ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 207 
 
 
 
Vol. 1983/0 086 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
COM(83) 207 τελικό 
Βρυξέλλες 4 Μαίου 1983 
ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΕΝΟΠΟΙΣΗ 
(ανακοίνωση από την Επιτροπή προς το Συμβούλιο) 
COM(83) 207 τελικό 

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ 
Σελίδα 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
I. Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ 
1. Τά γεγονότα 
2. Ερμηνεία 
II. ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩ- 
ΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ 
1. Οι, μακροοικονομικές αποκλίσεις είναι λιγότερο έντονες 
2. Η εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς αφορά επίσης και τον 
τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών 
3. Η αναδιάρθρωση της κοινοτικής οικονομίας θα επωφελείτο 
από μιά αμεσότερη κινητοποίηση της ευρωπαϊκής αποτα­
μίευσης. 
4. Η έντονη διοχέτευση της ευρωπαϊκής αποταμίευσης στις 
διεθνείς χρηματοπιστωτικές αγορές και σε νομίσματα  τρί­
των χωρών πιθανότατα δεν εξυπηρετεί τη σταθερότητα του 
διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος 
III. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ  
ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ 
1. Να τεθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα πιό άμεσα στην 
υπηρεσία της οικονομικής ανάπτυΕης της Κοινότητας 
2. Να βελτιωθεί η ισορροπία στις διεθνείς χρηματοπιστω­
τικές σχέσεις 
3. Να προωθηθεί η χρησιμοποίηση της ΕΟΙ) 
Συμπεράσματα 1 
3 
3 
5 
7 
7 
8 
8 
10 
11 
11 
15 
18 
21 

-1-
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Η σημαντική ανάπτυξη των διεθνών χρηματοπιστωτικών σχέσεων τα τελευ­
ταία είκοσι χρόνια - που εκφράζεται κυρίως μέσα από την θεαματική εξέλιξη των 
ευρωαγορών - έρχεται σε αντίθεση με τη βραδύτητα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης 
στον χρηματοπιστωτικό τομέα. 
Δικαιολογημένα εκπλήσσεται κανείς από το γεγονός ότι οι ανταλλαγές 
εμπορευμάτων είναι πιό εύκολες από ό,τι η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον 
τομέα των ασφαλίσεων, ή από το ό,τι οι μηχανισμοί αλληλοϋποστήριξης που 
υπάρχουν ανάμεσα στα ευρωπαϊκά νομίσματα δεν διευκολύνουν κατά τα φαινόμενα 
τα "θΓβΐΐΓβςε" χαρτοφυλακίου μεταξύ των επενδυτικών μέσων που υπάρχουν στις 
διάφορες αγορές της Κοινότητας. 
Αυτή η καθημερινή πραγματικότητα μπορεί να εκφραστεί αναλυτικότερα με 
τη διαπίστωση ότι ο βαθμός χρηματοπιστωτικής ενοποίησης στην Κοινότητα παρα­
μένει αρκετά μακρυά από μία ιδανική κατάσταση η οποία θα παρουσίαζε δύο χαρα­
κτηριστικά : 
- την ύπαρξη μιας ενιαίας αγοράς, ομοιογενούς υφής και ανοικτής κατά συστημα­
τικό τρόπο προς το εξωτερικό. Στην αγορά αυτή οι οικονομικοί φορείς που ανα­
ζητούν την αριστοποίηση της αποδοτικότητας των επενδύσεων τους, θα έπρεπε να 
μπορούν να αγοράζουν, να πωλούν και να ανταλλάσουν ελεύθερα τα χρηματοπιστω­
τικά στοιχεία που περιλαμβάνονται στο ενεργητικό τους, εξασφαλίζοντας έτσι 
μία μεγάλη κινητικότητα κεφαλαίου στο πλαίσιο του κοινοτικού χρηματοπιστω­
τικού χώρου" 
- την προώθηση μηχανισμών και μέσων κατάλληλων να αποτελέσουν το χρηματοπιστω­
τικό φορέα μιάς αποτελεσματικής κινητοποίησης της κοινοτικής αποταμίευσης και 
της διοχέτευσης της σε παραγωγικές επενδύσεις. 
Η διαδικασία χρηματοπιστωτικής ενοποίησης αφορά έται ταυτόχρονα την 
κινητοποίηση , την κυκλοφορία και την κατανομή χρηματοπιστωτικών πόρων μέσα 
στην Κοινότητα, πράγμα που προϋποθέτει ότι θα αρθούν τα εμπόδια που σχετίζον­
ται με τις συναλλαγματικές ρυθμίσεις ή με τη φορολογική τεχνική, και ότι θα 
προωθηθεί,  πέρα των κοινοτικών χρηματοδοτικών μηχανισμών, ο συντονιμός των 

-2-
ρυθμιστικών πολιτικών που εφαρμόζονται στις χρηματοπιστωτικές αγορές. Η προσπά­
θεια όμως αυτή πρέπει να συνοδεύεται επίσης από την αναζήτηση μιας κοινής, ή 
τουλάχιστον συντονισμένης στάσης σε θέματα οργάνωσης των διεθνών νομισματικών 
και χρηματοπιστωτικών σχέσεων και από μια πιο εντατική αλληλεγγύη προς τα Κράτη 
μέλη που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες στο ισοζύγιο πληρωμών. Τέλος, εννοείται ότι 
η έκταση και ο ρυθμός της ενοποίησης στα χρηματοπιστωτικά όπως και στα νομισμα­
τικά θέματα συνδέονται με την επίτευΕη ενός υψηλότερου Βαθμού σύγκλησης των οι-
κο^μικώνπολιτικών, προϋπόθεση για την αναγκαία σταθεροποίηση των προσδοκιών των 
επενδυτών και αποταμιευτών. 
Η διαδικασία χρηματοπιστωτικής ενοποίησης, εάν ληφθεί υπόψη η έκταση 
του πεδίου εφαρμογής της, μπορεί και πρέπει να πραγματοποιηθεί μέσα από ενδιά­
μεσες φάσεις που χαρακτηρίζονται ταυτόχρονα από περισσότερη ελευθερία στη δια­
κίνηση κεφαλαίων, μεγαλύτερη σταθερότητα των συναλλαγματικών ισοτιμιών, εντο­
νότερη σύγκλιση των οικονομικών και νομισματικών πολιτικών και πιό ολοκληρωμένη 
εναρμόνιση του θεσμικού πλαισίου. Στην πραγματικότητα η διαδικασία ενοποίησης 
δεν αναπτύχθηκε σε ένα τόσο ευρύ μέτωπο και σήμερα η χρηματοπιστωτική διάσταση 
της ευρωπαϊκής οικοδόμησης εμφανίζεται υποτυπώδης και τεμαχισμένη. Αυτή η έλλειψη 
προόδου στον τομέα της χρηματοπιστωτικής ενοποίησης έρχεται σε αντίθεση με την 
πρόοδο που σημειώθηκε, όχι βέβαια χωρίς δυσκολίες, στους άλλους τομείς της ευρω­
παϊκής οικοδόμησης. 
Η κατάσταση αυτή υπακούει αναμφίβολα σε κάποια ιστορική και οικονομική 
λογική. Παρ'όλα αυτά, οι προϋποθέσεις για την χρηματοπιστωτική ενοποίηση τίθεν­
ται σήμερα με αισθητά νέο τρόπο. Η χρησιμότητα μιας ευρωπαϊκής χρηματοπιστωτικής 
αγοράς παραμένει και η έλλειψη προόδου προς αυτή την κατεύθυνση αποτελεί πρόσκομ­
μα στην εμβάθυνση της κοινής αγοράς και στην αποτελεσματικότερη κινητοποίηση της 
αποταμίευσης προς όφελος της κοινοτικής οικονομίας. 
Η ανακοίνωση αυτή αποσκοπεί στο να περιγράψει τη σημερινή κατάσταση, να 
εκτιμήσει τις δυνατότητες προόδου και να εντοπίσει ορισμένες παραδειγματικές και 
ρεαλιστικές ενέργειες οι οποίες, αν εγκριθούν, θα αποτελέσουν την απαρχή για 
επανάληψη της διαδικασίας χρηματοπιστωτικής ενοποίησης που έχει σήμερα διακοπεί. 

-3-
I. Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΤΗΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ 
1. Τα γεγονότα 
α) Αντίθετα από τις διατάξεις της συνθήκης που αναφέρονται στο δικαίωμα 
εγκατάστασης και στην ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, των υπηρεσιών και των 
προσώπων,  οι διατάξεις που αφορούν την ελευθερία διακίνησης κεφαλαίων, όπως 
επιβεβαιώνεται σε πρόσφατη απόφαση του Δικαστηρίου, δεν είναι άμεσης εφαρμο­
γής. Επομένως οι δύο οδηγίες του 1960 και του 1962 που εκδόθηκαν από το Συμ­
βούλιο κατ'εφαρμογή του άρθρου 67 συνιστούν το σημερινό πλαίσιο των υποχρεώ­
σεων των Κρατών μελών στο θέμα αυτό. 
Για μια πρώτη ομάδα συναλλαγών (άμεσες επενδύσεις, πράξεις επί τίτλων 
που έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο, εμπορικές πιστώσεις, διακίνηση κεφαλαίων 
προσωπικού χαρακτήρα ή συνδεόμενη με παροχή  υπηρεσιών),  η ελευθέρωση είναι από­
λυτη και δεν μπορεί να ανασταλεί παρά μόνο με την εφαρμογή των ρητρών διασφά­
λισης που προβλέπονται στα άρθρα 73, 108 και 109 της συνθήκης. Μια δεύτερη κα­
τηγορία συναλλαγών (ξένες εκδόσεις, σε εθνικές αγορές και αποδοχή στο  χρηματι­
στήριο, απόκτηση μεριδίων σε κοινά επενδυτικά κεφάλαια και χρηματοδοτικές πι­
στώσεις) είναι ελεύθερες μόνο κάτω από προϋποθέσεις, με την έννοια ότι ένα 
Κράτος μέλος μπορεί να διατηρήσει ή να επανεισαγάγει περιορισμούς στις συναλ­
λαγές αυτές εφόσον υφίσταντο κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της οδηγίας ή 
κατά την ημερομηνία προσχώρησης, εάν η ελευθερία αυτών των κινήσεων κεφαλαίων 
είναι τέτοιας φύσης ώστε να αποτελεί εμπόδιο στην επίτευξη των στόχων της οι­
κονομικής πολιτικής του κράτους αυτού. Για τις άλλες συναλλαγές, που αφορούν 
κυρίως κινήσεις βραχυπρόθεσμων κεφαλαίων, εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια 
των Κρατών μελών να επιβάλλουν ή όχι περιορισμούς. 
Αυτές οι δύο οδηγίες αποτελούν την τελευταία πρόοδο που επιτεύχθηκε 
προς την κατεύθυνση της ελευθέρωσης της διακίνησης κεφαλαίων. Από  τότε, καμία 
από τις απόπειρες για τη σταδιακή επιδίωξη του στόχου αυτού δεν καρποφόρησε. 
Στην πραγματικότητα, παρατηρήθηκε μάλιστα μια οπισθοχώρηση σε σχέση με 
τη δεκαετία του 1960 στο θέμα της ενοποίησης των χρηματοπιστωτικών αγορών, εφόσον 
ο γενικός βαθμός ελευθέρωσης της διακίνησης κεφαλαίων στην Κοινότητα είναι χωρίς 

-4-
αμφιβολία χαμηλότερος σήμερα και οι διαφορές μεταξύ των Κρατών μελών έχουν 
οξυνθεί. Η Γερμανία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο (με την επιφύλαξη της 
ύπαρξης διπλής αγοράς συναλλάγματος στις δύο αυτές χώρες) και το Ηνωμένο 
Βασίλειο έχουν άρει τους συναλλαγματικούς περιορισμούς σε όλες τις συναλλα­
γές κεφαλαίων. Οι Κάτω Χώρες τηρούν τις κοινοτικές υποχρεώσεις και κρατούν 
φιλελεύθερη στάση έναντι των συναλλαγών κεφαλαίων που δεν υπόκεινται σε 
υποχρέωση ελευθέρωσης. Η Γαλλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία και η Δανία διατηρούν 
ελέγχους στις περισσότερες κινήσεις κεφαλαίων και έχουν λάβει την έγκριση της 
Επιτροπής να εισάγουν στα πλαίσια της διαδικασίας των ρητρών διασφάλισης  περι­
ορισμούς σε ορισμένες από τις συναλλαγές κεφαλαίων που έχουν ελευθερωθεί με 
τις οδηγίες του 1960 και του 1962. 
β) Η δυνατότητα αυτή για προσφυγή σε περιοριστικά μέτρα, όταν οι κινήσεις 
κεφαλαίων προκαλούν διαταραχή στη λειτουργία της εγχώριας κεφαλαιαγοράς (άρθρο 
73 της συνθήκης) ή σε περίπτωση δυσχερειών ή σοβαρής απειλής δυσχερειών στο ισο-
ζύγιο πληρωμών (άρθρο 108 της συνθήκης) αποτελεί μία από τις μορφές της προβλεπό­
μενης αλληλεγγύσης μεταξύ των Κρατών μελών. Σύμφωνα με το πνεύμα και την έκταση 
των ρητρών διασφάλισης, οι περιορισμοί που εγκρίνονται σ'αυτό το πλαίσιο απο­
τελούν έκτακτα μέτρα και δεν μπορούν ως εκ τούτου να διατηρούνται, όπως αυτό 
συμβαίνει σήμερα, επί μακρές περιόδους. Διαφορετικά, οι άμεσοι συναλλαγματικοί 
περιορισμοί μεταβάλλονται σε μόνιμο μέσο οικονομικής πολιτικής ασυμβίβαστο με 
τις διατάξεις της Συνθήκης. 
Η προσφυγή στις ρήτρες διασφάλισης τείνει να προτιμάται από την άλλη 
μορφή αλληλεγγύνσης - πιο θετική αλλά και από άλλες πλευρές πιο δεσμευτική -
δηλαδή την εφαρμογή αμοιβαίας συνδρομής. Από τις αρχές της δεκαετίας του 1970 
η Κοινότητα απέκτησε ανεξάρτητα από τους πιστωτικούς μηχανισμούς μεταξύ  κεντρι­
κών τραπεζών, δύο μέσα : τη μεσοπρόθεσμη χρηματοδοτική συνδρομή και το μηχανισμό 
των κοινοτικών δανείων. Και στις δύο περιπτώσεις η συνδρομή δεν παρέχεται παρά 
μόνον αν η οικονομική πολιτική που εφαρμόζεται από το δικαιούχο Κράτος μέλος αν­
ταποκρίνεται στις κατευθύνσεις που έχουν συμφωνηθεί από κοινού. Τα μέσα αμοιβαίας 
υποστήριξης δεν πρέπει όμως να θεωρούνται λύσεις έσχατης ανάγκης* αντίθετα, θα 
πρέπει να τίθενται εγκαίρως σε εφαρμογή  ώστε, στα πλαίσια της τήρησης των υπο­
χρεώσεων που απορρέουν από τη συνθήκη, να προλαμβάνονται οι κρίσεις στο ισοζύγιο 
πληρωμών και να διευκολύνεται η απαιτούμενη προσαρμογή. Πράγματι, παρά τη σημαν­
τική αύξηση των ποσών που είναι δυνατόν να κινητοποιηθούν, οι μηχανισμοί  αμοι­
βαίας υποστήριξης δεν έχουν χρησιμοποιηθεί από το 1977. 

-5-
γ) Στο θεσμικό τομέα, εγκρίθηκε μια σειρά οδηγιών που αφορούν τη δραστηριό­
τητα των χρηματοδοτικών οργανισμών και των χρηματιστηρίων αξιών. Το κανονιστικό 
πλέγμα που αναπτύχθηκε προοδευτικά απέβλεπε στο να εισαχθεί στην πράξη η ελευθερία 
εγκατάστασης στο πλαίσιο της Κοινότητας για τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές 
εταιρίες και στο να διευκολύνει την ελεύθερη παροχή των υπηρεσιών τους. Όσον 
αφορά τα χρηματιστήρια αξιών, ο στόχος που επιδιώχθηκε ήταν να αυξηθεί η δια­
φάνεια της λειτουργίας των χρηματιστηρίων και να διευκολυνθεί η πρόσβαση των 
εκδοτών στα χρηματιστήρια των διάφορων Κρατών μελών. 
Παρ*όλα αυτά η έκταση της προόδου που έχει επιτευχθεί ή που απομένει να 
πραγματοποιηθεί στην κατεύθυνση της θεσμικής εναρμόνισης της δραστηριότητας των 
χρηματοδοτικών οργανισμών και των κεφαλαιαγορών είναι περιορισμένη, εάν δεν συ­
νοδεύεται από παράλληλη πρόοδο στην κατεύθυνση της ελευθέρωσης των κινήσεων κε­
φαλαίων. Η ελευθερία εγκατάστασης, αν και διευκολύνει μέσω των υποκαταστημάτων 
και των θυγατρικών μια ορισμένη αλληλοδιείσδυση αγορών, δεν μπορεί μόνη της να 
οδηγήσει στην ενοποίηση τους. Κατά τον ίδιο τρόπο η ελεύθερη παροχή χρηματοπι­
στωτικών υπηρεσιών ή η επιλογή επενδύσεων για τον αποταμιευτή περιορίζονται ση­
μαντικά αν  οι αντίστοιχες κινήσεις κεφαλαίων υπόκεινται σε περιορισμούς. 
2. Ερμηνεία 
Η διαδικασία πού προβλέπεται στη Συνθήκη και η οικονομική ανάλυση στην 
οποία βασιζόταν ήταν εναρμονισμένες. Σε μυα κατάσταση σταθερών συναλλαγματικών 
ισοτιμιών η οποία υπονοείται στη συνθήκη, η επιδίωξη του διπλού στόχου της ελεύ­
θερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών και της ελεύθερης κυκλοφο­
ρίας των κεφαλαίων, συνεπάγεται ότι η εφαρμογή των εθνικών νομισματικών  πολιτι­
κών θά συμμορφώνεται με τις επιταγές του ισοζυγίου πληρωμών. Στο βαθμό που τα 
περισσότερα Κράτη μέλη εξέφρασαν την επιθυμία να διατηρήσουν τον έλεγχο της νο­
μισματικής πολιτικής τους για να επιδιώξουν στόχους εσωτερικών ρυθμίσεων, υπο­
χρεώθηκαν να αγνοήσουν τουλάχιστον ένα από τους άλλους περιορισμούς ή να τους 
χειρισθούν προβαίνοντας σε διάφορους συνδιασμούς. Αυτό το οποίο προτίμησαν ήταν 
βεβαίως να χαλαρώσουν τον περιορισμό που τους φαινόταν ασθενέστερος, δηλαδή την 
ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων. Εξάλλου, δυο ειδών σκέψεις με βαθειές ρίζες 
στις οικονομικές αντιλήψεις ωθούσαν στο να προσδοθεί σ'αυτόν το στόχο μια προτε­
ραιότητα λιγότερο επείγουσα. Καταρχήν, οι διακυμάνσεις των κινήσεων κεφαλαίων 

-6-
συνδέονται συχνά τόσο με τις κερδοσκοπικές προσδοκίες όσο και με την εξέλιξη 
των θεμελιωδών οικονομικών μεταβλητών.Κατά δεύτερο λόγο,μια καθαρή εκροή μακρο­
πρόθεσμων κεφαλαίων θεωρείται συχνά ως απώλεια πραγματικών πόρων για την εθνική 
οικονομία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ^σσώρευση των απαιτήσεων στο εξωτερικό 
που προκύπτει από αυτήν. Έτσι εξηγείται γιατί το σύστημα του  BRETTON WOODS 
δικαιολογούσε περιορισμούς στις κινήσεις κεφαλαίων, όταν αποδεικνύονταν απαραίτη­
τοι για τη διασφάλιση της ελευθερίας των τρεχουσών συναλλαγών και της σταθερότη­
τας των ισοτιμιών (άρθρο VI του  Καταστατικού).  Η Συνθήκη της Ρώμης από την πλευ­
ρά της θέτει την αρχή της κατάργησης των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των 
κεφαλαίων μεταξύ των Κρατών μελών (άρθρο  3 γ), αλλά αποδέχεται ότι οι περιορισμοί 
αυτοί θα καταργηθούν προοδευτικά ατό βαθμό που είναι αναγκαίος για την καλή  λει­
τουργία της κοινής αγοράς (άρθρο  67). 

-7-
II. ΑΝΑΓΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΩΝ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ 
Η έλλειψη ενός ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού χώρου είναι προφανώς 
ελάχιστα ικανοποιητική από την άποψη του κοινοτικού δικαίου. Αποτελεί επίσης 
όλο και περισσότερο ένα σοβαρό εμπόδιο στό δρόμο της εμβάθυνσης της κοινής αγοράς, 
της αναδιάρθρωσης της ευρωπαϊκής οικονομίας, ακόμη και της σταθερότητας του  διε­
θνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος. Αντίθετα, τα κριτήρια επιλογής της οικονομι­
κής πολιτικής που γιά πολλά χρόνια δικαιολόγησαν την κατάσταση αυτή  έχουν, χάσει 
την σημασία τους. 
1. Οι μακροοικονομικές αποκλίσεις είναι λιγότερο έντονες 
Όπως αποδεικνύεται από αλλεπάλληλες εμπειρίες, οι άμεσοι έλεγχοι 
δεν συμβάλλουν καθόλου στην αποκατάσταση των θεμελιωδών οικονομικών ισορρο­
πιών και, όταν εφαρμόζονται στις κινήσεις κεφαλαίων, οι επιπτώσεις τους στο 
ισοζύγιο πληρωμών αποδυναμώνονται γρήγορα. 
Από μια γενικότερη άποψη, είναι όλο και λιγότερο αληθινό ότι ο έλεγ­
χος των χρηματικών ροών αποτελεί για τις κυβερνήσεις των Κρατών μελών μια εγγύ­
ηση σχετικής αυτονομίας κατά την άσκηση της οικονομικής πολιτικής τους. Ο  υψη­
λός βαθμός μετατρεψιμότητας των νομισμάτων και τα παρατεινόμενα εξωτερικά ελλείμ­
ματα στα περισσότερα Κράτη μέλη περιορίζουν σημαντικά την ανεξαρτησία της  νομι­
σματικής πολιτικής τους. Κυρίως όμως η σημαντική πρόοδος που έχει επιτευχθεί 
στη διαδικασία συντονισμού της οικονομικής και νομισματικής πολιτικής των Κρα­
τών μελών της Κοινότητας, που ευνοήθηκε ιδίως από το μηχανισμό του Ευρωπαϊκού 
Νομισματικού Συστήματος, προσέφεραν στις αρχές ένα νέο περιθώριο ευελιξίας σε 
ό,τι αφορά το καθεστώς των κινήσεων κεφαλαίων. Είναι επομένως δυνατόν να  απορρί­
ψουμε τα παραδοσιακά καθεστώτα ελέγχου που είχαν θεσπιστεί ή ενισχυθεί στις πε­
ρισσότερες περιπτώσεις όταν ίσχυε το σύστημα του ΒΚΕΤΤΟΝ  Μ0005, όταν ο συντο­
νισμός των οικονομικών πολιτικών μόλις διαγραφόταν και όταν οι εθνικές οικονομίες 
ακολουθούσαν οικονομικούς κύκλους που σπάνια ήταν συγχρονισμένοι. 
Η εμπειρία εξάλλου αποδεικνύει ότι οι μηχανισμοί ελέγχου έχουν 
κυρίως επιπτώσεις στις κινήσεις μακροπρόθεσμων κεφαλαίων, πού είναι πιο 
εύκολες να ελεγχθούν, αντιστοιχούν όμως συχνά σε μια κινητοποίηση ή σε μια ανα­
κατανομή της μακροπρόθεσμες αποταμίευσης/  ενώ οι κινήσεις βραχυπροθέσμων κεφα­
λαίων που υπακούουν κυρίως σε κερδοσκοπικά κίνητρα, παρεμποδίζονται δυσκολότερα, 
επειδή είναι μεγάλη η ευχέρεια των οικονομικών φορέων να επωφελούνται από τις 
πολύπλοκες διαδικασίες των εθνικών ρυθμίσεων. 

-8-
2. Η εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς αφορά επίσης χαι τον τομέα των  
χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών 
Οι επιχειρήσεις, για να μπορούν να αξιοποιήσουν καλύτερα τις δυνατό­
τητες που προσφέρει η μεγάλη ενιαία αγορά, την οποία αποτελεί ο κοινοτικός 
χώρος, πρέπει να μπορούν όχι μόνο να κυκλοφορήσουν τα προϊόντα τους αλλά και 
να επιλέξουν τον τόπο εγκατάστασης των παραγωγικών μονάδων τους, χωρίς ωστόσο 
να θέτουν σε κίνδυνο τις οικονομίες κλίμακας που συνεπάγεται η συγκεντρωτική 
διαχείριση ενός ορισμένου αριθμού κοινών υπηρεσιών, ιδίως στον χρηματοπιστω­
τικό και τραπεζικό τομέα. Η ελευθερία των άμεσων επενδύσεων, που αποτελεί πλέον 
σχεδόν μέρος του κοινοτικού κεκτημένου, δέν αρκεί για να εξασφαλίσει την πραγ­
ματική κινητικότητα των συντελεστών της παραγωγής. Η ανάπτυξη των επιχειρήσεων 
περνά τόσο μέσα από τη ο^σσώρευση χρηματοπιστωτικών στοιχείων στο ενεργητικό τους 
όσο και από την πραγματοποίηση παραγωγικών επενδύσεων. Τα τελευταία χρόνια η κα­
θαρή απόκτηση χρηματοπιστωτικών στοιχείων ενεργητικού αντιπροσώπευε το 20 έως 30% 
της σύστασης του κεφαλαίου στις γερμανικές, γαλλικές και βρετανικές εταιρί 
ακόμα περισσότερο στις ιταλικές εταιρίες. 
Τα χρηματοπιστωτικά έξοδα των επιχειρήσεων απορροφούν ένα αυξανόμενο μέ­
ρος του ακαθάριστου διαχειριστικού πλεονάσματος τους. Η εμβάθυνση της κοινής τρα­
πεζικής αγοράς,μέσω του ανταγωνισμού και των οικονομιών κλίμακας,θα συνέβαλλε απο­
τελεσματικά στην ελαχιστοποίηση του κόστους.Η ελεύθεση παροχή υταηρεσιών στον το­
μέα των ασφαλίσεων θα συνέβαλλε επίσης. Πράγματι τα ασφάλιστρα κατά της ζημίας 
αντιπροσωπεύουν σε πολλές περιπτώσεις περισσότερο από 3% του ακαθάριστου  διαχει­
ριστικού πλεονάσματος. Η αποτελεσματική ανάπτυξη της δραστηριότητας των βιομηχα­
νικών ομίλων στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς προϋποθέτει ότι οι επιχειρήσεις δεν 
θα αναγκάζονται τεχνητά να διακόψουν ή να κατατμήσουν το δίκτυο των χρηματοπι­
στωτικών σχέσεων τους. 
3. Η αναδιάρθωση της κοινοτικής οικονομίας θα επωφελείτο από μια αμεσότερη  
κινητοποίηση της ευρωπαϊκής αποταμίευσης. 
Η συστηματική αναδιάρθρωση των βιομηχανικών κλάδων που αντιμετωπίζουν 
δυσχέρειες και η ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων απαιτούν σημαντικά κεφάλαια. 

-9-
Το 1980 οι ακαθάριστες αποταμιεύσεις στην Κοινότητα έφθασαν τα 430 δι­
σεκατομμύρια  ΕΟυ, έναντι μόνο 340 δισεκατομμυρίων στις Ηνωμένες Πολιτείες. Και 
όμως οι εθνικές κεφαλαιαγορές δεν κινητοποιούν παρά μόνο ένα μικρό μέρος τους. 
Στις πέντε κυριότερες από αυτές (Γερμανία, Γαλλία, Ιταλία, Κάτω Χώρες και Ηνωμέ­
νο Βασίλειο) το σύνολο των εκδόσεων χρηματιστηριακών ττιλων ήταν πολύ κατώτερο 
από τις εκδόσεις στην αμερικανική κεφαλαιαγορά ( 142 δισεκατομμύρια και 212 δι­
σεκατομμύρια  ΕΟυαντίστοιχα).  Η δυσαναλογία είναι ακόμα εντονότερη στον ειδικό 
τομέα των επιχειρηματικών κεφαλαίων, εφόσον η κεφαλαιοποιημένη αξία των εθνικών 
μετοχών που είναι εισηγμένες στα χρηματιστήρια της Κοινότητας αντιπροσωπεύει 
λιγότερο από 40% της κεφαλαιοποιημένης αξίας των μετοχών που έχουν εισαχθεί μόνο 
στο χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης. 
Γενικά η ανάπτυξη των χρηματοπιστωτικών ροών μεταξύ των χωρών της Κοινό­
τητας παρέμεινε καθυστερημένη σε σχέση με την ανάπτυξη των συναλλαγών σε αγαθά 
και υπηρεσίες. Είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή η διαπίστωση ότι οι κινήσεις μακρο­
προθέσμων κεφαλαίων (1) μεταξύ των Κρατών μελών αντιπροσωπεύουν 20 φορές μικρό­
τερο ποσό από ό,τι οι συναλλαγές (10 και 230 δισεκατομμύρια  ΕΟυ κατά μέσο όρο 
μεταξύ του 1976 και του 1980  αντίστοιχα). 
Ο διαχωρισμός των χρηματοπιστωτικών αγορών της Κοινότητας φαίνεται ακόμα 
πιο παράδοξος αν σκεφτεί κανείς ότι οι τρίτες χώρες προβαίνουν στη σύναψη δανείων 
στις ίδιες αυτές αγορές (2) για ποσά πολύ σημαντικότερα και σε αναλογία ελάχιστα 
κατώτερη από τις ανάγκες τους από ό,τι οι χώρες της Κοινότητας. Το 1981 οι χώρες 
αυτές εξέδωσαν δάνεια ποσού 2,2 δισεκατομμυρίων δολαρίων στις αγορές των εταίρων 
τους, ήτοι ποσοστό 8% του συνόλου του εξωτερικού δανεισμού τους, έναντι 10  δισε­
κατομμυρίων, ήτοι ποσοστό 6% που ήταν οι εκδόσεις των τρίτων χωρών. Μόνο τα  κοι­
νοτικά θεσμικά όργανα συμβάλλουν σημαντικά στην κυκλοφορία των κεφαλαίων εντός 
της Κοινότητας, αφού το 1981 πάνω από το μισό από τα δάνεια που συνήψαν τοποθε­
τήθηκε στις αγορές των Κρατών μελών (2) 
Η χρηματοπιστωτική μεσολάβηση δεν είναι ποτέ ουδέτερη σε σχέση με την 
κατανομή των αποταμιευτικών πόρων. Σε εθνικό επίπεδο ο διαχωρισμός των χρηματο­
πιστωτικών κυκλωμάτων αποτελεί πηγή σπατάλης* από την άλλη πλευρά,η ελεύθερη 
(1) Άμεσες επενδύσεις, επενδύσεις χαρτοφυλακίου, άλλα μακροπρόθεσμα κεφάλαια, 
συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαίων του τραπεζικού τομέα. 
(2) Συμπεριλαμβάνονται και τα λαμβανόμενα διεθνή δάνεια σε κοινοτικά νομίσματα. 

-10-
λειτουργία του κριτηρίου της μέγιστης χρηματικής αποδοτικότητας δεν αποτελεί 
πάντοτε εγγύηση γιά την καλύτερη οικονομική αποτελεσματικότητα. Κατά τον ίδιο 
τρόπο, σε κοινοτικό επίπεδο μπορεί να σκεφτεί κανείς ότι ένα χρηματοπιστωτικό 
σύστημα το οποίο, εξαιτίας υπερβολικής εσωτερικής κατάτμησης και έλλειψης  ομοι­
ογενούς ρύθμισης των εξωτερικών σχέσεων του, ευνοεί μια υπερβολική διοχέτευση 
της αποταμίευσης προς το εξωτερικό, δεν εξυπηρετεί κατά τον καλύτερο τρόπο τις 
παραγωγικές επενδύσεις στην Κοινότητα. 
4. Η έντονη διοχέτευση της ευρωπαϊκής αποταμίευσης στις διεθνείς χρηματοπιστω­ 
τικές αγορές και σε νομίσματα τρίτων χωρών πιθανότατα δεν εξυπηρετεί τη στα­ 
θερότητα του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος 
Η σημαντική ανάπτυξη του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος πραγμα­
τοποιήθηκε σε μεγάλο βαθμό με βάση το έδαφος της Κοινότητας. Τα χρηματοπιστωτικά 
κέντρα που είναι εγκατεστημένα εκεί πραγματοποιούν πάνω από τα δυο τρίτα των ευρω-
πιστώσεων.  Αυτό μαρτυρεί μια αξιοσημείωτη τεχνική ικανότητα που είναι προς το συμ-; 
φέρον της Κοινότητας να τη διατηρήσει. 
Παρ*όλα αυτά, οι ευρωαγορές δε συμβάλλουν παρά μόνο εμμέσως και ατελώς 
στην αλληλοσύνδεση των εθνικών αγορών επειδή οι όροι πρόσβασης των μόνιμων  κατοί­
κων ημεδαπής στις αγορές αυτές διαφέρουν ανάλογα με τις εθνικές συναλλαγματικές 
ρυθμίσεις. Οι επικοινωνίες, κυρίως, που μπορούν να καθιερωθούν μέσω των αγορών 
αυτών πραγματοποιούνται τις περισσότερες φορές μέσω νομισμάτων τρίτων χωρών 
και υπό όρους τους οποίους δεν ελέγχουν οι αρχές των χωρών μελών. 
Το μέρος της κοινοτικής αποταμίευσης πού μεταβιβάζεται πράγματι στις 
διεθνείς αγορές για εξυπηρέτηση ακαθόριστων οικονομικών σκοπιμοτήτων και με 
μεθόδους για τις οποίες η πρόσφατη πραγματικότητα απέδειξε ότι είναι ανασφα­
λείς, είναι περισσότερο σημαντικό απ*όσο χρειάζεται. Ενώ τα Κράτη μέλη πραγμα­
τοποιούν μόνο το μισό από τις εμπορικές συναλλαγές τους με τρίτες χώρες, μπορεί 
να εκτιμηθεί ότι πραγματοποιούν τα δύο·τρίτα των μακροπρόθεσμων εξωτερικών  χρη­
ματοπιστωτικών συναλλαγών τους έξω από τα χρηματοπιστωτικά κυκλώματα της  Κοι­
νότητας. Κατά τον ίδιο τρόπο και σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία της Τράπεζας 
Διεθνών Διακανονισμών (Β.Ιΐ.Ι.) οι καταθέσεις των μη τραπεζικών μονίμων κατοίκων 
ημεδαπής της Κοινότητας στις τράπεζες που υποβάλλουν σχετικές δηλώσεις ανέρχονται 
στο τέλος του 1981 σε ποσό ισοδύναμο με 70 δισεκατομμύρια δολλάρια περίπου.  Εκτι­
μάται ότι από το σύνολο αυτό τουλάχιστον το 80% είναι υπό μορφή καταθέσεων σε 
άλλα νομίσματα εκτός από τα κοινοτικά. 

-11-
III. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ 
Η επανάληψη της προοδευτικής πορείας προς την χρηματοπιστωτική  ενοποί­
ηση περνά μέσα από μια δέσμη συγκεκριμένων μέτρων, τα οποία αν ληφθούν μεμονω­
μένα δεν μπορούν αναμφίβολα να θεωρηθούν αποφασιστικής σημασίας, αλλά αν εφαρ­
μοστούν συγχρόνως θα αποτελέσουν σημαντική πρόοδο για την επιβεβαίωση της χρημα­
τοπιστωτικής ταυτότητας της Κοινότητας και την ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής 
της δομής, συμπληρώνοντας και ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό μια εμπορική ταυτό­
τητα που έχει πλέον επιτευχθεί και μια νομισματική ταυτότητα υπό διαμόρφωση. 
1. Να τεθεί το χρηματοπιστωτικό σύστημα πιο άμεσα στην υπηρεσία της οικονομικής  
ανάπτυξης της Κοινότητας 
α) Προοδευτική ενοποίηση των κεφαλαιαγορών 
ι 
Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η κατάσταση που επικρατεί στα ισοζύγια 
πληρωμών πολλών Κρατών μελών δεν τους παρέχει καθόλου τη δυνατότητα να  απε­
λευθερώσουν ουσιαστικά και αμέσως την κίνηση κεφαλαίων, η διατήρηση όμως των 
ρητρών διασφάλισης, σύμφωνα με τα άρθρα  73 και 108 της συνθήκης, πρέπει νά 
περιορισθεί στο ελάχιστο. 
- Προτείνει, ωστόσο, να γίνει μέσα σε ένα χρόνο μια σφαιρική εξέταση της κατά­
στασης ούτως ώστε να αναζητηθούν από κοινού με τα ενδιαφερόμενα Κράτη μέλη 
οι δυνατότητες προοδευτικής άρσης των περιορισμών που προκύπτουν από την 
εφαρμογή των ρητρών διασφάλισης. 
- Παράλληλα πιστεύει ότι είναι ενδεδειγμένο να δοθεί συνέχεια στην ποόταση της 
Επιτροπής για τον καθορισμό μιας σειράς μέτρων συναλλαγματικού ελέγχου ή μέ­
τρων νομισματικής πολιτικής με ισοδύναμο αποτέλεσμα που θα μπορούσαν να παρεμ­
βάλουν εμπόδια στις τρέχουσες συναλλαγές και των οποίων η εφαρμογή μεταξύ Κρα­
τών μελών θα αποκλειόταν, εκτός εάν αποφασιστεί σε κοινοτικό επίπεδο και για 
περιορισμένη χρονική διάρκεια. 
- Ανεξάρτητα από τήν εξέταση των ρητρών διασφάλισης που προαναφέρθηκε η Επιτροπή 
εκτιμά ότι η προοδευτική άρση των εμποδίων στην κίνηση κεφαλαίων στην Κοινό­
τητα πρέπει να στοχεύει κατά προτεραιότητα στη σύσταση ευρωπαϊκής αγοράς 
επιχειρηματικών κεφαλαίων. 

-12-
Σε πρώτη φάση θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο οι περιορισμοί 
που ισχύουν δυνάμει των ρητρών διασφάλισης στις πράξεις για κινητές αξίες να κα­
ταργηθούν σταδιακά όσον αφορά την αγορά μετοχών που έχουν εισαχθεί σε ένα  χρηματι­
στήριο αξιών της Κοινότητας και έχουν εκδοθεί από εταιρίες που βρίσκονται στα 
Κράτη μέλη. Πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να γίνονται οι αγορές αυτές στην τιμή 
της επίσημης αγοράς. 
Στο μέτρο που οι θεσμικοί επενδυτές είναι εξουσιοδοτημένοι να πραγμα­
τοποιούν τοποθετήσεις επιχειρηματικών κεφαλαίων, θα ήταν ενδεδειγμένο να μη 
γίνεται καμίαδιάκριση μεταξύ τίτλων που εκδίδονται από τις εταιρίες ενός Κράτους 
μέλους και των τίτλων που εκδίδονται από τις εταιρίες των άλλων Κρατών μελών. 
Η αρχή αυτή της μη διάκρισης θα έπρεπε επίσης να επεκταθεί στα φορολογικά μέτρα 
που αποβλέπουν στο να ευνοήσουν την τοποθέτηση επιχειρηματικών κεφαλαίων στο 
πλαίσιο συντονισμού μέτρων του είδους αυτού. 
Πρέπει να σημειωθεί ότι η ελευθέρωση της κίνησης επιχειρηματικών  κεφαλαί­
ων θα απομάκρυνε όλους αυτούς τους κινδύνους αν συνοδευόταν από εναρμόνιση των 
συστημάτων φορολογίας των εταιριών της Κοινότητας. Η Επιτροπή επιθυμεί να  υπεν­
θυμίσει ότι υπέβαλε πρόταση για τό θέμα αυτό η οποία την εποχή αυτή συζητείται 
στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η οποία αποβλέπει στο να αποφευχθεί το γεγονός 
οι επενδύσεις σε μετοχές στην Κοινότητα να γίνονται, εφόσον όλα τα άλλα  στοι­
χεία είναι ίδια, σύμφωνα με φορολογικά κριτήρια. 
β) Περισσότερο ενοποιημένο δίκτυο χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών 
1) Στον τραπεζικό τομέα, ο αρχικός στόχος που επιδιώχθηκε ήταν να ευνοηθεί 
η ενοποίηση με τη δημιουργία υποκαταστημάτων και θυγατρικών εταιριών. Η οδηγία 
της 12ης Δεκεμβρίου 1977 έθεσε τους κανόνες για το συντονισμό των σχετικών νομο­
θεσιών των Κρατών μελών. Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να συνεχίσει και να εντείνει 
τις εργασίες της προς την κατεύθυνση αυτή δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση σε μια προ­
σαρμογή των συστημάτων ελέγχου ώστε να διευκολυνθεί η ανάπτυξη των τραπεζικών 
συναλλαγών στην Κοινότητα. 

-13-
2) Στον τομέα της ασφάλισης, το δικαίωμα εγκατάστασης είναι μια πραγματι­
κότητα μετά την  έγκριση της  πρώτης οδηγίας της 24ης Ιουλίου 1973. Δεν ισχύει το 
ίδιο για την άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και αυτό παρά την άμεση ισχύ ι 
των διατάξεων που αφορούν  το εν λόγω θέμα, δηλαδή τα άρθρα 59, 60 και 106 της  Συν­
θήκης. Με στόχο να διευκολυνθεί η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, μία πρόταση οδηγίας 
για τους λοιπούς ασφαλιστικούς κλάδους πλην της ασφάλισης ζωής διαβιβάστηκε στο 
Συμβούλιο στο τέλος του 1975 και ακολούθησε μια πρόταση για τροποποίηση στις 
αρχές του 1978. Από την ημερομηνία  αυτή, οι διαπραγματεύσεις έχουν σταματήσει 
για τεχνικούς λόγους. 
Η ανάπτυξη της παροχής υπηρεσιών στον τομέα αυτό θα βοηθούσε στην εμβά­
θυνση της εσωτερικής κοινοτικής αγοράς. Όσον αφορά την επίπτωση της στα ισοζύ­
για πληρωμών, η μεταφορά ασφαλίστρων στο εξωτερικό δεν θα γινόταν μονομερώς και 
δεν θα υπερέβαινε πιθανώς ένα χαμηλό ποσοστό από το σύνολο των ασφαλίστρων που 
καταβάλλονται σε οποιοδήποτε Κράτος μέλος. Εξάλλου, πρέπει να αναμένεται η ύπαρ­
ξη κάποιας αναλογίας μεταξύ του νομίσματος είσπραξης των ασφαλίστρων και του νο­
μίσματος των τοποθετήσεων των ασφαλιστικών εταιριών. Αντίθετα, θα διευκολυνόταν 
η διαχείριση των επιχειρήσεων των οποίων η δραστηριότητα είναι περισσότερο  ανε­
πτυγμένη σε κοινοτικό επίπεδο. Ο ανταγωνισμός μεταξύ ασφαλιστών θα ενθάρρυνε την 
ανάπτυξη νέων τεχνικών ασφάλισης με αποτέλεσμα να προκύψουν πλεονεκτήματα τόσο 
για τους ασφαλιζόμενους, όσο και για τους ασφαλιστές οι οποίοι θέλουν να  αυξή­
σουν τις διεθνείς δραστηριότητες τους. 
3) Στον τομέα των χρηματιστηρίων αξιών, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι χρήσιμο 
να ενισχυθούν οι δεσμοί μεταξύ των εθνικών χρηματιστηριακών αξιών με προοπτική 
οι παραγγελίες των πελατών να μπορούν να εκτελούνται στο χρηματιστήριο που προ­
σφέρει, σε μιά δεδομένη στιγμή, τις καλλίτερες συνθήκες. 
Πρόκειται για δημιουργία ενός συστήματος διασύνδεσης των υπαρχόντων 
χρηματιστηρίων και όχι δημιουργία μιάς νέας χρηματιστηριακής αγοράς* η ιδέα 
είναι να επιτευχθεί ενοποίηση όλων των ευρωπαϊκών πόρων και να τεθεί τέλος στον 
παρόντα τεμαχισμό. Σε πρώτη  φάση, η διασύνδεση θα μπορούσε να περιορισθεί σε με­
τοχές που εκδίδονται στην Ευρώπη και είναι εισηγμένες σε διάφορα χρηματιστήρια 
και στη συνέχεια θα μπορούσε να επεκταθεί σε άλλες αξίες και σε άλλες αγορές. 
Η Επιτροπή, σε συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Χρηματιστηρίων, έχει ανα­
λάβει μία μελέτη με σκοπό την εξεύρεση των καταλλήλων μέσων για την επίτευξη 
αυτού του σκοπού. Είναι διατεθειμένη να εξετάσει την ανάγκη συνεισφοράς κοινο­
τικής χρηματικής βοήθειας για να τεθεί σε 

-14-
εφαρμογή το σύστημα διασύνδεσης που ήδη μελετάται, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά 
τις επενδύσεις στο τομέα πληροφόρησης και τηλεματικής. 
Για να μπορούν τα χρηματιστήρια αξιών όλων των Κρατών μελών να έχουν 
από την αρχή τη δυνατότητα πλήρους συμμετοχής στο σύστημα αυτό, θεωρείται απα­
ραίτητο να αρθούν οι περιορισμοί που ισχύουν σε ορισμένα από αυτά για την εισα­
γωγή ξένων μετοχών. 
Εξάλλου, για να αποφευχθούν στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό μεταξύ των 
χρηματιστηρίων διαφόρων Κρατών μελών θεωρείται απαραίτητο να εγκρίνει το Συμ­
βούλιο, το συντομότερο δυνατό, την πρόταση οδηγίας για τους έμμεσους φόρους 
που επιβάλλονται στις συναλλαγές σε τίτλους, ούτως ώστε να εξαλειφθεί οποια­
δήποτε διπλή φορολογία και να μειωθεί η επιβάρυνση που προέρχεται από τους 
φόρους αυτούς, με την προοπτική να καταργηθούν αργότερα. 
Η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι η ανάπτυξη ή η δημιουργία αγορών εκτός 
χρηματιστηρίου στα Κράτη  μέλη, ειδικά προσαρμοσμένων στις χρηματοδοτικές ανάγ­
κες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε ενίσχυση των 
ευρωπαϊκών αγορών και κατά συνέπεια σε νέα άνοδο των αγορών επιχειρηματικού κεφα­
λαίου στην Ευρώπη. 
Εξάλλου, θεωρείται ενδεδειγμένο να ευνοηθεί ο ρόλος που μπορούν να δια­
δραματίσουν οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες που είναι εγκα­
τεστημένοι στην Κοινότητα στην αλληλοδιείσδυση των κοινοτικών αγορών. Κατά  συνέ­
πεια, θεωρείται σημαντικό η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών των οργανισμών συλλογικών 
επενδύσεων σε κινητές αξίες να διευκολυνθεί με τη ταυτόχρονη έγκριση από το 
Συμβούλιο των δύο προτάσεων οδηγιών που αποβλέπουν, αφενός μεν, στην εναρμόνιση 
των εθνικών διατάξεων που αφορούν τους οργανισμούς αυτούς και, αφετέρου, στην 
αποδέσμευση των συναλλαγών επί των μεριδίων που εκδίδουν οι οργανισμοί  αυτοί. 
γ) Νέα μέσα για την κινητοποίηση της αποταμίευσης στην Κοινότητα 
Οι κοινοτικοί οργανισμοί (ΕΤΕ, Κοινότητες) μπορούν να συμβάλουν σημαν­
τικά στον τομέα αυτό. Παράλληλα πρέπει να αναπτυχθούν χρηματοδοτικά μέσα που 
να μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικά στην αλληλοδιείσδυση χρηματοπιστωτικών 
συστημάτων και να διασφαλίσουν αποτελεσματικά την κινητοποίηση και την κυκλοφο­
ρία κεφαλαίων σε ένα ευρύτερο χρηματοπιστωτικό χώρο. 

-15-
Η Επιτροπή θα αναλάβει πρωτοβουλίες σχετικά με τρία είδη συγκεκριμένων 
ενεργειών : 
1) Να ευνοηθεί η στενότερη συνεργασία των οργανισμών μεσοπρόθεσμης και 
μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης για προγράμματα ή σχέδια κοινού ενδιαφέροντος 
και να αναπτυχθούν πράξεις κοινής χρηματοδότησης όπως αυτές που έχουν ήδη γίνει 
μέσω της λέσχης των οργανισμών που είναι ειδικευμένοι στη μακροπρόθεσμη χρηματο­
δότηση στην Κοινότητα. Η συνεργασία αυτή θα μπορούσε για παράδειγμα να εφαρμο­
στεί σε ένα πρόγραμμα ενοποιημένων δανείων που θα εκδίδονταν συγχρόνως στις 
αγορές των Κρατών μελών. 
ι 
2) Θα μπορούσε να εξεταστεί η δημιουργία οργανισμών συλλογικών επενδύ­
σεων στη βιομηχανία, των οποίων τα μερίδια θα τοποθετούνται ελεύθερα στις 
αγορές των Κρατών μελών και το χαρτοφυλάκιο τους θα αποτελείται από μετοχές 
εταιριών της Κοινότητας. Η έγκριση των δύο προαναφερθέντων οδηγιών σχετικά 
με τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες θα διευκόλυνε τη 
δημιουργία τους και τη διοχέτευση των τίτλων τους. 
3) Ενα τρίτο είδος μέτρου αφορά τα ενυπόθηκα δάνεια. Οι οργανισμοί 
στεγαστικών δανείων που χρηματοδοτούνται με την έκδοση ενυπόθηκων ομολόγων 
θα έπρεπε να είναι εξουσιοδοτημένοι να τοποθετούν τέτοιους τίτλους σε άλλα 
Κράτη μέλη, μέχρις ενός ορισμένου ανωτάτου ορίου, για να χρησιμοποιήσουν το 
προϊόν της τοποθέτησης αυτής για ενυπόθηκα δάνεια στην ίδια τη χώρα που έχουν 
εκδοθεί οι τίτλοι  αυτοί. Άλλοι οργανισμοί στον τομέα αυτό, που αντλούν τους 
πόρους τους από καταθέσεις και των οποίων η άσκηση του δικαιώματος της ελεύθε­
ρης εγκατάστασης έχει σταματήσει προς το παρόν λόγω διοικητικών εμποδίων, θα 
έπρεπε να είχαν την εξουσιοδότηση να εγκατασταθούν στις αγορές άλλων Κρατών 
μελών. 
2. Να βελτιωθεί η ισορροπία στις διεθνείς χρηματοπιστωτικές σχέσεις 
Στον τομέα των διεθνών χρηματοπιστωτικών σχέσεων, η Κοινότητα πρέπει 
να θέσει ένα στόχο ανάλογο με το στόχο που έχει θέσει στο νομισματικό τομέα : 
δημιουργία μιας ζώνης σταθερότητας και με τον τρόπο αυτό συμβολή στην αποκα­
τάσταση περισσότερο ισορροπημένων σχέσεων μεταξύ των διαφόρων διεθνών χρηματο­
πιστωτικών κέντρων. Μια τέτοια ενέργεια προϋποθέτει ότι η Κοινότητα θα διαθέτει 
μία χρηματοπιστωτική προσωπικότητα ως προς το εξωτερικό. 

-16-
α) Μεγαλύτερος έλεγχος της ροής κεφαλαίων από  και. ποοα το εΕωτεοικό 
Η απελευθέρωση της ροης κεφαλαίων που πραγματοποιήθηκε στην αρχή της 
δημιουργίας της Ευρώπης προήλθε περισσότερο από μια τάση διεθνοποίησης των 
χρηματοπιστωτικών συναλλαγών. Ταυτόχρονα, εθνικές διατάξεις που αφορούν τη 
ροή κεφαλαίων προς το εξωτερικό ισχύουν σε μερικά Κράτη  μέλη. Μέχρι τώρα, το 
άρθρο 70 της Συνθήκης που προβλέπει τον προοδευτικό συντονισμό της πολιτικής 
των Κρατών μελών σε θέματα συναλλάγματος, όσον αφρρά την κίνηση κεφαλαίων με­
ταξύ των Κρατών μελών και των τρίτων χωρών, εφαρμόστηκε συγκεκριμένα μία φορά 
μόνο με την οδηγία του 1972 για τη ρύθμιση της κίνησης κεφαλαίων διεθνώς και 
την εξουδετέρωση των ανεπιθύμητων επιπτώσεων της στην εσωτερική ρευστότητα. 
Τα μέσα που χρησιμοποίησαν για το σκοπό αυτό τα Κράτη μέλη είχαν ωστόσο  σχε­
διαστεί για μια εφαρμογή η οποία, μεταξύ άλλων, δεν προβλέπει διαφορετική μετα­
χείριση για τις κινήσεις κεφαλαίων στο εσωτερικό της Κοινότητας και αυτές μετα­
ξύ της Κοινότητας και τρίτων χωρών. Μερικά από τα μέσα αυτά αποβλέπουν ή  απέ­
βλεπαν στον καλύτερο έλεγχο της εισόδου κερδοσκοπικών κεφαλαίων(για παράδειγμα, 
σύστημα του ΒΑΡΰΕΡΟΤ ) (1). 
Στόχος της Κοινότητας πρέπει να είναι η διατήρηση υψηλού βαθμού ελευ­
θέρωσης ως προς το εξωτερικό και η διατήρηση της διεθνούς δραστηριότητας των 
χρηματοπιστωτικών κέντρων της. Ταυτόχρονα, οι αρμόδιες κοινοτικές αρχές θα 
μπορούσαν να εξετάσουν αν και πώς, σε κοινοτικό όπως και σε διεθνές επίπεδο, 
μέσα που επιτρέπουν σε περίπτωση ανάγκης τον καλύτερο έλεγχο των ροών κεφαλαίων 
μεταξύ των χωρών μελών και του εξωτερικού θα μπορούσαν να εφαρμοσθούν. 
(1) Το 1972 και 1973 οι γερμανικές αρχές επέβαλαν την υποχρέωση κατάθεσης 
σε δεσμευμένο λογαριασμό  - τη λεγόμενη  BARDEPOT  - μέχρις ενός ορισμέ­
νου ποσοστού, που κυμαινόταν από  20 έως 50%, επί των εξωτερικών δανείων 
που ελάμβαναν οι μόνιμοι κάτοικοι ημεδαπής. 
Πρόκειται λοιπόν για ένα μηχανισμό διαφορετικό από την υποχρεωτική μη 
έντοκη κατάθεση που εφαρμόστηκε κατ"επανάληψη  (1974, 1976  και 1981) στην 
Ιταλία επί της αγοράς συναλλάγματος από τους μόνιμους κατοίκους ημεδαπής. 

-17-
β) Κοινή αντιμετώπιση σε θέματα διεθνούς τραπεζικής εποπτείας 
Η Κοινότητα, διαθέτοντας σαφώς καθορισμένα μέσα για την ενοποίηση της, 
μπορεί με το συντονισμό των τραπεζικών νομοθεσιών να δημιουργήσει μια ζώνη στα­
θερότητας που θα παρουσιάζει όχι μόνο εσωτερική ομοιογένεια ως προς τις διαρ­
θρώσεις αλλά θα συμβάλει επίσης στην εφαρμογή, σε διεθνές επίπεδο, αρχών και 
τεχνικών τραπεζικού ελέγχου, περισσότερο προσαρμοσμένων απ*ό,τι στο παρελθόν 
στους αυξανόμενους κινδύνους που αναλαμβάνουν οι διεθνείς τράπεζες. 
Για παράδειγμα, η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τη Συμβουλευτική 
Τραπεζική Επιτροπή της ΕΟΚ και στο πνεύμα των εργασιών που διεξάγονται στην 
Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, επεξεργάστηκε μια πρόταση οδηγίας για τον ενιαίο 
τραπεζικό έλεγχο πού αποβλέπει στο να δώσει τη δυνατότητα στις ελεγκτικές αρχές 
της χώρας στην οποία η μητρική εταιρία ενός τραπεζικού ομίλου έχει την έδρα της 
να εκτιμήσουν την χρηματοπιστωτική κατάσταση στο σύνολο του ομίλου, συμπεριλαμβα­
νομένων των θυγατρικών που βρίσκονται στα αλλα Κράτη  μέλη. 
Εξάλλου, η Επιτροπή έχει αναλάβει άλλες πρωτοβουλίες όσον αφορά : τους 
ετήσιους λογαριασμούς των τραπεζών και τη διάρθρωση των πληροφοριών που πρέπει 
να παρέχουν περιοδικά στις ελεγκτικές αρχές,τον έλεγχο των σημαντικών κινδύνων 
και κυρίως των μεγάλων πιστώσεων που χορηγούν οι τράπεζες καθώς και συνεργασία 
των "κέντρων επιχειρηματικού κινδύνου", τον υπολογισμό ορισμένων συντελεστών 
τραπεζικής φερεγγυότητας και ρευστότητας, τις διαδικασίες εξυγίανσης ή ενδεχο­
μένως διάλυσης των διεθνών τραπεζών που βρίσκονται σε κρίση. 
0 υπολογισμός των συντελεστών ιδιαίτερα, στον οποίο η Συμβουλευτική 
Τραπεζική Επιτροπή δίνει επίσης πολύ μεγάλη σημασία, μπορεί να οδηγήσει σε 
διεθνή συνεννόηση για τις απαιτήσεις σε κεφάλαιο και την καθημερινή εποπτεία 
των τραπεζών που δρουν σε διεθνές επίπεδο και για τον πρόσθετο λόγο ότι οι 
μέθοδοι αυτές υπολογισμού εξετάζονται και έξω από την Κοινότητα κυρίως από 
μια επιτροπή της ομάδας των Δέκα στη Βασιλεία. 
Κατά τη γνώμη της Επιτροπής η ολοκλήρωση των εργασιών που αναφέρονται 
προηγουμένως, και ιδιαίτερα η έγκριση της οδηγίας για τον έλεγχο σε ενοποιημένη 
βάση, αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση για μια σωστή εκτίμηση της διεθνούς δρα­
στηριότητας των ευρωπαϊκών τραπεζών. Τα μέτρα αυτά θα μπορούσαν επίσης να 

-18-
συμβάλουν σε καλύτερη αντιμετώπιση των αντιστοίχων κινδύνων.Η τεχνική βάση που 
αναπτύσσεται έτσι θα πρέπει να χρησιμοποιηθή για τον καθορισμό μιας κοινοτικής 
θέσης κατα τις συζητήσεις που αφορούν τους κινδύνους που διατρέχει το 
διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα ή την αναδιάρθρωση του εξωτερικού χρέους ορισμέ­
νων χωρών που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες. 0 καθορισμός κοινής στάσης είναι  ιδιαί­
τερα απαραίτητος όταν τα προβλήματα αυτά αφορούν γεωγραφικές περιοχές ή χώρες με 
τις οποίες η Κοινότητα διατηρεί σημαντικές ή προνομιακές σχέσεις. 
γ) 0 συντονισμός της πολιτικής εξωτερικού δανεισμού των Κοατών μελών 
Η από κοινού αναζήτηση σε κοινοτικό επίπεδο μιας κατάλληλης ισορροπίας 
μεταξύ της πίεσης για μια προσαρμογή σε διεθνές επίπεδο και των πλεονεκτημάτων 
της εξωτερικής χρηματοδότησης αποτελεί ένα από τα βασικά στοιχεία της σύγκλισης 
των οικονομικών πολιτικών των Κρατών μελών. 
Σύμφωνα με το πρόγραμμα που ανήγγειλε το 1980 στην έκθεση της για την 
ανακύκλωση,  η νομισματική Επιτροπή έθεσε πρόσφατα σε λειτουργία μια διαδικασία 
αλληλοπληροφόρησης και εποπτείας της κατάστασης των ισοζυγίων πληρωμών και του 
εξωτερικού χρέους των Κρατών μελών. Οι εργασίες αυτές θα πρέπει να οδηγήσουν στον 
καθορισμό γενικών κατευθύνσεων για την πολιτική του εξωτερικού δανεισμού. Στο 
πλαίσιο αυτό θα ήταν σκόπιμο να εξεταστεί αν τα κοινοτικά μέσα είναι προσαρμο­
σμένα στα νέα τεχνικά·δεδομένα των χρηματοπιστωτικών αγορών και αν τα χαρακτη­
ριστικά τους ανταποκρίνονται στις ανάγκες των Κρατών μελών. 
3. Να προωθηθεί η χρησιμοποίηση της Ε011 
Η χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση στην Κοινότητα θα σημειώσει πραγματικά 
πρόοδο μόνο εάν στηριχτεί σε ευρύτερη νομισματική ταυτότητα. Στο πλαίσιο αυτό 
και στην παρούσα  φάση, αποτελεί σημαντικό παράγοντα η ανάπτυξη του ρόλου της 
ΕΟ 11 τόσο ως του σημαντικότερου μέσου για αυξημένη δυνατότητα μεταφοράς χρηιια-
τοπιστωτικών στοιχείων ενεργητικού στην Κοινότητα, όσο και ως έκφρασης προς το 
εξωτερικό μιας νομισματικής ένωσης που τώρα διαμορφώνεται και που φιλοδοξεί να 
αποτελέσει έναν από τους τρεις πόλους ενός πειθαρχημένου διεθνούς νομισματικού 
συστήματος. 

-19-
α) Αναγνώριση στην  ΕΟυ καθεστώτος νομίσματος 
Το να αναγνωριστεί στην  ΕΟίΙ το καθεστώς νομίσματος και οι πράξεις 
που είναι εκφρασμένες στη νομισματική αυτή μονάδα να θεωρούνται ανάλογες με 
τις πράξεις που είναι εκφρασμένες σε μετατρέψιμα νομίσματα θα αποτελούσε αποφα­
σιστικό βήμα. 0 καθορισμός επίσημης τιμής της  ΕΟΙΙ σε όλες τις αγορές συναλλάγμα­
τος της Κοινότητας, έστω και αν η τιμή αυτή συνάγεται από την τιμή των νομισμάτων 
που την αποτελούν, θα την καταξίωνε στους οικονομικούς παράγοντες. 
β) Προνομιακή μεταχείριση των συναλλαγών που γίνονται σε  ΕΟΙΙ 
Οι κάτοικοι της Κοινότητας θα έπρεπε να είναι σε  θέση, τουλάχιστον μέσα 
σε ορισμένα όρια, να πραγματοποιούν υπό κανονικούς όρους συναλλαγές σε τίτλους 
εκφρασμένους σε  ΕΟΙΙ . Σε πολλά Κράτη μέλη αυτό θα σήμαινε παρέκκλιση από τους 
ισχύοντες κανόνες. 
- Όλοι οι κάτοικοι των Κρατών μελών θα έπρεπε να είχαν τη δυνατότητα να εγγρά­
φονται ελεύθερα, με την επίσημη τιμή συναλλάγμτος, σε δάνεια που έχουν εκδο­
θεί στην Κοινότητα σε  ΕΟΙΙ και ιδιαίτερα σε δάνεια του τύπου που εκδίδουν οι 
κοινοτικοί οργανισμοί. 
Στα πλαίσια των κανόνων που διέπουν τη σύνθεση του χαρτοφυλακίου των θεσμικών 
επενδυτών,  οι τίτλοι που είναι εκφρασμένοι σε  ΕΟΙΙ θα εξομοιούντο προς εθνικούς 
τίτλους του ιδίου τύπου, με την επιφύλαξη ενδεχόμενων ρυθμίσεων για τον  περι­
ορισμό των συναλλαγματικών κινδύνων. 
- Η εφαρμογή οποιουδήποτε νέου μέσου για την κινητοποίηση της αποταμίευσης σε 
κοινοτικό επίπεδο θα πρέπει κατά προτίμηση να βασίζεται στην  ΕΟΙΙ 
γ) Διεύρυνση του επίσημου ρόλου της  ΕΟΙΙ 
Πρός τό παρόν η επίσημη χρήση της  ΕΟΙΙ μεταξύ κεντρικών τραπεζών που 
συμμετέχουν στο ΕΝΣ πραγματοποιείται σε κλειστό κύκλωμα. Το άνοιγμα του ΕΝΣ 
πρός το εξωτερικό με τον τρόπο που συστήνει η Επιτροπή στην ανακοίνωση της της 

-20-
15ης Μαρτίου 1982 για την περαιτέρω ανάπτυξη του ΕΝΣ, θα είχε σαν αποτέλεσμα 
τη διεύρυνση της ζώνης σταθερότητας του συστήματος, συνδέοντας στους  μηχανι­
σμούς συναλλάγματος και παρέμβασης τα νομίσματα των τρίτων χωρών που διατηρούν 
ιδιαίτερους δεσμούς με την Κοινότητα και τα Κράτη μέλη της στον οικονομικό και 
χρηματοδοτικό τομέα. Θα αύξανε επίσης τις δυνατότητες χρησιμοποίησης και κινητο­
ποίησης της επίσημης  ΕΟΙΙ και, με το παράδειγμα που θα έδινε, θα συνέβαλε στην 
ανάπτυξη της ιδιωτικής χρησιμοποίησης της  ΕΟΙΙ 
από την Κοινότητα. απο οικονομικούς παράγοντες έξω 

-21-
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
Προκειμένου να εξασφαλιστεί η απαραίτητη χρηματοδότηση για την ανάπτυξη 
της παραγωγικής δραστηριότητας και την κινητοποίηση της αποταμίευσης, η Επιτροπή 
ζητεί από το Συμβούλιο : 
1. Να αναγνωρίσει την ανάγκη να επαναληφθεί η πορεία προς την χρηματοπι­
στωτική ενοποίηση μέσω της διασύνδεσης των κεφαλαιαγορών, της πραγματικής 
παροχής χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της προοδευτικής επιβεβαίωσης ενός 
ενιαίου χρηματοπιστωτικού χώρου τόσο μέσα στην Ευρώπη όσο και έναντι των άλλων 
χωρών. 
2. Να λάβει υπόψη την πρόθεση της Επιτροπής να  υποβάλει οτη  νομισματική 
Επιτροπή αίτηση για σύμφωνη γνώμη με βάση την ανακοίνωση αυτή προκειμένου να 
διευκολυνθεί κατά την άσκηση των διαχειριστικών αρμοδιοτήτων της και πρόταση 
που θα αφορά κυρίως τα τρία σημεία που ακολουθούν : 
- εξέταση από την Επιτροπή της δικαιολόγησης της μερικής ή ολικής εφαρμογής 
των εθνικών μέτρων που έχουν εγκριθεί στα πλαίσια των άρθρων 73 και 108 της 
Συνθήκης, 
- καθορισμός σειράς μέτρων συναλλαγματικού ελέγχου,ή νομισματικής πολιτικής με 
ισοδύναμο αποτέλεσμα, που θα μπορούσαν να παρεμβάλουν εμπόδια στις τρέχουσες 
συναλλαγές στην Κοινότητα και τα οποία τα Κράτη μέλη θα έπρεπε να αποφύγουν, 
εκτός αν υπάρξει κοινή απόφαση στο πλαίσιο της διαδικασίας των ρητρών διασφά­
λισης, 
- καθορισμός του είδους και των όρων εφαρμογής των μέσων τα οποία θα μπορούσαν 
να χρησιμοποιήσουν τα Κράτη μέλη στον τομέα του συναλλάγματος  και των ρυθμίσεων 
όσον αφορά τις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ των Κρατών αυτών και των τρίτων χωρών. 
3. Να ζητήσει από τα Κράτη  μέλη, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της εξέτασης 
των ρητρών διασφάλισης την οποία θα κάνει η Επιτροπή, να λάβουν τα απαραίτητα 
μέτρα για να : 

-22-
- αρθούν τα εμπόδια για την ελεύθερη κυκλοφορία μετοχών που έχουν εκδοθεί από 
εταιρίς της Κοινότητας και είναι εισηγμένες σε ένα χρηματιστήριο αξιών της 
Κοινότητας και να διαμορφώσουν το καθεστώς που ισχύει για την ροποθέτηση κε­
φαλαίων σε μετοχές έτσι ώστε να ανταποκρίνεται περισσότερο σε μια κοινοτική 
θεώρηση, κυρίως όσον αφορά τους κανόνες στους οποίους υπόκεινται οι θεσμικοί 
επενδυτές, καθώς και τα φορολογικά κίνητρα. 
- να, αναγνωριστεί στην  ECU καθεστώς ίδιο με το καθεστώς οποιουδήποτε άλλου  . 
κύριου μετατρέψιμου νομίσματος και να τύχουν οι πράξεις εκφρασμένες σ'αυτή 
τη μονάδα, κυρίως τα δάνεια που έχουν εκδοθεί από κοινοτικούς οργανισμούς, 
προνομιακής μεταχείρισης έναντι των συναλλγματικών κανόνων και των διατάξεων 
που ισχύουν για τους θεσμικούς επενδυτές. 
4. Η Επιτροπή ζητά επίσης από το Συμβούλιο να καθορίσει τις ακόλουθες κατευ­
θυντήριες γραμμές  : 
- Την έγκριση οδηγίας για τον συντονισμό των εθνικών διατάξεων σχετικά με τους 
λοιπούς ασφαλιστικούς κλάδους πλην της ασφάλισης ζωής με προοπτική να διευκο­
λυνθεί η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, ως μέτρου προτεραιότητας για την ενίσχυση 
της εσωτερικής αγοράς. 
- Την έγκριση, μέχρι το τέλος του  1983, της οδηγίας για τον τραπεζικό έλεγχο σε 
ενοποιημένη  βάση. 
- Την έγκριση, όσο το δυνατό συντομότερα  : 
. των δύο οδηγιών σχετικά, με τους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε  κινη­
τές αξίες, με την προοπτική κυρίως να διευκολύνει τη δημιουργία οργανισμών 
στον τομέα της βιομηχανίας και την τοποθέτηση των τίτλων τους στις αγορές 
των Κρατών μελών, 
. της οδηγίας σχετικά, με τους έμμεσους φόρους επί των συναλλαγών σε τίτλους. 

-23-
- Οι προσπάθειες που έχουν αναληφθεί για  να. διευκολύνουν την προοδευτική 
δημιουργία κοινής τραπεζικής αγοράς πρέπει να. ενταθούν τόσο όσον αφορά 
τους όρους εισόδου στην αγορά, όσο και το συντονισμό των μέτρων για τον 
έλεγχο εποπτείας και τη θέσπιση εναρμονισμένων λογιστικών διαδικασιών. 
- Ο συντονισμός των πολιτικών για τον εξωτερικό δανεισμό πρέπει να συνεχιστεί 
και οι αντίστοιχοι ρόλοι των διαφόρων μορφών εξωτερικού δανεισμού πρέπει να 
εξεταστούν στο πλαίσιο αυτό. 
- Η σύνδεση των κεντρικών τραπεζών τρίτων χωρών με τους μηχανισμούς του 
Ευρωπαϊκού ΝομισίΓ,τικού Συστήματος θα αποτελούσε, στην παρούσα διεθνή οικο­
νομική και νομισματική κατάσταση, ενίσχυση ιδιαίτερα χρήσιμη για το ΕΝΣ.