[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.6.2007

COM(2007) 323 τελικό

2007/0109 (CNS)

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που εγκρίθηκαν στη Φινλανδία για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά και ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγεί η Φινλανδία για τους σπόρους προς σπορά και τους σπόρους σιτηρών προς σπορά

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) {SEC(2007) 799}

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 3

2. Σύστημα εθνικών ενισχύσεων για την παραγωγή σπόρων προς σπορά 3

2.1. Ενισχύσεις για τους σπόρους σιτηρών προς σπορά 4

2.2. Ενισχύσεις για σπόρους ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών 5

2.2.1. Παραγωγή 5

2.2.2. Θέση σε εφαρμογή 5

2.2.3. Τροποποίηση των ενισχύσεων 5

2.2.4. Διαφοροποίηση των ενισχύσεων ανά περιφέρεια 6

2.2.5. Επιλέξιμες προς ενίσχυση ποικιλίες σπόρων προς σπορά, για κάθε είδος σπόρων (παράρτημα V) 6

2.2.6. Τριφύλλι το ιώδες ( Trifolium pratense L. ) – παράρτημα VI, πίνακας 1 6

2.2.7. Φλέον το λειμώνιο ( Phleum pratense L. ) – παράρτημα VI, πίνακας 2 7

2.2.8. Φεστούκα η λειμώνια ( Festuca pratensis huds. ) – παράρτημα VI, πίνακας 3 7

2.2.9. Δακτυλίδα η στρογγυλόμορφη ( Dactilis glomerata L. ) – παράρτημα VI, πίνακας 4 7

2.2.10. Κτηνοτροφική αίρα (Λόλιο το πολυετές - Lolium perenne L. ) – παράρτημα VI, πίνακας 5 8

3. Εισαγωγές σπόρων προς σπορά στη Φινλανδία 8

3.1. Εισαγωγές σπόρων σιτηρών προς σπορά – παράρτημα VII, πίνακες 1 και 2 8

3.2. Εισαγωγές σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών – παράρτημα VII, πίνακας 3 8

4. Άλλα καθεστώτα ενισχύσεων στη Φινλανδία 9

5. Πτυχές της παραγωγής σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών στη Φινλανδία και την ΕΕ-15 10

6. Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης 10

7. Σύνοψη και παρατηρήσεις 11

7.1. Νομική βάση 11

7.2. Εφαρμογή του συστήματος 11

7.3. Άλλα καθεστώτα ενισχύσεων 11

7.4. Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης 12

7.5. Πολλαπλασιασμός των σπόρων σε άλλες χώρες 12

7.6. Η παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά 12

7.7. Εισαγωγές στη Φινλανδία 12

8. Πρόταση 13

Σημ.: | Τα αναφερόμενα στην παρούσα έκθεση παραρτήματα περιλαμβάνονται σε έγγραφο εργασίας της Επιτροπής, το οποίο συνοδεύει την παρούσα έκθεση. (http://ec.europa.eu/agriculture/markets/seeds/index_en.htm) |

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που εγκρίθηκαν στη Φινλανδία για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά και ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά

1. Εισαγωγή

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 του Συμβουλίου[1], η Επιτροπή επέτρεψε στη Φινλανδία, με την απόφασή της αριθ. 2001/60/ΕΚ της 9ης Ιανουαρίου 2001 [2] , να χορηγεί ενισχύσεις για τους σπόρους σιτηρών προς σπορά μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2005 (βλ. παράρτημα I) και επίσης, με την απόφασή της αριθ. 2001/61/ΕΚ της 9ης Ιανουαρίου 2001 [3] , να χορηγεί ενισχύσεις για τους σπόρους τριφυλλιού, φλέοντος, φεστούκας, δακτυλίδας και αίρας μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2005 (βλ. παράρτημα II).

Βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 του Συμβουλίου, η Επιτροπή διαβιβάζει στο Συμβούλιο, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2006 και βάσει στοιχείων που παρέχει σε εύθετο χρόνο η Φινλανδία, έκθεση για τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που εγκρίθηκαν για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά και ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά, συνοδευόμενη από τις ενδεχομένως αναγκαίες προτάσεις.

Η παρούσα έκθεση βασίζεται στα στοιχεία που παρέχουν τακτικά οι φινλανδικές αρχές .

2. Σύστημα εθνικών ενισχύσεων για την παραγωγή σπόρων προς σπορά

Και οι δύο άδειες αφορούν αποκλειστικά ποικιλίες σιτηρών και ποικιλίες ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών οι οποίες περιλαμβάνονται στον φινλανδικό κατάλογο και οι οποίες, με εξαίρεση ορισμένες μικρές ποσότητες καλλιεργούμενες στις όμορες με τη Φινλανδία περιφέρειες, καλλιεργούνται αποκλειστικά σ΄αυτό το κράτος μέλος .

Η άδεια χορήγησης ενισχύσεων για την παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά καθορίζει ως ανώτατο όριο της επιλέξιμης ποσότητας τους 100.000 τόνους και μέγιστο ποσό ενίσχυσης τα 2,523 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα, δηλαδή μέγιστο συνολικό ποσό 2,523 εκατ. ευρώ (βλ. παράρτημα I).

Για την παραγωγή σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών προς σπορά, η άδεια καθορίζει, ανά είδος, ανώτατο όριο για την ενίσχυση ανά εκτάριο και για την επιλέξιμη έκταση, που αντιπροσωπεύει μέγιστο συνολικό ποσό 1.814 εκατ. ευρώ (βλ. παράρτημα II) .

2.1. Ενισχύσεις για τους σπόρους σιτηρών προς σπορά

Στη διάρκεια της περιόδου 2000–2005, η παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά αυξήθηκε κατά 23%, από 57.309 τόνους σε 70.531 τόνους.

