Αριθ. C 248/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17. 9. 84 
2. Η ΟΚΕ δεν εκφράζεται συγκεκριμένα σχετικά με την αύξηση των ορίων τιμών 
και τον κατάλογο ειδών που αναφέρεται στο παράρτημα. Επιμένει όμως, ότι μετά 
την παρέλευση του πενταετούς χρονικού διαστήματος η εναρμόνιση πρέπει να έχει 
συμπληρωθεί. 
Βρυξέλλες, 4 Ιουλίου 1984. 
0 Πρόεόρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Francis CEYRAC 
Γνωμοδότηση για ένα σχέδιο κανονισμού της Επιτροπής περί εφαρμογής του άρθρου 
85 παράγραφος 3 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της ΕΟΚ, σε ορισμένες κατηγορίες 
συμφωνιών για την παραχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης προστατευόμενων 
εφευρέσεων (!) 
(84/C 248/05) 
Το Προεδρείο της ΟΚΕ αποφάσισε στις 22 Νοεμβρίου 1983 σύμφωνα με το άρθρο 20 
παράγραφος 3 του Εσωτερικού Κανονισμού να εκδώσει γνωμοδότηση για την πρό­
ταση κανονισμού της Επιτροπής περί εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 3 της 
Συνθήκης ΕΟΚ σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών για την παραχώρηση του δικαι­
ώματος εκμετάλλευσης προστατευόμενων εφευρέσεων. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκαν 
οι εργασίες για το θέμα αυτό, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 13 Ιουνίου 1984. 
Εισηγητής ήταν ο κ. Poeton. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε κατά τη 218η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 4ης Ιουλίου 
1984) την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει το τελευταίο σχέδιο κανονι­
σμού της Επιτροπής (84.CC.1). Μολονότι θα μπο­
ρούσε να βελτιωθεί σε αρκετά σημαντικά σημεία, 
το σχέδιο αυτό αποτελεί τη βάση ενός εφαρμόσι­
μου κανονισμού. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι θα πρέπει να 
δοθεί υψηλή προτεραιότητα για να αποσαφηνισθεί 
η λογική που εμπνέει τον κανονισμό αυτό. 
Η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίηση της, επειδή η 
Επιτροπή αναγνωρίζει ότι, προκειμένου να εν­
θαρρυνθεί η μέθοδος της εκχώρησης του δικαιώμα­
τος εκμετάλλευσης προστατευόμενων εφευρέσεων 
καθώς και η συμβολή της στην προώθηση της τε­
χνικής εξέλιξης, οφείλει να εξασφαλίσει την ελά­
χιστη νομική προστασία που απαιτείται, ώστε να 
συμφέρει στις εταιρείες η εκχώρηση του δικαιώμα­
τος εκμετάλλευσης προστατευόμενων εφευρέσεων 
σαν τρόπος ανάπτυξης νέων προϊόντων. Πρέπει να 
σημειωθεί ότι μια συμφωνία για την εκχώρηση του 
δικαιώματος εκμετάλλευσης προστατευόμενων ε­
φευρέσεων αποτελεί τη «δεύτερη καλύτερη» μέ­
θοδο για πολλές εταιρείες, οι οποίες έχουν την 
τάση να αντιμετωπίζουν την εκμετάλλευση σαν 
την πρώτη και καλύτερη μέθοδο. Αν η μέθοδος της 
(') Γνωμοδότηση της ΟΚΕ για την 12η έκθεση της Επι­
τροπής των ΕΚ για την πολιτική ανταγωνισμού (Σε­
πτέμβριος 1983) ΕΕ αριθ. C 341 της 19. 12. 1983, 
σ. 30). εκχώρησης του δικαιώματος εκμετάλλευσης προ­
στατευόμενων εφευρέσεων προσκόπτει σε πολλά ε­
μπόδια, τότε η χρησιμοποίηση αυτού του μέσου 
προώθησης της τεχνικής προόδου γίνεται προβλη­
ματική. 
Οι συστάσεις της ΟΚΕ εκτίθενται σε τέσσερα κε­
φάλαια : 
1. Αντιμετώπιση των υποχρεώσεων αποκλειστι­
κών πωλήσεων που περιέχονται στις συμφωνίες 
για την εκχώρηση του δικαιώματος εκμετάλ­
λευσης προστατευόμενων εφευρέσεων 
2. Αντιμετώπιση των περιορισμών χρήσης' 
3. Αντιμετώπιση των συμφωνιών τεχνογνωσίας οι 
οποίες περιέχονται στις συμφωνίες για την εκ­
χώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης προ­
στατευόμενων εφευρέσεων' 
4. Άλλα σχόλια και συστάσεις. 
1. Αντιμετώπιση των υποχρεώσεων αποκλειστι­
κών πωλήσεων που περιέχονται στις συμφωνίες 
για την εκχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευ­
σης προστατευόμενων εφευρέσεων 
1.1. Η σημαντικότερη πτυχή του σχεδίου κανο­
νισμού είναι εκείνη που αφορά στις υποχρεώσεις 
αποκλειστικών πωλήσεων που περιέχονται στις 
17. 9. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 248/9 
συμφωνίες για την εκχώρηση του δικαιώματος εκ­
μετάλλευσης των προστατευόμενων εφευρέσεων. Η 
απουσία οποιουδήποτε περιορισμού στην αποκλει­
στικότητα πωλήσεων, όσον αφορά εκχωρητή και 
εκδοχέα, στο σχέδιο κανονισμού, επιτρέπει μια α­
ποτελεσματική συμβατική προστασία υπέρ των πε­
ριοχών εκμετάλλευσης του εκχωρητή. 
1.2. Η γνώμη της ΟΚΕ είναι ότι τα επιχειρήματα 
υπέρ της απόλυτης προστασίας του εκχωρητή (υπό 
τον όρο βεβαίως ότι τηρούνται οι κανόνες της ελεύ­
θερης διακίνησης των προϊόντων, οι οποίοι επιτρέ­
πουν πάντοτε παράλληλες εισαγωγές) είναι 
συντριπτικά. Οποιοδήποτε άλλο ημίμετρο θα έθετε 
ζήτημα σχετικά με τον εμπορικό ρεαλισμό από τον 
οποίο διέπεται ο κανονισμός. 
1.3. Ο βαθμός συμβατικής προστασίας που επι­
τρέπεται από το σχέδιο κανονισμού όσον αφορά 
τους εκδοχείς σαν όρος εξαίρεσης είναι ωστόσο 
περιορισμένος. 
1.4. Στο άρθρο 1 παράγραφος 1 σημείο 5 η Επι­
τροπή εισάγει τη διάκριση μεταξύ της ενεργητικής 
και παθητικής πολιτικής πωλήσεων και επιτρέπει 
εξαίρεση μόνο σε συμβάσεις που μόνο υποχρεώ­
νουν τον εκδοχέα να μην ασκήσει ενεργητική πολι­
τική πωλήσεων σε περιοχές εκμετάλλευσης άλλων 
εκδοχέων. Δεν μπορούν να περιοριστούν οι παθητι­
κές πωλήσεις των εκδοχέων. Οι εκδοχείς είναι 
δυνατό να προμηθεύουν τους πελάτες, εφόσον το 
ζητήσουν, και σε περιοχές εκμετάλλευσης άλλων 
εκδοχέων. 
1.5. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι αυτή η μάλλον περιορισμέ­
νη προστασία μεταξύ εκδοχέων δεν είναι ιδανική, 
από την άποψη των εκδοχέων οι οποίοι θα επιθυ­
μούσαν μάλλον μια περίοδο προστασίας από 5 ως 7 
χρόνια κατά των παθητικών πωλήσεων. Η ΟΚΕ 
ωστόσο δέχεται την προστασία αυτή, εφόσον δεν 
υπάρχει συμφωνία για πληρέστερη προστασία. 
1.6. Η ΟΚΕ επιθυμεί να δώσει έμφαση στην ά­
ποψη ότι η ομαδική εξαίρεση στο υφιστάμενο σχέ­
διο κανονισμού αφορά ουσιαστικά τις συμβατικές 
σχέσεις. 
1.7. Το σχέδιο κανονισμού εφαρμόζεται ανεξάρ­
τητα από το εθνικό σύστημα του δικαιώματος εκ­
μετάλλευσης προστατευόμενων εφευρέσεων. Κατά 
συνέπεια, οι συμβατικές συμφωνίες μεταξύ εκχω­
ρητή και εκδοχέα μπορούν να συμπληρωθούν με 
την επιβολή των εθνικών δικαιωμάτων εκμετάλλευ­
σης προστατευόμενων εφευρέσεων. 
1.8. Η δεύτερη αυτή βαθμίδα εφαρμογής θα απο­
δειχτεί ιδιαίτερα σημαντική αν οι αποφάσεις ιδίως 
του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου επιτρέψουν κάποτε 
την ευρύτερη προστασία της περιοχής εκμετάλλευ­
σης του εκδοχέα με τη μέθοδο της επιβολής των 
εθνικών δικαιωμάτων της εκμετάλλευσης προστα­
τευόμενων εφευρέσεων. 
1.9. Ωσότου το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφαν­
θεί για το αν η επιβολή των εθνικών δικαιωμάτων 
εκμετάλλευσης προστατευόμενων εφευρέσεων 
συμφωνεί με την ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, εί­
ναι προτιμότερο να υπάρχει η δυνατότητα προστα­
σίας που παρέχει το άρθρο 1 παράγραφος 1 σημείο 
5 παρά να υπάρχει πλήρης έλλειψη προστασίας. 1.10. Άρ'&ρο 1 
1.10.1. Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι αν και το άρθρο 1 
παράγραφος 1 σημεία 3, 4 και 5 περιέχουν τις 
λέξεις «κατά το μέτρο κατά το οποίο η περιοχή 
εκμετάλλευσης προστατεύεται από παράλληλες ά­
δειες ευρεσιτεχνίας», η Επιτροπή συνιστά ότι είναι 
δυνατό να υποβληθεί αίτηση για λήψη δικαιώμα­
τος για την εκμετάλλευση προστατευόμενης εφεύ­
ρεσης σε μια χώρα και διαμέσου συμβάσεων να 
παρεμποδιστούν οι εκδοχείς να προχωρήσουν σε 
βιομηχανική παραγωγή σε άλλες χώρες. 
1.10.2. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 σημείο 2 να 
διατυπωθεί ως εξής: 
«Η υποχρέωση του εκχωρητή δικαιώματος εκμε­
τάλλευσης της προστατευόμενης εφεύρεσης να 
μην παράγει, χρησιμοποιεί, ή πωλεί τα προϊόντα 
της προστατευόμενης εφεύρεσης ή τα προϊόντα 
που παράγονται με την προστατευόμενη βιομη­
χανική μέθοδο (το προϊόν της προστατευόμενης 
εφεύρεσης), να χρησιμοποιεί την προστατευό­
μενη βιομηχανική μέθοδο ή, αν υπάρχει, τη 
γνωστοποιηθείσα τεχνογνωσία, στην ίδια την 
περιοχή εκμετάλλευσης της προστατευόμενης ε­
φεύρεσης». 
1.10.3. Το άρθρο 1 παράγραφος 1 σημείο 3 να 
διατυπωθεί ως εξής: 
«Η υποχρέωση στον εκδοχέα δικαιώματος εκμε­
τάλλευσης της προστατευόμενης εφεύρεσης να 
μην παράγει, χρησιμοποιεί, ή πωλεί την προστα­
τευόμενη βιομηχανική μέθοδο παραγωγής σε πε­
ριοχή εντός της Κοινής Αγοράς, κατά το μέτρο 
που το δικαίωμα εκμετάλλευσης της περιοχής 
αυτής ανήκει στον εκχωρητή». 
1.10.4. Η χρήση του όρου «εργασία» είναι ανε­
πιθύμητη και θα ήταν προτιμότερο να ξαναχρησι­
μοποιηθούν οι πιο οικείοι όροι «παράγω», «χρησι­
μοποιώ» και «πωλώ» σε όλο το άρθρο 1. Το άρθρο 
1, παράγραφος 2 αναφέρεται στους «περιορισμούς 
πωλήσεων... στην παράγραφο 1 και 3» και συνε­
πώς μια σαφής αναφορά στις πωλήσεις θα ήταν 
επιθυμητή για την καλή κατανόηση και μόνο. 
1.10.4.1. Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι η Επιτροπή έχει 
επίγνωση του προβλήματος και επιχειρεί να το 
επιλύσει. 
1.10.5. Θα έπρεπε να αποσαφηνιστεί ο καθο­
ρισμός της ενεργητικής πολιτικής πωλήσεων, στο 
άρθρο 1 παράγραφος 1 σημείο 5. 
1.10.5.1. Δεν είναι εντελώς σαφές τι περιλαμβάνει 
μια «ενεργητική πολιτική πωλήσεων». Μια ενδεχό­
μενη βελτίωση θα μπορούσε να υιοθετήσει τη δια­
τύπωση του κανονισμού διανομής, δηλαδή: 
«η υποχρέωση του να απέχει, εκτός της συμβατι­
κής περιοχής και σε σχέση με τα συμβατικά αγα­
θά, από την αναζήτηση πελατών, την εγκατάσ­
ταση οιουδήποτε παραρτήματος καθώς και από 
τη διατήρηση αποθηκών για τη διανομή των 
προϊόντων» (άρθρο 2 παράγραφος 2 σημείο 2 
περίπτωση γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
1983/83). 
Αριθ. C 248/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17. 9. 84 
2. Αντιμετώπιση του πεδίου περιορισμών χρήσης 
2.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τη διατήρηση της δυνα­
τότητας ενός πεδίου περιορισμών χρήσης στο άρ­
θρο 2 παράγραφος 1 σημείο 3, και τον τρόπο ιδιαί­
τερα με τον οποίο το άρθρο 3 παράγραφος 7 παρέ­
χει τη δυνατότητα μεγαλύτερης εφαρμογής του πε­
δίου περιορισμών χρήσης από ο,τι τα προηγούμενα 
σχέδια. Η ΟΚΕ αμφέβαλλε πάντοτε για το εύλογο 
της συστολής του πεδίου περιορισμών χρήσης του 
προηγούμενου σχεδίου, επειδή αγνοούσε την πραγ­
ματικότητα ότι πολλές φορές ήταν ζήτημα ουσίας ο 
περιορισμός του πεδίου χρήσης για λόγους ανά­
πτυξης της ποιότητας και ελέγχου της παραγωγής. 
Το προηγούμενο σχέδιο έδινε την εντύπωση ότι 
επιτρέπει, στη μέριμνα του για τις ενδεχόμενες α-
ντιανταγωνιστικές επιπτώσεις του πεδίου περιορι­
σμών χρήσης, τη δημιουργία μιας πολύ εκτεταμέ­
νης συστολής σε όλα τα πεδία περιορισμών χρή­
σεων. 
2.2. Το άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 3, στο σχέ­
διο κανονισμού διατηρεί την αρχή του πεδίου πε­
ριορισμών χρήσης που μπορεί να γίνει αποδεκτή 
σαν υποχρέωση. Το άρθρο 3 παράγραφος 7 απο­
μακρύνεται από το καθεστώς εξαιρέσεων μόνο 
όταν οι περιορισμοί σε ένα από τα συμβαλλόμενα 
μέρη «αφορούν τους πελάτες στους οποίους θα πω­
λήσει ή αφορούν τη διάθεση στην αγορά ή τη 
συσκευασία των προϊόντων της προστατευόμενης 
εφεύρεσης». 
2.3. Και στο σημείο αυτό, ακόμη, τέτοιοι περιο­
ρισμοί μπορούν να είναι αποδεκτοί αν αποτελούν 
άμεση συνέπεια των διαφορετικών τεχνικών πε­
δίων εφαρμογής του δικαιώματος προστατευόμε­
νης εφεύρεσης. 
2.4. Η ΟΚΕ θεωρεί εντούτοις ότι η ρήτρα θα έ­
πρεπε να γίνει ευρύτερη. Η γνώμη της ΟΚΕ είναι 
ότι η λέξη «τεχνικός» είναι μάλλον πολύ περιορι­
σμένη για να καλύψει όλο το αναγκαίο πεδίο πε­
ριορισμών χρήσης, το οποίο οι εκχωρητές θα επι­
θυμούσαν νομίμως να συμπεριλάβουν. 
2.5. Η ΟΚΕ ανησυχεί επίσης και για τη διατή­
ρηση της ρήτρας του άρθρου 2 παράγραφος 1 ση­
μείο 10. Δεν υπάρχει έγκυρη δικαιολογία που υπο­
χρεώνει να επιμείνουμε στη μη αποκλειστικότητα 
των υποχρεώσεων αυτών. Καταρχήν, η γενική 
πρακτική σχετικά με τέτοιες υποχρεώσεις είναι να 
είναι αποκλειστικές και σαν συνέπεια η ρήτρα 
αυτή θα παρέχει εξαίρεση σε λίγες σχετικά περι­
πτώσεις. 
2.6. Επιπλέον, κάτω από τις συγκεκριμένες περι­
στάσεις της παραγράφου 1 σημείο 10, ένα τέτοιο 
αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης προστα­
τευόμενης εφεύρεσης δε θα πρέπει να περιορίζει 
υπερβολικά τον ανταγωνισμό, γιατί ο εκδοχέας 
χρειάζεται οπωσδήποτε τη συγκατάθεση του εκχω-
ρητή για τη χρήση του προγενέστερου διπλώματος 
ευρεσιτεχνίας, από το οποίο εξαρτάται το μεταγε­
νέστερο. Αντικείμενο του κανονισμού είναι η α­
παλλαγή από το άρθρο 85 παράγραφος 1, σχετικά 
με τις συμφωνίες που παρέχουν αποκλειστικό δι­καίωμα εκμετάλλευσης της προστατευόμενης εφεύ­
ρεσης στους εκδοχείς. Σαν αντίβαρο, ο εκχωρητής 
θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να ζητά από τον 
εκδοχέα το αποκλειστικό δικαίωμα εκμετάλλευσης 
της προστατευόμενης ευρεσιτεχνίας σχετικά με τις 
εφευρέσεις που τη βελτιώνουν. 
2.7. Η ΟΚΕ προτείνει να προστεθούν στο τέλος 
του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο 10 οι λέξεις 
«κατά το μέτρο που ο εκδοχέας ενδιαφέρεται», 
ώστε να μπορεί τουλάχιστον ο εκχωρητής να παρέ­
χει αποκλειστικές άδειες για τις εφευρέσεις που 
επιφέρουν βελτιώσεις. Μια τέτοια υποχρέωση είναι 
σύμφωνη και με το γράμμα και με το πνεύμα του 
άρθρου 1 του σχεδίου κανονισμού. 
3. Αντιμετώπιση των συμφωνιών τεχνογνωσίας οι 
οποίες περιέχονται στις συμφωνίες για την πα­
ραχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης 
προστατευόμενων εφευρέσεων 
3.1. Το σχέδιο κανονισμού αποδίδει κάποια 
βαρύτητα στις πραγματικότητες της εξέλιξης της 
τεχνογνωσίας κατά την εφαρμογή των συμφωνιών 
για την παραχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευ­
σης προστατευόμενων εφευρέσεων καθώς και στην 
ανάγκη να διασφαλιστεί η προστασία της μη προ­
στατευόμενης τεχνογνωσίας. 
3.2. Το άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 7 διατηρεί 
την αρχή ότι το σχέδιο κανονισμού θα εφαρμόζε­
ται στις διατάξεις για την τεχνογνωσία, οι οποίες 
περιέχονται στις συμφωνίες για την παραχώρηση 
του δικαιώματος εκμετάλλευσης προστατευόμενων 
εφευρέσεων. Επιπλέον η παράγραφος 9 στο νέο 
προοίμιο χαρακτηρίζεται από μια ρεαλιστικότερη 
αντιμετώπιση της «τεχνογνωσίας». 
3.3. Ακόμη πιο σημαντικό το άρθρο 3 παράγρα­
φος 1 σημείο 4, προβλέπει ότι τα τέλη εκμετάλλευ­
σης μπορούν να εκτείνονται σε μια περίοδο που 
υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος της προστατευόμε­
νης εφεύρεσης, χωρίς να προσδιορίζεται καθορι­
σμένος αριθμός ετών και χωρίς να λαμβάνεται υπό­
ψη αν η σγκεκριμένη τεχνογνωσία έγινε κοινό κτή­
μα. 
3.4. Είναι σημαντικό να αρθούν παρόμοιοι περιο­
ρισμοί ώστε να επιτραπούν ρεαλιστικές διευθετή­
σεις σχετικά με τη διενέργεια πληρωμών μεταξύ 
εκχωρητή και εκδοχέα. 
3.5. Αν οι εκδοχείς είναι αναγκασμένοι να προκα­
ταβάλουν μεγάλο χρηματικό ποσό, αυτό θα τους 
αποτρέψει να αποδεχτούν τις συμφωνίες για την 
παραχώρηση του δικαιώματος εκμετάλλευσης 
προστατευόμενων εφευρέσεων και κατά συνέπεια 
θα χαθούν ευκαιρίες για την εκμετάλλευση των 
καινοτομιών. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι το ισχύον σχέδιο 
κανονισμού είναι ρεαλιστικό, αλλά δεν προχωρεί 
όσο θα έπρεπε. 
3.6. Κατά συνέπεια προτείνει τις ακόλουθες τρο­
ποποιήσεις: 
3.6.1. Το άρθρο 3 παράγραφος 2 θα πρέπει να 
διατυπωθεί ως εξής: 
17.9.84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 248/11 
«Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1 σημείο 7 
και της παραγράφου 1 σημείο 4 του άρθρου 2, η 
διάρκεια της συμφωνίας υπερβαίνει τη διάρκεια 
ισχύος (εκείνης που λήγει τελευταία) των προ­
στατευόμενων εφευρέσεων που υπήρχαν κατά τη 
σύναψη της συμφωνίας, εκτός αν η συμφωνία 
προβλέπει και για τα δύο συμβαλλόμενα μέρη 
δικαίωμα καταγγελίας με προθεσμία ενός τουλά­
χιστον έτους, με την προϋπόθεση ότι ο εκδοχέας 
είναι υποχρεωμένος να μη γνωστοποιήσει την 
τεχνογνωσία για περίοδο δέκα ετών καθώς και 
να καταβάλλει τα τέλη για τη χρήση της τεχνο­
γνωσίας για την αυτή περίοδο». 
