[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 2.6.2006

COM(2006) 264 τελικό

2006/0093 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τον καθορισμό ειδικών μέτρων για τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Στις 19 Ιουλίου 1993, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 για τη θέσπιση ειδικών μέτρων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα προς όφελος των μικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους. Τα μέτρα αυτά απέδειξαν την αποτελεσματικότητά τους όσον αφορά την προώθηση της γεωργίας και την εξασφάλιση του εφοδιασμού με γεωργικά προϊόντα στα νησιά αυτά.

Επιπλέον, η διαχείριση του καθεστώτος αυτού δεν ήταν ικανοποιητική· η διαχείριση των δύο σκελών του καθεστώτος, δηλαδή του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού και της στήριξης των τοπικών εργασιών παραγωγής στα μικρά νησιά του Αιγαίου χαρακτηρίζεται από κάποια δυσκαμψία. Η προσαρμογή των ισολογισμών εφοδιασμού για να ληφθούν υπόψη ακόμη και οι μικρές διακυμάνσεις στη ζήτηση απαιτεί τη θέσπιση νομοθεσίας εκ μέρους της Επιτροπής.

Το καθεστώς για τη στήριξη των τοπικών εργασιών παραγωγής είναι, επιπλέον, κατακερματισμένο σε πολλά μέτρα μικρής κλίμακας που καθορίστηκαν από τον εν λόγω κανονισμό του Συμβουλίου. Η προσαρμογή των μέτρων αυτών δεν είναι δυνατή χωρίς διοργανική νομοθετική διαδικασία, η οποία επιβραδύνει την κοινοτική δράση και παρεμποδίζει τις προσπάθειες γρήγορης ανταπόκρισης στις συγκεκριμένες καταστάσεις των μικρών νησιών του Αιγαίου, ακόμη και αν πρόκειται συχνά για μικρά ποσά.

Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται η αλλαγή της όλης φιλοσοφίας του τρόπου χορήγησης της στήριξης στα εν λόγω μικρά νησιά, ενθαρρύνοντας τη συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και επιταχύνοντας το χρόνο ανταπόκρισης στις συγκεκριμένες ανάγκες.

Το σχέδιο κανονισμού προβλέπει την υποβολή από την Ελλάδα προγράμματος για τα μικρά νησιά του Αιγαίου. Το πρόγραμμα αυτό θα περιλαμβάνει ένα τμήμα σχετικά με το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού γεωργικών προϊόντων τα οποία είναι βασικά στα μικρά νησιά του Αιγαίου για ανθρώπινη κατανάλωση, ως γεωργικές εισροές ή για μεταποίηση, και ένα άλλο τμήμα σχετικά με τη στήριξη της τοπικής παραγωγής.

Ο κανονισμός αυτός δεν επηρεάζει τις πηγές χρηματοδότησης ή το ύψος της κοινοτικής στήριξης.

Η Κοινότητα θα χρηματοδοτήσει το πρόγραμμα στο πλαίσιο του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, μέχρι το 100% του ετησίου ανωτάτου ορίου που καθορίστηκε στον κανονισμό του Συμβουλίου. Ένα μέρος της ενίσχυσης αυτής πρέπει να προορίζεται για την τοπική γεωργική παραγωγή. Τα ποσά έχουν υπολογιστεί βάσει των μέσων δαπανών για τη χρηματοδότηση του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού κατά την περίοδο αναφοράς του 2003 και βάσει των ανωτάτων ορίων δαπανών που εφαρμόζονται για τη στήριξη της τοπικής παραγωγής.

2006/0093 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τον καθορισμό ειδικών μέτρων για τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[1],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η ιδιαίτερη γεωγραφική κατάσταση ορισμένων νησιών του Αιγαίου συνεπάγεται επιπλέον δαπάνες μεταφοράς όσον αφορά τον εφοδιασμό με προϊόντα τα οποία είναι βασικά για την ανθρώπινη κατανάλωση, ως γεωργικές εισροές ή για μεταποίηση. Επιπλέον, αντικειμενικοί παράγοντες, που αφορούν τον νησιωτικό και απόκεντρο χαρακτήρα, συνεπάγονται για τους εμπορευομένους και τους παραγωγούς των νησιών του Αιγαίου πρόσθετες επιβαρύνσεις που αποτελούν σοβαρό μειονέκτημα για τις δραστηριότητές τους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, εμπορευόμενοι και παραγωγοί διατελούν σε διπλά νησιωτική κατάσταση. Τα μειονεκτήματα αυτά μπορούν να μετριαστούν με τη μείωση των τιμών των εν λόγω προϊόντων. Συνεπώς, για να εξασφαλισθεί ο εφοδιασμός των νησιών του Αιγαίου και να αντισταθμιστούν οι επιπλέον δαπάνες που προκύπτουν λόγω του απόκεντρου και νησιωτικού χαρακτήρα και της μεγάλης απόστασης, απαιτείται η εισαγωγή ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού.