Στη διάρκεια της ίδιας περιόδου, η παραγωγή κριθής αυξήθηκε κατά 62%, η παραγωγή εαρινού σίτου κατά 163% και η παραγωγή φθινοπωρινού σίτου κατά 70%. Από την άλλη πλευρά, η παραγωγή σπόρων βρώμης μειώθηκε κατά 32%, όπως επίσης η παραγωγή σπόρων αίρας, που μειώθηκε κατά 10%.

Στον πίνακα 1 περιλαμβάνονται τα στοιχεία που υπέβαλαν οι φινλανδικές αρχές. Ο πίνακας αυτός καλύπτει την περίοδο 2000–2005.

Πίνακας 1 Παραγωγή πιστοποιημένων σπόρων σιτηρών προς σπορά (σε τόνους) στη Φινλανδία κατά τα έτη 2000 έως 2005

Το ύψος της ενίσχυσης καθορίζεται ανά 100 χιλιόγραμμα και η κατ’εκτίμηση μέση ενίσχυση ανά εκτάριο για την περίοδο 2000 έως 2005 ανέρχεται σε 68 ευρώ/εκτάριο περίπου, με ανοδική τάση, όπως φαίνεται στον πίνακα 2.

Πίνακας 2 Κατ’εκτίμηση ποσό ενίσχυσης ανά εκτάριο για την παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά, βάσει των μέσων αποδόσεων παρελθόντων ετών και ενίσχυσης 2,523 ευρώ ανά 100 χιλιόγραμμα

Κατά την περίοδο 2000–2005, η μέση απόδοση για την παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά αυξήθηκε κατά 44% και, ως εκ τούτου, το ύψος της ενίσχυσης ανά εκτάριο ακολούθησε την ίδια αύξηση.

Οι ποικιλίες σπόρων σιτηρών προς σπορά για τις οποίες χορηγήθηκαν ενισχύσεις από το 2000 μέχρι το 2005 περιλαμβάνονται στο παράρτημα III. Από τον κατάλογο είναι εμφανές ότι ο αριθμός των ποικιλιών, και ιδίως των ποικιλιών κριθής, αυξήθηκε σημαντικά.

2.2. Ενισχύσεις για σπόρους ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών

2.2.1. Παραγωγή

Η παραγωγή σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών από το 2000 έως το 2005 εμφάνισε μείωση από ένα μέγιστο 4.685 τόνων το 2001 σε ένα ελάχιστο 1.654 τόνων το 2004, κυρίως λόγω άστατων καιρικών συνθηκών. Εντούτοις, όπως εμφαίνεται στον πίνακα 3, η παραγωγή το 2004 διαμορφώθηκε σε κατώτερο επίπεδο από αυτό του μέσου όρου των έξι προηγουμένων ετών, ήτοι σε περίπου 3.163 τόνους. Το φλέον το λειμώνιον είναι το κυριότερο καλλιεργούμενο είδος.

Πίνακας 3 Παραγωγή πιστοποιημένων σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών (σε τόνους) στη Φινλανδία κατά τα έτη 2000 έως 2005

Είδη | 2000 | 2001 | 2002 | 2003 | 2004 | 2005 | % μεταβολής 2000/2005 |

Τριφύλλι το ιώδες | 53 | 125 | 68 | 62 | 4 | 52 | –2% |

Φλέον το λειμώνιον | 2 151 | 3 781 | 3 541 | 2 594 | 1 319 | 1 908 | –11% |

Φεστούκα η λειμώνια | 423 | 732 | 468 | 454 | 318 | 700 | 66% |

Δακτυλίδα η στρογγυλόμορφη | 6 | 3 | 0 | 2 | 0 | 0 |

Αίρα η πολυετής | 45 | 44 | 31 | 38 | 13 | 43 | –6% |

Σύνολο | 2 678 | 4 685 | 4 108 | 3 150 | 1 654 | 2 703 | 1% |

Πηγή: Στοιχεία που κοινοποίησε η Φινλανδία |

2.2.2. Θέση σε εφαρμογή

Κατά την περίοδο 2000–2005, οι φινλανδικές αρχές προέβησαν, με δική τους πρωτοβουλία, σε ορισμένες προσαρμογές του συστήματος χορήγησης ενισχύσεων, και συγκεκριμένα σε τροποποίηση των ενισχύσεων ανά εκτάριο στην περίπτωση υπέρβασης της ανώτατης επιτρεπόμενης έκτασης και σε διαφοροποίηση του επιπέδου των ενισχύσεων ανά περιφέρεια.

2.2.3. Τροποποίηση των ενισχύσεων

κατά την περίοδο 2000–2005, και σε αρκετές περιπτώσεις, η εγκριθείσα από τη Φινλανδία έκταση καλλιέργειας και παραγωγής των σπόρων προς σπορά, υπερέβη την ανώτατη έκταση που αναφέρεται στην απόφαση 2001/61/ΕΚ της Επιτροπής.

Για τον επιμερισμό της ενίσχυσης στις περιπτώσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν δύο μέθοδοι.

Αρχικά, στη διάρκεια της περιόδου 2000 έως 2002, υπολογίστηκε ένα συνολικό ποσό πολλαπλασιάζοντας την ανώτατη έκταση με τη μέγιστη ανά εκτάριο ενίσχυση, όπως αυτή ορίζεται στην απόφαση της Επιτροπής . Στη συνέχεια, το ποσό αυτό διαιρέθηκε με την εθνική έκταση, η οποία υπερέβαινε την εγκριθείσα ανώτατη έκταση, με πηλίκο ένα μειωμένο επίπεδο ενίσχυσης ανά εκτάριο.

Το 2003, καθιερώθηκε η έννοια του συντελεστή μοναδιαίας ενίσχυσης, ο οποίος ορίστηκε ως “το ποσοστό εκείνο ενός μοναδιαίου μεγέθους επιλέξιμου προς ενίσχυση και αντικειμένου αιτήσεως ενίσχυσης, για το οποίο καταβάλλεται ενίσχυση”.

Στην περίπτωση υπέρβασης της μέγιστης εθνικής έκτασης, η επιλέξιμη προς ενίσχυση έκταση υπολογιζόταν με τη βοήθεια του συντελεστή μοναδιαίας ενίσχυσης και με ευθέως ανάλογη (γραμμική) μείωση της έκτασης που είχε εγκριθεί για κάθε αιτούντα.

Στην πράξη, η χρησιμοποίηση ενός συντελεστή μοναδιαίας ενίσχυσης κάτω της μονάδας, οδηγεί, σε ατομικό επίπεδο γεωργού, στη χορήγηση ενισχύσεων για ένα μέρος μόνον κάθε εκταρίου για το οποίο υποβλήθηκε αίτηση.

2.2.4. Διαφοροποίηση των ενισχύσεων ανά περιφέρεια

Το 2004 και το 2005 το επίπεδο των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στους παραγωγούς σπόρων προς σπορά διέφερε ανάλογα με την περιφέρεια (βλ. παράρτημα IV). Το επίπεδο ενισχύσεων χωρίστηκε σε δύο κατηγορίες· μία κατηγορία για τις περιφέρειες Α και Β στη Νότιο Φινλανδία και μια άλλη κατηγορία για τις περιφέρειες C1 έως C4, στη Βόρεια Φινλανδία.

Ο λόγος της περιφερειακής αυτής διαφοροποίησης ήταν η θέσπιση πρόσθετων εθνικών ενισχύσεων στο πλαίσιο του γεωργοπεριβαλλοντικού καθεστώτος, το οποίο ίσχυε μόνο στις περιφέρειες Α και Β και, κατ’επέκταση, η αποφυγή τυχόν υπεραντιστάθμισης.

2.2.5. Επιλέξιμες προς ενίσχυση ποικιλίες σπόρων προς σπορά, για κάθε είδος σπόρων (παράρτημα V)

Κατά την περίοδο 2000–2005, ο κατάλογος των ποικιλιών σπόρων προς σπορά για κάθε είδος, για τις οποίες χορηγήθηκαν οι εγκριθείσες εθνικές ενισχύσεις, επεκτάθηκε, κυρίως όσον αφορά το φλέον το λειμώνιον και το τριφύλλι το ιώδες.

Στο παράρτημα VI εμφαίνεται, για την περίοδο από το 2000 έως το 2005, η εξέλιξη ανά είδος για το οποίο χορηγήθηκε ενίσχυση, οι λεπτομέρειες της παραγωγής, η εγκριθείσα κατόπιν επιθεωρήσεων έκταση, η απόδοση, η έκταση που αντιστοιχεί στην ανώτατη ενίσχυση και η ενίσχυση ανά εκτάριο. Από ανάλυση των στοιχείων αυτών προέκυψαν οι παρατηρήσεις που διατυπώνονται στις παρακάτω παραγράφους. Στο πλαίσιο της ανάλυσης, γίνεται αναφορά στον μέσο όρο απόδοσης στην ΕΕ-15, ο οποίος εμφαίνεται στον πίνακα 1 του παραρτήματος VIII.

2.2.6. Τριφύλλι το ιώδες (Trifolium pratense L.) – παράρτημα VI, πίνακας 1

Κατά τη διάρκεια των ετών 2000 έως 2005 σημειώθηκε σημαντική διακύμανση στη συνολική ποσότητα τριφυλλιού του ιώδους που παρήχθη στη Φινλανδία, η οποία κυμάνθηκε μεταξύ 125 τόνων το 2001 και 4 τόνων το 2004. Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως σε θεαματική πτώση της απόδοσης (από 188 σε 10 χλγ./εκτάριο) και, σε πολύ μικρότερο βαθμό, σε μείωση της καλλιεργούμενης έκτασης.

Το επίπεδο της μέσης απόδοσης στην ΕΕ-15 στη διάρκεια της περιόδου 2000–2005 κυμάνθηκε από 260 χρ./εκτάριο το 2004 έως 380 χλγ./εκτάριο το 2000.

Επιπλέον, η εγκριθείσα μετά από επιθεωρήσεις έκταση υπερέβη δύο φορές, το 2001 και το 2002, τη μέγιστη εγκεκριμένη έκταση, πράγμα που οδήγησε σε μειωμένο επίπεδο ενίσχυσης ανά εκτάριο.

2.2.7. Φλέον το λειμώνιο (Phleum pratense L.) – παράρτημα VI, πίνακας 2

Η παραγωγή φλέοντος κυμάνθηκε επίσης κατά την περίοδο από το 2000 έως το 2005, μεταξύ 3 781 τόνων το 2001 και 1 319 τόνων το 2004. Η διακύμανση τόσο της απόδοσης όσο και της καλλιεργούμενης έκτασης οδήγησε σε ανισοκατανομή των ποσοτήτων που παρήχθησαν. Η απόδοση κυμάνθηκε μεταξύ 527 χλγ./εκτάριο το 2001 και 236 χλγ./εκτάριο το 2004.

Κατά μέσο όρο, η απόδοση στην ΕΕ-15 κατά την περίοδο 2000–2005 κυμάνθηκε μεταξύ 280 χλγ./εκτάριο και 530 χλγ./εκτάριο. Οι αποδόσεις όσον αφορά την παραγωγή φλέοντος στη Φινλανδία είναι μάλλον ανάλογες με το μέσο όρο στην ΕΕ-15 κατά τα ίδια έτη.

Επίσης, η εγκριθείσα κατόπιν επιθεωρήσεων έκταση στην οποία παραγόταν το φλέον υπερέβη την ανώτατη έκταση που είχε επιτραπεί με την απόφαση της Επιτροπής 2001/61/ΕΚ καθ’όλη τη διάρκεια της περιόδου αυτής, και ιδίως κατά τα έτη 2001, 2002 και 2003, κατά τα οποία η έκταση αυτή υπερέβη κατά ποσοστό άνω του 40% την ανώτατη επιτραπείσα έκταση.

