[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 16.3.2006

COM(2006) 121 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την αναβάθμιση του καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας {SEC(2006)341}

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την αναβάθμιση του καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας

1. Εισαγωγή

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας (Ευρατόμ, εφεξής “η Κοινότητα”) έχει το καθεστώς του παρατηρητή στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ[1]), τον οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών στον οποίο έχει ανατεθεί η προώθηση της ασφαλούς χρήσης των πυρηνικών τεχνολογιών για ειρηνικούς σκοπούς. Προς το παρόν, η ιδιότητα του μέλους του ΔΟΑΕ περιορίζεται στα κράτη[2].

Το καθεστώς του παρατηρητή περιορίζει την επιρροή και προβολή της Ευρατόμ εντός του ΔΟΑΕ και δεν αντανακλά το εύρος των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας στο πεδίο δραστηριοτήτων του Οργανισμού και το νόμιμο δικαίωμά της να τις ασκεί στη διεθνή σκηνή, όπως αυτό έχει επανειλημμένα αναγνωριστεί από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η κατάσταση αυτή επιβάλλει τη λήψη μέτρων για την αναβάθμιση του καθεστώτος της Ευρατόμ στον ΔΟΑΕ, στόχος που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας ανακοίνωσης. Αν και, στην παρούσα φάση, είναι πρώιμο να καθοριστεί η ακριβής φύση αυτού του αναβαθμισμένου καθεστώτος, η συμμετοχή της Ευρατόμ στον ΔΟΑΕ ως μέλους είναι σαφώς μια προτιμητέα επιλογή.

2. Κοινοτικές αρμοδιότητες δυνάμει της συνθήκης Ευρατόμ

Σύμφωνα με το άρθρο 1 της συνθήκης Ευρατόμ (εφεξής «η Συνθήκη»), η κύρια αποστολή της Κοινότητας, που δημιουργήθηκε το 1957, είναι «να συμβάλει στην άνοδο του βιοτικού επιπέδου εντός των κρατών μελών και στην ανάπτυξη των συναλλαγών με τις άλλες χώρες μέσω της δημιουργίας των αναγκαίων προϋποθέσεων για την ταχεία ίδρυση και ανάπτυξη των πυρηνικών βιομηχανιών». Προκειμένου να επιτύχει την αποστολή της, δόθηκαν στην Κοινότητα κυριαρχικά δικαιώματα, τα οποία της μεταβίβασαν τα κράτη μέλη μέσω της υπογραφής της Συνθήκης, στους εξής κύριους τομείς: έρευνα, υγεία και ασφάλεια (προστασία των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες), εφοδιασμός σε πρώτες ύλες, έλεγχος πυρηνικών διασφαλίσεων και εξωτερικές σχέσεις.

Οι διατάξεις της Συνθήκης επέτρεψαν την εκπόνηση και εφαρμογή ενός σημαντικού συνόλου νομοθετικών πράξεων, που παρουσιάζεται αναλυτικά στο παράρτημα 4, με το οποίο καθορίστηκαν οι αδρές γραμμές της νομοθεσίας που απαιτείται σε εθνικό επίπεδο στον εν λόγω τομέα.