(2) Τα προβλήματα των νησιών του Αιγαίου οξύνονται εξαιτίας της μικρής έκτασής τους· για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων μέτρων, θα πρέπει τα μέτρα αυτά να εφαρμοστούν μόνο στα νησιά που καλούνται «μικρά νησιά».

(3) Η κοινοτική πολιτική για τη στήριξη της τοπικής παραγωγής στα μικρά νησιά του Αιγαίου, όπως ορίστηκε στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 του Συμβουλίου της 19ης Ιουλίου 1993 για τη θέσπιση ειδικών μέτρων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα προς όφελος των μικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους[2] αφορά πολλά προϊόντα και μέτρα για την παραγωγή, την εμπορία ή τη μεταποίηση. Τα μέτρα αυτά απέδειξαν την αποτελεσματικότητά τους και εξασφάλισαν τη συνέχιση και την ανάπτυξη των γεωργικών δραστηριοτήτων. Η Κοινότητα πρέπει να εξακολουθήσει να στηρίζει αυτές τις εργασίες παραγωγής, που αποτελούν θεμελιώδη παράγοντα της περιβαλλοντικής, κοινωνικής και οικονομικής ισορροπίας των μικρών νησιών. Η εμπειρία έχει δείξει ότι, όπως και στην περίπτωση της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη, η ενισχυμένη εταιρική σχέση με τις τοπικές αρχές μπορεί να επιτρέψει την περισσότερο επικεντρωμένη αντιμετώπιση των ειδικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα συγκεκριμένα νησιά. Ως εκ τούτου, πρέπει να συνεχισθεί η στήριξη της τοπικής παραγωγής μέσω γενικού προγράμματος που καταρτίζεται στο καταλληλότερο γεωγραφικό επίπεδο και υποβάλλεται από την Ελλάδα στην Επιτροπή.

(4) Για την επίτευξη του στόχου μείωσης των τιμών στα μικρά νησιά του Αιγαίου, καθώς και του περιορισμού των επιπλέον δαπανών λόγω της μεγάλης απόστασης και του απόκεντρου και νησιωτικού χαρακτήρα, και παράλληλα για τη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των κοινοτικών προϊόντων, πρέπει να χορηγηθούν ενισχύσεις για τον εφοδιασμό των μικρών νησιών του Αιγαίου με κοινοτικά προϊόντα. Στις ενισχύσεις αυτές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλέον δαπάνες μεταφοράς προς τα μικρά νησιά του Αιγαίου και, εφόσον πρόκειται για γεωργικές εισροές και για προϊόντα που προορίζονται για μεταποίηση, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι επιπλέον δαπάνες λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα και της μεγάλης απόστασης.

(5) Εφόσον οι ποσότητες που αποτελούν το αντικείμενο του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού περιορίζονται στις προμηθευτικές ανάγκες των μικρών νησιών του Αιγαίου, το καθεστώς αυτό δεν βλάπτει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Εξάλλου, τα οικονομικά πλεονεκτήματα του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού δεν πρέπει να δημιουργούν εκτροπές του εμπορίου όσον αφορά τα συγκεκριμένα προϊόντα. Συνεπώς, πρέπει να απαγορευθεί η αποστολή ή η εξαγωγή των εν λόγω προϊόντων από τα μικρά νησιά του Αιγαίου. Ωστόσο, πρέπει να επιτρέπεται η αποστολή ή η εξαγωγή των προϊόντων αυτών σε περίπτωση επιστροφής του πλεονεκτήματος που προκύπτει από το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού ή, όσον αφορά τα μεταποιημένα προϊόντα, για να διευκολύνεται το περιφερειακό εμπόριο. Πρέπει επίσης να ληφθούν υπόψη οι εξαγωγές προς τρίτες χώρες και, κατά συνέπεια, να επιτρέπεται η εξαγωγή μεταποιημένων προϊόντων που ανταποκρίνονται στις παραδοσιακές εξαγωγές. Ο περιορισμός δεν πρέπει να εφαρμόζεται, εξάλλου, στις παραδοσιακές αποστολές μεταποιημένων προϊόντων. Για λόγους σαφήνειας, πρέπει να ορισθεί η περίοδος αναφοράς για τον καθορισμό των εν λόγω ποσοτήτων που παραδοσιακά εξάγονται ή αποστέλλονται.

(6) Για την επίτευξη των στόχων του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού, τα οικονομικά πλεονεκτήματα του καθεστώτος πρέπει να αντανακλώνται στο επίπεδο του κόστους παραγωγής και να συνεπάγονται μείωση των τιμών έως το στάδιο του τελικού χρήστη. Ως εκ τούτου, πρέπει η χορήγησή τους να υπόκειται στον πραγματικό τους αντίκτυπο στον τελικό καταναλωτή, και να διενεργούνται οι αναγκαίοι έλεγχοι.

(7) Για την επίτευξη των στόχων ανάπτυξης της τοπικής γεωργικής παραγωγής και τον εφοδιασμό σε γεωργικά προϊόντα, πρέπει να εναρμονισθεί το επίπεδο προγραμματισμού του εφοδιασμού των εν λόγω νησιών και να συστηματοποιηθεί η προσέγγιση εταιρικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και της Ελλάδας. Ως εκ τούτου, το πρόγραμμα εφοδιασμού πρέπει να καταρτίζεται από τις αρχές που ορίζει η Ελλάδα και να υποβάλλεται στην Επιτροπή προς έγκριση.

(8) Πρέπει να ενθαρρύνονται οι γεωργοί των μικρών νησιών του Αιγαίου ώστε να παράγουν προϊόντα ποιότητας και να προωθούν την εμπορία τους.

(9) Προκειμένου να περιορισθούν οι ειδικές επιβαρύνσεις που χαρακτηρίζουν τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου, οι οποίες απορρέουν από τον νησιωτικό και απόκεντρο χαρακτήρα και τη μεγάλη απόσταση, τη μικρή γεωγραφική έκταση, το ανάγλυφο του εδάφους, τις κλιματικές συνθήκες και την οικονομική εξάρτηση από ένα μικρό αριθμό προϊόντων, μπορεί να προβλεφθεί παρέκκλιση από τη σταθερή πολιτική της Επιτροπής να μην επιτρέπει κρατικές ενισχύσεις λειτουργίας στον τομέα της παραγωγής, μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων, υπαγόμενων στο παράρτημα Ι της συνθήκης.

(10) Η εφαρμογή του παρόντος κανονισμού δεν πρέπει να θίγει το επίπεδο ειδικής στήριξης που παρεχόταν μέχρι σήμερα στα μικρά νησιά του Αιγαίου. Για το λόγο αυτό, για την εκτέλεση των ενδεδειγμένων μέτρων, η Ελλάδα πρέπει να διαθέτει τα ποσά που αντιστοιχούν στην κοινοτική στήριξη την οποία έχει ήδη χορηγήσει η Κοινότητα δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93. Το νέο σύστημα στήριξης της γεωργικής παραγωγής στα μικρά νησιά του Αιγαίου, το οποίο θεσπίζεται από τον παρόντα κανονισμό, πρέπει να συντονίζεται με τη στήριξη που ισχύει για τις ίδιες εργασίες παραγωγής στην υπόλοιπη Κοινότητα. Για λόγους σαφήνειας, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 πρέπει να καταργηθεί.

(11) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς[3], κρίνεται σκόπιμο να ανατεθεί η διαχείριση των ειδικών μέτρων για τα μικρά νησιά του Αιγαίου στην Ελλάδα. Ως εκ τούτου, η διαχείριση των μέτρων αυτών μπορεί να πραγματοποιηθεί μέσω προγράμματος που εγκρίνεται από την Επιτροπή.

(12) Η Ελλάδα αποφάσισε να εφαρμόσει το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σε ολόκληρη τη χώρα από την 1η Ιανουαρίου 2006. Για την εξασφάλιση του συντονισμού των σχετικών καθεστώτων όσον αφορά τα μικρά νησιά του Αιγαίου, πρέπει να τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

(13) Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[4].

(14) Το πρόγραμμα που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό πρέπει να αρχίσει να εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007. Ωστόσο, προκειμένου το πρόγραμμα να μπορέσει να ξεκινήσει κατά την ημερομηνία αυτή, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στην Ελλάδα και στην Επιτροπή να λάβουν όλα τα προπαρασκευαστικά μέτρα στο διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού και της ημερομηνίας εφαρμογής του προγράμματος,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο ι Εισαγωγικέσ διαταξεισ

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ειδικά μέτρα για την αντιστάθμιση του μειονεκτήματος που αποτελεί ο απόκεντρος και ο νησιωτικός χαρακτήρας των μικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους, εφεξής καλούμενα «μικρά νησιά», όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της συνθήκης, εφεξής καλούμενα («γεωργικά προϊόντα») και τα μέσα γεωργικής παραγωγής.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «μικρά νησιά» νοούνται όλα τα νησιά του Αιγαίου Πελάγους, εκτός από την Κρήτη και την Εύβοια.

Άρθρο 2 Κοινοτικό πρόγραμμα στήριξης

Καταρτίζεται κοινοτικό πρόγραμμα στήριξης για τα μικρά νησιά του Αιγαίου, εφεξής καλούμενο («το πρόγραμμα στήριξης») και περιλαμβάνει:

α) ειδικό καθεστώς εφοδιασμού, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙ, και

β) ειδικά μέτρα στήριξης των τοπικών εργασιών της γεωργικής παραγωγής, όπως προβλέπεται στο κεφάλαιο ΙΙΙ.

Κεφάλαιο ιι Ειδικό καθεστώς εφοδιασμού

Άρθρο 3 Προβλεπόμενο ισοζύγιο εφοδιασμού

1. Καθιερώνεται ειδικό καθεστώς εφοδιασμού για τα γεωργικά προϊόντα, τα οποία είναι βασικά στα μικρά νησιά του Αιγαίου, για την κατανάλωση από τον άνθρωπο, την παρασκευή άλλων προϊόντων ή ως γεωργικές εισροές.

2. Οι ετήσιες ανάγκες, σχετικά με τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 γεωργικά προϊόντα, ποσοτικοποιούνται σε προβλεπόμενο ισοζύγιο εφοδιασμού. Ως εκ τούτου, το προβλεπόμενο ισοζύγιο εφοδιασμού καταρτίζεται από τις αρχές που ορίζει η Ελλάδα και υποβάλλεται στην Επιτροπή προς έγκριση.

Αντικείμενο χωριστού ισοζυγίου εφοδιασμού μπορεί να αποτελέσει η αξιολόγηση των αναγκών των βιομηχανιών μεταποίησης ή συσκευασίας προϊόντων με προορισμό την τοπική αγορά, προς παραδοσιακή αποστολή στην υπόλοιπη Κοινότητα ή προς εξαγωγή στο πλαίσιο παραδοσιακών εμπορικών ροών.

Άρθρο 4 Λειτουργία του καθεστώτος

1. Χορηγείται ενίσχυση για τον εφοδιασμό των μικρών νησιών με τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1.

Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη το πρόσθετο κόστος εμπορίας των προϊόντων στα μικρά νησιά, το οποίο υπολογίζεται από τους λιμένες της ηπειρωτικής Ελλάδας από τους οποίους πραγματοποιείται ο συνήθης εφοδιασμός και από τους λιμένες διαμετακόμισης ή φόρτωσης προς τα νησιά τελικού προορισμού.

2. Το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού εφαρμόζεται έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη ιδίως:

α) οι ειδικές ανάγκες των μικρών νησιών και οι συγκεκριμένες ποιοτικές απαιτήσεις·

β) οι παραδοσιακές εμπορικές ροές με τους λιμένες της ηπειρωτικής Ελλάδας και μεταξύ των νησιών στο Αιγαίο πέλαγος·

γ) η οικονομική πλευρά της προτεινόμενης ενίσχυσης·

δ) εφόσον είναι αναγκαίο, η ανάγκη να μην παρεμποδίζονται οι δυνατότητες ανάπτυξης της τοπικής παραγωγής.

3. Το δικαίωμα συμμετοχής στο ειδικό καθεστώς εφοδιασμού ισχύει υπό την προϋπόθεση ότι ο τελικός χρήστης είναι ο αποδέκτης του οικονομικού πλεονεκτήματος.

Άρθρο 5 Εξαγωγή προς τρίτες χώρες και αποστολή προς την υπόλοιπη Κοινότητα

1. Τα προϊόντα τα οποία απολαύουν του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού μπορούν να εξάγονται προς τρίτες χώρες ή να αποστέλλονται προς την υπόλοιπη Κοινότητα μόνο εφόσον πληρούνται οι όροι που ορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2.

Οι εν λόγω όροι περιλαμβάνουν, ιδίως, επιστροφή της ενίσχυσης που χορηγήθηκε δυνάμει του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού.

2. Η εξαγωγή προς τρίτες χώρες και η αποστολή προς την υπόλοιπη Κοινότητα είναι δυνατή για τα προϊόντα που έχουν μεταποιηθεί στα μικρά νησιά για τα οποία χρησιμοποιήθηκαν προϊόντα που έχουν επωφεληθεί από το ειδικό καθεστώς εφοδιασμού εντός των ορίων των παραδοσιακών εξαγωγών και των παραδοσιακών αποστολών. Οι ποσότητες για εξαγωγή ή αποστολή καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

Δεν χορηγείται καμία επιστροφή κατά την εξαγωγή των εν λόγω προϊόντων.

Άρθρο 6 Λεπτομέρειες εφαρμογής του καθεστώτος

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2. Οι λεπτομέρειες αυτές αφορούν ιδίως τους όρους υπό τους οποίους η Ελλάδα μπορεί να τροποποιεί τις ποσότητες και τους πόρους που χορηγούνται ετησίως στα διάφορα προϊόντα τα οποία απολαύουν του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού, καθώς και, εφόσον χρειάζεται, τη θέσπιση συστήματος πιστοποιητικών παράδοσης.

Κεφάλαιο ΙΙΙ Μέτρα στηριξης των τοπικων γεωργικων προϊοντων

Άρθρο 7 Μέτρα στήριξης

1. Το πρόγραμμα στήριξης περιλαμβάνει τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλισθεί η συνέχιση και η ανάπτυξη των τοπικών εργασιών της γεωργικής παραγωγής στα μικρά νησιά.

2. Το πρόγραμμα στήριξης καταρτίζεται στο γεωγραφικό επίπεδο που θεωρείται καταλληλότερο από την Ελλάδα. Καταρτίζεται από την αρμόδια αρχή που ορίζει η Ελλάδα, η οποία, μετά από διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, το υποβάλλει στην Επιτροπή για έγκριση.

Άρθρο 8 Συμβατότητα και συνοχή

1. Τα μέτρα που λαμβάνονται στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης πρέπει να συμφωνούν με το κοινοτικό δίκαιο και να συνάδουν με τις άλλες κοινοτικές πολιτικές καθώς και με τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή αυτών των πολιτικών.

2. Πρέπει επίσης να εξασφαλίζεται η συνοχή των μέτρων που λαμβάνονται στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης με τα μέτρα που υλοποιούνται βάσει άλλων μέσων της κοινής γεωργικής πολιτικής, και ιδίως των κοινών οργανώσεων αγοράς, της αγροτικής ανάπτυξης, της ποιότητας των προϊόντων, της καλής μεταχείρισης των ζώων και της προστασίας του περιβάλλοντος.

Ειδικότερα, δυνάμει του παρόντος κεφαλαίου, δεν μπορεί να χρηματοδοτηθεί κανένα μέτρο:

α) ως συμπληρωματική στήριξη των καθεστώτων πριμοδοτήσεων ή ενισχύσεων στο πλαίσιο κοινής οργάνωσης αγοράς, εκτός των εξαιρετικών περιπτώσεων που αιτιολογούνται με αντικειμενικά κριτήρια·

β) ως στήριξη ερευνητικών έργων, μέτρων στήριξης ερευνητικών έργων ή μέτρων επιλέξιμων για κοινοτική χρηματοδότηση βάσει της απόφασης 90/424/ΕΟΚ του Συμβουλίου[5]·

γ) ως στήριξη μέτρων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου[6]·

Άρθρο 9 Περιεχόμενο του προγράμματος στήριξης

Το πρόγραμμα στήριξης μπορεί να περιλαμβάνει:

α) περιγραφή με ποσοτικά στοιχεία της τρέχουσας κατάστασης της γεωργικής παραγωγής, λαμβάνοντας υπόψη τα διαθέσιμα αποτελέσματα της αξιολόγησης, παρουσιάζοντας τις ανισότητες, τις ελλείψεις και τις δυνατότητες ανάπτυξης·