Η υπέρβαση της ανώτατης επιτραπείσας έκτασης οδήγησε σε μείωση της ενίσχυσης ανά εκτάριο στη διάρκεια της περιόδου 2000–2002. Για το 2003 χρησιμοποιήθηκε ένας συντελεστής μοναδιαίας ενίσχυσης, ο οποίος ανήλθε στο 0,70 το 2003, στο 0,89 το 2004 και στο 0,97 το 2005.

2.2.8. Φεστούκα η λειμώνια (Festuca pratensis huds.) – παράρτημα VI, πίνακας 3

Η παραγωγή φεστούκας της λειμώνιας κυμάνθηκε μεταξύ 732 τόνων το 2001 και 318 τόνων το 2004.

Τα στοιχεία απόδοσης κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000–2005 εμφανίζουν κάποια αστάθεια, με αποδόσεις που κυμαίνονται από 444 χλγ./εκτάριο το 2001 έως 200 χλγ./εκτάριο περίπου το 2004.

Το μέσο επίπεδο απόδοσης στην ΕΕ-15 κατά την περίοδο 2000–2005 κυμάνθηκε μεταξύ 530 χλγ./εκτάριο και 750 χλγ./εκτάριο.

Επιπλέον, η εγκριθείσα κατόπιν επιθεωρήσεων έκταση υπερέβη την επιτραπείσα ανώτατη έκταση κάθε έτους της περιόδου αυτής, με σημαντική υπέρβαση το 2003, σε ποσοστό άνω του 44%.

Αυτό οδήγησε, κατά την περίοδο 2000–2002, σε μειωμένο επίπεδο ενισχύσεων. Ο συντελεστής μοναδιαίας ενίσχυσης που χρησιμοποιήθηκε ήταν 0,68 το 2003, 0,75 το 2004 και 0,74 το 2005.

2.2.9. Δακτυλίδα η στρογγυλόμορφη (Dactilis glomerata L.) – παράρτημα VI, πίνακας 4

Η σχετική παραγωγή κυμάνθηκε μεταξύ 6 τόνων το 2000 και μηδέν τόνων το 2004 και το 2005·

Τα επίπεδα απόδοσης για τους σπόρους δακτυλίδας κυμάνθηκαν από 339 χλγ./εκτάριο το 2003 έως 23 χλγ./εκτάριο το 2002.

Κατά μέσο όρο, τα επίπεδα απόδοσης στην ΕΕ-15 κυμάνθηκαν, στη διάρκεια της περιόδου 2000–2005 από 790 χλγ./εκτάριο έως 1 020 χλγ./εκτάριο.

Κατά την περίοδο 2000–2003, η εγκριθείσα κατόπιν επιθεωρήσεων έκταση για παραγωγή σπόρων δακτυλίδας διατηρήθηκε εντός του ανωτάτου ορίου έκτασης που αναφέρεται στην απόφαση της Επιτροπής αριθ. 2001/61/ΕΚ και το 2004 και 2005 δεν αναφέρθηκε καμία εγκριθείσα έκταση. Αποτέλεσμα αυτού ήταν ότι το επίπεδο ενίσχυσης ανά εκτάριο παρέμεινε αμετάβλητο κατά την περίοδο 2000–2003.

Προφανώς, το ενδιαφέρον για την παραγωγή σπόρων δακτυλίδας μειώνεται βαθμιαία.

2.2.10. Κτηνοτροφική αίρα (Λόλιο το πολυετές - Lolium perenne L.) – παράρτημα VI, πίνακας 5

Η παραγωγή κυμάνθηκε μεταξύ 45 τόνων το 2000 και 13 τόνων το 2004.

Η απόδοση των σπόρων κτηνοτροφικής αίρας στη Φινλανδία κυμάνθηκε από 651 χλγ./εκτάριο το 2001 έως 180 χλγ./εκτάριο το 2004.

Στην ΕΕ-15, τα μέσα επίπεδα απόδοσης στη διάρκεια της περιόδου 2000–2005 κυμάνθηκαν από 1 090 χλγ./εκτάριο έως 1 510 χλγ./εκτάριο.

Για την περίοδο 2000–2005, η εγκριθείσα κατόπιν επιθεωρήσεων έκταση παρέμεινε σαφώς εντός του ανωτάτου ορίου εκτάσεων που αναφέρεται στην απόφαση της Επιτροπής. Η ανά εκτάριο χορηγηθείσα ενίσχυση παρέμεινε αμετάβλητη, στο μέγιστο επίπεδό της .

3. Εισαγωγές σπόρων προς σπορά στη Φινλανδία

3.1. Εισαγωγές σπόρων σιτηρών προς σπορά – παράρτημα VII, πίνακες 1 και 2

Οι εισαγωγές σπόρων σιτηρών προς σπορά αυξήθηκαν από 39 τόνους το 2000 σε 118 τόνους το 2004, αλλά μειώθηκαν σε 5 τόνους το 2005 (παράρτημα VII, πίνακας 1).

Η αναλογία εισαγωγών / παραγωγής διαμορφώθηκε το 2000 σε ποσοστό 0,07%, το δε 2005 το ποσοστό αυτό ήταν ακόμη χαμηλότερο.

Η συνολική ποσότητα πιστοποιημένων σπόρων σιτηρών προς σπορά, που είναι διαθέσιμη στην αγορά της Φινλανδίας, από εγχώρια παραγωγή και εισαγωγές (δεν εξήχθησαν σπόροι σιτηρών προς σπορά) ανήλθε το 2000 σε 57.347 τόνους και το 2005 σε 70.536 τόνους (παράρτημα VII, πίνακας 2).

Οι εισαγωγές σπόρων σιτηρών στη Φινλανδία εμφάνισαν αύξηση κατά ένα μέρος της σχετικής περιόδου, σημειώνοντας προσωρινή εκτίναξη το 2003, αλλά αντιπροσωπεύουν πάντοτε μόνο ένα πολύ μικρό μέρος, ακόμη και το 2003, της διαθέσιμης στη φινλανδική αγορά συνολικής ποσότητας σπόρων σιτηρών.

