Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τα λιπάσματα

(υποβλήθηκε από την Επιτροπή)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Γενικά σχόλια

1.1. Πολιτική

1.2. Συναφείς οδηγίες

1.3. Μεθοδολογία και δομή

1.3.1. Συστάσεις SLIM

1.3.2. Δομή

1.4. Κάδμιο

1.4.1. Το πρόβλημα

1.4.2. Η στρατηγική

2. Ειδικά σχόλια

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ

ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τα λιπάσματα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I - Κατάλογος των τύπων λιπασμάτων ΕΚ

A. Ανόργανα λιπάσματα βασικών θρεπτικών συστατικών, απλά

A.1. Αζωτούχα λιπάσματα

A.2. Φωσφορικά λιπάσματα

A.3. Καλιούχα λιπάσματα

B. Ανόργανα λιπάσματα βασικών θρεπτικών συστατικών, σύνθετα

B.1. Λιπάσματα NPK

B.2. Λιπάσματα NP

B.3. Λιπάσματα NK

B.4. Λιπάσματα PK

Γ. Ανόργανα ρευστά λιπάσματα

Γ.1. Ρευστά λιπάσματα, απλά

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα

Δ. Ανόργανα λιπάσματα δευτερευόντων θρεπτικων συστατικών

E. Ανόργανα λιπάσματα θρεπτικών μικροσυστατικών

E.1. ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΜΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΘΡΕΠΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

E.1.1. Βόριο

E.1.2. Κοβάλτιο

E.1.3. Χαλκός

E.1.4 Σίδηρος

E.1.5. Μαγγάνιο

E.1.6. Μολυβδαίνιο

E.1.7. Ψευδάργυρος

E.2. Ελαχιστη περιεκτικοτητα σε θρεπτικα μικροσυστατικα, σε ποσοστο επι τοις εκατο (%) κατα βαρος λιπασματος

E.3. Καταλογος των εγκεκριμενων οργανικων χηλικων αντιδραστηριων και συμπλεκτικων παραγοντων για τα θρεπτικα μικροσυστατικα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II - Ανεκτά περιθώρια διακύμανσης

1. ΑΠΛΑ ΑΝΟΡΓΑΝΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΒΑΣΙΚΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ, ΑΠΟΛΥΤΗ

ΤΙΜΗ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΖΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΩΣ N, P2O5, K2O, mgo, Cl

2. ΣΥΝΘΕΤΑ ΑΝΟΡΓΑΝΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΒΑΣΙΚΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ

3. ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

4. ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III - Τεχνικές διατάξεις που αφορούν λιπάσματα νιτρικού

αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο

1. Χαρακτηριστικά και οριακές τιμές για απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο

2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΝΙΤΡΙΚΟΥ ΑΜΜΩΝΙΟΥ ΥΨΗΛΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΖΩΤΟ

3. ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ III-1 ΚΑΙ III-2

4. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV - Μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης

A. ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

2. ΑΡΜΟΔΙΑ ΟΡΓΑΝΑ ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ

3. ΟΡΙΣΜΟΙ

4. ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΑ

5. ΠΟΣΟΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

6. ΟΔΗΓΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΛΗΨΗ, ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΚΑΙ ΤΗ ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΤΩΝ

ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ

7. ΣΥΣΚΕΥΑΣΙΑ ΤΩΝ ΤΕΛΙΚΩΝ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ

8. ΠΡΑΚΤΙΚΟ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ

9. ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΕΙΓΜΑΤΩΝ

B. ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΕΘΟΔΟΥΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Μέθοδος 1 - ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ

Μέθοδοι 2 - ΑΖΩΤΟ

Μέθοδος 2.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΜΜΩΝΙΑΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

Μέθοδοι 2.2 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΙΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΜΜΩΝΙΑΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

Μέθοδος 2.2.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΙΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΜΜΩΝΙΑΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

ΚΑΤΑ ULSCH

Μέθοδος 2.2.2 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΙΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΜΜΩΝΙΑΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

ΚΑΤΑ ARND

Μέθοδος 2.2.3 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΝΙΤΡΙΚΟΥ ΚΑΙ ΑΜΜΩΝΙΑΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

ΚΑΤΑ DEVARDA

Μέθοδοι 2.3 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

Μέθοδος 2.3.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ ΣΤΟ ΑΠΑΛΛΑΓΜΕΝΟ ΑΠΟ

ΝΙΤΡΙΚΑ ΑΣΒΕΣΤΟΚΥΑΝΑΜΙΔΙΟ

Μέθοδος 2.3.2 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ ΣΤΟ ΑΣΒΕΣΤΟΚΥΑΝΑΜΙΔΙΟ

ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΕΙ ΝΙΤΡΙΚΑ

Μέθοδος 2.3.3 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ ΣΤΗΝ ΟΥΡΙΑ

Μέθοδος 2.4 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΥΑΝΑΜΙΔΙΚΟΥ ΑΖΩΤΟΥ

Μέθοδος 2.5 - ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΚΟΣ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΟΥΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΙΑ

Μέθοδοι 2.6 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΖΩΤΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΟ ΛΙΠΑΣΜΑ

Μέθοδος 2.6.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΖΩΤΟΥ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ

ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥΣ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΑΖΩΤΟ

ΥΠΟ ΜΟΡΦΗ ΝΙΤΡΙΚΗ, ΑΜΜΩΝΙΑΚΗ, ΟΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΚΥΑΝΑΜΙΔΙΟΥ

Μέθοδος 2.6.2 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ ΜΟΡΦΩΝ ΑΖΩΤΟΥ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΥΝ ΑΖΩΤΟ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΥΠΟ ΜΟΡΦΗ ΝΙΤΡΙΚΗ, ΑΜΜΩΝΙΑΚΗ

ΚΑΙ ΟΥΡΙΑΣ

Μέθοδοι 3 - ΦΩΣΦΟΡΟΣ

Μέθοδοι 3.1 - ΕΚΧΥΛΙΣΕΙΣ

Μέθοδος 3.1.1 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΛΥΤΟΥ ΣΤΑ ΑΝΟΡΓΑΝΑ ΟΞΕΑ

Μέθοδος 3.1.2 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΛΥΤΟΥ ΣΤΟ ΜΥΡΜΗΚΙΚΟ ΟΞΥ 2 %

(20 g ανά λίτρο)

Μέθοδος 3.1.3 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΛΥΤΟΥ ΣΤΟ ΚΙΤΡΙΚΟ ΟΞΥ 2 %

(20 g ανά λίτρο)

Μέθοδος 3.1.4 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ ΤΟΥ ΔΙΑΛΥΤΟΥ ΣΤΟ ΟΥΔΕΤΕΡΟ ΚΙΤΡΙΚΟ

ΑΜΜΩΝΙΟ

Μέθοδοι 3.1.5 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΜΕ ΑΛΚΑΛΙΚΟ ΚΙΤΡΙΚΟ ΑΜΜΩΝΙΟ

Μέθοδος 3.1.5.1 - Εκχύλιση του διαλυτου φωσφόρου κατά Petermann στους 65 °C

Μέθοδος 3.1.5.2 - Εκχύλιση του διαλυτού φωσφόρου κατά Petermann σε θερμοκρασία περιβάλλοντοσ

Μέθοδος 3.1.5.3 - Εκχύλιση του φωσφόρου του διαλυτού στο αλκαλικο κιτρικό αμμώνιο Joulie

Μέθοδος 3.1.6 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΟΥ ΦΩΣΦΟΡΟΥ

Μέθοδος 3.2 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΧΥΛΙΣΘΕΝΤΟΣ ΦΩΣΦΟΡΟΥ (σταθμική μέθοδος με

φωσφορομολυβδαινική κινολίνη)

Μέθοδος 4 - ΚΑΛΙΟ

Μέθοδος 4.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΟ ΚΑΛΙΟ

Μέθοδος 5

Μέθοδος 6 - ΧΛΩΡΙΟ

Μέθοδος 6.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΛΩΡΙΔΩΝ ΑΠΟΥΣΙΑ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΥΛΩΝ

Μέθοδοι 7 - ΛΕΠΤΟΤΗΤΑ ΑΛΕΣΜΑΤΟΣ

Μέθοδος 7.1 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΕΠΤΟΤΗΤΑΣ ΑΛΕΣΜΑΤΟΣ (ξηρά διαδικασία)

Μέθοδος 7.2 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΛΕΠΤΟΤΗΤΑΣ ΑΛΕΣΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΑΛΑΚΩΝ

ΦΥΣΙΚΩΝ ΦΩΣΦΟΡΙΚΩΝ

Μέθοδοι 8 - ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ

Μέθοδος 8.1 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ, ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ, ΤΟΥ

ΟΛΙΚΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΘΕΙΟΥ ΣΕ ΜΟΡΦΗ ΘΕΙΙΚΩΝ ΙΟΝΤΩΝ

Μέθοδος 8.2 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΟΛΙΚΟΥ ΘΕΙΟΥ ΠΟΥ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ

Μέθοδος 8.3 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΟΥ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ, ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ, ΝΑΤΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΘΕΙΟΥ (σε μορφη θειικων ιόντων)

Μέθοδος 8.4 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΟΤΑΝ ΤΟ ΘΕΙΟ ΑΠΑΝΤΑ ΜΕ

ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΜΟΡΦΕΣ

Μέθοδος 8.5 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΑΚΟΥ ΘΕΙΟΥ

Μέθοδος 8.6 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΧΥΛΙΣΜΕΝΟΥ ΑΣΒΕΣΤΙΟΥ ΜΕ

ΜΑΓΓΑΝΟΜΕΤΡΙΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΤΑΒΥΘΙΣΗ ΜΕ ΤΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΟΞΑΛΙΚΟΥ

ΑΛΑΤΟΣ

Μέθοδος 8.7 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ

ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδος 8.8 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΓΝΗΣΙΟΥ ΣΥΜΠΛΟΚΟΜΕΤΡΙΚΩΣ

Μέθοδος 8.9 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΙΙΚΩΝ ΙΟΝΤΩΝ

Method 8.10 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΚΧΥΛΙΣΜΕΝΟΥ ΝΑΤΡΙΟΥ

Μέθοδοι 9 - ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΙΚΡΟΤΕΡΗ Ή ΙΣΗ ΜΕ 10%

Μέθοδος 9.1 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΩΝ ΟΛΙΚΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ

Μέθοδος 9.2 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ

Μέθοδος 9.3 - ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Μέθοδος 9.4 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΤΑ

ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ

ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ (γενική διαδικασία)

Μέθοδος 9.5 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΟΡΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

TH ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ ΑΖΩΜΕΘΙΝΗΣ-Η

Μέθοδος 9.6 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΒΑΛΤΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδος 9.7 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδος 9.8 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδος 9.9 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΓΓΑΝΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδος 9.10 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΛΥΒΔΑΙΝΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ

ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΠΛΟΚΟΥ

ΠΟΥ ΣΧΗΜΑΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΘΕΙΟΚΥΑΝΙΚΟ ΑΜΜΩΝΙΟ

Μέθοδος 9.11 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ

ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδοι 10 - ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΕ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΗ

ΑΠΟ 10 %

Μέθοδος 10.1 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΩΝ ΟΛΙΚΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ

Μέθοδος 10.2 - ΕΚΧΥΛΙΣΗ ΤΩΝ ΥΔΑΤΟΔΙΑΛΥΤΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ

Μέθοδος 10.3 - ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΙΚΩΝ ΕΝΩΣΕΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ

ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Μέθοδος 10.4 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ ΣΤΑ

ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

(γενική διαδικασία)

Μέθοδος 10.5 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΒΟΡΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

ΟΞΥΜΕΤΡΙΑ

Μέθοδος 10.6 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΒΑΛΤΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΘΜΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ 1-ΝΙΤΡΩΔΟ-ΝΑΦΘΟΛΗΣ-2

Μέθοδος 10.7 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΧΑΛΚΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

ΟΓΚΟΜΕΤΡΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ

Μέθοδος 10.8 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΙΔΗΡΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ

ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

Μέθοδος 10.9 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΑΓΓΑΝΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

ΜΕ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΜΑΓΓΑΝΙΟΜΕΤΡΙΑΣ

Μέθοδος 10.10 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΜΟΛΥΒΔΑΙΝΙΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ

ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΤΗ ΣΤΑΘΜΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟ ΤΗΣ 8-ΥΔΡΟΞΥ-ΚΙΝΟΛΙΝΗΣ

Μέθοδος 10.11 - ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΥ ΣΤΑ ΕΚΧΥΛΙΣΜΑΤΑ

ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ ΜΕ ΦΑΣΜΑΤΟΜΕΤΡΙΑ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

A. Κατάλογος των εγγράφων που πρέπει να συμβουλεύονται οι παρασκευαστές ´η

οι αντιπρόσωποι αυτών για την κατάρτιση τεχνικού φακέλου για την προσθήκη

νέου τύπου λιπάσματος στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού

B. Πρότυπα διαπίστευσης όσον αφορά τα αρμοδια εργαστήρια που έχουν

εξουσιοδοτηθεί για να παρέχουν τις αναγκαίες υπηρεσίες ελέγχου συμμόρφωσης

ων λιπασμάτων ΕΚ προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και των

παραρτημάτων του.

ΔΕΛΤΙΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ - ΣΧΕΔΙΟ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΕΠΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΚΑΙ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ,

ΤΩΝ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ (ΜΜΕ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Γενικά σχόλια

1.1. Πολιτική

Στο πλαίσιο της Ευρώπης των πολιτών, η Επιτροπή αποδίδει μεγάλη σημασία στην απλοποίηση και αποσαφήνιση του κοινοτικού δικαίου, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση σ' αυτό από το ευρύ κοινό, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό νέες δυνατότητες στον απλό πολίτη και την ευκαιρία να κάνει χρήση των ειδικών δικαιωμάτων που του χορηγούνται.

Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί ενόσω πολυάριθμες διατάξεις οι οποίες έχουν επανειλημμένα τροποποιηθεί, συχνά σε σημαντικό βαθμό, παραμένουν διασκορπισμένες, με αποτέλεσμα να πρέπει να αναζητηθούν εν μέρει στην αρχική πράξη και εν μέρει στις μεταγενέστερες τροποποιήσεις της. Κατά συνέπεια, για να καθοριστεί ποιοι κανόνες ισχύουν χρειάζεται σημαντική έρευνα, με σύγκριση πολλών διαφορετικών πράξεων.

Για το λόγο αυτό, απαιτείται κωδικοποίηση των κανόνων οι οποίοι έχουν συχνά τροποποιηθεί ώστε να επιτευχθεί σαφήνεια και διαφάνεια του κοινοτικού δικαίου.

1.2. Συναφείς οδηγίες

Η συνημμένη πρόταση της Επιτροπής αποτελεί ανασύνταξη των οδηγιών του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών περί λιπασμάτων. Ενσωματώνει σε ενιαίο κείμενο τις ακόλουθες οδηγίες:

- οδηγία του Συμβουλίου 76/116/ΕΟΚ της 18ης Δεκεμβρίου 1975 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών περί λιπασμάτων.

- οδηγία του Συμβουλίου 80/876/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1980 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα απλά λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο και με μεγάλη περιεκτικότητα σε άζωτο.

- οδηγία της Επιτροπής 87/94/ΕΟΚ της 8ης Δεκεμβρίου 1986 όσον αφορά την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις διαδικασίες για τον έλεγχο των χαρακτηριστικών, των ορίων και της εκρηκτικότητας των απλών λιπασμάτων με βάση το νιτρικό αμμώνιο και με μεγάλη περιεκτικότητα σε άζωτο.

- οδηγία της Επιτροπής 77/535/ΕΟΚ της 22ας Ιουνίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τις μεθόδους δειγματοληψίας και αναλύσεως των λιπασμάτων,

και τις διάφορες τροποποιήσεις των εν λόγω οδηγιών και προσαρμογές τους στην τεχνική πρόοδο (βλέπε αιτιολογική σκέψη αριθ. 1).

1.3. Μεθοδολογία και δομή

1.3.1. Συστάσεις SLIM

Στην τελική της έκθεση με ημερομηνία 27.10.1997, η ομάδα εργασίας SLIM II της Επιτροπής διατύπωσε συστάσεις σχετικά με το τι θα έπρεπε να συμπεριληφθεί στην απλούστευση της νομοθεσίας περί λιπασμάτων. Οι συστάσεις αυτές καθώς και κάθε άλλο συναφές θέμα συζητήθηκαν αναλυτικά από την αρμόδια για τα λιπάσματα ομάδα εργασίας της Επιτροπής (εφεξής: η ομάδα εργασίας), στους κόλπους της οποίας οι εμπειρογνώμονες των κρατών μελών και της βιομηχανίας είχαν την ευκαιρία να παράσχουν τις συμβουλές τους κατά τις 13 συνολικά ημέρες συνεδρίασης που πραγματοποιήθηκαν μεταξύ Μαρτίου 1998 και Δεκεμβρίου 2000. Η εφαρμογή των συμβουλών αυτών έπρεπε να υπακούει σε επιστημονικά, νομικά και πρακτικά κριτήρια. Ειδικότερα, οι συστάσεις της ομάδας SLIM ως προς την εξέταση ορισμένων ζητημάτων στο πλαίσιο της ανασύνταξης λήφθηκαν υπόψη με τον εξής τρόπο:

α) Δημιουργία μιας ομάδας ad hoc για την παροχή συμβουλών στην Επιτροπή. Με σκοπό την ευρύτερη δυνατή ευελιξία προτείνεται να ανατεθεί η ευθύνη αυτή στην αρμόδια για τα λιπάσματα ομάδα εργασίας της Επιτροπής σε κατά περίπτωση βάση. Το άρθρο 32 της ανασύνταξης παρέχει πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο υποβολής πρότασης στην Επιτροπή σχετικά με λιπάσματα.

