Βρυξέλλες, 25.02.2005

COM(2005) 59 τελικό

Σχέδιο

ΔΙΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

για ένα πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών

(υποβληθ έν από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. πλαισιο και στοχοι

Οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί δημιουργήθηκαν σταδιακά για την αντιμετώπιση ειδικών αναγκών. Χαρακτηρίζονται από μεγάλη ποικιλία. Η προσφυγή κατά τρόπο ασυντόνιστο σ΄αυτούς τους οργανισμούς εμπεριέχει τον κίνδυνο, εάν δεν καθοριστεί ένα ενιαίο πλαίσιο, να δημιουργηθεί μία ελάχιστα διαφανής και ελάχιστα κατανοητή εκ μέρους του πολίτη κατάσταση και σε κάθε περίπτωση επικίνδυνη για την ασφάλεια του δικαίου.

Στη Λευκή της Βίβλο σχετικά με την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση [1] η Επιτροπή πρότεινε οι αποκαλούμενοι ‘ρυθμιστικοί’ οργανισμοί, οι οποίοι συμβάλλουν στη βελτίωση της εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων, να αποτελούν αντικείμενο ενός πλαισίου όρων σχετικά με την ίδρυσή τους, τη λειτουργία τους και τον έλεγχό τους σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης [2].

Συνοχή : Η οριζόντια συνοχή έχει ως στόχο να εξασφαλίσει την τήρηση ενός ελάχιστου συνόλου κοινών αρχών και κανόνων για τη δημιουργία, τη λειτουργία και τον έλεγχο αυτών των οργανισμών. Η συμμετοχή τους στην άσκηση της εκτελεστικής λειτουργίας πρέπει να οργανωθεί κατά τρόπο ομοιογενή και ισόρροπο, ώστε να εξασφαλιστεί η ενότητα και η ακεραιότητα αυτής της λειτουργίας σε κοινοτικό επίπεδο.

Αποτελεσματικότητα : Η αξιοπιστία αυτών των οργανισμών εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος από την αποτελεσματικότητά τους. Η οργάνωσή τους θα πρέπει να τους δίνει τη δυνατότητα να εκπληρώνουν κατά τρόπο αποτελεσματικό τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί. Η αρχή της αποτελεσματικότητας επιβάλλει την απλοποίηση της διαδικασίας λήψης των αποφάσεων, τη μείωση του κόστους και την εξασφάλιση κάποιας οργανωτικής, νομικής και οικονομικής αυτονομίας αυτών των οργανισμών.

Λογοδοσία : Αυτή η αυτονομία συμβαδίζει με την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους. Για την ενίσχυση της νομιμότητας της κοινοτικής δράσης θα πρέπει να καθοριστούν και να διαχωριστούν κατά τρόπο σαφή οι αρμοδιότητες των θεσμικών οργάνων από τις αρμοδιότητες αυτών των οργανισμών. Αφενός, η προσφυγή σ΄αυτούς τους οργανισμούς θα πρέπει να γίνεται με προσοχή και με βάση μια όσο το δυνατόν πιο πλήρη και ακριβή ανάλυση των επιπτώσεων που πραγματοποιεί η Επιτροπή. Αφετέρου, η αρχή της λογοδοσίας επιβάλλει τη δημιουργία ενός σαφούς συστήματος ελέγχων.

Συμμετοχή και διαφάνεια : Η εσωτερική οργάνωση αυτών των οργανισμών θα πρέπει επίσης να εξασφαλίζει τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών καθώς και ένα υψηλό επίπεδο διαφάνειας. Οι ιδρυτικές τους πράξεις θα πρέπει να προβλέπουν ότι οι εν λόγω οργανισμοί υπόκεινται, κατά το παράδειγμα των θεσμικών οργάνων, στις υποχρεώσεις της χρηστής διοίκησης.

2. Διαβουλευση με αλλα θεσμικα οργανα και αλλα ενδιαφερομενα μερη

Τον Δεκέμβριο του 2002 η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση η οποία, στηριζόμενη σ΄αυτές τις αρχές, θέτει τις βάσεις για ένα μελλοντικό πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών [3]. Η ανακοίνωση αυτή έγινε ευμενώς δεκτή από το Κοινοβούλιο [4] και το Συμβούλιο [5]. Έγινε επίσης διαβούλευση και με τους διευθυντές των υφισταμένων οργανισμών.

3. Επιλογη του μεσου : η διοργανικη συμφωνια

Η Επιτροπή προτείνει μία διοργανική συμφωνία ώστε τα τρία θεσμικά όργανα να καθορίσουν αμέσως τους βασικούς όρους οι οποίοι θα πρέπει να τηρούνται μεταγενέστερα κατά τη θέσπιση των πράξεων ίδρυσης των επί μέρους οργανισμών. Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου η διοργανική συμφωνία μπορεί να έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα στον βαθμό που το περιεχόμενό της εκφράζει τη βούληση των τριών θεσμικών οργάνων να δεσμευτούν [6]. Η επιλογή αυτού του μέσου δεν αποκλείει την εφαρμογή, σε μεταγενέστερο στάδιο, λεπτομερέστερων κανόνων βάσει ενός κανονισμού πλαισίου.

4. Πεδιο εφαρμογησ

Λόγω της ποικιλίας των καθηκόντων και των δομών των υφισταμένων οργανισμών η Επιτροπή πρότεινε με την ανακοίνωσή της να δημιουργηθεί πρώτα το πλαίσιο για τους μελλοντικούς ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς οργανισμούς που διέπονται από τη συνθήκη ΕΚ. Φαίνεται δύσκολο, μάλλον αδύνατο, να περιληφθούν ταυτόχρονα σε ένα κοινό πλαίσιο τόσο οι μελλοντικοί οργανισμοί όσο και οι ποικίλοι υφιστάμενοι οργανισμοί. Το γεγονός αυτό θα εμπεριείχε τον κίνδυνο να καθυστερήσει σημαντικά η διαδικασία θέσπισης και να τεθεί σε κίνδυνο η ασφάλεια του δικαίου ειδικά όσον αφορά τους οργανισμούς που ιδρύθηκαν προσφάτως. Για τους ίδιους λόγους, η συμφωνία δεν πρόκειται να εφαρμοστεί αμέσως στους οργανισμούς που δημιουργήθηκαν εκτός του πλαισίου της συνθήκης ΕΚ.

Το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο υποστήριξαν τότε αυτή την επιλεκτική προσέγγιση. Το Κοινοβούλιο εξάλλου υποστήριξε ότι οι υφιστάμενοι οργανισμοί και οι οργανισμοί της ΕΕ θα έπρεπε να αποτελέσουν επίσης αντικείμενο εξέτασης και προτάσεων μεταρρύθμισης.

Η διοργανική συμφωνία προβλέπει κατά συνέπεια ότι τα θεσμικά όργανα θα εξετάσουν σε δεύτερο στάδιο τους τρόπους σύμφωνα με τους οποίους θα μπορούσε να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής της προς τους υφιστάμενους ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς οργανισμούς και εν ανάγκη και προς άλλους οργανισμούς. Στο μεταξύ τίποτα δεν εμποδίζει την πιθανή αναθεώρηση κάθε σχετικής πράξης να βασιστεί σε ορισμένες αρχές, κανόνες και διαδικασίες του πλαισίου ή και να τις συμπεριλάβει.

5. Νομικη βαση

Εάν ληφθεί υπόψη ότι ο ευρωπαϊκός ρυθμιστικός οργανισμός αποτελεί ένα μέσο εφαρμογής μιας κοινοτικής πολιτικής, η βασική του πράξη θα πρέπει να συμφωνεί προς τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ, η οποία αποτελεί την ειδική νομική βάση αυτής της πολιτικής. Αυτή είναι η προσέγγιση που ακολουθήθηκε για τους οργανισμούς που ιδρύθηκαν τελευταία.

Εντούτοις η συμφωνία προβλέπει επίσης την εφαρμογή κατ΄εξαίρεση του άρθρου 8 της συνθήκης ΕΚ.

6. Εδρα των οργανισμων

Το Συμβούλιο, υπενθυμίζοντας στα συμπεράσματά του την πρακτική της συμφωνίας μεταξύ όλων των κρατών μελών σε επίπεδο αρχηγού κράτους ή κυβέρνησης, επισήμανε ότι η επιλογή της έδρας θα πρέπει να γίνει με την πρώτη ευκαιρία.

Μέχρι τώρα όλες σχεδόν οι αποφάσεις που αφορούσαν τις έδρες των οργανισμών λαμβάνονταν συνολικά κάθε δέκα έτη από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στο περιθώριο των Ευρωπαϊκών Συμβουλίων. Αυτές οι συνολικές διαπραγματεύσεις καθυστέρησαν σημαντικά τη δημιουργία ορισμένων οργανισμών οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι προσωρινά στις Βρυξέλλες για μία περίοδο αόριστης διάρκειας. Αυτή η πρακτική είναι η αιτία ορισμένων διοικητικών και ουσιαστικών προβλημάτων που εμφανίστηκαν κατά το αρχικό στάδιο: προβλήματα πρόσληψης προσωπικού, πρόσθετο κόστος και πρακτικές δυσκολίες κατά τη γεωγραφική μεταφορά, δυσκολίες πρόσβασης κλπ.

Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί, κατά το παράδειγμα του Κοινοβουλίου, ότι ο καθορισμός της έδρας αποτελεί συστατικό στοιχείο της βασικής πράξης και θα πρέπει να προβλέπεται από αυτήν.

Χωρίς να αφαιρεί από τα κράτη μέλη το δικαίωμα να αποφασίζουν για την έδρα του οργανισμού στο υψηλότερο δυνατό πολιτικό επίπεδο, η Επιτροπή προτείνει κατά συνέπεια η απόφαση αυτή να λαμβάνεται εγκαίρως, ώστε να ενσωματώνεται στη βασική πράξη. Σε διαφορετική περίπτωση η Επιτροπή προτείνει η σχετική απόφαση να λαμβάνεται εντός προθεσμίας έξι μηνών το αργότερο.

7. Ορισμοι και καθηκοντα

Πρέπει να εξεταστούν διάφορα στοιχεία προκειμένου να δοθεί ένας λειτουργικός ορισμός των ρυθμιστικών οργανισμών :

7.1. Η έννοια της « ρύθμισης »

Η « ρύθμιση » θα πρέπει να διαχωριστεί από την « κανονιστική διάταξη » ή τη θέσπιση δεσμευτικών νομικών κανόνων γενικής ισχύος. Πράγματι, η ρύθμιση δεν συνεπάγεται αναγκαστικά τη θέσπιση κανονιστικών πράξεων υπό τη μορφή κανονιστικών διατάξεων. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν και άλλα μέσα με μεγαλύτερα κίνητρα όπως είναι η από κοινού ρύθμιση, η αυτορρύθμιση, οι συστάσεις, η προσφυγή σε κάποια επιστημονική αρχή, η δικτύωση και η σύγκλιση καλών πρακτικών, η αξιολόγηση της εφαρμογής των κανόνων κλπ. Κατά συνέπεια ένας ευρωπαϊκός «ρυθμιστικός» οργανισμός δεν έχει κατ΄ανάγκη την εξουσία να θεσπίζει δεσμευτικούς νομικούς κανόνες.

7.2. Τα καθήκοντα που ανατίθενται στους οργανισμούς

Σύμφωνα με την προαναφερθείσα έννοια της ρύθμισης, οι οργανισμοί αυτοί μπορούν να επιφορτιστούν με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα καθήκοντα :

α. έκδοση ατομικών αποφάσεων που επιφέρουν δεσμευτικά νομικά αποτελέσματα σε σχέση με τρίτους,

β. παροχή άμεσης βοήθειας στην Επιτροπή και εν ανάγκη στα κράτη μέλη προς εξυπηρέτηση του κοινοτικού συμφέροντος υπό τη μορφή τεχνικών ή επιστημονικών γνωμοδοτήσεων ή/και εκθέσεων επιθεώρησης,

γ. δικτύωση και οργάνωση της συνεργασίας ανάμεσα στις αρμόδιες εθνικές αρχές προς εξυπηρέτηση του κοινοτικού συμφέροντος με στόχο τη συγκέντρωση, την ανταλλαγή και τη σύγκριση πληροφοριών και καλών πρακτικών.

Κάθε ευρωπαϊκός ρυθμιστικός οργανισμός είναι επίσης υποχρεωμένος να συγκεντρώνει, να αναλύει και να παρέχει αντικειμενικές, αξιόπιστες και εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες σχετικά με τον τομέα της δραστηριότητάς του.

7.3. Εκτελεστικές αρμοδιότητες

Με την εκπλήρωση αυτών των καθηκόντων οι εν λόγω οργανισμοί συμμετέχουν ενεργά στην άσκηση της εκτελεστικής λειτουργίας σε κοινοτικό επίπεδο:

Οι οργανισμοί που εκδίδουν ατομικές αποφάσεις διαθέτουν κανονιστική αρμοδιότητα. Η αρμοδιότητα αυτή εντούτοις περιορίζεται στην εφαρμογή των κανόνων του παράγωγου δικαίου σε ειδικές περιπτώσεις σύμφωνα με το θεσμικό σύστημα και τη νομολογία του Δικαστηρίου [7].

Τα άλλα καθήκοντα που ανατίθενται στους οργανισμούς θα πρέπει να τους δίνουν τη δυνατότητα να παρέχουν στην Επιτροπή τη γνώση και την εμπειρία που αυτή χρειάζεται για να ασκεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά της ως κοινοτικό εκτελεστικό όργανο.

7.4. Διαρθρωτική αυτονομία

Η αυτονομία ενός ευρωπαϊκού ρυθμιστικού οργανισμού αποτελεί τη βάση της αποτελεσματικότητας και της αξιοπιστίας του μακροπρόθεσμα. Πρέπει να επιτρέπει στον οργανισμό να λαμβάνει υπόψη όλα τα δεδομένα του περιβάλλοντός του και να είναι απαλλαγμένος στο μέτρο του δυνατού από εξωτερικές παρεμβάσεις. Όσον αφορά τις τεχνικές και επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του, κάθε οργανισμός θα πρέπει να διαθέτει ένα σημαντικό περιθώριο αυτονομίας τόσο σε σχέση με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ όσο και σε σχέση με τα κράτη μέλη και τους ίδιους τους φορείς.

7.5. Συμπέρασμα

Ως ευρωπαϊκός ρυθμιστικός οργανισμός κατά συνέπεια μπορεί να οριστεί μία αυτόνομη νομική οντότητα που δημιουργείται από τον νομοθέτη για να συμμετέχει στη ρύθμιση ενός τομέα σε ευρωπαϊκό επίπεδο και στην εφαρμογή μιας κοινοτικής πολιτικής. Με αυτά του τα καθήκοντα συμμετέχει πράγματι στη βελτίωση του τρόπου εφαρμογής των κανόνων σε ολόκληρη την ΕΕ. Συμμετέχει επίσης ενεργά στην άσκηση της εκτελεστικής λειτουργίας σε κοινοτικό επίπεδο.

8. Αυτονομια και ελεγχοι

Οι διατάξεις της διοργανικής συμφωνίας βασίζονται στην εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στις επιταγές για αυτονομία και στις επιταγές για ελέγχους.

8.1. Αυτονομία

Αυτή η απαραίτητη αυτονομία (βλέπε 7.4) λαμβάνει πολλές μορφές: νομική προσωπικότητα, δημοσιονομική αυτονομία, συλλογικότητα και εξουσίες του διοικητικού συμβουλίου (στο εξής « ΔΣ »), ανεξαρτησία του διευθυντή, των μελών των επιστημονικών επιτροπών, των εμπειρογνωμόνων, των τμημάτων προσφυγών, κλπ.

8.2. Αξιολογήσεις και έλεγχοι

Αυτή η αυτονομία συμβαδίζει με την άσκηση εκ μέρους αυτών των οργανισμών και των θεσμικών οργάνων των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους. Αυτοί οι οργανισμοί που ασκούν μία αυτόνομη εκτελεστική αρμοδιότητα θα πρέπει για τον λόγο αυτό να λογοδοτούν κατευθείαν στα θεσμικά όργανα, στα κράτη μέλη και στους πολίτες. Επίσης, η αρχή της λογοδοσίας επιβάλλει να μην υπόκεινται μόνο στην υποχρέωση εκ των προτέρων και εκ των υστέρων αξιολογήσεων αλλά και σε σαφείς μηχανισμούς ελέγχου.

Αξιολογήσεις

Όσον αφορά την ίδρυσή τους, η Επιτροπή θα αιτιολογεί κάθε πρόταση με βάση μία ακριβή ανάλυση των επιπτώσεων. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει επίσης να εξετάζεται και κάθε εναλλακτική πρόταση: ανάληψη των προβλεπόμενων δραστηριοτήτων εκ μέρους της Επιτροπής, διεύρυνση των καθηκόντων ενός υφιστάμενου οργανισμού, δημιουργία μιας υπηρεσίας ή ενός εκτελεστικού οργανισμού ή/και ανάθεση μεμονωμένων καθηκόντων σε εξωτερικούς φορείς.

Αφού ιδρυθεί ο οργανισμός μαζί με την Επιτροπή προβαίνει σε τακτικές αξιολογήσεις των δραστηριοτήτων του και της λειτουργίας του. Πάνω σ΄αυτή τη βάση η Επιτροπή μπορεί να προτείνει την αναθεώρηση και εν ανάγκη την κατάργηση της βασικής πράξης.

Έλεγχοι

Ο δημοσιονομικός έλεγχος, ο εσωτερικός έλεγχος, οι ετήσιες εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, η ετήσια απαλλαγή σε σχέση με την εκτέλεση του κοινοτικού προϋπολογισμού και οι έρευνες που πραγματοποιεί η OLAF διασφαλίζουν την καλή χρήση των πόρων που διατίθενται στους οργανισμούς.

Ο διοικητικός έλεγχος παρέχει ορισμένες διαδικαστικές εγγυήσεις ώστε να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των ενδιαφερομένων μερών και η ποιότητα των αποτελεσμάτων.

Ο πολιτικός έλεγχος γίνεται τόσο από τη νομοθετική αρχή όσο και από την Επιτροπή.

Ο δικαστικός έλεγχος γίνεται από το Δικαστήριο (αφού εξαντληθούν όλες οι εσωτερικές δυνατότητες που ενδέχεται να προβλέπονται - βλέπε 9.4).

9. Διαρθρωση

Η διάρθρωση των οργανισμών δεν θα πρέπει μόνο να τους παρέχει τη δυνατότητα να εκτελούν κατά τρόπο αποτελεσματικό τα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί αλλά και να διασφαλίζει την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην αυτονομία και στον έλεγχο.

9.1. Διοικητικό Συμβούλιο

Τα καθήκοντα του διοικητικού συμβουλίου είναι αυτά που κατά παράδοση ανατίθενται στο όργανο προγραμματισμού και επίβλεψης.

Οι συζητήσεις με το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο βάσει της ανακοίνωσης κατέληξαν σε μία διαπίστωση : δεν μπορεί να υπάρξει ενιαίος τύπος όσον αφορά τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου. Επιβάλλεται όμως η εφαρμογή των αρχών της χρηστής διακυβέρνησης :

1. Οι αρχές της λογοδοσίας και της συνοχής επιβάλλουν η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου να εξαρτάται από τον ρόλο που θα ανατεθεί στον οργανισμό μετά την κατανομή των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κοινοτικό και στο εθνικό επίπεδο.

2. Η αρχή της αποτελεσματικότητας και της μείωσης του κόστους επιβάλλουν περιορισμένο αριθμό μελών στο διοικητικό συμβούλιο.

3. Οι αρχές της συμμετοχής και της διαφάνειας επιβάλλουν τη συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Ισοτιμία των εκτελεστικών οργάνων

Η συμμετοχή του οργανισμού στην άσκηση της εκτελεστικής λειτουργίας σε κοινοτικό επίπεδο επιβάλλει την ίση εκπροσώπηση των δύο εκτελεστικών οργάνων της Κοινότητας στο διοικητικό συμβούλιο. Αυτή η ίση εκπροσώπηση έχει ως στόχο την επίτευξη της ισορροπίας ανάμεσα στους κοινοτικούς στόχους και στα εθνικά συμφέροντα.

Εκπροσώπηση των κρατών μελών

Τα καθήκοντα που ανατίθενται στον οργανισμό δεν σημαίνουν καταρχήν εκπροσώπηση όλων των κρατών μελών στο διοικητικό συμβούλιο. Η ανάγκη εκπροσώπησης μπορεί εντούτοις να αιτιολογηθεί στην περίπτωση που, προς το συμφέρον της Κοινότητας, ο οργανισμός συμμετέχει επίσης στην άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων των κρατών μελών. Σύμφωνα με το άρθρο 10 της συνθήκης ΕΚ ο οργανισμός επιτρέπει έτσι στα κράτη μέλη να διασφαλίζουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το κοινοτικό δίκαιο.

Στην περίπτωση αυτή το Συμβούλιο ορίζει έναν εκπρόσωπο από κάθε κράτος μέλος. Κάθε εκπρόσωπος διαθέτει μία ψήφο. Για να διατηρηθεί η ισορροπία των εκτελεστικών οργάνων στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου τα θεσμικά όργανα συμφωνούν τα μέλη που διορίζονται από το Συμβούλιο να διαθέτουν τον ίδιο αριθμό ψήφων με τα μέλη που διορίζονται από την Επιτροπή.

Κοινοβούλιο

Αντίθετα, δεν προβλέπεται να συμμετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο μέλη που ορίζονται από το Κοινοβούλιο, διότι κατά τον τρόπο αυτό θα ετίθετο υπό αμφισβήτηση η δυνατότητα αντικειμενικού ελέγχου εκ μέρους του Κοινοβουλίου ως αρχής απαλλαγής.

Συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών

Για την εξασφάλιση διαφάνειας υψηλού επιπέδου, μπορεί να επιτραπεί η συμμετοχή των ενδιαφερόμενων μερών χωρίς δικαίωμα ψήφου στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου.

9.2. Εκτελεστικό γραφείο

Με στόχο την αύξηση της αποτελεσματικότητας του οργανισμού είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένα εκτελεστικό γραφείο με περιορισμένο αριθμό μελών στην περίπτωση που το μέγεθος του διοικητικού συμβουλίου δεν θα του επέτρεπε να εκτελεί κατά τρόπο αποτελεσματικό τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί. Η ανάθεση καθηκόντων στο εκτελεστικό γραφείο θα πρέπει συνεπώς να προβλέπεται με σαφήνεια στη βασική πράξη.

9.3. Ο διευθυντής

Για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας και της ανεξαρτησίας του οργανισμού όσον αφορά την καθημερινή διαχείριση και τις δραστηριότητές του, ο διευθυντής αναλαμβάνει την πλήρη ευθύνη των λειτουργικών καθηκόντων που ανατίθενται στον οργανισμό και αποτελεί το νόμιμο εκπρόσωπό του.

Όπως έχει προαναφερθεί, η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου αντανακλά τον ειδικό ρόλο που αναλαμβάνει ο οργανισμός στο πλαίσιο της κατανομής των αρμοδιοτήτων ανάμεσα στα κοινοτικά και στα εθνικά εκτελεστικά όργανα. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί να προβλεφθεί μία ενιαία διαδικασία για τον διορισμό του διευθυντή. Το διοικητικό συμβούλιο διορίζει τον διευθυντή με βάση ένα κατάλογο υποψηφίων που προτείνει η Επιτροπή.

Πριν διοριστεί, ο υποψήφιος που επιλέγει το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να προσκληθεί για ακρόαση ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής του Κοινοβουλίου.

9.4. Τα άλλα όργανα

Για να μπορεί ο οργανισμός να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί, ενδέχεται να χρειασθεί να δημιουργηθούν και άλλα όργανα: όργανο/α συντονισμού, επιστημονική/ές επιτροπή/ές, εμπειρογνώμονες και τμήμα/τα προσφυγών.

Σχέδιο

ΔΙΟΡΓΑΝΙΚΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

για ένα πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τη Λευκή Βίβλο της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2001 σχετικά με την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση [8] και την ανακοίνωση της Επιτροπής της 11ης Δεκεμβρίου 2002 σχετικά με το πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών [9],

το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 13ης Ιανουαρίου 2004 [10] και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2004 [11],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα :

Σύμφωνα με τη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση οι ευρωπαϊκοί ρυθμιστικοί οργανισμοί συμβάλλουν στην εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων. Για τον λόγο αυτό η δημιουργία τους, η λειτουργία τους και ο έλεγχός τους έχουν μεγάλη πολιτική και θεσμική αξία.

Χωρίς ενιαίο πλαίσιο λειτουργίας ο πολλαπλασιασμός των ονομασιών, των καθηκόντων, των δομών και των μηχανισμών ελέγχου αυτών των οργανισμών δημιουργεί μία κατάσταση ελάχιστα διαφανή, που είναι δύσκολο να γίνει κατανοητή και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια του δικαίου. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται μεγαλύτερη διαφάνεια και συνοχή, ώστε να μην μπορεί η νομοθετική εξουσία να ιδρύει οργανισμούς όλο και περισσότερο ανομοιογενείς, εις βάρος της ενότητας της εκτελεστικής λειτουργίας.

Το πλαίσιο λειτουργίας θα πρέπει σε πρώτο στάδιο να διέπει τις μελλοντικές πρωτοβουλίες για τη δημιουργία ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ και να ευνοεί τη συνοχή τους. Σε δεύτερο στάδιο τα θεσμικά όργανα θα εξετάσουν διάφορους τρόπους επέκτασης του πλαισίου λειτουργίας και προς τους ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς οργανισμούς που έχουν ήδη δημιουργηθεί στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ και εν ανάγκη και προς άλλους οργανισμούς.

Το πλαίσιο λειτουργίας πρέπει να τηρεί τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης που προτείνει η Λευκή Βίβλος: διαφάνεια, συμμετοχή, λογοδότηση, αποτελεσματικότητα και συνοχή. Για την επίτευξη των στόχων της διαφάνειας και της συμμετοχής απαιτείται η εφαρμογή των όρων που προβλέπονται στο άρθρο 255 της συνθήκης ΕΚ, όσον αφορά την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα των θεσμικών της οργάνων καθώς και την εκπροσώπηση σε αυτά των ενδιαφερομένων μερών. Ο στόχος της αποτελεσματικότητας επιβάλλει ιδίως την απλοποίηση της διαδικασίας λήψης των αποφάσεων, τη μείωση του κόστους και την αυτονομία δράσης αυτών των οργανισμών. Η αυτονομία συμβαδίζει με την άσκηση εκ μέρους των εν λόγω οργανισμών σαφώς καθορισμένων καθηκόντων χωρίς να διαταράσσεται η ενότητα της εκτελεστικής λειτουργίας. Ο στόχος της λογοδοσίας επιβάλλει κατά συνέπεια τη δημιουργία ενός απλού και αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου. Για τη συνοχή απαιτείται ένα σύστημα σαφούς διαχωρισμού των καθηκόντων ανάμεσα στα θεσμικά όργανα και στους οργανισμούς αφενός και ανάμεσα στους ίδιους τους οργανισμούς αφετέρου, προκειμένου να εξασφαλιστεί μία ενιαία προσέγγιση.

Κάθε πρόταση δημιουργίας ευρωπαϊκού ρυθμιστικού οργανισμού πρέπει να αποτελεί αντικείμενο εμπεριστατωμένης ανάλυσης των επιπτώσεων, η οποία δεν περιλαμβάνει μόνο την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας αλλά και μία όσο το δυνατόν πληρέστερη αξιολόγηση εκ των προτέρων.

Θα πρέπει να επισημανθεί ότι η παρούσα συμφωνία αποτελεί την ελάχιστη κοινή βάση αρχών, κανόνων και διαδικασιών που θα πρέπει να προβλέπει η νομοθετική πράξη για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού ρυθμιστικού οργανισμού με την επιφύλαξη στοιχείων που ενδέχεται να προστεθούν ανάλογα με τους στόχους, τις αρμοδιότητες και τα ειδικά καθήκοντα που θα ανατεθούν σε κάθε οργανισμό.

ΕΚΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ:

1. ΣΤΟΧΟΣ

Η παρούσα συμφωνία έχει ως στόχο τη διαμόρφωση ενός οριζόντιου πλαισίου για τη δημιουργία, τη διάρθρωση, τη λειτουργία, την αξιολόγηση και τον έλεγχο των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων συμφωνούν να τηρούν τις αρχές, τους κανόνες και τις διαδικασίες που προβλέπει η παρούσα συμφωνία σχετικά με τη θέσπιση νομοθετικών πράξεων για τη δημιουργία ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών (στο εξής « βασικές πράξεις »).

2. Πεδιο εφαρμογησ

Τα τρία θεσμικά όργανα συμφωνούν να διέπει η παρούσα συμφωνία τους ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς οργανισμούς που θα προταθούν μετά την έναρξη της ισχύος του.

Τα θεσμικά όργανα συμφωνούν να διέπει η παρούσα συμφωνία όλους τους ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς οργανισμούς που θα δημιουργηθούν στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ.

Τα τρία θεσμικά όργανα δεσμεύονται να εξετάσουν το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας τους τρόπους επέκτασης του πεδίου εφαρμογής της παρούσας συμφωνίας προς τους ευρωπαϊκούς ρυθμιστικούς οργανισμούς που έχουν ήδη δημιουργηθεί στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ και εν ανάγκη και προς άλλους οργανισμούς, με την επιφύλαξη της σταδιακής προσαρμογής τους στο πλαίσιο των αναθεωρήσεων που προβλέπονται από τις βασικές πράξεις.

3. Ορισμοσ

Βάσει της παρούσας συμφωνίας, ως ευρωπαϊκός ρυθμιστικός οργανισμός (στο εξής « ο οργανισμός ») θεωρείται κάθε αυτόνομο νομικό πρόσωπο που έχει δημιουργηθεί από τη νομοθετική αρχή για να συμμετέχει στη ρύθμιση ενός τομέα σε ευρωπαϊκή κλίμακα και για την εφαρμογή κάποιας κοινοτικής πολιτικής.

Ο οργανισμός είναι δημόσια υπηρεσία. Συμβάλλει στη βελτίωση των τρόπων εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο ορισμός αυτός δεν περιλαμβάνει τους αποκαλούμενους «εκτελεστικούς» οργανισμούς που δημιούργησε η Επιτροπή για να εκτελεί, υπό τον έλεγχό της και με δική της ευθύνη, ορισμένα καθήκοντα που αφορούν αποκλειστικά τη διαχείριση κοινοτικών προγραμμάτων. Οι εκτελεστικοί οργανισμοί αποτελούν αντικείμενο του νόμου πλαισίου (ΕΚ) αριθ. 58/2003 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2002 [12], ο οποίος προσδιορίζει το καθεστώς τους.

4. καθηκοντα

Ένας οργανισμός μπορεί να αναλάβει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα καθήκοντα :

α) Εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Για τον λόγο αυτό ο οργανισμός έχει το δικαίωμα να λαμβάνει μεμονωμένες αποφάσεις οι οποίες είναι δεσμευτικές από νομική άποψη έναντι τρίτων.

β) Παροχή άμεσης βοήθειας στην Επιτροπή και εν ανάγκη στα κράτη μέλη προς το συμφέρον της Κοινότητας υπό τη μορφή τεχνικών ή επιστημονικών συμβουλών ή/και εκθέσεων επιθεώρησης.

γ) Δικτύωση και οργάνωση της συνεργασίας των αρμόδιων εθνικών αρχών προς το συμφέρον της Κοινότητας με στόχο τη συγκέντρωση, την ανταλλαγή και τη σύγκριση πληροφοριών και καλών πρακτικών.

Κάθε οργανισμός είναι εξάλλου υπεύθυνος να συγκεντρώνει, να αναλύει και να διαβιβάζει αντικειμενικές, αξιόπιστες και εύκολα προσβάσιμες πληροφορίες όσον αφορά τον τομέα δραστηριότητάς του. Η φύση και οι παραλήπτες αυτών των πληροφοριών απαιτείται να προσδιορίζονται στη βασική πράξη.

5. εκτελεστικεσ αρμοδιοτητεσ

Με την εκπλήρωση αυτών των καθηκόντων ο οργανισμός συμμετέχει ενεργά στην άσκηση εκτελεστικών αρμοδιοτήτων σε κοινοτικό επίπεδο.

Όσον αφορά τα καθήκοντα που προβλέπονται στο σημείο 4 (α), ο οργανισμός ασκεί άμεση εκτελεστική αρμοδιότητα εντός των ορίων των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί και σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ.

Ειδικότερα, στο πλαίσιο αυτών των καθηκόντων ένας οργανισμός δεν μπορεί:

α) να θεσπίζει γενικά ρυθμιστικά μέτρα,

β) να λαμβάνει αποφάσεις σε τομείς όπου θα πρέπει να διευθετεί διαφορές στις περιπτώσεις σύγκρουσης δημόσιων συμφερόντων ή να προβαίνει σε μία απλή πολιτική παρέμβαση,

γ) να ασκεί καθήκοντα σχετικά με θέματα για τα οποία σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων είναι η Επιτροπή.

Οι αρμοδιότητες που του αναθέτει η νομοθετική αρχή θα πρέπει να προσδιορίζονται με απόλυτη σαφήνεια και να υπόκεινται σε αυστηρό έλεγχο.

Όσον αφορά τα καθήκοντα που προβλέπονται στα σημεία 4 (β) και (γ), οι οργανισμοί παρέχουν στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες που της επιτρέπουν να ασκεί τα καθήκοντά της ως κοινοτικό εκτελεστικό όργανο.

6. νομικο καθεστωσ

Ο οργανισμός είναι νομικό πρόσωπο. Σε κάθε κράτος μέλος διαθέτει την ευρύτερη δυνατή δικαιοπρακτική ικανότητα που προβλέπεται για τα νομικά πρόσωπα από τις εθνικές νομοθεσίες. Μπορεί δηλαδή να αγοράζει ή να μεταβιβάζει κινητά και ακίνητα περιουσιακά στοιχεία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου ως διάδικος. Στην περίπτωση αυτή εκπροσωπείται από τον διευθυντή του.

I. ΙΔΡΥΣΗ

7. αναλυση των επιπτωσεων

Η Επιτροπή δεσμεύεται να αιτιολογεί οποιαδήποτε πρόταση δημιουργίας οργανισμού βάσει ανάλυσης των επιπτώσεων, η οποία δεν καλύπτει μόνο την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας αλλά και μία όσο το δυνατόν πληρέστερη εκ των προτέρων αξιολόγηση. Αυτή η ανάλυση των επιπτώσεων λαμβάνει υπόψη της πολλούς παράγοντες, όπως:

α) το προς επίλυση πρόβλημα και την ανάγκη επίλυσής του βραχυπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα,

β) την προστιθέμενη αξία της κοινοτικής δράσης,

γ) τις εναλλακτικές λύσεις σε σχέση με τη δημιουργία ενός κοινοτικού ρυθμιστικού οργανισμού, όπως είναι π.χ. η ανάληψη των δραστηριοτήτων που προορίζονται γι΄αυτό από την Επιτροπή, η διεύρυνση των καθηκόντων ενός οργανισμού που υπάρχει ήδη, η δημιουργία μιας υπηρεσίας, η δημιουργία ενός εκτελεστικού οργανισμού ή/και η ανάθεση μεμονωμένων καθηκόντων σε εξωτερικούς φορείς,

δ) τους στόχους που επιδιώκονται σε γενικό, ειδικό και επιχειρησιακό επίπεδο και τους δείκτες που είναι απαραίτητοι για την αξιολόγησή τους,

ε) όλες τις ανεπιθύμητες επιπτώσεις και τις αμοιβαίες παραχωρήσεις που θα πρέπει να εξεταστούν,

στ) τα καθήκοντα που πρόκειται να ανατεθούν,

ζ) τα πιθανά κέρδη όσον αφορά την εμπειρία, την προβολή, τη διαφάνεια, την ευελιξία, τη δραστικότητα, τη συνοχή, την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα της δημόσιας δράσης,

η) το κόστος του ελέγχου, το συντονισμό και τις επιπτώσεις στους ανθρώπινους πόρους και τις λοιπές διοικητικές δαπάνες,

θ) την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από παρόμοιες ενέργειες που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί,

ι) το σύστημα παρακολούθησης και περιοδικών αξιολογήσεων που πρέπει να δημιουργηθεί.

Τα αποτελέσματα αυτής της ανάλυσης των επιπτώσεων περιλαμβάνονται στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης της Επιτροπής.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεσμεύονται να προβούν σε αξιολογήσεις πριν εγκρίνουν οποιαδήποτε σημαντική τροποποίηση της πρότασης της Επιτροπής.

8. νομικη βαση

Τα τρία θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι η βασική πράξη στηρίζεται στη διάταξη της συνθήκης ΕΚ η οποία αποτελεί τη νομική βάση της σχεδιαζόμενης πολιτικής.

Τα θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι το άρθρο 308 της συνθήκης ΕΚ χρησιμεύει ως νομική βάση μόνο στην περίπτωση που καμία άλλη διάταξη της συνθήκης ΕΚ δεν επιτρέπει την άσκηση της κοινοτικής αρμοδιότητας.

9. στοχοι και εντολη

Τα τρία θεσμικά όργανα φροντίζουν ώστε οι στόχοι και η εντολή του οργανισμού να είναι σαφείς και ακριβείς και σύμφωνοι προς τις γενικές πολιτικές κατευθύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τους στρατηγικούς στόχους της Επιτροπής.

10. εδρα

Τα τρία θεσμικά όργανα αναγνωρίζουν την έδρα ως ένα από τα συστατικά στοιχεία του οργανισμού. Για λόγους αποτελεσματικότητας και διαφάνειας η έδρα θα πρέπει να είναι γνωστή όταν θεσπίζεται η βασική πράξη. Τα τρία θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι η βασική πράξη θα πρέπει να περιλαμβάνει διάταξη σχετικά με την έδρα. Εάν η έδρα δεν είναι γνωστή όταν θεσπιστεί η βασική πράξη, θα πρέπει να ληφθεί σχετική απόφαση εντός προθεσμίας έξι μηνών το αργότερο.

II. ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

Η παρέμβαση των θεσμικών οργάνων στη δομή και τη λειτουργία του οργανισμού θα πρέπει να αντανακλά ειδικότερα τον δικό τους ρόλο στο θεσμικό σύστημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΔΟΜΗ

11. διοικητικο συμβουλιο

11.1. Καθήκοντα του διοικητικού συμβουλίου

Το διοικητικό συμβούλιο φροντίζει ώστε ο οργανισμός να εκτελεί τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί με τη βασική πράξη. Είναι το όργανο του προγραμματισμού και της παρακολούθησης του οργανισμού. Τα επιμέρους καθήκοντά του είναι τα εξής:

α) διορισμός και εν ανάγκη ανάκληση του διευθυντή του οργανισμού και των μελών ορισμένων οργάνων του οργανισμού σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται αντίστοιχα στα σημεία 13 παράγραφος (2) και 14,

β) άσκηση καθηκόντων πειθαρχικού οργάνου όσον αφορά τον διευθυντή,

γ) έγκριση του ετήσιου προγράμματος εργασίας του οργανισμού βάσει σχεδίου που υποβάλλει ο διευθυντής και επί του οποίου γνωμοδοτεί προηγουμένως η Επιτροπή σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο σημείο 20,

δ) κατάρτιση της ετήσιας κατάστασης προβλεπόμενων δαπανών και εσόδων του οργανισμού και διαβίβασή της στην Επιτροπή,

ε) έγκριση του οριστικού προϋπολογισμού του οργανισμού και του πίνακα προσωπικού μετά το τέλος της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο σημείο 28, παράγραφος (2),

στ) έγκριση της ετήσιας έκθεσης δραστηριοτήτων του οργανισμού σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο σημείο 21 και διαβίβασή της στα θεσμικά όργανα και στα κράτη μέλη,

ζ) έγκριση του εσωτερικού κανονισμού του οργανισμού βάσει σχεδίου που υποβάλλει ο διευθυντής και επί του οποίου έχει γνωμοδοτήσει προηγουμένως η Επιτροπή,

η) έκδοση των δημοσιονομικών ρυθμίσεων που διέπουν τον οργανισμό βάσει σχεδίου που υποβάλλει ο διευθυντής και επί του οποίου έχει γνωμοδοτήσει προηγουμένως η Επιτροπή σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο σημείο 28 παράγραφος (1),

θ) έγκριση των κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ης Μαΐου 2001 σχετικά με την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής [13] σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται το σημείο 16 παράγραφος (6).

11.2. Σύνθεση και διορισμός του διοικητικού συμβουλίου

Τα τρία θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινός τύπος για τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου.Τα τρία θεσμικά όργανα δεσμεύονται εντούτοις να περιορίσουν το μέγεθος του διοικητικού συμβουλίου ώστε να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο αποτελεσματικότητας όσον αφορά τη λήψη των αποφάσεων και να περιοριστεί το κόστος λειτουργίας.

Τα θεσμικά όργανα συμφωνούν εξάλλου ότι η συμμετοχή του οργανισμού στην άσκηση εκτελεστικών καθηκόντων σε κοινοτικό επίπεδο επιβάλλει την ισομερή εκπροσώπηση των δύο κοινοτικών εκτελεστικών οργάνων στο διοικητικό συμβούλιο. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα πρέπει να υποδείξουν ίσο και περιορισμένο αριθμό μελών για το διοικητικό συμβούλιο.

Τα καθήκοντα που ανατίθενται στον οργανισμό δεν συνεπάγονται μία θέση για κάθε κράτος μέλος στο διοικητικό συμβούλιο, εκτός εάν ο οργανισμός συμμετέχει επίσης, προς το συμφέρον της Κοινότητας, στην άσκηση εκ μέρους των κρατών μελών εκτελεστικών αρμοδιοτήτων στο πλαίσιο της σχεδιαζόμενης πολιτικής. Ο οργανισμός επιτρέπει στα κράτη μέλη στην περίπτωση αυτή να διασφαλίζουν την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που προκύπτουν από τη συνθήκη ΕΚ ή από το παράγωγο δίκαιο σύμφωνα με το άρθρο 10 της συνθήκης ΕΚ.Στην προκειμένη περίπτωση το Συμβούλιο ορίζει έναν εκπρόσωπο από κάθε κράτος μέλος. Κάθε εκπρόσωπος έχει μία ψήφο. Για να διατηρηθεί η ισότητα των εκτελεστικών οργάνων στο πλαίσιο του διοικητικού συμβουλίου, τα θεσμικά όργανα συμφωνούν να παρέχουν τον ίδιο συνολικό αριθμό ψήφων τόσο στα μέλη που ορίζονται από το Συμβούλιο όσο και στα μέλη που ορίζονται από την Επιτροπή.

Για λόγους διαφάνειας τα θεσμικά όργανα συμφωνούν να διορίζει η Επιτροπή και τους εκπροσώπους των ενδιαφερομένων μερών ως μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Αυτοί οι εκπρόσωποι συμμετέχουν στις συνεδριάσεις χωρίς δικαίωμα ψήφου. Οι σχετικοί τομείς προσδιορίζονται με σαφήνεια στη βασική πράξη.

Όλα τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου διορίζονται με βάση την εμπειρία τους στο σχετικό τομέα. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο φροντίζουν ώστε η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου να εξασφαλίζει την ίση εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών. Η διάρκεια της θητείας των μελών είναι πενταετής και μπορεί να ανανεωθεί μόνο μία φορά.

Τα θεσμικά όργανα φροντίζουν ώστε η σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου να αναθεωρείται περιοδικά με βάση τη λειτουργία του οργανισμού, τους στόχους του και την εξέλιξη των αρμοδιοτήτων και των καθηκόντων που του έχουν ανατεθεί σύμφωνα με τη διαδικασία αναθεώρησης που προβλέπεται στο σημείο 27, παράγραφος 2.

12. το εκτελεστικο γραφειο

Εάν διαπιστωθεί ότι το μέγεθος του διοικητικού συμβουλίου δεν του επιτρέπει να εκτελεί κατά τρόπο αποτελεσματικό τα καθήκοντα που του έχουν ανατεθεί, είναι δυνατόν να δημιουργηθεί ένα εκτελεστικό γραφείο. Στην περίπτωση αυτή το διοικητικό συμβούλιο συνεδριάζει μόνο μία φορά τον χρόνο, εκτός εάν χρειαστεί να συνεδριάζει εκτάκτως.

Το εκτελεστικό γραφείο είναι επιφορτισμένο με ορισμένα καθήκοντα προετοιμασίας και παρακολούθησης των συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου με την επιφύλαξη των καθηκόντων του διευθυντή που προβλέπονται στο σημείο 13, παράγραφος 1.

Το εκτελεστικό γραφείο αποτελείται από τον ίδιο αριθμό εκπροσώπων του Συμβουλίου και της Επιτροπής. Οι εκπρόσωποι των ενδιαφερόμενων μερών που διορίζονται από την Επιτροπή συμμετέχουν στις συνεδριάσεις χωρίς δικαίωμα ψήφου. Το εκτελεστικό γραφείο αποτελείται από 8 μέλη κατ΄ανώτατο όριο.

13. ο διευθυντησ

Προκειμένου να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία του οργανισμού όσον αφορά τη διαχείριση και την εκτέλεση των καθημερινών του δραστηριοτήτων, ο διευθυντής οφείλει να λαμβάνει ολόκληρη την ευθύνη για τα λειτουργικά καθήκοντα που ανατίθενται στον οργανισμό.

13.1. Καθήκοντα του διευθυντή

Τα καθήκοντα του διευθυντή είναι τα εξής:

α) προετοιμασία του ετήσιου προγράμματος εργασίας, του σχεδίου της κατάστασης των προβλεπόμενων εσόδων και δαπανών του οργανισμού, του εσωτερικού του κανονισμού και του κανονισμού του διοικητικού συμβουλίου, των δημοσιονομικών του ρυθμίσεων και των συσκέψεων του διοικητικού συμβουλίου,

β) συμμετοχή χωρίς δικαίωμα ψήφου στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου,

γ) εφαρμογή του ετήσιου προγράμματος εργασίας του οργανισμού και ικανοποίηση των αιτημάτων παροχής βοήθειας εκ μέρους της Επιτροπής,

δ) άσκηση των καθηκόντων του διατάκτη σύμφωνα με τα άρθρα 33 έως 42 του δημοσιονομικού κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 της Επιτροπής της 23ης Δεκεμβρίου 2002 που προβλέπονται στο άρθρο 185 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 που αφορά τον δημοσιονομικό κανονισμό ο οποίος εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [14];

ε) εκτέλεση του προϋπολογισμού του οργανισμού,

στ) δημιουργία ενός αποτελεσματικού συστήματος παρακολούθησης που θα επιτρέπει την πραγματοποίηση τακτικών αξιολογήσεων όπως προβλέπεται στο σημείο 27 παράγραφος (1) και προετοιμασία πάνω σ΄αυτή τη βάση ενός σχεδίου ετήσιας έκθεσης δραστηριοτήτων του οργανισμού,

ζ) παρουσίαση αυτής της έκθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

η) διαχείριση όλων των θεμάτων που έχουν σχέση με το προσωπικό και ιδιαίτερα άσκηση των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται στο σημείο 23 παράγραφος (2),

θ) καθορισμός της οργανωτικής δομής του οργανισμού και υποβολή της προς έγκριση στο διοικητικό συμβούλιο,

ι) θέσπιση οποιασδήποτε άλλης αναγκαίας διάταξης για τη διασφάλιση της λειτουργίας του οργανισμού σύμφωνα με την βασική πράξη,

κ) εκπροσώπηση του οργανισμού εκτός των άλλων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο σημείο 29 παράγραφος (1).

13.2. Διορισμός και ανάκληση του διευθυντή

Ο διευθυντής διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο βάσει ενός καταλόγου υποψηφίων που προτείνει η Επιτροπή. Πριν από τον διορισμό του, ο υποψήφιος που εκλέγεται από το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να κληθεί να κάνει δηλώσεις ενώπιον της αρμόδιας επιτροπής ή των αρμόδιων επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και να απαντήσει στις ερωτήσεις που θα του θέσουν τα μέλη της ή τα μέλη τους.

Ο διευθυντής διορίζεται με κριτήριο την αξία του και τις ικανότητές του σε θέματα διοίκησης και διαχείρισης καθώς και τις γνώσεις του και την εμπειρία του στον σχετικό τομέα. Η διάρκεια της θητείας του διευθυντή είναι κατ΄αρχήν πενταετής. Με πρόταση της Επιτροπής και μετά από αξιολόγηση η θητεία του μπορεί να παραταθεί μόνο μία φορά για περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τη διάρκεια της πρώτης θητείας.

Στο πλαίσιο της αξιολόγησης η Επιτροπή εξετάζει ιδίως τα εξής:

α) τα αποτελέσματα κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας και τον τρόπο με τον οποίο επιτεύχθηκαν,

β) τους στόχους και τις ανάγκες του οργανισμού κατά τα επόμενα έτη.

Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να πάψει από τα καθήκοντά του τον διευθυντή πριν από τη λήξη της θητείας του βάσει πρότασης της Επιτροπής.

14. αλλα οργανα

14.1. Όργανα συντονισμού των αρμόδιων εθνικών αρχών

Οι οργανισμοί που έχουν ως καθήκον τον συντονισμό ή τη δικτύωση των αρμόδιων εθνικών αρχών (καθήκον που προβλέπεται στο σημείο 4 (γ)) πρέπει να διαθέτουν ένα ή περισσότερα όργανα συντονισμού που αποτελούνται από εκπροσώπους αυτών των αρχών.

14.2. Επιστημονικές επιτροπές ή/και επιτροπές εμπειρογνωμόνων

Οι οργανισμοί οι οποίοι παρέχουν τεχνικές ή επιστημονικές συμβουλές στην Επιτροπή και εν ανάγκη στα κράτη μέλη (καθήκον που προβλέπεται στο σημείο 4(β)) θα πρέπει να διαθέτουν μία ή περισσότερες επιστημονικές επιτροπές ή επιτροπές εμπειρογνωμόνων.

Τα μέλη των επιστημονικών επιτροπών θα πρέπει να είναι ανεξάρτητοι επιστήμονες διορισμένοι από το διοικητικό συμβούλιο βάσει ανοιχτής πρόσκλησης υποβολής υποψηφιοτήτων. Τα μέλη των επιτροπών εμπειρογνωμόνων διορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο βάσει μιας σαφούς και διαφανούς διαδικασίας που προβλέπει η βασική πράξη.

14.3. Τμήματα προσφυγών

Οι οργανισμοί οι οποίοι λαμβάνουν αποφάσεις οι οποίες ενδέχεται να βλάψουν τρίτους (καθήκον που προβλέπεται στο σημείο 4(α)) πρέπει να διαθέτουν ένα ή περισσότερα τμήματα προσφυγών τα οποία θα έχουν ως ρόλο να ελέγχουν εάν ο οργανισμός εφαρμόζει σωστά τους κανόνες στο πλαίσιο των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων που του έχουν ανατεθεί.

Τα μέλη των εν λόγω τμημάτων διορίζονται για περίοδο πέντε ετών από το διοικητικό συμβούλιο βάσει ενός καταλόγου υποψηφίων που προτείνει η Επιτροπή.

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

15. δημοσιο συμφερον και ανεξαρτησια

Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, ο διευθυντής, τα μέλη των οργάνων συντονισμού των αρμόδιων εθνικών αρχών, των επιστημονικών επιτροπών και των τμημάτων προσφυγών δεσμεύονται να ενεργούν κατά τρόπο που να εξυπηρετεί το δημόσιο συμφέρον.

Ο διευθυντής, τα μέλη των επιστημονικών επιτροπών και των τμημάτων προσφυγών δεσμεύονται εξάλλου να ενεργούν κατά τρόπο ανεξάρτητο από κάθε εξωτερική επιρροή. Προς τον σκοπό αυτό προβαίνουν κάθε χρόνο σε έγγραφη δήλωση δέσμευσης καθώς και σε δήλωση συμφερόντων.

16. διαφανεια

Ο οργανισμός φροντίζει ώστε οι δραστηριότητές του να χαρακτηρίζονται από πλήρη διαφάνεια και να είναι σύμφωνες προς τις ακόλουθες διατάξεις.

Δημοσιοποιεί αμέσως

α) τόσο τον δικό του εσωτερικό κανονισμό όσο και τον εσωτερικό κανονισμό του διοικητικού συμβουλίου,

β) την ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων του.

Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί μετά από πρόταση του διευθυντή να επιτρέπει στους εκπροσώπους των ενδιαφερόμενων μερών να συμμετέχουν, στις κατάλληλες περιπτώσεις, ως παρατηρητές στις διαβουλεύσεις των οργάνων του οργανισμού.

Με την επιφύλαξη της παραγράφου 6, ο οργανισμός δεν κοινοποιεί σε τρίτους τις εμπιστευτικές πληροφορίες που λαμβάνει και για τις οποίες έχει ζητηθεί και αιτιολογηθεί η εμπιστευτική μεταχείριση.Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου, ο διευθυντής, τα μέλη του οργάνου συντονισμού των αρμόδιων εθνικών αρχών, των επιστημονικών επιτροπών και των τμημάτων προσφυγών υπόκεινται στην υποχρέωση τήρησης του απορρήτου που προβλέπεται στο άρθρο 287 της συνθήκης ΕΚ.

Οι πληροφορίες που συγκεντρώνει ο οργανισμός σύμφωνα με τη βασική του πράξη διέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2000 σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών [15].

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 ισχύει για τα έγγραφα που τηρεί ο οργανισμός.Το διοικητικό συμβούλιο καθορίζει τους πρακτικούς κανόνες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 εντός προθεσμίας έξι μηνών από τη δημιουργία του οργανισμού.

17. το γλωσσικο καθεστωσ

Το διοικητικό συμβούλιο καθορίζει το εσωτερικό γλωσσικό καθεστώς του οργανισμού.

Οι διατάξεις του κανονισμού αριθ. 1 του Συμβουλίου της 15ης Απριλίου 1958 που αφορά τον καθορισμό του γλωσσικού καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας [16] ισχύουν όσον αφορά το εξωτερικό γλωσσικό καθεστώς.

Οι μεταφράσεις που είναι απαραίτητες για τη λειτουργία του οργανισμού πραγματοποιούνται από το Κέντρο Μετάφρασης των Οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

18. υποχρεωσεισ ορθησ διοικησησ

Η βασική πράξη πρέπει να εξασφαλίζει την τήρηση εκ μέρους του οργανισμού των αρχών και των κανόνων της ορθής δημόσιας διοίκησης, όπως είναι το δικαίωμα ακρόασης και διαβούλευσης των ενδιαφερομένων φορέων, η υποχρέωση αιτιολόγησης των πράξεων, το γλωσσικό καθεστώς, η πρόσβαση στα έγγραφα, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και του απορρήτου των υποθέσεων, οι κανόνες της ορθής οικονομικής διαχείρισης, η καταπολέμηση της απάτης και η προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων.

19. εσοδα του οργανισμου

Ο οργανισμός μπορεί να χρηματοδοτείται ως εξής:

α) από επιδότηση που επιβαρύνει τον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (αποκαλούμενη στο εξής «κοινοτική επιδότηση»), ή/και

β) από αμοιβές και εισφορές για τις υπηρεσίες που παρέχονται στους διάφορους φορείς. Η βασική πράξη διευκρινίζει τις σχετικές παροχές υπηρεσιών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις που ο οργανισμός παρέχει άμεση συνδρομή στα κράτη μέλη μπορεί να προβλεφθεί κάποια συνεισφορά εκ μέρους των κρατών μελών. Επίσης, η βασική πράξη μπορεί να προβλέπει κάποια συνεισφορά τρίτων χωρών που συμμετέχουν στις εργασίες του οργανισμού σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο σημείο 24. Οι συνεισφορές αυτές είναι συμπληρωματικές των εσόδων που προβλέπονται στα σημεία (α) ή/και (β).

Ως ‘αυτοχρηματοδοτούμενος οργανισμός’ θεωρείται κάθε οργανισμός ο οποίος δεν λαμβάνει καμία κοινοτική επιδότηση.

20. ετησιο προγραμμα εργασιασ

Το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας πρέπει να καταρτίζεται με βάση τους στόχους, την αποστολή και τα καθήκοντα του οργανισμού όπως προσδιορίζονται στη βασική πράξη.Τα θεσμικά όργανα προτείνουν η παρουσίαση του ετήσιου προγράμματος εργασίας να βασίζεται στη μέθοδο που έχει αναπτύξει η Επιτροπή στο πλαίσιο της διαχείρισης με βάση την δραστηριότητα.

Το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας εγκρίνεται από το διοικητικό συμβούλιο βάσει σχεδίου που υποβάλλει ο διευθυντής επί του οποίου έχει γνωμοδοτήσει προηγουμένως η Επιτροπή.Τα θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι η νομική ισχύς της γνώμης της Επιτροπής για το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας θα πρέπει να είναι ανάλογη με τη συνεισφορά του οργανισμού στην άσκηση της εκτελεστικής αρμοδιότητας.Για τους οργανισμούς που της παρέχουν άμεση συνδρομή η Επιτροπή οφείλει επίσης να διασφαλίζει τη συμμόρφωση του ετήσιου προγράμματος εργασίας προς την εκτελεστική της αρμοδιότητα. Στην περίπτωση που η Επιτροπή εκφράσει τη διαφωνία της όσον αφορά το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας, το διοικητικό συμβούλιο το επανεξετάζει και το εγκρίνει, ενδεχομένως τροποποιημένο, με ενισχυμένη πλειοψηφία που θα πρέπει να προσδιορίζεται στη βασική πράξη.

21. Ετησια εκθεση δραστηριοτητων

Η ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός εξετέλεσε το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του.

Η έκθεση εμφανίζει τις ενέργειες που πραγματοποίησε ο οργανισμός και αξιολογεί τα αποτελέσματά του σε σύγκριση με τους στόχους και το χρονοδιάγραμμα, τους κινδύνους σχετικά με τις πραγματοποιηθείσες ενέργειες καθώς και τη χρήση των πόρων και τη γενική λειτουργία του οργανισμού.

Η έκθεση εκπονείται από τον διευθυντή του οργανισμού και εγκρίνεται από το διοικητικό συμβούλιο.

22. προνομια και ασυλιεσ

Το πρωτόκολλο σχετικά με τα προνόμια και τις ασυλίες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 8ης Απριλίου 1965 [17] εφαρμόζεται στο προσωπικό του οργανισμού.

23. προσωπικο

Ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και οι κανόνες που θέσπισαν από κοινού τα θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με στόχο την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και του εν λόγω καθεστώτος εφαρμόζονται στο προσωπικό του οργανισμού. Το διοικητικό συμβούλιο σε συμφωνία με την Επιτροπή θεσπίζει τους απαραίτητους κανόνες εφαρμογής βάσει των διατάξεων που προβλέπονται στο άρθρο 110 του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να θεσπίζει διατάξεις που επιτρέπουν τη χρησιμοποίηση αποσπασμένων εθνικών εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών στον οργανισμό.

Ο οργανισμός ασκεί σε σχέση με το προσωπικό του τις εξουσίες που έχουν ανατεθεί στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή.

24. συμμετοχη τριτων χωρων

Ο οργανισμός είναι ανοιχτός στη συμμετοχή τρίτων χωρών οι οποίες έχουν συνάψει με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα συμφωνίες οι οποίες προβλέπουν τη διευθέτηση και την εφαρμογή εκ μέρους αυτών των χωρών του κοινοτικού δικαίου στον τομέα που καλύπτει η βασική πράξη. Στο πλαίσιο αυτών των συμφωνιών έχουν εκπονηθεί ρυθμίσεις οι οποίες προσδιορίζουν τη φύση και τους κανόνες συμμετοχής αυτών των χωρών στις εργασίες του οργανισμού καθώς και διατάξεις σχετικά με τη συμμετοχή σε ορισμένα εσωτερικά όργανα, τις οικονομικές συνεισφορές και την απασχόληση του προσωπικού. Οι συμφωνίες αυτές εντούτοις δεν μπορούν να προβλέπουν την παρουσία με δικαίωμα ψήφου εκπροσώπων αυτών των χωρών στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου και θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να είναι σύμφωνες με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.

25. συνεργασια με αλλουσ οργανισμουσ

Στο πλαίσιο των συμφωνιών που έχει συνάψει με άλλους οργανισμούς ο εν λόγω οργανισμός μπορεί να συνεργάζεται με αυτούς στους τομείς που διέπονται από τη βασική πράξη με στόχο να αποφεύγεται η επανάληψη των ίδιων ενεργειών και να δημιουργούνται συνέργειες.

26. διεθνεισ δραστηριοτητεσ

Στις περιπτώσεις που τα καθήκοντα τα οποία έχουν ανατεθεί στον οργανισμό καθιστούν χρήσιμες τις ενέργειές του σε διεθνές επίπεδο, η βασική πράξη μπορεί να προβλέπει (για όλα ή για ορισμένα καθήκοντα) τη συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών καθώς και με διεθνείς οργανισμούς οι οποίοι έχουν παρόμοια καθήκοντα βάσει συμφωνιών συνεργασίας που συνάπτονται με τις προαναφερόμενες αρχές και τους προαναφερόμενους οργανισμούς.

Αυτές οι συμφωνίες συνεργασίας πρέπει να συμφωνούν με το κοινοτικό δίκαιο και εγκρίνονται από το διοικητικό συμβούλιο βάσει σχεδίου που υποβάλλει ο διευθυντής και επί του οποίου γνωμοδοτεί προηγουμένως η Επιτροπή. Στην περίπτωση που η Επιτροπή διαφωνεί με αυτές τις συμφωνίες το διοικητικό συμβούλιο τις επανεξετάζει και τις εγκρίνει, τροποποιημένες ενδεχομένως, με ενισχυμένη πλειοψηφία η οποία θα πρέπει να προβλέπεται στη βασική πράξη.

III. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΙ

27. αξιολογησεισ και αναθεωρηση

27.1. Αξιολόγηση εκ μέρους του οργανισμού

Σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος (4) του δημοσιονομικού κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002 ο οργανισμός προβαίνει σε τακτικές εκ των προτέρων και εκ των υστέρων αξιολογήσεις των προγραμμάτων και των ενεργειών του, όταν συνεπάγονται σημαντικές δαπάνες. Τα αποτελέσματα αυτών των αξιολογήσεων γνωστοποιούνται στο διοικητικό συμβούλιο.

Ο οργανισμός λαμβάνει όλα τα δέοντα μέτρα για την επίλυση όλων των προβλημάτων που τυχόν διαπιστώνονται.

27.2. Αξιολόγηση εκ μέρους της Επιτροπής και αναθεώρηση

Η Επιτροπή δεσμεύεται να προβαίνει σε περιοδικές αξιολογήσεις της εφαρμογής της βασικής πράξης, των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνει ο οργανισμός και των μεθόδων εργασίας του με βάση τους στόχους, την εντολή και τα καθήκοντα που προβλέπονται από τη βασική πράξη και των δεικτών που έχουν καθοριστεί με την εκ των προτέρων αξιολόγηση και περιλαμβάνονται στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας του οργανισμού.

Μετά το τέλος αυτής της αξιολόγησης η Επιτροπή υποβάλλει, εν ανάγκη, πρόταση αναθεώρησης των διατάξεων της βασικής πράξης. Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δεν δικαιολογείται πλέον η ίδια η ύπαρξη του οργανισμού ενόψει των καθορισμένων στόχων μπορεί να προτείνει την κατάργηση της εν λόγω πράξης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξετάζουν με βάση την πρόταση της Επιτροπής εάν είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί ή να καταργηθεί η βασική πράξη.

28. δημοσιονομικοσ, οικονομικοσ, λογιστικοσ ελεγχοσ και καταπολεμηση της απατησ

28.1. Δημοσιονομικές ρυθμίσεις

Κάθε οργανισμός πρέπει να θεσπίζει τις δικές του δημοσιονομικές ρυθμίσεις.

Εάν ο οργανισμός λαμβάνει κοινοτική επιδότηση, εφαρμόζεται το άρθρο 185 παράγραφος (1) του δημοσιονομικού κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2002 για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [18]. Οι δημοσιονομικές ρυθμίσεις του οργανισμού επιβάλλονται στην περίπτωση αυτή να είναι σύμφωνες προς τον δημοσιονομικό κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2343/2002. Δεν μπορεί να αποκλίνει από τον εν λόγω κανονισμό παρά μόνο στην περίπτωση που η απόκλιση αυτή καθίσταται αναγκαία για λειτουργικούς λόγους και αφού συμφωνήσει εκ των προτέρων η Επιτροπή.

Εάν ο οργανισμός είναι αυτοχρηματοδοτούμενος, η δημοσιονομική του ρύθμιση βασίζεται στους προαναφερόμενους δημοσιονομικούς κανονισμούς, δεόντως προσαρμοσμένους στη φύση του οργανισμού.

28.2. Προϋπολογισμός

Για τους οργανισμούς που λαμβάνουν κοινοτική επιδότηση εγκρίνεται κάθε χρόνο από την αρχή του προϋπολογισμού ο πίνακας του μόνιμου προσωπικού στο πλαίσιο της διαδικασίας του προϋπολογισμού δυνάμει του άρθρου 46 παράγραφος (3) στοιχείο (δ) του δημοσιονομικού κανονισμού ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002. Εξάλλου, η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εγκρίνει τις πιστώσεις που προορίζονται για την επιδότηση του οργανισμού.

Το Διοικητικό Συμβούλιο κάθε οργανισμού εγκρίνει κάθε χρόνο τον τελικό προϋπολογισμό και τον πίνακα προσωπικού.

28.3. Λογιστικοί κανόνες

Σύμφωνα με το άρθρο 185 παράγραφος (4) του δημοσιονομικού κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002, ο οργανισμός εφαρμόζει τους λογιστικούς κανόνες που εγκρίνει ο υπόλογος της Επιτροπής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 133 του εν λόγω κανονισμού με στόχο την ενοποίηση των δικών του λογαριασμών και των λογαριασμών της Επιτροπής.

28.4. Έλεγχοι

Σύμφωνα με το άρθρο 185 παράγραφος (3) του δημοσιονομικού κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 605/2002 ο εσωτερικός ελεγκτής της Επιτροπής ασκεί σε σχέση με τους οργανισμούς που προβλέπονται στην παράγραφο 1 τις ίδιες αρμοδιότητες με εκείνες που του έχουν ανατεθεί σε σχέση με την Επιτροπή.

28.5. Εξωτερικός έλεγχος και απαλλαγή

Σύμφωνα με το άρθρο 248 της συνθήκης ΕΚ, το Ελεγκτικό Συνέδριο εξετάζει τους λογαριασμούς όλων των οργανισμών που λαμβάνουν κοινοτική επιδότηση.

Σύμφωνα με το άρθρο 185 παράγραφος (2) του δημοσιονομικού κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002, η απαλλαγή για την εκτέλεση των προϋπολογισμών των οργανισμών που λαμβάνουν κοινοτική επιδότηση, χορηγείται κάθε χρόνο από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά από σύσταση του Συμβουλίου.

Εάν ο οργανισμός είναι αυτοχρηματοδοτούμενος, η απαλλαγή χορηγείται στον διευθυντή του από το διοικητικό συμβούλιο του οργανισμού. Το διοικητικό συμβούλιο κοινοποιεί εν συνεχεία την απαλλακτική του απόφαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή και στο Ελεγκτικό Συνέδριο.

Ο διευθυντής λαμβάνει τα δέοντα μέτρα σύμφωνα με τις παρατηρήσεις που περιλαμβάνονται στην απαλλακτική απόφαση.

28.6. Καταπολέμηση της απάτης και προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων

Για την καταπολέμηση της απάτης, της διαφθοράς, και των άλλων παράνομων ενεργειών εφαρμόζεται εξ ολοκλήρου όσον αφορά τον οργανισμό ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Μαΐου 1999 σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) [19].

Η βασική πράξη προβλέπει ότι ο οργανισμός προσχωρεί με την ίδρυσή του στη διοργανική συμφωνία της 25ης Μαΐου 1999 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την OLAF [20]. Το διοικητικό συμβούλιο επισημοποιεί αυτή την προσχώρηση και θεσπίζει τις απαραίτητες διατάξεις προκειμένου να διευκολύνει την πραγματοποίηση των εσωτερικών ερευνών που πραγματοποιεί η OLAF.

29. πολιτικΟΙ ελεγχοΙ

29.1. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο

Με την επιφύλαξη των ελέγχων που προαναφέρονται και συγκεκριμένα της διαδικασίας του προϋπολογισμού και της απαλλαγής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μπορούν να καλέσουν για ακρόαση οποιαδήποτε στιγμή τον διευθυντή για οποιοδήποτε θέμα αφορά τις δραστηριότητες του οργανισμού, ειδικότερα κατά τη δημοσίευση της ετήσιας έκθεσης δραστηριοτήτων του οργανισμού.

29.2. Επιτροπή

Ο έλεγχος εκ μέρους της Επιτροπής διενεργείται στο πλαίσιο των προνομίων της :

Η Επιτροπή ασκεί το δικαίωμα πρωτοβουλίας της προτείνοντας εν ανάγκη την αναθεώρηση ή την κατάργηση της βασικής πράξης σύμφωνα με το σημείο 27 παράγραφος (2).Η Επιτροπή προτείνει επίσης κάθε έτος στην αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή το ποσό της επιδότησης που προορίζεται για τον οργανισμό και το προσωπικό που κρίνει αναγκαίο γι΄αυτό βάσει της κατάστασης προβλεπόμενων δαπανών και εσόδων που καταρτίζει το διοικητικό συμβούλιο σύμφωνα με το σημείο 11 παράγραφος (1) στοιχείο (δ).

Η Επιτροπή εκτελεί την εκτελεστική της αρμοδιότητα μέσω :

α) των εκπροσώπων της στο διοικητικό συμβούλιο,

β) της κατάρτισης ενός καταλόγου υποψηφίων για τις θέσεις του διευθυντή και των μελών των τμημάτων προσφυγών σύμφωνα με τα σημεία 13 παράγραφοι (2)(1) και 14 παράγραφος (3),

γ) της πρότασης παράτασης της θητείας του διευθυντή με βάση την αξιολόγησή του, σύμφωνα με το σημείο 13 παράγραφος (2),

δ) των γνωμοδοτήσεών της σχετικά με το ετήσιο πρόγραμμα εργασίας σύμφωνα με το σημείο 20 παράγραφος (2), σχετικά με τον εσωτερικό κανονισμό όπως προβλέπεται στο σημείο 11 παράγραφος (1) στοιχείο (ζ) και σχετικά με τις συμφωνίες συνεργασίας που έχουν συναφθεί με τις αρμόδιες αρχές τρίτων χωρών ή/και με τους διεθνείς οργανισμούς που έχουν παρόμοια καθήκοντα σύμφωνα με το σημείο 26 παράγραφος (2).

30. διοικητικοι ελεγχοι

Συμμορφούμενα προς το άρθρο 43 του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα θεσμικά όργανα συμφωνούν ότι ο οργανισμός υπόκειται στον διοικητικό έλεγχο που ασκεί ο ευρωπαίος διαμεσολαβητής σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει το άρθρο 195 της συνθήκης ΕΚ.

31. δικαστικοι ελεγχοι

Είναι δυνατή η άσκηση προσφυγών ενώπιον του Δικαστηρίου όχι μόνο για ακύρωση πράξεων του οργανισμού που συνεπάγονται νομικούς περιορισμούς για τρίτους αλλά και για παραλείψεις ή για αποκατάσταση των ζημιών που προκαλεί κάθε οργανισμός στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων του.

Για τις προσφυγές ακύρωσης που αφορούν πράξεις οι οποίες εκδίδονται στο πλαίσιο εκτέλεσης των καθηκόντων που προβλέπονται στο σημείο 4(α), δεν μπορεί να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου πριν εξαντληθούν όλες οι εσωτερικές δυνατότητες προσφυγής σ΄αυτούς τους οργανισμούς, όπως προβλέπεται στο σημείο 14 παράγραφος (3).

IV. ΕΝΑΡΗ ΙΣΧΥΟΣ, ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

32. Εναρξη ισχυοσ

Η παρούσα συμφωνία τίθεται σε ισχύ μία ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται σε κάθε πρόταση δημιουργίας ευρωπαϊκού ρυθμιστικού οργανισμού που υποβάλλεται μετά την έναρξη της ισχύος της.

33. εφαρμογη και παρακολουθηση

Τα τρία θεσμικά όργανα δεσμεύονται να λάβουν όλα τα δέοντα μέτρα υπέρ του συντονισμού και της τήρησης της παρούσας συμφωνίας εκ μέρους των υπηρεσιών τους.

Η εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας παρακολουθείται από την τεχνική ομάδα υψηλού επιπέδου για τη διοργανική συνεργασία

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Ο Πρόεδρος | Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος | Για την Επιτροπή Ο Πρόεδρος |

[1] COM(2001) 428, ΕΕ C 287 της 12.10.2001, σ. 1.

[2] Για τους « εκτελεστικούς » οργανισμούς, οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με διαχειριστικά καθήκοντα, δηλαδή βοηθούν την Επιτροπή στην εφαρμογή των χρηματοδοτικών προγραμμάτων, έχει ήδη εκδοθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ.° 58/2003 του Συμβουλίου της 19.12.2002, ΕΕ L 11 της 16.1.2003).

[3] Ανακοίνωση σχετικά με το πλαίσιο λειτουργίας των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών οργανισμών της 11.12.02 (COM(2002)718).

[4] Ψήφισμα της 13.01.04, P5_TA(2004)0015.

[5] Συμπεράσματα της 28.06.04, Έγγρ. 17046/04.

[6] Απόφαση της 19.03.96, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, υπόθεση C-25/94, συλλογή I-1469.

[7] Απόφαση της 13.06.58, στην υπόθεση 9/58, Meroni, συλλογή 1958, σ. 11· απόφαση της 14.05.81, στην υπόθεση 98/80, Romano, συλλογή 1981, σ. 1241.

[8] COM(2001) 428, ΕΕ C 287 της 12.10.2001, σ. 1.

[9] COM(2002) 718.

[10] Έγγρ. P5_TA(2004)0015.

[11] Έγγρ. 17046/04.

[12] ΕΕ L 11 της 16.1.2003, σ. 1.

[13] ΕΕ L 145 της 31.05.2001, σ. 43.

[14] ΕΕ L 357 της 31.12.2002, σ. 72.

[15] ΕΕ L 8 της 12.01.2001, σ. 1.

[16] ΕΕ 17 της 06.10.1958, σ. 385.

[17] Πρωτόκολλο που προσαρτάται στη συνθήκη ίδρυσης ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ΕΕ 152 της 13.07.1967, σ. 13.

[18] ΕΕ L 248 της 16.09.2002, σ.1.

[19] ΕΕ L 136 της 31.05.1999, σ. 1.

[20] ΕΕ L 136 της 31.05.1999, σ. 15.