[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.9.2009

COM(2009) 502 τελικό

2009/0143 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων

{COM(2009) 499 τελικό}{COM(2009) 500 τελικό}{COM(2009) 501 τελικό}{COM(2009) 503 τελικό}{SEC(2009) 1233}{SEC(2009) 1234}{SEC(2009) 1235}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

Η εμπειρία από τη χρηματοπιστωτική κρίση έφερε στην επιφάνεια σημαντικές αδυναμίες της εποπτείας στο χρηματοπιστωτικό τομέα, τόσο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όσο και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα συνολικά. Για το λόγο αυτό ο πρόεδρος Barroso ζήτησε από ομάδα ειδικών υψηλού επιπέδου, υπό την προεδρία του κυρίου Jacques de Larosière, να προβεί σε προτάσεις για την ενίσχυση των ευρωπαϊκών εποπτικών ρυθμίσεων, με στόχο την συγκρότηση ενός πιο αποδοτικού, ολοκληρωμένου και βιώσιμου ευρωπαϊκού συστήματος εποπτείας. Η ομάδα παρουσίασε την έκθεσή της στις 25 Φεβρουαρίου 2009. Με βάση τις συστάσεις της ομάδας, η Επιτροπή διατύπωσε προτάσεις για μια νέα αρχιτεκτονική του ευρωπαϊκού συστήματος εποπτείας στην ανακοίνωσή της προς το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2009. Η Επιτροπή παρουσίασε αναλυτικότερα τις ιδέες της στην ανακοίνωσή της του Μαΐου 2009, όπου προτείνεται:

- Να δημιουργηθεί ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας (ΕΣΧΕ - ESFS) αποτελούμενο από δίκτυο εθνικών χρηματοπιστωτικών εποπτικών αρχών οι οποίες θα συνεργάζονται με τις νέες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές (ΕΕΑ - ESA), που προέκυψαν με τη μετατροπή των υφιστάμενων ευρωπαϊκών εποπτικών επιτροπών[1] σε μια Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών (ΕΑΤ - ΕΒΑ), σε μια Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ – ΕSMA) και σε μια Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (ΕΑΑΕΣ - ΕΙΟΡΑ), συνδυάζοντας έτσι τα πλεονεκτήματα ενός πανευρωπαϊκού πλαισίου χρηματοπιστωτικής εποπτείας με την πείρα των τοπικών μικροπροληπτικών εποπτικών φορέων που βρίσκονται εγγύτατα στα ιδρύματα που λειτουργούν στην περιοχή της αρμοδιότητάς τους και

- Να συγκροτηθεί Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ - ESRB), το οποίο να παρακολουθεί και να αξιολογεί πιθανές απειλές για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, οι οποίες ενδέχεται να προκύψουν από μακροοικονομικές εξελίξεις και από εξελίξεις στο πλαίσιο του χρηματοπιστωτικού συστήματος ως συνόλου. Προς το σκοπό αυτό το ΕΣΣΚ θα προβαίνει σε έγκαιρη προειδοποίηση για κινδύνους που μπορεί να λάβουν διαστάσεις σε επίπεδο συστήματος και, αν κρίνει σκόπιμο, προβαίνει σε συστάσεις για δράση με σκοπό την αντιμετώπιση αυτών των κινδύνων[2].

2. Διαβουλεύσεις των ενδιαφερομενων μέρων

Κατά την επεξεργασία των εν λόγω προτάσεων διεξήχθησαν δυο ανοιχτές διαβουλεύσεις. Πρώτο, μετά τη δημοσίευση της έκθεσης της ομάδας υψηλού επιπέδου υπό την προεδρία του κυρίου Jacques de Larosiere και τη δημοσίευση της ανακοίνωσης της Επιτροπής της 4 Μαρτίου 2009, η Επιτροπή διοργάνωσε διαβούλευση από τις 10 Μαρτίου ως τις 10 Απριλίου 2009 στο πλαίσιο συγκέντρωσης υλικού για την ανακοίνωσή της με αντικείμενο τη χρηματοπιστωτική εποπτεία στην Ευρώπη, η οποία δημοσιεύτηκε στις 27 Μαΐου 2009. Συνοπτική παρουσίαση των δημόσιων εισηγήσεων που ελήφθησαν απαντά στη διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/docs/2009/fin_supervision/summary_en.pdf

Δεύτερο, από τις 27 Μαΐου ως τις 15 Ιουλίου 2009, η Επιτροπή διοργάνωσε άλλον ένα ακόμη γύρο διαβουλεύσεων, καλώντας όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις για τις λεπτομερέστερες μεταρρυθμίσεις που παρουσίασε το Μάιο στην ανακοίνωση για την χρηματοπιστωτική εποπτεία στην Ευρώπη. Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους οι απαντήσεις που ελήφθησαν υποστήριζαν τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις, με σχόλια σχετικά με αναλυτικές απόψεις των προτεινόμενων ΕΣΣΚ και ΕΣΧΕ. Συνοπτική παρουσίαση των δημόσιων εισηγήσεων που ελήφθησαν απαντά στη διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/internal_market/consultations/docs/2009/fin_supervision_may/replies_summary_en.pdf

3. Εκτίμηση επιπτώσεων

Η ανακοίνωση της Επιτροπής το μήνα Μάιο για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία στην Ευρώπη συνοδεύτηκε από εκτίμηση επιπτώσεων, η οποία ανέλυε τις κύριες επιλογές πολιτικής για τη σύσταση του ΕΣΣΚ και του ΕΣΧΕ. Τις προτάσεις αυτές συνοδεύει δεύτερη εκτίμηση επιπτώσεων, η οποία εξέταζε τις επιλογές αναλυτικότερα. Η έκθεση για τη δεύτερη εκτίμηση επιπτώσεων είναι διαθέσιμη στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής.

4. Νομικά στοιχεία της πρότασης

Το Δικαστήριο αναγνώρισε[3] ότι το άρθρο 95 της Συνθήκης αναφορικά με θέσπιση μέτρων σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς παρέχει την κατάλληλη νομική βάση για τη δημιουργία ενός «Κοινοτικού φορέα, αρμόδιου για τη συμβολή στην εφαρμογή μιας διαδικασίας εναρμόνισης», εφόσον τα καθήκοντα του εν λόγω φορέα συνδέονται στενά με το αντικείμενο των πράξεων των σχετικών με την προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών.

Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση δημιούργησε πραγματικούς και σοβαρούς κινδύνους για τη σταθερότητα της εσωτερικής αγοράς. Η αποκατάσταση και η διατήρηση ενός σταθερού και αξιόπιστου χρηματοπιστωτικού συστήματος αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση για τη διαφύλαξη της εμπιστοσύνης και της συνοχής στην εσωτερική αγορά και, επομένως, για τη διαφύλαξη και τη βελτίωση των συνθηκών για την εγκαθίδρυση μιας πλήρως ολοκληρωμένης και λειτουργικής εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Επιπλέον, οι χρηματοπιστωτικές αγορές με μεγαλύτερο βάθος και ολοκλήρωση παρέχουν καλύτερες ευκαιρίες χρηματοδότησης και διαφοροποίησης των κινδύνων, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της ικανότητας απόσβεσης των κραδασμών των οικονομιών. Επομένως, η χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση και η σταθερότητα αλληλοενισχύονται. Η σύσταση του ΕΣΣΚ θα συνοδεύεται από τη σύνταξη ενός ενιαίου εγχειριδίου, το οποίο θα εξασφαλίσει την ομοιόμορφη εφαρμογή των κανόνων στην ΕΕ και θα συμβάλει έτσι στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Το έργο των ΕΕΑ θα συνίσταται στην υποστήριξη των εθνικών αρχών για τη συνεπή ερμηνεία και εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων.

Καθώς τα καθήκοντα που πρόκειται να ανατεθούν στις Αρχές σχετίζονται στενά με τα μέτρα που τέθηκαν σε εφαρμογή ως απόκριση στη χρηματοπιστωτική κρίση και με εκείνα που εξαγγέλθηκαν με τις ανακοινώσεις της Επιτροπής της 4ης Μαρτίου και της 27ης Μαΐου 2009, είναι δυνατό, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, οι ΕΕΑ να συσταθούν βάσει του άρθρου 95 της Συνθήκης.

Η κοινοτική δράση μπορεί να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες που κατέδειξε η κρίση και να δημιουργήσει ένα σύστημα σύμφωνο προς το στόχο μιας σταθερής και ενιαίας κοινοτικής χρηματοπιστωτικής αγοράς για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες – συνδέοντας μεταξύ τους τις εθνικές εποπτικές αρχές στο πλαίσιο ενός ισχυρού κοινοτικού δικτύου. Εντούτοις, η καθημερινή εποπτεία θα εξακολουθήσει να επικεντρώνεται στο εθνικό επίπεδο, εφόσον οι εθνικές εποπτικές αρχές παραμένουν υπεύθυνες για την εποπτεία των μεμονωμένων οντοτήτων. Έτσι, οι διατάξεις δεν υπερβαίνουν το αυστηρώς αναγκαίο για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων. Επομένως οι προτάσεις είναι σύμφωνες με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, όπως ορίζονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης.

5. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Για τη μετατροπή των υφιστάμενων ευρωπαϊκών εποπτικών επιτροπών σε αποτελεσματικές ΕΕΑ απαιτείται ενίσχυση των πόρων – τόσο των ανθρώπινων όσο και των δημοσιονομικών. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις των εν λόγω προτάσεων εξετάζονται στην έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων και στα συνοδευτικά νομοθετικά δημοσιονομικά δελτία (συνημμένα στην παρούσα πρόταση).

6. Λεπτομερής εξήγηση της πρότασης

Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάθε τομέα, απαιτούνται τρεις ξεχωριστοί κανονισμοί για τη σύσταση των αρχών στους τομείς των τραπεζών, της ασφάλισης και των επαγγελματικών συντάξεων, και των κινητών αξιών. Ωστόσο, βασικά αυτές οι προτάσεις ωθούν προς την ίδια κατεύθυνση. Επομένως, η παρούσα αιτιολογική έκθεση ασχολείται πρώτα με τα κοινά στοιχεία και μετά προσεγγίζει σύντομα τις διαφορές των τριών κανονισμών.

6.1. Σύσταση και νομικό καθεστώς των ΕΕΑ

Στόχος των ΕΕΑ είναι να συμβάλουν: (i) στη βελτίωση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, ειδικά συμπεριλαμβανομένου υψηλού, αποτελεσματικού και συνεκτικού επιπέδου ρύθμισης και εποπτείας, (ii) στην προστασία των καταθετών, των επενδυτών, των ασφαλισμένων και των λοιπών δικαιούχων, (iii) στην εξασφάλιση της ακεραιότητας, της αποδοτικότητας και της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, (iv) στη διαφύλαξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και (v) στην ενίσχυση του διεθνούς εποπτικού συντονισμού. Προς το σκοπό αυτό, κάθε ΕΕΑ συμβάλλει στη διασφάλιση της συνεκτικής, αποδοτικής και αποτελεσματικής εφαρμογής της σχετικής κοινοτικής νομοθεσίας.

Οι ΕΕΑ θα είναι κοινοτικοί φορείς με νομική προσωπικότητα και θα αποτελούν βασικό στοιχείο του προτεινόμενου ΕΣΧΕ. Το τελευταίο λειτουργεί ως δίκτυο εποπτικών αρχών και συμπεριλαμβάνει τις εθνικές αρχές των κρατών μελών, μια Μικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών, για την κάλυψη διατομεακών θεμάτων και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Ενώ οι ΕΕΑ πρέπει να απολαύουν της μέγιστης δυνατής ανεξαρτησίας προκειμένου να εκπληρώνουν την αποστολή τους με αντικειμενικότητα, η Επιτροπή πρέπει να συμμετέχει όταν απαιτείται για θεσμικούς λόγους και στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της που απορρέουν από τη Συνθήκη.

Σε κάθε ΕΕΑ το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων θα είναι το συμβούλιο εποπτών της, αποτελούμενο από τους επικεφαλής των αντίστοιχων εθνικών εποπτικών αρχών, καθώς και από τον πρόεδρο κάθε αρχής. Ο πρόεδρος θα προεδρεύει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου εποπτών και του διοικητικού συμβουλίου και θα ενεργεί ως ο επικεφαλής και ο εκπρόσωπος της αρχής. την καθημερινή διαχείριση κάθε αρχής θα ασκεί ένας εκτελεστικός διευθυντής. Όσον αφορά τον τόπο εγκατάστασης των νέων ΕΕΑ, προτείνεται να διατηρηθεί η σημερινή έδρα των υφιστάμενων ευρωπαϊκών επιτροπών εποπτικών αρχών, καθώς έτσι είναι δυνατή η γρήγορη και αποτελεσματική μετάβαση στο νέο καθεστώς. Η ενότητα 6.3 διαλαμβάνει αναλυτικότερα τα σχετικά με την εσωτερική οργάνωση των ΕΕΑ.

6.2. Καθήκοντα και εξουσίες των ΕΕΑ

Οι ΕΕΑ θα αναλάβουν όλα τα καθήκοντα των υφιστάμενων ευρωπαϊκών εποπτικών επιτροπών αλλά, επιπλέον, οι αρμοδιότητές τους θα αυξηθούν σημαντικά, θα έχουν καθορισμένες νομικές εξουσίες και μεγαλύτερο κύρος, όπως ορίστηκε στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 27 Μαΐου 2009 και συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 18-19 Ιουνίου 2009.

6.2.1. Ανάπτυξη τεχνικών κανόνων

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποδέχτηκε την πρόταση της Επιτροπής ότι πρέπει να συνταχθεί ενιαίο εγχειρίδιο για την ΕΕ, το οποίο να εφαρμόζεται σε όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην ενιαία αγορά. Προς το σκοπό αυτό πρέπει να εντοπιστούν και να αρθούν οι διαφορές που προέκυψαν κατά την ενσωμάτωση κοινοτικής νομοθεσίας στο εθνικό δίκαιο και οι οποίες οφείλονται σε εξαιρέσεις, παρεκκλίσεις, προσθήκες ή ασάφειες, έτσι ώστε να μπορεί να καθοριστεί και να τεθεί σε ισχύ ένα εναρμονισμένο βασικό σύνολο κανόνων. Για να συμβάλουν σε αυτό, οι ΕΕΑ θα αναπτύξουν προτάσεις τεχνικών κανόνων σε τομείς που καθορίζονται στη σχετική τομεακή νομοθεσία. Αυτοί οι κανόνες συνιστούν αποτελεσματικό μέσον για την ενίσχυση του επιπέδου 3 του μηχανισμού Lamfalussy, ο οποίος αυτή τη στιγμή περιορίζεται στην έκδοση μη δεσμευτικών κατευθυντηρίων γραμμών. Οι τομείς στους οποίους η Αρχή μπορεί να καταρτίζει σχέδια των εν λόγω κανόνων αφορούν θέματα πολύ τεχνικής φύσεως, όπου είναι απαραίτητο να υπάρχουν ομοιόμορφοι όροι για την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας. Τα θέματα αυτά δεν συνεπάγονται πολιτικές αποφάσεις και το περιεχόμενό τους οριοθετείται αυστηρά με τις κοινοτικές πράξεις που εκδίδονται στο επίπεδο 1 (για λεπτομερή ανάλυση των αλλαγών που απαιτείται να επέλθουν στη σχετική κοινοτική νομοθεσία βλ. το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής). Η εκπόνηση των κανόνων από τις ΕΕΑ διασφαλίζει την πλήρη αξιοποίηση της εξειδικευμένης εμπειρογνωμοσύνης των εθνικών εποπτικών αρχών.

Τα σχέδια τεχνικών κανόνων θα εγκρίνονται από την Αρχή με ειδική πλειοψηφία των μελών των συμβουλίων εποπτών, όπως ορίζεται στο άρθρο 205 της Συνθήκης. Η έννομη τάξη της Κοινότητας απαιτεί την υποστήριξη στη συνέχεια αυτών των σχεδίων από την Επιτροπή με την έκδοση σχετικών κανονισμών ή αποφάσεων, προκειμένου να ληφθούν τα αναμενόμενα άμεσα έννομα αποτελέσματα. Σε πολύ εξαιρετικές περιπτώσεις και μόνο για λόγους κοινοτικού συμφέροντος, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίζει τη μερική έγκριση των κανόνων ή την έγκρισή τους με τροποποιήσεις ή την απόρριψή τους, για λόγους τους οποίους υποχρεούται να ανακοινώσει στην Αρχή. Η πρόταση της Επιτροπής δεν θίγει συζητήσεις σχετικά με μελλοντικές διαδικασίες στο πλαίσιο της μετάβασης σε μια νέα Συνθήκη.

Όσον αφορά τις διαβουλεύσεις με συμφεροντούχους, για κάθε ΕΕΑ θα συγκροτηθεί μια ομάδα συμφεροντούχων η οποία θα αποτελείται από εκπροσώπους της βιομηχανίας, εργαζόμενους στον χρηματοπιστωτικό τομέα και χρήστες των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Αναλογικά η συμμετοχή καθενός πρέπει να είναι ισόρροπη, χωρίς να υπερτερεί καμία ομάδα έναντι των άλλων. Στους τομείς που δεν καλύπτονται από τους τεχνικούς κανόνες, οι ΕΕΑ, όπως και οι υφιστάμενες ευρωπαϊκές εποπτικές επιτροπές, έχουν τη δυνατότητα να εκδίδουν μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις προς εθνικές εποπτικές αρχές, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τους συμμετέχοντες της αγοράς. Αν σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις οι αρχές επιλέξουν να μην συμμορφωθούν με τις κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις, πρέπει να αιτιολογήσουν την απόφασή τους στην Αρχή.

6.2.2. Αρμοδιότητες εξασφάλισης της συνεπούς εφαρμογής των κοινοτικών κανόνων

Ακόμη και με ενιαίο σύνολο εναρμονισμένων κανόνων, η εφαρμογή των κανόνων αυτών μπορεί, περιστασιακά, να οδηγήσει σε διαστάσεις απόψεων σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας. Συνεπώς, με την επιφύλαξη της κίνησης διαδικασιών παράβασης από την Επιτροπή κατά ορισμένων κρατών μελών, οι ΕΕΑ πρέπει να διαθέτουν γενική εξουσία για να συμβάλουν στη διασφάλιση συνεκτικής εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας. Προς το σκοπό αυτό, πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μηχανισμός αντιμετώπισης της συμπεριφοράς εθνικών εποπτικών αρχών οι οποίες θεωρείται ότι αποκλίνουν από την υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία (συμπεριλαμβάνονται οι τεχνικοί κανόνες που εξετάζονται στην παράγραφο 6.2.1). Ο μηχανισμός περιλαμβάνει τρία διαφορετικά στάδια:

Πρώτον, με δική τους πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος μιας ή περισσότερων εθνικών εποπτικών αρχών ή της Επιτροπής, οι ΕΕΑ πρέπει να διερευνήσουν τις περιπτώσεις αυτές και, αν είναι αναγκαίο, εκδώσουν σύσταση για ενέργεια την οποία απευθύνουν στην εποπτική αρχή. Στο πλαίσιο του γενικού καθήκοντος συμμόρφωσης με την κοινοτική νομοθεσία, η εποπτική αρχή πρέπει να κληθεί να συμμορφωθεί με τη σύσταση μέσα σε ένα μήνα.

Δεύτερον, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τη σύσταση, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή μπορεί, αφού ενημερωθεί από την ΕΕΑ ή κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας, να λάβει απόφαση με την οποία θα απαιτεί από την εθνική εποπτική αρχή είτε να αναλάβει είτε να αποφύγει συγκεκριμένη ενέργεια. Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της απόφασης, η εθνική εποπτική αρχή πρέπει να ενημερώσει την Επιτροπή και την ΕΕΑ σχετικά με τα μέτρα που έλαβε ή που προτίθεται να λάβει για την εκτέλεση της απόφασης.

Τρίτον, στην εξαιρετική περίπτωση κατά την οποία η εποπτική αρχή δεν συμμορφώνεται με την απόφαση, οι ΕΕΑ μπορούν, ως έσχατη λύση, να εκδώσουν απόφαση, την οποία θα απευθύνουν στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, για τήρηση του κοινοτικού δικαίου το οποίο ισχύει άμεσα για αυτά (δηλαδή των κανονισμών). Αυτό τελεί υπό την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής να επιβάλει την απόφασή της.

6.2.3. Δράση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης

Οι ΕΕΑ επιτελούν ενεργό συντονιστικό ρόλο μεταξύ των εθνικών εποπτικών αρχών, ιδίως σε περιπτώσεις αντίξοων εξελίξεων, οι οποίες ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος της ΕΕ. Όμως, σε κάποιες περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης ο συντονισμός ενδέχεται να μην αρκεί, ιδίως όταν οι εθνικές εποπτικές αρχές δεν διαθέτουν μόνες τους τα εργαλεία για να αντιδράσουν γρήγορα σε μια αναδυόμενη διασυνοριακή κρίση. Επομένως, στις εν λόγω εξαιρετικές περιστάσεις οι ΕΕΑ πρέπει να έχουν την εξουσία να απαιτήσουν από τις εθνικές εποπτικές αρχές να αναλάβουν από κοινού συγκεκριμένη δράση. Επειδή καθορισμός της διασυνοριακής κατάστασης έκτακτης ανάγκης εμπεριέχει κάποιο βαθμό εκτίμησης, πρέπει να αποτελεί αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Το θέμα αυτό υπόκειται στη ρήτρα διασφαλίσεων (βλ. παράγραφο 6.2.11). Παράλληλα, πρέπει να επιταχυνθεί η εργασία για τη δημιουργία ενός περιεκτικού διασυνοριακού πλαισίου ενίσχυσης των συστημάτων διαχείρισης/επίλυσης οικονομικών κρίσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων εγγύησης και επιμερισμού βαρών.

6.2.4. Διευθέτηση διαφωνιών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών

Προτείνεται μηχανισμός για να διασφαλιστεί ότι οι εθνικές εποπτικές αρχές λαμβάνουν δεόντως υπόψη τα συμφέροντα των άλλων κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των εποπτικών σωμάτων. Αν μια εποπτική αρχή διαφωνήσει σχετικά με τη διαδικασία ή το περιεχόμενο πράξης ή παράλειψης άλλης εποπτικής αρχής σε περίπτωση στην οποία η σχετική νομοθεσία απαιτεί συνεργασία, συντονισμό ή κοινή λήψη αποφάσεων, η Αρχή, κατόπιν αιτήματος της ενδιαφερόμενης εποπτικής αρχής, μπορεί να βοηθήσει τις αρχές στην επίτευξη κοινής προσέγγισης ή στη ρύθμιση του θέματος. Αυτός ο μηχανισμός περιλαμβάνει τρία ενδεχόμενα στάδια[4]:

Πρώτον, αν μια ή περισσότερες εθνικές εποπτικές αρχές ζητήσουν από την ΕΕΑ να τις βοηθήσει στην επίλυση τέτοιων διαφορών, Η ΕΕΑ μπορεί πρώτα να ορίσει μια φάση συμβιβασμού μεταξύ των αρχών για να προσπαθήσουν να επιτύχουν συμφωνία μεταξύ τους, ενώ η Αρχή εμπλέκεται όταν είναι απαραίτητο υπό την ιδιότητα του μεσολαβητή.

Δεύτερον, αν μετά από φάση συμβιβασμού δεν καταφέρουν να επιτύχουν συμφωνία, οι ΕΕΑ μπορούν να ρυθμίσουν το θέμα με απόφαση[5]. Όμως αυτό πρέπει σαφώς να αποτελεί την εξαίρεση, καθώς στις περισσότερες περιπτώσεις οι οικείες εθνικές αρχές οφείλουν να είναι σε θέση να επιτύχουν συμφωνία μέσω της προαναφερθείσας διαδικασίας συμβιβασμού.

Τρίτον, σε περίπτωση μη συμμόρφωσης εποπτικής αρχής με την προαναφερθείσα απόφαση, η Αρχή μπορεί επίσης να αποφασίσει να εκδώσει αποφάσεις τις οποίες απευθύνει σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, καθορίζοντας τις υποχρεώσεις τους σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία που ισχύει άμεσα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Ας υπογραμμιστεί ότι ο μηχανισμός επίλυσης διαφορών πρέπει να αντιμετωπίζει μόνο ουσιώδη θέματα, π.χ. περιπτώσεις κατά τις οποίες πράξη ή παράλειψη εποπτικής αρχής είχε σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις στην ικανότητα μιας εποπτικής αρχής να προστατεύσει το συμφέρον καταθετών, ασφαλισμένων, επενδυτών ή προσώπων προς τα οποία παρέχονται υπηρεσίες σε ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη ή στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα των εν λόγω κρατών μελών. Η Αρχή επιφυλάσσεται του δικαιώματος να μην κινήσει διαδικασία διακανονισμού ούτε να λάβει οποιαδήποτε απόφαση σε περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις. Οι ρυθμίσεις αυτές υπόκεινται στη ρήτρα διασφαλίσεων (βλ. παράγραφο 6.2.11).

6.2.5. Σώματα εποπτών

Στο εποπτικό σύστημα της ΕΕ τα σώματα εποπτών κατέχουν κεντρική θέση και παίζουν σημαντικό ρόλο στη διασφάλιση ισόρροπης ροής πληροφοριών μεταξύ των εγχώριων αρχών και των αρχών υποδοχής. Οι ΕΕΑ θα συμβάλουν στην προώθηση της αποδοτικής και συνεπούς λειτουργίας των σωμάτων εποπτών και στην παρακολούθηση της συνέπεια στην εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας από τα σώματα εποπτών. Σε αυτό το πλαίσιο, οι ΕΕΑ μπορούν να συμμετέχουν ως παρατηρητές στα σώματα εποπτών και να λαμβάνουν όλες τις συναφείς πληροφορίες, οι οποίες ανταλλάσσονται μεταξύ των μελών του σώματος.

6.2.6. Κοινή εποπτική νοοτροπία, ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων και ομότιμη αξιολόγηση

Οι ΕΕΑ διαδραματίζουν ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση κοινής ευρωπαϊκής εποπτικής νοοτροπίας και στη διασφάλιση ομοιόμορφων διαδικασιών και συνεπών εποπτικών πρακτικών σε όλη την Κοινότητα. Σε συνδυασμό με το μηχανισμό διευθέτησης διαφωνιών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών, η κοινή εποπτική νοοτροπία πρέπει να βοηθήσει στην ανάπτυξη εμπιστοσύνης και συνεργασίας και ενδέχεται να δημιουργεί ολοένα και περισσότερες ευκαιρίες για τις εποπτικές αρχές να εκχωρούν ορισμένα καθήκοντα και αρμοδιότητες η μία στην άλλη. Εν προκειμένω οι ΕΕΑ διευκολύνουν, εντοπίζοντας καθήκοντα και αρμοδιότητες, που μπορούν να ανατεθούν ή να ασκηθούν από κοινού καθώς επίσης προωθώντας βέλτιστες πρακτικές. Ειδικότερα,, η Αρχή πρέπει να ενθαρρύνει και να διευκολύνει τη σύσταση κοινών εποπτικών ομάδων. Επίσης, οι ΕΕΑ πραγματοποιούν περιοδικά ομότιμες αξιολογήσεις εθνικών εποπτικών αρχών.

6.2.7. Αξιολόγηση εξελίξεων της αγοράς

Ένα από τα νέα καθήκοντα τα οποία ανετέθησαν στις υφιστάμενες ευρωπαϊκές εποπτικές επιτροπές με τις αναθεωρημένες αποφάσεις της Επιτροπής που εκδόθηκαν στις 23 Ιανουαρίου 2009 είναι η παρακολούθηση, η αξιολόγηση και η υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις τάσεις, τους πιθανούς κινδύνους και τα τρωτά σημεία στους τομείς της τραπεζικής, των ασφαλίσεων και των κινητών αξιών. Παρότι για την μακροπροληπτική ανάλυση του χρηματοπιστωτικού τομέα της ΕΕ αρμόδιο θα είναι το προτεινόμενο ΕΣΣΚ, οι ΕΕΑ πρέπει να συνεχίσουν το έργο των υφισταμένων ευρωπαϊκών εποπτικών επιτροπών στον τομέα αυτό, καθώς: (i) η ανάλυσή τους εστιάζει σε διαφορετικά σημεία, δηλαδή η μικροπροληπτική ανάλυση παρέχει ανάλυση από κάτω προς τα πάνω ενώ η μακροπροληπτική ανάλυση από πάνω προς τα κάτω και (ii) η ανάλυσή τους μπορεί να αποτελέσει χρήσιμη εισροή στο έργο του ΕΣΣΚ.

6.2.8. Διεθνής και συμβουλευτικός ρόλος

Με τις προτάσεις αυτές, η Επιτροπή παρέχει σαφή απάντηση στις αδυναμίες που εντοπίστηκαν κατά τη διάρκεια της κρίσης και ανταποκρίνεται στην πρόσκληση της G20 για τη λήψη μέτρων προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ισχυρότερο και συνεκτικότερο σε παγκόσμια κλίμακα, σύστημα ρύθμισης και εποπτείας των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Οι ΕΕΑ μπορούν να αποτελέσουν χρήσιμα σημεία επαφής για εποπτικές αρχές από τρίτες χώρες. Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων, σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να προβαίνουν σε διοικητικές ρυθμίσεις με διεθνείς οργανισμούς και με τις κυβερνήσεις τρίτων χωρών. Οι ΕΕΑ μπορούν επίσης να βοηθήσουν στην κατάρτιση αποφάσεων ισοδυναμίας οι οποίες αφορούν εποπτικά καθεστώτα σε τρίτες χώρες. Επιπλέον, εφόσον τους ζητηθεί ή με ίδιας πρωτοβουλία, οι ΕΕΑ μπορούν, να παρέχουν συμβουλές στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή ή να δημοσιεύουν γνώμες, οι οποίες μπορεί να αφορούν και τις προληπτικές αξιολογήσεις διασυνοριακών συγχωνεύσεων και εξαγορών. Οι τελευταίες αυτές γνώμες πρέπει να προβλέπουν επιπρόσθετες διασφαλίσεις για τη διεξαγωγή έγκυρων και αντικειμενικών αξιολογήσεων μελλοντικών διασυνοριακών συγχωνεύσεων ή εξαγορών.

