ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους

1. Ιστορικό

Η Επιτροπή ενέκρινε την πρόταση οδηγίας COM(2000)384 τελικό - 2000/0186 (COD) στις 12 Ιουλίου 2000 [1].

[1] ΕΕ C 365,19.12.2000, σ. 215

Η πρόταση αυτή διαβιβάστηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών στις 25 Αυγούστου 2000.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της στις 24 Ιανουαρίου 2001 [2].

[2] ΕΕ C 123, 25.4.2001, σ. 50

Η Επιτροπή των Περιφερειών γνωστοποίησε στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με επιστολή της της 16ης Φεβρουαρίου 2001, ότι δεν πρόκειται να διατυπώσει γνώμη επ'αυτού του θέματος.

Την 1η Μαρτίου 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε σε πρώτη ανάγνωση σύμφωνα με τη διαδικασία συναπόφασης και εξέδωσε νομοθετικό ψήφισμα με το οποίο ενέκρινε την πρόταση της Επιτροπής με την επιφύλαξη των περιλαμβανομένων στο ψήφισμα τροπολογιών και καλώντας την Επιτροπή να τροποποιήσει αναλόγως την πρότασή της [3].

[3] ΕΕ C

Στις 4 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή ενέκρινε την τροποποιημένη πρότασή της όπου έχουν ενσωματωθεί πλήρως, εν μέρει ή κατ' αρχήν πολλές από τις τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση, σύμφωνα με το άρθρο 250 της συνθήκης [4].

[4] ΕΕ C

Το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 251 της συνθήκης ΕΚ, εξέδωσε την κοινή θέση του επί της πρότασης οδηγίας στις 17 Σεπτεμβρίου 2001 [5].

[5] ΕΕ C

Στην παρούσα ανακοίνωση αναλύεται η γνώμη της Επιτροπής επί της κοινής θέσης του Συμβουλίου, σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτη περίπτωση της συνθήκης ΕΚ.

2. Σκοποσ τησ προτασησ τησ Επιτροπησ

Η πρόταση της Επιτροπής εντάσσεται στη νέα προτεινόμενη δέσμη κανονιστικών ρυθμίσεων για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και εναρμονίζει τον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη θα ρυθμίζουν την αγορά μεταξύ προμηθευτών δικτύων και υπηρεσιών επικοινωνιών στην Κοινότητα.

Η οδηγία καθορίζει πλαίσιο κανόνων που είναι τεχνολογικώς ουδέτεροι, αλλά είναι δυνατόν να εφαρμοστούν σε συγκεκριμένες αγορές προϊόντων ή υπηρεσιών σε ορισμένες γεωγραφικώς περιοχές, για να αντιμετωπιστούν προβλήματα που έχουν διαπιστωθεί στην αγορά μεταξύ παρόχων πρόσβασης και διασύνδεσης. Καλύπτονται, μεταξύ άλλων, η πρόσβαση σε σταθερά και κινητά δίκτυα, καθώς και η πρόσβαση σε ψηφιακές υπηρεσίες ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, όπου περιλαμβάνεται η υπό όρους πρόσβαση σε συστήματα και άλλες συναφείς ευκολίες όπως οι ηλεκτρονικοί οδηγοί προγραμμάτων (EPG) και οι διεπαφές προγράμματος εφαρμογών (API). Η οδηγία παρέχει ασφάλεια δικαίου στους φορείς της αγοράς, με τον καθορισμό σαφών κριτηρίων σχετικά με τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους (άρθρο 3 και 4) και για τη ρυθμιστική παρέμβαση (άρθρο 5). Στην οδηγία προβλέπονται περιορισμοί ως προς τις υποχρεώσεις σχετικά με την πρόσβαση και τη διασύνδεση που επιτρέπεται να επιβληθούν, καθώς και υπό ποιες συνθήκες, ενώ παράλληλα παρέχεται επαρκής ευελιξία ώστε οι ρυθμιστικές αρχές να αντιμετωπίζουν τελέσφορα τα νέα προβλήματα της αγοράς που εμποδίζουν τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό (άρθρα 6 μέχρι 13).

