Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα «Η παγκόσμια πρόκληση του διεθνούς εμπορίου: Μια στρατηγική πρόσβασης στην αγορά για την Ευρωπαϊκή Ένωση»

(97/C 116/03)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη: «την Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με θέμα - Η παγκόσμια πρόκληση του διεθνούς εμπορίου: Μια στρατηγική πρόσβασης στην αγορά για την Ευρωπαϊκή Ένωση» (έγγρ. COM(96) 53 τελικό) 7

έχοντας υπόψη: την απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής της 11ης Μαρτίου 1996, να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για το θέμα αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 189 Γ, πρώτο εδάφιο της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως 7

έχοντας υπόψη: την απόφαση της 12ης Ιουνίου 1996 να ανατεθεί η προετοιμασία της γνωμοδότησης αυτής στην επιτροπή 1, περιφερειακή ανάπτυξη, οικονομική ανάπτυξη, τοπικά και περιφερειακά οικονομικά 7

έχοντας υπόψη: το σχέδιο γνωμοδότησης (CDR 353/96 rev.) που υιοθέτησε η επιτροπή 1, στις 22 Νοεμβρίου 1996 (εισηγητής ο κ. Tindemans) 7

υιοθέτησε κατά τη 16η σύνοδο ολομέλειας της 15ης και 16ης Ιανουαρίου 1997 (συνεδρίαση της 15ης Ιανουαρίου) την παρούσα γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Κατά τη χάραξη της ευρωπαϊκής πολιτικής για την ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου, οι συνέπειες και οι επιπτώσεις που έχει η διεθνής εμπορική πολιτική στις περιφέρειες λήφθηκαν ελάχιστα υπόψη.

1.2. Στην Ένωση επικρατεί ανοικτή οικονομία όπου το μεγαλύτερο μέρος των θέσεων απασχόλησης εξαρτώνται άμεσα, και ακόμα περισσότερο έμμεσα, από τις εξαγωγές. Συνεπώς, εκατομμύρια θέσεις απασχόλησης εξαρτώνται άμεσα από τις ξένες επενδύσεις.

1.3. Πράγματι, μετά από την εφαρμογή της πρώτης οδηγίας σχετικά με την εσωτερική αγορά, οι περιφερειακές και κοινωνικές διαφορές οξύνθηκαν, ενώ συγχρόνως αυξήθηκε η πίεση όσον αφορά τους όρους εργασίας και την αγορά εργασίας (βλέπε: έκθεση της Επιτροπής των Περιφερειών, σχετικά με την πολιτική συνοχής).

1.4. Κατά το διάστημα που διανύθηκε από το 1966-1988, σε πολλές φτωχές περιοχές δεν σημειώθηκε καμία οικονομική πρόοδος, ενώ, σε ορισμένες η κατάσταση επιδεινώθηκε. Οι κοινωνικές διαφορές μεταξύ ανεπτυγμένων περιοχών και περιοχών που σημειώνουν καθυστέρηση έχουν αυξηθεί σημαντικά.

1.5. Στη Λευκή Βίβλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την ευρωπαϊκή κοινωνική πολιτική διαπιστώνονται τα εξής: «ποτέ άλλοτε ο οικονομικός και κοινωνικός ιστός των κρατών μελών δεν υπέστη τόσο μεγάλη πίεση όσο σήμερα 7 οι αιτίες του φαινομένου αυτού είναι η διεθνοποίηση του εμπορίου και της παραγωγής, οι συνέπειες που έχουν οι νέες τεχνολογίες για την απασχόληση, την κοινωνία και τους πολίτες, η γήρανση του πληθυσμού και τα ακόμη υψηλά ποσοστά ανεργίας».

1.6. Για τους λόγους αυτούς η Επιτροπή των Περιφερειών θεώρησε σκόπιμο να μην περιορισθεί στο εμπόριο αυτό καθ'αυτό, αλλά να διατυπώσει το θέμα της γνωμοδότησης αυτής με ευρύτερο τρόπο.

2. Γενικές παρατηρήσεις

Οι επιπτώσεις ενός ανοικτού διεθνούς συστήματος εμπορικών συναλλαγών, που χαρακτηρίζεται από όξυνση του ανταγωνισμού, για τις περιφέρειες και τον πληθυσμό τους

2.1. Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι είναι αναγκαίο να υπάρξει μια στρατηγική πρόσβασης στην αγορά επειδή η ευμάρεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το εξωτερικό εμπόριο και τις επενδύσεις. Το άνοιγμα της παγκόσμιας αγοράς θα έχει ως αποτέλεσμα να διευρυνθεί το φάσμα της προσφοράς προς τους καταναλωτές αλλά θα συντελέσει συγχρόνως στην όξυνση του ανταγωνισμού μέσω των εισαγωγών στην κοινοτική αγορά. Το φαινόμενο αυτό θα πρέπει να εξεταστεί από μια ευρύτερη οπτική γωνία επειδή, στην περίπτωση της διεθνοποίησης, η μεταφορά δραστηριοτήτων με βάση τα συγκριτικά πλεονέκτημα και το ελεύθερο εμπόριο, μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα να επανέλθουν διάφορες δραστηριότητες στην Ευρώπη, πράγμα το οποίο θα επιδράσει θετικά στο εμπόριο και την απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2.2. Κατά την εξέταση του ερωτήματος σχετικά με την παροχή προστασίας ή ενισχύσεων εκ μέρους του δημοσίου, τονίζεται ότι μια πολιτική που προσανατολίζεται προς τις εξαγωγές προσφέρει μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης. Οι εξαγωγές στη διεθνή αγορά αντιστοιχούν στο ένα πέμπτο του εμπορίου. Οι άμεσες ευρωπαϊκές επενδύσεις σε τρίτες χώρες αντιστοιχούν σε περισσότερο από ένα τρίτο των άμεσων εξωτερικών επενδύσεων σε όλον το κόσμο. Το αντίστοιχο ποσό στην Ευρώπη αντιστοιχεί σε 460 δισεκατομμύρια δολάρια.