6.2.9. Συγκέντρωση πληροφοριών

Εφόσον ζητηθεί από την Αρχή, οι εποπτικές και οι άλλες δημόσιες αρχές των κρατών μελών της παρέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων που της ανατίθενται βάσει του παρόντος κανονισμού. Επιπλέον, σε συνεργασία με τις εποπτικές αρχές που λειτουργούν στο πλαίσιο σωμάτων εποπτών, η Αρχή καθορίζει και συγκεντρώνει, ανάλογα με τις ανάγκες, όλες τις συναφείς πληροφορίες από τις εποπτικές αρχές, προκειμένου να διευκολύνει το έργο των σωμάτων εποπτών. Δημιουργεί και διαχειρίζεται ένα κεντρικό σύστημα, με σκοπό να θέσει τις εν λόγω πληροφορίες στη διάθεση των εποπτικών αρχών που λειτουργούν στο πλαίσιο σωμάτων εποπτών. Κατ’ αρχήν, όλες οι πληροφορίες πρέπει να διαβιβάζονται στις ΕΕΑ από τις εθνικές εποπτικές αρχές.

6.2.10. Σχέση με το ΕΣΣΚ

Το προτεινόμενο πλαίσιο εποπτείας για την ΕΕ μπορεί να λειτουργήσει μόνον εφόσον τα ΕΣΣΚ και ΕΣΧΕ συνεργάζονται στενά. Όντως, ο στόχος της μεταρρύθμισης είναι να διασφαλισθεί ομαλότερη διάδραση της εποπτείας στο μακροπροληπτικό και στο μικροπροληπτικό επίπεδο. Στην εκπλήρωση του ρόλου του ως αρχής μακροπροληπτικής εποπτείας, το ΕΣΣΚ θα χρειαστεί έγκαιρη ροή δεδομένων μικροπροληπτικής εποπτείας, ενώ η μικροπροληπτική εποπτεία εκ μέρους των εθνικών αρχών θα επωφεληθεί από την εξειδικευμένη γνώση που θα αποκτήσει το ΕΣΣΚ σχετικά με το μακροπροληπτικό περιβάλλον. Επίσης, οι κανονισμοί καθορίζουν τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσουν οι ΕΕΑ για να ενεργήσουν κατόπιν συστάσεων του ΕΣΣΚ καθώς επίσης τον τρόπο με τον οποίο οι ΕΕΑ πρέπει να χρησιμοποιήσουν τις εξουσίες τους για να εξασφαλίσουν έγκαιρη παρακολούθηση των συστάσεων που απευθύνθηκαν προς μια ή περισσότερες εθνικές εποπτικές αρχές.

6.2.11. Διασφαλίσεις

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Υπουργών Οικονομικών και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ιουνίου 2009, όπου τονίζεται ότι, με την επιφύλαξη της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και αναγνωριζόμενων των δυνητικών ή ενδεχόμενων ευθυνών των κρατών μελών, οι αποφάσεις των ΕΕΑ δεν πρέπει να προσκρούουν στις δημοσιονομικές αρμοδιότητες των κρατών μελών, εισάγεται μια ρήτρα διασφάλισης. Η εν λόγω ρήτρα εξασφαλίζει ότι, όταν κάποιο κράτος μέλος θεωρεί πως μια απόφαση που ελήφθη σύμφωνα με το άρθρο 10 (δηλαδή αποφάσεις για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης) ή 11 (δηλαδή διευθέτηση διαφωνιών) των εν λόγω κανονισμών προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες, μπορεί να ενημερώσει την Αρχή και την Επιτροπή ότι η εθνική εποπτική αρχή δεν προτίθεται να εφαρμόσει την απόφαση της Αρχής, καθιστώντας σαφή τον τρόπο με τον οποίο η απόφαση της Αρχής προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες. Εντός χρονικού διαστήματος ενός μήνα, η Αρχή ενημερώνει το κράτος μέλος εάν εμμένει στην απόφασή της ή εάν την τροποποιεί ή την ανακαλεί. Σε περίπτωση που η Αρχή εμμείνει στην απόφασή της, το κράτος μέλος μπορεί να παραπέμψει το θέμα στο Συμβούλιο και η απόφαση της Αρχής αναστέλλεται. Το Συμβούλιο μπορεί, εντός δυο μηνών, να αποφασίσει με ειδική πλειοψηφία εάν η απόφαση πρέπει να διατηρηθεί ή να ανακληθεί. Για τις αποφάσεις της Αρχής που εγκρίνονται δυνάμει του άρθρου 10, εφαρμόζεται κατεπείγουσα διαδικασία, ώστε να ληφθεί υπόψη η ανάγκη ταχείας λήψης αποφάσεων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης.

6.3. Η εσωτερική οργάνωση των ΕΕΑ και του ΕΣΣΚ·

Κάθε ΕΕΑ αποτελείται από: (i) ένα συμβούλιο εποπτών, (ii) ένα διοικητικό συμβούλιο, (iii) έναν πρόεδρο και (iv) έναν εκτελεστικό διευθυντή. Επιπλέον, και για τις τρεις ΕΕΑ πρέπει να συσταθεί κοινό συμβούλιο προσφυγών.

6.3.1. Συμβούλιο εποπτών

Το συμβούλιο εποπτών είναι το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων των ΕΕΑ και θα είναι αρμόδιο, μεταξύ άλλων, για την έγκριση των προτάσεων τεχνικών κανόνων, γνωμών, συστάσεων και αποφάσεων που περιγράφονται στην ενότητα 6.2 της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης. Το συμβούλιο εποπτών αποτελείται από:

- τον πρόεδρο της αντίστοιχης ΕΕΑ, ο οποίος θα προεδρεύει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου, χωρίς όμως να έχει δικαίωμα ψήφου·

- τον επικεφαλής της σχετικής εθνικής εποπτικής αρχής σε κάθε κράτος μέλος

- έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής, ο οποίος δεν έχει δικαίωμα ψήφου·

- έναν εκπρόσωπο του ΕΣΣΚ, ο οποίος δεν έχει δικαίωμα ψήφου·

- έναν εκπρόσωπο καθεμιάς από τις άλλες δυο Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές, ο οποίος δεν έχει δικαίωμα ψήφου, και

- όποτε είναι σκόπιμο, το συμβούλιο μπορεί να αποφασίσει να δεχθεί παρατηρητές.

Κατά κανόνα, οι αποφάσεις του συμβουλίου θα λαμβάνονται με απλή πλειοψηφία, εκτός αν πρόκειται για αποφάσεις που αφορούν την εκπόνηση σχεδίων τεχνικών κανόνων και κατευθυντηρίων γραμμών καθώς και αποφάσεις που αφορούν τα άρθρα για χρηματοπιστωτικές διατάξεις, για τις οποίες η ψηφοφορία θα διενεργείται με ειδική πλειοψηφία. Το συμβούλιο μπορεί να συγκροτεί ομάδες για διευθέτηση διαφορών. Εντούτοις, η τελική απόφαση λαμβάνεται από το συμβούλιο εποπτών μετά από πρόταση αυτής της ομάδας.

6.3.2. Διοικητικό Συμβούλιο

Το διοικητικό συμβούλιο μεριμνά ώστε η Αρχή να εκπληρώνει την αποστολή της και να εκτελεί τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί. Ειδικότερα, πρέπει να είναι υπεύθυνο για την προετοιμασία του προγράμματος εργασίας της Αρχής, τη θέσπιση του εσωτερικού κανονισμού και παίζει κεντρικό ρόλο στην έγκριση του προϋπολογισμού της. Θα αποτελείται από τον πρόεδρο της ΕΕΑ, έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής, και τέσσερα μέλη, τα οποία εκλέγονται από το συμβούλιο εποπτών μεταξύ των μελών του και ενεργούν ανεξάρτητα και αντικειμενικά, υπέρ του κοινοτικού συμφέροντος. Ο εκτελεστικός διευθυντής μπορεί να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου χωρίς δικαίωμα ψήφου.

6.3.3. Πρόεδρος και εκτελεστικός διευθυντής

Η ΕΕΑ εκπροσωπείται από έναν ανεξάρτητο πρόεδρο πλήρους απασχόλησης, ο οποίος είναι υπεύθυνος για την προετοιμασία των εργασιών του συμβουλίου εποπτών καθώς επίσης προεδρεύει στις συνεδριάσεις και του συμβουλίου εποπτών και του διοικητικού συμβουλίου. Όμως, τις καθημερινές δραστηριότητες των ΕΕΑ διαχειρίζεται εκτελεστικός διευθυντής ο οποίος, όπως και ο πρόεδρος, είναι ανεξάρτητος επαγγελματίας πλήρους απασχόλησης. Το πρόσωπο αυτό είναι υπεύθυνο για την υλοποίηση του ετήσιου προγράμματος εργασίας και λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίζει τη λειτουργία της ΕΕΑ. Και τα δυο πρόσωπα επιλέγονται από το συμβούλιο εποπτών με κριτήρια τα προσόντα, τις ικανότητες, τις γνώσεις τους για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και αγορές, και την πείρα τους σχετικά με τη χρηματοπιστωτική εποπτεία και ρύθμιση, μετά από ανοικτή διαδικασία επιλογής. Η επιλογή από το συμβούλιο εποπτών υποψηφίου για τη θέση του προέδρου υπόκειται σε επικύρωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η θητεία και των δυο αξιωματούχων είναι πενταετής και άπαξ ανανεώσιμη. Η εν λόγω ανανέωση εξαρτάται από το αποτέλεσμα αξιολόγησης που διενεργεί το συμβούλιο εποπτών.

6.3.4. Μικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών

Στην προτεινόμενη δομή, η διατομεακή συνεργασία θα έχει θεμελιώδη σημασία για την προβολή των συναφών τάσεων και εξελίξεων της αγοράς. Η αμοιβαία κατανόηση, η συνεργασία και οι συνεπείς εποπτικές προσεγγίσεις μεταξύ των τριών νέων ΕΕΑ θα διασφαλίζονται με μια Μικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών. Υποεπιτροπή που θα συσταθεί από τη Μικτή Επιτροπή θα ασχολείται ειδικά με διατομεακά θέματα, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών ομίλων, και θα εξασφαλίζει ίσους όρους δράσης. Ενώ οι πραγματικές αποφάσεις, παραδείγματος χάρη για την οδηγία σχετικά με τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους, λαμβάνονται από τις μεμονωμένες ΕΕΑ, η Μικτή Επιτροπή πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι ΕΕΑ λαμβάνουν παράλληλα κοινές αποφάσεις.

6.3.5. Συμβούλιο προσφυγών

Με σύστημα προσφυγών θα εξασφαλίζεται ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών εποπτικών αρχών, μπορεί να προσφύγει σε πρώτο βαθμό σε ένα συμβούλιο προσφυγών κατά απόφασης των ΕΕΑ με αντικείμενο τη συνεκτική εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων (άρθρο 9), την ανάληψη δράσης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (άρθρο 10), και τη διευθέτηση διαφωνιών (άρθρο 11). Το συμβούλιο προσφυγών είναι κοινό όργανο για τις τρεις ΕΕΑ, δηλαδή ασχολείται με θέματα σχετικά με την τραπεζική, τις ασφαλίσεις και τις κινητές αξίες. Το συμβούλιο προσφυγών αποτελείται από έξι τακτικά και έξι αναπληρωματικά μέλη με σχετικές γνώσεις και πείρα, αποκλειομένων των μελών του εκάστοτε προσωπικού των εθνικών εποπτικών αρχών ή άλλων εθνικών ή κοινοτικών οργάνων που συμμετέχουν στις δραστηριότητες της Αρχής. Δυο τακτικά και δυο αναπληρωματικά μέλη του συμβουλίου προσφυγών διορίζει το διοικητικό συμβούλιο κάθε ΕΕΑ, από συνοπτικό κατάλογο τον οποίο προτείνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

6.4. Διατάξεις οικονομικού περιεχομένου

Οι διατάξεις αυτές διαλαμβάνουν παραμέτρους σχετικές με τον προϋπολογισμό των ΕΕΑ και δίδουν έμφαση στο γεγονός ότι τα έσοδα των Αρχών μπορεί να προέρχονται από διάφορες πηγές, όπως π.χ. από υποχρεωτικές εισφορές των εθνικών εποπτικών αρχών, από επιχορήγηση της Κοινότητας ή από τέλη που καταβάλλει στην Αρχή ο κλάδος. Επίσης εξειδικεύουν τις διαδικασίες για την κατάρτιση, την υλοποίηση και τον έλεγχο του προϋπολογισμού κάθε έτος. Για τους φορείς που δημιουργούνται σύμφωνα με το άρθρο 158 του δημοσιονομικού κανονισμού ισχύει ο δημοσιονομικός κανονισμός πλαίσιο.

6.5. Γενικές και τελικές διατάξεις

Οι γενικές διατάξεις διέπουν πρακτικά θέματα σχετικά με τη στελέχωση, τη νομική ευθύνη των ΕΕΑ, τις υποχρεώσεις τήρησης επαγγελματικού απορρήτου, την προστασία των δεδομένων, την πρόσβαση σε έγγραφα, γλωσσικές ρυθμίσεις, τις συμφωνίες έδρας και τη συμμετοχή τρίτων χωρών. Εντός τριετίας από την πραγματική έναρξη της λειτουργίας του και ανά τριετία στη συνέχεια η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση για τη λειτουργία των ΕΕΑ και για τις διαδικασίες που ορίζονται στον κανονισμό. Η έκθεση αυτή θα αξιολογεί επίσης την πρόοδο που σημειώθηκε προς τη ρυθμιστική και εποπτική σύγκλιση στους τομείς της διαχείρισης και επίλυσης κρίσεων στην ΕΕ.

6.6. Βασικές διαφορές των τριών κανονισμών

Οι βασικές διαφορές των τριών προτεινόμενων κανονισμών αφορούν τους στόχους των αρχών, το πεδίο εφαρμογής της δράσης και τους ορισμούς, οι οποίοι προσαρμόζονται στις ιδιαιτερότητες του σχετικού τομέα και στην υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία. Επιπλέον, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ΕΕΑ πρέπει να έχουν επίσης την αρμοδιότητα εποπτείας των οργανισμών αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Αρμόδια για την καταγραφή των οργανισμών εκτίμησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι η ΕΑΚΑΑ. Επίσης η ΕΑΚΑΑ μπορεί να λαμβάνει εποπτικά μέτρα, όπως η ανάκληση της εγγραφής ή η αναστολή της χρήσης των πιστοληπτικών αξιολογήσεων για ρυθμιστικούς σκοπούς. Στις εποπτικές εξουσίες μπορεί να συμπεριλαμβάνεται η δυνατότητα να ζητεί πληροφορίες και να διεξάγει έρευνες ή επιτόπιους ελέγχους. Οι αρμοδιότητες και οι εξουσίες της ΕΑΚΑΑ όσον αφορά τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας θα καθοριστούν σε τροποποίηση του κανονισμού για τους οργανισμούς αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας.

2009/0143 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής[6],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[7],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[8],

τη γνώμη της ΕΚΤ,

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[9],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η χρηματοπιστωτική κρίση της περιόδου 2007/2008 έφερε στην επιφάνεια σημαντικές αδυναμίες της χρηματοπιστωτικής εποπτείας, τόσο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις όσο και στο χρηματοπιστωτικό σύστημα σαν σύνολο. Τα εθνικά εποπτικά μοντέλα υπερκεράστηκαν από την πραγματικότητα των ολοκληρωμένων και αλληλοσυνδεόμενων ευρωπαϊκών χρηματοπιστωτικών αγορών, όπου πολλές χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις λειτουργούν διασυνοριακά. Η κρίση αποκάλυψε αδυναμίες στον τομέα της συνεργασίας, του συντονισμού, της συνέπειας εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας και στην εμπιστοσύνη μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών.

(2) Στις 25 Φεβρουαρίου 2009, έκθεση που δημοσιεύθηκε από ομάδα εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου υπό την προεδρία του κ. J. de Larosière, την οποία είχε ζητήσει η Επιτροπή, κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, προκειμένου να μειωθούν ο κίνδυνος και η σοβαρότητα μελλοντικών χρηματοπιστωτικών κρίσεων, έπρεπε να ενισχυθεί το εποπτικό πλαίσιο. Η έκθεση συνιστούσε μεγάλης κλίμακας μεταρρυθμίσεις στη δομή της εποπτείας του χρηματοπιστωτικού τομέα στην Κοινότητα. Η εν λόγω ομάδα ειδικών συμπέρανε επίσης ότι πρέπει να δημιουργηθεί ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας, το οποίο θα περιλαμβάνει τρεις Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές, μία για τον κλάδο των ασφαλίσεων και των επαγγελματικών συντάξεων, μία για τον τραπεζικό κλάδο και μία για τον κλάδο των κινητών αξιών, καθώς και τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου.

(3) Στην ανακοίνωσή της τής 4ης Μαρτίου 2009 με τίτλο «Η υλοποίηση της ευρωπαϊκής ανάκαμψης»[10], η Επιτροπή πρότεινε την υποβολή νομοθετικής πρότασης για τη δημιουργία ενός Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας και ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, ενώ στην ανακοίνωσή της τής 27ης Μαΐου 2009 με τίτλο «Ευρωπαϊκή χρηματοπιστωτική εποπτεία»[11] παρείχε περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την πιθανή αρχιτεκτονική αυτού του νέου εποπτικού πλαισίου.

(4) Στα συμπεράσματά του της 19 Ιουνίου 2009, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο συνέστησε να ιδρυθεί ένα Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας, το οποίο θα συμπεριλαμβάνει τρεις νέες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές. Στόχος του συστήματος θα είναι η αναβάθμιση της ποιότητας και της συνέπειας της εθνικής εποπτείας, η ενίσχυση της επιτήρησης διασυνοριακών ομίλων και η εκπόνηση ενιαίου ευρωπαϊκού εγχειριδίου, το οποίο θα ισχύει για όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της ενιαίας αγοράς. Τόνισε επίσης ότι οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές πρέπει να διαθέτουν εποπτικές εξουσίες όσον αφορά τους οργανισμούς εκτίμησης πιστοληπτικής ικανότητας και κάλεσε την Επιτροπή να προετοιμάσει συγκεκριμένες προτάσεις σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας θα μπορεί να παίξει σοβαρό ρόλο σε καταστάσεις κρίσης, επισημαίνοντας ότι οι αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών δεν πρέπει να προσκρούουν στις δημοσιονομικές αρμοδιότητες των κρατών μελών.

(5) Η χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση δημιούργησε πραγματικούς και σοβαρούς κινδύνους για τη σταθερότητα της εσωτερικής αγοράς. Η αποκατάσταση και η διατήρηση σταθερού και αξιόπιστου χρηματοπιστωτικού συστήματος αποτελούν απόλυτη προϋπόθεση για τη διατήρηση της εμπιστοσύνης και της συνοχής στην εσωτερική αγορά και, συνεπώς, για τη διατήρηση και τη βελτίωση των συνθηκών για την εγκαθίδρυση μιας πλήρως ενοποιημένης και λειτουργικής εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Επιπλέον, οι μεγαλύτερου βάθους και περισσότερο ολοκληρωμένες χρηματοπιστωτικές αγορές παρέχουν καλύτερες ευκαιρίες για χρηματοδότηση και για διαφοροποίηση των κινδύνων, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση της ικανότητας απόσβεσης των κραδασμών των οικονομιών.

(6) Η Κοινότητα έχει φθάσει στα όρια του δυνατού όσον αφορά την παρούσα κατάσταση των επιτροπών των ευρωπαϊκών εποπτικών αρχών, οι οποίες εξακολουθούν να αποτελούν συμβουλευτικά όργανα της Επιτροπής. Η Κοινότητα δεν μπορεί να παραμείνει σε κατάσταση όπου δεν υπάρχει μηχανισμός που να διασφαλίζει ότι οι εθνικές εποπτικές αρχές λαμβάνουν τις καλύτερες δυνατές εποπτικές αποφάσεις για τα διασυνοριακά ιδρύματα· όπου δεν υπάρχει επαρκής συνεργασία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των εθνικών εποπτικών αρχών· όπου για κοινή δράση των εθνικών αρχών απαιτούνται πολύπλοκες ρυθμίσεις που να λαμβάνουν υπόψη το ψηφιδωτό των ρυθμιστικών και εποπτικών απαιτήσεων· όπου συχνότατα οι εθνικές λύσεις αποτελούν τη μόνη εφικτή επιλογή ως αντίδραση σε ευρωπαϊκά προβλήματα, όπου υπάρχουν διαφορετικές ερμηνείες του ίδιου νομοθετικού κειμένου. Σκοπός του ευρωπαϊκού συστήματος εποπτικών αρχών πρέπει να είναι η υπέρβαση αυτών των αδυναμιών και η δημιουργία συστήματος ευθυγραμμισμένου προς το στόχο για σταθερή και ενιαία κοινοτική χρηματοπιστωτική αγορά στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, συνδέοντας τις εθνικές εποπτικές αρχές δημιουργώντας ένα ισχυρό κοινοτικό δίκτυο.

(7) Το Ευρωπαϊκό Σύστημα Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας πρέπει να είναι δίκτυο εθνικών και κοινοτικών εποπτικών αρχών, το οποίο να αφήνει την καθημερινή εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στο εθνικό επίπεδο και να παραχωρεί σε σώματα εποπτών κεντρικό ρόλο όσον αφορά την εποπτεία διασυνοριακών ομίλων. Επίσης πρέπει να επιτευχθούν μεγαλύτερη εναρμόνιση και η συνεκτική εφαρμογή των κανόνων για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις αγορές σε ολόκληρη την Κοινότητα. Πρέπει να συσταθούν μια Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων, καθώς και μια Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών και μια Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές).

(8) Οι Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές πρέπει να αντικαταστήσουν την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας, που συστάθηκε με την απόφαση αριθ. 2009/78/EΚ της Επιτροπής[12], την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Εποπτείας Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων, που συστάθηκε με την απόφαση αριθ. 2009/79/EΚ της Επιτροπής[13] και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ρυθμιστικών Αρχών, που συστάθηκε από την απόφαση αριθ. 2009/77/EΚ της Επιτροπής[14], και να αναλάβουν όλα τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες αυτών των επιτροπών. Πρέπει να καθοριστεί με σαφήνεια το πεδίο δράσης κάθε Αρχής. Εάν απαιτείται για λόγους θεσμικούς και στο πλαίσιο των ευθυνών που της ανατίθενται από τη συνθήκη, η Επιτροπή πρέπει επίσης να συμμετέχει στο δίκτυο εποπτικών αρχών.

(9) Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων («Αρχή») πρέπει να ενεργεί με σκοπό τη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, ιδίως με την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου, αποτελεσματικής και συνεκτικής ρύθμισης και εποπτείας, λαμβάνοντας υπόψη τα ποικίλα συμφέροντα όλων των κρατών μελών, την προστασία των ασφαλισμένων και λοιπών δικαιούχων, την διασφάλιση της ακεραιότητας, της αποδοτικότητας και της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, τη διαφύλαξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την ενίσχυση του διεθνούς εποπτικού συντονισμού, προς όφελος της οικονομίας ευρύτερα, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κι άλλων συμφεροντούχων, των καταναλωτών και των εργαζομένων. Προκειμένου να μπορέσει να εκπληρώσει τους στόχους της, είναι ενδεδειγμένο και απαραίτητο να αποτελεί η Αρχή κοινοτικό όργανο με νομική προσωπικότητα, ενώ πρέπει να διαθέτει νομική, διοικητική και οικονομική αυτονομία.

(10) Στην απόφασή του της 2ας Μαΐου 2006 για την Υπόθεση αριθ. C-127/04 (Ηνωμένο Βασίλειο/Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο)[15] το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναγνώρισε ότι το άρθρο 95 της Συνθήκης αναφορικά με την έκδοση των μέτρων σχετικά με την προσέγγιση των νομοθεσιών που έχουν ως αντικείμενο την εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς παρέχει την κατάλληλη νομική βάση για τη δημιουργία ενός «Κοινοτικού φορέα με αρμοδιότητα τη συμβολή στην εφαρμογή μιας διαδικασίας εναρμόνισης», εφόσον τα καθήκοντα του εν λόγω φορέα συνδέονται στενά με το αντικείμενο των πράξεων των σχετικών με την προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών. Ο σκοπός και τα καθήκοντα της Αρχής – παροχή συνδρομής στις εθνικές εποπτικές αρχές με σκοπό τη συνεπή ερμηνεία και εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων και συμβολή στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα που απαιτείται για τη χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση – συνδέονται στενά με τους στόχους του κοινοτικού κεκτημένου σχετικά με την εσωτερική αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Συνεπώς η Αρχή πρέπει να συσταθεί βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης.

(11) Οι νομικές πράξεις που ορίζουν τα καθήκοντα των εθνικών εποπτικών αρχών των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας μεταξύ τους και με την Επιτροπή, είναι[16]: η οδηγία 64/225/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1964 περί καταργήσεως των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα της αντασφαλίσεως και της αντεκχωρήσεως[17], η πρώτη οδηγία του Συμβουλίου 73/239/ΕΟΚ της 24ης Ιουλίου 1973 περί συντονισμού των νομοθετικών κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων πού αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός τής ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής[18], η οδηγία 73/240/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1973 περί καταργήσεως των περιορισμών στο δικαίωμα εγκαταστάσεως στον τομέα της πρωτασφαλίσεως εκτός από την ασφάλιση ζωής[19], η οδηγία 76/580/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1976 περί τροποποιήσεως της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ «περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν των ανάληψη δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής, και την άσκηση αυτής»[20], η οδηγία 78/473/EOK του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 1978 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων στον τομέα της κοινοτικής συνασφαλίσεως[21], η οδηγία 84/641/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Δεκεμβρίου 1984 για την τροποποίηση, όσον αφορά ιδίως την τουριστική βοήθεια, της πρώτης οδηγίας (73/239/ΕΟΚ) περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητας πρωτοασφάλισης, εκτός της ασφάλισης ζωής, και την άσκηση αυτής[22], η οδηγία 87/344/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1987 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την ασφάλιση νομικής προστασίας[23], η δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1988 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και τη θέσπιση των διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών καθώς και για την τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ[24], η οδηγία 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής)[25], η οδηγία 98/78/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27ης Οκτωβρίου 1998 σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία ασφαλιστικών επιχειρήσεων στο πλαίσιο ενός ασφαλιστικού ομίλου[26], η οδηγία 2001/17/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των ασφαλιστικών επιχειρήσεων[27], η οδηγία 2002/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Νοεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφάλιση ζωής[28], η οδηγία 2002/92/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση[29], και η Οδηγία 2003/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Ιουνίου 2003, για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών[30] .

(12) Η υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία που διέπει το πεδίο που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό περιλαμβάνει και την οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων[31], την οδηγία 2005/60/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26 Οκτωβρίου 2005, σχετικά με την πρόληψη της χρησιμοποίησης του χρηματοπιστωτικού συστήματος για τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τη χρηματοδότηση της τρομοκρατίας[32] και την οδηγία 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Σεπτεμβρίου 2002, σχετικά με την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς τους καταναλωτές[33].

(13) Είναι αναγκαία η εισαγωγή κάποιου αποτελεσματικού μέσου για τη θέσπιση εναρμονισμένων τεχνικών κανόνων στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες ώστε να εξασφαλιστούν, μέσω ενιαίου εγχειριδίου, ισότιμοι όροι και επαρκής προστασία των ασφαλισμένων, λοιπών δικαιούχων και των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επειδή η Αρχή αποτελεί φορέα με μεγάλη εξειδικευμένη πείρα, είναι συμφέρον και σκόπιμο να της ανατεθεί,, σε τομείς καθοριζόμενους από το κοινοτικό δίκαιο, η εκπόνηση σχεδίων τεχνικών κανόνων, οι οποίοι δεν αφορούν επιλογές πολιτικής. Η Επιτροπή πρέπει να εγκρίνει αυτά τα σχέδια τεχνικών κανόνων σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, προκειμένου να τους προσδώσει δεσμευτική νομική ισχύ. Τα σχέδια τεχνικών κανόνων πρέπει να εγκριθούν από την Επιτροπή και να τροποποιηθούν εάν, για παράδειγμα, δεν τηρούν την αρχή της αναλογικότητας ή αντιβαίνουν στις θεμελιώδεις αρχές της εσωτερικής αγοράς για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες που αντικατοπτρίζονται στο κεκτημένο της κοινοτικής νομοθεσίας στον εν λόγω τομέα. Για να εξασφαλίσει ομαλή και ταχεία διαδικασία έγκρισης των κανόνων αυτών, η Επιτροπή πρέπει να υπόκειται σε χρονικό περιορισμό όσον αφορά την εγκριτική της απόφαση.

(14) Η διαδικασία κατάρτισης τεχνικών κανόνων του παρόντος κανονισμού εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής να εγκρίνει με ίδια πρωτοβουλία μέτρα εφαρμογής σε πλαίσιο διαδικασιών επιτροπολογίας στο επίπεδο 2 του μηχανισμού Lamfalussy, όπως ορίζεται στη σχετική κοινοτική νομοθεσία. Τα θέματα που αφορούν οι τεχνικοί κανόνες δεν περιλαμβάνουν αποφάσεις πολιτικής και το περιεχόμενό τους οριοθετείται από τις κοινοτικές πράξεις που εγκρίθηκαν στο επίπεδο 1. Η εκπόνηση των σχεδίων κανόνων από την Αρχή εξασφαλίζει την πλήρη αξιοποίηση της εξειδικευμένης πείρας των εθνικών εποπτικών αρχών.

(15) Σε τομείς που δεν καλύπτονται από τεχνικούς κανόνες, η Αρχή πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας. Για την εξασφάλιση διαφάνειας και την ενίσχυση της συμμόρφωσης των εθνικών εποπτικών αρχών με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις, όταν οι εθνικές αρχές δεν συμμορφώνονται με τις εν λόγω οδηγίες και συστάσεις πρέπει να υποχρεούνται να αναφέρουν τους σχετικούς λόγους.

(16) Η εξασφάλιση της ορθής και πλήρους εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ακεραιότητα, την αποδοτικότητα και την εύρυθμη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών, για τη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και για την εξασφάλιση ουδέτερων όρων ανταγωνισμού των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στην Κοινότητα. Επομένως, πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός μέσω του οποίου η Αρχή θα αντιμετωπίζει περιπτώσεις εσφαλμένης ή ανεπαρκούς εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου. Ο μηχανισμός αυτός πρέπει να αφορά τομείς όπου η κοινοτική νομοθεσία ορίζει σαφείς και άνευ όρων υποχρεώσεις.

(17) Για να καταστεί δυνατή η αναλογική αντίδραση σε περιπτώσεις εσφαλμένης ή ανεπαρκούς εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου, πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μηχανισμός με τρία στάδια. Σε πρώτο επίπεδο, η Αρχή πρέπει να έχει την εξουσία να διερευνά την ενδεχόμενη εσφαλμένη ή ανεπαρκή εφαρμογή υποχρεώσεων εκ του κοινοτικού δικαίου από τις εθνικές αρχές κατά την εποπτική πρακτική τους, και να ολοκληρώνει την έρευνα με σύσταση.

(18) Αν η εθνική αρχή δεν συμμορφωθεί με τη σύσταση, η Επιτροπή πρέπει να έχει την εξουσία να απευθύνει απόφαση προς την οικεία εθνική εποπτική αρχή, προκειμένου να εξασφαλίσει συμμόρφωση με το κοινοτικό δίκαιο, δημιουργώντας άμεσα νομικά αποτελέσματα, των οποίων είναι δυνατή η επίκληση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων και αρχών και η επιβολή σύμφωνα με το άρθρο 226 της Συνθήκης.

(19) Για την υπέρβαση εξαιρετικών καταστάσεων με έμμονη αδράνεια της οικείας αρμόδιας αρχής, η Αρχή πρέπει να έχει την εξουσία, ως έσχατη λύση, να εκδίδει αποφάσεις απευθυνόμενες σε μεμονωμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Η εξουσία αυτή πρέπει να περιορίζεται σε εξαιρετικές περιστάσεις στις οποίες η αρμόδια δεν συμμορφώνεται με τις αποφάσεις που τις απευθύνονται και στις οποίες το κοινοτικό δίκαιο είναι άμεσα εφαρμόσιμο στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δυνάμει ισχυόντων ή μελλοντικών κανονισμών της ΕΕ.

(20) Οι σοβαρές απειλές για την εύρυθμη λειτουργία και ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή για τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Κοινότητα απαιτούν ταχεία και εναρμονισμένη απόκριση σε κοινοτικό επίπεδο. Επομένως, η Αρχή πρέπει να μπορεί να ζητεί από τις εθνικές εποπτικές αρχές να προβαίνουν σε συγκεκριμένες ενέργειες για την αντιμετώπιση κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Επειδή ο προσδιορισμός μιας κατάστασης έκτακτης ανάγκης συνεπάγεται σημαντικό βαθμό διακριτικής ευχέρειας, την εξουσία αυτή πρέπει να ασκεί η Επιτροπή. Για την εξασφάλιση αποτελεσματικής αντίδρασης στην κατάσταση έκτακτης ανάγκης, σε περίπτωση παράλειψης των εθνικών εποπτικών αρχών, η Αρχή πρέπει να έχει την εξουσία να εκδώσει, ως έσχατη λύση, αποφάσεις απευθυνόμενες άμεσα προς χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τομείς του κοινοτικού δικαίου οι οποίοι ισχύουν άμεσα για αυτά, με στόχο την άμβλυνση των επιπτώσεων της κρίσης και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης στις αγορές.

(21) Προκειμένου να εξασφαλιστούν η αποδοτική και αποτελεσματική εποπτεία και η ισόρροπη εξέταση των θέσεων των εθνικών εποπτικών αρχών σε διάφορα κράτη μέλη, η Αρχή πρέπει να είναι σε θέση να ρυθμίζει διαφωνίες μεταξύ αυτών των αρμόδιων αρχών με δεσμευτικό τρόπο, συμπεριλαμβανομένων των σωμάτων εποπτών. Πρέπει να προβλέπεται ένα στάδιο συμβιβασμού, κατά το οποίο οι εθνικές εποπτικές αρχές μπορούν να καταλήξουν σε συμφωνία. Η αρμοδιότητα της Αρχής πρέπει να καλύπτει διαφωνίες σχετικά με διαδικαστικές υποχρεώσεις στη διαδικασία συνεργασίας καθώς και σχετικά με την ερμηνεία και την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου σε εποπτικές αποφάσεις. Πρέπει χρησιμοποιηθούν οι υφιστάμενοι μηχανισμοί συμβιβασμού που προβλέπονται στην τομεακή νομοθεσία. Σε περίπτωση παράλειψης των οικείων εθνικών εποπτικών αρχών, η Αρχή θα έχει την εξουσία να εκδώσει, ως έσχατη λύση, αποφάσεις απευθυνόμενες άμεσα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τομείς του κοινοτικού δικαίου οι οποίοι ισχύουν άμεσα γι’ αυτά.

(22) Τα σώματα εποπτών παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποδοτική, αποτελεσματική και συνεπή εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν διασυνοριακά. Η Αρχή πρέπει να έχει πλήρη δικαιώματα συμμετοχής στα σώματα εποπτών, με στόχο την ομοιόμορφη λειτουργία της διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών στα σώματα και την ενίσχυση της σύγκλισης και της συνέπειας στα σώματα όσον αφορά την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.

(23) Η ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μπορεί να αποτελέσει χρήσιμο μέσο στη λειτουργία του δικτύου εποπτικών αρχών, προκειμένου να μειωθεί η άσκοπη επανάληψη εποπτικών εργασιών, να ενισχυθεί η συνεργασία και με τον τρόπο αυτό να γίνει περισσότερο ομοιόμορφη η διαδικασία εποπτείας, καθώς επίσης να μειωθεί ο φόρτος που επιβαρύνει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Συνεπώς, ο κανονισμός πρέπει παράσχει σαφή νομική βάση για την ανάθεση αυτή. Ανάθεση καθηκόντων σημαίνει ότι ασκούνται καθήκοντα από άλλη εποπτική αρχή στη θέση της αρμόδιας, ενώ την ευθύνη για τις εποπτικές αποφάσεις εξακολουθεί να φέρει η αναθέτουσα αρχή. Κατά την ανάθεση αρμοδιοτήτων, μια εθνική εποπτική αρχή, η εξουσιοδοτούμενη, μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις για ορισμένο εποπτικό θέμα η ίδια, στη θέση κάποιας άλλης εθνικής εποπτικής αρχής. Οι αναθέσεις πρέπει να διέπονται από την αρχή της ανάθεσης εποπτικής αρμοδιότητας σε εποπτική αρχή που είναι σε θέση να προβεί σε ενέργειες σχετικές με το θέμα. Η ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών μπορεί να είναι σκόπιμη, παραδείγματος χάρη για λόγους οικονομιών κλίμακας ή πεδίου, συνοχής στην εποπτεία ομίλων και βέλτιστης χρήσης τεχνικής πείρας. Η συναφής κοινοτική νομοθεσία μπορεί να εξειδικεύσει περαιτέρω τις αρχές για την ανακατανομή αρμοδιοτήτων κατόπιν συμφωνίας. Η Αρχή πρέπει να διευκολύνει τις συμφωνίες ανάθεσης μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών με κάθε πρόσφορο μέσο. Πρέπει να είναι ενήμερη εκ των προτέρων σχετικά με την πρόθεση σύναψης συμφωνιών ανάθεσης, ώστε να είναι σε θέση να εκφέρει άποψη σε περίπτωση που χρειαστεί. Πρέπει να προβαίνει κεντρικά στη δημοσιοποίηση των εν λόγω συμφωνιών, ώστε να εξασφαλίζεται η έγκαιρη, διαφανής πληροφόρηση, με εύκολη πρόσβαση όλων των ενδιαφερόμενων μερών στις πληροφορίες σχετικά με τις συμφωνίες.

(24) Η Αρχή πρέπει να υποστηρίζει ενεργά την εποπτική σύγκλιση σε όλη την Κοινότητα, με στόχο την ανάπτυξη κοινής εποπτικής νοοτροπίας.

(25) Οι ομότιμες αξιολογήσεις αποτελούν αποδοτικό και αποτελεσματικό εργαλείο για την ενίσχυση της συνέπειας εντός του δικτύου των χρηματοπιστωτικών εποπτικών αρχών. Η Αρχή πρέπει επομένως να αναπτύξει το μεθοδολογικό πλαίσιο για τις εν λόγω αξιολογήσεις και να τις διεξάγει τακτικά. Οι αξιολογήσεις πρέπει να εστιάζουν όχι μόνο στη σύγκλιση των εποπτικών πρακτικών, αλλά και στην ικανότητα των εποπτικών αρχών να επιτυγχάνουν εποπτικά αποτελέσματα υψηλής ποιότητας καθώς επίσης στην ανεξαρτησία των εθνικών εποπτικών αρχών.

(26) Η Αρχή πρέπει να προάγει ενεργά μια συντονισμένη κοινοτική εποπτική απόκριση, ειδικά σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αντίξοες εξελίξεις ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Κοινότητα. Συνεπώς, επιπροσθέτως προς τις εξουσίες της για δράση σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, πρέπει να της ανατεθεί μια γενική λειτουργία συντονισμού στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας. Οι δράσεις της Αρχής πρέπει να εστιάζουν ιδιαίτερα στην ομαλή ροή όλων των συναφών πληροφοριών μεταξύ των εθνικών εποπτικών αρχών.

(27) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η χρηματοπιστωτική σταθερότητα, είναι απαραίτητο να εντοπιστούν εξ αρχής οι τάσεις, οι δυνητικοί κίνδυνοι και τα τρωτά σημεία που απορρέουν από το μικροπροληπτικό επίπεδο, διασυνοριακά και διατομεακά. Η Αρχή πρέπει να παρακολουθεί και να αξιολογεί τις εν λόγω εξελίξεις στον τομέα αρμοδιότητάς της και, αν κρίνει σκόπιμο, να ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις άλλες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές και το ευρωπαϊκό συμβούλιο συστημικού κινδύνου σε τακτική βάση και, αν είναι απαραίτητο, για συγκεκριμένη περίπτωση. Επίσης η Αρχή πρέπει να συντονίζει προσομοιώσεις αντίξοων καταστάσεων σε επίπεδο Κοινότητας για να αξιολογεί την αντοχή των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων υπό αντίξοες εξελίξεις της αγοράς, εξασφαλίζοντας για τις εν λόγω προσομοιώσεις την εφαρμογή όσο το δυνατόν συνεκτικότερης μεθοδολογίας σε εθνικό επίπεδο.

(28) Με δεδομένα την παγκοσμιοποίηση των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και την αυξημένη σημασία των διεθνών κανόνων, η Αρχή πρέπει να ενισχύσει το διάλογο και τη συνεργασία με τις εποπτικές αρχές εκτός της Κοινότητας. Πρέπει να λαμβάνει υπόψη της πλήρως τους υφιστάμενους ρόλους και αρμοδιότητες των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων στις σχέσεις τους με αρχές εκτός της Κοινότητας καθώς και σε διεθνή φόρα.

(29) Η Αρχή πρέπει να αποτελεί ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής στον τομέα της αρμοδιότητάς της. Πρέπει να μπορεί να γνωμοδοτεί κατά την προληπτική αξιολόγηση συγχωνεύσεων και εξαγορών σύμφωνα με την οδηγία 92/49/ΕΟΚ, την οδηγία 2002/83/ΕΚ και την οδηγία 2005/68/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 2007/44/EΚ.

(30) Για την αποτελεσματική εκπλήρωση των καθηκόντων της, η Αρχή πρέπει να έχει δικαίωμα να ζητεί όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Προκειμένου να αποφευχθεί η επικάλυψη υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, κανονικά τις πληροφορίες αυτές πρέπει να τις παρέχουν οι εθνικές εποπτικές αρχές που βρίσκονται πλησιέστερα στις χρηματοπιστωτικές αγορές και τα ιδρύματα. Ωστόσο, η Αρχή πρέπει να έχει την εξουσία να ζητεί πληροφορίες απευθείας από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και άλλα μέρη, σε περιπτώσεις κατά τις οποίες κάποια εθνική εποπτική αρχή δεν παρέχει ή δεν μπορεί να παράσχει έγκαιρα τις εν λόγω πληροφορίες. Οι αρχές των κρατών μελών πρέπει να είναι υποχρεωμένες να συνεπικουρούν την Αρχή στην επιβολή όσον αφορά τα εν λόγω άμεσα αιτήματα.

(31) Για να είναι πλήρως αποτελεσματική η λειτουργία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου και για την παρακολούθηση της συνέχειας των προειδοποιήσεων και των συστάσεών του, έχει ουσιώδη σημασία η στενή συνεργασία μεταξύ της Αρχής και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου. Η Αρχή πρέπει να ανταλλάσσει όλες τις συναφείς πληροφορίες με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου. Δεδομένα σχετιζόμενα με μεμονωμένες επιχειρήσεις πρέπει να παρέχονται μόνο κατόπιν αιτιολογημένου αιτήματος. Όταν η Αρχή ή κάποια εθνική εποπτική αρχή λάβει προειδοποιήσεις ή συστάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου, η Αρχή πρέπει να εξασφαλίζει την παρακολούθηση της συνέχειας.

(32) Στις περιπτώσεις που είναι σκόπιμο η Αρχή πρέπει να διαβουλεύεται με ενδιαφερόμενα μέρη για τεχνικούς κανόνες, κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις και να τους παρέχει εύλογη ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους για τα προτεινόμενα μέτρα. Για λόγους αποδοτικότητας, πρέπει να συσταθεί ομάδα συμφεροντούχων ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ταμείων επαγγελματικής συνταξιοδότησης, η οποία θα εκπροσωπεί στη σωστή αναλογία τις ασφαλιστικές, και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις και τα ταμεία επαγγελματικής συνταξιοδότησης της Κοινότητας (συμπεριλαμβανομένων, κατά περίπτωση, θεσμικών επενδυτών και λοιπών χρηματοπιστωτικών οργανισμών που χρησιμοποιούν και οι ίδιοι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες), τους υπαλλήλους τους, και τους καταναλωτές και τους χρήστες των λιανικών ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών υπηρεσιών κα υπηρεσιών επαγγελματικής συνταξιοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ. Η ομάδα συμφεροντούχων ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ταμείων επαγγελματικής συνταξιοδότησης πρέπει να εργάζεται δραστήρια ως διεπαφή με άλλες ομάδες χρηστών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, οι οποίες έχουν συσταθεί από την Επιτροπή ή σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία.

(33) Την κύρια ευθύνη της διατήρησης της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας κατά τη διαχείριση κρίσεων, ιδίως όταν πρόκειται για τη σταθεροποίηση μεμονωμένων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που αντιμετωπίζουν δυσκολίες και τη λήψη σχετικών αποφάσεων, φέρουν τα κράτη μέλη. Τα μέτρα της Αρχής σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ή διευθέτησης κρίσεων τα οποία επηρεάζουν τη σταθερότητα κάποιου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος δεν πρέπει να προσκρούουν στις δημοσιονομικές αρμοδιότητες κρατών μελών. Πρέπει να δημιουργηθεί μηχανισμός μέσω του οποίου τα κράτη μέλη θα μπορούν να επικαλεστούν αυτή τη διασφάλιση και τελικά να φέρουν το θέμα ενώπιον του Συμβουλίου για τη λήψη απόφασης. Δεδομένων των ιδιαίτερων αρμοδιοτήτων των κρατών μελών στο θέμα αυτό, είναι σκόπιμο να αναλάβει σχετικά κάποιο ρόλο το Συμβούλιο.

