Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών και συμβάσεων δημοσίων έργων (υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

2000/0115 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων δημοσίων προμηθειών, δημοσίων συμβάσεων υπηρεσιών και συμβάσεων δημοσίων έργων

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Διαβίβαση των προτάσεων στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

(COM(2000) 275 τελικό 2000/0115 (COD))

σύμφωνα με το άρθρο 175, παράγραφος 1 της συνθήκης: 12 Ιοϊλΐος 2000

Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: 26 Απριλίου 2001

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών: 13 Δεκεμβρίου 2000

Γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου - πρώτη ανάγνωση: 17 Ιανουαρίου 2002

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η πρόταση αποσκοπεί στην ανασύνταξη της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων, με στόχο τη δημιουργία μιας πραγματικής ευρωπαϊκής εσωτερικής αγοράς στον τομέα των αγορών του δημοσίου. Στόχος της νομοθεσίας αυτής δεν είναι να αντικαταστήσει την εθνική νομοθεσία, αλλά να διασφαλίσει την τήρηση των αρχών περί ίσης μεταχείρισης, μη εισαγωγής διακρίσεων και διαφάνειας κατά τη σύναψη των δημόσιων συμβάσεων στο σύνολο των κρατών μελών.

Η πρόταση αυτή, που αποτελεί συνέχεια της συζήτησης που ξεκίνησε με την Πράσινη Βίβλο για τις δημόσιες συμβάσεις, επιδιώκει τον τριπλό στόχο του εκσυγχρονισμού, της απλούστευσης και της μεγαλύτερης ευελιξίας του υφιστάμενου νομικού πλαισίου στον τομέα αυτό: εκσυγχρονισμός προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι νέες τεχνολογίες και οι αλλαγές του οικονομικού περιβάλλοντος, απλούστευση προκειμένου να διευκολυνθεί η κατανόηση των σημερινών κειμένων από τους χρήστες έτσι ώστε οι συμβάσεις να συνάπτονται σε πλήρη συμμόρφωση με τα πρότυπα και τις αρχές που διέπουν τον τομέα και έτσι ώστε οι εμπλεκόμενες εταιρείες να είναι σε θέση να γνωρίζουν καλύτερα τα δικαιώματά τους, και ευελιξία των διαδικασιών προκειμένου να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των αγοραστών του δημοσίου και των οικονομικών φορέων.

Επιπλέον, η ανασύνταξη των τριών ισχυουσών νομοθετικών πράξεων θα θέσει στη διάθεση των οικονομικών φορέων και των αναθετουσών αρχών και του ευρωπαίου πολίτη ένα σαφές και διαφανές ενιαίο κείμενο.

3. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΥ ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

Η Επιτροπή δέχτηκε, είτε εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, είτε ως προς το πνεύμα τους ή με αναδιατύπωση, 63 από τις 103 τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

***

3.1 Τροπολογίες που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή εξ ολοκλήρου ή που επαναδιατυπώθηκαν για καθαρά τυπικούς λόγους (τροπολογίες 1, 141, 4, 13, 125, 17, 50, 85, 88, 97 και 112)

Η τροπολογία 1 προτείνει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία αναγνωρίζει ότι η συμμετοχή οργανισμών δημοσίου δικαίου ως υποψηφίων σε διαδικασία σύναψης δημόσιων συμβάσεων μπορεί να προκαλέσει ορισμένες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και η οποία προβλέπει επομένως ότι τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν κανόνες για τις μεθόδους που θα χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της σχέσης τιμής / πραγματικού κόστους των προσφορών.

Η τροπολογία 141 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία υπογραμμίζει ότι η οδηγία δεν εμποδίζει οποιαδήποτε αναθέτουσα αρχή να λαμβάνει ή να επιβάλλει μέτρα απαραίτητα για την προστασία απαιτήσεων γενικού συμφέροντος: δημόσια τάξη, δημόσια ήθη, δημόσια ασφάλεια και υγεία, ζωή ανθρώπων, ζώων και φυτών. Η Επιτροπή δέχεται την τροπολογία αυτή υπογραμμίζοντας ότι πρέπει να συνταχθεί κατά τρόπο ώστε να αναπαράγονται οι διατάξεις της συνθήκης (άρθρο 30): αιτιολογική σκέψη «(6) Καμία διάταξη της παρούσας οδηγίας δεν εμποδίζει οποιαδήποτε αναθέτουσα αρχή να λαμβάνει ή να επιβάλλει μέτρα απαραίτητα για την προστασία των δημόσιων ηθών, της δημόσιας πολιτικής, της δημόσιας τάξης, καθώς και της υγείας και της ζωής ανθρώπων, ζώων ή φυτών, με γνώμονα ιδίως την αειφόρο ανάπτυξη, υπό την προϋπόθεση ότι τα μέτρα αυτά δεν εισάγουν διακρίσεις και δεν αντίκεινται στο στόχο του ανοίγματος των αγορών στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων ούτε στη συνθήκη.»

Η τροπολογία 4 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη η οποία σχετίζεται με την τροπολογία 40. Στόχος της είναι να αποσαφηνίσει, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση «Teckal» [1]), τους όρους που επιτρέπουν στις αναθέτουσες αρχές να συνάπτουν απευθείας δημόσιες συμβάσεις με πρόσωπα επισήμως μεν διακριτά, αλλά επί των οποίων ασκούν έλεγχο ανάλογο με αυτό που ασκούν στις ίδιες τους τις υπηρεσίες.

[1] Απόφαση της 18ης Νοεμβρίου 1999, υπόθεση C-107/98, Συλλογή 1999, σ. Ι-8121.

Η τροπολογία 13 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία υπογραμμίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να θεσπίσουν τα απαραίτητα μέτρα για την ενίσχυση και λειτουργία της οδηγίας και να εξετάσουν την ανάγκη ίδρυσης μιας ανεξάρτητης αρχής στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων.

Η τροπολογία 125 τροποποιεί την αιτιολογική σκέψη 31. Προσθέτει τις υπηρεσίες των μηχανικών στα παραδείγματα υπηρεσιών των οποίων η αμοιβή διέπεται από εθνικές διατάξεις οι οποίες δεν πρέπει να επηρεάζονται.

Η τροπολογία 17 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία καλεί την Επιτροπή να εξετάσει το ενδεχόμενο να εγκρίνει πρόταση οδηγίας με στόχο τη ρύθμιση των συμβάσεων παραχώρησης και του λεγόμενου «project financing» (χρηματοδότηση έργου).

Η τροπολογία αυτή γίνεται δεκτή ελαφρώς τροποποιημένη για θεσμικούς λόγους: «(46) Η Επιτροπή καλείται να εξετάσει τη δυνατότητα να ενισχύσει την ασφάλεια δικαίου στον τομέα των συμβάσεων παραχώρησης και των εταιρικών σχέσεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα και να εγκρίνει, εάν το κρίνει αναγκαίο, νομοθετική πρόταση.»

Η τροπολογία 50 τροποποιεί το άρθρο 27 - τον τίτλο και την παράγραφο 1 - προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι προσφέροντες διαθέτουν τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές, φορολογικές και κοινωνικές διατάξεις που ισχύουν στον τόπο όπου πρόκειται να εκτελεστεί η σύμβαση και προκειμένου να υποχρεωθούν οι αναθέτουσες αρχές να αναφέρουν στη συγγραφή υποχρεώσεων το φορέα ή τους φορείς από τους οποίους οι προσφέροντες μπορούν να λάβουν τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις εν λόγω νομοθετικές διατάξεις.

Η τροπολογία 85 τροποποιεί το άρθρο 46, παράγραφος 2, στοιχείο γ), που αφορά τη δυνατότητα αποκλεισμού ενός υποψηφίου ή προσφέροντος για αδίκημα το οποίο αφορά την επαγγελματική διαγωγή του, ώστε ο αποκλεισμός να πραγματοποιείται μόνον αφού έχει καταδικαστεί με τελεσίδικη απόφαση σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο.

Η τροπολογία 88 διαγράφει, από το άρθρο 46, παράγραφος 2, το στοιχείο η) που προβλέπει τη «δυνατότητα» αποκλεισμού ενός υποψηφίου ή προσφέροντος που έχει καταδικαστεί για απάτη ή οποιαδήποτε άλλη παράνομη δραστηριότητα κατά την έννοια του άρθρου 280 της συνθήκης, πλην των οριζόμενων στην παράγραφο 1 (υποχρέωση αποκλεισμού).

Η τροπολογία 97 εισάγει ένα νέο άρθρο 50α, το οποίο προβλέπει ότι σε περίπτωση που αναθέτουσα αρχή απαιτεί την υποβολή πιστοποιητικού σχετικού με ένα σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, πρέπει να δεχτεί τα πιστοποιητικά EMAS, τα πιστοποιητικά που συμμορφώνονται προς τις διεθνείς προδιαγραφές, καθώς και κάθε άλλο ισοδύναμο αποδεικτικό μέσο. Η τροπολογία αυτή πρέπει να διαβαστεί παράλληλα με την τροπολογία 93 σχετικά με την τεχνική ικανότητα. πράγματι, σε ορισμένες κατάλληλες περιπτώσεις - παραδείγματος χάριν όσον αφορά την ικανότητα σεβασμού ενός οικοσυστήματος κατά την εκτέλεση ενός δημόσιου έργου - η τεχνική ικανότητα μπορεί να βεβαιώνεται με ένα σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Για τις περιπτώσεις αυτές, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν τα δυνατά αποδεικτικά μέσα και η αναγνώριση της ισοδυναμίας κατά τρόπο ώστε να διασφαλιστεί ότι συμβάσεις δεν επιφυλάσσονται αποκλειστικά στους κατόχους ορισμένων πιστοποιητικών. Η τροπολογία αυτή ενσωματώνει ως προς την ουσία τους τις διατάξεις του άρθρου 50 σχετικά με τα πιστοποιητικά εξασφάλισης της ποιότητας.

Η τροπολογία 112 προτείνει το παράρτημα VII A, Προκήρυξη διαγωνισμού, παράγραφος 11, στοιχείο α) - σχετικά με την ονομασία και τη διεύθυνση της υπηρεσίας από την οποία μπορούν να ζητηθούν η συγγραφή υποχρεώσεων και τα συμπληρωματικά έγγραφα - να συμπληρωθεί με το αριθμό τηλεφώνου και τηλεομοιοτυπίας καθώς και με την ηλεκτρονική διεύθυνση.

***

3.2 Τροπολογίες που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή με αναδιατύπωση, εν μέρει ή επί της ουσίας (τροπολογίες 2, 5, 168, 126 - 172, 21, 175, 7, 142, 171 - 145, 9, 137, 138, 45, 46, 47 - 123, 109, 10, 127, 11, 51, 15, 100, 170, 23, 54, 65, 24, 30, 93, 95, 31, 147, 34, 35, 36, 121, 38, 40, 5, 150, 70, 74, 77 - 132, 80, 86, 87, 89, 153, 104, 110, 113, 114)

Η τροπολογία 2 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, με στόχο να υπογραμμιστεί η ενσωμάτωση της πολιτικής για το περιβάλλον στο καθεστώς δημόσιων συμβάσεων. Το άρθρο 6 επιβάλλει την ενσωμάτωση της προστασίας του περιβάλλοντος στις άλλες πολιτικές: αυτό συνεπάγεται ότι η πολιτική σχετικά με το περιβάλλον πρέπει να συνάδει με την πολιτική για τις δημόσιες συμβάσεις. Η Επιτροπή θεωρεί επομένως ότι πρέπει να επιτραπεί στους αγοραστές του δημοσίου να προμηθεύονται «πράσινα» προϊόντα / υπηρεσίες υπό τους καλύτερους όρους όσον αφορά τη σχέση ποιότητας / τιμής. Ενσωματώνει την τροπολογία αναδιατυπώνοντάς την ως εξής.

Αιτιολογική σκέψη: «(5) Σύμφωνα με το άρθρο 6 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι απαιτήσεις όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος ενσωματώνονται στον καθορισμό και την εφαρμογή των κοινοτικών πολιτικών και δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 της εν λόγω συνθήκης, ιδίως προκειμένου να προωθηθεί η αειφόρος ανάπτυξη.

Επομένως, η παρούσα οδηγία διασαφηνίζει πώς μπορούν να συμβάλλουν οι αναθέτουσες αρχές στην προστασία του περιβάλλοντος και στην προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα στις αναθέτουσες αρχές τη δυνατότητα να επιτυγχάνουν τους καλύτερους όρους για τις συμβάσεις τους όσον αφορά τη σχέση ποιότητας / τιμής.»

*

Η τροπολογία 5 σχετίζεται με τις τροπολογίες 168, 126 - 172 και 21: όλες οι τροπολογίες αυτές εισάγουν διατάξεις οι οποίες επιτρέπουν στις αναθέτουσες αρχές να πραγματοποιούν τις αγορές τους προσφεύγοντας σε κεντρικούς οργανισμούς αγορών.

Η τροπολογία 5 προβλέπει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία δικαιολογεί την καθιέρωση ενός ορισμού και ενός καθεστώτος απαλλαγής από τις διαδικασίες για τις αναθέτουσες αρχές όταν αγοράζουν διαμέσου κεντρικών οργανισμών αγορών που είναι οι ίδιοι αναθέτουσες αρχές.

Η τροπολογία 168 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, με στόχο την αιτιολόγηση των αγορών εμπορευμάτων ή υπηρεσιών από κεντρικούς οργανισμούς αγορών, εφόσον οι εν λόγω οργανισμοί έχουν τηρήσει τους διαδικαστικούς κανόνες της οδηγίας. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η προσφυγή σε παρόμοιους κεντρικούς οργανισμούς πρέπει να είναι επίσης δυνατή για τα έργα.

Η Επιτροπή δέχεται τις τροποποιημένες τροπολογίες που έχουν συγκεντρωθεί σε μία μόνο αιτιολογική σκέψη ως εξής: «(13) Τα κράτη μέλη έχουν αναπτύξει ορισμένες τεχνικές συγκέντρωσης των αγορών. Διάφορες αναθέτουσες αρχές είναι επιφορτισμένες να πραγματοποιούν αγορές ή να συνάπτουν δημόσιες συμβάσεις που προορίζονται για άλλες αναθέτουσες αρχές. Οι τεχνικές αυτές επιτρέπουν, λόγω της σημασίας του μεγέθους των αγορών αυτών, να διευρύνεται ο ανταγωνισμός και να βελτιώνεται η αποτελεσματικότητα των δημόσιων παραγγελιών. Πρέπει συνεπώς να προβλεφθεί κοινοτικός ορισμός για τους κεντρικούς οργανισμούς αγορών για λογαριασμό των αναθετουσών αρχών. Πρέπει επίσης να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους, τηρουμένων των αρχών περί μη εισαγωγής διακρίσεων και ίσης μεταχείρισης, οι αναθέτουσες αρχές που αποκτούν έργα, προμήθειες ή/και υπηρεσίες απευθείας από κεντρικούς οργανισμούς αγορών θεωρούνται ότι συμμορφώνονται προς τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας.»*

Οι τροπολογίες 126 - 172, 21 και 175 εισάγουν ειδικές διατάξεις σχετικά με τους κεντρικούς οργανισμούς αγορών.

Οι τροπολογίες 126 - 172 ενσωματώνουν στις αναθέτουσες αρχές κατά την έννοια της οδηγίας τους κεντρικούς οργανισμούς αγορών που έχουν δημιουργηθεί από τις εν λόγω αρχές.

Η τροπολογία 21 εισάγει έναν ορισμό του κεντρικού οργανισμού αγορών και επιβάλλει τη γνωστοποίηση στην Επιτροπή των κεντρικών αυτών οργανισμών.

Ο στόχος που επιδιώκεται από τις τροπολογίες 126 - 172 και 21 είναι νόμιμος, επειδή οι κεντρικοί οργανισμοί αγορών μπορούν ταυτόχρονα να συμβάλλουν στην επίτευξη οικονομιών κλίμακας, στην ενίσχυση του ανταγωνισμού με δημοσιεύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο δεδομένου του μεγέθους των συμβάσεων και στην παροχή βοήθειας στις αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης. Πρέπει ωστόσο να πλαισιωθούν με τον ευρύτερο τρόπο οι διαμορφώσεις που υπάρχουν στα κράτη μέλη.

Η τροπολογία 175 αποσκοπεί να επιβάλλει στους κεντρικούς οργανισμούς αγορών την πλήρη τήρηση της οδηγίας και να επιτρέψει στις αναθέτουσες αρχές να αγοράζουν άμεσα ή μέσω τρίτων υπηρεσίες και προμήθειες από τους εν λόγω κεντρικούς οργανισμούς χωρίς οι ίδιες να εφαρμόζουν μεταγενέστερα την οδηγία.

Η τροπολογία μπορεί να γίνει δεκτή ως προς την αρχή όσον αφορά την προσφυγή σε έναν κεντρικό οργανισμό αγορών, επεκτείνοντας τη δυνατότητα αυτή στις συμβάσεις έργων προκειμένου να διευκολυνθεί η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των συννομοθετών.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποδέχεται το πνεύμα των τροπολογιών αυτών μέσω του ορισμού του κεντρικού οργανισμού αγορών και ενός άρθρου το οποίο, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, αφήνει στα κράτη μέλη την ευχέρεια να προσφεύγουν στους εν λόγω κεντρικούς οργανισμούς καθώς και, κατά περίπτωση, να περιορίζουν την προσφυγή αυτή σε ορισμένες συμβάσεις.

