Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας (Ιπποκράτης)

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η συνθήκη του Άμστερνταμ που άρχισε να ισχύει την 1η Μαΐου 1999 έθεσε στην Ευρωπαϊκή Ένωση το στόχο να παρέχει στους πολίτες υψηλό επίπεδο προστασίας εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Ο στόχος αυτός διευκρινίστηκε κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999 σε μεγάλο αριθμό τομέων, μεταξύ των οποίων στον τομέα της πρόληψης κάθε είδους εγκληματικότητας, οργανωμένης ή μη. Τα συμπεράσματα 41 και 42 του εν λόγω Συμβουλίου είναι τα ακόλουθα :

« 41. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζητά να συμπεριληφθούν οι πτυχές της πρόληψης του εγκλήματος στις ενέργειες κατά του εγκλήματος καθώς και για την περαιτέρω ανάπτυξη των εθνικών προγραμμάτων πρόληψης του εγκλήματος. Πρέπει να αναπτυχθούν και να εντοπισθούν κοινές προοπτικές όσον αφορά την πρόληψη του εγκλήματος στην εξωτερική και την εσωτερική πολιτική της Ένωσης και να ληφθούν υπόψη κατά την προπαρασκευή νέων νομοθετημάτων.

42. Πρέπει να αναπτυχθούν ανταλλαγές των βέλτιστων πρακτικών, πρέπει να ενισχυθεί το δίκτυο των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την πρόληψη του εγκλήματος καθώς και το δίκτυο συνεργασίας των εθνικών οργανώσεων πρόληψης του εγκλήματος και πρέπει επίσης να διερευνηθεί η δυνατότητα δημιουργίας ενός προγράμματος με κοινοτική χρηματοδότηση το οποίο θα αποβλέπει στους ίδιους στόχους. Οι πρώτες προτεραιότητες της συνεργασίας αυτής μπορεί να είναι η εγκληματικότητα των νέων, των πόλεων και η εγκληματικότητα που έχει σχέση με τα ναρκωτικά. »

Στη βάση αυτή, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή των Περιφερειών και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σχετικά με την πρόληψη του εγκλήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιβεβαιώνει την ευκαιρία να διαθέτει η Ευρωπαϊκή Ένωση ένα νέο πρόγραμμα ενθάρρυνσης της συνεργασίας όλων των δημόσιων ή ιδιωτικών οργανισμών που συμμετέχουν στην πρόληψη όλων των μορφών εγκληματικότητας, οργανωμένης ή γενικότερης, κατ' εφαρμογήν του προαναφερθέντος συμπεράσματος 42 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε.

Προκειμένου να επιτευχθεί ευθυγράμμιση με τα άλλα προγράμματα που διαχειρίζεται η Επιτροπή και για να δοθεί διαφάνεια στη νέα αυτή δράση, προτείνεται το πρόγραμμα να ονομαστεί Hippokrates, ιδρυτής της ιατρικής, του οποίου το ρητό ήταν "καλύτερα να προλαβαίνεις παρά να θεραπεύεις".

Η θέσπιση του παρόντος προγράμματος συμβαδίζει με τις πιο μακροπρόθεσμες προθέσεις της Επιτροπής η οποία επί του παρόντος εξετάζει την αναθεώρηση του συνόλου των προγραμμάτων που διαχειρίζεται στο πλαίσιο του Τίτλου VI της συνθήκης ΕΚ. Στόχος είναι τα εν λόγω προγράμματα να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με το πολιτικό πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, και να ληφθούν υπόψη οι νέοι προσανατολισμοί που αποσκοπούν στην απλούστευση της δημοσιονομικής διαχείρισης στο πλαίσιο ευρύτερων μέσων.

2. ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Η πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση του προγράμματος Ιπποκράτηςεμπνέεται από την πείρα της Επιτροπής σε θέματα διαχείρισης παρόμοιων προγραμμάτων στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, όπως τα Oisin, Falcone, Stop ή Grotius. Η σύνταξη του σχεδίου της απόφασης έχει βασιστεί σε εκείνη σχεδίων που βρίσκονται υπό εξέταση όσον αφορά τις νέες νομικές βάσεις για τα τρία προγράμματα που λήγουν κατά το τρέχον έτος. Η εναρμόνιση της σύνταξης νομικών βάσεων καθιστά τα κείμενα πιο ευνόητα και ανοίγει το δρόμο για ενδεχόμενη συνολική αναθεώρηση των εν λόγω χρηματοδοτικών μέσων. Για το λόγο αυτό, το σχέδιο απόφασης του προγράμματος Ιπποκράτης προβλέπει ίδια προθεσμία με εκείνη των υπόλοιπων προγραμμάτων τα οποία διαχειρίζεται η Επιτροπή, δηλαδή την 31η Δεκεμβρίου 2002.

Η προτεινόμενη δομή ακολουθεί τη δομή των υπόλοιπων προγραμμάτων που διαχειρίζεται η Επιτροπή στο πλαίσιο της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, όπως αυτά υποβλήθηκαν στο Συμβούλιο ενόψει της ανανέωσής τους. Το σχέδιο απόφασης εστιάζεται στις απαραίτητες διατάξεις για τη θέσπιση του προγράμματος, και παραπέμπει στα ετήσια προγράμματα εργασίας, που θεσπίστηκαν μετά από γνώμη της επιτροπής, όλα όσα άπτονται των ετήσιων προτεραιοτήτων του προγράμματος και των ενεργειών που πρέπει να υλοποιηθούν.

Σε εφαρμογή της διοργανικής συμφωνίας της 6ης Μαΐου 1999 (σημείο 34), το ποσό της δημοσιονομικής αναφοράς δεν αναφέρεται στο σχέδιο απόφασης. Πάντως η Επιτροπή προτίθεται να προτείνει τον καθορισμό του σε 2 εκατ. ευρώ. Το ποσό αυτό θεωρείται κατάλληλο δεδομένου του γεγονότος ότι πρόκειται για μια δράση στη φάση της εκκίνησής της, η οποία βασίζεται σε μια νέα πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πρέπει να περιοριστεί το χρηματοδοτικό εύρος του προγράμματος στο πρώτο του στάδιο, για να μπορεί να αξιολογηθεί κατά πόσο είναι συμφέρον, προτού προταθεί ενδεχομένως η ανανέωση και η ενίσχυσή του.

Όπως και για τα άλλα προγράμματα η Επιτροπή προτείνει να περιοριστεί κατά 70% το ποσοστό συγχρηματοδότησης, ώστε οι διοργανωτές των σχεδίων να είναι σε θέση να αξιολογήσουν ορθά το κόστος τους και να προλάβουν κάθε κίνδυνο χαμηλής ανάλωσης των πιστώσεων. Ωστόσο, προτείνει το πρόγραμμα να είναι σε θέση να χρηματοδοτεί, παράλληλα, ειδικές δράσεις και συμπληρωματικά μέτρα που είναι χρήσιμα για την επίτευξη των στόχων του, και προτείνει, για τις εν λόγω δράσεις και μέτρα το ποσοστό χρηματοδότησης να είναι δυνατόν να ανέλθει στο 100%.

Σκόπιμα οι στόχοι του προγράμματος παρουσιάζονται με τρόπο γενικό στο σχέδιο απόφασης, αφενός μεν διότι οι αντιδράσεις στην ανακοίνωση της Επιτροπής δεν είναι ακόμη γνωστές, αφετέρου δε διότι το δημοσιονομικό μέσο θα εφαρμοστεί σε μεγάλο βαθμό βάσει προτεραιοτήτων που καθορίζονται στα ετήσια προγράμματα εργασίας, τα οποία με τη σειρά τους συνδέονται με τις γενικές πολιτικές προτεραιότητες που περιέχονται στον πίνακα ελέγχου των αποτελεσμάτων.

Οι λεπτομερείς κανόνες διαχείρισης του προγράμματος είναι εκείνες που λήφθηκαν υπόψη για τα υπόλοιπα προγράμματα στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων. Όπως και για τα άλλα προγράμματα παρέμβασης, μια επιτροπή θα επικουρεί την Επιτροπή στη διαχείριση. Οι εφαρμοζόμενες διαδικασίες ακολουθούν τις προβλεπόμενες από την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή. Στην πράξη, η εφαρμογή των εν λόγω διαδικασιών διαβούλευσης ή διαχείρισης, μολονότι εφαρμόζονται αυτόματα μόνον σε όργανα του πρώτου πυλώνα, φαίνονται απόλυτα ενδεδειγμένες στη διαχείριση προγραμμάτων του τρίτου πυλώνα. Η διαδικασία διαχείρισης θα εφαρμοστεί συνεπώς κατά την έγκριση του ετήσιου προγράμματος εργασίας και των ενδεχόμενων ειδικών δράσεων, ενώ η διαδικασία διαβούλευσης θα εφαρμοστεί στην έγκριση των σχεδίων που υποβάλλουν οι οργανωτές και στα συμπληρωματικά μέτρα.

3. ΑΝΑΛΥΣΗ ΑΝΑ ΑΡΘΡΟ

Άρθρο 1

Το άρθρο 1 θεσπίζει το πρόγραμμα Ιπποκράτης για περίοδο δύο ετών από 1ης Ιανουαρίου 2001.

Άρθρο 2

Το άρθρο 2 ορίζει τους γενικούς στόχους του προγράμματος, εντάσσοντάς το στο πλαίσιο του γενικού στόχου που θέτει στην Ευρωπαϊκή Ένωση το άρθρο 29 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το πρόγραμμα αποσκοπεί συνεπώς στην προώθηση της συνεργασίας ανάμεσα σε όλους τους δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς των κρατών μελών που συμμετέχουν στην πρόληψη της εγκληματικότητας, οργανωμένης ή μη. Προβλέπει επίσης τη συμμετοχή των υποψήφιων προς ένταξη κρατών στις δράσεις που υποστηρίζονται από το πρόγραμμα.

Άρθρο 3

Το άρθρο 3 περιγράφει τους οργανισμούς που μπορούν να λάβουν από τη χρηματοδότηση του προγράμματος και τους όρους επιλεξιμότητας των σχεδίων ανάλογα με την ευρωπαϊκή τους διάσταση, ιδίως όσον αφορά τον ελάχιστο αριθμό κρατών μελών που συμμετέχουν στην οργάνωση των σχεδίων. Προβλέπει επίσης ότι η Επιτροπή μπορεί να υποβάλλει απευθείας προς χρηματοδότηση από το πρόγραμμα ειδικές δράσεις ή συμπληρωματικά μέτρα.

Άρθρο 4

Το άρθρο 4 ορίζει τα είδη ενεργειών που μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο συγχρηματοδότησης από το πρόγραμμα.

Άρθρο 5

Το άρθρο 5 περιγράφει τους γενικούς κανόνες δημοσιονομικής διαχείρισης του προγράμματος, καθώς και τους γενικούς κανόνες που εφαρμόζονται στη χρηματοδότηση των σχεδίων.

Άρθρο 6

Το άρθρο 6 αφορά την εκτέλεση του προγράμματος, που πραγματοποιείται σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Η παράγραφος 3 απαριθμεί τα διάφορα μέτρα εκτέλεσης τα οποία πρέπει να προετοιμάσει η Επιτροπή, ενώ η παράγραφος 4 ορίζει τους κανόνες εξέτασης αυτών των τελευταίων από την επιτροπή του προγράμματος. Επισημαίνει επίσης τη διαδικασία που εφαρμόζεται σε καθεμία από τις μεγάλες κατηγορίες μέτρων εκτέλεσης. Η παράγραφος 5 αναφέρει τα γενικά κριτήρια αξιολόγησης και επιλογής των σχεδίων, από τα οποία οι ενδεχόμενοι διοργανωτές να μπορούν να εμπνέονται κατά την προπαρασκευή των δράσεών τους. Τα εν λόγω κριτήρια θα χρησιμεύσουν ως βάση στις προτάσεις έγκρισης ή απόρριψης των σχεδίων τις οποίες υποβάλλει η Επιτροπή.

Άρθρο 7

Το άρθρο 7 προβλέπει ότι την Επιτροπή επικουρεί, στη διαχείριση του προγράμματος, επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών. Διευκρινίζεται ότι αντιπρόσωποι των υποψήφιων κρατών μπορούν επίσης να κληθούν, ως παρατηρητές.

Άρθρο 8

Το άρθρο 8 αναφέρεται στη διαδικασία διαβούλευσης που ορίζεται από την απόφαση 1999/468/ΕΚ.

Άρθρο 9

Το άρθρο 9 αναφέρεται στη διαδικασία διαχείρισης που ορίζεται από την απόφαση 1999/468/ΕΚ.

Άρθρο 10

Το άρθρο 10 επιβάλλει στην Επιτροπή να αξιολογεί κατ' έτος τις ενέργειες που έγιναν για την εκτέλεση του προγράμματος και να υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ετήσια έκθεση για την εφαρμογή αυτού του τελευταίου.

Άρθρο 11

Το άρθρο 11 προβλέπει ότι το πρόγραμμα αρχίζει να ισχύει κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της απόφασης για τη θέσπισή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2000/0304 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας (Ιπποκράτης)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 34, παράγραφος 2, στοιχείο γ),

την πρόταση της Επιτροπής της ... 2000,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) το άρθρο 29 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει ως στόχο της τελευταίας την παροχή υψηλού επιπέδου προστασίας στους πολίτες εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, με την ανάπτυξη από κοινού δράσης μεταξύ των κρατών μελών, ιδίως στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας, οργανωμένης ή μη,

(2) τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε, που καλούν σε ενισχυμένη συνεργασία στον τομέα της καταπολέμησης της εγκληματικότητας, και σε μελέτη της δυνατότητας να θεσπιστεί πρόγραμμα χρηματοδοτούμενο από την Κοινότητα για την υποστήριξη της εν λόγω συνεργασίας,

(3) η αποκτηθείσα πείρα από τη διαχείριση άλλων προγραμμάτων παρέμβασης τα οποία χρηματοδοτεί η Κοινότητα, όπως το Oisin ή το Falcone, επιβεβαιώνει το ενδιαφέρον για παρόμοιο μέσο στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας, το οποίο θα καταλογιστεί στον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

(4) η σφαιρική θεώρηση του συνόλου των εγκληματικών φαινομένων, είτε πρόκειται για οργανωμένης εγκληματικότητας είτε όχι, μπορεί να εξασφαλίσει τη μέγιστη αποτελεσματικότητα της παρέμβασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

(5) ο πολύπλοκος χαρακτήρας εγκληματικών φαινομένων στα κράτη μέλη και η πολυμορφία των πολιτικών πρόληψης τις οποίες αυτά ήδη ακολουθούν καθιστούν αναγκαίες προσεγγίσεις τόσο πολυτομεακές όσο και βασισμένες στη γνώση της εγκληματικότητας,

(6) το εν λόγω πρόγραμμα, όπως τα υπόλοιπα προγράμματα που υπάγονται στη συνεργασία στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, στις υποψήφιες προς προσχώρηση χώρες που διευκολύνουν τη συμμετοχή τους στα σχέδια που υποστηρίζονται από το πρόγραμμα,

(7) σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 περί καθορισμού των λεπτομερειών άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [1] τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 4 δεύτερο εδάφιο, πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 3 της εν λόγω απόφασης 1999/468/ΕΚ,

[1] ΕΕ L 184, 17/07/1999, σ. 0023.

(8) δεδομένου ότι τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο και στο άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτη περίπτωση, είναι διαχειριστικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 περί καθορισμού των λεπτομερειών άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [2], πρέπει τα μέτρα αυτά να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία διαχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 4 της απόφασης αυτής,

[2] ΕΕ L 184, 17/07/1999, σ. 0023.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Θέσπιση του προγράμματος

1. Με την παρούσα πρόταση θεσπίζεται πρόγραμμα συνεργασίας στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας, ονομαζόμενο «Ιπποκράτης».

2. Το πρόγραμμα θεσπίζεται για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2001 έως την 31η Δεκεμβρίου 2002.

Άρθρο 2

Στόχοι του προγράμματος

1. Το πρόγραμμα συμβάλλει στο γενικό στόχο παροχής υψηλού επιπέδου προστασίας εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Στο πλαίσιο αυτό, προορίζεται να προωθήσει τη συνεργασία ανάμεσα σε όλους τους δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς των κρατών μελών που συμμετέχουν στην πρόληψη της εγκληματικότητας, οργανωμένης ή μη.

2. Οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες μπορούν να συμμετέχουν στα σχέδια, με σκοπό να εξοικειωθούν με το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να προετοιμαστούν για την ένταξή τους. Άλλες τρίτες χώρες μπορούν επίσης να συμμετάσχουν εφόσον αυτό είναι προς το συμφέρον των σχεδίων.

Άρθρο 3

Πρόσβαση στο πρόγραμμα

1. Το πρόγραμμα συγχρηματοδοτεί τα σχέδια τα οποία υποβάλλουν οι δημόσιοι ή ιδιωτικοί οργανισμοί των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που συμμετέχουν στην πρόληψη της εγκληματικότητας.

2. Για να είναι επιλέξιμα προς συγχρηματοδότηση, τα σχέδια πρέπει να εφαρμόζονται μεταξύ τουλάχιστον τριών κρατών μελών ή δύο κρατών μελών και μιας υποψήφιας χώρας και να αφορούν τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 2.

3. Η Επιτροπή μπορεί επίσης να υποβάλλει απευθείας για χρηματοδότηση βάσει του προγράμματος:

- ειδικές ενέργειες που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε σχέση με τις προτεραιότητες του προγράμματος ή τη συνεργασία με τις υποψήφιες για ένταξη χώρες,

- συμπληρωματικά μέτρα, όπως σεμινάρια, συσκέψεις εμπειρογνωμόνων ή άλλες ενέργειες για τη διάδοση της πληροφόρησης που προέκυψε στο πλαίσιο του προγράμματος.

Άρθρο 4

Ενέργειες του προγράμματος

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τις ακόλουθες κατηγορίες ενεργειών :

- Κατάρτιση.

- Ανταλλαγές και πρακτικές ασκήσεις.

- Μελέτες και έρευνες.

- Συναντήσεις και σεμινάρια.

- Διάδοση των αποτελεσμάτων που προήλθαν στο πλαίσιο του προγράμματος.

Άρθρο 5

Χρηματοδότηση του προγράμματος

1. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.

2. Η συγχρηματοδότηση ενός σχεδίου από το πρόγραμμα αποκλείει κάθε άλλη χρηματοδότηση μέσω άλλου προγράμματος που χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Οι αποφάσεις χρηματοδότησης οδηγούν στην κατάρτιση συμβάσεων χρηματοδότησης μεταξύ της Επιτροπής και των διοργανωτών. Οι εν λόγω αποφάσεις και συμβάσεις υπόκεινται στο δημοσιονομικό έλεγχο της Επιτροπής και τους ελέγχους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

4. Η χρηματοδοτική παρέμβαση από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 70 % του συνολικού κόστους του σχεδίου.

5. Ωστόσο, τα ειδικά μέτρα και οι συμπληρωματικές ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 4 μπορούν να χρηματοδοτηθούν κατά 100%, εντός του ορίου του 10% του ετήσιου συνολικού ποσού που διατίθεται για τον πρόγραμμα σε κάθε μία από τις δύο αυτές κατηγορίες.

Άρθρο 6

Εφαρμογή του προγράμματος

1. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση και την εφαρμογή του προγράμματος, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

2. Η Επιτροπή διαχειρίζεται το πρόγραμμα σύμφωνα με το δημοσιονομικό κανονισμό της 21ης Δεκεμβρίου 1977 που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Για την εφαρμογή του προγράμματος, η Επιτροπή:

- Εκπονεί ένα ετήσιο πρόγραμμα εργασίας που περιλαμβάνει ειδικούς στόχους, θέματα που παρουσιάζουν προτεραιότητα και κατά περίπτωση κατάλογο ειδικών ενεργειών.

- Αξιολογεί και επιλέγει τα σχέδια που υποβάλλουν οι οργανισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 3.

4. Η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 7 τα σχέδια μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την εκτέλεση του προγράμματος. Η μελέτη των στοιχείων που υποβάλλουν οι διοργανωτές και των συμπληρωματικών μέτρων πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία διαβούλευσης που αναφέρεται στο άρθρο 8. Η μελέτη του ετήσιου προγράμματος εργασίας και των ειδικών ενεργειών πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία διαχείρισης που αναφέρεται στο άρθρο 9.

5. Η Επιτροπή αξιολογεί και επιλέγει τα σχέδια που υποβάλλουν οι διοργανωτές με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

- Συμμόρφωση με τους στόχους του προγράμματος.

- Ευρωπαϊκή διάσταση και δυνατότητα πρόσβασης των υποψήφιων χωρών.

- Συμβιβάσιμο με τις εργασίες που έχουν αναληφθεί ή προβλέπονται στο πλαίσιο των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά τη γενική και ποινική δικαστική συνεργασία.

- Συμπληρωματικότητα με άλλα σχέδια συνεργασίας, προηγούμενα, τρέχοντα ή μελλοντικά.

- Ικανότητα του διοργανωτή να εφαρμόζει το σχέδιο.

- Ποιότητα του σχεδίου όσον αφορά τη σύλληψη, τη διοργάνωση, την παρουσίαση και τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

- Ζητούμενο ποσό της επιχορήγησης από το πρόγραμμα και αντιστοιχία του με τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

- Επίδραση των αναμενόμενων αποτελεσμάτων στους στόχους του προγράμματος.

Άρθρο 7

Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή, που φέρει την ονομασία Ιπποκράτης, αποτελούμενη από εκπροσώπους των κρατών μελών και υπό την προεδρία του αντιπροσώπου της Επιτροπής.

2. Η προβλεπόμενη στα άρθρα 8 και 9 επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της κατόπιν προτάσεως του προέδρου της.

3. Η Επιτροπή μπορεί να καλέσει τους αντιπροσώπους των υποψήφιων προς προσχώρηση χωρών σε ενημερωτικές συναντήσεις μετά από τις συνεδριάσεις της επιτροπής.

Άρθρο 8

Διαδικασία διαβούλευσης

Σε περίπτωση που γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, εφαρμόζεται η διαδικασία διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με τήρηση των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 3 αυτής.

Άρθρο 9

Διαδικασία διαχείρισης

1. Σε περίπτωση που γίνεται αναφορά στο παρόν άρθρο, φαρμόζεται η διαδικασία διαβούλευσης που προβλέπεται στο άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με τήρηση των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 3 αυτής.

2. Η προβλεπόμενη στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ περίοδος ορίζεται σε τρεις μήνες.

Άρθρο 10

Αξιολόγηση

1. Η Επιτροπή αξιολογεί κάθε χρόνο τις ενέργειες που έγιναν για την εκτέλεση του προγράμματος του προηγούμενου έτους.

2. Η Επιτροπή υποβάλλει κάθε χρόνο έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος. Η πρώτη έκθεση διαβιβάζεται πριν από τις 31 Ιουλίου 2002.

Άρθρο 11

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, [...]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας (Hippokrates)

2. ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΟΝΔΥΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

B5-820

3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Άρθρο 34 ΣΕΕ

4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

4.1 Γενικός στόχος της ενέργειας

Η ενέργεια αποσκοπεί στην υποστήριξη της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την πρόληψη της εγκληματικότητας η οποία περιλαμβάνεται στους στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατ' εφαρμογήν του άρθρου 29 της ΣΕΕ. Αποτελεί ένα από τα μέσα για την επίτευξη του στόχου δημιουργίας ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στο επίπεδο της Ένωσης μέσω στενότερης και αποτελεσματικότερης συνεργασίας στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας. Εντάσσεται στο πλαίσιο των συμπερασμάτων 41 και 42 του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε της 15ης και 16ης Οκτωβρίου 1999, τα οποία καλούν σε ενισχυμένη συνεργασία στον εν λόγω τομέα, ιδίως αφού μελετηθεί η δυνατότητα προγράμματος που θα χρηματοδοτεί η Κοινότητα.