3. Σχολιο επι τησ Κοινησ Θεσησ του Συμβουλιου

3.2. Περίληψη της θέσης της Επιτροπής

Η Επιτροπή επικροτεί τη κοινή θέση η οποία υιοθετεί πολλές από τις τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση (και τις οποίες η Επιτροπή αποδέχτηκε στην τροποποιημένη πρότασή της). Η κοινή θέση του Συμβουλίου δεν παρεκκλίνει από την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής όσον αφορά τη διάρθρωση και το περιεχόμενο. Πολλές από τις τροπολογίες που επέφερε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και υιοθέτησε η Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της διατυπώθηκαν εν συνεχεία λεπτομερέστερα και υιοθετήθηκαν στην κοινή θέση του Συμβουλίου. Πρόκειται ιδίως για τις τροπολογίες που βελτιώνουν τις τεχνικές διατάξεις και αποσαφηνίζουν τα νομικά δικαιώματα και υποχρεώσεις των επιχειρήσεων σχετικά με την πρόσβαση και τη διασύνδεση, καθώς και τις τροπολογίες για τον καθορισμό λεπτομερέστερων κριτηρίων όσον αφορά την δρομολόγηση της ρυθμιστικής παρέμβασης.

Η κοινή θέση συνιστά εύλογο συμβιβασμό με τις κύριες απαιτήσεις που υπέβαλε το Κοινοβούλιο και αποδέχτηκε η Επιτροπή, και περιέχει λεπτομερέστερες διατάξεις και ευέλικτες λύσεις σε σύγκριση με την τροποποιημένη πρόταση. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή είναι σε θέση να ενστερνιστεί πλήρως την κοινή θέση του Συμβουλίου με όλες τις αλλαγές που επέφερε στην τροποποιημένη πρότασή της το Συμβούλιο, και υποστηρίζει τη γρήγορη έκδοση της οδηγίας, η οποία αποτελεί ουσιαστικό μέρος του νέου πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων σχετικά με τα δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και υπηρεσιών στην Κοινότητα.

3.2. Τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση

3.2.1. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σε πρώτη ανάγνωση 47 τροπολογίες επί της αρχικής πρότασης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Μετά τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή συμπεριέλαβε πολλές σημαντικές τροπολογίες στην τροποποιημένη πρότασή της.

Στην τροποποιημένη πρόταση η Επιτροπή ενσωμάτωσε 31 από τις 47 τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πλήρως, καταρχήν ή εν μέρει: τις τροπολογίες 1, 6, 7, 8, 9, 12, 15, 16, 17, 18, 19, 21, 23, 24, 26, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 37, 38, 41, 42-43, 44, 45, 47 και 48.

3.2.2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που αποδέχτηκε η Επιτροπή και συμπεριλήφθηκαν στην κοινή θέση, πλήρως, εν μέρει ή ως προς την ουσία

Οι ακόλουθες τροπολογίες, που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της, υιοθετήθηκαν από το Συμβούλιο πλήρως, καταρχήν ή εν μέρει: οι τροπολογίες 1, 6, 7, 9, 12, 16, 19, 23, 24, 26, 29, 33, 34, 37, 38, 41, 42-43, 44, 45, 47 και 48.

Από τις τροπολογίες που υιοθετήθηκαν, ορισμένες προσαρμόστηκαν ελάχιστα ή εν μέρει ενώ άλλες τροποποιήθηκαν σημαντικά, χωρίς ωστόσο σημαντική παρέκκλιση από τον στόχο που αποτέλεσε το υπόβαθρο αυτών των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι σημαντικές αλλαγές ερμηνεύονται εν συνεχεία.

3.2.3. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στην κοινή θέση

Οι ακόλουθες τροπολογίες έγιναν αποδεκτές πλήρως, καταρχήν ή εν μέρει από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της, αλλά δεν συμπεριλήφθηκαν στην κοινή θέση του Συμβουλίου: τροπολογίες 8, 15, 17, 18, 21, 28, 30, 31 και 32.

Στο μέρος της τροπολογίας 17 που αφορά το άρθρο 5 σχετικά με τις εξουσίες και τα καθήκοντα των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε να συμπεριληφθεί ως βασική αρχή ότι "σε ανταγωνιστική αγορά, η διασύνδεση και η πρόσβαση σε δίκτυα πρέπει καταρχήν να συμφωνείται βάσει εμπορικών διαπραγματεύσεων μεταξύ των ενδιαφερομένων εταιρειών". Τούτο έγινε αποδεκτό από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της. Παρότι το Συμβούλιο δήλωσε ότι υποστηρίζει αυτή την αρχή, αποφάσισε ωστόσο να μην την συμπεριλάβει στο άρθρο αυτό θεωρώντας ότι θα ήταν δυνατό να επιφέρει έλλειψη ασφάλειας δικαίου όσον αφορά τη διακριτική εξουσία των εθνικών ρυθμιστικών αρχών για την επιβολή ορισμένων άλλων υποχρεώσεων σε επιχειρήσεις, όσον αφορά την πρόσβαση ή τη διασύνδεση, οι οποίες θα υπερβαίνουν το αμοιβαίο εμπορικό συμφέρον (ποιότητα και ακεραιότητα των υπηρεσιών, υποχρεώσεις συνεγκατάστασης για τον περιορισμό των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, κ.λπ.). Αντ'αυτής της αρχής το Συμβούλιο διατήρησε στην αιτιολογική σκέψη 5 την αναφορά στην βασική αρχή των εμπορικών διαπραγματεύσεων για την πρόσβαση και τη διασύνδεση.

Όσον αφορά την τροπολογία 8 με την οποία τροποποιείται τεχνικώς ο ορισμός της διασύνδεσης στο άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο β), το Συμβούλιο προτίμησε να διατηρήσει την διατύπωση που περιείχε η αρχική πρόταση της Επιτροπής επειδή θεώρησε ότι είναι σαφέστερη από νομική άποψη.

Με την τροπολογία 15 επί του άρθρου 4 παράγραφος 3 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επεδίωξε την εξουσιοδότηση των εθνικών ρυθμιστικών αρχών να επιβάλουν κυρώσεις στις περιπτώσεις παραβίασης του απορρήτου των πληροφοριών που παραλήφθηκαν κατά τη διάρκεια ή μετά την διαδικασία διαπραγμάτευσης συμφωνιών μεταξύ επιχειρήσεων σχετικά με την πρόσβαση ή την διασύνδεση. Αυτό είχε γίνει αποδεκτό από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της. Ωστόσο, το Συμβούλιο θεώρησε ότι κυρώσεις σχετικά με την παραβίαση πρέπει να επαφίονται στην διακριτική ευχέρεια του κράτους μέλους.

Με την τροπολογία 18, που αφορά επίσης το άρθρο 5, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε, στις περιπτώσεις όπου συγκεκριμένη αγορά κρίνεται γνησίως ανταγωνιστική, να αποσύρουν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές όλες τις εκ των προτέρων υποχρεώσεις που τυχόν είχαν επιβάλει σε φορείς εκμετάλλευσης σε σχέση με τη συγκεκριμένη αγορά. Αυτό είχε γίνει αποδεκτό από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της. Το Συμβούλιο συμφωνεί κατά βάση με την εφαρμογή αυτής της απαίτησης, η οποία θα πρέπει, κατά γενικό κανόνα, να είναι αποτέλεσμα της διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς που προβλέπεται στο άρθρο 8 σχετικά με την άρση υποχρεώσεων. Ωστόσο, το Συμβούλιο επεσήμανε επίσης ότι η τροποποίηση αυτή θα ήταν δυνατό να επιφέρει έλλειψη ασφάλειας δικαίου όσον αφορά συγκεκριμένα μέτρα τα οποία θα μπορούσε επίσης να επιβάλει η εθνική ρυθμιστική αρχή σε φορείς εκμετάλλευσης, εκτός της διαδικασίας ανάλυσης της αγοράς, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις και προς το γενικό συμφέρον των χρηστών, π.χ. για να εξασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα και η ακεραιότητα των υπηρεσιών, όπως προβλέπεται στις νέες διατάξεις του άρθρου 5 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 της κοινής θέσης του Συμβουλίου.

Η Επιτροπή αποδέχτηκε επίσης την τροπολογία 32 και το τελευταίο μέρος της τροπολογίας 28 επί του άρθρου 8, σχετικά με την επιβολή, την τροποποίηση ή την άρση υποχρεώσεων, οι οποίες απαιτούσαν να εξετάζουν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές τον αντίκτυπο που έχει η απόφαση σε όλες τις επιχειρήσεις που αναπτύσσουν δραστηριότητα στην αγορά και να διενεργείται ανάλυση των ποσοτικών στοιχείων. Ωστόσο, το Συμβούλιο θεώρησε ότι αυτή η απαίτηση πρέπει να καλύπτεται από ευρύτερη διατύπωση που συμπεριλήφθηκε σε νέα διάταξη του άρθρου 8 παράγραφος 4 και βασίστηκε στην τροπολογία 29 του Κοινοβουλίου, με την οποία απαιτείται οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται να έχουν ως βάση τη φύση του προβλήματος που εντοπίστηκε, να είναι αναλογικές και δικαιολογημένες σύμφωνα με τους στόχους γενικής πολιτικής που ορίζονται στο άρθρο 7 της οδηγίας πλαισίου.

Όσον αφορά την τροπολογία 31, που προσθέτει στο άρθρο 8 νέα παράγραφο 3α) βάσει της οποίας θα απαιτείται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές να προειδοποιούν δεόντως τις επιχειρήσεις που έχουν συνάψει συμφωνίες διασύνδεσης και πρόσβασης με τον συγκεκριμένο φορέα πριν από την άρση υποχρέωσης, το Συμβούλιο θεώρησε ότι καλύπτεται ήδη από το άρθρο 7 παράγραφος 3.

Τέλος, δεν έγινε αποδεκτό από το Συμβούλιο το πρώτο μέρος της τροπολογίας 30, το οποίο είχε γίνει αποδεκτό από την Επιτροπή και αφορά την κοινοποίηση στην Επιτροπή σχεδίων αποφάσεων που μελετούν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, επειδή το Συμβούλιο θεώρησε ότι δεν συμβιβάζονται με τη διαδικασία διαφάνειας επί της οποίας το Συμβούλιο συμφώνησε στην κοινή θέση σχετικά με την οδηγία πλαίσιο. Επίσης δεν υποστηρίχθηκε από το Συμβούλιο η τροπολογία 21, σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή θα έπρεπε να προβεί σε ενέργειες για να διευρυνθούν οι υποχρεώσεις πρόσβασης πέραν εκείνων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας, επειδή η επέκταση αυτή θεωρήθηκε πρόωρη και θα αποτελούσε πρόκριμα για την στάση της επιτροπής επικοινωνιών επ'αυτού του θέματος.

3.2.4. Διαφορές μεταξύ της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής και της κοινής θέσης του Συμβουλίου

Αιτιολογικές σκέψεις

Ορισμένες αιτιολογικές σκέψεις έχουν τελειοποιηθεί με ελάχιστες αλλαγές και ορισμένες άλλες έχουν αναδιατυπωθεί έτσι ώστε να αιτιολογηθούν νέες βασικές διατάξεις που συμπεριλήφθηκαν στην κοινή θέση (βλ. κατωτέρω). Συγκεκριμένα, αναδιατυπώθηκαν: η αιτιολογική σκέψη 5 για να ερμηνευθεί η νέα διάταξη του άρθρου 5 παράγραφος 1α, η αιτιολογική σκέψη 9 που αφορά τη νέα διάταξη του άρθρου 5 παράγραφος 1β, καθώς και η νέα αιτιολογική σκέψη 10 για να αιτιολογηθεί η νέα διάταξη του άρθρου 6 παράγραφος 3.

Κεφάλαιο Ι - Πεδίο εφαρμογής, σκοπός και ορισμοί (άρθρα 1 και 2)

Το Συμβούλιο διατήρησε αμετάβλητο το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας αλλά τελειοποίησε ορισμένους τεχνικούς ορισμούς. Πρέπει να επισημανθεί ότι το Συμβούλιο εισήγαγε ορισμό σχετικά με το σύστημα υπό όρους πρόσβασης σε υπηρεσίες ψηφιακών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, ο οποίος συμπληρώνει τον ορισμό των συναφών ευκολιών που πρότεινε το Κοινοβούλιο με την τροπολογία 9. Αμφότεροι οι ορισμοί έχουν τελειοποιηθεί από το Συμβούλιο χάριν συνοχής και έχουν συμπεριληφθεί στην οδηγία πλαίσιο ώστε να καταστεί δυνατή η γενική εφαρμογή τους σε όλη τη δέσμη κανονιστικών μέτρων. Ο ορισμός του τελικού χρήστη έχει επίσης μεταφερθεί στην οδηγία πλαίσιο.

Κεφάλαιο ΙΙ - Γενικό πλαίσιο για τη ρύθμιση της πρόσβασης και της διασύνδεσης (άρθρα 3 μέχρι 5)

Το Συμβούλιο τελειοποίησε, αλλά ουσιαστικώς, διατήρησε τις βασικές αρχές που διέπουν τις κανονιστικές ρυθμίσεις για τις επιχειρήσεις όσον αφορά την πρόσβαση και την διασύνδεση (άρθρα 3 και 4), καθώς και τις εξουσίες και τα καθήκοντα των εθνικών ρυθμιστικών αρχών εν προκειμένω (άρθρο 5).

Οι εξουσίες παρέμβασης των εθνικών ρυθμιστικών αρχών έχουν ενισχυθεί. Συγκεκριμένα, με τη νέα διάταξη στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο α), παρέχεται η δυνατότητα σε εθνική ρυθμιστική αρχή να επιβάλει, στον βαθμό που είναι απαραίτητο για να εξασφαλιστεί η δυνατότητα τελικής διασύνδεσης, υποχρεώσεις σε επιχειρήσεις που ελέγχουν την πρόσβαση στους τελικούς χρήστες. Επιπλέον, με τη νέα διάταξη στο άρθρο 5 παράγραφος 1 στοιχείο β), παρέχεται σε εθνική ρυθμιστική αρχή η δυνατότητα, στο βαθμό που είναι απαραίτητο για να εξασφαλίζεται η δυνατότητα πρόσβασης των τελικών χρηστών σε υπηρεσίες ψηφιακών ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, να επιβάλει υποχρεώσεις σε φορείς εκμετάλλευσης συστημάτων πρόσβασης υπό όρους και συναφών ευκολιών ώστε να παρέχουν πρόσβαση σε νέες πύλες, όπως οι ηλεκτρονικοί οδηγοί προγραμμάτων (EPG) και οι διεπαφές προγράμματος εφαρμογών (API), υπό δίκαιες, εύλογες και αμερόληπτες προϋποθέσεις. Οι υποχρεώσεις που επιβάλλονται από εθνική ρυθμιστική αρχή σε αυτές τις περιπτώσεις πρέπει να τηρούν τις βασικές αρχές της αντικειμενικότητας, της διαφάνειας και της αναλογικότητας (που αναφέρονται στη νέα διάταξη στο άρθρο 5 παράγραφος 3) και να εφαρμόζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 6 της οδηγίας πλαισίου.

Κεφάλαιο ΙΙΙ - Υποχρεώσεις φορέων εκμετάλλευσης και διαδικασίες επανεξέτασης της αγοράς (άρθρο 6 μέχρι 13)

Το Συμβούλιο επέφερε ορισμένες τελειοποιήσεις στα άρθρα 6 μέχρι 13, αλλά στην ουσία διατήρησε το πεδίο εφαρμογής των υποχρεώσεων και των διαδικασιών για την επιβολή υποχρεώσεων στις επιχειρήσεις, όταν αυτό αιτιολογείται, όσον αφορά την πρόσβαση και τη διασύνδεση.

