[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.12.2005

COM(2005)694 τελικό

2005/0270(CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που χαρακτηρίζονται εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα

.

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Από τις 24 Ιουλίου 1993, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 του Συμβουλίου για τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων επιτρέπει την αναγνώριση και την προστασία σε κοινοτικό επίπεδο των παραδοσιακών γεωργικών προϊόντων και τροφίμων που έχουν ιδιότυπο χαρακτήρα. Η ιδιοτυπία των εν λόγω προϊόντων συνδέεται με τη μέθοδο παραγωγής ή/και επεξεργασίας, και όχι με τη γεωγραφική τους καταγωγή.

2. Από τη θέσπιση του εν λόγω καθεστώτος, καταχωρίστηκαν 15 γεωργικά προϊόντα και τρόφιμα, εκ των οποίων ορισμένα επωφελούνται από ένα σημαντικό οικονομικό δυναμικό. Η Επιτροπή έχει λάβει 18 νέες αιτήσεις καταχώρισης από διάφορα κράτη μέλη.

3. Ο μηχανισμός αυτός επιτρέπει στους παραγωγούς να προβάλλουν την αξία των προϊόντων τους, διασφαλίζοντας παράλληλα την προστασία των καταναλωτών έναντι καταχρηστικών πρακτικών και εξασφαλίζοντας συγχρόνως την νομιμότητα των εμπορικών συναλλαγών. Το κύριο πλεονέκτημα που προσφέρει η καταχώριση που προβλέπεται από τον κανονισμό είναι η αναγνώριση του προϊόντος μέσω της συνδυασμένης χρήσης του καταχωρισμένου ονόματος, της ένδειξης «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν» και του κοινοτικού λογότυπου. Όσον αφορά τη χρήση του ονόματος, υπάρχουν δύο εναλλακτικές δυνατότητες: η καταχώριση μπορεί να γίνει με ή χωρίς δέσμευση της χρήσης του ονόματος από τους παραγωγούς που πληρούν τις προδιαγραφές. Μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού έγιναν πέντε μόνο καταχωρίσεις με δέσμευση του ονόματος. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να προστατεύουν την ένδειξη «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν», το αντίστοιχο λογότυπο και τα δεσμευμένα ονόματα. Τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα δεν υπόκεινται σε δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας κατά την έννοια της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου (συμφωνία TRIPS).

4. Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι οι παραγωγοί των χωρών μελών του ΠΟΕ μπορούν να επωφελούνται από την καταχώριση χωρίς όρους ισοδυναμίας και αμοιβαιότητας και ότι οι πολίτες των εν λόγω χωρών που μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν έννομο συμφέρον να έχουν το δικαίωμα να προβάλλουν την αντίθεσή τους σε μια καταχώριση. Τέλος, δυνάμει της ρήτρας εθνικής μεταχείρισης, οι παραγωγοί των χωρών μελών του ΠΟΕ πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιούν τις προδιαγραφές που καταχωρίστηκαν ως εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα όπως και οι παραγωγοί των κρατών μελών. Επιπροσθέτως, πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις οι οποίες θα εγγυώνται την ύπαρξη και το εύρος των υφιστάμενων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, όπως τα εμπορικά σήματα και οι γεωγραφικές ενδείξεις.

5. Η πρόταση αποσκοπεί εξάλλου να απλοποιήσει και να διασαφηνίσει τις διαδικασίες, καθώς και να διευκρινίσει τις αρμοδιότητες των διαφόρων αρχών που καλούνται να παρέμβουν κατά την εξέταση των αιτήσεων. Διευκρινίζεται ότι τα καθήκοντα τα οποία μπορούν να εκτελεστούν καλύτερα σε εθνικό επίπεδο πρέπει φυσικά να ανατίθενται στις εθνικές αρχές, μεριμνώντας παράλληλα για την ίση μεταχείριση των ενδιαφερομένων, συμπεριλαμβανομένων των τρίτων χωρών.

6. Επί του παρόντος, η διαδικασία καταχώρισης των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων απαρτίζεται από δύο στάδια. Κατά το πρώτο στάδιο, υποβάλλεται αίτηση καταχώρισης από ομάδα παραγωγών στις αρμόδιες αρχές του σχετικού κράτους μέλους. Κατά το δεύτερο στάδιο, οι εθνικές αρχές διαβιβάζουν την αίτηση στην Επιτροπή με σκοπό να καταχωρισθεί· η Επιτροπή διαβιβάζει την αίτηση μεταφρασμένη στα άλλα κράτη μέλη.

7. Ωστόσο, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν κατά κανόνα στην Επιτροπή φακέλους υπερβολικά ογκώδεις και λεπτομερείς. Προτείνεται να διαβιβάζονται σε κοινοτικό επίπεδο μόνο οι προδιαγραφές υπό την στενή έννοια του όρου και οι εθνικές αρχές να είναι υπεύθυνες για την αξιολόγηση του παραδοσιακού και ιδιότυπου χαρακτήρα των σχετικών γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων.

8. Η Επιτροπή προβαίνει εξάλλου σε δημοσίευση των κύριων στοιχείων της αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης , γεγονός που επιτρέπει σε κάθε πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον να αντιταχθεί στην καταχώριση. Προτείνεται να καθοριστούν οι παραδεκτοί λόγοι των ενστάσεων, ούτως ώστε να μην αναγκάζεται η Επιτροπή να πραγματεύεται ενστάσεις οι οποίες ενίοτε είναι άστοχες ή καταχρηστικές. Τα εν λόγω μέτρα αναμένεται να απλοποιήσουν τις διοικητικές διαδικασίες σε κοινοτικό επίπεδο.

9. Η πρόταση περιλαμβάνει πολυάριθμες απλοποιήσεις και διευκρινίσεις. Πράγματι, διαπιστώθηκε ότι το αντικείμενο του κανονισμού δεν είναι αρκετά σαφές στους παραγωγούς και στους άλλους ενδιαφερόμενους εμπορευόμενους. Οι όροι που χρησιμοποιούνται είναι πολύπλοκοι και οι ορισμοί δεν είναι αρκετά ακριβείς. Ο όρος «παραδοσιακό» ούτε καν ορίζεται. Προτείνεται συγχρόνως να αποκατασταθούν ορισμένες ασυνέπειες, όπως η διάρκεια της περιόδου υποβολής της ένστασης σε περίπτωση αίτησης τροποποίησης των προδιαγραφών, η οποία ορίζεται στους έξι μήνες σε μία παράγραφο και στους τρεις μήνες σε άλλη παράγραφο.

10. Εφόσον ενδείκνυνται, προτείνονται βελτιώσεις του καθεστώτος παρόμοιες με αυτές που προτείνονται για το καθεστώς προστασίας των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης, κυρίως όσον αφορά το καθεστώς ελέγχου, τις διαδικασίες καταχώρισης και ένστασης, την υποχρεωτική αναγραφή της ένδειξης «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν» και του κοινοτικού λογοτύπου στην επισήμανση των προϊόντων, και την προσφυγή σε μια επιτροπή διαχείρισης για τα θέματα που αφορούν τις αιτήσεις καταχώρισης.

11. Οι γενικές γραμμές των εν λόγω τροποποιήσεων αποτέλεσαν αντικείμενο διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Οι διαβουλεύσεις στους κόλπους της Συμβουλευτικής Ομάδας για την Ποιότητα των Γεωργικών Προϊόντων (Ιούνιος 2005) και στο πλαίσιο της Κανονιστικής Επιτροπής για τις Βεβαιώσεις Ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων ανέδειξαν τη σημασία του καθεστώτος, με παραδείγματα που αποδεικνύουν την επιτυχία του.

12. Τα μέτρα που προβλέπονται δεν έχουν δημοσιονομική επίπτωση στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2005/0270(CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα που χαρακτηρίζονται εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[1],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η παραγωγή, η παρασκευή και η διανομή των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων κατέχουν σημαντική θέση στην οικονομία της Κοινότητας.

(2) Πρέπει να ενθαρρυνθεί η διαφοροποίηση της γεωργικής παραγωγής. Η προώθηση παραδοσιακών προϊόντων που παρουσιάζουν ιδιότυπα χαρακτηριστικά μπορεί να αποτελέσει σημαντικό πλεονέκτημα για τον αγροτικό κόσμο, κυρίως στις μειονεκτικές ή στις απομακρυσμένες περιοχές, αφενός με τη βελτίωση του γεωργικού εισοδήματος και αφετέρου με τη συγκράτηση του αγροτικού πληθυσμού στις εν λόγω περιοχές.

(3) Για την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των τροφίμων, πρέπει να τεθούν στη διάθεση των οικονομικών φορέων τα μέσα που θα τους επιτρέψουν να αναδείξουν την αξία των προϊόντων τους, διασφαλίζοντας την προστασία των καταναλωτών από τις καταχρηστικές πρακτικές και εξασφαλίζοντας συγχρόνως το θεμιτό των εμπορικών συναλλαγών.

(4) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουλίου 1992, για τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[2] όρισε τις βεβαιώσεις ιδιοτυπίας, ενώ η ένδειξη «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν» ορίστηκε και εισήχθη από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1848/93 της Επιτροπής[3], ο οποίος θεσπίζει τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92. Οι βεβαιώσεις ιδιοτυπίας, αποκαλούμενες συχνότερα «εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα», επιτρέπουν την ανταπόκριση στο αίτημα των καταναλωτών για παραδοσιακά προϊόντα που παρουσιάζουν ιδιότυπα χαρακτηριστικά. Δεδομένης της ποικιλίας των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά και της πληθώρας των σχετικών πληροφοριών, ο καταναλωτής πρέπει, προκειμένου να μπορέσει να κάνει καλύτερα τις επιλογές του, να διαθέτει σαφείς και συνοπτικές πληροφορίες που θα τον ενημερώνουν επακριβώς για τα εν λόγω χαρακτηριστικά.

(5) Για λόγους σαφήνειας, δεν πρέπει πλέον να γίνεται αναφορά στην έκφραση «βεβαίωση ιδιοτυπίας», αλλά μόνο στην έκφραση «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν», η οποία γίνεται ευκολότερα κατανοητή και, προκειμένου να καταστεί σαφέστερο το αντικείμενο του κανονισμού στους παραγωγούς και στους καταναλωτές, πρέπει να διευκρινιστεί ο ορισμός της ιδιοτυπίας και να εισαχθεί ορισμός του όρου «παραδοσιακό».

(6) Ορισμένοι παραγωγοί επιθυμούν να αναδείξουν την αξία των παραδοσιακών γεωργικών προϊόντων ή τροφίμων, διότι αυτά διακρίνονται σαφώς από άλλα παρεμφερή προϊόντα ή τρόφιμα λόγω των ιδιαζόντων χαρακτηριστικών τους. Για να εξασφαλιστεί η προστασία του καταναλωτή πρέπει να ελέγχεται η βεβαιωμένη ιδιοτυπία. Πράγματι, ένα τέτοιο προαιρετικό καθεστώς που επιτρέπει στους εμπορευόμενους να κάνουν γνωστή την ποιότητα ενός τροφίμου σε κοινοτικό επίπεδο πρέπει να παρέχει όλες τις εγγυήσεις, έτσι ώστε να δικαιολογούνται οι αναφορές που μπορούν να γίνονται για το εν λόγω προϊόν στο εμπόριο.

(7) Τα γεωργικά προϊόντα και τα τρόφιμα υπόκεινται, όσον αφορά την επισήμανσή τους, στους γενικούς κανόνες που θεσπίζονται στην Κοινότητα και ιδίως στις διατάξεις της οδηγίας 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2000, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων[4]. Λαμβανομένης υπόψη της ιδιοτυπίας τους, πρέπει ωστόσο να θεσπιστούν ιδιαίτερες συμπληρωματικές διατάξεις για τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα. Προκειμένου να καταστεί ευκολότερη και ταχύτερη η αναγνώριση των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων που παράγονται σε κοινοτικό έδαφος, πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η χρήση των σχετικών κοινοτικών ενδείξεων και κοινοτικών συμβόλων στην επισήμανσή τους, προβλέποντας μολαταύτα μια εύλογη προθεσμία ούτως ώστε οι εμπορευόμενοι να μπορέσουν να προσαρμοστούν στην εν λόγω υποχρέωση.

(8) Προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση και η σταθερότητα των βεβαιούμενων ιδιότυπων χαρακτηριστικών, είναι απαραίτητο να ορίζουν οι ίδιοι οι παραγωγοί, οι οποίοι είναι συγκροτημένοι σε ομάδες, τα εν λόγω χαρακτηριστικά στις προδιαγραφές. Η δυνατότητα καταχώρισης ενός εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος είναι ανοικτή στους παραγωγούς τρίτων χωρών.

(9) Τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα που προστατεύονται στην κοινοτική επικράτεια πρέπει να υπόκεινται σε ένα αξιόπιστο καθεστώς ελέγχου, το οποίο θα βασίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη διενέργεια επισήμων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων[5], καθώς και σε ένα καθεστώς ελέγχων που αποσκοπεί στη διασφάλιση της τήρησης από τους εμπορευόμενους των διατάξεων των προδιαγραφών πριν από την εμπορία των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων.

(10) Για να τύχουν προστασίας, τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα πρέπει να είναι καταχωρισμένα σε κοινοτικό επίπεδο. Η εγγραφή σε μητρώο επιτρέπει επίσης να εξασφαλίζεται η ενημέρωση των επαγγελματιών και των καταναλωτών.

(11) Πρέπει οι εθνικές αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους να προβαίνουν σε εξέταση κάθε αίτησης καταχώρισης, τηρώντας τις ελάχιστες κοινές διατάξεις που περιλαμβάνουν μια διαδικασία ένστασης σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να διασφαλίσουν ότι το σχετικό γεωργικό προϊόν ή τρόφιμο είναι παραδοσιακό και παρουσιάζει ιδιότυπα χαρακτηριστικά. Στη συνέχεια, η Επιτροπή πρέπει να συμμετέχει σε μια εξέταση που αποσκοπεί να εξασφαλίσει ενιαία προσέγγιση μεταξύ των αιτήσεων που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη και των αιτήσεων καταχώρισης που υποβάλλονται από τους παραγωγούς τρίτων χωρών.

(12) Προκειμένου να καταστεί η διαδικασία καταχώρισης αποτελεσματικότερη, πρέπει να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να εξετάζονται καταχρηστικές και αβάσιμες ενστάσεις, και να διευκρινιστούν τα κριτήρια βάσει των οποίων η Επιτροπή αξιολογεί το παραδεκτό των ενστάσεων που της υποβάλλονται. Το δικαίωμα ένστασης παρέχεται στους πολίτες τρίτων χωρών που έχουν έννομο συμφέρον, σύμφωνα με τα ίδια κριτήρια που ισχύουν για τους παραγωγούς της Κοινότητας. Η απόδειξη και η εκτίμηση των εν λόγω κριτηρίων πρέπει να δικαιολογούνται σε σχέση με το κοινοτικό έδαφος. Με βάση την αποκτηθείσα πείρα, πρέπει να προσαρμοστεί η διάρκεια της περιόδου ένστασης και των διαβουλεύσεων μεταξύ των κρατών μελών σε περίπτωση ένστασης.

(13) Πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις που θα κατοχυρώνουν την ύπαρξη και το εύρος των υφιστάμενων δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας.

(14) Προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία άνισων όρων ανταγωνισμού, κάθε παραγωγός, συμπεριλαμβανομένων των παραγωγών τρίτων χωρών, πρέπει να έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί είτε ένα καταχωρισμένο όνομα συνοδευόμενο από μία ένδειξη και, ενδεχομένως, ένα κοινοτικό σύμβολο, είτε ένα καταχωρισμένο όνομα ως έχει, στο βαθμό που το γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο που παράγει ή μεταποιεί πληροί τις απαιτήσεις των αντίστοιχων προδιαγραφών και ο εν λόγω παραγωγός υπάγεται σε έναν οργανισμό ελέγχου, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

(15) Για να είναι ταυτόχρονα ελκυστικές για τους παραγωγούς και αξιόπιστες για τους καταναλωτές, οι ενδείξεις σχετικά με τα ιδιότυπα χαρακτηριστικά ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου πρέπει να απολαύουν έννομης προστασίας και να αποτελούν αντικείμενο δημόσιων ελέγχων.

(16) Εάν όσον αφορά ένα εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν, για συγκεκριμένη περίοδο, δεν κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή κανείς ελεγκτικός οργανισμός και, κατά συνέπεια, το εν λόγω προϊόν δεν αποτελεί αντικείμενο παραγωγής με τήρηση των καταχωρισμένων προδιαγραφών, η καταχώριση πρέπει να ακυρώνεται.

(17) Πρέπει να θεσπιστούν τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[6].

(18) Πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις στον παρόντα κανονισμό οι οποίες να εφαρμόζονται στις αιτήσεις καταχώρισης που διαβιβάζονται στην Επιτροπή πριν από την έναρξη ισχύος του, αναλόγως κυρίως του βαθμού προόδου της διαδικασίας καταχώρισης. Εξάλλου, πρέπει να δοθεί στους εμπορευόμενους μια εύλογη προθεσμία για την προσαρμογή των ιδιωτικών οργανισμών ελέγχου και την επισήμανση των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων που διατίθενται στο εμπόριο ως εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα.

(19) Για λόγους σαφήνειας και διαφάνειας ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2082/92 πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από νέο κανονισμό,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους μπορούν να αναγνωριστούν ως εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα:

α) τα γεωργικά προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης, τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση·

β) τα τρόφιμα που αναφέρονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.

Το παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού μπορεί να τροποποιηθεί σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη άλλων ιδιαίτερων κοινοτικών διατάξεων.

3. Η οδηγία 98/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίού και του Συμβουλίου[7] δεν έχει εφαρμογή για τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα που αποτελούν αντικείμενο του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2 Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) «ιδιοτυπία»: το στοιχείο ή το σύνολο στοιχείων δια των οποίων ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο διακρίνεται σαφώς από άλλα παρεμφερή προϊόντα ή τρόφιμα που ανήκουν στην ίδια κατηγορία·

β) «παραδοσιακό»: αυτό το οποίο αποδεδειγμένα χρησιμοποιήθηκε στην κοινοτική αγορά για περίοδο τουλάχιστον ίση με τη διάρκεια που αποδίδεται γενικώς σε μια ανθρώπινη γενεά·

γ) «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν»: παραδοσιακό γεωργικό προϊόν ή τρόφιμο του οποίου η ιδιοτυπία τυγχάνει αναγνώρισης από την Κοινότητα μέσω της καταχώρισής του σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·

δ) «ομάδα»: κάθε οργάνωση παραγωγών ή μεταποιητών, ανεξαρτήτως του νομικού της καθεστώτος ή της σύνθεσής της, οι οποίοι ενδιαφέρονται για το ίδιο γεωργικό προϊόν ή για το ίδιο τρόφιμο.

2. Το στοιχείο ή το σύνολο των στοιχείων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) μπορούν να αναφέρονται σε εγγενή χαρακτηριστικά του προϊόντος, όπως τα φυσικά, χημικά, μικροβιολογικά ή οργανοληπτικά χαρακτηριστικά ή στη μέθοδο παραγωγής ή επεξεργασίας του προϊόντος ή στις ειδικές συνθήκες οι οποίες πρέπει να επικρατούν κατά την παραγωγή ή την επεξεργασία του προϊόντος.

Η παρουσίαση ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου δεν θεωρείται ότι αποτελεί στοιχείο κατά την έννοια της παραγράφου 1 στοιχείο α).

Η ιδιοτυπία που ορίζεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) δεν μπορεί να περιορίζεται στην ποιοτική ή ποσοτική σύσταση.

Στην ομάδα που ορίζεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ) μπορούν να συμμετέχουν και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη.

Άρθρο 3 Μητρώο

Η Επιτροπή ενημερώνει το μητρώο των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων που αναγνωρίζονται σε κοινοτικό επίπεδο σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Το μητρώο περιλαμβάνει δύο καταλόγους εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων, ανάλογα εάν η χρήση του ονόματος του προϊόντος ή του τροφίμου περιορίζεται ή όχι στους παραγωγούς που τηρούν τις προδιαγραφές.

Άρθρο 4 Απαιτήσεις σχετικά με τα προϊόντα και τα ονόματα

1. Για να καταχωρισθεί στο μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 3, ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο πρέπει είτε να παράγεται από παραδοσιακές πρώτες ύλες, είτε να παρουσιάζει παραδοσιακή σύσταση, ή ο τρόπος παραγωγής ή μεταποίησής του να συνιστά παραδοσιακό τύπο παραγωγής ή μεταποίησης.

Δεν επιτρέπεται η καταχώριση προϊόντος ή τροφίμου του οποίου η ιδιοτυπία συνίσταται στην προέλευση ή στη γεωγραφική καταγωγή. Ωστόσο, επιτρέπεται η χρήση γεωγραφικών όρων.

2. Για να καταχωρισθεί, το όνομα πρέπει:

α) είτε να είναι ιδιότυπο καθ’ εαυτό·

β) είτε να εκφράζει την ιδιοτυπία του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου.

Το ιδιότυπο όνομα που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) πρέπει να είναι παραδοσιακό και σύμφωνο με εθνικές διατάξεις ή να είναι καθιερωμένο λόγω χρήσης.

Δεν επιτρέπεται η καταχώριση ονόματος που εκφράζει την ιδιοτυπία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β) το οποίο:

α) αναφέρεται αποκλειστικά σε γενικούς ισχυρισμούς που χρησιμοποιούνται για ένα σύνολο γεωργικών προϊόντων ή τροφίμων, ή σε εκείνους που προβλέπονται από ιδιαίτερη κοινοτική νομοθεσία·

β) είναι καταχρηστικό, όπως ιδίως εκείνο που αναφέρεται σε προφανές χαρακτηριστικό του προϊόντος ή δεν ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές και, συνεπώς, είναι δυνατόν να παραπλανήσει τον καταναλωτή σχετικά με τα χαρακτηριστικά του προϊόντος.

Άρθρο 5 Σχέσεις με τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας

1. Ένα προϊόν δεν καταχωρίζεται ως εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν όταν το όνομα είναι ταυτόσημο ή παρεμφερές με καταχωρισμένο εμπορικό σήμα για ταυτόσημα ή παρεμφερή προϊόντα, σε περιπτώσεις όπου θα υπήρχε κίνδυνος σύγχυσης, ή εάν το όνομα αναφέρεται σε γεωγραφική ένδειξη εντός του κοινοτικού εδάφους.

2. Το όνομα μιας φυτικής ποικιλίας ή μιας ζωικής φυλής μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο όνομα ενός εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος, υπό τον όρο ότι δεν έχει παραπλανητικό χαρακτήρα ως προς τη φύση του προϊόντος.

Άρθρο 6 Προδιαγραφές

1. Για να μπορεί να χαρακτηριστεί εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν, ένα γεωργικό προϊόν ή ένα τρόφιμο πρέπει να είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές.

2. Οι προδιαγραφές περιλαμβάνουν τα ακόλουθα στοιχεία:

α) το όνομα που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2, διατυπωμένο σε μία ή περισσότερες γλώσσες, με ένδειξη ότι η ομάδα ζητά καταχώριση με ή χωρίς δέσμευση του ονόματος και διευκρίνιση εάν ζητά να επωφεληθεί από τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 13 παράγραφος 3·

β) την περιγραφή των κύριων φυσικών, χημικών, μικροβιολογικών και οργανοληπτικών χαρακτηριστικών του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου·

γ) την περιγραφή της μεθόδου παραγωγής η οποία πρέπει να εφαρμόζεται από τους παραγωγούς, συμπεριλαμβανομένης της φύσης και των χαρακτηριστικών των πρώτων υλών ή των συστατικών που χρησιμοποιούνται και της μεθόδου επεξεργασίας του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου·

δ) τα κύρια στοιχεία που καθορίζουν την ιδιοτυπία και, ενδεχομένως το χρησιμοποιηθέν πλαίσιο αναφοράς·

ε) τα κύρια στοιχεία που βεβαιώνουν τον παραδοσιακό χαρακτήρα που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο·

στ) τις ελάχιστες απαιτήσεις και τις διαδικασίες ελέγχου της ιδιοτυπίας.

Άρθρο 7 Αίτηση καταχώρισης

1. Δικαίωμα υποβολής αίτησης για την καταχώριση της ιδιοτυπίας ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου έχει μόνο μια ομάδα.

Διάφορες ομάδες προερχόμενες από διαφορετικά κράτη μέλη ή διαφορετικές τρίτες χώρες δύνανται να υποβάλουν κοινή αίτηση.

2. Μια ομάδα επιτρέπεται να υποβάλλει αίτηση καταχώρισης μόνο για γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα που παράγει ή αποκτά η ίδια.

3. Η αίτηση καταχώρισης περιλαμβάνει:

α) το όνομα της αιτούσας ομάδας·

β) τις προδιαγραφές που προβλέπονται στο άρθρο 6·

γ) τα έγγραφα που αποδεικνύουν τον ιδιότυπο και παραδοσιακό χαρακτήρα·

δ) τα στοιχεία του ή των φορέων ελέγχου που προβλέπονται στο άρθρο 15·

4. Εάν η ομάδα είναι εγκατεστημένη σε κράτος μέλος, η αίτηση υποβάλλεται στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη.

Το κράτος μέλος εξετάζει την αίτηση με τα κατάλληλα μέσα προκειμένου να εξακριβώσει εάν είναι δικαιολογημένη και εάν πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού.

5. Το κράτος μέλος οργανώνει κατά τη διεξαγωγή τη εξέτασης που προβλέπεται στην παράγραφο 4 δεύτερο εδάφιο μια διαδικασία ένστασης σε εθνικό επίπεδο, διασφαλίζοντας τη δέουσα δημοσίευση της εν λόγω αίτησης και προβλέποντας μια εύλογη περίοδο κατά τη διάρκεια της οποίας κάθε πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον και είναι εγκατεστημένο στην επικράτειά του να μπορεί να υποβάλει ένσταση κατά της αίτησης.

Το κράτος μέλος εξετάζει το παραδεκτό των ενστάσεων που έλαβε σύμφωνα με κριτήρια που συμπεριλαμβάνουν τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο.

6. Εάν πληρούνται οι απαιτήσεις των άρθρων 4, 5 και 6, η αρμόδια αρχή διαβιβάζει στην Επιτροπή:

- το όνομα της αιτούσας ομάδας,

- τις προδιαγραφές που προβλέπονται στο άρθρο 6,

- τα στοιχεία του ή των φορέων ελέγχου που προβλέπονται στο άρθρο 15,

- τη δήλωση του κράτους μέλους ότι η υποβληθείσα από την ομάδα αίτηση πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού και των κανόνων που έχουν εκδοθεί κατ’ εφαρμογή του.

7. Όταν η αίτηση που αφορά γεωργικό προϊόν ή τρόφιμο προέρχεται από ομάδα τρίτης χώρας, απευθύνεται στην Επιτροπή, είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω των αρμοδίων αρχών της τρίτης χώρας και περιλαμβάνει τα στοιχεία που προβλέπονται στην παράγραφο 3.

8. Τα έγγραφα που προβλέπονται στο παρόν άρθρο και διαβιβάζονται στην Επιτροπή συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύονται από επικυρωμένη μετάφραση σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

Άρθρο 8 Εξέταση από την Επιτροπή

1. Η Επιτροπή προβαίνει σε εξέταση της αίτησης προκειμένου να εξακριβώσει εάν είναι δικαιολογημένη και εάν πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού.

Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τον κατάλογο των ονομασιών που αποτέλεσαν αντικείμενο αίτησης καταχώρισης, καθώς και την ημερομηνία κατάθεσης των αιτήσεων στην Επιτροπή.

2. Εάν πληρούνται οι όροι του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τις προδιαγραφές που προβλέπονται στο άρθρο 6, καθώς και τα σχετικά στοιχεία της αιτούσας ομάδας και του ή των φορέων ελέγχου που προβλέπονται στο άρθρο 15.

Σε αντίθετη περίπτωση, η Επιτροπή αποφασίζει την απόρριψη της αίτησης καταχώρισης, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3.

Άρθρο 9 Ενστάσεις

1. Εντός προθεσμίας τεσσάρων μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η οποία προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, οιοδήποτε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα δύναται να υποβάλλει ένσταση κατά της προβλεπόμενης καταχώρισης, καταθέτοντας στην Επιτροπή δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

2. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που θίγεται άμεσα και ατομικά, είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε κράτος μέλος διαφορετικό από αυτό που ζήτησε την καταχώριση ή σε τρίτη χώρα, δύναται επίσης να υποβάλλει ένσταση κατά της προβλεπόμενης καταχώρισης, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που είναι εγκατεστημένα ή διαμένουν σε κράτος μέλος καταθέτουν τη δήλωση στην αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους εντός προθεσμίας η οποία επιτρέπει την υποβολή ένστασης σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που διαμένουν σε τρίτη χώρα καταθέτουν τη δήλωση στην Επιτροπή, είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω των αρμοδίων αρχών της εν λόγω τρίτης χώρας, εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 1.

3. Γίνονται δεκτές μόνο οι δηλώσεις που κατατίθενται στην Επιτροπή εντός της προθεσμίας που ορίζεται στην παράγραφο 1, οι οποίες αποδεικνύουν:

α) είτε τη μη τήρηση των όρων που προβλέπονται στα άρθρα 2, 4 και 5·

β) είτε, εάν πρόκειται για αίτηση σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2, ότι το όνομα χρησιμοποιείται κατά νόμιμο, ευρύτατα γνωστό και οικονομικώς σημαντικό τρόπο για παρεμφερή γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα.

Η Επιτροπή εξετάζει το παραδεκτό των ενστάσεων.

Τα κριτήρια που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο πρέπει να αποδεικνύονται και να αξιολογούνται σε συνάρτηση με το έδαφος της Κοινότητας.

4. Εάν η Επιτροπή δεν λάβει καμία παραδεκτή ένσταση σύμφωνα με την παράγραφο 3, προβαίνει σε καταχώριση του εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος.

Η καταχώριση αποτελεί αντικείμενο δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

5. Εάν μια ένσταση είναι παραδεκτή σύμφωνα με την παράγραφο 3, η Επιτροπή καλεί τα ενδιαφερόμενα μέρη να προβούν στις κατάλληλες διαβουλεύσεις.

Εάν επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών εντός προθεσμίας έξι μηνών, τα τελευταία κοινοποιούν στην Επιτροπή όλα τα στοιχεία που επέτρεψαν την εν λόγω συμφωνία, συμπεριλαμβανομένης της γνώμης του αιτούντος και της γνώμης του υποβάλλοντος την ένσταση. Εάν τα δημοσιευμένα στοιχεία σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 δεν υπέστησαν τροποποιήσεις ή υπέστησαν ελάχιστες μόνο τροποποιήσεις, η Επιτροπή ενεργεί σύμφωνα με την παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου. Σε κάθε άλλη περίπτωση, προβαίνει εκ νέου σε εξέταση, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1.

Εάν δεν επιτευχθεί συμφωνία, η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 3, λαμβάνοντας υπόψη τις θεμιτές και παραδοσιακές χρήσεις και τους πραγματικούς κινδύνους σύγχυσης.

Η εν λόγω απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

6. Τα έγγραφα που προβλέπονται στο παρόν άρθρο και διαβιβάζονται στην Επιτροπή συντάσσονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύονται από επικυρωμένη μετάφραση σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

Άρθρο 10 Ακύρωση

Η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει την ακύρωση της καταχώρισης ενός εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος εάν, μετά από ένα χρονικό διάστημα που πρέπει να προσδιοριστεί, διαπιστωθεί ότι κανείς οργανισμός ελέγχου δεν κοινοποιήθηκε για το συγκεκριμένο προϊόν σύμφωνα με το άρθρο 15.

Άρθρο 11 Τροποποίηση προδιαγραφών

1. Η τροποποίηση των προδιαγραφών μπορεί να ζητηθεί από ένα κράτος μέλος κατόπιν αιτήματος μιας ομάδας παραγωγών του εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος η οποία είναι εγκατεστημένη στο έδαφός του, ή από μια ομάδα παραγωγών του εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος η οποία είναι εγκατεστημένη σε τρίτη χώρα. Στην τελευταία περίπτωση, το αίτημα απευθύνεται στην Επιτροπή, είτε απ’ ευθείας, είτε μέσω των αρμοδίων αρχών της τρίτης χώρας.

Το αίτημα πρέπει να αποδεικνύει έννομο οικονομικό συμφέρον και να περιγράφει τις αιτούμενες τροποποιήσεις και την αιτιολόγησή τους.

Η αίτηση έγκρισης της τροποποίησης υπόκειται στη διαδικασία που προβλέπεται στα άρθρα 7 έως 9. Ωστόσο, εάν προτείνονται ήσσονες μόνο τροποποιήσεις, η Επιτροπή αποφασίζει την έγκριση της τροποποίησης χωρίς να ακολουθήσει τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 και στο άρθρο 9.

2. Οι αρμόδιες αρχές τών κρατών μελών μεριμνούν ώστε να ενημερώνεται για τη σχετική δημοσίευση κάθε παραγωγός ή μεταποιητής που εφαρμόζει τις προδιαγραφές για τις οποίες ζητήθηκε τροποποίηση. Εκτός των δηλώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 3, κρίνονται παραδεκτές οι ενστάσεις οι οποίες αποδεικνύουν οικονομικό συμφέρον κατά την παραγωγή του εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος.

Άρθρο 12 Ενδείξεις και σύμβολο

1. Μόνο οι παραγωγοί οι οποίοι συμμορφώνονται με τις προδιαγραφές μπορούν να κάνουν αναφορά σε εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν στην επισήμανση, στη διαφήμιση ή στα σχετικά έγγραφα του γεωργικού προϊόντος ή του τροφίμου.

2. Όταν γίνεται αναφορά σε ένα εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν στην επισήμανση ενός γεωργικού προϊόντος ή τροφίμου που παράγονται σε κοινοτικό έδαφος, πρέπει να αναγράφονται το καταχωρισθέν όνομα, η ένδειξη «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν» ή η βραχυγραφία «ΕΠΙΠ», καθώς και το κοινοτικό σύμβολο.

3. Η αναγραφή των ενδείξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 είναι προαιρετική στην επισήμανση των εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων που παράγονται εκτός κοινοτικού εδάφους.

Άρθρο 13 Λεπτομερείς κανόνες σχετικά με το καταχωρισμένο όνομα

1. Από την ημερομηνία της δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4, ένα όνομα που έχει εγγραφεί στο μητρώο όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 επιτρέπεται να χρησιμοποιείται για να προσδιορίζει το γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο που αντιστοιχεί στις προδιαγραφές ως εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν, μόνο σύμφωνα με τους καν όνες που προβλέπονται στο άρθρο 12. Τα καταχωρισμένα ονόματα είναι ωστόσο δυνατόν να εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούνται στην επισήμανση προϊόντων τα οποία δεν ανταποκρίνονται στις καταχωρισμένες προδιαγραφές, χωρίς όμως να επιτρέπεται να αναγράφεται επ’ αυτής η ένδειξη «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν», η βραχυγραφία «ΕΠΙΠ», ή το σχετικό κοινοτικό σύμβολο.

2. Ωστόσο, ένα εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν μπορεί να καταχωρισθεί με δέσμευση του ονόματος για το γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο που ανταποκρίνεται στις δημοσιευμένες προδιαγραφές, υπό τον όρο ότι η ομάδα υπέβαλε σχετικό αίτημα στην οικεία αίτηση καταχώρισης και ότι δεν προκύπτει από τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9 ότι το όνομα χρησιμοποιείται κατά νόμιμο, ευρύτατα γνωστό και οικονομικώς σημαντικό τρόπο για παρεμφερή γεωργικά προϊόντα ή τρόφιμα. Από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4, το όνομα, ακόμη και εάν δεν συνοδεύεται από την ένδειξη «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν», τη βραχυγραφία «ΕΠΙΠ» ή το σχετικό κοινοτικό σύμβολο, δεν μπορεί να χρησιμοποιείται στην επισήμανση παρεμφερών γεωργικών προϊόντων ή τροφίμων που δεν ανταποκρίνονται στις καταχωρισθείσες προδιαγραφές.

3. Όσον αφορά τις ονομασίες των οποίων ζητείται η καταχώριση σε μία μόνο γλώσσα, η ομάδα μπορεί να προβλέψει στις προδιαγραφές ότι, κατά την εμπορία του προϊόντος, εκτός από το όνομα του προϊόντος στην πρωτότυπη γλώσσα, η επισήμανση θα περιλαμβάνει στις άλλες γλώσσες ένδειξη ότι το προϊόν αποκτήθηκε σύμφωνα με την παράδοση της περιοχής, του κράτους μέλους ή της τρίτης χώρας από την οποία προέρχεται η αίτηση.

Άρθρο 14 Καθεστώς ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το καθεστώς ελέγχου που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 882/2004 εφαρμόζεται στους εμπορευόμενους που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν τους εμπορευόμενους που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού στα οικεία πολυετή εθνικά σχέδια ελέγχου που προβλέπονται στα άρθρα 41, 42 και 43 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, καθώς και στις ετήσιες εκθέσεις τους που προβλέπονται στο άρθρο 44 του εν λόγω κανονισμού.

3. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004, τα κράτη μέλη ορίζουν μια κεντρική αρμόδια αρχή, η οποία είναι ειδικά υπεύθυνη για την εφαρμογή του καθεστώτος ελέγχου που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 15 Έλεγχοι σχετικά με την τήρηση των προδιαγραφών από τους εμπορευόμενους

1. Προκειμένου να διενεργούνται, πριν από την εμπορία, οι έλεγχοι των προϊόντων σχετικά με την τήρηση των προδιαγραφών από τους ενδιαφερόμενους εμπορευόμενους, η αρμόδια αρχή που προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3 δύναται να ορίσει έναν ή περισσότερους επίσημους αρμόδιους οργανισμούς ελέγχου ή να εκχωρήσει την αρμοδιότητα των εν λόγω ελέγχων σε έναν ή περισσότερους ιδιωτικούς οργανισμούς ελέγχου.

Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 στοιχείο δ), η αίτηση καταχώρισης προσδιορίζει έναν ή περισσότερους οργανισμούς που ελέγχουν τα σχετικά γεωργικά προϊόντα ή τα τρόφιμα.