Η Επιτροπή υπέβαλε παράλληλα γενική ανακοίνωση σχετικά με το εν λόγω θέμα, η οποία καταλήγει ιδίως στην ανάγκη δημιουργίας χρηματοδοτικού μέσου για την υποστήριξη της ευρωπαϊκής στρατηγικής την οποία προτείνει.

Το εν λόγω μέσο, με το όνομα Ιπποκράτης, έχει ως στόχο να ενθαρρύνει τη συνεργασία ανάμεσα σε όλους τους οργανισμούς, δημόσιους ή ιδιωτικούς, των κρατών μελών που συμμετέχουν στην πρόληψη της εγκληματικότητας, οργανωμένης και μη. Το πρόγραμμα είναι συνεπώς ανοιχτό σε όλους τους ενδιαφερόμενους εταίρους, σε πολυτομεακή βάση.

Το πρόγραμμα συγχρηματοδοτεί επιμορφωτικές ενέργειες, προγράμματα ανταλλαγών και πρακτικών ασκήσεων, διοργάνωση διαλέξεων ή σεμιναρίων, πραγματοποίηση μελετών ή ερευνών, καθώς και τη διάδοση των αποτελεσμάτων των χρηματοδοτούμενων ενεργειών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

4.2 Περίοδος που καλύπτει η ενέργεια και προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την παράτασή της.

Το πρόγραμμα θα είναι διετούς διάρκειας (2001-2002). Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να μελετήσει τη σκοπιμότητα της συγχώνευσης των υφιστάμενων προγραμμάτων (όπως τα Grotius, Oisin, Falcone ή Stop) σε ένα ενιαίο πρόγραμμα-πλαίσιο που θα διέπεται από τις διατάξεις του τίτλου VI της ΣΕΕ, στο οποίο θα μπορούσε συνεπώς να ενταχθεί το πρόγραμμα Ιπποκράτης.

5. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΔΩΝ

5.1 ΜΥΔ

5.2 ΔΠ

5.3 ΔΑΠΑΝΕΣ : 2 ΕΚΑΤ.

6. ΕΙΔΟΣ ΤΗΣ ΔΑΠΑΝΗΣ

- επιχορήγηση για συγχρηματοδότηση με άλλες πηγές του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα ενεργειών που προτείνουν διοργανωτές από τα κράτη μέλη, μέχρι ποσοστό 70% του συνολικού κόστους του σχεδίου.

- επιχορήγηση 100% για τις ειδικές ενέργειες που εφαρμόζει η Επιτροπή και αφορούν ζητήματα προτεραιότητας ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και για τα συμπληρωματικά μέτρα, εντός του ορίου του 10% του ετήσιου προϋπολογισμού για κάθε μία από τις δύο κατηγορίες.

7. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

7.1 Τρόπος υπολογισμού του συνολικού κόστους της ενέργειας (σύνδεση μεταξύ των ατομικών δαπανών και του συνολικού κόστους)

Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς που προβλέπεται για την εφαρμογή του προγράμματος κατά την περίοδο 2001-2002 είναι 2 εκατ. ευρώ.

Αντιστοιχεί σε εκτίμηση των αναγκαίων πιστώσεων για την έναρξη νέας ενέργειας, οπωσδήποτε πιλοτικού χαρακτήρα, την πρώτη διετία. Η εκτίμηση αυτή βασίζεται στην αναλογία υποστηριζόμενων σχεδίων κατά τα τελευταία έτη από τα υφιστάμενα προγράμματα (κυρίως το Oisin και το Falcone) στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας. Αυτή η αναλογία ποσοστού περίπου 20 έως 25%, που ανάγεται σε ετήσιο ποσό, για αμφότερα τα προγράμματα, ύψους 5 εκατ., οδηγεί στην εκτίμηση ότι το μέσο ετήσιο επίπεδο χρηματοδότησης του προγράμματος Ιπποκράτης ανέρχεται σε 1 εκατ. ευρώ.