β) Κριτήρια για τη λήψη απόφασης σχετικά με νέους τύπους λιπασμάτων (συμπεριλαμβανομένων των οργανικών). Βλέπε άρθρο 14.

γ) Απαιτήσεις ως προς τους τύπους λιπασμάτων που θα προστεθούν στον κατάλογο. Βλέπε άρθρο 14.

δ) Απαιτήσεις ως προς τα μείγματα λιπασμάτων από πλευράς συμβατότητας. Το θέμα αυτό καλύπτεται σιωπηρά από το άρθρο 14.

ε) Απαιτήσεις ως προς την εξέταση από ομάδα ομολόγων των φακέλων νέων τύπων λιπασμάτων που προκαλούν ανησυχίες όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια. Το θέμα αυτό καλύπτεται σιωπηρά από το άρθρο 14. Η ομάδα εργασίας συμφώνησε να λαμβάνει τις αποφάσεις της σε κατά περίπτωση βάση όσον αφορά την ενδεχόμενη αξιολόγηση της πρότασης από ομολόγους.

στ) Όροι για την προσθήκη νέων ομάδων λιπασμάτων. Η ομάδα εργασίας συμφώνησε ότι οι τύποι λιπασμάτων νέων ομάδων λιπασμάτων (π.χ. οργανικών) θα εξεταστούν μόνο μετά την έκδοση της παρούσας ανασύνταξης και το άρθρο 14 προβλέπει την ανάγκη καθορισμού μεθόδων δοκιμής.

ζ) Έλεγχοι από δίκτυο εγκεκριμένων εργαστηρίων και εκθέσεις. Οι σχετικές διατάξεις περιέχονται στο άρθρο 30 και στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 9.

η) Ομάδα μελέτης για το κάδμιο. Η ομάδα αυτή δημιουργήθηκε ανεξάρτητα από το έργο ανασύνταξης, στο πλαίσιο της ομάδας εργασίας για τα λιπάσματα, προκειμένου να επιτραπεί η διεξαγωγή διαβουλεύσεων και συζητήσεων με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη. Βλέπε μεταβατικές διατάξεις, άρθρο 33.

θ) Μείγματα λιπασμάτων. Βλέπε άρθρο 9, στοιχείο α), τελευταίο εδάφιο. Οι τεχνικές διατάξεις για τις ενδείξεις αναγνώρισης των θρεπτικών συστατικών έχουν εφαρμογή.

1.3.2. Δομή

Η παρούσα ανασύνταξη έχει δομηθεί με τρόπο ώστε να αποκλείει κατά το δυνατό όλες τις τεχνικές προδιαγραφές από το νομικό κείμενο, συμπεριλαμβάνοντάς τες αντί αυτού στα παραρτήματα. Επομένως, καθορίστηκε ως κανόνας να διατηρήσει το νομικό κείμενο όσο το δυνατό γενικότερο χαρακτήρα. Αναμφίβολα, μια ανασύνταξη σύμφωνα με τη «νέα προσέγγιση» θα είχε διευκολύνει τα πράγματα ακόμη περισσότερο. Τούτο όμως δεν υπάκουε στις συστάσεις της ομάδας SLIM, ενώ εξάλλου δεν φαίνεται να υπάρχει, προς το παρόν, επαρκής κοινή αντίληψη όσον αφορά όλα τα αναγκαία πρότυπα ανάλυσης. Έχουν ωστόσο εισαχθεί διατάξεις [άρθρο 29, παράγραφος 4] για την προώθηση της μελλοντικής προσαρμογής στην τεχνική πρόοδο, η οποία πρόκειται να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τη «νέα προσέγγιση».

Στο παρόν σχέδιο, οι κοινές διατάξεις διαχωρίζονται από τις ειδικές διατάξεις που κατατάσσονται σύμφωνα με τη σειρά των κύριων ομάδων λιπασμάτων που καλύπτονται σήμερα από τη νομοθεσία. Η κατάταξη αυτή προσφέρει ένα σχετικά απλό τρόπο χρησιμοποίησης της υπόψη νομοθεσίας και προσθήκης άλλων πιθανών ομάδων λιπασμάτων (π.χ. οργανικών λιπασμάτων) χωρίς να απαιτείται εκ νέου αναδόμηση του νομικού μέσου στο σύνολό του.

Τα τεχνικά παραρτήματα συλλέχθηκαν από τις αρχικές οδηγίες και αναδιατάχθηκαν. Η ομάδα εργασίας αναθεώρησε τα παραρτήματα και εισήγαγε ορισμένες αλλαγές, δευτερεύουσας μάλλον σημασίας. Ειδικότερα, οι τεχνικές προδιαγραφές για την περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά παραμένουν αμετάβλητες και τα ανεκτά περιθώρια διακύμανσης έχουν όλα συμπεριληφθεί στο παράρτημα. Συμφωνήθηκε ότι στο μέλλον θα πρέπει να πραγματοποιηθεί λεπτομερέστερη εξέταση των ειδικών τεχνικών προδιαγραφών των παραρτημάτων, προκειμένου να ευθυγραμμιστούν με την πλέον προηγμένη τεχνολογία ανάλυσης στον τομέα των λιπασμάτων. Ωστόσο, από την εμπειρία ορισμένων κρατών μελών σχετικά με την οικεία νομοθεσία τους περί λιπασμάτων προέκυψε ότι οι εργασίες αυτές θα απαιτούσαν αρκετά έτη. Ως εκ τούτου αποφασίστηκε να διαχωριστούν οι εργασίες αυτές από το έργο ανασύνταξης.

Επιλέγεται το νομικό μέσο του κανονισμού. Η επιλογή αυτή δικαιολογείται από τις πολυάριθμες προσαρμογές στην τεχνική πρόοδο τις οποίες υπέστη και θα υποστεί η υπόψη νομοθεσία. Επιπλέον, ο κανονισμός επιβάλλει άμεσα στους παρασκευαστές ακριβείς απαιτήσεις, οι οποίες πρέπει να εφαρμόζονται την ίδια χρονική στιγμή και με τον ίδιο τρόπο σε ολόκληρη την Κοινότητα. Διευκολύνει επομένως το έργο των κρατών μελών και των οικονομικών παραγόντων και προωθεί μια ομοιόμορφη εφαρμογή στην εσωτερική αγορά.

1.4. Κάδμιο

1.4.1. Το πρόβλημα

Η ακούσια περιεκτικότητα των ανόργανων λιπασμάτων σε κάδμιο προκαλεί ανησυχίες, ιδίως στην Αυστρία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία οι οποίες, από την προσχώρησή τους στην Κοινότητα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001, έχουν τη δυνατότητα να απαγορεύουν τη διάθεση στην αγορά της επικράτειάς τους λιπασμάτων ΕΚ που περιέχουν κάδμιο σε συγκεντρώσεις υψηλότερες εκείνων που ισχύουν στην εκάστοτε χώρα. Δεν υπάρχουν οριακές τιμές σε ευρωπαϊκό επίπεδο και επομένως η ευρωπαϊκή νομοθεσία περί λιπασμάτων δεν είναι ακόμη πλήρως εναρμονισμένη σήμερα. Το 1998 η Επιτροπή είχε αναλάβει τη δέσμευση να επιλύσει το πρόβλημα αυτό μέχρι το τέλος του 2001 και, μαζί με τα κράτη μέλη, ξεκίνησε και διεξήγαγε ένα πρόγραμμα αξιολόγησης του κινδύνου που παρουσιάζει το κάδμιο στα λιπάσματα.

1.4.2. Η στρατηγική

Μόλις ολοκληρωθεί το πρόγραμμα αξιολόγησης του κινδύνου, η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση για την ενδεχόμενη λήψη μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο.

Συνεπώς, η τρέχουσα ανασύνταξη δεν εξετάζει το θέμα του καδμίου και περιορίζεται στην πιο τεχνική διαδικασία ανασύνταξης της σημερινής νομοθεσίας, η οποία αναμένεται επομένως ότι θα είναι δυνατό να θεσπιστεί σύντομα, πράγμα που καθίσταται ακόμη πιο αναγκαίο διότι προβλέπει μια διετή μεταβατική περίοδο κατά την οποία μπορεί να επιλυθεί το πρόβλημα του καδμίου. Στη συνέχεια, θα διενεργηθεί παρόμοια μελέτη για άλλες μολυντικές ουσίες σε περίπτωση που η παρουσία τους ενδέχεται να βλάπτει την υγεία των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών, ή να επιβαρύνει το περιβάλλον.

2. Ειδικά σχόλια

Η δομή της ανασύνταξης φαίνεται από τον πίνακα περιεχομένων.

Ένα σημαντικό μέρος του κειμένου έχει αντιγραφεί από τις παλαιές οδηγίες, με αναδιάταξη όμως για να ενταχθεί στη δομή. Χρησιμοποιήθηκαν όλα τα άρθρα των παλαιών οδηγιών εκτός από τις περιπτώσεις πλεονασμού. Όπου ήταν δυνατό, χρησιμοποιήθηκε η διατύπωση των παλαιών οδηγιών.

Άρθρο 2 Για τους σημαντικότερους όρους εισάχθηκαν ορισμοί, οι περισσότεροι των οποίων αντιστοιχούν με εκείνους που χρησιμοποιεί η CEN, ενώ ορισμένοι έχουν τροποποιηθεί σύμφωνα με τις συμβουλές της ομάδας εργασίας εμπειρογνωμόνων.

Άρθρο 3 Η ένδειξη «λίπασμα ΕΚ» επιφυλάσσεται στα λιπάσματα εκείνα που συμμορφώνονται με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 4 Δόθηκε έμφαση στην εξασφάλιση της σαφούς διατύπωσης των ευθυνών του αρμοδίου για τη διάθεση του λιπάσματος στην αγορά.

Άρθρο 5 Στο παρόν άρθρο εκφέρεται η αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας στην εσωτερική αγορά.

Άρθρο 6 Τα άρθρα των παλαιών οδηγιών σχετικά με τον ορισμό των γενικών απαιτήσεων για τη δήλωση όλων των τύπων θρεπτικών συστατικών εντάχθηκαν στο παρόν άρθρο.

Άρθρα 7-12 Οι απαιτήσεις επισήμανσης και συσκευασίας μεταφέρθηκαν σχεδόν αμετάβλητες από τις παλαιές οδηγίες.

Άρθρο 13 Το παρόν άρθρο αφορά τα ανεκτά περιθώρια διακύμανσης για το δηλωμένο περιεχόμενο σε θρεπτικά συστατικά. Στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού αποσαφηνίζεται ότι τα ανεκτά περιθώρια διακύμανσης νοούνται ως αρνητικές τιμές μόνο. Στην παράγραφο 2 διευκρινίζονται οι υποχρεώσεις των παρασκευαστών. Η παράγραφος 3 έχει αντιγραφεί από το τεχνικό παράρτημα III της οδηγίας 76/116/ΕΟΚ.

Άρθρο 14 Στο παρόν άρθρο ορίζονται οι γενικές απαιτήσεις τις οποίες πρέπει να πληροί ένας τύπος λιπάσματος προκειμένου να συμπεριληφθεί στο παράρτημα I, εισάγοντας σαφώς την έννοια της παρουσίασης μεθόδων ανάλυσης κατά την υποβολή πρότασης.

Άρθρο 15 Μέχρι σήμερα, η ρήτρα διασφάλισης συμπεριλαμβανόταν μόνο στην οδηγία 80/876/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα απλά λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο και με μεγάλη περιεκτικότητα σε άζωτο. Έχει πλέον εφαρμογή σε όλη την κοινοτική νομοθεσία περί λιπασμάτων.

Άρθρα 16-19 Οι διατάξεις σχετικά με το πεδίο εφαρμογής, τις δηλώσεις και τις ενδείξεις αναγνώρισης συμπεριλήφθηκαν στο σημείο αυτό για τους συγκεκριμένους τύπους λιπασμάτων που αναφέρονται. Έχουν αντιγραφεί από τις παλαιές οδηγίες με αλλαγές για λόγους απλούστευσης και αποσαφήνισης.

Άρθρα 20, 21 Παρομοίως με τα άρθρα 16-19, καθορίζονται ειδικές απαιτήσεις για τους ιδιαίτερους αυτούς τύπους λιπασμάτων.

Άρθρα 22, 23 Αυτόθι.

Άρθρο 24 Όπως στην προηγούμενη οδηγία.

Άρθρα 25-28 Το πεδίο εφαρμογής επεκτάθηκε από τα απλά στα σύνθετα λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η νέα κατάσταση στην αγορά. Σύμφωνα με την παλαιά νομοθεσία, τα σύνθετα λιπάσματα δεν υποβάλλονταν σε δοκιμές εκρηκτικότητας, πράγμα που αποτελούσε νομοθετικό κενό το οποίο τα κράτη μέλη επιθυμούσαν να καλύψουν για λόγους προστασίας και ασφάλειας.

Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη δύνανται πλέον να απαιτήσουν τη διενέργεια δοκιμής εκρηκτικότητας και για τα σύνθετα λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο. Λίπασμα ΕΚ το οποίο ικανοποιεί την απαίτηση της δοκιμής εκρηκτικότητας που αναφέρεται στο παράρτημα III του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να υπόκειται σε λιγότερο αυστηρές εθνικές διατάξεις, ιδίως όσον αφορά την αποθήκευση.

Άρθρο 29 Το παρόν άρθρο για τις διατάξεις συμμόρφωσης περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με τη χρήση, όποτε είναι δυνατό, ευρωπαϊκών προτύπων για την προσαρμογή των μεθόδων ανάλυσης στην τεχνική πρόοδο, εισάγοντας τη νέα προσέγγιση για τη μελλοντική νομοθεσία στον τομέα αυτό.

Άρθρο 30 Πρόκειται για ένα νέο άρθρο το οποίο παρέχει ένα καλύτερο πλαίσιο για τις αναλύσεις και τις δοκιμές. Η ομάδα SLIM και τα κράτη μέλη έκριναν αναγκαία την εισαγωγή ενός συστήματος διασφάλισης της ποιότητας όσον αφορά τα εργαστήρια. Λόγω της ποικιλίας των καταστάσεων στα κράτη μέλη, εισάχθηκαν επίσης μεταβατικά μέτρα (βλέπε άρθρο 34).

Άρθρο 31 Ορίζονται διατάξεις σχετικά με τον τρόπο υποβολής αίτησης για την ένταξη νέου τύπου λιπάσματος στο παράρτημα I.

Άρθρο 32 Η σχετική διαδικασία επιτροπολογίας σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου 1999/468/ΕΟΚ.

Άρθρα 33, 34 Μεταβατικές διατάξεις, εν μέρει από υφιστάμενες οδηγίες και εν μέρει όπως αναφέρεται στο άρθρο 30. Η παρέκκλιση για την Αυστρία, τη Φινλανδία και τη Σουηδία που αναφέρεται στο άρθρο 33 έχει παραταθεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004, προκειμένου να παρασχεθούν επαρκή χρονικά περιθώρια για τη λήψη απόφασης όσον αφορά κοινοτικά μέτρα για το κάδμιο.

Άρθρα 35-38 Τελικές διατάξεις.

2001/0212 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τα λιπάσματα

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ C

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης [3],

[3] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η οδηγία του Συμβουλίου 76/116/ΕΟΚ της 18ης Δεκεμβρίου 1975 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών περί λιπασμάτων [4], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/97/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [5], η οδηγία του Συμβουλίου 80/876/ΕΟΚ της 15ης Ιουλίου 1980 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα απλά λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο και με μεγάλη περιεκτικότητα σε άζωτο [6], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/63/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [7], η οδηγία της Επιτροπής 87/94/ΕΟΚ της 8ης Δεκεμβρίου 1986 όσον αφορά την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις διαδικασίες για τον έλεγχο των χαρακτηριστικών, των ορίων και της εκρηκτικότητας των απλών λιπασμάτων με βάση το νιτρικό αμμώνιο και με μεγάλη περιεκτικότητα σε άζωτο [8], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 88/126/ΕΟΚ [9] και την οδηγία της Επιτροπής 77/535/ΕΟΚ της 22ας Ιουνίου 1977 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τις μεθόδους δειγματοληψίας και αναλύσεως των λιπασμάτων [10], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/8/ΕΚ [11] έχουν τροποποιηθεί ουσιωδώς αρκετές φορές. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «Απλούστερη νομοθεσία για την εσωτερική αγορά» [12] (SLIM) και με το σχέδιο δράσης για την ενιαία αγορά [13], οι εν λόγω οδηγίες θα πρέπει, για λόγους σαφήνειας, να καταργηθούν και να αντικατασταθούν από ενιαίο κείμενο.

[4] ΕΕ L 24, 30.1.1976, σ. 21.

[5] ΕΕ L 18, 23.1.1999, σ. 60.

[6] ΕΕ L 250, 23.9.1980, σ. 7.

[7] ΕΕ L 335, 6.12.1997, σ. 15.

[8] ΕΕ L 38, 7.2.1987, σ. 1.

[9] ΕΕ L 63, 9.3.1988, σ. 12.

[10] ΕΕ L 213, 22.8.1977, σ. 1.

[11] ΕΕ L 86, 20.4.1995, σ. 41.

[12] COM(96) 204 τελικό.

[13] CSE(97) 1 τελικό.

