ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ Αποτελέσματα από την ενδιάμεση επαλήθευση της προσθετικότητας 2007-2013 /* COM/2013/0104 final */





ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ Αποτελέσματα από την ενδιάμεση επαλήθευση της προσθετικότητας 2007-2013 1. Εισαγωγή Η προσθετικότητα είναι μια βασική αρχή της πολιτικής για τη συνοχή που αποσκοπεί να εξασφαλίσει την προστιθέμενη αξία της. Αυτό σημαίνει ότι τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ συμπληρώνουν, αλλά δεν αντικαθιστούν τις ισοδύναμες δημόσιες δαπάνες ενός κράτους μέλους[1]. Η προσθετικότητα τηρείται εάν το μέσο ετήσιο επίπεδο των εθνικών δαπανών σε πραγματικούς όρους κατά την περίοδο 2007-2013 είναι τουλάχιστον ίσο με το επίπεδο που καθορίζεται στις αρχές της περιόδου. Αυτό εξασφαλίζει ότι η πολιτική συνοχής έχει πραγματικό αντίκτυπο συμπληρώνοντας τις εθνικές επενδύσεις με ευρωπαϊκές. Εξακολουθεί να αποτελεί βασικό στοιχείο της πρότασης της Επιτροπής για την πολιτική συνοχής για την περίοδο 2014-2020, διότι υποστηρίζει τη διατήρηση των επενδύσεων που προάγουν την ανάπτυξη. Κατά την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013, η Επιτροπή επαληθεύει την τήρηση της προσθετικότητας στις περιφέρειες του στόχου σύγκλισης των 20 κρατών μελών[2] (συμπεριλαμβανομένων των περιφερειών που τελούν υπό καθεστώς σταδιακής κατάργησης). Η επαλήθευση πραγματοποιείται σε τρία στάδια: · εκ των προτέρων, όταν είναι καθορισμένο το επίπεδο των δημόσιων δαπανών που πρόκειται να διατηρηθούν στις περιφέρειες σύγκλισης για την περίοδο 2007-2013 («γραμμή βάσης»)[3]· · ενδιάμεση, όταν το επίπεδο των πραγματικών δημόσιων δαπανών κατά την περίοδο 2007-2010 είναι καθορισμένο και αναθεωρείται η γραμμή βάσης· · εκ των υστέρων, όταν το επίπεδο των πραγματικών δαπανών κατά την περίοδο 2011-2013 είναι καθορισμένο και ελέγχεται η τήρηση της γραμμής βάσης. Η παρούσα ανακοίνωση συνοψίζει τα αποτελέσματα της ενδιάμεσης επαλήθευσης που διενεργήθηκε για την περίοδο 2007-2010. Καλύπτει κυρίως τα έτη πριν από την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση καθώς και τα πρώτα έτη της κρίσης, όταν πολλά κράτη μέλη είχαν προβεί σε μέτρα δημοσιονομικής τόνωσης. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν προχωρήσει σε μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης από τότε, τα οποία κατά πάσα πιθανότητα θα έχουν σημαντικό αντίκτυπο στις δημόσιες επενδύσεις και στην προσθετικότητα κατά την περίοδο 2011-2013. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό ότι η εκ των υστέρων επαλήθευση των πραγματικών δαπανών θα οδηγήσει σε περαιτέρω προσαρμογές. Η ενδιάμεση επαλήθευση οδήγησε σε τρεις βασικές διαπιστώσεις: Πρώτον, το συνολικό επίπεδο των εθνικών διαρθρωτικών δαπανών στις περιφέρειες σύγκλισης κατά την περίοδο 2007-2010 ήταν κατά 7 % υψηλότερο σε σχέση με το επίπεδο που είχε καθοριστεί εκ των προτέρων. Το γεγονός αυτό συνδέεται με την αύξηση των δημόσιων δαπανών σε ορισμένα κράτη μέλη. Οι υψηλότερες απ' ό,τι αναμενόταν δημόσιες δαπάνες οφείλονται