2.3. Από τις επενδύσεις αυτές εξαρτώνται εκατομμύρια θέσεις απασχόλησης. Πρέπει να καταβληθούν προσπάθειες, ώστε να βελτιωθεί η πρόσβαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην αγορά τρίτων χωρών και να επιτευχθεί ένα μεγαλύτερο σταδιακό άνοιγμα της αγοράς της.

2.4. Για το σκοπό αυτό, η παροχή ενεργούς υποστήριξης στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, οι οποίες πρέπει να είναι σε θέση να συμμετέχουν στο διεθνή ανταγωνισμό χωρίς να προσκρούουν σε εμπόδια, έχει καθοριστική σημασία. Οι συναλλαγές με εμπορεύματα και υπηρεσίες συνοδεύονται ολοένα και περισσότερο από δραστηριότητες επενδύσεων και δικτύωσης μεταξύ εταιρειών.

2.5. Η διεθνής βιομηχανική συνεργασία οδηγεί σε ολοένα και περισσότερες περιπτώσεις σε στρατηγικές συμμαχίες και στην αυξανόμενη φιλελευθεροποίηση της κυκλοφορίας εμπορευμάτων, υπηρεσιών, κεφαλαίων και προσώπων. Η δημιουργία ενός ευνοϊκού περιβάλλοντος για την άριστη αξιοποίηση των τοπικών πλεονεκτημάτων αποτελεί στόχο της Επιτροπής.

2.6. Οι επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να εξασφαλίσουν την παρουσία τους σε αγορές τρίτων χωρών και το μελλοντικό τους μερίδιο σ'αυτές.

2.7. Η ενιαία αγορά δημιουργεί λιγότερα προβλήματα από την άποψη της οικονομικής ολοκλήρωσης και των διαρθρωτικών προσαρμογών, επειδή απώτερος σκοπός της είναι η δημιουργία ισόρροπων συνθηκών για όλες τις επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.8. Για το λόγο αυτό, τα οφέλη που θα προκύψουν για τους ανταγωνιστές από το εξωτερικό, πρέπει να συμβαδίσουν με την εξασφάλιση δυνατοτήτων για τις επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις αγορές τρίτων χωρών. Στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, ο ρόλος της Επιτροπής πρέπει να επανεξεταστεί. Οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις συναντούν στο εξωτερικό πληθώρα εμποδίων. Κατά συνέπεια, η Κοινότητα πρέπει να προσπαθήσει να επιτύχει μια καλύτερη πρόσβαση στις αγορές τρίτων χωρών, παράλληλα με το συνεχιζόμενο προοδευτικό άνοιγμα της δικής της αγοράς.

2.9. Όσον αφορά τις χώρες της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης, η βελτιωμένη πρόσβαση στην αγορά πρέπει να επιτευχθεί με την υλοποίηση των ευρωπαϊκών συμφωνιών, με στόχο τη διευκόλυνση της προσχώρησης των χωρών αυτών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Όσον αφορά άλλες χώρες, όπως αυτές της ΚΑΚ, ο στόχος αυτός θα χρειασθεί να επιτευχθεί στο πλαίσιο της προσχώρησής τους στον ΠΟΕ. Στην περίπτωση άλλων περιοχών, μπορούν να διεξαχθούν διαπραγματεύσεις με στόχο την περαιτέρω μείωση των δασμών και την κατάργηση άλλων εμπορικών εμποδίων.

2.10. Για την επιτυχία της πολιτικής αυτής, ουσιαστική σημασία έχει η ενεργός υποστήριξη των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων. Η στρατηγική με στόχο τη βελτιωμένη πρόσβαση στην αγορά θα πρέπει να οδηγήσει σε αποδοτικότερες ενέργειες της Κοινότητας για να αποφέρει συγκεκριμένα οφέλη για την ευρωπαϊκή βιομηχανία και ιδιαιτέρως για τις μικρές και μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

2.11. Οι στόχοι μιας στρατηγικής της Επιτροπής για την πρόσβαση στην αγορά.

α. Οι εμπορικοί εταίροι της Κοινότητας πρέπει να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Λόγω της σημαντικής διεύρυνσης του πεδίου που καλύπτεται από τον ΠΟΕ, το θέμα αφορά επίσης την πνευματική ιδιοκτησία και τις υπηρεσίες.

β. Είναι αυτονόητο ότι και η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει, επίσης, να ανταποκριθεί απόλυτα στις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

γ. Πρέπει να αξιοποιηθούν πλήρως τα διαθέσιμα μέσα. Η Κοινότητα οφείλει, επίσης, να καταπολεμά και άλλους φραγμούς των οικονομικών ροών, είτε στο εμπόριο είτε στις επενδύσεις, οι οποίοι δεν συμπίπτουν με την παραδοσιακή έννοια των εμπορικών φραγμών (εθνική νομοθεσία περί επενδύσεων που εισάγει διακρίσεις, αδιαφανείς εμπορικές πρακτικές, άρνηση της πρόσβασης στις υποδομές διανομής κ.λπ.).

δ. Οι επιχειρήσεις πρέπει να γνωρίζουν τόσο τις δυνατότητες για την άσκηση πίεσης, προκειμένου να μειωθούν οι εμπορικοί φραγμοί, όσο και τα μέσα εμπορικής πολιτικής που μπορούν να προστατεύσουν την Κοινότητα από αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, όπως το ντάμπιγκ και οι επιδοτήσεις των εξαγωγών.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

Οι συνέπειες της προαναφερθείσας στρατηγικής σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Επιτροπής των Περιφερειών

3.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών επιθυμεί, για αυτό, να εκτιμήσει ποιες είναι, κατά τη γνώμη της οι επιπτώσεις της προαναφερθείσας στρατηγικής για τις περιφέρειες, τον πληθυσμό και τις επιχειρήσεις που δρουν σε αυτές με βάση:

- την ύπαρξη 18 εκατομμυρίων ανέργων στην Ευρωπαϊκή Ένωση 7

- μία κοινωνική διάρθρωση η οποία, σύμφωνα με τον κ. Santer έχει προσλάβει εκρηκτικές διαστάσεις 7

- τη θέση ότι η περαιτέρω προώθηση της λειτουργίας της αγοράς δεν αποτελεί πανάκεια για την αντιμετώπιση της υψηλής ανεργίας, με την οποία συμφωνεί ακόμη και ο ΟΟΣΑ.