Εάν η παραγωγή πραγματοποιείται σε τρίτη χώρα, η αίτηση καταχώρισης προσδιορίζει έναν ή περισσότερους οργανισμούς, δημόσιους ή ιδιωτικούς, οι οποίοι θα διενεργήσουν τους ελέγχους που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

2. Οι ιδιωτικοί οργανισμοί ελέγχου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι διαπιστευμένοι με βάση το πρότυπο EN 45011 ή ισοδύναμο πρότυπο.

3. Οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί οργανισμοί ελέγχου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιβάλουν την τήρηση του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένης, ενδεχομένως, της επιβολής κυρώσεων, όταν διαπιστώνουν ότι ένα γεωργικό προϊόν ή τρόφιμο που τυγχάνει να είναι εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των προδιαγραφών.

4. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή το όνομα και τα στοιχεία της αρμόδιας αρχής που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3, των τυχόν επισήμων υπηρεσιών ελέγχου που ορίστηκαν και των ιδιωτικών οργανισμών στους οποίους εκχωρήθηκαν αρμοδιότητες ελέγχου που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο, τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους, καθώς και κάθε αλλαγή των εν λόγω πληροφοριών.

Για τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι σε τρίτη χώρα, η ομάδα και απουσία αυτής ο παραγωγός, είτε άμεσα, είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας, κοινοποιεί στην Επιτροπή τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.

Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο και στο δεύτερο εδάφιο, τις οποίες επικαιροποιεί σε τακτά διαστήματα.

5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι ο παραγωγός ο οποίος τηρεί τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού μπορεί να ελεγχθεί από τους οργανισμούς που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

6. Οι δαπάνες των ελέγχων που προβλέπει το παρόν άρθρο βαρύνουν τους εμπορευόμενους οι οποίοι υπόκεινται στους εν λόγω ελέγχους.

Άρθρο 16 Δήλωση των παραγωγών στον οργανισμό ελέγχου

1. Κάθε παραγωγός κράτους μέλους, ακόμη και αν ανήκει στην ομάδα που υπέβαλε αρχικά την αίτηση, ο οποίος προτίθεται να παραγάγει για πρώτη φορά ένα εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν, ενημερώνει, σε εύθετο χρόνο, την υπηρεσία ή τον ορισθέντα οργανισμό ελέγχου του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένος, κατόπιν υποδείξεως της αρμόδιας αρχής που ανα φέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 3.

2. Κάθε παραγωγός τρίτης χώρας, ακόμη και αν ανήκει στην ομάδα που υπέβαλε αρχικά την αίτηση, ο οποίος προτίθεται να παραγάγει για πρώτη φορά ένα εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν, ενημερώνει σε εύθετο χρόνο, την υπηρεσία ή τον οργανισμό ελέγχου, ενδεχομένως κατόπιν υποδείξεως της ομάδας παραγωγών ή της αρμόδιας αρχής της τρίτης χώρας.

3. Η υπηρεσία ή ο ορισθείς οργανισμός ελέγχου μεριμνά ώστε ο παραγωγός να τηρεί τα δημοσιευμένα στοιχεία, πριν από την εμπορία του προϊόντος.

Άρθρο 17 Προστασία

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν νομική προστασία έναντι κάθε καταχρηστικής ή παραπλανητικής χρήσης της ένδειξης «εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν» και του σχετικού κοινοτικού συμβόλου, καθώς και έναντι κάθε απομίμησης των καταχωρισμένων και δεσμευμένων ονομάτων σύμφωνα με το άρθρο 13.

2. Τα καταχωρισμένα ονόματα προστατεύονται από όλες τις πρακτικές που είναι δυνατόν να παραπλανήσουν τους καταναλωτές και, κυρίως, από τις πρακτικές που δίνουν την εντύπωση ότι το γεωργικό προϊόν ή το τρόφιμο είναι εγγυημένο παραδοσιακό ιδιότυπο προϊόν αναγνωρισμένο από την Κοινότητα.

3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα χρήσιμα μέτρα ώστε οι ονομασίες πώλησης που χρησιμοποιούνται σε εθνικό επίπεδο να μην δημιουργούν σύγχυση με τα ονόματα που έχουν καταχωρισθεί και δεσμευθεί σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2.

Άρθρο 18 Μόνιμη Επιτροπή Εγγυημένων Παραδοσιακών Ιδιότυπων Προϊόντων

1. Η Επιτροπή συνεπικουρείται από τη Μόνιμη Επιτροπή Εγγυημένων Παραδοσιακών Ιδιότυπων Προϊόντων, η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Σε περίπτωση παραπομπής στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.

3. Σε περίπτωση παραπομπής στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.

4. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 19 Λεπτομέρειες εφαρμογής και μεταβατικές διατάξεις

1. Σύμφωνα με την διαδικασία που ανα φέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2, θεσπίζονται λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Οι εν λόγω κανόνες περιλαμβάνουν ιδίως:

α) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τα στοιχεία τα οποία πρέπει να περιλαμβάνουν οι προδιαγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 2·

β) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την κατάθεση της αίτησης καταχώρισης σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 από τις ομάδες που είναι εγκατεστημένες στα κράτη μέλη ή σε διαφορετικές τρίτες χώρες·

γ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τη διαβίβαση στην Επιτροπή των αιτήσεων καταχώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, των αιτήσεων καταχώρισης που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 7, και των αιτήσεων τροποποίησης που αναφέρονται στο άρθρο 11·

δ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με το μητρώο εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων που αναφέρεται στο άρθρο 3·

ε) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις ενστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 9, καθώς και τους κανόνες που αφορούν τις κατάλληλες διαβουλεύσεις μεταξύ ενδιαφερομένων μερών·

στ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με την ακύρωση της καταχώρισης ενός εγγυημένου παραδοσιακού ιδιότυπου προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 10·

ζ) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις ενδείξεις και τα σύμβολα που αναφέρονται στο άρθρο 12·

η) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τις ήσσονες τροποποιήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 τέταρτο εδάφιο·

θ) τα ισοδύναμα πρότυπα για τους οργανισμούς ελέγχου, που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 2·

ι) τους λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τους όρους ελέγχου της τήρησης των προδιαγραφών από τους εμπορευόμενους που αναφέρονται στο άρθρο 15.

2. Τα ήδη καταχωρισθέντα βάσει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 ονόματα κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού εγγράφονται αυτομάτως στο μητρώο που αναφέρεται στο άρθρο 3. Οι αντίστοιχες προδιαγραφές εξομοιώνονται με τις προδιαγραφές που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1.

3. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2, έναν κανονισμό ο οποίος διασφαλίζει τη μετάβαση από τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 στους κανόνες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Ειδικότερα, ο κανονισμός αυτός ορίζει τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθηθούν ώστε να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική ανάλυση των αιτήσεων καταχώρισης που εκκρεμούν στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92. Στις εν λόγω διαδικασίες μπορεί να συμπεριληφθεί η υποχρέωση για τους αιτούντες να παράσχουν συμπληρωματικά στοιχεία εντός προθεσμίας που πρέπει να καθορισθεί.

Άρθρο 20 Τέλη

Τα κράτη μέλη δύνανται να απαιτούν την καταβολή διοικητικού τέλους προοριζόμενου να καλύψει τις δαπάνες που προκύπτουν κατά την εξέταση των αιτήσεων καταχώρισης, των ενστάσεων και των αιτήσεων τροποποίησης σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 21

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 καταργείται.

Οι παραπομπές που γίνονται στον καταργούμενο κανονισμό νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοίχισης που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ.

Άρθρο 22

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ωστόσο, οι διατάξεις του άρθρου 12 παράγραφος 2 εφαρμόζονται από την 1η Μαΐου 2007.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Τρόφιμα που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β)

- Μπύρα,

- σοκολάτα και άλλα παρασκευάσματα διατροφής που περιέχουν κακάο,

- προϊόντα ζαχαροπλαστικής, αρτοποιίας, ζαχαρώδη παρασκευάσματα ή προϊόντα μπισκοτοποιίας,

- ζυμαρικά εν γένει, έστω και ψημένα ή παραγεμισμένα,

- σύνθετα φαγητά,

- αρτυματικές σάλτσες παρασκευασμένες,

- σούπες ή ζωμοί,

- ποτά με βάση εκχυλίσματα φυτών,

- παγωτά και γρανίτες.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΠIνακας αντιστοIχισης

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2082/92 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 1 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 1 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 1 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο |

Άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 3 | Άρθρο 1 παράγραφοι 2 και 3 |

Άρθρο 2 σημείο 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α) |

Άρθρο 2 σημείο 1 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 2 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο |

Άρθρο 2 σημείο 1 τρίτο εδάφιο | Άρθρο 2 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο |

Άρθρο 2 σημείο 2 πρώτη φράση | Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο δ) |

Άρθρο 2 σημείο 2 δεύτερη φράση | Άρθρο 2 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο |

Άρθρο 2 σημείο 3 | Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) |

– | Άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) |

– | Άρθρο 2 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 3 | Άρθρο 3 |

Άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 4 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 4 παράγραφος 2 | Άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο |

Άρθρο 5 παράγραφος 1 | Άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 5 παράγραφος 2 | Άρθρο 4 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο |

Άρθρο 5 παράγραφος 3 | Άρθρο 4 παράγραφος 2 πρώτη φράση του δευτέρου εδαφίου |

Άρθρο 5 παράγραφος 4 | Άρθρο 4 παράγραφος 1 δεύτερη φράση του δευτέρου εδαφίου |

– | Άρθρο 5 |

Άρθρο 6 παράγραφος 1 | Άρθρο 6 παράγραφος 1 |

Άρθρο 6 παράγραφος 2 | Άρθρο 6 παράγραφος 2 |

Άρθρο 7 παράγραφος 1 | Άρθρο 7 παράγραφος 1 |

– | Άρθρο 7 παράγραφος 2 |

Άρθρο 7 παράγραφος 3 | Άρθρο 7 παράγραφος 6 |

– | Άρθρο 7 παράγραφοι 7 και 8 |

Άρθρο 7 παράγραφος 2 | Άρθρο 7 παράγραφος 3 |

– | Άρθρο 7 παράγραφοι 4 και 5 |

– | Άρθρο 8 παράγραφος 1 |

Άρθρο 8 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | – |

Άρθρο 8 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 8 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 8 παράγραφος 2 | – |

Άρθρο 8 παράγραφος 3 | Άρθρο 9 παράγραφοι 1 και 2 |

– | Άρθρο 9 παράγραφος 3 |

Άρθρο 9 παράγραφος 1 | Άρθρο 9 παράγραφος 4 |

Άρθρο 9 παράγραφος 2 | Άρθρο 9 παράγραφος 5 |

Άρθρο 10 | Άρθρο 10 |

Άρθρο 11 παράγραφος 1 | Άρθρο 11 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο |

Άρθρο 11 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 11 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο |

– | Άρθρο 11 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο |

Άρθρο 11 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο | Άρθρο 11 παράγραφος 2 |

Άρθρο 11 παράγραφοι 3 έως 4 | – |

Άρθρο 12 | Άρθρο 19 παράγραφος 1 στοιχείο ζ) |

Άρθρο 13 παράγραφος 1 | Άρθρο 13 παράγραφος 1 |

Άρθρο 13 παράγραφος 2 | Άρθρο 13 παράγραφος 2 |

– | Άρθρο 13 παράγραφος 3 |

Άρθρο 14 | Άρθρα 14 και 15 |

Άρθρο 15 παράγραφος 1 | Άρθρο 12 παράγραφος 1 |

– | Άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3 |

Άρθρο 15 παράγραφος 2 | Άρθρο 16 παράγραφος 1 |

Άρθρο 15 παράγραφος 3 | Άρθρο 16 παράγραφος 3 |

Άρθρο 16 | – |

Άρθρο 17 | Άρθρο 17 παράγραφοι 1 και 2 |

Άρθρο 18 | Άρθρο 17 παράγραφος 3 |

Άρθρο 19 | Άρθρο 18 |

Άρθρο 20 | Άρθρο 19 |

Άρθρο 21 | – |

– | Άρθρο 21 |

Άρθρο 22 | Άρθρο 22 |

Παράρτημα | Παράρτημα I |

– | Παράρτημα II |

[1] ΕΕ C […], […], σ. […].

[2] ΕΕ L 208 της 24.7.1992, σ. 9. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 806/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 1).

[3] ΕΕ L 168 της 10.7.1993, σ. 35. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2167/2004 (ΕΕ L 371 της 18.12.2004, σ. 8).

[4] ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29. Οδηγία, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2003/89/ΕΚ (ΕΕ L 308 της 25.11.2003, σ. 15).

[5] ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1. Διορθωμένη έκδοση στην ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1.

[6] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

[7] ΕΕ L 204 της 21.7.1998, σ. 37.