Αριθ. C 80/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 3. 88 
Η ΟΚΕ εγκρίνει την ανωτέρω πρόταση της Επιτροπής η οποία αποτελεί ένα είδος 
«τεχνικής» προσαρμογής του ποσού των φορολογικών ατελειών που χορηγούνται για 
μικροδέματα μη εμπορικού χαρακτήρα με σκοπό τη διατήρηση της πραγματικής τους αξίας. 
Ωστόσο, η ΟΚΕ θα προτιμούσε τη θέσπιση ενός συστήματος που είχε προτείνει παλαιότερα η 
Επιτροπή και το οποίο είχε εγκρίνει ομόφωνα η ΟΚΕ ('). Το Συμβούλιο δυστυχώς απέρριψε 
το σύστημα αυτό και θέσπισε μια αυτόματη διαδικασία ετήσιας προσαρμογής. 
(') ΕΕ αριθ. C 103 της 16. 4. 1984. 
Βρυξέλλες, 27 Ιανουαρίου 1988. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
Γνωμοδότηση για την απόφαση για τους ίδιους πόρους (') 
(88/C 80/07) 
Στις 15 Σεπτεμβρίου 1987, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 100 Α της Συνθήκης για την 
ίδρυση της ΕΟΚ, να γνωμοδοτήσει για την «Απόφαση για τους ίδιους πόρους». 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε 
η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 12 
Ιανουαρίου 1988 με βάση την εισήγηση του κ. Pardon. 
Κατά τη 252η σύνοδο της ολομέλειας της (συνεδρίαση της 27ης Ιανουαρίου 1988) η 
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε κατά πλειοψηφία και με 2 ψήφους κατά την 
ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Στη γνωμοδότηση πρωτοβουλίας της 19ης 
Νοεμβρίου 1987 για τη «Χρηματοδότηση της Κοινότη­
τας», η ΟΚΕ διατύπωσε ήδη την άποψη της για 
ορισμένες πτυχές της ανακοίνωσης της Επιτροπής στο 
Συμβούλιο, με τίτλο «Οι προϋποθέσεις για την επιτυχία 
της Ενιαίας Πράξης — νέοι ορίζοντες για την Ευρώ­
πη». 
Η παρούσα πρόταση απόφασης αναφέρεται στους 
ίδιους πόρους. Δεν είναι παρά η νομική διατύπωση μιας 
σειράς προτάσεων που περιέχονται στην προαναφερό­
μενη ανακοίνωση. 
Η γνωμοδότηση η οποία αναφέρεται παραπάνω περιέ­
χει τις βασικές θέσεις της ΟΚΕ όσον αφορά τα μέσα που 
προτείνει η Επιτροπή για να ξεπεράσει η Κοινότητα τις 
οικονομικές της δυσκολίες. Η παρούσα γνωμοδότηση 
αποτελεί, λοιπόν, συμπλήρωμα της πρώτης και πρέπει 
να εξετασθεί σε σχέση με αυτή. Η αποτυχία της 
διάσκεψης κορυφής της Κοπεγχάγης δεν αλλάζει το 
περιεχόμενο της. 
(') ΕΕ αριθ. C 241 της 8. 9. 1987, σ. 3. 2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Οι διαταραχές χρηματιστηριακής και νομισμα­
τικής φύσης, οι οποίες εκδηλώθηκαν σε παγκόσμιο 
επίπεδο σήμερα, έχουν επιπτώσεις για την οικονομική 
και κοινωνική κρίση η οποία μαίνεται από πολλά έτη. 
Αυτό εντείνει την ανάγκη να αποκτήσει η Κοινότητα τα 
μέσα της πολιτικής της, τα οποία πρέπει να της δοθούν 
από τα κράτη μέλη χωρίς φειδώ. Οι πολιτικοί συμβιβα­
σμοί είναι συχνά αναγκαίοι, στην περίπτωση όμως αυτή 
δεν θα πρέπει να οδηγήσουν, αργά ή γρήγορα, σε 
επανεμφάνιση δημοσιονομικών προβλημάτων. 
Η Κοινότητα όμως, θα πρέπει να αναλάβει ευθύνες και 
έναντι του πολίτη από τον οποίο, σε τελευταία ανάλυση, 
προέρχονται οι πόροι που έχει ανάγκη για να εκπληρώ­
σει το έργο της. Πρέπει, λοιπόν, η χρηματοδότηση να 
είναι επαρκής αλλά και η επιβάρυνση όσο το δυνατό 
δικαιότερη και να λαμβάνει δεόντως υπόψη τη φοροδο­
τική ικανότητα κάθε πολίτη. 
2.2. Κατά την Επιτροπή, η προοδευτική αύξηση των 
ίδιων πόρων ώς 1,4 %, του Ακαθάριστου Εθνικού 
Προϊόντος της Κοινότητας, κατ' ανώτατο όριο, θα είχε 
28. 3. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 80/15 
ως αποτέλεσμα την αύξηση των πόρων της κατά 45 % σε 
σχέση με τους πόρους που θα εισέπραττε με βάση το 
ισχύον σήμερα σύστημα. 
Η αύξηση αυτή έχει υπολογισθεί σε μια σειρά ετών, σε 
σταθερές τιμές και με ένα περιθώριο ασφάλειας, πράγμα 
που καθιστά δυνατή την εξουδετέρωση της διακύμαν­
σης του πληθωρισμού και των συναλλαγματικών 
ισοτιμιών. 
Επειδή κάθε πρόβλεψη είναι επισφαλής είναι δύσκολο 
να καθορισθεί ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης, η 
ετήσια όμως ενημέρωση των πενταετών προβλέψεων 
αμβλύνει, ως ένα βαθμό, αυτή τη δυσκολία. 
2.3. Είναι εντελώς εφικτό και αποδεκτό το ανώτατο 
όριο του 1,4%, του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος. 
Επιπλέον, θα πρέπει να καθιερωθεί και να τηρηθεί μια 
πραγματική δημοσιονομική πειθαρχία. 
2.4. Το οριακό αυτό ποσοστό θα διατηρηθεί και μετά 
το 1992, εκτός αν τροποποιηθεί η απόφαση. Η Επιτροπή 
θα εκπονήσει, πράγματι, έκθεση για την εξέλιξη των 
ίδιων πόρων μέχρι το 1992, έτος που αποτελεί την 
προθεσμία για την ολοκλήρωση της εσωτερικής 
αγοράς. Θα ήταν πρόωρο να ληφθούν από τώρα 
περαιτέρω δεσμεύσεις για το θέμα αυτό. 
2.5. Το προτεινόμενο σύστημα σχεδιάσθηκε με 
πνεύμα δικαιοσύνης και αλληλεγγύης για την αντιμετώ­
πιση της κατάστασης των λιγότερο εύπορων κρατών 
μελών, τόσο με την μείωση της συμμετοχής τους όσο 
και με την ενίσυχή τους από τις κοινές πολιτικές μέσω 
των διαρθρωτικών ταμείων. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. 'Αρθρο 2, παράγραφος 1, β) 
Η διάθεση στον προϋπολογισμό της Κοινότητας των 
πόρων που προέρχονται από τους δασμούς που επιβάλ­
λονται στα προϊόντα ΕΚΑΧ, δηλαδή 150 περίπου 
εκατομμύρια ECU ετησίως, είναι απόλυτα αποδεκτή. 
Ενδεχόμενες, ειδικές ανάγκες στα πλαίσια της ΕΚΑΧ 
μπορούν να καλυφθούν από αυτό τον προϋπολογισμό. 
3.2. Άρθρο 2, παράγραφος 1, γ) και παράγραφος 2 
Ο εφαρμοστέος συντελεστής στη βάση του ΦΠΑ 
ορίζεται σε 1 %. Το Συμβούλιο, όμως, μπορεί να τον 
Βρυξέλλες, 27 Ιανουαρίου 1988. τροποποιήσει και προς τα πάνω και προς τα κάτω. Μια 
τροποποίηση προς τα πάνω θα πρέπει βέβαια να μην 
υπερβαίνει τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στο 
άρθρο 3, παράγραφος 1. 
Η ευχέρεια όμως αυτή περιορίζεται από την απαίτηση 
να λαμβάνεται η σχετική απόφαση ομόφωνα και από 
την υποχρέωση διαβούλευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινο­
βούλιο. Σε περίπτωση που το Συμβούλιο προτίθεται να 
χρησιμοποιήσει αυτή την ευχέρεια η ΟΚΕ θεωρεί ότι 
πρέπει να ζητηθεί και η γνώμη της. 
Με την ευελιξία αυτή θα είναι δυνατόν, σε περίπτωση 
ανάγκης, να λαμβάνεται υπόψη η ενδεχόμενη διαφορά 
στην εξέλιξη των εθνικών οικονομιών και/ή η κατάλλη­
λη σύνθεση των ίδιων πόρων, π.χ., σε περίπτωση 
ανεπάρκειας των εσόδων που προέρχονται από την 
εφαρμογή του αυξημένου συντελεστή στη συμπληρω­
ματική βάση. 
Μια τέτοια ευελιξία, ωστόσο, δεν θα μπορούσε, σε 
καμία περίπτωση, να οδηγήσει σε νόθευση του προτει­
νόμενου συστήματος, το οποίο χρησιμοποιεί το Ακαθά­
ριστο Εθνικό Προϊόν ως το καλύτερο μέσο για την 
μέτρηση της σχετικής ευημερίας των κρατών μελών. 
3.3. Άρθρο 5 
Η μεταφορά, από το ένα οικονομικό έτος στο επόμενο, 
του ενδεχόμενου πλεονάσματος ή ελλείμματος των 
ίδιων πόρων από τις συνολικές πραγματικές δαπάνες 
αναφέρεται ήδη στον προηγούμενο κανονισμό. Η 
μεταφορά αυτή δικαιολογείται ακόμη περισσότερο από 
το γεγονός ότι η διαφορά θα είναι μικρή επειδή, 
καταρχή, ο προϋπολογισμός είναι ισοσκελισμένος και 
μια ενδεχόμενη διαφορά θα μπορούσε να προκύψει 
μόνο από ορισμένες μεταβολές κατά τη διάρκεια της 
χρήσης. 
4. Επίλογος 
Η ΟΚΕ λυπάται ιδιαίτερα για το γεγονός ότι τα κράτη 
μέλη δεν μπόρεσαν να ξεπεράσουν τις διαφορές τους 
κατά την διάσκεψη κορυφής της Κοπεγχάγης. Η μη 
επίτευξη συμφωνίας ενδέχεται να επιδεινώσει την ήδη 
κρίσιμη κατάσταση. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει την επιτα­
κτική ανάγκη εξεύρεσης, κατά την έκτακτη διάσκεψη 
κορυφής στις Βρυξέλλες, τον Φεβρουάριο 1988, μιας 
λύσης που σε μεγάλο βαθμό θα εμπνέεται από τις 
προτάσεις της Επιτροπής. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT