[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 7.10.2005

COM(2005) 133 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Επιτάχυνση της προόδου που σημειώνεται όσον αφορά την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας - Χρηματοδότηση της ανάπτυξης και αποτελεσματικότητα της βοήθειας

{SEC(2005) 453}{SEC(2005) 454}

ΣΥΝΟΨΗ

Με την ευκαιρία της συνεδρίασης υψηλού επιπέδου των Ηνωμένων Εθνών, κατά την οποία θα εξεταστεί ιδίως η πρόοδος που έχει σημειωθεί όσον αφορά τη διακήρυξη της χιλιετίας, καθώς και τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας (ΑΣΧ), θα διεξαχθεί ειδική συνεδρίαση που θα είναι αφιερωμένη στη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, η προετοιμασία της οποίας θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο του διαλόγου υψηλού επιπέδου που διεξάγεται στα Ηνωμένα Έθνη σχετικά με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης. Τα στοιχεία αυτά λήφθηκαν υπόψη κατά τη διατύπωση των ειδικών ερωτημάτων που περιλαμβάνει σχετικά με το θέμα αυτό το ετήσιο ερωτηματολόγιο για την παρακολούθηση της συμμόρφωσης, το οποίο υποβλήθηκε στα κράτη μέλη τον Οκτώβριο 2004.

Βάσει των απαντήσεων των κρατών μελών, η Επιτροπή: (1) περιγράφει την πορεία της υλοποίησης των δεσμεύσεων της Βαρκελώνης, τις οποίες ανέλαβε η ΕΕ στο πλαίσιο της διάσκεψης του Μοντερέι για τη χρηματοδότηση κατά το 2002, (2) αξιολογεί ποιες από τις δεσμεύσεις αυτές πρέπει να ανανεωθούν (επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (ΕΑνΒ), καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης, ελάφρυνση του χρέους) και σε ποιους τομείς η επιτευχθείσα πρόοδος στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε διεθνή κλίμακα δικαιολογεί επανεξέταση των δεσμεύσεων αυτών (συντονισμός, παγκόσμια δημόσια αγαθά (ΠΔΑ)) και (3) διατυπώνει συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάληψη νέων δεσμεύσεων από την ΕΕ.

Οι αρχικές δεσμεύσεις όσον αφορά τον όγκο της ΕΑνΒ, το συντονισμό των πολιτικών και την εναρμόνιση των διαδικασιών, την αποσύνδεση της βοήθειας, τη βοήθεια που συνδέεται με το εμπόριο και την ελάφρυνση του χρέους αναμένεται ότι θα επιτευχθούν το 2006 και, ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να εξεταστεί η δυνατότητα ανάληψης νέων συγκεκριμένων δεσμεύσεων για την επόμενη περίοδο. Η τρέχουσα κατάσταση των εργασιών όσον αφορά τα ΠΔΑ και τις καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης δικαιολογούν την εξέταση του ενδεχόμενου ανάληψης πιο συγκεκριμένων υποχρεώσεων. Εντούτοις, λαμβανομένης υπόψη της πορείας των συζητήσεων όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, είναι μάλλον απίθανο να επιτευχθούν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα μέχρι το 2006.

Η παρούσα ανακοίνωση περιγράφει τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε ενδεχομένως να τεθεί ένας νέος ενδιάμεσος στόχος όσον αφορά την αύξηση του όγκου της ΕΑνΒ στην ΕΕ μέχρι το 2010 καθώς και ο στόχος του ΟΗΕ για ΕΑνΒ ύψους 0,7% του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος (ΑΕΕ) μέχρι το 2015. Προτείνει νέους μηχανισμούς παροχής βοήθειας, καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης, καθώς και τρόπους για την επίλυση, πέραν της πρωτοβουλίας για τις ΥΦΧ, των προβλημάτων σχετικά με το χρέος που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι χώρες με χαμηλά εισοδήματα. Σχετικά με τα ΠΔΑ, η ανακοίνωση προτείνει τον επανακαθορισμό της δέσμευσης της ΕΕ. Όσον αφορά τον συντονισμό και την εναρμόνιση, η κύρια πρόκληση συνίσταται στην υλοποίηση, με αξιόπιστο τρόπο, του κοινοτικού πλαισίου που θεσπίστηκε πρόσφατα και των αποτελεσμάτων του πρόσφατου φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, αφενός, και στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για τη διασφάλιση της συμπληρωματικότητας κατά την παράδοση της βοήθειας, αφετέρου. Η ανάληψη δέσμευσης όσον αφορά τη μεταρρύθμιση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος απαιτείται να ενισχυθεί.

1. Ιστορικό: Η Συναίνεση Του Μοντερεϊ, Η Συνεισφορα Της Εε Και Η Μελλοντικη Πορεια

Η διάσκεψη για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μοντερέι, αφορούσε δύο θέματα: τα απαιτούμενα «μέσα» (χρηματοδότηση) και τους αποτελεσματικότερους «τρόπους» (αποτελεσματικότητα της βοήθειας) για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων που έχουν συμφωνηθεί διεθνώς καθώς και των στόχων της διακήρυξης της χιλιετίας. Πρόκειται για δύο αλληλοενισχυόμενους στόχους και θα πρέπει να επιτυγχάνεται πρόοδος και για τους δύο. Η ΕΕ συνέβαλε στην θετική έκβαση της διάσκεψης του Μοντερέι, μέσω των «δεσμεύσεων της Βαρκελώνης»[1], οι οποίες αφορούν κυρίως:

- Δεσμεύσεις για τον όγκο και τις πηγές της ΕΑνΒ - αύξηση του όγκου της ΕΑνΒ, καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης, πρωτοβουλίες όσον αφορά τα ΠΔΑ και ελάφρυνση του χρέους των υπερχρεωμένων φτωχών χωρών (ΥΦΧ).

- Δεσμεύσεις για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας - στενότερος συντονισμός των πολιτικών και εναρμόνιση των διαδικασιών, αποσύνδεση της βοήθειας, βοήθεια που συνδέεται με το εμπόριο, μεταρρύθμιση του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Το Συμβούλιο ανέθεσε στην Επιτροπή να παρακολουθεί την υλοποίηση των δεσμεύσεων. Η έκθεση του 2003 περιείχε πληροφορίες σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες για τον πρώτο διάλογο υψηλού επιπέδου των ΗΕ σχετικά με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης τον Οκτώβριο 2003[2]. Η έκθεση του 2004[3] αποτέλεσε τη βάση για την έκθεση της ΕΕ με τίτλο « Προώθηση του συντονισμού, της εναρμόνισης και της διαδικασίας ευθυγράμμισης: η συνεισφορά της ΕΕ », η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο τον Νοέμβριο 2004[4], και σημαντική συνεισφορά στο δεύτερο φόρουμ υψηλού επιπέδου στο Παρίσι, τον Μάρτιο 2005.

Μεταξύ των κυριοτέρων προκλήσεων για το φόρουμ υψηλού επιπέδου, στο οποίο αναμένεται ότι η συνεισφορά της ΕΕ θα είναι σημαντική, συγκαταλέγονται τα ακόλουθα: (i) το συνεχιζόμενο έλλειμμα χρηματοδότησης (ii) η αποτελεσματική χρησιμοποίηση της ΕΑνΒ και (iii) το συνεχιζόμενο βάρος του χρέους που δεν μπορούν να αντέξουν πολλές φτωχές χώρες.

Αναλυτική περιγραφή της προόδου που έχει σημειωθεί όσον αφορά την υλοποίηση των δεσμεύσεων της ΕΕ παρέχεται σε ξεχωριστό έγγραφο εργασίας[5].

2. Δεσμευση Για Την Αυξηση Των Χρηματοδοτικων Πορων Που Διατιθενται Για Την ΕΑνΒ

2.1. Επιδόσεις της ΕΕ κατά το 2003

Όσον αφορά τον λόγο ΕΑνΒ/ΑΕΕ, η δέσμευση της Βαρκελώνης καθορίζει στόχο τουλάχιστον 0,33% για κάθε κράτος μέλος, πράγμα που θα συμβάλει στην επίτευξη του συλλογικού στόχου της ΕΕ ύψους 0,39% μέχρι το 2006. Κατά το 2003, η ΕΕ πέτυχε μέσο όρο 0,34% ΕΑνΒ/ΑΕΕ. Το ποσοστό αυτό είναι υψηλότερο από το μέσο όρο των χωρών της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ (ΟΟΣΑ/ΕΑΒ, με εξαίρεση τη Νορβηγία και την Ελβετία). Δέκα κράτη μέλη πέτυχαν ή δεσμεύτηκαν να πετύχουν ποσοστό 0,7% ΕΑνΒ/ΑΕΕ. Η μείωση της ΕΑνΒ που παρατηρήθηκε κατά το 2003 στην Αυστρία, τη Δανία, την Ιρλανδία, την Ισπανία, τη Σουηδία και την Ιταλία οφείλεται εν μέρει στις εξαιρετικές αυξήσεις της ΕΑνΒ κατά το 2002 χάρη στις ιδιαίτερες προσπάθειες που καταβλήθηκαν όσον αφορά την ελάφρυνση του χρέους.

Διάγραμμα 1: επίπεδα ΕΑνΒ της ΕΕ ανά κράτος μέλος κατά το 2003

[pic]

Πηγές: Ετησία έκθεση 2004, ΟΟΣΑ/ΕΑΒ, στατιστικά παραρτήματα.

Διάγραμμα 2: συνεισφορές ΕΑΒ/ΑΕΕ κατά το 2003: η ΕΕ σε σύγκριση με άλλα μέλη της ΕΑΒ

[pic]

Πηγές: Ετησία έκθεση 2004, ΟΟΣΑ/ΕΑΒ, στατιστικά παραρτήματα.

Όσον αφορά τον όγκο, η ΕΑνΒ αυξήθηκε κατά το 2003 σε 12 κράτη μέλη σε σύγκριση με το 2002[6]. Οι ροές ΕΑνΒ των 25 κρατών μελών της ΕΕ αυξήθηκαν από 28,4 δισ. ευρώ κατά το 2002 σε 33 δισ. ευρώ κατά το 2003, δηλαδή κατά 4,6 δισ. ευρώ ανά έτος. Η συλλογική συνεισφορά των νέων κρατών μελών αυξήθηκε κατά 53% σε πραγματικές τιμές.

Παρόλο που οι ροές ΕΑνΒ παρουσίασαν αύξηση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η αύξηση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό σε δράσεις ελάφρυνσης του χρέους, πράγμα που δεν είναι σύμφωνο με το πνεύμα της συναίνεσης του Μοντερέι, η οποία προβλέπει πως η πρωτοβουλία για τις ΥΦΧ πρέπει να χρηματοδοτηθεί εξ ολοκλήρου με πρόσθετους πόρους. Από την άποψη αυτή, θα πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά τα αποτελέσματα και ο αντίκτυπος των προσπαθειών για την ελάφρυνση του χρέους, όπως εκείνων για το Ιράκ, στις ροές της ΕΑνΒ. Επιπλέον, έχει μεγάλη σημασία να μην θιγούν η αξιοπιστία και η δυνατότητα μέτρησης των δεσμεύσεων που ανέλαβαν οι χορηγοί βοήθειας στο Μοντερέι από τις συζητήσεις σχετικά με τον καθορισμό της ΕΑνΒ.

Διάγραμμα 3: Ροές ΕΑνΒ της ΕΕ και ελάφρυνση του χρέους 2000-2003

[pic]

Πηγές: Ετησία έκθεση 2004, ΟΟΣΑ/ΕΑΒ, στατιστικά παραρτήματα.

2.2. Προοπτικές όσον αφορά την ΕΑνΒ για το 2006

Αν επιβεβαιωθούν οι δεσμεύσεις των κρατών μελών, η ΕΕ θα φθάσει συλλογικά σε επίπεδο ΕΑνΒ 0,42% του ΑΕΕ κατά το 2006 - ποσοστό που αντιπροσωπεύει ενδεχόμενη βοήθεια ύψους 46,5 δισ. ευρώ ετησίως. Στο πλαίσιο αυτό, το τρέχον χαμηλό επίπεδο της ιταλικής ΕΑνΒ παραμένει ιδιαίτερα ανησυχητικό.

Πίνακας 1: επίπεδα ΕΑνΒ της ΕΕ κατά την περίοδο 2003-2006

[pic]

Πηγές: Ετήσια έκθεση ΟΟΣΑ/ΕΑΒ 2004, στατιστικά παραρτήματα και απαντήσεις των κρατών μελών της ΕΕ στο ερωτηματολόγιο του Μοντερέι

2.3. Νέος ενδιάμεσος στόχος για το 2010

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2004 επανέλαβε τη δέσμευση της ΕΕ για την επίτευξη των ΑΣΧ και ανέθεσε στην Επιτροπή να υποβάλει στο Συμβούλιο «συγκεκριμένες προτάσεις για τον καθορισμό νέων κατάλληλων στόχων όσον αφορά την ΕΑνΒ για την περίοδο 2009-2010, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τη θέση των νέων κρατών μελών».

Η Επιτροπή πρότεινε να τεθούν δύο στενά συνδεδεμένοι μεταξύ τους στόχοι, οι οποίοι θα πρέπει να έχουν επιτευχθεί μέχρι το 2010:

1. κατώτατο όριο για κάθε κράτος μέλος, το οποίο θα διαφοροποιείται αναλόγως του αν πρόκειται για κράτος που ήταν ήδη μέλος της ΕΕ το 2002 (δεσμεύσεις της Βαρκελώνης - ΕΕ 15) ή για κράτος που προσχώρησε αργότερα (ΕΕ 10)·

2. συλλογικό μέσο όρο για όλα τα κράτη μέλη (ΕΕ25).

Οι στόχοι αυτοί πρέπει να είναι αρκετά φιλόδοξοι, ώστε να παραμείνει αξιόπιστο το ποσοστό του 0,7% μέχρι το 2015 . Σύμφωνα το αίτημα του Συμβουλίου να καθοριστεί « νέος κατάλληλος στόχος », θα πρέπει να καλυφθεί η μισή απόσταση έως το 2010 για να εκλείψει η διαφορά. Με βάση την προσέγγιση που εφαρμόσθηκε το 2002 για τις δεσμεύσεις της Βαρκελώνης, η Επιτροπή προτείνει τα εξής:

3. για κάθε ένα από τα κράτη μέλη που συμμετείχαν στις δεσμεύσεις της Βαρκελώνης (ΕΕ 15) που εξακολουθούν να ευρίσκονται κάτω από το επίπεδο αναφοράς, να αυξηθεί η ΕΑνΒ στο νέο ατομικό επίπεδο αναφοράς (0,51) % ΕΑνΒ/ΑΕΕ.

4. Για τα κράτη μέλη που προσχώρησαν μετά το 2002 ( ΕΕ10 ) να φθάσουν σε ατομικό επίπεδο αναφοράς (0,17) % ΕΑνΒ/ΑΕΕ το 2010, οπότε θα έχουν καλύψει το μισό δρόμο προς το «κεκτημένο της Βαρκελώνης» ύψους 0,33% το 2015.

Το ποσοστό ύψους 0,51% το 2010 αντιστοιχεί στο μέσο επίπεδο μεταξύ του 0,33% το 2006 και 0,7% το 2015. Η πρόταση θα εξασφαλίσει ίση κατανομή του βάρους μεταξύ των κρατών μελών και θα επιτευχθεί συλλoγικός μέσος όρος (0,56 )% (ΕΕ 25), οπότε, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, θα μπορέσουν να συγκεντρωθούν ακόμη 20 δισεκατομμύρια ευρώ έως το 2010.

Πίνακας 2 (revised): Πρόταση για νέους στόχους της ΕΕ όσον αφορά την ΕΑνΒ κατά την περίοδο 2006-2010

[pic]

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο τα ακόλουθα:

- να συνεχίσει τις προσπάθειες για την υλοποίηση των δεσμεύσεων της Βαρκελώνης όσον αφορά την ΕΑνΒ, να καλέσει εκείνες από τις χώρες τις ΕΕ -15 που δεν το έχουν ακόμη πράξει, να καταρτίσουν, μέχρι το 2006, σταθερό χρονοδιάγραμμα για την επίτευξη του στόχου των ΗΕ που ανέρχεται στο 0,7% της ΕΑνΒ/ΑΕΕ·

- να καλέσει τα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ένωση μετά την ανάληψη των δεσμεύσεων της Βαρκελώνης (Μάρτιος 2002) (ΕΕ10) να καταρτίσουν σταθερό χρονοδιάγραμμα για την επίτευξη του «κεκτημένου της Βαρκελώνης» μέχρι το 2015·

- να διασφαλίσει ότι οι περαιτέρω εξελίξεις όσον αφορά την ελάφρυνση του χρέους , αφενός, και οι μεταβολές όσον αφορά τον καθορισμό της ΕΑνΒ , αφετέρου, δεν θα επηρεάσουν αρνητικά την αξιοπιστία των δεσμεύσεων που ανελήφθησαν στο Μοντερέι·

- να συμφωνήσει με τους προτεινόμενους νέους ατομικούς και συλλογικούς ενδιάμεσους στόχους έως το 2010.

