Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για:

- την "Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους",

- την "Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του 1998 στη σύμβαση του 1979 για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης που οφείλεται στους έμμονους οργανισμούς", και

- την "Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους έμμονους οργανικούς ρύπους και την τροποποίηση της οδηγίας 79/117/ΕΟΚ και της οδηγίας 96/59/ΕΚ"

(COM(2003) 331, 332, 333 τελικό - 2003/0118-0117-0119 (CNS))

(2004/C 32/08)

Στις 10 και 11 Ιουλίου 2003, και σύμφωνα με τα άρθρα 95 και 175 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για τις ανωτέρω προτάσεις.

Το ειδικευμένο τμήμα "Γεωργία, ανάπτυξη της υπαίθρου, περιβάλλον", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, επεξεργάστηκε τη γνωμοδότησή του στις 14 Οκτωβρίου 2003 με βάση την εισηγητική έκθεση της κας Cassina.

Κατά την 403η σύνοδο ολομέλειας της 29ης και 30ής Οκτωβρίου 2003 (συνεδρίαση της 29ης Οκτωβρίου), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 122 ψήφους υπέρ, μία κατά και 5 αποχές, την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Προοίμιο και κύρια σημεία των προτάσεων

1.1. Οι έμμονοι οργανικοί ρύποι, οι οποίοι αποκαλούνται κοινώς POP (persistent organic pollutants), είναι χημικές ουσίες που ανθίστανται στη διάσπαση και οι οποίες, διάχυτες στο περιβάλλον, μεταφέρονται μέσω των στοιχείων (αέρα, βροχή, νερό) ή μέσω ζωικών φορέων, σε πολύ μεγάλη απόσταση από το σημείο εκπομπής τους. Οι ουσίες αυτές βιοσωρεύονται μέσω της τροφικής αλυσίδας και αποτελούν επιβεβαιωμένο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον. Οι βλαβερές επιπτώσεις τους, τόσο πλησίον όσο και μακριά από τις πηγές παραγωγής τους, είναι πλέον ευρέως αποδεδειγμένες και καθολικώς αναγνωρισμένες.

1.2. Ιδιαίτερο κίνδυνο διατρέχουν τα αρκτικά οικοσυστήματα λόγω της βιοδιάχυσης, ο κίνδυνος όμως είναι εμφανής για όλο τον πλανήτη και από καιρό τώρα η διεθνής κοινότητα έχει κινήσει τη διαδικασία εξάλειψης των ουσιών αυτών, απαγορεύοντας την παραγωγή, την εμπορία και την χρήση τους.

1.3. Δύο είναι τα μέσα που έχουν θεσπιστεί από τη διεθνή κοινότητα και τα οποία αποτελούν σήμερα το σημείο αναφοράς:

- το πρωτόκολλο της οικονομικής επιτροπής του ΟΗΕ, το οποίο είναι ανοικτό για όλα τα συμβαλλόμενα μέρη της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης (CLRTAP)(1) που θα επιθυμούσαν να συμμετάσχουν, το οποίο υιοθετήθηκε κατά την ειδική συνεδρίαση του εκτελεστικού οργάνου της ίδιας της CLRTAP, που πραγματοποιήθηκε στο Αarhus (Δανία), τον Ιούνιο 1998. Το πρωτόκολλο αυτό υπογράφηκε από την Κοινότητα και όλα τα κράτη μέλη στις 24 Ιουνίου 1998. Αφορά δε 16 ουσίες εκ των οποίων 11 φυτοφάρμακα, 2 βιομηχανικές χημικές ουσίες και 3 συμπτωματικά παραπροϊόντα. Το Πρωτόκολλο τέθηκε σε ισχύ στις 23 Οκτωβρίου 2003.

- η σύμβαση της Στοκχόλμης, που υιοθετήθηκε το Μάιο 2001 μετά από δραστηριοποίηση της ΕΕ και η οποία υπογράφηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και όλα τα κράτη μέλη στις 22 Μαΐου 2001· η σύμβαση προβλέπει την ανάληψη δράσεως σε παγκόσμιο επίπεδο για 12 ουσίες που έχουν αναγνωρισθεί ως έμμονοι οργανικοί ρύποι (POP), καθιστώντας έτσι πιο πρόδηλη και πιο δεσμευτική την εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης και ορίζει τους κανόνες για την προοδευτική διεύρυνση της σύμβασης ώστε να συμπεριληφθούν και άλλες ουσίες οι οποίες εμφανίζουν έμμονα χαρακτηριστικά και για τις οποίες χρειάζεται να αναληφθεί σφαιρική δράση. Για να τεθεί σε ισχύ, χρειάζεται σήμερα να επικυρωθεί από δέκα χώρες περίπου.

1.4. Ταυτοχρόνως με την εξέταση της πρότασης κανονισμού σχετικά με τις POP(2), η Επιτροπή προτείνει και την επικύρωση εκ μέρους της ΕΕ των δύο προαναφερθέντων μέσων, που είναι δυνατή χάρη στην υιοθέτηση των εξής δύο εγγράφων:

- πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους(3),

- πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας(4), του πρωτοκόλλου του 1998 στη σύμβαση του 1979 για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης που οφείλεται στους έμμονους οργανικούς ρύπους.

1.5. Η παρούσα γνωμοδότηση θα στραφεί κυρίως γύρω από την πρόταση κανονισμού, ενώ οι άλλες δύο προτάσεις απόφασης εξετάζονται στο σημείο 6.

2. Όρια της κοινοτικής νομοθεσίας που ισχύει σήμερα

2.1. Μεταξύ των άλλων κανόνων, οι περιορισμοί σχετικά με τις ουσίες που νοούνται ως έμμονοι οργανικοί ρύποι (POP) οι οποίοι εφαρμόζονται σήμερα στην ΕΕ είναι οι εξής:

- οι περιορισμοί που θεσπίζονται από την οδηγία 79/117/ΕΟΚ(5) η οποία προβλέπει την απαγόρευση της εμπορίας και της χρήσης φυτοφαρμακευτικών προϊόντων που περιέχονται σε ενεργείς ουσίες,

- οι διατάξεις όσον αφορά τη χρήση των πολυχλωριομένων διφενιλίων (PCB) που θεσπίζει η οδηγία 76/769/ΕΟΚ(6) όσον αφορά τους περιορισμούς ορισμένων ουσιών και επικίνδυνων παρασκευασμάτων.

2.2. Οι συγκεκριμένες εξαιρέσεις που προβλέπονται στις δύο οδηγίες αποδεικνύεται ότι είναι κατά πολύ ευρύτερες από τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στις δύο συμβάσεις: η επικύρωση εκ μέρους της Κοινότητας καθιστά συνεπώς απαραίτητη την εκ νέου ευθυγράμμιση της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα αυτό.

2.3. Μεταξύ των άλλων πιο πρόδηλων ελλείψεων της ισχύουσας νομοθεσίας πρέπει να επισημανθούν:

- το γεγονός ότι δεν απαγορεύεται η παραγωγή χημικών ουσιών με αναγνωρισμένα χαρακτηριστικά των έμμονων οργανικών ρύπων· το μεγαλύτερο μέρος των διατάξεων που αφορούν τις ουσίες αυτές επιβάλουν πράγματι μόνο την απαγόρευση εμπορίας και χρήσης (και πολλές φορές μόνον μερικώς)·

- την απουσία διατάξεως που να απαγορεύει την παραγωγή των νέων ουσιών οι οποίες αναγνωρίζονται ως έμμονοι οργανικοί ρύποι, που μπορούν να προστεθούν στο μέλλον στους καταλόγους τόσο του πρωτοκόλλου UNECE, όσο και της σύμβασης της Στοκχόλμης.

2.4. Προκύπτει συνεπώς από την ανάλυση της εφαρμοζόμενης κοινοτικής νομοθεσίας ότι, παρά την σημαντικότατη δέσμευση ως προς το περιβάλλον των διαφόρων νομοθετικών μέσων, η κοινοτική νομοθεσία δεν επαρκεί για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων του πρωτοκόλλου και της σύμβασης και για το λόγο αυτό δεν εξασφαλίζει το στόχο της ασφάλειας για την ανθρώπινη υγεία, και την προστασία των ζώων και του περιβάλλοντος από τις επιπτώσεις των προϊόντων με τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των έμμονων οργανικών ρύπων.

3. Σύνοψη των βασικών προτάσεων που περιέχονται στην πρόταση κανονισμού

3.1. Η πρόταση κανονισμού "για τους έμμονους οργανικούς ρύπους και την τροποποίηση της οδηγίας 79/117/ΕΟΚ και της οδηγίας 96/59/ΕΚ" αποσκοπεί στην εφαρμογή των βασικών διατάξεων που προβλέπονται τόσο στο πρωτόκολλο UNECE όσο και στη σύμβαση της Στοκχόλμης καθώς και στην ευθυγράμμιση, με την τροποποίηση των οδηγιών 79/117/ΕΟΚ(7) και 96/59/ΕΚ(8), των προγενέστερων κοινοτικών διατάξεων σύμφωνα με το πρωτόκολλο και τη σύμβαση. Η πρόταση προβλέπει απαγόρευση παραγωγής, χρήσης και διάθεσης στην αγορά των ουσιών που περιλαμβάνονται στις δύο διεθνείς διατάξεις.

3.2. Επιπλέον, η εξεταζόμενη πρόταση κανονισμού παρουσιάζει ορισμένα σημαντικά στοιχεία πιο προωθημένα σε σύγκριση με τα προαναφερθέντα διεθνή μέσα:

- απαγόρευση των εξαιρέσεων για "περιορισμένους σκοπούς" που προβλέπονται αντιθέτως από τις διεθνείς συμφωνίες για ορισμένες ουσίες,

- πιο δεσμευτικούς κανόνες ή/και διατάξεις για τα αποθέματα και τα απόβλητα,

- τη θέσπιση της διαδικασίας της κανονιστικής επιτροπής που θα επιτρέψει στην Επιτροπή να προσθέτει στον κατάλογο των ουσιών που υπόκεινται σε περιορισμούς ή απαγορεύονται, και άλλες χημικές ουσίες με χαρακτηριστικά έμμονων οργανικών ρύπων και αυτό εντός ενός έτους κατ' ανώτατο όριο μετά την υπαγωγή τους στον κατάλογο των απαγορευμένων ουσιών της σύμβασης ή του πρωτοκόλλου,

- αντικατάσταση των διατάξεων της οδηγίας 79/117/ΕΟΚ όσον αφορά τους περιορισμούς που προβλέπονται για οκτώ φυτοφάρμακα και τις τροποποιήσεις της οδηγίας 96/59/ΕΚ όσον αφορά τη διάθεση PCB.

4. Γενικές παρατηρήσεις

4.1. Η ΕΟΚΕ επικροτεί την πρωτοβουλία της Επιτροπής για την ευθυγράμμιση της κοινοτικής νομοθεσίας, ενόψει της επικύρωσης εκ μέρους της Κοινότητας των διεθνών μέσων για την καταπολέμηση των έμμονων οργανικών ρύπων και επιδοκιμάζει τη θέσπιση αυστηρότερων κανόνων για την εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης. Πρόκειται για μία πράξη που εντάσσεται στις αποφάσεις που λήφθηκαν στα πλαίσια του VI προγράμματος δράσης για το περιβάλλον και συμφωνεί επίσης με την πολιτική δήλωση που έγινε στην Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τη βιώσιμη ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουρκ.

4.1.1. Κατά συνέπεια, η ΕΟΚΕ εύχεται όπως η πρόταση κανονισμού και οι δύο προτάσεις απόφασης υιοθετηθούν εγκαίρως, έτσι ώστε η Κοινότητα να μπορέσει να υπογράψει ως συμβαλλόμενο μέρος αυτά τα διεθνή μέσα ακόμη και πριν από τη θέση τους σε ισχύ(9) και να συμμετάσχει έτσι στην πρώτη διάσκεψη των εταίρων που θα πραγματοποιηθεί εντός ενός έτους από την ημερομηνία της πλήρους εφαρμογής της Σύμβασης.

4.2. Συγκεκριμένα, δύο είναι τα σημαντικά στοιχεία της πρότασης κανονισμού: η δυνατότητα προσθήκης ουσιών τα χαρακτηριστικά των οποίων εμπίπτουν στους έμμονους οργανικούς ρύπους και η αυστηρότητα με την οποία θεσπίζονται περιορισμένα περιθώρια όσον αφορά τις δυνατότητες εξαιρέσεων.

4.3. Η ΕΟΚΕ επικροτεί τη δυναμική των εθνικών προγραμμάτων και του κοινοτικού προγράμματος που ωθεί τα κράτη μέλη σε συνεχή αντιπαράθεση και στην ανάληψη συνεκτικής δράσεως για την καταπολέμηση των επικίνδυνων αυτών ουσιών και των επιπτώσεών τους. Η διάρθρωση και οι συνέργιες επίσης τις οποίες ευνοεί ο κανονισμός όσον αφορά τις δράσεις των κρατών μελών και της Επιτροπής είναι θετικές, η ΕΟΚΕ επικροτεί δε το γεγονός ότι δεν πρόκειται για μια προοπτική ή έναν ευσεβή πόθο, δεδομένου ότι εφαρμόζονται ήδη ενδιαφέρουσες συνεργασίες στον τομέα του περιβάλλοντος και των διασυνοριακών σχέσεων, μέσω της χρήσης κοινοτικών προγραμμάτων(10). Η υπαγωγή των δράσεων προς όφελος της βιώσιμης ανάπτυξης στο κοινοτικό πλαίσιο, έστω και αν υλοποιούνται σε συγκεκριμένο έδαφος, αποτελεί εγγύηση συνέργιας των κρατών μελών για την προστασία τόσο του περιβάλλοντος στο σύνολό του όσο και της εσωτερικής αγοράς από στρεβλώσεις.

4.4. Ωστόσο, είναι πάντοτε πολύ δύσκολο να αποφευχθούν οι παραβιάσεις από πλευράς ιδιωτών και επιχειρήσεων και γι' αυτό σκόπιμο θα ήταν να προβλεφθεί η δημιουργία κατάλληλων δικτύων των εθνικών μέσων επαλήθευσης και παρακολούθησης, ούτως ώστε να ευνοηθεί η συγκρότηση αρμόδιων για τους ελέγχους, μέσω πρωτοβουλιών διακρατικού και κοινοτικού χαρακτήρα.

4.5. Αλλά και αυτές οι κυρώσεις για την παραβίαση των κανόνων σχετικά με τους έμμονους οργανικούς ρύπους (που εξακολουθούν να εμπίπτουν στις ανακριτικές και δικαστικές αρμοδιότητες των κρατών μελών, έστω και αν πρέπει να δηλώνονται στην Επιτροπή) θα πρέπει, σε σχετικά σύντομο χρονικό διάστημα, να οδηγήσουν, αν όχι σε μια κανονιστική ρύθμιση, τουλάχιστον σε μια ισχυρή και εκούσια σύγκλιση.

4.6. Η ΕΟΚΕ εκφράζει ανησυχίες σχετικά με την κατάσταση ορισμένων νέων κρατών μελών που διαθέτουν αρκετά υψηλά ακόμη αποθέματα προϊόντων ή ειδών έμμονων οργανικών ρύπων που θα πρέπει να διατεθούν. Κατά την προενταξιακή φάση διασφαλίστηκε η οικονομική υποστήριξη για την εξάλειψη των αποθεμάτων μέσω διαφόρων προγραμμάτων μεταξύ των οποίων και το ΙSPA. Στο μέλλον, οι πόροι και η τεχνική βοήθεια που είναι απαραίτητες για τη διάθεση παρόμοιων αποθεμάτων που βρίσκονται σ' αυτές τις περιοχές της Ευρώπης θα πρέπει να προέλθουν από τακτικά μέσα παρέμβασης, και συγκεκριμένα από τα διαρθρωτικά ταμεία. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητη η απαραμείωτη προσοχή εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων, μα κυρίως η υπεύθυνη συμμετοχή των αρχών των νέων κρατών μελών και η ικανότητά τους να εμπλέκουν τους κοινωνικούς φορείς, τους ΜΚΟ και το σύνολο του πληθυσμού.

4.6.1. Το ίδιο ισχύει και για τις τρίτες χώρες της Μεσογείου, όπου υφίστανται σοβαρά προβλήματα χρήσης και κατάχρησης ουσιών με χαρακτηριστικά έμμονων οργανικών ρύπων. Και γι' αυτό η ΕΟΚΕ προτείνει, στο πλαίσιο των ευρωμεσογειακών στρατηγικών και της "καλής γειτονίας", να ενισχυθεί κατά προτεραιότητα η αντικατάσταση και η εξάλειψη των προϊόντων αυτών.

4.7. Η ΕΟΚΕ επίσης ζητεί να ενδυναμωθεί η παρακολούθηση της εξέλιξης της παρουσίας προϊόντων με χαρακτήρα έμμονων οργανικών ρύπων και ζητεί επίσης, στο πλαίσιο του VI προγράμματος πλαισίου έρευνας και ανάπτυξης, να χρησιμοποιηθούν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο οι δυνατότητες που υφίστανται για τη διοχέτευση πόρων προκειμένου να καταστούν αποτελεσματικότερα τα όργανα ελέγχου και οι τεχνικές ανίχνευσης παρουσίας ή διέλευσης έμμονων οργανικών ρύπων.

4.8. Η ΕΟΚΕ σημειώνει τέλος ότι η παρούσα πρόταση κανονισμού ήταν απαραίτητη και λόγω επίσης του γεγονότος ότι παρά την ευρεία συζήτηση που αναπτύχθηκε με αφορμή το Λευκό Βιβλίο για τις χημικές ουσίες, δεν στάθηκε ακόμη δυνατό να δοθεί συνέχεια στις ενδείξεις που περιλαμβάνονται σε αυτό. Για το λόγο αυτό, η ΕΟΚΕ, βασιζόμενη στην παρούσα γνωμοδότηση, δράττεται της ευκαιρίας για να ζητήσει από την Επιτροπή να προβεί πάραυτα στην εφαρμογή των προτάσεων.

5. Ειδικές παρατηρήσεις

5.1. Η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι σχετικά με τη νομική βάση, πρώτα θα έπρεπε να αναφέρεται το άρθρο 175 της Συνθήκης (προστασία του περιβάλλοντος) σε συνδυασμό με το άρθρο 95 (εσωτερική αγορά) σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται όχι τυχαίως στην πρώτη αιτιολογική σκέψη.

5.2. Ως προς τις αιτιολογικές σκέψεις (αριθ. 8), δεν είναι κατανοητή η "σκοπιμότητα" για την εξακολούθηση της χρήσης του ΗCH (λινδάνιο), σε ορισμένα κράτη μέλη, εφόσον λαμβάνεται υπόψη η σημασία της αρχής της προφύλαξης στον τομέα αυτό και η απόφαση αριθ. 801/2000/ΕΚ(11) που την απαγορεύει ως φυτοφάρμακο. Η ΕΟΚΕ ζητεί από την Επιτροπή να εξετάσει με τη μέγιστη προσοχή με ποιο τρόπο πότε και για ποιο σκοπό επιτρέπεται ακόμη η χρήση του λινδανίου και θεωρεί εξάπαντος ότι δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ποτέ εφόσον υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις (προϊόντα ή επεξεργασίες).

5.3. Σχετικά με το άρθρο 5 (αποθέματα), η ΕΟΚΕ σημειώνει ότι η ποσότητα βάσει της οποίας αίρεται η υποχρέωση παροχής πληροφοριών αφορά ποσότητες μεγαλύτερες των 100 kg. Η ΕΟΚΕ θα προτιμούσε οι ποσότητες αυτές να μειωθούν (π.χ. σε 50 kg), αντιλαμβάνεται όμως ότι αυτό θα είχε σημαντικά διοικητικά βάρη για τα κράτη και τις επιχειρήσεις. Ζητεί όμως α) να αναληφθούν ενημερωτικές εκστρατείες προκειμένου οι κάτοχοι παρόμοιων προϊόντων να συνειδητοποιήσουν τους κινδύνους που συνεπάγεται η χρήση των ουσιών αυτών και β) εφόσον παρίσταται ανάγκη, να παρέχονται συμβουλές και τεχνική βοήθεια για την ασφαλή απόθεση των αποθεμάτων έστω και μικρών ποσοτήτων.

5.4. Σε ό,τι αφορά την τεχνική βοήθεια που παρέχεται από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη προς τις αναπτυσσόμενες χώρες (άρθρο 11), η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι θα πρέπει να προβλεφθεί η υποστήριξη και η συνυπευθυνότητα όχι μόνο των ΜΚΟ αλλά και - ρητώς - των κοινωνικών εταίρων.

5.5. Το άρθρο 13 (κυρώσεις) ορίζει ότι οι κυρώσεις πρέπει να είναι "αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές" και αναθέτει την εφαρμογή των κυρώσεων και την εκτέλεσή τους στα κράτη μέλη. Η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι οι κυρώσεις πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομοιογενείς σε όλη την ΕΕ, μα κυρίως να υπακούουν στα ίδια κριτήρια. Οι έννοιες που εκφράζονται στο γενικότερο κριτήριο - αποτελεσματικότητα, αναλογικότητα και αποτρεπτικότητα - μπορούν να ερμηνευθούν διαφοροτρόπως από χώρα σε χώρα, προκαλώντας ανομοιομέρεια όσον αφορά την ευθύνη και τη δυναμική της αγοράς. Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο αυτό, φαίνεται απαραίτητη η στενή συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών και των υγειονομικών οργάνων των διαφόρων χωρών και αυτό θα πρέπει να αναφέρεται ρητώς στο κείμενο της πρότασης.

6. Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου του 1998 στη σύμβασης του 1979 για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης, που οφείλεται στους έμμονους οργανικούς ρύπους(12) - Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης της Στοκχόλμης για τους έμμονους οργανικούς ρύπους(13).

6.1. Στόχος των εν λόγω προτάσεων είναι η έγκριση των δύο διεθνών αυτών μέσων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και η λήψη αποφάσεως για τις διαδικασίες βάσει των οποίων θα προταθεί η υπαγωγή νέων ουσιών στις συμφωνίες.

6.2. Βάσει των αποφάσεων αυτών, το Συμβούλιο θα ορίσει το άτομο ή τα άτομα που θα είναι εξουσιοδοτημένα να υποβάλουν το μέσο έγκρισης του πρωτοκόλλου και της σύμβασης στη Γενική Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών. Εν συνεχεία, τα κοινοτικά όργανα θα είναι αποκλειστικώς αρμόδια να υποβάλλουν τροπολογίες εξ ονόματος της Κοινότητας.

6.3. Η ΕΟΚΕ επικροτεί πλήρως τις δύο προτάσεις απόφασης και ζητεί να εγκριθούν ταχέως.

Βρυξέλλες, 29 Οκτωβρίου 2003.

Ο Πρόεδρος

της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Roger Briesch

(1) Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τη διασυνοριακή ατμοσφαιρική ρύπανση μεγάλης απόστασης (Convention on Long Range Transboundary Air Pollution - CLRTAP), που υπογράφηκε το 1979 στη Γενεύη.

(2) Πρόταση Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους έμμονους οργανικούς ρύπους και την τροποποίηση της οδηγίας 79/117/ΕΟΚ και της οδηγίας 96/59/ΕΚ - COM(2003) 333 τελικό.

(3) COM(2003) 331 τελικό.

(4) COM(2003) 332 τελικό.

(5) ΕΕ L 33 της 8.2.1979.

(6) ΕΕ L 262 της 27.9.1976.

(7) ΕΕ L 33 της 8.2.1979.

(8) ΕΕ L 243 της 24.9.1996.

(9) Το πρωτόκολλο τέθηκε σε ισχύ τον Οκτώβριο 2003.

(10) Όπως το σχέδιο Monarpop (Monitoring Network in the Alpine Region for POPs), συνεργασία στο πλαίσιο Ιnterreg μεταξύ των χωρών των Άλπεων.

(11) ΕΕ L 324 της 21.12.2000.

(12) COM(2003) 332 τελικό.

(13) COM(2003) 331 τελικό.