(2) Η κοινοτική νομοθεσία περί λιπασμάτων έχει πολύ τεχνικό περιεχόμενο. Ένας κανονισμός αποτελεί επομένως το καταλληλότερο νομικό μέσο, καθώς επιβάλλει άμεσα στους παρασκευαστές και εισαγωγείς ακριβείς απαιτήσεις οι οποίες πρέπει να εφαρμόζονται την ίδια χρονική στιγμή και με τον ίδιο τρόπο σε ολόκληρη την Κοινότητα.

(3) Σε κάθε κράτος μέλος, τα λιπάσματα πρέπει να παρουσιάζουν ορισμένα τεχνικά χαρακτηριστικά καθοριζόμενα βάσει υποχρεωτικών διατάξεων. Οι εν λόγω διατάξεις, οι οποίες αφορούν ειδικότερα τη σύνθεση και τον ορισμό των διαφόρων τύπων λιπασμάτων, την ονομασία των διαφόρων τύπων λιπασμάτων, την αναγνώριση και συσκευασία τους, διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών, πράγμα που δημιουργεί φραγμούς για το ενδοκοινοτικό εμπόριο. Ως εκ τούτου πρέπει να εναρμονιστούν.

(4) Δεδομένου ότι οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, συγκεκριμένα η εδραίωση της εσωτερικής αγοράς λιπασμάτων, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη χωρίς κοινά τεχνικά κριτήρια και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα δύναται να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας κατά την έννοια του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, κατά την έννοια του άρθρου αυτού, ο παρών κανονισμός περιορίζεται στα ελάχιστα απαιτούμενα προς επίτευξη των εν λόγω στόχων.

(5) Είναι αναγκαίο να καθοριστούν σε κοινοτικό επίπεδο η ονομασία, ο ορισμός και η σύνθεση των λιπασμάτων ΕΚ.

(6) Πρέπει επίσης να καθοριστούν κοινοτικοί κανόνες για την αναγνώριση και επισήμανση των λιπασμάτων αυτών, καθώς επίσης και για το κλείσιμο της συσκευασίας.

(7) Πρέπει να καθιερωθεί μια διαδικασία σε κοινοτικό επίπεδο, η οποία θα τηρείται στις περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος κρίνει ότι είναι αναγκαίο να περιοριστεί η διάθεση λιπασμάτων ΕΚ στην αγορά.

(8) Η παραγωγή λιπασμάτων παρουσιάζει ποικίλου βαθμού διακυμάνσεις, ανάλογα με τις μεθόδους παραγωγής και τα βασικά υλικά. Παραλλαγές παρατηρούνται επίσης στις διαδικασίες δειγματοληψίας και ανάλυσης. Συνεπώς πρέπει να προβλεφθούν ανεκτά περιθώρια διακύμανσης της δηλωμένης περιεκτικότητας σε θρεπτικά συστατικά. Προς το συμφέρον των χρηστών του γεωργικού τομέα, είναι σκόπιμο τα εν λόγω περιθώρια να είναι αρκετά στενά.

(9) Οι επίσημοι έλεγχοι συμμόρφωσης των λιπασμάτων ΕΚ προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την ποιότητα και τη σύνθεση πρέπει να διενεργούνται από αρμόδια εργαστήρια.

(10) Το νιτρικό αμμώνιο είναι το κύριο συστατικό διαφόρων προϊόντων, μερικά από τα οποία προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως λιπάσματα και άλλα ως εκρηκτικά. Είναι αναγκαίο, λαμβανομένων υπόψη της ιδιαίτερης φύσης των λιπασμάτων νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο και των απαιτήσεων που συνεπάγεται για τη δημόσια ασφάλεια, την υγεία και την προστασία των εργαζομένων, να καθοριστούν πρόσθετοι κοινοτικοί κανόνες για τα λιπάσματα ΕΚ του τύπου αυτού.

(11) Ορισμένα από τα εν λόγω προϊόντα ενδέχεται να είναι επικίνδυνα και, σε ορισμένες περιπτώσεις, θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους προορίζονταν, πράγμα που μπορεί κάλλιστα να θέσει σε κίνδυνο έμψυχα και άψυχα. Δεν πρέπει λοιπόν να εμποδίζονται τα κράτη μέλη από το να λαμβάνουν ενδεδειγμένα μέτρα προς αποτροπή τέτοιων χρήσεων.

(12) Προς το συμφέρον της δημόσιας ασφάλειας, προέχει να καθοριστούν σε κοινοτικό επίπεδο τα χαρακτηριστικά και οι ιδιότητες που διακρίνουν τα λιπάσματα ΕΚ νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο από ποικιλίες νιτρικού αμμωνίου που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή εκρηκτικών.

(13) Τα λιπάσματα ΕΚ νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο πρέπει να ανταποκρίνονται σε ορισμένα χαρακτηριστικά ώστε να εξασφαλίζεται ότι είναι αβλαβή. Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν τα λιπάσματα αυτά σε δοκιμές εκρηκτικότητας προτού ή αφού διατεθούν στην αγορά. Λίπασμα ΕΚ το οποίο ανταποκρίνεται στην απαίτηση της δοκιμής εκρηκτικότητας πρέπει να υπόκειται σε λιγότερο αυστηρές εθνικές διατάξεις, ιδίως όσον αφορά την αποθήκευση.

(14) Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν κανόνες σχετικά με τις μεθόδους των κλειστών θερμικών κύκλων ακόμη και εάν οι μέθοδοι αυτές ενδέχεται να μην προσομοιώνουν κατ' ανάγκη όλες τις συνθήκες που δημιουργούνται κατά τη μεταφορά και την αποθήκευση.

(15) Τα λιπάσματα μπορούν να μολυνθούν από ουσίες οι οποίες ενδέχεται να παρουσιάζουν κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων καθώς και για το περιβάλλον. Το κάδμιο είναι η πρώτη από τις εν λόγω ουσίες των οποίων η Επιτροπή θα εξετάσει την ακούσια παρουσία στα ανόργανα λιπάσματα. Όπου ενδείκνυται, θα αναληφθεί η διενέργεια παρόμοιας μελέτης σχετικά με άλλες μολυντικές ουσίες.

(16) Είναι σκόπιμο να προβλεφθεί μια διαδικασία που θα τηρείται από οιονδήποτε παρασκευαστή ή αντιπρόσωπο αυτού επιθυμεί να συμπεριλάβει ένα νέο τύπο λιπάσματος στο παράρτημα I χρησιμοποιώντας την ένδειξη «ΛΙΠΑΣΜΑ ΕΚ». Η διαδικασία αυτή πρέπει να περιλαμβάνει την υποβολή σχετικού τεχνικού φακέλου στις αρμόδιες αρχές του εκάστοτε κράτους μέλους, αναλαμβάνουν το ρόλο του εισηγητή και παρουσιάζουν το φάκελο.

(17) Δεδομένου ότι τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [14], θα πρέπει τα μέτρα αυτά να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης.

[14] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(18) Τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν κυρώσεις για την περίπτωση παράβασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Κεφάλαιο I Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα προϊόντα που διατίθενται στην αγορά ως λιπάσματα που φέρουν την ένδειξη «λίπασμα ΕΚ».

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(α) Ως λίπασμα νοείται υλικό, του οποίου ο κύριος προορισμός είναι να παρέχει στα φυτά θρεπτικά συστατικά.

(β) Ως βασικό θρεπτικό συστατικό νοούνται μόνο τα στοιχεία άζωτο, φωσφόρος και κάλιο.

(γ) Ως δευτερεύον θρεπτικό συστατικό νοούνται τα στοιχεία ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και θείο.

(δ) Ως θρεπτικά μικροσυστατικά νοούνται τα στοιχεία βόριο, κοβάλτιο, χαλκός, σίδηρος, μαγγάνιο, μολυβδαίνιο και ψευδάργυρος, τα οποία έχουν ουσιαστική σημασία για την ανάπτυξη των φυτών, σε ποσότητες όμως μικρές συγκριτικά με εκείνες των βασικών και δευτερευόντων θρεπτικών συστατικών.

(ε) Ως ανόργανο λίπασμα νοείται λίπασμα στο οποίο τα θρεπτικά συστατικά που δηλώνονται περιέχονται υπό μορφή ανόργανων αλάτων τα οποία λαμβάνονται με φυσικές ή/και χημικές διεργασίες. Ως ανόργανα λιπάσματα θεωρούνται κατά συνθήκη το ασβεστοκυαναμίδιο, η ουρία και τα προϊόντα συμπύκνωσης και συνδυασμού αυτής.

(στ) Ως θρεπτικό μικροσυστατικό υπό μορφή χηλικού συμπλόκου νοείται θρεπτικό μικροσυστατικό το οποίο συνδέεται με ένα από τα οργανικά μόρια που απαριθμούνται στο τμήμα E.3.1 του παραρτήματος I.

(ζ) Ως θρεπτικό μικροσυστατικό υπό μορφή συμπλόκου νοείται θρεπτικό μικροσυστατικό το οποίο συνδέεται με ένα από τα μόρια που απαριθμούνται στο τμήμα E.3.2 του παραρτήματος I.

(η) Ως τύπος λιπασμάτων νοούνται λιπάσματα με κοινή ονομασία τύπου σύμφωνα με το παράρτημα I.

(θ) Ως απλό λίπασμα νοείται αζωτούχο, φωσφορικό ή καλιούχο λίπασμα, με δηλωτέα περιεκτικότητα σε ένα μόνο από τα βασικά θρεπτικά συστατικά.

(ι) Ως σύνθετο λίπασμα νοείται λίπασμα λαμβανόμενο χημικώς ή με ανάμειξη ή με συνδυασμό των δύο, με δηλωτέα περιεκτικότητα σε δύο τουλάχιστον από τα βασικά θρεπτικά συστατικά.

(ια) Ως σύμπλοκο λίπασμα νοείται σύνθετο λίπασμα, που είναι προϊόν χημικής αντίδρασης, διαλύματος ή, στη στερεά του κατάσταση, κοκκοποίησης, με δηλωτέα περιεκτικότητα σε δύο τουλάχιστον από τα βασικά θρεπτικά συστατικά. Στη στερεά του κατάσταση, ο κάθε κόκκος περιέχει όλα τα θρεπτικά συστατικά στη σύνθεση που δηλώνεται.

(ιβ) Ως μείγμα λιπασμάτων νοείται λίπασμα λαμβανόμενο με ξηρή ανάμειξη διαφόρων λιπασμάτων, χωρίς χημική αντίδραση.

(ιγ) Ως διαφυλλικό λίπασμα νοείται λίπασμα προοριζόμενο για εφαρμογή στο φύλλωμα μιας καλλιέργειας, μέσω του οποίου γίνεται και η πρόσληψη των θρεπτικών συστατικών.

(ιδ) Ως ρευστό λίπασμα νοούνται λιπάσματα σε μορφή εναιωρήματος ή διαλύματος.

(ιε) Ως λίπασμα σε μορφή διαλύματος νοείται ρευστό λίπασμα χωρίς στερεά σωματίδια.

(ιστ) Ως λίπασμα σε μορφή εναιωρήματος νοείται λίπασμα δύο φάσεων στο οποίο στερεά σωματίδια αιωρούνται μέσα στην υγρή φάση.

(ιζ) Ως δήλωση νοείται ανακοίνωση για την ποσότητα, μορφή και διαλυτότητα των θρεπτικών συστατικών ή των οξειδίων αυτών, εγγυημένες εντός καθορισμένων ανεκτών περιθωρίων διακύμανσης.

(ιη) Ως δηλωτέα περιεκτικότητα νοείται η περιεκτικότητα λιπάσματος σε ένα θρεπτικό συστατικό ή οξείδιο αυτού, η οποία, βάσει της νομοθεσίας, μπορεί ή πρέπει να αναγράφεται σε ετικέτα ή σε συνοδευτικό έγγραφο λιπάσματος ΕΚ.

(ιθ) Ως ανεκτό περιθώριο διακύμανσης νοείται η επιτρεπόμενη απόκλιση της μετρούμενης περιεκτικότητας σε ένα θρεπτικό συστατικό από την περιεκτικότητα που δηλώνεται.

(κ) Ως εναρμονισμένο ευρωπαϊκό πρότυπο νοούνται τα πρότυπα CEN (Ευρωπαϊκή επιτροπή τυποποίησης), τα οποία είναι επισήμως αναγνωρισμένα από την Κοινότητα και των οποίων σχετική αναφορά έχει δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

(κα) Ως συσκευασία νοείται δοχείο που μπορεί να σφραγιστεί, το οποίο χρησιμοποιείται για φύλαξη, προστασία, χειρισμό και διανομή του λιπάσματος, με χωρητικότητα έως 1 000 kg.

(κβ) Ως χύμα νοείται λίπασμα το οποίο δεν είναι συσκευασμένο όπως προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό.

(κγ) Ως διάθεση στην αγορά νοείται κάθε ποσότητα που προσφέρεται, επί πληρωμή ή δωρεάν, ή που αποθηκεύεται για να προσφερθεί. Εισαγωγή λιπάσματος στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας θεωρείται ως διάθεση στην αγορά για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.

(κδ) Ως παρασκευαστής νοείται το φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των εισαγωγέων, που διαθέτει λίπασμα στην αγορά.

Κεφάλαιο ii Διάθεση στην αγορά

Άρθρο 3

Λίπασμα που ανήκει στους απαριθμούμενους στο παράρτημα I τύπους λιπασμάτων και το οποίο πληροί τους όρους που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό, μπορεί να φέρει την ένδειξη «λίπασμα ΕΚ».

Ο παρασκευαστής δεν χρησιμοποιεί την ένδειξη «λίπασμα ΕΚ» για λιπάσματα τα οποία δεν συμμορφώνονται προς τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 4

Ο παρασκευαστής είναι εγκατεστημένος στο εσωτερικό της Κοινότητας και είναι υπεύθυνος για τη συμμόρφωση του «λιπάσματος ΕΚ» προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 5

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 15 και άλλων διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας, τα κράτη μέλη δεν απαγορεύουν, περιορίζουν ή παρεμποδίζουν τη διάθεση στην αγορά λιπασμάτων που φέρουν την ένδειξη «λίπασμα ΕΚ» και που ανταποκρίνονται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, επικαλούμενα σύνθεση, ενδείξεις αναγνώρισης, επισήμανση ή συσκευασία, καθώς και άλλες διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα λιπάσματα που φέρουν την ένδειξη «λίπασμα ΕΚ» σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό κυκλοφορούν ελεύθερα στο εσωτερικό της Κοινότητας.

Άρθρο 6

1. Προς εκπλήρωση των απαιτήσεων του άρθρου 9, τα κράτη μέλη δύνανται να ορίζουν ότι η αναγραφή της περιεκτικότητας σε άζωτο, φωσφόρο και κάλιο των λιπασμάτων που διατίθενται στην αγορά τους εκφράζεται ως εξής:

(α) άζωτο αποκλειστικά υπό μορφή στοιχείων (N).

(β) φωσφόρο και κάλιο αποκλειστικά υπό μορφή στοιχείων (P, K).

(γ) φωσφόρο και κάλιο αποκλειστικά υπό μορφή οξειδίων (P2O5, K2O).

(δ) φωσφόρο και κάλιο υπό τις δύο μορφές, στοιχείων και οξειδίων, ταυτόχρονα.

Όταν επιλέγεται η αναγραφή της περιεκτικότητας σε φωσφόρο και κάλιο υπό μορφή στοιχείων, τότε, κάθε φορά που στα παραρτήματα υπάρχει αναφορά σε οξείδια νοείται ότι υπάρχουν σε στοιχειακή μορφή και για τη μετατροπή και τον υπολογισμό χρησιμοποιούνται οι παρακάτω συντελεστές:

(α) φωσφόρος (P) = πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5) ( 0,436.

(β) κάλιο (K) = οξείδιο του καλίου (K2O) ( 0,830.

2. Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να ορίζουν ότι η σε ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και θείο περιεκτικότητα λιπασμάτων δευτερευόντων θρεπτικών συστατικών και, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 17, λιπασμάτων βασικών θρεπτικών συστατικών που διατίθενται στην αγορά τους εκφράζεται:

(α) υπό μορφή οξειδίων (CaO, MgO, Na2O, SO3).

(β) ή υπό μορφή στοιχείων (Ca, Mg, Na, S).

(γ) ή και με τις δύο μορφές ταυτόχρονα.

Για να μετατραπεί η περιεκτικότητα σε οξείδιο του ασβεστίου, οξείδιο του μαγνησίου, οξείδιο του νατρίου και τριοξείδιο του θείου σε περιεκτικότητα σε ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και θείο αντιστοίχως, χρησιμοποιούνται οι παρακάτω συντελεστές:

(α) ασβέστιο (Ca) = οξείδιο του ασβεστίου (CaO) ( 0,715.

(β) μαγνήσιο (Mg) = οξείδιο του μαγνησίου (MgO) ( 0,603.

(γ) νάτριο (Na) = οξείδιο του νατρίου (Na2O) ( 0,742.

(δ) θείο (S) = τριοξείδιο του θείου (SO3) ( 0,400.

Όταν υπολογίζεται η σε οξείδιο ή σε στοιχείο περιεκτικότητα, το αποτέλεσμα που προκύπτει στρογγυλοποιείται προς το πλησιέστερο δεκαδικό ψηφίο.

3. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εμποδίζουν έναν παρασκευαστή από το να επιλέξει να αναγράψει και τις δύο μορφές που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 αντιστοίχως κατά την επισήμανση «λιπάσματος ΕΚ».

4. Η περιεκτικότητα των λιπασμάτων ΕΚ που ανήκουν στους τύπους λιπασμάτων που απαριθμούνται στα τμήματα A, B, Γ και Δ του παραρτήματος I σε ένα ή περισσότερα από τα θρεπτικά μικροσυστατικά βόριο, κοβάλτιο, χαλκό, σίδηρο, μαγγάνιο, μολυβδαίνιο ή ψευδάργυρο, δηλώνεται εφόσον πληρούνται οι εξής προϋποθέσεις:

(α) τα θρεπτικά μικροσυστατικά προστίθενται στις κατώτατες τουλάχιστον ποσότητες που προσδιορίζονται στα τμήματα E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

(β) το λίπασμα ΕΚ εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις των τμημάτων A, B, Γ και Δ του παραρτήματος I.

5. Όταν τα θρεπτικά μικροσυστατικά είναι τα κανονικά συστατικά των πρώτων υλών από τις οποίες θα προέλθουν τα βασικά (N, P, K) και τα δευτερεύοντα (Ca, Mg, Na, S) θρεπτικά συστατικά, μπορούν να δηλώνονται υπό τον όρο ότι αυτά τα θρεπτικά μικροσυστατικά περιέχονται στις κατώτατες τουλάχιστον ποσότητες που προσδιορίζονται στα τμήματα E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

6. Η περιεκτικότητα σε θρεπτικά μικροσυστατικά δηλώνεται ως εξής:

(α) για τα λιπάσματα που ανήκουν στους τύπους λιπασμάτων που απαριθμούνται στο τμήμα E.1 του παραρτήματος I, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της στήλης 6 του τμήματος αυτού.

(β) για τα μείγματα λιπασμάτων της περίπτωσης α), που περιέχουν δύο τουλάχιστον διαφορετικά θρεπτικά μικροσυστατικά και που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του τμήματος E.2.1 του παραρτήματος I και για τα λιπάσματα που ανήκουν στους τύπους λιπασμάτων που απαριθμούνται στα τμήματα A, B, Γ και Δ του παραρτήματος I, με αναγραφή:

(i) της συνολικής περιεκτικότητας, ως ποσοστού επί της μάζας του λιπάσματος,

(ii) του υδατοδιαλυτού περιεχομένου, ως ποσοστού επί της μάζας του λιπάσματος, όταν το διαλυτό περιεχόμενο είναι το μισό τουλάχιστον του συνολικού.

Όταν ένα θρεπτικό μικροσυστατικό είναι πλήρως υδατοδιαλυτό, δηλώνεται μόνο το υδατοδιαλυτό περιεχόμενο.

Όταν ένα θρεπτικό μικροσυστατικό συνδέεται χημικώς με οργανικό μόριο, η περιεκτικότητά του μέσα στο λίπασμα δηλώνεται αμέσως μετά το υδατοδιαλυτό περιεχόμενο ως ποσοστό επί της μάζας του προϊόντος, με την ένδειξη «σχηματίζει χηλικό σύμπλοκο με...» ή «σχηματίζει σύμπλοκο με...» και με αναφορά του ονόματος του οργανικού μορίου όπως απαντά στο τμήμα E.3 του παραρτήματος I. Το όνομα του οργανικού μορίου μπορεί να αντικατασταθεί με βραχυγραφία.

Άρθρο 7

1. Οι παρασκευαστές μεριμνούν ώστε στα λιπάσματα ΕΚ να αναγράφονται οι ενδείξεις αναγνώρισης που απαριθμούνται στο άρθρο 9.

2. Εάν το λίπασμα είναι συσκευασμένο, οι ενδείξεις αναγράφονται στη συσκευασία ή σε συνημμένη ετικέτα. Εάν το λίπασμα είναι χύμα, οι ενδείξεις αναγράφονται στα συνοδευτικά έγγραφα.

Άρθρο 8

Χωρίς να δημιουργούν φραγμούς στο εμπόριο, και με ευθύνη του παρασκευαστή, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν ώστε στην επικράτειά τους να δίδονται πληροφορίες σχετικές με τους ρυθμούς δόσης και τους όρους χρησιμοποίησης του λιπάσματος ανάλογα με το έδαφος και το είδος της καλλιέργειας. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να διαχωρίζονται σαφώς από τις πληροφορίες που δηλώνονται υποχρεωτικά κατά την έννοια των άρθρων 9, 19, 21 και 23.

Άρθρο 9

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων άλλης κοινοτικής νομοθεσίας, οι μόνες θεσμοθετημένες ενδείξεις που επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται σε συσκευασίες, ετικέτες και συνοδευτικά έγγραφα λιπασμάτων κατά την έννοια του άρθρου 7 είναι οι ακόλουθες:

(α) Υποχρεωτικές ενδείξεις αναγνώρισης

- η ένδειξη «ΛΙΠΑΣΜΑ ΕΚ» με κεφαλαία.

- οι επιπλέον ενδείξεις που προβλέπονται στο άρθρο 19, 21 ή 23.

- τα θρεπτικά συστατικά σημειώνονται με όνομα και χημικό σύμβολο ή χημικό τύπο, π.χ. άζωτο (N), φωσφόρος (P), πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5), κάλιο (K), οξείδιο του καλίου (K2O), ασβέστιο (Ca), οξείδιο του ασβεστίου (CaO), μαγνήσιο (Mg), οξείδιο του μαγνησίου (MgO), νάτριο (Na), οξείδιο του νατρίου (Na2O), θείο (S), τριοξείδιο του θείου (SO3), βόριο (B), χαλκός (Cu), κοβάλτιο (Co), σίδηρος (Fe), μαγγάνιο (Mn), μολυβδαίνιο (Mo), ψευδάργυρος (Zn).

- εάν το λίπασμα περιέχει θρεπτικά μικροσυστατικά εκ των οποίων μερικά ή όλα συνδέονται χημικώς με οργανικό μόριο, η ονομασία του θρεπτικού μικροσυστατικού συνοδεύεται από έναν εκ των δύο χαρακτηρισμών που ακολουθούν:

(i) «σχηματίζει χηλικό σύμπλοκο με ...» (ονομασία του χηλικού αντιδραστηρίου ή βραχυγραφία αυτού όπως αναφέρεται στο τμήμα E.3.1 του παραρτήματος I),

(ii) «σχηματίζει σύμπλοκο με ...» (ονομασία του συμπλεκτικού παράγοντα όπως αναφέρεται στο τμήμα E.3.2 του παραρτήματος I).

- τα θρεπτικά μικροσυστατικά που περιέχονται στο λίπασμα, απαριθμούνται με την αλφαβητική σειρά των χημικών τους συμβόλων: B, Co, Cu, Fe, Mn, Mo, Zn.

- οι ποσότητες των ρευστών λιπασμάτων εκφράζονται σε μάζα. Η αναγραφή των ποσοτήτων ρευστών λιπασμάτων σε όγκο ή σε μάζα προς όγκο (χιλιόγραμμα ανά εκατό λίτρα ή γραμμάρια ανά λίτρο) είναι προαιρετική.

- καθαρή ή μικτή μάζα, και προαιρετικά όγκος προκειμένου για ρευστά λιπάσματα.

- όταν δίδεται η μικτή μάζα/ο μικτός όγκος, σημειώνεται παραπλεύρως και το απόβαρο.

- ονομασία ή εμπορική ονομασία ή εμπορικό σήμα και διεύθυνση του παρασκευαστή.

- προκειμένου για σύνθετα λιπάσματα, η ένδειξη «μείγμα» αναγράφεται μετά την ονομασία τύπου.

(β) Προαιρετικές ενδείξεις αναγνώρισης

- οι απαριθμούμενες στο παράρτημα I.

- ειδικές οδηγίες σχετικά με τη χρήση, την αποθήκευση και το χειρισμό του λιπάσματος.

- το σήμα του παρασκευαστή, το εμπορικό σήμα του προϊόντος και η εμπορική περιγραφή αυτού.

Τα χαρακτηριστικά που αναφέρονται στη κατηγορία α) και τα αναφερόμενα στη κατηγορία β) δεν πρέπει να έρχονται σε αντίθεση μεταξύ τους, ενώ πρέπει σαφώς να διαχωρίζονται.

2. Όλες οι ενδείξεις της παραγράφου 1 πρέπει να διαχωρίζονται σαφώς από κάθε άλλη πληροφορία αναγραφόμενη στη συσκευασία, τις ετικέτες και τα συνοδευτικά έγγραφα.

3. Τα ρευστά λιπάσματα μπορούν να διατίθενται στην αγορά μόνον εφόσον παρέχονται ενδεδειγμένες πρόσθετες οδηγίες χρήσεως από τον παρασκευαστή. Οι τελευταίες αυτές αφορούν ιδιαιτέρως τη θερμοκρασία αποθήκευσης και την πρόληψη ατυχημάτων κατά την αποθήκευση.

Άρθρο 10

1. Οι ετικέτες ή οι ενδείξεις που αναγράφονται στη συσκευασία και περιέχουν τις λεπτομερείς πληροφορίες του άρθρου 9 τοποθετούνται σε περίοπτη θέση. Οι ετικέτες πρέπει να διατηρούνται στη θέση τους με το σύστημα που χρησιμοποιείται για το κλείσιμο της συσκευασίας. Εάν το σύστημα αυτό αποτελείται από σφραγίδα, η τελευταία πρέπει να φέρει το όνομα ή το σήμα του παρασκευαστή.

2. Οι ενδείξεις της παραγράφου 1 πρέπει να είναι και να παραμένουν ανεξίτηλες και ευανάγνωστες.

3. Για τις περιπτώσεις του άρθρου 7, παράγραφος 2, το εμπόρευμα πρέπει να συνοδεύεται από αντίγραφα των εγγράφων που περιέχουν τις ενδείξεις αναγνώρισης, και στα οποία να υπάρχει πρόσβαση για τις ανάγκες επιθεώρησης.

Άρθρο 11

Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν όπως, στην επικράτειά τους, η ετικέτα, οι επί της συσκευασίας ενδείξεις και τα συνοδευτικά έγγραφα συντάσσονται τουλάχιστον στην ή στις εθνικές τους γλώσσες.

Άρθρο 12

Προκειμένου για συσκευασμένα λιπάσματα ΕΚ, το κλείσιμο της συσκευασίας πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ή μέσο ώστε, μετά το άνοιγμα, το κλείσιμο, η σφραγίδα ή και η ίδια η συσκευασία να έχουν καταστραφεί ανεπανόρθωτα. Η χρήση σάκων με βαλβίδες είναι επιτρεπτή.

Άρθρο 13

1. Το δηλωμένο περιεχόμενο των λιπασμάτων ΕΚ σε θρεπτικά συστατικά ανταποκρίνεται στα ανεκτά περιθώρια διακύμανσης που προβλέπονται στο παράρτημα II.

2. Ο παρασκευαστής μεριμνά ώστε να μη γίνεται συστηματική εκμετάλλευση των περιθωρίων διακύμανσης που προβλέπονται στο παράρτημα II.

3. Περιθώρια διακύμανσης δεν επιτρέπονται για τις ανώτατες και κατώτατες τιμές περιεκτικότητας τις προβλεπόμενες στο παράρτημα I.

Άρθρο 14

Ένας τύπος λιπάσματος τότε μόνο μπορεί να συμπεριληφθεί στο παράρτημα I εάν:

(α) υπό κανονικές συνθήκες χρησιμοποίησης, δεν βλάπτει την υγεία των ανθρώπων, των ζώων και των φυτών, ούτε επιβαρύνει το περιβάλλον.

(β) παρέχει θρεπτικά συστατικά κατά τρόπο ουσιαστικό.

(γ) προτείνονται μέθοδοι δειγματοληψίας και ανάλυσης με πρακτική αξία και, εφόσον απαιτείται, μέθοδοι δοκιμής.

Άρθρο 15

1. Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι συγκεκριμένο λίπασμα ΕΚ, μολονότι ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ασφάλεια και την υγεία ανθρώπων και ζώων καθώς και για το περιβάλλον, μπορεί να απαγορεύει στην επικράτειά του και σε προσωρινή βάση τη διάθεσή του στην αγορά ή να καθορίζει προς τούτο ειδικούς όρους, ενώ ενημερώνει αμέσως τα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικά, αιτιολογώντας την απόφασή του.

2. Μέσα σε έξι εβδομάδες από τη λήψη των πληροφοριών αυτών, η Επιτροπή διαβουλεύεται με τα κράτη μέλη και, όταν αυτό ενδείκνυται, και χωρίς αδικαιολόγητη χρονοτριβή, με την αρμόδια τεχνική ή επιστημονική επιτροπή της Επιτροπής. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη επί των συμπερασμάτων της εν λόγω επιτροπής.

3. Μετά τη διαβούλευση με τα κράτη μέλη ή, όταν αυτό ενδείκνυται, με την αρμόδια τεχνική ή επιστημονική επιτροπή της Επιτροπής, λαμβάνεται απόφαση επί του θέματος μέσα σε 90 ημέρες σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 32, παράγραφος 2.

4. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν αποκλείουν τη λήψη μέτρων που δικαιολογούνται για λόγους δημόσιας ασφάλειας, με σκοπό την απαγόρευση, τον περιορισμό ή την παρεμπόδιση της διάθεσης λιπασμάτων ΕΚ στην αγορά.

ΤΙΤΛΟΣ II ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΕΙΔΙΚΟΥΣ ΤΥΠΟΥΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Κεφάλαιο I Ανόργανα λιπάσματα βασικών θρεπτικών συστατικών

Άρθρο 16

Το παρόν κεφάλαιο έχει εφαρμογή για ανόργανα λιπάσματα βασικών θρεπτικών συστατικών, στερεά ή ρευστά, απλά ή σύνθετα, συμπεριλαμβανομένων όσων περιέχουν δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά ή θρεπτικά μικροσυστατικά, στην κατώτατη περιεκτικότητα που προβλέπεται στα τμήματα A, B, Γ, E.2.2 ή E.2.3 του παραρτήματος I.

Άρθρο 17

1. Η περιεκτικότητα των λιπασμάτων ΕΚ που ανήκουν στους τύπους λιπασμάτων που απαριθμούνται στα τμήματα Α, Β και Γ του παραρτήματος I σε ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και θείο ως δευτερευόντων θρεπτικών συστατικών μπορεί να δηλώνεται, εφόσον το λίπασμα ΕΚ εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις των εν λόγω τμημάτων και η περιεκτικότητα στα στοιχεία αυτά ανέρχεται τουλάχιστον στις ποσότητες που δίδονται στη συνέχεια:

(α) 2% οξείδιο του ασβεστίου (CaO), δηλ. 1,4% Ca.

(β) 2% οξείδιο του μαγνησίου (MgO), δηλ. 1,2% Mg.

(γ) 3% οξείδιο του νατρίου (Na2O), δηλ. 2,2% Na.

(δ) 5% τριοξείδιο του θείου (SO3), δηλ. 2% S.

Σε μια τέτοια περίπτωση, προστίθενται στην περιγραφή του τύπου λιπάσματος οι επιπλέον ενδείξεις επισήμανσης του άρθρου 19, παράγραφος 2, σημείο (ii).

2. Εκτός εάν το παράρτημα I ορίζει άλλως, η περιεκτικότητα σε ασβέστιο δηλώνεται μόνον εάν είναι υδατοδιαλυτό.

Άρθρο 18

Η περιεκτικότητα των απαριθμούμενων στα τμήματα A, B, και Γ του παραρτήματος I λιπασμάτων σε ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και θείο εκφράζεται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:

(α) ολική περιεκτικότητα, ως ποσοστό επί της μάζας του λιπάσματος.

(β) ολική περιεκτικότητα και περιεκτικότητα σε υδατοδιαλυτό περιεχόμενο, ως ποσοστό επί της μάζας του λιπάσματος όταν η περιεκτικότητα σε υδατοδιαλυτό περιεχόμενο ανέρχεται στο ένα τέταρτο τουλάχιστον της ολικής περιεκτικότητας.

(γ) όταν ένα στοιχείο είναι πλήρως υδατοδιαλυτό, δηλώνεται μόνο η περιεκτικότητα σε υδατοδιαλυτό περιεχόμενο, ως ποσοστό επί της μάζας.

Άρθρο 19

1. Επιπλέον από τις ενδείξεις αναγνώρισης υποχρεωτικού χαρακτήρα του άρθρου 9, παράγραφος 1, κατηγορία α), αναγράφονται οι ενδείξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου.

2. Η ονομασία του τύπου του λιπάσματος διατυπώνεται, σύμφωνα με το παραρτημα I, με τα χημικά σύμβολα των δηλωμένων δευτερευόντων θρεπτικών συστατικών που περιέχει το λίπασμα, αναγραφόμενα εντός παρενθέσεως και αμέσως μετά τα χημικά σύμβολα των βασικών θρεπτικών συστατικών.

Η περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά εκφράζεται ως:

(i) περιεκτικότητα (αριθμητικά εκφρασμένη) σε βασικά θρεπτικά συστατικά, η οποία στα σύνθετα λιπάσματα σημειώνεται με τη σειρά των θρεπτικών συστατικών στην ονομασία.

(ii) περιεκτικότητα (αριθμητικά εκφρασμένη και εντός παρενθέσεως) σε δηλωμένα δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά συνοδευόμενη:

- εφόσον υπάρχουν δηλωμένα θρεπτικά μικροσυστατικά, από την ένδειξη «με θρεπτικά μικροσυστατικά», ή

- από τον όρο «με» συνοδευόμενο από το ή τα ονόματα των περιεχομένων θρεπτικών μικροσυστατικών ή από τα χημικά τους σύμβολα.

Η ονομασία του τύπου του λιπάσματος συνοδεύεται μόνο από την περιεκτικότητα (εκφρασμένη αριθμητικά) σε βασικά και δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά.

3. Η δηλωμένη περιεκτικότητα σε βασικά και δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά δίδεται ως ποσοστό επί της μάζας σε ακέραιο αριθμό ή, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, μέχρις ενός δεκαδικού ψηφίου.

Στα σύνθετα λιπάσματα ακολουθείται για τα βασικά θρεπτικά συστατικά η σειρά: N, P2O5 ή/και P, K2O ή/και K, και για τα δευτερεύοντα: CaO ή/και Ca, MgO ή/και Mg, Na2O ή/και Na, SO3 ή/και S.

Η δηλωμένη περιεκτικότητα σε θρεπτικά μικροσυστατικά δίδεται ως ποσοστό επί της μάζας όπως προβλέπεται στα τμήματα E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

4. Οι μορφές και η διαλυτότητα των θρεπτικών συστατικών εκφράζονται επίσης ως ποσοστό επί της μάζας του λιπάσματος, εκτός εάν στο παράρτημα I προβλέπεται ρητά ότι η περιεκτικότητα αυτή εκφράζεται διαφορετικά.

Σημειώνεται ένα δεκαδικό ψηφίο, εκτός εάν πρόκειται για θρεπτικά μικροσυστατικά, οπότε ακολουθούνται τα προβλεπόμενα στα τμήματα E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

Κεφάλαιο II Ανόργανα λιπάσματα δευτερευόντων θρεπτικών συστατικών

Άρθρο 20

Το παρόν κεφάλαιο έχει εφαρμογή για ανόργανα λιπάσματα δευτερευόντων θρεπτικών συστατικών, στερεά ή ρευστά, συμπεριλαμβανομένων όσων περιέχουν θρεπτικά μικροσυστατικά, στην κατώτατη περιεκτικότητα που προβλέπεται στα τμήματα Δ, E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

Άρθρο 21

1. Επιπλέον από τις ενδείξεις αναγνώρισης υποχρεωτικού χαρακτήρα του άρθρου 9, παράγραφος 1, κατηγορία α), αναγράφονται οι ενδείξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου.

2. Η ονομασία του τύπου του λιπάσματος διατυπώνεται σύμφωνα με το τμήμα Δ του παραρτήματος I.

Η περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά εκφράζεται αριθμητικά ως περιεκτικότητα σε δηλωμένα δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά συνοδευόμενη:

(i) εφόσον, υπάρχουν δηλωμένα θρεπτικά μικροσυστατικά, από την ένδειξη «με θρεπτικά μικροσυστατικά», ή

(ii) από τον όρο «με» συνοδευόμενο από το ή τα ονόματα των περιεχομένων θρεπτικών μικροσυστατικών ή από τα χημικά τους σύμβολα.

Η ονομασία του τύπου του λιπάσματος συνοδεύεται μόνο από την περιεκτικότητα (εκφρασμένη αριθμητικά) σε δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά.

3. Η δηλωμένη περιεκτικότητα σε δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά δίδεται ως ποσοστό επί της μάζας σε ακέραιο αριθμό ή, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, μέχρις ενός δεκαδικού ψηφίου.

Στα σύνθετα λιπάσματα ακολουθείται η σειρά:

CaO ή/και Ca, MgO ή/και Mg, Na2O ή/και Na, SO3 ή/και S.

Η δηλωμένη περιεκτικότητα σε θρεπτικά μικροσυστατικά δίδεται ως ποσοστό επί της μάζας όπως προβλέπεται στα τμήματα E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

4. Οι μορφές και η διαλυτότητα των θρεπτικών συστατικών εκφράζονται επίσης ως ποσοστό επί της μάζας του λιπάσματος, εκτός εάν στο παράρτημα I προβλέπεται ρητά ότι η περιεκτικότητα αυτή εκφράζεται διαφορετικά.

Σημειώνεται ένα δεκαδικό ψηφίο, εκτός εάν πρόκειται για θρεπτικά μικροσυστατικά, οπότε ακολουθούνται τα προβλεπόμενα στα τμήματα E.2.2 και E.2.3 του παραρτήματος I.

Κεφάλαιο III Ανόργανα λιπάσματα θρεπτικών μικροσυστατικών

Άρθρο 22

Το παρόν κεφάλαιο έχει εφαρμογή για ανόργανα λιπάσματα θρεπτικών μικροσυστατικών, στερεά ή ρευστά, στην κατώτατη περιεκτικότητα που προβλέπεται στα τμήματα E.1 και E.2.1 του παραρτήματος I.

Άρθρο 23

1. Επιπλέον από τις ενδείξεις αναγνώρισης υποχρεωτικού χαρακτήρα του άρθρου 9, παράγραφος 1, κατηγορία α), αναγράφονται οι ενδείξεις που προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3, 4 και 5 του παρόντος άρθρου.

2. Η ονομασία του τύπου του λιπάσματος δίδεται:

(α) είτε σύμφωνα με το τμήμα E.1 του παραρτήματος I, ή

(β) ως ονομασία τύπου «μείγμα θρεπτικών μικροσυστατικών», συνοδευόμενη από τα ονόματα των περιεχομένων θρεπτικών μικροσυστατικών ή από τα χημικά τους σύμβολα.

3. Η δηλωμένη περιεκτικότητα σε δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά δίδεται ως ποσοστό επί της μάζας σε ακέραιο αριθμό ή, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, μέχρις ενός δεκαδικού ψηφίου όταν πρόκειται για λιπάσματα που περιέχουν ένα μόνο θρεπτικό μικροσυστατικό (τμήμα E.1 του παραρτήματος I).

Όταν τα λιπάσματα περιέχουν περισσότερα του ενός θρεπτικά μικροσυστατικά, ο αριθμός δεκαδικών ψηφίων για το εκάστοτε στοιχείο μπορεί να ακολουθεί τα προβλεπόμενα στο τμήμα E.2.1 του παραρτήματος I.

4. Οι μορφές και η διαλυτότητα των θρεπτικών μικροσυστατικών εκφράζονται επίσης ως ποσοστό επί της μάζας του λιπάσματος, εκτός εάν στο παράρτημα I προβλέπεται ρητά ότι η περιεκτικότητα αυτή εκφράζεται διαφορετικά.

Προκειμένου για μείγματα θρεπτικών μικροσυστατικών, ο αριθμός των δεκαδικών ψηφίων της περιεκτικότητας σε θρεπτικά μικροσυστατικά προσδιορίζεται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο τμήμα E.2.1 του παραρτήματος I.

5. Στην ετικέτα ή στα συνοδευτικά έγγραφα και προκειμένου για προϊόντα των τμημάτων E.1 και E.2.1 του παραρτήματος I, προστίθεται μετά τις υποχρεωτικές και τις προαιρετικές ενδείξεις το κείμενο που ακολουθεί:

«Να χρησιμοποιείται μόνο όταν υπάρχει απόλυτη ανάγκη. Να μη γίνεται υπέρβαση των ενδεικνυόμενων ρυθμών δόσεων.»

Άρθρο 24

Τα λιπάσματα ΕΚ που καλύπτονται από τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου συσκευάζονται.

Κεφάλαιο IV Λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο

Άρθρο 25

Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, νοούνται ως λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο, απλά ή σύνθετα, προϊόντα με βάση το νιτρικό αμμώνιο τα οποία παρασκευάζονται για να χρησιμοποιηθούν ως λιπάσματα και περιέχουν άζωτο σε ποσοστό ανώτερο από 28% επί της μάζας αζώτου σε σχέση με το νιτρικό αμμώνιο.

Αυτός ο τύπος λιπάσματος ενδέχεται να περιέχει και ανόργανες ή αδρανείς ουσίες.

Οποιεσδήποτε ουσίες που χρησιμοποιούνται στην παρασκευή αυτού του τύπου λιπάσματος δεν πρέπει να αυξάνουν την ευαισθησία του στη θερμότητα ούτε την εκρηκτικότητά του.

Άρθρο 26

1. Οι παρασκευαστές μεριμνούν ώστε τα απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο να συμμορφώνονται προς τις διατάξεις του τμήματος 1 του παραρτήματος III.

2. Στο πλαίσιο των επίσημων ελέγχων απλών λιπασμάτων νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο, οι οποίοι προβλέπονται από το παρόν κεφάλαιο, ο έλεγχος, η ανάλυση και η δοκιμή διενεργούνται σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο τμήμα 3 του παραρτήματος III.

Άρθρο 27

1. Με την επιφύλαξη των μέτρων του άρθρου 26, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαιτήσουν τη διενέργεια συμπληρωματικών ελέγχων σε λιπάσματα ΕΚ νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο. Τέτοιοι έλεγχοι μπορούν να πραγματοποιούνται είτε πριν είτε μετά τη διάθεση των λιπασμάτων στην αγορά της επικράτειάς τους ή και πριν και μετά.

Για τους ελέγχους αυτούς εφαρμόζεται μόνο η δοκιμή που περιγράφεται στο τμήμα 2 του παραρτήματος III.

2. Λιπάσματα ΕΚ ανταποκρινόμενα στις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου και, όταν αυτό προβλέπεται υποχρεωτικά από το κράτος μέλος, στη δοκιμή εκρηκτικότητας που περιγράφεται στα τμήματα 3 (μέθοδος 1, σημείο 3) και 4 του παραρτήματος III, δεν υπόκεινται στους εθνικούς κανόνες που ισχύουν για λιγότερο ασφαλή λιπάσματα και για την αποθήκευσή τους.

Άρθρο 28

Απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο φτάνουν στον τελικό χρήστη μόνο συσκευασμένα.

ΤΙΤΛΟΣ III ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Άρθρο 29

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν τα λιπάσματα που διατίθενται στην αγορά με την ένδειξη «ΛΙΠΑΣΜΑ ΕΚ» σε επίσημους ελέγχους, με σκοπό να διαπιστώνεται εάν όντως συμμορφώνονται προς τον παρόντα κανονισμό. Οι έλεγχοι αυτοί δεν πρέπει να υποχρεώνουν τους παρασκευαστές να επαναλαμβάνουν δοκιμές που έχουν πραγματοποιηθεί από εργαστήρια τα οποία πληρούν τους όρους του άρθρου 30, εφόσον η συμμόρφωση του υπόψη λιπάσματος έχει αποδειχθεί από τις εν λόγω δοκιμές.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι δειγματοληψίες και αναλύσεις, στο πλαίσιο της διενέργειας επίσημων ελέγχων σε λιπάσματα ΕΚ που ανήκουν στους απαριθμούμενους στο παράρτημα I τύπους λιπασμάτων, να διενεργούνται σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο παράρτημα IV.

3. Η συμμόρφωση προς τον παρόντα κανονισμό σε ό,τι αφορά τους τύπους λιπασμάτων, τη δηλωμένη περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά ή/και τη δηλωμένη περιεκτικότητα εκφραζόμενη ως μορφή και διαλυτότητα των θρεπτικών συστατικών μπορεί να διαπιστώνεται στο πλαίσιο επίσημων επιθεωρήσεων μόνο με μεθόδους δειγματοληψίας και ανάλυσης θεσπιζόμενες σύμφωνα με το παράρτημα IV και με συνεκτίμηση των ανεκτών περιθωρίων διακύμανσης που προσδιορίζονται στο παράρτημα II.

4. Για την προσαρμογή των μεθόδων δειγματοληψίας και ανάλυσης στην τεχνική πρόοδο ακολουθείται η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 32, παράγραφος 2, και χρησιμοποιούνται, όποτε είναι δυνατό, τα εναρμονισμένα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Άρθρο 30

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα εργαστήρια τα οποία, στην επικράτειά τους, είναι αρμόδια και εγκεκριμένα για την παροχή των αναγκαίων υπηρεσιών ελέγχου συμμόρφωσης των λιπασμάτων ΕΚ προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη αποδεικνύουν την αρμοδιότητα των κοινοποιημένων εργαστηρίων της παραγράφου 1 είτε με διαπίστευση, σύμφωνα με τα πρότυπα που αναφέρονται στο παράρτημα V, ή με πιστοποίηση της συμμόρφωσής τους προς τις απαιτήσεις της οδηγίας 87/18/ΕΟΚ του Συμβουλίου [15].

[15] ΕΕ L 15, 17.1.1987, σ. 29.

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει κατάλογο των κοινοποιημένων εργαστηρίων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

4. Σε περίπτωση κατά την οποία κράτος μέλος έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι κοινοποιημένο εργαστήριο δεν διαθέτει την αρμοδιότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, θέτει το θέμα στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 32 παράγραφος 1. Το άρθρο 15, παράγραφος 2, εφαρμόζεται mutatis mutandis.

ΤΙΤΛΟΣ IV ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Κεφάλαιο I Προσαρμογή των παραρτημάτων

Άρθρο 31

1. Για την προσθήκη νέου τύπου λιπάσματος στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού ακολουθείται η διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο32, παράγραφος 2. Σύμφωνα με τη διαδικασία αυτή, απαιτείται η υποβολή τεχνικού φακέλου στις αρμόδιες αρχές του εκάστοτε κράτους μέλους, οι οποίες αναλαμβάνουν το ρόλο του εισηγητή και παρουσιάζουν το φάκελο στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 32, παράγραφος 1.

2. Κάθε παρασκευαστής ή αντιπρόσωπος αυτού που επιθυμεί να προτείνει την προσθήκη νέου τύπου λιπάσματος στο παράρτημα I και προς το σκοπό αυτό χρειάζεται να καταρτίσει τεχνικό φάκελο, το πράττει λαμβάνοντας υπόψη τα τεχνικά έγγραφα που αναφέρονται στο παράρτημα V.

3. Οι τροποποιήσεις που απαιτούνται για την προσαρμογή των παραρτημάτων στην τεχνική πρόοδο εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο του άρθρο 32, παράγραφος 2.

Άρθρο 32

1. Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή, η οποία απαρτίζεται από εκπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Όπου γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8 της απόφασης αυτής.

3. Η περίοδος που προβλέπεται από το άρθρο 5, παράγραφος 6, της απόφασης 1999/468/ΕΚ ανέρχεται σε τρεις μήνες.

Κεφάλαιο II Μεταβατικές διατάξεις

Άρθρο 33

1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 5, η Αυστρία, η Φινλανδία και η Σουηδία έχουν τη δυνατότητα, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2004, να απαγορεύουν να διατίθενται στην αγορά της επικράτειάς τους λιπάσματα ΕΚ που περιέχουν κάδμιο σε συγκεντρώσεις υψηλότερες εκείνων που ίσχυαν στην εκάστοτε χώρα κατά την ημερομηνία προσχώρησής τους.

2. Το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2002, και σε διαβούλευση με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη, η Επιτροπή επανεξετάζει την αναγκαιότητα θέσπισης διατάξεων σε κοινοτικό επίπεδο αναφορικά με την περιεκτικότητα των λιπασμάτων σε κάδμιο.

Άρθρο 34

1. Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 30, παράγραφος 2, τα κράτη μέλη δύνανται, για μια μεταβατική περίοδο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006 να συνεχίζουν να εφαρμόζουν τις εθνικές τους διατάξεις για την εξουσιοδότηση των αρμόδιων εργαστηρίων να παρέχουν τις αναγκαίες υπηρεσίες ελέγχου συμμόρφωσης των λιπασμάτων ΕΚ προς τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τα εν λόγω εργαστήρια στην Επιτροπή, παρέχοντας λεπτομέρειες για το οικείο καθεστώς χορήγησης αδειών λειτουργίας.

Κεφάλαιο III Τελικές διατάξεις

Άρθρο 35

Οι οδηγίες 76/116/ΕΟΚ, 77/535/ΕΟΚ, 80/876/ΕΟΚ και 87/94/ΕΟΚ καταργούνται.

Άρθρο 36

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κανόνες για την επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την εξασφάλιση της εφαρμογής τους. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογεςκαι αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις διατάξεις αυτές στην Επιτροπή το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003 και κάθε μεταγενέστερη τροποποίησή τους το συντομότερο δυνατό.

Άρθρο 37

Το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006, η Επιτροπή επανεξετάζει τον τρόπο πραγματοποίησης των δηλώσεων βάσει του άρθρου 6 με σκοπό να προτείνει ένα ενιαίο σύστημα δηλώσεων σε ολόκληρη την Κοινότητα.

Άρθρο 38

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εξηκοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

H Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Κατάλογος των τύπων λιπασμάτων ΕΚ

A. Ανόργανα λιπάσματα βασικών θρεπτικών συστατικών, απλά

A.1. Αζωτούχα λιπάσματα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

A.2. Φωσφορικά λιπάσματα

Για τα λιπάσματα που πωλούνται υπό μορφή κόκκων και έχουν περιορισμό ως προς τη λεπτότητα αλέσματος (λιπάσματα αριθ. 1, 3, 4, 5, 6 και 7), ο προσδιορισμός του μεγέθους αυτού γίνεται με μια κατάλληλη μέθοδο ανάλυσης.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

A.3. Καλιούχα λιπάσματα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B. Ανόργανα λιπάσματα βασικών θρεπτικών συστατικών, σύνθετα

B.1. Λιπάσματα NPK

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B.1. Λιπάσματα NPK (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B.2. Λιπάσματα NP

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B.2. Λιπάσματα NP (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B.3. Λιπάσματα NK

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B.3. Λιπάσματα NK (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

B.4. Λιπάσματα PK

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ. Ανόργανα ρευστά λιπάσματα

Γ.1. Ρευστά λιπάσματα, απλά

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Γ.2. Ρευστά λιπάσματα, σύνθετα (συνέχεια)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Δ. Ανόργανα λιπάσματα δευτερευόντων θρεπτικων συστατικών

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E. Ανόργανα λιπάσματα θρεπτικών μικροσυστατικών

Επεξηγηματική σημείωση: οι σημειώσεις που ακολουθούν ισχύουν για το σύνολο του τμήματος E.

Σημείωση 1: ο χαρακτηρισμός ενός χηλικού συμπλεκτικού παράγοντα μπορεί να γίνει με τη χρήση των αρχικών της ονομασίας του όπως αναφέρονται υπό E.3.

Σημείωση 2: εάν το προϊόν δεν αφήνει στερεό υπόλειμμα μετά τη διάλυσή του στο νερό, μπορεί να χαρακτηριστεί «για διάλυση».

Σημείωση 3: όταν ένα θρεπτικό μικροσυστατικό βρίσκεται υπό μορφή χηλικού συμπλόκου, πρέπει να αναφέρεται η περιοχή του pH στην οποία το συμπλοκοποιημένο μέρος παρουσιάζει εγγυημένη και κατάλληλη σταθερότητα.

E.1. ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΜΕ ΕΝΑ ΜΟΝΟ ΘΡΕΠΤΙΚΟ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΟ

E.1.1. Βόριο

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.1.2. Κοβάλτιο

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.1.3. Χαλκός

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.1.4 Σίδηρος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.1.5. Μαγγάνιο

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.1.6. Μολυβδαίνιο

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.1.7. Ψευδάργυρος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.2. Ελαχιστη περιεκτικοτητα σε θρεπτικα μικροσυστατικα, σε ποσοστο επι τοις εκατο (%) κατα βαρος λιπασματος

E.2.1. Στερεά ή ρευστά μείγματα θρεπτικών μικροσυστατικών

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Ελάχιστη συνολική ποσότητα θρεπτικού μικροσυστατικού σε στερεό μείγμα: 5 % κατά μάζα του λιπάσματος.

Ελάχιστη συνολική ποσότητα θρεπτικού μικροσυστατικού σε ρευστό μείγμα: 2 % κατά μάζα του λιπάσματος.

E.2.2. Λιπάσματα ΕK που περιέχουν βασικά ή/και δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά και θρεπτικά μικροσυστατικά για εφαρμογή στο έδαφος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.2.3. Λιπάσματα ΕΚ που περιέχουν βασικά ή/και δευτερεύοντα θρεπτικά συστατικά και θρεπτικά μικροσυστατικά για ψεκασμό στα φύλλα (διαφυλλικά)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.3. Καταλογος των εγκεκριμενων οργανικων χηλικων αντιδραστηριων και συμπλεκτικων παραγοντων για τα θρεπτικα μικροσυστατικα

Εγκεκριμένα προϊόντα

E.3.1. Χηλικά αντιδραστήρια

Οξέα ή άλατα νατρίου, καλίου ή αμμωνίου των εξής ουσιών:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

E.3.2. Συμπλεκτικοί παράγοντες

Πρόκειται να καταρτιστεί κατάλογος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II Ανεκτά περιθώρια διακύμανσης

Τα ανεκτά περιθώρια διακύμανσης που προβλέπονται στο παρόν παράρτημα είναι αρνητικές τιμές σε ποσοστό επί τοις εκατό κατά μάζα.

Τα περιθώρια διακύμανσης που επιτρέπονται όσον αφορά τη δηλωμένη περιεκτικότητα σε θρεπτικά συστατικά για τους διάφορους τύπους λιπασμάτων ΕΚ έχουν ως εξής:

1. ΑΠΛΑ ΑΝΟΡΓΑΝΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΒΑΣΙΚΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ, ΑΠΟΛΥΤΗ ΤΙΜΗ ΣΕ ΠΟΣΟΣΤΟ ΕΠΙ ΤΟΙΣ ΕΚΑΤΟ ΚΑΤΑ ΜΑΖΑ ΠΟΥ ΕΚΦΡΑΖΕΤΑΙ ΩΣ N, P2O5, K2O, mgo, Cl

1.1. Αζωτούχα λιπάσματα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

1.2. Φωσφορικά λιπάσματα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

1.3. Καλιούχα λιπάσματα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

1.4. Άλλα συστατικά

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2. ΣΥΝΘΕΤΑ ΑΝΟΡΓΑΝΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΒΑΣΙΚΩΝ ΘΡΕΠΤΙΚΩΝ ΣΥΣΤΑΤΙΚΩΝ

2.1. Θρεπτικά στοιχεία

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2.2. Συνολικές αρνητικές αποκλίσεις από τη δηλωμένη περιεκτικότητα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

3. ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

Τα περιθώρια διακύμανσης που επιτρέπονται όσον αφορά τη δηλωμένη περιεκτικότητα σε ασβέστιο, μαγνήσιο, νάτριο και θείο ανέρχονται στο ένα τέταρτο της δηλωμένης περιεκτικότητας στα εν λόγω θρεπτικά συστατικά με ανώτατο όριο το 0,9 % σε απόλυτη τιμή για τα CaO, MgO, Na2O και SO3, ήτοι 0,64 για το Ca, 0,55 για το Mg, 0,67 για το Na και 0,36 για το S.

4. ΘΡΕΠΤΙΚΑ ΜΙΚΡΟΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ

Τα περιθώρια διακύμανσης που επιτρέπονται όσον αφορά τη δηλωμένη περιεκτικότητα σε θρεπτικά μικροσυστατικά έχουν ως εξής:

- 0,4 % σε απόλυτη τιμή για περιεκτικότητα ανώτερη από 2 %,

- ένα πέμπτο της δηλωμένης τιμής για περιεκτικότητα έως 2 %.

Τα περιθώρια διακύμανσης που επιτρέπονται όσον αφορά τη δηλωμένη περιεκτικότητα για τις διάφορες μορφές του αζώτου ή τη δηλωμένη διαλυτότητα του πεντοξειδίου του φωσφόρου ανέρχονται στο ένα δέκατο της συνολικής περιεκτικότητας στο σχετικό θρεπτικό συστατικό με ανώτατο όριο το 2 % κατά μάζα, υπό την προϋπόθεση ότι η συνολική περιεκτικότητα στο εν λόγω θρεπτικό συστατικό παραμένει εντός των ορίων που προβλέπονται στο παράρτημα I και ότι δεν υπερβαίνει τα ως άνω περιθώρια διακύμανσης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III Τεχνικές διατάξεις που αφορούν λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο

1. Χαρακτηριστικά και οριακές τιμές για απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο

1.1. Βαθμός πορώδους (κατακράτηση πετρελαίου)

Η κατακράτηση πετρελαίου από το λίπασμα, το οποίο έχει προηγουμένως υποβληθεί σε δύο θερμικούς κύκλους σε θερμοκρασία από 25 έως 50 °C, που συμμορφώνονται με τις διατάξεις του σημείου 2 του τμήματος 3. του παρόντος παραρτήματος, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 4 % κατά μάζα.

1.2. Καύσιμα συστατικά

Η περιεκτικότητα σε καύσιμα υλικά που μετράται σε επί τοις εκατό ποσοστό άνθρακα κατά μάζα δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,2 % για τα λιπάσματα με περιεκτικότητα σε άζωτο τουλάχιστον 31,5 % κατά μάζα και δεν πρέπει να υπερβαίνει το 0,4 % για τα λιπάσματα με περιεκτικότητα σε άζωτο τουλάχιστον 28 % αλλά μικρότερη από 31,5 % κατά μάζα.

1.3. pH

Το διάλυμα 10 g λιπάσματος σε 100 ml νερού πρέπει να έχει pH τουλάχιστον 4,5.

1.4. Ανάλυση της λεπτότητας αλέσματος

Το πολύ μέχρι το 5 % κατά μάζα του λιπάσματος πρέπει να διέρχεται από κόσκινο με διάμετρο οπών 1 mm και το πολύ μέχρι 3 % κατά μάζα πρέπει να διέρχεται από κόσκινο με διάμετρο οπών 0,5 mm.

1.5. Χλώριο

Η μέγιστη περιεκτικότητα σε χλώριο καθορίζεται σε 0,02 % κατά μάζα.

1.6. Βαρέα μέταλλα

Δεν πρέπει να προστίθενται εκ προθέσεως βαρέα μέταλλα, ενώ τυχόν ίχνη που συνοδεύουν τη διαδικασία παρασκευής δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα όρια που έχει καθορίσει η επιτροπή.

Η περιεκτικότητα σε χαλκό δεν θα υπερβαίνει τα 10 mg/kg.

Δεν καθορίζονται όρια για άλλα βαρέα μέταλλα.

2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΕΚΡΗΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΝΙΤΡΙΚΟΥ ΑΜΜΩΝΙΟΥ ΥΨΗΛΗΣ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΑΖΩΤΟ

Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται σε αντιπροσωπευτικό δείγμα του λιπάσματος. Πριν από την εκτέλεση της δοκιμής εκρηκτικότητας, η ολική μάζα του δείγματος πρέπει να υποβληθεί σε πέντε θερμικούς κύκλους που να συμμορφώνονται με τις διατάξεις του σημείου 3 του τμήματος 3. του παρόντος παραρτήματος.

Το λίπασμα υποβάλλεται στη δοκιμή εκρηκτικότητας σε ένα οριζόντιο χαλύβδινο σωλήνα υπό τις εξής συνθήκες:

- χαλύβδινος σωλήνας χωρίς ραφή,

- μήκος του σωλήνα: 1000 mm τουλάχιστον,

- ονομαστική εξωτερική διάμετρος: 114 mm τουλάχιστον,

- ονομαστικό πάχος τοιχωμάτων: 5 mm τουλάχιστον,

- ενισχυτικό έναυσμα: ο τύπος και η μάζα του ενισχυτικού εναύσματος που επιλέγεται πρέπει να είναι τέτοιοι ώστε να μεγιστοποιείται η πίεση εκπυρσοκρότησης που εφαρμόζεται στο δείγμα προκειμένου να προσδιοριστεί η δυνατότητα μετάδοσης έκρηξης,

- θερμοκρασία δοκιμής: 15-25 °C,

- μολύβδινοι κύλινδροι για ανίχνευση της έκρηξης: 50 mm διαμέτρου, 100 mm ύψους,

που τοποθετούνται κατά διαστήματα 150 mm πάνω στους οποίους στηρίζεται οριζόντια ο σωλήνας. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται δύο φορές. Θεωρείται ότι η δοκιμή έχει επιτύχει όταν σε καθεμία τις δύο δοκιμές η σύνθλιψη ενός ή περισσότερων μολύβδινων κυλίνδρων είναι μικρότερη από 5 %.

3. ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗΣ ΠΡΟΣ ΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΝΤΑΙ ΣΤΑ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ III-1 ΚΑΙ III-2

Μέθοδος 1 Μέθοδοι διεξαγωγής θερμικών κύκλων

1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στο παρόν έγγραφο καθορίζονται οι διαδικασίες για τη διεξαγωγή θερμικών κύκλων πριν από την εκτέλεση της δοκιμής κατακράτησης πετρελαίου σε απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο και της δοκιμής εκρηκτικότητας σε απλά και σύνθετα λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

Οι μέθοδοι των κλειστών θερμικών κύκλων, που περιγράφονται στο παρόν τμήμα, θεωρείται ότι προσομοιώνουν ικανοποιητικά τις συνθήκες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη αναφορικά με το πεδίο εφαρμογής του τίτλου II, κεφάλαιο IV, μολονότι ενδέχεται να μην προσομοιώνουν κατ' ανάγκη όλες τις συνθήκες που δημιουργούνται κατά τη μεταφορά και την αποθήκευση.

2. Θερμικοί κύκλοι που αναφέρονται στο παράρτημα III-1

2.1. Πεδίο εφαρμογής

Διεξαγωγή θερμικών κύκλων πριν από τον προσδιορισμό της κατακράτησης πετρελαίου στο λίπασμα.

2.2. Αρχή της μεθόδου και ορισμός

Σε φιάλη Erlenmeyer, το δείγμα θερμαίνεται από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος στους 50 °C και διατηρείται στη θερμοκρασία αυτή για δύο ώρες (φάση των 50 °C). Στη συνέχεια ψύχεται σε θερμοκρασία 25 °C και διατηρείται στη θερμοκρασία αυτή για δύο ώρες (φάση των 25 °C). Ο συνδυασμός των δύο διαδοχικών φάσεων των 50 °C και 25 °C αποτελεί ένα θερμικό κύκλο. Το δείγμα ελέγχου, αφού υποβληθεί σε δύο θερμικούς κύκλους, διατηρείται σε θερμοκρασία 20 ± 3 °C για τον προσδιορισμό της κατακράτησης πετρελαίου.

2.3. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός, ιδίως:

- θερμοστατούμενα υδατόλουτρα των 25 (± 1) και 50 (± 1) °C αντίστοιχα,

- φιάλες Erlenmeyer με χωρητικότητα 150 ml η καθεμία.

2.4. Τρόπος εργασίας

Κάθε δείγμα ελέγχου βάρους 70 (± 5) g τοποθετείται σε φιάλη Erlenmeyer που κατόπιν πωματίζεται.

Κάθε φιάλη μεταφέρεται κάθε δύο ώρες από το υδατόλουτρο των 50 °C στο υδατόλουτρο των 25 °C και αντίστροφα.

Το νερό κάθε λουτρού διατηρείται σε σταθερή θερμοκρασία και σε συνεχή κίνηση με ταχεία ανάδευση ώστε η στάθμη του νερού να ανεβαίνει πάνω από το επίπεδο του δείγματος. Το πώμα προστατεύεται από τους υδρατμούς με κάλυμμα από αφρώδες πλαστικό.

3. Θερμικοί κύκλοι που χρησιμοποιούνται για το παράρτημα III-2

3.1. Πεδίο εφαρμογής

Διεξαγωγή θερμικών κύκλων πριν από την εκτέλεση της δοκιμής εκρηκτικότητας.

3.2. Αρχή της μεθόδου και ορισμός

Σε υδατοστεγές δοχείο, το δείγμα θερμαίνεται από τη θερμοκρασία περιβάλλοντος στους 50 °C και διατηρείται στη θερμοκρασία αυτή για μία ώρα (φάση των 50 °C). Στη συνέχεια το δείγμα ψύχεται μέχρι τους 25 °C και διατηρείται στη θερμοκρασία αυτή για μία ώρα (φάση των 25 °C). Ο συνδυασμός των δύο διαδοχικών φάσεων των 50 °C και 25 °C αποτελεί ένα θερμικό κύκλο. Το δείγμα ελέγχου, αφού υποβληθεί στον απαιτούμενο αριθμό θερμικών κύκλων, διατηρείται σε θερμοκρασία 20 ± 3 °C μέχρι τη διεξαγωγή της δοκιμής εκρηκτικότητας.

3.3. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

- Ένα υδατόλουτρο, που θερμοστατείται στην περιοχή θερμοκρασιών 20 έως 51 °C, με ελάχιστη ταχύτητα θέρμανσης και ψύξης 10 °C/ώρα, ή δύο θερμοστατούμενα υδατόλουτρα των 20 °C και των 51 °C αντίστοιχα. Το νερό του (των) υδατόλουτρου(-ων) αναδεύεται συνεχώς και ο όγκος του(-ς) πρέπει να είναι αρκετά μεγάλος για να εξασφαλίζεται η άνετη κυκλοφορία του νερού.

- Ένα δοχείο από ανοξείδωτο χάλυβα, υδατοστεγές από κάθε πλευρά και εξοπλισμένο στο κέντρο του με θερμόμετρο θερμοηλεκτρικού στοιχείου. Το εξωτερικό πλάτος του δοχείου είναι 45 (± 2) mm και τα τοιχώματά του έχουν πάχος 1,5 mm (βλέπε σχήμα 1). Το ύψος και το μήκος του δοχείου επιλέγονται σε συνάρτηση με τις διαστάσεις του υδατόλουτρου, π.χ. μήκος 600 mm και ύψος 400 mm.

3.4. Τρόπος εργασίας

Ποσότητα λιπάσματος, που επαρκεί για μία δοκιμή εκρηκτικότητας, εισάγεται στο δοχείο που, στη συνέχεια, κλείνεται με το κάλυμμα. Το δοχείο τοποθετείται στο υδατόλουτρο, το νερό θερμαίνεται στους 51 °C και μετράται η θερμοκρασία στο κέντρο του λιπάσματος. Μία ώρα μετά την επίτευξη της θερμοκρασίας των 50 °C στο κέντρο, αρχίζει η ψύξη του νερού. Μία ώρα μετά την επίτευξη της θερμοκρασίας των 25 °C στο κέντρο, θερμαίνεται το νερό, οπότε αρχίζει ο δεύτερος κύκλος. Σε περίπτωση που χρησιμοποιούνται δύο υδατόλουτρα, το δοχείο μεταφέρεται στο άλλο υδατόλουτρο μετά από κάθε περίοδο θέρμανσης/ψύξης.

Σχήμα 1

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

cover : κάλυμμα wing nut : περικόχλιο «πεταλούδα» O-ring : κυκλικός δακτύλιος στεγανότητας box : δοχείο bolt : κοχλίας

Μέθοδος 2 Προσδιορισμός της κατακράτησης πετρελαίου

1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στο παρόν έγγραφο καθορίζεται η διαδικασία για τον προσδιορισμό της κατακράτησης πετρελαίου από απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

Η μέθοδος μπορεί να εφαρμοστεί τόσο σε λιπάσματα υπό μορφή σβώλων όσο και σε κοκκώδη λιπάσματα, που δεν περιέχουν υλικά διαλυτά στο πετρέλαιο.

2. Ορισμός

Κατακράτηση πετρελαίου από λίπασμα: η ποσότητα πετρελαίου που κατακρατείται από το λίπασμα, όπως προσδιορίζεται υπό τις συνθήκες εργασίας που καθορίζονται στο παρόν και η οποία εκφράζεται ως επί τοις εκατό ποσοστό κατά μάζα.

3. Αρχή της μεθόδου

Η ελεγχόμενη ποσότητα λιπάσματος βυθίζεται εξ ολοκλήρου σε πετρέλαιο ντίζελ επί ορισμένο χρόνο και στη συνέχεια στραγγίζεται, υπό καθορισμένες συνθήκες, ώστε να απομακρυνθεί το πλεονάζον πετρέλαιο. Μετράται κατόπιν η αύξηση της μάζας της εν λόγω ποσότητας.

4. Αντιδραστήρια

Πετρέλαιο ντίζελ

Μέγιστο ιξώδες: 5 mPas στους 40 °C

Πυκνότητα: 0,8 έως 0,85 g/ml στους 20 °C

Περιεκτικότητα σε θείο: <= 1,0 % (m/m)

Τέφρα: <= 0,1 % (m/m)

5. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός, και επιπλέον:

5.1. Ζυγός, με ακρίβεια 0,01 g.

5.2. Ποτήρια ζέσεως, χωρητικότητας 500 ml.

5.3. Χωνί, από πλαστικό υλικό, κατά προτίμηση με κυλινδρικό τοίχωμα στο άνω άκρο, διαμέτρου 200 mm περίπου.

5.4. Εργαστηριακό κόσκινο, με οπές 0,5 mm, προσαρμόσιμο στο χωνί (5.3).

Σημείωση: Το μέγεθος του χωνιού και του κόσκινου επιλέγονται έτσι ώστε λίγοι μόνο κόκκοι να βρίσκονται πάνω σε άλλους και το πετρέλαιο να μπορεί να στραγγίζει εύκολα.

5.5. Διηθητικό χαρτί, για ταχεία διήθηση, τραχείας επιφανείας, μαλακό, μάζας 150 g/m2.

5.6. Απορροφητικό ύφασμα (εργαστηριακής ποιότητας).

6. Τρόπος εργασίας

6.1. Διεξάγονται δύο ανεξάρτητοι προσδιορισμοί, ο ένας αμέσως μετά τον άλλο, σε χωριστές ποσότητες του ίδιου δείγματος ελέγχου.

6.2. Σωματίδια του δείγματος μικρότερα από 0,5 mm απομακρύνονται με τη βοήθεια του κόσκινου (5.4). Ζυγίζονται 50 g του δείγματος με ακρίβεια 0,01 g στο ποτήρι ζέσεως (5.2). Προστίθεται αρκετό πετρέλαιο ντίζελ (παράγραφος 4) ώστε να καλυφθούν τελείως οι σβώλοι και το μείγμα αναδεύεται προσεκτικά ώστε να εξασφαλιστεί πλήρης ύγρανση της επιφάνειας των σβώλων. Το δείγμα παραμένει στο ποτήρι ζέσεως για μία ώρα στους 25 (± 2) °C, σκεπασμένο με γυάλινη πλάκα ωρολογίου.

6.3. Διηθείται το περιεχόμενο του ποτηριού ποσοτικά μέσω του χωνιού (5.3), στο οποίο είναι προσαρμοσμένο το κόσκινο (5.4). Η ποσότητα που συγκρατείται στο κόσκινο αφήνεται να παραμείνει για μία ώρα, ώστε να καταστεί δυνατή η εκροή του πλεονάζοντος πετρελαίου.

6.4. Σε μια λεία βάση τοποθετούνται δύο φύλλα από διηθητικό χαρτί (5.5) (διαστάσεων 500 ( 500 mm περίπου) το ένα πάνω στο άλλο, ενώ οι τέσσερις άκρες και των δύο φύλλων διπλώνονται προς τα πάνω σε πλάτος 40 mm περίπου, ώστε να μην μπορούν να κυλήσουν οι σβώλοι. Στο κέντρο των διηθητικών χαρτιών τοποθετούνται δύο φύλλα απορροφητικού υφάσματος (5.6). Όλο το περιεχόμενο του κόσκινου (5.4) μεταφέρεται ποσοτικά πάνω στο απορροφητικό ύφασμα και οι σβώλοι απλώνονται ομοιόμορφα με ένα πλατύ, μαλακό πινέλο. Μετά από δύο λεπτά, σηκώνοντας τη μία πλευρά του υφάσματος μεταφέρονται οι σβώλοι στο υποκείμενο διηθητικό χαρτί και με το πινέλο απλώνονται ομοιόμορφα σ' αυτό. Ένα άλλο φύλλο διηθητικού χαρτιού, του οποίου οι άκρες είναι επίσης στραμμένες προς τα πάνω, τοποθετείται πάνω στο δείγμα και, με κυκλικές κινήσεις και ελαφρά πίεση τίθενται οι σβώλοι σε κίνηση μεταξύ των διηθητικών χαρτιών. Οι κυκλικές αυτές κινήσεις διακόπτονται κάθε οκτώ φορές για να ανυψωθούν οι αντίθετες πλευρές των διηθητικών χαρτιών, ώστε να επανέλθουν στη μέση οι σβώλοι που κύλησαν προς την περιφέρεια. Ακολουθείται ο παρακάτω ρυθμός: κάθε τέσσερις πλήρεις κυκλικές κινήσεις, πρώτα κατά την κίνηση των δεικτών του ωρολογίου και έπειτα αντίθετα, επαναφέρονται οι σβώλοι στο κέντρο όπως περιγράφηκε παραπάνω. Η εργασία με το ρυθμό αυτό πρέπει να εκτελείται τρεις φορές (24 κυκλικές κινήσεις, 2 ανυψώσεις των άκρων). Μετά παρεμβάλλεται προσεκτικά ένα καινούργιο φύλλο διηθητικού χαρτιού μεταξύ των δύο υπαρχόντων και οι σβώλοι με ανύψωση των άκρων του υπερκείμενου φύλλου, αφήνονται να κυλήσουν στο νέο φύλλο. Αφού καλυφθούν οι σβώλοι με ένα νέο φύλλο διηθητικού χαρτιού, ακολουθείται η ίδια διαδικασία όπως περιγράφηκε παραπάνω. Αμέσως μετά την εν λόγω διαδικασία οι σβώλοι μεταφέρονται μέσα σε ένα προζυγισμένο τριβλίο και με μια νέα ζύγιση προσδιορίζεται η μάζα πετρελαίου ντίζελ που έχει κατακρατηθεί με ακρίβεια 0,01 g.

6.5. Επανάληψη της διαδικασίας κύλισης και επαναζύγιση

Εάν από τη νέα ζύγιση προκύπτει ότι το πετρέλαιο ντίζελ που κατακρατήθηκε από το δείγμα είναι μεγαλύτερο από 2,00 g, τότε το δείγμα τοποθετείται σε μια νέα ομάδα φύλλων διηθητικού χαρτιού και επαναλαμβάνεται η διαδικασία της κύλισης με ανύψωση των γωνιών των χαρτιών σύμφωνα με την παράγραφο 6.4 (2 φορές 8 κυκλικές κινήσεις και μεταξύ αυτών μία ανύψωση των άκρων). Μετά ζυγίζεται πάλι το δείγμα.

7. Έκφραση των αποτελεσμάτων

7.1. Μέθοδος υπολογισμού και τύπος

Η κατακράτηση πετρελαίου κάθε προσδιορισμού (6.1), εκφραζόμενη ως επί τοις εκατό ποσοστό κατά μάζα του κοσκινισμένου δείγματος ελέγχου δίδεται από τον εξής τύπο:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

όπου:

m1 είναι η μάζα, σε γραμμάρια, της ποσότητας κοσκινισμένου δείγματος (6.2),

m2 είναι η μάζα, σε γραμμάρια, της ποσότητας ελέγχου σύμφωνα με τις παραγράφους 6.4 ή 6.5 αντίστοιχα, όπως προκύπτει από την τελευταία ζύγιση.

Ως αποτέλεσμα λαμβάνεται ο αριθμητικός μέσος όρος των δύο ανεξάρτητων προσδιορισμών.

Μέθοδος 3 Προσδιορισμός των καυσίμων συστατικών

1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στο παρόν έγγραφο καθορίζεται η διαδικασία ποσοτικού προσδιορισμού των καυσίμων συστατικών, τα οποία περιέχονται στα απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

2. Αρχή της μεθόδου

Το διοξείδιο του άνθρακα που προέρχεται από ανόργανα έκδοχα απομακρύνεται, εκ των προτέρων, με τη βοήθεια οξέος. Οι οργανικές ενώσεις οξειδούνται με μείγμα χρωμοθειικού οξέος και θειικού οξέος. Το σχηματιζόμενο διοξείδιο του άνθρακα απορροφάται από διάλυμα υδροξειδίου του βαρίου. Το ίζημα διαλύεται σε διάλυμα υδροχλωρικού οξέος και προσδιορίζεται με ογκομέτρηση της περίσσειας του οξέος με διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου.

3. Αντιδραστήρια

3.1. Τριοξείδιο του χρωμίου Cr2O3 (VI) αναλυτικής καθαρότητας.

3.2. Θειικό οξύ, 60 % κατ' όγκο: σε ποτήρι ζέσεως του 1 λίτρου φέρονται 360 ml νερού και προστίθενται με προσοχή 640 ml θειικού οξέος (πυκνότητα στους 20 °C = 1,83 g/ml).

3.3. Διάλυμα νιτρικού αργύρου, 0,1 mol/l.

3.4. Υδροξείδιο του βαρίου

Ζυγίζονται 15 g υδροξειδίου του βαρίου [Ba(OH)2. 8H2O] και αναμειγνύονται με ζεστό νερό μέχρι πλήρους διαλύσεως. Το διάλυμα αφήνεται να ψυχθεί και μεταγγίζεται σε φιάλη του 1 λίτρου. Ο όγκος συμπληρώνεται μέχρι τη χαραγή και το διάλυμα ομογενοποιείται. Διηθείται με πτυχωτό χάρτινο ηθμό.

3.5. Υδροχλωρικό οξύ: πρότυπο διάλυμα 0,1 mol/l.

3.6. Υδροξείδιο του νατρίου: πρότυπο διάλυμα 0,1 mol/l.

3.7. Κυανούν της βρωμοφαινόλης: υδατικό διάλυμα 0,4 g ανά λίτρο.

3.8. Φαινολοφθαλεΐνη: διάλυμα 2 g ανά λίτρο σε αιθανόλη 60 % κατ' όγκο.

3.9. Νατράσβεστος: μέγεθος σωματιδίων 1,0 έως 1,5 mm περίπου.

3.10. Απιονισμένο νερό, πρόσφατα βρασμένο για να απομακρυνθεί το διοξείδιο του άνθρακα.

4. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

4.1. Συνήθης εργαστηριακός εξοπλισμός και ιδίως:

- χωνευτήριο διήθησης με πλάκα από συντετηγμένο γυαλί χωρητικότητας 15 ml. διάμετρος της πλάκας: 20 mm. συνολικό ύψος: 50 mm. βαθμός πορώδους 4 (διάμετρος πόρων 5 έως 15 ϴm),

- ποτήρι ζέσεως των 600 ml.

4.2. Παροχή συμπιεσμένου αζώτου.

4.3. Συσκευή αποτελούμενη από τα ακόλουθα τμήματα, τα οποία συναρμολογούνται μεταξύ τους, αν είναι δυνατό, με σφαιρικούς σμυρισμένους συνδέσμους (βλέπε σχήμα 2).

4.3.1. Σωλήνας απορρόφησης A, μήκους 200 mm περίπου και διαμέτρου 30 mm, ο οποίος έχει πληρωθεί με νατράσβεστο (3.9) που συγκρατείται με τη βοήθεια βυσμάτων από υαλοβάμβακα.

4.3.2. Φιάλη αντιδράσεως B των 500 ml με πλευρικό σωλήνα και σφαιρικό πυθμένα.

4.3.3. Στήλη κλασματικής απόσταξης Vigreux, μήκους 150 mm περίπου (C').

4.3.4. Κάθετος ψυκτήρας C, διπλότοιχος, μήκους 200 mm.

4.3.5. Φιάλη Drechsel D για την κατακράτηση της ενδεχόμενης περίσσειας του οξέος που αποστάζεται.

4.3.6. Παγόλουτρο E για την ψύξη της φιάλης Drechsel.

4.3.7. Δύο απορροφητήρες F1 και F2, διαμέτρου 32 έως 35 mm, με βαλβίδα αερίου αποτελούμενη από ένα δίσκο 10 mm από συντετηγμένο γυαλί χαμηλού πορώδους.

4.3.8. Αντλία αναρρόφησης και ρυθμιστής αναρρόφησης g αποτελούμενος από γυάλινο εξάρτημα σχήματος T, που παρεμβάλλεται στη συνδεσμολογία και του οποίου το ελεύθερο άκρο συνδέεται με λεπτό τριχοειδή σωλήνα με τη βοήθεια κοντού σωλήνα από καουτσούκ, ο οποίος φέρει κοχλιωτό συνδετήρα.

Προσοχή: Η χρήση ζέοντος διαλύματος χρωμικού οξέος σε συσκευή που βρίσκεται υπό ελαττωμένη πίεση μπορεί να προκαλέσει ατύχημα και απαιτεί κατάλληλες προφυλάξεις.

5. Τρόπος εργασίας

5.1. Δείγμα ανάλυσης

Ζυγίζονται περίπου 10 g νιτρικού αμμωνίου με ακρίβεια 0,001 g.

5.2. Απομάκρυνση των ανθρακικών ιόντων

Το δείγμα τοποθετείται στη φιάλη αντιδράσεως B. Προστίθενται 100 ml H2SO4 (3.2). Οι σβώλοι του δείγματος αφήνονται να διαλυθούν μέσα στο οξύ σε θερμοκρασία περιβάλλοντος επί 10 λεπτά περίπου. Η συσκευή συναρμολογείται σύμφωνα με το σχήμα: ο σωλήνας απορρόφησης (Α) συνδέεται από το ένα άκρο με την πηγή του αζώτου (4.2) μέσω μανομέτρου μη αντεπιστροφής, που περιέχει στήλη υδραργύρου ύψους 5 έως 6 mm και, από το άλλο, με το σωλήνα τροφοδότησης που είναι βυθισμένος στη φιάλη αντιδράσεως. Κατόπιν τοποθετούνται η στήλη κλασματικής απόσταξης Vigreux (C') και ο κάθετος ψυκτήρας (C), ο οποίος τροφοδοτείται με νερό για την ψύξη του. Ρυθμίζεται η ροή του αζώτου, έτσι ώστε να διέρχεται με μέτρια ταχύτητα από το διάλυμα, το οποίο ακολούθως ζέεται ήπια επί δύο λεπτά. Στο τέλος του χρόνου αυτού δεν πρέπει να υπάρχει πλέον αναβρασμός. Εάν παρατηρηθεί αναβρασμός, η θέρμανση συνεχίζεται για 30 λεπτά. Το διάλυμα αφήνεται να ψυχθεί επί 20 λεπτά τουλάχιστον υπό ρεύμα αζώτου.

Η συναρμολόγηση της συσκευής ολοκληρώνεται σύμφωνα με το σχήμα, συνδέοντας το σωλήνα του ψυκτήρα με τη φιάλη Drechsel (D) και αυτή με τους απορροφητήρες F1 και F2. Καθόλη τη διάρκεια της συναρμολόγησης πρέπει να διατηρείται η κυκλοφορία του αζώτου. Στον καθένα από τους απορροφητήρες (F1 και F2) εισάγονται γρήγορα 50 ml διαλύματος υδροξειδίου του βαρίου (3.4).

Κατόπιν διοχετεύεται ρεύμα αζώτου, έτσι ώστε να σχηματίζονται φυσαλλίδες επί 10 λεπτά περίπου. Το διάλυμα στους απορροφητήρες πρέπει να παραμείνει διαυγές. Σε αντίθετη περίπτωση, επαναλαμβάνεται η διαδικασία απομάκρυνσης των ανθρακικών ιόντων.

5.3. Οξείδωση και απορρόφηση

Αφού αφαιρεθεί ο σωλήνας τροφοδότησης με άζωτο, εισάγονται γρήγορα από τον πλευρικό σωλήνα της φιάλης αντιδράσεως (B) 20 g τριοξειδίου του χρωμίου (3.1) και 6 ml διαλύματος νιτρικού αργύρου (3.3). Η συσκευή συνδέεται με την αντλία αναρρόφησης και η παροχή του αζώτου ρυθμίζεται έτσι ώστε μια σταθερή ποσότητα φυσαλλίδων του αερίου να διέρχεται από το συντετηγμένο γυαλί των απορροφητήρων F1 και F2.

Το περιεχόμενο της φιάλης αντιδράσεως (B) θερμαίνεται μέχρι βρασμού, που διατηρείται επί 1 ώρα και 30 λεπτά [16]. Είναι πιθανό να χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί η ρυθμιστική διάταξη (G) για τον έλεγχο του ρεύματος του αζώτου, καθώς το ανθρακικό βάριο που καθιζάνει κατά τη δοκιμή μπορεί να φράξει τους δίσκους από συντετηγμένο γυαλί. Η εργασία γίνεται σωστά όταν το διάλυμα υδροξειδίου του βαρίου μέσα στον απορροφητήρα F2 παραμένει διαυγές. Σε αντίθετη περίπτωση η δοκιμή επαναλαμβάνεται. Η θέρμανση διακόπτεται και η συσκευή αποσυναρμολογείται. Πλένονται και οι δύο βαλβίδες αερίου εσωτερικά και εξωτερικά, ώστε να απομακρυνθεί το υδροξείδιο του βαρίου και τα υγρά πλύσεως συλλέγονται μέσα στους αντίστοιχους απορροφητήρες. Οι βαλβίδες τοποθετούνται η μία μετά την άλλη μέσα σε ποτήρι ζέσεως των 600 ml που θα χρησιμοποιηθεί αργότερα για τον προσδιορισμό.

[16] Για τις περισσότερες οργανικές ουσίες, με την παρουσία νιτρικού αργύρου ως καταλύτη, ο χρόνος αντίδρασης 1 ώρας και 30 λεπτών είναι αρκετός.

Το περιεχόμενο του απορροφητήρα F2 και κατόπιν του απορροφητήρα F1 διηθείται γρήγορα υπό κενό στο χωνευτήριο από συντετηγμένο γυαλί. Το ίζημα συγκεντρώνεται με έκπλυση των απορροφητήρων με νερό (3.10) και πλένεται πάνω στο χωνευτήριο με 50 ml από το ίδιο νερό. Το χωνευτήριο τοποθετείται μέσα στο ποτήρι ζέσεως των 600 ml και προστίθενται περίπου 100 ml βρασμένου νερού (3.10). Στον καθένα από τους απορροφητήρες φέρονται 50 ml βρασμένου νερού και στη συνέχεια διοχετεύεται ρεύμα αζώτου διαμέσου των βαλβίδων επί 5 λεπτά. Τα νερά συλλέγονται και προστίθενται στο ποτήρι ζέσεως. Η εργασία επαναλαμβάνεται για μία ακόμη φορά, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι βαλβίδες έχουν πλυθεί καλά.

5.4. Μέτρηση των ανθρακικών ιόντων που προέρχονται από οργανικές ύλες

Στο περιεχόμενο του ποτηριού ζέσεως προστίθενται πέντε σταγόνες φαινολοφθαλεΐνης (3.8). Το διάλυμα γίνεται κόκκινο. Προστίθεται στάγδην υδροχλωρικό οξύ (3.5), μέχρι αποχρωματισμού. Το διάλυμα στο χωνευτήριο ανακινείται καλά για να επιβεβαιωθεί ότι δεν επανέρχεται το ροζ χρώμα. Προστίθενται πέντε σταγόνες κυανού της βρωμοφαινόλης (3.7) και ακολουθεί ογκομέτρηση με υδροχλωρικό οξύ (3.5) μέχρι να αλλάξει το χρώμα σε κίτρινο. Προστίθενται ακόμη 10 ml υδροχλωρικού οξέος.

Το διάλυμα θερμαίνεται μέχρι βρασμού, που διατηρείται το πολύ ένα λεπτό. Ελέγχεται προσεκτικά η ενδεχόμενη παρουσία ιζήματος στο υγρό.

Το διάλυμα αφήνεται να κρυώσει και ακολουθεί ογκομέτρηση της περίσσειας του οξέος με το διάλυμα υδροξειδίου του νατρίου (3.6).

6. Τυφλός προσδιορισμός

Εκτελείται τυφλός προσδιορισμός, ακολουθώντας τον ίδιο τρόπο εργασίας και χρησιμοποιώντας την ίδια ποσότητα από όλα τα αντιδραστήρια.

7. Έκφραση των αποτελεσμάτων

Η περιεκτικότητα σε καύσιμα συστατικά (C), εκφραζόμενη σε επί τοις εκατό ποσοστό άνθρακα κατά μάζα του δείγματος, δίδεται από τον τύπο:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

όπου:

E = η μάζα του ελεγχόμενου δείγματος σε γραμμάρια,

V1 = ο συνολικός όγκος, σε χιλιοστόλιτρα, του υδροχλωρικού οξέος 0,1 mol/l που προστέθηκε μετά την αλλαγή χρώματος της φαινολοφθαλεΐνης,

V2 = ο όγκος, σε χιλιοστόλιτρα, του διαλύματος υδροξειδίου του νατρίου 0,1 mol/l που χρησιμοποιήθηκε για την ογκομέτρηση της περίσσειας του οξέος.

Σχήμα 2

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

A = Σωλήνας απορρόφησης που έχει πληρωθεί με νατράσβεστο B = Φιάλη αντιδράσεως C´ = Στήλη κλασματικής απόσταξης Vigreux των 150 mm C = Ψυκτήρας διπλότοιχος των 200 mm D = Φιάλη Drechsel των 250 ml E = Παγόλουτρο F1 & F2 = Απορροφητήρες. Διαμέτρου 32 έως 35 mm, εξοπλισμένοι με σφαιρικούς σμυρισμένους συνδέσμους. Βαλβίδες : δίσκοι των 10 mm από συντετηγμένο γυαλί χαμηλού πορώδους. G = Διάταξη για ρύθμιση της αναρρόφησης To suction pump = Προς αντλία αναρρόφησης Nitrogen supply = Παροχή αζώτου

Μέθοδος 4 Προσδιορισμός της τιμής του pH

1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στο παρόν έγγραφο καθορίζεται η διαδικασία για τη μέτρηση της τιμής του pH διαλύματος απλού λιπάσματος νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

2. Αρχή της μεθόδου

Μέτρηση του pH διαλύματος νιτρικού αμμωνίου χρησιμοποιώντας πεχάμετρο.

3. Αντιδραστήρια

Απεσταγμένο ή απιονισμένο νερό, απαλλαγμένο από διοξείδιο του άνθρακα.

3.1. Ρυθμιστικό διάλυμα με pH 6,88 στους 20 °C

Σε περίπου 400 ml νερού διαλύονται 3,40 ± 0,01 g δισόξινου ορθοφωσφορικού καλίου (KH2PO4). Κατόπιν σε περίπου 400 ml νερού διαλύονται 3,55 ± 0,01 g όξινου ορθοφωσφορικού νατρίου (Na2HPO4). Μεταγγίζονται και τα δύο διαλύματα χωρίς απώλειες σε ογκομετρική φιάλη των 1 000 ml, συμπληρώνεται ο όγκος μέχρι τη χαραγή και αναμειγνύονται. Το διάλυμα αυτό διατηρείται σε αεροστεγές δοχείο.

3.2. Ρυθμιστικό διάλυμα με pH 4,00 στους 20 °C

Διαλύονται σε νερό 10,21 ± 0,01 g όξινου φθαλικού καλίου (KHC8O4H4), μεταγγίζονται χωρίς απώλειες σε ογκομετρική φιάλη των 1 000 ml, συμπληρώνεται ο όγκος μέχρι τη χαραγή και αναμειγνύονται.

Το διάλυμα αυτό διατηρείται σε αεροστεγές δοχείο.

3.3. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρότυπα διαλύματα γνωστού pΗ που διατίθενται στο εμπόριο.

4. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

Πεχάμετρο εφοδιασμένο με ηλεκτρόδια υάλου και καλομέλανος ή αντίστοιχα, με ευαισθησία 0,05 μονάδες pH.

5. Τρόπος εργασίας

5.1. Βαθμονόμηση του πεχαμέτρου

Το πεχάμετρο (4) βαθμονομείται σε θερμοκρασία 20 (± 1) °C, χρησιμοποιώντας τα ρυθμιστικά διαλύματα (3.1), (3.2) ή (3.3). Πάνω από την επιφάνεια του διαλύματος διέρχεται ρεύμα αζώτου με χαμηλή ταχύτητα, το οποίο διατηρείται καθόλη τη διάρκεια της δοκιμής.

5.2. Προσδιορισμός

Προστίθενται 100 ml νερού σε 10 (± 0,01) g δείγματος σε ποτήρι ζέσεως των 250 ml. Απομακρύνονται τα αδιάλυτα συστατικά με διήθηση, απόχυση ή φυγοκέντρηση του υγρού. Μετράται η τιμή pΗ του διαυγούς διαλύματος σε θερμοκρασία 20 (± 1) °C σύμφωνα με την ίδια διαδικασία που ακολουθήθηκε για τη βαθμονόμηση του πεχαμέτρου.

6. Έκφραση των αποτελεσμάτων

Τα αποτελέσματα εκφράζονται σε μονάδες pH με προσέγγιση 0,1 της μονάδας και αναφέρεται η θερμοκρασία μέτρησης.

Μέθοδος 5 Προσδιορισμός του μεγέθους σωματιδίων

1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στο παρόν έγγραφο καθορίζεται η διαδικασία για τη δοκιμή κοκκομέτρησης σε απλά λιπάσματα νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

2. Αρχή της μεθόδου

Το ελεγχόμενο δείγμα κοσκινίζεται σε διάταξη με τρία επάλληλα κόσκινα είτε με το χέρι είτε με μηχανικά μέσα. Καταγράφεται η μάζα που συγκρατείται σε κάθε κόσκινο και υπολογίζεται το επί τοις εκατό ποσοστό υλικού που διέρχεται από τα κόσκινα με το απαιτούμενο μέγεθος οπών.

3. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

3.1. Εργαστηριακά κόσκινα από πλεκτό σύρμα διαμέτρου 200 mm, με οπές πρότυπου μεγέθους 2 mm, 1 mm και 0,5 mm αντίστοιχα. Ένα κάλυμμα και ένας υποδοχέας για τα κόσκινα αυτά.

3.2. Ζυγός με ακρίβεια 0,1 g.

3.3. Μηχανικός αναδευτήρας εφοδιασμένος με κόσκινο (εάν διατίθεται) που να μπορεί να μεταδίδει στο ελεγχόμενο δείγμα τόσο κατακόρυφη όσο και οριζόντια κίνηση.

4. Τρόπος εργασίας

4.1. Το δείγμα χωρίζεται σε αντιπροσωπευτικές ποσότητες βάρους περίπου 100 g η καθεμία.

4.2. Ζυγίζεται μία από τις ποσότητες αυτές με ακρίβεια 0,1 g.

4.3. Τα κόσκινα τοποθετούνται επάλληλα στη διάταξη κατ' αύξουσα σειρά μεγέθους. υποδοχέας, 0,5 mm, 1 mm, 2 mm και τοποθετείται στο επάνω κόσκινο η ελεγχόμενη ποσότητα υλικού η οποία έχει ζυγιστεί. Πάνω στο σύνολο τοποθετείται το κάλυμμα.

4.4. Τα κόσκινα τίθενται σε κίνηση, είτε με το χέρι είτε με μηχάνημα, προκαλώντας τόσο κατακόρυφες όσο και οριζόντιες κινήσεις. εφόσον κινούνται με το χέρι δίνονται στη διάταξη κατά διαστήματα ελαφρά χτυπήματα. Αυτό συνεχίζεται επί 10 λεπτά ή μέχρις ότου η ποσότητα, που περνάει μέσα από κάθε κόσκινο ανά λεπτό, είναι μικρότερη από 0,1 g.

4.5. Αφαιρούνται με τη σειρά τα κόσκινα από τη διάταξη και συλλέγεται το υλικό που έχει συγκρατηθεί. Εάν είναι απαραίτητο, βουρτσίζονται ελαφρά τα κόσκινα στην οπίσθια όψη τους με μαλακή βούρτσα.

4.6. Το υλικό που συγκρατήθηκε σε κάθε κόσκινο και το υλικό που συλλέχθηκε στον υποδοχέα ζυγίζονται με ακρίβεια 0,1 g.

5. Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων

5.1. Οι μάζες των κλασμάτων ανάγονται σε επί τοις εκατό ποσοστό του συνόλου των επιμέρους αυτών μαζών (όχι της ποσότητας που τοποθετήθηκε αρχικά στο κόσκινο).

Υπολογίζεται το επί τοις εκατό ποσοστό που έπεσε στον υποδοχέα (δηλ. σωματίδια < 0,5 mm): A %

Υπολογίζεται το επί τοις εκατό ποσοστό που συγκρατήθηκε στο κόσκινο μεγέθους 0,5 mm: B %

Υπολογίζεται το επί τοις εκατό ποσοστό που πέρασε από το κόσκινο μεγέθους 1,0 mm, δηλ. (A + B) %

Το άθροισμα των μαζών των κλασμάτων δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από 2 % από τη μάζα που ελήφθη αρχικά.

5.2. Θα πρέπει να εκτελεστούν τουλάχιστον δύο ξεχωριστές αναλύσεις και τα αποτελέσματα που θα προκύψουν κάθε φορά για το Α δεν θα πρέπει να διαφέρουν περισσότερο από 1,0 % σε απόλυτες τιμές, ενώ για το Β περισσότερο από 1,5 % σε απόλυτες τιμές. Εάν οι διαφορές είναι μεγαλύτερες, η δοκιμή επαναλαμβάνεται.

6. Έκφραση των αποτελεσμάτων

Δίνεται ο μέσος όρος των δύο τιμών που λήφθηκαν για το A, αφενός, και για το A+B, αφετέρου.

Μέθοδος 6 Προσδιορισμός της περιεκτικότητας σε χλώριο (υπό μορφή χλωριούχων ιόντων)

1. Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Στο παρόν έγγραφο καθορίζεται η διαδικασία για τον προσδιορισμό της περιεκτικότητας σε χλώριο (υπό μορφή ιόντων) των απλών λιπασμάτων νιτρικού αμμωνίου υψηλής περιεκτικότητας σε άζωτο.

2. Αρχή της μεθόδου

Τα χλωριούχα ιόντα που είναι διαλυμένα σε νερό προσδιορίζονται με ποτενσιομετρική ογκομέτρηση με νιτρικό άργυρο σε όξινο περιβάλλον.

3. Αντιδραστήρια

Απεσταγμένο ή απιονισμένο νερό, απαλλαγμένο από χλωριούχα ιόντα.

3.1. Ακετόνη AR.

3.2. Πυκνό νιτρικό οξύ (πυκνότητα στους 20 °C = 1,40 g/ml).

3.3. Πρότυπο διάλυμα νιτρικού αργύρου, 0,1 mol/l. Το διάλυμα αυτό φυλάσσεται σε σκοτεινή γυάλινη φιάλη.

3.4. Πρότυπο διάλυμα νιτρικού αργύρου, 0,004 mol/l - το διάλυμα αυτό παρασκευάζεται την ώρα που θα χρησιμοποιηθεί.

3.5. Χλωριούχο κάλιο, πρότυπο διάλυμα αναφοράς 0,1 mol/l. Ζυγίζονται, με ακρίβεια 0,1 mg, 3,7276 g χλωριούχου καλίου αναλυτικής καθαρότητας, που έχει προηγουμένως ξηρανθεί σε πυριατήριο επί μία ώρα στους 130 °C και έχει ψυχθεί σε ξηραντήρα μέχρι τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος. Η ουσία διαλύεται σε μικρή ποσότητα νερού, το διάλυμα μεταφέρεται χωρίς απώλειες σε ογκομετρική φιάλη των 500 ml, αραιώνεται μέχρι τη χαραγή και αναμειγνύεται.

3.6. Χλωριούχο κάλιο, πρότυπο διάλυμα αναφοράς 0,004 mol/l - το διάλυμα αυτό παρασκευάζεται την ώρα που θα χρησιμοποιηθεί.

4. Εργαστηριακά σκεύη και όργανα

4.1. Ποτενσιόμετρο με ενδεικτικό ηλεκτρόδιο αργύρου και ηλεκτρόδιο αναφοράς από καλομέλανα, με ευαισθησία 2 mV, που να καλύπτει περιοχή - 500 έως + 500 mV.

4.2. Γέφυρα που περιέχει κεκορεσμένο διάλυμα νιτρικού καλίου, είναι συνδεδεμένη με το ηλεκτρόδιο καλομέλανα (4.1), και φέρει στα άκρα της πορώδη βύσματα.

4.3. Μαγνητικός αναδευτήρας με μαγνητική ράβδο επενδεδυμένη με τεφλόν.

4.4. Μικροπροχοΐδα με λεπτό στόμιο, βαθμολογημένη σε υποδιαιρέσεις των 0,01 ml.

5. Τρόπος εργασίας

5.1. Τιτλοδότηση του διαλύματος νιτρικού αργύρου

Λαμβάνονται 5,00 ml και 10,00 ml από το πρότυπο διάλυμα αναφοράς χλωριούχου καλίου (3.6) και τοποθετούνται σε δύο χαμηλά ποτήρια ζέσεως με ανάλογη χωρητικότητα (π.χ. των 250 ml). Το περιεχόμενο κάθε ποτηριού ογκομετρείται.

Προστίθενται 5 ml διαλύματος νιτρικού οξέος (3.2), 120 ml ακετόνης (3.1) και αρκετό νερό ώστε ο τελικός όγκος να φτάσει τα 150 ml περίπου. Στο ποτήρι τοποθετείται η μαγνητική ράβδος (4.3) και τίθεται σε κίνηση ο αναδευτήρας. Βυθίζονται μέσα στο διάλυμα το ηλεκτρόδιο αργύρου (4.1) και το ελεύθερο άκρο της γέφυρας (4.2), συνδέονται τα ηλεκτρόδια με το ποτενσιόμετρο (4.1) και, αφού ελεγχθεί το μηδέν του οργάνου, σημειώνεται η τιμή του αρχικού δυναμικού.

Διεξάγεται η ογκομέτρηση με τη βοήθεια της μικροπροχοΐδας (4.4). Προστίθενται αρχικά 4 ή 9 ml αντίστοιχα από το διάλυμα νιτρικού αργύρου που αντιστοιχεί στο πρότυπο διάλυμα αναφοράς χλωριούχου καλίου που χρησιμοποιήθηκε. Η προσθήκη συνεχίζεται με ποσότητες 0,1 ml για τα διαλύματα 0,004 mol/l και 0,05 ml για τα διαλύματα 0,1 mol/l. Μετά από κάθε προσθήκη περιμένουμε μέχρι να σταθεροποιηθεί το δυναμικό.

Οι όγκοι που προστίθενται και οι αντίστοιχες τιμές δυναμικού καταγράφονται στις δύο πρώτες στήλες ενός πίνακα.

Σε τρίτη στήλη του ίδιου πίνακα καταγράφονται οι διαδοχικές αυξήσεις ((1E) του δυναμικού E. Σε τέταρτη στήλη καταγράφονται οι διαφορές ((2E), θετικές ή αρνητικές, ανάμεσα στις αυξήσεις του δυναμικού ((1E). Το τελικό σημείο της ογκομέτρησης αντιστοιχ