κυρίως στην αντικυκλική προσπάθεια ορισμένων κυβερνήσεων να αμβλύνουν τον αντίκτυπο της κρίσης ή στην έντονη οικονομική επέκταση σε ορισμένες χώρες πριν από την κρίση. Δεύτερον, δέκα κράτη μέλη ζήτησαν από την Επιτροπή να μειώσει τις γραμμές βάσης της προσθετικότητάς τους για την περίοδο 2007-2013. Για τα περισσότερα κράτη μέλη η αύξηση αυτή ήταν συνέπεια της εν εξελίξει ή της προγραμματισμένης δημοσιονομικής εξυγίανσης, ενώ για δύο κράτη μέλη ήταν μια διόρθωση της εκ των προτέρων ανάλυσης (βλ. σημεία 2 και 3). Η Επιτροπή έκρινε ότι όλες αυτές οι αιτήσεις ήταν δικαιολογημένες. Τρίτον, η ενδιάμεση επαλήθευση κατέδειξε ελλείψεις στην τρέχουσα μέθοδο για την επαλήθευση της προσθετικότητας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Επιτροπή πρότεινε τη μεταρρύθμιση της διαδικασίας ελέγχου την περίοδο 2014-2020, ευθυγραμμίζοντάς την με τη νέα οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσης[4]. 2. Διαρθρωτικές δαπάνες στις περιφέρειες σύγκλισης κατά την περίοδο 2007-2010 Από μεθοδολογική άποψη, ο καθορισμός του επιπέδου των δημόσιων δαπανών για την επαλήθευση της προσθετικότητας κατά την περίοδο 2007-2010 ήταν ένα δύσκολο εγχείρημα. Συνεπαγόταν τη συγκέντρωση και συνάθροιση δεδομένων ad hoc για τις δημόσιες επενδύσεις, ανά τομέα, σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Η Επιτροπή έλεγξε τη συνέπειά της σε σχέση με τις τάσεις στις δημόσιες επενδύσεις που παρατηρήθηκαν στα στατιστικά στοιχεία της Eurostat, ιδίως το σύστημα λογαριασμών EΣΛ-95 και την ταξινόμηση των κρατικών λειτουργιών (COFOG), και διοργάνωσε μια σειρά διμερών συναντήσεων με τα κράτη μέλη για την επαλήθευση του επιπέδου δαπανών το οποίο αναφέρεται στην έκθεση. Για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων, η Επιτροπή πρότεινε να μεταρρυθμίσει το σύστημα επαλήθευσης για την περίοδο 2014-2020, όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα. Τα αποτελέσματα της ενδιάμεσης επαλήθευσης παρουσιάζονται συνοπτικά στον πίνακα 1, ο οποίος συγκρίνει το πιστοποιημένο επίπεδο της ετήσιας μέσης διαρθρωτικής δαπάνης στη διάρκεια της περιόδου 2007-2010, με το επίπεδο που είχε συμφωνηθεί εκ των προτέρων. Παρά την κρίση, οι ετήσιες διαρθρωτικές δαπάνες ήταν, κατά μέσον όρο, κατά 7,3 % υψηλότερες από τις αρχικές εκτιμήσεις (102 δισ. ευρώ αντί για 95 δισ. ευρώ[5]). Αυτό εξηγείται από το γεγονός ότι στις περιφέρειες σύγκλισης δέκα κρατών μελών το επίπεδο των διαρθρωτικών δαπανών ήταν ίσο προς ή υψηλότερο από το επίπεδο που συμφωνήθηκε κατά την εκ των προτέρων επαλήθευση (Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Ισπανία, Γαλλία, Μάλτα, Πολωνία, Ρουμανία, Σλοβενία και Σλοβακία). Σε έξι κράτη μέλη (Γερμανία, Εσθονία, Λετονία, Πορτογαλία, Αυστρία και Ηνωμένο Βασίλειο) το έλλειμμα ήταν περιορισμένο σε σύγκριση με τις αρχικές τους δεσμεύσεις. Δύο κράτη μέλη δεν πέτυχαν την εκ των προτέρων δέσμευσή τους κατά περισσότερο από 10 % (Λιθουανία, Ουγγαρία), ενώ δύο άλλα κράτη μέλη δεν την τήρησαν κατά περισσότερο από 20 % (Ελλάδα, Ιταλία). Με εξαίρεση τη Γερμανία, η