(34) Στο πλαίσιο των διαδικασιών της για τη λήψη αποφάσεων, η Αρχή πρέπει να δεσμεύεται από τους κοινοτικούς κανόνες και τις γενικές αρχές για την ορθή μεθοδολογία και τη διαφάνεια. Πρέπει να γίνεται πλήρως σεβαστό το δικαίωμα ακρόασης για τους αποδέκτες των αποφάσεων της Αρχής. Οι πράξεις της Αρχής αποτελούν αναπόσπαστο μέρος του κοινοτικού δικαίου.

(35) Το κύριο όργανο λήψης αποφάσεων της Αρχής πρέπει να είναι ένα συμβούλιο εποπτών, συγκροτούμενο από τους επικεφαλής κάθε οικείας εθνικής εποπτικής αρχής στα κράτη μέλη και το οποίο προεδρεύεται από τον πρόεδρο της Αρχής. Οι αντιπρόσωποι της Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου και των άλλων δυο Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών πρέπει να συμμετέχουν ως παρατηρητές. Τα μέλη του συμβουλίου εποπτών πρέπει να ενεργούν ανεξάρτητα και μόνο υπέρ του συμφέροντος της Κοινότητας. Για ενέργειες γενικής φύσεως, περιλαμβανομένων των σχετιζόμενων με την έκδοση τεχνικών κανόνων, κατευθυντηρίων γραμμών και συστάσεων, καθώς και θεμάτων προϋπολογισμού, πρέπει να ισχύουν οι κανόνες για την ειδική πλειοψηφία, όπως ορίζονται στη συνθήκη, ενώ για όλες τις άλλες αποφάσεις πρέπει να ισχύει απλή πλειοψηφία των μελών. Οι περιπτώσεις που αφορούν τη ρύθμιση διαφωνιών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών πρέπει να εξετάζονται σε κλειστό κύκλο.

(36) Το διοικητικό συμβούλιο, συγκροτούμενο από τον πρόεδρο της Αρχής, αντιπροσώπους των εθνικών εποπτικών αρχών και της Επιτροπής, πρέπει να εξασφαλίσει ότι η Αρχή φέρει εις πέρας την αποστολή της και επιτελεί τις εργασίες που της έχουν ανατεθεί. Στο διοικητικό συμβούλιο πρέπει να δοθούν οι απαραίτητες εξουσίες ώστε, μεταξύ άλλων, να προτείνει το ετήσιο και πολυετές πρόγραμμα εργασίας, να ασκεί ορισμένες εξουσίες σχετικές με τον προϋπολογισμό, να εγκρίνει το σχέδιο πολιτικής προσωπικού των Αρχών, να εγκρίνει ειδικές διατάξεις σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε έγγραφα και να εγκρίνει την ετήσια έκθεση.

(37) Την Αρχή πρέπει να εκπροσωπεί ο πρόεδρος, πλήρους απασχόλησης, τον οποίο επιλέγει το συμβούλιο εποπτών με ανοιχτό διαγωνισμό. Η διοίκηση της Αρχής πρέπει να ανατεθεί σε εκτελεστικό διευθυντή, ο οποίος πρέπει να έχει δικαίωμα να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του συμβουλίου εποπτών και του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς δικαίωμα ψήφου.

(38) Προκειμένου να εξασφαλιστεί διατομεακώς η συνεκτικότητα των δραστηριοτήτων των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών, οι αρχές αυτές πρέπει να συντονίζονται σχολαστικά σε μια Μικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών και να καταλήγουν σε κοινές θέσεις, εφόσον είναι σκόπιμο. Η Μικτή Επιτροπή Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών πρέπει να αναλάβει όλες τις λειτουργίες της μικτής επιτροπής για τους χρηματοπιστωτικούς ομίλους ετερογενών δραστηριοτήτων. Όταν είναι σκόπιμο, οι πράξεις που εμπίπτουν επίσης στον τομέα αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Αρχής Τραπεζών ή της Ευρωπαϊκής Αρχής Κινητών Αξιών και Αγορών πρέπει να εγκρίνονται εκ παραλλήλου από τις οικείες Ευρωπαϊκές Εποπτικές Αρχές.

(39) Είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί η δυνατότητα των μερών των θιγόμενων από αποφάσεις που εξέδωσε η Αρχή να προσφεύγουν στα ένδικα μέσα. Για την αποτελεσματική προστασία των δικαιωμάτων των μερών και για λόγους διαδικαστικής οικονομίας, στις περιπτώσεις που η Αρχή έχει εξουσίες λήψης αποφάσεων πρέπει να παραχωρείται στα μέρη δικαίωμα προσφυγής στο συμβούλιο προσφυγών. Για λόγους αποδοτικότητας και συνέπειας, το συμβούλιο προσφυγών πρέπει να είναι κοινό όργανο των τριών Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών, ανεξάρτητο από τους διοικητικούς και ρυθμιστικούς τους μηχανισμούς. Η απόφαση του συμβουλίου προσφυγών πρέπει να υπόκειται σε προσφυγή ενώπιον του Πρωτοδικείου και του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

(40) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης αυτονομία και ανεξαρτησία της Αρχής, πρέπει να τεθεί στη διάθεσή της αυτόνομος προϋπολογισμός με έσοδα προερχόμενα κυρίως από υποχρεωτικές εισφορές εθνικών εποπτικών αρχών και από το γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κοινοτική δημοσιονομική διαδικασία πρέπει να ισχύει όσον αφορά την κοινοτική συμμετοχή. Ο λογιστικός έλεγχος πρέπει να ασκείται από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

(41) Για την Αρχή πρέπει να ισχύει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)[34]. Επίσης η Αρχή πρέπει να προσχωρήσει στη διοργανική συμφωνία της 25 Μαΐου 1999, μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με τις εσωτερικές έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)[35]

(42) Προκειμένου να εξασφαλιστούν ανοικτές και διαφανείς συνθήκες απασχόλησης και ίση μεταχείριση του προσωπικού, για το προσωπικό της Αρχής πρέπει να ισχύει ο κανονισμός υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το καθεστώς που εφαρμόζεται επί του λοιπού προσωπικού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων[36] .

(43) Έχει ουσιώδη σημασία η προστασία του επιχειρηματικού απορρήτου και άλλων απόρρητων πληροφοριών. Ομοίως, πρέπει να διασφαλίζεται η εμπιστευτικότητα των πληροφοριών που ανταλλάσσονται στο δίκτυο.

(44) Η προστασία των προσώπων όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα διέπεται από την οδηγία 95/46/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24 Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[37] και από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18 Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[38], οι οποίοι ισχύουν πλήρως για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(45) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαφανής λειτουργία της Αρχής, πρέπει να ισχύει για την Αρχή ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής[39].

(46) Πρέπει να δοθεί στις χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης η δυνατότητα συμμετοχής στις εργασίες της Αρχής, σύμφωνα με κατάλληλες συμφωνίες οι οποίες πρέπει να συναφθούν από την Κοινότητα.

(47) Εφόσον οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, δηλαδή η βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς με τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου, αποτελεσματικής και συνεπούς προληπτικής ρύθμισης και εποπτείας, η προστασία των ασφαλισμένων και λοιπών δικαιούχων, η προστασία της ακεραιότητας, της αποδοτικότητας και της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, η διατήρηση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος και η ενίσχυση της διεθνούς εποπτικής συνεργασίας, δεν μπορεί να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, επομένως, λόγω της κλίμακας της δράσης, θα μπορούσε να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η οποία επίσης διαλαμβάνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(48) Η Αρχή αναλαμβάνει όλες τις εργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη και τις εξουσίες της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Αρχών Εποπτείας Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων και, κατά συνέπεια, η απόφαση αριθ. 2009/78/EΚ της Επιτροπής, της 23 Ιανουαρίου 2009, για τη σύσταση της Επιτροπής Ευρωπαϊκών Αρχών Εποπτείας Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων, πρέπει να καταργηθεί ενώ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως η απόφαση αριθ. …/…/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενός κοινοτικού προγράμματος για την υποστήριξη συγκεκριμένων δραστηριοτήτων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, των χρηματοπιστωτικών εκθέσεων και του ελέγχου.

(49) Είναι σκόπιμο να οριστεί χρονικό όριο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η Αρχή είναι επαρκώς προετοιμασμένη να αρχίσει να λειτουργεί, και να είναι βέβαιη η ομαλή μετάβαση από την Επιτροπής Ευρωπαϊκών Αρχών Εποπτείας Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων,

EΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΣΥΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

Άρθρο 1 Σύσταση και πεδίο δράσης

1. Με τον παρόντα κανονισμό συγκροτείται Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων («Αρχή»).

2. Η Αρχή ενεργεί στο πλαίσιο του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας 64/225/ΕΟΚ, της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ, της οδηγίας 73/240/ΕΟΚ, της οδηγίας 76/580/ΕΟΚ, της οδηγίας 78/473/ΕΟΚ, της οδηγίας 84/641/ΕΟΚ, της οδηγίας 87/344/ΕΟΚ, της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ, της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ, της οδηγίας 98/78/ΕΚ, της οδηγίας 2001/17/ΕΚ, της οδηγίας 2002/83/ΕΚ, της οδηγίας 2002/92/ΕΚ, της οδηγίας 2003/41/ΕΚ, της οδηγίας 2002/87/ΕΚ, της οδηγίας 2005/68/ΕΚ, της οδηγίας 2007/44/ΕΚ, της οδηγίας 2005/60/ΕΚ, της οδηγίας 2002/65/ΕΚ, συμπεριλαμβανομένων όλων των οδηγιών, των κανονισμών και των αποφάσεων που βασίζονται σε αυτές τις πράξεις, και κάθε άλλης κοινοτικής πράξης με την οποία ανατίθενται καθήκοντα στην Αρχή.

3. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού ισχύουν με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής, ιδίως με βάση τις διατάξεις του άρθρου 226 της Συνθήκης για την εξασφάλιση της συμμόρφωση προς το κοινοτικό δίκαιο.

4. Ο σκοπός της Αρχής είναι να συμβάλει: (i) στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, ειδικά συμπεριλαμβανομένων υψηλού επιπέδου, αποτελεσματικής και συνεκτικής ρύθμισης και εποπτείας, (ii) στην προστασία των ασφαλισμένων και των λοιπών δικαιούχων, (iii) στην εξασφάλιση της ακεραιότητας, της αποδοτικότητας και της εύρυθμης λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών, (iv) στη διαφύλαξη της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, και (v) στην ενίσχυση του διεθνούς συντονισμού εποπτείας. Γι’ αυτό το λόγο η Αρχή πρέπει να συμβάλει στη διασφάλιση της συνεπούς, αποδοτικής και αποτελεσματικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 ανωτέρω, ενισχύοντας την εποπτική σύγκλιση και γνωμοδοτώντας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή.

5. Η Αρχή αποτελεί μέρος ενός Ευρωπαϊκού Συστήματος Χρηματοπιστωτικής Εποπτείας, εφεξής «ΕΣΧΕ», το οποίο λειτουργεί ως δίκτυο εποπτικών αρχών, όπως εξειδικεύεται περαιτέρω στο άρθρο 39.

6. Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων συνεργάζεται με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου, εφεξής «ΕΣΣΚ», όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1) «χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» σημαίνει ασφαλιστικές επιχειρήσεις κατά την έννοια της οδηγίας 98/78/ΕΚ, αντασφαλιστικές επιχειρήσεις κατά την έννοια της οδηγίας 2005/68/ΕΚ και ιδρύματα που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών τα οποία καλύπτονται από την οδηγία 2003/41/ΕΚ, και «χρηματοπιστωτικοί όμιλοι ετερογενών δραστηριοτήτων» όπως ορίζονται στην οδηγία 2002/87/ΕΚ·

(2) «εθνικές εποπτικές αρχές» σημαίνει τις εθνικές αρχές που έχουν εξουσιοδοτηθεί με νόμο ή κανονισμό να ασκούν την εποπτεία ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων ή ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών.

Άρθρο 3 Νομικό καθεστώς

1. Η Αρχή αποτελεί κοινοτικό φορέα με νομική προσωπικότητα.

2. Σε κάθε κράτος μέλος η Αρχή διαθέτει την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται σε νομικά πρόσωπα με βάση την εθνική νομοθεσία. Ειδικότερα, μπορεί να αποκτά ή να διαθέτει ακίνητη και κινητή περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.

3. Η Αρχή αντιπροσωπεύεται από τον πρόεδρό της.

Άρθρο 4 Σύνθεση

Η Αρχή αποτελείται από:

(1) συμβούλιο εποπτών, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 28·

(2) διοικητικό συμβούλιο, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 32·

(3) πρόεδρο, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 33·

(4) εκτελεστικό διευθυντή, ο οποίος ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 38·

(5) συμβούλιο προσφυγών, όπως αναφέρεται στο άρθρο 44, το οποίο ασκεί τα καθήκοντα που ορίζονται στο άρθρο 46.

Άρθρο 5 Έδρα

Η Αρχή έχει την έδρα της στην Φρανκφούρτη.

ΚΕΦΑΛΑIΟ II ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΕΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ

Άρθρο 6 Καθήκοντα και εξουσίες της Αρχής

1. Η Αρχή αναλαμβάνει τα ακόλουθα καθήκοντα:

(α) συμβάλλει στην καθιέρωση κοινών ρυθμιστικών και εποπτικών κανόνων και πρακτικών υψηλής ποιότητας, μεταξύ άλλων με γνωμοδοτήσεις προς τα θεσμικά όργανα της Κοινότητας και με την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών, συστάσεων και σχεδίων τεχνικών κανόνων, που πρέπει να βασίζονται στη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2·

(β) συμβάλλει στη συνεπή εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας, μεταξύ άλλων συμβάλλοντας στη διαμόρφωση κοινής εποπτικής νοοτροπίας, εξασφαλίζοντας τη συνεπή, αποδοτική και αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, αποτρέποντας ρυθμιστικές αυθαιρεσίες, μεσολαβώντας και ρυθμίζοντας διαφωνίες μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών, προάγοντας τη συνεκτική λειτουργία των σωμάτων εποπτών και λαμβάνοντας μέτρα σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης·

(γ) διευκολύνει την ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών·

(δ) συνεργάζεται στενά με το ΕΣΣΚ, μεταξύ άλλων παρέχοντας στο ΕΣΣΚ τις απαραίτητες πληροφορίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων του και διασφαλίζοντας σωστή παρακολούθηση των προειδοποιήσεων και των συστάσεων της ΕΣΣΚ·

(ε) πραγματοποιεί αναλύσεις ομότιμης αξιολόγησης εθνικών εποπτικών αρχών, για να ενισχύεται η συνέπεια των εποπτικών αποτελεσμάτων·

(στ) να παρακολουθεί και αξιολογεί εξελίξεις της αγοράς στον τομέα αρμοδιότητάς της·

(ζ) εκπληρώνει τυχόν άλλα ειδικά καθήκοντα που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό ή στην κοινοτική νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.

