Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την ποιότητα του νερού που προορίζεται για την ανθρώπινη κατανάλωση ()

(96/C 82/12)

Στις 29 Μαΐου 1995, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει, με βάση το άρθρο 130 P της Συνθήκης ΕΟΚ, τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση.

Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 28 Νοεμβρίου 1995 με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Kienle.

Κατά την 331η σύνοδο ολομέλειάς της (συνεδρίαση της 21ης Δεκεμβρίου 1995), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με πλειοψηφία και 3 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής με την επιφύλαξη των ακόλουθων συλλογισμών και παρατηρήσεων.

1. Εισαγωγή

1.1. Το νερό αποτελεί στοιχειώδη προϋπόθεση για την ύπαρξη κάθε μορφής ζωής στην γη. Μπορεί να γίνει ακόμη και πηγή συγκρούσεων και όπλο σε καιρούς πολέμου και αναταραχής. Καθαρό νερό δεν χρειάζεται μόνον ο άνθρωπος αλλά και η φύση. Επομένως, τόσο για την προστασία της υγείας του ανθρώπου όσο και για τη διασφάλιση ενός ισορροπημένου οικοσυστήματος είναι απολύτως απαραίτητο να προστατεύεται το νερό όσο το δυνατό περισσότερο από τη ρύπανση για το όφελος όλης της ανθρωπότητας.

Πρέπει να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια προκειμένου να διασφαλισθεί ότι στις περιπτώσεις που ρυπαίνεται το νερό εφαρμόζεται η αρχή σύμφωνα με την οποία ο ρυπαίνων πληρώνει.

1.2. Το πόσιμο νερό αποτελεί το υπ`αριθμόν ένα είδος διατροφής. Το πόσιμο νερό που διατίθεται στον καταναλωτή πρέπει να είναι διάφανο, εύγευστο, ευχάριστο και ποιοτικά ασφαλές. Η προστασία του καταναλωτή έχει γι`αυτό θεμελιώδη σημασία. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αναγνωρίζει ότι η οδηγία σχετικά με την ποιότητα του νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση (80/778/ΕΟΚ) της 15ης Ιουλίου 1980, συνέβαλε ουσιαστικά στη βελτίωση της ποιότητας του πόσιμου νερού στην Ευρώπη. Η Ευρώπη κατέχει σε παγκόσμιο επίπεδο την πρώτη θέση όσον αφορά την ποιότητα του πόσιμου νερού.

Ωστόσο, τα επιχειρήματα που προβάλλει η Επιτροπή για να υποστηρίξει την ανάγκη επανεξέτασης της οδηγίας 80/778/ΕΟΚ, με σκοπό την εξάλειψη ορισμένων αδυναμιών αλλά και την προσαρμογή της οδηγίας στο νεώτερο επιστημονικό επίπεδο και στις διαθέσιμες τεχνολογίες, δεν πείθουν. Η δημόσια συζήτηση που διεξάγεται σχετικά με την πρόταση οδηγίας για το πόσιμο νερό δημιούργησε ανησυχίες στον πληθυσμό, σε πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η συζήτηση δεν πρέπει επομένως να αποβεί σε βάρος μιας αντικειμενικής και ισορροπημένης απόφασης.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή επιδοκιμάζει κατ`αρχήν την πρόταση της Επιτροπής. Ιδιαίτερα θετικό θεωρεί το γεγονός ότι, αφενός, καταργούνται λανθασμένες ή πεπαλαιωμένες παράμετροι, καθώς και οι τιμές προσανατολισμού και, αφετέρου, προστίθενται ρυθμίσεις σχετικά με την υπέρβαση των οριακών τιμών.