3. Αποτελεσματικοτητα Της Βοηθειας: συντονισμος, Συμπληρωματικοτητα

Ενέργειες για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της ΕΑνΒ αναμένεται ότι θα μειώσουν το κόστος των συναλλαγών, θα οδηγήσουν σε καλύτερη σχέση κόστους ωφελείας και θα επιτρέψουν την ανάληψη περισσότερο μακροπρόθεσμων δεσμεύσεων, εξασφαλίζοντας τη διάθεση περισσότερων πόρων υπέρ των δικαιούχων χωρών. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν αναθεωρήσει τον τρόπο καθορισμού προτεραιοτήτων καθώς και διοργάνωσης και υλοποίησης της εξωτερικής τους βοήθειας. Η μεταρρύθμιση της Επιτροπής έχει αρχίσει να αποφέρει καρπούς και θα συνεχίσει προς αυτή την κατεύθυνση μέσω, μεταξύ άλλων, της απλούστευσης των μέσων εξωτερικής βοήθειας που αποτελεί σήμερα το αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο των δημοσιονομικών προοπτικών για τα έτη 2007-2013.

Η διεθνής διαδικασία συντονισμού προωθήθηκε έντονα μέσω του δεύτερου φόρουμ υψηλού επιπέδου για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας (HLF II) που διενεργήθηκε στο Παρίσι τον Μάρτιο 2005, το οποίο κατάρτισε εμπεριστατωμένο χρονοδιάγραμμα για την άμεση εφαρμογή της. Οι διεθνείς χορηγοί και οι δικαιούχοι χώρες συμφώνησαν για την ανάληψη δεσμεύσεων που αφορούν την ιδιοκτησία, την ευθυγράμμιση των διαδικασιών, την εναρμόνιση της νομοθεσίας, τη διαχείριση των αποτελεσμάτων και την αμοιβαία ευθύνη[7]. Ενόψει του HLF II η ΕΕ κατάρτισε στο πλαίσιο της συμμετοχής της στο φόρουμ εμπεριστατωμένο χρονοδιάγραμμα με δεσμευτικούς από πλευράς προθεσμιών στόχους[8]. Το εν λόγω χρονοδιάγραμμα βασίζεται στα συμπεράσματα που εξέδωσε το Συμβούλιο για την εναρμόνιση το Νοέμβριο 2004. Η ΕΕ ανέλαβε εξάλλου στο Παρίσι δέσμευση για πρόσθετους συγκεκριμένους στόχους, ειδικότερα τους εξής: (1) παροχή βοήθειας για τη δημιουργία ικανοτήτων μέσω συντονισμένων προγραμμάτων και εφαρμογής σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό ρυθμίσεων για πολλαπλούς χορηγούς, (2) διοχέτευση του 50% της κρατικής βοήθειας μέσω συστημάτων της χώρας, (3) αποφυγή της δημιουργίας νέων μονάδων διαχείρισης των προγραμμάτων, (4) διπλασιασμός του ποσοστού της βοήθειας που παρέχεται μέσω του προϋπολογισμού ή ρυθμίσεων για τον συγκεκριμένο τομέα και (5) μείωση του αριθμού των μη συντονισμένων αποστολών κατά 50%. Οι δεσμεύσεις αυτές επιβάλλεται να εφαρμοστούν σταδιακά μέχρι το 2010.

Ωστόσο, η πρόοδος δεν είναι ακόμη αρκετά γρήγορη και εξακολουθεί να παρατηρείται απόκλιση μεταξύ των πολιτικών δεσμεύσεων και της υλοποίησής τους. Σε πολλούς ευαίσθητους από πολιτική άποψη τομείς, στους οποίους διακυβεύονται ζωτικά συμφέροντα (π.χ. μετανάστευση, έρευνα), η ΕΕ ενεργεί με πολύ πιο συντονισμένο τρόπο από ό,τι στον τομέα της αναπτυξιακής βοήθειας. Αυτό είναι παράδοξο δεδομένου ότι η ΕΕ παρέχει το μεγαλύτερο μερίδιο ΕΑνΒ στον κόσμο (55%) και δεδομένου ότι γίνονται συνέχεια εκκλήσεις για αλληλεγγύη και συλλογική ανταπόκριση στον τομέα αυτόν.

Ακόμη και σε δύσκολους και σε μεγάλο βαθμό διακυβερνητικούς τομείς, όπως της εξωτερικής πολιτικής και της πολιτικής ασφάλειας, η ΕΕ έχει κατορθώσει να εξασφαλίσει μία βάση για την από κοινού ανάληψη δράσης (ευρωπαϊκή στρατηγική ασφάλειας). Λαμβανομένου υπόψη του προαναφερθέντος πλαισίου, είναι δύσκολο να γίνει κατανοητό πως σε ένα τομέα πολιτικής όπως της ανάπτυξης, ο οποίος διέπεται από σαφείς κανόνες της συνθήκης (συνθήκη της Νίκαιας ή Συνταγματική Συνθήκη), δεν έχει επιτευχθεί μεγαλύτερη πρόοδος. Για την προώθηση, την εφαρμογή και την παρακολούθηση του συντονισμού και της συμπληρωματικότητας, η ΕΕ θα πρέπει να επιδιώξει την επίτευξη συμφωνίας για τον καθορισμό μιας πραγματικής ευρωπαϊκής αναπτυξιακής στρατηγικής ή ενός πλαισίου κατευθυντηρίων αρχών και κανόνων, ώστε να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα και ο «ευρωπαϊκός» χαρακτήρας του τεράστιου όγκου βοήθειας που παρέχει. Υπάρχουν αρκετά μοντέλα ευέλικτων πλαισίων που θα μπορούσαν εύκολα να προσαρμοστούν. Μοιραζόμαστε κοινούς στόχους (αναπτυξιακοί στόχοι της χιλιετίας) και έχουμε συμφωνήσει όσον αφορά τα μέσα επίτευξής τους και ορισμένα σημεία αναφοράς. Η ΕΕ θα πρέπει να συγκεκριμενοποιήσει το πλαίσιο των στόχων αυτών και τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του. Όταν το γεγονός ότι αποτελεί συλλογικό φορέα παρέχει στην ΕΕ προστιθέμενη αξία, η κοινοτική βοήθεια θα πρέπει να διαδραματίζει, όπως και στο πλαίσιο άλλων πολιτικών, καταλυτικό ρόλο μέσω της ενίσχυσης επιχειρησιακών τρόπων, όπως η συγχρηματοδότηση και η θεσμική συνεργασία. Ο άτλαντας των χορηγών βοήθειας της ΕΕ επέτρεψε να διαπιστωθούν περιπτώσεις κατακερματισμού της βοήθειας καθώς και η ύπαρξη κενών και αλληλεπικαλύψεων. Θα πρέπει να γίνει ένα ποιοτικό βήμα προς την εφαρμογή της έννοιας του καταμερισμού της εργασίας μέσω της ενίσχυσης της επιχειρησιακής συμπληρωματικότητας. Ο κοινός πολυετής προγραμματισμός της ΕΕ, όπως αναφέρεται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου, θα συμβάλει στην εφαρμογή του εν λόγω καταμερισμού εργασίας σε εθνικό επίπεδο.

Έχει μεγάλη σημασία οι προσπάθειες που πρόκειται να καταβληθούν για την ενίσχυση του συντονισμού και της συμπληρωματικότητας να συμπεριλάβουν και τη συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και των παραγόντων της κοινωνίας των πολιτών.

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο:

- Να παρακολουθεί στενά την υλοποίηση των συστάσεων που περιλαμβάνονται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Νοεμβρίου 2004.

- Να αρχίσει συζητήσεις σχετικά με τη θέσπιση ενός εθελοντικού κοινοτικού πλαισίου για την αναπτυξιακή βοήθεια, το οποίο θα στηρίζεται σε μια ανοικτή μέθοδο συντονισμού που θα επιτρέπει τον συνδυασμό των κοινοτικών αρμοδιοτήτων με την ανάληψη δεσμεύσεων σε εθνικό επίπεδο.

- Να εξετάζει τακτικές εκθέσεις που θα συντάσσει η Επιτροπή από κοινού με τα κράτη μέλη σχετικά με την πορεία της Ένωσης, όσον αφορά την αποτελεσματικότητα της ανάπτυξης.

- Να αρχίσει διάλογο όσον αφορά τη συμπληρωματικότητα και, ιδίως, τον καταμερισμό εργασίας σε εθνικό επίπεδο στο πλαίσιο κοινών εγγράφων πολυετούς προγραμματισμού.

4. Αποσύνδεση της βοήθειας

Όπως συμφωνήθηκε στη Βαρκελώνη, η Ευρωπαϊκή Ένωση σημείωσε σημαντική πρόοδο όσον αφορά την εξασφάλιση μιας περισσότερο αποδοτικής από οικονομική άποψη ΕΑνΒ. Τα κράτη μέλη αποσυνέδεσαν τη βοήθειά τους προς τις λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες, σύμφωνα με τη σύσταση της ΕΑΒ. Επιπλέον, η πλειονότητα των κρατών μελών εξακολουθούν να καταβάλλουν προσπάθειες για περαιτέρω αποσύνδεση της βοήθειάς τους. Νομοθετικές προτάσεις για την αποσύνδεση της κοινοτικής βοήθειας βρίσκονται επί του παρόντος στο στάδιο της επεξεργασίας. Η ΕΕ επιδιώκει επίσης παράλληλα την τροποποίηση του παραρτήματος IV της συμφωνίας του Κοτονού.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι κοινοτικοί κανόνες όσον αφορά την ενιαία αγορά και τον ανταγωνισμό εφαρμόζονται στην ανάθεση συμβάσεων στον τομέα της αναπτυξιακής βοήθειας που παρέχουν τα κράτη μέλη και ότι θα εξασφαλίσει ενεργά τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς. Επιπλέον, δύο μελέτες που εκπονήθηκαν για λογαριασμό του ΟΟΣΑ/ΕΑΒ και της Επιτροπής τόνισαν το πρόσθετο πλεονέκτημα και τον θετικό αντίκτυπο της συνέχισης της αποσύνδεσης.

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο:

- Να ολοκληρώσει το συντομότερο δυνατόν τις εργασίες του όσον αφορά την πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για την αποσύνδεση της βοήθειας.

- Να στηρίξει τις εν εξελίξει συζητήσεις σε διεθνές επίπεδο σχετικά με την περαιτέρω αποσύνδεση της βοήθειας, πέραν των συστάσεων της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας, με ιδιαίτερη έμφαση στην επισιτιστική βοήθεια, στη μεταφορά της επισιτιστικής βοήθειας και στην πρόσβαση των δικαιούχων χωρών στη βοήθεια που παρέχουν οι χορηγοί.

5. Βοηθεια Που Συνδεεται Με Το Εμποριο

Η ΕΕ συμβάλλει περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο στις πρωτοβουλίες για την παροχή βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο, σε παγκόσμιο επίπεδο[9], εφόσον παρέχει περίπου το 50% της συνολικής βοήθειας το οποίο αντιστοιχεί σε 1 δισ. ευρώ ετησίως, ιδίως σε βασικά προγράμματα στα οποία συμμετέχουν πολλοί χορηγοί βοήθειας, όπως το ολοκληρωμένο πλαίσιο για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες (ΛΑΧ) και το ειδικό ταμείο του αναπτυξιακού προγράμματος της Ντόχα. Από ποσοτική άποψη, η ΕΕ βαδίζει σύμφωνα με τις αναλήψεις υποχρεώσεων του 2002 όσον αφορά την παροχή βοήθειας.

Η πραγματική πρόκληση συνίσταται στην περαιτέρω βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο και στην αντιμετώπιση νέων αναγκών. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και ορισμένα κράτη μέλη αξιολόγησαν τις δραστηριότητές τους στο συγκεκριμένο τομέα κατά το 2004[10]. Τα κυριότερα συμπεράσματα ήταν ότι η βοήθεια για το εμπόριο (1) επέτρεψε την καλύτερη κατανόηση των θεμάτων που συνδέονται με το εμπόριο καθώς και μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των χωρών εταίρων στα θέματα αυτά και συνέβαλε στη βελτίωση των εξαγωγών και της παραγωγικότητας των τοπικών επιχειρήσεων, (2) πρέπει να βασίζεται σε πλήρεις εκτιμήσεις των αναγκών, οι οποίες χρησιμοποιούνται από τις κυβερνήσεις των δικαιούχων χωρών και όλους τους χορηγούς βοήθειας, (3) πρέπει να είναι περισσότερο ευέλικτη, έτσι ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί στις ταχέως μεταβαλλόμενες συνθήκες.

Στο μέλλον, οι προσπάθειες θα πρέπει να επικεντρωθούν στον συντονισμό όσον αφορά τον προγραμματισμό της βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο και την αποτελεσματική παράδοσή της στο πλαίσιο της ΕΕ και στο ευρύτερο πλαίσιο της κοινότητας των χορηγών. Οι εργασίες που διεξήχθησαν στο πλαίσιο της άτυπης ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΕ για το εμπόριο και την ανάπτυξη καθώς και η εποικοδομητική συμβολή στις εργασίες του ΟΟΣΑ/ΕΑΒ όσον αφορά την παρακολούθηση στον τομέα αυτόν αποτελούν σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση αυτή. Κοινή αξιολόγηση του συντονισμού της ΕΕ στον τομέα της βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο προβλέπεται για το 2005.

Αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο το γεγονός ότι πολλές αναπτυσσόμενες χώρες θα αντιμετωπίσουν σημαντικό κόστος προσαρμογής για να ανταποκριθούν στην πρόκληση της ένταξης στο πολυμερές εμπορικό σύστημα και να αποκομίσουν τα οφέλη της ανάπτυξης από την ελευθέρωση του εμπορίου, που θα επιτευχθούν στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων του ΠΟΕ για το αναπτυξιακό πρόγραμμα της Ντόχα. Η οικονομική προσαρμογή και η ανάπτυξη που βασίζονται στο εμπόριο θα επιτευχθούν μόνο μέσω σημαντικής αύξησης της χρηματοδότησης για τον τομέα της βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο και ενίσχυσης της προσφοράς. Η Επιτροπή θα επιδιώξει τη δημιουργία ειδικού μέσου το οποίο θα μπορούσε να αφορά καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης, ώστε να προωθηθεί ιδίως η επίτευξη των στόχων που έχουν σχέση με τη συμμετοχή της Αφρικής στα έργα υποδομής και το εμπόριο.

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η ΕΕ προτείνει στο Συμβούλιο να συμφωνήσει στα εξής:

- Να βελτιώσει το συντονισμό της ΕΕ : (1) τόσο σε επίπεδο κεντρικών υπηρεσιών όσο και σε τοπικό επίπεδο, με τη συμμετοχή της δικαιούχου χώρας/περιοχής και άλλων βασικών χορηγών βοήθειας και (2) λαμβάνοντας υπόψη τη συνεισφορά της ΕΕ στις διεθνείς πρωτοβουλίες γενικότερα, όπως στο ολοκληρωμένο πλαίσιο υπέρ των ΛΑΧ. Για τον σκοπό αυτό, είναι δυνατόν να γίνει χρήση των υφισταμένων μέσων συντονισμού, π.χ. της ομάδας εμπειρογνωμόνων της ΕΕ για το εμπόριο και την ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να εντατικοποιηθεί η ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τον προγραμματισμό και την παροχή βοήθειας για το εμπόριο καθώς και σχετικά με τις «βέλτιστες πρακτικές».

- Να ενισχύσει το διάλογο με τις δικαιούχους χώρες προκειμένου να διασφαλιστεί η ενσωμάτωση των εμπορικών πολιτικών στις εθνικές στρατηγικές τους για τη μείωση της φτώχειας και την ανάπτυξη.

- Να βελτιώσει τον προγραμματισμό στον τομέα της βοήθειας για το εμπόριο με τη συστηματική εκτίμηση των εμπορικών αναγκών , όταν αυτό κρίνεται αναγκαίο και συμφωνείται από τις χώρες εταίρους.

- Να εξασφαλίσει περισσότερο ευέλικτα προγράμματα σχετικά με την παροχή βοήθειας για το εμπόριο, τα οποία να δύνανται να προσαρμοστούν στις μεταβαλλόμενες καταστάσεις (για παράδειγμα σε θέματα υγειονομικής/φυτοϋγειονομικής προστασίας) και τα οποία αφορούν νέες μεθόδους χορήγησης της βοήθειας , π.χ. στήριξη του προϋπολογισμού και του εκάστοτε τομέα ούτως ώστε: (1) να διευκολυνθεί η προσαρμογή - συμπεριλαμβανομένης της κοινωνικής διάστασης - σε μεταρρυθμίσεις της εμπορικής πολιτικής·(2) να ενισχυθεί ο παραγωγικός τομέας· (3) να ενισχυθούν οι μηχανισμοί κοινωνικής ασφάλειας για την προστασία των φτωχών και (4) να προαχθεί η άποψη ότι η εμπορική και η περιβαλλοντική πολιτική στηρίζουν η μια την άλλη και έχουν ως στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη.

- Να παράσχει πρόσθετη στήριξη για την προσαρμογή και την ολοκλήρωση του εμπορίου ενόψει του αναμενόμενου υψηλού κόστους ολοκλήρωσης του εμπορίου που θα επιβαρύνει τις αναπτυσσόμενες χώρες.

- Να εξετάσει το περιθώριο ελιγμών για τη χρηματοδότηση των οριζόντιων πρωτοβουλιών παροχής βοήθειας για το εμπόριο , ώστε να εξασφαλιστεί μια πιο αποτελεσματική στήριξη στο σύνολο των γεωγραφικών περιοχών ή όταν εμπλέκονται πολυμερείς οργανισμοί.

6. Παγκόσμια Δημόσια Αγαθά

Το 2003, η Γαλλία και η Σουηδία συγκρότησαν μια διεθνή ειδική ομάδα δράσης για τα παγκόσμια δημόσια αγαθά . Οι ενδιαφερόμενοι είχαν επίσης τη δυνατότητα να συμμετάσχουν μέσω της Ομάδας Φίλων της Ειδικής Ομάδας Δράσης . Όπως προκύπτει από την ανάγνωση του ερωτηματολογίου του Μοντερέι, δέκα κράτη μέλη της ΕΕ και η Επιτροπή συμμετέχουν ενεργά στο διάλογο. Η τελική έκθεση θα πρέπει να περιλαμβάνει πρόγραμμα δράσης που θα συνοδεύεται από δεσμευτικό χρονοδιάγραμμα και εκτίμηση των συνολικών δαπανών, προκειμένου να ενισχυθεί η παροχή των έξι ΠΔΑ.

Φαίνεται ότι πρόκειται να επιτευχθεί συναίνεση μεταξύ των κρατών μελών: (1) όσον αφορά τον καθορισμό των παγκόσμιων δημόσιων αγαθών (ΠΔΑ) και τη σχέση των έξι ΠΔΑ τα οποία πρόκειται να αποτελέσουν κατά προτεραιότητα το αντικείμενο ενισχυμένης δράσης: εμπόριο, γνώση, ειρήνη και ασφάλεια, δημοσιονομική σταθερότητα, παγκόσμια κοινά αγαθά και εξάλειψη των μεταδοτικών νόσων, (2) όσον αφορά την προθυμία εξέτασης του προγράμματος δράσης ώστε να δημιουργηθεί ένα κοινό κοινοτικό πλαίσιο για την παροχή και τη χρηματοδότηση των ΠΔΑ και (3) όσον αφορά την αρχή ότι τα ΠΔΑ θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από την υφιστάμενη ΕΑνΒ μόνον εφόσον συνδέονται με τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας, τους τρεις πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης και με άλλους αναπτυξιακούς στόχους που έχουν συμφωνηθεί.

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο:

- Να εξετάσει το προσεχές σχέδιο δράσης της ειδικής ομάδας δράσης βάσει πρότασης της Επιτροπής σχετικά με ένα κοινό πλαίσιο της ΕΕ για την παροχή και τη χρηματοδότηση των ΠΔΑ.

- Να καθορίσει ποια ΠΔΑ εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της ανάπτυξης και θα πρέπει συνεπώς να χρηματοδοτηθούν από πόρους των εθνικών προϋπολογισμών που δεν προορίζονται για την ΕΑνΒ.

- Να αναπροσαρμόσει στα σημερινά δεδομένα τη δέσμευση της Βαρκελώνης με συνέχιση των προσπαθειών για την ανάληψη συλλογικής πολυμερούς δράσης, έτσι ώστε να ενισχυθεί η παροχή παγκόσμιων δημόσιων αγαθών με προτεραιότητα, αρχής γενομένης από την κατάρτιση προγράμματος δράσης στο επίπεδο της ΕΕ, μέχρι το 2006.

7. Καινοτομες Πηγες Χρηματοδοτησης Και Νεοι Μηχανισμοι Παραδοσης

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου 2004 συμφώνησε όσον αφορά « τη διερεύνηση νέων τρόπων χρηματοδότησης » και κάλεσε την Επιτροπή να του υποβάλει προτάσεις ενόψει της συνεδρίασης υψηλού επιπέδου.

Η παρεχόμενη βοήθεια θα πρέπει να αυξηθεί αισθητά αν επιδιώκεται να επιτύχουν οι αναπτυσσόμενες χώρες τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας. Εκτός από τον καθορισμό νέας και κατάλληλης ΕΑνΒ για το 2010, που θα πρέπει να παραμείνει πρώτη προτεραιότητα της ΕΕ, η ΕΕ οφείλει να καθορίσει τη θέση που θα λάβει στον διεθνή διάλογο όσον αφορά τις καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης. Ωστόσο, δεν θα πρέπει για το λόγο αυτό να καθυστερήσει η λήψη μέτρων για την αύξηση των παραδοσιακών πηγών χρηματοδότησης.

Η εξασφάλιση προσθέτων και σταθερότερων πηγών χρηματοδότησης επιβάλλεται να κατευθύνει τις συζητήσεις για τις νέες πηγές χρηματοδότησης και θα πρέπει, μεσοπρόθεσμα, να οδηγήσει στην παροχή προβλέψιμης χρηματοδότησης, δηλαδή κάτι ανάλογο με «ίδιους πόρους» στον τομέα της ανάπτυξης.

Πολλά κράτη μέλη διερεύνησαν διάφορους τύπους νέων καινοτόμων μηχανισμών χρηματοδότησης.

- η πρόταση του ΗΒ σχετικά με τη χορήγηση της αναγγελθείσας πρόσθετης βοήθειας ευθύς εξαρχής, μέσω μιας « Διεθνούς χρηματοπιστωτικής διευκόλυνσης» (ΔΧΔ)·

- μια σειρά προτάσεων στον τομέα της διεθνούς φορολογίας , οι οποίες περιλαμβάνονται στην «Έκθεση Landau» και στις εργασίες της “Ομάδας Lula ”, η οποία αποτελείται από τους προέδρους της Βραζιλίας, της Χιλής, της Γαλλίας και τον πρωθυπουργό της Ισπανίας και

- επιλογές σε οικειοθελή βάση , όπως μία παγκόσμια λαχειοφόρος αγορά ή δωρεές σε φιλανθρωπικές οργανώσεις .

Όλες οι προτάσεις παρουσιάζουν ενδιαφέρον, θα πρέπει ωστόσο να εξεταστούν προσεκτικά βάσει ορισμένων κριτηρίων προκειμένου να προσδιοριστεί ποιες απ'αυτές είναι οι πλέον ελπιδοφόρες. Πιο συγκεκριμένα, θα πρέπει να εξεταστούν τα εξής: τι ποσό εξασφαλίζει η κάθε πρόταση, σε ποιο βαθμό πρόκειται για πρόσθετες πιστώσεις, πόσο σταθερές και προβλέψιμες είναι, ποιες είναι οι επιπτώσεις για την ανταγωνιστικότητα και τους επιμέρους τομείς, ποια είναι τα μειονεκτήματα (έξοδα εκκίνησης και λειτουργίας), ποιες προτάσεις μπορούν να υλοποιηθούν με ταχύτερο ρυθμό και αν απαιτείται (σχεδόν) παγκόσμια στήριξη ή είναι δυνατόν να υλοποιηθούν οι προτάσεις σε περιφερειακό επίπεδο, δηλαδή στο επίπεδο της ΕΕ[11].

Η ΔΧΔ αποτελεί προσωρινό μέσο που προορίζεται να συμβάλει στην προκαταβολική κάλυψη των δαπανών για τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν στο Μοντερέι, μέσω της έκδοσης ομολογιών στις διεθνείς κεφαλαιουχικές αγορές με βάση τις δεσμευτικές υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει χορηγοί σχετικά με την πραγματοποίηση τακτικών καταβολών στο εν λόγω μέσο. Δεν προορίζεται να παράσχει πρόσθετους πόρους επιπλέον αυτών για τους οποίους αναλήφθηκαν ήδη υποχρεώσεις στο Μοντερέι το 2002, αλλά θα μπορούσε να συμβάλει στην πλήρωση του χρηματοδοτικού ελλείμματος μέχρι το 2015, ώστε να επιτευχθούν οι ΑΣΧ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κρίνει ότι η πρόταση σχετικά με τη ΔΧΔ θα πρέπει να εξεταστεί με προσοχή, παρά το γεγονός ότι γεννά ορισμένους προβληματισμούς και θα πρέπει να διευκρινιστούν πολλές λεπτομέρειες, ιδίως όσον αφορά θέματα διακυβέρνησης. Η ιδέα της προκαταβολικής κάλυψης των δαπανών είναι δελεαστική δεδομένου ότι θα μπορούσε να οδηγήσει σε άμεση συγκέντρωση πρόσθετων πόρων, θα πρέπει όμως σε μια τέτοια περίπτωση να ενισχυθεί η ικανότητα απορρόφησης των αναπτυσσομένων χωρών. Θα πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις για τις διάφορες γενεές στις δικαιούχους χώρες και στις χώρες χορηγούς. Το κόστος της διευκόλυνσης θα έφεραν τελικά οι μελλοντικοί φορολογούμενοι, αν και οι υποστηρικτές της σχετικής πρότασης ισχυρίζονται ότι το κόστος πρόκειται να ενταχθεί στους αυξημένους προϋπολογισμούς της βοήθειας που θα χορηγηθεί σύμφωνα με τις υποσχέσεις που διατυπώθηκαν κατά και μετά τη διάσκεψη στο Μοντερέι. Επίσης, μετά το 2015 οι προϋπολογισμοί της βοήθειας των χορηγών θα χρησιμοποιούνται εν μέρει για την επιστροφή των ποσών στους κατόχους των ομολογιών, με ενδεχόμενο κίνδυνο μείωσης του μεγέθους της ΕΑνΒ που προορίζεται για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Δεν είναι, εξάλλου, ακόμη σαφές ποια λογιστική μέθοδος θα χρησιμοποιηθεί για τις συνεισφορές των χορηγών, αλλά τουλάχιστον για τα κράτη μέλη της ΕΕ είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι αυτή δεν θα εμποδίζει τη φορολογική διαφάνεια.

