Πρόταση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τους όρους απόσπασης των μισθωτών εργαζομένων υπηκόων τρίτου κράτους στο πλαίσιο παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών (1999/C 67/09) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(1999) 3 τελικό - 1999/0012(COD)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 12 Φεβρουαρίου 1999)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 57, παράγραφος 2, και το άρθρο 66,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189Β της συνθήκης,

Εκτιμώντας:

(1) ότι, δυνάμει του άρθρου 3, στοιχείο γ), της συνθήκης, η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών, μεταξύ των κρατών μελών, συνιστά έναν από τους στόχους της Κοινότητας 7

(2) ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών περιλαμβάνει το δικαίωμα ενός φορέα παροχής υπηρεσιών να αποσπά το προσωπικό του ακόμη και αν δεν πρόκειται για πολίτες της Ένωσης, αλλά για υπηκόους τρίτου κράτους που βρίσκονται νομίμως στο εσωτερικό της Κοινότητας 7 ότι ως προσωπικό νοούνται επίσης οι διαχειριστές εταιρειών 7

(3) ότι η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν δημιουργεί άμεσα δικαιώματα υπέρ των εν λόγω μισθωτών εργαζομένων, αλλά ούτε θίγει τα δικαιώματα που έχουν ήδη αναγνωριστεί σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο ή δυνάμει διεθνών συμφωνιών, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων που καθιερώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, κυρίως σε ό,τι αφορά την οικογενειακή ζωή 7

(4) ότι οι φορείς παροχής υπηρεσιών που χρειάζεται να αποσπάσουν έναν μισθωτό εργαζόμενο υπήκοο τρίτου κράτους αντιμετωπίζουν τέτοιες δυσκολίες που είναι συχνά υποχρεωμένοι είτε να αρνούνται την παροχή είτε να υφίστανται επιζήμιες καθυστερήσεις 7 ότι οι προληπτικοί έλεγχοι που διενεργούνται από τα κράτη μέλη όπου πραγματοποιούνται οι παροχές πριν από κάθε απόσπαση επικαλύπτουν τους εκ των υστέρων ελέγχους και τους ελέγχους στη χώρα εγκατάστασης 7

(5) ότι οι αρχές του κράτους μέλους στο οποίο παρέχεται η υπηρεσία δεν διαθέτουν εγγυήσεις όσον αφορά τη νομιμότητα της κατάστασης του φορέα παροχής υπηρεσιών και του προς απόσπαση μισθωτού εργαζόμενου στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες 7 ότι τα κράτη μέλη ομοίως δεν διαθέτουν εγγυήσεις ότι οι αποσπώμενοι εργαζόμενοι θα επιστρέψουν μετά το πέρας της παροχής στο κράτος μέλος όπου εργάζονται κυρίως 7

(6) ότι ένα έγγραφο που αποκαλείται «κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ» και θα εκδίδεται από το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο φορέας παροχής υπηρεσιών πρέπει να αποτελέσει το μέσο που θα διευκολύνει τις αποσπάσεις προκειμένου ο φορέας παροχής να μπορεί να ενεργεί με βάση τις υφιστάμενες ή ενδεχόμενες αποσπάσεις στο πλαίσιο των τακτικών δραστηριοτήτων του, ακόμη και αν έχει έναν ή περισσότερους υπηκόους τρίτου κράτους στο προσωπικό του 7 ότι πρέπει να εναπόκειται στο φορέα παροχής υπηρεσιών να αποφασίσει αν θα ζητήσει τη χορήγηση του εν λόγω εγγράφου 7 ότι η παρούσα οδηγία δεν θίγει ούτε τις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της στο πλαίσιο της γενικής συμφωνίας για τις συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών (1) 7 ότι η «κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ» πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τα δεδομένα που είναι αναγκαία για την τήρηση της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (2) 7

(7) ότι το κράτος μέλος που εκδίδει την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους προβληματισμούς που εκφράζονται σχετικά με τη δημόσια τάξη στο πλαίσιο της καταπολέμησης της παράνομης μετανάστευσης, βεβαιώνοντας τη νομιμότητα της κατάστασης του εργαζομένου στο κράτος μέλος όπου ο φορέας παροχής υπηρεσιών απασχολεί τον υπήκοο τρίτου κράτους 7 ότι το έγγραφο αυτό διασφαλίζει ότι η κύρια δραστηριότητα του αποσπώμενου μισθωτού θα πραγματοποιείται στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο φορέας παροχής υπηρεσιών 7 ότι το εν λόγω έγγραφο πρέπει, συνεπώς, να διασφαλίζεται από τον κίνδυνο πλαστογράφησής του 7 ότι, ως εκ τούτου, δεν είναι πλέον απαραίτητη η απαίτηση θεώρησης εισόδου 7

