συνδέεται άμεσα με το άρθρο 10 παράγραφος 4. Σε περίπτωση που ο αιτών δεν μπορέσει να παράσχει τις απαιτούμενες συμπληρωματικές πληροφορίες, η αίτησή του θα κηρυχθεί απαράδεκτη και θα καταγραφεί στο VIS με αυτόν τον χαρακτηρισμό. Η έννοια του απαράδεκτου εισήχθη για να γίνεται διάκριση μεταξύ επίσημων απορρίψεων που βασίζονταν στην εξέταση της αίτησης θεώρησης και περιπτώσεων που δεν διενεργήθηκε εξέταση διότι ο αιτών δεν μπόρεσε να παράσχει τις απαιτούμενες πληροφορίες. Επί του παρόντος, οι επίσημες απορρίψεις και οι μη ολοκληρωθείσες εξετάσεις συχνά υπολογίζονταν στις στατιστικές ως «απορρίψεις/αρνήσεις αποδοχής» και επομένως κρυβόταν ο αληθινός αριθμός απορρίψεων και το πραγματικό ποσοστό απορρίψεων.

Εφόσον το απαράδεκτο δεν αποτελεί επίσημη απόρριψη της αίτησης, ο αιτών δεν μπορεί να απαιτήσει δικαίωμα προσφυγής. Επομένως, μια αίτηση μπορεί να κηρυχθεί απαράδεκτη από τη διπλωματική ή προξενική αρχή εκπροσωπούντος κράτους μέλους.

Άρθρο 20: Απόφαση για την αίτηση θεώρησης

Για την ενίσχυση της ίσης μεταχείρισης των αιτούντων θεώρηση, στην παράγραφο 1 εισήχθη καθορισθέν ανώτατο χρονικό όριο χορήγησης.

Η παράγραφος 2 θεσπίζει τη γενική αρχή για τον καθορισμό της κατάλληλης προς χορήγηση θεώρησης και τον υπολογισμό της περιόδου ισχύος και διάρκειας διαμονής που θα παρασχεθεί. Για να υπάρχει περιθώριο για τις αναπάντεχες μεταβολές στο χρονοδιάγραμμα του σχεδιαζόμενου ταξιδιού για λόγους που δεν εξαρτώνται από τον έλεγχο του αιτούντος (για παράδειγμα ακύρωση πτήσεων, αναβολή εμπορικών ή πολιτιστικών γεγονότων, επιχειρηματικών συνεδριάσεων) ένας εύλογος αριθμός συμπληρωματικών ημερών, ήτοι μια περίοδος χάριτος πρέπει να προστεθεί στον αριθμό των ημερών που χρειάζονται για την επίσκεψη/διέλευση ή πέρασμα από τη διεθνή ζώνη διέλευσης των αερολιμένων.

Πρέπει να σημειωθεί ότι το ισχύον Παράρτημα 13 της ΚΠΕ, το οποίο δίδει πρακτικά παραδείγματα συμπληρωμένων αυτοκόλλητων θεωρήσεων θα ενημερωθεί και θα αποτελέσει μέρος των «Οδηγιών για την πρακτική εφαρμογή του Κώδικα Θεωρήσεων» που θα συνοδεύει την τελική εκδοχή του Κώδικα Θεωρήσεων.

Η παράγραφος 3 για τη χορήγηση θεωρήσεων πολλαπλής εισόδου μεταφέρθηκε από την ΚΠΕ, όμως καθορίστηκε λεπτομερώς το προφίλ των αιτούντων στους οποίους μπορούν να χορηγούνται ανάλογες θεωρήσεις (ήτοι ανάγκη συχνών ταξιδιών στα κράτη μέλη και εντιμότητα).

Άρθρο 21: Θεωρήσεις περιορισμένης εδαφικής ισχύος (LTV)

Το άρθρο αυτό καλύπτει όλες τις πτυχές της χορήγησης των θεωρήσεων περιορισμένης εδαφικής ισχύος, οι οποίες επί του παρόντος βρίσκονται διασκορπισμένες σε διάφορες πράξεις που συχνά επίσης επαναλαμβάνουν τις ίδιες διατάξεις (Σύμβαση Σένγκεν, άρθρα 11 παράγραφος 2, 14 παράγραφος 1 και 16, ΚΠΕ, Τμήμα V, 3 και Παράρτημα 14).

Η παράγραφος 1 απαριθμεί λεπτομερώς τις περιπτώσεις που χορηγείται θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος.

Στην παράγραφο 2 διευκρινίζεται πότε είναι απαραίτητες οι πληροφορίες από άλλα κράτη μέλη. Παρά το γεγονός ότι οι πληροφορίες για τις χορηγηθείσες θεωρήσεις θα αποθηκεύονται στο VIS, είναι απαραίτητη η ενεργής πληροφόρηση των κεντρικών αρχών σχετικά με τις μεμονωμένες περιπτώσεις ώστε αυτές να ελέγχουν τις λεπτομέρειες στο VIS.

Εφόσον η χορήγηση των θεωρήσεων περιορισμένης εδαφικής ισχύος για τους λόγους που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) επιτρέπει στα πρόσωπα, που δεν πληρούν τις συνήθεις προϋποθέσεις εισόδου στο έδαφος των κρατών μελών να εισέρχονται στο έδαφος του χορηγούντος κράτους μέλους, οι κεντρικές αρχές του χορηγούντος κράτους μέλους πρέπει να ενημερώνουν τις κεντρικές αρχές άλλων κρατών μελών σχετικά με αυτή.

Αντίθετα, στην περίπτωση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1, ο κάτοχος ταξιδιωτικού εγγράφου μη αναγνωρισμένου από ένα κράτος μέλος ή τα άλλα κράτη μέλη πληροί τις προϋποθέσεις εισόδου, και επομένως δεν χρειάζεται η ενημέρωση για τη χορήγηση θεώρησης περιορισμένης εδαφικής ισχύος.

Εφόσον, η ανάγκη χορήγησης θεώρησης περιορισμένης εδαφικής ισχύος έγκυρης μόνο για το κράτος μέλος που τη χορηγεί στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 δεν συνδέεται με κανέναν από τους λόγους που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) και το ενδιαφερόμενο πρόσωπου, στο οποίο έχουν χορηγηθεί προηγουμένως θεωρήσεις βραχείας διαμονής, τις χρησιμοποίησε ορθά, η ενημέρωση των άλλων κρατών μελών δεν είναι αναγκαία.

