EL    EL EL 
EL    EL  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  
Βρυξέλλες , 30.9.2010 
SEC(2010) 1127 
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
ΠΕΡΙΛΗΨΗ  ΤΗΣ  ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
 
Συνοδευτικό  έγγραφο  της 
  
Πρότασης  
 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ  ΤΟΥ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ  ΚΑΙ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
 
σχετικά  µε τον Ευρωπαϊκό  Οργανισ µό για την Ασφάλεια  ∆ικτύων  και Πληροφοριών  
(ENISA) 
  
{COM(2010) 521  τελικό } 
{SEC(2010) 1126}  
EL 2   EL ΠΕΡΙΛΗΨΗ  ΤΗΣ  ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
1. ΣΚΟΠΟΣ  ΚΑΙ  ΙΣΤΟΡΙΚΟ  
1.1. Σκοπός  
Η παρούσα  εκτίµηση επιπτώσεων  εστιάζει  στον  τρόπο  µε τον οποίο  πρέπει  να διαµορφώνεται  
ένας εκσυγχρονισ µένος οργανισ µός για την ασφάλεια  δικτύων  και πληροφοριών  (Α∆Π  - 
Α∆Π ), ευρέως  αναγνωρισ µένος ως το ενδεδειγ µένο και αναγκαίο  µέσο πολιτικής  για την 
αντιµετώπιση  των προκλήσεων  της Α∆Π , ώστε  να παρέχει  στήριξη  στους  οργανισ µούς των 
κρατών  µελών  και στην  Επιτροπή  για την επίτευξη  των στόχων  πολιτικής  για την Α∆Π , όταν  
λήξει  η εντολή  του Ευρωπαϊκού  Οργανισ µού για την Ασφάλεια  ∆ικτύων  και Πληροφοριών  
(ENISA) το Μάρτιο  του έτους  2012. 
1.2. Ιστορικό  
Στο σηµερινό  κόσµο, η κοινωνία  και η οικονο µία εξαρτώνται  κατά  τρόπο  κρίσι µο από την 
καλή  λειτουργία  των τεχνολογιών  πληροφοριών  και επικοινωνιών  (ΤΠΕ ). Συνεπώς  έχει 
ύψιστη  σηµασία η διασφάλιση  τόσο  της σταθερότητας  των συστη µάτων  όσο και της 
εµπιστοσύνης  των χρηστών  προς  αυτά . Το αυξανό µενο πλήθος  απειλών , επιθέσεων  και 
κακόβουλου  λογιστικού  που χρησι µοποιούνται  εναντίον  των συστη µάτων  θα ήταν  δυνατόν  
να διακυβεύσει  την καλή  λειτουργία  της βασικής  υποδο µής δικτύων  και πληροφοριών . 
∆εδο µένου ότι τα εν λόγω  συστή µατα και δίκτυα  είναι  διεθνικά , είναι  αναγκαίο  να υπάρξει  
απόκριση  σε ευρωπαϊκό  επίπεδο  στην  πρόκληση  που αποτελεί  η ασφάλεια  δικτύων  και 
πληροφοριών  (Α∆Π ). 
Για την αντιµετώπιση  αυτών  των θεµάτων , το έτος 2004 συγκροτήθηκε  ο Ευρωπαϊκός  
Οργανισ µός Ασφαλείας  ∆ικτύων  και Πληροφοριών  (ENISA)1 για χρονικό  διάστη µα πέντε  
ετών , ώστε  «να διασφαλισθεί  υψηλό  και αποτελεσ µατικό  επίπεδο  ασφάλειας  δικτύων  και 
πληροφοριών  στην Κοινότητα , (…) προκει µένου να αναπτυχθεί  νοοτροπία  ασφαλείας  δικτύων  
και πληροφοριών  προς  όφελος  των πολιτών , των καταναλωτών , των επιχειρήσεων  και των 
οργανισ µών δηµοσίου  τοµέα της Ευρωπαϊκής  Ένωσης , µε συµβολή  στην οµαλή λειτουργία  της 
εσωτερικής  αγοράς .». 
Έκτοτε  οι προκλήσεις  για την Α∆Π  µεταβάλλονται  σταθερά , ακολουθώντας  τις εξελίξεις  της 
τεχνολογίας  και της αγοράς . Συνεπώς , αρκετό  χρόνο  πριν από τη λήξη  ισχύος  του 
κανονισ µού για τον ENISA το Μάρτιο  του 2009, η Επιτροπή  ξεκίνησε  διαδικασία  
προσδιορισ µού, από κοινού  µε τους σχετικούς  συµφεροντούχους , προτάσεων  πολιτικής  που 
θα µπορούσε  να εξυπηρετήσουν  καλύτερα  τους στόχους  Α∆Π  της ΕΕ από το έτος 2009 και 
µετά. Σε συνέχεια  ενδιά µεσης  αξιολόγησης  του ENISA το έτος 20072 και δηµόσιας  
διαβούλευσης3, στις 4 Σεπτε µβρίου  του 2008, το Συµβούλιο  και το Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο  
εξέδωσαν  κανονισ µό που παρατείνει  την εντολή  του ENISA, ως είχε, κατά  τρία έτη, µέχρι τις 
                                                 
1 Κανονισ µός (ΕΚ) αριθ. 460/2004 του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συµβουλίου , της 10ης 
Μαρτίου  2004, για τη δηµιουργία  του Ευρωπαϊκού  Οργανισ µού για την Ασφάλεια  ∆ικτύων  και 
Πληροφοριών . 
2 Ανακοίνωση  της Επιτροπής  προς  το Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο  και το Συµβούλιο , σχετικά  µε ην 
αξιολόγηση  του Ευρωπαϊκού  Οργανισ µού για την Ασφάλεια  ∆ικτύων  και Πληροφοριών  (ENISA) - 
COM(2007)285, της 01.06.2007, 
 http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/Le xUriServ.do?uri=CELEX :52007DC0285:EN:NOT. 
3 Η διαβούλευση  διεξήχθη  από 13 Ιουλίου  µέχρι 7 Σεπτε µβρίου  του 2007. 
EL 3   EL 13 Μαρτίου  20124. Στις αιτιολογικές  σκέψεις  του εν λόγω  κανονισ µού, το Συµβούλιο  και το 
Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο  ζητούν  «περαιτέρω  συζήτηση  για τον Οργανισ µό [και] τη γενική  
κατεύθυνση  των προσπαθειών  για αυξη µένη ασφάλεια  δικτύου  και πληροφοριών  σε 
ευρωπαϊκό  επίπεδο .». 
Η Επιτροπή  διευκόλυνε  τη συζήτηση  µε τη δροµολόγηση  ακόµη µίας δηµόσιας  διαβούλευσης  
σε επίπεδο  ΕΕ το Νοέµβριο του 2008, µ ε αντικεί µενο τους ενδεχό µενους  στόχους  
ενισχυ µένης πολιτικής  για την Α∆Π  και τα µέσα επίτευξης  αυτών  των στόχων5. Επίσης , το 
∆εκέ µβριο του 2008, η Επιτροπή  διοργάνωσε  εργοµήγυρη  µε ειδικούς  για την Α∆Π  
προερχό µενους  από τους αρµόδιους  οργανισ µούς των κρατών  µελών , µε αντικεί µενο τα µέσα 
και τους µηχανισ µούς ενισχυ µένης πολιτικής  της ΕΕ για την Α∆Π . Επιπλέον , το Μάρτιο  του 
2009, η Επιτροπή  εξέδωσε  ανακοίνωση  σχετικά  µε την Προστασία  Υποδο µών Πληροφοριών  
Ζωτικής  Σηµασίας  (ΠΥΠΖΣ  - CIIP)6, όπου  περιγράφεται  ο νευραλγικός  ρόλος  του ENISA 
όσον  αφορά  τη στήριξη  της ΕΕ για την ενίσχυση  της ασφάλειας , της ικανότητας  
αποκατάστασης  και της ετοιµότητας . Η προσέγγιση  αυτή  υιοθετήθηκε  στην  υπουργική  
διάσκεψη  για την ΠΥΠΖΣ  που έλαβε  χώρα  στο Ταλίν , στις 27 και 28 Απριλίου  του 2009, ένα 
από τα συµπεράσ µατά της οποίας  ήταν  ότι «οι επικεί µενες νέες και µακροχρόνιες  
προκλήσεις  απαιτούν  προσεκτική  επανεξέταση  και αναδιατύπωση  της εντολής  του 
οργανισ µού, ώστε  να εστιάσει  καλύτερα  στις προτεραιότητες  και στις ανάγκες  της ΕΕ· να 
επιτευχθεί  ικανότητα  περισσότερο  ευέλικτης  απόκρισης · να αναπτυχθούν  ευρωπαϊκές  δεξιότητες  
και ικανότητες · και να ενισχυθούν  η επιχειρησιακή  ικανότητα  του οργανισ µού και η συνολική  
του επιρροή . Κατά  τον τρόπο  αυτό ο ENISA θα µπορούσε  να καταστεί  µόνιµο κτήµα κάθε  
κράτους  µέλους  και ευρύτερα  της Ευρωπαϊκής  Ένωσης .». 
Στις 18 ∆εκε µβρίου  του 2009, το Συµβούλιο  εξέδωσε  ψήφισ µα «για µια ευρωπαϊκή  
συνεργατική  προσέγγιση  όσον  αφορά  την «Ασφάλεια  ∆ικτύων  και Πληροφοριών »7, όπου  
τονίζεται  ότι «ο ENISA, στο πλαίσιο  αναθεωρη µένης εντολής , θα αποτελέσει  το κέντρο  
εµπειρογνω µοσύνης  της ΕΕ σε ζητή µατα που αφορούν  την ασφάλεια  δικτύων  και 
πληροφοριών  της ΕΕ.». 
Στο έγγραφο  της Επιτροπής  µε τίτλο  «Ευρώπη  2020. Στρατηγική  για έξυπνη , διατηρήσι µη 
και χωρίς  αποκλεισ µούς ανάπτυξη8, µια από τις εµβληµατικές  πρωτοβουλίες  µε τις οποίες  
προωθείται  η Ευρώπη  του 2020 είναι  το ψηφιακό  θεµατολόγιο  για την Ευρώπη , στο οποίο  η 
Α∆Π  παίζει  κεντρικό  ρόλο . Ο στόχος  αυτής  της πολιτικής  πρωτοβουλίας  µε στόχο  
εµπιστοσύνη  και αίσθη µα ασφαλείας  όσον  αφορά  το ψηφιακό  θεµατολόγιο  για την 
Ευρώπη  είναι  να δοθεί  η δυνατότητα  στην  ΕΕ, στα κράτη  µέλη και στους  
συµφεροντούχους  να αναπτύξουν  υψηλού  επιπέδου  δυνατότητες  και ετοιµότητα  για 
πρόληψη , εντοπισ µό και καλύτερη  απόκριση  σε προβλή µατα Α∆Π . Αυτό  θα συµβάλει  
στην  αύξηση  της εµπιστοσύνης  στην  ενιαία  ευρωπαϊκή  ψηφιακή  αγορά  και στην  ασφάλειά  
της και θα βελτιώσει  την ανταγωνιστικότητα  των ευρωπαϊκών  επιχειρήσεων . 
                                                 
4 Κανονισ µός (ΕΚ) αριθ. 1007/2008 του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συµβουλίου , της 24ης 
Σεπτε µβρίου  2008, περί τροποποιήσεως  του κανονισ µού (ΕΚ) αριθ. 460/2004 για τη δηµιουργία  του 
Ευρωπαϊκού  Οργανισ µού για την Ασφάλεια  ∆ικτύων  και Πληροφοριών  ως προς  την διάρκειά  του (ΕΕ 
L 293 της 31.10.2008). 
5 Από 7 Νοεµβρίου  2008 µ έχρι 9 Ιανουαρίου  2009, έκθεση  διαθέσι µη στη διεύθυνση  
http://ec.europa.eu/information_society/policy/nis/nis_public_consultation/index_en.htm . 
6 Ανακοίνωση  της Επιτροπής  προς  το Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο  και το Συµβούλιο  σχετικά  µε την 
προστασία  υποδο µών πληροφοριών  ζωτικής  σηµασίας  - COM(2009)149 της 30.03.2009. 
7 Ψήφισ µα του Συµβουλίου , της 18ης ∆εκε µβρίου  2009, για µια ευρωπαϊκή  συνεργατική  προσέγγιση  
όσον  αφορά  την ασφάλεια  δικτύων  και πληροφοριών  (2009/C 321/01). 
8 COM(2010)2020. 
EL 4   EL 2. ΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ  ΤΟΥ  ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ  
2.1. Το πρόβλη µα 
Έχουν  εντοπισθεί  τα ακόλουθα  βασικά  προβλή µατα, που καθιστούν  τους συµφεροντούχους  
ευάλωτους  σε απειλές  για την Α∆Π  και σε συµβάντα  σχετικά  µε Α∆Π . Για όλα τα βασικά  
προβλή µατα προκύπτει  ότι υπάρχει  σε επίπεδο  ΕΕ ανάγκη  αξιόπιστου  µηχανισ µού 
αντιµετώπισής  του, που θα ανταποκρίνεται  στις απαιτήσεις  ταχύτητας , σε ολόκληρη  την 
Ευρώπη , υπό τις σταθερά  µεταβαλλό µενες συνθήκες  από άποψη  τεχνολογίας  και αγοράς  
όσον  αφορά  την Α∆Π . 
• Η ποικιλότητα  και ο κατακερ µατισ µός των εθνικών  προσεγγίσεων . Τα προβλή µατα 
Α∆Π  δεν περιορίζονται  από εθνικά  όρια και συνεπώς  δεν είναι  δυνατόν  να 
αντιµετωπισθούν  αποτελεσ µατικά  µόνο σε εθνικό  επίπεδο . Ταυτοχρόνως , κάθε  πρόβλη µα 
αντιµετωπίζεται  µε πολλούς  διαφορετικούς  τρόπους  από τις δηµόσιες  αρχές  των διαφόρων  
κρατών  µελών . Το σηµαντικό  πλήθος  απαιτήσεων  για την ασφάλεια  στα διάφορα  κράτη  
µέλη επιβάλλει  οικονο µικά βάρη  στις επιχειρήσεις  που ενεργούν  σε επίπεδο  ΕΕ, µε 
αποτέλεσ µα κατακερ µατισµό και έλλειψη  ανταγωνιστικότητας  στην  ευρωπαϊκή  εσωτερική  
αγορά . 
• Περιορισ µένη ικανότητα  έγκαιρης  προειδοποίησης  και απόκρισης  στην  Ευρώπη . Τα 
υφιστά µενα εθνικά  συστή µατα έγκαιρης  προειδοποίησης  και χειρισ µού συµβάντων  
διαφέρουν  σηµαντικά  στα διάφορα  κράτη  µέλη, ενώ δεν υφίστανται  συστή µατα σε επίπεδο  
ΕΕ. Υπάρχει  ανάγκη  ενωσιακών  µέσων  πολιτικής  για τον εντοπισ µό κινδύνων  και 
αδυνα µιών σχετικών  µε την Α∆Π , για τη συγκρότηση  των ενδεδειγ µένων  µηχανισ µών 
απόκρισης  και για γίνουν  οι µηχανισ µοί αυτοί  γνωστοί  στους  συµφεροντούχους  και να 
εφαρ µόζονται  από αυτούς . 
• Απουσία  αξιόπιστων  δεδο µένων  και περιορισ µένες γνώσεις  γύρω  από τα 
εξελισσό µενα προβλή µατα. Σχετικά  µε τις επιπτώσεις  αλλά  και µε το ενδεχό µενο 
επέλευσης  συµβάντων  σχετικών  µε την Α∆Π , οι διαθέσι µες αξιόπιστες  πληροφορίες  είναι  
εξαιρετικά  λίγες , οπότε  καθίσταται  δυσχερές  για τους πολιτικούς  ιθύνοντες  να υιοθετούν  
τα ενδεδειγ µένα µέτρα πολιτικής  για τις επιχειρήσεις  να λαµβάνουν  αποφάσεις  σχετικά  µε 
επενδύσεις  στην  ασφάλεια . 
• Έλλειψη  ενηµέρωσης  σχετικά  µε κινδύνους  και προκλήσεις  σχετικά  µε την Α∆Π . 
Αρµόδιοι  για τη Α∆Π  είναι  οι µεµονωµένοι συµφεροντούχοι , αλλά  οι αρµοδιότητές  τους 
δεν είναι  πάντοτε  σαφώς  καθορισ µένες και γνωστές . Αφενός  οι καταναλωτές  συχνά  
υποτι µούν τους κινδύνους  Α∆Π  και αγνοούν  την προσωπική  τους ευθύνη  για τη 
διασφάλιση  των συστη µάτων  τους ΤΠΕ . Αφετέρου , συχνά  οι επιχειρήσεις  εξετάζουν  
κυρίως  το κόστος  της Α∆Π  και όχι τη δυνητική  οικονο µία που συνεπάγεται . 
• Η διεθνής  διάσταση  των προβλη µάτων  ασφαλείας  δικτύων  και πληροφοριών . Από τη 
φύση  τους, οι απειλές  για την Α∆Π  και τα τυχόν  επακόλουθα  συµβάντα  έχουν  διεθνή  
χαρακτήρα , οπότε  οι ενέργειες  σε επίπεδο  ΕΕ µπορεί  να είναι  λιγότερο  αποτελεσ µατικές  
όταν τα προβλή µατα Α∆Π  δεν αντιµετωπίζονται  επαρκώς  και σε διεθνές  επίπεδο . Είναι  
ανάγκη  να αναπτυχθούν  για την Α∆Π  σε ενωσιακό  επίπεδο  στρατηγική  και σηµείο 
αναφοράς , ώστε  η ΕΕ να τεθεί  σε καλύτερη  θέση  διεθνώς . 
• Η ανάγκη  υποδειγ µάτων  συνεργασίας  για την εξασφάλιση  επαρκούς  εφαρ µογής  της 
πολιτικής . Η επαρκής  εφαρ µογή των πολιτικών  Α∆Π  απαιτεί  υποδείγ µατα συνεργασίας  
EL 5   EL σε επίπεδο  ΕΕ. Οι συµφεροντούχοι  έχουν  ανάγκη  από οδηγίες  για τον εντοπισ µό απειλών  
της Α∆Π  και για την ανάπτυξη  ορθών  πρακτικών  κατά  την εφαρ µογή των υφιστά µενων  
πολιτικών  Α∆Π . 
• Η ανάγκη  αποτελεσ µατικότερης  δράσης  κατά  του κυβερνοεγκλή µατος . Οι 
προσπάθειες  για την Α∆Π  έχουν  οργανωθεί  κατά  κύριο  λόγο  µε βάση  τον τέως πρώτο  
πυλώνα , ο οποίος  περιλα µβάνει  θέµατα που εξετάζονται  µεταξύ  των θεσµικών  οργάνων . 
Όµως, µε την έναρξη  ισχύος  της συνθήκης  της Λισαβόνας , είναι  αναγκαίο  να λαµβάνεται  
υπόψη  ευρύτερο  πακέτο  καθηκόντων  για κάθε  Οργανισ µό Α∆Π , καλυπτό µενων  έτσι 
τοµέων των «δεύτερου  και τρίτου  πυλώνα », δηλαδή  θεµάτων  για τα οποία  παλαιότερα  
αποφάσιζε  µόνο το Συµβούλιο . 
2.2. Οι κυρίως  ενδιαφερό µενοι για το πρόβλη µα 
Τα συµβάντα  Α∆Π  θα ήταν  δυνατόν  να έχουν  εξαιρετικά  µεγάλη  επίπτωση  σε διάφορους  
συµφεροντούχους , στους  οποίους  περιλα µβάνονται  µικρές  και µεγάλες  επιχειρήσεις , 
δηµόσιες  αρχές  και υπηρεσίες  αλλά  και µεµονωµένοι πολίτες . ∆ηλαδή , ο καθένας  είναι  
ενδιαφερό µενος και υπεύθυνος  για την Α∆Π . 
