[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 14.9.2009

COM(2009) 472 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

σχετικά με το έργο του κοινού φόρουμ της ΕΕ για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης κατά την περίοδο από το Μάρτιο του 2007 έως το Μάρτιο του 2009 και όσον αφορά σχετική πρόταση για την αναθεώρηση του κώδικα δεοντολογίας για την αποτελεσματική εφαρμογή της σύμβασης διαιτησίας (90/436/ΕΟΚ της 23ης Ιουλίου 1990) {SEC(2009) 1168} {SEC(2009) 1169}

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

σχετικά με το έργο του κοινού φόρουμ της ΕΕ για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης κατά την περίοδο από το Μάρτιο του 2007 έως το Μάρτιο του 2009 και όσον αφορά σχετική πρόταση για την αναθεώρηση του κώδικα δεοντολογίας για την αποτελεσματική εφαρμογή της σύμβασης διαιτησίας (90/436/ΕΟΚ της 23 ης Ιουλίου 1990)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Στόχος και πλαίσιο 4

2. Δραστηριότητες του κοινού φόρουμ της ΕΕ για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης από το Μάρτιο του 2007 έως το Μάρτιο του 2009 5

2.1. Πορίσματα του ΚΦΤΜ όσον αφορά τις κυρώσεις και τις τιμές μεταβίβασης 5

2.2. Πορίσματα του ΚΦΤΜ σχετικά με την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας 7

3. Η Σύμβαση Διαιτησίας και συναφή θέματα 11

4. Τρέχον και μελλοντικό πρόγραμμα εργασίας του ΚΦΤΜ 11

5. Συμπεράσματα της Επιτροπής 12

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 14

ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ 14

1. Στόχος και πλαίσιο

1. Οι τιμές μεταβίβασης είναι εκείνες με τις οποίες μια επιχείρηση μεταβιβάζει υλικά και άυλα αγαθά ή παρέχει υπηρεσίες σε συνδεδεμένες με αυτήν επιχειρήσεις. Μία βασική αρχή που πρέπει να τηρείται για φορολογικούς σκοπούς είναι ότι οι όροι υπό τους οποίους πραγματοποιούνται οι εν λόγω μεταβιβάσεις δεν θα πρέπει να παρεκκλίνουν από εκείνους που θα ίσχυαν μεταξύ μη συνδεδεμένων επιχειρήσεων. Η αρχή αυτή, αναφέρεται με την ονομασία «αρχή του πλήρους ανταγωνισμού» (arm’s length) και είναι διεθνώς αναγνωρισμένη μολονότι δεν εφαρμόζεται παντού. Προβλέπεται δε στο άρθρο 9 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ. Ο ΟΟΣΑ εξέδωσε κατευθυντήριες οδηγίες[1] για την εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού (arm's length principle) με σκοπό την αξιολόγηση των τιμών μεταβίβασης για συνδεδεμένες επιχειρήσεις.

2. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού και οι σχετικές κατευθυντήριες οδηγίες του ΟΟΣΑ είναι αποδεκτές και εφαρμόζονται από όλα τα κράτη μέλη. Εντούτοις, η ερμηνεία και η εφαρμογή των κατευθυντήριων οδηγιών του ΟΟΣΑ ενδέχεται να ποικίλλουν από τη μία χώρα στην άλλη. Οι διαφορετικές ερμηνείες θα μπορούσαν να αποτελέσουν πηγή αβεβαιότητας για τους φορολογούμενους, ενώ θα μπορούσαν επίσης να επηρεάσουν την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, στο βαθμό που ενέχουν τον κίνδυνο της διπλής φορολογίας των κερδών.

3. Η ταχεία και αποτελεσματική κατάργηση της διπλής φορολογίας, η οποία προκύπτει από τη διόρθωση των τιμών μεταβίβασης ή από διαφορετικές ερμηνείες των κατευθυντήριων οδηγιών του ΟΟΣΑ, αποτελεί βασικό ζήτημα στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. Κατά συνέπεια, το 1990 συνήφθη από όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ πολυμερής σύμβαση «για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας σε περίπτωση διορθώσεως των κερδών συνδεδεμένων επιχειρήσεων» (η «σύμβαση διαιτησίας» ή «ΣΔ[2]»).

4. Μετά από την ανακοίνωση που εξέδωσε η Επιτροπή το 2001[3], συστήθηκε από την Επιτροπή, τον Οκτώβριο του 2002, μία ομάδα εμπειρογνωμόνων, το κοινό φόρουμ της ΕΕ για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης (ΚΦΤΜ ΕΕ). Το ΚΦΤΜ έχει ως αποστολή να εξεύρει ρεαλιστικές λύσεις στα προβλήματα που ανακύπτουν στο πλαίσιο της εφαρμογής της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού και να διασφαλίσει την εξάλειψη τυχόν περιπτώσεων διπλής φορολογίας.

5. Η Επιτροπή εξέδωσε τρεις ανακοινώσεις, με τις οποίες προέβη σε απολογισμό των εργασιών του ΚΦΤΜ. Στην πρώτη ανακοίνωση[4] παρουσίαζε έναν κώδικα δεοντολογίας[5] για τη σύμβαση διαιτησίας, ο οποίος είχε ως στόχο τη διασφάλιση της αποτελεσματικότερης λειτουργίας της σύμβασης διαιτησίας. Στη δεύτερη ανακοίνωση[6] εξέθετε τον κώδικα δεοντολογίας[7] σχετικά με τις απαιτήσεις τεκμηρίωσης για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης εντός της ΕΕ — την τεκμηρίωση για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης στην ΕΕ (ΤΤΜ ΕΕ). Ο κώδικας δεοντολογίας σχετικά με την ΤΤΜ ΕΕ αποσκοπούσε στη διασφάλιση συνεκτικής προσέγγισης μέσω του καθορισμού του είδους των εγγράφων τα οποία τα κράτη μέλη θα έπρεπε να απαιτούν και να αποδέχονται στο πλαίσιο της εφαρμογής των εθνικών κανόνων τους στον τομέα των τιμών μεταβίβασης. Η τρίτη ανακοίνωση[8] εξέθετε τις κατευθυντήριες γραμμές για τις συμφωνίες προκαθορισμένων τιμών (ΣΠΤ) στην ΕΕ. Οι ΣΠΤ θεωρούνται αποτελεσματικό μέσο για την αποφυγή αντιδικιών, δεδομένου ότι παρέχουν εκ των προτέρων εγγυήσεις όσον αφορά τη χρησιμοποιούμενη μεθοδολογία για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης.

6. Στην παρούσα τέταρτη ανακοίνωση εκτίθεται το έργο του ΚΦΤΜ κατά τα τελευταία δύο έτη και, στο παράρτημά της, παρουσιάζεται ο αναθεωρημένος κώδικας δεοντολογίας όσον αφορά την σύμβαση διαιτησίας. Στο πλαίσιο δραστηριοτήτων παρακολούθησης σχετικά με την εφαρμογή του υφιστάμενου κώδικα δεοντολογίας, συμφωνήθηκε ότι η ορισθείσα από τον κώδικα δεοντολογίας προθεσμία των τριών ετών για την επίλυση των διαφορών θα ήταν δύσκολο να τηρηθεί και ότι απαιτούνταν συμπληρωματικές εργασίες προκειμένου να αποσαφηνιστεί η διαδικασία για τη διευκόλυνση της επίλυσης των διαφορών εντός του εν λόγω τριετούς χρονικού ορίζοντα. Κατά συνέπεια, προτείνονται ορισμένες αναθεωρήσεις που θα παράσχουν την αναγκαία αποσαφήνιση συγκεκριμένων διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας.

2. Δραστηριότητες του κοινού φόρουμ της ΕΕ για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης από το Μάρτιο του 2007 εως το μαρτιο του 2009

7. Κατά την συγκεκριμένη περίοδο, το ΚΦΤΜ εκπόνησε δύο εκθέσεις: η πρώτη, η οποία εγκρίθηκε ομόφωνα, αφορά τις κυρώσεις και τις τιμές μεταβίβασης και για τη δεύτερη, που αφορά την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας, εκφράστηκαν πολλές επιφυλάξεις σχετικά με τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση. Οι εκθέσεις αυτές δημοσιεύονται μαζί με την παρούσα ανακοίνωση ως έγγραφα εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής. Οι συστάσεις του ΚΦΤΜ, που περιλαμβάνονται στην έκθεσή του σχετικά με την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της ΣΔ, ενσωματώθηκαν στον συνημμένο στην παρούσα ανακοίνωση αναθεωρημένο κώδικα δεοντολογίας για τη ΣΔ.

2.1. Πορίσματα του ΚΦΤΜ όσον αφορά τις κυρώσεις και τις τιμές μεταβίβασης

8. Το ΚΦΤΜ αναγνώρισε, στο πρώτο πρόγραμμα εργασιών του, το γεγονός ότι το ζήτημα των κυρώσεων προκαλούσε στις πολυεθνικές επιχειρήσεις σοβαρές ανησυχίες. Το θέμα αυτό εξετάστηκε από το ΚΦΤΜ σε δύο περιπτώσεις: όταν ένα μέλος του φόρουμ, ο καθηγητής κ. Maisto εκπόνησε μελέτη σχετικά με τη διαχείριση των κυρώσεων από τα κράτη μέλη της ΕΕ, και όταν συζητήθηκαν στο πλαίσιο του ΚΦΤΜ οι απαιτήσεις τεκμηρίωσης στον τομέα της τιμολόγησης συναλλαγών.

9. Οι εργασίες αυτές επιβεβαίωσαν το γεγονός ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ διαθέτουν κανόνες που αποσκοπούν στη συμμόρφωση των φορολογούμενων με την εθνική φορολογική νομοθεσία. Οι κανόνες αυτοί δύνανται να ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Στον τομέα των τιμών μεταβίβασης, οι κυρώσεις επιβάλλονται κατά κανόνα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις τεκμηρίωσης στον τομέα της τιμολόγησης συναλλαγών, εφόσον ο φορολογούμενος δεν επιδείξει πνεύμα συνεργασίας και σε περίπτωση που τα δηλωθέντα κέρδη είναι μικρότερα από τα πραγματικά.

10. Οι κυρώσεις μπορούν να λάβουν τη μορφή είτε αποτρεπτικών μέτρων νομισματικού χαρακτήρα, για παράδειγμα επιβολή αυξημένου φόρου ή καταβολή πρόσθετου τέλους, λόγω καταβληθέντων φόρων κατώτερων των οφειλομένων, ποσό που προστίθεται στο ποσό του μη καταβληθέντος φόρου, ή άλλα μέτρα, όπως για παράδειγμα η αντιστροφή του βάρους αποδείξεως σε περίπτωση που ο φορολογούμενος δεν έχει ενεργήσει καλοπίστως.

11. Οι κυρώσεις πρέπει πάντοτε να διαχωρίζονται από τους τόκους που απαιτούνται σε περίπτωση καθυστερημένης πληρωμής του φορολογικού χρέους, οι οποίοι επιβάλλονται για την αντιστάθμιση της διαχρονικής αξίας του χρήματος.

