[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 20.7.2005

COM(2005) 334 τελικό

2003/0329 (CNS)

Τροποποιημένη πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/EΟΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ |

Λόγοι υποβολής και στόχοι της πρότασης Όταν η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε για πρώτη φορά τη νέα στρατηγική της για τον ΦΠΑ, ο εκσυγχρονισμός των κανόνων όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών χαρακτηρίστηκε ως μία από τις μελλοντικές προτεραιότητες. Αυτό προκάλεσε μια γενική και ολοκληρωμένη αναθεώρηση των κανόνων που διέπουν γενικά τον τόπο παροχής υπηρεσιών. Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που καθόρισε η Επιτροπή για τις μελλοντικές εργασίες, η επανεξέταση αυτή βασίζεται στην αρχή ότι ο ΦΠΑ πρέπει να επιβάλλεται στον τόπο κατανάλωσης. Ένας από τους κύριους στόχους αυτής της επανεξέτασης είναι η περαιτέρω απλούστευση των κανόνων όσον αφορά τον ΦΠΑ που ισχύουν για τους επιχειρηματίες σύμφωνα με τους στόχους που καθορίστηκαν στη στρατηγική της Λισσαβόνας. |

Γενικό πλαίσιο Για να διασφαλισθεί ότι οι κανόνες όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών – και επομένως τον τόπο φορολόγησης – επιτυγχάνουν το στόχο να επιβάλλεται ο φόρος στη χώρα κατανάλωσης, η Επιτροπή πρότεινε την τροποποίηση των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών σε υποκειμένους στο φόρο, ώστε γενικά αυτές οι υπηρεσίες να φορολογούνται στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο λήπτης και συγχρόνως να επεκταθεί το πεδίο του μηχανισμού αντίστροφης επιβάρυνσης. Όταν εφαρμοσθούν, οι αλλαγές αυτές θα διασφαλίσουν τη φορολόγηση στον τόπο κατανάλωσης. Με βάση παρόμοιες ως επί το πλείστον εκτιμήσεις, δεν θα ήταν λογικό να παραμείνουν αμετάβλητοι οι κανόνες όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών σε μη υποκειμένους στο φόρο. Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ελλείψει ειδικών διατάξεων φορολογούνται στην έδρα του παρέχοντος τις υπηρεσίες. Εντούτοις, όταν οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρέχονται εξ αποστάσεως και ο λήπτης αναλαμβάνει την επιβάρυνση του ΦΠΑ, υπάρχει σαφώς ο κίνδυνος στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Επιπλέον, οι διαφορές μεταξύ των συντελεστών ΦΠΑ έχουν μεγαλύτερο αντίκτυπο στις παροχές υπηρεσιών σε μη υποκειμένους στο φόρο, διότι μπορεί να επηρεάσουν τις αποφάσεις των εταιρειών σχετικά με τη μετεγκατάσταση των δραστηριοτήτων τους. Για να μην καταστούν πιο πολύπλοκες οι συναλλαγές, οι προτεινόμενες τροποποιήσεις των κανόνων που καθορίζουν τον τόπο παροχής των υπηρεσιών που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο θα πρέπει να συμφωνούν σε μεγάλο βαθμό με τους προτεινόμενους κανόνες για τη φορολόγηση παρόμοιων υπηρεσιών προς υποκειμένους στο φόρο. Επίσης, οποιαδήποτε αλλαγή δεν πρέπει να συνεπάγεται αύξηση του διοικητικού κόστους για τις επιχειρήσεις. Για να απλουστευθούν οι υποχρεώσεις των επιχειρήσεων που παραδίδουν αγαθά και παρέχουν υπηρεσίες πέραν των συνόρων, η Επιτροπή πρότεινε ήδη ένα μηχανισμό «μονοαπευθυντικής θυρίδας» που επιτρέπει στις επιχειρήσεις να εκπληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις τους σχετικά με τον ΦΠΑ για δραστηριότητες σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένες. Με το μηχανισμό αυτό οι επιχειρήσεις θα μπορούν να χρησιμοποιούν τον ίδιο αριθμό ΦΠΑ για παραδόσεις που πραγματοποιούν σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και να υποβάλουν τις δηλώσεις ΦΠΑ σε μία ενιαία ηλεκτρονική πύλη, μέσω της οποίας οι δηλώσεις θα διαβιβάζονται αυτόματα στα διάφορα κράτη μέλη στα οποία έχουν πραγματοποιήσει τις παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών. Ο εν λόγω μηχανισμός μονοαπευθυντικής θυρίδας θα επιτρέπει στους παρέχοντες υπηρεσίες να εκπληρώνουν ευκολότερα τις υποχρεώσεις τους όταν υποχρεούνται να καταβάλλουν ΦΠΑ σε κράτος μέλος όπου δεν είναι εγκατεστημένοι ή δεν είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ΦΠΑ. Με το μηχανισμό μονοαπευθυντικής θυρίδας, το κράτος μέλος στο οποίο ο υποκείμενος στο φόρο έχει εγγραφεί στα μητρώα ΦΠΑ έχει πλήρη εικόνα όλων των δραστηριοτήτων του υποκειμένου στο φόρο σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατ’αυτό τον τρόπο θα διατηρηθεί η γενική ποιότητα των ελέγχων και θα διασφαλισθεί ότι, εν πάση περιπτώσει, έχει καταβληθεί ο ΦΠΑ στην ΕΕ. Για περισσότερες λεπτομέρειες, θα είναι απαραίτητο να διεξάγονται εμπεριστατωμένοι έλεγχοι, ώστε να εξακριβώνεται ότι ο ΦΠΑ έχει καταβληθεί σωστά στο κατάλληλο κράτος μέλος και, ενδεχομένως, να διασφαλίζεται η σχετική προσαρμογή. Η φορολόγηση υπηρεσιών που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο στον τόπο κατανάλωσης διασφαλίζει ότι οι συντελεστές ΦΠΑ στον τόπο παροχής των υπηρεσιών δεν θα έχουν ποτέ καμία επίδραση. Ανεξάρτητα από τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο υποκείμενος στο φόρο που πραγματοποιεί τη συναλλαγή, δηλαδή εντός ή εκτός ΕΕ, η υπηρεσία θα φορολογείται με το συντελεστή που εφαρμόζεται στο κράτος μέλος κατανάλωσης. Δεδομένου ότι η περαιτέρω εναρμόνιση των συντελεστών ΦΠΑ στα κράτη μέλη δεν είναι δυνατή προς το παρόν, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα, στο πλαίσιο του ισχύοντος καθεστώτος ΦΠΑ, να καθορίζουν τους συντελεστές του ΦΠΑ τους χωρίς μεγάλο κίνδυνο στρέβλωσης του ανταγωνισμού στις εν λόγω συναλλαγές. |

Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση Η παροχή υπηρεσιών μεταξύ προσώπων υποκείμενων στο φόρο εξετάστηκε σε προηγούμενη πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή (COM(2003) 822). Αν και οι προτεινόμενες αλλαγές ίσχυαν για παραδόσεις μόνο σε υποκειμένους στο φόρο, η πρόταση αυτή περιελάμβανε ωστόσο ένα νέο σύνολο κανόνων για την αντικατάσταση των ισχυόντων κανόνων όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών Για να υλοποιηθεί το δεύτερο και τελευταίο μέρος της μεταρρύθμισης των κανόνων όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών, το οποίο καλύπτει τις υπηρεσίες που παρέχονται από υποκειμένους στο φόρο σε μη υποκειμένους στο φόρο, θα πρέπει να τροποποιηθεί αυτή η πρόταση, η οποία δεν έχει ακόμη εγκριθεί από το Συμβούλιο. |

Συνοχή με τις λοιπές πολιτικές και στόχους της Ένωσης Δεν ισχύει. |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μερη και εκτιμηση των επιπτώσεων |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς–στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των συνομιλητών Κατά τους τελευταίους μήνες, οι διαβουλεύσεις που πραγματοποιήθηκαν με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας της Επιτροπής για να εξεταστούν τα προβλήματα που δημιουργούνται όσον αφορά τους κανόνες που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών και οι τρόποι επίλυσής τους. Επιπλέον, τους μήνες Φεβρουάριο και Μάρτιο αυτού του έτους, πραγματοποιήθηκαν δημόσιες διαβουλεύσεις επί του εν λόγω θέματος. Ελήφθησαν δε πάνω από 70 γραπτές απαντήσεις από βιομηχανικές ενώσεις και επιχειρήσεις διαφόρων τομέων και χωρών. Οι κυριότεροι τομείς που ανταποκρίθηκαν στις διαβουλεύσεις ήταν οι τηλεπικοινωνίες και το ηλεκτρονικό εμπόριο, οι μεταφορές, οι εταιρείες συμβούλων και οι δικηγορικές εταιρείες, τα εστιατόρια και τα πρακτορεία ταξιδίων, οι εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης αυτοκινήτων, οι βιομηχανίες και ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. |

Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Οι περισσότερες απαντήσεις αφορούσαν το μέρος της πρότασης που τροποποιεί τους κανόνες όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών που παρέχονται εξ αποστάσεως, ούτως ώστε οι εν λόγω υπηρεσίες να φορολογούνται στο κράτος μέλος του λήπτη. Σύμφωνα με τους ερωτηθέντες, αυτό θα επιβάρυνε σημαντικά από διοικητική άποψη τους εν λόγω τομείς και θα οδηγούσε σε διάφορα πρακτικά προβλήματα που θα έπρεπε να επιλυθούν. Αν και οι παρατηρήσεις αυτές είναι βάσιμες, η Επιτροπή εξακολουθεί να είναι πεπεισμένη ότι οι νέοι κανόνες είναι απαραίτητοι για να διασφαλίσουν τη φορολόγηση στον τόπο κατανάλωσης και να εξαλείψουν τη στρέβλωση του ανταγωνισμού που προκαλεί η μετεγκατάσταση επιχειρήσεων σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν χαμηλούς συντελεστές ΦΠΑ. Πολλές παρατηρήσεις διατυπώθηκαν επίσης σχετικά με τη σχεδιαζόμενη αλλαγή του τόπου παροχής υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών. Αν και ορισμένες επιχειρήσεις υποστήριξαν αυτό το σχέδιο, υπήρξαν και έντονες αντιδράσεις, κυρίως από τις αεροπορικές εταιρείες, οι οποίες φοβούνται ότι οι νέοι κανόνες μπορεί να παρακινήσουν τα κράτη μέλη να καταργήσουν την ισχύουσα εξαίρεση. Από τις περισσότερες απαντήσεις προέκυψε ότι ο τόπος φορολόγησης δεν θεωρείται σημαντικό πρόβλημα. Αντίθετα, το πραγματικό πρόβλημα είναι οι εξαιρέσεις που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη και η άνιση φορολογική μεταχείριση ως προς τον ΦΠΑ μεταξύ αεροπορικής και οδικής μεταφοράς. Επίσης τονίστηκαν τα πρακτικά προβλήματα που συνεπάγεται η φορολόγηση αυτών των υπηρεσιών. Με βάση τα δεδομένα αυτά, αποφασίστηκε να μην τροποποιηθεί αυτός ο κανόνας. Τα πρακτορεία ταξιδίων και οι πράκτορες οργανωμένων ταξιδιών εξέφρασαν επίσης σοβαρή ανησυχία σχετικά με την πρόταση τροποποίησης των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών που παρέχονται από μεσάζοντες, διότι η επιστροφή στο γενικό κανόνα, όπως προτείνεται, ενδέχεται να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να εγκατασταθούν σε άλλα κράτη μέλη ή ακόμη και σε τρίτες χώρες. Ισχυρίσθηκαν δε ότι, αν και δύσκολο να εφαρμοσθούν σε ορισμένες περιπτώσεις, οι ισχύοντες κανόνες διασφαλίζουν καλύτερα τη φορολόγηση στον τόπο κατανάλωσης. Η παρούσα πρόταση λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις αυτές και διατηρεί τους ισχύοντες κανόνες γι’αυτό το είδος υπηρεσιών. Οι εταιρείες μίσθωσης αυτοκινήτων και οι εταιρείες χρηματοδοτικής μίσθωσης υποστήριξαν τη θέσπιση τέτοιων κανόνων για τις υπηρεσίες που παρέχουν είτε είναι είτε δεν είναι ο λήπτης υποκείμενος στο φόρο. Δέχτηκαν επίσης τη διαφορετική μεταχείριση μεταξύ μακροχρόνιας χρηματοδοτικής μίσθωσης και βραχυπρόθεσμης μίσθωσης. Προτάθηκαν διάφορα κριτήρια για τη φορολόγηση αυτών των υπηρεσιών, όπως ο τόπος πραγματικής χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσης, ο τόπος ταξινόμησης του αυτοκινήτου, κ.ά. Η παρούσα πρόταση οδηγίας λαμβάνει υπόψη αυτές τις παρατηρήσεις προβλέποντας ότι ο τόπος παροχής υπηρεσιών για μίσθωση μικρής διάρκειας πρέπει να είναι ο ίδιος για υπηρεσίες επιχείρησης προς επιχείρηση (B2B) και επιχείρησης προς καταναλωτή (B2C), ενώ η χρηματοδοτική μίσθωση μεγάλης διάρκειας μεταφορικών μέσων, τόσο σε υποκειμένους όσο και σε μη υποκειμένους στο φόρο, πρέπει να φορολογείται στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο λήπτης. Αυτό ανταποκρίνεται στην ανησυχία που εξέφρασε ο τομέας ότι, διαφορετικά, οι εταιρείες ενδέχεται να εγκατασταθούν σε άλλα κράτη μέλη που εφαρμόζουν χαμηλούς συντελεστές ΦΠΑ. Ο τομέας των εστιατορίων και της τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά ουσιαστικά υποστήριξε τις ιδέες που πρότεινε η Επιτροπή για τη φορολόγηση των υπηρεσιών εστιατορίων στον τόπο όπου παρέχονται ή, εάν παρέχονται επί μεταφορικών μέσων, στον τόπο αναχώρησης. Ο τόπος παροχής αυτών των υπηρεσιών θα τροποποιείται συνεπώς ανάλογα. |

Από τις 3 Φεβρουαρίου έως τις 4 Απριλίου 2005 πραγματοποιήθηκαν ανοικτές διαβουλεύσεις στο Ίντερνετ. Η Επιτροπή έλαβε 71 απαντήσεις. Τα αποτελέσματα διατίθενται στην εξής διεύθυνση: http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/common/consultations/tax/index_en.htm. |

Συγκέντρωση και χρησιμοποίηση εκτιμήσεων εμπειρογνωμόνων |

Δεν ήταν απαραίτητη η προσφυγή σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες. |

Αξιολόγηση του αντίκτυπου Στον τομέα της έμμεσης φορολογίας, είναι απαραίτητοι οι κοινοί κανόνες όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών για την αποφυγή της διπλής φορολόγησης ή της μη φορολόγησης των ενδιαφερόμενων οικονομικών παραγόντων. Ο καλύτερος τρόπος να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα και συγχρόνως να διαθέτουν τα κράτη μέλη τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία είναι η πρωτοβουλία της Επιτροπής. Κατά την κατάρτιση νέας κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα του ΦΠΑ η οποία έχει άμεσες επιπτώσεις επί των επιχειρήσεων, όπως στην περίπτωση της παρούσας πρότασης, η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητο να διενεργούνται διαβουλεύσεις όχι μόνο με τις φορολογικές διοικήσεις αλλά και με τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. Για να καταρτίσει την παρούσα πρόταση, η Επιτροπή συζήτησε κατ’αρχάς, τον Ιανουάριο του 2005, τις βασικές αρχές με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο ομάδας εργασίας της Επιτροπής. Ακολούθησαν δε δημόσιες διαβουλεύσεις στο Ίντερνετ. Επίσης, ενθαρρύνθηκαν οι άτυπες εντατικές επαφές με την επιχειρηματική κοινότητα, με την ενεργό συμμετοχή σε συνεδριάσεις και φόρουμ σχετικά με το θέμα αυτό και με τη διοργάνωση διμερών συνομιλιών με τους σχετικούς τομείς. Τα αποτελέσματα αυτής της διαδικασίας διαβουλεύσεων ελήφθησαν στο μέγιστο δυνατό βαθμό υπόψη και εν συνεχεία υποβλήθηκαν εκ νέου στα κράτη μέλη. Προέκυψε δε η παρούσα πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου, η οποία βασίζεται σε μία ευαίσθητη ισορροπία μεταξύ της ανάγκης για έλεγχο και ορθή κατανομή των πόρων του ΦΠΑ στις φορολογικές διοικήσεις και της ανάγκης να θεσπισθούν απλοί και ενιαίοι κανόνες για τις επιχειρήσεις. |

Νομικά στοιχεία της πρότασης |

Περίληψη της προτεινόμενης ενέργειας Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι να τροποποιήσει όρισμένες διατάξεις της έκτης οδηγίας περί ΦΠΑ που διέπουν τον τόπο παροχής υπηρεσιών σε μη υποκειμένους στο φόρο. Οι τροποποιήσεις αυτές προτείνονται για να διασφαλισθεί η φορολόγηση των υπηρεσιών στον τόπο κατανάλωσης και να αποφευχθεί η μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων. |

Νομική βάση Άρθρο 93 της συνθήκης ΕΚ. |

Αρχή της επικουρικότητας Η αρχή της επικουρικότητας ισχύει στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. |

Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη για τους ακόλουθους λόγους: |

Η παροχή υπηρεσιών μπορεί να αφορά περισσότερα του ενός κράτη μέλη. Οι κοινοί κανόνες που διέπουν τον τόπο παροχής των υπηρεσιών για τον ΦΠΑ έχουν επομένως ουσιαστική σημασία. |

Είναι προφανές ότι εάν τα κράτη μέλη εφάρμοζαν ατομικούς κανόνες για τον καθορισμό του τόπου παροχής υπηρεσιών στον τομέα του ΦΠΑ, αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε διπλή φορολόγηση ή μη φορολόγηση. Αυτό θα έθιγε σημαντικά τα συμφέροντα των κρατών μελών, καθώς και των επιχειρήσεων της ΕΕ. |

Η δράση σε κοινοτικό επίπεδο θα συμβάλει στο να επιτευχθούν καλύτερα οι στόχοι της πρότασης για τους ακόλουθους λόγους: |

Για να διασφαλισθεί η ουδετερότητα του συστήματος ΦΠΑ, πρέπει να εκλείψει ο κίνδυνος διπλής φορολόγησης ή μη φορολόγησης. Ο καλύτερος τρόπος να επιτευχθεί αυτός ο στόχος είναι μία πρόταση της Επιτροπής που θα θεσπίζει τους κανόνες για τον καθορισμό του τόπου παροχής των υπηρεσιών. |

Κατ’αυτό τον τρόπο, δεν θα σημειωθούν, κατ’αρχήν, περιπτώσεις διπλής φορολόγησης ή μη φορολόγησης. |

Το κατάλληλο μέσο για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος είναι μία πρωτοβουλία σε κοινοτικό επίπεδο, η οποία θα προβλέπει ένα και μόνο τόπο παροχής μιας συγκεκριμένης υπηρεσίας. |

Κατά συνέπεια, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους: |

Πρόκειται για πρόταση οδηγίας την οποία τα κράτη μέλη πρέπει να μεταφέρουν στην εθνική νομοθεσία τους. Αυτό το μέσο χρησιμοποιείται συνήθως για τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής στον τομέα της έμμεσης φορολογίας και αφήνει στα κράτη μέλη κάποιο περιθώριο ελιγμού. |

Βασικός στόχος αυτής της πρότασης είναι να διασφαλίσει ότι η παροχή υπηρεσιών φορολογείται, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, στον τόπο στον οποίο πραγματοποιείται η κατανάλωση. Επιπλέον, η παρούσα πρόταση δεν θα επιβαρύνει σημαντικά από διοικητική άποψη τις φορολογικές διοικήσεις ούτε θα επιβάλει δυσανάλογες διοικητικές επιβαρύνσεις στις επιχειρήσεις, οπότε ανταποκρίνεται στους στόχους που καθορίστηκαν στη στρατηγική της Λισσαβόνας. |

Επιλογή μέσων |

Προτεινόμενο μέσο: οδηγία. |

Άλλα μέσα δεν θα ήταν επαρκή για τον ακόλουθο λόγο: Η παρούσα πρόταση αποτελεί τροποποίηση προηγούμενης πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου της Επιτροπής και επομένως έχει τη μορφή οδηγίας. Η τροποποιημένη αυτή πρόταση υποβάλλεται σύμφωνα με το άρθρο 250 παράγραφος 2 της Συνθήκης EΚ και λαμβάνει υπόψη τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. |

Δημοσιονομικές επιπτώσεις |

Η πρόταση αυτή δεν έχει καμία δημοσιονομική επίπτωση για τον κοινοτικό προϋπολογισμό. |

Συμπληρωματικές πληροφορίες |

Προσομοίωση, πιλοτική φάση και μεταβατική περίοδος |

Για την πρόταση προβλεπόταν ή θα προβλέπεται μεταβατική περίοδος. |

Πίνακας αντιστοιχίας Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή τις εθνικές διατάξεις για τη μεταφορά της οδηγίας καθώς και πίνακα αντιστοιχίας των εν λόγω διατάξεων και της οδηγίας. |

