Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις στατιστικές για την επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Η ανακοίνωση της Επιτροπής του Νοεμβρίου 2001, με τίτλο «Η πραγμάτωση μιας ευρωπαϊκής περιοχής διά βίου μάθησης» υπογραμμίζει στην παράγραφο 1.1 ότι το «Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη Λισσαβώνα επιβεβαίωσε τη διά βίου μάθηση ως ένα βασικό συστατικό του ευρωπαϊκού προτύπου κοινωνικής πολιτικής». Υπό την έννοια αυτή, η διά βίου μάθηση περικλείει όλες τις δραστηριότητες μάθησης που επιτελεί ένα άτομο κατά τη διάρκεια του βίου του, με σκοπό να βελτιωθούν οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι ικανότητές του από προσωπική, πολιτική, κοινωνική και/ή εργασιακή άποψη. Η σημασία της μάθησης δεν αναγνωρίζεται πια μόνο στον τομέα της εκπαίδευσης. θεωρείται ως κρίσιμος παράγοντας και στους τομείς της απασχόλησης και της κοινωνικής ασφάλισης, των οικονομικών επιδόσεων και της ανταγωνιστικότητας που αφορούν όλο τον κύκλο ζωής. Επίσης η διά βίου μάθηση αποτελεί σημαντικό ζήτημα και για τους επιστήμονες των θετικών επιστημών και τους μηχανικούς, καθώς και για άλλους επαγγελματίες που εργάζονται στον τομέα των επιχειρήσεων. Η προώθηση της διά βίου μάθησης του προσωπικού έρευνας και ανάπτυξης στις επιχειρήσεις ενισχύει σε μόνιμη βάση την υψηλή ποιότητα στην παραγωγή γνώσεων καθώς και την ικανότητα απορρόφησης νέων γνώσεων από άλλους τομείς. Η αντίληψη αυτή αντικατοπτρίζει τη μακροπρόθεσμη στρατηγική της συνόδου της Λισσαβώνας που αποσκοπεί στην ενίσχυση της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής στην κοινωνία και την οικονομία της γνώσης. Σήμερα, η πολιτική της διά βίου μάθησης αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση, καθώς στηρίζει μια σειρά από κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, καθώς και των εθνικών σχεδίων δράσης των κρατών μελών για την εφαρμογή των κατευθυντήριων αυτών γραμμών.

Σε ένα από τα δομικά στοιχεία για την ανάνπτυξη και την υλοποίηση συνεκτικών εθνικών στρατηγικών για τη διά βίου μάθηση, που είναι «Ο καταμερισμός των ρόλων και των αρμοδιοτήτων», η ανακοίνωση επισημαίνει την ευθύνη των εργοδοτών για την ανάπτυξη των ικανοτήτων του εργατικού τους δυναμικού. «Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να διευκολυνθούν, ώστε να γίνουν οργανισμοί μάθησης, όπου ο καθένας μαθαίνει και εξελίσσεται μέσα στο πλαίσιο της εργασίας...». Η συνεχής κατάρτιση βρίσκεται όλο και περισσότερο στο επίκεντρο των πολιτικών για τη μείωση της ανεργίας και την ενίσχυση της παραγωγικότητας και της ανταγωνιστικότητας στην Ευρώπη. Η ανάπτυξη δεξιοτήτων μέσω της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης στις επιχειρήσεις αποτελεί ζωτικό κομμάτι της διά βίου μάθησης, που βελτιώνει τις δυνατότητες προσαρμογής του εργατικού δυναμικού και διασφαλίζει τη διά βίου απασχολησιμότητά του. Οι επενδύσεις των επιχειρήσεων στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση αντικατοπτρίζουν τη θέλησή τους να αφιερώσουν πόρους έτσι ώστε να ανταποκριθούν στις εξελίξεις της αγοράς εργασίας. Οι επενδύσεις αυτές όμως αντικατοπτρίζουν και τις δυνατότητές τους να πράξουν κάτι τέτοιο.

Το Συμβούλιο στο ψήφισμά του της 27ης Ιουνίου 2002 για τη διά βίου μάθηση «... εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι η ανακοίνωση αυτή καθιερώνει τη διά βίου μάθηση ως μία από τις κατευθυντήριες αρχές στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης και αναγνωρίζει τη συνάφεια των βάσεων για την κατάστρωση στρατηγικών όσον αφορά τη διά βίου μάθηση...».

Το ψήφισμα του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 2003 για το κοινωνικό και ανθρώπινο κεφάλαιο υπογραμμίζει τη σημασία της μάθησης και της κατάρτισης στο χώρο εργασίας για την οικοδόμηση του κοινωνικού και ανθρώπινου κεφαλαίου στην κοινωνία της γνώσης. Στο ψήφισμα γίνεται ειδική μνεία στο «...πόσο σημαντικό είναι όλοι οι εργαζόμενοι, εντός των κατ' ιδίαν επιχειρήσεων και οργανισμών, να συμμετέχουν πλήρως και να καταρτίζονται κατάλληλα..., τα οποία μπορούν να διευκολύνουν την αλλαγή, και, συνεπώς, να συνειδητοποιούν, με τον τρόπο αυτό, τα οφέλη από τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και της ποιότητας του εργασιακού βίου...». Στο ψήφισμα επισημαίνεται επίσης «...το πρόβλημα που τίθεται από το γεγονός ότι τα ήδη μορφωμένα και καταρτισμένα άτομα έχουν περισσότερες πιθανότητες και, στην πραγματικότητα, μεγαλύτερη πρόσβαση στις ευκαιρίες για μάθηση απ' ό,τι τα άτομα με χαμηλότερο επίπεδο εκπαίδευσης/κατάρτισης, τα οποία θα πρέπει να έχουν και το μεγαλύτερο όφελος από περαιτέρω εκπαίδευση, όπως οι γυναίκες και οι μεγαλύτεροι σε ηλικία εργαζόμενοι....»

Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση (ΕΣΑ), που αποφασίστηκε στις 22 Ιουλίου 2003, αναθεωρήθηκε έτσι ώστε να ληφθούν καλύτερα υπόψη οι ανάγκες της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης, να υπάρξει μεγαλύτερη ανταπόκριση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η σύγχρονη αγορά εργασίας και να υποστηριχθεί αποτελεσματικότερα η εφαρμογή της στρατηγικής της Λισσαβώνας. Το αντικείμενο δύο κύριων κατευθυντήριων γραμμών της ΕΣΑ είναι η ανάγκη να βελτιωθεί το επίπεδο των δεξιοτήτων μέσω της διά βίου μάθησης και να αντιμετωπιστούν οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού και οι στενώσεις στην αγορά εργασίας. Με τις κατευθυντήριες γραμμές τα κράτη μέλη καλούνται να αντιμετωπίσουν τις ελλείψεις αυτές καθώς τις στενώσεις δεξιοτήτων. Επίσης, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να εφαρμόσουν συνολικές στρατηγικές διά βίου μάθησης προκειμένου να εξοπλίσουν όλα τα άτομα με τις δεξιότητες που απαιτούνται για ένα σύγχρονο εργατικό δυναμικό, αλλά και για να μειωθεί η αναντιστοιχία των δεξιοτήτων και οι στενώσεις στην αγορά εργασίας. Οι κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν πολιτικές που αποσκοπούν στην αύξηση των επενδύσεων στο ανθρώπινο δυναμικό μέσω, συγκεκριμένα, της σημαντικής αύξησης των επενδύσεων που πραγματοποιούν οι επιχειρήσεις για την κατάρτιση ενηλίκων.

2. Η πρόσφατη αυτή έμφαση, σε συνδυασμό με την ενσωμάτωση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης στις αρμοδιότητες της Κοινότητας, που έγινε για πρώτη φορά με τις συνθήκες του Μάαστριχτ και του Άμστερνταμ, αποτελεί την αιτία της αυξημένης ζήτησης στατιστικών στοιχείων στον τομέα της διά βίου μάθησης. Προκειμένου η τελευταία να επιτηρείται ως διαδικασία και να αξιολογείται η πρόοδος που επιτελείται στην εφαρμογή των σχετικών πολιτικών, χρειάζεται η κατάρτιση και η εφαρμογή κατάλληλων και συγκρίσιμων στατιστικών μέτρων. Σκοπός της Eurostat, για τη μέτρηση της διά βίου μάθησης, είναι η δημιουργία ενός ολοκληρωμένου ευρωπαϊκού συστήματος στατιστικής πληροφόρησης (ΕΣΣΠ) για την εκπαίδευση και τη μάθηση. Στο πλαίσιο αυτό, οι πληροφορίες σχετικά με τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση που παρέχεται από τις επιχειρήσεις θα φωτίσουν μια βασική πτυχή της διά βίου μάθησης. Απαιτούνται πληροφορίες για τη δημιουργία και την αξιολόγηση των πολιτικών και των στρατηγικών που έχουν ως σκοπό την προσαρμογή του ανθρώπινου δυναμικού στην εξελισσόμενη οικονομία.

3. Η έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση αποτελεί τη μόνη πηγή που παρέχει διεθνώς συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία και δείκτες σχετικά με τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις, τόσο στα κράτη μέλη όσο και στις υπό προσχώρηση χώρες και τις υποψήφιες χώρες, καθώς και τις συμμετέχουσες χώρες της ΕΖΕΣ. Τα αποτελέσματα της έρευνας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό κριτηρίων αναφοράς σε διάφορα επίπεδα (ΕΕ, χώρα, επιχείρηση) σχετικά με την παροχή κατάρτισης, την πρόσβαση και τη συμμετοχή σε αυτήν και, τέλος, την ένταση και το κόστος της κατάρτισης. Τα αποτελέσματα περιγράφουν επίσης το πλαίσιο μέσα στο οποίο ενεργούν οι επιχειρήσεις, γεγονός που επιτρέπει στους εργοδότες και στους εργαζόμενους να συγκρίνουν τις εμπειρίες τους με ευρύτερα πρότυπα.

Τα κοινοτικά στατιστικά στοιχεία σχετικά με την κατάρτιση στις επιχειρήσεις έχουν ιδιαίτερη σημασία για την αξιολόγηση των αναγκών στήριξης σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο σε έναν τομέα που ωφελεί τόσο τους εργοδότες όσο και τους εργαζόμενους. Η έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση αποτελεί τη μοναδική πηγή στοιχείων σε διεθνές επίπεδο για την ανάλυση της κατάρτισης στις επιχειρήσεις: αναντιστοιχία μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης δεξιοτήτων, των αναγκών και των μορφών κατάρτισης, των τομέων και του όγκου της προσφερόμενης κατάρτισης, των ίδιων πόρων των επιχειρήσεων και της χρήσης των εξωτερικών παρόχων. Η έρευνα ανοίγει το δρόμο για την αξιολόγηση των ευκαιριών κατάρτισης στις επιχειρήσεις, ιδίως για τις μειονεκτούσες ομάδες, τους ηλικιωμένους εργαζόμενους και τις γυναίκες που πλήττονται σε μεγαλύτερο βαθμό από την ανεργία. Τέλος, καίριας σημασίας είναι οι πληροφορίες που παρέχει η έρευνα για το κόστος που συνεπάγεται η κατάρτιση για τις επιχειρήσεις και το κράτος, καθώς και για τις μεθόδους χρηματοδότησης.

