Γνωμοδότηση για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά τη χρηματοδοτική συμμετοχή της Κοινότητας σε ορισμένες δαπάνες οι οποίες πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη για την εφαρμογή του καθεστώτος ελέγχου της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής ()

(96/C 18/17)

Στις 6 Ιουλίου 1995, και σύμφωνα με τα άρθρα 43 και 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να αναθέσει στον κ. Pricolo, υπό την ιδιότητα του γενικού εισηγητή, την προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ.

Κατά την 329η σύνοδο ολομέλειας της 25ης και 26ης Οκτωβρίου 1995 (συνεδρίαση της 25ης Οκτωβρίου 1995), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε χωρίς ψήφους κατά (2 αποχές) την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Η παρούσα πρόταση απόφασης στόχο έχει να απαντήσει στην απόφαση του Συμβουλίου για την παράταση της χρηματοδοτικής συμμετοχής της Κοινότητας στις δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται τα κράτη μέλη προκειμένου να διασφαλίσουν την εφαρμογή του καθεστώτος ελέγχου που εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική.

1.1. Η πρόταση αποσκοπεί στον καθορισμό των διαθέσιμων πιστώσεων ενόψει μιας κοινοτικής συμμετοχής στις δαπάνες από 1ης Ιανουαρίου 1996 και μέχρι 31ης Δεκεμβρίου 2000.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η ΟΚΕ υποστηρίζει σε γενικές γραμμές την κατεύθυνση που διαφαίνεται στην πρόταση απόφασης του Συμβουλίου.

2.2. Η ΟΚΕ έχει κατ` επανάληψη τονίσει ότι ο έλεγχος των αλιευτικών δραστηριοτήτων αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ΚΑΠ. Μέσω ενός ελέγχου που θα είναι αποτελεσματικός, δίκαιος και διαφανής, είναι δυνατή η καλύτερη τήρηση των σημερινών κανόνων, η μείωση της σπατάλης λόγω υπέρμετρης αλιείας και η επιβίωση αυτού του τομέα της κοινοτικής οικονομίας.

2.3. Πρέπει να καλυφθούν τα υπάρχοντα κενά όσον αφορά τον έλεγχο των σκαφών τρίτων χωρών που εξάγουν ή εκφορτώνουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση γόνους ή προϊόντα που δεν τηρούν τους ισχύοντες υγειονομικούς κανόνες.

2.4. Η ΟΚΕ φρονεί ότι η επιτυχία της πολιτικής ελέγχου της αλιείας βασίζεται στη δίκαιη και αποτελεσματική εφαρμογή της από τα κράτη μέλη. Εντούτοις, δεδομένων των διαφορών που ακόμη υφίστανται, η ΟΚΕ θεωρεί ότι μόνο με την αύξηση των αρμοδιοτήτων και των μέσων ελέγχου που διαθέτουν τα οικεία κοινοτικά όργανα θα καταστεί εφικτή η επίτευξη του επιθυμητού βαθμού αποτελεσματικότητας.

2.5. Μπροστά στις διαφορές που υπάρχουν σήμερα στις ενέργειες που αναλαμβάνονται όσον αφορά τις παραβάσεις, ενδείκνυται να καταβάλουν τα κράτη μέλη προσπάθειες για να εναρμονίσουν τις κυρώσεις.

2.5.1. Η ΟΚΕ φρονεί ότι, για να υπάρχει περισσότερη ισότητα και ουδετερότητα, ο έλεγχος στη θάλασσα θα πρέπει να καταστεί προοδευτικά κοινοτικός.

2.6. Η ΟΚΕ αξιολογεί ορθά την κοινοτική συμμετοχή σε ορισμένες δαπάνες των κρατών μελών για την αντιμετώπιση των υποχρεώσεών τους σε ό,τι αφορά τον έλεγχο και για τη διασφάλιση της τήρησης των υποχρεώσεων κοινοτικού ενδιαφέροντος.

2.7. Τα πλοία μεγάλου εκτοπίσματος, τα οποία ολοένα και περισσότερο παροπλίζονται οριστικά, θα μπορούσαν, αφού εξοπλισθούν κατάλληλα, να χρησιμοποιηθούν για την επίβλεψη, πράγμα που θα σήμαινε σημαντική οικονομία.

2.7.1. Η ΟΚΕ τονίζει εντούτοις ότι η βελτίωση του ελέγχου και η αύξηση της αποτελεσματικότητάς του σε κοινοτικό επίπεδο προϋποθέτει τη διάθεση των απαιτούμενων οικονομικών πόρων. Παρά τη μικρή πρόοδο που σημειώθηκε, εξακολουθεί να είναι ανεπαρκές το μέρος του κοινοτικού προϋπολογισμού που διατίθεται για τις δραστηριότητες ελέγχου. Υπάρχει σαφής δυσαναλογία μεταξύ των κονδυλίων του κοινοτικού προϋπολογισμού που διατίθενται στον τομέα αυτό και εκείνων που ορισμένοι από τους ανταγωνιστές μας διαθέτουν για τον ίδιο σκοπό.

2.8. Το νέο καθεστώς ελέγχου για την κοινή αλιευτική πολιτική που προβλέπει ο Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2847/93 ορίζει νέες υποχρεώσεις που οφείλουν να εκπληρώνουν τα κράτη μέλη, όπως η διεύρυνση του πλαισίου των διαρθρώσεων και αγορών, η εφαρμογή του στη Μεσόγειο και στις αλιευτικές δραστηριότητες των κοινοτικών πλοίων τόσο στα ύδατα τρίτων χωρών όσο και στην ανοικτή θάλασσα.

2.8.1. Με το διαθέσιμο προϋπολογισμό, μολονότι έχουν αυξηθεί τα κονδύλιά του, θα είναι δύσκολη η πλήρης επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, κυρίως εάν ληφθεί υπόψη πρόσφατη διεύρυνση της Κοινότητας και το γεγονός ότι, από τα ετήσια κονδύλια που προορίζονται για χρηματοδότηση ορισμένων δαπανών των κρατών μελών, ποσόν 2 εκατ. Ecu χρησιμοποιήθηκε για να καλύψει υποχρεώσεις του Συμβουλίου έναντι ενός κράτους μέλους.

2.8.2. Η ΟΚΕ προτείνει μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά τη διαχείριση των διαθέσιμων κεφαλαίων, ούτως ώστε τα κράτη μέλη να μπορέσουν να αναλάβουν τις κοινοτικές τους υποχρεώσεις στον τομέα του ελέγχου και να οργανώσουν με ασφάλεια τις επενδύσεις τους στον τομέα αυτόν.

2.9. Η ΟΚΕ φορεί ότι δεν δικαιολογείται η σημαντική τροποποίηση που πραγματοποιεί η Επιτροπή όσον αφορά το ποσοστό της κοινοτικής συμμετοχής, και συγκεκριμένα σε σχέση με την αγορά των υλικών μέσων, θαλάσσιων και εναέριων, για τον έλεγχο, δεδομένου ότι αυτά ακριβώς τα μέσα έχουν τις μεγαλύτερες επιπτώσεις στους προϋπολογισμούς των κρατών μελών. Οι επιπτώσεις αυτές μπορεί να συνεπάγονται δυσανάλογες επιβαρύνσεις για ορισμένα κράτη μέλη.

2.9.1. Για την ΟΚΕ θα ήταν ικανοποιητική η διατήρηση του προηγούμενου καθεστώτος που προέβλεπε η Απόφαση 89/631 του Συμβουλίου όσον αφορά το ποσοστό της κοινοτικής συμμετοχής.

2.10. Η ΕΕ δεν είναι ομοιογενής κοινότητα από την άποψη της ανάπτυξης. Αρκετές περιοχές, ιδίως αυτές που εντάσσονται στο Στόχο 1, πάσχουν από διάφορες ανισορροπίες ή δυσχέρειες. Οι περιοχές αυτές, όπως αυτές που εξαρτώνται κυρίως από την αλιεία, χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής από μέρους της ΕΕ.

2.10.1. Η αποδοχή από τους επαγγελματίες του αλιευτικού τομέα των μέτρων ελέγχου προϋποθέτει ισότητα και διαφάνεια ούτως ώστε κανείς να μην έχει το αίσθημα ότι αποτελεί αντικείμενο διακρίσεων και αυστηρότερου ελέγχου. Η ΕΕ πρέπει να επαγρυπνεί ώστε να λαμβάνονται τα ενδεδειγμένα μέτρα για να εδραιωθεί η εμπιστοσύνη των αλιέων στα μέτρα ελέγχου και στη δράση της ΕΕ, η οποία οφείλει να διασφαλίσει ίση μεταχείριση προς όλους.

2.10.2. Η ΟΚΕ, χωρίς να θέλει να θέσει υπό αμφισβήτηση τη δέσμευση που ανέλαβε το Συμβούλιο έναντι ενός κράτους μέλους, και συγκεκριμένα της Ιρλανδίας, φρονεί ότι ο κοινοτικός προϋπολογισμός θα πρέπει να αυξηθεί κατά το ποσόν της συμπληρωματικής επιχορήγησης υπέρ της Ιρλανδίας.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Παράγραφος 2 του άρθρου 1

Να αντικατασταθούν οι λέξεις « εθνικές αρχές » από τις λέξεις « αρμόδιες αρχές ».

3.2. Παράγραφος 3 του άρθρου 1

Με την επιφύλαξη των όσων αναφέρονται στο σημείο 2.5.1, πρέπει να αυξηθεί κατά το ετήσιο ποσόν που προορίζεται για την Ιρλανδία.

3.3. Σημείο α) της παραγράφου 1 του άρθρου 4

Πριν από τη λέξη « πενταετές » να προστεθεί η λέξη « προβλεπόμενο ».

3.4. Παράγραφος 1 του άρθρου 5

Οι απαιτήσεις που διατυπώνονται στο σημείο 3 του Παραρτήματος θα πρέπει να συνταχθούν εκ νέου ώστε να μην αυξηθούν περισσότερο οι γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Σε άλλες περιπτώσεις υπάρχουν όροι που δεν είναι δυνατόν να πληρωθούν.

Βρυξέλλες, 25 Οκτωβρίου 1995.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Carlos FERRER

() ΕΕ αριθ. C 186 της 20. 7. 1995, σ. 9.