(8) ότι η κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ που έχει εκδοθεί από κράτος μέλος πρέπει να παρέχει ως εκ τούτου την απαραίτητη εγγύηση ώστε κάθε άλλο κράτος μέλος στο οποίο θα πραγματοποιείται η παροχή υπηρεσιών θα αποδέχεται την είσοδο και τη διαμονή του προσώπου για τους σκοπούς μιας ή περισσοτέρων παροχών υπηρεσιών, δηλαδή τη διαμονή καθ' όλη τη διάρκεια και επ' ευκαιρία της εκπλήρωσης της παροχής υπηρεσιών 7 ότι η εν λόγω εγγύηση πρέπει να συνεπάγεται την υποχρέωση να μην θεωρείται η απόσπαση ως διακοπή της διαμονής και της επιτρεπόμενης μισθωτής δραστηριότητας, και ιδίως να γίνεται ξανά αποδεκτός ο αποσπασμένος εργαζόμενος σε κάθε περίπτωση 7 ότι το κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παροχή δεν πρέπει πλέον να επιβάλλει τις δικές του απαιτήσεις σε ό,τι αφορά την είσοδο, τη διαμονή και την πρόσβαση σε προσωρινή μισθωτή δραστηριότητα 7 ότι η παρούσα οδηγία δεν θίγει τους κανόνες αναγκαστικού δικαίου σχετικά με τους όρους εργασίας και απασχόλησης που πρέπει να πληρούνται στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παροχή, αλλά προβλέπονται από την οδηγία 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών (3).

(9) ότι κάθε κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παροχή υπηρεσιών πρέπει να μπορεί να επιβάλλει την υποχρέωση να γνωστοποιείται, πριν από την είσοδο του αποσπώμενου μισθωτού εργαζομένου στην επικράτειά του, η παρουσία του και η παροχή ή οι παροχές υπηρεσιών για τις οποίες αποσπάται 7 ότι η υποχρέωση υποβολής προαπαιτούμενης δήλωσης πρέπει να παρέχει σ' αυτό το κράτος μέλος τη δυνατότητα να λάβει, σε συγκεκριμένη περίπτωση, τα απαραίτητα μέτρα για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας στο πλαίσιο που καθορίζει η παρούσα οδηγία 7 ότι κάθε κράτος μέλος στο οποίο παρέχονται υπηρεσίες πρέπει να μπορεί επίσης να επιβάλλει την υποχρέωση να αποκτάται, μετά την είσοδο, ένας προσωρινός τίτλος διαμονής όταν η παροχή ή οι παροχές υπηρεσιών που αιτιολογούν την απόσπαση και τη διαμονή του μισθωτού εργαζομένου υπερβαίνουν τους έξι μήνες σε μια περίοδο δώδεκα μηνών 7

(10) ότι κάθε κράτος μέλος πρέπει επομένως να είναι σε θέση να ελέγχει, ιδίως κατά τη χορήγηση προσωρινού τίτλου διαμονής, ότι η διαμονή του αποσπώμενου μισθωτού εργαζομένου πραγματοποιείται για λόγους παροχής υπηρεσιών στο συγκεκριμένο κράτος μέλος 7 ότι η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών προσλαμβάνει πάντα προσωρινό χαρακτήρα. ο οποίος θα πρέπει να καθορίζεται σε συνάρτηση με τη συνέχεια, τη συχνότητα και τη διάρκεια της παροχής 7 ότι η διάρκεια ισχύος του προσωρινού τίτλου διαμονής, πρέπει να δύναται να περιορίζεται στη διάρκεια ισχύος της κάρτας παροχής υπηρεσιών - ΕΚ όταν το εν λόγω κράτος μέλος προτίθεται να χορηγήσει τίτλο διαμονής σύμφωνα με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών βάσει των δικών του εθνικών μηχανισμών για τις αποσπάσεις που υπερβαίνουν τους έξι ή δώδεκα μήνες αντιστοίχως 7

(11) ότι η πρακτική αποτελεσματικότητα της παρούσας οδηγίας επιβάλλει επίσης την ίση μεταχείριση μεταξύ υπηκόων τρίτων χωρών και πολιτών της Ένωσης που αποσπώνται ως μισθωτοί εργαζόμενοι σε ό,τι αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που έχουν αποκτηθεί στο εσωτερικό της Κοινότητας 7 ότι, βάσει της παρούσας οδηγίας, πρέπει να μπορεί να επικαλείται την εν λόγω ίση μεταχείριση μόνο ο φορέας παροχής υπηρεσιών που είναι εργοδότης του μισθωτού υπηκόου τρίτου κράτους 7 ότι αυτή η ίση μεταχείριση δεν πρέπει να περιλαμβάνει διπλώματα, πιστοποιητικά και άλλους που αποκτήθηκαν σε τρίτο κράτος και απλώς αναγνωρίζονται σε κράτος μέλος 7