4. Η πρώτη έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις διενεργήθηκε το 1994. Η έρευνα αυτή αποτέλεσε μέρος του προγράμματος δράσης για την ανάπτυξη της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (FORCE), που βασίζεται στην απόφαση 90/267/EΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1990. Το αυξανόμενο ενδιαφέρον πολιτικής για τη συγκέντρωση στοιχείων σχετικά με τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις, παράλληλα με το αίτημα να καλυφθούν τα δεκαπέντε κράτη μέλη της ΕΕ, ώθησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ξεκινήσει μια νέα έρευνα. Στη συνεδρίασή της του Νοεμβρίου 1997 η επιτροπή κοινωνικής πολιτικής ενέκρινε τη νέα αυτή έρευνα. Η δεύτερη έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση (CVTS2) διεξήχθη το 2000/2001 σε όλα τα κράτη μέλη, τη Νορβηγία και εννέα υποψήφιες χώρες.

Η υλοποίηση τόσο της πρώτης (CVTS1) όσο και της δεύτερης έρευνας για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση (CVTS2) βασίστηκε σε «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ της Eurostat και των κρατών μελών της ΕΕ. Στις έρευνες αυτές, όπως και σε πολλούς άλλους τομείς των δραστηριοτήτων στατιστικής, παρόμοιες συμφωνίες αποτελούν ένα σημαντικό βήμα που προλειαίνει τη δημιουργία συνθηκών συνεργασίας με σκοπό τη διεξαγωγή της έρευνας και την ανάπτυξη κοινής προσέγγισης για τη διενέργειά της. Ωστόσο, οι συμφωνίες κυρίων δεν μπορούν να αποτελέσουν εναλλακτική λύση που να υποκαταστήσει τη λήψη νομοθετικών μέτρων βάσει της διαδικασίας συναπόφασης, ιδίως στον τομέα των ερευνών για τις επιχειρήσεις.

Συνεπώς, μετά την υλοποίηση της CVTS2, η Eurostat και τα κράτη μέλη της ΕΕ αποφάσισαν να θεσπίσουν νομική βάση για τη συλλογή στοιχείων στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος με τη μορφή κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Οι διευθυντές κοινωνικών στατιστικών ενέκριναν την προσέγγιση αυτή στη συνεδρίασή τους της 22ας/23ης Απριλίου 2002. Η πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου λαμβάνει υπόψη τη συζήτηση στην ομάδα εργασίας CVTS2 (Νοέμβριος 2002), τα σχόλια που απέστειλαν εγγράφως οι χώρες, καθώς και τη συζήτηση στην ομάδα εργασίας για τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την εκπαίδευση και την κατάρτιση (23/24 Ιανουαρίου 2003). Οι διευθυντές κοινωνικών στατιστικών ενέκριναν το σχέδιο στη συνεδρίασή τους της7ης/8ης Απριλίου 2003 και με έγγραφη διαβούλευση που ξεκίνησε στις 15 Μαΐου 2003.

5. Η έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση αποτελεί ένα από τα κύρια δομικά στοιχεία του ολοκληρωμένου ευρωπαϊκού συστήματος στατιστικής πληροφόρησης για τη διά βίου μάθηση. Η πρόταση προβλέπει τη συλλογή στοιχείων κάθε πέντε έτη. Τα στατιστικά στοιχεία θα παρέχουν ποιοτική και ποσοτική ενημέρωση για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις, η οποία θα συμπληρώνεται με βασικές πληροφορίες σχετικά με την αρχική κατάρτιση. Οι πτυχές που θα καλύπτει η έρευνα θα κυμαίνονται από την πολιτική κατάρτισης, τον όγκο, την ένταση και το περιεχόμενο της συνεχούς κατάρτισης έως το κόστος και τη χρηματοδότηση της κατάρτισης στις επιχειρήσεις.

Προτείνεται να υιοθετηθεί για την έρευνα μια προσέγγιση η οποία θα αποσκοπεί στη μείωση του φόρτου όσων κληθούν να απαντήσουν. Ο κανονισμός θα συμβάλει στην εδραίωση της συνεργασίας μεταξύ των επιχειρήσεων στα κράτη μέλη καθώς και στη βελτίωση της ποιότητας και της πληρότητας των στοιχείων.

6. Ο κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ανάπτυξη και την παραγωγή κοινοτικών στατιστικών για την επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις αναμένεται ότι θα δημιουργήσει ένα κοινό πλαίσιο για τη συλλογή στοιχείων στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος.

2004/0041 (COD)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις στατιστικές για την επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 285 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C [], [], σ. [].

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ C [], [], σ. [].

ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης [3],

[3] ΕΕ C 325, 24.12.2002, σ. 133. Ενοποιημένο κείμενο.

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας το Μάρτιο του 2000, η Ευρωπαϊκή Ένωση έθεσε το στόχο να γίνει η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη οικονομία της γνώσης ανά την υφήλιο, ικανή για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και με μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή.

(2) Η απασχολησιμότητα, η προσαρμοστικότητα και η κινητικότητα των πολιτών είναι καίριας σημασίας προκειμένου η Ευρώπη να τηρήσει τη δέσμευσή της να γίνει η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη κοινωνία της γνώσης στον κόσμο.

(3) Η διά βίου μάθηση αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο για την ανάπτυξη και την προώθηση των δεξιοτήτων, της κατάρτισης και της προσαρμοστικότητας του εργατικού δυναμικού.

(4) Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του της 5ης Μαΐου 2003, σχετικά με τα επίπεδα αναφοράς μέσων ευρωπαϊκών επιδόσεων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση (Benchmarks), [4] υιοθέτησε το ακόλουθο επίπεδο αναφοράς: «Επομένως, μέχρι το 2010 το μέσο επίπεδο συμμετοχής στη διά βίου μάθηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να φθάνει τουλάχιστον το 12,5 % του πληθυσμού των ενηλίκων σε ηλικία εργασίας (25 έως 64 ετών)».

[4] ΕΕ C 134, 7.6.2003, σ. 4.

(5) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας επανεπιβεβαίωσε τη διά βίου μάθηση ως βασικό συστατικό του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου.

(6) Η νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την απασχόληση, την οποία ενέκρινε το Συμβούλιο στην απόφασή του της 22ας Ιουλίου 2003 σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές των κρατών μελών για την απασχόληση [5], έχει ως στόχο να συμβάλει καλύτερα στην εφαρμογή της στρατηγικής της Λισσαβώνας και στην υλοποίηση συνεκτικών και συνολικών στρατηγικών για τη διά βίου μάθηση.

[5] ΕΕ C 197, 5.8.2003, σ. 13.

(7) Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην κατάρτιση στο χώρο εργασίας, που αποτελεί κεντρική διάσταση της διά βίου μάθησης.

(8) Η συλλογή συγκριτικών στατιστικών στοιχείων σε κοινοτικό επίπεδο, με συγκεκριμένους στόχους όσον αφορά την κατάρτιση στις επιχειρήσεις, είναι πρωταρχικής σημασίας για την ανάπτυξη των στρατηγικών διά βίου μάθησης και για την επιτήρηση της προόδου που επιτελείται στην εφαρμογή τους.

(9) Η παραγωγή ειδικών στατιστικών στοιχείων στην Κοινότητα διέπεται από τους κανόνες που ορίζουν ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου της 17ης Φεβρουαρίου 1997, σχετικά με τις κοινοτικές στατιστικές [6].

[6] ΕΕ C 52, 22.12.2002, σ. 61.

(10) Η διαβίβαση στοιχείων που υπόκεινται στο στατιστικό απόρρητο διέπεται από τους κανόνες που ορίζουν ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου και ο κανονισμός (Ευρατόμ, ΕΟΚ) αριθ. 1588/90 της 11ης Ιουνίου 1990 σχετικά με τη διαβίβαση στη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πληροφοριών που καλύπτονται από το στατιστικό απόρρητο [7].

[7] ΕΕ L 151, 15.6.1990, σ. 1, κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 322/97.

(11) Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 831/2002 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2002, για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινοτικές στατιστικές, όσον αφορά την πρόσβαση σε εμπιστευτικά δεδομένα για επιστημονικούς σκοπούς [8], καθορίζει τους όρους βάσει των οποίων μπορεί να επιτραπεί η πρόσβαση σε εμπιστευτικά στοιχεία που διαβιβάζονται στις κοινοτικές αρχές.

[8] ΕΕ C 133, 18.5.2002, σ. 7.

(12) Καθώς τα κράτη μέλη δεν είναι δυνατόν να επιτύχουν επαρκώς τους στόχους για τη δημιουργία κοινών στατιστικών προτύπων που να επιτρέπουν την παραγωγή εναρμονισμένων στοιχείων και καθώς, κατά συνέπεια, οι στόχοι αυτοί μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διαλαμβάνεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα μέτρα που απαιτούνται για την επίτευξη των παραπάνω στόχων.

(13) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [9].

[9] ΕΕ C 184, 17.7.1999, σ. 23.

(14) Έχει προηγηθεί διαβούλευση με την επιτροπή του στατιστικού προγράμματος σύμφωνα με το άρθρο 3 της απόφασης 89/382/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 1989, για τη σύσταση επιτροπής του στατιστικού προγράμματος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, [10]

[10] ΕΕ C 181, 28.6.1989, σ. 47.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει κοινό πλαίσιο για την παραγωγή των κοινοτικών στατιστικών στοιχείων για την επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) «επιχείρηση»: η επιχείρηση όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 696/93 του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1993 για τις στατιστικές μονάδες παρατήρησης και ανάλυσης του παραγωγικού συστήματος στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα [11].

[11] ΕΕ L 76, 30.3.1993, σ. 1.

β) «NACE Αναθ. 1»: η γενική βιομηχανική ονοματολογία των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, που θεσπίστηκε από τον κανονισμό (EΟΚ) αριθ. 3037/90 του Συμβουλίου της 9ης Οκτωβρίου 1990 για τη στατιστική ονοματολογία των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Κοινότητα [12].

[12] ΕΕ L 293, 24.10.1990, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 29/2002 (ΕΕ. L 6, 10.1.2002, σ. 3).

γ) «δεύτερη έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση (CVTS2)»: η δεύτερη ευρωπαϊκή έρευνα σχετικά με τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις, που διεξήχθη τα έτη 2000/2001 σε όλα τα κράτη μέλη με έτος αναφοράς το 1999.

Άρθρο 3

Συλλογή στοιχείων

1. Τα στοιχεία συλλέγονται από τα κράτη μέλη με σκοπό την παραγωγή κοινοτικών στατιστικών για την ανάλυση της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης στις επιχειρήσεις στους εξής τομείς:

α) την πολιτική κατάρτισης και τις στρατηγικές κατάρτισης που εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις για την ανάπτυξη των ικανοτήτων του εργατικού τους δυναμικού.

β) τη διαχείριση, την οργάνωση και τις μορφές της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης στις επιχειρήσεις.

γ) το ρόλο των κοινωνικών εταίρων για τη διασφάλιση κατάλληλης συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης για το εργατικό δυναμικό.

δ) την πρόσβαση στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση, το μέγεθος και το περιεχόμενό της, στο πλαίσιο ιδίως των οικονομικών δραστηριοτήτων και του μεγέθους της επιχείρησης.

ε) τα μέτρα ειδικής συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης που λαμβάνουν οι επιχειρήσεις για τη βελτίωση των δεξιοτήτων ΤΠΕ του δυναμικού τους.

στ) τις ευκαιρίες πρόσβασης των εργαζομένων στις ΜΜΕ στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση και στην απόκτηση νέων δεξιοτήτων, καθώς και τις ιδιαίτερες ανάγκες των ΜΜΕ για την παροχή κατάρτισης.

ζ) τις ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις για όλους τους εργαζομένους, με ιδιαίτερη αναφορά στο φύλο.