12. Όσον αφορά τις κυρώσεις τις σχετικές με την τεκμηρίωση για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης, το ΚΦΤΜ έκρινε ότι το ζήτημα έχει ήδη αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο του σχετικού με το ζήτημα αυτό κώδικα δεοντολογίας, στον οποίο διατυπώθηκαν οι ακόλουθες συστάσεις:

‘Τα κράτη μέλη δεν πρέπει να επιβάλλουν κυρώσεις που συνδέονται με την τεκμηρίωση στις περιπτώσεις που οι φορολογούμενοι συμμορφώνονται καλή τη πίστει προς τις απαιτήσεις της τυποποιημένης και πλήρους τεκμηρίωσης σύμφωνα με το παράρτημα ή προς τις εθνικές απαιτήσεις τεκμηρίωσης ενός κράτους μέλους, με τον δέοντα τρόπο και εντός εύλογης προθεσμίας και χρησιμοποιούν δεόντως την τεκμηρίωσή τους για να καθορίσουν τις τιμές μεταβίβασης υπό συνθήκες πλήρους ανταγωνισμού.

…

Οι φορολογούμενοι αποφεύγουν τις κυρώσεις όσον αφορά τη συνεργασία, όταν έχουν συμφωνήσει να υιοθετήσουν την προσέγγιση TΤΜ ΕΕ και προσκομίζουν, κατόπιν ειδικού αιτήματος ή κατά τη διάρκεια φορολογικού ελέγχου, κατά τον δέοντα τρόπο και εντός εύλογης προθεσμίας πρόσθετες πληροφορίες και έγγραφα εκτός της TΤΜ ΕΕ που αναφέρεται στην παράγραφο 18.’

13. Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι το καθεστώς επιβολής κυρώσεων υπόκειται στην εθνική νομοθεσία και αναγνωρίζοντας ότι, κατά κανόνα, τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν χωριστά συστήματα επιβολής κυρώσεων για τη διόρθωση των τιμών μεταβίβασης, το ΚΦΤΜ διαπίστωσε ότι η διάδραση μεταξύ των τιμών μεταβίβασης και των κυρώσεων είναι ένα ζήτημα που θα αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο των ισχυόντων στα κράτη μέλη καθεστώτων επιβολής κυρώσεων.

14. Εντούτοις, το ΚΦΤΜ συμφώνησε με τρία επιπλέον πορίσματα:

(α) Για τις κυρώσεις που αφορούν διορθώσεις των τιμών μεταβίβασης, το ΚΦΤΜ αναγνώρισε το γεγονός ότι ο καθορισμός των τιμών μεταβίβασης δεν αποτελεί θετική επιστήμη· συνήθως υπάρχει ένα φάσμα δυνατοτήτων για την επίτευξη τιμής πλήρους ανταγωνισμού. Κατά συνέπεια, δεν ενδείκνυται να επιβάλλουν αυτομάτως κυρώσεις οι φορολογικές διοικήσεις, χωρίς να εξετάζουν τα γεγονότα της υπόθεσης, απλώς και μόνο διότι η τιμή μεταβίβασης αποδείχθηκε εσφαλμένη.

(β) Σε ότι αφορά την ακύρωση ή την ελάφρυνση των κυρώσεων σε περίπτωση η υπόθεση αποτέλεσε αντικείμενο της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας (ΔΑΣ) που προβλέπεται από τη σύμβαση για τη διπλή φορολόγηση ή της διαδικασίας στο πλαίσιο της σύμβασης διαιτησίας: στην πράξη, οι κυρώσεις μειώνονται ή διαγράφονται κατά κανόνα μετά από αναθεώρηση προς τα κάτω στο πλαίσιο αρχικού διακανονισμού μεταξύ του φορολογούμενου και της φορολογικής διοίκησης, ή κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των φορολογικών διοικήσεων που συμμετέχουν στη ΔΑΣ ή στη διαδικασία ΣΔ με σκοπό τον περιορισμό της διόρθωσης των τιμών μεταβίβασης. Το ΚΦΤΜ έκρινε σκόπιμο να επαναλάβει ότι η μείωση των κυρώσεων θα πρέπει να είναι ανάλογη της προς τα κάτω αναθεώρησης. Κατά τον τρόπο αυτό, οι κυρώσεις θα ευθυγραμμίζονται με τις τελικές συμφωνηθείσες τιμές μεταβίβασης. Εντούτοις, τούτο δεν θα συνέβαινε απαραίτητα στην περίπτωση ποινικών κυρώσεων ή κυρώσεων που θεωρούνται σοβαρές δυνάμει της σύμβασης διαιτησίας.

(γ) Τέλος, το ΚΦΤΜ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, όσον αφορά τη σύμβαση διαιτησίας και το ενδεχόμενο απαγόρευσης της προσφυγής σε αυτήν σε περίπτωση σοβαρών κυρώσεων, το ζήτημα θα πρέπει να εξεταστεί στην έκθεση σχετικά με τη σύμβαση διαιτησίας (βλ. σημείο 2.2 παράγραφος 17).

2.2. Πορίσματα του ΚΦΤΜ σχετικά με την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας

15. Ο στόχος του πρώτου κώδικα δεοντολογίας ήταν η διασφάλιση αποτελεσματικότερης και περισσότερο ενιαίας εφαρμογής της σύμβασης διαιτησίας από όλα τα κράτη μέλη και η θέσπιση διαδικασιών έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η ομαλή και έγκαιρη διεξαγωγή των διαφόρων φάσεων που προβλέπονται στη σύμβαση διαιτησίας. Ο κώδικας δεοντολογίας περιελάμβανε επίσης σύσταση στα κράτη μέλη για την αναστολή της είσπραξης φορολογικών οφειλών κατά τη διάρκεια των διασυνοριακών διαδικασιών επίλυσης διαφορών.

16. Με βάση την πρακτική πείρα που έχει αποκτηθεί από την έγκριση, το 2004, του πρώτου κώδικα δεοντολογίας, τα μέλη του ΚΦΤΜ ήταν της γνώμης ότι θα ήταν χρήσιμη μία κοινή προσέγγιση όσον αφορά την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων. Ειδικότερα, τα θέματα που εντοπίστηκαν ήταν τα ακόλουθα: σοβαρές κυρώσεις, πεδίο εφαρμογής της ΣΔ (τριγωνικές περιπτώσεις τιμών μεταβίβασης και περιπτώσεις χαμηλής κεφαλαιοποίησης), είσπραξη/καταβολή τόκων από φορολογικές διοικήσεις σε περίπτωση εξέτασης μιας υπόθεσης στο πλαίσιο της ΣΔ, η λειτουργία της ΣΔ (κανόνες σχετικοί με την προθεσμία για τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής, κριτήρια για την αξιολόγηση της ανεξαρτησίας των ανεξάρτητων προσωπικοτήτων), ημερομηνία από την οποία μπορεί να εφαρμοστεί η ΣΔ στο πλαίσιο μιας υπόθεσης και διάδραση μεταξύ της ΣΔ και της επίλυσης διαφορών σε εθνική κλίμακα.

17. Συζητήθηκε επίσης από το ΚΦΤΜ το θέμα των σοβαρών κυρώσεων (άρθρο 8 παράγραφος 1 της ΣΔ), που συνίσταται στο ενδεχόμενο να απαγορευθεί η προσφυγή στη ΣΔ σε περίπτωση που ο φορολογούμενος φέρει την ευθύνη σοβαρών παραβάσεων. Το εν λόγω άρθρο συμπληρώνεται από μονομερείς δηλώσεις κρατών μελών, στις οποίες τα κράτη αυτά διευκρινίζουν ποιες θεωρούν σοβαρές κυρώσεις. Ορισμένα κράτη μέλη αναγνωρίζουν τώρα το γεγονός ότι οι κυρώσεις που περιγράφονται στις μονομερείς δηλώσεις τους δεν θα μπορούσαν να θεωρηθούν σοβαρές. Επιπλέον, από το 1995, οι φορολογικές διοικήσεις έχουν αποκτήσει μεγαλύτερη πείρα στις αντιδικίες σχετικά με τις τιμές μεταβίβασης και ουσιαστικά η προσφυγή στη ΣΔ απαγορεύθηκε σε ελάχιστες περιπτώσεις. Συνεπώς, το ΚΦΤΜ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι σοβαρές κυρώσεις θα έπρεπε να επιβάλλονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως στις περιπτώσεις απάτης και κάλεσε τα κράτη μέλη να εκφράσουν σαφέστερα το συμπέρασμα αυτό στις μονομερείς δηλώσεις τους.

18. Το ΚΦΤΜ εξέτασε το βαθμό στον οποίο καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της ΣΔ οι περιπτώσεις «χαμηλής κεφαλαιοποίησης». Αναγνωρίστηκε ομόφωνα ότι οι προσαρμογές του επιτοκίου δανείων μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων εμπίπτουν στο εν λόγω πεδίο εφαρμογής. Εντούτοις, τα μέλη των φορολογικών διοικήσεων εξέφρασαν αποκλίνουσες απόψεις σε ό,τι αφορά το ειδικό ζήτημα κατά πόσο καλύπτονται και οι διορθώσεις του ποσού ενός δανείου, γεγονός που με τη σειρά του θίγει ευρύτερα θέματα σχετικά με τη δανειοληπτική ικανότητα εν γένει. Όπως προκύπτει από πολλές παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν για τη σύσταση του ΚΦΤΜ σχετικά με τους κανόνες κατά των καταχρήσεων (ΚκΚ), το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο εάν η διόρθωση των κερδών που συνδέονται με τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση θεωρηθεί ότι είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής των ΚκΚ από τα κράτη μέλη και όχι από τους γενικούς κανόνες τους στον τομέα του πλήρους ανταγωνισμού.

19. Η μεγάλη πλειονότητα των κρατών μελών κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ΣΔ καλύπτει τις περιπτώσεις χαμηλής κεφαλαιοποίησης στο βαθμό που παραπέμπει σαφώς στους «συμφωνηθέντες ή επιβληθέντες όρους με τους οποίους συνδέονται οι δύο επιχειρήσεις στο πλαίσιο των εμπορικών ή οικονομικών τους σχέσεων». Κατά συνέπεια, οι διορθώσεις οι σχετικές με τους συμφωνηθέντες ή επιβληθέντες όρους όσον αφορά τα επιτόκια, το ύψος του δανείου και τη δανειοληπτική ικανότητα καλύπτονται από τη ΣΔ. Μια σημαντική μειοψηφία δεν συμφώνησε με το συμπέρασμα αυτό, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι οι ΚκΚ και η εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού σε μία οικονομική συναλλαγή αποτελούν διαφορετικές έννοιες και επομένως οι διορθώσεις του ποσού του δανείου ή της δανειοληπτικής ικανότητας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ΣΔ.

20. Βασιζόμενη στο κείμενο της ΣΔ, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι το άρθρο 4 παράγραφος 1 είναι αρκετά ευρύ για να καλύψει όλες τις πτυχές των κανόνων σχετικά με τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση, είτε πρόκειται για επιτόκια είτε για το ύψος του δανείου, δεδομένου ότι όλες οι πτυχές αυτές επηρεάζουν τελικά τα κέρδη των συνδεδεμένων επιχειρήσεων.

21. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί το γεγονός ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΔΕΚ), εφαρμόζοντας την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, παραπέμπει επίσης στις διάφορες αυτές πτυχές των κανόνων σχετικά με τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση[9]. Όσον αφορά την ειδική πτυχή των διορθώσεων που προκύπτουν, στο σύνολό τους ή εν μέρει, από την εφαρμογή των εθνικών κανόνων κατά των καταχρήσεων (ΚκΚ), η Επιτροπή, με βάση την πρόσφατη σχετική νομολογία του ΔΕΚ και όπως ήδη αναπτύχθηκε εν μέρει στην ανακοίνωσή της για τα μέτρα κατά των καταχρήσεων[10], εξάγει το συμπέρασμα ότι, μόνο σε διασυνοριακές καταστάσεις, οι εν λόγω διορθώσεις θα πρέπει να περιορίζονται στις συναλλαγές που αντιπροσωπεύουν, συνολικά ή εν μέρει, μια σαφώς τεχνητή ρύθμιση. Επιπλέον, ο κανόνας πρέπει να έχει ως αποκλειστικό σκοπό τη δίκαια τιμολόγηση της συναλλαγής.

22. Δεδομένου ότι η ΣΔ αφορά τις διορθώσεις που συνδέονται με την εφαρμογή της αρχής του πλήρους ανταγωνισμού, δεν θα υπήρχε λόγος να μην εφαρμόζεται η εν λόγω σύμβαση διαιτησίας στις προαναφερθείσες περιπτώσεις. Συνεπώς, η Επιτροπή προτρέπει όλες τις φορολογικές διοικήσεις να αποδεχθούν την ερμηνεία αυτή, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η ευρύτερη δυνατή πρόσβαση στα πλεονεκτήματα τα οποία προσφέρει η διαδικασία ΣΔ.

23. Το φόρουμ επανεξέτασε την εφαρμογή της υφιστάμενης σύμβασης διαιτησίας και του σχετικού κώδικα δεοντολογίας στις περιπτώσεις διπλής φορολογίας που προέκυψαν από τη συμμετοχή περισσοτέρων των δύο μερών από ευρωπαϊκές χώρες στη συναλλαγή. Κατά την εξέταση του ζητήματος αυτού, απαιτήθηκε ένας ορισμός για το είδος της συγκεκριμένης υπόθεσης και συμφωνήθηκαν τα ακόλουθα: μία τριγωνική υπόθεση είναι εκείνη στην οποία δύο κράτη μέλη στο πλαίσιο διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας (ΔΑΣ) δεν δύνανται, εφαρμόζοντας την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, να επιλύσουν πλήρως τυχόν προβλήματα διπλής φορολογίας που προκύπτουν σε μία υπόθεση που αφορά τις τιμές μεταβίβασης, διότι μία συνδεδεμένη επιχείρηση — όπως ορίζεται στη σύμβαση διαιτησίας — που είναι εγκατεστημένη σε ένα τρίτο κράτος μέλος και εγγεγραμμένη στα μητρώα των δύο αρμόδιων αρχών της ΕΕ (τα αποδεικτικά στοιχεία βασίζονται σε συγκριτική ανάλυση που περιλαμβάνει λειτουργική ανάλυση και άλλα συναφή πραγματικά στοιχεία) διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λήψη αποτελέσματος αντίθετου προς την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού σε σειρά ανάλογων συναλλαγών ή εμπορικών/οικονομικών σχέσεων και αναγνωρίζεται από τον φορολογούμενο ο οποίος επλήγη από τη διπλή φορολογία και ζητά την εφαρμογή της διαδικασίας ΔΑΣ .

24. To ΚΦΤΜ συμφώνησε ότι οι αντιδικίες σχετικά με τις τιμές μεταβίβασης σε τριγωνικές υποθέσεις στις οποίες παρεμβαίνουν μόνο αρμόδιες αρχές της ΕΕ εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της σύμβασης διαιτησίας. Το φόρουμ εξέτασε επίσης το είδος της πρακτικής καθοδήγησης που θα μπορούσε να παρασχεθεί προκειμένου να διευκολυνθεί η επίλυση των εν λόγω υποθέσεων.

25. Λαμβάνοντας υπόψη τη διατυπωθείσα στον πρώτο κώδικα δεοντολογίας σύσταση για την αναστολή της είσπραξης των φορολογικών χρεών κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας, το ΚΦΤΜ εξέτασε τη δυνατότητα αναστολής της καταβολής των τόκων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας. Όλες οι φορολογικές διοικήσεις θα μπορούσαν να συμφωνήσουν ότι οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να ζημιώνονται από την ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων σε ό,τι αφορά τις πληρωμές και τις επιστροφές των τόκων κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας. Το ΚΦΤΜ συνέστησε συνεπώς στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μία από τις ακόλουθες προσεγγίσεις: 1) είσπραξη ή επιστροφή φόρων χωρίς τόκους· 2) είσπραξη ή επιστροφή φόρων με τόκους· 3) κάθε υπόθεση πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση όσον αφορά την είσπραξη ή την επιστροφή τόκων (ενδεχομένως κατά τη διάρκεια της ΔΑΣ). Οι αρμόδιες αρχές, εξετάζοντας και υιοθετώντας την πλέον ενδεδειγμένη προσέγγιση από τις ανωτέρω τρεις προτεινόμενες, έχουν τη δυνατότητα να ενεργήσουν κατά τρόπο που να μην πλήττονται οι φορολογούμενοι από την ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων σχετικά με την καταβολή τόκων κατά τις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο της ΔΑΣ. Η Επιτροπή ενθαρρύνει την έγκριση της εν λόγω διαδικασίας.

26. Η διαδικασία αμοιβαίου διακανονισμού είχε ως στόχο να διευκολύνει την επίλυση διαφορών εντός προθεσμίας τριών ετών. Από τα στατιστικά δεδομένα[11] προκύπτει σαφώς ότι για την επίλυση τόσο μεγάλου αριθμού υποθέσεων απαιτείται μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από τρία έτη. Η έλλειψη συγκεκριμένης προθεσμίας για τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 θεωρήθηκε ως σοβαρό μειονέκτημα της διαδικασίας της σχετικής με τη σύμβαση διαιτησίας. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το ΚΦΤΜ συμφώνησε ότι η σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής πρέπει να πραγματοποιείται εντός έξι μηνών από τη λήξη της αρχικής φάσης της διαδικασίας ΣΔ, όπως ορίζεται στο άρθρο 7 της ΣΔ.

27. Ένα επιπλέον πρόβλημα που συνεπάγεται καθυστερήσεις είναι η δυσκολία επίτευξης συμφωνίας για το βαθμό στον οποίο είναι πράγματι ανεξάρτητη μία προσωπικότητα που ορίζεται μέλος της συμβουλευτικής επιτροπής. Το ΚΦΤΜ συμφώνησε ότι θα ήταν επωφελής η χρήση τυποποιημένης δήλωσης. Οι ανεξάρτητες προσωπικότητες που επιλέγονται θα πρέπει να υπογράψουν δήλωση με την οποία αποδέχονται το διορισμό τους, καθώς και μια δήλωση ανεξαρτησίας για την υπό εξέταση συγκεκριμένη περίπτωση. Επιπλέον, το ΚΦΤΜ συμφώνησε επίσης ότι οι ανεξάρτητες προσωπικότητες δεν πρέπει να είναι απαραιτήτως κάτοικοι του κράτους που τους διορίζει, θα πρέπει όμως να είναι υπήκοοι συμβαλλόμενου κράτους της ΣΔ και να κατοικούν εντός της επικράτειας στην οποία εφαρμόζεται η ΣΔ, όπως ορίζεται στο άρθρο 16 της ΣΔ.

28. Το ΚΦΤΜ διευκρίνισε επίσης την ημερομηνία από την οποία μία υπόθεση είναι παραδεκτή δυνάμει της ΣΔ, από τη στιγμή που μία χώρα θα προσχωρήσει στη ΣΔ. Το ΚΦΤΜ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μία περίπτωση καλύπτεται από τη ΣΔ εφόσον υποβληθεί σχετική αίτηση εντός της χρονικής περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 6 της ΣΔ, μετά όμως από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της προσχώρησης νέων κρατών στη ΣΔ, ακόμα και αν η διόρθωση αφορά προηγούμενα οικονομικά έτη.

29. Το ΚΦΤΜ παρέσχε επίσης ορισμένες διευκρινίσεις σχετικά με το άρθρο 7 της ΣΔ και όσον αφορά τη διάδραση μεταξύ διαδικασιών αμοιβαίας συμφωνίας και άσκησης δικαστικής προσφυγής. Κάθε κράτος μέλος παρέσχε πληροφορίες για την αποσαφήνιση της επικρατούσας κατάστασης στην περίπτωσή του. Περαιτέρω πληροφορίες διατίθενται στο παράρτημα VIII της έκθεσης του ΚΦΤΜ σχετικά με την ερμηνεία ορισμένων διατάξεως της ΣΔ.

3. Η Σύμβαση Διαιτησίας και συναφή θέματα

30. Όσον αφορά την επιτευχθείσα πρόοδο της διαδικασίας επικύρωσης της σύμβασης για την προσχώρηση νέων κρατών μελών στη σύμβαση διαιτησίας[12], η διαδικασία επικύρωσης ολοκληρώθηκε το 2009.

31. Στις 23 Ιουνίου 2008, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση[13] επεκτείνοντας το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης διαιτησίας με την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Η απόφαση άρχισε να ισχύει την 1η Ιουλίου 2008.

32. Σχεδόν σε όλα τα κράτη μέλη οι φορολογούμενοι καλύπτονται πλέον για τις μελλοντικές συναλλαγές τους από τη σύμβαση διαιτησίας. Περισσότερες πληροφορίες διατίθενται στο δικτυακό τόπο του Συμβουλίου[14].

33. Τα κράτη μέλη έχουν επίσης ανακοινώσει την εφαρμογή της σύστασης σχετικά με την αναστολή της είσπραξης της φορολογικής οφειλής που περιλαμβανόταν στον κώδικα δεοντολογίας που εγκρίθηκε το 2004. Μέχρι το τέλος Μαρτίου 2009, όλα τα κράτη μέλη είχαν επιβεβαιώσει ότι η εν λόγω αναστολή ήταν ήδη ή θα καθίστατο εφαρμόσιμη. Περαιτέρω πληροφορίες διατίθενται στο παράρτημα IX της έκθεσης του ΚΦΤΜ σχετικά με την ερμηνεία ορισμένων διατάξεως της ΣΔ. Το ζήτημα αυτό απαιτεί μελλοντική παρακολούθηση προκειμένου να εξεταστεί ο τρόπος με τον οποίο εφαρμόζεται στην πράξη η εν λόγω αναστολή.

34. Από την ετήσια έκθεση παρακολούθησης που εκπονήθηκε προκειμένου να καθοριστεί ο αριθμός των εκκρεμουσών περιπτώσεων στο πλαίσιο της σύμβασης διαιτησίας της ΕΕ προέκυψε ότι έχει μειωθεί ο αριθμός των επί μακρόν εκκρεμουσών περιπτώσεων διπλής φορολογίας οι οποίες αφορούν τις τιμές μεταβίβασης. Η Επιτροπή κρίνει ότι η τάση αυτή αποτελεί σημαντικό βήμα προόδου.

35. Εντούτοις, από τον πίνακα προκύπτει ότι ο αριθμός των νέων περιπτώσεων τιμών μεταβίβασης εξακολουθεί να αυξάνεται και επομένως η εξάλειψη της διπλής φορολογίας στις περιπτώσεις αυτές εξακολουθεί να απαιτεί αυξημένους πόρους.

4. Τρέχον και μελλοντικό πρόγραμμα εργασίας του ΚΦΤΜ

36. Το πρόγραμμα εργασίας που συμφωνήθηκε το 2007 περιλαμβάνει τα ακόλουθα θέματα: υπηρεσίες στο πλαίσιο του ιδίου ομίλου, μικρομεσαίες επιχειρήσεις, ρυθμίσεις κατανομής του κόστους και παρακολούθηση των εγκριθέντων μέσων. Το 2008, το ΚΦΤΜ άρχισε να εξετάζει το ζήτημα των υπηρεσιών εντός του ομίλου.

37. Μελλοντικά, το φόρουμ θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί τη διαδικασία, εξετάζοντας την εφαρμογή του κώδικα δεοντολογίας σχετικά με την τεκμηρίωση των τιμών μεταβίβασης και τις κατευθυντήριες οδηγίες για τις ΣΠΤ. Στόχος είναι να υποβάλλουν τα κράτη μέλη καθώς και τα μέλη που εκπροσωπούν τις επιχειρήσεις εκθέσεις για την εφαρμογή των διαφόρων μέσων και για τα πρακτικά προβλήματα που ανακύπτουν κατά την εν λόγω εφαρμογή. Οι επόμενες δραστηριότητες παρακολούθησης, που θα ξεκινήσουν το 2009, θα αφορούν τον κώδικα δεοντολογίας σχετικά με την τεκμηρίωση των τιμών μεταβίβασης.

38. Όσον αφορά τη σύμβαση διαιτησίας, η Επιτροπή επισημαίνει ότι τα ακόλουθα θέματα απαιτούν περαιτέρω συζήτηση: το ενδεχόμενο δημιουργίας μόνιμης και ανεξάρτητης γραμματείας και η διάδραση μεταξύ της σύμβασης διαιτησίας και του άρθρου 25 παράγραφος 5 του υποδείγματος φορολογικής σύμβασης του ΟΟΣΑ.

5. Συμπεράσματα της Επιτροπής

39. Σε ό,τι αφορά το έργο του ΚΦΤΜ κατά την περίοδο από το Μάρτιο του 2007 έως το Μάρτιο του 2009, η Επιτροπή εκφράζει τις ευχαριστίες της στα μέλη του ΚΦΤΜ για την εποικοδομητική συμβολή τους στις ρεαλιστικές συστάσεις που διατυπώθηκαν για την επίλυση των εντοπισθέντων προβλημάτων.

40. Με τις εκθέσεις του σχετικά με τις κυρώσεις και τη σύμβαση διαιτησίας, το ΚΦΤΜ πληροί έναν από τους βασικούς στόχους της αποστολής του, βελτιώνοντας την εφαρμογή της σύμβασης διαιτησίας. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης τη σπουδαιότητα των παραρτημάτων που συνοδεύουν τις εκθέσεις του ΚΦΤΜ και παρέχουν χρήσιμα βασικά στοιχεία.

41. Η Επιτροπή υποστηρίζει πλήρως τα πορίσματα και τις προτάσεις που διατυπώνονται από το ΚΦΤΜ στις εκθέσεις σχετικά με τις κυρώσεις και τις τιμές μεταβίβασης, καθώς και όσον αφορά την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της ΣΔ. Με βάση το έργο αυτό, η Επιτροπή εκπόνησε την συνημμένη πρόταση για την αναθεώρηση του κώδικα δεοντολογίας για τη σύμβαση διαιτησίας.

42. Η Επιτροπή κρίνει ότι οι συστάσεις τις οποίες περιλαμβάνει η πρόταση για την αναθεώρηση του κώδικα δεοντολογίας, εφόσον εγκριθούν από τα κράτη μέλη, θα βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα του μέσου και θα έχουν ως αποτέλεσμα την ταχύτερη επίλυση διαφορών στον τομέα των τιμών μεταβίβασης.

43. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει την πρόταση για την αναθεώρηση του κώδικα δεοντολογίας για τη σύμβαση διαιτησίας και καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ταχέως τις νέες συστάσεις ενσωματώνοντάς τις στην εθνική νομοθεσία τους ή στις διοικητικές ρυθμίσεις τους. Επιπλέον, τα κράτη μέλη καλούνται να διαθέσουν επαρκείς πόρους για την επίλυση διαφορών στο πλαίσιο των τιμών μεταβίβασης, έτσι ώστε να επιταχύνουν την εν λόγω επίλυση.

44. Η Επιτροπή υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο κώδικας δεοντολογίας για τη ΣΔ περιλαμβάνει μια διαδικασία παρακολούθησης η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη διατύπωση συστάσεων για τη βελτίωση της διαδικασίας ΣΔ. Κρίνει ότι η αύξηση του αριθμού νέων περιπτώσεων που υποβάλλονται στο πλαίσιο της διαδικασίας ΣΔ συμβάλλει στον περιορισμό της διπλής φορολογίας στην εσωτερική αγορά και υποδηλώνει την αυξημένη εμπιστοσύνη των φορολογουμένων στην αποτελεσματικότητα της διαδικασίας ΣΔ.

45. Η Επιτροπή αναγνωρίζει, ωστόσο, το γεγονός ότι βάσει της εμπειρίας που θα αποκτηθεί ενδέχεται να απαιτηθούν μελλοντικές αναθεωρήσεις και προσαρμογές του κώδικα στα εκάστοτε δεδομένα και θα εξακολουθήσει να επιβλέπει τη λειτουργία της ΣΔ έτσι ώστε να προτείνει τυχόν απαραίτητες βελτιώσεις, λαμβάνοντας ιδίως υπόψη την τάση όσον αφορά την επίλυση περιπτώσεων και τις διεθνείς εξελίξεις στον τομέα της διαιτησίας για την επίλυση διαφορών.

46. Σε ό,τι αφορά τις διαφορές τις σχετικές με τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι όλες οι πτυχές των σχετικών με τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση διορθώσεων καλύπτονται από τη ΣΔ, δεδομένου ότι η ΣΔ αναφέρεται σε κέρδη που προκύπτουν από εμπορικές και οικονομικές σχέσεις, χωρίς να επιδιώκεται ο διαχωρισμός μεταξύ διαφόρων τύπων κερδών. Μολονότι η Επιτροπή αναγνωρίζει την αξία της συμφωνίας δυνάμει της οποίας οι τόκοι καλύπτονται από τη ΣΔ, η ύπαρξη διαφορετικών ερμηνειών σχετικά με το βαθμό στον οποίο η ΣΔ καλύπτει — ή δεν καλύπτει — τα ποσά των δανείων συνεπάγεται αβεβαιότητα, αυξημένες διοικητικές διατυπώσεις και κινδύνους διπλής φορολόγησης. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη καλούνται να εξετάσουν το ενδεχόμενο να επιτρέψουν την εφαρμογή της σύμβασης διαιτησίας για τις προαναφερθείσες πτυχές των διαφορών που αφορούν τη χαμηλή κεφαλαιοποίηση, έτσι ώστε να καταστεί δυνατή η εξάλειψη της διπλής φορολογίας.

47. Τα κράτη μέλη καλούνται επίσης να τροποποιήσουν τις μονομερείς δηλώσεις τους όσον αφορά τον ορισμό της έννοιας «σοβαρές κυρώσεις» κατά τρόπο που να περιορίζεται το εύρος της έννοιας και να εκφράζεται ικανοποιητικότερα η σύσταση του φόρουμ σύμφωνα με την οποία οι σοβαρές κυρώσεις πρέπει να επιβάλλονται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως σε περιπτώσεις απάτης.

48. Τα κράτη μέλη καλούνται να υποβάλλουν στην Επιτροπή, ανά διετία, έκθεση σχετικά με τα μέτρα που έχουν λάβει για την εφαρμογή του εν λόγω αναθεωρημένου κώδικα δεοντολογίας και σχετικά με την πρακτική του λειτουργία. Με βάση τις εκθέσεις αυτές, η Επιτροπή θα επανεξετάζει περιοδικά τον εν λόγω κώδικα δεοντολογίας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΣΧΕΔΙΟ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟΥ ΚΩΔΙΚΑ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΔΙΠΛΗΣ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΚΕΡΔΩΝ ΣΥΝΔΕΔΕΜΕΝΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΣΥΝΕΛΘΟΝΤΕΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ,

ΕΧΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη σύμβαση της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με την εξάλειψη της διπλής φορολογίας σε περίπτωση διορθώσεως των κερδών συνδεδεμένων επιχειρήσεων (εφεξής η ‘σύμβαση διαιτησίας’),

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ την ανάγκη τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για τους φορολογούμενους να διαθέτουν λεπτομερέστερους κανόνες για την αποτελεσματική εφαρμογή της προαναφερθείσας σύμβασης,

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ την ανακοίνωση της Επιτροπής της ΧΧΧ σχετικά με το έργο του κοινού φόρουμ της ΕΕ για τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης κατά την περίοδο από το Μάρτιο του 2007 έως το Μάρτιο του 2009, η οποία βασίζεται στις εκθέσεις του ΚΦΤΜ σχετικά με τις κυρώσεις και τις τιμές μεταβίβασης, καθώς και την ερμηνεία ορισμένων διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας,

ΤΟΝΙΖΟΝΤΑΣ ότι ο κώδικας δεοντολογίας είναι πολιτική δέσμευση και δεν θίγει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών μελών ούτε τους τομείς αρμοδιότητας τόσο των κρατών μελών όσο και της Κοινότητας βάσει της συνθήκης,

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι η εφαρμογή του παρόντος κώδικα δεοντολογίας δεν πρέπει να εμποδίζει την εξεύρεση λύσεων σε ευρύτερη κλίμακα,

ΕΓΚΡΙΝΟΝΤΑΣ τα πορίσματα της έκθεσης του ΚΦΤΜ σχετικά με τις κυρώσεις,

ΘΕΣΠΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟ ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟ ΚΩΔΙΚΑ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ:

Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών και της Κοινότητας, ο παρών αναθεωρημένος κώδικας συμπεριφοράς αφορά την εφαρμογή της σύμβασης διαιτησίας και ορισμένα συναφή θέματα που συνδέονται με τις διαδικασίες αμοιβαίας συμφωνίας που προβλέπουν οι συμβάσεις διπλής φορολογίας μεταξύ κρατών μελών.