2.2. Η ΟΚΕ τονίζει ότι η οδηγία για την ποιότητα του πόσιμου νερού αποτελεί κατ`αρχήν μέτρο της πολιτικής για την προστασία της δημόσιας υγείας. Επιπλέον, η πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την οικολογική ποιότητα των υδάτινων πόρων αποτελεί το σημαντικότερο μέτρο που έχει ληφθεί για την ολοκλήρωση των μέτρων προστασίας των υδάτινων πόρων της Κοινότητας [βλ. έγγρ. COM(93) 680 τελικό]. Η «οριζόντια» σύγκριση των επιμέρους μέτρων που λαμβάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση στον τομέα της πολιτικής για την προστασία υδάτινων πόρων αποκάλυψε την έλλειψη αρμονίας που υφίσταται σχετικά στο κοινοτικό δίκαιο.

2.2.1. Καθώς η Επιτροπή προανήγγειλε πρόσφατα την υποβολή μιας ανακοίνωσης και μιας νέας oδηγίας-πλαίσιο για την πολιτική του νερού, η ΟΚΕ ελπίζει ότι θα μπορέσει να καλυφθεί η έλλειψη συνοχής που υπάρχει σήμερα.

2.3. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή έλαβε σε μεγάλο βαθμό υπόψη τις συστάσεις που διατύπωσε πρόσφατα η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, οι οποίες στηρίζονται σε επιστημονικές έρευνες και λαμβάνουν υπόψη την πτυχή της πρόληψης. Η υιοθέτηση των συστάσεων της ΠΟΥ θα συμβάλει στην περαιτέρω βελτίωση της προστασίας του πόσιμου νερού στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2.3.1. Σχετικά με τα φυτοφάρμακα, αντίθετα η Επιτροπή διατηρεί την οριακή τιμή του 0,1 μg/λίτρο πόσιμου νερού. Η τιμή αυτή είναι πολύ αυστηρότερη από αυτήν που συνιστά η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, αντιστοιχεί σχεδόν σε μηδενική τιμή και μπορεί να δικαιολογηθεί μόνο ως προληπτικό μέτρο. Μπορεί να παρουσιαστεί, συνεπώς, μια κατάσταση, κατά την οποία η παρουσία μιας ουσίας στο πόσιμο νερό να απαγορεύεται όταν προέρχεται από φυτοφάρμακα, ενώ να επιτρέπεται όταν προέρχεται από άλλες πηγές.

2.4. Γενικά, επιδοκιμάζεται η πρόθεση της Επιτροπής να επιδιώξει μεγαλύτερη διαφάνεια κατά την εφαρμογή της οδηγίας, διότι, κατ` αυτό τον τρόπο, θα επιτευχθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της στα κράτη μέλη και η ευρύτερη αποδοχή των περιβαλλοντικών διατάξεων εκ μέρους των πολιτών.

Θα πρέπει, ωστόσο, να σημειωθεί ότι η αύξηση της συχνότητας υποβολής των εκθέσεων από πλευράς των κρατών μελών θα αυξήσει τις διοικητικές δαπάνες και δεν θα οδηγήσει αυτομάτως σε καλύτερη πληροφόρηση. Η διαφώτιση και η πληροφόρηση των καταναλωτών για την ποιότητα του πόσιμου νερού έχει, πράγματι, μεγαλύτερη σημασία από τη μείωση του χρονικού διαστήματος μεταξύ των εκθέσεων. Ο τακτικός έλεγχος της ποιότητας του κατά τόπους πόσιμου νερού έχει επίσης μεγάλη σημασία.

2.5. Τα μέτρα που προβλέπονται στο σχέδιο οδηγίας για τη διασφάλιση και τη βελτίωση της ποιότητας του πόσιμου νερού συνεπάγονται σημαντικό κόστος. Συνεπώς, μια σοβαρή εκτίμηση της σχέσης κόστους/αποδοτικότητας αποτελεί προϋπόθεση για την αποδοχή των μέτρων αυτών εκ μέρους των πολιτών και της οικονομίας.

2.5.1. Οι εκτιμήσεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τις οποίες το κόστος για την αντικατάσταση εντός μιας δεκαπενταετίας των μολυβδοσωλήνων κυμαίνεται μεταξύ 34 και 70 δισ. Ecu, όχι μόνο δεν προσφέρουν μεγαλύτερη διαφάνεια, αλλά δεν είναι γενικά αντιπροσωπευτικές.

Προκειμένου να περιοριστεί σε ένα ανεκτό και λογικό επίπεδο το κόστος που θα επιβαρύνει τα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος λόγω της αντικατάστασης των μολυβδοσωληνώσεων, η ΟΚΕ προτείνει να εφαρμοσθούν κατάλληλα προγράμματα ενισχύσεων στα κράτη μέλη.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Άρθρο 2.1 β)

Το άρθρο 2.1 β) του σχεδίου οδηγίας υποχρεώνει τις βιομηχανίες τροφίμων να χρησιμοποιούν νερό ποιότητας πόσιμου νερού για παραγωγικές διαδικασίες κατά τις οποίες το νερό δεν έρχεται σε άμεση επαφή με τα τρόφιμα, όπως π.χ. στους εναλλακτήρες θερμότητας. Θα ήταν σκόπιμο να διευκρινισθεί - ενδεχομένως, στο άρθρο 3 - ότι το νερό που διοχετεύεται σε κλειστά συστήματα δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Η υποχρέωση να χρησιμοποιείται ακόμη και σε κλειστά συστήματα νερό ποιότητας ποσίμου δεν μπορεί να στηριχθεί σε επιχειρήματα που έχουν σχέση με την προληπτική προστασία της υγείας, εφόσον, σε αυτή την περίπτωση, τα τρόφιμα δεν έρχονται σε άμεση επαφή με το νερό. Άλλωστε, η χρήση πόσιμου νερού σε αυτές τις περιπτώσεις δεν θα αποτελούσε μόνο παραβίαση της αρχής της αναλογικότητας, αλλά και σπατάλη μεγάλων ποσοτήτων πόσιμου νερού.

3.2. Άρθρο 7, παράγραφος 3

Για λόγους προστασίας της υγείας, ο περιορισμός της ρύπανσης από μόλυβδο πρέπει να επιτευχθεί και στις οικιακές υδραυλικές εγκαταστάσεις. Επίσης, θα πρέπει να εξετασθεί αν αξιοποιείται επαρκώς η οδηγία περί οικοδομικών υλικών.

3.3. Άρθρο 14

Επειδή οι συγκεκριμένες τιμές και ταξινομήσεις κατά κατηγορία των διάφορων παραμέτρων ενδέχεται να τροποποιηθούν με βάση νέα επιστημονικά στοιχεία, η διαδικασία που εκτίθεται στο άρθρο 14 θα πρέπει να αναθεωρηθεί ώστε να διασφαλισθεί ότι ζητείται γνωμοδότηση και της ΟΚΕ, εκτός από του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

3.4. Παράρτημα 1, μέρος Β, χημικές παράμετροι

3.4.1. Οι ενώσεις του βορίου είναι ευρύτατα διαδεδομένες. Το πόσιμο νερό, το οποίο προέρχεται σε μεγάλο βαθμό από επιφανειακά και υπόγεια ύδατα που δεν έχουν υποστεί ανθρώπινη ρύπανση, ήδη περιέχει βόριο. Στα επιφανειακά ύδατα προστίθεται βόριο το οποίο προέρχεται από τη βιομηχανική και οικιακή χρήση βορικού άλατος.

Η κοινοτική οριακή τιμή καθορίστηκε με βάση τις συστάσεις που εξέδωσε η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας το 1993, για τις οριακές τιμές σχετικά με το πόσιμο νερό. Κατά την εξέταση των οριακών αυτών τιμών δεν είχαν, ωστόσο, ληφθεί υπόψη τα πλέον πρόσφατα πορίσματα της επιστήμης, με βάση τη μεθοδολογία του ΟΟΣΑ. Η ΠΟΥ θεώρησε, ωστόσο, τα νέα αυτά πορίσματα τόσο σημαντικά, ώστε να δηλώσει γραπτώς ότι θα αναθεωρήσει, το συντομότερο δυνατό, τις οριακές τιμές του βορίου. Είναι πολύ πιθανόν να μη διατηρηθεί ως σύσταση η χαμηλή τιμή των 0,3 mg βορίου ανά λίτρο νερού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει επίσης από την πλευρά της να λάβει υπόψη τα τελευταία επιστημονικά πορίσματα, όπως και την αναθεώρηση της οριακής τιμής του βορίου εκ μέρους της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Έως τότε προτείνεται να διατηρηθεί για το βόριο η παραμετρική τιμή που ισχύει από το 1980 στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή 1 mg βορίου ανά λίτρο νερού.

3.4.2. Κάδμιο

Η οριακή τιμή για το κάδμιο θα πρέπει να περιοριστεί στα 3 μg ανά λίτρο, όπως προτείνει και η ΠΟΥ.

3.4.3. Μόλυβδος

Οι μολυβδοσωλήνες για πόσιμο νερό αποτελούν κίνδυνο ιδιαίτερα για την υγεία των βρεφών και των παιδιών προσχολικής ηλικίας, δηλαδή των πιο αδύναμων και πιο εκτεθειμένων σε κινδύνους μελών της κοινωνίας μας. Η πρόληψη έχει, επομένως, για τα άτομα αυτά εξαιρετική σημασία. Η προτεινόμενη μείωση της τιμής του μολύβδου κρίνεται βάσιμη από επιστημονική άποψη και, συνεπώς, επιδοκιμάζεται.

Η ΟΚΕ είναι ωστόσο της γνώμης ότι η σημείωση 3 του Παραρτήματος Ι, Μέρος Β, θα πρέπει να ενσωματωθεί υπό τη μορφή άρθρου στην οδηγία. Επιπλέον, η ΟΚΕ ζητεί από την Επιτροπή να προτείνει - αφού συμβουλευθεί τα κράτη μέλη, τη βιομηχανία ύδατος και άλλα μέρη - έναν σαφή ορισμό της έννοιας «αντιπροσωπευτικό δείγμα». Ο ορισμός αυτός θα πρέπει να στηριχθεί σε μια εναρμονισμένη μεθοδολογία, η οποία να επιτρέπει τον έλεγχο συγκρίσιμων και σχετικών δεδομένων. Τα συμπεράσματα θα πρέπει να υιοθετηθούν με βάση τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 14.

Κατά την εφαρμογή των μέτρων που αποβλέπουν στην επίτευξη της οριακής τιμής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να δίδουν προτεραιότητα στις περιοχές όπου τα μέτρα μπορούν να έχουν τη μεγαλύτερη ωφέλεια.

Λόγω του υψηλού κόστους, η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να μελετήσει εντατικά και τις εναλλακτικές μεθόδους περιορισμού του μολύβδου, έχοντας δε υπόψη τους κινδύνους που ενέχουν τα υποκατάστατα του μολύβδου, να μεριμνήσει ώστε να διασφαλισθεί ότι η επιλογή και εγκατάσταση των υλικών αντικατάστασης γίνονται κατά τρόπο συνεπή με τους στόχους της οδηγίας για το πόσιμο νερό.

3.4.4. Βρωμοδιχλωρομεθάνιο 7 Χλωροφόρμιο

Οι οριακές τιμές που προτείνονται για το βρωμοδιχλωρομεθάνιο, της τάξης των 15 μg/λίτρο, και για το χλωροφόρμιο, της τάξης του 40 μg/λίτρο, αποτελούν συμβιβαστική λυση μεταξύ της αναγκαίας απολύμανσης και της τοξικότητας των παρασκευασμάτων απολύμανσης. Είναι αναγκαίο να αξιοποιηθεί κάθε δυνατότητα περιορισμού της χρήσης τοξικών απολυμαντικών στο ελάχιστο.

3.4.5. Χαλκός

Θα πρέπει και στην περίπτωση του χαλκού να προβλεφθεί πενταετής μεταβατική ρύθμιση.

3.4.6. Φυτοφάρμακα

Λόγω των αυστηρών κριτηρίων έγκρισης που ισχύουν εν τω μεταξύ στην Ευρωπαϊκή Ένωση για τα φυτοφάρμακα, αλλά και χάρη στις τεράστιες και δαπανηρές προσπάθειες που κατέβαλαν η γεωργία, οι συμβουλευτικοί οργανισμοί και η βιομηχανία (ιδίως οι επιχειρήσεις ύδρευσης - και οι πελάτες τους - οι οποίες και πληρώνουν τον εξοπλισμό για την αφαίρεση των καταλοίπων των φυτοφαρμάκων), κατέστη δυνατή η τήρηση της παραμετρικής τιμής στο 0,1 μg/λίτρο για κάθε φυτοφάρμακο που βρίσκεται στο νερό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ορισμένες περιοχές της Ευρώπης, η συνεργασία μεταξύ γεωργίας και επιχειρήσεων διαχείρισης υδάτων οδήγησαν σε εντυπωσιακά αποτελέσματα.

Πάντως, η συνεργασία αυτή θα πρέπει να επεκταθεί σε όλες τις περιοχές που δεν έχουν ακόμη υιοθετήσει την πρακτική αυτή. Επίσης, η Επιτροπή θα πρέπει να εξετάσει τη δυνατότητα στενότερης σύζευξης των περιβαλλοντικών και των γεωργικών πολιτικών που αφορούν τη χρήση φυτοφαρμάκων.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980 και μετά, η χρήση φυτοφαρμάκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση έχει μειωθεί αισθητά. Σε αυτό συνέβαλαν, μεταξύ άλλων, η αυξανόμενη εφαρμογή της ολοκληρωμένης καλλιέργειας, η ενθάρρυνση της εντατικής καλλιέργειας μέσω των συνοδευτικών μέτρων της μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής καθώς και ο έλεγχος των συσκευών φυτοφαρμάκων.

3.4.6.1. Η εφαρμογή ενιαίας οριακής τιμής για όλα τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στην ΕΕ οδηγεί στον περιορισμό των επιτρεπόμενων και διαθέσιμων φυτοφαρμάκων. Το γεγονός αυτό δυσχεραίνει και καθιστά ακριβότερη την εύστοχη και οικονομική χρήση φυτοφαρμάκων στα πλαίσια της ολοκληρωμένης καλλιέργειας. Επιπλέον, ο περιορισμός των δυνατοτήτων αντικατάστασης φυτοφαρμάκων ενδέχεται να οδηγήσει στην ανάπτυξη μιας ανεπιθύμητης ανθεκτικότητας. Σε τελική ανάλυση, οι ευρωπαίοι γεωργοί ενδέχεται να βρεθούν σε μειονεκτική ανταγωνιστική θέση έναντι άλλων χωρών που εξάγουν αγροτικά προϊόντα για τα φυτοφάρμακα που περιέχονται στο πόσιμο νερό και στις οποίες εφραρμόζονται αποκλειστικά διαφοροποιημένες προδιαγραφές, με κριτήριο την προστασία της υγείας.

3.4.6.2. Στο σημείο 5δ (παράρτημα Ι), η Επιτροπή δηλώνει την πρόθεσή της να εξετάσει κατά πόσο μπορεί να καθορισθεί μια συγκεκριμένη τιμή για μία δεδομένη ουσία κατόπιν αξιολογήσεως των διαθέσιμων σχετικά επιστημονικών στοιχείων, μία δήλωση η οποία καταδεικνύει την αβεβαιότητα της Επιτροπής σχετικά με το θέμα αυτό. Προτείνεται, συνεπώς, να συμπεριληφθεί ήδη σε αυτό το στάδιο σε άρθρο της οδηγίας η ρύθμιση που αναφέρεται στο σημείο 5δ. Το άρθρο αυτό θα πρέπει να περιλαμβάνει σαφείς διατάξεις σχετικά με τον καθορισμό παραμετρικών τιμών για κάθε φυτοφάρμακο, εφόσον οι ουσίες που περιέχει περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος Ι της οδηγίας 91/414/ΕΟΚ σχετικά με τη διάθεση στην αγορά των φυτοφαρμάκων. Αυτές οι παραμετρικές τιμές θα πρέπει να προκύπτουν από τοξικολογικές μελέτες και να αφορούν συγκεκριμένες επιμέρους ουσίες.