Άρθρο 22: Θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα

Το άρθρο αυτό θεσπίζει εναρμονισμένη προσέγγιση για τις θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα. Επαναλαμβάνει τις διατάξεις της ΚΠΕ και για να ενισχύσει τη διαφάνεια, γενικεύει τις μεμονωμένες απαλλαγές των κρατών μελών (κυρίως για τους κατόχους διπλωματικών διαβατηρίων) από την υποχρέωση αυτή σε σχέση με τους υπηκόους τρίτων χωρών του κοινού καταλόγου.

Η παράγραφος 2 στοιχεία α)-δ) απαριθμεί τις διάφορες κατηγορίες που απαλλάσσονται. Εκτός από αυτές που καλύπτονται στην ΚΠΕ, προστέθηκαν τα μέλη οικογένειας των πολιτών της ΕΕ.

Άρθρο 23: Απόρριψη θεώρησης

Η ισχύουσα ΚΠΕ αναφέρεται στην εθνική νομοθεσία για την κοινοποίηση και την αιτιολόγηση των απορρίψεων και μόνο εάν η εν λόγω νομοθεσία απαιτεί να κοινοποιούνται και να αιτιολογούνται οι απορρίψεις θεωρήσεων, πρέπει να χρησιμοποιείται ένα εναρμονισμένο γενικό κείμενο της κοινοποίησης αυτής. Για την ενίσχυση της κοινοτικής προσέγγισης και της ίσης μεταχείρισης των αιτούντων, αυτό το άρθρο καθιστά τις εν λόγω πτυχές υποχρεωτικές.

Η παράγραφος 1 απαριθμεί ορισμένα συγκεκριμένα κριτήρια για την απόρριψη θεώρηση που συνάδουν με τον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν. Η ισχύουσα ΚΠΕ δεν περιλαμβάνει ανάλογο ειδικό κατάλογο.

Η παράγραφος 2 προβλέπει ότι οι απορρίψεις πρέπει να κοινοποιούνται γραπτώς μέσω του εντύπου που καθορίζεται στο Παράρτημα IX. Τα εναρμονισμένα έντυπα χρησιμοποιούνται επίσης όταν οι αιτήσεις θεωρήσεων απορρίπτονται στα σύνορα (πρβλ. άρθρα 32 και 33).

Η παράγραφος 3 διευκρινίζει ότι οι προσφυγές κατά των απορρίψεων αιτήσεων παραμένουν στη δικαιοδοσία των κρατών μελών.

Η παράγραφος 4 αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος εκπροσωπεί άλλο για τη χορήγηση θεωρήσεων και όπου το εκπροσωπούμενο κράτος μέλος λαμβάνει την τελική απόφαση για την απόρριψη αιτούντα. Η διπλωματική αρχή του εκπροσωπούντος κράτους μέλους ενημερώνει τον αιτούντα για την απόρριψη που αποφασίστηκε από το εκπροσωπούμενο κράτος μέλος.

Η παράγραφος 5 αποτελεί επίσημο εχέγγυο ότι κάθε αίτηση αξιολογείται βάσει των στοιχείων της και ότι λαμβάνεται δεόντως υπόψη η κατάσταση του αιτούντος κατά το χρόνο της αίτησης.

Άρθρο 24: Δικαιώματα που απορρέουν από χορηγηθείσα θεώρηση

Πρέπει να προβληθεί η βασική και ουσιώδης αρχή ότι η κατοχή θεώρησης επιτρέπει απλώς στον κάτοχο να παρουσιαστεί στα εξωτερικά σύνορα. Κρίθηκε χρήσιμο να συμπεριληφθεί αυτό στο παρόν άρθρο, υπενθυμίζοντας με αυτόν τον τρόπο ότι οι αρχές ελέγχου συνόρων επαληθεύουν ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις εισόδου όταν ο κάτοχος της θεώρησης παρουσιάζεται στα σύνορα.

Άρθρο 25: Συμπλήρωση της αυτοκόλλητης θεώρησης

Το άρθρο αυτό προέρχεται από την ΚΠΕ ενώ συμπληρωματικές διατάξεις θεσπίζονται στο Παράρτημα X. Παρόλο που ο Κώδικας Θεωρήσεων δεν καλύπτει τις εθνικές θεωρήσεις μακράς διαμονής, στο Παράρτημα X, σημείο 7, γίνεται αναφορά στον κωδικό που πρέπει να εγγραφεί στην αυτοκόλλητη θεώρηση για αυτές τις θεωρήσεις. Σύμφωνα με το άρθρο 18 της Σύμβασης Σένγκεν, οι εθνικές θεωρήσεις μακράς διαμονής, θεωρήσεις «D» επιτρέπουν στον κάτοχο, υπό τον όρο πλήρωσης των συμπληρωματικών προϋποθέσεων που απαριθμούνται στο εν λόγω άρθρο, να διέρχεται από τα εδάφη άλλων κρατών μελών προκειμένου να φθάσει στο έδαφος του κράτους μέλους που χορήγησε τη θεώρηση «D». Επομένως, η Επιτροπή θεωρεί ενδεδειγμένη αυτή την αναφορά στον κωδικό.

Άρθρο 26: Ακύρωση των συμπληρωμένων αυτοκόλλητων θεωρήσεων

Το άρθρο αυτό προέρχεται από την ΚΠΕ και προστέθηκαν διατάξεις για να εξασφαλιστεί ότι η ακύρωση των αυτοκόλλητων θεωρήσεων καταγράφεται στο VIS.

Άρθρο 27: Επίθεση αυτοκόλλητων θεωρήσεων σε ταξιδιωτικά έγγραφα

Το άρθρο αυτό προέρχεται από την ΚΠΕ. Οι παράγραφοι 1-3 καλύπτουν την περισσότερο συνηθισμένη περίπτωση, όπου το κράτος μέλος που χορηγεί τη θεώρηση αναγνωρίζει το ταξιδιωτικό έγγραφο του αιτούντος. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου 1 προέρχεται από το Παράρτημα 10 (που κατά τα άλλα καταργήθηκε), διότι στην πράξη συχνά οι προξενικοί υπάλληλοι έθεταν την αυτοκόλλητη θεώρηση με τρόπο που δεν μπορούσε να διαβαστεί από μηχάνημα. Η παράγραφος 4 αναφέρεται στην περίπτωση όπου το κράτος μέλος που χορηγεί τη θεώρηση δεν αναγνωρίζει το ταξιδιωτικό έγγραφο του αιτούντος. Σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να χρησιμοποιείται το χωριστό φύλλο επί του οποίου τίθεται η θεώρηση.