1. Πεδίο της σύμβασης διαιτησίας

1.1 Τριγωνικές περιπτώσεις τιμών μεταβίβασης στην ΕΕ

α) Για τους σκοπούς του παρόντος κώδικα, μία τριγωνική υπόθεση ΕΕ είναι εκείνη στην οποία δύο αρμόδιες αρχές ΕΕ στο πλαίσιο της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας (ΔΑΣ) δεν δύνανται να επιλύσουν πλήρως, εφαρμόζοντας την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού, τυχόν προβλήματα διπλής φορολογίας που προκύπτουν σε μία υπόθεση που αφορά τις τιμές μεταβίβασης, διότι μία συνδεδεμένη επιχείρηση που είναι εγκατεστημένη σε άλλο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η) και εγγεγραμμένη στα μητρώα των δύο αρμόδιων αρχών της ΕΕ (τα αποδεικτικά στοιχεία βασίζονται σε συγκριτική ανάλυση που περιλαμβάνει λειτουργική ανάλυση και άλλα συναφή πραγματικά στοιχεία) διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λήψη αποτελέσματος αντίθετου προς την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού σε σειρά ανάλογων συναλλαγών ή εμπορικών/οικονομικών σχέσεων και αναγνωρίζεται από τον φορολογούμενο ο οποίος επλήγη από τη διπλή φορολογία και ζητά την εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας.

β) Το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης διαιτησίας καλύπτει όλες τις συναλλαγές ΕΕ στο πλαίσιο τριγωνικών υποθέσεων μεταξύ κρατών μελών.

1.2 Χαμηλή κεφαλαιοποίηση

Η σύμβαση διαιτησίας αναφέρεται σαφώς στα κέρδη που προκύπτουν από εμπορικές και οικονομικές σχέσεις, δεν επιχειρείται όμως διαχωρισμός μεταξύ των συγκεκριμένων αυτών κατηγοριών κερδών. Συνεπώς, οι διορθώσεις των κερδών που προκύπτουν από οικονομικές σχέσεις, συμπεριλαμβανομένου ενός δανείου και των σχετικών όρων, και βασίζονται στην αρχή του πλήρους ανταγωνισμού πρέπει να εξετάζονται στο πλαίσιο της σύμβασης διαιτησίας.

2. Tο παραδεκτό μιας υπόθεσης

Δυνάμει του άρθρου 18 της σύμβασης διαιτησίας, συνιστάται στα κράτη μέλη να θεωρούν ότι μία περίπτωση καλύπτεται από την εν λόγω σύμβαση εφόσον υποβληθεί εγκαίρως αίτηση μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της προσχώρησης νέων κρατών μελών στη σύμβαση διαιτησίας, ακόμα και εάν η διόρθωση αφορά προηγούμενα οικονομικά έτη.

3. Επιβολή σοβαρών κυρώσεων

Δεδομένου ότι το άρθρο 8 παράγραφος 1 προβλέπει τη δυνατότητα απαγόρευσης της προσφυγής στη διαδικασία διαιτησίας σε περίπτωση επιβολής σοβαρών κυρώσεων, και λαμβάνοντας υπόψη την κτηθείσα πείρα από το 1995, συνιστάται στα κράτη μέλη να διευκρινίσουν ή να αναθεωρήσουν τις μονομερείς δηλώσεις τους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα της σύμβασης διαιτησίας, έτσι ώστε να εκφράζουν σαφέστερα την αρχή σύμφωνα με την οποία πρέπει να επιβάλλονται σοβαρές κυρώσεις μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπως σε περίπτωση διάπραξης απάτης.

4. Το σημείο έναρξης της τριετούς περιόδου (προθεσμία για την υποβολή της υπόθεσης σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 της σύμβασης διαιτησίας)

Η ημερομηνία του ‘πρώτου φύλλου ελέγχου ή ισοδύναμου μέτρου που οδηγεί ή είναι πιθανό να οδηγήσει σε διπλή φορολόγηση κατά την έννοια του άρθρου 1, π.χ. λόγω διόρθωσης των τιμών μεταβίβασης’ θεωρείται το σημείο έναρξης της τριετούς περιόδου.

Όσον αφορά τις υποθέσεις που σχετίζονται με τις τιμές μεταβίβασης, συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τον ορισμό αυτό και για τον προσδιορισμό της τριετούς περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 25 παράγραφος 1 του υποδείγματος σύμβασης φορολογίας εισοδήματος και κεφαλαίων του ΟΟΣΑ και εφαρμόζεται στις συμβάσεις διπλής φορολογίας που έχουν συναφθεί μεταξύ κρατών μελών της ΕΕ.

5. Σημείο έναρξης της διετούς περιόδου (άρθρο 7 παράγραφος 1 της σύμβασης διαιτησίας)

(i) Για την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 της σύμβασης διαιτησίας, μία υπόθεση θεωρείται ότι έχει υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 όταν ο φορολογούμενος παρέχει τα ακόλουθα:

α) στοιχεία (όπως επωνυμία, διεύθυνση, αριθμό φορολογικού μητρώου) της επιχείρησης του συμβαλλόμενου κράτους που υποβάλλει την υπόθεση και των λοιπών μερών που συμμετέχουν στις σχετικές συναλλαγές·

β) λεπτομερή στοιχεία όσον αφορά τα γεγονότα και τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης (περιλαμβανομένων λεπτομερών στοιχείων όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ της επιχείρησης και των λοιπών μερών που συμμετέχουν στις σχετικές συναλλαγές)·

γ) στοιχεία σχετικά με τις υπό εξέταση φορολογικές περιόδους·

δ) αντίγραφα των φύλλων ελέγχου, έκθεσης φορολογικού ελέγχου ή ισοδύναμου έγγραφου που οδηγεί στην εικαζόμενη διπλή φορολόγηση·

ε) λεπτομερή στοιχεία όσον αφορά τις διαδικασίες προσφυγής και τις διαδικασίες δικαστικής αντιδικίας που έχουν κινηθεί από την επιχείρηση ή τα λοιπά μέρη που αφορούν οι υπό εξέταση συναλλαγές και οποιεσδήποτε δικαστικές αποφάσεις σχετικά με την υπόθεση·

στ) έκθεση της επιχείρησης στην οποία εξηγούνται οι λόγοι που την κάνουν να πιστεύει πως δεν έχουν τηρηθεί οι αρχές που εκτίθενται στο άρθρο 4 της Σύμβασης Διαιτησίας·

ζ) δέσμευση της επιχείρησης να απαντήσει όσο το δυνατόν πληρέστερα και ταχύτερα σε όλα τα λογικά και ενδεδειγμένα αιτήματα που θα διατυπωθούν από αρμόδια αρχή και ότι θα θέσει στη διάθεση των αρμοδίων αρχών τα απαιτούμενα έγγραφα· και

η) κάθε συγκεκριμένη πρόσθετη πληροφορία που θα ζητηθεί από την αρμόδια αρχή εντός δύο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της αίτησης του φορολογούμενου.

(ii) Η διετής περίοδος αρχίζει το αργότερο κατά τις ακόλουθες ημερομηνίες:

α) την ημερομηνία έκδοσης του φύλλου ελέγχου, δηλαδή της τελικής απόφασης που έχει ληφθεί από τη φορολογική διοίκηση σχετικά με το πρόσθετο εισόδημα, ή άλλου ισοδύναμου μέτρου·

β) την ημερομηνία παραλαβής από την αρμόδια αρχή της αίτησης και των ελάχιστων απαιτούμενων στοιχείων όπως αναφέρεται στο σημείο 5 i).

6. Διαδικασίες αμοιβαίας συμφωνίας στο πλαίσιο της Σύμβασης Διαιτησίας

6.1 Γενικές διατάξεις

α) Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ εφαρμόζεται η αρχή του πλήρους ανταγωνισμού στις συναλλαγές, ανεξάρτητα από τις άμεσες φορολογικές συνέπειες για οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος.

β) Οι υποθέσεις επιλύονται το συντομότερο δυνατόν ανάλογα με την πολυπλοκότητα των προβλημάτων που παρουσιάζει η εκάστοτε υπόθεση.

γ) Εξετάζεται κάθε ενδεδειγμένο μέτρο για την επίτευξη αμοιβαίας συμφωνίας το ταχύτερο δυνατόν, περιλαμβανομένων των κατ’ ιδίαν συναντήσεων. Εφόσον παραστεί ανάγκη, η επιχείρηση θα κληθεί να εκθέσει τις απόψεις της ενώπιον της αρμόδιας αρχής.

δ) Λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του παρόντος κώδικα, η αμοιβαία συμφωνία πρέπει να επιτευχθεί εντός δύο ετών από την ημερομηνία κατά την οποία η υπόθεση υποβλήθηκε για πρώτη φορά σε μία από τις αρμόδιες αρχές σύμφωνα με το σημείο 5 (ii) του παρόντος κώδικα. Εντούτοις, αναγνωρίζεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις (π.χ. εφόσον επίκειται η επίλυση της υπόθεσης ή οι συναλλαγές είναι ιδιαίτερα περίπλοκες, ή σε περίπτωση τριγωνικών υποθέσεων), ενδέχεται να είναι σκόπιμη η εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 4 (που προβλέπει παράταση των προθεσμιών) προκειμένου να συμφωνηθεί μια μικρή παράταση.

ε) Η διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας δεν πρέπει να επιφέρει αδικαιολόγητο ή υπερβολικό κόστος συμμόρφωσης για αυτόν που την κινεί ή για οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο εμπλέκεται στην υπόθεση.

6.2 Τριγωνικές περιπτώσεις τιμών μεταβίβασης στην ΕΕ

α) Από τη στιγμή που οι αρμόδιες αρχές των συμβαλλομένων μερών συμφωνήσουν ότι η υπό εξέταση περίπτωση θα πρέπει να θεωρηθεί τριγωνική περίπτωση ΕΕ, καλούν αμέσως την ή τις αρμόδιες αρχές της ΕΕ να συμμετάσχουν στις εργασίες και τις συζητήσεις με την ιδιότητα του παρατηρητή ή ως άμεσοι ενδιαφερόμενοι και αποφασίζουν από κοινού για την ενδεδειγμένη προσέγγιση που θα υιοθετήσουν. Επίσης, πρέπει να μοιράζονται όλες τις πληροφορίες με τις λοιπές αρμόδιες αρχές της ΕΕ, για παράδειγμα στο πλαίσιο ανταλλαγής πληροφοριών. Οι λοιπές αρμόδιες αρχές πρέπει να κληθούν να αναγνωρίσουν την ουσιαστική ή ενδεχόμενη συμμετοχή των φορολογουμένων «τους».

