ΕΠΙΤΡΟΠΗ TUN ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 22.07.1996 
COM(96) 363 τελικό 
EK3ESH ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΕΣ ΠΡΟΣ TO ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
γιο την εφαρμογή του κοινοτικού συστήματος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας 

Πίνακας περιεχομένων 
Εισαγωγή 
Ιο μέρος: 
2ο μέρος: 
3ο μέρος: Διαχείριση των αλιευτικών πόρων 
1-1 Εφαρμογή των "παραδοσιακών" μέσων διαχείρισης 
Α. TAC και ποσοστώσεις 
Β. Τεχνικά μέτρα 
1-2 Εφαρμογή των νέων μέσων διαχείρισης που προβλέπονται από τον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 
Α. Άδειες, ειδικές άδειες και ρύθμιση των αλιευτικών 
προσπαθειών 
Β. Καθορισμός των πολυετών πλαισίων κατά τη διαχείριση 
συντελεστών εκμετάλλευσης 
1-3 Η ευρωπαϊκή αλιευτική έρευνα 
1-4 Το καθεστώς διατήρησης των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο 
Η αναδιάρθρωση του τομέα της αλιείας 
Η πρόσβαση στις εξωτερικές πηγές εφοδιασμού κα η κοινή οργάνωση αγοράς 
Α. Η προσαρμογή της κοινής οργάνωσης αγοράς 
Β, Η εξέλιξη των αλιευτικών συμφωνιών 
4ο μέρος: Ο έλεγχος της κοινής αλιευτικής πολιτικής 
Α. Το κεκτημένο του νέου κανονισμού για τον έλεγχο 
Β. Η θέση σε εφαρμογή του ελέγχου 
5ο μέρος: Η διαδικασία της λήψης αποφάσεων 
Α. Ο ορισμός της διαδικασίας λήψης αποφάσεων 
Β. Η εφαρμογή της διαδικασίας λήψης αποφάσεων 
Συμπέρασμα 
Παραρτήματα 
Εισαγωγή 
1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3760/92 της 20ης Δεκεμβρίου 19921 για τη θέσπιση κοινοτικού 
συστήματος για την αλιεία και την υδατοκαλλιέργεια προβλέπει στο άρθρο του 14 ότι η Επιτροπή 
οφείλει να παρουσιάζει τουλάχιστον κάθε τρία έτη έκθεση σχετικά με τα μέτρα που ελήφθησαν για την 
εφαρμογή του, στο Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και τις αντιπροσωπευτικές κοινοτικές αρχές του τομέα. 
Η παρούσα έκθεση αποτελεί απολογισμό των μέτρων που ελήφθησαν για το σκοπό αυτό κατά τα τρία 
πρώτα έτη εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού. 
Αυτός ο απολογισμός λαμβάνει υπόψη την εξέλιξη της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΚΑΠ) η οποία 
άρχισε με τη θέσπιση των γενικών αρχών της το 1970 και τη θεμελίωση των βάσεων της το 1983. 
Εντάσσεται συνεπώς στο πλαίσιο της συνέχισης των κεκτημένων της ΚΑΠ και παρουσιάζει τις 
βελτιώσεις που επιχειρήθηκαν το 1992. 
2. Το σύστημα που θεσπίζεται από τον κανονισμό αυτόν αποτελεί την κατάληξη ευρείας συζήτησης, 
η οποία πραγματοποιήθηκε κατά το διάστημα μεταξύ της 30ής Νοεμβρίου 1990, ημερομηνίας της 
πρώτης ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο2, και της 20ής 
Δεκεμβρίου 1992. ημερομηνίας εκδόσεως αυτού του νέου βασικού κανονισμού από το Συμβούλιο. 
Η αναθεώρηση της ΚΑΠ ευθυγραμμίστηεενδιαμέσως με μια συνολική αντίληψη για την βραχυπρόθεσμη 
αλλά και τη μεσοπρόθεσμη εξέλιξη της και κάλυψε, σύμφωνα με τη βούληση της Επιτροπής, το σύνολο 
των στοιχείων που συνθέτουν την ΚΑΠ. Η εν λόγω αντίληψη διαμορφώθηκε βάσει των κειμένων που 
εκπόνησε η Επιτροπή, με αφετηρία την ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο. Η 
ανακοίνωση αυτή ολοκληρώθηκε μετά από ένα έτος διαβουλεύσεων και ανταλλαγών απόψεων μεταξύ 
των διαφόρων κοινοτικώνθεσμικών οργάνων καθώς και των εθνικών διοικήσεων και των 
ενδιαφερομένων επαγγελματικών κύκλων , οι οποίες είχαν ως θέμα την έκθεση της Επιτροπής προς 
το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο για την Κοινή Αλιευτική Πολιτική της 4ης Δεκεμβρίου 1991, η οποία 
ονομάστηκε "Έκθεση 9Γ'3. 
Η "Έκθεση 91" αποτέλεσε και αυτή αντικείμενο ευρείας συζήτησης στο πλαίσιο των ίδιων οργάνων. Η 
συζήτηση αυτή επέτρεψε να καθοριστούν το πλαίσιο και οι μεγάλοι προσανατολισμοί που θεωρούνται 
οι πλέον κατάλληλοι για να εξασφαλίσουν το μέλλον του τομέα της αλιείας και των συναφών 
δραστηριοτήτων κατά τα δέκα επερχόμενα έτη και ιδίως για την προετοιμασία του τομέα για την 
περίοδο μετά το 2002. Κατέδειξε την ανάγκη μιας σφαιρικής και ολοκληρωμένης προσέγγισης,η οποία 
να συγκεντρώνει όλα τα μέσα για την αποτελεσματικότερη ρύθμιση του συνόλου των όρων 
εκμετάλλευσης των αλιευτικών πόρων. 
Π ούτως διαμορφωμένη προσέγγιση οδήγησε σε σημαντική σύγκλιση απόψεων, τόσο στο πλαίσιο των 
κοινοτικών οργάνων όσο και των επαγγελματικών κύκλων. Η συναίνεση αυτή κατέστη σαφής με την 
ομόφωνη έγκριση των συμπερασμάτων τουΣυμβουλίου κατά τη συνοδό του στις 3 Απριλίου 19924. 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3760/92 (ΕΕ αριθ. L 389 της 31.12.1992) 
SEC(90) 2244 της 30ής Νοεμβρίου 1990 
SEC(91) 2288 της 4ης Δεκεμβρίου 1991 
Πρακτικά του Συμβουλίου της 3ης Απριλίου 1992 - έγγρ. 5763/92 - Αλιεία 103 
Λυτή η νέα προσέγγιση έλαβε συγκεκριμένη μορφή με την έκδοση ενός νέου βασικού κανονισμού5 με 
τον οποίον καθιερώθηκαν νέα μέσα διαχείρισης των δραστηριοτήτων εκμετάλλευσης. Η εφαρμογή τους 
πρέπει να αξιολογηθεί στο πλαίσιο των συνθηκών που επικράτησαν σε διεθνές και κοινοτικό επίπεδο 
και που επηρέασαν την κοινή πολιτική αλιείας κατά τα τρία τελευταία έτη. 
3. Κατά τα τρία τελευταία έτη η διεθνής συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για την ορθολογική 
διατήρηση και διαχείριση των θαλασσίων πόρων αναπτύχθηκε μέσα σε συνθήκες εχθρικές από πλευράς 
των παρακτίων χωρών, οι οποίες επιθυμούσαν να αυξήσουν την επιρροή τους όχι μόνον στο\)ς 
αλιευτικούς πόρους των δικών τους υδάτων αλλά και σ1 εκείνους της ανοικτής θαλάσσης. 
Αυτό καταδεικνύουν οι διαπραγματεύσεις στις οποίες συμμετείχε η Κοινότητα για μια διαρκή και 
ορθολογική διαχείριση των αλιευτικών πόρων στις διάφορες διεθνείς οργανώσεις και προσφάτως στο 
πλαίσιο της Συμφωνίας των Ηνωμένων Εθνών για τα επικαλυπτόμενα αποθέματα και τα 
μεταναστευτικά είδη καθώς και του Κώδικα Συμπεριφοράς για υπεύθυνη αλιεία της FAO. Τα 
αποτελέσματα στα οποία κατέληξε επέτρεψαν να ενοποιηθεί το υπάρχον νομικό καθεστώς και 
κατέδειξαν επίσης την ανάγκη ενίσχυσης των ελέγχων και της διεθνούς συνεργασίας. 
Οσον αφορά ειδικότερα τη Μεσόγειο τέθηκαν οι βάσεις μιας πολιτικής για τη συνεργασία μεταξύ 
Κοινότητας και όλων των κρατών που βρέχονται από την Μεσόγειο κατά τη Διπλωματική Διάσκεψη 
για την αλιευτική διαχείριση, η οποία πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη το Δεκέμβριο του 1994 και τα 
αποτελέσματα της οποίας θα εξετασθούν στο πλαίσιο μιας δεύτερης διάσκεψης που θα πραγματοποιηθεί 
κατά τα τέλη του 1996. 
Εξάλλου η κοινή αλιευτική πολιτική βρέθηκε αντιμέτωπη με μια εξέλιξη στον τομέα της εμπορικής 
πολιτικής, η οποία βασισμένη σε μια λογική ξένη προς τον τομέα της αλιείας είτε αυτή είχε συμβατικό 
χαρακτήρα (Γύρος της Ουρουγουάης) είτε αυτόνομο, ανταποκρινόταν σε άλλους στόχους (Σύστημα 
Γενικευμένων Προτιμήσεων - ναρκωτικά). 
Η κρίση της κοινοτικής αγοράς των αλιευτικών προϊόντων που έπληξε ιδιαιτέρως τον τομέα της 
αλιείας το 1993 κατέδειξε συγκεκριμένα ότι ο τομέας δεν μπορεί να αποφύγει τις μεταβολές που 
σημειώνονται στο διεθνές εμπόριο προς την κατεύθυνση μιας φιλελευθεροποίησης των συναλλαγών 
και παγκοσμιοποίησης της αγοράς. 
Αυτή η κατάσταση του διεθνούς ανταγωνισμού καθιστά ιδιαίτερα αναγκαία μια αναδιάρθρωση του 
κοινοτικού στόλου που να εξασφαλίζει την αποδοτικότητα του. 
Εξ ' άλλου η μείαχιη των αλιευτικών δυνατοτήτων στο πλαίσιο ορισμένων αλιευτικών συμφαηαοτν με 
τρίτες χώρες, η οποία οφείλεται στη μείωση των αλιευτικών πόρων, κατέστησε σαφή την ανάγκη να 
αναπτυχθεί, σταθερότερη και περισσότερο ολοκληρωμένη συνεργασία και εταιρική σχέση με τις χώρες 
αυτές ώστε να αξιοποιηθούν οι διαθέσιμοι αλιευτικοί τους πόροι και να προωθηθεί αμοιβαία η τοπική 
τους οικονομία. 
4. Σε κοινοτικό επίπεδο η περίοδος αυτή χαρακτηρίστηκε άλλωστε από την προσαρμογή του 
καθεστώτος προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας και από τη διεύρυνση προς νέα κράτη 
μέλη. 
II προσαρμογή του καθεστώτος που προβλέπεται στην πράξη προσχώρησης της Ισπανίας και της 
Πορτογαλίας αποτέλεσε επίσης αντικείμενο μεγάλης συζήτησης, η οποία τροφοδοτήθηκε από έκθεση της 
5 Κανονισμός (ΕΚ) αριθ.3760/92 (ΕΕ αριθ. L 389 της 31.12.1992) 
Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ημερομηνία 23 Δεκεμβρίου του 
19926, που ονομάσθηκε "Έκθεση 92". Σε αυτήν τη βάση το Συμβούλιο αποφάσισε δια μέσου τριών 
διαδοχικών κανονισμών7 ότι οι προσαρμογές έπρεπε να πραγματοποιηθούν με τα νέα μέσα διαχείρισης 
που καθιέρωσε η μεταρρύθμιση της ΚΑΠ. Αυτές οι προσαρμογές πραγματοποιήθηκαν λοιπόν με τη 
θέσπιση συστήματος αλιευτικών προσπαθειών εφαρμοστέου στα ύδατα του Ατλαντικού από 1ης 
Ιανουαρίου 1996 . 
Οι διαπραγματεύσεις ενόψει της διεύρυνσης της Ένωσης προς την Αυστρία, τη Φινλανδία, τη 
Νορβηγία και τη Σουηδία διεξήχθησαν βάσει εντολής, στόχος της οποίας ήταν η πλήρης αποδοχή του 
κοινοτικού κεκτημένου από τις υποψήφιες χώρες. Οι διαπραγμτεύσειςαυτές οδήγησαν στον καθορισμό 
των αναγκαίων μεταβατικών μέτρων για την υλοποίηση αυτού του στόχου που θα επέτρεπαν την πλήρη 
ένταξη των νέων κρατών μελών. 
Οι διαπραγματεύσεις που διεξήχθησαν με τη Νορβηγία είχαν άλλωστε οδηγήσει στον καθορισμό 
μεταβατικών μέτρων, τα οποία, σε περίπτωση που η Νορβηγία είχε όντως προσχωρήσει, θα είχαν 
μπορέσει να επηρεάσουν μακροπρόθεσμα της μεταγενέστερη εξέλιξη ορισμένων στοιχείων της ΚΑΠ 
όπως είναι ο έλεγχος ή η διαχείριση των αλιευτικών πόρων. 
5. Το διεθνές αυτό όσο και κοινοτικό πλαίσιο υπογραμμίζει την ουσιαστική ανάγκη να 
εφαρμοστούν τα μέσα διαχείρισης που ορίζει το κοινοτικό σύστημα. Θα πρέπει λοιπόν να εξεταστεί, 
κατά πόσον υλοποιήθηκαν οι στόχοι που είχαν ορισθεί κατ' αυτόν τον τρόπο. 
II ανάγκη αυτή είναι ιδαίτερα έντονη λόγω της υπερβολικής δυναμικότητας του κοινοτικού στόλου, 
η οποία οδηγεί στην υπερβολική εκμετάλλευση των αποθεμάτων και καθιστά τις επιχειρήσεις αλιείας 
περισσότερο ευάλωτες. Κάθε παράγοντας του κλάδου της αλιείας οφείλει να έχει επίγνωση του 
γεγονότος ότι μόνο μια στρατηγική βασισμένη στην αναζήτηση ισορροπίας μεταξύ της δυναμικότητας 
και των διαθεσίμων πόρων καθώς και η διατήρηση αυτής της ισορροπίας θα μπορέσει να εξασφαλίσει 
τη διάρκεια του τομέα της αλιείας. 
Θα πρέπει επίσης να εξακριβωθεί, κατά πόσο τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή των αποφάσεων 
που έχουν ληφθεί, εφαρμόστηκαν ορθά σε όλα τα επίπεδα αρμοδιότητας. 
SEC (92) 2360 της 23ης Δεκεμβρίου 1992 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1275/94 ταυ Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1994. 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 685/95 του Συμβουλίου της 27ης Μαρτίου 1995. 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2027/95 του Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1995. 
5 
I. Aigyeloign των αλιευτικών πόοων 
1-1. Εφαομογτι των "παραδοσιακών" μέσων διανείοισηα 
Α. TAC και ποσοστώσεις 
Στο πλαίσιο της διατήρησης των μηχανισμών που βασίζονται στον καθορισμό των TAC και των 
Ποσοστώσεων,η Επιτροπή, προκειμένου να καλύψει τα κενά που διαπιστώνονται στην "Έκθεση 1991"8, 
πρότεινε συστηματικά να καθορίζονται τα TAC βάσει επιστημονικών γνωμοδοτήσεων (πρβ. Παράρτημα 
Ι) σε επίπεδα που να αντιστοιχούν με μια μείωση των επιπέδων εκμετάλλευσης. 
Κατ'αυτόν τον τρόπο σημειώθηκε πρόοδος που επέτρεψε σε ορισμένες περιπτώσεις να εμποδισΟεΐ ή να 
επιβραδυνθεί η αύξηση τατν συντελεστών εκμετάλλευσης. 
Εντούτοις οι συντελεστές εκμετάλλευσης παραμένουν υπερβολικοί (πρβ. Παράρτημα Ι) είτε γιατί το 
Συμβούλιο καθορίζει τα TAC σε πολύ υψηλά επίπεδα είτε λόγω υπερβάσεων των ποσοστώσεων. 
Με σημαντική εξαίρεση τους βενθοπελαγικούς ιχθύες της Βορείου Θαλάσσης (μπακαλιάρος, 
εγκλεφίνος), το Συμβούλιο δεν ακολούθησε την άποψη της Επιτροπής, όταν αυτή πρότεινε βάσει 
επιστημονικών γνωμών να καθοριστούν τα TAC σε επίπεδα που να αντιστοιχούν στη μείωση των 
επιπέδων εκμετάλλευσης. Ο καθορισμός των TAC των βενθοπελαγικών ιχθύων της Βορείου Θαλάσσης 
σε επίπεδο εναρμονισμένο με τις επιστημονικές συστάσεις αποτέλεσε σημαντική πρόοδο, η οποία 
παραμένει όμως ανεπαρκής, γιατί δεν κατέστη δυνατόν να πραγματοποιηθούν ταυτοχρόνως οι 
αντίστοιχοι περιορισμοί των προσπαθειών. Τα επίπεδα των προσπαθειών που καταβλήθηκαν 
υπερέβησαν τακτικά αυτό που ήταν απαραίτητο για την αλίευση των ποσοστώσεων. Διαπράχθησαν 
απάτες και πραγματοποιήθηκαν απορρίψεις. Ωστόσο σε γενικές γραμμές αποφεύχθηκε η εντατικοποίηση 
της εκμετάλλευσης. Ο συνδυασμός αυτού του γεγονότος με το ότι η αλίευση ορισμένων αποθεμάτων 
υπήρξε ικανοποιητικότερη από τις προηγούμενες επέτρεψαν μια ορισμένη ανάκτηση αποθεμάτων. Αυτή 
είναι ευάλωτη και πολύ σχετική (πρβ. Παράρτημα Ι). 
Σε άλλους τομείς τα TAC πολλών αλιευτικών πόρων που υφίστανται υπερβολική εκμετάλλευση 
συνέχισαν να καθορίζονται σε πολύ υψηλά επίπεδα. Ορισμένοι περιορισμοί των TAC είναι μάλιστα 
απατηλοί, γιατί αποτελούν το πρώτο μόνον βήμα της επαναφοράς των TAC σε επίπεδα που κρίνονται 
αναγκαία για μια ισόρροπη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων, και τα οποία κυμαίνονταν κατά το 
παρελθόν σε επίπεδα πολύ υψηλότερα των αλιευμάτων. 
Β. Τεννικά μέτοα 
Ο απολογισμός της Επιτροπής που περιέχει στοιχεία κριτικής και που περιλαμβάνεται στην 
Λνακοίνακιή της για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86 του Συμβουλίου της 7.10.1986 
για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων9 πρέπει να συμπληρωθεί 
με μια ανάλυση της προόδου που σημειώθηκε στους άλλους τομείς των τεχνικών μέτρων. 
Έκθεση 1991 της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο για την κοινή πολιτική 
αλιείας - Έγγραφο SEC(91) 2288 τελικό της 04.12.1991. 
Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο για την εφαρμογή των τεχνικαχν μέτρίυν στην 
ΚΙ ΙΛ (COM/95/669) 
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3094/8610 αποτέλεσε αντικείμενο τακτικής ενημέρωσης. Επιπλέον το πεδίο 
εφαρμογής των κοινοτικών τεχνικών μέτρων διερύνθηκε για να επεκταθεί αφενός σε ζώνες που δεν 
καλύπτονταν προηγουμένως όπως η Μεσόγειος και αφετέρου τεχνικές αλιείας που δεν αποτελούσαν 
αντικείμενο τεχνικής ρύθμισης μέχρι τώρα όπως τα σταθερά αλιευτικά εργαλεία. 
Τέλος, η κοινοτική νομοθεσία για τεχνικά θέματα, η οποία αφορά ειδικότερα την Οργάνωση Αλιείας 
Βορειοοδυτικού Ατλαντικού και τη Βαλτική Θάλασσα, αναπτύχθηκε και έλαβε υπόψη τις συστάσεις 
των διεθνών οργανώσεων, στις οποίες η Επιτροπή συνέβαλε ενεργά. 
Ωστόσο η σημαντική εξέλιξη των τεχνικών μέτρων δεν πρέπει να αποσπά την προσοχή από την πρόοδο 
που μένει ακόμη να σημειωθεί. 
II Επιτροπή πρότεινε στο πλαίσιο της προαναφερθείσας ανακοίνωσης της για την εφαρμογή του 
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86 μία σημαντική αναθεώρηση των τεχνικών μέτρων προκειμένου να τα 
ενισχύσει, να τα απλοποιήσει και να καταστήσει ευκολότερο τον έλεγχο τους. 
Για την επίτευξη αυτού του στόχου η εν λόγω ανακοίνωση προτείνει συγκεκριμένα μία εναρμόνιση των 
ανοιγμάτων των ματιών των διχτύων ορίζοντας το άνοιγμα ματιών όχι ανά γεωγραφική περιοχή αλλά 
σε συνάρτηση με τις αλιευτικές μεθόδους. Η εναρμόνιση αυτή θα εφαρμοστεί στην περιοχή III (κόλπος 
της Gascogne και Ιβηρική Χερσόνησος) καθώς και στη Βόρειο Θάλασσα. 
Εξάλλου στην ανακοίνωση αυτή προτείνεται να επεκταθούν οι καθορισμένες ζώνες αλιείας ώστε να 
προστατευθούν τα νεαρά άτομα ιχθύων και να εξασφαλισθεί μία καλύτερη επιλεκτικότητα των 
συνέργων αλιείας. 
Μετά από τις συζητήσεις σχετικά με την ανακοίνωση αυτή κατά το Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 1995, 
το Συμβούλιο ανέλαβε να αποφασίσει βάσει της προτάσεως της Επιτροπής που θα του υποβληθή πριν 
την Ιη Ιουνίου 1996 σχετικά με αυτή τη νέα προσέγγιση για τα τεχνικά μέτρα. 
1-2. Εφαρμογή των νέων μέσων διανείοιστκ: που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αοιθ. 
3760/92 
Προκειμένου να βελτιωθούν οι παραδοσιακοί μηχανισμοί διαχείρισης των αλιευτικών πόρων, 
υπογραμμίστηκε στην "Έκθεση 91" ότι υπάρχει ανάγκη ενός συνδυασμού της διαχείρισης των 
αλιευτικών προσπαθειών με εκείνη των αλιευμάτων καθώς και του καθορισμού του πλαισίου των 
πολυετών αποφάσεων. 
II Επιτροπή έθεσε λοιπόν σε εφαρμογή αυτή τη νέα προσέγγιση σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. 
Α. Αδειες, ειδικές άδειες και ρύθμιση των αλιευτικών προσπαθειών 
II προϋπόθεση για την εφαρμογή μιας διαχείρισης των αλιευτικών προσπαθειών ήταν ο καθορισμός 
μέσων που θα επέτρεπαν να περιορισθεί ή πρόσβαση στην αλιεία γενικώς και σε ορισμένες περιοχές 
αλιείας ειδικότερα. Για το λόγο αυτό οι πρώτες προτάσεις της Επιτροπής αναφέρονταν αρχικά στις 
άδειες και ειδικές άδειες αλιείας προτού ασχοληθούν με την εφαρμογή ειδικών συστημάτων διαχείρισης 
των αλιευτικών προσπαθειών. 
Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3094/86 του Συμβουλίου της 07.10.1986 για τη θέσπιση ορισμένων 
τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων (ΕΕ αριθ. L 288 της 11.10.1986). 
Η θέσπιση κανόνων σχετικά με άδειες που επιτρέπουν την -πρόσβαση στις 
επαγγελματικίς αλιευτικές δραστηριότητες και στη συνέχεια κανόνων σχετικών 
με ειδικές άδειες αλιείας που επιτρέπουν την πρόσβαση σε ειδικές αλιευτικές 
μεθόδους αποτέλεσε καθοριστικό στάδιο στο πλαίσιο μιας αποτελεσματικής και 
διάφανους διαχείρισης των αλιευτικών πόρων. Ία μέσα αυτά εγκρίθηκαν σε τρεις 
διαδοχικές δέσμες11 μεταξύ των ετών 1993 και 1994 {βλ. παράρτημα IV). 
Το δεϋτερο εξίσου σημαντικό στάδιο ήταν η πραγματική εφαρμογή μιας 
διαχείρίσης των αλιευτικών προσπαθειών. 
Εχοντας περιορισθεί μέχρι σήμερα στην περίπτωση του Shetland Box, η Επιτροπή 
πρότεινε στο πλαίσιο της "Εκθεσης 92"12, σχετικά με την εφαρμογή του 
καθεστώτος προσχώρησης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας να προωθηθεί ένα 
γενικό καθεστώς διαχείρισης των αλιευτικών προσπαθειών. 
Τελικά μετά από μακρές συζήτησεις το Συμβούλιο αποφάσισε να θεσπίσει ένα 
καθεστώς αλιευτικών προσπαθειών που θα περιορίζεται στον Ατλαντικό από 1ης 
Ιανουαρίους 199613. 
Το καθεστώς αυτό που βασίζεται στην μη αύξηση των σφαιρικών επιπέδων 
αλιευτικής προσπάθειας, στην πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων των κρατών 
μελών και τη διατήρηση των υφισταμένων ισορροπιών στις ευαίσθητες ζώνες, 
πρόκε ιται να συμβάλει στην εξασφάλιση του ελέγχου της δυναμικότητας και των 
αλιευμάτων . 
Αυτό το δεϋτερο στάδιο πρέπει να ολοκληρωθεί σταδιακά, γεγονός που θα 
επιτρέψει να τεθεί τέρμα στο μεταβατικό στάδιο που καθορίστηκε με την 
ευκαιρία της διεύρυνσης προς τη Σουηδία και τη Φινλανδία. Τΐλος το καθεστώς 
των αλιευτικών προσπαθειών θα πρέπει να καταστει περισσότερο διεξοδικό, ώστε 
να διευκρινιστοϋν οι διάταξε ις που αφορούν την πρόσβαση σε ορισμένες 
αλιευτικές μεθόδους μέσω ειδικών αδειών αλιείας και να συνυπάρξει η ανάγκη 
μιας πραγματικής διαχείρισης των προσπαθειών με την πλήρη χρησιμοποίηση από 
τα κράτη μέλη των δυνατοτήτων αλιείας τους βάσει της αρχής της σχετικής 
σταθερότητας. 
12 
13 - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3690/93 του Συμβουλίου της 20ης Δεκεμβρίου 1993 για τη 
θέσπιση ενός κοινοτικού καθεστώτος που θα καθορίζει τις ελάχιστες πληροφορίες που 
πρέπει να περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας (ΕΕ αριθ. L 341 της 31.12.1993). 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1627/94 του Συμβουλίου της 27.06.1994 για τη θέσπιση των 
γενικών διατάξεων για τις ειδικές άδειες αλιείας (ΕΕ αριθ. L 171 της 06.07.1994). 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3317/94 του Συμβουλίου της 22.12.1994 σχετικά με τον καθορισμό 
των ειδικών διατάξεων για τις άδειες αλιείας στα ύδατα τρίτης χώρας βάσει της 
αλιευτικής συμφωνίας (ΕΕ αριθ. L 350 της 31.12.1994). 
Εκθεση 1992 της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με 
την εφαρμογή του καθεστώ τος προσχώ ρήσης της Ισπανίας και της Πορτογαλίας. Εγγραφο 
SEC(92) 2340 τελικό της 23.12.1992. 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 685/95 του Συμβουλίου της 27ης Μαρτίου 1995 για τη διαχείριση 
της αλιευτικής προσπάθειας όσον αφορά ορισμένες αλιετικές ζώνες και αλιευτικούς 
πόρους της Κοινότητας (ΕΕ αριθ. L 71 της 31.03. 1995, σ. 5). 
8 
Β. Καθοοισμόο των πολυετών πλαισίων κατά τη διαγείοιστ? των συντελεστών 
εκμετάλλευση 
Μέχρι σήμερα το Συμβούλιο δεν έχε ι ακόμη εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής 
σχετικά με τον καθορισμό των μεσοπρόθεσμων στόχων και στρατηγικών ενώ η εν 
λόγω πρόταση του έχει ήδη υποβληθεί από τις 15 Δεκεμβρίου 1993. Η 
καθυστέρηση αυτή είναι επι^μια για την αποτελεσματική διαχείριση των 
αλιευτικών πόρων. Η πρόταση αυτή απορρέει ωστόσο από το κεκτημένο του 
βασικού κανονισμοϋ. 
ΤΙράγματ ι, η σημασία του καθορισμού ενός τέτοιου πλαισίου, η οποία 
υπογραμμίζεται στην έκθεση 91 και αναγνωρίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 
3760/92, οδήγησε την Επιτροπή να διατυπώσει ρυθμιστικές προτάσεις ήδη από 
το 1993. 
Η πρακτική εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τα TAC και τις ποσοστώσεις 
επιβεβαιώνει από το 1992 ότι είναι αναγκαίο να καταστεί περισσότερο ευέλικτη 
η διαχείριση των αλιευτικών πόρων και να εξασφαλισθεί μία δυνατότητα 
πρόβλεψης που να υπερβαίνε ι το επόμενο έτος ώστε να καταστεί δυνατός ο 
βραχυπρόθεσμος σχεδιασμός των δραστηριοτήτων και των επενδύσεων του τομέα. 
Προκειμένου να καταστήσει σαφείς τις συζήτησε ις σχετικά με την εφαρμογή των 
νέων αυτών μέσων διαχείρισης η Επιτροπή είχε προηγουμένως διαβιβάσει στο 
Συμβούλιο ανακοίνωση1* που ανέλυε το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν αυτά τα νέα 
μέσα καθώς και τα όρια τους. H ανακοίνωση συζητήθηκε στο Συμβούλιο, το οποίο 
αποδέχτηκε τους προσανατολισμού της {το Νοέμβριο του 1994). Η Επιτροπή 
παρουσίασε δύο προτάσεις για να καταλήξει σε λειτουργικά μέτρα. Η πρώτη 
πρόταση αφορά τον καθορισμό μεσοπρόθεσμων στόχων και στρατηγικών15, η δεύτερη 
αφορά την ευελιξία της κατανάλωσης των ποσοστώσεων16. Αυτές οι δύο πλευρές 
είναι συμπληρωματικές εφόσον επιτρέπουν να συνδιαστεί μία πιο φιλόδοξη 
μεσοπρόθεσμη δράση με μεγαλύτερη ευελιξία κατά την βραχυπρόθεσμη διαχείριση. 
Ίο Συμβούλιο αναγνώρισε και στις δύο περιπτώσεις την καταλληλότητα των 
γενικών αρχών που αποτελούν τη βάση των δύο προτάσεων επ' ευκαιρία των 
πρώτων εποικοδομητικών συζητήσεων. Πέρα από τις συ^ητ^σεις στο εσωτερικό της 
κοινής αλιευτικής πολιτικής υπογραμμίστηκε σε πολλά διεθνή όργανα η ανάγκη 
καθορισμού μεσοπρόθεσμων στόχων και στρατηγικών, βάσει του καθορισμού του 
κώδικα ορθής συμπεριφοράς, όπως και με την ευκαιρία της Διακυβερνητικής 
Διάσκεψης για τη Βόρειο θάλασσα. Και στις δύο περιπτώσεις οι διαδικασίες που 
επελέγησαν αντιστόιχούν στα μέσα που προτείνονται από την Επιτροπή : 
καθορισμός κατωτάτων ορίων γόνιμης βιομάζας και σχέδια εξέλιξης των 
συντελεστών θνησιμότητας ανά τύπο αλιείας. 
Η πρόταση σχετικά με τις στρατηγικές και τους στόχους διαχείρισης υποβλήθηκε 
στο Συμβούλιο το Δεκέμβριο του 1993. 
Το Συμβούλιο επέδειξε σε μία πρώτη φάση συγκρατημένο ενδιαφέρον {πρώτο 
εξάμηνο του 1994), έπειτα κατά τη δεύτερη εξέταση του {δεύτερο εξάμηνο του 
1994), το Συμβούλιο θα παρ'ολίγο να κατέληγε σε έγκριση, υπό τον όρο ότι η 
πρόταση θα μετετρέπετο σε οδηγία με ορισμένες αριθμητικές τροποποιήσεις. 
14 
15 
16 Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. "Ηεφοψματγη 
νέων στοιχείων της κοινής αλιευτικής πολιτικής", COM(93) 664, Βρυξέλλες, 15 
Δεκεμβρίου 1993. 
Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου που καθορίζει τους στόχους και τις 
στρατηγικές διαχείρισης για ορισμένα είδη αλιείας και για ορισμένες ομάδες ειδών 
αλιείας 1994 - 1997 (COM(93) 663 τελικό της 15.12.1993). 
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση πρόσθετων όρων διαχρονικής 
διαχείρισης των TAC και των Ποσοστώσεων (COM(94) 583 τελικό της 08.12.1994). 
Έπειτα κατά το πρώτο εξάμηνο του 1995 το Συμβούλιο απέρριψε αυτήν την πρόταση και κατά το 
δεύτερο εξάμηνο του 1995 αρνήθηκε να την συμπεριλάβει εκ νέου στην ημερήσια διάταξη του. Παρά τη 
συμφωνία του Συμβουλίου σχετικά με τις γενικές αρχές η πρόταση αυτή ματαιώθηκε συνεπώς όχι για 
λόγους ουσίας αλλά βάση αντιρρήσεων σε λεπτομέρειες. Κατέστη παρωχημένη ως προς το 
χρονοδιάγραμμα που είχε αρχικά προβλεφθεί (1994 - 1997). 
Όσον αφορά την πρόταση σχετικά με την ευελιξία το Συμβούλιο θα χρειαστεί δύο έτη για να 
πραγματοποιήσεις τις τεχνικές αναπροσαρμογές και να υπερβεί τους ενδιασμούς του σχετικά με τον 
καινοτόμο χαρακτήρα αυτής της πρότασης και για να εγκρίνει την εν λόγω πρόταση ομόφωνα 
κατανέμοντας σε στάδια την εφαρμογή της από το 1997 έως το 1998. 
ίο Συμβούλιο θα πρέπει να επανεξετάσει την πρόταση, τους στόχους και τη στρατηγική διαχείρισης. 
Η εν λόγω πρόταση θα πρέπει συνεπώς να επανεξεταστεί επ'ευκαιρία της συζήτησης σχετικά με το 
ΠΠΠ IV, εφόσον έχει κατά το παρελθόν προταθεί να συνδεθεί η ρύθμιση των συντελεστών 
εκμετάλλευσης με την εξέλιξη της δυναμικότητας της αλιείας. 
1-3. Η ευρωπαϊκή αλιευτική έρευνα 
Η διαχείριση των αλιετικών πόρων επιβάλει τη λήψη αποφάσεων που θα λαμβάνονται μόνο βάσει 
επιστημονικής ανάλυσης. Το αίτημα για αλιευτική έρευνα είναι συνεπώς πολύ σημαντικό και σε σταθερή 
εξέλιξη παράλληλη με τις ανάγκες της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Από την εποχή των συστάσεων που 
περιλάμβανε η "Έκθεση 1991" και της έκδοσης του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3760/92 η αλιευτική έρευνα 
εντατικοποιήθηκε σε κοινοτικό και εθνικό επίπεδο και ο τόνος τέθηκε στις κοινωνικοοικονομικές 
πτυχές και την ανάπτυξη του συντονισμού των ερευνητικών ενεργειών τόσο σε κοινοτικό όσο και σε 
διεθνές επίπεδο. 
Στο πλαίσιο του τετάρτου προγράμματοςπλαισίου της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για τις ενέργειες στον 
τομέα της έρευνας της τεχνολογικής ανάπτυξης και της επίδειξης (1994 - 1998), η Επιτροπή έθεσε ως 
στόχο, διαμέσου της κοινοτικής χρηματοδότησης ερευνητικών σχεδίων, να παράσχει μία ισχυρή βάση 
για μια ισόρροπη και διαρκή εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων που προκύπτουν από την αλιεία και 
για τη μελλοντική ανάπτυξη της υδατοκαλλιέργειας. 
Εξάλλου η Επιτροπή, προκειμένου να έχει στη διάθεση της εξειδικευμένες πληροφορίες που να της 
επιτρέπουν να διατυπώνει τις προτάσεις κανονισμών της, συμμετέχει στη χρηματοδότηση 
επιστημονικών ή τεχνικών μελετών, οι οποίες δίδουν απαντήσεις σε συγκεκριμένα ζητήματα, και τα 
αποτελέσματα των οποίων έχουν άμεση εφαρμογή στο πλαίσιο της ΚΑΠ. 
1 Ιαρά αυτήν την κοινοτική ενθάρρυνση η Επιτροπή διαπίστωσε κενά κατά τη συγκέντρωση των βασικών 
δεδομένων που απαιτούνται για την εφαρμογή της ΚΑΠ. 
Θα πρέπει να βελτιωθούν οι υφιστάμενοι κανονισμοί ώστε να εξασφαλισθεί η συλλογή δεδομένων, τα 
οποία τα κράτη μέλη οφείλουν να διαβιβάζουν στην Επιτροπή, και να τα θέτουν στη διάθεση των 
επιστημόνων. 
Εξάλλου θα πρέπει να αποκατασταθεί η έλλειψη συντονισμού μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής, 
και να αποσαφηνιστούν οι ρόλοι τους με τον καθορισμό των προτεραιοτήτων σε κοινοτικό επίπεδο 
στον τομέα της έρευνας. 
Τέλος, η Επιτροπή επιθυμεί να καθιερώσει ένα καλύτερο διάλογο μεταξύ επιστημόνων και του κόσμου 
της αλιείας. Για το σκοπό αυτό επιθυμεί να ενισχύσει την κυκλοφορία της πληροφόρησης μεταξύ 
10 
Επιτροπής, κρατών μελών και επαγγελματιών καθώς και τη διάδοση των αποτελεσμάτων της έρευνας 
ώστε να τεθούν αυτά στη διάθεση όλων. 
1-4. Το καθεστώς διατήοησικ των αλιευτικών πόρων σττι Μεσόνειο 
Μετά από την είσοδο της Ελλάδας και της Ισπανίας στην Κοινότητα, και δεδομένου ότι τα κράτη 
μεριμνούν για τους αλιευτικούς πόρους καθώς και λαμβανομένης υπόψη της κοινωνικο-οικονομικής 
σημασίας της αλιείας για ορισμένες παράκτιες περιοχές , η Επιτροπή υπέβαλε ήδη από το 1990 στο 
Συμβούλιο ένα έγγραφο μελέτης σχετικά με τους προσανατολισμούς για ένα κοινό σύστημα στη 
Μεσόγειο17. 
Η ανακοίνωση αυτή αποσκοπούσε στην εφαρμογή μιας πολιτικής διατήρησης και διαχείρισης που να 
προσιδιάζει στη Μεσόγειο. Τα συμπεράσματα της ανακοίνωσης αυτής εγκρίθηκαν ομόφωνα από το 
Συμβούλιο. 
Από την "Έκθεση 91" και μετά, η οποία ενθαρρύνει την εφαρμογή ενός κοινοτικού καθεστώτος 
διατήρησης της αλιείας στη Μεσόγειο, σημειώθηκαν σημαντικές πρόοδοι για την αντιμετώπιση της 
μείωσης ορισμένων αλιευτικών αποθεμάτων στην εν λόγω περιοχή. 
Μετά από τις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τις κοινοτικές υπηρεσίες και τους επαγγελματίες 
σχετικά με τους προσανατολισμούς μιας πολιτικής διατήρησης και διαχείρισης που να προσιδιάζει στη 
Μεσόγειο, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1626/94 για τη θέσπιση ορισμένων τεχνικών 
μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο, ο οποίος άρχισε να ισχύει το 199518. 
Ο κανονισμός αυτός αποσκοπεί στη βελτίωση της προστασίας των αλιευτικών πόρων και του 
περιβάλλοντος με την εναρμόνιση ορισμένων υπαρχουσών νομοθετικών ρυθμίσεων σε συνάρτηση με 
τις διαθέσιμες επιστημονικές εργασίες και, εφόσον είναι απαραίτητο, θεσπίζοντας νέεες διατάξεις που 
λαμβάνουν υπόψη τους τις ιδιαιτερότητες της Μεσογείου. Ορίζει προϋποθέσεις για τη χρήση και την 
απαγόρευση ορισμένων αλιευτικών συνέργων, περιορισμούς ως προς τα τεχνικά χαρακτηριστικά τους 
και ελάχιστα μεγέθη εκφόρτωσης, και αποτελεί αντικείμενο ορισμένων παρεκκλίσεων που αποσκοπούν 
στη σταδιακή έγκριση του. 
Η εφαρμογή του κανονισμού αυτού προκάλεσε δυσκολίες σε ορισμένα κράτη μέλη, ιδίως ως προς την 
τήρηση ορισμένων διατάξεων που αφορούν τα υποχρεωτικά μεγέθη. 
Σχετικά με το θέμα αυτό η Επιτροπή συμμετείχε σε πολυάριθμες συναντήσεις με τους αρμόδιους 
επαγγελματικούς και επιστημονικούς κύκλους, προκειμένου να συγκεντρώσει τα στοιχεία και τις 
πληροφορίες που θα επιτρέψουν να εξεταστεί το θέμα αυτό και να προταθούν ικανοποιητικές λύσεις. 
Ωστόσο ο κανονισμός αυτός αντιστοιχεί σε ένα πρώτο αναγκαίο στάδιο, καθόσον για να σημειωθεί 
πρόοδος θα πρέπει να εξασφαλισθεί εναρμόνιση με τις χώρες μη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που 
αλιεύουν στη Μεσόγειο. 
17 Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο σχετικά με τους προσανατολισμούς για ένα 
κοινό σύστημα αλιείας στη Μεσόγειο - Έγγραφο μελέτης (Έγγραφο SEC(90) 1136 τελικό της 
10.07.1990). 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1626/94 του Συμβουλίου της 27.06.1994 για τη θέσπιση ορισμένων 
τεχνικών μέτρων διατήρησης των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο. 
11 
Σχετικά με το θέμα αυτό αναλήφθηκαν δυναμικές δράσεις σε πλήρη αρμονία από τα κράτη μέλη της 
Μεσογείου, το Συμβούλιο και την Επιτροπή. 
Μία διπλωματική διάσκεψη σχετικά με την αλιευτική διαχείριση στη Μεσόγειο πραγματοποιήθηκε στην 
Κρήτη το Δεκεμβρίου του 1994, η οποία κατέληξε στην έγκριση Επίσημης Διακήρυξης σχετικά με τη 
διατήρηση και διαχείριση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο, δυνάμει της οποίας τα κράτη που 
επωφελούνται από το βιολογικό πλούτο της Μεσογείου δεσμεύονται να αναπτύξουν συνεργασία για 
να εξασφαλισθεί η προστασία και η ανάπτυξη των αλιευτικών πόρων της περιοχής. 
Με την προοπτική να προωθηθεί η εν λόγω συνεργασία μεταξύ των κρατών που βρέχονται από τη 
Μεσόγειο και εκείνων που αλιεύουν σε αυτήν, η Επιτροπή ανέλαβε ήδη τη διοργάνωση μιας δεύτερης 
διπλωματικής διάσκεψης σχετικά με την αλιευτική διαχείριση στη Μεσόγειο η οποία θα 
πραγματοποιηθεί κατά τέλη του έτους 1996. 
Παραλλήλως, η Κοινότητα ενίσχυσε τη συνεργασία της με τις περιφερειακές οργανώσεις αλιείας που 
δρΟυν στη Μεσόγειο, ιδίως με το Γενικό Συμβούλιο Αλιείας της Μεσογείου. Η Κοινότητα έθεσε 
άλλωστε σε λειτουργία την κατάλληλη διαδικασία, προκειμένου να καταστεί μέλος αυτού του 
οργανισμούτο συντομότεροδυνατόν. Ανέλαβε ενέργειες που αποσκοπούν στη μεταφορά στην κοινοτική 
νομοθεσία ορισμένων συστάσεων των διεθνών οργανώσεων για τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων. 
II. Η αναδιάοθοωση του τομέα ττκ αλιεία^ 
Το πλαίσιο των διαρθρωτικών ενεργειών προς όφελος της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας γνώρισε 
κατά τελευταία έτη έναν ορισμένο αριθμό ουσιαστικών τροποποιήσεων. 
Έως το 1993, η Επιτροπή επέλεξε η ίδια τα προγράμματα επενδύσεων στους τομείς του στόλου, της 
υδατοκαλλιέργειας και της μεταποίησης και εμπορίας των προϊόντων τους κατ'εφαρμογή του 
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4028/8619. Τα επενδυτικά σχέδια έπρεπε να ανταποκρίνονται σε έναν ορισμένο 
αριθμό κριτηρίων παραδεκτού, συμμόρφωσης και επιλεξιμότητας, και έπρεπε ομοίως να τηρούν ένα 
ορισμένο αριθμό τεχνοοικονομικών προϋποθέσεων, ώστε να μπορούν να επιλεγούν. 
Από το 1993 και μετά, τα διαρθρωτικά μέτρα στον τομέα της αλιείας ενσωματώθηκαν στη μεταρρύθμιση 
των διαρθρωτικών ταμείων μετά από την έκδοση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2080/93 και αριθ. 
3699/9320 του Συμβουλίου. Η ενσωμάτωση αυτή θα επιτρέψει να μεταβιβασθούν στα κράτη μέλη 
σημαντικές νέες ευθύνες ("επικουρικότητα") κατά την επιλογή των επενδυτικών σχεδίων αυτού του 
τομέα, με την προϋπόθεση ότι ανταποκρίνονται στα μέτρα που θεσπίστηκαν στο πλαίσιο του τομεακού 
σχεδιασμού του κλάδου "αλιεία" (εταιρική σχέση). Κατά τις κοινοτικές χρηματοδοτικές παρεμβάσεις 
19 
20 Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4028/86 του Συμβουλίου της 18.12.1986 σχετικά με κοινοτικές 
δράσεις για τη βελτίωση και την προσαρμογή των διαρθρώσεων του τομέα της αλιείας και 
της υδατοκαλλιέργειας, όπως τροποποιήθηκε για τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. 3846/92 του Συμβουλίου της 19.12.1992 (ΕΕ αριθ L 401 της 31.12.1992) (έχουν 
καταργηθεί). 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3699/93 του Συμβουλίου (7) της 21.12.1993 περί καθορισμού των 
κριτηρίων και όρων των κοινοτικών παρεμβάσεων διαρθρωτικού χαρακτήρα στον τομέα της 
αλιείας, της υδατοκαλλιέργειας και της μεταποίησης και εμπορίας των προϊόντων τους. 
12 
τηρούνται άλλωστε οι αρχές της προσθετικότητας και της συγκέντρωσης. 
Σε αυτό το νέο χρηματοδοτικό πλαίσιο θα γίνονται στο εξής συγκεκριμένα 
μέτρα αναδιάρθρωσης του τομέα, ιδίως εκείνα που αφορούν το στόλο. τα 
θα πρέπει να υπενθυμιστεί σχετικά ότι η "Εκθεση 91" της Επιτροπής συνιστοϋσε 
ενίσχυση της σχέσης μεταξύ των μέτρων διατήρησης και των διαρθρωτικών 
μέτρων, προκειμένου τα τελευταία να συμβάλουν στη μείωση της θνησιμότητας 
ανά τύπο αλιείας, η οποία είχε κριθεί ιδιαίτερα υπερβολική, μέσω μειώσεως 
της υπερβολικής δυναμικότητας του κοινοτικού στόλου. 
Οι συστάσεις αυτίς περιλαμβάνονται εκ νέου στο τίτλο II του κανονισμοϋ (ΕΟΚ) 
αριθ. 3760/92 σχετικά με τη διαχείριση και την παρακολούθηση των αλιευτικών 
δραστηριοτήτων κατ' εφαρμογή του οποίου το Συμβούλιο οφείλει να εγκρίνει σε 
πολυετή βάση τους στόχους και τους τρόπους αναδιάρθρωσης του τομέα της 
αλιείας ενόψει της επίτευξης μιας διαρκούς ισορροπίας μεταξύ των πόρων και 
της εκμετάλλευσης τους. 
Η Επιτροπή ανίλαβε τότε ως καθήκον να κατάστησε ι δυνατή την αναδιάρθρωση 
χάρις στην έγκριση ενός ορισμένου αριθμού διατάξεων νομικού και 
χρηματοδοτικού χαρακτήρα. 
Η έγκριση δεσμευτικών μέτρων μείωσης της υπερβολικής δυναμικότητας του 
στόλου κατέστη δυνατή με την απόφαση 94/15/ΕΚ21 του Συμβουλίου, η οποία θα 
επιτρέψει την έγκριση του πολυετούς προγράμματος προσανατολισμού (ΠΠΠ III) . 
Η εκπόνηση αυτού του ΠΠΠ III καθοδηγήθηκε από βασικές αρχές όπως είναι η 
διαφάνεια της χρήσης, η ισότιμη αντιμετώπιση των κρατών μελών και μία 
ορισμένη ευελιξία. . , 
Ωστόσο θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι με μία μίση μείωση της ισχύος του 
στόλου κατά 7% κατά τη διάρκεια 5 ετών τα εν λόγω προγράμματα δεν μπορούν 
να είναι τόσο φιλόδοξα όσο ήθελε η Επιτροπή, καθόσον το ποσοστό αυτό 
περιλαμβάνε ι τις μειώσεις που ορισμίνες χώρες δεν είχαν υλοποιήσε ι στο 
πλαίσιο των προηγουμένων προγραμμάτων τους και δεν αντισταθμίζει τα οφέλη 
της παραγωγικότητας που συνδέονται με την τεχνική πρόοδο. 
Στο πλαίσιο αυτών των ετησίων εκθέσεων προς το Συμβούλιο και το Koινοβοϋλιο 
σχετικά με την πρόοδο των στόχων που έχουν τεθεί στα πολυετή προγράμματα 
προσανατολισμού (ΠΠΠ III), η Επιτροπή διαπιστώνει ότι παρά τα σε γενικές 
γραμμές ικανοποιητικά αποτελίσματα, ως προς τους καθορισμένους στόχους, 
υπάρχουν διαφορές μεταξύ των κρατών μελών, οι οποίες οφείλονται είτε σε 
πραγματ ικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ορ ισμένες χώρες κατά την τήρηση των 
στόχων, είτε σε μία βούληση να μην τους τηρήσουν η οποία επιβεβαιώνεται από 
τα γεγονότα. 
Εξάλλου στο πλαίσιο της εφαρμογής του ΠΠΠ III θα πρέπει να διαπιστωθεί ότι 
μέχρι σήμερα κανένα κράτος μέλος, ακόμη και από αυτά που υποστηρίζουν αυτήν 
21 Απόφαση 94/15/ΕΚ του Συμβουλίου της 20.12.1993, που αφορά τους στόχους και τις 
ρυθμίσεις σχετικά με την προβλεπόμενη κατά το διάστημα από 1ης Ιανουαρίου 1994 έως 
31 Δεκεμβρίου 1996 αναδιάρθρωση του τομέα της κοινοτικής αλιείας ώστε να επιτευχθεί 
διαρκής ισορροπία μεταξύ των πόρων και της εκμετάλλευσης αυτών. (Ιο ΕΕ αριθ. L 10 της 
14.01.1994). Απόφαση του Συμβουλίου 95/577/ΕΚ της 22ας Δεκεμβρίου 1995 σχετικά με τους 
στόχους και τους τρόπους που αποσκοπούν στην αναδιάρθρωση για την περίοδο από 1ης 
Ιανουαρίου 1995 έως την 31η Δεκεμβρίου 1996, τον τομέα της αλιείας της Φινλανδίας και 
της Σουηδίας ώστε να επιτευχθεί διαρκής ισορροπία μεταξύ των πόρων και της 
εκμετάλλευσης αυτών. (ΕΕ αριθ. L 326 της 30.12.1995). 
13 
την άποψη, δεν χρησιμοποίησε τη δυνατότητα που του προσφέρεται από το ΠΠΠ 
III να εφαρμόσει μέτρα μείωσης της αλιευτικής δραστηριότητας τα οποία θα 
μπορούσαν να ληφθούν υπόψη στο ΠΠΠ III. 
Η μη τήρηση των στόχων του ΠΠΠ III οδηγεί στην επιβολή κυρώσεων. Η πλέον 
επαχθής διά τα κράτη μέλη είναι η υποχρέωση σύμφωνα με την οποία τα κράτη 
μέλη δεν μπορούν να ενεργοποιήσουν μέτρα ναυπήγησης αλιευτικών σκαφών ή 
εκσυγχρονισμοϋ των στόλων τους, τα οποία συνεπάγονται αύξηση των αλιευτικών 
προσπαθειών, σε περίπτωση που δεν τηρούν τους στόχους των προγραμμάτων. 
Ορισμένα κράτη μέλη που δεν τήρησαν τους ενδιάμεσους στόχους του ΠΠΠ III 
υποχρεώθηκαν να αρνηθούν τη χορήγηση εθνικών ενισχϋσεων για τον 
εκσυγχρονισμό ή τη ναυπήγηση νέων σκαφών. 
Η δεύτερη κύρωση που θα επιβληθεί ενδεχομένως, σε περίπτωση που η Επιτροπή 
διαπιστώσει έως το τέλος του 1996 ότι ένα κράτος μέλος δεν τήρησε τους 
τελικούς στόχους του ΠΠΠ III, είναι η επιβολή της διαδικασίας παράβασης 
δυνάμει του άρθρου 169 της Συνθήκης. 
Ωστόσο, παρά τις ελλείψε ις αυτές και σε αντίθεση με τα προηγούμενα 
προγράμματα (ΠΠΠ Ι και ΠΠΠ II) τα αποτελέσματα των οποίων υπήρξαν 
απογοητευτικά, το ΠΠΠ III22, επέτρεψε να διασπιστωθεί μία μείωση της 
δυναμικότητας {βλ. παράρτημα II). Ακόμη και εάν το αποτέλεσμα είναι τελικά 
ιδιαίτερα ανεπαρκίς, το ΠΠΠ III θα έχει από την άλλη πλευρά επιτρέψει να 
υπάρξει ένας συνολικός μηχανισμός παρακολούθησης του ελέγχου των εξελίξεων 
του κοινοτικού στόλου χάρη στα μέσα που τέθηκαν σε εφαρμογή {πίνακας 
κοινοτικών σκαφών, αναμέτρηση του στόλου23). 
Μετά το ΠΠΠ III θα επακολούθησε ι το ΠΠΠ IV, το οποίο βάσει μιας νέας έκθεσης 
ανεξαρτήτων εμπειρογνωμόνων σχετικά με την κατάσταση των αλιευτικών 
αποθεμάτων καθώς και βάσει παρατηρήσεων των επαγγελματιών του κλάδου θα 
καθόρισε ι νέους στόχους αναδιάρθρωσης του κοινοτικού στόλου, προκειμένου 
να αποκατασταθούν τα αποθέματα και οι λογαριασμοί των επιχειρήσεων αλιείας. 
Στόχος αυτού του ΠΠΠ IV θα είναι ο πραγματικός περιορισμός της χρόνιας 
υπερβολικής δυναμικότητας του στόλου. 
Προκειμένου να αμβλυνθούν οι κοινών ικοοι κ ο νομικές έπιπτώσει ς της με ίωσης του 
κοινοτικού στόλου η Επιτροπή είχει προτείνει το 1986 κατά την έκδοση του 
κανονισμοϋ (ΕΟΚ) αριθ. 4026/86 ότι η πριμοδότηση διάλυσης θα έπρεπε να 
συμπεριλάβει μια πριμοδότηση ανά μέλος του πληρώματος, αλλά το Συμβούλιο 
είχε απόρριψε ι αυτό το κοινώνικό συνοδευτικό μέτρο. 
22 
23 Αποφάσεις 92/588/ΕΟΚ έως 92/598/ΕΟΚ της Επιτροπής της 21.12.1992 σχετικά με τα 
πολυετή προγράμματα προσανατολισμού των αλιευτικών στόλων για την περίοδο 1993 έως 
1996 (ΠΠΠ ΙΠ). (ΕΕ αριθ. L 401 της 31.12.1992). 
Αποφάσεις 96/73/ΕΚ έως 96/74/ΕΚ της Επιτροπής (6) της 22.12.1995 σχετικά με πολυεετές 
πρόγραμμα προσαναλολισμού του αλιευτικού στόλου της Σουηδίας, της Φινλανδίας, για 
την περίοδο 1995/1996 σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3699/93 του Συμβουλίου (ΕΕ 
αριθ. L 14 της 19.01.1996). 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 109/94 της Επιτροπής της 19.01.1994 σχετικά με πίνακα των 
αλιευτικών σκαφών της Κοινότητας ΕΕ αριθ. L 19 της 22.01.1994. 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3259/94 της Επιτροπής της 22.12.1994 σχετικά με τα 
χαρακτηριστικά των αλιευτικών σκαφών ΕΕ αριθ. L 339 της 29.12.1994. 
14 
To 1991, η Επιτροπή στο πλαίσιο των ειδικών μέτρων του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4028/96 επιχείρησε 
να θεσπίσει εκ νέου ειδικά κοινωνικά συνοδευτικά μέτρα αλλά και εδώ σημειώθηκε πάλι αποτυχία. 
Προκειμένου να αμβλυνθεί ο αντίκτυπος των μέτρων αναδιάρθρωσης του στόλου στους 
παραθαλάσσιους οικισμούς των ζωνών που εξαρτώνται από την αλιεία το Συμβούλιο ενέκρινε το 
Νοέμβριο του 1995 κοινωνικοοικονομικά μέτρα4, τα οποία επιτρέπουν να συνδεθούν τά μέτρα 
προσαρμογής των αλιευτικών προσπαθειών με κοινωνικά συνοδευτικά μέτρα προς όφελος των θέσεων 
εργασίας που πλήττονται από την αναδιάρθρωση (πρόωρη συνταξιοδότητση ή πριμοδότηση εθελοντικής 
αποχώρησης από την εργασία). Θα πρέπει να υπογραμμισθεί ο εξαιρετικός χαρακτήρας αυτών των 
μέτρων, των οποίων οι απόπειρες καθιέρωσης σε προηγούμενες περιόδους είχαν μέχρι τώρα αποτύχει. 
Ένα ολόκληρο σύνολο χρηματοδοτικών μέτρων που απορρέουν από τα διαρθρωτικά ταμεία (Διεθνές 
Ταμείο Προσανατολισμού της Αλιείας, ΕΤΠΑ, ΕΚΤ) είναι στο εξής διαθέσιμα για να συνοδεύσουν την 
αναδιάρθρωση του τομέα. Μία Κοινοτική Πρωτοβουλία για την Αλιεία (PESCA) επιτρέπει να 
ενεργοποιηθεί το σύνολο των μέτρων των διαρθρωτικών ταμείων στις ΖΕΑ (Ζώνες Εξαρτημένες από 
την Αλιεία). 
II Επιτροπή θεωρεί ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3760/92 και οι χρηματοδοτικές διατάξεις των 
κοινοτικών ταμείων περιλαμβάνουν τις απαραίτητες ουσιαστικές διατάξεις που επιτρέπουν την 
αναδιάρθρωση σε στενή σχέση με τις ενέρειες διατήρησης των αλιευτικών πόρων. Ωστόσο, οι όροι υπό 
τους οποίους θα πραγματοποιηθεί η εν λόγω αναδιάρθρωση πρέπει να καθορισθούν σαφέστερα. Το 
Συμβούλιο, ιδιαιτέρως, θα πρέπει να εγκρίνει τα μέτρα που απαιτούν οι περιστάσεις, προκειμένου να 
προσαρμοστεί το μέγεθος του στόλου στους πραγματικά διαθέσιμους πόρους. 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3699/93 του Συμβουλίου της 21.12.1993, περί καθορισμού των 
κριτηρίων και όρων των κοινοτικών παρεμβάσεων διαρθρωτικού χαρακτήρα στον τομέα της 
αλιείας, της υδατοκαλλιέργειας και της μεταποίησης στην πορεία των προϊόντων τους (ΕΕ 
αριθ. L 346 της 31.12.1993) όπως τροποποιήθηκε για τρίτη φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) 
αριθ. 2791/95 της 20.11.1995 (ΕΕ αριθ. L 283 της 25.11.1995). 
15 
III. Η πρόσβαση OTIC eEcareoixéc renvéc εοοδιασιιού και η κοινή οργάνωση avooac 
Α. Η ποοσαοιιονή τικ κοινής οονάνωσης avooac 
Στην ανακοίνωση της σχετικά με την κρίση του τομέα της αλιείας στην Κοινότητα25, η Επιτροπή 
περιέγραψε και ανέλυσε το 1994 τα διαρθρωτικά μειονεκτήματα της κοινοτικής παραγωγής. 
Η εξέταση της κατάστασης των αγορών και των προβλημάτων που παρατηρούνται, καθιστά ακόμη 
περισσότερο επιτακτικές τις ανάγκες προσαρμογής της αλιευτικής ικανότητας στο δυναμικό των 
αλιευτικών πόρων. 
Το διεθνές πλαίσιο ανταγωνισμού που προσδιορίζεται τόσο από τις διεθνείς δεσμεύσεις της Κοινότητας 
σε ένα πλαίσιο διεθνοποίησης της οικονομίας, οι πιο δαπανηροί όροι παραγωγής στην Κοινότητα σε 
σχέση με αυτούς που ισχύουν σε ορισμένους εταίρους της, ο κατά πολύ ελλειμματικός χαρακτήρας του 
εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς, συνεπάγονται ότι θα πρέπει να βελτιστοποιηθεί το δυναμικό της 
κοινοτικής παραγωγής εξασφαλίζοντας μία καλύτερη προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση. 
Για τον σκοπό αυτό προτάθηκαν εισηγήσεις από τη μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης αγοράς που 
άρχισε να ισχύει το 199526 και που θέτει το βάρος στην ενίσχυση του ρόλου των οργανώσεων 
παραγωγών και στη διεύρυνση των μέσων δράσης που διαθέτουν προς την κατεύθυνση της βελτίωσης 
της ποιότητας των προϊόντων και της ικανότητας παρέμβασης τους στην αγορά. 
Β.-Η εΕέλιΕη των αλιευτικών συμαχονιών 
Βάσει της "έκθεσης 91", το Συμβούλιο επιβεβαίωσε τη σημασία ενός εκτεταμένου δικτύου κατάλληλων 
αλιευτικών συμφωνιών με τις τρίτες χώρες. 
Οι αλιευτικές συμφωνίες αντιπροσωπεύουν 20% της κοινοτικής παραγωγής θαλασσίων προϊόντων και 
συμβάλλουν στην εξασφάλιση κατά μεγάλο μέρος του εφοδιασμού. 
Επιπλέον, εκτός της πολιτικής και οικονομικής σημασίας των αλιευτικών συμφωνιών με τις τρίτες 
χώρες, οι συμφωνίες επιτρέπουν στον κοινοτικό στόλο να έχει πρόσβαση σε πόρους εκτός αυτών που 
περιορίζονται στην αλιευτική ζώνη της Κοινότητας. 
Τέλος, οι συμφωνίες αυτές επιτρέπουν, στο πλαίσιο της εκτέλεσης των υποχρεώσεων που προκύπτουν 
από τις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Κοινότητας να εφαρμόζονται οι διεθνείς δεσμεύσεις,τις οποίες 
αυτή έχει αναλάβει ( αλιεία χαρακτηριζόμενη από υπεθυνοτητα...). 
Οι αλιευτικές συμφωνίες δεν περιορίζονται σ'αυτή τη λειτουργία, επιτρέπουν επίσης να ενισχυθεί η 
συνεργασία μεταξύ της Κοινότητας και των τρίτων χωρών. 
25 
26 Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την 
κρίση του τομέα της αλιείας στην Κοινότητα (COM(94) 335 τελικό της 19.07.1994) 
Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3318/94 του Συμβουλίου της 22.12.1994 (ΕΕ αριθ. L 350 της 31.12.94) 
για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 περί κοινής οργανώσεως αγοράς 
στον τομέα των προϊόντων της αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. 
16 
Υπάρχουν διάφοροι τύποι αλιευτικών συμφωνιών : η κλασσική συμφωνία με χρηματική αντιστάθμιση 
ή/και με εμπορικές παραχωρήσεις ή αμοιβαιότητα, και η συμφωνία δεύτερης γενιάς με μεικτές 
εταιρείες. 
Η Κοινότητα προσπαθεί να ενσωματώσει στις παρούσες προτάσεις τις κοινωνικο-οικονομικές 
ιδιοτυπίες κάθε χώρας και να θέσει όρους που να ρυθμίζουν την εταιρική σχέση οι οποίοι να ισχύουν 
μακροπρόθεσμα, να είναι περισσότεροολοκληρωμένόικαι να εφαρμόζονται στις δραστηριότητες ανάντη 
και κατάντη της αλίευσης, προκειμένου να επιτευχθεί μία διαρκέστερη συνεργασία με τις τρίτες χώρες. 
IV. Ο έλετ/oc τη€ κοινής αλιευτικής πολιτικής 
Α- Το κεκτημένο του νέου κανονισαού νια τον έλεν/ο 
Όσον αφορά τις αδυναμίες ελέγχου και την μη τήρηση της κοινής αλιευτικής πολιτικής η Επιτροπή 
υπέβαλε στην "Έκθεση 91" και στην έκθεση της σχετικά με τον έλεγχο της εφαρμογής της κοινής 
αλιευτικής πολιτικής27 συστάσεις για την ενίσχυση του ελέγχου και της διαφάνειας. 
Στη συνέχεια λεπτομερούς συζητήσεως, στην οποία συμμετείχαν όλα τα κοινοτικά όργανα, καθώς και 
οι επαγγελματικοί κύκλοι, το Συμβούλιο θέσπισε το 1993 ένα νέο καθεστώς ελέγχου της κοινής 
αλιευτικής πολιτικής28 (ΚΑΠ). 
Το νέο αυτό καθεστώς περιλαμβάνει συνολικό και ολοκληρωμένο έλεγχο που καλύπτει όλες τις πτυχές 
της ΚΑΠ και εφαρμόζεται σε όλους τους παράγοντες της αλυσίδας παραγωγής της αλιείας. Μέσω των 
νέων αυτών κανόνων, η δραστηριότητα των αλιέων της Κοινότητας θα μπορεί να τύχει 
προσεκτικότερης παρακολούθησης ανεξάρτητα από τη ζώνη, στην οποία ασκείται η αλιευτική 
δραστηριότητα. 
Για να καταστεί αξιόπιστος ο έλεγχος, το εν λόγω καθεστώς ελέγχου καλεί τα κράτη μέλη να 
εφαρμόζουν αποτρεπτικές κυρώσεις. Επιπλέον, το νέο αυτό καθεστώς ενισχύει τις θεσμικές βάσεις 
που παρέχονται στην Επιτροπή για να ασκήσει πλήρως τον ρόλο εποπτείας των εθνικών υπηρεσιών 
ελέγχου. 
Τέλος, το καθεστώς αυτό ανοίγει επίσης το δρόμο για τον εκσυγχρονισμό μέσω της χρησιμοποίησης 
νέων τεχνικών, και ιδίως των συστημάτων συνεχούς εντοπισμού με δορυφόρο και των συστημάτων 
πληροφορικής. 
Το 1995, το καθεστώς αυτό τροποποιήθηκε, προκειμένου να συμπληρωθούν οι υφιστάμενες διατάξεις 
ελέγχου για να ενσωματωθούν τα μέτρα που αποσκοπούν στην παρακολούθηση και τον έλεγχο των 
αλιευτικών δραστηριοτήτων που υπόκεινται σε περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας. 
27 
28 Έκθεση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τον 
έλεγχο της εφαρμογής της κοινής αλιευτικής πολιτικής. Έγγραφο SEC(92) 394 της 6.3.1992. 
Κανονισμός του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 της 12.10.93 για τη θέσπιση ενός 
καθεστώτος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ αριθ. L261 της 20.10.93), όπως 
τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2870/95 του Συμβουλίου της 8.12.95 ((ΕΕ 
αριθ. L 301 της 14.12.95). 
17 
Παράλληλα με το νέο αυτό καθεστώς, το Συμβούλιο εξέδωσε μία νέα απόφαση που αφορά τη 
χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας29, το επίπεδο εφαρμογής και το δημοσιονομικό κονδύλιο 
της οποίας αντιστοιχούν στην εν λόγω εξέλιξη του ελέγχου. 
Το σύνολο του εν λόγω ρυθμιστικού πλαισίου παρέχει στα κράτη μέλη τα νομοθετικά και 
χρηματοδοτικά μέσα που τους επιτρέπουν να εξασφαλίσουν ένα αποτελεσματικό και διάφανο έλεγχο 
των αλιευτικών δραστηριοτήτων. 
Β. Η θέση σε εαχχομονήτου ελένγου , _ .. .. 
Στο πλαίσιο της έκθεσης της σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος ελέγχου*0, η Επιτροπή 
διαπίστωσε τις ανεπάρκειες των ελέγχων που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη. 
Κατ ένα γενικό τρόπο, από τον απολογισμό αυτό προκύπτουν καθυστερήσεις στα κράτη μέλη όσον 
αφορά τη θέση σε εφαρμογή των νέων διατάξεων ελέγχου. 
Η ανεπάρκεια των χρησιμοποιουμένων μέσων θέτει υπό αμφισβήτηση κατά πόσον εφαρμόζεται 
πράγματι το καθεστώς ελέγχου από ορισμένα κράτη μέλη, ακόμη και αν κάνουν χρήση της κοινοτικής 
χρηματοδότησης για την ανάπτυξη των μέσων αυτών. Ορισμένα μάλιστα δεν διαθέτουν καν μέσα 
εναέριας επιτήρησης, έλλειψη η οποία δυσχεραίνει σημαντικά τις επιθεωρήσεις στη θάλασσα. Σε 
επίπεδο εφαρμογής των κυρώσεων, παρατηρείται στην Κοινότητα μεγάλη ποικιλία όσον αφορά τις 
διαδικασίες που εφαρμόζονται όσο και το επίπεδο των κυρώσεων, πράγμα που οδηγεί σε ένα αίσθημα 
ανισότητας μεταξύ των αλιέων στην Κοινότητα και σε μία τάση για τη διάπραξη απάτης. 
Εξάλλου, η έλλειψη πληροφοριών που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη δεν επέτρεψε στην Επιτροπή 
να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα του ελέγχου όσον αφορά την αγορά, τη μεταφορά των 
προϊόντων της αλιείας και τη διαρθρωτική πολιτική. 
Παρά τις ελλείψεις αυτές, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι είναι πολύ νωρίς για να προσδιορισθεί 
οριστικά η επίπτωση του νέου καθεστώτος επί του ελέγχου. Ορισμένες διατάξεις που αφορούν κυρίως 
την μηχανοργάνωση και την καθιέρωση ενός συστήματος εντοπισμού με δορυφόρο, θα εφαρμοσθούν 
μόλις το 1996-1997. Επιπλέον, η πρώτη αυτή έκθεση θα συμβάλλει μόνο στην αύξηση της διαφάνειας 
μεταξύ των κρατών μελών σε θέματα ελέγχου της αλιείας. 
Η Επιτροπή ελπίζει ότι τα κράτη μέλη θα αποκτήσουν επίγνωση των ελλείψεων αυτών και θα 
ενθαρρύνονται αμοιβαία για να επιτύχουν ένα υψηλό επίπεδο ελέγχου. 
Η Επιτροπή, από την πλευρά της, θα προσαρμόσει τα μέσα που διαθέτει για την επίτευξη του 
επιδιωκόμενου στόχου. 
Ωστόσο, η αναπροσαρμογή αυτή ενδέχεται δυστυχώς να περιορισθεί λόγω της ενίσχυσης των 
επιβαρύνσεων που αφορούν τον έλεγχο στα διεθνή ύδατα (NAFO, παρασυρόμενα απλάδια). Προς το 
29 
30 Απόφαση 95/527/ΕΚ του Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 1995 που αφορά την 
χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας σε ορισμένες δαπάνες . οι οποίες 
πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη για την εφαρμογή των καθεστώτων παρακολούθησης 
και ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ αριθ. L 301 της 14.12.1995). ' 
Ετήσια έκθεση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την 
εφαρμογή του καθεστώτος ελέγχου (COM(96) 100 τελικό της 18.3.96). 
18 
σκοπό αυτό, η Επιτροπή διατηρεί την ελπίδα ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θα εκπληρώσουν 
γρήγορα τις υποχρεώσεις, τις οποίες υπέχουν. 
Ανεξάρτητα από το θέμα αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει στο εξής να δώσει προτεραιότητα : 
στην επικύρωση, με σκοπό την αύξηση της διαφάνειας, των πληροφοριών που διαβιβάζονται 
από κάθε κράτος μέλος με τη μορφή δείκτη μέσων και απολογισμού ελέγχου, 
στον έλεγχο των τομέων που έχουν άρτι ενταχθεί στον έλεγχο της αλιείας σε κοινοτική κλίμακα: 
διαρθρωτική πολιτική,-κυρίως σε όρους αξιολόγησης της αλιευτικής ικανότητας,, παράλληλη 
παρακολούθηση των αλιευτικών προσπαθειών, συσχέτιση με την παρακολούθηση των αγορών, 
δυνατότητα ελέγχου κατά τη διάρκεια της μεταφοράς, ανάπτυξη δυνατοτήτων συστηματικού 
χιαστί ελέγχου των διαφόρων πηγών πληροφόρησης, 
στα προβλήματα τα οποία, σε κάθε τύπο αλιείας, αποτέλεσαν πηγή μειζόνων παραβάσεων των 
κοινοτικών κανονισμών που μπορούν να θίξουν άλλα κράτη μέλη, όπως υπερβάσεις των 
ποσοστώσεων στη Βόρειο θάλασσα ή στη Βαλτική και αμέλεια στην εφαρμογή τεχνικών μέτρων, 
στο συντονισμό αφενός, των εθνικών διοικήσεων που είναι επιφορτισμένες με τον έλεγχο και, 
αφετέρου, μεταξύ των εν λόγω διοικήσεων και των υπηρεσιών της Επιτροπής. Η επιτάχυνση 
της θέσης σε εφαρμογή των νέων τεχνικών (έλεγχος μέσω δορυφόρου, σύνδεση με μέσα 
πληροφορικής, ...) ορίζει ένα πρώτο πεδίο συνεννόησης. Δεν είναι όμως το μόνο : ο 
συντονισμός των παρεμβάσεων στη θάλασσα, όπως το έχει αποδείξει ο έλεγχος της αλίευσης 
θυννοειδών στον Ατλαντικό, απαιτεί παρέμβαση σε κοινοτική κλίμακα. Το ίδιο ισχύει για τον 
έλεγχο των αλιευμάτων των πλοίων που ασκούν δραστηριότητα στην αποκλειστική οικονομική 
ζώνη ενός κράτους μέλους και εκφορτώνουν στον λιμένα ενός άλλου κράτους μέλους. Κατά 
γενικό τρόπο, η Επιτροπή έχει να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη διαδικασία συντονισμού, 
προκειμένου να ευνοηθούν οι συνέργειες και να διαλυθούν οι υποψίες. 
Με μία πολιτική βούληση βασιζόμενη σε μία γενική συνειδητοποίηση, είναι δυνατές μετέπειτα ουσιώδεις 
και ταχείες πρόοδοι σε θέματα ελέγχου. Θα επιτρέψουν στην κοινή αλιευτική πολιτική να υλοποιήσει 
στόχους οι οποίοι μέχρι σήμερα δεν έχουν επιτευχθεί, αλλά που αποδεικνύονται από την πείρα ως 
ρεαλιστικοί. 
V. Η διαδικασία λτηΡτκ αποβάσεων 
Α. Ο οοισιχός τικ διαδικασίας λήψτκ αποφάσεων 
Η "Έκθεση 91" επέμενε στην κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και της 
Επιτροπής τόσο σε επίπεδο κατάρτισης όσο και σε επίπεδο εφαρμογής των προδιαγραφών. 
Στο πλαίσιο αυτό, ο ρόλος της Κοινότητας έπρεπε, καταρχήν να περιορίζεται στον καθορισμό των 
αρχών και εναπόκειτο στα κράτη μέλη να καθορίσουν τις κατάλληλες διαδικασίες σε συνάρτηση με τις 
ιδιομορφίες των νομοθετικών και διοικητικών τους συστημάτων. : -
Στο ίδιο πνεύμα, η έκθεση πρότεινε την απλούστευση του νομοθετικού μηχανισμού,για να εξασφαλισθεί 
η διαφάνεια, απαραίτητη προϋπόθεση για την καλύτερη αποδοχή του, και της διαδικασίας λήψης 
αποφάσεων, προκειμένου να απλουστευθούν οι διαδικασίες. 
19 
Στο πλαίσιο αυτό η Επιτροπή πρότεινε κατά την έκδοση του κανονισμού (ΕΟΚ) 3760/92 να ισχύσουν 
δύο μόνον διαδικασίες λήψεως αποφάσεως για τη διαχείριση των συντελεστών εκμετάλλευσης. 
Υποστήριξε με εμμονή να μην εμπλακεί το Συμβούλιο σε διαδικασίες που θα μπορούσαν να 
αναστείλουν τις σχετικές αποφάσεις. 
Για το σκοπό αυτόν εισηγήθηκε πρόταση σύμφωνα με την οποία το Συμβούλιο θα είναι αρμόδιο να 
θεσπίζει τους στόχους και στρατηγικές διαχείρισης και να καθορίζει τις κλίμακες κατανομής των 
ποσοστώσεων μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 43 της Συνθήκης 
( απόφαση του Συμβουλίου κατόπιν διαβουλεύσεως με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με πρωτοβουλία 
της Επιτροπής) , η δε Επιτροπή θα αναλαμβάνει μετά από γνώμη της επιτροπής διαχείρισης να 
εφαρμόζει τις αποφάσεις του Συμβουλίου αυτομάτως. Αυτό θα επέτρεπε να καταστούν περισσότερο 
χαλαρές οι διαδικασίες λήψεως αποφάσεων και να απαλλαγεί το Συμβούλιο από τεχνικούς φακέλλους, 
για τους οποίους δεν απαιτείται πολιτική απόφαση του. 
Παρά την ευελιξία που επέδειξε η Επιτροπή κατά τις συζητήσεις στο Συμβούλιο, το τελευταίο απέρριψε 
την πρόταση και πρότεινε την διατήρηση των ετησίων αποφάσεων που λαμβάνει το Συμβούλιο με 
πλειοψηφία για τον καθορισμό των TAC και των ποσοστώσεωνκαι για τον καθορισμό ανωτάτων ορίων 
των αλιευτικών προσπαθειών. 
Το γεγονός ότι δεν μεταβιβάζεται εξουσία λήψεως αποφάσεων στην Επιτροπή, ώστε να λαμβάνει αυτή 
αποφάσεις τεχνικής και επαναλαμβανόμενης (ρύσεως, έχει ως συνέπεια υπερβολικό φόρτο για το 
Συμβούλιο και πολύ συχνά επιβραδύνει την έγκριση ζωτικών μέτρων για τη διαχείριση των αλιευτικών 
προσπαθειών. 
Β. Η εφαομονή TTIC διαδικασίας λή\Ι)εακ· απο<ράσεων 
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών οι συζητήσεις για την εφαρμογή της κοινής αλιευτικής πολιτικής 
κατέστησαν περισσότεροορθολογικές και περιορίστηκαν οι εμπάθειες. Το φαινόμενο αυτό καταδεικνύει 
ότι τα κράτη μέλη επιδεικνύουν μεγαλύτερη πολιτική βούληση και ότι γίνεται κατανοητή η ανάγκη 
εφαρμογής μιας υπεύθυνης και ορθολογικής κοινής αλιευτικής πολιτικής. 
Ας αναφερθεί ως παράδειγμα ότι η διαδικασία καθορισμού των TAC απέβαλε κάθε δραματικό τόνο 
και ότι στο εξής είναι σύνηθες το φαινόμενο να σχηματίζεται ομοφωνία μετά από ορισμένες ώρες 
συζήτησης. 
Ωστόσο αυτή η πρόοδος δεν πρέπει να αποσπά την προσοχή από τις δυσχέρειες που υπάρχουν κατά 
τη μετάβαση από μια συμφωνία επί των γενικών αρχών στην πραγματική λήψη μιας απόφασης (βλέπε 
παράρτημα IV). 
Σε ορισμένες περιπτώσεις οι προτάσεις της Επιτροπής που βασίζονται σε συτάσεις επιστημόνων ή 
ανεξαρτήτων ομάδων εμπειρογνωμόνων δεν ακολουθούνται και τροποποιούνται από το Συμβούλιο σε 
βάρος μιας αποτελεσματικής και ορθολογικής διαχείρισης των αλιευτικών πόρων. 
Το χάσμα μεταξύ των προτάσεων της Επιτροπής και των τελικών αποφάσεων του Συμβουλίου είναι 
προφανές σε όλα τα επίπεδα της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. 
Όσον αφορά τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων οι συνολικές ποσότητες επιτρεπομένων συλλήψεων 
καθορίζονται σε ορισμένες περιπτώσεις σε επίπεδα υψηλότερα από αυτά που προτείνει η Επιτροπή, τα 
προτεινόμενα τεχνικά μέτρα και τα μέτρα ελέγχου καθίστανται περισσότερο χαλαρά με τη θέσπιση 
20 
χρονικών παρεκκλίσεων και παρεκκλίσεων εξαίρεσης, μάλιστα εύγλωττο παράδειγμα αποτελεί η 
νομοθετική ρύθμιση που εγκρίθηκε για τη Μεσόγειο. 
Στο διαρθρωτικό τομέα περιορίστηκε επίσης η εμβέλεια των στόχων μείωσης της δυναμικότητας, οι 
οποίοι περιέχονται στα πολυετή προγράμματα προσανατολισμού. 
Διαπιστώνονται επίσης καθυστερήσεις κατά την έκδοση αποφάσεων σε σχέση με τους καθορισμένους 
στόχους, σε σημείο αυτές οι αποφάσεις να καθίστανται αναπόφευκτες και να συνεπάγονται δυσχέρειες 
για τον τομέα της αλιείας. 
Οι καθυστερήσεις αυτές αφορούν και εδώ το σύνολο των πτυχών της κοινής πολιτικής. 
Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η καθυστέρηση που διαπιστώθηκε κατά την έκδοση από το 
Συμβούλιο των προτάσεων σχετικά με την ευελιξία. Οι στόχοι και η στρατηγική που απορρέουν άμεσα 
από τον βασικό κανονισμό 3760/92 και που προτάθηκαν από την Επιτροπή το 1993 βρίσκονται πάντα 
ενώπιον του Συμβουλίου. 
Τέλος η Επιτροπή διαπιστώνει την παρεμπόδιση ορισμένων προτάσεων , την οποία επεδίωξε το 
Συμβούλιο. Η πρόταση για τα παρασυρόμενα απλάδια31 δεν κατόρθωσε να συγκεντρώσει πλειοψηφία 
κατά τη διάρκεια δύο ετών , μετά από τα οποία, τον Απρίλιο του 1994 , η Επιτροπή παρουσίασε 
ανακοίνωση με τον απολογισμό για την αλιεία με παρασυρόμενα απλάδια κατόπιν αιτήσεως του 
Συμβουλίου, καθώς και πρόταση σχετικά με τις νομοθετικές συνέχειες που έπρεπε να δοθούν. 
Διαπιστώνεται ωστόσο μια εξέλιξη ορισμένων αρνητικών πλευρών, οι οποίες αμβλύνθηκαν χάρη στο 
γεγονός ότι οι επαγγελματίες συνειδητοποίησαν την κατάσταση καθώς και χάρη στην υποστήριξη του 
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής ως προς το παραδεκτό 
των προτάσεων της Επιτροπής. Η Επιτροπή συνέβαλε στην εξέλιξη αυτή, μεριμνά για την διαφάνεια 
σε όλα τα επίπεδα, ακούει τα προβλήματα και τις λύσεις που προτείνουν οι διάφοροι παράγοντες του 
κλάδου της αλιείας. Διοργανώνει σεμινάρια και διαβουλεύσει για να ευαισθητοποιήσει τον κόσμο της 
αλιείας και για να τον συνδέσει με το γίγνεσθαι της κοινής πολιτικής. 
Αυτή η αυξημένη υπευθυνότητα που χαρακτηρίζει τον τομέα της αλιείας κατά τον καθορισμό των 
στόχων της διαχείρισης των αλιευτικών πόρων δεν πρέπει να αποσπά την προσοχή από τις 
υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτόν. 
* 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 
1. Ο απολογισμός της περιόδου που παρήλθε καταδεικνύει ότι η υλοποίηση των στόχων που είχε 
θέσει η Επιτροπή αιτιολογεί τη συνέχιση των προσπαθειών, οι οποίες έχουν αναληφθεί από το 1991 
για την ενίσχυση της βάσης και τη βελτίωση της αποδοτικότητας των κοινοτικών κεκτημένων. 
Η πρόοδος που σημειώθηκε στον τομέα της διατήρησης και της διαχείρισης των αλιευτικών πόρων είναι 
Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη χρήση μεγάλων παρασυρόμενων απλαδιών στο 
πλαίσιο της κοινής αλιευτικής πολιτικής (COM/94/50/5 thw 10.2.95). 
21 
ακόμη ανεπαρκής. Η εφαρμογή των νέων μέσων διαχείρισης δεν προχωρεί με αρκετά ταχύ ρυθμό. Οι 
στόχοι για τη μείωση της υπερβολικής δυναμικότητας "παραμένουν πάντα ανεκπλήρωτοι. Η εφαρμογή 
μηχανισμών ελέγχου συνεχίζει να παρουσιάζει σημαντικά κενά. 
Θα πρέπει συνεπώς να εξετασθεί το ζήτημα των προσανατολισμών που πρέπει να ακολουθηθούν για 
να καταστεί δυναμική η κοινή αλιευτική πολιτική, προκειμένου να επιτευχθεί διαρκής ισορροπία και 
αποδοτικότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων της Κοινότητας. 
2. Είναι κατά συνέπεια σκόπιμο να χαραχθεί ο δρόμος που θα ακολουθηθεί κατά τα επερχόμενα 
έτη, τόσο βραχυπροθέσμως,δηλαδή για τα προσεχή τρία έτη, όσο και μεσοπροθέσμως, το δε έτος 2002 
αποτελεί εδώ ιδιαίτερο συμβολικό στάδιο για την ΚΑΠ, και αυτό θα επιτρέψει την μακροπρόθεσμη 
προετοιμασία με προοπτική διάρκειας. 
Η προθεσμία του 2002 χαρακτηρίζεται άμεσα από τρία στοιχεία που απορρέουν από τα κείμενα που 
ισχύουν σήμερα : 
την πρόσβαση στα ύδατα στο εσωτερικό της ζώνης των δώδεκα θαλασσίων μιλίων (άρθρο 6 του 
βασικού κανονισμού), 
τις ρυθμίσεις που εφαρμόζονται στην περιοχή "Shetland area" (άρθρο 7 του βασικού 
κανονισμού), 
τους όρους πρόσβασης στη Βόρειο Θάλασσα για τα σκάφη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας 
(πράξη προσχώρησης 1985) και της Σουηδίας και της Φινλανδίας (πράξη προσχώρησης του 
1994). 
Αυτά τα στοιχεία θα πρέπει να αποτελέσουν πριν από την εν λόγω προθεσμία αντικείμενο ανάλυσης 
και έκθεσης βάσει της μεθόδου που εφαρμόστηκε το 1991. 
Σχετικά με το πρώτο στοιχείο η Επιτροπή πρόκειται να υποβάλει προτάσεις στο Συμβούλιο ως προς 
τις διατάξεις που μπορούν να αποτελέσουν συνέχεια των σημερινών ρυθμίσεων. Εάν το Συμβούλιο 
δεν λάβει απόφαση πριν τις 31 Δεκεμβρίου του 2002, τότε θα χαθεί ο μηχανισμός που επιτρέπει τον 
περιορισμό της πρόσβασης σε αυτά τα ύδατα. Προς το παρόν δεν φαίνεται να υπάρχει αίτημα 
τροποποίησης αυτού του στοιχείου του κοινοτικού κεκτημένου. 
Σχετικά με το δεύτερο, σε περίπτωση που η Επιτροπή δεν υποβάλει πρόταση ή που το Συμβούλιο δεν 
λάβει απόφαση πριν από την ίδια προθεσμία, θα διατηρηθεί το υπάρχον σύστημα. 
Σχετικά με το τρίτο στοιχείο, εάν δεν ληφθεί απόφαση είτε κατά τη μεταβατική περίοδο είτε έως την 
προθεσμία του 2002, τότε θα εφαρμόζεται το κοινοτικό κεκτημένο όπως υφίσταται σήμερα, δηλαδή η 
ελεύθερη πρόσβαση στα ύδατα αδιακρίτως για όλους τους στόλους των κρατών μελών της Κοινότητας. 
Η πρόσβαση στους αλιευτικούς πόρους θα πραγματοποιείται κατ'εφαρμογήν της αρχής της σχετικής 
σταθερότητας για τα είδη που υπάγονται σε ρύθμιση και ελευθέρως για τα είδη που δεν υπάγονται σε 
ρύθμιση. 
Τα άλλα στοιχεία της ΚΑΠ, συγκεκριμένα ορισμένες βασικές αρχές όπως αυτή της σχετικής 
σταθερότητας, δεν θα τεθούν εκ των προτέρων σε αμφισβήτηση. Εάν δεν εκφρασθεί ρητή πολιτική 
βούληση, δεν πρόκειται να υπάρξουν τροποποιήσεις που να τις αφορούν. 
Τα στοιχεία σχετικά με τις διαρθρωτικές ενέργειες της ΚΑΠ έχουν επίσης εξαρτηθεί από τη σημερινή 
χρήση του χρηματοδοτικού σχεδιασμού των διαρθωτικών ταμείων που θα λήξει στις 31.12. 99. Είναι 
πιθανό μετά το ΠΠΠ IV να επακολουθήσει ένα ΠΠΠ V , αλλά ο ρυθμός των εργασιών των ΠΠΠ δεν 
22 
πρέπει να επηρεσθεί από την προθεσμία του 2002, εκτός εάν ανατραπούν οι όροι πρόσβασης στα 
αλιευτικά πεδία σε σχέση με το υπάρχον καθεστώς. 
Αλλα στοιχεία, ανεξάρτητα από την αλιεία, μπορεί επίσης να επηρεάσουν την εξέλιξη της , όπως τα 
αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης ή οι μελλοντικές διευρύνσεις της Ένωσης ή ακόμη οι 
εξελίξεις των διεθνών σχέσεων. 
3. Η Επιτροπή θεωρεί ότι θα πρέπει ήδη από τώρα και πριν από τον επερχόμενο αιώνα να 
εντατικοποιηθούν κατά την προσεχή τριετία οι προσπάθειες που καταβάλλονται ήδη για την 
ολοκλήρωση και την σταθεροποίηση του υπάρχοντος "οικοδομήματος" ώστε να σημειωθεί διαρκής 
βελτίωση του τομέα. 
Οι θεμελιώδεις στόχοι των ενεργειώνπου πρέπει να αναληφθούν, πρέπει να αποσκοπούν στην αποφυγή 
της διάλυσης των αλιευτικών πεδίων και σε μια καλύτερη ισοδυναμία μεταξύ των διαθεσίμων 
αλιευτικών πόρων και της διαθέσιμης δυναμικότητας προκειμένου να ανακτήσουν οι επιχειρήσεις 
αλιείας της Κοινότητας την αποδοτικότητα τους. Οι στόχοι αυτοί πρέπει να υλοποιηθούν στο πλαίσιο 
μιας προσέγγισης όχι αυτηρά οικονομικής, αλλά η οποία πρέπει επίσης να ενταχθεί στη σφαιρική 
διευθέτηση των εξαρτημένων από την αλιεία περιοχών, η οποία θα αφορά ιδίως την απασχόληση και 
θα λάβει υπόψη τα περιβαλλοντικά φαινόμενα. 
Βάσει των εγκεριμένων στόχων πρέπει να τεθούν εξ ολοκλήρου σε λειτουργία τα μέσα διαχείρισης. 
Εκείνα για τα οποία έχουν ήδη εγκριθεί νομικές πράξεις, όπως το καθεστώς διαχείρισης των αλιευτικών 
προσπαθειών, πρέπει πραγματικά να τεθούν σε εφαρμογή. Τα προσεχή έτη πρέπει να αξιοποιηθούν 
για να αξιολογηθούν τα αποτελέσματα των μέσων στις ζώνες όπου αυτά θα εφαρμόζονται, 
συγκεκριμένα στον Ατλαντικό και, ενδεχομένως, στη Βαλτική Θάλασσα. Η γενίκευση αυτών των μέσων 
διαχείρισης σε άλλες ζώνες κοινοτικής αλιείας, ιδιαιτέρως στη Βόρειο Θάλασσα, θα επιτρέψει να 
οριστικοποιηθούν οι μεταβατικές περίοδοι που προβλέπονται από τις Συνθήκες διεύρυνσης και που 
αφορούν τόσο την Ισπανία και την Πορτογαλία όσο και τη Φινλανδία και τη Σουηδία. Η Επιτροπή 
θα πρέπει κατά συνέπεια να προτείνει την κατάλληλη στιγμή ένα καθεστώς αλιευτικών προσπαθειών 
ενδεδειγμένο για τους τύπους αλιείας όπως αυτούς της Βορείου Θαλάσσης καθώς και της Μεσογείου. 
Πρέπει να συνεχισθεί η βελτίωση της χρήσης των υφισταμένων μέσων διαχείρισης σε στενή σύνδεση με 
την εντατικοποίηση και τη βελτίωση της επιστημονικής έρευνας. Είναι προτιμότερο να ληφθούν 
εγκαίρως μέτρα μείωσης των αλιευμάτων παρά η κατάσταση να φθάσει σε σημείο εξάντλησης 
ορισμένων αποθεμάτων ώστε να απαιτηθεί η αναστολή της αλιείας, κατάσταση ακραία και επιζήμια 
τόσο για την επιβίωση των επιχειρήσεων όσο και για τη σταθεροποίηση των αγορών και την ασφάλεια 
του ανεφοδιασμού. 
Η βελτίωση αυτή πρέπει να επίσης να αφορά τα τεχνικά μέτρα. Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν σε 
στενή συνεννόηση με τα κράτη μέλη και τους επαγγελματικούς κύκλους αφρούν κατά προτεραιότητα 
τη Βόρειο Θάλασσα, τη Μεσόγειο και την περιοχή III. 
Η βελτίωση των μέσων διαχείρισης απαιτεί ταυτοχρόνως καλύτερη γνώση των δεδομένων τόσο των 
επιστημονικών όσο και των στατιστικών καθώς και καλύτερη διάδοση αυτών των γνώσεων. Εφ'όσον 
αυτή η βελτίωση της κυκλοφορίας των πληροφοριών καταστεί προσιτή σε όλους τους ενδιαφερομένους 
εταίρους, τότε θα διευκολυνθεί η κατανόηση και συνεπώς η αποδοχή των προτεινομένων μέτρων. 
Η εφαρμογή του ΠΠΠ IV κατά τους προσεχείς μήνες θα πρέπει να αποτελέσει καθοριστικό στοιχείο 
για την αναζήτηση μιας ισορροπίας μεταξύ των αλιευτικών δυνατοτήτων και της δυναμικότητας του 
κοινοτικού στόλου, ώστε να διακοπεί ο κύκλος που συνίσταται σε υπερβολική επένδυση - υπερβολική 
23 
δυναμικότητα -υπερβολικό κόστος και που συνεπάγεται για τις επιχειρήσεις αντίστοιχη μείωση της 
αποδοτικότητας ή απώλειες εκμετάλλευσης . 
Από την ισορροπία αυτή θα εξαρτηθεί η επιβίωση των επιχειρήσεων αλιείας, η διατήρηση των θέσων 
εργασίας σε θάλασσα και ξηρά και συνεπώς το μέλλον του κλάδου στο σύνολο του. 
Η εφαρμογή ενός αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου σε όλα τα επίπεδα ευθύνης αποτελεί 
απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχία μιας πραγματικά διαρκούς αλιευτικής πολιτικής. Ιδιαίτερη 
προσοχή πρέπει συνεπώς να δοθεί στη βελτίωση του σφαιρικού συστήματος ελέγχου ώστε να 
εξασφαλιστεί η ακεραιότητα, η συνεκτικότητα και η ομοιογένιάτου. Οι νέες διαθέσιμες τεχνικές, όπως 
οι δορυφόροι, πρέπει να αξιοποιηθούν καλύτερα και να εξασφαλιστεί η βέλτιστη κυκλοφορία της 
πληροφόρησης μέσω δικτύων, στα οποία να γίνεται χρήση της πληροφορικής. Η υλοποίηση ενός 
εξελιγμένου κοινοτικού συστήματος ελέγχου δεν συνεπάγεται ενίσχυση της κοινοτικής δράσης αυτής 
καθ'εαυτής, δεδομένου ότι πρέπει να ορισθούν με σαφήνεια τα καθήκοντα και οι υποχρεώσεις ενός 
εκάστου. 
Η ανάπτυξη μιας αλιείας που να χαρακτηρίζεται από υπευθυνότητα, άρα να είναι ελεγχόμενη, καθώς 
και από σεβασμό προς το περιβάλλον αποτελεί τον πυρήνα των διεθνών υποχρεώσεων που 
προσυπέγραψε η Κοινότητα στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών ή της FAO κατά τα τρία τελευταία έτη. 
Τα προσεχή έτη θα πρέπει να είναι εκείνα της πραγματικής τους εφαρμογής τόσο σε εσωτερικό όσο και 
σε διεθνές επίπεδο. Η σχέση της αλιείας προς τον περιβαλλοντικό παράγοντα δεν πρέπει να είναι 
ανταγωνιστική αλλά να επιδιώκεται η ολοκήρωσή τους. Ο διαρκής χαρακτήρας των αλιευτικών 
δραστηριοτήτων μπορεί να υλοποιηθεί μόνον με τον σεβασμό προς το περιβάλλον. Οι επαγγελματίες 
πρέπει να αναλάβουν εδώ προφανώς θετικό και καθοριστικό ρόλο, ώστε κατά την πραγματοποίηση 
αυτών των προσαρμογών να ληφθούν δεόντως υπόψη τα συμφέροντα της αλιείας. 
Στα πλαίσιο αυτό ιδαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην περιοχή της Μεσογείου. Πράγματι η 
εφαρμογή της ΚΑΠ σε αυτήν τη ζώνη είναι λιγότερο ανεπτυγμένη από ό,τι σε άλλες περιοχές της 
Κοινότητας και η κατάσταση των αλιευτικών πόρων είαι διαίτερα ανησυχητική. Επιπλέον η ανάγκη 
μιας διεθνούς συνεργασίας είναι εδώ ιδαίτερα απαραίτητη λόγω των γεωργραφικών χαρακτηριστικών 
της. Θά πρέπει ωστόσο να τονισθεί το γεγονός ότι τίποτε δεν μπορεί να επιτευχθεί, εάν τα 
ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δεν εκφράσουν ρητά την πολιτική τους βούληση. 
Η Επιτροπή εκφράζει λοιπόν την επιθυμία να συμβάλουν όλοι οι παράγοντες του κλάδου τόσο σε 
πολιτικό όσο και σε διοικητικό και σε επαγγελματικό επίπεδο αναλόγως με τα μέσα που διαθέτουν και 
τις ευθύνες τους ώστε να τεθούν σε εφαρμογή τα στοιχεία μιας αλιευτικής πολιτικής που θα 
εξασφαλίσει τη διάρκεια της. 
Η Επιτροπή θεωρεί ότι για να εξασφαλιστεί η σαφήνεια των πολιτικών συζητήσεων και ταυτοχρόνως 
η αποτελεσματικότητα της λειτουργίας των θεσμικών οργάνων μόνον οι μεγάλες αποφάσεις πρέπει να 
λαμβάνονται σε επίπεδο Συμβουλίου μετά από γνώμη του Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής. Η λειτουργία της ΚΑΠ θα μπορούσε να βελτιωθεί θετικά με τη θέσπιση 
αποκεντρωτικής διαδικασίας λήψεως αποφάσεων που να συνδεθεί με το σύστημα περιφερειακών 
διαβουλεύσεων ώστε να ευνοηθεί ο διάλογος μεταξύ επαγγελματικών εκπροσώπων και επιστημονικών 
υπηρεσιών. Η αρχή της επικουρικότητας πρέπει να εφαρμοστεί σε αυτόν τον τομέα δραστηριοτήτων 
όσο το δυνατόν ευρύτερα σε όλα τα επίπεδα αρμοδιότητας. 
Το ίδιο ισχύει για τον εξορθολογισμότων χρηματοδοτικών παρεμβάσεων, ιδίως για την κατανομή των 
επιβαρύνσεων μεταξύ κοινοτικού και εθνικών προϋπολογισμών, ώστε να εξασφαλιστεί η ευνοϊκότερη 
σχέση κόστους και αποτελεσματικότητας. 
24 
4. Τα αποτελέσματα αυτής της πρώτης φάσης θα είναι καθοριστικά για την επεξεργασία της 
διαδικασίας που θα καταλήξει στην περίοδο μετά το 2002. 
Εάν η προσεχής φάση μπορεί να θεωρηθεί ως στάδιο σταθεροποίησης η επόμενη θα πρέπει προφανώς 
να είναι μια φάση εκτίμησης των μελλοντικών εξελίξεων της ΚΑΠ και αναγνώρισης των μεγάλων 
θεμάτων μελέτης. Για το σκοπό αυτό όλοι οι παράγοντες του κλάδου θα πρέπει να κινητοποιηθούν εκ 
νέου για να καθορίσουν τα πεδία που θα πρέπει να διερευνηθούν ώστε να εξασφαλιστεί μια ισόρροπη 
εξέλιξη των συστημάτων διαχείρισης των αλιευτικών μεθόδων, συμπεριλαμβανομένων των 
κοινωνικοοικονομικών πλευρών, της αποδοτικότητας των επιχειρήσεων, της πολιτικής για την 
απασχόληση και για την περιφερειακή ανάπτυξη καθώς και να εκτιμηθεί ο ρόλος που θα ανατεθεί σε 
κάθε έναν από αυτούς τους παράγοντες. 
11 προσέγγιση αυτή θα επιτρέψει βάσει ανοικτών συζητήσεων να δοθεί συγκεκριμένη μορφή στις 
επιλογές που προτιμήθηκαν , κατά τρόπον ώστε να ληφθούν πριν από τις 31 Δεκεμβρίου του 2002 οι 
απαραίτητες αποφάσεις. 
II Επιτροπή επιθυμεί, όπως κατέστη σαφές με την "Έκθεση 91", να διατηρήσουν οι συζητήσεις για την 
αλιεία το έντονο ενδιαφέρον τους, χωρίς να διεξάγονται σε κλίμα εμπάθειας. 
25 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I 
Εξέλιξη των TAC κατά τη διάρκεια της περιόδου 
% 
ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΓΙΑ TA TAC 1996 και εκτίμηση της κατάστασης των αποθεμάτων βάσει της πλέον πρόσφατης αξιολόγησης 
ΕΡΜΗΝΕΥΤΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: 
Αποφάσεις που εξαρτώνται από διαβουλεύσεις με τρίτες χώρες ή με διεθνείς οργανώσεις 
(1) μέρος των TAC που διατίθενται στα κράτη μέλη 
(2) Στοιχεία που ανακοινώθηκαν από κράτη μέλη 
(3) Δεν υπάρχει διαθέσιμη πρόβλεψη για αλιεύματα 
δεν διατίθεται: είτε δεν υπάρχουν στοιχεία είτε δεν αφορούν τα TAC 
ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ: 1 = υφίσταται ελαφρά εκμετάλλευση· 2 = υφίσταται πλήρη εκμετάλλευση· 3 = υφίσταται έντονη εκμετάλλευση· 4 = κίνδυνος εξάντλησης 
F = κυμαινόμενο· U = άγνωστο· U/2* = άγνωστο αλλά θεωρείται ότι υφίσταται πλήρη εκμετάλλευση· 
U/3* = άγνωστο αλλά θεωρείται ότι υφίσταται πλήρη εκμετάλλευση. 
Ποιότητα αξιολόγησης: 1 = ικανοποιητική αναλυτική αξιολόγηση· 2 = μέτρια ποιότητα πληροφόρησης· 
3 = ελάχιστα ή ανύπαρκτα στοιχεία. 
^ 
V 
Συνοπτική παρουσίαση των αποθεμάτων, τα κοινοτικά αλιεύματα των οποίων υπερέβησαν τους 5.000 τόνους κατά το 1995 
799Τ ΈΒ5" Αξιολόγηση 995 1335" 
Κατάσταση 
αποθεμάτώ' Είδη 
Ρεγγα Ζώνη TAC(1) ΑΛΙΕΥΜΑ Πρόταση της 
Εππ:ροπής(ΐ7" TAC(1) ΑΛΙΕΥΜΑ) Ποιότητα 
ν{Αξιολάγησης| Συστάσεις του 
ΣΕ^ήΣΕΤΑ Πρόταση της !σηι 
ϋτηϊ Εππροπής(1) Βάση ÎAC(1) ποσ.%τηςτροπ. 
της πρότασης 
%!ggg%83iBj 
IVcvlId 50000 42079 50000 50000 42919 U/3* δεν διατίθεται 50000 1995 TAC 50000 m ο,ο 
VbVIaN.VIb 55140 52125 55140 70140 62468 1 1 δεν διατίθεται 70140 1995 TAC 76710 9,4 
νΐόπως, Vllbc 
VTTghî 28000 
21000 27827 
ΎδδδΤ 28000 
21000 28000 
"2Τ5δθ" 26659 
TS3S πρόσφατα επίπεδα 
μείωση F 60% 28000 
15100 1995 TAC 
μείωση. F 20% 28000 0,0 
30000 
TS55Ô" "7553 16500 
δεν διατίθεται 
δεν διατίθεται TS 
Γαβρος VIII 
IX, Χ. CECAF 26772 30000 
Ύ5δδο" 33000 
12000 33000 
Τ2θ7χ7 1995 TAC 
1995 ÏAÔ 33000 Ό^ 
Μπακαλιάρος 75δδθ" 
tmmm "5? 
W 
Ilia at 4040 
mmvxm 4106 7200 7200 6247 F 30% 6700 1995 TAC 7700 ΙΊΙΙΙΙΙΙΙ l'MIIIIIIH I -.Till 
14,9 
WSÊÊ ^^i^i^^s ^SÎiuZE^e^^^^K J'^miMttWiB US mm easœ 787981 ôfl 
Vb VI XIIXIV 13000 
77555 10210 
75375 13000 
77555" 13000 
77555" 9726 
77747 1/2 
~ST UT μείωση F 20% 
δεν διατίθεται 13000 
ΊΤΰΰδ 1995 TAC 13000 0,0 
Ζαγγετα 
Πεσκανδρίτσα VII ex. Vila 1995 TAC "25505 
VII Vlllab συνδυσμ. 
VII 20330 
-mes 13026 20330 22590 
75372 18000 20000 15428 
TSSîïï ^^mf^mmmm 
Vb νΊ XIIXIV "B6ÔÔ" "6lP "BSuïï TO7 -27Γ ως ανωτέρω 
πρόσφατα επίπεδα 16600 
74755 
"BSuïï προβλ. status quo 
όπως above 21200 
19000, 
•BSuïï 176 
27,7 
"293 
"oTJ ^600 
VII Vlllab συνδυσμ. 23800 20285 21400 23150 
Ί545Ϊ TèW 7S555 
~3Ï5fJ 24266 
7S533 30300 
"23§6rJ προβλ. status quo 30300 
"535δδ" 0,0 
Vil 18500 
"4775 "5731 ως ανωτέρω 
ως ανωτέρω Τ$ 
Vlllabd 
ne 5300 
Mra É^^M^^M^i ως ανωτέρω "674TJ "3745 "oTJ 
Μπακαλιάρος 
Vb VI XII XIV 21000 13174! 20000 
Vil VIIIIX Χ CECAF 
mmmmmmm "4858 21000 17836 
"64§4" σημαντική μείωση. 
δεν διατίθεται 22900 
6000 μείωση. F 20% 
1995 TAC 22900 
"ToÔO" 0,0 
757 ^ÔOÔ ^00 
WËM Νταουκι 'ΐ<·Λ·:ΐ%ΐ·:·:·:«·Λί •^ΚΐΙΗΗ^ mm JSaSSB 
Ατλαντικού Vb VI XII XIV 
Vtlb-k 6800 
29000 6063 
"36743" 6800 
3l7ju7j 6800 
"37550" 6275 
"285δδ1 3/4 
Τ σημανπκή μείωση. 
δεν διατίθεται 10000 
"S5655 μείωση. F 20% 
1995TAC(xxxT 10000 
28000 
"δΤδδο 0,0! 
72£ 
Μπακαλιάρος Ν.απόθμ. (Il-Vlllab) 
Vb VI VII XII XIV 60000 42190 
"53555 "27455] 
18147 31000 
75555" 55120 
"35975 46946 1/2 
"24975 μείωση F 30% 
ως ανωτέρω 43100 
ism μείωση. F 20% 
ως ανωτέρω 18,3 
-2ms 72570" 
5300 ως ανωτέρω 
προβλ, πιθαν επίπεδα 7δ£ 
Vlllabde 
Ville IX Χ CECAF 22490 
7Τ555 "5δδ2δ" 
75555 TBTStf ως ανωτέρω 
μείωση. F 20% 19120 
"9000" 75£ 
"§3721 75S3 Τδδο 
113000 
"35000" "58^6 
Προσφυγακι Vb VI VII Vlllab 31131 93000 93000 
32289 "55550" "55555 ^Ϊ354Ί 
1555? πρόσφατα επίπεδα 
πρόσφατα επίπεδα 
πρόσφατα επίπεδα 93000 
"55055 1995 TAC ΊΕδδο" ο,ο 
Ville IX Χ CECAF 1995 TAC 
7§5δδ" "άδ" 
Καραβίδα lia IV 15000 13403 15200 152(55 13863 1/2 15200 1995 TAC 0^ 
Vb VI XII XIV 12600 
20000 11362 12600 12600 
16358 •2f55ÔÔ" 12788 
70753 πρόσφατα επίπεδα 
πρόσφατα επίπεδα 12600 
23000 1995 TAC 12600 0,0 
VF 
Γαρίδα Αρκτικής ffi_ 
Χωματιδα ,,.,,,.,,.,,,jsi^Z\"l">. 
/I'W""' " ^«l· ^ - &ξ 
"Wim wM,mL· 1995 TAC 23000 
m^mmmm^Mms^^MmÊMmsmM^Êi^^Smi^Êmm 
*ÉM*UM*ÉMMUJ m%$sm&xw^mmi^mmm^MmÈmm 1RS 
Γ4000* 
ÈÊmm 7S9TTATT 14000 "0151 Κιτρ. μπακαλιάρος 
Μαύρος VII 
mmm 14000 
PŒ 6020J 14000 
MmmÊmBmh^SOÈSA 14000 5382 πρόσφατα επίπεδα 
jjiy^^ÉiaÉii w Μπακαλιάρος Vb VI XIIXIV 
VII VIIIIX Χ CECAF 14000 141321 14000 16000 11752 3/4 10200 προβλ. status quo 
4995 TAC 13000 
14000 27.5 
14000 
Σολομός Ατλαν. wmmmmm mmm 6518 14000 14000 
ÉMfcM» 8364; δεν διατίθεται 14000 
προβλ, πιθαν επίπεδα I&9UI 0.0 
W 
Wm mmé® Σκουμβρι mmm mSSmm m$m 11111 lie iwm& σημαντική μείωση. *$&&* » 
mmm mmm 
13554 36570 σημαντική μείωση. mem.,,™ 
30000 » 
Ville IX X COPACE 36570 
Γλώσσα ïïâTv"" 32000' 3Ï025 36570 
23000 13588 
30Ô00I 26550' Τ σημαντική μείωση. 
μείωση. F 40% 24380 
75550" όπως συμφωνηθ. 
μείωση. F 40% 23000 23,1 
*53"3 
Vlllab 6600 
H WSM 6761 5400 
WÊ$ 6600 
,ι.ι.ι.ιι'ιιιϊιϊιΊι'ΐίΐι 5709 ïSë&iït 5000 
:Mm ÉÉ1 mm προβλ. status quo 6100 22.0 
US Παπαλίνα 
Mil W^^Ê^ÊM^ \mm mmm 1497001Ï49700 MSBS* 
175000 1995 TAC msam ï75000 o.o lia IV 149680 141034 149840 δεν διατίθεται 
Σαυριδι Ma (V 60000 23094 60000 60000 37443 
401584 1/2 δεν διατίθεται 55000 1995 TAC 55000 
δεν διατίθεται 0.0 
Vb VI VII Vlllabde 293000 267893 
48774 293000 
69000 293000 
73000 llieSilliP 
•••iiiTÉfj •Ί'Β^ΡρτιιιΤι Γ τι-
δεν διατίθεται 293000 
58000 1995 TAC 293000 
73000 0.01 
ΙΣυκο Νορβηγίας Ville IX 
ïïaTv~" 73000 
755UUÏÏ 75555? 150000 755550* 48668 
177630 160000 προβλ. status quo 
1555 TAC' 180000 -23 
Ηλικία αλιεύσεως Ο και βιομάζα του αποθέματος αναπαραγωγής 
600 
Έτη 
Ηλικία αλιεύσεως 0 'Βιομάζα του αποθέματος παραγωγής 
Εκφορτώσεις και ηλικία θνησιμότητας κατά τύπο αλιείας 1-4 
+ 0,350 
σι σ> σ> σι σ» σι σ> σ> Η-|κ 
ΕΞΞ3 Εκφορτώσεις •Θνησιμότητα ανά 
τόνο αλιείας Ηλικία 1-4 erf= ποσοστό διαφυγής από την αλίευση : 
tep = taux d'échappement à la pêche: 
75 % ->Fm=0,298 
50 % ->Fm=0,693 
25 %->Fm= 1,386 
^0 
Plaice NSea 
1400·» 
1200 41 Ηλικία αλίευσεως 0 και βιομάζα του αποθέματος αναπαραγωγής 
-Τ» 500 
~ 1000 
Ηλικία αλίευσης 0 'Βιομάζα του αποθέματος παραγωγής 
Εκφορτώσεις και θνησιμότητα κατά τύπο αλιείας 2-10 
180 γ Τ 0.500 
teftfrfftj Εκφορτώσεις •Θνησιμότητα ανά 
τόνο αλιείας Ηλικία 1-4 erf= ποσοστό διαφυγής από την αλίευση : 
tep = taux d'échappement à la pêche : 
75 % ->Fm=0,298 
50 % ->Fm=0,693 
25 %->Fm=1,386 
Source : ICES, ACFM (1995) yi European Commission-XIV/C/1-FO 
COD_North Sea (IV) 
Source : ICES, ACFM (1995) 
Παράρτημα II 
^-.. τ- '\ . «r rrvran uc TOUC cjTOvouc που τέθηκαν μεταξύ 1984 et 1995. 
Εξέλιξη του κοινοτικού στόλου σε σχέση με τους στόχος MW Ι r 
13 
Παράρτημα II 
Εξέλιξη του κοινοτικού στόλου σε σχέση με τους στόχους που τέθηκαν μεταξύ 1984 et 1995. 
Σχέδιο: Εικόνα των συγκριτικών διακυμάνσεων των καταστάσεων και στόχων ΠΠΠ 1, II και III που εκφράζονται σε 
kW μεταξύ των ετών 1984 και 1995. Μετά από μία περίοδο σημαντικών διαφορών των καταστάσεων ακι των 
στόχων η οποία διήρκησε από το 1984 έως το 1987, όλα φαίνεται ότι τακτοποιούνται και οι καταστάσεις και οι 
στόχοι συγκλίνουν ταχέως προς όσα ορίζει το ΠΠΠ III..Η εικόνα της κίνησης θα ήταν ακόμα πιο σαφής εάν είχαμε 
επιλέξει να αποδόσουμε τις καταστάσεις και τους στόχους σε ΚΟχ, που τηρήθηκαν ακριβέστερα. 
105 
100 
πουουιό% 
των στόχων 
1986 
1983 1984 Ι ' ι ι • 
1984 1·» 1986 1Μ7 ^*^""Γ • 
1987 1988 1ΜΘ ' ^ •ιΐΜΐιΐΜΐι ψ 
1989 1990 1991 ' I mf^mm^^J 
'Bm 1993 1994 ΙΟΜ 
1995 1998 
3f 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΠΙ 
Κοινοτικές ζώνες αλιείας 
# 
ΟΡΙΑ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΊΑ!, ΕΝΤΟΣ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΑΗ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ 
ΠΡΟΒΑΛΟΥΝ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ 
60* 
50e r-
40: ! \ (jvrib ) ΐΤ u.rvc ^ 
'5 ντίΓ ITIc 
Εικόνα: εξωτερικά όρια της δικαιοδοσίας, όπου τα κράτη μέλη μπορούν να προβάλουν απαιτήσεις 
(παχιά διακεκομμένη γραμμή) με καθορισμένα κοινοτικά εγχώρια ύδατα στο Βορειοανατολικό 
Ατλαντικό, και στατιστικές ζώνες του CESM. 
(Ισοβαθύ σε καμπύλες 200 μέτρων - ενιαία γραμμή, 1000 μέτρα - λεπτή διακεκομμένη γραμμή). 
36 
ΙΛΡΑΡΤΗΜΑ IV 
Νομοθετικές εργασίες από το 1992 έως τα μέσα του 19996 
•φαρμογή του κοινοτικού συστήματος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας 
3+ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV 
Νομοθετικές εργασίες από το 1992 έως τα μέσα του 1996 
Εφαρμογή του κοινοτικού συστήματος αλιείας και υδατοκαλλιέργειας 
& ΘΕΜΑ 
Ι.Διαχείριση των 
πόρων 
1-1. TAC και 
ποσοστώσεις ΤΙρόταση Επιτροπής 
Τίρόταση της 32.11.95 
(COM(95) 615/2 της 
5.12.95), που 
συμπληρώθηκε κατόπιν 
εξουσιοδοτήσεως στις 
19.12.95 (COM(95) 
741/1 της 21.12.95) 
περί καθορισμού , για 
ορισμένα αποθέματα 
ιχθύων και ομάδες 
αποθεμάτων ιχθύων, των 
συνολικών 
επιτρεπομένων 
αλιευμάτων (TAC) για 
το 1996, καθώς και 
ορισμένων όρων υπό 
τους οποίους είναι 
δυνατόν να αλιεϋονται Απόφαση του Συμβουλίου 
Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3074/95 
της 22.12.95 περί καθορισμού , 
για ορισμένα αποθέματα ιχθύων 
και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, 
των συνολικών επιτρεπομένων 
αλιευμάτων (TAC) για το 1996, 
καθώς και ορισμένων όρων υπό 
τους οποίους είναι δυνατόν να 
αλιεϋονται (ΕΕ L 330 της 
30.12.95, σελ. 1) ΤΙαρατηρήσε ις 
Για ένα σύνολο αποθεμάτων, για τα 
οποία η Επιτροπή προτείνε ι σημαντικές 
μειώσεις των TAC, δεδομένου ότι τείνουν 
να εξαντληθούν, το Συμβοϋλιοπροτιμά να 
αναβάλει για αργότερα τις εν λόγω 
μειώσεις, γεγονός που επιδεινώνει την 
κατάσταση αυτών των αποθεμάτων. 
Ορισμένα από αυτά τα TAC διατρέχουν 
μάλιστα βιολογικό κίνδυνο {σκουμβρί, 
ρέγγα, χωματίδα, μπακαλιάρος) .Για τα 
άλλα οι αι/^ησεις αυτές θα έχουν ως 
συνέπεια να μειωθούν βραχυπρόθεσμα οι < 
αλιευτικές δυνατότητες {γλώσσα, 
ζαγγέττα, μαύρος μπακαλιάρος). 
ι 
1-2 Αδειες, ειδικές 
άδειες αλιείας, ειδικές 
άδειες αλιείας βάσει 
"αλιευτικής 
συμφωνίας" Πρόταση κανονισμού του 
Συμβουλίου της 
15.10.93 για τη θέσπιση 
καθεστώτος αδειών αλιείας 
(ΕΕ αριθ. C 310 της 6.11.93) - Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3690/93 του 
Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993 
για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος 
που θα καθορίζει τις ελάχιστες 
πληροφορίες που πρέπει να 
περιλαμβάνονται στις άδειες αλιείας 
(ΕΕ αριθ. L 341 της 31.12.93) 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1627/94 του 
Συμβουλίου της 27.6.94 για τη θέσπιση 
των ειδικών διατάξεων για τις ειδικές 
άδειες αλιείας (ΕΕ αριθ. L 171 της 
06.07.94) 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3317/94 του 
Συμβουλίου της 22 Δεκεμβρίου 1994 
σχετικά με τον καθορισμό των γενικών 
διατάξεων για τις άδειες αλιείας στα 
ύδατα τρίτης χώρας βάσει αλιευτικής 
συμφωνίας (ΕΕ αριθ. L 350 της 
31.12.94) - Καθυστερημένη έγκριση από το Συμβούλιο 
των μέσων όιατήρησης.Το Συμβούλιο 
υποχρεώθηκε να ακδώσει τρεις αποφάσεις σε ένα 
έτος για να επιτύχει ένα αποτέλεσμα. 
- Ίο Συμβούλιο ενέκρινε την πρόταση της 
Επιτροπής χωρίς τροποποιήσεις επί της ουσίας, 
γεγονός που καταδεικνύει ότι το Συμβούλιο 
χρειάζεται χρόνο για να εγκαταλείψει τους 
δισταγμούς του για τον καινοτόμο χαρακτήρα 
ορισμένων προτάσεων. 
1-3 Διαχείριση των 
αλιευτικών 
προσπαθειών 
1-4 Ευελιξία Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) 
του Συμβουλίου για τη 
θέσπιση των καθεστώτων 
πρόσβασης σε ορισμένες 
αλιευτικές ζώνες και 
αλιευτικούς πόρους της 
Κοινότητας (COM/94/308/F 
της 13.7.94). 
-1 Ιρόταση κανονισμού του 
Συμβουλίου για τη θέσπιση 
καθεστώτος διαχείρισης της 
αλιευτικής προσπάθειας που 
αφορά ορισμένες αλιευτικές 
ζώνες και ορισμένους 
αλιευτικούς πόρους της 
Κοινότητας (COM/95/237 
της 6ΐ|ς Απριλίου 1995). 
Πρόταση κανονισμού της 
8ης Δεκεμβρίου 1994 για την 
τροποποίηση των 
λεπτομερειών διαχείρισης 
των TAC κσι των 
ποσοστώσεων (COM (94) 
583 τελικό της 8.12.94) - Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 685/95 του 
Συμβουλίου της 27.3.95 για τη 
διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας 
όσον αφορά ορισμένες αλιευτικές ζώνες 
και αλιευτικούς πόρους της Κοινότητας 
(ΕΕ αριθ. L 71 της 31.03.95, σελ. 5) 
- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2027/95 του 
Συμβουλίου της 15ης Ιουνίου 1995 για 
τη θέσπιση καθεστώτος διαχείρισης τ7|ς 
αλιευτικής προσπάθειας που αφορά 
ορισμένες αλιευτικές ζώνες και πόρους 
της Κοινότητας (ΕΕ L 199 της 
24.08.95, σελ. 1). 
Το Συμβούλιο ενέκρινε τον κανονισμό 
για την τροποποίηση των λεπτομερειών 
ετησίας διαχείρισης των TAC και των 
ποσοτώσεων στις 22 Απριλίου 1996 
(δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί στην Eli). ! 
- To Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση της | 
Επιτροπής η οποία βασιζόταν στις τυπικές 
πλοιοημέρες (ΤΙIII) και διετύπωσε συμβιβαστική 
λύση βασισμένη στις ημέρες ανά ζιυνες ι\ οποία 
πολλλαπλάσιάζει την ισχύ που εκφράζεται σε 
kW για τον υπολογισμό των αλιευτικών 
προσπαθειών. 
- Χρειάσθηκαν δύο έτ7] και δύο κανονισμοί για 
να θεσπίσει το Συμβούλιο ένα καθεστώς 
αλιευτικής προσπάθειας. Η τελική απόφαση 
προσομοιάζει με την αρχική πρόταση της 
Επιτροπής ως προς την ουσία και διαφέρει ως 
προς τον τύπο . 
- Το Συμβούλιο αποιμάαιοε μείωση του βαθμού 
ευελιξίας μεταξύ δύο διαδοχικών ετών. 
- Οι κυρώσεις που προτείνονται από την 
Επιτροπή περιορίστηκαν από το Συμβούλιο. -
- Το Συμβούλιο θα χρειαθεί δύο σχεδόν έτη για 
να προβεί στις τεχνικές αναπροσαρμογές και να 
υπερβεί τις ανησυχίες που του δημιουργεί ο 
καινοτόμος χαρακτήρας της πρότασης της 
Επιτροπής 
Ο 
1-5 Στόχος και 
στρατηγική 
διαχείρίσης ΤΙρόταση κανον ισμοϋ του 
Συμβουλίου της 15τ?ς 
Δεκεμβρίου 1993 περί 
καθορισμοϋ των στόχων 
και των στρατηγικών 
διαχείρίσης για 
ορισμένες ομάδες 
ιχθυαποθεμάτων για την 
περίοδο 1994 εως 
1997(COM)(93) 633 
τελικό της 15.12.93) Επανεξέταση μετά την έκδοση του 
κανονισμοϋ για την ευελιξία Καθυστέρηση που υπερβαίνε ι τα δϋο 
έτη κατά τη θέσπιση των κανόνων που 
πρόκειται να δ ι ευκολύνουν τη διαχείριση 
των αλιευτικών δραστηριτήτων με το 
σχεδιασμό των εν λόγω δραστηριοτήτων 
Το Συμβούλιο απέρριψε την πρόταση 
προβάλλοντας αντιρρήσεις σε 
λεπτομέρειες που δεν θίγουν την ουσία. 
1-6 Παρασυρόμενα 
απλάδι α 
-Ρ* ΤΙρόταση κανον ισμοϋ της 
8.04.94 σχετικά με τη 
χρησιμοποίηση των 
μεγάλων παρασυρόμενων 
απλαδιών στο πλαίσιο 
της κοινής αλιευτικής 
πολιτικής (COM/94/131 
τελικό της 8.04.94) Βρίσκεται πάντα ενώπιον του 
Συμβουλίου ΤΙρόταση που υποβλήθηκε κατόπιν αιτήσεως 
του Συμβουλίου 
1-7 Μεσόγειος της ΤΙρόταση κανον ισμου 
12.11.93 για την 
εφαρμογή ορισμένων 
τεχνικών μέτρων 
διατήρησης των 
αλιευτικών πόρων στη 
Μεσόγειο (COM(93) 306 
της 12.11.93, σελ. 
10). Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1626/94 
του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 
1994 για την εφαρμογή 
ορισμένων τεχνικών μέτρων 
διατήρησης των αλιευτικών πόρων 
στη Μεσόγειο (ΕΕ L 171 της 
6.7.94, σελ. 1). Σε σχέση με την πρόταση της Επιτροπής 
το Συμβούλιο κατέστησε ορισμένες 
διατάξεις περισσότερο ευέλικτες 
θεσπίζοντας χρον ικές παρεκκλίσεις {που 
εκτείνονται ορισμένες φορές έως το 
έτος 2002). 
II. Αναδιάρθρωση του 
τομέα τιις αλιείας - Πρόταση αποφάσεως του 
Συμβουλίου της 9.11.93 
σχετικά με τους στόχους και 
τις ρυθμίσεις που 
αποσκοπούν στην επίτευξη 
διαρκούς ισορροπίας μεταξύ 
των αλιευτικών πόρων και 
της εκμετάλλευσης αυτών 
(COM/93/544 τελικό της 
9.11.93). Απόφαση 94/15/ΕΚ του Συμβουλίου της 
20.12.93 σχετικά με τους στόχους και 
τις ρυθμίσεις που αποσκοπούν στην 
επίτευξη διαρκούς ισορροπίας μεταξύ 
των αλιευτικών πύρων και της 
εκμετάλλευσης αυτών (ΕΕ L 10 της 
14.1.1994). Οι μειώσεις τη δυναμικότητας που προβλέπονται 
στην αρχική πρόταση της Επιτροπής έχουν 
αμβλυνθεί κατά 40% από το Συμβούλιο 
ΙΙροτ. 
Επιτροπής. 
- Για τα βενθο- - 30% 
πελαγικά αποθέματα 
- Για τα βενθι- - 20% 
κά αποθέματα 
- Για τα πελα- - 0% 
γικά αποθέματα Αποφ. 
Συμβουλίου 
- 20% 
- 15% 
-0% 
£ 
ΙΙΙ.ΟΈλεγγος 
111.1- 0 Έλεγχος της 
ΚΑΠ 
111.2-' Ελεγχος των 
αλιευτικών 
προσπαθειών Πρόταση κανονισμού του 
Συμβουλίου της 29.10.92 για 
τη θέσπιση συτήματος 
ελέγχου της κοινής 
αλιευτικής πολιτικής 
(COM/92/392 τελικό της 
29.10.92). 
Πρόταση κανονισμού του 
Συμβουλίου της 13.7.94 που 
τροποποιεί τον κανονισμό 
(ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 για τη 
θέσπιση συτήματος ελέγχου 
της κοινής αλιευτικής 
πολιτικής (COM(94) 309 
τελικό της 13.7.94) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του 
Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1993 
για τη θέσπιση συτήματος ελέγχου της 
κοινής αλιευτικής πολιτικής(ΕΕ αριθ. L 
261 της 20.10.93) 
Το Συμβούλιο απέρριψε αυτήν την 
πρόταση. Το Συμβούλιο αποφάσισε 
- να μεταθέσει για την 1.1.96 και στη συνέχεια 
για την 1.7.96 την απόφαση του για την θέσπιση 
συστήματος διαρκούς εντοπισμού με δορυφόρο 
- να εγκρίνει μεταγνέστερα τον κατάλογο των 
ειδών που πρέπει να εγγράφονται στο 
ημερολόγιο σκάφους 
- να μεταθέσει για την 1.1.99 την εφαρμογή 
ορισμένων διατάξεων σχετικά με τις ενέργειες 
αλιείας στη Μεσόγειο 
- να απορρίψει την πρόταση της Επιτροπής 
σχετικά με την αναστολή, τη μείωση της 
χρηματοδοτικής συνδρομής της Κοινότητας σε 
περίπτωση μη τήρησης του κανονισμού για τον 
έλεγχο 
- Στη συμβιβαστική του λύση του Δεκεμβρίου 
1994 που απέκτησε συγκεκριμένη μορφή με τον 
κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 685/95 της 27.03.95 το 
Συμβούλιο καθόρισε εκ νέου το περιεχόμενο του 
ειμαρμοστέου συστήματος ελέγχου 
υ3 
Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) 
του Συμβουλίου της 12.6.95 
που τροποποιεί τυν 
κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ.2847/93 για τη θέσπιση 
συστήματος ελέγχου της 
κοινής αλιευτικής πολιτικής 
(C'OM/95/256 τελικό της 
12.6.95). Κανονισμός (ΕΚ) της 2870/95 του 
Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 1995 
που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. 2847/93 για τη θέσπιση 
συστήματος ελέγχου της κοινής 
αλιευτικής πολιτικής (ΕΕ L 301 της 
14.12.95, σελ. 1). Το Συμβούλιο επεξέτεινε το σύστημα 
διερεύνησης (hail system) σε όλους τους τύπους 
αλιείας, ενώ στην πρόταση της Επιτροπής το 
hail system που εφαρμόζεται στην Ιρλαδική 
Θάλασσα και στα υπόλοιπα καθορίζεται από το 
Συμβούλιο σε συνάρτηση με τον τύπο αλιείας. 
Θέσπισε ομοίως για το 1998 την ατομική 
ανακοίνωση των αλιευμάτων ανά σκάφος, 
γεγονός που δεν προβλεπόταν στην πρόταση. 
Παραλλήλως το Συμβούλιο αποφάσισε να 
μεταθέσει για τις 30 Ιουνίου 1997 την απόφαση 
του σχετικά με το ολοκληρωμένο σύστημα 
διαχείρισης των δεδομένων (δίκτυα). 
Εξ άλλου κατέστησε περισσότερο ευέλικτη την 
εφαρμογή του hail system θεσπίζοντας 
παερκκλίσεις για ορισμένους τύπους στόλου, 
γεγονός που περιπλέκει την εφαρμογή του hail 
system και συνεπάγεται έξοδα. 
^ 
ISSN 0254-1483 
COM(96) 363 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-364-GR-C 
ISBN 92-78-07170-6 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
\b