Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007

(υποβάλλεται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [1], προβλέπει ότι τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, δηλαδή τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, οφείλουν, για τις ανάγκες της πολυμερούς εποπτείας, να υποβάλλουν κατά τακτά χρονικά διαστήματα προγράμματα σύγκλισης στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, δυνάμει του άρθρου 99 της Συνθήκης.

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.

Σύμφωνα με το άρθρο 9 του ως άνω κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει να εξετάζει κάθε πρόγραμμα σύγκλισης με βάση τις αξιολογήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της Συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή - ΟΔΕ). Με βάση τη σύσταση της Επιτροπής, και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο, αφού εξετάσει το πρόγραμμα σύγκλισης, πρέπει να εκδώσει γνώμη. Σύμφωνα με τον ίδιο κανονισμό, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν σε ετήσια βάση αναπροσαρμογή του προγράμματος σύγκλισης, η οποία είναι δυνατόν επίσης να εξετάζεται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.

Στις δέκα χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 έχει δοθεί παρέκκλιση, οπότε αυτές δεν μετέχουν ακόμη στο ενιαίο νόμισμα. Οι χώρες αυτές είχαν αναλάβει τη δέσμευση να υποβάλουν πρόγραμμα σύγκλισης μέχρι τις 15 Μαΐου 2004, και στη συνέχεια την πρώτη αναπροσαρμογή του προγράμματος αυτού προς τα τέλη του 2004.

Το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας για την περίοδο 2004-2007 υπεβλήθη στις 14 Μαΐου 2004. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής πραγματοποίησαν τεχνική αξιολόγηση του προγράμματος αυτού, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των εαρινών προβλέψεων του 2004, και με γνώμονα τον Κώδικα Συμπεριφοράς [2] και τις αρχές που τίθενται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 27ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών [3]. Η ως άνω αξιολόγηση περιλαμβάνει τις ακόλουθες παρατηρήσεις:

[2] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής, σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης, η οποία ενεκρίθη από το Συμβούλιο ECOFIN στις 10.7.2001.

[3] COM(2002) 668 τελικό, 27.11.2002.

Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007, υπεβλήθη στις 14 Μαΐου 2004. Το πρόγραμμα δεν αναφέρεται ρητά στη στρατηγική της χώρας για την υιοθέτηση του ευρώ και την ένταξη στον ΜΣΙ ΙΙ, αν και οι αρχές έχουν επισημάνει αρκετές φορές ότι προτίθενται να ενταχθούν στη ζώνη του ευρώ σύντομα μετά την ένταξη στην ΕΕ, πράγμα που προϋποθέτει την ταχεία ένταξη στον ΜΣΙ ΙΙ, με διατήρηση όλων των χαρακτηριστικών του σημερινού συστήματος συναλλαγματικών ισοτιμιών.

Το πρόγραμμα συμμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό με τις απαιτήσεις ως προς τα δεδομένα, του αναθεωρημένου «Κώδικα συμπεριφοράς σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης» [4].

[4] Οι πίνακες του Κώδικα Συμπεριφοράς που προσαρτώνται στο πρόγραμμα παρέχουν όλα τα αναγκαία στοιχεία, με ασήμαντες εξαιρέσεις, καθώς και ορισμένα προαιρετικά στοιχεία που αναφέρονται από τον κώδικα αυτόν. Ο πίνακας 4 του προγράμματος, σχετικά με τις δημοσιονομικές προβλέψεις της γενικής κυβέρνησης, παρέχει ατελή ανάλυση των δαπανών. Ακόμη, ο πληθωρισμός εξακολουθεί να αναφέρεται βάσει του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΔΤΚ), αν και ο πίνακας 1 του παραρτήματος απαιτεί προβλέψεις για τον Εναρμονισμένο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή (ΕΔΤΚ). Η λογιστική επεξεργασία των αντισταθμίσεων για τις απώλειες των καταθέσεων σε ρούβλια, καθώς και των επιστροφών ακίνητης περιουσίας χρήζει περαιτέρω ανάλυσης.

Το μεσοπρόθεσμο μακροοικονομικό σενάριο που σκιαγραφείται στο πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του ΑΕΠ θα παραμείνει σθεναρή κατά την περίοδο του προγράμματος, ιδίως κατά το 2004 και το 2005, με ποσοστό περίπου 7%. Στη συνέχεια, η οικονομική ανάπτυξη αναμένεται να επιβραδυνθεί ελαφρώς, στο 6,5% περίπου, κατά το 2006 και το 2007, αλλά τούτο υπερβαίνει τις δυνατότητες που εκτιμώνται από τις αρχές της χώρας. Η εσωτερική ζήτηση προβλέπεται ότι θα εξακολουθήσει να αποτελεί την κυριότερη προωθητική δύναμη της οικονομικής ανάπτυξης, πρωτίστως χάρη στις υψηλές επενδύσεις και στην αύξηση της ιδιωτικής κατανάλωσης. Οι μακροοικονομικές προβλέψεις του προγράμματος και οι παραδοχές για το διεθνές περιβάλλον μέχρι το 2005 σε μεγάλο βαθμό συμβαδίζουν με τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004, με εξαίρεση εν μέρει το 2005, για το οποίο προβλέπεται αύξηση του ΑΕΠ κατά 7,3%, έναντι 6,6% στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής. Ο κίνδυνος να σημειωθεί οικονομική ανάπτυξη χαμηλότερη της αναμενόμενης κατά την περίοδο του προγράμματος δεν μπορεί να αποκλεισθεί, και τούτο φαίνεται να αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για την ευόδωση των σχεδίων δημοσιονομικής εξυγίανσης.

Οι επιδόσεις της Λιθουανίας ως προς τον πληθωρισμό υπήρξαν ευνοϊκές κατά το πρόσφατο παρελθόν. Ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός παρέμεινε κάτω του 2% από το 1999 και μετά, υπό την ισχυρή επίδραση της εξέλιξης της συναλλαγματικής ισοτιμίας σε συνδυασμό με τις ευνοϊκές εξελίξεις στις αμοιβές της εργασίας και στην παραγωγικότητα. Ο εντονότερος ανταγωνισμός στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ενίσχυσε τους παράγοντες αυτούς, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση αρνητικού ρυθμού του ΕΔΤΚ, 1,1% το 2003. Η τάση αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού άρχισε το 2002, εφέτος όμως αναμένεται να αναστραφεί, σε μεγάλο βαθμό λόγω των αλλαγών στον ΦΠΑ και στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που απαιτούνται από την προσχώρηση. Ο μέσος ετήσιος πληθωρισμός αναμένεται ότι θα φθάσει στο 0,9% το 2004, και να αυξηθεί σταδιακά στο 2,5% το 2007. Το εθνικό νόμισμα (litas) σημείωσε ονομαστική πραγματική ανατίμηση κατά 50% περίπου από το 1999 και μετά, αρχικά με σύνδεση με το δολάριο και, μετά τον Φεβρουάριο του 2002, με το ευρώ. Τόσο τα βραχυπρόθεσμα επιτόκια της χρηματαγοράς όσο και οι μακροπρόθεσμες αποδόσεις των ομολόγων σημείωσαν πτωτική τάση κατά το 2002 και το 2003. Πέρυσι τα επιτόκια αυτά σταθεροποιήθηκαν, συμβαδίζοντας σε μεγάλο βαθμό με τις εξελίξεις στην χρηματαγορά της ζώνης του ευρώ, τα δε βραχυπρόθεσμα επιτόκια σημείωσαν σταθερή απόκλιση 60 περίπου μονάδων βάσης έναντι της ζώνης του ευρώ από το τέλος του 2003 και μετά. Η απόκλιση των αποδόσεων των κρατικών ομολόγων ανήλθε σε 55-65 μονάδες βάσης κατά τις αρχές του 2004.

Ο βασικός στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής, κατά το πρόγραμμα, είναι η προσέγγιση προς κυκλικά ισοσκελισμένους κρατικούς προϋπολογισμούς. Ωστόσο, ενώ οι στόχοι για το δημόσιο έλλειμμα δεν υπερβαίνουν την τιμή αναφοράς του 3% επί του ΑΕΠ για κάθε έτος, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με την αρχή του σχεδόν ισοσκελισμένου προϋπολογισμού κατά την περίοδο του προγράμματος. Πιο συγκεκριμένα, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να αυξηθεί, από το 1,7% του ΑΕΠ το 2003 στο 2,7% του ΑΕΠ το 2004, και στη συνέχεια να μειωθεί σταδιακά προς το 1,5% το 2007. Ο στόχος για το έλλειμμα του 2004 συγκρίνεται με το 2,9% που προβλεπόταν στο Προενταξιακό Οικονομικό Πρόγραμμα (ΠΟΠ) και στον προϋπολογισμό του 2004, ο οποίος εγκρίθηκε τον Δεκέμβριο του 2003. Οι στόχοι για το 2005 και το 2006 παραμένουν όπως και στο ΠΟΠ. Το πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει αύξηση για το 2007, σε σύγκριση με το 2003, του μεριδίου τόσο των εσόδων όσο και των δαπανών στη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Η αύξηση του δείκτη των εσόδων, κατά 2 εκατοστιαίες μονάδες, οφείλεται κατά το μεγαλύτερο μέρος στη σημαντική επέκταση των μη φορολογικών εσόδων. Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει σημαντικά νέα μέτρα πολιτικής για την αύξηση του δείκτη των φόρων, προβλέπει όμως αύξηση του δείκτη αυτού. Ο δείκτης των δαπανών προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά 1,8 εκατοστιαίες μονάδες κατά την ίδια περίοδο, αποκλειστικά λόγω των υψηλότερων πρωτογενών δαπανών, αναμένεται δε ότι η αύξηση αυτή θα αντισταθμισθεί οριακά από τη μείωση των προς καταβολή τόκων.

Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι χειρότερα των αναμενόμενων. Πιο συγκεκριμένα, οι μακροοικονομικοί κίνδυνοι υποχώρησης που προαναφέρθηκαν και η εμπειρία με τις υπερβάσεις των δαπανών κατά το παρελθόν, λόγω καλύτερου του αναμενόμενου δημοσιονομικού αποτελέσματος κατά το πρώτο εξάμηνο, συνιστούν κίνδυνο για τους δημοσιονομικούς στόχους του 2004 και του 2005. Ως εκ τούτου, η δημοσιονομική πορεία που προβλέπεται στο πρόγραμμα δεν φαίνεται να παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι της υπέρβασης του ορίου του 3% επί του ΑΕΠ λόγω των συνήθων μακροοικονομικών διακυμάνσεων, τουλάχιστον κατά τα πρώτα έτη του προγράμματος.

Το χρέος της γενικής κυβέρνησης ως ποσοστό του ΑΕΠ σημείωσε σταθερή μείωση, από 23,8% το 2000 σε 21,5% το 2003, χάρη στην πορεία δημοσιονομικής εξυγίανσης που άρχισε το 2000, και σε συνδυασμό με τους ευνοϊκότερους όρους δανεισμού. Το πρόγραμμα προβλέπει αρχικά αύξηση του δείκτη του χρέους κατά το 2004, κατά 1 εκατοστιαία μονάδα, λόγω της προβλεπόμενης αύξησης του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης κατά το ίδιο έτος. Ο δείκτης αυτός αναμένεται να μειωθεί κατά την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος και να σταθεροποιηθεί στο 21% περίπου το 2007.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει και επισκόπηση του προγράμματος διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες εστιάζονται στην αγορά της εργασίας και στα συστήματα συνταξιοδότησης και περίθαλψης. Συνολικά, οι επιχειρούμενες μεταρρυθμίσεις είναι φιλόδοξες και αναμένεται να βελτιώσουν την ποιότητα των δημόσιων οικονομικών. Πάντως, μερικές από αυτές, όπως στα συστήματα συνταξιοδότησης και περίθαλψης, είναι δυνατόν να προκαλέσουν σημαντικό βραχυπρόθεσμο κόστος, και τούτο δεν αναλύεται επαρκώς στο πρόγραμμα.

Η Λιθουανία είναι σε σχετικά καλή θέση για να καλύψει το δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού, αν και μακροπρόθεσμα είναι δυνατόν να ανακύψουν ορισμένοι κίνδυνοι. Ορισμένα μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της εξάρτησης από τη γήρανση του πληθυσμού και στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται, με σκοπό τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Εντούτοις, υπάρχουν και κίνδυνοι που συνδέονται με το βραχυπρόθεσμο κόστος των μεταρρυθμίσεων των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης, και με τις απρόβλεπτες υποχρεώσεις. Η εξασφάλιση επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της συνέχισης της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Πίνακας: Σύγκριση των βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Με βάση την αξιολόγηση αυτή, η Επιτροπή εξέδωσε την προσαρτώμενη σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας και ενέκρινε την υποβολή της στο Συμβούλιο.

Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97, της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, 2004-2007

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας των δημοσιονομικών θέσεων, καθώς και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [5], και ιδίως το άρθρο 9 παρ. 3,

[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Τα έγγραφα στα οποία αναφέρεται το παρόν κείμενο είναι διαθέσιμα στον εξής δικτυακό τόπο: http://europa.eu.int/comm/economy_finance/ about/activities/sgp/main_en.htm.

τη σύσταση της Επιτροπής,

Μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

Στις [5 Ιουλίου] 2004, το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης της Λιθουανίας, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2004-2007. Το πρόγραμμα συμμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό με τις απαιτήσεις ως προς τα δεδομένα οι οποίες τίθενται στον «Κώδικα συμπεριφοράς σχετικά με το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης».

Η δημοσιονομική στρατηγική στην οποία βασίζεται το πρόγραμμα αποσκοπεί στην «προσέγγιση προς κυκλικά ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς της γενικής κυβέρνησης, μέσω της εξασφάλισης επιτυχούς υλοποίησης των στόχων οικονομικής πολιτικής», αν και η στρατηγική αυτή δεν αποτυπώνεται επαρκώς στους στόχους του προγράμματος που αναφέρονται στο έλλειμμα. Πιο συγκεκριμένα, το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος μόνο κατά 0,2% μεταξύ 2003 και 2007, ενώ το έλλειμμα αναμένεται να ανέλθει στο 1,5% του ΑΕΠ. Τούτο προκύπτει από την αύξηση του μεριδίου τόσο των εσόδων όσο και των δαπανών στη διαμόρφωση του ΑΕΠ. Η αύξηση του δείκτη των εσόδων κατά την περίοδο του προγράμματος αναμένεται να ανέλθει σε 2%, πρωτίστως λόγω σημαντικής αύξησης των μη φορολογικών εσόδων που συνδέονται με τη χρηματοδοτική συνδρομή της ΕΕ. Τα φορολογικά έσοδα αναμένεται να αυξηθούν κατά το 0,4% του ΑΕΠ, παρά τη σχεδιαζόμενη κατάργηση των οδικών φόρων το 2005, η οποία εκτιμάται ότι θα επηρεάσει αρνητικά τα έσοδα κατά το 0,5% του ΑΕΠ κατά το ίδιο έτος. Μετά τη σημαντική μείωση του δείκτη των δαπανών κατά τα πέντε τελευταία έτη, ο δείκτης αυτός αναμένεται να αυξηθεί κατά 1,8 εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο του προγράμματος, και τούτο εξηγείται πλήρως μέσω της αύξησης των πρωτογενών δαπανών, οι οποίες αναμένεται να αντισταθμισθούν μόνο οριακά από την αναμενόμενη μείωση των προς καταβολή τόκων. Την αύξηση των πρωτογενών δαπανών προβλέπεται ότι θα την προκαλέσουν κατά το μεγαλύτερο μέρος οι «λοιπές δαπάνες», οι οποίες αναμένεται να αυξηθούν κατά 0,9% του ΑΕΠ, κυρίως μέσω των χρηματοδοτήσεων από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, καθώς και οι μεταφορές πιστώσεων και οι επιχορηγήσεις, οι οποίες αναμένεται να αυξηθούν κατά 0,7% του ΑΕΠ και συνδέονται σε μεγάλο βαθμό με την αύξηση των επιδοτήσεων των αγροτών και με την αντιστάθμιση των απωλειών από τις καταθέσεις σε ρούβλια και από τα σχέδια επιστροφής ακίνητης περιουσίας. Οι επενδύσεις παγίου κεφαλαίου του κράτους αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά, κατά 1% του ΑΕΠ, κατά τα δύο πρώτα έτη του προγράμματος, αλλά προβλέπεται ότι το 2007 θα μειωθούν και πάλι στο 3,1% του ΑΕΠ, παραμένοντας κατά 0,2% περίπου άνω του αρχικού επιπέδου του 2003.

Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα φαίνεται να αποδίδει μάλλον ευνοϊκά τις παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη. Πιο συγκεκριμένα, η προβλεπόμενη για το 2005 ανάπτυξη, η οποία έχει αναθεωρηθεί προς τα άνω, από 6,5% στο Προενταξιακό Οικονομικό Πρόγραμμα (ΠΟΠ) του 2003 σε 7,3% στο πρόγραμμα σύγκλισης, φαίνεται αισιόδοξη. Η μεσοπρόθεσμη εξέλιξη της οικονομικής ανάπτυξης που προβλέπεται στο πρόγραμμα, αν και περισσότερο προσεκτική απ' ό,τι για τα πρώτα έτη του προγράμματος, εξακολουθεί να φαίνεται σχετικά αισιόδοξη. Οι προβλέψεις για τον πληθωρισμό φαίνονται ρεαλιστικές.

Οι στόχοι του προγράμματος για το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης βρίσκονται κάτω της τιμής αναφοράς του 3% του ΑΕΠ για κάθε έτος. Ωστόσο, δεν βρίσκονται σε αντιστοιχία με την αρχή της σχεδόν ισοσκέλισης για την περίοδο του προγράμματος. Επιπλέον δε, η δημοσιονομική πορεία του προγράμματος δεν εξασφαλίσει επαρκές περιθώριο ασφαλείας έναντι παραβίασης του ορίου του 3% επί του ΑΕΠ λόγω των συνήθων μακροοικονομικών διακυμάνσεων, τουλάχιστον κατά τα πρώτα έτη της περιόδου του προγράμματος. Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα θα μπορούσε να αποβεί χειρότερο του αναμενόμενου. Πιο συγκεκριμένα, οι πραναφερθέντες κίνδυνοι μακροοικονομικής υποχώρησης και η εμπειρία του παρελθόντος, με υπερβάσεις των δαπανών έναντι καλύτερων των αναμενόμενων εσόδων απειλούν την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων.

Η Λιθουανία είναι σε σχετικά καλή θέση για να καλύψει το δημοσιονομικό κόστος της γήρανσης του πληθυσμού, αν και μακροπρόθεσμα είναι δυνατόν να ανακύψουν ορισμένοι κίνδυνοι. Ορισμένα μέτρα που αποσκοπούν στη βελτίωση της εξάρτησης από τη γήρανση του πληθυσμού και στον εκσυγχρονισμό των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης έχουν αρχίσει να εφαρμόζονται, με σκοπό τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Εντούτοις, υπάρχουν και κίνδυνοι που συνδέονται με το βραχυπρόθεσμο κόστος των μεταρρυθμίσεων των συστημάτων συνταξιοδότησης και περίθαλψης, και με τις απρόβλεπτες υποχρεώσεις. Η εξασφάλιση επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος είναι ουσιώδης για την εξασφάλιση της συνέχισης της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Βάσει των προαναφερομένων, και εφόσον επιβεβαιωθούν οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης που προβλέπονται στο πρόγραμμα, συνιστάται στη Λιθουανία να προχωρήσει ταχύτερα προς σχεδόν ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς, ιδίως λόγω του μεγάλου ελλείμματος των τρεχουσών συναλλαγών και των πιέσεων της εσωτερικής ζήτησης. Ακόμη, καλείται η Λιθουανία να εκτελέσει αυστηρά τον προϋπολογισμό, έτσι ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος υπέρβασης της τιμής αναφοράς του 3% κατά το 2004. Τέλος, οι αρχές της Λιθουανίας ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν τα καλύτερα των προβλεπόμενων έσοδα για τη μείωση του ελλείμματος.

Βασικές προβλέψεις του προγράμματος σύγκλισης της Λιθουανίας

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>