2. Για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που ορίζονται στην παράγραφο 1, η Αρχή διαθέτει τις εξουσίες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό και ειδικότερα την εξουσία να:

(α) εκπονεί σχέδια τεχνικών κανόνων, στις συγκεκριμένες περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7·

(β) εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 8·

(γ) εκδίδει συστάσεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 3·

(δ) λαμβάνει μεμονωμένες αποφάσεις απευθυνόμενες προς εθνικές εποπτικές αρχές στις ειδικές περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 10 και 11·

(ε) λαμβάνει μεμονωμένες αποφάσεις απευθυνόμενες προς χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις ειδικές περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 6, στο άρθρο 10 παράγραφος 3 και στο άρθρο 11 παράγραφος 4·

(στ) γνωμοδοτεί προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο ή την Επιτροπή, όπως προβλέπεται στο άρθρο 19.

3. Η Αρχή ασκεί κάθε αποκλειστική εποπτική εξουσία επί οντοτήτων με εξάπλωση ή οικονομικές δραστηριότητες σε όλη την Κοινότητα, οι οποίες της ανατίθενται βάσει της νομοθεσίας στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.

Γι’ αυτό το λόγο η Αρχή διαθέτει κατάλληλες εξουσίες διερεύνησης και επιβολής, όπως καθορίζονται στην σχετική νομοθεσία, καθώς και τη δυνατότητα να χρεώνει τέλη.

Άρθρο 7 Τεχνικοί κανόνες

1. Η Αρχή μπορεί να καταρτίζει τεχνικούς κανόνες στους τομείς που ορίζονται συγκεκριμένα στη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2. Η Αρχή υποβάλλει τα σχέδια κανόνων που καταρτίζει στην Επιτροπή για έγκριση.

Εφόσον είναι σκόπιμο, πριν υποβάλει τα σχέδια στην Επιτροπή, η Αρχή διενεργεί, ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις για τους τεχνικούς κανόνες και προβαίνει σε ανάλυση του δυνητικού κόστους/οφέλους.

Εντός τριών μηνών από την παραλαβή των σχεδίων κανόνων, η Επιτροπή αποφασίζει αν θα τα εγκρίνει. Η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα κατά ένα μήνα. Η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει τα σχέδια κανόνων μόνο μερικώς ή με τροποποιήσεις, σε περίπτωση που αυτό απαιτεί το συμφέρον της Κοινότητας.

Εάν η Επιτροπή δεν εγκρίνει τους κανόνες ή αν τους εγκρίνει μερικώς ή με τροποποιήσεις, γνωστοποιεί στην Αρχή τους σχετικούς λόγους.

2. Οι κανόνες εγκρίνονται από την Επιτροπή με κανονισμούς ή με αποφάσεις και δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Άρθρο 8 Κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις

Για την καθιέρωση συνεπών, αποδοτικών και αποτελεσματικών εποπτικών πρακτικών στο ΕΣΧΕ, και την εξασφάλιση της κοινής, ομοιόμορφης και συνεπούς εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας, η Αρχή εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις με αποδέκτες εθνικές εποπτικές αρχές ή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Οι εθνικές εποπτικές αρχές καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να συμμορφωθούν με τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις.

Εάν η εθνική εποπτική αρχή δεν εφαρμόσει τις εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές ή συστάσεις, γνωστοποιεί στην Αρχή τους σχετικούς λόγους.

Άρθρο 9 Συνεπής εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων

1. Αν μια εθνική εποπτική αρχή δεν έχει εφαρμόσει σωστά τη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, και ειδικότερα αν παρέλειψε να εξασφαλίσει τη συμμόρφωση χρηματοπιστωτικού ιδρύματος προς τις απαιτήσεις που ορίζει η εν λόγω νομοθεσία, η Αρχή διαθέτει τις εξουσίες που ορίζονται στις παραγράφους 2, 3 και 6 του παρόντος άρθρου.

2. Κατόπιν αιτήματος μιας ή περισσότερων εθνικών εποπτικών αρχών, της Επιτροπής, ή κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας, και αφού προηγουμένως ενημερώσει την οικεία εθνική εποπτική αρχή, η Αρχή μπορεί να διερευνήσει την κατ’ ισχυρισμό εσφαλμένη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας.

Με την επιφύλαξη των εξουσιών που ορίζονται στο άρθρο 20, η εθνική εποπτική αρχή παρέχει στην Αρχή χωρίς καθυστέρηση όλες τις πληροφορίες που η τελευταία θεωρεί απαραίτητες για έρευνα που διενεργεί.

3. Το αργότερο εντός διμήνου από την κίνηση της έρευνάς της, η Αρχή μπορεί να απευθύνει στην οικεία εθνική εποπτική αρχή σύσταση όπου ορίζεται η δράση που απαιτείται για τη συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία.

Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της σύστασης, η εθνική εποπτική αρχή γνωστοποιεί στην Αρχή τα μέτρα που έχει λάβει ή προτίθεται να λάβει για να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία.

4. Εάν η εθνική εποπτική αρχή δεν συμμορφωθεί με την κοινοτική νομοθεσία εντός ενός μηνός από την παραλαβή της σύστασης της Αρχής, η Επιτροπή μπορεί, αφού ενημερωθεί από την Αρχή ή κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας, να λάβει απόφαση και να απαιτεί από την εθνική εποπτική αρχή να προβεί στις ενέργειες που απαιτούνται για να συμμορφωθεί με το κοινοτικό δίκαιο.

Η Επιτροπή λαμβάνει την απόφαση αυτή το αργότερο εντός τριών μηνών από την έκδοση της σύστασης. Η Επιτροπή μπορεί να παρατείνει αυτό το χρονικό διάστημα κατά ένα μήνα.

Η Επιτροπή πρέπει να βεβαιώνεται ότι έγινε σεβαστό το δικαίωμα των αποδεκτών της απόφασης να διατυπώσουν τη γνώμη τους.

Η Αρχή και οι εθνικές εποπτικές αρχές παρέχουν στην Επιτροπή όλες τις απαραίτητες πληροφορίες.

5. Εντός δέκα εργάσιμων ημερών από την παραλαβή της απόφασης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, η εθνική εποπτική αρχή ενημερώσει την Επιτροπή και την Αρχή σχετικά με τα μέτρα που έχει λάβει ή που προτίθεται να λάβει για την εφαρμογή της απόφασης της Επιτροπής.

6. Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 226 της Συνθήκης, αν μια εθνική εποπτική αρχή δεν συμμορφωθεί με την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 4 του παρόντος άρθρου εντός του χρονικού διαστήματος που ορίζεται σε αυτήν, και εάν απαιτείται έγκαιρη αποκατάσταση της μη συμμόρφωσης από την εθνική εποπτική αρχή προκειμένου να διατηρηθούν ή να αποκατασταθούν οι ουδέτερες συνθήκες ανταγωνισμού στην αγορά ή να διασφαλιστούν η εύρυθμη λειτουργία και η ακεραιότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος, η Αρχή μπορεί, αν οι σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 ισχύουν άμεσα για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, να εκδώσει μεμονωμένη απόφαση απευθυνόμενη προς χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, με την οποία θα απαιτεί να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής κάθε πρακτικής.

Η απόφαση της Αρχής είναι σύμφωνη με την απόφαση που εκδόθηκε από την Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4.

7. Οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί με βάση την παράγραφο 6 κατισχύουν οποιασδήποτε προγενέστερης απόφασης που είχε εκδοθεί από τις εθνικές εποπτικές αρχές για το ίδιο θέμα.

Κάθε ενέργεια εκ μέρους των εθνικών εποπτικών αρχών αναφορικά με γεγονότα τα οποία υπόκεινται σε απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 4 ή 6 είναι συμβατή με τις εν λόγω αποφάσεις.

Άρθρο 10 Δράση σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης

1. Σε περίπτωση αντίξοων εξελίξεων, οι οποίες μπορούν να θέσουν σε σοβαρό κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου ή μέρους του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Κοινότητα, η Επιτροπή, κατόπιν ιδίας πρωτοβουλίας ή μετά από αίτημα της Αρχής, του Συμβουλίου ή του ΕΣΣΚ, μπορεί να εκδώσει απόφαση απευθυνόμενη προς την Αρχή, όπου ορίζει την ύπαρξη κατάστασης έκτακτης ανάγκης για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.

2. Αν η Επιτροπή έχει εκδώσει απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 1, η Αρχή μπορεί να εκδώσει μεμονωμένες αποφάσεις με τις οποίες ζητείται από τις εθνικές εποπτικές αρχές να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα σύμφωνα με τη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, για να αντιμετωπιστούν όλοι οι κίνδυνοι που ενδέχεται να διακυβεύσουν την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αφορών ή τη σταθερότητα ολόκληρου ή μέρους του χρηματοπιστωτικού συστήματος, εξασφαλίζοντας ότι τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και οι εθνικές εποπτικές αρχές ικανοποιούν τις απαιτήσεις που ορίζονται στην υπόψη νομοθεσία.

3. Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 226 της Συνθήκης, αν μια εθνική εποπτική αρχή δεν συμμορφωθεί με την απόφαση της Αρχής που αναφέρεται στην παράγραφο 2 εντός του χρονικού διαστήματος που ορίζεται εκεί, η Αρχή μπορεί, αν οι συναφείς απαιτήσεις που ορίζονται στη νομοθεσία που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 ισχύουν άμεσα για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, να λάβει μεμονωμένη απόφαση την οποία απευθύνει προς χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, με την οποία απαιτεί να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με την εν λόγω νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής κάθε πρακτικής.

4. Οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί σύμφωνα με την παράγραφο 3 κατισχύουν οποιασδήποτε προγενέστερης απόφασης που είχε εκδοθεί από τις εθνικές εποπτικές αρχές για το ίδιο θέμα.

Κάθε ενέργεια εκ μέρους των εθνικών εποπτικών αρχών αναφορικά με γεγονότα τα οποία υπόκεινται σε απόφαση σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή 3 είναι συμβατή με τις εν λόγω αποφάσεις.

Άρθρο 11 Διευθέτηση διαφωνιών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών

1. Με την επιφύλαξη των εξουσιών που ορίζονται στο άρθρο 9, αν μια εθνική εποπτική αρχή διαφωνεί με τη διαδικασία ή με το περιεχόμενο πράξης ή παράλειψης από άλλη εθνική εποπτική αρχή σε τομείς όπου η νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 απαιτεί συνεργασία, συντονισμό ή κοινή απόφαση από εθνικές εποπτικές αρχές σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη, η Αρχή μπορεί, κατόπιν αιτήματος μιας ή περισσοτέρων από τις οικείες εθνικές εποπτικές αρχές, να βοηθήσει τις αρχές να καταλήξουν σε συμφωνία ακολουθώντας τη διαδικασία που ορίζεται στην παράγραφο 2.

2. Η Αρχή ορίζει χρονικό όριο για το συμβιβασμό των εθνικών εποπτικών αρχών, λαμβάνοντας υπόψη συναφή χρονικά διαστήματα που τυχόν ορίζονται στη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, καθώς και την πολυπλοκότητα και τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος.

3. Αν κατά το πέρας της φάσης συμβιβασμού οι ενδιαφερόμενες εθνικές εποπτικές αρχές δεν καταλήξουν σε συμφωνία, η Αρχή μπορεί να λάβει απόφαση με την οποία θα απαιτεί να λάβουν συγκεκριμένα μέτρα ή να απέχουν από ενέργειες, προκειμένου να διευθετηθεί το θέμα, σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.

4. Με επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 226 της συνθήκης, αν μια εθνική εποπτική αρχή δεν συμμορφωθεί με την απόφαση της Αρχής, και έτσι δεν εξασφαλίσει τη συμμόρφωση χρηματοπιστωτικού ιδρύματος με τις απαιτήσεις που ισχύουν άμεσα για αυτό σύμφωνα με τη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2, η Αρχή μπορεί να εκδώσει μεμονωμένη απόφαση απευθυνόμενη προς χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, με την οποία θα απαιτεί να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τη συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις του σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένης της αναστολής κάθε πρακτικής.

Άρθρο 12 Σώματα εποπτών

1. Η Αρχή συμβάλλει στην προώθηση της αποδοτικής και συνεπούς λειτουργίας των σωμάτων εποπτών και στην ενίσχυση της συνέπειας στην εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στα σώματα αυτά.

2. Η Αρχή συμμετέχει στα σώματα εποπτών ως παρατηρητής, όταν το κρίνει σκόπιμο. Κατά τη συμμετοχή αυτή η Αρχή θεωρείται «εθνική εποπτική αρχή» υπό την έννοια της σχετικής νομοθεσίας και, κατόπιν αιτήματός της, λαμβάνει όλες τις συναφείς πληροφορίες που ανταλλάσσονται με τα μέλη του σώματος.

3. Σε συνεργασία με τις εποπτικές αρχές που λειτουργούν στο πλαίσιο σωμάτων εποπτών, η Αρχή καθορίζει και συγκεντρώνει όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες από τις εθνικές εποπτικές αρχές, προκειμένου να διευκολύνει το έργο των σωμάτων εποπτών.

Δημιουργεί και διαχειρίζεται ένα κεντρικό σύστημα ώστε να έχουν πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες οι εθνικές εποπτικές αρχές που λειτουργούν στο πλαίσιο σωμάτων εποπτών.

Άρθρο 13 Ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων

1. Οι εθνικές εποπτικές αρχές μπορούν, κατόπιν διμερούς συμφωνίας, να αναθέτουν καθήκοντα και αρμοδιότητες σε άλλες εθνικές εποπτικές αρχές.

2. Η Αρχή διευκολύνει την ανάθεση καθηκόντων και αρμοδιοτήτων μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών, εντοπίζοντας τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες που μπορούν να ανατεθούν ή να ασκηθούν από κοινού, καθώς επίσης προωθώντας βέλτιστες πρακτικές.

3. Οι εθνικές εποπτικές αρχές ενημερώνουν την Αρχή σχετικά με συμφωνίες ανάθεσης στις οποίες προτίθενται να συμμετάσχουν. Οι συμφωνίες τίθενται σε ισχύ το νωρίτερο ένα μήνα μετά από την ενημέρωση της Αρχής.

Εντός ενός μηνός από τη γνωστοποίηση, η Αρχή μπορεί να εκφέρει γνώμη για τη σκοπούμενη συμφωνία.

Η Αρχή δημοσιεύει κάθε συμφωνία ανάθεσης που συνάπτεται από τις εθνικές εποπτικές αρχές χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα μέσα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η σωστή ενημέρωση όλων των ενδιαφερόμενων μερών.

Άρθρο 14 Κοινή εποπτική νοοτροπία

1. Η Αρχή παίζει ενεργό ρόλο στην οικοδόμηση κοινής ευρωπαϊκής εποπτικής νοοτροπίας και συνεπών εποπτικών πρακτικών, καθώς και στην εξασφάλιση ομοιόμορφων διαδικασιών και συνεπών προσεγγίσεων σε όλη την Κοινότητα και προβαίνει, τουλάχιστον, στις ακόλουθες ενέργειες:

(α) γνωμοδοτεί στις εθνικές εποπτικές αρχές·

(β) προάγει την αποτελεσματική διμερή και πολυμερή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών, τηρώντας πλήρως τις ισχύουσες διατάξεις για την εμπιστευτικότητα και την προστασία των δεδομένων που προβλέπει η συναφής κοινοτική νομοθεσία·

(γ) συμβάλλει στην κατάρτιση ομοιόμορφων εποπτικών κανόνων υψηλής ποιότητας, συμπεριλαμβανομένων των κανόνων υποβολής εκθέσεων·

(δ) επανεξετάζει την εφαρμογή των συναφών τεχνικών κανόνων που εκδόθηκαν από την Επιτροπή, των κατευθυντηρίων γραμμών και των συστάσεων που εξέδωσε η Αρχή, και προτείνει τροποποιήσεις, αν κρίνει σκόπιμο·

(ε) καταρτίζει τομεακά και διατομεακά προγράμματα κατάρτισης, διευκολύνει τις ανταλλαγές προσωπικού και ενθαρρύνει τις εθνικές εποπτικές αρχές να εντείνουν την χρησιμοποίηση προγραμμάτων για αποσπάσεις και άλλων εργαλείων.

2. Η Αρχή μπορεί, αν κρίνει σκόπιμο, να αναπτύξει νέα πρακτικά μέσα και εργαλεία σύγκλισης για την προαγωγή κοινών εποπτικών προσεγγίσεων και πρακτικών.

Άρθρο 15 Ομότιμη αξιολόγηση εθνικών εποπτικών αρχών

1. Η Αρχή πραγματοποιεί περιοδικά αναλύσεις με ομότιμη αξιολόγηση ορισμένων ή όλων των δραστηριοτήτων των εθνικών εποπτικών αρχών, για την περαιτέρω βελτίωση της συνέπειας στα αποτελέσματα των εποπτικών ελέγχων. Προς το σκοπό αυτό η Αρχή αναπτύσσει μεθόδους που θα καταστήσουν δυνατή την αντικειμενική αξιολόγηση και τη σύγκριση μεταξύ των αρχών που εξετάζονται.

2. Η ομότιμη αξιολόγηση περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, εκτίμηση των ακόλουθων στοιχείων, χωρίς όμως να περιορίζεται σε αυτά:

(α) επάρκεια των θεσμικών ρυθμίσεων, της στελέχωσης και της πείρας του προσωπικού της εθνικής εποπτικής αρχής, ειδικώς όσον αφορά την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2 και την ικανότητα αντίδρασης στις εξελίξεις της αγοράς·

(β) βαθμός σύγκλισης που επιτεύχθηκε στην εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και στην εποπτική πρακτική, συμπεριλαμβανομένων των τεχνικών κανόνων, των κατευθυντηρίων γραμμών και των συστάσεων που εκδόθηκαν σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8, και βαθμός στον οποίο η εποπτική πρακτική επιτυγχάνει τους στόχους που ορίζονται από το κοινοτικό δίκαιο·

(γ) ορθές πρακτικές που ανέπτυξαν κάποιες εθνικές εποπτικές αρχές και τις οποίες θα μπορούσε να υιοθετήσουν επωφελώς και άλλες εθνικές εποπτικές αρχές.

3. Βάσει της ομότιμης αξιολόγησης, η Αρχή μπορεί να εκδίδει συστάσεις προς τις οικείες εθνικές εποπτικές αρχές.

Άρθρο 16 Λειτουργία συντονισμού

Η Αρχή διαδραματίζει γενικό συντονιστικό ρόλο μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων κατά τις οποίες αντίξοες εξελίξεις ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την εύρυθμη λειτουργία και την ακεραιότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών ή τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος στην Κοινότητα.

Η Αρχή προάγει τη συντονισμένη κοινοτική απόκριση, μεταξύ άλλων με:

(1) διευκόλυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ εθνικών εποπτικών αρχών·

(2) καθορισμό του πεδίου και με επαλήθευση της αξιοπιστίας πληροφοριών που πρέπει να τεθούν στη διάθεση όλων των ενδιαφερόμενων εθνικών εποπτικών αρχών·

(3) την ανάληψη ρόλου μεσολαβητή κατόπιν αιτήματος των εθνικών εποπτικών αρχών ή κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 11·

(4) τήρηση του ΕΣΣΚ ενήμερου σχετικά με κάθε δυνητική κατάσταση έκτακτης ανάγκης, χωρίς καθυστέρηση.

Άρθρο 17 Αξιολόγηση των εξελίξεων της αγοράς

1. Η Αρχή παρακολουθεί και αξιολογεί τις εξελίξεις της αγοράς στον τομέα της αρμοδιότητάς της και, αν κρίνει σκόπιμο, ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών, την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγοράς, το ΕΣΣΚ, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή σχετικά με τις συναφείς μικροπροληπτικές τάσεις, τους ενδεχόμενους κινδύνους και τα τρωτά σημεία.

Ειδικότερα, σε συνεργασία με το ΕΣΣΚ, η Αρχή προωθεί και συντονίζει σε επίπεδο κοινότητας αξιολογήσεις της ευελιξίας χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε αντίξοες εξελίξεις της αγοράς. Προς το σκοπό αυτό αναπτύσσει, προς εφαρμογή από τις εθνικές εποπτικές αρχές:

(α) κοινές μεθοδολογίες αξιολόγησης της επίπτωσης οικονομικών εκδοχών στις χρηματοπιστωτικές θέσεις ενός ιδρύματος·

(β) κοινές προσεγγίσεις για την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των εν λόγω εκτιμήσεων για την ευελιξία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

2. Με την επιφύλαξη των καθηκόντων του ΕΣΣΚ, τα οποία ορίζονται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. …/… [ΕΣΣΚ], η Αρχή διαβιβάζει, τουλάχιστον μια φορά το έτος ή και συχνότερα, αν κρίνει σκόπιμο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και το ΕΣΣΚ, εκτιμήσεις τάσεων, δυνητικών κινδύνων και τρωτών σημείων του τομέα αρμοδιότητάς της.

Σε αυτές τις εκτιμήσεις η Αρχή συμπεριλαμβάνει κατάταξη των σημαντικότερων κινδύνων και τρωτών σημείων και, αν κρίνει σκόπιμο, συνιστά προληπτικές ή διορθωτικές ενέργειες.

3. Η Αρχή εξασφαλίσει επαρκή κάλυψη των διατομεακών εξελίξεων, κινδύνων και τρωτών σημείων, συνεργαζόμενη στενά με την Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών και με την Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών.

Άρθρο 18 Διεθνείς σχέσεις

Με την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων, η Αρχή μπορεί να αναπτύσσει επαφές με εποπτικές αρχές από τρίτες χώρες. Μπορεί να προβαίνει σε διοικητικές ρυθμίσεις με διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις τρίτων χωρών.

Η Αρχή συμβάλλει στην προετοιμασία αποφάσεων ισοδυναμίας όσον αφορά καθεστώτα εποπτείας σε τρίτες χώρες σύμφωνα με τη νομοθεσία στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1 παράγραφος 2.

Άρθρο 19 Λοιπά καθήκοντα

1. Η Αρχή μπορεί, κατόπιν αιτήματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου, της Επιτροπής ή κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας, να γνωμοδοτεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή για όλα τα θέματα που εμπίπτουν στον τομέα της αρμοδιότητάς της.

2. Όσον αφορά τις προληπτικές αξιολογήσεις συγχωνεύσεων και εξαγορών που υπόκεινται στους όρους της οδηγίας 2007/44/EΚ, η Αρχή μπορεί, κατόπιν ίδιας πρωτοβουλίας ή κατόπιν αιτήματος οποιασδήποτε εθνικής εποπτικής αρχής, να εκδώσει και να δημοσιεύσει γνώμη για προληπτική αξιολόγηση η οποία πρέπει να εφαρμοστεί από κάθε αρχή ενός κράτους μέλους. Εφαρμόζεται το άρθρο 20.

Άρθρο 20 Συγκέντρωση πληροφοριών

1. Μετά από αίτημα της Αρχής, οι εθνικές εποπτικές αρχές και άλλες δημόσιες αρχές των κρατών μελών της παρέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες προς εκπλήρωση των καθηκόντων που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό.

Επίσης η Αρχή μπορεί να ζητήσει να της παρέχονται πληροφορίες ανά τακτά διαστήματα.

2. Αν οι πληροφορίες δεν είναι διαθέσιμες ή αν δεν καταστούν εγκαίρως διαθέσιμες από τις εθνικές εποπτικές αρχές και άλλες δημόσιες αρχές των κρατών μελών, η Αρχή μπορεί να απευθύνει αιτιολογημένο αίτημα απευθείας στα οικεία χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και σε άλλα μέρη. Σχετικά με αυτά τα αιτήματα ενημερώσει τις οικείες εθνικές εποπτικές αρχές.

Κατόπιν αιτήματος της Αρχής, οι εθνικές εποπτικές αρχές και οι λοιπές δημόσιες αρχές των κρατών μελών τη βοηθούν στη συγκέντρωση των εν λόγω πληροφοριών.

3. Η Αρχή μπορεί να χρησιμοποιεί εμπιστευτικές πληροφορίες τις οποίες έλαβε από τις εθνικές εποπτικές αρχές και άλλες δημόσιες αρχές ή από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και άλλα μέρη μόνο για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που της ανατίθενται με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 21 Σχέσεις με το ΕΣΣΚ

1. Η Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων συνεργάζεται με το ΕΣΣΚ.

2 Η Αρχή συνεργάζεται στενά με το ΕΣΣΚ. Παρέχει στο ΕΣΣΚ κατά τακτά διαστήματα και επικαιροποιημένες τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκπλήρωση των καθηκόντων του. Όλα τα δεδομένα που είναι απαραίτητα για την εκπλήρωση των καθηκόντων του τα οποία όμως δεν υπάρχουν σε συνοπτική ή συγκεντρωτική μορφή παρέχονται χωρίς χρονοτριβή στο ΕΣΣΚ μετά από αιτιολογημένο αίτημα, όπως καθορίζεται στο άρθρο [15] του κανονισμού (EΚ) αριθ. .…./… [ΕΣΣΚ].

3. Σύμφωνα με τις παραγράφους 4 και 5, η Αρχή εξασφαλίζει κατάλληλα την παρακολούθηση της συνέχειας για τις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του ΕΣΣΚ οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο [16] του κανονισμού (EΚ) αριθ. .…/… [ΕΣΣΚ].

4. Αμέσως μετά τη λήψη προειδοποίησης ή σύστασης από το ΕΣΣΚ απευθυνόμενη προς την Αρχή, η τελευταία συγκαλεί συνεδρίαση του συμβουλίου εποπτών χωρίς καθυστέρηση και αξιολογεί τις επιπτώσεις της εν λόγω προειδοποίησης ή σύστασης στην εκπλήρωση των καθηκόντων της.

Με την συναφή διαδικασία λήψης αποφάσεων, λαμβάνει απόφαση σχετικά με τα ληπτέα μέτρα με βάση τις εξουσίες που της παρέχονται με τον παρόντα κανονισμό για το χειρισμό των θεμάτων που ορίζονται στις προειδοποιήσεις και συστάσεις.

Αν η Αρχή δεν δώσει συνέχεια σε κάποια σύσταση, αναφέρει στο ΕΣΣΚ τους σχετικούς λόγους.

5. Αμέσως μετά τη λήψη προειδοποίησης ή σύστασης από το ΕΣΣΚ απευθυνόμενη προς εθνική εποπτική αρχή, η Αρχή, εφόσον το κρίνει σκόπιμο, , χρησιμοποιεί τις εξουσίες που της παρέχονται με τον παρόντα κανονισμό προκειμένου να εξασφαλίσει έγκαιρη παρακολούθηση της συνέχειας.

Αν ο αποδέκτης δεν προτίθεται να ακολουθήσει τη σύσταση του ΕΣΣΚ, ενημερώνει το συμβούλιο εποπτών και συζητεί με αυτό τους λόγους για τους οποίους δεν λαμβάνει μέτρα.

Η εθνική εποπτική αρχή λαμβάνει δεόντως υπόψη τις απόψεις του συμβουλίου εποπτών κατά την ενημέρωση του ΕΣΣΚ σύμφωνα με το άρθρο [17] του κανονισμού (EΚ) αριθ. .…/… [ΕΣΣΚ].

6. Κατά την άσκηση των καθηκόντων της τα οποία ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, η Αρχή λαμβάνει υπόψη της στο μέγιστο βαθμό τις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του ΕΣΣΚ.

Άρθρο 22 Ομάδα συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων

1. Για τη διεξαγωγή της διαβούλευσης με συμφεροντούχους τομέων σχετικών με τα καθήκοντα της Αρχής, συγκροτείται ομάδα συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων.

2. Η ομάδα συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων αποτελείται από 30 μέλη, τα οποία εκπροσωπούν αναλογικά τις ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις καθώς και τα ιδρύματα επαγγελματικών συντάξεων της Κοινότητας, τους υπαλλήλους τους καθώς και τους καταναλωτές και τους χρήστες ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών υπηρεσιών και υπηρεσιών παροχής επαγγελματικών συντάξεων.

Η ομάδα συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων συνεδριάζει τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο.

3. Τα μέλη της ομάδας συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων ορίζονται από το συμβούλιο εποπτών της Αρχής, μετά από προτάσεις των οικείων συμφεροντούχων.

Στο μέτρο του δυνατού, κατά τη λήψη της απόφασής του το συμβούλιο εποπτών εξασφαλίζει κατάλληλα τη γεωγραφική ισορροπία και την εκπροσώπηση των συμφεροντούχων από ολόκληρη την Κοινότητα.

Η Αρχή εξασφαλίζει επαρκή γραμματειακή υποστήριξη της ομάδας συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων.

4. Η θητεία των μελών της ομάδας συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων διαρκεί δυόμιση έτη και τη λήξη της ακολουθεί νέα διαδικασία επιλογής.

Τα μέλη μπορούν να υπηρετήσουν επί δυο διαδοχικές θητείες.

5. Η ομάδα συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων μπορεί να υποβάλλει στην Αρχή γνώμες και συμβουλές για οποιοδήποτε θέμα σχετικό με τα καθήκοντα της Αρχής τα οποία καθορίζονται στα άρθρα 7 και 8.

6. Η ομάδα συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων εγκρίνει τον εσωτερικό της κανονισμό.

7. Η Αρχή δημοσιοποιεί τις γνώμες και τις συμβουλές της ομάδας συμφεροντούχων του τομέα των ασφαλίσεων, αντασφαλίσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συντάξεων και τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεών της.

Άρθρο 23 Διασφαλίσεις

1. Η Αρχή εξασφαλίζει ότι καμία απόφαση εκδιδόμενη δυνάμει των άρθρων 10 ή 11 δεν έρχεται με οιονδήποτε τρόπο σε σύγκρουση με τις δημοσιονομικές αρμοδιότητες κρατών μελών.

2. Αν ένα κράτος μέλος θεωρήσει ότι απόφαση που ελήφθη δυνάμει του άρθρου 11 προσκρούει στις δημοσιονομικές του αρμοδιότητες, μπορεί να ενημερώσει την Αρχή και την Επιτροπή εντός ενός μηνός από τη γνωστοποίη