β) Για την επίλυση των προβλημάτων διπλής φορολογίας σε τριγωνικές περιπτώσεις ΕΕ, στο πλαίσιο της σύμβασης διαιτησίας, οι αρμόδιες αρχές δύνανται να εγκρίνουν μία από τις ακόλουθες προσεγγίσεις:

1. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφασίσουν να υιοθετήσουν μία πολυμερή προσέγγιση (άμεση και πλήρης συμμετοχή όλων των ενεχομένων αρμοδίων αρχών), ή

2. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφασίσουν να κινήσουν μια διμερή διαδικασία, στο πλαίσιο της οποίας τα δύο μέρη είναι οι αρμόδιες αρχές που έχουν εντοπίσει (βάσει συγκριτικής ανάλυσης που περιλαμβάνει λειτουργική ανάλυση και άλλα συναφή πραγματικά στοιχεία) την εγκατεστημένη σε άλλο κράτος μέλος συνδεδεμένη επιχείρηση που διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στη λήψη αποτελέσματος αντίθετου προς την αρχή του πλήρους ανταγωνισμού σε σειρά ανάλογων συναλλαγών ή εμπορικών/οικονομικών σχέσεων και καλούν την ή τις λοιπές αρμόδιες αρχές της ΕΕ να συμμετάσχουν με την ιδιότητα του παρατηρητή στις συζητήσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας, ή

3. Οι αρμόδιες αρχές μπορούν να αποφασίσουν να κινήσουν παράλληλα περισσότερες της μιας διμερείς διαδικασίες και καλούν την ή τις λοιπές αρμόδιες αρχές ΕΕ να συμμετάσχουν με την ιδιότητα του παρατηρητή στις αντίστοιχες συζητήσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας.

Συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν μια πολυμερή διαδικασία για την επίλυση των εν λόγω περιπτώσεων διπλής φορολογίας. Εντούτοις η απόφαση αυτή πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται από όλες τις αρμόδιες αρχές, με βάση τα συγκεκριμένα γεγονότα και τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Εάν δε είναι δυνατή η κίνηση μιας πολυμερούς διαδικασίας και δύο (ή περισσότερες) διμερείς διαδικασίες κινηθούν παράλληλα, όλες οι ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές πρέπει να συμμετέχουν στην πρώτη φάση της διαδικασίας που προβλέπεται από τη σύμβαση διαιτησίας, είτε ως συμβαλλόμενα κράτη στην αρχική εφαρμογή της σύμβασης διαιτησίας, είτε ως παρατηρητές.

γ) Το καθεστώς του παρατηρητή μπορεί να μετατραπεί σε καθεστώς ενδιαφερομένου μέρους, ανάλογα με την εξέλιξη των συζητήσεων και τα παρασχεθέντα δικαιολογητικά. Εφόσον η ή οι λοιπές αρμόδιες αρχές επιθυμεί(-ούν) να συμμετάσχει(-ουν) στη δεύτερη φάση (διαιτησία), θα πρέπει να καταστεί(-ούν) ενδιαφερόμενο(-α) μέρος(-η).

Η διατήρηση του καθεστώτος του παρατηρητή από την ή τις λοιπές αρμόδιες αρχές ΕΕ καθόλη τη διάρκεια των συζητήσεων, δεν έχει επιπτώσεις στην εφαρμογή των διατάξεων της σύμβασης διαιτησίας (π.χ. θέματα σχετικά με το χρονοδιάγραμμα και διαδικαστικά ζητήματα).

Η συμμετοχή με το καθεστώς του παρατηρητή δεν δεσμεύει την ή τις λοιπές αρμόδιες αρχές σε ό,τι αφορά το τελικό αποτέλεσμα της διαδικασίας που προβλέπεται στη σύμβαση διαιτησίας.

Κατά τη διαδικασία, κάθε ανταλλαγή πληροφοριών πρέπει να συμφωνεί με τις νομικές και διοικητικές απαιτήσεις και διατυπώσεις.

δ) Ο(οι) φορολογούμενος(-οι) πρέπει, το συντομότερο δυνατόν, να ενημερώνει(-ουν) την(τις) αρμόδια(-ες) φορολογική(-ές) διοίκηση(-εις) σχετικά με την ενδεχόμενη συμμετοχή άλλου(-ων) μέρους(-ών) στην υπόθεση, σε άλλο(-α) κράτος(-η) μέλος(-η). Η κοινοποίηση αυτή πρέπει να ακολουθείται, σε εύθετο χρόνο, από την παρουσίαση όλων των σχετικών γεγονότων και των αποδεικτικών εγγράφων. Η προσέγγιση αυτή όχι μόνο θα οδηγήσει σε ταχύτερη επίλυση των διαφορών, αλλά θα παράσχει και τη δυνατότητα να αποφεύγονται προβλήματα επίλυσης υποθέσεων διπλής φορολογίας λόγω διαφορετικών διαδικαστικών προθεσμιών στα κράτη μέλη.

6.3 Πρακτική λειτουργία και διαφάνεια

α) Για να περιοριστούν στο ελάχιστο οι καθυστερήσεις και το κόστος που συνεπάγεται η μετάφραση, η διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας, και ιδίως η ανταλλαγή εγγράφων διατύπωσης θέσεων, θα πρέπει να διεξάγεται σε μία κοινή γλώσσα εργασίας, ή κατά τρόπο που να οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα, αν μπορεί να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των αρμοδίων αρχών σε διμερή (ή πολυμερή) βάση.

β) Η επιχείρηση που ζητεί να κινηθεί η διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας ενημερώνεται συνεχώς από την αρμόδια αρχή στην οποία έχει υποβάλει την αίτησή της σχετικά με όλες τις σημαντικές εξελίξεις που την αφορούν καθ' όλη τη διάρκεια της διαδικασίας.

γ) Διασφαλίζεται το απόρρητο των πληροφοριών σχετικά με οποιοδήποτε πρόσωπο προστατεύεται στο πλαίσιο διμερούς φορολογικής σύμβασης ή στο πλαίσιο της νομοθεσίας συμβαλλόμενου κράτους.

δ) Η αρμόδια αρχή βεβαιώνει ότι έλαβε την αίτηση του φορολογούμενου για την κίνηση της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας εντός ενός μηνός από την παραλαβή της αίτησης και, ταυτόχρονα, ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές των λοιπών συμβαλλόμενων κρατών που εμπλέκονται στην υπόθεση, επισυνάπτοντας αντίγραφο της αίτησης του φορολογουμένου.

ε) Εάν η αρμόδια αρχή πιστεύει ότι η επιχείρηση δεν έχει υποβάλει τις ελάχιστες απαιτούμενες πληροφορίες για την κίνηση της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας όπως αναφέρεται στο σημείο 5 (i), καλεί την επιχείρηση εντός δύο μηνών από την παραλαβή της αίτησης, να της υποβάλει τις απαιτούμενες πρόσθετες πληροφορίες.

στ) Τα συμβαλλόμενα κράτη δεσμεύονται ότι η αρμόδια αρχή θα απαντήσει στην επιχείρηση που υποβάλλει την αίτηση με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:

(i) αν η αρμόδια αρχή δεν είναι πεπεισμένη ότι τα κέρδη της επιχείρησης έχουν συμπεριληφθεί, ή είναι πιθανόν να συμπεριληφθούν, στα κέρδη επιχείρησης άλλου συμβαλλόμενου κράτους, ενημερώνει την επιχείρηση για τις αμφιβολίες της και την καλεί να υποβάλει τις ενδεχόμενες παρατηρήσεις της·

(ii) αν η αρμόδια αρχή κρίνει ότι το αίτημα της επιχείρησης είναι βάσιμο αλλά δεν είναι η ίδια σε θέση να εξασφαλίσει ικανοποιητική λύση, ενημερώνει σχετικά την επιχείρηση και προβαίνει το συντομότερο δυνατόν στις απαιτούμενες διορθώσεις ή εγκρίνει τις ελαφρύνσεις που κρίνει δικαιολογημένες·

(iii) αν η αρμόδια αρχή κρίνει ότι το αίτημα είναι βάσιμο αλλά δεν είναι η ίδια σε θέση να εξασφαλίσει ικανοποιητική λύση, ενημερώνει την επιχείρηση ότι θα επιδιώξει την εξεύρεση λύσης μέσω αμοιβαίας συμφωνίας με τη αρμόδια αρχή κάθε άλλου συμβαλλόμενου κράτους το οποίο μπορεί να αφορά η υπόθεση.

ζ) Αν μία αρμόδια αρχή κρίνει ότι μία υπόθεση είναι βάσιμη, πρέπει να κινήσει διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας αφού ενημερώσει σχετικά την αρμόδια αρχή του(των) άλλου(-ων) συμβαλλόμενου(-ων) κράτους(-ών) και να επισυνάψει αντίγραφο των στοιχείων που αναφέρονται στο σημείο 5 (i) του παρόντος κώδικα. Παράλληλα, ενημερώνει το πρόσωπο που επικαλείται τη Σύμβαση Διαιτησίας για την κίνηση της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας. Η αρμόδια αρχή που κινεί τη διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας ενημερώνει επίσης – βάσει των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της – την αρμόδια αρχή του(των) άλλου(-ων) συμβαλλόμενου(-ων) κράτους(-ών) και το πρόσωπο που έχει υποβάλει την αίτηση κατά πόσο η υπόθεση έχει υποβληθεί εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 της σύμβασης διαιτησίας καθώς και σχετικά με την ημερομηνία από την οποία αρχίζει να υπολογίζεται η διετής περίοδος που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της σύμβασης διαιτησίας.

6.4 Ανταλλαγή εγγράφων στα οποία εκτίθενται οι θέσεις των αρμοδίων αρχών

α) Όταν κινηθεί διαδικασία αμοιβαίας συμφωνίας, τα συμβαλλόμενα κράτη δεσμεύονται ότι η αρμόδια αρχή της χώρας στην οποία έγινε ή πρόκειται να γίνει φορολογική εκτίμηση, ή άλλη ισοδύναμη πράξη, δηλαδή έχει ληφθεί ή πρόκειται να ληφθεί η τελική απόφαση της φορολογικής διοίκησης σχετικά με το εισόδημα, στο πλαίσιο της οποίας προβλέπεται διόρθωση που οδηγεί ή είναι πιθανόν να οδηγήσει σε διπλή φορολόγηση κατά την έννοια του άρθρου 1 της σύμβασης διαιτησίας, αποστέλλει έγγραφο στο οποίο εκθέτει τις θέσεις της στις αρμόδιες αρχές των άλλων συμβαλλόμενων κρατών τα οποία αφορά η υπόθεση και εκθέτει:

(i) την υποβληθείσα υπόθεση·

(ii) την άποψή της όσον αφορά την υπόθεση, δηλαδή τους λόγους για τους οποίους πιστεύει ότι έχει πράγματι προκύψει ή πρόκειται να προκύψει διπλή φορολόγηση·

(iii) τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα έτσι ώστε να εξαλειφθεί η διπλή φορολογία καθώς και πλήρη παρουσίαση της πρότασής της.

