P6_TA(2006)0354

Συμφωνία ΕΕ/ΗΠΑ για τη χρήση δεδομένων από τα μητρώα ονομάτων επιβατών (PNR)

Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προς το Συμβούλιο σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που αφορά τη χρήση δεδομένων από τα μητρώα ονομάτων επιβατών (PNR) για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του διακρατικού εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένου του οργανωμένου εγκλήματος (2006/2193(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη την πρόταση σύστασης προς το Συμβούλιο της Sophia in 't Veld, εξ ονόματος της Ομάδας ALDE, σχετικά με το περιεχόμενο της συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής που αφορά τη χρήση δεδομένων από τα μητρώα ονομάτων επιβατών (PNR) για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του διακρατικού εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένου του οργανωμένου εγκλήματος (Β6-0382/2006),

- έχοντας υπόψη το άρθρο 114, παράγραφος 3, και το άρθρο 94 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων (A6-0252/2006),

Α. υπενθυμίζοντας τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με το ζήτημα του "μητρώου ονομάτων επιβατών" (PNR) [1], στα οποία το Κοινοβούλιο εξέφραζε εξ αρχής:

- αφενός, την προθυμία του να εγκρίνει την πρόσβαση των δημόσιων αρχών στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των επιβατών για λόγους ασφαλείας, όταν αυτή απαιτείται προς τον σκοπό της αναγνώρισής τους και του διασταυρούμενου ελέγχου με κατάλογο επικινδύνων ατόμων ή γνωστών εγκληματιών και τρομοκρατών υπό παρακολούθηση (όπως συμβαίνει στην ΕΕ σε σχέση με τη σύμβαση του Σένγκεν ή βάσει της οδηγίας 2004/82/ΕΚ [2], οι οποίες παρέχουν πρόσβαση σε δεδομένα ταυτότητας που διαχειρίζονται οι αεροπορικές εταιρείες μέσω του ηλεκτρονικού συστήματος APIS), και

- αφετέρου, τις βαθιές του ανησυχίες σχετικά με τη συστηματική πρόσβαση των δημόσιων αρχών σε σχετιζόμενα με τη συμπεριφορά δεδομένα — όπως αριθμό πιστωτικής κάρτας, διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ένταξη σε συγκεκριμένη ομάδα, πληροφορίες για τακτικούς ταξιδιώτες (frequent flyer) —, "φυσιολογικών" επιβατών (δηλαδή ατόμων που δεν έχουν καταχωριστεί ως επικίνδυνα ή εγκληματικά στη χώρα υποδοχής), προκειμένου να ελεγχθεί απλώς, βάσει μιας θεωρητικής κατασκευής, εάν ο εν λόγω επιβάτης ενδέχεται να συνιστά πιθανή απειλή για την πτήση, τη χώρα προορισμού του ή κάποια χώρα διέλευσης,

Β. γνωρίζοντας ότι η συστηματική πρόσβαση σε δεδομένα "συμπεριφοράς", δεν γίνεται αποδεκτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, απαιτείται όμως σε χώρες όπως οι ΗΠΑ, ο Καναδάς και η Αυστραλία για την προστασία της εσωτερικής τους ασφάλειας, αλλά υπό τις εξής προϋποθέσεις:

- στον Καναδά και στην Αυστραλία, η εθνική νομοθεσία προβλέπει πρόσβαση στα δεδομένα περιορισμένη ως προς την έκταση, τον χρόνο και τον όγκο των δεδομένων, η οποία υπόκειται στον έλεγχο δικαστικής αρχής, και γι' αυτό το Κοινοβούλιο και οι εθνικές αρχές προστασίας προσωπικών δεδομένων στην ΕΕ θεωρούν αρμόζοντα τα συστήματα αυτά,

