Αριθ. C 347/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 12. 87 
Γνωμοδότηση για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη χρηματοδότηση των μεγάλων 
έργων υποδομής ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος(') 
(87/C 347/07) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 16 Ιανουαρίου 1987, να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 
198 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση απόφασης. 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοι­
μασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του, στις 6 Οκτωβρίου 1987, με 
βάση την έκθεση του εισηγητή κ. Hancock. 
Κατά τη 249η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 22ης Οκτωβρίου 1987) η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με μεγάλη πλειοψηφία, 3 ψήφους κατά 
και 1 αποχή. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Είναι γνωστό ότι η πραγματοποίηση μεγάλων έργων 
υποδομής αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την ευρωπα­
ϊκή ολοκλήρωση και ανάπτυξη και ότι θα συμβάλει σημα­
ντικά τόσο στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής 
συνοχής στην Κοινότητα όσο και στην ενοποίηση της εσωτε­
ρικής αγοράς. Ως μεγάλα έργα υποδομής νοούνται έργα της 
κλίμακας της υπόγειας σήραγγας της Μάγχης, το ευρωπαϊκό 
σιδηροδρομικό δίκτυο μεγάλης ταχύτητας, ο καθαρισμός του 
Ρήνου, ένα δίκτυο τηλεπικοινωνιών ευρείας ζώνης για την 
Ευρώπη και άλλα διεθνικά έργα παρόμοιου μεγέθους. 
1.2. Κατά συνέπεια, υπάρχει σύμπτωση απόψεων με την 
Επιτροπή ότι ένα βελτιωμένο πρόγραμμα μεγάλων έργων 
υποδομής κοινοτικού ενδιαφέροντος είναι απαραίτητο αν 
εξασφαλισθεί ότι η Κοινότητα θα επιτύχει ορισμένους ζωτι­
κής σημασίας στόχους και, ιδιαίτερα, οτι: 
— θα αυξήσει την πρόσβαση προς τις περιφερειακές περιο­
χές της Κοινότητας, καθώς και τις χώρες που συνορεύουν 
με την Κοινότητα, 
— θα μειώσει τα μειονεκτήματα που αντιμετωπίζουν οι 
επιχειρήσεις οι οποίες είναι εγκατεστημένες μακρυά από 
τις κεντρικές περιοχές της Κοινότητας, αυξάνοντας έτσι 
σε μέγιστο βαθμό τη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα 
επειδή θα περιορίσει τις δαπάνες για τις μεταφορές και 
την ενέργεια και θα βελτιώσει τις επικοινωνίες και τη ροή 
των επιστημονικών και τεχνικών πληροφοριών, 
— θα επιφέρει την προσέγγιση των διάφορων συστημάτων 
επικοινωνιών, τα οποία παρουσιάζουν κυμαινόμενα 
επίπεδα αποτελεσματικότητας, στα διάφορα κράτη μέλη, 
— θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής των πολιτών της Κοινό­
τητας τόσο από την άποψη του περιβάλλοντος όσο και 
από την άποψη της ασφάλειας, 
— θα δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες απασχόλησης, 
ιδιαίτερα στον τομέα των κατασκευών ο οποίος αντιμετω­
πίζει προβλήματα σε όλα τα κράτη μέλη καθώς επίσης 
και στον τομέα των νέων τεχνολογιών, 
— θα αυξήσει την ικανότητα συνεργασίας των ευρωπαϊκών 
εταιριών, σε πλαίσια κοινοπραξιών, για σχέδια μεγάλης 
κλίμακας. Η συνεργασία αυτή θα έχει ως συνέπεια αύξηση 
της αποτελεσματικότητας και μείωση του κόστους. 
(') ΕΕ αριθ. C 20 της 27. 3. 1987, σ. 7. 1.3. Ένα κατάλληλα καταρτισμένο πρόγραμμα της Επιτρο­
πής θα μπορούσε να βοηθήσει την Κοινότητα να παραμείνει 
μια οικονομική δύναμη πρώτου βαθμού τον επόμενο αιώνα. 
Αυτό θα έχει θετικές επιπτώσεις, τόσο για τις μελλοντικές 
γενιές, όσο και για ένα ανασφαλή κόσμο. 
1.4. Εξάλλου, η υποστήριξη που παρέχεται στην άποψη 
της Επιτροπής από τη Στρογγυλή Τράπεζα των Ευρωπαίων 
Βιομηχάνων, τη Μόνιμη Επιτροπή της Ομοσπονδίας Ευρω­
παϊκών Εταιριών Κατασκευών (FIEC), το «Πρόγραμμα δρά­
σης για την ευρωπαϊκή βιομηχανία κατασκευών» που υιοθε­
τήθηκε από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία οικοδόμων και ξυ­
λουργών (EFBWW), την έκθεση «Telesis» για την «Προώ­
θηση και τη χρηματοδότηση μεγάλων έργων υποδομής στην 
Κοινότητα» και τους κοινωνικούς εταίρους κατά τη συνά­
ντηση που πραγματοποιήθηκε στο Val-Duchesse στις 6 Νοεμ­
βρίου 1986, υποδηλώνει μια ευρεία συμφωνία όσον αφορά 
την ανάγκη για ένα πρόγραμμα μεγάλων έργων υποδομής. 
Επίσης, η συμφωνία η οποία επιτεύχθηκε το Δεκέμβριο 1986 
από τους Υπουργούς Μεταφορών πέντε κρατών μελών όσον 
αφορά τη δημιουργία ενός σιδηροδρομικού δικτύου μεγάλης 
ταχύτητας δείχνει ότι μέρη του προγράμματος υποδομών 
αποκτούν ολοένα και μεγαλύτερη πολιτική σημασία. 
1.5. Εντούτοις, υπάρχουν σημαντικότατα εμπόδια όσον 
αφορά την υλοποίηση του προγράμματος μεταξύ των οποίων 
είναι τα εξής: 
— Η περίοδος 15 ώς 20 ετών, και μόνο, που μεσολαβεί από 
την αρχική πρόταση ενός προγράμματος ώς την έναρξη 
του και η οποία μπορεί να είναι ακόμα μεγαλύτερη για τα 
διεθνικά έργα, αρκεί για να αποθαρρυνθούν οι ιδιωτικοί 
επενδυτές. Ενώ αναπτύσσεται μια σειρά κατάλληλων χρη­
ματοδοτικών μέσων, ιδιαίτερα στον τομέα της χρηματο­
δότησης χωρίς δικαίωμα προσφυγής ενώπιον των δικα­
στηρίων (δηλαδή της χρηματοδότησης στην οποία η μόνη 
εγγύηση για την παροχή δανείου παρέχεται από το ίδιο 
το έργο), η διάρκεια ενός έργου καθιστά τις προθεσμίες 
ισχύος των προνομίων και παραχωρήσεων αποφασιστικής 
σημασίας για την ολοκλήρωση της κατάλληλης δέσμης 
χρηματοδοτικών μέσων. 