η) τα μέτρα ειδικής συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης των μειονεκτουσών ομάδων στην αγορά εργασίας.

θ) τις δαπάνες για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση: τα επίπεδα και τους πόρους χρηματοδότησης, τα κίνητρα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση.

ι) την αξιολόγηση της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης στις επιχειρήσεις.

2. Τα κράτη μέλη θα συλλέγουν ειδικά στοιχεία για την αρχική επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις σχετικά με:

α) τους συμμετέχοντες στην αρχική κατάρτιση.

β) τις συνολικές δαπάνες για την αρχική κατάρτιση.

Άρθρο 4

Πεδίο εφαρμογής

Τα στατιστικά στοιχεία για την επαγγελματική κατάρτιση θα αφορούν τουλάχιστον όλες τις οικονομικές δραστηριότητες που καθορίζονται στους τίτλους Γ έως K και O της NACE αναθ. 1.

Άρθρο 5

Στατιστικές μονάδες

Για τη συλλογή των στοιχείων οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε μια από τις οικονομικές δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 4 και απασχολούν πάνω από 10 εργαζομένους θα εκλαμβάνονται ως μια στατιστική μονάδα.

Άρθρο 6

Πηγές στοιχείων

1. Τα κράτη μέλη συλλέγουν τα απαιτούμενα στοιχεία είτε μέσω έρευνας στις επιχειρήσεις είτε μέσω ενός συνδυασμού έρευνας στις επιχειρήσεις και άλλων πηγών, εφαρμόζοντας τις αρχές του μειωμένου φόρτου για τους απαντώντες και της διοικητικής απλοποίησης.

2. Με την έρευνα οι επιχειρήσεις καλούνται να δώσουν ορθά και ολοκληρωμένα στοιχεία εντός καθορισμένων προθεσμιών.

3. Τα κράτη μπορούν να υποχρεώσουν τις επιχειρήσεις να απαντήσουν στην έρευνα. Σε περίπτωση που η συμμετοχή στην έρευνα είναι υποχρεωτική, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να παράσχουν ορθά και πλήρη στοιχεία μέσα στις καθορισμένες προθεσμίες.

4. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες κατάλληλες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των διοικητικών στοιχείων, για να συμπληρωθεί η συλλογή των στοιχείων, όταν οι πηγές αυτές κρίνονται κατάλληλες από πλευράς συνάφειας με το θέμα της έρευνας και επικαιρότητας.

Άρθρο 7

Χαρακτηριστικά της έρευνας

1. Η έρευνα πρέπει να είναι δειγματοληπτική. Τα μεγέθη των δειγμάτων πρέπει να είναι της τάξης των δειγμάτων που χρησιμοποιήθηκαν στην CVTS2, τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα.

2. Τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν ότι τα στοιχεία που διαβιβάζονται αντικατοπτρίζουν τη δομή του πληθυσμού των στατιστικών μονάδων. Η έρευνα πρέπει να διεξάγεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επιτρέπει την ανάλυση των αποτελεσμάτων σε κοινοτικό επίπεδο τουλάχιστον στις εξής κατηγορίες:

(α) οικονομικές δραστηριότητες βάσει της NACE αναθ. 1.

β) μέγεθος των επιχειρήσεων.

3. Οι απαιτήσεις δειγματοληψίας και ακρίβειας, οι προδιαγραφές της NACE και οι κατηγορίες μεγέθους με βάση τις οποίες μπορούν να αναλυθούν τα αποτελέσματα καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14.

Άρθρο 8

Προσέγγιση της έρευνας

1. Για να μειωθεί ο φόρτος των απαντώντων, η προσέγγιση της έρευνας πρέπει να επιτρέπει την προσαρμογή της συλλογής στοιχείων στις ιδιαιτερότητες που χαρακτηρίζουν:

α) τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούν και τις επιχειρήσεις που δεν πραγματοποιούν κατάρτιση.

β) τις διάφορες μορφές κατάρτισης.

2. Τα ειδικά στοιχεία που θα πρέπει να συλλέγονται ανάλογα με τις επιχειρήσεις που πραγματοποιούν ή μη κατάρτιση και τις διάφορες μορφές κατάρτισης καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14.

Άρθρο 9

Έλεγχος ποιότητας και υποβολή εκθέσεων

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα μέτρα που απαιτούνται για να διασφαλιστεί η ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων.

2. Το αργότερο 21 μήνες μετά το πέρας της περιόδου αναφοράς τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή (Eurostat) έκθεση ποιότητας με όλες τις πληροφορίες και στοιχεία τα οποία έχει ζητήσει η τελευταία προκειμένου να εξακριβώσει την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων. Επίσης, προσδιορίζουν πιθανές ασυνέπειες στην εφαρμογή των μεθοδολογικών απαιτήσεων.

3. Η Επιτροπή (Eurostat) αξιολογεί την ποιότητα των διαβιβαζόμενων στοιχείων.

4. Οι απαιτήσεις ποιότητας για τα στοιχεία που συλλέγονται και διαβιβάζονται για τις κοινοτικές στατιστικές σχετικά με την επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις, τη δομή των εκθέσεων ποιότητας που πρέπει να υποβάλλονται από τα κράτη μέλη και όποια μέτρα απαιτούνται για την αξιολόγηση ή τη βελτίωση της ποιότητας των στοιχείων καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14.

Άρθρο 10

Περίοδος αναφοράς και συχνότητα

1. Η περίοδος αναφοράς την οποία πρέπει να καλύπτει η συλλογή στοιχείων καθορίζεται σε ένα ημερολογιακό έτος.

2. Η Επιτροπή καθορίζει το πρώτο έτος αναφοράς για το οποίο πρέπει να συλλεγούν στοιχεία σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14.

3. Τα κράτη μέλη συλλέγουν στοιχεία κάθε πέντε έτη.

Άρθρο 11

Υποβολή στοιχείων

1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, μέσα στα αντίστοιχα πεδία αρμοδιοτήτων τους, εξασφαλίζουν τις αναγκαίες συνθήκες για την αυξημένη χρήση της ηλεκτρονικής συλλογής, της ηλεκτρονικής μεταβίβασης και της αυτόματης επεξεργασίας των στοιχείων.

2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή (Eurostat) τα ατομικά στοιχεία των επιχειρήσεων σύμφωνα με τις υφιστάμενες κοινοτικές διατάξεις για τη διαβίβαση στοιχείων οι οποίες προβλέπονται από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου της 17ης Φεβρουαρίου 1997 σχετικά με τις κοινοτικές στατιστικές [13], καθώς και τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΟΚ) αριθ. 1588/90 του Συμβουλίου της 11ης Ιουνίου 1990 σχετικά με τη διαβίβαση στη Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πληροφοριών που καλύπτονται από το στατιστικό απόρρητο [14]. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα διαβιβαζόμενα στοιχεία να μην επιτρέπουν την άμεση αναγνώριση των στατιστικών μονάδων.

[13] ΕΕ C 52, 22.12.2002, σ. 61.

[14] ΕΕ L 151, 15.6.1990, σ. 1, κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 322/97.

3. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τα στοιχεία σε ηλεκτρονική μορφή, σύμφωνα με τον κατάλληλο τεχνικό μορφότυπο και το πρότυπο ανταλλαγής που καθορίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14.

4. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν τα πλήρη και ορθά στοιχεία εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τους 18 μήνες από το πέρας του έτους αναφοράς.

Άρθρο 12

Έκθεση εφαρμογής

1. Μέσα σε 5 έτη από την έναρξη ισχύος του κανονισμού και μετά από διαβούλευση με την επιτροπή στατιστικού προγράμματος, η Επιτροπή διαβιβάζει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Ειδικότερα, η εν λόγω έκθεση:

α) αξιολογεί τα οφέλη που αποκομίζει η Κοινότητα, τα κράτη μέλη και οι χρήστες των στατιστικών στοιχείων που παράγονται σε σχέση με το φόρτο των απαντώντων.

β) εντοπίζει τομείς στους οποίους μπορούν να γίνουν βελτιώσεις, καθώς και τις τροποποιήσεις που κρίνονται απαραίτητες υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων που έχουν επιτευχθεί.

2. Ύστερα από την έκθεση εφαρμογής, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει μέτρα για τη βελτίωση της λειτουργίας του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 13

Μέτρα εφαρμογής

Τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων για να ληφθούν υπόψη οι οικονομικές και τεχνικές εξελίξεις σχετικά με τη συλλογή, διαβίβαση και επεξεργασία στοιχείων, λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14.

Άρθρο 14

Συμβουλευτική επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή του στατιστικού προγράμματος.

2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/EΚ, λαμβανομένων υπόψη των διατάξεων του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/EΚ καθορίζεται σε τρεις μήνες.

Άρθρο 15

Χρηματοδότηση

1. Για το πρώτο έτος αναφοράς για το οποίο παράγονται τα κοινοτικά στατιστικά στοιχεία που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, η Επιτροπή χορηγεί χρηματοδοτική συνεισφορά στα κράτη μέλη για να συμβάλει στην κάλυψη των δαπανών που πραγματοποιούν για τη συλλογή, την επεξεργασία και τη διαβίβαση των στοιχείων.

2. Το ποσό της χρηματοδοτικής συνεισφοράς καθορίζεται στο πλαίσιο της σχετικής ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού. Η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή καθορίζει τη διαθέσιμη πίστωση.

3. Η Επιτροπή, κατά την εκτέλεση του κανονισμού, μπορεί να προσφεύγει σε εμπειρογνώμονες και σε οργανισμούς τεχνικής βοήθειας, η χρηματοδότηση των οποίων μπορεί να προβλέπεται εντός του συνολικού χρηματοδοτικού πλαισίου για την απόφαση. Η Επιτροπή μπορεί να διοργανώνει σεμινάρια, συνέδρια ή άλλες συναντήσεις εμπειρογνωμόνων που εκτιμάται ότι θα διευκολύνουν την εφαρμογή της απόφασης, και να αναλαμβάνει τις δέουσες ενέργειες ενημέρωσης, δημοσίευσης και διάδοσης.

Άρθρο 16

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, [...]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Στρογγυλοποιημένα ακαθάριστα μεγέθη δειγμάτων στην CVTS2 [15]

[15] Ο υπολογισμός των δειγματοληπτικών μεγεθών στη δεύτερη ευρωπαϊκή έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση (CVTS2) βασίστηκε στο στόχο του 20% το πολύ για το σχετικό τυπικό σφάλμα (95% - διάστημα εμπιστοσύνης) για τις εκτιμώμενες παραμέτρους, που αποτελούν αναλογίες των «επιχειρήσεων κατάρτισης», λαμβανομένων υπόψη των εκτιμώμενων αναλογιών των επιχειρήσεων κατάρτισης και των αναμενόμενων ποσοστών απαντήσεων.

Χώρα // Ακαθάριστο μέγεθος δείγματος (στρογγυλοποιημένο)

Βέλγιο // 4 000

Δανία // 2 800

Γερμανία // 10 200

Ελλάδα // 4 400

Ισπανία // 11 500

Γαλλία // 8 100

Ιρλανδία // 2 100

Ιταλία // 13 900

Λουξεμβούργο // 1 300

Κάτω Χώρες // 8 000

Αυστρία // 6 900

Πορτογαλία // 9 200

Φινλανδία // 3 100

Σουηδία // 5 800

Ηνωμένο Βασίλειο // 4 000

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Τομέας(-είς) πολιτικής: Στατιστικές

Δραστηριότητα(-ες): Κοινωνικές στατιστικές

Ονομασια τησ δρασησ: Κοινοτικα Στατιστικα Στοιχεια για την Επαγγελματικη Καταρτιση στισ Επιχειρησεισ

1. ΓΡΑΜΜΗ(-ΕΣ) ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ + ΟΝΟΜΑΣΙΑ

29 02 01 (ΓΔ ESTAT)+04 02 15 (ΓΔ EMPL)+15 03 01 02 (ΓΔ EAC)

1,635 εκατομμύρια EUR στο 29 02 01 (ΓΔ ESTAT)

2,800 εκατομμύρια EUR στο 04 02 15 (ΓΔ EMPL)

1,700 εκατομμύρια EUR στο 15 03 01 02 (ΓΔ EAC)

2. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

2.1. Συνολικό κονδύλιο της δράσης (δημοσιονομικές παρεμβάσεις): 6.135.102 EUR σε ΠΑΥ

2.2. Περίοδος υλοποίησης: 2005 2008

(περίοδος για την οποία θα απαιτήθουν οι κοινοτικοί πόροι)

2.3. Συνολική πολυετής εκτίμηση των δαπανών:

a) Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων/των πιστώσεων πληρωμών (δημοσιονομική παρέμβαση) (πρβλ. σημείο 6.1.1)

εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

β) Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων και των άλλων δαπανών διοικητικής λειτουργίας(πρβλ. σημεία 7.2 και 7.3)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2.4. Συμβατότητα με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και με τις Δημοσιονομικές Προοπτικές

Πρόταση συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό.

2.5. Δημοσιονομικές επιπτώσεις επί των εσόδων

Ουδεμία δημοσιονομική επίπτωση (αφορά τεχνικές πτυχές της εφαρμογής ενός μέτρου).

3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Άρθρα 285, 136, 137 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 322/97 του Συμβουλίου σχετικά με τις κοινοτικές στατιστικές

Απόφαση αριθ. 2367/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με το κοινοτικό στατιστικό πρόγραμμα 2003-2007.

Απόφαση του Συμβουλίου (1999/382/ΕΚ), της 26ης Απριλίου 1999, για τη θέσπιση του δεύτερου σταδίου του κοινοτικού προγράμματος δράσης στον τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης «Leonardo da Vinci».

Απόφαση αριθ. 1145/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Ιουνίου 2002 περί κοινοτικών μέτρων ενθάρρυνσης στον τομέα της απασχόλησης.

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

5.1. Αναγκαιότητα κοινοτικής παρέμβασης

5.1.1. Επιδιωκόμενοι στόχοι

Ο στόχος της προτεινόμενης δράσης είναι η συλλογή συγκρίσιμων στοιχείων σχετικά με την κατάρτιση στις επιχειρήσεις σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο. Η ύπαρξη συγκρίσιμων στατιστικών πληροφοριών έχει πρωταρχική σημασία όχι μόνο για την ανάπτυξη των στρατηγικών της διά βίου μάθησης αλλά και για την παρακολούθηση της προόδου κατά την υλοποίησή τους.

5.1.2. Μέτρα σχετικά με την εκ των προτέρων (ex ante) αξιολόγηση

Η πρώτη έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις (CVTS1) διενεργήθηκε το 1994. Η έρευνα αυτή αποτέλεσε μέρος του προγράμματος δράσης για την ανάπτυξη της συνεχούς επαγγελματικής κατάρτισης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (FORCE), που βασίζεται στην απόφαση 90/267/EΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1990. Το αυξανόμενο ενδιαφέρον πολιτικής για τη συλλογή στοιχείων σχετικά με τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις, παράλληλα με το αίτημα να καλυφθούν τα δεκαπέντε κράτη μέλη της ΕΕ, ώθησαν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ξεκινήσει μια νέα έρευνα. Στη συνεδρίασή της, το Νοέμβριο του 1997, η επιτροπή κοινωνικής πολιτικής ενέκρινε τη νέα αυτή έρευνα. Η δεύτερη έρευνα (CVTS2) διεξήχθη το 2000/2001 σε όλα τα κράτη μέλη, τη Νορβηγία και εννέα υποψήφιες χώρες.

Η υλοποίηση τόσο της CVTS1 όσο και της CVTS2 βασίστηκε στις «συμφωνίες κυρίων» μεταξύ της Eurostat και των κρατών μελών της ΕΕ. Μετά την υλοποίηση της CVTS2, η Eurostat και τα κράτη μέλη της ΕΕ αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια νομική βάση για τη συλλογή στοιχείων στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος με τη μορφή κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Η έρευνα για τη συνεχή επαγγελματική κατάρτιση αποτελεί τη μόνη πηγή που παρέχει διεθνώς συγκρίσιμα στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις προσπάθειες που καταβάλλονται στις επιχειρήσεις και ένα από τα κύρια δομικά στοιχεία του ολοκληρωμένου ευρωπαϊκού στατιστικού συστήματος ενημέρωσης για τη διά βίου μάθηση.

5.2. Σχεδιαζόμενες δράσεις και λεπτομέρειες υλοποίησης της δημοσιονομικής παρέμβασης

- Πληθυσμός-στόχος: Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κυβερνήσεις και διοικητικές υπηρεσίες σε διάφορα επίπεδα των κρατών μελών, εργοδοτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, επιχειρηματίες, πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.

- Τα συγκεκριμένα μέτρα που πρόκειται να ληφθούν για την εφαρμογή της δράσης: επιχορηγήσεις στις στατιστικές αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τη συλλογή των στατιστικών στοιχείων σχετικά με την κατάρτιση για το πρώτο έτος αναφοράς για το οποίο παράγονται τα κοινοτικά στατιστικά στοιχεία. Σκοπός είναι η στήριξη της συλλογής στοιχείων σε όλα τα στάδια (προετοιμασία, επιτόπια εργασία, επεξεργασία/διαβίβαση στοιχείων, κατάρτιση της τεχνικής έκθεσης). Οι αναλήψεις υποχρεώσεων της Επιτροπής για τα έτη 2005 και 2006 προς τα κράτη μέλη καλύπτουν όλες τις εργασίες που πρέπει να ολοκληρωθούν από το 2005 έως το 2008.

- Κατά μέσο όρο, περίπου το ένα τρίτο του συνολικού κόστους της δράσης θα καλυφθεί από τις στατιστικές αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την κατάρτιση.

- Άμεσα αποτελέσματα της δράσης: φάκελοι στοιχείων για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, τη Νορβηγία, τις υπό προσχώρηση και τις υποψήφιες χώρες.

- Προσδοκώμενα αποτελέσματα που αντιμετωπίζουν ανάγκες ή προβλήματα: συγκρίσιμες στατιστικές πληροφορίες σχετικά με την κατάρτιση στις επιχειρήσεις σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών

5.3. Λεπτομέρειες υλοποίησης

Μέσα υλοποίησης των σχεδιαζόμενων δράσεων: άμεση διαχείριση από την Επιτροπή, με τη στήριξη των αρχών των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για τα στατιστικά στοιχεία σχετικά με την κατάρτιση.

6. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

6.1. Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις στο Μέρος Β (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού)

6.1.1. Δημοσιονομική παρέμβαση

ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2. Υπολογισμός του κόστους ανά σχεδιαζόμενο μέτρο στο Μέρος B (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού)

ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7. ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

7.1. Επιπτώσεις στους ανθρώπινους πόρους

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Οι ανάγκες σε ανθρώπινο και διοικητικό δυναμικό θα καλυφθούν από τα κονδύλια της διαχειρίστριας ΓΔ στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας προϋπολογισμού.

7.2. Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

7.3. Άλλες δαπάνες διοικητικής λειτουργίας που απορρέουν από τη δράση

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

I. Ετήσιο σύνολο (7.2 + 7.3) // 324.000 EUR

II. Διάρκεια της δράσης // 4 έτη

ΙΙΙ. Συνολικό κόστος της δράσης (I x II) // 1.296.000 EUR

8. ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

8.1. Επακόλουθα μέτρα

Η εφαρμογή του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις «κοινοτικές στατιστικές σχετικά με την επαγγελματική κατάρτιση στις επιχειρήσεις» θα αποτελέσει αντικείμενο της διαδικασίας επιτροπολογίας. Θα καταρτιστεί ο αντίστοιχος κανονισμός της Επιτροπής σχετικά με τη δειγματοληψία, τον καθορισμό των μεταβλητών που πρέπει να συμπεριληφθούν στο ερωτηματολόγιο, την κοινή μεθοδολογική προσέγγιση, συμπεριλαμβανομένου του τρόπου συλλογής των στοιχείων, τα πρότυπα για την ηλεκτρονική διαβίβαση στοιχείων στην Eurostat και το περιεχόμενο των εκθέσεων ποιότητας που πρέπει να υποβάλλονται στην Eurostat από όλες τις χώρες. Η συνέχεια που θα δοθεί μετά την έναρξη της συλλογής στοιχείων θα βασιστεί στην ενδιάμεση έκθεση που θα αποσταλεί στην Eurostat, ιδίως μετά την ολοκλήρωση των επιτόπιων εργασιών.

8.2. Λεπτομέρειες πραγματοποίησης και περιοδικότητα της προβλεπόμενης αξιολόγησης

Η αξιολόγηση της δράσης θα βασίζεται στις τελικές εκθέσεις ποιότητας που θα αποσταλούν από όλες τις χώρες στην Eurostat. Οι εκθέσεις θα περιέχουν όλες τις πληροφορίες που είναι απαραίτητες για την αξιολόγηση της ποιότητας των στοιχείων καθώς και της συνολικής δράσης, και ιδίως για να εξακριβωθεί κατά πόσον οι χώρες τήρησαν τις μεθοδολογικές απαιτήσεις. Η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή της δράσης μέσα σε πέντε έτη από την έναρξη ισχύος του κανονισμού. Στην έκθεση της Επιτροπής θα εντοπίζονται οι τομείς στους οποίους δύνανται να γίνουν βελτιώσεις και τροποποιήσεις υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων της δράσης, ιδίως σε σχέση με το φόρτο των επιχειρήσεων.

9. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Έχει θεσπιστεί ένα αναθεωρημένο σύστημα εσωτερικής διαχείρισης και ελέγχου ύστερα από την πρωτοβουλία μεταρρύθμισης της Επιτροπής σχετικά με τη χρηματοικονομική διαχείριση. Το σύστημα αυτό περιλαμβάνει ενισχυμένες δυνατότητες εσωτερικού οικονομικού ελέγχου.

Η ετήσια παρακολούθηση της προόδου που επιτελείται όσον αφορά την εφαρμογή των προτύπων εσωτερικού ελέγχου της Επιτροπής έχει σχεδιαστεί κατά τρόπον ώστε να διασφαλίζει την ύπαρξη και λειτουργία των διαδικασιών που επιτρέπουν την αποφυγή και ανίχνευση κρουσμάτων απάτης και παρατυπιών.

Θεσπίστηκαν νέοι κανόνες και διαδικασίες για την κύρια δημοσιονομική διαδικασία: προσκλήσεις υποβολής προσφορών, επιχορηγήσεις, αναλήψεις υποχρεώσεων, συμβάσεις και πληρωμές. Τα εγχειρίδια των διαδικασιών είναι στη διάθεση όλων όσοι συμμετέχουν στις χρηματοοικονομικές πράξεις, προκειμένου να διευκρινιστούν οι αρμοδιότητες, να απλοποιηθούν οι ροές των εργασιών και να επισημανθούν τα βασικά σημεία ελέγχου. Επίσης, παρέχεται κατάρτιση σχετικά με τη χρήση τους. Τα εγχειρίδια ενημερώνονται τακτικά.