ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 31η ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΤΗΣ ΕΕ (2013) /* COM/2014/0612 final */





Εισαγωγή Η Επιτροπή παρακολουθεί την τήρηση από τα κράτη μέλη των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ, δηλαδή την πλήρη και ορθή μεταφορά των οδηγιών της ΕΕ στο εθνικό δίκαιο και την ορθή εφαρμογή ολόκληρου του κεκτημένου της ΕΕ. Για τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή μπορεί αυτεπαγγέλτως να αμφισβητεί τυπικά την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ από τα κράτη μέλη, αλλά προβαίνει και σε ενέργειες κατόπιν αναφορών από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και καταγγελιών από πολίτες, επιχειρήσεις, ΜΚΟ και λοιπούς ενδιαφερόμενους που αποκαλύπτουν δυνητικές παραβιάσεις του δικαίου της ΕΕ, για παράδειγμα εσφαλμένη μεταφορά ή πλημμελή εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ. Πριν από την προσφυγή σε επίσημες νομικές ενέργειες, η Επιτροπή προσπαθεί να διορθώσει τα προβλήματα και να διασφαλίσει την ορθή εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ μέσω διαρθρωμένου διαλόγου με τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας EU Pilot. Εάν δεν επιτύχει αυτό, η Επιτροπή κινεί επίσημη διαδικασία (προειδοποιητική επιστολή στο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ)[1]. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος δεν ευθυγραμμίσει τους νόμους ή τις πρακτικές του με το δίκαιο της ΕΕ κατά τη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας επί παραβάσει, η Επιτροπή μπορεί να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ, με δυνατότητα να ζητήσει οικονομικές κυρώσεις (με βάση είτε το άρθρο 260 παράγραφος 2 είτε το άρθρο 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ). Η 31η ετήσια έκθεση για τον έλεγχο της εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ εξετάζει τις επιδόσεις σε βασικές πτυχές της εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ και επισημαίνει στρατηγικά ζητήματα[2]. 1. Μεταφορά των οδηγιών 1.1. Καθυστερημένη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο Η καθυστερημένη μεταφορά των οδηγιών εξακολουθεί να αποτελεί μόνιμο πρόβλημα που εμποδίζει την εξασφάλιση απτών οφελών για τους πολίτες. Η μείωση των καθυστερήσεων μεταφοράς αποτελεί μακροχρόνια πολιτική προτεραιότητα της Επιτροπής: «Πρέπει να αποδίδεται προτεραιότητα στις παραβάσεις εκείνες οι οποίες εγκυμονούν τους μεγαλύτερους κινδύνους και παράγουν εκτεταμένες επιπτώσεις για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις … Οι εν λόγω κατηγορίες καλύπτουν τις εξής περιπτώσεις: παράλειψη γνωστοποίησης εθνικών μέτρων για την ενσωμάτωση οδηγιών στην εθνική νομοθεσία ή παραβίαση άλλων υποχρεώσεων κοινοποίησης· …»[3] Υπήρχαν περισσότερες οδηγίες προς μεταφορά το 2013 σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη (ήτοι 74 έναντι 56 το 2012), αλλά λιγότερες απ' ό,τι το 2011 (131). Ωστόσο, σημειώθηκε ελάχιστη μόνο αύξηση των νέων διαδικασιών επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά το 2013 σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος (το 2013 κινήθηκαν 478 νέες διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά σε σύγκριση με 447 διαδικασίες το 2012· υπήρξαν 1 185 το 2011 και 855 το 2010). Στα τέλη του 2013 εκκρεμούσαν 390 υποθέσεις καθυστερημένης μεταφοράς, αριθμός που αντιστοιχεί σε μείωση κατά 6,7% σε σύγκριση με τις 418 υποθέσεις στα τέλη του 2012. Η Επιτροπή περάτωσε περισσότερες διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά το 2012 και το 2013 απ' όσες είχε κινήσει, με αποτέλεσμα ο αριθμός των ανοικτών υποθέσεων αυτού του είδους να φθάσει στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 5 ετών στα τέλη του 2013. Το ακόλουθο διάγραμμα περιλαμβάνει τα βασικά αριθμητικά στοιχεία[4] των διαδικασιών επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά (ΔΚΜ) που κίνησε η Επιτροπή κατά τη διάρκεια του 2013: Ο ακόλουθος πίνακας δείχνει τις διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά ανά κράτος μέλος[5]: Οι τέσσερις τομείς πολιτικής όπου κινήθηκαν οι περισσότερες νέες διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά το 2013 ήταν: περιβάλλον (168 διαδικασίες), υγεία και καταναλωτές (58), εσωτερική αγορά και υπηρεσίες (47) και μεταφορές (36). Κινήθηκαν διαδικασίες επί παραβάσει κατά 20 κρατών μελών λόγω της καθυστερημένης μεταφοράς της οδηγίας για τις βιομηχανικές εκπομπές[6] και της οδηγίας για τη θέσπιση νέων κανόνων για τα ψευδεπίγραφα προϊόντα στον κοινοτικό κώδικα φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση[7]. Επιπλέον, 19 κράτη μέλη ενέχονταν σε διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά βάσει της οδηγίας για την προσαρμογή ορισμένων κανόνων που αφορούν το δικαίωμα εγκατάστασης και το δικαίωμα ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, λόγω της προσχώρησης της Κροατίας[8]. Κινήθηκαν 17 διαδικασίες όσον αφορά την οδηγία για το ελάχιστο επίπεδο αποθεμάτων αργού πετρελαίου και/ή προϊόντων πετρελαίου[9]. 