EL    EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , 2.09.2004 
COM(2004) 579 τελικό  
  
Πρόταση  
ΑΠΟΦΑΣΗΣ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
που επιτρέπει  στη Γερµανία να εφαρ µόσει µέτρο  παρέκκλισης  από το άρθρο  17 της 
έκτης  οδηγίας  77/388/ΕΟΚ  περί εναρ µονίσεως  των νοµοθεσιών  των κρατών  µελών  των 
σχετικών  µε τους  φόρους  κύκλου  εργασιών  
  
(υποβληθείσα  από την Επιτροπή ) 
 
EL 2   EL ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ  ΕΚΘΕΣΗ  
Με επιστολή  που παραλήφθηκε  από τη Γενική  Γραµµατεία  της Επιτροπής  στις 22.03.2004 οι 
γερµανικές  αρχές  ζήτησαν , βάσει  του άρθρου  27 της οδηγίας  77/388/ΕΟΚ  του Συµβουλίου , 
της 17ης Μαΐου  1977, περί εναρ µονίσεως  των νοµοθεσιών  των κρατών  µελών  των σχετικών  
µε τους κύκλους  εργασιών  - κοινό  σύστη µα φόρου  προστιθέ µενης αξίας : οµοιόµορφη  
φορολογική  βάση1 (εφεξής , «έκτη οδηγία »), να συνεχίσουν  να εφαρ µόζουν  ένα ειδικό  µέτρο, 
την εφαρ µογή του οποίου  το Συµβούλιο  είχε αρχικά  επιτρέψει  βάσει  του άρθρου  1 της 
απόφασης  2000/186/ ΕΚ της 28ης Φεβρουαρίου  2000.2 
Σύµφωνα  µε το άρθρο  27(2) της έκτης  οδηγίας , η Επιτροπή  ενηµέρωσε  τα υπόλοιπα  κράτη  
µέλη µε επιστολή  στις 06.08.2004 σχετικά  µε το αίτηµα της γερµανικής  κυβέρνησης  και µε 
επιστολή  της 10.08.2004 η Επιτροπή  γνωστοποίησε  στη Γερµανία ότι διέθετε  όλες τις 
απαραίτητες  πληροφορίες  για την αξιολόγηση  του αιτήµατος. 
Το άρθρο  1 της απόφασης  2000/186/ ΕΚ επιτρέπει  τη λήψη  ενός µέτρου , που συνίσταται  σε 
πλήρη  αποκλεισ µό του δικαιώ µατος µείωσης  του ΦΠΑ  που επιβάλλεται  στις δαπάνες  σχετικά  
µε αγαθά  και υπηρεσίες  η χρήση  των οποίων  για τις ανάγκες  της επιχείρησης  αντιστοιχεί  
τουλάχιστον  στο 10% της συνολικής  χρήσης . 
Βάσει  του άρθρου  3 της απόφασης  η άδεια  έληξε  την 31η ∆εκε µβρίου  2002. Το εν λόγω  
άρθρο  προβλέπει  επίσης  την αναδρο µική ισχύ της απόφασης . Λόγω  διαδικασίας  που εκκρε µεί 
στο ∆ΕΚ , η άδεια  παρατάθηκε  µόνον  έως την 30η Ιουνίου  2004 βάσει  της απόφασης  
2003/354/ ΕΚ του Συµβουλίου  της 13ης Μαΐου  20033 για να συνεκτι µηθεί η απόφαση  του 
∆ΕΚ  πριν από τη λήψη  απόφασης  για µελλοντική  παράταση . 
Πράγ µατι, η ισχύς  της απόφασης  2000/186/ ΕΚ της 28ης Φεβρουαρίου  2000 τέθηκε , έως ένα 
βαθµό, υπό αµφισβήτηση , στην  προκαταρκτική  δικαστική  διαδικασία  C-17/01, όπου  το 
γερµανικό  Bundesfinanzhof ζήτησε  προδικαστική  απόφαση  σχετικά  µε την ισχύ της 
διαδικασίας  για την έγκριση  της παρούσας  απόφασης  και σχετικά  µε την ισχύ της 
αναδρο µικής ισχύος  του άρθρου  3 της απόφασης  2000/186/ ΕΚ. Στην  πρόσφατη  απόφαση  που 
έλαβε  στις 29 Απριλίου  2004, το ∆ικαστήριο  απεφάνθη  ότι η εξέταση  της διαδικασίας  πριν 
από την έγκριση  της απόφασης  2000/186/ ΕΚ του Συµβουλίου  της 28ης Φεβρουαρίου  2000 
δεν παρουσίασε  παρατυπίες  που να επηρεάζουν  την ισχύ της εν λόγω  απόφασης . Το 
∆ικαστήριο  απεφάνθη  επίσης  ότι το άρθρο  3 της απόφασης  2000/186/ ΕΚ δεν ισχύει  καθώς  
προβλέπει  τη χορήγηση  άδειας  από το Συµβούλιο  της Ευρωπαϊκής  Ένωσης  στην  
Οµοσπονδιακή  ∆ηµοκρατία  της Γερµανίας  µε αναδρο µική ισχύ από την 1η Απριλίου  1999. 
Η Γερµανία ζητά τώρα  να της επιτραπεί  να συνεχίσει  να εφαρ µόζει το µέτρο που 
προβλέπεται  στο άρθρο  1 της απόφασης . Η Επιτροπή  ανάφερε  ήδη στην  πρότασή  της4 πριν 
από την απόφαση  2000/186/ ΕΟΚ  ότι κρίνει  πως το εν λόγω  µέτρο είναι  συµβατό  µε το άρθρο  
27 της έκτης  οδηγίας  ΦΠΑ  και ιδίως  ότι η παρέκκλιση  δικαιολογείται  λόγω  της ανάγκης  να 
απλουστευθεί  η διαδικασία  επιβολής  του ΦΠΑ ·αυτό  επηρεάζει  ελάχιστα  µόνον  το ύψος  του 
οφειλό µενου φόρου  στο τελικό  στάδιο  κατανάλωσης . Στην  προαναφερό µενη απόφαση  το 
                                                 
