EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 135/6

ΚΡΑΤΙΚΉ ΕΝΊΣΧΥΣΗ — ΔΑΝΊΑ

Κρατική ενίσχυση C 5/07 (πρώην N 469/05) — Άρση των υποχρεώσεων ενημέρωσης που επιβάλλονται στις ναυτιλιακές εταιρίες οι οποίες εγγράφονται στο δανικό καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας

Πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων κατ' εφαρμογή του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

(2007/C 135/06)

Με επιστολή της 7ης Φεβρουαρίου 2007 που αναδημοσιεύεται στην αυθεντική γλώσσα του κειμένου της επιστολής στις σελίδες που ακολουθούν την παρούσα περίληψη, η Επιτροπή κοινοποίησε στο Βασίλειο της Δανίας την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την προαναφερθείσα ενίσχυση.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εντός ενός μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας περίληψης και της επιστολής που ακολουθεί στη διεύθυνση:

European Commission Directorate-General for Energy and Transport Directorate A — Unit 4 B-1049 Brussels Αρ. τηλεομοιοτυπίας: (32-2) 296 41 04

Οι παρατηρήσεις αυτές θα κοινοποιηθούν στο Βασίλειο της Δανίας. Το απόρρητο της ταυτότητας του ενδιαφερόμενου μέρους που υποβάλει τις παρατηρήσεις μπορεί να ζητηθεί γραπτώς, με μνεία των σχετικών λόγων.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Με επιστολή της 13ης Σεπτεμβρίου 2005 (1), η Δανία κοινοποίησε στην Επιτροπή μια τροποποίηση του οικείου καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας. Το καθεστώς αυτό θεσπίστηκε αρχικά με απόφαση της 12ης Μαρτίου 2002 (2) (υπόθεση N 563/01).

2. Η τροποποίηση αυτή καταχωρίστηκε ως κοινοποιηθείσα ενίσχυση με την ένδειξη N 469/05. Η κοινοποιηθείσα τροποποίηση εισήχθη με το νόμο αριθ. 408 της 1ης Ιουνίου 2005.

3. Με επιστολές της 28ης Οκτωβρίου 2005, της 19ης Μαΐου και της 29ης Αυγούστου 2006 (3), η Επιτροπή ζήτησε από τις δανικές αρχές να παράσχουν περαιτέρω πληροφορίες, οι οποίες της διαβιβάστηκαν μέσω των απαντήσεων των δανικών αρχών της 22ας Νοεμβρίου 2005 και της 30ης Ιουνίου 2006 (4).

2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ

2.1. Τίτλος

4. Άρση των υποχρεώσεων ενημέρωσης που επιβάλλονται στις ναυτιλιακές εταιρίες οι οποίες εισάγονται στο καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας.

2.2. Περιγραφή των κοινοποιηθέντων μέτρων

5. Ο νόμος αριθ. 408 της 1ης Ιουνίου 2005 απαλλάσσει τις δανικές ναυτιλιακές εταιρίες που υπόκεινται στο δανικό καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας (5) από την υποχρέωση να παράσχουν στις φορολογικές αρχές όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες σχετικά με τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές τους με εταιρίες της αλλοδαπής που ανήκουν στον ίδιο όμιλο.

6. Στην περίπτωση αυτή, ο έλεγχος των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ δύο επιχειρήσεων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο διενεργείται βάσει της «αρχής των πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων», η οποία συνίσταται στον έλεγχο της συνοχής των τιμών των συναλλαγών μεταξύ δύο συνδεδεμένων επιχειρήσεων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο με τις τιμές της αγοράς. Ο έλεγχος αυτός επιβάλλεται: — βάσει των κανόνων για τις τιμές μεταβίβασης, τους οποίους καλούνται να εφαρμόζουν οι χώρες του ΟΟΣΑ για την πρόληψη της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ συνδεδεμένων επιχειρήσεων εντός του ίδιου ομίλου, οι οποίες υπάγονται σε φορολογικό καθεστώς δύο διαφορετικών χωρών (6)· — βάσει ενός εκ των μέτρων οριοθέτησης (7) που είναι συμφυή με το φορολογικό καθεστώς. Το συγκεκριμένο μέτρο οριοθέτησης προσδιορίζεται στο τμήμα 2.11.1 της ανωτέρω απόφασης της 12ης Μαρτίου 2002 ως «αρχή των πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων» και συνίσταται στον έλεγχο των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ μιας επιχείρησης υποκείμενης σε φόρο χωρητικότητας και των συνδεδεμένων προς αυτήν επιχειρήσεων.

7. Η υποχρέωση ενημέρωσης που αναφέρεται στο ανωτέρω σημείο 4 και από την οποία απαλλάσσονται οι δανικές ναυτιλιακές εταιρίες που υπόκεινται στο δανικό φόρο χωρητικότητας, εφόσον εφαρμοστούν τα κοινοποιηθέντα μέτρα, δεν επιβάλλεται μόνο σε επιχειρήσεις υποκείμενες στο φόρο χωρητικότητας. Στο πλαίσιο ενός φορολογικού συστήματος, η υποχρέωση αυτή αποσκοπεί στην εξασφάλιση της δυνατότητας των φορολογικών αρχών να διασφαλίζουν ότι, στην περίπτωση δύο επιχειρήσεων που ανήκουν στον ίδιο όμιλο αλλά υπόκεινται σε διαφορετικά καθεστώτα εταιρικής φορολογίας, η μία δεν επωφελείται των τιμών μεταβίβασης ούτως ώστε να μεταφέρει τα κέρδη της στην επιχείρηση που υπόκειται σε ευνοϊκότερο καθεστώς. Ως εκ τούτου, η υποχρέωση ενημέρωσης είναι θεμελιώδους σημασίας για τον έλεγχο των τιμών μεταβίβασης εντός ενός ομίλου επιχειρήσεων βάσει των σχετικών κανόνων (όταν οι συναλλαγές είναι διασυνοριακές) και της υποχρέωσης οριοθέτησης (ανεξαρτήτως του εάν οι συναλλαγές είναι διασυνοριακές ή όχι) η οποία είναι συμφυής με το καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας.

8. Οι δανικές αρχές εκτιμούν ότι, στην περίπτωση που η μία εκ των δύο επιχειρήσεων είναι δανική εταιρία θαλάσσιων μεταφορών υποκείμενη στο δανικό φόρο χωρητικότητας και η δεύτερη είναι συνδεδεμένη επιχείρηση με έδρα στην αλλοδαπή (αδελφή, θυγατρική ή μητρική εταιρία), η δανική επιχείρηση δεν αποκομίζει κανένα όφελος από τη χειραγώγηση των τιμών μεταβίβασης και τη μεταφορά των κερδών της στη συνδεδεμένη προς αυτήν εταιρία της αλλοδαπής. Ως εκ τούτου, όταν μία από τις δύο συνδεδεμένες επιχειρήσεις υπάγεται στο δανικό καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας και η άλλη υπόκειται στο φορολογικό καθεστώς άλλης χώρας, ο έλεγχος, από τις δανικές φορολογικές αρχές, για τυχόν καταχρήσεις στο πλαίσιο των τιμών μεταβίβασης δεν αποβαίνει, σύμφωνα με τις δανικές αρχές, προς το συμφέρον του δανικού δημοσίου ταμείου. Οι δανικές αρχές εκτιμούν πως οι έλεγχοι αυτοί είναι επωφελείς μόνο για τα άλλα κράτη μέλη και τρίτες χώρες.

2.3. Περιγραφή του υφιστάμενου καθεστώτος

9. Το καθεστώς φορολογίας βάσει χωρητικότητας περιγράφεται στην προαναφερθείσα απόφαση της Επιτροπής της 12ης Μαρτίου 2002 επί της υπόθεσης N 563/01. Τα βασικά της στοιχεία παρατίθενται στη συνέχεια.

10. Το εισόδημα που προέρχεται από όλες τις επιλέξιμες εργασίες και είναι φορολογητέο βάσει χωρητικότητας είναι ένα κατ' αποκοπή ποσό που αντιστοιχεί στο άθροισμα των πάγιων ποσών που καθορίζονται για κάθε σκάφος ανάλογα με τη χωρητικότητά του, ανεξαρτήτως του πραγματικού κέρδους της ναυτιλιακής εταιρίας, ως εξής: Έως και 1 000 NT 7 DKK (περίπου 0,90 EUR) ανά 100 NT την ημέρα 1 001 — 10 000 NT 5 DKK (περίπου 0,70 EUR) ανά 100 NT την ημέρα 10 001 — 25 000 NT 3 DKK (περίπου 0,40 EUR) ανά 100 NT την ημέρα > 25 000 NT 2 DKK (περίπου 0,30 EUR) ανά 100 NT την ημέρα

11. Το εισόδημα που υπολογίζεται κατ' αυτόν τον τρόπο φορολογείται με το συνήθη συντελεστή εταιρικού φόρου. Για κάθε σκάφος που υπόκειται στο φόρο χωρητικότητας, το φορολογητέο εισόδημα υπολογίζεται βάσει της καθαρής χωρητικότητας, δηλαδή ανά 100 καθαρούς τόνους (NT) και για χρονικό διάστημα 24 ωρών, ανεξαρτήτως του εάν το σκάφος βρίσκεται σε λειτουργία ή όχι.

12. Το φορολογικό αυτό καθεστώς τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2002 και ισχύει για επιχειρήσεις υποκείμενες σε φορολογία στη Δανία (με μόνιμη έδρα στη Δανία) οι οποίες παρέχουν υπηρεσίες θαλάσσιων μεταφορών. Το καθεστώς ισχύει επίσης για επιχειρήσεις της αλλοδαπής οι οποίες καταχωρούνται στη Δανία μεταφέροντας τη διοικητική τους έδρα εκεί. Στο συγκεκριμένο καθεστώς φορολογίας υπόκεινται μόνο τα εισοδήματα που προκύπτουν από δραστηριότητες θαλάσσιων μεταφορών.

13. Οι ναυτιλιακές εταιρίες έχουν την επιλογή υπαγωγής ή μη στο συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς. Η επιλογή αυτή πρέπει να γίνεται μέχρι και την ημερομηνία υποβολής της φορολογικής δήλωσης για το έτος κατά οποίο πρόκειται να εφαρμοστεί για πρώτη φορά φορολογία χωρητικότητας. Η απόφαση υπαγωγής ή μη υπαγωγής στο φόρο χωρητικότητας είναι δεσμευτική για χρονικό διάστημα 10 ετών. Στη Δανία, οι ναυτιλιακές εταιρίες που ανήκουν στον ίδιο όμιλο επιχειρήσεων καλούνται να προβούν στην ίδια επιλογή όσον αφορά την υπαγωγή στο καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας. Όταν μια ναυτιλιακή εταιρία επιλέγει το συγκεκριμένο φορολογικό καθεστώς, τότε όλα της τα σκάφη και όλες οι δραστηριότητές της υπάγονται σε αυτό.

2.4. Διάρκεια

14. Με επιστολή της 5ης Απριλίου 2006, οι δανικές αρχές ανέλαβαν την υποχρέωση εκ νέου κοινοποίησης εντός δέκα ετών του κοινοποιηθέντος μέτρου για την άρση της υποχρέωσης ενημέρωσης που επιβάλλεται στις ναυτιλιακές εταιρίες οι οποίες υπόκεινται στο δανικό φόρο χωρητικότητας. Ως εκ τούτου, η ισχύς του κοινοποιηθέντος μέτρου λήγει στα τέλη του 2015.

2.5. Προϋπολογισμός

15. Η τροπολογία του καθεστώτος δεν έχει δημοσιονομικό αντίκτυπο στο υφιστάμενο καθεστώς. Οι επιμέρους ενισχύσεις δεν πρόκειται να υποστούν τροποποιήσεις λόγω της προβλεπόμενης τροπολογίας.

2.6. Άλλα καθεστώτα κρατικών ενισχύσεων που εφαρμόζονται στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών στη Δανία

16. Εξ όσων γνωρίζει η Επιτροπή, η Δανία εφαρμόζει επί του παρόντος μόνο ένα καθεστώς υπέρ των θαλάσσιων μεταφορέων, πέραν του καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας: το καθεστώς απαλλαγής των πλοιοκτητών από την καταβολή του φόρου εισοδήματος και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης για τους ναυτικούς που απασχολούνται στα επιλέξιμα σκάφη (8).

2.7. Θέση των δανικών αρχών

17. Η θέση των δανικών αρχών συνίσταται στο ότι, στην περίπτωση που μια πολυεθνική εταιρία αποπειράται να διαφύγει του φόρου εταιριών μέσω των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ μιας δανικής συνδεδεμένης επιχείρησης υποκείμενης στο φόρο χωρητικότητας και μίας εκ των συνδεδεμένων επιχειρήσεών της εκτός Δανίας, η εν λόγω φοροδιαφυγή αποβαίνει εις βάρος της έτερης ενδιαφερόμενης χώρας και όχι της Δανίας.

18. Ως εκ τούτου, η συστηματική παρακολούθηση των συναλλαγών μεταξύ επιχειρήσεων υποκείμενων στο δανικό φόρο χωρητικότητας και των συνδεδεμένων προς αυτές επιχειρήσεων προβάλλει ασύμφορη για τις δανικές φορολογικές αρχές, δεδομένου ότι δεν επιφέρει επιπρόσθετα έσοδα στο δημόσιο ταμείο της Δανίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Δανία πρότεινε την απαλλαγή των επιχειρήσεων που υπόκεινται στο δανικό φόρο χωρητικότητας από υποχρεώσεις διοικητικής φύσεως τις οποίες κρίνουν και οι ίδιες επιχειρήσεις περιττές.

19. Υπό το πρίσμα των παραπάνω εκτιμήσεων, η θέση των δανικών αρχών υποδηλώνει ότι η ευθύνη εξακρίβωσης πιθανής μεταφοράς κερδών από επιχείρηση εγκατεστημένη εκτός Δανίας σε επιχείρηση με έδρα τη Δανία και υποκείμενη στον οικείο φόρο χωρητικότητας εναπόκειται στις φορολογικές αρχές της χώρας της αλλοδαπής. Κατ' επέκταση αφήνεται να εννοηθεί ότι οι φορολογικές αρχές της χώρας της αλλοδαπής, είτε αυτή είναι κράτος μέλος είτε τρίτη χώρα, καλούνται να συμπεριλάβουν στη φορολογική τους νομοθεσία κανόνες για τις τιμές μεταβίβασης τους οποίους πρέπει να εφαρμόζουν αποτελεσματικά, ιδίως όσον αφορά συναλλαγές με επιχειρήσεις που επωφελούνται του δανικού καθεστώτος φορολογίας βάσει χωρητικότητας.

3. ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΒΟΗΘΕΙΑΣ

20. Η εξακρίβωση του εάν τα κοινοποιηθέντα μέτρα αποτελούν, μεμονωμένα, ενίσχυση κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ προβάλλει άσκοπη εάν αυτά δεν εξεταστούν στο πλαίσιο του συνολικού καθεστώτος φορολογίας βάσει χωρητικότητας. Ως εκ τούτου η Επιτροπή καλείται να εξετάσει το εν λόγω καθεστώς στο σύνολό του, υπό τη μορφή που θα λάμβανε εάν εφαρμοζόταν τα κοινοποιηθέντα μέτρα.

21. Η Επιτροπή εκτιμά ότι στο συγκεκριμένο στάδιο της εξέτασης τα κοινοποιηθέντα μέτρα δεν αλλοιώνουν τον χαρακτήρα κρατικής ενίσχυσης του καθεστώτος φορολογίας βάσει χωρητικότητας.

22. Το βασικό διακύβευμα που προκύπτει σε αυτό το σημείο είναι το να προσδιοριστεί εάν τα προβλεπόμενα μέτρα επιφέρουν αλλαγές στην αξιολόγηση που πραγματοποιήθηκε στην προαναφερθείσα απόφαση της Επιτροπής της 12ης Μαρτίου 2002 ως προς το συμβιβάσιμο, εν γένει, του καθεστώτος με την κοινή αγορά.

4. ΑΜΦΙΒΟΛΙΕΣ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΙΒΑΣΙΜΟ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΑΓΟΡΑ

4.1. Το μέτρο οριοθέτησης που επηρεάζεται από τα κοινοποιηθέντα μέτρα

23. Μία από τις βασικές προϋποθέσεις που διέπουν το συμβιβάσιμο των καθεστώτων φορολογίας χωρητικότητας με την κοινή αγορά είναι η ύπαρξη μιας σειράς μέτρων οριοθέτησης ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι καμία άλλη δραστηριότητα πέραν των θαλάσσιων μεταφορών, στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ή σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, δεν ευνοείται έμμεσα από το καθεστώς. Όντως, η δυνατότητα υπαγωγής σε φόρο χωρητικότητας αναφέρεται σαφώς στις κατευθυντήριες γραμμές για τις θαλάσσιες μεταφορές οι οποίες διέπουν (9) ορισμένες ναυτιλιακές δραστηριότητες και, πράγματι, οι κατευθυντήριες αυτές γραμμές ισχύουν μόνο για τις θαλάσσιες μεταφορές. Σε περίπτωση που τυχόν τροποποίηση του καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας συνεπάγεται την υπαγωγή μη ναυτιλιακών δραστηριοτήτων στο καθεστώς, το συμβιβάσιμο του καθεστώτος τίθεται εν αμφιβόλω όπως περιγράφεται στη συνέχεια.

24. Τα μέτρα οριοθέτησης που προβλέπει το δανικό καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας περιγράφονται στο τμήμα 2.11 της προαναφερθείσας απόφασης Επιτροπής της 12ης Μαρτίου 2002.