3.2. Παραγωγή και κατανάλωση σε επίπεδο διεθνές και περιφερειακό

3.2.1. Είναι αμφισβητίσημο αν οι περιφέρειες είναι σε θέση να ανταποκριθούν στην πράξη στις απαιτήσεις των ελεύθερων συναλλαγών, σε διεθνές επίπεδο. Οι υποδομές των μεταφορών σε πυκνοκατοικημένες περιοχές υφίστανται σοβαρές πιέσεις. Η αύξηση της ροής των μεταφορών οφείλεται στην εντατικοποίηση των διεθνών συναλλαγών και έχει ορισμένες αρνητικές συνέπειες για το περιβάλλον (η αύξηση των μεταφορών συνεπάγεται αύξηση των οδικών ή των αεροπορικών μεταφορών, ανάπτυξη του οδικού δικτύου, αύξηση του αριθμού αεροδρομίων ή των πτήσεων, και συνεπώς αύξηση της ρύπανσης και της ηχορύπανσης).

3.2.2. Από την άλλη πλευρά, παρατηρείται ότι το άνοιγμα των συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης για προϊόντα από χώρες με χαμηλούς μισθούς, είχε σαν αποτέλεσμα την αυξανόμενη αποσύνθεση του οικονομικού ιστού των περιφερειών. Η πίεση που ασκεί ο ξένος ανταγωνισμός είναι μεγάλη. Διευθυντές επιχειρήσεων πιέζονται να μεταφέρουν μονάδες της παραγωγής σε χώρες με χαμηλούς μισθούς, προκειμένου να διασφαλισθεί η επιβίωση της επιχείρησης. Το φαινόμενο αυτό συνεπάγεται μεγάλες μετατοπίσεις θέσεων απασχόλησης εντός μιας πόλης ή μιας περιοχής. Οι συνέπειες για τον κοινωνικό ιστό μιας περιφέρειας είναι πολύ σοβαρές. Η ανεργία που πλήττει συγκεκριμένες ομάδες της κοινωνίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει λάβει πλέον διαρθρωτικό χαρακτήρα.

3.2.3. Κάθε προσπάθεια των περιφερειακών αρχών να κρατήσουν στην περιφέρειά τους μία βιομηχανική δραστηριότητα στα πλαίσια μιας ενεργούς πολιτικής για την απασχόληση αναχαιτίζεται από την κοινοτική νομοθεσία, η οποία απαγορεύει παρόμοιες ενισχύσεις. (Παράδειγμα η βιομηχανία της VW στο Sachsen). Ακόμα και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο φαίνεται να ανησυχεί σε αυξανόμενο βαθμό για τις επιπτώσεις που έχει η πολιτική για τις ελεύθερες συναλλαγές στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις, όπως φάνηκε κατά την συζήτηση που διεξήχθηκε στους κόλπους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την επιβολή πρόσθετων δασμών στις εισαγωγές υποδημάτων από ασιατικές χώρες. Επειδή είναι βέβαιο ότι ο ανταγωνισμός θα αυξηθεί μεσοπρόθεσμα στα πλαίσια μιας ανοικτής διεθνούς αγοράς, η Επιτροπή των Περιφερειών εκφράζει φόβους ότι η αναδιάρθρωση των επιχειρήσεων και επομένως η μετατόπιση θέσεων απασχόλησης εντός μιας περιοχής ή μεταξύ πλούσιων και φτωχών περιοχών της Ευρώπης, δεν πρόκειται να παύσουν στο άμεσο μέλλον.

3.2.4. Η Επιτροπή των Περιφερειών επιθυμεί επίσης να τονίσει ότι οι διεθνείς συναλλαγές, ως κλασική μορφή της διεθνοποίησης του εμπορίου, αυξάνονται από το 1950 σε ταχύτερο ρυθμό απ'ό,τι το παγκόσμιο ακαθάριστο κοινωνικό προϊόν. Κατά τα τελευταία έτη παρατηρείται επίσης μία μετατόπιση προς όφελος των αναπτυσσόμενων χωρών. Εν τέλει, η Ευρώπη δεν κατόρθωσε να διατηρήσει, στα πλαίσια του ανταγωνισμού με άλλες περιοχές της γης, τη σχετικά ισχυρή θέση της βιομηχανίας της. Συνεπώς, η Επιτροπή των Περιφερειών καταλήγει στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν λόγοι ανησυχίας όσον αφορά τη μελλοντική εξέλιξη.

3.2.5. Κρίνεται επίσης απαραίτητο να συνεχισθεί το άνοιγμα των αγορών προς τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, τόσο σε πολιτικό όσο και σε οικονομικό επίπεδο. Μέσω του ανοίγματος των αγορών, οι νέες αυτές δημοκρατίες θα πεισθούν ότι οι ανεπτυγμένες χώρες της Δύσης αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία στην ένταξή τους στη Δυτική Ευρώπη. Ασφαλώς, είναι απαραίτητο να ληφθούν κατά τη μεταβατική περίοδο μέτρα με τα οποία θα αποφευχθούν κοινωνικά προβλήματα.

3.2.6. Είναι, επίσης, απαραίτητο να εναρμονισθούν καλύτερα οι εμπορικές βιομηχανικές περιφερειακές πολιτικές, ώστε να μπορεί να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στις επιπτώσεις που προκαλούν όσο αφορά την απασχόληση και την κοινωνική σταθερότητα, λαμβανομένης συγχρόνως υπόψη της διεύρυνσης της Κοινότητας προς την Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη. Επιπλέον, κρίνεται αναγκαίο να ληφθεί σε μεγαλύτερο βαθμό υπόψη η σχέση μεταξύ της περιβαλλοντικής πολιτικής. Γι αυτό χρειάζεται εναρμόνιση των σχετικών πολιτικών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

3.2.7. Σε αυτό το πλαίσιο η Επιτροπή των Περιφερειών διαβλέπει τις ακόλουθες πιθανές μακροπρόθεσμες εξελίξεις:

- Θα ήταν ευκταίο να επαναφερθούν η παραγωγή και η κατανάλωση στο περιφερειακό επίπεδο. Κατά αυτόν τον τρόπο η μεταφορά των εμπορευμάτων θα πραγματοποιείται στα πλαίσια «περιφερειακών, εμπορικών συγκροτημάτων». Συνεπώς τα διάφορα εμπορεύματα θα παράγονται σε λογικές αποστάσεις και θα είναι προσιτά στον καταναλωτή (διευκρίνιση: με τη λέξη «περιφέρεια» νοείται η περιφέρεια σε παγμόσμιο επίπεδο: η Δυτική και η Ανατολική Ευρώπη αποτελούν μία περιφέρεια 7 η Ασία αποτελούν άλλη περιφέρεια κ.λπ.).

Ένας τρόπος προώθησης παρόμοιας εξέλιξης είναι, μεταξύ άλλων, η διεθνοποίηση του εξωτερικού κόστους μεταξύ των χωρών, καθώς και των ζημιών που προκαλούνται στο περιβάλλον.

- Οι γνώσεις και η τεχνογνωσία γενικά, θα πρέπει να ανταλλάσσονται και να διαπραγματεύνονται σε μεγάλη κλίμακα και σε διεθνές επίπεδο. Κατά αυτόν τον τρόπο καθίσταται δυνατή η εξαγωγή της πλέον προηγμένης τεχνογνωσίας χωρίς να ζημιώνονται το περιβάλλον ή η κατάσταση της απασχόλησης σε μία συγκεκριμένη περιφέρεια. Συγχρόνως, προσφέρεται σε μια άλλη περιφέρεια η δυνατότητα να αξιοποιήσει τη νέα αυτή τεχνογνωσία προκειμένου να αναπτύξει τη δική της οικονομία.

3.2.8. Βεβαίως, η Επιτροπή των Περιφερειών κατανοεί ότι μεσοπρόθεσμα είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη η διασφάλιση μιας σταθερής εξέλιξης του παγκόσμιου συστήματος συναλλαγών, η αναζωογόνηση των οικονομιών των φτωχών χωρών (π.χ. στην Αφρική) καθώς και η στήριξη της παγκόσμιας ειρήνης.

3.3. Το ισοζύγιο της περιφερειακής οικονομίας

3.3.1. Θα ήταν ευκταίο οι ελεύθερες συναλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο να συμβαδίζουν με την οικονομία περιφερειακού επιπέδου, στην οποία οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να συνεργαστούν εντός της συγκεκριμένης αυτής περιοχής με βάση μία μακροπρόθεσμη στρατηγική που προωθεί την απασχόληση και την καινοτομία και στήριζεται στις ανάγκες της συγκεκριμένης κοινωνίας.

3.3.2. Όπως έδειξαν σχετικές έρευνες (Porter) ιδιαίτερα σε μία παγκόσμια οικονομία έχει εξαιρετική σημασία, τα σύνολα αλληλεξαρτώμενων μονάδων παραγωγής να βρίσκονται σε μικρή γεωγραφική απόσταση. Ακόμα και στην εποχή της πληροφόρησης οι ειδικευμένοι συνεργάτες και τα εκτεταμένα δίκτυα προμηθευτικών βιομηχανιών κ.λπ. (το «διαμάντι» του ανταγωνισμού) αποδίδουν καλύτερα όταν βρίσκονται σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Συνεπώς, είναι ευνότητο ότι η περαιτέρω μετεγκατάσταση βιομηχανιών δεν μπορεί να θεωρηθεί απλά ως φυσιολογική απόρροια της μεταβατικής περιόδου προς μία οικονομία με εντονότερη αξιοποίηση της γνώσης.

3.3.3. Σε τελική ανάλυση, τόσο για λόγους που αφορούν την απασχόληση όσο το περιβάλλον και τις μεταφορές, δεν είναι ευκταίο να εξαρτάται η Ευρωπαϊκή Ένωση στο μέλλον από τις εισαγωγές πολλών διαφορετικών προϊόντων από άλλα μέρη της γης. Διότι κατά την τελευταία δεκαετία η μεγαλύτερη απώλεια θέσεων απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση σημειώθηκε στον τομέα της παραγωγής με αποτέλεσμα να προκληθεί ανεργία διαρθρωτικού χαρακτήρα. Η απώλεια θέσεων απασχόλησης στην παραγωγή, συνεπάγεται αυτομάτως την απώλεια θέσεων στον τομέα των εμπορικών υπηρεσιών, επειδή οι δύο αυτοί τομείς συνδέονται στενά μεταξύ τους.

3.3.4. Για το λόγο αυτό η ΕΤΠ θεωρεί ευκταίο να υιοθετηθεί μια μακροπρόθεσμη στρατηγική που μπορεί να χαρακτηρισθεί ως: «global approach on local level». Αυτό σημαίνει ότι κάθε περιοχή/county, ή κάθε κρατίδιο, όσον αφορά τη Γερμανία, θα πρέπει να συνεργασθεί με τις μεγάλες επιχειρήσεις ή τις πολυεθνικές εταιρείες που έχουν εγκατασταθεί στην περιοχή της και να τις ενθαρρύνει να υιοθετήσουν μια προνοητική προσέγγιση, προκειμένου να συμμετάσχουν δραστήρια στη διεθνή οικονομία μέσω μιας κοινής περιφερειακής στρατηγικής για τη διεθνοποίηση, καθώς και μέσω της διάθεσης των απαραίτητων υποδομών (επιστημονικά κέντρα, ιδρύματα επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, δυνατότητες οδικών, πλωτών και σιδηροδρομικών μεταφορών, τεχνολογίες πληροφόρησης κ.λπ.).

3.3.5. Στα πλαίσια παρόμοιας πολιτικής σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάθε περιοχή προβάλει τα ειδικά χαρακτηριστικά και πλεονεκτήματα που προσφέρει η οικονομία της. Αυτό σημαίνει, ενδεχομένως, ότι χρειάζεται μια ορισμένη αναδιάρθρωση της βιομηχανικής δραστηριότητας εντός της επικράτειας της Ευρώπης. Συγχρόνως οι περιφέρειες θα πρέπει να φροντίζουν για μια πολυδιάστατη βιομηχανική δραστηριότητα στο έδαφός τους ώστε να αποφευχθεί η εξάρτηση από έναν βιομηχανικό κλάδο.

