98/0102 (CNS) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. . . . ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της . . .

για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) (98/C 170/06)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 42 και 43,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Εκτιμώντας:

ότι μια κοινή πολιτική αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να συνοδεύει και να συμπληρώνει τα άλλα μέσα της κοινής γεωργικής πολιτικής και με τον τρόπο αυτό να συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της εν λόγω πολιτικής που καθορίζονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 της συνθήκης 7

ότι, σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 2 στοιχείο α) της συνθήκης, κατά την εκπόνηση της κοινής γεωργικής πολιτικής και των ειδικών μεθόδων που συνεπάγεται η εφαρμογή της λαμβάνεται υπόψη ο ιδιαίτερος χαρακτήρας της γεωργικής δραστηριότητας, που απορρέει από την κοινωνική δομή της γεωργίας και τις διαρθρωτικές και φυσικές ανισότητες μεταξύ των διαφόρων γεωργικών περιοχών 7

ότι, σύμφωνα με το άρθρο 130 Β της συνθήκης, η υλοποίηση των κοινών πολιτικών λαμβάνει υπόψη τους στόχους των άρθρων 130 Α και 130 Γ για την κοινή πολιτική οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και συμβάλλει στην πραγματοποίησή τους 7 ότι επομένως τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να συμβάλλουν στην πολιτική αυτή στις περιφέρειες που παρουσιάζουν αναπτυξιακή καθυστέρηση (στόχος αριθ. 1) και στις περιφέρειες που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικές δυσκολίες (στόχος αριθ. 2), όπως αυτές ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. . . . του Συμβουλίου (γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία).

ότι μέτρα που αποσκοπούσαν στη στήριξη της βελτίωσης των γεωργικών διαρθρώσεων εισήχθησαν στην κοινή γεωργική πολιτική ήδη από το 1972 7 ότι επί δύο σχεδόν δεκαετίες έχουν γίνει προσπάθειες για την ενσωμάτωση της γεωργικής διαρθρωτικής πολιτικής στο ευρύτερο οικονομικό και κοινωνικό πλαίσιο των αγροτικών περιοχών 7 ότι η μεταρρύθμιση του 1992 τόνισε την περιβαλλοντική διάσταση της γεωργίας που είναι ο μεγαλύτερος χρήστης γης 7

ότι η αγροτική πολιτική σήμερα ασκείται με τη χρήση πολύπλοκων μέσων που στερούνται συνολικής συνοχής 7

ότι κατά τα προσεχή έτη η γεωργία θα πρέπει να προσαρμοστεί σε νέες πραγματικότητες και περαιτέρω αλλαγές που αφορούν την εξέλιξη των αγορών, την πολιτική αγορών και τους κανόνες του εμπορίου, τη ζήτηση και τις προτιμήσεις των καταναλωτών, καθώς και την επόμενη διεύρυνση της Κοινότητας 7 ότι οι αλλαγές αυτές δεν θα επηρεάσουν μόνο τις γεωργικές αγορές, αλλά και τις τοπικές οικονομίες στις αγροτικές περιοχές γενικά 7 ότι η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να αποσκοπεί στην αποκατάσταση και επαύξηση της ανταγωνιστικότητας των αγροτικών περιοχών και επομένως να συμβάλλει στη διατήρηση και δημιουργία απασχόλησης στις περιοχές αυτές 7

ότι οι εξελίξεις αυτές πρέπει να ενθαρρυνθούν και να υποστηριχθούν με την αναδιοργάνωση και απλούστευση των υφισταμένων μέσων αγροτικής ανάπτυξης 7

ότι η αναδιοργάνωση αυτή πρέπει να λάβει υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή των υφισταμένων μέσων και επομένως να βασισθεί στα μέσα αυτά, δηλαδή όσα εφαρμόζονται βάσει των σημερινών στόχων προτεραιότητας που προωθούν την αγροτική ανάπτυξη μέσω της επιτάχυνσης της προσαρμογής των γεωργικών διαρθρώσεων στο πλαίσιο της αναμόρφωσης της κοινής γεωργικής πολιτικής και που διευκολύνουν την ανάπτυξη και τη διαρθρωτική προσαρμογή των αγροτικών περιοχών (στόχοι αριθ. 5α και 5β), όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουνίου 1988, για την αποστολή των διαρθρωτικών ταμείων, την αποτελεσματικότητά τους και το συντονισμό των παρεμβάσεών τους μεταξύ τους καθώς και με τις παρεμβάσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και των άλλων υφισταμένων χρηματοδοτικών οργάνων (1) και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4256/88 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1988, για διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88 σχετικά με το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Προσανατολισμού (2), και όσα θεσπίσθηκαν ως συνοδευτικά μέτρα της αναμόρφωσης της κοινής γεωργικής πολιτικής το 1992 με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, σχετικά με μεθόδους γεωργικής παραγωγής που συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις προστασίας του περιβάλλοντος καθώς και με τη διατήρηση του φυσικού χώρου (3), με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2079/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος παροχής ενισχύσεων στην πρόωρη συνταξιοδότηση των γεωργών (4) και με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2080/92 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1992, για τη θέσπιση κοινοτικού καθεστώτος ενισχύσεων των μέτρων για τα δάση στον τομέα της γεωργίας (5) 7

ότι το πλαίσιο μιας αναμορφωμένης πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη πρέπει να καλύπτει όλες τις αγροτικές περιοχές της Κοινότητας 7

ότι τα τρία ισχύοντα συνοδευτικά μέτρα που εισήχθησαν με την μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής το 1992 (γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα, πρόωση συνταξιοδότηση και δάσωση) πρέπει να συμπληρωθούν με το καθεστώς των μειονεκτικών περιοχών 7

ότι τα άλλα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να εντάσσονται σε ολοκληρωμένα αναπτυξιακά προγράμματα για τις περιφέρειες του στόχου αριθ. 1 και τις περιφέρειες του στόχου αριθ. 2 7

ότι στις αγροτικές περιοχές εκτός των στόχων αριθ. 1 και αριθ. 2, τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης θα πρέπει να συνοδεύουν και να συμπληρώνουν τις πολιτικές για την αγορά 7

ότι η στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το ΕΓΤΠΕ πρέπει να βασίζεται σε ενιαίο νομικό πλαίσιο που να καθορίζει τα επιλέξιμα για στήριξη μέτρα, του στόχους τους και τα κριτήρια επιλεξιμότητας 7

ότι, λόγω της ποικιλομορφίας των αγροτικών περιοχών της Κοινότητας, η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να ακολουθεί την αρχή της επικουρικότητας 7 ότι επομένως, πρέπει να είναι όσο το δυνατόν αποκεντρωμένη και η έμφαση να δίνεται στη συμμετοχή και στην προσέγγιση εκ των κάτω προς τα άνω 7 ότι, συνεπώς, τα κριτήρια επιλεξιμότητας για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων της πολιτικής αγροτικής ανάπτυξης 7

ότι ωστόσο η συνεκτικότητα με τα άλλα μέσα της κοινής γεωργικής πολιτικής και με τις λοιπές κοινές πολιτικές απαιτεί τα βασικά κριτήρια στήριξης να καθορίζονται σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι ιδίως πρέπει να αποφεύγονται αδικαιολόγητες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που απορρέουν από μέτρα αγροτικής ανάπτυξης 7

ότι, για να εξασφαλισθεί η ευελιξία και η απλούστευση της νομοθεσίας, το Συμβούλιο πρέπει να αναθέσει όλες τις αναγκαίες εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 155 της συνθήκης 7

ότι η διάρθρωση της γεωργίας στην Κοινότητα χαρακτηρίζεται από την ύπαρξη μεγάλου αριθμού γεωργικών εκμεταλλεύσεων, οι οποίες στερούνται των διαρθρωτικών προϋποθέσεων που θα επέτρεπαν την εξασφάλιση δίκαιου εισοδήματος και δίκαιων συνθηκών διαβίωσης για τους γεωργούς και τις οικογένειές τους 7

ότι σκοπός των κοινοτικών ενισχύσεων για επενδύσεις είναι ο εκσυγχρονισμός των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και η βελτίωση της βιωσιμότητάς τους 7

ότι οι κοινοτικές προϋποθέσεις που αφορούν την επιλεξιμότητα για επενδυτικές ενισχύσεις πρέπει να απλουστευθούν σε σύγκριση με τις ισχύουσες προϋποθέσεις που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 950/97 του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των γεωργικών διαρθρώσεων (6) 7

ότι η χορήγηση ιδιαίτερων πλεονεκτημάτων στους νέους γεωργούς μπορεί να διευκολύνει όχι μόνο την εγκατάστασή τους, αλλά και τη διαρθρωτική προσαρμογή των εκμεταλλεύσεών τους μετά την πρώτη τους εγκατάσταση 7

ότι η εξέλιξη και η εξειδίκευση της γεωργίας απαιτούν το αντίστοιχο επίπεδο γενικής, τεχνικής και οικονομικής κατάρτισης του ενεργού γεωργικού πληθυσμού, ιδιαίτερα όσον αφορά νέους προσανατολισμούς στη διαχείριση, την παραγωγή και την εμπορία 7

ότι χρειάζεται να καταβληθεί ιδιαίτερη προσπάθεια για την εκπαίδευση και ενημέρωση των αγροτών σχετικά με γεωργικές μεθόδους συμβατές με το περιβάλλον 7

ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί η πρόωρη παύση της γεωργικής δραστηριότητας με στόχο τη βελτίωση της βιωσιμότητας των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, λαμβάνοντας υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2079/92 7

ότι η στήριξη των μειονεκτικών περιοχών πρέπει να συμβάλλει στη συνέχιση της χρήσης των γεωργικών γαιών, στη διαφύλαξη της υπαίθρου, στη διατήρηση και προαγωγή καλλιεργητικών συστημάτων και στην εκπλήρωση των περιβαλλοντικών απαιτήσεων 7

ότι το καθεστώς στήριξης των μειονεκτικών περιοχών πρέπει να αποτελέσει βασικό μέσο διατήρησης και προώθησης καλλιεργητικών συστημάτων χαμηλών εισροών 7

ότι η υπαγωγή στις μειονεκτικές περιοχές πρέπει να γίνεται με βάση κοινά κριτήρια 7 ότι τα ισχύοντα κριτήρια πρέπει να τροποποιηθούν, ώστε να είναι δυνατή η υπαγωγή νέων περιοχών και ιδίως περιοχών με ιδιαίτερα περιβαλλοντικά μειονεκτήματα 7

ότι δεν είναι ανάγκη η περαιτέρω υπαγωγή στις μειονεκτικές περιοχές να γίνεται σε κοινοτικό επίπεδο 7

ότι πρέπει να καθοριστούν προϋποθέσεις επιλεξιμότητας για τις εξισωτικές αποζημιώσεις, για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματικότητα του καθεστώτος στήριξης και να εξασφαλισθεί η επίτευξη των στόχων του 7

ότι κατά τα προσεχή έτη πρέπει να δοθεί εξέχων ρόλος στα γεωργοπεριβαλλοντικά μέσα που στηρίζουν την αειφόρο ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών και ανταποκρίνονται στην αυξανόμενη ζήτηση περιβαλλοντικών υπηρεσιών από την κοινωνία 7

ότι η υφισταμένη στήριξη γεωργοπεριβαλλοντικών μέτρων δύναμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 πρέπει να εξακολουθήσει να παρέχεται για περιβαλλοντικά μέτρα με συγκεκριμένους στόχους, λαμβάνοντας υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος, όπως περιγράφεται αναλυτικά στην έκθεση της Επιτροπής που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92 7

ότι το καθεστώς των γεωργοπεριβαλλοντικών ενισχύσεων πρέπει να εξακολουθήσει να ενθαρρύνει τους γεωργούς να ασκούν πραγματικό λειτούργημα στην υπηρεσία του συνόλου της κοινωνίας με την εισαγωγή ή τη διατήρηση μεθόδων παραγωγής που συμμορφώνονται προς την αυξανόμενη ανάγκη προστασίας του περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων και διατήρησης του τοπίου και του φυσικού χώρου 7

ότι οι βελτιώσεις στη μεταποίηση και την εμπορία γεωργικών προϊόντων πρέπει να ενθαρρυνθούν μέσω της στήριξης επενδύσεων στον τομέα αυτό 7

ότι η στήριξη αυτή μπορεί σε μεγάλο βαθμό να βασισθεί στις ισχύουσες προϋποθέσεις που καθορίζονται επί του παρόντος με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 951/97 του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για τη βελτίωση των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων (7) 7

ότι είναι αναγκαίο να εξασφαλίζεται η βιωσιμότητα των επενδύσεων και η συμμετοχή των γεωργών στα οικονομικά οφέλη της δράσης που έχει αναληφθεί 7

ότι η δασοκομία αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της αγροτικής ανάπτυξης και επομένως τα μέτρα στον τομέα της δασοκομίας πρέπει να συμπεριληφθούν στο καθεστώς στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης 7

ότι τα μέτρα για τη δασοκομία πρέπει να εγκρίνονται λαμβάνοντας υπόψη τις υποχρεώσεις της Κοινότητας και των κρατών μελών σε διεθνές επίπεδο και πρέπει να βασίζονται στα δασικά σχέδια των κρατών μελών 7 ότι τα μέτρα αυτά πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τα ειδικά προβλήματα της αλλαγής του κλίματος 7

ότι τα μέτρα για τη δασοκομία πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται με βάση τα ισχύοντα καθεστώτα που θεσπίζονται με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1610/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για τις διατάξεις εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4256/88 σε ό,τι αφορά τη δράση ανάπτυξης και την αξιοποίηση των δασών στις αγροτικές περιοχές της Κοινότητας (8) και με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 867/90 του Συμβουλίου, της 29ης Μαρτίου 1990, για τη βελτίωση των συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των δασοκομικών προϊόντων (9) 7

ότι η δάσωση των γεωργικών εκτάσεων έχει ιδιαίτερη σημασία τόσο για τη χρησιμοποίηση του εδάφους και για το περιβάλλον όσο και ως συμβολή στην αύξηση της προσφοράς ορισμένων δασοκομικών προϊόντων 7 ότι επομένως η υφισταμένη στήριξη της δάσωσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2080/92 πρέπει να συνεχισθεί, λαμβάνοντας υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος, όπως περιγράφεται αναλυτικά στην έκθεση της Επιτροπής που υποβλήθηκε σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2080/92 7

ότι πρέπει να χορηγούνται εξισωτικές αποζημιώσεις για τη διατήρηση αειφόρου δασοκαλλιέργειας σε περιοχές με σημαντικά φυσικά μειονεκτήματα 7

ότι πρέπει να παρέχεται στήριξη σε άλλα μέτρα σχετικά με τις γεωργικές δραστηριότητες και την ανασυγκρότησή τους 7 ότι ο κατάλογος των μέτρων πρέπει να καθορισθεί με βάση την κτηθείσα πείρα και λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να βασίζεται η αγροτική ανάπτυξη εν μέρει σε μη γεωργικές δραστηριότητες και υπηρεσίες, ώστε να αντιστραφεί η τάση προς την οικονομική και κοινωνική παρακμή και τη μείωση του πληθυσμού της υπαίθρου 7 ότι πρέπει να στηρίζονται μέτρα για την εξάλειψη των ανισοτήτων και την προώθηση ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών 7

ότι τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που είναι επιλέξιμα για κοινοτική στήριξη πρέπει να συμμορφώνονται προς το κοινοτικό δίκαιο και να έχουν συνοχή με τις άλλες κοινοτικές πολιτικές καθώς και με τα άλλα μέσα της κοινής γεωργικής πολιτικής 7

ότι πρέπει να αποκλεισθεί η στήριξη ορισμένων μέτρων που είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο άλλων μέσων της κοινής γεωργικής πολιτικής και ιδίως όσων εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής καθεστώτων στο πλαίσιο κοινών οργανώσεων αγοράς 7

ότι, ενόψει των υφισταμένων ενισχύσεων για τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις τους σε διάφορες κοινές οργανώσεις αγοράς, δεν φαίνεται πλέον απαραίτητη η ειδική στήριξη των ομάδων παραγωγών στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης 7 ότι επομένως δεν πρέπει να συνεχισθεί το καθεστώς ενίσχυσης που ισχύει δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 952/97 του Συμβουλίου, της 20ής Μαΐου 1997, για τις ομάδες παραγωγών και τις ενώσεις τους (10) 7

ότι η χρηματοδότηση της κοινοτικής στήριξης για τα συνοδευτικά μέτρα και τα άλλα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης στις περιοχές εκτός του στόχου αριθ. 1 πρέπει να γίνεται από το τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ 7 ότι έχουν προσαρμοσθεί ανάλογα οι βασικοί δημοσιονομικοί κανόνες που καθορίζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία] 7

ότι η χρηματοδότηση της κοινοτικής στήριξης για τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης στις περιοχές που καλύπτονται από τον στόχο αριθ. 1 πρέπει να εξακολουθήσει να γίνεται από το τμήμα Προσανατολισμού του ΕΓΤΠΕ, με εξαίρεση τα τρία ισχύοντα συνοδευτικά μέτρα και τη στήριξη των μειονεκτικών περιοχών 7

ότι, όσον αφορά τη στήριξη των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που καλύπτονται από τον προγραμματισμό του στόχου αριθ. 1 και του στόχου αριθ. 2, πρέπει να εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία], ιδίως ως προς τον ολοκληρωμένο προγραμματισμό των εν λόγω μέτρων 7 ότι ωστόσο, οι σχετικοί με τη χρηματοδότηση κανόνες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη χρηματοδότηση των μέτρων στις περιφέρειες του στόχου αριθ. 2 από το τμήμα Εγγυήσεων 7

ότι τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που δεν καλύπτονται από τον προγραμματισμό του στόχου αριθ. 1 ή του στόχου αριθ. 2, πρέπει να αποτελούν αντικείμενο προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης βάσει ειδικών κανόνων 7 ότι το ύψος της ενίσχυσης για τα εν λόγω μέτρα πρέπει να διαφοροποιείται σύμφωνα με τις γενικές αρχές που καθορίζονται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία], λαμβάνοντας επαρκώς υπόψη την απαίτηση για κοινωνική και οικονομική συνοχή, και κατά συνέπεια ότι το ύψος της ενίσχυσης πρέπει να διαφοροποιείται μεταξύ των περιοχών που καλύπτονται από τον στόχο αριθ. 1 και τον στόχο αριθ. 2 και των λοιπών περιοχών 7 ότι το ύψος που καθορίζεται για τις διάφορες ενισχύσεις στον παρόντα κανονισμό αποτελεί το ανώτατο όριο της κοινοτικής ενίσχυσης 7

ότι, πέραν των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να προχωρεί στην εκπόνηση μελετών σχετικά με την αγροτική ανάπτυξη με δική της πρωτοβουλία, ανεξάρτητα από την πρωτοβουλία αγροτικής ανάπτυξης που προβλέπεται στα άρθρα 18 και 19 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία] 7

ότι πρέπει να θεσπισθούν οι κατάλληλοι κανόνες για την παρακολούθηση και αξιολόγηση της στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, χρησιμοποιώντας κατάλληλους δείκτες που πρέπει να συμφωνούνται και να καθορίζονται πριν από την εφαρμογή των προγραμμάτων 7

ότι τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να είναι επιλέξιμα για στήριξη από τα κράτη μέλη χωρίς οποιαδήποτε συγχρηματοδότηση από την Κοινότητα 7 ότι ενόψει της σημαντικής οικονομικής επίπτωσης των εν λόγω ενισχύσεων και για να εξασφαλισθεί η συνεκτικότητα με τα μέτρα που είναι επιλέξιμα για κοινοτική στήριξη, αλλά και για να απλουστευθούν οι διαδικασίες, πρέπει να θεσπισθούν ειδικοί κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις 7

ότι πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να θεσπισθουν μεταβατικοί κανόνες, για να διευκολυνθεί η μετάβαση από τα υφιστάμενα καθεστώτα στήριξης στο νέο καθεστώς στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ I Πεδίο εφαρμογής και στόχοι

Άρθρο 1

1. Με τον παρόντα κανονισμό θεσπίζεται το πλαίσιο της κοινοτικής στήριξης για την αειφόρο αγροτική ανάπτυξη.

2. Τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης συνοδεύουν και συμπληρώνουν τα άλλα μέσα της κοινής γεωργικής πολιτικής και με τον τρόπο αυτό συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 39 της συνθήκης.

3. Τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης

- ενσωματώνονται στα μέτρα για την προώθηση της ανάπτυξης και της διαρθρωτικής προσαρμογής των αναπτυξιακά καθυστερημένων περιφερειών (στόχος αριθ. 1) και

- συνοδεύουν τα μέτρα για τη στήριξη της οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης των περιοχών που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικές δυσκολίες (στόχος αριθ. 2),

στις ενδιαφερόμενες περιφέρειες, λαμβάνοντας υπόψη τους ειδικούς στόχους της κοινοτικής στήριξης στο πλαίσιο των εν λόγω στόχων, όπως ορίζονται στα άρθρα 130 Α και 130 Γ της συνθήκης και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία] και σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Η στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης, η σχετική με τις γεωργικές δραστηριότητες και την ανασυγκρότησή τους, μπορεί να αφορά:

- τη βελτίωση των διαρθρώσεων των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και των διαρθρώσεων μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων,

- την ανασυγκρότηση και τον αναπροσανατολισμό του δυναμικού γεωργικής παραγωγής, την εισαγωγή νέων τεχνολογιών και βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων,

- την αειφόρο ανάπτυξη των δασών,

- τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων με στόχο την ανάπτυξη συμπληρωματικών ή εναλλακτικών δραστηριοτήτων,

- τη διατήρηση και ενίσχυση μιας βιώσιμης κοινωνικής δομής στις αγροτικές περιοχές,

- την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων και τη διατήρηση και δημιουργία θέσεων απασχόλησης, με στόχο την καλύτερη εκμετάλλευση του υφισταμένου εγγενούς δυναμικού,

- τη βελτίωση των όρων εργασίας και διαβίωσης,

- τη διατήρηση και προώθηση καλλιεργητικών συστημάτων χαμηλών εισροών στις μειονεκτικές περιοχές,

- τη διαφύλαξη και προώθηση υψηλών φυσικών αξιών και αειφόρου γεωργίας συμβατής με τις περιβαλλοντικές απαιτήσεις,

- την εξάλειψη των ανισοτήτων και την προώθηση ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών, ιδίως μέσω της στήριξης έργων που προωθούνται και υλοποιούνται από γυναίκες.

Άρθρο 3

Στήριξη παρέχεται για τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που ορίζονται και υπό τους όρους που προβλέπονται στον τίτλο II.

ΤΙΤΛΟΣ II Μέτρα αγροτικής ανάπτυξης

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΕΠΕΝΔΥΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΕΙΣ

Άρθρο 4

Η στήριξη επενδύσεων σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις πρέπει να συμβάλλει στη βελτίωση των γεωργικών εισοδημάτων και των συνθηκών διαβίωσης, εργασίας και παραγωγής.

Οι επενδύσεις πρέπει να επιδιώκουν την επίτευξη ενός ή περισσότερων από τους κατωτέρω στόχους:

- μείωση του κόστους παραγωγής,

- βελτίωση και μετατροπή της παραγωγής,

- βελτίωση της ποιότητας,

- διαφύλαξη και βελτίωση του φυσικού περιβάλλοντος, των συνθηκών υγιεινής και των επιπέδων καλής διαβίωσης των ζώων,

- προώθηση της διαφοροποίησης των δραστηριοτήτων της εκμετάλλευσης.

Άρθρο 5

Ενίσχυση για επενδύσεις παρέχεται σε γεωργικές εκμεταλλεύσεις:

- των οποίων μπορεί να αποδειχθεί η οικονομική βιωσιμότητα,

- οι οποίες πληρούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις σχετικά με το περιβάλλον, την υγιεινή και την καλή διαβίωση των ζώων, και

- στις οποίες ο γεωργός διαθέτει επαρκή επαγγελματική ικανότητα.

Άρθρο 6

Ενίσχυση δεν χορηγείται για επενδύσεις που έχουν ως στόχο την αύξηση της παραγωγής προϊόντων, τα οποία δεν μπορούν να βρούν κανονικές διεξόδους στην αγορά.

Άρθρο 7

Τα κράτη μέλη καθορίζουν ανώτατα όρια για τη στήριξη επενδύσεων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΕΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ

Άρθρο 8

1. Ενισχύσεις για την εγκατάσταση νέων γεωργών χορηγούνται υπό τις κάτωθι προϋποθέσεις:

- ο γεωργός είναι ηλικίας κάτω των 40 ετών,

- ο γεωργός διαθέτει επαρκή επαγγελματική ικανότητα,

- ο γεωργός εγκαθίσταται για πρώτη φορά σε γεωργική εκμετάλλευση,

- για την εκμετάλλευση αυτή

i) μπορεί να αποδειχθεί η οικονομική βιωσιμότητά της και

ii) πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις σχετικά με το περιβάλλον, την υγιεινή και την καλή διαβίωση των ζώων,

και

- ο γεωργός εγκαθίσταται ως αρχηγός της εκμετάλλευσης.

Ειδικοί όροι μπορούν να εφαρμόζονται στην περίπτωση που ο νέος γεωργός δεν εγκαθίσταται ως μόνος αρχηγός της εκμετάλλευσης. Οι όροι αυτοί πρέπει να είναι ισοδύναμοι προς τους απαιτούμενους για την εγακτάσταση του νέου γεωργού ως μόνου αρχηγού της εκμετάλλευσης.

2. Οι ενισχύσεις κατά την εγκατάσταση μπορούν να περιλαμβάνουν:

- εφάπαξ πριμοδότηση της οποίας το μέγιστο επιλέξιμο ποσό αναφέρεται στο παράρτημα,

- επιδότηση επιτοκίου για τα δάνεια που συνάπτονται προς κάλυψη των δαπανών που απορρέουν από την εγκατάσταση 7 η κεφαλαιοποιημένη αξία της επιδότησης επιτοκίου δεν μπορεί να υπερβαίνει την αξία της πριμοδότησης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ

Άρθρο 9

Η στήριξη της επαγγελματικής κατάρτισης συμβάλλει στη βελτίωση της επαγγελματικής ικανότητας των γεωργών και λοιπών προσώπων που συμμετέχουν στις γεωργικές δραστηριότητες και τον αναπροσανατολισμό τους.

Η κατάρτιση αποσκοπεί ειδικότερα στην προετοιμασία των γεωργών για τον ποιοτικό αναπροσανατολισμό της παραγωγής, την εφαρμογή μεθόδων παραγωγής που συμβιβάζονται με την διατήρηση του τοπίου, την προστασία του περιβάλλοντος, τα πρότυπα υγιεινής και καλής διαβίωσης των ζώων και την απόκτηση των αναγκαίων ικανοτήτων για τη διαχείριση μιας βιώσιμης οικονομικά εκμετάλλευσης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΠΡΟΩΡΗ ΣΥΝΤΑΞΙΟΔΟΤΗΣΗ

Άρθρο 10

1. Η στήριξη της πρόωρης συνταξιοδότησης των γεωργών πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη των ακόλουθων στόχων:

- στην παροχή εισοδήματος στους ηλικιωμένους κατόχους γεωργικών εκμεταλλεύσεων, οι οποίοι αποφασίζουν να διακόψουν τη γεωργική τους δραστηριότητα,

- στην ενθάρρυνση της αντικατάστασης των ηλικιωμένων αυτών γεωργών από άλλους, οι οποίοι θα μπορέσουν να βελτιώσουν την οικονομική βιωσιμότητα των γεωργικών εκμεταλλεύσεων που εναπομένουν,

- στην αναδιάθεση των γεωργικών εκτάσεων για μη γεωργικές χρήσεις, όταν δεν είναι δυνατή η χρήση τους για γεωργικούς σκοπούς υπό ικανοποιητικούς όρους βιωσιμότητας.

2. Η στήριξη της πρόωρης συνταξιοδότησης μπορεί να περιλαμβάνει μέτρα για την παροχή εισοδήματος στους γεωργικούς εργάτες.

Άρθρο 11

1. Ο αποχωρών γεωργός πρέπει:

- να παύσει οριστικά να ασκεί οποιαδήποτε γεωργική δραστηριότητα για εμπορικούς σκοπούς 7 μπορεί ωστόρο να εξακολουθήσει να ασκεί γεωργική δραστηριότητα για μη εμπορικούς σκοπούς και να διατηρήσει τη χρήση των κτισμάτων, στα οποία εξακολουθεί να διαμένει,

- να είναι τουλάχιστον 55 ετών, χωρίς να έχει φθάσει τη συνήθη ηλικία συνταξιοδότησης κατά τη στιγμή της αποχώρησής του, και

- να έχει ασκήσει τη γεωργική δραστηριότητα τα δέκα τελευταία χρόνια πριν από την αποχώρησή του.

2. Ο διάδοχος γεωργός πρέπει:

- να διαδεχθεί τον αποχωρούντα γεωργό ως αρχηγός της γεωργικής εκμετάλλευσης ή να αναλάβει το σύνολο ή μέρος της έκτασης που ελευθερώνεται. Η οικονομική βιωσιμότητα της εκμετάλλευσης του διαδόχου πρέπει να βελτιωθεί εντός περιόδου και σύμφωνα με όρους που θα καθοριστούν, από την άποψη ιδίως της επαγγελματικής ικανότητας του διαδόχου, της έκτασης και του όγκου εργασίας ή εισοδήματος, ανάλογα με την περιοχή και τον τύπο παραγωγής,

- να διαθέτει επαρκή επαγγελματική ικανότητα και

- να αναλάβει την υποχρέωση να ασκήσει τη γεωργική δραστηριότητα στην εκμετάλλευση επί πενταετία τουλάχιστον, τηρώντας τις ελάχιστες προϋποθέσεις σχετικά με το περιβάλλον, την υγιεινή και την καλή διαβίωση των ζώων.

3. Ο γεωργικός εργάτης πρέπει:

- να παύσει οριστικά να ασκεί οποιαδήποτε γεωργική δραστηριότητα,

- να είναι τουλάχιστον 55 ετών, χωρίς να έχει φθάσει τη συνήθη ηλικία συνταξιοδότησης,

- να έχει αφιερώσει στη γεωργία το μισό τουλάχιστον του εργασιακού του χρόνου ως βοηθός-μέλος της οικογένειας ή ως γεωργικός εργάτης κατά τα πέντα προηγούμενα χρόνια,

- να έχει εργαστεί στην εκμετάλλευση του αποχωρούντος γεωργού για διάστημα τουλάχιστον ισοδύναμο με δυό έτη πλήρους απασχόλησης κατά την τετραετία που προηγείται της πρόωρης συνταξιοδότησης του αποχωρούντος γεωργού και

- να καλύπτεται από καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης.

4. Διάδοχος μη γεωργός μπορεί να είναι οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ή οργανισμός που αναλαμβάνει τις εκτάσεις που απελευθερώνονται με σκοπό να τις διαθέσει για μη γεωργική χρήση, δασοκαλλιέργεια ή δημιουργία προστατευόμενων οικολογικών περιοχών, με τρόπο συμβατό με την προστασία ή τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος και του φυσικού χώρου.

5. Οι προϋποθέσεις του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται καθόλη τη διάρκεια της περιόδου, κατά την οποία ο αποχωρών γεωργός λαμβάνει ενίσχυση για πρόωρη συνταξιοδότηση.

Άρθρο 12

1. Η ενίσχυση για την πρόωρη συνταξιοδότηση που χορηγείται στους αποχωρούντες γεωργούς δεν μπορεί να υπερβαίνει το συνολικό ετήσιο ποσό που καθορίζεται στο παράρτημα.

2. Η διάρκεια χορήγησης της ενίσχυσης για πρόωρη συνταξιοδότηση δεν μπορεί να υπερβαίνει τη δεκαετία και δεν συνεχίζεται μετά τη συνήθη ηλικία συνταξιοδότησης του αποχωρούντος γεωργού ή του γεωργικού εργάτη και σε καμία περίπτωση μετά τη συμπλήρωση του εβδομηκοστού έτους της ηλικίας του. Εάν καταβάλλεται από το κράτος μέλος κανονική σύνταξη, η ενίσχυση για πρόωρη συνταξιοδότηση χορηγείται ως συμπληρωματική σύνταξη, λαμβάνοντας υπόψη το ποσό της εθνικής σύνταξης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΜΕΙΟΝΕΚΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Άρθρο 13

Η στήριξη των μειονεκτικών περιοχών πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη των ακόλουθων στόχων:

- τη συνέχιση της χρησιμοποίησης της γεωργικής γης και με τον τρόπο αυτό τη συμβολή στη διατήρηση μιας βιώσιμης αγροτικής κοινότητας,

- τη διαφύλαξη του φυσικού χώρου,

- τη διατήρηση και προαγωγή αειφόρων καλλιεργητικών συστημάτων,

- την εξασφάλιση της τήρησης των περιβαλλοντικών απαιτήσεων.

Άρθρο 14

1. Στους γεωργούς των μειονεκτικών περιοχών μπορούν να χορηγούνται εξισωτικές αποζημιώσεις.

2. Οι εξισωτικές αποζημιώσεις υπολογίζονται ανά εκτάριο και χορηγούνται στους γεωργούς, οι οποίοι:

- καλλιεργούν την ελάχιστη γεωργική έκταση που θα καθοριστεί,

- αναλαμβάνουν τη δέσμευση να συνεχίσουν τη γεωργική δραστηριότητά τους σε μια μειονεκτική περιοχή επί πέντε τουλάχιστον έτη από την πρώτη πληρωμή της εξισωτικής αποζημίωσης, και

- χρησιμοποιούν μεθόδους που συμβιβάζονται με τις απαιτήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος και τη διαφύλαξη του φυσικού χώρου, ιδίως μεθόδους αειφορικής γεωργίας, οι οποίες θα καθοριστούν για τις διάφορες περιοχές.

3. Εάν κατάλοιπα ουσιών απαγορευμένων δυνάμει της οδηγίας 96/22/ΕΚ του Συμβουλίου (11) ή κατάλοιπα ουσιών που επιτρέπονται μεν δυνάμει της ως άνω οδηγίας, αλλά χρησιμοποιήθηκαν παράνομα, ανιχνευθούν, κατ' εφαρμογή των σχετικών διατάξεων της οδηγίας 96/23/ΕΚ του Συμβουλίου (12) σχετικά με τη λήψη μέτρων ελέγχου, σε ζώο που ανήκει στην αγέλη βοοειδών ενός παραγωγού ή εάν βρεθεί σε οποιαδήποτε μορφή στην εκμετάλλευση του παραγωγού απαγορευμένη ουσία ή προϊόν ή επιτρεπόμενη δυνάμει της οδηγίας 96/22/ΕΚ ουσία ή προϊόν που όμως κατέχεται παράνομα, ο παραγωγός αποκλείεται από την είσπραξη εξισωτικών αποζημιώσεων κατά το ημερολογιακό έτος της διαπίστωσης.

Σε περίπτωση υποτροπής, η διάρκεια της περιόδου αποκλεισμού μπορεί, ανάλογα με τη σοβαρότητα της παράβασης, να ανέλθει σε πέντε έτη από το έτος κατά το οποίο διαπιστώθηκε η υποτροπή.

Σε περίπτωση κωλυσιεργίας εκ μέρους του ιδιοκτήτη ή κατόχου των ζώων κατά τη διενέργεια των επιθεωρήσεων και δειγματοληψιών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των εθνικών σχεδίων επιτήρησης των καταλοίπων ή κατά την εκτέλεση των εργασιών έρευνας και ελέγχου που προβλέπονται από την οδηγία 96/23/ΕΚ που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, εφαρμόζονται οι κυρώσεις που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

Άρθρο 15

1. Οι εξισωτικές αποζημιώσεις καθορίζονται σε επίπεδο, το οποίο:

- επαρκεί, για να συμβάλει ουσιαστικά στην αντιστάθμιση των υφισταμένων μειονεκτημάτων και

- δεν οδηγεί σε υπεραντιστάθμιση.

Για την αντιστάθμιση μπορεί, εάν χρειάζεται, να λαμβάνονται υπόψη οι δαπάνες και το διαφυγόν εισόδημα των γεωργών που απορρέουν από την τήρηση των υποχρεώσεων που υπέχουν δυνάμει της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

2. Οι εξισωτικές αποζημιώσεις διαφοροποιούνται δεόντως ανάλογα με:

- την κατάσταση και τους αναπτυξιακούς στόχους που προσιδιάζουν σε κάθε περιφέρεια,

- τη σοβαρότητα των μόνιμων φυσικών μειονεκτημάτων που επηρεάζουν τη γεωργική δραστηριότητα,

- τα ιδιαίτερα περιβαλλοντικά προβλήματα που πρέπει να επιλυθούν,

- τον τύπο παραγωγής και την οικονομική κατάσταση της εκμετάλλευσης καθώς και το εισόδημα του κατόχου της εκμετάλλευσης.

3. Οι εξισωτικές αποζημιώσεις καθορίζονται μεταξύ των ελάχιστων και μέγιστων ποσών που αναφέρονται στο παράρτημα. Μπορούν να χορηγούνται εξισωτικές αποζημιώσεις υψηλότερες από τα μέγιστα ποσά, υπό τον όρον ότι ο μέσος όρος όλων των εξισωτικών αποζημιώσεων που χορηγούνται στη συγκεκριμένη περιφέρεια προγραμματισμού δεν υπερβαίνει το εν λόγω ανώτατο όριο.

Άρθρο 16

Οι μειονεκτικές περιοχές περιλαμβάνουν:

- τις ορεινές περιοχές,

- άλλες μειονεκτικές περιοχές και

- περιοχές που επηρεάζονται από ειδικά μειονεκτήματα.

Άρθρο 17

1. Ορεινές περιοχές είναι όσες χαρακτηρίζονται από σημαντικό περιορισμό των δυνατοτήτων χρησιμοποίησης της γης και από σημαντική αύξηση του κόστους εκμετάλλευσής της, που οφείλονται:

- στην ύπαρξη, λόγω υψομέτρου, πολύ δυσχερών κλιματικών συνθηκών, με αποτέλεσμα να επιβραχύνεται σημαντικά η καλλιεργητική περίοδος,

- σε χαμηλότερο υψόμετρο, στην παρουσία απότομων κλίσεων στο μεγαλύτερο τμήμα της εν λόγω περιοχής, που καθιστούν αδύνατη τη χρήση μηχανημάτων ή απαιτούν τη χρήση πολύ δαπανηρού ειδικού εξοπλισμού ή

- στο συνδυασμό των δύο αυτών παραγόντων, εάν το μειονέκτημα που προκύπτει από τον καθένα εξ αυτών, λαμβανόμενο χωριστά, είναι μικρότερης σημασίας, υπό τον όρο ότι από τον συνδυασμό αυτό προκύπτει ισοδύναμο μειονέκτημα.

2. Οι περιοχές βορείως του 62ου παραλλήλου και ορισμένες παρακείμενες περιοχές εξομοιώνονται με τις ορεινές περιοχές.

Άρθρο 18

Οι μειονεκτικές περιοχές που απειλούνται με εγκατάλειψη των χρήσεων γης και στις οποίες η διατήρηση του φυσικού χώρου είναι αναγκαία, πρέπει να αποτελούνται από γεωργικά εδάφη που είναι ομοιογενή από άποψη φυσικών συνθηκών παραγωγής και παρουσιάζουν όλα τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

- ύπαρξη γαιών χαμηλής παραγωγικότητας, δυσχερούς καλλιέργειας, με περιορισμένες δυνατότητες που δεν μπορούν να βελτιωθούν χωρίς υπερβολικό κόστος και που είναι κυρίως κατάλληλες για εκτατική κτηνοτροφία,

- λόγω της χαμηλής παραγωγικότητας του φυσικού περιβάλλοντος, παραγωγή που είναι αισθητά κατώτερη από το μέσο όρο, σε ό,τι αφορά τους κύριους δείκτες οικονομικών επιδόσεων στη γεωργία,

- μικρό ή συρρικνούμενο πληθυσμό, που εξαρτάται πρωταρχικά από τη γεωργική δραστηριότητα, η επιταχυνόμενη μείωση της οποίας θα έθετε σε κίνδυνο τη βιωσιμότητα της περιοχής και τον εποικισμό της.

Άρθρο 19

Οι μειονεκτικές περιοχές μπορούν να περιλαμβάνουν άλλες περιοχές που επηρεάζονται από ειδικά μειονεκτήματα, ιδίως από ειδικούς περιβαλλοντικούς περιορισμούς, και στις οποίες η διατήρηση της γεωργικής δραστηριότητας, ενδεχομένως υπό ορισμένους όρους, είναι απαραίτητη, για να εξασφαλίζεται η διατήρηση ή η βελτίωση του περιβάλλοντος, η συντήρηση του φυσικού χώρου και η διαφύλαξη του τουριστικού τους δυναμικού ή για να προστατεύεται η παραλιακή ζώνη.

Η συνολική έκταση των περιοχών αυτών δεν μπορεί να υπερβαίνει σε ένα κράτος μέλος το 10 % της εκτάσεώς του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI ΓΕΩΡΓΟΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Άρθρο 20

Η στήριξη μεθόδων γεωργικής παραγωγής που αποσκοπούν στην προστασία του περιβάλλοντος και στη διατήρηση του φυσικού χώρου (γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα) πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της κοινοτικής πολιτικής που αφορούν τη γεωργία και το περιβάλλον.

Η στήριξη αυτή πρέπει να προωθεί:

- τρόπους εκμετάλλευσης των γεωργικών γαιών που είναι συμβατοί με την προστασία και βελτίωση του περιβάλλοντος, του τοπίου και των χαρακτηριστικών του, των φυσικών πόρων, των εδαφών καθώς και της γενετικής ποικιλομορφίας,

- την ευνοϊκή για το περιβάλλον εκτατικοποίηση της γεωργικής παραγωγής και τη μετάβαση σε συστήματα βοσκής χαμηλής έντασης,

- τη διατήρηση καλλιεργούμενων εκτάσεων υψηλής φυσικής αξίας που απειλούνται με εξαφάνιση,

- τη διατήρηση του τοπίου και των ιστορικών χαρακτηριστικών των γεωργικών εκτάσεων,

- τη χρήση του περιβαλλοντικού σχεδιασμού στη γεωργική πρακτική.

Άρθρο 21

1. Στήριξη παρέχεται στους γεωργούς που αναλαμβάνουν γεωργοπεριβαλλοντικές υποχρεώσεις διάρκειας τουλάχιστον πέντε ετών. Εάν χρειάζεται, καθορίζεται μεγαλύτερη περίοδος για ιδιαίτερους τύπους υποχρεώσεων ενόψει των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των υποχρεώσεων αυτών.

2. Οι γεωργοπεριβαλλοντικές υποχρεώσεις πρέπει να μη περιορίζονται στην εφαρμογή της συνήθους ορθής γεωργικής πρακτικής.

Πρέπει να προβλέπουν υπηρεσίες που δεν προβλέπονται από άλλα μέτρα στήριξης, όπως τα μέτρα στήριξης της αγοράς ή οι εξισωτικές αποζημιώσεις.

Άρθρο 22

1. Η ενίσχυση που καταβάλλεται για την ανάληψη γεωργοπεριβαλλοντικών υποχρεώσεων χορηγείται κατ' έτος και υπολογίζεται με βάση:

- το διαφυγόν εισόδημα,

- το πρόσθετο κόστος που προκύπτει από την υποχρέωση, και

- την ανάγκη παροχής κινήτρων.

Για τον υπολογισμό του ύψους της ετήσιας ενίσχυσης μπορεί να λαμβάνεται επίσης υπόψη το κόστος των μη παραγωγικών επενδύσεων που είναι αναγκαίες για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων.

2. Τα μέγιστα ετήσια ποσά που είναι επιλέξιμα για την παροχή κοινοτική στήριξης αναφέρονται στο παράρτημα. Τα ποσά αυτά βασίζονται στην περιοχή όπου βρίσκεται η εκμετάλλευση, την οποία αφορούν οι γεωργοπεριβαλλοντικές υποχρεώσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΓΕΩΡΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ

Άρθρο 23

1. Η στήριξη επενδύσεων σκοπό έχει να διευκολύνει τη βελτίωση και την εκλογίκευση της μεταποίησης και εμπορίας γεωργικών προϊόντων και με τον τρόπο αυτό να συμβάλλει στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της προστιθέμενης αξίας των γεωργικών προϊόντων.

2. Η στήριξη αυτή πρέπει να συμβάλλει στην επίτευξη ενός ή περισσότερων από τους ακόλουθος στόχους:

- τον προσανατολισμό της παραγωγής σε συνάρτηση με την προβλεπόμενη εξέλιξη των αγορών ή την ενθάρρυνση της δημιουργίας νέων διεξόδων για τα γεωργικά προϊόντα,

- τη βελτίωση ή την εκλογίκευση των διαύλων διάθεσης στην αγορά ή των διαδικασιών μεταποίησης,

- τη βελτίωση της παρουσίασης και της συσκευασίας των προϊόντων ή την ενθάρρυνση της καλύτερης χρήσης ή εξάλειψης των υποπροϊόντων,

- την εφαρμογή νέων τεχνολογιών,

- την προώθηση καινοτόμων επενδύσεων,

- τη βελτίωση και την παρακολούθηση της ποιότητας και των υγειονομικών συνθηκών,

- την προστασία του περιβάλλοντος.

Άρθρο 24

1. Η στήριξη παρέχεται στα πρόσωπα που φέρουν την τελική ευθύνη για τη χρηματοδότηση επενδύσεων σε επιχειρήσεις

- των οποίων μπορεί να αποδειχθεί η οικονομική βιωσιμότητα και

- οι οποίες πληρούν τις ελάχιστες προϋποθέσεις σχετικά με το περιβάλλον, την υγιεινή και την καλή διαβίωση των ζώων.

2. Οι επενδύσεις πρέπει να συμβάλλουν στη βελτίωση της κατάστασης του σχετικού βασικού κλάδου γεωργικής παραγωγής. Πρέπει να εξασφαλίζουν ικανοποιητική συμμετοχή των παραγωγών των βασικών προϊόντων στα οικονομικά οφέλη που προκύπτουν.

3. Πρέπει να παρέχονται επαρκείς αποδείξεις για την ύπαρξη κανονικών διεξόδων στην αγορά για τα σχετικά προϊόντα.

Άρθρο 25

1. Οι επενδύσεις πρέπει να αφορούν τη μεταποίηση και εμπορία των προϊόντων που καλύπτονται από το παράρτημα II της συνθήκης, εκτός των αλιευτικών προϊόντων.

2. Οι επενδύσεις πρέπει να πληρούν κριτήρια επιλογής που καθορίζουν τις προτεραιότητες και υποδεικνύουν τις επενδύσεις που δεν είναι επιλέξιμες για στήριξη.

Άρθρο 26

Αποκλείεται η στήριξη των ακόλουθων επενδύσεων:

- επενδύσεων στο επίπεδο λιανικού εμπορίου,

- επενδύσεων για τη μεταποίηση ή την εμπορία προϊόντων που προέρχονται από τρίτες χώρες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII ΔΑΣΟΚΟΜΙΑ

Άρθρο 27

1. Η στήριξη της δασοκομίας πρέπει να συμβάλλει στην ανάπτυξη των οικονομικών, οικολογικών και κοινωνικών λειτουργιών των δασών στις αγροτικές περιοχές.

2. Η στήριξη αυτή πρέπει να συμβάλλει ιδίως στην επίτευξη ενός ή περισσότερων από τους ακόλουθους στόχους:

- την αειφόρο διαχείριση και ανάπτυξη των δασών,

- τη διατήρηση των δασικών πόρων,

- την επέκταση των δασωδών εκτάσεων.

3. Η στήριξη αυτή πρέπει να συμβάλλει στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει η Κοινότητα και τα κράτη μέλη σε διεθνές επίπεδο. Βασίζεται στα εθνικά δασικά σχέδια που εγκρίνονται από την διακυβερνητική ειδική ομάδα για τα δάση (IPF). Για τις περιοχές που έχουν χαρακτηρισθεί ως μέσου ή υψηλού κινδύνου, πρέπει να υπάρχουν σχέδια πυροπροστασίας δασών, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2158/92 του Συμβουλίου για την πυροπροστασία των κοινοτικών δασών (13).

Άρθρο 28

1. Η στήριξη της δασοκομίας αφορά ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:

- φύτευση και αναγέννηση δασών σε μη γεωργικές εκτάσεις, υπό τον όρο ότι η φύτευση είναι κατάλληλη για τις τοπικές συνθήκες και συμβατή με το περιβάλλον,

- επενδύσεις σε δασικές εκμεταλλεύσεις που ανήκουν σε ιδιώτες, ενώσεις αυτών ή κοινότητες, οι οποίες αποσκοπούν στη σημαντική βελτίωση της οικονομικής ή οικολογικής αξίας τους,

- επενδύσεις για τη βελτίωση και εκλογίκευση της μεταποίησης και εμπορίας των δασοκομικών προϊόντων 7 οι επενδύσεις που αφορούν τη χρήση της ξυλείας ως πρώτης ύλης περιορίζονται σε όλες τις εργασίες εκμετάλλευσης που προηγούνται της βιομηχανικής χρήσης,

- προώθηση νέων διεξόδων για τη χρήση και εμπορία ξυλείας και δασοκομικών προϊόντων,

- σύσταση ενώσεων δασοκαλλιεργητών, οι οποίες δημιουργούνται με στόχο να βοηθήσουν τα μέλη τους να βελτιώσουν την αειφόρο και αποτελεσματική διαχείριση των εκμεταλλεύσεών τους,

- αποκατάσταση του δασοκομικού παραγωγικού δυναμικού που έχει πληγεί από φυσικές καταστροφές και πυρκαγιές και εφαρμογή των κατάλληλων προληπτικών μέσων.

2. Οι διατάξεις των κεφαλαίων I, III, και VII εφαρμόζονται αναλόγως στα δασοκομικά μέτρα.

Άρθρο 29

1. Παρέχεται στήριξη για τη δάσωση γεωργικών εκτάσεων.

Η στήριξη αυτή μπορεί να περιλαμβάνει εκτός από την κάλυψη των δαπανών φύτευσης:

- ετήσια πριμοδότηση ανά δασωμένο εκτάριο για την καλύψη των δαπανών συντήρησης επί μια πενταετία το πολύ,

- ετήσια πριμοδότηση ανά εκτάριο, χορηγούμενη επί 20 έτη το πολύ για την κάλυψη των εισοδηματικών απωλειών που απορρέουν από τη δάσωση στους γεωργούς ή στις ενώσεις τους που καλλιεργούσαν τη γη πριν από τη δάσωσή της ή σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου.

2. Δεν παρέχεται στήριξη για τη δάσωση γεωργικών εκτάσεων:

- σε γεωργούς που λαμβάνουν ενίσχυση για πρόωρη συνταξιοδότηση,

- για τις φυτείες ελάτων Χριστουγέννων.

Σε περίπτωση φύτευσης ειδών ταχείας ανάπτυξης για βραχυπρόθεσμη εκμετάλλευση, ενίσχυση για την κάλυψη των δαπανών δάσωσης χορηγείται μόνον υπό τον όρο ότι τα είδη αυτά είναι προσαρμοσμένα στις τοπικές συνθήκες και είναι συμβατά με το περιβάλλον.

3. Τα μέγιστα επιλέξιμα για κοινοτική στήριξη ποσά της ετήσιας πριμοδότησης για την κάλυψη εισοδηματικών απωλειών καθορίζονται στο παράρτημα.

Άρθρο 30

1. Με σκοπό:

- τη διατήρηση και βελτίωση της οικολογικής σταθερότητας των δασών ή την αποκατάσταση υποβαθμισμένων δασών σε περιοχές με σοβαρά φυσικά μειονεκτήματα, όπου ο προστατευτικός και οικολογικός ρόλος των δασών αυτών είναι προς το γενικό συμφέρον και όπου ο ρόλος αυτός δεν μπορεί να εξασφαλισθεί μόνο με το εισόδημα από τη δασοκαλλιέργεια, ή

- τη συντήρηση αντιπυρικών ζωνών με τη χρήση γεωργικών πρακτικών

παρέχεται στήριξη υπό μορφή αντισταθμιστικής πληρωμής σε άτομα ή τις ενώσεις τους, για τη διατήρηση προς το δημόσιο συμφέρον των εν λόγω δασών, υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται η αειφόρος διαχείρισή τους.

2. Οι αντισταθμιστικές πληρωμές καθορίζονται μεταξύ των ελάχιστων και μέγιστων ποσών που αναφέρονται στο παράρτημα. Μπορούν να χορηγούνται αντισταθμιστικές πληρωμές υψηλότερες από τα μέγιστα ποσά, υπό τον όρον ότι ο μέσος όρος όλων των αντισταθμιστικών πληρωμών που χορηγούνται στη συγκεκριμένη περιφέρεια προγραμματισμού δεν υπερβαίνει το εν λόγω ανώτατο όριο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΩΝ ΑΓΡΟΤΙΚΩΝ ΠΕΡΙΟΧΩΝ

Άρθρο 31

Παρέχεται στήριξη για μέτρα σχετικά με γεωργικές δραστηριότητες και την ανασυγκρότησή τους και σχετικά με δραστηριότητες στο χώρο της υπαίθρου, τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής άλλων μέτρων που αναφέρονται στον παρόντα τίτλο.