Η ΟΚΕ διευκρινίζει ότι είναι αναγκαίο μέχρι τότε 
η Επιτροπή να διασφαλίσει τις συμφωνίες για την 
τεχνογνωσία με έναν κανονισμό. 
3.6.2. Το άρθρο 3 παράγραφος 4 δεν επιτρέπει τη 
χρησιμοποίηση της μεθόδου υπολογισμού των τε­
λών εκμετάλλευσης, για λόγους ευκολίας, με βάση 
μια πρώτη ύλη ή με ένα τελικό προϊόν αντί με βάση 
με αυτή την ίδια την προστατευόμενη εφεύρεση. 
Αυτό θα μπορούσε να γίνει αιτία πρακτικών 
δυσκολιών. 
Το άρθρο 3 παράγραφος 4 θα μπορούσε συνεπώς 
να διατυπωθεί περίπου ως εξής: 
«Ο εκδοχέας είναι υποχρεωμένος να καταβάλει 
τέλη για τη χρήση της τεχνογνωσίας για προϊ­
όντα που δεν έχουν σχέση με την παραγωγή ή τη 
χρήση της προστατευόμενης εφεύρεσης ή δεν εν­
σωματώνουν το προϊόν της προστατευόμενης ε­
φεύρεσης, με την επιφύλαξη των διευθετήσεων 
με τις οποίες τα τέλη εκμετάλλευσης για τη χρή­
ση μιας προστατευόμενης εφεύρεσης εκτείνονται 
για μια περίοδο που υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύ­
ος των προστατευόμενων εφευρέσεων για να 
διευκολυνθεί η καταβολή των τελών από τον εκ­
δοχέα». 
4. Άλλα σχόλια και συστάσεις 
4.1. 'Apftpo 3 
4.1.1. Η Επιτροπή έχει δώσει έμφαση στο γεγονός 
ότι οι ρήτρες που περιέχονται στο άρθρο 3 δεν απο­
τελούν αυτές καθεαυτές παραβιάσεις αλλά είναι τέ­
τοιες ώστε να απαιτούν ατομικές εκτιμήσεις. Θα 
πρέπει να γίνεται σαφές ότι το άρθρο 3 παράγρα­
φος 3 αναφέρεται στους περιορισμούς οι οποίοι 
περιέχονται σ' αυτήν την ίδια την προστατευόμενη 
εφεύρεση και αφορούν τα προϊόντα που παράγο­
νται. Με την παρούσα της μορφή, η διατύπωση θα 
μπορούσε να αναφέρεται Και σε άλλους περιορι­
σμούς, όπως π.χ. στην ύπαρξη διπλώματος ευρεσι­
τεχνίας και άλλα δικαιώματα των οποίων η χρήση 
δεν παραχωρείται στον εκδοχέα. 
4.1.2. Το άρθρο 3 παράγραφος 5 θα έπρεπε να 
λαμβάνει υπόψη το γεγονός ότι οι περιορισμοί σχε­
τικά με τη μέγιστη ποσότητα είναι εντελώς φυσιο­
λογικοί σε συμφωνίες εφαρμοσμένης μηχανικής 
σχετικά με την ανέγερση μιας εγκατάστασης. Αν, 
για παράδειγμα, η εγκατάσταση πρέπει να ανεγερ­
θεί με βάση μια μέθοδο για την οποία έχει χορηγη­
θεί δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, το δικαίωμα εκμετάλ­λευσης της προστατευόμενης μεθόδου παρέχεται 
για την ποσότητα εκείνη την οποία η εν λόγω εκμε­
τάλλευση έχει τη δυνατότητα να παραγάγει. Δεν 
υπάρχει λόγος να απαγορεύεται μια παρόμοια πε­
ριοριστική άδεια εκμετάλλευσης της προστατευό­
μενης εφεύρεσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 3. 
4.1.3. Επιπλέον, το άρθρο 3 παράγραφος 5 θα 
μπορούσε να έχει ενάντιες συνέπειες για τις μικρο­
μεσαίες επιχειρήσεις, στις οποίες, πολλές φορές, 
παραχωρούνται δικαιώματα εκμετάλλευσης προ­
στατευόμενων εφευρέσεων με προτιμησιακά ποσο­
στά δικαιωμάτων εκμετάλλευσης λόγω της περιορι­
σμένης παραγωγικής δυναμικότητας τους. Το άρ­
θρο αυτό θα πρέπει να αντικατοπτρίζει το γεγονός 
αυτό, εξαιρώντας τις συμφωνίες εκείνες με τις οποί­
ες η εκχώρηση δικαιώματος εκμετάλλευσης της 
προστατευόμενης εφεύρεσης περιορίζεται για μια 
συγκεκριμένη απόδοση αλλά έχει δικαιώματα για 
την αυξημένη παραγωγή, εφόσον καταβάλει υψη­
λότερα δικαιώματα. 
4.1.4. Το άρθρο 3 παράγραφος 7 δύσκολα συμφι­
λιώνεται με το άρθρο 1 παράγραφος 1 σημείο 6, το 
οποίο εξαιρεί τον εκδοχέα από την υποχρέωση να 
χρησιμοποιεί το εμπορικό σήμα ή την προκαθορι­
σμένη τυποποίηση του εκχωρητή. Το άρθρο 3 πα­
ράγραφος 7 αίρει την εξαίρεση αν «ένα από τα 
συμβαλλόμενα μέρη υπόκειται σε περιορισμούς ... 
αναφορικά με την προώθηση στην αγορά και τη 
συσκευασία των προϊόντων της προστατευόμενης 
εφεύρεσης». Η ΟΚΕ προτείνει να συμπεριληφθούν 
στο άρθρο 3 παράγραφος 7 οι λέξεις «με την ε­
πιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 1 σημείο 6» 
για να αποφευχθεί ο κίνδυνος διάστασης. 
4.1.5. Επιπλέον, στο άρθρο 3 παράγραφος 7, η 
χρησιμοποίηση της λέξης «packaging» στο αγγλικό 
και «Aufmachung» στο γερμανικό κείμενο δη­
μιουργεί σύγχυση και δε συμφωνεί με τη γαλλική 
εκδοχή. Αυτό πρέπει να διασαφηνιστεί. 
4.1.6. Οι παράγραφοι 10 και 11 του άρθρου 3 θα 
πρέπει να διαγραφούν. Καταρχήν είναι περιττές, 
γιατί δεν αφορούν τις ρήτρες των συμφωνιών αλλά 
τη συμπεριφορά των συμβαλλόμενων μερών. Η Ε­
πιτροπή μπορεί να εμποδίσει τη συμπεριφορά αυτή 
και μάλιστα να την τιμωρήσει, με βάση το άρθρο 
85, παράγραφος 1 της Συνθήκης, αλλά δεν είναι 
ανάγκη να αρθεί η εξαίρεση από το σύνολο της 
συμφωνίας. Παρεπιμπτόντως, η άρση της εξαίρεσης 
από το σύνολο της συμφωνίας θα δημιουργούσε 
πολύπλοκα νομικά προβλήματα. Για παράδειγμα, 
τι συμβαίνει με τη συμφωνία όταν πάψει η κακή 
συμπεριφορά; 
4.1.6.1. Δεύτερο, είναι πολύ δύσκολο να προσδιο­
ριστεί συνοπτικά η κακή συμπεριφορά όπως στον 
κανονισμό αυτό, χωρίς να περιοριστεί η νομολογία 
της Επιτροπής και του Δικαστηρίου. 
4.1.6.2. Τρίτο, το άρθρο 3 παράγραφοι 10 και 11 
θέτει σημαντικά προβλήματα σχετικά με τη φύση 
και τις συνέπειες των ομαδικών εξαιρέσεων. Το άρ­
θρο 3 παράγραφος 10 φαίνεται να ορίζει ότι μια 
και μόνο άρνηση ενός εκδοχέα να ικανοποιήσει 
μια ζήτηση, θα μπορούσε να ακυρώσει τη συμφω­
νία, χωρίς ο εκχωρητής να λάβει γνώση, και έτσι 
Αριθ. C 248/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 17. 9. 84 
να εκτεθεί τόσο ο εκχωρητής όσο και ο εκδοχέας 
σε κίνδυνο προστίμων ή και αστικών κυρώσεων. 
Αυτό είναι εντελώς απαράδεκτο. 
4.1.6.3. Το άρθρο 3 παράγραφος 11 δεν έχει επί­
σης θέση εδώ. Ορίζει ότι η συνολική εξαίρεση δεν 
μπορεί να εφαρμοστεί εκεί όπου ένα από τα 
συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνει μέτρα προκειμένου 
να αντιτάξει σε έναν παράλληλο εισαγωγέα ή έναν 
επικαρπωτή τα εθνικά δικαιώματα της βιομηχανι­
κής ιδιοκτησίας. 
4.1.6.4. Μια τέτοια διάταξη είναι αμφισβητήσιμη, 
επειδή φαίνεται να ορίζει ότι ένας εκχωρητής (ή 
ένας εκδοχέας σε μια άλλη περιοχή) δεν έχει ούτε 
το δικαίωμα να ελέγξει την αυθεντικότητα της 
πρώτης ή «παθητικής» πώλησης, την οποία ο εκδο­
χέας που κάνει την εισαγωγή, θα ισχυριζόταν ότι 
αποτελεί μια «θεμιτή» διάθεση στην αγορά. Όλα 
τα συμβαλλόμενα μέρη είναι ελεύθερα να γνωστο­
ποιήσουν τις συμφωνίες τους και να αμφισβητή­
σουν τέτοιες πωλήσεις. 
4.1.6.5. Αν οι παράγραφοι αυτές του άρθρου 2 
διαγραφούν εντελώς, θα έπρεπε τουλάχιστο να ε­
νταχθούν στο άρθρο 10, όπου θα μπορούσε να 
υπάρξει βάση για την άρση της εξαίρεσης, ύστερα 
από δέουσα έρευνα. 
4.1.6.6. Μια εναλλακτική συμβιβαστική λύση θα 
ήταν να αναφερθεί στο αιτιολογικό μέρος του κα­
νονισμού ότι η συμπεριφορά που προσδιορίζεται 
στο άρθρο 3 παράγραφοι 10 και 11 δεν καλύπτεται 
από την εξαίρεση και θα μπορούσε να διωχθεί από 
την Επιτροπή. 
4.1.6.7. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η Επιτροπή εξετάζει 
τη σκοπιμότητα του διαχωρισμού των παραγρά­
φων 10 και 11 σε συντονισμένες πρακτικές και μο­
νομερή δράση. Η πρώτη παράγραφος θα παραμεί­
νει στο άρθρο 3 και η δεύτερη θα ενταχθεί στο άρ­
θρο 10. 
4.2. Άρ#ρο 4 
4.2.1. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει ότι το άρθρο 4 προ­
σφέρει μια χρήσιμη και έγκυρη εναλλακτική λύση 
σχετικά με τη γνωστοποίηση ή το δικαίωμα εξαίρε­
σης από τις συμφωνίες κατά το άρθρο 85. Αμφέ­
βαλε ωστόσο αν, σύμφωνα με το προηγούμενο σχέ­
διο, το άρθρο αυτό θα αποδεικνυόταν χρήσιμο για 
πολλά μέρη που συμβάλλονται στις συμφωνίες εκ­
χώρησης του δικαιώματος εκμετάλλευσης της 
προστατευόμενης εφεύρεσης. Μετά τη διαγραφή 
από το άρθρο 4 της διάταξης σύμφωνα με την 
οποία μια επιχείρηση πρέπει να ανταποκρίνεται σ' 
ένα ορισμένο μέγεθος, μερικές από τις αμφιβολίες 
αυτές εξαφανίστηκαν. Η αποτελεσματικότητα, ω­
στόσο, του άρθρου αυτού καθώς και οι όροι που 
χρησιμοποιούνται σ' αυτό για να περιγραφούν οι 
ρήτρες όπου θα μπορούσε να εφαρμοστεί, ανησυ­
χούν την ΟΚΕ. 
4.2.2. Η ΟΚΕ συνεπώς προτείνει να διαγραφούν 
από το άρθρο 4 παράγραφος 1 οι ακόλουθες λέ­
ξεις: 
«οι οποίες περιέχουν υποχρεώσεις που αντιστοι­
χούν από τη φύση τους ή λόγω των επιδράσεων 
τους στις υποχρεώσεις που καλύπτονται από τα 
άρθρα εκείνα». Η ακριβής έννοια των όρων αυτών δεν είναι καθό­
λου σαφής και η παρουσία τους έχει σαν αποτέ­
λεσμα να περιορίζεται σημαντικά η αποτελεσματι­
κότητα της νέας διαδικασίας. 
4.3. 'Apftpo 5 
4.3.1. Το άρθρο 5 απαιτεί ακόμη ότι οποιοσδή­
ποτε προσφεύγει στο διαιτητικό δικαστήριο, υπο­
χρεούται να γνωστοποιήσει στην Επιτροπή την α­
πόφαση του διαιτητικού δικαστηρίου και τη 
συμφωνία εκμίσθωσης. Είναι όμως αναγκαίο ή δι­
καιολογημένο να γνωστοποιούνται όλες οι αποφά­
σεις του διαιτητικού δικαστηρίου κι όταν ακόμη 
έχουν ως αποτέλεσμα την κατάργηση της εξαίρε­
σης; 
4.3.2. Το άρθρο αυτό επιτρέπει στην Επιτροπή να 
ενημερώνεται για ένα ορισμένο αριθμό αποφάσε­
ων, και συγκεκριμένα εκείνων με τις οποίες διευθε­
τούνται διαφωνίες για θέματα ΕΟΚ σύμφωνα με το 
δίκαιο ενός κράτους που δεν ανήκει στην ΕΟΚ. 
Και ο λόγος είναι ότι τα τρίτα κράτη θεωρούν ότι 
οι κανόνες ανταγωνισμού της ΕΟΚ δεν ανήκουν 
στην έννοια της «δημόσιας τάξης» σε μια τέτοια 
διαδικασία. Θεσπίζοντας τη μέθοδο της κοινοποίη­
σης, η Επιτροπή ελπίζει ότι θα πείσει το διαιτητικό 
όργανο να εφαρμόσει τους κανόνες ανταγωνισμού 
της ΕΟΚ όπου αυτό είναι κατάλληλο. 
4.3.3. Τα μέσα που προβλέπονται από το άρθρο 
αυτό είναι δυσανάλογα με τους επιδιωκόμενους 
σκοπούς. Η Επιτροπή θέλει να εκπαιδεύσει ένα 
μικρό αριθμό διαιτητών, επιβάλλοντας την κοινο­
ποίηση όλων των αποφάσεων των διαιτητικών δι­
καστηρίων σχετικά με τις συμφωνίες εκμετάλλευ­
σης, που εμπίπτουν στον κανονισμό. Αυτό είναι 
απαράδεκτο, επειδή η διαδικασία κοινοποίησης 
παραβιάζει μια σημαντική αρχή της διαιτητικής 
διαδικασίας σύμφωνα με την οποία οι αποφάσεις 
του διαιτητικού δικαστηρίου είναι απόρρητες. 
4.3.4. Επιπλέον, αν μια συμφωνία αποτελέσει α­
ντικείμενο συμβατικής τροποποίησης ερμηνείας, 
και αν οι τροποποιήσεις αυτές ή η ερμηνεία έχουν 
σαν αποτέλεσμα να τη θέσουν εκτός του πεδίου 
εφαρμογής του κανονισμού, τα συμβαλλόμενα 
μέρη είναι υποχρεωμένα να το γνωστοποιήσουν 
στην Επιτροπή και συνεπώς η διάταξη δεν προσθέ­
τει τίποτε στο υπάρχον δίκαιο. 
4.3.5. Εξάλλου, είναι δύσκολο να γίνει αντιλη­
πτός ο τρόπος με τον θ7ΐοίο θα μπορούσε να ενι­
σχυθεί η διάταξη. Η Επιτροπή θα δυσκολευόταν να 
επιβάλει πρόστιμο σε μιο', επιχείρηση με το σκεπτι­
κό ότι αυτή δεν γνωστοποίησε την απόφαση του 
διαιτητικού δικαστηρίου, η οποία δε θα είχε επι­
πτώσεις όσον αφορά τη δυνατότητα της συμφωνίας 
να αποτελέσει αντικείμενο ομαδικής εξαίρεσης. 
4.3.6. Το άρθρο 5 θα έπρεπε είτε να διαγραφεί 
εντελώς είτε να τροποποιηθεί ώστε μετά τη 
«συμφωνία εκμετάλλευσης» στην 5η γραμμή να 
προστεθούν οι λέξεις: «αν η απόφαση του διαιτητι­
κού δικαστηρίου είναι τέτοια ώστε να μην απαλ­
λάσσεται πλέον η συμφωνία σύμφωνα με το 
άρθρο 1». 
4.3.7. Ο στόχος, ωστόσο, της Επιτροπής θα μπο­
ρούσε να υλοποιηθεί και με λιγότερο δραστικά 
17. 9. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 248/13 
μέτρα. Η Επιτροπή θα μπορούσε, για παράδειγμα 
να βοηθήσει τα διαιτητικά όργανα με τη δημο­
σίευση μιας γενικής ανακοίνωσης για την εφαρμο­
γή των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού στις δι­
αιτητικές διαδικασίες. 
4.3.8. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η Επιτροπή ετοιμάζε­
ται να διαγράψει αυτό το άρθρο. 
4.4. Άρϋ'ρο 6 
4.4.1. Η ΟΚΕ θα ευχόταν να οριστεί η «ομάδα 
κατόχων διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας» του άρθρου 
6.1. Η ΟΚΕ διατηρεί ορισμένες επιφυλάξεις σχετι­
κά με τον αποκλεισμό από το άρθρο 6 παράγραφος 
2, των συμφωνιών εκμετάλλευσης μεταξύ ανταγω­
νιστών που συμμετέχουν σε συλλογική επιχείρηση 
ή μεταξύ ανταγωνιστών και της κοινής επιχείρη­
σης, γιατί αυτό αφήνει ένα σημαντικό κενό στον 
κανονισμό. Η ΟΚΕ ελπίζει ότι η Επιτροπή θα 
προβλέψει σύντομα μια ομαδική εξαίρεση για τέ­
τοιες συμφωνίες. 
4.4.2. Το άρθρο 6 παράγραφος 3 έχει σαν αποτέ­
λεσμα να αποκλείονται αμοιβαίες συμφωνίες εκμε­
τάλλευσης με τις οποίες διευθετούνται παραβάσεις 
των συμφωνιών εκμετάλλευσης και εγκυρότητας. 
Τα ευεργετήματα του κανονισμού αυτού θα περιο­
ρίζονταν σημαντικά, αν αποκλείονταν εντελώς οι 
αμοιβαίες συμφωνίες εκμετάλλευσης. 4.4.3. Εξάλλου, το δεύτερο μέρος του άρθρου 6 
παράγραφος 3 δεν είναι εντελώς σαφές. Η διάταξη 
αυτή φαίνεται να θέτει εκτός πεδίου εφαρμογής 
του κανονισμού τις αμοιβαίες συμφωνίες εκμετάλ­
λευσης μεταξύ ανταγωνιστών, εκτός από την πε­
ρίπτωση κατά την οποία τα προϊόντα της προστα­
τευόμενης εφεύρεσης δεν καθίστανται αντικείμενο 
περιορισμών για την περιοχή εκμετάλλευσης. Η 
παράγραφος τελειώνει με τις λέξεις «αυτό ισχύει 
κατ' αναλογία όταν έχει παραχωρηθεί σε ένα των 
συμβαλλομένων η διάθεση προϊόντων του αντισυμ­
βαλλομένου που δεν έχουν κατοχειρωθεί». Δεν εί­
ναι καθόλου σαφές αν «αυτό» αναφέρεται στην 
περίπτωση του δικαιώματος της εξαίρεσης ή όχι. 
4.4.3.1. Οι περιπτώσεις που περιγράφονται θα έ­
πρεπε να εμπίπτουν στο πεδίο της εξαίρεσης, εφό­
σον αναπόφευκτο αποτέλεσμα μιας συμφωνίας εκ­
μετάλλευσης είναι να δημιουργηθεί ένας «ανταγω­
νιστής». Η λογική που εμπνέει τη διάταξη αυτή 
είναι ίσως εξίσου ασαφής και αξίζει να μελετηθεί 
περισσότερο. 
4.4.4. Η ΟΚΕ διευκρινίζει ότι η Επιτροπή πρόκει­
ται να αναδιατυπώσει το άρθρο 6 παράγραφο 3. 
4.5. Άρ#ρο 10 
4.5.1. Το άρθρο 10 παράγραφος 3 θα πρέπει να 
αναδιατυπωθεί μετά τη διαγραφή του άρθρου 5. 
Βρυξέλλες, 4 Ιουλίου 1984. 
0 Πρόεόρος 
της Οικονομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής 
Francis CEYRAC 
Γνωμοδότηση για μια 
- πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που τροποποιεί την οδηγία 83/181/ΕΟΚ για τον 
καθορισμό του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 14 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της 
οδηγίας 77/388/ΕΟΚ για την απαλλαγή από το φόρο προστιθέμενης αξίας οριστι­
κής εισαγωγής ορισμένων αγαθών 
και για μια 
- πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που τροποποιεί την οδηγία 66/297/ΕΟΚ για τη 
θέσπιση ομοιόμορφων διατάξεων σχετικά με την ατελή εισαγωγή καυσίμων που 
περιέχονται στη δεξαμενή καυσίμων των εμπορικών οχημάτων (!) 
(84/C 248/06) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 22 Μαρτίου 1984 να ζητήσει, σύμφωνα με τα άρθρα 
75 και 100 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, 
τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για τις παραπάνω προ­
τάσεις. 
(') ΕΕ αριί). C 95 της 6. 4. 1984, σ. 3.