ταχεία επιδείνωση του μακροοικονομικού περιβάλλοντος ήταν ο κύριος λόγος για το χαμηλότερο από τα αναμενόμενα επίπεδο δαπανών στα άλλα κράτη μέλη. Πίνακας 1- Εκ των προτέρων επίπεδο αναφοράς 2007-2013 και πραγματικές δαπάνες για την περίοδο 2007-2010 || Μέσος όρος επιπέδου αναφοράς 2007-2013 || Μέσος όρος δαπανών 2007-2010 || Διαφορά BE || 1 128 || 1 246 || 10,5% BG || 919 || 1 444 || 57,2% CZ || 2 549 || 2 649 || 3,9% DE || 16 504 || 16 452 || -0,3% EE || 1 316 || 1 275 || -3,1% GR || 8 661 || 6 719 || -22,4% ES || 13 973 || 21 367 || 52,9% FR || 1 815 || 2 271 || 25,1% IT || 20 613 || 16 194 || -21,4% LV || 971 || 902 || -7,1% LT || 755 || 672 || -11,1% HU || 3 330 || 2 867 || -13,9% MT || 107 || 170 || 59,3% AT || 139 || 138 || -0,9% PL || 7 940 || 12 531 || 57,8% PT || 3 946 || 3 624 || -8,2% RO || 4 773 || 5 196 || 8,9% SI || 957 || 1 121 || 17,1% SK || 876 || 1 396 || 59,4% UK || 3 495 || 3 465 || -0,9% Σύνολο || 94 765 || 101 698 || 7,3% Σημείωση: Ετήσιος μέσος όρος σε εκατ. ευρώ (σε τιμές 2006) Η Ελλάδα έχει υποστεί δυνατό πλήγμα από την κρίση και έχει εγκλωβιστεί σε σοβαρή ύφεση από το τέλος του 2008. Αυτό οδήγησε σε δύο προγράμματα προσαρμογής και χρηματικής βοήθειας από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Ο λόγος για τη μείωση των δημόσιων δαπανών στην Ιταλία ήταν ότι το εκ των προτέρων επίπεδο ήταν υπερβολικά φιλόδοξο. Ήταν βασισμένο στο επενδυτικό πρόγραμμα «Fondo per le Aree Sottoutilizzate», το οποίο συμπληρώνει τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ με έναν εθνικό πυλώνα για την περιφερειακή ανάπτυξη που στοχεύει κυρίως στον ιταλικό αγροτικό Νότο, την περιοχή Mezzogiorno. Κατά την περίοδο 2008-2009, όταν η χώρα αντιμετώπιζε την ανάγκη για επείγουσα δημοσιονομική εξυγίανση για την αντιμετώπιση της κρίσης, το επενδυτικό πρόγραμμα έπρεπε να μειωθεί σημαντικά. Ο κύριος λόγος για τις μεγαλύτερες από τα αναμενόμενα δαπάνες στην Ισπανία ήταν τα μέτρα οικονομικής ανάκαμψης που υιοθετήθηκαν το 2009 για τοπικές βασικές υποδομές (περίπου 7-8 δισ. ευρώ) και για βιώσιμη οικονομία (περίπου 4-5 δισ. ευρώ), ώστε να αντιμετωπιστούν οι πρώτες επιπτώσεις της κρίσης. Ομοίως, στη Σλοβακία κατά την περίοδο 2009-2010, η κυβέρνηση ενέκρινε τρεις δέσμες μέτρων τόνωσης ύψους περίπου 1 % του ΑΕΠ για τη δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης, την τόνωση της έρευνας και ανάπτυξης και για την υποστήριξη των επενδύσεων στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης. Στην περίπτωση της Πολωνίας, ο συνδυασμός των μέτρων παροχής κινήτρων για την ανάπτυξη ανθρώπινων πόρων και βασικών υποδομών οδήγησε σε υψηλότερο από τα αναμενόμενα επίπεδο των διαρθρωτικών δαπανών. Τέλος, το υψηλότερο από τα αναμενόμενα επίπεδο δαπανών στη Βουλγαρία οφειλόταν στην έντονη οικονομική ανάπτυξη πριν από την κρίση, με σημαντική αύξηση των ακαθάριστων επενδύσεων πάγιου κεφαλαίου. 3. Αναθεώρηση του επιπέδου-στόχου των διαρθρωτικών δαπανών για την περίοδο 2007-2013 Κατά την ενδιάμεση επαλήθευση, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού για τα διαρθρωτικά ταμεία[6], δέκα κράτη μέλη (η Τσεχική Δημοκρατία, η Γερμανία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο), ζήτησαν από την Επιτροπή τη μείωση του επιπέδου των δημόσιων δαπανών για την περίοδο 2007-2013 σε σχέση με εκείνο που είχε καθοριστεί εκ των προτέρων. Η Επιτροπή αξιολόγησε τα αιτήματα αυτά και σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη αποφάσισε να τροποποιήσει το επίπεδο των διαρθρωτικών δαπανών λαμβάνοντας υπόψη την αλλαγή της οικονομικής κατάστασης από την αρχή της περιόδου προγραμματισμού. Η Επιτροπή παρουσίασε τις τρεις ακόλουθες επιλογές για ένα νέο επίπεδο αναφοράς των δημόσιων δαπανών: (1) Διατήρηση του μεριδίου του ΑΕΠ που διατίθεται για τις δημόσιες επενδύσεις: Σύμφωνα με την επιλογή αυτή το νέο «επίπεδο αναφοράς» είναι αντίστοιχο, σε ό,τι αφορά το μερίδιο του ΑΕΠ, με το επίπεδο που καθορίζεται στην εκ των προτέρων επαλήθευση. Στόχος είναι να εξακολουθεί το επίπεδο των δημόσιων επενδύσεων να είναι αντίστοιχο με το μέγεθός της εθνικής οικονομίας (δηλ. το ΑΕΠ). Αυτό σημαίνει ότι η μείωση του «επιπέδου αναφοράς» είναι αποδεκτή αν είναι ανάλογη προς τη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας. (2) Διατήρηση του μεριδίου των πρωτογενών δημόσιων εσόδων σε σταθερό επίπεδο. Μια δεύτερη επιλογή είναι να καθοριστεί το νέο επίπεδο αναφοράς κατ' αναλογία στα συνολικά πρωτογενή έσοδα. Το νέο «επίπεδο αναφοράς» είναι ισοδύναμο με εκείνο που ορίζεται στην εκ των προτέρων επαλήθευση όσον αφορά τα συνολικά πρωτογενή έσοδα της ευρύτερης δημόσιας διοίκησης. Στόχος είναι να διατηρηθεί το επίπεδο των δημόσιων επενδύσεων σε αντιστοιχία με τους χρηματοδοτικούς πόρους του δημόσιου τομέα. (3) Να αποτελέσει το επίπεδο των δημόσιων δαπανών της περιόδου 2000-2006 (2004-2006 για τα 12 νέα κράτη μέλη) τον νέο αριθμό αναφοράς. Η επιλογή αυτή επιτρέπει στα κράτη μέλη να καθορίζουν το νέο επίπεδο αναφοράς, σύμφωνα με τις δημόσιες δαπάνες κατά την προηγούμενη περίοδο προγραμματισμού. Η Επιτροπή απαντά στις ανησυχίες εκείνων των κρατών μελών που ήταν υπερβολικά φιλόδοξα όταν καθόριζαν το επίπεδο των δημόσιων δαπανών τους για την περίοδο 2007-2013, με βάση υπερβολικά αισιόδοξες οικονομικές προβλέψεις. Τα νέα επίπεδα αναφοράς για την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, τη Λιθουανία και την Ουγγαρία ακολουθούν την επιλογή (1). Τα νέα επίπεδα αναφοράς του Ηνωμένου Βασιλείου και της Λετονίας ακολουθούν την επιλογή (2) και (3), αντίστοιχα. Στα τέσσερα υπόλοιπα κράτη μέλη, η αναθεώρηση του επιπέδου αναφοράς έλαβε υπόψη ορισμένα συμπληρωματικά στοιχεία. Στη Γερμανία, οι δημόσιες δαπάνες για την ενεργητική πολιτική στην αγορά εργασίας στις περιφέρειες σύγκλισης της Ανατολικής Γερμανίας μειώνονται ταχύτερα απ' ό,τι είχε προγραμματιστεί αρχικά, ύστερα από μια ισχυρή και απροσδόκητη μείωση της ανεργίας. Η Επιτροπή αποδέχτηκε αυτή τη μείωση εφόσον οι δαπάνες για την αγορά εργασίας παραμένουν σταθερές σε κατά κεφαλήν βάση. Στην περίπτωση της Ελλάδας και της Πορτογαλίας η Επιτροπή εξασφάλισε ότι