Τα μέτρα αυτά αφορούν:

- έγγειες βελτιώσεις, αναδασμό,

- τη δημιουργία υπηρεσιών αντικατάστασης και διαχείρισης εκμεταλλεύσεων,

- την εμπορία προϊόντων ποιότητας,

- τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης,

- την ανακαίνιση και την ανάπτυξη των αγροτικών οικισμών καθώς και την προστασία και διατήρηση της αγροτικής κληρονομιάς,

- τη διαφοροποίηση των δραστηριοτήτων, για να παρασχεθεί η δυνατότητα άσκησης πολλαπλών δραστηριοτήτων ή απόκτησης εναλλακτικών εισοδημάτων,

- τη διαχείριση των υδατικών πόρων της γεωργίας,

- την ανάπτυξη και βελτίωση της αγροτικής υποδομής,

- την ενθάρρυνση των τουριστικών και βιοτεχνικών δραστηριοτήτων,

- τη διαφύλαξη του περιβάλλοντος και τη διαχείριση των αγροτικών περιοχών,

- την αποκατάσταση του γεωργικού παραγωγικού δυναμικού που έχει πληγεί από φυσικές καταστροφές και την εφαρμογή των κατάλληλων προληπτικών μέσων,

- τη χρηματοοικονομική τεχνική.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ X ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 32

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος τίτλου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

Με τους κανόνες αυτούς μπορούν ειδικότερα να καθορίζονται:

- οι όροι στήριξης των επενδύσεων στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις (άρθρα 4 έως 7),

- η περίοδος και οι όροι για τη βελτίωση της οικονομικής βιωσιμότητας μιας εκμετάλλευσης και οι όροι χρήσης της έκτασης που ελευθερώνεται στην περίπτωση πρόωρης συνταξιοδότησης (άρθρο 11 παράγραφος 2),

- οι όροι χορήγησης και ο τρόπος υπολογισμού των εξισωτικών αποζημιώσεων (άρθρα 14 και 15),

- οι όροι που διέπουν τις γεωργοπεριβαλλοντικές υποχρεώσεις (άρθρα 21 και 22),

- τα κριτήρια επιλογής για τις επενδύσεις που αποσκοπούν στη βελτίωση της μεταποίησης και της εμπορίας γεωργικών προϊόντων (άρθρο 25 παράγραφος 2),

- οι όροι που διέπουν τα δασοκομικά μέτρα (άρθρα 27 έως 30).

Με την ίδια διαδικασία, η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει παρεκκλίσεις από το άρθρο 26 δεύτερη περίπτωση, για τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες, υπό τον όρο ότι τα μεταποιημένα προϊόντα προορίζονται για την αγορά της συγκεκριμένης περιφέρειας.

ΤΙΤΛΟΣ III Γενικές αρχές. Διοικητικές και χρηματοδοτικές διατάξεις

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Υποκεφάλαιο I Στήριξη από το ΕΓΤΠΕ

Άρθρο 33

1. Η κοινοτική στήριξη της πρόωρης συνταξιοδότησης (άρθρα 10 έως 12), των μειονεκτικών περιοχών (άρθρα 13 έως 19), των γεωργοπεριβαλλοντικών μέτρων (άρθρα 20 έως 22) και της δάσωσης (άρθρο 29) χρηματοδοτείται από το ΕΓΤΠΕ-τμήμα Εγγυήσεων σε ολόκληρη την Κοινότητα.

2. Η κοινοτική στήριξη των λοιπών μέτρων αγροτικής ανάπτυξης χρηματοδοτείται από το ΕΓΤΠΕ:

- τμήμα Προσανατολισμού στις περιοχές που καλύπτονται από τον στόχο αριθ. 1,

- τμήμα Εγγυήσεων στις περιοχές εκτός στόχου αριθ. 1.

3. Η στήριξη των μέτρων που αναφέρονται στην τρίτη, έκτη και όγδοη περίπτωση του άρθρου 31 χρηματοδοτείται από το ΕΓΤΠΕ στις περιοχές που υπάγονται στους στόχους αριθ. 1 και 2, εφόσον δεν εξασφαλίζεται η χρηματοδότησή τους από το ΕΤΠΑ.

Άρθρο 34

1. Όσον αφορά τη στήριξη των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 2

- στις περιοχές που καλύπτονται από τον στόχο αριθ. 1, εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία], συμπληρούμενος από τις ειδικές διατάξεις που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό,

- στις περιοχές που καλύπτονται από τον στόχο αριθ. 2, εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία], συμπληρούμενος από τις ειδικές διατάξεις που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στον παρόντα κανονισμό.

2. Όσον αφορά τη στήριξη των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ-τμήμα Εγγυήσεων, εφαρμόζονται οι ειδικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γεωργικός δημοσιονομικός κανονισμός] και οι διατάξεις που θεσπίζονται για την εφαρμογή του, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στον παρόντα κανονισμό.

Υποκεφάλαιο II Συμβατότητα και συνεκτικότητα

Άρθρο 35

1. Στήριξη υπέρ της αγροτικής ανάπτυξης παρέχεται μόνο για μέτρα που συμφωνούν με το κοινοτικό δίκαιο.

2. Τα εν λόγω μέτρα πρέπει να έχουν συνεκτικότητα με τις άλλες κοινοτικές πολιτικές και τα μέτρα που υλοποιούνται στο πλαίσιο αυτών.

Ειδικότερα, κάθε μέτρο που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού είναι επιλέξιμο για στήριξη στο πλαίσιο άλλων κοινοτικών καθεστώτων στήριξης, μόνον εάν δεν είναι ασυμβίβαστο προς τους ειδικούς όρους που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό.

3. Πρέπει επίσης να εξασφαλίζεται η συνεκτικότητα με τα μέτρα που υλοποιούνται στο πλαίσιο άλλων μέσων της κοινής γεωργικής πολιτικής. Πρέπει, ιδίως, να εξασφαλίζεται η συνεκτικότητα μεταξύ των μέτρων για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης αφενός, και των μέτρων που υλοποιούνται στο πλαίσιο των κοινών οργανώσεων αγοράς και των μέτρων που αφορούν την ποιότητα και την υγεία στον τομέα της γεωργίας αφετέρου, καθώς και μεταξύ των διαφόρων μέτρων για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης.

Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να παρέχεται στήριξη δυνάμει του παρόντος κανονισμού για:

- μέτρα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής καθεστώτων στήριξης στο πλαίσιο των κοινών οργανώσεων αγοράς,

- μέτρα στήριξης ερευνητικών σχεδίων, προώθησης γεωργικών προϊόντων ή εξάλειψης ζωικών ασθενειών.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν συμπληρωματικούς ή περισσότερο περιοριστικούς όρους για τη χορήγηση κοινοτικής στήριξης για την αγροτική ανάπτυξη, εφόσον οι όροι αυτοί έχουν συνεκτικότητα με τους στόχους και τις απαιτήσεις που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 36

1. Για το ίδιο μέτρο δεν μπορούν να γίνονται ταυτόχρονα πληρωμές δυνάμει του παρόντος κανονισμού και δυνάμει οποιουδήποτε άλλου κοινοτικού καθεστώτος στήριξης.

2. Ο συνδυασμός των ενισχύσεων για διάφορα μέτρα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού επιτρέπεται, μόνον εάν τα μέτρα είναι συνεκτικά και συμβατά μεταξύ τους. Εάν χρειάζεται, προσαρμόζεται το επίπεδο της στήριξης.

Άρθρο 37

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα, για να εξασφαλίσουν τη συμβατότητα και τη συνεκτικότητα των μέτρων στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.

2. Για όλα τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης, τα σχέδια που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη περιλαμβάνουν εκτίμηση της συμβατότητας και της συνεκτικότητας των προβλεπόμενων μέτρων στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης και αναφορά των μέτρων που λαμβάνονται, για να εξασφαλισθεί η συμβατότητα και η συνεκτικότητα.

3. Εάν χρειάζεται, τα μέτρα στήριξης αναθεωρούνται μεταγενέστερα, για να εξασφαλισθεί η συμβατότητα και η συνεκτικότητά τους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ

Άρθρο 38

1. Τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται από το τμήμα Προσανατολισμού του ΕΓΤΠΕ εντάσσονται στον προγραμματισμό για τις περιφέρειες του στόχου αριθ. 1, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

2. Τα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης, πλην εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 33 παράγραφος 1, εντάσσονται στον προγραμματισμό για τις περιφέρειες του στόχου αριθ. 2, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

3. Τα λοιπά μέτρα αγροτικής ανάπτυξης αποτελούν αντικείμενο προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τα άρθρα 39 έως 42.

Άρθρο 39

1. Τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης καταρτίζονται στο γεωγραφικό επίπεδο που κρίνεται ως το καταλληλότερο. Συντάσσονται από τις αρμόδιες αρχές που ορίζει το κράτος μέλος και υποβάλλονται από το κράτος μέλος στην Επιτροπή, μετά από διαβούλευση με τις αρμόδιες αρχές και οργανισμούς στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο.

2. Τα μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης που πρόκειται να εφαρμοστούν σε μία περιοχή πρέπει να εντάσσονται, στο μέτρο του δυνατού, σε ενιαίο σχέδιο. Εάν είναι αναγκαία η κατάρτιση περισσότερων σχεδίων, πρέπει να αναφέρεται η σχέση μεταξύ των προβλεπόμενων στα σχέδια αυτά μέτρων και να εξασφαλίζεται η συμβατότητα και η συνεκτικότητά τους.

Άρθρο 40

Τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης καλύπτουν περίοδο επτά ετών από την 1η Ιανουαρίου 2000.

Άρθρο 41

1. Τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης περιλαμβάνουν:

- την περιγραφή με ποσοτικά στοιχεία της τρέχουσας κατάστασης, που παρουσιάζει τις ανισότητες, τα κενά και τις δυνατότητες ανάπτυξης, τους διατιθέμενους χρηματοδοτικούς πόρους και τα κύρια αποτελέσματα των ενεργειών που εκτελέσθηκαν κατά την προηγούμενη περίοδο προγραμματισμού, λαμβάνοντας υπόψη τα διαθέσιμα αποτελέσματα της αξιολόγησης,

- την περιγραφή της προτεινόμενης στρατηγικής, των ποσοτικών στόχων της, των προτεραιοτήτων αγροτικής ανάπτυξης που έχουν επιλεγεί και της καλυπτόμενης γεωγραφικής περιοχής,

- την προηγούμενη εκτίμηση που εμφανίζει τις αναμενόμενες οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων στην απασχόληση,

- τον ενδεικτικό γενικό χρηματοδοτικό πίνακα, όπου παρουσιάζονται συνοπτικά οι διατιθέμενοι εθνικοί και κοινοτικοί πόροι που αντιστοιχούν σε κάθε προτεραιότητα αγροτικής ανάπτυξης που έχει επιλεγεί στο πλαίσιο του σχεδίου,

- την περιγραφή των μέτρων που μελετώνται για την υλοποίηση των σχεδίων, και ιδίως των καθεστώτων ενίσχυσης, συμπεριλαμβανομένων των στοιχείων που είναι αναγκαία για την αξιολόγηση των κανόνων ανταγωνισμού,

- ενδεχομένως, τις πληροφορίες για τις ανάγκες σε μελέτες, έργα επίδειξης, ενέργειες κατάρτισης ή τεχνικής βοήθειας που αφορούν την προπαρασκευή, εφαρμογή ή προσαρμογή των σχετικών μέτρων,

- τον καθορισμό των αρμόδιων αρχών και οργανισμών,

- τα μέτρα που λαμβάνονται, για να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική και ορθή εφαρμογή, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης και αξιολόγησης με προσδιορισμό ποσοτικών δεικτών για την αξιολόγηση, τις ρυθμίσεις που αφορούν τους ελέγχους, τις κυρώσεις και τα μέτρα δημοσιότητας,

- τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων και τα μέτρα που λαμβάνονται για τη συμμετοχή των αρμόδιων αρχών και οργανισμών, καθώς και των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων στο κατάλληλο επίπεδο.

2. Στα σχέδιά τους τα κράτη μέλη:

- προβλέπουν την εφαρμογή γεωργοπεριβαλλοντικών μέτρων στο σύνολο της επικράτειάς τους και ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες τους,

- εξασφαλίζουν την αναγκαία ισορροπία μεταξύ των διαφόρων μέτρων που στηρίζονται.

Άρθρο 42

1. Τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης πρέπει να υποβληθούν το αργότερο έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

2. Η Επιτροπή προβαίνει σε εκτίμηση των προτεινόμενων σχεδίων σε σχέση με τη συνέπειά τους προς τον παρόντα κανονισμό. Βάσει των σχεδίων, εγκρίνει τα έγγραφα προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 49 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία] εντός έξι μηνών από την υποβολή των σχεδίων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Άρθρο 43

1. Σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία], η Επιτροπή, με τη διαδικασία του άρθρου 51 του εν λόγω κανονισμού, μπορεί να επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των μέτρων που τυγχάνουν ενίσχυσης από το τμήμα Προσανατολισμού του ΕΓΤΠΕ πέραν του προβλεπομένου από το άρθρο 33 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού για την εφαρμογή της κοινοτικής πρωτοβουλίας αγροτικής ανάπτυξης.

2. Το τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ μπορεί να χρηματοδοτεί, με πρωτοβουλία της Επιτροπής, μελέτες συναφείς με τον προγραμματισμό αγροτικής ανάπτυξης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 44

1. Η κοινοτική στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ υπόκειται σε χρηματοδοτικό σχεδιασμό και σε τήρηση λογαριασμών σε ετήσια βάση. Ο χρηματοδοτικός σχεδιασμός εντάσσεται στον προγραμματισμό αγροτικής ανάπτυξης (άρθρο 38 παράγραφος 3) και στον προγραμματισμό του στόχου αριθ. 2.

2. Η Επιτροπή προβαίνει κάθε έτος στην αρχική χορήγηση κονδυλίων στα κράτη μέλη βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές καταστάσεις και ανάγκες και τις προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν ιδίως για το περιβάλλον, τη δημιουργία απασχόλησης και τη διατήρηση του τοπίου.

3. Η αρχική χορήγηση προσαρμόζεται ανάλογα με τις πραγματικές δαπάνες και τις αναθεωρημένες προβλέψεις δαπανών που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη των στόχων των προγραμμάτων, και εφόσον υπάρχουν διαθέσιμα κονδύλια και κατά κανόνα, σε αντιστοιχία με την ένταση των ενισχύσεων για τις αγροτικές περιοχές που καλύπτονται από τον στόχο αριθ. 2.

Άρθρο 45

1. Οι χρηματοδοτικές διατάξεις των άρθρων 30, 31 (πλην του πέμπτου εδαφίου της παραγράφου 1), 33, 37 και 38 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία] δεν εφαρμόζονται στα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης στις περιοχές του στόχου αριθ. 2.

Η Επιτροπή λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα, για να εξασφαλίσει την αποτελεσματική και συνεκτική εφαρμογή των εν λόγω μέτρων, τα οποία πρέπει να πληρούν τουλάχιστον τις ίδιες προϋποθέσεις με τις καθοριζόμενες στις διατάξεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, συμπεριλαμβανομένης της αρχής της ενιαίας διαχειριστικής αρχής.

2. Η Κοινότητα συμμετέχει στη χρηματοδότηση των μέτρων που καλύπτονται από τον προγραμματισμό αγροτικής ανάπτυξης (άρθρο 38 παράγραφος 3), σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στα άρθρα 28 και 29 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία]. Η κοινοτική συμμετοχή δεν υπερβαίνει κατ' ανώτατο όριο το 50 % του συνολικού επιλέξιμου κόστους και, κατά γενικό κανόνα, καλύπτει τουλάχιστον το 25 % των επιλέξιμων δημοσίων δαπανών στις περιοχές που δεν υπάγονται στον στόχο αριθ. 1 και στον στόχο αριθ. 2. Στις περιοχές αυτές, εφαρμόζεται το ύψος που ορίζεται στο άρθρο 28 παράγραφος 4 στοιχείο α) εδάφια ii) και iii) και στοιχείο β) εδάφια ii) και iii) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

Κατά τον προγραμματισμό για την εφαρμογή των άρθρων 20, 21 και 22 του παρόντος κανονισμού, μπορεί να προβλέπεται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ποσοστό συγχρηματοδότησης έως και κατά 10 % υψηλότερο από τα ανώτατα ποσοστά που ορίζονται στο πρώτο εδάφιο για ειδικά μέτρα ιδιαίτερης αξίας από περιβαλλοντική άποψη.

Στις πληρωμές αυτές εφαρμόζεται το πέμπτο εδάφιο της παραγράφου 1 του άρθρου 31 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

3. Οι πληρωμές της χρηματοδοτικής συνδρομής από το τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ μπορούν να γίνονται με τη μορφή προκαταβολών για την εφαρμογή των προγραμμάτων και πληρωμών για τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Άρθρο 46

1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ουσιαστική παρακολούθηση της εφαρμογής του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης (άρθρο 38 παράγραφος 3).

2. Η παρακολούθηση πραγματοποιείται με διαδικασίες που συμφωνούνται από κοινού.

Η παρακολούθηση πραγματοποιείται μέσω ειδικών φυσικών και χρηματοδοτικών δεικτών που συμφωνούνται και καθορίζονται εκ των προτέρων.

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή ετήσιες εκθέσεις προόδου.

3. Εάν χρειάζεται, συνιστώνται επιτροπές παρακολούθησης.

Άρθρο 47

Η αξιολόγηση των μέτρων που καλύπτονται από τον προγραμματισμό αγροτικής ανάπτυξης (άρθρο 38 παράγραφος 3) πραγματοποιείται σύμφωνα με τις αρχές που καθορίζονται στα άρθρα 39 έως 42 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI ΚΑΝΟΝΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 48

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος τίτλου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

Με τους κανόνες αυτούς μπορούν ειδικότερα να καθορίζονται οι λεπτομέρειες

- της παρουσίασης των σχεδίων αγροτικής ανάπτυξης (άρθρα 39 έως 42),

- της αναθεώρησης των εγγράφων προγμαμματισμού αγροτικής ανάπτυξης,

- του χρηματοδοτικού σχεδιασμού, ιδίως για την εξασφάλιση της δημοσιονομικής πειθαρχίας (άρθρο 44), της συμμετοχής στη χρηματοδότηση (άρθρο 45 παράγραφος 2),

- της παρακολούθησης και αξιολόγησης (άρθρα 46 και 47).

ΤΙΤΛΟΣ IV Κρατικές ενισχύσεις

Άρθρο 49

1. Τα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης εφαρμόζονται στις ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη για μέτρα στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στον παρόντα τίτλο.

Εντούτοις, τα άρθρα 92 έως 94 της συνθήκης δεν εφαρμόζονται στη χρηματοδοτική συνεισφορά των κρατών μελών για μέτρα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 42 της συνθήκης και επωφελούνται της κοινοτικής στήριξης σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Απαγορεύονται οι κρατικές ενισχύσεις για τη στήριξη γεωργών στις μειονεκτικές περιοχές, οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις των άρθρων 13 έως 19 ή υπερβαίνουν τα ποσά που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 15.

3. Απαγορεύονται οι κρατικές ενισχύσεις για τη στήριξη γεωργών που έχουν αναλάβει γεωργοπεριβαλλοντικές υποχρεώσεις, οι οποίες δεν πληρούν τις προϋποθέσεις των άρθρων 20 έως 22. Εντούτοις, μπορούν να χορηγούνται συμπληρωματικές ενισχύσεις πέραν των μέγιστων ποσών που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 22 παράγραφος 2, εάν δικαιολογούνται βάσει της παραγράφου 1 του εν λόγω άρθρου.

Άρθρο 50

Εντός του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 42 της συνθήκης, οι κρατικές ενισχύσεις, οι οποίες αποσκοπούν στη συμπληρωματική χρηματοδότηση μέτρων αγροτικής ανάπτυξης που τυγχάνουν κοινοτικής στήριξης, κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη και εγκρίνονται από την Επιτροπή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, ως τμήμα του προγραμματισμού που αναφέρεται στο άρθρο 38. Η πρώτη πρόταση του άρθρου 93 παράγραφος 3 της συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις ενισχύσεις που έχουν κοινοποιηθεί.

ΤΙΤΛΟΣ V Μεταβατικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 51

1. Εάν είναι αναγκαία ειδικά μέτρα για τη διευκόλυνση της μετάβασης από το ισχύον καθεστώς προς το καθεστώς που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό, τα μέτρα αυτά θεσπίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τις διαδικασίες που καθορίζονται στο άρθρο 49 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γενικός κανονισμός για τα Διαρθρωτικά Ταμεία].

2. Τα μέτρα αυτά θεσπίζονται ιδίως για την ένταξη των υφισταμένων ενεργειών κοινοτικής στήριξης, οι οποίες έχουν εγκριθεί από την Επιτροπή για περίοδο που λήγει μετά την 1η Ιανουαρίου 2000 ή χωρίς χρονικό περιορισμό, στο καθεστώς στήριξης της αγροτικής ανάπτυξης που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 52

1. Το άρθρο 17 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1696/71 του Συμβουλίου περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του λυκίσκου (14) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 17

1. Οι κανονιστικές διατάξεις οι οποίες αφορούν τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής, εφαρμόζονται στην αγορά των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 από την ημερομηνία κατά την οποία τίθενται σε εφαρμογή οι ρυθμίσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.

2. Η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 8 συγχρηματοδοτείται από την Κοινότητα.

3. Τα κράτη μέλη καταβάλλουν την ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 12 στους παραγωγούς μεταξύ της 16ης Οκτωβρίου και της 31ης Δεκεμβρίου της περιόδου εμπορίας, για την οποία έχει υποβληθεί η αίτηση ενίσχυσης.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 20.»

2. Το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 404/93 του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της μπανάνας (15) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέλη χορηγούν στις αναγνωρισμένες οργανώσεις παραγωγών, για πέντε χρόνια από την ημερομηνία αναγνώρισής τους, ενισχύσεις, για να ενθαρρύνουν τη σύστασή τους και να δευκολύνουν τη διοικητική τους λειτουργία.

2. Οι ενισχύσεις αυτές:

- ισούνται κατά το πρώτο, δεύτερο, τρίτο, τέταρτο και πέμπτο έτος, με το 5 %, 5 %, 4 %, 3 % και 2 % αντιστοίχως της αξίας της παραγωγής που διατίθεται στο εμπόριο και η οποία καλύπτεται από τη δραστηριότητα της οργάνωσης παραγωγών,

- δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα πραγματικά έξοδα σύστασης και διοικητικής λειτουργίας της συγκεκριμένης οργάνωσης,

- καταβάλλονται σε ετήσιες δόσεις για διάστημα επτά ετών κατ' ανώτατο όριο από την ημερομηνία αναγνώρισης.

Η αξία της παραγωγής κάθε έτους υπολογίζεται με βάση:

- τον ετήσιο όγκο που πραγματικά διετέθη στο εμπόριο,

- τις μέσες τιμές παραγωγού που επιτεύχθηκαν.

3. Οι οργανώσεις παραγωγών που προέρχονται από οργανώσεις, οι οποίες ήδη πληρούν σε μεγάλο βαθμό τους όρους του παρόντος κανονισμού, δεν δικαιούνται να λαμβάνουν τις ενισχύσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο παρά μόνο εάν προκύπτουν από συγχώνευση, η οποία επιτρέπει την καλύτερη επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 5. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, οι ενισχύσεις χορηγούνται μόνον όσον αφορά τα έξοδα σύστασης της οργάνωσης (έξοδα σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες και την κατάρτιση της ιδρυτικής πράξης και του καταστατικού).

4. Οι ενισχύσεις που αναφέρονται στο παρόν άρθρο κοινοποιούνται στην Επιτροπή με έκθεση, την οποία της διαβιβάζουν τα κράτη μέλη στο τέλος κάθε δημοσιονομικής χρήσης.»

3. Ο κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών (16) τροποποιείται ως εξής:

- Το άρθρο 15 παράγραφος 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«6. Για τις περιφέρειες της Κοινότητας, στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, είναι δυνατόν να επιτρέπεται στα κράτη μέλη, βάσει δεόντως αιτιολογημένης αίτησης, να καταβάλλουν στις οργανώσεις παραγωγών εθνική χρηματοδοτική ενίσχυση, ίση με το ήμισυ των χρηματοδοτικών συνεισφορών των παραγωγών. Η ενίσχυση αυτή προστίθεται στο επιχειρησιακό ταμείο.

Για τα κράτη μέλη, στα οποία λιγότερο του 15 % της παραγωγής οπωροκηπευτικών διατίθεται στο εμπόριο από οργανώσεις παραγωγών και στα οποία η παραγωγή οπωροκηπευτικών αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 15 % της συνολικής γεωργικής παραγωγής, η ενίσχυση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι δυνατόν να επιστραφεί εν μέρει από την Κοινότητα, κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου κράτους μέλους.»

- Το άρθρο 52 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 52

1. Οι δαπάνες που συνδέονται με την καταβολή της κοινοτικής αποζημίωσης απόσυρσης και την κοινοτική χρηματοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου, των ειδικών μέτρων που αναφέρονται στα άρθρα 17 και 53, 54 και 55, καθώς και των ελέγχων των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών που τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής κατ' εφαρμογή του άρθρου 40 παράγραφος 1, θεωρούνται ως παρεμβάσεις για τη ρύθμιση των γεωργικών αγορών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. . . . [γεωργικός δημοσιονομικός κανονισμός].

2. Οι δαπάνες που συνδέονται με τις ενισχύσεις που χορηγούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 14 και με το άρθρο 15 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο, θεωρούνται ως παρεμβάσεις για τη ρύθμιση των γεωργικών αγορών κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. . . . [γεωργικός δημοσιονομικός κανονισμός]. Είναι επιλέξιμες για συγχρηματοδότηση από την Κοινότητα.

3. Η Επιτροπή θεσπίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 46.

4. Η εφαρμογή των διατάξεων του τίτλου VI δεν θίγει την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4045/89 (1).

(1) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, περί των ελέγχων, εκ μέρους των κρατών μελών, των πράξεων που αποτελούν μέρος του συστήματος χρηματοδοτήσεως από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, τμήμα Εγγυήσεων, και περί καταργήσεως της οδηγίας 77/435/ΕΟΚ (ΕΕ L 388 της 30.12.1989, σ. 17), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3235/94 (ΕΕ L 338 της 28.12.1994, σ. 16).»

Άρθρο 53

1. Καταργούνται οι ακόλουθοι κανονισμοί:

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4256/88,

- κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 950/97, (ΕΚ) αριθ. 951/97, (ΕΚ) αριθ. 952/97, (ΕΟΚ) αριθ. 867/90,

- κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92, (ΕΟΚ) αριθ. 2079/92, (ΕΟΚ) αριθ. 2080/92,

- κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1610/89.

2. Καταργούνται οι ακόλουθες διατάξεις:

- άρθρο 21 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3763/91 (17),

- άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1600/92 (18),

- άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1601/92 (19),

- άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93 (20).

3. Οι κανονισμοί και οι διατάξεις που καταργούνται δυνάμει των παραγράφων 1 και 2 εξακολουθούν να εφαρμόζονται στις ενέργειες που εγκρίνονται από την Επιτροπή δυνάμει των εν λόγω κανονισμών πριν από την 1η Ιανουαρίου 2000.

4. Οι οδηγίες του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τον καθορισμό ή την τροποποίηση των καταλόγων μειονεκτικών περιοχών σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 950/97 παραμένουν σε ισχύ, εκτός εάν τροποποιηθούν εκ νέου στο πλαίσιο προγραμμάτων.

Άρθρο 54

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη μέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται ως προς την κοινοτική στήριξη από την 1η Ιανουαρίου 2000.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

. . .

Για το Συμβούλιο

. . .

(1) ΕΕ L 185 της 15.7.1988, σ. 9 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3193/94 (ΕΕ L 337 της 24.12.1994, σ. 11).

(2) ΕΕ L 374 της 31.12.1988, σ. 25 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2085/93 (ΕΕ L 193 της 31.7.1993, σ. 44).

(3) ΕΕ L 215 της 30.7.1992, σ. 85 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2272/95 της Επιτροπής (ΕΕ L 288 της 1.12.1995, σ. 35) 7 κανονισμός όπως διορθώθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1962/96 της Επιτροπής (ΕΕ L 259 της 12.10.1996, σ. 7).

(4) ΕΕ L 215 της 30.7.1992, σ. 91 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2773/95 της Επιτροπής (ΕΕ L 288 της 1.12.1995,σ. 37).

(5) ΕΕ L 215 της 30.7.1992, σ. 96 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 231/96 της Επιτροπής (ΕΕ L 30 της 8.2.1996, σ. 33).

(6) ΕΕ L 142 της 2.6.1997, σ. 1.

(7) ΕΕ L 142 της 2.6.1997, σ. 22

(8) ΕΕ L 165 της 15.6.1989, σ. 3.

(9) ΕΕ L 91 της 6.4.1990, σ. 7.

(10) ΕΕ L 142 της 2.6.1997, σ. 30.

(11) Οδηγία του Συμβουλίου περί απαγορεύσεως της χρησιμοποιήσεως ορισμένων ουσιών με ορμονική ή θυρεοστατική δράση και των β-ανταγωνιστικών ουσιών στη ζωική παραγωγή για κερδοσκοπικούς λόγους και καταργήσεως των οδηγιών 81/602/ΕΟΚ, 88/146/ΕΟΚ και 88/299/ΕΟΚ (ΕΕ L 125 της 23.5.1996, σ. 3).

(12) Οδηγία του Συμβουλίου περί λήψεως μέτρων ελέγχου για ορισμένες ουσίες και τα κατάλοιπά τους σε ζώντα ζώα στα προϊόντα τους και καταργήσεως των οδηγιών 85/358/ΕΟΚ και 86/469/ΕΟΚ και των αποφάσεων 89/187/ΕΟΚ και 91/664/ΕΟΚ (ΕΕ L 125 της 23.5.1996, σ. 10).

(13) ΕΕ L 217 της 31.7.1992, σ. 3 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 308/97 (ΕΕ L 51 της 21.2.1997, σ. 11).

(14) ΕΕ L 175 της 4.8.1971, σ. 1 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1554/97 (ΕΕ L 208 της 2.8.1997, σ. 1).

(15) ΕΕ L 47 της 25.2.1993, σ. 1 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94 (ΕΕ L 349 της 31.12.1994, σ. 105).

(16) ΕΕ L 296 της 21.11.1996, σ. 46 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2520/97 της Επιτροπής (ΕΕ L 346 της 17.12.1997, σ. 41).

(17) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 1991, για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα (ΕΕ L 356 της 24.12.1991, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2598/95 (ΕΕ L 267 της 9.11.1995, σ. 1).

(18) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 1992, για ειδικά μέτρα υπέρ των Αζορών και της Μαδέρας όσον αφορά ορισμένα γεωργικά προϊόντα (ΕΕ L 173 της 27.6.1992, σ. 1) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2348/96 (ΕΕ L 320 της 11.12.1996, σ. 1).

(19) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 1992, για ειδικά μέτρα που αφορούν ορισμένα γεωργικά προϊόντα υπέρ των Καναρίων Νήσων (ΕΕ L 173 της 27.6.1992, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2348/96 (ΕΕ L 320 της 11.12.1996, σ. 1).

(20) Κανονισμός του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1993, για τη θέσπιση ειδικών μέτρων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα προς όφελος των μικρών νησιών του Αιγαίου Πελάγους (ΕΕ L 184 της 27.7.1993, σ. 1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2417/95 της Επιτροπής (ΕΕ L 248 της 14.10.1995, σ. 39).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>