Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και του κανονισμού [...] σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς /* COM/2011/0883 τελικό - 2011/0435 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 1.1. Γενικό πλαίσιο Η κινητικότητα ειδικευμένων επαγγελματιών είναι χαμηλή στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, κατά τα φαινόμενα υπάρχει πολύ μεγάλο ανεκμετάλλευτο δυναμικό για κινητικότητα: σύμφωνα με μια έρευνα του Ευρωβαρόμετρου του 2010[1], το 28% των πολιτών της ΕΕ σκέφτονται το ενδεχόμενο να εργαστούν στο εξωτερικό. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων είναι κρίσιμη για να μπορέσουν να λειτουργήσουν αποτελεσματικά οι θεμελιώδεις ελευθερίες της εσωτερικής αγοράς για τους πολίτες της ΕΕ. Ταυτόχρονα, η κινητικότητα δεν πρέπει να ζημιώνει τους καταναλωτές, και ιδιαίτερα τους ασθενείς που απαιτούν οι επαγγελματίες του κλάδου της υγείας να έχουν επαρκείς γλωσσικές δεξιότητες. Επιπλέον, οι δυνατότητες μιας πιο ολοκληρωμένης αγοράς υπηρεσιών παραμένουν αναξιοποίητες στον τομέα των επαγγελματικών υπηρεσιών· ενώ η οδηγία σχετικά με τις υπηρεσίες του 2006[2] προσέφερε νέες ευκαιρίες, η κύρια έμφαση της οδηγίας σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του 2005[3] δόθηκε στην ενοποίηση 15 υφιστάμενων οδηγιών σε ένα ενιαίο νομικό μέσο. Ο εκσυγχρονισμός της οδηγίας θα ικανοποιήσει επίσης στις ανάγκες των κρατών μελών που αντιμετωπίζουν ολοένα και μεγαλύτερες ελλείψεις σε ειδικευμένο εργατικό δυναμικό. Η κινητικότητα των πολιτών της ΕΕ στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς είναι ένα σημαντικό ζήτημα από αυτή την άποψη. Οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού όχι απλά θα εξακολουθήσουν να υφίστανται στο μέλλον, αλλά αναμένεται να αυξηθούν ιδιαίτερα στον κλάδο της υγείας, στον κλάδο της εκπαίδευσης καθώς και σε τομείς ανάπτυξης, όπως είναι ο κατασκευαστικός κλάδος ή οι επιχειρηματικές υπηρεσίες. Στη στρατηγική της για έξυπνη, αειφόρο και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη (Ευρώπη 2020), η Επιτροπή τόνισε ήδη την ανάγκη προώθησης της κινητικότητας εντός της Ευρώπης. Στην Ατζέντα για νέες δεξιότητες και θέσεις απασχόλησης[4] επισημαίνεται ότι εξακολουθούν να υφίστανται αποκλίσεις στην αγορά εργασίας της ΕΕ και ότι οι δυνατότητες της κινητικότητας των εργαζομένων δεν έχουν αξιοποιηθεί πλήρως. Η Έκθεση 2010 για την Ιθαγένεια[5] τόνισε επίσης την ανάγκη εκσυγχρονισμού σε αυτόν τον τομέα προς το συμφέρον των πολιτών της ΕΕ. Στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης για το 2011 και το 2012[6], καθώς και στην Πράξη για την ενιαία αγορά[7], η Επιτροπή ανέφερε ως μείζον ζήτημα την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. Η πράξη για την ενιαία αγορά υπογράμμισε την ανάγκη εκσυγχρονισμού του υφιστάμενου πλαισίου, στο πλαίσιο των δώδεκα δράσεων για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης των πολιτών. Στις 23 Οκτωβρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο[8] κάλεσε τα θεσμικά όργανα να καταβάλλουν τη μέγιστη δυνατή προσπάθεια για την επίτευξη μιας πολιτικής συμφωνίας σχετικά με τις ανωτέρω 12 πρωτοβουλίες της πράξης για την ενιαία αγορά, καθώς επίσης και για την πρόταση της Επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό της παρούσας οδηγίας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε επίσης την ανάληψη επείγουσας δράσης στην Έκθεσή του στις 15 Νοεμβρίου 2011[9]. 1.2. Στόχος της πρότασης Η Επιτροπή δεν προτείνει μια νέα οδηγία, αλλά το στοχευμένο εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων διατάξεων με τους ακόλουθους στόχους: · Μείωση της πολυπλοκότητας των διαδικασιών μέσω μιας Ευρωπαϊκής Επαγγελματικής Ταυτότητας, η οποία θα αξιοποιήσει περαιτέρω τα οφέλη του ήδη επιτυχημένου συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς (ΙΜΙ) (βλ. ενότητα 4.1.)· · Μεταρρύθμιση των γενικών κανόνων εγκατάστασης σε διαφορετικό κράτος μέλος ή μετακίνησης σε προσωρινή βάση (βλ. ενότητες 4.2, 4.3 και 4.4)· · Εκσυγχρονισμός του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης, ιδιαίτερα για νοσοκόμους, μαίες, φαρμακοποιούς και αρχιτέκτονες (βλ. ενότητες 4.5, 4.6 και 4.7)· · Παροχή ενός νομικού πλαισίου για μερικώς ειδικευμένους επαγγελματίες και για συμβολαιογράφους στην οδηγία (βλ. ενότητα 4.8)· · Αποσαφήνιση των διασφαλίσεων για ασθενείς των οποίων οι ανησυχίες σχετικά με τις γλωσσικές δεξιότητες και τους κινδύνους εσφαλμένων πρακτικών πρέπει να αντικατοπτρίζονται καλύτερα στο νομικό πλαίσιο (βλ. ενότητα 4.9)· · Δημιουργία της νομικής απαίτησης παροχής πληροφοριών φιλικών προς το χρήστη, με έμφαση στο περιεχόμενο, σχετικά με τους κανόνες που διέπουν την αναγνώριση των προσόντων με τη στήριξη ολοκληρωμένων υποδομών ηλεκτρονικής διακυβέρνησης για ολόκληρη τη διαδικασία της αναγνώρισης (βλ. ενότητα 4.10)· · Έναρξη μιας συστηματικής άσκησης εξέτασης και αμοιβαίας αξιολόγησης για όλα τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα στα κράτη μέλη (βλ. ενότητα 4.11). 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Η πρωτοβουλία είναι το αποτέλεσμα μιας εκ των υστέρων αξιολόγησης της οδηγίας και εκτενών διαβουλεύσεων με όλους τους κυρίως ενδιαφερόμενους, συμπεριλαμβανομένων των αρμόδιων αρχών, των επαγγελματικών οργανώσεων, των ακαδημαϊκών φορέων και των πολιτών. 2.1. Αξιολόγηση Η εκ των υστέρων αξιολόγηση έγινε στο διάστημα μεταξύ Μαρτίου 2010 και Μαΐου 2011. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε τη συμμετοχή των αρμόδιων αρχών και των εθνικών φορέων συντονισμού για την οδηγία και έλαβε κατά προσέγγιση 200 εκθέσεις εμπειρίας, οι οποίες δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα της Επιτροπής[10]. Επιπλέον, ανατέθηκε μια μελέτη[11] στην GHK Consulting, με έμφαση στις επιπτώσεις των πρόσφατων εκπαιδευτικών μεταρρυθμίσεων στην αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. 2.2. Δημόσιες διαβουλεύσεις Στις 7 Ιανουαρίου 2010, η Επιτροπή εγκαινίασε μια δημόσια διαβούλευση σχετικά με την οδηγία. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής έλαβαν 370 εισηγήσεις[12]. Στις 22 Ιουνίου 2010, η Επιτροπή ενέκρινε μια Πράσινη βίβλο[13] με τίτλο «Εκσυγχρονισµός της οδηγίας για τα επαγγελματικά προσόντα». Ελήφθησαν περίπου 420 εισηγήσεις. Επίσης, η Επιτροπή πραγματοποίησε δύο δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας. 2.3. Αποτελέσματα των διαβουλεύσεων Όλοι οι ενδιαφερόμενοι αναγνώρισαν την ανάγκη διασφάλισης καλύτερης πρόσβασης στις πληροφορίες που αφορούν την αναγνώριση των προσόντων. Η πλειοψηφία των πολιτών και των επαγγελματικών οργανώσεων υποστήριξε την απλοποίηση των διαδικασιών αναγνώρισης, ενώ οι εκπρόσωποι του κλάδου της υγείας τόνισαν επίσης την ανάγκη διασφάλισης της ποιότητας των υπηρεσιών. Η συντριπτική πλειοψηφία των ενδιαφερομένων όλων των κατηγοριών εξέφρασε θετικές απόψεις σχετικά με την ιδέα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. Πολλές επαγγελματικές οργανώσεις εξέφρασαν την υποστήριξή τους για την αναθεώρηση της έννοιας των κοινών πλατφορμών. Η πλειοψηφία των αρμόδιων αρχών και των επαγγελματικών οργανώσεων που εκπροσωπούν επαγγέλματα τα οποία επωφελούνται της αυτόματης αναγνώρισης, συμφώνησαν για την ανάγκη εκσυγχρονισμού του συστήματος. 2.4. Διευθύνουσα ομάδα για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα Τον Ιανουάριο 2011, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημιούργησε μια διευθύνουσα ομάδα με εξωτερικούς εμπειρογνώμονες για να συζητήσει την ανάγκη και τη σκοπιμότητα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. Η ομάδα συγκέντρωσε εκπροσώπους διαφόρων επαγγελματικών ενώσεων και αρμόδιες αρχές και ολοκλήρωσε ορισμένες μελέτες περιπτώσεων[14] που παρουσιάστηκαν στο Φόρουμ Ενιαίας Αγοράς που έλαβε χώρα στην Κρακοβία, στην Πολωνία, στις 3 και 4 Οκτωβρίου. Στη δήλωσή τους, οι συμμετέχοντες στο φόρουμ χαιρέτισαν την ιδέα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. 2.5. Εκτίμηση των επιπτώσεων Η Επιτροπή πραγματοποίησε μια εκτίμηση αντικτύπου σχετικά με διάφορες εναλλακτικές επιλογές πολιτικής. Η εν λόγω εκτίμηση προσδιόρισε οκτώ ομάδες προβλημάτων, τα οποία προέκυψαν κυρίως από το αποτέλεσμα της αξιολόγησης και από τις απαντήσεις στην Πράσινη Βίβλο. Οι εν λόγω ομάδες προβλημάτων καλύπτουν: την πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τις διαδικασίες αναγνώρισης, την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναγνώρισης, τη λειτουργία του αυτόματου συστήματος αναγνώρισης, τις προϋποθέσεις που ισχύουν για την εγκατάσταση και αυτές που ισχύουν για την προσωρινή κινητικότητα και το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Επειδή η δημόσια υγεία ανέκυψε ως ιδιαίτερο ζήτημα κατά την αξιολόγηση, η προστασία των ασθενών αναφέρθηκε επίσης στον ορισμό του προβλήματος. Το τελευταίο πρόβλημα σχετίζεται με την έλλειψη διαφάνειας και αιτιολόγησης των απαιτήσεων ως προς τα προσόντα για τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα. Κατά την εκτίμηση προσδιορίστηκαν τρεις γενικοί στόχοι: διευκόλυνση της κινητικότητας των επαγγελματιών και των συναλλαγών στον τομέα των υπηρεσιών εντός της Ευρώπης, αντιμετώπιση της πρόκλησης που αφορά την κάλυψη θέσεων εργασίας υψηλών δεξιοτήτων και προσφορά περισσότερων ευκαιριών στους αναζητούντες εργασία. Οι ανωτέρω στόχοι διαχωρίστηκαν σε ειδικούς στόχους, λαμβάνοντας υπόψη το γενικότερο πλαίσιο και τα προβλήματα που εντοπίστηκαν. Εξετάστηκε ένα ευρύ φάσμα επιλογών για κάθε ομάδα προβλημάτων, οι οποίες αξιολογήθηκαν βάσει των κατωτέρω κριτηρίων: αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, συνοχή και επιπτώσεις για τους ενδιαφερόμενους (οφέλη και κόστος για τους μετακινούμενους επαγγελματίες, τα κράτη μέλη, τους καταναλωτές και τους ασθενείς, τους εργοδότες). Όσον αφορά την πρόσβαση σε πληροφορίες, στο πλαίσιο της εκτίμησης αντικτύπου εξετάστηκαν διάφορες επιλογές με σκοπό τη διευκόλυνση του προσδιορισμού των αρμόδιων αρχών και των απαιτούμενων εγγράφων και την προώθηση της χρήσης ηλεκτρονικών διαδικασιών. Η επέκταση του πεδίου αρμοδιότητας των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης (που συστάθηκαν δυνάμει της οδηγίας για τις υπηρεσίες) θεωρήθηκε ως η προτιμώμενη επιλογή. Παρά την περαιτέρω ανάπτυξη των υφιστάμενων δομών, η εν λόγω επιλογή δεν θα πρέπει να επιφέρει σημαντική αύξηση του κόστους. Όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των διαδικασιών αναγνώρισης, εξετάστηκαν διάφορες επιλογές για τη μείωση της διάρκειας των διαδικασιών και τη διασφάλιση της καλύτερης χρήσης των αντισταθμιστικών μέτρων. Η δημιουργία της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, η οποία βασίζεται σε μεγαλύτερη συμμετοχή του κράτους μέλους καταγωγής, ήταν η προτιμώμενη επιλογή, καθώς δημιουργεί ευνοϊκές συνθήκες για την επιτάχυνση της διαδικασίας αναγνώρισης. Η εν λόγω επιλογή θα μπορούσε να επιβαρύνει ορισμένα κράτη μέλη με διοικητικές δαπάνες, όμως θα επιτρέψει στους επαγγελματίες να επωφεληθούν από ταχύτερες διαδικασίες αναγνώρισης. Επιπλέον, προσδιορίστηκε ένα σύνολο μέτρων για τη βελτίωση της χρήσης και οργάνωσης των αντισταθμιστικών μέτρων. Τέλος, στο πλαίσιο της εκτίμησης κρίθηκε απαραίτητη η αναθεώρηση της έννοιας των «κοινών πλατφορμών» για την περαιτέρω διευκόλυνση της αναγνώρισης για ορισμένα επαγγέλματα. Όσον αφορά το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης, εξετάστηκαν διάφορες επιλογές για τη βελτίωση της διαδικασίας κοινοποίησης και εξέτασης νέων διπλωμάτων. Η δημιουργία μιας εθνικής λειτουργίας συμμόρφωσης είναι κατά τα φαινόμενα η πιο αποτελεσματική και αποδοτική επιλογή. Εξετάστηκαν διάφορες επιλογές για την προσαρμογή των ελάχιστων απαιτήσεων εκπαίδευσης για κλαδικά επαγγέλματα – συγκεκριμένα για τους ιατρούς, τους νοσοκόμους, τις μαίες/μαιευτές, τους φαρμακοποιούς και τους αρχιτέκτονες – και για τον εκσυγχρονισμό της ταξινόμησης των οικονομικών δραστηριοτήτων στο παράρτημα IV της οδηγίας. Οι εν λόγω επιλογές παρουσιάζονται στη συνοπτική περίληψη της εκτίμησης αντικτύπου. Εξετάστηκε ένα ευρύ φάσμα επιλογών για την απλοποίηση των προϋποθέσεων που ισχύουν για τη μόνιμη εγκατάσταση. Συγκεκριμένα, η εκτίμηση αντικτύπου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα επίπεδα προσόντων που ορίζονται στο άρθρο 11 πρέπει να διατηρηθούν ως σημείο αναφοράς για τη σύγκριση προσόντων, αλλά δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται πλέον για την αξιολόγηση της επιλεξιμότητας μιας αίτησης. Η εισαγωγή της αρχής της μερικής πρόσβασης στην οδηγία προσδιορίστηκε ως μια ακόμα λύση που θα μπορούσε να περιορίσει τα εμπόδια στην κινητικότητα. Οι ειδικές απαιτήσεις που ισχύουν για τους επαγγελματίες οι οποίες προέρχονται από κράτη μέλη χωρίς νομοθετική κατοχύρωση κρίθηκαν περιττές στο πλαίσιο του καθεστώτος εγκατάστασης. Όσον αφορά την προσωρινή κινητικότητα, στην εκτίμηση αντικτύπου αναλύθηκαν διάφορες επιλογές που ενδέχεται να διευκολύνουν αυτό το είδος κινητικότητας και να βελτιώσουν τη ασφάλεια δικαίου για τους επαγγελματίες. Μία από τις επιλεχθείσες επιλογές συνίσταται στην απλοποίηση των απαιτήσεων οι οποίες επιβάλλονται σε επαγγελματίες