20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/17 
1.2. Σε παλαιότερες γνωμοδοτήσεις της(!), η ΟΚΕ είχε 
διαρωτηθεί σοβαρά γιατί συγκεκριμένες κατηγορίες του πλη­
θυσμού φτωχαίνουν, γιατί το σύστημα για τη διατήρηση του 
επιπέδου των εισοδημάτων και άλλα παρόμοια συστήματα 
ενίσχυσης και αλληλεγγύης συχνά δεν οφελούν τους 
φτωχούς, και γιατί οι αυξανόμενες διαφορές μεταξύ των πλου­
σιότερων και φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων καθώς και 
η γενική τάση αύξησης των ανισοτήτων δεν αποτέλεσαν 
σοβαρό αντικείμενο μελέτης, παρακολούθησης και ανάληψης 
πολιτικής πρωτοβουλίας από τις κοινοτικές αρχές. Η ΟΚΕ 
επαναλαμβάνει ότι η Κοινότητα θα πρέπει να δείξει μεγαλύ­
τερο ενδιαφέρον και να αναλάβει περισσότερες υποχρεώσεις 
στον τομέα αυτό, όπως προβλέπεται στο προοίμιο και στο 
άρθρο 2 της συνθήκης. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ τόνισε σε προηγούμενη γνωμοδότηση της(2) 
ότι το ποσό των 35 εκατομμυρίων ECU που είχε προτείνει 
(') Βλέπε γνωμοδότηση για την φτώχεια, ΕΕ αριθ. C 25 της 
28. 1. 1985, καθώς και γνωμοδότηση για την εξέλιξη της 
κοινωνικής κατάστασης στην ΕΟΚ, το 1984, ΕΕ αριθ. C 218 
της 29. 8. 1985. 
(2) ΕΕ αριθ. C 25 της 28. 1. 1985. αρχικά η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για τη 
χρηματοδότηση του προγράμματος καταπολέμησης της φτώ­
χειας (3) δεν επαρκεί και ότι θα χρειαστούν πιστώσεις τουλά­
χιστον 44 εκατομμυρίων ECU, δηλαδή το ποσό που είχε 
διατεθεί και για το προηγούμενο πρόγραμμα 1975 — 1979 σε 
σημερινή πραγματική αξία που λαμβάνει υπόψη το δείκτη 
του πληθωρισμού. Η ΟΚΕ εκφράζει την απογοήτευση της 
για το γεγονός ότι το Συμβούλιο μείωσε το ποσό αυτό ακόμα 
περισσότερο, σε 25 εκατομμύρια ECU(4). 
2.2. Σε αυτό το πλαίσιο η ΟΚΕ, ενώ εγκρίνει την απόφαση 
τροποποίησης για χορήγηση επιπλέον 4 εκατομμυρίων ECU 
στο τρέχον πρόγραμμα για να ληφθεί υπόψη η προσχώρηση 
της Ισπανίας και της Πορτογαλίας στην Κοινότητα, τονίζει 
άλλη μια φορά ότι οι πιστώσεις που προβλέπονται για το 
συνολικό πρόγραμμα είναι πολύ περιορισμένες, ακόμη κι αν 
το πρόγραμμα αυτό θεωρείται ως συμπλήρωμα των συγκεκρι­
μένων «δράσεων» των κρατών μελών. 
(3) ΕΕ αριθ. C 208 της 8. 8. 1984. 
ί4) ΕΕ αριθ. L 2 της 3. 1. 1985. 
Βρυξέλλες, 2 Ιουλίου 1986. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την κοινοτική δράση στο δασικό τομέα 
(86/C 263/08) 
Η Επιτροπή αποφάσισε στις 14 Φεβρουαρίου 1986, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 43 και 198 
της συνθήκης για την ίδρυση τνς Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει από την Οικονο­
μική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότηση για ένα έγγραφο εργασίας που αφορά την κοινοτική 
δράση στο δασικό τομέα. 
Το έγγραφο αυτό συνοδευόταν από ένα συμπληρωματικό μνημόνιο. 
Το τμήμα γεωργίας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη 
γνωμοδότηση του στις 19 Ιουνίου 1986 βάσει της εισηγητικής έκθεσης του κ. Schnieders. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε στις 2 Ιουλίου 1986, κατά τη διάρκεια τνς 238ης συνόδου ολομέλειας της, ομόφωνα 
την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι επανειλημμένα ασχολήθηκε 
με τα προβλήματα των δασών και τα δασοκομικά μέτρα. 
Υπενθυμίζει τη γνωμοδότηση της για την «Ανακοίνωση της 
Επιτροπής προς το Συμβούλιο σχετικά με τη δασική πολιτική 
στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα», και το «Σχέδιο ψηφίσματος του Συμβουλίου σχετικά με τους στόχους και τις αρχές της 
δασικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα»('). Στις γνω­
μοδοτήσεις αυτές η ΟΚΕ υποστήριξε πάντοτε την ανάγκη 
μιας κοινής δασικής πολιτικής. Εκφράζει τη λύπη της διότι 
(') ΕΕ αριθ. 227 της 10.9. 1979. 
Αριθ. C 263/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 10. 86 
το Συμβούλιο δεν κατόρθωσε μέχρι τώρα να υιοθετήσει μια 
κοινή στάση στη δασική πολιτική και διότι πολλές πρω­
τοβουλίες της Επιτροπής για μέτρα στον τομέα της δασικής 
πολιτικής δεν εγκρίθηκαν μέχρι τώρα. 
1.2. Αν ληφθεί υπόψη η σημασία του δάσους από την 
άποψη της εθνικής οικονομίας, της ιδιωτικής οικονομίας και 
της οικολογίας, καθώς και από κοινωνική άποψη, που θίγεται 
αναλυτικά στο συμπληρωματικό μνημόνιο για το έγγραφο 
της Επιτροπής, η πρωτοβουλία της Επιτροπής για την αντι­
μετώπιση των δασικών προβλημάτων πρέπει να επικροτηθεί. 
1.2.1. Παράλληλα με τις προσπάθειες για μεταρρύθμιση 
της γεωργικής πολιτικής, η Επιτροπή αναζητεί δυνατότητες 
μείωσης της πίεσης που ασκείται στην παραγωγή. Το παρόν 
πρόγραμμα δράσης αποτελεί μέρος της αναζήτησης αυτής. Η 
ΟΚΕ επισημαίνει ότι κάθε προσπάθεια που συμβάλλει στην 
αφαίρεση από τη γεωργική παραγωγή εκμεταλλεύσιμων 
εκτάσεων αξίζει να υποστηριχθεί, εφόσον: συνεπάγεται μια 
περισσότερο κατάλληλη χρησιμοποίηση του δημοσίου χρή­
ματος. Η αναδάσωση μπορεί να βοηθήσει προς την κατεύ­
θυνση αυτή. Πάντως, σημαντικές επιπτώσεις στον όγκο της 
γεωργικής παραγωγής μπορούν να αναμένονται μόνο μετά 
από μεγάλο χρονικό διάστημα και με ανάλογη διαμόρφωση 
των αναπτυξιακών μέτρων. 
Επιπλέον, η ανάπτυξη των δασών θα πρέπει να αποτελεί μέρος 
επιτακτικό μιας πολιτικής αναδιοργάνωσης του γεωργικού 
χώρου, που θα λαμβάνει υπόψη την ισορροπία γεωργίας/ 
δάσους καθώς και όλους τους στόχους μιας δασικής πολιτικής 
και της κοινής γεωργικής πολιτικής. 
1.3. Ανεξάρτητα από τις σκέψεις που συνδέονται με τη 
γεωργική πολιτική, η λήψη μέτρων για τη διατήρηση, 
επέκταση και ανάπτυξη των δασών αποτελεί σημαντική υπο­
χρέωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που πρέπει να υλοποιη­
θεί σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Κύριος στόχος της 
δασοκομικής πολιτικής είναι η επίτευξη ισορροπίας μεταξύ 
του πορισμού της ανώτατης οικονομικής ωφέλειας από τα 
δάση και της κατά το δυνατόν καλύτερης ικανοποίησης των 
αναγκών της ανθρώπινης κοινωνίας. Στο σημείο αυτό η ΟΚΕ 
συμφωνεί με τη θεμελιώδη αντίληψη της Επιτροπής ότι στο 
πλαίσιο της «πολυλειτουργικής» δασικής οικονομίας, και 
παρά την αποδεδειγμένη πραγματική αύξηση των ποικίλων 
λειτουργιών προστασίας και αναψυχής, η λειτουργία που 
απορρέει από την ίδια την ύπαρξη του δάσους και το όφελος 
που προκύπτει από αυτό εμφανίζει τη μεγαλύτερη σημασία. 
Οι ποικίλες προστατευτικές λειτουργίες (επίδραση του 
δάσους στο κλίμα, θερμοκρασία της ατμόσφαιρας, ύψος των 
βροχοπτώσεων, καθαρότητα της ατμόσφαιρας, καταπολέ­
μηση του θορύβου, προστασία από ακτινοβολίες, υδάτινη 
οικονομία, σταθερότητα του εδάφους) καθώς και η λειτουργία 
αναψυχής εξασφαλίζονται στο μεγαλύτερο τμήμα των δασι­
κών επιφανειών δωρεάν ή τουλάχιστον με χαμηλό κόστος. 
1.3.1. Ένα πρόγραμμα δασοκομικής δράσης της Κοινό­
τητας πρέπει κατά τη γνώμη της ΟΚΕ να λαμβάνει υπόψη 
την οικονομική σημασία του δάσους, χωρίς να παραμελεί τους 
άλλους σκοπούς που εκπληροί το δάσος. Η ΟΚΕ επικροτεί 
το γεγονός ότι στο συμπληρωματικό μνημόνιο αναφέρονται 
και τα άλλα δασοκομικά, εκτός της ξυλείας, όπως και η 
εκμετάλλευση του για λόγους θηρευτικούς. Ιδίως οι πρόσθε­τες αυτές μορφές εκμετάλλευσης αποκτούν σε ορισμένες περι­
οχές της Κοινότητας αυξημένη σημασία. 
1.4. Η δασοκομία εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την 
τοποθεσία. Υπάρχουν σοβαρές διαφορές όσον αφορά τη 
μορφή της κυριότητας και της εκμετάλλευσης. Τα δεδομένα 
αυτά καθιστούν αδύνατη την εφαρμογή ομοιόμορφων μέτρων 
για τεράστιες επιφάνειες. Η ΟΚΕ διερωτάται αν αρκεί να 
συμπληρωθούν απλώς οι διάφορες πολιτικές με ένα 
πρόγραμμα δασοκομικής δράσης. Πρέπει να εξετασθεί η 
δυνατότητα ενίσχυσης του συντονισμού των μέτρων διαφό­
ρων κρατών καθώς και της πολιτικής για την αγορά της 
ξυλείας. 
1.5. Η ΟΚΕ επιπλέον θεωρεί ανεπαρκή την εκτίμηση που 
γίνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τα ειδικά δασικά 
προβλήματα των ορεινών περιοχών, για τα οποία απαιτείται 
μια περισσότερο εμπεριστατωμένη εξέταση. 
1.6. Σύμφωνα με την ΟΚΕ, η κατανόηση της ανάγκης δια­
τήρησης, φροντίδας και διευθέτησης των δασών, των αλσών 
καθώς και των μεμονωμένων δένδρων πρέπει να αναπτυχθεί 
περαιτέρω στις χώρες μέλη και στον πληθυσμό, όπως και 
η ανάγκη φύτευσης και επιμέλειας εκείνων των φυτών που 
προσαρμόζονται ευκολότερα στις οικιστικές ζώνες και σε 
όλες τις δυνατές τοποθεσίες της υπαίθρου (κατά μήκος των 
ποταμίων ρευμάτων, των ορίων των κτημάτων, των οδών κλπ. 
εφόσον δεν αντίκεινται σ' αυτό λόγοι ασφάλειας), χωρίς να 
προκαλείται σημαντική βλάβη στις καλλιέργειες που προ­
σιδιάζουν στις διάφορες ζώνες. Ο αντικειμενικός σκοπός μιας 
τέτοιας ενέργειας είναι οικονομικός αλλά εντάσσεται, προ­
παντός, σε μια προοπτική που αφορά την οικολογία, την 
υγεία και τη βελτίωση του τοπίου. ΓΓ αυτό η ΟΚΕ επικροτεί 
ιδιαίτερα τη Διεθνή Διάσκεψη για την προστασία των δέδρων 
και δασών (SILVA), που πραγματοποιήθηκε από τις 5 έως 
τις 7 Φεβρουαρίου 1986 στο Παρίσι με την παρουσία πέντε 
ευρωπαίων και πέντε αφρικανών αρχηγών κρατών ή κυβερ­
νήσεων και τη συμμετοχή 50 χωρών, που εκπροσωπήθηκαν 
κυρίως από υπουργούς, καθώς και το υψηλού βαθμού ενδιαφέ­
ρον εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και περισσότερων 
από 20 διεθνείς οργανισμούς. 
1.7. Η ΟΚΕ επισημαίνει τις πολλαπλές μορφές της μορφής 
της κυριότητας των δασών. Στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα 
ποσοστό 60% των δασικών εκτάσεων ανήκει σε ιδιώτες, 
ενώ το υπόλοιπο κατανέμεται μεταξύ κράτους και άλλων 
δημοσίων οργανισμών. Σε πολλές περιοχές το δάσος διασφα­
λίζει στους γεωργούς, σε συνδυασμό με την άσκηση της 
γεωργικής τους δραστηριότητας ένα λιγότερο ή περισσότερο 
επαρκές βιοτικό επίπεδο. Με την υιοθέτηση κινήτρων γεωρ­
γικού χαρακτήρα αναδασώνονται καταρχήν ιδιωτικές επιφά­
νειες. Το τμήμα υπογραμμίζει ότι η αρχή της οικονομικής 
απόδοσης θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί για όλες τις μορφές 
κυριότητας. Έτσι θα γίνει δυνατό να εκπληρωθούν και οι 
οικολογικές λειτουργίες του δάσους με τον πλέον κατάλληλο 
τρόπο. 
1.8. Η επίλυση των δασικών προβλημάτων καθιστά 
αναγκαία τη θέσπιση μιας αυτόνομης δασοκομικής πολιτι­
κής. Η δασοκομική πολιτική δεν θα πρέπει να χρησιμεύει 
μόνο για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που δημιουρ­
γούνται στον γεωργικό τομέα. 
1.9. Η αποσυμφόρηση της κοινοτικής γεωργικής αγοράς 
δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί μόνο διαμέσου δασοκομικού 
προγράμματος. 
1.9.1. Η ΟΚΕ επισύρει την προσοχή στην ανάγκη της 
εξεύρεσης γνήσιων αγορών για τα δασικά προϊόντα και στους 
20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/19 
που απορρέουν από τα πλεονάσματα στην παραγωγή ξυλείας 
οικοδομών με ρητίνη καθώς και στην κρίση των πωλήσεων 
ξυλείας που προέρχεται από την εκδάσωση. 
1.9.2. Η ΟΚΕ ζητεί από την Επιτροπή να της διαβιβάσει 
το ταχύτερο δυνατό μελέτη για τις προοπτικές παραγωγής 
ξυλείας στην Ευρώπη και στον κόσμο, μαζί με μια ακριβή 
ανάλυση των δυνατοτήτων της διοχέτευσης της δασικής 
παραγωγής στις αγορές. 
1.9.3. Η ΟΚΕ εκφράζει την επιθυμία να συμπεριλάβει το 
πρόγραμμα δασικής δράσης της ΟΚΕ τη θέση και το ρόλο 
των βιομηχανιών μεταποίησης του ξύλου στη διαδικασία 
ανάπτυξης του δάσους. 
1.10. Η ΟΚΕ διαπιστώνει, εξάλλου, ότι η προστατευτική 
και ρυθμιστική λειτουργία του δάσους που συμβάλλει στην 
επιβίωση της ανθρώπινης κοινωνίας εξασφαλίζεται από την 
έκταση και την κατάλληλη κατανομή των δασών, όχι μόνο 
στο κοινοτικό έδαφος. 
Συνεπώς, η Κοινότητα πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι είναι 
επιτακτική ανάγκη να αναλάβει το έργο της διατήρησης και 
αποκατάστασης των χαρακτηριστικών αυτών στο πλαίσιο 
των σχέσεων της, της πολιτικής της και των διεθνών συμ­
φωνιών τις οποίες συνάπτει, ιδιαίτερα, σε συνάρτηση με τη 
συστηματική εκδάσωση που πραγματοποιήθηκε και πραγμα­
τοποιείται ακόμη σε ζωτικές περιοχές, όπως οι τεράστιες 
ζώνες της νοτιοανατολικής Ασίας, της Λατινικής Αμερικής 
και της Αφρικής. 
1.11. Μετά την ένταξη της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, 
η Κοινότητα έγινε ο πρώτος παγκόσμιος παραγωγός φελλού, 
προϊόν που περιλαμβάνεται ήδη στο παράρτημα II της συνθή­
κης. 
1.11.1. ΓΓ αυτό το λόγο η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να 
εξασφαλίσει ότι, όταν γίνει δυνατό, θα υποβληθούν προτάσεις 
για την ενίσχυση, σύμφωνα με τα άρθρα 168 και επόμενα του 
μνημονίου της, όπως του τυπικού προϊόντος των μεσογειακών 
περιοχών. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Σημεία 12 και 18 - Δεύτερη περίπτωση (Επέκταση 
των δασικών εκτάσεων) 
2.1.1. Αν και κατά πόσο η καλλιέργεια ξυλωδών φυτών 
ενδείκνυται για τη μείωση των πλεονασμάτων των γεωργικών 
προϊόντων, εξαρτάται από την ποιότητα του εδάφους που 
χρησιμοποιείται γι' αυτό το σκοπό. Θα ήταν ρεαλιστικό να 
λαμβάνεται ως βάση η ιδέα ότι για την παραδοσιακή αναδά­
σωση θα επιλέγονται κατά προτεραιότητα εδάφη μειωμένης 
αποδοτικότητας καθώς και επικλινείς επιφάνειες. Τα εδάφη 
καλής ποιότητας που βρίσκονται σε περιοχές με λίγα δάση 
θα μπορούσαν μάλλον να χρησιμοποιηθούν για καλλιέργειες 
ταχείας ανάπτυξης, αν έφτανε σε πλήρη τεχνική ωριμότητα 
η θέρμανση με τεμαχισμένη ξυλεία, αν είχε έναντι των αντα­
γωνιστικών πηγών ενέργειας, δηλαδή του πετρελαίου και του 
αερίου, μεγαλύτερη αποδοτικότητα από ότι σήμερα και αν 
ήταν εφικτό να αυξηθεί το ποσοστό των ρινισμάτων ξύλου 
(ροκανίδια) που χρησιμοποιούνται για να κατασκευάζονται 
οι ινόπλακες (κόντρα πλακέ). 
2.1.2. Αν θα σημειωθεί εντονότερη αναδάσωση, εξαρτάται 
ιδιαίτερα από τα κίνητρα που παρέχονται για το σκοπό αυτό 
και τις υφιστάμενες εναλλακτικές δυνατότητες εκμετάλλευ­σης. Η μετάβαση από τη γεωργική στη δασοκομική εκμετάλ­
λευση αποφέρει μόνο μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα 
εισοδήματα στους ιδιοκτήτες δασών, ανάλογα με το είδος 
δένδρου, τον τόπο και το είδος της εκμετάλλευσης. Η Επι­
τροπή έλαβε μόνον εν μέρει υπόψη τις πτυχές αυτές στις 
κοινωνικοδιαρθρωτικές της προτάσεις (έγγρ. COM(86) 199 
τελικό). 
2.1.3. Η εκμετάλλευση ξύλων ταχείας ανάπτυξης σε καλής 
ποιότητας εδάφη απαιτεί ακόμη εντατική εργασία έρευνας 
και ανάπτυξης. Η ΟΚΕ παραπέμπει στην «Ανακοίνωση της 
Επιτροπής προς το Συμβούλιο» και στο «Σχέδιο ψηφίσματος 
του Συμβουλίου για τον προσανατολισμό της Κοινότητας για 
την περαιτέρω ανάπτυξη των νέων και ανανεώσιμων πηγών 
ενέργειας» (έγγρ. COM(86) 12 τελικό) στην οποία αποδίδεται 
ανάλογη σημασία στην ενεργητική εκμετάλλευση της βιομά­
ζας. Επισημαίνεται επίσης η δυνατότητα χρησιμοποίησης 
δασικών προϊόντων ως ζωοτροφής. 
2.2. Σημεία 13 και 14 (Κίνητρα για την επέκταση των 
δασικών εκτάσεων) 
2.2.1. Τα φορολογικά πλεονεκτήματα και οι οικονομικές 
ενισχύσεις μπορούν να αποτελούν αποτελεσματικά επενδυ­
τικά κίνητρα για φυτείες δασών. Πρέπει όμως^ να σημειωθεί 
ότι οι οικονομικές ενισχύσεις είναι συχνά πράγματι το μόνο 
κίνητρο στην περίπτωση των μικροϊδιοκτητών που λόγω των 
χαμηλών τους εισοδημάτων υποβάλλονται ήδη σε μειωμένη 
φορολογία. 
2.2.2. Τα κίνητρα αυτά δεν πρέπει να συνεπάγονται στρε­
βλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των δικαιούχων, των 
υφισταμένων ιδιοκτητών δασών και των περιοχών όπου 
ασκείται ήδη σοβαρή δασοκομική δραστηριότητα. 
2.2.3. Η αναδάσωση αποτελεί, ιδίως στις περιοχές, ενέρ­
γεια η οποία περιλαμβάνει εκτάσεις που μέχρι τώρα ελάχιστα 
χρησιμοποιήθηκαν. Στις περιοχές αυτές υπάρχει έντονη 
ανάγκη αναδάσωσης που δεν πρέπει να συσχετίζεται με τα 
μέτρα γεωργικής πολιτικής που είναι απαραίτητα για την 
αποσυμφόρηση της αγοράς. 
2.3. Σημείο 15 (Ανάπτυξη της δασοκομίας ως εναλλακτι­
κής λύσης για τη γεωργία) 
2.3.1. Η δυνατότητα που εναφέρεται στο παρόν κείμενο, 
δηλαδή η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των ενισχύσεων 
για τη δασοκαλλιέργεια, σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονι­
σμού (ΕΟΚ) αριθ. 797/85 για τη βελτίωση των γεωργικών 
διαρθρώσεων, φαίνεται ανύπαρκτη γιατί η ενίσχυση αυτή 
περιορίζεται μόνο σε εκμεταλλεύσεις που ασχολούνται κατά 
κύριο λόγο με τη δασοκομική δραστηριότητα. 
2.4. Σημείο 17(Δασολογική έρευνα, στατιστική και ενημέ­
ρωση) 
2.4.1. Η πρόθεση για την καταβολή πρόσθετων προσπα­
θειών στον τομέα της δασικής έρευνας, της τεχνολογίας 
του ξύλου και ιδιαίτερα της στατιστικής θεωρείται θετική. 
Τέτοιες προσπάθειες είναι εξαιρετικά αναγκαίες. Απαιτείται 
κατά προτεραιότητα η αποσαφήνιση της έννοιας «δάσος». Οι 
διαφορετικές μορφές δάσους — υψηλό δάσος, μέσο δάσος, 
χαμηλό δάσος — μέχρι και τις θαμνώδεις εκτάσεις θα πρέπει 
να προσδιορισθούν σαφέστερα από ό,τι ώς τώρα και να οριο­
θετηθούν σε σχέση με τις ακαλλιέργητες εκτάσεις. 
2.5. Σημείο 18 — πρώτη περίπτωση (Επέκταση των δασι­
κών εκτάσεων) 
Αριθ. C 263/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 10. 86 
2.5.1. Από τα τρία κλασσικά χρηματοδοτικά μέσα για επεν­
δύσεις (ίδια κεφάλαια, πιστώσεις, κρατικά κεφάλαια) τα κρα­
τικά κεφάλαια αποκτούν, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστή­
ματος που μεσολαβεί για να καταστεί το δάσος παραγωγικό 
ιδιαίτερη σημασία. Εδώ λαμβάνονται υπόψη κατά προτεραιό­
τητα τα ακόλουθα στοιχεία: 
α) τα οικονομικά επενδυτικά κίνητρα· 
β) οι οικονομικές μεταβατικές ενισχύσεις για την αντι­
στάθμιση ή τουλάχιστον την άμβλυνση της έλλειψης 
εισοδήματος κατά την ανάπτυξη των δασικών καλλιερ­
γειών μέχρι την πρώτη τους εκμετάλλευση. 
2.5.2. Η ΟΚΕ ζητεί από την Επιτροπή να μελετήσει αν 
υπάρχει η δυνατότητα εξεύρεσης κεφαλαίων από τα χρηματο­
δοτικά ιδρύματα για την αναδάσωση. Τα ιδρύματα αυτά θα 
μπορούσαν να εγγυηθούν στους καλλιεργητές ξυλείας ένα 
ετήσιο εισόδημα, έως ότου τα δέντρα αρχίζουν να υλοτομού-
νται και σε ανταπόδοση να καρπώνονται ένα μέρος της αξίας 
της ξυλείας. 
2.5.3. Σχετικά με το σημείο 1.: Πρέπει να παρέχεται στους 
ιδιοκτήτες ένα όσο το δυνατό ευρύτερο περιθώριο για την 
επιλογή της μορφής της αναδάσωσης με ξυλώδη φυτά, 
ανάλογα με τις εκάστοτε οικολογικές συνθήκες της τοποθε­
σίας και της εκμετάλλευσης. 
2.5.3.1. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να ληφθούν υπόψη: 
α) η παραδοσιακή δασοκομία με τη χρησιμοποίηση δοκιμα­
σμένων ειδών δασικών φυτών και διαφόρων τύπων εκμε­
τάλλευσης, η εκ περιτροπής εκμετάλλευση, οι οικογένειες 
φυτών κλπ.· 
β) οι ειδικές μορφές παραγωγής ξύλου, π.χ. οι αλεξίνεμες 
ζώνες, οι δενδροστοιχίες, οι φυτείες μικρών εκτάσεων 
κλπ.· 
γ) οι εκτάσεις με καλλιέργειες ταχείας ανάπτυξης με εκμε­
τάλλευση εκ περιτροπής βραχείας διάρκειας δύο ή περισ­
σοτέρων ετών για την οποία χρησιμοποιούνται καλ­
λιεργητικές τεχνικές συγγενείς με τις γεωργικές μεθόδους. 
2.5.3.2. Όλες οι παραπάνω μορφές απαιτούν, λόγω του 
υψηλού επενδυτικού κόστους και των δαπανών για τη 
φροντίδα τους, οικονομικά κίνητρα, που θα πρέπει να παρέχο­
νται με τη μορφή παγίων επιδοτήσεων ανά εκτάριο, κλιμακω­
μένων ανά ορισμένες κατηγορίες δένδρων. 
2.5.3.3. Παράλληλα πρέπει να ληφθεί μέριμνα για την 
εξασφάλιση της τακτικής φροντίδας των καλλιεργειών που 
χρηματοδοτούνται με δημόσια κεφάλαια. 
2.5.3.4. Η ΟΚΕ συνιστά να εξετασθεί αν είναι δυνατό να 
δημιουργηθούν επαρκή κίνητρα με τη χορήγηση 
επιστρεπτέων δανείων για την αναδάσωση γεωργικών 
εκτάσεων. Γνωρίζει ότι, λόγω του μεγάλου χρονικού διαστή­
ματος που απαιτείται για να καταστεί το δάσος παραγωγικό, 
ένα τέτοιο μέσο δεν μπορεί να είναι αποτελεσματικό παρά 
μέχρι ορισμένο βαθμό. 
2.5.4. Σχετικά με το σημείο 2.: Επιπλέον απαιτείται 
αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος που οφείλεται στην 
εγκατάλειψη της γεωργικής εκμετάλλευσης. Η αντιστάθμιση 
θα πρέπει να παρέχεται για την παραδοσιακή αναδάσωση 
σύμφωνα με το στοιχείο α) τουλάχιστον για διάστημα 15 έως 
20 ετών και θα μπορούσε να υπολογίζεται σε συνάρτηση με 
την πλέον σύντομη περιτροπή για τις άλλες εκμεταλλεύσεις 
που προβλέπονται στο στοιχείο γ). 
2.5.4.1. Σε μερικά κράτη μέλη η μετάβαση από τη γεωργική 
στη δασοκομική εκμετάλλευση και αντίστροφα υπόκειται σε διάφορους περιορισμούς. Οι περιορισμοί αυτοί θα πρέπει να 
εφαρμόζονται, τουλάχιστον, με τρόπο προαγωγικό και όχι 
περιοριστικό, διαφορετικά πρέπει να αμβλυνθούν ή ακόμη 
και να καταργηθούν. Συνεπώς, σε ορισμένες περιπτώσεις 
απαιτείται τροποποίηση των σχετικών διατάξεων. 
2.5.4.2. Σε περίπτωση επέκτασης των δασικών εκτάσεων 
πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, ανάλογα με την τοπική κατά­
σταση, και οι άλλες μορφές εκμετάλλευσης του δάσους, π.χ. 
υπό μορφή θήρας, αναψυχής, ή παραγωγής μαστίχας. 
2.5.4.3. Γενικά, η ΟΚΕ επιμένει στο γεγονός ότι η επιτυχία 
ενός μεγάλου αριθμού δράσεων απ' αυτές που προβλέπονται 
απαιτεί συνοδευτικά μέτρα στον τομέα της κατάρτισης, μέτρα 
που αφορούν, τόσο τα εκπαιδευτικά ιδρύματα (κατασκευή, 
εξοπλισμός, παιδαγωγική εξέλιξη και τεχνολογίες) όσο και 
τους καλλιεργητές που επωφελούνται από τις ενισχύσεις. 
2.6. Σχετικά με το σημείο 21 (Κατακερματισμός της δασι­
κής ιδιοκτησίας) 
2.6.1. Τα αναμφισβήτητα μειονεκτήματα του μικρού ιδιω­
τικού δάσους από την άποψη της τεχνικής της δασοκαλ-
λιέργειας και της περιορισμένης ποικιλίας των προϊόντων 
που μπορεί να προσφέρει δεν πρέπει να οδηγούν στο γενικό 
συμπέρασμα ότι το μικρό ιδιωτικό δάσος αποτελεί γενικά μια 
μειονεκτική μορφή δασικής ιδιοκτησίας. Το μικρό ιδιωτικό 
δάσος, δεν είναι ορθό ούτε πρέπει να αποτελεί μια μεγάλη 
δασική εκμετάλλευση σε μικρογραφία, αν τα μέτρα δασικής 
ενίσχυσης είναι αποτελεσματικά. Πρέπει να λαμβάνονται 
υπόψη τα χαρακτηριστικά που του προσιδιάζουν από την 
άποψη της ιδιοκτησίας, της εκμετάλλευσης και του χρόνου 
που απαιτείται για να γίνει παραγωγικό, τα οποία, συνεπώς, 
είναι πολύ διαφοροποιημένα. 
2.6.2. Η Επιτροπή καλείται να υποβάλει προτάσεις σχετικά 
με τον τρόπο βελτίωσης της εκμετάλλευσης των δασών, που 
αποτελούν μικροϊδιοκτησίες. 
2.7. Σχετικά με το σημείο 22 (Δασοκομικές ενώσεις και 
ιδιοκτήτες δασών) 
2.7.1. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι η Επιτροπή αναφέρεται σε 
σουηδικές και φινλανδικές δασικές ενώσεις. Επισύρει 
ωστόσο την προσοχή της Επιτροπής ότι σε πολλά κράτη 
μέλη της Κοινότητας υπάρχουν επίσης παρόμοιες ενώσεις, 
που από χρόνια έχουν αποδείξει την αποτελεσματικότητα 
τους. 
2.7.2. Πρωταρχικά καθήκοντα των δασοκομικών ενώσεων 
είναι η από κοινού αγορά υλικών εκμετάλλευσης, η 
συγκέντρωση της προσφοράς σε δασικά προϊόντα, η εκπαί­
δευση και η ενημέρωση των μελών τους. Τα κοινά προγράμ­
ματα εκμετάλευσης αποτελούν μόνο σε εξαιρετικές περι­
πτώσεις έργο κατάλληλο για τις δασοκομικές ενώσεις. Οι 
δασοκομικές ενώσεις ως μορφές αυτοενίσχυσης των ιδιοκτη­
τών δασών επενεργούν ταυτόχρονα ανακουφιστικά για το 
κράτος, διότι διεκπεραιώνουν πολλές υπηρεσίες, που διαφο­
ρετικά θα έπρεπε να παρέχονται από τις δασικές αρχές που 
βοηθούν τους ιδιοκτήτες δασών. ΓΓ αυτό θα ήταν επιθυμητή 
η ενίσχυση όχι μόνο της εκπαίδευσης των μελών τους, αλλά 
και της δραστηριότητας τους εκ μέρους της Κοινότητας. Τα 
κύρια κριτήρια ενίσχυσης της εκπαίδευσης των μελών των 
δασοκομικών ενώσεων θα πρέπει να είναι: 
20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/21 
— ο οικειοθελής χαρακτήρας της συμμετοχής, 
— οργάνωση ιδιωτικού δικαίου, ιδίως συνεταιριστική. 
— διατάξεις σχετικές με την εμπορία (ενδεχομένως υποχρεω­
τική διάθεση ορισμένων δασικών προϊόντων). 
2.7.3. Σχετικά υπενθυμίζεται η κοινοτική δράση που έχει 
προγραμματισθεί (σημεία 165, 198 και 199 της «Συνοπτικής 
παρουσίασης του προγράμματος δράσης στο δασικό τομέα 
μέχρι το 1990») του συμπληρωματικού μνημονίου για το 
έγγραφο εργασίας (έγγρ. COM(86) 26 τελικό). Σύμφωνα με 
το πρόγραμμα αυτό οι δασικοί συνεταιρισμοί θα πρέπει να 
ενθαρρυνθούν κατά προτεραιότητα με τη θέσπιση ενός κανο­
νισμού. 
2.7.4. Καθοριστικό κριτήριο για την ενθάρρυνση των 
δασοκομικών ενώσεων θα πρέπει να είναι μάλλον ορισμένα 
χαρακτηριστικά της δραστηριότητας τους και λιγότερο η 
οργανωτική ή η νομική τους μορφή. 
2.7.5. Η ενθάρρυνση της δραστηριότητας των δασοκομι­
κών ενώσεων θα μπορούσε να περιλαμβάνει: 
— επιδοτήσεις για τις διοικητικές δαπάνες, 
— επιδοτήσεις για τις επενδυτικές δαπάνες. 
2.7.6. Οι τελευταίες όμως θα πρέπει να παρέχονται με προ­
σοχή, ώστε να αποφευχθεί η δημιουργία κινήτρων για ενέρ­
γειες που υλοποιούνται ήδη από άλλες οργανώσεις, οι οποίες 
έχουν δημιουργηθεί ειδικά γΓ αυτό το σκοπό, όπως π.χ. 
κοινοπραξίες παραγωγών, συνεταιρισμοί αγοράς και πώλη­
σης προϊόντων και μέσων γεωργικής παραγωγής, συνεται­
ρισμοί γεωργικών μηχανημάτων και γεωργοτεχνικές επιχει­
ρήσεις. 
2.7.7. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή τονίζει, για 
κάθε ενδεχόμενο, ότι κατά τη γνώμη της στις δασικές ενώσεις 
συμπεριλαμβάνονται και οι συνεταιρισμοί των δασοπαραγω-
γών. 
2.8. Σχετικά με το σημείο 23 (Οδικό δίκτυο) 
2.8.1. Η κοινοτική χρηματοδότηση μέτρων κατασκευής 
οδών έχει νόημα μόνο στα πλαίσια περιφερειακών προγραμ­
μάτων. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι 
τα κοινοτικά κεφάλαια συμβάλλουν πραγματικά σε μια 
αισθητή βελτίωση του οδικού δικτύου και δεν χρησιμοποιού­
νται απλώς ως εθνικός πόρος για αναχρηματοδότηση. 
2.9. Σχετικά με το σημείο 24 (Σταθερότητα των αγορών) 
2.9.1. Λόγω των έντονων περιφερειακών, τοπικών και 
ακόμη επιχειρηματικών ανισοτήτων, όσον αφορά τις αγορές 
διάθεσης των δασικών προϊόντων, ιδιαίτερα της ακατέργα­
στης ξυλείας, της καύσιμης ξυλείας και των παραγώγων προϊ­
όντων, πρέπει να αποφευχθεί μια υπερβολικά έντονη ρύθμιση. 
Οι συμβάσεις προμήθειας είναι ένα αποτελεσματικό μέσο 
μεταξύ πωλητών και αγοραστών, πρέπει όμως να αποτελούν 
αντικείμενο ελεύθερης διαπραγμάτευσης και εκτέλεσης. Αυτό 
επιβεβαιώνει άλλωστε το σημείο 167 του συμπληρωματικού 
μνημονίου. 
2.9.2. Οπωσδήποτε θα ήταν σκόπιμο να εξετασθεί αν είναι 
δυνατό να εξαιρεθούν από τις υποχρεώσεις που θεσπίζονται 
από το δίκαιο σχετικά με τις συμφωνίες ορισμένα μέτρα που 
αφορούν την πώληση, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για δασοκομι­
κές ενώσεις με σκοπό να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα μεγάλου αριθμού ιδιοκτητών δασών έναντι των βιομηχανικών 
ολιγοπολίων προϊόντων ξυλείας. 
2.9.3. Επιπλέον, επιλεκτικά μέτρα για την ανάπτυξη της 
περιφερειακής οικονομικής διάρθρωσης και της ένταξης της 
βιομηχανίας επεξεργασίας και μεταποίησης ξύλου, μπορούν 
να συμβάλουν και στη βελτίωση της δασοκομίας. Αυτό ισχύει 
ιδιαίτερα σε κράτη μέλη οργανωμένα κατά το συγκεντρωτικό 
σύστημα. 
2.10. Σχετικά με το σημείο 25 (Προδιαγραφές για δασικά 
προϊόντα) 
2.10. Σύμφωνα με τη μέχρι τώρα πείρα οι ισχύουσες δια­
τάξεις για την ταξινόμηση της ακατέργαστης ξυλείας είναι 
σε μερικές χώρες επαρκείς. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να 
εξετάσει αν και κατά πόσο απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες. 
Πριν από τη θέσπιση αυστηρότερων κανόνων για την κατερ­
γασμένη ξυλεία, ιδιαίτερα για την ταξινόμηση από πλευράς 
αντοχής, πρέπει να εκτιμηθούν οι θετικές επιπτώσεις που 
μπορεί να έχουν για μια χρησιμοποίηση της ξυλείας με τρόπο 
ευκολότερο σε σχέση με ανταγωνιστικά προϊόντα, όπως το 
μέταλλο, το σκυρόδεμα, οι συνθετικές ύλες, αφενός, αλλά 
και οι ενδεχόμενες αρνητικές τους επιπτώσεις, ιδίως στους 
μικρομεσαίους παραγωγούς ξυλείας, καθώς και στην ποσο­
τική διάθεση οικοδομικής ξυλείας. 
2.11. Σχετικά με το σημείο 26 (Κώδικας οικολογικής 
συμπεριφοράς) 
2.11.1. Όπως αναφέρθηκε ήδη στις προκαταρκτικές παρα­
τηρήσεις, η έμφαση που δίνεται στη λειτουργία προστασίας 
και αναψυχής που επιτελούν τα δάση, καθώς και οι προσπά­
θειες διατήρησης της ποικιλίας των ειδών στις βόρειες κοινο­
τικές χώρες είχαν σαν συνέπεια την έκδοση πλήθους διοικητι­
κών διατάξεων για την εκμετάλλευση των δασών, που δεν 
υφίστανται σε καμία άλλη μορφή εκμετάλλευσης του 
εδάφους. Επιπλέον, σε μερικές χώρες μέλη υφίσταται παρά­
δοση δεκαετιών για τη δασοκαλλιέργεια που, κυρίως, περιέ­
χει τα στοιχεία, τα οποία σήμερα συνοψίζονται στην έννοια 
«οικολογία», αν και μέχρι τώρα ήταν γνωστή με διαφορετικές 
ονομασίες, όπως π.χ. η τοπολογία και η μονιμότητα στη 
διαχείριση. 
2.11.2. Η ΟΚΕ κρίνει ότι η σχετική εμπειρία που έχει 
αποκτηθεί από ορισμένα κράτη μέλη θα πρέπει να ληφθεί 
υπόψη από την Επιτροπή κατά την επεξεργασία του κώδικα 
οικολογικής συμπεριφοράς. 
2.11.3. Η Επιτροπή καλείται να υποβάλει προτάσεις που 
θα λαμβάνουν υπόψη τις ποικίλες φυσικές συνθήκες όσον 
αφορά την τοποθεσία, την ιδιοκτησία και τη δομή των δασών 
και θα συμβάλουν στην βελτίωση της δασικής διάρθρωσης 
και της κατάστασης του τοπίου. Ένας πλήρης «κώδικας 
συμπεριφοράς» που «βρίσκει γενική εφαρμογή» δεν είναι 
συνεπώς δυνατό ούτε να καταρτισθεί ούτε να χρησιμοποιηθεί. 
Επίσης πρέπει να αποφεύγεται η ενθάρρυνση, μερικές φορές 
από πλάνη ή καλλιέργεια δένδρων ορισμένων τύπων: Υπάρ­
χουν αρκετά εντυπωσιακά παραδείγματα καλλιέργειας «δέν­
δρων που βρίσκονται στην επικαιρότητα» σε μη ορθές τοπο­
θεσίες, λόγω, ιδιαιτέρως των δημόσιων ενισχύσεων. Ο οικο­
λογικός και δασοκομικός στόχος πρεπεί να είναι η καλλιέ­
ργεια δένδρων κατάλληλων για τη δεδομένη τοποσθεσία. Ο 
σκοπός αυτός πρέπει να ενισχυθεί. 
2.12. Σχετικά με το σημείο 27 — πρώτη περίπτωση (Κατα­
πολέμηση του κατακερματισμού της ιδιοκτησίας) 
Αριθ. C 263/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 10. 86 
2.12.1. Σύμφωνα με την πείρα, τα διαρθρωτικά μειονεκτή­
ματα του κατακερματισμού της ιδιοκτησίας στα μικρά ιδιω­
τικά δάση μπορούν να αντιμετωπισθούν με: 
— τον δασικό αναδασμό: στον τομέα αυτό θα ήταν σκόπιμο 
να ενισχυθεί η υποστήριξη που παρέχεται από κοινο­
τικούς πόρους, 
— τη σύσταση δασοκομικών ενώσεων (βλέπε παρατηρήσεις 
σχετικά με το σημείο 22), 
— ενδεχομένως, μορφές εκμετάλλευσης ειδικής διάρθρωσης, 
π.χ. τα διακοσμητικά φυτά και η καύσιμη ξυλεία. 
2.13. Σχετικά με το σημείο 27 — δεύτερη περίπτωση (Βελ­
τίωση των ευκαιριών αγοράς ξυλείας και άλλων δασικών 
προϊόντων) 
2.13.1. Τα θέματα που πρέπει να εξετασθούν σχετικά είναι: 
— η έρευνα της παραγωγής ξύλου και η καινοτομία (ως 
κλασικό παράδειγμα για καινοτομίες με μελλοντικές δυνα­
τότητες αναφέρονται τα φατνώματα και οι ινοπλάκες), 
— η έρευνα της αγοράς ξύλου και τα μέτρα που μπορεί να 
προκύψουν, 
— η διαφήμιση για τη χρησιμοποίηση του ξύλου. 
2.13.2. Στην Ευρώπη η χρησιμοποίηση ξύλου στις τελευ­
ταίες δεκαετίες έχει αυξηθεί σε συνάρτηση με την άνοδο του 
βιοτικού επιπέδου. Επιπλέον, προστίθεται το γεγονός ότι το 
ξύλο δεν ρυπαίνει το περιβάλλον, και ότι είναι ανανεώσιμη 
ύλη που μπορεί και πάλι να αξιοποιηθεί. 
2.14. Σχετικά με το σημείο 27 — τρίτη περίπτωση (Βελ­
τίωση της παραγωγικότητας των δασών, της ποιότητας του 
περιβάλλοντος και της ποικιλίας ειδών) 
2.14.1. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τοπικά μέτρα και 
συγκεκριμένα με: 
— τον καθορισμό των λειτουργιών και απαιτήσεων όσον 
αφορά την τοποθεσία, την ιδιοκτησία, την εκμετάλλευση 
και το χρονοδιάγραμμα της. Εδώ πρέπει να ληφθούν 
ανάλογα υπόψη η οικονομική αποδοτικότητα γενικά και 
οι πτυχές της περιφερειακής πολιτικής, της ιδιοκτησίας, 
της απασχόλησης, της ενέργειας και των μεταγενέστερων 
επιπτώσεων τους, 
— το συμβιβασμό πραγματικά ή υποθετικά αντιτιθέμενων 
απαιτήσεων, ενδεχομένως μέσω συμβατικών και νομικά 
εγγυημένων συμφωνιών με τους ιδιοκτήτες δασών, 
— τη σύσταση νόμιμης εγγύησης για την αποζημίωση 
ορισμένων δραστηριοτήτων ή δουλειών των ιδιοκτητών 
δασών κατά το μέτρο κατά το οποίο συνδέονται με οικονο­
μικά μειονεκτήματα, 
— την καλλιέργεια ειδών δένδρων που ανταποκρίνονται 
στην τοποθεσία και εφαρμογή κατάλληλων και όσο το 
δυνατό φυσικών μεθόδων δασοκαλλιέργειας. 
2.14.2. Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι μεγάλος αριθμός 
ιδιοκτητών δασών εξασφαλίζει μια πλούσια σε εναλλαγές και 
ποικιλίες δασική διάρθρωση. 
2.15. Σχετικά με το σημείο 30 (Δασικές πυρκαγιές) 
2.15.1. Οι κοινοτικές πρωτοβουλίες πρέπει να περιο­
ρίζονται σε μέτρα που υπερβαίνουν τις δυνατότητες των εν­διαφερόμενων κρατών μελών ή που δεν μπορούν να εφαρμο­
σθούν παρά μόνο σε υπερεθνικό επίπεδο: π.χ. επιτήρηση 
πυρκαγιών σε μεθοριακές περιοχές, καταπολέμηση πυρ­
καγιών σε περίπτωση μεγάλων καταστροφών και ανταλλαγή 
πληροφοριών για νέες μεθόδους καταπολέμησης. 
2.15.2. Η ΟΚΕ καλεί το Συμβούλιο να αποφασίσει χωρίς 
καθυστέρηση και σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της ΟΚΕ για 
την «Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για μια κοινοτική 
δράση ενισχυμένης προστασίας των δασών στην Κοινότητα 
από πυρακαγιές και όξινα επικαθίσματα» — (έγγρ. COM(83) 
375 τελικό), για τη λήψη ανάλογων αποτελεσματικών μέτρων. 
2.15.3. Στα πλαίσια αυτά η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή θεωρεί σημαντικό τα κράτη μέλη να προβλέψουν 
παραδειγματικές κυρώσεις για τους ενόχους των δόλιων 
εμπρησμών. 
2.15.4. Τα κράτη μέλη θα πρέπει, εξάλλου, να υιοθετήσουν 
αυστηρότερες διαδικασίες όσον αφορά τη χορήγηση άδειας 
για τη χρησιμοποίηση καμμένων δασικών εκτάσεων για 
σκοπούς διαφορετικούς από τους αρχικούς (ή προηγού­
μενους). 
2.16. Σχετικά με το σημείο 31 — τελευταία πρόταση (Γενε­
τική πτώχευση από ατμοσφαιρικούς ρυπαντές) 
2.16.1. Η φράση δημιουργεί την εντύπωση ότι η εξασθέ­
νηση της ανθεκτικότητας του δάσους οφείλεται στη γενετική 
πτώχευση. Συμβαίνει το αντίθετο: η εξασθένηση της ανθεκτι­
κότητας των δασών που οφείλεται κυρίως σε ατμοσφαιρικούς 
ρυπαντές οδηγεί αναγκαστικά στη γενετική τους πτώχευση. 
Παράλληλα με τα μέτρα διατήρησης καθαρής ατμόσφαιρας 
απαιτούνται, συνεπώς, και μέτρα για τη διάσωση του πολυτί­
μου γενετικού δυναμικού που βρίσκεται σε κίνδυνο. 
2.17. Σχετικά με το σημείο 33 — πρώτη περίπτωση 
(Προστασία των δασών από ατμοσφαιρικούς ρυπαντές) 
2.17.1. Η αποτελεσματικότητα και μονιμότερη προστασία 
επιτυγχάνεται με μεθόδους παραγωγής αγαθών και ενέργειας 
που είναι προσαρμοσμένες στο εκάστοτε επίπεδο της τεχνι­
κής, μέσω εξοικονόμησης ενέργειας, αποφυγής της δη­
μιουργίας και αξιοποίησης των αποβλήτων. 
2.18. Σχετικά με το σημείο 33 — δεύτερη περίπτωση 
(Προστασία των δασών από πυρκαγιές) 
— καλλιέργεια κατά το δυνατό μεικτών δασών και δασών 
φυλλοβόλων δένδρων, 
— δημιουργία πυρίμαχων ζωνών, σταθεροποίηση των δασι­
κών οδών και κατασκευή δεξαμενών ύδατος για την κατα­
πολέμηση της πυρκαγιάς, 
— μέτρα που αποβλέπουν στην ευαισθητοποίηση των πολι­
τών για τα προβλήματα του δάσους και του περιβάλλο­
ντος, 
— στις μεσογειακές περιοχές με υψηλό κίνδυνο πυρκαγιάς, 
εκτεταμένο περιορισμό πρόσβασης των τουριστών στις 
δασικές οδούς, 
— ενίσχυση του σχηματισμού μιας σύγχρονης αντίληψης 
για το δάσος από τους ιδιοκτήτες και τους επισκέπτες, 
— δημιουργία συστήματος έγκαιρου εντοπισμού και συνα­
γερμού για δασικές πυρκαγιές, 
— εφοδιασμός με σύγχρονα συστήματα καταπολέμησης πυρ­
καγιών. 
20. 10. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 263/23 
2.19. Σχετικά με το σημείο 34 (Δασοκομία αναπτυσσόμε­
νων χωρών) 
2.19.1. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει τη σημασία των δασοκομικών 
προβλημάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Τάσσεται υπέρ 
της διάθεσης στις χώρες αυτές, σε προσαρμοσμένη μορφή, 
των εμπειριών που απέκτησε η Ευρώπη στο δασοκομικό 
τομέα. 
2.19.2. Ιδιαίτερο ρόλο καλούνται να διαδραματίσουν οι 
ευρωπαϊκές χώρες που διατήρησαν από πολλά χρόνια ή δια­τηρούν ακόμη εντατικές σχέσεις με τρίτες χώρες, ιδιαίτερα 
με έντονη ενίσχυση δασοκομικών προγραμμάτων στα πλαίσια 
διαφόρων μέτρων της αναπτυξιακής βοήθειας. 
2.19.3. Στα πλαίσια όμως της αναπτυξιακής βοήθειας δεν 
θα πρέπει να ενισχυθούν μόνον η παραγωγή ξυλείας και η 
φύτευση δένδρων. Θα πρέπει εξίσου να καταπολεμηθεί η 
σπατάλη ξυλείας για μαγείρευμα στα σπίτια με τη χρησιμο­
ποίηση πρωτόγονων μεθόδων. 
Βρυξέλλες, 2 Ιουλίου 1986. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την οικονομική κατάσταση στα μέσα 
του 1986 
(86/C 263/09) 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε στις 26 Νοεμβρίου 1985, σύμφωνα με το άρθρο 
20, παράγραφος 4 του ΕΚ της, να καταρτίσει γνωμοδότηση για την οικονομική κατάσταση στην 
Κοινότητα (μέσα του 1986). 
Το τμήμα οικονομικών και δημοσιονομικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 17 Ιουνίου 1986 βάσει της έκθεσης του 
κ. Geuenich. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε κατά την 238η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 3ης Ιουλίου 1986) με 91 
ψήφους υπέρ, 49 κατά και 5 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση (ονομαστική ψηφοφορία). 
1. Η οικονομική κατάσταση στα μέσα του 1986 
1.1. Τα σημαντικότερα χαρακτηριστικά της οικονομικής 
κατάστασης 
Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα βρίσκεται από το 1984 και πάλι σε 
μια φάση συνεχούς, αλλά μέχρι τώρα σχετικά συγκρατημένης 
οικονομικής ανάπτυξης. Από την πλευρά της διεθνούς οικο­
νομίας η κατάσταση χαρακτηρίζεται από μια τιμή δολαρίου 
που ανταποκρίνεται και πάλι στις αγοραστικές ισοτιμίες των 
άλλων νομισμάτων και από μια κάμψη των τιμών πετρελαίου. 
Οι παράγοντες αυτοί επενεργούν συνολικά με τρόπο θετικό 
στην εσωτερική ζήτηση. 
Αναμένεται ότι το 1986 ο πληθωρισμός θα σημειώσει στην 
Κοινότητα σαφή μείωση, ότι η οικονομική ανάπτυξη κατά 
πάσα πιθανότητα θα αυξηθεί και ότι η ανεργία σε μερικές 
χώρες μέλη — αν και σε μικρό βαθμό — θα περιορισθεί. Οι 
επιτυχίες στη σταθεροποίηση του επιπέδου τιμών θα 
επιτρέψουν, χωρίς να εγκαταλειφθεί η αντιπληθωριστική πολιτική, τουλάχιστον σε μερικά κράτη μέλη, να δημιουργή­
σουν τη δυνατότητα επίτευξης και άλλων οικονομικών στό­
χων με εντονότερο τρόπο. Η σχετικά ευνοϊκή οικονομική 
συγκυρία επιτρέπει την εντονότερη προβολή του στόχου της 
απασχόλησης στο προσκήνιο και τη συμπίεση της ανεργίας, 
στα πλαίσια της ανάκαμψης, σε όσο το δυνατό χαμηλότερο 
επίπεδο. 
Η ακόλουθη ανάλυση (σημεία 1.2 έως 1.4) στηρίζεται σε 
δεδομένα που επεξεργάσθηκε η Επιτροπή. 
1.2. Οικονομική ανάπτυξη 
Η οικονομική ανάπτυξη ύψους 2,7%, που αναμένεται για την 
Κοινότητα το 1986, αφορά ιδίως την εσωτερική οικονομία 
της. Με τη μείωση του πληθωρισμού θα πρέπει τα καθαρά 
πραγματικά εισοδήματα των ιδιωτικών νοικοκυριών να πα­
ρουσιάσουν μεγαλύτερη άνοδο σε σύγκριση με το 1985.