Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την κατανομή μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής και τις χρεώσεις για τη χρήση της σιδηροδρομικής υποδομής και την πιστοποίηση ασφάλειας (98/C 321/07) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(1998) 480 τελικό - 98/0267(SYN)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 29 Σεπτεμβρίου 1998)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 75,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης, σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

Εκτιμώντας:

(1) ότι η μεγαλύτερη ενοποίηση του σιδηροδρομικού τομέα της Κοινότητας αποτελεί σημαντικό στοιχείο της ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς και της πραγματοποίησης μιας βιώσιμης κινητικότητας 7

(2) ότι η οδηγία 91/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την ανάπτυξη των κοινοτικών σιδηροδρόμων της Κοινότητας (1) προβλέπει συγκεκριμένα δικαιώματα πρόσβασης στη διεθνή σιδηροδρομική μεταφορά για σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και διεθνείς ομίλους σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, δικαιώματα τα οποία σημαίνουν τη δυνατότητα χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής από πολλαπλούς χρήστες 7

(3) ότι η οδηγία 95/19/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995, για τη χορήγηση δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής και τη χρέωση τελών υποδομής (2) ορίζει ένα γενικό πλαίσιο για την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας της σιδηροδρομικής υποδομής 7

(4) ότι οι εν λόγω οδηγίες έχουν επιτρέψει σημαντική διακύμανση στη δομή και το επίπεδο των χρεώσεων σιδηροδρομικής υποδομής και στη μορφή και διάρκεια των διαδικασιών κατανομής της μεταφορικής ικανότητας 7

(5) ότι κατάλληλα συστήματα κατανομής μεταφορικής ικανότητας για τη σιδηροδομική υποδομή, σε συνδυασμό με ανταγωνιστικούς φορείς λειτουργίας, θα οδηγήσουν σε βέλτιστη ισορροπία των μετακινήσεων μεταξύ των μεταφορικών μέσων 7

(6) ότι η ενθάρρυνση της βέλτιστης χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής θα οδηγήσει σε ελάττωση του κόστους των μεταφορών για την κοινωνία 7

(7) ότι υπάρχει μικρός πλην αυξανόμενος αριθμός επιχειρήσεων που επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν τη σιδηροδρομική υποδομή της Κοινότητας 7

(8) ότι είναι επιθυμητό οι αγοραστές των σιδηροδρομικών υπηρεσιών να είναι σε θέση να εισέλθουν απευθείας στη διαδικασία κατανομής της μεταφορικής ικανότητας 7

(9) ότι τα συστήματα χρέωσης και κατανομής μεταφορικής ικανότητας πρέπει να επιτρέπουν την ισότιμη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση για όλες τις επιχειρήσεις και να επιδιώκουν στο μέτρο του δυνατού να ικανοποιούν τις ανάγκες όλων των χρηστών και ειδών κυκλοφορίας κατά τρόπο δίκαιο και αμερόληπτο 7

(10) ότι τα συστήματα χρέωσης και κατανομής μεταφορικής ικανότητας πρέπει να ενθαρρύνουν τους διαχειριστές σιδηροδρομικής υποδομής να βελτιστοποιήσουν τη χρήση της υποδομής τους προς όφελος της κοινωνίας συνολικά 7

(11) ότι οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις πρέπει να λαμβάνουν σαφείς και συνεπείς ενδείξεις από τα συστήματα κατανομής μεταφορικής ικανότητας οι οποίες να τους οδηγούν στη λήψη λογικών αποφάσεων 7

(12) ότι είναι επιθυμητό να αφεθεί ένας βαθμός ευελιξίας στους διαχειριστές υποδομής ώστε να επιτραπεί η αποδοτικότερη χρήση του δικτύου υποδομής 7

(13) ότι τα συστήματα κατανομής και χρέωσης μεταφορικής ικανότητας ενδέχεται να χρειασθεί να λάβουν υπόψη το γεγονός ότι διαφορετικά στοιχεία του δικτύου σιδηροδρομικής υποδομής μπορεί να έχουν σχεδιασθεί έχοντας υπόψη διαφορετικούς κύριους χρήστες 7

(14) ότι οι απαιτήσεις των επιβατικών υπηρεσιών μπορεί συχνά να συγκρούονται με αυτές των εμπορευματικών μεταφορών, και επειδή οι απαιτήσεις των επιβατικών υπηρεσιών μπορεί να οδηγήσουν σε ένα δίκτυο η κατασκευή και συντήρηση του οποίου είναι δαπανηρότερη από εκείνη ενός δικτύου σχεδιασμένου αποκλειστικά για εμπορευματικές μεταφορές 7

(15) ότι οι ανάγκες διαφορετικών υπηρεσιών πρέπει να εξισορροπούνται κατάλληλα 7

(16) ότι η αυξανόμενη διαφορά ταχυτήτων μεταξύ του τροχαίου υλικού εμπορευματικών έναντι επιβατικών μεταφορών μπορεί να εντείνει τη σύγκρουση αυτών των δύο ειδών κυκλοφορίας 7

(17) ότι οι υπηρεσίες που λειτουργούν βάσει σύμβασης με δημόσια αρχή μπορεί να απαιτούν ειδικούς κανόνες ώστε να διασφαλίζεται η ελκυστικότητά τους για τους χρήστες 7

(18) ότι διαφορετικοί χρήστες και τύποι χρηστών θα έχουν συχνά διαφορετικές επιπτώσεις στη μεταφορική ικανότητα 7

(19) ότι τα συστήματα χρέωσης και κατανομής μεταφορικής ικανότητας πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες του αυξανόμενου κορεσμού της μεταφορικής ικανότητας ή, τελικά, την ανεπάρκεια της μεταφορικής ικανότητας 7

(20) ότι τα διαφορετικά χρονικά πλαίσια προγραμματισμού διαφόρων ειδών κυκλοφορίας σημαίνουν ότι είναι επιθυμητό να εξασφαλίζεται η δυνατότητα ικανοποίησης αιτημάτων για μεταφορική ικανότητα που γίνονται μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας καθορισμού δρομολογίων 7

(21) ότι η χρήση των τεχνολογιών των πληροφοριών μπορεί να αυξήσει την ταχύτητα και την ανταπόκριση της διαδικασίας καθορισμού δρομολογίων και να βελτιώσει τη δυνατότητα των υποψηφίων να αιτούνται μεταφορική ικανότητα, καθώς και να βελτιώσει τη δυνατότητα να καθορίζουν σιδηροδρομικές διαδρομές που διασχίζουν περισσότερα από ένα δίκτυα του διαχειριστή υποδομής 7

(22) ότι, για να εξασφαλισθεί το βέλτιστο αποτέλεσμα για τους φορείς λειτουργίας και τα είδη κυκλοφορίας, είναι επιθυμητό να απαιτηθεί εξέταση της χρήσης της μεταφορικής ικανότητας, όποτε απαιτείται συντονισμός της μεταφορικής ικανότητας υποδομής για να ικανοποιηθούν οι ανάγκες των χρηστών 7

(23) ότι, εξαιτίας της μονοπωλιακής θέσης του διαχειριστή υποδομής, είναι επιθυμητό να απαιτηθεί εξέταση της διαθέσιμης μεταφορικής ικανότητας και των μεθόδων βελτίωσής της, όταν η διαδικασία κατανομής της μεταφορικής ικανότητας υποδομής αδυνατεί να ικανοποιήσει τα αιτήματα των χρηστών 7

(24) ότι η έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τα αιτήματα άλλων σιδηροδρομικών επιχειρήσεων καθώς και με τους περιορισμούς εντός του συστήματος μπορεί να καταστήσει δύσκολη για τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις την επιδίωξη βελτιστοποίησης των αιτημάτων μεταφορικής ικανότητας 7

(25) ότι είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί ο καλύτερος συντονισμός των συστημάτων κατανομής έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η βελτιωμένη ελκυστικότητα του σιδηροδρόμου για κυκλοφορία που να χρησιμοποιεί το δίκτυο περισσότερων του ενός διαχειριστών υποδομής, και ιδιαίτερα για διεθνή κυκλοφορία 7

