Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών (υποβάλλεται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 του Συμβουλίου περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης [14], βασικά θεσπίστηκε για να στηρίξει παραδοσιακή καλλιέργεια κλωστικού λίνου και αγροτική δραστηριότητα που εντοπίζεται ιδίως στο Βέλγιο, στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες. Έκτοτε, ο τομέας αυτός που είχε βασικά προσανατολιστεί στην παραγωγή μακρών ινών για κλωστική χρήση αντιμετώπισε βαθιά μεταλλαγή. Πράγματι, σε όλα σχεδόν τα κράτη μέλη οι βραχείες ίνες λίνου και οι ίνες κάνναβης βρήκαν νέες αγορές. Σε πολλές περιπτώσεις, αλλά ιδιαίτερα στην Ισπανία καλλιεργούνται κυρίως με τη μορφή αυτή διότι έχουν μικρότερο κόστος και επωφελούνται του σχετικά υψηλού επιπέδου της ενίσχυσης που προβλέπεται για την παραγωγή μακρών ινών.

[14] ΕΕ L 146 της 4.7.1970, σ. 1.

Η κοινή οργάνωση της αγοράς βασίζεται σε καθεστώς ενισχύσεως ανά εκτάριο αλλά δεν περιλαμβάνει ούτε σύστημα παρεμβάσεως, ούτε σταθεροποιητικό μηχανισμό. Οι εισαγωγές δεν υπόκεινται σε κανένα δασμό ή ποσόστωση και δεν υπάρχουν επιστροφές κατά την εξαγωγή. Το καθεστώς των ενισχύσεων περιλαμβάνει:

- κατ' αποκοπήν ενίσχυση ανά εκτάριο κλωστικού λίνου, που είναι σήμερα 815,6 EUR ανά εκτάριο, η οποία διαφοροποιείται αφενός μεν σε έξι ομοιογενείς ζώνες παραγωγής (συναρτήσει των ιστορικών αποδόσεων σε σπόρους) και αφετέρου ανάλογα με την ύπαρξη ή όχι διαβροχής του αχύρου. Την ενίσχυση αυτή μοιράζονται ο παραγωγός (25%) και ο πρώτος μεταποιητής (75%) αλλά μπορεί να χορηγηθεί στο ακέραιο στον παραγωγό εάν αυτός είναι συγχρόνως και πρώτος μεταποιητής,

- κατ' αποκοπή ενίσχυση ανά εκτάριο κάνναβης, που είναι επί του παρόντος 662,8 EUR ανά εκτάριο, που καταβάλλεται στο ακέραιο στον παραγωγό και εξαρτάται από τη χρησιμοποίηση πιστοποιημένων σπόρων ποικιλιών κάνναβης των οποίων η περιεκτικότητα σε ψυχοτρόπο ουσία, την τετραϋδροκανναβινόλη (THC), δεν υπερβαίνει το 0,3%. Το όριο αυτό θα μειωθεί σε 0,2% από την περίοδο 2001/2002,

- παρακράτηση επί της ενίσχυσης στο λίνο, που έχει καθοριστεί σε 0 από το 1997/1998, για λόγους προωθήσεως,

- ενίσχυση στην ιδιωτική αποθεματοποίηση σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης της αγοράς,

- καθεστώς ελέγχου της περιεκτικότητας σε THC και της χρήσεως των εισαγομένων σπόρων κάνναβης.

Το 1996, η Επιτροπή πρότεινε στο Συμβούλιο τροποποίηση του καθεστώτος η οποία περιλαμβάνει ειδικότερα ανώτατη εγγυημένη έκταση και δύο επίπεδα ενισχύσεως ανά εκτάριο ανάλογα με τον τύπο της πραγματοποιημένης συγκομιδής για να ληφθούν άχυρα με μακρές ίνες ή άχυρα με βραχείες ίνες. Η πρόταση αυτή δεν είχε την πλειοψηφία των κρατών μελών. Από το 1995, το επίπεδο της ενισχύσεως μειώθηκε σε 7,5% για το λίνο και σε 14,4% για την κάνναβη. Οι έλεγχοι ενισχύθηκαν σημαντικά και περιλαμβάνουν:

- ένταξη των καλλιεργούμενων εκτάσεων στο ΟΣΔΕ των αροτραίων καλλιεργειών,

ελάχιστη απόδοση που πρέπει να τηρείται,

- σύστημα υποχρεωτικών συμβάσεων μεταξύ παραγωγών και πρώτων μεταποιητών, που συνοδεύονται με δεσμεύσεις μεταποίησης.

Το καθεστώς κατέστη εξαιρετικά πολύπλοκο και ο πολλαπλασιασμός των ελέγχων και των διοικητικών διαδικασιών καθιστούν πολύ δύσκολη τη διαχείρισή του. Ωστόσο, τα ληφθέντα μέτρα δεν ήταν αποτελεσματικά, αν παρατηρήσει κανείς την εξέλιξη των εκτάσεων κατά τα τελευταία χρόνια. Από δημοσιονομικής απόψεως, ο κοινοτικός προϋπολογισμός που διατίθεται για τον κλωστικό λίνο και την κάνναβη πέρασε από 74 εκατ. EUR κατά το 1995 σε 158 εκατ. EUR κατά το 1999.

Λαμβάνοντας υπόψη την εξέλιξη αυτή, η Επιτροπή ανακοίνωσε, στο πλαίσιο του πακέτου τιμών 1999/2000, την πρόθεσή της να υποβάλει πρόταση αναθεωρήσεως που θα μπορούσε να ισχύσει για την περίοδο 2000/2001. Η παρούσες νομοθετικές προτάσεις αποτελούν συνέχεια της δεσμεύσεως αυτής και βασίζονται στην ανάλυση που θα ακολουθήσει.

2. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ ΤΟΥ ΛΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΝΑΒΗΣ

2.1. ΕΚΤΑΣΕΙΣ

Το 1998 έχουν καλλιεργηθεί περίπου 520 000 εκτάρια κλωστικού λίνου. Οι μεγάλες τρίτες χώρες παραγωγής είναι η Ρωσική Ομοσπονδία, η Κίνα και η Λευκορωσία. Όσον αφορά την κάνναβη για ίνες, κατά το 1998 έχουν καλλιεργηθεί 85 000 εκτάρια περίπου, οι κυριότερες δε τρίτες χώρες παραγωγής ήταν η Βόρειος Κορέα και η Κίνα.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι εκτάσεις που σπείρονται με κλωστικό λίνο και κάνναβη κάλυπταν παραδοσιακά 70 000 εκτάρια περίπου κλωστικού λίνου και 7 000 εκτάρια κάνναβης. Ωστόσο, οι παραγωγές αυτές ήταν συγκεντρωμένες σε πολύ περιορισμένες γεωγραφικές ζώνες όπου είχαν μεγάλη σημασία. Από το 1994 οι εκτάσεις αυξήθηκαν κατακόρυφα.

Τα εκτάρια του κλωστικού λίνου έφθασαν περίπου τα 208 000 εκτάρια για την περίοδο 1999/2000. Οι σπορές παρέμεναν σε επίπεδο κατά το μάλλον ή ήττον σταθερό στις παραδοσιακές χώρες παραγωγής, αλλά αυξήθηκαν σημαντικά στην Ισπανία (187 εκτάρια το 1993, 126 000 εκτάρια περίπου το 1999) και σε μικρότερο βαθμό στο Ηνωμένο Βασίλειο (2 181 εκτάρια το 1993, 20 000 εκτάρια το 1996 και περίπου 15 000 εκτάρια το 1999). Νέο ενδιαφέρον παρουσιάστηκε επίσης στα περισσότερα κράτη μέλη.

Όσον αφορά την κάνναβη, οι εκτάσεις ξεπέρασαν τα 40 000 εκτάρια το 1998, ενώ οι εκτιμήσεις για το 1999 αναφέρονται σε 32 000 εκτάρια περίπου. Στην Ισπανία η εξέλιξη οδήγησε από μέσο όρο 700 εκταρίων μεταξύ 1986 και 19994 σε περίπου 20 000 εκτάρια το 1998, για να κατεβεί σε 12 000 εκτάρια περίπου το 1999. Στα περισσότερα άλλα κράτη μέλη υπάρχουν επίσης πολλά σχέδια ανάπτυξης.

2.2. ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΔΙΑΘΕΣΗ

Από τις καλλιέργειες του κλωστικού λίνου και της κάνναβης συγκεντρώνονται άχυρα, που παρέχουν στη συνέχεια ίνες, ξυλώδεις ύλες που ονομάζονται συσσωματώματα ινών, καθώς και σε ορισμένες περιπτώσεις σπόροι. Οι μακρές ίνες απαιτούν καλές συνθήκες καλλιέργειας και παράγονται από άχυρα κλωστικού λίνου που συγκομίζονται με εκρίζωση, από τα οποία είναι δυνατόν να ληφθούν και βραχείες ίνες ή στουπιά ως υποπροϊόντα. Για να ληφθούν μόνο βραχείες ίνες λίνου και ίνες κάνναβης αρκεί να θερίσουμε τα άχυρα.

Για να ξεχωριστεί η ίνα από τα συσσωματώματα ινών, τα άχυρα λίνου και κάνναβης υφίστανται κανονικά διαδικασία αποφλοίωσης στον πρώτο μεταποιητή. Η εργασία αυτή, που είναι γενικά μηχανική, απαιτεί προηγούμενη διαβροχή του άχυρου, δηλ. χημική επίδραση του νερού της βροχής επί μερικές εβδομάδες. Εάν δεν υπάρχει διαβροχή, η αποφλοίωση που θα ακολουθήσει είναι δυσχερέστερη και δαπανηρότερη. Μεταξύ των ινών που προέρχονται από την αποφλοίωση μόνο από τις μακρές ίνες είναι δυνατή η λήψη νημάτων επαρκώς λεπτών για τη χρησιμοποίηση στην ένδυση και για λίνο οίκων ποιότητας.

Δεν υπάρχουν σημαντικές εμπορικές ανταλλαγές αχύρων λίνου και κάνναβης μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών, αλλά υπάρχουν πολλές εμπορικές ανταλλαγές μεταξύ των κρατών μελών που είναι παραδοσιακές χώρες παραγωγής. Αντίθετα, οι ανταλλαγές ινών λίνου φθάνουν ενίοτε σε μη αμελητέες ποσότητες. Κατά το 1998, οι εισαγωγές ξεπέρασαν τους 9 000 τόνους, συνήθως βασικής και μέσης ποιότητας και προήρχοντο κυρίως από την Αίγυπτο και τη Λιθουανία. Η Κοινότητα εφοδιάζει όλο τον κόσμο σε μακρές ίνες λίνου καλής και πολύ καλής ποιότητας, που είναι δύσκολο να παραχθεί αλλού, αλλά εξάγει επίσης βασικές ποιότητες. Με τον τρόπο αυτό οι εξαγωγές έφθασαν το 1998 τους 62 000 τόνους εκ των οποίων 47 000 τόνοι μακρών ινών και 15 000 τόνοι βραχέων ινών, κυρίως προς την Κίνα και την Ανατολική EURπη, όπου η κλωστική βιομηχανία τα επεξεργάστηκε για να τα επανεξάγει συχνά προς την EURπη με τη μορφή νημάτων.

Τρεις είναι οι μεγάλες κατηγορίες με τις οποίες διατίθενται επί του παρόντος οι ίνες του κλωστικού λίνου και της κάνναβης:

- οι μακρές ίνες λίνου για κλωστική χρήση συνιστούν την κύρια παραδοσιακή διάθεση. Νοτίως της Μάγχης και της Βόρειας Θάλασσας, η καλλιέργεια επωφελείται ευνοϊκών φυσικών συνθηκών που επιτρέπουν την παραγωγή φημισμένης ποιότητας. Η κρίση της ευρωπαϊκής νηματουργίας, ο ανταγωνισμός των άλλων πρώτων υλών και οι επιπτώσεις της μόδας θέτουν περιοδικά σε δύσκολη θέση τον τομέα που εξαρτάται πάντοτε από υψηλή ενίσχυση που επιτρέπει να αντιμετωπισθούν οι σημαντικές δαπάνες παραγωγής (εκρίζωση του αχύρου, αποφλοίωση). Ορισμένες βραχείες ίνες λίνου μπορούν να διατεθούν και στον κλωστικό τομέα κατώτερης ποιότητας, ή σε μίγματα με άλλες ίνες,

- οι βραχείες ίνες λίνου και κάνναβης χρησιμοποιούνται κυρίως για χαρτοπολτό και θα διατίθενται σχεδόν επ' άπειρο εφόσον οι τιμές τους παραμένουν σχεδόν μηδενικές. Η παραγωγή αυτή χρησιμοποιείται ενίοτε περισσότερο για την κυτταρίνη συσσωματωμένων ινών που παραμένει μαζί με ίνες, παρά για ίνες. Ανταγωνίζεται άλλες κυτταρίνες φυτικής προέλευσης αλλά με υψηλότερο κόστος παραγωγής. Αρχικά αυτή η παραγωγή χαρτοπολτού αποτελούσε υποπροϊόν της κλωστικής διάθεσης ή άλλων διαθέσεων σε καλύτερες τιμές. Λόγω της ενίσχυσης που συχνά καλύπτει το κόστος, αποτελεί ενίοτε το σκοπό της παραγωγής,

- οι βραχείες ίνες ή οι μακρές ίνες λίνου και κάνναβης σε ορισμένες περιπτώσεις, έχουν πολλές ειδικές χρήσεις κυρίως για την παρασκευή ανακυκλώσιμων βιομηχανικών προϊόντων. Πρόκειται για χαρτιά με ειδικά χαρακτηριστικά όπως χαρτί για χαρτονομίσματα ή ορισμένα χαρτιά σιγαρέτων. Είναι δυνατόν επίσης να πρόκειται για σύνθετα φύλλα που χρησιμοποιούνται στο εσωτερικό των αμαξωμάτων των αυτοκινήτων ή πιέζονται με τη μορφή σανίδων για έπιπλα, είτε ακόμη χρησιμοποιούνται ως μονωτικά υλικά στις οικοδομές. Αυτή η τελευταία χρήση αποτελεί σύνολο τομέων αρκετά διάσπαρτων που βρίσκονται σε ταχεία εξέλιξη. Υπάρχουν ακόμα μερικές ιδέες στο στάδιο της τεχνολογικής έρευνας, αλλά το μεγαλύτερο μέρος των παραγωγών αυτών βρίσκονται ήδη σε βιομηχανικό στάδιο μικρής κλίμακας, με διερεύνηση διαδικασιών βελτιώσεως της παραγωγικότητας ή ορισμένων χαρακτηριστικών των τελικών προϊόντων. Υπάρχουν εμπορικές διαθέσεις, αλλά συχνά καλύπτονται από άλλες φυτικές ίνες όπως η γιούτα ή το σιζάλ.

Τα συσσωματώματα ινών χρησιμοποιούνται ως στρωμνή υψηλής ποιότητας για τα ζώα, ιδίως τα άλογα, λόγω της μεγάλης απορροφητικότητάς τους. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι η απόδοση σε συσσωματώματα ινών αντιστοιχεί στο 50% περίπου του βάρους του αχύρου, η στρωμνή κατέστη μια από τις κυριότερες διαθέσεις στον τομέα της κάνναβης. Τα συσσωματώματα ινών χρησιμοποιούνται και για την παρασκευή μοριοσανίδων στον τομέα της οικοδομής. Όσον αφορά τα απορρίμματα, που αποτελούνται κυρίως από σκόνες, χρησιμοποιούνται συνήθως για τη λιπασματοποίηση.

Οι παραγόμενοι σπόροι χρησιμοποιούνται στην πτηνοτροφία και την αλιεία, αλλά ενίοτε και για την ανθρώπινη διατροφή ή την παρασκευή καλλυντικών, ιδίως με τη μορφή ελαίων. Εξάλλου υπάρχει και ο τομέας των σπόρων για σπορά που επωφελείται ενισχύσεων για τους σπόρους πλέον εκείνων οι οποίες παρέχονται για την παραγωγή ινών κλωστικού λίνου ή κάνναβης.

Η Επιτροπή δεν διαθέτει επίσημες στατιστικές όσον αφορά την παραγωγή αχύρου λίνου και κάνναβης. Ωστόσο μπορούν να γίνουν κατά προσέγγιση εκτιμήσεις της τάξεως μεγέθους της παραγωγής με βάση τις εκτάσεις που δηλώνονται από τα κράτη μέλη, από αξιολόγηση των εκτάσεων που πραγματικά παράγουν καθώς και από τις αποδόσεις που δηλώνονται από τους επιχειρηματίες και από τα κράτη μέλη. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές και με όλες τις επιφυλάξεις που προϋποθέτουν, η κοινοτική παραγωγή μπορεί να εκτιμηθεί σε 70 000 τόνους περίπου μακρών ινών και 120 000 τόνους βραχέων ινών εκ των οποίων 65% αφορά ίνες λίνου. Τα συσσωματώματα ινών είναι περίπου 300 000 τόνοι.

2.3. ΚΟΣΤΟΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Δεδομένου ότι δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία είναι δυνατόν να υπάρξει μια προσέγγιση βάσει οικονομικών αποτελεσμάτων που έδωσαν στις υπηρεσίες της Επιτροπής ορισμένοι παραγωγοί και μεταποιητές λίνου και κάνναβης. Τα αποτελέσματα αυτά δίνουν ενδείξεις της τάξεως μεγέθους για τους επιχειρηματίες που αναζητούν μια πραγματική παραγωγή.

Όσον αφορά τον κλωστικό λίνο, θα πρέπει να υπάρξει διάκριση μεταξύ τριών τύπων παραγωγής:

- η παραδοσιακή παραγωγή μακρών ινών για την οποία οι βραχείες ίνες δεν αποτελούν παρά υποπροϊόν. Το κόστος παραγωγής, μεταξύ 800 και 1 000 EUR ανά εκτάριο και το κόστος μεταποίησης, μεταξύ 900 και 1 100 EUR ανά εκτάριο είναι πολύ υψηλά. Ωστόσο τα έσοδα είναι σημαντικά αν και υφίστανται κυκλικές διακυμάνσεις, λόγω των τιμών των μακρών ινών, των οποίων η ποιότητα είναι διεθνώς φημισμένη, όσο και των υψηλών αποδόσεων σε άχυρο (6 έως 8 τόνοι ανά εκτάριο). Χάρις στο παρόν επίπεδο ενισχύσεως, τα ακαθάριστα κέρδη για τον παραγωγό κυμαίνονται μεταξύ 400 EUR ανά εκτάριο και 700 EUR ανά εκτάριο. Για το σύνολο της παραγωγής και της πρώτης μεταποίησης του αχύρου, με ενίσχυση 700 έως 1 000 EUR ανά εκτάριο, τα περιθώρια κυμαίνονται μεταξύ 450 και 1 200 EUR ανά εκτάριο,

- η παραγωγή που αφορά μόνο τις βραχείες ίνες πραγματοποιείται με χαμηλότερο κόστος παραγωγής, από 500 έως 700 EUR ανά εκτάριο, μεταξύ άλλων γιατί ο λίνος δεν εκριζώνεται αλλά θερίζεται. Οι αποδόσεις σε άχυρο είναι μάλλον χαμηλές, από 2 έως 3 τόνους ανά εκτάριο. Η μεταποίηση είναι επίσης πολύ ολιγότερο δαπανηρά, από 250 έως 350 EUR ανά εκτάριο, αλλά τα έσοδα είναι μάλλον χαμηλά λόγω της τιμής πωλήσεως των βραχέων ινών, ιδίως όταν χρησιμοποιώνται για τον συνήθη χαρτοπολτό. Η παραγωγή εξαρτάται και αυτή συνεπώς κατά πολύ από την ενίσχυση που είναι περίπου 600 EUR ανά εκτάριο, που επιτρέπει περιθώρια για τον παραγωγό που κυμαίνονται μεταξύ 200 και 400 EUR ανά εκτάριο. Για το σύνολο του κυκλώματος παραγωγής τα περιθώρια είναι μάλλον αρνητικά, έως -250 EUR ανά εκτάριο, αν οι επιχειρηματίες αναλαμβάνουν πράγματι τις μέσες δαπάνες που απαιτούνται από την ύπαρξη μιας πραγματικής παραγωγής. Υπάρχουν ωστόσο ειδικές περιπτώσεις, με παραγωγή βραχέων ινών ποιότητας, που επιτρέπουν περιθώρια από 100 έως 150 EUR ανά εκτάριο για τον τομέα,

- το υπόδειγμα της ενδιάμεσης παραγωγής περιλαμβάνει έρευνα των αποδόσεων που είναι σχετικά υψηλές και τα οποία βρίσκονται σε ανοδική πορεία, από τέσσερις έως έξι τόνους ανά εκτάριο σε λίνο που θερίζεται ή εκριζώνεται. Οι δαπάνες παραγωγής του αχύρου είναι μεταξύ 700 και 900 EUR ανά εκτάριο και οι δαπάνες μεταποιήσεως μεταξύ 650 και 800 EUR ανά εκτάριο. Τα ακαθάριστα περιθώρια για τον παραγωγό κυμαίνονται μεταξύ 200 και 500 EUR ανά εκτάριο και εκείνα για το σύνολο του τομέα μεταξύ 200 και 600 EUR ανά εκτάριο, με μέσο όρο ενίσχυσης περίπου 600 EUR ανά εκτάριο. Η παραγωγή αυτή είναι συνεπώς εκείνη που αναζητεί τεχνικές διεξόδους όπως για παράδειγμα στην αυτοκινητοβιομηχανία ή στις κατασκευαστικές βιομηχανίες.