Ποσοτικά , η αντικει µενική  πληροφόρηση  σχετικά  µε το ακριβές  πλήθος  συµβάντων  Α∆Π  
και/ή των αντίστοιχων  οικονο µικών  τους επιπτώσεων  είναι  ελάχιστη  ή ανύπαρκτη . Κάποια  
ένδειξη  παρέχεται  στη µελέτη  αγοράς  της IDC EMEA9, όπου  αναφερόταν  ότι το 28% των 
νοικοκυριών  της ΕΕ-27 είχαν  πληγεί  από προβλή µατα µε απρόκλητα  µηνύµατα ή ιούς κατά  
το τελευταίο  δωδεκά µηνο. Κατά  µέσο όρο, κατά  το τελευταίο  έτος περίπου  το 7% των 
επιχειρήσεων  αντιµετώπισε  συµβάν σχετικό  µε την ασφάλεια . 
3. ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ  ΤΗΣ  ΑΝΑΓΚΗΣ  ΓΙΑ ∆ΡΑΣΗ  ΣΕ ΕΠΙΠΕ∆Ο  ΕΕ, ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗ  ΑΞΙΑ  
ΛΟΓΩ  ΕΕ ΚΑΙ  ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ  
Η αλληλεξάρτηση  συστη µάτων  δικτύων  και πληροφοριών  καθιστά  εξαιρετικά  δύσκολο , αν 
όχι αδύνατο , να κρίνουν  ορθά  οι µεµονωµένοι παράγοντες  την οικονο µική και κοινωνική  
επίπτωση  παγκοσ µίως των µέτρων  που λαµβάνουν  για την προστασία  κατά  συµβάντων  Α∆Π . 
Οι διάφορες  εθνικές  πολιτικές  και πρακτικές  κατακερ µατίζουν  την εσωτερική  αγορά  λόγω  
αφενός  των αρνητικών  εξωτερικών  επιπτώσεων  συµβάντων  Α∆Π  (οι ανεπαρκείς  πολιτικές  
πλήττουν  αγορές  σε άλλα  κράτη  µέλη), και αφετέρου  των θετικών  εξωτερικών  επιπτώσεων  
ορθών  πρακτικών  Α∆Π  (ορθή  πρακτική  σε κάποιο  κράτος  µέλος βελτιώνει  την Α∆Π  ως 
σύνολο , δηµιουργώντας  µε τον τρόπο  αυτό  σαφές  κοινωνικό  αγαθό ). Κατόπιν  τούτου , η 
ενωσιακή  πολιτική  παρέ µβαση  δικαιολογείται , διότι  αναµένεται  ότι θα µπορούσε  να 
προσφέρει  πραγ µατική  προστιθέ µενη αξία στη λειτουργία  της εσωτερικής  αγοράς . Η εν λόγω  
προστιθέ µενη αξία αναγνωρίζεται  και στον  κανονισ µό (ΕΚ) αριθ. 460/2004, µ ε τον οποίο  
συνιστάται  ο ENISA, όπου  προβλέπεται  ότι οι αρµοδιότητες  του ENISA έχουν  σκοπό  να 
συµβάλουν  στην  οµαλή λειτουργία  της εσωτερικής  αγοράς .  
Επιπλέον , η παρέ µβαση  σε επίπεδο  ΕΕ για την πολιτική  Α∆Π  δικαιολογείται  µε την αρχή  της 
επικουρικότητας . Όπως  σηµειώνεται  στην  ανακοίνωση  για την ΠΥΠΖΣ , η ευρωπαϊκή  
στρατηγική  χωρίς  καµία παρέ µβαση  σε εθνικές  πολιτικές  Α∆Π  ουσιαστικά  σηµαίνει  ότι θα 
ζητηθεί  από κάθε  κράτος  µέλος να ασχολείται  µόνο µε τις δικές  του υποθέσεις , χωρίς  να 
                                                 
9 IDC EMEA, The European Network and Information Security Market, Scenario, Trends and 
Challenges (IDC EMEA, Η ευρωπαϊκή  αγορά  ασφαλείας  δικτύων  και πληροφοριών , εκδοχές , τάσεις  
και προκλήσεις , Απρίλιος  2009, µε αναφορά  στην  έρευνα  ηλε-ανακοινώσεων  του Ευρωβαρο µέτρου , 
Απρίλιος  2007). 
EL 6   EL λαµβάνεται  υπόψη  η αλληλεξάρτηση  των πληροφορικών  συστη µάτων . Συνεπώς , ο 
ενδεδειγ µένος βαθµός συντονισ µού µεταξύ  των κρατών  µελών  ώστε  να διασφαλίζεται  η 
δυνατότητα  σωστής  διαχείρισης  των διασυνοριακών  επιπτώσεων  κινδύνων  για την Α∆Π  
συµβαδίζει  µε την αρχή  της επικουρικότητας . Επιπλέον , η δράση  σε επίπεδο  ΕΕ αναµένεται  
ότι θα βελτιώσει  την αποτελεσ µατικότητα  όλων  των υφιστά µενων  εθνικών  πολιτικών . 
Οι πολίτες  της ΕΕ εµπιστεύονται  σε συνεχώς  µεγαλύτερο  βαθµό τα δεδοµένα τους σε 
πολύπλοκα  πληροφορικά  συστή µατα (π.χ. πληροφορική  σύννεφου ). Κατά  συνέπεια , η 
εναρ µονισµένη και συνεργατική  δράση  για πολιτική  Α∆Π  είναι  δυνατόν  να έχει ισχυρή  
ευεργετική  επίπτωση  στην  αποτελεσ µατική  προστασία  θεµελιωδών  δικαιω µάτων , και 
ειδικότερα  στο δικαίω µα της προστασίας  προσωπικών  δεδοµένων  και της ιδιωτικότητας . Για 
το λόγο  αυτό , επίσης  φαίνεται  πλήρως  δικαιολογη µένη η συνέχιση  της δράσης  για πολιτική  
σε επίπεδο  ΕΕ. 
4. ΣΤΟΧΟΙ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ  
Η παρούσα  εκτίµηση επιπτώσεων  εξετάζει  το βαθµό στον  οποίο  ένας εκσυγχρονισ µένος 
Οργανισ µός Α∆Π , που αναγνωρίζεται  ότι αποτελεί  την πλέον  ενδεδειγ µένη οργανωτική  
δοµή, θα µπορούσε  να διαµορφωθεί  καλύτερα  ώστε  να συµβάλει , σε συνδυασ µό µε άλλα  
µέσα της Ένωσης , στην  επίτευξη  των στόχων  πολιτικής . 
Ο γενικός  στόχος  είναι  να δοθεί  η δυνατότητα  στην  ΕΕ, στα κράτη  µέλη και στους  
συµφεροντούχους  να αναπτύξουν  υψηλό  βαθµό ικανότητας  και ετοιµότητας  για την 
αποτροπή , τον εντοπισ µό και την βέλτιστη  απόκριση  σε προβλή µατα Α∆Π . Αυτό  θα 
συµβάλει  στην  αύξηση  της εµπιστοσύνης  και της ασφάλειας  στην  ενιαία  ευρωπαϊκή  ψηφιακή  
αγορά  και θα βελτιώσει  την ανταγωνιστικότητα  των ευρωπαϊκών  επιχειρήσεων . 
Ο στόχος  αυτός  υποδιαιρείται  σε επτά ειδικούς  στόχους : 
(1) Συνέπεια  κανονιστικών  προσεγγίσεων  — παροχή  οδηγιών  και συµβουλών  στην  
Επιτροπή  και στα κράτη  µέλη σχετικά  µε την επικαιροποίηση  και την ανάπτυξη  
ολιστικού  κανονιστικού  πλαισίου  στον  τοµέα της Α∆Π · 
(2) Πρόληψη , εντοπισ µός και απόκριση  — βελτίωση  ετοιµότητας  µε συµβολή  στην  
ευρωπαϊκή  ικανότητα  έγκαιρης  προειδοποίησης  και απόκρισης  σε συµβάντα , στην  
ανάπτυξη  πανευρωπαϊκών  σχεδίων  έκτακτης  ανάγκης  και στην  εκτέλεση  ασκήσεων · 
(3) Στήριξη  στη χάραξη  πολιτικής  — παροχή  βοήθειας  και συµβουλών  στην  Επιτροπή  
και στα κράτη  µέλη· 
(4) Αναβάθ µιση του ρόλου  των συµφεροντούχων  — ανάπτυξη  πνεύµατος ασφαλείας  
και διαχείρισης  επικινδυνότητας  και τόνωση  της αµοιβαίας  ανταλλαγής  πληροφοριών  
και της ευρείας  συνεργασίας  µεταξύ  παραγόντων  του δηµόσιου  και του ιδιωτικού  
τοµέα, τόσο  για την άντληση  άµεσων  ωφελη µάτων  για τους πολίτες  και τις ΜΜΕ , όσο 
και για την ανάπτυξη  πνεύµατος ετοιµότητας  όσον  αφορά  την Α∆Π · 
(5) Ανάδειξη  της Ευρώπης  σε βιώσι µο εταίρο  σε διεθνές  πλαίσιο  — επίτευξη  υψηλού  
επιπέδου  συνεργασίας  µε τρίτες  χώρες  και διεθνείς  οργανισ µούς για την προώθηση  
κοινής  παγκόσ µιας προσέγγισης  όσον  αφορά  την Α∆Π , και ώθηση  στην  ανάληψη  
υψηλού  επιπέδου  διεθνών  πρωτοβουλιών  στην  Ευρώπη · 
(6) Συνεργασία  στην  εφαρ µογή — διευκόλυνση  της συνεργασίας  στην  εφαρ µογή 
πολιτικών  Α∆Π · 
EL 7   EL (7) Καταπολέ µηση του κυβερνοεγκλή µατος  — ανάπτυξη  αποτελεσ µατικής  απόκρισης  
σε παρα µέτρους  Α∆Π  σχετικές  µε το κυβερνοέγκλη µα µέσω συνεργασίας  µε αρχές  
(τέως) δεύτερου  και τρίτου  πυλώνα , π.χ. µε την Europol. 
5. ΕΝ∆ΕΧΟΜΕΝΑ  ΟΡΓΑΝΩΤΙΚΑ  ΣΧΗΜΑΤΑ  ΚΑΙ  ΕΠΙΛΟΓΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ  
Για την υλοποίηση  των ανωτέρω  επιλογών  πολιτικής , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  (Κεφάλαιο  
4 και Παράρτη µα 4) εξετάζονται  ορισµένα ενδεχό µενα οργανωτικά  σχήµατα, όπου  
περιλα µβάνονται : (i) κάποιος  Οργανισ µός, (ii) λιγότερο  ή περισσότερο  συµβατική  σύµπραξη  
δηµόσιου  και ιδιωτικού  τοµέα (Σ∆ΙΤ ), (iii) άτυπο  δίκτυο  επαφών , (iv) µόνιµο δίκτυο  
αρµόδιων  οργανισ µών, και (v) άµεση ένταξη  σε υπηρεσία  της Επιτροπής . 
Η σύγκριση  αυτών  των διάφορων  οργανωτικών  σχηµάτων  δείχνει  ότι η λύση  του οργανισ µού 
φαίνεται  η καταλληλότερη  επιλογή  ως µέσου  πολιτικής , λόγω  των πλεονεκτη µάτων  της όσον  
αφορά : (1) την ασφάλεια  δικαίου  της οργανωτικής  δοµής καθώς  και την ουσία , (2) την 
καταλληλότητά  του για τα ειδικά  προβλή µατα τοµέα τόσο  ευαίσθητου  όσο η Α∆Π  
(οργανισ µός µε εξωτερικούς  ειδικούς , συντονισ µός σχέσεων  µε συµφεροντούχους , 
συµµετοχή /δέσµευση  κρατών  µελών ), και (3) την αποδοχή  στην  κοινότητα  Α∆Π  του ENISA 
και της φήµης του. 
Συνεπώς , οι επιλογές  πολιτικής  που περιγράφονται  στη συνέχεια  αναπτύχθηκαν  και 
εκτιµήθηκαν  λεπτο µερώς  για το οργανωτικό  σχήµα οργανισ µού. 
Επιλογή  πολιτικής  1: Καµία πολιτική  
Στην  επιλογή  «Καµία πολιτική » θεωρείται  ότι ο ENISA θα πάψει  να υφίσταται  µετά το 
Μάρτιο  του 2012 και ότι κανένα  άλλο  όργανο  της ΕΕ δεν θα αναλάβει  το σύνολο  ή µέρος 
των τρεχουσών  δραστηριοτήτων  του ENISA. 
Η παύση  της λειτουργίας  του ENISA θα µπορούσε  να σηµαίνει  ότι ολόκληρη  η επένδυση  που 
έχει πραγ µατοποιηθεί  µέχρι σήµερα, π.χ. για τη συγκρότηση  οργανισ µού ικανού  να 
προσελκύει  άτοµα υψηλώς  ειδικευ µένα, να αποκτά  πείρα  και να δηµιουργεί  δίκτυα  µε τους 
συµφεροντούχους  και µεταξύ  τους καθώς  και µε διεθνείς  οργανισ µούς, θα παύσει  τη στιγµή 
που ο υφιστά µενος Οργανισ µός έχει φθάσει  σε φάση  ωριµότητας . 
Ο σύνθετος  χαρακτήρας  του προβλή µατος της Α∆Π  στην  Ευρώπη  απαιτεί  εκσυγχρονισ µένο 
και ισχυρό  οργανισ µό και όχι την παύση  της λειτουργίας  του υφιστά µενου. Αυτό  
επιβεβαιώνεται  µε το σαφή  ρόλο  που δόθηκε  στον  ENISA, π.χ. στο αναθεωρη µένο 
κανονιστικό  πλαίσιο  για ηλεκτρονικές  ανακοινώσεις10, και µε τη γενική  στήριξη  που 
εκφράστηκε  από τους συµφεροντούχους  στην  ιδέα για ευρωπαϊκό  Οργανισ µό Α∆Π  µε 
σηµαντικότερο  ρόλο . 
Επιλογή  πολιτικής  2: Συνέχεια  όπως  µέχρι τώρα  
Η επιλογή  2 αντιπροσωπεύει  την εκδοχή  «λειτουργία  κατά  τα ειωθότα », δηλαδή  τη συνέχιση  
του ίδιου  µέσου  πολιτικής  µε πανο µοιότυπο  τρόπο  και µε τους ίδιους  πόρους . Μεταξύ  των 
συµφεροντούχων  υπάρχει  γενική  οµολογία  ότι ο ENISA έχει ωριµάσει και έχει καταστεί  
αξιόπιστο  σηµείο αναφοράς  για θέµατα Α∆Π , και έχει αναδειχθεί  σε κέντρο  αριστείας  στον  
τοµέα του. 
                                                 
10 Βλέπε  διεύθυνση : http://eur-lex.europa.eu/JOHtml.do?uri=OJ:L:2009:337:SOM:EN:HTML . 
EL 8   EL ∆εδο µένων  των υφιστά µενων  περιορισ µών επάνδρωσης  και χρηµατοδότησης , ο Οργανισ µός 
θα µπορεί  να επηρεάζει  µόνο περιορισ µένο πλήθος  θεµάτων  Α∆Π . Ωστόσο , αυτό  έρχεται  σε 
αντίθεση  µε τις γενικότερες  προσδοκίες  των συµφεροντούχων . Αν ο Οργανισ µός δεν 
αποκτήσει  τη δυνατότητα  περαιτέρω  εξέλιξης  και απόκρισης  στις αυξανό µενες προσδοκίες , 
θα ήταν  δυνατόν  να υπάρξει  µελλοντικά  κρίση  αξιοπιστίας . 
Επιλογή  πολιτικής  3: Επέκταση  των λειτουργιών  που έχουν  καθορισθεί  τώρα  για τον 
ENISA και προσθήκη  οργανισ µών επιβολής  του νόµου και προστασίας  της ιδιωτικότητας , 
ως συµφεροντούχων  πλήρους  ικανότητας  
Στο πλαίσιο  αυτής  της επιλογής , ο ρόλος  οργανισ µού Α∆Π  αναµένεται  ότι θα επεκταθεί , µε 
εστίαση : 
• στην  ανάπτυξη  και τη διατήρηση  δικτύου  σύνδεσης  µεταξύ  συµφεροντούχων  και δικτύου  
γνώσεων · 
• στην  ανάδειξή  του σε κέντρο  στήριξης  της Α∆Π  για τη χάραξη  πολιτικής  και την 
εφαρ µογή πολιτικής  (ειδικότερα  όσον  αφορά  ηλε-ιδιωτικότητα , την ηλε-σήµανση , την 
ηλε-ταυτοποίηση  και τους κανονισ µούς σχετικά  µε τις προµήθειες  για την Α∆Π )· 
• στη στήριξη  της πολιτικής  της ΕΕ για την ΠΥΠΖΣ  και την ικανότητα  αποκατάστασης  (π.χ. 
ασκήσεις , EP3R11, Ανταλλαγή  Πληροφοριών  σε Ευρωπαϊκό  Επίπεδο  και Σύστη µα 
Προειδοποίησης , κ.λ.π.)· 
• στη συγκρότηση  ενωσιακού  πλαισίου  συλλογής  δεδοµένων  για την Α∆Π , 
περιλα µβανό µενης της ανάπτυξης  µεθόδων  και πρακτικών  για αναφορά  και ανταλλαγή  σε 
νοµικό επίπεδο · 
• στη µελέτη  και την αναφορά  σχετικά  µε τα οικονο µικά της Α∆Π · 
• στην  τόνωση  της συνεργασίας  µε τρίτες  χώρες  και διεθνείς  οργανισ µούς για την 
προώθηση  κοινής  παγκόσ µιας προσέγγισης  όσον  αφορά  την Α∆Π , και ώθηση  σε 
ανωτάτου  επιπέδου  διεθνείς  πρωτοβουλίες  στην  Ευρώπη · 
• στην  εκτέλεση  µη επιχειρησιακού  χαρακτήρα  εργασιών  σχετιζό µενων  µε παρα µέτρους  της 
Α∆Π , όσον  αφορά  την επιβολή  της νοµοθεσίας  και τη νοµική συνεργασία . 
Ο Οργανισ µός πρέπει  να διαθέτει  όλους  τους αναγκαίους  πόρους  για την εκτέλεση  των 
δραστηριοτήτων  κατά  τρόπο  ικανοποιητικό  και σε βάθος , δηλαδή  να έχει τη δυνατότητα  
πραγ µατικής  επιρροής . Με περισσότερους  διαθέσι µους πόρους , ο ENISA θα µπορούσε  να 
αναλάβει  πολύ  µεγαλύτερο  προδραστικό  ρόλο  καθώς  και περισσότερες  πρωτοβουλίες  για την 
τόνωση  της ενεργής  συνεργασίας  µε τους συµφεροντούχους . Επιπλέον , αυτή  η νέα 
κατάσταση  αναµένεται  ότι θα δώσει  δυνατότητα  µεγαλύτερης  ευελιξίας  για ταχεία  αντίδραση  
σε µεταβολές  του σταθερά  εξελισσό µενου περιβάλλοντος  της Α∆Π . 
Επιλογή  πολιτικής  4: Προσθήκη  επιχειρησιακών  λειτουργιών  για την καταπολέ µηση των 
κυβερνοεπιθέσεων  και την απόκριση  σε κυβερνοσυ µβάντα  
Επιπλέον  προς  τις πρωτοβουλίες  που αναφέρονται  υπό την επιλογή  3, ο Οργανισ µός πρέπει  
να αναλα µβάνει  επιχειρησιακές  λειτουργίες  όπως  η ανάληψη  ενεργότερου  ρόλου  στην  
ΠΥΠΖΣ , π.χ. µε την πρόληψη  και την απόκριση  σε συµβάντα , ενεργώντας  ειδικότερα  ως 
Πληροφορική  Οµάδα Απόκρισης  σε περίπτωση  Ανάγκης  για θέµατα Α∆Π  της ΕΕ (ΠΟΑΑ  - 
                                                 
11 European Public Private Partnership for Resilience ( Ευρωπαϊκή  εταιρική  συνεργασία  δηµόσιου -
ιδιωτικού  τοµέα για την ικανότητα  αποκατάστασης ), βλέπε  COM(2009)149. 
EL 9   EL CERT) και µε το συντονισ µό εθνικών  ΠΟΑΑ , ως κέντρο  δράσης  σε περίπτωση  ανάγκης  για 
Α∆Π  στην  ΕΕ, περιλα µβανο µένων  αµφίδρο µων καθη µερινών  διοικητικών  δραστηριοτήτων  
και χειρισ µού περιπτώσεων  έκτακτης  ανάγκης . 
Αυτή  η επιλογή  αναµένεται  ότι θα απαιτήσει  ουσιώδη  αύξηση  του προϋπολογισ µού και των 
ανθρώπινων  πόρων  του οργανισ µού, σηµείο το οποίο  εγείρει  ανησυχίες  σχετικά  µε την 
ικανότητα  απορρόφησης  και την αποτελεσ µατική  χρήση  του προϋπολογισ µού σε σχέση  µε τα 
προς  επίτευξη  ωφελή µατα. 
Επιλογή  πολιτικής  5: Προσθήκη  επιχειρησιακών  λειτουργιών  για την υποστήριξη  της 
επιβολής  νοµοθεσίας  και των νοµικών  αρχών  στην  καταπολέ µηση του κυβερνοεγκλή µατος  
Επιπλέον  προς  τις ενέργειες  που αναφέρονται  στην  επιλογή  4, η παρούσα  επιλογή  µπορεί  να 
περιλα µβάνει  λειτουργίες  του οργανισ µού σχετιζό µενες µε: 
• Την παροχή  στήριξης  στο δικονο µικό δίκαιο  (βλ. σύµβαση  σχετικά  µε το 
κυβερνοέγκλη µα): π.χ. συλλογή  δεδοµένων  κυκλοφορίας , συγκέντρωση  δεδοµένων  
σχετικών  µε το περιεχό µενο, παρακολούθηση  ροών  σε περίπτωση  επιθέσεων  τύπου  
άρνησης  υπηρεσίας · 
• Την ανάδειξή  του σε κέντρο  εµπειρογνω µοσύνης  για τη διερεύνηση  εγκλη µάτων , 
περιλα µβανό µενων  παρα µέτρων  Α∆Π . 
Όπως  στην  επιλογή  4, θα απαιτηθεί  ουσιώδης  αύξηση  των πόρων  του οργανισ µού, πράγ µα 
που εγείρει  ανάλογες  ανησυχίες  όσον  αφορά  την ικανότητα  απορρόφησης  και την 
αποτελεσ µατική  χρήση  του προϋπολογισ µού. 
6. ΣΥΓΚΡΙΣΗ  ΕΠΙΛΟΓΩΝ  ΠΟΛΙΙΚΗΣ  ΚΑΙ  ΕΚΤΙΜΗΣΗ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
Η ανάλυση  των ενδεχο µένων  οικονο µικών , κοινωνικών  και περιβαλλοντικών  επιπτώσεων  
αποκαλύπτει  ότι µε την επιλογή  1 αναµένεται  πως θα προκύψουν  αρνητικά  αποτελέσ µατα 
από κάθε  άποψη  και η κατάσταση  θα επιδεινωθεί . 
Η επιλογή  2 υπολείπεται  σε σχέση  µε τη βέλτιστη , επειδή  ο Οργανισ µός δεν θα διαθέτει  τους 
αναγκαίους  πόρους  για την επαρκή  αντιµετώπιση  των προκλήσεων  της σταθερής  µεταβολής  
του τοπίου  από άποψη  Α∆Π , οπότε  θα µπορούσε  να ανακύψει  κίνδυνος  µείωσης  του γοήτρου  
του και – τελικά  - κρίση  αξιοπιστίας . 
Υπό την επιλογή  3, ο εκσυγχρονισ µένος Οργανισ µός Α∆Π  θα µπορούσε  να συµβάλει : 
Στη µείωση  του κατακερ µατισµού των εθνικών  προσεγγίσεων  (βασικό  πρόβλη µα 1), στην  
τόνωση  πολιτικής  και λήψης  αποφάσεων  βασιζό µενων  σε δεδοµένα και σε 
γνώση /πληροφορίες  (βασικό  πρόβλη µα 3) και στην  αύξηση  εν γένει  της ευαισθησίας  σχετικά  
µε την Α∆Π  και την αντιµετώπιση  κινδύνων  και προκλήσεων  (βασικό  πρόβλη µα 4) µε 
συµβολή  στην : 
• αποτελεσ µατικότερη  συλλογή  πληροφοριών  σχετικών  µε τους κινδύνους , τις 
απειλές  και τις αδυνα µίες κάθε  επιµέρους  κράτους  µέλους · 
• αύξηση  της διαθεσι µότητας  πληροφοριών  σχετικά  µε τρέχουσες  και µελλοντικές  
προκλήσεις  και κινδύνους  για την Α∆Π · 
EL 10   EL • βελτίωση  της ποιότητας  της πολιτικής  των κρατών  µελών  σχετικά  µε τη ΝIS. 
Στη βελτίωση  της ικανότητας  έγκαιρης  προειδοποίησης  και απόκρισης  στην  Ευρώπη  (βασικό  
πρόβλη µα 2) µε: 
• παροχή  αρωγής  στην  Επιτροπή  και στα κράτη  µέλη για τη διοργάνωση  
πανευρωπαϊκών  ασκήσεων , επιτυγχάνοντας  µε τον τρόπο  αυτό  οικονο µίες 
κλίµακας  στην  απόκριση  σε συµβάντα  σε επίπεδο  Ένωσης · 
• διευκόλυνση  της λειτουργίας  του EP3R, η οποία  θα µπορούσε  µελλοντικά  να είχε 
ως αποτέλεσ µα τη σκανδάλιση  περισσότερων  επενδύσεων  µε κοινούς  στόχους  
πολιτικής  και κοινά  πρότυπα  σε επίπεδο  ΕΕ για την ασφάλεια  και την ικανότητα  
αποκατάστασης . 
Στην  προαγωγή  κοινής  συνολικής  προσέγγισης  Α∆Π  (βασικό  πρόβλη µα 5) µε: 
• αύξηση  της ανταλλαγής  πληροφοριών  και γνώσεων  µε χώρες  εκτός  ΕΕ. 
Στην  αποτελεσ µατικότερη  και επαρκέστερη  καταπολέ µηση του κυβερνοεγκλή µατος (βασικό  
πρόβλη µα 7) µε: 
• συµµετοχή  σε µη επιχειρησιακές  ενέργειες  σχετιζό µενες µε παρα µέτρους  Α∆Π  
όσον  αφορά  την επιβολή  της νοµοθεσίας  και τη δικαστική  συνεργασία , όπως  
αµφίδρο µη ανταλλαγή  πληροφοριών  και κατάρτιση  (π.χ. σε συνεργασία  µε το 
Ευρωπαϊκό  Κολλέγιο  Αστυνο µίας (CEPOL). 
Η επιλογή  4 αναµένεται  ότι θα έχει µεγαλύτερη  επιρροή  σε επιχειρησιακό  επίπεδο , 
υπερβαίνοντας  τα αποτελέσ µατα της επιλογής  3. Ο Οργανισ µός, ενεργώντας  ως ΠΟΑΑ  για 
την Α∆Π  στην  ΕΕ και µε το συντονισ µό των εθνικών  ΠΟΑΑ , αναµένεται  ότι θα συµβάλει  
στην  αύξηση  των οικονο µιών κλίµακας  κατά  την απόκριση  σε συµβάντα  επιπέδου  ΕΕ και 
στη µείωση  των επιχειρησιακών  κινδύνων  για τις επιχειρήσεις , παραδείγ µατος χάρη  λόγω  
υψηλότερου  επιπέδου  ασφαλείας  και ικανότητας  αποκατάστασης . 
Η επιλογή  5 αναµένεται  ότι θα έχει µεγαλύτερη  αποτελεσ µατικότητα  στην  καταπολέ µηση του 
κυβερνοεγκλή µατος σε σχέση  µε τις επιλογές  3 και 4, µε την προσθήκη  επιχειρησιακών  
λειτουργικών  για την υποστήριξη  της επιβολής  της νοµοθεσίας  και των δικαστικών  αρχών . 
Ωστόσο , ενώ οι επιλογές  4 και 5 εµφανίζουν  µεγαλύτερες  θετικές  επιπτώσεις  σε σχέση  µε την 
επιλογή  3, και οι δύο αυτές  επιλογές  είναι  µάλλον  πολιτικώς  ευαίσθητες  για τα κράτη  µέλη 
όσον  αφορά  τις αρµοδιότητές  τους για την ΠΥΠΖΣ  (δηλαδή  τα κράτη  µέλη δεν τάσσονται  
υπέρ  των κεντρικών  επιχειρησιακών  λειτουργιών ). Επιπλέον , η διεύρυνση  της εντολής  όπως  
αναφέρεται  στις επιλογές  4 και 5 είναι  δυνατόν  να έχει ως αποτέλεσ µα να καταστεί  η θέση  
του οργανισ µού αµφιλεγό µενη. Επίσης , η προσθήκη  αυτών  των νέων  και τελείως  
διαφορετικών  επιχειρησιακών  λειτουργιών  στην  εντολή  του οργανισ µού ενδέχεται  να 
εξελιχθεί  σε σηµαντική  πρόκληση  βραχυπρόθεσ µα, ενώ υπάρχει  σηµαντικός  κίνδυνος  να µην 
είναι  σε θέση  ο Οργανισ µός να αναλάβει  δεόντως  αυτά  τα καθήκοντα  εντός  εύλογου  
χρονικού  διαστή µατος. Τελευταίο  αλλά  όχι λιγότερο  σηµαντικό : το κόστος  εφαρ µογής των 
λύσεων  4 και 5 είναι  απαγορευτικά  υψηλό  - ο απαιτού µενος προϋπολογισ µός αναµένεται  ότι 
θα είναι  τετραπλάσιος  έως πενταπλάσιος  σε σχέση  µε τον τρέχοντα  προϋπολογισ µό για τον 
ENISA. 
EL 11   EL Κατά  την σύγκριση  των επιπτώσεων  και των πέντε  επιλογών  πολιτικής  σχετικά  µε το 
οργανωτικό  σχήµα ενός εκσυγχρονισ µένου οργανισ µού Α∆Π , οι επιλογές  1 και 2 πρέπει  να 
αποκλεισθούν , διότι  καµία από αυτές  δεν παρέχει  τη δυνατότητα  επαρκούς  αντιµετώπισης  
του πολύπλοκου  προβλή µατος της Α∆Π  σε επίπεδο  ΕΕ. Αντιθέτως , οι επιλογές  3, 4 και 5 θα 
µπορούσε  να δώσουν  στην  ΕΕ τη δυνατότητα  να χειριστεί  µελλοντικά  δεόντως  το θέµα των 
πολιτικών  επιλογών  για την Α∆Π . Επί του παρόντος , οι επιλογές  4 και 5 φαίνονται  εξαιρετικά  
φιλόδοξες , αφενός  όσον  αφορά  τις πολιτικές  ευαισθησίες  των περισσότερων  κρατών  µελών  
και αφετέρου  όσον  αφορά  τις επιπτώσεις  στον  προϋπολογισ µό. Συνεπώς , η επιλογή  3 
φαίνεται  ότι αποτελεί  τη βέλτιστη  λύση  για την αντιµετώπιση  κατά  τον καλύτερο  τρόπο  
των πέντε  προβλη µάτων  Α∆Π  που εντοπίστηκαν . 
7. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ  ΚΑΙ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ : ΤΡΟΠΟΣ  ΜΕΤΡΗΣΗΣ  ΤΩΝ  ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ  
∆ΑΠΑΝΩΝ  ΚΑΙ  ΩΦΕΛΗΜΑΤΩΝ  ΚΑΘΩΣ  ΚΑΙ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΕΥΞΗΣ  ΤΩΝ  ΕΠΙΘΥΜΗΤΩΝ  
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ  
Η πολιτική  πρωτοβουλία  πρέπει  να προβλέψει  περιοδικές  αξιολογήσεις  οι οποίες  θα 
διαβιβάζονται  από την Επιτροπή  στο Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο  και στο Συµβούλιο  και θα 
δηµοσιεύονται . Οι εν λόγω  αξιολογήσεις  πρέπει  να λαµβάνουν  υπόψη  τις απόψεις  όλων  των 
σχετικών  συµφεροντούχων , µε βάση  όρους  εντολής  συµφωνού µενους  µε το διοικητικό  
συµβούλιο  του οργανισ µού, και πρέπει  να εκτιµούν την αποτελεσ µατικότητα  του οργανισ µού 
στην  επίτευξη  των στόχων  του, κατά  πόσον  ο Οργανισ µός παρα µένει αποτελεσ µατικό  µέσο 
και κατά  πόσον  πρέπει , ενδεχο µένως , να επέλθουν  στην  εντολή  και/ή σε άλλες  παρα µέτρους  
του ιδρυτικού  κανονισ µού του οργανισ µού τροποποιήσεις . Σε συνέχεια  της αξιολόγησης , το 
διοικητικό  συµβούλιο  του οργανισ µού πρέπει  να εκδίδει  συστάσεις  προς  την Επιτροπή  όσον  
αφορά  τις ενδεδειγ µένες τροποποιήσεις  που πρέπει  να επέλθουν  στον  κανονισ µό. Το 
διοικητικό  συµβούλιο  και ο εκτελεστικός  διευθυντής  του οργανισ µού πρέπει  να λαµβάνουν  
τα αποτελέσ µατα των αξιολογήσεων  υπόψη  τους στον  πολυετή  προγρα µµατισµό του 
οργανισ µού. 
ΟΙ ενέργειες  του οργανισ µού υπόκεινται  στην  επιτήρηση  του ∆ιαµεσολαβητή , σύµφωνα  µε 
τις διατάξεις  του άρθρου  228 της Συνθήκης .