1 ΕΕ L 145, 13.6.1977, σ. 1. οδηγία  όπως  τροποποιήθηκε  τελευταία  µε την οδηγία  αριθ. 2004/7/ΕΚ 
(ΕΕ L 27, 30.1.2004, σ. 44). 
2 ΕΕ L 59, 4.3.2000, σ. 12. 
3 Απόφαση  2003/354/ ΕΚ της 13ης Μαΐου  2003, ΕΕ L 123, 17.5.2003, σ. 47. 
4 Έγγραφο  COM(1999) 690 τελικό . 
 
EL 3   EL ∆ικαστήριο  δεν έθεσε  υπό αµφισβήτηση  την ισχύ του άρθρου  1 της απόφασης  
2000/186/ ΕΟΚ . Συνεπώς , πρέπει  να χορηγηθεί  η παρέκκλιση . 
Το ερώτη µα ως προς  την ισχύ της αναδρο µικής ισχύος  που προβλέπεται  στο άρθρο  3 της 
απόφασης  δεν επηρεάζει  µελλοντικά  την παράταση  του µέτρου  που προβλέπεται  στο 
άρθρο  1. 
Συνεπώς  πρέπει  να παραταθεί  η ισχύς  της χορήγησης  άδειας  έως την 31η ∆εκε µβρίου  2009. 
 
EL 4   EL Πρόταση  
ΑΠΟΦΑΣΗΣ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
που επιτρέπει  στη Γερµανία να εφαρ µόσει µέτρο  παρέκκλισης  από το άρθρο  17 της 
έκτης  οδηγίας  77/388/ΕΟΚ  περί εναρ µονίσεως  των νοµοθεσιών  των κρατών  µελών  των 
σχετικών  µε τους  φόρους  κύκλου  εργασιών  
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  ΤΗΣ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ  ΕΝΩΣΗΣ , 
Έχοντας  υπόψη : 
τη συνθήκη  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας , 
την έκτη οδηγία  (77/388/ ΕΟΚ ) του Συµβουλίου , της 17ης Μαΐου  1977, περί εναρ µονίσεως  
των νοµοθεσιών  των κρατών  µελών  των σχετικών  µε τους φόρους  κύκλου  εργασιών  - Κοινό  
σύστη µα φόρου  προστιθέ µενης αξίας : οµοιόµορφη  φορολογική  βάση  (1), και ιδίως  το άρθρο  
27, 
την πρόταση  της Επιτροπής5, 
Εκτιµώντας  τα ακόλουθα : 
(1) Με επιστολή  που παραλήφθηκε  από τη Γενική  Γραµµατεία  της Επιτροπής  στις 
22.03.2004 οι γερµανικές  αρχές  ζήτησαν  να τους επιτραπεί  να εφαρ µόσουν  την 
παρέκκλιση  που τους χορηγήθηκε  βάσει  του άρθρου  1 της απόφασης  2000/186/ ΕΚ 
του Συµβουλίου (3). 
(2) Τα υπόλοιπα  κράτη  µέλη ενηµερώθηκαν  σχετικά  µε το αίτηµα στις 06.08.2004. 
(3) Το µέτρο παρέκκλισης  αποσκοπεί  στον  πλήρη  αποκλεισ µό του δικαιώ µατος έκπτωσης  
του ΦΠΑ  που επιβάλλεται  στις δαπάνες  σχετικά  µε αγαθά  και υπηρεσίες  όταν το 
ποσοστό  χρησι µοποίησής  τους για τις ιδιωτικές  ανάγκες  του υποκεί µενου σε φόρο  ή 
του προσωπικού  του, ή γενικότερα  για χρήση  ξένη προς  τις ανάγκες  της επιχείρησης , 
είναι  υψηλότερο  του 90 %. Αυτό  το µέτρο αποτελεί  παρέκκλιση  από το άρθρο  17 της 
οδηγίας  77/388/ΕΟΚ , όπως  τροποποιήθηκε  από το άρθρο  28στ της εν λόγω  οδηγίας , 
και αιτιολογείται  από την ανάγκη  απλοποίησης  της διαδικασίας  επιβολής  του ΦΠΑ · 
επηρεάζει  το ποσό  του οφειλό µενου φόρου  κατά  αµελητέο  µόνον  τρόπο  στο στάδιο  
της τελικής  κατανάλωσης . 
(4) Η ισχύς  της άδειας  έληξε  στις 30 Ιουνίου  20046, ενώ δεν έχουν  µεταβληθεί  και 
υφίστανται  ακόµη τα πραγ µατικά  και νοµικά περιστατικά  που δικαιολόγησαν  την 
εφαρ µογή του εν λόγω  µέτρου  απλοποίησης . 
                                                 
5 ΕΕ C […] της […], σ. […]. 
6 Απόφαση  2003/354/ ΕΚ της 13 Μαΐου  2003, ΕΕ L 123, 17.5.2003, σ. 47. 
 
EL 5   EL (5) Στην  πρόσφατη  απόφαση  που έλαβε  στις 29 Απριλίου  2004, όσον  αφορά  την υπόθεση  
C-17/01, το ∆ικαστήριο  απεφάνθη  ότι η εξέταση  της διαδικασίας  πριν από την 
έγκριση  της απόφασης  2000/186/ ΕΚ του Συµβουλίου  της 28ης Φεβρουαρίου  2000 δεν 
παρουσίασε  παρατυπίες  που να επηρεάζουν  την ισχύ της εν λόγω  απόφασης · η 
διάρκεια  της νέας άδειας  πρέπει  να παραταθεί  έως την 31η ∆εκε µβρίου  2009. 
(6) Η παρέκκλιση  δεν θα έχει αρνητικές  επιπτώσεις  στους  ιδίους  πόρους  των Κοινοτήτων  
που προέρχονται  από τον ΦΠΑ , 
ΕΞΕ∆ΩΣΕ  ΤΗΝ  ΠΑΡΟΥΣΑ  ΑΠΟΦΑΣΗ :  
Άρθρο  1 
Κατά  παρέκκλιση  του άρθρου  17 παράγραφος  2 της οδηγίας  77/388/ΕΟΚ  επιτρέπεται  στη 
Γερµανία να αποκλείσει  πλήρως  τις δαπάνες  για αγαθά  και υπηρεσίες  από το δικαίω µα 
έκπτωσης  του ΦΠΑ  όταν  το ποσοστό  χρησι µοποίησής  τους για τις ιδιωτικές  ανάγκες  του 
υποκεί µενου σε φόρο  ή του προσωπικού  του, ή γενικότερα  για χρήση  ξένη προς  τις ανάγκες  
της επιχείρησης , είναι  υψηλότερο  του 90 %. 
Άρθρο  2 
Η παρούσα  απόφαση  ισχύει  έως την 31η ∆εκε µβρίου  2009. 
Άρθρο  3 
Η παρούσα  απόφαση  απευθύνεται  στην  Οµοσπονδιακή  ∆ηµοκρατία  της Γερµανίας . 
Βρυξέλλες ,  
 Για το Συµβούλιο  
 Ο Πρόεδρος