«Άρθρο 1

Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται οι ορισμοί που παρατίθενται στις παραγράφους 2 έως 12.

...

7α Ένας κεντρικός οργανισμός αγορών είναι μια αναθέτουσα αρχή η οποία:

- αποκτά προμήθειες ή/και υπηρεσίες που προορίζονται για αναθέτουσες αρχές ή/και

- συνάπτει δημόσιες συμβάσεις ή συμφωνίες-πλαίσια έργων, προμηθειών ή υπηρεσιών που προορίζονται για αναθέτουσες αρχές.»

«Άρθρο 7α

Δημόσιες συμβάσεις και συμφωνίες-πλαίσια που συνάπτονται από τους κεντρικούς οργανισμούς αγορών

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν τη δυνατότητα για τις αναθέτουσες αρχές να αποκτούν έργα, προμήθειες ή/και υπηρεσίες προσφεύγοντας σε κεντρικούς οργανισμούς αγορών.

2 Οι αναθέτουσες αρχές που αποκτούν έργα, προμήθειες ή/και υπηρεσίες προσφεύγοντας σε κεντρικό οργανισμό αγορών στις υποθετικές περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 7α, θεωρούνται ότι τηρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφόσον ο κεντρικός αυτός οργανισμός αγορών έχει τηρήσει τις εν λόγω διατάξεις.»

*

Οι τροπολογίες 7, 142 και 171 - 145 αφορούν τις μικτές συμβάσεις «υπηρεσιών - έργων»

Η τροπολογία 7 σχετίζεται με τις τροπολογίες 171 - 145. εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία αποσκοπεί να επεξηγήσει ότι η επιλογή μεταξύ μιας συνολικής σύμβασης, που καλύπτει ταυτόχρονα το σχεδιασμό και την εκτέλεση έργων, και της ανάθεσης χωριστών συμβάσεων επαφίεται στις αναθέτουσες αρχές και δεν μπορεί να επιβληθεί από την οδηγία. Η τροπολογία διευκρινίζει ότι η επιλογή της αναθέτουσας αρχής πρέπει να βασίζεται σε ποιοτικά και οικονομικά κριτήρια και επιβάλλει να αιτιολογείται από την αναθέτουσα αρχή η επιλογή της συνολικής ανάθεσης.

Η Επιτροπή συμφωνεί ότι είναι σκόπιμο να αναφέρεται ότι η ευχέρεια της επιλογής μεταξύ της συνολικής ανάθεσης και της χωριστής ανάθεσης πρέπει να βασίζεται σε ποιοτικά και οικονομικά κριτήρια. Εντούτοις, δεν συμφωνεί με την υποχρέωση να αιτιολογείται η επιλογή σύμβασης μελέτης - εκτέλεσης. Πράγματι, δεδομένου ότι η υποχρέωση αυτή επιβάλλεται μόνο σε περίπτωση που επιλέγεται η «συνολική» ανάθεση, ευνοεί εκ των πραγμάτων την προσφυγή στη χωριστή ανάθεση, η οποία τεκμαίρεται ότι είναι μια μέθοδος ανάθεσης η οποία πληροί αυτομάτως τα ποιοτικά και οικονομικά κριτήρια. Αφενός, το τεκμήριο αυτό δεν αποτελεί δεδομένο και, αφετέρου, αντίκειται στην ελευθερία της επιλογής που αποτελεί έκφραση της αρχής της επικουρικότητας. Τέλος, δεν φαίνεται κατάλληλο να αποθαρρύνεται η «συνολική» ανάθεση, διότι επιτρέπει, πράγματι, να επιτευχθεί ευκολότερα το όριο ενεργοποίησης της εφαρμογής των διαδικαστικών κανόνων της οδηγίας χάρη στην επισώρευση των υπηρεσιών σχεδιασμού και των έργων εκτέλεσης.

Η τροπολογία 142 σχετίζεται με τις τροπολογίες 171 - 145. εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, η οποία αποσκοπεί να αποσαφηνίσει τη διάκριση μεταξύ συμβάσεων δημόσιων έργων και δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών (συμβάσεις διαχείρισης ακινήτων που καλύπτουν συνεχόμενα ή συμπληρωματικά έργα και συμβάσεις έργων που περιλαμβάνουν υπηρεσίες απαραίτητες για την εκτέλεση των έργων). Η τροπολογία αυτή είναι σύμφωνη με τη νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση «Gestion Hotelera» [2].

[2] Απόφαση της 19ης Απριλίου 1994 στην υπόθεση C-331/92, Συλλογή 1994, σ. Ι-1329.

Οι τροπολογίες 171 - 145 τροποποιούν το άρθρο 1 προκειμένου να προσδιορίσουν τις μικτές συμβάσεις έργων / υπηρεσιών και υπηρεσιών / έργων. Το άρθρο εξηγεί, ιδιαίτερα, υπό ποιους όρους μια σύμβαση υπηρεσιών διαχείρισης ακινήτων που συνεπάγεται έργα δεν πρέπει να χαρακτηρίζεται σύμβαση δημοσίων έργων. Επιπλέον, προβλέπει μια διάταξη σχετικά με την τμηματική ή συνολική ανάθεση εργασιών / υπηρεσιών (κριτήρια της επιλογής της μεθόδου ανάθεσης και υποχρέωσης αιτιολόγησης της ολικής ανάθεσης) που ορίζεται στην τροπολογία 7. Οι περιπτώσεις στις οποίες μια σύμβαση παρουσιάζει ταυτοχρόνως υπηρεσίες και έργα επιλύνονται εφαρμόζοντας το κριτήριο του κύριου αντικειμένου της σύμβασης, όπως αναφέρεται στην πρόταση της Επιτροπής. Επιπλέον, η τροπολογία επεξηγεί τον κανόνα αυτό στη συγκεκριμένη περίπτωση των υπηρεσιών διαχείρισης ακινήτων που συνεπάγονται έργα. επομένως, η ουσία της ταιριάζει περισσότερο σε αιτιολογική θέση. Επιπροσθέτως, πρέπει να σημειωθεί ότι ο περιορισμός στα «εκτελεστικά» και μόνο έργα δεν είναι δικαιολογημένος.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αναδιατυπώνει τις τροπολογίες 7, 142 και 171 - 145 σε μία μόνο αιτιολογική σκέψη: «(10) Λαμβανομένης υπόψη της ποικιλίας που παρουσιάζουν οι συμβάσεις δημοσίων έργων, οι αναθέτουσες αρχές πρέπει να μπορούν να προβλέπουν τόσο χωριστή όσο και κοινή ανάθεση των έργων και των υπηρεσιών σχεδιασμού. Σκοπός της οδηγίας δεν είναι να επιβάλλει τη χωριστή ή την κοινή ανάθεση. Η απόφαση σχετικά με τη χωριστή ή συνολική ανάθεση της σύμβασης πρέπει να βασίζεται σε ποιοτικά και οικονομικά κριτήρια τα οποία μπορούν να καθοριστούν από τις εθνικές νομοθεσίες.

Μια σύμβαση δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί σύμβαση δημοσίων έργων παρά μόνο εάν το αντικείμενό της αφορά ειδικώς την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, αν και η σύμβαση μπορεί να περιλαμβάνει άλλες υπηρεσίες απαραίτητες για την πραγματοποίηση των δραστηριοτήτων αυτών. Οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών, κυρίως στον τομέα των υπηρεσιών διαχείρισης ιδιοκτησιών, μπορούν σε ορισμένες περιπτώσεις να περιλαμβάνουν έργα. ωστόσο, εφόσον τα έργα αυτά γίνονται επικουρικώς και δεν είναι επομένως παρά μόνο συνεπακόλουθα ή συμπληρωματικά σε σχέση με το κύριο αντικείμενο της σύμβασης, δεν μπορούν να δικαιολογήσουν το χαρακτηρισμό της σύμβασης ως σύμβασης δημοσίων έργων.»

*

Οι τροπολογίες 9 και 137 αφορούν τον ανταγωνιστικό διάλογο και η τροπολογία 138 μια νέα δυνατότητα αποκλειστικού διαλόγου.

Η τροπολογία 9 τροποποιεί την αιτιολογική σκέψη 18 για να διευκρινίσει ότι, στο πλαίσιο του ανταγωνιστικού διαλόγου, οι διαπραγματεύσεις λήγουν με την περάτωση των διαβουλεύσεων, χωρίς να καταρτίζεται (απαραιτήτως) οριστική συγγραφή υποχρεώσεων.

Η τροπολογία 137 αποσκοπεί κυρίως στα εξής:

1) να καταστήσει υποχρεωτικό το προσχέδιο λύσης. Η Επιτροπή, μετά από διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους κύκλους, θεωρεί ότι η υποχρέωση να απαιτούνται προσχέδια λύσης θα αποτελούσε πηγή νομοθετικών επιπλοκών και κινδύνου «cherry picking» (πνευματικές «κλοπές» οι οποίες δεν μπορούν να προστατευτούν). Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν δέχεται την υποχρέωση αυτή.

2) να ενισχύσει την εμπιστευτικότητα των στοιχείων που διαβιβάζουν οι οικονομικοί φορείς. Προκειμένου να διευκολυνθεί η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των συννομοθετών, πρέπει να έχουν τη δυνατότητα οι αναθέτουσες αρχές να γνωστοποιούν στους λοιπούς συμμετέχοντες στοιχεία που έχουν παρασχεθεί από ένα συμμετέχοντα, επιφυλάσσοντας τη δυνατότητα αυτή μόνο στην περίπτωση κατά την οποία ο ενδιαφερόμενος συμμετέχων έχει δώσει τη συναίνεσή του για τη γνωστοποίηση αυτή.

3) να περιορίσει τις διαπραγματεύσεις κατά τη φάση του διαλόγου στις πτυχές πλην των οικονομικών. Στο μέτρο που η τροπολογία θα αποσκοπούσε πράγματι στο να περιορίσει τα θέματα που μπορούν να εξεταστούν κατά τη φάση του διαλόγου αποκλειστικά στις μη οικονομικές πτυχές, το μέρος αυτό της τροπολογίας δεν είναι αποδεκτό. Πράγματι, η άποψη της Επιτροπής είναι ότι, προκειμένου να είναι χρήσιμη, η διαδικασία πρέπει να επιτρέπει τη συζήτηση όλων των πτυχών του σχεδίου κατά τη φάση του διαλόγου.

4) να διευρύνει τις ήδη προβλεπόμενες δυνατότητες ή να εισαγάγει νέες δυνατότητες για την αναθέτουσα αρχή να τροποποιεί τις απαιτήσεις της σύμβασης, τα κριτήρια ανάθεσης και τη στάθμισή τους. (όσον αφορά την τελευταία αυτή πτυχή, η τροπολογία είναι ασυνάρτητη, δεδομένου ότι αναφέρεται σαφώς τόσο στη στάθμιση όσο και σε μια απλή σειρά σπουδαιότητας των κριτηρίων). Η αρχική πρόταση της Επιτροπής προέβλεπε τη δυνατότητα τροποποίησης των κριτηρίων ανάθεσης σε περίπτωση όπου δεν ανταποκρίνονται πλέον στην επιλεγείσα λύση στην οριστική συγγραφή υποχρεώσεων. Έχει ωστόσο αποδειχθεί ότι, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ευρέως διαδεδομένες ανησυχίες ως προς το «cherry picking» καθώς και να διευκολυνθεί η έγκριση από τους συννομοθέτες, πρέπει να εγκαταλειφθεί η ιδέα ότι η συγγραφή υποχρεώσεων μπορεί να καταρτιστεί οριστικά κατά την περάτωση της φάσης του διαλόγου, βάσει, ενδεχομένως, της ανάμειξης διαφόρων λύσεων. Ως εκ τούτου, η δυνατότητα τροποποίησης των κριτηρίων ανάθεσης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας θα δημιουργούσε σοβαρό κίνδυνο νοθείας.

5) να εισαγάγει μια υποχρεωτική αμοιβή (η οποία δεν μπορεί να υπερβαίνει συνολικά το 15% της προϋπολογιζόμενης αξίας της σύμβασης) των συμμετεχόντων. Η αρχή της υποχρεωτικής αμοιβής των συμμετεχόντων μπορεί να γίνει δεκτή, από τη στιγμή μάλιστα που το κόστος το σχετικό με τη διεξαγωγή του διαλόγου μπορεί να οδηγήσει τις αναθέτουσες αρχές να επιφυλάσσουν τη νέα αυτή διαδικασία στις ιδιαίτερα πολύπλοκες συμβάσεις. Απεναντίας, και για λόγους επικουρικότητας, δεν κρίνεται σκόπιμο να καθοριστούν νομοθετικώς τα προς καταβολή ποσά.

Η τροπολογία 138 εισάγει ένα νέο άρθρο 30α το οποίο προβλέπει, για τις «συμβάσεις οι οποίες αποσκοπούν στη δημιουργία εταιρικής σχέσης ανάμεσα στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα», τη δυνατότητα διεξαγωγής ενός «αποκλειστικού διαλόγου» μεταξύ της αναθέτουσας αρχής και του προσφέροντος που έχει υποβάλει την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά, εφόσον ο διάλογος αυτός δεν μεταβάλλει ουσιαστικά θεμελιώδεις πτυχές της εν λόγω προσφοράς ούτε στρεβλώνει τον ανταγωνισμό. Αν και το κείμενο είναι διφορούμενο ως προς το σημείο αυτό, η τροπολογία φαίνεται να εισάγει τη δυνατότητα αυτή ανεξάρτητα από την επιλεγείσα διαδικασία ανάθεσης.

Εάν το μέρος της τροπολογίας αφορά όλες τις διαδικασίες και όχι μόνο την τελευταία φάση ενός ανταγωνιστικού διαλόγου, δεν είναι αποδεκτό. Πράγματι, η νέα διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου έχει εισαχθεί ακριβώς προκειμένου να ληφθούν υπόψη, μεταξύ άλλων, ανάγκες από πλευράς ευελιξίας, οι οποίες μπορούν να σχετίζονται με τα σχέδια που συνεπάγονται τη δημιουργία εταιρικών σχέσεων μεταξύ δημοσίου και ιδιωτικού τομέα.

Αντίθετα, η ιδέα στην οποία βασίζεται η τροπολογία αυτή, σύμφωνα με την οποία μπορεί να αποδειχθεί αναγκαίο να αποσαφηνιστούν ορισμένες πτυχές της προσφοράς που έχει εντοπιστεί ως η πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη ή να επιβεβαιωθούν δεσμεύσεις που περιέχονται στην υπόψη προσφορά, μπορεί να γίνει δεκτή εφόσον περιέχει τις κατάλληλες εγγυήσεις, κυρίως προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τούτο δεν έχει ως συνέπεια να τροποποιεί θεμελιώδεις πτυχές της προσφοράς ή της σύμβασης όπως παρουσιάζεται στην προκήρυξη διαγωνισμού, να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό ή να εισάγει διακρίσεις. Πρέπει επίσης να διασφαλιστεί ότι οι αποσαφηνίσεις αυτές δεν αφορούν προσφέροντες άλλους από εκείνον που έχει υποβάλει την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά. Στο μέτρο αυτό, η ιδέα της τροπολογίας μπορεί να γίνει δεκτή μέσω κατάλληλων διατυπώσεων τόσο στην αιτιολογική σκέψη (18) όσο και στο ίδιο το άρθρο 30.

Η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της τις τροπολογίες 9, 137 και 138, τις οποίες αναδιατυπώνει ως εξής:

Αιτιολογική σκέψη: «(27) Ορισμένα εξαιρετικά πολύπλοκα σχέδια μπορεί να συνεπάγονται, για τις αναθέτουσες αρχές, αντικειμενική αδυναμία καθορισμού των μέσων που ενδέχεται να ικανοποιήσουν τις ανάγκες τους ή αξιολόγησης των δυνατοτήτων προσφοράς της σύμβασης από πλευράς τεχνικών ή/και χρηματοδοτικών ή νομικών λύσεων, χωρίς να είναι δυνατόν να καταλογιστεί στις εν λόγω αναθέτουσες αρχές καμία κριτική από την άποψη αυτή. Η κατάσταση αυτή μπορεί κυρίως να προκύψει για την υλοποίηση σημαντικών ολοκληρωμένων μεταφορικών υποδομών, την πραγματοποίηση μεγάλων δικτύων πληροφορικής ή την υλοποίηση σχεδίων που περιλαμβάνουν πολύπλοκη και διαρθρωμένη χρηματοδότηση, των οποίων οι χρηματοδοτικές και νομικές ρυθμίσεις δεν μπορούν να καθοριστούν εκ των προτέρων. Στο μέτρο όπου η προσφυγή σε ανοικτές ή κλειστές διαδικασίες δεν θα επέτρεπε την ανάθεση παρόμοιων συμβάσεων, πρέπει επομένως να προβλεφθεί μια ευέλικτη διαδικασία που να διαφυλάσσει ταυτόχρονα τον ανταγωνισμό μεταξύ οικονομικών φορέων και την ανάγκη των αναθετουσών αρχών να συζητούν με τον κάθε υποψήφιο όλες τις πτυχές της σύμβασης. Ωστόσο, η διαδικασία αυτή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τρόπο ώστε να περιορίζει ή να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό, ιδίως τροποποιώντας θεμελιώδη στοιχεία των προσφορών ή επιβάλλοντας νέα ουσιαστικά στοιχεία στον προσφέροντα που θα επιλεγεί ή εμπλέκοντας οποιοδήποτε άλλο προσφέροντα από εκείνον που έχει υποβάλει την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά.»