3.2. Εισαγωγές σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών – παράρτημα VII, πίνακας 3

Οι εισαγωγές σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών μειώθηκαν σημαντικά κατά την περίοδο 2000–2005. Η συνολική ποσότητα μειώθηκε κατά 79%, από 712 τόνους το 2000 σε 152 τόνους το 2005. Το χαμηλότερο επίπεδο, ήτοι 142 τόνοι, σημειώθηκε το 2002. Η μείωση αυτή οφείλεται κυρίως στη μείωση των εισαγωγών σπόρων φλέοντος του λειμώνιου και φεστούκας της λειμώνιας.

Η παραγωγή πιστοποιημένων σπόρων ποωδών φυτών στη Φινλανδία κατά τη διάρκεια της περιόδου 2000–2005 ανήλθε στο επίπεδο των 2.678 τόνων το 2000 και στο επίπεδο των 2.703 τόνων το 2005. Το μερίδιο των εισαγωγών αντιπροσώπευε αντιστοίχως ποσοστά 27%, 5% και 6% της εγχώριας παραγωγής σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών το 2000, το 2003 και το 2005.

Με βάση τα δεδομένα του πίνακα 4 του παραρτήματος VII, γίνεται σαφές από την αύξηση που σημειώθηκε στις εισαγωγές το 2004, ότι οι εισαγωγές αντικατέστησαν εν μέρει την έλλειψη εγχώριας παραγωγής κατά το ίδιο έτος. Υπό τις συνθήκες αυτές, είναι εύλογο να υποθέσουμε ότι οι σπόροι προς σπορά που προορίζονται να καλύψουν τις ανάγκες τις φινλανδικής αγοράς είναι δυνατόν να έχουν παραχθεί εκτός Φινλανδίας.

Τέλος, το γεγονός ότι η εγχώρια παραγωγή σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών μπορεί να αντικατασταθεί από εισαγωγές όταν η εγχώρια παραγωγή είναι χαμηλή, αποδεικνύει ότι η εγχώρια παραγωγή ανταγωνίζεται με τις εισαγωγές στο πλαίσιο των ίδιων αγορών.

4. Άλλα καθεστώτα ενισχύσεων στη Φινλανδία

Συστήματα ενισχύσεων βασιζόμενα στην Πράξη Προσχώρησης

Βάσει του άρθρου 142 της Πράξης Προσχώρησης δημιουργήθηκε για τη Φινλανδία και τη Σουηδία ένα μακροπρόθεσμο καθεστώς εθνικών ενισχύσεων προς αντιστάθμιση των ιδιαίτερων κλιματικών συνθηκών ("σκανδιναβικό καθεστώς ενισχύσεων"). Στη Φινλανδία, το καθεστώς αυτό εφαρμόζεται στις περιφέρειες C1 έως C4 (βλ. παράρτημα IV) και, όσο κανείς πάει βορειότερα, οι ενισχύσεις αυτές αυξάνονται. Καταβάλλονται ανά ζώο, ανά εκτάριο ή ως πριμοδότηση σφαγής στις περιφέρειες C3 και C4.

Βάσει του άρθρου 141 της Πράξης Προσχώρησης, υπάρχει ένα καθεστώς ενισχύσεων που επιτρέπει τη χορήγηση μεταβατικής και φθίνουσας εθνικής ενίσχυσης στις περιφέρειες Α και B (βλ. παράρτημα IV) για τους τομείς της εκτροφής ζώων και των κηπευτικών. Η ενίσχυση συνίσταται σε στήριξη των επενδύσεων με ένταση υψηλότερη της συνήθους, καθώς και σε εισοδηματική στήριξη.

Άλλα καθεστώτα ενισχύσεων

Επιπλέον των προαναφερόμενων καθεστώτων υπήρχε επίσης στη Φινλανδία ένα εθνικό καθεστώς γεωργοπεριβαλλοντικών ενισχύσεων. Η απόφαση για τη στήριξη βάσει του άρθρου 141 επέτρεπε επίσης τη χορήγηση πρόσθετων γεωργοπεριβαλλοντικών ενισχύσεων υπό μορφή οικονομικών κινήτρων, ύψους μέχρι και 130% της βασικής ενίσχυσης. Τα οικονομικά κίνητρα συμπλήρωναν αυτές τις συγχρηματοδοτούμενες γεωργοπεριβαλλοντικές ενισχύσεις και διέφεραν ανάλογα με το είδος της καλλιέργειας.

Τέλος, τον Μάρτιο του 2005, καθιερώθηκε ένα εθνικό καθεστώς για τις μειονεκτικές περιοχές (ΜΠ). Βάσει του καθεστώτος αυτού επιτρέπεται η χορήγηση μιας βασικής ενίσχυσης, και σε ορισμένες περιπτώσεις, μιας πρόσθετης ενίσχυσης για περιοχές που είναι επιλέξιμες για τη συγχρηματοδοτούμενη αντισταθμιστική επιδότηση. Οι πληρωμές αυτές είναι συμπληρωματικές των συγχρηματοδοτούμενων αντισταθμιστικών επιδοτήσεων.

Στο παράρτημα XI γίνεται μια συνοπτική παρουσίαση της παρεχόμενης οικονομικής στήριξης βάσει διαφόρων προγραμμάτων, την οποία είναι δυνατόν να έλαβε το 2005 ένας παραγωγός, πέραν από την εθνική ενίσχυση για την παραγωγή σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών και σιτηρών.

5. Πτυχές της παραγωγής σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών στη Φινλανδία και την ΕΕ-15

Στο παράρτημα VIII παρατίθεται μια επισκόπηση της παραγωγής κατά την περίοδο 2000–2005, των μέσων τιμών και των μέσων αποδόσεων στην ΕΕ-15. Στο παράρτημα αυτό περιλαμβάνεται επίσης μια σύγκριση με τα δεδομένα για τη Φινλανδία.

Με βάση την επισκόπηση αυτή μπορούμε να αναφέρουμε ότι:

- Οι αποδόσεις των σπόρων προς σπορά στη Φινλανδία είναι τις περισσότερες φορές κάτω του μέσου όρου της ΕΕ-15, με εξαίρεση το φλέον, που εμφανίζει κατά μέσο όρο παρόμοια απόδοση (παράρτημα VIII, πίνακας 1).

- Οι φινλανδικές μέσες τιμές είναι κατά κανόνα ανώτερες του μέσου επιπέδου των τιμών της ΕΕ-15, ιδιαίτερα όσον αφορά το ιώδες τριφύλλι (παράρτημα VIII, πίνακας 2).

- Τα έσοδα στην αγορά της Φινλανδίας από την παραγωγή σπόρων προς σπορά είναι γενικά χαμηλότερα από το μέσο όρο της ΕΕ-15 (παράρτημα VIII, πίνακας 3).

- Η μέση ανά εκτάριο ενίσχυση στη Φινλανδία, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών ενισχύσεων και αυτών της ΕΕ, για την παραγωγή σπόρων προς σπορά για την περίοδο 2000–2004, υπερβαίνει κατά πολύ το μέσο όρο της ΕΕ-15 με εξαίρεση τη δακτυλίδα (παράρτημα VIII, πίνακας 6).

- Το σύνολο των εσόδων στη Φινλανδία (έσοδα αγοράς και ενισχύσεις) για την παραγωγή σπόρων προς σπορά για την περίοδο 2000 έως 2005, ανά εκτάριο, είναι τα περισσότερα έτη υψηλότερο του μέσου όρου στην ΕΕ-15 όσον αφορά το ιώδες τριφύλλι και το φλέον, αλλά γενικότερα κατώτερο του μέσου όρου στην ΕΕ-15 όσον αφορά τη φεστούκα και την κτηνοτροφική αίρα. Τα δεδομένα για τη δακτυλίδα στη Φινλανδία είναι ανεπαρκή ώστε να συγκριθούν με τα υπάρχοντα αριθμητικά στοιχεία για την ΕΕ-15 (παράρτημα VIII, πίνακας 7).

6. Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης

Από τις αρχές του 2006, η Φινλανδία εφαρμόζει το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, χρησιμοποιώντας ένα δυναμικό υβριδικό περιφερειακό μοντέλο. Η Φινλανδία χωρίζεται σε τρεις περιφέρειες και ποσοστό περίπου 80% της κοινοτικής στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής χρησιμοποιείται για την πληρωμή της κατ΄αποκοπή περιφερειακής ενίσχυσης. Ταυτόχρονα, ορισμένες ενισχύσεις παραμένουν συνδεδεμένες και καταβάλλονται ως συμπλήρωμα των κατ΄αποκοπή ενισχύσεων. Στόχος είναι να επιτευχθεί το 2016, με τη σταδιακή μείωση του ύψους των συμπληρωματικών ενισχύσεων, μια κατ’αποκοπή ενίσχυση που να συμπεριλαμβάνει όλους τους τομείς, αλλά να μειώνεται ταυτόχρονα το επίπεδο των συμπληρωματικών ενισχύσεων.

Όλες οι ενισχύσεις αροτραίων καλλιεργειών και οι κοινοτικές ενισχύσεις για σπόρους προς σπορά είναι πλήρως αποσυνδεδεμένες, με εξαίρεση την παραγωγή σπόρων φλέοντος του λειμώνιου (Phleum Pratense L.), του οποίου η ενίσχυση παραμένει συνδεδεμένη σύμφωνα με το άρθρο 99 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου. Αν διατηρηθεί συνδεδεμένη η ενίσχυση στην παραγωγή φλέοντος, είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συνεχιστεί το υψηλό επίπεδο παραγωγής σπόρων φλέοντος στη Φινλανδία.

7. Σύνοψη και παρατηρήσεις

7.1. Νομική βάση

Η διάταξη στο βασικό κανονισμό, η οποία θεσπίστηκε με την Πράξη Προσχώρησης και επιτρέπει στη Φινλανδία να χορηγεί εθνικές ενισχύσεις, φαίνεται να είναι μεταβατικής φύσεως καθώς το σχετικό κείμενο παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να διαβιβάζει στο Συμβούλιο όχι μόνο την έκθεση αλλά επίσης “τις ενδεχόμενες αναγκαίες προτάσεις” όσον αφορά το εθνικό καθεστώς ενισχύσεων.

7.2. Εφαρμογή του συστήματος

Επιτρέπεται στη Φινλανδία να χορηγεί ενισχύσεις στους παραγωγούς εντός των ορίων που προβλέπονται για τις εκτάσεις και τα χρηματικά ποσά που καθορίζονται στις αποφάσεις 2001/60/EΚ και 2001/61/EΚ.

Κατά την περίοδο 2000–2002, φαίνεται ότι οι ενισχύσεις ήταν κατανεμημένες στο σύνολο της έκτασης παραγωγής, η οποία μερικές φορές υπερέβαινε την εγκριθείσα έκταση, με αποτέλεσμα τη μείωση του επιπέδου των ενισχύσεων. Μετά το 2002, άρχισε να χρησιμοποιείται η μέθοδος του συντελεστή μοναδιαίας ενίσχυσης.

7.3. Άλλα καθεστώτα ενισχύσεων

Τα περισσότερα από τα αναφερόμενα στο κεφάλαιο 4 καθεστώτα, εξαιρουμένου του καθεστώτος που βασίζεται στο άρθρο 141 της Πράξης Προσχώρησης, αποσκοπούν πρωταρχικά στην αντιστάθμιση των δυσμενών κλιματικών συνθηκών υπό τις οποίες οφείλουν να ασκούν τις δραστηριότητές τους οι φινλανδοί γεωργοί.

Ως εκ τούτου, οι λόγοι θέσπισης πολλών από τα καθεστώτα αυτά και των εθνικών ενισχύσεων στην παραγωγή σπόρων προς σπορά είναι οι ίδιοι, και η σωρευτική φύση των καθεστώτων ενίσχυσης που θεσπίστηκαν για κλιματικούς λόγους είναι προφανείς. Στο μέτρο που τα καθεστώτα ενίσχυσης εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό, είναι αναγκαίο να γίνει επανεκτίμηση της σχέσης μεταξύ του καθεστώτος εθνικών ενισχύσεων για την παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών (που εφαρμόζεται εδώ και 12 χρόνια) και των λοιπών καθεστώτων ενίσχυσης.

7.4. Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης

Η Φινλανδία έχει επιλέξει να εφαρμόσει ένα δυναμικό υβριδικό περιφερειακό μοντέλο από την 1η Ιανουαρίου 2006, το οποίο αποσκοπεί στην αποσύνδεση των κοινοτικών ενισχύσεων στους τομείς των αροτραίων καλλιεργειών και των σπόρων προς σπορά, με εξαίρεση τους σπόρους φλέοντος, για τους οποίους οι ενισχύσεις θα παραμείνουν συνδεδεμένες. Η διατήρηση επ’αόριστον του εθνικού καθεστώτος ενισχύσεων στην παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά θα σήμαινε διαρκή επανασύνδεση των ενισχύσεων στον τομέα αυτό και εξάλειψη των πλεονεκτημάτων της μεταρρύθμισης του 2003. Θα μπορούσε επίσης να έχει συνέπειες στο επίπεδο του ΠΟΕ.

Επιπλέον, οι σπόροι φλέοντος πολλαπλασιάζονται στη Φινλανδία υπό συνθήκες σχεδόν ιδανικές και αρκετά ανταγωνιστικές. Η διατήρηση των συνδεδεμένων ενισχύσεων στην παραγωγή φλέοντος είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα διασφαλίσει το υψηλό επίπεδο παραγωγής σπόρων φλέοντος στη Φινλανδία.

7.5. Πολλαπλασιασμός των σπόρων σε άλλες χώρες

Με βάση την αύξηση των εισαγωγών σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών κατά τη διάρκεια του 2004, έτους κατά το οποίο η εγχώρια παραγωγή εμφάνισε σημαντικές ελλείψεις, και με βάση την απότομη αύξηση των εισαγωγών σπόρων σιτηρών το 2003, φαίνεται ότι είναι δυνατόν να γίνεται ο πολλαπλασιασμός των σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών και σπόρων σιτηρών που προορίζονται για την φινλανδική αγορά και τις ειδικές κλιματικές συνθήκες της εκτός της Φινλανδίας.

7.6. Η παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά

Η παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά εμφάνισε αυξητική τάση κατά την περίοδο 2000–2005. Επιπλέον, η μέση απόδοση για την παραγωγή σπόρων σιτηρών προς σπορά αυξήθηκε κατά 44% και, κατ’επέκταση, το ύψος της ενίσχυσης ανά εκτάριο ακολούθησε την ίδια αύξηση.

Επιπλέον, ο αριθμός των ποικιλιών για τις οποίες χορηγείται εθνική ενίσχυση αυξήθηκε σημαντικά κατά την περίοδο 2000–2005.

7.7. Εισαγωγές στη Φινλανδία

Κατά την περίοδο 2000 έως 2005, η ποσότητα εισαγόμενων σπόρων σιτηρών βρισκόταν σε πολύ χαμηλό επίπεδο. Κατά την περίοδο αυτή σημειώθηκε μικρή αύξηση των εισαγόμενων ποσοτήτων αλλά το 2005 οι ποσότητες αυτές μειώθηκαν σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Κατά την περίοδο 2000 έως 2005, οι ποσότητες εισαγόμενων σπόρων ποωδών / κτηνοτροφικών φυτών μειώθηκαν κατά 79%, αντιστοιχώντας έτσι σε 6% της εγχώριας παραγωγής.

Το γεγονός ότι η εγχώρια παραγωγή μπορεί να αντικατασταθεί από εισαγωγές όταν η εγχώρια παραγωγή είναι χαμηλή, αποδεικνύει την ύπαρξη ανταγωνισμού μεταξύ της εγχώριας παραγωγής και των εισαγωγών στο πλαίσιο των ίδιων αγορών.

Δεν μπορεί συνεπώς να αποκλειστεί ότι οι εθνικές ενισχύσεις για την παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά λειτουργεί ως εμπόδιο στις εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων, καθιστώντας τη φινλανδική παραγωγή σπόρων προς σπορά τεχνητά ανταγωνιστική έναντι των εισαγωγών από άλλα κράτη μέλη.

8. Πρόταση

Με βάση τα συμπεράσματα της έκθεσης αυτής, επισυνάπτεται πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου.

Τα προβλεπόμενα μέτρα δεν έχουν επίπτωση στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 του Συμβουλίου, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση για τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που εγκρίθηκαν στη Φινλανδία για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά και ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά, συνοδευόμενη από τις αναγκαίες προτάσεις.

Οι διαπιστώσεις για τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που χορηγούνται στη Φινλανδία για την παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά διατυπώνονται με σαφήνεια στην έκθεση «για τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που εγκρίθηκαν στη Φινλανδία για ορισμένες ποσότητες σπόρων και σπόρων προς σπορά αντίστοιχα». Στην έκθεση αυτή περιγράφονται οι εξελίξεις στον τομέα της παραγωγής σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά στη Φινλανδία κατά την περίοδο 2000–2005.

Με βάση ειδικότερα τη δυνατότητα εφαρμογής άλλων προγραμμάτων ενισχύσεων με τα οποία αποζημιώνονται οι φινλανδοί γεωργοί για τις κλιματικές συνθήκες υπό τις οποίες ασκούν τις δραστηριότητές τους, την ανάγκη αποφυγής της διπλής αντιστάθμισης όπως και την πιθανή στρέβλωση του ανταγωνισμού από την εφαρμογή του εθνικού καθεστώτος ενισχύσεων, προτείνεται η εξάλειψη της παρεχόμενης στη Φινλανδία δυνατότητας να χορηγεί εθνικές ενισχύσεις για την παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά από το 2011, με εξαίρεση τους σπόρους φλέοντος για τους οποίους οι ενισχύσεις καταργήθηκαν το 2006. Το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 του Συμβουλίου, για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των σπόρων προς σπορά και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 και (ΕΟΚ) αριθ. 1674/72 τροποποιείται αναλόγως.

2007/0109 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις που χορηγεί η Φινλανδία για τους σπόρους προς σπορά και τους σπόρους σιτηρών προς σπορά

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 36 και το άρθρο 37 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[4],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 2005 για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των σπόρων προς σπορά και καταργήσεως των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2358/71 και (ΕΟΚ) αριθ. 1674/72[5], η Φινλανδία δύναται, λόγω των ιδιαίτερων κλιματικών συνθηκών της και εφόσον προηγηθεί σχετική άδεια εκ μέρους της Επιτροπής, να χορηγεί ενισχύσεις για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά που παράγονται στη χώρα αυτή.

(2) Η Επιτροπή, βασιζόμενη στα στοιχεία που της διαβίβασε η Φινλανδία, υπέβαλε στο Συμβούλιο έκθεση[6], σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1947/2005. Στην έκθεση αυτή διαπιστώνεται ότι οι παραγωγοί σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά στη Φινλανδία έχουν τη δυνατότητα να υπαχθούν και να επωφεληθούν από άλλα καθεστώτα ενισχύσεων, τα οποία αποζημιώνουν τους φινλανδούς γεωργούς για τις κλιματικές συνθήκες υπό τις οποίες ασκούν τις δραστηριότητές τους.

(3) Στην έκθεση αυτή βεβαιώνεται επίσης ότι οι παραγόμενες στη Φινλανδία ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά παρουσίασαν ανοδική τάση και ότι οι εισαγόμενες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά είναι μικρές σε σύγκριση με τις ποσότητες εγχώριας παραγωγής. Εκτίθενται επίσης στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι όταν μειωνόταν η εγχώρια παραγωγή σπόρων προς σπορά αυξάνονταν οι εξαγωγές και αντιστρόφως, πράγμα που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η υποκατάσταση εγχώριων σπόρων προς σπορά με εισαγόμενους είναι δυνατή, και ότι οι εθνικές φινλανδικές ενισχύσεις είναι δυνατόν να στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό με τα εισαγόμενα προϊόντα.

(4) Οι σπόροι φλέοντος του λειμώνιου πολλαπλασιάζονται στη Φινλανδία υπό σχεδόν ιδανικές και ανταγωνιστικές συνθήκες. Η διατήρηση των συνδεδεμένων ενισχύσεων όσον αφορά την παραγωγή φλέοντος του λειμώνιου παρέχει κίνητρα για την παραγωγή σπόρων προς σπορά φλέοντος του λειμώνιου στη Φινλανδία. Συνεπώς, πρέπει να σταματήσει η χορήγηση εθνικών ενισχύσεων για την παραγωγή σπόρων προς σπορά φλέοντος του λειμώνιου.

(5) Για τους λόγους αυτούς, και για την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, ενδείκνυται η παύση της παρεχόμενης στη Φινλανδία δυνατότητας να χορηγεί εθνικές ενισχύσεις για την παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά. Ωστόσο, για να δοθεί στους γεωργούς της Φινλανδίας η δυνατότητα να προσαρμοστούν σταδιακά στη νέα κατάσταση που θα διαμορφωθεί μετά την κατάργηση των εθνικών ενισχύσεων, είναι σκόπιμη η χορήγηση ενισχύσεων για την παραγωγή σπόρων προς σπορά και σπόρων σιτηρών προς σπορά, με εξαίρεση τους σπόρους φλέοντος του λειμώνιου, για μία τελευταία, πρόσθετη μεταβατική περίοδο, μετά την οποία θα καταργηθούν.

(6) Με σκοπό την ενδιάμεση επανεξέταση του εθνικού καθεστώτος ενισχύσεων, κρίνεται σκόπιμο να ζητηθεί από τη Φινλανδία η υποβολή αναλυτικής έκθεσης σχετικά με τα αποτελέσματα των χορηγούμενων εθνικών ενισχύσεων.

(7) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1947/2005 θα πρέπει, επομένως, να τροποποιηθεί αναλόγως,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στο άρθρο 8 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1947/2005, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

“2. Η Φινλανδία δύναται, εφόσον προηγηθεί σχετική άδεια εκ μέρους της Επιτροπής, να χορηγεί ενισχύσεις για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά, με εξαίρεση τους σπόρους προς σπορά φλέοντος του λειμώνιου ( Phleum pratense L. ), και για ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών προς σπορά, οι οποίες παράγονται αποκλειστικά στη Φινλανδία, μέχρι και το έτος συγκομιδής 2010.”

Μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2008 το αργότερο, η Φινλανδία διαβιβάζει στην Επιτροπή αναλυτική έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματα των ενισχύσεων που έχουν εγκριθεί."

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, …

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 246 της 5.11.1971, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 (ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1). Καταργήθηκε και αντικαταστάθηκε από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1947/2005 του Συμβουλίου (ΕΕ L 312 της 29.11.2005, σ. 3).

[2] ΕΕ L 21 της 23.1.2001, σ. 17.

[3] ΕΕ L 21 της 23.1.2001, σ. 18.

[4] ΕΕ C … της …, σ. ….

[5] ΕΕ L 312 της 29.11.2005, σ. 3.

[6] COM(2007) …