16 κράτη μέλη παρέλειψαν να μεταφέρουν και/ή να κοινοποιήσουν, εντός της καθορισμένης προθεσμίας, τους εκτελεστικούς κανόνες τους σύμφωνα με την οδηγία σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων[10] και την οδηγία σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία[11]. 15 κράτη μέλη έλαβαν προειδοποιητική επιστολή λόγω της καθυστερημένης μεταφοράς της οδηγίας για τον περιορισμό της χρήσης ορισμένων επικίνδυνων ουσιών σε ηλεκτρονικό εξοπλισμό[12]. 1.2. Προσφυγές στο Δικαστήριο βάσει των άρθρων 258 και 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ Δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, όταν παραπέμπεται στο Δικαστήριο υπόθεση επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει χρηματικές ποινές χωρίς να περιμένει την πρώτη δικαστική απόφαση. Σκοπός της εν λόγω καινοτομίας στη Συνθήκη της Λισαβόνας είναι να δοθεί ισχυρότερο κίνητρο στα κράτη μέλη να μεταφέρουν τις οδηγίες στο εθνικό δίκαιο εντός των προθεσμιών που καθορίζονται από τον νομοθέτη. Η Επιτροπή καθορίζει τα προτεινόμενα ποσά των προστίμων σύμφωνα με την ανακοίνωση[13] για την εφαρμογή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Το 2013, η Επιτροπή συνέχισε να παραπέμπει σειρά υποθέσεων επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά στο Δικαστήριο με αίτημα την επιβολή ημερήσιας χρηματικής ποινής δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Το 2013, εκδόθηκαν 14 σχετικές αποφάσεις που αφορούσαν εννέα κράτη μέλη: το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, την Εσθονία, τη Ρουμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο (δύο υποθέσεις για κάθε χώρα) και την Αυστρία, την Κύπρο, την Πολωνία και την Πορτογαλία (μία υπόθεση για κάθε χώρα). Οι προτεινόμενες ημερήσιες χρηματικές ποινές κυμαίνονταν από 4 224 ευρώ έως 148 177,92 ευρώ. Οι περισσότερες προτάσεις επιβολής κυρώσεων για καθυστερημένη μεταφορά οδηγιών αφορούν τον τομέα πολιτικής της ενέργειας. Η Επιτροπή δεν έχει ακόμη προτείνει στο Δικαστήριο την επιβολή κατ’ αποκοπή ποσού[14]. Τα κράτη μέλη ενέτειναν τις προσπάθειές τους για να επιτύχουν την πλήρη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό τους δίκαιο πριν από την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου κατά τη διάρκεια του 2013. Ωστόσο, μαζί με τις υπόλοιπες υποθέσεις βάσει του άρθρου 258 και του άρθρου 260 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ οι οποίες κινήθηκαν κατά τα προηγούμενα έτη, εκκρεμούσαν συνολικά δώδεκα διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά, με παραπεμπτική απόφαση[15] που πρότεινε την επιβολή ημερήσιας χρηματικής ποινής: από δύο υποθέσεις κατά της Εσθονίας, της Ρουμανίας και της Σλοβενίας και από μία υπόθεση κατά της Αυστρίας, του Βελγίου, της Κύπρου, της Γερμανίας, της Πολωνίας και της Πορτογαλίας[16]. 2. Προκαταρκτικό στάδιο της διαδικασίας επί παραβάσει Η Επιτροπή εξετάζει τα προβλήματα μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και/ή εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιν αναφορών σχετικά με ελλείψεις. Πράγματι, οι καταγγελίες από πολίτες, επιχειρήσεις και οργανώσεις ενδιαφερόμενων μερών συμβάλλουν σημαντικά στην παρακολούθηση της τήρησης των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ, μέσω της αναφοράς των ελλείψεων στο πλαίσιο της διαδικασίας μεταφοράς από τις αρχές των κρατών μελών. Μόλις εντοπιστούν τα προβλήματα, εξετάζονται στο πλαίσιο διαρθρωμένου διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και του οικείου κράτους μέλους μέσω της πρωτοβουλίας EU Pilot, με σκοπό την επίλυσή τους. 2.1. Εντοπισμός των προβλημάτων 2.1.1. Καταγγελίες και αναφορές Πολίτες, επιχειρήσεις, ΜΚΟ και άλλες οργανώσεις υποβάλλουν συχνά καταγγελίες στην Επιτροπή. Η Επιτροπή παρουσίασε τους κανόνες για τη διεκπεραίωση καταγγελιών σε ανακοίνωση που εκδόθηκε το 2002 και τους επικαιροποίησε το 2012[17]. Το 2013, οι πολίτες, οι επιχειρήσεις και οι οργανώσεις συνέχισαν να δραστηριοποιούνται ιδιαίτερα όσον αφορά καταγγελίες δυνητικών παραβάσεων του δικαίου της ΕΕ. Η Επιτροπή έλαβε περισσότερες νέες καταγγελίες (3 505) σε σύγκριση με καθένα από τα τρία προηγούμενα έτη (υποβλήθηκαν 3 141 καταγγελίες το 2012, 3 115 το 2011 και 3 349 το 2010). Ως εκ τούτου, ο συνολικός αριθμός των εκκρεμών καταγγελιών αυξήθηκε κατά περίπου 19% κατά τη διάρκεια του 2013. Το διάγραμμα που ακολουθεί δείχνει τα βασικά στοιχεία[18] σχετικά με τις καταγγελίες: Νέες καταγγελίες — Τα τρία κράτη μέλη για τα οποία υποβλήθηκαν οι περισσότερες καταγγελίες ήταν: η Ιταλία: 472 καταγγελίες, οι περισσότερες από τις οποίες αφορούσαν την απασχόληση (120 καταγγελίες), την εσωτερική αγορά και τις υπηρεσίες (81) και το περιβάλλον (64)· η Ισπανία: 439 