τα νέα επίπεδα δημόσιων δαπανών που έπρεπε να διατηρηθούν κατά την περίοδο 2007-2013 είναι συνεπή με τους όρους πολιτικής για τα προγράμματα οικονομικής προσαρμογής που έχουν συμφωνηθεί με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Και στις δύο χώρες, τα προγράμματα αυτά προβλέπουν σημαντική μείωση των δημόσιων δαπανών σε τομείς επιλέξιμους για υποστήριξη από τα διαρθρωτικά ταμεία, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, των κεφαλαιουχικών δαπανών και των δαπανών των δημόσιων επιχειρήσεων. Στην Ελλάδα, οι δημόσιες επενδύσεις αναμένεται να συρρικνωθούν από 3,1 % του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2007-2010 σε 2,2 % ανά έτος κατά την περίοδο 2011-2013. Σε απόλυτες τιμές αυτό σημαίνει ετήσια μείωση ύψους 2,5 δισ. ευρώ. Στην Πορτογαλία, οι δημόσιες επενδύσεις (οι ακαθάριστες επενδύσεις πάγιου κεφαλαίου της ευρύτερης δημόσιας διοίκησης) αναμένεται να μειωθούν από 3% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2007-2010 σε 2,1% ανά έτος κατά την περίοδο 2011-2013 προκειμένου να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις του προγράμματος οικονομικής προσαρμογής. Αυτό σημαίνει ετήσια μείωση ύψους περίπου 1,8 δισ. ευρώ. Η οικονομία της Ιταλίας έχει πληγεί σκληρά από την κρίση δημόσιου χρέους της ευρωζώνης. Τα τελευταία χρόνια, για να αντιμετωπίσει την επιδείνωση του χρέους της ευρύτερης δημόσιας διοίκησης, η ιταλική κυβέρνηση θέσπισε σημαντικά μέτρα δημοσιονομικής εξυγίανσης. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν προγραμματισμένες εξοικονομήσεις σε υπουργικές δαπάνες και περικοπές στις μεταβιβάσεις προς υποεθνικά επίπεδα διακυβέρνησης Αυτό το τελευταίο μέτρο επηρέασε επίσης τις δαπάνες για τον σχηματισμό πάγιου κεφαλαίου οι οποίες αναμένεται να μειωθούν από το 2,3% στο 1,5% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2007-2013. Ως εκ τούτου, οι προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης επηρεάζουν σοβαρά την ικανότητα της Ιταλίας να διατηρήσει το επίπεδο των δημόσιων δαπανών που συμφωνήθηκαν για την περίοδο 2007-2013. Στον πίνακα 2 παρουσιάζονται το εκ των προτέρων και το νέο επίπεδο αναφοράς. Το αναθεωρημένο ποσό θα αποτελέσει το νέο επίπεδο-στόχο για την εξακρίβωση της τήρησης της προσθετικότητας. Αυτό θα ελεγχθεί εκ των υστέρων στις 31 Δεκεμβρίου 2016. ΠΙΝΑΚΑΣ 2: Τα νέα επίπεδα αναφοράς που αποφασίστηκαν με βάση το άρθρο 15 παράγραφος 4 || Μέσος όρος επιπέδου αναφοράς 2007-2013 || Μέσος όρος νέου επιπέδου αναφοράς 2007-2013 || Διαφορά BE || 1 128 || 1 128 || 0,0% BG || 919 || 919 || 0,0% CZ || 2 549 || 2 271 || -10,9% DE || 16 504 || 14 562 || -11,8% EE || 1 316 || 1 276 || -3,0% GR || 8 661 || 6 125 || -29,3% ES || 13 973 || 13 973 || 0,0% FR || 1 815 || 1 815 || 0,0% IT || 20 613 || 13 860 || -32,8% LV || 971 || 770 || -20,7% LT || 755 || 598 || -20,8% HU || 3 330 || 2 828 || -15,1% MT || 107 || 107 || 0,0% AT || 139 || 139 || 0,0% PL || 7 940 || 7 940 || 0,0% PT || 3 946 || 2 637 || -33,2% RO || 4 773 || 4 773 || 0,0% SI || 957 || 957 || 0,0% SK || 876 || 876 || 0,0% UK || 3 465 || 3 072 || -11,3% Σύνολο || 94 765 || 80 624 || -14,9% Σημείωση: Ετήσιος μέσος όρος σε εκατ. ευρώ (σε τιμές 2006) Το νέο συνολικό επίπεδο αναφοράς για την περίοδο 2007-2013 (80,6 δισ. ευρώ) είναι κατά 15 % χαμηλότερο από εκείνο που καθορίστηκε στο στάδιο της εκ των προτέρων επαλήθευσης (94,8 δισ. ευρώ). Οι μεγαλύτερες μειώσεις πραγματοποιήθηκαν στην Πορτογαλία (– 33,2 %), την Ιταλία (– 32,8 %) και στην Ελλάδα (– 29,3 %), ενώ ακολουθούν η Λιθουανία (– 20,8 %) και η Λετονία (– 20,7 %). Επομένως, οι δαπάνες για τον σχηματισμό ακαθάριστου πάγιου κεφαλαίου στις χώρες της ΕΕ των 27 που ισοδυναμούσαν με 2.7 του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2007-2010 αναμένεται να υποχωρήσουν κατά 2,3 % του ΑΕΠ την περίοδο 2011-2014, δηλαδή κάτω από το επίπεδο προ της κρίσης. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι το επίπεδο των εθνικών δημόσιων επενδύσεων στις περισσότερες περιφέρειες σύγκλισης παραμένει ουσιαστικό. Κατά μέσο όρο, το κάθε κράτος μέλος επενδύει περίπου 500 ευρώ ανά κεφαλή και ανά έτος για τις περιφέρειες σύγκλισης κατά την περίοδο 2007-2013. Οι δημόσιες επενδύσεις κατά κεφαλήν ετησίως εξακολουθούν επίσης να είναι σημαντικές στις χώρες όπου το επίπεδο αναφοράς μειώθηκε, για παράδειγμα: 959 ευρώ στην Ανατολική Γερμανία, 795 ευρώ στο Mezzogiοrno, 600 ευρώ στην Ελλάδα, 351 ευρώ στην Πορτογαλία και 333 ευρώ στη Λετονία. Η αποκατάσταση υγιών δημόσιων οικονομικών μέσω της δημοσιονομικής εξυγίανσης είναι σημαντική προϋπόθεση για τη διατήρηση της μακροπρόθεσμης ανάπτυξης. Ωστόσο, θα συνεχίσει να επηρεάζει τη δυνατότητα των κρατών μελών να υποστηρίζουν την ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα και να εκπληρώνουν τις δεσμεύσεις τους ως προς την προσθετικότητα. Κατά συνέπεια, είναι πιθανό ότι η εκ των υστέρων επαλήθευση για την περίοδο 2011-2013 θα οδηγήσει σε περαιτέρω προσαρμογές. 4. Συμπέρασμα Η προσθετικότητα αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής για τη συνοχή διασφαλίζοντας τα χαρακτηριστικά που έχει ως επενδυτική πολιτική. Για πρώτη φορά από τότε που άρχισε η επαλήθευση της προσθετικότητας, η ΕΕ αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική κρίση. Οι δημοσιονομικές και φορολογικές συνέπειες της κρίσης οδήγησαν σε προς τα κάτω αναθεώρηση του επιπέδου των δημόσιων δαπανών στις περιφέρειες σύγκλισης σε ορισμένα κράτη μέλη. Ωστόσο, παρά την απαιτούμενη δημοσιονομική εξυγίανση, πολλές χώρες μεταξύ του 2007 και του 2010 προέβησαν σε σημαντικές κατά κεφαλήν διαρθρωτικές δαπάνες. Η πολιτική συνοχής αντιπροσωπεύει σημαντικό ποσοστό των δημοσίων επενδύσεων σε πολλά κράτη μέλη και εξακολουθεί να έχει ουσιώδη σημασία για τη διατήρηση σταθερών επιπέδων στις επενδύσεις για τη χρηματοδότηση πολιτικών με άξονα την ανάπτυξη σε όλη την Ευρώπη. Με βάση την έκθεση αυτή, η Επιτροπή, το 2016, θα ελέγξει εκ των υστέρων εάν τα κράτη μέλη έχουν τηρήσει την αρχή της προσθετικότητας κατά την περίοδο 2007-2013. Στο παρόν στάδιο, θα αναλυθεί το επίπεδο των διαρθρωτικών δαπανών συμπεριλαμβανομένης της περιόδου 2011-2013, μια περίοδο δημοσιονομικής εξυγίανσης και αναμόρφωσης των δαπανών για τα περισσότερα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό ενδέχεται να χρειαστεί περαιτέρω αναθεώρηση των στόχων προσθετικότητας. Η ενδιάμεση επαλήθευση της προσθετικότητας αποκάλυψε επίσης ορισμένες αδυναμίες στο ισχύον σύστημα. Τα αποτελέσματα δεν είναι πλήρως συγκρίσιμα μεταξύ των κρατών μελών. Η ad hoc διαδικασία ελέγχου απαιτεί σημαντικούς πόρους τόσο στα κράτη μέλη όσο και στην Επιτροπή, και το σύστημα ελέγχου δεν ευθυγραμμίζεται με τη νέα οικονομική διακυβέρνηση της ΕΕ. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Επιτροπή πρότεινε να μεταρρυθμιστεί η επαλήθευση της αρχής της προσθετικότητας κατά την περίοδο 2014-2020. Ο σκοπός είναι να καθοριστεί άμεση σχέση μεταξύ της προσθετικότητας και του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η στάθμιση μεταξύ της προσθετικότητας και του δημόσιου ελλείμματος σε διαφανές και δημόσιο πλαίσιο και το σύστημα επαλήθευσης να γίνει απλούστερο, να παράγει περισσότερο συγκρίσιμα αποτελέσματα και λιγότερο επαχθές. Μολονότι το φάσμα των επενδύσεων στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής δεν καλύπτεται πλήρως (ιδίως σε ό,τι αφορά την απασχόληση, την εκπαίδευση, την κατάρτιση και την κοινωνική ένταξη), η καλύτερη λύση είναι η χρήση των πληροφοριών σχετικά με τις δημόσιες επενδύσεις (σχηματισμός ακαθάριστου πάγιου κεφαλαίου) από τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης (ΠΣΣ) για να πραγματοποιηθεί η επαλήθευσή τους. Είναι σημαντικό ότι το προτεινόμενο σύστημα έχει θεσπιστεί για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα και η προστιθέμενη αξία της πολιτικής συνοχής για την επόμενη περίοδο προγραμματισμού. [1] Για τον ορισμό των αντίστοιχων δημόσιων δαπανών, βλέπε: έγγραφο μεθοδολογίας της Επιτροπής που παρέχει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τον υπολογισμό των δημόσιων ή ισοδύναμων διαρθρωτικών δαπανών για τον σκοπό της προσθετικότητας, έγγραφο εργασίας αριθ. 3 Δεκέμβριος 2006. [2] Άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006. Τα 20 ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είναι το Βέλγιο, η Βουλγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Γερμανία, η Εσθονία, η Ελλάδα, η Ισπανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Ουγγαρία, η Μάλτα, η Αυστρία, η Πολωνία, η Πορτογαλία, η Ρουμανία, η Σλοβενία, η Σλοβακική Δημοκρατία και το Ηνωμένο Βασίλειο. [3] Βλ. την ανακοίνωση της Επιτροπής: έκθεση σχετικά με την εκ των προτέρων επαλήθευση της προσθετικότητας στις επιλέξιμες περιφέρειες του στόχου σύγκλισης για την περίοδο 2007-2013 COM(2009) 112 τελικό. [4] Βλέπε: http://ec.europa.eu/regional_policy/what/future/proposals_2014_2020_el.cfm [5] Τα αριθμητικά στοιχεία στις διαρθρωτικές δαπάνες εκφράζονται σε τιμές 2006 σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του εγγράφου εργασίας αριθ. 3 του Δεκεμβρίου 2006. [6] Άρθρο 15 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου