Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου περί θεσπίσεως μηχανισμού παρέμβασης της Επιτροπής για την κατάργηση ορισμένων εμποδίων στις συναλλαγές (98/C 10/13) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(97) 619 τελικό - 97/0330(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 26 Νοεμβρίου 1997)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 235,

την πρόταση της Επιτροπής,

την γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας:

(1) ότι στο συμπέρασμά του, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Άμστερνταμ, της 16ης και 17ης Ιουνίου 1997, ζήτησε από την Επιτροπή να εξετάσει τα μέσα προκειμένου να διασφαλιστεί κατά τρόπο αποτελεσματικό η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας να επιβάλει κυρώσεις στα κράτη μέλη και να υποβάλει προτάσεις για το σκοπό αυτό 7

(2) ότι, σύμφωνα με το άρθρο 7 Α της συνθήκης, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει έναν χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα μέσα στον οποίο η ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, που αποτελεί ένα από τα θεμέλια της Κοινότητας, πρέπει να διασφαλιστεί σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 30 έως 36 της συνθήκης 7

(3) ότι οι παραβιάσεις αυτής της αρχής, όπως περιπτώσεις ακινητοποίησης ή καταστροφής εμπορευμάτων προελεύσεως άλλων κρατών μελών ή ακόμη αιφνίδιες και αδικαιολόγητες απαγορεύσεις των εισαγωγών τους, μπορούν να διαταράξουν σοβαρά την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να προκαλέσουν πολύ σοβαρές ζημίες στους θιγόμενους ιδιώτες, χωρίς οι διαδικασίες που προβλέπονται στα άρθρα 169 και 186 της συνθήκης να μπορούν να θεραπεύσουν την κατάσταση εγκαίρως 7

(4) ότι οι παραβιάσεις αυτές μπορούν να απορρέουν όχι μόνον από ενέργεια αλλά και από την αδράνεια κράτους μέλους 7 ότι αυτό συμβαίνει, ιδίως, όταν τέτοιες ενέργειες προέρχονται από ιδιώτες και το κράτος μέλος δεν αναλαμβάνει να θέσει σε εφαρμογή όλα τα αναγκαία και ανάλογα μέτρα που διαθέτει επιτρέποντας την εξασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων χωρίς, εντούτοις, να διακυβεύει την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που αναγνωρίζει το εθνικό δίκαιο 7

(5) ότι, ελλείψει άμεσης παρέμβασης, υπάρχει κίνδυνος να επεκταθούν ή να επιδεινωθούν οι προαναφερόμενες διαταραχές και ζημίες 7 ότι κατ' αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να διακοπούν οι εμπορικές συναλλαγές και οι συμβατικές σχέσεις που τις διέπουν 7

(6) ότι, εξάλλου, παρόμοιες καταστάσεις μπορούν να θέσουν υπό αμφισβήτηση τα κεκτημένα και την αξιοπιστία της εσωτερικής αγοράς 7

(7) ότι το κοινοτικό δίκαιο δεν παρέχει κατάλληλα μέσα για να άρει αυτές τις μορφές εμποδίων με την απαιτούμενη αποτελεσματικότητα και ταχύτητα και ότι οι θιγόμενοι ιδιώτες δεν διαθέτουν κατάλληλο μέσο για να μπορούν να διεκδικούν τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων τους 7

(8) ότι, ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρεμβαίνει, με απόφαση, στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προκειμένου το τελευταίο να αντιμετωπίζει ταχέως και αποτελεσματικά τις προαναφερόμενες παραβιάσεις στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και ότι ιδιώτες πρέπει να μπορούν να ασκούν τα δικαιώματά τους στο πλαίσιο της εθνικής έννομης τάξης 7

(9) ότι εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος δεν συμμορφώνεται προς την απόφαση της Επιτροπής, η τελευταία θα πρέπει να μπορεί να προσφεύγει ταχέως στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 169 της συνθήκης 7 ότι, για το σκοπό αυτό, πρέπει να προβλεφθούν αυστηρές προθεσμίες για την εξώδικη διαδικασία 7

(10) ότι η συνθήκη δεν προβλέπει για την έκδοση του παρόντα κανονισμού, άλλες εξουσίες από αυτές που προβλέπονται στο άρθρο 235 της συνθήκης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα έκδηλα, αδιαμφισβήτητα και αδικαιολόγητα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων, κατά την έννοια των άρθρων 30 έως 36 της συνθήκης, που απορρέουν από ενέργεια ή αδράνεια κράτους μέλους, τα οποία:

- προκαλούν σοβαρή διαταραχή στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων,

- προκαλούν σοβαρή σημία στους θιγόμενους ιδιώτες και

- απαιτούν άμεση παρέμβαση για την αποτροπή κάθε συνέχισης, επέκτασης ή επιδείνωσης της διαταραχής και της ζημίας.

2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού υπάρχει αδράνεια όταν ένα κράτος μέλος, απέναντι σε ενέργειες που προέρχονται από ιδιώτες, δεν αναλαμβάνει να θέσει σε εφαρμογή κάθε αναγκαίο και ανάλογο μέτρο που διαθέτει, επιτρέποντας τη διασφάλιση της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων χωρίς εντούτοις να διακυβεύει την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που καθιερώνει το εθνικό δίκαιο.

Άρθρο 2

Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει την ύπαρξη σε κράτος μέλος εμποδίων κατά την έννοια του άρθρου 1, απευθύνει απόφαση στο εν λόγω κράτος μέλος με την οποία του επιβάλλει να λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για την άρση των εμποδίων εντός της προθεσμίας που τάσσει.

Άρθρο 3

1. Η Επιτροπή κινεί τη διαδικασία που προβλέπεται από το παρόν άρθρο το αργότερο εντός προθεσμίας πέντε ημερών από την ημερομηνία κατά την οποία έχει στη διάθεσή της όλα τα πραγματικά στοιχεία σχετικά με τα εμπόδια.

2. Πριν εκδώσει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2, η Επιτροπή δίνει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος την ευκαιρία να γνωστοποιήσει την άποψή του εντός προθεσμίας την οποία καθορίζει ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του ζητήματος και η οποία κυμαίνεται μεταξύ τριών και πέντε εργάσιμων ημερών από τη στιγμή που η Επιτροπή απευθύνεται στο εν λόγω κράτος.

3. Η Επιτροπή εκδίδει την απόφαση που προβλέπεται στο άρθρο 2 το συντομότερο δυνατό και το αργότερο δέκα ημέρες μετά την πάροδο της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 4

1. Αν το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η απόφαση δεν συμμορφωθεί με τις διατάξεις της τελευταίας εντός της ταχθείσας προθεσμίας, η Επιτροπή του ζητεί αμέσως να υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός προθεσμίας τριών ημερών.

2. Αν το εμπόδιο παραμένει μετά την πάροδο της προθεσμίας των τριών ημερών που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή διατυπώνει αμέσως αιτιολογημένη γνώμη με την οποία καλεί το κράτος μέλος να συμμορφωθεί εντός τριών ημερών.

3. Μετά την πάροδο αυτής της προθεσμίας που αναφέρεται στην παράγραφο 2, αν το κράτος μέλος δεν έχει συμμορφωθεί με την αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή δύναται να προσφύγει στο Δικαστήριο.

Άρθρο 5

Η Επιτροπή δημοσιεύει την απόφαση που λαμβάνει δυνάμει του άρθρου 2 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και κοινοποιεί αμέσως το κείμενο στους ενδιαφερόμενους που το ζητούν.

Άρθρο 6

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από την δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.