[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 15.9.2005

COM(2005) 430 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΠΟ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΡΙΘ. 95/50/ΕΚ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΝΙΑΙΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΩΝ ΟΔΙΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 3

2. ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ 3

3. ΟΔΗΓΙΑ 95/50/EΚ 4

4. ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ 4

5. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ 5

6. ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ 6

7. ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ 6

8. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ 7

9. ΕΙΔΗ ΚΥΡΩΣΕΩΝ 9

10. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 9

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΧΡΟΝΟΣΕΙΡΕΣ (1997-2002) ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ, ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΘΗΚΑΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ 11

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΣΥΝΟΨΗ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ, ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ (1999-2002) 13

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΑΞΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ (%) 14

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΘΗΚΑΝ (1999-2002) 15

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ / ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ 16

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI 17

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ (%) 18

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η οδηγία του Συμβουλίου 95/50/EΚ, σχετικά με ενιαίες διαδικασίες στον τομέα ελέγχου των οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων, εκδόθηκε στις 6 Οκτωβρίου 1995[1] και τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να θέσουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν προς την εν λόγω οδηγία έως την 1η Ιανουαρίου 1997.

Η οδηγία 95/50/ΕΚ προβλέπει, για κάθε ημερολογιακό έτος, και το αργότερο δώδεκα μήνες μετά την παρέλευση αυτού, ότι κάθε κράτη μέλος οφείλει να αποστέλλει στην Επιτροπή έκθεση επί της εφαρμογής της οδηγίας αυτής[2]. Η εν λόγω οδηγία προβλέπει επίσης ότι η Επιτροπή οφείλει να διαβιβάζει τουλάχιστον ανά τριετία στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας από τα κράτη μέλη[3].

Η έκθεση της Επιτροπής βασίζεται στις ετήσιες εκθέσεις που αποστέλλονται από τα κράτη μέλη. Εδώ, πρόκειται για τη δεύτερη έκθεση επί της εφαρμογής της οδηγίας του Συμβουλίου 95/50/ΕΚ στα κράτη μέλη, η οποία καλύπτει τα έτη 1999-2002. Η πρώτη έκθεση[4] καλύπτει τα έτη 1997-1998.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η παρούσα έκθεση, στην οποία γίνεται ανάλυση δύο διετιών, παρέχει τη δυνατότητα ανάλυσης και εξαγωγής συμπερασμάτων και δικαιολογεί τον αναλωθέντα χρόνο για την εκπόνησή της, στο μέτρο που η πρώτη έκθεση καλύπτει μόνο τα δύο πρώτα έτη εφαρμογής της οδηγίας. Επιπλέον, καθώς η ταξινόμηση των στατιστικών στοιχείων (Παραρτήματα της οδηγίας) πρόκειται να αλλάξει από το 2005[5], η τρίτη έκθεση θα καλύπτει τα τελευταία δύο έτη εφαρμογής των σημερινών παραρτημάτων της οδηγίας.

2. ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

Η οδηγία 94/55/EΚ της 21ης Νοεμβρίου 1994 του Συμβουλίου της 21ης Νοεμβρίου 1994 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων[6], όπως τροποποιήθηκε[7], εισήγαγε εναρμονισμένους κανόνες για την μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων μεταξύ κρατών μελών, καθώς και εντός της επικράτειας των κρατών μελών.

Τα τεχνικά παραρτήματα της οδηγίας 94/55/EΚ, όσον αφορά το περιεχόμενό τους, είναι ταυτόσημα από άποψη περιεχομένου με τα τεχνικά παραρτήματα της διεθνούς συμφωνίας ADR[8]. Συνεπώς, η οδηγία 94/55/EΚ μεταφέρει, στο κοινοτικό δίκαιο, τις τεχνικές διατάξεις της ADR με την οποία θεσπίζονται ομοιόμορφοι κανόνες για την ασφαλή διεθνή μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων οδικώς. Η προστιθέμενη αξία της οδηγίας έγκειται στο ότι επεκτείνει την ισχύ των κανόνων αυτών κατά τρόπο που να καλύπτονται οι εθνικές (εγχώριες) μεταφορές, προκειμένου να υπάρχει εναρμόνιση σε όλη την Κοινότητα, των συνθηκών, υπό τις οποίες μεταφέρονται οδικώς τα επικίνδυνα εμπορεύματα και, κατά συνέπεια, ότι βελτιώνεται ταυτόχρονα η οδική ασφάλεια σε εθνικό επίπεδο.

Το παράρτημα A της οδηγίας 94/55/EΚ απαριθμεί τις επικίνδυνες ύλες που επιτρέπεται να μεταφέρονται οδικώς και παρέχει κανόνες για τη συσκευασία, τη σήμανση και την περιγραφή εμπορευμάτων στα έγγραφα μεταφοράς. Το παράρτημα Β αναφέρεται στους κανόνες που διέπουν τα οχήματα και τις δραστηριότητες μεταφοράς.

3. ΟΔΗΓΙΑ 95/50/EΚ

Στο πλαίσιο της οδηγίας 94/55/EΚ, και για να βελτιωθεί περαιτέρω το επίπεδο ασφάλειας στις μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων, καθώς και για να εξασφαλιστεί επαρκής αριθμός ελέγχων με εναρμονισμένο τρόπο, το Συμβούλιο εξέδωσε στις 6 Οκτωβρίου 1995 την οδηγία 95/50/EΚ για την καθιέρωση ομοιόμορφων διαδικασιών στον τομέα του ελέγχου των οδικών μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων. Η οδηγία περιλαμβάνει εναρμονισμένο κατάλογο ελέγχου, τον οποίο χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη, καθώς και εναρμονισμένο κατάλογο των κωδικών παράβασης. Έτσι επιτρέπεται αξιόπιστη σύγκριση εκτέλεσης των διατάξεων της οδηγίας στα αντίστοιχα κράτη μέλη.

Αυτοί οι ομοιόμορφοι έλεγχοι αφορούν όλες τις δραστηριότητες οδικής μεταφοράς επικίνδυνων εμπορευμάτων στο έδαφος κράτους μέλους ή των επικίνδυνων εμπορευμάτων που εισέρχονται σε ένα κράτος μέλος προερχόμενα από τρίτες χώρες, ανεξαρτήτως της χώρας ταξινόμησης του οχήματος. Η οδηγία σκοπό έχει να εξασφαλίσει αντιπροσωπευτικό ποσοστό δειγματοληπτικού ελέγχου των αποστολών επικίνδυνων εμπορευμάτων, ενώ παράλληλα να καλύψει εκτεταμένο ποσοστό του οδικού δικτύου.

Προληπτικά, ή εφόσον έχουν παρατηρηθεί παραβάσεις με τις οποίες διακυβεύεται η οδική ασφάλεια, οι έλεγχοι μπορούν επίσης να διενεργούνται στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.

4. ΕΚΘΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ

Δεν απέστειλαν όλα τα κράτη μέλη εκθέσεις για όλα τα έτη της περιόδου 1999-2002, ενώ ορισμένα κράτη μέλη δεν απέστειλαν καμία έκθεση.

Κράτη μέλη που υπέβαλαν εκθέσεις για όλα τα έτη της περιόδου 1999-2002 | Βέλγιο, Δανία, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Κάτω Χώρες, Αυστρία, Φινλανδία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο |

Κράτη μέλη που υπέβαλαν εκθέσεις για μέρος της περιόδου 1999-2002 | Ιρλανδία (2002[9]), Πορτογαλία (2000, 2001, 2002) |

Κράτη μέλη που δεν υπέβαλαν καμία έκθεση για την περίοδο 1999-2002 | Ελλάδα, Γαλλία, Λουξεμβούργο[10] |

Κατά τη σύνταξη των έκθεσεών τους, τα κράτη μέλη έχουν κληθεί να χρησιμοποιήσουν τους εναρμονισμένους κωδικούς παραβάσεων του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας και να υποβάλουν την έκθεση σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ της οδηγίας. Το υπόδειγμα αυτό δεν το ακολούθησαν όλα τα κράτη μέλη. Ορισμένα κράτη μέλη χρησιμοποίησαν τους κωδικούς του καταλόγου ελέγχου (παράρτημα Ι της οδηγίας), ενώ άλλα χρησιμοποίησαν το δικό τους σύστημα κατάταξης των παραβάσεων σε κατηγορίες. Συνεπώς, τα δεδομένα αυτά έπρεπε να μετατραπούν σε εναρμονισμένους κωδικούς. Για τις παραβάσεις που δεν αντιστοιχούν σε κανένα από τους 13 κωδικούς, χρησιμοποιήθηκε ο κωδικός 14 "Λοιπές παραβάσεις".

Η σύνοψη των εκθέσεων δίδεται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ της παρούσας έκθεσης. Το παράρτημα Ι περιλαμβάνει χρονοσειρές του αριθμού των ελέγχων των παραβάσεων και των κυρώσεων που καταχωρήθηκαν σε κάθε κράτος μέλος από το 1997 έως 2002. Το παράρτημα ΙΙ περιλαμβάνει πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των ελεγχθέντων οχημάτων και τον αριθμό και τα είδη παραβάσεων, όπως και τον αριθμό και τα είδη των κυρώσεων, όλα ταξινομημένα γεωγραφικά (π.χ. κατά πόσον το όχημα στο οποίο έγινε έλεγχος ήταν ταξινομημένο στο κράτος μέλος που διενήργησε τον έλεγχο ή σε άλλο κράτος μέλος, ή σε τρίτη χώρα). Με βάση τα είδη των κυρώσεων, οι περιπτώσεις στις οποίες απαγορεύθηκε στο όχημα να συνεχίσει το ταξίδι του, έως ότου υπάρξει πλήρης επανόρθωση της παράβασης, ταξινομήθηκαν ως προειδοποιήσεις.

5. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ

Είχε ζητηθεί από τα κράτη μέλη να σημειώσουν, στην έκθεση τους, την εκτίμησή τους σχετικά με το ύψος των μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων ή σε τόνους ή σε τόνο-χιλιόμετρα. Στην πράξη, σχεδόν κανένα κράτος μέλος δεν παρείχε την πληροφορία αυτή, με αποτέλεσμα ποσοστό 6 % των μεταφερθέντων εμπορευμάτων να χρησιμοποιηθεί ως σταθερή μέση τιμή εκτίμησης του ύψους των μεταφερθέντων επικίνδυνων εμπορευμάτων[11]. Περαιτέρω, χρησιμοποιήθηκε για τους υπολογισμούς μια μέση μετακίνηση (ταξίδι) 110 χιλιομέτρων και ένα μέσο φορτίο επικίνδυνων εμπορευμάτων 10 τόνων.

Με βάση τα δεδομένα αυτά, υπολογίστηκε ο αριθμός των ταξιδιών των οχημάτων για την μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων. Αυτό το αριθμητικό στοιχείο, σε συνδυασμό με τον αριθμό ελέγχων στη χώρα, δίδει τη συχνότητα ελέγχων υπό μορφή ποσοστού τοις εκατό του αριθμού των ελέγχων ανά αριθμό ταξιδίων (παράρτημα III).

6. ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ

Ένας από τους στόχους της οδηγίας είναι να βελτιωθεί περαιτέρω το επίπεδο ασφαλείας, με τη διενέργεια επαρκούς αριθμού ελέγχων. Για να εκτιμηθεί το επίπεδο των ελέγχων και η εξέλιξή του, γίνεται σύγκριση της συχνότητας των οδικών ελέγχων στα κράτη μέλη κατά την περίοδο 1999-2002, στα πλαίσια διαγράμματος, με την συχνότητα που υπολογίστηκε για την περίοδο 1997-1998 (Παράρτημα III).

Βάσει του διαγράμματος αυτού μπορούμε να συμπεράνουμε ότι:

1) Η συχνότητα των ελέγχων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως συνόλου μειώθηκε από 0,27 % (1997-1998) σε 0,23 % (1999-2002).

2) Στη Γερμανία, την Ισπανία, το Λουξεμβούργο, την Αυστρία και τη Σουηδία η συχνότητα των ελέγχων κατά την περίοδο 1999-2002 είναι ανώτερη του 0,20 %, στο Βέλγιο, τις Κάτω Χώρες και τη Φινλανδία, ανέρχεται σε περίπου 0,10 % και στο Ηνωμένο Βασίλειο σε 0,05 %. Στις άλλες χώρες ανέρχεται σε ποσοστό 0,02 % ή και λιγότερο. Εντούτοις, πρέπει να σημειωθεί ότι σημαντικό ποσοστό του διαθέσιμου δυναμικού εφαρμογής των ελέγχων στο ΗΒ και στις Κάτω Χώρες χρησιμοποιήθηκε για τη διενέργεια των ελέγχων στις εγκαταστάσεις, και οι έλεγχοι αυτοί βασίζονται επίσης στο άρθρο 6 της οδηγίας 95/50/ΕΚ.

3) Στις χώρες στις οποίες σημειώνεται το υψηλότερο ποσοστό ελέγχων, είναι χονδρικά 20 φορές υψηλότερο από τις χώρες που σημειώνουν το χαμηλότερο επίπεδο.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα αριθμητικά αυτά στοιχεία υπολογίστηκαν βάσει της υποθέσεως ότι για τα κράτη μέλη που δεν υπέβαλαν έκθεση, ο ετήσιος αριθμός ελέγχων ισούται με μηδέν. Εντούτοις, ακόμη και εάν δεν λαμβάνονται υπόψη τα δεδομένα για τα ταξίδια (μετακινήσεις) στις μη σταλείσες εκθέσεις, η γενική εικόνα δεν αλλάζει ριζικά, κυρίως επειδή οι εκθέσεις που λείπουν αντιπροσωπεύουν το ίδιο ποσοστό μετακινήσεων (20%) τόσο για την περίοδο 1997-1998 όσο και για την περίοδο 1999-2002.

Για να εκτιμηθεί η ισοδυναμία των ελέγχων μεταξύ εγχώριων και ξένων μεταφορέων, οι διενεργούμενοι έλεγχοι σε κάθε κράτος μέλος και το ποσοστό ξένων οχημάτων που ελέχθηκαν εκτίθενται στο παράρτημα IV. Το ποσοστό αυτό όντως ποικίλλει αισθητά. Ωστόσο, καθώς το μεγαλύτερο ποσοστό ξένων οχημάτων που ελέγχονται εντοπίζεται στις χώρες διαμετακόμισης, τα ποσοστά φαίνονται ακόμη λογικά λαμβανομένων υπόψη των γεωγραφικών θέσεών τους. Επομένως, μπορεί να συναχθεί ότι δεν υπάρχει ένδειξη ότι δεν ισορροπούν οι έλεγχοι στο θέμα αυτό.

7. ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΟΥΝ ΤΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Το ποσοστό των δραστηριοτήτων μεταφοράς κατά παράβαση της νομοθεσίας υπολογίστηκε συναρτήσει όλων των παραβάσεων (είτε σχετικά με το όχημα, τον οδηγό, τα έγγραφα, ή τα μεταφερόμενα εμπορεύματα) του ελεγχθέντος οχήματος και με την παραδοχή ότι υπήρχε μόνο μία παράβαση ανά όχημα. Επειδή είναι πιθανόν να υπήρχαν περισσότερες παραβάσεις από μία ανά όχημα, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι τεχνητά υψηλό. Οι πληροφορίες σχετικά με το ποσοστό των παραβάσεων κατά την περίοδο 1999-2002 εγγράφηκαν σε ένα διάγραμμα μαζί με τις πληροφορίες για την πληροφορίες 1997-1998, στο παράρτημα V.

Βάσει του διαγράμματος αυτού μπορούμε να συμπεράνουμε τα εξής:

1) η αναλογία του αριθμού παραβάσεως προς τον αριθμό ελέγχων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως όλου, έχει σημειώσει αύξηση από 0,22 (1997-1998) σε 0,26 (1999-2002)·

2) ανάλογα με τη χώρα η αναλογία του αριθμού των παραβάσεων στον αριθμό των ελέγχων κατά την περίοδο 1999-2002 κυμάνθηκε μεταξύ 0,10 μέχρι άνω του 1,00·

3) στο Βέλγιο, την Ιρλανδία, τις Κάτω Χώρες, την Αυστρία, την Πορτογαλία, τη Φινλανδία, τη Σουηδία, η αναλογία του αριθμού των παραβάσεων στον αριθμό ελέγχων κατά την περίοδο 1999-2002 είναι σημαντικά υψηλότερη από τον μέσο όρο της ΕΕ (0,26), ενώ στις άλλες χώρες διαμορφώνεται μεταξύ 0,10 – 0,20.

Από τα αριθμητικά αυτά στοιχεία αποδεικνύεται σαφώς ότι οι οδικοί έλεγχοι είναι αναγκαίοι και αποτελούν ένα σημαντικό εργαλείο για τη βελτίωση της ασφάλειας στη μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων.

Κανένα στοιχείο συσχετισμού δεν προκύπτει από την σύγκριση της συχνότητας (ποσοστό) των ελέγχων (παράρτημα III) με το ποσοστό των παραβάσεων (παράρτημα V).

8. ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ

Τα είδη των παραβάσεων κατηγοριοποιούνται σε 13 εναρμονισμένους κωδικούς στο παράρτημα II της οδηγίας. Επιπλέον, χρησιμοποιείται ένας ακόμη κωδικός 14 (λοιπές / άγνωστες) για τις παραβάσεις που δεν αντιστοιχούν σε καμία από τις 13 προσδιοριζόμενες κατηγορίες. Κατά συνέπεια, οι 14 χρησιμοποιούμενοι κωδικοί είναι οι ίδιοι με αυτούς της προηγούμενης έκθεσης:

1. Εμπόρευμα μη επιτρεπόμενο προς μεταφορά·

2. Απουσία δήλωσης του αποστολέα ότι το υλικό και η συσκευασία πληρούν τους όρους μεταφοράς·

3. Οχήματα, στα οποία παρατηρείται κατά τη διενέργεια του ελέγχου διαρροή επικίνδυνων υλικών λόγω μη στεγανότητας των δεξαμενών ή της συσκευασίας·

4. Οχήματα που δεν διαθέτουν πιστοποιητικό έγκρισης τύπου ή των οποίων το πιστοποιητικό δεν ανταποκρίνεται στους κανονισμούς·

5. Οχήματα που δεν διαθέτουν κατάλληλες πινακίδες χρώματος πορτοκαλί ή τα οποία διαθέτουν πινακίδες χρώματος πορτοκαλί που δεν ανταποκρίνονται στους κανονισμούς·

6. Οχήματα χωρίς οδηγίες ασφάλειας ή με ακατάλληλες οδηγίες ασφαλείας·

7. Ακατάλληλο όχημα ή συσκευασία·

8. Οδηγός που δεν διαθέτει πιστοποιητικό επαγγελματικής κατάρτισης, κατάλληλο για οδική μεταφορά επικίνδυνων εμπορευμάτων·

9. Οχήματα που δεν διαθέτουν πυροσβεστήρες·

10. Οχήματα ή κόλα χωρίς τις προβλεπόμενες από τους κανονισμούς προειδοποιητικές ετικέτες κινδύνου·

11. Οχήματα που δεν διαθέτουν παραστατικά μεταφοράς/συνοδείας ή στα οποία οι ενδείξεις σχετικά με τα μεταφερόμενα επικίνδυνα εμπορεύματα δεν ανταποκρίνονται στους κανονισμούς·

12. Οχήματα που δεν καλύπτονται από διμερή/πολυμερή συμφωνία ή δεν ανταποκρίνονται στη συμφωνία·

13. Υπερπλήρωση της δεξαμενής·

14. Λοιπές παραβάσεις.

Τα στοιχεία σχετικά με τις παραβάσεις για την περίοδο 1999-2002 παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙ και στο διάγραμμα του παραρτήματος VI, στο οποίο επίσης φαίνονται τα στοιχεία για την περίοδο 1997-1998, για λόγους σύγκρισης.

Ποσοτικά, οι πλέον σημαντικές παραβάσεις (ποσοστό άνω του 5 % του συνόλου) κατά την περίοδο 1999-2002 είναι οι εξής:

5. Οχήματα που δεν διαθέτουν κατάλληλες πινακίδες χρώματος πορτοκαλί ή τα οποία διαθέτουν πινακίδες χρώματος πορτοκαλί που δεν ανταποκρίνονται στους κανονισμούς (11 %)·

11. Οχήματα που δεν διαθέτουν παραστατικά μεταφοράς/συνοδείας ή στα οποία οι ενδείξεις σχετικά με τα μεταφερόμενα επικίνδυνα εμπορεύματα δεν ανταποκρίνονται στους κανονισμούς (13 %)·

14. Λοιπές παραβάσεις (58 %).

Με βάση τα αποτελέσματα, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα, με ακόμη περισσότερη ενάργεια σε σχέση με την προηγούμενη έκθεση, ότι όλοι οι κωδικοί παραβάσεων του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας δεν φαίνονται να είναι οι ενδεδειγμένοι. Πράγματι, το μεγαλύτερο ποσοστό παραβάσεων κατατάσσεται στην κατηγορία "λοιπές παραβάσεις", η οποία επίσης σημειώνει αύξηση από 44 % (1997-1998) σε 58 % (1999-2002). Αυτό οφείλεται εν μέρει στο γεγονός ότι πολλά από τα σημεία του καταλόγου ελέγχων στο παράρτημα Ι της οδηγίας, τα οποία χρησιμοποιούνται από τις αρχές διενέργειας των ελέγχων, δεν λαμβάνονται υπόψη στους κωδικούς παραβάσεων. Παράδειγμα αυτού είναι το ότι, όταν ελέγχεται ο εξοπλισμός οχήματος και ο εξοπλισμός του οδηγού, ως εναρμονισμένος κωδικός λαμβάνεται υπόψη μόνο η απουσία πυροσβεστήρων· έτσι, οποιεσδήποτε άλλες ελλείψεις πρέπει να ταξινομηθούν ως "λοιπές παραβάσεις". Φαίνεται δε ότι ορισμένες παραβάσεις του καταλόγου κωδικών ποτέ δεν λαμβάνουν χώρα, π.χ. η υπερπλήρωση της δεξαμενής. Με βάση τα ανωτέρω, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο τροποποίησης των παραρτημάτων Ι και ΙΙ της οδηγίας.

9. ΕΙΔΗ ΚΥΡΩΣΕΩΝ

Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τέσσερα διαφορετικά είδη κυρώσεων: την προειδοποίηση, το πρόστιμο, την ποινική δίωξη και την φυλάκιση.

Οι συχνότερα απαντώμενες κυρώσεις είναι οι απευθείας επιβαλλόμενες από τις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου. Σε αυτές περιλαμβάνονται η προφορική ή γραπτή προειδοποίηση (σύσταση), η οποία ενδεχομένως συμπληρώνεται από απαγόρευση συνέχισης του ταξιδίου μέχρι επανορθώσεως της παραβάσεως, και το πρόστιμο.

Η άσκηση δίωξης μπορεί να οδηγήσει σε απαλλαγή, σε επιβολή προστίμου και τελικά, σε ορισμένες περιπτώσεις, σε ποινή φυλάκισης.

Το πρόστιμο αποτελεί τη συνηθέστερη κύρωση και αντιπροσωπεύει ποσοστό 69 % των επιβαλλόμενων κυρώσεων. Δεύτερη κατά σειρά έρχεται η προειδοποίηση, με ή χωρίς επιβολή επανορθωτικής ενέργειας (30%). Η άσκηση δίωξης αναφέρθηκε σε ποσοστό 1% των περιπτώσεων παράβασης, ενώ οι ποινές φυλάκισης φαίνεται ότι απουσιάζουν πλήρως. Τα ποσοστά αυτά, για την περίοδο 1999-2002, εμφαίνονται στον πίνακα του παραρτήματος ΙΙ και στο διάγραμμα του παραρτήματος VII.

Το παράρτημα VII παραθέτει επίσης τα αριθμητικά στοιχεία για την περίοδο 1997-1998. Σε σύγκριση με την περίοδο αυτή, το 1999-2002 οι προειδοποιήσεις αυξήθηκαν κατά 5 % και μειώθηκαν τα πρόστιμα και οι ασκήσεις δίωξης κατά ποσοστό 1 % και 3 %, αντίστοιχα.

Τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις επιβληθείσες κυρώσεις αποδεικνύουν ότι οι περισσότερες περιπτώσεις παράβασης δεν θεωρούνται τόσο σοβαρές, καθώς οι ασκήσεις διώξεων είναι σπάνιες· από την άλλη πλευρά τα δύο τρίτα περίπου των παραβάσεων κρίνονται αρκετά σοβαρές ώστε να δικαιολογείται η επιβολή προστίμου.

10. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Παρά το ότι τα περισσότερα από τα κράτη μέλη διενήργησαν πράγματι οδικούς ελέγχους στις μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων κατά την περίοδο 1999-2002, η συχνότητα των ελέγχων ποικίλλει σημαντικά ανάμεσα στα διάφορα κράτη μέλη. Ορισμένα κράτη μέλη δεν διενήργησαν καθόλου ελέγχους, ή πάντως δεν απέστειλαν εκθέσεις στην Επιτροπή για τους όποιους ελέγχους διενήργησαν. Η συχνότητα των ελέγχων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως όλου έχει μειωθεί.

Το ότι οι έλεγχοι είναι δικαιολογημένοι φαίνεται σαφώς στο ποσοστό των οχημάτων που διαπιστώθηκε ότι παραβίαζαν τη νομοθεσία: η αναλογία του αριθμού των παραβάσεων στον αριθμό των ελέγχων στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως όλου έχει αυξηθεί από 0,22 (1997-1998) σε 0,26 (1999-2002). Αυτό δείχνει καθαρά ότι η συχνότητα των ελέγχων θα έπρεπε να είναι υψηλότερη σε ορισμένες χώρες, ακόμη και αν δεν υπάρχει άμεσος συσχετισμός μεταξύ της συχνότητας των ελέγχων και του αριθμού των παραβάσεων που διαπιστώθηκαν.

Οι πλέον συνήθεις παραβάσεις είναι η έλλειψη (απουσία) παραστατικών μεταφοράς σχετικών με το φορτίο επικίνδυνων εμπορευμάτων και η απουσία πορτοκαλί πινακίδων από τις οποίες φαίνεται ότι το όχημα μεταφέρει επικίνδυνα εμπορεύματα. Από την άλλη πλευρά, πολλές κατηγορίες παραβάσεων φαίνεται να συμβαίνουν πολύ σπάνια. Οι παραβάσεις ταξινομήθηκαν, στην πλειοψηφία τους, στην κατηγορία των "Λοιπών", λόγω της έλλειψης συμβατότητας μεταξύ του καταλόγου ελέγχων που χρησιμοποιούν οι αρχές εφαρμογής των ελέγχων και των εναρμονισμένων κωδικών. Το γεγονός αυτό και μόνον δικαιολογεί την τροποποίηση και των δύο καταλόγων ήδη από το 2005, καθώς και τροποποιήσεις των παραρτημάτων Ι και ΙΙ της οδηγίας 95/50/ΕΚ[12].

Η πλέον συνήθης κύρωση που επιβλήθηκε ήταν το πρόστιμο, ακολουθούμενη από την προειδοποίηση, η οποία ενδεχομένως συμπληρωνόταν με απαγόρευση συνέχισης του ταξιδίου, εκτός εάν είχε επανορθωθεί η παράβαση.

Με βάση την παρούσα έκθεση, η Επιτροπή τονίζει το γεγονός ότι οι οδικοί έλεγχοι αποτελούν ένα αποτελεσματικό εργαλείο για την ανάδειξη των προβλημάτων που συνδέονται με την ασφάλεια των μεταφορών επικίνδυνων εμπορευμάτων και, έμμεσα, για τη βελτίωση της. Εντούτοις, οι διενεργούμενοι από ορισμένα κράτη μέλη έλεγχοι στις εγκαταστάσεις αποτελούν εμφανώς ένα εξίσου αποτελεσματικό τρόπο επιβολής του νόμου, παρόλο που αυτό δεν φαίνεται στα παραρτήματα της παρούσας έκθεσης. Τέλος, η Επιτροπή θα ήθελε να επισημάνει στα κράτη μέλη ότι οι εναρμονισμένοι κωδικοί παραβάσεων πρέπει να χρησιμοποιούνται στις εκθέσεις και ότι οι εκθέσεις αυτές πρέπει να αποστέλλονται στην Επιτροπή από όλα τα κράτη μέλη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΧΡΟΝΟΣΕΙΡΕΣ (1997-2002) ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ, ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΚΑΙ ΚΥΡΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΚΑΤΑΧΩΡΙΣΘΗΚΑΝ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

Αριθ. ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΘΕΝΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ | 509973 | 122696 | 68081 | 4682 | 705432 | 100,00 |

Αριθ. ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ | 90545 | 27797 | 24115 | 42578 | 185035 | 100,00 |

1. Εμπόρευμα μη επιτρεπόμενο προς μεταφορά | 284 | 23 | 25 | 455 | 787 | 0,43 |

2. Απουσία δήλωσης του αποστολέα | 1086 | 181 | 161 | 495 | 1923 | 1,04 |

3. Διαρροή | 104 | 33 | 40 | 458 | 635 | 0,34 |

4. Οχήματα χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης | 606 | 77 | 101 | 1399 | 2183 | 1,18 |

5. Οχήματα χωρίς πινακίδες χρώματος πορτοκαλί | 10887 | 3301 | 2346 | 4123 | 20657 | 11,16 |

6. Οχήματα χωρίς οδηγίες ασφαλείας | 1679 | 513 | 719 | 2591 | 5502 | 2,97 |

7. Ακατάλληλο όχημα ή συσκευασία | 986 | 143 | 196 | 1493 | 2818 | 1,52 |

8. Οδηγός χωρίς πιστοποιητικό επαγγελματικής κατάρτισης | 2193 | 509 | 545 | 1254 | 4501 | 2,43 |

9. Οχήματα χωρίς πυροσβεστήρες | 1722 | 480 | 751 | 4210 | 7163 | 3,87 |

10.Οχήματα ή κόλα χωρίς προειδοποιητικές ετικέτες κινδύνου | 3280 | 751 | 389 | 2163 | 6583 | 3,56 |

11.Οχήματα χωρίς παραστατικά μεταφοράς/συνοδείας | 13268 | 3570 | 2828 | 5034 | 24700 | 13,35 |

12.Οχήματα που δεν καλύπτονται από συμφωνία | 96 | 4 | 5 | 284 | 389 | 0,21 |

13.Υπερπλήρωση της δεξαμενής | 221 | 9 | 27 | 17 | 274 | 0,15 |

14.Λοιπές | 54133 | 18203 | 15982 | 18602 | 106920 | 57,78 |

Αριθ. ΚΥΡΩΣΕΩΝ | 57660 | 17581 | 16053 | 6057 | 97351 | 100,00 |

Προειδοποίηση | 13102 | 5672 | 5154 | 5422 | 29350 | 30,15 |

Πρόστιμο | 43671 | 11853 | 10850 | 595 | 66969 | 68,79 |

Άσκηση δίωξης | 887 | 56 | 49 | 40 | 1032 | 1,06 |

Ποινή φυλάκισης | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0,00 |

Άγνωστη | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0,00 |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΣΤΟΝ ΑΡΙΘΜΟ ΤΑΞΙΔΙΩΝ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΑ (%)

[pic]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΞΕΝΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΕΛΕΓΧΘΗΚΑΝ (1999-2002)

Χώρα | Χώρα ελέγχου | Λοιπές ΕΕ | Εκτός ΕΕ | Άγνω-στη | Συνολικός αριθμός | % των ξένων οχημάτων που ελέγχθηκαν |

ΒΕΛΓΙΟ | 7229 | 1341 | 67 | 1677 | 10314 | 13,65 |

ΔΑΝΙΑ | 685 | 100 | 23 | 5 | 813 | 15,13 |

ΓΕΡΜΑΝΙΑ | 290688 | 92240 | 55271 | 0 | 438199 | 33,66 |

ΕΛΛΑΔΑ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | / |

ΙΣΠΑΝΙΑ | 126663 | 17102 | 2279 | 0 | 146044 | 13,27 |

ΓΑΛΛΙΑ | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | / |

ΙΡΛΑΝΔΙΑ | 428 | 7 | 0 | 0 | 435 | 1,61 |

ΙΤΑΛΙΑ | 9575 | 212 | 103 | 0 | 9890 | 3,19 |

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ | 475 | 824 | 37 | 0 | 1336 | 64,45 |

ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ | 5229 | 2869 | 402 | 3000 | 11500 | 28,44 |

ΑΥΣΤΡΙΑ | 13838 | 5332 | 7827 | 0 | 26997 | 48,74 |

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ | 298 | 61 | 4 | 0 | 363 | 17,91 |

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ | 5481 | 161 | 1073 | 0 | 6715 | 18,38 |

ΣΟΥΗΔΙΑ | 23869 | 1435 | 906 | 0 | 26210 | 8,93 |

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ | 25515 | 1012 | 89 | 0 | 26616 | 4,14 |

ΕΕ | 509973 | 122696 | 68081 | 4682 | 705432 | 27,04 |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ / ΑΡΙΘΜΟΣ ΤΩΝ ΕΛΕΓΧΩΝ

[pic]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ (%)

1. Εμπόρευμα μη επιτρεπόμενο προς μεταφορά |

2. Απουσία δήλωσης του αποστολέα |

3. Διαρροή |

4. Οχήματα χωρίς πιστοποιητικό έγκρισης |

5. Οχήματα χωρίς πινακίδες χρώματος πορτοκαλί |

6. Οχήματα χωρίς οδηγίες ασφαλείας |

7. Ακατάλληλο όχημα ή συσκευασία |

8. Οδηγός χωρίς πιστοποιητικό επαγγελματικής κατάρτισης |

9. Οχήματα χωρίς πυροσβεστήρες |

10. Οχήματα ή κόλα χωρίς προειδοποιητικές ετικέτες κινδύνου |

11. Οχήματα χωρίς παραστατικά μεταφοράς/συνοδείας |

12. Οχήματα που δεν καλύπτονται από συμφωνία |

13. Υπερπλήρωση της δεξαμενής |

14. Λοιπές |

[pic]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIIΚΥΡΩΣΕΙΣ ΑΝΑ ΕΙΔΟΣ (%)

I. Προειδοποίηση |

II. Πρόστιμο |

III. Άσκηση δίωξης |

IV. Ποινή φυλάκισης |

V. Άγνωστη |

[pic]

[1] ΕΕ Αριθ. L 249, 17.10.1995, σ. 35, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2004/112/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας 95/50/ΕΚ (ΕΕ Αριθ. L 367, 14.12.2004, σ. 23)

[2] Άρθρο 9 παράγραφος 1

[3] Άρθρο 9 παράγραφος 2

[4] COM(2000) 517 τελικός, 06.09.2000

[5] Οδηγία 2004/112/ΕΚ της Επιτροπής της 13ης Δεκεμβρίου 2004, για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας του Συμβουλίου αριθ. 95/50/ΕΚ (ΕΕ Αριθ. L 367, 14.12.2004, σ. 23)

[6] ΕΕ αριθ. L 319, 12.12.1994, σ. 7. Τα παραρτήματα Α και Β δημοσιεύθηκαν στην ΕΕ αριθ. L 275, 28.10.1996

[7] Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία αριθ. 2004/111/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 2004 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας του Συμβουλίου αριθ. 94/55/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 365, 10.12.2004, σ. 25)

[8] Ευρωπαϊκή συμφωνία για τις διεθνείς μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων που συνήφθη στη Γενεύη στις 30 Σεπτεμβρίου 1957, όπως τροποποιήθηκε, το πλέον πρόσφατο κείμενο της οποίας ανάγεται στην έκδοση 2005.

[9] Η Ιρλανδία έθεσε σε εφαρμογή την οδηγία μόλις από το 2001.

[10] Το Λουξεμβούργο απέστειλε μόνο περιληπτικά δεδομένα όσον αφορά το συνολικό αριθμό ελέγχων και παραβάσεων που καταχωρίσθηκαν.

[11] Τα δεδομένα σχετικά με όλα τα μεταφερθέντα εμπορεύματα προέρχονται από το τεύχος στατιστικών "Η ενέργεια και οι μεταφορές της ΕΕ το 2004 σε αριθμούς" που εξέδωσε η Eurostat. Τα στοιχεία της Σουηδίας και του Ηνωμένου Βασιλείου, που είναι διαθέσιμα και αφορούν μόνο τους εθνικούς μεταφορείς, διαρρυθμίστηκαν κατά τρόπο που να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι μεταφορείς, με την παραδοχή ότι οι εθνικοί μεταφορείς μετέφεραν ποσοστό 70% του συνολικού φορτίου εμπορευμάτων σε τονο-χιλιόμετρα.

[12] Οδηγία 2004/112/ΕΚ της Επιτροπής, της 13ης Δεκεμβρίου 2004 για την προσαρμογή στην τεχνική πρόοδο της οδηγίας του Συμβουλίου 95/50/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 367, 14.12.2004, σ. 23)