7.2 Αναλυτική παράθεση των στοιχείων της ενέργειας

Η αναλυτική παράθεση των στοιχείων της ενέργειας εξαρτάται από τα σχέδια που θα υποβάλουν τα κράτη μέλη. Ωστόσο, η διαχείριση του προγράμματος θα γίνεται μέσω προγραμμάτων ετήσιας εργασίας, με τα οποία θα καταβληθεί προσπάθεια να τονιστεί η ανάγκη εξισορρόπησης του ποσοστού σεμιναρίων και διαλέξεων και εκείνου των ανταλλαγών, των μελετών ή της έρευνας, σύμφωνα με τα συμπεράσματα από την αξιολόγηση της πρώτης φάσης των υπόλοιπων προγραμμάτων τα οποία διαχειρίζεται η ΓΔ Δικαιοσύνη και εσωτερικές υποθέσεις που πραγματοποιήθηκε το 1999/2000. Επίσης θα είναι επιθυμητό να δοθεί έμφαση στις μελέτες και στις ενέργειες έρευνας σε έναν τομέα όπου η απόκτηση γνώσεων για τα εγκληματικά φαινόμενα είναι απαραίτητη για την εφαρμογή της ευρωπαϊκής στρατηγικής. Υπό τις συνθήκες αυτές, η ενδεικτική ανάλυση για το 2001/2002 θα μπορούσε να είναι η ακόλουθη :

ΠΑΥ σε εκατ. ευρώ (τρέχουσες τιμές)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.3 Λειτουργικές δαπάνες μελετών, εμπειρογνωμόνων κλπ. που περιλαμβάνονται στο μέρος Β του προϋπολογισμού

Άνευ αντικειμένου

7.4 Χρονοδιάγραμμα πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων / πιστώσεων πληρωμών

ΠΑΥ σε εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

8. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις σχετικά με την καταπολέμηση της απάτης. Επιπλέον προβλέπονται επιτόπιοι δειγματοληπτικοί έλεγχοι.

9. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ-ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

9.1 Ειδικοί και ποσοτικοί στόχοι, πρόσωπα στα οποία απευθύνεται η ενέργεια

- Ειδικοί στόχοι : πέραν του γενικότερου στόχου προώθησης της συνεργασίας στον τομέα της πρόληψης της εγκληματικότητας, το πρόγραμμα Ιπποκράτης θα καθορίσει, στα προγράμματα ετήσιας εργασίας, ορισμένες προτεραιότητες οι οποίες θα συνδέονται όσο το δυνατόν στενότερα με τον πίνακα αποτελεσμάτων για την παρακολούθηση της προόδου σχετικά με τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο). Χωρίς να προδικάζεται το πρώτο πρόγραμμα εργασίας το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί από την επιτροπή διαχείρισης του προγράμματος, μπορούν να αναφερθούν ενδεικτικά οι ακόλουθοι στόχοι:

- Να αυξηθεί η γνώση των εγκληματικών φαινομένων στα κράτη μέλη, τόσο σχετικά με το οργανωμένο έγκλημα όσο και με τη γενική εγκληματικότητα,

- να προωθηθούν οι κοινές πρακτικές πρόληψης στα κράτη μέλη,

- να δημιουργηθούν σχέσεις εργασίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης ανάμεσα στις υπηρεσίες που συμμετέχουν στην πρόληψη, σε πολυτομεακή βάση,

- να ευνοηθούν οι συζητήσεις σχετικά με τη βελτίωση της συνεργασίας και με τις μεθόδους εργασίας που χρησιμοποιούνται πειραματικά,

- να συγκριθούν οι αμοιβαίες τάσεις στον τομέα της εγκληματικότητας και της αποτελεσματικότητας των ενεργειών πρόληψης,

- να διαδοθούν οι πληροφορίες σχετικά με τα αποτελέσματα των σχεδίων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

- Πρόσωπα στα οποία απευθύνεται η ενέργεια : όλοι οι οργανισμοί, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, των κρατών μελών που συμμετέχουν στην πρόληψη, με δυνατότητα συμμετοχής εταίρων από τα υποψήφια για προσχώρηση κράτη ή από υπηρεσίες ή εμπειρογνώμονες άλλων τρίτων κρατών η συμμετοχή των οποίων θα ήταν αναγκαία για την εφαρμογή της ενέργειας. Για τα σεμινάρια ή τις διαλέξεις, ο τελικός δικαιούχος είναι εν γένει ένας οργανισμός κράτους μέλους της Ένωσης ή, κατ' εξαίρεση, ένας δημόσιος οργανισμός υποψήφιου για προσχώρηση κράτους, σε σύνδεση με οργανωτές προερχόμενους από δυο κράτη μέλη. Για τις μελέτες ή την έρευνα, τελικός δικαιούχος μπορεί να είναι ένα δημόσιο ή ιδιωτικό ινστιτούτο, ή ακόμη και ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας. Στην περίπτωση αυτή, ο καθορισμός του δικαιούχου της χρηματοδότησης γίνεται με βάση τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στις δημόσιες συμβάσεις.

9.2 Αιτιολόγηση της εvέργειας

- Αναγκαιότητα της κοινοτικής δημοσιονομικής παρέμβασης, ιδίως βάσει της αρχής της επικουρικότητας: συμβολή στην υλοποίηση των στόχων που έθεσε η συνθήκη του Άμστερνταμ και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε όσον αφορά την πρόληψη της εγκληματικότητας, την προώθηση της ανάπτυξης επαγγελματικών σχέσεων ανάμεσα στους οργανισμούς των κρατών μελών σε πολυτομεακή βάση, διευκόλυνση της δημιουργίας δικτύου των υπευθύνων για την προώθηση του προγράμματος, μέριμνα για το διακρατικό χαρακτήρα της ενέργειας, διάδοση των αποτελεσμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

- Επιλογή των τρόπων παρέμβασης

* πλεονεκτήματα σε σχέση με τα εναλλακτικά μέτρα (συγκριτικά πλεονεκτήματα): διάδοση των αποτελεσμάτων σε ευρωπαϊκή κλίμακα, κάλυψη σε ευρωπαϊκό επίπεδο των αναγκών των φορέων εκτέλεσης, μεγαλύτερος συντονισμός μεταξύ των πληθυσμιακών ομάδων στις οποίες απευθύνεται η ενέργεια.

* ανάλυση ανάλογων ενεργειών που πραγματοποιήθηκαν ενδεχομένως σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο : σε κοινοτικό επίπεδο δεν υπάρχουν άλλες ειδικές ενέργειες και σε εθνικό επίπεδο οι ενέργειες είναι περιορισμένες και δεν επιτρέπουν τη δημιουργία δικτύων και τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών στον ευρωπαϊκό χώρο.

* αναμενόμενα δευτερογενή και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα : συνέργεια και προστιθέμενη αξία σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

- Κυριότεροι παράγοντες αβεβαιότητας που μπορούν να επηρεάσουν τα ειδικά αποτελέσματα της ενέργειας. Η πείρα από προηγούμενες ενέργειες δείχνει ότι δεν υπάρχουν. Αντίθετα, αυξάνεται η ζήτηση των κρατών μελών τα τελευταία χρόνια, όπως φαίνεται κατά τη διάρκεια σεμιναρίων που οργανώνονται με την υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (π.χ. η διυπουργική διάσκεψη που διοργανώθηκε υπό την πορτογαλική προεδρία το Μάιο 2000 για θέματα πρόληψης), καθώς και η ευαισθητοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για αυτό το είδος ενεργειών ενόψει της δημιουργίας χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην Ευρώπη.

9.3 Παρακoλoύθηση και αξιoλόγηση

- Δείκτες αποδοτικότητας

* δείκτες αποτελεσματικότητας (μέτρηση των δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν) : ανάλυση και διάδοση των αποτελεσμάτων των σχεδίων, δημιουργία διακρατικών εταιρικών σχέσεων,

* δείκτες μέτρησης των επιπτώσεων ανάλογα με τους επιδιωκόμενους στόχους : βελτίωση της γνώσης των εγκληματικών φαινομένων (αριθμός μελετών και ενεργειών έρευνας και ποιότητας αυτών, τόσο σε απόλυτες τιμές, όσο και σε σχέση με τους στόχους του προγράμματος), αύξηση των συγκεκριμένων ενεργειών συνεργασίας (αριθμός δραστηριοτήτων κατάρτισης, ανταλλαγών, διασκέψεων ή σεμιναρίων), πραγματική διάδοση των αποτελεσμάτων των χρηματοδοτούμενων από το πρόγραμμα ενεργειών.

- Τρόποι και περιοδικότητα της προβλεπόμενης αξιολόγησης : εσωτερική ετήσια και συνολική. εξωτερική συνολική

- Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων (σε περίπτωση συνέχισης ή παράτασης υφιστάμενης ενέργειας). Εσωτερική και εξωτερική θετική αξιολόγηση από ανεξάρτητο φορέα, αποτελέσματα σύμφωνα με τους στόχους, αναγκαιότητα εξακολούθησης των ενεργειών που έχουν αναληφθεί, αυξανόμενη ζήτηση των φορέων προώθησης.

10. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ (ΜΕΡΟΣ Α ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ III ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ)

Οι ανάγκες σε ανθρώπινους και διοικητικούς πόρους πρέπει να καλύπτονται από τη χρηματοδότηση της ΓΔ που αναλαμβάνει τη διαχείριση.

10.1 Συνέπειες στον αριθμό των θέσεων απασχόλησης

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Για τους πρόσθετους πόρους, αναφέρετε το ρυθμό με τον οποίο αυτοί θα πρέπει να διατίθενται.

10.2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των πρόσθετων ανθρώπινων πόρων

(ευρώ)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά εκφράζουν το συνολικό κόστος των πρόσθετων θέσεων απασχόλησης για όλη τη διάρκεια της ενέργειας, εάν αυτή είναι ορισμένη, για 12 μήνες εάν είναι αόριστη.

10.3 Αύξηση άλλων δαπανών λειτουργίας που προκύπτουν από την ενέργεια, ιδίως έξοδα για τις συνεδριάσεις των επιτροπών και των ομάδων εμπειρογνωμόνων

(ευρώ)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες της ενέργειας, εάν η διάρκειά της είναι ορισμένη και στις δαπάνες για 12 μήνες, εάν η διάρκειά της είναι απεριόριστη.