[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 5.10.2009

COM(2009) 517 τελικό

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού, για το 2010, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στον Εύξεινο Πόντο

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

Στόχοι της πρότασης

Μετά την προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας στην ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2007 και σε συνέχεια των μέτρων διατήρησης που είχαν ήδη εφαρμοστεί το 2008 και το 2009, στόχος της παρούσας πρότασης είναι να καθοριστούν, για το έτος 2010, για τα σημαντικότερα από εμπορική άποψη ιχθυαποθέματα του Εύξεινου Πόντου, οι αλιευτικές δυνατότητες και οι συναφείς όροι για τα κράτη μέλη.

Γενικό πλαίσιο

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, η Κοινή Αλιευτική Πολιτική πρέπει να διασφαλίζει την εκμετάλλευση των έμβιων υδρόβιων πόρων κατά τρόπο που να εξασφαλίζει βιώσιμες οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνθήκες. Σημαντικό εργαλείο για την επίτευξη των στόχων αυτών είναι ο ετήσιος καθορισμός των αλιευτικών δυνατοτήτων με τη μορφή συνολικών επιτρεπόμενων αλιευμάτων (TAC), ποσοστώσεων και ορίων αλιευτικής προσπάθειας.

Ο καθορισμός των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στον Εύξεινο Πόντο πραγματοποιήθηκε για πρώτη φορά με κοινοτική νομοθεσία το 2008.

Τα εν λόγω πρώτα προληπτικά κοινοτικά μέτρα διαχείρισης για τον Εύξεινο Πόντο επιβάλλουν στις εθνικές διοικήσεις, στους ενδιαφερόμενους φορείς και στην επιστημονική κοινότητα να βελτιώσουν τον έλεγχο των αλιευμάτων και των εκφορτώσεων, καθώς και την ποιότητα των δεδομένων με στόχο την βελτίωση των επιστημονικών και οικονομικών αναλύσεων.

Επιπλέον, τα μέτρα αυτά θα ενδυναμώσουν την κοινοτική θέση στις συζητήσεις που θα διεξαχθούν στο πλαίσιο ενός πιθανού μελλοντικού περιφερειακού οργανισμού διαχείρισης της αλιείας στον οποίο θα συμμετέχουν όλες οι χώρες του Εύξεινου Πόντου.

Έως ότου καταρτιστεί ένα περισσότερο προηγμένο και ολοκληρωμένο καθεστώς μέτρων διαχείρισης για τη βιώσιμη αλιεία στην περιοχή, το οποίο θα συμφωνηθεί σε πολυμερές επίπεδο, πρόθεση της παρούσας πρότασης είναι να εισηγηθεί μέτρα διατήρησης για το 2010, σύμφωνα με τα σημεία 4 και 5, καθώς και τα σημεία 7-9 της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τις διαβουλεύσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2010[1].

Στόχος είναι το Συμβούλιο να εγκρίνει το σχέδιο κανονισμού τον Οκτώβριο 2009.

Η πρόταση περιλαμβάνει μέτρα διαχείρισης για τον καθορισμό των κοινοτικών TAC και ποσοστώσεων, καθώς και τα συναφή τεχνικά μέτρα.

Ισχύουσες διατάξεις στο πεδίο που καλύπτει η πρόταση

Δεν υπάρχουν μέτρα διατήρησης στον τομέα της αλιείας σε πολυμερές επίπεδο.

Η παρούσα πρόταση αποτελεί συνέχεια του κανονισμού που ίσχυσε για το 2009, ήτοι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1139/2008 της 10ης Νοεμβρίου 2008.

Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και τους λοιπούς στόχους της Ένωσης

Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και συνάδουν με την πολιτική της Κοινότητας για την αειφόρο ανάπτυξη.

2. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση επιπτώσεων

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Τα δύο εμπλεκόμενα κράτη μέλη γνωρίζουν ότι η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει μέτρα διατήρησης για τον Εύξεινο Πόντο, σύμφωνα με τους κανόνες που παρουσιάστηκαν στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις διαβουλεύσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2010.

Στις 5 Ιουνίου 2009 η ΓΔ Αλιείας κάλεσε συμβούλους του τομέα της αλιείας από τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, για να συζητήσουν τις επιπτώσεις της εαρινής έκθεσης της ΕΤΟΕΑ σχετικά με την εντός του έτους αναθεώρηση του TAC για το καλκάνι, η οποία προβλεπόταν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1139/2008 του Συμβουλίου. Και τα δύο κράτη μέλη απάντησαν εγγράφως και συμφώνησαν από κοινού να ζητήσουν αύξηση του TAC για το καλκάνι σε 130 τόνους.

Λαμβανομένης υπόψη της δήλωσης της ΕΤΟΕΑ της 17ης Ιουλίου 2009, οποιαδήποτε δυνατότητα αύξησης του TAC για το καλκάνι αποκλείεται εντελώς. Ωστόσο, μέχρι στιγμής δεν έχουν πραγματοποιηθεί συγκεκριμένες συγκροτημένες διαβουλεύσεις με τις εθνικές διοικήσεις και τους ενδιαφερόμενους φορείς των δύο εμπλεκομένων κρατών μελών. Διαβουλεύσεις προβλέπεται να διεξαχθούν στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2009.

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Δύο ομάδες εργασίας επιστημόνων από την περιοχή του Εύξεινου Πόντου (Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία και Ουκρανία) συγκλήθηκαν από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) τον Μάρτιο και Ιούλιο 2009. Οι ομάδες συνέταξαν εκθέσεις που περιγράφουν την κατάσταση των αποθεμάτων παπαλίνας (σαρδελόρεγγας) και καλκανιού στον Εύξεινο Πόντο δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στα κοινοτικά ύδατα. Οι εκθέσεις διαβιβάστηκαν στην Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ), η οποία εξέτασε την αλιεία καλκανιού στον Εύξεινο Πόντο κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειάς της τον Απρίλιο 2009 και την αλιεία αμφοτέρων των ειδών, παπαλίνας και καλκανιού, κατά τη συνεδρίασή της τον Ιούλιο στην Κοπεγχάγη, στις 13-17 Ιουλίου 2009.

Η επιστημονική γνωμοδότηση για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2010 στον Εύξεινο Πόντο εκδόθηκε από την Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) στις 17 Ιουλίου 2009[2].

Η ΕΤΟΕΑ σημειώνει ότι το απόθεμα καλκανιού θα πρέπει να καταταγεί στην κατηγορία 10 σύμφωνα με τις διαβουλεύσεις της Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2010, γεγονός που σημαίνει ότι το TAC για το καλκάνι θα πρέπει να μειωθεί κατά τουλάχιστον 25% σε σχέση με το κοινοτικό TAC του 2009, ήτοι από 100 τόνους σε 75 τόνους. Θα πρέπει να εφαρμοστούν μέτρα αποκατάστασης, συμπεριλαμβανομένων μειώσεων της αλιευτικής προσπάθειας και καθιέρωσης περισσότερο επιλεκτικών αλιευτικών εργαλείων. Δεν υπάρχουν νέα στοιχεία που να συνηγορούν για μεταβολή της τρέχουσας κατανομής 50/50 μεταξύ των δύο ενδιαφερομένων κρατών μελών.

Για την παπαλίνα, η ΕΤΟΕΑ προτείνει να καταταγεί το απόθεμα αυτό στην κατηγορία 6, γεγονός που συνεπάγεται ότι δεν καθορίζεται κοινοτικό TAC για το εν λόγω απόθεμα. Πράγματι, η κατηγορία 6 αφορά την περίπτωση στην οποία η κατάσταση του αποθέματος είναι άγνωστη και η ΕΤΟΕΑ γνωμοδοτεί σχετικά με το κατάλληλο ύψος αλιευμάτων. Τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν είναι να επιδιωχθεί ο καθορισμός του TAC σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της ΕΤΟΕΑ, αλλά να μη μεταβληθεί το TAC σε ποσοστό μεγαλύτερο από 15%. Ελλείψει επαρκών στοιχείων για την αφθονία του αποθέματος, το TAC θα πρέπει να παραμείνει αμετάβλητο.

Εκτίμηση επιπτώσεων

Η πρόταση εισηγείται σημαντική μείωση του ύψους των επιτρεπομένων αλιευμάτων που είχε εγκριθεί για το 2009, οι δε πιθανές επιπτώσεις στον κλάδο της αλιείας εξετάστηκαν σε συνεργασία με τις εθνικές διοικήσεις καθώς και με εμπειρογνώμονες και επιστήμονες από τα δύο εμπλεκόμενα κράτη μέλη το 2007 και το 2008. Οι προτεινόμενες μειώσεις καθιστούν αναγκαίο να συζητηθούν συνοδευτικά μέτρα με τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη.

Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες για το καλκάνι κατά το 2009, η βουλγαρική αλιευτική δραστηριότητα για το είδος αυτό έχει διακοπεί σε εθνικό και σε κοινοτικό επίπεδο από την 1η Απριλίου. Η αλιεία διακόπτεται εποχιακά από τις 15 Απριλίου έως τις 15 Ιουνίου. Προβλέπεται να πραγματοποιηθεί αποστολή ελέγχου επιθεωρητών της Επιτροπής τον Οκτώβριο του 2009 με σκοπό την επαλήθευση του ελέγχου των αλιευμάτων και των εκφορτώσεων.

Η εφαρμογή των κανόνων για τις αλιευτικές δυνατότητες του 2010 για την παπαλίνα σημαίνει ότι το TAC του 2009 που δεν έχει διατεθεί θα πρέπει να παραμείνει αμετάβλητο. Αυτό δεν θα δημιουργήσει δυσκολίες, δεδομένου ότι τα συνδυασμένα ετήσια αλιεύματα Βουλγαρίας και Ρουμανίας τα τελευταία έτη είναι λιγότερα από το ήμισυ της ποσότητας αυτής.

Λαμβανομένου υπόψη ότι η αλιεία του είδους καλκάνι αυξήθηκε σημαντικά στη Βουλγαρία το 2009 και ότι η ετήσια ποσόστωση εξαντλήθηκε την 1η Απριλίου 2009, η εφαρμογή των μειώσεων του TAC και της ποσόστωσης αναμένεται να οδηγήσει βραχυπρόθεσμα σε πολύ σημαντικούς περιορισμούς των αλιευτικών δραστηριοτήτων της Βουλγαρίας.

Η πρόταση θα πρέπει κατά βάση να θεωρηθεί ως συνέχεια των μέτρων που ίσχυσαν για το 2008 και 2009 με σκοπό να δημιουργηθούν οι συνθήκες για μακροπρόθεσμη βιώσιμη εκμετάλλευση στην περιοχή.

3. Νομικά στοιχεία της πρότασης

Νομική βάση

Νομική βάση της παρούσας πρότασης είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, και ιδίως το άρθρο 20.

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Ενδέχεται να απαιτηθούν προσαρμογές του στόλου, όπως προβλέπεται στα επιχειρησιακά προγράμματα με τα οποία υλοποιούνται τα μέτρα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας στα δύο εμπλεκόμενα κράτη μέλη. Ωστόσο, ανεξαρτήτως αυτού, η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

5. Συμπληρωματικές πληροφορίες

Λεπτομερής εξήγηση

Η πρόταση καθορίζει για το 2010 τις αλιευτικές δυνατότητες για τα κράτη μέλη που αλιεύουν στον Εύξεινο Πόντο. Τα TAC και οι ποσοστώσεις που κατανέμονται στα κράτη μέλη παρουσιάζονται στο παράρτημα Ι. Τα προτεινόμενα αριθμητικά στοιχεία βασίζονται στις διαβουλεύσεις της Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2010.

Τα τεχνικά μέτρα που συνοδεύουν τους ποσοτικούς περιορισμούς συνίστανται σε απαγόρευση της αλιείας του είδους καλκάνι από 15 Απριλίου έως 15 Ιουνίου, στον καθορισμό ελάχιστου μεγέθους εκφόρτωσης 45 cm για το καλκάνι και στη χρήση ελάχιστου επιτρεπόμενου μεγέθους ματιών 400 mm στα στάσιμα δίχτυα βυθού που χρησιμοποιούνται για την αλιεία του είδους καλκάνι. Η προθεσμία σταδιακής κατάργησης της χρήσης μικρότερων δικτύων έχει πλέον λήξει.

Θεσπίζεται απαγόρευση διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας για όλα τα είδη που καλύπτονται από την ποσόστωση. Ο γενικός στόχος της απαγόρευσης της διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας είναι η μείωση των απορρίψεων. Η απαγόρευση της διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας συνεπάγεται απαγόρευση της απόρριψης ειδών που καλύπτονται από την ποσόστωση τα οποία μπορούν να αλιευθούν και να εκφορτωθούν νομίμως βάσει της κοινοτικής αλιευτικής νομοθεσίας.

Η Επιτροπή προωθεί επίσης τη συνεργασία στον τομέα της διαχείρισης της αλιείας με τρίτες χώρες που βρέχονται από τον Εύξεινο Πόντο, στο πλαίσιο διμερών διαβουλεύσεων με την Τουρκία και την Ουκρανία και μέσω της κατάλληλης περιφερειακής οργάνωσης αλιείας, όπως είναι η ΓΕΑΜ (Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο).

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού, για το 2010, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων και των συναφών όρων στον Εύξεινο Πόντο

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ης Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[3], και ιδίως το άρθρο 20,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/1996 του Συμβουλίου, της 6ης Μαΐου 1996, περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων[4], και ιδίως το άρθρο 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, το Συμβούλιο καλείται να θεσπίσει τα αναγκαία μέτρα όσον αφορά την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους καθώς και την αειφόρο άσκηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, και ιδίως την έκθεση της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας.

(2) Σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, το Συμβούλιο ορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες για κάθε τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας και κατανέμει τις δυνατότητες αυτές στα κράτη μέλη.

(3) Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση των αλιευτικών δυνατοτήτων, πρέπει να καθοριστούν οι ειδικοί όροι που διέπουν τις αλιευτικές δραστηριότητες.

(4) Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 προβλέπει ορισμούς που είναι συναφείς με την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων.

(5) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96, πρέπει να προσδιοριστούν τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα που προβλέπονται στον εν λόγω κανονισμό.

(6) Για τη διατήρηση των αλιευτικών αποθεμάτων, πρέπει να εφαρμοστούν το 2010 ορισμένα συμπληρωματικά μέτρα σχετικά με τις τεχνικές προϋποθέσεις των αλιευτικών δραστηριοτήτων.

(7) Η μείωση των TAC παπαλίνας δεν αναμένεται να επηρεάσει τα μελλοντικά επίπεδα αποθεμάτων, που θα πρέπει να συνεκτιμούν και τις αλιευτικές δυνατότητες άλλων παράκτιων κρατών του Εύξεινου Πόντου.

(8) Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία, και ιδίως με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου της 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής[5] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου της 30ής Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών[6].

(9) Για τη διασφάλιση του ορθού ελέγχου και της τήρησης της νομοθεσίας, το μέγεθος των ματιών πρέπει να μετρείται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/2008 της Επιτροπής, της 10ης Ιουνίου 2008, για τη θέσπιση λεπτομερών κανόνων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 όσον αφορά τον προσδιορισμό του μεγέθους των ματιών και τη μέτρηση του πάχους του νήματος των διχτυών αλιείας[7].

(10) Προκειμένου να μειωθούν οι απορρίψεις, ενδείκνυται η θέσπιση απαγόρευσης της διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας για όλα τα είδη που καλύπτονται από ποσόστωση, η οποία συνεπάγεται απαγόρευση της απόρριψης ειδών που καλύπτονται από ποσόστωση τα οποία μπορούν να αλιευθούν και να εκφορτωθούν νομίμως βάσει της κοινοτικής αλιευτικής νομοθεσίας.

(11) Για να διασφαλισθούν οι βιοτικοί πόροι των αλιέων της Κοινότητας, είναι σημαντικό να επιτραπεί η άσκηση αυτών των τύπων αλιείας από την 1η Ιανουαρίου 2010. Λόγω της επείγουσας φύσης του θέματος, επιβάλλεται να χορηγηθεί παρέκκλιση από την περίοδο των έξι εβδομάδων που προβλέπει το σημείο Ι.3 του πρωτοκόλλου για το ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στις συνθήκες για την ίδρυση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Αντικείμενο, πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται για το έτος 2010 οι αλιευτικές δυνατότητες για ορισμένα αποθέματα ιχθύων στον Εύξεινο Πόντο, καθώς και οι ειδικοί όροι υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιούνται οι εν λόγω αλιευτικές δυνατότητες.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη (κοινοτικά σκάφη) που αναπτύσσουν δραστηριότητες στον Εύξεινο Πόντο.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε αλιευτικές δραστηριότητες που διεξάγονται αποκλειστικά για επιστημονικές έρευνες, οι οποίες πραγματοποιούνται με την άδεια και υπό την ευθύνη του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους και για τις οποίες έχουν ενημερωθεί εκ των προτέρων η Επιτροπή και το κράτος μέλος, στα ύδατα του οποίου πραγματοποιείται η έρευνα.

Άρθρο 3 Ορισμοί

Πέραν των ορισμών που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

α) ως «ΓΕΑΜ» νοείται η Γενική Επιτροπή Αλιείας για τη Μεσόγειο·

β) ως «Εύξεινος Πόντος» νοείται η γεωγραφική υποπεριοχή της ΓΕΑΜ όπως καθορίζεται στο ψήφισμα GFCM/31/2007/2·

γ) ως «συνολικό επιτρεπόμενο αλίευμα (TAC)» νοείται η ποσότητα που μπορεί να αλιευθεί από κάθε απόθεμα κάθε έτος·

δ) ως «ποσόστωση» νοείται η αναλογία του TAC που διατίθεται στην Κοινότητα, σε ένα κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙI Αλιευτικές δυνατότητες και συναφείς όροι

Άρθρο 4 Όρια αλιευμάτων και κατανομές των ορίων αυτών

Τα όρια αλιευμάτων, η κατανομή τους μεταξύ των κρατών μελών και οι συμπληρωματικοί όροι που εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 εμφαίνονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 5 Ειδικές διατάξεις για τις κατανομές

Η προβλεπόμενη στο παράρτημα Ι κατανομή των ορίων αλιευμάτων μεταξύ κρατών μελών δεν θίγει:

1) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·

2) τις ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 4, το άρθρο 23 παράγραφος 1 και το άρθρο 32 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφος 4 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·

3) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·

4) τις μειώσεις που εφαρμόζονται δυνάμει του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 και του άρθρου 23 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.

Άρθρο 6 Όροι για τα κύρια και τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα

1. Αλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα για τα οποία έχουν καθοριστεί όρια αλιευμάτων επιτρέπεται να διατηρούνται επί του σκάφους ή να εκφορτώνονται, μόνον εάν τα αλιεύματα έχουν αλιευθεί από αλιευτικά σκάφη κράτους μέλους που διαθέτει ποσόστωση και η εν λόγω ποσόστωση δεν έχει εξαντληθεί.

2. Όλες οι ποσότητες που εκφορτώνονται καταλογίζονται στην ποσόστωση ή, εάν το κοινοτικό μερίδιο δεν έχει κατανεμηθεί υπό μορφή ποσοστώσεων μεταξύ των κρατών μελών, καταλογίζονται στο κοινοτικό μερίδιο.

Άρθρο 7 Απαγόρευση διαλογής αλιευμάτων ανώτερης κατηγορίας

Όλα τα είδη για τα οποία ισχύουν ποσοστώσεις και τα οποία έχουν αλιευθεί κατά τις αλιευτικές δραστηριότητες φορτώνονται επί του σκάφους και στη συνέχεια εκφορτώνονται, εκτός αν αυτό αντιβαίνει στις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις διατάξεις της κοινοτικής αλιευτικής νομοθεσίας για τη θέσπιση τεχνικών μέτρων ή μέτρων ελέγχου και διατήρησης, και ειδικότερα του παρόντος κανονισμού, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.

Άρθρο 8 Μεταβατικά τεχνικά μέτρα

Ισχύουν τα μεταβατικά τεχνικά μέτρα που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Τελικές διατάξεις

Άρθρο 9 Διαβίβαση στοιχείων

Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή στοιχεία που αφορούν εκφορτώσεις αλιευμάτων από τα αποθέματα, πρέπει να χρησιμοποιούν τους κωδικούς αποθεμάτων που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 10 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2010.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Όρια αλιευμάτων και συναφείς όροι για την ετήσια διαχείριση των ορίων αλιευμάτων που εφαρμόζονται σε κοινοτικά σκάφη εντός ζωνών όπου ισχύουν όρια αλιευμάτων

Οι κατωτέρω πίνακες καθορίζουν τα TAC και τις ποσοστώσεις (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά) ανά απόθεμα, την κατανομή στα κράτη μέλη και τους συναφείς όρους για την ετήσια διαχείριση των ποσοστώσεων.

Σε κάθε περιοχή, τα αποθέματα ιχθύων παρατίθενται με την αλφαβητική σειρά της λατινικής ονομασίας του είδους. Για τους σκοπούς των εν λόγω πινάκων, οι χρησιμοποιούμενοι κωδικοί για τα διάφορα είδη είναι οι εξής:

Επιστημονική ονομασία | Τριψήφιος αλφαβητικός κωδικός | Κοινή ονομασία |

Psetta maxima | TUR | Καλκάνι |

Sprattus sprattus | SPR | Παπαλίνα |

Είδος: | Καλκάνι | Ζώνη: | Εύξεινος Πόντος |

Psetta maxima |

Βουλγαρία Ρουμανία | 38 38 | Προληπτικό TAC. Εφαρμόζεται το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96. Το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 δεν εφαρμόζεται. Εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96. |

ΕΚ | 76 |

TAC | Άνευ αντικειμένου |

Είδος: | Παπαλίνα | Ζώνη: | Εύξεινος Πόντος |

Sprattus sprattus |

Προληπτικό TAC. Εφαρμόζεται το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96. Το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 δεν εφαρμόζεται. Εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96. |

ΕΚ | 12750 (1) |

TAC | Άνευ αντικειμένου |

(1) Μπορούν να αλιευθούν μόνον από σκάφη με σημαία Βουλγαρίας ή Ρουμανίας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΑ ΤΕΧΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

1. Οι αλιευτικές δραστηριότητες με στόχο το είδος καλκάνι στα ύδατα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στον Εύξεινο Πόντο απαγορεύονται από τις 15 Απριλίου έως τις 15 Ιουνίου.

2. Το ελάχιστο επιτρεπόμενο μέγεθος ματιών στα στάσιμα δίχτυα βυθού που χρησιμοποιούνται για την αλιεία του είδους καλκάνι πρέπει να είναι τουλάχιστον 400 mm.

3. Το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης για το καλκάνι είναι 45 cm ολικού μήκους, μετρούμενο σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98.

[1] COM(2009) 224 της 12ης Μαΐου 2009.

[2] Επισκόπηση από την ΕΤΟΕΑ των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων για το 2010, Μέρος Ι, σ. 159-160.

[3] ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.

[4] ΕΕ L 115 της 9.5.1996, σ. 3.

[5] ΕΕ L 261 της 20.10.1993, σ. 1.

[6] ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σ. 1.

[7] ΕΕ L 151 της 11.6.2008, σ. 5.