Κεφάλαιο IV: Τροποποίηση της περιόδου ισχύος χορηγηθείσας θεώρησης

Άρθρο 28: Παράταση

Η απόφαση SCH/Com-ex (93) 21 για την παράταση της ισχύος θεώρησης δεν καλύπτεται από την ΚΠΕ και με την παρούσα πρόταση περιλαμβάνεται στον κανονισμό ενώ εισάγονται περισσότερο λεπτομερείς διατάξεις.

Ο τίτλος υποδεικνύει ότι η παράταση θεώρησης πραγματοποιείται στο έδαφος των κρατών μελών. Σε περίπτωση που η κατάσταση του κατόχου έχει μεταβληθεί πριν από τη χρησιμοποίηση της χορηγηθείσας θεώρησης, η διπλωματική ή προξενική αρχή που χορήγησε τη θεώρηση θα είναι υπεύθυνη για την ακύρωση της πρώτης θεώρησης και τη χορήγηση νέας, εάν χρειάζεται.

Η παράγραφος 1 θεσπίζει τους λόγους που μπορεί να δικαιολογούν την παράταση της περιόδου ισχύος ή/και της διάρκειας διαμονής χορηγηθείσας θεώρησης βραχείας διαμονής ή θεώρησης διέλευσης που πρέπει να παραταθεί, χωρίς τη μεταβολή του τύπου της θεώρησης ή υπέρβαση των 90 ημερών όσον αφορά τη διάρκεια (παράγραφος 2). Η μέγιστη διάρκεια της διέλευσης σε περίπτωση παράτασης της θεώρησης διέλευσης δεν ρυθμίζεται από την ισχύουσα νομοθεσία. Με την παροχή δυνατότητας μέγιστης διάρκειας της διέλευσης έως 10 ημέρες, που μπορεί να μοιάζει υπερβολικό διότι διπλασιάζει το μέγιστο που έχει οριστεί για τη διέλευση, εισήχθησαν κοινά πρότυπα.

Η διοικητική αρχή μπορεί να αποφασίσει να μεταβάλει την εδαφική ισχύ της χορηγηθείσας θεώρησης με τον περιορισμό της ισχύος της στο έδαφος των κρατών μελών όπου υποβλήθηκε το αίτημα παράτασης (παράγραφος 3) ή μόνο σε ορισμένα κράτη μέλη.

Η παράγραφος 4 προέρχεται εν μέρει από την απόφαση Com-ex και θεσπίζει ότι οι πληροφορίες για τις συναφείς αρμόδιες αρχές (που επί του παρόντος απαριθμούνται στην Com-ex και δεν έχουν ενημερωθεί από το 2000) πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή, η οποία δημοσιεύει τότε τον κατάλογο (πρβλ. άρθρο 47).

Για την εισαγωγή εναρμονισμένης προσέγγισης, εισάγεται στην παράγραφο 5 υποχρεωτικό τέλος 30 ευρώ το οποίο θα καταβάλλεται για την παράταση θεώρησης. Εφόσον η παράταση δεν εισάγει τη λήψη βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων αυτό το τέλος δεν χρειάζεται να αντιστοιχεί στο τέλος που καταβάλλεται για τη χορήγηση θεώρησης.

Επί του παρόντος, τα κράτη μέλη μπορούν να παρατείνουν θεώρηση είτε χορηγώντας νέα αυτοκόλλητη θεώρηση είτε θέτοντας σφραγίδα στην αρχική θεώρηση. Η παράγραφος 6 θεσπίζει ότι η παράταση λαμβάνει τη μορφή της ενιαίας σφραγίδας που καθορίζεται στο Παράρτημα XI. Με την εισαγωγή μιας μεθόδου εξασφαλίζεται η σαφήνεια σχετικά με την αυθεντικότητα των παρατάσεων και οι τοπικές αρχές (συνήθως οι αστυνομικές αρχές) που είναι αρμόδιες για την παράταση της θεώρησης δεν χρειάζεται να τηρούν μόνιμα αποθέματα αυτοκόλλητων θεωρήσεων που παρέχουν μεγάλο βαθμό ασφάλειας.

Οι πληροφορίες για την παράταση της θεώρησης εγγράφονται στο VIS όπως ορίζεται στην παράγραφο 7.

Άρθρο 29: Ακύρωση

Οι διατάξεις των άρθρων 28, 29 και 30 του κανονισμού επί του παρόντος «κρύβονται» στο Παράρτημα 14 της ΚΠΕ το οποίο κυρίως επαναλαμβάνει το περιεχόμενο της απόφασης SCH/Com-ex (93) 24. Για να διευκρινιστούν τα θέματα, τα τρία ζητήματα χωρίστηκαν σε μεμονωμένα άρθρα ώστε να γίνεται διάκριση μεταξύ των διαφορετικών στόχων των ενεργειών.

Η ακύρωση έχει ως στόχο την αποφυγή της εισόδου του κατόχου θεώρησης στο έδαφος των κρατών μελών. Το άρθρο 29 παράγραφος 1 ορίζει ποιες αρχές μπορούν να ακυρώσουν μια θεώρηση και σε ποιο χρονικό σημείο. Το εδάφιο α) καλύπτει την περίπτωση που ο κάτοχος της θεώρησης δεν έχει ακόμα χρησιμοποιήσει τη χορηγηθείσα θεώρηση και επομένως η διπλωματική ή προξενική αρχή που τη χορήγησε μπορεί να την ακυρώσει.

Οι αρχές ελέγχου των συνόρων (εδάφιο β)) μπορούν, εάν ο κάτοχος της θεώρησης δεν πληροί τις προϋποθέσεις εισόδου, να ακυρώσουν τη θεώρηση ή τελικά οι αρχές επιβολής του νόμου στο έδαφος των κρατών μελών μπορούν να ακυρώσουν τη θεώρηση εάν ο κάτοχος δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις διαμονής, παρόλο που η θεώρηση εξακολουθεί να ισχύει.

Σε περίπτωση που η θεώρηση ακυρώνεται από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους διαφορετικού από εκείνο η διπλωματική ή προξενική αρχή του οποίου χορήγησαν τη θεώρηση, το κράτος μέλος που τη χορήγησε πρέπει να ενημερωθεί για την ακύρωση.

Άρθρο 30: Ανάκληση θεώρησης

Η ανάκληση σημαίνει ακύρωση της υπόλοιπης περιόδου διαμονής αφού ο κάτοχος θεώρησης έχει εισέλθει στο έδαφος των κρατών μελών. Η παράγραφος 1 θεσπίζει δύο περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να ανακληθεί η χορηγηθείσα θεώρηση : α) σε περίπτωση που ο κάτοχος ζητά την ανάκλησή της ή β) εάν οι αρμόδιες αρχές εκτιμούν ότι ο κάτοχος δεν πληροί πλέον τις προϋποθέσεις εισόδου μετά την είσοδό του στο έδαφος των κρατών μελών.

Σε περίπτωση που η θεώρηση ανακληθεί από τις αρμόδιες αρχές κράτους μέλους διαφορετικού από εκείνο η διπλωματική η προξενική αρχή του οποίου χορήγησε τη θεώρηση, το κράτος μέλος που τη χορήγησε πρέπει να ενημερωθεί για την ανάκληση.

Άρθρο 31: Μείωση της διάρκειας διαμονής που επιτρέπεται από τη θεώρηση

Σε περίπτωση που οι αρχές των συνόρων εκτιμήσουν ότι ο κάτοχος θεώρησης δεν διαθέτει επαρκή μέσα για τη συντήρησή του κατά τη διάρκεια της προβλεπόμενης διαμονής μπορούν να μειώσουν τη διάρκεια της διαμονής που επιτρέπεται από τη θεώρηση για να προσαρμόσουν τη διάρκεια διαμονής στα μέσα συντήρησης τα οποία πράγματι διαθέτει ο κάτοχος της θεώρησης.

Κεφάλαιο V: Θεωρήσεις που χορηγούνται στα εξωτερικά σύνορα

Άρθρο 32: Θεωρήσεις που χορηγούνται στα εξωτερικά σύνορα

Τα άρθρα 32 και 33 επαναλαμβάνουν το περιεχόμενο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 415/2003 του Συμβουλίου, διαιρώντας το σε δύο άρθρα για να διαχωρίσουν τις γενικές διατάξεις για τη χορήγηση των θεωρήσεων στα σύνορα από τα ειδικά θέματα που αφορούν τους διερχόμενους ναυτικούς.

Στο άρθρο 32 παράγραφος 6 διευκρινίζεται ότι οι γενικές διατάξεις για την κοινοποίηση και την αιτιολόγηση των απορρίψεων καθώς και για την ενημέρωση όσον αφορά τις δυνατότητες προσφυγής εφαρμόζονται όταν υποβάλλονται αιτήσεις θεώρηση και- όταν αυτές απορρίπτονται - στα σύνορα.

Άρθρο 33: Θεωρήσεις που χορηγούνται σε ναυτικούς στα εξωτερικά σύνορα

Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει τις ειδικές διατάξεις που διέπουν τη χορήγηση θεωρήσεων στα σύνορα στους διερχόμενους ναυτικούς. Τα δύο παραρτήματα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 415/2003 του Συμβουλίου («επιχειρησιακές οδηγίες» και το «έντυπο για τους διερχόμενους ναυτικούς») περιλαμβάνονται στο Παράρτημα XII, Μέρη 1 και 2 του κανονισμού.

ΤΙΤΛΟΣ III: Διοίκηση και οργάνωση

Άρθρο 34: Οργάνωση των τμημάτων θεώρησης

Το άρθρο αυτό κυρίως προέρχεται από την ΚΠΕ, Μέρος VII. Παρά τις πιθανές μεταβολές στην υποδοχή των αιτούντων θεώρηση που προβλέπεται στο άρθρο 37, οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών θα παραμείνουν υπεύθυνες για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης και την ενδεχόμενη απόφαση σχετικά με αυτές τις αιτήσεις.

Η περίοδος διατήρησης για τους ατομικούς φακέλους (σκληρός δίσκος) όπως καθορίζεται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο αντιστοιχεί στην περίοδο διατήρησης που καθορίζεται στον κανονισμό VIS.

Άρθρο 35: Πόροι για τη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης και παρακολούθηση των διπλωματικών και προξενικών αρχών

Το άρθρο αυτό αντιστοιχεί σε ένα άρθρο για τα ίδια θέματα του Κώδικα Συνόρων Σένγκεν.

Άρθρο 36: Συμπεριφορά του προσωπικού που διεκπεραιώνει τις αιτήσεις θεωρήσεων

Το άρθρο αυτό εισήχθη για να εξασφαλιστεί ότι το προσωπικό των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών τηρεί τον Ευρωπαϊκό Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων όταν ασχολείται με τους αιτούντες θεώρηση και τις αιτήσεις τους.

Άρθρα 37, 38 και 39: Μορφές συνεργασίας σε σχέση με την παραλαβή και τη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης

Ο σκοπός αυτών των άρθρων είναι να εξασφαλισθεί ένα νομικό πλαίσιο για τα κράτη μέλη ώστε να επιλέξουν μεταξύ ορισμένων οργανωτικών επιλογών για να καταστεί δυνατή η συλλογή βιομετρικών δεδομένων από τους αιτούντες θεώρηση.

Το άρθρο 38 καθορίζει ειδικούς κανόνες που πρέπει να τηρούνται εάν τα κράτη μέλη αποφασίσουν να συνεργαστούν με εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών.

Το άρθρο 39 ασχολείται με ορισμένες οργανωτικές πτυχές ιδίως όσον αφορά την εξασφάλιση της διαφάνειας στις επιλεχθείσες μορφές συνεργασίας. Η παράγραφος 2 επιτρέπει σε κράτος μέλος να αποφασίζει, ότι παρά την επιλογή μορφής συνεργασίας, οι αιτούντες θεώρηση μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση στις προξενικές του αρχές.

Τα άρθρα αυτά πρέπει να τροποποιούνται ώστε να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα των διαπραγματεύσεων για την πρόταση που τροποποιεί την ΚΠΕ σε σχέση με την εισαγωγή της βιομετρίας, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας κοινών κέντρων αιτήσεων.

Άρθρο 40: Υποβολή αιτήσεων θεώρησης από τους εμπορικούς μεσολαβητές

Το άρθρο αυτό επαναλαμβάνει το περιεχόμενο του Μέρους VIII, τμήμα 5, η αρχική διατύπωση του οποίου είναι σχετικά ασαφής και ξεπερασμένη.

Η παράγραφος 1 καθορίζει τα καθήκοντα που μπορούν να ασκούν οι εν λόγω εμπορικοί μεσολαβητές αντί να προσπαθεί, όπως συμβαίνει στην ΚΠΕ, να καθορίσει τα διάφορα είδη μεσολαβητών διότι αναγκαστικά θα είναι ανακριβής σε μεγάλο βαθμό. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι εμπορικοί μεσολαβητές δεν μπορούν να συλλέγουν βιομετρικά δεδομένα από τους αιτούντες και επομένως οι υποβάλλοντες αίτηση για πρώτη φορά δεν μπορούν να υποβάλλουν τις εν λόγω αιτήσεις τους μέσω αυτών των μεσολαβητών.