(26) ότι είναι σημαντικό να ελαχιστοποιούνται οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού που μπορεί να προκύψουν, είτε μεταξύ σιδηροδρομικών υποδομών είτε μεταξύ μεταφορικών μέσων, λόγω σημαντικών διαφορών των αρχών χρέωσης 7

(27) ότι είναι επιθυμητό να καθορίζονται όσες λειτουργικές συνιστώσες της υποδομής είναι απαραίτητες για να επιτρέψουν σε ένα φορέα λειτουργίας να παράσχει υπηρεσίες, οι οποίες πρέπει να παράσχονται έναντι των κατώτατων χρεώσεων πρόσβασης 7

(28) ότι η επένδυση σε σιδηροδρομική υποδομή είναι επιθυμητή και τα συστήματα χρέωσης της υποδομής θα πρέπει να παράσχουν κίνητρα για τους διαχειριστές υποδομής ώστε να πραγματοποιούν κατάλληλες επενδύσεις όπου αυτό είναι οικονομικά εύλογο 7

(29) ότι οποιοδήποτε σύστημα χρέωσης θα δώσει οικονομικές ενδείξεις προς τους χρήστες, και είναι σημαντικό οι ενδείξεις προς τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις να είναι συνεπείς και να τους οδηγούν στη λήψη λογικών αποφάσεων 7

(30) ότι κατάλληλα συστήματα χρέωσης σιδηροδρομικής υποδομής σε συνδυασμό με κατάλληλα καθεστώτα χρέωσης για άλλες μεταφορικές υποδομές και ανταγωνιστικούς φορείς λειτουργίας θα οδηγήσουν στη βέλτιστη ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών μεταφορικών μέσων 7

(31) ότι είναι επιθυμητό να επιτραπεί ένας βαθμός στους διαχειριστές υποδομής να ποικίλουν τις χρεώσεις έτσι ώστε να ενθαρρύνουν την αποδοτικότερη χρήση του δικτύου υποδομής, π.χ. για τη δυνατότητα να αλλάζουν σιδηροδρομικές διαδρομές ή για μακροχρόνια δέσμευση των φορέων λειτουργίας 7

(32) ότι, για να επιτευχθεί η καθιέρωση κατάλληλων και δίκαιων επιπέδων χρεώσεων υποδομής, οι διαχειριστές υποδομής θα πρέπει να καταγράφουν και να διαπιστώνουν την αξιολόγηση των περιουσιακών τους στοιχείων και να αναπτύσσουν σαφή κατανόηση των μηχανισμών δημιουργίας κόστους λειτουργίας της υποδομής 7

(33) ότι είναι επιθυμητό να εξασφαλίζεται ότι λαμβάνεται υπόψη το εξωτερικό κόστος όταν λαμβάνονται αποφάσεις για τις μεταφορές, όπως τονίζεται στο Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής για ένα δίκαιο και αποτελεσματικό καθορισμό των τιμών στις μεταφορές (3) 7

(34) ότι είναι επιθυμητό για οποιοδήποτε καθεστώς χρέωσης υποδομής να επιτρέπει τη χρήση του σιδηροδρομικού δικτύου στην κυκλοφορία που μπορεί να πληρώσει τουλάχιστον το πρόσθετο κόστος που επιβάλλει στην κοινωνία 7

(35) ότι, ενώ οι διαπραγματεύσεις για τις επιμέρους διαδρομές μπορούν να αντανακλούν την αξία της πρόσβασης στην αγορά, η ασυμμετρία της πληροφόρησης μπορεί να καταλήξει σε ανεπιθύμητα αποτελέσματα και το βάρος των διαπραγματεύσεων ενδέχεται να είναι υπερβολικό 7

(36) ότι η σιδηροδρομική υποδομή είναι φυσικό μονοπώλιο και, συνεπώς, είναι αναγκαίο στους διαχειριστές υποδομής να παρέχονται κίνητρα ελάττωσης του κόστους και αποδοτικής διαχείρισης της υποδομής τους 7

(37) ότι είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται ότι οι χρεώσεις για τη διεθνή κυκλοφορία δεν είναι τέτοιες ώστε να εμποδίζουν το σιδηρόδρομο από την ικανοποίηση των αναγκών της αγοράς 7

(38) ότι το γενικό επίπεδο ανάκτησης κόστους μέσω χρεώσεων υποδομής θα επηρεάσει το αναγκαίο επίπεδο κρατικής συνεισφοράς 7

(39) ότι οι εκπτώσεις που παρέχονται στους χρήστες πρέπει να σχετίζονται με την εξοικονόμηση κόστους που πραγματικά συμβαίνει 7

(40) ότι είναι επιθυμητό στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και το διαχειριστή υποδομής να παρέχονται κίνητρα ελαχιστοποίησης της αναστάτωσης στο δίκτυο 7

(41) ότι η κατανομή της μεταφορικής ικανότητας συνδέεται με κόστος ως προς την πληρωμή του διαχειριστή υποδομής το οποίο πρέπει να καλυφθεί 7

(42) ότι, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας όπως διατυπώνονται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης, οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, δηλαδή ο συντονισμός των ρυθμίσεων, στα κράτη μέλη, σχετικά με την κατανομή μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής και οι χρεώσεις για τη χρήση αυτής, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη λόγω της ανάγκης εξασφάλισης δίκαιων και αμερόληπτων όρων πρόσβασης στην υποδομή και λόγω της πρόδηλης διεθνούς διάστασης σημαντικών στοιχείων των σιδηροδρομικών δικτύων, και ως εκ τούτου, εξαιτίας της ανάγκης συντονισμού της δράσεως στα κράτη μέλη, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων αυτών και δεν υπερβαίνει ό,τι είναι απαραίτητο για το σκοπό αυτό 7

(43) ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2830/77 του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 1977, περί των αναγκαίων μέτρων για να επιτευχθεί η δυνατότης συγκρίσεως της λογιστικής και των ετησίων λογαριασμών των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων (4), ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2183/78 του Συμβουλίου, της 19ης Σεπτεμβρίου 1978, περί καθορισμού ομοιόμορφων αρχών για τον υπολογισμό του κόστους των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων (5), η απόφαση 82/529/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουλίου 1982, περί της διαμόρφωσης των τιμών στις διεθνείς σιδηροδρομικές μεταφορές εμπορευμάτων (6), όπως τροποποιήθηκαν τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, Φινλανδίας και Σουηδίας, είναι πλέον παρωχημένοι και ως εκ τούτου θα πρέπει να καταργηθούν 7

(44) ότι οι απαιτήσεις της οδηγίας 95/19/ΕΚ σχετικά με την πιστοποίηση ασφάλειας πρέπει να αναπαραχθούν,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία αφορά τις αρχές και τις διαδικασίες προς εφαρμογή ως προς τον καθορισμό και την επιβολή χρεώσεων σιδηροδρομικής υποδομής και την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα συστήματα χρέωσης και κατανομής μεταφορικής ικανότητας για τη σχετική σιδηροδρομική υποδομή ακολουθούν τις αρχές που τίθενται στην παρούσα οδηγία και επιτρέπουν στο διαχειριστή υποδομής να δώσει στην αγορά τη διατιθέμενη μεταφορική ικανότητα υποδομής και να πραγματοποιήσει τη βέλτιστη αποτελεσματική χρήση της.

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στον κύριο άξονα σιδηροδρομικής υποδομής που χρησιμοποιείται για εγχώριες ή διεθνείς σιδηροδρομικές υπηρεσίες.

