Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές

(υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 189B παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Στις 13 Ιανουαρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε νομοθετικό ψήφισμα, με το οποίο εγκρίνεται, υπό την επιφύλαξη των τροπολογιών που περιέχονται στο παρόν ψήφισμα, η πρόταση της Επιτροπής για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, σχετικά κοινό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές (COM(1998)297 τελικό - C4-0376/98 - 98/191(COD και με το οποίο καλείται η Επιτροπή να τροποποιήσει ανάλογα την πρότασή της.

Η οδηγία στοχεύει στη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς στο πεδίο των ηλεκτρονικών υπογραφών με τη δημιουργία εναρμονισμένου και κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου για τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών εντός της Κοινότητας. Καθορίζεται δέσμη κριτηρίων, τα οποία αποτελούν τη βάση για τη νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών. Νομική βάση της πρότασης είναι τα άρθρα 57 παράγραφος 2, 66 και 100A της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με την οδηγία καθορίζεται νομικό πλαίσιο για ορισμένες υπηρεσίες πιστοποίησης που διατίθενται στο κοινό. Η οδηγία εστιάζει ιδίως σε υπηρεσίες πιστοποίησης και καθορίζει κοινές απαιτήσεις για παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης (CSP) καθώς και πιστοποιητικά ώστε να διασφαλίζεται η διασυνοριακή αναγνώριση υπογραφών και πιστοποιητικών εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η οδηγία ακολουθεί ουδέτερη τεχνολογικά προσέγγιση, καλύπτοντας ευρύ φάσμα «ηλεκτρονικών υπογραφών». Βασίζεται σε διττή αντίληψη: οι CSP είναι εν γένει ελεύθεροι να παρέχουν τις υπηρεσίες τους χωρίς εκ των προτέρων εξουσιοδότηση. Παράλληλα, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να εισαγάγουν εθελοντικούς μηχανισμούς πιστοποίησης, οι οποίοι βασίζονται σε κοινές απαιτήσεις και στοχεύουν σε υψηλότερο επίπεδο ασφάλειας. Η οδηγία αποσκοπεί να συμβάλει σε εναρμονισμένο νομικό πλαίσιο εντός της Κοινότητας διασφαλίζοντας τη νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών. Για την υποστήριξη της διαδικασίας οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τόσο για καταναλωτές όσο και για επιχειρήσεις, οι οποίοι βασίζονται στα πιστοποιητικά, εισάγονται με την πρόταση κανόνες ευθύνης όσον αφορά τους CSP. Στην οδηγία περιλαμβάνονται μηχανισμοί συνεργασίας με τρίτες χώρες ως συμβολή στην παγκόσμια αναγνώριση των πιστοποιητικών.

Από τις 32 τροπολογίες που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σε πρώτη ανάγνωση, η Επιτροπή αποδέχθηκε πλήρως 22 (τροπολογίες 3, 11, 12, 14, 18, 20, 27, 30, 31, 32, 33 και 34), ενώ αποδέχτηκε εν μέρει ή κατ' αρχήν τις τροπολογίες 2, 4, 5, 9, 13, 16, 17, 21, 22 και 25).

Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί 10 από τις προτεινόμενες τροπολογίες για νομικούς λόγους (τροπολογίες 1, 10, 24, 28, 29), επειδή περιέχουν περιττές διατάξεις (τροπολογίες 6 και 7) ή επειδή θα προξενούσαν προβλήματα εφαρμογής (τροπολογίες 15, 23 και 26).

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η Επιτροπή υποβάλει με το παρόν τροποποιημένη πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές. Στην τροποποιημένη πρόταση περιλαμβάνονται οι οδηγίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση και έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή.

1) ΕΙΣΑΓΩΓΗ

α) Ιστορικό

Ως πρώτο βήμα, στις 8 Οκτωβρίου 1997 η Επιτροπή παρουσίασε ανακοίνωση με τίτλο «Κατοχύρωση ασφάλειας και εμπιστοσύνης στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες - προς ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για ψηφιακές υπογραφές και κρυπτοθέτηση» (COM(97)503 τελικό - C4-0648/97), όπου σκιαγραφήθηκε η ανάγκη για μια λογικά συνεκτική προσέγγιση στο εν λόγω πεδίο. Την 1η Δεκεμβρίου 1997, το Συμβούλιο χαιρέτισε την ανακοίνωση και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει το ταχύτερο δυνατό πρόταση για οδηγία σχετικά με τις ψηφιακές υπογραφές. Στο ψήφισμά του της 17ης Ιουλίου 1998 0(A4-0189/98), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπογράμμισε την ανάγκη δημιουργίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο νομικού πλαισίου για τη διασφάλιση της αμοιβαίας εμπιστοσύνης στις ψηφιακές υπογραφές και για την ενθάρρυνση της ανάπτυξης του ηλεκτρονικού εμπορίου και των ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Στις 13 Μαΐου 1998, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις ηλεκτρονικές υπογραφές «Κοινό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές» (COM(1998)297 τελικό - C4-0376/98 - 98/191(COD)). Το σχέδιο οδηγίας έρχεται να προκαταλάβει κινήσεις διαφόρων κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για επεξεργασία νομικού πλαισίου για τις ηλεκτρονικές υπογραφές. Η οδηγία θεωρείται επομένως ως προληπτικό μέτρο που στοχεύει στη δημιουργία εναρμονισμένου πλαισίου και υπηρεσίες επαλήθευσης της αυθεντικότητας στην Ευρώπη. Συνεκτιμάται επίσης ο παγκόσμιος χαρακτήρας των ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Νομική βάση της πρότασης αποτελούν τα άρθρα 57 παράγραφος 2, 66 και 100Α της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η πρόταση διαβιβάστηκε επίσημα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στις 16 Ιουνίου 1998. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνώμη της στις 2/3 Δεκεμβρίου 1998 και η Επιτροπή των περιφερειών στις 13/14 Ιανουαρίου 1999. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ευνοϊκό ψήφισμα σε πρώτη ανάγνωση, στις 13 Ιανουαρίου 1999, όπου πρότεινε 32 τροπολογίες στην πρόταση της Επιτροπής.