Η παράγραφος 2 απαριθμεί τις διάφορες πτυχές που πρέπει να επαληθεύονται πριν χορηγηθεί πιστοποίηση.

Η παράγραφος 3 θεσπίζει διατάξεις για τη συνεχή παρακολούθηση των μεσολαβητών αυτών και η παράγραφος 4 ορίζει ότι τα αρνητικά αποτελέσματα αυτής της παρακολούθησης πρέπει να ανακοινώνονται στις διπλωματικές και προξενικές αρχές άλλων κρατών μελών στο πλαίσιο της τοπικής προξενικής συνεργασίας. Σε γενικές γραμμές, οι κατάλογοι των πιστοποιημένων εμπορικών μεσολαβητών ανακοινώνονται τόσο στις άλλες διπλωματικές και προξενικές αρχές όσο και στο ευρύ κοινό (παράγραφος 5).

Άρθρο 41: Ενημέρωση του ευρέος κοινού

Είναι σημαντική η σωστή ενημέρωση των αιτούντων ιδίως όσον αφορά τα κριτήρια και τις διαδικασίες υποβολής αιτήσεων θεώρησης. Δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων, όπου εισάγονται τηλεφωνικά κέντρα, συστήματα με ραντεβού και η εξωτερική ανάθεση καθηκόντων, πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες για την εξασφάλιση της σωστής ενημέρωσης των αιτούντων σχετικά με τον τόπο και τον τρόπο υποβολής της αίτησής τους.

Η παράγραφος 2 υπενθυμίζει ότι τα κράτη μέλη που συνάπτουν συμφωνίες εκπροσώπησης πρέπει να ενημερώνουν το ευρύ κοινό τουλάχιστον τρεις μήνες πριν από την έναρξη της συνεργασίας αυτής και να διευκρινίζουν τις κατηγορίες αιτήσεων που καλύπτονται από την εκπροσώπηση αυτή. Η προθεσμία των τριών μηνών αντιστοιχεί στη μέγιστη προθεσμία για την υποβολή αιτήσεων πριν από τη σχεδιαζόμενη επίσκεψη (όπως ορίζεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1).

Με δεδομένα τα προβλήματα που προκύπτουν στην πράξη, εισήχθη στην παράγραφο 3 διάταξη που σημειώνει ότι το ευρύ κοινό πρέπει να ενημερώνεται ότι η σφραγίδα που υποδεικνύει ότι υποβλήθηκε αίτηση δεν έχει νομικές συνέπειες.

Η παράγραφος 4 ορίζει ότι πρέπει να δίδονται σαφείς πληροφορίες σχετικά με το χρόνο χορήγησης και σχετικά με την απαίτηση προηγούμενης διαβούλευσης για τους υπηκόους ορισμένων τρίτων χωρών ή συγκεκριμένων κατηγοριών αυτών των υπηκόων.

Η παράγραφος 5 θεσπίζει τις απαιτήσεις ενημέρωσης του ευρέος κοινού σχετικά με τα δικαιώματά του σε περίπτωση απόρριψης.

Η παράγραφος 6 υπογραμμίζει την ανάγκη ενημέρωσης του ευρέος κοινού ότι η απλή κατοχή θεώρησης δεν παραχωρεί αυτόματο δικαίωμα εισόδου και ότι μπορεί να του ζητηθεί η επίδειξη δικαιολογητικών εγγράφων στα σύνορα, όταν ελέγχεται η εκπλήρωση των προϋποθέσεων εισόδου. Το τελευταίο δεν αναφέρεται στο ισχύον κεκτημένο.

ΤΙΤΛΟΣ IV: Τοπική προξενική συνεργασία

Άρθρο 42: Εφαρμογή της τοπικής προξενικής συνεργασίας από τις διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών

Η ΚΠΕ περιλαμβάνει ένα κεφάλαιο για την τοπική προξενική συνεργασία, το οποίο σε γενικές γραμμές καθορίζει το πλαίσιο της προξενικής συνεργασίας σε τοπικό επίπεδο καθώς και ορισμένα ζητήματα που πρέπει να προσαρμοστούν στις τοπικές συνθήκες. Ωστόσο, δεδομένου ότι η πρακτική εφαρμογή της τοπικής προξενικής συνεργασίας σε σχέση με τη χορήγηση θεωρήσεων είναι μάλλον μη ικανοποιητική μέχρι σήμερα, όπως καταδείχθηκε στις εκθέσεις των εστιασμένων αποστολών, ο κανονισμός, με βάση τα συμπεράσματα που εξήχθησαν από τις εκθέσεις αυτές και έγιναν αποδεκτά από τα συναφή όργανα του Συμβουλίου, καθορίζει σαφώς ποια καθήκοντα ασκούνται από ποιον και με ποια συχνότητα. Επιπλέον, η οργάνωση της τοπικής προξενικής συνεργασίας προσαρμόζεται στο κοινοτικό θεσμικό πλαίσιο. Το γεγονός ότι οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών λαμβάνουν αποφάσεις που δημιουργούν νομικά δεσμευτικά δικαιώματα και υποχρεώσεις για τους αιτούντες θεώρηση δεν συνάδει με το πλαίσιο αυτό. Επομένως, η τοπική προξενική συνεργασία πρέπει να αξιολογήσει την ανάγκη προσαρμογής ορισμένων διατάξεων στις τοπικές συνθήκες. Σε περίπτωση θετικής αξιολόγησης, οι κοινοί «τοπικοί» κανόνες πρέπει να αποφασίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπολογίας, βασιζόμενοι βεβαίως στα στοιχεία της τοπικής προξενικής συνεργασίας.