Το Συμβούλιο διεύρυνε το πεδίο εφαρμογής και τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 6 όσον αφορά την υπό όρους πρόσβαση σε ψηφιακές τηλεοπτικές εκπομπές έτσι ώστε να καλυφθούν πλέον και οι ψηφιακές ραδιοφωνικές εκπομπές. Επρόκειτο για απαίτηση που είχε συμπεριληφθεί ως μέρος της τροπολογίας 19 του Κοινοβουλίου.

Το Συμβούλιο τελειοποίησε και αποσαφήνισε καίριες διατάξεις του άρθρου 8, σχετικά με την επιβολή, την τροποποίηση ή την άρση υποχρεώσεων. Συγκεκριμένα αναδιατύπωσε την παράγραφο 3 του άρθρου 8, όπου αναφέρεται πλέον σαφώς ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δεν δύνανται να επιβάλλουν τις υποχρεώσεις των άρθρων 9 έως 13 σε φορείς εκμετάλλευσης που δεν έχουν χαρακτηριστεί ως διαθέτοντες σημαντική ισχύ στη συγκεκριμένη αγορά, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο για την εφαρμογή συγκεκριμένων διατάξεων της παρούσας ή άλλων οδηγιών του πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων. Ο παγιωμένος κατάλογος εξαιρέσεων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 δεύτερη υποπαράγραφος παρέχει, κατά συνέπεια, ασφάλεια δικαίου.

Το Συμβούλιο εισήγαγε επίσης νέα σημαντική διαδικασία στο άρθρο 6 παράγραφος 3 όσον αφορά την επανεξέταση των υποχρεώσεων που εφαρμόζονται στους παρόχους συστημάτων υπό όρους πρόσβασης σε ψηφιακές ραδιοτηλεοπτικές υπηρεσίες, με βάση την οποία θα είναι δυνατό να επιτρέπεται στην οικεία εθνική ρυθμιστική αρχή να αξιολογεί, με βάση την εναρμονισμένη διαδικασία ανάλυσης της αγοράς που συμπεριλαμβάνεται στο άρθρο 14 της οδηγίας πλαισίου, κατά πόσον να καταργήσει ή να τροποποιήσει τους όρους για τους φορείς εκμετάλλευσης που δεν έχουν σημαντική ισχύ στην συγκεκριμένη αγορά. Αυτή η κατάργηση ή τροποποίηση δεν επιτρέπεται να θίγει τη δυνατότητα πρόσβασης των τελικών χρηστών στις συγκεκριμένες υπηρεσίες ή τις προοπτικές πραγματικού ανταγωνισμού, οφείλει να τηρεί τη διαδικασία διαφάνειας που προβλέπεται στο άρθρο 6 της οδηγίας πλαισίου. Με αυτή τη διαδικασία παρέχεται η δυνατότητα στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν την εναρμονισμένη διαδικασία ανάλυσης της αγοράς και τις υποχρεώσεις που ενδεχομένως θα απορρέουν από αυτήν, για οποιονδήποτε τύπο αγοράς υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, περιλαμβανομένων υπηρεσιών για υπό όρους πρόσβαση σε ψηφιακή τηλεοπτική μετάδοση.

Κεφάλαιο IV - Διαδικαστικές διατάξεις (άρθρα 14 έως 19)

Στη διαδικασία της επιτροπής για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας προστέθηκε η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής και συμπεριλήφθηκε ως παράγραφος 2 στο άρθρο 14. Οι διαδικασίες σχετικά με την αναθεώρηση, τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο και την έναρξη ισχύος ευθυγραμμίστηκαν με τις αντίστοιχες που προβλέπονται στην οδηγία πλαίσιο.

4. Συμπερασμα

Κατά την άποψη της Επιτροπής η κοινή θέση, που εγκρίθηκε ομοφώνως, συνιστά σημαντικό βήμα στο πλαίσιο της δημιουργίας του νέου πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων στη δυναμική αγορά των δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Αντανακλά πολλές από τις κύριες τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ενώ παραμένει πιστή στη διάρθρωση και την ουσία της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής.

Ως συμπέρασμα, η Επιτροπή είναι σε θέση να ενστερνιστεί πλήρως την κοινή θέση του Συμβουλίου.