Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών και την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 827/68

(υποβάλλονται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΚΟΙΝΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΙΜΑΧΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

Από το 1992, η Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ) έχει υποβληθεί σε μια διαδικασία μεταρρύθμισής της εκ θεμελίων, στόχος της οποίας είναι να υπάρξει μετάβαση από μια πολιτική στήριξης των τιμών και της παραγωγής σε μια ευρύτερη πολιτική εισοδηματικής στήριξης των γεωργών. Το πλέον πρόσφατο στάδιο της διαδικασίας αυτής ήταν η έγκριση από το Συμβούλιο, στις 29 Σεπτεμβρίου 2003, της πρότασης για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς.

Η Επιτροπή προτείνει, ως επόμενο στάδιο στη διαδικασία της μεταρρύθμισης, να ενσωματωθούν τα καθεστώτα στήριξης που εφαρμόζονται για το βαμβάκι, το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, τον καπνό και το λυκίσκο, στον προαναφερόμενο κανονισμό. Κατά συνέπεια, η πρόταση αυτή βασίζεται στην επιδίωξη των ίδιων στόχων, δηλαδή: αυξημένη ανταγωνιστικότητα, ισχυρότερος προσανατολισμός προς την αγορά, περισσότερος σεβασμός στο περιβάλλον, σταθεροποιημένα εισοδήματα για τους γεωργούς και ευμενέστερη εκτίμηση της κατάστασης των παραγωγών στις μειονεκτικές περιοχές. Προτεραιότητα αποδίδεται στο εισόδημα των παραγωγών και όχι στη στήριξη της παραγωγής, μέσω της μεταφοράς ενός σημαντικού τμήματος των δαπανών, που σήμερα συνδέονται με την παραγωγή, προς το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, το οποίο εγκαθιδρύθηκε με τον νέο οριζόντιο κανονισμό.

Πάντως, στους τομείς του βαμβακιού, του ελαιόλαδου και του καπνού, επικρατούν ιδιαίτερες συνθήκες, στο μέτρο που οι τομείς αυτοί εμφανίζουν την τάση να συγκεντρώνουν την παραγωγή τους σε περιφέρειες με αξιοσημείωτη υστέρηση ως προς την οικονομική ανάπτυξη. Συνεπώς, η πρόταση αυτή λαμβάνει υπόψη της το δυνητικό αντίκτυπο μιας πλήρους αποσύνδεσης (de-coupling) στους τομείς αυτούς, και ειδικότερα τον κίνδυνο εγκατάλειψης της παραγωγής και φθίνουσας ανταγωνιστικότητας των αγροτικών περιοχών. Για το λόγο αυτό, ένα μέρος των δαπανών θα πρέπει να εξακολουθήσει να αφορά απευθείας συγκεκριμένους τομείς, στην περίπτωση της βαμβακοκαλλιέργειας και της ελαιοκομίας, ενώ η ενσωμάτωση του ακατέργαστου καπνού στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης θα πρέπει να γίνει σταδιακά. Όσον αφορά το λυκίσκο, τα κράτη μέλη δύνανται να παρακρατούν ποσοστό της ενίσχυσης ώστε να έχουν τη δυνατότητα χορήγησης συνδεδεμένης ενίσχυσης. Στη συνέχεια του κειμένου παρατίθενται τα ουσιώδη στοιχεία του σχεδιαζόμενου καθεστώτος ενισχύσεων.

2. ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΜΒΑΚΙ

2.1. Εισαγωγή

Η Επιτροπή προτείνει τη μεταφορά του μέρους των δαπανών του ΕΓΤΠΕ για το βαμβάκι, που προορίζονταν για τη στήριξη των παραγωγών στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς 2000-2002, για τη χρηματοδότηση δύο μέτρων στήριξης, και συγκεκριμένα της ενιαίας ενίσχυσης και μιας νέας ενίσχυσης στην παραγωγή, χορηγούμενης ως ενίσχυσης με βάση την έκταση, που θα αντιστοιχούν στο στόχο στήριξης της παραγωγής βαμβακιού στις ενδιαφερόμενες περιφέρειες, όπως προβλέπεται από τα πρωτόκολλα για το βαμβάκι, που είναι προσαρτημένα στις πράξεις προσχώρησης της Ελλάδας και της Ισπανίας και Πορτογαλίας. Οι υπόλοιπες δαπάνες για το βαμβάκι θα μεταφερθούν στα μέτρα για την αγροτική ανάπτυξη των ενδιαφερομένων περιφερειών.

Ο προϋπολογισμός που προορίζεται να καλύψει και τα δύο αυτά μέτρα καθορίζεται με βάση τις μέσες δαπάνες για ενισχύσεις στον τομέα αυτόν κατά τα έτη αναφοράς, μειωμένες κατά τα ποσά που εισέπραξαν οι εκκοκκιστές, αλλά τα οποία δεν μεταβιβάστηκαν στους παραγωγούς. Τα ποσά αυτά αντιστοιχούν σε δύο διαφορετικούς υπολογισμούς. Πρώτον, λαμβάνεται υπόψη η διαφορά μεταξύ της τιμής προσανατολισμού και της ελάχιστης τιμής (53,1 EUR ανά τόνο) πολλαπλασιαζόμενη επί τη μέση επιλέξιμη παραγωγή, ήτοι 82,1 εκατ. EUR. Ύστερα, και στο ποσό αυτό, πρέπει να προστεθεί η διαφορά μεταξύ του μέσου όρου των τιμών στην παγκόσμια αγορά, βάσει του οποίου καθορίστηκαν τα ποσά των ετήσιων ενισχύσεων, και του μέσου όρου των πραγματικών τιμών στην παγκόσμια αγορά στη διάρκεια της ίδιας περιόδου, διαφορά πολλαπλασιαζόμενη με τη σχετική παραγωγή, με γινόμενο τα 25,4 εκατ. EUR συνολικά. Η διαφορά αυτή μεταξύ των μέσων παγκόσμιων τιμών οφείλεται στην υφιστάμενη δυνατότητα των εκκοκκιστών να καθορίζουν εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων την παγκόσμια τιμή βάσει της οποίας υπολογίζεται η ενίσχυση.

Συνεπώς, το συνολικό ποσό που πρέπει να εκπέσει από το μέσο προϋπολογισμό που διατέθηκε για ενισχύσεις στην παραγωγή κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ανέρχεται σε 107,5 εκατ. EUR. Λαμβανομένου υπόψη ότι ο μέσος προϋπολογισμός ανέρχεται συνολικά σε 803 εκατ. EUR, το συνολικό ποσό που πρέπει να διατεθεί για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης και για τη νέα ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού ανέρχεται σε 695,8 εκατ. EUR, που κατανέμεται ως εξής: 504,4 εκατ. EUR για την Ελλάδα, 190,8 εκατ. EUR για την Ισπανία και 0,565 εκατ. EUR για την Πορτογαλία.

2.2. Άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς

2.2.1. Ανά εκτάριο ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού

Η ανά εκτάριο ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού πρέπει να προσδιορίζεται κατά τρόπο τέτοιο που να εξασφαλίζει οικονομικούς όρους οι οποίοι, σε περιοχές που είναι πρόσφορες για τέτοια καλλιέργεια, επιτρέπουν τη συνέχιση των δραστηριοτήτων στον τομέα του βαμβακιού, τις οποίες καθιστά σύμφορες σε σχέση με άλλες ανταγωνιστικές αροτραίες καλλιέργειες.

Λαμβανομένων υπόψη, αφενός, των διακυμάνσεων στα περιθώρια κέρδους των ανταγωνιστικών καλλιεργειών μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών παραγωγής και, αφετέρου, των εκατοστιαίων ποσοστών αποσύνδεσης που αποφασίστηκαν στα πλαίσια της μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, του 2003, προτείνεται να διατεθεί για την ενίσχυση ανά εκτάριο το 40% του κονδυλίου του προϋπολογισμού που προορίζεται για τη στήριξη των παραγωγών. Με βάση τον προαναφερόμενο προϋπολογισμό 695,8 εκατ. EUR, το ποσοστό αυτό θα αντιστοιχούσε σε 278,5 εκατ. EUR, ήτοι σε 202 εκατ. EUR για την Ελλάδα, σε 76,3 εκατ. EUR για την Ισπανία και σε 0,2 εκατ. EUR για την Πορτογαλία.

Για λόγους περιβαλλοντικούς και διασφάλισης της ποιότητας, οι εκτάσεις στις οποίες θα μπορεί να καλλιεργείται το βαμβάκι και οι κατάλληλες προς σπορά ποικιλίες θα πρέπει να εγκρίνονται από τα κράτη μέλη. Επιπλέον, η ανά εκτάριο ενίσχυση για το βαμβάκι θα περιορίζεται σε μια μέγιστη για κάθε κράτος μέλος έκταση.

Στην Ελλάδα, η καλλιεργούμενη με βαμβάκι έκταση ανήλθε σε τουλάχιστον 400 000 εκτάρια κάθε έτος της προ του 2001 πενταετίας. Από τότε, και λόγω της θέσπισης, δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1051/2001, ειδικών μέτρων που αποβλέπουν ιδίως στην προστασία του περιβάλλοντος, η επιφάνεια κατέβηκε σταδιακά στα 370 000 εκτάρια περίπου. Με σκοπό να συνεχιστεί αυτή η πτωτική τάση, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η ανώτατη καλλιεργούμενη έκταση για την Ελλάδα σε 340 000 εκτάρια, δηλαδή 11% λιγότερο από τον μέσο όρο των επιλέξιμων εκτάσεων για την περίοδο από το 2000/01 έως το 2002/03.

Το ανώτατο όριο εκτάσεων για τα άλλα κράτη μέλη παραγωγής πρέπει να καθοριστεί λαμβανομένων υπόψη των διαφορών που διαπιστώθηκαν στη μέση υπέρβαση των Εθνικών Εγγυημένων Ποσοτήτων (ΕΕΠ) από το 1995, η οποία είναι 2,2 φορές υψηλότερη στην Ελλάδα απ'ό,τι στην Ισπανία. Συνεπώς, η ανώτατη έκταση για την Ισπανία προτείνεται σε 85 000 εκτάρια, δηλαδή 5% χαμηλότερα από τη μέση επιλέξιμη έκταση για την περίοδο 2000/01 έως 2002/03. Στην Πορτογαλία, όπου δεν σημειώθηκαν υπερβάσεις της ΕΕΠ, η ανώτατη έκταση μπορεί να οριστεί σε 360 εκτάρια, που αντιστοιχεί στη μέση επιλέξιμη έκταση των ετών 2000/01 έως 2002/03.

Τα προαναφερόμενα διαθέσιμα ποσά και οι προτεινόμενες ανά κράτος μέλος μέγιστες εκτάσεις οδηγούν σε μοναδιαία ενίσχυση ανά εκτάριο οριζόμενη σε 594 EUR στην Ελλάδα, 898 EUR στην Ισπανία και 556 EUR στην Πορτογαλία. Στην περίπτωση που η επιλέξιμη έκταση βαμβακοκαλλιέργειας υπερβεί τη μέγιστη έκταση, θα εφαρμόζεται στην ανά εκτάριο ενίσχυση η ανάλογη με την υπέρβαση μείωση.

Όπως και για τις άλλες άμεσες ενισχύσεις στους παραγωγούς, η ανά εκτάριο βαμβακιού ενίσχυση θα υπόκειται στις οριζόντιου χαρακτήρα υποχρεώσεις, όπως πολλαπλή συμμόρφωση, διαφοροποίηση και δημοσιονομική πειθαρχία.

2.2.2. Άμεση εισοδηματική ενίσχυση

Λαμβανομένου υπόψη του συνολικού προϋπολογισμού που μπορεί να διατεθεί σε απευθείας στήριξη του βαμβακιού, και του γεγονότος ότι μερίδιο 40% του προϋπολογισμού διατίθεται για ενίσχυση στην παραγωγή, το υπόλοιπο του διαθέσιμου προϋπολογισμού για την άμεση εισοδηματική ενίσχυση ανέρχεται σε 302,4 εκατ. EUR για την Ελλάδα, σε 114,5 εκατ. EUR για την Ισπανία και σε 0,365 εκατ. EUR για την Πορτογαλία, δηλαδή συνολικά σε 417,3 εκατ. EUR.

Τα ανά παραγωγό δικαιώματα θα πρέπει να υπολογιστούν με βάση τις επιλέξιμες εκτάσεις καλλιέργειας βαμβακιού κατά τα έτη εμπορίας 2000/01 έως 2002/03. Κατά μέσον όρο, οι εκτάσεις αυτές ανέρχονται συνολικά σε 469 816 εκτάρια (380 436 εκτάρια στην Ελλάδα, 89 023 εκτάρια στην Ισπανία και 357 εκτάρια στην Πορτογαλία).

Συνεπώς, η άμεση εισοδηματική ενίσχυση στους παραγωγούς σε σχέση με τις επιλέξιμες εκτάσεις βαμβακοκαλλιέργειας το 2000/01 έως 2002/03 θα υπολογίζονται με βάση τα 795 EUR ανά εκτάριο στην Ελλάδα, τα 1 286 EUR ανά εκτάριο στην Ισπανία και τα 1 022 EUR ανά εκτάριο στην Πορτογαλία.

Η ένταξη στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σημαίνει βεβαίως ότι το βαμβάκι θα υπόκειται στους ίδιους οριζόντιου χαρακτήρα κανόνες - ειδικότερα από την άποψη των περιβαλλοντικών απαιτήσεων - με αυτούς που εφαρμόζονται για τις άλλες καλλιέργειες που καλύπτονται από τις αποσυνδεδεμένες πληρωμές.

2.3. Διεπαγγελματικές οργανώσεις

Για να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς και στους εκκοκκιστές να βελτιώσουν την ποιότητα του παραγόμενου βαμβακιού, προτείνεται να ενθαρρυνθεί η ίδρυση διεπαγγελματικών οργανώσεων συγκροτούμενων από βαμβακοπαραγωγούς και έναν τουλάχιστο εκκοκκιστή. Αυτές οι διεπαγγελματικές οργανώσεις θα μπορούν να θεσπίζουν κανόνες επί ορισμένων πτυχών των συμβάσεων μεταξύ βαμβακοκαλλιεργητών και εκκοκκιστή, προκειμένου να επιτυγχάνεται ποιότητα που είναι προσαρμοσμένη στις προμηθευτικές ανάγκες των μονάδων εκκοκκισμού και στις τοπικές οικονομικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, για τις οποίες υπάρχει ζήτηση στην αγορά, λαμβανομένων υπόψη των εμπορικών όρων εκκοκκισμού.

Στις διεπαγγελματικές οργανώσεις θα παρέχεται η άδεια να καθορίζουν κλίμακα διαφοροποίησης της ειδικής για τις καλλιέργειες των μελών τους ενίσχυσης και μέχρι το πολύ το ήμισυ του ποσού αυτής, τηρουμένων ορισμένων κοινών κριτηρίων, και εντός των ορίων του ίδιου δημοσιονομικού κονδυλίου. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στο να λαμβάνουν ορισμένοι παραγωγοί ποσό της ανά εκτάριο ενίσχυσης στην παραγωγή υψηλότερο από το μοναδιαίο ποσό, το καθοριζόμενο στο βασικό κανονισμό, λόγω του ότι παράγουν βαμβάκι υψηλής ποιότητας, ενώ άλλοι παραγωγοί, με μικρότερες επιδόσεις, ενδεχομένως θα λαμβάνουν χαμηλότερο ποσό ενίσχυσης ανά εκτάριο.

Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις και οι πίνακες διαφοροποίησης της ενίσχυσης που καταρτίζουν, θα πρέπει να εγκρίνονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Οι οργανώσεις αυτές πρέπει να χρηματοδοτούνται από τα μέλη τους, αλλά η Κοινότητα, ως ενθάρρυνση του τομέα, θα πρέπει να συνεισφέρει στις δραστηριότητές τους με αύξηση κατά 10 EUR της ενίσχυσης στην παραγωγή ανά επιλέξιμο εκτάριο. Ο συνολικός προϋπολογισμός που θα βαρύνει την Κοινότητα για το σκοπό αυτό θα ανέρχεται έτσι σε 4,3 εκατ. EUR.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασταυρώνουν τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του πίνακα διαφοροποίησης με τα αποτελέσματα που πέτυχαν οι εν λόγω παραγωγοί, προκειμένου να χορηγήσουν στην περίπτωσή τους το τελικό πληρωτέο ανά εκτάριο ποσό.

Οι καλλιεργητές που δεν θα ανήκουν σε καμιά διεπαγγελματική οργάνωση θα λαμβάνουν το μοναδιαίο ποσό ενίσχυσης.

2.4. Κονδύλιο αναδιάρθρωσης

Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση ενδεχομένως θα απαιτήσει ορισμένες προσπάθειες προσαρμογής από πλευράς του τομέα, ή ακόμη ορισμένο βαθμό αναδιάρθρωσής του. Έχοντας υπόψη αυτό, φαίνεται σκόπιμη μια μεταφορά πιστώσεων για μέτρα αγροτικής ανάπτυξης στις περιοχές βαμβακοπαραγωγής. Με τη μεταφορά αυτή μπορούν να ευεργετηθούν νέοι δικαιούχοι, να δαπανηθούν ποσά για νέες δράσεις ή να αυξηθεί το ποσοστό συγχρηματοδότησης.

Ο προϋπολογισμός αντιστοιχεί προς το ποσό που δεν μεταφέρεται υποχρεωτικά στους παραγωγούς στα πλαίσια του ισχύοντος καθεστώτος, όπως περιγράφεται στο σημείο 2.1, μειωμένο κατά το ποσό που προβλέπεται για την ενθάρρυνση της ίδρυσης διεπαγγελματικών οργανώσεων. Ανέρχεται συνεπώς σε 102,9 εκατ. EUR, που κατανέμεται στα διάφορα κράτη μέλη με βάση τη μέση επιλέξιμη για τη χορήγηση ενισχύσεων έκταση κατά την περίοδο αναφοράς, ήτοι 82,68 εκατ. EUR για την Ελλάδα, 20,13 εκατ. EUR για την Ισπανία και 0,12 εκατ. EUR για την Πορτογαλία.

Τα κατ'αυτόν τον τρόπο διαθέσιμα για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και περιφέρειες ποσά θα μεταφερθούν από τη τομέας 1 α) στη τομέας 1 β) των δημοσιονομικών προοπτικών. Τα ποσά αυτά θα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του δεύτερου πυλώνα της ΚΓΠ, όπως προβλέπεται σήμερα από τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου.

2.5. Εφαρμογή

Είναι σκόπιμο οι νέες διατάξεις να τεθούν σε εφαρμογή από 1ης Σεπτεμβρίου 2005, και συνεπώς να αφορούν ήδη τις συγκομιδές προϊόντων που έχουν σπαρεί την άνοιξη του 2005. Το ισχύον σήμερα καθεστώς θα παραμείνει σε εφαρμογή μέχρι το τέλος της περιόδου εμπορίας 2004/2005.

3. ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΑΙΩΝΕΣ

3.1. Άμεση ενίσχυση στους γεωργούς

3.1.1. Η ενσωμάτωση στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης

Η εισοδηματική στήριξη θα ενταχθεί στο νέο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Θα ισούται με ποσοστό τοις εκατό του μέσου όρου των ενισχύσεων στην παραγωγή ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών, που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς. Η έκταση που θα λαμβάνεται υπόψη (στο εξής εκφραζόμενη με τον όρο «ελαιοκομικά εκτάρια ΣΓΠ») θα καθορίζεται από τα κράτη μέλη με βάση τα δεδομένα ενός ελαιοκομικού Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών (ΓΣΠ), που ενσωματώνεται στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ) και τηρείται συνεχώς ενήμερο. Η μέθοδος υπολογισμού του αριθμού των ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ θα καθοριστεί για όλη την Κοινότητα από την Επιτροπή κατά τρόπο που να λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός των ελαιοδέντρων και η θέση τους στο γεωτεμάχιο.

Το ποσοστό των ενισχύσεων που διατίθεται για το καθεστώς άμεσης ενίσχυσης πρέπει να είναι το υψηλότερο δυνατό, ώστε να μεγιστοποιούνται τα ευεργετήματά του, επιτρέποντας παράλληλα την ύπαρξη επαρκών εθνικών κονδυλίων ώστε να εξασφαλίζεται η διατήρηση των ελαιώνων περιβαλλοντικής και κοινωνικής αξίας, καθώς και να διασφαλίζεται η χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων των ελαιουργικών οργανώσεων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι ενδεδειγμένη η μεταφορά στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης ποσοστού 60% της σημερινής ενίσχυσης για το ελαιόλαδο. Εντούτοις, και για λόγους απλούστευσης, το ποσοστό αυτό δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εκμεταλλεύσεις κάτω των 0,3 ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ, επειδή το σύνολο των εισπράξεών τους κατά την περίοδο αναφοράς θα διατεθούν για την ενιαία ενίσχυση.

Για να αποφευχθεί η δυνατότητα αλλοίωσης, από την εφαρμογή του νέου συστήματος ενισχύσεων, της σημερινής κατάστασης ασταθούς ισορροπίας της αγοράς ελαιολάδου, είναι αναγκαίο να περιοριστεί η πρόσβαση στο σύστημα της ενιαίας ενίσχυσης στις υπάρχουσες προ της 1ης Μαΐου 1998 ελαιοκομικές εκτάσεις και στις νέες φυτεύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο των εγκεκριμένων από την Επιτροπή προγραμμάτων.

3.1.2. Η πρόσθετη ενίσχυση στους ελαιώνες

Κάθε κράτος μέλος θα διαθέτει εθνικό κονδύλιο ίσο προς το 40% των άμεσων ενισχύσεων που καταβάλλονται στις ελαιοκομικές εκμεταλλεύσεις μεγέθους άνω του 0,3 ελαιοκομικού εκταρίου ΣΓΠ. Η ενίσχυση θα χορηγείται σύμφωνα με τους όρους που θα εξειδικευθούν από την Επιτροπή, τηρουμένων των παρακάτω αρχών:

α) η ενίσχυση εξαρτάται από την έκταση του ελαιώνα, εκφραζόμενη σε αριθμό ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ.

β) το γεγονός της υπάρξεως του ελαιώνα πριν την 1η Μαΐου 1998 θα πρέπει να εξακριβώνεται στο ελαιοκομικό σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών. Πάντως, τα ελαιόδεντρα αντικατάστασης και οι φυτεύσεις ελαιώνων μετά την ημερομηνία αυτή στο πλαίσιο προγράμματος εγκεκριμένου από την Κοινότητα, θα είναι επίσης επιλέξιμες.

γ) στη βάση ενός πλαισίου που θα καταστρώσει η Επιτροπή, τα κράτη μέλη θα ορίσουν πέντε κατ'ανώτατο όριο κατηγορίες επιλέξιμων προς ενίσχυση ελαιώνων σε συνάρτηση με την κοινωνική και περιβαλλοντική αξία τους. Εντός των ορίων των διαθέσιμων σε εθνική βάση κονδυλίων, τα κράτη μέλη θα καθορίζουν το ποσό της ενίσχυσης που αντιστοιχεί σε κάθε κατηγορία, χωρίς υπέρβαση των εξόδων διατήρησης του ελαιώνα και εκτός του κόστους συγκομιδής.

δ) η χορήγηση της ενίσχυσης στα επόμενα μετά την εγκαθίδρυση του συστήματος έτη υπόκειται στον όρο της διατήρησης του αριθμού των υφιστάμενων την 1η Ιανουαρίου 2005 ελαιοδέντρων, με ανώτατο περιθώριο διακύμανσης 10%, καθώς και στον όρο διατήρησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της κατηγορίας ελαιώνα για την οποία ζητήθηκε η ενίσχυση.

ε) για λόγους απλούστευσης, θα γίνονται δεκτές μόνον οι αιτήσεις για ποσό ανώτερο των 50 EUR.

Οι οργανισμοί ελέγχου οφείλουν να φροντίζουν για την πληρωμή της ενίσχυσης στην παραγωγή, για την περίοδο εμπορίας 2003/04, και είναι συνεπώς δικαιολογημένη η συγχρηματοδότηση των λειτουργικών εξόδων τους που θα συνεχιστεί για μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2005. Εντούτοις, μετά την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι έλεγχοι των ενισχύσεων στην ελαιοκαλλιέργεια είναι ανάλογοι με αυτούς των υπολοίπων ενισχύσεων της ΚΓΠ και η χρηματοδότηση των οργανισμών δεν θα είναι πλέον αναγκαία.

3.2. Ο κανονισμός για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του ελαιολάδου

Παρά το γεγονός ότι, σήμερα, τα μέτρα της ΚΓΠ τα σχετικά με τους ελαιούχους σπόρους υπάγονται στις γενικές διατάξεις που έχουν εκδοθεί για τις αροτραίες καλλιέργειες, ο κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών αναφέρεται, πέραν των ελαιολάδων και των επιτραπέζιων ελιών, στους ελαιούχους σπόρους και πλακούντες (πίτες) και στα άλλα φυτικά έλαια. Ο κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ, του οποίου το καθεστώς ενισχύσεων τερματίζεται την 1η Νοεμβρίου 2004, πρέπει συνεπώς να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από κανονισμό του Συμβουλίου για τη δημιουργία κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.

Η νέα οργάνωση αγοράς πρέπει να περιλαμβάνει:

- ένα καθεστώς σχετικό με την εσωτερική αγορά και τις συναλλαγές που να αφήνει ελεύθερες τις δυνάμεις της αγοράς ρυθμίζοντας παράλληλα τις εισαγωγές στο πλαίσιο των κανόνων κοινής οργάνωσης και προβλέποντας ορισμένα εργαλεία διαχείρισης των καταστάσεων κρίσης. και

- ένα καθεστώς αξιοποίησης της ποιότητας σε ευρεία έννοια, βασιζόμενο στην τήρηση εμπορικών προτύπων και στις δραστηριότητες οργάνωσης των ελαιουργικών φορέων.

3.2.1. Το καθεστώς σχετικά με την εσωτερική αγορά και τις συναλλαγές

Η ετήσια περίοδος εμπορίας αρχίζει τώρα την 1η Νοεμβρίου για το ελαιόλαδο και την 1η Σεπτεμβρίου για τις επιτραπέζιες ελιές. Ωστόσο, οι περίοδοι αυτές δεν είναι καλά προσαρμοσμένες για ορισμένες ποικιλίες ελιών πρώιμης συγκομιδής. Η Επιτροπή προτείνει η περίοδος εμπορίας 2004/05 να είναι, κατ'εξαίρεση, διαρκείας 8 μηνών, με ημερομηνία λήξης στις 30 Ιουνίου 2005. Οι επόμενες περίοδοι εμπορίας θα αρχίζουν την 1η Ιουλίου και θα είναι δωδεκάμηνης διάρκειας.

Αν και η αγορά ελαιολάδου βρίσκεται πάντοτε σε μια κατάσταση συνολικής πολυετούς ισορροπίας, η εναλλαγή στο ύψος της παραγωγής και η επίπτωση από τις νέες φυτεύσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο μέλλον σε περιόδους χαμηλών τιμών. Το ισχύον καθεστώς ενισχύσεων στην ιδιωτική αποθεματοποίηση θα πρέπει συνεπώς να διατηρηθεί. Εντούτοις, είναι σημαντικό να μην παρεμποδίζει, το μέσο αυτό, τον προσανατολισμό της παραγωγής σε συνάρτηση με τα σήματα που εκπέμπει η αγορά. Κατά συνέπεια, η ενεργοποίηση της ενίσχυσης θα πρέπει να εξακολουθήσει να γίνεται από την Επιτροπή, όχι με αυτόματο τρόπο, και ανάλογα με την κατάσταση στην αγορά.

Σήμερα, οι καταναλωτές έχουν μια πολύ καλή εικόνα για τις κοινοτικές κονσέρβες με ελαιόλαδο, στο μέτρο που εκτιμούν ολοένα περισσότερο τα τρόφιμα με ελαιόλαδο. Μια ενίσχυση για τη χρησιμοποίηση ελαιολάδου, συνήθως μέτριας ποιότητας, στις κονσέρβες δεν φαίνεται πλέον δικαιολογημένη λαμβανομένων υπόψη των νέων προσανατολισμών, με τους οποίους επιδιώκεται να δοθεί έμφαση περισσότερο στα ειδικά χαρακτηριστικά του προϊόντος αυτού παρά να γίνει παρέμβαση στο επίπεδο της τιμής πώλησής του. Η Επιτροπή προτείνει συνεπώς την κατάργηση αυτής της επιστροφής (ποσών).

Όσον αφορά τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες, η ευάλωτη ισορροπία της κοινοτικής αγοράς απαιτεί μια ρυθμιστική παρέμβαση στις εισαγωγές και μια τελωνειακή προστασία στο πλαίσιο των συμφωνιών που συνομολογήθηκαν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Εντούτοις, η ανάπτυξη της ευρω-μεσογειακής πολιτικής μας θα απαιτήσει ένα λελογισμένο άνοιγμα της αγοράς της Κοινότητας σε συνάρτηση με τις δυνατότητες που προσφέρονται από τις αντίστοιχες εξελίξεις των επιμέρους παραγωγών και καταναλώσεων. Επίσης, το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή πρέπει να συνεχιστεί, ώστε να επιτρέπεται η ρύθμιση των αναγκών εισαγωγής σε συνάρτηση με τις διαμορφούμενες συγκυρίες στην παγκόσμια αγορά. Σε περίπτωση ανάγκης, είναι πάντως αναγκαίο να προβλέπεται ότι θα μπορεί να περιορίζεται, με απόφαση της Επιτροπής, σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης.

Όσον αφορά τις εξαγωγές ελαιολάδου της Κοινότητας, η κτηθείσα από το 1998 πείρα αποδεικνύει ότι οι επιστροφές δεν είναι αναγκαίες, επειδή η κοινοτική τιμή χρησιμεύει ως αναφορά στο διεθνές εμπόριο και το υψηλό επίπεδο της τιμής αυτής σε σχέση με τα άλλα φυτικά έλαια δεν αποτελεί αποφασιστικής σημασίας στοιχείο στην απόφαση του καταναλωτή να προβεί σε αγορά. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει την κατάργηση του μέσου αυτού.

3.2.2. Το καθεστώς βελτίωσης της ποιότητας

Δεδομένου ότι η παραγωγή θα είναι ίσως πλεονάζουσα σε σχέση με την τρέχουσα κατανάλωση, το μέλλον του κοινοτικού ελαιοκομικού τομέα εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την ανάληψη δέσμευσης, εκ μέρους ολόκληρου του ελαιουργικού κλάδου, να προσηλωθεί σε μια πλήρως ποιοτική προσέγγιση. Μετά την απόφαση του Συμβουλίου του 2001, οι οργανώσεις των ελαιουργικών φορέων έχουν ήδη αναπτύξει δραστηριότητες στο πεδίο αυτό. Παρά το ότι, μέχρι σήμερα, έχει αποκτηθεί μικρή μόνον πείρα, φαίνεται να υπάρχει ανάγκη ενίσχυσης, από διάφορες απόψεις, του υπάρχοντος μηχανισμού:

- προσδιορισμός δεσμεύσεων, εκτεινομένων σε διάρκεια τριών ετών, και προώθηση δραστηριοτήτων πολυεθνικής διάστασης.

- ενίσχυση της συμβολής των φορέων του ελαιουργικού τομέα που αποβλέπει στην αποτελεσματική παρακολούθηση της ποιότητας και στον έλεγχο της γνησιότητας των ελαιολάδων που διατίθενται στην κατανάλωση.

- κλιμάκωση των δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην ποιότητα, με δημοσιότητα των εργασιών αυτών και των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται.

- ενίσχυση των ρυθμίσεων για την εκ μέρους των κρατών μελών διενέργεια αξιολόγησης και ελέγχου.

Η συνολική κοινοτική χρηματοδότηση των προγραμμάτων αυτών θα προσδιοριστεί από κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, αλλά δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 10% του συνολικού εθνικού κονδυλίου, πράγμα που είναι υψηλότερο από τα ανώτατα ποσά που προς το παρόν μπορούν να παρακρατηθούν από την ενίσχυση στην παραγωγή.

Ο μηχανισμός αυτός θα αντικαταστήσει τις σημερινές μειώσεις που γίνονται για τη χρηματοδότηση μέτρων τα οποία αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας της ελαιοκομικής παραγωγής, οι οποίες μειώσεις θα καταστούν περιττές. Η υπάρχουσα στήριξη των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους δεν θα είναι πλέον δικαιολογημένη βάσει του σκεπτικού ότι διαχειρίζονται την ενίσχυση στην παραγωγή, καθώς αυτού του είδους η ενίσχυση θα καταργηθεί. Εντούτοις, οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να ασχολούνται με τον έλεγχο και τη διεκπεραίωση των αιτήσεων ενισχύσεως για το έτος εμπορίας 2003/04.

4. ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ

4.1. Άμεση ενίσχυση στους γεωργούς

Με την αναμόρφωση της ΚΓΠ, ορισμένοι από τους στόχους που παλαιότερα είχαν τεθεί προς επιδίωξη από την κοινή οργάνωση αγοράς ακατέργαστου καπνού έχουν πλέον χάσει το ουσιώδες αντικείμενό τους. Ορισμένα από τα υπάρχοντα μέσα δεν προσαρμόζονται πλέον στο νέο πλαίσιο, ενώ ορισμένα άλλα με ανεπαρκή απόδοση απέτυχαν στην επίτευξη των στόχων τους, ακόμη και όταν οι τελευταίοι αυτοί ισχύουν. Επιπλέον, όπως και οι κοινές οργανώσεις αγοράς σε άλλους τομείς προϊόντων, η ΚΟΑ για τον ακατέργαστο καπνό έπρεπε να επαναπροσδιορίσει τους στόχους της ευθυγραμμιζόμενη με το νέο οικονομικό πλαίσιο και τις προσδοκίες των καταναλωτών και των φορολογουμένων.

Πέραν από τους γενικούς στόχους του οριζόντιου καθεστώτος για άμεση ενίσχυση στους γεωργούς, που πρέπει να επιτευχθούν με την ενσωμάτωση του τομέα καπνού στο καθεστώς αυτό, υπάρχει επίσης ο στόχος για αυξημένη συνοχή μεταξύ των κυριοτέρων πολιτικών που εφαρμόζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ειδικότερα την πολιτική για τη δημόσια υγεία.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Gφteborg, η Επιτροπή κατέθεσε μια Ανακοίνωση για τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη [1] (Μάιος 2001) η οποία αναφερόταν ρητά στον τομέα του καπνού. Αν και το Συμβούλιο απέφυγε να εγκρίνει τα όποια ειδικά συμπεράσματα για τον καπνό, ήταν προφανές, τόσο από τις συζητήσεις όσο και από το πλαίσιο στο οποίο αυτές έλαβαν χώρα, ότι υπήρχαν ορισμένες επιφυλάξεις σχετικά με τη βιωσιμότητα του τομέα του καπνού.

[1] Ανακοίνωση της Επιτροπής: αειφόρος ανάπτυξη της Ευρώπης για έναν καλύτερο κόσμο: στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη (COM(2001) 264 τελικό της 15.5.2001).

Η απάντηση της Επιτροπής την εποχή εκείνη ήταν να εντείνει την προσήλωσή της στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας προσέγγισης βιώσιμης πολιτικής για το καθεστώς του καπνού, βασιζόμενης σε εκτίμηση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών πτυχών του τομέα. Έτσι η Επιτροπή, το Μάιο του 2002, στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της για το 2003, αποφάσισε να υποβάλει τη μελέτη πολιτικής της για τον τομέα του καπνού σε Εκτεταμένη Εκτίμηση των Επιπτώσεων [2], σύμφωνα με την προτεραιότητά της για "Βιώσιμη οικονομία χωρίς αποκλεισμούς".

[2] SEC(2003) 1023 της 23.9.2003, έγγραφο που παρουσιάζει την Εκτεταμένη Εκτίμηση των Επιπτώσεων στον τομέα του καπνού.

Το κυριότερο συμπέρασμα της Επιτροπής, από την Εκτεταμένη Εκτίμηση των Επιπτώσεων για τον τομέα του καπνού, ήταν ότι, για να αποφευχθεί ένα καταστρεπτικό αποτέλεσμα επί της παραγωγής, όπου, σήμερα, το ένα τρίτο περίπου της πριμοδότησης για καπνό χρειάζεται για να καλυφθεί το μεταβλητό κόστος παραγωγής, η αποσύνδεση και η ενσωμάτωση στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης θα πρέπει να γίνει βαθμιαία. Η προσέγγιση αυτή, συνοδευόμενη από τη σταδιακή κατάργηση του κοινοτικού Ταμείου Καπνού και τη δημιουργία, στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, συνολικού δημοσιονομικού κονδυλίου για την αναδιάρθρωση των καπνοπαραγωγών περιοχών, θεωρείται ότι αποτελεί την πλέον βιώσιμη πολιτική για το μέλλον.

Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση θα πρέπει να αρχίσει με τη μετατροπή ολόκληρης ή μέρους της παρούσας πριμοδότησης για τον καπνό σε δικαιώματα για καταβολή της ενιαίας ενίσχυσης. Ενώ η εν λόγω μετατροπή θα είναι πλήρης για τους πρώτους 3,5 τόνους παραγωγής του γεωργούς, για το επόμενο τμήμα της παραγωγής, πάνω από 3,5 τόνους και μέχρι 10 τόνους, θα ενσωματωθεί στην ενιαία ενίσχυση ανά εκμετάλλευση μόνο το 75% της σημερινής πριμοδότησης για καπνό. Για το μέρος εκείνο της παραγωγής που υπερβαίνει τους 10 τόνους, το 1/6 τον πρώτο χρόνο, το 1/3 το δεύτερο χρόνο και το 45% από τον τρίτο χρόνο και έπειτα, της αντίστοιχης πληρωμής της πριμοδότησης καπνού θα μετατρέπεται σε δικαιώματα για καταβολή της ενιαίας ενίσχυσης. Έτσι, τα 2/3 της πληρωμής πριμοδότησης καπνού που αντιστοιχούν στο τμήμα παραγωγής άνω των 10 τόνων, θα παραμείνουν συνδεδεμένα με την παραγωγή κατά το πρώτο έτος. Το δεύτερο έτος, το 1/3 της πληρωμής πριμοδότησης καπνού που αντιστοιχεί στο μέρος παραγωγής άνω των 10 τόνων θα παραμείνει συνδεδεμένο με την παραγωγή. Σε κάθε περίπτωση, το εναπομένον ποσοστό μεταφέρεται στο κονδύλιο αναδιάρθρωσης, δηλαδή 1/6 τον πρώτο χρόνο, 1/3 το δεύτερο χρόνο και 55% από τον τρίτο χρόνο και έπειτα.

Στον παρακάτω πίνακα εμφαίνεται η βαθμιαία ενσωμάτωση της σημερινής πριμοδότησης καπνού στο καθεστώς ενιαίας πληρωμής

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Το ποσοστό της συνολικής ενίσχυσης για τον καπνό, το οποίο θα μεταφέρεται στο κονδύλιο αναδιάρθρωσης παραμένει σε επίπεδο μόλις άνω του 20%, όπως είχε προβλεφθεί στην ανακοίνωση σχετικά με τη δημιουργία αειφόρου γεωργικού προτύπου για την Ευρώπη μέσω της μεταρρυθμισμένης ΚΓΠ - οι τομείς του καπνού, του ελαιολάδου, του βάμβακος και της ζάχαρης, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 23 Σεπτεμβρίου 2003 (COM(2003) 554 τελικό - βλ. παράγραφο 3 της σελίδας 16).

4.2. Κονδύλιο αναδιάρθρωσης

Η βαθμιαία αποσύνδεση του ισχύοντος καθεστώτος ενισχύσεων για τον ακατέργαστο καπνό θα πρέπει να συνοδεύεται από τη δημιουργία, στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, ενός δημοσιονομικού κονδυλίου για την αναδιάρθρωση των ενδιαφερόμενων περιοχών. Το κονδύλιο αναδιάρθρωσης θα είναι ίσο με τη διαφορά μεταξύ ενός συνολικού κονδυλίου 955 εκατ. EUR και της προτεινόμενης συνδεδεμένης και αποσυνδεδεμένης ενίσχυσης, όπως και των πληρωμών που διενεργούνται βάσει του καθεστώτος εξαγοράς ποσοστώσεων καπνού. Το κονδύλιο των 955 εκατ. EUR αντιστοιχεί στον ιστορικό μέσο όρο των δαπανών στον τομέα του καπνού, κατά την περίοδο αναφοράς 2000 έως 2002. Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να λαμβάνει ποσό που να αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των παρελθοντικών δαπανών του και της προτεινόμενης συνδεδεμένης και αποσυνδεδεμένης ενίσχυσης, ποσό που θα χρησιμοποιείται για τις καπνοπαραγωγούς περιφέρειες. Τα κατ'αυτόν τον τρόπο διαθέσιμα για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και περιφέρειες ποσά θα μεταφερθούν από τη τομέας 1 α) στη τομέας 1 β) των δημοσιονομικών προοπτικών. Τα ποσά αυτά θα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του δεύτερου πυλώνα της ΚΓΠ, όπως προβλέπεται σήμερα από τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου.

5. ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΥΚΙΣΚΟ

Το καθεστώς στήριξης του λυκίσκου πρόκειται να ενσωματωθεί πλήρως στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

Η έκθεση, την οποία υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, για την αποτίμηση της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του λυκίσκου, βάσει των όρων του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1696/71, περιγράφει με λεπτομέρειες την εξέλιξη των μηχανισμών λειτουργίας της αγοράς λυκίσκου. Η αγορά αυτή χαρακτηρίζεται πρωταρχικά από μια συνεχή αναζήτηση ισορροπίας μεταξύ της προσφοράς λυκίσκου και των αναγκών του κλάδου ζυθοποιίας. Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι διαμορφούμενες στην αγορά τάσεις χαρακτηρίστηκαν από δύο αξιοσημείωτα φαινόμενα. Αφενός, οι προτιμήσεις των καταναλωτών στράφηκαν προς ζύθους με μικρότερη περιεκτικότητα σε λυκίσκο και, συνεπώς, υπήρξε πτώση στη ζήτηση λυκίσκου. Αφετέρου, η μεταστροφή προς ποικιλίες με υψηλή περιεκτικότητα σε α-οξύ οδήγησαν σε ιδιαίτερα υψηλή προσφορά λυκίσκου στην αγορά. Η κατάσταση αυτή προκάλεσε την ανάγκη μείωσης των φυτευομένων με λυκίσκο εκτάσεων.

Αυτή η συνεχής προσαρμογή πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης αγοράς, όπου το επίπεδο της ενίσχυσης στην παραγωγή απεδείχθη ικανοποιητικό για την επιβίωση της καλλιέργειας αυτής και για τη συνέχιση των ειδικών μέτρων τα οποία παρείχαν τη δυνατότητα προσαρμογών της παραγωγής λυκίσκου στο επίπεδο τόσο της συγκυρίας (προσωρινή παύση της καλλιέργειας) όσο και των διαρθρώσεων (μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων).

Η παρούσα κατάσταση, η οποία εμφανίζει έναν τομέα πλήρως προσανατολισμένο προς τις απαιτήσεις της αγοράς και ο οποίος τείνει να ανταποκρίνεται σ'αυτές ικανοποιητικά, μας επιτρέπει να θεωρήσουμε ότι η ενσωμάτωση του καθεστώτος ενισχύσεων στην παραγωγή λυκίσκου στο αποσυνδεδεμένο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης μάλλον θα δώσει τα περιθώρια διατήρησης της παραγωγής λυκίσκου στην Κοινότητα.

Ενόψει των ανωτέρω, η παρούσα πρόταση προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να διατηρήσουν σε εφαρμογή μια συνδεδεμένη ενίσχυση, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές συνθήκες παραγωγής ή ειδικές περιστάσεις που επικρατούν στις περιοχές παραγωγής.

2003/0279 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών και την τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 827/68

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η κοινή γεωργική πολιτική αποσκοπεί στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 33 της Συνθήκης. Για να σταθεροποιηθούν οι αγορές και να εξασφαλισθεί δίκαιο βιοτικό επίπεδο για τον γεωργικό πληθυσμό στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, είναι αναγκαία η στήριξη του εισοδήματος των γεωργών που διατηρούν ελαιώνες, η λήψη μέτρων στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς για τη διατήρηση των τιμών και των όρων εφοδιασμού σε λογικά πλαίσια και η ανάληψη δραστηριοτήτων για την αύξηση της ζήτησης στην αγορά μέσω της βελτίωσης της ποιότητας των προϊόντων καθώς και του τρόπου με τον οποίο παρουσιάζεται η ποιότητα στους καταναλωτές.

(2) Η στήριξη του εισοδήματος των γεωργών για τη διατήρηση ελαιώνων προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς [3] μέσω του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στα αγροκτήματα καθώς και με την παροχή ενίσχυσης για τη διατήρηση ελαιώνων.

[3] ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../2003 (ΕΕ L...).

(3) Ως εκ τούτου, ο κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1966 περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών [4] πρέπει να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από νέο κανονισμό. Εν προκειμένω, πρέπει επίσης να καταργηθούν ορισμένοι κανονισμοί του Συμβουλίου που αφορούν τον τομέα του ελαιολάδου και, συγκεκριμένα, οι κανονισμοί (EΟΚ) αριθ. 154/75 [5], (EΟΚ) αριθ. 2754/78 [6], (EΟΚ) αριθ. 3519/83 [7], (EΟΚ) αριθ. 2261/84 [8], (EΟΚ) αριθ. 2262/84 [9], (EΟΚ) αριθ. 3067/85 [10], (EΟΚ) αριθ. 1332/92 [11], (EΟΚ) αριθ. 2159/92 [12], (EΟΚ) αριθ. 3815/92 [13], (EΚ) αριθ. 1255/96 [14], (EΚ) αριθ. 1414/97 [15], (EΚ) αριθ. 1638/98 [16] και (EΚ) αριθ. 1873/2002 [17].

[4] ΕΕ 172 της 30.9.1966, σ. 3025/66. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1513/2001 (ΕΕ L 201 της 26.7.2001, σ. 4).

[5] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 154/75 του Συμβουλίου της 21ης Ιανουαρίου 1975 περί καταρτίσεως ελαιοκομικού κτηματολογίου στα κράτη μέλη παραγωγής ελαιολάδου (ΕΕ L 19 της 24.1.1975, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3788/85 (ΕΕ L 367 της 31.12.1985, σ. 1).

[6] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2754/78 του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1978 περί της παρεμβάσεως στον τομέα του ελαιολάδου (ΕΕ L 331 της 28.11.1978, σ. 13). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2203/90 (ΕΕ L 201 της 31.7.1990, σ. 5).

[7] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3519/83 του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1983 που προβλέπει ορισμένα μέτρα για τα ελαιώδη οξέα εκ διυλίσεως που προέρχονται από υποπροϊόντα του ελαιολάδου ή του πυρηνελαίου (ΕΕ L 352 της 15.12.1983, σ. 2).

[8] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2261/84 του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 1984 για τον καθορισμό των γενικών κανόνων σχετικά με τη χορήγηση ενίσχυσης στην παραγωγή ελαιολάδου και στις οργανώσεις παραγωγών ελαιολάδου (ΕΕ L 208 της 3.8.1984, σ. 3). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2366/98 (ΕΕ L 293 της 31.10.1998, σ. 50).

[9] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2262/84 του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 1984 για τη λήψη ειδικών μέτρων στον τομέα του ελαιολάδου (ΕΕ L 208 της 3.8.1984, σ. 11). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2292/2001 (ΕΕ L 308 της 27.11.2001, σ. 1).

[10] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3067/85 του Συμβουλίου της 29ης Οκτωβρίου 1985 που καθορίζει τα κριτήρια συγκέντρωσης στην αγορά της Κοινότητας των φυτικών ελαίων που προορίζονται για επισιτιστική βοήθεια (ΕΕ L 290 της 1.11.1985, σ. 96).

[11] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1332/92 του Συμβουλίου της 18ης Μαΐου 1992 για τη θέσπιση ειδικών μέτρων στον τομέα των επιτραπέζιων ελιών (ΕΕ L 145 της 27.5.1992, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 (ΕΕ L 328 της 23.12.2000, σ. 2).

[12] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2159/92 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1992 περί χρηματοδότησης των δαπανών για την κατάρτιση και ενημέρωση του ελαιοκομικού μητρώου (ΕΕ L 217 της 31.7.1992, σ. 8).

[13] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3815/92 του Συμβουλίου της 28ης Δεκεμβρίου 1992 για την εφαρμογή της κοινής τιμής παρέμβασης του ελαιολάδου στην Ισπανία (ΕΕ L 387 της 31.12.1992, σ. 9).

[14] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1255/96 του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1996 για την προσωρινή αναστολή των αυτόνομων δασμών του κοινού δασμολογίου για ορισμένα βιομηχανικά και γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 158 της 29.6.1996, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1048/2003 (ΕΕ L 161 της 30.6.2003, σ. 1).

[15] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1414/97 του Συμβουλίου της 22ας Ιουλίου 1997 για τον καθορισμό, για την περίοδο εμπορίας 1997/98, των τιμών, των ενισχύσεων και των παρακρατήσεων που εφαρμόζονται στον τομέα του ελαιολάδου, καθώς και της μέγιστης εγγυημένης ποσότητας (ΕΕ L 196 της 24.7.1997, σ. 4).

[16] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1638/98 του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1998 για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 136/66/ΕΟΚ περί δημιουργίας κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών (ΕΕ L 210 της 28.7.1998, σ. 32). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1513/2001 (ΕΕ L 201 της 26.7.2001, σ. 4).

[17] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1873/2002 του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 2002 για τον καθορισμό των ορίων της κοινοτικής χρηματοδότησης των προγραμμάτων δραστηριοτήτων των εγκεκριμένων οργανώσεων ελαιοκομικών φορέων που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1638/98 και για παρέκκλιση από τον κανονισμό αριθ. 136/66/ΕΟΚ (ΕΕ L 284 της 22.10.2002, σ. 1).

(4) Η περίοδος εμπορίας είναι αναγκαίο να προσαρμοστεί στον κύκλο παραγωγής όλων των ποικιλιών ελιάς ενώ, για λόγους εναρμόνισης και απλοποίησης, πρέπει να ευθυγραμμιστεί εκ νέου με την περίοδο εμπορίας άλλων γεωργικών προϊόντων.

(5) Οι περιγραφές και οι ορισμοί του ελαιολάδου καθώς και η ταξινόμησή του αποτελούν ουσιαστικό στοιχείο του καθεστώτος της αγοράς, θέτοντας πρότυπα ποιότητας και παρέχοντας στους καταναλωτές επαρκή πληροφόρηση για το προϊόν.

(6) Τα χαρακτηριστικά του ελαιολάδου δικαιολογούν το ενδιαφέρον που εκδηλώνουν οι καταναλωτές παρά την υψηλή τιμή του εν λόγω ελαίου σε σχέση με άλλα έλαια και λίπη. Προκειμένου να αποφευχθούν οι καταχρήσεις όσον αφορά την ποιότητα και την αυθεντικότητα των προϊόντων που παρέχονται στους καταναλωτές καθώς και οι ενδεχόμενες συναφείς διαταραχές της αγοράς, απαιτείται η λήψη ειδικών μέτρων για την ανάπτυξη και προστασία της ποιότητας των ελιών και των ελαιολάδων.

(7) Η ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρονται στις ετικέτες πρέπει να διασφαλίζεται με σύγχρονες μεθόδους ανάλυσης και άλλα μέτρα για τον καθορισμό των χαρακτηριστικών όσον αφορά τις προδιαγραφές του ελαιολάδου.

(8) Λαμβάνοντας υπόψη τον αντίκτυπο των διακυμάνσεων στο επίπεδο της παραγωγής καθώς και στο διαθέσιμο εφοδιασμό της παγκόσμιας αγοράς, πρέπει να προβλεφθεί η λήψη κατάλληλων μέτρων για τη σταθεροποίηση της εσωτερικής αγοράς.

(9) Το καθεστώς ενίσχυσης για συμβάσεις ιδιωτικής αποθεματοποίησης θεωρείται αποτελεσματικό μέσο για τη ρύθμιση του εφοδιασμού με ελαιόλαδο, λειτουργώντας ως δίχτυ ασφαλείας σε περιπτώσεις σοβαρής διαταραχής της αγοράς.

(10) Οι προσπάθειες των φορέων στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών για τη βελτίωση και την παροχή εγγυήσεων όσον αφορά την ποιότητα των εν λόγω προϊόντων καθώς και για την προσέλκυση των καταναλωτών και τη διατήρηση της ισορροπίας στην αγορά πρέπει να ενθαρρυνθούν και να οργανωθούν με τη θέσπιση ενός κοινοτικού καθεστώτος.

(11) Η κοινοτική χρηματοδότηση, η οποία αντιστοιχεί στο ποσοστό άμεσης ενίσχυσης που μπορούν να παρακρατούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 143θ παράγραφος 4 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1782/2003, είναι αναγκαία προκειμένου οι εγκεκριμένες οργανώσεις φορέων να ενθαρρύνονται για να καταρτίζουν προγράμματα εργασίας που αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών. Η κοινοτική ενίσχυση πρέπει να κατανέμεται σύμφωνα με την προτεραιότητα των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων εργασίας.

(12) Για την παρακολούθηση του όγκου του εμπορίου ελαιολάδου με τρίτες χώρες και, παράλληλα, για την απλοποίηση των διοικητικών διαδικασιών, πρέπει να προβλεφθεί ένα καθεστώς πιστοποιητικών εισαγωγής με σύσταση εγγύησης που θα εξασφαλίζει την πραγματοποίηση των ενεργειών για τις οποίες ζητούνται τα εν λόγω πιστοποιητικά. Εάν οι εξελίξεις της αγοράς καταστήσουν αναγκαία τη στενότερη παρακολούθηση των εξαγωγών ελαιολάδου από την Κοινότητα, η Επιτροπή πρέπει να μπορεί να θεσπίσει καθεστώς πιστοποιητικών εξαγωγής.

(13) Η κοινοτική αγορά ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών περιλαμβάνει ένα καθεστώς συναλλαγών στα σύνορα της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγικών δασμών. Το καθεστώς συναλλαγών πρέπει να βασίζεται στις δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών.

(14) Ως επί το πλείστον, οι δασμοί που ισχύουν για τα γεωργικά προϊόντα στο πλαίσιο των συμφωνιών του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) περιλαμβάνονται στο κοινό δασμολόγιο. Εντούτοις, η Επιτροπή πρέπει να μπορεί να αναστέλλει εν όλω ή εν μέρει τους δασμούς αυτούς προκειμένου να εξασφαλίζει τον κατάλληλο εφοδιασμό της εσωτερικής αγοράς με ελαιόλαδο.

(15) Στο μέτρο που είναι αναγκαίο για την ορθή λειτουργία της αγοράς, πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα ρύθμισης της προσφυγής στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή και προς επανεισαγωγή ή απαγόρευσής της, όταν η κατάσταση της αγοράς το απαιτεί.

(16) Το σύστημα των δασμών επιτρέπει την παραίτηση από οποιοδήποτε άλλο μέτρο προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιστάσεις, να αποδειχθεί ατελής. Για να μην αφεθεί, στις περιπτώσεις αυτές, η κοινοτική αγορά χωρίς άμυνα κατά των διαταραχών που πιθανόν να προκύψουν, η Κοινότητα θα πρέπει να είναι σε θέση να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα χωρίς καθυστέρηση. Όλα τα μέτρα αυτά πρέπει να συνάδουν με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες του ΠΟΕ.

(17) Η εύρυθμη λειτουργία μιας ενιαίας αγοράς που βασίζεται σε κοινές τιμές μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Επομένως, οι διατάξεις της Συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει να εφαρμόζονται στα προϊόντα που καλύπτονται από την παρούσα κοινή οργάνωση αγοράς.

(18) Επειδή η κοινή αγορά του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών εξελίσσεται συνεχώς, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει αμοιβαίως να παρέχουν διαρκώς πληροφορίες σχετικές με τις εν λόγω εξελίξεις.

(19) Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [18].

[18] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(20) Ενόψει της ανάγκης επίλυσης πρακτικών και ειδικών προβλημάτων, πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να θεσπίζει τα αναγκαία μέτρα σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης.

(21) Οι δαπάνες που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη λόγω των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής [19].

[19] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103.

(22) Τα προϊόντα που περιλαμβάνονται στην κοινή οργάνωση αγοράς που θεσπίστηκε με τον κανονισμό αριθ. 136/66/EΟΚ και τα οποία δεν καλύπτονται από την κοινή οργάνωση της αγοράς ελαιολάδου ή επιτραπέζιων ελιών ή από οποιαδήποτε άλλη κοινή οργάνωση αγοράς, πρέπει να συμπεριληφθούν στον κανονισμό (EΟΚ) αριθ. 827/68 του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1968 περί κοινής οργανώσεως αγοράς για ορισμένα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ [20],

[20] ΕΕ L 151 της 30.6.1968, σ. 16. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1272/2002 (ΕΕ L 184 της 13.7.2002, σ. 7).

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο I Εισαγωγικές διατάξεις και απαιτήσεις ποιότητας

Άρθρο 1

Η κοινή οργάνωση της αγοράς ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών καλύπτει τα ακόλουθα προϊόντα:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Άρθρο 2

Για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 1, η περίοδος εμπορίας αρχίζει την 1η Ιουλίου και λήγει στις 30 Ιουνίου του επομένου έτους. Ωστόσο, η περίοδος εμπορίας 2004/05 θα αρχίσει την 1η Νοεμβρίου 2004.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός ισχύει με την επιφύλαξη των μέτρων που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

Άρθρο 4

1. Η χρήση των περιγραφών και των ορισμών των ελαιολάδων και των πυρηνελαίων που εμφαίνονται στο παράρτημα Ι είναι υποχρεωτική όσον αφορά την εμπορία των εν λόγω προϊόντων σε κάθε κράτος μέλος, στο ενδοκοινοτικό εμπόριο καθώς και στο εμπόριο με τρίτες χώρες.

2. Στη φάση της διάθεσης στην κατανάλωση, μόνο τα έλαια που αναφέρονται στα σημεία 1α) και β), 3 και 6 του παραρτήματος I μπορούν να τίθενται σε εμπορία.

Κεφάλαιο II Εσωτερική αγορά

τμημα 1 προδιαγραφεσ εμποριασ

Άρθρο 5

1. Για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχείο α) μπορούν να θεσπιστούν προδιαγραφές εμπορίας που αφορούν ειδικότερα τις κατηγορίες ποιότητας, τη συσκευασία και την παρουσίαση, λαμβάνοντας υπόψη τα τεχνικά πρότυπα παραγωγής, τους όρους εμπορίας και τις μεταβολές των μεθόδων που χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό των φυσικών, χημικών και οργανοληπτικών χαρακτηριστικών των εν λόγω προϊόντων.

Εφόσον έχουν θεσπιστεί παρόμοιες προδιαγραφές, τα προϊόντα τα οποία αφορούν οι τελευταίες μπορούν να τεθούν σε εμπορία στην Κοινότητα μόνο εάν πληρούν τις εν λόγω προδιαγραφές.

2. Στην περίπτωση προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο προδιαγραφών εμπορίας, τα κράτη μέλη ελέγχουν τη συμμόρφωση των προϊόντων αυτών με τις εν λόγω προδιαγραφές και επιβάλλουν κυρώσεις εφόσον χρειάζεται. Γνωστοποιούν στην Επιτροπή τα μέτρα που λαμβάνουν για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.

3. Οι προδιαγραφές εμπορίας, οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου και, ενδεχομένως, οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι ανάλυσης θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2.

τμημα 2 διαταραχη τησ αγορασ

Άρθρο 6

1. Για τη ρύθμιση της αγοράς, σε περίπτωση σοβαρής διαταραχής σε ορισμένες περιφέρειες της Κοινότητας, μπορεί να αποφασιστεί σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2 να επιτραπεί στους οργανισμούς που παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις και έχουν εγκριθεί από τα κράτη μέλη, να συνάψουν συμβάσεις αποθεματοποίησης για το ελαιόλαδο που θέτουν σε εμπορία.

Τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο μπορούν να εφαρμοστούν μεταξύ άλλων όταν η μέση τιμή που σημειώνεται στην αγορά κατά τη διάρκεια μιας αντιπροσωπευτικής περιόδου είναι χαμηλότερη από:

- 1 779 ευρώ/τόνο για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, ή

- 1 710 ευρώ/τόνο για το παρθένο ελαιόλαδο, ή

- 1 487 ευρώ/τόνο για το ελαιόλαδο λαμπάντε με ελεύθερη οξύτητα τριών βαθμών. το ποσό αυτό μειώνεται κατά 36,70 ευρώ/τόνο για κάθε επιπλέον βαθμό οξύτητας.

2. Ενίσχυση για την υλοποίηση των συμβάσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορεί να χορηγηθεί μέσω διαγωνισμού.

3. Το ποσό της ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, ιδίως οι ποσότητες, οι ποιότητες και η διάρκεια αποθεματοποίησης των εν λόγω ελαίων καθορίζονται με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18, παράγραφος 2, έτσι ώστε να διασφαλίζεται σημαντικός αντίκτυπος στην αγορά.

τμημα 3 οργανωσεισ φορεων

Άρθρο 7

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι οργανώσεις φορέων περιλαμβάνουν τις εγκεκριμένες οργανώσεις παραγωγών, τις εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις ή εγκεκριμένες οργανώσεις άλλων ελαιουργικών φορέων ή των ενώσεών τους.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, με τον όρο "εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις" νοούνται τα νομικά πρόσωπα τα οποία:

- αποτελούνται από εκπροσώπους οικονομικών δραστηριοτήτων που αφορούν την παραγωγή και/ή την εμπορία και/ή τη μεταποίηση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1.

- ιδρύονται με πρωτοβουλία όλων ή μέρους των οργανώσεων ή ενώσεων από τις οποίες αποτελούνται.

- έχουν εγκριθεί από το κράτος μέλος στο οποίο δραστηριοποιούνται.

Άρθρο 8

1. Τα ποσά που παρακρατούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 143θ παράγραφος 4 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1782/2003, διασφαλίζουν την κοινοτική χρηματοδότηση τριετών προγραμμάτων εργασίας που καταρτίζουν οι οργανώσεις φορέων σε ένα ή περισσότερους από τους ακόλουθους τομείς:

α) παρακολούθηση της αγοράς και διοικητική διαχείριση στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.

β) βελτίωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου της ελαιοκαλλιέργειας.

γ) βελτίωση της ποιότητας παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών.

δ) σύστημα ιχνηλασιμότητας, πιστοποίηση και προστασία της ποιότητας του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών και, ειδικότερα, παρακολούθηση της ποιότητας των ελαιολάδων που πωλούνται στους τελικούς καταναλωτές, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων των εθνικών διοικήσεων.

ε) διάδοση των πληροφοριών σχετικά με τις δραστηριότητες των οργανώσεων φορέων για τη βελτίωση της ποιότητας του ελαιολάδου.

2. Το ανώτατο ποσό κοινοτικής χρηματοδότησης για τα προγράμματα εργασίας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ισούται με το ποσό των ενισχύσεων που παρακρατείται από τα κράτη μέλη. Η εν λόγω χρηματοδότηση αφορά το επιλέξιμο κόστος με ανώτατο όριο:

- 100% για τις δραστηριότητες στους τομείς που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) της παραγράφου 1,

- 100% για τις επενδύσεις παγίου ενεργητικού και 75% για τις άλλες δραστηριότητες στους τομείς που αναφέρονται στο στοιχείο γ) της παραγράφου 1,

- 75% για τα προγράμματα εργασίας που διεξάγονται σε τρία τουλάχιστον κράτη μέλη μη παραγωγής ή τρίτες χώρες, από εγκεκριμένες οργανώσεις φορέων δύο τουλάχιστον κρατών μελών παραγωγής, σε περιοχές που αναφέρονται στα στοιχεία δ) και ε) της παραγράφου 1, και 50% για τις άλλες δραστηριότητες στις εν λόγω περιοχές.

Η συμπληρωματική χρηματοδότηση διασφαλίζεται από το κράτος μέλος και ανέρχεται σε ποσοστό έως 50% των δαπανών που δεν καλύπτονται από την κοινοτική χρηματοδότηση.

3. Τα κράτη μέλη ελέγχουν την τήρηση των όρων της κοινοτικής χρηματοδότησης. Για το σκοπό αυτό, διενεργούν λογιστικό έλεγχο των προγραμμάτων εργασίας ενώ καταρτίζουν πρόγραμμα ελέγχου που περιλαμβάνει ένα δείγμα το οποίο καθορίζεται με βάση την ανάλυση κινδύνων και αφορά ποσοστό τουλάχιστον 30% των οργανώσεων παραγωγών και όλων των άλλων οργανώσεων φορέων που λαμβάνουν κοινοτική χρηματοδότηση δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 9

Σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2, καθορίζονται οι λεπτομέρειες σχετικά με:

α) τους όρους έγκρισης των οργανώσεων φορέων και των ενώσεών τους.

β) τους τύπους επιλέξιμων δραστηριοτήτων στο πλαίσιο προγραμμάτων στους πέντε τομείς που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1.

γ) τις διαδικασίες έγκρισης προγραμμάτων από τα κράτη μέλη.

δ) τα μέτρα όσον αφορά τον έλεγχο και τις κυρώσεις καθώς και το λογιστικό έλεγχο των προγραμμάτων εργασίας.

ε) κάθε άλλο αναλυτικό μέτρο που είναι ενδεχομένως αναγκαίο για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος.

Κεφάλαιο III Συναλλαγές με τις τρίτες χώρες

Άρθρο 10

1. Για κάθε εισαγωγή στην Κοινότητα προϊόντων που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1509, 1510 00, 0709 90 39, 0711 20 90, 2306 90 19, 1522 00 31, 1522 00 39 απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής.

Τα πιστοποιητικά εισαγωγής εκδίδονται από τα κράτη μέλη για κάθε ενδιαφερόμενο που υποβάλλει σχετική αίτηση, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του στην Κοινότητα.

2. Τα πιστοποιητικά εισαγωγής ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα. Τα εν λόγω πιστοποιητικά εκδίδονται κατόπιν σύστασης εγγύησης, με την οποία διασφαλίζεται ότι τα προϊόντα εισάγονται κατά τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού. Πλην ανωτέρας βίας, η εγγύηση καταπίπτει εν όλω ή εν μέρει, εάν η εισαγωγή δεν πραγματοποιηθεί εμπροθέσμως ή πραγματοποιηθεί μόνο εν μέρει.

3. Εάν είναι αναγκαίο για λόγους παρακολούθησης των εξελίξεων της αγοράς, μπορεί να αποφασιστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2, η εξαγωγή από την Κοινότητα οποιουδήποτε από τα προϊόντα που εμφαίνονται στο άρθρο 1 στοιχείο α) υπό τον όρο προσκόμισης πιστοποιητικού εξαγωγής.

4. Η διάρκεια ισχύος των πιστοποιητικών και οι λοιπές λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 παράγραφος 2.

Άρθρο 11

1. Εφόσον ο παρών κανονισμός δεν ορίζει το αντίθετο, οι συντελεστές εισαγωγικών δασμών του κοινού δασμολογίου εφαρμόζονται στα προϊόντα του άρθρου 1.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, εάν η τιμή αγοράς ελαιολάδου στην Κοινότητα υπερβαίνει κατά 1,6 φορές τις μέσες τιμές που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο του άρθρου 6 παράγραφος 1 κατά τη διάρκεια μιας περιόδου τουλάχιστον τριών μηνών, προκειμένου να εξασφαλιστεί ο κατάλληλος εφοδιασμός της κοινοτικής αγοράς με ελαιόλαδο μέσω εισαγωγών από τρίτες χώρες, μπορεί να αποφασιστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2:

- η μερική ή ολική αναστολή της εφαρμογής των δασμών του κοινού δασμολογίου για το ελαιόλαδο, καθώς και ο καθορισμός των λεπτομερειών της εν λόγω αναστολής,

- το άνοιγμα ποσόστωσης για την εισαγωγή ελαιολάδου με μειωμένο ποσό των δασμών του κοινού δασμολογίου, καθώς και ο καθορισμός των λεπτομερειών διαχείρισης της εν λόγω ποσόστωσης.

Τα μέτρα αυτά εφαρμόζονται για την ελάχιστη αναγκαία περίοδο, η οποία πάντως δεν μπορεί να υπερβαίνει το πέρας της υπόψη περιόδου εμπορίας.

Άρθρο 12

1. Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και οι λεπτομέρειες εφαρμογής της ισχύουν για τη δασμολογική κατάταξη των προϊόντων τα οποία υπάγονται στον παρόντα κανονισμό. Η δασμολογική ονοματολογία που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ενσωματώνεται στο Κοινό Δασμολόγιο.

2. Εφόσον ο παρών κανονισμός ή οι διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή του δεν ορίζουν το αντίθετο, απαγορεύονται κατά τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες:

α) η επιβολή οποιασδήποτε επιβάρυνσης αποτελέσματος ισοδυνάμου με δασμό.

β) η εφαρμογή οποιουδήποτε ποσοτικού περιορισμού ή μέτρων ισοδυνάμου αποτελέσματος.

Άρθρο 13

Κατά το μέτρο του αναγκαίου για την καλή λειτουργία της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, η προσφυγή στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1 στοιχεία α) και β) μπορεί να αποκλειστεί πλήρως ή εν μέρει σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2.

Άρθρο 14

1. Εάν, λόγω των εισαγωγών ή των εξαγωγών, η κοινοτική αγορά ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα του άρθρου 1 υφίσταται ή απειλείται να υποστεί σοβαρές διαταραχές που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τους στόχους του άρθρου 33 της Συνθήκης, είναι δυνατόν να εφαρμοσθούν κατά τις συναλλαγές με τις χώρες που δεν είναι μέλη του ΠΟΕ τα ενδεικνυόμενα μέτρα, μέχρις ότου εκλείψει η εν λόγω διαταραχή ή απειλή διαταραχής.

2. Εάν προκύψει η κατάσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή, μετά από αίτηση ενός κράτους μέλους ή με δική της πρωτοβουλία, αποφασίζει τη λήψη των αναγκαίων μέτρων. Τα κράτη μέλη ενημερώνονται για τα εν λόγω μέτρα, τα οποία εφαρμόζονται αμέσως. Εάν ένα κράτος μέλος υποβάλει στην Επιτροπή σχετική αίτηση, η Επιτροπή αποφασίζει επ' αυτής εντός τριών εργασίμων ημερών από την παραλαβή της αίτησης.

3. Τα μέτρα που αποφασίζονται από την Επιτροπή μπορούν να παραπεμφθούν στο Συμβούλιο από οποιοδήποτε κράτος μέλος εντός τριών εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησής τους. Το Συμβούλιο συνεδριάζει χωρίς καθυστέρηση. Μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να τροποποιήσει ή να ακυρώσει το εν λόγω μέτρο εντός ενός μηνός από την ημερομηνία κατά την οποία παραπέμφθηκε στο Συμβούλιο.

4. Οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται λαμβανομένων υπόψη των υποχρεώσεων, οι οποίες απορρέουν από τις διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με το άρθρο 300 παράγραφος 2 της Συνθήκης.

Κεφάλαιο ΙV Γενικές διατάξεις

Άρθρο 15

Εφόσον ο παρών κανονισμός δεν ορίζει το αντίθετο, τα άρθρα 87, 88 και 89 της Συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στην εμπορία των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 16

Τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για την αύξηση της τιμής άλλων ελαίων φυτικής προέλευσης σε σχέση με την τιμή του ελαιολάδου προκειμένου να εξασφαλίσουν μια αγορά για το παραγόμενο ελαιόλαδο σε εθνικό επίπεδο, δεν συνάδουν με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 17

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανακοινώνουν αμοιβαίως τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και για την τήρηση των διεθνών υποχρεώσεων σχετικά με το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές.

Οι λεπτομέρειες για τον καθορισμό των αναγκαίων στοιχείων, καθώς και για την ανακοίνωση και τη διανομή τους, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 παράγραφος 2.

Άρθρο 18

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών, στο εξής καλούμενη «η επιτροπή».

2. Στις περιπτώσεις που γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι ένας μήνας.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

Άρθρο 19

Τα μέτρα που είναι τόσο αναγκαία όσο και δικαιολογημένα σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης για την επίλυση πρακτικών και ειδικών προβλημάτων, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18.

Τα εν λόγω μέτρα μπορούν να παρεκκλίνουν από ορισμένα μέρη του παρόντος κανονισμού, αλλά μόνο στο βαθμό και για το χρονικό διάστημα που είναι απολύτως αναγκαίο.

Άρθρο 20

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 και οι διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή του, εφαρμόζονται στις δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται τα κράτη μέλη για την εκτέλεση των υποχρεώσεων που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό.

Κεφάλαιο V Μεταβατικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 21

1. Οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 136/66, (EΟΚ) αριθ. 154/75, (EΟΚ) αριθ. 2754/78, (EΟΚ) αριθ. 3519/83, (EΟΚ) αριθ. 2261/84, (EΟΚ) αριθ. 2262/84, (EΟΚ) αριθ. 3067/85, (EΟΚ) αριθ. 1332/92, (EΟΚ) αριθ. 2159/92, (EΟΚ) αριθ. 3815/92, (EΚ) αριθ. 1255/96, (EΚ) αριθ. 1414/97, (EΚ) αριθ. 1638/98 και (EΚ) αριθ. 1873/2002 καταργούνται.

Εντούτοις, οι αναγκαίες διατάξεις για τη διαχείριση και τον έλεγχο της ενίσχυσης στην παραγωγή θα εξακολουθήσουν να ισχύουν για τους σκοπούς διαχείρισης και ελέγχου της ενίσχυσης στην παραγωγή που αφορά τις περιόδους εμπορίας έως την περίοδο εμπορίας 2003/04.

2. Μεταβατικά μέτρα μπορούν να θεσπιστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 18 παράγραφος 2.

Άρθρο 22

Το παράρτημα του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 827/68 τροποποιείται σύμφωνα με το παράρτημα II του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 23

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την περίοδο εμπορίας 2004/2005.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΛΑΙΟΛΑΔΩΝ ΚΑΙ ΠΥΡΗΝΕΛΑΙΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 4

1. ΠΑΡΘΕΝΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΑ

Έλαια λαμβανόμενα από τον ελαιόκαρπο μόνο με μηχανικές μεθόδους ή άλλες φυσικές επεξεργασίες με συνθήκες που δεν προκαλούν αλλοίωση του ελαίου, και τα οποία δεν έχουν υποστεί καμία άλλη επεξεργασία πλην της πλύσης, της μετάγγισης, της φυγοκέντρισης και της διήθησης. εξαιρούνται τα έλαια που λαμβάνονται με διαλύτες, με βοηθητικές ύλες παραλαβής που έχουν χημική ή βιοχημική δράση, ή με μεθόδους επανεστεροποίησης ή πρόσμειξης με έλαια άλλης φύσης.

Τα έλαια αυτά κατατάσσονται στην αναλυτική ταξινόμηση με τις ακόλουθες ονομασίες:

α) Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο

Παρθένο ελαιόλαδο του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν υπερβαίνει τα 0,8 g ανά 100 g και τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

β) Παρθένο ελαιόλαδο

Παρθένο ελαιόλαδο του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν υπερβαίνει τα 2 g ανά 100 g και του οποίου τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

γ) Ελαιόλαδο λαμπάντε

Παρθένο ελαιόλαδο με περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, που υπερβαίνει τα 2 g ανά 100 g και του οποίου τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

2. ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΟ ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ

Ελαιόλαδο λαμβανόμενο από τον εξευγενισμό παρθένων ελαιολάδων, των οποίων η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν είναι δυνατό να υπερβαίνει τα 0,3 g ανά 100 g και των οποίων τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

3. ΕΛΑΙΟΛΑΔΟ - ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕΝΟ ΑΠΟ ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΑ ΚΑΙ ΠΑΡΘΕΝΑ ΕΛΑΙΟΛΑΔΑ

Έλαιο που αποτελείται από ανάμειξη εξευγενισμένου ελαιόλαδου και παρθένων ελαιόλαδων, εκτός από το ελαιόλαδο λαμπάντε, του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν είναι δυνατό να υπερβαίνει το 1 g ανά 100 g και του οποίου τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

4. ΑΚΑΤΕΡΓΑΣΤΟ ΠΥΡΗΝΕΛΑΙΟ

Έλαιο που λαμβάνεται από τους πυρήνες της ελιάς κατόπιν επεξεργασίας με διαλύτες ή με φυσικά μέσα ή έλαιο που αντιστοιχεί, με εξαίρεση ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, σε ελαιόλαδο λαμπάντε. εξαιρούνται τα έλαια που λαμβάνονται με διεργασίες επανεστεροποίησης και κάθε πρόσμειξης με έλαια άλλης φύσης και των οποίων τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

5. ΕΞΕΥΓΕΝΙΣΜΕΝΟ ΠΥΡΗΝΕΛΑΙΟ

Έλαιο που λαμβάνεται από τον εξευγενισμό του ακατέργαστου πυρηνελαίου, του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφρασμένη σε ελαϊκό οξύ, δεν είναι δυνατό να υπερβαίνει τα 0,3 g ανά 100 g και του οποίου τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

6. ΠΥΡΗΝΕΛΑΙΟ

Έλαιο που αποτελείται από μείγμα εξευγενισμένου πυρηνελαίου και παρθένων ελαιολάδων, εκτός από το ελαιόλαδο λαμπάντε, του οποίου η περιεκτικότητα σε ελεύθερα λιπαρά οξέα, εκφραζόμενη σε ελαϊκό οξύ, δεν είναι δυνατό να υπερβαίνει το 1 g ανά 100 g και του οποίου τα άλλα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά είναι σύμφωνα με τα προβλεπόμενα για την κατηγορία αυτή.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Το παράρτημα του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 827/68 τροποποιείται ως εξής:

1) Μετά την περιγραφή των προϊόντων που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 1108 20 00 ("- Ινουλίνη"), προστίθενται τα εξής:

"1202 10 90 // Αράπικα φιστίκια όχι ψημένα ούτε αλλιώς παρασκευασμένα, με κέλυφος, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1202 20 00 // Αράπικα φιστίκια όχι ψημένα ούτε αλλιώς παρασκευασμένα, χωρίς κέλυφος, έστω και σπασμένα

1203 00 00 // Κοπρά

1206 00 91 ex 1206 00 99 // Σπέρματα ηλιοτρόπιου, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 10 90 // Καρύδια και αμύγδαλα φοινίκων, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 20 90 // Σπέρματα βαμβακιού, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 30 90 // Σπέρματα κίκεως, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 40 90 // Σπέρματα σουσαμιού, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 50 90 // Σπέρματα σιναπιού, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 60 90 // Σπέρματα κνήκου, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 91 90 // Σπέρματα παπαρούνας, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

ex 1207 92 98 // Καρύδια karite, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1207 99 91 // Σπέρματα κάνναβης, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

ex 1207 99 98 // Άλλα σπέρματα και ελαιώδεις καρποί, έστω και σπασμένα, άλλα από αυτά που προορίζονται για σπορά

1208 // Αλεύρια από σπέρματα και ελαιώδεις καρπούς, άλλα από το αλεύρι σιναπιού (μουστάρδα)."

2) Μετά την περιγραφή των προϊόντων που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 1503 00 ("Στεατίνη. Ελαιοστεατίνη. Έλαιον του υπό την ονομασία "saindoux" χοιρείου λίπους και ελαιομαργαρίνη μη γαλακτοποιημένη, άνευ αναμίξεως ή παρασκευής τινος"), προστίθενται τα εξής:

"1504 // Λίπη και λάδια και τα κλάσματά τους, ψαριών ή θηλαστικών, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

1507 // Σογιέλαιο και τα κλάσματά του, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

1508 // Αραχιδέλαιο και τα κλάσματά του, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

1511 // Φοινικέλαιο και τα κλάσματά του, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

1512 // Λάδια ηλιοτρόπιου, κνήκου ή βαμβακιού και τα κλάσματά τους, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

1513 // Λάδια κοκοφοίνικα (λάδι κοπρά), λαχανοφοίνικα (φοινικοπυρηνέλαιο) ή babassu και τα κλάσματά τους, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

1514 // Λάδια αγριογογγύλης, αγριοκράμβης ή σιναπιού και τα κλάσματά τους, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

ex 1515 // Άλλα λίπη και λάδια φυτικά (άλλα από το λάδι jojoba: 1515 90 15) και τα κλάσματά τους, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι χημικώς μετασχηματισμένα

ex 1516 // Λίπη και λάδια ζωικά ή φυτικά και τα κλάσματά τους, μερικώς ή ολικώς υδρογονωμένα, διεστεροποιημένα, επανεστεροποιημένα ή ελαϊδινισμένα, έστω και εξευγενισμένα, αλλά όχι αλλιώς παρασκευασμένα, (άλλα από τα υδρογονωμένα ρετσινόλαδα, με την ονομασία "opalwax": 1516 20 10)

ex 1517 // Μαργαρίνη, βρώσιμα μείγματα ή παρασκευάσματα από λίπη ή λάδια ζωικά ή φυτικά ή από τα κλάσματα διαφόρων λιπών ή λαδιών του κεφαλαίου αυτού, άλλα από τα λίπη και λάδια διατροφής και τα κλάσματά τους της κλάσης 1516, εκτός από τις διακρίσεις 1517 10 10, 1517 90 10 και 1517 90 93

1518 00 31 1518 00 39 // Λάδια φυτικά σταθερά, ρευστά, απλώς αναμειγμένα, που προορίζονται για τεχνικές ή βιομηχανικές χρήσεις, άλλες από την παρασκευή προϊόντων για την ανθρώπινη διατροφή

1522 00 91 // Κατακάθια ή μούργες, πολτοί εξουδετέρωσης (soapstocks), που προέρχονται από την επεξεργασία των λιπαρών σωμάτων ή των ζωικών ή των φυτικών κεριών, άλλα από αυτά που περιέχουν λάδι με τα χαρακτηριστικά του ελαιόλαδου

1522 00 99 // Άλλα υπολείμματα που προέρχονται από την επεξεργασία των λιπαρών σωμάτων ή των ζωικών ή των φυτικών κεριών, άλλα από αυτά που περιέχουν λάδι με τα χαρακτηριστικά του ελαιόλαδου"

3) Μετά την περιγραφή των προϊόντων που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2302 50 00 ("- των σπόρων οσπριοειδών"), προστίθενται τα εξής:

"2304 00 00 // Πίτες και άλλα στερεά υπολείμματα, έστω και σπασμένα ή συσσωματωμένα με μορφή σβόλων, από την εξαγωγή του σογιέλαιου

2305 00 00 // Πίτες και άλλα στερεά υπολείμματα, έστω και σπασμένα ή συσσωματωμένα με μορφή σβόλων, από την εξαγωγή του αραχιδέλαιου"

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>