καταγγελίες, ιδίως σε σχέση με την απασχόληση (100 καταγγελίες), τη δικαιοσύνη και το περιβάλλον (από 65)· και η Γερμανία: 297 καταγγελίες, που αφορούσαν κυρίως τη δικαιοσύνη (64 καταγγελίες), την εσωτερική αγορά και τις υπηρεσίες (57) και το περιβάλλον (53). Το 72% των νέων καταγγελιών αφορούσε κυρίως τους ακόλουθους πέντε τομείς πολιτικής: δικαιοσύνη (590), περιβάλλον (520), εσωτερική αγορά και υπηρεσίες (494), απασχόληση (470) και φορολογία και τελωνειακή ένωση (452). Εξετασθείσες καταγγελίες —Μετά από αρχική αξιολόγηση άνω των 3 000 καταγγελιών το 2013, η Επιτροπή ξεκίνησε διμερείς συζητήσεις με τα κράτη μέλη όσον αφορά 487 καταγγελίες, ώστε να διευκρινιστεί κατά πόσον είχαν παραβιαστεί οι κανόνες της ΕΕ[19]. Οι καταγγελίες που οδήγησαν σε διμερείς συζητήσεις σχετίζονταν κυρίως με το περιβάλλον, τη φορολογία και την τελωνειακή ένωση, την εσωτερική αγορά και τις υπηρεσίες (κινήθηκαν 82, 78 και 70 διαδικασίες, αντίστοιχα, στο πλαίσιο της EU Pilot) και αφορούσαν ιδίως τα ακόλουθα κράτη μέλη: την Ιταλία: 57 νέες υποθέσεις στο πλαίσιο της EU Pilot, οι περισσότερες από τις οποίες σχετίζονταν με καταγγελίες στους τομείς της εσωτερικής αγοράς και των υπηρεσιών (14 νέες υποθέσεις EU Pilot), του περιβάλλοντος (11) και της φορολογίας και τελωνειακής ένωσης (6)· τη Γαλλία: 50 νέες υποθέσεις στο πλαίσιο της EU Pilot, που σχετίζονταν κυρίως με ζητήματα φορολογίας και τελωνειακής ένωσης (13), απασχόλησης (7) και επιχειρήσεων και βιομηχανίας (7)· και την Ισπανία: 42 νέες υποθέσεις στο πλαίσιο της EU Pilot, ιδίως σε σχέση με καταγγελίες στους τομείς της απασχόλησης, των επιχειρήσεων και της βιομηχανίας και του περιβάλλοντος (9, 8 και 8 νέες υποθέσεις EU Pilot, αντίστοιχα). Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επέστησε την προσοχή της Επιτροπής σε ελλείψεις στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη μεταφέρουν και εφαρμόζουν το δίκαιο της ΕΕ στους ακόλουθους τομείς, μέσω αναφορών και ερωτήσεων: Περιβάλλον: Έχουν ήδη κινηθεί επίσημες διαδικασίες επί παραβάσει κατά της Ιταλίας λόγω εικαζόμενης μη συμμόρφωσης με τους κανόνες της ΕΕ για τις βιομηχανικές εκπομπές και μη τήρησης της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» στην υπόθεση της χαλυβουργίας ILVA (που βρίσκεται στον Τάραντα)[20], καθώς και λόγω δυνητικά εσφαλμένης μεταφοράς ορισμένων κανόνων της οδηγίας για την εκτίμηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων[21]· και δρομολογήθηκαν έρευνες στο πλαίσιο της EU Pilot λόγω άλλων πιθανών παραβιάσεων των κανόνων που αφορούν τη διαχείριση των αποβλήτων, τη διαχείριση των υδάτων και την προστασία της φύσης σε άλλα έξι κράτη μέλη· Εσωτερικές υποθέσεις: ο χρόνος αναμονής στα σύνορα της Ισπανίας με το Γιβραλτάρ[22], που επισημάνθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και από πολλές καταγγελίες πολιτών, εξετάστηκε με επιτόπια επίσκεψη της Επιτροπής, η οποία υπέβαλε στη συνέχεια συστάσεις προς τις αρχές τόσο της Ισπανίας όσο και του Ηνωμένου Βασιλείου[23]· Δικαιοσύνη: η Επιτροπή κίνησε διαδικασία έρευνας σχετικά με την εφαρμογή διακρίσεων λόγω θρησκείας και έδωσε συνέχεια, με συμπληρωματική προειδοποιητική επιστολή σε προηγουμένως κινηθείσα διαδικασία επί παραβάσει κατά του Βελγίου λόγω εσφαλμένης εφαρμογής του κανονισμού για τον ευρωπαϊκό εκτελεστό τίτλο[24]· Μεταφορές: η Επιτροπή απέστειλε προειδοποιητική επιστολή στην Αυστρία σχετικά με ενδεχόμενη παραβίαση της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων κατά τον καθορισμό των τιμών των διοδίων στη σήραγγα Felbertauern· Υγεία: η Επιτροπή κίνησε έξι έρευνες σχετικά με εικαζόμενη παράβαση των κανόνων της ΕΕ για την ασφάλεια των τροφίμων, τα καλλυντικά προϊόντα και την καλή μεταχείριση των ζώων· Φορολογία: οι πρωτοβουλίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οδήγησαν την Επιτροπή να εκφράσει ανησυχίες σχετικά με τους φορολογικούς κανόνες που ισχύουν για τους μετακινούμενους εργαζομένους· και Γεωργία και αγροτική ανάπτυξη: ξεκίνησε έρευνα της Επιτροπής μετά από ερώτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με παραβίαση των κανόνων για τη βιολογική γεωργία. 2.1.2. Διαδικασίες που κινήθηκαν αυτεπαγγέλτως Εκτός από τις ενέργειες στις οποίες προβαίνει κατόπιν καταγγελιών, η Επιτροπή εξετάζει την ορθή εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ αυτεπαγγέλτως. Κατά τη διάρκεια του 2013 κινήθηκαν 1 023 έρευνες (έναντι 791 το 2012). Οι περισσότερες δυνητικές παραβάσεις εντοπίστηκαν στους εξής τομείς πολιτικής: μεταφορές, περιβάλλον και δικαιοσύνη (256, 199 και 144 νέες υποθέσεις EU Pilot, αντίστοιχα). Τα κράτη μέλη που ενέχονταν κατά κύριο λόγο ήταν η Ιταλία, η Ελλάδα και η Ισπανία (67, 61 και 58 νέες υποθέσεις EU Pilot, αντίστοιχα). 