Όσον αφορά την κάνναβη, τα αποτελέσματα για τον παραγωγό εξαρτώνται κατά πολύ από το επίπεδο αποδόσεων σε άχυρο, γιατί το κόστος παραγωγής, από 650 έως 800 EUR ανά εκτάριο, καθώς και η τιμή πώλησης του αχύρου είναι σχετικά ομοιογενή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με τον τρόπο αυτό, στις ζώνες με απόδοση 8 τόνους ανά εκτάριο τα περιθώρια μπορούν να φθάσουν 600 EUR ανά εκτάριο ενώ στις ζώνες με απόδοση 4 τόνους ανά εκτάριο είναι πλησίον των 300 EUR ανά εκτάριο. Επίσης το κόστος μεταποίησης είναι περίπου το ίδιο. Αντίθετα, οι τιμές πώλησης των ινών μπορούν να παρουσιάζουν μεγάλες διακυμάνσεις συναρτήσει των προβλεπομένων τρόπων διάθεσης. Θα πρέπει να τονιστεί ότι στον τομέα αυτόν τα συσσωματώματα ινών αποτελούν ένα σημαντικό μέσο διάθεσης όχι μόνο σε ποσότητα αλλά και σε αξία: τα έσοδα που προέρχονται από το προϊόν αυτό υπερβαίνουν κατά μέσον όρο το 40% των συνολικών εσόδων του μεταποιητή. Όσον αφορά τον τομέα στο σύνολό του, τα ακαθάριστα περιθώρια κυμαίνονται μεταξύ 150 και 750 EUR ανά εκτάριο, για μέση ενίσχυση που πληρώνεται στο ακέραιο στον παραγωγό περίπου 660 EUR ανά εκτάριο.

Αν και τα σχετικά αποτελέσματα για τον κλωστικό λίνο και την κάνναβη πρέπει να ληφθούν υπόψη με επιφύλαξη, τα ακαθάριστα περιθώρια των δύο αυτών καλλιεργειών, λαμβάνοντας υπόψη τις ενισχύσεις, είναι τάξεως μεγέθους συγκρίσιμου με εκείνου των ανταγωνιστικών καλλιεργειών. Αντίθετα, για ανάλογο επίπεδο ακαθάριστου κέρδους, ο κλωστικός λίνος και η κάνναβη έχουν την ιδιαιτερότητα να έχουν υψηλές δαπάνες παραγωγής και οι οποίες πλησιάζουν το ποσό της ενισχύσεως που έχει καθορισθεί ανά εκτάριο. Όταν η αξία της παραγωγής είναι οπωσδήποτε χαμηλή, ο γεωργός μπορεί να πραγματοποιήσει σημαντικό κέρδος και μάλιστα σημαντικότερο περιθώριο περιορίζοντας τις δαπάνες παραγωγής στο αυστηρώς αναγκαίο ελάχιστο. Με τον τρόπο αυτό σε ορισμένες περιπτώσεις, η καλλιέργεια του κλωστικού λίνου ή της κάνναβης αποσκοπεί κυρίως στο να ληφθεί η κοινοτική ενίσχυση.

2.4. ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ

2.4.1. Οι μακρές ίνες λίνου για κλωστική χρήση

Το προϊόν αυτό αφορά σχετικά περιορισμένες εκτάσεις της τάξεως των 70 000 εκταρίων, που δεν μπορούν να επεκταθούν πολύ χωρίς να υπάρξει ζημία στην ποιότητα ή στις τιμές της αγοράς. Η διατήρηση αυτού του παραδοσιακού τομέα που διασφαλίζει διαφοροποίηση των καλλιεργειών, ιδίως με παραγωγή που ελάχιστα ρυπαίνει το περιβάλλον, και αγροτική δραστηριότητα μικρομεσαίων βιομηχανιών θα πρέπει να συνεχιστεί και να στηριχθεί. Οι σχετικές αποδόσεις είναι υψηλές και υπάρχουν λίγοι καλλιεργητές «πριμοθήρες». Ο τομέας έχει μεγάλο βαθμό ολοκλήρωσης της καλλιέργειας μεταξύ των τριών κυριοτέρων κρατών μελών παραγωγής πράγμα που αιτιολογεί κοινά μέτρα.

Το συνολικό επίπεδο της απαραίτητης ενίσχυσης δεν θα μπορούσε να μειωθεί πολύ χωρίς να διακυβευτεί η δραστηριότητα αυτή. Ωστόσο η ύπαρξη συντελεστών που διαφοροποιούν την ενίσχυση για τον κλωστικό λίνο από 615 EUR ανά εκτάριο σε 960 EUR ανά εκτάριο, συναρτήσει της διαβροχής και του εκκοκκισμού και ιδίως της ιστορικής παραγωγικότητας σε σπόρους που φαίνεται ξεπερασμένη, δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να περιπλέκει χωρίς λόγο το καθεστώς.

2.4.2. Οι ίνες λίνου και κάνναβης για διάφορες τεχνικές χρήσεις

Οι ίνες, εν γένει βραχείες, που χρησιμοποιούνται για τα ειδικά χαρτιά, τα σύνθετα υλικά και τα άλλα νέα ανακυκλώσιμα προϊόντα παρουσιάζουν μια εξελισσόμενη αλλά αβέβαια διάθεση.

Η αυτοκινητοβιομηχανία κατασκευάζει εφεξής εσωτερικές πλάκες αμαξωμάτων με βάση τις φυτικές ίνες. Συνιστά σημαντική δυναμική διάθεση λόγω των ολοένα και περισσότερο αυστηρών νομοθετικών απαιτήσεων σε θέματα ανακυκλώσεως. Για την ώρα χρησιμοποιεί λίνο και κάνναβη καθώς και εισαγόμενες πρώτες ύλες όπως γιούτα, σιζάλ ή kenaf, τα οποία έχουν τιμές εν γένει χαμηλότερες και είναι βεβαιότερο ότι θα είναι διαθέσιμα, παρά το απομεμακρυσμένο των πηγών εφοδιασμού.

Όσον αφορά την κατασκευαστική βιομηχανία, η τιμή του λίνου, της κάνναβης και των ανανεωσίμων πρώτων υλών είναι εν γένει υψηλότερη από 50% έως 100% της τιμής των μεταλλικών ινών των πλέον χρησιμοποιουμένων για την απομόνωση ή τις συμπιεσμένες πλάκες. Ωστόσο έχουν γίνει σημαντικές επενδύσεις ή πραγματοποιούνται προκειμένου να αντικαταστήσουν τις μεταλλικές ίνες που είναι ενίοτε περισσότερο επικίνδυνες από απόψεως περιβάλλοντος και από απόψεως υγιεινής.

Για πάρα πολλά από τα άλλα μη υφαινόμενα προϊόντα με βάση τις ίνες του λίνου και της κάνναβης, π.χ. για την παρασκευή των ειδικών χαρτιών (χαρτονομίσματα, σιγαρέτα, φίλτρα διήθησης), ιατρικές γάζες, υπάρχει περιορισμένη και τοπική διάθεση. Ορισμένες χρήσεις γεωϋφασμάτων μελετώνται ή μάλιστα εφαρμόζονται ήδη όπως στη δενδροκομία.

Επί του παρόντος είναι πολύ δύσκολο να δοθεί αριθμητικά η μελλοντική σπουδαιότητα όλων αυτών των νέων αγορών διάθεσης. Ως τάξη μεγέθους, οι ποσότητες βραχέων ινών λίνου και κάνναβης που είναι δυνατόν να απορροφηθούν βραχυπρόθεσμα από το σύνολο της αγοράς θα μπορούσαν να κυμανθούν μεταξύ 50 000 και 120 000 τόνων.

Οι εκτάσεις που αφορούν αυτές οι νέες διαθέσεις θα πρέπει συνεπώς να αυξάνουν προοδευτικά από το παρόν χαμηλό επίπεδο αλλά θα παραμείνουν σχετικά περιορισμένες κατά τη διάρκεια των προσεχών ετών. Επί του παρόντος απαιτείται ορισμένη ενίσχυση για τους τομείς αυτούς προκειμένου να διασφαλιστεί η παραγωγικότητα τόσο σε επίπεδο καλλιέργειας όσο και σε επίπεδο επεξεργασίας της συγκομιδής. Ωστόσο ορισμένοι επιχειρηματίες και ερευνητικά ινστιτούτα θεωρούν ότι πολλά προϊόντα θα μπορούσαν να γίνουν εμπορικώς αποδοτικά ακόμη και με πολύ μειωμένη κοινοτική ενίσχυση.

2.4.3. Οι βραχείες ίνες λίνου και κάνναβης για συνήθη χαρτοπολτό

Οι ίνες για συνήθη ή ανακυκλωμένο χαρτοπολτό διατίθενται μόνο με ενίσχυση που καλύπτει τη δαπάνη παραγωγής και το εισόδημα του παραγωγού. Με τις προϋποθέσεις αυτές η τιμή πώλησης μπορεί να είναι σχεδόν μηδενική και η δυναμική διάθεση είναι σχεδόν απεριόριστη. Ωστόσο το οικονομικό συμφέρον μιας τέτοιας κοινοτικής δαπάνης αμφισβητείται διότι η βιομηχανία χαρτοπολτού θα μπορούσε να εφοδιαστεί με άλλες φυτικές ύλες και οι γεωργοί θα μπορούσαν να έχουν ισοδύναμα εισοδήματα με χαμηλότερες ενισχύσεις χωρίς να πρέπει να στηριχθεί η δαπάνη παραγωγής. Η ύπαρξη υψηλότερης ενισχύσεως για παραγωγή που θα διατεθεί σε τιμή σχεδόν μηδενική συνιστά προτροπή για τους πριμοθήρες. Η διάθεση του συνήθους χαρτοπολτού θα πρέπει να παραμείνει μια διάθεση υποπροϊόντος και δεν θα πρέπει να ενθαρρυνθεί ως ένα καθεαυτό προϊόν.

2.4.4. Οι σπόροι και τα συσσωματώματα ινών

Τα συσσωματώματα ινών συνιστούν ενίοτε τη βασική αξιοποίηση της καλλιέργειας του κλωστικού λίνου ή της κάνναβης, ιδίως όταν οι παραγόμενες ίνες είναι βραχείες. Οι στρωμνές από ξύλο κάνναβης είναι προϊόντα ποιότητος που εκτιμούνται πολύ από τους εκτροφείς ίππων αλλά οι αγορές αυτές παραμένουν αρκετά εντοπισμένες επί του παρόντος. Οι συμπιεσμένες μοριοσανίδες θα μπορούσαν να αποτελέσουν σημαντική διέξοδο εάν οι τιμές τους ήταν πολύ χαμηλές.

Οι σπόροι του κλωστικού λίνου συνιστούν υποπροϊόν χαμηλής απόδοσης συγκριτικά με τους σπόρους του ελαιούχου λίνου. Οι σπόροι κάνναβης βρίσκουν παραδοσιακή διέξοδο αλλά περιορισμένη ως τροφή για τα πτηνά και τα ψάρια. Το έλαιο των σπόρων κάνναβης θα μπορούσε να βρει μια ιδιαίτερη αγορά στη βιομηχανία καλλυντικών. Η χρήση των σπόρων κάνναβης ή μερών του φυλλώματος του φυτού στην ανθρώπινη διατροφή, ακόμη και χωρίς την ύπαρξη της THC, συμβάλει στο να καμουφλαριστεί η χρήση της κάνναβης ως ναρκωτικού και δεν συνιστά αναγκαιότητα στη διατροφή.

Κανένα από τα προϊόντα αυτά δεν πρέπει να ενθαρρυνθεί με αυτή του τη μορφή με την ενίσχυση.

2.5. ΕΙΔΙΚΟΙ ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΝΑΒΗ

Δεδομένης της βιολογικής σχέσεως μεταξύ της βιομηχανικής κάνναβης και εκείνης που προορίζεται για να παραχθούν ψυχοτρόπες ουσίες, έχουν διενεργηθεί πολλές επιθεωρήσεις από τις υπηρεσίες της Επιτροπής προκειμένου να επαληθευτεί ο κίνδυνος χορήγησης ενίσχυσης σε παράνομες καλλιέργειες. Κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι λαμβάνοντας υπόψη τα μέτρα που ελήφθησαν τελευταία, οι κίνδυνοι καλλιέργειας κάνναβης με υψηλή περιεκτικότητα σε THC, αν και δεν μπορούν να μηδενιστούν, έχουν μειωθεί στο ελάχιστο.

Εξάλλου, το διεθνές όργανο ελέγχου ναρκωτικών (ο OICS που είναι όργανο του ΟΗΕ) ανέφερε ότι: [15]: « παράλληλα με την ανάπτυξη της καλλιέργειας κάνναβης έχει αναπτυχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση μια σημαντική αγορά προϊόντων διατροφής με βάση την κάνναβη (...). Τα αποτελέσματα επί της υγείας των προϊόντων αυτών δεν έχουν επαρκώς ερευνηθεί (...). Η ευρεία διάθεση και χωρίς περιορισμό τέτοιων προϊόντων στα καταστήματα, ή στα «candy bars» όπου η κάνναβη μπορεί να πωληθεί χωρίς περιορισμούς σε ανηλίκους, συμβάλει σε μια γενική εικόνα που καμουφλάρει την κάνναβη, ναρκωτικό που βρίσκεται υπό διεθνή έλεγχο.»

[15] Note de l'INCB της 12.3.1999.

Θα πρέπει συνεπώς να διατηρηθεί και να ενδυναμωθεί η εποπτεία ώστε οι παράνομες καλλιέργειες να μην δυσφημίσουν τον τομέα της κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών. Για να αποφευχθούν τέτοιοι κίνδυνοι, η καλλιέργεια των ινών κάνναβης πρέπει αφενός μεν να ελέγχεται αυστηρά πράγμα που απαιτεί περιορισμό των καλλιεργούμενων εκτάσεων και αφετέρου να περιοριστεί σε άλλες χρήσεις εκτός από τη ανθρώπινη διατροφή.

3. ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Οι μεγαλύτερες οικονομικές δυσχέρειες της κοινής οργάνωσης της αγοράς προέρχονται από την ύπαρξη, ενισχύσεως ανά εκτάριο η οποία στην περίπτωση της παραγωγής βραχέων ινών είναι πολύ υψηλή σε σχέση με το κόστος παραγωγής και την αξία του προϊόντος. Κάνοντας την υπόθεση μιας σημαντικής μείωσης του ποσού της ενίσχυσης, απευθείας ή μέσω των επιπτώσεων μιας μεγίστης εγγυημένης έκτασης, αυτό θα οδηγούσε στο να καταργηθεί μια παραδοσιακή παραγωγή ή μια παραγωγή οικονομικά αιτιολογημένη, χωρίς κατ' ανάγκη να εξαλειφθούν οι πριμοθήρες. Ένα τέτοιο μέτρο δεν επιλύει από μόνο του το θέμα.

Για να παρακαμφθούν οι δυσκολίες αυτές, πρέπει η ενίσχυση ανά εκτάριο που εισπράττεται από τους παραγωγούς λίνου και κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών να αναχθεί στις ενισχύσεις των ανταγωνισίμων αροτραίων καλλιεργειών. Ωστόσο πρέπει να εισαχθεί ενίσχυση στη μεταποίηση του αχύρου για να διασφαλισθεί η διατήρηση της οικονομικής δραστηριότητας για τις επιθυμητές διεξόδους της παραγωγής.

3.1. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ

Όσον αφορά τη στήριξη του παραγωγού, η Επιτροπή προτείνει να υπαχθεί ο λίνος και η κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών στο σύστημα που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών [16].

[16] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 1.

Η υπαγωγή αυτή συμβάλει πολύ στην επιθυμία απλουστεύσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής και εξαλείφει τους λόγους στρεβλώσεως οι οποίοι έχουν διαπιστωθεί. Για το αρμονικό πέρασμα προς το επίπεδο στήριξης που προβλέπεται για τα σιτηρά, το ποσό της ενίσχυσης στην έκταση του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών πρέπει να ισούται με εκείνο που χορηγείται για τον ελαιούχο λίνο, που πρέπει και το ίδιο να συγκλίνει προς εκείνο των σιτηρών κατά την περίοδο 2002/2003. Έτσι με τον τρόπο αυτό θα επιλυθούν συγχρόνως οι δυσχέρειες που συνδέονται με τα διάφορα καθεστώτα ενισχύσεων για τις ποικιλίες κλωστικού λίνου και ελαιούχου λίνου που ενίοτε είναι δύσκολο να ταξινομηθούν.

Όπως και για τις άλλες απευθείας ενισχύσεις, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1259/1999 του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής [17], θα εφαρμοστεί στο λίνο και την κάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών και ιδίως το άρθρο 3 που αφορά τις ανάγκες προστασίας του περιβάλλοντος και το άρθρο 7 που αφορά τον περιορισμό των ενισχύσεων.

[17] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 113.

Με το υφιστάμενο καθεστώς κατά την περίοδο 1999/2000, η συγκομιδή και ύπαρξη ελάχιστης απόδοσης αποτελούν προϋποθέσεις του δικαιώματος για την ενίσχυση, αλλά υπόκεινται στις απρόβλεπτες καιρικές μεταβολές και απαιτείται ένα ιδιαίτερο μέσο ελέγχου που είναι δύσκολο να εφαρμοστεί. Λαμβάνοντας υπόψη την ευθυγράμμιση του ποσού της ενίσχυσης για το λίνο και την κάνναβη προς εκείνο που καταβάλλεται για τις άλλες αροτραίες καλλιέργειες, οι προϋποθέσεις αυτές οι οποίες δεν υφίστανται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 θα μπορούσαν να καταργηθούν. Ωστόσο, πρέπει να αποφευχθούν οι κίνδυνοι εκτροπής από τους στόχους που προβλέπονται από το καθεστώς, κυρίως εφόσον το επίπεδο της ενίσχυσης ανά εκτάριο θα είναι ανώτερο από εκείνο των άλλων αροτραίων καλλιεργειών. Πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να εξαρτηθεί η χορήγηση της ενίσχυσης ανά εκτάριο για το λίνο και την κάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών, από ορισμένες προϋποθέσεις καλλιέργειας και ιδίως τη χρήση πιστοποιημένων σπόρων για σπορά.

Επιπλέον για να είναι δυνατός ο έλεγχος των επιλεξίμων ποσοτήτων για την ενίσχυση στη μεταποίηση του αχύρου, πρέπει να προβλεφθεί η υποχρέωση των παραγωγών να συνάπτουν συμβάσεις πώλησης του αχύρου με αναγνωρισμένους μεταποιητές.

Στην περίπτωση της κάνναβης, πρέπει να καθοριστούν πολύ αυστηρά μέτρα ελέγχου που διασφαλίζουν ιδιαίτερα ότι χρησιμοποιούνται μόνο πιστοποιημένοι σπόροι ποικιλιών χαμηλής περιεκτικότητας σε THC, οι οποίες αντιστοιχούν στα υπάρχοντα ανώτατα όρια. Επιπλέον προτείνεται να ελέγχεται επιτόπου κάθε χρόνιο μεγάλο ποσοστό παραγωγών για να καθοριστεί η περιεκτικότητα σε THC της κάνναβης που καλλιεργούν στα αγροτεμάχιά τους.

Επιπλέον, η χορήγηση ενισχύσεων στην έκταση πρέπει να εξαρτάται από την παράδοση του συνόλου της παραγωγής των αγροτεμαχίων κάνναβης σε ένα ή περισσότερους αναγνωρισμένους μεταποιητές. Μεταξύ των όρων αναγνώρισης θα πρέπει να αναφέρεται δέσμευση να μην εφοδιάζουν τη βιομηχανία ή το εμπόριο των προϊόντων διατροφής με βάση την κάνναβη.

Προκειμένου να είναι δυνατόν να διεξαχθούν ικανοποιητικά οι έλεγχοι αυτοί, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν, για κάθε ζώνη παραγωγής, ανώτατη επιλέξιμη έκταση για τις ενισχύσεις στην έκταση της κάνναβης, συναρτήσει των δυνατοτήτων ελέγχου. Ένα τέτοιο πρόγραμμα μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο βάσει ενός συστήματος εκ των προτέρων χορηγήσεως αδειών για την καλλιέργεια κάνναβης που είναι επιλέξιμη για ενισχύσεις στην έκταση.

3.2. ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΣΤΗ ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΑΧΥΡΟΥ

Θεωρητικά, η ενίσχυση στη μεταποίηση του αχύρου θα μπορούσε να δοθεί με βάση τα εκτάρια που αφορά ή με βάση τις παραγόμενες ποσότητες. Ωστόσο, η ενίσχυση ανά εκτάριο δεν ευνοεί την παραγωγικότητα και κυρίως θέτει στο ίδιο επίπεδο όλους τους τύπους διαθέσεως. Με ενίσχυση ανά τόνο προϊόντων αποφεύγονται οι κίνδυνοι πριμοθηρίας αλλά απαιτείται ενισχυμένος έλεγχος των σχετικών ποσοτήτων. Δεδομένου ότι είναι δυσχερέστερο να παρακολουθηθεί το άχυρο από ό,τι η ίνα η οποία προέρχεται από αυτό, η ενίσχυση θα πρέπει να χορηγηθεί στο μεταποιητή αχύρου συναρτήσει της παραγωγής ινών που έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά.

Ο τομέας της παραγωγής μακρών ινών λίνου για κλωστική χρήση είναι παραδοσιακά πολύ ενσωματωμένος μεταξύ των διαφόρων περιφερειών παραγωγής. Απαιτείται ανάλογη στήριξη σε όλα τα κράτη μέλη παραγωγής και συνεπώς κοινή οργάνωση της αγοράς. Η διατήρηση του τομέα αυτού εξαρτάται από ποσό ενίσχυσης στη μεταποίηση τέτοιο ώστε η μέση ολική στήριξη του προϊόντος να παραμείνει πλησίον του υφισταμένου επιπέδου κατά την περίοδο 1999/2000.

Το ποσό της ενίσχυσης στη μεταποίηση του αχύρου, που θα χορηγηθεί ανά τόνο μακρών ινών, πρέπει συνεπώς να αυξάνει σταδιακά και η ενίσχυση στην έκταση που λαμβάνει ο παραγωγός να μειώνεται σύμφωνα με τις προθεσμίες που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 του Συμβουλίου. Πρέπει επίσης να προσαρμοστεί συναρτήσει της ενίσχυσης για τις βραχείες ίνες οι οποίες παράγονται συγχρόνως. Λαμβάνοντας υπόψη τις διακυμάνσεις των αποδόσεων σε άχυρο και σε ίνες, προτείνεται να καθοριστεί το ποσό αυτό σε 60 EUR ανά τόνο το 2000/2001 και να αυξηθεί προοδευτικά έως την περίοδο 2005/2006 οπότε και θα φθάσει τα 200 EUR ανά τόνο.

Όσον αφορά τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, η αγορά είναι πολύ περισσότερο διασπαρμένη. Δεν θα πρέπει συνεπώς να χορηγηθεί καμία ενίσχυση στη μεταποίηση για τις ίνες αναμεμειγμένες σε μεγάλο ποσοστό με συσσωματώματα ινών. Τα προϊόντα αυτά, με χαμηλό κόστος μεταποίησης του αχύρου, προορίζονται περισσότερο για τη βιομηχανία συνήθους χαρτοπολτού. Όσον αφορά τις βραχείες και καθαρισμένες ίνες, το οικονομικό τους μέλλον απαιτεί, τουλάχιστον προσωρινά, συμπληρωματική στήριξη πλέον της ενίσχυσης στην έκταση. Με μια τέτοια ενίσχυση θα είναι δυνατόν να αξιοποιηθούν διενεργηθείσες και διενεργούμενες επενδύσεις. Θα ευνοούσε την ανάπτυξη μιας ευνοϊκής για το περιβάλλον καλλιέργειας και νέων γεωργικών διεξόδων που θα ήταν δυνατόν να βρουν, μακροπρόθεσμα, μια επικερδή βιομηχανική αγορά.

Για τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, είναι συνεπώς απαραίτητη μια μεταβατική φάση μεταξύ του καθεστώτος της περιόδου 1999/2000, που προβλέπει υψηλή ενίσχυση για όλες τις σχετικές καλλιέργειες, και ενός μελλοντικού καθεστώτος που θα βασίζεται στις τιμές των βιομηχανικών αγορών και στην υπαγωγή στο καθεστώς που εφαρμόζεται στις αροτραίες καλλιέργειες. Η ενίσχυση αυτή θα χορηγηθεί κατά τη διάρκεια πέντε ετών.

Λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο της ενίσχυσης για τις μακρές ίνες, και τις διακυμάνσεις των αποδόσεων, το ποσό ανά τόνο θα αντιστοιχούσε, το πρώτο έτος, στην κατά προσέγγιση διατήρηση του μέσου επιπέδου στήριξης ανά εκτάριο λίνου και κάνναβης με καλές συνθήκες καλλιέργειας. Το ποσό αυτό θα διατηρηθεί αμετάβλητο κατά τη διάρκεια πέντε ετών παρά τη μείωση της ενίσχυσης στην έκταση. Στη συνέχεια θα καταργηθεί. Προτείνεται συνεπώς να καθοριστεί ποσό 40 EUR ανά τόνο κατά τη διάρκεια των περιόδων 2000/2001 έως 2004/2005.

Η χορήγηση της ενίσχυσης στη μεταποίηση του αχύρου θα αποκλεισθεί στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δημιουργούνται τεχνητά οι απαιτούμενες προϋποθέσεις.

3.3. ΣΥΣΤΗΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΤΩΝ

Οι ενισχύσεις στην έκταση υπόκεινται στους κανόνες που αφορούν τις βασικές εκτάσεις που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999. Έτσι η υπαγωγή του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για παραγωγές ινών στο καθεστώς της στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών θα συνοδευτεί από αύξηση των βασικών εκτάσεων, με τους όρους που προβλέπονται από τον εν λόγω κανονισμό. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που διαθέτει η Επιτροπή, με βάση την περίοδο αναφοράς, 1989 έως 1991, η βασική έκταση θα πρέπει να αυξηθεί κατά 80 000 εκτάρια περίπου, στα κράτη μέλη που παραδοσιακά παράγουν, των οποίων οι εκτάσεις δεν έχουν εξάλλου καθόλου αυξηθεί. Για τα άλλα κράτη μέλη, με εξαίρεση την Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, το σημερινό επίπεδο των εκτάσεων με λίνο και κάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών συνιστά λιγότερο από 2% των βασικών εκτάσεων που παραμένουν διαθέσιμες και των εκτάσεων που βρίσκονται σε εθελουσία παύση καλλιέργειας των γαιών. Το ποσοστό αυτό πλησιάζει το 8% στην Ισπανία και το 17% στο Ηνωμένο Βασίλειο, λόγω των σημαντικών αυξήσεων των αιτήσεων ενισχύσεως τα τελευταία χρόνια.

Επειδή δεν υφίστανται κοινοτικοί περιορισμοί των καλλιεργούμενων εκτάσεων με λίνο και κάνναβη για παραγωγή ινών για να αποφευχθούν εκτροπές της νομοθεσίας και για να υπάρξει πειθαρχία όσον αφορά τις δαπάνες πρέπει να καθοριστεί ένα σύστημα σταθεροποιητών του προϋπολογισμού όσον αφορά την ενίσχυση στη μεταποίηση. Λόγω της συμπτώσεως μεταξύ των διαθέσεων των βραχέων ινών λίνου και των ινών κάνναβης, πρέπει να προβλεφθεί ένας κοινός σταθεροποιητής για τα δύο αυτά προϊόντα.

Προτείνεται συνεπώς να καθοριστεί Μεγίστη Εγγυημένη Ποσότητα για τις μακρές ίνες λίνου και για το σύνολο των βραχέων ινών λίνου και των ινών κάνναβης. Αυτές οι δύο μέγιστες εγγυημένες ποσότητες κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών με τη μορφή Εθνικών Εγγυημένων Ποσοτήτων.

Οι προτεινόμενες Εθνικές Εγγυημένες Ποσότητες βασίζονται:

- στους μέσους όρους των εκτάσεων που είχαν δηλωθεί ότι καλλιεργήθηκαν κατά τις πέντε τελευταίες περιόδους, σε αριθμούς στρογγυλευμένους προς τα πάνω. Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την παρατηρούμενη ισχυρή εξέλιξη και τα διάφορα φαινόμενα που διαπιστώθηκαν, τα αποτελέσματα αυτά θα έπρεπε να προσαρμοστούν λόγω αφενός μεν της τάσης που παρατηρήθηκε κατά τα τελευταία έτη και αφετέρου, των εκτάσεων που είναι δυνατόν να θεωρηθούν ότι είναι πράγματι παραγωγικές σύμφωνα με τα υφιστάμενα στατιστικά στοιχεία και τις άλλες διαθέσιμες πληροφορίες,

- στις μέσες αποδόσεις σε ίνες που προκύπτουν από πληροφορίες που δόθηκαν από ορισμένα κράτη μέλη και από τους επιχειρηματίες του τομέα,

- στη χορήγηση τουλάχιστον 50 τόνων ανά κράτος μέλος.

Προκειμένου να μην παγιωθεί το σύστημα και να είναι δυνατές ορισμένες μεταβιβάσεις μεταξύ δραστηριοτήτων που αφορούν τις μακρές ίνες του λίνου και τις άλλες ίνες λίνου ή κάνναβης, προτείνεται να επιτραπεί η επαναδιάθεση μεταξύ των εθνικών ποσοτήτων του ιδίου κράτους μέλους, εφόσον διασφαλίζονται οι προϋποθέσεις που βεβαιώνουν την πραγματικότητα και το οικονομικό συμφέρον της εργασίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τη δυνατότητα να αποθεματοποιούνται τα άχυρα κατά τη διάρκεια πολλών ετών καθώς και τις δυνατότητες μεταφοράς του αχύρου μεταξύ των μεταποιητών, πρέπει να περιοριστεί ο κίνδυνος καταχρήσεων. Για το σκοπό αυτό πρέπει να εφαρμοστεί ένα σύστημα αυστηρού ελέγχου των ποσοτήτων των διαφόρων κατηγοριών παραγομένων ινών. Για να περιοριστεί οποιοσδήποτε κίνδυνος, μπορούν να είναι επιλέξιμες για την ενίσχυση μόνο οι ποσότητες που είναι κατώτερες από ένα όριο ανά εκτάριο υπό σύμβαση, που καθορίζεται από το συγκεκριμένο κράτος μέλος, με βάση την εθνική εγγυημένη ποσότητα και τα εκτάρια για τα οποία οι πρώτοι μεταποιητές είχαν συνάψει συμβάσεις αγοράς του αχύρου.

3.4. ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ

Το καθεστώς προωθήσεως που αφορά μόνο τον κλωστικό λίνο που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ.1308/70 βασίζεται σε σύστημα παρακρατήσεων επί της ενισχύσεως που δεν έχει προσαρμοστεί στις πραγματικές ανάγκες και δημιουργεί δυσκολίες στην περιοδική κατανομή του προϋπολογισμού. Σύμφωνα με το καθεστώς αυτό, τα μέτρα προωθήσεως που έχουν ήδη ληφθεί καλύπτουν περίοδο έως τις 20 Σεπτεμβρίου 2001. Η προώθηση θα συμπεριληφθεί στο γενικό και εναρμονισμένο πλαίσιο για όλους τους γεωργικούς τομείς στους οποίους υφίστανται τέτοια μέτρα. Όσον αφορά την προώθηση στις τρίτες χώρες, η Επιτροπή έχει ήδη υποβάλει προτάσεις στο Συμβούλιο [18]. Όσον αφορά τα μέτρα εντός της Κοινότητας οι προτάσεις βρίσκονται στο στάδιο της μελέτης.

[18] COM(1998) 683 της 14.1.1999.

Το καθεστώς της ιδιωτικής αποθεματοποίησης δεν χρησιμοποιήθηκε καθόλου από τη θέσπισή του. Κατά την κρίση της περιόδου του 1989 έως 1992, η ανάκαμψη των τιμών που θα έπρεπε να προκληθεί από τη μείωση των εκτάσεων επιβραδύνθηκε λόγω της υπάρξεως σημαντικών ιδιωτικών αποθεμάτων. Επιπλέον, το σύστημα αυτό έχει πολύ μικρότερη σημασία στο προτεινόμενο καθεστώς που αποσκοπεί στο να σταθεροποιήσει την παραγωγή ινών και να προσαρμόσει τις σπειρωμένες εκτάσεις στις ανάγκες της αγοράς. Προτείνεται συνεπώς να καταργηθεί το καθεστώς της ιδιωτικής αποθεματοποίησης στον τομέα αυτό.

Ο έλεγχος κατά την εισαγωγή της πραγματικής χρησιμοποίησης των σπόρων κάνναβης που κατά κανόνα δεν προορίζονται για τη σπορά δημιουργεί προβλήματα. Η απαίτηση μετουσίωσης των σπόρων αυτών για να είναι αδύνατον να βλαστήσουν είναι η μόνη προβλεπόμενη λύση.

Δεδομένου ότι οι προτεινόμενες αλλαγές σε σχέση με το ισχύον καθεστώς στον τομέα αυτό κατά την περίοδο 1999-2000 είναι πολύ μεγάλες, προτείνεται να επιτραπεί στην Επιτροπή να λάβει μεταβατικά μέτρα που θεωρούνται αναγκαία προκειμένου να διασφαλιστεί το αρμονικό πέρασμα από το ένα καθεστώς στο άλλο.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Η παρούσα νομοθετική πρόταση ακυρώνει και αντικαθιστά την πρόταση που έγινε από την Επιτροπή το 1996 [19] για την οποία δεν λήφθηκε απόφαση του Συμβουλίου. Αποσκοπεί στο να αναμορφώσει σε βάθος την κοινή οργάνωση της αγοράς για το λίνο και την κάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών προκειμένου να την προσαρμόσει στις αλλαγές που επήλθαν και να απλουστεύσει το εφαρμοζόμενο καθεστώς. Έχει ως άξονες δύο προτάσεις κανονισμών του Συμβουλίου που αποσκοπούν αφενός μεν στην υπαγωγή των εν λόγω καλλιεργειών στο γενικό καθεστώς που θα εφαρμοστεί στις αροτραίες καλλιέργειες και αφετέρου στη δημιουργία συμπληρωματικής στήριξης με ενίσχυση στη μεταποίηση των αχύρων του λίνου και της κάνναβης.

[19] COM(96) 44 τελικό της 14.2.1996.

Με τον τρόπο αυτό προτείνεται να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 του Συμβουλίου για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών προκειμένου να συμπεριληφθεί σ' αυτόν ο λίνος και η κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών και να προσαρμοστεί στις ιδιαίτερες απαιτήσεις των καλλιεργειών αυτών. Προβλέπεται κυρίως η υποχρέωση συμβάσεων πώλησης του αχύρου μεταξύ των παραγωγών και των αναγνωρισμένων μεταποιητών, καθώς και περιορισμοί και μέτρα ελέγχου για να αποφευχθεί οποιαδήποτε παράνομη καλλιέργεια κάνναβης με το καθεστώς αυτό.

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει συντόμως πρόταση αναμορφώσεως στον τομέα του ρυζιού που θα μπορούσε επίσης να περιλαμβάνει το να συμπεριληφθεί το προϊόν αυτό στο καθεστώς που προβλέπεται για τις αροτραίες καλλιέργειες και συνεπώς μια άλλη τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 του Συμβουλίου. Με βάση την εξέλιξη των ζητήσεων στους κόλπους του Συμβουλίου και των ημερομηνιών εγκρίσεως των σχετικών κανονισμών, είναι δυνατόν να καταστεί αναγκαίο να προσαρμοστεί η σειρά και η αρίθμηση των άρθρων ή των παραγράφων της παρούσας πρότασης. Μετά την έγκριση από το Συμβούλιο των τροποποιήσεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 όσον αφορά το λίνο, την κάνναβη και το ρύζι, η Επιτροπή θα προτείνει παγίωση του εν λόγω καθεστώτος.

Εξάλλου, αλλά συγχρόνως, προτείνεται κανονισμός περί κοινής οργάνωσης της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών. Καθορίζεται σ' αυτό ένα καθεστώς ενίσχυσης στη μεταποίηση του αχύρου του λίνου και της κάνναβης. Η ενίσχυση θα χορηγείται ανάλογα με τις κατηγορίες των λαμβανομένων προϊόντων, μακρές ίνες αφενός και βραχείες ίνες λίνου και ίνες κάνναβης αφετέρου. Η ενίσχυση για τη δεύτερη κατηγορία ινών θα είναι προσωρινή και θα σκοπεύει στο να συνοδευθούν οι αναγκαίες προσαρμογές των προϊόντων που τελειοποιήθηκαν τελευταία και οι βιομηχανικές διέξοδοι που ανοίγονται γι' αυτά. Η πρόταση προβλέπει και σταθεροποιητικό μηχανισμό των δαπανών, την απαίτηση συμβάσεων αγοράς του αχύρου από τους αναγνωρισμένους μεταποιητές καθώς και καθεστώς που εφαρμόζεται στις συναλλαγές.

Από τα προτεινόμενα μέτρα θα προκύψει σημαντική μείωση ορισμένων εκτάσεων που δηλώνονται ότι καλλιεργούνται με λίνο ή κάνναβη και θα περιορίσει τα καθεστώτα στηρίξεως στις εκμεταλλεύσεις στοχεύοντας σε παραγωγή πραγματική και οικονομικώς αιτιολογημένη. Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι οι δαπάνες θα πρέπει να είναι 80 εκατ. EUR περίπου το 2000/2001. Θα μειωθούν προοδευτικά έως τα 50 εκατ. EUR περίπου κατά το 2005/2006, ανάλογα με τη μείωση του επιπέδου των ενισχύσεων στην έκταση καθώς και με την εξάλειψη της ενίσχυσης στη μεταποίηση των βραχέων ινών λίνου και ινών κάνναβης.

Των προτεινομένων μέτρων θα επωφεληθούν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις που είναι πολυάριθμες στον τομέα αυτό. Συμβάλουν στη βελτίωση του περιβάλλοντος και στη δημοσιονομική πειθαρχία. Το σύνολο των μέτρων αυτών εγγράφεται στο γενικό στόχο ομοιόμορφης εφαρμογής των καθεστώτων που αφορούν τη γεωργική παραγωγή. Ανήκουν αποκλειστικά στην αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη που έχουν οι γεωργοί να γνωρίζουν έγκαιρα τις διατάξεις που θα εφαρμοστούν στα προϊόντα που καλλιεργούν, πρέπει η απόφαση του Συμβουλίου επί της προτάσεως αυτής να ληφθεί το αργότερο στην αρχή του Μαρτίου του έτους 2000 προκειμένου να είναι δυνατή η εφαρμογή των από την περίοδο 2000/2001 που αρχίζει την 1η Ιουλίου 2000. Με σκοπό να είναι εμφανές σε όλους τους επιχειρηματίες του τομέα ότι ένα σχέδιο αναμόρφωσης της κοινής οργάνωσης της αγοράς που εφαρμόζεται στο λίνο και στην κάνναβη βρίσκεται στο στάδιο των συζητήσεων στις κοινοτικές αρχές, δημοσιεύθηκε ανακοίνωση της Επιτροπής στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής [20],

[20] ΕΕ C

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [21],

[21] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [22],

[22] ΕΕ C

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [23],

[23] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η λειτουργία και η ανάπτυξη της κοινής αγοράς για τα γεωργικά προϊόντα πρέπει να συνοδεύεται από την καθιέρωση κοινής γεωργικής πολιτικής. Πρέπει, να περιλαμβάνει ιδίως κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών που μπορούν να λάβουν διάφορες μορφές ανάλογα με τα προϊόντα.

(2) Η κοινή γεωργική πολιτική αποσκοπεί στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 33 της Συνθήκης. Στον τομέα του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών, πλέον των διατάξεων που αφορούν τις ενισχύσεις στην έκταση που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για τη θέσπιση καθεστώτος στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών [24], πρέπει να προβλεφθούν μέτρα σχετικά με την εσωτερική αγορά, που θα περιλαμβάνουν τις ενισχύσεις στους πρώτους μεταποιητές αχύρου λίνου και κάνναβης.

[24] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../... (βλ. σ. ... της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας).

(3) Για να διασφαλιστεί αποτελεσματική μεταποίηση του αχύρου λίνου και κάνναβης, πρέπει να εξαρτηθεί η χορήγηση της ενίσχυσης από ορισμένες προϋποθέσεις, κυρίως από την καθιέρωση αναγνωρίσεως των πρώτων μεταποιητών και από την υποχρέωση σύμβασης αγοράς του αχύρου από τους εν λόγω μεταποιητές.

(4) Προκειμένου να αποφευχθεί κακή διάθεση των κοινοτικών κονδυλίων, πρέπει να αποκλεισθεί της ενισχύσεως κάθε πρώτος μεταποιητής για τον οποίο καθορίζεται ότι δημιούργησε τεχνητά τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να δικαιούται αυτής και επωφελείται με τον τρόπο αυτό πλεονεκτήματος που δεν είναι σύμφωνο με τους στόχους του καθεστώτος στήριξης που προορίζεται για την μεταποίηση του αχύρου.

(5) Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες που είναι συνυφασμένες αφενός μεν με την αγορά μακρών ινών λίνου και αφετέρου με εκείνη των βραχέων ινών λίνου και ινών κάνναβης, πρέπει να διαφοροποιηθεί η ενίσχυση συναρτήσει εκάστης των δύο κατηγοριών λαμβανομένων ινών. Για να διασφαλιστεί συνολικό επίπεδο στήριξης που επιτρέπει στην παραδοσιακή παραγωγή μακρών ινών λίνου να επιβιώσει με όρους που πλησιάζουν εκείνους που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 του Συμβουλίου της 4ης Ιουλίου 1970 [25], περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης πρέπει να αυξηθεί προοδευτικά το ποσό της ενίσχυσης που χορηγείται στον πρώτο μεταποιητή εις τρόπον ώστε να ληφθεί υπόψη η σταδιακή πτώση της στήριξης ανά εκτάριο που χορηγείται στον παραγωγό στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 και να καταργηθεί, μακροχρόνια, η ενίσχυση για τις βραχείες ίνες λίνου. Όσον αφορά τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, πρέπει να χορηγηθεί ποσότητα ενίσχυσης στον πρώτο μεταποιητή που επιτρέπει, κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου, να προσαρμοστούν αμοιβαία τα νέα προϊόντα που θα προέλθουν στις δυναμικές αγορές που ανοίγονται σ' αυτά.

[25] ΕΕ L 146 της 4.7.1970, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94 (ΕΕ L 349 της 31.12.1994, σ. 105).

(6) Για να αποφευχθεί οποιαδήποτε παράτυπη αύξηση της επιλέξιμης ποσότητας για ενίσχυση, πρέπει τα κράτη μέλη να ορίσουν ανώτατα όρια αυτής συναρτήσει των εκτάσεων για τις οποίες έχει συναφθεί σύμβαση αγοράς του αχύρου.

(7) Για να περιοριστούν οι δαπάνες που προκύπτουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, πρέπει να καθιερωθεί σταθεροποιητικός μηχανισμός για κάθε τύπο ινών που λαμβάνονται ανάλογα με το αν πρόκειται για μακρές ίνες λίνου αφενός ή για βραχείες ίνες λίνου και ίνες κάνναβης αφετέρου. Για να ευνοηθεί ένα λογικό επίπεδο των συγκεκριμένων καλλιεργειών σε κάθε ένα των κρατών μελών, πρέπει να καθοριστεί μέγιστη εγγυημένη ποσότητα για κάθε μια από τις κατηγορίες ινών και να κατανεμηθεί αυτή μεταξύ των κρατών μελών με τη μορφή εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων. Ωστόσο, οι εθνικές εγγυημένες ποσότητες για τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης περιορίζονται στην περίοδο που θα επιτρέψει στα νέα προϊόντα που θα προέλθουν από αυτές να προσαρμοστούν στην αγορά. Οι εθνικές εγγυημένες ποσότητες καθορίζονται λαμβάνοντας υπόψη τις πλέον πρόσφατες μέσες εκτάσεις σε κλωστικό λίνο και κάνναβη, ενδεχομένως προσαρμοσμένες ώστε να εκφράζουν τις πραγματικώς καλλιεργούμενες εκτάσεις, πολλαπλασιασμένες με τις μέσες αποδόσεις σε ίνες.

(8) Για να είναι δυνατόν σε κάθε κράτος μέλος να προβεί σε προσαρμογή μεταξύ των λαμβανομένων ποσοτήτων ινών πρέπει να προβλεφθούν όροι μεταβίβασης μεταξύ των εγγυημένων εθνικών ποσοτήτων οι οποίες παραχωρούνται αντιστοίχως σ' αυτά. Αυτή η μεταβίβαση των ποσοτήτων πραγματοποιείται συναρτήσει συντελεστού που διασφαλίζει δημοσιονομική ισοδυναμία.

(9) Τα κράτη μέλη παραγωγής πρέπει να θεσπίσουν τις αναγκαίες διατάξεις για να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία των μέτρων που προβλέπονται για τη χορήγηση της ενίσχυσης. Επιπλέον, λόγω των προθεσμιών που είναι αναγκαίες για την μεταποίηση όλου του αχύρου της περιόδου, ως μέτρο ελέγχου καθιερώνεται σύστημα προκαταβολής επί της ενίσχυσης.

(10) Από το σύνολο των μέτρων που είναι συναφή με το καθεστώς των ανταλλαγών με τις τρίτες χώρες θα πρέπει να είναι δυνατόν να παραιτηθούμε από την εφαρμογή οποιουδήποτε ποσοτικού περιορισμού και από την είσπραξη οποιουδήποτε δασμού στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Ωστόσο, ο μηχανισμός αυτός, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να εφαρμοστεί. Προκειμένου να μην αφεθεί σε τέτοιες περιπτώσεις, η κοινοτική αγορά χωρίς άμυνα έναντι των διαταράξεων που υπάρχει κίνδυνος να προκύψουν από αυτό, πρέπει να είναι δυνατόν η Κοινότητα να λάβει ταχέως όλα τα αναγκαία μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη συμφωνία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό του Εμπορίου επί της γεωργίας [26].

[26] ΕΕ L 336 της 23.12.1994, σ. 22.

(11) Προκειμένου να μη διαταραχθεί η κοινή οργάνωση της αγοράς κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών από παράνομες καλλιέργειες, πρέπει να προβλεφθεί έλεγχος των εισαγωγών κάνναβης και των σπόρων σποράς κάνναβης προκειμένου να υπάρξει διασφάλιση ότι τα εν λόγω προϊόντα παρέχουν ορισμένες εγγυήσεις όσον αφορά την περιεκτικότητά τους σε τετραϋδροκανναβινόλη. Επιπλέον, η εισαγωγή των σπόρων κάνναβης εκτός εκείνων που προορίζονται για τη σπορά πρέπει να εξαρτηθεί από τον όρο ότι θα υποστούν επέμβαση ώστε να μην είναι σε θέση να βλαστήσουν.

(12) Όσο θα προχωρεί η εξέλιξη των αγορών του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να ανακοινώνουν αμοιβαία τις αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(13) Τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι μέτρα διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [27] και πρέπει συνεπώς να θεσπιστούν με τη διαδικασία διαχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης.

[27] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ.23.

(14) Οι δαπάνες που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη λόγω των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να χρηματοδοτηθούν από την Κοινότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999, περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής [28].

[28] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103.

(15) Η κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης, που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70, έχει υποστεί πολλές τροποποιήσεις αλλά δεν αντιστοιχεί πλέον στις βαθιές μεταλλαγές που υπέστη ο τομέας. Πρέπει συνεπώς να καταργηθεί ο προαναφερθείς κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 619/71 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1971 περί καθορισμού των γενικών κανόνων χορηγήσεως της ενισχύσεως για το λίνο και την κάνναβη [29], ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 620/71 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1971 περί θεσπίσεως των διατάξεων-πλαισίων για τις συμβάσεις πωλήσεως του λίνου και της καννάβεως σε άχυρο [30], ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1172/71 του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1971 περί θεσπίσεως των γενικών κανόνων των ενισχύσεων για την ιδιωτική αποθεματοποίηση των ακατέργαστων ινών λίνου και καννάβεως [31], ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1430/82 του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 1982 περί περιοριστικών μέτρων για την εισαγωγή καννάβεως και κανναβοσπόρων και περί τροποποίησης του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 όσον αφορά την κάνναβη [32], ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2059/84 του Συμβουλίου της 16ης Ιουλίου 1984 για τον καθορισμό των γενικών κανόνων σχετικά με τα περιοριστικά μέτρα κατά την εισαγωγή καννάβεως και κανναβοσπόρων και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 619/71 όσον αφορά την κάνναβη [33], που βασίζονται συνεπώς επί των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 και (ΕΟΚ) αριθ. 619/71, αντικαθίστανται από τις νέες διατάξεις του παρόντος κανονισμού και καταργούνται.

[29] ΕΕ L 72 της 26.3.71, σ. 2. Κανονισμός που τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1420/98 (ΕΕ L 19 της 4.7.1998, σ. 7).

[30] ΕΕ L 72 της 26.3.1971, σ. 4. Κανονισμός που τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 713/95 (ΕΕ L 73 της 1.4.1995, σ. 16).

[31] ΕΕ L 123 της 5.6.1971, σ. 7.

[32] ΕΕ L 162 της 12.6.1982, σ. 27. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94.

[33] ΕΕ L 191 της 19.7.1984, σ. 6. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας και από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94.

(16) Το πέρασμα από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 σε εκείνες που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό είναι δυνατόν να δημιουργήσει δυσχέρειες οι οποίες δεν προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Προκειμένου να είναι δυνατόν να ανταποκριθούμε σε τέτοιο ενδεχόμενο, πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να εγκρίνει τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα. Πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να επιλύει ειδικά πρακτικά προβλήματα,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Η κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών περιλαμβάνει καθεστώς εσωτερικής αγοράς και καθεστώς ανταλλαγών με τις τρίτες χώρες. Διέπει τα ακόλουθα προϊόντα:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού νοείται ως:

α) «γεωργός»: ο γεωργός όπως ορίζεται στο άρθρο 10, στοιχείο α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1259/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής [34]·

[34] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 113.

β) «αναγνωρισμένος πρώτος μεταποιητής»: το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ή η ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων, ανεξαρτήτως του νομικού καθεστώτος που παρέχεται από το εθνικό δίκαιο στην ομάδα καθώς και στα μέλη της, το οποίο έχει αναγνωρισθεί από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους στην επικράτεια του οποίου βρίσκονται οι εγκαταστάσεις του που αποσκοπεί στην παραγωγή ινών λίνου και κάνναβης ή στη μεταποίηση άλλων προϊόντων κάνναβης που δεν χρησιμοποιούνται στην ανθρώπινη διατροφή.

3. Ο παρόν κανονισμός εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των μέτρων που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999.

Τίτλος I

Εσωτερική αγορά

Άρθρο 2

1. Καθορίζεται ενίσχυση στη μεταποίηση του αχύρου λίνου και κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών.

Η ενίσχυση χορηγείται στον αναγνωρισμένο πρώτο μεταποιητή συναρτήσει της ποσότητας των πραγματικά λαμβανομένων ινών από άχυρο για το οποίο έχει συναφθεί σύμβαση αγοράς με γεωργό.

Δεν θα καταβληθεί καμία ενίσχυση σε αναγνωρισμένο πρώτο μεταποιητή για τον οποίο διαπιστώνεται ότι δημιούργησε τεχνητά τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για να επωφεληθεί από αυτή και να έχει με τον τρόπο αυτό πλεονέκτημα που δεν είναι σύμφωνο με τους στόχους του παρόντος καθεστώτος.

2. Το ποσό της ενίσχυσης στη μεταποίηση, ανά τόνο ινών, καθορίζεται ως εξής:

α) όσον αφορά τις μακρές ίνες λίνου:

- 60 EUR για την περίοδο εμπορίας 2000/2001,

- 120 EUR για την περίοδο εμπορίας 2001/2002,

- 180 EUR για τις περιόδους εμπορίας 2002/2003, 2003/2004 και 2004/2005,

- 200 EUR από την περίοδο εμπορίας 2005/2006.

β) όσον αφορά τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, που περιέχουν κατ' ανώτατο όριο 5% ξένες ύλες και συσσωματώματα ινών: 40 EUR για τις περιόδους εμπορίας 2000/2001 έως 2004/2005.

3. Οι ποσότητες των επιλεξίμων για την ενίσχυση ινών περιορίζονται συναρτήσει των εκτάσεων για τις οποίες έχει συναφθεί σύμβαση αγοράς του αχύρου.

Τα όρια που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο καθορίζονται από τα κράτη μέλη εις τρόπον ώστε να τηρούνται οι εγγυημένες εθνικές ποσότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3.

4. Μετά από αίτηση του αναγνωρισμένου πρώτου μεταποιητή, μπορεί να καταβληθεί προκαταβολή επί της ενίσχυσης συναρτήσει των ποσοτήτων ινών που έχουν ληφθεί.

Άρθρο 3

1. Μεγίστη εγγυημένη ποσότητα 75 500 τόνων ανά περίοδο εμπορίας καθορίζεται για τις μακρές ίνες λίνου. Η ποσότητα αυτή κατανέμεται ως εξής μεταξύ των κρατών μελών με τη μορφή εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων:

- 13 800 τόνοι για το Βέλγιο,

- 300 τόνοι για τη Γερμανία,

- 55 800 τόνοι για τη Γαλλία,

- 4 800 τόνοι για της Κάτω Χώρες,

- 150 τόνοι για την Αυστρία,

- 200 τόνοι για τη Φινλανδία,

- 50 τόνοι για κάθε ένα από τα άλλα κράτη μέλη.

2. Μεγίστη εγγυημένη ποσότητα 119 250 τόνοι ανά περίοδο εμπορίας καθορίζεται για τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, που περιέχουν κατ' ανώτατο όριο 5% ξένες ύλες και συσσωματώματα ινών.. Η ποσότητα αυτή κατανέμεται ως εξής μεταξύ των κρατών μελών με τη μορφή εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων:

- 10 350 τόνοι για το Βέλγιο,

- 100 τόνοι για τη Δανία,

- 6 300 τόνοι για τη Γερμανία,

- 18 700 τόνοι για την Ισπανία,

- 61 350 τόνοι για τη Γαλλία,

- 100 τόνοι για την Ιταλία,

- 5 550 τόνοι για τις Κάτω Χώρες,

- 1 750 τόνοι για την Αυστρία,

- 650 τόνοι για την Πορτογαλία,

- 1 000 τόνοι για την Φινλανδία,

- 1 150 τόνοι για τη Σουηδία,

- 12 100 τόνοι για το Ηνωμένο Βασίλειο,

- 50 τόνοι για κάθε ένα από τα άλλα κράτη μέλη.

Οι εθνικές εγγυημένες εκτάσεις για τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, που ενδεχομένως μειώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 3, δεν εφαρμόζονται πλέον από την περίοδο εμπορίας 2005/2006.

3. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να μεταβιβάσει μέρος της εθνικής εγγυημένης ποσότητας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στην εθνική εγγυημένη ποσότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 2 ή αντιστρόφως.

Οι μεταβιβάσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο πραγματοποιούνται συναρτήσει ισοδυναμίας ενός τόνου μακρών ινών λίνου προς πέντε τόνους βραχέων ινών λίνου και ινών κάνναβης.

Τα ποσά των ενισχύσεων στη μεταποίηση χορηγούνται κατ' ανώτατο όριο για τις ποσότητες που αναφέρονται αντιστοίχως στις παραγράφους 1 και 2, προσαρμοσμένες σύμφωνα με τα δύο πρώτα εδάφια της παρούσας παραγράφου.

Τίτλος II

Ανταλλαγές με τις τρίτες χώρες

Άρθρο 4

1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη πλέον περιοριστικών διατάξεων που έχουν ληφθεί από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τη Συνθήκη και με τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τη συμφωνία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό του Εμπορίου επί της γεωργίας.

2. Η εισαγωγή κάνναβης από τρίτες χώρες εξαρτάται από την έκδοση πιστοποιητικού με τους εξής όρους:

- η ακατέργαστη κάνναβη που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 5302 10 00 και προέρχεται από τρίτες χώρες πρέπει να ανταποκρίνεται στους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 5α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999,

- οι σπόροι που προορίζονται για σπορά ποικιλιών κάνναβης, που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 1207 99 10, πρέπει να συνοδεύονται από την απόδειξη ότι η περιεκτικότητα σε τετραϋδροκανναβινόλη δεν είναι ανώτερο από εκείνη που έχει καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 5α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1251/1999,

- οι σπόροι κάνναβης εκτός εκείνων που προορίζονται για τη σπορά, που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 1207 99 91, πρέπει να έχουν υποστεί επέμβαση ώστε να είναι αδύνατον να βλαστήσουν.

Η εισαγωγή στην Κοινότητα των προϊόντων που αναφέρονται στην πρώτη και δεύτερη υποπερίπτωση, υπάγεται σε σύστημα ελέγχου που επιτρέπει να επαληθεύεται η τήρηση των όρων που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 5

Εκτός αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού ή αποφάσεων δυνάμει μιας των διατάξεων αυτού, απαγορεύονται στις ανταλλαγές με τις τρίτες χώρες:

- η είσπραξη οποιουδήποτε φόρου ισοδυνάμου αποτελέσματος με δασμό,

- η εφαρμογή οποιουδήποτε ποσοτικού περιορισμού ή μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.

Άρθρο 6

1. Εάν στην Κοινότητα, η αγορά ενός ή περισσοτέρων προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 υφίσταται, ή υπάρχει κίνδυνος να υποστεί, λόγω εισαγωγών ή εξαγωγών, σοβαρές διαταραχές από τις οποίες είναι δυνατόν να διακυβευτούν οι στόχοι του άρθρου 33 της συνθήκης, μπορούν να εφαρμοστούν τα ενδεικνυόμενα μέτρα στις ανταλλαγές με τις τρίτες χώρες έως ότου εξαλειφθεί η διαταραχή ή ο κίνδυνος διαταραχής.

Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ενισχυμένη πλειοψηφία, μετά από πρόταση της Επιτροπής, θεσπίζει τους γενικούς κανόνες εφαρμογής της παρούσας παραγράφου και ορίζει τις περιπτώσεις και τα όρια εντός των οποίων τα κράτη μέλη μπορούν να λάβουν συντηρητικά μέτρα.

2. Εάν παρουσιαστεί η κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή με δικής της πρωτοβουλία, αποφασίζει τα αναγκαία μέτρα τα οποία ανακοινώνονται στα κράτη μέλη και τα οποία εφαρμόζονται αμέσως. Εάν ένα κράτος μέλος φέρει το θέμα με αίτησή τους στην Επιτροπή, η Επιτροπή αποφασίζει επ' αυτού εντός τριών εργασίμων ημερών οι οποίες έπονται της λήψεως της αιτήσεως.

3. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να παραπέμψει στο Συμβούλιο την απόφαση που ελήφθη από την Επιτροπή εντός προθεσμίας τριών εργασίμων ημερών που έπονται της ημέρας της ανακοινώσεώς της. Το Συμβούλιο συνεδριάζει αμέσως. Είναι δυνατόν, με ειδική πλειοψηφία, να τροποποιήσει ή να ακυρώσει το εν λόγω μέτρο εντός προθεσμίας ενός μηνός που υπολογίζεται από την ημέρα από την οποία έγινε η παραπομπή.

4. Οι διατάξεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται λαμβάνοντας υπόψη τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες που έχουν συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 300, παράγραφος 2 της συνθήκης.

Τίτλος III

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 7

Με την επιφύλαξη διατάξεων αντιθέτων προς τον παρόντα κανονισμό, τα άρθρα 87, 88 και 89 της συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στο εμπόριο των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 1.

Άρθρο 8

Τα μέτρα εκτέλεσης του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού. Πρόκειται κυρίως:

- για όρους αναγνωρίσεως των πρώτων μεταποιητών, αποκλείοντας ιδιαίτερα τους μεταποιητές προϊόντος κάνναβης που χρησιμοποιείται στην ανθρώπινη διατροφή,

- για όρους που πρέπει να τηρούνται για τις συμβάσεις αγοράς αχύρου από τους αναγνωρισμένους πρώτους μεταποιητές,

- για τα κριτήρια που πρέπει να τηρούνται αφενός μεν από τις μακρές ίνες λίνου και αφετέρου από τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης, που περιέχουν κατ´ ανώτατο όριο 5% ξένων υλών και συσσωματώματα ινών,

- για τους όρους χορηγήσεως της ενισχύσεως και της προκαταβολής,

- για τους όρους που πρέπει να τηρηθούν για τον καθορισμό των ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 3,

- για τους όρους μεταβιβάσεως μεταξύ των εθνικών εγγυημένων ποσοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3.

Τα μέτρα είναι δυνατόν να αφορούν, επιπλέον, οποιοδήποτε μέτρο ελέγχου θεωρηθεί αναγκαίο για να προστατευθούν τα οικονομικά συμφέροντα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από τις παρατυπίες και τις άλλες ανωμαλίες.

Άρθρο 9

1. Συνιστάται επιτροπή διαχειρίσεως λίνου και κάνναβης, εφεξής ονομαζομένη η «επιτροπή».

2. Όταν υπάρχει αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία διαχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε ένα μήνα.

3. Η επιτροπή μπορεί να εξετάσει οποιοδήποτε θέμα φέρει προς συζήτηση ο πρόεδρός της, είτε με δική του πρωτοβουλία, είτε μετά από αίτηση του αντιπροσώπου ενός κράτους μέλους.

Άρθρο 10

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 και οι διατάξεις που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού εφαρμόζονται στα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1.

Τίτλος IV

Μεταβατικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 11

Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70, (ΕΟΚ) αριθ. 619/71, (ΕΟΚ) αριθ. 620/71, (ΕΟΚ) αριθ. 1172/71, (ΕΟΚ) αριθ. 1430/82 και (ΕΟΚ) αριθ. 2059/84 καταργούνται.

Άρθρο 12

Με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2, η Επιτροπή εγκρίνει:

- τα αναγκαία μέτρα για να διευκολυνθεί το πέρασμα από τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 και (ΕΟΚ) αριθ. 619/71 σε εκείνες του παρόντος κανονισμού,

- τα αναγκαία μέτρα για να επιλυθούν ιδιαίτερα πρακτικά προβλήματα. Τα μέτρα αυτά, εάν είναι δεόντως αιτιολογημένα, μπορούν να παρεκκλίνουν από ορισμένες διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 13

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύσει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιουλίου 2000.

Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 1308/70 και (ΕΟΚ) αριθ. 619/71 εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τις περιόδους εμπορίας 1998/99 και 1999/2000.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>