Η παράγραφος 1 αφορά διατάξεις που αποβλέπουν στην αξιολόγηση της ανάγκης εναρμονισμένων πρακτικών μεταξύ των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών στο πλαίσιο της ίδιας δικαιοδοσίας όσον αφορά την ενημέρωση των αιτούντων πριν από την υποβολή της αίτησής τους και την ίση μεταχείριση των αιτούντων μόλις υποβάλουν την αίτηση (α) – (γ). Αυτή η ίση μεταχείριση θα συμβάλλει επίσης στην πρόληψη της υποβολής πολλαπλών αιτήσεων. Το εδάφιο γ) αναφέρεται στα ταξιδιωτικά έγγραφα που χορηγούνται από τρίτες χώρες καθώς είναι σημαντικό τόσο σε τοπικό όσο και σε κεντρικό επίπεδο να διατίθενται ενημερωμένοι κατάλογοι για τα χορηγούμενα στην πράξη ταξιδιωτικά έγγραφα από τρίτες χώρες. Η τελευταία πρόταση αυτού του εδαφίου αναφέρεται στο γεγονός ότι επί του παρόντος ορισμένα κράτη μέλη ζητούν ορισμένα είδη επίσημων ταξιδιωτικών εγγράφων να συνοδεύονται από ρηματικές διακοινώσεις ενώ άλλα δεν προβάλλουν ανάλογη απαίτηση.

Επίσης, πρέπει να αξιολογείται σε τοπικό επίπεδο η ανάγκη εναρμονισμένης προσέγγισης της συμμετοχής είτε εξωτερικών παρόχων υπηρεσιών ή εμπορικών μεσολαβητών για την αποφυγή της υποβολής πολλαπλών αιτήσεων θεώρησης (παράγραφος δ).

Η παράγραφος 2 ορίζει ότι για λόγους εξασφάλισης της πλήρους διαφάνειας και της ίσης μεταχείρισης, πρέπει να θεσπιστεί κοινό ενημερωτικό δελτίο στο πλαίσιο της τοπικής προξενικής συνεργασίας.

Η παράγραφος 3 καθορίζει τον κατάλογο των πληροφοριών που πρέπει να ανταλλάσσονται είτε μηνιαία [στατιστικές (α)] είτε τακτικά [ειδικές πληροφορίες που συνδέονται με μεμονωμένες δικαιοδοσίες β)].

Με τη μηνιαία ανταλλαγή και εξέταση στατιστικών, οι τοπικές διπλωματικές και προξενικές αρχές έχουν μια συνεχώς ενημερωμένη εικόνα των τάσεων και των αιφνίδιων μεταβολών τους εντός της δικαιοδοσίας τους και μπορούν να βρουν αμέσως λύσεις στις πιθανές αρνητικές συνέπειες των μεταβολών αυτών. Με τη συλλογή γενικών πληροφοριών για τη χώρα/τόπο υποδοχής (κοινωνικές και οικονομικές δομές, πηγές πληροφοριών σε τοπικό επίπεδο, χρήση πλαστών και παραποιημένων εγγράφων, διαδρομές παράνομης μετανάστευσης, κ.λ.π.), αυτές οι ουσιώδεις «συλλογικές» γνώσεις δεν θα απωλεσθούν ακόμα και εάν το προξενικό προσωπικό μεταβάλλεται τακτικά, και θα βοηθήσουν το νέο εκπατρισμένο προσωπικό να αρχίσει να εργάζεται και να εξοικειωθεί με τις τοπικές συνθήκες ταχύτερα.

Η παράγραφος 4 θεσπίζει διατάξεις για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να καταστεί περισσότερο αποτελεσματική η τοπική συνεργασία σε σχέση με την κοινή πολιτική θεωρήσεων λαμβάνοντας επίσης υπόψη το θεσμικό πλαίσιο της ΕΚ. Καθώς η προξενική συνεργασία σε γενικές γραμμές καλύπτει μεγάλο φάσμα θεμάτων, είναι σημαντικό να αφιερωθούν ειδικές συνεδριάσεις στα τεχνικά θέματα που αφορούν τη χορήγηση θεωρήσεων με τη συμμετοχή αντιπροσώπων των κρατών μελών που εφαρμόζουν πλήρως το κοινοτικό κεκτημένο και συμμετέχουν στη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης.

Η παράγραφος 5 εισάγει την υποχρεωτική προϋπόθεση της κατάρτισης εκθέσεων για κάθε σύσκεψη και την υποχρέωση κάθε διπλωματικής και προξενικής αρχής να διαβιβάζει τις εκθέσεις αυτές στις κεντρικές της αρχές. Με αυτό τον τρόπο θα δημιουργηθεί σύνδεσμος μεταξύ του επιχειρησιακού επιπέδου και των κεντρικών αρχών και ενδεχομένως του νομοθετικού επιπέδου [στα συναφή όργανα του Συμβουλίου], που καλύπτονται στην παράγραφο 7.

Η παράγραφος 6 παρέχει τη δυνατότητα πρόσκλησης σε βάση ad hoc, αντιπροσώπων των κρατών μελών που δεν εφαρμόζουν πλήρως το κοινοτικό κεκτημένο ή τρίτων χωρών για να συμμετάσχουν στις συζητήσεις με συγκεκριμένα θέματα που αφορούν τη χορήγηση θεωρήσεων εντός της δικαιοδοσίας.

Τίτλος V: Τελικές διατάξεις

Άρθρο 43: Εξαιρετικές ρυθμίσεις

Το 2004, ένα κράτος μέλος που εφήρμοζε το κεκτημένο του Σένγκεν διοργάνωσε τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους Παραολυμπιακούς Αγώνες για πρώτη φορά. Προκειμένου αυτό το κράτος μέλος αφενός να τηρήσει τις απαιτήσεις του κεκτημένου του Σένγκεν ενώ ικανοποιεί τις δεσμεύσεις που προκύπτουν από τον Ολυμπιακό Χάρτη και αφετέρου να αποφύγει να υπονομεύσει τις μελλοντικές προσπάθειες οργάνωσης των εκδηλώσεων αυτών από άλλο κράτος μέλος που εφαρμόζει το κεκτημένο του Σένγκεν, συμφωνήθηκε ότι η πλέον κατάλληλη λύση ήταν η εκπόνηση ειδικών μέτρων για τη διευκόλυνση της χορήγησης θεωρήσεων και τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων. Ο κανονισμός εφαρμόστηκε με επιτυχία από την Ελλάδα το 2004 και έγιναν κατάλληλες τροπολογίες το 2005, για να μπορέσει η Ιταλία να ακολουθήσει την ίδια διαδικασία για τη χορήγηση θεωρήσεων στα μέλη της Ολυμπιακής Οικογένειας. Για τη διευκόλυνση, στο μέλλον, αυτής της πτυχής της οργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων από κράτος μέλος που εφαρμόζει πλήρως το κεκτημένο του Σένγκεν, οι ειδικές διαδικασίες και προϋποθέσεις που πρέπει να χρησιμοποιηθούν προσαρτώνται στον Κώδικα Θεωρήσεων, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ταχέως αποφεύγοντας τις χρονοβόρες νομοθετικές διαδικασίες.

Άρθρο 44: Τροπολογίες στα παραρτήματα

Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι τα Παραρτήματα III , IV, V, VI, VIII, IX, X και XI του κανονισμού πρέπει να τροποποιηθούν σύμφωνα με τη διαδικασία επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2. Ο λόγος για τον οποίο προτείνεται να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία επιτροπής είναι ότι τα Παραρτήματα περιλαμβάνουν μέτρα για την εφαρμογή των γενικών κανόνων για την παραλαβή και τη διεκπεραίωση της αίτησης θεώρησης που θεσπίζονται από τον Τίτλο II του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 45: «Οδηγίες για την πρακτική εφαρμογή του Κώδικα Θεωρήσεων»

Το άρθρο αυτό ορίζει ότι η «Επιτροπή θεωρήσεων» θα καταρτίσει τις συνοδευτικές «επιχειρησιακές οδηγίες» για την πρακτική εφαρμογή του Κώδικα Θεωρήσεων. Αυτές οι πρακτικές οδηγίες είναι απαραίτητες για τη εξασφάλιση της εναρμονισμένης προσέγγισης της νομοθεσίας σε επιχειρησιακό επίπεδο και για την αποφυγή της εκπόνησης εθνικών παράλληλων οδηγιών από τα κράτη μέλη. Οι οδηγίες πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί μέχρι την έναρξη ισχύος του κανονισμού για τον Κοινοτικό Κώδικα Θεωρήσεων.

Άρθρο 46: Επιτροπή

Αυτό είναι ένα τυποποιημένο άρθρο για τις διαδικασίες επιτροπής που πρέπει να χρησιμοποιηθεί για την έκδοση των μέτρων εφαρμογής του κανονισμού σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ. Προβλέπεται η κανονιστική διαδικασία αφού λαμβάνονται μέτρα γενικής εμβέλειας κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης· εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης.

Η προθεσμία του άρθρου 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου για την έκδοση απόφασης με ειδική πλειοψηφία σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για μέτρα που πρέπει να εγκριθούν όταν δεν συνάδουν με τη γνώμη της επιτροπής ορίζεται σε δύο μήνες.

Άρθρο 47: Κοινοποίηση

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις πληροφορίες που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 στην Επιτροπή, η οποία είναι υπεύθυνη για τη δημοσίευσή τους.

Επίσης, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις προβλεπόμενες μεταβολές των παραρτημάτων I και II (προηγούμενη διαβούλευση). Λόγω του γεγονότος ότι αυτές οι μεταβολές επηρεάζουν άμεσα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των αιτούντων θεώρηση, μια απλή διαδικασία κοινοποίησης δεν επαρκεί στο θεσμικό πλαίσιο της ΕΚ. Επομένως, οι μεταβολές αυτών των παραρτημάτων πρέπει να αποφασίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία επιτροπολογίας.

Άρθρο 48: Καταργήσεις

Το άρθρο αυτό καθορίζει τις νομικές πράξεις που καταργούνται από τον κανονισμό.

Δεδομένου ότι ο κανονισμός VIS βασίστηκε στο ισχύον κεκτημένο, πρέπει να προσαρμοστεί στο τροποποιημένο κεκτημένο όπως προβλέπεται στον Κώδικα Θεωρήσεων. Αυτή η πρόταση πρέπει να βασιστεί στην ενδεδειγμένη νομική βάση (άρθρο 66 της συνθήκης ΕΚ). Επιπλέον, εφόσον ο κανονισμός VIS δεν έχει ακόμα εκδοθεί, είναι αδύνατο σε αυτό το στάδιο να προβλεφθούν οι ακριβείς τροποποιήσεις που θα απαιτηθούν.

Άρθρο 49: Έναρξη ισχύος

Αυτή είναι η τυποποιημένη ρήτρα για την έναρξη ισχύος και την άμεση εφαρμογή.

Η εφαρμογή του κανονισμού αναβάλλεται για έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος [δεδομένου του μεγέθους της άσκησης] και της ανάγκης ολοκλήρωσης των οδηγιών για την πρακτική εφαρμογή του Κώδικα Θεωρήσεων. Ωστόσο, τα κράτη μέλη πρέπει να αρχίσουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή τα διάφορα θέματα που απαριθμούνται στο άρθρο 47 αμέσως μετά την έναρξη ισχύος. Επίσης, η επιτροπή πρέπει να μπορεί να προετοιμάσει τα μέτρα εφαρμογής και επομένως, και το άρθρο 44 πρέπει να εφαρμοστεί από την ημερομηνία έναρξης ισχύος.

Παραρτήματα

Τα παραρτήματα απαριθμούνται με τη σειρά που εμφαίνονται στον κανονισμό.

Η αντίστοιχη αναφορά στην ΚΠΕ για καθεμία από τις διαγραφείσες διατάξεις μπορεί να ευρεθεί στον ακόλουθο πίνακα.

Διατάξεις της Κοινής Προξενικής Εγκυκλίου που δεν επαναλαμβάνονται

Διατάξεις της Κοινής Προξενικής Εγκυκλίου που δεν επαναλαμβάνονται | Λόγος (-οι) |

Τμήμα I, Σημείο 2.1.4 Ομαδικές θεωρήσεις | Για λόγους ασφάλειας και δεδομένου ότι όλοι οι αιτούντες ατομική θεώρηση πρέπει να υποβάλλουν ατομικά έντυπα αιτήσεων και όλοι οι αιτούντες για πρώτη φορά πρέπει να παράσχουν βιομετρικά αναγνωριστικά στοιχεία με την υποβολή, οι ομαδικές θεωρήσεις δεν γίνονται πλέον δεκτές. |

Τμήμα I, 2.2 Θεωρήσεις για διαμονή μακράς διαρκείας | Ο Κοινοτικός Κώδικας Θεωρήσεων δεν καλύπτει τη χορήγηση θεωρήσεων για διαμονή που υπερβαίνει τους τρεις μήνες (άρθρο 1 παράγραφος 1) και οι θεωρήσεις μακράς διαρκείας που ισχύουν συγχρόνως και ως ομοιόμορφες θεωρήσεις βραχείας διαρκείας καταργήθηκαν. |

Τμήμα IV Νομική βάση | Το εν λόγω τμήμα απλώς επαναλαμβάνει διατάξεις της Σύμβασης Σένγκεν (άρθρο 5, 11 παράγραφος 2, 14 παράγραφος 1, 15 και 16) και είναι περιττό. |

Τμήμα V, 2.3 Ακολουθητέα διαδικασία στις περιπτώσεις κατά τις οποίες απαιτείται προηγούμενη διαβούλευση με τις κεντρικές αρχές των λοιπών συμβαλλομένων μερών | Το εν λόγω τμήμα περιλαμβάνει κυρίως κατευθυντήριες γραμμές περισσότερο πρακτικού παρά νομικού χαρακτήρα. |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ |

Παράρτημα 1 Κοινός κατάλογος των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης από κράτη μέλη που δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001*, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2414/2001** και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 453/2003***. Κοινός κατάλογος των τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης από κράτη μέλη που δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001*, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2414/2001** και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 453/2003***. | Το εν λόγω Παράρτημα απλώς επαναλαμβάνει τους καταλόγους που περιλαμβάνονται στον κανονισμό στον οποίο αναφέρεται. |

Παράρτημα 2 Καθεστώς κυκλοφορίας για κατόχους διπλωματικών, επισήμων και υπηρεσιακών διαβατηρίων και για κατόχους αδειών ελευθέρας κυκλοφορίας τις οποίες χορηγούν ορισμένοι διεθνείς οργανισμοί διακυβερνητικού χαρακτήρα στους υπαλλήλους τους. Κατάλογος Α και Β. | Εφόσον οι εξαιρέσεις από την υποχρέωση θεώρησης για τους κατόχους διπλωματικών διαβατηρίων, υπηρεσιακών/ επίσημων διαβατηρίων και ειδικών διαβατηρίων διέπονται από τον κανονισμό 539/2001 και τους κανονισμούς που τον τροποποιούν, το εν λόγω Παράρτημα δεν προσαρτάται στον Κώδικα Θεωρήσεων. |

Παράρτημα 3, Μέρος ΙΙ | Πλήρης εναρμόνιση του καταλόγου τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση κατοχής θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα. Δεν υπάρχει πλέον η δυνατότητα των κρατών μελών να υποβάλουν τους υπηκόους τρίτων χωρών σε αυτή την υποχρέωση. |

Παράρτημα 4 Κατάλογος εγγράφων τα οποία επιτρέπουν την είσοδο χωρίς θεώρηση | Το άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β) του Κώδικα Συνόρων Σένγκεν ορίζει ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών με έγκυρη άδεια διαμονής μπορούν να εισέλθουν στο έδαφος των κρατών μελών ενώ σύμφωνα με το άρθρο 34 παράγραφος 1 στοιχείο α) του ίδιου Κώδικα ο κατάλογος αυτών των αδειών διαμονής κοινοποιείται στην Επιτροπή. Επομένως, ο εν λόγω κατάλογος δεν πρέπει να επαναληφθεί στον Κώδικα Θεωρήσεων. |

Παράρτημα 6 Κατάλογος επίτιμων προξένων οι οποίοι είναι εξουσιοδοτημένοι, κατ’ εξαίρεση και σε προσωρινή βάση, να χορηγούν ομοιόμορφες θεωρήσεις | Εφόσον το άρθρο 3 του παρόντος κανονισμού ορίζει ότι μόνο οι διπλωματικές και προξενικές αρχές των κρατών μελών καθώς και κατ’ εξαίρεση οι αρχές ελέγχου των συνόρων δικαιούνται να διεκπεραιώνουν αιτήσεις θεωρήσεων, το παράρτημα αυτό δεν επαναλαμβάνεται. |

Παράρτημα 7 Ποσά αναφοράς για τη διέλευση των συνόρων τα οποία καθορίζονται ετησίως από τις εθνικές αρχές. | Όπως σημειώνεται στον τίτλο, οι διατάξεις για τα ποσά αναφοράς συνδέονται με τη διέλευση των συνόρων και επομένως διέπονται από τον Κώδικα Συνόρων Σένγκεν (άρθρο 5 παράγραφος 3). |

Παράρτημα 8 Υποδείγματα αυτοκόλλητης θεώρησης και πληροφορίες για τις τεχνικές προδιαγραφές και τα χαρακτηριστικά ασφαλείας τους | Το εν λόγω παράρτημα απλώς επαναλαμβάνει τον κανονισμό του Συμβουλίου 1683/95 και τον κανονισμό 334/2002 και επομένως δεν είναι κατάλληλο για τον Κώδικα Θεωρήσεων |

Παράρτημα 9 Πληροφορίες που πρέπει να εγγραφούν από τα συμβαλλόμενα μέρη, εάν χρειασθεί, στη ζώνη «παρατηρήσεις». | Οι εν λόγω εθνικές παρατηρήσεις πρέπει να κοινοποιούνται στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο δ), που είναι υπεύθυνη για τη δημοσίευσή τους. |

Παράρτημα 10 Οδηγίες για την εγγραφή πληροφοριών στη ζώνη οπτικής ανάγνωσης. | Οι ορισμοί που περιλαμβάνονται σε αυτό το παράρτημα είναι περιττοί και οι περιγραφές της ζώνης αυτόματης ανάγνωσης είναι ξεπερασμένες διότι προορίζονταν για προξενικές αρχές που δεν διέθεταν υπολογιστές. |

Παράρτημα 11 Κριτήρια σύμφωνα με τα οποία τα ταξιδιωτικά έγγραφα μπορούν να δεχθούν θεώρηση. | Το περιεχόμενο του εν λόγω παραρτήματος δεν καλύπτεται από τη νομική βάση του Κώδικα Θεωρήσεων και επομένως δεν επαναλαμβάνεται. Το θέμα συνδέεται με την SCH/Com-ex (98) 57 που πρέπει να ενταχθεί στο κοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο. |

Παράρτημα 12 Εισπρακτέα τέλη, σε ευρώ, που αντιστοιχούν στα διοικητικά έξοδα διεκπεραίωσης της αίτησης θεώρησης | Εφόσον το 2003 εισήχθη κατ’ αποκοπή συντελεστής για το τέλος επεξεργασίας που χρεώνεται για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων για όλους τους τύπους θεωρήσεων, δεν υπάρχει λόγος να επαναληφθεί ο πίνακας. Επιπλέον, ο Κώδικας Θεωρήσεων δεν καλύπτει τις θεωρήσεις «D», οι θεωρήσεις «D+C» καταργήθηκαν και δεν πρέπει να παρέχεται γενική απαλλαγή για τις αιτήσεις θεωρήσεων που υποβάλλονται στα εξωτερικά σύνορα. Οι τρεις «κανόνες» που θεσπίζονται στο παράρτημα ενσωματώθηκαν στο σώμα του κανονισμ