- στις ΗΠΑ, ακόμα και κατόπιν μακρών διαπραγματεύσεων με την Επιτροπή και ορισμένα δείγματα καλής θέλησης που εκφράστηκε στις "δεσμεύσεις", εξακολουθεί να μην υπάρχει νομική προστασία δεδομένων στον τομέα των αερομεταφορών· επομένως, όλα τα δεδομένα από τα μητρώα ονομάτων επιβατών (PNR) είναι προσβάσιμα, με τη μοναδική εξαίρεση των "ευαίσθητων" δεδομένων, και μπορούν να φυλάσσονται επί χρόνια μετά τη διεξαγωγή του ελέγχου ασφαλείας· επίσης, δεν υπάρχει δικαστική προστασία για μη αμερικανούς πολίτες,

Γ. εκτιμώντας ότι μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001, ελήφθη πληθώρα μέτρων ασφάλειας σε ολόκληρο τον κόσμο που συχνά περιλαμβάνουν συστηματική συλλογή και έλεγχο των προσωπικών δεδομένων όλων των πολιτών, κυρίως δε μεταφορές χρηματικών ποσών, και στοιχεία για τις τηλεπικοινωνίες καθώς και στοιχεία επιβατών· θεωρώντας ότι, ελλείψει συνεπούς πολιτικής της ΕΕ στον τομέα της ασφαλείας, η θέση των μεμονωμένων πολιτών έναντι του κράτους κινδυνεύει να υποβαθμισθεί,

Δ. υπενθυμίζοντας ότι το Κοινοβούλιο κίνησε διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων επιδιώκοντας την ακύρωση της απόφασης του Συμβουλίου 2004/496/ΕΚ [3] για τη σύναψη συμφωνίας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, κατόπιν διαπραγματεύσεων βάσει της απόφασης της Επιτροπής αριθ. 2004/535/ΕΚ [4], προβάλλοντας έλλειψη νομικής βάσεως και νομικής σαφήνειας και τον υπερβολικό χαρακτήρα της επιτρεπόμενης στο πλαίσιο της συμφωνίας συλλογής προσωπικών δεδομένων όταν αυτή σταθμισθεί με την ανάγκη καταπολέμησης του οργανωμένου εγκλήματος και της τρομοκρατίας,

Ε. χαιρετίζοντας την ακύρωση από το Δικαστήριο της απόφασης του Συμβουλίου 2004/496/ΕΚ και της απόφασης της Επιτροπής 2004/535/ΕΚ [5],

ΣΤ. εκφράζοντας την απογοήτευσή του για το γεγονός ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν ανταποκρίθηκε στις ανησυχίες του Κοινοβουλίου σχετικά με τη νομική δομή της συμφωνίας και τη συμμόρφωση του περιεχομένου της προς τις αρχές προστασίας δεδομένων του άρθρου 8 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προστασία των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ),

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το Δικαστήριο διαπίστωσε ότι η απόφαση του Συμβουλίου αριθ. 2004/496/ΕΚ δεν θα μπορούσε να εγκριθεί έγκυρα με βάση το άρθρο 95 της Συνθήκης ΕΚ σε συνδυασμό με την οδηγία αριθ. 95/46/ΕΚ [6], διότι η μεταφορά και η χρήση δεδομένων των PNR από την CBP (Υπηρεσία Τελωνείων και προστασίας των συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών) αφορά δραστηριότητες επεξεργασίας δεδομένων σχετικά με την δημόσια ασφάλεια και τις κρατικές δραστηριότητες σε τομείς του ποινικού δικαίου, οι οποίοι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 95/46/ΕΚ και ευρίσκονται εκτός του πρώτου πυλώνα,

Η. λαμβάνοντας υπόψη την εκπεφρασμένη προθυμία της Επιτροπής και του Συμβουλίου να συνεργασθούν στενά με το Κοινοβούλιο προκειμένου να εξασφαλισθεί πλήρης συμμόρφωση προς την απόφαση του Δικαστηρίου· αποδοκιμάζοντας εντούτοις το γεγονός ότι το Συμβούλιο παρέλειψε να ζητήσει τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στις υπό εξέλιξη διαπραγματεύσεις,

Θ. συμμεριζόμενο τη γνώμη που διατύπωσε η ομάδα εργασίας του άρθρου 29 στις 14 Ιουνίου 2006, σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ακολουθήσουν την απόφαση του Δικαστηρίου [7],

Ι. θεωρώντας ότι η σημασία του ζητήματος είναι τέτοια που η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, σε κάθε περίπτωση, να προβεί σε διακανονισμό με τις ΗΠΑ βάσει κατάλληλης διεθνούς συμφωνίας, στο πλαίσιο της οποίας θα διασφαλίζεται ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και θα ορίζονται τα εξής:

α) ποια δεδομένα είναι απαραίτητα για σκοπούς αναγνώρισης και θα πρέπει να διαβιβάζονται συστηματικά με αυτοματοποιημένο τρόπο (APIS) και ποια δεδομένα που αφορούν τη "συμπεριφορά" των επιβατών θα μπορούσαν ενδεχομένως να διαβιβάζονται κατά περίπτωση, σχετικά με άτομα τα οποία είναι καταχωρισμένα σε καταλόγους δημόσιας ασφάλειας ατόμων υπό παρακολούθηση ως "επικίνδυνα" για λόγους εγκληματικής ή τρομοκρατικής δραστηριότητας,

β) ο κατάλογος των σοβαρών εγκλημάτων, για τα οποία θα μπορούσε να διατυπωθεί πρόσθετο αίτημα,

γ) ο κατάλογος των αρχών και οργανισμών στους οποίους θα μπορούσαν να διαβιβάζονται επίσης τα δεδομένα και οι όροι προστασίας των δεδομένων που θα πρέπει να πληρούνται,

δ) το χρονικό διάστημα διατήρησης για τα δύο είδη δεδομένων, υπό την αυτονόητη προϋπόθεση ότι τα δεδομένα που αφορούν την πρόληψη σοβαρών εγκλημάτων πρέπει να ανταλλάσσονται σύμφωνα με τη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ σχετικά με τη δικαστική συνεργασία [8] και τις απελάσεις [9],

ε) ο ρόλος που καλούνται να διαδραματίσουν οι αεροπορικές εταιρείες, τα ηλεκτρονικά συστήματα κρατήσεων ή ιδιωτικοί οργανισμοί (όπως οι SITA και AMADEUS)) κατά τη διαβίβαση των στοιχείων των επιβατών, και τα προτεινόμενα μέσα (APIS, PNR, κλπ.) για λόγους δημόσιας ασφαλείας,

στ) οι εγγυήσεις που πρέπει να παρέχονται στους επιβάτες, προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να διορθώνουν τα στοιχεία που τους αφορούν ή να εξηγούν ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ των στοιχείων που σχετίζονται με ταξιδιωτική σύμβαση και των στοιχείων που εμφαίνονται σε ταυτότητες, θεωρήσεις, διαβατήρια και άλλα επίσημα έγγραφα,

ζ) οι ευθύνες των αεροπορικών εταιρειών έναντι των επιβατών και των δημόσιων αρχών σε περίπτωση λαθών αντιγραφής ή κωδικοποίησης και όσον αφορά την προστασία των επεξεργασθέντων στοιχείων,

η) το δικαίωμα προσφυγής σε ανεξάρτητη αρχή και τα διαθέσιμα ένδικα βοηθήματα σε περίπτωση παραβίασης των δικαιωμάτων των επιβατών,

θ) η ανάγκη για αυστηρή συμμόρφωση προς το άρθρο 6, στοιχείο δ), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2299/89 του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1989 σχετικά με τη θέσπιση κώδικα συμπεριφοράς για τα ηλεκτρονικά συστήματα κρατήσεων [10], ο οποίος θα απαιτεί την προηγούμενη συναίνεση του επιβάτη προκειμένου για τη διαβίβαση πληροφοριών προσωπικού χαρακτήρα,

1. απευθύνει στο Συμβούλιο τις εξής συστάσεις:

Γενικές αρχές

α) να αποφύγει οποιοδήποτε νομικό κενό σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την 1η Οκτωβρίου 2006 για τη διαβίβαση των δεδομένων των επιβατών και να διασφαλίσει ότι τα δικαιώματα και οι ελευθερίες των επιβατών προστατεύονται ακόμη περισσότερο απ' ό,τι συνέβαινε μέχρι τούδε στο πλαίσιο των μονομερών "δεσμεύσεων" που έχει αναλάβει η κυβέρνηση των ΗΠΑ,

β) να βασίσει οποιεσδήποτε νέες σχετικές συμφωνίες στις αρχές της ΕΕ όσον αφορά την προστασία δεδομένων, δυνάμει του άρθρου 8 της ΕΣΔΑ,

Σχετικά με τη διαδικασία διαπραγματεύσεων:

γ) να διαπραγματευτεί, στο πλαίσιο των ημερολογιακών περιορισμών,

- νέα βραχυπρόθεσμη διεθνή συμφωνία για την κάλυψη του χρονικού διαστήματος από την 1η Οκτωβρίου 2006 έως τον Νοέμβριο του 2007 (το χρονικό διάστημα που κάλυπτε αρχικά η συμφωνία ΗΠΑ/ΕΕ που ακυρώθηκε από το Δικαστήριο),

- μεσοπρόθεσμα, πιο συνεκτική προσέγγιση της ανταλλαγής των δεδομένων των επιβατών σε επίπεδο Διεθνούς Οργανισμού Πολιτικής Αεροπορίας (ICAO), προκειμένου να διασφαλιστεί τόσο η ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας όσο και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων παγκοσμίως,

δ) να δώσει εντολή στην Προεδρία, με τη βοήθεια της Επιτροπής, να ενημερώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις διαπραγματεύσεις επί της συμφωνίας και να ζητήσει τη συμμετοχή εκπροσώπων της σχετική επιτροπής ως παρατηρητών στον διάλογο με την αμερικανική κυβέρνηση,

Σχετικά με το περιεχόμενο της βραχυπρόθεσμης συμφωνίας

ε) να υπερνικήσει, με την πρώτη ευκαιρία, τις αδυναμίες που επισημάνθηκαν στην πρώτη κοινή αναθεώρηση της συμφωνίας από την ΕΕ και τις ΗΠΑ [11] και να λάβει υπόψη τις συστάσεις του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων και της ομάδας εργασίας του άρθρου 29 [12],

στ) να συμπεριλάβει το περιεχόμενο των "δεσμεύσεων" στο κείμενο της συμφωνίας έτσι ώστε να μπορούν να καταστούν νομικά δεσμευτικές, και ως εκ τούτου τα δύο συμβαλλόμενα μέρη θα πρέπει να θεσπίσουν νέα ή να τροποποιήσουν την υφιστάμενη νομοθεσία και η δικαστικές αρχές θα πρέπει να προστατέψουν τα άτομα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας,

ζ) να ενσωματωθούν αμελλητί στη νέα συμφωνία, ως απόδειξη καλής πίστης εκ μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ, οι δεσμεύσεις οι οποίες εξακολουθούν να μην εφαρμόζονται πλήρως δύο και πλέον χρόνια από τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας, ως εξής:

- ο αυστηρός περιορισμός του σκοπού, όπως προβλεπόταν στο παρελθόν στη δέσμευση 3, έτσι ώστε τα δεδομένα συμπεριφοράς να μην μπορούν να χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο οικονομικών εγκλημάτων ή για την πρόληψη της γρίπης των πτηνών· αντίστοιχος περιορισμός θα πρέπει επίσης να οριστεί για την περαιτέρω διαβίβαση των εν λόγω δεδομένων·

- η μετάβαση σε σύστημα "προώθησης" (PUSH) δεδομένων (όπως προβλέπει η δέσμευση 13), κατά τα ισχύοντα στις συμφωνίες με τον Καναδά και την Αυστραλία, εφόσον υπάρχουν όλες οι τεχνικές προϋποθέσεις και αυτό το σύστημα ήδη χρησιμοποιείται, παραδείγματος χάρη από τη SITA·

- η παροχή πληροφοριών στους επιβάτες σχετικά με τους κανόνες για τα δεδομένα PNR, και η εισαγωγή κατάλληλων διαδικασιών δικαστικής προσφυγής, όπως προβλέπουν οι δεσμεύσεις 36-42 και οι συμφωνίες για τα δεδομένα PNR με τον Καναδά και την Αυστραλία·

- η ανάγκη διασφάλισης κατάλληλων οδηγιών και κατάρτισης του προσωπικού που χειρίζεται τα δεδομένα, και η ανάγκη προστασίας των συστημάτων πληροφορικής·

- η ετήσια κοινή αναθεώρηση, όπως προβλέπει η δέσμευση 43, θα πρέπει πράγματι να πραγματοποιείται ετησίως, να διεξάγεται σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές προστασίας δεδομένων και να δημοσιοποιείται στο σύνολό της και θα πρέπει επίσης να αξιολογεί όχι μόνον την εφαρμογή των δεσμεύσεων, αλλά και τα αποτελέσματα της συμφωνίας όσον αφορά την εξάλειψη της τρομοκρατίας και του εγκλήματος·

Σχετικά με το περιεχόμενο της μεσοπρόθεσμης συμφωνίας

η) να παράσχει στην ΕΕ σαφές νομικό πλαίσιο, κυρίως εγκρίνοντας επειγόντως το σχέδιο απόφασης-πλαισίου για την προστασία δεδομένων,

θ) να αποφύγει τον τεχνητό διαχωρισμό των "πυλώνων", δημιουργώντας συνεκτικό διαπυλωνικό πλαίσιο προστασίας των δεδομένων στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την ενεργοποίηση της ρήτρας "παρέκτασης" κατά το άρθρο 42 της Συνθήκης ΕΕ, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η νέα συμφωνία συνάπτεται σε συνεργασία με το Κοινοβούλιο και υπόκειται στον έλεγχο του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

ι) να περιοριστεί ο αριθμός των στοιχείων που ενδέχεται να ζητηθούν και να φιλτράρονται τα ευαίσθητα δεδομένα στην πηγή τους, όπως προβλέπει το άρθρο 8 της οδηγίας 95/46/ΕΚ· επισημαίνει ότι οι αερομεταφορείς πρέπει να υποβάλλουν μόνο τα δεδομένα που έχουν στη διάθεσή τους, έτσι ώστε στην πράξη η Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών να λαμβάνει σπανίως το πλήρες σύνολο των 34 αιτουμένων στοιχείων· συμπεραίνει ότι για τους σκοπούς της συμφωνίας, κυρίως για την πρόληψη και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του διακρατικού εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένου του οργανωμένου εγκλήματος, θα επαρκούσαν ακόμα και δεδομένα του συστήματος APIS· καλεί την προεδρία του Συμβουλίου και την Επιτροπή να εγείρουν το ζήτημα αυτό στις διαπραγματεύσεις·

2. επαναλαμβάνει την προηγούμενη απαίτησή του ότι η νέα συμφωνία θα πρέπει να χορηγεί στους ευρωπαίους πολίτες το ίδιο επίπεδο προστασίας των δεδομένων που απολαμβάνουν οι αμερικανοί πολίτες·

3. τονίζει την προηγούμενη θέση του ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αποφύγει την έμμεση δημιουργία ευρωπαϊκού συστήματος PNR με τη διαβίβαση των σχετικών δεδομένων από την Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών στις αστυνομικές και δικαστικές αρχές στα κράτη μέλη· εκτιμά ότι η συστηματική συλλογή των δεδομένων των "φυσιολογικών" πολιτών εκτός δικαστικής διαδικασίας ή αστυνομικής έρευνας θα πρέπει να εξακολουθήσει να απαγορεύεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση και ότι τα δεδομένα θα πρέπει να ανταλλάσσονται όποτε είναι αναγκαίο σύμφωνα με την υφιστάμενη συμφωνία μεταξύ ΕΕ και ΗΠΑ σχετικά με την έκδοση ατόμων και την αμοιβαία δικαστική συνεργασία·

4. προτείνει ότι, πριν από το τέλος του 2006, πρέπει να αρχίσει διάλογος μεταξύ της ΕΕ, των ΗΠΑ, του Καναδά και της Αυστραλίας, στον οποίο θα συμμετέχουν εκπρόσωποι των Κοινοβουλίων, με σκοπό την από κοινού προετοιμασία της αναθεώρησης του 2007 και τη δημιουργία παγκόσμιου προτύπου για τη διαβίβαση των PNR, εάν κριθεί αναγκαίο·

5. παροτρύνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από κοινού με το Κογκρέσο των ΗΠΑ, ως τα δημοκρατικά όργανα που αντιπροσωπεύουν τους πολίτες των δύο χωρών, να διοργανώσουν κοινή σύνοδο επί του θέματος, προκειμένου να αρχίσει διάλογος για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και των συνεπειών της για τις πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα·

*

* *

6. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα σύσταση στο Συμβούλιο και, προς ενημέρωση, στην Επιτροπή.

[1] Ψήφισμα της 13ης Μαρτίου 2003, σχετικά με τη διαβίβαση προσωπικών δεδομένων από τις αεροπορικές εταιρείες στην υπηρεσία μετανάστευσης των ΗΠΑ (ΕΕ C 61 Ε της 10.3.2004, σ. 381), ψήφισμα της 9ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη διαβίβαση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις αεροπορικές εταιρείες στην περίπτωση των υπερατλαντικών πτήσεων: στάδιο των διαπραγματεύσεων με τις ΗΠΑ (ΕΕ C 81 Ε της 31.3.2004, σ. 105) και ψήφισμα της 31ης Μαρτίου 2004, σχετικά με το σχέδιο απόφασης της Επιτροπής για το κατάλληλο επίπεδο προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που περιέχονται στα Μητρώα Ονομάτων Επιβατών (PNR) που διαβιβάζονται στην Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών (ΕΕ C 103 Ε της 29.4.2004, σ. 665).

[2] Οδηγία 2004/82/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την υποχρέωση των μεταφορέων να κοινοποιούν τα στοιχεία των επιβατών (ΕΕ L 261 της 6.8.2004, σ. 24).

[3] Απόφαση 2004/496/ΕΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2004, για τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σχετικά με την επεξεργασία και τη διαβίβαση των καταστάσεων με τα ονόματα των επιβατών από τους αερομεταφορείς προς το Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας, Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών (ΕΕ L 183 της 20.5.2004, σ. 83).

[4] Απόφαση 2004/535/ΕΚ της Επιτροπής, της 14ης Μαΐου 2004, σχετικά με την ικανοποιητική προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που περιλαμβάνονται στο φάκελο των επιβατών (Passenger Name Record) αεροπορικών μεταφορών ο οποίος διαβιβάζεται στο Bureau of Customs and Border Protection (υπηρεσία τελωνείων και προστασίας των συνόρων) των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής (ΕΕ L 235 της 6.7.2004, σ. 11).

[5] Απόφαση της 30ής Μαΐου 2006 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις C-317/04 και 318/04.

[6] Οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31).

[7] Γνωμοδότηση 5/2006 σχετικά με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου της 30ής Μαΐου 2006 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-317/04 και C318/04 για τη διαβίβαση καταστάσεων με τα ονόματα των επιβατών στις Ηνωμένες Πολιτείες (βλέπε http://ec.europa.eu/justice_home/fsj/privacy/workinggroup/wpdocs/2006_en.htm).

[8] ΕΕ L 181 της 19.7.2003, σ. 34.

[9] ΕΕ L 181 της 19.7.2003, σ. 27.

[10] ΕΕ L 220 της 29.7.1989, σ. 1.

[11] Κοινή αναθεώρηση της εφαρμογής από την Υπηρεσία Τελωνείων και Προστασίας των Συνόρων των Ηνωμένων Πολιτειών των δεσμεύσεων που ορίζονται στην απόφαση της Επιτροπής 2004/535/ΕΚ της 14ης Μαΐου 2004 (Επιμελημένη έκδοση 12.12.2005).

[12] (βλέπε: http://ec.europa.eu/justice_home/fsj/privacy/workinggroup/wpdocs/2006_en.htm).

--------------------------------------------------