Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και την κατάργηση της οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(Αναδιατύπωση) /* COM/2011/0656 τελικό - 2011/0298 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. Πλαίσιο της προτασης Η οδηγία για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων (MiFID), η οποία τέθηκε σε ισχύ τον Νοέμβριο του 2007, αποτελεί βασικό πυλώνα της ενοποίησης της χρηματοπιστωτικής αγοράς της ΕΕ. Εγκρίθηκε σύμφωνα με τη διαδικασία «Lamfalussy»[1] και αποτελείται από μια οδηγία-πλαίσιο (οδηγία 2004/39/ΕΚ)[2], μια εκτελεστική οδηγία (οδηγία 2006/73/ΕΚ)[3] και έναν εκτελεστικό κανονισμό (κανονισμός αριθ. 1287/2006)[4]. Η οδηγία MiFID καθορίζει ένα ρυθμιστικό πλαίσιο για την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών μέσων (όπως μεσιτεία, παροχή συμβουλών, διαπραγμάτευση, διαχείριση χαρτοφυλακίου, αναδοχή, κ.λπ.) από τράπεζες και επιχειρήσεις επενδύσεων και για τη λειτουργία των ρυθμιζόμενων αγορών από τους διαχειριστές της αγοράς. Ορίζει επίσης τις εξουσίες και τα καθήκοντα των εθνικών αρμόδιων αρχών ως προς τις δραστηριότητες αυτές. Κύριος στόχος είναι η προώθηση της ενοποίησης, της ανταγωνιστικότητας και της αποδοτικότητας των χρηματοπιστωτικών αγορών της ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, κατήργησε τη δυνατότητα των κρατών μελών να απαιτούν τη διεξαγωγή όλων των διαπραγματεύσεων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών μέσων σε παραδοσιακά χρηματιστήρια και επέτρεψε τον ανταγωνισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο μεταξύ των εν λόγω χρηματιστηρίων και εναλλακτικών τόπων διαπραγμάτευσης. Παρείχε, επίσης, στις τράπεζες και στις επιχειρήσεις επενδύσεων ένα ενισχυμένο «διαβατήριο» για την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών σε όλη την ΕΕ βάσει της συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις οργάνωσης και αναφοράς καθώς και με συνολικούς κανόνες οι οποίοι έχουν σχεδιαστεί για τη διασφάλιση της προστασίας των επενδυτών. Το αποτέλεσμα μετά από 3,5 έτη εφαρμογής είναι η αύξηση του ανταγωνισμού μεταξύ των τόπων διαπραγμάτευσης χρηματοπιστωτικών μέσων και η διεύρυνση των επιλογών που έχουν οι επενδυτές ως προς τους παρόχους υπηρεσιών και τα διαθέσιμα χρηματοπιστωτικά μέσα, πρόοδος που ενισχύθηκε και λόγω των τεχνολογικών εξελίξεων. Συνολικά, το κόστος των συναλλαγών έχει μειωθεί και η ολοκλήρωση των αγορών έχει αυξηθεί[5]. Εντούτοις, εμφανίστηκαν ορισμένα προβλήματα. Πρώτον, ο μεγαλύτερος ανταγωνισμός δημιούργησε νέες προκλήσεις. Τα οφέλη από αυτόν τον αυξημένο ανταγωνισμό δεν έχουν επηρεάσει εξίσου όλους τους συμμετέχοντες στην αγορά και δεν αγγίζουν πάντα τους τελικούς ιδιώτες ή επαγγελματίες επενδυτές. Ο κατακερματισμός της αγοράς που προέκυψε από τον ανταγωνισμό έχει επίσης καταστήσει το περιβάλλον των διαπραγματεύσεων πιο πολύπλοκο, ειδικά ως προς τη συγκέντρωση των σχετικών με αυτές δεδομένων. Δεύτερον, οι εξελίξεις στην αγορά και στην τεχνολογία έχουν καταστήσει ξεπερασμένες ορισμένες διατάξεις της οδηγίας MiFID. Το κοινό συμφέρον σε ένα διαφανές περιβάλλον ισότιμου ανταγωνισμού των τόπων διαπραγματεύσεων και των επιχειρήσεων επενδύσεων κινδυνεύει να υπονομευθεί. Τρίτον, η χρηματοπιστωτική κρίση έχει καταστήσει εμφανείς τις αδυναμίες της ρύθμισης των χρηματοπιστωτικών μέσων πλην των μετοχών που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης κυρίως μεταξύ των επαγγελματιών επενδυτών. Οι προηγούμενες εκτιμήσεις ότι ένας ελάχιστος βαθμός διαφάνειας, εποπτείας και προστασίας του καταναλωτή ως προς τις εν λόγω διαπραγματεύσεις προάγει περισσότερο την αποδοτικότητα της αγοράς, δεν ευσταθούν πλέον. Τέλος, ο ταχύς ρυθμός της καινοτομίας και η αυξανόμενη πολυπλοκότητα των χρηματοπιστωτικών μέσων υπογραμμίζουν τη σημασία της επικαιροποιημένης, υψηλού επιπέδου προστασίας των επενδυτών. Αν και αιτιολογείται σε μεγάλο βαθμό λόγω της εμπειρίας της χρηματοπιστωτικής κρίσης, εντούτοις οι συνολικοί κανόνες της οδηγίας MiFID καθιστούν έκδηλη την ανάγκη για στοχευμένες, αλλά φιλόδοξες βελτιώσεις. Η αναθεώρηση της οδηγίας MiFID αποτελεί συνεπώς αναπόσπαστο τμήμα των μεταρρυθμίσεων που έχουν ως στόχο την καθιέρωση ενός ασφαλέστερου, ορθότερου και πιο υπεύθυνου χρηματοπιστωτικού συστήματος που θα λειτουργήσει προς όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας συνολικά μετά το πέρας της χρηματοπιστωτικής κρίσης, και θα έχει επίσης ως στόχο την εξασφάλιση πιο ενοποιημένης, αποτελεσματικότερης και ανταγωνιστικότερης ενωσιακής χρηματοπιστωτικής αγοράς[6]. Αποτελεί επίσης ένα σημαντικό μέσο για την επίτευξη της δέσμευσης της ομάδας των G20[7] σχετικά με την αντιμετώπιση των λιγότερο ρυθμισμένων και των λιγότερο διαφανών μερών του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τη βελτίωση της οργάνωσης, της διαφάνειας και της εποπτείας των διαφόρων επιμέρους αγορών, ιδίως όσον αφορά εκείνα τα χρηματοπιστωτικά μέσα που αποτελούν κατά κύριο λόγο αντικείμενο εξωχρηματιστηριακής διαπραγμάτευσης[8], συμπληρώνοντας τη νομοθετική πρόταση για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλομένους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών[9]. Απαιτούνται επίσης επικεντρωμένες βελτιώσεις για να βελτιωθεί η εποπτεία και η διαφάνεια των αγορών παραγώγων επί εμπορευμάτων ώστε να εξασφαλιστεί η λειτουργία τους όσον αφορά την χρηματιστηριακή κάλυψη και την διαπίστωση τιμών, καθώς και υπό το πρίσμα των εξελίξεων στις δομές της αγοράς και την τεχνολογία για να εξασφαλιστεί ισότιμος ανταγωνισμός και αποτελεσματικές αγορές. Επιπλέον, απαιτούνται συγκεκριμένες αλλαγές στο πλαίσιο της προστασίας των επενδυτών, λαμβανομένων υπόψη των εξελισσόμενων πρακτικών και της ανάγκης υποστήριξης της εμπιστοσύνης των επενδυτών. Τέλος, σύμφωνα με τις προτάσεις της ομάδας Larosière και τα συμπεράσματα του Συμβουλίου ECOFIN[10], η ΕΕ έχει δεσμευτεί να ελαχιστοποιήσει, όπου απαιτείται, τις εξουσίες που παρέχονται στα κράτη μέλη από τις οδηγίες της ΕΕ για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Πρόκειται για ένα κοινό στοιχείο όλων των σημείων που καλύπτονται από την αναθεώρηση της οδηγίας MiFID και θα συμβάλει στην καθιέρωση ενός ενιαίου εγχειριδίου κανόνων για τις χρηματοπιστωτικές αγορές της ΕΕ, θα προωθήσει περαιτέρω την ανάπτυξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού για όλα τα κράτη μέλη και τους συμμετέχοντες στην αγορά, θα βελτιώσει την εποπτεία και την εφαρμογή, θα μειώσει το κόστος για τους συμμετέχοντες στην αγορά και θα βελτιώσει τους όρους πρόσβασης και την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα του χρηματοπιστωτικού κλάδου της ΕΕ. Ως αποτέλεσμα, η πρόταση τροποποίησης της οδηγίας MiFID χωρίζεται σε δύο πράξεις: έναν κανονισμό, ο οποίος ορίζει τις απαιτήσεις σχετικά με την δημοσιοποίηση στο κοινό δεδομένων που αφορούν τη διαφάνεια των συναλλαγών και την κοινοποίηση στις αρμόδιες αρχές των δεδομένων των συναλλαγών, την κατάργηση φραγμών στην χωρίς διακρίσεις πρόσβαση στα συστήματα εκκαθάρισης, την υποχρεωτική διαπραγμάτευση παραγώγων σε οργανωμένους τόπους, τις συγκεκριμένες εποπτικές δράσεις όσον αφορά τα χρηματοπιστωτικά μέσα και τις θέσεις σε παράγωγα καθώς και την παροχή υπηρεσιών από εταιρείες τρίτων χωρών χωρίς υποκατάστημα· και μιαν οδηγία, η οποία τροποποιεί τις ειδικές απαιτήσεις σχετικά με την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών, το πεδίο εφαρμογής των εξαιρέσεων από την τρέχουσα οδηγία, τις απαιτήσεις ως προς την οργάνωση και τον κώδικα δεοντολογίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, τις απαιτήσεις οργάνωσης για τους τόπους διαπραγμάτευσης, την αδειοδότηση και τις συνεχείς υποχρεώσεις των παρόχων υπηρεσιών δεδομένων, τις εξουσίες των αρμόδιων αρχών, τις κυρώσεις και τους κανόνες που ισχύουν για τις επιχειρήσεις από τρίτες χώρες που λειτουργούν μέσω υποκαταστήματος. 2. Αποτελέσματα διαβουλευσεων με τα ενδιαφερομενα μερη και αξιολογησεις επιπτωσεων Η πρωτοβουλία είναι αποτέλεσμα ενός διεξοδικού και συνεχούς διαλόγου και διαβούλευσης με όλους τους κύριους ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένων των ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών και με όλες τις κατηγορίες συμμετεχόντων στην αγορά, συμπεριλαμβανομένων των εκδοτών τίτλων και των ιδιωτών επενδυτών. Λαμβάνονται υπόψη οι γνώμες που εκφράστηκαν κατά τη διάρκεια δημόσιας διαβούλευσης που διεξήχθη από τις 8 Δεκεμβρίου 2010 έως τις 2 Φεβρουαρίου 2011[11], μιας μεγάλης και με ευρεία συμμετοχή δημόσιας ακρόασης που διεξήχθη στις 20 και 21 Σεπτεμβρίου 2010[12] καθώς και τα αποτελέσματα των εκτεταμένων συναντήσεων με διάφορες ομάδες φορέων από τον Δεκέμβριο του 2009. Τέλος, η πρόταση λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις και την ανάλυση που περιέχονται στα έγγραφα καθώς και την τεχνική γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρυθμιστικών Αρχών των Αγορών Κινητών Αξιών (CESR), η οποία έχει πλέον μετονομαστεί σε Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ)[13]. Επιπλέον, δύο μελέτες[14] έχουν ανατεθεί σε εξωτερικούς συμβούλους προκειμένου να προετοιμαστεί η αναθεώρηση της οδηγίας MiFID. Η πρώτη, η οποία ζητήθηκε από την PriceWaterhouseCoopers στις 10 Φεβρουαρίου 2010 και παρελήφθη στις 13 Ιουλίου 2010, εστίαζε στη συγκέντρωση δεδομένων για τις δραστηριότητες της αγοράς και άλλα θέματα σχετικά με την οδηγία MiFID. Η δεύτερη, η οποία ανατέθηκε στην Europe Economics στις 21 Ιουλίου 2010 και παρελήφθη στις 23 Μαΐου 2011 εστίαζε σε μια ανάλυση κόστους-ωφέλειας σχετικά με τις διάφορες επιλογές πολιτικών που πρέπει να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο της αναθεώρησης της οδηγίας MiFID. Στο πλαίσιο της πολιτικής της «Βελτίωσης του ρυθμιστικού πλαισίου», η Επιτροπή διεξήγαγε αξιολόγηση επιπτώσεων για τις εναλλακτικές επιλογές πολιτικής. Οι επιλογές πολιτικής αξιολογήθηκαν ως προς διάφορα κριτήρια: διαφάνεια των λειτουργιών της αγοράς για τις ρυθμιστικές αρχές και τους συμμετέχοντες στην αγορά, προστασία και εμπιστοσύνη των επενδυτών, όροι ισότιμου ανταγωνισμού για τους τόπους αγοράς και τα συστήματα διαπραγμάτευσης στην ΕΕ και αποδοτικότητα ως προς το κόστος, δηλαδή βαθμός στον οποίο οι επιλογές επιτυγχάνουν τους επιδιωκόμενους στόχους και διευκολύνουν τη λειτουργία των αγορών κινητών αξιών κατά τρόπο αποδοτικό και αποτελεσματικό ως προς το κόστος. Συνολικά, η αναθεώρηση της οδηγίας MiFID υπολογίζεται ότι θα έχει εφάπαξ κόστος συμμόρφωσης από 512 έως 732 εκατομμύρια ευρώ και τρέχον κόστος από 312 έως 586 εκατομμύρια ευρώ. Τα ποσοστά του εφάπαξ και του τρέχοντος κόστους αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα από 0,10% έως 0,15% και από 0,06% έως 0,12% των συνολικών λειτουργικών δαπανών του τραπεζικού τομέα της ΕΕ. Το κόστος αυτό είναι πολύ μικρότερο από το κόστος που προκλήθηκε από την θέσπιση της οδηγίας MiFID. Το ποσοστό του εφάπαξ κόστους της εισαγωγής της οδηγίας MiFID υπολογίστηκε σε 0,56% (λιανική τραπεζική και ταμιευτήρια) και 0,68% (τράπεζες επενδύσεων) των συνολικών λειτουργικών δαπανών, ενώ το κόστος συμμόρφωσης υπολογίστηκε σε 0,11% (λιανική τραπεζική και ταμιευτήρια) έως 0,17% (τράπεζες επενδύσεων) των συνολικών λειτουργικών δαπανών. 3. Νομικά στοιχεια της προτασης 3.1. Νομική βάση Η πρόταση βασίζεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η παρούσα οδηγία θα αντικαταστήσει την οδηγία 2004/39/EΚ σχετικά με την εναρμόνιση των εθνικών διατάξεων για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας που διέπουν την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών και την εκτέλεση επενδυτικών δραστηριοτήτων από επιχειρήσεις επενδύσεων, την απόκτηση ειδικών συμμετοχών, την άσκηση της ελεύθερης εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, τις σχετικές εξουσίες των εποπτικών αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής, καθώς και τους όρους για την αδειοδότηση και τη λειτουργία ρυθμιζόμενων αγορών και παρόχων δεδομένων της αγοράς. Κύριος στόχος και αντικείμενο της παρούσας πρότασης είναι η εναρμόνιση των εθνικών διατάξεων σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των επιχειρήσεων επενδύσεων, των ρυθμιζόμενων αγορών και των παρόχων υπηρεσιών δεδομένων, των όρων διακυβέρνησής τους και το εποπτικό τους πλαίσιο. Η πρόταση βασίζεται, συνεπώς, στο άρθρο 53 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η παρούσα πρόταση είναι συμπληρωματική του προτεινόμενου κανονισμού [MiFIR], που καθιερώνει ενιαίες και άμεσα ισχύουσες απαιτήσεις οι οποίες είναι αναγκαίες για την άρτια λειτουργία της αγοράς χρηματοπιστωτικών μέσων στο πεδίο, π.χ. της δημοσίευσης των δεδομένων των διαπραγματεύσεων, της αναφοράς των συναλλαγών στις αρμόδιες αρχές και των ειδικών εξουσιών των αρμόδιων αρχών και της ΕΑΚΑΑ. 3.2. Επικουρικότητα και αναλογικότητα Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας (άρθρο 5 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ), η δράση σε επίπεδο ΕΕ πρέπει να αναλαμβάνεται μόνο όταν οι επιδιωκόμενοι στόχοι είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται, συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο ΕΕ. Τα περισσότερα θέματα που καλύπτονται από την αναθεώρηση, καλύπτονται ήδη από το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο της οδηγίας MiFID. Επιπλέον, οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι εγγενώς διασυνοριακές εκ φύσεως, χαρακτηριστικό το οποίο εντείνεται ολοένα και περισσότερο. Οι όροι σύμφωνα με τους οποίους οι επιχειρήσεις και οι διαχειριστές δύνανται να εκτεθούν στον ανταγωνισμό στο πλαίσιο αυτό, είτε πρόκειται για κανόνες σχετικά με τη διαφάνεια πριν και μετά τη διαπραγμάτευση, την προστασία των επενδυτών ή την αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων από τους συμμετέχοντες στην αγορά, πρέπει να είναι κοινοί σε διεθνές επίπεδο και αποτελούν ήδη τον πυρήνα της οδηγίας MiFID. Επί του παρόντος, απαιτείται δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την επικαιροποίηση και την τροποποίηση του κανονιστικού πλαισίου που ορίζεται από την οδηγία MiFID προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις στις χρηματοπιστωτικές αγορές από την εποχή της εφαρμογής της. Οι βελτιώσεις τις οποίες έχει ήδη επιφέρει η οδηγία στην ενοποίηση και την αποδοτικότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και υπηρεσιών στην Ευρώπη ενισχύθηκαν με τις κατάλληλες προσαρμογές ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων ενός ισχυρού κανονιστικού πλαισίου για την ενιαία αγορά. Λόγω της ενοποίησης αυτής, η μεμονωμένη εθνική παρέμβαση θα ήταν πολύ λιγότερο αποδοτική και θα οδηγούσε στον κατακερματισμό των αγορών, με αποτέλεσμα κανονιστική διαμεσολάβηση (ρυθμιστικό αρμπιτράζ) και στρέβλωση του ανταγωνισμού. Παραδείγματος χάρη, τα διαφορετικά επίπεδα της διαφάνειας της αγοράς ή της προστασίας των επενδυτών στα κράτη μέλη θα οδηγούσαν σε κατακερματισμό των αγορών, σε υποθήκευση της ρευστότητας και της αποδοτικότητας και στην προσφυγή σε επιβλαβή κανονιστική διαμεσολάβηση. Η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (EΑΚΑΑ) πρέπει επίσης να διαδραματίσει βασικό ρόλο στην υλοποίηση του νέου πλαισίου σε όλη την ΕΕ. Απαιτούνται συγκεκριμένες αρμοδιότητες για την ΕΑΚΑΑ προκειμένου να βελτιωθεί η λειτουργία της ενιαίας αγοράς κινητών αξιών. Η πρόταση λαμβάνει πλήρως υπόψη την αρχή της αναλογικότητας, δηλαδή ότι η δράση σε επίπεδο ΕΕ πρέπει να επαρκεί για την επίτευξη των στόχων και δεν υπερβαίνει τα αναγκαία. Είναι συμβατή με την αρχή αυτή, λαμβάνοντας υπόψη τη σωστή ισορροπία μεταξύ του διακυβευόμενου δημόσιου συμφέροντος και της αποδοτικότητας ως προς το κόστος του μέτρου. Οι απαιτήσεις που επιβάλλονται στα διάφορα μέρη έχουν σταθμιστεί προσεκτικά. Ειδικότερα, η ανάγκη εξισορρόπησης της προστασίας του επενδυτή, της αποδοτικότητας των αγορών και του κόστους για τον κλάδο έχει αποτελέσει κεντρικό στοιχείο κατά τη διατύπωση των απαιτήσεων αυτών. 3.3. Συμμόρφωση με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, η Επιτροπή ενέκρινε τις προτάσεις κανονισμών για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών (EΑΤ), της Ευρωπαϊκής Αρχής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (ΕΑΑΕΣ) και της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών (EΑΚΑΑ). Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή επιθυμεί να υπενθυμίσει τις δηλώσεις σχετικά με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ που διατύπωσε κατά την έγκριση των κανονισμών για τη σύσταση των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών, σύμφωνα με τις οποίες: «Όσον αφορά τη διαδικασία για την έγκριση ρυθμιστικών προτύπων, η Επιτροπή υπογραμμίζει τον μοναδικό χαρακτήρα του τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, που απορρέει από τον μηχανισμό Lamfalussy και αναγνωρίζεται ρητά στη Δήλωση 39 που προσαρτήθηκε στη ΣΛΕΕ. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει σοβαρές αμφιβολίες αν οι περιορισμοί του ρόλου της κατά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων και εκτελεστικών μέτρων είναι σύμφωνοι με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ.» 3.4. Λεπτομερής ερμηνεία της πρότασης 3.4.1. Γενικά – Ισότιμοι όροι ανταγωνισμού Ένας κεντρικός στόχος της πρότασης είναι η διασφάλιση της διεξαγωγής όλων των οργανωμένων διαπραγματεύσεων σε ρυθμιζόμενους τόπους διαπραγμάτευσης: ρυθμιζόμενες αγορές, πολυμερείς μηχανισμούς διαπραγμάτευσης (ΠΜΔ) και οργανωμένους μηχανισμούς διαπραγμάτευσης (ΟΜΔ). Για όλους αυτούς τους τόπους θα εφαρμόζονται όμοιες απαιτήσεις διαφάνειας πριν και μετά τη διαπραγμάτευση. Ομοίως, οι απαιτήσεις ως προς τις οργανωτικές πτυχές και την εποπτεία της αγοράς και στους τρεις τόπους είναι σχεδόν όμοιες. Με τον τρόπο αυτό θα διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού όπου υπάρχουν λειτουργικά όμοιες δραστηριότητες που συνδυάζουν τα διαπραγματευτικά συμφέροντα τρίτων. Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι οι απαιτήσεις ως προς τη διαφάνεια θα διαμορφωθούν για τους διάφορους τύπους χρηματοπιστωτικών μέσων, κυρίως μετοχές, ομόλογα και παράγωγα και για τους διάφορους τύπους συστημάτων διαπραγμάτευσης, κυρίως βάσει βιβλίου εντολών και βάσει συστήματος κοινοποιούμενων τιμών. Και στους τρεις τόπους, ο διαχειριστής του συστήματος συναλλαγής είναι ουδέτερος. Οι ρυθμιζόμενες αγορές και οι πολυμερείς μηχανισμοί διαπραγμάτευσης χαρακτηρίζονται από την εκτέλεση των συναλλαγών βάσει κανόνων που δεν παρέχουν διακριτική ευχέρεια. Αυτό σημαίνει ότι οι συναλλαγές θα εκτελεστούν σύμφωνα με προκαθορισμένους κανόνες. Επίσης, ανταγωνίζονται για την παροχή πρόσβασης σε ένα ευρύτερο κοινό υπό την προϋπόθεση ότι πληρούται ένα διαφανές σύνολο κριτηρίων. Αντίθετα, ο διαχειριστής ενός ΟΜΔ έχει ένα βαθμό διακριτικής ευχέρειας ως προς τον τρόπο με τον οποίο θα εκτελεστεί η συναλλαγή. Κατά συνέπεια, ο διαχειριστής υπόκειται σε απαιτήσεις προστασίας του επενδυτή, κώδικα δεοντολογίας και βέλτιστης εκτέλεσης έναντι των πελατών που χρησιμοποιούν το σύστημα συναλλαγής. Επομένως, ενώ οι κανόνες για την πρόσβαση και τη μεθοδολογία εκτέλεσης ενός ΟΜΔ πρέπει να είναι διαφανείς και σαφείς, επιτρέπουν ταυτόχρονα στον διαχειριστή να παρέχει στους πελάτες του υπηρεσία που διαφέρει ποιοτικά, αν όχι και λειτουργικά, από τις υπηρεσίες που παρέχουν οι ρυθμιζόμενες αγορές και οι ΠΜΔ στα οικεία μέλη και συμμετέχοντες. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί τόσο η ουδετερότητα του διαχειριστή του ΟΜΔ ως προς κάθε πραγματοποιούμενη συναλλαγή, όσο και ότι οι υποχρεώσεις του έναντι των πελατών που έχουν απευθυνθεί σε αυτόν δεν είναι δυνατόν να υποθηκευτούν από την δυνατότητα αποκόμισης κέρδους εις βάρος τους, είναι απαραίτητο να απαγορευτεί στον διαχειριστή του ΟΜΔ να διενεργεί συναλλαγές βάσει των ίδιων κεφαλαίων του. Τέλος, η οργανωμένη διαπραγμάτευση δύναται να πραγματοποιηθεί επίσης μέσω συστηματικής εσωτερικοποίησης. Ένας συστηματικός εσωτερικοποιητής δύναται να εκτελεί συναλλαγές πελατών βάσει των δικών του ίδιων κεφαλαίων. Εντούτοις, ένας συστηματικός εσωτερικοποιητής δεν δύναται να συνδυάζει συμφέροντα τρίτων για την αγορά και την πώληση κατά τον ίδιο τρόπο όπως σε μια ρυθμιζόμενη αγορά, σε έναν ΠΜΔ ή σε έναν ΟΜΔ και, συνεπώς, δεν αποτελεί, τόπο διαπραγμάτευσης. Εφαρμόζονται κανόνες βέλτιστης εκτέλεσης και άλλοι κώδικες δεοντολογίας και ο πελάτης γνωρίζει πότε διαπραγματεύεται με επιχείρηση επενδύσεων και πότε με τρίτους. Για τους συστηματικούς εσωτερικοποιητές ισχύουν ειδικές απαιτήσεις όσον αφορά τη διαφάνεια πριν τη διαπραγμάτευση και την πρόσβαση. Είναι επίσης σημαντικό να τονιστεί ότι οι απαιτήσεις ως προς τη διαφάνεια θα διαμορφωθούν για τους διάφορους τύπους χρηματοπιστωτικών μέσων, κυρίως μετοχές, ομόλογα και παράγωγα και θα ισχύουν κάτω από συγκεκριμένα όρια. Κάθε διαπραγμάτευση για ίδιο λογαριασμό από επιχειρήσεις επενδύσεων με πελάτες, συμπεριλαμβανομένων άλλων επιχειρήσεων επενδύσεων, θεωρείται συνεπώς εξωχρηματιστηριακή. Η εξωχρηματιστηριακή διαπραγματευτική δραστηριότητα που δεν θα πληροί τον ορισμό της δραστηριότητας συστηματικού εσωτερικοποιητή, ο οποίος πρόκειται να γίνει πιο περιεκτικός μέσω τροποποιήσεων της εκτελεστικής νομοθεσίας, θα πρέπει να είναι μη συστηματική και μη τακτική. 3.4.2. Επέκταση κανόνων της οδηγίας MiFID σε όμοια προϊόντα και υπηρεσίες (άρθρα 1, 3, 4) Στο πλαίσιο των εργασιών για τα επενδυτικά προϊόντα για ιδιώτες επενδυτές (PRIP)[15], η Επιτροπή έχει δεσμευτεί να διασφαλίσει μια συνεπή ρυθμιστική προσέγγιση βάσει των διατάξεων της οδηγίας MiFID για τη διανομή στους ιδιώτες επενδυτές διαφορετικών χρηματοπιστωτικών προϊόντων που πληρούν παρόμοιες επενδυτικές ανάγκες και εγείρουν συγκρίσιμες προκλήσεις όσον αφορά την προστασία των επενδυτών. Δεύτερον, έχουν εκφραστεί ανησυχίες σχετικά με την δυνατότητα εφαρμογής της οδηγίας MiFID όταν οι επιχειρήσεις επενδύσεων ή τα πιστωτικά ιδρύματα εκδίδουν και πωλούν δικές τους κινητές αξίες. Ενώ η εφαρμογή της οδηγίας MiFID είναι σαφής όταν παρέχονται επενδυτικές συμβουλές ως μέρος της πώλησης, απαιτείται μεγαλύτερη σαφήνεια στην περίπτωση μη συμβουλευτικών υπηρεσιών, όταν η επιχείρηση επενδύσεων ή η τράπεζα μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν παρέχουν υπηρεσία υπαγόμενη στην οδηγία MiFID. Τέλος, οι διαφορές μεταξύ των κανόνων των κρατών μελών που ισχύουν για τις εξαιρούμενες της οδηγίας MiFID τοπικά ενεργές οντότητες οι οποίες παρέχουν περιορισμένο εύρος επενδυτικών υπηρεσιών δεν είναι πλέον αποδεκτή με βάση την εμπειρία της χρηματοπιστωτικής κρίσης, την πολυπλοκότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών και των προϊόντων και την ανάγκη οι επενδυτές να μπορούν να βασίζονται σε παρόμοια επίπεδα προστασίας ανεξαρτήτως της τοποθεσίας ή της φύσης των παρόχων υπηρεσιών. Συνεπώς, οι προτάσεις επεκτείνουν τις απαιτήσεις της οδηγίας MiFID και ειδικότερα του κώδικα δεοντολογίας και των κανόνων για τη σύγκρουση συμφερόντων, στις πωλήσεις δομημένων καταθέσεων από πιστωτικά ιδρύματα με παροχή ή χωρίς την παροχή συμβουλών, καθορίζουν ότι η οδηγία MiFID ισχύει επίσης για επιχειρήσεις επενδύσεων και πιστωτικά ιδρύματα που πωλούν τις δικές τους κινητές αξίες όταν δεν παρέχουν συμβουλές και απαιτούν από τα κράτη μέλη την εφαρμογή απαιτήσεων χορήγησης άδειας και κώδικα δεοντολογίας ανάλογων της οδηγίας MiFID στην εθνική νομοθεσία που ισχύει για τις τοπικές οντότητες. 3.4.3. Αναθεώρηση των εξαιρέσεων από την οδηγία MiFID (άρθρο 2) Η οδηγία MiFID εντάσσει τις συναλλαγές για ίδιο λογαριασμό σε χρηματοπιστωτικά μέσα στις επενδυτικές υπηρεσίες και τις δραστηριότητες για τις οποίες απαιτείται η χορήγηση άδειας. Ωστόσο, εισήχθησαν τρεις σημαντικές εξαιρέσεις για να εξαιρεθούν πρόσωπα που διεξάγουν διαπραγμάτευση για ίδιο λογαριασμό ως αποκλειστική δραστηριότητα, ως παρεπόμενο μέρος άλλης μη χρηματοπιστωτικής εταιρικής δραστηριότητας, ή ως μέρος μη χρηματοπιστωτικής δραστηριότητας διαπραγμάτευσης εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τις δεσμεύσεις της ομάδας των G20, πρέπει να διασφαλίζεται η κατάλληλη κάλυψη των διατάξεων της οδηγίας MiFID σε επιχειρήσεις που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες σε πελάτες και διεξάγουν επενδυτικές δραστηριότητες σε επαγγελματική βάση. Οι προτάσεις περιορίζουν, συνεπώς, το όριο των εξαιρέσεων σαφέστερα στις δραστηριότητες που είναι λιγότερο κεντρικές στην οδηγία MiFID και έχουν κατά κύριο λόγο προσωπικό ή εμπορικό χαρακτήρα, ή δεν αποτελούν συναλλαγές υψηλής συχνότητας. 3.4.4. Αναβαθμίσεις του πλαισίου δομών των αγορών (άρθρα 18, 19, 20, 32, 33, 34, 53, 54) Οι εξελίξεις στην αγορά μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας MiFID έχουν θέσει υπό αμφισβήτηση το υφιστάμενο ρυθμιστικό πλαίσιο που ισχύει για διάφορους τύπους τόπων εκτέλεσης, έχοντας ως στόχο την υποστήριξη δίκαιου και υπό ισότιμους όρους ανταγωνισμού, καθώς και διαφανών και αποτελεσματικών αγορών. Η λειτουργία και ο σχεδιασμός του βάσει κυρίως της διαπραγμάτευσης μετοχών, η ανάγκη βελτίωσης της διαφάνειας και της προσαρμοστικότητας των αγορών άλλων κινητών αξιών και το γεγονός ότι οι διάφοροι τρόποι οργανωμένης διαπραγμάτευσης που έχουν αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια δεν ανταποκρίνονται όλοι επαρκώς στους ορισμούς και στις απαιτήσεις του τριμερούς διαχωρισμού ο οποίος προβλέπεται στην οδηγία MiFID – ρυθμιζόμενες αγορές, πολυμερείς μηχανισμοί διαπραγμάτευσης, συστηματικοί εσωτερικοποιητές – υποδεικνύουν από κοινού την ανάγκη πρόβλεψης της βελτίωσης του υπάρχοντος πλαισίου. Οι προτάσεις δημιουργούν μια νέα κατηγορία για τους οργανωμένους μηχανισμούς διαπραγμάτευσης που δεν ανταποκρίνονται σε κάποια από τις υφιστάμενες κατηγορίες, με ισχυρές οργανωτικές απαιτήσεις και ταυτόσημους κανόνες διαφάνειας και αναβαθμίζουν βασικές απαιτήσεις σε όλους τους τόπους ώστε να ληφθεί υπόψη η αύξηση του ανταγωνισμού και της διασυνοριακής διαπραγμάτευσης που προκαλούνται από τις τεχνολογικές εξελίξεις και οδηγία MiFID. 3.4.5. Βελτιώσεις εταιρικής διακυβέρνησης (άρθρα 9, 48) Η οδηγία MiFID απαιτεί από τα πρόσωπα που πραγματικά διευθύνουν τη δραστηριότητα της επιχείρησης επενδύσεων να έχουν τα απαιτούμενα εχέγγυα εντιμότητας και πείρας ώστε να εξασφαλίζεται η ορθή και συνετή διαχείριση της επιχείρησης επενδύσεων. Σύμφωνα με τις εργασίες της Επιτροπής για την εταιρική διακυβέρνηση στον χρηματοπιστωτικό τομέα[16], προτείνεται η ενίσχυση των εν λόγω διατάξεων ως προς τα χαρακτηριστικά, τον ρόλο, τις ευθύνες αμφότερων των εκτελεστικών και μη εκτελεστικών διευθυντών και την ισορροπία στη σύνθεση των οργάνων διοίκησης. Ειδικότερα, οι προτάσεις επιδιώκουν να διασφαλίσουν ότι τα μέλη του οργάνου διοίκησης διαθέτουν επαρκείς γνώσεις και ικανότητες και κατανοούν τους κινδύνους που σχετίζονται με τη δραστηριότητα της επιχείρησης προκειμένου να διασφαλίζεται η ορθή και συνετή διαχείριση της επιχείρησης προς το συμφέρον των επενδυτών και της ακεραιότητας της αγοράς. 3.4.6. Ενισχυμένες οργανωτικές απαιτήσεις για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής λειτουργίας και ακεραιότητας των αγορών (άρθρα 16, 51) Οι τεχνολογικές εξελίξεις στη διαπραγμάτευση των χρηματοπιστωτικών μέσων παρουσιάζουν τόσο ευκαιρίες, όσο και προκλήσεις. Ενώ τα αποτελέσματα θεωρούνται γενικά θετικά για τη ρευστότητα της αγοράς και θεωρείται ότι έχουν βελτιώσει την αποδοτικότητα των αγορών, έχει διαπιστωθεί η ανάγκη υιοθέτησης συγκεκριμένων ρυθμιστικών και εποπτικών μέτρων με σκοπό την επαρκή αντιμετώπιση των πιθανών απειλών για την εύρυθμη λειτουργία των αγορών που προκύπτουν από την αλγοριθμική και υψηλής συχνότητας διαπραγμάτευση. Ειδικότερα, οι προτάσεις έχουν ως στόχο την ένταξη όλων των οντοτήτων που διενεργούν συναλλαγές με υψηλή συχνότητα στην οδηγία MiFID, την επιβολή της απαίτησης κατάλληλων οργανωτικών εγγυήσεων από τις εν λόγω επιχειρήσεις και από εκείνες που παρέχουν πρόσβαση στην αγορά σε υψηλής συχνότητας διαπραγματευτές και την επιβολή της απαίτησης οι σχετικοί τόποι να υιοθετήσουν κατάλληλους ελέγχους επικινδυνότητας για τον περιορισμό των επιπτώσεων της μη εύρυθμης διαπραγμάτευσης τίτλων και τη διασφάλιση της προσαρμοστικότητας των οικείων συστημάτων συναλλαγών. Έχουν επίσης ως στόχο την παροχή βοήθειας για την εποπτεία και την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων αυτών από τις αρμόδιες αρχές. 3.4.7. Ενίσχυση του πλαισίου προστασίας των επενδυτών (άρθρα 13, 24, 25, 27, 29, παράρτημα I – τμήμα A) Η οδηγία MiFID θεωρείται γενικά ότι έχει συμβάλει στη βελτίωση της προστασίας τόσο των ιδιωτών, όσο και των επαγγελματιών επενδυτών. Εντούτοις, η εμπειρία έχει καταδείξει ότι οι τροποποιήσεις σε ορισμένα σημεία θα συνέβαλαν στον περιορισμό των περιπτώσεων όπου οι πιθανότητες για αρνητικές επιπτώσεις στον επενδυτή είναι μεγαλύτερες. Ειδικότερα, οι προτάσεις ενισχύουν το ρυθμιστικό πλαίσιο για την παροχή επενδυτικών συμβουλών και τη διαχείριση χαρτοφυλακίου καθώς και τη δυνατότητα των επιχειρήσεων επενδύσεων να αποδέχονται κίνητρα από τρίτους (αντιπαροχές), ενώ επίσης αποσαφηνίζουν τους όρους και τις διευθετήσεις βάσει των οποίων οι επενδυτές δύνανται να συναλλάσσονται ελεύθερα στην αγορά ορισμένων μη πολύπλοκων χρηματοπιστωτικών μέσων με ελάχιστα καθήκοντα ή προστασία από την επιχείρηση επενδύσεων. Επιπλέον, εισάγει πλαίσιο αντιμετώπισης των διασταυρούμενων πωλήσεων ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι επενδυτές ενημερώνονται καταλλήλως και ότι οι εν λόγω πρακτικές δεν είναι επιζήμιες για αυτούς. Η πρόταση ενισχύει τις απαιτήσεις που αφορούν τη διαπραγμάτευση κεφαλαίων ή χρηματοπιστωτικών μέσων που ανήκουν σε πελάτες από επιχειρήσεις επενδύσεων και τους υπαλλήλους τους και ταξινομεί ως επενδυτική υπηρεσία τη φύλαξη χρηματοπιστωτικών μέσων για λογαριασμό των πελατών. Η πρόταση συμβάλλει στη βελτίωση της ενημέρωσης των πελατών όσον αφορά τις υπηρεσίες που τους παρέχονται και την εκτέλεση των εντολών τους. 3.4.8. Αυξημένη προστασία κατά την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών προς μη ιδιώτες πελάτες (άρθρο 30, παράρτημα II) Η ταξινόμηση στο πλαίσιο της οδηγίας MiFID των πελατών σε ιδιώτες, επαγγελματίες και επιλέξιμους αντισυμβαλλόμενους παρέχει επαρκή και ικανοποιητικό βαθμό ευελιξίας και πρέπει επομένως να παραμείνει αμετάβλητη. Εντούτοις, τα εκτενή παραδείγματα συναλλαγών σε πολύπλοκα χρηματοπιστωτικά μέσα από αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης έχουν καταδείξει ότι η ταξινόμησή τους δεν αντανακλάται επαρκώς στο πλαίσιο της οδηγίας MiFID. Δεύτερον, ενώ πολλές λεπτομερείς απαιτήσεις του κώδικα δεοντολογίας δεν έχουν σημασία για τη σχέση μεταξύ επιλέξιμων αντισυμβαλλόμενων στις πολλαπλές καθημερινές τους διαπραγματεύσεις, η κυριαρχούσα αρχή για έντιμη, δίκαιη και επαγγελματική συμπεριφορά και η υποχρέωση για επίδειξη δικαιοσύνης, σαφήνειας και μη παραπλάνησης θα πρέπει να μη σχετίζεται με την κατηγοριοποίηση των πελατών. Τέλος, προτείνεται να παρέχονται στους επιλέξιμους αντισυμβαλλόμενους καλύτερη πληροφόρηση και τεκμηρίωση σχετικά με τις παρεχόμενες υπηρεσίες. 3.4.9. Νέες απαιτήσεις για τους τόπους διαπραγμάτευσης (άρθρα 27, 59, 60) Η αξιολόγηση της βέλτιστης εκτέλεσης της οδηγίας MiFID σήμερα προσκρούει στη διαθεσιμότητα των δεδομένων σχετικά με τη διαφάνεια πριν και μετά τη διαπραγμάτευση. Εντούτοις, άλλες πληροφορίες, όπως ο αριθμός των εντολών που ακυρώνονται πριν την εκτέλεση ή η ταχύτητα της εκτέλεσης, μπορούν να είναι επίσης συναφείς. Κατά συνέπεια, η πρόταση εισάγει την απαίτηση δημοσίευσης από τους τόπους διαπραγμάτευσης ετήσιων δεδομένων σχετικά με την ποιότητα της εκτέλεσης. Δεύτερον, οι συμβάσεις παραγώγων επί εμπορευμάτων που αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε τόπους διαπραγμάτευσης προσελκύουν συχνά ευρύτερη συμμετοχή από χρήστες και επενδυτές και μπορούν συχνά να αποτελέσουν τόπους αναζήτησης τιμών αναφοράς, τροφοδοτώντας π.χ. τις τιμές λιανικής της ενέργειας και των τροφίμων. Προτείνεται, συνεπώς, όλοι οι τόποι διαπραγμάτευσης όπου διεξάγεται διαπραγμάτευση συμβάσεων παραγώγων επί εμπορευμάτων, να υιοθετούν κατάλληλα όρια ή εναλλακτικές διευθετήσεις προκειμένου να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και οι όροι διακανονισμού για τα φυσικά παρεχόμενα προϊόντα και να παρέχουν συστηματικές, αναλυτικές και τυποποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις θέσεις ανά διαφορετικούς τύπους χρηματοπιστωτικών και εμπορικών διαπραγματευτών στις ρυθμιστικές αρχές (συμπεριλαμβανομένης της κατηγορίας και της ταυτότητας του τελικού πελάτη) και στους συμμετέχοντες στην αγορά (συμπεριλαμβανομένων μόνο των συνολικών θέσεων κατηγοριών των τελικών πελατών). Τα όρια που θα υιοθετηθούν από τους εν λόγω τόπους μπορούν να εναρμονιστούν με κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις της Επιτροπής που ούτε αυτές, ούτε κάποια άλλη εναλλακτική διευθέτηση δεν θα θίγουν την ικανότητα των αρμόδιων αρχών και της ΕΑΚΑΑ, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό MiFIR, να επιβάλλουν πρόσθετα μέτρα όποτε αυτό απαιτείται. 3.4.10. Βελτιωμένο καθεστώς για τις αγορές των ΜΜΕ (άρθρο 35) Προκειμένου να συμπληρωθούν διάφορες πρόσφατες πρωτοβουλίες της ΕΕ για την παροχή βοήθειας στις ΜΜΕ με σκοπό τη χρηματοδότησή τους, προτείνεται η δημιουργία μιας νέας υποκατηγορίας αγορών, που είναι γνωστές ως αγορές ανάπτυξης ΜΜΕ. Ο διαχειριστής μιας τέτοιας αγοράς (η οποία λειτουργεί συνήθως ως ΠΜΔ) δύναται να επιλέξει να υποβάλει αίτηση για την καταχώρηση του ΠΜΔ ως αγορά ανάπτυξης ΜΜΕ εφόσον πληροί ορισμένους όρους. Η καταχώρηση πρέπει να ενισχύσει την ορατότητα των αγορών αυτών, να προβάλλει τα χαρακτηριστικά τους και να συμβάλει στην ανάπτυξη κοινών πανευρωπαϊκών ρυθμιστικών προτύπων για αυτές, τα οποία να είναι προσαρμοσμένα ώστε να λαμβάνουν υπόψη τις ανάγκες των εκδοτών και των επενδυτών στις εν λόγω αγορές, διατηρώντας παράλληλα τα υφιστάμενα υψηλά επίπεδα της προστασίας των επενδυτών. 3.4.11. Καθεστώς τρίτων χωρών (άρθρα 41-50) Η πρόταση δημιουργεί ένα εναρμονισμένο πλαίσιο για τη χορήγηση πρόσβασης στις αγορές της ΕΕ σε επιχειρήσεις και διαχειριστές αγοράς με έδρα σε τρίτες χώρες προκειμένου να ξεπεραστεί το εμπόδιο του υφιστάμενου κατακερματισμού στα εθνικά καθεστώτα όσον αφορά τις τρίτες χώρες και να διασφαλιστούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για όλους τους φορείς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην επικράτεια της ΕΕ. Η πρόταση εισάγει ένα καθεστώς που βασίζεται σε προκαταρκτική αξιολόγηση της ισοδυναμίας των δικαιοδοσιών τρίτων χωρών από την Επιτροπή. Οι επιχειρήσεις από τρίτες χώρες για τις οποίες έχει εκδοθεί απόφαση ισοδυναμίας θα μπορούν να αιτηθούν την παροχή υπηρεσιών στην Ένωση. Η παροχή υπηρεσιών σε ιδιώτες πελάτες θα προϋποθέτει την εγκατάσταση υποκαταστήματος. Η επιχείρηση από τρίτη χώρα θα πρέπει να έχει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένο το υποκατάστημα και το υποκατάστημα θα υπόκειται στις απαιτήσεις της ΕΕ σε ορισμένους τομείς (οργανωτικές απαιτήσεις, κανόνες δεοντολογίας, σύγκρουση συμφερόντων, διαφάνεια, κ.ά.). Οι υπηρεσίες που θα παρέχονται σε επιλέξιμους αντισυμβαλλόμενους δεν θα απαιτούν την εγκατάσταση υποκαταστήματος· και οι επιχειρήσεις από τρίτες χώρες θα μπορούν να τις παρέχουν με την επιφύλαξη της καταχώρησης από την ΕΑΚΑΑ. Οι εν λόγω επιχειρήσεις θα εποπτεύονται στη χώρα τους. Θα απαιτείται συμφωνία συνεργασίας μεταξύ των εποπτικών φορέων των τρίτων χωρών και των εθνικών αρμόδιων αρχών και της ΕΑΚΑΑ. 3.4.12. Αυξημένη και αποτελεσματικότερη ενοποίηση δεδομένων (άρθρα 61-68) Ο τομέας των δεδομένων της αγοράς όσον αφορά την ποιότητα, τη μορφή, το κόστος και την ικανότητα ενοποίησης παίζει ουσιαστικό ρόλο για τη διατήρηση της κύριας αρχής της οδηγίας MiFID σε ό,τι αφορά τη διαφάνεια, τον ανταγωνισμό και την προστασία του επενδυτή. Στον τομέα αυτό, οι προτεινόμενες διατάξεις του κανονισμού και της οδηγίας επιφέρουν ορισμένες θεμελιώδεις αλλαγές. Οι διατάξεις θα βελτιώσουν την ποιότητα και τη συνέπεια των δεδομένων απαιτώντας τη δημοσίευση από όλες τις επιχειρήσεις των εκθέσεών τους για τις διαπραγματεύσεις μέσω Εγκεκριμένων Μηχανισμών Δημοσίευσης (ΕΜΔ). Οι διατάξεις ορίζουν τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουν οι αρμόδιες αρχές για την χορήγηση άδειας και τον καθορισμό των οργανωτικών απαιτήσεων. Οι προτεινόμενες διατάξεις θα αντιμετωπίσουν μία από τις κύριες κριτικές για τα αποτελέσματα της εφαρμογής της οδηγίας MiFID, που είναι ο κατακερματισμός των δεδομένων. Εκτός της απαίτησης τα δεδομένα της αγοράς να είναι αξιόπιστα, έγκαιρα και διαθέσιμα έναντι εύλογου κόστους, είναι σημαντικό για τους επενδυτές τα δεδομένα της αγοράς να μπορούν να συνδυαστούν κατά τρόπο που να επιτρέπεται η αποτελεσματική σύγκριση τιμών και συναλλαγών στους διάφορους τόπους. Ο πολλαπλασιασμός των τόπων αγοράς μετά την εφαρμογή της οδηγίας MiFID έχει καταστήσει ακόμα πιο δύσκολη αυτή την διαδικασία. Οι προτεινόμενες διατάξεις δημιουργούν τις προϋποθέσεις για την εμφάνιση ενοποιημένων παρόχων. Καθορίζονται επίσης οι οργανωτικές απαιτήσεις που θα πρέπει να πληρούν οι εν λόγω πάροχοι προκειμένου να είναι δυνατή η λειτουργία ενός τέτοιου σχεδίου. 3.4.13. Αυξημένες εξουσίες των αρμόδιων αρχών σχετικά με τις θέσεις παραγώγων (άρθρα 61, 72, 83) Ως αποτέλεσμα της σημαντικής ανάπτυξης του μεγέθους των αγορών παραγώγων κατά τα πρόσφατα χρόνια, οι προτάσεις αντιμετωπίζουν τον υφιστάμενο κατακερματισμό των εξουσιών των ρυθμιστικών αρχών για την παρακολούθηση και εποπτεία των θέσεων. Χάριν της εύρυθμης λειτουργίας των αγορών ή της ακεραιότητας της αγοράς, τους παραχωρούνται ρητές εξουσίες για να ζητούν πληροφορίες από οιονδήποτε σχετικά με τις θέσεις στα σχετικά παράγωγα μέσα καθώς και σε δικαιώματα εκπομπών. Οι εποπτικές αρχές θα μπορούν να παρεμβαίνουν σε κάθε στάδιο κατά τη διάρκεια ζωής μιας σύμβασης παραγώγων και να προβαίνουν σε ενέργειες για τη μείωση μιας θέσης. Αυτή η αυξημένη διαχείριση θέσης συμπληρώνεται από την δυνατότητα περιορισμού των θέσεων εκ των προτέρων και χωρίς καμία διάκριση. Όλες οι ενέργειες πρέπει να γνωστοποιούνται στην EΑΚΑΑ. 3.4.14. Αποτελεσματικές κυρώσεις (άρθρα 73-78) Τα κράτη μέλη πρέπει να προβλέψουν τη δυνατότητα επιβολής κατάλληλων διοικητικών κυρώσεων και μέτρων για τις παραβάσεις της οδηγίας MiFID. Προς το σκοπό αυτόν, η οδηγία θα επιβάλλει στα κράτη μέλη τη συμμόρφωση προς τους ακόλουθους ελάχιστους κανόνες. Πρώτον, οι διοικητικές κυρώσεις και τα μέτρα πρέπει να εφαρμόζονται τόσο σε βάρος των φυσικών ή νομικών προσώπων και στις επιχειρήσεις επενδύσεων που ευθύνονται με την εκάστοτε παράβαση. Δεύτερον, σε περίπτωση παράβασης βασικών διατάξεων της οδηγίας και του κανονισμού, θα πρέπει οι αρμόδιες αρχές να διαθέτουν ένα ελάχιστο σύνολο διοικητικών κυρώσεων και μέτρων. Στο εν λόγω σύνολο περιλαμβάνονται η ανάκληση της άδειας, η έκδοση δημόσιας ανακοίνωσης, η απόλυση της διοίκησης και η επιβολή διοικητικών χρηματικών προστίμων. Τρίτον, το μέγιστο ύψος των προβλεπόμενων από την εθνική νομοθεσία διοικητικών χρηματικών προστίμων θα πρέπει να υπερβαίνει τα οφέλη που θα έχουν αντληθεί από την παράβαση εφόσον αυτά θα δύνανται να προσδιορισθούν, ενώ, σε καμία περίπτωση, δεν θα μπορεί να υπολείπεται του προβλεπόμενου από την οδηγία επιπέδου. Τέταρτον, τα κριτήρια που θα λαμβάνονται υπόψη από τις αρμόδιες αρχές κατά τον προσδιορισμό του είδους και του ύψους της κύρωσης που θα πρέπει να επιβληθεί στις συγκεκριμένες περιπτώσεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα κριτήρια που καθορίζονται στην οδηγία (π.χ. οφέλη που αντλήθηκαν από την παράβαση ή ζημιές που προκλήθηκαν σε τρίτα μέρη, επίδειξη πνεύματος συνεργασίας από τον παραβάτη κλπ). Πέμπτον, οι επιβληθείσες κυρώσεις και μέτρα θα πρέπει να δημοσιεύονται, όπως προβλέπεται στην παρούσα οδηγία. Τέλος, θα πρέπει να δημιουργηθούν κατάλληλοι μηχανισμοί που να ενθαρρύνουν την καταγγελία παραβάσεων στο πλαίσιο των επιχειρήσεων επενδύσεων. Η παρούσα πρόταση δεν καλύπτει το θέμα των ποινικών κυρώσεων. 3.4.15. Δικαιώματα εκπομπών (παράρτημα I, τμήμα Γ) Αντίθετα με τη διαπραγμάτευση παραγώγων, για τις δευτερεύουσες αγορές άμεσης παράδοσης δικαιωμάτων εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων της ΕΕ (EUA) δεν υφίσταται εν γένει ρυθμιστικό πλαίσιο. Στις αγορές άμεσης παράδοσης έχουν προκύψει διάφορες δόλιες πρακτικές οι οποίες δύνανται να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη στο σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής θερμοκηπιακών αερίων εντός της Ένωσης (ΣΔΕ), όπως ορίζεται στην οδηγία της ΕΕ για το ΣΔΕ[17]. Παράλληλα με τα μέτρα στο πλαίσιο της οδηγίας της ΕΕ για το ΣΔΕ όσον αφορά την ενίσχυση του συστήματος των μητρώων EUA και των όρων που διέπουν το άνοιγμα λογαριασμού για την εμπορία EUA, με την πρόταση ολόκληρη την αγορά EUA θα υπαχθεί στις ρυθμίσεις περί χρηματοπιστωτικών αγορών. Τόσο οι αγορές άμεσης παράδοσης, όσο και οι αγορές παραγώγων θα υπάγονται σε κοινή εποπτεία. Θα εφαρμόζονται η οδηγία MiFID και η οδηγία 2003/6/ΕΚ για την κατάχρηση στην αγορά, αναβαθμίζοντας πλήρως την ασφάλεια της αγοράς χωρίς παρεμπόδιση του σκοπού της, ο οποίος παραμένει η μείωση τον εκπομπών. Επιπλέον, αυτό θα εξασφαλίσει τη συνοχή με τους κανόνες που ισχύουν ήδη για τα παράγωγα σε EUA και θα οδηγήσει σε μεγαλύτερη ασφάλεια, καθώς οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις επενδύσεων και οι οντότητες που είναι επιφορτισμένες με την παρακολούθηση της διαπραγματευτικής δραστηριότητας για απάτη, κατάχρηση ή νομιμοποίηση χρήματος από παράνομες δραστηριότητες, θα αποκτήσουν μεγαλύτερο ρόλο στην έγκριση δυνητικών διαπραγματευτών άμεσης παράδοσης. 4. Δημοσιονομικές επιπτωσεισ Οι συγκεκριμένες δημοσιονομικές επιπτώσεις της πρότασης σχετίζονται με τα καθήκοντα που εκχωρούνται στην ΕΑΚΑΑ όπως καθορίζεται στο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο που συνοδεύει την παρούσα πρόταση. Οι συγκεκριμένες δημοσιονομικές επιπτώσεις για την Επιτροπή αξιολογούνται επίσης στο δημοσιονομικό δελτίο που συνοδεύει την παρούσα πρόταση. Η πρόταση ενέχει επιπτώσεις για τον προϋπολογισμό της Ένωσης. ê2004/39/ΕΚ ð νέο 2011/0298 (COD) Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων και την κατάργηση της οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (Αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ð λειτουργία ï ίδρυση της Ευρωπαϊκής ð Ένωσης ï Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 47 53 παράγραφος 2 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής[18], ð Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια , ï Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[19], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας[20], ð Ύστερα από διαβούλευση με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ï Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη ð συνήθη νομοθετική ï διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[21], Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ò νέο (1) Η οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων, για την τροποποίηση των οδηγιών 85/611/ΕΟΚ και 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου και της οδηγίας 2000/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και για την κατάργηση της οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου[22] έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς. Δεδομένου ότι πρέπει να πραγματοποιηθούν περαιτέρω τροποποιήσεις, είναι σκόπιμο να αναδιατυπωθεί για λόγους σαφήνειας και ορθολογισμού. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 1 (2) Η οδηγία 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 10ης Μαΐου 1993, σχετικά με τις επενδυτικές υπηρεσίες στον τομέα των κινητών αξιών[23], σκοπούσε να καθορίσει τους όρους υπό τους οποίους επιχειρήσεις επενδύσεων και τράπεζες που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας μπορούν να παρέχουν συγκεκριμένες υπηρεσίες ή να εγκαθιστούν υποκαταστήματα σε άλλα κράτη μέλη βάσει άδειας λειτουργίας χορηγούμενης από τη χώρα καταγωγής τους και υπό την εποπτεία της. Προς το σκοπό αυτό, η οδηγία επεδίωκε να εναρμονίσει τους αρχικούς όρους για τη χορήγηση άδειας και τη λειτουργία των επιχειρήσεων επενδύσεων, περιλαμβανομένων των κανόνων άσκησης των δραστηριοτήτων όσον αφορά τον κώδικα δεοντολογίας τους. Προέβλεπε επίσης την εναρμόνιση ορισμένων όρων λειτουργίας των ρυθμιζόμενων αγορών. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 2 (προσαρμοσμένο) (3) Ο αριθμός των επενδυτών που συμμετέχουν ενεργά στις χρηματοπιστωτικές αγορές αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια και το φάσμα των υπηρεσιών και των μέσων που τους προσφέρονται διευρύνθηκε και έγινε πιο πολυσύνθετο. Ενόψει των εξελίξεων αυτών, το νομοθετικό πλαίσιο της Κοινότητας Ö Ένωσης Õ θα πρέπει να καλύψει όλο το φάσμα των δραστηριοτήτων που απευθύνονται στους επενδυτές. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να εξασφαλιστεί ο απαιτούμενος βαθμός εναρμόνισης που Ö απαιτείται για να προσφερθεί Õ θα προσφέρει στους επενδυτές υψηλό επίπεδο προστασίας και θα επιτρέψει Ö να επιτραπεί Õ στις επιχειρήσεις επενδύσεων να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε όλη την Κοινότητα Ö Ένωση Õ , ως ενιαία αγορά, βάσει της εποπτείας της χώρας καταγωγής. Για τους λόγους αυτούς, η οδηγία 93/22/ΕΟΚ θα πρέπει να αντικατασταθεί αντικαταστάθηκε από νέα την οδηγία 2004/39/EK. ò νέο (4) Η χρηματοπιστωτική κρίση έχει αποκαλύψει τις αδυναμίες όσον αφορά τη λειτουργία και τη διαφάνεια των χρηματοπιστωτικών αγορών. Η εξέλιξη των χρηματοπιστωτικών αγορών έχει καταδείξει την ανάγκη ενίσχυσης του πλαισίου για τη ρύθμιση των αγορών χρηματοπιστωτικών μέσων με σκοπό την αύξηση της διαφάνειας, την καλύτερη προστασία των επενδυτών, την ενίσχυση της εμπιστοσύνης, τη μείωση των μη ρυθμιζόμενων τομέων και τη διασφάλιση της εκχώρησης επαρκών εξουσιών στους εποπτικούς φορείς για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους. ò νέο (5) Τα ρυθμιστικά όργανα σε διεθνές επίπεδο συμφωνούν ότι οι αδυναμίες της εταιρικής διακυβέρνησης σε ορισμένους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, καθώς επίσης η απουσία ασφαλιστικών δικλείδων, έχουν αποτελέσει παράγοντα ο οποίος έχει συμβάλλει στη χρηματοπιστωτική κρίση. Η υπέρμετρη και απερίσκεπτη ανάληψη κινδύνων μπορεί να οδηγήσει στην χρεοκοπία μεμονωμένων χρηματοπιστωτικών οργανισμών και σε συστημικά προβλήματα τόσο στα κράτη μέλη, όσο και παγκοσμίως. Η λανθασμένη διαχείριση των επιχειρήσεων που παρέχουν υπηρεσίες σε πελάτες μπορεί να αποβεί επιζήμια για τον επενδυτή και να οδηγήσει σε απώλεια της εμπιστοσύνης των επενδυτών. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι δυνητικά επιζήμιες επιπτώσεις αυτών των αδυναμιών στις διευθετήσεις εταιρικής διακυβέρνησης, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας πρέπει να συμπληρωθούν με λεπτομερέστερες αρχές και ελάχιστα πρότυπα. Οι εν λόγω αρχές και τα πρότυπα πρέπει να εφαρμόζονται λαμβάνοντας υπόψη τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των επιχειρήσεων επενδύσεων. ò νέο (6) Η Ομάδα υψηλού επιπέδου για την εποπτεία του χρηματοοικονομικού τομέα στην ΕΕ κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση να αναπτύξει ένα πιο εναρμονισμένο σύνολο χρηματοπιστωτικών κανονισμών. Στο πλαίσιο της μελλοντικής ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής όσον αφορά την εποπτεία, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 18ης και 19ης Ιουνίου 2009 τόνισε επίσης την ανάγκη καθιέρωσης ενός ευρωπαϊκού ενιαίου εγχειριδίου κανόνων που θα ισχύει για όλους τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς της Ενιαίας Αγοράς. ò νέο (7) Βάσει των παραπάνω, η οδηγία 2004/39/ΕΚ εν μέρει αναδιατυπώνεται με την παρούσα νέα οδηγία και εν μέρει αντικαθίσταται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. …/… (MiFIR). Οι δύο αυτές νομικές πράξεις πρέπει να αποτελέσουν από κοινού το νομικό πλαίσιο που διέπει τις απαιτήσεις οι οποίες ισχύουν για τις επιχειρήσεις επενδύσεων, τις ρυθμιζόμενες αγορές, τους παρόχους υπηρεσιών αναφοράς δεδομένων και τις επιχειρήσεις τρίτων χωρών που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες ή δραστηριότητες εντός της Ένωσης. Ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία πρέπει να νοείται σε συνάρτηση με τον κανονισμό. Η παρούσα οδηγία πρέπει να περιέχει τις διατάξεις που διέπουν τη χορήγηση άδειας λειτουργίας επιχείρησης, την απόκτηση ειδικής συμμετοχής, την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών, τους όρους λειτουργίας για τις επιχειρήσεις επενδύσεων ώστε να εξασφαλίζεται η προστασία των επενδυτών, τις εξουσίες των εποπτικών αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής και το καθεστώς κυρώσεων. Δεδομένου ότι ο κύριος στόχος και το θεματικό πεδίο της παρούσας πρότασης είναι η εναρμόνιση των εθνικών διατάξεων σχετικά με τους αναφερθέντες τομείς, η πρόταση πρέπει να στηρίζεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 της ΣΛΕΕ. Η οδηγία αποτελεί κατάλληλο μέσο για να διευκολυνθεί η προσαρμογή των εκτελεστικών διατάξεων στους τομείς που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, στις υφιστάμενες ιδιαιτερότητες της συγκεκριμένης αγοράς και στο νομικό σύστημα κάθε κράτους μέλους. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 3 (3) Λόγω της αυξανόμενης εξάρτησης των επενδυτών από εξατομικευμένες συστάσεις, είναι σκόπιμο να περιληφθεί η παροχή επενδυτικών συμβουλών στις επενδυτικές υπηρεσίες για τις οποίες απαιτείται χορήγηση άδειας. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 4 (8)(4) Είναι σκόπιμο να περιληφθούν στον κατάλογο των χρηματοπιστωτικών μέσων ορισμένα παράγωγα επί εμπορευμάτων και άλλα παράγωγα, ο τρόπος διάρθρωσης και διαπραγμάτευσης των οποίων εγείρει ζητήματα ρυθμιστικής προσέγγισης παρόμοια με τα ανακύπτοντα από παραδοσιακά χρηματοπιστωτικά μέσα. ò νέο (9) Στις δευτερεύουσες αγορές άμεσης παράδοσης δικαιωμάτων εκπομπών της ΕΕ (EUA) έχουν παρουσιαστεί διάφορες δόλιες πρακτικές που ενδέχεται να υπονομεύσουν την εμπιστοσύνη στα συστήματα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής θερμοκηπιακών αερίων, όπως ορίζονται στην οδηγία 2003/87/ΕΚ και λαμβάνονται μέτρα για την ενίσχυση του συστήματος μητρώων δικαιωμάτων εκπομπών και των όρων για το άνοιγμα λογαριασμού για την εμπορία δικαιωμάτων εκπομπών. Προκειμένου να ενισχυθεί η ακεραιότητα και να διασφαλιστεί η αποτελεσματική λειτουργία των αγορών αυτών, συμπεριλαμβανομένης της συνολικής εποπτείας της διαπραγματευτικής δραστηριότητας, ενδείκνυται η συμπλήρωση των μέτρων που λαμβάνονται βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με την πλήρη ένταξη των δικαιωμάτων εκπομπών στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού ----/-- (κανονισμός κατάχρησης αγοράς), με την κατάταξη τους ως χρηματοπιστωτικά μέσα. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 7 (προσαρμοσμένο) (10)(7) Η παρούσα οδηγία σκοπεί να καλύψει τις επιχειρήσεις των οποίων η συνήθης επιχειρηματική απασχόληση είναι η παροχή/άσκηση επενδυτικών υπηρεσιών ή/και δραστηριοτήτων σε επαγγελματική βάση. Το πεδίο εφαρμογής της δεν θα πρέπει να καλύπτει συνεπώς πρόσωπα με άλλη επαγγελματική δραστηριότητα. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 5 (11) Είναι αναγκαίο να θεσπιστεί ένα συνολικό ρυθμιστικό καθεστώς που να διέπει την εκτέλεση των συναλλαγών επί χρηματοπιστωτικών μέσων, ανεξάρτητα από τις μεθόδους διαπραγμάτευσης που χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό, ώστε να εξασφαλισθεί η υψηλή ποιότητα στην εκτέλεση των συναλλαγών των επενδυτών και να διασφαλισθεί η ακεραιότητα και η αποτελεσματικότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στο σύνολό του. Θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο συνεκτικό και ικανό να λαμβάνει υπόψη τον κίνδυνο, το οποίο θα ρυθμίζει τους κυριότερους τρόπους εκτέλεσης εντολών που χρησιμοποιούνται σήμερα στην ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική αγορά. Είναι απαραίτητο να αναγνωριστεί η εμφάνιση, παράλληλα με τις ρυθμιζόμενες αγορές, μιας νέας γενεάς οργανωμένων συστημάτων διαπραγμάτευσης, τα οποία θα πρέπει να υπαχθούν σε υποχρεώσεις που να διασφαλίζουν την αποτελεσματική και εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών. Η δημιουργία ισόρροπου ρυθμιστικού πλαισίου απαιτεί να ενταχθεί σε αυτό μια νέα επενδυτική υπηρεσία συνδεόμενη με τη λειτουργία ΠΜΔ. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 6 (12)(6) Οι έννοιες της ρυθμιζόμενης αγοράς και του ΠΜΔ θα πρέπει να οριστούν και οι ορισμοί αυτοί να εναρμονιστούν στενά μεταξύ τους ώστε να εκφράζουν το γεγονός ότι αμφότεροι οι όροι αντιπροσωπεύουν την ίδια λειτουργία οργανωμένης διαπραγμάτευσης. Οι ορισμοί θα πρέπει να εξαιρούν τα διμερή συστήματα στα οποία επιχείρηση επενδύσεων συμμετέχει στη συναλλαγή για ίδιο λογαριασμό και όχι ως αντισυμβαλλόμενος ο οποίος παρεμβάλλεται μεταξύ αγοραστή και πωλητή χωρίς να αναλαμβάνει κίνδυνο. Ο όρος «σύστημα» περιλαμβάνει όλες τις αγορές που αποτελούνται από σύνολο κανόνων και από χώρο συναλλαγών, καθώς και τις αγορές που λειτουργούν μόνο βάσει συνόλου κανόνων. Δεν υπάρχει υποχρέωση λειτουργίας «τεχνικού» συστήματος αντιστοίχησης των εντολών για τις ρυθμιζόμενες αγορές και τα ΠΜΔ. Οι αγορές που αποτελούνται μόνον από σύνολο κανόνων σχετικών με την ιδιότητα του μέλους, την εισαγωγή χρηματοπιστωτικών μέσων στη διαπραγμάτευση, τις συναλλαγές μεταξύ μελών, την υποβολή δηλώσεων και -ανάλογα με την περίπτωση- τις υποχρεώσεις διαφάνειας αποτελούν ρυθμιζόμενες αγορές ή ΠΜΔ κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, οι δε συναλλαγές που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο αυτών των κανόνων θεωρούνται πραγματοποιούμενες εντός των συστημάτων ρυθμιζόμενης αγοράς ή ΠΜΔ. Ο όρος «ενδιαφέρον για την αγορά και την πώληση» πρέπει να ερμηνευτεί με ευρεία έννοια και υποδηλώνει εντολές, ζεύγη εντολών και κάθε άλλη εκδήλωση ενδιαφέροντος. Η απαίτηση τα ενδιαφέροντα αυτά να «... συναντώνται στο εσωτερικό του συστήματος με κανόνες που δεν παρέχουν διακριτική ευχέρεια και τους οποίους καθορίζει ο διαχειριστής αγοράς» σημαίνει ότι η συνάντησή τους γίνεται με τους κανόνες του συστήματος ή με τα πρωτόκολλα ή τις εσωτερικές λειτουργικές διαδικασίες του (περιλαμβανομένων των διαδικασιών που είναι ενσωματωμένες σε λογισμικό Η/Υ). Η έκφραση «κανόνες που δεν παρέχουν διακριτική ευχέρεια» σημαίνει ότι οι κανόνες αυτοί δεν αφήνουν στην επιχείρηση επενδύσεων που διαχειρίζεται έναν ΠΜΔ καμία διακριτική ευχέρεια ως προς τον τρόπο αλληλεπίδρασης των εν λόγω ενδιαφερόντων. Οι ορισμοί απαιτούν την αντιστοίχιση των ενδιαφερόντων με τρόπο που να οδηγεί στην κατάρτιση σύμβασης, γεγονός που συνεπάγεται την εκτέλεση της συναλλαγής σύμφωνα με τους κανόνες του συστήματος ή με τα πρωτόκολλα ή τις εσωτερικές λειτουργικές διαδικασίες του συστήματος. ò νέο (12) Όλοι οι τόποι διαπραγμάτευσης, δηλαδή οι ρυθμιζόμενες αγορές, οι πολυμερείς μηχανισμοί διαπραγμάτευσης (ΠΜΔ) και οι οργανωμένοι μηχανισμοί διαπραγμάτευσης (ΟΜΔ) πρέπει να ορίζουν διαφανείς κανόνες που θα διέπουν την πρόσβαση στο μηχανισμό. Ωστόσο, μολονότι οι ρυθμιζόμενες αγορές και οι ΠΜΔ πρέπει να εξακολουθήσουν να υπόκεινται σε απαιτήσεις που πολύ μεγάλο βαθμό ομοιότητας σχετικά με τα πρόσωπα τα οποία μπορούν να γίνουν δεκτά ως μέλη ή συμμετέχοντες, οι ΟΜΔ πρέπει να μπορούν να καθορίζουν και να περιορίζουν την πρόσβαση βάσει, μεταξύ άλλων, του ρόλου που διαδραματίζουν και των υποχρεώσεων που έχουν οι εν λόγω διαχειριστές έναντι των πελατών τους. ò νέο (13) Μια επιχείρηση επενδύσεων που εκτελεί εντολές πελατών βάσει ίδιων κεφαλαίων πρέπει να θεωρείται ως συστηματικός εσωτερικοποιητής, εκτός αν οι συναλλαγές διεξάγονται εκτός ρυθμιζόμενων αγορών, ΠΜΔ και ΟΜΔ σε ευκαιριακή, περιστασιακή και μη κανονική βάση. Οι συστηματικοί εσωτερικοποιητές πρέπει να ορίζονται ως επιχειρήσεις επενδύσεων οι οποίες, συχνά και συστηματικά, συναλλάσσονται για ίδιο λογαριασμό εκτελώντας εντολές πελατών εκτός ρυθμιζόμενης αγοράς, ΠΜΔ ή ΟΜΔ. Προκειμένου να διασφαλιστεί ο στόχος και η αποτελεσματική εφαρμογή του ορισμού αυτού στις επιχειρήσεις επενδύσεων, κάθε διμερής διαπραγμάτευση που διεξάγεται με τους πελάτες πρέπει να είναι σχετική και τα ποσοτικά κριτήρια πρέπει να συμπληρώνουν τα ποιοτικά κριτήρια για τον προσδιορισμό των επιχειρήσεων επενδύσεων που οφείλουν να καταχωρηθούν ως συστηματικοί εσωτερικοποιητές, όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του κανονισμού αριθ. 1287/2006 της Επιτροπής για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ. Ενώ ένας ΟΜΔ είναι κάθε σύστημα ή μηχανισμός όπου υπάρχει αλληλεπίδραση μεταξύ συμφερόντων τρίτων για αγοραπωλησίες, ένας συστηματικός εσωτερικοποιητής δεν πρέπει να επιτρέπεται να συγκεράζει συμφέροντα τρίτων για αγοραπωλησίες. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 8 (προσαρμοσμένο) ð νέο (14)(8) Τα πρόσωπα που διαχειρίζονται τα ατομικά τους περιουσιακά στοιχεία και οι επιχειρήσεις που δεν παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες ούτε ασκούν χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες πλην των συναλλαγών για ίδιο λογαριασμό, ð δεν πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ï εκτός εάν είναι ειδικοί διαπραγματευτές ð , μέλη ή συμμετέχοντες σε ρυθμιζόμενη αγορά ή ΠΜΔ ή εάν εκτελούν παραγγελίες πελατών διενεργώντας ï ή εάν διενεργούν πράξεις για ίδιο λογαριασμό εκτός ρυθμιζόμενης αγοράς ή ΠΜΔ κατά τρόπο οργανωμένο, συχνά και συστηματικά, παρέχοντας ένα σύστημα προσβάσιμο σε τρίτα μέρη, ώστε να πραγματοποιούν συναλλαγές με αυτά, δεν θα πρέπει να εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. ð Κατ' εξαίρεση, τα πρόσωπα που διαπραγματεύονται για ίδιο λογαριασμό χρηματοπιστωτικά μέσα ως μέλη ή συμμετέχοντες μιας ρυθμιζόμενης αγοράς ή ΠΜΔ, καθώς επίσης ως ειδικοί διαπραγματευτές σε σχέση με τα παράγωγα επί εμπορευμάτων, δικαιώματα εκπομπών ή παράγωγα αυτών, ως δραστηριότητα παρεπόμενη της κύριας δραστηριότητάς τους, η οποία σε επίπεδο ομίλου δεν είναι ούτε η παροχή επενδυτικών υπηρεσιών βάσει της έννοιας της παρούσας οδηγίας, ούτε οι τραπεζικές υπηρεσίες βάσει της έννοιας της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, δεν πρέπει να καλύπτονται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Όταν μια δραστηριότητα είναι παρεπόμενη της κύριας, τότε τα τεχνικά κριτήρια πρέπει να διασαφηνίζονται σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις. Η διαπραγμάτευση για ίδιο λογαριασμό εκτελώντας εντολές πελατών πρέπει να περιλαμβάνει επιχειρήσεις που εκτελούν εντολές διαφορετικών πελατών αντιστοιχίζοντάς τους σε μια αντιστοιχισμένη κύρια βάση (συμπίπτουσες διαπραγματεύσεις), οι οποίες πρέπει να θεωρείται ότι ενεργούν ως εντολείς και πρέπει να υπόκεινται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, οι οποίες καλύπτουν την εκτέλεση εντολών για λογαριασμό πελατών και τη διαπραγμάτευση για ίδιο λογαριασμό. Η εκτέλεση των εντολών σε χρηματοπιστωτικά μέσα ως παρεπόμενη δραστηριότητα μεταξύ δύο προσώπων των οποίων η κύρια δραστηριότητα, σε επίπεδο ομίλου, δεν είναι ούτε η παροχή επενδυτικών υπηρεσιών κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, ούτε οι τραπεζικές υπηρεσίες κατά την έννοια της οδηγίας 2006/48/ΕΚ, δεν πρέπει να θεωρείται ως διαπραγμάτευση για ίδιο λογαριασμό μέσω της εκτέλεσης εντολών πελατών. ï ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 9 (15)(9) Όπου γίνεται λόγος στο κείμενο για πρόσωπα, θα πρέπει να νοούνται τόσο τα φυσικά όσο και τα νομικά πρόσωπα. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 10 (προσαρμοσμένο) (16)(10) Θα πρέπει να εξαιρεθούν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις, οι δραστηριότητες των οποίων υπόκεινται σε κατάλληλο έλεγχο από τις αρμόδιες αρχές προληπτικής εποπτείας και οι οποίες διέπονται από την οδηγία 64/225/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1964 περί καταργήσεως των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα της αντασφαλίσεως και της αντεκχωρήσεως[24], την πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1973 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής[25] και την οδηγία 2002/83/ΕΚ του Συμβουλίου της 5ης Νοεμβρίου 2002 σχετικά με την ασφάλιση ζωής[26] Ö οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2009, σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II)[27] Õ . ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 11 (17)(11) Τα πρόσωπα που δεν παρέχουν υπηρεσίες σε τρίτους, αλλά έχουν ως δραστηριότητα την παροχή επενδυτικών υπηρεσιών μόνο στις μητρικές τους επιχειρήσεις, τις θυγατρικές τους επιχειρήσεις ή σε άλλες θυγατρικές των μητρικών τους επιχειρήσεων, δεν θα πρέπει να καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 12 (18)(12) Τα πρόσωπα που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες μόνο περιστασιακά κατά την άσκηση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας θα πρέπει επίσης να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, υπό τον όρο ότι η δραστηριότητα αυτή υπόκειται σε ρυθμίσεις και ότι οι σχετικοί κανόνες δεν απαγορεύουν την παροχή, σε περιστασιακή βάση, επενδυτικών υπηρεσιών. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 13 (19)(13) Τα πρόσωπα που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες που συνιστάμενες αποκλειστικά στη διαχείριση καθεστώτων συμμετοχής των εργαζομένων και τα οποία συνεπώς δεν παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες σε τρίτους δεν θα πρέπει να καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 14 (20)(14) Θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας οι κεντρικές τράπεζες και οι λοιποί φορείς που επιτελούν παρόμοιες λειτουργίες, καθώς και οι δημόσιοι φορείς που είναι επιφορτισμένοι με ή που παρεμβαίνουν στη διαχείριση του δημόσιου χρέους, έννοια που καλύπτει και τις επενδύσεις που γίνονται στο πλαίσιο της διαχείρισης αυτής, εκτός από τους ημικρατικούς ή κρατικούς φορείς με ρόλο εμπορικό ή συνδεόμενο με την απόκτηση συμμετοχών. ò νέο (21) Προκειμένου να διασαφηνιστεί το καθεστώς των εξαιρέσεων για το Ευρωπαϊκό Σύστημα Κεντρικών Τραπεζών, άλλα εθνικά όργανα που εκτελούν παρόμοιες λειτουργίες και τα όργανα που παρεμβαίνουν στη διαχείριση του δημόσιου χρέους, συνιστάται ο περιορισμός των εξαιρέσεων αυτών στα όργανα και τους φορείς που εκτελούν τις λειτουργίες τους σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους ή σύμφωνα με τη νομοθεσία της Ένωσης καθώς και στα διεθνή όργανα των οποίων ένα ή περισσότερα κράτη μέλη είναι μέλη. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 15 (προσαρμοσμένο) (22)(15) Είναι αναγκαίο να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας οι οργανισμοί συλλογικών επενδύσεων και τα συνταξιοδοτικά ταμεία, ανεξαρτήτως του αν συντονίζονται σε κοινοτικό Ö ενωσιακό Õ επίπεδο, καθώς και οι θεματοφύλακες και οι διαχειριστές αυτών των επιχειρήσεων, εφόσον υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες άμεσα προσαρμοσμένους στις δραστηριότητές τους. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 16 (23)(16) Για να επωφεληθεί των εξαιρέσεων, το ενδιαφερόμενο πρόσωπο θα πρέπει να πληροί διαρκώς τις οικείες προϋποθέσεις. Ειδικότερα, αν ένα πρόσωπο που παρέχει επενδυτικές υπηρεσίες ή ασκεί επενδυτικές δραστηριότητες εξαιρείται από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας διότι οι εν λόγω υπηρεσίες ή δραστηριότητες είναι παρεπόμενες σε σχέση με την κύρια επιχειρηματική του δραστηριότητα, θεωρούμενη σε επίπεδο ομίλου, το πρόσωπο αυτό πρέπει να παύσει να καλύπτεται από τη σχετική με τις παρεπόμενες υπηρεσίες εξαίρεση αν η παροχή/άσκηση των εν λόγω υπηρεσιών ή δραστηριοτήτων παύσει να είναι παρεπόμενη σε σχέση με την κύρια επιχειρηματική του δραστηριότητα. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 17 (24)(17) Τα πρόσωπα που παρέχουν/ασκούν τις επενδυτικές υπηρεσίες ή/και δραστηριότητες που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία θα πρέπει να έχουν λάβει άδεια από το κράτος μέλος καταγωγής τους προκειμένου να προστατεύονται οι επενδυτές και να διασφαλίζεται η σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 18 (προσαρμοσμένο) (25)(18) Τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας βάσει της οδηγίας 2000/12/ΕΚ Ö 2006/48/ΕΚ Õ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 Ö 14ης Ιουνίου 2006 Õ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων Ö (αναδιατύπωση) Õ Ö [28] Õ δεν χρήζουν άλλης άδειας στα πλαίσια της παρούσας οδηγίας για να παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες ή για να ασκούν επενδυτικές δραστηριότητες. Οι αρμόδιες αρχές, πριν χορηγήσουν άδεια λειτουργίας σε πιστωτικό ίδρυμα που αποφασίζει να παράσχει/ασκήσει επενδυτικές υπηρεσίες ή δραστηριότητες, θα πρέπει να επαληθεύουν ότι το εν λόγω ίδρυμα συμμορφούται συμμορφώνεται προς τις οικείες διατάξεις της παρούσας οδηγίας. ò νέο (26) Οι δομημένες καταθέσεις έχουν προκύψει ως μορφή επενδυτικού προϊόντος αλλά δεν καλύπτονται από κάποια νομοθεσία για την προστασία των επενδυτών σε επίπεδο Ένωσης, ενώ άλλες δομημένες επενδύσεις καλύπτονται από παρόμοια νομοθεσία. Κατά συνέπεια, ενδείκνυται η ενίσχυση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και η μεγαλύτερη ενοποίηση της ρυθμιστικής αντιμετώπισης ως προς τη διανομή διαφορετικών δεσμών επενδυτικών προϊόντων για ιδιώτες επενδυτές προκειμένου να διασφαλίζεται ένα επαρκές επίπεδο προστασίας των επενδυτών σε όλη την Ένωση. Για τον λόγο αυτό, συνιστάται η συμπερίληψη των δομημένων καταθέσεων στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Στο πνεύμα αυτό, απαιτείται να διασαφηνιστεί ότι εφόσον οι δομημένες καταθέσεις αποτελούν μια μορφή επενδυτικού προϊόντος, δεν περιλαμβάνουν καταθέσεις που σχετίζονται αποκλειστικά με επιτόκια, όπως το Euribor ή το Libor, ανεξαρτήτως του αν τα επιτόκια αυτά είναι προκαθορισμένα, σταθερά, μεταβλητά, ή όχι. ò νέο (27) Προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των επενδυτών στην Ένωση, ενδείκνυται ο περιορισμός των όρων υπό τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρέσουν την εφαρμογή της οδηγίας αυτής σε πρόσωπα που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες στους πελάτες οι οποίοι, ως αποτέλεσμα, δεν προστατεύονται δυνάμει της οδηγίας. Ειδικότερα, ενδείκνυται να υποχρεώνονται τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν απαιτήσεις τουλάχιστον ανάλογες με αυτές που ορίζονται στην παρούσα οδηγία στα εν λόγω πρόσωπα, κυρίως στη φάση της χορήγησης άδειας λειτουργίας, κατά την αξιολόγηση της εντιμότητας και της εμπειρίας τους και της καταλληλότητας των τυχόν μετόχων, κατά την αναθεώρηση των προϋποθέσεων αρχικής χορήγησης άδειας λειτουργίας και τη συνεχή εποπτεία καθώς και στις υποχρεώσεις όσον αφορά τον κώδικα δεοντολογίας. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 19 (28)(19) Όταν επιχείρηση επενδύσεων παρέχει σε μη τακτική βάση μία ή περισσότερες επενδυτικές υπηρεσίες ή ασκεί σε μη τακτική βάση μία ή περισσότερες επενδυτικές δραστηριότητες που δεν καλύπτονται από την άδεια λειτουργίας της, δεν χρειάζεται επιπλέον άδεια βάσει της παρούσας οδηγίας. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 20 (29)(20) Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, η δραστηριότητα της λήψης και της διαβίβασης εντολών θα πρέπει να περιλαμβάνει και την προσέγγιση δύο ή περισσοτέρων επενδυτών, η οποία καταλήγει σε συναλλαγή μεταξύ των εν λόγω επενδυτών. ò νέο (30) Οι επιχειρήσεις επενδύσεων και τα πιστωτικά ιδρύματα που διανέμουν χρηματοπιστωτικά μέσα τα οποία εκδίδουν τα ίδια πρέπει να υπόκεινται στις διατάξεις της παρούσας οδηγίας όταν παρέχουν επενδυτικές συμβουλές στους πελάτες τους. Προκειμένου να περιοριστεί η αβεβαιότητα και να ενισχυθεί η προστασία των επενδυτών, συνιστάται η πρόβλεψη της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας όταν, στην πρωτογενή αγορά, οι επιχειρήσεις επενδύσεων και τα πιστωτικά ιδρύματα διανέμουν χρηματοπιστωτικά μέσα που εκδίδονται από αυτά χωρίς την παροχή συμβουλών. Για τον σκοπό αυτόν, ο ορισμός της υπηρεσίας εκτέλεσης εντολών για λογαριασμό των πελατών πρέπει να επεκταθεί. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 21 (21) Ενόψει της επικείμενης αναθεώρησης του πλαισίου Κεφαλαιακής Επάρκειας στο πλαίσιο της συμφωνίας της Βασιλείας ΙΙ, τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν την ανάγκη να επανεξετασθεί εάν θα πρέπει ή όχι να θεωρείται ότι οι επενδυτικές εταιρείες που εκτελούν τις εντολές των πελατών τους βάσει ταυτόχρονων αγορών και πωλήσεων, ενεργούν ως χρηματομεσίτες και να υπόκεινται, κατά συνέπεια, σε πρόσθετες ρυθμιστικές απαιτήσεις κεφαλαίου. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 22 (31)(22) Οι αρχές της αμοιβαίας αναγνώρισης και της εποπτείας από το κράτος μέλος καταγωγής απαιτούν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να μην χορηγούν ή να ανακαλούν την άδεια λειτουργίας εάν παράγοντες όπως το περιεχόμενο του προγράμματος δραστηριοτήτων, η γεωγραφική κατανομή ή το είδος των πραγματικά ασκούμενων δραστηριοτήτων καταδεικνύουν σαφώς ότι επιχείρηση επενδύσεων έχει επιλέξει το νομικό σύστημα κράτους μέλους με μόνο σκοπό να αποφύγει τη συμμόρφωση προς αυστηρότερα πρότυπα ισχύοντα σε άλλο κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου προτίθεται να ασκήσει ή ασκεί πραγματικά το μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων της. Επιχείρηση επενδύσεων διαθέτουσα νομική προσωπικότητα θα πρέπει να λαμβάνει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος όπου διατηρεί την καταστατική της έδρα. Επιχείρηση επενδύσεων άνευ νομικής προσωπικότητας πρέπει να λαμβάνει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκονται τα κεντρικά της γραφεία. Επιπρόσθετα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να απαιτούν οι επιχειρήσεις επενδύσεων να έχουν πάντα τα κεντρικά τους γραφεία στο κράτος μέλος καταγωγής και να ασκούν πράγματι δραστηριότητες στο κράτος αυτό. ò νέο (32) Η οδηγία 2007/44/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Σεπτεμβρίου 2007, για τροποποίηση της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου και των οδηγιών 2002/83/ΕΚ, 2004/39/ΕΚ, 2005/68/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ σχετικά με τους διαδικαστικούς κανόνες και τα κριτήρια αξιολόγησης για την προληπτική αξιολόγηση της απόκτησης και της αύξησης συμμετοχών στο μετοχικό κεφάλαιο οντοτήτων του χρηματοπιστωτικού τομέα[29] παρέχει λεπτομερή κριτήρια για την προληπτική αξιολόγηση των προτεινόμενων αποκτήσεων σε μια επιχείρηση επενδύσεων και μια διαδικασία για την εφαρμογή τους. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ασφάλεια δικαίου, σαφήνεια και προβλεψιμότητα όσον αφορά την διαδικασία αξιολόγησης, καθώς και όσον αφορά το αποτέλεσμά της, ενδείκνυται η επανεπιβεβαίωση των κριτηρίων και της διαδικασίας της προληπτικής αξιολόγησης που καθορίζεται στην οδηγία 2007/44/ΕΚ. Συγκεκριμένα, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να κρίνουν την καταλληλότητα του πιθανού αγοραστή και την οικονομική ευρωστία της προτεινόμενης απόκτησης βάσει όλων των ακόλουθων κριτηρίων: την εντιμότητα του υποψήφιου αγοραστή· την εντιμότητα και την πείρα οποιουδήποτε προσώπου το οποίο θα διευθύνει τις δραστηριότητες της επιχείρησης επενδύσεων· την οικονομική ευρωστία του υποψήφιου αγοραστή· εάν η επιχείρηση επενδύσεων θα μπορεί να εκπληρώσει τις προληπτικές απαιτήσεις βάσει της παρούσας οδηγίας και άλλων οδηγιών, ιδίως των οδηγιών 2002/87/ΕΚ[30] και 2006/49/ΕΚ[31].· το κατά πόσον υπάρχουν βάσιμες υπόνοιες ότι, σε σχέση με την προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής, διαπράττεται, επιχειρείται να διαπραχθεί, έχει διαπραχθεί ή επιχειρήθηκε να διαπραχθεί, νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες ή χρηματοδότηση της τρομοκρατίας, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 2005/60/ΕΚ[32], ή ότι η προτεινόμενη απόκτηση συμμετοχής είναι δυνατόν να αυξήσει αυτόν τον κίνδυνο. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 23 (προσαρμοσμένο) (33)(23) Επιχείρηση επενδύσεων με άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος καταγωγής της θα πρέπει να δικαιούται να παρέχει/ασκεί επενδυτικές υπηρεσίες ή δραστηριότητες σε όλη την Κοινότητα Ö Ένωση Õ χωρίς να οφείλει να ζητήσει χωριστή άδεια από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους όπου επιθυμεί να παρέχει/ασκεί τις εν λόγω υπηρεσίες ή δραστηριότητες. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 24 (προσαρμοσμένο) (34)(24) Δεδομένου ότι ορισμένες επιχειρήσεις επενδύσεων απαλλάσσονται από ορισμένες υποχρεώσεις που επιβάλλει η οδηγία 93/6/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1993 Ö 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 2006 Õ για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων Ö (αναδιατύπωση) Õ Ö [33] Õ , θα πρέπει να υποχρεούνται να διατηρούν ελάχιστο κεφάλαιο ή να συνάπτουν ασφάλιση επαγγελματικής ευθύνης ή να συνδυάζουν τα δύο. Κατά την προσαρμογή των ποσών της εν λόγω ασφάλισης θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι προσαρμογές που γίνονται στο πλαίσιο της οδηγίας 2002/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 2002, για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση[34]. Η ειδική αυτή μεταχείριση για λόγους κεφαλαιακής επάρκειας δεν θα πρέπει να προδικάζει ενδεχόμενες αποφάσεις ως προς την κατάλληλη μεταχείριση των εν λόγω επιχειρήσεων κατά τις μελλοντικές τροποποιήσεις της κοινοτικής Ö ενωσιακής Õ νομοθεσίας για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 25 (35)(25) Δεδομένου ότι το πεδίο των ρυθμίσεων προληπτικής εποπτείας θα πρέπει να περιορίζεται στις οντότητες που διατηρούν χαρτοφυλάκιο συναλλαγών σε επαγγελματική βάση και αποτελούν για το λόγο αυτό πηγή κινδύνου αντισυμβαλλομένου για τους άλλους συμμετέχοντες στην αγορά, οι οντότητες που διαπραγματεύονται για ίδιο λογαριασμό χρηματοπιστωτικά μέσα, περιλαμβανομένων των παραγώγων επί εμπορευμάτων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, καθώς και εκείνες που παρέχουν στους πελάτες της κύριας δραστηριότητάς τους επενδυτικές υπηρεσίες σε σχέση με παράγωγα επί εμπορευμάτων παρεμπιπτόντως ως προς την κύρια δραστηριότητά τους, θεωρούμενη σε επίπεδο ομίλου, και με την προϋπόθεση ότι η εν λόγω κύρια δραστηριότητά τους δεν είναι η παροχή επενδυτικών υπηρεσιών κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 26 (36)(26) Προκειμένου να προστατευθούν τα δικαιώματα κυριότητας και άλλα παρεμφερή δικαιώματα των επενδυτών επί των τίτλων, καθώς και τα δικαιώματά τους επί των κεφαλαίων που εμπιστεύονται σε επιχείρηση, τα δικαιώματα αυτά θα πρέπει ιδίως να διακρίνονται από τα δικαιώματα της επιχείρησης. Ωστόσο, η αρχή αυτή δεν θα πρέπει να εμποδίζει την επιχείρηση να ασκεί δραστηριότητες στο όνομά της αλλά για λογαριασμό του επενδυτή, εφόσον η ίδια η φύση της συναλλαγής το απαιτεί και ο επενδυτής συναινεί, για παράδειγμα κατά τις πράξεις δανεισμού τίτλων. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 27 (προσαρμοσμένο) ð νέο (37)(27) Όταν πελάτης, ενεργώντας σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και ιδίως με την οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας[35], μεταβιβάζει σε επιχείρηση επενδύσεων την πλήρη κυριότητα χρηματοπιστωτικών μέσων ή κεφαλαίων προκειμένου να εξασφαλίσει ή άλλως πως να καλύψει παρούσες ή μελλοντικές, υφιστάμενες, εξαρτώμενες από αβέβαια περιστατικά ή αναμενόμενες υποχρεώσεις του, τα εν λόγω χρηματοπιστωτικά μέσα ή κεφάλαια θα πρέπει να θεωρούνται ωσαύτως ως μη ανήκοντα πλέον στον πελάτη.ð Οι απαιτήσεις σχετικά με την προστασία των περιουσιακών στοιχείων των πελατών είναι ένα σημαντικό εργαλείο για την προστασία των πελατών κατά την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων. Οι απαιτήσεις αυτές μπορούν να εξαιρεθούν όταν η πλήρης κυριότητα χρηματοπιστωτικών μέσων και κεφαλαίων μεταβιβάζεται σε επιχείρηση επενδύσεων για την κάλυψη παρουσών ή μελλοντικών, υφιστάμενων, εξαρτώμενων από αβέβαια περιστατικά ή αναμενόμενων υποχρεώσεων. Αυτή η ευρεία δυνατότητα μπορεί να δημιουργήσει αβεβαιότητα και να διακυβεύσει την αποτελεσματικότητα των απαιτήσεων σχετικά με τη διασφάλιση των περιουσιακών στοιχείων των πελατών. Επομένως, τουλάχιστον όταν εμπλέκονται περιουσιακά στοιχεία πελατών, ενδείκνυται ο περιορισμός της δυνατότητας των επιχειρήσεων επενδύσεων να συνάπτουν διμερείς χρηματοπιστωτικές συμφωνίες μεταφοράς τίτλων όπως ορίζεται στην οδηγία 2002/47/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 6ης Ιουνίου 2002, για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας[36], με σκοπό τη διασφάλιση ή την κάλυψη των υποχρεώσεών τους. ï ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 28 (28) Οι διαδικασίες για τη χορήγηση, εντός της Κοινότητας, άδειας λειτουργίας σε υποκαταστήματα επιχειρήσεων επενδύσεων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σε τρίτες χώρες θα πρέπει να συνεχίσουν να εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις αυτές. Τα υποκαταστήματα αυτά δεν θα πρέπει να απολαύουν της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών του άρθρου 49 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ή του δικαιώματος εγκατάστασης σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο είναι ήδη εγκατεστημένα. Στις περιπτώσεις στις οποίες η Κοινότητα δεν δεσμεύεται από διμερείς ή πολυμερείς υποχρεώσεις, είναι σκόπιμο να θεσπισθεί διαδικασία που θα εξασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις επενδύσεων της Κοινότητας τυγχάνουν αμοιβαιότητας μεταχείρισης στις οικείες τρίτες χώρες. ò νέο (38) Είναι αναγκαίο να ενισχυθεί ο ρόλος των διοικητικών οργάνων των επιχειρήσεων επενδύσεων προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή και συνετή διαχείριση των εν λόγω επιχειρήσεων, η ενίσχυση της ακεραιότητας της αγοράς και το συμφέρον των επενδυτών. Το διοικητικό όργανο μιας επιχείρησης επενδύσεων θα πρέπει πάντοτε να αφιερώνει επαρκή χρόνο και να διαθέτει επαρκείς γνώσεις, ικανότητες και εμπειρία ώστε να είναι σε θέση να κατανοεί την επιχειρηματική δραστηριότητα της επιχείρησης επενδύσεων και τους βασικούς κινδύνους. Για την αποφυγή της «ομαδικής σκέψης» και την προαγωγή του κριτικού ελέγχου, τα διοικητικά συμβούλια των επιχειρήσεων επενδύσεων θα πρέπει να εμφανίζουν επαρκή ποικιλομορφία σε ό,τι αφορά την ηλικία, το φύλο, τη γεωγραφική καταγωγή, και το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό υπόβαθρο των μελών τους, ώστε να συμπεριλαμβάνουν ποικιλία απόψεων και εμπειριών. Η ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική, ώστε να αντανακλάται επαρκώς η δημογραφική πραγματικότητα. ò νέο (39) Προκειμένου να επιτυγχάνεται αποτελεσματική εποπτεία και έλεγχος όσον αφορά τις δραστηριότητες των επιχειρήσεων επενδύσεων, το διοικητικό όργανο θα πρέπει να είναι υπεύθυνο και να λογοδοτεί για τη συνολική στρατηγική της επιχείρησης επενδύσεων, λαμβανομένων υπόψη των χαρακτηριστικών δραστηριότητας και κινδύνου της επιχείρησης επενδύσεων. Το διοικητικό όργανο πρέπει να αναλαμβάνει σαφείς ευθύνες για ολόκληρο τον κύκλο της οικονομικής δραστηριότητας της επιχείρησης επενδύσεων, στους τομείς του προσδιορισμού και του καθορισμού των στρατηγικών στόχων της επιχείρησης, της έγκρισης της εσωτερικής της οργάνωσης, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων για την επιλογή και την εκπαίδευση του προσωπικού, τον ορισμό των συνολικών πολιτικών που διέπουν την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της αμοιβής του προσωπικού πωλήσεων και της έγκρισης των νέων προϊόντων προς διανομή στους πελάτες. Η περιοδική παρακολούθηση και αξιολόγηση των στρατηγικών στόχων των επιχειρήσεων επενδύσεων, της εσωτερικής τους οργάνωσης και των πολιτικών για την παροχή υπηρεσιών και δραστηριοτήτων πρέπει να διασφαλίζει διαρκώς την ικανότητα τους για ορθή και συνετή διαχείριση, προς όφελος της ακεραιότητας των αγορών και της προστασίας των επενδυτών. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 29 (40)(29) Το διευρυνόμενο φάσμα δραστηριοτήτων που πολλές επιχειρήσεις επενδύσεων ασκούν ταυτόχρονα αυξάνει την πιθανότητα συγκρούσεων μεταξύ των συμφερόντων που σχετίζονται με τις διάφορες αυτές δραστηριότητες και των συμφερόντων των πελατών τους. Είναι επομένως αναγκαίο να θεσπιστούν κανόνες για να εξασφαλιστεί οι εν λόγω συγκρούσεις δεν επηρεάζουν αρνητικά τα συμφέροντα των πελατών τους. ò νέο (41) Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν την τήρηση του δικαιώματος προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την οδηγία 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες)[37] που διέπουν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την ΕΑΚΑΑ κατ’ εφαρμογή της παρούσας οδηγίας υπόκειται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[38]. ò νέο (42) Η οδηγία 2006/73/ΕΚ της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2006, για την εφαρμογή της οδηγίας 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, όσον αφορά τις οργανωτικές απαιτήσεις και τους όρους λειτουργίας των επιχειρήσεων επενδύσεων, καθώς και τους ορισμούς που ισχύουν για τους σκοπούς της εν λόγω οδηγίας[39] επιτρέπει στα κράτη μέλη να απαιτούν, στο πλαίσιο των οργανωτικών απαιτήσεων για τις επιχειρήσεις επενδύσεων, την καταγραφή των συνδιαλέξεων ή των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που αφορούν εντολές πελατών. Η καταγραφή των συνδιαλέξεων ή των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που αφορούν εντολές πελατών είναι συμβατή με το Χάρτη των Θεμελιωδών Ελευθεριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δικαιολογείται προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των επενδυτών, να βελτιωθεί η εποπτεία της αγοράς και να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου προς το συμφέρον των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πελατών τους. Η σημασία των καταγραφών αυτών αναφέρεται επίσης στην τεχνική γνωμοδότηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την οποία εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ρυθμιστικών Αρχών των Αγορών Κινητών Αξιών στις 29 Ιουλίου 2010. Για τους λόγους αυτούς, ενδείκνυται να προβλεφθούν στην παρούσα οδηγία οι αρχές ενός γενικού καθεστώτος σχετικά με την καταγραφή των συνδιαλέξεων ή των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που αφορούν εντολές πελατών. ò νέο (43) Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίζουν το δικαίωμα της προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών και την οδηγία 2002/58/ΕΚ. Η προστασία αυτή πρέπει να επεκταθεί κυρίως στην τηλεφωνική και ηλεκτρονική καταγραφή, όπως απαιτείται στο άρθρο 13. ò νέο (44) Η χρήση της τεχνολογίας συναλλαγών έχει εξελιχθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία και χρησιμοποιείται πλέον ευρέως από τους συμμετέχοντες στην αγορά. Πολλοί συμμετέχοντες στην αγορά χρησιμοποιούν πλέον αλγοριθμικές συναλλαγές, όπου ένας αλγόριθμος υπολογιστή καθορίζει αυτόματα τις πτυχές μιας εντολής με ελάχιστη ή καθόλου ανθρώπινη επέμβαση. Ένα συγκεκριμένο υποσύνολο αλγοριθμικών συναλλαγών είναι οι συναλλαγές υψηλής συχνότητας όπου ένα σύστημα διαπραγμάτευσης αναλύει δεδομένα ή σήματα από την αγορά με υψηλή ταχύτητα και, στη συνέχεια, αποστέλλει ή επικαιροποιεί μεγάλους αριθμούς εντολών εντός πολύ σύντομου χρονικού διαστήματος με βάση την εν λόγω ανάλυση. Κατά κανόνα οι συναλλαγές υψηλής συχνότητας πραγματοποιούνται από τους διαπραγματευτές χρησιμοποιώντας δικά τους κεφάλαια και, χωρίς να αποτελούν στρατηγική αφ' εαυτές, συνίστανται στην χρήση υψηλής τεχνολογίας για την εφαρμογή πιο παραδοσιακών στρατηγικών διαπραγμάτευσης, όπως η ειδική διαπραγμάτευση ή η διαμεσολάβηση (αρμπιτράζ). ò νέο (45) Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου για την ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής εποπτείας του Ιουνίου 2009 και προκειμένου να συμβάλει στην καθιέρωση ενός ενιαίου εγχειριδίου κανόνων για τις ενωσιακές χρηματοπιστωτικές αγορές, να προωθήσει περαιτέρω την ανάπτυξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού για τα κράτη μέλη και τους συμμετέχοντες στην αγορά, να ενισχύσει την προστασία των επενδυτών και να βελτιώσει την εποπτεία και την εφαρμογή, η Ένωση έχει δεσμευτεί να ελαχιστοποιήσει, όπου απαιτείται, την διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στα κράτη μέλη βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Παράλληλα με την εισαγωγή στην παρούσα οδηγία ενός κοινού καθεστώτος για την καταγραφή των τηλεφωνικών συνομιλιών ή των ηλεκτρονικών επικοινωνιών που αφορούν εντολές πελατών, ενδείκνυται ο περιορισμός της δυνατότητας των αρμόδιων αρχών να αναθέτουν εποπτικά καθήκοντα σε ορισμένες περιπτώσεις, ο περιορισμός της διακριτικής ευχέρειας ως προς τις απαιτήσεις που ισχύουν για τους συνδεδεμένους αντιπροσώπους και την υποβολή αναφορών από υποκαταστήματα. ò νέο (46) Η χρήση της τεχνολογίας συναλλαγών έχει αυξήσει την ταχύτητα, την ικανότητα και την πολυπλοκότητα του τρόπου διαπραγμάτευσης των επενδυτών. Έχει επίσης επιτρέψει στους συμμετέχοντες στην αγορά να διευκολύνουν την άμεση πρόσβαση από τους πελάτες τους στις αγορές μέσω της χρήσης των μηχανισμών διαπραγμάτευσης, άμεσης ηλεκτρονικής πρόσβασης ή πρόσβασης με χορηγό και άμεσης πρόσβασης στην αγορά. Από την τεχνολογία συναλλαγών έχουν προκύψει οφέλη για την αγορά και τους συμμετέχοντες στην αγορά εν γένει, όπως ευρύτερη συμμετοχή στις αγορές, αυξημένη ρευστότητα, πιο περιορισμένα ανοίγματα τιμών, μειωμένη βραχυπρόθεσμη μεταβλητότητα και τα μέσα για την επίτευξη καλύτερης εκτέλεσης εντολών για τους πελάτες. Εντούτοις, αυτή η τεχνολογία συναλλαγών ενέχει επίσης ορισμένους πιθανούς κινδύνους, όπως αυξημένος κίνδυνος υπερφόρτωσης των συστημάτων των τόπων διαπραγμάτευσης λόγω των μεγάλων όγκων των εντολών, κίνδυνος οι αλγοριθμικές συναλλαγές να οδηγήσουν σε διπλές ή εσφαλμένες εντολές ή άλλου είδους δυσλειτουργία ούτως ώστε να ενδέχεται να δημιουργηθεί μια μη εύρυθμη αγορά. Επιπροσθέτως, ενυπάρχει ο κίνδυνος τα συστήματα αλγοριθμικών συναλλαγών να υπεραντιδράσουν σε άλλα συμβάντα της αγοράς γεγονός που μπορεί να επιδεινώσει τη μεταβλητότητα εάν στην αγορά προϋπάρχει κάποιο πρόβλημα. Τέλος, οι αλγοριθμικές συναλλαγές ή οι υψηλής συχνότητας συναλλαγές μπορούν εάν δεν χρησιμοποιηθούν σωστά να καταστήσουν δυνατές κάποιες μορφές καταχρηστικής συμπεριφοράς. ò νέο (47) Οι επιπτώσεις από τους εν λόγω δυνητικούς κινδύνους από την αυξημένη χρήση της τεχνολογίας μετριάζονται καλύτερα με ένα συνδυασμό συγκεκριμένων μέτρων ελέγχου κινδύνων που απευθύνονται σε επιχειρήσεις οι οποίες χρησιμοποιούν αλγοριθμικές ή υψηλής συχνότητας συναλλαγές και άλλα μέτρα προς τους διαχειριστές των τόπων διαπραγμάτευσης στους οποίους έχουν πρόσβαση τέτοιες επιχειρήσεις. Συνιστάται να διασφαλίζεται η χορήγηση άδειας λειτουργίας σε όλες τις επιχειρήσεις υψηλής συχνότητας συναλλαγών όταν αποτελούν άμεσο μέλος ενός τόπου διαπραγμάτευσης. Με τον τρόπο αυτό πρέπει να διασφαλίζεται ότι υπόκεινται στις οργανωτικές απαιτήσεις της οδηγίας και ότι ελέγχονται καταλλήλως. ò νέο (48) Τόσο οι επιχειρήσεις, όσο και οι τόποι διαπραγμάτευσης πρέπει να διασφαλίζουν ότι έχουν θεσπιστεί ισχυρά μέτρα προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η αυτοματοποιημένη διαπραγμάτευση δεν δημιουργεί μη εύρυθμες αγορές και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί καταχρηστικά. Οι τόποι διαπραγμάτευσης διασφαλίζουν επίσης ότι τα συστήματα συναλλαγών είναι ευέλικτα και έχουν δοκιμαστεί σωστά για την αντιμετώπιση των αυξημένων ροών εντολών ή των πιέσεων της αγοράς και ότι χρησιμοποιούνται διακόπτες για την προσωρινή διακοπή των συναλλαγών σε περίπτωση αιφνίδιων μη αναμενόμενων μεταβολών των τιμών. ò νέο (49) Εκτός των μέτρων που σχετίζονται με τις αλγοριθμικές και τις υψηλής συχνότητας συναλλαγές, ενδείκνυται να συμπεριληφθούν έλεγχοι σχετικά με τις επιχειρήσεις επενδύσεων που παρέχουν στους πελάτες άμεση ηλεκτρονική πρόσβαση στις αγορές, καθώς οι ηλεκτρονικές συναλλαγές μπορούν να διεξαχθούν μέσω μιας επιχείρησης που παρέχει ηλεκτρονική πρόσβαση στην αγορά και πολλούς παρόμοιους κινδύνους. Ενδείκνυται επίσης οι επιχειρήσεις που παρέχουν άμεση ηλεκτρονική πρόσβαση να διασφαλίζουν ότι τα άτομα που χρησιμοποιούν την υπηρεσία αυτή έχουν τα κατάλληλα προσόντα και ότι επιβάλλονται έλεγχοι κινδύνων όσον αφορά τη χρήση της υπηρεσίας. Ενδείκνυται η αναλυτική περιγραφή σε κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις λεπτομερών οργανωτικών απαιτήσεων σχετικά με αυτές τις νέες μορφές συναλλαγών. Με τον τρόπο αυτόν πρέπει να διασφαλίζεται η δυνατότητα τροποποίησης των απαιτήσεων, όπου απαιτείται, για την αντιμετώπιση των καινοτομιών και των εξελίξεων στον τομέα αυτό. ò νέο (50) Επί του παρόντος λειτουργούν πολλοί τόποι διαπραγμάτευσης στην ΕΕ, ορισμένοι εκ των οποίων διαπραγματεύονται ταυτόσημα μέσα. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι πιθανοί κίνδυνοι για τα συμφέροντα των επενδυτών, είναι αναγκαία η επισημοποίηση και η περαιτέρω εναρμόνιση των διαδικασιών σχετικά με τις συνέπειες για τη διαπραγμάτευση σε άλλους τόπους, αν ένας τόπος διαπραγμάτευσης αποφασίσει να αναστείλει ή να αποσύρει ένα χρηματοπιστωτικό μέσο από τη διαπραγμάτευση. Προς όφελος της ασφάλειας δικαίου και για την επαρκή αντιμετώπιση της σύγκρουσης συμφερόντων κατά την απόφαση αναστολής ή απόσυρσης μέσων από τη διαπραγμάτευση, πρέπει να διασφαλίζεται ότι αν μια ρυθμιζόμενη αγορά ή ένας ΠΜΔ σταματούν τη διαπραγμάτευση λόγω της μη αποκάλυψης πληροφοριών σχετικά με εκδότη ή χρηματοπιστωτικό μέσο, οι υπόλοιποι τηρούν την απόφαση αυτή εκτός αν την συνέχιση της διαπραγμάτευσης δικαιολογούν εξαιρετικές περιστάσεις. Επιπλέον, είναι αναγκαία η επισημοποίηση και η βελτίωση της ανταλλαγής πληροφοριών και της συνεργασίας των τόπων διαπραγμάτευσης σε περιπτώσεις εξαιρετικών συνθηκών σε σχέση με κάποιο ιδιαίτερο μέσο που αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε διάφορους τόπους. ò νέο (51) Περισσότεροι επενδυτές έχουν δραστηριοποιηθεί στις χρηματοπιστωτικές αγορές και έχουν στη διάθεσή τους ένα πολυπλοκότερο και ευρύτερο σύνολο υπηρεσιών και μέσων και, εν όψει των εξελίξεων αυτών, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί κάποια εναρμόνιση προκειμένου να παρασχεθεί στους επενδυτές υψηλό επίπεδο προστασίας σε όλη την Ένωση. Όταν εγκρίθηκε η οδηγία 2004/39/ΕΚ, η αυξανόμενη εξάρτηση των επενδυτών από προσωπικές συστάσεις κατέστησε αναγκαία τη συμπερίληψη της διάταξης για τις επενδυτικές συμβουλές ως επενδυτική υπηρεσία που θα υπόκειται σε χορήγηση άδειας λειτουργίας και σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις δεοντολογίας. Η συνεχής συνάφεια των προσωπικών συστάσεων για τους πελάτες και η αυξανόμενη πολυπλοκότητα υπηρεσιών και μέσων απαιτούν τη βελτίωση των υποχρεώσεων κώδικα δεοντολογίας προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των επενδυτών. ò νέο (52) Προκειμένου να παρέχονται όλες οι σχετικές πληροφορίες στους επενδυτές, ενδείκνυται να απαιτηθεί από τις επιχειρήσεις επενδύσεων που παρέχουν επενδυτικές συμβουλές να διασαφηνίζουν τη βάση των παρεχόμενων συμβουλών, κυρίως το φάσμα προϊόντων τα οποία εξετάζουν όταν παρέχουν προσωπικές συστάσεις στους πελάτες, εάν παρέχουν επενδυτικές συμβουλές σε ανεξάρτητη βάση και εάν παρέχουν στους πελάτες συνεχή αξιολόγηση της καταλληλότητας των χρηματοπιστωτικών μέσων που τους προτείνουν. Ενδείκνυται επίσης, να απαιτείται από τις επιχειρήσεις επενδύσεων να επεξηγούν στους πελάτες τους λόγους για τους οποίους παρέχουν τις σχετικές συμβουλές. Προκειμένου να καθοριστεί περαιτέρω το ρυθμιστικό πλαίσιο για την παροχή επενδυτικών συμβουλών, αφήνοντας ταυτόχρονα την επιλογή στις επιχειρήσεις επενδύσεων και στους πελάτες, ενδείκνυται να θεσπιστούν οι προϋποθέσεις για την παροχή της εν λόγω υπηρεσίας, όταν οι επιχειρήσεις ενημερώνουν τους πελάτες ότι η υπηρεσία παρέχεται σε ανεξάρτητη βάση. Προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των επενδυτών και να αυξηθεί η σαφήνεια προς τους πελάτες ως προς την υπηρεσία την οποία λαμβάνουν, ενδείκνυται ο περαιτέρω περιορισμός της δυνατότητας δωροδοκίας των επιχειρήσεων από τρίτους και ειδικότερα, από εκδότες ή παρόχους προϊόντων, όταν παρέχουν υπηρεσία επενδυτικών συμβουλών σε ανεξάρτητη βάση και υπηρεσία διαχείρισης χαρτοφυλακίου. Στις περιπτώσεις αυτές, πρέπει να επιτρέπονται περιορισμένα μόνο μη χρηματικά οφέλη, όπως κατάρτιση σχετικά με τα χαρακτηριστικά των προϊόντων, υπό τον όρο ότι δεν υπονομεύουν την ικανότητα των επιχειρήσεων επενδύσεων να επιδιώκουν το συμφέρον των πελατών τους, όπως ορίζεται περαιτέρω στην οδηγία 2006/73/ΕΚ. ò νέο (53) Οι επιχειρήσεις επενδύσεων επιτρέπεται να παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες που συνίστανται μόνο στην εκτέλεση ή/και στην παραλαβή και διαβίβαση εντολών πελατών, χωρίς την ανάγκη απόκτησης πληροφοριών σχετικά με τη γνώση και την εμπειρία του πελάτη προκειμένου να αξιολογείται η καταλληλότητα της υπηρεσίας ή του μέσου για τον πελάτη. Καθώς οι υπηρεσίες αυτές ενέχουν μια σχετική μείωση της προστασίας των πελατών, συνιστάται η βελτίωση των όρων για την παροχή τους. Ειδικότερα, ενδείκνυται η εξαίρεση της δυνατότητας παροχής των υπηρεσιών αυτών σε συνδυασμό με την παρεπόμενη υπηρεσία που συνίσταται στη χορήγηση πιστώσεων ή δανείων στους επενδυτές προκειμένου να τους επιτρέπεται η διεξαγωγή μιας συναλλαγής στην οποία εμπλέκεται η επιχείρηση επενδύσεων, καθώς αυτό αυξάνει την πολυπλοκότητα της συναλλαγής και καθιστά δυσκολότερη την κατανόηση του συναφούς κινδύνου. Ενδείκνυται επίσης ο καλύτερος καθορισμός των κριτηρίων για την επιλογή των χρηματοπιστωτικών μέσων με τα οποία πρέπει να σχετίζονται οι εν λόγω υπηρεσίες ώστε να εξαιρούνται τα χρηματοπιστωτικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ), που περιλαμβάνουν ένα παράγωγο ή έχουν δομή η οποία καθιστά δύσκολη για τον πελάτη την κατανόηση του συναφούς κινδύνου. ò νέο (54) Οι πρακτικές των διασταυρούμενων πωλήσεων αποτελούν συνήθη στρατηγική των παρόχων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών λιανικής σε όλη την Ένωση. Μπορούν μεν να αποφέρουν οφέλη σε ιδιώτες πελάτες, αλλά μπορούν να συνδέονται και με πρακτικές όπου το συμφέρον του πελάτη δεν λαμβάνεται επαρκώς υπόψη. Παραδείγματος χάριν, ορισμένες μορφές διασταυρούμενων πρακτικών, δηλαδή οι πρακτικές δέσμευσης όπου δύο ή περισσότερες χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες πωλούνται ως δέσμη και τουλάχιστον μία εκ των υπηρεσιών αυτών δεν διατίθεται χωριστά, μπορούν να προκαλέσουν στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό και να επηρεάσουν αρνητικά την κινητικότητα των πελατών και την ικανότητα τους να κάνουν τεκμηριωμένες επιλογές. Ένα παράδειγμα πρακτικών δέσμευσης αποτελεί το άνοιγμα τρεχόντων λογαριασμών στο πλαίσιο της παροχής επενδυτικής υπηρεσίας σε ιδιώτη πελάτη. Από την άλλη πλευρά, οι πρακτικές δεσμοποίησης, όπου δύο ή περισσότερες χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες πωλούνται μεν ως δέσμη, αλλά κάθε υπηρεσία μπορεί επίσης να αγοραστεί χωριστά, παρόλο που μπορούν επίσης να προκαλέσουν στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό και να επηρεάσουν αρνητικά την κινητικότητα των πελατών και την ικανότητα τους να κάνουν τεκμηριωμένες επιλογές, τουλάχιστον παρέχουν στον πελάτη δυνατότητα επιλογής και ως εκ τούτου συνεπάγονται μικρότερο κίνδυνο όσον αφορά τη συμμόρφωση των επιχειρήσεων επενδύσεων με τις υποχρεώσεις τους βάσει της παρούσας οδηγίας. Η χρήση των πρακτικών αυτών θα πρέπει να αξιολογείται με προσοχή προκειμένου να προωθείται ο ανταγωνισμός και οι επιλογές των καταναλωτών. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 30 (55)(30) Μια υπηρεσία θα πρέπει να θεωρείται ότι παρέχεται με πρωτοβουλία του πελάτη, εκτός εάν ο πελάτης τη ζητήσει κατόπιν εξατομικευμένης ανακοίνωσης της επιχείρησης ή εκ μέρους της επιχείρησης προς το συγκεκριμένο πελάτη, η οποία καλεί, ή σκοπεί να επηρεάσει, τον πελάτη ως προς συγκεκριμένο χρηματοπιστωτικό μέσο ή συγκεκριμένη συναλλαγή. Μια υπηρεσία μπορεί να θεωρείται ότι παρέχεται με πρωτοβουλία του πελάτη έστω και αν ο πελάτης τη ζητά βασιζόμενος σε ανακοινώσεις που περιέχουν διαφήμιση ή προσφορά χρηματοπιστωτικών μέσων, εφόσον αυτές γίνονται με μέσο εκ φύσεως γενικό, που απευθύνεται στο κοινό ή σε ευρύτερη ομάδα ή κατηγορία πελατών ή δυνητικών πελατών. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 31 ð νέο (56)(31) Ένας από τους στόχους της παρούσας οδηγίας είναι η προστασία των επενδυτών. Τα μέτρα προστασίας των επενδυτών θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις ιδιαιτερότητες καθεμιάς από τις διάφορες κατηγορίες επενδυτών (ιδιώτες, επαγγελματίες και αντισυμβαλλόμενοι). ð Ωστόσο, για να ενισχυθεί το κανονιστικό πλαίσιο που εφαρμόζεται στην παροχή υπηρεσιών ανεξάρτητα από τις κατηγορίες των ενδιαφερόμενων πελατών, ενδείκνυται να αποσαφηνιστεί το γεγονός ότι οι αρχές βάσει των οποίων οι επιχειρήσεις πρέπει να ενεργούν με έντιμο, δίκαιο και επαγγελματικό τρόπο, καθώς και η υποχρέωση να είναι ακριβείς, σαφείς και μη παραπλανητικές, ισχύουν για τις σχέσεις με όλους τους πελάτες. ï ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 32 (57)(32) Κατά παρέκκλιση από τον κανόνα σύμφωνα με τον οποίο η χώρα καταγωγής χορηγεί άδεια λειτουργίας, ασκεί εποπτεία και ελέγχει την τήρηση των υποχρεώσεων των σχετικών με τη λειτουργία υποκαταστημάτων, είναι σκόπιμο να αναλάβει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής την ευθύνη της τήρησης ορισμένων υποχρεώσεων που θεσπίζει η παρούσα οδηγία σχετικών με τις δραστηριότητες που ασκούνται μέσω υποκαταστήματος εντός του εδάφους όπου βρίσκεται το εν λόγω υποκατάστημα, δεδομένου ότι η αρχή αυτή βρίσκεται πλησιέστερα στο υποκατάστημα και μπορεί καλύτερα να εντοπίσει παραβάσεις των κανόνων που διέπουν τις πράξεις του υποκαταστήματος και να παρέμβει. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 33 (58)(33) Είναι αναγκαίο να επιβληθεί αποτελεσματική υποχρέωση «βέλτιστης εκτέλεσης» για να διασφαλιστεί ότι η επιχείρηση επενδύσεων εκτελεί τις εντολές των πελατών με τους πλέον ευνοϊκούς γι' αυτούς όρους. Η υποχρέωση αυτή θα πρέπει να εφαρμόζεται στην επιχείρηση που έχει έναντι του πελάτη συμβατικές ή πρακτορικές υποχρεώσεις. ò νέο (59) Προκειμένου να βελτιωθούν οι όροι υπό τους οποίους οι επιχειρήσεις επενδύσεων συμμορφώνονται με την υποχρέωσή τους για την εκτέλεση εντολών με τους ευνοϊκότερους δυνατούς όρους για τους πελάτες τους σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, ενδείκνυται να απαιτείται από τους τόπους εκτέλεσης η διάθεση στο κοινό δεδομένων σχετικά με την ποιότητα της εκτέλεσης των συναλλαγών σε κάθε τόπο. ò νέο (60) Οι πληροφορίες που παρέχονται από τις επιχειρήσεις επενδύσεων στους πελάτες σχετικά με τις πολιτικές εκτέλεσης εντολών, είναι συχνά γενικές και τυποποιημένες και δεν επιτρέπουν στους πελάτες να κατανοήσουν πώς μια εντολή θα εκτελεστεί και να επιβεβαιώνουν τη συμμόρφωση των επιχειρήσεων με την υποχρέωσή τους για εκτέλεση των εντολών με τους ευνοϊκότερους δυνατούς όρους για τους πελάτες τους. Προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των επενδυτών, ενδείκνυται να προσδιοριστούν οι αρχές που πρέπει να διέπουν την παροχή πληροφοριών από τις επιχειρήσεις επενδύσεων στους πελάτες τους σχετικά με τις πολιτικές εκτέλεσης εντολών και να απαιτηθεί από τις επιχειρήσεις να δημοσιεύουν, σε ετήσια βάση, για κάθε κατηγορία χρηματοπιστωτικών μέσων, τους πέντε κορυφαίους τόπους στους οποίους εκτελέστηκαν εντολές πελατών κατά το προηγούμενο έτος. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 34 (34) Προϋπόθεση του θεμιτού ανταγωνισμού είναι η δυνατότητα των συμμετεχόντων στην αγορά και των επενδυτών να συγκρίνουν τις τιμές που υποχρεούνται να ανακοινώνουν δημοσία οι διάφοροι φορείς συναλλαγών (δηλ. οι ρυθμιζόμενες αγορές, οι ΠΜΔ και οι ενδιάμεσοι). Προς τούτο, συνιστάται στα κράτη μέλη να άρουν κάθε τυχόν εμπόδιο που παρακωλύει την ενοποίηση των σχετικών πληροφοριών σε ευρωπαϊκό επίπεδο και τη δημοσίευσή τους. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 35 (προσαρμοσμένο) (61)(35) Όταν συνάπτει εμπορική σχέση με τον πελάτη, η επιχείρηση επενδύσεων μπορεί να ζητεί από τον πελάτη ή το δυνητικό πελάτη να εκφράζει τη συναίνεσή του σχετικά με την πολιτική εκτέλεσης εντολών και, ταυτόχρονα, σχετικά με τη δυνατότητα εκτέλεσης των εντολών τους εκτός ρυθμιζόμενων αγορών ή ΠΜΔ Ö ΟΜΔ ή συστηματικών εσωτερικοποιητών Õ . ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 36 (62)(36) Τα πρόσωπα που παρέχουν επενδυτικές υπηρεσίες για λογαριασμό δύο ή περισσότερων επιχειρήσεων επενδύσεων, όταν εμπίπτουν στον ορισμό της παρούσας οδηγίας, δεν θα πρέπει να θεωρούνται συνδεδεμένοι αντιπρόσωποι, αλλά επιχειρήσεις επενδύσεων πλην ορισμένων προσώπων που μπορούν να εξαιρούνται. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 37 (63)(37) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των συνδεδεμένων αντιπροσώπων να ασκούν δραστηριότητες διεπόμενες από άλλες οδηγίες και άλλες συναφείς δραστηριότητες σχετιζόμενες με χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες ή προϊόντα μη καλυπτόμενα από την παρούσα οδηγία, περιλαμβανομένων των ασκουμένων για λογαριασμό μελών του ιδίου χρηματοπιστωτικού ομίλου. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 38 (64)(38) Οι προϋποθέσεις για την άσκηση δραστηριοτήτων εκτός του χώρου της επιχείρησης επενδύσεων (κατ' οίκον πωλήσεις) δεν θα πρέπει να καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 39 (65)(39) Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δεν θα πρέπει να εγγράφουν στο μητρώο ή θα πρέπει να διαγράφουν από αυτό συνδεδεμένο αντιπρόσωπο, εφόσον από τις πράγματι ασκηθείσες δραστηριότητές του διαφαίνεται σαφώς ότι έχει επιλέξει το νομικό σύστημα ενός κράτους μέλους προκειμένου να αποφύγει τους αυστηρότερους κανόνες που ισχύουν σε άλλο κράτος μέλος, στην επικράτεια του οποίου προτίθεται να ασκήσει ή όντως ασκεί το μεγαλύτερο μέρος των δραστηριοτήτων του. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 40 (66)(40) Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, οι επιλέξιμοι αντισυμβαλλόμενοι θα πρέπει να θεωρείται ότι ενεργούν ως πελάτες. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 41 (41) Για να διασφαλιστεί ότι οι κανόνες επαγγελματικής δεοντολογίας (συμπεριλαμβανομένων των κανόνων για τη βέλτιστη εκτέλεση και το χειρισμό των εντολών των πελατών) τηρούνται κατά την παροχή υπηρεσιών στους επενδυτές που έχουν περισσότερο ανάγκη προστασίας, και σύμφωνα με τις πρακτικές που έχουν επικρατήσει σε όλες τις αγορές της Κοινότητας, είναι σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι η υποχρέωση τηρήσεως των κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας μπορεί να αίρεται στις συναλλαγές που συνάπτονται ή κανονίζονται μεταξύ επιλέξιμων αντισυμβαλλομένων. ò νέο (67) Η χρηματοπιστωτική κρίση έχει καταδείξει ότι η ικανότητα των μη ιδιωτών πελατών να κατανοούν τον κίνδυνο των επενδύσεών τους είναι πεπερασμένη. Ενώ πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι κανόνες κώδικα δεοντολογίας πρέπει να επιβληθούν όσον αφορά τους επενδυτές που χρήζουν μεγαλύτερης προστασίας, ενδείκνυται να διαμορφωθούν καλύτερα οι απαιτήσεις που πρέπει να ισχύουν για τις διάφορες κατηγορίες πελατών. Προς τούτο, ενδείκνυται η επέκταση ορισμένων απαιτήσεων πληροφόρησης και αναφοράς στη σχέση με τους επιλέξιμους αντισυμβαλλόμενους. Ειδικότερα, οι σχετικές απαιτήσεις πρέπει να σχετίζονται με τη διασφάλιση των χρηματοπιστωτικών μέσων των πελατών και των ποσών καθώς και με τις απαιτήσεις πληροφόρησης και αναφοράς σχετικά με τα πιο σύνθετα χρηματοπιστωτικά μέσα και συναλλαγές. Για τον καλύτερο καθορισμό της κατηγοριοποίησης των αρχών της τοπικής αυτοδιοίκησης, ενδείκνυται η σαφής εξαίρεσή τους από τον κατάλογο των επιλέξιμων αντισυμβαλλόμενων και των πελατών που θεωρούνται επαγγελματίες, επιτρέποντας παράλληλα στους πελάτες αυτούς να ζητήσουν να αντιμετωπίζονται ως επαγγελματίες πελάτες. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 42 (68)(42) Όσον αφορά τις συναλλαγές μεταξύ επιλέξιμων αντισυμβαλλομένων, η υποχρέωση δημοσιοποίησης οριακών εντολών πελατών θα πρέπει να ισχύει μόνο στην περίπτωση που ο αντισυμβαλλόμενος στέλνει ρητώς στην επιχείρηση επενδύσεων οριακή εντολή προς εκτέλεση. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 43 (69)(43) Τα κράτη μέλη προστατεύουν το δικαίωμα της ιδιωτικής ζωής των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[40]. ê 2004/39/ΕΚ αιτ. σκέψη 44 (44) Για να επιτευχθεί ο διττός στόχος της προστασίας των επενδυτών και της διασφάλισης της εύρυθμης λειτουργίας των αγορών κινητών αξιών, πρέπει να εξασφαλίζεται ότι οι συναλλαγές διενεργούνται πράγματι με διαφάνεια και ότι οι κανόνες που θεσπίζονται για το σκοπό αυτό εφαρμόζονται στις επιχειρήσεις επενδύσεων όταν δραστηριοποιούνται στις αγορές. Για να παρέχεται στους ε