(12) ότι τα κράτη μέλη δεν πρέπει να επιτρέπεται να παρέχουν ευνοϊκότερη μεταχείριση στους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός Κοινότητας σε σχέση με εκείνους που είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της Κοινότητας 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να παρεκκλίνουν από την παρούσα οδηγία για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας 7 ότι το πεδίο εφαρμογής της παρέκκλισης αυτής πρέπει να καθορίζεται έναντι των φορέων παροχής υπηρεσιών ως παρέκκλισης αυτής πρέπει να καθορίζεται έναντι των φορέων παροχής υπηρεσιών ως εργοδοτών και έναντι των μισθωτών υπηκόων τρίτου κράτους, βάσει του συντονισμού που προβλέπεται από την οδηγία 64/221/ΕΟΚ (4) του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1964, σχετικά με το συντονισμό των ειδικών μέτρων για τη μετακίνηση και τη διαμονή αλλοδαπών, τα οποία δικαιολογούνται για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 75/35/ΕΟΚ (5), και τούτο προκειμένου να ορίζεται ενιαίο πλαίσιο για το φορέα παροχής υπηρεσιών, ανεξάρτητα από την ιθαγένεια του προσωτικού του 7

(13) ότι είναι απαραίτητο για την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας να διασφαλιστεί η στενή συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών 7 ότι είναι χρήσιμο οι αρχές των κρατών μελών να εγκρίνουν μια κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ ενιαίου τύπου 7 ότι αρμόζει να ανατεθεί η αρμοδιότητα για την καθιέρωση του εν λόγω προτύπου και άλλων όρων σχετικά με την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ στην Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 1995 για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου (6).

(14) ότι η παρούσα οδηγία δεν επηρεάζει την αρμοδιότητα των κρατών μελών να καθορίζουν ποιοι υπήκοοι τρίτου κράτους γίνονται δεκτοί προκειμένου να εργαστούν ως μισθωτοί, με ποιες προϋποθέσεις αυτή η αποδοχή πρέπει να παρατείνεται, καθώς και ποια επαγγελματική δραστηριότητα είναι νομοθετικώς κατοχυρωμένη ή όχι στην επικράτεια των εν λόγω κρατών μελών 7

(15) ότι, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 3 Β, τρίτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΚ, η παρούσα οδηγία περιορίζεται σε εκείνο που είναι αναγκαίο για να επιτευχθεί ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών 7 ότι αφορά μόνο τους ελέγχους που προηγούνται της παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών, όχι όμως τους εκ των υστέρων ελέγχους που διενεργούνται στο κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παροχή 7 ότι περιορίζεται μόνο στην απόσπαση που δεν υπερβαίνει, σε κάθε περίπτωση τους δώδεκα μήνες κατ' ανώτατο όριο, καθώς και στην αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων που αποκτήθηκαν στο εσωτερικό της Κοινότητας,

(16) ότι για τους σκοπούς εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίζουν ένα σύστημα ενδεδειγμένων κυρώσεων 7

(17) ότι, το αργότερο τέσσερα χρόνια μετά την ημερομηνία μεταφοράς της παρούσας οδηγίας, στο εσωτερικό δίκαιο η Επιτροπή πρέπει να επανεξετάσει τους όρους εφαρμογής της, ώστε να προτείνει τις τυχόν απαραίτητες τροποποιήσεις,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι σε κράτος μέλος και οι οποίοι, στο πλαίσιο της παροχής διασυνοριακών υπηρεσιών, αποσπούν μισθωτούς εργαζόμενους υπηκόους τρίτου κράτους στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους.

Άρθρο 2

1. Όταν ο φορέας παροχής προτίθεται να αποσπάσει, στο πλαίσιο των τακτικών δραστηριοτήτων του, μισθωτό εργαζόμενο υπήκοο τρίτου κράτους σε ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο κάποιας από τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 3, στοιχεία α) και β) της οδηγίας 96/71/ΕΚ, το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο φορέας παροχής υπηρεσιών υποχρεούται να του χορηγήσει, με αίτησή του, ένα έγγραφο αποκαλούμενο «κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ».