β) περιγραφή της προτεινόμενης στρατηγικής, των επιλεγεισών προτεραιοτήτων της και των ποσοτικών στόχων της, καθώς και εκτίμηση των αναμενόμενων οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών επιπτώσεων, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στην απασχόληση·

γ) χρονοδιάγραμμα εφαρμογής των μέτρων και ενδεικτικό γενικό δημοσιονομικό πίνακα όπου παρουσιάζονται οι διατιθέμενοι πόροι·

δ) απόδειξη της συμβατότητας και της συνοχής των διαφόρων μέτρων στο πλαίσιο του προγράμματος στήριξης, καθώς και καθορισμό των κριτηρίων που χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση·

ε) τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική και ορθή εφαρμογή του προγράμματος στήριξης, συμπεριλαμβανομένων διευθετήσεων διαφήμισης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, καθώς και τις διατάξεις που αφορούν τους ελέγχους και τις κυρώσεις·

στ) τον καθορισμό της αρμόδιας αρχής που είναι υπεύθυνη για την εφαρμογή του προγράμματος στήριξης και τον καθορισμό, στο κατάλληλο επίπεδο, των αρχών ή των συνεργαζόμενων φορέων.

Άρθρο 10 Παρακολούθηση

Οι διαδικασίες και οι φυσικοί και χρηματοδοτικοί δείκτες που διασφαλίζουν την αποτελεσματική παρακολούθηση της εφαρμογής του προγράμματος στήριξης καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

Κεφάλαιο IV Συνοδευτικά μέτρα

Άρθρο 11 Κρατικές ενισχύσεις

1. Όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα, για τα οποία εφαρμόζονται τα άρθρα 87, 88 και 89 της συνθήκης, η Επιτροπή δύναται να επιτρέψει, στον τομέα της παραγωγής, της μεταποίησης και της εμπορίας των εν λόγω προϊόντων, ενισχύσεις λειτουργίας με σκοπό τον περιορισμό των ειδικών επιβαρύνσεων που χαρακτηρίζουν τη γεωργία στα μικρά νησιά, οι οποίες απορρέουν από τη μεγάλη απόσταση, τον νησιωτικό και απόκεντρο χαρακτήρα.

2. Η Ελλάδα μπορεί να χορηγεί συμπληρωματική χρηματοδότηση για την εφαρμογή του προγράμματος στήριξης. Στην περίπτωση αυτή, η Ελλάδα κοινοποιεί στην Επιτροπή την κρατική ενίσχυση και η Επιτροπή μπορεί να την εγκρίνει σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ως μέρος του προγράμματος στήριξης. Η κοινοποιούμενη ενίσχυση θεωρείται ότι κοινοποιείται κατά την έννοια του άρθρου 88 παράγραφος 3 πρώτη φράση της συνθήκης.

Κεφάλαιο V Δημοσιονομικές διατάξεις

Άρθρο 12 Χρηματοδοτικοί πόροι

1. Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θεωρούνται ως παρέμβαση προοριζόμενη να σταθεροποιήσει τις γεωργικές αγορές, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005[7].

2. Η Κοινότητα χρηματοδοτεί τα μέτρα που προβλέπονται στα κεφάλαια II και III μέχρι ανωτάτου ετησίου ποσού 23,93 εκατ. ευρώ.

3. Το ποσό που χορηγείται ετησίως στο πρόγραμμα στήριξης δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 5,47 εκατ. ευρώ.

Κεφάλαιο VI γενικες, μεταβατικες και τελικες διαταξεις

Άρθρο 13 Σχέδιο προγράμματος στήριξης

1. Η Ελλάδα υποβάλλει το σχέδιο του προγράμματος στήριξης στην Επιτροπή στο πλαίσιο της χρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3, το αργότερο έως τις 31 Οκτωβρίου 2006.

Το σχέδιο του προγράμματος στήριξης περιλαμβάνει σχέδιο του προβλεπόμενου ισοζυγίου εφοδιασμού με ένδειξη των προϊόντων, των ποσοτήτων τους και του ποσού της ενίσχυσης για τον εφοδιασμό από την Κοινότητα, καθώς και σχέδιο του προγράμματος στήριξης για την τοπική παραγωγή.

2. Η Επιτροπή αξιολογεί το προτεινόμενο πρόγραμμα στήριξης και αποφασίζει για την έγκρισή του, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2.

3. Το πρόγραμμα στήριξης εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2007.

