EL    EL EL 
EL    EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , 2.7.2008 
SEC(2008) 2181  
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
 
που συνοδεύει  την 
Πρόταση   
 
Ο∆ΗΓΙΑΣ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ   
 
για την εφαρ µογή της αρχής  της ίσης µεταχείρισης  των προσώπων  ανεξαρτήτως  
θρησκείας  ή πεποιθήσεων , αναπηρίας , ηλικίας  ή γενετήσιου  προσανατολισ µού 
 
Περίληψη  της εκτίµησης  επιπτώσεων  
{COM(2008) 426 τελικό  } 
{SEC(2008) 2180} 
EL 2   EL ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
Έγγραφο  που συνοδεύει  την 
πρόταση  οδηγίας  του Συµβουλίου  για την αρχή  της ίσης µεταχείρισης  
Περίληψη  της εκτίµησης  επιπτώσεων  
 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ  
Το δικαίω µα στην  ίση µεταχείριση  είναι  γενική  αρχή  του κοινοτικού  δικαίου1. Το άρθρο  13 
της Συνθήκης  επιτρέπει  ρητώς  την ανάληψη  δράσης  για την καταπολέ µηση των διακρίσεων  
λόγω  φύλου , φυλετικής  ή εθνοτικής  καταγωγής , θρησκείας  ή πεποιθήσεων , αναπηρίας , 
ηλικίας  και γενετήσιου  προσανατολισ µού. Αυτό  αναγνωρίζεται  επίσης  στο άρθρο  21 του 
Χάρτη  των Θεµελιωδών  ∆ικαιω µάτων  της ΕΕ.  
Η ΕΕ έλαβε  αποτελεσ µατικά  µέτρα2 µε βάση  το άρθρο  13 της συνθήκης  ΕΚ, 
συµπληρώνοντας  το ισχύον  σύνολο  κανόνων  δικαίου  για την ισότητα  των φύλων . Ωστόσο , 
εξακολουθούν  να υπάρχουν  διακρίσεις  σε πολλούς  τοµείς, όπως  στην  προσβασι µότητα  και 
την παροχή  αγαθών  και υπηρεσιών , στέγασης , εκπαίδευσης , κοινωνικών  υπηρεσιών  και 
υγειονο µικής περίθαλψης .  
Η Επιτροπή  δεσµεύθηκε  στις αρχές  της εντολής  της να εξετάσει  το ενδεχό µενο επέκτασης  
τον νοµικού πλαισίου  που βασίζεται  στο άρθρο  13 της συνθήκης  ΕΚ, ξεκινώντας  µε την 
Πράσινη  Βίβλο  του 2004 µε τίτλο  «Ισότητα  και µη διακριτική  µεταχείριση  στη διευρυ µένη 
Ευρωπαϊκή  Ένωση », τη στρατηγική -πλαίσιο  της Επιτροπής  για την καταπολέ µηση των 
διακρίσεων  και τις ίσες ευκαιρίες  για όλους , το Ευρωπαϊκό  Έτος  Ίσων  Ευκαιριών  για Όλους  
(2007) και συνεχίζοντας  µε το νοµοθετικό  πρόγρα µµα και πρόγρα µµα εργασίας  της 
Επιτροπής  για το 20083. 
2. ΙΣΧΥΟΝ  ΝΟΜΙΚΟ  ΠΛΑΙΣΙΟ  
Το ισχύον  νοµικό πλαίσιο  της ΕΚ, όπως  προκύπτει  από τον ακόλουθο  πίνακα , παρέχει  πολύ  
πιο εκτετα µένη προστασία  έναντι  των διακρίσεων  λόγω  φύλου  και φυλετικής  ή εθνοτικής  
καταγωγής  απ’ ό,τι έναντι  των διακρίσεων  λόγω  θρησκείας  ή πεποιθήσεων , αναπηρίας , 
ηλικίας  ή γενετήσιου  προσανατολισ µού. Οι εν λόγω  οδηγίες  έχουν  πλέον  µεταφερθεί  στο 
εθνικό  δίκαιο , µε αποτέλεσ µα η προστασία  έναντι  των διακρίσεων  να έχει αυξηθεί  σηµαντικά  
στο πλαίσιο  της εθνικής  νοµοθεσίας . Πέραν  της νοµικής προστασίας , η ανάληψη  δράσης  σε 
επίπεδο  ΕΕ έχει αυξήσει  τη βοήθεια  που παρέχεται  στα θύµατα των διακρίσεων  µέσω της 
δηµιουργίας  «φορέων  ισότητας »: 20 κράτη  µέλη δεν είχαν  παλαιότερα  τέτοιο  φορέα .  
Ισχύον  νοµικό πλαίσιο  σε ευρωπαϊκό  επίπεδο : 
Λόγοι  Φυλή  Θρησκεία  Αναπηρία  Ηλικία  Γενετήσιος  
προσανατολισ µός Φύλο  
                                                 
1 Υπόθεση  203/86: Ισπανία  κατά  Συµβουλίου  (σκέψη  25), υπόθεση  C-15/95 «EARL de Kerlast» ( σκέψη  
35) και υπόθεση  C-144/04 «Mangold» ( σκέψη  75). 
2 Οδηγίες  2000/43/ ΕΚ, 2000/78/ ΕΚ και 2004/113/ ΕΚ. 
3 COM(2007) 640. 
EL 3   EL Τοµέας 
Απασχόληση  
& 
επαγγελ µατική  
κατάρτιση  Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  Ναι Ναι Ναι Ναι Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  
Εκπαίδευση  Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  Όχι Όχι Όχι Όχι Όχι 
Αγαθά  και 
υπηρεσίες  Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  Όχι Όχι Όχι Όχι Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  
Κοινωνική  
προστασία  Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  Όχι Όχι Όχι Όχι Ναι + 
Φορέας  
ισότητας  
Αν και ορισµένα κράτη  µέλη ξεπερνούν  τα οριζό µενα ελάχιστα  πρότυπα , ποικίλλουν  
σηµαντικά  το επίπεδο  και ο βαθµός προστασίας  έναντι  διαφόρων  διακρίσεων . Πέντε  κράτη  
µέλη4 έχουν  λεπτο µερή έννοµη προστασία  έναντι  των διακρίσεων  λόγω  θρησκείας  ή 
πεποιθήσεων , αναπηρίας , ηλικίας  ή γενετήσιου  προσανατολισ µού σε όλους  τους τοµείς που 
εµφανίζονται  παραπάνω . Άλλα  κράτη  µέλη έχουν  πιο γενικές  συνταγ µατικές  διατάξεις  ή 
έννοµη προστασία  σε ορισµένους  τοµείς ή για ορισµένες διακρίσεις , αλλά  δεν καλύπτουν  το 
σύνολο  των τοµέων ή των µορφών  διακρίσεων . 
Τα διαφορετικά  επίπεδα  προστασίας  έναντι  των διακρίσεων  επηρεάζουν  τις αποφάσεις  των 
προσώπων  όσον  αφορά  την άσκηση  των δικαιω µάτων  τους ελεύθερης  κυκλοφορίας , π.χ. µε 
σκοπό  τη µετάβαση , την εργασία  ή τις σπουδές  σε άλλο  κράτος  µέλος. Επιπλέον , η 
κατάσταση  αυτή  δυσχεραίνει  το έργο των παρόχων  αγαθών  και υπηρεσιών  να 
δραστηριοποιηθούν  σε διασυνοριακό  επίπεδο . 
3. ΑΠΟ∆ΕΙΚΤΙΚΑ  ΣΤΟΙΧΕΙΑ  ΚΑΙ  ∆ΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ  
Η «διερευνητική  µελέτη » την οποία  παρήγγειλε  η Επιτροπή  το 2005 σχετικά  µε τα ισχύοντα  
εθνικά  µέτρα που ξεπερνούν  τις απαιτήσεις  της ΕΕ και τις επιπτώσεις  τους υποβλήθηκε  το 
20065. Τον Ιούνιο  του 2007 η Επιτροπή  ζήτησε  γραπτώς  από τα κράτη  µέλη να επιστήσουν  
την προσοχή  τους στη µελέτη , εξαγγέλλοντας  τη δηµόσια διαβούλευση , και τους ζητούσε  να 
παράσχουν  επιπλέον  πληροφορίες  για τα εφαρ µοζόµενα ή σχεδιαζό µενα µέτρα που θα 
υπερβαίνουν  τις οδηγίες  του 2000.  
Επιπροσθέτως , η Επιτροπή  παρήγγειλε  επιπλέον  µελέτη6 το 2007 στο European Policy 
Evaluation Consortium (EPEC). Το αποτέλεσ µα, µε τίτλο  «Study on discrimination on 
grounds of religion or belief, age, disability and sexual orientation outside of employment» 
(µελέτη  σχετικά  µε τις διακρίσεις  λόγω  θρησκείας  ή πεποιθήσεων , ηλικίας , αναπηρίας  και 
γενετήσιου  προσανατολισ µού εκτός  του τοµέα της απασχόλησης ), εξετάζει  τη φύση  και την 
                                                 
4 Ιρλανδία , Βουλγαρία , Λουξε µβούργο , Σλοβενία  και Ουγγαρία . 
5 http://EC.europa.eu/employment_social/fundamental_rights/public/pubst_en.htm#stud  
6 EPEC, Study on discrimination on grounds of religio n or belief, age, disability and sexual orientation 
outside of employment – διατίθεται  στην  ακόλουθη  ηλεκτρονική  διεύθυνση : 
http://EC.europa.eu/employment_social/fundamental_rights/org/imass_en.htm  
EL 4   EL έκταση  των διακρίσεων  εκτός  της απασχόλησης  στην  ΕΕ, καθώς  και τις δυνητικές  (άµεσες 
και έµµεσες) δαπάνες  που µπορεί  να συνεπάγεται  για τα πρόσωπα  και την κοινωνία .  
Στην  έκθεση  λαµβάνονται  υπόψη  οι εκθέσεις  του ευρωπαϊκού  δικτύου  ανεξάρτητων  
εµπειρογνω µώνων  στον  τοµέα της απαγόρευσης  των διακρίσεων , τα αποτελέσ µατα ειδικής  
έρευνας  του Ευρωβαρό µετρου  που διενεργήθηκε  τον Μάρτιο  του 2008 σχετικά  µε τις 
διακρίσεις  και τις ανισότητες  στην  Ευρώπη7 και µια έκτακτη  έρευνα  του Ευρωβαρό µετρου  µε 
πιο περιορισ µένο πεδίο , η οποία  πραγ µατοποιήθηκε  τον Φεβρουάριο  του 20088. 
Ιδιαίτερη  µνεία πρέπει  να γίνει στη δηµόσια διαβούλευση  µέσω ∆ιαδικτύου9, σε µια έρευνα  
του επιχειρη µατικού  τοµέα10 και στη γραπτή  διαβούλευση  και τις συνεδριάσεις  που 
πραγ µατοποιήθηκαν  µεταξύ  κοινωνικών  εταίρων  και ΜΚΟ  ευρωπαϊκού  επιπέδου  που 
ασχολούνται  µε την απαγόρευση  των διακρίσεων11. Παράλληλα , η κύρια  ΜΚΟ  σε επίπεδο  
ΕΕ που εκπροσωπεί  άτοµα µε αναπηρία  υπέβαλε  αγωγή  την οποία  υπέγραψαν  περίπου  1,3 
εκατο µµύρια άνθρωποι  και µε την οποία  ζητείται  η θέσπιση  νοµοθεσίας .  
Τα αποτελέσ µατα της δηµόσιας  διαβούλευσης  και της έρευνας  µεταξύ  των ΜΚΟ  ήταν  ένα 
σαφές  κάλεσ µα για τη θέσπιση  περισσότερης  νοµοθεσίας  σε επίπεδο  ΕΕ ώστε  να αυξηθεί  το 
επίπεδο  προστασίας  έναντι  των διακρίσεων , αν και ορισµένοι ζήτησαν  τη θέσπιση  οδηγιών  
ειδικά  για τις διακρίσεις  λόγω  αναπηρίας  και φύλου . Από τη διαβούλευση  στο πλαίσιο  της 
ευρωπαϊκής  ελεγκτικής  οµάδας  επιχειρήσεων  προέκυψε  επίσης  ότι οι επιχειρήσεις  θεωρούν  
θετική  την ύπαρξη  του ίδιου  επιπέδου  προστασίας  έναντι  των διακρίσεων  στην  ΕΕ, αν και οι 
κοινωνικοί  εταίροι  που εκπροσωπούν  τις επιχειρήσεις  ήταν  κατ’ αρχήν  αντίθετοι  µε τη 
θέσπιση  νέας νοµοθεσίας , επειδή  θεωρούσαν  ότι θα αύξανε  τη γραφειοκρατία  και το κόστος . 
Οι συνδικαλιστικές  οργανώσεις  τάσσονταν  υπέρ  της απαγόρευσης  των διακρίσεων  εκτός  της 
αγοράς  εργασίας  λόγω  ηλικίας , αναπηρίας , θρησκείας  ή γενετήσιου  προσανατολισ µού και 
επισή µαναν  ότι οι διακρίσεις  εκτός  της αγοράς  εργασίας  επηρέαζαν  την ικανότητα  των µελών  
τους να εργαστούν  (π.χ. έλλειψη  προσβάσι µων µέσων  µεταφοράς  για τους εργαζό µενους  µε 
αναπηρία ). 
4. ΒΑΣΙΚΟ  ΣΕΝΑΡΙΟ  
Οι ισχύουσες  κοινοτικές  οδηγίες  θα εξακολουθήσουν  να εφαρ µόζονται . Ορισ µένα αλλά  όχι 
όλα τα κράτη  µέλη έχουν  λεπτο µερείς  εθνικές  νοµικές διατάξεις  για την προστασία  των 
προσώπων  που υφίστανται  διακρίσεις  εκτός  της αγοράς  εργασίας . Άλλα  κράτη  µέλη έχουν  
πολύ  γενικότερες  συνταγ µατικές  διατάξεις .  
Οι διακρίσεις  σε βάρος  προσώπων  λόγω  ηλικίας , αναπηρίας , θρησκείας  ή πεποιθήσεων  και 
γενετήσιου  προσανατολισ µού θα εξακολουθήσουν  να υπάρχουν , προκαλώντας  µεγάλη  
ανησυχία  στα θιγόµενα πρόσωπα  και περιττές  δαπάνες  και επιβαρύνσεις  για τους ιδιώτες , τις 
επιχειρήσεις  και την κοινωνία  στο σύνολό  της. 
                                                 
7 Ειδική  έρευνα  του Ευρωβαρό µετρου  296 για τις διακρίσεις  στην  ΕΕ, η οποία  θα δηµοσιευθεί  τον 
Ιούλιο  του 2008 στην  ακόλουθη  ηλεκτρονική  διεύθυνση : 
http://EC.europa.eu/employment_social/fundamental_rights/public/pubst_en.htm  και 
http://EC.europa.eu/public_opinion/archives/eb_special_en.htm  
8 Έκτακτο  Ευρωβαρό µετρο 232. Τα πλήρη  αποτελέσ µατα είναι  διαθέσι µα στην  εξής ηλεκτρονική  
διεύθυνση : http://EC.europa.eu/public_opinion/flash/fl_232_en.pdf  
9 Τα πλήρη  αποτελέσ µατα της διαβούλευσης  είναι  διαθέσι µα στην  εξής ηλεκτρονική  διεύθυνση : 
http://EC.europa.eu/employment_social/fundamental_rights/news/news_en.htm#rpc  
10 http://EC.europa.eu/yourvoice/ebtp/consultations/index_en.htm  
11 http://EC.europa.eu/employment_social/fundamental_rights/org/imass_en.htm#ar  
EL 5   EL Η σύµβαση  του ΟΗΕ  για τα δικαιώ µατα των ατόµων µε αναπηρία , η οποία  έχει υπογραφεί  
από την ΕΚ και 26 κράτη  µέλη της, θα χρειαστεί  να εφαρ µοστεί  από τα εν λόγω  κράτη  µέλη 
και την ΕΚ.  
5. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ  ΤΟΥ  ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ  
Σηµαντικός  αριθµός ατόµων στην  Ευρωπαϊκή  Ένωση  αντιµετωπίζει  ή κινδυνεύει  να 
αντιµετωπίσει  διακρίσεις , όπως  προκύπτει  από τη δηµόσια διαβούλευση  (το 35% των 
συµµετεχόντων  ισχυρίστηκε  ότι έχει υποστεί  διακρίσεις  στην  εκπαίδευση , την κοινωνική  
προστασία  ή την υγειονο µική περίθαλψη  λόγω  ηλικίας , αναπηρίας , θρησκείας  ή γενετήσιου  
προσανατολισ µού, και το 20% ισχυρίστηκε  ότι έχει υποστεί  διακρίσεις  όσον  αφορά  την 
πρόσβαση  σε αγαθά , υπηρεσίες  ή στέγαση ). Σύµφωνα  µε έρευνα  του Ευρωβαρό µετρου12, η 
οποία  διενεργήθηκε  τον Φεβρουάριο  του 2008, οι ευρωπαίοι  πολίτες  –σε ποσοστό  µεταξύ  8% 
και 16%– υποστήριξαν  ότι οι ίδιοι, ένα µέλος της οικογένειάς  τους ή φίλοι  τους έχουν  
υποστεί  διακρίσεις  λόγω  ηλικίας , αναπηρίας , θρησκείας , γενετήσιου  προσανατολισ µού ή 
συνδυασ µού παραγόντων . Η µελέτη  της EPEC παρουσιάζει  στοιχεία  σχετικά  µε την κλίµακα 
των διακρίσεων  λόγω  θρησκείας  ή πεποιθήσεων , ηλικίας , αναπηρίας  και γενετήσιου  
προσανατολισ µού σε διάφορους  τοµείς (πρόσβαση  σε αγαθά  και υπηρεσίες , υγειονο µική 
περίθαλψη , εκπαίδευση , µεταφορές  κ.λπ.). Οι ΜΚΟ  που συµµετείχαν  στη διαβούλευση  
επίσης  παρείχαν  συγκεκρι µένα παραδείγ µατα διακρίσεων .  
Η έννοµη προστασία  την οποία  µπορεί  να περιµένουν  τα θύµατα των διακρίσεων  ποικίλλει  
ανάλογα  µε τους λόγους  των διακρίσεων , είτε γίνονται  στον  τοµέα της απασχόλησης  είτε σε 
άλλους  τοµείς της ζωής , και ανάλογα  µε τον τόπο  διαµονής τους. Αυτή  η διαφορά  µεταξύ  ΕΕ 
και εθνικού  επιπέδου  ως προς  την προστασία  έχει πρακτικές  συνέπειες : συνεπάγεται  ότι οι 
περιπτώσεις  διακρίσεων  που διαπιστώνονται  στην  έκθεση  δεν αντιµετωπίζονται  µε συνεκτικό  
τρόπο  και ότι τα θύµατα των διακρίσεων  έχουν  στη διάθεσή  τους άνισα  µέσα έννοµης 
προστασίας  ανάλογα  µε το κράτος  µέλος τους. Επιπλέον , αυτό  σηµαίνει  ότι οι διαφορές  ως 
προς  την προστασία  που παρέχουν  τα κράτη  µέλη δύνανται  να επηρεάσουν  την κινητικότητα  
των προσώπων , καθώς  και τη διασυνοριακή  εµπορία  αγαθών  και υπηρεσιών . 
6. ΛΥΣΕΙΣ  ΣΤΟ  ΠΛΑΙΣΙΟ  ΤΩΝ  ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ  ΤΗΣ  ΕΕ 
Οι στόχοι  οποιασδήποτε  δράσης  θα ήταν  να επιταχυνθεί  η προστασία  των προσώπων  από τις 
διακρίσεις , να επιτευχθεί  µεγαλύτερη  κοινωνική  ενσω µάτωση  και πλήρης  συµµετοχή  όλων  
των οµάδων  στην  κοινωνία  και την οικονο µία, και να διαµορφωθεί  ένα σαφές  νοµικό πλαίσιο  
σε όλα τα κράτη  µέλη το οποίο  θα µπορεί  να τονώνει  το διασυνοριακό  εµπόριο  και να άρει τα 
εµπόδια  στην  ελεύθερη  κυκλοφορία . 
Εξετάστηκαν  ορισµένες πιθανές  δράσεις  και, µετά τον προκαταρκτικό  έλεγχο  των επιλογών  
πολιτικής , επιλέχθηκαν  για περαιτέρω  ανάλυση  οι εξής έξι: 
• καµία νέα δράση  σε επίπεδο  ΕΕ· 
• αυτορρύθ µιση σχετικά  µε τις ασφαλιστικές  και/ή τραπεζικές  υπηρεσίες · 
• σύσταση  που αφορά  ειδικά  τις αρµοδιότητες  των φορέων  ισότητας  και τις πολλαπλές  
διακρίσεις · 
• γενική  σύσταση ·  
                                                 
12 Έκτακτο  Ευρωβαρό µετρο 232. 
EL 6   EL • οδηγία (-ες) για ένα µόνο λόγο  διακρίσεων ·  
• οδηγία  για πολλούς  λόγους  διακρίσεων .  
7. ΣΥΓΚΡΙΣΗ  ΤΩΝ  ΕΠΙΛΟΓΩΝ  
Κάθε  επιλογή  εξετάστηκε  ώστε  να αξιολογηθούν , αφενός , ο βαθµός στον  οποίο  θα µπορούσε  
να επιτύχει  τους στόχους  και, αφετέρου , ο τρόπος  µε τον οποίο  συγκρίνεται  µε το βασικό  
σενάριο  που συνεπάγεται  «καµία νέα δράση » αλλά  διατήρηση  της υφιστά µενης κατάστασης .  
Ο οικονο µικός και ο κοινωνικός  αντίκτυπος  εξετάστηκαν  για όλες τις επιλογές , όπως  –κατά  
περίπτωση – και οι περιβαλλοντικές  επιπτώσεις . Όσο είναι  δυνατόν , παρέχονται  αριθµητικά  
στοιχεία  για να παρουσιάζονται  πιο γλαφυρά  οι δαπάνες  και τα οφέλη  για τα πρόσωπα , τους 
παρόχους  αγαθών  και υπηρεσιών  και την κοινωνία  στο σύνολό  της, αν και θα πρέπει  να 
επιση µανθεί  ότι είναι  δύσκολο  να βρεθούν  αξιόπιστα  δεδοµένα για τις διακρίσεις  και το 
συναφές  κόστος .  
Η επιλογή  της µη λήψης  µέτρων  δεν θα επέλυε  τα προβλή µατα που έχουν  διαπιστωθεί , θα 
συνεπαγόταν  παράταση  του οικονο µικού και κοινωνικού  κόστους  των διακρίσεων  και θα 
αύξανε  τον κίνδυνο  διεύρυνσης  της απόκλισης  που υπάρχει  στον  τοµέα της έννοµης 
προστασίας .  
Οι µη νοµοθετικού  χαρακτήρα  επιλογές  που εξετάστηκαν  δεν θα µπορούσαν  να εγγυηθούν  
καµία σαφή  βελτίωση  όσον  αφορά  το επίπεδο  προστασίας  έναντι  των διακρίσεων , επειδή  
είναι  αδύνατο  να προβλεφθεί  ο βαθµός στον  οποίο  τα κράτη  µέλη θα προέβαιναν  σε αυτές  τις 
επιλογές  και θα τις εφάρ µοζαν  αποτελεσ µατικά . Ο διάλογος  µε τις ασφαλιστικές  και τις 
τραπεζικές  επιχειρήσεις  θεωρήθηκε  πιθανός  αποτελεσ µατικός  τρόπος  για τη διερεύνηση  των 
ισχυρισ µών περί διακρίσεων  στο συγκεκρι µένο πλαίσιο . 
Η ανάληψη  δράσης  αποκλειστικά  σε επίπεδο  κρατών  µελών , µε βάση  τα εθνικά  
συνταγ µατικά  και νοµικά πλαίσια , θεωρήθηκε  ότι δηµιουργεί  τον κίνδυνο  όχι µόνο να 
εξακολουθήσουν  να υπάρχουν  διαφορές  στο επίπεδο  προστασίας , αλλά  αυτές  οι διαφορές  να 
γίνουν  ακόµη µεγαλύτερες .  
Ο µόνος σίγουρος  τρόπος  για να υπάρξει  σαφής  πρόοδος  προς  τους οριζό µενους  στόχους  
είναι  να θεσπιστεί  ένα νοµικά δεσµευτικό  µέτρο σε επίπεδο  ΕΕ. Η εµπειρία  από τις ισχύουσες  
οδηγίες  ήταν  θετική  και η µεταφορά  των εν λόγω  οδηγιών  είχε ως αποτέλεσ µα πολύ  
υψηλότερο  επίπεδο  προστασίας  έναντι  των διακρίσεων  σε πολλά  κράτη  µέλη σε σύγκριση  µε 
την κατάσταση  που ίσχυε  παλαιότερα , η οποία  και θα εξακολουθούσε  να επικρατεί  εάν δεν 
υπήρχε  η ώθηση  που δόθηκε  από την ανάληψη  δράσης  σε επίπεδο  ΕΕ.  
Η έκθεση  εξηγεί  επίσης  ότι η οδηγία  που θα απαγορεύει  τις διακρίσεις  λόγω  αναπηρίας , 
καθώς  και για άλλους  λόγους , θα µπορούσε  να είναι  ένας αποτελεσ µατικός  και συνεκτικός  
τρόπος  για να εφαρ µόσουν  τα κράτη  µέλη τµήµατα της σύµβασης  του ΟΗΕ  για τα 
δικαιώ µατα των ατόµων µε αναπηρία . Ειδικότερα , η οδηγία , ορίζοντας  τι νοείται  µε τον όρο 
«εύλογες  προσαρ µογές», παρέχει  µεγαλύτερη  ασφάλεια  δικαίου  από τη σύµβαση . 
Επιπροσθέτως , η οδηγία  θα παρέχει  σαφέστερους  και αποτελεσ µατικότερους  µηχανισ µούς 
απoκατάστασης  για τα θύµατα διακρίσεων .  
8. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ  
EL 7   EL Η έκθεση  για την εκτίµηση επιπτώσεων  καταλήγει  στο συµπέρασ µα ότι ένα νοµικά 
δεσµευτικό  µέτρο σε επίπεδο  Κοινότητας  το οποίο  θα επέκτεινε  το πεδίο  της προστασίας  
έναντι  των διακρίσεων  λόγω  ηλικίας , αναπηρίας , γενετήσιου  προσανατολισ µού και 
θρησκείας  ή πεποιθήσεων  θα ήταν  το καταλληλότερο  µέσο για την επίτευξη  των οριζό µενων  
στόχων . 
9. Η ΝΕΑ  Ο∆ΗΓΙΑ  
• Θα βασίζεται  στην  προσέγγιση  και τις ιδέες  των ισχυουσών  οδηγιών  του άρθρου  13 της 
συνθήκης  ΕΚ, και ιδίως  των οδηγιών  2000/43/ ΕΚ και 2000/78/ ΕΚ, π.χ. στους  ορισµούς 
των διακρίσεων  και της παρενόχλησης , στην  υποχρέωση  εύλογων  προσαρ µογών , καθώς  
και στους  δικονο µικούς  κανόνες . 
• Θα απαγορεύει  τις διακρίσεις  µόνο στους  τοµείς που εµπίπτουν  στην  αρµοδιότητα  της ΕΚ. 
Ως εκ τούτου , δεν θα επηρεάζει  την οργάνωση  ή το περιεχό µενο της εκπαίδευσης  (π.χ. 
ειδική  αγωγή ), τα ζητήµατα οικογενειακής  κατάστασης  (π.χ. συµβίωση /γάµος µεταξύ  
ατόµων του ίδιου  φύλου ) ή το οικογενειακό  δίκαιο  (π.χ. υιοθεσία ) ή τους εθνικούς  κανόνες  
σχετικά  µε τον λαϊκό  χαρακτήρα  του κράτους  ή των οργανισ µών του. 
• Θα ορίζει  ελάχιστες  προϋποθέσεις , ώστε  τα κράτη  µέλη να είναι  ελεύθερα  να εκδίδουν  ή 
να διατηρούν  διατάξεις  δυνά µει των οποίων  θα παρέχεται  µεγαλύτερη  προστασία , και 
ορισµένα κράτη  µέλη θα µπορούσαν , µε δική τους πρωτοβουλία , να αυξάνουν  το επίπεδο  
προστασίας  που θα παρέχεται  σε εθνικό  επίπεδο . 
• ∆εν θα θίγει  τις εθνικές  συνταγ µατικές  διατάξεις  που απαιτούν  ίση µεταχείριση  ή 
απαγορεύουν  τις διακρίσεις . 
Η θέσπιση  νέας νοµοθεσίας  θα µπορούσε  να συνοδεύεται  µε το διάλογο  στο πλαίσιο  του 
οποίου  θα εξεταστούν  διαπιστω µένες διακρίσεις  στον  ασφαλιστικό  και τον τραπεζικό  τοµέα, 
ώστε  να αποσαφηνιστούν  οι κανόνες  για τον κλάδο  και τους καταναλωτές . Η προώθηση  µη 
νοµικών  µέσων  για την καταπολέ µηση των διακρίσεων , όπως  είναι  η ευαισθητοποίηση  
σχετικά  µε τις διακρίσεις , η κατάρτιση  και η ανταλλαγή  ορθών  πρακτικών , θα συνεχιστούν .