Λεπτομερής εξήγηση της πρότασης ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΑΡΑΜΕΤΡΟΙ Το ότι ο ΦΠΑ αποτελεί φόρο κατανάλωσης είναι εδραιωμένη αρχή. Κάθε τροποποίηση των κανόνων που διέπουν τον τόπο παροχής των υπηρεσιών πρέπει επομένως, κατά το δυνατόν, να βασίζεται στην αρχή ότι η φορολόγηση πρέπει να γίνεται στον τόπο όπου πραγματοποιείται η κατανάλωση. Ωστόσο, αυτό δεν πρέπει να οδηγεί σε πρόσθετες υποχρεώσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να θεωρηθούν δυσανάλογες, πολύπλοκες ή πρακτικά ανέφικτες. Αντίθετα με τον ΦΠΑ επί των υπηρεσιών προς υποκειμένους στο φόρο, τον ΦΠΑ που επιβάλλεται στις υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο (τελικούς καταναλωτές) δεν μπορεί να τον εκπέσει ο λήπτης των υπηρεσιών. Δεδομένου ότι ο μη εκπεστέος ΦΠΑ αποτελεί τμήμα των εσόδων ΦΠΑ των κρατών μελών, έχει ακόμη μεγαλύτερη σημασία να διασφαλισθεί ότι η αρχή της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης τηρείται όσο το δυνατόν περισσότερο. ΣΧΕΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ COM(2003) 822 Σύμφωνα με το γενικό κανόνα, ως τόπος παροχής υπηρεσιών θεωρείται ο τόπος όπου ευρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασής του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε τούτων, ο τόπος της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του παρέχοντος τις υπηρεσίες. Επίσης, ορισμένες εξαιρέσεις υπερισχύουν του γενικού κανόνα και μπορούν να μεταβάλουν τον τόπο φορολόγησης ανάλογα με τη φύση της παρεχόμενης υπηρεσίας. Όσον αφορά τις υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο, ισχύουν εξαιρέσεις που αφορούν υπηρεσίες συναφείς προς ακίνητα, τις δραστηριότητες μεταφοράς – επιβατών και αγαθών – πολιτιστικής, καλλιτεχνικής, αθλητικής, επιστημονικής και εκπαιδευτικής φύσεως, τις εργασίες επί ενσωμάτων κινητών αγαθών και, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, τις άυλες υπηρεσίες, περιλαμβανομένων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, των αδειών εκμετάλλευσης, των διαφημιστικών υπηρεσιών, των επαγγελματικών υπηρεσιών (π.χ., από μηχανικούς, δικηγόρους κ.λπ.), τη διάθεση προσωπικού, τη μίσθωση ενσώματων κινητών αγαθών, τις τηλεπικοινωνίες, τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες και τις ηλεκτρονικά παρεχόμενες υπηρεσίες. Η διάρθρωση αυτών των κανόνων προκαλεί ορισμένα προβλήματα τα οποία, σε περιπτώσεις στις οποίες οι υπηρεσίες παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο, είναι δυνατή η παροχή αυτών των υπηρεσιών εξ αποστάσεως χωρίς να υπάρχει μηχανισμός διασφάλισης. 1. Γενικός κανόνας Επί του παρόντος, ο γενικός κανόνας είναι η φορολόγηση στην έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες. Στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτός ο κανόνας οδηγεί στη φορολόγηση στον τόπο όπου πραγματοποιείται η κατανάλωση. Αυτό ισχύει σίγουρα στην περίπτωση που οι υπηρεσίες παρέχονται σε τοπικό επίπεδο. Πρόκειται επίσης για κανόνα που είναι πολύ εύκολο να εφαρμοσθεί για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες, εφόσον το μόνο που πρέπει να γνωρίζει είναι η νομοθεσία περί ΦΠΑ και οι συντελεστές ΦΠΑ του οικείου κράτους μέλους. Αν και η φορολόγηση στον τόπο κατανάλωσης θα διασφαλιζόταν καλύτερα με τη φορολόγηση των υπηρεσιών στον τόπο χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσής τους, από την πείρα προκύπτει ότι, σε πολλές περιπτώσεις, είναι πολύ δύσκολο να καθοριστεί ο τόπος χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσης της υπηρεσίας. Μολονότι, από καθαρά θεωρητικής πλευράς του ΦΠΑ, αυτό αποτελεί ίσως τον ορθότερο εφαρμοστέο κανόνα για την πλήρη συμμόρφωση με την ιδιαιτερότητα του ΦΠΑ ως φόρου κατανάλωσης, δεν ενδείκνυται να χρησιμοποιείται ως γενικός κανόνας, κυρίως λόγω των πρακτικών προβλημάτων που συνδέονται με τον καθορισμό αυτού του τόπου στις περιπτώσεις που η χρησιμοποίηση και η εκμετάλλευση της υπηρεσίας υπάγεται σε διαφορετικά φορολογικά συστήματα. Αυτό θα δημιουργούσε άσκοπες διοικητικές επιβαρύνσεις στις επιχειρήσεις. Η εναλλακτική επιλογή θα ήταν να φορολογούνται όλες οι υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο λήπτης. Αυτή η λύση, ωστόσο, θα επέβαλε επίσης δυσανάλογες διοικητικές επιβαρύνσεις στις επιχειρήσεις, εφόσον θα έπρεπε να προσδιορίζουν πάντα τον τόπο της έδρας του λήπτη των υπηρεσιών τους και, σε περίπτωση που δεν υπάρχει μηχανισμός μονοαπευθυντικής θυρίδας, θα έπρεπε να εγγράφονται στα μητρώα κάθε κράτους μέλους όπου έχουν λήπτες μη υποκείμενους στο φόρο, αλλά και να εισπράττουν και να επιστρέφουν το φόρο στα εν λόγω κράτη μέλη. Επίσης δημιουργεί πρόσθετες διοικητικές επιβαρύνσεις στις φορολογικές διοικήσεις, χωρίς να προσφέρει κανένα ιδιαίτερο πλεονέκτημα όσον αφορά την ποιότητα του ελέγχου, οπότε δεν είναι σύμφωνη με τα συμπεράσματα της συνόδου κορυφής της Λισσαβόνας. Συνεπώς, ελλείψει μηχανισμού που επιτρέπει την είσπραξη του φόρου στα κράτη μέλη κατανάλωσης χωρίς να δημιουργεί ανώφελα διοικητικά προβλήματα, δεν είναι ρεαλιστικό να φορολογούνται όλες οι παροχές υπηρεσιών προς τους τελικούς καταναλωτές στον τόπο κατανάλωσης. Αυτές οι επιβαρύνσεις μπορούν να αποφευχθούν εάν διατηρηθεί ο ισχύων κανόνας ως γενικός κανόνας. Στις περισσότερες περιπτώσεις, επιτυγχάνεται ο στόχος της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης και είναι πολύ εύκολο να εφαρμοσθεί από τον παρέχοντα τις υπηρεσίες, ο οποίος μπορεί απλώς να εφαρμόσει τους εθνικούς κανόνες της χώρας του όσον αφορά τον ΦΠΑ, χωρίς να πρέπει να ελέγξει την ταυτότητα του λήπτη. Αυτό επιβεβαιώνεται από πολλές απαντήσεις που εστάλησαν στο πλαίσιο των δημόσιων διαβουλεύσεων. Λαμβανομένων υπόψη αυτών, προτείνεται να διατηρηθεί ως γενικός κανόνας ο τόπος της έδρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες. 2. Ειδικοί κανόνες Αν και στις περισσότερες περιπτώσεις, ο βασικός κανόνας οδηγεί στη φορολόγηση στον τόπο όπου πραγματοποιείται η κατανάλωση, υπάρχουν ωστόσο ορισμένοι τομείς όπου είναι απαραίτητο να εφαρμόζονται ειδικοί κανόνες. Πρόκειται για τομείς στους οποίους η διατήρηση των ισχυόντων κανόνων θα προκαλούσε πρακτικές δυσχέρειες στις επιχειρήσεις, εάν η προτεινόμενη μεταχείριση των υπηρεσιών B2B θεσπιζόταν χωρίς αντίστοιχη αλλαγή για τις υπηρεσίες B2C, ή στους οποίους οι ισχύοντες κανόνες θα μπορούσαν να θεωρηθούν ακατάλληλοι ή πρακτικά ανέφικτοι, ή, ακόμη, στους οποίους οι ισχύοντες κανόνες δεν είναι σύμφωνοι με την αρχή της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης σε τομέα μεγάλης δημοσιονομικής σημασίας. Σε ορισμένους άλλους τομείς, ορισμένα στοιχεία όπως οι επιβαρύνσεις, η απλούστευση και η τήρηση της αρχής της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης έκαναν τη ζυγαριά να κλίνει υπέρ της διατήρησης των ισχυόντων ειδικών κανόνων. Στις ακόλουθες περιπτώσεις κρίθηκε απαραίτητο να επιτραπούν ορισμένες εξαιρέσεις στο γενικό κανόνα για διοικητικούς, αλλά και για πολιτικούς λόγους: 2.1. Ακίνητα (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο α)) Μία πρώτη εξαίρεση θα πρέπει να είναι η διατήρηση του ισχύοντος κανόνα όσον αφορά τις υπηρεσίες που συνδέονται με ακίνητα αγαθά. Ο κανόνας αυτός είναι σχετικά απλός στη χρήση του και καταλήγει γενικά στη φορολόγηση στον τόπο κατανάλωσης της υπηρεσίας. Επιπλέον, ο τομέας αυτός υπόκειται συχνά σε εξαιρέσεις, οι οποίες με τη σειρά τους έχουν επιπτώσεις στα δικαιώματα έκπτωσης. Δεδομένου ότι με την πρόταση B2B η Επιτροπή έχει ήδη προτείνει να διατηρηθεί αυτή η εξαίρεση, η οποία καλύπτει τις παροχές υπηρεσιών τόσο προς υποκειμένους όσο και προς μη υποκειμένους στο φόρο, δεν είναι απαραίτητες άλλες τροποποιήσεις. 2.2. Μεταφορά επιβατών (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο β)) Οι υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών φορολογούνται επί του παρόντος, ως εξαίρεση, ανάλογα με τις διανυθείσες αποστάσεις. Η εφαρμογή αυτού του κανόνα σε μια εσωτερική αγορά χωρίς φορολογικά σύνορα παρουσιάζει πρακτικές δυσκολίες και είναι δυσχερής. Συνεπάγεται ότι μία επιχείρηση μεταφοράς επιβατών που μεταφέρει τουρίστες από το Παρίσι στο Άμστερνταμ πρέπει να εφαρμόζει τον ΦΠΑ της Γαλλίας, του Βελγίου και των Κάτων Χωρών για το σχετικό τμήμα της διαδρομής και να καταβάλλει το αντίστοιχο ποσό ΦΠΑ στη φορολογική αρχή καθενός από αυτά τα κράτη μέλη. Στην πράξη αυτός ο κανόνας είναι αρκετά πολύπλοκος και πολύ δύσκολο να εφαρμοσθεί από τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις. Επειδή ήταν πολύ δύσκολο να ρυθμιστεί το θέμα αυτό μόνο για τους υποκειμένους στο φόρο χωρίς να ληφθούν υπόψη οι υπηρεσίες αυτού του είδους που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο, το πρόβλημα αυτό δεν εξετάστηκε στην αρχική πρόταση B2B. Αντίθετα, έμεινε να εξεταστεί σε μελλοντική πρόταση για τις υπηρεσίες επιχείρησης προς καταναλωτή (B2C). Εξετάστηκε η δυνατότητα να φορολογούνται οι υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών, όποιο και αν είναι το χρησιμοποιούμενο μεταφορικό μέσο, στον τόπο αναχώρησης. Αυτό θα συμφωνούσε με τις προηγούμενες δεσμεύσεις και προτάσεις, αλλά δεν θα άλλαζε το επίπεδο των συντελεστών και τις εξαιρέσεις που ισχύουν επί του παρόντος για τις υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών στα διάφορα κράτη μέλη. Ωστόσο, όπως έδειξαν οι προηγούμενες συζητήσεις, ο κανόνας αυτός δεν θα έλυνε οπωσδήποτε το πρόβλημα. Αντίθετα, πιθανόν να δημιουργούσε άλλα προβλήματα, εφόσον θα παρείχε περιθώριο για φοροαποφυγή με τη μετεγκατάσταση των υπηρεσιών μεταφοράς. Από τις απαντήσεις στο πλαίσιο των διαβουλεύσεων, προκύπτει ότι μία απλή τροποποίηση των κανόνων σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών δεν θα μπορέσει να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται σ’αυτό τον τομέα. Συνεπώς, παρά τις δυσκολίες που συνδέονται με τους ισχύοντες κανόνες, πολλοί θα προτιμούσαν ακόμη να διατηρηθούν έως ότου υποβάλει η Επιτροπή μία πρόταση η οποία όχι μόνο θα ρυθμίζει το πρόβλημα σχετικά με τον τόπο παροχής υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών, αλλά και θα καταργεί τη σημερινή στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων μεταφορικών μέσων όσον αφορά τους συντελεστές ΦΠΑ και τις εξαιρέσεις που εφαρμόζονται σήμερα σ’αυτό τον τομέα. Οι εταιρείες που σήμερα οφείλουν να επιβάλλουν τον ΦΠΑ στις υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών δεν είναι πεπεισμένες ότι η φορολόγηση στον τόπο αναχώρησης θα περιορίσει τα προβλήματα. Ο ισχύων κανόνας, που συνίσταται στη φορολόγηση των υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών με βάση τις διανυθείσες αποστάσεις, διασφαλίζει ότι ο φόρος αποδίδεται στο κράτος μέλος κατανάλωσης. Η αντικατάσταση αυτού του κανόνα με τη φορολόγηση στον τόπο αναχώρησης – η οποία αποτελεί τη μόνη δυνατή εναλλακτική επιλογή που διαπιστώθηκε στις μελέτες που έγιναν για λογαριασμό της Επιτροπής – δεν θα οδηγούσε στη φορολόγηση των υπηρεσιών μεταφοράς στον τόπο κατανάλωσης στον ίδιο βαθμό με σήμερα. Επιπλέον, η επιβάρυνση από την υποχρέωση να διαιρείται η τιμή ανάλογα με τις διανυθείσες αποστάσεις σε κάθε κράτος μέλος θα περιοριζόταν με το μηχανισμό μονοαπευθυντικής θυρίδας. Υπό τις περιστάσεις αυτές, η Επιτροπή προτείνει να διατηρηθεί αμετάβλητος ο ισχύων κανόνας. Για να εκφράζεται καλύτερα το σημερινό κείμενο, τροποποιείται ελαφρώς η αρχικά προταθείσα διατύπωση. 2.3. Ενδοκοινοτική μεταφορά αγαθών (ισχύον άρθρο 28β τίτλος Γ παράγραφος 2) Ο ισχύων κανόνας είναι ότι τόπος παροχής, στην περίπτωση υπηρεσιών ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών που παρέχονται σε πρόσωπα που δεν είναι εγγεγραμμένα στα μητρώα ΦΠΑ, είναι ο τόπος αναχώρησης. Αυτό συνεπάγεται ότι μία εταιρεία μεταφορών που πραγματοποιεί διασυνοριακή μετακόμιση για λογαριασμό μη υποκειμένου στο φόρο πρέπει να χρεώσει τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος όπου αρχίζει η μεταφορά. Οι εταιρείες αυτές υποχρεούνται συνεπώς να καταβάλλουν ΦΠΑ σε όλα τα κράτη μέλη από τα οποία πραγματοποιούν μετακομίσεις. Αν και πράγματι αρκετά πολύπλοκο για τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, δεν θα ήταν σκόπιμη η επαναφορά είτε του γενικού κανόνα είτε του κανόνα των αποστάσεων που έχουν διανυθεί. Ο φόβος που εκφράζεται είναι μήπως η φορολόγηση αυτών των υπηρεσιών στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες οδηγήσει στη μετεγκατάσταση του παρέχοντος τις υπηρεσίες είτε σε κράτος μέλος με ευνοϊκότερο συντελεστή ΦΠΑ είτε σε τρίτη χώρα. Το φόβο αυτό συμμερίζονται και ορισμένοι από τους ερωτηθέντες στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης. Με βάση αυτό το πλαίσιο, θεωρείται προτιμότερο να διατηρηθεί αυτή η εξαίρεση, στην οποία έχουν πλέον συνηθίσει οι επιχειρήσεις. Το κυριότερο πρόβλημα αυτού του κανόνα είναι ότι υποχρεώνει τις εταιρείες μετακομίσεων να εκπληρώνουν όλες τις υποχρεώσεις σχετικά με τον ΦΠΑ σε κάθε κράτος μέλος όπου αρχίζουν μια μετακόμιση. Το πρόβλημα αυτό θα μπορούσε, ωστόσο, να επιλυθεί σε μεγάλο βαθμό με την εφαρμογή του μηχανισμού μονοαπευθυντικής θυρίδας, που θα επέτρεπε σ’αυτές τις εταιρείες να συγκεντρώνουν τις υποχρεώσεις τους σε ένα τόπο. 2.4. Υπηρεσίες εστιατορίου και τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 1) Οι υπηρεσίες εστιατορίου καλύπτουν ένα σύνολο χαρακτηριστικών και δραστηριοτήτων, μεταξύ των οποίων η προμήθεια τροφίμων αποτελεί ένα μόνο στοιχείο και οι υπηρεσίες υπερέχουν αριθμητικά. Οι υπηρεσίες αυτές – οι οποίες είναι φύσει ενσώματες και παρέχονται για άμεση κατανάλωση σε εύκολα προσδιοριζόμενο τόπο – πρέπει, κατ’εξαίρεση, να φορολογούνται στον τόπο όπου παρέχονται υλικώς οι υπηρεσίες αυτές. Αν και ο τόπος αυτός συχνά είναι ο ίδιος με τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες, ο οποίος επί του παρόντος αποτελεί καθοριστικό παράγοντα για τη φορολόγηση αυτών των υπηρεσιών, ωστόσο αυτό δεν ισχύει πάντα, ιδίως όταν πρόκειται για τροφοδοσία με έτοιμα φαγητά. Όταν δεν ισχύει αυτό, ο κανόνας ότι τόπος παροχής είναι ο τόπος στον οποίο εκτελούνται υλικώς οι υπηρεσίες λαμβάνει περισσότερο υπόψη τον πραγματικό τόπο κατανάλωσης αυτών των υπηρεσιών από κάθε άποψη. Επίσης διασφαλίζει ίσους όρους ανταγωνισμού στους παρέχοντες αυτές τις υπηρεσίες. Για να επιτευχθεί αυτό το αποτέλεσμα, προστίθεται ένα νέο σημείο δ) στο άρθρο 9στ παράγραφος 1. Ωστόσο, αυτός ο κανόνας δεν πρέπει να εφαρμόζεται στην παροχή υπηρεσιών εστιατορίου και τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά επί πλοίων, αεροσκαφών ή τρένων κατά τη διάρκεια υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών, διότι θα είναι πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί ο τόπος στον οποίο εκτελούνται υλικώς οι υπηρεσίες. Αντίθετα, αυτές οι υπηρεσίες πρέπει, όπως συμβαίνει στις παραδόσεις αγαθών επί μεταφορικών μέσων, να φορολογούνται στον τόπο αναχώρησης της υπηρεσίας μεταφοράς επιβατών. Συνεπώς προτείνεται να προστεθεί μία νέα δεύτερη παράγραφος στο άρθρο 9δ παράγραφος 1 που θα ορίζει ότι τόπος παροχής υπηρεσιών εστιατορίου και τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά που παρέχονται σε υποκειμένους στο φόρο επί πλοίων, αεροσκαφών ή τρένων κατά τη διάρκεια υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών είναι ο τόπος αναχώρησης της εν λόγω υπηρεσίας μεταφοράς. Παρόμοια διάταξη θα προστεθεί ως νέα δεύτερη παράγραφος στο άρθρο 9στ που θα καλύπτει την παροχή αυτών των υπηρεσιών σε μη υποκειμένους στο φόρο. 2.5. Μίσθωση των μέσων μεταφοράς (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 1) Με προοπτική την απλούστευση και σύμφωνα με το γενικό κανόνα, η μίσθωση των μέσων μεταφοράς θεωρείται ότι παρέχεται όχι στον τόπο χρήσης των μεταφορικών μέσων, αλλά στον τόπο όπου ευρίσκεται η οικονομική έδρα του παρέχοντος την υπηρεσία. Δεδομένου ότι τα μέσα μεταφοράς μπορούν εύκολα να διασχίσουν τα σύνορα, αυτός ο κανόνας δεν διασφαλίζει πλήρως ότι ο ΦΠΑ αποδίδεται στο κράτος μέλος κατανάλωσης. Το θέμα αυτό πρέπει απαραιτήτως να ρυθμιστεί χωριστά. Δεδομένου ότι είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να προσδιοριστεί ο τόπος χρήσης των μεταφορικών μέσων, πρέπει να θεσπιστεί ένας πρακτικός κανόνας για την επιβολή του ΦΠΑ. Στην πρόταση για τις υπηρεσίες B2B, το πρόβλημα αυτό αντιμετωπίστηκε, στην περίπτωση μεγάλης διάρκειας χρηματοδοτικής μίσθωσης μεταφορικών μέσων, με τη μετακίνηση του τόπου φορολόγησης στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο λήπτης βάσει του γενικού κανόνα. Μόνο για τη μίσθωση μικρής διάρκειας, τόπος παροχής των υπηρεσιών, σύμφωνα με την πρόταση για τις υπηρεσίες B2B, θα είναι ο τόπος όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες, εφόσον τα μεταφορικά μέσα χρησιμοποιούνται στο ίδιο κράτος μέλος. Στην πράξη αυτό συνεπάγεται τη φορολόγηση στον τόπο όπου τα μεταφορικά μέσα περιέρχονται στην κατοχή του υποκειμένου στο φόρο, εκτός εάν ο παρέχων τις υπηρεσίες είναι εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος. Δεν θα ήταν σκόπιμο να υπάρχει ένα σύνολο διαφορετικών κανόνων για τη μίσθωση μέσων μεταφοράς, ανάλογα με το εάν ο λήπτης είναι υποκείμενος στο φόρο ή όχι. Από τις απαντήσεις στο πλαίσιο των δημόσιων διαβουλεύσεων καθίσταται σαφές ότι αυτό θα αποτελούσε σοβαρό λόγο ανησυχίας για τους σχετικούς τομείς. Για λόγους συνοχής, θα ήταν λογικό να εναρμονισθούν οι κανόνες για τις υπηρεσίες B2C με τη προτεινόμενη μεταχείριση για τις υπηρεσίες B2B. Για μίσθωση μικρής διάρκειας αυτό θα απάλλασσε την εταιρεία μίσθωσης από την υποχρέωση να εξακριβώνει εάν ο λήπτης είναι ιδιώτης ή υποκείμενος στο φόρο. Η εταιρεία απλώς θα χρέωνε τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος στο οποίο τα μεταφορικά μέσα περιέρχονται στην κατοχή του προσώπου προκειμένου να χρησιμοποιηθεί επί μικρό χρονικό διάστημα. Για χρηματοδοτική μίσθωση μεγάλης διάρκειας, η ανησυχία που εξέφρασε ο τομέας για τις υπηρεσίες B2B ισχύουν και για τις υπηρεσίες B2C. Ο ισχύων κανόνας που συνίσταται στη φορολόγηση στον τόπο της έδρας του παρέχοντος τις υπηρεσίες οδηγεί στη μετεγκατάσταση των εταιρειών μίσθωσης αυτοκινήτων σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν χαμηλούς συντελεστές ΦΠΑ στη χρηματοδοτική μίσθωση αυτοκινήτων ή τα οποία, στην περίπτωση ληπτών που είναι επιχειρήσεις, εφαρμόζουν ευνοϊκότερους κανόνες έκπτωσης. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να θεσπισθούν κανόνες οι οποίοι θα διασφαλίζουν ότι ο ΦΠΑ καταβάλλεται στο κράτος μέλος κατανάλωσης. Για πρακτικούς λόγους θεωρείται ότι κράτος μέλος κατανάλωσης είναι το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο λήπτης. Εάν ο λήπτης δεν είναι υποκείμενος στο φόρο, ο φόρος θα πρέπει να βεβαιωθεί από τον παρέχοντα τις υπηρεσίες. Για τους παρέχοντες υπηρεσίες, υπάρχει το πρακτικό πρόβλημα ότι αυτό τους υποχρεώνει να εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις σχετικά με τον ΦΠΑ σε κάθε κράτος μέλος όπου έχουν λήπτες μη υποκειμένους στο φόρο. Το πρόβλημα αυτό θα μπορούσε, ωστόσο, να επιλυθεί σε μεγάλο βαθμό με την εφαρμογή του μηχανισμού μονοαπευθυντικής θυρίδας, που θα επέτρεπε σ’αυτές τις εταιρείες να συγκεντρώνουν τις υποχρεώσεις τους σε ένα τόπο. Συνεπώς προτείνεται να προστεθεί μια νέα παράγραφος 3 στο άρθρο 9στ που θα ορίζει ότι τόπος παροχής υπηρεσιών στην περίπτωση χρηματοδοτικής μίσθωσης μεγάλης διάρκειας σε μη υποκειμένους στο φόρο θα είναι ο τόπος εγκατάστασης ή μόνιμης κατοικίας ή συνήθους διαμονής του λήπτη. Για μίσθωση μικρής διάρκειας τόπος παροχής υπηρεσιών θα είναι ο τόπος όπου τα μεταφορικά μέσα τίθενται ουσιαστικά στη διάθεση του μη υποκειμένου στο φόρο. Η παράγραφος αυτή περιλαμβάνει επίσης τον ορισμό της μίσθωσης μεγάλης διάρκειας. 2.6. Εμπορικές και άλλες εκθέσεις, πολιτιστικές εκδηλώσεις, πραγματογνωμοσύνες ή εργασίες που αφορούν ενσώματα κινητά αγαθά (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο γ)) Για πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, ψυχαγωγικές και παρόμοιες δραστηριότητες, ο ισχύων κανόνας προβλέπει τη φορολόγηση στον τόπο όπου εκτελούνται υλικώς οι υπηρεσίες αυτές. Αυτό ισχύει επίσης για τις υπηρεσίες που έχουν σχέση με πραγματογνωμοσύνες ή εργασίες που αφορούν ενσώματα κινητά αγαθά. Είναι ευρέως αποδεκτό ότι, γενικά, ο κανόνας αυτός οδηγεί σε φορολόγηση στον τόπο κατανάλωσης. Η τροποποίηση του ισχύοντος κανόνα θα προκαλέσει πρόσθετα προβλήματα (π.χ. μετεγκατάσταση των επιχειρήσεων) και σίγουρα απομάκρυνση από την αρχή της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης. Όσον αφορά τις διοικητικές επιβαρύνσεις για τους παρέχοντες υπηρεσίες σ’αυτό τον τομέα, θα μπορούσαν να περιοριστούν στο ελάχιστο με τον προτεινόμενο μηχανισμό μονοαπευθυντικής θυρίδας. Αν και ο ισχύων κανόνας πρέπει να παραμείνει αμετάβλητος, πρέπει να διασφαλισθεί ότι μόνο οι υπηρεσίες που προϋποθέτουν ανθρώπινη παρουσία καλύπτονται από αυτό τον κανόνα. Διαφορετικά, οι παρέχοντες υπηρεσίες των οποίων η παροχή είναι δυνατή χωρίς ανθρώπινη παρουσία, όπως η κατάρτιση και η διδασκαλία εξ αποστάσεως, ενδέχεται να εγκατασταθούν σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν ευνοϊκότερους συντελεστές ΦΠΑ σ’αυτές τις υπηρεσίες, ιδίως όταν αυτές παρέχονται σε λήπτες που δεν έχουν δικαίωμα έκπτωσης του ΦΠΑ επί των εισροών. Αυτές οι υπηρεσίες θα πρέπει, συνεπώς, να φορολογούνται στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο λήπτης, όπως και οι άλλες υπηρεσίες που μπορούν να παρέχονται εξ αποστάσεως. Προς τούτο, το σημείο γ) του άρθρου 9στ παράγραφος 1 πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να εξαιρείται ή διδασκαλία χωρίς τη φυσική παρουσία του παρέχοντος την υπηρεσία. 2.7. Υπηρεσίες που είναι δυνατόν να παρέχονται εξ αποστάσεως (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 1) Οι υπηρεσίες που παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες και οι ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες, καθώς και η διδασκαλία εξ αποστάσεως, είναι δυνατόν να παρέχονται και παρέχονται εξ αποστάσεως σε μη υποκειμένους στο φόρο. Οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες παρέχονται επίσης όλο και περισσότερο με αυτό τον τρόπο. Όταν παρέχονται σε υποκειμένους στο φόρο, αυτές οι υπηρεσίες φορολογούνται στο κράτος μέλος του λήπτη, σύμφωνα με τον κανόνα που προβλέπει η νέα πρόταση B2B. Όταν παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο, αυτές οι υπηρεσίες φορολογούνται στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες. Λόγω της ευχέρειας με την οποία μπορούν να παρέχονται αυτές οι υπηρεσίες, υπάρχει πράγματι ο κίνδυνος να επηρεασθεί από το θέμα του συντελεστή ΦΠΑ η απόφαση του παρέχοντος τις υπηρεσίες σχετικά με τον τόπο εγκατάστασης της επαγγελματικής έδρας του, ιδίως όταν οι υπηρεσίες παρέχονται σε λήπτες που αναλαμβάνουν εξ ολοκλήρου την επιβάρυνση του ΦΠΑ. Από την πείρα αποδείχθηκε ότι, με τη θέσπιση νέων κανόνων για τις ηλεκτρονικές υπηρεσίες, οι παρέχοντες ηλεκτρονικές υπηρεσίες που ήταν εγκατεστημένοι εκτός ΕΕ εγκαταστάθηκαν μόνιμα στα κράτη μέλη με τους χαμηλότερους συντελεστές ΦΠΑ από τα οποία προμηθεύουν όλους τους πελάτες τους σε ολόκληρη την ΕΕ. Ομοίως, οι εταιρείες της ΕΕ αλλάζουν τον τόπο της έδρας τους ώστε να επωφεληθούν από αυτό το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η γενική αρχή της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης τότε δεν τηρείται πλέον, ούτε και η αρχή των ίσων όρων ανταγωνισμού στις συναλλαγές. Αυτό ανησυχεί πολλά κράτη μέλη, όπως τονίστηκε επανειλημμένα και πρόσφατα κατά τις συνομιλίες στο πλαίσιο του Συμβουλίου για την πρόταση B2B. Γι’αυτού του τύπου τις υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο, ο τόπος φορολόγησης πρέπει να μεταφερθεί από τον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο παρέχων τις υπηρεσίες στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη της υπηρεσίας. Στο παρόν στάδιο, αυτή η εξαίρεση δεν θα πρέπει, ωστόσο, να καλύπτει τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, οι περισσότερες από τις οποίες απαλλάσσονται επί του παρόντος. Η φορολογική μεταχείριση αυτών των υπηρεσιών θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της γενικής πρότασης για τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Με αυτό τον κανόνα, ο παρέχων τις υπηρεσίες θα πρέπει να χρεώνει τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος όπου έχουν την έδρα ή την κατοικία τους οι λήπτες των υπηρεσιών του, εφαρμόζοντας το συντελεστή ΦΠΑ που ισχύει στο συγκεκριμένο κράτος μέλος. Αυτός είναι προφανώς ο λόγος που είναι αρνητικές οι περισσότερες αντιδράσεις που ελήφθησαν κατά τις δημόσιες διαβουλεύσεις από εταιρείες που αναπτύσσουν δραστηριότητες αυτού του τύπου. Πράγματι θα επιβαρύνει σημαντικά από διοικητική άποψη αυτές τις επιχειρήσεις, αλλά όσες επιχειρήσεις επιλέξουν το μηχανισμό μονοαπευθυντικής θυρίδας, που επιτρέπει την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεων σε ένα τόπο με ηλεκτρονικά μέσα., θα μπορούν να αποφύγουν ένα μεγάλο μέρος των πιθανών προβλημάτων. Συνεπώς, η Επιτροπή είναι πεπεισμένη ότι η παρούσα πρόταση μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα την πλήρη απλούστευση μόνο εάν συνοδεύεται από το μηχανισμό μονοαπευθυντικής θυρίδας. Χωρίς αυτή την απλούστευση, οι τροποποιημένοι κανόνες θα επέβαλαν δυσανάλογες διοικητικές επιβαρύνσεις στις επιχειρήσεις και θα έρχονταν σε μεγάλη αντίθεση με τη στρατηγική της Λισσαβόνας. Αυτός ο κανόνας θα εφαρμόζεται σε όλους τους παρέχοντες υπηρεσίες, όπου και αν είναι εγκατεστημένοι εντός ή εκτός ΕΕ. Κατ’αυτό τον τρόπο, οι παρέχοντες υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένοι σε τρίτη χώρα θα τυγχάνουν ίδιας μεταχείρισης με τους παρέχοντες υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένοι στην ΕΕ και θα πρέπει επίσης να συμμορφωθούν με τους ίδιους κανόνες, καθώς και με την υποχρέωση να καταβάλλουν τον οφειλόμενο ΦΠΑ σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο υποχρεούνται να καταβάλλουν ΦΠΑ. Επί του παρόντος ένας προσωρινός ειδικός κανόνας προβλέπει την παροχή υπηρεσιών με ηλεκτρονικά μέσα από παρέχοντες υπηρεσίες που είναι εγκατεστημένοι εκτός ΕΕ σε μη υποκειμένους στο φόρο στην ΕΕ στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη. Αυτός ο κανόνας καθώς και το ειδικό καθεστώς που θεσπίσθηκε με το άρθρο 26γ της οδηγίας τηρήθηκε απόλυτα από όλους τους παρέχοντες ηλεκτρονικά υπηρεσίες που εγκατεστημένοι εκτός ΕΕ. Αν και, κατ' αρχάς, για την είσπραξη του φόρου είναι πρωτίστως αρμόδια τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της εξέτασης της λειτουργίας της οδηγίας 2002/38/ΕΚ, τα κράτη μέλη έστειλαν στην Επιτροπή στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι στις 30 Ιουνίου 2004 υπήρχαν 617 εγγραφές μη εγκατεστημένων υποκειμένων στο φόρο που επωφελούνται από το απλουστευμένο καθεστώς. Κατά το ίδιο έτος έως τις 30 Ιουνίου 2004, οι εν λόγω μη εγκατεστημένοι υποκείμενοι στο φόρο είχαν καταβάλει συνολικά 90 315 000 ευρώ για τον ΦΠΑ. Η Επιτροπή διοργάνωσε επίσης, τον Ιούνιο του 2004, ένα σεμινάριο στο πλαίσιο του προγράμματος Fiscalis, κατά το οποίο συζητήθηκε η πρακτική εφαρμογή της οδηγίας. Τα κράτη μέλη εξέφρασαν την ικανοποίησή τους σχετικά με τη χρησιμότητα και την εφαρμογή αυτής της οδηγίας. Συνεπώς, οι προτεινόμενοι κανόνες θα καταστήσουν μόνιμο τον προσωρινό κανόνα που προβλέπεται στο άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο στ). Το τμήμα που αφορά το άρθρο 26γ της οδηγίας εξετάζεται επί του παρόντος στο πλαίσιο του προτεινόμενου γενικού μηχανισμού μονοαπευθυντικής θυρίδας. Για να επιτευχθεί αυτό, προτείνεται κατ’αρχάς να διαγραφεί το άρθρο 9ζ το οποίο καθίσταται περιττό με την προσθήκη του νέου άρθρου 9ζ. Δεύτερον, προτείνεται να αντικατασταθεί η πρώτη παράγραφος του άρθρου 9ζ με ένα κείμενο που θα καλύπτει τις υπηρεσίες που μπορούν να παρέχονται εξ αποστάσεως σε μη υποκειμένους στο φόρο. Η νέα αυτή παράγραφος 1 θα προβλέπει τη φορολόγηση της παροχής των επόμενων υπηρεσιών στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο μη υποκειμένος στο φόρο λήπτης: Η Επιτροπή θεωρεί προτιμότερο να συγκεντρώσει την προσοχή της σ’αυτές τις υπηρεσίες, όπου υπάρχει σαφώς ο κίνδυνος στρέβλωσης του ανταγωνισμού ή μετεγκατάστασης των δραστηριοτήτων, παρά να προσθέσει μία γενική περιγραφή του συνόλου των υπηρεσιών που είναι δυνατόν να παρέχονται εξ αποστάσεως. Τέλος, για να μπορούν οι επιχειρήσεις να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τους ισχύοντες κανόνες για τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης των υπηρεσιών που παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα σε μη υποκειμένους στο φόρο, η Επιτροπή προτείνει να τεθούν αυτοί οι κανόνες σε ισχύ την 1η Ιουλίου 2006 το αργότερο. 2.8. Υπηρεσίες που παρέχουν μεσάζοντες (ισχύον άρθρο 28γ τίτλος Ε παράγραφος 3) Όταν μεσάζοντες παρέχουν υπηρεσίες σε τελικούς καταναλωτές που δεν είναι εγγεγραμμένοι στα μητρώα ΦΠΑ, οι υπηρεσίες αυτές φορολογούνται στον τόπο όπου φορολογείται η βασική πράξη με την οποία συνδέονται (παραδόσεις αγαθών ή υπηρεσιών ή ενδοκοινοτική απόκτηση). Επειδή αυτός ο κανόνας δεν είναι πάντα εύκολο να εφαρμοσθεί, εξετάστηκε η δυνατότητα φορολόγησης των υπηρεσιών που παρέχονται από μεσάζοντες στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο μεσάζων. Οποιαδήποτε τέτοια αλλαγή, ωστόσο, προκαλεί ανησυχία διότι οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντες εγκατεστημένους εκτός Κοινότητας θα διαφεύγουν από τη φορολόγηση έστω και αν έχουν σχέση με δραστηριότητες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η επακόλουθη στρέβλωση του ανταγωνισμού μπορεί να συνδυαστεί με τη μετεγκατάσταση των παρέχοντων υπηρεσίες, ακόμη και μέσα στην ΕΕ, σε κράτη μέλη που εφαρμόζουν χαμηλότερους συντελεστές ΦΠΑ. Ο κίνδυνος αυτός είναι ιδιαίτερα μεγάλος γι’αυτού του είδους τις υπηρεσίες, διότι χρειάζονται ελάχιστο εξοπολισμό, χώρο γραφείων κ.λπ. Τους φόβους αυτούς συμμερίζονται σίγουρα πολλοί τομείς που συμμετείχαν στις δημόσιες διαβουλεύσεις, ιδιαίτερα ο τομέας των μεταφορών, οι πράκτορες οργανωμένων ταξιδιών και τα πρακτορεία ταξιδίων. Με βάση τα επιχειρήματα αυτά και το γεγονός ότι τα προβλήματα που δημιουργεί η συμμόρφωση και η στρέβλωση που προκαλεί η φορολογία υπερτερούν σε σχέση με τα οφέλη οποιασδήποτε αλλαγής του συστήματος, το οποίο, αν και δεν είναι ιδανικό, οι επιχειρηματίες κατόρθωσαν με τα χρόνια να λειτουργεί, η Επιτροπή προτείνει να διατηρηθεί ο σημερινός τόπος παροχής υπηρεσιών από μεσάζοντες σε μη υποκειμένους στο φόρο. Ωστόσο, αντί να διατηρηθούν στη σημερινή μορφή τους, αυτοί οι κανόνες θα πρέπει, για λόγους σαφήνειας, να συγκεντρωθούν σε μία και μόνο διάταξη. Για το σκοπό αυτό, το άρθρο 9θ, το οποίο γίνεται 9η, πρέπει να τροποποιηθεί, ώστε να ορίζει σαφώς ότι τόπος παροχής αυτών των υπηρεσιών θα είναι ο τόπος όπου εκτελείται η βασική πράξη. Οι εξαιρέσεις που προβλέπονται στο αρχικό κείμενο του άρθρου 9θ διαγράφονται ώστε να καλύπτονται πλέον όλες οι υπηρεσίες που παρέχονται από μεσάζοντες σε μη υποκειμένους στο φόρο. 2.9. Παρέχοντες υπηρεσίες και λήπτες εγκατεστημένοι σε τρίτη χώρα (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχεία ε) και στ)) Όταν οι υπηρεσίες που εμπίπτουν στο ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο ε) παρέχονται σε λήπτες που δεν είναι εγκατεστημένοι μέσα στην Κοινότητα, ο τόπος παροχής αυτών των υπηρεσιών τοποθετείται επί του παρόντος εκτός Κοινότητας. Αυτή η κατάσταση πρέπει να διατηρηθεί. Όταν ο παρέχων υπηρεσίες ηλεκτρονικού εμπορίου, τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες και υπηρεσίες ραδιοφωνικής και τηλεοπτικής μετάδοσης είναι εγκατεστημένος εκτός ΕΕ, σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες ο παρέχων τις υπηρεσίες ενδέχεται να υποχρεωθεί να καταβάλει τον ΦΠΑ στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο μη υποκειμένος στο φόρο λήπτης ή στο κράτος μέλος χρησιμοποίησης και εκμετάλλευσης της υπηρεσίας. Οι διατάξεις αυτές έχουν περιληφθεί για να διασφαλίσουν τον θεμιτό ανταγωνισμό μεταξύ των παρεχόντων υπηρεσίες, όπου και αν είναι εγκατεστημένοι εντός ή εκτός ΕΕ κατά την παροχή αυτών των υπηρεσιών σε λήπτες μη υποκείμενους στο φόρο στην ΕΕ. Αυτοί οι κανόνες θα διατηρηθούν και θα ενσωματωθούν στο αναθεωρημένο άρθρο 9η, το οποίο γίνεται άρθρο 9ζ. Δεδομένου ότι αυτές οι διατάξεις καλύπτονται τώρα από τα άρθρα 9ζ και 9η, προτείνεται να τροποποιηθεί το άρθρο 9ι, το οποίο τώρα γίνεται άρθρο 9θ, με τη διαγραφή της παραπομπής στα σημεία η), ι), ια) και ιβ). 2.10. Διάταξη για την αποφυγή των περιπτώσεων διπλής φορολογίας (ισχύον άρθρο 9 παράγραφος 3) Οι ισχύοντες κανόνες επιτρέπουν στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από οποιοδήποτε κανόνα που εφαρμόζεται όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών προκειμένου να αποφύγουν περιπτώσεις διπλής φορολογίας, μη φορολόγησης ή στρέβλωσης του ανταγωνισμού. Το πεδίο εφαρμογής αυτού του κανόνα είναι περιορισμένο εφόσον καλύπτει μόνο τις παροχές που διέπονται από το άρθρο 9 παράγραφος 2 στοιχείο ε). Ωστόσο, δεδομένου ότι η πρόταση B2B προέβλεπε ήδη την επέκταση αυτού του κανόνα σε όλες τις διατάξεις για τον τόπο παροχής υπηρεσιών τόσο σε υποκειμένους όσο και σε μη υποκειμένους στο φόρο, δεν είναι πλέον απαραίτητη καμία τροποποίηση. 2.11. Ανταλλαγή πληροφοριών με βάση το σύστημα ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τον ΦΠΑ (VIES) Στην αρχική πρόταση, η Επιτροπή πρότεινε να προβλέπεται η υποχρέωση των υποκειμένων στο φόρο να περιλαμβάνουν τις υπηρεσίες στις ανακεφαλαιωτικές δηλώσεις τους, ώστε να είναι δυνατή η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών με τη χρήση του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών VIES από την 1η Ιανουαρίου 2008. Την εποχή που συνέταξε την πρόταση, η Επιτροπή ήταν έτοιμη να αναλάβει μία μελέτη σκοπιμότητας για τη βελτίωση του VIES. Η μελέτη αυτή ολοκληρώθηκε πλέον και κατέδειξε ότι είναι τεχνικά εφικτό να περιληφθεί στο σημερινό σύστημα VIES η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις υπηρεσίες. Ως εκ τούτου, η ημερομηνία έναρξης της υποχρέωσης υποβολής δήλωσης για τους υποκειμένους στο φόρο θα είναι η ίδια με την ημερομηνία έναρξης ισχύος των προτεινόμενων τροποποιήσεων, δηλαδή η 1η Ιουλίου 2006, και η ειδική ημερομηνία της 1ης Ιανουαρίου 2008 διαγράφεται. 2.12. Τεχνικές τροποποιήσεις στην πρόταση Τέλος, είναι απαραίτητες ορισμένες τεχνικές τροποποιήσεις για να είναι σαφής η διατύπωση των διατάξεων καθώς και οι παραπομπές στα άρθρα που τροποποιήθηκαν με την παρούσα πρόταση. Στο άρθρο 1 παράγραφος 2, οι παράγραφοι του άρθρου 9δ είναι αριθμημένες και προστίθεται μια νέα παράγραφος 2. Επίσης, στην παράγραφο 1 προστίθεται παραπομπή στον ορισμό της μίσθωσης μεγάλης διάρκειας ο οποίος ευρίσκεται πλέον στην παράγραφο 3. Στο άρθρο 9ε παράγραφος 1, οι λέξεις «και των υπηρεσιών των μεσολαβητών» διαγράφονται δεδομένου ότι οι υπηρεσίες αυτές καλύπτονται πλέον από το νέο άρθρο 9η. Το άρθρο 9ζ διαγράφεται και τα παλαιά άρθρα 9η, 9θ, 9ι και 9ια αριθμούνται εκ νέου ανάλογα. Στο άρθρο 9ζ, δεδομένου ότι η πρώτη παράγραφος αντικαθίσταται από μια νέα παράγραφο 1, η παραπομπή στην παράγραφο 2 προσαρμόζεται ανάλογα και διατυπώνεται ως εξής: «Για τους σκοπούς του σημείου β) παράγραφος 1». Στο άρθρο 1 παράγραφος 3 της αρχικής πρότασης που τροποποιεί το άρθρο 12 παράγραφος 3 στοιχείο α), η παραπομπή στο άρθρο 9ι στοιχείο ια) αντικαθίσταται από παραπομπή στο νέο άρθρο 9ζ παράγραφος 1 στοιχείο α). Στο στοιχείο β) του άρθρου 1 παράγραφος 4, το άρθρο 21, στη μορφή που αναφέρεται στο άρθρο 28ζ, στο οποίο προστίθεται μια νέα παράγραφος 5, τροποποιείται ώστε να αναφέρει σαφώς τον αριθμό αυτής της νέας παραγράφου. Ομοίως, παραπομπή στο σημείο β) προστίθεται στο κείμενο του πρώτου εδαφίου του άρθρου 22 παράγραφος 6 στοιχείο β), στη μορφή που αναφέρεται στο άρθρο 28η, που τροποποιείται με το άρθρο 1 παράγραφος 5 της πρότασης B2B. Το έκτο εδάφιο που είχε προστεθεί αρχικά στο άρθρο 22 παράγραφος 6 στοιχείο β), στη μορφή που αναφέρεται στο άρθρο 28ζ, με το στοιχείο γ) του άρθρου 1 παράγραφος 5 διαγράφεται. |

1. 2003/0329 (CNS)

Τροποποιημένη πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/EΟΚ όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[3],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

2. Η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, η παγκοσμιοποίηση, η άρση των κανονιστικών ρυθμίσεων και η τεχνολογία προκάλεσαν όλες μαζί τεράστιες αλλαγές στον όγκο και στη διάρθρωση των συναλλαγών στον τομέα των υπηρεσιών. Είναι όλο και περισσότερο δυνατή η παροχή ορισμένων υπηρεσιών εξ αποστάσεως. Ως εκ τούτου, όλα αυτά τα έτη έχουν ληφθεί τμηματικά μέτρα, και πολλές καθορισμένες υπηρεσίες σήμερα φορολογούνται στην πραγματικότητα με βάση την αρχή του προορισμού.

3. Για να λειτουργήσει ορθά η εσωτερική αγορά, πρέπει να τροποποιηθεί η έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977 περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών –Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση[4] όσον αφορά τον τόπο παροχής υπηρεσιών, σύμφωνα με τη στρατηγική της Επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό και την απλούστευση της λειτουργίας του κοινού συστήματος ΦΠΑ[5].

4. Για όλες τις παροχές υπηρεσιών, τόπος φορολόγησης πρέπει, καταρχήν, να είναι ο τόπος στον οποίο πραγματοποιείται η κατανάλωση. Ακόμα και αν πρέπει να τροποποιηθεί κατ'αυτό τον τρόπο ο γενικός κανόνας σχετικά με τον τόπο παροχής υπηρεσιών, θα είναι ωστόσο απαραίτητες ορισμένες εξαιρέσεις στο γενικό αυτό κανόνα για διοικητικούς, αλλά και για πολιτικούς λόγους.

5. Για τις υπηρεσίες που παρέχονται σε υποκειμένους στο φόρο, ο γενικός κανόνας σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών πρέπει να βασίζεται στον τόπο εγκατάστασης του λήπτη, και όχι του παρέχοντος τις υπηρεσίες.

6. ΄Οταν οι υπηρεσίες παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο, γενικός κανόνας πρέπει να εξακολουθήσει να είναι ότι τόπος παροχής των υπηρεσιών είναι η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες.

7. Σε ορισμένες περιπτώσεις, δεν εφαρμόζονται οι γενικοί κανόνες σχετικά με τον τόπο παροχής των υπηρεσιών τόσο για τους υποκειμένους όσο και για τους μη υποκειμένους στο φόρο, αλλά εφαρμόζονται ειδικές εξαιρέσεις. Αυτές οι εξαιρέσεις πρέπει να βασίζονται κυρίως στα ισχύοντα κριτήρια και να εκφράζουν την αρχή της φορολόγησης στον τόπο κατανάλωσης, χωρίς να επιβάλλουν δυσανάλογες διοικητικές επιβαρύνσεις σε ορισμένους επιχειρηματίες.

8. Εάν υποκείμενος στο φόρο λαμβάνει υπηρεσίες από πρόσωπο μη εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος, τότε είναι υποχρεωτικός ο μηχανισμός αντίστροφης επιβάρυνσης, δηλαδή ο υποκείμενος στο φόρο πρέπει να εκτιμήσει μόνος το σχετικό ποσό ΦΠΑ για τις εν λόγω υπηρεσίες.

9. Οι υπηρεσίες που παρέχονται μεταξύ διαφόρων εγκαταστάσεων υποκειμένου στο φόρο κανονικά δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. Για να υπάρχει μεγαλύτερη ασφάλεια του δικαίου, η θέση αυτή πρέπει να επιβεβαιωθεί στη νομοθεσία.

10. Πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 77/388/ΕΟΚ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 77/388/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

(1) Στο άρθρο 6 προστίθεται η επομένη παράγραφος 6:

«6. Εάν ένα μόνο νομικό πρόσωπο έχει περισσότερες από μία μόνιμες εγκαταστάσεις, οι υπηρεσίες που παρέχονται μεταξύ αυτών των εγκαταστάσεων δεν θεωρούνται ως παροχές υπηρεσιών.»

(2) Το άρθρο 9 αντικαθίσταται από τα εξής:

«Άρθρο 9

Γενικός κανόνας

1. Τόπος παροχής υπηρεσιών σε υποκειμένους στο φόρο είναι ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη ή της μόνιμης εγκατάστασης στην οποία παρέχονται οι υπηρεσίες.

Εάν δεν μπορεί να προσδιοριστεί ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας του υποκειμένου στο φόρο ή της μόνιμης εγκατάστασης, ως τόπος παροχής των υπηρεσιών θεωρείται ο τόπος της κατοικίας ή της συνήθους διαμονής του εν λόγω υποκειμένου στο φόρο.

2. Τόπος παροχής υπηρεσιών σε μη υποκειμένους στο φόρο είναι ο τόπος της έδρας της οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες.

3. Για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, όταν υποκείμενος στο φόρο ασκεί επίσης δραστηριότητες ή πραγματοποιεί συναλλαγές που δεν θεωρούνται φορολογητέες παραδόσεις αγαθών ή παροχές υπηρεσιών, θεωρείται ως υποκείμενος στο φόρο όσον αφορά όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται σ’αυτόν, εκτός εάν οι υπηρεσίες προορίζονται για ίδιες ανάγκες ή για ανάγκες του προσωπικού του.

Άρθρο 9a

Ακίνητα

Τόπος παροχής υπηρεσιών συναφών προς ακίνητο, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών κτηματομεσιτών και εμπειρογνωμόνων, της παροχής ξενοδοχειακών ή παρόμοιων υπηρεσιών στέγασης, της παροχής του δικαιώματος χρήσης ακινήτου, καθώς και των υπηρεσιών που αποσκοπούν στην προετοιμασία και το συντονισμό εργασιών επί ακινήτων, όπως παραδείγματος χάριν οι υπηρεσίες αρχιτεκτόνων ή γραφείων επιβλέψεως, είναι ο τόπος όπου κείται το ακίνητο.

Άρθρο 9β

Μεταφορά επιβατών

Τόπος παροχής υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών είναι ο τόπος όπου πραγματοποιείται η μεταφορά, ανάλογα με τις διανυθείσες αποστάσεις.

Άρθρο 9γ

Πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, ψυχαγωγικές και παρόμοιες δραστηριότητες

Τόπος παροχής υπηρεσιών για πολιτιστικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές, ψυχαγωγικές ή παρόμοιες δραστηριότητες, περιλαμβανομένων των δραστηριοτήτων των οργανωτών τους, καθώς και των παρεπομένων, κατά περίπτωση, προς τις δραστηριότητες αυτές παροχών υπηρεσιών, είναι ο τόπος στον οποίο παρέχονται υλικώς αυτές οι υπηρεσίες.

Άρθρο 9δ

Παροχή ειδικών υπηρεσιών προς υποκειμένους στο φόρο

1. Tόπος παροχής υπηρεσιών σε υποκειμένους στο φόρο, εκτός από τη μίσθωση μεγάλης διάρκειας ή τη χρηματοδοτική μίσθωση ενσώματων κινητών αγαθών ή τις εργασίες επί των εν λόγω αγαθών, είναι ο τόπος της έδρας των οικονομικών δραστηριοτήτων του παρέχοντος τις υπηρεσίες από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του, εφόσον πληρούνται οι επόμενοι όροι:

α) οι υπηρεσίες παρέχονται στο κράτος μέλος όπου ο παρέχων τις υπηρεσίες είναι εγκατεστημένος, έχει μόνιμη εγκατάσταση, κατοικία ή συνήθη διαμονή·

β) οι υπηρεσίες προϋποθέτουν τη φυσική παρουσία του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή την παρουσία των μέσων παροχής της υπηρεσίας, συγχρόνως με την προσωπική φυσική παρουσία του λήπτη·

γ) οι υπηρεσίες παρέχονται απευθείας σε ιδιώτη για άμεση κατανάλωση.

2. Όταν οι υπηρεσίες εστιατορίου και τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά παρέχονται σε υποκειμένους στο φόρο επί πλοίων, αεροσκαφών ή τρένων κατά τη διάρκεια υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών, τόπος παροχής υπηρεσιών είναι ο τόπος αναχώρησης της υπηρεσίας μεταφοράς.

3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, «ως μίσθωση μεγάλης διάρκειας ή χρηματοδοτική μίσθωση» νοείται η ρύθμιση που διέπεται από συμφωνία η οποία προβλέπει συνεχή κατοχή ή χρήση ενσώματων κινητών αγαθών επί περίοδο άνω των τριάντα ημερών.

Άρθρο 9ε

Μεταφορά αγαθών για μη υποκειμένους στο φόρο

1. Τόπος παροχής υπηρεσιών μεταφοράς αγαθών, περιλαμβανομένης της ενδοκοινοτικής μεταφοράς και των υπηρεσιών των μεσολαβητών, σε μη υποκειμένους στο φόρο είναι ο τόπος αναχώρησης.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να μην επιβάλουν φόρο στο τμήμα της ενδοκοινοτικής μεταφοράς αγαθών που αντιστοιχεί στις διαδρομές που έγιναν πάνω από ύδατα που δεν ανήκουν στο έδαφος της Κοινότητας.

3. Ως «ενδοκοινοτική μεταφορά αγαθών» νοείται κάθε μεταφορά αγαθών της οποίας ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος άφιξης ευρίσκονται στα εδάφη δύο διαφορετικών κρατών μελών.

4. Η μεταφορά αγαθών της οποίας ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος άφιξης ευρίσκονται στο εσωτερικό του ίδιου κράτους μέλους εξομοιώνεται προς ενδοκοινοτική μεταφορά αγαθών, εφόσον η μεταφορά αυτή συνδέεται άμεσα με μεταφορά αγαθών της οποίας ο τόπος αναχώρησης και ο τόπος άφιξης ευρίσκονται στο έδαφος δύο διαφορετικών κρατών μελών.

5. Ως «τόπος αναχώρησης» νοείται ο τόπος όπου αρχίζει πράγματι η μεταφορά των αγαθών, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματοποιούμενες διαδρομές προς τον τόπο όπου ευρίσκονται τα αγαθά, και ως «τόπος άφιξης» νοείται ο τόπος όπου περατώνεται πραγματικά η μεταφορά των αγαθών.

Άρθρο 9στ

Παροχή ειδικών υπηρεσιών προς μη υποκειμένους στο φόρο

1. Τόπος παροχής των ακόλουθων υπηρεσιών προς μη υποκειμένους στο φόρο είναι ο τόπος στον οποίο παρέχονται υλικώς οι υπηρεσίες αυτές:

α) παρεπόμενες μεταφορικές δραστηριότητες όπως η φόρτωση, εκφόρτωση, συντήρηση και διευθέτηση των μεταφερόμενων ειδών και παρόμοιες δραστηριότητες που πραγματοποιούνται επ’ονόματι και για λογαριασμό τρίτου·

β) πραγματογνωμοσύνες ή εργασίες που αφορούν ενσώματα κινητά αγαθά·

γ) υπηρεσίες σχετικές με επιστημονικές και εκπαιδευτικές δραστηριότητες, εκτός των υπηρεσιών διδασκαλίας που αναφέρονται στο σημείο δ) του άρθρου 9ζ παράγραφος 1, περιλαμβανομένων των δραστηριοτήτων των οργανωτών τους και, κατά περίπτωση, των παρεπόμενων υπηρεσιών·

δ) υπηρεσίες καντίνας και τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά.

2. Όταν οι υπηρεσίες εστιατορίου και τροφοδοσίας με έτοιμα φαγητά παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο επί πλοίων, αεροσκαφών ή τρένων κατά τη διάρκεια υπηρεσιών μεταφοράς επιβατών, τόπος παροχής υπηρεσιών είναι ο τόπος αναχώρησης της υπηρεσίας μεταφοράς.

3. Τόπος παροχής υπηρεσιών για τη μίσθωση μεγάλης διάρκειας ή τη χρηματοδοτική μίσθωση μεταφορικών μέσων σε μη υποκειμένους στο φόρο είναι ο τόπος εγκατάστασης ή μόνιμης κατοικίας ή συνήθους διαμονής του λήπτη.

Τόπος παροχής υπηρεσιών για τη μίσθωση, εκτός από τη μίσθωση μεγάλης διάρκειας ή τη χρηματοδοτική μίσθωση, μεταφορικών μέσων είναι ο τόπος όπου τα μεταφορικά μέσα τίθενται ουσιαστικά στη διάθεση του μη υποκειμένου στο φόρο.

Ως «μίσθωση μεγάλης διάρκειας ή χρηματοδοτική μίσθωση» νοείται η ρύθμιση που διέπεται από συμφωνία η οποία προβλέπει συνεχή κατοχή ή χρήση μεταφορικών μέσων επί περίοδο άνω των τριάντα ημερών.

Άρθρο 9ζ

Υπηρεσίες που παρέχονται με ηλεκτρονικά μέσα σε μη υποκειμένους στο φόρο

΄Εως τις 30 Ιουνίου 2006, τόπος παροχής υπηρεσιών με ηλεκτρονικά μέσα, περιλαμβανομένων των υπηρεσιών που αναφέρονται στο παράρτημα Λ, σε μη υποκειμένους στο φόρο και των υπηρεσιών από υποκείμενο στο φόρο που έχει την έδρα της οικονομικής του δραστηριότητας εκτός της Κοινότητας ή που έχει μόνιμη εγκατάσταση εκεί από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, θεωρείται η έδρα του μη υποκειμένου στο φόρο, ο τόπος της κατοικίας του ή της συνήθους διαμονής του.

Άρθρο 9ζ

Υπηρεσίες που είναι δυνατόν να παρέχονται εξ αποστάσεως σε μη υποκειμένους στο φόρο

1. Τόπος παροχής των ακόλουθων υπηρεσιών σε μη υποκείμενο στο φόρο είναι ο τόπος εγκατάστασής ή μόνιμης κατοικίας ή συνήθους διαμονής αυτού του προσώπου:

α) υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, και συγκεκριμένα αυτές που αναφέρονται στο παράρτημα Λ·

β) τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένης της παροχής πρόσβασης σε παγκόσμια δίκτυα πληροφοριών·

γ) ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες·

δ) διδασκαλία χωρίς τη φυσική παρουσία του παρέχοντος την υπηρεσία.

2. Για τους σκοπούς του σημείου β) παράγραφος 1, ως «τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες» νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, εκπομπή και λήψη σημάτων, κειμένου, εικόνων και ήχων ή πληροφοριών οποιασδήποτε φύσεως, με ενσύρματα, ασύρματα, οπτικά ή άλλα ηλεκτρομαγνητικά συστήματα, συμπεριλαμβανομένης της μεταβίβασης ή εκχώρησης του δικαιώματος χρήσεως δυναμικού για τέτοιου είδους μετάδοση, εκπομπή ή λήψη.

Άρθρο 9η

Παροχή υπηρεσιών από μεσάζοντα σε μη υποκειμένους στο φόρο

Τόπος παροχής υπηρεσιών σε μη υποκειμένους στο φόρο από μεσάζοντα που ενεργεί επ'ονόματι και για λογαριασμό τρίτου, όταν μεσολαβούν σε πράξεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στα άρθρα 9ε και 9ι, είναι ο τόπος όπου εκτελείται η βασική πράξη σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 9α έως 9ζ και 9θ.

Άρθρο 9θ

Υπηρεσίες που παρέχονται σε μη υποκειμένους στο φόρο εκτός Κοινότητας

Τόπος παροχής των κατωτέρω υπηρεσιών προς μη υποκείμενο στο φόρο, ο οποίος είναι εγκατεστημένος, έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του εκτός της Κοινότητας, είναι ο τόπος στον οποίο το πρόσωπο αυτό είναι εγκατεστημένο, έχει την κατοικία του ή συνήθη διαμονή του:

α) εκχώρηση και παραχώρηση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, δικαιωμάτων εκ διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, αδειών εκμεταλλεύσεως βιομηχανικών και εμπορικών σημάτων και λοιπών παρομοίων δικαιωμάτων·

β) υπηρεσίες διαφήμισης·

γ) η παροχή υπηρεσιών από συμβούλους, μηχανικούς, γραφεία μελετών, δικηγόρους, λογιστές, και λοιπές παρόμοιες παροχές, καθώς και η επεξεργασία στοιχείων και η παροχή πληροφοριών·

δ) ανάληψη υποχρέωσης για μη άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας, εν όλω ή εν μέρει, ή δικαιώματος που αναφέρεται στο παρόν άρθρο·

ε) τραπεζικές, χρηματοδοτικές και ασφαλιστικές εργασίες, περιλαμβανομένων των εργασιών αντασφαλίσεως, εξαιρέσει της μισθώσεως χρηματοθυρίδων·

στ) διάθεση προσωπικού·

ζ) η μίσθωση ενσώματων κινητών αγαθών, με εξαίρεση όλα τα μεταφορικά μέσα και όλα τα άλλα οχήματα.

η) τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, περιλαμβανομένης της παροχής πρόσβασης σε παγκόσμια δίκτυα πληροφοριών·

η) η παροχή πρόσβασης και η μεταφορά με δίκτυα διανομής φυσικού αερίου και ηλεκτρικής ενέργειας και η παροχή άλλων άμεσα συνδεόμενων υπηρεσιών.

ι) ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές υπηρεσίες·

ια) υπηρεσίες που παρέχονται ηλεκτρονικά, και συγκεκριμένα αυτές που αναφέρονται στο παράρτημα Λ·

ιβ) οι υπηρεσίες από διαμεσολαβούντα πρόσωπα, τα οποία ενεργούν επ’ονόματι και για λογαριασμό τρίτου, όταν παρέχουν στον εντολέα τους τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 9ι

Αποφυγή της διπλής φορολογίας

Προς αποφυγή της διπλής φορολογίας, της μη φορολόγησης ή των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη δύνανται, όσον αφορά την παροχή των υπηρεσιών που αναφέρονται στα άρθρα 9 έως 9θ, να θεωρούν:

α) εάν ο τόπος παροχής υπηρεσιών ευρίσκεται στο έδαφός τους, ότι ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, όταν η πραγματική χρησιμοποίηση ή εκμετάλλευση λαμβάνουν χώρα εκτός Κοινότητας·

β) εάν ο τόπος παροχής υπηρεσιών ευρίσκεται εκτός της Κοινότητας, ότι ευρίσκεται στο έδαφός τους, όταν η πραγματική χρησιμοποίηση ή εκμετάλλευση λαμβάνουν χώρα στο έδαφός τους.»

(3) Στο άρθρο 12 παράγραφος 3 στοιχείο α), το τέταρτο εδάφιο αντικαθίσταται από τα εξής:

«Το τρίτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 9ζ παράγραφος 1 στοιχείο α).»

(4) Το άρθρο 21, στη μορφή που έλαβε στο άρθρο 28ζ, τροποποιείται ως εξής:

α) Στην παράγραφο 1, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από τα εξής:

«β) τον υποκείμενο στο φόρο λήπτη προς τον οποίο παρέχονται υπηρεσίες που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1, εάν οι υπηρεσίες παρέχονται από υποκείμενο στο φόρο μη εγκατεστημένο στο εσωτερικό της χώρας·»

β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5:

«5. Στις περιπτώσεις στις οποίες η φορολογητέα πράξη πραγματοποιείται από εγκατάσταση υποκειμένου στο φόρο που δεν ευρίσκεται στο εσωτερικό της χώρας, εάν το εν λόγω πρόσωπο έχει συγχρόνως εγκατάσταση στο ίδιο κράτος μέλος με το λήπτη, ο υποκείμενος στο φόρο θεωρείται, για τους σκοπούς των παραγράφων 1 και 2, ως μη εγκατεστημένος στο εσωτερικό της χώρας.»

(5) Το άρθρο 22 παράγραφος 6 στοιχείο β), στη μορφή που έλαβε στο άρθρο 28η της οδηγίας 77/388/EΟΚ τροποποιείται ως εξής:

α) Το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από τα εξής:

«β) Κάθε υποκείμενος στο φόρο που διαθέτει αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ πρέπει να υποβάλει επίσης ανακεφαλαιωτικό πίνακα των αγοραστών με αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ στους οποίους παρέδωσε αγαθά υπό τις συνθήκες που προβλέπονται στο άρθρο 28γ τίτλος A στοιχεία α) και δ), καθώς και των παραληπτών με αριθμό φορολογικού μητρώου ΦΠΑ των πράξεων που αναφέρονται στο πέμπτο εδάφιο και των ληπτών που είναι υποκείμενοι στο φόρο στους οποίους έχει παράσχει υπηρεσίες υπό τις συνθήκες που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1.»

β) Το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από τα εξής:

«Στον ανακεφαλαιωτικό πίνακα, πρέπει να περιλαμβάνονται τα εξής:

- ο αριθμός φορολογικού μητρώου με τον οποίο εξατομικεύεται ο υποκείμενος στο φόρο προστιθέμενης αξίας στο εσωτερικό της χώρας και με τον οποίο έχει πραγματοποιήσει παραδόσεις αγαθών σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 28γ τίτλος Α στοιχείο α) και έχει παράσχει υπηρεσίες σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1,

- ο αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ τον οποίο διαθέτει κάθε αγοραστής αγαθών ή υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος και βάσει του οποίου του παραδόθηκαν τα αγαθά ή οι υπηρεσίες,

- για κάθε αγοραστή αγαθών ή υπηρεσιών, το συνολικό ποσό των παραδόσεων αγαθών ή υπηρεσιών που πραγματοποίησε ο υποκείμενος στο φόρο. Τα ποσά αυτά δηλώνονται για το ημερολογιακό τρίμηνο κατά τη διάρκεια του οποίου κατέστη απαιτητός ο φόρoς.»

γ) Προστίθεται το ακόλουθο έκτο εδάφιο:

«Οσον αφορά τις υπηρεσίες, οι διατάξεις του πρώτου και του τρίτου εδαφίου εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2008.»

(6) Τα άρθρα 28β τίτλοι Γ, Δ, Ε και ΣΤ καταργούνται.

Άρθρο 2

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 2006. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο αυτών των διατάξεων, καθώς και ένα πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.

΄Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[2] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[3] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[4] ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 2003/92/ΕΚ (ΕΕ L 260 της 11.10.2003, σ.8).

[5] COM(2000) 348 τελικό.