Αριθ. C 155/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23. 6. 89 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Τροποποιημένη πρόταση για οδηγία του Συμβουλίου που τροποποιεί την οδηγία 87/102/ΕΟΚ περί προ­
σεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων οι οποίες διέπουν την κατανα­
λωτική πίστη (') 
COM(89) 271 τελικό — SYN132 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή, σύμφίοναμε το άρθρο 149 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, στις 
29 Μαΐου 1989) 
(89/C 155/04) 
(') ΕΕ αριθ. C 155 της 14. 6. 1988, σ. 10. 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι είναι σκόπιμο, για την προώθηση της εγκαθίδρυσης και 
της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς στα πλαίσια της 
Κοινότητας και για την εξασφάλιση της επαρκούς προστα­
σίας των καταναλωτών της, να χρησιμοποιείται μία μέθοδος 
υπολογισμού του συνολικού ετήσιου πραγματικού επιτοκίου 
της πίστωσης σε ολόκληρη την Κοινότητα, παρά τις δια­
φορές που υπάρχουν ως προς την ανάπτυξη ορισμένων οικο­
νομιών 
ότι στο άρθρο 5 της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβου­
λίου ('), προβλέπεται καθιέρωση μιας ή περισσοτέρων κοινο­
τικών μεθόδων υπολογισμού του συνολικού ετήσιου πραγ­
ματικού επιτοκίου της πίστωσης" 
ότι είναι σκόπιμο, σαν ένα πρώτο βήμα προς την καθιέρωση 
μιας τέτοιας μεθόδου, να καθοριστεί κατάλληλος μαθημα­
τικός τύπος για τον υπολογισμό του συνολικού ετήσιου 
πραγματικού επιτοκίου" και ότι είναι σκόπιμο, προς το 
παρόν, να υιοθετηθούν κοινοί κανόνες όσον αφορά έναν 
τέτοιο τύπο, μολονότι πρέπει ακόμη να καθοριστούν οι συ­
ντελεστές του κόστους που λαμβάνονται υπόψη κατά τον 
υπολογισμό του συνολικού ετησίου πραγματικού επιτοκίου, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Αμετάβλητο 
Αμετάβλητο 
Αμετάβλητο 
Αμετάβλητο 
Αμετάβλητο 
Αμετάβλητο 
Διαγράφεται 
(') ΕΕ αριθ. L 42 της 12. 2. 1987, σ. 48. 
23. 6. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 155/5 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρΰρο Ι 
Ο οδηγία 87/102/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής: ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρΰ'ρο Ι 
Η οδηγία 87/102/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής: 
1. Στο άρθρο 1 παράγραφος 2 το στοιχείο ε) αντικαθί- 1. Αμετάβλητο 
σταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«ε) συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο» είναι το 
συνολικό κόστος της πίστωσης για τον καταναλωτή, 
εκφραζόμενο ως ετήσιο ποσοστό του ποσού της 
παρεχόμενης πίστωσης και υπολογιζόμενο σύμφωνα 
με τις διατάξεις του άρθρου Ια της παρούσας οδη­
γίας». 
2. Εισάγεται το ακόλουθο άρθρο Ια: 2. Εισάγεται το ακόλουθο άρθρο Ια: 
«Άρβρο Ια «Άρΰ'ρο Ια 
1. Για τον καθορισμό του συνολικού ετήσιου πραγμα­
τικού επιτοκίου μιας πίστωσης, το επιτόκιο που εξισώνει 
τις παρούσες αξίες των μελλοντικών ή των τρεχουσών 
υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί από τον δανειστή 
και τον δανειζόμενο υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο 
που καθορίζεται στο παράρτημα II. 1. α) το ετήσιο επιτόκιο, είναι εκείνο το οποίο εξισώνει, 
σε ετήσια βάση, τις παρούσες αξίες όλων των υπο­
χρεώσεων (δάνεια, αποπληρωμές και έξοδα), οι 
οποίες υπάρχουν ή πρόκειται να αναληφθούν στο 
μέλλον από τον δανειστή και τον δανειζόμενο, θα 
υπολογιστεί σύμφωνα με τη μαθηματική μέθοδο 
που καθορίζεται στο παράρτημα II · 
6) στο παράρτημα II δίνεται ένα απλό παράδειγμα. 