3.3.6. Το σύνολο αυτών των προνοητικών ενεργειών σε περιφερειακό επίπεδο, συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας ισχυρής κοινής ευρωπαϊκής οικονομίας η οποία θα μπορεί να ανταγωνίζεται άλλες οικονομίες σε παγκόσμιο επίπεδο και η οποία διαθέτει εντός των συνόρων της όλες τις βασικές βιομηχανίες που χρειάζεται η Ευρώπη.

3.4. Απασχόληση/ανεργία

3.4.1. Η εμπορική πολιτική απαιτεί την αδιάλειπτη προσαρμογή των ευρωπαϊκών περιφερειών. Οι βιομηχανίες αντιμετωπίζουν αδιάλειπτο ανταγωνισμό. Το βιοτικό επίπεδο ανεβαίνει, αλλά συγχρόνως περιορίζονται η απασχόληση και η παραγωγικότητα. Οι περιφέρειες της Ευρώπης θα πρέπει να απαντήσουν στην πρόκληση αυτή συνοδεύοντας τον ενεργό πληθυσμό τους κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να αντισταθεί στον ανταγωνισμό από το εξωτερικό (έξω από τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης).

3.4.2. Οι περιφέρειες της Ευρώπης θα πρέπει να ενθαρρύνουν και να ενισχύσουν την τομεακή ειδίκευση των επιχειρήσεών τους με αποφασιστικότητα. Χρειάζεται να αναπτυχθούν εκπαιδευτικά προγράμματα, μέσω των οποίων οι εργαζόμενοι θα αποκτήσουν την υψηλή ειδίκευση που απαιτείται για την περιφερειακή οικονομία.

3.4.3. Επίσης, οι ευρωπαϊκές περιφέρειες δεν θα πρέπει να διστάσουν να απαιτήσουν την μετατόπιση ορισμένων βιομηχανικών δραστηριοτήτων από την περιφέρειά τους σε άλλες περιφέρειες της Ευρώπης. Σε αυτή την περίπτωση, χρειάζεται ένας νέος προσδιορισμός των πλεονεκτημάτων της οικονομίας της περιφέρειας καθώς και η αναδιάρθρωση της περιφέρειας αυτής.

3.4.4. Από την άλλη πλευρά, ορισμένες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζουν τις αντιφάσεις τις ευμάρειας. Δημόσιες υπηρεσίες υπονομεύονται, η εγκληματικότητα αυξάνεται, το δίκτυο των μεταφορών πάσχει από συμφόρηση, οι πόλεις υποβαθμίζονται και η ανεργία αυξάνεται. Συγχρόνως, οι Ευρωπαίοι καταναλωτές επωφελούνται από την μετατόπιση της παραγωγής προϊόντων προς χώρες με χαμηλούς μισθούς και την επανεισαγωγή τους, γιατί κατ'αυτόν τον τρόπο έχουν πρόσβαση σε φθηνότερα προϊόντα. Σύμφωνα με τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, πρέπει στα πλαίσια της ανάπτυξης του διεθνούς εμπορίου να ληφθούν οπωσδήποτε υπόψη οι συνέπειες που έχουν τα σχετικά μέτρα σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο έστω και βραχυπρόθεσμα, προκειμένου να είναι οι περιφέρειες σε θέση να προσαρμόσουν έγκαιρα τον προϋπολογισμό τους αλλά και την παραγωγή στις νέες ή μελλοντικές συνθήκες. Βραχυπρόθεσμα θα πρέπει να αναζητηθούν τρόποι με τους οποίους οι περιφέρειες της ΕΕ θα μπορούν, κατά τη μεταβατική περίοδο να προσαρμόσουν ευκολότερα την οικονομία τους στις νέες συνθήκες.

3.4.5. Επειδή η ευρωπαϊκή αγορά αποτελεί μια κορεσμένη αγορά, και το βιοτικό επίπεδο είναι υψηλό, θα πρέπει οι περιφερειακές και εθνικές αρχές να προετοιμάσουν τους πολίτες για μία Ευρώπη στην οποία θα δίδεται λιγότερη σημασία στην υλική ανάπτυξη και περισσότερη στην «αϋλη» ποιότητα ζωής (φροντίδα για την υγεία, εκπαίδευση, περιβάλλον). Αυτό σημαίνει ότι εφόσον οι πολίτες απαιτούν σε αυξανόμενο βαθμό καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, οι δημόσιες αρχές πρέπει να δημιουργήσουν θέσεις απασχόλησης στον τομέα των υπηρεσιών προκειμένου να ικανοποιηθούν οι ανάγκες που οι Ευρωπαίοι πολίτες θεωρούν απαραίτητες για την ύπαρξη καλύτερων όρων διαβίωσης. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι άνεργοι παλαιότερων επιχειρήσεων γίνονται εργαζόμενοι νέων υπηρεσιών, τις οποίες οι Ευρωπαίοι πολίτες θεωρούν απαραίτητες.

3.4.6. Προκειμένου να διευκολυνθεί η χρηματοδότηση παρόμοιων θέσεων απασχόλησης, η Επιτροπή των Περιφερειών προτείνει να ληφθούν μέτρα ευρωπαϊκής κλίμακας, με τα οποία θα επιτευχθεί η μετατόπιση της φορολογίας από τον τομέα της εργασίας στον τομέα του περιβάλλοντος, της κατανάλωσης (προστιθέμενη αξία) και του κεφαλαίου. Παρόμοιος στόχος μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της προσέγγισης του διεθνούς ανταγωνισμού στα πλαίσια της αγοράς. (Κατά την περίοδο από το 1991 έως το 1995 οι πενήντα μεγαλύτερες επιχειρήσεις των Κάτω Χωρών σημείωσαν ραγδαία αύξηση των κερδών τους ενώ κατά την ίδια περίοδο η απασχόληση αυξήθηκε κατά ένα ασήμαντο ποσοστό.)

3.4.7. Συγχρόνως, οι πολίτες θα πρέπει να κατανοήσουν σε μεγαλύτερο βαθμό ότι οι επιχειρήσεις που λειτουργούν στην ευρωπαϊκή αγορά έχουν απόλυτο δικαίωμα να επενδύσουν τα κέρδη που απόκτησαν μέσω της εργασίας των πολιτών αυτών εκτός Ευρώπης. Παρόμοια προσέγγιση αρμόζει στην επιδίωξη της σταδιακής εξισορρόπησης του βιωτικού επιπέδου στα διάφορα μέρη της γης, χωρίς την απώλεια της υποστήριξης των Ευρωπαίων πολιτών.

3.4.8. Κατά αυτόν τον τρόπο, οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και οι πολυεθνικές επιχειρήσεις της Ευρώπης, θα μπορούν να ιδρύουν νέες εγκαταστάσεις σε διεθνές επίπεδο και να δημιουργούν συγχρόνως θέσεις εργασίες σε περιφερειακό επίπεδο. Παρόμοια στρατηγική προϋποθέτει μία γερή βάση σε εθνικό επίπεδο με ικανοποιητικό επίπεδο τεχνογνωσίας στις ευρωπαϊκές περιφέρειες ώστε να καταστεί δυνατή η ενίσχυση των περιφερειών σε αυτό το παγκόσμιας εμβέλειας έργο τους.

3.4.9. Πιθανή μακροπρόθεσμη στρατηγική που προτείνει η Επιτροπή «μαζική μετάβαση στη μικρή κλίμακα»

- τομεακή ειδίκευση της βιομηχανίας σε περιφερειακό επίπεδο,

- δημιουργία προϋποθέσεων στις περιφέρειες για νέα είδη επιχειρήσεων (υποδομές τηλεπικοινωνιών/τεχνογνωσίας κ.λπ.),

- περιφερειακά προγράμματα για τη μεταπήδηση εργαζομένων σε νέες θέσεις απασχόλησης με διεθνή ή περιφερειακό προσανατολισμό,

- ενεργοποίηση της τοπικής αυτονομίας για την παραγωγή περιφερειακών προϊόντων και την απορρόφηση εργαζομένων με μικρότερη κατάρτιση (μεταφορές, καταστήματα, φροντίδα των ηλικιωμένων, αναψυχή),

- εφαρμογή έργων υποδομής μεγάλης εμβέλειας μέσω δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων με σκοπό την ανάπτυξη της περιφερειακής οικονομία,

- ισορροπημένη κατανομή των δραστηριοτήτων εντός μιας περιφέρειας.

3.5. Χρηματοαγορές σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο

3.5.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών υπογραμμίζει τη σημασία που έχει η έναρξη της Ευρωπαϊκής Νομισματικής Ένωσης όπως αναφέρει εκτενέστατα στη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου 1996. Συγχρόνως διαπιστώνει ότι μακροπρόθεσμα, η διεθνοποίηση του εμπορίου θα έχει σαν αποτέλεσμα τη διεθνοποίηση των νομισμάτων. Το εμπόριο υπόκειται σήμερα τις συνέπειες των διακυμάνσεων του δολαρίου και συγχρόνως υπάρχουν φόβοι ότι θα ενταθεί ο ανταγωνισμός έναντι του γιέν.

3.5.2. Ωστόσο, η Επιτροπή των Περιφερειών συμφωνεί απόλυτα με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα πεδίο δραστηριοτήτων για τις διεθνείς επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο με ταυτόχρονη ελευθερία όσον αφορά τις επενδύσεις. Εμείς ως Ευρωπαίοι, πολίτες θα πρέπει να συμβιβαστούμε με την διαπίστωση ότι τα κέρδη που αποκτήθηκαν στα πλαίσια των περιφερειακών οικονομιών θα απορροφηθούν εν μέρει σε επενδύσεις που πραγματοποιούνται σε άλλα μέρη της γης. Η Επιτροπή των Περιφερειών πιστεύει, ωστόσο, ότι το φαινόμενο αυτό αποτελεί μέρος μιας φυσικής διεργασίας δηλαδή της εξίσωσης της κοινωνικής και οικονομικής εξέλιξης σε παγκόσμια κλίμακα.

3.5.3. Η οικονομική δραστηριότητα μετατοπίζεται σε αυξανόμενο βαθμό από τις συναλλαγές αγαθών προς άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό. Το έγγραφο της Επιτροπής ασχολείται αποκλειστικά με το εμπόριο, ενώ ο τομέας των άμεσων επενδύσεων δεν θίγεται σχεδόν καθόλου. Η Επιτροπή των Περιφερειών τονίζει ότι οι επενδύσεις στο εξωτερικό αποτελούν, κατά τη γνώμη της, το δυναμικότερο στοιχείο της παγκόσμιας οικονομίας κατά τα τελευταία έτη.

3.5.4. Η Επιτροπή των Περιφερειών επιθυμεί, επίσης, να τονίσει ότι κάθε βιομηχανική δραστηριότητα στηρίζεται σε ανθρώπινες σχέσεις, στις οποίες καθοριστικό ρόλο διαδραματίζουν η αμοιβαία εμπιστοσύνη και η αμφίδρομη δέσμευση. Επίσης, ουσιαστική σημασία έχουν σε αυτό το πλαίσιο η παρουσία και η προσωπική επαφή. Ένα από τα στοιχεία των περιφερειακών ασιατικών οικονομιών είναι η αγορά «δημοσίων» σχέσεων. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή των Περιφερειών κρίνει ιδιαίτερα σημαντικό και τονίζει ότι και στην Ευρώπη θα πρέπει να εφαρμοστεί μία αποκεντρωμένη δημόσια πολιτική και να δημιουργηθεί ένα σταθερό περιφερειακό σύστημα τραπεζών ώστε να ενισχυθεί η δραστηριότητα των επιχειρήσεων στις περιφέρειες. Η δημιουργία περιφερειακών χρηματιστηρίων θα μπορούσε συγχρόνως να διευκολύνει την πρόσβαση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων στις χρηματαπιστωτικές αγορές.

3.5.5. Ωστόσο, η διεθνοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών με ταυτόχρονη μεγιστοποίηση των κερδών των μετόχων, μπορεί να αποτελέσει ανασταλτικό παράγοντα για τις περιφερειακές επενδύσεις και την απασχόληση, κυρίως όταν πρόκειται για επενδύσεις που αφορούν καινοτόμες εξελίξεις με μεγάλους κινδύνους. Διότι οι επενδύσεις αυτές αποδίδουν χαμηλότερα κέρδη για τους μετόχους. Για το λόγο, αυτό η Επιτροπή των Περιφερειών θεωρεί απαραίτητο να διασφαλισθεί το δικαίωμα διαθέσεως και μεθόδων διαπραγματεύσεων οι οποίες οδηγούν σε μία υπεύθυνη λειτουργία της αγοράς αξιογράφων προς όφελος της ευρωπαϊκής οικονομίας. Επίσης, χρειάζεται η χάραξη αποτελεσματικής πολιτικής, σχετικά με τα κεφάλαια κινδύνων.

3.5.6. Η σχετική φιλευθεροποίηση του εμπορίου πρέπει να συμβιβάζεται με την κοινωνική σταθερότητα και την κοινωνική συνοχή.

3.5.7. Πιθανή μακροπρόθεσμη στρατηγική: «διεθνές σύστημα χρηματοδότησης για τις πολυεθνικές + από "τη μεγιστοποίηση του κέρδους στη βελτιστοποίηση του κερδους και τοπική χρηματοδότηση διεθνής δικτύωση"»

- δημιουργία ενός τραπεζικού συστήματος που είναι πλήρως προσαρμοσμένο στο επίπεδο των περιφερειών όπου δρουν επιχειρήσεις (ενδεχομένως συνοδεύομενο από περιφερειακά χρηματιστήρια) 7

- δημιουργία «διεθνούς συστήματος» για τις πολυεθνικές που δρουν σε διεθνές επίπεδο 7

- βελτιστοποίηση του κέρδους: τα κέρδη είναι απαραίτητα εν μέρει για την πραγματοποίηση μακροπρόθεσμων επενδύσεων και την εισαγωγή καινοτομιών σε διεθνές επίπεδο.

3.6. Διεθνής, εθνική και περιφερειακή διαχείριση της οικονομίας

3.6.1. Οι περιφέρειες αντιμετωπίζουν με έντονο τρόπο τόσο τις θετικές όσο και τις αρνητικές συνέπειες της διεθνοποίησης της οικονομίας. Η διεθνοποίηση του εμπορίου αφαίρεσε από τις περιφέρειες μία σειρά μέσων που είχαν στη διάθεσή τους. Η τεχνολογία της πληροφόρησης συνεπάγεται ότι κάθε άτομο μπορεί να επικοινωνεί, να πληρώνει και να αγοράζει προϊόντα σε παγκόσμιο επίπεδο. Η επιρροή των εθνικών αρχών στη διεθνοποίηση περιορίζεται σε αυξανόμενο βαθμό, επειδή, αφενός, τα γεωγραφικά σύνορα καταργήθηκαν και αφετέρου επειδή η ροή του χρήματος πραγματοποιείται σε παγκόσμια κλίμακα.

3.6.2. Συνεπώς, τίθεται το ερώτημα αν τα εθνικά κράτη είναι σε θέση να κάνουν τις δικές τους επιλογές, αφενός για την αντιμετώπιση του πληθωρισμού, αφετέρου για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης. Από τη στιγμή που οι σχετικές αγορές διευρύνονται συνεχώς και οι επιχειρήσεις συνάπτουν σε αυξανόμενο βαθμό συμφωνίες συνεργασίας σε διεθνές επίπεδο, τα μέσα της εθνικής πολιτικής ανταγωνισμού καθίστανται λίγοτερο αποτελεσματικά. Οι επιχειρήσεις προσπαθούν να συνάψουν συμφωνίες τιμών, να κατανέμουν μεταξύ τους την αγορά ή να προστατεύσουν τη θέση τους στην αγορά από πιθανούς ανταγωνιστές. Ωστόσο, είναι σαφές ότι τουλάχιστον οι μισές συγχωνεύσεις αποσκοπούν στη βελτίωση της θέσης των ενδιαφερόμενων επιχειρήσεων στην αγορά. Η οικονομική πολιτική απαλλάχθηκε από ένα σημαντικό καθήκον της: τον καθορισμό διεθνών κανόνων ανταγωνισμού για τη λειτουργία του παραδοσιακού εμπορικού συστήματος. Η διεθνής πολιτική ανταγωνισμού και η εμπορική πολιτική συνδέονται άμεσα, όπως αρμόζει, άλλωστε, σε ένα σταθερό ρυθμιστικό καθεστώς. Συγχρόνως, αυξάνεται ο ρόλος των περιφερειών δεδομένου ότι θα αποτελέσουν στο μέλλον εξαιρετικά ελκυστικούς οικονομικούς χώρους. Το φαινόμενο αυτό υπερβαίνει τα όρια των κρατών μελών. Συνεπώς, θα χρειαστεί, κατά τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, μία διαφορετική διάρθρωση και προσέγγιση της διαχείρισης και της στήριξης της οικονομίας στην Ευρώπη από τις κυβερνήσεις.

3.6.3. Για τους λόγους αυτούς η Επιτροπή των Περιφερειών τονίζει ότι είναι απαραίτητο να δημιουργηθεί ένα πρότυπο συνεργασίας το οποίο να προσφέρει στις κυβερνήσεις τη δυνατότητα συμμετοχής στην παγκόσμια οικονομία. Θα πρέπει να αναζητηθούν για το σκοπό αυτό δημιουργικές λύσεις, οι οποίες να συμβάλουν συγχρόνως και στην ανάπτυξη μιας περιφερειακής πολιτικής. Θα χρειαστεί, για παράδειγμα να ληφθούν φορολογικά μέτρα τα οποία θα προκαλέσουν σε περιφερειακό επίπεδο τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης στον τομέα των δημοσίων υπηρεσιών. Επίσης, είναι επειγόντως απαραίτητο να βελτιωθεί ο συντονισμός της βιομηχανικής με την χρηματοπιστωτική δραστηριότητα, στα πλαίσια μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής ευρωπαϊκού επιπέδου.

3.6.4. Η ΕΤΠ καλεί επειγόντως την Επιτροπή να καταρτίσει ένα πρόγραμμα ευρείας κλίμακας για την ενίσχυση των συμφωνιών joint ventures τις οποίες συνάπτουν επιχειρήσεις από διάφορες χώρες. Παρόμοιο πρόγραμμα μπορεί να αποτελέσει κατάλληλο μέσο για την κατάκτηση της αγοράς άλλων χωρών ενώ προσφέρει συγχρόνως πλεονεκτήματα για την παραγωγή, την απασχόληση, τις εισαγωγές και εξαγωγές χωρίς να δημιουργούνται εμπόδια λόγω των τιμών. Τα εμπόδια θα εξαλείφονται μάλλον από μόνα τους.

3.6.5. Άλλωστε, δεν πρέπει να λησμονείται το γεγονός ότι η ύπαρξη ισορροπημένης και ομοιόμορφης ευρωπαϊκής αγοράς αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ενίσχυση της θέσης της Ευρώπης στην παγκόσμια αγορά. Ωστόσο, η αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης τεχνικών προδιαγραφών δεν εφαρμόζεται, με αποτέλεσμα να επαναλαμβάνονται οι έρευνες και αξιολογήσεις σε κάθε κράτος μέλος. Αλλά και τα αποτελέσματα εθνικών ερευνών δεν αναγνωρίζονται πάντοτε.

4. Συμπέρασμα

4.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών υποστηρίζει σε γενικές γραμμές την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την παγκόσμια πρόκληση του διεθνούς εμπορίου: μία στρατηγική πρόσβασης στην αγορά για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ΕΤΠ έχει ωστόσο τη γνώμη ότι:

α. κάθε περιοχή θα πρέπει να αντιμετωπίζει αδιάλλειπτα την αναδιάρθρωση της οικονομίας της 7

β. η διεθνοποίηση της τεχνογνωσίας και των χρηματοαγορών θα μπορούσε να συμβάλει στην ανάπτυξη και την επέκταση των δραστηριοτήτων διαφόρων επιχειρήσεων καθώς και στην ανάπτυξη της απασχόλησης στον τομέα των υπηρεσιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση 7

γ. η προώθηση της παραγωγής προϊόντων και μεταφορών σε περιφερειακό επίπεδο θα μπορούσε να συμβάλει αφενός στη μείωση των προβλημάτων που υφίστανται στον χώρο των μεταφορών και του περιβάλλοντος και, αφετέρου, στην αύξηση της απασχόλησης στον τομέα της παραγωγής στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ιδιαίτερα όσον αφορά πρόσωπα με χαμηλή κατάρτιση). Αυτό θα συμβάλει, επίσης, στην παραγωγή προϊόντων που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των καταναλωτών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο 7

δ. είναι επειγόντως απαραίτητο να εναρμονίσει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή την εμπορική, τη βιομηχανική, την περιφερειακή και την κοινωνική πολιτική 7

ε. θα πρέπει να καταβληθούν αδιάλειπτα προσπάθειες για το άνοιγμα των αγορών των χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης 7 στη συνέχεια θα ήταν σκόπιμο να στραφεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και προς άλλες χώρες, οι οποίες προσφέρουν ενδιαφέρουσες δυνατότητες για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις 7

στ. κάθε περιφέρεια θα πρέπει να επιλέξει μια προνοητική προσέγγιση, προκειμένου να συμμετάσχει στη διεθνή οικονομία 7

ζ. θα πρέπει η Ευρώπη να αναζητήσει ένα μέσο αντιμετώπισης των αντιφάσεων που συνοδεύουν την ευμάρεια (έντονη ανεργία, μόλυνση του περιβάλλοντος, εγκληματικότητα) και ότι θα πρέπει να βρεθούν τα απαραίτητα οικονομικά μέσα, μέσω της μετατόπισης της φορολογίας από τον τομέα της εργασίας προς τον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, της κατανάλωσης (προστιθέμενη αξία) καθώς και του κεφαλαίου 7

η. σήμερα είναι πλέον απαράδεκτο να παρατηρείται ότι ενώ κατά τα τέσσερα τελευταία έτη τα κέρδη των επιχειρήσεων σημείωσαν αλματώδη αύξηση, η απασχόληση στις ίδιες επιχειρήσεις δεν αυξήθηκε παρά κατά ένα ασήμαντο ποσοστό 7

θ. στην Ευρώπη θα πρέπει πλέον να εγκαταληφθεί η μεγιστοποίηση του κέρδους υπέρ της βελτιστοποίησης του κέρδους: τα κέρδη αυτά θα πρέπει εν μέρει να χρησιμοποιηθούν για μακροπρόθεσμες επενδύσεις και καινοτομίες τόσο σε διεθνές όσο και σε τοπικό επίπεδο 7

ι. χρειάζεται η βελτίωση του συντονισμού της βιομηχανικής με την χρηματοπιστωτική δραστηριότητα στα πλαίσια μιας μακροπρόθεσμης στρατηγικής ευρωπαϊκού επιπέδου. Για το σκοπό αυτό είναι απολύτως αναγκαίο να αναζωογονηθεί η διεθνής συνεργασία, όχι μόνο σε βιομηχανικό αλλά και σε οικονομικό επίπεδο γενικά 7

ια. χρειάζεται η δημιουργία δικτύων μεταξύ κρατών, περιφερειών και τοπικών αρχών που διαθέτουν δημοκρατική νομιμότητα και το οποίο είναι απαραίτητο για την παρακολούθηση και διαχείριση της οικονομίας εκ μέρους των αρχών 7

ιβ. αυτό θα οδηγήσει, σε τελική ανάλυση, σε ένα πρότυπο στα πλαίσια του οποίου η διεθνοποίηση του εμπορίου και της οικονομίας θα συμβαδίζει με την ανάπτυξη μιας γενικότερης στρατηγικής σε τοπικό επίπεδο.

Βρυξέλλες, 15 Ιανουαρίου 1997.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Pasqual MARAGALL i MIRA