«Άρθρο 1

Ορισμοί

«1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται οι ορισμοί που παρατίθενται στις παραγράφους 2 έως 12.

8....

Ο «ανταγωνιστικός διάλογος» είναι μια διαδικασία στην οποία μπορεί να ζητήσει να συμμετάσχει οποιοσδήποτε οικονομικός φορέας και στην οποία η αναθέτουσα αρχή προβαίνει σε διάλογο με τους υποψήφιους που έχουν γίνει δεκτοί στη διαδικασία αυτή, προκειμένου να αναπτύξουν μία ή περισσότερες λύσεις που ενδέχεται να ικανοποιήσουν τις ανάγκες της και βάσει της οποίας ή των οποίων οι επιλεγέντες υποψήφιοι θα κληθούν να υποβάλουν προσφορά.

... »

«Άρθρο 30

Ανταγωνιστικός διάλογος

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν ότι η αναθέτουσα αρχή, στο μέτρο που κρίνει ότι η προσφυγή στην ανοικτή ή κλειστή διαδικασία δεν θα επιτρέψει την ανάθεση της σύμβασης, δύναται να προσφύγει στον ανταγωνιστικό διάλογο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου:

α) όταν δεν είναι αντικειμενικώς σε θέση να ορίσει, σύμφωνα με το άρθρο 24, παράγραφος 3, στοιχείο β), γ) ή δ), τα τεχνικά μέσα τα οποία μπορούν να ανταποκριθούν στις ανάγκες της και στους στόχους της ή/και

β) όταν δεν είναι αντικειμενικώς σε θέση να καταρτίσει τις νομικές ή/και χρηματοδοτικές ρυθμίσεις ενός σχεδίου.

Η ανάθεση της δημόσιας σύμβασης πραγματοποιείται αποκλειστικά με βάση το κριτήριο ανάθεσης της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς.

2. Οι αναθέτουσες αρχές δημοσιεύουν μια προκήρυξη διαγωνισμού στην οποία γνωστοποιούν τις ανάγκες και τις απαιτήσεις τους, τις οποίες ορίζουν στην εν λόγω προκήρυξη ή/και σε ένα περιγραφικό έγγραφο.

3. Οι αναθέτουσες αρχές ξεκινούν με τους υποψήφιους που έχουν επιλεγεί σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις των άρθρων 43α έως 52 ένα διάλογο που έχει ως αντικείμενο τον εντοπισμό και τον ορισμό των κατάλληλων μέσων για την καλύτερη ικανοποίηση των αναγκών τους. Κατά τη διάρκεια του διαλόγου αυτού, μπορούν να συζητήσουν με τους επιλεγέντες υποψήφιους όλες τις πτυχές της σύμβασης.

Κατά το διάλογο, οι αναθέτουσες αρχές εξασφαλίζουν την ίση μεταχείριση όλων των προσφερόντων. Ιδιαίτερα, δεν παρέχουν, κατά τρόπο που να εισάγει διακρίσεις, πληροφορίες οι οποίες ενδέχεται να ευνοήσουν ορισμένους προσφέροντες σε σχέση με άλλους.

Οι αναθέτουσες αρχές δεν μπορούν να γνωστοποιήσουν στους λοιπούς συμμετέχοντες τις προτεινόμενες λύσεις ή άλλες εμπιστευτικές πληροφορίες που έχουν διαβιβαστεί από έναν συμμετέχοντα στο διάλογο χωρίς τη συναίνεσή του.

4. Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να προβλέψουν τη διεξαγωγή της διαδικασίας σε διαδοχικές φάσεις, ούτως ώστε να μειώνεται ο αριθμός των υπό εξέταση λύσεων κατά τη φάση του διαλόγου, με εφαρμογή των κριτηρίων ανάθεσης που αναφέρονται στην προκήρυξη διαγωνισμού ή στο περιγραφικό έγγραφο. Η προσφυγή στη δυνατότητα αυτή αναγράφεται στην προκήρυξη διαγωνισμού ή στο περιγραφικό έγγραφο.

5. Η αναθέτουσα αρχή συνεχίζει το διάλογο έως ότου να είναι σε θέση να εντοπίσει τις λύσεις, εάν χρειαστεί αφού θα τις έχει ενδεχομένως συγκρίνει, οι οποίες ενδέχεται να ανταποκριθούν στις ανάγκες της.

6. Αφού κηρύξουν την περάτωση των διαλόγου και ενημερώσουν σχετικά τους συμμετέχοντες, οι αναθέτουσες αρχές τους καλούν να υποβάλουν την τελική τους προσφορά βάσει της ή των λύσεων που παρουσιάστηκαν ή καθορίστηκαν στη διάρκεια του διαλόγου. Οι προσφορές αυτές πρέπει να περιλαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα και απαραίτητα στοιχεία για την υλοποίηση του σχεδίου.

Κατόπιν αίτησης της αναθέτουσας αρχής, οι προσφορές αυτές μπορούν να αποσαφηνιστούν και να διευκρινιστούν. Εντούτοις, οι διευκρινίσεις, οι αποσαφηνίσεις ή τα συμπληρωματικά στοιχεία δεν μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα να τροποποιούν τις θεμελιώδεις πτυχές της προσφοράς ή της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, των οποίων η μεταβολή ενδέχεται να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό ή να εισαγάγει διακρίσεις.

7. Οι αναθέτουσες αρχές αξιολογούν τις προσφορές που υπεβλήθησαν σύμφωνα με τα κριτήρια ανάθεσης που καθορίστηκαν στην προκήρυξη διαγωνισμού και επιλέγουν την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά σύμφωνα με το άρθρο 53.

Εάν το ζητήσει η αναθέτουσα αρχή, ο προσφέρων που θεωρείται ότι έχει υποβάλει την πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά μπορεί να κληθεί να αποσαφηνίσει τις πτυχές της προσφοράς του ή να επιβεβαιώσει τις δεσμεύσεις που περιέχονται στην προσφορά του, εφόσον το γεγονός αυτό δεν έχει ως συνέπεια να τροποποιεί θεμελιώδη στοιχεία της προσφοράς ή της πρόσκλησης υποβολής προσφορών, να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό ή να εισάγει διακρίσεις.

8. Οι αναθέτουσες αρχές προβλέπουν την απονομή βραβείων ή την καταβολή ποσών στους συμμετέχοντες στο διάλογο.»

*

Οι τροπολογίες 45, 46, 47 - 123 και 109 σχετίζονται με το άρθρο 24 το οποίο αφορά τις τεχνικές προδιαγραφές που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για τον ορισμό των έργων, των προμηθειών ή/και των υπηρεσιών που αναζητά η αναθέτουσα αρχή.

Η τροπολογία 45 εισάγει μια παραπομπή στα ευρωπαϊκά οικολογικά σήματα ως υποχρεωτική παραπομπή, πράγμα το οποίο δεν μπορεί να γίνει δεκτό επειδή η κοινοτική πολιτική στον τομέα των οικολογικών σημάτων δεν εισάγει ιεραρχία μεταξύ των πολυεθνικών και εθνικών ευρωπαϊκών οικολογικών σημάτων.

Επιπλέον, προβλέπει ότι οι τεχνικές προδιαγραφές μπορούν να διατυπώνονται ως προς τις επιπτώσεις του προϊόντος στο περιβάλλον κατά τη διάρκεια της ζωής του. Η Επιτροπή συμμερίζεται την προσέγγιση αυτή.

Εξάλλου, εισάγει ένα νέο ορισμό, ήτοι του «ισοδύναμου πρότυπου», εκεί όπου, αντιθέτως, πρόκειται για μια προσφορά η οποία εξασφαλίζει ισοδύναμη λύση.

Η τροπολογία 46 τροποποιεί το άρθρο 24 για να αποσαφηνιστεί ότι η αναθέτουσα αρχή δεν μπορεί να απορρίψει μια προσφορά από τη στιγμή που ο προσφέρων αποδεικνύει ότι η προσφορά του ικανοποιεί κατά ισοδύναμο τρόπο τις απαιτήσεις της σύμβασης, να εξασφαλιστεί ένα ευρύτερο φάσμα αποδεικτικών μέσων και να παρασχεθεί στον προσφέροντα εγγύηση ως προς τις απαραίτητες πληροφορίες σχετικά με τη μη συμμόρφωση της προσφοράς του. Το τελευταίο αυτό σημείο λαμβάνεται υπόψη ως γενικός κανόνας στο άρθρο 41, παράγραφος 2.

Οι τροπολογίες 47 - 123 αποσκοπούν στην αποφυγή των διακρίσεων διαμέσου προδιαγραφών που κάνουν μνεία συγκεκριμένων παραγωγών, προμηθευτών ή φορέων.

Η τροπολογία 109 εισάγει, στον ορισμό των τεχνικών προδιαγραφών που αναφέρονται στο παράρτημα VI, την περιβαλλοντική επίδοση και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις, τις διαδικασίες ή τις μεθόδους παραγωγής.

Αυτό το μέρος της τροπολογίας διασαφηνίζει το κείμενο με βάση την ανακοίνωση της Επιτροπής [3]για τις δημόσιες συμβάσεις και το περιβάλλον και επομένως γίνεται δεκτό με αναδιατύπωση.

[3] «Ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής όσον αφορά το εφαρμοστέο κοινοτικό δίκαιο στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων και τις δυνατότητες ενσωμάτωσης των περιβαλλοντικών παραγόντων στις δημόσιες συμβάσεις», ΕΕ C 333 της 28ης Νοεμβρίου 2001, σ. 13 - 26.

Αντίθετα, η συμβατότητα με το περιβάλλον δεν αποτελεί προδιαγραφή αυτή καθεαυτή. ωστόσο, μπορεί να οδηγήσει στον ορισμό τεχνικών προδιαγραφών από πλευράς περιβαλλοντικής επίδοσης. Το ίδιο ισχύει και για τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

Προβλέπει ακόμη την ενσωμάτωση της έννοιας για όλες τις χρήσεις, περιλαμβανομένης της δυνατότητας πρόσβασης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες.

Η Επιτροπή ενσωματώνει τις τροπολογίες 45, 46, 47 - 123 και 109 στην αιτιολογική σκέψη 25 (πρώην (17), στο άρθρο 24, στο άρθρο 41 (αναδιαρθρωμένο) και στο παράρτημα VI, τα οποία αναδιατυπώνονται ως εξής :

Αιτιολογική σκέψη: «(25) Οι τεχνικές προδιαγραφές που καθορίζονται από τους αγοραστές του δημοσίου πρέπει να επιτρέπουν το άνοιγμα των δημοσίων συμβάσεων στον ανταγωνισμό. Γι' αυτό το σκοπό, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα υποβολής προσφορών που να αντικατοπτρίζουν την ποικιλία των τεχνικών λύσεων. Για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, αφενός, οι τεχνικές προδιαγραφές πρέπει να μπορούν να ορίζονται ως προς τις επιδόσεις και τις λειτουργικές απαιτήσεις και, αφετέρου, σε περίπτωση αναφοράς στο ευρωπαϊκό πρότυπο - ή, ελλείψει αυτού, στο εθνικό πρότυπο - πρέπει να λαμβάνονται υπόψη από τις αναθέτουσες αρχές προσφορές βασιζόμενες σε άλλες ισοδύναμες λύσεις. Για την κατάδειξη της ισοδυναμίας, οι προσφέροντες πρέπει να μπορούν να χρησιμοποιήσουν κάθε αποδεικτικό μέσο. Η αναθέτουσα αρχή πρέπει να μπορεί να αιτιολογήσει κάθε απόφαση που δεν δέχεται την ισοδυναμία.

Οι αναθέτουσες αρχές που επιθυμούν να προσδιορίσουν περιβαλλοντικές ανάγκες στις τεχνικές προδιαγραφές μιας συγκεκριμένης σύμβασης, μπορούν να καθορίσουν τα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά ή/και τις ειδικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις κατηγοριών προϊόντων ή υπηρεσιών. Μπορούν, αλλά δεν υποχρεούνται, να χρησιμοποιήσουν τις λεπτομερείς προδιαγραφές ή μέρη αυτών, που είναι κατάλληλες για τον ορισμό των ζητούμενων προμηθειών ή παροχών, οι οποίες προσδιορίζονται στα οικολογικά σήματα, όπως το ευρωπαϊκό οικολογικό σήμα, το (πολυ)εθνικό οικολογικό σήμα ή κάθε άλλο οικολογικό σήμα, εφόσον οι απαιτήσεις του σήματος αναπτύσσονται και εγκρίνονται βάσει επιστημονικών στοιχείων μέσω μιας διαδικασίας στην οποία μπορούν να συμμετάσχουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως οι κυβερνητικοί οργανισμοί, οι καταναλωτές, οι κατασκευαστές, οι διανομείς ή οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και εφόσον το σήμα είναι προσιτό και διαθέσιμο για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.»

«Άρθρο 24

Οι τεχνικές προδιαγραφές

1. Οι τεχνικές προδιαγραφές, οι οποίες ορίζονται στο σημείο 1 του παραρτήματος VI, εμφαίνονται στα έγγραφα της σύμβασης, όπως είναι οι προκηρύξεις διαγωνισμού, η συγγραφή υποχρεώσεων ή τα συμπληρωματικά έγγραφα.

2. Οι τεχνικές προδιαγραφές πρέπει να επιτρέπουν την πρόσβαση των προσφερόντων επί ίσοις όροις και να μην έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία αδικαιολόγητων φραγμών στο άνοιγμα των δημοσίων συμβάσεων στον ανταγωνισμό.

3. Με την επιφύλαξη των νομικά δεσμευτικών τεχνικών κανόνων, στο μέτρο που συμβιβάζονται με την κοινοτική νομοθεσία, οι τεχνικές προδιαγραφές πρέπει να διατυπώνονται:

α) είτε παραπέμποντας στις προδιαγραφές που ορίζονται στο παράρτημα VI και κατά σειρά προτίμησης στα εθνικά πρότυπα που αποτελούν μεταφορά ευρωπαϊκών προτύπων, στις ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις, στις κοινές τεχνικές προδιαγραφές, στα διεθνή πρότυπα, στα άλλα τεχνικά πλαίσια αναφοράς που έχουν εκπονηθεί από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης ή, όταν αυτά δεν υπάρχουν, στα εθνικά πρότυπα, στις εθνικές τεχνικές εγκρίσεις ή στις εθνικές τεχνικές προδιαγραφές όσον αφορά τη μελέτη, τον υπολογισμό και την υλοποίηση των έργων και τη χρησιμοποίηση των προϊόντων. Κάθε παραπομπή συνοδεύεται από τη μνεία «ή ισοδύναμο».

β) είτε ως προς τις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις. αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά. Πρέπει ωστόσο να είναι αρκετά ακριβείς ώστε να επιτρέπουν στους προσφέροντες να προσδιορίζουν το αντικείμενο της σύμβασης και στις αναθέτουσες αρχές να αναθέτουν τη σύμβαση.

γ) είτε ως προς τις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις που ορίζονται στο στοιχείο β), παραπέμποντας, ως τεκμήριο συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις ή τις επιδόσεις αυτές, στις προδιαγραφές που απαριθμούνται στο στοιχείο α).

δ) είτε παραπέμποντας στις προδιαγραφές του στοιχείου α) για ορισμένα χαρακτηριστικά και στις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις του στοιχείου β) για άλλα χαρακτηριστικά.

4. Όταν οι αναθέτουσες αρχές κάνουν χρήση της δυνατότητας παραπομπής στις προδιαγραφές που ορίζονται στην παράγραφο 3, στοιχείο α), δεν μπορούν να απορρίψουν μια προσφορά με την αιτιολογία ότι τα προϊόντα και οι υπηρεσίες που προσφέρονται δεν τηρούν τις προδιαγραφές στις οποίες έχουν κάνει αναφορά, εφόσον ο προσφέρων αποδεικνύει στην προσφορά του κατά τρόπο που ικανοποιεί την αναθέτουσα αρχή, με κάθε κατάλληλο μέσο, ότι οι λύσεις που προτείνει ικανοποιούν ισοδύναμα τις απαιτήσεις που ορίζουν οι τεχνικές προδιαγραφές.

Κατάλληλο μέσο μπορεί να συνιστά ένας τεχνικός φάκελος του κατασκευαστή ή μια έκθεση δοκιμών που έχει συντάξει ένας αναγνωρισμένος οργανισμός.

5. Όταν οι αναθέτουσες αρχές κάνουν χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στην παράγραφο 3, να ορίσουν ως προς τις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις, δεν μπορούν να απορρίψουν μια προσφορά προϊόντων, υπηρεσιών ή έργων που τηρούν ένα εθνικό πρότυπο το οποίο αποτελεί μεταφορά ευρωπαϊκού προτύπου, μια ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση, μια κοινή τεχνική προδιαγραφή, ένα διεθνές πρότυπο, ένα τεχνικό πλαίσιο αναφοράς που έχει εκπονηθεί από έναν ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης, εάν οι εν λόγω προδιαγραφές καλύπτουν τις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις που έχουν καθοριστεί.

Στην προσφορά του, ο προσφέρων υποχρεούται να αποδείξει, κατά τρόπο που ικανοποιεί την αναθέτουσα αρχή και με κάθε κατάλληλο μέσο, ότι τα προϊόντα, οι υπηρεσίες ή τα έργα τα οποία είναι σύμφωνα με το πρότυπο, ικανοποιούν τις απαιτήσεις της αναθέτουσας αρχής ως προς τη λειτουργία ή τις επιδόσεις.

Κατάλληλο μέσο μπορεί να συνιστά ένας τεχνικός φάκελος του κατασκευαστή ή μια έκθεση δοκιμών που έχει συντάξει ένας αναγνωρισμένος οργανισμός.

5α Όταν οι αναθέτουσες αρχές ορίζουν περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά ως προς τις επιδόσεις ή τις λειτουργικές απαιτήσεις, όπως ορίζονται στην παράγραφο 3, στοιχείο β), μπορούν να χρησιμοποιούν τις λεπτομερείς προδιαγραφές ή, εάν χρειαστεί, μέρη αυτών, οι οποίες προσδιορίζονται στα ευρωπαϊκά ή (πολυ)εθνικά οικολογικά σήματα, ή σε κάθε άλλο οικολογικό σήμα, εφόσον είναι κατάλληλες για τον ορισμό των χαρακτηριστικών των προμηθειών ή των παροχών που αποτελούν αντικείμενο της σύμβασης, εφόσον οι απαιτήσεις του σήματος αναπτύσσονται βάσει επιστημονικών στοιχείων και τα οικολογικά σήματα εγκρίνονται μέσω μιας διαδικασίας στην οποία μπορούν να συμμετάσχουν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως οι κυβερνητικοί οργανισμοί, οι καταναλωτές, οι κατασκευαστές, οι διανομείς και οι περιβαλλοντικές οργανώσεις και εφόσον το σήμα είναι διαθέσιμο για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να αναφέρουν ότι τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που φέρουν οικολογικό σήμα θεωρείται ότι πληρούν τις τεχνικές προδιαγραφές οι οποίες ορίζονται στη συγγραφή υποχρεώσεων. πρέπει να δέχονται κάθε άλλο κατάλληλο αποδεικτικό μέσο, όπως ένας τεχνικός φάκελος του κατασκευαστή ή μια έκθεση δοκιμών που έχει συντάξει ένας αναγνωρισμένος οργανισμός.

6. Ως «αναγνωρισμένοι οργανισμοί», κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, νοούνται τα εργαστήρια δοκιμών και διαμέτρησης, οι οργανισμοί επιθεώρησης και πιστοποίησης που ακολουθούν τα εφαρμοστέα ευρωπαϊκά πρότυπα.

Οι αναθέτουσες αρχές δέχονται πιστοποιητικά από οργανισμούς αναγνωρισμένους σε άλλα κράτη μέλη.

7. Εκτός εάν δικαιολογείται από το αντικείμενο της σύμβασης, οι τεχνικές προδιαγραφές δεν μπορούν να περιέχουν μνεία συγκεκριμένης κατασκευής ή προέλευσης ή ιδιαίτερης μεθόδου κατασκευής, ούτε και να αναφέρονται σε εμπορικό σήμα ή δίπλωμα ευρεσιτεχνίας ή τύπο ή συγκεκριμένη καταγωγή ή παραγωγή που θα είχαν ως αποτέλεσμα να ευνοούνται ή να αποκλείονται ορισμένες επιχειρήσεις ή ορισμένα προϊόντα. Η εν λόγω μνεία ή αναφορά επιτρέπεται, κατ' εξαίρεση, όταν δεν είναι δυνατόν να γίνει αρκούντως ακριβής και κατανοητή περιγραφή του αντικειμένου της σύμβασης κατ' εφαρμογή των παραγράφων 3 και 4. η εν λόγω μνεία ή αναφορά πρέπει να συνοδεύεται από τους όρους «ή ισοδύναμο».»

«Άρθρο 41

Ενημέρωση των υποψηφίων και των προσφερόντων

1. Οι αναθέτουσες αρχές ενημερώνουν, το συντομότερο δυνατόν, τους υποψηφίους και τους προσφέροντες σχετικά με τις αποφάσεις που λαμβάνουν για τη σύναψη μιας συμφωνίας-πλαισίου ή την ανάθεση της σύμβασης, περιλαμβανομένων των λόγων για τους οποίους αποφάσισαν να ματαιώσουν τη σύναψη μιας συμφωνίας-πλαισίου ή μιας προκηρυχθείσας σύμβασης ή να επανακινήσουν τη σχετική διαδικασία, και γραπτώς εάν τους ζητηθεί.

2. Η αναθέτουσα αρχή γνωστοποιεί, το συντομότερο δυνατό, σε κάθε αποκλεισθέντα υποψήφιο ή προσφέροντα που υποβάλλει σχετική αίτηση τους λόγους απόρριψης της υποψηφιότητάς του ή της προσφοράς του και, σε κάθε προσφέροντα που έχει υποβάλει παραδεκτή προσφορά, τα χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα της επιλεγείσας προσφοράς καθώς και το όνομα του αναδόχου ή τα μέρη της συμφωνίας-πλαισίου. Οι εν λόγω προθεσμίες δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπερβαίνουν τις δεκαπέντε ημέρες από την παραλαβή της γραπτής αίτησης.

Ωστόσο, οι αναθέτουσες αρχές δύνανται να αποφασίσουν να μην κοινοποιήσουν ορισμένες πληροφορίες σχετικά με την ανάθεση των συμβάσεων ή τη σύναψη των συμφωνιών-πλαισίων, που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, εφόσον η γνωστοποίηση των εν λόγω πληροφοριών ενδέχεται να εμποδίσει την εφαρμογή των νόμων, να είναι αντίθετη προς το δημόσιο συμφέρον ή να βλάψει τα νόμιμα εμπορικά συμφέροντα δημοσίων ή ιδιωτικών οικονομικών φορέων ή τις συνθήκες θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ αυτών.»

«ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΟΡΙΣΜΟΣ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:

1. α) «τεχνική προδιαγραφή», όταν πρόκειται για δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών ή συμβάσεις δημοσίων προμηθειών: μια προδιαγραφή που εμφαίνεται σ' ένα έγγραφο το οποίο προσδιορίζει τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός προϊόντος ή μιας υπηρεσίας, όπως τα επίπεδα ποιότητας, την περιβαλλοντική επίδοση, την έννοια για όλες τις χρήσεις (περιλαμβανομένης της δυνατότητας πρόσβασης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες) και τα επίπεδα αξιολόγησης της συμμόρφωσης, της απόδοσης, της χρήσης του προϊόντος, την ασφάλειά του ή τις διαστάσεις του, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων που ισχύουν για το προϊόν όσον αφορά την ονομασία πώλησης, την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και μεθόδους δοκιμών, τη συσκευασία, τη σήμανση και την επίθεση ετικετών, τις οδηγίες χρήσης, τις διαδικασίες και μεθόδους παραγωγής, καθώς και τις διαδικασίες αξιολόγησης της συμμόρφωσης.

β) «τεχνικές προδιαγραφές», όταν πρόκειται για συμβάσεις δημοσίων έργων: όλες οι τεχνικές απαιτήσεις που περιέχονται ιδίως στις συγγραφές υποχρεώσεων και καθορίζουν τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά ενός υλικού, ενός προϊόντος ή μιας προμήθειας ειδών και οι οποίες επιτρέπουν το χαρακτηρισμό αυτών κατά τρόπο ώστε να ανταποκρίνονται στη χρήση για την οποία προορίζονται από την αναθέτουσα αρχή. Τα χαρακτηριστικά αυτά περιλαμβάνουν τα επίπεδα περιβαλλοντικής επίδοσης, την έννοια για όλες τις χρήσεις (περιλαμβανομένης της δυνατότητας πρόσβασης για τα άτομα με ειδικές ανάγκες) και τα επίπεδα αξιολόγησης της συμμόρφωσης, την απόδοση, την ασφάλεια ή τις διαστάσεις, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών σχετικά με την εξασφάλιση της ποιότητας, την ορολογία, τα σύμβολα, τις δοκιμές και μεθόδους δοκιμών, τη συσκευασία, τη σήμανση και την επίθεση ετικετών, καθώς και τις διαδικασίες και μεθόδους παραγωγής. Περιλαμβάνουν επίσης τους κανόνες μελέτης και υπολογισμού του έργου, τους όρους δοκιμής, ελέγχου και παραλαβής των έργων, καθώς και τις κατασκευαστικές τεχνικές ή μεθόδους και κάθε άλλο όρο τεχνικού χαρακτήρα που η αναθέτουσα αρχή είναι σε θέση να καθορίσει, μέσω γενικών ή ειδικών κανονιστικών διατάξεων, σχετικά με τα ολοκληρωθέντα έργα, καθώς και με τα υλικά ή τα στοιχεία που αποτελούν τα έργα αυτά.

2. «πρότυπο»: μια τεχνική προδιαγραφή που έχει εγκριθεί από κάποιον αναγνωρισμένο οργανισμό με τυποποιητική αρμοδιότητα, με σκοπό την επαναλαμβανόμενη ή συνεχή εφαρμογή, της οποίας όμως η τήρηση δεν είναι καταρχήν υποχρεωτική και εμπίπτει σε μία από τις ακόλουθες κατηγορίες:

- διεθνές πρότυπο: πρότυπο που έχει εκδοθεί από διεθνή οργανισμό τυποποίησης και έχει τεθεί στη διάθεση του κοινού.

- ευρωπαϊκό πρότυπο: πρότυπο που έχει εκδοθεί από ευρωπαϊκό οργανισμό τυποποίησης και έχει τεθεί στη διάθεση του κοινού.

- εθνικό πρότυπο: πρότυπο που έχει εκδοθεί από εθνικό οργανισμό τυποποίησης και έχει τεθεί στη διάθεση του κοινού.

3. «ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση»: η ευνοϊκή τεχνική αξιολόγηση της καταλληλότητας χρήσης ενός προϊόντος για ένα συγκεκριμένο σκοπό, με γνώμονα την ικανοποίηση των βασικών απαιτήσεων κατασκευής και με βάση τα εγγενή χαρακτηριστικά του προϊόντος και τους όρους εφαρμογής και χρήσης που έχουν τεθεί. Η ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση χορηγείται από τον οργανισμό που είναι αναγνωρισμένος για τον σκοπό αυτόν από το εκάστοτε κράτος μέλος.

4. «κοινή τεχνική προδιαγραφή»: μια τεχνική προδιαγραφή που έχει εκπονηθεί σύμφωνα με διαδικασία αναγνωρισμένη από τα κράτη μέλη, και έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

5. «τεχνικό πλαίσιο αναφοράς»: κάθε προϊόν το οποίο εκπονείται από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης και είναι διαφορετικό από τα επίσημα πρότυπα, σύμφωνα με διαδικασίες προσαρμοσμένες στην εξέλιξη των αναγκών της αγοράς.»

*

Οι τροπολογίες 10 και 127 αφορούν τους όρους εκτέλεσης μιας σύμβασης.

Η τροπολογία 10 περιλαμβάνει τροποποιήσεις στην αιτιολογική σκέψη 22, προκειμένου να αποσαφηνιστεί περισσότερο ότι οι όροι εκτέλεσης μιας σύμβασης δεν πρέπει να συνιστούν διάκριση και ότι μπορούν να επιδιώκουν, μεταξύ άλλων, συγκεκριμένους περιβαλλοντικούς στόχους.

Το πρώτο μέρος της τροπολογίας τροποποιεί τη σύνταξη της Επιτροπής («δεν εισάγουν άμεσα ή έμμεσα διακρίσεις») Η σύνταξη της Επιτροπής προέρχεται από τη νομολογία του Δικαστηρίου (απόφαση «Beentjes» [4]) και ως εκ τούτου δεν πρέπει να τροποποιηθεί, από τη στιγμή μάλιστα που δεν έχει περιοριστικό αποτέλεσμα στη συνεκτίμηση περιβαλλοντικών παραγόντων, που αναφέρονται στο δεύτερο μέρος της τροπολογίας, της οποίας η αρχή είναι απολύτως αποδεκτή.

[4] Απόφαση της 20ής Σεπτεμβρίου 1988, υπόθεση 31/87, Συλλογή 1988, σ. 4635.

Η τροπολογία 127 επιδιώκει να ενισχυθεί περαιτέρω η τήρηση των αρχών της ίσης μεταχείρισης, της μη εισαγωγής διακρίσεων και της διαφάνειας όταν οι αναθέτουσες αρχές απαιτούν ειδικούς όρους εκτέλεσης των δημόσιων συμβάσεων. Ουσιαστικά, η εν λόγω τροπολογία διευκρινίζει σε μια ειδική διάταξη ό,τι περιέχεται ήδη στη διάταξη του άρθρου 2, το οποίο έχει γενική ισχύ.

Η Επιτροπή ενσωματώνει επομένως τις τροπολογίες 10 και 127 με τα παρακάτω κείμενα, τα οποία λαμβάνουν επίσης υπόψη τη σκοπιμότητα του να διευκολυνθεί η επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των συννομοθετών.

Αιτιολογική σκέψη: «(29) Οι όροι εκτέλεσης μιας σύμβασης συνάδουν με την οδηγία εφόσον δεν εισάγουν άμεσα ή έμμεσα διακρίσεις και εφόσον αναγγέλλονται στην προκήρυξη διαγωνισμού ή στη συγγραφή υποχρεώσεων. Μπορούν να έχουν ως αντικείμενο την ενθάρρυνση της επιτόπιας επαγγελματικής κατάρτισης και της απασχόλησης των ατόμων που αντιμετωπίζουν ειδικές δυσκολίες ένταξης, την καταπολέμηση της ανεργίας ή την προστασία του περιβάλλοντος και να δημιουργούν υποχρεώσεις εφαρμοστέες στην εκτέλεση της σύμβασης, όπως μεταξύ άλλων η πρόσληψη ανέργων μακράς διάρκειας ή η υλοποίηση δράσεων κατάρτισης για τους ανέργους και τους νέους, η τήρηση ως προς την ουσία τους των διατάξεων των θεμελιωδών συμβάσεων της ΔΟΕ σε περίπτωση που οι εν λόγω διατάξεις δεν έχουν ενσωματωθεί στο εθνικό δίκαιο, η πρόσληψη ενός αριθμού ατόμων με ειδικές ανάγκες που υπερβαίνει τον απαιτούμενο από την εθνική νομοθεσία αριθμό.»

«Άρθρο 26α

Όροι εκτέλεσης της σύμβασης

Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να απαιτήσουν ειδικούς όρους σχετικά με την εκτέλεση της σύμβασης ϴε την προϋπόθεση ότι οι όροι αυτοί θα συμβιβάζονται ϴε το κοινοτικό δίκαιο και θα αναφέρονται στην προκήρυξη διαγωνισμού ή στη συγγραφή υποχρεώσεων. Οι όροι υπό τους οποίους εκτελείται μια σύμβαση μπορούν, μεταξύ άλλων, να συνεκτιμούν κοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.»

*

Οι τροπολογίες 11 και 51 αφορούν την τήρηση διατάξεων στον τομέα της κοινωνικής προστασίας.

Η τροπολογία 11 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη, που υπενθυμίζει ότι εφαρμόζεται η οδηγία σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων (96/71/ΕΚ), η οποία ορίζει τους ελάχιστους όρους προστασίας της εργασίας που πρέπει να τηρούνται από τους προσφέροντες στη χώρα όπου εκτελείται το αντικείμενο της σύμβασης. Η τροπολογία αυτή συνάδει με τα όσα υπενθύμισε η ίδια η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της με ημερομηνία 15 Οκτωβρίου 2001 σχετικά με τις κοινωνικές πτυχές των δημόσιων συμβάσεων [5]. Συμβάλλει στην ενημέρωση των προσφερόντων και ως εκ τούτου παρέχει μια προστιθέμενη αξία.

[5] «Ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με το κοινοτικό δίκαιο περί δημοσίων συμβάσεων και τις δυνατότητες ένταξης κοινωνικών πτυχών στις συμβάσεις αυτές», ΕΕ C 333 της 28ης Νοεμβρίου 2001, σ. 27 - 41.

Η τροπολογία 51 αποσκοπεί να υποχρεώσει τους προσφέροντες να τηρούν την κοινωνική νομοθεσία, συμπεριλαμβανομένων των ατομικών και συλλογικών δικαιωμάτων, των δικαστικών αποφάσεων και των συλλογικών συμβάσεων που κρίνονται γενικώς δεσμευτικές. Οι υποχρεώσεις αυτές δεν πρέπει να παρεμποδίζουν την εφαρμογή διατάξεων περί προστασίας της απασχόλησης καθώς και των συνθηκών εργασίας που είναι ευνοϊκότερες.

Είναι αναμφισβήτητο ότι οι επιχειρήσεις που υποβάλλουν προσφορά για δημόσιες συμβάσεις πρέπει να τηρούν την κοινωνική νομοθεσία που ισχύει στη χώρα εγκατάστασης και, κατά περίπτωση, στον τόπο εκτέλεσης της σύμβασης (βλ. ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Οκτωβρίου 2001 σχετικά με τις κοινωνικές πτυχές των δημόσιων συμβάσεων). Η υπενθύμιση αυτή του εφαρμοστέου δικαίου θα μπορούσε να αποτελέσει αντικείμενο μιας αιτιολογικής σκέψης. ωστόσο, δεν θα πρέπει να περιέχεται στο διατακτικό επειδή οι οδηγίες σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις έχουν ως στόχο το συντονισμό των διαδικασιών σύναψης των συμβάσεων και όχι την επιβολή ειδικών υποχρεώσεων όσον αφορά τις κοινωνικές ή άλλες νομοθετικές διατάξεις στις επιχειρήσεις.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι λόγοι από τους οποίους πηγάζει η τροπολογία αυτή λαμβάνονται επαρκώς υπόψη από την προαναφερόμενη αιτιολογική σκέψη 29 και από την παρακάτω αιτιολογική σκέψη 30.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενσωματώνει τις τροπολογίες 11 και 51, προσθέτοντας την εξής αιτιολογική σκέψη: «(30) Οι νομοθετικές και κανονιστικές διατάξεις και οι συλλογικές συμβάσεις, τόσο εθνικές όσο και κοινοτικές, που ισχύουν στον κοινωνικό τομέα και στον τομέα της ασφάλειας, εφαρμόζονται κατά την εκτέλεση μιας δημόσιας σύμβασης, εφόσον οι εν λόγω κανόνες καθώς και η εφαρμογή τους συνάδουν προς το κοινοτικό δίκαιο. Στις διασυνοριακές περιπτώσεις, κατά τις οποίες εργαζόμενοι ενός κράτους μέλους παρέχουν υπηρεσίες σε άλλο κράτος μέλος για την εκτέλεση μιας δημόσιας σύμβασης, η «οδηγία 96/71/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την απόσπαση εργαζομένων στο πλαίσιο παροχής υπηρεσιών» [6] ορίζει τις ελάχιστες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται στη χώρα υποδοχής υπέρ αυτών των αποσπασμένων εργαζομένων. Η μη τήρηση των εν λόγω υποχρεώσεων μπορεί να θεωρηθεί, σε συνάρτηση με το εθνικό εφαρμοστέο δίκαιο, σοβαρό παράπτωμα ή αδίκημα που αφορά την επαγγελματική διαγωγή του οικονομικού φορέα.»

[6] ΕΕ L 18 της 21.01.1997, σ. 0001 - 0006.

*

Οι τροπολογίες 15 και 100 αφορούν τις ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές.

Η τροπολογία 15, που σχετίζεται με την τροπολογία 100, εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη 31α με στόχο να διευκρινιστεί ότι οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να απορρίπτουν προσφορές οι οποίες είναι ασυνήθιστα χαμηλές λόγω της μη τήρησης του κοινωνικού δικαίου. Η ευχέρεια αυτή υπάρχει ήδη στο ισχύον δίκαιο, αρκεί επομένως να διευκρινιστεί επαρκώς.

Η τροπολογία 100 αποσκοπεί, στο πρώτο μέρος της, να διαγράψει τις λέξεις που διευκρινίζουν ότι οι προσφορές πρέπει να είναι ασυνήθιστα χαμηλές σε σχέση με το αντικείμενο. Η απάλειψη των λέξεων «σε σχέση με το αντικείμενο», που προβλέπονται στις ισχύουσες οδηγίες, θα καταργούσε ένα κεντρικό στοιχείο της διάταξης. Κατά συνέπεια, το μέρος αυτό της τροπολογίας δεν μπορεί να γίνει δεκτό.

Στο δεύτερο μέρος της, η τροπολογία 100 προσθέτει στις διευκρινίσεις (για την τιμή που φαίνεται ασυνήθιστα χαμηλή) τις οποίες πρέπει να λαμβάνει υπόψη η αναθέτουσα αρχή προκειμένου να προσδιορίσει εάν πρόκειται για ασυνήθιστα χαμηλή προσφορά, την τήρηση των διατάξεων περί προστασίας της απασχόλησης και των συνθηκών εργασίας από τον προσφέροντα και τους υπεργολάβους του, συμπεριλαμβανομένης - στην περίπτωση προμηθείας προϊόντων και παροχής υπηρεσιών προερχομένων από τρίτες χώρες - και της συμμόρφωσης κατά την παραγωγή τους προς τα διεθνή πρότυπα που αναφέρονται στο παράρτημα IXβ, που προτείνεται από την τροπολογία 116.

Οι αναθέτουσες αρχές μπορεί να ενδιαφέρονται να ελέγξουν ότι η τιμή δεν είναι υπερβολικά χαμηλή λόγω της μη εφαρμογής του εργατικού δικαίου. για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία αυτή, διασαφηνίζοντας στο κείμενο ότι ο κατάλογος των διευκρινίσεων δεν είναι εξαντλητικός.

Όσον αφορά τις διεθνείς συμβάσεις στον τομέα του εργατικού δικαίου, πρέπει να σημειωθεί ότι η τήρηση των συμβάσεων αυτών δεν αποτελεί το αντικείμενο της οδηγίας για τις «δημόσιες συμβάσεις». Εντούτοις, όταν οι εν λόγω συμβάσεις έχουν μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο, η τήρησή τους μπορεί να επαληθευτεί κατά την επιλογή των υποψηφίων ή των προσφερόντων.

Η Επιτροπή ενσωματώνει τις τροπολογίες 15 και 100 ως εξής:

«Άρθρο 54

Οι ασυνήθιστα χαμηλές προσφορές

1. Εάν, για δεδομένη σύμβαση, οι προσφορές εμφανίζονται ως ασυνήθιστα χαμηλές σε σχέση με το αντικείμενό της, η αναθέτουσα αρχή, πριν απορρίψει τις εν λόγω προσφορές, ζητεί γραπτώς τις διευκρινίσεις που θεωρεί χρήσιμες σε σχέση με τη σύνθεση της προσφοράς.

Οι εν λόγω διευκρινίσεις μπορούν να αφορούν κυρίως:

α) τον οικονομικό χαρακτήρα της μεθόδου κατασκευής των προϊόντων, της παροχής υπηρεσιών, της μεθόδου δομικής κατασκευής.

β) τις επιλεγείσες τεχνικές λύσεις ή/και τις εξαιρετικά ευνοϊκές συνθήκες που διαθέτει ο προσφέρων για την προμήθεια των προϊόντων, την παροχή των υπηρεσιών, ή την εκτέλεση των έργων.

γ) την πρωτοτυπία των προμηθειών, υπηρεσιών ή έργων που προτείνονται από τον προσφέροντα.

γα) την τήρηση των διατάξεων σχετικά με την προστασία και τις συνθήκες εργασίας που ισχύουν στον τόπο εκτέλεσης του αντικειμένου.

δ) την ενδεχόμενη χορήγηση κρατικής ενίσχυσης στον προσφέροντα.

2. Η αναθέτουσα αρχή εξακριβώνει, συμβουλευόμενη τον προσφέροντα, αυτή τη σύνθεση λαμβάνοντας υπόψη τις δοθείσες διευκρινίσεις.

3. Η αναθέτουσα αρχή που διαπιστώνει ότι μια προσφορά είναι ασυνήθιστα χαμηλή λόγω της χορήγησης κρατικής ενίσχυσης στον προσφέροντα δεν μπορεί να απορρίψει την εν λόγω προσφορά με την αιτιολογία αυτή παρά μόνον εφόσον διαβουλευθεί με τον προσφέροντα και εφόσον ο τελευταίος δεν είναι σε θέση να αποδείξει, εντός επαρκούς προθεσμίας την οποία ορίζει η αναθέτουσα αρχή, ότι η εν λόγω ενίσχυση έχει χορηγηθεί νομίμως. Η αναθέτουσα αρχή που απορρίπτει προσφορά υπό τους όρους αυτούς, ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.»

*

Η τροπολογία 170 εισάγει μια νέα αιτιολογική σκέψη 33α, η οποία ενσωματώνει τους λόγους που αιτιολογούν τον υποχρεωτικό αποκλεισμό των προσφερόντων που έχουν καταδικαστεί για συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση, για απάτη και δωροδοκία, και επεκτείνει τους λόγους αυτούς στις καταδίκες για οικολογικό αδίκημα και για μη τήρηση της κοινωνικής νομοθεσίας. Επεξηγεί επίσης ότι θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και κυρώσεις για παράνομη συνεννόηση καθώς και τα σοβαρά επαγγελματικά παραπτώματα που μπορούν να αιτιολογήσουν έναν αποκλεισμό.

Χάρη στην τροπολογία αυτή είναι δυνατή η αιτιολόγηση των υποθετικών περιπτώσεων του άρθρου 46, παράγραφος 1 (υποχρεωτικοί αποκλεισμοί) με αιτιολογική σκέψη, έτσι όπως προτείνεται από την Επιτροπή. ωστόσο, προσθέτει ορισμένα άλλα στοιχεία τα οποία ταιριάζουν περισσότερο στις υποθετικές περιπτώσεις του άρθρου 46, παράγραφος 2 (προαιρετικοί αποκλεισμοί), στο μέτρο όπου καλύπτονται ήδη σιωπηρά από την παράγραφο αυτή.

Η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία στην εξής αιτιολογική σκέψη: «(39) Πρέπει να αποφεύγεται η ανάθεση δημόσιων συμβάσεων σε οικονομικούς φορείς που έχουν συμμετάσχει σε εγκληματική οργάνωση ή που έχουν διαπράξει αδίκημα δωροδοκίας ή απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ή νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Ο αποκλεισμός τέτοιων οικονομικών φορέων πρέπει να επεμβαίνει όταν ενημερώνεται η αναθέτουσα αρχή ότι έχουν καταδικαστεί για παρόμοια αδικήματα σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και βάσει τελεσίδικης απόφασης.

Για το σκοπό αυτό, οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να ζητήσουν από τους υποψήφιους / προσφέροντες να προσκομίσουν τα κατάλληλα έγγραφα και, όταν έχουν αμφιβολίες σχετικά με την προσωπική κατάσταση αυτών των υποψηφίων / προσφερόντων, να ζητήσουν τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών του οικείου κράτους μέλους.

Εάν το εθνικό δίκαιο περιέχει διατάξεις προς το σκοπό αυτό, η μη τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας που έχει κριθεί με απόφαση η οποία έχει ισχύ δεδικασμένου, μια καταδίκη ή κύρωση για παράνομη συνεννόηση στις δημόσιες συμβάσεις μπορούν να θεωρηθούν αντίστοιχα αδίκημα που αφορά την επαγγελματική διαγωγή του οικονομικού φορέα ή σοβαρό παράπτωμα.»

*

Οι τροπολογίες 23, 54 και 65 αφορούν τις ηλεκτρονικές δημοπρασίες.

Η τροπολογία 23 παρέχει έναν ορισμό της αντίστροφης δημοπρασίας για την εισαγωγή των ηλεκτρονικών δημοπρασιών. Ο ορισμός αυτό περιορίζει τη χρήση των εν λόγω δημοπρασιών αποκλειστικά στις διαδικασίες σύναψης που προβλέπουν την ανάθεση της σύμβασης βάσει της χαμηλότερης τιμής.

Είναι σκόπιμο να γίνει δεκτή η εισαγωγή παρόμοιων δημοπρασιών με προοπτική την ενθάρρυνση των ηλεκτρονικών αγορών του δημοσίου, και ως εκ τούτου πρέπει να ενσωματωθεί και να αναδιατυπωθεί ένας ορισμός προκειμένου να ληφθούν περισσότερο υπόψη οι εργασίες του Συμβουλίου, στο πλαίσιο των οποίων οι δημοπρασίες επεκτείνονται και σε άλλες μεταβλητές εκτός από την τιμή.

Η τροπολογία 54 προτείνει τη δυνατότητα προσφυγής σε ηλεκτρονικές δημοπρασίες κατά την ανάθεση. Ωστόσο, η εισαγωγή των ηλεκτρονικών δημοπρασιών επιβάλλει μια αναδιατύπωση προκειμένου να προβλεφθεί η δυνατότητα δημοπρασίας και όταν η σύμβαση ανατίθεται στην πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά και να καθιερωθούν οι απαραίτητες διαδικαστικές εγγυήσεις και τεχνικές.

Η τροπολογία 65 προτείνει τη δυνατότητα προσφυγής σε ηλεκτρονικές δημοπρασίες κατά την ανάθεση. Διοργανώνει ωστόσο τη δυνατότητα αυτή ως ξεχωριστή διαδικασία, πράγμα το οποίο αντίκειται στο σκοπό της απλούστευσης και της ευελιξίας που επιδιώκεται από την πρόταση της Επιτροπής.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή ενσωματώνει τις τροπολογίες 23, 54 και 65 προσαρμόζοντάς τις στα παρακάτω κείμενα.

«Άρθρο 1

Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται οι ορισμοί που παρατίθενται στις παραγράφους 2 έως 12.

...

5β Η «ηλεκτρονική δημοπρασία» είναι μια επαναληπτική διαδικασία σύμφωνα με ηλεκτρονικό σύστημα υποβολής νέων τιμών αναθεωρημένων προς τα κάτω ή/και νέων αξιών που αφορούν ορισμένα στοιχεία των προσφορών, η οποία πραγματοποιείται μετά από μια πρώτη πλήρη αξιολόγηση των προσφορών και επιτρέπει την αυτόματη αξιολόγησή τους.

.... »

«Άρθρο 53α

Χρήση ηλεκτρονικών δημοπρασιών

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν τη δυνατότητα για τις αναθέτουσες αρχές να εφαρμόζουν ηλεκτρονικές δημοπρασίες. 2. Στις ανοικτές ή κλειστές διαδικασίες ή στις διαδικασίες με διαπραγμάτευση, στην περίπτωση που αναφέρεται στο άρθρο 29, παράγραφος 1, στοιχείο α), οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να αποφασίσουν ότι πριν από την ανάθεση δημόσιας σύμβασης θα προηγείται ηλεκτρονική δημοπρασία όταν η υπόψη σύμβαση αφορά έργα, προμήθειες ή υπηρεσίες, των οποίων οι προδιαγραφές είναι δυνατόν να καθοριστούν με επαρκή ακρίβεια. Η ηλεκτρονική δημοπρασία μπορεί να διεξαχθεί σε διάφορες διαδοχικές φάσεις.

Υπό τους ίδιους όρους, η ηλεκτρονική δημοπρασία μπορεί να χρησιμοποιηθεί κατά την εκ νέου προκήρυξη διαγωνισμού μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών μιας συμφωνίας-πλαισίου, η οποία αναφέρεται στο άρθρο 32, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο, δεύτερη περίπτωση.

3. Οι αναθέτουσες αρχές που αποφασίζουν να προσφύγουν σε ηλεκτρονική δημοπρασία αναφέρουν το γεγονός αυτό στην προκήρυξη διαγωνισμού. Η συγγραφή υποχρεώσεων περιέχει, μεταξύ άλλων, τις εξής πληροφορίες:

α) τα στοιχεία των οποίων οι αξίες θα αποτελέσουν το αντικείμενο της ηλεκτρονικής δημοπρασίας, εφόσον τα στοιχεία αυτά είναι ποσοτικοποιήσιμα, κατά τρόπο ώστε να εκφραστούν σε αριθμητικά στοιχεία ή σε ποσοστά.

β) τα όρια των αξιών που θα μπορούν να υποβληθούν, έτσι όπως προκύπτουν από το σύνολο των προδιαγραφών του αντικειμένου της σύμβασης.

γ) τις πληροφορίες που θα τίθενται στη διάθεση των προσφερόντων στη διάρκεια της ηλεκτρονικής δημοπρασίας και τη στιγμή κατά την οποία θα τεθούν στη διάθεσή τους.

δ) τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τη διεξαγωγή της ηλεκτρονικής δημοπρασίας.

ε) τους όρους υπό τους οποίους οι προσφέροντες θα μπορούν να μειοδοτούν και ιδίως τις ελάχιστες διαφοροποιήσεις που θα απαιτούνται.

στ) τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με το χρησιμοποιούμενο ηλεκτρονικό σύστημα και με τους τρόπους και τις τεχνικές προδιαγραφές σύνδεσης.

4. Πριν από τη διεξαγωγή της ηλεκτρονικής δημοπρασίας, οι αναθέτουσες αρχές αξιολογούν τις προσφορές σύμφωνα με το ή τα κριτήρια ανάθεσης που έχουν επιλεγεί. Η ηλεκτρονική δημοπρασία αφορά:

α) είτε αποκλειστικά τις τιμές όταν η σύμβαση ανατίθεται στη χαμηλότερη τιμή.

β) είτε τις τιμές ή/και τις νέες αξίες των στοιχείων των προσφορών που μνημονεύονται στη συγγραφή υποχρεώσεων όταν η σύμβαση ανατίθεται στην πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά.

Όλοι οι προσφέροντες που έχουν υποβάλει αποδεκτή προσφορά προσκαλούνται ταυτοχρόνως και με ηλεκτρονικά μέσα να υποβάλουν νέες τιμές ή/και νέες αξίες. η πρόσκληση περιέχει κάθε απαραίτητη πληροφορία για τη σύνδεσή τους σε ατομική βάση με το χρησιμοποιούμενο ηλεκτρονικό σύστημα και προσδιορίζει την ημερομηνία και την ώρα της έναρξης της ηλεκτρονικής δημοπρασίας. Η ηλεκτρονική δημοπρασία δεν μπορεί να ξεκινήσει προτού παρέλθουν δύο εργάσιμες ημέρες από την ημερομηνία αποστολής των προσκλήσεων.

5. Όταν η ανάθεση γίνεται στην πλέον συμφέρουσα από οικονομική άποψη προσφορά, η πρόσκληση συνοδεύεται από το αποτέλεσμα της πλήρους αξιολόγησης της προσφοράς του παραλήπτη, η οποία έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τη στάθμιση που προβλέπεται στο άρθρο 53, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο.

Η πρόσκληση αναφέρει επίσης το μαθηματικό τύπο βάσει του οποίου θα καθορίζονται κατά την ηλεκτρονική δημοπρασία οι αυτόματες ανακατατάξεις σε συνάρτηση με τις νέες υποβαλλόμενες τιμές ή/και αξίες. Ο μαθηματικός αυτός τύπος εκφράζει τη σχετική στάθμιση του κάθε κριτηρίου που έχει επιλεγεί για τον καθορισμό της πλέον συμφέρουσας από οικονομική άποψη προσφοράς, έτσι όπως αναφέρεται στην προκήρυξη διαγωνισμού ή στη συγγραφή υποχρεώσεων. ωστόσο, οι ενδεχόμενες ψαλίδες πρέπει να αντικαθίστανται από συγκεκριμένες αξίες.

Στην περίπτωση που επιτρέπονται εναλλακτικές προσφορές, πρέπει να προβλέπεται χωριστός μαθηματικός τύπος για την κάθε εναλλακτική προσφορά.

6. Κατά τη διάρκεια της κάθε φάσης της ηλεκτρονικής δημοπρασίας, οι αναθέτουσες αρχές κοινοποιούν συνεχώς και αμέσως σε όλους τους προσφέροντες τις πληροφορίες εκείνες τουλάχιστον που τους δίνουν τη δυνατότητα να γνωρίζουν ανά πάσα στιγμή την αντίστοιχή κατάταξή τους. μπορούν επίσης να κοινοποιούν και άλλες πληροφορίες σχετικά με άλλες τιμές που υποβάλλονται, υπό τον όρο ότι αυτό επισημαίνεται στη συγγραφή υποχρεώσεων. μπορούν επίσης, ανά πάσα στιγμή, να ανακοινώνουν τον αριθμό των συμμετεχόντων στην κάθε φάση της δημοπρασίας. ωστόσο, σε καμία περίπτωση, δεν μπορούν να κοινοποιήσουν την ταυτότητα των προσφερόντων κατά τη διεξαγωγή των διαφόρων φάσεων της ηλεκτρονικής δημοπρασίας.

7. Οι αναθέτουσες αρχές περατώνουν την ηλεκτρονική δημοπρασία σύμφωνα με έναν ή περισσότερους από τους ακόλουθους τρόπους:

α) επισημαίνουν στην πρόσκληση συμμετοχής στη δημοπρασία την ημερομηνία και την ώρα που έχουν καθοριστεί εκ των προτέρων.

β) όταν δεν λαμβάνουν πλέον νέες τιμές που να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις σχετικά με τις ελάχιστες διαφοροποιήσεις ή νέες αξίες. Στην περίπτωση αυτή, οι αναθέτουσες αρχές διευκρινίζουν στην πρόσκληση συμμετοχής στη δημοπρασία την προθεσμία που θα τηρήσουν από τη στιγμή της παραλαβής της τελευταίας υποβολής τιμών προτού περατώσουν την ηλεκτρονική δημοπρασία.

γ) όταν οι φάσεις της δημοπρασίας, όπως καθορίζονται στην πρόσκληση συμμετοχής στη δημοπρασία, έχουν όλες πραγματοποιηθεί.

Όταν οι αναθέτουσες αρχές αποφασίζουν να περατώσουν την ηλεκτρονική δημοπρασία σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο στοιχείο γ), ενδεχομένως σε συνδυασμό με τα προβλεπόμενα στο στοιχείο β), η πρόσκληση συμμετοχής στη δημοπρασία προσδιορίζει το χρονοδιάγραμμα της κάθε φάσης της δημοπρασίας.

8. Μετά την περάτωση της ηλεκτρονικής δημοπρασίας, οι αναθέτουσες αρχές αναθέτουν τη σύμβαση σύμφωνα με το άρθρο 53, σε συνάρτηση με τα αποτελέσματα της ηλεκτρονικής δημοπρασίας.

9. Οι αναθέτουσες αρχές δεν επιτρέπεται να προσφεύγουν στην ηλεκτρονική δημοπρασία καταχρηστικά ή κατά τρόπο που να εμποδίζει, να περιορίζει ή να στρεβλώνει τον ανταγωνισμό ή κατά τρόπο που να τροποποιεί το αντικείμενο της σύμβασης όπως περιγράφεται στην προκήρυξη διαγωνισμού που δημοσιεύθηκε και καθορίζεται στη συγγραφή υποχρεώσεων.»

*

Η τροπολογία 24 αποσκοπεί στην ευθυγράμμιση του ορισμού της συμφωνίας-πλαισίου με εκείνον της οδηγίας 93/38 για τους «τομείς». Ο ορισμός που περιέχεται στην τροπολογία μπορεί να γίνει δεκτός, με αναδιατύπωση όμως ούτως ώστε να είναι δυνατή η σύναψη της ίδιας σύμβασης-πλαισίου από πλείονες αναθέτουσες αρχές ταυτοχρόνως.

Επομένως, η τροπολογία ενσωματώνεται ως εξής:

«Άρθρο 1

Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται οι ορισμοί που παρατίθενται στις παραγράφους 2 έως 12.

....

5. Η «συμφωνία-πλαίσιο» είναι μια συμφωνία που συνάπτεται μεταξύ μίας ή περισσοτέρων αναθετουσών αρχών και ενός ή περισσότερων οικονομικών φορέων, η οποία αποσκοπεί στον καθορισμό των όρων που θα διέπουν τις συμβάσεις που πρόκειται να συναφθούν στη διάρκεια συγκεκριμένης περιόδου, ιδίως όσον αφορά τις τιμές και, κατά περίπτωση, τις προβλεπόμενες ποσότητες.

.... »

*

Οι τροπολογίες 30, 93 και 95 αφορούν τη χρηματοοικονομική ικανότητα και τις τεχνικές ή/και επαγγελματικές ικανότητες.

Η τροπολογία 30 αποσκοπεί να επιτρέψει στους οικονομικούς φορείς που συμμετέχουν ως κοινοπραξία να επικαλεστούν τις ικανότητές τους κατά σωρευτικό τρόπο για τους σκοπούς της επιλογής, όσον αφορά: την άδεια άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας, τη χρηματοοικονομική ικανότητα και τις τεχνικές ή/και επαγγελματικές ικανότητες. Ωστόσο, η διάρκεια της πείρας που ενδεχομένως ζητείται δεν μπορεί να υπολογιστεί κατά σωρευτικό τρόπο. Ακόμη, η τροπολογία προβλέπει ότι μπορούν να απαιτηθούν ελάχιστοι όροι από τον επικεφαλής της ομάδας.

Η τροπολογία είναι σύμφωνη με τη νομολογία. Ωστόσο, η άδεια άσκησης της επαγγελματικής δραστηριότητας πρέπει να μπορεί να απαιτείται από κάθε συμμετέχοντα στην κοινοπραξία ανάλογα με τη δραστηριότητα που καλείται να ασκήσει κατά την εκτέλεση της σύμβασης. Όσον αφορά τους ελάχιστους όρους που μπορεί να απαιτήσει η αναθέτουσα αρχή από τον επικεφαλής της ομάδας, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι η λέξη «ελάχιστοι» ερμηνεύεται κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται στην αναθέτουσα αρχή ότι τουλάχιστον ένας συμμετέχων στην κοινοπραξία κατέχει την απαιτούμενη τεχνογνωσία για την εκτέλεση της σύμβασης.

Η Επιτροπή εκτιμά ότι το πνεύμα της τροπολογίας πρέπει να ενσωματωθεί στα άρθρα 48 και 49, που αφορούν ειδικότερα τις χρηματοοικονομικές ικανότητες και τις τεχνικές και επαγγελματικές ικανότητες.

Η τροπολογία 93 προσθέτει, ως αποδεικτικά μέσα της τεχνικής / επαγγελματικής ικανότητας για υπηρεσίες, την υπόδειξη του τεχνικού προσωπικού ή των τεχνικών υπηρεσιών, που είναι υπεύθυνοι για την περιβαλλοντική διαχείριση και για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων.

Η τροπολογία 95 περιλαμβάνει, για τα έργα, την ίδια προσθήκη με εκείνη που προτείνει η τροπολογία 93 για τις υπηρεσίες.

Οι τροπολογίες 93 και 95 αποσκοπούν στην αξιολόγηση της τεχνικής ικανότητας ενός οικονομικού φορέα να παρέχει υπηρεσίες ή να εκτελεί έργα που να σέβονται το περιβάλλον και την υγεία και την προστασία των εργαζομένων. Τα στοιχεία αυτά αφορούν είτε την περιγραφή των προδιαγραφών της υπηρεσίας είτε την τήρηση της κοινωνικής ή περιβαλλοντικής νομοθεσίας, που εξετάζονται σε άλλες φάσεις της διαδικασίας ανάθεσης. Ωστόσο, σε ενδεδειγμένες περιπτώσεις, μια «περιβαλλοντική» τεχνική ικανότητα μπορεί να βεβαιώνεται με μέτρα «περιβαλλοντικής διαχείρισης».

Η Επιτροπή ενσωματώνει επομένως τις τροπολογίες 30, 93 και 95 στα άρθρα 48 και 49, που τροποποιούνται ως εξής:

«Άρθρο 48

Χρηματοοικονομική ικανότητα

1. Η χρηματοοικονομική ικανότητα του οικονομικού φορέα είναι δυνατόν, κατά κανόνα, να αποδειχθεί με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα δικαιολογητικά:

α) κατάλληλες τραπεζικές δηλώσεις ή, ενδεχομένως, πιστοποιητικό ασφαλιστικής κάλυψης επαγγελματικών κινδύνων.

β) ισολογισμούς ή αποσπάσματα ισολογισμών, στην περίπτωση που η δημοσίευση των ισολογισμών απαιτείται από τη νομοθεσία της χώρας όπου είναι εγκατεστημένος ο οικονομικός φορέας.

γ) δήλωση περί του ολικού ύψους του κύκλου εργασιών και, ενδεχομένως, περί του κύκλου εργασιών του τομέα δραστηριοτήτων που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης για το πολύ τα τρία τελευταία διαθέσιμα οικονομικά έτη ανάλογα με την ημερομηνία ίδρυσης ή έναρξης των δραστηριοτήτων του οικονομικού φορέα, στο μέτρο κατά το οποίο οι πληροφορίες σχετικά με αυτούς τους κύκλους εργασιών είναι διαθέσιμες.

2. Ένας οικονομικός φορέας μπορεί, ενδεχομένως και για μια δεδομένη σύμβαση, να επικαλεστεί τις ικανότητες άλλων φορέων, ανεξαρτήτως της νομικής φύσης των υφιστάμενων σχέσεων μεταξύ αυτού και των εν λόγω φορέων. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να αποδείξει στην αναθέτουσα αρχή ότι θα διαθέτει τα απαραίτητα μέσα, π.χ. με την προσκόμιση σχετικών εγγυήσεων εκ μέρους των εν λόγω φορέων.

2α Υπό τους ίδιους όρους, μια κοινοπραξία οικονομικών φορέων, όπως ορίζεται στο άρθρο 3, μπορεί να επικαλεστεί τις ικανότητες των συμμετεχόντων στις κοινοπραξίες ή άλλων φορέων.

3. Οι αναθέτουσες αρχές ορίζουν στην προκήρυξη διαγωνισμού ή στην πρόσκληση υποβολής προσφορών ποιο ή ποια από τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 δικαιολογητικά επέλεξαν καθώς και ποια άλλα δικαιολογητικά, πρέπει να προσκομισθούν.

4. Αν ο οικονομικός φορέας, για βάσιμο λόγο, δεν είναι σε θέση να προσκομίσει τα δικαιολογητικά που ζητά η αναθέτουσα αρχή, μπορεί να αποδείξει τη χρηματοοικονομική ικανότητά του με οποιοδήποτε άλλο έγγραφο το οποίο η αναθέτουσα αρχή κρίνει κατάλληλο.»

Αιτιολογική σκέψη: «(40) Στις κατάλληλες περιπτώσεις όπου η φύση των εργασιών ή/και των υπηρεσιών δικαιολογεί την εφαρμογή μέτρων ή συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης κατά την εκτέλεση της δημόσιας σύμβασης, μπορεί να απαιτηθεί η εφαρμογή παρόμοιων μέτρων ή συστημάτων. Τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, ανεξάρτητα από την καταχώρισή τους σύμφωνα με τα κοινοτικά μέσα (κανονιστικές διατάξεις EMAS), μπορούν να αποδείξουν την τεχνική ικανότητα του οικονομικού φορέα να εκτελέσει τη σύμβαση. Εξάλλου, μια περιγραφή των μέτρων που εφαρμόζει ο οικονομικός φορέας για να εξασφαλίσει το ίδιο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος πρέπει να γίνεται δεκτή ως εναλλακτικό αποδεικτικό μέσο στα καταχωρισμένα περιβαλλοντικά συστήματα διαχείρισης.»

«Άρθρο 49

Τεχνικές ή/και επαγγελματικές ικανότητες

1. Οι τεχνικές ή/και επαγγελματικές ικανότητες των οικονομικών φορέων αξιολογούνται και επαληθεύονται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3.

2. Οι τεχνικές ικανότητες των οικονομικών φορέων μπορούν να αποδειχθούν, ανάλογα με τη φύση, την έκταση ή τη σπουδαιότητα και το σκοπό των προς παροχή προμηθειών, υπηρεσιών ή έργων, με ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέσα:

1) α) υποβολή του καταλόγου των εκτελεσθέντων έργων κατά την τελευταία πενταετία, ο οποίος πρέπει να συνοδεύεται από πιστοποιητικά ορθής εκτέλεσης των σημαντικότερων έργων. Τα εν λόγω πιστοποιητικά αναφέρουν την αξία, το χρόνο και τον τόπο εκτέλεσης των έργων και προσδιορίζουν αν τα έργα εκτελέσθησαν σύμφωνα με τους κανόνες της τέχνης και αν περατώθηκαν κανονικά. αν είναι ανάγκη, η αρμόδια αρχή διαβιβάζει τα πιστοποιητικά αυτά απευθείας στην αναθέτουσα αρχή.

β) υποβολή καταλόγου των κυριότερων παραδόσεων που πραγματοποιήθηκαν ή των κυριότερων υπηρεσιών που παρασχέθηκαν κατά την προηγούμενη τριετία, με ένδειξη του αντίστοιχου ποσού, της ημερομηνίας και του παραλήπτη δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα. Οι παραδόσεις και οι παροχές υπηρεσιών αποδεικνύονται:

- όταν ο παραλήπτης ήταν αναθέτουσα αρχή, με πιστοποιητικά συντασσόμενα ή θεωρούμενα από την αρμόδια αρχή.

- όταν ο παραλήπτης ήταν ιδιωτικός αγοραστής, με πιστοποίηση του αγοραστή ή, εάν τούτο δεν είναι δυνατόν, με απλή δήλωση του οικονομικού φορέα.

2) υπόδειξη του τεχνικού προσωπικού ή των τεχνικών υπηρεσιών, είτε ανήκουν άμεσα στην επιχείρηση του οικονομικού φορέα είτε όχι, ιδίως δε των υπευθύνων για τον έλεγχο της ποιότητας και, όταν πρόκειται για συμβάσεις δημόσιων έργων, που θα διαθέσει ο εργολήπτης για την εκτέλεση του έργου.

3) περιγραφή του τεχνικού εξοπλισμού του προμηθευτή ή του παρόχου υπηρεσιών, των μέτρων που λαμβάνει για την εξασφάλιση της ποιότητας και των μέσων μελέτης και έρευνας της επιχείρησής του.

4) εάν τα προϊόντα ή οι υπηρεσίες που θα παρασχεθούν είναι σύνθετα ή, κατ' εξαίρεση, πρέπει να ανταποκρίνονται σε κάποιον ιδιαίτερο σκοπό, δελτίο ελέγχου εκδιδόμενο από την αναθέτουσα αρχή ή, εξ ονόματός της, από αρμόδιο επίσημο οργανισμό της χώρας όπου εδρεύει ο προμηθευτής ή ο πάροχος υπηρεσιών, με την επιφύλαξη της συναίνεσης του οργανισμού αυτού. ο έλεγχος αυτός αφορά το παραγωγικό δυναμικό του προμηθευτή ή την τεχνική ικανότητα του παρόχου υπηρεσιών και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, τα μέσα μελέτης και έρευνας που αυτός διαθέτει καθώς και τα μέτρα που λαμβάνει για τον έλεγχο της ποιότητας.

5) τους τίτλους σπουδών και επαγγελματικών προσόντων του παρόχου υπηρεσιών ή του εργολήπτη ή/και των διευθυντικών στελεχών της επιχείρησης, ιδίως δε του ή των υπευθύνων για την παροχή των υπηρεσιών ή τη διεξαγωγή των εργασιών.

5α) για τις συμβάσεις δημόσιων έργων και τις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών, και σε ενδεδειγμένες μόνο περιπτώσεις, αναφορά των μέτρων περιβαλλοντικής διαχείρισης που ενδέχεται να εφαρμόσει ο οικονομικός φορέας κατά την εκτέλεση της σύμβασης.

6) δήλωση για το μέσο ετήσιο εργατοϋπαλληλικό δυναμικό του παρόχου υπηρεσιών ή του εργολήπτη και για τον αριθμό των στελεχών της επιχείρησής του κατά την τελευταία τριετία.

7) δήλωση σχετικά με τα μηχανήματα, τις εγκαταστάσεις και τον τεχνικό εξοπλισμό που θα διαθέσει ο πάροχος υπηρεσιών ή ο εργολήπτης για την εκτέλεση της σύμβασης.

8) ένδειξη του τμήματος της σύμβασης που ο πάροχος υπηρεσιών προτίθεται ενδεχομένως να αναθέσει υπό μορφή υπεργολαβίας σε τρίτους.

9) όσον αφορά τα προϊόντα που θα παρασχεθούν:

α) δείγματα, περιγραφή ή/και φωτογραφίες, η αυθεντικότητα των οποίων πρέπει να βεβαιώνεται εάν το ζητήσει η αναθέτουσα αρχή.

β) πιστοποιητικά εκδιδόμενα από επίσημα ινστιτούτα ή επίσημες υπηρεσίες ελέγχου της ποιότητας, αναγνωρισμένης αρμοδιότητας, με τα οποία βεβαιώνεται η συμμόρφωση των προϊόντων, που επαληθεύεται με παραπομπή σε ορισμένες προδιαγραφές ή πρότυπα.

3. Ένας οικονομικός φορέας μπορεί, ενδεχομένως και για μια δεδομένη σύμβαση, να επικαλεστεί τις ικανότητες άλλων φορέων, ανεξαρτήτως της νομικής φύσης των υφιστάμενων σχέσεων μεταξύ αυτού και των εν λόγω φορέων. Στην περίπτωση αυτή πρέπει να αποδείξει στην αναθέτουσα αρχή ότι θα διαθέτει, για την εκτέλεση της σύμβασης, τα απαραίτητα μέσα, π.χ. με την παρουσίαση εγγυήσεων εκ μέρους των εν λόγω φορέων ότι θα διαθέσουν στον οικονομικό φορέα τα απαραίτητα μέσα.

3α Υπό τους ίδιους όρους, μια κοινοπραξία οικονομικών φορέων, όπως ορίζεται στο άρθρο 3, μπορεί να επικαλεστεί τις ικανότητες των συμμετεχόντων στις κοινοπραξίες ή άλλων φορέων.

4. Στο πλαίσιο των διαδικασιών σύναψης των δημοσίων συμβάσεων που έχουν ως αντικείμενο την παροχή υπηρεσιών ή/και την εκτέλεση έργων, η ικανότητα των οικονομικών φορέων να παράσχουν αυτή την υπηρεσία ή να εκτελέσουν αυτό το έργο είναι δυνατόν να αξιολογηθεί ειδικότερα βάσει της τεχνογνωσίας τους, της αποτελεσματικότητας, της πείρας και της αξιοπιστίας τους.

5. Η αναθέτουσα αρχή ορίζει, στην προκήρυξη ή στην πρόσκληση υποβολής προσφορών, τα δικαιολογητικά μεταξύ των αναφερόμενων στην παράγραφο 2 τα οποία πρέπει να προσκομισθούν.»

*

Η τροπολογία 31 αποσκοπεί στην ενίσχυση των υποχρεώσεων της αναθέτουσας αρχής σχετικά με την τήρηση της εμπιστευτικότητας των δεδομένων που διαβιβάζονται από τους οικονομικούς φορές, ιδίως παρέχοντας τον κατάλογο των σχετικών πληροφοριών ή εγγράφων και διευκρινίζοντας ότι η τήρηση των υποχρεώσεων αυτών επιβάλλεται τόσο κατά τη διάρκεια των διαδικασιών ανάθεσης όσο και μετά την ολοκλήρωσή τους.

Η κατάρτιση ενός καταλόγου πληροφοριών και εγγράφων, όπως προβλέπεται από την τροπολογία, φαίνεται υπερβολική, αλλά μπορεί να ενσωματωθεί με τη μορφή παραδειγμάτων. Όσον αφορά τις τεχνικές λύσεις που προτείνονται στον ανταγωνιστικό διάλογο, το άρθρο 30 ρυθμίζει ήδη το ζήτημα αυτό (παράγραφος 3, τρίτο εδάφιο). Απεναντίας, ο απόλυτος χαρακτήρας της διάταξης «κατά τη διάρκεια της διαδικασίας και μετά την ολοκλήρωσή της» θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την παρεμπόδιση του ανταγωνισμού: μόνον η επιχείρηση που έχει εκπονήσει ένα σχέδιο στο πλαίσιο μιας σύμβασης υπηρεσιών θα είναι σε θέση στη συνέχεια να υλοποιήσει το εν λόγω σχέδιο, εφόσον τα σχέδια δεν θα μπορούν να κοινοποιηθούν σε κανέναν άλλο υποψήφιο ή προσφέροντα. Εξάλλου, ενδέχεται να προκύψει μια αντίφαση μεταξύ των υποχρεώσεων διαφάνειας, παραδείγματος χάριν έναντι των οργάνων ελέγχου, και των υποχρεώσεων εμπιστευτικότητας.

Λαμβανομένης υπόψη της τροπολογίας 31, που αναγνωρίζει το δικαίωμα των οικονομικών φορέων να απαιτούν την τήρηση, σύμφωνα με το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο, της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών που παρέχουν, η Επιτροπή τροποποιεί το άρθρο 5 ως εξής:

«Άρθρο 5

Εχεμύθεια

Η παρούσα οδηγία δεν περιορίζει το δικαίωμα των οικονομικών φορέων να απαιτούν από την αναθέτουσα αρχή, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, να σέβεται τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των πληροφοριών που της παρέχουν. οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν ιδίως το τεχνικό ή εμπορικό απόρρητο και τις προσφορές.»

*

Η τροπολογία 147 εισάγει μια νέα διάταξη η οποία υπενθυμίζει ότι οι αρχές της συνθήκης εφαρμόζονται σε όλες τις δημόσιες συμβάσεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται κάτω από τα κατώτατα όρια εφαρμογής της οδηγίας. Όσον αφορά την αρχή περί μη εισαγωγής διακρίσεων, η διάταξη αυτή διευκρινίζει ότι προϋποθέτει μια υποχρέωση διαφάνειας και ότι η διαφάνεια αυτή συνίσταται στη διασφάλιση ενός επαρκούς επιπέδου δημοσιότητας που να επιτρέπει το άνοιγμα των δημόσιων συμβάσεων υπηρεσιών στον ανταγωνισμό και την αμεροληψία των διαδικασιών ανάθεσης. Προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση της υποχρέωσης αυτής, τα κράτη μέλη οφείλουν να ανατρέξουν στις αντίστοιχες διατάξεις της οδηγίας.

Η υπενθύμιση της υποχρέωσης τήρησης των κανόνων της συνθήκης κατά τη σύναψη των δημόσιων συμβάσεων κάτω από τα κατώτατα όρια εφαρμογής της οδηγίας ευθυγραμμίζεται με το κοινοτικό δίκαιο και με τη νομολογία του Δικαστηρίου. Ωστόσο, δεν θα ήταν με κανέναν τρόπο δικαιολογημένο να περιορίζονται οι συνέπειες που απορρέουν από την αρχή της διαφάνειας μόνο στις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών, όπως προτείνεται αντιθέτως στην τροπολογία.

Επίσης, δεν θα ήταν σκόπιμο να προβλέπεται ότι για την εφαρμογή της υποχρέωσης διαφάνειας τα κράτη μέλη οφείλουν να ανατρέξουν «στις αντίστοιχες διατάξεις της οδηγίας», πράγμα το οποίο, αφενός, θα δημιουργούσε ανασφάλεια δικαίου και, αφετέρου, θα υπερέβαινε την τήρηση των αρχών της συνθήκης. Οι αρχές αυτές, πράγματι, δεν συνεπάγονται υποχρεώσεις δημοσιότητας και διαδικασίας εξίσου ακριβείς όπως εκείνες που προβλέπονται από την οδηγία και δεν φαίνεται ούτε δικαιολογημένο ούτε σκόπιμο να υπόκεινται συμβάσεις οποιασδήποτε αξίας στους κανόνες αυτούς.

Η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία αναδιατυπώνοντας την αιτιολογική σκέψη (2) της πρότασής της ως εξής: «(2) Οι αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων, της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και οι εξ αυτών προκύπτουσες αρχές, όπως οι αρχές της ίσης μεταχείρισης, ιδιαίτερη έκφραση της οποίας αποτελεί η αρχή περί μη εισαγωγής διακρίσεων, της αμοιβαίας αναγνώρισης, της αναλογικότητας και της διαφάνειας εφαρμόζονται στις συμβάσεις που συνάπτονται από τους φορείς που υπόκεινται στη συνθήκη ή εξ ονόματος και για λογαριασμό των εν λόγω φορέων. Οι αρχές αυτές εφαρμόζονται ανεξάρτητα από την αξία των συμβάσεων. Εντούτοις, προκειμένου να διευκολυνθεί η εφαρμογή τους για συμβάσεις σημαντικής αξίας, πρέπει να συντονιστούν στην παρούσα οδηγία οι εθνικές διαδικασίες ανάθεσης. Οι εν λόγω διατάξεις περί συντονισμού πρέπει να ερμηνεύονται σύμφωνα με τους προαναφερόμενους κανόνες και αρχές καθώς και σε συμφωνία προς τους άλλους κανόνες της συνθήκης.»

*

Οι τροπολογίες 34 και 35 αφορούν τις μεθόδους υπολογισμού της εκτιμώμενης αξίας των συμβάσεων υπηρεσιών.

Η τροπολογία 34 αποσκοπεί, όσον αφορά τον υπολογισμό του ποσού των συμβάσεων ασφαλιστικών υπηρεσιών, να λαμβάνονται υπόψη οι άλλες μορφές αμοιβών που είναι συγκρίσιμες με το ασφάλιστρο.

Η τροπολογία αυτή δικαιολογείται από το είδος των παροχών και από τον τρόπο αμοιβής τους.

Η τροπολογία 35 ρυθμίζει ιδιαίτερα τον υπολογισμό του ποσού των συμβάσεων αορίστου χρόνου με ρήτρα σιωπηρής παράτασης.

Η τροπολογία αποσκοπεί στην αποτροπή των καταχρηστικών κατατμήσεων που αποβλέπουν στην αποφυγή των υποχρεώσεων οι οποίες επιβάλλονται στις συμβάσεις από την οδηγία: επομένως επιδιώκει έναν αξιέπαινο σκοπό. Ωστόσο, πρέπει να αποφεύγεται η προσφυγή στις ανανεώσεις που μειώνουν τον ανταγωνισμό.

Η Επιτροπή ενσωματώνει τις τροπολογίες 34 και 35, με μια αναδιατύπωση η οποία αποσκοπεί επίσης στην απλούστευση του κειμένου συγχωνεύοντας τα τέσσερα άρθρα σχετικά με τις μεθόδους υπολογισμού - άρθρο 10 για τις συμφωνίες-πλαίσια, άρθρο 11 για τις προμήθειες, άρθρο 12 για τις υπηρεσίες και άρθρο 13 για τα έργα, ως εξής:

«Άρθρο 10

Μέθοδοι υπολογισμού της εκτιμώμενης αξίας των συμβάσεων και των συμφωνιών-πλαισίων

1. Ο υπολογισμός της εκτιμώμενης αξίας μιας δημόσιας σύμβασης βασίζεται στο συνολικό πληρωτέο ποσό, εκτός ΦΠΑ, εκτιμώμενο από την αναθέτουσα αρχή. Ο υπολογισμός αυτός λαμβάνει υπόψη το εκτιμώμενο συνολικό ποσό, συμπεριλαμβανομένων τυχόν δικαιωμάτων προαιρέσεως και ενδεχόμενων σιωπηρών ανανεώσεων.

Στην περίπτωση που η αναθέτουσα αρχή προβλέπει βραβεία ή την καταβολή ποσών στους υποψήφιους ή προσφέροντες, λαμβάνει τα ποσά αυτά υπόψη της κατά τον υπολογισμό της εκτιμώμενης αξίας της σύμβασης.

2. Η εκτίμηση αυτή πρέπει να ισχύει τη στιγμή της αποστολής της προκήρυξης του διαγωνισμού, όπως προβλέπεται στο άρθρο 34, παράγραφος 2, ή, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν απαιτείται παρόμοια προκήρυξη, τη στιγμή κατά την οποία η αναθέτουσα αρχή ξεκινά τη διαδικασία ανάθεσης της σύμβασης.

3. Κανένα σχέδιο έργου ούτε κανένα σχέδιο αγοράς με στόχο την απόκτηση συγκεκριμένης ποσότητας προμηθειών ή/και υπηρεσιών δεν μπορεί να κατατμηθεί με σκοπό να αποφευχθεί η επ' αυτού εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

6. Για τις συμβάσεις δημοσίων έργων, ο υπολογισμός της εκτιμώμενης αξίας πρέπει να λαμβάνει υπόψη το ποσό των έργων καθώς και τη συνολική εκτιμώμενη αξία των προμηθειών που είναι απαραίτητες για την εκτέλεση των έργων και τις οποίες θέτουν στη διάθεση του εργολήπτη οι αναθέτουσες αρχές.

7. α) Όταν ένα σχεδιαζόμενο έργο ή ένα σχέδιο αγοράς υπηρεσιών μπορεί να οδηγήσει σε ταυτόχρονη σύναψη χωριστών συμβάσεων κατά τμήματα, η εκτιμώμενη συνολική αξία όλων αυτών των τμημάτων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη.

Όταν η σωρευτική αξία των τμημάτων ισούται με ή υπερβαίνει το κατώτατο όριο που προβλέπεται στο άρθρο 8, η οδηγία εφαρμόζεται για τη σύναψη του κάθε τμήματος.

Ωστόσο, οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να παρεκκλίνουν από την εν λόγω εφαρμογή για τα τμήματα των οποίων η αξία, υπολογιζόμενη χωρίς το ΦΠΑ, είναι κατώτερη από 80 000 ευρώ για τις υπηρεσίες και από 1 εκατ. ευρώ για τα έργα, εφόσον τα άθροισμα του ποσού των τμημάτων αυτών δεν υπερβαίνει το 20 % του αθροίσματος της αξίας όλων των τμημάτων.

β) Όταν ένα σχέδιο με σκοπό την απόκτηση ομοιογενών προμηθειών μπορεί να οδηγήσει σε ταυτόχρονη σύναψη χωριστών συμβάσεων κατά τμήματα, η εκτιμώμενη συνολική αξία αυτών των τμημάτων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 8, στοιχεία α) και β).

Όταν η σωρευτική αξία των τμημάτων ισούται με ή υπερβαίνει το κατώτατο όριο που προβλέπεται στο άρθρο 8, η οδηγία εφαρμόζεται για τη σύναψη του κάθε τμήματος.

4. Για τις συμβάσεις δημόσιων προμηθειών που έχουν ως αντικείμενο χρηματοδοτική μίσθωση, μίσθωση ή μίσθωση-πώληση προϊόντων, ως βάση για τον υπολογισμό της εκτιμώμενης αξίας της σύμβασης πρέπει να λαμβάνεται:

α) στην υποθετική περίπτωση δημόσιων συμβάσεων ορισμένου χρόνου, εφόσον η διάρκειά τους είναι ίση με ή μικρότερη από δώδεκα μήνες, η συνολική εκτιμώμενη αξία για τη διάρκεια της σύμβασης ή, εφόσον η διάρκεια της σύμβασης είναι μεγαλύτερη από δώδεκα μήνες, η συνολική αξία της σύμβασης στην οποία συμπεριλαμβάνεται η εκτιμώμενη υπολειπόμενη αξία.

β) στην υποθετική περίπτωση δημόσιων συμβάσεων αορίστου χρόνου ή στην περίπτωση που η διάρκειά τους δεν μπορεί να καθοριστεί, η μηνιαία αξία πολλαπλασιαζόμενη επί 48.

8. Όταν πρόκειται για συμβάσεις δημόσιων προμηθειών ή για δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών οι οποίες έχουν περιοδικό χαρακτήρα ή οι οποίες προβλέπεται να ανανεωθούν μέσα σε συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, πρέπει να λαμβάνεται ως βάση για τον υπολογισμό της εκτιμώμενης αξίας της σύμβασης:

α) είτε η συνολική πραγματική αξία των διαδοχικών συμβάσεων του ιδίου τύπου οι οποίες συνήφθησαν κατά το προηγούμενο δωδεκάμηνο ή οικονομικό έτος, αναπροσαρμοσμένη, ει δυνατόν, προκειμένου να ληφθούν υπόψη ενδεχόμενες μεταβολές ως προς τις ποσότητες ή την αξία τους κατά τους δώδεκα μήνες που έπονται της αρχικής σύμβασης.

β) είτε η εκτιμώμενη συνολική αξία των διαδοχικών συμβάσεων που συνήφθησαν κατά το δωδεκάμηνο που έπεται της πρώτης παράδοσης ή καθ' όλη τη διάρκεια της σύμβασης, εφόσον αυτή υπερβαίνει τους δώδεκα μήνες.

Η επιλογή της μεθόδου για τον υπολογισμό της εκτιμώμενης αξίας μιας δημόσιας σύμβασης δεν μπορεί να γίνεται με πρόθεση την αποφυγή εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

5. Για τις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών, ως βάση για τον υπολογισμό της εκτιμώμενης αξίας της σύμβασης λαμβάνεται, κατά περίπτωση:

α) για τους εξής τύπους υπηρεσιών:

i) ασφαλιστικές υπηρεσίες: το καταβλητέο ασφάλιστρο και οι άλλοι τρόποι αμοιβής.

ii) τραπεζικές και άλλες χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες: οι αμοιβές, οι προμήθειες, οι τόκοι και άλλοι τρόποι αμοιβής.

iii) συμβάσεις που περιλαμβάνουν την εκπόνηση μελέτης: αμοιβές, καταβλητέες προμήθειες και άλλοι τρόποι αμοιβής.

β) για τις συμβάσεις υπηρεσιών για τις οποίες δεν αναφέρεται συνολική τιμή:

i) στην υποθετική περίπτωση συμβάσεων ορισμένου χρόνου, με διάρκεια μέχρι και 48 μήνες: η συνολική εκτιμώμενη αξία για όλη τη διάρκειά τους.

ii) στην υποθετική περίπτωση συμβάσεων αορίστου χρόνου ή διάρκειας άνω των 48 μηνών: η μηνιαία αξία της σύμβασης πολλαπλασιασμένη επί 48.

9. Ο υπολογισμός της αξίας μιας συμφωνίας-πλαισίου βασίζεται στη μέγιστη εκτιμώμενη αξία εκτός ΦΠΑ του συνόλου των συμβάσεων που προβλέπονται για τη συνολική διάρκεια της συμφωνίας.»

*

Η τροπολογία 36 προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να προσφέρουν την αποκλειστικότητα ορισμένων συμβάσεων σε προγράμματα προστατευόμενης απασχόλησης ή σε προστατευόμενα εργαστήρια.

Η τροπολογία αυτή μπορεί να γίνει δεκτή εάν τροποποιηθεί προκειμένου να αποσαφηνιστεί ότι η προσφορά της αποκλειστικότητας δεν συνεπάγεται απαλλαγή από την εφαρμογή όλων των άλλων διατάξεων της οδηγίας που εφαρμόζονται στις δημόσιες συμβάσεις.

Η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία αυτή ως εξής:

«Άρθρο 19β

Παραχωρούμενες συμβάσεις

Τα κράτη μέλη μπορούν να προσφέρουν την αποκλειστικότητα της συμμετοχής σε διαδικασίες ανάθεσης δημόσιων συμβάσεων σε προστατευόμενα εργαστήρια ή να επιτρέπουν την εκτέλεσή τους μόνο στο πλαίσιο προγραμμάτων προστατευμένων θέσεων απασχόλησης, όταν η πλειοψηφία των ενδιαφερόμενων εργαζομένων είναι άτομα με ειδικές ανάγκες τα οποία, λόγω της φύσης ή της βαρύτητας των αναπηριών τους, δεν μπορούν να ασκήσουν επαγγελματική δραστηριότητα υπό κανονικές συνθήκες.

Η προκήρυξη διαγωνισμού πρέπει να αναφέρει αυτή τη διάταξη.»

*

Η τροπολογία 121 τροποποιεί το άρθρο 18, στοιχείο β). πηγάζει από τις διάφορες γλωσσικές εκδόσεις της οδηγίας 92/50/ΕΟΚ για τις «υπηρεσίες» και υπογραμμίζει την ανάγκη για καλύτερη γλωσσική εναρμόνιση. Αυτό είναι χρήσιμο, αλλά απαιτεί την αναδιατύπωση του κειμένου της τροπολογίας προκειμένου να ερμηνευτεί σύμφωνα με την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.

Η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία αυτή, που τροποποιείται ως εξής:

«Άρθρο 18

Ειδικές εξαιρέσεις

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών:

...

β) με αντικείμενο την αγορά, την ανάπτυξη, την παραγωγή ή τη συμπαραγωγή προγραμμάτων από ραδιοτηλεοπτικούς οργανισμούς καθώς και συμβάσεις για το χρόνο μετάδοσης εκπομπών. Η εξαίρεση αυτή δεν εφαρμόζεται στις προμήθειες του τεχνικού υλικού που είναι αναγκαίο για την παραγωγή, τη συμπαραγωγή και την εκπομπή των προγραμμάτων αυτών.

... »

*

Η τροπολογία 38 επεκτείνει στις συμβάσεις προμηθειών και έργων μια εξαίρεση η οποία αφορά μόνο τις συμβάσεις υπηρεσιών. Η επέκταση αυτή είναι απαράδεκτη, επειδή θα έθετε υπό αμφισβήτηση, χωρίς κατάλληλη αιτιολόγηση, το κοινοτικό κεκτημένο, αποκλείοντας από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας συμβάσεις οι οποίες υπόκεινται σήμερα στο πεδίο της.

Εξάλλου, η τροπολογία διευκρινίζει την έννοια του «φορέα που είναι ο ίδιος αναθέτουσα αρχή»: το μέρος αυτό είναι αποδεκτό, επειδή δεν θέτει υπό αμφισβήτηση το κοινοτικό κεκτημένο, αλλά, αντιθέτως, αποσαφηνίζει τη διάταξη.

Επομένως, η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία 38 ως εξής:

«Άρθρο 19

Συμβάσεις υπηρεσιών που ανατίθενται βάσει αποκλειστικού δικαιώματος

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών που ανατίθενται από αναθέτουσα αρχή σε άλλη αναθέτουσα αρχή ή σε ένωση αναθετουσών αρχών βάσει αποκλειστικού δικαιώματος που τους παρέχεται δυνάμει δημοσιευμένων νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, εφόσον οι διατάξεις αυτές συνάδουν με τη συνθήκη.»

*

Η τροπολογία 40 εισάγει ένα νέο άρθρο που αποσκοπεί να αποκλείσει από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας τις συμβάσεις που συνάπτονται από μια αναθέτουσα αρχή με ένα φορέα ο οποίος υπάγεται πλήρως σ' αυτή ή με μια κοινοπραξία αποτελούμενη από την εν λόγω αναθέτουσα αρχή και άλλες αναθέτουσες αρχές.

Η τροπολογία αυτή ευθυγραμμίζεται με το πνεύμα της σημερινής νομολογίας (απόφαση «Teckal»). Απαιτείται μια αναδιατύπωση προκειμένου να ενταχθούν ακριβώς τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην απόφαση, να προσαρμοστούν σε μια κοινοπραξία αναθετουσών αρχών και να ενσωματωθούν σε κατάλληλη θέση στην οδηγία.

«Άρθρο 19α

Συμβάσεις συναπτόμενες με φορείς που ανήκουν σε μια αναθέτουσα αρχή

1. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις δημόσιες συμβάσεις τις οποίες συνάπτει μια αναθέτουσα αρχή με ένα νομικώς διακριτό φορέα ο οποίος ανήκει αποκλειστικά στην εν λόγω αναθέτουσα αρχή, εφόσον:

- ο φορέας αυτός δεν χαίρει αυτονομίας λήψης αποφάσεων σε σχέση με την εν λόγω αναθέτουσα αρχή επειδή η τελευταία αυτή ασκεί επί του υπόψη φορέα έλεγχο ανάλογο προς εκείνον που ασκεί επί των ιδίων υπηρεσιών της.

- ο φορέας αυτός πραγματοποιεί το σύνολο της δραστηριότητάς τους με την αναθέτουσα αρχή στην οποία ανήκει.

2. Όταν ένας τέτοιος φορέας είναι ο ίδιος αναθέτουσα αρχή, οφείλει να τηρεί, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ίδιες του τις ανάγκες, τους κανόνες σύναψης των συμβάσεων που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία.

3. Όταν ένας τέτοιος φορέας δεν είναι αναθέτουσα αρχή, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε ο υπόψη φορέας να εφαρμόζει, προκειμένου να ανταποκριθεί στις ίδιες του τις ανάγκες, τους κανόνες σύναψης των συμβάσεων που προβλέπονται από την παρούσα οδηγία.»

*

Η τροπολογία 57 αποσκοπεί στα εξής:

1) να εισαγάγει μια νέα δυνατότητα προσφυγής στη διαδικασία διαπραγμάτευσης με προηγούμενη δημοσιότητα για τις συμβάσεις προμηθειών

2) και να διευκρινίσει το γεγονός ότι εφαρμόζεται η σημερινή διάταξη στον τομέα των «πνευματικών» υπηρεσιών.

Το μέρος 1) της τροπολογίας είναι απαράδεκτο, επειδή θα έθετε υπό αμφισβήτηση τον κοινοτικό κεκτημένο, επεκτείνοντας στις συμβάσεις προμηθειών, χωρίς κατάλληλη αιτιολόγηση, τις δυνατότητες διαπραγμάτευσης των προσφορών. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι, δυνάμει των δυνατοτήτων που παρέχονται από τον ορισμό των τεχνικών προδιαγραφών ως προς τις επιδόσεις και από τις εναλλακτικές προσφορές, οι αναθέτουσες αρχές είναι δυνατόν να μην είναι σε θέση να καθορίσουν με επαρκή ακρίβεια τις προμήθειες που αναζητούν μόνο στις περιπτώσεις που ορίζονται από τη διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου.

Απεναντίας, το μέρος 2) της τροπολογίας γίνεται δεκτό με την εξής αναδιατύπωση:

«Άρθρο 29

Περιπτώσεις όπου δικαιολογείται η προσφυγή στη διαδικασία διαπραγμάτευσης με δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού

1. Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να συνάψουν τις δημόσιες συμβάσεις τους προσφεύγοντας σε διαδικασία με διαπραγμάτευση, αφού προηγηθεί δημοσίευση σχετικής προκήρυξης διαγωνισμού, στις παρακάτω περιπτώσεις:

....

γ) στον τομέα των υπηρεσιών, ιδίως κατά την έννοια της κατηγορίας 6 του παραρτήματος II Α, και στην περίπτωση των πνευματικών εργασιών, όπως ο σχεδιασμός ενός έργου, στο μέτρο κατά το οποίο η φύση του προς παροχή έργου ή υπηρεσίας είναι τέτοια ώστε οι προδιαγραφές της σύμβασης δεν είναι δυνατόν να καθοριστούν με επαρκή ακρίβεια ώστε να επιτρέπεται η ανάθεση της σύμβασης αυτής με επιλογή της καλύτερης προσφοράς, σύμφωνα με τους κανόνες που διέπουν την ανοικτή διαδικασία ή την κλειστή διαδικασία.

... »

Πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή κρίνει χρήσιμο, προκειμένου να τηρηθεί το ιστορικό όσον αφορά τις ημερομηνίες έκδοσης των πρώτων οδηγιών, να τροποποιηθεί η σειρά «προμήθειες, υπηρεσίες και έργα» σε «έργα, προμήθειες και υπηρεσίες». Κατά συνέπεια, το παράρτημα I A μετατρέπεται σε παράρτημα II A.

*

Η τροπολογία 150 αποσκοπεί να διασφαλίσει ότι οι παραχωρούσες αρχές μπορούν να επικαλεστούν την προσφυγή στη διαδικασία διαπραγμάτευσης χωρίς δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού για να αναθέσουν άμεσα στον ανάδοχο της σύμβασης παραχωρήσεως τις συμπληρωματικές εργασίες που δεν περιλαμβάνονται στο αρχικό σχέδιο, οι οποίες όμως κατέστησαν αναγκαίες για την εκτέλεση του έργου λόγω απρόβλεπτων περιστάσεων, σε περίπτωση που οι εργασίες αυτές δεν μπορούν, από τεχνική ή οικονομική άποψη, να διαχωριστούν από το κυρίως έργο χωρίς να δημιουργηθούν σοβαρά προβλήματα ή σε περίπτωση που, μολονότι μπορούν να διαχωριστούν από την εκτέλεση του βασικού έργου, είναι απόλυτα αναγκαίες για την τελειοποίησή του.

Η τροπολογία αυτή μπορεί να γίνει δεκτή με την ακόλουθη μορφή:

Άρθρο 73α

Περιπτώσεις όπου δικαιολογείται η άμεση ανάθεση συμπληρωματικών συμβάσεων στον ανάδοχο σύμβασης παραχωρήσεως

Οι αναθέτουσες αρχές μπορούν να αναθέσουν άμεσα στον ανάδοχο σύμβασης παραχωρήσεως δημόσιες συμβάσεις για τις συμπληρωματικές εργασίες που δεν περιλαμβάνονται στο αρχικά προβλεπόμενο σχέδιο της σύμβασης παραχωρήσεως ούτε στην αρχική σύμβαση και οι οποίες κατέστησαν αναγκαίες, λόγω απρόβλεπτων περιστάσεων, για την εκτέλεση του έργου όπως περιγράφεται στην αρχική σύμβαση, υπό την προϋπόθεση ότι η ανάθεση γίνεται στον οικονομικό φορέα που εκτελεί την υπηρεσία αυτή ή το έργο αυτό:

- όταν αυτές οι συμπληρωματικές υπηρεσίες ή εργασίες δεν μπορούν, από τεχνική ή οικονομική άποψη, να διαχωριστούν από την αρχική σύμβαση χωρίς να δημιουργήσουν μείζονα προβλήματα για τις αναθέτουσες αρχές,

ή

- όταν αυτές οι υπηρεσίες ή εργασίες, μολονότι μπορούν να διαχωριστούν από την εκτέλεση της αρχικής σύμβασης, είναι απόλυτα αναγκαίες για την τελειοποίησή της.

Ωστόσο, το συνολικό ποσό των συναπτομένων συμβάσεων συμπληρωματικών εργασιών δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50 % του ποσού του αρχικού έργου που αποτελεί το αντικείμενο της σύμβασης παραχωρήσεως.

*

Η τροπολογία 70 αποσκοπεί στα εξής:

1) να απλοποιήσει τις διατάξεις σχετικά με τις προθεσμίες που ισχύουν για τις διάφορες φάσεις των διαδικασιών ανάθεσης των συμβάσεων.

2) να καταργήσει τη συντόμευση των προθεσμιών σε περίπτωση δημοσίευσης μιας περιοδικής ενδεικτικής προκήρυξης.

3) να καταργήσει κάθε δυνατότητα συντόμευσης των προθεσμιών αυτών σε περίπτωση χρήσης ηλεκτρονικών μέσων.

Ως προς το σημείο 1): προκειμένου να αποφευχθεί το νομικό κενό όσον αφορά τις προθεσμίες παραλαβής των προσφορών στις κλειστές διαδικασίες, πρέπει να αναδιατυπωθεί η τροπολογία, της οποίας η αποδοχή συνεπάγεται την παράταση ορισμένων προθεσμιών κατά 3 ημέρες.

Ως προς το σημείο 2): η τροπολογία δεν είναι δικαιολογημένη επειδή θέτει ένα διττό πρόβλημα: αφενός, συνιστά αντίστροφη διάκριση κατά των ευρωπαϊκών αναθετουσών αρχών σε σχέση με τους ομολόγους τους από τις τρίτες χώρες που έχουν προσχωρήσει στη συμφωνία για τις δημόσιες συμβάσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ και, αφετέρου, ενέχει τον κίνδυνο να στερήσει τις επιχειρήσεις από πληροφορίες σχετικά με τις προθέσεις των αναθετουσών αρχών.

Ως προς το σημείο 3): η κατάργηση των δυνατοτήτων συντόμευσης των προθεσμιών, που δεν αποβαίνουν καθόλου εις βάρος των επιχειρήσεων, θα ήταν αντίθετη προς το στόχο της ενθάρρυνσης των αγοραστών να χρησιμοποιούν τα ηλεκτρονικά μέσα, σύμφωνα με την επιθυμία του Συμβουλίου της Λισσαβώνας.

Η Επιτροπή ενσωματώνει την τροπολογία 70 ως εξής:

«Άρθρο 37

Προθεσμίες των αιτήσεων συμμετοχής και παραλαβή των προσφορών

1. Κατά τον καθορισμό των προθεσμιών παραλαβής των προσφορών και των αιτήσεων συμμετοχής, οι αναθέτουσες αρχές λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη το πολύπλοκο της σύμβασης και το χρόνο που απαιτείται για την προετοιμασία των προσφορών, με την επιφύλαξη των ελάχιστων προθεσμιών που καθορίζονται στο παρόν άρθρο.

2. Στις ανοικτές διαδικασίες, η ελάχιστη προθεσμία παραλαβής των προσφορών είναι 52 ημέρες από την ημερομηνία αποστολής της προκήρυξης.

3. Στις οριζόμενες στο άρθρο 29 κλειστές διαδικασίες και διαδικασίες διαπραγμάτευσης με δημοσίευση προκήρυξης διαγωνισμού καθώς και σε περίπτωση προσφυγής στον ανταγωνιστικό διάλογο:

α) η ελάχιστη προθεσμία παραλαβής των αιτήσεων συμμετοχής ανέρχεται σε 40 ημέρες από την ημερομηνία αποστολής της προκήρυξης διαγωνισμού.

β) στις κλειστές διαδικασίες, η ελάχιστη προθεσμία παραλαβής των προσφορών ανέρχεται σε 40 ημέρες από την ημερομηνία αποστολής της πρόσκλησης.

4. Στις περιπτώσεις όπου οι αναθέτουσες αρχές έχουν δημοσιεύσει προκήρυξη προκαταρκτικής ενημέρωσης, η οριζόμενη στην παράγραφο 2 και στην παράγραφο 3, στοιχείο β) ελάχιστη προθεσμία παραλαβής των προσφορών μπορεί, κατά κανόνα, να περιοριστεί σε 36 ημέρες, αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι μικρότερη των 22 ημερών.

Η προθεσμία αυτή αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία αποστολής της προκήρυξης διαγωνισμού στις ανοικτές διαδικασίες και από την ημερομηνία αποστολής της πρόσκλησης υποβολής προσφοράς στις κλειστές διαδικασίες.

Η βραχύτερη προθεσμία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι αποδεκτή υπό την προϋπόθεση ότι η προκήρυξη προκαταρκτικής ενημέρωσης έχει περιλάβει όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται στο υπόδειγμα προκήρυξης που περιλαμβάνεται στο παράρτημα VII A, εφόσον υπ