Στο πλαίσιο πρόσφατων συζητήσεων διατυπώθηκαν διάφορες προτάσεις για πραγματικά πρόσθετους πόρους:

- Φόροι σχετικοί με το περιβάλλον/ την ενέργεια/ τις μεταφορές, όπως φόροι για τις θαλάσσιες και αεροπορικές μεταφορές ή φόρος/ τέλος για τις εκπομπές CO2.

- Φόροι επί των χρηματοοικονομικών συναλλαγών, όπως ο φόρος Tobin.

- Φόροι επί των τροφίμων που έχουν σχέση με την υγεία, όπως ο φόρος επί της περιεκτικότητας των τροφίμων σε ζάχαρη.

- Φόροι επί του εμπορίου όπλων.

- Φόροι επί των κερδών μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

Προσοχή απαιτείται, επίσης, όσον αφορά τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες και τις πρωτοβουλίες που αφορούν την κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων . Εκτός από το γεγονός ότι εκφράζουν, με μοναδικό τρόπο, την αλληλεγγύη μεταξύ των ανθρώπων, οι δραστηριότητες αυτές αποφέρουν σημαντικά χρηματικά ποσά. Η Επιτροπή πιστεύει ότι και στον τομέα αυτόν υπάρχουν πάρα πολλές δυνατότητες καινοτομίας: μεγάλο μέρος των προσπαθειών θα πρέπει να προέρχεται από τον τομέα της εθελοντικής εργασίας, για παράδειγμα με τη χρήση της τεχνολογίας του διαδικτύου προκειμένου να ενισχυθεί η αλληλεγγύη, αλλά η Επιτροπή και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών μπορούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο προώθησης των προσπαθειών αυτών με την παροχή φορολογικών κινήτρων για τις δωρεές σε φιλανθρωπικές οργανώσεις, την αδελφοποίηση ή με την στήριξη των προσπαθειών για την συγκέντρωση πόρων σε εθελοντική βάση, π.χ. διοργάνωση παγκόσμιας λαχειοφόρου αγοράς .

Ανεξάρτητα από τις τελικές επιλογές και τις παραδοσιακές ή καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης, απαιτείται η διασφάλιση αυξημένων ροών ΕΑνΒ. Για να διασφαλιστεί ότι οι αυξημένοι αυτοί πόροι χρησιμοποιούνται για τη στήριξη των προσπαθειών των αναπτυσσομένων χωρών να επιτύχουν με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο τους ΑΣΧ, θα πρέπει να καθοριστούν νέοι τρόποι παροχής βοήθειας , περισσότερο προβλέψιμοι και λιγότερο ασταθείς. Το υφιστάμενο πλαίσιο δεν διαθέτει την απαιτούμενη ευελιξία και προβλεψιμότητα όσον αφορά τη ροή βοήθειας, που να επιτρέπει στις χώρες εταίρους να προβούν στις μεσοπρόθεσμες επενδύσεις που απαιτούνται για την επιτάχυνση της επίτευξης των ΑΣΧ.

Κάθε ένα από τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά μέσα παρουσιάζει τα δικά του πλεονεκτήματα: στα σχέδια μπορούν να συμμετέχουν μη κυβερνητικοί φορείς και, σε μεγαλύτερη κλίμακα, η δημοσιονομική βοήθεια επιτρέπει ευέλικτη χρηματοδότηση που να συμβαδίζει με τις εθνικές προτεραιότητες. Κανένα όμως μέσο δεν προσφέρει τον ιδανικό συνδυασμό της μεσοπρόθεσμης προβλεψιμότητας και ευελιξίας που επιτρέπουν τη χρηματοδότηση των περιοδικών δαπανών. Η ελάφρυνση του χρέους, παρόλο που ανταποκρίνεται σ'αυτά τα κριτήρια, ενδέχεται να έχει στρεβλωτικά αποτελέσματα όσον αφορά την κατανομή των πόρων. Συνεπώς, απαιτούνται νέοι μηχανισμοί στήριξης των μεταρρυθμίσεων που είναι απαραίτητες για την επίτευξη των ΑΣΧ. Οι χώρες που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τη βοήθεια θα πρέπει να δύνανται να επιλεγούν για εφαρμογή των εν λόγω μηχανισμών, εφόσον αποδεικνύουν τη δέσμευσή τους για μείωση της φτώχειας μέσω της εφαρμογής στρατηγικής για τη μείωση της φτώχειας και αξιόπιστου συστήματος παρακολούθησης των αποτελεσμάτων. Θα πρέπει επίσης να διαθέτουν την απαιτούμενη οικονομική σταθερότητα και να σημειώνουν πρόοδο στον τομέα των δημόσιων οικονομικών και της διακυβέρνησης.

Πολλοί μηχανισμοί μπορούν να προβλεφθούν για τη διασφάλιση επαρκούς προβλεψιμότητας, που θα επιτρέπουν παράλληλα στους χορηγούς βοήθειας να προσαρμόσουν περισσότερο το επίπεδο των δεσμεύσεών τους βάσει των επιδόσεων: εγγυημένη στήριξη για τρία έως πέντε έτη, με ενδιάμεση επανεξέταση, στο πλαίσιο της οποίας καθορίζεται το επίπεδο της βοήθειας για την επόμενη περίοδο, συμβάσεις για δεκαετή περίοδο με τη διασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου βοήθειας, κυλιόμενες δεσμεύσεις για τριετή περίοδο, κ.λπ. Οι παραβιάσεις των «ουσιωδών στοιχείων» βάσει των όρων των συμφωνιών εταιρικής σχέσης και συνεργασίας (π.χ. παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων) μπορεί να οδηγήσουν σε αναστολή των προγραμμάτων.

Οι προτάσεις αυτές πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο συζητήσεων με τις χώρες-εταίρους σε τεχνικό και πολιτικό επίπεδο. Έχει μεγάλη σημασία η ύπαρξη διαθέσιμων πηγών χρηματοδότησης, επαρκώς ευέλικτων και σταθερών, που θα επιτρέψουν την εφαρμογή των νέων αυτών μηχανισμών.

Όσον αφορά τις χώρες που αντιμετωπίζουν αιφνίδιες εξωτερικές κρίσεις, είναι δυνατόν να εξεταστεί περαιτέρω το ενδεχόμενο εφαρμογής μηχανισμών έκτακτης ελάφρυνσης του χρέους.

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο:

- να επιταχύνει τις εργασίες όσον αφορά τις πλέον ελπιδοφόρες και καινοτόμες επιλογές στον τομέα των πρόσθετων πηγών χρηματοδότησης·

- να διερευνήσει τις δυνατότητες ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας για την ανάπτυξη νέων, περισσότερο προβλέψιμων και λιγότερο ασταθών μηχανισμών παροχής βοήθειας·

- να μελετήσει διεξοδικά καινοτόμες προτάσεις για τη στήριξη ιδιωτικών πρωτοβουλιών (από εταιρίες ή φιλανθρωπικές οργανώσεις).

8. Μεταρρύθμιση του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Συστήματος

Είναι δύσκολο να αξιολογηθεί αποτελεσματικά η επιτευχθείσα πρόοδος όσον αφορά τη συγκεκριμένη «δέσμευση της Βαρκελώνης», λόγω της γενικής και πολύπλοκης φύσης του εγχειρήματος, το οποίο απαιτεί μακρόχρονες προσπάθειες για την επίτευξη προόδου. Ο καθορισμός κοινής θέσης της ΕΕ φαίνεται, ωστόσο, πως είναι απαραίτητος για την τήρηση της δέσμευσης του Μοντερέι σύμφωνα με την οποία οι αναπτυσσόμενες χώρες θα πρέπει να να πάρουν σταδιακά οι ίδιες το μέλλον στα χέρια τους. Τα κράτη μέλη της ΕΕ εξέφρασαν τη γενικότερη ικανοποίησή τους όσον αφορά τη βελτίωση του άτυπου συντονισμού μεταξύ της ΕΕ και των εκτελεστικών διευθυντών του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, στην Ουάσιγκτον, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, με τη μορφή τακτικών συνεδριάσεων συντονισμού στις οποίες συμμετέχει και η Επιτροπή. Επιπλέον, η Οικονομική και Χρηματοδοτική Επιτροπή έχει συγκροτήσει μια ειδική υποεπιτροπή για το συντονισμό της θέσης της ΕΕ όσον αφορά το ΔΝΤ και τα συναφή θέματα. Αυτή η μορφή συνεργασίας με την ΕΕ πρέπει να επεκταθεί στις περιφερειακές τράπεζες ανάπτυξης, στις οποίες η ΕΕ κατέχει σημαντικό μερίδιο.

Ωστόσο, θα πρέπει να καταβληθούν ακόμη πολλές προσπάθειες. Πολλά κράτη μέλη εξέφρασαν την επιθυμία να προβούν σε περαιτέρω ενέργειες (π.χ. βελτιωμένη ανταλλαγή πληροφοριών, περισσότερο εναρμονισμένη προσέγγιση).

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο:

- να παρουσιάζει, όσο το δυνατόν συχνότερα, κοινή ευρωπαϊκή θέση στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ώστε να ενισχυθεί η προβολή και η επιρροή (το βάρος) της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα ΔΧΙ.

- να καθορίσει κοινή θέση της ΕΕ με στόχο να δοθεί μεγαλύτερο βάρος στις αναπτυσσόμενες χώρες και στις χώρες που διανύουν μεταβατικό στάδιο στο πλαίσιο της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στον τομέα της διεθνούς οικονομίας.

9. Ελαφρυνση Του Χρεους

Η ΕΕ βαδίζει προς τη σωστή κατεύθυνση όσον αφορά τη στήριξη για την υλοποίηση της διευρυμένης πρωτοβουλίας για τις ΥΦΧ και τηρεί πλήρως τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει στον τομέα αυτόν. Τα νέα κράτη μέλη συνεισφέρουν και αυτά όπως απαιτείται στην πρωτοβουλία για τις ΥΦΧ ως πιστωτές και ορισμένα από αυτά συνεισφέρουν και στο ειδικό ταμείο για τις ΥΦΧ. Τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν δεσμευθεί να υπερβούν τις υποχρεώσεις που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο του προγράμματος για τις ΥΦΧ εξασφαλίζοντας ελάφρυνση 100% των δανειακών υποχρεώσεων των ΥΦΧ πριν από την πρώτη αναδιάταξη του χρέους.

Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες όσον αφορά την κατάσταση του χρέους των φτωχών χωρών, οι οποίες χρήζουν περαιτέρω προβληματισμού[12] και ανάληψης δράσης. Βραχυπρόθεσμα, η συνολική χρηματοδότηση της πρωτοβουλίας για τις ΥΦΧ δεν διασφαλίζεται πλήρως για όσο διάστημα οι πιστωτές που δεν αποτελούν μέλη της Λέσχης των Παρισίων δεν συμμετέχουν στις προσπάθειες ελάφρυνσης του χρέους. Αρχίζει να διαφαίνεται η επίτευξη συναίνεσης ως προς το ότι η πρωτοβουλία για τις ΥΦΧ δεν επαρκεί για τη διασφάλιση, μακροπρόθεσμα, αποδεκτού επιπέδου χρέους για τις φτωχές χώρες , παρόλο που το πεδίο εφαρμογής της έχει επεκταθεί επανειλημμένα. Τα μέλη της ομάδας των 7 (G7) συμφώνησαν στην αρχή της ενδεχόμενης πλήρους κατάργησης του πολυμερούς χρέους[13].

Θα πρέπει, συνεπώς, να επικεντρωθούν οι προσπάθειες στην ανάπτυξη μακρόπνοων στρατηγικών προκειμένου να επιλυθούν τα ακόλουθα προβλήματα:

- Η διαγραφή του χρέους των ΥΦΧ, παρόλο που έχει αποτελέσει το αντικείμενο επικρίσεων, υπήρξε η πλέον καινοτόμος προσέγγιση από την άποψη της μεταφοράς της βοήθειας και του κόστους συναλλαγής. Ωστόσο, οι ανάγκες χρηματοδότησης υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό που αντιστοιχεί στην πλήρη διαγραφή του χρέους. Επιπλέον, η διαγραφή του χρέους δεν αποτελεί το καλύτερο μέσο από την άποψη των κριτηρίων της κατανομής της βοήθειας, δεδομένου ότι οι περισσότερο χρεωμένες χώρες δεν είναι ούτε οι φτωχότερες, ούτε οι καλύτερα διακυβερνούμενες ούτε, τέλος, εκείνες με τις μεγαλύτερες ανάγκες.

- Αρκετές χώρες , οι περισσότερες από τις οποίες διανύουν μετασυγκρουσιακή περίοδο , ενδέχεται να παραμείνουν αποκλεισμένες από την πρωτοβουλία για τις ΥΦΧ. Τα περισσότερα κράτη μέλη συμφωνούν ότι η προοπτική αυτή είναι ανησυχητική, αλλά οι απόψεις τους διίστανται όσον αφορά τις δυνατές λύσεις.

- Όπως προκύπτει από διεξοδική ανάλυση, ορισμένες χώρες, ακόμη και αν δεν θεωρούνται πλέον ΥΦΧ, θα παραμείνουν ή θα ξαναβρεθούν σε πολύ άσχημη κατάσταση όσον αφορά το χρέος . Τα περισσότερα κράτη μέλη συμφωνούν ή δεν αντιτίθενται στην παροχή πρόσθετης ελάφρυνσης από το χρέος, αλλά οι γνώμες τους διίστανται όσον αφορά τις ρυθμίσεις παροχής.

- Στην ΕΕ υπάρχει ευρεία συναίνεση ως προς το ότι το πλαίσιο που έχουν καταρτίσει το ΔΝΤ και η Παγκόσμια Τράπεζα για τη διατήρηση του χρέους των χωρών με χαμηλά εισοδήματα σε ανεκτά επίπεδα και η αυστηρή εφαρμογή του, έχουν ζωτική σημασία για την αντιμετώπιση των προαναφερθέντων προβλημάτων.

- Το εν λόγω πλαίσιο δίδει επίσης έμφαση στη στενή σχέση μεταξύ της διατήρησης του χρέους σε ανεκτά επίπεδα και της ευαισθησίας σε εξωτερικές κρίσεις. Η Επιτροπή αναζητεί με ενεργό τρόπο μέσα για να βοηθήσει τις χώρες που έχουν υποστεί κρίσεις του είδους αυτού.

Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερθέντων, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο:

- να στηρίξει - πέρα από την υλοποίηση της πρωτοβουλίας για τις ΥΦΧ - την εξεύρεση και υλοποίηση εναλλακτικών λύσεων για τις χώρες που διανύουν μετασυγκρουσιακή περίοδο, με συσσωρευμένες καθυστερούμενες οφειλές στο εξωτερικό, οι οποίες δεν κατάφεραν να επωφεληθούν από την πρωτοβουλία για τις ΥΦΧ. Οι λύσεις θα πρέπει να είναι κατάλληλα προσαρμοσμένες σε κάθε περίπτωση χωριστά, έτσι ώστε να είναι δυνατή η καλύτερη αντιμετώπιση του προβλήματος των αδύναμων και ευπαθών θεσμών και των καθυστερήσεων που αφορούν την εξυπηρέτηση του μεγαλύτερου μέρους του χρέους ;

- Να εξετάσει τη δυνατότητα χρησιμοποίησης, μεταξύ άλλων μέσων, ενός έκτακτου μηχανισμού για την ελάφρυνση της εξυπηρέτησης του χρέους, ώστε να μετριασθούν οι επιπτώσεις των αιφνίδιων εξωτερικών κρίσεων στις υπερχρεωμένες χώρες.

10. Συμπερασματα

Η ΕΕ βαδίζει σταθερά προς την εκπλήρωση των περισσότερων από τις “Δεσμεύσεις της Βαρκελώνης”. Η ΣΥΕ των ΗΕ, τον Σεπτέμβριο 2005, θα επικεντρωθεί στον τρόπο επιτάχυνσης της διαδικασίας που αποβλέπει στην επίτευξη των ΑΣΧ, ιδίως στην Αφρική. Το γεγονός αυτό προκαλεί τη διευρυμένη ΕΕ να αποδείξει, για μια ακόμη φορά, την βούλησή της να αντιμετωπίσει την πρόκληση της χρηματοδότησης της ανάπτυξης, ενισχύοντας τις δεσμεύσεις της ΕΕ. Βάσει των προτάσεων που εκτίθενται στο παρόν έγγραφο, η Επιτροπή προτίθεται να αρχίσει συζητήσεις σχετικά με τον καθορισμό μιας νέας σειράς δεσμεύσεων και να καταλήξει σε συμφωνία όσον αφορά την ανάληψη δεσμεύσεων τύπου «Βαρκελώνης ΙΙ». Ενώ η παρούσα ανακοίνωση επικεντρώνεται στα μέσα που επιτρέπουν καλύτερη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, η ανακοίνωση σχετικά με την συνεκτικότητα της πολιτικής[14] προτείνει άλλα πολιτικά μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν προκειμένου να προωθηθεί η επίτευξη των ΑΣΧ.

Annex 1

Summary | March 14, 2002: Council Conclusions on the International Conference on Financing for Development (Monterrey, Mexico, 18-22 March 2002) |

The Council of the European Union:

“1. Considering that the International Conference on Financing for Development represents an historic opportunity to make progress towards the achievement of the Millennium Development Goals for poverty reduction and the other internationally agreed development targets in a holistic manner.

2. Recalling the need for all international partners to reach the UN goal of 0.7% ODA/GNI and the European Council Presidency Conclusions in Gothenburg and Laeken, and recognizing that mobilizing international private and public resources for sustainable development is essential, that resources would need to be increased in order to reach the Millennium Development Goals, including according to World Bank estimates a doubling of ODA;

3. Stressing that the Conference should be based on a spirit of strengthened partnership in which developing countries take primary responsibility for their own development, ensuring democracy, human rights and the rule of law, while developed countries actively support them, thus contributing to the "global deal" that will be discussed at the Johannesburg Summit

4. Recognizing that the issue of aid effectiveness both by donors and recipients must be adequately addressed to ensure that increased ODA flows have a positive impact on development, and resources go effectively and efficiently to fighting poverty and reducing inequality.

5. Stressing that developing countries have primary responsibility to create a sound macroeconomic environment, an appropriate framework for investments and guarantee that funds received are properly and effectively managed, engaging themselves to ensure good governance, achieve high standards of transparency and eliminate corruption.

6. Recalling the importance to development financing of the Doha Development Agenda, which should address the specific concerns and priorities of developing countries, allowing them to realize the full benefits of participation in the world economy.

7. And thus, in order to achieve a successful outcome of the Conference, the Council stresses the value of the Monterrey Consensus, and affirms its willingness to make the following commitments;

a) In pursuance of the undertaking to examine the means and timeframe that will allow each of the Member States to reach the UN goal of 0.7% ODA/GNI, those Member States that have not yet reached the 0.7% target commit themselves - as a first significant step - individually to increasing their ODA volume in the next four years within their respective budget allocation processes, whilst the other Member States renew their efforts to remain above the target of 0.7% ODA, so that collectively an EU average of 0.39% is reached by 2006. In view of this goal, all the EU Member States will in any case strive to reach, within their respective budget allocation processes, at least 0.33% ODA/GNI by 2006.

b) To take concrete steps on coordination of policies and harmonization procedures before 2004, both at EC and Member States level, in line with internationally agreed best practices including by implementing recommendations from the OECD Development Assistance Committee Task Force on donor practice.

c) To implement the DAC recommendation on untying of aid to Least Developed Countries and continue discussions in view of further untying. The EU will also consider steps towards further untying of Community aid while maintaining the existing system of price preferences of the EU-ACP framework.

d) To increase assistance for long-term trade-related capacity building, productive capacity and measures addressing supply-side constraints in developing countries, as well as to provide immediate support for trade-related technical assistance in order to improve the negotiating capacity of developing countries in trade negotiations, including by commitments made at the WTO pledging Conference in Geneva on 11 March 2002.

e) To further work towards a participatory process at the global level, including the proposal of setting up a task force open to all actors on a temporary basis, designed to lead to the identification of relevant Global Public Goods.

f) To further explore innovative sources of financing and taking into account the conclusions of the Commission Globalization Report.

g) To influence the reform of the International Financial System by combating abuses of financial globalization, strengthening the voice of developing countries in international economic decision-making, and, while respecting their respective roles, enhancing the coherence between the UN, International Financial Institutions and WTO.

h) To pursue its efforts to restore debt sustainability in the context of the enhanced HIPC initiative, so that developing countries, and especially the poorest ones, can pursue growth and development unconstrained by unsustainable debt dynamics."

Website link: http://europa-eu-un.org/articles/en/article_1222_en.htm

Annex 2

Extract of the Conclusions of the General Affairs and External Relations Council of 22-23 November 2004 on the report of the Ad Hoc Working Party on Harmonisation:

RECALLING:

The Commission Communication of 5 March 2004 on 3translating the Monterrey Consensus into practice: the contribution by the European Union"[15];

Its Conclusions of 27 April 2004[16], which called for the establishment of an Ad-Hoc Working Party of the Council consisting of experts on Harmonisation (AHWPH), in order to examine in detail the Commission recommendations contained in the Commission Communication and other relevant proposals with a view to translating the Barcelona Commitment II into practice;

The decision adopted by the COREPER establishing the AHWPH and setting up its mandate[17];

That the Working Party was invited to report back to Council no later than November 2004, with a view to adoption by the Council of an EU Action Plan for Coordination and Harmonisation for submission to the Second High Level Forum on Harmonisation and Alignment for Aid Effectiveness to be held in Paris in 2005;

THE COUNCIL,

NOTING that the COREPER, on 18 November 2004 agreed on the Report presented by the AHWPH;

ENDORSES the report of the Ad-Hoc Working Party on Harmonisation entitled "Advancing Coordination, Harmonisation and Alignment: the contribution of the European Union";

INVITES the relevant Council bodies to continue the work for preparing the participation of the EU to the Second High Level Forum on Harmonisation and Alignment for Aid Effectiveness to be held in Paris in 2005;

REAFFIRMS its intention to monitor regularly the further progress made with the view to translating the Barcelona Commitment II into practice.

[1] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 14ης Μαρτίου 2002 σχετικά με τη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης (Μοντερέι), βλέπε παράρτημα 1.

[2] SEC(2003) 569, 15.5.2003.

[3] COM(2004) 150 , της 05.3.2004.

[4] Συμπεράσματα του Συμβουλίου Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων της 22-23.11.2004, 14724/04 (Presse 325) σ.37, βλέπε παράρτημα 2.

[5] Έγγραφο εργασίας SEC(2005) 453: Συνέχεια που δόθηκε στις δεσμεύσεις της Βαρκελώνης και στην υλοποίηση της συναίνεσης του Μοντερέι.

[6] Βέλγιο (κατά 62,9%), Γαλλία (κατά 30,5%), Σουηδία (κατά 27,6%), Λουξεμβούργο (κατά 26,3%), Ηνωμένο Βασίλειο (κατά 23,4%), Ιρλανδία (κατά 18,3%), Γερμανία (κατά 18,1%), Ελλάδα (κατά 14,4%), Ισπανία (κατά 13,7%), Φινλανδία (κατά 11,7%), Κάτω Χώρες (Ω 9,9%) και Πορτογαλία (κατά 5,7%).

[7] Διακήρυξη του Παρισιού για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, φόρουμ υψηλού επιπέδου, Παρίσι 28.2.-02.3.2005.

[8] Βλέπε παράρτημα 2. Τα συμπεράσματα αυτά στηρίζονται στις συστάσεις της Ad Hoc ομάδας εργασίας της ΕΕ για την εναρμόνιση και εκτίθενται λεπτομερέστερα στο έγγραφο εργασίας.

[9] Στοιχεία που προέρχονται από τη βάση δεδομένων σχετικά με την ενίσχυση των ικανοτήτων του αναπτυξιακού προγράμματος της Ντόχα. Η ΕΕ παρέχει το 50% περίπου της βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο σε παγκόσμιο επίπεδο. Η μερίδα του λέοντος προέρχεται από την ΕΕ, η οποία διαθέτει κατά μέσο όρο, από το 2001, 700 εκατ. ευρώ ετησίως για την παροχή βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο. Μεταξύ των κρατών μελών, τα επίπεδα της εν λόγω βοήθειας διαφοροποιούνται αρκετά: ορισμένα κράτη μέλη αύξησαν τα ποσά που διαθέτουν για την παροχή βοήθειας που συνδέεται με το εμπόριο.

[10] ΗΒ (αξιολόγηση της τεχνικής βοήθειας από το ΥΔΑ), Κάτω Χώρες και Γερμανία.

[11] Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής 'Καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης της ανάπτυξης - ανασκόπηση των επιλογών' εξετάζει τα σπουδαιότερα θέματα. (SEC(2005) 467).

[12] Βλέπε τη μελέτη με τίτλο “Beyond the HIPC Initiative” του Μαρτίου 2004, η οποία χρηματοδοτήθηκε από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.http://www.europa.eu.int/comm/development/body/theme/hipc/docs/Beyond_HIPC_en.pdf#zoom=100.

[13] Συμπεράσματα των υπουργών οικονομικών της G7, Λονδίνο, 5 Φεβρουαρίου 2005.

[14] COM(2005) 134.

[15] Doc. 7108/04 - COM(2004) 150.

[16] Doc. 8973/04.

[17] Doc. 9188/04.