ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ αριθ. 9/98 του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετική με την πρόταση κανονισμού (ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού της 21ης Δεκεμβρίου 1977, ο οποίος εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [πρόταση που υποβλήθηκε από την Επιτροπή με το έγγραφο COM(1998) 206 τελικό της 3ης Απριλίου 1998] (1999/C 7/01)

ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 209,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 78η,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 183,

το δημοσιονομικό κανονισμό της 21ης Δεκεμβρίου 1977, που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2444/97 του Συμβουλίου της 22ας Σεπτεμβρίου 1997 (2), και ιδίως το άρθρο 140,

την πρόταση της Επιτροπής της 3ης Απριλίου 1998 (3),

την αίτηση γνωμοδότησης για την πρόταση αυτή που υπέβαλε το Συμβούλιο στο Ελεγκτικό Συνέδριο στις 26 Μαΐου 1998,

Εκτιμώντας:

ότι ο κανονισμός που αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 5 της πρότασης, και ο οποίος δεν είχε ακόμη εγκριθεί από το Συμβούλιο τη στιγμή της δημοσίευσής της, έχει έκτοτε εγκριθεί (4) 7

ότι η πρόταση της Επιτροπής αποβλέπει στην πράξη να ρυθμίσει τις συνέπειες που θα έχουν για το δημοσιονομικό κανονισμό τρία μεμονωμένα γεγονότα: η εισαγωγή του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος ορισμένων κρατών μελών των Κοινοτήτων 7 η κατάργηση της κοινής οργανωτικής δομής της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών 7 η υιοθέτηση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, ιδιαίτερα της προβλεπόμενης σε αυτό διαδικασίας σχετικά με τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα 7 ότι αρμόζει η ξεχωριστή αντιμετώπιση των τριών αυτών ζητημάτων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ:

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΗΣ ΔΟΜΗΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

1. Εάν επικυρωθεί η συνθήκη του Άμστερνταμ, θα έχει ως συνέπεια την κατάργηση του πρωτοκόλλου αριθ. 16 της συνθήκης του Μάαστριχτ, που προβλέπει κοινή οργανωτική δομή για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών. Η Επιτροπή στην πρότασή της συνέλαβε τις ακριβείς συνέπειες αυτής της κατάργησης.

2. Όσον αφορά τη θέση σε ισχύ του προτεινόμενου κανονισμού, ενδείκνυται η ημερομηνία της 1ης Ιανουαρίου 1999, διότι συμπίπτει με την εισαγωγή του ευρώ και τη θέση σε εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, εφόσον και τα δύο εξαρτώνται αποκλειστικά από τη μετάβαση στην τρίτη φάση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, που θα επέλθει εκείνη τη χρονική στιγμή.

Αντίθετα, όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με τις συνέπειες της κατάργησης της κοινής οργανωτικής δομής, οι τροποποιήσεις που προτείνονται αναστέλλονται μέχρι τη θέση σε ισχύ της συνθήκης του Άμστερνταμ. Όλες αυτές οι διατάξεις μπορούν να τεθούν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1999, εκτός εάν η συνθήκη του Άμστερνταμ δεν έχει επικυρωθεί μέχρι τότε, οπότε θα τεθούν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του έτους που έπεται της επικύρωσης αυτής.

Εντούτοις, πριν από την επικύρωσή της, η συνθήκη του Άμστερνταμ δεν αποτελεί νομική βάση και, κατά συνέπεια, δεν μπορεί, να αποτελέσει λόγο έκδοσης κανονισμού για την τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού. Εξάλλου, η Επιτροπή υπογράμμισε με έμφαση στην ατιολογική της έκθεση ότι η έναρξη ισχύος του τροποποιητικού κανονισμού πρέπει να συμπέσει με την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ 7 η δεύτερη αιτιολογική σκέψη της πρότασής της ορίζει ότι αυτή η νομική βάση θα υπάρχει όταν εγκριθεί ο κανονισμός του Συμβουλίου, κάτι που δεν είναι ακόμη βέβαιο. Δεν το έλαβε, ωστόσο, υπόψη της στο άρθρο 2 της πρότασης.

Κατά συνέπεια, θα έπρεπε να διαχωριστούν οι διατάξεις σχετικά με τα δύο πρώτα ζητήματα από τις σχετικές με το τρίτο, και έτσι να γίνουν δύο προτάσεις, εφόσον επί του παρόντος το Συμβούλιο μπορεί να εγκρίνει κανονισμό μόνο σχετικά με την εισαγωγή του ευρώ και το σύμφωνο σταθερότητας.

ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩ

3. Το άρθρο 2 παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1103/97 του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 1997, σχετικά με ορισμένες διατάξεις που αφορούν την εισαγωγή του ευρώ (5) ορίζει «κάθε περιεχόμενη σε νομική πράξη αναφορά σε ECU, όπως αυτό αναφέρεται στο άρθρο 109 Ζ της Συνθήκης, αντικαθίσταται με αναφορά στο ευρώ και σε σχέση ένα ευρώ προς ένα ECU».

«Το παρόν άρθρο ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1999», ημερομηνία έναρξης της τρίτης φάσης της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης.

Ο δημοσιονομικός κανονισμός αποτελεί, ωστόσο, κοινοτική «νομική πράξη», όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1103/97.

Είναι επομένως αναγκαίο κάθε αναφορά στο ECU που περιέχεται στο δημοσιονομικό κανονισμό να αντικατασταθεί με αναφορά στο ευρώ.

4. Εντούτοις, δεδομένου ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν θα καθιερώσουν το ευρώ, επιπλέον, ότι θα πρέπει να συνεχίσουν να λαμβάνονται υπόψη τα νομίσματα των τρίτων κρατών, πρέπει να συνταχθούν ξεχωριστά οι διατάξεις σχετικά με:

- το ευρώ,

- τα εθνικά νομίσματα των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν στο ευρώ,

- τα νομίσματα των τρίτων κρατών.

Για το λόγο αυτό, η προτεινόμενη τροποποίηση του άρθρου 111, παράγραφος 3 χρειάζεται μια μικρή διόρθωση.

Στο προτεινόμενο άρθρο 11 παράγραφος 4, το οποίο ρυθμίζει τους όρους μετατροπής των νομισμάτων, δεν λαμβάνονται υπόψη τα νομίσματα των τρίτων κρατών. Στην πραγματικότητα, με την απλούστερη διατύπωση αυτής της παραγράφου θα καλύπτονταν όλες οι περιπτώσεις.

5. Επίσης, η προτεινόμενη σύνταξη του άρθρου 35 παραλείπει την αναφορά στο ευρώ και δεν προβλέπει την ενημέρωση των κρατών μελών που έχουν καθιερώσει το ευρώ σχετικά με τις μεταφορές μεταξύ του ευρώ και των εθνικών νομισμάτων των μη συμμετεχουσών χωρών. Επιπλέον, αντί να ενημερώνεται ένα κράτος μέλος για τις μεταφορές που σχετίζονται μόνο με το δικό του νόμισμα, θα ήταν προτιμότερο να εvημερώνονται όλα τα κράτη μέλη για όλες τις μεταφορές που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

6. Επιδιώκοντας και πάλι πλήρη ενημέρωση και εφόσον κατά κανόνα θα χρησιμοποιούνται οι καθημερινές ισοτιμίες και κατ' εξαίρεση οι μηνιαίες, η δημιουργία του ευρώ δεν μειώνει, σε σχέση με το παρελθόν, την ανάγκη καθημερινής δημοσίευσης των ισοτιμιών που διαπιστώνονται καθημερινά στις αγορές συναλλάγματος. Οι διατάξεις του ισχύοντος άρθρου 11 παράγραφος 3 δεύτερο και τρίτο εδάφιο πρέπει να επαναληφθούν έπειτα από την προσαρμογή τους.

7. Το προτεινόμενο άρθρο 11 παράγραφος 4 επιβάλλει την αρχή σύμφωνα με την οποία οι μετατροπές μεταξύ του ευρώ και των εθνικών νομισμάτων των κρατών μελών που δεν έχουν καθιερώσει το ευρώ θα πραγματοποιούνται με την ισοτιμία της αντίστοιχης ημέρας και προσθέτει ότι μπορούν να σημειωθούν μόνο «εξαιρετικές» παρεκκλίσεις από την αρχή αυτή, οι οποίες απαριθμούνται περιοριστικά στους λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του δημοσιονομικού κανονισμού. Ωστόσο, στο ισχύον κείμενο των κανόνων εφαρμογής, οι ίδιοι πόροι δεν περιλαμβάνονται στις παρεκκλίσεις, παρόλο που για αυτούς θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούνται μηνιαίες ισοτιμίες. Δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι μια παρέκκλιση που αφορά το σύνολο των ιδίων πόρων αποτελεί «εξαιρετική περίπτωση». Για αυτό το λόγο, είναι προτιμότερο να πληρωθεί το κενό αυτό στον ίδιο το δημοσιονομικό κανονισμό, αντί να συμπληρωθούν οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής.

ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΜΦΩΝΟΥ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ

8. Δυνάμει του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (ΣΣΑ), που στις γενικές του γραμμές καταρτίστηκε κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 13ης και 14ης Δεκεμβρίου 1996 στο Δουβλίνο, και συγκεκριμενοποιήθηκε κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 16ης και 17ης Ιουνίου 1997 στο Άμστερνταμ, το Συμβούλιο των Υπουργών, εφόσον «αποφασίσει» ότι ένα κράτος μέλος παρουσιάζει υπερβολικό δημοσιονομικό έλλειμμα, του απευθύνει συστάσεις, και στη συνέχεια, εάν δεν έχουν αποτελέσματα, το ειδοποιεί να λάβει μέτρα κατάλληλα για τη μείωση του ελλείμματος αυτού. Ελλείψει τέτοιων μέτρων, το Συμβούλιο των Υπουργών επιβάλλει στο εν λόγω κράτος μέλος κυρώσεις, οι οποίες συνίστανται κυρίως σε μία ή περισσότερες διαδοχικές άτοκες καταθέσεις που μετατρέπονται από το Συμβούλιο των Υπουργών σε πρόστιμα εάν, μετά την παρέλευση ορισμένης προθεσμίας, η κατάσταση του υπερβολικού ελλείμματος δεν έχει διορθωθεί. Εάν, αντιθέτως, έχουν σημειωθεί πρόοδοι ως προς τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, το Συμβούλιο των Υπουργών αίρει τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν προηγουμένως, με εξαίρεση τα πρόστιμα, τα οποία δεν επιστρέφονται.

Οι διατάξεις σχετικά με τις ειδοποιήσεις και τις κυρώσεις εφαρμόζονται αποκλειστικά στα κράτη μέλη που συμμετέχουν στη ζώνη ευρώ.

9. Η πρόταση τροποποίησης του δημοσιονομικού κανονισμού που υποβλήθηκε από την Επιτροπή αποβλέπει στον καθορισμό των συγκεκριμένων όρων εφαρμογής του ΣΣΑ από χρηματοοικονομική και δημοσιονομική άποψη. Το σύστημα που αναπτύσσεται στην πρόταση μπορεί να συνοψιστεί στα ακόλουθα:

- αφότου η κύρωση καταστεί οριστική και δεν υπάρχει πλέον δυνατότητα ακύρωσης από το Δικαστήριο, καταγράφεται λογιστικά ως έσοδο σε ένα κονδύλιο ad hoc της κατάστασης εσόδων 7

- ανοίγονται ισόποσες πιστώσεις δαπανών, τόσο αναλήψεων υποχρεώσεων όσο και πληρωμών, σε ένα κονδύλιο ad hoc της κατάστασης δαπανών.

Αυτά τα έσοδα και οι δαπάνες εντάσσονται έτσι απλούστατα στον προϋπολογισμό. Πρόκειται για ένα σύστημα δαπανών επί καταλογισμένων εσόδων.

10. Ορισμένες από τις αιτιολογίες που ανέπτυξε η Επιτροπή στην αιτιολογική της έκθεση δεν μεταγράφηκαν κατά τρόπο απόλυτα ικανοποιητικό στο κείμενο της πρότασης:

α) η προτεινόμενη λύση χαρακτηρίζεται από έλλειψη διαφάνειας σε ορισμένα θέματα, στο μέτρο που η εγγραφή και μόνον στον προϋπολογισμό δεν επαρκεί για τον ξεχωριστό και εξαντλητικό προσδιορισμό όλων των κινήσεων κεφαλαίων και αξιών που προκύπτουν από την εφαρμογή του ΣΣΑ 7

β) ακόμη, η «δημοσιονομική ουδετερότητα», δηλαδή η αυστηρή ισότητα εσόδων και δαπανών (δαπανών παρά πιστώσεων όπως προβλέπει η Επιτροπή) παρουσιάζει, στο προτεινόμενο σύστημα, αβεβαιότητες που οφείλονται κυρίως στα προβλήματα που τίθενται από τους τόκους των καταθέσεων (σημεία 15 και 16).

11. Η προβλεπόμενη λύση δεν συνάδει καθόλου προς ορισμένες σκέψεις και χρηματοοικονομικές αρχές γενικού χαρακτήρα.

α) Ο γενικός προϋπολογισμός είναι ο προϋπολογισμός «της Ευρωπαϊκής Ένωσης», η οποία αποτελείται από όλα τα κράτη μέλη. Αντίθετα, ο χρηματοοικονομικός μηχανισμός του ΣΣΑ αφορά μόνο τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στη ζώνη ευρώ.

β) Ο γενικός προϋπολογισμός προβλέπεται, εκτελείται και η εκτέλεση αυτή καταγράφεται λογιστικά σε ετήσια βάση. Εντούτοις, οι καταθέσεις, τα πρόστιμα και οι επιστροφές που πραγματοποιούνται προς όφελος των κρατών μελών που δεν παρουσιάζουν έλλειμμα δεν μπορούν να προβλεφθούν, να εκτελεστούν και να καταγραφούν λογιστικά σε παρόμοια βάση.

γ) Οι κοινοτικές δαπάνες αντιστοιχούν σε πολιτικές που προϋποθέτουν την υλοποίηση προγραμμάτων και δράσεων. Ακόμη και αν ο προϋπολογισμός καταρτίζεται ετησίως, εντάσσεται σε μια συνέχεια στόχων που υπερβαίνει γενικά το ετήσιο πλαίσιο. Αντίθετα, οι χρηματοοικονομικές ροές που προκαλούνται από την εφαρμογή του ΣΣΑ δεν αντιστοιχούν σε μια συνεχόμενη πολιτική δαπανών και θα αντιπροσώπευαν απότομες αυξήσεις που θα διόγκωναν κατά τρόπο παρεμπίπτοντα και έκτακτο το ποσό του προϋπολογισμού. Αυτές οι περιστασιακές αυξήσεις θα παρεμπόδιζαν την αντίληψη της εξέλιξης των συνολικών ποσών του προϋπολογισμού.

12. Στην αιτιολογική της έκθεση, η Επιτροπή δηλώνει ότι το σύστημα είναι δημοσιονομικά ουδέτερο, διότι η εγγραφή, στα έσοδα, ποσών που κατατίθενται λόγω κυρώσεων από τα κράτη μέλη που παρουσιάζουν δημοσιονομικό έλλειμμα, οδηγεί στο άνοιγμα ισόποσων πιστώσεων στην κατάσταση των δαπανών. Το προτεινόμενο νέο άρθρο 126α αποσκοπεί να αποτυπώσει την ισότητα αυτή στα κείμενα. Στην κατάσταση δαπανών, οι πιστώσεις που θα ανοίξουν θα προορίζονται για την κάλυψη «των επιστροφών που προβλέπονται στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου», δηλαδή των επιστροφών προστίμων και τόκων στα κράτη μέλη που δεν παρουσιάζουν έλλειμμα. Εντούτοις, στην κατάσταση των εσόδων θα πρέπει να εγγράφονται «τα ποσά κάθε οικονομικής κύρωσης που επιβάλλεται από το Συμβούλιο», δηλαδή, σύμφωνα με το τμήμα 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97, οι καταθέσεις και τα πρόστιμα.

13. Έτσι, στην κατάσταση των εσόδων που αναφέρεται στο προτεινόμενο άρθρο 126α, θα έπρεπε να αντικατασταθεί η έκφραση «κάθε οικονομικής κύρωσης» από την έκφραση «των προστίμων και των τόκων των καταθέσεων και των προστίμων».

14. Αν και η κατάθεση, υπό την έννοια του άρθρου 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97, δεν πρέπει να θεωρηθεί ως έσοδο ούτε η ενδεχόμενη επιστροφή της στο «υπό αποκατάσταση» κράτος μέλος ως δαπάνη, ωστόσο υπάρχουν ταμειακές κινήσεις που πρέπει να καταγράφονται και να εντοπίζονται ξεχωριστά και με διαφάνεια ως εμπίπτουσες στο ΣΣΑ.

15. Ποια θα είναι η τύχη των τόκων μιας κατάθεσης ή ενός προστίμου που θα ακυρωνόταν από το Δικαστήριο βάσει του προτεινόμενου άρθρου 28α; Αυτό προβλέπει ότι «τα έσοδα και οι τυχόν τόκοι που εισπράττονται βάσει προστίμων, χρηματικών και άλλων ποινών που επιβάλλονται από την Επιτροπή ή το Συμβούλιο των Υπουργών», θα καταγράφονται ως έσοδα μόνον εφόσον δεν θα υπάρχει πλέον δυνατότητα ακύρωσής τους από το Δικαστήριο. Κατά συνέπεια, σε περίπτωση ακύρωσης της κύρωσης από το Δικαστήριο, οι τόκοι δεν καταγράφονται ως έσοδα, διότι καταβάλλονται στο κράτος μέλος στο οποίο επιβλήθηκε αδικαιολόγητη κύρωση. Χρειάζεται μια σαφής διάταξη για να αρθεί η σχετική αμφιβολία.

16. Για τη βελτίωση της προτεινόμενης διατύπωσης, το Συνέδριο συνιστά μια λύση, την οποία κρίνει πρόσφορη για τη βελτίωση της διαφάνειας:

- προστίθεται στον προϋπολογισμό παράρτημα, το οποίο θα περιλαμβάνεται και στο λογαριασμό διαχείρισης και το οποίο προορίζεται για την περιγραφή όλων των κινήσεων κεφαλαίων που προκαλούνται από το ΣΣΑ. Το παράρτημα αυτό περιγράφει, αφενός, τα έσοδα και τις δαπάνες και, αφετέρου, τις υπόλοιπες ταμειακές κινήσεις που δεν αποτελούν έσοδα και δαπάνες του προϋπολογισμού,

- οι τόκοι των καταθέσεων και των προστίμων θα εντάσσονται στο σύστημα, η λογιστική τους αντιμετώπιση όμως θα διαφέρει ανάλογα με τη φύση των χρηματοοικονομικών ροών.

17. Οι ταμειακές κινήσεις που προκαλούνται από το μηχανισμό του ΣΣΑ θα επηρεάζουν τους λογαριασμούς του ετήσιου ισολογισμού που καταρτίζει η Ένωση. Θα πρέπει να εμφανίζονται ιδιαίτερα ευκρινώς στον ισολογισμό.

18. Η Επιτροπή προτείνει την ένταξη των διατάξεων σχετικά με τη δημοσιονομική δομή εγγραφής σε ένα καινούργιο τμήμα Ια του τίτλου XI του δημοσιονομικού κανονισμού. Η φύση των κυρώσεων που αποφασίζονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 δεν αντιστοιχεί στις πράξεις που ρυθμίζονται από τον τίτλο XI, τίτλο που περιλαμβάνει τις ειδικές διατάξεις που εφαρμόζονται στις συμμετοχές τρίτων ή διαφόρων οργανισμών στις δραστηριότητες της Κοινότητας. Το Συνέδριο συνιστά λοιπόν την ένταξη των σχετικών διατάξεων ως άρθρο 132α σε ένα καινούργιο τίτλο XIα με επικεφαλίδα «Ειδικές διατάξεις εφαρμοζόμενες στις κυρώσεις που προβλέπονται στο τμήμα 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1467/97 του Συμβουλίου».

Η παρούσα γνωμοδότηση εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στο Λουξεμβούργο κατά τη συνεδρίασή του της 22ας Οκτωβρίου 1998.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Bernhard FRIEDMANN

Πρόεδρος

(1) ΕΕ L 356 της 31.12.1977, σ. 1.

(2) ΕΕ L 340 της 11.12.1997, σ. 1.

(3) Έγγραφο COM(1998) 206 τελικό και ΕΕ L 149 της 15.5.1998, σ. 21.

(4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 974/98 του Συμβουλίου, της 3ης Μαΐου 1998, για την εισαγωγή του ευρώ (ΕΕ L 139 της 11.5.1998, σ. 1).

(5) ΕΕ L 162 της 19.6.1997, σ. 1.