3. Δίκτυα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για την παροχή αστικών και προαστιακών επιβατικών υπηρεσιών, όπως το τράμ ή ο ελαφρός σιδηρόδρομος εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Ιδιόκτητα δίκτυα που υπάρχουν αποκλειστικά για τη χρήση από τον ιδιοκτήτη για τις δικές του εμπορευματικές λειτουργίες εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

4. Σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και διεθνείς όμιλοι, η δραστηριότητα των οποίων περιορίζεται στην παροχή υπηρεσιών κλειστής διαδρομής για οδικά οχήματα μέσω της Σήραγγας της Μάγχης εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:

α) κατονομή σημαίνει την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής από φορέα κατανομής 7

β) εξουσιοδοτημένος αιτών σημαίνει το φυσικό ή νομικό πρόσωπο με εμπορικό συμφέρον ή συμφέρον δημόσιας υπηρεσίας από την παροχή μεταφορικής ικανότητας υποδομής για τη λειτουργία σιδηροδρομικής υπηρεσίας, το οποίο πληροί τις απαραίτητες απαιτήσεις ώστε να μπορεί να ζητήσει την κράτηση μεταφορικής ικανότητας και επιθυμεί να δεσμεύσει τη χρήση μεταφορικής ικανότητας στην εν λόγω σιδηροδρομική υποδομή. Σε αυτούς συμπεριλαμβάνονται οι αδειούχες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις 7

γ) υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας σημαίνει τμήμα υποδομής για το οποίο η ζήτηση μεταφορικής ικανότητας δεν μπορεί να ικανοποιηθεί πλήρως ακόμη και μετά το συντονισμό διαφορετικών αιτήσεων μεταφορικής ικανότητας 7

δ) σχέδιο ανάπτυξης μεταφορικής ικανότητας σημαίνει μέτρο ή σειρά μέτρων με χρονοδιάγραμμα εφαρμογής που προτείνονται για την ελάφρυνση των περιορισμών μεταφορικής ικανότητας που έχουν ως αποτέλεσμα το χαρακτηρισμό ενός τμήματος υποδομής ως «υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας» 7

ε) συντονισμός σημαίνει τη διαδικασία μέσω της οποίας ο φορέας κατανομής και οι εξουσιοδοτημένοι αιτούντες θα επιχειρήσουν να επιλύσουν τις περιπτώσεις αντικρουόμενων αιτήσεων για μεταφορική ικανότητα υποδομής 7

στ) συμφωνία πλαίσιο σημαίνει γενική συμφωνία που καθορίζει τις ανάγκες μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής ενός εξουσιοδοτημένου αιτούντος για διάστημα μεγαλύτερο μιας περιόδου δρομολογίου 7

ζ) μεταφορική ικανότητα υποδομής σημαίνει τη δυνατότητα χρονικού προγραμματισμού σιδηροδρομικών διαδρομών σε στοιχείο της υποδομής 7

η) διαχειριστής υποδομής σημαίνει οποιονδήποτε φορέα ή επιχείρηση που είναι υπεύθυνος για την εγκατάσταση και συντήρηση σιδηροδρομικής υποδομής 7

θ) δίκτυο σημαίνει το σύνολο της σιδηροδρομικής υποδομής το οποίο κατέχει και διαχειρίζεται ένας διαχειριστής υποδομής 7

ι) δήλωση δικτύου σημαίνει τη δήλωση που ορίζει με λεπτομέρειες τους γενικούς κανόνες, τις προθεσμίες, τις διαδικασίες και τα κριτήρια που αφορούν τα συστήματα χρέωσης και κατανομής μεταφορικής ικανότητας. Θα περιέχει επίσης όσες πληροφορίες απαιτούνται για να είναι δυνατή η υποβολή αίτησης μεταφορικής ικανότητας 7

ια) σιδηροδρομική επιχείρηση σημαίνει κάθε δημόσια ή ιδιωτική επιχείρηση της οποίας η δραστηριότητα είναι η παροχή σιδηροδρομικών υπηρεσιών για τη μεταφορά εμπορευμάτων ή/και επιβατών με την απαίτηση η επιχείρηση να εξασφαλίζει την έλξη 7

ιβ) ρυθμιστικός φορέας σημαίνει την οργάνωση που επιφορτίζεται με την επίβλεψη των διαδικασιών της κατανομής μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής και των καθεστώτων χρέωσης 7

ιγ) διαδικασία κατάρτισης δρομολογίου σημαίνει τη διαδικασία που ξεκινά με αιτήσεις για μεταφορική ικανότητα υποδομής και ολοκληρώνεται με την παραγωγή του ισχύοντος πίνακα δρομολογίων 7

ιδ) αίτημα βραχείας ειδοποίησης σημαίνει αίτημα για μεταφορική ικανότητα το οποίο, εξαιτίας του ότι η απαίτηση δεν είναι γνωστή αρκετά νωρίς, δεν μπορεί να υποβληθεί στα πλαίσια της κανονικής διαδικασίας κατάρτισης δρομολογίου 7

ιε) σιδηροδρομική διαδρομή σημαίνει τη μεταφορική ικανότητα υποδομής που απαιτείται για να κινηθεί ένας συρμός μεταξύ δύο τόπων σε ένα δεδομένο χρόνο 7

ιστ) πίνακας δρομολογίων σημαίνει τα δεδομένα που καθορίζουν όλες τις προγραμματισμένες κινήσεις συρμών και τροχαίου υλικού που θα λάβουν χώρα στην εν λόγω υποδομή κατά την περίοδο ισχύος του πίνακα.

Άρθρο 3

Δήλωση δικτύου

1. Ο διαχειριστής υποδομής, σε συνεννόηση με τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, συντάσσει και δημοσιεύει δήλωση δικτύου.

2. Η δήλωση δικτύου ορίζει τη γενική φύση της υποδομής που διατίθεται στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις. Περιέχει πληροφορίες που αναφέρονται στους όρους πρόσβασης στη σχετική σιδηροδρομική υποδομή. Περιέχει ειδικό τμήμα στο οποίο θα ορίζονται οι αρχές χρέωσης, και τα τιμολόγια όπου αυτά υπάρχουν, όπως ορίζεται στο άρθρο 7, καθώς και τμήμα στο οποίο ορίζονται τα κριτήρια και οι κανόνες κατανομής μεταφορικής ικανότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 17. Περιέχει επίσης λεπτομερείς πληροφορίες για τις διαδικασίες και τις προθεσμίες που πρέπει να τηρηθούν.

3. Η δήλωση δικτύου διατίθεται σε όλα τα μέρη που είναι ή επιθυμούν να γίνουν εξουσιοδοτημένοι αιτούντες, με χρέωση που δεν θα υπερβαίνει το κόστος δημοσίευσής της.

4. Η δήλωση δικτύου ενημερώνεται και τροποποιείται όπου απαιτείται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙ ΧΡΕΩΣΕΙΣ ΥΠΟΔΟΜΗΣ

Άρθρο 4

Καθορισμός, επιβολή και είσπραξη χρεώσεων

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθιερώνουν πλαίσιο χρέωσης σεβόμενα τη διαχειριστική ανεξαρτησία που αναφέρεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ. Η καθιέρωση συγκεκριμένων κανόνων χρέωσης, η επιβολή χρεώσεων για τη χρήση υποδομής και η είσπραξη αυτών των χρεώσεων διενεργείται από το διαχειριστή υποδομής.

2. Όπου ο διαχειριστής υποδομής δεν είναι ανεξάρτητος ως προς τη νομική του μορφή και την οργάνωση και λήψη αποφάσεων από οποιαδήποτε σιδηροδρομική επιχείρηση, τότε η λειτουργία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και περιγράφεται στο παρόν κεφάλαιο διενεργείται από φορέα χρέωσης που είναι ανεξάρτητος στη νομική του μορφή, οργάνωση και λήψη αποφάσεων από οποιαδήποτε σιδηροδρομική επιχείρηση.

3. Οι διαχειριστές συνεργάζονται για να εξασφαλίσουν την αποδοτική λειτουργία σιδηροδρομικών υπηρεσιών που διασχίζουν περισσότερα από ένα δίκτυα υποδομής. Μπορεί να ιδρύουν μεικτούς οργανισμούς κατά περίπτωση για να το επιτύχουν αυτό. Οποιαδήποτε συνεργασία ή μεικτή οργάνωση δεσμεύεται από τους κανόνες που ορίζονται στην παρούσα οδηγία.

