ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
COM(93) 617 τελικό-SYN 466-467 
Βρυξέλλες, 22 Νοεμβρίου 1993 
ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 
Τροποποιημένη Πρόταση 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
SYN 466 
για τον προσδιορισμό των εννοιών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή 
των απαγορεύσεων που αναφέρονται στα άρθρα 104 και 104Β 
παράγραφος 1 της συνθήκης 
Τροποποιημένη Πρόταση 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
SYN 467 
με την οποία προσδιορίζονται οι ορισμοί για την εφαρμογή της απαγόρευσης 
της προνομιακής πρόσβασης που αναφέρεται στο άρθρο 104Α της συνθήκης 
Τροποποιημένη Πρόταση 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού 
ελλείματος το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση 
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
Τροποποιημένη Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
σχετικά με τα στατιστικά στοιχεία που θα χρησιμοποιούνται για τον 
καθορισμό της κλείδας κατανομής των πόρων του Ευρωπαϊκού 
Νομισματικού Ιδρύματος 
Τροποποιημένη Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί της γνώμης του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος που ζητείται από 
τις αρχές κρατών μελών όσον αφορά τα σχέδια νομοθετικών διατάξεων 
(υποβληθείσες από την Επιτροπή 
σύμφωνα με το άρθρο 189 Α, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ) 
ΔΐΙ1ΰλΰΧ1ϋΔ_£ΚΟ£Αΰ 
Σε απάντηση στην πρόσκληση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 
Κοπεγχάγης στις 21 και 22 Ιουνίου 1993, η Επιτροπή διαβίβασε 
σχέδια προτάσεων για την έκδοση διατάξεων παράγωγου δικαίου 
για το δεύτερο στάδιο της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης 
στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τον Ιούλιο και 
τον Σεπτέμβριο (κειμ. C0M(93) 371 τελ.- SYN 466 - SYN 467 της 
22.7.93 και C0M(93) 436 τελ. της 22.9.93). 
Αυτά τα σχέδια προτάσεων επιβεβαιώθηκαν ως επίσημες προτάσεις 
της Επιτροπής με ισχύ από την 1 Νοεμβρίου 1993 με επιστολές 
του Αντιπροέδρου Christophersen στον Πρόεδρο του Συμβουλίου 
και στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διετύπωσε την γνώμη του στις 16 
Νοεμβρίου. Ακολούθως η Επιτροπή δέχθηκε μερικές από τις 
τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου οι οποίες 
ενσωματώθηκαν στις παρούσες τροποποιημένες προτάσεις. Η 
Επιτροπή έχει επίσης λάβει υπόψη της τις σχετικές εργασίες 
του Συμβουλ ί ου. 
-/) 
ΤΚ)ΙΙΟΠΟΙΗΜΕΝΙΡΠΚ)ΤΑΣΗ KANONEMOr ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για τον προσδιορκ^ό των εννοιών που είναι αναγκαίες για την εφαύίρ/ή των 
απαγορεύσεων που αναφέρονται στα άρθρα 104 και 104 Β παράγραφος ι 
της συνθήκης 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΉΣ ΕΥΡίΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 
'Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κανοτητας και ιδίως το άρθρο 104 Β 
παράγραφος 2 αυτής 
την πρόταση της Επιτροπής (1), 
σε συνεργασίαρε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, (2) 
(1) ΕΕαριθ. C 
(2) ΕΕαριθ. C και απόφαση της (δεν δηι/οσιεθθηκε ακόμα στην Επίσημη 
Εφημερίδα). 
• Το αρχικό σχέδιο πρότασης (Ε111ΤΡΟΙ1Η (93) 371 τελ. - ΣΤΝ466- ΣΥΝ467 της 22.7.93 επιβεβαιώθηκε ως επίσημη 
πρόταση με ισχύ από 1.11.1993 
1 
Εκτιμώντας : 
ότι τα άρθρα 104 και 104 Β παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόζονται άμεσα· ότι, εάν παραστεί 
ανάγκη, οι έννοιες που χρησιμοποιούνται στα άρθρα αυτά μπορούν να προσδιοριστούν, 
ότι πρέπει ιδίως να διευκρινισθούν οι όροι : "υπεραναλήψεις" και "άλλου είδους πιστωτικές 
διευκολύνσεις* του άρθρου 104 της συνθήκης, ιδίως ως προς την αντιμετώπιση απαιτήσεων 
υφισταμένων προ της 1ης-Ιανουαρίου 1994, 
ότι είναι επιθυμητό οι εθνικές κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών που συμμετέχουν στην τρίτη φάση 
της οικονομικής και νομισματικής ένωσης (ΟΝΕ) να εισέλθουν σ' αυτήν έχοντας στο ενεργητικό τους 
διαπραγματεύσιμες απαιτήσεις και υπό συνθήκες αγοράς, ιδίως προκειμένου να δοθεί η επιθυμητή 
ευελιξία στη νομισματική πολιτική του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) και να 
καταστεί δυνατή η κανονική συνεισφορά των διαφόρων εθνικών κεντρικών τραπεζών, που συμμετέχουν 
στη Νομισματική Ένωση, στα μεταξύ τους διανεμητέα νομισματικά έσοδα, 
ότι οι κεντρικές τράπεζες που θα έχουν ακόμη έναντι του δημοσίου τομέα, μετά την 
1η Ιανουαρίου 1994, απαιτήσεις ίπου δεν είναι διαπραγματεύσιμες ή που συνοδεύονται από συνθήκες 
άλλες από τις συνθήκες αγοράς θα πρέπει να μπορούν να μετατρέπουν αργότερα αυτές τις απαπήσεις 
σε διαπραγματεύσιμους τίτλους και υπό συνθήκες αγοράς, 
ότι το Πρωτόκολλο για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας 
και της Βορείου Ιρλανδίας προβλέπει στο σημείο 11 ότι η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου μπορεί 
να διατηρήσει την ευχέρεια "Ways and Means" έναντι της Τράπεζας της Αγγλίας εφόσον το Ηνωμένο 
Βασίλειο δεν έχει μεταβεί στην τρίτη φάση· ότι θα πρέπει να επιτραπεί η ρύθμιση του προβλήματος της 
μετατροπής του διαθέσιμου ποσού αυτής της ευχέρειας σε διαπραγματεύσιμους τίτλους με προθεσμία 
λήξης και υπό συνθήκες αγοράς εάν το Ηνωμένο Βασίλειο μεταβεί στην τρίτη φάση της ΟΝΕ, 
ότι το Πρωτόκολλο σχετικά με την Πορτογαλία προβλέπει ότι επιτρέπεται στην Πορτογαλία να 
διατηρήσει σε ισχύ τη δυνατότητα που έχει δώσει στις Αυτόνομες Περιοχές των Αζορών και της 
Μαδέρας να απολαύουν άτοκης πιστωτικής διευκολύνσεως της Τράπεζας της Πορτογαλίας, σύμφωνα 
με τους όρους που καθορίζονται από την ισχύουσα πορτογαλική νομοθεσία καθώς και ότι η Πορτογαλία 
αναλαμβάνει να καταβάλει κάθε προσπάθεια προκειμένου να θέσει τέρμα στην προαναφερόμενη 
πιστωτική διευκόλυνση το ταχύτερο δυνατό, 
ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να λάβουν τα προσήκοντα μέτρα ώστε οι απαγορεύσεις που προβλέπονται 
στο άρθρο 104 της συνθήκης να εφαρμόζονται πραγματικώς και πλήρως· ότι, ιδίως, οι αγορές που 
πραγματοποιούνται στην εξωχρηματιστηριακή αγορά δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για την 
παράκαμψη του στόχου που επιδιώκεται με το άρθρο αυτό, 
ότι, εντός των ορίων του παρόντος κανονισμού, η απευθείας αγορά, από την κεντρική τράπεζα κράτους 
μέλους, διαπραγματεύσιμων χρεωγράφων εκδοθέντων από το δημόσιο τομέα άλλου κράτους μέλους 
δεν προβλέπεται να συμβάλλει στην εξαίρεση του δημοσίου τομέα από την πειθαρχία των μηχανισμών 
της αγοράς, όταν οι αγορές αυτές γίνονται μόνον χάριν διαχείρισης των συναλλαγματικών αποθεμάτων, 
ότι, μη θιγομένου του ρόλου της Επιτροπής κατά το άρθρο 169 της συνθήκης, εναπόκειται στο 
Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα και εν συνεχεία στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, βάσει των άρθρων 
109 ΣΤ παράγραφος 9 και 180 της συνθήκης, να μεριμνούν ώστε οι εθνικές κεντρικές τράπεζες να 
τηρούν τις εκ της συνθήκης υποχρεώσεις τους, 
ότι οι πιστώσεις που χορηγούνται εντός της ημέρας εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών μπορεί να είναι 
χρήσιμες για την καλή λειτουργία των συστημάτων πληρωμών ότι συνεπώς οι πιστώσεις του τύπου 
αυτού προς το δημόσιο τομέα συμβιβάζονται με τους στόχους του άρθρου 104 της συνθήκης εφόσον 
απαγορεύεται η επέκταση τους και στην επόμενη ημέρα, 
ότι δεν πρέπει να εμποδισθεί η εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών άσκηση της λειτουργίας Ταμία του 
κράτους"· ότι μολονότι η εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών είσπραξη επιταγών εκδοθεισών από 
τρίτους υπέρ του δημοσίου τομέα μπορεί ενίοτε να ενέχει πίστωση, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι το 
άρθρο 104 της συνθήκης απαγορεύει την πρακτική αυτή όταν εν τέλει δεν καταλήγει να συνιστά 
πίστωση προς το δημόσιο τομέα, 
ότι η εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών διακατοχή μεταλλικού νομίσματος, εκδιδομένου από το 
δημόσιο τομέα και φερομένου εις πίστωση αυτού, συνιστά μορφή άτοκης δανειοδότησης του δημόσιου 
τομέα· ότι, ωστόσο, αν αφορά μικρά μόνο ποσά, η πρακτική αυτή δεν θίγει την αρχή του άρθρου 104 
της συνθήκης και συνεπώς μπορεί να γίνει παραδεκτή εντός των ορίων του παρόντος κανονισμού 
ενόψει των πιθανών δυσχερειών από μια πλήρη απαγόρευση της, 
ότι η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αντιμετωπίζει, λόγω της επανένωσης, ιδιαίτερες 
δυσκολίες τήρησης του θεσπιζόμενου ορίου για τα διαθέσιμα αυτά και ότι ενδείκνυται εδώ να χορηγηθεί 
υψηλότερο ποσοστό για μια περιορισμένη περίοδο, 
ότι η χρηματοδότηση εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών των υποχρεώσεων του δημοσίου τομέα έναντι 
του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου ή υποχρεώσεων που εκπηγάζουν από την εφαρμογή του 
μηχανισμού μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής στήριξης εντός της Κοινότητας μεταφράζεται σε 
απαιτήσεις έναντι της αλλοδαπής που συνιστούν ή είναι εξομοιώσιμες με αποθεματικά στοιχεία 
ενεργητικού και καλό θα ήταν συνεπώς να επιτραπούν, 
ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις εμπίπτουν στην απαγόρευση των άρθρων 104 και 104 Β παράγραφος 1 και 
ότι ορίζονται στην οδηγία 80/723^ΕΟΚ της Επιτροπής στις 25 Ιουνίου 1980, σχετικά με τη διαφάνεια στις 
χρηματοπιστωτικές σχέσεις μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων (1), 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 
(1) ΕΕ αριθ. L 195 της 29.7.1980, σ. 35. Οδηγία τροποποιημένη από την οδηγία 93/84/ΕΟΚ της 
Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 254 της 12.10.1993, σ. 16). 
Αρθοο 1 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104, της συνθήκης νοούνται ως : 
α) "υπεραναλήψεις" : κάθε διάθεση πόρου υπέρ του δημοσίου τομέα, η οποία λαμβάνει τη μορφή 
ή ενδέχεται να λάβει τη μορφή χρεωστικού υπολοίπου στο λογαριασμό, 
β) "άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις" : 
ΐ) κάθε απαίτηση έναντι του δημοσίου που θα υφίσταται την 1η Ιανουαρίου 1994, 
εξαιρουμένων των απαιτήσεων με προθεσμία λήξης που αποκτήθηκαν πριν από την 
ημερομηνία αυτή, 
ϋ) κάθε χρηματοδότηση υποχρεώσεων του δημοσίου τομέα έναντι τρίτων, 
iii) με την επιφύλαξη του άρθρου 104 παράγραφος 2 της συνθήκης, κάθε πράξη με το 
δημόσιο τομέα που λαμβάνει ή ενδέχεται να λάβει τη μορφή απαίτησης έναντι αυτού. 
2. Δεν θεωρούνται χρεωγραφα κατά την έννοια του άρθρου 104 της συνθήκης οι τίτλοι που 
αγοράσθηκαν από το δημόσιο τομέα προκειμένου να εξασφαλισθεί η μετατροπή σε 
διαπραγματεύσιμους τίτλους με προθεσμία λήξης και υπό συνθήκες αγοράς : 
απαιτήσεων με προθεσμία λήξης που αγοράσθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994 και δεν 
είναι διαπραγματεύσιμοι ή υπό συνθήκες αγοράς, υπό τον όρο ότι η προθεσμία λήξης των 
τίτλων δεν είναι μεταγενέστερη της προθεσμίας λήξης των εν λόγω απαιτήσεων, 
του διαθέσιμου ποσού της ευχέρειας "Ways and Means" της κυβέρνησης του Ηνωμένου 
Βασιλείου έναντι της Τράπεζας της Αγγλίας μέχρι την ημερομηνία κατά την οποία το Ηνωμένο 
Βασίλειο θα μεταβεί, ενδεχομένως, στην τρίτη φάση της ΟΝΕ. 
Αρθρο 2 
1. Κατά τη δεύτερη φάση της ΟΝΕ οι αγορές από την κεντρική τράπεζα ενός κράτους μέλους 
διαπραγματεύσιμων χρεωγράφων του δημόσιου τομέα άλλου κράτους μέλους δεν θεωρούνται 
απευθείας αγορές κατά την έννοια του άρθρου 104 της συνθήκης υπό τον όρο ότι πραγματοποιούνται 
αποκλειστικά για λόγους διαχείρισης των συναλλαγματικών αποθεμάτων. 
2. Κατά το τρίτο στάδιο της ΟΝΕ δεν θεωρούνται ως απευθείας αγορές κατά την έννοια του 
άρθρου 104 της συνθήκης οι αγορές που πραγματοποιούνται αποκλειστικά για λόγους διαχείρισης των 
συναλλαγματικών αποθεμάτων : 
από την κεντρική τράπεζα κράτους μέλους, που δεν συμμετέχει στην τρίτη φάση της ΟΝΕ, 
διαπραγματεύσιμων χρεωγράφων του δημοσίου τομέα άλλου κράτους μέλους, 
από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή την κεντρική τράπεζα κράτους μέλους που συμμετέχει 
στην τρίτη φάση της ΟΝΕ, διαπραγματεύσιμων χρεωγράφων του δημοσίου τομέα κράτους μέλους 
που δεν συμμετέχει στην τρίτη φάση. 
Άρθρο 3 
Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως "δημόσιος τομέας" νοούνται τα θεσμικά ή άλλα όργανα 
της Κοινότητας, οι κεντρικές διοικήσεις, οι περιφερειακές, τοπικές ή άλλες δημόσιες αρχές και οι άλλοι 
δημόσιοι οργανισμοί ή επιχειρήσεις των κρατών μελών. 
Ως "εθνικές κεντρικές τράπεζες" νοούνται οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών καθώς και το 
Νομισματικό Ινστπούτο του Λουξεμβούργου. 
Αρθρο 4 
Οι πιστώσεις προς το δημόσιο τομέα εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή των εθνικών 
κεντρικών τραπεζών οι οποίες χορηγούνται εντός της ημέρας δεν θεωρούνται πιστωτική διευκόλυνση 
κατά την έννοια του άρθρου 104 εφόσον περιορίζονται στη συγκεκριμένη ημέρα και δεν είναι δυνατή 
καμία παράταση. 
Άρθρο 5 
Όταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή οι εθνικές κεντρικές τράπεζες λαμβάνουν από το δημόσιο 
τομέα, προς είσπραξη, επιταγές τρίτων και πιστώνουν το λογαριασμό του δημόσιου τομέα πριν χρεωθεί 
ο λογαριασμός της εκδότριας τράπεζας, δεν θεωρείται ότι υπάρχει πιστωτική διευκόλυνση κατά την 
έννοια του άρθρου 104 της συνθήκης εφόσον έχει παρέλθει ένα προκαθορισμένο χρονικό διάστημα από 
την παραλαβή της επιταγής, το οποίο πρέπει να αντιστοιχεί στο μέσο χρόνο που απαιτείται για την 
είσπραξη επιταγών από την κεντρική τράπεζα του συγκεκριμένου κράτους μέλους έτσι ώστε η τυχόν 
διακύμανση (float) να προκύπτει κατ'εξαίρεση, να αντιπροσωπεύει μικρό ποσό και να ισοσταθμίζεται 
μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. 
Άρθρο 6 
Τα διαθέσιμα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας ή των εθνικών κεντρικών τραπεζών σε μεταλλικό 
νόμισμα που εκδίδει ο δημόσιος τομέας, και πιστώνονται σ'αυτόν, τα οποία αποτελούν μέχρι το 10 % 
του κυκλοφορούντος μεταλλικού νομίσματος δεν θεωρούνται πιστωτική διευκόλυνση κατά την έννοια 
του άρθρου 104 της συνθήκης. 
Για τη Γερμανία, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1996 το ποσό αυτό ανέρχεται στο 15 %. 
Αρθρο 7 
Η χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή τις εθνικές κεντρικές τράπεζες προς το 
δημόσιο τομέα για την εκπλήρωση υποχρεώσεων έναντι του ΔΝΤ ή υποχρεώσεων που προκύπτουν από 
την εφαρμογή του μηχανισμού μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής στήριξης που θεσπίστηκε με τον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1969/88 (1) δεν θεωρούνται πιστωτική διευκόλυνση κατά την έννοια του 
άρθρου 104 της συνθήκης. 
Άρθρο 8 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 και του άρθρου 104 Β παράγραφος 1, ως "δημόσιες 
επιχειρήσεις" νοούνται οι επιχειρήσεις στις οποίες το κράτος ή οι δημόσιες αρχές μπορούν να ασκήσουν 
άμεσα ή έμμεσα δεσπόζουσα επιρροή είτε διότι οι επιχειρήσεις αυτές τους ανήκουν, είτε λόγω της 
συμμετοχής τους σε αυτές, είτε εξαιτίας των κανόνων που τις διέπουν. 
Η δεσπόζουσα επιρροή τεκμαίρεται όταν, έναντι της επιχείρησης, οι δημόσιες αρχές άμεσα ή έμμεσα : 
α) κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος του εγγεγραμμένου κεφαλαίου της επιχείρησης, ή 
β) διαθέτουν την πλειοψηφία των ψήφων που συνοδεύουν τα μερίδια που έχει εκδώσει η επιχείρηση, ή 
γ) μπορούν να διορίζουν άνω του ημίσεως των μελών του διοικητικού, διευθυντικού ή εποπτικού 
οργάνου της επιχείρησης. 
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 και του άρθρου 104 Β παράγραφος 1, η Ευρωπαϊκή Κεντρική 
Τράπεζα και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες δεν αποτελούν τμήμα του δημόσιου τομέα. 
(1) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1969/88 του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988 για τη θέσπιση ενιαίου 
μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών. 
(ΕΕ αριθ. L 178 της 8.7.1988, σ. 1). 
Αρθρο 9 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1994. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος 
μέλος. 
Εγινε στις Βρυξέλλες, στις 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ*ΠΡΟΤΑΣΗ KANQsIEIvDf TOT ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
με την οποία προσδιορίζονται α ορισμοί για την εφαρμογή της απαγόρευσης 
της προνομιακής πρόσβασης που αναφέρεται στο άρθρο 104Α της συνθήκης 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΉΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
'Εχοντας υπόψη : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κανοτητας και ιδίως το άρθρο 104 Α 
παράγραφος 2, 
την πρόταση της Επιτροπής (1), 
σε συνεργοίσΙαΛ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (2), 
(1) ΕΕαριθ. c 
(2) ΕΕ αριθ. c και απόφαση της (δεν εχει ακό*η δη*οσιευθεί στην 
Επίσημη Εφημερίδα). 
« Το αρχικό' σχέδιο πρότασης (ΕΠΙΤΡΟΠΗ (93) 371 τελ. - ΣΥΝ466- ΣΥΝ467 της 22.7.93 επιβεβαιώθηκε ως επίσημη 
πρόταση με ισχύ από 1.11.1993 
W 
Εκτιμώντας 
ότι η απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που προβλέπεται στο 
άρθρο 104Α της συνθήκης αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο για την υπαγωγή των πράξεων 
χρηματοδότησης του δημοσίου τομέα στην πειθαρχία της αγοράς και ότι με τον τρόπο αυτό συμβάλλει 
στην ενισχυμένη δημοσιονομική πειθαρχία και εξισώνει τα κράτη μέλη από πλευράς πρόσβασης του 
δημοσίου τομέα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, 
ότι το Συμβούλιο πρέπει να διευκρινίσει τους όρους ενόψει της εφαρμογής της απαγόρευσης αυτής, 
ότι τα κράτη μέλη και η Κοινότητα πρέπει να ενεργούν τηρώντας την αρχή της ανοικτής οικονομίας της 
αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό, 
ότι, ειδικότερα, ο παρών κανονισμός δεν θίγει τους τρόπους οργάνωσης των αγορών που είναι 
σύμφωνοι με αυτή την αρχή, 
ότι ο παρών κανονισμός δεν αποβλέπει στην παρακώλυση της λειτουργίας των δημόσιων 
χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, εφόσον αυτή είναι σύμφωνη με τις ανωτέρω αρχές, 
ότι το άρθρο 104 Α της Συνθήκης απαγορεύει τα μέτρα που θεσπίζουν προνομιακή πρόσβαση- ότι 
πρέπει να διευκρινισθεί ποια είδη πράξεων αφορά η απαγόρευση αυτή· ότι δεν θίγονται οι δεσμεύσεις 
τις οποίες ανέλαβαν οικειοθελώς τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στο πλαίσιο συμβατικών σχέσεων, 
ότι το ίδιο άρθρο προβλέπει ότι λόγοι προληπτικής εποπτείας μπορούν να δικαιολογήσουν παρέκκλιση 
από την αρχή της απαγόρευσης αυτής· ότι, πάντως, με το πρόσχημα λόγων προληπτικής εποπτείας οι 
νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις ή οι διοικητικές πράξεις δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την 
θέσπιση συγκεκαλυμμένης προνομιακής πρόσβασης, 
ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στην οδηγία 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής της 
25ης Ιουνίου 1980 για τη διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των 
δημοσίων επιχειρήσεων (1), εμπίπτουν στην ίδια απαγόρευση, 
(1) ΕΕ αριθ. L 195 της 29.7.1980, σ. 35. Οδηγία που τροποποιήθηκε με την οδηγία 93/84/ΕΟΚ της 
Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 254 της 12.10.1993, σ.16). 