—- Οι φορολογικές και δημοσιονομικές διαφορές ως προς τις 
επενδύσεις που υπάρχουν μεταξύ των κρατών μελών. 
— Το πρόβλημα του συντονισμού των μεγάλων αυτών έργων 
τα οποία είναι δυνατόν να εμπλέκουν, αφενός, διάφορες 
κυβερνήσεις και, αφετέρου, χρηματοδότες, εργολάβους 
και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, καθώς και η έλλειψη κοι-
22. 12. 87 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 347/19 
νών εμπειριών των χρηματοδοτών, κυβερνήσεων, αναδό­
χων και χρηματοδοτικών οργανισμών όσον αφορά τη χρη­
ματοδότηση έργων υποδομής από τον ιδιωτικό τομέα. 
— Πιέσεις από πολιτικές, οικολογικές και άλλες ομάδες των 
οποίων θίγονται τα συμφέροντα, καθώς και μελλοντικές 
μεταβολές όσον αφορά τις πολιτικές που ακολουθούνται. 
1.6. Επισημαίνεται ότι τα κριτήρια αξιολόγησης τα οποία 
θα εφαρμόζονται σε μεγάλα έργα, όπου και αν αυτά χωροθε-
τούνται γεωγραφικά, δεν θα πρέπει να έχουν ως συνέπεια την 
επίταση των ανισοτήτων που ήδη σημειώνονται μεταξύ των 
επιπέδων ανάπτυξης στην Κοινότητα. Το αποτέλεσμα αυτό 
θα ήταν απαράδεκτο επειδή είναι αντίθετο προς το στόχο του 
προγράμματος ο οποίος είναι η επίτευξη μιας καλύτερης 
ένταξης των περιφερειακών περιοχών και η μείωση των οικο­
νομικών ανισοτήτων στην Κοινότητα. 
1.7. Η πείρα δείχνει ότι τα έργα υποδομής, και μόνο, δεν 
επαρκούν για τη δημιουργία αναπτυξιακών τάσεων. Πάντως, 
η ύπαρξη μιας βελτιωμένης υποδομής εξασφαλίζει, κατά 
κανόνα, την απαραίτητη βάση κάθε αναπτυξιακής πολιτικής. 
Διαφορές σχετικά με το επίπεδο των υποδομών αποτελούν 
σημαντικό λόγο ένεκα του οποίου η βιομηχανία και οι υπηρε­
σίες τείνουν να συγκεντρώνονται στις κεντρικές περιοχές της 
Κοινότητας όπου όμως σημειώνονται ήδη υψηλά επίπεδα 
ανάπτυξης. 
1.8. Ο προγραμματισμός και/ή η έγκριση έργων υποδομής 
είναι υπόθεση των κρατικών περιφερειακών και τοπικών 
αρχών. Η πρόταση της Επιτροπής πρέπει να εξυπηρετεί την 
εκτέλεση έργων κοινοτικού ενδιαφέροντος, και μάλιστα δια­
συνοριακού χαρακτήρα. Οι διαδικασίες προγραμματισμού 
και έγκρισης, ιδιαίτερα όσον αφορά την εκτίμηση των 
επιπτώσεων στο περιβάλλον και τις κοινωνικές συνέπειες, 
δεν θα πρέπει να θίγονται από την πρόταση. Βελτιωμένοι 
μηχανισμοί χρηματοδότησης θα ενίσχυαν το συντονισμό σε 
κοινοτικό επίπεδο προκειμένου για έργα υποδομής διεθνικής 
σημασίας. 
1.9. Στο κεφάλαιο των ειδικών παρατηρήσεων, διατυ­
πώνονται ορισμένες περισσότερο συγκεκριμένες συστάσεις 
σχετικά με το θέμα των νέων χρηματοδοτικών μέσων και 
του συντονισμού, θέμα το οποίο το έγγραφο της Επιτροπής 
πραγματεύεται με τρόπο ασαφή. Ήταν πολύ λυπηρό καθώς 
και σοβαρός λόγος ανησυχίας το γεγονός ότι δύο παράγοντες 
επηρέασαν αρνητικά την ικανότητα της ΟΚΕ να διατυπώσει 
τις παρατηρήσεις της. Πρώτον, οι πιο συγκεκριμένες ιδέες 
που εκτίθενται στο έγγραφο της Επιτροπής «η χρηματοοικο­
νομική τεχνική» (COM(86) 723 τελικό) δεν περιλαμβάνονται 
στην παρούσα πρόταση. Δεύτερον, η ΟΚΕ δεν κλήθηκε να 
γνωμοδοτήσει για το εν λόγω έγγραφο. 
1.10. Η αξιολόγηση των έργων του είδους αυτού θα πρέπει 
να γίνεται με τα συνήθη οικονομικά και χρηματοδοτικά κρι­
τήρια που χρησιμοποιούν η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων 
(ΕΤΕ) και η Επιτροπή σε συνδυασμό με τα προγράμματα 
υποδομής. Εξάλλου, όμως, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη 
περισσότερο τα έμμεσα οφέλη που απορρέουν, για τις λιγό­
τερο αναπτυγμένες περιοχές της Ευρώπης, από τα μεγάλα 
έργα υποδομής. Η ΕΤΕ θα μπορούσε ίσως να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο όσον αφορά το χρηματοοικονομικό συντο­
νισμό ορισμένων διεθνικών προγραμμάτων τα οποία αποτε­
λούν αντικείμενο δημόσιας χρηματοδότησης και/ή φορολογι­
κών πλεονεκτημάτων, ιδιαίτερα, επειδή το υψηλό πιστο­
ληπτικό καθεστώς που απολαμβάνει η Τράπεζα θα ήταν 
δυνατό να επηρεάσει θετικά την εμπιστοσύνη των επενδυτών. 
Ο συντονισμός αυτός δεν θα πρέπει να παρεμποδίσει μια 
ιδιαίτερη και εντελώς ιδιωτική χρηματοδοτική συμφωνία 
στην οποία δεν περιλαμβάνονται φορολογικά πλεονεκτή­
ματα. Αυτό θα οδηγήσει λογικά σε μια κατάσταση κατά την 
οποία ορισμένα από τα έργα υποδομής θα χρηματοδοτούνται 
εξ ολοκλήρου από τον ιδιωτικό τομέα, άλλα εν μέρει και θα 
υπάρχει και μια τρίτη κατηγορία έργων στη χρηματοδότηση 
των οποίων αποφασιστικό ρόλο θα διαδραματίζει η Κοινό­
τητα και/ή τα κράτη μέλη. 
1.11 Επειδή οι προτάσεις της Επιτροπής είναι οι σημαντι­
κότερες που έχουν υποβληθεί από την άποψη της συντονισμέ­
νης ευρωπαϊκής ανάπτυξης από την εποχή της υπογραφής 
της Συνθήκης της Ρώμης, απαιτείται να γίνει εξαρχής έλεγχος 
των προτεινόμενων διαρθρώσεων. Για το λόγο αυτό, συνίστα­
ται όπως η αρχική έγκριση δοθεί σε περιορισμένο μόνο 
αριθμό έργων που να αφορούν το μέγιστο δυνατό αριθμό 
κοινοτικών περιοχών, με βάση κοινωνικο-οικονομικά κρι­
τήρια. 
Όταν ολοκληρωθεί το προκαταρκτικό και χρηματοδοτικό 
στάδιο ενός επαρκούς αριθμού έργων υποδομής χρειάζεται 
να γίνει μια συνολική επανεκτίμηση του προγράμματος και 
να καταρτισθούν μακροπρόθεσμα σχέδια υπό το φως της 
εμπειρίας που θα έχει αποκτηθεί. 
1.12. Ελπίζεται ότι η ασαφής διατύπωση ορισμένων 
άρθρων της πρότασης απόφασης δεν αντικαθρεπτίζει έλλειψη 
εμπιστοσύνης της Επιτροπής όσον αφορά την αποδοχή τους 
από την πλειοψηφία των κρατών μελών, αλλά μάλλον την 
επιθυμία της να υποκινήσει το διάλογο. Μολονότι αντιλαμβά­
νεται ότι ορισμένα κράτη μέλη είναι δυνατόν να έχουν επιφυ­
λάξεις λόγω της ενδεχόμενης παρεκτροπής πόρων από τα 
εθνικά προγράμματα, διατυπώνεται η ευχή όπως τα κράτη 
μέλη υποστηρίξουν τις προτάσεις της Επιτροπής οι οποίες 
αποτελούν μια μακροπρόθεσμη συμβολή για μια δυναμικό­
τερη Κοινότητα. Αυτό αληθεύει ιδιαίτερα επειδή ο αριθμός 
των σχεδίων που απαιτούν σημαντική χρηματοδότηση θα 
είναι αυστηρά περιορισμένος κατά τα πέντε προσεχή έτη. 
Είναι προφανές ότι απαιτείται μεγαλύτερη πολιτική βούληση 
για να επιτευχθεί πραγματική πρόοδος στον τομέα αυτό, αντί­
θετα προς ό,τι συμβαίνει στον τομέα των μεταφορών. Εφιστά­
ται η προσοχή στις επανειλημμένες εκκλήσεις του για 
ανάληψη θετικής δράσης από το Συμβούλιο αναφορικά με το 
πρόγραμμα έργων υποδομής στον τομέα μεταφορών. 
2. Ιδιαίτερες παρατηρήσεις 
2.1. Χρηματοδότηση 
2.1.1. Ένα από τα δύο σημαντικότερα προβλήματα αφορά 
την πηγή της χρηματοδότησης. Τον 19ο αιώνα το μεγαλύτερο 
μέρος των έργων υποδομής, ιδιαίτερα διώρυγες και σιδηρό­
δρομοι, χρηματοδοτήθηκε με ιδιωτικά κεφάλαια. Τον 20ό 
αιώνα, για ορθούς οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς 
λόγους τη χρηματοδότηση αυτή ανέλαβαν οι κυβερνήσεις 
όπως, π.χ., την τεράστια ανασυγκρότηση που απαιτήθηκε 
μετά τις καταστροφές που προκάλεσαν δύο παγκόσμιοι πόλε-
Αριθ. C 347/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 12. 87 
μοι. Πιο πρόσφατα, ο ιδιωτικός τομέας ανέλαβε τη χρηματο­
δότηση εγκαταστάσεων άντλησης πετρελαίου, αγωγών φυσι­
κού αερίου, καλωδίωσης τηλεπικοινωνιών, κλπ. Τα έργα 
αυτά, όμως, είχαν περιορισμένο βαθμό αβεβαιότητας όσον 
αφορά την απόδοση τους γιατί σε κάθε περίπτωση ο τελικός 
καταναλωτής ήταν εξασφαλισμένος για μεγάλο διάστημα. 
Όμως, οι εθνικές κυβερνήσεις συνέχισαν να χρηματοδοτούν 
το μεγαλύτερο μέρος των έργων υποδομής. Για διάφορους 
λόγους, ενδείκνυται σήμερα να ενθαρρυνθεί η μεγαλύτερη 
δυνατή συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη χρηματοδότηση 
των έργων, χωρίς να εγκαταλείψουν οι κυβερνήσεις το βασικό 
ρόλο τους σε περιοχές στις οποίες τα έργα έχουν μεγάλη 
κοινωνική σημασία. 
2.1.2. Οι ανάγκες για χρηματοδότηση έργων υποδομής κοι­
νής ωφέλειας είναι τόσο μεγάλες ώστε, με δεδομένους τους 
σημερινούς δημοσιονομικούς περιορισμούς, να μην μπορούν 
ενδεχομένως να ικανοποιηθούν όλες. Προφανές είναι ότι η 
χρηματοδότηση έργων, η απόδοση των οποίων δεν επαρκεί 
για απόσβεση του κόστους, μπορεί να γίνει μόνο από τον 
κρατικό προϋπολογισμό. Αντίθετα, η χρηματοδότηση αποδο­
τικών έργων, το κόστος των οποίων μπορεί να αποσβεσθεί 
μέσω καταβολής τελών, μπορεί να γίνεται από το ιδιωτικό 
κεφάλαιο. Βεβαίως, το σύστημα απόσβεσης με την καταβολή 
τελών παρουσιάζει ορισμένα μειονεκτήματα — αν και αυτά 
μπορούν να περιορισθούν μόνο στο διάστημα κατά το οποίο 
διαρκεί η απόσβεση — παρουσιάζει όμως και το πλεονέκτημα 
ότι αυξάνει τις συνολικές επενδύσεις που διατίθενται για 
τέτοια έργα, με όλες τις σχετικές ευνοϊκές συνέπειες. 
Ορισμένα έργα προσφέρονται για χρηματοδότηση από τον 
ιδιωτικό τομέα απλώς με την εκχώρηση και μόνο του δικαιώ­
ματος εκμετάλλευσης. 'Αλλων η χρηματοδότηση είναι 
δύσκολη είτε επειδή τα έργα δεν είναι αρκετά αποδοτικά είτε 
επειδή περικλείουν υψηλό επιχειρηματικό κίνδυνο ή επειδή 
έχουν πολύ μεγάλη περίοδο απόσβεσης. Σε τέτοιες περι­
πτώσεις, είναι εντελώς θεμιτό να προσφέρουν οι εθνικές ή 
κοινοτικές αρχές «χείρα βοηθείας», με τη μορφή π.χ. φορολο­
γικών διευκολύνσεων, ώστε τα έργα να γίνονται βιώσιμα. Η 
παρέμβαση των αρχών αιτιολογείται από τα κοινά οφέλη που 
προκύπτουν από έργα αυτού του τύπου. 
2.1.3. Ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι υπάρχουν επαρκείς 
εναλλακτικοί ιδιωτικοί πόροι διαθέσιμοι, εφόσον θεσπι­
σθούν, αφενός, το κατάλληλο νομοθετικό και φορολογικό 
πλαίσιο και, αφετέρου, τα κατάλληλα ελκυστικά χρηματο­
δοτικά μέσα, φαίνεται να είναι καλά εδραιωμένος. Στα τέλη 
Σεπτεμβρίου 1986, οι καταθέσεις ταμιευτηρίου στις τράπεζες 
της Κοινότητας ανέρχονταν σε 625 δισεκατομμύρια ECU. 
Στην προηγούμενη δωδεκάμηνη περίοδο στις εν λόγω τρά­
πεζες είχαν πραγματοποιηθεί καταθέσεις ύψους 3,2 δισεκα­
τομμυρίων ECU. Εξάλλου, η Ιαπωνία το 1986 σημείωσε ένα 
πλεόνασμα στο εμπορικό της ισοζύγιο ύψους 82,66 δισεκα­
τομμυρίων δολαρίων. Το 1984, στις ΗΠΑ εκδόθηκαν κρατικές 
ομολογίες ύψους 40 δισεκατομμυρίων δολαρίων με φορολο­
γική απαλλαγή για τη χρηματοδότηση έργων υποδομής. Στο 
στάδιο αυτό φαίνεται πιθανόν ότι η υπόγεια σήραγγα της 
Μάγχης, ένα έργο το οποίο υπολογίζεται ότι θα στοιχίσει 52 
δισεκατομμύρια γαλλικά φράγκα, θα χρηματοδοτηθεί 
εξ'ολοκλήρου από ιδιωτικά κεφάλαια, χωρίς κυβερνητική 
εγγύηση. Παρ'όλα αυτά, η υπόγεια σήραγγα της Μάγχης 
δεν μπορεί να ληφθεί ως παράδειγμα για άλλα μεγάλα έργα υποδομής, δεδομένου ότι το έργο αυτό απολαμβάνει ορισμέ­
νων αποκλειστικών πλεονεκτημάτων όπως υψηλό γόητρο, 
προτεραιότητα στα πλαίσια της Κοινότητας καθώς και πολι­
τικό και οικονομικό ενδιαφέρον για τις δύο χώρες που σχε­
τίζονται άμεσα με το έργο. Κατά συνέπεια, το πρόβλημα δεν 
είναι η ανεπάρκεια ιδιωτικών κεφαλαίων αλλά, μάλλον, η 
κινητοποίηση τους. 
2.1.4. Οι παράγοντες οι οποίοι εμποδίζουν την κινητοποί­
ηση των χρηματοοικονομικών πόρων που απαιτούνται για 
οποιαδήποτε προγράμματα έργων υποδομής είναι τα εξής: 
— Η οικονομική αστάθεια· οι κυμαινόμενοι βαθμοί κινδύνου 
μεταξύ των διάφορων έργων, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις 
όπου τα έργα αντικαθιστούν υπάρχουσες εγκαταστάσεις, 
μάλλον, αντί να αξιοποιούν τις δυνατότητες νέων αγορών 
επίσης η αβεβαιότητα της αγοράς και συγκεκριμένα η 
τάση υπέρβασης του προγραμματισμένου κόστους στην 
περίπτωση των μεγάλων κατασκευαστικών έργων, γεγο­
νός το οποίο καθιστά δύσκολο τον ακριβή υπολογισμό 
των συντελεστών οικονομικής απόδοσης. 
— Προβλήματα ως προς τη χρηματοδότηση λόγω των 
μακρών περιόδων που απαιτούνται προτού ένα έργο αρχί­
σει να αποδίδει, με μεγάλα λειτουργικά ελλείμματα τα 
πρώτα χρόνια που ακολουθούν την ολοκλήρωση ενός 
έργου και λόγω της μεγάλης χρονικής διάρκειας που 
απαιτείται για την ολοκλήρωση των έργων και η οποία 
δεν τα καθιστά ελκυστικά για συνήθη τραπεζική χρηματο­
δότηση. Έστω και αν επιτευχθεί τραπεζική χρηματο­
δότηση, θα απαιτηθεί μεταγενέστερα αναχρηματοδότηση 
με όλες τις συνεπόμενες αβεβαιότητες. 
Όσον αφορά τα έργα υποδομής ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος 
πρέπει να ληφθούν υπόψη τα εξής συγκεκριμένα εμπόδια: 
α) ο κατακρεματισμός των ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών και 
οι περιορισμοί που εξακολουθούν να υπάρχουν όσον 
αφορά τη διακίνηση των κεφαλαίων. Ο τελευταίος αυτός 
παράγοντας θα πρέπει να ασκήσει επιρροή μόνο μέχρι 
το 1992, εποχή κατά την οποία η χρηματοοικονομική 
ολοκλήρωση στην Κοινότητα θα έχει πλέον επιτευχθεί· 
β) ο διεθνής ανταγωνισμός για ιδιωτικά κεφάλαια. Το 
πρόγραμμα αυτό, για να είναι επιτυχές, θα πρέπει να 
προσφέρει, διαμέσου των κατάλληλων χρηματοδοτικών 
μέσων, κίνητρα εφάμιλλα προς τα κίνητρα τα οποία παρέ­
χονται αλλού για εναλλακτικές επενδύσεις· 
γ) οι διαφορές στη φορολογική μεταχείριση, συμπεριλαμ­
βανομένης και της κατακράτησης των φόρων, μεταξύ 
προσώπων εγκατεστημένων και μη σε ορισμένα κράτη 
μέλη οι οποίες είναι δυνατό να επηρεάσουν τις επενδύ­
σεις που προέρχονται εκτός της Κοινότητας· 
δ) η ενδεχόμενη ανησυχία ορισμένων κρατών μελών, σχε­
τικά με την οποία γίνεται αναφορά ανωτέρω, ότι σχέδια 
του προγράμματος αυτού μπορεί να παρεκτρέψουν 
πόρους από τη χρηματοδότηση έργων εθνικής προ­
τεραιότητας όπως, π.χ., η πώληση δημόσιων επιχειρή­
σεων. Πάντως, αν ληφθεί υπόψη ο χρόνος που πρέπει να 
παρέλθει ώς ότου κάθε έργο φθάσει στο σημείο όπου 
απαιτεί σημαντικό ύψος χρηματοδότησης, επαναλαμβά­
νεται ότι αυτό δεν θα πρέπει να δημιουργήσει κανένα 
πρακτικό πρόβλημα· 
ε) πολιτικοί κίνδυνοι όπως, π.χ., μια κυβερνητική αλλαγή 
σε ένα κράτος μέλος μπορεί να οδηγήσει σε μια κατά­
σταση όπου η νομοθεσία που ρυθμίζει την υλοποίηση 
ενός έργου είναι δυνατόν να αλλάξει. Αν η βάση υπολο­
γισμού των τιμολογίων που επιβάλλονται μεταβληθεί, ο 
συντελεστής οικονομικής απόδοσης μπορεί να αλλάξει 
ριζικά· 
22. 12. 87 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 347/21 
στ) η έλλειψη μιας ευρωπαϊκής εταιρίας που να λειτουργεί 
ανεξαρτήτως εθνικών συνόρων· 
ζ) το γεγονός ότι ενώ οι κυβερνητικές αποφάσεις που 
αφορούν επενδύσεις μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τα 
έμμεσα οφέλη από τα νέα έργα υποδομής, ανάλογες 
αποφάσεις ιδιωτικού τομέα πρέπει να αγνοούν τα οιαδή­
ποτε οφέλη που δεν αποφέρουν έσοδα. 
Η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει τα πιθανά εμπόδια τα οποία 
ενδέχεται να επηρεάσουν αρνητικά τη χρηματοδότηση των 
έργων υποδομής. 
2.1.5. Παρά τις εν λόγω δυσκολίες υπάρχει σύμπτωση 
απόψεων ότι τα κοινοτικά όργανα μπορούν να διαδραματί­
σουν σημαντικό ρόλο νια την επίλυση των προαναφερθέντων 
προβλημάτων όσον αφορά την προσέλκυση ιδιωτικών κεφα­
λαίων και ιδιαίτερα στους εξής τομείς: 
2.1.5.1. Όσον αφορά τον καθορισμό και την προκαταρ­
κτική αξιολόγηση ενδεχόμενων έργων. Προτείνεται η 
δημιουργία μιας Task Force στους κόλπους της Επιτροπής 
για το σκοπό αυτό καθώς και η θέσπιση συγκεκριμένων 
κριτηρίων για τον χαρακτηρισμό έργων ως «ενδεχόμενου 
ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος». Έτσι, τελικά μπορεί να προ­
κύψει ένα λογικότερο και συνεκτικότερο πρόγραμμα. 
Για να εξασφαλισθεί σε μέγιστο βαθμό πληροφόρηση και 
διαφάνεια, προτείνεται να υποβάλλει η Επιτροπή ετήσιες 
εκθέσεις στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και 
την ΟΚΕ σχετικά με την πρόοδο που πραγματοποιείται στα 
πλαίσια του προγράμματος αυτού. 
Όταν ένα έργο καθορισθεί με τον τρόπο αυτό, η Επιτροπή 
θα πρέπει να λάβει μέτρα για την εκπόνηση ανεξάρτητων 
μελετών αναφορικά με την οικονομική του βιωσιμότητα. Στη 
συνέχεια θα πρέπει να δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημε­
ρίδα «Πρόσκληση συμμετοχής» ώστε, στην πορεία προς την 
επόμενη φάση του έργου, οι όμιλοι χρηματοδοτών του ιδιωτι­
κού τομέα να μπορούν να εκδηλώσουν το ενδιαφέρον τους. 
2.1.5.2. Η αρχική φάση κατασκευής, καθώς και η πρώτη 
περίοδος λειτουργίας είναι οι πλέον κρίσιμες. Τα διάφορα 
σχέδια θα έχουν διαφορετικά χαρακτηριστικά και επίπεδα 
κινδύνου και, κατά συνέπεια, θα έχουν εντελώς διαφορετικούς 
βαθμούς χρέωσης. Συνεπώς, κανένας τύπος δέσμης χρη­
ματοοικονομικών μέτρων δεν θα είναι κατάλληλος για όλες 
τις περιπτώσεις. Στο στάδιο αυτό, η κοινοτική υποστήριξη 
θα έχει ουσιαστική σημασία. Η μορφή της υποστήριξης όμως, 
θα πρέπει να αποφασίζεται κατά περίπτωση. 
2.1.5.3. Η παροχή εγγυήσεων για δάνεια της Ευρωπαϊκής 
Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕ) και η έκδοση ειδικών κοινο­
τικών δανείων προς συμπλήρωση της δέσμης χρηματοοικο­
νομικών μέτρων φαίνεται να αποτελεί μια ορθή χρήση των 
χρηματοοικονομικών πόρων και της υπόληψης της Κοινό­
τητας. Πρέπει ωστόσο να διευκρινισθούν περισσότερο οι 
προτάσεις ως προς τις εγγυήσεις και κυρίως ως προς τους 
όρους υπό τους οποίους θα δίνονται εγγυήσεις και σε ποιο 
βαθμό. 
2.1.5.4. Από ορισμένα έργα είναι απίθανο να προκύψουν 
επαρκή έσοδα τα πρώτα χρόνια της εκμετάλλευσης τους. Τα 
έργα αυτά, όμως, είναι απαραίτητα για τη συμπλήρωση ενός ευρωπαϊκού δικτύου έργων υποδομής. Υπό τις περιοριστικές 
αυτές περιστάσεις, η Επιτροπή και/ή τα κράτη μέλη θα πρέπει 
να εξασφαλίζουν ότι αποκομίζεται το μέγιστο δυνατό κοινω­
νικό και οικονομικό όφελος και να λύνουν το πρόβλημα της 
χρηματοδότησης με τον πλέον ικανοποιητικό, από κοινωνική 
άποψη, τρόπο. 
2.2. Η συγκέντρωση ιδιωτικών χρηματοδοτικών κεφαλαίων 
Εύκολο είναι να περιπλακεί η συζήτηση σχετικά με το ζήτημα 
της ιδιωτικής χρηματοδότησης μακροπρόθεσμων έργων 
υποδομής. Όλα περικλείουν κινδύνους· το ζήτημα είναι ποιος 
είναι ο καταλληλότερος να αναλάβει τον κίνδυνο. Ιδιωτικά 
κεφάλαια μπορούν να διατεθούν για όλα σχεδόν τα έργα· το 
ζήτημα είναι πώς θα χρηματοδοτηθούν αυτά τα κεφάλαια. Για 
το πρόβλημα αυτό πρέπει να βρεθούν λογικές λύσεις. 
2.2.1. Η εξάρτηση από τις εθνικές αγορές για τη 
συγκέντρωση ιδιωτικών χρηματοδοτικών πόρων είναι 
απίθανο να είναι αποτελεσματική. Θα ήταν λογικότερο να 
αναλάβει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων το ρόλο τον 
οποίο έχει αναλάβει στην περίπτωση της χρηματοδότησης 
έργων στις χώρες της Αφρικής, Καραϊβικών και Ειρηνικού 
(ΑΚΕ) ή στα πλαίσια προγραμμάτων εκτός της Κοινότητας. 
2.2.2. Αναφορικά με τα αναγκαία έργα τα οποία παρουσιά­
ζουν ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο, η ΕΤΕ θα μπορούσε να διαδρα­
ματίσει ένα ρόλο στην προώθηση της συγχρηματοδότησης 
από κοινού με πηγές ιδιωτικών χρηματοοικονομικών πόρων. 
Ορισμένο ρόλο θα μπορούσαν εδώ να διαδραματίσουν στο 
θέμα αυτό και οι κοινοτικοί πόροι. Υπογραμμίζεται ωστόσο 
ότι είναι εξαιρετικά αμφίβολο κατά πόσο το Ευρωπαϊκό 
Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) μπορεί από 
νομική άποψη να συνεισφέρει στην κατασκευή ενός έργου 
που κατά τα άλλα χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τον 
ιδιωτικό τομέα, ακόμη και αν πληρούνται όλα τα απαραίτητα 
κριτήρια. Χρειάζεται ωστόσο να βρεθεί ένας τρόπος να συν­
δυασθούν τα δύο συστήματα χρηματοδότησης, ήτοι το γενικό 
σύστημα προώθησης των ιδιωτικών επενδύσεων για έργα 
υποδομής και το ειδικό σύστημα ενίσχυσης για διαρθρωτική 
ανάπτυξη των μειονεκτικών περιοχών (πρόγραμμα για την 
προώθηση της ενότητας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα). Θα 
διασφαλισθεί έτσι ότι οι εν λόγω περιοχές όχι μόνο δεν 
μένουν εκτός των προτάσεων της Επιτροπής αλλά και ότι 
ωφελούνται πλήρως απ'αυτές. 
2.2.3. Η χρηματοδότηση θα ήταν δυνατό να πραγματοποιη­
θεί με ένα συνδυασμό ομολογιακών δανείων και κοινών μετο­
χών που θα προσφέρονται προς πώληση σε όλα, τουλάχιστον, 
τα κράτη μέλη και θα εκφράζονται σε ECU. Τα αξιόγραφα 
αυτά θα εκδίδονται σύμφωνα με ειδικούς κανόνες οι οποίοι θα 
είναι δεσμευτικοί για όλα τα κράτη μέλη. Οι συναλλαγματικοί 
κίδυνοι για τους επενδυτές θα μειωθούν και τα προβλήματα 
που συνδέονται με το κόστος των σχεδίων για τα διεθνικά 
σχέδια θα μετριασθούν εφόσον τα αξιόγραφα αυτά εκφρα­
σθούν σε ECU. 
Προτείνεται να υιοθετηθούν ορισμένα συγκεκριμένα μέτρα 
για να προσελκυσθούν ιδιωτικά κεφάλαια για την αγορά 
ομολογιών και μετοχών. Υπάρχει κοινότητα απόψεων με την 
πρόταση της Επιτροπής να απολαύουν τα αξιόγραφα αυτά 
του καθεστώτος του πλέον ευνοούμενου αξιόγραφου σε όλα 
τα κράτη μέλη. 
Αριθ. C 347/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 12. 87 
2.2.4. Για έργα τα οποία παρουσιάζουν ιδιαίτερα υψηλό 
κίνδυνο, η πρόταση της Επιτροπής, η οποία εκτίθεται στο 
σημείο 3.2, για διάθεση σημαντικών πόρων, θα μπορούσε να 
είναι εξαιρετικά χρήσιμη. Ωστόσο, η πρόταση θα πρέπει να 
εφαρμόζεται μόνο ως τελευταία λύση, όταν έχει αποδειχθεί 
ότι είναι αδύνατον να προσελκυσθούν ιδιωτικά κεφάλαια με 
βάση οικονομικούς όρους. Μια επιπλέον προϋπόθεση θα 
μπορούσε να είναι ότι το πρόγραμμα αποτελεί βασική συνι­
στώσα της υποδομής της Κοινότητας. Σε αντίθετη περίπτωση, 
αυτή η συμπληρωματική χρηματοδότηση θα πρέπει να αποτε­
λεί ευθύνη του κράτους μέλους ή των κρατών μελών. Επειδή 
ορισμένα από τα έργα θα αποτελούν μέρος μόνο ενός ευρύτε­
ρου συνόλου, πρέπει να μελετηθούν οι τρόποι ενδεχόμενης 
μεταβίβασης της εκτέλεσης τους στους υπεύθυνους του ευρύ­
τερου έργου. 
2.2.5. Οι προτάσεις αναφορικά με τα ομολογιακά δάνεια 
και τις κοινές μετοχές μπορούν να διατυπωθούν σε γενικές 
γραμμές μόνο. Πρέπει να εξετασθεί η δυνατότητα δοκιμής 
ενός ευρύτερου φάσματος χρηματοοικονομικών μέσων τα 
οποία να ανταποκρίνονται στις ειδικές ανάγκες των ασφα­
λιστικών εταιριών, συνταξιοδοτικών ταμείων και άλλων επεν­
δυτικών οργανισμών. 
2.2.6. Εκ πρώτης όψεως τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να 
υποστούν μια μείωση των φορολογικών εσόδων από την εφαρ­
μογή των φορολογικών πλεονεκτημάτων. Όμως, με τη βοή­
θεια υπολογισμών, όπως αναφέρεται στην έκθεση «Telesis», 
μπορεί να καταδειχθεί ότι η απώλεια αυτή θα αντισταθμισθεί 
σε μεγάλο μέρος από μια μείωση των επιδομάτων ανεργίας 
και άλλων κοινωνικών δαπανών. 
2.2.7. Υπάρχουν ανησυχίες για τα εμπόδια στην ελεύθερη 
διακίνηση που δημιουργούνται από την επιβολή τελών καθώς 
και για τις στρεβλώσεις που προκαλούνται από την μονομερή 
εκ μέρους ορισμένων κρατών μελών — πέντε τη στιγμή αυτή 
— εφαρμογή ενός τέτοιου προγράμματος. 
Το ζήτημα αυτό δεν μπορεί να διαχωρισθεί από μια γενικό­
τερη θεώρηση των φόρων επί των οχημάτων, των ειδικών 
φόρων επί της κατανάλωσης και άλλων μορφών φορολογίας 
των οχημάτων. Λεπτομερέστερες παρατηρήσεις επιφυλάσσο­
νται όταν θα είναι διαθέσιμες οι προτάσεις που σκοπεύει να 
παρουσιάσει προσεχώς η Επιτροπή. 
2.3. Η εκδήλωση ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος 
2.3.1. Πιστεύεται ότι με την εκδήλωση αυτή η Κοινότητα 
θα δείξει τη διάθεση της να επιλέξει και να υποστηρίξει 
τα πλέον αποτελεσματικά έργα όσον αφορά την ευρωπαϊκή 
ανάπτυξη. Από αυτό προκύπτει ότι είναι απαραίτητο τα κρι­
τήρια που θα θεσπισθούν, ενώ θα λειτουργούν ως όργανα 
επιλογής, να μην αποτελούν παράγοντα αναχαίτισης του 
συνολικού προγράμματος. Εφιστάται η προσοχή της Επιτρο­
πής και του Συμβουλίου σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις που 
έχουν υιοθετηθεί σχετικά με το θέμα αυτό, και ειδικότερα στη 
γνωμοδότηση για το ρόλο της Κοινότητας στην ανάπτυξη της 
υποδομής στον τομέα των μεταφορών (ΕΕ αριθ. C 138 της 
9.6. 1981, σ. 61 ώς 63). 
2.3.2. Τα κριτήρια που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγρα­
φος 3 είναι εξαιρετικά ασαφή. Πρέπει να αναφερθούν ιδιαί­
τερα σημαντικοί τομείς όπως π.χ. οι περιβαλλοντολογικοί 
παράγοντες, η απασχόληση, η ασφάλεια των εργαζομένων 
και του κοινού και η περιφερειακή πολιτική. 2.3.3. Όσον αφορά τα διάφορα έργα στον τομέα του περι­
βάλλοντος τα οποία αναφέρει η Επιτροπή, μόνο το έργο 
σχετικά με τον καθαρισμό του Ρήνου φαίνεται αρκετά 
συγκεκριμένο για να αποτελέσει αντικείμενο εξέτασης προς 
το παρόν. Ακόμα και αυτό το έργο προϋποθέτει τη συμφωνία 
της ελβετικής κυβέρνησης για να εξασφαλισθεί η συνεργασία 
της. Πιστεύεται ότι στα προγράμματα του είδους αυτού πρέπει 
να εφαρμοσθεί η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», σύμφωνα 
με τη γνωμοδότηση της ΟΚΕ για το 4ο πρόγραμμα για το 
περιβάλλον και σύμφωνα με το ίδιο το εν λόγω πρόγραμμα. 
2.3.4 Όσον αφορά τη χρήση δημόσιων πόρων, το τμήμα 
προτείνει ότι μόνο έργα τα οποία είναι δυνατόν να χαρακτη­
ρισθούν ως «ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος» θα περιλαμβάνονται 
στο πρόγραμμα αυτό. 
2.3.5. Η πρόταση του άρθρου 5, παράγραφος 1 σύμφωνα 
με την οποία τα σχέδια των έργων μπορούν να υποβάλλονται 
είτε κατ'ευθείαν, είτε διαμέσου ενός κράτους μέλους, δεν 
φαίνεται λογική. Αν πρόκειται τα έργα αυτά να χαρακτηρι­
σθούν ως ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος θα πρέπει, χωρίς αμφι­
βολία, να υποβάλλονται κατ'ευθείαν στην Επιτροπή. Αυτό 
δεν θα πρέπει να αποκλείει τη συμμετοχή ενός κράτους 
μέλους στο έργο ως πλήρους εταίρου. 
2.3.6. Το άρθρο 5 πρέπει να τροποποιηθεί έτσι ώστε να 
δίδονται στην ΟΚΕ τα αυτά δικαιώματα πληροφόρησης που 
παρέχονται στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παραπάνω άρθρου. 
2.4. Ο ευρωπαϊκός οργανισμός έργων υποδομής 
2.4.1. Σημειώνεται ότι η Επιτροπή θίγει το θέμα του συντο­
νισμού των έργων χωρίς να προσφέρει καμία αξιόλογη λύση. 
Είναι σαφές ότι η ιδέα αυτή προβάλλεται, όπως και ορισμένες 
άλλες, για να παρακινήσει το διάλογο, ιδιαίτερα αναφορικά 
με το σημείο των οργανισμών δημόσιων έργων κατά το πρό­
τυπο των ΗΠΑ όπως π.χ. ο τρόπος προσέγγισης που υιοθε­
τήθηκε στην περίπτωση του Tennessee Valley Authority. 
Έτσι, ενώ από οικονομική άποψη δεν είναι όλα τα σχέδια 
βιώσιμα, το πρόγραμμα στο σύνολο του φαίνεται ότι θα έχει 
ένα αποδεκτό επίπεδο οικονομικής απόδοσης. 
Όποια και αν είναι η συγκεκριμένη μέθοδος που θα εφαρμο­
σθεί, θα πρέπει να αποβλέπει σε ένα ενοποιημένο χρηματο­
πιστωτικό συντονισμό διαφορετικών σχεδίων, ανεξάρτητα 
από το αν πρόκειται για κεντρικές ή περιφερειακές περιοχές. 
Η εδραίωση της οικονομικής απόδοσης από όλα τα σχέδια 
θα συντελέσει ώστε να αποτραπεί η επιλογή σχεδίων με 
βάση αποκλειστικά τα κριτήρια της αγοράς — γεγονός που 
ενδεχομένως θα μπορούσε να διαψεύσει τις απόλυτα βάσιμες 
προσδοκίες εκείνων των κρατών μελών όπου είναι δύσκολο 
να επιλεγούν σχέδια με βάσει αποκλειστικά την οικονομική 
απόδοση κατά τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας. Έχει 
ωστόσο επισημανθεί ότι υπάρχουν άλλοι τρόποι (αρχική χρη­
ματοδότηση και στη συνέχεια πώληση ή χρηματοδοτική μί­
σθωση) με τους οποίους μπορεί να εξασφαλισθεί η προώθηση 
των αναγκαίων οριακών έργων. 
2.4.2. Μολονότι η χρηματοδότηση των έργων πρέπει να 
συντονίζεται σε κοινοτικό επίπεδο, αν επιχειρηθεί ο συντο­
νισμός του προγραμματισμού, της κατασκευής και της λει­
τουργίας, αυτό ενδέχεται να οδηγήσει σε γραφειοκρατικά 
προβλήματα, καθυστερήσεις και, κατά συνέπεια, σε αυξημένο 
22. 12. 87 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 347/23 
κόστος. Για να αποφευχθεί η δημιουργία προβλημάτων διε­
θνικής συνεργασίας φαίνεται ότι απαιτείται ένας φορέας όπου 
να συμμετέχουν οι έχοντες την κυριότητα των έργων ή οι 
δικαιούχοι προνομίων ο οποίος να καλύπτει όλες τις πτυχές 
κάθε έργου, εκτός από τη χρηματοδότηση, και ο οποίος να 
είναι σε θέση να υποβάλλει εκθέσεις στην ΕΤΕ που θα είναι το 
αρμόδιο χρηματοδοτικό όργανο. Θεωρείται ότι οι προτάσεις 
αυτές εξασφαλίζουν ένα καλύτερο μηχανισμό λήψης αποφά­
σεων και χρηματοδότησης για ένα φάσμα έργων ευρωπαϊκού 
ενδιαφέροντος. 
2.4.3. Αυτόνομοι οργανισμοί κατά το πρότυπο των ΗΠΑ 
δεν φαίνεται να προσφέρουν τη λύση. Οι έρευνες δείχνουν 
ότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει κανένα πρότυπο ΗΠΑ. 
Επιπλέον, πρέπει να τονισθεί ότι η χρήση αφορολόγητων 
ομολογιών φθίνει. Στο σχεδιαζόμενο έργο Florida high speed 
rail link δεν θα εκδοθούν αφορολόγητες ομολογίες και η 
χρηματοδότηση του θα γίνει εξ ολοκλήρου από ιδιωτικές 
πηγές με μια σειρά χρηματοδοτικών μέσων που θα προτείνει 
ο ιδιωτικός τομέας. Για να εξασφαλισθεί η βιωσιμότητα του 
έργου, θα δωρηθούν, αν χρειασθεί, ομοσπονδιακές εκτάσεις 
καθώς και άλλες παροχές. Ένας κοινοτικός οργανισμός για 
τη χρηματοδότηση έργων υποδομής θα πρέπει να έχει τα 
λιγότερα δυνατά έξοδα, να είναι αποτελεσματικός και να 
προσανατολίζεται προς κοινωνικο-οικονομικές αναλύσεις 
κόστους/ωφέλειας των διατιθέμενων μέσων που περιέχονται 
στη γνωμοδότηση αυτή. 
Βρυξέλλες, 22 Οκτωβρίου 1987. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η πρόσβαση, υπό συνθήκες ανταγωνισμού, σε δημό­
σιες συμβάσεις για την προμήθεια αγαθών και την παροχή 
υπηρεσιών δημιουργεί σημαντικές οικονομίες. Υπάρχουν 
διαφορετικές εκτιμήσεις όσον αφορά το μέγεθος των οικονο-2.4.4. Εξάλλου, προτείνεται να προβεί η Επιτροπή σε 
έγκαιρη εξέταση των νομικών και τεχνικών πτυχών που συνε­
πάγεται η εφαρμογή των προτάσεων της. Δεν υπάρχει αντί­
θεση όσον αφορά την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Οργανισμού 
Έργων Υποδομής, αρκεί να είναι μικρός και ευέλικτος και 
να μην εμπλέκεται στο κατασκευαστικό μέρος και στη διαχεί­
ριση του έργου. Θα πρέπει ακόμη να εξετασθεί το ενδεχόμενο 
συμμετοχής σε έναν τέτοιον οργανισμό τρίτων κρατών ως 
εταίρων, εφόσον βέβαια οι συνθήκες το επιτρέπουν. Η προ­
τίμηση για ένα σαφή διαχωρισμό μεταξύ του χρηματοοικο­
νομικού συντονισμού και του συντονισμού του έργου έχει 
γίνει καθαρή. 
2.5. Ειδικά συμπληρωματικά σχόλια 
2.5.1. Κρίνεται ότι θα ήταν λογικό να δοθούν στην Οικονο­
μική και Κοινωνική Επιτροπή οι ίδιες γνωμοδοτικές αρμοδιό­
τητες με αυτές που έχουν δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3. 
2.5.2. Στο αγγλικό κείμενο, στη δεύτερη παράγραφο του 
σημείου 1.3 του κεφαλαίου II αναφέρεται ο όρος «equity 
capital», ενώ στο γαλλικό κείμενο αναφέρεται ο όρος «Fonds 
propres». Οι δύο όροι αυτοί δεν είναι ταυτόσημοι και, κατά 
συνέπεια, το σημείο αυτό απαιτεί αποσαφήνιση. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
μιών αυτών, αλλά πρόσφατα στην έκθεση Padua-Scioppa 
υπολογίσθηκε ότι οι οικονομίες αυτές φθάνουν για τα μεγάλα 
κράτη μέλη μέχρι 25%, πράγμα που αντιστοιχεί στο 1-2% 
του ακαθάριστου εθνικού εισοδήματος της Κοινότητας ή στο 
διπλάσιο έως τετραπλάσιο των πόρων που τα κράτη μέλη 
διαθέτουν ως αναπτυξιακή βοήθεια. Γνομοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με το συντονισμό των νομοθετικών, 
κανονιστικών και διοικητικών κανόνων στα πλαίσια των διαδικασιών σύναψης των δημόσιων συμ­
βάσεων προμηθειών και έργων 
(87/C 347/08) 
Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε, στις 14 Ιουλίου 1987, σύμφωνα με το άρθρο 
100, γράμμα a της Συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την παραπάνω πρόταση. 
Η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ ανατέθηκε στο τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, 
βιοτεχνίας και υπηρεσιών, το οποίο όρισε ως εισηγητή τον κ. Paul Kaaris. Το τμήμα υιοθέτησε τη 
γνωμοδότηση του στις 30 Σεπτεμβρίου 1987. 
Κατά τη 249η σύνοδο ολομέλειας της η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα και 
με 5 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση: