ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 60/96 η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 27 Σεπτεμβρίου 1996 για την έκδοση της οδηγίας 96/. . ./ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της . . . περί της προστασίας των καταναλωτών όσον αφορά την αναγραφή των τιμών των προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές (96/C 333/02)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 129 Α παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας:

(1) ότι πρέπει να εξασφαλιστεί στους καταναλωτές ένα υψηλό επίπεδο προστασίας 7 ότι η Κοινότητα θα πρέπει να συμβάλλει σ'αυτό με συγκεκριμένες ενέργειες που υποστηρίζουν και συμπληρώνουν την ακολουθούμενη από τα κράτη μέλη πολιτική όσον αφορά την κατάλληλη ενημέρωση των καταναλωτών επί των τιμών προϊόντων που τους προσφέρονται 7

(2) ότι το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 14ης Απριλίου 1975, για ένα προκαταρκτικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας σχετικά με την πολιτική προστασίας και ενημέρωσης του καταναλωτή (4) και το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 1981, για ένα δεύτερο πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας σχετικά με την πολιτική προστασίας και ενημέρωσης του καταναλωτή (5), προβλέπουν την καθιέρωση κοινών αρχών όσον αφορά την αναγραφή των τιμών 7

(3) ότι οι αρχές αυτές θεσπίσθηκαν με τις οδηγίες 79/581/ΕΟΚ (6) και 88/314/ΕΟΚ (7), για την αναγραφή των τιμών ορισμένων τροφίμων και μη εδωδίμων προϊόντων 7

(4) ότι η σχέση μεταξύ της αναγραφής της μοναδιαίας τιμής των προϊόντων και της προσυσκευασίας τους σε προκαθορισμένες ποσότητες ή χωρητικότητες που αντιστοιχούν στις τιμές των σειρών που έχουν θεσπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο, έχει αποδειχθεί υπερβολικά πολύπλοκη στην εφαρμογή 7 ότι είναι ανάγκη να εγκαταλειφθεί αυτή η σχέση υπέρ ενός νέου απλοποιημένου μηχανισμού και προς το συμφέρον του καταναλωτή, χωρίς να θίγονται οι κανόνες που διέπουν την τυποποίηση συσκευασιών 7

(5) ότι η υποχρέωση αναγραφής των τιμών πώλησης και της μοναδιαίας τιμής μέτρησης συμβάλλει κατά τρόπο σημαντικό στη βελτίωση της πληροφόρησης των καταναλωτών, κυρίως κατά την αγορά, δεδομένου ότι παρέχει κατά τον απλούστερο τρόπο στους καταναλωτές τις βέλτιστες δυνατότητες αξιολόγησης και σύγκρισης της τιμής των προϊόντων και τους επιτρέπει, κατά συνέπεια, να προβαίνουν σε συνειδητές επιλογές με βάση απλές συγκρίσεις 7 (6) ότι θα πρέπει, συνεπώς, να υπάρχει μια γενική υποχρέωση αναγραφής τόσο της τιμής πώλησης όσο και της μοναδιαίας τιμής για όλα τα προϊόντα, με εξαίρεση τα προϊόντα που διατίθενται χύμα για τα οποία η τιμή πώλησης δεν μπορεί να οριστεί πριν από τον προσδιορισμό της επιθυμητής ποσότητας του προϊόντος από τον καταναλωτή 7 (7) ότι τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να μην εφαρμόσουν την προαναφερόμενη υποχρέωση για προϊόντα που διατίθενται κατά την παροχή υπηρεσίας καθώς και στις πωλήσεις με δημοπρασίες και στις πωλήσεις έργων τέχνης και αντικών 7 (8) ότι είναι ανάγκη να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι ορισμένα προϊόντα πωλούνται συνήθως σε ποσότητες διαφορετικές από ένα χιλιόγραμμο, ένα λίτρο, ένα μέτρο, ένα τετραγωνικό μέτρο ή κυβικό μέτρο 7 ότι ενδείκνυται, ως εκ τούτου, να μπορούν τα κράτη μέλη να επιτρέπουν την αναγραφή της μοναδιαίας τιμής με αναφορά σε δεκαδικό ή υποπολλαπλάσιο των εν λόγω ποσοτήτων ή σε διαφορετική μονάδα μετρήσεως ποσοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του προϊόντος και τις ποσότητες στις οποίες πωλείται συνήθως στο οικείο κράτος μέλος 7 (9) ότι η υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής μπορεί να επιβαρύνει υπερβολικά ορισμένες μικρές επιχειρήσεις λιανικής πώλησης σε συγκεκριμένες περιστάσεις και ότι θα πρέπει επομένως να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν την υποχρέωση αυτή στις εν λόγω περιπτώσεις 7 (10) ότι θα πρέπει να διατηρηθεί επίσης η δυνατότητα για τα κράτη μέλη να εξαιρούν της υποχρέωσης αναφοράς της μοναδιαίας τιμής τα προϊόντα για τα οποία αυτή η αναγραφή τιμής δεν θα είχε σημασία ή θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση, επί παραδείγματι όταν η αναφορά μιας ποσότητας δεν αποτελεί πληροφορία χρήσιμη για τη σύγκριση των τιμών ή όταν διαφορετικά προϊόντα διατίθενται στο εμπόριο με την ίδια συσκευασία 7 (11) ότι τα κράτη μέλη, με σκοπό τη διευκόλυνση της εφαρμογής του εν λόγω συστήματος, έχουν, για ό,τι αφορά τα μη εδώδιμα προϊόντα, τη δυνατότητα να καταρτίσουν κατάλογο των προϊόντων ή κατηγοριών προϊόντων για τα οποία παραμένει εφαρμοστέα η υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής 7 (12) ότι ρυθμίσεις σε κοινοτικό επίπεδο επιτρέπουν τη διασφάλιση μιας ομοιογενούς κα διαφανούς πληροφόρησης υπέρ του συνόλου των καταναλωτών στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς 7 ότι η νέα απλουστευμένη προσέγγιση είναι συγχρόνως επαρκής και απαραίτητη για την επίτευξη του στόχου αυτού 7 (13) ότι θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή της μικρές επιχειρήσεις λιανικής πώλησης 7 ότι, προς το σκοπό αυτό, η Επιτροπή στην έκθεσή της για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας που θα υποβληθεί το αργότερο πέντε έτη μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, θα πρέπει να λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τις μικρές επιχειρήσεις λιανικής πώλησης, μεταξύ άλλων, όσον αφορά τις εξελίξεις και την τεχνολογική ανάπτυξη των μεθόδων πώλησης,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Ο σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να ορίσει την αναγραφή της τιμής πώλησης και της μοναδιαίας τιμής μέτρησης των προϊόντων τα οποία προσφέρονται από τους εμπόρους στους καταναλωτές, προκειμένου να βελτιωθεί η ενημέρωση των καταναλωτών και να διευκολυνθεί η σύγκριση των τιμών.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

α) τιμή πώλησης: η τιμή που ισχύει για μία μονάδα του προϊόντος ή δεδομένη ποσότητα του προϊόντος 7 β) μοναδιαία τιμή: η τιμή ενός χιλιογράμμου, ενός λίτρου, ενός μέτρου, ενός τετραγωνικού μέτρου ή ενός κυβικού μέτρου του προϊόντος 7 γ) προϊόντα πωλούμενα χύμα: τα προϊόντα που δεν είναι προσυσκευασμένα και μετρούνται παρουσία του καταναλωτή 7 δ) έμπορος: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που πωλεί ή προσφέρει για πώληση προϊόντα που εμπίπτουν στην εμπορική ή επαγγελματική του δραστηριότητα 7 ε) καταναλωτής: κάθε φυσικό πρόσωπο που αγοράζει ένα προϊόν για σκοπούς που δεν εμπίπτουν στον τομέα της εμπορικής ή επαγγελματικής του δραστηριότητας.

Άρθρο 3

1. Η τιμή πώλησης και η μοναδιαία τιμή αναγράφονται για όλα τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1. Η αναγραφή της μοναδιαίας τιμής υπόκειται στο άρθρο 7.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν να μην εφαρμόζουν την παράγραφο 1:

- στα προϊόντα που διατίθενται κατά την παροχή υπηρεσίας,

- στις πωλήσεις με δημοπρασίες και στις πωλήσεις έργων τέχνης και αντικών.

3. Όταν τα προϊόντα διατίθενται στο εμπόριο χύμα, αναγράφεται μόνον η μοναδιαία τιμή.

4. Στις διαφημίσεις που αναφέρουν την τιμή πώλησης των προϊόντων του άρθρου 1, αναγράφεται και η μοναδιαία τιμή με την επιφύλαξη του άρθρου 7.

Άρθρο 4

1. Η τιμή πώλησης και η μοναδιαία τιμή πρέπει να είναι σαφείς, ευανάγνωστες και να αναγνωρίζονται εύκολα.

2. Η τιμή πώλησης και η μοναδιαία τιμή αναφέρονται στην τελική τιμή του προϊόντος υπό τους όρους που καθορίζουν τα κράτη μέλη.

3. Η μοναδιαία τιμή αναφέρεται σε μια ποσότητα που δηλώνεται σύμφωνα με τις εθνικές και κοινοτικές διατάξεις.

Όταν κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις απαιτούν την αναγραφή του καθαρού βάρους και του καθαρού στραγγισμένου βάρους για ορισμένα προσυσκευασμένα προϊόντα, αρκεί η αναγραφή της μοναδιαίας τιμής του καθαρού στραγγισμένου βάρους.

Άρθρο 5

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν λεπτομερείς κανόνες για την αναγραφή της τιμής (π.χ. με σφραγίδα ή ετικέτα).

Άρθρο 6

Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι η μοναδιαία τιμή αναφέρεται είτε σε δεκαδικό πολλαπλάσιο ή υποπολλαπλάσιο ποσότητας που αναφέρεται στο άρθρο 2 στοιχείο β), είτε σε μια συγκεκριμένη μονάδα ποσότητας διαφορετική από τις αναφερόμενες στο άρθρο 2 στοιχείο β), ανάλογα με τη φύση του προϊόντος και τις ποσότητες στις οποίες συνήθως πωλείται στο οικείο κράτος μέλος.

Άρθρο 7

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής τα προϊόντα για τα οποία η αναγραφή αυτή δεν θα είχε σημασία λόγω της φύσης τους ή του προορισμού τους ή θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής τα προϊόντα για τα οποία η αναγραφή μήκους, μάζας, επιφάνειας ή όγκου δεν απαιτείται από κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις. Αυτό αφορά ιδίως τα προϊόντα που πωλούνται μεμονωμένα ή με το κομμάτι.

3. Για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, τα κράτη μέλη μπορούν, όσον αφορά τα μη εδώδιμα προϊόντα, να καταρτίζουν πίνακα προϊόντων ή κατηγοριών προϊόντων για τα οποία εξακολουθεί να υφίσταται υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής.

Άρθρο 8

Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι η υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής προϊόντων άλλων από εκείνα που πωλούνται χύμα, σε ορισμένες μικρές επιχειρήσεις λιανικής πώλησης, δεν εφαρμόζεται, με την επιφύλαξη του άρθρου 13, εάν η υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής θα αποτελούσε υπέρμετρη επιβάρυνση γι' αυτές τις επιχειρήσεις, λόγω του αριθμού των πωλούμενων προϊόντων, του χώρου πώλησης, της φύσης του τόπου πώλησης, λόγω ειδικών συνθηκών πώλησης, όταν το προϊόν δεν είναι απευθείας προσιτό στον καταναλωτή, ή λόγω ορισμένων μορφών εμπορίου, όπως ορισμένοι τύποι εμπορίου πλανόδιων πωλητών.

Άρθρο 9

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κυρώσεις για την παράβαση των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την επιβολή τους. Οι κυρώσεις αυτές πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες προς την παράβαση και αποτρεπτικές.

Άρθρο 10

1. Η εννεαετής μεταβατική περίοδος που αναφέρεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 95/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ης Νοεμβρίου 1995, για την τροποποίηση της οδηγίας 79/581/ΕΟΚ περί προστασίας των καταναλωτών στο θέμα των ενδείξεων των τιμών των τροφίμων και την οδηγίας 88/314/ΕΟΚ για την προστασία των καταναλωτών όσον αφορά την αναγραφή των τιμών των μη εδώδιμων προϊόντων (1), παρατείνεται μέχρι την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας.

2. Οι οδηγίες 79/581/ΕΟΚ και 88/314/ΕΟΚ, καταργούνται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 11

Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη από το να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ διατάξεις που είναι πιο ευνοϊκές όσον αφορά την ενημέρωση των καταναλωτών και τη σύγκριση των τιμών, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεών τους δυνάμει της συνθήκης.

Άρθρο 12

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο στις . . . (*). Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Οι θεσπιζόμενες διατάξεις εφαρμόζονται από την ημερομηνία αυτή.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 13

Το αργότερο τρία έτη μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 1, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο γενική έκθεση για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, και ιδίως για την εφαρμογή του άρθρου 8, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από πρόταση.

Επ' αυτής της βάσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επανεξετάζουν τις διατάξεις του άρθρου 8.

Άρθρο 14

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσης της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 15

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

. . .

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. C 260 της 5. 10. 1995, σ. 5.

(2) ΕΕ αριθ. C 82 της 19. 3. 1996, σ. 32.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Απριλίου 1996 (ΕΕ αριθ. C 141 της 13. 5. 1996, σ. 191), κοινή θέση του Συμβουλίου της 27ης Σεπτεμβρίου 1996 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Συμβουλίου της . . . (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. C 92 της 25. 4. 1975, σ. 2.

(5) ΕΕ αριθ. C 133 της 3. 6. 1981, σ. 2.

(6) ΕΕ αριθ. L 158 της 26. 6. 1979, σ. 19 7 οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/58/ΕΚ.

(7) ΕΕ αριθ. L 142 της 9. 6. 1988, σ. 19 7 οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/58/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 299 της 12. 12. 1995, σ. 10).

(1) ΕΕ αριθ. L 299 της 12. 12. 1995, σ. 11.

(*) 24 μήνες μετά την ημερομηνία της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Στις 17 Ιουλίου 1995, η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο πρόταση, βάσει του άρθρου 129 Α της συνθήκης ΕΚ, για μια οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί της προστασίας των καταναλωτών όσον αφορά την αναγραφή των τιμών των προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές.

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσαν τις γνώμες τους, αντιστοίχως, στις 18 Απριλίου 1996 και στις 20 Δεκεμβρίου 1995.

3. Στις 24 Ιουνίου 1996, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο τροποποιημένη πρόταση.

4. Στις 27 Σεπτεμβρίου 1996, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Β της συνθήκης.

II. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στόχος της πρότασης είναι να αντικατασταθεί με ένα απλούστερο σύστημα ο μηχανισμός αναγραφής των τιμών των προϊόντων που θεσπίστηκε με την οδηγία 79/581/ΕΟΚ για τα τρόφιμα και με την οδηγία 88/314/ΕΟΚ για τα μη εδώδιμα προϊόντα, δεδομένου ότι η εφαρμογή του, για την οποία είχει προβλεφθεί μεταβατική περίοδος, απεδείχθη πολύ περίπλοκη.

Η επταετής μεταβατική περίοδος παρατάθηκε, με την οδηγία 95/58/ΕΚ, σε εννέα έτη, δηλαδή μέχρι τις 6 Ιουνίου 1997.

Το νέο απλουστευμένο σύστημα, το οποίο εγκαταλείπει τη συσχέτιση μεταξύ της αναγραφής των τιμών και της προσυσκευασίας προϊόντων σε προκαθορισμένες προσότητες ή χωρητικότητες, προβλέπει τη γενική υποχρέωση αναγραφής της τιμής πώλησης και της μοναδιαίας τιμής προκειμένου να βελτιωθεί ουσιαστικά η πληροφόρηση του καταναλωτή.

Σύμφωνα με την πρόταση, προβλέπονται ή μπορούν να προβλεφθούν εξαιρέσεις για ορισμένες μορφές πώλησης και τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να μην απαιτούν την αναγραφή της μοναδιαίας τιμής όταν η ένδειξη αυτή δεν έχει σημασία, μπορούν δε να την αναβάλουν για μια εξαετία, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, για τις περιπτώσεις μικρών επιχειρήσεων λιανικής.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ (Οι παραπομπές αφορούν στο κείμενο της τροποποιημένης πρότασης)

Άρθρο 1 Απαλείφθηκαν οι όροι «όταν αυτό κρίνεται ενδεδειγμένο» για λόγους σαφήνειας, δεδομένου ότι στο άρθρο 3 παράγραφος 2 της κοινής θέσης θεσπίζονται δυνατότητες εξαίρεσης και στο άρθρο 7 παράγραφος 1 (πρώην άρθρο 6) περιγράφονται οι περιπτώσεις στις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν ορισμένα προϊόντα από την υποχρέωση αναγραφής της μοναδιαίας τιμής.

Άρθρο 2 Το Συμβούλιο προτίμησε να διατηρήσει το άρθρο 4 παράγραφος 2 σχετικά με την τελική τιμή.

Στο στοιχείο γ) ο όρος «μετρούνται» καλύπτει και τη ζύγιση του προϊόντος.

Το θέμα των ποσοτήτων πέραν των αναφερομένων στο στοιχείο β) καλύπτεται από το νέο άρθρο 6.

Άρθρο 3 Το Συμβούλιο έκρινε σκοπιμότερο να αναφέρονται οι εξαιρέσεις μόνο σ' αυτό το άρθρο και να επαφίεται στην κρίση των κρατών μελών εάν θα εφαρμόσουν ή όχι τις εξαιρέσεις αυτές.

Στην παράγραφο 2, το Συμβούλιο προτίμησε:

- να αναφέρονται, όπως στην παράγραφο 1, η τιμή πώλησης και η μοναδιαία τιμή,

- να περιληφθεί στην πρώτη περίπτωση μια γενική ρήτρα αντί της απαρίθμησης συγκεκριμένων περιπτώσεων,

- να μην εξαιρεθούν ρητώς οι πλανόδιοι πωλητές, τα προϊόντα που πωλούνται στα μεταφορικά μέσα και τα προϊόντα που πωλούνται από μηχανήματα, αλλά να αφεθεί το θέμα αυτό στη δικαιοδοσία των κρατών μελών, τηρουμένων των διατάξεων των άρθρων 7 και 8 (πρώην 6 και 7),

- να περιληφθούν οι πωλήσεις με δημοπρασίες και οι πωλήσεις έργων τέχνης και αντικών, δεδομένου ότι σε ορισμένα κράτη μέλη προβλέπεται η αναγραφή μιας κατά προσέγγιση τιμής για τις πωλήσεις σε δημοπρασία.

Όσον αφορά τις ιδιωτικές πωλήσεις, η οδηγία δεν πρόκειται να ισχύσει για αυτές λόγω της συγκεκριμένης διατύπωσης του άρθρου 1 («προϊόντα τα οποία προσφέρονται από τους εμπόρους στους καταναλωτές») και του ορισμού των «εμπόρων» στο άρθρο 2.

Μια αντιπροσωπία θεώρησε ότι η μη αναγραφή της τιμής πολύτιμων κοσμημάτων δεν θα πρέπει να αντίκειται στο άρθρο 3. Ακόμη, η αντιπροσωπία αυτή έχει τη γνώμη ότι τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να μην απαιτούν την αναγραφή της τιμής για τα μεταχειρισμένα αγαθά και ότι το θέμα αυτό θα πρέπει να εξεταστεί κατά τη δεύτερη ανάγνωση.

Στην παράγραφο 4 το Συμβούλιο υιοθέτησε τη λύση που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσον αφορά τη διαφήμιση.

Άρθρο 4 Για την παράγραφο 2, βλέπε παρατηρήσεις σχετικά με το άρθρο 2.

Στην παράγραφο 3 προσετέθη η αναφορά του στραγγισμένου καθαρού βάρους για λόγους σαφήνειας και απλούστευσης.

Άρθρο 5 και νέο άρθρο 6 Το Συμβούλιο προτίμησε να καθίσταται σαφές στο άρθρο 5 ότι οι αναφερόμενοι κανόνες αφορούν πρακτικά θέματα, και να προσθέσει ένα νέο άρθρο 6 σχετικά με τις ποσότητες που διαφέρουν από τις αναφερόμενες στο άρθρο 2 στοιχείο β).

Το δεκαδικό πολλαπλάσιο ή υποπολλαπλάσια σημαίνει π.χ. 100 kg (υλικά οικοδομής), ή 100 gr (μπαχαρικά), ενώ μια συγκεκριμένη μονάδα ποσότητας σημαίνει π.χ. 0,75 l για το κρασί ή 450 gr για τις μαρμελάδες ή για τη μπίρα από βαρέλι που πωλείται με το «pint».

Άρθρο 7 (πρώην 6) Στην παράγραφο 1, το Συμβούλιο προτίμησε στην αγγλική έκδοση από τον όρο «meaningful» (έχει νόημα) τον όρο «significant» (έχει σημασία) η οποία είναι ορθότερη όταν αποδίδεται στις ορισμένες γλώσσες.

Η υποθετική σύνταξη «would not be» (δεν θα είχε) αντί του «is not» (δεν έχει) φαίνεται ευλογότερη και δεν έχει συνέπειες επί της ουσίας.

Η διατύπωση «liable to create confusion» (θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση) θεωρήθηκε χρήσιμη και συνεπώς διατηρήθηκε για να καλύπτει π.χ. προϊόντα που εμπεριέχουν περισσότερα του ενός προϊόντα (αντικείμενα τουαλέτας).

Το Συμβούλιο επίσης προτίμησε να διατηρήσει την παράγραφο 2.

Στην παράγραφο 3, το Συμβούλιο προτίμησε να διατηρήσει τη δυνατότητα επιλογής εκ μέρους των κρατών μελών.

Άρθρο 8 (πρώην 7) και άρθρο 13 (νέο)

Ως συμβιβαστική λύση μεταξύ διαφόρων θέσεων, εκ των οποίων δύο τελείως αντίθετες (άμεση εφαρμογή της οδηγίας στις μικρές επιχειρήσεις λιανικής πώλησης/μόνιμη εξαίρεση των επιχειρήσεων αυτών από την οδηγία), το Συμβούλιο συμφώνησε για την κατ' επιλογή εξαίρεση υπό τη προϋπόθεση ότι η Επιτροπή θα υποβάλει γενική έκθεση, τρία έτη μετά την εφαρμογή της οδηγίας, σχετικά με την εφαρμογή της και ιδίως για την εφαρμογή του άρθρου 8, συνοδευόμενη ενδεχομένως από πρόταση, καθώς και ότι επ' αυτής της βάσης το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα επανεξετάσουν τις διατάξεις του άρθρου 8.

Όσον αφορά τους όρους εξαίρεσης των μικρών επιχειρήσεων λιανικής πώλησης, το Συμβούλιο έκρινε ευλογότερο να αναφέρονται όλα τα σχετικά στοιχεία (αριθμός των πωλουμένων προϊόντων, κ.λπ.) που αποτελούν υπερβολική επιβάρυνση ή συμβάλλουν στη δημιουργία της. Μεταξύ αυτών απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στις ειδικές συνθήκες πώλησης όταν το προϊόν δεν είναι απευθείας προσιτό στον καταναλωτή. Το πλανόδιο εμπόριο αναφέρεται ως παράδειγμα για ορισμένους τύπους εμπορίου.

Άρθρο 10 (πρώην 9)

Το Συμβούλιο ακολούθησε τη λύση που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Άρθρο 11 (νέο)

Το Συμβούλιο προσέθεσε μια ρήτρα ελάχιστης προστασίας κατά το πρότυπο προηγουμένων οδηγιών.

Άρθρο 12 (πρώην 10)

Το Συμβούλιο συμφώνησε για την προθεσμία που πρότεινε το Κοινοβούλιο.

Προοίμιο Το Συμβούλιο πρροσάρμοσε και απλούστευσε το αιτιολογικό. Δεν προσέθεσε αιτιολογικές παραγράφους που δεν αντιστοιχούν στα άρθρα.

Όσον αφορά τις αιτιολογικές παραγράφους που προτείνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έχουν γίνει δεκτές από την Επιτροπή, το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τις παραγράφους 1, 8 και 20. Η τροποποίηση της αιτιολογικής παραγράφου 2 καλύπτεται τουλάχιστον εν μέρει από τις αιτιολογικές παράγραφους 5 και 12.

Τροποπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή Το Συμβούλιο δεν έλαβε υπόψη του αυτές τις τροπολογίες.