β) Το έγγραφο διατύπωσης θέσεων περιλαμβάνει πλήρη αιτιολόγηση της φορολογικής εκτίμησης ή της διόρθωσης και συνοδεύεται από τα βασικά έγγραφα που στηρίζουν τη θέση της αρμόδιας αρχής, καθώς και από κατάλογο όλων των άλλων εγγράφων που έχουν χρησιμοποιηθεί για τη διόρθωση.

γ) Το έγγραφο διατύπωσης θέσεων αποστέλλεται στις αρμόδιες αρχές των άλλων συμβαλλόμενων κρατών τα οποία αφορά η υπόθεση, το συντομότερο δυνατόν, λαμβανομένης υπόψη της πολυπλοκότητας της υπό εξέταση υπόθεσης και το αργότερο εντός τεσσάρων μηνών από την μεταγενέστερη των ακολούθων ημερομηνιών:

i) Της ημερομηνίας έκδοσης του φύλλου ελέγχου, δηλαδή της οριστικής απόφασης της φορολογικής διοίκησης όσον αφορά το πρόσθετο εισόδημα, ή άλλης ισοδύναμης πράξης·

ii) της ημερομηνίας παραλαβής από την αρμόδια αρχή της αίτησης και των ελάχιστων απαιτούμενων στοιχείων όπως αναφέρεται στο σημείο 5 i).

δ) Τα συμβαλλόμενα κράτη αναλαμβάνουν τη δέσμευση ότι, όταν μία αρμόδια αρχή χώρας η οποία δεν έχει προβεί ή δεν προτίθεται να προβεί στην έκδοση φύλλου ελέγχου ή άλλης ισοδύναμης πράξης, η οποία οδηγεί ή είναι πιθανό να οδηγήσει σε διπλή φορολογία κατά την έννοια του άρθρου 1 της σύμβασης διαιτησίας, για παράδειγμα λόγω διόρθωσης της τιμολόγησης συναλλαγών, λαμβάνει έγγραφο στο οποίο διατυπώνονται οι θέσεις της άλλης αρμόδιας αρχής, θα απαντά το συντομότερο δυνατό λαμβανομένης υπόψη της πολυπλοκότητας της υπό εξέταση υπόθεσης και το αργότερο εντός έξι μηνών από την παραλαβή του εν λόγω εγγράφου.

ε) Η απάντηση θα δίνεται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:

(i) αν η αρμόδια αρχή πιστεύει ότι υπήρξε όντως διπλή φορολόγηση ή ότι είναι πιθανόν να προκύψει διπλή φορολόγηση και συμφωνεί με τη λύση που προτείνεται στο έγγραφο διατύπωσης θέσεων, ενημερώνει σχετικά την(τις) άλλη(-ες) αρμόδια(-ες) αρχή(-ές) και προβαίνει στις διορθώσεις αυτές το ταχύτερο δυνατό·

(ii) αν η αρμόδια αρχή δεν πιστεύει ότι υπήρξε διπλή φορολόγηση, ή ότι είναι πιθανόν να προκύψει διπλή φορολόγηση, ή δεν συμφωνεί με τη λύση που προτείνεται στο έγγραφο διατύπωσης θέσεων, αποστέλλει στην(στις) άλλη(-ες) αρμόδια(-ες) αρχή(-ές) έγγραφο στο οποίο εκθέτει τους λόγους για τους οποίους δεν συμφωνεί και προτείνει ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα για την εξέταση της υπόθεσης, λαμβάνοντας υπόψη την πολυπλοκότητά της. Η πρόταση περιλαμβάνει, εφόσον απαιτείται, ημερομηνία για μια κατ’ ιδίαν συνάντηση, η οποία πρέπει να πραγματοποιηθεί το αργότερο εντός 18 μηνών από την πλέον πρόσφατη των ακολούθων ημερομηνιών:

αα) της ημερομηνίας έκδοσης του φύλλου ελέγχου, δηλαδή της οριστικής απόφασης της φορολογικής διοίκησης όσον αφορά το πρόσθετο εισόδημα, ή άλλης ισοδύναμης πράξης·

ββ) της ημερομηνίας παραλαβής από την αρμόδια αρχή της αίτησης και των ελάχιστων απαιτούμενων στοιχείων όπως αναφέρεται στο σημείο 5 i).

στ) Τα συμβαλλόμενα κράτη προβαίνουν στη συνέχεια στη λήψη όλων των κατάλληλων μέτρων για την επίσπευση, στο μέτρο του δυνατού, όλων των διαδικασιών. Σχετικά με το θέμα αυτό, τα συμβαλλόμενα κράτη πρέπει να προβλέψουν τη διοργάνωση, σε τακτική βάση και τουλάχιστον μία φορά ετησίως, κατ' ιδίαν συναντήσεων μεταξύ των αρμοδίων αρχών για τη συζήτηση διαδικασιών αμοιβαίας συμφωνίας σε εκκρεμότητα (με την προϋπόθεση ότι ο αριθμός των υποθέσεων δικαιολογεί τη διεξαγωγή τακτικών συναντήσεων του είδους αυτού).

6.5 Συμβάσεις διπλής φορολογίας μεταξύ των κρατών μελών

Όσον αφορά τις υποθέσεις που αφορούν τις τιμές μεταβίβασης, συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τις διατάξεις των σημείων 1 έως 3 και στις διαδικασίες αμοιβαίας συμφωνίας που κινούνται σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 1 του υποδείγματος σύμβασης φορολογίας εισοδήματος και κεφαλαίων του ΟΟΣΑ, στο πλαίσιο των συμβάσεων διπλής φορολογίας μεταξύ κρατών μελών.

7. Διαδικασίες κατά τη δεύτερη φάση της Σύμβασης Διαιτησίας

7.1 Κατάλογος ανεξάρτητων προσωπικοτήτων

α) Τα συμβαλλόμενα κράτη αναλαμβάνουν τη δέσμευση να γνωστοποιούν χωρίς καθυστέρηση στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα ονόματα των πέντε ανεξάρτητων προσωπικοτήτων που μπορούν να συμμετάσχουν στη συμβουλευτική επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 της σύμβασης διαιτησίας και να τον ενημερώνουν, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις, για οποιαδήποτε τροποποίηση του καταλόγου.

β) Όταν διαβιβάζουν τα ονόματα των ανεξάρτητων προσωπικοτήτων στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα συμβαλλόμενα κράτη επισυνάπτουν και βιογραφικό σημείωμα στο οποίο πρέπει να αναφέρεται, μεταξύ άλλων, η πείρα τους στον νομικό και φορολογικό τομέα καθώς και στον τομέα των τιμών μεταβίβασης.

γ) Τα συμβαλλόμενα κράτη μπορούν επίσης να επισημαίνουν στον κατάλογο αυτό τις προσωπικότητες που πληρούν τις προϋποθέσεις για την εκλογή τους στη θέση του Προέδρου.

δ) Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου ζητεί κάθε χρόνο από τα συμβαλλόμενα κράτη να επιβεβαιώσουν τα ονόματα των ανεξάρτητων προσωπικοτήτων και/ή να δώσουν τα ονόματα των αντικαταστατών τους.

ε) Ο γενικός κατάλογος με τα ονόματα όλων των προσωπικοτήτων δημοσιεύεται στον δικτυακό τόπο του Συμβουλίου.

στ) Οι ανεξάρτητες προσωπικότητες δεν απαιτείται να είναι υπήκοοι ή κάτοικοι του κράτους το οποίο τους διόρισε, θα πρέπει όμως να είναι υπήκοοι ενός συμβαλλόμενου κράτους στη σύμβαση διαιτησίας και να κατοικούν εντός του εδάφους στο οποίο εφαρμόζεται η σύμβαση διαιτησίας.

ζ) Συνιστάται στις αρμόδιες αρχές να συντάξουν πρότυπο δήλωσης αποδοχής και μία δήλωση ανεξαρτησίας για τη συγκεκριμένη περίπτωση. Τα εν λόγω έγγραφα πρέπει να υπογραφούν από τις επιλεγμένες ανεξάρτητες προσωπικότητες.

7.2 Σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής

α) Εκτός και αν έχει άλλως συμφωνηθεί μεταξύ των ενδιαφερόμενων συμβαλλόμενων κρατών, το συμβαλλόμενο κράτος που εξέδωσε το πρώτο φύλλο ελέγχου, δηλαδή την οριστική απόφαση της φορολογικής διοίκησης σχετικά με το πρόσθετο εισόδημα, ή ισοδύναμη πράξη η οποία οδηγεί ή είναι πιθανόν να οδηγήσει σε διπλή φορολόγηση κατά την έννοια του άρθρου 1 της σύμβασης διαιτησίας, λαμβάνει την πρωτοβουλία για τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής και ρυθμίζει το θέμα των συνεδριάσεών της, κατόπιν συμφωνίας με το(τα) άλλο(-α) συμβαλλόμενο(-α) κράτος(-η).

β) Οι αρμόδιες αρχές προβαίνουν σε σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής το αργότερο εντός 6 μηνών από τη λήξη της περιόδου που αναφέρεται στο άρθρο 7 της σύμβασης διαιτησίας. Εφόσον μία αρμόδια αρχή δεν το πράξει, μία άλλη αρμόδια αρχή έχει δικαίωμα να αναλάβει την σχετική πρωτοβουλία.

γ) Τη συμβουλευτική επιτροπή απαρτίζουν συνήθως δύο ανεξάρτητες προσωπικότητες, ο Πρόεδρος και οι εκπρόσωποι των αρμοδίων αρχών. Για τις τριγωνικές περιπτώσεις, στις οποίες μια συμβουλευτική επιτροπή πρέπει να δημιουργείται στο πλαίσιο της πολυμερούς προσέγγισης, τα συμβαλλόμενα κράτη λαμβάνουν υπόψη τις απαιτήσεις του άρθρου 11 παράγραφος 2 της σύμβασης διαιτησίας και θεσπίζουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη, συμπληρωματικούς διαδικαστικούς κανόνες, έτσι ώστε η συμβουλευτική επιτροπή, συμπεριλαμβανομένου του προέδρου της, να είναι σε θέση να γνωμοδοτεί με απλή πλειοψηφία των μελών της.

δ) Η συμβουλευτική επιτροπή επικουρείται από μία Γραμματεία τις εγκαταστάσεις της οποίας παρέχει το συμβαλλόμενο κράτος που ανέλαβε την πρωτοβουλία για τη σύσταση της συμβουλευτικής επιτροπής, εκτός και αν έχει συμφωνηθεί άλλως μεταξύ των ενδιαφερόμενων συμβαλλόμενων κρατών. Για λόγους ανεξαρτησίας, η Γραμματεία αυτή θα λειτουργεί υπό την εποπτεία του Προέδρου της συμβουλευτικής επιτροπής. Τα μέλη της Γραμματείας δεσμεύονται από τις διατάξεις περί απορρήτου όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 6 της σύμβασης διαιτησίας.

ε) Ο τόπος στον οποίο συνεδριάζει η συμβουλευτική επιτροπή και ο τόπος στον οποίο πρέπει να γνωμοδοτήσει μπορούν να καθορίζονται εκ των προτέρων από τις αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων συμβαλλόμενων κρατών.

στ) Τα συμβαλλόμενα κράτη παρέχουν στη συμβουλευτική επιτροπή, πριν από την πρώτη συνεδρίασή της, όλα τα σχετικά έγγραφα και πληροφορίες και ιδίως όλα τα έγγραφα, εκθέσεις, αλληλογραφία και πορίσματα που έχουν χρησιμοποιηθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας.

7.3 Λειτουργία της συμβουλευτικής επιτροπής

α) Μία υπόθεση θεωρείται ότι έχει παραπεμφθεί στη συμβουλευτική επιτροπή την ημερομηνία κατά την οποία ο πρόεδρός της επιβεβαιώνει ότι τα μέλη της έχουν λάβει όλα τα σχετικά έγγραφα και πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 7.2 στ).

β) Οι εργασίες της συμβουλευτικής επιτροπής διεξάγονται στην επίσημη γλώσσα ή στις επίσημες γλώσσες των ενδιαφερόμενων συμβαλλόμενων κρατών, εκτός και αν οι αρμόδιες αρχές αποφασίσουν άλλως στο πλαίσιο αμοιβαίας συμφωνίας, λαμβάνοντας υπόψη τις επιθυμίες της συμβουλευτικής επιτροπής.

γ) Η συμβουλευτική επιτροπή μπορεί να ζητήσει από το μέρος από το οποίο προέρχεται μία δήλωση ή έγγραφο να φροντίσει για τη μετάφρασή του στη γλώσσα ή τις γλώσσες στις οποίες διεξάγονται οι εργασίες.

δ) Χωρίς να θίγονται οι διατάξεις του άρθρου 10 της σύμβασης διαιτησίας, η συμβουλευτική επιτροπή μπορεί να ζητήσει από τα συμβαλλόμενα κράτη και κυρίως από το συμβαλλόμενο κράτος που εξέδωσε το πρώτο φύλλο ελέγχου, δηλαδή την οριστική απόφαση της φορολογικής διοίκησης σχετικά με το πρόσθετο εισόδημα, ή ισοδύναμη πράξη που οδήγησε ή είναι πιθανόν να οδηγήσει σε διπλή φορολόγηση κατά την έννοια του άρθρου 1, να εμφανιστούν ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής.

ε) Τα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής, τα οποία επιμερίζονται στα ενδιαφερόμενα συμβαλλόμενα κράτη, συνίστανται στα διοικητικά έξοδα της συμβουλευτικής επιτροπής και στις αμοιβές και τα έξοδα των ανεξάρτητων προσωπικοτήτων.

στ) Εφόσον οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων συμβαλλόμενων κρατών δεν έχουν συμφωνήσει διαφορετικά:

i) η επιστροφή των εξόδων των ανεξάρτητων προσωπικοτήτων περιορίζεται στη συνήθη αποζημίωση για τους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους του συμβαλλόμενου κράτους το οποίο έχει αναλάβει την πρωτοβουλία για τη συγκρότηση της συμβουλευτικής επιτροπής·

ii) οι αμοιβές των ανεξάρτητων προσωπικοτήτων καθορίζονται σε 1000 ευρώ κατ’ άτομο και ανά ημέρα συνεδρίασης της συμβουλευτικής επιτροπής και ο πρόεδρος λαμβάνει αμοιβή κατά 10% υψηλότερη από την αμοιβή των υπόλοιπων ανεξάρτητων προσωπικοτήτων.

ζ) Η πραγματική καταβολή των εξόδων της διαδικασίας ενώπιον της συμβουλευτικής επιτροπής θα πραγματοποιείται από το συμβαλλόμενο κράτος που ανέλαβε την πρωτοβουλία για τη σύστασή της, εκτός και αν οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερόμενων συμβαλλόμενων κρατών αποφασίσουν διαφορετικά.

7.4 Γνωμοδότηση της συμβουλευτικής επιτροπής

Τα συμβαλλόμενα κράτη αναμένουν ότι η γνωμοδότηση θα περιλαμβάνει:

α) τα ονόματα των μελών της συμβουλευτικής επιτροπής·

β) την αίτηση· η αίτηση περιλαμβάνει:

- τις επωνυμίες και τις διευθύνσεις των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων·

- τις εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές·

- περιγραφή των γεγονότων και περιστάσεων της αντιδικίας·

- σαφή περιγραφή της απαίτησης·

γ) συνοπτική παρουσίαση της διαδικασίας·

δ) τα επιχειρήματα και τις μεθόδους στις οποίες στηρίζεται η απόφαση στη γνωμάτευση της συμβουλευτικής επιτροπής·

ε) τη γνωμοδότηση·

στ) τον τόπο στον οποίο γνωμοδότησε η Επιτροπή·

ζ) την ημερομηνία γνωμοδότησης·

η) τις υπογραφές των μελών της συμβουλευτικής επιτροπής.

Η απόφαση των αρμοδίων αρχών και η γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής θα γνωστοποιούνται ως εξής:

i) Μετά τη λήψη απόφασης, η αρμόδια αρχή στην οποία είχε υποβληθεί η υπόθεση αποστέλλει αντίγραφο της απόφασης των αρμοδίων αρχών και της γνώμης της συμβουλευτικής επιτροπής σε κάθε μία από τις εμπλεκόμενες επιχειρήσεις·

ii) Οι αρμόδιες αρχές των συμβαλλόμενων κρατών μπορούν να συμφωνήσουν ότι η απόφαση και η γνώμη δύνανται να δημοσιευθούν πλήρως. Μπορούν επίσης να συμφωνήσουν να δημοσιευθεί η απόφαση και η γνώμη χωρίς να αναφέρονται οι επωνυμίες των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων και αφού διαγραφούν όλα τα στοιχεία που ενδέχεται να αποκαλύπτουν την ταυτότητα των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων. Και στις δύο περιπτώσεις απαιτείται η συγκατάθεση των επιχειρήσεων. Πριν από κάθε δημοσίευση, οι ενεχόμενες επιχειρήσεις πρέπει να γνωστοποιήσουν γραπτώς στην αρμόδια αρχή στην οποία έχει υποβληθεί η υπόθεση ότι δεν έχουν αντίρρηση για τη δημοσίευση της απόφασης και της γνώμης.

iii) Η γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής θα συντάσσεται σε τρία πρωτότυπα (ή περισσότερα σε περίπτωση τριγωνικών υποθέσεων), εκ των οποίων ένα πρέπει να αποστέλλεται σε κάθε αρμόδια αρχή των συμβαλλομένων ενδιαφερομένων κρατών και ένα πρέπει να διαβιβάζεται προς αρχειοθέτηση στη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου. Αν επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τη δημοσίευση της γνωμάτευσης, δημοσιεύεται το πρωτότυπο στην ιστοσελίδα της Επιτροπής.

8. Είσπραξη φορολογικών οφειλών και καταβολή τόκων στο πλαίσιο των διασυνοριακών διαδικασιών επίλυσης διαφορών

α) Συνιστάται στα κράτη μέλη να λάβουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι η αναστολή της είσπραξης φορολογικών οφειλών για όσο διάστημα διαρκούν οι διασυνοριακές διαδικασίες επίλυσης διαφορών στο πλαίσιο της σύμβασης διαιτησίας θα είναι εφικτή για τις επιχειρήσεις που κινούν τις διαδικασίες του είδους αυτού, με τους ίδιους όρους που ισχύουν για εκείνες που κινούν διαδικασία προσφυγής/δικαστικής αντιδικίας μολονότι τα μέτρα αυτά ενδέχεται να προϋποθέτουν νομοθετικές αλλαγές σε ορισμένα κράτη μέλη. Κρίνεται επίσης σκόπιμο να επεκτείνουν τα κράτη μέλη τα μέτρα αυτά στις διασυνοριακές διαδικασίες επίλυσης διαφορών στο πλαίσιο των συμβάσεων διπλής φορολογίας που έχουν συναφθεί μεταξύ κρατών μελών.

β) Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας, οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να ζημιώνονται από την ύπαρξη διαφορετικών προσεγγίσεων όσον αφορά τις πληρωμές και τις επιστροφές τόκων κατά το χρονικό διάστημα που απαιτείται για την ολοκλήρωση της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας, συνιστάται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μία από τις ακόλουθες προσεγγίσεις:

- είσπραξη ή επιστροφή φόρων χωρίς τόκους, ή

- είσπραξη ή επιστροφή φόρων με τόκους, ή

- κάθε υπόθεση πρέπει να εξετάζεται κατά περίπτωση όσον αφορά την είσπραξη ή την επιστροφή τόκων (ενδεχομένως κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αμοιβαίας συμφωνίας).

9. Προσχώρηση των νέων κρατών μελών της ΕΕ στη Σύμβαση Διαιτησίας

Τα κράτη μέλη καταβάλλουν τις απαιτούμενες προσπάθειες για την υπογραφή και κύρωση της σύμβασης προσχώρησης των νέων κρατών μελών της ΕΕ στη σύμβαση διαιτησίας, το συντομότερο δυνατόν και το αργότερο εντός δύο ετών από την ημερομηνία προσχώρησής τους στην ΕΕ.

10. Τελικές διατάξεις

Για να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη και αποτελεσματική εφαρμογή του Κώδικα Συμπεριφοράς, τα κράτη μέλη καλούνται να υποβάλλουν στην Επιτροπή, ανά διετία, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του στην πράξη. Βάσει των εκθέσεων αυτών, η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο και ενδεχομένως πρόταση επανεξέτασης των διατάξεων του κώδικα.

[1] ‘Οδηγίες του ΟΟΣΑ όσον αφορά τις τιμές μεταβίβασης για τις πολυεθνικές εταιρείες και τις φορολογικές αρχές’.

[2] ΕΕ L/1990/225 της 20/08/1990 — Σύμβαση 90/436/ΕΟΚ.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. «Προς μια εσωτερική αγορά χωρίς φορολογικά εμπόδια - στρατηγική που παρέχει στις εταιρείες μια ενοποιημένη βάση για τη φορολόγηση των δραστηριοτήτων τους σε επίπεδο ΕΕ» , COM(2001) 582 τελικό της 23.10.2001.

[4] ΕΕ C/2004/122 της 30/04/2004, σ. 45.

[5] ΕΕ C/2006/176 της 28/07/2006, p. 8.

[6] ΕΕ C C/2006/49, της 28/02/2006, σ.23.

[7] ΕΕ C/2006/176 της 28.07.2006, σ.1.

[8] COM(2007) 71 τελικό της 28.02.2007.

[9] Βλ. ιδίως το σημείο 81 της απόφασης στην υπόθεση Thin Cap GL, C-524/04 της 13/03/2007.

[10] ΕΕ C/2008/106 της 26/04/2008, σ.13.

[11] Βλ. έγγραφο των υπηρεσιών της Επιτροπής.

[12] ΕΕ C/2005/160 της 30/06/2005, σ. 1-22.

[13] ΕΕ L/2008/174 της 03/07/2008, σ. 1-5.

[14] http://www.consilium.europa.eu/cms3_Applications/applications/Accords/details.asp?cmsid=297&id=2004119&lang=en&doclang=en.