41 
ότι για λόγους νομισματικής πολιτικής τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, και ιδίως τα πιστωτικά, μπορούν 
να υποχρεωθούν να διακατέχουν απαιτήσεις έναντι της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και/ή των 
εθνικών κεντρικών τραπεζών, 
ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες δεν δύνανται, ως φορείς δημοσίας 
εξουσίας, να λάβουν μέτρα που θα δημιουργούσαν προνομιακή πρόσβαση· ότι οι κανόνες κινητοποίησης 
ή ενεχυρίασης χρεωστικών τίτλων που θέτουν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή οι εθνικές κεντρικές 
τράπεζες δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται ως τρόπος παράκαμψης της απαγόρευσης προνομιακής 
πρόσβασης, 
ότι οι ορισμοί που περιέχονται στο κοινοτικό δίκαιο όσον αφορά τα διάφορα είδη χρηματοπιστωτικών 
ιδρυμάτων πρέπει, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε παράκαμψη της απαγόρευσης, να 
συμπληρωθούν με μνεία που θα αφορά τα ιδρύματα που ασκούν μεν χρηματοοικονομικές 
δραστηριότητες αλλά δεν έχουν ακόμη αποτελέσει αντικείμενο κοινοτικής εναρμόνισης όπως π.χ. τα 
υποκαταστήματα ιδρυμάτων τρίτων χωρών, οι εταιρείες holding ή factoring, οι μη συντονισμένοι 
οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ), τα ταμεία συντάξεων, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 
Αρθρο 1 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 Α της συνθήκης, ως "μέτρο που θεσπίζει προνομιακή πρόσβαση" 
νοείται κάθε νομοθετικό ή κανονιστικό μέτρο ή κάθε πράξη αναγκαστικού χαρακτήρα που θεσπίζεται 
στο πλαίσιο της άσκησης της δημόσιας εξουσίας, και 
υποχρεώνει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να αποκτούν ή να κατέχουν απαιτήσεις έναντι των 
θεσμικών οργάνων ή οργανισμών της Κοινότητας, των κεντρικών κυβερνήσεων, των περιφερειακών, 
τοπικών ή άλλων δημοσίων αρχών, άλλων δημοσίων οργανισμών ή επιχειρήσεων των κρατών μελών, 
αναφερομένων στο εξής ως "δημόσιος τομέας", ή 
41 
χορηγεί φορολογικά πλεονεκτήματα από τα οποία μπορούν να επωφεληθούν μόνον τα 
χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ή παρέχει χρηματοπιστωτικά πλεονεκτήματα μη σύμφωνα με τις αρχές 
της οικονομίας της αγοράς, προκειμένου να ευνοήσει την απόκτηση ή την κατοχή τέτοιων 
απαιτήσεων από αυτά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. 
2. Δεν θεωρούνται ως μέτρα που θεσπίζουν προνομιακή πρόσβαση τα μέτρα που συνεπάγονται : 
υποχρεώσεις, με ειδικούς όρους που μπορούν ιδίως να συμπεριλαμβάνουν την υποχρέωση της 
συγκέντρωσης κεφαλαίων σε δημόσια χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, χρηματοδότησης της λαϊκής 
στέγης, όταν οι όροι χρηματοδότησης της λαϊκής στέγης που εφαρμόζονται υπέρ του δημόσιου 
τομέα είναι ταυτόσημοι με εκείνους των ομοειδών χρηματοδοτήσεων που παρέχονται για τους 
ίδιους σκοπούς σε ιδιώτες δανειολήπτες, 
υποχρέωση συγκέντρωσης των κεφαλαίων σε δημόσιο πιστωτικό ίδρυμα στο βαθμό που η 
υποχρέωση αυτή αποτελεί, από 1ης Ιανουαρίου 1994, αναπόσπαστο τμήμα της οργάνωσης 
ιδιαίτερου δικτύου πιστωτικών ιδρυμάτων ή ειδικού αποταμιευτικού συστήματος προοριζόμενου για 
τα νοικοκυριά και αποσκοπεί να προσφέρει χρηματοπιστωτική ασφάλεια στο σύνολο του δικτύου ή 
του ειδικού συστήματος. Η χρησιμοποίηση των συγκεντρωμένων αυτών κεφαλαίων πρέπει να 
καθορίζεται από τα διευθυντικά όργανα του συγκεκριμένου δημόσιου πιστωτικού ιδρύματος και να 
πραγματοποιείται κατά τρόπο σύμφωνο με την αρχή της οικονομίας της αγοράς, όπου ο 
ανταγωνισμός είναι ελεύθερος, 
χρηματοδοτικές υποχρεώσεις για την αποκατάσταση ζημιών λόγω καταστροφών, εφόσον οι όροι 
χρηματοδότησης της αποκατάστασης δεν είναι ευνοϊκότεροι όταν πρόκειται για ζημιές του 
δημόσιου τομέα απ'ότι όταν πρόκειται για ζημιές του ιδιωτικού τομέα. 
13 
Αρθρο 2 
Για τους σκοπούς του άρθρου 104 Α, της συνθήκης, ως "λόγοι προληπτικής εποπτείας" νούνται οι λόγοι 
που θεμελιώνουν τις εθνικές, νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις ή διοικητικές πράξεις που εκδίδονται 
βάσει του κοινοτικού δικαίου ή εναρμονίζονται με αυτό, και οι οποίες αποσκοπούν στην προώθηση της 
σταθερότητας των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με στόχο την ενίσχυση της σταθερότητας του όλου 
χρηματοπιστωτικού συστήματος και την προστασία των πελατών των εν λόγω χρηματοπιστωτικών 
ιδρυμάτων. 
Αρθρο 3 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 Α, της συνθήκης, ως "δημόσια επιχείρηση" νοείται κάθε 
επιχείρηση στην οποία το Δημόσιο ή άλλος τοπικός ή περιφερειακός φορέας δύναται να ασκήσει άμεσα 
ή έμμεσα δεσπόζουσα επιρροή λόγω κυριότητας, οικονομικής συμμετοχής ή δυνάμει διατάξεων που 
διέπουν την επιχείρηση. Η δεσπόζουσα επιρροή τεκμαίρεται εφόσον το Δημόσιο ή άλλοι τοπικοί ή 
περιφερειακοί φορείς άμεσα ή έμμεσα : 
α) κατέχουν την πλειοψηφία του εγγεγραμμένου κεφαλαίου της επιχείρησης, 
β) διαθέτουν την πλειοψηφία των ψήφων των συνδεομένων με τα μερίδια που εκδίδει η επιχείρηση, ή 
γ) μπορεί να διορίσει περισσότερα από τα μισά μέλη του διοικητικού, του διευθυντικού ή του 
εποπτικού οργάνου της επιχείρησης. 
2. Με την επιφύλαξη της υποχρέωσης τους, ως δημόσιας αρχής, να μην λαμβάνουν μέτρα που 
θεσπίζουν προνομιακή πρόσβαση κατά την έννοια του άρθρου 104 Α, της συνθήκης, η Ευρωπαϊκή 
Κεντρική Τράπεζα και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες δεν θεωρούνται, για τους σκοπούς του παρόντος 
άρθρου, ότι συμπεριλαμβάνονται στο δημόσιο τομέα. 
3. Ως "εθνικές κεντρικές τράπεζες" νοούνται οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών καθώς και το 
"Institut Monétaire" του Λουξεμβούργου. 
41 
Αρθρο 4 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 Α, της συνθήκης, ως "χρηματοπιστωτικά ιδρύματα" νοούνται : 
τα πιστωτικά ιδρύματα κατά την έννοια του άρθρου 1 πρώτη περίπτωση της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ 
του Συμβουλίου (1), 
οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο α της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου (2), 
οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο α της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου (3), 
οι ΟΣΕΚΑ κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ (4), 
οι επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο 2 της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ (5), 
(1) Οδηγία 77/780/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1977 για το συντονισμό των 
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση 
δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος (ΕΕ αριθ. L 322 της 17.12.1977, σ.30). 
Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 89/646/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 386 της 30.12.1989, 
σ.1). 
(2) Οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 για το συντονισμό των νομοθετικών, 
κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας 
ζωής και (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής) (ΕΕ αριθ. L 228 
της 11.8.1992, σ. 1). 
(3) Οδηγία 92/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Νοεμβρίου 1992 για τον συντονισμό των νομοθετικών, 
κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής, (τρίτη οδηγία 
σχετικά με την ασφάλεια ζωής) (ΕΕ αριθ. L 360 της 9.12.1992, σ. 1). 
(4) Οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1985 για το συντονισμό των 
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς 
συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) (ΕΕ αριθ. L 375 της 31.12.1985, σ. 3). Οδηγία 
που τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/220/ΕΟΚ (ΕΕ αριθ. L 100 της 19.4.1988, σ. 31). 
(5) Οδηγία 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Μαίου 1993 σχετικά με τις επενδυτικές υπηρεσίες 
στον τομέα των κινητών αξιών (ΕΕ αριθ. L 141 της 11.6.1993, σ. 27). 
IS" 
οι άλλες επιχειρήσεις ή οργανισμοί που έχουν δραστηριότητα ανάλογη με εκείνη των επιχειρήσεων 
που αναφέρουν τα προηγούμενα εδάφια ή η κύρια δραστηριότητα των οποίων είναι η απόκτηση 
χρηματοοικονομικών στοιχείων ενεργητικού ή η μετατροπή χρηματοοικονομικών απαιτήσεων. 
2. Τα ακόλουθα ιδρύματα δεν συμπεριλαμβάνονται στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που ορίζονται 
στην παράγραφο 1 : 
η Ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες, 
οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες των Ταχυδρομείων, εφόσον αποτελούν τμήμα του τομέα της 
δημόσιας διοίκησης, ο οποίος ορίζεται σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων 
Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ), ή εφόσον η κύρια δραστηριότητα τους είναι να ενεργούν ως 
χρηματοπιστωτικοί φορείς της δημόσιας διοίκησης, και 
τα ιδρύματα που αποτελούν τμήμα του τομέα της δημόσιας διοίκησης, ο οποίος ορίζεται σύμφωνα 
με το ΕΣΟΛ, ή των οποίων το παθητικό αντιστοιχεί εξ ολοκλήρου σε ένα δημόσιο χρέος. 
Αρθρο 5 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος 
μέλος. 
Εγινε στις Βρυξέλλες στις 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
46 
ΤΡΟΠΟΠΟΜΜΕΝΙΓΠΡΟΤΑΣΗ KANONENDf TOT ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την εφαρίϋγή του Πρωτοκόλλου σχετικα^ε τη διαδικασία 
του υπερβολικού ελλείρατος το οποίο προαχριαται στη Συνθήκη 
για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑοΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
'Εχοντας υπόψη : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κανότητας και ιδίως το άρθρο 104 Γ, 
παράγραφος 14, τρίτο εδάφιο, 
την πρόταση της Επιτροπής (1) 
τη γνώρη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), 
(1) ΕΕαριθ. C 
(2) Γνω//η που διατυπώθηκε στις (δεν εχει ακό//η δτμ/οσιευθεί στην 
Επίσημη Εφημερίδα). 
* Το αρχικό σχέδιο πρότασης (ΕΙΙΓΠΌΠΗ (93) 371 τελ. - ΣΥΝ466- ΣΤΝ467 της 22.7.93 επιβεβαιώθηκε ως επίσημη 
πρόταση με ισχύ από 1.11.1993 S* Η 
Εκτιμώντας : 
ότι οι ορισμοί των όρων "δημόσιος", "έλλειμμα" και "επένδυση" προσδιορίζονται στο πρωτόκολλο σχετικά 
με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Σύστημα 
Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ) (1)· ότι είναι απαραίτητο να υπάρχουν ακριβείς 
ορισμοί που να παραπέμπουν στους κωδικούς ταξινόμησης του ΕΣΟΛ* ότι οι ορισμοί αυτοί μπορεί να 
αναθεωρηθούν κατά την αναγκαία εναρμόνιση των εθνικών στατιστικών, ή για άλλους λόγους· ότι 
οιαδήποτε αναθεώρηση του ΕΣΟΛ θα αποφασίζεται από το Συμβούλιο, σύμφωνα με τους περί 
αρμοδιότητος και διαδικασίας της κανόνες της Συνθήκης, 
ότι ο ορισμός του χρέους που καθορίζεται στο πρωτόκολλο σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού 
ελλείμματος πρέπει να γίνει πιο αναλυτικός, με βάση του κωδικούς ταξινόμησης του ΕΣΟΛ, 
ότι η οδηγία 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της 13ης Φεβρουαρίου 1989 για την εναρμόνιση 
του καθορισμού του ακαθάριστου, εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς (2) περιλαμβάνει κατάλληλο 
και αναλυτικό ορισμό του ακαθάριστου εγχωρίου προϊόντος σε τιμές αγοράς, 
ότι βάσει του πρωτοκόλλου για τη διαδικασία υπερβολικού ελλείματος η Επιτροπή υποχρεούται να 
παρέχει τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτής, 
ότι απαιτούνται λεπτομερείς κανόνες ώστε τα κράτη μέλη να γνωστοποιούν ταχέως και συστηματικώς 
στην Επιτροπή το προβλεπόμενο και το υφιστάμενο έλλειμμα τους καθώς και το ύψος του χρέους τους, 
ότι σύμφωνα με το άρθρο 104 Γ, παράγραφοι 2 και 3 της Συνθήκης, η Επιτροπή παρακολουθεί την 
εξέλιξη της δημοσιονομικής κατάστασης και το ύψος του δημοσίου χρέους στα κράτη μέλη και εξετάζει 
την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας με βάση τα κριτήρια του δημοσίου ελλείμματος και του 
δημοσίου χρέους· ότι η Επιτροπή, λαμβάνοντας επίσης υπόψη και όλους τους άλλους σχετικούς 
παράγοντες όταν ένα κράτος μέλος δεν πληροί τις απαιτήσεις των κρπηρίων ή ενός εξ' αυτών, πρέπει 
να εκτιμά κατά πόσον υπάρχει κίνδυνος υπερβολικού ελλείμματος στο κράτος μέλος αυτό, 
(1) Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ευρωπαϊκό Σύστημα Οικονομικών Λογαριασμών -
ΕΣΟΛ, δεύτερη έκδοση. 
(2) ΕΕ αριθ. L 49, 21.2.1989, σ.26. 
^ 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 
Τμήμα 1 
Ορισμοί 
Αρθρο 1 
1. Για τους σκοπούς του πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείματος και του 
παρόντος κανονισμού, οι όροι που παρατίθενται στις κατωτέρω παραγράφους ορίζονται σύμφωνα με το 
Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ). Οι εντός παρενθέσεων κωδικοί 
παραπέμπουν στη δεύτερη έκδοση του ΕΣΟΛ. 
2. Ο όρος "δημόσιος" καλύπτει τον τομέα του Δημοσίου (S60) που χωρίζεται στους υποτομείς: κεντρική 
διοίκηση (S61), τοπική αυτοδιοίκηση (S62) και οργανισμοί κοινωνικής ασφάλισης (S63) εξαιρουμένων 
των εμπορικών πράξεων όπως ορίζονται στο ΕΣΟΛ. 
Η εξαίρεση των εμπορικών πράξεων σημαίνει ότι ο τομέας του Δημοσίου (S60) περιλαμβάνει μόνο τα 
θεσμικά όργανα, τα οποία, ως κύριο καθήκον έχουν την παραγωγή μη εμπορικών υπηρεσιών. 
3. Το δημόσιο έλλειμμα (πλεόνασμα) είναι η ανάγκη χρηματοδότησης (ικανότητα χρηματοδότησης) (Ν5) 
του δημόσιου τομέα (S60), όπως ορίζεται στο ΕΣΟΛ. Οι τόκοι που περιλαμβάνονται στο δημόσιο 
έλλειμμα είναι οι τόκοι (R41) όπως ορίζονται στο ΕΣΟΛ. 
4. Οι δημόσιες επενδύσεις είναι οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου (Ρ41) του δημοσίου 
τομέα (S60), όπως ορίζονται στο ΕΣΟΛ. 
5. Το δημόσιο χρέος είναι η ονομαστική αξία όλων των υφιστάμενων ακαθάριστων υποχρεώσεων του 
δημόσιου τομέα (S60), στο τέλος του έτους, εξαιρουμένων των υποχρεώσεων των οποίων τα αντίστοιχα 
χρηματοοικονομικά στοιχεία του ενεργητικού βρίσκονται στην κατοχή του δημόσιου τομέα (S60). 
^ 
Το δημόσιο χρέος αποτελείται από τις υποχρεώσεις του δημοσίου στις εξής κατηγορίες: χρήμα και 
καταθέσεις (F20 και F30), βραχυπρόθεσμοι τίτλοι (F40), ομολογίες (F50), λοιπά βραχυπρόθεσμα δάνεια 
(F79) καθώς και μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια (F89) σύμφωνα με τους ορισμούς του 
ΕΣΟΛ. 
Η ονομαστική αξία του ποσού μιας υποχρέωσης είναι η αναγραφόμενη επί του σχετικού τίτλου αξία. 
Η ονομαστική αξία μιας τιμαριθμικά αναπροσαρμοζόμενης υποχρέωσης αντιστοιχεί στην αναγραφομένη 
επί του σχετικού τίτλου αξία προσαυξημένη κατά το ποσό του κεφαλαίου που έχει προκύψει από την 
τιμαριθμική αναπροσαρμογή στο τέλος τους έτους. 
Οι υποχρεώσεις που εκφράζονται σε ξένο νόμισμα μετατρέπονται σε εθνικό νόμισμα με βάση την 
αντιπροσωπευτική ισοτιμία της αγοράς συναλλάγματος την τελευταία εργάσιμη ημέρα κάθε έτους. 
Άρθρο 2 
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε τιμές αγοράς (ΑΕΠτ.α.) όπως 
ορίζεται από το άρθρο 2 της οδηγίας 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ. 
Αρθρο 3 
1. Ως στοιχεία για το προβλεπόμενο δημόσιο έλλειμμα νοούνται τα στοιχεία που καθορίζονται για το 
τρέχον έτος από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες αποφάσεις των δημοσιονομικών 
τους αρχών. 
2. Ως στοιχεία σχετικά με το υφιστάμενο δημόσιο έλλειμμα και το ύψος του υφισταμένου δημοσίου 
χρέους νοούνται τα κατ'εκτίμηοη, τα προσωρινά, ή τα οριστικά αποτελέσματα διαρεύσαντος έτους. 
ZQ 
Τμήμα 2 
Κανόνες και πεδίο εφαρμογής της γνωστοποίησης 
Αρθρο 4 
1. Από την αρχή του έτους 1994, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή δύο φορές το χρόνο, 
την πρώτη φορά πριν από την 1 η Μαρτίου του τρέχοντος έτους (έτος νιοστόν) και τη δεύτερη φορά 
πριν από την 1η Σεπτεμβρίου του νιοστού έτους, τα προβλεπόμενα και τα υφιστάμενα δημόσια 
ελλείμματα και το προβλεπόμενο και υφιστάμενο ύψος του δημοσίου χρέους τους. 
2. Πριν από την 1 η Μαρτίου του έτους η, τα κράτη μέλη : 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή το προβλεπόμενο δημόσιο έλλειμμα για το έτος ν, την ενημερωμένη 
εκτίμηση τους όσον αφορά το υφιστάμενο δημόσιο έλλειμμα για το έτος ν-1 και τα υφιστάμενα 
δημόσια ελλείμματα για τα έτη ν-2, ν-3 και ν-4, 
διαβιβάζουν ταυτόχρονα στην Επιτροπή για τα έτη ν, ν-1 και ν-2 τα στοιχεία σχετικά με τα 
αντίστοιχα δημοσιονομικά ελλείμματα των εθνικών λογαριασμών τους σύμφωνα με τον πλέον 
συνήθη ορισμό τους στο οικείο κράτος μέλος, καθώς και τα στοιχεία με τα οποία επεξηγείται η 
μετάβαση από το δημοσιονομικό έλλειμα των εθνικών λογαριασμών στο δημόσιο έλλειμα. Τα 
στοιχεία με τα οποία επεξηγείται αυτή η μετάβαση, τα οποία και διαβιβάζονται στην Επιτροπή, 
περιλαμβάνουν ιδίως στοιχεία σχετικά με τις δανειακές ανάγκες των υποτομέων S61, S62 και S63, 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή την εκτίμηση του υφιστάμενου ύψους του δημοσίου χρέους τους για 
το έτος ν-1 και το ύψος του υφισταμένου δημοσίου χρέους τους για τα έτη ν-2, ν-3 και ν-4, 
διαβιβάζουν ταυτόχρονα στην Επιτροπή για τα έτη ν-1 και ν-2 τα στοιχεία που επεξηγούν τον τρόπο 
με τον οποίο το δημόσιο έλλειμμα και άλλοι σχετικοί παράγοντες συνέβαλαν στη μεταβολή του 
ύψους του δημοσίου χρέους τους. 
!Α 
3. Πριν από την 1η Σεπτεμβρίου του έτους ν, τα κράτη μέλη : 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή ενημερωμένα στοιχεία για το προβλεπόμενο δημόσιο έλλειμμα τους 
για το έτος n καθώς και τα υφιστάμενα δημοσιονομικά τους ελλείμματα τους για τα έτη ν-1, ν-2, ν-3 
και ν-4 και εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δεύτερη περίπτωση της 
παραγράφου 2, 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή το υφιστάμενο ύψος του δημοσίου χρέους για τα έτη ν-1, ν-2, ν-3 και 
ν-4 και εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την τέταρτη περίπτωση της 
παραγράφου 2. 
4. Τα στοιχεία σχετικά με το προβλεπόμενο δημόσιο έλλειμμα που γνωστοποιούνται στην Επιτροπή 
βάσει των παραγράφων 2 και 3 εκφράζονται σε εθνικό νόμισμα και σε δημοσιονομικά έτη. 
Τα στοιχεία σχετικά με το υφιστάμενο δημόσιο έλλειμμα και το ύψος του υφισταμένου δημοσίου χρέους 
που γνωστοποιούνται στην Επιτροπή βάσει των παραγράφων 2 και 3 εκφράζονται σε εθνικό νόμισμα και 
σε ημερολογιακά έτη εξαιρουμένων των ενημερωμένων εκτιμήσεων για το έτος ν-1 που μπορούν να 
εκφρασθούν σε δημοσιονομικά έτη. 
Στην περίπτωση που το δημοσιονομικό έτος διαφέρει από το ημερολογιακό έτος, τα κράτη μέλη 
γνωστοποιούν επίσης στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με το υφιστάμενο δημόσιο έλλειμμα τους και το 
ύψος του υφισταμένου δημοσίου χρέους τους σε δημοσιονομικά έτη για τα δύο δημοσιονομικά έτη που 
προηγούνται του τρέχοντος δημοσιονομικού έτους. 
Άρθρο 5 
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, σύμφωνα με τα καθοριζόμενα στο άρθρο 4, παράγραφοι 1, 
2 και 3, τα στοιχεία σχετικά με τις δαπάνες τους για δημόσιες επενδύσεις και τόκους. 
Άρθρο 6 
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή πρόβλεψη του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος τους για το 
έτος ν και το υφιστάμενο ύψος του ακαθάριστου εγχωρίου προϊόντος τους για τα έτη ν-1, ν-2, ν-3 και 
ν-4 μέσα στις προθεσμίες του άρθρου 4 παράγραφος 1. 
il 
Αρθρο 7 
Σε περίπτωση αναθεώρησης του ΕΣΟΛ που θα αποφασίσει το Συμβούλιο σύμφωνα με τους περί 
αρμοδιότητος και διαδικασίας της κανόνες της Συνθήκης, η Επιτροπή εισάγει τις νέες αναφορές στο 
ΕΣΟΛ στα άρθρα 1 και 4. 
Άρθρο 8 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος 
μέλος. 
Εγινε στις Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
α 
ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ*ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΜΗΣ. ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
σχετικά^ τα στατιστικά, στοιχεία που θα χρησύ*)ποιουνται 
για τον καθορκΛο της κλείδας κατανομής των πόρων του ΒορωπαΙκου Νουσ|ατικσΟ 
ΙδρΟΌτος 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΊΉΣ ΕΥΚΪΤΑοΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ; 
'Εχοντας υπόν|/η : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 16.1 και 16.2 
του προσαρτη(Ενου στην εν λόγω συνθήκη Γ^χοτοκόλλου σχεπκα^ε το καταστατικό του 
Ευρωπαϊκού ΝοΊσΌτικοό ΙδρΟΌτος 
την πρόταση της Επιτροπής (1), 
τη γνώρη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου (2), 
τη γνώΰη της Επιτροπής των Διοικητών, 
τη γνωϊΤ| της ΝίοΕισίατικής Επιτροπής 
(1) ΕΕαριθ. C 
(2) Γνώμη που διατυπώθηκε (δεν εχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη 
Εφημερίδα) 
. To opxucd σχβηο πρότασης (ΕΠΓΓΡΟΙ1Η (93) 371 τελ. - ΣΤΝ466- ΣΓΤΝ467 τ^ 22.7.93 επψεβα,ώθηκε ως επίσημη 
πρόταση με ισχύ coed 1.11.1993 
Εκτιμώντας : 
ότι το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα, στο εξής καλούμενο ΈΝΙ", ιδρύεται την 1η Ιανουαρίου 1994, 
ότι το ΕΝΙ θα διαθέτει δικούς του πόρους, 
ότι οι πόροι του ΕΝΙ καθορίζονται από το Συμβούλιο του ΕΝΙ, 
ότι οι πόροι του ΕΝΙ προέρχονται από εισφορές των εθνικών κεντρικών τραπεζών σύμφωνα με την 
κλείδα κατανομής που αναφέρεται στο άρθρο 16.2 του καταστατικού του ΕΝΙ, 
ότι η κλείδα κατανομής των οικονομικών πόρων του ΕΝΙ θα καθοριστεί πριν την έναρξη του δεύτερου 
σταδίου, 
ότι η Επιτροπή παρέχει τα συστατικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κλείδας 
σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζει το Συμβούλιο, 
ότι οι κανόνες που θεσπίζει το Συμβούλιο με την παρούσα απόφαση δεν συνιστούν προηγούμενο για 
τυχόν άλλες νομικές πράξεις του Συμβουλίου σε άλλους τομείς, 
ότι πρέπει να προσδιοριστούν το είδος και οι πηγές των στοιχείων που θα χρησιμοποιηθούν καθώς και η 
μέθοδος υπολογισμού της κλείδας κατανομής, 
ότι η οδηγία 89/130/ΕΟΚ, Euratom, του Συμβουλίου της 13ης Φεβρουαρίου 1989 για την εναρμόνιση 
του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς (1) θεσπίζει μια διαδικασία 
έγκρισης των στοιχείων που αφορούν το ΑΕΠ σε τιμές αγοράς από τα κράτη μέλη, 
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ : 
(1) ΕΕ αριθ. L 49 της 21.2.1989, σ. 26. 
ζ$ 
Αρθρο 1 
Τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της κλείδας κατανομής των εισφορών 
των εθνικών τραπεζών στους οικονομικούς πόρους του ΕΝΙ παρέχονται από την Εππροπή σύμφωνα με 
τους κανόνες που ορίζονται στα ακόλουθα άρθρα. 
Αρθρο 2 
Ο πληθυσμός και το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε τιμές αγοράς, το οποίο στο εξής αναφέρεται ως 
ΑΕΠτ.α, καθορίζονται σύμφωνα με το ισχύον Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων Λογαριασμών 
(ΕΣΟΛ). ΑΕΠτ.α είναι το οριζόμενο στο άρθρο 2 της οδηγίας 89/130/ΕΟΚ, Euratom. 
Αρθρο 3 
Τα στοιχεία σχετικά με τον πληθυσμό αφορούν το έτος 1992. Χρησιμοποιείται ο μέσος όρος του 
συνολικού πληθυσμού για ολόκληρο το έτος, σύμφωνα με τη σύσταση του ΕΣΟΛ. 
Αρθρο 4 
Τα στοιχεία σχετικά με το ΑΕΠτ.α αφορούν κάθε έτος από το 1987 έως το 1991 και εκφράζονται για 
κάθε κράτος μέλος στο αντίστοιχο εθνικό νόμισμα σε τρέχουσες τιμές. 
Αρθρο 5 
Η Επιτροπή (Eurostat) συλλέγει τα στοιχεία πληθυσμού από τα κράτη μέλη. 
U 
Αρθρο 6 
Τα περί ΑΕΠτ.α στοιχεία για τα έτη 1988 έως 1991 προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας 
89/130/ΕΟΚ, Euratom. Η Επιτροπή (Eurostat) συλλέγει τα στοιχεία ΑΕΠτ.α για το 1987 από τα κράτη 
μέλη, τα οποία τα καθιστούν προηγουμένως συμβατά με τα στοιχεία ΑΕΠτ.α για το 1988 έως το 1991. 
Αρθρο 7 
1. Το μερίδιο συμμετοχής ενός κράτους μέλους στον πληθυσμό της Κοινότητας αντιστοιχεί στο 
μερίδιο συμμετοχής του στο άθροισμα των πληθυσμών των κρατών μελών, εκφρασμένο ποσοστιαία. 
2. Τα εκφρασμένα σε εθνικό νόμισμα στοιχεία για το ΑΕΠτ.α κάθε έτους και κάθε κράτους μέλους, 
μετατρέπονται σε στοιχεία εκφρασμένα σε ECU. Η τιμή συναλλάγματος που χρησιμοποιείται προς 
το σκοπό αυτό είναι ο μέσος όρος των τιμών συναλλάγματος όλων των εργάσιμων ημερών του 
έτους. Η ημερήσια τιμή συναλλάγματος είναι η τιμή που υπολογίζει η Επιτροπή και δημοσιεύεται 
στη σειρά "C" της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
3. Το μερίδιο συμμετοχής ενός κράτους μέλους στο ΑΕΠτ.α της Κοινότητας είναι το μερίδιο 
συμμετοχής του στο άθροισμα των ΑΕΠτ.α των κρατών μελών για πέντε έτη, εκφρασμένο 
ποσοστιαία. 
Αρθρο 8 
Η στάθμιση που δίδεται σε μια εθνική κεντρική τράπεζα για την κλείδα κατανομής αποτελεί τον 
αριθμητικό μέσο όρο των μεριδίων συμμετοχής του αντίστοιχου κράτους μέλους στον πληθυσμό και το 
ΑΕΠτ.α της Κοινότητας. 
Αρθρο 9 
Τα διάφορα στάδια υπολογισμού βασίζονται σε αριθμητικά στοιχεία επαρκή για να διασφαλιστεί η 
ακρίβεια τους. Η στάθμιση των εθνικών κεντρικών τραπεζών στην κλείδα κατανομής εκφράζεται με 
τετραψήφιο δεκαδικό αριθμό. 
& 
Αρθρο 10 
Τα αναφερόμενα στην παρούσα απόφαση στοιχεία κοινοποιούνται από την Επιτροπή, στην Επιτροπή 
των Διοικητών των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Έγινε στις Βρυξέλλες, στις 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
71 
ΤΚ)ΠΟΙΙΟΙΗΜΕΝΗ*ΠΡΟΤΛΣ1Ι ΛΠΟφΑΣΙ-fc ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
τϋερί της γνωίΤ|ς του Ευρωπαϊκού NofiofanKoû Ιδρυίατος 
που ζητείται από τις αρχές κρατων^ϊελων 
όσον αφορΛ τα σχέδια νοίοθετικων διατάξεων 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ; 
'Εχοντας υπόψη : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής ΚανΟτητας και ιδίως το άρθρο 109 ΣΓ 
παράγραφος 6 και το άρθρο 5 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου σχετικά ρε το καταστατικό του 
Ευρωπαϊκού Νο(ισ*ατικοό Ιδρΰίατος που προσαρτάται στη συνθήκη αυτή, 
την πρόταση της Επιτροπής (1) 
τη γνωύη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, (2) 
τη γνωρη της Επιτροπής των Διοικητών, 
(1) 
(2) 
* Το αρχικό σχέδιο πρότασης (κειμ. (93) 436 τελ. της 22.09.1993 επιβεβαιώθηκα <% επίσημη πρόταση με ισχύ από 
1.11,1993 2J 
Εκτιμώντας : 
ότι το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ιδρυμα, "ΕΝΙ", πρόκειται να ιδρυθεί την 1η Ιανουαρίου 1994, 
ότι η συνθήκη προβλέπει ότι οι αρχές των κρατών μελών ζητούν τη γνώμη του ΕΝΙ επί κάθε σχεδίου 
νομοθετικής διάταξης της αρμοδιότητας του, ότι εναπόκειται στο Συμβούλιο να θέσει τα όρια και τους 
όρους της διαβούλευσης αυτής, 
ότι η υποχρέωση διαβούλευσης που επιβάλλεται στα κράτη μέλη δεν θίγει τις αρμοδιότητες των εθνικών 
αρχών στους τομείς τους οποίους αφορούν τα εν λόγω σχέδια, 
ότι η παρούσα απόφαση δεν αφορά τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι εθνικές αρχές κατά την εφαρμογή 
της νομισματικής πολιτικής, 
ότι η διαβούλευση με το ΕΝΙ δεν πρέπει να παρατείνει υπέρ του δέοντος τις διαδικασίες για την έγκριση 
σχεδίων νομοθετικών διατάξεων στα κράτη μέλη' ότι, ωστόσο, οι προθεσμίες που διαθέτει το ΕΝΙ για να 
διατυπώσει τη γνώμη του πρέπει να του επιτρέπουν να εξετάζει με την απαιτούμενη προσοχή τα 
διαβιβαζόμενα κείμενα- ότι σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις κατεπείγοντος, λ.χ. λόγω της 
ευαισθησίας της αγοράς, τα κράτη μέλη μπορούν να τάσσουν προθεσμία κατώτερη του μηνός- ότι, στην 
περίπτωση αυτή, πρέπει να διεξάγεται διάλογος μεταξύ των εθνικών αρχών και του ΕΝΙ, ώστε να μπορούν 
να ληφθούν υπόψη τα εκατέρωθεν συμφέροντα. 
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ : 
Αρθρο 1 
1. Οι αρχές των κρατών μελών ζητούν τη γνώμη του ΕΝΙ σχετικά με κάθε σχέδιο νομοθετικής διάταξης 
που εμπίπτει στο πεδίο της αρμοδιότητας του δυνάμει του άρθρου 109 ΣΤ της συνθήκης, ιδίως όσον αφορά 
τη νομισματική νομοθεσία, το καθεστώς του ECU και τα μέσα πληρωμών, 
τα καταστατικά και τις αρμοδιότητες των εθνικών κεντρικών τραπεζών καθώς και τα μέσα της 
νομισματικής πολιτικής, 
Jo 
τη συλλογή, επεξεργασία και διανομή στατιστικών στοιχείων σχετικά με το νομισματικό, 
χρηματοοικονομικό και τραπεζικό τομέα καθώς και σχετικά με το ισοζύγιο πληρωμών, 
τα συστήματα συμψηφισμού και πληρωμών, ιδίως στον τομέα των διασυνοριακών πληρωμών, 
τους κανόνες που εφαρμόζονται στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, εφόσον επηρεάζουν τη σταθερότητα 
των εν λόγω ιδρυμάτων και χρηματοοικονομικών αγορών. 
2. Μόλις παραλάβει σχέδιο νομοθετικής διάταξης, το ΙΜΕ γνωστοποιεί τις εθνικές αρχές που ζητούν τη 
γνώμη του κατά πόσον εκτιμά ότι το εν λόγω σχέδιο εμπίπτει στον τομέα αρμοδιότητας του. 
Άρθρο 2 
1. Ως "σχέδια νομοθετικών διατάξεων" νοούνται τα σχέδια διατάξεων υποχρεωτικού χαρακτήρα που έχουν 
γενική εφαρμογή στο σύνολο του εδάφους κράτους μέλους, θεσπίζουν κανόνες για αόριστο αριθμό 
περιπτώσεων και απευθύνονται σε αόριστο αριθμό φυσικών ή νομικών προσώπων. 
2. Τα σχέδια νομοθετικών διατάξεων κατά την έννοια της παραγράφου 1 δεν περιλαμβάνουν τα σχέδια 
διατάξεων που έχουν ως αποκλειστικό σκοπό τη μεταφορά των κοινοτικών οδηγιών στο εσωτερικό δίκαιο 
των κρατών μελών. 
Αρθρο 3 
Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα αποτελεσματικής τήρησης της παρούσας απόφασης. Για 
το σκοπό αυτό, μεριμνά ώστε η γνώμη του ΕΝΙ να ζητείται έγκαιρα, για να την έχει στη διάθεση της η αρχή 
που προπαρασκευάζει νομοθετική διάταξη πριν λάβει απόφαση ως προς την ουσία, και γνωστοποιεί επίσης 
τη γνώμη του ΕΝΙ στην αρχή που θα κληθεί να εγκρίνει τη διάταξη, εφόσον η αυτή είναι διαφορετική από 
εκείνη που την προπαρασκεύασε. 
V 
Αρθρο 4 
Οι εθνικές αρχές που προπαρασκευάζουν νομοθετική διάταξη μπορούν, εφόσον το θεωρούν αναγκαίο, να 
τάξουν στο ΕΝΙ προθεσμία για τη διατύπωση της γνώμης του, η οποία δεν μπορεί να είναι μικρότερη του 
μηνός από την ημερομηνία κατά την οποία κοινοποιείται η σχετική αίτηση στον πρόεδρο του ΕΝΙ, εκτός από 
τις περιπτώσεις κατεπείγοντος. Μετά την εκπνοή της ταχθείσας προθεσμίας, μπορεί να ληφθεί απόφαση 
χωρίς τη γνώμη του ΕΝΙ. Ωστόσο, εάν η γνώμη του ΕΝΙ παραληφθεί μετά την εκπνοή της εν λόγω 
προθεσμίας, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διαβιβασθεί στις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 3. 
Αρθρο 5 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Εγινε στις Βρυξέλλες 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
2>1 
*-QC " " f'~. ' ' ' .J <^0, 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 06 01 
ApiU. καταλόγου : CB-CO-93-646-GR-C 
ISBN 92-77-61814-0 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg 
J3