ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Κ0Μ(94) 50 τελικό 
Βρυξέλλες, 08.04.1994 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Χρήση των μεγάλων ναρασυρό μένων ατλα&ώ? στα τλαίσια της 
Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
2. ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 
3. ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 
4. ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ 
4.1. Βαλτική 
4.2. Βορειοανατολικός Ατλαντικός 
4.2.1. Κανονιστικές πτυχές 
4.2.2. Ιστορία της αλιείας του τόνου του μακρύπτερου 
4.2.3. Πρόσφατη ανάπτυξη της αλιείας του τόνου του μακρύπτερου 
με παρασυρόμενα απλάδια στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό 
4.3. Αλιεία με παρασυρόμενα απλάδια στη Μεσόγειο 
5. ΑΛΙΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ 
6. ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΑ ΑΛΙΕΥΜΑΤΑ 
6.1. Φύση και σημασία 
6.2. Αντίκτυπος της αλιείας του τόνου του μακρύπτερου στους 
πληθυσμούς δελφινιών 
6.3. Δυνατότητες περιορισμού των αλιευμάτων δελφινιών 
6.3.1. Διαμερικανική Επιτροπή του Τροπικού Τόνου 
6.3.2. Μείωση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων κατά την αλιεία που 
ασκείται με παρασυρόμενα απλάδια 
7. ΑΛΛΗΛΟΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΠΟΥ ΑΛΙΕΥΟΥΝ ΜΕ ΔΙΧΤΥΑ, 
ΜΕ ΚΑΘΕΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΙ ΣΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΠΤΕΡΟΥ ΣΤΟΝ 
ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ 
7.1. Βιολογικές και τεχνικές πτυχές 
7.2. Ko ινωνικο-οικονομικές πτυχές 
7.3. Δυνατότητες μετατροπής 
8. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΜΕ ΠΑΡΑΣΥΡΟΜΕΝΑ ΑΠΛΑΔΙΑ 
8.1. Δυνατότητα ελέγχου 
8.2. Εμβέλεια των αποτελεσματικών ελέγχων 
9. ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
10. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 
ΠΙΝΑΚΕΣ 
ΔΙΑΓΡΑΜΜΑΤΑ 
• 1 
ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΠΑΡΑΣΥΡΟΜΕΝΩΝ ΑΠΛΑΔΙΩΝ 
ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΑΛΙΕΥΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ 
1. ΕΙΣΑΓΟΓΗ 
Επ'ευκαιρία του Συμβουλίου της Αλιείας της 20ής και 21ης Δεκεμβρίου 1993, η 
Επιτροπή δεν έκρινε σκόπιμο να υποβάλει πρόταση κανονισμού προς το 
Συμβούλιο για την εκ νέου εισαγωγή της παρέκκλισης που παραχωρήθηκε σε 37 
γαλλικά σκάφη που αλιεύουν με δίχτυα και επιτρέπει σ'αυτά να συνεχίσουν τις 
αλιευτικές τους δραστηριότητες με παρασυρόμενα δίχτυα συνολικού μήκους 5 
χιλιομέτρων. Η ισχύς της υπάρχουσας παρέκκλισης έληξε στις 31.12.1993. 
Κατά τη διάρκεια του ίδιου Συμβουλίου, η Προεδρία προέβη σε δήλωση με την 
οποία καλεί την Επιτροπή να "... προετοίμασε ι έκθεση και εν ανάγκη πρόταση, 
το αργότερο για τις 15 Φεβρουαρίου 1994, για τη συνέχεια που πρέπει να 
δοθεί στην παρέκκλιση που προβλέπεται στον κανονισμό 3094/86 (άρθρο 9α), με 
βάση τους όρους που καθορίστηκαν με την απόφαση του Συμβουλίου του 
Οκτωβρίου 1991, και απαιτούν την επιστημονική απόδειξη απουσίας κάθε 
οικολογικού κινδύνου." 
Η Επιτροπή, δέχθηκε την πρόσκληση της Προεδρίας και εκπόνησε την παρούσα 
έκθεση που επικεντρώνεται στις αλιευτικές δραστηριότητες που αναφέρονται 
στο άρθρο 9α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86(1), και ιδίως τις 
αλιευτικές δραστηριότητες που αφορούν τα άκρως αποδημητικά είδη. 
2. Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 
Το 1990 η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών έλαβε θέση για την αλιεία που 
ασκείται με μεγάλα παρασυρόμενα απλάδια παρουσιάζοντας την απόφαση της 
αριθ. 44/225 της 15ης Μαρτίου 1990. Την απόφαση αυτή ακολούθησαν άλλες δύο 
(αριθ. 45/147 του Μαρτίου 1991 και αριθ. 46/215 του Φεβρουαρίου 1992), με 
τις οποίες εζητείτο μια αναβλητική απόφαση για τον τύπο αυτό 
δραστηριότητας. Ορισμένες διεθνείς αλιευτικές οργανώσεις διατύπωσαν επίσης 
συστάσεις για να αποφευχθεί η επέκταση της αλιείας με παρασυρόμενα απλάδια, 
κυρίως η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Τονοειδών του Ατλαντικού -
ΔΕΔΤΑ - που έλαβε απόφαση με στόχο να αποτραπεί η επέκταση της αλιείας 
ανοικτής θαλάσσης με μεγάλα παρασυρόμενα απλάδια στον Ατλαντικό. Ετσι η 
σύμβαση του Wellington του Νοεμβρίου 1990, απαγορεύει τα δίχτυα που είναι 
μεγαλύτερα από 2,5 χλμ. στο νότιο Ειρηνικό Ωκεανό. Το θέμα αυτό των 
παρασυρόμενων απλαδιών αποτέλεσε επίσης αντικείμενο της συνδιάσκεψης για 
την υπεύθυνα ασκούμενη αλιεία (διακήρυξη του Cancun, Μάιος 1992) καθώς και 
ως σημείο 21 της ημερήσιας διάταξης του UNCED της Διάσκεψης του Ρίο 81992). 
Η συζήτηση σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο συνοδεύτηκε από μία εκστρατεία 
των μαζικών μέσων επικοινωνίας, που στηρίχτηκε στη σημασία που παρέχει 
πλέον η κοινή γνώμη στα θέματα περιβάλλοντος και ιδίως όσον αφορά τα 
θαλάσσια θηλαστικά. 
3. ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 
Σύμφωνα με την έκθεση της συνεδρίασης ΕΤΕΑ (Επιστημονικής και Τεχνικής 
Επιτροπής της Αλιείας) του Οκτωβρίου 1990(^)f θεωρούνται ως μεγάλα 
παρασυρόμενα απλάδια αυτά που υπερβαίνουν το 1 χλμ. 
(1) ΕΕ αριθ. L 288 της 11.10.1986, σ. 1 
(2) SEC(90) 2498, STCΓ ειδική συνάντηση του Νοεμβρίου 1990 (Ch «r1 οtten1und| 
1 < 1 
Κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου Αλιείας του Δεκεμβρίου 1991, η Επιτροπή 
πρότεινε να περιοριστεί σε 2,5 χλμ. το μήκος των παρασυρόμενων απλαδιών, 
για όλα τα κοινοτικά σκάφη, σε συμφωνία με την απόφαση αριθ. 45/147 των 
Ηνωμένων Εθνών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στήριξε την πρόταση της Επιτροπής. 
Σε συνέχεια μακρών συζητήσεων στα πλαίσια του Συμβουλίου, η πρόταση αυτή 
απετέλεσε αντικείμενο συμβιβασμού που επιτρέπει σε μια ορισμένη κατηγορία 
σκαφών να συνεχίζουν να χρησιμοποιούν παρασυρόμενα δίχτυα μήκους μέχρι 5 
χλμ., υπό ειδικούς όρους και κατά τη διάρκεια περιορισμένης περιόδου (βλέπε 
Παράρτημα Ι). Πράγματι, μόνο τα σκάφη που αλίευαν πραγματικά τον τόνο τον 
μακρύπτερο με· δίχτυα στον Βόρειο Ατλαντικό κατά τη διάρκεια των δύο ετών 
που προηγούνται της θέσπισης του ορίου των 2,5 χλμ., ήταν επιλέξιμα. Μόνο 
τα γαλλικά σκάφη ζήτησαν και πέτυχαν να ωφελούνται από αυτή τη ρήτρα. Η 
παρέκκλιση έπρεπε να λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 1993 εκτός εάν το Συμβούλιο, 
με ειδική πλειοψηφία και κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, αποφάσιζε να την 
παρατείνει με βάση τις επιστημονικές αποδείξεις για απουσία κάθε σχετικού 
οικολογικού κινδύνου. Οποιαδήποτε θέση ληφθεί θα πρέπει εξάλλου να λαμβάνει 
υπόψη τις διεθνείς υποχρεώσεις των κρατών μελών στο πλαίσιο των Ηνωμένων 
Εθνών και τις προσπάθειες της Ένωσης να αναγνωρισθεί ως εταίρος 
προσηλωμένος στη διατήρηση των πόρων και στην υπεύθυνη διαχείριση της 
αλι ε ίας. 
4. ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ 
Οι αλιευτικές δραστηριότητες με παρασυρόμενα απλάδια, αφορούν γενικά τα 
είδη που έχουν πελαγική συμπεριφορά και πολύ συχνά αποδημητική. Μεταξύ 
αυτών των ειδών, οι σολομοί, τα τονοειδή (τόνος ο μακρύπτερος) και τα 
ξιφοειδή (ξιφίας) αναφέρονται στην έκθεση αυτή. 
Το κείμενο επικεντρώνεται στις αλιείες που αναφέρονται στο άρθρο 9α του 
κανονισμού αριθ. 3094/86 και κυρίως στις δραστηριότητες που η γεωγραφική 
τους ανάπτυξη φτάνει μέχρι την ανοικτή θάλασσα. Οι αλιείες αυτές είναι 
προσανατολισμένες κατά προτεραιότητα προς τα άκρως αποδημητικά είδη. 
4.1. Βαλτική 
Οι αλιευτικές δραστηριότητες με παρασυρόμενα δίχτυα αφορούν κυρίως την 
αλιεία σολομών και πέστροφας θαλάσσης. Οι κανονιστικές διατάξεις που 
αφορούν τις αλιευτικές δραστηριότητες, υπάγονται στην αρμοδιότητα της 
Διεθνούς Επιτροπής της Αλιείας της Βαλτικής Θάλασσας. Σε κοινοτικό επίπεδο 
ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1866/86<3) καθορίζει τα τεχνικά μέτρα που 
εφαρμόζονται στα κοινοτικά σκάφη που αλιεύουν στη Βαλτική. Οσον αφορά τις 
αλιευτικές δραστηριότητες που αφορούν τον σολομό και την πέστροφα θαλάσσης, 
με παρασυρόμενα απλάδια, ο κανονισμός προβλέπει ορισμένους περιορισμούς για 
το είδος αυτό αλιείας και κυρίως την απαγόρευση της ταυτόχρονης χρήσης 
πλέον των 600 διχτύων ανά σκάφος και τον περιορισμό του μήκους κάθε διχτύου 
σε 35 μέτρα. 
Οι διατάξεις του άρθρου 9α του κανονισμού (ΕΟΚ) 3094/86 καθορίζουν, στην 
παράγραφο 3, ότι τα τεχνικά μέτρα που αφορούν τα παρασυρόμενα απλάδια δεν 
εφαρμόζονται στη Βαλτική, τις Νήσους Belts και το 0resund. 
4.2. Bopε ιοανατολιχός Ατλαντ tκός 
4.2.1. Κανονιστικές πτυχές 
(3) ΕΕ αριθ. L 162 της 18.06.1986 
Οι αλιευτικές δραστηριότητες στα ανοιχτά με παρασυρόμενα απλάδια 
επικεντρώνονται στην αλιεία του τόνου του μακρύπτερου σε μία ευρύτερη ζώνη 
που κατανέμεται στην ανοικτή θάλασσα και στις αποκλειστικές οικονομικές 
ζώνες ορισμένων κρατών μελών. Ο σολομός είναι εξάλλου ο στόχος παράκτιας 
αλιείας στην Ιρλανδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο. 
Οι διατάξεις του άρθρου 9α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86 εφαρμόζονται 
πλήρως και δεν επιτρέπουν να κατακρατούνται επί του σκάφους ή να ασκούνται 
αλιευτικές δραστηριότητες με περισσότερα παρασυρόμενα απλάδια, που το μήκος 
καθενός διχτύου ή το συνολικό μήκος όλων των απλαδιών είναι μεγαλύτερο από 
2,5 χλμ. 
Σύμφωνα με την Πράξη Προσχωρήσεως της Ισπανίας και της Πορτογαλίας και τους 
κανονισμού του Συμβουλίου για τον καθορισμό ορισμένων μέτρων διατήρησης και 
διαχείρισης στα πλαίσια της προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλία που 
εκδόθηκαν από το Συμβούλιο κατά την τελευταία συνεδρίαση του Δεκεμβρίου 
1993 (δεν έχουν δημοσιευθεί ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα), η χρήση των 
απλαδιών, συμπεριλαμβανομένων των παρασυρόμενων, απαγορεύεται εξάλλου : 
στα πλοία των κρατών μελών εκτός της Ισπανίας και της Πορτογαλίας που 
αλιεύουν στα ύδατα αυτών των τελευταίων, 
στα πλοία της Ισπανίας και της Πορτογαλίας που αλιεύουν στα ύδατα των 
άλλων κρατών μελών, 
στα πλοία της Πορτογαλίας που αλιεύουν στα ύδατα της Ισπανίας και 
στα πλοία της Ισπανίας που αλιεύουν στα ύδατα της Πορτογαλίας. 
4.2.2. Ιστορία της αλιείας του τόνου του μακρύπτερου 
Η εκμετάλλευση του τόνου του μακρύπτερου από τους κοινοτικούς στόλους, και 
ανεξάρτητα από τα αλιευτικά εργαλεία που χρησιμοποιούν, είναι κατ'αρχήν 
συνάρτηση των ετήσιων μεταναστεύσεων αυτού του άκρως αποδημητικού είδους. 
Στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό, ο τόνος ο μακρύπτερος εμφανίζεται γύρω στον 
Ιούνιο στο γεωγραφικό πλάτος των Αζορών. Τελευταία, η μετανάστευση 
συνεχίζεται σε ένα ευρύ διάδρομο που προσανατολίζεται βορειανατολικά για να 
ασκηθεί η αλιεία από τον μήνα Αύγουστο στον Κόλπο της Γασκώνης. Η αλιεία 
συνεχίζεται εκεί με προοδευτική επέκταση προς το βορρά μέχρι τους μήνες 
Οκτώβριο και Νοέμβριο. Το γενικό αυτό σχήμα μετανάστευσης παρουσιάζει 
ανάλογα με τις περιβαλλοντικές συνθήκες, ετήσιες χωρο-χρονικές 
διακυμάνσεις. Περιορίζει γενικότερα τις αλιείες πέρα από την υφαλοκριπίδα, 
ενώ ο τόνος ο μακρύπτερος είναι είδος του ωκεανού. 
Η εκμετάλλευση του τόνου του μακρύπτερου από τους κοινοτικούς στόλους 
(Γαλλίας, Ισπανίας και Πορτογαλίας) γινόταν εκ παραδόσεως με δύο αλιευτικά 
εργαλεία τα ονομαζόμενα παραδοσιακά, τη συρτή και το ζωντανό δόλωμα (βλέπε 
διαγράμματα 2 και 3). 
Η χρήση των συρτών(^) για την αλίευση του τόνου του μακρύπτερου 
αναπτύχθηκε στον Κόλπο της Γασκώνης στις αρχές του αιώνα την περίοδο της 
παρακμής της αλιείας της σαρδέλας. Το 1947 έκανε την εμφάνιση της στην 
αλιεία του τόνου του μακρύπτερου στη Γαλλία η αλιεία με καλάμι στους 
ιχθυότοπους του τόνου που συγκεντρώνονται από τα ζωντανά δολώματα(~* ) 
(σαρδέλες, σαβρίδια και γαύρος μικρού μεγέθους) που ρίχονται από τα 
καράβια. Η τεχνική αυτή υιοθετήθηκε στη συνέχεια από τους Ισπανούς, μετά 
από τους Πορτογάλους των Αζορών και της Μαδέρας. Ο τελευταίος αυτός στόλος 
όπως και ο στόλος των Καναρίων Νήσων αποβλέπει ωστόσο κατά προτεραιότητα 
στα τροπικά τονοειδή (listao και patudo). 
(4| Γίνεται λόγος συνήθως για την αλιεία με καθετή ή συρτή 
(5) Γίνεται λόγος αδιακρίτως για την αλιεία με καλάμι ή με ζωντανό δόλωμα για να χαρακτηριστεί αυτή 
η τ εχνική 
Η αλιεία του τόνου του μακρύπτερου στα δύο πλέον ενδιαφερόμενα κράτη μέλη 
σημείωσε διαφορετικές εξελίξεις. Στην περίπτωση της Γαλλίας η παραγωγή των 
14 300 τόνων το 1986, η οποία είχε εξασφαλιστεί τότε με 460 αλιευτικά με 
καθετή και 86, με καλάμι μειώθηκε το 1987 σε 1 830 τόνους για 39 αλιευτικά 
με καθετή και 35 με καλάμι. Η μείωση αυτή επιδεινώθηκε στα πλέον πρόσφατα 
έτη τουλάχιστον για τα αλιευτικά που αλιεύουν με καθετή. Ο αριθμός των 
αλιευτικών με καθετή του ισπανικού στόλου σταθεροποιήθηκε σε 500 σκάφη 
περίπου το 1989, ο αριθμός των αλιευτικών με καλάμι παρέμεινε σταθερός από 
τις αρχές της δεκαετίας του 80 (περίπου 250 σκάφη το 1980 έναντι 220 το 
1989) . 
Το 1986 οι γάλλοι ερευνητές πειραματίστηκαν με την αλιεία του τόνου του 
μακρύπτερου με τη βοήθεια παρασυρόμενων απλαδιών, προσαρμόζοντας μία 
τεχνική που εμφανίστηκε στον Ειρηνικό (βλέπε διάγραμμα 1). Η τεχνική αυτή 
είχε ενδιαφέροντα αποτελέσματα σε σχέση με αυτά που είχαν επιτευχθεί με τα 
παραδοσιακά μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για την αλιεία του τόνου του 
μακρύπτερου. 
Τα τελευταία έτη εμφανίστηκε επίσης η αλιεία του τόνου του μακρύπτερου με 
πελαγική τράτα από τους γάλλους επαγγελματίες ψαράδες. Η τεχνική αυτή δεν 
είχε ωστόσο μια σταθερή επιτυχία. 
4.2.3. Πρόσφατη ανάπτυξη της αλιείας του τόνου του μακρύπτερου με 
παρασυρόμενα απλάδια στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό 
Η αλιευτική αυτή τεχνική είχε σημειώσει ταχεία ανάπτυξη στη Γαλλία και 
επεκτάθηκε σε δύο άλλη κράτη μέλη, την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. 
Ετσι ο στόλος των 20 γαλλικών σκαφών το 1988 (έτους όπου άρχισε η εμπορική 
αλιεία) αυξήθηκε σε περίπου 90 σκάφη για τα τρία κράτη μέλη κατά την 
περίοδο αλιείας του 1993. Η αύξηση του αριθμού των σκαφών σήμαινε και 
αύξηση της αλιευτικής προσπάθειας (εκφρασμένη σε αριθμό ημερών αλιείας) η 
οποία σημείωσε αύξηση περίπου 250% μεταξύ του 1988 και 1992. Τα αλιεύματα 
αυξήθηκαν επίσης από 750 τόνους το 1988 σε 7 300 τόνους (προσωρινά 
στοίχε ία) το 1993. 
Οι πίνακες 1 και 2 δείχνουν αντίστοιχα τα διαθέσιμα στοιχεία αλιευμάτων και 
αλιευτικής προσπάθειας και τις εξελίξεις μεταξύ 1990, 1991, 1992 και 1993 
των οποίων τα στοιχεία δίδονται σε ποσοστό. 
Μόνο σε 37 γαλλικά σκάφη είχε επιτραπεί να αλιεύουν στα πλαίσια της 
παρέκκλισης ενώ κάθε άλλο σκάφος έπρεπε να περιοριστεί στα 2,5 χλμ. 
Πράγματι, ο αριθμός των αλιευτικών με δίχτυα που αλιεύουν τον τόνο τον 
μακρύπτερο στον Βόρειο Ατλαντικό υπερέβη τα 60 (64) εκ των οποίων 31 μόνον 
εμφαίνονται στον , κατάλογο των 37 σκαφών που καλύπτονται από την 
παρέκκλιση(°). Στα σκάφη αυτά προστέθηκαν τα ιρλανδικά (16) και τα 
βρετανικά (10). Η αλιευτική προσπάθεια με δίχτυα στο απόθεμα αυτό, 
αυξήθηκε έτοι με ταχύ ρυθμό : τα 4 1 σκάφη που αλίtOav το 1990 αυξήθηκαν σε 
90 το 1993. 
Το διάγραμμα 5 δείχνει τη γεωγραφική ζώνη δραστηριότητας των αλιευτικών 
που αλιεύουν με δίχτυα και άλλα αλιευτικά εργαλεία. 
Τα συνολικά αλιεύματα του κοινοτικού στόλου για το έτος 1992 ήταν 27 600 
τόνοι, κατανεμημένοι ανά χώρα και ανά αλιευτικό εργαλείο σύμφωνα με τον 
εξής τι ίνακα : 
(6) Εκτός από τα 37 οκάψη no ο καλύπτονται από την «ορ(««»ιοη, όλα τα άλλα αλιει 
χρησιμοποίησαν παρασυρόμενα μανομενα δίχτυο πλέον τ υ ν S χλμ. το ε π ρ α ζ α ν παράνομα 
Ετος 1992 
ΜΕ ΖΩΝΤΑΝΟ 
ΔΟΛΩΜΑ 
ΣΥΡΤΗ 
ΑΠΛΑΔΙ 
ΠΕΛΑΓΙΚΗ 
ΤΡΑΤΑ ΙΣΠΑΝΙΑ 
10,8 
7,3 
-
-ΓΑΛΛΙΑ 
Ο,Ο,ι, 
0,0 
4,9 
2,5 ΙΡΛΑΝΔΙΑ 
-
-
0,5 
-ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ 
1,6 
-
-
-ΗΝΩΜΕΝΟ 
ΒΑΣΙΛΕΙΟ 
-
-
0,0(1, 
-
Πηγή : ICCAT Μα ι υπηρεσίες της Επιτροπής. Εκφρασμένα σε χιλιάδες τόνους. 
(1) 0,0 : Χαμηλότεροι από 100 τόνους. 
Η ιστορική σειρά των αλιευμάτων και τάσεων παρουσιάζεται στο διάγραμμα 4 
που δείχνει την πτώση των αλιευμάτων με παραδοσιακά εργαλεία (σκάφη που 
αλιεύουν με καλάμι και καθετή) για τη Γαλλία, συνοδευόμενη από προοδευτική 
μείωση του αριθμού των σκαφών αυτών των τύπων αλιείας. Αντίθετα από το 1988 
πρέπει να σημειωθεί, ότι τα αλιεύματα με παρασυρόμενα απλάδια αυξήθηκαν 
αισθητά. Τα αλιεύματα αυτά, προστιθέμενα σ'αυτά που αλιεύτηκαν με πελαγική 
τράτα προσεγγίζουν το επίπεδο των γαλλικών αλιευμάτων του έτους 1970. Οσον 
αφορά την Ισπανία, τα αλιεύματα του στόλου που αλιεύουν με καθετή, 
σημείωσαν μία χαμηλή αλλά σταθερή μείωση. Για τα σκάφη με καλάμι υπάρχει 
μία ορισμένη μεταβολή που αντιστοιχεί στις διακυμάνσεις της αλιευτικής 
προσπάθειας. 
4.3. Αλιεία με παρασυρόμενα απλάδια στη Μεσόγειο 
Οι αλιευτικές εργασίες με παρασυρόμενα απλάδια αποβλέπει κυρίως στον ξιφία, 
κατά δεύτερο λόγο στον τόνο τον μακρύπτερο και τα άλλα τονοειδή μικρού 
μεγέθους. Οι διατάξεις του άρθρου 9α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86 
εφαρμόζονται στη Μεσόγειο. 
Η αλιευτική δραστηριότητα με παρασυρόμενα απλάδια ασκείται ευρέως για την 
αλιεία τόυ ξιφία (διάγραμμα 5). Η Ιταλία είναι ο κύριος χρήστης αυτού του 
τύπου αλιείας στη Μεσόγειο, με ένα στόλο που εκτιμάτο το έτος 1990 σε 682 
σκάφη('). Ο αριθμός αυτός φαίνεται να μειώθηκε από το έτος 1991. Αλλά ένας 
υψηλός αριθμός ιταλικών σκαφών που αλιεύουν με δίχτυα συνέχισε να αλιεύει 
με παρασυρόμενα δίχτυα μήκους μεγαλύτερου των 2,5 χλμ. Η αλιευτική ζώνη 
δίδεται στο διάγραμμα 4. 
Η Ισπανία διαθέτει επίσης ένα στόλο πλοίων με χαμηλή χωρητικότητα που 
αποβλέπει κυρίως στον ξιφία και αλιεύει κοντά στον Πορθμό του Γιβραλτάρ. 
Οι στατιστικές των αλιευμάτων των άκρως αποδημητικών ειδών στη Μεσόγειο 
παρουσιάζουν επίσης ορισμένα προβλήματα ακρίβειας. Ωστόσο τα αλιεύματα που 
οφείλονται στα παρασυρόμενα απλάδια και πραγματοποιήθηκαν από τους 
κοινοτικούς στόλους είναι τα εξής : 
(7) Gli attrezzi pelagic! derivanti utilizzati per la cattura del pescespada (Xhiphias gladius) 
adulto. Va lutazione comparata della fun ζiona1ita , della capacita di cattura, dell'impatto 
globale e della economia dei sistemi e della riconveroione. Ministerio della Marina Mercantile. 
199 1. 
Για την Ιταλία, τα αλιεύματα του ξιφία υπερέβαιναν τους 4 000 το 1992. 
Σύμφωνα με τις στατιστικές του ΔΕΔΤΑ η παραγωγή ήταν η μέγιστη το 1988 και 
το 1989 με 10 000 τόνους ξιφία. Τα αλιεύματα του τόνου του μακρύπτερου 
προσέγγιζαν τους 1 000 το 1992. 
Οσον αφορά την Ισπανία, τα αλιεύματα του ξιφία υπερέβησαν επίσης ελαφρώς 
τους 180 τόνους το 1992 (προσωρινή εκτίμηση του ΔΕΔΤΑ 1993). 
Οι συζητήσεις για τη χρήση των παρασυρόμενων απλαδιών δεν περιοριορίστηκαν 
στις κοινοτικές νομοθεσίες. Οι εθνικές διατάξεις υπήρξαν ή συνεχίζουν να 
υφίστανται. Η χρήση των παρασυρόμενων απλαδιών απαγορεύεται στην Ελλάδα. Η 
ισπανική εθνική νομοθεσία απαγορεύει τη χρήση των παρασυρόμενων απλαδιών 
στον Ατλαντικό ενώ για τη Μεσόγειο επιτρέπεται η χρήση των διχτύων μήκους 
που δεν υπερβαίνει το 1,5 χλμ. 
Η νομοθεσία στην Ιταλία σημείωσε ορισμένες μεταβολές που συνδέονται με τη 
διαδοχική απαγόρευση και έγκριση μεταξύ του 1990 και 1992. Οι κυβερνητικές 
απαγορεύσεις ή περιορισμοί είχαν πράγματι ανασταλεί επανηλειμένα με απόφαση 
των δικαστηρίων. Η έναρξη ισχύος τον Ιούνιο του 1992 της κοινοτικής 
νομοθεσίας έριξε φως στο διάλογο. 
5. ΑΛΙΕΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΕΡΓΑΛΕΙΩΝ 
Η αποτελεσματικότητα ενός εργαλείου εξαρτάται από την ικανότητα του να 
αλιεύει ένα είδος ή μια ομάδα ειδών. Η επιλεκτικότητα μετρά την ικανότητα 
μιας τεχνικής αλιείας ενός συγκεκριμένου είδους εντός μιας ομάδας ειδών που 
μοιράζονται τον ίδιο οικολογικό θώκο (επιλεκτικότητα μεταξύ των διαφόρων 
ειδών) και εντός ενός συγκεκριμένου είδους, την ικανότητα της να αλιεύει 
άτομα μιας καθορισμένης κλίμακας μεγεθών (επιλεκτικότητα που αφορά ένα 
ε ίδος) . 
Η Επιστημονική και Τεχνική Επιτροπή της Αλιείας, στην 24η έκθεση της(°) 
θεωρεί ότι το παρασυρόμενο απλάδι είναι ένα πολύ αποτελεσματικό εργαλείο 
για την αλίευση του τόνου του μακρύπτερου, αλλά έχει ένα ελάττωμα στην 
επιλεκτικότητα των διαφόρων αλιευμάτων. 
Η αποτελεσματικότητα σε σχέση με τα παραδοσιακά εργαλεία ήταν προφανής από 
τα πρώτα πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από τους γάλλους ερευνητές το 1986 
και 1987 (CICTA, col.vol.sci.pap.XXX, 1989). Οι αποδόσεις του απλαδιού 
αυξήθηκαν από τότε που εισήχθησαν στον τύπο αυτό αλιείας, από 0,6 3 τόνους 
τόνου του μακρύπτερου ανά ημέρα αλιείας το 1988, σε 1,72 τόνους ανά ημέρα 
το 1992. Οι αποδόσεις των αλιευτικών με καθετή κυμαίνονταν μεταξύ 0,56 και 
0,48 τόνους ανά ημέρα για την ίδια περίοδο. Οι αποδόσεις των αλιευτικών με 
καλάμι για την ίδια περίοδο κυμαίνονταν επίσης από 1,05 έως 1,71 τόνους ανά 
ημέρα. Οι αποδόσεις αυτές δίδονται ανά σκάφος. Για να συσχετισθούν με τις 
θέσεις εργασίας επί του σκάφους, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα αντίστοιχα 
πληρώματα : πέντε έως οκτώ άνδρες για τα σκάφη που αλιεύουν με δίχτυα, 
έναντι πέντε έως έξι ανδρών κατά μέσο όρο για τα σκάφη με καθετή και δώδεκα 
ανδρών για τα σκάφη με καλάμι. 
Η αλιεία με ζωντανό δόλωμα δεν προκαλεί παρεμπίπτοντα αλιεύματα άλλων 
ειδών. Οσον αφορά τη συρτή, έχουν επισημανθεί παρεμπίπτοντα αλιεύματα 
καστανόψαρου (Brama brama) και πτηνών της θάλασσας. Όλες οι διαθέσιμες 
πληροφορίες για τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα δείχνουν ότι το απλάδι 
παρουσιάζει από μόνο του ένα ελάττωμα στην επιλεκτικότητα του μεταξύ των 
SEC(93) 1993 της 7ης Δεκεμβρ(< 
ειδών. Πράγματι τα αλιεύματα που πραγματοποιήθηκαν από τα γαλλικά σκάφη που 
αλίευαν με δίχτυα το 1992 και 1993<9) αποτελούνταν από 48 διαφορετικά είδη 
(ο τόνος ο μακρύπτερος αντιπροσώπευε το 85% των συνολικών αλιευμάτων σε 
αριθμό ατόμων). Τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα περιλαμβάνουν κεφαλόποδα, 
ερπετοειδή (θαλάσσιες χελώνες), πτηνά της θάλασσας και θαλάσσια θηλαστικά. 
Οσον αφορά τα αλιεύματα που πραγματοποιήθηκαν από τα ιταλικά σκάφη με 
δίχτυα (για το 1990 και 1991), ένας συνολικός αριθμός 74 ειδών είχε 
αλιευθεί μαζί με τον ξιφία (είδος στόχου) (που αντιπροσωπεύει 17,6% των 
συνολικών αλιευμάτων σε αριθμό ατόμων). 
Οσον αφορά την επιλεκτικότητα εντός ενός είδους τα αλιεύματα του τόνου του 
μακρύπτερου που πραγματοποιήθηκαν στον Βόρειο Ατλαντικό από τα αλιευτικά 
που αλίευαν με δίχτυα παρουσιάζουν μ ία κατανομή μεγεθών παρόμοια με αυτή 
που πραγματοποιήθηκε από τα σκάφη που αλίευαν με καθετή. Το μεγαλύτερο 
μέρος των αλιευμάτων για τα δύο αλιευτικά εργαλεία αποτελείται από ιχθύδια 
μήκους 60 έως 80 εκατοστών. Η κατανομή μεγεθών αλιευμάτων των αλιευτικών με 
καλάμι καλύπτει μια μεγαλύτερη ψαλίδα από 50 έως 100 εκατοστά. Τα ιχθύδια 
αποτελούν1 την πλειοψηφία στα αλιεύματα, αλλά εμφανίζονται επίσης και 
μεγαλύτερα ψάρια μήκους μεγαλύτερου των 80 εκατοστών. Τα αλιεύματα με 
πελαγικές τράτες έχουν παρόμοιο μέγεθος με τα αλιεύματα των αλιευτικών που 
αλιεύουν με καθετή και δίχτυα, εξαιρουμένου του τέλους της περιόδου όπου τα 
αλιεύματα μπορούν να μετατοπιστούν προς μεγαλύτερες ηλικίες. Η 
επιλεκτικότητα εντός ενός είδους των σκαφών με δίχτυα δεν διακρίνεται 
επομένως αισθητά από την επιλεκτικότητα των σκαφών με καλάμι και καθετή. 
Όλες αυτές οι τεχνικές αλίευσης αφορούν ιδίως ιχθύδια, εν αντιθέσει προς 
το παραγάδι βυθού, το οποίο αλιεύει κυρίως ενήλικα άτομα. Η τεχνική αυτή, 
στην οποία επιδίδονται στον Βόρειο Ατλαντικό τα ασιατικά σκάφη, δεν έχει 
ουσιαστικά χρησιμοποιηθεί από τα ευρωπαϊκά σκάφη. 
Όσον αφορά την αλιεία του ξιφία, τα αλιευτικά με δίχτυα αλιεύουν ψάρια κατά 
μέσο όρο μεγαλύτερο από αυτά που αλιεύουν τα ευρωπαϊκά παραγαδιάρικα, τα 
οποία ασκούν αλιεία επιφανείας. 
6. ΠΑΡΕΜΠΙΠΤΟΝΤΑ ΑΛΙΕΥΜΑΤΑ 
6.1. Φύση και σημασία 
Το παράρτημα 1 παρουσιάζει τα αποτελέσματα με αριθμητικά στοιχεία. 
Τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα χωρίς εμπορική αξία αποτελούν ένα από τα 
σημαντικά στοιχεία του θέματος αυτού. Τα κητοειδή, τα ερπετά και τα πτηνά 
της θάλασσας ρίπτονται στη θάλασσα. Ορισμένα από αυτά τα είδη ανήκουν στα 
προσταυμένα από τη σύμβαση της Βέρνης είδη (απόφαση του Συμβουλίου 
82/72/ΕΟΚ(10)), καθώς και από τη Σύμβαση του Διεθνούς Εμπορίου των Ειδών 
της Αγριας Πανίδας και Χλωρίδας που απειλούνται με αφανισμό - CITES -
(κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3626/82 του Συμβουλίου<^)). 
Η σύμβαση αυτή προβλέπει μέγιστη προστασία για δύο είδη φαλαινών (φυσητήρας 
και μεγαπτεροφάλαινα). 
Το ποσοστό αλιευμάτων των δελφινιών στη γαλλική αλιεία με παρασυρόμενα 
απλάδια, κατά το 1992 ήταν 0,11 δελφίνια ανά χιλιόμετρα διχτύου και ανά 
έτος. Κανένα δεδομένο δεν είναι διαθέσιμο για το ποσοστό αλιευμάτων των 
δελφινιών στις αλιευτικές δραστηριότητες της Ιρλανδίας και του Ηνωμένου 
Βασι λ ε ί ου. 
(9) Οικολογική επίπτωση της αλιείας του τόνου με παρασυρόμενο απλάδι στον Βορε ιο-ανατο λ ικό Ατλαντικό 
- Εκθεση IFREMER που υποβλήθηκε στην Ε Τ Ε λ 
(10) ΕΕ αριθ. L 38 της 10.02.1982, ο. 1 
(11) ΕΕ αριθ. L 384 της 31.12.1982, σ. 1 
Όσον αφορά τις δραστηριότητες στη Μεσόγειο, οι διαθέσιμες πληροφορίες είναι 
πολύ περιορισμένες και συγκεκριμένες. Για τον ιταλικό στόλο οι πληροφορίες 
είναι μάλλον ποιοτικής τάξεως. Τα αλιεύματα των μεγάλων φαλαινών 
(Balaenoptera) θεωρούνται ως "ευκαιριακά" και "παρεμπίπτοντα" ενώ των 
διαφόρων ειδών δελφινιών ως "κοινά". Τα ποσοτικά στοιχεία κάνουν αναφορά σε 
ένα μέσο αριθμό δελφινιών που αλιεύονται κατά 0,015 ανά χιλιόμετρο διχτύου 
και ανά έτος. 
6.2. Αντίκτυπος της αλιείας του τόνου του μακρύπτερου στους πληθυσμούς των 
δελφινιών 
Η θνησιμότητα των δελφινιών που συνδέεται με την αλιεία παρασυρόμενου 
απλαδιου της Γαλλίας προσεγγίζει τα 400 κοινά δελφίνια, 1 200 μπλε και 
λευκά δελφίνια και 100 άλλα κητοειδή. Όσον αφορά τα δελφίνια, οι 
θνησιμότητες αυτές αντιπροσωπεύουν 0,68% (κοινό δελφίνι) και 1,62% (μπλε 
και λευκό δελφίνι) του εκτιμούμενου δυναμικού των αντίστοιχων πληθυσμών. 
Σύμφωνα με τη μελέτη του IFREMER<12), η θνησιμότητα αυτή δεν θα προκαλέσει 
βραχυπρόθεσμα αισθητή μείωση των δυναμικών. 
Μακροπρόθεσμα η πρόβλεψη δεν είναι δυνατή αν και η διαιώνιση των πληθυσμών 
δεν απειλείται άμεσα. Η μακροβιότητα των ειδών κάνει ώστε τα αλιεύματα να 
παρουσιάζουν διαφοροποιημένα και συσσωρευμένα αποτελέσματα κυρίως όταν, 
όπως είναι εδώ η περίπτωση, υπερτερούν στα αλιεύματα τα νεαρά ψάρια. 
Τα αλιεύματα άλλων κητοειδών, πτηνών και χελωνών παρουσιάζονται από 
ποσοτική άποψη πολύ χαμηλά αλλά το επίπεδο εκμετάλλευσης είναι άγνωστο. 
Επίσης υπάρχει ο φόβος μεγαλύτερης ευαισθητοποίησης των πληθυσμών του μπλε 
καρχαρία και του βλάχου. 
Η Επιστημονική και Τεχνική Επιτροπή της Αλιείας - ΕΤΕΑ - συνεδρίασε στις 15 
εώς τις 17 Νοεμβρίου 1993. Το θέμα του οικολογικού αντίκτυπου που συνδέεται 
με την αλιεία του παρασυρόμενου απλαδιου είχε εξεταστεί κατά τη συνεδρίαση 
αυτή. Δυο εκθέσεις που καταρτίστηκαν αντίστοιχα από τα ερευνητικά 
ινστιτούτα της Γαλλίας και της Ισπανίας, υποβλήθηκαν στην επιτροπή η οποία 
τ ι ς ανέλυσε. 
Η ΕΤΕΑ αποφάνθηκε για τον αντίκτυπο που συνδέεται με την αλιεία του τόνου 
του μακρύπτερου με παρασυρόμενα δίχτυα στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό. Λόγω 
έλλειψης δυνατότητας να εκτιμηθεί ο οικολογικός κίνδυνος, η ΕΤΕΑ σημείωσε 
ότι τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα του γαλλικού στόλου είναι σημαντικά (πλέον 
των 1 700 δελφινιών ανά έτος) και πρέπει να προσαυξηθούν κατά 30% για να 
ληφθούν υπόψη θνησιμότητες που οφείλονται στους στόλους των άλλων χωρών που 
συμμετέχουν στον ίδιο αυτό τύπο αλιείας. 
Η ΕΤΕΑ θεωρεί ότι : 
αφενός οι πληθυσμοί των κητοειδών πρέπει να διατηρηθούν κάτω από το 
ποσοστό του 50% των μέγιστων δυναμικών τους, 
αφετέρου οι ποσότητες που αλιεύονται ετησίως πρέπει να διατηρηθούν 
κάτω από το 2% του δυναμικού(*3). 
Η ΕΤΕΑ διαπιστώνει ότι τα αλιεύματα των κοινών δελφινιών βρίσκονται εντός 
των εκφρασμένων κριτηρίων ενώ τα αλιεύματα των μπλε και λευκών δελφινιών 
υπερέβησαν το όριο του 2%. 
(12) Γαλλικό Ινστιτούτο Ερευνας για την Εξερεύνηση της θάλασσας 
(13) Το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί στο ήμισυ του μέσου ποσοστού ετήσιας φυσικής ανανίκαης του πληθυσμού 
η οποία €κτιμήβη*ι μεταξύ 2 και β*. Το κριτήριο αυτό χρησι μόκο ιήβηκε στη βορειοαμερικανική 
νομοθεσία για να μειωθεί το ποσοστό θνησιμότητας της αλιείας του τόνου albaeore «ou συνδέεται με 
τα δελφίνια στον τροπικο-ανατολ ι κό Ειρηνικό 
6.3. Δυνατότητες περιορισμού των αλιευμάτων των δελφινιών 
6.3.1. Διαμερικανική Επιτροπή του Τροπικού Τόνου - ΔΕΤΤ 
Η αλιεία του τόνου του κιτρινόπτερου (Thunnus albacares) που 
πραγματοποιήθηκε από γρι-γρι στη ζώνη του κεντρο-ανατολικού ωκεανού, η 
οποία καλύπτεται από την Διαμερικανική Επιτροπή του Τροπικού Τόνου (CIATT), 
έχει ως αποτέλεσμα παρεμπίπτοντα αλιεύματα δελφινιών. Η διεθνής αυτή 
επιτροπή ακολουθεί ένα ειδικό πρόγραμμα μείωσης της θνησιμότητας των 
δελφινιών που αλιεύονται μαζί με τον τόνο τον κιτρινόπτερο. Σημαντικές 
πρόοδοι σημειώθηκαν αφού εισήχθησαν διάφορες τεχνικές προσαρμογές στα 
δίχτυα (κυκλωτικά γρι-γρι), καθώς και ορισμένες αλλαγές στις αλιευτικές 
δραστηριότητες, γεγονός που επέτρεψε τη μείωση κατά 99% της θνησιμότητας 
των δελφινιών. Η μείωση της αλιευτικής προσπάθειας συνέβαλε επίσης σ'αυτή 
τη μείωση. Ο επιδιωκόμενος στόχος γι'αυτό το έτος 1999 είναι να επιτευχθεί 
ένα επίπεδο θνησιμότητας που να προσεγγίζει το 0. 
6.3.2. Μείωση παρεμπιπτόντων αλιευμάτων στην αλιεία με παρασυρόμενα 
απλάδια 
Εφαρμόστηκαν ορισμένες τεχνικές μέθοδοι για να μειωθούν τα παρεμπίπτοντα 
αλιεύματα κυρίως δελφινιών και άλλων κητοειδών. Η πόντιση του άνω γραντ ί -, 
που είναι μεγαλύτερο των 2 μέτρων κάτω από την επιφάνεια, είχε 
συμπεριληφθεί στις τεχνικές υποχρεωτικές διατάξεις για την άσκηση της 
αλιείας στα πλαίσια των παρεκκλίσεων. Το οικολογικό ενδιαφέρον αυτού του 
μέτρου δεν είχε επικυρωθεί από την πείρα και επί του παρόντος δεν είναι 
δυνατόν να υπάρχουν εγγυήσεις για την αποτελεσματικότητα του ώστε να 
προληφθεί η αλιεία των θαλάσσιων θηλαστικών. Η πόντιση του άνω γραντί 
αποδείχτηκε ωστόσο ως πολύ χρήσιμο μέτρο για τη μείωση των κινδύνων 
ναυσιπλοίας (βλέπε παράρτημα). 
Η προσθήκη των πομπών σημάτων, και άλλων συστημάτων που είναι ικανά να 
ειδοποιήσουν τα θαλάσσια θηλαστικά για την παρουσία των διχτύων στην τροχιά 
τους, αναφέρθηκε επίσης. Η αποτελεσματικότητα αυτών των συστημάτων δεν 
αποδείχθηκε ωστόσο. Ορισμένοι ειδικοί θεωρούν ότι τα νεαρά δελφίνια δεν 
ανέπτυξαν ακόμα τις ικανότητες τους ακουστικής ανίχνευσης, ενώ 80% των 
δελφινιών που αλιεύονται από τα σκάφη που αλιεύουν με δίχτυα τον τόνο τον 
μακρύπτερο είναι νεαρά άτομα ψαριών. 
Οι μέθοδοι που επέτρεψαν στη CIATT τη σημαντική μείωση της θνησιμότητας των 
δελφινιών δεν μπορούν να επεκταθούν στην αλιεία με παρασυρόμενο απλάδι. Ο 
"ενεργός" χαρακτήρας της αλιείας με κυκλωτικό γρι-γρι επιτρέπει την 
ανθρώπινη παρέμβαση τη στιγμή μάλιστα της περικύκλωσης των ζωνών τόνου κατά 
την ανέλκυση του διχτύου και τη φόρτωση του τόνου. Αλλα σημαντικά ανθρώπινα 
και υλικά μέσα (βοηθητικά σκάφη) τίθενται κάτω από το νερό για να εξαχθούν 
τα ζώντα δελφίνια από το γρι-γρι πριν από την ανέλιξη του διχτύου. Τα 
παρασυρόμενα απλάδια χαρακτηρίζονται από τον "παθητικό" τους χαρακτήρα κατά 
την αλιεία και η ανθρώπινη παρέμβαση είναι περιορισμένη και μάλιστα 
μηδενική, στην εκ των προτέρων επιλογή των ειδών που πρόκειται να 
αλιευθούν. 
Στη σημερινή κατάσταση των γνώσεων δεν φαίνεται να υπάρχουν επομένως 
σίγουρα μέσα για να εξασφαλιστεί η μείωση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων των 
θηλαστικών που αλιεύονται από σκάφη που χρησιμοποιούν δίχτυα. 
7. ΑΛΛΗΛΟΕΠΙΑΡΑΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΣΚΑΦΩΝ ΠΟΥ ΑΛΙΕΥΟΥΝ ΜΕ ΔΙΧΤΥΑ, ΜΕ ΚΑΘΕΤΗ 
ΚΑΙ ΚΑΛΑΜΙ ΣΤΗΝ ΑΛΙΕΙΑ ΤΟΥ ΤΟΝΟΥ ΤΟΥ ΜΑΚΡΥΠΤΕΡΟΥ ΣΤΟΝ ΑΤΛΑΝΤΙΚΟ 
7.1. Βιολογικές και τεχνικές πτυχές 
Η αλιευτική προσπάθεια με παρασυρόμενο απλάδι αυξήθηκε κατά 20% από το 1990 
έως το 1992 ενώ οι αποδόσεις των παραδοσιακών εργαλείων έχουν μειωθεί. Αυτό 
το γεγονός μπορεί να αποδοθεί στα προβλήματα αλληλεπίδρασης μεταξύ των 
αλιευτικών εργαλείων αλλά η επιστημονική τους ανάλυση είναι δυσχερής. Το 
πρόβλημα περιπλέκεται μ'αυτόν τον τρόπο από το γεγονός ότι πέρα από τις 
εκφορτώσεις υπάρχει μια επιπλέον θνησιμότητα (ψάρια που έχουν χαθεί κατά 
την ανέλκυση του διχτύου), που ωστόσο δεν μπορεί να εκφραστεί σε αριθμητικά 
στοιχεία. 
Υπάρχει πάντως ένας ανταγωνισμός για τους πόρους μεταξύ παραδοσιακών και 
νέων αλιευτικών εργαλείων (απλάδια και πελαγική τράτα). Κατ'αρχήν οφείλεται 
στην σπάνιδα του αποθέματος. Σχετικά μ'αυτό, το θέμα είναι αρχικά ποιο 
είναι το συνολικό επίπεδο εκμετάλλευσης. Η εκτίμηση της κατάστασης του 
αποθέματος του τόνου του μακρύπτερου στον Ατλαντικό είχε διεκπεραιωθεί το 
Νοέμβριο του 1993 από την Μόνιμη Επιτροπή Ερευνας και Στατιστικής (SCRS) 
της Διεθνούς Επιτροπής για τη διατήρηση των τονοειδών του Ατλαντικού. Μέχρι 
αυτή την πρόσφατη ημερομηνία το απόθεμα θεωρούνταν ως υποεκμεταλλευόμενο. 
Στο εξής αποτελεί αντικείμενο μιας διαφορετικής διάγνωσης. Οι εκτιμήσεις 
υποδεικνύουν διαφορετικές καταστάσεις ανάλογα με τις χρησιμοποιούμενες 
μεθόδους. Οι μεν επιβεβαιώνουν παλιά διάγνωση χαμηλής εκμετάλλευσης ή 
υποεκμετάλλευσης. Οι δε οδηγούν σε μια εντατική εκμετάλλευση συνοδευόμενη 
από την πρόσφατη με ίωση της εισαγωγής νεαρών ψαριών σε ένα απόθεμα χωρίς να 
υπάρχει εγγυημένη εξήγηση γ ι'αυτήν τη μεταβολή (αντίκτυπος της αλιείας ή 
του περιβάλλοντος). Ο αντίκτυπος των σκαφών που αλιεύουν με δίχτυα στο 
απόθεμα δεν πρέπει ωστόσο να θεωρείται μοναδικός γιατί τα τελευταία χρόνια 
τα ίδια ψάρια αλιεύονται και από άλλα σκάφη (με καθετή, με καλάμι, 
πελαγικές τράτες) που εκμεταλλεύονται αυτό το απόθεμα. 
Εκτός από τη μείωση του πληθυσμού του τόνου του μακρύπτερου τα αλιευτικά με 
καθετή και καλάμι τονίζουν την βλαβερή επίδραση των αλιευτικών με δίχτυα, 
στα διαθέσιμα υπόλοιπα των ψαριών. Σε επιστημονικό επίπεδο, το θέμα αυτό 
παραμένει ανοιχτό. Σε πρακτικό επίπεδο αν και οι μεν αλιεύουν συνήθως τη 
νύχτα και οι υπόλοιποι την ημέρα η συνύπαρξη είναι πολύ δύσκολη κυρίως στο 
πρώτο ήμισυ της εποχής (άνοιξη ή αρχές Αυγούστου) γιατί οι αλιευτικές ζώνες 
αλληλοκαλύπτονται τότε (διάγραμμα 6), και έχουν συμβεί σοβαρά ατυχήματα 
μεταξύ των διαφόρων στόλων. 
7.2. Κοινωνικο-οικονομικές πτυχές 
Λόγω του κόστους παραγωγής τους οι γάλλοι αλιείς δεν μπορούν να κάνουν 
αποδοτική την αλιεία του τόνου του μακρύπτερου με συρόμενη καθετή, παρόλο 
που για αλιευτικά με καλάμι η κατάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη. Η αλιεία 
με δίχτυ είναι αντίθετα αποδοτική και μάλιστα πολύ επικερδής όταν τα μήκη 
υπερβαίνουν ( παράνομα ) τα 5 χλμ. Σύμφωνα με την CSTP χρειάζεται 1 χλμ. 
διχτύου ανά επι βιβαζόμενο αλιέα για κάθε αλιεία για να είναι αποδοτική. 
Αυτό ισχύει πιθανώς και για τα αλιευτικά με δίχτυα της Αγγλίας και 
Ιρλανδίας. Πράγματι η γενική κρίση της αλιείας, η πτώση των τιμών και η 
υπερεκμετάλλευση των παραδοσιακών πόρων καθιστούν την αλιεία με 
παρασυρόμενα δίχτυα πολύ ελκυστική. Η αλιεία του τόνου του μακρύπτερου με 
απλάδι αποτέλεσε μία σημαντική πηγή εσόδων, νόμιμη ή μη, για τα 
ενδιαφερόμενα σκάφη. 
10 
Η Γαλλία όπως και η Ιρλανδία αποδίδουν μεγάλη σημασία στη διατήρηση της 
δραστηριότητας αυτής. Η Ιρλανδία εισηγήθηκε έτσι την συνέχιση της αλιείας 
με δίχτυα άνω των 2,5 χλμ., με διεύρυνση της πρόσβασης και σε άλλα κράτη 
μέλη εκτός της Γαλλίας, αλλά με περιορισμό των αλιευμάτων και των 
προσπαθειών και με επιστημονική παρακολούθηση. 
Για τα αλιευτικά σκάφη με δίχτυα, η αλιεία του τόνου του μακρύπτερου παίζει 
σπουδαίο ρόλο στην ισορροπία των εκμεταλλεύσεων τους, και συνεχίζει να 
παίζει ένα ρόλο παρόμοιο για τους στόλους που χρησιμοποιούν παραδοσιακές 
τεχνικές κυρίως στην βόρεια ακτή της Ισπανίας. Αυτά τα τελευταία σκάφη 
θεωρούν την αλιεία με δίχτυ ως αλιεία που θέτει σε κίνδυνο την απόδοση τους 
και τις τιμές στην εκφόρτωση. Τα αλιεύματα των αλιευτικών που αλιεύουν με 
δίχτυα είναι πράγματι αρκετά σημαντικά για να επηρεάσουν τις τιμές τις 
οποίες και ρίχνουν : αν και λιγότερα από αυτά των παραδοσιακών μεθόδων, 
αυξάνουν την προσφορά, ενώ τα εκφορτωμένα προϊόντα είναι χαμηλότερης 
ποιότητας. Είναι πάντως δύσκολο να εξηγηθούν οι διακυμάνσεις της τιμής του 
τόνου του μακρύπτερου (βλέπε πίνακα 3). 
Άν και είναι δύσκολο να ποσοτικοποιηθούν οι διάφορες μορφές 
αλληλοεπιδράσεων μεταξύ των αλιευτικών εργαλείων, η αποδοτικότητα των 
σκαφών που χρησιμοποιούν παραδοσιακές τεχνικές (υπερβαίνει τα 700) είναι 
χαμηλή, γεγονός που τα καθιστά ευάλωτα σε μειώσεις, ακόμα και χαμηλές, της 
απόδοσης ή των τιμών. Λαμβανομένων υπόψη των πληρωμάτων που απασχολούνται, 
ο κοινωνικός ρόλος τους είναι επομένως σημαντικός : άνω των πέντε χιλιάδων 
άμεσων θέσεων απασχόλησης. 
7.3. Δυνατότητες μετατροπής 
Τα σκάφη που συμμετείχαν στην αλιεία με δίχτυ το 1992 και 1993, και 
εδικάιούντο ή μη την παρέκκλιση των 5 χλμ., από τεχνικής άποψης είναι ικανά 
να ασκούν άλλες αλιείες με σταθερά ή παρασυρόμενα δίχτυα. Στην πλειοψηφία 
τους είχαν ναυπηγηθεί πριν αναπτυχθεί η αλιεία του τόνου του μακρύπτερου με 
παρασυρόμενο απλάδι. Δεν διαφέρουν από άλλα σκάφη του ίδιου μεγέθους, 
δηλαδή 15 έως 24 μέτρα αλλά η πλειοψηφία τους είναι σκάφη των 20 μέτρων 
(διάγραμμα 7). Εκτός από τον γαύρο η Γαλλία διαθέτει επαρκείς ποσοστώσεις 
για τα αποθέματα που είναι προσιτά στα σκάφη αυτά. Επομένως μια μετατροπή 
γίνεται αντιληπτή σε τεχνικό επίπεδο στα πλαίσια των κανόνων της κοινής 
αλιευτικής πολιτικής. 
Σε βιολογικό επίπεδο, τα αντίστοιχα βενθικά και βενθοπελαγικά αποθέματα 
υπόκεινται σε εντατική εκμετάλλευση. Αν και η δυνητική αλιευτική προσπάθεια 
που αντιπροσωπεύουν τα σκάφη με δίχτυα είναι μειωμένη σε σχέση με την 
πραγματική προσπάθεια, μια μετατροπή των αλιευτικών με δίχτυα προς τη 
μέθοδο αλιείας με τράτα των βενθοπελαγικών αποθεμάτων, όπως του μερλούκιου 
του βορρά, θα ήταν η λιγότερο ικανοποιητική μετατροπή. 
Σε οικονομικό επίπεδο η μετατροπή των αλιευτικών με δίχτυα θα μπορούσε να 
προκαλέσει δυσκολίες, θα μπορούσε να διευκολυνθεί με μεταβατικά μέτρα 
λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι τα αλιευτικά εργαλεία που αποκτούνται 
έννομα θα μπορούσαν να καταστούν άχρηστα πριν να έχουν αποσβεστεί. Σε 
παρόμοια περίπτωση, είναι κατανοητή μια στήριξη σε συνάρτηση με το κόστος 
των υπαρχόντων διχτύων ή το κόστος απόκτησης των αλιευτικών εργαλείων που 
είναι αναγκαία για την πρακτική των άλλων τύπων αλιείας. Μια άμεση παύση 
της δραστηριότητας θα μπορούσε επιπλέον να εμποδίσει την ταχεία εξεύρεση 
των λύσεων διαρκείας. Στην περίπτωση αυτή είναι απόλυτα δικαιολογημένες οι 
πριμοδοτήσεις προσωρινής παύσης. 
11 
Η Νήσος Yeu παρουσιάζει ένα ιδιαίτερο πρόβλημα. 21 σκάφη που αλιεύουν τον 
τόνο τον μακρύπτερο με παρασυρόμενο δίχτυ, άσκησαν αλιεία κατά το 1993, εκ 
των οποίων τα 15 υπάγονταν στην παρέκκλιση. Αυτό το εργαλείο αποτελεί μια 
σημαντική συνιστώσα της αλιευτικής δραστηριότητας η οποία αποτελεί το 
κέντρο της οικονομικής ζωής της νήσου. Εάν πρέπει να τεθεί ένα τέλος στην 
αλιεία του μακρύπτερου τόνου με δίχτυ, πέρα από τα προσωρινά μέτρα που θα 
επιτρέψουν να αποφευχθεί μια άμεση κρίση, πρέπει να καταρτιστεί ένα 
γενικότερο σχέδιο για την εξερεύνηση όλων των εναλλακτικών δραστηριοτήτων 
και να επιλεγούν λύσεις για την εξεύρεση των αναγκαίων χρηματοδοτικών 
μέσων. 
Για τη διευκόλυνση της μετατροπής και της προσαρμογής των αλιευτικών με 
δίχτυα, είναι διαθέσιμα πολλά μέσα. Εν πρώτοις, η νήσος Yeu υπάγεται στον 
στόχο 5β. Γενικά, τόσο το ΧΜΠΑ όσο και η πρωτοβουλία PESCA θα έδιναν τη 
δυνατότητα να στηριχθούν τα αναγκαία μέτρα. 
8. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΜΕ ΠΑΡΑΣΥΡΟΜΕΝΑ ΑΠΛΑΔΙΑ 
8.1. Δυνατότητα ελέγχου (βλέπε παράρτημα 2 για μια λεπτομερή ανάλυση) 
ΠΙΝΑΚΑΣ 
ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΔΙΧΤΥ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΟΝ 
ΠΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟ ΘΑΛΑΣΣΑ ΛΙΜΕΝΑ 
Μήκος διχτύων επί του σκάφους ΝΑΙ ΝΑΙ 
Μήκος χρησιμοποιουμένων διχτύων ΝΑΙ ΟΧΙ 
Τεχνικοί όροι 
- πόντιση άνω γραντί ΝΑΙ ΟΧΙ 
- πρόσδεση στο σκάφος ΝΑΙ ΟΧΙ 
Αλιευτική ζώνη ΝΑΙ ΟΧΙ 
Όπως φαίνεται από τον παραπάνω πίνακα μπορεί να ασκηθεί πραγματικός 
έλεγχος, πέρα από τους ισχύοντες περιορισμούς, για την χρησιμοποίηση των 
παρασυρόμενων απλαδιών, μόνον μέσω ενός κατάλληλου ελέγχου και επιθεώρησης 
επί θαλάσσης, εκ μέρους των ενδιαφερομένων κρατών μελών. 
Ο καθορισμός του μήκους των διχτύων τα οποία βρίσκονται επί του σκάφους στο 
λιμάνι, δεν μπορεί να θεωρηθεί ως αποτελεσματικός έλεγχος, εφόσον οι αλιείς 
μπορούν να επωφελούνται από τους πολλούς διαφορετικούς τρόπους με τους 
οποίους τα μεγαλύτερα από τα επιτρεπόμενα μήκη διχτύων μπορούν να 
αποκρύπτονται. 
Ο αποτελεσματικός έλεγχος στη θάλασσα προφανώς απαιτεί ότι έχουν 
χρησιμοποιηθεί από τις αρχές επιθεώρησης ενός κράτους μέλους, οι επαρκείς 
ενδεδειγμένες μέθοδοι ελέγχου. 
12 
Εντός των αλιευτικών ζωνών που τελούν υπό εθνική κυριαρχία, η απαίτηση αυτή 
δεν πρέπει να επιβάλλει επιπρόσθετη επιβάρυνση στις αρχές. Ωστόσο, σε 
ορισμένους τύπου αλιείας, κυρίως την αλιεία του τόνου του κιτρινόπτερου του 
Βορειο-ανατολικού Ατλαντικού, το 90% της αλιευτικής προσπάθειας, 
καταβάλλεται στην ανοιχτή θάλασσα, που συνήθως είναι ύδατα εκτός εθνικής 
κυριαρχίας. Ενώ τα εν λόγω κράτη μέλη διαθέτουν τα αναγκαία μέσα για τις 
μεγάλες αποστάσεις, η διάθεση ωστόσο σημαντικών πόρων για τον έλεγχχο 
αλιευμάτων, μπορεί να δημιουργήσει σοβαρά κενά στον έλεγχο άλλων, εκτός αν 
υπάρχει διαθέσιμος αριθμός ικανοποιητικών πόρων. Επιπλέον, εφόσον σε διεθνή 
ύδατα τα κράτη μέλη μπορούν να ασκούν άμεσο έλεγχο μόνο στα σκάφη υπό τη 
δική τους σημαία, ο πλήρης αποτελεσματικός έλεγχος του συνόλου του 
κοινοτικού στόλου, που διατέθηκε το 1993 π.χ., για την αλιεία του τόνου του 
κιτρινόπτερου με παρασυρόμενα απλάδια (90 σκάφη), θα απαιτούσε τη συνεχή 
παρουσία τουλάχιστον ενός περιπολικού από κάθε ένα από τα τρία κράτη μέλη 
που τα σκάφη τους συμμετείχαν γα ι 4 περίπου μήνες σ'αυτές τις αλιευτικές 
δραστηριότητες. 
8.2. Το μέγεθος των πραγματικών ελέγχων 
Από το πρώτο εξάμηνο 1992 η Επιτροπή ζήτησε από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη 
να της ανακοινώσουν τα ειδικά μέτρα ελέγχου που επροτίθεντο να θέσουν σε 
εφαρμογή. Δεν έλαβε καμία απάντηση. Το 1993 πραγματοποιήθηκαν ειδικές 
αποστολές επιθεώρησης τόσο επί θαλάσσης όσο και επί ξηράς από τους 
κοινοτικούς επιθεωρητές. Η Ισπανία εξάλλου ανάπτυξε σημαντική δραστηριότητα 
ελέγχου στη θάλασσα. 
Η ανάλυση των διαθέσιμων πληροφοριών, οι επιθεωρήσεις και οι έλεγχοι που 
αναφέρθηκαν κατέληξαν αφενός στο ότι οι νομοθεσίες είχαν παραβιαστεί σοβαρά 
και αφετέρου ότι τα μέτρα που θεσπίστηκαν από τα κράτη μέλη που ασκούν τις 
αλιευτικές δραστηριότητες με παρασυρόμενα απλάδια του ωκεανού, ήταν πάρα 
πολύ ανεπαρκείς. Τόσο στη Μεσόγειο (Ιταλία) όσο και στον Ατλαντικό (Γαλλία, 
Ιρλανδία, Ηνωμένο Βασίλειο) πολλά αλιευτικά με δίχτυα που αλιεύουν χωρίς να 
καλύπτονται από καμία παρέκκλιση, χρησιμοποίησαν δίχτυα μήκους μεγαλύτερου 
των 2,5 χλμ., συχνά χωρίς μάλιστα να τηρούν την υποχρέωση στοιβασίας του 
διχτύου στο πλοίο. Στα πλαίσια αυτής της παρέκκλισης, τόσο ο περιορισμός 
του συνολικού μήκους σε 5 χλμ. όσο και η υποχρέωση πόντισης είχαν αθετηθεί. 
Οι φορτωμένες ποσότητες τόσο του 92 όσο και του 93 δεν είναι συμβιβάσιμες 
με την τήρηση του μήκους που ρυθμίστηκε με κανονισμό. Η σημασία της απάτης 
φέρνει στην επιφάνεια την πολύ σοβαρή ανεπάρκεια των διατάξεων ελέγχου που 
θεσπίζονται από τα κράτη μέλη. Οι ελλείψεις αυτές είναι τόσο σοβαρές όσο ο 
έλεγχος των απλαδιών του ωκεανού αποδεικνύεται ιδιαίτερα δύσκολος. Οι 
απομεμακρυσμένοι τόποι αλιείας διευκολύνουν τις απάτες, θα ήταν δυνατόν για 
τα κράτη μέλη τα οποία ασκούν αυτή την αλιεία να θεσπίσουν έναν πολύ πιο 
αποτελεσματικό έλεγχο. Πριν να απαγορεύσουν τα δίχτυα ωκεανού, η Ιαπωνία, η 
Κορέα και η Ταϊβάν είχαν δείξει την πορεία που πρέπει να ακολουθηθεί, 
χρησιμοποιώντας τις κατάλληλες τεχνολογίες (εντοπισμός με δορυφόρους), 
συνδυασμένες με διαχείριση βάσει επιτρεπόμενων ζωνών και επι θαλάσσιων 
ελέγχων, στηριζόμενες σε ένα καθεστώς αδειών και κυρώσεων. Οι συζητήσεις 
στα Ηνωμένα Έθνη ωστόσο αποκάλυψαν τις δυσκολίες ελέγχου των αλιευτικών με 
δίχτυα ωκεανού. Επομένως θα είναι πάντοτε δύσκολο να αποφευχθούν οι απάτες 
εφόσον υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση, για ένα μήκος θεωρητικά κατώτερο των 2,5 
χλμ. (ή ένα άλλο όριο). 
9. ΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δείχνει μεγάλο ενδιαφέρον για όλα τα γεγονότα που 
13 
συνδέονται με τα παρασυρόμενα απλάδια δεδομένης της πολύ μεγάλης 
ευαισθησίας του κοινού γ ι'αυτό το θέμα και των προβλημάτων που τίθενται από 
τις πρακτικές των εν λόγω στόλων. Η γνώμη του Κοινοβουλίου ήταν θετική για 
την ενδέκατη τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86^^), κατά την 
ολομέλεια του της 7ης Οκτωβρίου έως 11ης Οκτωβρίου 1991. 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασε την άποψη του εκ νέου για το θέμα της 
χρησιμοποίησης των παρασυρόμενων απλαδιών κατά την ολομέλεια της 13ης έως 
17 Δεκεμβρίου 1993. Η τελευταία απόφαση του Koινοβουλίου(^) αφορά τη 
συνολική απαγόρευση της χρησιμοποίησης των παρασυρόμενων απλαδιών, ωστόσο η 
Επιτροπή θα μπορούσε, κατόπιν αιτιολογημένης αιτήσεως ενός κράτους μέλους 
να επιτρέψει τη χρησιμοποίηση αυτού του τύπου εργαλείου εντός της παράκτιας 
ζώνης των 12 ναυτικών μιλίων. 
10. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
Η συζήτηση για τη χρησιμοποίηση των παρασυρόμενων απλαδιών του ωκεανού είχε 
ξεκινήσει σε κοινοτικό επίπεδο πριν από 5 χρόνια. Παρά τις πολυάριθμες 
αντιθέσεις και ανησυχίες είχε θεσπιστεί το 1991 μία προσωρινή παρέκκλιση 
για να επιτραπεί σε ένα περιορισμένο αριθμό σκαφών να συνεχίσουν Va 
χρησιμοποιούν πάνω από 2,5 χλμ. διχτύου ανά σκάφος για την αλιεία του τόνου 
του μακρύπτερου. Η παρέκκλιση αυτή προσέφερε τη δυνατότητα ανάλυσης της 
συμβατότητας μεταξύ μιας ελεγχόμενης αλιείας με δίχτυα μεγάλου μεγέθους και 
των γενικών στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής, μεταξύ των οποίων 
προτεραιότητα έχουν η θέσπιση μιας υπεύθυνα ασκούμενης αλιείας που θα 
αποτρέψει τους εγγενείς κινδύνους για τη διαιώνιση όλων των θαλάσσιων πόρων 
και θα εκμεταλλευθεί, στα πλαίσια του δυνατού, τους θαλάσσιους πόρους 
μειώνοντας αποφασιστικά τις απορρίψεις. 
Η μεταβατική αυτή περίοδος είχε δώσει την ευκαιρία να αναπτυχθούν 
επιστημονικές λεπτομερείς μελέτες που επέτρεψαν μεταξύ άλλων να εκτιμηθούν 
καλύτερα ορισμένα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και οι άμεσες συνέπειες τους. 
Αντίθετα, δεν επέτρεψαν να οριστούν τεχνικές χρησιμοποίησης των διχτύων που 
εγγυώνται τη μείωση των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, κυρίως των δελφινιών. Ο 
οικολογικός αντίκτυπος αυτών των μεγάλων διχτύων δεν μπορεί να μειωθεί σε 
επίπεδο συμβατό με τη βούληση προώθησης της υπεύθυνα ασκούμενης αλιείας, 
καθώς και με τις διεθνείς δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών 
μελών, τόσο στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών όσο και των περιφερειακών 
επιτροπών αλιείας. Δεν είναι επομένως νοητό να θεσμοποιηθεί μια παρέκκλιση 
πέραν των 5 χλμ. 
Εξάλλου τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δεν θέσπισαν, και απέχουν πολύ από το 
να θεσπίσουν, ένα ενδεδειγμένο καθεστώς ελέγχου. Το θέμα αυτό υπερβαίνει τη 
συζήτηση για τη συνέχεια που πρέπει να δοθεί στην υπάρχουσα παρέκκλιση : η 
παρέκκλιση αυτή συνδέθηκε με μαζικές απάτες, αλλά ακόμα και για τα κράτη 
μέλη και/ή για τους στόλους που δεν εμπίπτουν στην παρέκκλιση αυτή, οι 
ισχύοντες κανόνες δεν εφαρμόστηκαν. Η απάτη διευκολύνθηκε τα μέγιστα από 
την δυνατότητα χρησιμοποίησης διχτύων μήκους κατώτερου των 2,5 χλμ. Αυστηρά 
μέτρα είναι ωστόσο αναγκαία, για να αποτραπεί η ανάπτυξη της προσπάθειας 
των αλιευτικών με δίχτυα, διότι η άμεση αποδοτικότητα αυτού του είδους 
αλιείας είναι πολύ υψηλή: ελκύει πολυάριθμους στόλους, πέραν των κρατών 
μελών που εγκρίνουν αυτό το είδος αλιείας. 
Οι προηγούμενες διαπιστώσεις αποδεικνύουν σαφώς ότι το status quo δεν είναι 
παραδεκτό. Πρέπει να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις ελέγχου, κατ'αναλογία 
προς τη δυσκολία επιθεωρήσεων στην ανοικτή θάλασσα και προς τους κινδύνους 
διάπραξης απάτης, οι οποίες να εμπνέονται από τις επιτυχίες στο θέμα αυτό. 
(14) Κανονισμός (ΕΟΚ) του Συμβουλίου αριθ. 345/92, ΕΕ αριθ. L 42 της 18.02.92, σ. 15 
(15) ΕΚ 177.124, Πρακτικά 50 II, 17.12.1993 
14 
Η δυνατότητα χρησιμοποίησης μέχρι 2,5 χλμ. διχτύων πρέπει να επανεξετασθεί. 
Εν πρώτοις, είναι ουσιώδης παράγων απάτης. Έπειτα, αποτελεί τη διάταξη, 
μέσω της οποίας μπορεί να επανεισαχθεί η ανάπτυξη των παρασυρόμενων 
απλαδιών: δεν αποκλείεται να δημιουργήσουν οι αλιείς, χρησιμοποιώντας 
βοηθητικά σκάφη, ζώνες συγκέντρωσης ψαριών ή βελτιώσεις της 
αποτελεσματικότητας, για να καταστήσουν κερδοφόρα την αλιεία με δίχτυα κάτω 
των 2,5 χλμ. Δεδομένου ότι το βασικό πρόβλημα αφορά την συνολική αλιευτική 
προσπάθεια των αλιευτικών με δίχτυα, θα επανεμφανίζονταν οι σημερινές 
δυσκολίες. Τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα, ακόμη και αν κατανέμονται σε δίχτυα 
μικρότερα από 2,5 χλμ., θα αποτελούν την αιτία κλασικών οικολογικών 
προβλημάτων. ' 
Πρέπει επομένως να προληφθεί η ανάπτυξη διχτύων μήκους κατώτερου από 2,5 
χλμ. και να προετοιμασθεί, μετά μια αναπόφευκτη φάση προσαρμογής, το τέλος 
της χρησιμοποίησης όλων των παρασυρόμενων διχτύων ωκεανού, τα οποία μπορούν 
να αλιεύουν τόνους, ξιφίες ή άλλα είδη της ανοικτής θάλασσας. Η προθεσμία 
που θα καθοριστεί πρέπει να είναι σύντομη για να έχει αποτελέσματα. Η 
προοδευτική μείωση των δραστηριοτήτων πρέπει να προηγηθεί της λήξης της 
προθεσμίας. Μπορεί επομένως να εξετασθεί προθεσμία τεσσάρων ετών. 
Με το ίδιο πνεύμα πρέπει να υπογραμμισθεί η ανεπάρκεια των υπαρχόντων 
ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών. Πρέπει επομένως να αναληφθεί πρωτοβουλία για 
την έγκριση ενός νέου, αυστηρότερου ψηφίσματος, το οποίο να προετοιμάσει 
την τελική εξάλειψη όλων των παρασυρόμενων απλαδιών ωκεανού. 
Η αναγκαία αυστηρότητα πρέπει να στηρίζεται επομένως σε δύο βάσεις: άμεσα 
και αποτελεσματικά μέτρα ελέγχου, τελική εξάλειψη όλων των παρασυρόμενων 
απλαδιών ωκεανού. Αλλά πρέπει να ληφθούν υπόψη τα προβλήματα προσαρμογής. Η 
τετραετής προθεσμία για τα δίχτυα κάτω των 2,5 χλμ. λαμβάνει υπόψη τις 
δυσκολίες αυτές. Η μεταβατική αυτή φάση είναι δυνατή, εάν η συνολική 
προσπάθεια συγκρατηθεί και μειωθεί ταχέως, εφόσον εφαρμοσθεί πραγματικός 
έλεγχος. Στο ίδιο πνεύμα, η ειδική περίπτωση των σκαφών που είχαν υπαχθεί 
στην παρέκκλιση των 5 χλμ. κατά το 1992 και 1993 μπορεί να δικαιολογήσει 
ένα μεταβατικό μέτρο, περιορισμένο σε διάρκεια μερικών μηνών. Οι μελέτες 
που εκπονήθηκαν διαπίστωσαν πράγματι ότι μια παρέκκλιση, για πολύ 
περιορισμένη περίοδο, αυστηρά συγκροτούμενη στο επίπεδο της προσπάθειας που 
επιτρεπόταν το 1993, θα έχει μειωμένο οικολογικό αντίκτυπο. 
Οι μεταβατικές φάσεις συνιστούν μια πρώτη απάντηση στις οικονομικές 
δυσκολίες των αλιευτικών με δίχτυα. Η απάντηση αυτή πρέπει να συμπληρωθεί 
με διαρθρωτικά μέτρα προσαρμογής. Στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εναπόκειται 
να προτείνουν, στο πλαίσιο του ΧΜΠΑ, τις αναγκαίες διατάξεις και στην 
Επιτροπή να επιδείξει θετική στάση έναντι αυτών των προτάσεων. Στα 
αλιευτικά με δίχτυα πρέπει να δοθούν κίνητρα για ταχεία μετατροπή, ει 
δυνατόν πριν από το τέλος των μεταβατικών περιόδων. Τεχνολογικές 
πρωτοβουλίες πρέπει επίσης να TrporΊΟ Ιμάσουν το μεσοπρόθεσμο μέλλον της 
ευρωπαϊκής αλιείας μακρύπτερου τόνου και ξιφία. Η έμφαση πρέπει να δοθεί σε 
τεχνικές που συνδυάζουν επιλεκτικότητα και αποτελεσματικότητα. Ένα 
συνδυασμένο πρόγραμμα προσαρμογής μεθόδων που υφίστανται αλλά 
χρησιμοποιούνται ελάχιστα στην Ευρώπη (παραγάδια βυθού), εκσυγχρονισμού 
επιλεκτικών μεθόδων που ήδη χρησιμοποιούνται από τους αλιείς της Ένωσης 
(συρτές/καλάμια), ή ακόμη και αναζήτησης άλλων προσεγγίσεων, θα πρέπει να 
καταρτισθεί και να στηριχθεί χρηματοδοτικά. 
15 
ANNEXE!: BY-CATCH DISTRIBUTION BY SPECIES FOR FRENCH 
DRIFINETIERS TARGEITING LONG FINNED ALBACORE TUNA IN 
THE NORTH ATLANTIC (BASED ON A SAMPLE OF 837 KM OF 
DREFNEI5, 1989-91 ) 
Species Catches (individuals) 
Long finned albacore (Thunnus alalunga) 42.541 
Bluefin tuna {Thunnus thyrmus) 37 
Swordfish (Xiphias gladius) 57 
Ocean sunfish (Mola mold) 4 
Ray's bream {Brama brama) 1.716 
Sharks 1158 
Dolphins 60 
Turtles 1 
Source: 20th Report of the Scientific and Technical Committee for Fisheries, 20 September 
1991, SEC(91) 2135, Brussels, 8.11.91 
•Ί6 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II 
Ι. Ο κανονισμός 
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 345/92<16) του Συμβουλίου για την ενδέκατη 
τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86ί1') για τη θέσπιση ορισμένων 
τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων, προβλέπει τους όρους σύμφωνα 
με τους οποίους τα αλιευτικά σκάφη της Κοινότητας μπορούν να χρησιμοποιούν 
παρασυρόμενα δίχτυα (απλάδια). 
Ο εν λόγω κανονισμός προβλέπει ότι : 
α) απαγορεύεται σε όλα τα σκάφη να διατηρούν ή να αλιεύουν με παρασυρόμενα 
δίχτυα, το συνολικό μήκος των οποίων είναι μεγαλύτερο από 2,5 
χιλιόμετρα. 
β) εφαρμόζεται παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1993 για ένα 
εγκεκριμένο κατάλογο σκαφών που είναι νηολογημένα σε κοινοτικό νηολόγιο 
τα οποία μπορούν να χρησιμοποιούν παρασυρόμενα δίχτυα των οποίων το 
συνολικό μήκος δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 5 χιλιόμετρα στην περιοχή 
αλιείας τόνου του Βορειοανατολικού Ατλαντικού. Η παρέκκλιση αυτή ισχύει 
μέχρι την ανωτέρω ημερομηνία, εκτός εάν το Συμβούλιο αποφασίσει να την 
παρατείνει. 
γ) τα σκάφη που αλιεύουν σύμφωνα με την παρέκκλιση που αναφέρεται στο 
σημείο β) ανωτέρω, με δίχτυα μέχρι 5 χιλιόμετρα υποχρεώνονται να 
βυθίζουν το επάνω γραντί σε όλο του το μήκος σε βάθος τουλάχιστον 2 
μέτρων. 
δ) καθόλη τη διάρκεια της αλιείας το δίχτυ, εάν το μήκος του υπερβαίνει το 
1 χιλιόμετρο, πρέπει να παραμένει δεμένο στο σκάφος όταν η αλιεία 
λαμβάνει χώρα εκτός της παράκτιας ζώνης των 12 μιλίων. 
ε) οι όροι που αναφέρονται στα σημεία α), β), γ) και δ) ανωτέρω 
εφαρμόζονται, εξαιρέσει της Βαλτικής, των Belts και του Oresund, σε 
όλα τα ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών μελών και, εκτός 
των υδάτων αυτών, σε όλα τα αλιευτικά κοινοτικά σκάφη. 
II. Δυνατότητα ελέγχου των περιορισμών χρήσης των παρασυρόμενων διχτύων από 
τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη όπως θεσπίστηκε από τον κανονισμό 345/92 
II.1. Μήκος των παρασυρόμενων διχτύων 
Υπολογισμοί ή μετρήσεις του μήκους των παρασυρόμενων διχτύων που φέρουν τα 
σκάφη μπορούν να γίνουν στο λιμάνι ή στη θάλασσα. 
Μέτρηση των διχτύων που φέρουν τα σκάφη στη θάλασσα και στο λιμάνι 
Η πραγματική μέτρηση, μέτρο προς μέτρο, του μήκους των διχτύων επί του 
σκάφους δεν είναι δυνατή στη θάλασσα και δεν είναι συνήθως πρακτική επί του 
σκάφους για τους σκοπούς των τακτικών ελέγχων. Ωστόσο είναι η πιο ακριβής 
μέθοδος καθορισμού του μήκους των διχτύων και είναι η μέθοδος στην οποία θα 
πρέπει να καταφύγει κανείς, στο λιμάνι για παράδειγμα, όταν η εκτίμηση του 
ελεγκτή αμφισβητείται. 
(16) ΕΕ αριθ. L 42, 18.02.92, 
(17) ΕΕ αριθ. L 288, 11.10.8C, •1 -)-
Μία σχετικά γρήγορη και απλή μέθοδος υπολογισμού του μήκους των 
παρασυρόμενων διχτύων επί τους σκάφους είναι η μέτρηση του όγκου των 
διχτύων και η εφαρμογή ενός συντελεστή στοιβάγματος στον όγκο. Τα 
παρασυρόμενα δίχτυα στοιβάζονται πάντοτε επί τους σκάφους, έτοιμα προς 
χρήση, σε τυποποιημένα κιβώτια τα οποία επιτρέπουν τον εύκολο 
υπολογισμό του όγκου των διχτύων. Σύμφωνα με τους επιθεωρητές της 
Επιτροπής υπάρχουν μικρές διαφορές μεταξύ των τύπων και των υλικών των 
παρασυρόμενων διχτύων που χρησιμοποιεί ο κοινοτικός στόλος, πράγμα που 
σημαίνει ότι στην πράξη είναι πολύ λίγοι οι συντελεστές στοιβάγματος 
που απαιτούνται για ένα γρήγορο και αποτελεσματικό υπολογισμό του 
μήκους των διχτύων που φέρουν τα αλιευτικά σκάφη. 
Μέτρηση των διχτύων μέσα στο νερό 
Υπάρχουν τρεις μέθοδοι για τη μέτρηση του μήκους των παρασυρόμενων 
διχτύων μέσα στο νερό. 
α) Χρήση Radar : αυτή είναι η πλέον κοινή και απλούστερη μέθοδος. 
Απαιτείται ένα καλό ραντάρ ικανό να ανιχνεύει μικρούς στόχους σε 
αποστάσεις 10 τουλάχιστον χιλιομέτρων. Το ένα άκρο του διχτύου 
επισημαίνεται με τη χρήση του αλιευτικού σκάφους ή του σκάφους 
επιβίβασης και η απόσταση του ραντάρ μετράται από το άλλο άκρο του 
διχτύου. Η προκύπτουσα απόσταση είναι σε ναυτικά μίλια και πρέπει 
να μετατραπεί σε χιλιόμετρα. Η μέθοδος αυτή δεν λαμβάνει υπόψη 
οποιαδήποτε καμπυλότητα του διχτύου στο νερό και , βασίζεται στη 
χρήση του αλιευτικού σκάφους ή του σκάφους επιβίβασης. Το σκάφος 
επιβίβασης δυνατόν να πρέπει να εξοπλιστεί με ανακλαστήρα ραντάρ ή 
να διαθέτει πομποδέκτη ραντάρ. Εξαρτάται επίσης σε ορισμένο βαθμό 
από τον καιρό, λόγω του ότι οι συνθήκες θαλασσοταραχής μπορεί να 
κρύψουν από το ραντάρ το σκάφος-στόχο με παρεμβολή θαλάσσης. 
β) Χρήση GPS: To GPS είναι το Παγκόσμιο Σύστημα Εντοπισμού. Πρόκειται 
για ένα υψηλής ακρίβειας σύστημα δορυφορικής ναυσιπλοίας που 
χρησιμοποιείται τώρα ευρέως στον ναυτιλιακό τομέα. Υπάρχουν κινητοί 
δέκτες GPS που διαθέτουν σύστημα ένδειξης της διανυθείσας απόστασης 
και που μπορούν να χρησιμοποιούνται από ένα σκάφος επιβίβασης ή ένα 
μητρικό σκάφος για να παρακολουθείται με ακρίβεια η διαδρομή ενός 
διχτύου στο νερό και να παρέχεται έτσι το πραγματικό μήκος του 
διχτύου. Η χρήση Διαφορικού GPS, εφόσον διατίθεται, θα μπορούσε να 
αυξήσει την ακρίβεια της μεθόδου αυτής. Η εν λόγω μέθοδος δεν 
προϋποθέτει κατ'ανάγκη τη χρήση άλλων σκαφών και, κατά συνέπεια, 
εξαρτάται λιγότερο από τις καιρικές συνθήκες από ό,τι οι άλλες 
μέθοδο ι. 
γ) Χρήση δρομόμετρου πλοίου: Ένα καλής ποιότητας ηλεκτρονικό 
δρομόμετρο με σύστημα καταγραφής της απόστασης, με το οποίο είναι 
εξοπλισμένο ένα σκάφος επιβίβασης που παρακολουθεί τη διαδρομή του 
διχτύου στο νερό, παρέχει το ακριβές μήκος του χρησιμοποιούμενου 
δ ιχτυού. 
ι / 
II. 2.2. Τεχνικοί όροι που διέπουν τη χρήση παρασυρόμενων διχτύων. Βύθιση 
του κύριου σχοινιού (επάνω γραντίου) και απαίτηση για την διατήρηση 
των διχτύων προσδεδεμένων στα σκάφη. 
Η απαίτηση για τα σκάφη που δικαιούνται της παρέκκλισης, τα οποία αλιεύουν με 
παρασυρόμενα δίχτυα μήκους μέχρι 5 χιλιομέτρων, να διαθέτουν βυθισμένο 
ολόκληρο το μήκος του κύριου σχοινιού (επάνω γραντιού) και η γενική απαίτηση 
για τα σκάφη να παραμένουν προσδεδεμένα με τα δίχτυα τους, μπορεί να ελεγχθεί 
μόνο με άμεση παρατήρηση στη θάλασσα. 
Η άμεση παρατήρηση μπορεί να προσδιόρισε ι εάν το κύριο σχοίνί (επάνω γραντί) 
επιπλέει στην επιφάνεια ή εάν είναι βυθισμένο. Η παρατήρηση αυτή δεν θα 
προσδιορίσει εντούτοις εύκολα τον ακριβή βαθμό στον οποίο έχει βυθιστεί ένα 
κύριο σχοινί (επάνω γραντί) που δεν επιπλέει στην επιφάνεια. Παρόλο ότι δεν 
είναι αδύνατος, δεν θεωρείται εύκολος στην πράξη ο προσδιορισμός του από τους 
επιθεωρητές. Είναι λογικό να υποτίθεται ότι οι αλιείς που κατανάλωσαν το 
χρόνο τους στη ρίψη ενός διχτύου με βυθισμένο το κύριο σχοινί του, το έκαναν 
κατά τρόπο ώστε να τηρήσουν τις απαιτήσεις του κανονισμού. 
Ο έλεγχος της απαίτησης σχετικά με τη διατήρηση του κύριου σχοινιού 
προσδεδεμένου στο σκάφος μπορεί να επιτυγχάνεται με άμεση οπτική παρατήρηση 
κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης των αλιευτικών εργασιών. 
' J 
III. Αποτελεσματικός έλεγχος της εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 
αριθ. 345/92 
Μετά τη θέσπιση του Κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 345/92 του Συμβουλίου, η 
Επιτροπή ζήτησε από τα κράτη μέλη να διαβιβάσουν πληροφορίες σχετικά με 
τα σκάφη εκείνα που θεωρείται ότι μπορεί να συμπεριληφθούν στον 
κατάλογο πλοίων που δικαιούνται της παρέκκλισης και για τον τρόπο με 
τον οποίο τα νέα μέτρα διατήρησης και ελέγχου θα εφαρμοσθούν και θα 
ελέγχουν από τις εθνικές αρμόδιες αρχές. Μετά το πέρας της διαδικασίας 
αυτής, ένα σύνολο 37 γαλλικών σκαφών συμπερι ελήφθησαν στο κοινοτικό 
νηολόγιο για το 1992. Η Ιρλανδία απάντησε λέγοντας ότι δεν διαθέτει 
σκάφη που θα μπορούσαν να συμπεριληφθούν στον κατάλογο της παρέκκλισης. 
Ο κανονισμός άρχισε να ισχύει την 1η Ιουνίου 1992. 
Η Επιτροπή δεν έλαβε απαντήσεις στην αρχική αίτηση της προς τα 
ενδιαφερόμενα κράτη μέλη για τον τρόπο με το οποίο τα νέα τεχνικά μέτρα 
σχετικά με τα παρασυρόμενα δίχτυα θα μπορούσαν να ελεγχθούν και να 
επιβληθούν από τις αρμόδιες αρχές κατά την αλιευτική περίοδο του 1992. 
III.1. Αλιεία με παρασυρόμενα δίχτυα στη Μεσόγειο 
Κατά τη διάρκεια του 1992, η Επιτροπή έλαβε αναφορές για ένα αριθμό 
περιπτώσεων, ιδίως ιταλικών σκαφών που βρέθηκαν να αλιεύουν παράνομα με 
παρασυρόμενα δίχτυα σε ύδατα υπό ισπανική και ελληνική δικαιοδοσία. 
Η Επιτροπή συζήτησε το θέμα με την Ιταλία η οποία παρείχε διαβεβαιώσεις 
ότι οι αρχές της ελάμβαναν τα αναγκαία μέτρα για την πλήρη εφαρμογή των 
κανόνων και τη διασφάλιση της τήρησης των από τους ιταλούς αλιείς. 
Παρ'όλα αυτά, περαιτέρω παρανομίες ιταλικών σκαφών, κατά τη διάρκεια 
της περιόδου του 1993, αναφέρθηκαν από την Ισπανία. 
Κατόπιν τούτου, επιθεωρητές από την Επιτροπή επισκέφθηκαν την Ιταλία 
τον Μάιο και τον Αύγουστο του 199 3 για να αξιολογήσουν την προσπάθεια 
ελέγχου και επιβολής των κανόνων που κατέβαλαν οι αρμόδιες αρχές. Οι 
αναφορές από τις επισκέψεις αυτές συμπεραίνουν ότι ενώ η Ιταλία είχε 
θεσπίσει εθνική νομοθεσία η οποία ξεπερνούσε στην πράξη τις απαιτήσεις 
της κοινοτικής νομοθεσίας, όντας πιο περιοριστική, η εφαρμογή ωστόσο 
της κοινοτικής νομοθεσίας δεν ήταν ούτε ενιαία ούτε εφαρμοζόταν πλήρως. 
Κατά τη συνάντηση της επιστημονικής επιτροπής του ICCAT το Νοέμβριο του 
1993, αναφέρθηκε ότι το μέσο μήκος των παρασυρόμενων διχτύων που 
χρησιμοποιούνται από ιταλούς αλιείς στις περισσότερες περιπτώσεις 
υπερέβαινε τα 2,5 χιλιόμετρα κατά την περίοδο 1992. 
III.2. Αλιεία τόνου με παρασυρόμενα δίχτυα στον Βορειοανατολικό 
Ωκεανό 
Κατά την αλιευτική περίοδο του 1992 οι γαλλικές αρχές ανακοίνωσαν ότι 
διεξήγαγαν εκστρατείες πληροφόρησης που απευθύνονταν στον επαγγελματικό 
τομέα για να εξηγήσουν τους νέους περιοριστικούς όρους χρήσης των 
παρασυρόμενων διχτύων και ότι οι έλεγχοι, ιδίως του μήκους των διχτύων, 
θα διενεργούντο επί των αλιευτικών σκαφών πριν από την αναχώρηση τους 
από το λιμάνι και ακολούθως κατά την εκφόρτωση. 
έ C 
To 1993 οι γαλλικές αρχές συμπλήρωσαν την προσπάθεια αυτή με τον έλεγχο 
στη θάλασσα των δραστηριοτήτων του γαλλικού στόλου μεταξύ Ιουλίου και 
Σεπτεμβρ ίου. 
Μετά από αίτηση της Επιτροπής, οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου ανέφεραν 
ότι 5 νηολογημένα σκάφη του Ηνωμένου Βασιλείου αναμένετο να 
συμμετάσχουν στην αλιεία το 1993, ότι το μήκος των διχτύων ελέγχετο 
πριν από τον απόπλου, αλλά και ούτως ή άλλως τα σχετικά σκάφη δεν είχαν 
τη φυσική δυνατότητα να μεταφέρουν δίχτυα άνω των 2,5 χιλιομέτρων. 
Ακολούθως, το Νοέμβριο του 1993, η Επιτροπή πληροφορήθηκε ανεπίσημα ότι 
στην πράξη 10 νηολογημένα σκάφη του Ηνωμένου Βασιλείου συμμετείχαν στην 
αλιεία κατά την περίοδο του 1993. 
Πρέπει να σημειωθεί ότι το 1992 τα κράτη μέλη δεν απέδειξαν ότι 
δ ι ενήργησαν ελέγχους στη θάλασσα για να εξακριβώσουν τη χρήση των 
παρασυρόμενων διχτύων από σκάφη που φέρουν τη σημαία τους σε διεθνή 
ύδατα όπου ασκείται το μεγαλύτερο μέρος της δραστηριότητας (90%) του 
κοινοτικού στόλου. Η Ισπανία, ωστόσο, της οποίας ο στόλος δεν 
χρησιμοποιεί παρασυρόμενα δίχτυα γΓαυτό το είδος αλιείας συνεισέφερε 
ένα περιπολικό σκάφος για την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων κατά το 
1992. Αλλά για το αλιεία σε διεθνή ύδατα τα κράτη μέλη μπορούν να 
ελέγξουν μόνο τα σκάφη που φέρουν τη σημαία τους. 
Κατά τη διάρκεια της αλιευτικής περιόδου 1993 επιθεωρητές της ΕΚ 
επιβιβάστηκαν σε ισπανικά και γαλλικά περιπολικά σκάφη και συνόδευσαν 
εθνικούς υπαλλήλους κατά τον έλεγχο του στόλου με παρασυρόμενα δίχτυα 
στα ανοιχτά της Γαλλίας και της Ιρλανδίας. Το Δεκέμβριο οι ιρλανδικές 
αρχές με επιστολή τους προς την Επιτροπή ανέφεραν ότι έλαβαν κατάλληλα 
μέτρα για ένα αποτελεσματικό έλεγχο. Ωστόσο δεν έχουν διαβιβασθεί στην 
Επιτροπή σχετικά στοιχεία. 
Η προσπάθεια αυτή της Επιτροπής θα πρέπει να αντιμετωπισθεί εκ 
παραλλήλου με τα πορίσματα που προκύπτουν από τις στατιστικές σύμφωνα 
με τα οποία κατά το 1992, η εφαρμογή περιοριστικών κοινοτικών μέτρων 
χρήσης των παρασυρόμενων διχτύων από κοινοτικά σκάφη δεν κατάφερε να 
μειώσει το επίπεδο της αλιευτικής προσπάθειας ή των αλιευμάτων, 
αντιθέτως με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. 
Παρά τις προσπάθειες της Επιτροπής να παροτρύνει τα ενδιαφερόμενα κράτη 
μέλη να λάβουν όλα τα κατάλληλα και αναγκαία μέτρα που θα διασφάλιζαν 
την τήρηση των κοινοτικών κανόνων, στα οποία συμπεριλαμβάνεται η 
αποστολή επιθεωρητών της ΕΚ για επιτόπου παρακολούθηση των ελέγχων, η 
επέκταση της αλιείας τόνου με παρασυρόμενα δίχτυα συνεχίσθηκε αμείωτη 
κατά το 1993. 
Παρατηρήθηκε ο ακόλουθος αριθμός σκαφών με δίχτυα σημαντικά μεγαλύτερου 
μήκους, σε ορισμένες περιπτώσεις άνω των 5 χιλιομέτρων, αν και κανένα 
από τα σκάφη αυτά δεν επιτρέπετο να χρησιμοποιεί δίχτυα άνω των 2,5 
χ ι λιομέτρων. 
/ ) 
Κ.Μ. Παρατηρηθείς Αριθμός Παραβάσεων 
ΓΑΛΛΙΑ 14 
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 9 
ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ 3 
Εκτός των ανωτέρω παρατηρήθηκαν τέσσερις περιπτώσεις σκαφών με δικαίωμα 
παρέκκλισης που χρησιμοποιούσαν δίχτυα άνω του μέγιστου επιτρεπόμενου 
μήκους των 5 χιλιομέτρων. 
Παράλληλα με τις παρατηρήσεις για το μήκος των παρασυρόμενων διχτύων 
που χρησιμοποιούνται, οι επιθεωρητές της ΕΚ ανέφεραν πολύ χαμηλά 
επίπεδα συμμόρφωσης με τους τεχνικούς όρους που απαιτούν τα δίχτυα να 
παραμένουν δεμένα στα σκάφη τους και με την υποχρέωση των σκαφών που 
επωφελούνται από την παρέκκλιση να βυθίζουν το επάνω γραντί σε βάθος 
τουλάχιστον 2 μέτρων. 
Με κάθε επιφύλαξη, δεν καταγράφηκε ούτε ένα περιστατικό συμμόρφωσης. 
Επιπλέον οι εθνικοί επιθεωρητές δεν διαπιστώθηκε να κάνουν προσπάθειες 
για την επιβολή των απαιτήσεων αυτών. 
Ένας αριθμός περιστατικών κατά τα οποία οι προπέλες αλιευτικών σκαφών 
και περιπολικών σκαφών μπλέχτηκαν σε επιπλέοντα παρασυρόμενα δίχτυα 
αποδεικνύει ότι δεν είχε ληφθεί η κατάλληλη φροντίδα για τα δίχτυα ούτε 
είχε σηματοδοτηθεί επαρκώς η θέση τους, ιδίως κατά τις ώρες της νύχτας. 
Κατά γενικό κανόνα, η παρουσία στην επιφάνεια του επάνω γραντιού ενέχει 
κινδύνους για τη ναυσιπολοία. Από παρατηρήσεις που έγιναν στη θάλασσα, 
ιδίως από τους επιθεωρητές της Επιτροπής, προκύπτει ότι οι κίνδυνοι 
αυτοί μειώνονται αισθητά με τη βύθιση ακόμα και σε περιορισμένο βάθος, 
του γραντιού. 
-2-^ 
Πίνακας 1 : Κοινοτική αλιευτική προσπάθεια και αλιεύματα μακρύπτερου τόνου 
με απλάδια 
Έτος 
1987 
1988 
19ο9 
1990 
1991 
1992 
1993 Αριθμός πλοίων 
F 
2 
20 
37 
4* 
45» 
50 
642 IRL 
1 
7 
16 UK 
Ι3 
ΙΟ3 Ημέρες αλιείας 
F 
7 
1200 
1450 
1299 
1904 
2600 
7 IRL 
9 
Ί 
7 UK 
353 
327J Αλιεύματα (Μ.Τ.) 
F 
150 
750 
1400 
2100 
3400 
4465 
49682 IRL 
') 
451 
1930 UK 
43* 
4023 TOTAL 
150 
750 
1400 
2100 
3400 
4959 
7300-" 
Ί 
1 Εκτίμηση των υπηρεσιών της Επιτροπής 
: Προσωρινά δεδομένα 
Μη επίσημη ανακοίνωση 
Πίνακας 2 : Αύξηση της προσπάθειας (σε ποσοστά) που παρατηρείται στην αλιεία 
με απλάδια 
Αύξηση ( %) 
1990-1991 
1990-1992 
1990-1993 Αριθμός πλοίων 
1 Προσωρινά δεδομένα 12% 
41% 
20% Ημέρες αλιείας 
47% 
103% 
no data Αλιεύματα 
13b S 
•Ζ 3 
Table 3 : Relative importance of albacore tuna (Utunnus afafunga) to world fisheries and to the community market 
Table 3a : COMMUNITY CATCHES OF ALBACORE TUNA BY DRIFTNETIERS AND VSORLD CATCHES OF TUNA (Ό00 tonnes) 
Species 
Albacore catches with driftnets 
Albacore world catches 
Yellowfin world catches 
Tunas, bonitoes & billfishes total 1985 
0 
187 
724 
3.201 1986 
0 
211 
798 
3.504 19871 
0,1 
211 
866 
3.644 1988 
0,7 
225 
912 
4.064 1989 
1,4 
244 
965 
4.081 1990 
2,1 
232 
1.058 
4.373 1991 
3,4 
168 
1.011 
4.478 1992 
4,9 
n.a. 
n.a. 
n.a. 
Table 3b: AVERAGE IMPORT PRICES ON COMMUNITY MARKET (ecus/tonne) 
Albacore 
Yellowfin (>10 kg) 2.085 
1.526 1.555 
1.130 1.350 
1.159 1.423 
1.135 1.451 
1.003 1.153 
917 1.115 
760 1.510 
751 
Table 3c : AVERAGE PRICES ON COMMUNITY MARKET (ecus/tonne) 
Albacore for fresh consumption 
Albacore for canning 
Yellowfin for canning (>10 kg) n.d. 
2.078 
1.493 n.a. 
1.100 
1.130 n.a. 
1.003 
1.246 n.a. 
1.755 
1.313 n.a. 
1.526 
1.005 n.a. 
1.305 
1.030 1.920 
950 
793 2.088 
1.195 
794 
1 Following the accession of Spain and Portugal and a modification of the custom system of coding, average prices for the period following 1987 are not strictly 
comparable with those of the preceeding period 
i 
Σχ. 1 - Παρασυρόμενα δίχτυα (απλάδια) (Προέλ.: Λεξικό αλιευτικών εργαλείων των GEORGES 
A ET NEDELLEC 1991) 
..... ^ , η^ί- , , , 
Γ: ' 
2 
Σχ. 2 - Αλιευτικό σκάφος με συρτή (LIGNEUR) (Προέλ.: Λεξικό αλιευτικών εργαλείων των 
GEORGES ET NEDELLEC - 1991) 
Σχ. 3 - Σκάφος που αλιεύει με 
ζωντανό δόλωμα (σκάφος που 
αλιεύει με καλάμια) 
(έγγραφο 0PEGUI) 3 
2 • 
Σχήμα η 
AVES= ΖΩΝΤΑΝΟ ΔΟΛΩΜΑ ΙΣΠΑΝΙΑ 
AVFR= ΖΩΝΤΑΝΟ ΔΟΛΩΜΑ ΓΑΛΛΙΑ TRES= ΣΥΡΤΗ ΙΣΠΑΝΙΑ 
TRFR= ΣΥΡΤΗ ΓΑΛΛΙΑ 
F MFR= ΠΑΡΑΣΥΡΟΜΕΝΑ ΔΙΧΤΥΑ ΓΑΛΛΙΑ 
Πηγή : δεδομένα ICCAT - Έκθεοη του SCRS - 1993 
2 G 
20 w 15 10 w 10e 
50H 
40 H 
3ΌΝ 
^Αλιεία της Ισπανίας Κ Ί' Αλιεία με απλάδια της Γαλλίας 
Σχ. 5 : Περιοχή αλιείας του ισπανικού στόλου (συρτή και ζωντανό δόλωμα) και 
του γαλλικού στόλου (απλάδια) 
Πηγή : 24η Έκθεση της Επιστημονικής και Τεχνικής Επιτροπής Αλιείας 
'' -/ 
rv 
Σχ. 6 : Περιοχή αλιείας του ιταλικού στόλου (παρασυρόμενα δίχτυα) οτη Μεσόγειο 
Πηγή : GU attrezzi pel age ci Ministerio della Marina Mercantile. 1991. 
Ί Ι Γ Τ Ι Γ 
θθβ 
6ΘΘ 
2ββ ». · · I-%* 
,.(.. 
« ·. · * 
ι ι I I 
15 
Σχ. 7 : Ισχύς και μήκος των σκαφών που δικαιούνται παρέκκλισης σε σχέση με το 
σύνολο των γαλλικών σκαφών της Μάγχης, Δυτικού Αντλαντικού, MORLAIX στα 
ισπανικά σύνορα (πηγή . νηολόγιο) 
ζ 3 
ISSN 0254-1483 
COM(94)50 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 
Αρι«. καταλόγου : CB-CO-94-057-GR-C 
ISBN 92-77-65587-9 
Υπηρεσία Επισήιιων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L·2985 Luxembourg 
·.;> c~