3.4.6.3. Κατά τον καθορισμό παρόμοιων ειδικών παραμετρικών τιμών με βάση διεθνώς αναγνωρισμένες επιστημονικές αρχές θα πρέπει να λαμβάνεται σε μεγάλο βαθμό υπόψη ο παράγοντας της ασφάλειας, καθώς και οι πτυχές των προληπτικών μέτρων.

3.4.6.4. Το επιχείρημα που προβάλλει η Επιτροπή για να δικαιολογήσει την κατάργηση της ολικής τιμής συγκέντρωσης όλων των φυτοφαρμάκων, η οποία είχε καθοριστεί στα 0,5 mg/λίτρο, φαίνεται βάσιμο. Πολύ ορθά διαπιστώνει ότι κατά τον καθορισμό παραμετρικών τιμών των διαφόρων ουσιών πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι αλληλεπιδράσεις και οι αθροιστικές δράσεις τους. Όπως τονίζει και η ίδια η Επιτροπή, αυτό δεν είναι δυνατόν να γίνει με αυθαίρετο τρόπο για το σύνολο των ουσιών.

3.5. Παράρτημα ΙΙ

3.5.1. Η συχνότητα και η έκταση των ερευνών θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη σημασία των παραμέτρων (μικροβιολογία), καθώς και τη διάδοσή τους σε τοπικό επίπεδο. Επομένως, είναι αναγκαίο να επανεξετασθούν οι κατάλογοι των παραμέτρων, ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία δαπανηρών «νεκροταφείων δεδομένων».

3.5.2. Γενικά, η συχνότητα που έχει ορισθεί ως ελάχιστη συχνότητα δοκιμαστικού ελέγχου μπορεί να περιοριστεί σημαντικά, ιδιαίτερα στην περίπτωση μεγάλου όγκου παρεχόμενου νερού (άνω των 60 000 m ). Αυτό ισχύει κυρίως για τις χημικές παραμέτρους.

Βρυξέλλες, 21 Δεκεμβρίου 1995.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Carlos FERRER

() EE αριθ. C 131 της 30. 5. 1995, σ. 5.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Τροπολογίες που απορρίφθηκαν

Οι κατωτέρω τροπολογίες, οι οποίες υπερψηφίστηκαν από άνω του 25 % των ψηφισάντων, απορρίφθηκαν στην πορεία των συζητήσεων:

Σημείο 3.2 - Άρθρο 7, παράγραφος 3

Μετά τη δεύτερη περίοδο να παρεμβληθούν τα εξής:

«Θα πρέπει να προσδιορισθεί η ευθύνη για την επίτευξη των παραμετρικών τιμών όσον αφορά κάθε ένα από τα βασικά στοιχεία της αλυσίδας παραγωγής του εφοδιασμού νερού.»

Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας

Ψήφοι υπέρ: 40, ψήφοι κατά: 40, αποχές: 26.

Σημείο 3.5.1

Μετά την πρώτη περίοδο να προστεθούν τα εξής:

«... και να λαμβάνουν υπόψη τη μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για το σχεδιασμό των ενδεικτικών προγραμμάτων ποιότητας νερού όπως συνιστάται από το Διεθνή Οργανισμό Προτύπων.»

Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας

Ψήφοι υπέρ: 31, ψήφοι κατά: 53, αποχές: 4.