2.2. Επίλυση προβλημάτων Σκοπός της πολιτικής της Επιτροπής στον τομέα των παραβάσεων είναι η προώθηση της ορθής εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ το συντομότερο δυνατό. Η EU Pilot είναι πρωτοβουλία της Επιτροπής η οποία έχει ως στόχο να επιλύει τα προβλήματα που σχετίζονται με την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ, σύμφωνα με το δίκαιο της ΕΕ, και να ανταποκρίνεται στις σχετικές ερωτήσεις. Η EU Pilot, που υποστηρίζεται από επιγραμμική βάση δεδομένων και εργαλείο επικοινωνίας, παρέχει τη δυνατότητα ταχείας επίλυσης των προβλημάτων, δεδομένου ότι, καταρχήν, η διαδικασία πρέπει να ολοκληρώνεται εντός 20 εβδομάδων. Ο διάλογος στο πλαίσιο της EU Pilot διευκολύνει την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ, μέσω της ταχείας επίλυσης των προβλημάτων προς όφελος των πολιτών και των επιχειρήσεων. Ο αριθμός των νέων υποθέσεων EU Pilot αυξήθηκε σταδιακά τα τελευταία τρία έτη (1 201 νέες υποθέσεις το 2011 και 1 405 το 2012). Ως εκ τούτου, παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή επέλυσε 16% περισσότερες υποθέσεις EU Pilot το 2013 (1 366 έναντι 1 175), ο αριθμός των εκκρεμών υποθέσεων είναι κατά 10% υψηλότερος σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Το ακόλουθο διάγραμμα περιλαμβάνει τα βασικά αριθμητικά στοιχεία της πρωτοβουλίας EU Pilot για το 2013[25]: 1 502 νέες υποθέσεις κατά τη διάρκεια του 2013 — Ο αριθμός αυτός αποτελείται από 479 υποθέσεις που κινήθηκαν κατόπιν καταγγελιών και 1 023 νέες υποθέσεις που κινήθηκαν αυτεπαγγέλτως. 1 366 περατωθείσες υποθέσεις κατά τη διάρκεια του 2013 — Από τις 1 330 υποθέσεις EU Pilot που εξετάστηκαν το 2013, η Επιτροπή έθεσε στο αρχείο 934 υποθέσεις, επειδή το κράτος μέλος έδωσε ικανοποιητική απάντηση. Αυτό αποτελεί για τα κράτη μέλη ποσοστό επίλυσης 70,22%, ελαφρώς αυξημένο σε σύγκριση με το ποσοστό του 2012 (68,34%)[26]. Το 2013, δόθηκε συνέχεια σε 396 υποθέσεις EU Pilot με επίσημες διαδικασίες επί παραβάσει (σε σύγκριση με 334 υποθέσεις το 2012). Σε αυτές περιλαμβάνονται υποθέσεις στους τομείς των μεταφορών (79), του περιβάλλοντος (71) και της φορολογίας και τελωνειακής ένωσης (50). Η Ισπανία, η Ιταλία και η Γαλλία είχαν τον υψηλότερο αριθμό υποθέσεων EU Pilot που οδήγησαν σε διαδικασίες επί παραβάσει (34, 33 και 32 υποθέσεις, αντίστοιχα). 1 462 εκκρεμείς υποθέσεις EU Pilot — Έως το τέλος του 2013, η πλειονότητα των υποθέσεων EU Pilot αφορούσε την Ιταλία (147), και ακολουθούσαν η Γαλλία (112) και η Ισπανία (107). Από την άποψη των τομέων πολιτικής, το περιβάλλον παρέμεινε ο τομέας με τις περισσότερες εκκρεμείς υποθέσεις (396), ακολουθούμενο από τους τομείς της δικαιοσύνης (210) και των μεταφορών (200). 3. Διαδικασίες επί παραβάσει Εάν ένα κράτος μέλος δεν επιλύσει την εικαζόμενη παράβαση του δικαίου της ΕΕ και εάν η Επιτροπή κρίνει ότι υπάρχει παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ, η Επιτροπή μπορεί να κινήσει διαδικασίες επί παραβάσει σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ[27] και, τελικά, να παραπέμψει τη διαφορά στο Δικαστήριο. Το 2013, η Επιτροπή κίνησε 761 νέες διαδικασίες επί παραβάσει. Η Ιταλία έλαβε τις περισσότερες προειδοποιητικές επιστολές από την Επιτροπή (58), ακολουθούμενη από τη Γαλλία (44) και την Ισπανία (41). Όσον αφορά τους τομείς πολιτικής, οι περισσότερες νέες διαδικασίες σχετίζονταν με το περιβάλλον, τις μεταφορές και τα θέματα υγείας (223, 94 και 69 προειδοποιητικές επιστολές, αντίστοιχα). Επιπλέον, κατά τη διάρκεια του 2013, η Επιτροπή απέστειλε στα κράτη μέλη 217 αιτιολογημένες γνώμες. Η Ιταλία, η Ρουμανία και το Βέλγιο έλαβαν τις περισσότερες (20, 15 και 14 αιτιολογημένες γνώμες, αντίστοιχα). Το περιβάλλον, η ενέργεια και η φορολογία και τελωνειακή ένωση ήταν οι τομείς πολιτικής σχετικά με τους οποίους απέστειλε η Επιτροπή τις περισσότερες αιτιολογημένες γνώμες στα κράτη μέλη (52, 38 και 29, αντίστοιχα). Στο τέλος του προηγούμενου έτους, εκκρεμούσαν 1 300 διαδικασίες επί παραβάσει[28]. Ο αριθμός των ανοικτών διαδικασιών επί παραβάσει εξακολουθεί να μειώνεται —από περίπου 2 100 υποθέσεις το 2010, σε 1 775 υποθέσεις το 2011 και 1 343 υποθέσεις το 2012. Τα ακόλουθα διαγράμματα αναλύουν τον συνολικό αριθμό των ανοικτών διαδικασιών επί παραβάσει σε υποθέσεις καθυστερημένης μεταφοράς και σε υποθέσεις εσφαλμένης/πλημμελούς εφαρμογής ανά κράτος μέλος και ανά τομέα πολιτικής: Μπλε τμήμα ράβδων: διαδικασίες επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά Κόκκινο τμήμα ράβδων: διαδικασίες επί παραβάσει για εσφαλμένη και/ή πλημμελή εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ Μαύρα αριθμητικά στοιχεία: συνολικός αριθμός των ανοικτών διαδικασιών επί παραβάσει κατά του κράτους μέλους Ο διάλογος μεταξύ του κράτους μέλους και της Επιτροπής συνεχίζεται κατά τη διάρκεια της επίσημης διαδικασίας, προκειμένου να προωθηθεί η συμμόρφωση το συντομότερο δυνατόν. Τα στατιστικά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι τα κράτη μέλη καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες για τη διευθέτηση των παραβάσεών τους πριν από την έκδοση της απόφασης από το Δικαστήριο[29]. Κατά τη διάρκεια του 2013: • η Επιτροπή περάτωσε 484 διαδικασίες επί παραβάσει μετά την αποστολή της προειδοποιητικής επιστολής· • 200 υποθέσεις επιλύθηκαν με την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης στο κράτος μέλος· και 47 διαδικασίες επί παραβάσει περατώθηκαν (ή αποσύρθηκαν από το Δικαστήριο) αφού η Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την υπόθεση στο Δικαστήριο. Συνολικά, 731 διαδικασίες επί παραβάσει περατώθηκαν πριν από την έκδοση απόφασης από το Δικαστήριο δυνάμει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ, διότι το οικείο κράτος μέλος απέδειξε τη συμμόρφωσή του. Το Δικαστήριο εξέδωσε 52 αποφάσεις βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ το 2013, εκ των οποίων 31 αποφάσεις (59,6%) ήταν υπέρ της Επιτροπής. Το Δικαστήριο εξέδωσε τις περισσότερες αποφάσεις για τη Γαλλία (8, εκ των οποίων οι 2 ήταν υπέρ του κράτους μέλους), την Πολωνία (6/2), την Ισπανία (5/0), την Ιταλία, την Ιρλανδία και τις Κάτω Χώρες (4/1, 4/1 και 4/2, αντίστοιχα). Οι τρεις τομείς πολιτικής σχετικά με τους οποίους εκδόθηκαν από το Δικαστήριο οι περισσότερες αποφάσεις κατά τη διάρκεια του 2013 ήταν: φορολογία (24), μεταφορές (11) και περιβάλλον(7). Συχνά, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθούν με την απόφαση του Δικαστηρίου εγκαίρως. Ωστόσο, στο τέλος του 2013, η Επιτροπή έκρινε ότι 113 αποφάσεις που είχαν εκδοθεί βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ δεν είχαν ακόμη εφαρμοστεί πλήρως από τα οικεία κράτη μέλη. Οι περισσότερες από τις εν λόγω υποθέσεις αφορούσαν την Ισπανία (14), την Ελλάδα (13) και την Ιταλία (12) και αφορούσαν τους εξής τομείς: περιβάλλον (40), μεταφορές (18) και φορολογία και τελωνειακή ένωση (17). Από αυτές τις 113 υποθέσεις, οι εννέα είχαν ήδη παραπεμφθεί στο Δικαστήριο για δεύτερη φορά βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Καταρχήν, μια δικαστική απόφαση δυνάμει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ μπορεί να επιβάλει κατ’ αποκοπή ποσό και/ή (ημερήσια ή άλλη περιοδική) χρηματική ποινή στο ασυνεπές ως προς τις υποχρεώσεις του κράτος μέλος, το οποίο οφείλει να καταβάλει αμέσως το κατ’ αποκοπή ποσό, πληρώνοντας παράλληλα την περιοδική χρηματική ποινή μέχρι να επιτύχει πλήρη συμμόρφωση με την πρώτη και τη δεύτερη δικαστική απόφαση. Το 2013, εκδόθηκαν πέντε αποφάσεις του Δικαστηρίου βάσει του άρθρου 260 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Το Δικαστήριο επέβαλε χρηματική ποινή κατά του Βελγίου[30], της Τσεχικής Δημοκρατίας[31], του Λουξεμβούργου[32] και της Σουηδίας[33], αλλά απέρριψε την αγωγή της Επιτροπής κατά της Γερμανίας[34]. 4. Εξελίξεις πολιτικής Η ακριβής και έγκαιρη μεταφορά και εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ εντάσσονται στο πλαίσιο του ευρύτερου θεματολογίου της Επιτροπής για έξυπνη νομοθεσία. 4.1. Καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ Για να δοθεί συνέχεια στην ανακοίνωση του 2012 σχετικά με την καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου[35], η Επιτροπή εφάρμοσε το πρόγραμμα βελτίωσης της καταλληλότητας και της αποδοτικότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT) το 2013. Το REFIT συνεπάγεται τη χαρτογράφηση και την αναλυτική εξέταση του κεκτημένου με στόχο να διασφαλισθεί ότι η νομοθεσία είναι κατάλληλη για τον σκοπό για τον οποίο προορίζεται και ότι οι περιττές γραφειοκρατικές διατυπώσεις και επιβαρύνσεις καταργούνται, ενώ παραμένουν τα οφέλη της νομοθεσίας της ΕΕ. Το REFIT εντοπίζει τους τομείς στους οποίους η Επιτροπή: θα προτείνει την απλούστευση της νομοθεσίας και τη μείωση των κανονιστικών επιβαρύνσεων· δεν θα αναλάβει δράση· θα αποσύρει ή θα καταργήσει προτάσεις· και θα προβεί σε ανάλυση προκειμένου να διαπιστωθεί πού μπορούν να μειωθούν οι επιβαρύνσεις. Τα πρώτα αποτελέσματα δημοσιεύθηκαν με τη μορφή εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής[36], που ακολουθήθηκε από ανακοίνωση[37] στην οποία προσδιορίζονταν συγκεκριμένες δράσεις για νομοθετική τροποποίηση, κατάργηση, απόσυρση και αξιολόγηση. Η ανακοίνωση επιβεβαίωσε ότι τα επαναλαμβανόμενα προβλήματα κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας θα πρέπει επίσης να παρακολουθούνται στο πλαίσιο του REFIT. 4.2. Σχέδια εφαρμογής Προκειμένου να στηρίξει τις αρμόδιες εθνικές αρχές για να διασφαλισθεί η ορθή μεταφορά και εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ, η Επιτροπή εντείνει συνεχώς τη συνεργασία με τα κράτη μέλη όσον αφορά τα σχέδια εφαρμογής. Τα εν λόγω σχέδια προσδιορίζουν τους κυριότερους κινδύνους ως προς την έγκαιρη και ορθή εφαρμογή των νέων ή των τροποποιημένων νομοθετικών πράξεων της ΕΕ και προτείνουν δράσεις στις εθνικές αρχές για τον μετριασμό των εν λόγω κινδύνων. Σχέδια εφαρμογής συνόδευαν τις προτάσεις της Επιτροπής που αφορούσαν, μεταξύ άλλων: • τη μείωση των εθνικών εκπομπών ορισμένων ατμοσφαιρικών ρύπων[38]· • την τροποποίηση της οδηγίας[39] περί θεσπίσεως κοινοτικού πλαισίου για την πυρηνική ασφάλεια πυρηνικών εγκαταστάσεων[40]· • τον κανονισμό σχετικά με υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά[41]· • την ενίσχυση του τεκμηρίου αθωότητας και του δικαιώματος παράστασης του κατηγορουμένου στη δίκη του στο πλαίσιο ποινικής διαδικασίας[42]· • τις δικονομικές εγγυήσεις για τα παιδιά που είναι ύποπτοι ή κατηγορούμενοι στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών[43]· • την προσωρινή νομική συνδρομή για υπόπτους ή κατηγορουμένους που στερούνται της ελευθερίας τους και τη νομική συνδρομή σε διαδικασίες εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης[44]· • τα οργανωμένα ταξίδια (ταξιδιωτικά πακέτα) και τους εξατομικευμένους ταξιδιωτικούς διακανονισμούς[45] και • ορισμένους κανόνες που διέπουν τις αγωγές αποζημίωσης βάσει του εθνικού δικαίου για παραβιάσεις των διατάξεων περί ανταγωνισμού[46]. 4.3. Επεξηγηματικά έγγραφα Ενώ τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την ακριβή και έγκαιρη μεταφορά των οδηγιών στο εθνικό δίκαιο, ο ρόλος της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των Συνθηκών είναι να ελέγχει κατά πόσον συμβαίνει αυτό. Για τον σκοπό αυτόν, οι πληροφορίες που παρέχουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή πρέπει να είναι σαφείς και ακριβείς. Το 2011, τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη θέσπισαν νέο πλαίσιο, βάσει του οποίου τα κράτη μέλη παρέχουν συνοδευτικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο έχουν μεταφέρει τις οδηγίες στο εθνικό τους δίκαιο. Συμφωνήθηκε ότι οι εν λόγω συνοδευτικές πληροφορίες («επεξηγηματικά έγγραφα») θα υποβάλλονται, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, μαζί με τα μέτρα μεταφοράς των οδηγιών. Τον Νοέμβριο του 2013, η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του νέου πλαισίου[47], η οποία κατέδειξε ότι, από την 1η Νοεμβρίου 2011, είχαν ζητηθεί κατά τη στιγμή της υποβολής πρότασης 29 επεξηγηματικά έγγραφα. Υποβλήθηκαν άλλα 19 αιτήματα σχετικά με προτάσεις που εκκρεμούσαν ενώπιον των συννομοθετών την 1η Νοεμβρίου 2011. Δεν ήταν δυνατό να πραγματοποιηθεί πλήρης αξιολόγηση του νέου πλαισίου εντός του 2013, δεδομένου ότι η πρώτη οδηγία, που εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2011, έπρεπε να μεταφερθεί από τα κράτη μέλη στο εθνικό τους δίκαιο μέχρι το τέλος του 2013[48]. Ως εκ τούτου, θα είναι δυνατό να πραγματοποιηθεί πληρέστερη αξιολόγηση μόνον όταν η Επιτροπή λάβει επεξηγηματικά έγγραφα για έναν πιο αντιπροσωπευτικό αριθμό οδηγιών. Η Επιτροπή θα ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τις εξελίξεις στις προσεχείς ετήσιες εκθέσεις. 4.4. Διαφάνεια — Πρόσβαση σε έγγραφα διαδικασιών επί παραβάσει Το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του σε υπόθεση που αφορούσε αίτηση οργάνωσης για πρόσβαση σε έγγραφα της Επιτροπής σχετικά με έρευνα για ενδεχόμενη παράβαση του δικαίου της ΕΕ από κράτος μέλος[49]. Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι, από την άποψη της πρόσβασης του κοινού στα έγγραφα, η Επιτροπή μπορεί να αντιμετωπίζει ολόκληρο το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου ως ενιαία κατηγορία εγγράφων κατά το στάδιο της έρευνας, στο πλαίσιο της διαδικασίας επί παραβάσει (συμπεριλαμβανομένης της EU PILOT). Η Επιτροπή δύναται να εφαρμόζει το γενικό τεκμήριο ότι η δημοσιοποίηση εγγράφων κατά το εν λόγω στάδιο θα έθιγε την προστασία του σκοπού της έρευνας, ήτοι να παρασχεθεί στο οικείο κράτος μέλος η δυνατότητα να συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις του και να προβάλει λυσιτελώς τους αμυντικούς του ισχυρισμούς. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν παρέβη τις διατάξεις του κανονισμού σχετικά με την πρόσβαση στα έγγραφα που έχουν στην κατοχή τους τα θεσμικά όργανα της ΕΕ[50], όταν αρνήθηκε να χορηγήσει πρόσβαση στο σύνολο των εγγράφων κατά τη διάρκεια της περιόδου έρευνας. Επιπλέον, το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την προηγούμενη νομολογία του[51] όσον αφορά τη διακριτική ευχέρεια της Επιτροπής σχετικά με τις διαδικασίες επί παραβάσει βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ. Ειδικότερα, ο καταγγέλλων δεν έχει το δικαίωμα, στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, να απαιτήσει από την Επιτροπή να λάβει συγκεκριμένη θέση ή να ασκήσει προσφυγή κατά του κράτους μέλους. Επίσης, εναπόκειται στην Επιτροπή να εκτιμήσει κατά πόσον είναι σκόπιμο να προβεί σε ενέργειες κατά του κράτους μέλους, προκειμένου να προσδιοριστούν οι κανόνες της ΕΕ που παραβιάστηκαν και να καθοριστεί το χρονοδιάγραμμα των διαδικαστικών βημάτων. 5. Συμπεράσματα Ο υψηλός και αυξανόμενος αριθμός καταγγελιών δείχνει ότι οι πολίτες είναι όλο και περισσότερο ενήμεροι για τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από την πλήρη και ορθή εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ. Ταυτόχρονα, αυτό αποτελεί ένδειξη της προσδοκίας ότι η εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ απαιτεί μεγαλύτερες προσπάθειες από τα κράτη μέλη και συνεχή παρακολούθηση από την Επιτροπή. Η έγκαιρη μεταφορά των οδηγιών εξακολουθεί να αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα στο πλαίσιο της πολιτικής της Επιτροπής για το δίκαιο της ΕΕ, γι' αυτό οι προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο θα εφαρμόζονται αυστηρά. Αν και η έγκαιρη μεταφορά των οδηγιών εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα για πολλά κράτη μέλη, η Δανία, η Λετονία και η Μάλτα ενέχονται σε πολύ μικρό αριθμό διαδικασιών επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά τα τελευταία τρία έτη. Η Ελλάδα και η Τσεχική Δημοκρατία πραγματοποίησαν ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά τη μείωση των διαδικασιών επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Η συνολική μείωση των επίσημων διαδικασιών επί παραβάσει κατά τα τελευταία πέντε έτη (από σχεδόν 2 900 σε 1 300) αντανακλά εν μέρει το γεγονός ότι τα προβλήματα επιλύθηκαν με τη χρήση της EU Pilot. Ο διαρθρωμένος διάλογος μέσω της EU Pilot έχει αποδειχθεί αποτελεσματικός όσον αφορά την ταχεία επίλυση των δυνητικών παραβάσεων, προς όφελος τόσο των πολιτών όσο και των επιχειρήσεων. Η κατάσταση διαφέρει μεταξύ των κρατών μελών. Η Τσεχική Δημοκρατία και η Πορτογαλία κατόρθωσαν να μειώσουν κατά το ήμισυ τον αριθμό των υποθέσεων επί παραβάσει κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, ενώ οι Κάτω Χώρες και το Λουξεμβούργο έχουν επίσης βελτιώσει σημαντικά τα αποτελέσματά τους. Στη Σλοβενία, την Κύπρο και τη Ρουμανία παρατηρήθηκε αύξηση του αριθμού των υποθέσεων επί παραβάσει κατά τη διάρκεια των τελευταίων πέντε ετών, αν και το σύνολο των υποθέσεών τους βρίσκεται σε μέσο επίπεδο. Η Επιτροπή θα συνεχίσει την ενεργό παρακολούθηση της εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή προληπτικής στήριξης στα κράτη μέλη και, εφόσον είναι αναγκαίο, την κίνηση επίσημων διαδικασιών επί παραβάσει, με σκοπό να διασφαλιστεί η πλήρης τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από το δίκαιο της ΕΕ σε ολόκληρη την Ένωση. [1] Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι διαδικασίες επί παραβάσει μπορούν επίσης να κινηθούν δυνάμει άλλων διατάξεων του δικαίου της ΕΕ, για παράδειγμα, βάσει του άρθρου 106 της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 101 ή 102 της ΣΛΕΕ. [2] Λεπτομερείς πληροφορίες για κάθε κράτος μέλος και τομέα πολιτικής παρέχονται σε έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που θα δημοσιευθεί ηλεκτρονικά στον ειδικό δικτυακό τόπο της Επιτροπής. [3] Ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Μια Ευρώπη αποτελεσμάτων – εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου», COM (2007) 502 τελικό, σ. 9. [4] Από το άθροισμα των ανοικτών διαδικασιών επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά του 2012 και των νέων διαδικασιών του 2013 (418+478=896), αφαιρείται ο αριθμός των διαδικασιών που περατώθηκαν (896-506=390). [5] Ο ακόλουθος πίνακας περιλαμβάνει τον αριθμό των διαδικασιών επί παραβάσει που δεν είχαν περατωθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2013, ανεξαρτήτως του έτους κατά το οποίο είχε κινηθεί η διαδικασία. Αντίθετα, στο τμήμα «Μεταφορά οδηγιών» στις σελίδες των κρατών μελών του μέρους I του εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, θα παρουσιάζεται ο αριθμός των νέων διαδικασιών επί παραβάσει για καθυστερημένη μεταφορά που κινήθηκαν κατά των κρατών μελών το 2013. [6] Οδηγία 2010/75/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, περί βιομηχανικών εκπομπών (ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχος της ρύπανσης). [7] Οδηγία 2011/62/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση, όσον αφορά την πρόληψη της εισόδου ψευδεπίγραφων φαρμάκων στη νόμιμη αλυσίδα εφοδιασμού. [8] Οδηγία 2013/25/ΕΕ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 2013, για την προσαρμογή ορισμένων οδηγιών στον τομέα του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, λόγω της προσχώρησης της Δημοκρατίας της Κροατίας. [9] Οδηγία 2009/119/ΕΚ του Συμβουλίου, της 14ης Σεπτεμβρίου 2009, σχετικά με υποχρέωση διατήρησης ενός ελάχιστου επιπέδου αποθεμάτων αργού πετρελαίου ή/και προϊόντων πετρελαίου από τα κράτη μέλη. [10] Οδηγία 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων και για την τροποποίηση των οδηγιών 2003/41/ΕΚ και 2009/65/ΕΚ και των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. [11] Οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία. [12] Οδηγία 2011/65/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2011, για τον περιορισμό της χρήσης ορισμένων επικίνδυνων ουσιών σε ηλεκτρικό και ηλεκτρονικό εξοπλισμό. [13] Ανακοίνωση της Επιτροπής — Εφαρμογή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της Συνθήκης, ΕΕ C 12 της 15ης Ιανουαρίου 2011. [14] Ανακοίνωση της Επιτροπής — Εφαρμογή του άρθρου 260 παράγραφος 3 της Συνθήκης, ΕΕ C 12 της 15ης Ιανουαρίου 2011, σημείο 21. [15] Ορισμένες από αυτές τις δώδεκα υποθέσεις ήδη εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τις άλλες υποθέσεις, οριστικοποιείται επί του παρόντος ο φάκελος που θα υποβληθεί στο Δικαστήριο. [16] Βλ. για λεπτομέρειες το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής σχετικά με τις οδηγίες που δεν έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο από το κράτος μέλος και τις σχετικές προτάσεις επιβολής χρηματικής ποινής. [17] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την επικαιροποίηση του χειρισμού των σχέσεων με τους καταγγέλλοντες όσον αφορά την εφαρμογή του δικαίου της Ένωσης, COM(2012)154 final. [18] Από το άθροισμα των εκκρεμών καταγγελιών του 2012 και των νέων καταγγελιών του 2013 (2 516+3 505=6 021), αφαιρείται ο αριθμός των καταγγελιών που έχουν εξεταστεί (6 021-3 029=2 992). [19] Οι υπόλοιπες καταγγελίες δεν εξετάστηκαν περαιτέρω επειδή δεν είχε παραβιαστεί η νομοθεσία της ΕΕ ή δεν είχε αρμοδιότητα η Επιτροπή ή η αλληλογραφία δεν ήταν δυνατό να χαρακτηριστεί ως καταγγελία. Σημειώνεται επίσης ότι, σε επείγουσες και εξαιρετικές περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει να απευθύνει προειδοποιητική επιστολή (άρθρο 258 ΣΛΕΕ) στο κράτος μέλος χωρίς προηγούμενη διμερή συζήτηση. [20] IP/13/866. [21] Οδηγία 2011/92/ΕΕ για την εκτίμηση των επιπτώσεων ορισμένων σχεδίων δημοσίων και ιδιωτικών έργων στο περιβάλλον. [22] Επίσημη Εφημερίδα C 246 του 2013, σ. 7. [23] Επίσημη Εφημερίδα C 357 του 2013, σ. 4. [24] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 805/2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις. [25] Από το άθροισμα των εκκρεμών υποθέσεων EU Pilot του 2012 και των νέων υποθέσεων EU Pilot του 2013 (1 326+1 502=2 828), αφαιρείται ο αριθμός των υποθέσεων που έχουν εξεταστεί (2 828-1 366=1 462). [26] Έκθεση της Επιτροπής — 30ή ετήσια έκθεση για τον έλεγχο της εφαρμογής του δικαίου της ΕΕ (2012), COM(2013) 726 final, σ. 7. [27] Ή δυνάμει άλλων διατάξεων της ΣΛΕΕ, βλ. υποσημείωση 2 ανωτέρω. [28] Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει όλες τις διαδικασίες κατά τις οποίες το κράτος μέλος έχει λάβει τουλάχιστον προειδοποιητική επιστολή από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 258 της ΣΛΕΕ. [29] Τα ακόλουθα αριθμητικά στοιχεία υπολογίστηκαν για το σύνολο των διαδικασιών επί παραβάσει ανεξαρτήτως του είδους τους (δηλαδή κατόπιν καταγγελίας, αυτεπαγγέλτως από την Επιτροπή ή λόγω καθυστερημένης μεταφοράς οδηγιών από τα κράτη μέλη). [30] Επιτροπή κατά Βελγίου, C-533/11 (κατ' αποκοπή ποσό: 10 000 000 ευρώ· χρηματική ποινή: 859 404 ευρώ για κάθε εξάμηνο μη συμμόρφωσης με την απόφαση βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ). [31] Επιτροπή κατά Τσεχικής Δημοκρατίας, C-241/11 (κατ' αποκοπή ποσό: 250 000 ευρώ· δεν επιβλήθηκε ημερήσια χρηματική ποινή). [32] Επιτροπή κατά Λουξεμβούργου, C-576/11 (κατ' αποκοπή ποσό: 2 000 000 ευρώ· χρηματική ποινή: 2 800 ευρώ για κάθε ημέρα μη συμμόρφωσης με την απόφαση βάσει του άρθρου 258 της ΣΛΕΕ). [33] Επιτροπή κατά Σουηδίας, C-270/11 (κατ' αποκοπή ποσό: 3 000 000 ευρώ· δεν επιβλήθηκε ημερήσια χρηματική ποινή). [34] Επιτροπή κατά Γερμανίας, C-95/12 (δεν επιβλήθηκαν χρηματικές ποινές). [35] Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την καταλληλότητα του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ (COM(2012) 746 final). Συνέχεια στην εν λόγω ανακοίνωση δόθηκε με άλλη ανακοίνωση σχετικά με τα αποτελέσματα και τα επόμενα βήματα του προγράμματος REFIT (COM(2013) 685 final). [36] REFIT: χαρτογράφηση του κεκτημένου, αρχικά αποτελέσματα — SWD(2013)401 final. [37] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών — Πρόγραμμα βελτίωσης της καταλληλότητας και της αποδοτικότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT): Αποτελέσματα και επόμενα βήματα, COM(2013)685 final. [38] COM(2013)920. [39] Οδηγία 2009/71/Ευρατόμ περί θεσπίσεως κοινοτικού πλαισίου για την πυρηνική ασφάλεια πυρηνικών εγκαταστάσεων. [40] COM(2013)343. [41] COM(2013)547. [42] COM(2013)821 και SWD(2013) 500. [43] COM(2013) 822 και SWD(2013) 492. [44] COM(2013) 824 και SWD(2013) 499. [45] COM(2013) 512 και SWD(2013) 266. [46] COM(2013)404. [47] COM(2013)788 final. [48] Οδηγία 2011/98/ΕΕ. [49] Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-514/11 P και C-605/11 P. [50] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής. [51] Star Fruit κατά Επιτροπής, C-247/87 (σκέψη 11)· Sonito κ.λπ. κατά Επιτροπής, C-87/89 (σκέψη 6) και P Ruipérez Aguirre και ATC Petition κατά Επιτροπής, C-111/11 (η διάταξη της 14ης Ιουλίου 2011, σκέψεις 11 και 12).