Άρθρο 14 Λεπτομέρειες εφαρμογής

Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2. Περιλαμβάνουν ιδίως:

(α) τους όρους υπό τους οποίους η Ελλάδα μπορεί να τροποποιεί τις ποσότητες και τα επίπεδα ενίσχυσης για τον εφοδιασμό, καθώς και τα μέτρα στήριξης ή την κατανομή των πόρων για τη στήριξη της τοπικής παραγωγής,

(β) τις διατάξεις που αφορούν τις ελάχιστες προδιαγραφές των ελέγχων και των κυρώσεων που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη.

Άρθρο 15 Επιτροπή διαχείρισης

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης άμεσων ενισχύσεων που συστάθηκε από το άρθρο 144 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε ένα μήνα.

Άρθρο 16 Εθνικά μέτρα

Η Ελλάδα λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει την τήρηση του παρόντος κανονισμού, ιδίως όσον αφορά τους ελέγχους και τις διοικητικές κυρώσεις, και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.

Άρθρο 17 Ανακοινώσεις και εκθέσεις

1. Η Ελλάδα ανακοινώνει στην Επιτροπή, το αργότερο στις 15 Φεβρουαρίου κάθε έτους, τις πιστώσεις που διαθέτει και τις οποίες σκοπεύει να δαπανήσει, κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, για την εκτέλεση του προγράμματος στήριξης.

2. Η Ελλάδα υποβάλλει στην Επιτροπή, το αργότερο στις 30 Ιουνίου κάθε έτους, έκθεση για την εφαρμογή, κατά το προηγούμενο έτος, των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.

3. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2011, και στη συνέχεια ανά πέντε έτη, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο γενική έκθεση στην οποία παρουσιάζονται οι επιπτώσεις της δράσης που αναλήφθηκε κατ’ εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη, ενδεχομένως, από σχετικές προτάσεις.

Άρθρο 18 Κατάργηση

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2007.

Οι αναφορές στον καταργηθέντα κανονισμό νοούνται ως αναφορές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που παρατίθεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 19 Μεταβατικά μέτρα

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 15 παράγραφος 2, τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα για να εξασφαλίσει την ομαλή μετάβαση από τα μέτρα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 προς εκείνα που εισάγονται με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 20 Τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 τροποποιείται ως εξής:

1) Το άρθρο 70 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 1, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«β) όλες τις άλλες άμεσες ενισχύσεις του παραρτήματος VI που χορηγούνται κατά την περίοδο αναφοράς στους γεωργούς των Γαλλικών Υπερπόντιων Διαμερισμάτων, των Αζορών και της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και των Νησιών του Αιγαίου.

β) στην παράγραφο 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«τα κράτη μέλη χορηγούν τις άμεσες ενισχύσεις οι οποίες αναφέρονται στην παράγραφο 1, εντός των ανωτάτων ορίων που καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 64 παράγραφος 2 και υπό τους όρους που καθορίζονται στον τίτλο IV κεφάλαια 3, 6 και 7 έως 13.»

2) Στο άρθρο 71 παράγραφος 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Με την επιφύλαξη του άρθρου 70 παράγραφος 2, κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος χορηγεί τις άμεσες ενισχύσεις οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα VI υπό τους όρους που καθορίζονται στον τίτλο IV, κεφάλαια 3, 6 και 7 έως 13, εντός των ανωτάτων δημοσιονομικών ορίων που αντιστοιχούν στη συνιστώσα των εν λόγω άμεσων ενισχύσεων εντός του εθνικού ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 41 του παρόντος κανονισμού και το οποίο καθορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2.».

3) Στα παραρτήματα I και VI, η γραμμή που αφορά τα «νησιά του Αιγαίου» διαγράφεται.

Άρθρο 2 1 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2007. Ωστόσο, τα άρθρα 11, 13 και 14 εφαρμόζονται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ

Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 | Άρθρο 1 |

Άρθρο 2 | Άρθρο 3 |

Άρθρο 3 παράγραφος 1 | Άρθρο 4 παράγραφος 1 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 | Άρθρο 4 παράγραφος 2 |

Άρθρο 3 παράγραφος 3 | Άρθρο 4 παράγραφος 3 |

Άρθρο 3 παράγραφος 4 | Άρθρο 5 παράγραφος 1 |

Άρθρο 3 παράγραφος 5 | Άρθρο 5 παράγραφος 2 |

Άρθρο 3α παράγραφος 1 στοιχείο α) | – |

Άρθρο 3α παράγραφος 1 στοιχείο β) | Άρθρο 12 παράγραφος 3 |

Άρθρο 3α παράγραφος 1 στοιχείο γ) | Άρθρο 4 παράγραφος 3 και άρθρο 14 στοιχείο β) |

Άρθρο 3α παράγραφος 1 στοιχείο δ) | Άρθρο 6 |

Άρθρο 3 παράγραφος 2 | Άρθρο 6 |

Άρθρο 5 | Άρθρο 7 παράγραφος 1 |

Άρθρο 6 | – |

Άρθρο 8 | – |

Άρθρο 9 | – |

Άρθρο 11 | – |

Άρθρο 12 | – |

Άρθρο 13 | – |

Άρθρο 13α | Άρθρο 15 |

Άρθρο 14 | Άρθρο 12 παράγραφος 1 |

Άρθρο 14α | Άρθρο 16 |

Άρθρο 15 παράγραφος 1 | Άρθρο 17 παράγραφος 2 |

Άρθρο 15 παράγραφος 2 | Άρθρο 17 παράγραφος 3 |

Άρθρο 16 | Άρθρο 21 |

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ |

1. | ΚΟΝΔΥΛΙΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: 05 02 11 04 και 05 03 02 35 | ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ: €119 εκατ. & €53 εκατ. |

2. | ΤΙΤΛΟΣ: Κανονισμός του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό ειδικών μέτρων για τη γεωργία στα μικρά νησιά του Αιγαίου και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 |

3. | ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Άρθρα 36 και 37 της συνθήκης. |

4. | ΣΤΟΧΟΙ: Ορθολογισμός, με στόχο τη βελτίωση της αποτελεσματικότητάς τους, των μέτρων που εφαρμόζονται στα νησιά του Αιγαίου, ιδίως μέσω κατάρτισης προγραμμάτων για την εφαρμογή του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού και μέτρων υπέρ της τοπικής γεωργικής παραγωγής με τον καταλληλότερο τρόπο για τις ανάγκες της συγκεκριμένης περιοχής. |

5. | ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ | 12 MΗΝΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ (εκατ. ευρώ) | ΤΡΕΧΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2006 (εκατ. ευρώ) | ΕΠΟΜΕΝΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2007 (εκατ. ευρώ) |

5.0 | ΔΑΠΑΝΕΣ – ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΚ (ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ / ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) – ΕΘΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ – ΑΛΛΕΣ | (1) | – | – |

5.1 | ΕΣΟΔΑ – ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΗΣ ΕΚ (ΕΙΣΦΟΡΕΣ / ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΟΙ ΔΑΣΜΟΙ) – ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ | – | – | – |

2008 | 2009 | 2010 | 2011 και επόμενα έτη |

5.0.1 | ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ | (1) | (1) | (1) | (1) |

5.1.1 | ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΕΣΟΔΑ |

5.2 | TΡΟΠΟΣ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ: – |

6.0 | ΕΙΝΑΙ ΕΦΙΚΤΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΑΠΟ ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ; | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.1 | ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ Η ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΜΕ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΤΡΕΧΟΝΤΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ; | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.2 | ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ; | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.3 | ΘΑ ΑΠΑΙΤΗΘΕΙ ΕΓΓΡΑΦΗ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΣΕ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ; | ΝΑΙ ΟΧΙ |

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: (1) Το μέτρο καθορίζει ετήσια ανώτατα όρια των ποσών για τη χρηματοδότηση του ειδικού καθεστώτος εφοδιασμού και μέτρα υπέρ της τοπικής γεωργικής παραγωγής. Εφόσον τα εν λόγω ανώτατα όρια βασίζονται στις μέσες δαπάνες κατά τη διάρκεια πρόσφατης περιόδου αναφοράς και στα ανώτατα όρια που εφαρμόζονται ήδη για ορισμένες ενισχύσεις στήριξης της τοπικής παραγωγής, το μέτρο είναι ουδέτερο για τον προϋπολογισμό. |

[pic][pic][pic][pic][pic][pic]

[1] ΕΕ C … της …, σ. ….

[2] ΕΕ L 184 της 21.10.2005, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1782/2003 (ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1)

[3] ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 319/2006 (ΕΕ L 58 της 28.2.2006, σ. 32).

[4] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

[5] ΕΕ L 224 της 18.8.1990, σ. 19.

[6] ΕΕ L 227 της 21.10.2005, σ. 1.

[7] ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 1.