β) Σκοπός της οδηγίας

Η οδηγία στοχεύει στη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς στο πεδίο των ηλεκτρονικών υπογραφών μέσω της δημιουργίας εναρμονισμένου και κατάλληλου νομικού πλαισίου για τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών εντός της Κοινότητας. Καθορίζεται δέσμη κριτηρίων, τα οποία αποτελούν τη βάση για την νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών. Οι παγκόσμιες ηλεκτρονικές επικοινωνίες και το εμπόριο εξαρτώνται από την προοδευτική προσαρμογή της διεθνούς και των εθνικών νομοθεσιών στην ταχέως εξελισσόμενη τεχνολογική υποδομή. Εάν οι καταναλωτές και η βιομηχανία στην Ευρώπη αποσκοπούν στο να εκμεταλλευτούν πλήρως τις προσφερόμενες ευκαιρίες από τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες, πρέπει να αντιμετωπιστούν τα θέματα αυτά.

γ) Κύριες αρχές της οδηγίας

- Πεδίο εφαρμογής

Με την οδηγία καθιερώνεται νομικό πλαίσιο για ορισμένες υπηρεσίες πιστοποίησης που διατίθενται στο κοινό. Η οδηγία εστιάζει ιδιαίτερα στις υπηρεσίες πιστοποίησης και καθορίζει κοινές απαιτήσεις για παρόχους υπηρεσιών πιστοποίησης (CSP) καθώς και πιστοποιητικά ώστε να διασφαλίζεται η διασυνοριακή αναγνώριση υπογραφών και πιστοποιητικών εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Υπάρχουν προφανείς εφαρμογές της τεχνολογίας των ηλεκτρονικών υπογραφών σε κλειστά περιβάλλοντα, π.χ. σε τοπικό δίκτυο μιας εταιρείας ή σε ένα τραπεζικό σύστημα. Πιστοποιητικά και ηλεκτρονικές υπογραφές χρησιμοποιούνται επίσης για λόγους έγκρισης, π.χ. κατά την πρόσβαση ενός ιδιωτικού τραπεζικού λογαριασμού. Στα πεδία αυτά δεν διαβλέπει η Επιτροπή προφανή ανάγκη εναρμόνισης.

- Τεχνολογική ουδετερότητα

Αναμένεται η ανάπτυξη ποικιλίας μηχανισμών επαλήθευσης της αυθεντικότητας (ταυτοποίησης). Για το σκοπό αυτό θα πρέπει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας να είναι αρκετά ευρύ ώστε να καλύπτει ολόκληρο το φάσμα των «ηλεκτρονικών υπογραφών». Μολονότι οι ψηφιακές υπογραφές που παράγονται με χρήση τεχνικών κρυπτογράφησης θεωρούνται επί του παρόντος ως σημαντικός τύπος της ηλεκτρονικής υπογραφής, η πρόταση διευκρινίζει ότι το ευρωπαϊκό κανονιστικό πλαίσιο θα πρέπει να είναι αρκετά ευέλικτο ώστε να καλύπτει και άλλες τεχνικές που ενδέχεται να χρησιμοποιηθούν για την εξασφάλιση της ταυτοποίησης.

- Διττή προσέλκυση

Η οδηγία βασίζεται σε διττή αντίληψη: η κύρια πρόθεση είναι να ενθαρρυνθεί η παροχή υπηρεσιών πιστοποίησης μέσω ανοικτών δικτύων σε κοινοτική κλίμακα. Δεδομένου του φάσματος των υπηρεσιών και των πιθανών εφαρμογών τους, οι CSP θα πρέπει, εν γένει, να είναι ελεύθεροι να παρέχουν τις υπηρεσίες τους χωρίς προηγούμενη έγκριση. Στο πεδίο αυτό θα πρέπει η αγορά να αναπτύσσεται ελεύθερα. Παράλληλα, θα πρέπει στα κράτη μέλη να παρέχεται η δυνατότητα εισαγωγής εθελοντικών προγραμμάτων διαπίστευσης, τα οποία θα βασίζονται σε κοινές απαιτήσεις και θα στοχεύουν σε επίτευξη υψηλότερου επιπέδου ασφάλειας. Τα εν λόγω προγράμματα παρέχουν στους CSP το κατάλληλο δίκτυο για περαιτέρω ανάπτυξη των υπηρεσιών τους προς τα επίπεδα εμπιστοσύνης, ασφάλειας και ποιότητας που απαιτούνται από την αγορά, τους καταναλωτές και τους πολίτες.

- Βασικές απαιτήσεις

Με την προτεινόμενη οδηγία καθορίζονται βασικές απαιτήσεις για πιστοποιητικά και CSP ώστε να δημιουργηθεί εναρμονισμένο πλαίσιο σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι εν λόγω απαιτήσεις δεν είναι πολύ λεπτομερείς και αφορούν αποκλειστικά τη νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών.

- Νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών

Η οδηγία αποσκοπεί στο να συμβάλει στην επίτευξη εναρμονισμένου νομικού πλαισίου εντός της Κοινότητας, διασφαλίζοντας τη νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών. Νομική αναγνώριση σημαίνει ότι ηλεκτρονικές υπογραφές που βασίζονται σε κατάλληλο πιστοποιητικό που εκδίδεται από πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης, ο οποίος πληροί τους όρους που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ, αφενός αναγνωρίζεται ότι ικανοποιούν τις νομικές απαιτήσεις της ιδιόχειρης υπογραφής και, αφετέρου, είναι αποδεκτές ως τεκμήριο ενώπιον του δικαστηρίου με τον ίδιο τρόπο όπως και οι ιδιόχειρες υπογραφές.

- Κανόνες ευθύνης

Για την υποστήριξη της διαδικασίας οικοδόμησης εμπιστοσύνης, τόσο για τους καταναλωτές όσο και για τις επιχειρήσεις που βασίζονται στα πιστοποιητικά, η πρόταση εισάγει κανόνες ευθύνης για CSP. Βάσει της πρότασης, οι CSP θα έχουν, συγκεκριμένα, ευθύνη για την ισχύ του περιεχομένου ενός πιστοποιητικού.

- Διεθνής διάσταση

Οι μηχανισμοί συνεργασίας με τρίτες χώρες περιλαμβάνονται στην οδηγία ώστε να συμβάλουν στην παγκόσμια αναγνώριση των πιστοποιητικών. Αποσκοπούν συγκεκριμένα στη διασφάλιση της αναγνώρισης εκ μέρους κρατών μελών, βάσει σαφών όρων και προϋποθέσεων, πιστοποιητικών τρίτων χωρών καθώς και στη διαπραγμάτευση, εκ μέρους της Επιτροπής, διμερών και πολυμερών συμφωνιών. Τούτο έχει σημασία για την ανάπτυξη του διεθνούς ηλεκτρονικού εμπορίου.

- Προστασία των δεδομένων

Η οδηγία στοχεύει στην εναρμόνιση εθνικών διατάξεων με τις οποίες διασφαλίζονται στόχοι του δημοσίου συμφέροντος, όπως η προστασία του δικαιώματος στην ιδιωτική ζωή και των προσωπικών δεδομένων στο συγκεκριμένο πλαίσιο των ηλεκτρονικών υπογραφών. Η οδηγία παρέχει, περαιτέρω, τα απαραίτητα εργαλεία (πιστοποιητικά με ένδειξη ψευδωνύμου αντί του ονόματος του υπογράφοντος) τα οποία επιτρέπουν στους καταναλωτές να παραμένουν ανώνυμοι σε επιγραμμικές συναλλαγές.

2) ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΚ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Από τις 32 τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση, η Επιτροπή αποδέχθηκε 22 πλήρως, εν μέρει ή κατ' αρχήν.

Τροπολογίες που έγιναν αποδεκτές πλήρως: 3, 11, 12, 14, 18, 20, 27, 30, 31, 32, 33 και 34.

Τροπολογίες που έγιναν αποδεκτές εν μέρει ή κατ' αρχήν: 2, 4, 5, 9, 13, 16, 17, 21, 22 και 25.

Η Επιτροπή αποδέχθηκε τις τροπολογίες αυτές, με τις οποίες:

- βελτιώνεται η σαφήνεια και η πληρότητα του κειμένου (τροπολογίες 2, 3, 5, 9, 11 - 14, 16 - 18, 20 - 22, 25, 27, 30 - 34)

- παρέχονται χρήσιμα μηνύματα ως προς την κατεύθυνση στην οποία θα πρέπει να αναθεωρηθεί η οδηγία στα τέλη του 2002 (τροπολογία 4)

Η Επιτροπή περιέλαβε στην τροποποιημένη της πρόταση τις τροπολογίες στο κείμενο όπως προτείνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ενώ προέβη και σε ορισμένες προσθήκες για διασφάλιση της λογικής συνοχής καθ' όλη την έκταση του κειμένου.

3) ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΚ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑΝ ΑΠΟΔΕΚΤΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Οι λόγοι για τη μη αποδοχή 10 από τις προτεινόμενες τροπολογίες είναι:

. Θέματα νομικής φύσεως, ιδίως ότι οι τροπολογίες δεν συμβαδίζουν με υφιστάμενους κοινοτικούς κανόνες*

. Οι τροπολογίες περιέχουν περιττές διατάξεις*

. Οι τροπολογίες θα προξενούσαν προβλήματα εφαρμογής.

α) Νομικά θέματα

. Το Κοινοβούλιο προτείνει, στην αιτιολογική σκέψη 3, να γίνει αναφορά σε ηλεκτρονικές αντί των ψηφιακών υπογραφών (τροπολογία 1). Η Επιτροπή υποστηρίζει τη γενική προσέγγιση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να επικεντρωθεί το κείμενο αποκλειστικά στις ηλεκτρονικές υπογραφές καθώς η οδηγία καλύπτει τις ηλεκτρονικές υπογραφές, όμως η αιτιολογική σκέψη 3 παραπέμπει σε συμπέρασμα του Συμβουλίου της 1ης Δεκεμβρίου 1997. Κατά συνέπεια δεν έχει νόημα η αλλαγή της διατύπωσης.

. Το Κοινοβούλιο προτείνει αλλαγή της «επιτροπής συμβουλευτικού χαρακτήρα» σε «επιτροπή επαφής» (τροπολογίες 10 και 28) καθώς και να προστεθούν ορισμένες υποχρεώσεις διαβούλευσης και πληροφόρησης (τροπολογία 28). Τούτο δεν θα συμβάδιζε με τη διαδικασία επιτροπολογίας, όπως καθορίζεται στην απόφαση 87/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου. Στην εν λόγω απόφαση του Συμβουλίου καθορίζονται διάφοροι τύποι επιτροπών. Οι προτεινόμενες υποχρεώσεις διαβούλευσης και πληροφόρησης δεν αντιστοιχούν στις προβλεπόμενες διαδικασίες, ούτε αντικατοπτρίζουν την τρέχουσα πρακτική στις υφιστάμενες ομάδες εργασίας. Η Επιτροπή μπορεί να διαβεβαιώσει ότι θα έρθει σε επαφή με ομάδες από τη βιομηχανία, τους χρήστες και τους καταναλωτές σε εθελοντική βάση.

Καθήκον της επιτροπής θα πρέπει να είναι η αποσαφήνιση των απαιτήσεων που καθορίζονται στο παράρτημα Ι ή ΙΙ, καθώς επίσης και στο πεδίο της τυποποίησης, και όχι η ανάπτυξη των εν λόγω απαιτήσεων. Σε αντίθετη περίπτωση η επιτροπή θα προσλάμβανε έναν οιονεί νομοθετικό χαρακτήρα.

. Η διάκριση μεταξύ είδους επιτροπής και της διαδικασίας, στο άρθρο 9, και της λειτουργίας της επιτροπής, στο άρθρο 10, βελτιώνει τη σαφήνεια του κειμένου. Η επιτροπή θα προτιμούσε επομένως να μην διαγραφεί το άρθρο 10 (τροπολογία 29).

. Με την τροπολογία 24, το Κοινοβούλιο εισηγείται την υποβολή προτάσεων εντολής για διαπραγμάτευση διμερών και πολυμερών συμφωνιών, όχι μόνο προς το Συμβούλιο αλλά επίσης και προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τούτο αντίκειται στη διατύπωση του άρθρου 113 της Συνθήκης ΕΚ. Στο άρθρο 113 προβλέπεται ότι η Επιτροπή υποβάλει προτάσεις μόνο προς το Συμβούλιο, και όχι προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

. Το Κοινοβούλιο προτείνει να προστεθεί μια επιπλέον φράση, όπου θα δηλώνεται ότι οι CSP δεν επιτρέπεται να αναφέρουν ένα ψευδώνυμο σε ένα πιστοποιητικό εφόσον το επιτρέπουν οι εθνικές νομοθετικές διατάξεις για τις εμπορικές πράξεις μη ηλεκτρονικής μορφής (τροπολογία 26). Δεν υφίστανται γενικοί εθνικοί κανόνες περί ψευδωνύμου για μη επιγραμμικές συναλλαγές, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν υφίσταται ανάγκη για τέτοιες διατάξεις στις εν λόγω συναλλαγές. Οι καταναλωτές μπορούν, κατ' αρχήν, να επιλέξουν την ανωνυμία. Στόχος του άρθρου 8, παράγραφος 3, είναι να καθιερώσει το απαραίτητο εργαλείο που παρέχει τη δυνατότητα πραγματοποίησης επιγραμμικών συναλλαγών με τον ίδιο τρόπο όπως και οι μη επιγραμμικές.

β) Περιττές διατάξεις

. Το Κοινοβούλιο προτείνει την προσθήκη αιτιολογικής σκέψης όπου θα διατυπώνεται ότι διεθνείς συμφωνίες δεν εμποδίζουν την Ευρωπαϊκή Ένωση να διατηρεί και να αναπτύσσει περαιτέρω κανόνες προστασίας των δεδομένων (τροπολογία 6). Είναι γεγονός ότι οι υφιστάμενοι κανόνες προστασίας των δεδομένων πρέπει να γίνουν σεβαστοί και ότι συμφωνίες στο πεδίο των ηλεκτρονικών υπογραφών θα πρέπει να τηρούν το δικαίωμα διατήρησης και περαιτέρω ανάπτυξης υφιστάμενων κανόνων προστασίας δεδομένων. Η διάταξη αυτή θα ήταν κατά συνέπεια περιττή.

. Το Κοινοβούλιο προτείνει την προσθήκη αιτιολογικής σκέψης όπου δηλώνεται ότι συμφωνίες στο πεδίο των ηλεκτρονικών υπογραφών θα πρέπει επίσης να καλύπτουν τα θέματα προστασίας δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής (τροπολογία 7). Είναι γεγονός ότι στο πλαίσιο μιας τέτοιας συμφωνίας οι υφιστάμενοι κανόνες προστασίας δεδομένων και ιδίως οι διατάξεις σχετικά με τη διεθνή ροή δεδομένων θα έπρεπε να ληφθούν υπόψη. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή θεωρεί περιττή μια τέτοια διάταξη.

γ) Προβλήματα εφαρμογής

. Η προσθήκη της λέξης ανεξάρτητος στον ορισμό του CSP στο άρθρο 2, παράγραφος 6 (τροπολογία 15), θα προξενούσε προβλήματα εφαρμογής. Δεν θα ήταν σαφές τί ακριβώς εννοείται με αυτήν την απαίτηση* π.χ., θα μπορούσε να σημαίνει χρηματοοικονομική ανεξαρτησία, οργανωτική ανεξαρτησία κ.λπ. Εξάλλου, το παράρτημα ΙΙ θα ήταν η κατάλληλη θέση για μια τέτοια απαίτηση, και όχι ο ορισμός.

. Για παρόμοιους λόγους δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η τροπολογία 23. Το Κοινοβούλιο προτείνει την προσθήκη παραγράφου στο άρθρο 6, όπου θα δηλώνεται ότι οι CSP θα πρέπει να περιορίζονται στα καθήκοντα που καθορίζονται στο καταστατικό τους. Κατ' αρχάς παραμένει ασαφής ο ακριβής σκοπός της διάταξης αυτής. Κατά δεύτερο λόγο οι CSP δεν είναι υποχρεωμένοι να καθιερώνουν καταστατικά ούτε αποσαφηνίζεται η νομική σημασία των καταστατικών αυτών. Τρίτον, είναι συζητήσιμο κατά πόσο ένας CSP θα ήταν σε θέση να διασφαλίσει ότι δεν υπάγεται σε καμία μορφή διοικητικού ελέγχου. Σε κάθε περίπτωση, το άρθρο 6 δεν θα ήταν η κατάλληλη θέση για μια τέτοια διάταξη, επειδή το προτεινόμενο κείμενο δεν σχετίζεται με ευθύνη.

4) ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Επιτροπή αποδέχθηκε 22 από τις 32 τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση, είτε στο σύνολό τους είτε εν μέρει.

Σύμφωνα με το άρθρο 189Β, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την αρχική της πρόταση, ενσωματώνοντας τις εν λόγω τροπολογίες.

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές - (Κείμενο πουπαρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Αρχικό κείμενο // Τροποποιημένο κείμενο

Αιτιολογική σκέψη 4

(βάσει της τροπολογίας 2)

(4) ότι για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και το εμπόριο απαιτούνται ηλεκτρονικές υπογραφές και συναφείς υπηρεσίες που παρέχουν τη δυνατότητα ταυτοποίησης των δεδομένων* ότι η ύπαρξη αποκλινόντων κανόνων όσον αφορά τη νομική αναγνώριση των ψηφιακών υπογραφών και τη διαπίστευση παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης στα κράτη μέλη ενδέχεται να αποτελέσει σημαντικό φραγμό για τη χρήση των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του ηλεκτρονικού εμπορίου και κατά συνέπεια να παρεμποδίσει την ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς* ότι οι αποκλίνουσες δραστηριότητες στα κράτη μέλη αποτελούν ένδειξη της ανάγκης εναρμόνισης σε κοινοτικό επίπεδο*

// (4) ότι για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες και το εμπόριο απαιτούνται ηλεκτρονικές υπογραφές και συναφείς υπηρεσίες που παρέχουν τη δυνατότητα ταυτοποίησης των δεδομένων* ότι η ύπαρξη αποκλινόντων κανόνων όσον αφορά τη νομική αναγνώριση των ψηφιακών υπογραφών και τη διαπίστευση παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης στα κράτη μέλη ενδέχεται να αποτελέσει σημαντικό φραγμό για τη χρήση των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του ηλεκτρονικού εμπορίου* ότι η ύπαρξη σαφούς κοινού θεσμικού πλαισίου για τις ηλεκτρονικές υπογραφές ενδυναμώνει την εμπιστοσύνη και τη γενική αποδοχή των νέων τεχνολογιών* ότι οι αποκλίνουσες δραστηριότητες στα κράτη μέλη δεν επιτρέπεται να παρεμποδίζουν την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και υπηρεσιών στην εσωτερική αγορά*

Αιτιολογική σκέψη 6

(βάσει της τροπολογίας 3)

(6) ότι η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και ο παγκόσμιος χαρακτήρας του Internet επιβάλλουν προσέγγιση που θα είναι ανοικτή σε διάφορες τεχνολογίες και υπηρεσίες ηλεκτρονικής ταυτοποίησης δεδομένων* ότι, ωστόσο, οι ψηφιακές υπογραφές που βασίζονται σε κρυπτογραφία δημόσιου κλειδιού αποτελούν επί του παρόντος την πλέον αναγνωρισμένη μορφή ηλεκτρονικής υπογραφής* // (6) ότι η ταχεία τεχνολογική ανάπτυξη και ο παγκόσμιος χαρακτήρας του Internet επιβάλλουν προσέγγιση που θα είναι ανοικτή σε διάφορες τεχνολογίες και υπηρεσίες ηλεκτρονικής ταυτοποίησης δεδομένων*

Αιτιολογική σκέψη 6α (νέα)

(βάσει της τροπολογίας 4)

// ότι η Επιτροπή θα υποβάλει ανασκόπηση της παρούσας οδηγίας πριν από το 2003, εν μέρει για να διασφαλιστεί ότι η τεχνολογική πρόοδος ή αλλαγές στο νομικό περιβάλλον δεν έχουν δημιουργήσει εμπόδια στην επίτευξη των στόχων που θέτει η παρούσα οδηγία* ότι πρέπει να εξετάσει τις συνέπειες σε συναφή τεχνικά πεδία, και να υποβάλει έκθεση επί του θέματος στο Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο*

Αιτιολογική σκέψη 10α (νέα)

(βάσει της τροπολογίας 5)

// (10α)ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει και την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, με αποτέλεσμα οι πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όσοι διαμένουν σε αυτήν να χρειάζεται να έχουν ολοένα περισσότερες δοσοληψίες με αρχές κρατών μελών άλλων από εκείνο στο οποίο διαμένουν* ότι η διαθεσιμότητα ηλεκτρονικής επικοινωνίας θα μπορούσε εν προκειμένω να αποβεί πολύ χρήσιμη, με την προϋπόθεση ότι οι προσφερόμενες κατ' αυτόν τον τρόπο δυνατότητες βελτιωμένης πρόσβασης στη διοίκηση δεν θα παρεμποδίζονται από εθνικούς κανόνες περί πρόσθετων απαιτήσεων*

Αιτιολογική σκέψη 13α (νέα)

(βάσει της τροπολογίας 9)

// (13α) ότι η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις εθνικές διατάξεις που αφορούν τη δημόσια πολιτική ή τη δημόσια ασφάλεια ή σχετίζονται με την παροχή υπηρεσιών εμπιστευτικού χαρακτήρα*

’ρθρο 1

(βάσει της τροπολογίας 11)

’ρθρο 1

Η παρούσα οδηγία καλύπτει τη νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών. Δεν καλύπτει άλλες πτυχές που αφορούν τη σύναψη και την ισχύ συμβάσεων ή άλλων μη συμβατικών διατυπώσεων για τις οποίες απαιτούνται υπογραφές.

Θεσπίζει νομικό πλαίσιο για ορισμένες υπηρεσίες πιστοποίησης που προσφέρονται στο κοινό. // ’ρθρο 1

Η παρούσα οδηγία καλύπτει τη νομική αναγνώριση των ηλεκτρονικών υπογραφών.

Θεσπίζει νομικό πλαίσιο για ορισμένες υπηρεσίες πιστοποίησης που προσφέρονται στο κοινό.

Δεν καλύπτει άλλες πτυχές που αφορούν τη σύναψη και την ισχύ συμβάσεων ή άλλων μη συμβατικών διατυπώσεων για τις οποίες απαιτούνται υπογραφές.

’ρθρο 2 παράγραφος 1

(βάσει της τροπολογίας 12)

1. «Ηλεκτρονική υπογραφή»: υπογραφή σε ψηφιακή μορφή σε, ή συνημμένη σε, ή λογικά συσχετιζόμενη με δεδομένα και χρησιμοποιούμενη από έναν υπογράφοντα ως ένδειξη της αποδοχής εκ μέρους του υπογράφοντος του περιεχομένου των εν λόγω δεδομένων* η εν λόγω υπογραφή ανταποκρίνεται στις ακόλουθες απαιτήσεις: // 1. «Ηλεκτρονική υπογραφή»: υπογραφή σε ηλεκτρονική μορφή σε, ή συνημμένη σε, ή λογικά συσχετιζόμενη με δεδομένα και χρησιμοποιούμενη από έναν υπογράφοντα ως ένδειξη της αποδοχής εκ μέρους του υπογράφοντος του περιεχομένου των εν λόγω δεδομένων* η εν λόγω υπογραφή ανταποκρίνεται στις ακόλουθες απαιτήσεις:

’ρθρο 2 παράγραφος 2

(βάσει της τροπολογίας 13)

2. «Υπογράφων»: άτομο που δημιουργεί ηλεκτρονική υπογραφή.

// 2. «Υπογράφων»: φυσικό πρόσωπο, το οποίο υπογράφοντας για λογαριασμό του ή εξ ονόματος του προσώπου ή του φορέα που εκπροσωπεί δημιουργεί ηλεκτρονική υπογραφή.

’ρθρο 2 παράγραφος 5

(βάσει της τροπολογίας 14)

5. «Αναγνωρισμένο πιστοποιητικό»: ψηφιακή βεβαίωση, μέσω της οποίας μία διάταξη επαλήθευσης υπογραφής συνδέεται με ένα άτομο, επιβεβαιώνει την ταυτότητα του εν λόγω ατόμου και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα Ι* // 5. «Αναγνωρισμένο πιστοποιητικό»: ηλεκτρονική βεβαίωση, μέσω της οποίας μία διάταξη επαλήθευσης υπογραφής συνδέεται με ένα άτομο, επιβεβαιώνει την ταυτότητα του εν λόγω ατόμου και ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα Ι*

’ρθρο 3 παράγραφος 2

(βάσει της τροπολογίας 16)

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη δύνανται να εισαγάγουν ή να διατηρούν μηχανισμούς εθελοντικής διαπίστευσης που αποσκοπούν στην επίτευξη βελτιωμένου επιπέδου παροχής υπηρεσιών πιστοποίησης. Όλες οι προϋποθέσεις που συνδέονται με τους εν λόγω μηχανισμούς πρέπει να είναι αντικειμενικές, διαφανείς, ανάλογες και να μην οδηγούν σε διακρίσεις. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίζουν τον αριθμό των παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης για λόγους που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

// 2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη δύνανται να εισαγάγουν ή να διατηρούν μηχανισμούς εθελοντικής διαπίστευσης που αποσκοπούν στην επίτευξη βελτιωμένου επιπέδου παροχής υπηρεσιών πιστοποίησης. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να αναγνωρίζουν μηχανισμούς διαπίστευσης τους οποίους διαχειρίζονται οργανώσεις ανεξάρτητες από τις διοικήσεις των κρατών μελών. Όλες οι προϋποθέσεις που συνδέονται με τους εν λόγω μηχανισμούς πρέπει να είναι αντικειμενικές, διαφανείς, αναλογικές και αμερόληπτες. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίζουν τον αριθμό των παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης για λόγους που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

’ρθρο 3 παράγραφος 4

(βάσει της τροπολογίας 17)

4. Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαρτούν τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών στο δημόσιο τομέα από πρόσθετες απαιτήσεις. Οι εν λόγω απαιτήσεις είναι αντικειμενικές, διαφανείς, αναλογικές και αμερόληπτες, ενώ αναφέρονται μόνο στα ειδικά χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης εφαρμογής.

// 4. Τα κράτη μέλη δύνανται να εξαρτούν τη χρήση ηλεκτρονικών υπογραφών στο δημόσιο τομέα από πρόσθετες απαιτήσεις. Οι εν λόγω απαιτήσεις είναι αντικειμενικές, διαφανείς, αναλογικές και αμερόληπτες, ενώ αναφέρονται μόνο στα ειδικά χαρακτηριστικά της συγκεκριμένης εφαρμογής. Οι εν λόγω απαιτήσεις δεν μπορούν να αποτελούν εμπόδια για διασυνοριακές υπηρεσίες προς πολίτες.

’ρθρο 5

(βάσει της τροπολογίας 18)

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι μία ηλεκτρονική υπογραφή δεν στερείται έννομων συνεπειών, ισχύος και εκτελεστότητας αποκλειστικώς επειδή είναι σε ηλεκτρονική μορφή ή επειδή δεν βασίζεται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό ή σε πιστοποιητικό που έχει εκδοθεί από διαπιστευμένο πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ηλεκτρονικές υπογραφές που βασίζονται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό εκδιδόμενο από πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης ο οποίος πληροί τους καθοριζόμενους στο παράρτημα ΙΙ όρους, αφενός αναγνωρίζεται ότι εκπληρώνουν την απαίτηση για ιδιόχειρη υπογραφή και αφετέρου γίνονται δεκτές ως αποδεικτικό στοιχείο ενώπιον της δικαιοσύνης κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι ιδιόχειρες υπογραφές. // 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι ηλεκτρονικές υπογραφές που βασίζονται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό εκδιδόμενο από πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης ο οποίος πληροί τους καθοριζόμενους στο παράρτημα ΙΙ όρους, αφενός αναγνωρίζεται ότι εκπληρώνουν τις νομικές απαιτήσεις μιας ιδιόχειρης υπογραφής και αφετέρου γίνονται δεκτές ως αποδεικτικό στοιχείο ενώπιον της δικαιοσύνης κατά τον ίδιο τρόπο όπως οι ιδιόχειρες υπογραφές.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι μία ηλεκτρονική υπογραφή δεν στερείται έννομων συνεπειών, ισχύος και εκτελεστότητας αποκλειστικώς επειδή είναι σε ηλεκτρονική μορφή ή επειδή δεν βασίζεται σε αναγνωρισμένο πιστοποιητικό ή σε πιστοποιητικό που έχει εκδοθεί από διαπιστευμένο πάροχο υπηρεσιών πιστοποίησης.

’ρθρο 6 παράγραφος 1 (b)

(βάσει της τροπολογίας 20)

β) τη συμμόρφωση με όλες τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας κατά την έκδοση του αναγνωρισμένου πιστοποιητικού* // β) τη συμμόρφωση με όλες τις απαιτήσεις του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας κατά την έκδοση του αναγνωρισμένου πιστοποιητικού*

’ρθρο 6 παράγραφος 3

(βάσει της τροπολογίας 21)

3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να αναγράφει στο αναγνωρισμένο πιστοποιητικό περιορισμούς χρήσεως συγκεκριμένου πιστοποιητικού. Ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για βλάβες που προκύπτουν από αντικανονική χρήση ενός αναγνωρισμένου πιστοποιητικού που περιλαμβάνει περιορισμούς των χρήσεών του. // 3. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να αναγράφει στο αναγνωρισμένο πιστοποιητικό περιορισμούς χρήσεως συγκεκριμένου πιστοποιητικού. Οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να είναι ευδιάκριτοι για τρίτους. Ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για βλάβες που προκύπτουν από αντικανονική χρήση ενός αναγνωρισμένου πιστοποιητικού που περιλαμβάνει περιορισμούς των χρήσεών του.

’ρθρο 6 παράγραφος 4

(βάσει της τροπολογίας 22)

4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να αναγράφει στο αναγνωρισμένο πιστοποιητικό περιορισμούς σχετικά με το ύψος των συναλλαγών για τις οποίες ισχύει το πιστοποιητικό. Ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για ζημίες που υπερβαίνουν το ύψος του εν λόγω ορίου. // 4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να αναγράφει στο αναγνωρισμένο πιστοποιητικό περιορισμούς σχετικά με το ύψος των συναλλαγών για τις οποίες ισχύει το πιστοποιητικό. Οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να είναι ευδιάκριτοι για τρίτους. Ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δεν υπέχει ευθύνη για ζημίες που υπερβαίνουν το ύψος του εν λόγω ορίου.

’ρθρο 8 παράγραφος 2

(βάσει της τροπολογίας 25)

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να συλλέγει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μόνο απευθείας από το πρόσωπο το οποίο αφορούν και μόνον στο βαθμό που είναι απαραίτητο για τους σκοπούς έκδοσης πιστοποιητικού. Δεν επιτρέπεται συλλογή ή επεξεργασία των δεδομένων για άλλους σκοπούς χωρίς τη συναίνεση του εν λόγω προσώπου. // 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ένας πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης δύναται να συλλέγει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα μόνο απευθείας, ή με τη ρητή συναίνεση του υποκειμένου των δεδομένων και μόνον στο βαθμό που είναι απαραίτητο για τους σκοπούς έκδοσης πιστοποιητικού. Δεν επιτρέπεται συλλογή ή επεξεργασία των δεδομένων για άλλους σκοπούς χωρίς τη συναίνεση του εν λόγω προσώπου.

’ρθρο 8 παράγραφος 4

(βάσει της τροπολογίας 27)

4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, στην περίπτωση προσώπων που χρησιμοποιούν ψευδώνυμο, ο πάροχος υπηρεσιών πιστοποίησης διαβιβάζει τα δεδομένα που αφορούν την ταυτότητα των εν λόγω προσώπων σε αρχές, κατόπιν αιτήσεως των τελευταίων, με τη συναίνεση των προσώπων αυτών. Σε περίπτωση που, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, η διαβίβαση των δεδομένων που αποκαλύπτουν την ταυτότητα του προσώπου που αφορούν είναι απαραίτητη για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων που αναφέρονται στη χρήση ηλεκτρονικής υπογραφής με ψευδώνυμο, η μεταβίβαση καταγράφεται και ενημερώνεται το υποκείμενο των δεδομένων σχετικά με τη μεταβίβαση των δεδομένων που αναφέρονται σε αυτό, το ταχύτερο δυνατό έπειτα από την ολοκλήρωση της διερεύνησης. // 4. Σε περίπτωση που, σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ και βάσει της εθνικής νομοθεσίας, η διαβίβαση των δεδομένων που αποκαλύπτουν την ταυτότητα του υποκειμένου των δεδομένων/υπογράφοντος σε αρχές είναι απαραίτητη για τη διερεύνηση αξιόποινων πράξεων που αναφέρονται στη χρήση ηλεκτρονικής υπογραφής συνοδευόμενης από πιστοποιητικό ψευδωνύμου ή απαιτείται για νομικές προσφυγές που σχετίζονται με συναλλαγές που έχουν πραγματοποιηθεί με τη χρήση ηλεκτρονικής υπογραφής συνοδευόμενης από πιστοποιητικό ψευδωνύμου, η μεταβίβαση καταγράφεται και ενημερώνεται το υποκείμενο των δεδομένων σχετικά με τη μεταβίβαση.

’ρθρο 11

(βάσει της τροπολογίας 30)

1. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα ακόλουθα:

α) πληροφορίες σχετικά με εθνικά συστήματα εθελοντικής διαπίστευσης, συμπεριλαμβανομένων όλων των πρόσθετων απαιτήσεων σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4*

β) επωνυμίες και διευθύνσεις των εθνικών φορέων που είναι αρμόδιοι για διαπίστευση και επίβλεψη* και

γ) επωνυμίες και διευθύνσεις των διαπιστευμένων εθνικών παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν το ταχύτερο δυνατόν το σύνολο των πληροφοριών που υποβάλλονται βάσει της παραγράφου 1 καθώς και τις σχετικές αλλαγές τους. // 1. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα ακόλουθα:

α) πληροφορίες σχετικά με εθνικά συστήματα εθελοντικής διαπίστευσης, συμπεριλαμβανομένων όλων των πρόσθετων απαιτήσεων σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4*

β) επωνυμίες και διευθύνσεις των αναγνωρισμένων εθνικών φορέων που είναι αρμόδιοι για διαπίστευση και επίβλεψη* και

γ) επωνυμίες και διευθύνσεις των διαπιστευμένων εθνικών παρόχων υπηρεσιών πιστοποίησης.

2. Τα κράτη μέλη και οι αναγνωρισμένοι φορείς κοινοποιούν εντός μηνός το σύνολο των πληροφοριών που υποβάλλονται βάσει της παραγράφου 1 καθώς και τις σχετικές αλλαγές τους.

Παράρτημα I (β)

(βάσει της τροπολογίας 31)

β) το σαφές και μη παρερμηνεύσιμο όνομα του κατόχου ή σαφές και μη παρερμηνεύσιμο ψευδώνυμο που αναγνωρίζεται ως ψευδώνυμο* // β) το όνομα του κατόχου ή ψευδώνυμο που αναγνωρίζεται ως ψευδώνυμο*

Παράρτημα I (στ)

(βάσει της τροπολογίας 32)

στ) τον μονοσήμαντο κωδικό ταυτοποίησης του πιστοποιητικού* // στ) τον κωδικό ταυτοποίησης του πιστοποιητικού

Παράρτημα I (θ)

(βάσει της τροπολογίας 33)

θ) ενδεχόμενους περιορισμούς σχετικά με την ευθύνη του παρόχου υπηρεσιών πιστοποίησης καθώς και σχετικά με το ύψος των συναλλαγών για τις οποίες ισχύει το πιστοποιητικό. // θ) ενδεχόμενους περιορισμούς σχετικά με τη χρήση του πιστοποιητικού και το ύψος των συναλλαγών για τις οποίες ισχύει το πιστοποιητικό.

Παράρτημα II(ε)

(βάσει της τροπολογίας 34)

ε) να χρησιμοποιούν αξιόπιστα συστήματα και προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής που διασφαλίζουν την προστασία έναντι τροποποίησης των προϊόντων, ώστε αυτά να μην μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επιτέλεση λειτουργιών άλλων από αυτές για τις οποίες προορίζονται* πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής που διασφαλίζουν την τεχνική και κρυπτογραφική ασφάλεια των διεργασιών πιστοποίησης οι οποίες υποστηρίζονται από τα προϊόντα* // ε) να χρησιμοποιούν αξιόπιστα συστήματα και προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής που διασφαλίζουν την προστασία έναντι τροποποίησης των προϊόντων* πρέπει επίσης να χρησιμοποιούν προϊόντα ηλεκτρονικής υπογραφής που διασφαλίζουν την τεχνική και κρυπτογραφική ασφάλεια των διεργασιών πιστοποίησης οι οποίες υποστηρίζονται από τα προϊόντα*