από κράτη μέλη χωρίς νομοθετική κατοχύρωση που συνοδεύουν καταναλωτές. Επιπλέον, η εκτίμηση αντικτύπου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι κάθε κράτος μέλος πρέπει να καταρτίσει έναν κατάλογο των επαγγελμάτων που δραστηριοποιούνται στους τομείς της υγείας και της ασφάλειας (για τα οποία απαιτείται προηγούμενος έλεγχος των προσόντων). Η εκτίμηση αντικτύπου εξερεύνησε διάφορες επιλογές πολιτικής για τη διευκρίνιση και επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας σε νέες κατηγορίες επαγγελματιών. Η εκτίμηση αντικτύπου κατέληξε υπέρ της επέκτασης του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, σε μη πλήρως καταρτισμένους επαγγελματίες και συμβολαιογράφους. Όσον αφορά τους τίτλους εκπαίδευσης τρίτων χωρών, η διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης προσδιορίστηκε ως η προτιμώμενη επιλογή. Εντούτοις η μεταχείριση που προβλέπεται στην οδηγία για τους πολίτες της Ένωσης πρέπει να επεκταθεί από τα κράτη μέλη σε υπηκόους τρίτων χωρών, στο βαθμό που απαιτείται από τις διεθνείς συμφωνίες σχετικά με τις επαγγελματικές υπηρεσίες. Όσον αφορά την προστασία των ασθενών, αξιολογήθηκαν διάφορες επιλογές για την παροχή περισσότερων εγγυήσεων σχετικά με το καθεστώς των επαγγελματιών και τις γλωσσικές δεξιότητές τους. Οι προτιμώμενες επιλογές στον εν λόγω τομέα περιλαμβάνουν την εισαγωγή ενός μηχανισμού ειδοποίησης σε συνδυασμό με αυξημένη διαφάνεια μεταξύ των κρατών μελών σε ότι αφορά τη συνεχή επαγγελματική εξέλιξη και τη διευκρίνιση των κανόνων που εφαρμόζονται στον έλεγχο των γλωσσικών δεξιοτήτων. Εξετάστηκαν διάφορες επιλογές για τη βελτίωση της διαφάνειας και της αιτιολόγησης των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. Η προτιμώμενη επιλογή που προσδιορίστηκε στην εκτίμηση αντικτύπου συνίσταται στην άσκηση αμοιβαίας αξιολόγησης των εθνικών νομοθεσιών που ρυθμίζουν την πρόσβαση σε ορισμένα επαγγέλματα. Κρίθηκε ότι οι συνέργειες μεταξύ των διαφόρων προτιμώμενων επιλογών θα διασφαλίσουν την εσωτερική συνοχή της πρωτοβουλίας. Το σχέδιο ανάλυσης των επιπτώσεων υποβλήθηκε σε έλεγχο από την Επιτροπή για τις αναλύσεις επιπτώσεων και οι συστάσεις της για βελτίωση ενσωματώθηκαν στην τελική έκθεση. Η γνώμη της Επιτροπής για τις αναλύσεις επιπτώσεων δημοσιεύεται μαζί με την παρούσα πρόταση, καθώς και η τελική ανάλυση επιπτώσεων και η συνοπτική περίληψή της. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3.1. Νομική βάση Η πρόταση βασίζεται στα άρθρα 46, 53 παράγραφος 1, 62 και 114 της ΣΛΕΕ. 3.2. Επικουρικότητα και αναλογικότητα Η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ. Ο στόχος της οδηγίας δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί ικανοποιητικά μέσω της δράσης των κρατών μελών, η οποία θα είχε αναπόφευκτα ως αποτέλεσμα αποκλίνουσες απαιτήσεις και διαδικαστικά συστήματα που αυξάνουν την κανονιστική πολυπλοκότητα και προκαλούν αδικαιολόγητα εμπόδια στην κινητικότητα των επαγγελματιών. Επιπλέον, οι αλλαγές στο τρέχον νομικό καθεστώς απαιτούν την τροποποίηση υφιστάμενης οδηγίας, γεγονός που μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω της νομοθεσίας της Ένωσης. Συνεπώς, η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας. Η αρχή της αναλογικότητας απαιτεί κάθε παρέμβαση να είναι στοχευμένη και να μην υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των επιδιωκόμενων σκοπών. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις περιορίζονται στις αλλαγές που είναι αναγκαίες για τη διασφάλιση της καλύτερης λειτουργίας των κανόνων σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και συνεπώς συμμορφώνονται με την ανωτέρω αρχή. 3.3. Επιλογή του μέσου Η πρόταση βασίζεται στα άρθρα 46, 53 παράγραφος 1, 62 και 114 της Συνθήκης, τα οποία προβλέπουν τη χρήση μιας οδηγίας για την αμοιβαία αναγνώριση προσόντων. Επιπλέον, μια οδηγία είναι το καταλληλότερο μέσο για το συγκεκριμένο σκοπό, καθώς παρέχει στα κράτη μέλη την αναγκαία ευελιξία για την εφαρμογή των κανόνων που έχουν θεσπιστεί λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές διοικητικές και νομικές ιδιαιτερότητές τους. Εντούτοις, καθώς σημαντικός αριθμός εθνικών νομοθετικών πράξεων πρέπει να τροποποιηθούν από τα κράτη μέλη, είναι σημαντικό η κοινοποίηση των μέτρων που λαμβάνονται για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο να συνοδεύεται από ένα ή περισσότερα έγγραφα που εξηγούν τη σχέση μεταξύ των διαφόρων μερών της οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. 3.4. Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και πρέπει, επομένως, να καλύπτει και τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. 4. ΛΕΠΤΟΜΕΡΗΣ ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις στην οδηγία 2005/36/ΕΚ παρουσιάζονται σε συμφωνία με τους στόχους που προσδιορίστηκαν στην ενότητα 1.2. 4.1. Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και σύστημα πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς 4.1.1. Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα θα αποτελέσει ένα εναλλακτικό εργαλείο το οποίο μπορεί να εφαρμοστεί για τα επαγγέλματα εκείνα που πληρούν ορισμένους στόχους: ζήτηση «από το ειδικό στο γενικό», από μέλη του επαγγέλματος, σημαντική κινητικότητα και καλύτερη συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών μέσω του IMI. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα προσφέρει επίσης δυνατότητες για τα επαγγέλματα που ενδιαφέρονται κυρίως για προσωρινή κινητικότητα. Συνολικά, η εισαγωγή της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας θα εξαρτηθεί από το κατά πόσο τα επαγγέλματα ζητούν την εισαγωγή της. Ωστόσο, λογικά η ελκυστικότητά της θα οδηγήσει ολοένα και περισσότερα επαγγέλματα στην υιοθέτησή της. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα στοχεύει στη διευκόλυνση και επιτάχυνση της διαδικασίας αναγνώρισης, ενισχύοντας παράλληλα τη διαφάνειά της. Κατά συνέπεια, η ταυτότητα απαιτεί περισσότερη συμμετοχή από το κράτος μέλος καταγωγής, γεγονός που συνεπάγεται τη μεταφορά ορισμένων δαπανών και διοικητικών επιβαρύνσεων από το κράτος μέλος υποδοχής στο κράτος μέλος καταγωγής. Εντούτοις, η χρήση του ΙΜΙ θα περιορίσει τις εν λόγω δαπάνες και η νέα διαδικασία μπορεί να ακολουθείται από τις υφιστάμενες αρμόδιες αρχές, οι οποίες συμμετέχουν ήδη συχνά στην κατάρτιση του αρχείου αναγνώρισης των επαγγελματιών της χώρας. Εφόσον η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα έχει υιοθετηθεί για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, κατόπιν αιτήματος του επαγγελματία, το κράτος μέλος καταγωγής θα αξιολογήσει την πληρότητα του φακέλου του επαγγελματία και, σε περίπτωση αίτησης εγκατάστασης, θα εκδώσει ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα. Ο ρόλος του κράτους μέλους καταγωγής είναι ακόμα σημαντικότερος σε περίπτωση προσωρινής κινητικότητας, καθώς το εν λόγω μέλος δημιουργεί και επικυρώνει την επαγγελματική ταυτότητα. Η χρήση του συστήματος εσωτερικής αγοράς καθίσταται υποχρεωτική, καθώς θα λειτουργήσει ως τμήμα υποστήριξης για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα. Τόσο η συμμετοχή του κράτους μέλους καταγωγής όσο και η χρήση του ΙΜΙ θα συνεισφέρουν στη μείωση του κόστους και του χρόνου που είναι απαραίτητοι για την επεξεργασία ενός αιτήματος αναγνώρισης. Με αυτόν τον τρόπο δημιουργούνται οι προϋποθέσεις για τη μείωση των προθεσμιών επεξεργασίας μιας αίτησης βάσει της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας σε σύγκριση με την τρέχουσα διαδικασία, η οποία θα εξακολουθήσει να υφίσταται για επαγγελματίες που προτιμούν να μην χρησιμοποιήσουν την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα. 4.1.2. Υποχρεωτική χρήση του ΙΜΙ δυνάμει της οδηγίας Μετά τις διαδοχικές επεκτάσεις του ΙΜΙ για την κάλυψη όλων των μηχανισμών αναγνώρισης δυνάμει της οδηγίας, σημαντικός αριθμός αρμόδιων αρχών χρησιμοποιεί τακτικά το ΙΜΙ με θετικά αποτελέσματα. Ωστόσο, οι δυνατότητες του συστήματος υπονομεύονται όταν μια αρμόδια αρχή δεν είναι εγγεγραμμένη ή αρνείται να επεξεργαστεί τα αιτήματα πληροφοριών λόγω της μη υποχρεωτικής φύσης του ΙΜΙ. Επιπλέον, η λειτουργία της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας εξαρτάται από τη συστηματική χρήση του ΙΜΙ. Συνεπώς, η πρόταση υποχρεώνει τα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν το ΙΜΙ για την ανταλλαγή πληροφοριών που σχετίζονται με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων. 4.2. Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών Μέσω της οδηγίας 2005/36/ΕΚ θεσπίστηκε ένα ειδικό καθεστώς για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σε προσωρινή βάση. Η οδηγία αυτή προβλέπει χαλαρότερους κανόνες για προσωρινούς παρόχους υπηρεσιών: αυτοί μπορούν να παρέχουν τις υπηρεσίες τους χωρίς προηγούμενο έλεγχο των επαγγελματικών προσόντων (εκτός από τα επαγγέλματα που έχουν επιπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια), κάτι που αποτελεί κανόνα δυνάμει των μηχανισμών αναγνώρισης για την εγκατάσταση. Προτείνονται διάφορες τροποποιήσεις για την αποσαφήνιση των κανόνων σχετικά με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Καταργώντας την υποχρέωση επαγγελματικής εμπειρίας που επιβάλλεται σε παρόχους υπηρεσιών από κράτη μέλη χωρίς νομοθετική κατοχύρωση όταν ο πάροχος της υπηρεσίας συνοδεύει τον αποδέκτη της υπηρεσίας, η πρόταση επιδιώκει να αντεπεξέλθει καλύτερα στις ανάγκες των καταναλωτών που μετακινούνται σε άλλο κράτος μέλος. Στις περιπτώσεις που εξακολουθεί να εφαρμόζεται η υποχρέωση επαγγελματικής εμπειρίας, η πρόταση προβλέπει ότι η εμπειρία αυτή μπορεί να αποκτηθεί σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, γεγονός που δημιουργεί περισσότερες ευκαιρίες για τους παρόχους υπηρεσιών σε σύγκριση με την τρέχουσα κατάσταση. Όσον αφορά τα επαγγέλματα που έχουν επιπτώσεις στην υγεία και την ασφάλεια, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τον έλεγχο των προσόντων με διάφορους τρόπους, γεγονός που έχει οδηγήσει σε νομική ασάφεια για τους παρόχους υπηρεσιών. Η πρόταση εξετάζει το εν λόγω ζήτημα απαιτώντας από τα κράτη μέλη να παράσχουν ένα κατάλογο όλων των επαγγελμάτων που θεωρούν ότι ανήκουν στην ανωτέρω κατηγορία, αλλά και να δικαιολογήσουν τους λόγους της συμπερίληψης κάθε επαγγέλματος. Με αυτόν τον τρόπο οι πάροχοι υπηρεσιών θα είναι σε θέση να γνωρίζουν εκ των προτέρων τις ακριβείς απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών και, μέσω της αυξημένης διαφάνειας θα μειωθεί ο κίνδυνος δυσανάλογων ή μη αναγκαίων υποχρεώσεων. Τέλος, η πρόταση διευκρινίζει τον κατάλογο των εγγράφων που μπορεί να απαιτεί ένα κράτος μέλος πριν από την πρώτη παροχή υπηρεσιών. Επίσης ορίζει ρητά ότι η δήλωση που ενδέχεται να υποχρεούνται να υποβάλουν οι πάροχοι υπηρεσιών πριν από την παροχή της υπηρεσίας, πρέπει να ισχύει για ολόκληρη την επικράτεια ενός κράτους μέλους. 4.3. Γενικό σύστημα Το πρώτο στοιχείο της πρότασης αφορά την υπάρχουσα δυνατότητα αποκλεισμού ορισμένων προσόντων από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας βάσει του άρθρου 11 σε περίπτωση που υπάρχουν ένα ή περισσότερα επίπεδα διαφοράς μεταξύ της κατάρτισης των επαγγελματιών και των απαιτήσεων στο κράτος μέλος καταγωγής. Τα επίπεδα προσόντων πρέπει κατ’ αρχήν να χρησιμοποιούνται μόνο ως εργαλείο συγκριτικής αξιολόγησης και όχι ως βάση αποκλεισμού επαγγελματιών από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Η μοναδική εξαίρεση αφορά πρόσωπα των οποίων τα προσόντα βασίζονται σε επαγγελματική εμπειρία και τα οποία επιθυμούν να έχουν πρόσβαση σε ένα επάγγελμα που απαιτεί πανεπιστημιακό τίτλο. Επίσης, η πρόταση ενισχύει την υποχρέωση των κρατών μελών να δικαιολογούν καλύτερα τα αντισταθμιστικά μέτρα. Επιπροσθέτως, η πρόταση προβλέπει την υποχρέωση των κρατών μελών να διοργανώνουν δοκιμασίες επάρκειας σε τακτική βάση. 4.4. Μερική πρόσβαση Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου[15], προτείνεται η εισαγωγή της έννοιας της μερικής πρόσβασης στην οδηγία. Με αυτόν τον τρόπο θα αυξηθεί η ασφάλεια δικαίου για τους επαγγελματίες και θα δοθεί η δυνατότητα σε επαγγελματίες που πληρούν τις προϋποθέσεις μερικής πρόσβασης να εγκαθίστανται ή να παρέχουν υπηρεσίες σε περιπτώσεις στις οποίες παλιότερα αποκλείονταν από τα οφέλη της οδηγίας. Εντούτοις, τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την ανωτέρω αρχή εάν υφίστανται επιτακτικοί λόγοι, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των επαγγελματιών της υγείας. 4.5. Αυτόματη αναγνώριση βάσει της επαγγελματικής εμπειρίας Η τροποποίηση που προτείνεται σε αυτόν τον τομέα στοχεύει στην εισαγωγή περισσότερης ευελιξίας για την προσαρμογή του καταλόγου των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV από την Επιτροπή. Ο εν λόγω κατάλογος δεν αντικατοπτρίζει πλέον την τρέχουσα δομή των οικονομικών δραστηριοτήτων. Το γεγονός αυτό μπορεί να δημιουργήσει δυσκολίες στον προσδιορισμό των επαγγελμάτων που εμπίπτουν στο ανωτέρω σύστημα αυτόματης αναγνώρισης και να έχει ως αποτέλεσμα αβεβαιότητα για τους επαγγελματίες. Συνεπώς θεωρείται απαραίτητο να εκσυγχρονιστεί η ταξινόμηση. Ωστόσο, οποιαδήποτε τροποποίηση της τρέχουσας ταξινόμησης πρέπει να αξιολογηθεί με προσοχή, καθώς μπορεί να επηρεάσει το πεδίο εφαρμογής του καθεστώτος. Συνεπώς, η προτεινόμενη τροποποίηση δίνει στην Επιτροπή τη δυνατότητα αναθεώρησης, χωρίς όμως να περιορίζει το πεδίο εφαρμογής των δραστηριοτήτων που επωφελούνται από την αυτόματη αναγνώριση. Επίσης η Επιτροπή σκοπεύει να ξεκινήσει μια μελέτη με τη συμμετοχή των ενδιαφερομένων το 2012. 4.6. Αυτόματη αναγνώριση βάσει των ελάχιστων απαιτήσεων κατάρτισης Οι ενδιαφερόμενοι ανέφεραν μια έλλειψη διαφάνειας όσον αφορά τις απαιτήσεις εκπαίδευσης στα κράτη μέλη, οι οποίες αποτελούν τη βάση του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης για τα κλαδικά επαγγέλματα. Προκειμένου να αυξηθεί η διαφάνεια σε επίπεδο ΕΕ, η πρόταση απαιτεί από κάθε κράτος μέλος να κοινοποιεί τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που σχετίζονται με την έκδοση νέων προσόντων ή με την αλλαγή των υφιστάμενων. Τα κράτη μέλη θα υποχρεούνται επίσης να ζητούν από μια κατάλληλη υφιστάμενη αρχή ή φορέα, όπως για παράδειγμα μια επιτροπή διαπίστευσης ή ένα υπουργείο, να υποβάλει έκθεση σχετικά με τη συμμόρφωση των προσόντων με τις ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης της οδηγίας. Η αξιολόγηση της οδηγίας έδειξε ότι η ελάχιστη διάρκεια της εκπαίδευσης για ιατρούς, νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη και μαίες χρήζει διευκρίνισης. Επιπλέον, δεδομένης της προόδου που συντελείται στην υλοποίηση του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς διδακτικών μονάδων (ECTS), η πρόταση προβλέπει συγκεκριμένους αριθμούς διδακτικών μονάδων ECTS ως πιθανό κριτήριο διάρκειας για τα επαγγέλματα για τα οποία η εκπαίδευση παρέχεται σε πανεπιστημιακό επίπεδο. Προκειμένου να ενισχυθεί η κινητικότητα των ιατρών που έχουν ήδη αποκτήσει τίτλο ιατρικής ειδικότητας και στη συνέχεια επιθυμούν να παρακολουθήσουν εκπαίδευση για άλλη ειδικότητα, η πρόταση επιτρέπει στα κράτη μέλη να παραχωρούν μερικές εξαιρέσεις από ορισμένα στοιχεία της εκπαίδευσης εάν ο ιατρός έχει ήδη ολοκληρώσει τα εν λόγω στοιχεία κατά τη διάρκεια του προηγούμενου προγράμματος ιατρικής ειδικότητάς του/της στο σχετικό κράτος μέλος. Οι νέες επαγγελματικές απαιτήσεις που αφορούν τα επαγγέλματα των νοσοκόμων που είναι υπεύθυνοι για γενική περίθαλψη και των μαιών/μαιευτήρων αντικατοπτρίζονται στην πρόταση, η οποία απαιτεί από τα κράτη μέλη να αναβαθμίσουν την απαίτηση εισαγωγής στην εκπαίδευση για τα εν λόγω επαγγέλματα από 10 σε 12 έτη γενικής εκπαίδευσης. Αυτό ισχύει ήδη σε 24 κράτη μέλη. Η οργάνωση της αυτόματης αναγνώρισης για τους νοσοκόμους κατά την προσχώρηση νέων κρατών μελών το 2004 και το 2007 ήταν μια περίπλοκη διαδικασία. Το 2012, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα πραγματοποιήσουν μια τεχνική αξιολόγηση σχετικά με την εκπαίδευση των Πολωνών και των Ρουμάνων νοσοκόμων, οι οποίοι έλαβαν τους τίτλους εκπαίδευσής τους ή ξεκίνησαν την εκπαίδευσή τους πριν από την 1η Μαΐου 2004, προκειμένου να αναλυθεί εάν οι πρόσθετες απαιτήσεις για τους Πολωνούς και τους Ρουμάνους νοσοκόμους, σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 2, εξακολουθούν να είναι αιτιολογημένες. Η ελάχιστη διάρκεια της εκπαίδευσης των αρχιτεκτόνων πρέπει να τροποποιηθεί για να αντικατοπτρίζει καλύτερα τα ευρέως αποδεκτά πρότυπα στην αρχιτεκτονική εκπαίδευση, και ιδίως την ανάγκη συμπλήρωσης της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης με επαγγελματική εμπειρία υπό την εποπτεία ειδικευμένων επαγγελματιών. Κατά συνέπεια, η πρόταση προβλέπει ότι η ελάχιστη διάρκεια της αρχιτεκτονικής εκπαίδευσης πρέπει να είναι τουλάχιστον εξαετής: είτε τουλάχιστον τέσσερα έτη πλήρους φοίτησης σε ίδρυμα πανεπιστημιακού επιπέδου και τουλάχιστον δύο έτη αμειβόμενης πρακτικής άσκησης είτε τουλάχιστον πέντε έτη φοίτησης υπό καθεστώς πλήρους παρακολούθησης σε ίδρυμα πανεπιστημιακού επιπέδου με τουλάχιστον ένα έτος αμειβόμενης πρακτικής άσκησης. Όσον αφορά τους φαρμακοποιούς, η πρόταση προβλέπει μια επέκταση του καταλόγου των δραστηριοτήτων τους καθώς και την κατάργηση της παρέκκλισης για τα κράτη μέλη, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 21 παράγραφος 4 και τους επιτρέπει να απαγορεύουν σε φαρμακοποιούς με αλλοδαπούς τίτλους να ανοίγουν νέα φαρμακεία. Η εν λόγω εξαίρεση δεν χρησιμοποιείται πλέον σε αυξανόμενο αριθμό κρατών μελών (για παράδειγμα στην Ολλανδία, την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο). Επιπλέον, το Δικαστήριο επιτρέπει εδαφικούς περιορισμούς μόνο με την προϋπόθεση ότι δεν συνεπάγονται την εισαγωγή διακρίσεων. 4.7. Κοινές αρχές εκπαίδευσης – ένα νέο καθεστώς αυτόματης αναγνώρισης Η έννοια των «κοινών πλατφορμών» της οδηγίας του 2005 αντικαθίσταται από κοινές αρχές εκπαίδευσης: ένα κοινό πλαίσιο εκπαίδευσης ή κοινές δοκιμασίες εκπαίδευσης. Οι ανωτέρω αρχές στοχεύουν στην μεγαλύτερη αυτοματοποίηση της αναγνώρισης των προσόντων που καλύπτονται επί του παρόντος από το γενικό σύστημα και θα ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες των επαγγελμάτων. Ενώ οι κοινές πλατφόρμες προσέφεραν μόνο τη δυνατότητα εναρμόνισης των αντισταθμιστικών μέτρων, οι κοινές αρχές εκπαίδευσης επιτρέπουν στους επαγγελματίες να απαλλάσσονται πλήρως από τα αντισταθμιστικά μέτρα. Τα προσόντα που αποκτώνται δυνάμει του ανωτέρω καθεστώτος πρέπει να αναγνωρίζονται αυτόματα στα κράτη μέλη, τα οποία ωστόσο μπορεί να επωφελούνται από παρεκκλίσεις στην εφαρμογή τους. Επιπλέον, οι προϋποθέσεις θέσπισης κοινών αρχών εκπαίδευσης πληρούνται ευκολότερα από τις προϋποθέσεις θέσπισης κοινών πλατφορμών. Οι κοινές αρχές εκπαίδευσης δεν θα αντικαταστήσουν εθνικά προγράμματα εκπαίδευσης, αλλά οι επαγγελματίες που διαθέτουν κάποιο τίτλο δυνάμει του ανωτέρω καθεστώτος θα επωφελούνται από τα ίδια πλεονεκτήματα όπως και οι επαγγελματίες των οποίων οι ελάχιστες απαιτήσεις εκπαίδευσης προσδιορίζονται στην οδηγία. 4.8. Επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας εφόσον κρίνεται απαραίτητο 4.8.1 Όχι πλήρως ειδικευμένοι επαγγελματίες Η πρόταση επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας σε επαγγελματίες που κατέχουν ένα δίπλωμα αλλά πρέπει να ολοκληρώσουν μια αμειβόμενη πρακτική άσκηση η οποία ενδέχεται να απαιτείται δυνάμει της νομοθεσίας του κράτους μέλους στο οποίο αποφοίτησαν (αυτό μπορεί να ισχύει για παράδειγμα για δικηγόρους, αρχιτέκτονες και διδάσκοντες). Η εν λόγω τροποποίηση θα αυξήσει την ασφάλεια δικαίου για αυτή την κατηγορία επαγγελματιών, οι οποίοι επί του παρόντος επωφελούνται από τους κανόνες της Συνθήκης σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία αλλά δεν επωφελούνται από τις δικονομικές εγγυήσεις της οδηγίας. Βασίζεται στη νομολογία[16] του Δικαστηρίου. 4.8.2. Συμβολαιογράφοι Τον Μάιο του 2011, το Δικαστήριο αποφάσισε[17] ότι απαγορεύεται η επιβολή απαιτήσεων υπηκοότητας σε συμβολαιογράφους. Όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας, το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, κατά το κλείσιμο της περιόδου της αιτιολογημένης γνωμοδότησης, κατανοούν σε εύλογο βαθμό το γεγονός ότι η οδηγία πρέπει να μεταφερθεί στο εθνικό δίκαιο για τους συμβολαιογράφους. Το Δικαστήριο δεν απέκλεισε την υποχρέωση εφαρμογής της οδηγίας, αλλά θεώρησε ότι η υποχρέωση δεν ήταν επαρκώς σαφής κατά τη χρονική στιγμή των διαδικασιών επί παραβάσει. Συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας πρέπει να αποσαφηνιστεί. Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες του επαγγέλματος, οι κανόνες σχετικά με την εγκατάσταση και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών πρέπει να είναι επαρκώς εξατομικευμένοι: στην πρώτη περίπτωση, τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλλουν τις αναγκαίες δοκιμές επάρκειας για την αποφυγή τυχόν διακρίσεων στις εθνικές διαδικασίες επιλογής και διορισμού. Στην περίπτωση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, οι συμβολαιογράφοι δεν πρέπει να μπορούν να καταρτίζουν επικυρωμένα έγγραφα και να ασκούν άλλες δραστηριότητες επικύρωσης οι οποίες απαιτούν τη σφραγίδα του κράτους μέλους υποδοχής. 4.9. Διευκρίνιση των εγγυήσεων για τους ασθενείς και τους καταναλωτές επαγγελματικών υπηρεσιών 4.9.1. Γλωσσικές απαιτήσεις Η πρόταση διευκρινίζει ότι ο έλεγχος των γνώσεων σε μια γλώσσα πρέπει να πραγματοποιείται μετά από την αναγνώριση των προσόντων από το κράτος μέλος υποδοχής. Στην περίπτωση των επαγγελματιών του κλάδου της υγείας, ορίζει επίσης ότι εναπόκειται στα εθνικά συστήματα υγειονομικής περίθαλψης και στις οργανώσεις ασθενών να ελέγχουν εάν οι αρμόδιες αρχές πρέπει να διεξάγουν γλωσσικούς ελέγχους σε περιπτώσεις που είναι αυστηρά απαραίτητο. 4.9.2 Μηχανισμός ειδοποίησης Σύμφωνα με τις απαντήσεις που ελήφθησαν στις δημόσιες διαβουλεύσεις, η πρόταση υποχρεώνει τις εθνικές αρμόδιες αρχές να ειδοποιούν η μία την άλλη σε περίπτωση που ένας επαγγελματίας του κλάδου της υγείας ο οποίος επωφελείται από αυτόματη αναγνώριση δυνάμει της οδηγίας απαγορεύεται, έστω προσωρινά, να ασκήσει το επάγγελμα. Στην περίπτωση άλλων επαγγελματιών οι οποίοι δεν καλύπτονται από την οδηγία για τις υπηρεσίες, τα κράτη μέλη πρέπει επίσης να αλληλοειδοποιούνται εάν συντρέχει περίπτωση. 4.10. Ηλεκτρονική διακυβέρνηση: Πρόσβαση σε πληροφορίες και ηλεκτρονικές διαδικασίες Προκειμένου να είναι δυνατός ο εύκολος προσδιορισμός της αρμόδιας αρχής και των απαιτούμενων εγγράφων για μια αίτηση αναγνώρισης, η πρόταση προβλέπει τη μετατροπή των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης, τα οποία δημιουργήθηκαν δυνάμει της οδηγίας για τις υπηρεσίες, σε κεντρικά διαδικτυακά σημεία πρόσβασης για όλα τα επαγγέλματα που καλύπτονται από την οδηγία για τα επαγγελματικά προσόντα. Συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης επεκτείνεται σε κατηγορίες επαγγελματιών που δεν καλύπτονται από την οδηγία για τις υπηρεσίες (επαγγελματίες του κλάδου της υγείας και αναζητούντες εργασία). Μέσω αυτής της νέας διάταξης, οι επαγγελματίες μπορούν να προσφεύγουν σε μια ενιαία δομή για όλες τις διοικητικές διαδικασίες που σχετίζονται με την εγκατάσταση ή την παροχή υπηρεσιών σε ένα κράτος μέλος. Η πρόταση προβλέπει τη μετατροπή των εθνικών σημείων επαφής που υφίστανται δυνάμει της τρέχουσας οδηγίας σε κέντρα υποστήριξης, ούτως ώστε να αποφευχθεί ο διπλασιασμός των δομών πληροφόρησης. Τα εν λόγω κέντρα υποστήριξης θα εστιάσουν σε μεμονωμένες περιπτώσεις, παρέχοντας συμβουλές και υποστήριξη στους πολίτες, για παράδειγμα τηλεφωνικώς ή ακόμα και με προσωπική συνάντηση. Εάν συντρέχει περίπτωση, έρχονται σε επαφή με τις αρμόδιες αρχές και τα κέντρα υποστήριξης άλλων κρατών μελών. 4.11. Διαφάνεια και αμοιβαία αξιολόγηση Και στα 27 κράτη μέλη, η οδηγία σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων εφαρμόζεται κατά προσέγγιση σε 800 κατηγορίες νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. Υπάρχει μια έλλειψη διαφάνειας σχετικά με το πεδίο εφαρμογής και τις αιτίες του κανονισμού, η οποία ενδέχεται να δημιουργήσει εμπόδια στην κινητικότητα. Κατά συνέπεια η παρούσα πρόταση προβλέπει την εισαγωγή της υποχρέωσης των κρατών μελών να κοινοποιήσουν ένα κατάλογο των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων και να αξιολογήσουν τη νομοθεσία τους σχετικά με την πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα ως προς τις αρχές της αναγκαιότητας (δημόσιο συμφέρον), της αναλογικότητας και της αποφυγής των διακρίσεων. Κάθε κράτος μέλος πρέπει να αναφέρει στην Επιτροπή το αποτέλεσμα της ανωτέρω αξιολόγησης. Αυτή η άσκηση αμοιβαίας αξιολόγησης θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να συγκρίνουν τις κανονιστικές προσεγγίσεις τους και να απλοποιήσουν, εάν συντρέχει περίπτωση, τα εθνικά νομικά πλαίσιά τους για τα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα. 5. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η πρόταση αναμένεται να έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ στο βαθμό που η μελλοντική ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα θα χρησιμοποιεί το σύστημα πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς («IMI») ως τη βασική υποδομή για τη λειτουργία της. Το ΙΜΙ θα πρέπει να προσαρμοστεί στις διαδικασίες και τις απαιτήσεις αποθήκευσης της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και να συμπληρωθεί με ορισμένες πρόσθετες λειτουργίες, συγκεκριμένα μια ειδική διεπαφή, ένα μηχανισμό προειδοποίησης και ένα μηχανισμό δήλωσης. Οι επιπτώσεις για τον προϋπολογισμό της ΕΕ καλύπτονται ήδη μέσω των προγραμματιζόμενων χορηγήσεων και θα είναι ωστόσο μέτριες δεδομένου ότι η χρήση του ΙΜΙ ως υποδομής για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα θα παράσχει σημαντικές οικονομίες κλίμακας και φάσματος. Επιπλέον, οι βασικές υφιστάμενες δυνατότητες του ΙΜΙ και αυτές που τελούν υπό ανάπτυξη συμμορφώνονται σε μεγάλο βαθμό με τις απαιτήσεις της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. Σαν αποτέλεσμα, το κόστος προσαρμογής και ανάπτυξης θα μειωθεί σημαντικά. 