Περαιτέρω παραδείγματα υπολογισμών περιλαμβά­
νονται στο παράρτημα III. 
2. Το συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο υπολογί­
ζεται τη στιγμή κατά την οποία συνάπτεται η πιστωτική 
σύμβαση. 2. α) για τον υπολογισμό του ετήσιου επιτοκίου, το 
συνολικό κόστος του δανεισμού για τον κατανα­
λωτή προκύπτει λαμβάνοντας υπόψη κάθε στοιχείο 
του κόστους το οποίο ο καταναλωτής πρέπει να 
πληρώσει για να λάβει το δάνειο, συμπεριλαμβανό­
μενων του τόκου και άλλων εξόδων 
6) Για το λόγο που αναφέρθηκε ανωτέρω τα ακό­
λουθα στοιχεία δεν θα αποτελούν μέρος του συνο­
λικού κόστους της καταναλωτικής πίστης: 
i) έξοδα τα οποία βαρύνουν τον καταναλωτή 
στην περίπτωση που δεν είναι σε θέση να 
τηρήσει την υποχρέωση που ανέλαβε σύμφωνα 
με τη σύμβαση δανεισμού, 
ii) έξοδα τα οποία, σε συναλλαγή αγοράς αγαθών 
ή υπηρεσιών, υποχρεούται να πληρώσει ο 
καταναλωτής ανεξάρτητα από το εάν για την 
αγορά θα χρησιμοποιήσει ρευστό ή πίστωση, 
Αριθ. C 155/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23. 6. 89 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
iii) έξοδα που καταθάλλει ο καταναλωτής για τη 
μεταβίβαση χρημάτων στα πλαίσια της απο­
πληρωμής του δανείου και για την καταβολή 
τόκων και άλλων επιβαρύνσεων, στην περί­
πτωση όπου ο δανειστής επιβάλλει στον κατα­
ναλωτή ειδικές και επαχθείς υποχρεώσεις. 
Πάντως, εάν ο δανειστής υποχρεωθεί να κατα-
βάλει ορισμένα έξοδα κατά τη λήψη των απο­
πληρωμών του δανείου εκ μέρους του κατανα­
λωτή, τα έξοδα αυτά θα συμπεριληφθούν στο 
συνολικό κόστος της καταναλωτικής πίστης 
εφόσον ο δανειστής τα παρακρατεί από τον 
καταναλωτή, 
iv) έξοδα που καταβάλλονται από τον κατανα­
λωτή για υπηρεσίες ή κέρδη τα οποία είναι και 
τα δύο απόρροια της σύμβασης δανεισμού και 
καταβάλλονται σύμφωνα με υποχρέωση η 
οποία υφίσταται πριν από τη σύναψη της σύμ­
βασης δανεισμού εκ μέρους του καταναλωτή 
(όπως η συνδρομή λόγω συμμετοχής σε κάποιο 
όμιλο, ένωση ή συνεταιρισμό), 
ν) ασφάλιστρα ή εγγυήσεις που δεν έχουν σαν 
στόχο να εξασφαλίσουν την πληρωμή στον 
δανειστή στην περίπτωση θανάτου, ασθένειας 
ή απώλειας εργασίας του καταναλωτή, ποσού 
ίσου προς εκείνο του δανεισμού, με τόκο και 
άλλες επιβαρύνσεις ή μέρη αυτού, 
vi) ασφάλιστρα ή εγγυήσεις τα οποία, μολονότι 
έχουν σαν στόχο να εξασφαλίσουν μια τέτοιου 
είδους πληρωμή, δεν καταβάλλονται σύμφωνα 
με υποχρέωση που έχει επιβληθεί στον κατανα­
λωτή εκ μέρους του δανειστή και ως εκ τούτου 
δεν μπορούν να θεωρηθούν σαν καταβλητέα 
για να είναι δυνατό να ληφθεί το δάνειο, 
vii) ασφάλιστρα στην περίπτωση της ασφάλισης 
αυτοκινήτων οχημάτων, εκτός εάν η κάλυψη 
υπερβαίνει την προβλεπόμενη απαίτηση κατά 
την ασφάλιση ζημιών προς τρίτα μέρη και η 
αυξημένη ασφάλιση συνάπτεται από τον κατα­
ναλωτή σύμφωνα με υποχρέωση που έχει επι­
βληθεί από τον δανειστή και πρέπει ως εκ 
τούτου να θεωρηθεί καταβλητέα για να γίνει 
δυνατή η λήψη του δανείου. 
3. α) το ετήσιο επιτόκιο θα υπολογιστεί κατά τη στιγμή 
της σύναψης της σύμβασης πίστωσης' ο κανόνας 
όμως αυτός ισχύει με την επιφύλαξη των διατάξεων 
του άρθρου 3 σχετικά με τη διαφήμιση και τις προ­
σφορές' 
23. 6. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 155/7 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
6) ο υπολογισμός θα γίνεται με την υπόθεση ότι η 
σύμβαση δανεισμού ισχύει για τη συμφωνηθείσα 
περίοδο και ότι ο δανειστής και ο καταναλωτής 
εκπληρούν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις όπως 
ορίζεται στη σύμβαση και για τις χρονικές περιό­
δους που έχει συμφωνηθεί. 
4. Στην περίπτωση όπου μία σύμβαση πίστωσης περι­
λαμβάνει όρους σύμφωνα με τους οποίους το επιτόκιο 
και το ποσό ή το ύψος άλλων στοιχείων του κόστους 
μπορούν να κυμαίνονται, το ετήσιο επιτόκιο θα υπολογί­
ζεται λαμβάνοντας υπόψη ότι το σχετικό ποσό παραμένει 
σταθερό βάσει εκείνου που εφαρμόζεται κατά τη στιγμή 
της σύναψης της σύμβασης πίστωσης. 
5. Όταν το ποσό ενός στοιχείου ή στοιχείων του 
κόστους που επηρεάζει τον υπολογισμό του ετήσιου επι­
τοκίου δεν έχει καθοριστεί επακριβώς στη σύμβαση 
πίστωσης, το ετήσιο επιτόκιο θα υπολογίζεται βάσει των 
κατωτέρω υποθέσεων: 
— εάν δεν αναφέρεται όριο πίστωσης στη σύμβαση, τότε 
το ποσό της πίστωσης που χορηγείται ισούται με 
εκείνο που καθορίζεται από το κράτος μέλος, χωρίς 
να υπερβαίνει το ισοδύναμο των δύο χιλιάδων Ecu, 
— εάν στη σύμβαση πίστωσης δεν υπάρχει καθορισμένο 
χρονοδιάγραμμα για την καταβολή των πληρωμών 
από τον καταναλωτή στο πλαίσιο της αποπληρωμής 
του δανείου, με τόκο και άλλες επιβαρύνσεις, τότε η 
διάρκεια της σύμβασης πίστωσης είνει ένας χρόνος, 
— εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά, το ποσό της 
πίστωσης θα χορηγείται και οι αποπληρωμές του 
δανείου, με τόκο και άλλες επιβαρύνσεις θα γίνονται 
το νωρίτερο δυνατόν βάσει των όσων προβλέπονται 
στη σύμβαση.» 
3. Η χρησιμοποίηση από ένα κράτος μέλος μιας 
μεθόδου υπολογισμού διαφορετικής από εκείνη που ανα­
φέρεται στο παράρτημα II επιτρέπεται μόνο εφόσον το 
προκύπτον συνολικό ετήσιο πραγματικό επιτόκιο δεν 
αποκλίνει περισσότερο από το ένα δέκατο μιας ποσοστι­
αίας μονάδας από το ποσοστό που προκύπτει με βάση τη 
μέθοδο που αναφέρεται στο εν λόγω παράρτημα. 6. Η χρησιμοποίηση σε κάποιο κράτος μέλος μεθόδου 
υπολογισμού που διαφέρει από εκείνη που περιλαμβά­
νεται στο παράρτημα II θα επιτρέπεται μόνο εφόσον το 
ετήσιο επιτόκιο που προκύπτει δεν διαφέρει παραπάνω 
από το ένα δέκατο της εκατοστιαίας μονάδας από το επι­
τόκιο το οποίο λαμβάνεται με βάση τη μέθοδο που απει­
κονίζεται στο παράρτημα αυτό. 
4. Στην περίπτωση πίστωσης σε τρεχούμενο λογα­
ριασμό, εφαρμόζεται η μέθοδος υπολογισμού που περι­
λαμβάνεται στο παράρτημα II βάσει των υποθέσεων που 
περιέχονται στο παράρτημα III. Διαγράφεται 
3. Τα κατωτέρω επιμέρους στοιχεία γ), δ) και ε) εισάγονται 
στο άρθρο 4 παράγραφος 2: 
Αριθ. C 155/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23. 6. 89 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
«γ) το χρηματικό ποσό και ο αριθμός και η περιοδικό­
τητα των πληρωμών που πρέπει να γίνουν από τον 
καταναλωτή για την αποπληρωμή του δανείου και 
την καταβολή των τόκων και άλλων επιβαρύνσεων, 
καθώς και το σύνολο των χρηματικών αυτών 
ποσών 
δ) δήλωση των στοιχείων του κόστους τα οποία δεν 
έχουν περιληφθεί στον υπολογισμό του ετήσιου επι­
τοκίου τα οποία όμως ο καταναλωτής θα πρέπει σε 
ορισμένες περιπτώσεις να καταβάλει λόγω του 
δανείου, καθώς επίσης και οι περιπτώσεις αυτές. 
Εφόσον τα χρηματικά ποσά των στοιχείων αυτών 
είναι γνωστά θα πρέπει να αναφέρονται- διαφορε­
τικά, θα αναφέρονται με τη μορφή εκτιμήσεων οι 
οποίες ανταποκρίνονται όσο το δυνατόν περισσό­
τερο στην πραγματικότητα* 
ε) οι αναγκαίες προϋποθέσεις σε περίπτωση που το 
χορηγούμενο δάνειο υπόκειται σε ορισμένους όρους 
οι οποίοι δεν αφορούν συγκεκριμένα τη φύση του 
δανείου, όπως για παράδειγμα: 
— ότι ο καταναλωτής πρέπει να συνάψει ασφάλεια 
ή ασφάλειες, ή 
— ότι ο καταναλωτής πρέπει να πραγματοποιήσει 
αποταμιεύσεις οι οποίες να τοποθετηθούν σε 
ειδικό λογαριασμό, ή 
— ότι ο καταναλωτής πρέπει να είναι ή να αποτε­
λέσει μέλος ενός ομίλου, ένωσης ή συνεταιρι­
σμού.» 
3. Το άρθρο 5 καταργείται. Διαγράφεται 
4. Το παράρτημα γίνεται παράρτημα Ι και προστίθεται τα 
παραρτήματα II και III με το παράρτημα της παρούσας 
οδηγίας. 4. Το παράρτημα γίνεται παράρτημα Ι και προστίθενται τα 
παραρτήματα II και III στο παράρτημα της οδηγίας 
αυτής. 
'Λρ$ρο 2 
1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι ανα­
γκαία για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το 
αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1992. Ενημερώνουν 
αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Τα κράτη μέλη γνωστο­
ποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των ουσιωδών διατάξεων 
εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται 
από την παρούσα οδηγία. Άρ'&ρο 2 
1. Αμετάβλητο 
2. «Οι διατάξεις που έχουν θεσπιστεί δυνάμει του πρώτου 
εδαφίου παραπέμπτουν ρητά στην παρούσα οδηγία». 
Άρϋ·ρο 3 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Άρΰ'ρο 3 
Αμετάβλητο. 
\ 
23. 6. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 155/9 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
«Παράρτημα II 
Η βασική εξίσωση 
0 γενικός τνπος Ένα απλό παράδειγμα 
Ο δανειστής καταβάλλει ένα ποσό S. S = 1 000 Ecu 
Ο δανειζόμενος εξοφλεί σε ν δόσεις οι οποίες αριθμούνται 
1,2,3...τ,... Δύο εξοφλήσεις που αριθμούνται: 1 και 2 
n = 2 
ανέρχονται σε 600 Ecu καθεμία 
Αυτές οι πληρωμές δεν είναι αναγκαστικά ισόποσες ούτε καταβάλ­
λονται σε ίσα χρονικά διαστήματα. Οι ημερομηνίες που πρέπει να 
ληφθούν υπόψη είναι η ημερομηνία χορήγησης του δανείου και οι 
ημερομηνίες των εξοφλητικών δόσεων. Οι εξοφλήσεις είναι ισόποσες. 
Η καταβολή της πληρωμής πραγματοποιείται σε tk έτη (το tk δεν 
είναι κατ' ανάγκη ακέραιος αριθμός) μετά από σύναψη του δανείου. Πραγματοποιούνται σε ίσα χρονικά διαστήματα, αντίστοιχα μετά 
από ένα και δύο έτη: 
tr= 1, t2 = 2. 
Το πραγματικό ετήσιο επιτόκιο ανέρχεται σε i. Το ισχύον ετήσιο επιτόκιο είναι ί. 
Η εξίσωση που εκφράζει την ισότητα των παρουσών αξιών του 
δανείου και των εξοφλήσεων που πραγματοποιεί ο δανειζόμενος έχει 
ως εξής: Η εξίσωση έχει ως εξής: 
(1 + ϊ)\ 600 600 1 000 = ——— + — — 2 1+0 (1+ι) 
Η εξίσωση αυτή επιτρέπει τον υπολογισμό του i εφόσον τα ποσά 
των πληρωμών Ak είναι όλα γνωστά ('). 
Αντιστρόφως, η εξίσωση επιτρέπει τον υπολογισμό του ποσού μιας 
εξόφλησης εφόσον τα ποσά και οι ημερομηνίες των άλλων εξοφλή­
σεων είναι γνωστά, καθώς επίσης και το πραγματικό ετήσιο επι­
τόκιο ί. δάνειο = παρούσα αξία της πρώτης εξόφλησης + παρούσα αξία της 
δεύτερης εξόφλησης. 
Πρόκειται για εξίσωση δευτέρου βαθμού ως προς το i και δύναται να 
λυθεί αλγεβρικά: 
i = 0,1306623 ... 
Ο ανωτέρω αριθμός στραγγυλευμένος γίνεται ί = 13,1 ή 13,07 ο/ο 
ανάλογα με αν το κράτος ή η συνήθης πρακτική επιτρέπει τη στρογ-
γύλευση του ποσοστού μετά το πρώτο ή το δεύτερο δεκαδικό ψηφίο. 
Εάν η εξόφληση στο τέλος του πρώτου έτους μειωθεί κατά 600 μέχρι 
500 Ecu, και εάν το i είναι 13,1 °/ο, η εξόφληση στο τέλος του δεύ­
τερου έτους θα ανέλθει σε 713,66 Ecu (εξίσωση πρώτου βαθμού). 
(') Οι τροποποιήσεις στο αρχικό κείμενο υπογραμμίζονται.» 
Αριθ. C 155/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 23. 6. 89 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
Προσαρμογή της μεθόδου υπολογισμού του παραρτήματος Ι στην 
περίπτωση χορήγησης πίστωσης σε τρεχούμενο λογαριασμό Άλλα παραδείγματα υπολογισμών 
Στην περίπτωση κατά την οποία το ετήσιο συνολικό πραγματικό επι­
τόκιο μιας πίστωσης σε τρεχούμενο λογαριασμό, πρέπει να αναφέ­
ρεται στη σχετική σύμβαση, ισχύουν οι εξής προϋποθέσεις: 
α) το επιτόκιο είναι σταθερό · 
6) i) εφόσον δεν υφίσταται σταθερό χρονοδιάγραμμα πληρωμών, η 
διάρκεια της πίστωσης είναι ένα έτος, 
ii) εφόσον υφίσταται σταθερό χρονοδιάγραμμα, τηρείται από το 
δανειζόμενο" 
γ) i) εφόσον στη σύμβαση προβλέπεται ένα όριο πίστωσης, η χορη­
γούμενη πίστωση θεωρείται ίση με το όριο αυτό, 
ii) εφόσον η σύμβαση δεν προβλέπει όριο πίστωσης, η χορηγού­
μενη πίστωση θεωρείται ίση με το ποσό που έχει καθορισθεί 
σε κάθε κράτος μέλος, χωρίς να υπερβαίνει τα 200 Ecu' 
δ) εφόσον δεν αναφέρεται διαφορετικά, τόσο η πίστωση όσο και οι 
επιστροφές θεωρούνται ότι πραγματοποιούνται κατά τη χρονική 
στιγμή η οποία βρίσκεται όσο το δυνατόν πλησιέστερα προς 
εκείνη που προβλέπεται στη σύμβαση. Πρώτο παράδειγμα 
Ποσό δανείου S = 1 000 Ecu. 
Η εξόφληση πραγματοποιείται σε μία δάση 1 200 Ecu 18 μήνες, 
δηλαδή 1,5 χρόνο, μετά την ημερομηνία σύναψης του δανείου. 
1200 
(1+1)1.5 Η εξίσωση γίνεται: 1 000 = 
ή (Ι + i)1·5 = 1,2 
1 + i = 1,129243 
i = 0,129243 
Το ποσό αυτό στρογγυλεύεται σε 12,9 °/ο ή 12,92 ο/ο ανάλογα με το 
εάν το κράτος ή η συνήθης πρακτική επιτρέπει τη στρογγύλευση 
ποσοστού μετά το πρώτο ή το δεύτερο δεκαδικό ψηφίο. 
Δεύτερο παράδειγμα 
Το ποσό του δανείου που έχει συμφωνηθεί ανέρχεται σε S = 1 000 
πλην όμως ο δανειστής παρακρατεί 50 Ecu για δαπάνες συλλογής 
πληροφοριών και άλλα διοικητικά έξοδα, ούτως ώστε το δάνειο 
ανέρχεται στην πραγματικότητα σε 950 Ecu · η εξόφληση των 1 200 
Ecu, όπως το πρώτο παράδειγμα, γίνεται 18 μήνες μετά την ημερο­
μηνία σύναψης του δανείου. 
Η εξίσωση γίνεται: 950 = 1200 
(1 + i)1-5 
ή (1 + i)1'5 - ^Γ - U263157 
1 + i = 1,16851... 
0,16851... το οποίο στρογγυλεύεται σε 16,9 ή 
16,85 ο/ο ανάλογα με το εάν το κράτος ή η 
συνήθης πρακτική επιτρέπουν στρογγύλευση 
του ποσοστού μετά το πρώτο ή το δεύτερο 
δεκαδικό ψηφίο. 
Τρίτο παράδειγμα 
Το δανειζόμενο ποσό ανέρχεται σε 1 000 Ecu και οι δόσεις που 
πρέπει να καταβληθούν από τον δανειζόμενο είναι: 
Μέτα τρεις μήνες (0,25 χρόνια): 272 Ecu 
Μετά έξι μήνες (0,50 χρόνια): 272 Ecu 
Μετά δώδεκα μήνες (1 χρόνος): 544 Ecu 
Σύνολο 1 088 Ecu. 
Η εξίσωση γίνεται: 
272 1000 (1+i) 0,25 + 272 
(l + i)c + 544 
1+i 
Η εξίσωση αυτή επιτρέπει τον υπολογισμό του στοιχείου (i) με δια­
δοχικές προσεγγίσεις, που μπορούν να γίνουν από υπολογιστή 
τσέπης. 
Το αποτέλεσμα είναι: 
i = 0,1321 που στρογγυλεύεται σε 13,2 ή 13,21 ο/ο ανάλογα με το 
εάν το κράτος ή η συνήθης πρακτική επιτρέπουν τη στρογγύλευση 
του ποσοστού μετά το πρώτο ή το δεύτερο δεκαδικό ψηφίο.