25. Ένα από τα βασικά μέτρα οριοθέτησης είναι ο έλεγχος —βάσει της αρχής των πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων— των εμπορικών συναλλαγών μεταξύ επιχειρήσεων υποκείμενων στο φόρο χωρητικότητας και τυχόν συνδεδεμένων προς αυτές επιχειρήσεων (ή μέρους των συγκεκριμένων επιχειρήσεων το οποίο υπόκειται στο συνήθη φόρο εταιρειών), ανεξαρτήτως του εάν οι εν λόγω συνδεδεμένες εταιρίες είναι εγχώριες ή εδρεύουν στην αλλοδαπή. Κρίνεται σκόπιμο να υπενθυμιστεί ότι υπάρχουν και άλλα είδη μέτρων οριοθέτησης όπως η «υπερκεφαλαιοποίηση» (10) ή η κατανομή δαπανών και εσόδων κατά τρόπο ώστε μέρος των δραστηριοτήτων της επιχείρησης να υπόκειται σε καθεστώς φορολογίας επί της χωρητικότητας και το υπόλοιπο στο συνήθη φόρο εταιριών.

26. Όλα τα καθεστώτα φορολογίας χωρητικότητας που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή κατά τα τελευταία πέντε έτη, (11) προβλέπουν μέτρα οριοθέτησης περιλαμβανομένου του μέτρου που επηρεάζεται από τα κοινοποιηθέντα μέτρα, ήτοι του ελέγχου των συναλλαγών μεταξύ οντοτήτων υποκείμενων και μη υποκείμενων στο φόρο χωρητικότητας.

27. Τα καθεστώτα φορολογίας χωρητικότητας πρέπει να περιλαμβάνουν μέτρα οριοθέτησης ούτως ώστε να αποτρέπεται η διάχυση σε οικονομικές δραστηριότητες πέραν των θαλάσσιων μεταφορών. Για το σκοπό αυτόν, η Επιτροπή ζητά συνήθως από τα κράτη μέλη τη θέσπιση μιας σειράς μέτρων οριοθέτησης όπως: — ο έλεγχος των εμπορικών συναλλαγών που επωφελούνται του καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας, βάσει της αρχής των πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων· — οι κανόνες για τον ισομερή επιμερισμό του κόστους των κεφαλαιουχικών δαπανών μεταξύ επιλέξιμων και μη επιλέξιμων δραστηριοτήτων· — οι κανόνες για τον ισομερή επιμερισμό των εσόδων μεταξύ επιλέξιμων και μη επιλέξιμων δραστηριοτήτων· — η επιλογή «όλα ή τίποτα» για τους ναυτιλιακούς ομίλους («όλες οι επιλέξιμες οντότητες του ομίλου επιλέγουν την υπαγωγή στο φόρο χωρητικότητας εφόσον το πράττει τουλάχιστον μία από αυτές»).

28. Τα μέτρα αυτά αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στην αποτροπή της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο δραστηριοτήτων που δεν σχετίζονται με τις θαλάσσιες μεταφορές. Η εφαρμογή των μέτρων αυτών είναι σημαντική για την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου ενός καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας με την κοινή αγορά, δεδομένου ότι διασφαλίζει ότι οι δραστηριότητες που δεν καλύπτονται από τις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών δεν ευνοούνται αθέμιτα από το καθεστώς. Ως τέτοια, τα μέτρα οριοθέτησης θεωρούνται αναπόσπαστο τμήμα ενός καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας.

29. Ειδικότερα, το μέτρο οριοθέτησης που προβλέπει το καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας βάσει της αρχής των πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων περιλαμβάνεται στις αποφάσεις της Επιτροπής για την έγκριση των καθεστώτων φορολογίας χωρητικότητας (βλέπε αιτιολογική σκέψη 26) —όπως και το υπό εξέταση μέτρο— και διασφαλίζει ότι στον δανικό φόρο χωρητικότητας υπόκεινται μόνο δραστηριότητες θαλάσσιων μεταφορών που διεξάγονται από επιχειρήσεις υποκείμενες στον δανικό φόρο χωρητικότητας.

4.2. Υποβάθμιση της αποτελεσματικότητας του επηρεαζόμενου μέτρου οριοθέτησης

30. Υπενθυμίζεται ότι τα μέτρα οριοθέτησης είναι κρίσιμης σημασίας για τη διασφάλιση του αδιάβλητου των καθεστώτων φορολογίας εισοδήματος. Η Επιτροπή έχει ζητήσει τη θέσπιση μέτρων οριοθέτησης σε όλα τα καθεστώτα που εγκρίθηκαν κατά τα τελευταία πέντε έτη.

31. Ειδικότερα, χωρίς μια αποτελεσματική εφαρμογή του μέτρου οριοθέτησης στις εμπορικές συναλλαγές, τομείς εκτός των θαλάσσιων μεταφορών, τόσο στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος όσο και σε τρίτες χώρες, ενδέχεται να επωφεληθούν από τη δυνατότητα διαφυγής της καταβολής του εταιρικού φόρου, μέσω των εμπορικών συναλλαγών που διεξάγονται με συνδεδεμένη εταιρία υποκείμενη στο καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.

32. Η Επιτροπή συμπεραίνει ότι οι δανικές αρχές σκοπεύουν να συνεχίσουν τον έλεγχο —κατ' εφαρμογή του μέτρου οριοθέτησης βάσει της αρχής των πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων— των συναλλαγών μεταξύ δύο συνδεδεμένων επιχειρήσεων, στην περίπτωση που η μία εξ αυτών εξακολουθεί να υπόκειται στο φόρο χωρητικότητας, όπως και στο παρελθόν, μόνο όμως εφόσον αμφότερες οι επιχειρήσεις υπόκεινται σε φορολογία στη Δανία.

33. Ως εκ τούτου, μολονότι ο έλεγχος των συναλλαγών σε υποεθνικό επίπεδο με επιχείρηση υποκείμενη στο φόρο χωρητικότητας παραμένει υπό την εποπτεία και την αρμοδιότητα των δανικών φορολογικών αρχών, ο έλεγχος των διασυνοριακών συναλλαγών μεταξύ μιας υποκείμενης στο φόρο χωρητικότητας επιχείρησης στη Δανία και μιας συνδεδεμένης προς αυτήν εταιρίας της αλλοδαπής παραμένει στην αρμοδιότητα της ενδιαφερόμενης χώρας.

34. Εντούτοις, στο παρόν στάδιο της εξέτασης, η Επιτροπή διατηρεί αμφιβολίες, ως προς το εάν το αρχικό καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας, όπως τροποποιείται από τα κοινοποιηθέντα μέτρα, παραμένει συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά, δεδομένου ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα ενδέχεται να υποσκάψουν την αποτελεσματικότητα του προαναφερόμενου μέτρου οριοθέτησης, το οποίο είναι θεμελιώδους σημασίας για το συμβιβάσιμο του καθεστώτος (12).

35. Η Επιτροπή εκφράζει επίσης την ανησυχία ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα ενδέχεται να διευκολύνουν τη φοροδιαφυγή σε άλλα κράτη μέλη, εκ μέρους επιχειρήσεων υποκείμενων σε φορολογία στα εν λόγω κράτη μέλη, λόγω της μειωμένης δυνατότητας των δανικών αρχών να εντοπίζουν δόλιες συναλλαγές μεταξύ των συγκεκριμένων επιχειρήσεων και συνδεδεμένης προς αυτές επιχείρησης υποκείμενης σε φόρο χωρητικότητας στη Δανία, εφόσον οι δανικές αρχές δεν θα ενημερώνονται πλέον συστηματικά σχετικά με τις εμπορικές συναλλαγές μεταξύ των υποκείμενων στον δανικό φόρο χωρητικότητας επιχειρήσεων και των συνδεδεμένων προς αυτές επιχειρήσεων της αλλοδαπής.

36. Σε περίπτωση που τα μέτρα οριοθέτησης αποβούν ή ενδέχεται να αποβούν μη αποτελεσματικά, η Επιτροπή εκτιμά ότι υπάρχει το ενδεχόμενο το καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας να ευνοεί δραστηριότητες εκτός του τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, επηρεάζοντας δυσμενώς τους όρους των συναλλαγών σε βαθμό που αντίκειται στο κοινό συμφέρον, γεγονός που καθιστά το συγκεκριμένο καθεστώς, υπό τις δεδομένες συνθήκες, μη συμβιβάσιμο με την κοινή αγορά.

37. Στην προκειμένη περίπτωση, η Επιτροπή εκφράζει την ανησυχία ότι η υποβάθμιση της αποτελεσματικότητας του μέτρου οριοθέτησης που επηρεάζεται από την κοινοποίηση συνεπάγεται ότι το δανικό καθεστώτος φορολογίας χωρητικότητας προσδίδει αθέμιτο πλεονέκτημα σε δραστηριότητες υποκείμενες στη φορολογία άλλων χωρών και, κατ' επέκταση, μη υποκείμενες στο δανικό καθεστώς, μέσω συναλλαγών σε αθέμιτες τιμές με συνδεδεμένες εταιρίες εγκατεστημένες στη Δανία οι οποίες υπόκεινται στο δανικό καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας.

38. Όσον αφορά τα προαναφερθέντα, η Επιτροπή επιθυμεί, συμπληρωματικά, να της γνωστοποιηθούν οι απόψεις τρίτων μερών όλων των κρατών μελών σχετικά με τα ακόλουθα θέματα.

39. Εν πρώτοις, είναι σκόπιμο να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο η Δανία θα εξακολουθήσει να διασφαλίζει ότι, μετά την εφαρμογή των κοινοποιηθέντων μέτρων, οι φορολογικές της αρχές θα διατηρήσουν την ικανότητα εντοπισμού προσπαθειών φοροδιαφυγής από επιχειρήσεις της αλλοδαπής συνδεδεμένες προς τις ναυτιλιακές εταιρίες που υπόκεινται στο δανικό φόρο χωρητικότητας, καθώς και την ικανότητα ενημέρωσης της ενδιαφερόμενης χώρας της αλλοδαπής. Στην αντίθετη περίπτωση, η Επιτροπή εκφράζει τις αμφιβολίες της ως προς το κατά πόσο είναι σκόπιμο οι χώρες της αλλοδαπής, περιλαμβανομένων των υπολοίπων κρατών μελών, να επωμιστούν τον έλεγχο όλων των διασυνοριακών συναλλαγών με επιχειρήσεις υποκείμενες στο δανικό φόρο χωρητικότητας (οι οποίες είναι στην πλειονότητά τους πιθανότατα εγκατεστημένες στη Δανία).

40. Κατά δεύτερον, η Επιτροπή εκφράζει τον προβληματισμό σχετικά με το εάν η άνιση μεταχείριση, ως προς την υποχρέωση ενημέρωσης, των αποδεκτών με αποκλειστικά εγχώριες συνδεδεμένες επιχειρήσεις μη επιλέξιμες για υπαγωγή στο φόρο χωρητικότητας, σε σύγκριση με τους αποδέκτες με συνδεδεμένες επιχειρήσεις αποκλειστικά στην αλλοδαπή, εγείρει ζήτημα νομιμότητας. Δεδομένης της νομολογίας Matra (13), η άνιση αυτή μεταχείριση μπορεί να έχει αντίκτυπο στο συμβιβάσιμο του καθεστώτος.

41. Κατά τρίτον, η Επιτροπή διερωτάται ως προς το εάν η θέσπιση μηχανισμών συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, όπως αυτών που παρατίθενται στη συνέχεια, είναι πρόσφορη για την καλύτερη οριοθέτηση των υφιστάμενων καθεστώτων φορολογίας χωρητικότητας, συγκεκριμένα η θέσπιση — υποχρέωσης αμοιβαίας βοήθειας, κατά την έννοια του άρθρου 10 της συνθήκης EΚ (14), η οποία υπερβαίνει τις απαιτήσεις τυχόν διμερούς συμφωνίας φορολογικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών καθώς και τις συστάσεις των κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ, όσον αφορά τις διασυνοριακές συναλλαγές με υποκείμενες στο φόρο χωρητικότητας επιχειρήσεις, ούτως ώστε να αποτρέπονται τυχόν φαινόμενα διάχυσης —σε κοινοτικό επίπεδο— των καθεστώτων φορολογίας χωρητικότητας σε μη επιλέξιμες δραστηριότητες. — υποχρέωσης για τις φορολογικές αρχές των κρατών μελών που εφαρμόζουν καθεστώτα φορολογίας χωρητικότητας, η οποία έγκειται στη συστηματική προειδοποίηση των ομολόγων τους αρχών σε έτερο κράτος μέλος σε περίπτωση που υποψιάζονται τη διενέργεια παράτυπων συναλλαγών προς ζημία των φορολογικών εσόδων του έτερου κράτους μέλους και προς όφελος επιχείρησης εγκατεστημένης στο οικείο κράτος μέλος και υποκείμενης στο φόρο χωρητικότητας.

42. Η Επιτροπή επιθυμεί να καλέσει τρίτα μέρη από όλα τα κράτη μέλη να παραθέσουν τις απόψεις επί του συνόλου των προαναφερθέντων ζητημάτων.

43. Για τους λόγους αυτούς κρίνεται απαραίτητη η κίνηση διαδικασίας έρευνας, βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 4 του κανονισμού για τις διαδικασίες για τις κρατικές ενισχύσεις (15), προς συνδρομή της Επιτροπής στη διασαφήνιση των ζητημάτων αυτών καθώς και του πιθανού τους αντίκτυπου στο συμβιβάσιμο του καθεστώτος, πριν από την τελική γνωμοδότηση ως προς το συμβιβάσιμο των κοινοποιηθέντων μέτρων με την κοινή αγορά.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

«1. SAGSFORLØB 1. Ved brev af 13. september 2005 (16) anmeldte Danmark over for Kommissionen en ændring af den danske tonnageskatteordning, der oprindeligt blev godkendt ved beslutning af 12. marts 2002 (17) (sag nr. N 563/01). 2. Denne ændring blev registreret som anmeldt støtte under nr. N 469/05. Den anmeldte ændring blev indført ved lov nr. 408 af 1. juni 2005. 3. Ved breve af 28. oktober 2005, 19. maj og 29. august 2006 (18) anmodede Kommissionen de danske myndigheder om flere oplysninger, som de fremsendte i deres svar af 22. november 2005 og 30. juni 2006 (19). 2. BESKRIVELSE AF FORANSTALTNINGEN 2.1. Betegnelse 4. Lempelse af oplysningspligten for rederier, der er omfattet af tonnageskatteordningen. 2.2. Beskrivelse af den anmeldte ændring af foranstaltningerne 5. Lov nr. 408 af 1. juni 2005 fritager danske rederier, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning (20), fra deres pligt til at forsyne skattemyndighederne med alle nødvendige oplysninger om deres finansielle transaktioner med koncernforbundne udenlandske virksomheder. 6. I sådanne tilfælde foretages kontrollen af kommercielle transaktioner mellem to koncernforbundne virksomheder på basis af armslængdeprincippet. Dette princip består i at kontrollere, at de priser, der benyttes i forbindelse med transaktioner mellem koncernforbundne virksomheder, er i overensstemmelse med markedspriserne. Denne kontrol er påkrævet i henhold til både: — de regler for interne afregningspriser, som OECD-landene opfordres til anvende for at forhindre skatteunddragelse via kommercielle transaktioner mellem koncernforbundne virksomheder, der beskattes i to forskellige lande (21), og — en af de ring-fencing-foranstaltninger (22), der er knyttet til ordningen. Den pågældende foranstaltning er beskrevet i punkt 2.11.1 i førnævnte beslutning af 12. marts 2002 under overskriften »armslængdeprincippet« og består i kontrollere kommercielle transaktioner mellem et tonnagebeskattet selskab og dets koncernforbundne selskaber. 7. Den oplysningspligt, der er nævnt i punkt 4 ovenfor, og som danske tonnagebeskattede rederier vil blive fritaget for, hvis den anmeldte foranstaltning gennemføres, er ikke kun specifik for selskaber, der er omfattet af tonnageskatteordningen. I et skattesystem tjener den til at give skattemyndighederne mulighed for at tjekke, at et af to selskaber, der tilhører samme koncern, men som henhører under to forskellige selskabsskatteordninger, ikke benytter de interne afregningspriser til at overføre hovedparten af sit overskud til det andet selskab, der beskattes efter den mest fordelagtige ordning. Disse oplysninger er derfor meget vigtige for kontrollen med de interne afregningspriser i en koncern af virksomheder under såvel reglerne for interne afregningspriser (når transaktionerne er grænseoverskridende) som ring-fencing-forpligtelsen (hvad enten transaktionerne er grænseoverskridende eller ej), som er specifik for tonnageskatteordningen. 8. De danske myndigheder mener, at når et af disse to selskaber er et dansk tonnagebeskattet rederi, og det andet selskab er et i udlandet baseret koncernforbundet selskab (søster-, datter- eller moderselskab), har dette danske selskab ingen interesse i at eksportere sit overskud til sine koncernforbundne selskaber i udlandet ved at manipulere med de interne afregningspriser. Når et af de to koncernforbundne selskaber beskattes efter den danske tonnageskatteordning, og det andet beskattes i et andet land, tjener de danske skattemyndigheders undersøgelse af eventuelle misbrug via de interne afregningspriser derfor ikke, ifølge de danske myndigheder, statskassens sag. Denne kontrol er efter de danske myndigheders opfattelse kun i andre medlemsstaters og i tredjelandes interesse. 2.3. Beskrivelse af den eksisterende ordning 9. Tonnageskatteordningen er beskrevet i førnævnte beslutning vedtaget af Kommissionen den 12. marts 2002 i sag nr. N 563/01. Her følger en kort beskrivelse af ordningens hovedtræk. 10. Den skattepligtige indkomst af virksomhed omfattet af tonnageskatteordningen fastsættes for hvert skib som et fast beløb i forhold til skibets tonnage uanset rederiets faktiske driftsresultat. Den beregnes således: Til og med 1 000 NT 7 DKK (ca. 0,90 EUR) pr. 100 NT pr. døgn 1 001-10 000 NT 5 DKK (ca. 0,70 EUR) pr. 100 NT pr. døgn 10 001-25 000 NT 3 DKK (ca. 0,40 EUR) pr. 100 NT pr. døgn Over 25 000 NT 2 DKK (ca. 0,30 EUR) pr. 100 NT pr. døgn 11. Den således beregnede skattepligtige indkomst beskattes efter den almindelige selskabsskattesats. For hvert skib, der tonnagebeskattes, beregnes den skattepligtige indkomst i forhold til skibets nettotonnage, pr. 100 nettoton (NT) og pr. påbegyndt døgn, uanset om skibet er i drift eller ej. 12. Ordningen, der har været anvendt siden 1. januar 2002, er åben for selskaber, der er skattepligtige i Danmark (dvs. som har fast driftssted i Danmark), og som leverer søtransportydelser. Ordningen kan også anvendes af udenlandske selskaber, som bliver hjemmehørende i Danmark ved flytning af ledelsens sæde til landet. Kun indkomst fra rederivirksomhed kan omfattes af ordningen. 13. Deltagelse i ordningen er frivillig. Valget skal træffes senest ved rettidig indgivelse af selvangivelse for det indkomstår, hvor tonnagebeskatning første gang vil kunne vælges. Valg eller fravalg af tonnagebeskatning er bindende for rederiet i en periode på ti år. Inden for Danmarks grænser skal koncernforbundne rederier træffe samme valg, for så vidt angår anvendelse af tonnageskatteordningen. Når tonnageskatteordningen vælges, skal samtlige skibe og andre aktiviteter, som opfylder betingelserne for tonnagebeskatning, indgå i tonnageskatteordningen. 2.4. Varighed 14. Ved brev af 5. april 2006 forpligtede de danske myndigheder sig til at genanmelde foranstaltningen vedrørende lempelse af oplysningspligten for rederier omfattet af den danske tonnageskatteordning inden for ti år. Den anmeldte foranstaltning anses derfor at udløbe ved udgangen af 2015. 2.5. Budget 15. Denne ændring af ordningen får ingen budgetmæssige følger for den eksisterende ordning. Individuelle støtteforanstaltninger vil ikke blive påvirket af den påtænkte ændring. 2.6. Andre statsstøtteordninger inden for søtransportsektoren i Danmark 16. Ud over tonnageskatteordningen anvender Danmark, så vidt Kommissionen ved, på nuværende tidspunkt kun én anden ordning til fordel for virksomheder inden for søtransportsektoren, nemlig den, der fritager rederierne for betaling af skat og socialsikringsafgifter for søfolk, der arbejder om bord på skibe, der opfylder de relevante regler (23). 2.7. De danske myndigheders holdning 17. De danske myndigheder har den opfattelse, at hvis et multinationalt selskab skulle fristes til at unddrage sig selskabsskat via kommercielle transaktioner mellem et koncernforbundet dansk selskab, der er omfattet af tonnageskatteordningen, og et koncernforbundet udenlandsk selskab, vil en sådan skatteunddragelse være til skade for det andet land og ikke for Danmark. 18. Det er derfor ikke i de danske skattemyndigheders interesse at foretage en systematisk overvågning af transaktioner mellem selskaber, der er omfattet af den danske tonnageskatteordning, og deres koncernforbundne udenlandske selskaber, eftersom en sådan overvågning ikke vil resultere i ekstraindtægter for den danske statskasse. Det er grunden til, at Danmark foreslog at befri virksomheder, der er omfattet af tonnageskatteordningen, fra administrative byrder, som de set ud fra deres eget perspektiv finder unødvendige. 19. De danske myndigheder synes således implicit at mene, at ansvaret for at kontrollere en mulig skatteflugt fra et selskab, der er etableret i et andet land, til et selskab i Danmark, der er omfattet af den danske tonnageskatteordning, påhviler skattemyndighederne i det andet land. Denne formodning implicerer, at det andet land, uanset om det er en medlemsstat eller et tredjeland, har regler om interne afregningspriser i sin skattelovgivning, og at skattemyndighederne i det andet land anvender reglerne på en effektiv måde, navnlig på transaktioner med selskaber, der er omfattet af tonnageskatteordningen i Danmark. Ved brev af 13. september 2005 (24) anmeldte Danmark over for Kommissionen en ændring af den danske tonnageskatteordning. Ordningen blev oprindeligt blev godkendt ved beslutning af 12. marts 2002 (25) (sag nr. N 563/01). 20. Denne ændring blev registreret som anmeldt støtte under nr. N 469/05. Den anmeldte ændring blev indført ved lov nr. 408 af 1. juni 2005. 21. Ved breve af 28. oktober 2005, 19. maj og 29. august 2006 (26) anmodede Kommissionen de danske myndigheder om flere oplysninger, som de fremsendte i deres svar af 22. november 2005, 30. juni 2006 og 13. september 2006 (27). 3. FORELØBIG VURDERING AF, OM DER OPTRÆDER STØTTE 22. I henhold til EF-traktatens artikel 87, stk. 1, er »statsstøtte eller støtte, som ydes ved hjælp af statsmidler under enhver tænkelig form, og som fordrejer eller truer med at fordreje konkurrencevilkårene ved at begunstige visse virksomheder eller visse produktioner, uforenelig med fællesmarkedet i det omfang, den påvirker samhandelen mellem medlemsstaterne«. 23. Det giver ingen mening at undersøge, om de anmeldte foranstaltninger i sig selv udgør statsstøtte i henhold til EF-traktatens artikel 87, stk. 1, eftersom de er en del af den eksisterende tonnageskatteordning og derfor ikke kan betragtes isoleret, men må undersøges i sammenhæng med hele den tonnageskatteordning, som de medfører en ændring af. Kommissionen bør derfor undersøge hele tonnageskatteordningen i den form, den ville have haft, hvis de anmeldte foranstaltninger allerede var blevet gennemført. 24. På nuværende stadium af undersøgelsen mener Kommissionen, at den anmeldte foranstaltning ikke ændrer ved det forhold, at tonnageskatteordningen har karakter af støtte. 25. Det vigtigste spørgsmål drejer sig således om at afgøre, om de påtænkte foranstaltninger vil ændre vurderingen i Kommissionens beslutning af 12. marts 2002 med hensyn til den samlede ordnings forenelighed med fællesmarkedet. 4. TVIVL MED HENSYN TIL FORANSTALTNINGENS FORENELIGHED MED FÆLLESMARKEDET 4.1. Ring-fencing-foranstaltning berørt af de anmeldte foranstaltninger 26. En af hovedbetingelserne knyttet til erklæringen om, at tonnageskatteordningen er forenelig med fællesmarkedet, er, at der skal træffes en række ring-fencing-foranstaltninger for at sikre, at ingen andre aktiviteter end søtransport — det være sig i den pågældende medlemsstat eller i en anden medlemsstat eller et tredjeland — kan blive indirekte tilgodeset af ordningen. Retningslinjerne for statsstøtte til søtransportsektoren giver rent faktisk mulighed for at indføre en tonnageafgift (28), men disse retningslinjer gælder kun for søtransport. Hvis tonnageskatteordningen i sin ændrede form kan resultere i, at ikke-maritime aktiviteter bliver tilgodeset af tonnageafgiften, kan der opstå tvivl med hensyn til ordningens forenelighed med fællesmarkedet, jf. beskrivelsen nedenfor. 27. Ring-fencing-foranstaltningerne knyttet til den danske tonnageskatteordning er beskrevet i punkt 2.11 i Kommissionens beslutning af 12. marts 2002. 28. En af disse foranstaltninger består i, at der på basis af armslængdeprincippet skal føres kontrol med kommercielle transaktioner mellem tonnagebeskattede selskaber og deres eventuelle koncernforbundne selskaber (eller de af de pågældende selskaber, der selskabsbeskattes efter de normale regler), det være sig indenlandske eller udenlandske selskaber. Det er værd at erindre om, at der findes andre ring-fencing-foranstaltninger mod »thick capitalization« (29) eller en fordeling af omkostninger og udgifter, hvor en del af rederiets virksomhed beskattes efter tonnageskatteordningen, mens resten beskattes efter de almindelige selskabsskatteregler. 29. Alle de tonnageskatteordninger, som Kommissionen har godkendt de sidste fem år (30), herunder den her omhandlede, omfatter ring-fencing-foranstaltninger, der indebærer kontrol med transaktioner mellem tonnagebeskattede virksomheder og virksomheder, der beskattes efter de almindelige regler. 30. Tonnageskatteordninger skal være afskærmede for at undgå, at deres virkninger smitter af på økonomiske aktiviteter, der ikke har med søtransport at gøre. Til dette formål anmoder Kommissionen normalt medlemsstaterne om at træffe en række ring fencing-foranstaltninger, f.eks.: — kontrollere kommercielle transaktioner på tværs af afskærmningen på basis af på armslængde-princippet, — indføre regler om fair fordeling af kapitaludgifter mellem tonnagebeskattede aktiviteter og almindeligt beskattede aktiviteter, — indføre regler om fair fordeling af indtægter mellem tonnagebeskattede aktiviteter og almindeligt beskattede aktiviteter, — benytte alt-eller-intet-løsningen for rederikoncerner (alle dele af koncernen, der opfylder betingelserne for tonnagebeskatning, skal vælge denne ordning, når mindst en af dem opfylder betingelserne). 31. Sådanne foranstaltninger tjener til bl.a. at forhindre skatteunddragelse til fordel for aktiviteter, der ikke har forbindelse til søtransport. Gennemførelsen af disse foranstaltninger er vigtig for vurderingen af, om tonnageskatteordningen er forenelig med fællesmarkedet, da de bidrager til at sikre, at aktiviteter, der ikke er omfattet af retningslinjerne for statsstøtte til søtransportsektoren, ikke får uretmæssig fordel af ordningen. Ring-fencing-foranstaltninger skal betragtes som en integrerende del af en tonnageskatteordning. 32. Ring-fencing-foranstaltningen baseret på armslængdeprincippet indgår i Kommissionens beslutninger om godkendelse af tonnageskatteordninger (se punkt 26), inkl. den her omhandlede, og sikrer, at kun søtransportydelser, der leveres af selskaber, der er skattepligtige i Danmark, kan henføres under den danske tonnageskatteordning. 4.2. Ændret virkning af den pågældende ring-fencing-foranstaltning 33. Der erindres om, at ring-fencing-foranstaltninger er meget vigtige for at sikre, at tonnageskatteordninger er vandtætte. Kommissionen har i forbindelse med godkendelsen af alle tonnageskatteordninger de sidste fem år stillet krav om sådanne ring-fencing-foranstaltninger. 34. Uden en effektiv gennemførelse af ring-fencing-foranstaltningen vedrørende kommercielle transaktioner kan andre former for virksomhed end søtransport — det være sig i den pågældende medlemsstat selv eller i andre lande — nemlig får mulighed for at unddrage sig selskabsskat gennem kommercielle transaktioner med et koncernforbundet selskab, der beskattes efter tonnageskatteordningen i den pågældende medlemsstat. 35. Kommissionen har forstået det således, at de danske myndigheder fortsat agter at verificere transaktioner mellem to koncernforbundne selskaber med udgangspunkt i ring-fencing-foranstaltningen baseret på armslængdeprincippet, når et af dem beskattes efter tonnageskatteordningen, men kun når de begge er skattepligtige i Danmark. 36. Det betyder, at verifikationen af indenlandske transaktioner med et selskab, der beskattes efter tonnageskatteordningen, vil forblive under de danske myndigheders tilsyn og ansvar, mens det andet land vil være ansvarlig for kontrollen med grænseoverskridende transaktioner mellem et tonnagebeskattet selskab i Danmark og et udenlandsk koncernforbundet selskab. 37. Imidlertid nærer Kommissionen på nuværende stadium af undersøgelsen tvivl med hensyn til, om den oprindelige tonnageskatteordning som ændret ved de anmeldte foranstaltninger fortsat vil være forenelig med fællesmarkedet, eftersom de anmeldte foranstaltninger kan svække førnævnte ring-fencing-foranstaltning. Sidstnævnte er afgørende for ordningens forenelighed med fællesmarkedet (31). 38. Kommissionen frygter også, at de anmeldte foranstaltninger kan gøre det lettere for selskaber, der er skattepligtige i andre medlemsstater, at unddrage sig beskatning i de pågældende medlemsstater, eftersom det vil være vanskeligere for de danske skattemyndigheder at afsløre svigagtige transaktioner mellem disse selskaber og et tonnagebeskattet koncernforbundet selskab i Danmark, hvis de danske myndigheder ikke længere får regelmæssige oplysninger om transaktioner mellem danske tonnagebeskattede og deres udenlandske koncernforbundne selskaber. 39. Når ring-fencing-foranstaltninger viser sig at være virkningsløse eller kan forventes at være virkningsløse, finder Kommissionen, at tonnageskatteordningen — ved at tilgodese anden virksomhed end søtransportvirksomhed — kan fordreje konkurrencevilkårene i et omfang, der strider mod den fælles interesse, og at en sådan ordning under de omstændigheder er uforenelig med fællesmarkedet. 40. I denne sag frygter Kommissionen, at ændringen af den ring-fencing-foranstaltning, som anmeldelsen vedrører, vil føre til en situation, hvor virksomhed, der er skattepligtig i andre lande og således ikke omfattet at tonnageskatteordningen i Danmark, vil blive uretmæssigt tilgodeset af ordningen via en urimelig prissætning af transaktioner med koncernforbundne selskaber i Danmark, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning. 41. Hvad dette angår, ønsker Kommissionen at modtage samtlige medlemsstaters kommentarer til følgende punkter. 42. For det første er det nødvendigt at få fastslået, hvordan Danmark efter gennemførelsen af de anmeldte foranstaltninger fortsat vil kunne sikre, at landets skattemyndigheder vil være i stand til at afsløre eventuelle forsøg på skatteunddragelse begået af udenlandske selskaber, der er koncernforbundne med rederier, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning, og underrette det berørte land om dette forsøg. Hvis det ikke er tilfældet, spørger Kommissionen sig selv, om andre medlemsstater og tredjelande bør bebyrdes med at kontrollere alle grænseoverskridende transaktioner med selskaber, der beskattes efter den danske tonnageskatteordning (hvoraf de fleste sandsynligvis er selskaber registreret i Danmark). 43. For det andet spørger Kommissionen sig selv, om den uensartede behandling (med hensyn til oplysningspligt) af henholdsvis tonnagebeskattede selskaber, hvis koncernforbundne selskaber udelukkende er indenlandske selskaber, der ikke kan omfattes af tonnageskatteordningen, og tonnagebeskattede selskaber, hvis koncernforbundne selskaber udelukkende er udenlandske selskaber, kan betragtes som rimelig. Når henses til dommen i Matra-sagen (32), kan en sådan uensartet behandling meget vel få indflydelse på ordningens forenelighed med fællesmarkedet. 44. For det tredje spørger Kommissionen sig selv, om f.eks. følgende samarbejdsmekanismer aftalt mellem medlemsstater vil være bedre egnet som ring-fencing-foranstaltning i forbindelse med eksisterende tonnageskatteordninger: — en forpligtelse til, i lyset af EF-traktatens artikel 10 (33), at yde gensidig bistand, der går videre end kravene i en eventuel bilateral skattesamarbejdsaftale og videre end henstillingerne i OECD-retningslinjerne, i forbindelse med grænseoverskridende transaktioner med et tonnagebeskattet selskab med henblik på at forhindre en spillover-effekt på Fællesskabsplan fra tonnageskatteordninger til aktiviteter, der ikke kan henføres under en sådan ordning, — en forpligtelse for skattemyndighederne i en medlemsstat, der har indført en tonnageskatteordning, til systematisk at underrette deres kolleger i en anden medlemsstat, hvis de får mistanke om uregelmæssige transaktioner, der er til skade for den anden medlemsstats skatteindtægter og til fordel for et tonnagebeskattet selskab i de to medlemsstater. 5. KONKLUSION 45. Der er med henvisning til ovenstående behov for at indlede en undersøgelsesprocedure i henhold til artikel 4, stk. 4, i procedureforordningen vedrørende statsstøtte (34), således at Kommissionen kan få afklaret disse punkter og deres mulige indflydelse på den ændrede ordnings forenelighed med fællesmarkedet, før den tager endelig stilling til, om de anmeldte foranstaltninger er forenelige med fællesmarkedet. 46. På basis af vurderingen i det foregående beslutter Kommissionen hermed at indlede den formelle undersøgelsesprocedure i henhold til artikel 4, stk. 4 (35), i ovennævnte forordning med hensyn til den foreslåede ændring. 47. I lyset af betragtningerne ovenfor anmoder Kommissionen, i overensstemmelse med artikel 6, stk. 1 (36), i ovennævnte forordning Danmark om at fremsætte bemærkninger til ovenstående punkter og til at indsende alle sådanne oplysninger, der kan bidrage til vurderingen af de påtænkte støtteforanstaltninger senest en måned efter modtagelsen af dette brev. Den anmoder de danske myndigheder om straks at fremsende en kopi af dette brev til alle potentielle støttemodtagere. 48. Kommissionen ønsker at erindre de danske myndigheder om, at EF-traktatens artikel 88, stk. 3, har opsættende virkning. Den henleder også de danske myndigheders opmærksomhed på artikel 14 i førnævnte forordning, der foreskriver, at al ulovlig støtte kan kræves tilbagebetalt fra støttemodtagerne. 49. Kommissionen gør Danmark opmærksom på, at den vil underrette interesserede parter ved at offentliggøre dette brev og et resumé heraf i Den Europæiske Unions Tidende. Den vil også underrette interesserede parter i de EFTA-lande, der har undertegnet EØS-aftalen, ved at indrykke en meddelelse i EØS-tillægget i Den Europæiske Unions Tidende og underrette EFTA-Tilsynsmyndigheden ved at fremsende en kopi af dette brev. Alle interesserede parter vil blive opfordret til at fremsætte deres bemærkninger senest en måned efter offentliggørelsen af dette brev.»

(1) Καταχωρίστηκε υπό την ένδειξη TREN(2005) A/23228.

(2) Το κείμενο της απόφασης διατίθεται στην επίσημη γλώσσα στην ακόλουθη διαδικτυακή διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2001/n563-01.pdf.

Η Επιτροπή ενέκρινε με απόφαση της 1ης Δεκεμβρίου 2004 (υπόθεση αριθ. 171/2004) την επέκταση του καταλόγου των κατηγοριών επιλέξιμων βοηθητικών εργασιών (όσες σχετίζονται στενά και άμεσα με την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς) στην εκμίσθωση των εμπορικών εγκαταστάσεων επί σκαφών, όπως καταστημάτων ή σημείων πώλησης, σε τρίτες εταιρίες ή σε ανεξάρτητο από τη ναυτιλιακή εταιρία μέρος για τις επιλέξιμες ή τις μη επιλέξιμες δραστηριότητες που διεξάγονται στα συγκεκριμένα σημεία πώλησης. Το κείμενο της δεύτερης αυτής απόφασης διατίθεται στην επίσημη γλώσσα στην ακόλουθη διαδικτυακή διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2004/n171-04.pdf.

(3) Ενδείξεις TREN (2005) D/122520, TREN (2006) D/209990 και D/ 217824.

(4) Καταχωρίστηκε υπό την ένδειξη TREN (2005) A/29975.

(5) Περιγράφεται στο κατωτέρω τμήμα 2.3.

(6) Οι κανόνες για τις τιμές μεταβίβασης προβλέπονται, κατά κανόνα, στους κώδικες φορολογίας επιχειρήσεων όλων των ανεπτυγμένων χωρών. Οι κατευθυντήριες γραμμές του ΟΟΣΑ για τις πολυεθνικές επιχειρήσεις και φορολογικές αρχές όσον αφορά τον καθορισμό των τιμών μεταβίβασης καλούν τις χώρες μέλη του ΟΟΣΑ να προβούν στον έλεγχο των εμπορικών συναλλαγών των πολυεθνικών εταιριών με τις συνδεδεμένες προς αυτές εταιρίες της αλλοδαπής. Ενδέχεται, επίσης, οι κανόνες αυτοί να είναι εφαρμοστέοι στο πλαίσιο της εφαρμογής των διμερών συμφωνιών φορολογικής συνεργασίας. Οι κανόνες για τις τιμές μεταβίβασης προβλέπουν τον έλεγχο της συνοχής τιμών στις συναλλαγές δύο επιχειρήσεων συνδεδεμένων κατά την έννοια των προαναφερόμενων κατευθυντήριων γραμμών του ΟΟΣΑ. Σε περίπτωση που εικάζεται φοροδιαφυγή, οι φορολογικές αρχές δύνανται να ορίσουν τις τιμές αυτές σε επίπεδα πλησιέστερα στις τιμές της αγοράς, καθώς και να προβούν σε ανάλογο επαναπροσδιορισμό των κερδών της ύποπτης για φοροδιαφυγή οντότητας.

(7) Η Επιτροπή έχει ζητήσει τη συμπερίληψη μέτρων οριοθέτησης σε όλα τα καθεστώτα που εγκρίθηκαν τα τελευταία πέντε έτη.

(8) Υπόθεση NN 116/98, εγκρίθηκε με απόφαση της Επιτροπής της 13ης Νοεμβρίου 2002. Το κείμενο της απόφασης διατίθεται στην επίσημη γλώσσα στην ακόλουθη διαδικτυακή διεύθυνση:

http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/transports-1998/nn116-98.pdf .

(9) Ανακοίνωση της Επιτροπής C(2004) 43 — Κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα των θαλάσσιων μεταφορών, ΕΕ C 13 της 17.1.2004, σ. 3, σημείο 3.1. Για τις προγενέστερες κατευθυντήριες γραμμές στον εν λόγω τομέα βλέπε ΕΕ C 205 της 5.7.1997, σ. 5.

(10) Η στρατηγική της υπερκεφαλαιοποίησης συνίσταται στην εγγραφή του μεγαλύτερου μέρους του εταιρικού κεφαλαίου στην επιχείρηση υπό το καθεστώς του φόρου χωρητικότητας και στην εγγραφή της πλειονότητας των υποχρεώσεων στο μέλος του ομίλου που υπόκειται στο συνήθη φόρο εταιριών, οπότε αυξάνονται οι κεφαλαιουχικές δαπάνες για φορολογικούς σκοπούς.

(11) Βλέπε ειδικότερα τις παρακάτω αποφάσεις της Επιτροπής:

1) έγκριση του βρετανικού καθεστώτος στις 2 Αυγούστου 2000 (υπόθεση N 790/99)·

2) έγκριση του ισπανικού καθεστώτος στις 27 Φεβρουαρίου 2002 (υπόθεση N 736/01)·

3) έγκριση του δανικού καθεστώτος στις 12 Μαρτίου 2002 (υπόθεση N 563/21)·

4) έγκριση του φινλανδικού καθεστώτος στις 16 Οκτωβρίου2002 (υπόθεση N 195/02)·

5) έγκριση του ιρλανδικού καθεστώτος στις 11 Δεκεμβρίου 2002 (υπόθεση N 504/02)·

6) έγκριση του ισπανικού καθεστώτος που ισχύει στην περιφέρεια του Βισκαϊκού Κόλπου της Χώρας των Βάσκων στις 5 Φεβρουαρίου 2003 (υπόθεση N 572/02)·

7) έγκριση του γαλλικού καθεστώτος στις 13 Μαΐου 2003 (υπόθεση N 737/02)·

8) έγκριση του βελγικού καθεστώτος στις 19 Μαρτίου 2003 (υπόθεση N 433/02)·

9) έγκριση του ιταλικού καθεστώτος στις 20 Οκτωβρίου 2004 (υπόθεση N 114/04).

(12) Βλέπε τη σχετική παράγραφο στο τμήμα 3.3.5 της απόφασης της Επιτροπής της 12ης Μαρτίου 2002: «Επιπλέον, η αρχή των“πραγματικών συνθηκών της αγοράς στις συναλλαγές μεταξύ ανεξάρτητων επιχειρήσεων”, οι“κανόνες για τα χρηματοοικονομικά έσοδα/έξοδα, οι “κανόνες για την υπερκεφαλαιοποίηση”, οι κανόνες για τις δραστηριότητες που υπόκεινται έμμεσα στο καθεστώς φορολογίας χωρητικότητας και οι κανόνες που διέπουν τις συναλλαγές εντός ομίλου επιχειρήσεων παρέχουν σαφείς βάσεις αναφοράς για τον προσδιορισμό τόσο των δραστηριοτήτων που μπορούν/δεν μπορούν να θεωρούνται ότι υπόκεινται στο φόρο χωρητικότητας όσο και των διαφανών λογιστικών συστημάτων, όπως απαιτείται από τις “κατευθυντήριες γραμμές””.»

(13) Βλέπε απόφαση Matra της 15ης Ιουνίου 1993 του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-225/91, Matra κατά Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ιδίως το σημείο 41 αυτής: «41 Πρέπει συναφώς να υπομνηστεί ότι, ναι μεν η διαδικασία που προβλέπουν τα άρθρα 92 και 93 αφήνει ευρύ περιθώριο εκτιμήσεως στην Επιτροπή και υπό ορισμένες προϋποθέσεις στο Συμβούλιο για να κρίνουν αν ένα σύστημα κρατικών ενισχύσεων συμβιβάζεται με τις απαιτήσεις της κοινής αγοράς, από τη γενική όμως οικονομία της Συνθήκης προκύπτει ότι η διαδικασία αυτή δεν μπορεί ποτέ να καταλήξει σε αποτέλεσμα αντίθετο προς τις ειδικές διατάξεις της Συνθήκης (απόφαση στην υπόθεση 73/79, Επιτροπή κατά Ιταλίας, Συλλογή 1980/ΙΙ, σ. 137, σκέψη 11). Το Δικαστήριο έκρινε επίσης ότι οι λεπτομέρειες χορηγήσεως μιας ενισχύσεως που αντιβαίνουν ενδεχομένως σε ειδικές διατάξεις της Συνθήκης, εκτός των άρθρων 92 και 93, είναι δυνατόν να συνδέονται τόσο άρρηκτα με το αντικείμενο της ενισχύσεως ώστε να μην μπορούν να εκτιμηθούν χωριστά (απόφαση στην υπόθεση 74/76, Iannelli, Συλλογή 1977, σ. 143).»

(14)

Άρθρο 10

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κάθε γενικό ή ειδικό μέτρο κατάλληλο να εξασφαλίσει την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την παρούσα συνθήκη ή προκύπτουν από πράξεις των οργάνων της Κοινότητας. Διευκολύνουν την Κοινότητα στην εκτέλεση της αποστολής της.

Απέχουν από κάθε μέτρο που δύναται να θέσει σε κίνδυνο την πραγματοποίηση των σκοπών της παρούσας συνθήκης.

(15) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 659/1999 του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1999 για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του άρθρου 93 της συνθήκης ΕΚ. ΕΕ L 83 της 27.3.1999, σ. 1.

(16) Registeret under ref. TREN(2005) A/23228.

(17) Beslutningen findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2001/n563-01.pdf

Kommissionen godkendte ved beslutning af 1. december 2004 (sag nr. 171/2004) en udvidelse af listen over de former for virksomhed, der kan beskattes efter tonnageskatteordningen (dvs. dem, der foregår i nær tilknytning til eller er direkte forbundet med levering af transportydelser), til at omfatte udlejning af lokaler om bord, f.eks. forretninger og kiosker, uanset om de drives af tredjemand eller af en uafhængig part i rederiet, og uanset om de pågældende aktiviteter kan være undergivet tonnagebeskatning eller ej. Denne beslutning findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2004/n171-04.pdf

(18) Ref. TREN (2005) D/122520, TREN (2006) D/209990 og D/ 217824.

(19) Registeret under ref. TREN (2005) A/29975.

(20) Beskrevet i afsnit 2.3 nedenfor.

(21) Skattelovgivningen i alle udviklede lande indeholder normalt regler om interne afregningspriser. I OECD's »Transfer Pricing Guidelines for Multinational Enterprises and for Tax Administrations« opfordres OECD-landene til at føre kontrol med kommercielle transaktioner mellem virksomheder tilhørende multinationale selskaber og deres udenlandske koncernbundne virksomheder. Sådanne regler kan også være påkrævet i bilaterale skattesamarbejdsaftaler. Ifølge reglerne om interne afregningspriser skal det kontrolleres, om der benyttes en korrekt prissætning ved transaktioner mellem to virksomheder, der er koncernforbundne som omhandlet i OECD-retningslinjerne. Skattemyndighederne har mulighed for at fastsætte priserne på et niveau, der er mere på linje med markedspriserne, hvis de nærer mistanke om skatteunddragelse, og de kan derefter genberegne den pågældende virksomheds overskud.

(22) Kommissionen har i forbindelse med godkendelsen af alle tonnageskatteordninger de sidste fem år stillet krav om sådanne ring-fencing-foranstaltninger.

(23) Sag nr. NN 116/98, godkendt ved Kommissionens beslutning af 13. november 2002. Beslutningen findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/state_aids/transports-1998/nn116-98.pdf

(24) Registeret under ref. TREN(2005) A/23228.

(25) Beslutningen findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2001/n563-01.pdf

Kommissionen godkendte ved beslutning af 1. december 2004 (sag nr. 171/2004) en udvidelse af listen over de former for virksomhed, der kan beskattes efter tonnageskatteordningen (dvs. dem, der foregår i nær tilknytning til eller er direkte forbundet med levering af transportydelser), til at omfatte udlejning af lokaler om bord, f.eks. forretninger og kiosker, uanset om de drives af tredjemand eller af en uafhængig part i rederiet, og uanset om de pågældende aktiviteter kan være undergivet tonnagebeskatning eller ej. Denne beslutning findes på det officielle sprog på følgende internetadresse:

http://ec.europa.eu/community_law/state_aids/transports-2004/n171-04.pdf

(26) Ref. TREN (2005) D/122520, TREN (2006) D/209990 og D/217824.

(27) Ref. TREN(2005) A/29975 og TREN(2006) A/33708.

(28) Meddelelse C(2004) 43 fra Kommissionen — EU-retningslinjer for statsstøtte til søtransportsektoren (EUT C 13 af 17.1.2004, s. 3), punkt 3.1. Se også de forrige retningslinjer herfor (EFT C 205 af 5.7.1997, s. 5).

(29) Strategien med »thick capitalization« består i at placere det meste af egenkapitalen i den tonnagebeskattede del af selskabet og det meste af gælden i den del af selskabet, der beskattes efter de normale regler, hvorved de fradragsberettigede renteudgifter forøges.

(30) Se navnlig Kommissionens beslutninger vedrørende:

1. den britiske ordning, der blev godkendt den 2. august 2000 (sag nr. N 790/99)

2. den spanske ordning, der blev godkendt den 27. februar 2002 (sag nr. N 736/01)

3. den danske ordning, der blev godkendt den 12. marts 2002 (sag nr. N 563/01)

4. den finske ordning, der blev godkendt den 16. oktober 2002 (sag nr. N 195/02)

5. den irske ordning, der blev godkendt den 11. december 2002 (sag nr. N 504/02)

6. den spanske ordning gældende for Biscayen-området, der blev godkendt den 5. februar 2003 (sag nr. N 572/02)

7. den franske ordning, der blev godkendt den 13. maj 2003 (sag nr. N 737/02)

8. den belgiske ordning, der blev godkendt den 19. marts 2003 (sag nr. N 433/02)

9. den italienske ordning, der blev godkendt den 20. oktober 2004 (sag nr. N 114/04).

(31) Se især afsnit 3.3.5 i Kommissionens beslutning af 12. marts 2002: »Desuden fremgår det klart af arms længde -princippet, bestemmelserne om finansielle indtægter og udgifter, bestemmelserne om værn mod overkapitalisering, bestemmelserne om aktiviteter, der går på tværs af afgrænsningen, og bestemmelserne om transaktioner, der udføres af koncernforbundne selskaber, hvilke aktiviteter der kan blive omfattet af tonnageskatteordningen, og ordningen indeholder dermed en klar reference til kravene i retningslinjerne til dokumentation og bogføring«.

(32) Se Domstolens dom af 15. juni 1993, sag 225/91, Matra mod Kommissionen, særlig præmis 41: »I denne henseende bemærkes, at selv om den i artikel 92 og 93 fastsatte procedure overlader et betydeligt skøn til Kommissionen og under visse betingelser til Rådet med henblik på vurderingen af, om en statsstøtteordning kan forenes med fællesmarkedets krav, følger det dog af traktatens almindelige opbygning, at denne procedure aldrig må føre til resultater, der er i strid med traktatens særlige bestemmelser (dom af 21.5.1980, sag 73/79, Kommissionen mod Italien, Sml. s. 1533, præmis 11). Domstolen har desuden fastslået, at gennemførelsesforanstaltninger til en støtte, som er i strid med andre særlige traktatbestemmelser end artikel 92 og 93, kan være så uløseligt forbundet med støttens formål, at det ikke er muligt at bedømme dem isoleret (dom af 22.3.1977, sag 74/76, Iannelli, Sml. s. 557).«

(33)

Artikel 10

Medlemsstaterne træffer alle almindelige eller særlige foranstaltninger, som er egnede til at sikre opfyldelsen af de forpligtelser, der følger af denne traktat, eller af retsakter foretaget af Fællesskabets institutioner. De letter Fællesskabets gennemførelse af dets opgaver. De afholder sig fra at træffe foranstaltninger, der er egnede til at bringe virkeliggørelsen af denne traktats målsætning i fare.

(34) Rådets forordning (EF) nr. 659/1999 af 22. marts 1999 om fastlæggelse af regler for anvendelsen af EF-traktatens artikel 93 (EFT L 83 af 27.3.1999, s. 1).

(35) Konstaterer Kommissionen efter en foreløbig undersøgelse, at en anmeldt foranstaltning giver anledning til tvivl om, hvorvidt den er forenelig med fællesmarkedet, beslutter den at indlede proceduren efter traktatens artikel 93, stk. 2, i det følgende benævnt »beslutning om at indlede den formelle undersøgelsesprocedure«.

(36) Beslutningen om at indlede den formelle undersøgelsesprocedure skal sammenfatte de relevante faktiske og retlige spørgsmål, indeholde en foreløbig vurdering fra Kommissionens side med hensyn til støttekarakteren af den påtænkte foranstaltning og anføre, om der er tvivl om, hvorvidt den er forenelig med fællesmarkedet. I beslutningen skal den pågældende medlemsstat og andre interesserede parter opfordres til at fremsætte bemærkninger inden for en nærmere fastsat frist, der normalt ikke må overstige en måned. I behørigt begrundede tilfælde kan Kommissionen forlænge denne frist.