2011/0435 (COD) Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων και του κανονισμού [...] σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως τα άρθρα 46, 53 παράγραφος 1, 62 και 114 αυτής, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[18], Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων[19], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Σεπτεμβρίου 2005, σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων[20] θέσπισε ένα σύστημα αμοιβαίας αναγνώρισης που βασιζόταν αρχικά σε 15 οδηγίες. Προβλέπει την αυτόματη αναγνώριση ενός περιορισμένου αριθμού επαγγελμάτων βάσει εναρμονισμένων ελάχιστων απαιτήσεων εκπαίδευσης (κλαδικών επαγγελμάτων), ένα γενικό σύστημα για την αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης και για την αυτόματη αναγνώριση της επαγγελματικής εμπειρίας. Επίσης, η οδηγία 2005/36/ΕΚ δημιούργησε ένα νέο σύστημα ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Πρέπει να τονιστεί ότι τα μέλη μιας οικογένειας που είναι πολίτες της Ένωσης και τα οποία κατάγονται από τρίτη χώρα, επωφελούνται ίσης μεταχείρισης σύμφωνα με το άρθρο 24 της οδηγίας 2004/38/EΚ. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών δύνανται επίσης να επωφελούνται ίσης μεταχείρισης όσον αφορά την αναγνώριση διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων επαγγελματικών προσόντων, σύμφωνα με τις σχετικές εθνικές διαδικασίες, δυνάμει της ειδικής νομοθεσίας της Ένωσης, όπως π.χ. πράξεις σχετικά με τη διαμονή επί μακρόν διαμένοντος, πρόσφυγες, «κατόχους μπλε ταυτότητας» και επιστημονικούς ερευνητές. (2) Στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Πράξη για την Ενιαία αγορά Δώδεκα δράσεις για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης «Μαζί για μια νέα ανάπτυξη»[21], η Επιτροπή επισήμανε την ανάγκη εκσυγχρονισμού της ενωσιακής νομοθεσίας σε αυτόν τον τομέα. Στις 23 Οκτωβρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στα συμπεράσματά του υποστήριξε τον εν λόγω εκσυγχρονισμό και ζήτησε την επίτευξη συμφωνίας μέχρι το τέλος του 2012. Στο ψήφισμά του της 15ης Νοεμβρίου 2011, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κάλεσε επίσης την Επιτροπή να υποβάλει μια πρόταση. Η Έκθεση 2010 για την ιθαγένεια της ΕΕ σχετικά με την άρση των εμποδίων στα δικαιώματα των πολιτών της ΕΕ[22] υπογραμμίζει την ανάγκη ελάφρυνσης του διοικητικού φόρτου που σχετίζεται με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων. (3) Προκειμένου να προαχθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών, με την παράλληλη διασφάλιση αποτελεσματικότερης και διαφανέστερης αναγνώρισης των προσόντων είναι απαραίτητο να θεσπιστεί μια ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ταυτότητα είναι αναγκαία για τη διευκόλυνση της προσωρινής κινητικότητας και της αναγνώρισης δυνάμει του αυτόματου συστήματος αναγνώρισης, καθώς και για την προώθηση μιας απλουστευμένης διαδικασίας αναγνώρισης στο πλαίσιο του γενικού συστήματος. Η ταυτότητα πρέπει να εκδίδεται κατόπιν αίτησης του επαγγελματία και μετά την υποβολή των αναγκαίων εγγράφων και την ολοκλήρωση των σχετικών διαδικασιών ελέγχου και επαλήθευσης από τις αρμόδιες αρχές. Η λειτουργία της ταυτότητας πρέπει να υποστηρίζεται από το σύστημα πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς (ΙΜΙ) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. […] σχετικά με τη διοικητική συνεργασία μέσω του Συστήματος πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς[23]. Ο εν λόγω μηχανισμός θα συμβάλλει στην ενίσχυση των συνεργειών και της εμπιστοσύνης μεταξύ των αρμόδιων αρχών, ενώ παράλληλα θα καταργήσει το διπλασιασμό του διοικητικού φόρτου για τις αρχές και θα δημιουργήσει περισσότερη διαφάνεια και σαφήνεια για τους επαγγελματίες. Η διαδικασία υποβολής αίτησης και έκδοσης της ταυτότητας πρέπει να έχει σαφή δομή και να περιλαμβάνει διασφαλίσεις και τα αντίστοιχα δικαιώματα έφεσης του αιτούντος. Η ταυτότητα και η σχετική ροή εργασιών στο πλαίσιο του ΙΜΙ πρέπει να διασφαλίζουν την ακεραιότητα, την αυθεντικότητα και την εμπιστευτικότητα των αποθηκευμένων δεδομένων και να αποτρέπουν την παράνομη και μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται σε αυτά. (4) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ εφαρμόζεται μόνο σε επαγγελματίες που επιθυμούν να ασκήσουν το ίδιο επάγγελμα σε άλλο κράτος μέλος. Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες οι σχετικές δραστηριότητες εμπίπτουν σε ένα επάγγελμα με μεγαλύτερο πεδίο δραστηριοτήτων στο κράτος μέλος υποδοχής. Εάν οι διαφορές μεταξύ των τομέων δραστηριοτήτων είναι τόσο μεγάλες ώστε στην πραγματικότητα ο επαγγελματίας να πρέπει να ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα εκπαίδευσης και κατάρτισης για να αντισταθμίσει τις ελλείψεις του και εάν το ζητήσει ο ίδιος ο επαγγελματίας, υπό αυτές τις συγκεκριμένες περιστάσεις ένα κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να χορηγήσει μερική πρόσβαση. Ωστόσο, σε περίπτωση που υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι γενικού συμφέροντος, όπως στην περίπτωση ενός ιατρού ή άλλων επαγγελματιών του κλάδου της υγείας, ένα κράτος μέλος πρέπει να μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση μερικής πρόσβασης. (5) Η προσωρινή και περιστασιακή παροχή υπηρεσιών στα κράτη μέλη πρέπει να υπόκειται σε διασφαλίσεις, και συγκεκριμένα σε μια απαίτηση τουλάχιστον διετούς επαγγελματικής εμπειρίας, με στόχο την προστασία των εγχώριων καταναλωτών στο κράτος μέλος υποδοχής εάν το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος καταγωγής. Ωστόσο, οι εν λόγω διασφαλίσεις δεν είναι απαραίτητες εάν οι καταναλωτές, οι οποίοι έχουν τη συνήθη διαμονή τους στο κράτος μέλος εγκατάστασης του επαγγελματία, έχουν ήδη επιλέξει έναν επαγγελματία και δεν υπάρχουν επιπτώσεις για την υγεία και την ασφάλεια τρίτων στο κράτος μέλος υποδοχής. (6) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να ελέγχουν τα επαγγελματικά προσόντα του παρόχου υπηρεσιών πριν από την πρώτη παροχή της υπηρεσίας στην περίπτωση νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και ασφάλεια. Αυτό έχει οδηγήσει σε νομική ασάφεια, καθώς η απόφαση σχετικά με την ανάγκη διεξαγωγής του ανωτέρω προηγούμενου ελέγχου εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια της αρμόδιας αρχής. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου, οι επαγγελματίες πρέπει να γνωρίζουν εξαρχής εάν είναι απαραίτητη η διεξαγωγή προηγούμενου ελέγχου των προσόντων και πότε μπορούν να αναμένουν τη λήψη μιας απόφασης. (7) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ πρέπει επίσης να καλύπτει τους συμβολαιογράφους. Ως προς τα αιτήματα αναγνώρισης για εγκατάσταση, τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να επιβάλλουν την αναγκαία δοκιμή επάρκειας ή την πρακτική άσκηση προσαρμογής για την αποφυγή τυχόν διακριτικής μεταχείρισης κατά τις εθνικές διαδικασίες επιλογής και διορισμού. Στην περίπτωση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, οι συμβολαιογράφοι δεν πρέπει να μπορούν να καταρτίζουν δημόσια έγγραφα και να διεκπεραιώνουν άλλες δραστηριότητες επικύρωσης οι οποίες απαιτούν τη σφραγίδα του κράτους μέλους υποδοχής. (8) Προκειμένου να καθοριστεί ο μηχανισμός αναγνώρισης βάσει του γενικού συστήματος, είναι αναγκαίο να καταταγούν τα διάφορα εθνικά συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης σε διάφορα επίπεδα. Τα επίπεδα αυτά, τα οποία δημιουργούνται με μοναδικό σκοπό τη λειτουργία του γενικού συστήματος, δεν επηρεάζουν τις εθνικές δομές εκπαίδευσης και κατάρτισης ούτε την αρμοδιότητα των κρατών μελών στον τομέα αυτόν, συμπεριλαμβανομένης και μιας εθνικής πολιτικής για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων. Η κατάταξη αυτή μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο για την προώθηση της διαφάνειας και της συγκρισιμότητας των προσόντων και μια χρήσιμη πρόσθετη πηγή πληροφοριών για τις αρμόδιες αρχές που εξετάζουν την αναγνώριση τίτλων που έχουν εκδοθεί σε άλλα κράτη μέλη. Τα επίπεδα που θεσπίζονται για τη λειτουργία του γενικού συστήματος πρέπει καταρχήν να μην χρησιμοποιούνται πλέον ως κριτήριο για τον αποκλεισμό των πολιτών της Ένωσης από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2005/36/ΕΚ εάν αυτό θα αντιτίθετο στην αρχή της δια βίου μάθησης. (9) Οι αιτήσεις αναγνώρισης που υποβάλλονται από επαγγελματίες καταγόμενους από κράτη μέλη χωρίς νομοθετική κατοχύρωση πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο όπως και οι αιτήσεις επαγγελματιών που κατάγονται από κράτη μέλη όπου το επάγγελμά τους είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο. Τα προσόντα τους πρέπει να συγκρίνονται με τα προσόντα που απαιτούνται στο κράτος μέλος υποδοχής βάσει των επιπέδων προσόντων της οδηγίας 2005/36/ΕΚ. Σε περίπτωση ουσιωδών διαφορών η αρμόδια αρχή πρέπει να μπορεί να επιβάλλει αντισταθμιστικά μέτρα. (10) Ελλείψει εναρμόνισης των ελάχιστων προϋποθέσεων εκπαίδευσης για την πρόσβαση στα επαγγέλματα που διέπονται από το γενικό σύστημα, θα πρέπει να εξακολουθήσει να υπάρχει για τα κράτη μέλη υποδοχής η δυνατότητα επιβολής αντισταθμιστικού μέτρου. Το εν λόγω μέτρο πρέπει να είναι αναλογικό και συγκεκριμένα να λαμβάνει υπόψη τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες που έχει αποκτήσει ο αιτών κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του εμπειρίας ή μέσω δια βίου μάθησης. Η απόφαση για την επιβολή αντισταθμιστικού μέτρου πρέπει να δικαιολογείται λεπτομερώς προκειμένου να δίνει στον αιτούντα τη δυνατότητα να κατανοήσει καλύτερα την κατάστασή του και να ζητήσει νομική ανάλυση ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ. (11) Η αναθεώρηση της οδηγίας 2005/36/ΕΚ κατέδειξε την ανάγκη ανανέωσης και αποσαφήνισης με περισσότερη ευελιξία των καταλόγων βιομηχανικών, εμπορικών και ειδικευμένων δραστηριοτήτων στο παράρτημα IV, διατηρώντας παράλληλα για τις εν λόγω δραστηριότητες ένα σύστημα αυτόματης αναγνώρισης βάσει της επαγγελματικής εμπειρίας. Το παράρτημα IV βασίζεται επί του παρόντος στη Διεθνή πρότυπη ταξινόμηση κατά βιομηχανία όλων των κλάδων οικονομικών δραστηριοτήτων (ISIC) που χρονολογείται από το 1958 και δεν αντικατοπτρίζει πλέον την τρέχουσα δομή των οικονομικών δραστηριοτήτων. Η ταξινόμηση ISIC έχει αναθεωρηθεί αρκετές φορές από το 1958. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να μπορεί να προσαρμόσει το Παράρτημα IV προκειμένου να παραμείνει άθικτο το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης. (12) Το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης βάσει εναρμονισμένων ελάχιστων απαιτήσεων εκπαίδευσης εξαρτάται από την έγκαιρη κοινοποίηση νέων τίτλων εκπαίδευσης ή τυχόν αλλαγών σε αυτούς από τα κράτη μέλη και τη δημοσίευσή τους από την Επιτροπή. Διαφορετικά, οι κάτοχοι των εν λόγω προσόντων δεν διαθέτουν εγγυήσεις ότι μπορούν να επωφεληθούν από την αυτόματη αναγνώριση. Προκειμένου να αυξηθεί η διαφάνεια και να διευκολυνθεί η εξέταση πρόσφατα κοινοποιηθέντων τίτλων, τα κράτη μέλη πρέπει να διορίσουν ένα κατάλληλο φορέα, όπως για παράδειγμα μια επιτροπή διαπίστευσης ή ένα υπουργείο, ο οποίος εξετάζει κάθε κοινοποίηση και υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση συμμόρφωσης σύμφωνα με την οδηγία 2005/36/ΕΚ. (13) Οι μονάδες του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς διδακτικών μονάδων (ECTS) χρησιμοποιούνται ήδη στην πλειονότητα των ιδρυμάτων ανώτατης εκπαίδευσης στην Ένωση και η χρήση τους γίνεται ολοένα συχνότερη σε μαθήματα που οδηγούν στην απόκτηση των προσόντων που απαιτούνται για την άσκηση ενός νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος. Συνεπώς, είναι αναγκαία η εισαγωγή της δυνατότητας έκφρασης της διάρκειας του προγράμματος και σε ECTS. Αυτό δεν πρέπει να επηρεάσει τις άλλες απαιτήσεις αυτόματης αναγνώρισης. Μια μονάδα ECTS αντιστοιχεί σε 25-30 ώρες φοίτησης ενώ συνήθως για τη συμπλήρωση ενός ακαδημαϊκού έτους απαιτούνται 60 διδακτικές μονάδες. (14) Με στόχο την ενίσχυση της κινητικότητας των ειδικευμένων ιατρών που έχουν ήδη αποκτήσει τίτλο ιατρικής ειδικότητας και στη συνέχεια ακολούθησαν εκπαίδευση για άλλη ειδικότητα, τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να παραχωρούν μερικές εξαιρέσεις από ορισμένα στοιχεία της εκπαίδευσης εάν τα εν λόγω στοιχεία ολοκληρώθηκαν ήδη κατά τη διάρκεια του προηγούμενου προγράμματος ιατρικής ειδικότητας στο σχετικό κράτος μέλος που καλύπτεται από το καθεστώς αυτόματης αναγνώρισης. (15) Τα επαγγέλματα της νοσηλευτικής και της μαιευτικής έχουν εξελιχθεί σημαντικά τις τελευταίες τρεις δεκαετίες: η περίθαλψη σε επίπεδο κοινότητας, η χρήση σύνθετων θεραπειών και η συνεχής ανάπτυξη της τεχνολογίας προϋποθέτουν την ικανότητα για πιο ανεξάρτητη εργασία από τους νοσηλευτές και τις μαίες. Προκειμένου να είναι προετοιμασμένοι να αντιμετωπίσουν αυτές τις περίπλοκες ανάγκες περίθαλψης, οι φοιτητές σχολών νοσηλευτικής και μαιευτικής πρέπει να έχουν ένα καλό υπόβαθρο γενικής εκπαίδευσης πριν ξεκινήσουν την κατάρτισή τους. Συνεπώς, οι προϋποθέσεις αποδοχής στην εν λόγω κατάρτιση πρέπει να αυξηθούν σε δωδεκαετή γενική εκπαίδευση ή επιτυχή εξέταση αντίστοιχου επιπέδου. (16) Προκειμένου να απλοποιηθεί το σύστημα αυτόματης αναγνώρισης των ιατρικών και οδοντιατρικών ειδικοτήτων, οι εν λόγω ειδικότητες πρέπει να καλύπτονται από την οδηγία 2005/36/ΕΚ εάν είναι κοινές για τουλάχιστον ένα τρίτο των κρατών μελών. (17) Η λειτουργία του συστήματος αυτόματης αναγνώρισης εξαρτάται από την εμπιστοσύνη στις προϋποθέσεις εκπαίδευσης που αποτελούν τη βάση των προσόντων των επαγγελματιών. Συνεπώς, είναι σημαντικό οι ελάχιστες προϋποθέσεις εκπαίδευσης για τους αρχιτέκτονες να αντικατοπτρίζουν τις νέες εξελίξεις στην αρχιτεκτονική εκπαίδευση, ιδίως όσον αφορά την ανάγκη συμπλήρωσης της ακαδημαϊκής εκπαίδευσης με επαγγελματική εμπειρία υπό την εποπτεία ειδικευμένων αρχιτεκτόνων. Ταυτόχρονα, οι ελάχιστες προϋποθέσεις εκπαίδευσης πρέπει να είναι επαρκώς ευέλικτες ώστε να αποφευχθεί ο αθέμιτος περιορισμός της ικανότητας των κρατών μελών να οργανώνουν τα εκπαιδευτικά τους συστήματα. (18) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ πρέπει να προωθεί ένα πιο αυτόματο χαρακτήρα αναγνώρισης των προσόντων για τα επαγγέλματα που επί του παρόντος δεν επωφελούνται από αυτήν. Τούτο πρέπει να λαμβάνει υπόψη την αρμοδιότητα των κρατών μελών να καθορίζουν τα προσόντα που απαιτούνται για την άσκηση επαγγελμάτων στην επικράτειά τους καθώς και το περιεχόμενο και την οργάνωση των συστημάτων τους γενικής και επαγγελματικής εκπαίδευσης. Οι επαγγελματικές ενώσεις και οργανώσεις που είναι αντιπροσωπευτικές σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο Ένωσης πρέπει να μπορούν να προτείνουν κοινές αρχές εκπαίδευσης. Αυτές πρέπει να έχουν τη μορφή μιας κοινής δοκιμασίας ως προϋπόθεση για την απόκτηση ενός επαγγελματικού προσόντος ή εκπαιδευτικών προγραμμάτων που βασίζονται σε ένα κοινό σύνολο γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων. Οι τίτλοι που αποκτώνται στο πλαίσιο αυτών των κοινών πλαισίων εκπαίδευσης πρέπει να αναγνωρίζονται αυτόματα από τα κράτη μέλη. (19) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ προβλέπει ήδη σαφείς υποχρεώσεις των επαγγελματιών να διαθέτουν τις αναγκαίες γλωσσικές δεξιότητες. Η αναθεώρηση της εν λόγω υποχρέωσης αποκάλυψε την ανάγκη αποσαφήνισης του ρόλου των αρμόδιων αρχών και των εργαζομένων, ιδιαίτερα προς το συμφέρον της ασφάλειας των ασθενών. Εντούτοις, οι γλωσσικοί έλεγχοι πρέπει να είναι εύλογοι και αναγκαίοι για τις σχετικές θέσεις απασχόλησης και δεν πρέπει να αποτελούν αιτία αποκλεισμού επαγγελματιών από την αγορά εργασίας στο κράτος μέλος υποδοχής. (20) Οι απόφοιτοι που επιθυμούν να ολοκληρώσουν αμειβόμενη πρακτική άσκηση σε άλλο κράτος μέλος, εάν η εν λόγω πρακτική άσκηση είναι δυνατή, πρέπει να καλύπτεται από την οδηγία 2005/36/ΕΚ ούτως ώστε να ενθαρρυνθεί η κινητικότητά τους. Επιπλέον, είναι αναγκαίο να προβλέπεται η αναγνώριση της πρακτικής τους άσκησης από το κράτος μέλος υποδοχής. (21) Η οδηγία 2005/36/ΕΚ προβλέπει ένα σύστημα εθνικών σημείων επαφής. Λόγω της έναρξης ισχύος της οδηγίας 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά[24] και της θέσπισης κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης στο πλαίσιο της εν λόγω οδηγίας, υπάρχει κίνδυνος επικάλυψης. Κατά συνέπεια τα εθνικά σημεία επαφής που θεσπίζονται με την οδηγία 2005/36/ΕΚ πρέπει να μετατραπούν σε κέντρα υποστήριξης, τα οποία πρέπει να εστιάσουν τις δραστηριότητές τους στην παροχή συμβουλών στους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και συμβουλών που παρέχονται αυτοπροσώπως, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι η καθημερινή εφαρμογή των κανόνων της εσωτερικής αγοράς σε μεμονωμένες περιπτώσεις πολιτών παρακολουθείται σε εθνικό επίπεδο. (22) Παρότι με την οδηγία καθορίζονται ήδη λεπτομερείς υποχρεώσεις των κρατών μελών για ανταλλαγή πληροφοριών, οι εν λόγω υποχρεώσεις πρέπει να ενισχυθούν. Τα κράτη μέλη δεν πρέπει απλά να ανταποκρίνονται σε αιτήσεις πληροφοριών, αλλά και να προειδοποιούν προληπτικά τα άλλα κράτη μέλη. Το εν λόγω σύστημα προειδοποίησης πρέπει να είναι ανάλογο με αυτό που προβλέπεται στην οδηγία 2006/123/EΚ. Εντούτοις, είναι αναγκαία η δημιουργία ενός ειδικού μηχανισμού προειδοποίησης για επαγγελματίες του κλάδου της υγείας που επωφελούνται από την αυτόματη αναγνώριση δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ. Ο μηχανισμός αυτός πρέπει να εφαρμόζεται και στους κτηνιάτρους, εκτός εάν τα κράτη μέλη έχουν ήδη θέσει σε εφαρμογή το μηχανισμό προειδοποίησης που προβλέπεται στην οδηγία 2006/123/ΕΚ. Όλα τα κράτη μέλη πρέπει να ειδοποιούνται σε περίπτωση που κάποιος επαγγελματίας δεν δικαιούται πλέον να μετακομίσει σε άλλο κράτος μέλος λόγω πειθαρχικής ποινής ή ποινικής καταδίκης. Η εν λόγω προειδοποίηση πρέπει να ενεργοποιείται μέσω του ΙΜΙ ανεξάρτητα από το εάν ο επαγγελματίας έχει ασκήσει οποιοδήποτε από τα δικαιώματά του δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ ή εάν έχει υποβάλει αίτηση για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του μέσω της έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας ή μέσω άλλης μεθόδου που προβλέπεται στην εν λόγω οδηγία. Η διαδικασία προειδοποίησης πρέπει να συμμορφώνεται με την ενωσιακή νομοθεσία σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων. (23) Μία από τις σημαντικότερες δυσκολίες που αντιμετωπίζει ένας πολίτης που ενδιαφέρεται να εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος είναι η πολυπλοκότητα και η ασάφεια των διοικητικών διαδικασιών με τις οποίες πρέπει να συμμορφωθεί. Η οδηγία 2006/123/ΕΚ υποχρεώνει ήδη τα κράτη μέλη να παρέχουν εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες και ολοκλήρωση διαδικασιών μέσω των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης. Οι πολίτες που επιθυμούν την αναγνώριση των προσόντων τους δυνάμει της οδηγίας 2005/36/ΕΚ μπορούν ήδη να χρησιμοποιήσουν τα κέντρα ενιαίας εξυπηρέτησης εάν καλύπτονται από την οδηγία 2006/123/ΕΚ. Εντούτοις, οι αναζητούντες εργασία και οι επαγγελματίες του κλάδου της υγείας δεν καλύπτονται από την οδηγία 2006/123/ΕΚ και οι διαθέσιμες πληροφορίες σπανίζουν. Συνεπώς, είναι αναγκαίο οι εν λόγω πληροφορίες να προσδιοριστούν από την άποψη του χρήστη και να διασφαλιστεί ότι είναι εύκολα διαθέσιμες. Επίσης, είναι σημαντικό τα κράτη μέλη να μην αναλαμβάνουν αρμοδιότητες μόνο σε εθνικό επίπεδο, αλλά και να συνεργαστούν μεταξύ τους και με την Επιτροπή για να διασφαλιστεί ότι οι επαγγελματίες σε ολόκληρη την Ένωση έχουν εύκολη πρόσβαση σε πληροφορίες φιλικές προς το χρήστη και διαθέσιμες σε διάφορες γλώσσες, καθώς και στην ολοκλήρωση των διαδικασιών μέσω των κέντρων ενιαίας εξυπηρέτησης. Οι σύνδεσμοι πρέπει να είναι διαθέσιμοι μέσω άλλων δικτυακών τόπων, όπως η δικτυακή πύλη Η Ευρώπη σου. (24) Με στόχο τη συμπλήρωση ή τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την ανανέωση του παραρτήματος Ι, τη θέσπιση των κριτηρίων για τον υπολογισμό των τελών που σχετίζονται με την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, τον ορισμό των λεπτομερειών τεκμηρίωσης που είναι αναγκαίες για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, τις τροποποιήσεις του καταλόγου των δραστηριοτήτων του παραρτήματος IV, τις τροποποιήσεις των σημείων 5.1.1 έως 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 και 5.7.1 του παραρτήματος V, τη διευκρίνιση των γνώσεων και των δεξιοτήτων των ιατρών, των νοσοκόμων που είναι υπεύθυνοι για γενική περίθαλψη, των οδοντιάτρων, των κτηνιάτρων, των μαιών, των φαρμακοποιών και των αρχιτεκτόνων, την προσαρμογή των ελάχιστων περιόδων εκπαίδευσης για τις ιατρικές ειδικότητες και τις οδοντιατρικές ειδικότητες, τη συμπερίληψη νέων ιατρικών ειδικοτήτων στο σημείο 5.1.3 του παραρτήματος V, τις τροποποιήσεις στον κατάλογο που ορίζεται στα σημεία 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1 και 5.6.1 του παραρτήματος V, τη συμπερίληψη νέων οδοντιατρικών ειδικοτήτων στο σημείο 5.3.3 του παραρτήματος V, τη διευκρίνιση των προϋποθέσεων εφαρμογής των κοινών πλαισίων εκπαίδευσης και τη διευκρίνιση των προϋποθέσεων εφαρμογής κοινών δοκιμασιών εκπαίδευσης. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, να πραγματοποιεί τις κατάλληλες διαβουλεύσεις και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων,. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση, πρέπει να διασφαλίζει ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. (25) Προκειμένου να διασφαλιστούν ομοιόμορφες συνθήκες για την εφαρμογή της οδηγίας 2005/36/ΕΚ, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή[25]. (26) Η συμβουλευτική διαδικασία πρέπει να χρησιμοποιείται για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων με στόχο τη θέσπιση κοινών και ομοιόμορφων κανόνων όσον αφορά τον προσδιορισμό των ευρωπαϊκών επαγγελματικών ταυτοτήτων για συγκεκριμένα επαγγέλματα, τη μορφή της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τις μεταφράσεις που είναι αναγκαίες για την υποστήριξη μιας αίτησης έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τα στοιχεία για την αξιολόγηση των αιτήσεων ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τις τεχνικές προδιαγραφές και τα μέτρα που είναι απαραίτητα για τη διασφάλιση της ακεραιότητας, της εμπιστευτικότητας και της ακρίβειας των πληροφοριών που περιέχονται στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και στο αρχείο ΙΜΙ, τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για τη διάθεση μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τις προϋποθέσεις πρόσβασης στο αρχείο ΙΜΙ, τα τεχνικά μέσα και τις διαδικασίες για την επαλήθευση της αυθεντικότητας και της εγκυρότητας μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και την υλοποίηση του μηχανισμού ειδοποίησης, λόγω της τεχνικής φύσης των εν λόγω εκτελεστικών πράξεων. (27) Μετά τη θετική εμπειρία της αμοιβαίας αξιολόγησης δυνάμει της οδηγίας 2006/123/ΕΚ, ένα παρόμοιο σύστημα αξιολόγησης πρέπει να συμπεριληφθεί στην οδηγία 2005/36/EΚ. Τα κράτη μέλη πρέπει να κοινοποιήσουν ποια επαγγέλματα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένα σε αυτά, για ποιους λόγους, και να συζητήσουν τα αποτελέσματα μεταξύ τους. Ένα τέτοιο σύστημα θα συμβάλει στην αύξηση της διαφάνειας στην αγορά επαγγελματικών υπηρεσιών. (28) Επειδή οι στόχοι των δράσεων που πρέπει να ληφθούν, ήτοι εξορθολογισμός, απλοποίηση και βελτίωση των κανόνων για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, καθώς αυτό θα είχε αναπόφευκτα ως αποτέλεσμα αποκλίνουσες απαιτήσεις και αποκλίνοντα διαδικαστικά συστήματα, αυξάνοντας την κανονιστική πολυπλοκότητα και προκαλώντας αδικαιολόγητα εμπόδια στην κινητικότητα των επαγγελματιών, και συνεπώς μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ένωσης από την άποψη της συνοχής, της διαφάνειας και της συμβατότητας, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως προβλέπεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών. (29) Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής για τα επεξηγηματικά έγγραφα της [ημερομηνία], τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει να συνοδεύουν, σε αιτιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων που λαμβάνουν για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα που επεξηγούν τη σχέση μεταξύ των διαφόρων μερών της εν λόγω οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί αιτιολογημένη τη διαβίβαση τέτοιου είδους εγγράφων, (30) Συνεπώς, θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως η οδηγία 2005/36/ΕΚ, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: Άρθρο 1 Τροποποιήσεις στην οδηγία 2005/36/ΕΚ Η οδηγία 2005/36/EΚ τροποποιείται ως εξής: (1) Στο άρθρο 1 προστίθεται η ακόλουθη δεύτερη παράγραφος: «Η παρούσα οδηγία θεσπίζει επίσης τους κανόνες που αφορούν τη μερική πρόσβαση σε νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα και την πρόσβαση σε αμειβόμενες πρακτικές ασκήσεις που πραγματοποιούνται σε άλλο κράτος μέλος καθώς και την αναγνώριση αυτών.» (2) Η παράγραφος 1 του άρθρου 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε υπήκοο κράτους μέλους ο οποίος επιθυμεί να ασκήσει νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα ή αμειβόμενη πρακτική άσκηση σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου απέκτησε τα επαγγελματικά προσόντα του είτε ως αυτοαπασχολούμενος είτε ως μισθωτός, συμπεριλαμβανομένων των ασκούντων ελευθέρια επαγγέλματα.» (3) Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής: α) Η παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής: (i) Το στοιχείο στ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «στ) «επαγγελματική εμπειρία»:, η πραγματική και νόμιμη άσκηση πλήρους απασχόλησης ή ισοδύναμης μερικής απασχόλησης του σχετικού επαγγέλματος σ' ένα κράτος µέλος· (ii) Προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία: «ι) «αμειβόμενη πρακτική άσκηση»: η άσκηση αμειβόμενων δραστηριοτήτων υπό εποπτεία, με στόχο την πρόσβαση σε ένα νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα, η οποία παρέχεται κατόπιν εξέτασης· ια) «ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα»: ένα ηλεκτρονικό πιστοποιητικό που εκδίδεται για τον επαγγελματία, με το οποίο αποδεικνύεται η αναγνώριση των προσόντων του για εγκατάσταση σε ένα κράτος μέλος υποδοχής ή ότι πληροί όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την παροχή υπηρεσιών σε ένα κράτος μέλος υποδοχής σε προσωρινή και περιστασιακή βάση· ιβ) «δια βίου μάθηση»: κάθε γενική εκπαίδευση, επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση, ανεπίσημη εκπαίδευση και άτυπη μάθηση που έχει λάβει ένα άτομο κατά τη διάρκεια της ζωής του, με αποτέλεσμα τη βελτίωση των γνώσεων, των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων του.» β) Στην παράγραφο 2, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Κάθε φορά που ένα κράτος μέλος παρέχει αναγνώριση σε ένωση ή οργάνωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ενημερώνει την Επιτροπή. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση, σύμφωνα με το άρθρο 58α σχετικά με την ανανέωση του παραρτήματος Ι, εφόσον η εν λόγω αναγνώριση είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι η αναγνώριση που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο δεν είναι σύμφωνη με την παρούσα οδηγία, εκδίδει μια εκτελεστική απόφαση σχετικά με την εν λόγω έλλειψη συμμόρφωσης εντός έξι μηνών από τη λήψη όλων των αναγκαίων πληροφοριών.». (4) Η παράγραφος 1 του άρθρου 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων από το κράτος µέλος υποδοχής παρέχει στον δικαιούχο τη δυνατότητα να αποκτήσει, στο εν λόγω κράτος µέλος, πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα ή, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4στ, σε μέρος του ίδιου επαγγέλματος, για το οποίο διαθέτει τα προσόντα στο κράτος µέλος καταγωγής και να το ασκεί στο κράτος µέλος υποδοχής υπό τις ίδιες προϋποθέσεις όπως και οι υπήκοοί του.». (5) Προστίθενται τα ακόλουθα άρθρα 4α έως 4στ: «Άρθρο 4α Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα 1. Τα κράτη μέλη παρέχουν την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα σε ένα κάτοχο επαγγελματικών προσόντων κατόπιν αιτήματός του και με την προϋπόθεση ότι η Επιτροπή έχει εκδώσει τις σχετικές εκτελεστικές πράξεις που προβλέπονται στην παράγραφο 6. 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο κάτοχος μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας επωφελείται από όλα τα δικαιώματα που ορίζονται στα άρθρα 4β έως 4ε, από τη στιγμή της επικύρωσης της ταυτότητας από την αρμόδια αρχή του σχετικού κράτους μέλους, όπως προβλέπεται στις παραγράφους 3 και 4 του παρόντος άρθρου. 3. Εάν ο κάτοχος ενός τίτλου σκοπεύει να παράσχει υπηρεσίες σύμφωνα με τον Τίτλο ΙΙ, πλην αυτών που καλύπτονται από το άρθρο 7 παράγραφος 4, η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα δημιουργείται και επικυρώνεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής σύμφωνα με τα άρθρα 4β και 4γ. 4. Εάν ο κάτοχος ενός τίτλου σκοπεύει να εγκατασταθεί σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τα κεφάλαια Ι έως ΙΙΙα του Τίτλου ΙΙ ή να παράσχει υπηρεσίες σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4, η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα δημιουργείται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής και επικυρώνεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής σύμφωνα με τα άρθρα 4β και 4δ. 5. Τα κράτη μέλη διορίζουν αρμόδιες αρχές που εκδίδουν τις ευρωπαϊκές επαγγελματικές ταυτότητες. Οι αρχές αυτές διασφαλίζουν την αμερόληπτη, αντικειμενική και έγκαιρη επεξεργασία των αιτήσεων για ευρωπαϊκές επαγγελματικές ταυτότητες. Τα κέντρα υποστήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 57β μπορούν επίσης να ενεργούν υπό την ιδιότητα μιας αρμόδιας αρχής για την έκδοση μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων και των υποψήφιων αιτούντων, σχετικά με τα πλεονεκτήματα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, εφόσον αυτή είναι διαθέσιμη. 6. Η Επιτροπή θεσπίζει εκτελεστικές πράξεις που προσδιορίζουν τις ευρωπαϊκές επαγγελματικές ταυτότητες για συγκεκριμένα επαγγέλματα, τη μορφή της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, τις μεταφράσεις που είναι αναγκαίες για την υποστήριξη μιας αίτησης έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και τα στοιχεία για την αξιολόγηση των αιτήσεων, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων του κάθε επαγγέλματος. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 58. 7. Τυχόν τέλη που ενδέχεται να βαρύνουν τους αιτούντες για διοικητικές διαδικασίες έκδοσης της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας είναι εύλογα, αναλογικά και αντίστοιχα με τις δαπάνες που υφίστανται τα κράτη μέλη καταγωγής και υποδοχής και δεν αποτελούν αντικίνητρο για την υποβολή αίτησης για ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 58α σχετικά με τη θέσπιση των κριτηρίων υπολογισμού και διανομής των τελών. 8. Η αναγνώριση προσόντων μέσω μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας αποτελεί μια διαδικαστική εναλλακτική λύση σε σχέση με την αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στους Τίτλους ΙΙ και ΙΙΙ της παρούσας οδηγίας. Η διαθεσιμότητα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα δεν εμποδίζει ένα κάτοχο κατάλληλων προσόντων για το ίδιο επάγγελμα να ζητήσει την αναγνώριση των προσόντων του δυνάμει των διαδικασιών, προϋποθέσεων, απαιτήσεων και προθεσμιών που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, εκτός όσων προβλέπονται για την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα. Άρθρο 4β Αίτηση έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και δημιουργία ενός αρχείου ΙΜΙ 1. Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι ο κάτοχος επαγγελματικών προσόντων μπορεί να υποβάλει αίτηση έκδοσης ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του με οποιονδήποτε τρόπο, μεταξύ άλλων και μέσω ενός διαδικτυακού εργαλείου. 2. Οι αιτήσεις πρέπει να τεκμηριώνονται μέσω των εγγράφων που απαιτούνται από το άρθρο 7 παράγραφος 2 και από το παράρτημα VII ανάλογα με την περίπτωση. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 58α σχετικά με τον προσδιορισμό των λεπτομερειών των εν λόγω εγγράφων. 3. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής επιβεβαιώνει τη λήψη της αίτησης και ενημερώνει τον αιτούντα σχετικά με ενδεχόμενη παράλειψη αποστολής κάποιου εγγράφου χωρίς καθυστέρηση μετά από την υποβολή της αίτησης. Δημιουργεί ένα αρχείο της αίτησης, το οποίο περιλαμβάνει όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα στο σύστημα πληροφόρησης της εσωτερικής αγοράς (ΙΜΙ) που θεσπίστηκε σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. […] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(*). Σε περίπτωση επακόλουθων αιτήσεων από τον ίδιο αιτούντα, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής ή υποδοχής δεν δύνανται να ζητήσουν την εκ νέου υποβολή των εγγράφων που υπάρχουν ήδη στο αρχείο ΙΜΙ και είναι ακόμα έγκυρα. 4. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει εκτελεστικές πράξεις που διευκρινίζουν τις τεχνικές προδιαγραφές, τα μέτρα που είναι αναγκαία για τη διασφάλιση της ακεραιότητας, της εμπιστευτικότητας και της ακρίβειας των πληροφοριών που περιέχονται στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και στο αρχείο ΙΜΙ, τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για τη διάθεση μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας στον κάτοχό της, συμπεριλαμβανομένης και της δυνατότητας μεταφόρτωσής της ή ενημέρωσης του αρχείου. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 58. Άρθρο 4γ Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για προσωρινή παροχή υπηρεσιών πλην των καλυπτόμενων από το άρθρο 7 παράγραφος 4 1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ελέγχει την αίτηση, δημιουργεί και επικυρώνει μια ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα εντός δύο εβδομάδων από την ημερομηνία λήψης της ολοκληρωμένης αίτησης. Ενημερώνει τον αιτούντα και το κράτος μέλος στο οποίο σκοπεύει ο αιτών να προσφέρει τις υπηρεσίες του σχετικά με την επικύρωση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας. Η διαβίβαση των πληροφοριών επικύρωσης στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποδοχής συνιστά τη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 7. Το κράτος μέλος υποδοχής απαγορεύεται να ζητήσει περαιτέρω δήλωση δυνάμει του άρθρου 7 για τα επόμενα δύο έτη. 2. Η απόφαση του κράτους μέλους καταγωγής ή η μη έκδοση απόφασης εντός της περιόδου των δύο εβδομάδων που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να εφεσιβληθεί δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας. 3. Εάν ένας κάτοχος ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας επιθυμεί να παράσχει υπηρεσίες σε κράτος μέλος διαφορετικό από αυτά που έχουν ενημερωθεί αρχικά σύμφωνα με την παράγραφο 1 ή εάν επιθυμεί να συνεχίσει να παρέχει τις υπηρεσίες του μετά το πέρας της περιόδου των δύο ετών που αναφέρεται στην παράγραφο 1, μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιεί την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 1. Σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κάτοχος της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας υποβάλλει τη δήλωση που προβλέπεται στο άρθρο 7. 4. Η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα ισχύει για όσο διάστημα ο κάτοχός της διατηρεί το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματός του στο κράτος μέλος καταγωγής βάσει των εγγράφων και των πληροφοριών που περιέχονται στο αρχείο ΙΜΙ. Άρθρο 4δ Ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα για εγκατάσταση και για προσωρινή παροχή υπηρεσιών δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4. 1. Μετά τη λήψη μιας ολοκληρωμένης αίτησης για ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ελέγχει και επιβεβαιώνει εντός δύο εβδομάδων την αυθεντικότητα και την εγκυρότητα των υποβεβληθέντων δικαιολογητικών εγγράφων, δημιουργεί την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα, την μεταβιβάζει για επικύρωση στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής και ενημερώνει την εν λόγω αρχή σχετικά με το αντίστοιχο αρχείο ΙΜΙ. Ο αιτούν ενημερώνεται από το κράτος μέλος καταγωγής σχετικά με την πορεία της διαδικασίας. 2. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 16, 21 και 49α, το κράτος μέλος υποδοχής αποφασίζει εάν θα επικυρώσει μια ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα σύμφωνα με την παράγραφο 1, εντός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας από το κράτος μέλος καταγωγής. Σε περίπτωση δικαιολογημένων αμφιβολιών, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες από το κράτος μέλος καταγωγής. Το εν λόγω αίτημα για πληροφορίες δεν παρατείνει την προθεσμία του ενός μηνός. 3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4 και στο άρθρο 14, ένα κράτος μέλος υποδοχής αποφασίζει εάν θα αναγνωρίσει τα προσόντα του κατόχου ή εάν θα του επιβάλει αντισταθμιστικά μέτρα εντός δύο μηνών από την ημερομηνία παραλαβής της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας από το κράτος μέλος καταγωγής προς επικύρωση. Σε περίπτωση δικαιολογημένων αμφιβολιών, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί να ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες από το κράτος μέλος καταγωγής. Το εν λόγω αίτημα για πληροφορίες δεν παρατείνει την προθεσμία των δύο μηνών. 4. Σε περίπτωση που το κράτος μέλος υποδοχής επιβάλλει στον αιτούντα να υποβληθεί σε δοκιμασία επάρκειας δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 4, ο αιτών μπορεί να παράσχει την υπηρεσία εντός μηνός από την απόφαση που ελήφθη σύμφωνα με την παράγραφο 3. 5. Εάν το κράτος μέλος υποδοχής δεν λάβει απόφαση εντός των προθεσμιών που προβλέπονται στις παραγράφους 2 και 3 ή δεν ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες εντός μηνός από την ημερομηνία παραλαβής της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας από το κράτος μέλος καταγωγής, η ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα θα θεωρείται ότι επικυρώθηκε από το κράτος μέλος υποδοχής και ότι συνιστά αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του για το σχετικό νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής. 6. Οι ενέργειες στις οποίες προβαίνει το κράτος μέλος καταγωγής σύμφωνα με την παράγραφο 1 αντικαθιστούν τυχόν αιτήσεις για αναγνώριση επαγγελματικών προσόντων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους υποδοχής. 7. Οι αποφάσεις του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής δυνάμει των παραγράφων 1 έως 5 ή η μη έκδοση απόφασης από το κράτος μέλος καταγωγής μπορούν να εφεσιβληθούν δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Άρθρο 4ε Επεξεργασία και πρόσβαση σε δεδομένα σχετικά με την ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα 1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνουν εγκαίρως το αντίστοιχο αρχείο ΙΜΙ με πληροφορίες που αφορούν πειθαρχικές ποινές ή ποινικές καταδίκες ή οποιεσδήποτε άλλες ειδικές περιστάσεις που ενδέχεται να έχουν συνέπειες στην άσκηση των δραστηριοτήτων του κατόχου της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας δυνάμει της παρούσας οδηγίας. Οι εν λόγω ενημερώσεις περιλαμβάνουν τη διαγραφή πληροφοριών που δεν είναι πλέον απαραίτητες. Ο κάτοχος της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας και οι αρμόδιες αρχές που αφορά το αντίστοιχο αρχείο ΙΜΙ ενημερώνονται σχετικά με τυχόν αλλαγές από τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές. 2. Πρόσβαση στις πληροφορίες που περιέχονται στο αρχείο ΙΜΙ έχουν μόνο οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής και ο κάτοχος της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας σύμφωνα με την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (**) 3. Τις πληροφορίες σχετικά με μεμονωμένους αιτούντες επεξεργάζονται οι σχετικές αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής αποκλειστικά για τους σκοπούς της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας σύμφωνα με τις διατάξεις για την προστασία της δημόσιας υγείας και ασφάλειας και με την οδηγία 95/46/ΕΚ. 4. Οι πληροφορίες που περιλαμβάνονται στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα περιορίζονται σε αυτές που είναι απαραίτητες για την πιστοποίηση του δικαιώματος του κατόχου της να ασκήσει το επάγγελμα για το οποίο εκδόθηκε, και συγκεκριμένα, όνομα, επώνυμο, ημερομηνία και τόπο γέννησης, επάγγελμα, εφαρμοστέο καθεστώς, εμπλεκόμενες αρμόδιες αρχές, αριθμό ταυτότητας, χαρακτηριστικά ασφαλείας και αναφορά ενός έγκυρου εγγράφου ταυτότητας. 5. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο κάτοχος μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας δικαιούται ανά πάσα στιγμή να ζητήσει τη διόρθωση, τη διαγραφή και τον αποκλεισμό του αρχείου του στο σύστημα ΙΜΙ κατόπιν αιτήματος, ότι ενημερώνεται για το ανωτέρω δικαίωμά του κατά την έκδοση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας, και ότι το δικαίωμα αυτό του υπενθυμίζεται κάθε δύο έτη μετά την έκδοση της ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας του. 6. Όσον αφορά την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στην ευρωπαϊκή επαγγελματική ταυτότητα και σε όλα τα αρχεία του ΙΜΙ, οι σχετικές αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θεωρούνται ως υπεύθυνοι επεξεργασίας υπό την έννοια της οδηγίας 95/46/ΕΚ. Όσον αφορά τις αρμοδιότητές της δυνάμει των παραγράφων 1 έως 4 και την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που σχετίζεται με αυτές, η Επιτροπή θεωρείται ως υπεύθυνος επεξεργασίας δεδομένων υπό την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου(***). 7. Τα κράτη μέλη ορίζουν ότι οι εργοδότες, οι πελάτες, οι ασθενείς και άλλοι ενδιαφερόμενοι μπορούν να επαληθεύουν την αυθεντικότητα και την εγκυρότητα μιας ευρωπαϊκής επαγγελματικής ταυτότητας που προσκομίζει σε αυτούς ο κάτοχος της ταυτότητας με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3. Η Επιτροπή θεσπίζει εκτελεστικές πράξεις που προσδιορίζουν τις προϋποθέσεις πρόσβασης στο αρχείο ΙΜΙ, τα τεχνικά μέσα και τις διαδικασίες για την επαλήθευση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις θεσπίζονται σύμφωνα με τη συμβουλευτική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 58. Άρθρο 4στ Μερική πρόσβαση 1. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής παραχωρεί μερική πρόσβαση σε μια επαγγελματική δραστηριότητα στην επικράτειά του εφόσον πληρούνται οι κατωτέρω προϋποθέσεις: α) οι διαφορές μεταξύ της επαγγελματικής δραστηριότητας που ασκεί νομίμως ο αιτών στο κράτος μέλος καταγωγής και του νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος στο κράτος μέλος υποδοχής είναι τόσο μεγάλες ώστε στην πραγματικότητα η εφαρμογή αντισταθμιστικών μέτρων σημαίνει ότι ο αιτών θα υποχρεούνταν να ακολουθήσει ένα πλήρες πρόγραμμα εκπαίδευσης και κατάρτισης που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής για να έχει πλήρη πρόσβαση στο νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής· β) η επαγγελματική δραστηριότητα μπορεί αντικειμενικά να διαχωριστεί από άλλες δραστηριότητες που εμπίπτουν στο νομοθετικά κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής. Για τους σκοπούς του στοιχείου β), μια δραστηριότητα θεωρείται ότι μπορεί να διαχωριστεί εάν ασκείται ως αυτόνομη δραστηριότητα στο κράτος μέλος καταγωγής. 2. Μια αίτηση μερικής πρόσβασης μπορεί να απορριφθεί εάν η σχετική απόρριψη δικαιολογείται βάσει ενός επιτακτικού λόγου γενικού συμφέροντος, όπως για παράδειγμα για λόγους δημόσιας υγείας, διασφαλίζει την επίτευξη του σκοπούμενου στόχου και δεν υπερβαίνει τα μέτρα που είναι απολύτως απαραίτητα. 3. Οι αιτήσεις εγκατάστασης στο κράτος μέλος υποδοχής πρέπει να εξετάζονται σύμφωνα με τα κεφάλαια Ι και IV του Τίτλου ΙΙΙ σε περίπτωση εγκατάστασης στο κράτος μέλος υποδοχής. 4. Οι αιτήσεις παροχής προσωρινών υπηρεσιών στο κράτος μέλος υποδοχής όσον αφορά επαγγελματικές δραστηριότητες που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και ασφάλεια εξετάζονται σύμφωνα με τον Τίτλο ΙΙ. 5. Κατά παρέκκλιση από το έκτο εδάφιο του άρθρου 7 παράγραφος 4 και του άρθρου 52 παράγραφος 1, η επαγγελματική δραστηριότητα ασκείται βάσει του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους καταγωγής μετά την παραχώρηση της μερικής πρόσβασης.». ------------- (*) ΕΕ [Κανονισμός ΙΜΙ] (**) ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31. (***) ΕΕ L 8 της 12.1.2001, σ. 1». (6) Το άρθρο 5 τροποποιείται ως εξής: α) στην παράγραφο 1, το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «β) σε περίπτωση μετακίνησης του παρόχου σε άλλο κράτος μέλος, εάν έχει ασκήσει το συγκεκριμένο επάγγελμα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη επί δύο τουλάχιστον έτη στο διάστημα των δέκα ετών που προηγούνται της παροχής στο κράτος μέλος εγκατάστασης, εφόσον το επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, η προϋπόθεση που αφορά την διετή άσκηση του επαγγέλματος δεν εφαρμόζεται σε οποιαδήποτε από τις κατωτέρω περιπτώσεις: α) το επάγγελμα ή η εκπαίδευση και κατάρτιση για το εν λόγω επάγγελμα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένη· β) ο πάροχος της υπηρεσίας συνοδεύει τον αποδέκτη της υπηρεσίας, με την προϋπόθεση ότι η συνήθης διαμονή του αποδέκτη της υπηρεσίας είναι στο κράτος μέλος εγκατάστασης του παρόχου της υπηρεσίας και ότι το επάγγελμα δεν συμπεριλαμβάνεται στον κατάλογο που αναφέρεται στο άρθρο 7 παράγραφος 4. β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4: «4. Στην περίπτωση των συμβολαιογράφων, τα δημόσια έγγραφα και άλλες δραστηριότητες επικύρωσης που απαιτούν τη σφραγίδα του κράτους μέλους υποδοχής εξαιρούνται από την παροχή των υπηρεσιών». (7) Το άρθρο 7 τροποποιείται ως εξής: α) Η παράγραφος 2 τροποποιείται ως ακολούθως: i) Το στοιχείο ε) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «ε) για επαγγέλματα στον τομέα της ασφάλειας και στον υγειονομικό τομέα, εφόσον το κράτος μέλος το απαιτεί για τους πολίτες του στοιχεία που αποδεικνύουν ότι δεν υφίστανται προσωρινές ή οριστικές αναστολές της άδειας άσκησης του επαγγέλματος ή ποινικές καταδίκες». ii) Προστίθεται το ακόλουθο στοιχείο στ): «στ) στην περίπτωση των τίτλων εκπαίδευσης που αναφέρονται στο άρθρο 21 παράγραφος 1 και στην περίπτωση των πιστοποιητικών κεκτημένων δικαιωμάτων που αναφέρονται στα άρθρα 23, 26, 27, 30, 33, 33α, 37, 39 και 43, τίτλους που πιστοποιούν τη γνώση της γλώσσας του κράτους μέλους υποδοχής». β) Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος 2α: «2α. Η δήλωση που υποβάλλεται από ένα πάροχο υπηρεσιών θα είναι έγκυρη για όλη την εδαφική επικράτεια του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους». γ) Η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα: «4. Κατά την πρώτη παροχή υπηρεσιών, στην περίπτωση των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων που έχουν επιπτώσεις στη δημόσια υγεία ή ασφάλεια και δεν τυγχάνουν αυτόματης αναγνώρισης δυνάμει των κεφαλαίων Ι ή ΙΙ του τίτλου ΙΙΙ, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να προβεί σε έλεγχο των επαγγελματικών προσόντων του παρόχου, πριν από την πρώτη παροχή υπηρεσιών. Ο εν λόγω προηγούμενος έλεγχος είναι δυνατός μόνο εφόσον αποσκοπεί στην αποφυγή σοβαρής βλάβης της υγείας ή της ασφάλειας του αποδέκτη της υπηρεσίας λόγω έλλειψης επαγγελματικών προσόντων του παρόχου και εφόσον δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη αυτού του στόχου. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τον κατάλογο των επαγγελμάτων για τα οποία ο προηγούμενος έλεγχος των προσόντων είναι απαραίτητος προκειμένου να αποφευχθεί η πρόκληση σοβαρής ζημίας στην υγεία ή την ασφάλεια του αποδέκτη της υπηρεσίας δυνάμει των εθνικών νόμων και κανονισμών. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή ειδική αιτιολογία για τη συμπερίληψη καθενός από τα εν λόγω επαγγέλματα στον κατάλογο. Εντός ενός μηνός το πολύ από την παραλαβή της δήλωσης και των συνοδευτικών εγγράφων, η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον πάροχο είτε σχετικά με την απόφασή της να μην ελέγξει τα προσόντα του, είτε σχετικά με το αποτέλεσμα του ελέγχου αυτού. Εάν συντρέχει κάποια δυσκολία που θα μπορούσε να οδηγήσει σε καθυστερήσεις, η αρμόδια αρχή ενημερώνει τον πάροχο εντός του πρώτου μήνα σχετικά με την αιτία της καθυστέρησης. Η δυσκολία επιλύεται εντός μηνός από την εν λόγω ενημέρωση και η απόφαση οριστικοποιείται εντός του δεύτερου μήνα μετά την επίλυση της δυσκολίας. Σε περίπτωση ουσιαστικής διαφοράς ανάμεσα στα επαγγελματικά προσόντα του παρόχου και την απαιτούμενη εκπαίδευση στο κράτος μέλος υποδοχής, και στο βαθμό που η διαφορά αυτή μπορεί να είναι επιβλαβής για τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια και δεν μπορεί να αντισταθμιστεί μέσω της επαγγελματικής εμπειρίας ή της δια βίου μάθησης του παρόχου, το κράτος μέλος υποδοχής οφείλει να παράσχει στον πάροχο τη δυνατότητα να αποδείξει ότι έχει αποκτήσει τις γνώσεις και ικανότητες που του έλειπαν, ιδίως μέσω δοκιμασίας επάρκειας. Εν πάση περιπτώσει, η παροχή υπηρεσίας πρέπει να μπορεί να αρχίζει εντός ενός μήνα από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνεται η απόφαση κατ' εφαρμογή του τρίτου εδαφίου. Εφόσον δεν υπάρξει αντίδραση της αρμόδιας αρχής εντός των προθεσμιών που ορίζονται στο τρίτο και τέταρτο εδάφιο, οι υπηρεσίες είναι δυνατόν να παρασχεθούν. Στις περιπτώσεις στις οποίες έχουν επαληθευθεί τα επαγγελματικά προσόντα σύμφωνα με το πρώτο έως το πέμπτο εδάφιο, η παροχή υπηρεσιών πραγματοποιείται βάσει του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους υποδοχής». (8) Η παράγραφος 1 του άρθρου 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν, σε περίπτωση αμφιβολίας, να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης οποιαδήποτε σημαντική πληροφορία που έχει σχέση με τη νομιμότητα της εγκατάστασης και την ορθή συμπεριφορά του παρόχου καθώς και με την απουσία πειθαρχικών ή ποινικών κυρώσεων επαγγελματικού χαρακτήρα. Σε περίπτωση ελέγχου των προσόντων, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης πληροφορίες σχετικά με τους κύκλους εκπαίδευσης του παρόχου υπηρεσιών στο βαθμό που είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση ουσιωδών διαφορών, πιθανόν ζημιογόνων για τη δημόσια υγεία ή ασφάλεια. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης παρέχουν τις σχετικές πληροφορίες σύμφωνα με το άρθρο 56.». (9) Το άρθρο 11 τροποποιείται ως εξής: α) Στο πρώτο εδάφιο, η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Για τους σκοπούς της εφαρμογής των άρθρων 13 και 14 παράγραφος 6, ορίζονται τα ακόλουθα επίπεδα επαγγελματικών προσόντων:». β) στο στοιχείο γ), το σημείο ii) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «ii) νομοθετικά κατοχυρωμένη εκπαίδευση και κατάρτιση ή, στην περίπτωση νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων, κύκλος επαγγελματικής εκπαίδευσης με ειδική διάρθρωση, με ικανότητες που υπερβαίνουν τις προβλεπόμενες για το επίπεδο β, ισότιμος με το επίπεδο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο στοιχείο i), εφόσον η εν λόγω εκπαίδευση παρέχει συγκρίσιμο επαγγελματικό επίπεδο και προετοιμάζει για την ανάληψη ανάλογου επιπέδου ευθυνών και καθηκόντων, με την προϋπόθεση ότι το δίπλωμα συνοδεύεται από πιστοποιητικό του κράτους μέλους καταγωγής·». γ) τα στοιχεία δ) και ε) αντικαθίστανται από τα ακόλουθα: «δ) δίπλωμα που βεβαιώνει επιτυχή ολοκλήρωση της εκπαίδευσης μεταδευτεροβάθμιου επιπέδου, διάρκειας τουλάχιστον τριών και όχι άνω των τεσσάρων ετών ή ισοδύναμης διάρκειας υπό καθεστώς μερικής παρακολούθησης, ή εάν υπάρχει στο κράτος μέλος καταγωγής, ισοδύναμου αριθμού μονάδων του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς διδακτικών μονάδων (ECTS), σε πανεπιστήμιο ή ίδρυμα ανώτερης εκπαίδευσης ή άλλο ίδρυμα του αυτού εκπαιδευτικού επιπέδου, και, εάν συντρέχει περίπτωση, την επιτυχή ολοκλήρωση της επαγγελματικής κατάρτισης που απαιτείται συμπληρωματικά προς τον εν λόγω κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών· ε) δίπλωμα που πιστοποιεί ότι ο κάτοχος ολοκλήρωσε επιτυχώς κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών ελάχιστης διάρκειας τεσσάρων ετών ή ισοδύναμης διάρκειας υπό καθεστώς μερικής παρακολούθησης, ή εάν υπάρχει στο κράτος μέλος καταγωγής, ισοδύναμου αριθμού μονάδων του ευρωπαϊκού συστήματος μεταφοράς διδακτικών μονάδων (ECTS), σε πανεπιστήμιο ή ανώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα ή σε άλλο ίδρυμα ανάλογου επιπέδου και, εάν συντρέχει περίπτωση, την επιτυχή ολοκλήρωση της επαγγελματικής κατάρτισης που απαιτείται συμπληρωματικά προς τον εν λόγω κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών. ». δ) Η δεύτερη παράγραφος διαγράφεται. (10) Στο άρθρο 12, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Εξομοιώνεται προς τίτλο εκπαίδευσης που πιστοποιεί εκπαίδευση του άρθρου 11, ακόμη και ως προς το οικείο επίπεδο, κάθε τίτλος εκπαίδευσης ή σύνολο τίτλων εκπαίδευσης που χορηγήθηκε από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, εφόσον πιστοποιεί επιτυχή ολοκλήρωση εκπαίδευσης εντός της Ένωσης, υπό καθεστώς πλήρους ή μερικής παρακολούθησης, στο πλαίσιο ή εκτός επίσημων προγραμμάτων, έχει αναγνωριστεί από το εν λόγω κράτος μέλος ως ισοδύναμου επιπέδου και παρέχει στον κάτοχό του τα ίδια δικαιώματα ανάληψης ή άσκησης επαγγέλματος, ή προετοιμάζει για την άσκηση του επαγγέλματος.» (11) Το άρθρο 13 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 13 Προϋποθέσεις αναγνώρισης 1. Εάν σε ένα κράτος μέλος υποδοχής απαιτείται για την ανάληψη ή την άσκηση νομοθετικά κατοχυρωμένου επαγγέλματος η κατοχή συγκεκριμένων επαγγελματικών προσόντων, η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους παρέχει την δυνατότητα ανάληψης του οικείου επαγγέλματος και της άσκησής του, υπό τους ίδιους όρους με εκείνους που ισχύουν για τους υπηκόους του, στους αιτούντες που είναι κάτοχοι της βεβαίωσης επάρκειας ή του τίτλου εκπαίδευσης που αναφέρεται στο άρθρο 11 και απαιτείται από άλλο κράτος μέλος για την ανάληψη ή την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος στην επικράτειά του. Οι βεβαιώσεις επάρκειας ή οι τίτλοι εκπαίδευσης εκδίδονται από μια αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους, η οποία έχει διοριστεί σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους. 2. Η πρόσβαση σε και η άσκηση του επαγγέλματος που αναφέρεται στην παράγραφο 1 χορηγείται επίσης σε αιτούντες που κατέχουν βεβαίωση επάρκειας ή τίτλο εκπαίδευσης που αναφέρεται στο άρθρο 11 και έχει εκδοθεί από κράτος μέλος στο οποίο το σχετικό επάγγελμα δεν είναι νομοθετικά κατοχυρωμένο. Οι βεβαιώσεις επάρκειας ή οι τίτλοι εκπαίδευσης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) έχουν χορηγηθεί από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, η οποία έχει οριστεί σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους μέλους· β) πιστοποιούν την προετοιμασία του κατόχου τους για την άσκηση του οικείου επαγγέλματος. 3. Σε περίπτωση μιας βεβαίωσης επάρκειας ή ενός τίτλου εκπαίδευσης που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 ή ενός πιστοποιητικού που βεβαιώνει νομοθετικά κατοχυρωμένη εκπαίδευση και κατάρτιση ή επαγγελματική εκπαίδευση με ειδική διάρθρωση ισοδύναμη με το επίπεδο που προβλέπεται στο άρθρο 11, στοιχείο γ), σημείο i), το κράτος μέλος υποδοχής αποδέχεται το επίπεδο που βεβαιώνεται ή πιστοποιείται από το κράτος μέλος καταγωγής. 4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής μπορεί να απορρίψει την αίτηση ανάληψης και άσκησης του επαγγέλματος σε κατόχους βεβαίωσης επάρκειας εάν ο εθνικός τίτλος εκπαίδευσης που απαιτείται για την άσκηση του επαγγέλματος στην επικράτειά του εμπίπτει στα στοιχεία δ) ή ε) του άρθρου 11.». (12) Το άρθρο 14 τροποποιείται ως εξής: α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα: «1. Το άρθρο 13 δεν κωλύει το κράτος μέλος υποδοχής να απαιτεί από τον αιτούντα την πραγματοποίηση πρακτικής άσκησης προσαρμογής επί τρία έτη, κατ' ανώτατο όριο, ή την υποβολή σε δοκιμασία επάρκειας σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις εάν η εκπαίδευση που έχει λάβει αφορά τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικούς από εκείνους που καλύπτονται από την εκπαίδευση στο κράτος μέλος υποδοχής.» β) Στην παράγραφο 2, το τρίτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι η παρέκκλιση που αναφέρεται στο δεύτερο εδάφιο είναι ακατάλληλη ή ότι δεν συμμορφώνεται με τη νομοθεσία της Ένωσης, θεσπίζει μια εκτελεστική απόφαση εντός έξι μηνών από τη λήψη όλων των αναγκαίων πληροφοριών, με την οποία ζητά από το σχετικό κράτος μέλος να μην λάβει το προβλεπόμενο μέτρο. Ελλείψει αντίδρασης εκ μέρους της Επιτροπής εντός της εν λόγω προθεσμίας, η παρέκκλιση δύναται να εφαρμοστεί.». γ) Στην παράγραφο 3, μετά από το πρώτο εδάφιο, παρεμβάλλεται το ακόλουθο νέο εδάφιο: «Για το επάγγελμα του συμβολαιογράφου, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί, όταν προσδιορίσει το αντισταθμιστικό μέτρο, να λάβει υπόψη τις ειδικές δραστηριότητες του σχετικού επαγγέλματος στην επικράτειά του, ιδίως όσον αφορά το νόμο που πρόκειται να εφαρμοστεί.». δ) Οι παράγραφοι 4 και 5 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο: «4. Για λόγους εφαρμογής των παραγράφων 1 και 5, νοούνται ως «τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικοί» οι τομείς των οποίων η γνώση είναι απαραίτητη για την άσκηση του επαγγέλματος και ως προς τους οποίους η εκπαίδευση που έχει λάβει ο μετανάστης παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις όσον αφορά το περιεχόμενο σε σχέση με την εκπαίδευση που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής. 5. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται δεόντως τηρούμενης της αρχής της αναλογικότητας. Ειδικότερα, εάν το κράτος μέλος υποδοχής προτίθεται να απαιτήσει από τον αιτούντα την πραγματοποίηση πρακτικής άσκησης προσαρμογής ή την υποβολή του σε δοκιμασία επάρκειας, πρέπει κατ' αρχάς να εξακριβώσει κατά πόσον οι γνώσεις, οι δεξιότητες και οι ικανότητες που έχει αποκτήσει ο αιτών κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής εμπειρίας του και μέσω δια βίου μάθησης σε οποιοδήποτε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα είναι ικανές να καλύψουν, πλήρως ή μερικώς, την ουσιώδη διαφορά για την οποία γίνεται λόγος στην παράγραφο 4.». ε) Προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι 6 και 7: «6. Η απόφαση επιβολής μιας πρακτικής άσκησης προσαρμογής ή μιας δοκιμασίας επάρκειας πρέπει να συνοδεύεται από επαρκή αιτιολόγηση. Συγκεκριμένα, πρέπει να περιλαμβάνει τις ακόλουθες αιτιολογίες: α) να αναφέρει το επίπεδο προσόντων που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής και το επίπεδο προσόντων που κατέχει ο αιτών σύμφωνα με την ταξινόμηση που ορίζεται στο άρθρο 11· β) να αναφέρει τον τομέα ή τους τομείς γνώσεων στους οποίους έχουν προσδιοριστεί ουσιώδεις διαφορές· γ) να εξηγεί τις ουσιώδεις διαφορές όσον αφορά το περιεχόμενο· δ) να εξηγεί γιατί λόγω των ανωτέρω ουσιωδών διαφορών, ο αιτών δεν μπορεί να ασκήσει το επάγγελμά του με ικανοποιητικό τρόπο στην επικράτεια του κράτους μέλους υποδοχής· ε) να εξηγεί γιατί οι εν λόγω ουσιώδεις διαφορές δεν μπορούν να αντισταθμιστούν από τις γνώσεις, τις δεξιότητες και τις ικανότητες του αιτούντος, τις οποίες έχει αποκτήσει κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του εμπειρίας και μέσω δια βίου μάθησης. 7. Η δοκιμασία επάρκειας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 διοργανώνεται τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο και οι αιτούντες δικαιούνται να επαναλάβουν τη δοκιμασία τουλάχιστον μία φορά εάν αποτύχουν στην πρώτη τους προσπάθεια.». (13) Το άρθρο 15 απαλείφεται. (14) Το άρθρο 20 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 20 Τροποποίηση του καταλόγου των δραστηριοτήτων του παραρτήματος IV Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 58α όσον αφορά την τροποποίηση των κατάλογων των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV και αποτελούν αντικείμενο αναγνώρισης της επαγγελματικής εμπειρίας δυνάμει του άρθρου 16, προκειμένου να ενημερωθεί ή να διευκρινιστεί η ονοματολογία, χωρίς αυτό να συνεπάγεται οποιονδήποτε περιορισμό του πεδίου των δραστηριοτήτων που συνδέονται με τις εκάστοτε κατηγορίες.». (15) Οι παράγραφοι 4, 6 και 7 του άρθρου 21 απαλείφονται. (16) Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 21α: «Άρθρο 21α Διαδικασία γνωστοποίησης 1. Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στην Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζει για τη χορήγηση τίτλων εκπαίδευσης στον τομέα που καλύπτεται από το παρόν κεφάλαιο. Στην περίπτωση των τίτλων εκπαίδευσης που αναφέρονται στο τμήμα 8, η γνωστοποίηση δυνάμει του πρώτου εδαφίου απευθύνεται επίσης και στα άλλα κράτη μέλη. 2. Η γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 συνοδεύεται από μια έκθεση που αποδεικνύει τη συμμόρφωση του αναφερθέντος τίτλου εκπαίδευσης με τις σχετικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Η έκθεση εκδίδεται από μια κατάλληλη αρχή ή φορέα που έχει διοριστεί από το κράτος μέλος και έχει την ικανότητα να αξιολογήσει τη συμμόρφωση των τίτλων εκπαίδευσης με την παρούσα οδηγία. 3. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων κατ' εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 58α για την τροποποίηση των σημείων 5.1.1 έως 5.1.4, 5.2.2, 5.3.2, 5.3.3, 5.4.2, 5.5.2, 5.6.2 και 5.7.1 του παραρτήματος V, μέσω της κατάρτισης και ενημέρωσης των τίτλων που θεσπίζουν τα κράτη μέλη για τους τίτλους εκπαίδευσης και, εάν συντρέχει περίπτωση, του φορέα που εκδίδει τους εν λόγω τίτλους εκπαίδευσης, του πιστοποιητικού που τους συνοδεύει και τον αντίστοιχο επαγγελματικό τίτλο. 4. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι οι γνωστοποιηθείσες πράξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν συμμορφώνονται με την παρούσα οδηγία, εκδίδει μια εκτελεστική απόφαση σχετικά με την εν λόγω έλλειψη συμμόρφωσης εντός έξι μηνών από τη λήψη όλων των αναγκαίων πληροφοριών.». (17) Στο άρθρο 22 προστίθεται η ακόλουθη δεύτερη παράγραφος: Για τους σκοπούς του στοιχείου β) του πρώτου εδαφίου, από [να εισαχθεί η ημερομηνία - η ημέρα μετά από την ημερομηνία που ορίζεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 3] και κάθε πέντε έτη στη συνέχεια, οι αρμόδιες αρχές στα κράτη μέλη υποβάλλουν δημόσια διαθέσιμες εκθέσεις στην Επιτροπή και στα άλλα κράτη μέλη που αφορούν τις διαδικασίες συνεχούς εκπαίδευσης και κατάρτισης που αφορούν ιατρούς, ειδικούς ιατρούς, νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρους, ειδικευμένους οδοντιάτρους, κτηνιάτρους, μαίες και φαρμακοποιούς.». (18) Το άρθρο 24 τροποποιείται ως εξής: α) Η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα: «2. Η βασική ιατρική εκπαίδευση περιλαμβάνει συνολικά τουλάχιστον πέντε έτη φοίτησης, τα οποία μπορούν επίσης να εκφράζονται με τις ισοδύναμες διδακτικές μονάδες του συστήματος ECTS, και αποτελείται από τουλάχιστον 5500 ώρες θεωρητικής και πρακτικής κατάρτισης που πραγματοποιείται εντός ή υπό την εποπτεία πανεπιστημίου. Όσον αφορά τα πρόσωπα που ξεκίνησαν τις σπουδές τους πριν από την 1η Ιανουαρίου 1972, η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο εκπαίδευση δύναται να περιλαμβάνει πρακτική εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου διάρκειας έξι μηνών υπό την εποπτεία των αρμοδίων αρχών.». β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 4: Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 58α προκειμένου να διευκρινίσει: (α) την προσήκουσα γνώση των επιστημών που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παραγράφου 3 σύμφωνα με την επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο και τις αναγκαίες ικανότητες που συνεπάγεται η εν λόγω γνώση· (β) τον βαθμό της επαρκούς κατανόησης των στοιχείων που αναφέρονται στο στοιχείο β) της παραγράφου 3 και τις αναγκαίες ικανότητες για την εν λόγω κατανόηση σύμφωνα με την επιστημονική πρόοδο και τις εξελίξεις στον τομέα της εκπαίδευσης στα κράτη μέλη (γ) την προσήκουσα γνώση των κλινικών θεμάτων και πρακτικών που αναφέρονται στο στοιχείο γ) της παραγράφου 3 και τις αναγκαίες ικανότητες που πρέπει να συνεπάγεται η εν λόγω γνώση δεδομένης της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου (δ) την καταλληλότητα της κλινικής εμπειρίας που αναφέρεται στο στοιχείο δ) της παραγράφου 3 και τις αναγκαίες ικανότητες που πρέπει να συνεπάγεται η εν λόγω πείρα δεδομένης της επιστημονικής και τεχνολογικής προόδου καθώς και των εξελίξεων στον τομέα της εκπαίδευσης στα κράτη μέλη. (19) Το άρθρο 25 τροποποιείται ως εξής: α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα ακόλουθα: «1. Η εισαγωγή στην εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών προϋποθέτει την ολοκλήρωση και την επικύρωση ενός προγράμματος βασικής ιατρικής εκπαίδευσης που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2, κατά τη διάρκεια του οποίου αποκτήθηκαν οι σχετικές γνώσεις βασικής ιατρικής.». β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3α: «3α. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν στις εθνικές νομοθεσίες τους μερικές εξαιρέσεις από τμήματα της εκπαίδευσης ειδικευμένων ιατρών, εφόσον το εν λόγω τμήμα της εκπαίδευσης έχει πραγματοποιηθεί ήδη κατά τη διάρκεια της ολοκλήρωσης ενός άλλου προγράμματος εκπαίδευσης ειδικότητας που αναφέρεται στο στοιχείο 5.1.3 του παραρτήματος V με την προϋπόθεση ότι ο επαγγελματίας έχει ήδη λάβει τον προηγούμενο τίτλο ειδικότητας στο εν λόγω κράτος μέλος. Τα κράτ