Η Επιτροπή είναι αρμόδια[3] για την προώθηση και τον συντονισμό της πυρηνικής έρευνας στην Κοινότητα, προκειμένου να αποφεύγονται οι άσκοπες αλληλεπικαλύψεις. Η Επιτροπή είναι σε θέση να παρέχει οικονομική συνδρομή, να προμηθεύει υλικά, να παρέχει εγκαταστάσεις, εξοπλισμό ή τη συνδρομή εμπειρογνωμόνων και να προωθεί την από κοινού χρηματοδότηση. Με τα προγράμματα πλαίσια ερευνητικών δραστηριοτήτων της Ευρατόμ που επακολούθησαν εξασφαλίστηκε σημαντική χρηματοδότηση για την προώθηση της πυρηνικής έρευνας για μη στρατιωτικούς σκοπούς. Σήμερα, η έρευνα εστιάζει στην τεχνολογία της θερμοπυρηνικής σύντηξης και στην πυρηνική προστασία από ατυχήματα και κακόβουλες πράξεις, συμπεριλαμβάνοντας περιβαλλοντικές πτυχές, όπως η διαχείριση των αποβλήτων και η ραδιοπροστασία. Το Έκτο πρόγραμμα πλαίσιο Ευρατόμ καλύπτει την περίοδο 2002-2006 και διαθέτει συνολικό προϋπολογισμό 1.230 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 750 εκατομμύρια προορίζονται για την έρευνα με αντικείμενο την ενέργεια σύντηξης. Τον Απρίλιο 2005, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση για το Έβδομο πρόγραμμα πλαίσιο Ευρατόμ, το οποίο καλύπτει την περίοδο 2007-2011 (με δυνατότητα παράτασης έως το 2013), συνολικού προϋπολογισμού 3.092 εκατ. ευρώ (2.159 εκατ. ευρώ για την έρευνα που αφορά την ενέργεια σύντηξης, 394 εκατομμύρια ευρώ για την έρευνα που αφορά την πυρηνική σχάση και τη ραδιοπροστασία και 539 εκατ. ευρώ για τις πυρηνικές δραστηριότητες του Κοινού Κέντρου Ερευνών).

Οι διατάξεις της Συνθήκης για τη ραδιοπροστασία [4] απαιτούν τον καθορισμό ορισμένων βασικών κανόνων ασφαλείας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες[5]. Αυτές έχουν συμπληρωθεί με περισσότερα από 20 επιμέρους νομοθετήματα, τα οποία καλύπτουν διαφορετικές πτυχές, όπως η έκθεση ατόμων για ιατρικούς λόγους, η προστασία στην πράξη των εξωτερικών εργαζομένων, οι μεταφορές ραδιενεργών ουσιών και ραδιενεργών αποβλήτων, η ραδιενέργεια στα τρόφιμα και οι καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που οφείλονται σε έκλυση ακτινοβολίας.

Στο εγγύς μέλλον, η κοινοτική νομοθεσία θα συμπληρωθεί περαιτέρω με τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου στο πεδίο της πυρηνικής ασφάλειας και της διαχείρισης των ραδιενεργών αποβλήτων. Στην απόφαση της 10ης Δεκεμβρίου 2002, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναγνώρισε ρητά την αρμοδιότητα της Κοινότητας να νομοθετεί στο πεδίο της πυρηνικής ασφάλειας στο πλαίσιο της Συνθήκης. Κατά συνέπεια, τον Ιανουάριο 2003, η Επιτροπή ενέκρινε δύο προτάσεις για οδηγίες που αφορούν αντιστοίχως την ασφάλεια των πυρηνικών εγκαταστάσεων και τη διαχείριση αναλωμένου πυρηνικού καυσίμου και ραδιενεργών αποβλήτων [6].

Όσον αφορά τον εφοδιασμό[7], ο Οργανισμός Εφοδιασμού της Ευρατόμ έχει το δικαίωμα προαίρεσης επί της κτήσεως των μεταλλευμάτων, των αρχικών υλικών και των ειδικών σχάσιμων υλικών που παράγονται στις επικράτειες των κρατών μελών, καθώς και το αποκλειστικό δικαίωμα να συνάπτει συμβάσεις προμήθειας πυρηνικών υλικών που προέρχονται από κράτη εντός ή εκτός της Κοινότητας. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί ισότιμη πρόσβαση στα πυρηνικά υλικά για όλους τους χρήστες εντός της Κοινότητας.

Στο πεδίο του ελέγχου πυρηνικών διασφαλίσεων[8] , ο κανονισμός εφαρμογής που εκδόθηκε το 1976 αντικαταστάθηκε πρόσφατα από αναθεωρημένο κανονισμό[9]. Ο έλεγχος διασφαλίσεων δυνάμει της Συνθήκης διενεργείται σε συντονισμό με το σύστημα ελέγχου διασφαλίσεων που εφαρμόζει ο ΔΟΑΕ, στο πλαίσιο τριών τριμερών συμφωνιών, που έχουν συναφθεί μεταξύ των κρατών μελών, της Κοινότητας και του ΔΟΑΕ. Πρόσθετα πρωτόκολλα σε αυτές τις συμφωνίες, τα οποία υπογράφηκαν από τα κράτη μέρη και την Κοινότητα το 1998, έχουν επικυρωθεί από όλα τα κράτη μέλη και έχουν τεθεί σε ισχύ. Όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη, τα οποία προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας το 2004, η προσχώρησή τους στις συμφωνίες για τον έλεγχο διασφαλίσεων και στα πρόσθετα πρωτόκολλα είναι υπό εξέλιξη.

3. Στοιχεία που συνηγορούν υπέρ της αναβάθμισης του καθεστώτος της Ευρατόμ στον ΔΟΑΕ

Η Κοινότητα διαθέτει σαφείς εξωτερικές αρμοδιότητες στους προαναφερόμενους τομείς . Σύμφωνα με το άρθρο 2(η) της Συνθήκης, για την εκπλήρωση της αποστολής της, η Κοινότητα οφείλει να συνάπτει με τις άλλες χώρες και με τους διεθνείς οργανισμούς κάθε σχέση ικανή να προωθεί την πρόοδο κατά την ειρηνική χρησιμοποίηση της πυρηνικής ενέργειας. Για το σκοπό αυτό, η Κοινότητα, στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς της, δύναται να αναλαμβάνει δεσμεύσεις συνάπτοντας συμφωνίες ή συμβάσεις με τρίτο κράτος, διεθνή οργανισμό ή υπήκοο τρίτου κράτους (Άρθρο 101 της Συνθήκης).

Οι εξωτερικές αρμοδιότητες της Κοινότητας επιβεβαιώθηκαν με νομολογία. Το 1978, σε σχέση με την προγραμματισμένη προσχώρηση της Κοινότητας στη Σύμβαση Φυσικής Προστασίας, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εξέτασε τις εξωτερικές αρμοδιότητες της Κοινότητας[10]. Αναφερόμενο στη νομολογία του που αφορά τις εξωτερικές αρμοδιότητες, το Δικαστήριο επεσήμανε ότι, καθώς η Κοινότητα αναπτύσσει κοινούς εσωτερικούς κανόνες αποκτά επίσης εξουσία να διεξάγει εξωτερικές διαπραγματεύσεις οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν τους εν λόγω κοινούς κανόνες[11]. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο δήλωσε επίσης ότι, εφόσον η Κοινότητα διαθέτει την αρμοδιότητα για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου στόχου στο εσωτερικό της, εξυπακούεται ότι διαθέτει την αποκλειστική εξωτερική αρμοδιότητα σε αυτό το θέμα στο βαθμό που η άσκηση της εξωτερικής αυτής αρμοδιότητας αποτελεί αναγκαία συνθήκη για την επίτευξη του οικείου στόχου[12]. Πρόσφατα, στις προτάσεις του σχετικά με την προσχώρηση της Κοινότητας στη σύμβαση για την Πυρηνική Ασφάλεια, στις οποίες στήριξε το Δικαστήριο την απόφασή του της 10ης Δεκεμβρίου 2002, ο γενικός εισαγγελέας Jacobs επιβεβαίωσε ότι, κατά την πρώτη παράγραφο του άρθρου 101 της Συνθήκης, η Κοινότητα δύναται να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες «στο πλαίσιο της αρμοδιότητάς της». Οι εξωτερικές αρμοδιότητες της Ευρατόμ έχουν επομένως την ίδια εμβέλεια με τις εσωτερικές της αρμοδιότητες ή, με διαφορετική διατύπωση, η Ευρατόμ διαθέτει την αρμοδιότητα να συνάπτει συμβάσεις σε διεθνές επίπεδο σε όλα τα πεδία στα οποία έχει το ίδιο δικαίωμα στο εσωτερικό της[13].

Οι δραστηριότητες του ΔΟΑΕ αφορούν κυρίως πεδία αρμοδιότητας της Κοινότητας. Η συμπληρωματικότητα στα πυρηνικά θέματα αντανακλάται επίσης από το γεγονός ότι οι συστάσεις, συνθήκες, συμβάσεις και συμφωνίες που εκπονεί ο ΔΟΑΕ υποστηρίζουν τις αντίστοιχες πολιτικές της Κοινότητας.

Σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ της Κοινότητας και του ΔΟΑΕ που υπογράφηκε στη Βιέννη, και άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1976[14], η Κοινότητα εκπροσωπείται ως παρατηρητής με δικαίωμα ομιλίας στις τακτικές ετήσιες συνεδριάσεις της Γενικής Διάσκεψης του ΔΟΑΕ και του Διοικητικού Συμβουλίου του, όπου οι εκπρόσωποι της Επιτροπής μπορούν να συμμετέχουν στις συζητήσεις για θέματα που ενδιαφέρουν την Κοινότητα. Ωστόσο, οι εκπρόσωποι της Κοινότητας δύνανται να προβούν σε δηλώσεις μόνον αφού έχουν λάβει τον λόγο όλα τα κράτη και δεν έχουν δικαίωμα να υποβάλουν προτάσεις ή τροποποιήσεις. Η Κοινότητα δεν έχει το δικαίωμα να ψηφίζει, ακόμη και σε θέματα στα οποία έχει αποκλειστική ή κοινή αρμοδιότητα.

Καθώς η Κοινότητα είναι σε θέση από μόνη της, όταν έχει αποκλειστική αρμοδιότητα, ή από κοινού με τα κράτη μέλη, όταν είναι συναρμόδια, να αναλαμβάνει ή να εκπληρώνει υποχρεώσεις έναντι τρίτων χωρών και διεθνών οργανισμών, οι οποίες επηρεάζουν τη σφαίρα αρμοδιοτήτων της, θα πρέπει να της επιτρέπεται να συμμετέχει ως πλήρες μέλος στον ΔΟΑΕ. Επιπλέον, η Κοινότητα θα έπρεπε να έχει τη δυνατότητα να υποβάλλει προτάσεις κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για τη σύναψη διεθνών συμβάσεων που υπάγονται στις αρμοδιότητές της δυνάμει της Συνθήκης.

Υπάρχει συνεπώς προφανής ανακολουθία μεταξύ των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας και του καθεστώτος που της έχει αποδοθεί στο πλαίσιο του ΔΟΑΕ, η οποία παρεμποδίζει την αποτελεσματική άσκηση αυτών των αρμοδιοτήτων. Είναι επομένως απολύτως αιτιολογημένη η επιδίωξη να αναβαθμιστεί το καθεστώς της Ευρατόμ στον Οργανισμό, με στόχο τη συμμετοχή της ως πλήρους μέλους.

Ένα από τα σημαντικά καθήκοντα της Κοινότητας στο πλαίσιο της Συνθήκης είναι η θέσπιση και εφαρμογή κανόνων ασφαλείας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιοντίζουσες ακτινοβολίες και για την πυρηνική ασφάλεια. Το ίδιο καθήκον έχει και ο ΔΟΑΕ. Είναι φυσικό να εκφράζεται η Κοινότητα ενιαία στον ΔΟΑΕ, ώστε να εξασφαλίζεται ορθολογικότερη και συνεκτικότερη προσέγγιση, καθώς και η συμμετοχή της Κοινότητας στην εκπόνηση των εν λόγω κανόνων.

Επιπλέον, το σύστημα ελέγχου διασφαλίσεων της Ευρατόμ είναι συντονισμένο με το αντίστοιχο σύστημα που εφαρμόζει ο ΔΟΑΕ, το οποίο στηρίζεται σε τριμερείς συμφωνίες βάσει του άρθρου 77 της Συνθήκης. Στο πεδίο αυτό, που εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας, απαιτείται ισχυρότερη παρουσία στο πλαίσιο του ΔΟΑΕ[15].

Η αναβάθμιση του καθεστώτος της Κοινότητας στον ΔΟΑΕ θα ήταν επωφελής για τα κράτη μέλη της Ευρατόμ, καθώς η θέση τους, εναρμονισμένη σε κοινοτικό επίπεδο, θα είχε μεγαλύτερο ειδικό βάρος κατά την κατάρτιση των συστάσεων και προτύπων του ΔΟΑΕ.

Το αναβαθμισμένο καθεστώς θα επιτρέψει στις τρίτες χώρες να διαπραγματεύονται με ένα ενιαίο φορέα, ο οποίος θα αντιπροσωπεύει όλα τα κράτη μέλη της Ευρατόμ, διαθέτοντας μοναδική πείρα σχεδόν 50 ετών στα θέματα για τα οποία η αρμοδιότητα έχει μεταφερθεί στην Κοινότητα. Παραδείγματος χάρη, η συνεργασία στο πεδίο του ελέγχου διασφαλίσεων, στο οποίο έχει δοθεί αποκλειστική αρμοδιότητα στην Κοινότητα, αποδεικνύει ότι η πείρα της Ευρατόμ αποτελεί προστιθέμενη αξία τόσο για τις τρίτες χώρες όσο και για τον ΔΟΑΕ. Αντιστρόφως, η Ευρατόμ θα είναι σε θέση να προωθήσει τη θέση των κρατών μελών της στα θέματα της αποκλειστικής αρμοδιότητάς της.

4. Διαδικασία για την αναβάθμιση του καθεστώτος της Ευρατόμ στον ΔΟΑΕ

Η αλλαγή του καθεστώτος της Ευρατόμ στον ΔΟΑΕ είναι από μόνη της ένα περίπλοκο εγχείρημα για δύο τουλάχιστον λόγους: α) επηρεάζει τα κράτη μέλη, ιδίως στο μέτρο που συνεπάγεται τη μεταφορά προς την Ευρατόμ των δικαιωμάτων ψήφου που έχουν στον ΔΟΑΕ· β) απαιτεί τροποποίηση του καταστατικού του ΔΟΑΕ, για την οποία θα χρειαστούν μακροσκελείς συζητήσεις σε θέματα διαδικασίας και ουσίας στο πλαίσιο του ΔΟΑΕ.

Οι ανωτέρω δυσκολίες επιτείνονται από το γεγονός ότι τα κράτη μέλη και οι τρίτες χώρες δεν θα αξιολογήσουν το αίτημα αναβάθμισης του καθεστώτος της Ευρατόμ αυτοδύναμα, αλλά στο γενικότερο πλαίσιο του καθεστώτος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΚ) στους διάφορους οργανισμούς και όργανα των Ηνωμένων Εθνών.

Η Επιτροπή, πάντως, επιδιώκει από πολλού την αναβάθμιση του καθεστώτος της ΕΚ σε σχέση με το ισχύον καθεστώς του παρατηρητή στους διάφορους οργανισμούς και όργανα των Ηνωμένων Εθνών κατά περίπτωση, εφόσον οι κοινοτικές αρμοδιότητες δικαιολογούν αυτήν την αλλαγή. Σε πολλές περιπτώσεις η πολιτική αυτή αποδείχθηκε επιτυχής. Ειδικότερα, η Κοινότητα έχει επιτύχει την ιδιότητα του πλήρους μέλους του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και του Codex Alimentarius, ενώ της έχει αποδοθεί καθεστώς πλήρους συμμετέχοντος στην Επιτροπή για την Αειφόρο Ανάπτυξη.

Η Επιτροπή γνωρίζει επίσης ότι, παρά το γεγονός ότι οι εργασίες του ΔΟΑΕ είναι σε μεγάλο βαθμό τεχνικού χαρακτήρα, ο οργανισμός αποτελεί επίσης ένα βήμα συζήτησης εξαιρετικά ευαίσθητων ζητημάτων πολιτικής και ασφάλειας. Αυτό ισχύει, για παράδειγμα, όταν η συζήτηση επεκτείνεται σε θέματα που αφορούν τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων, όπως στο πρόσφατο ψήφισμα του Διοικητικού Συμβουλίου για το Ιράν[16]. Σήμερα, ζητήματα όπως της μη διάδοσης αντιμετωπίζονται στο πλαίσιο του «δεύτερου πυλώνα», όπου η εθνική αρμοδιότητα έχει το προβάδισμα ως προς την κοινοτική. Υπό την έννοια αυτή, είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι η Κοινότητα επιδιώκει αναβάθμιση του καθεστώτος της μόνο στα πεδία δραστηριότητας του ΔΟΑΕ που, όπως προαναφέρεται, εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Δεδομένης της πολιτικής φύσης της διαδικασίας αναβάθμισης του καθεστώτος της Κοινότητας στον ΔΟΑΕ, η οποία συνεπάγεται πολύπλοκες και μακροσκελείς συζητήσεις της Επιτροπής με τα κράτη μέλη της ΕΕ, καθώς και με τον ΔΟΑΕ και τα μέλη του, προτείνεται η ακόλουθη διαδικασία σε δύο στάδια:

- πρώτον, η Επιτροπή πρέπει να ξεκινήσει διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη της ΕΕ στο πλαίσιο του Συμβουλίου καθώς και με τον ΔΟΑΕ και τα μέλη του, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις αναγκαίες προκαταρκτικές επαφές, να επεξηγήσει και να προβάλλει τις θέσεις της, λαμβάνοντας υπόψη όσα προαναφέρθηκαν·

- δεύτερον, με βάση τις διαβουλεύσεις αυτές, η Επιτροπή πρέπει να υποβάλει στο Συμβούλιο πρόταση για οδηγίες διαπραγμάτευσης με σκοπό α) να διαπραγματευθεί την αναβάθμιση του καθεστώτος της Ευρατόμ στον ΔΟΑΕ και β) να ζητήσει την τροποποίηση του καταστατικού του ΔΟΑΕ.

5. Συμπεράσματα

Το καθεστώς του παρατηρητή που έχει η Κοινότητα στον ΔΟΑΕ δημιουργεί τα προβλήματα και τις αδυναμίες που περιγράφονται στα προηγούμενα κεφάλαια. Έχει καταστεί αναγκαίο να ενδυναμωθεί ο ρόλος της Κοινότητας, προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνέπεια και αποτελεσματικότητα της κοινοτικής θέσης. Δεδομένων των αρμοδιοτήτων της Κοινότητας στον πυρηνικό τομέα, είναι αιτιολογημένη η αναβάθμιση του καθεστώτος της στον ΔΟΑΕ. Απώτερος στόχος παραμένει η συμμετοχή της Κοινότητας στον οργανισμό ως πλήρους μέλους.

Από την άποψη αυτή, η Κοινότητα επιδιώκει, στα πεδία που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της, την ισότιμη συμμετοχή της με τα κράτη τα οποία είναι μέλη του ΔΟΑΕ, ώστε:

α) να εκφράζει τις απόψεις της κατά τις διαπραγματεύσεις ή στις συνεδριάσεις των φορέων του ΔΟΑΕ,

β) να ψηφίζει εξ ονόματος των κρατών μελών της για θέματα κοινοτικής αρμοδιότητας,

γ) να συναινεί, εξ ονόματος της ιδίας, στο να επωμίζεται τα δικαιώματα και να αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις πράξεις που έχουν συναφθεί στο πλαίσιο του ΔΟΑΕ.

Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει την έναρξη των αρχικών διαβουλεύσεων της Επιτροπής με τον ΔΟΑΕ, με σκοπό:

α) την εξέταση των δυνατοτήτων αναβάθμισης του καθεστώτος της Κοινότητας στον ΔΟΑΕ,

β) τον προσδιορισμό όλων των απαιτούμενων αλλαγών στο καταστατικό του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας και σε άλλους εσωτερικούς κανόνες για το σκοπό αυτό.

Η Επιτροπή θα υποβάλλει, σε τακτική βάση, αναφορά στο Συμβούλιο σχετικά με την πρόοδο των συνομιλιών. Όταν θα έχει εξευρεθεί ικανοποιητική λύση, η Επιτροπή θα ζητήσει από το Συμβούλιο εντολή για τη διαπραγμάτευση νέου καθεστώτος στο πλαίσιο του ΔΟΑΕ και των αναγκαίων τροποποιήσεων του καταστατικού του εν λόγω οργανισμού.

6. Παράρτημα:

Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής. Παραρτήματα της ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο σχετικά με την αναβάθμιση του καθεστώτος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας στον Διεθνή Οργανισμό Ατομικής Ενέργειας.

[1] Στο παράρτημα 3 παρέχεται σύντομη περιγραφή του ΔΟΑΕ και των καθηκόντων του.

[2] Τον Ιανουάριο του 2006 ο ΔΟΑΕ περιλάμβανε 139 κράτη μέλη, συμπεριλαμβανόμενων και των 25 κρατών μελών της Ευρατόμ.

[3] Κεφάλαιο 1 της Συνθήκης

[4] Κεφάλαιο 3 της Συνθήκης

[5] Για πλήρη κατάλογο της νομοθεσίας βλέπε παράρτημα 4

[6] COM/2003/0032 τελικό, η Επιτροπή ενέκρινε τροποποιημένες προτάσεις το 2004 (COM(2004)526)

[7] Κεφάλαιο 6 της Συνθήκης

[8] Κεφάλαιο 7 της Συνθήκης

[9] Κανονισμός (Ευρατόμ) αριθ. 302/2005 της Επιτροπής της 8ης Φεβρουαρίου 2005 για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τον έλεγχο διασφαλίσεων της Ευρατόμ

[10] Απόφαση του Δικαστηρίου της 14ης Νοεμβρίου 1978, απόφαση 1/78.

[11] Υπόθεση 22/70 της 31.03.1971, Επιτροπή κατά Συμβουλίου, Συλλ. 1971, σελίδα 263 - AETR.

[12] Γνωμοδότηση του Δικαστηρίου 1/76 της 26.04.1977: Σχέδιο συμβάσεως σχετικής με τη θέσπιση ενός Ευρωπαϊκού ταμείου ακινητοποιήσεως εσωτερικής ναυσιπλοΐας, Συλλ. 1977, σελίδα 741.

[13] Προτάσεις του γενικού εισαγγελέα Jacobs της 13ης Δεκεμβρίου 2001, υπόθεση C-29/99. Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2002, σ. I-11221.

[14] ΕΕ L 329, 23/12/1975, σ. 28.

[15] Από την πείρα προκύπτει ότι ο ΔΟΑΕ λαμβάνει σοβαρότερα υπόψη την άποψη της Κοινότητας όταν αυτή προβάλλεται από την Επιτροπή παρά εάν τα επιχειρήματα προβάλλονται μόνο από τα κράτη μέλη.

[16] Ψήφισμα GOV/2005/77, 24 Σεπτεμβρίου 2005.