Η κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ χορηγείται αν διαπιστώνεται:

α) ότι ο μισθωτός εργαζόμενος έχει την κατοικία του στο εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με τη νομοθεσία αυτού του κράτους μέλους,

β) ότι ο μισθωτός εργαζόμενος είναι εγγεγραμμένος στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης του αρμόδιου κράτους μέλους για επαγγελματική ασθένεια και εργατικό ατύχημα ή, αν δεν είναι ασφαλισμένος, ότι καλύπτεται από ασφάλιση σε περίπτωση επαγγελματικής ασθένειας και εργατικού ατυχήματος κατά τη διάρκεια των αποσπάσεων σε ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη.

2. Η κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ χορηγείται με διάρκεια ισχύος που καλύπτει το διάστημα κατά το οποίο ο μισθωτός εργαζόμενος έχει τακτική και πραγματική απασχόληση 7 η διάρκεια αυτή δεν μπορεί να υπερβαίνει:

α) τους δώδεκα μήνες σε περίπτωση τακτικής και πραγματικής απασχόλησης άνω των δώδεκα μηνών πριν από τη χορήγηση, ή

β) τους έξι μήνες σε περίπτωση τακτικής και πραγματικής απασχόλησης άνω των έξι μηνών πριν από τη χορήγηση.

Ως τακτική απασχόληση νοείται η εργασία που επιτελείται δυνάμει κοινοτικής ή εθνικής ρύθμισης ή άδειας του κράτους μέλους που εκδίδει την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ, καθιστώντας εφικτή την πρόσβαση σε θέση απασχόλησης είτε μόνο στην επιχείρηση του αιτούντος φορέα παροχής υπηρεσιών, είτε σε άλλον εργοδότη που είναι εγκατεστημένος στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

Ως πραγματική απασχόληση νοείται η εργασιά η οποία επιτελείται στην επικράτεια του κράτους μέλους που εκδίδει την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ.

3. Η κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ μπορεί να ανανεωθεί μόνο αν συντρέχουν εκ νέου οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2.

4. Η κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ συνιστά αυτοτελές έγγραφο, δικαιούχος του οποίου είναι ο φορέας παροχής υπηρεσιών και ο οποίος το θέτει στη διάθεση του αναγραφόμενου σ' αυτήν αποσπώμενου μισθωτού.

Η κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ περιέχει τα ακόλουθα:

α) τα στοιχεία του φορέα παροχής υπηρεσιών και του αποσπώμενου μισθωτού,

β) τη διάρκεια ισχύος της,

γ) την εκδίδουσα αρχή και το εκδίδον κράτος μέλος.

Οι ακριβείς όροι ως προς τα στοιχεία, το ενιαίο πρότυπο τού προς έκδοση εγγράφου και οι τεχνικές προδιαγραφές που αποτρέπουν την πλαστογράφησή του αποφασίζονται με εκτελεστικό κανονισμό σύμφωνα με τη διαδικασία του προβλέπεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1683/95.

5. Το κράτος μέλος που εκδίδει την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ δεν δύναται να θεωρήσει την απόσπαση για λόγους παροχής υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος ως διακοπή της διαμονής ή της μισθωτής δραστηριότητας του αποσπώμενου μισθωτού εργαζομένου.

Το κράτος μέλος που εκδίδει την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ δεν δύναται να αρνηθεί την εκ νέου αποδοχή του αποσπώμενου μισθωτού εργαζομένου στην επικράτειά του δυνάμει εθνικών κανονιστικών διατάξεων, ανεξάρτητα από τους λόγους της άρνησης.

Άρθρο 3

1. Κάθε κράτος μέλος στο οποίο παρέχονται υπηρεσίες αποδέχεται την είσοδο και τη διαμονή του μισθωτού εργαζομένου υπηκόου τρίτου κράτους στην επικράτειά του για τους σκοπούς μίας ή περισσοτέρων παροχών υπηρεσιών, αν το εν λόγω πρόσωπο κατέχει την κάρτα παροχής υπηρεσιών - ΕΚ και ταυτότητα ή διαβατήριο σε ισχύ, κατά τη διάρκεια της παροχής υπηρεσιών.

2. Κάθε κράτος μέλος στο οποίο παρέχονται υπηρεσίες δεν δύναται να επιβάλλει ούτε στον αποσπώμενο εργαζόμενο ούτε στο φορέα παροχής υπηρεσιών ως εργοδότη,

α) θεώρηση εισόδου ή εξόδου,

β) τίτλο ή άδεια διαμονής εκτός εκείνων που αναφέρονται στην παράγραφο 3,

γ) οποιαδήποτε έγκριση ή άδεια εργασίας σχετικά με την πρόσβαση σε θέση απασχόλησης, και

δ) ούτε άλλους όρους ισοδύναμους με τους αναφερόμενους υπό στοιχεία α), β) και γ).

3. Κάθε κράτος μέλος στο οποίο παρέχονται υπηρεσίες μπορεί να υποχρεώνει το φορέα παροχής να γνωστοποιεί την παρουσία του αποσπώμενου μισθωτού εργαζομένου, την προβλεπόμενη διάρκειά της και την παροχή ή τις παροχές υπηρεσιών που αιτιολογούν την εν λόγω απόσπαση, πριν από την είσοδο του εργαζομένου στην επικράτεια του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Αν η συνολική διάρκεια της υπό εξέτασης παροχής ή παροχών υπηρεσιών υπερβαίνει τους έξι μήνες σε περίοδο δώδεκα μηνών, το κράτος μέλος χορηγεί μετά την είσοδο του αποσπώμενου μισθωτού προσωρινό τίτλο διαμονής με τον οποίο πιστοποιεί την αποδοχή της διαμονής.

4. Για να διευκολύνει την παροχή υπηρεσιών, κάθε κράτος μέλος όπου πραγματοποιείται η παροχή διασφαλίζει την ίση μεταχείριση μεταξύ υπηκόων τρίτων κρατών και πολιτών της Ένωσης που έχουν αποσπαστεί ως μισθωτοί εργαζόμενοι για την παροχή υπηρεσιών σε ό,τι αφορά την αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και των άλλων τίτλων που το εξεταζόμενο πρόσωπο έχει αποκτήσει στο εσωτερικό της Κοινότητας με σκοπό να ασκήσει τη σχετική δραστηριότητα, και τα οποία χορηγήθηκαν από την αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους. Το κράτος μέλος ορίζει ότι ο φορέας παροχής υπηρεσιών ως εργοδότης αποφάσεων που δεν τηρούν την αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Άρθρο 4

1. Τα κράτη μέλη δεν παρέχουν ευνοϊκότερη μεταχείριση στους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός Κοινότητας σε σχέση με εκείνους που είναι εγκατεστημένοι στο εσωτερικό της Κοινότητας.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να παρεκκλίνουν από την παρούσα οδηγία μόνο για λόγους δημόσιας τάξης, δημόσιας ασφάλειας και δημόσιας υγείας 7 στην περίπτωση αυτή, η οδηγία 64/221/ΕΟΚ εφαρμόζεται αναλόγως.

Άρθρο 5

1. Τα κάτη μέλη καθορίζουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση της κάρτας παροχής υπηρεσιών - ΕΚ και του προσωρινού τίτλου διαμονής, καθώς και για τη συγκέντρωση των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, και τις γνωστοποιούν στην Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη. Λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να απλουστεύουν στον μέγιστο βαθμό τις διατυπώσεις, τις προθεσμίες και τις διαδικασίες απόκτησης των εν λόγω τίτλων, που χορηγούνται δωρεάν ή αντί καταβολής ποσού που δεν υπερβαίνει τα δικαιώματα και τέλη που απαιτούνται για τη χορήγηση των ταυτοτήτων στους ημεδαπούς.

2. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν τη συνεργασία μεταξύ των δημοσίων διοικητικών υπηρεσιών που, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, είναι αρμόδιες για τα θέματα που αφορούν την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας.

Η συνεργασία συνίσταται ιδίως στην απάντηση κάθε αιτιολογημένης αίτησης για πληροφόρηση. Παρέχεται δωρεάν και το ταχύτερο δυνατό.

Άρθρο 6

Τα κράτη μέλη καθορίζουν το σύστημα των κυρώσεων που επιβάλλονται σε περιπτώσεις παραβίασης των εθνικών διατάξεων που έχουν θεσπιστεί σε εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλιστεί η θέση τους σε εφαρμογή. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις αυτές το αργότερο μέχρι την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 8 και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους το συντομότερο δυνατό.

Άρθρο 7

Το αργότερο τέσσερα έτη μετά την προθεσμία που καθορίζεται στο άρθρο 8, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στα κράτη μέλη και, ενδεχομένως, προτείνει τροποποιήσεις.

Άρθρο 8

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2002 τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 9

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 10

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ L 336 της 23.12.1994, σ. 190.

(2) ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31.

(3) ΕΕ L 18 της 21.1.1997, σ.1.

(4) ΕΕ 56 της 4.4.1964, σ. 850/64.

(5) ΕΕ L 14 της 20.1.1975, σ. 14.

(6) ΕΕ L 164 της 14.7.1995, σ. 1.