4. Εκτός από τις περιπτώσεις ειδικών ρυθμίσεων δυνάμει του άρθρου 9 παράγραφος 1, οι διαχειριστές υποδομής θα εξασφαλίζουν ότι το χρησιμοποιούμενο σύστημα χρέωσης βασίζεται στις ίδιες αρχές στο σύνολο του δικτύου τους.

5. Οι διαχειριστές υποδομής εξασφαλίζουν ότι η εφαρμογή του συστήματος χρέωσης οδηγεί σε αντικειμενικές, ισοδύναμες και αμερόληπτες χρεώσεις για διαφορετικές σιδηροδρομικές επιχειρήσεις που εκτελούν λειτουργίες ισοδύναμης φύσης σε παρόμοια μερίδια της αγοράς.

6. Ο διαχειριστής υποδομής ή φορέας χρέωσης τηρεί το επιχειρησιακό απόρρητο των πληροφοριών που του παρέχονται από τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες.

Άρθρο 5

Υπηρεσίες

1. Οι σιδηροδρομικές υπηρεσίες έχουν το δικαίωμα της δέσμης υπηρεσιών που περιγράφονται στο παράρτημα ως ελάχιστης δέσμης πρόσβασης, καθώς και όσων υπηρεσιών απαιτούνται μεταξύ όσων περιγράφονται στο παράρτημα ως υπηρεσίες πρόσβασης.

2. Για να εξασφαλισθεί η ασφαλής λειτουργία του δικτύου, ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να ζητήσει από τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις να προσφέρουν ορισμένες υπηρεσίες. Οι υπηρεσίες αυτές περιγράφονται στο παράρτημα ως υποχρεωτικές υπηρεσίες και μπορεί να παρέχονται από το διαχειριστή υποδομής ή από άλλο φορέα εγκεκριμένο από έναν ανεξάρτητο ρυθμιστικό φορέα.

3. Όπου ο διαχειριστής υποδομής παρέχει οποιοδήποτε μέρος από το φάσμα υπηρεσιών που περιγράφονται στο παράρτημα ως πρόσθετες υπηρεσίες θα πρέπει να τις παράσχει κατόπιν αιτήματος σε εξουσιοδοτημένο αιτούντα.

4. Οι σιδηροδρομικές επιχειρήσεις μπορεί να ζητήσουν περαιτέρω φάσμα βοηθητικών υπηρεσιών, οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα, από το διαχειριστή υποδομής ή από άλλους προμηθευτές. Ο διαχειριστής υποδομής δεν υποχρεούται στην παροχή αυτών των υπηρεσιών.

Άρθρο 6

Κόστος και λογιστικά βιβλία υποδομής

1. Τα κράτη μέλη δημιουργούν συνθήκες, συμπεριλαμβανομένων κατά περίπτωση και προκαταβολικών πληρωμών, ώστε να εξασφαλίζεται ότι τα λογιστικά βιβλία ενός διαχειριστή υποδομής, υπό κανονικές συνθήκες, θα πρέπει τουλάχιστον να ισοσκελίζουν τα έσοδα από τις χρεώσεις υποδομής, το πλεόνασμα από άλλες επιχειρηματικές δραστηριότητες και τις κρατικές ενισχύσεις έναντι των δαπανών υποδομής. Τέτοιες ενισχύσεις χορηγούνται σύμφωνα με τα άρθρα 77, 92 και 93 της συνθήκης.

2. Στους διαχειριστές υποδομής, με τη δέουσα προσοχή σε θέματα ασφάλειας και διατήρησης και βελτίωσης της ποιότητας της εξυπηρέτησης της υποδομής, παρέχονται κίνητρα μείωσης του κόστους παροχής της υποδομής και του επιπέδου των χρεώσεων πρόσβασης.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η διάταξη της παραγράφου 2 επιτυγχάνεται, είτε μέσω συμφωνίας βάσει σύμβασης μεταξύ της αρμόδιας αρχής και του διαχειριστή υποδομής που να καλύπτει περίοδο τουλάχιστον τριών ετών και να αφορά κρατικές ενισχύσεις κατά τα περιγραφόμενα στην παράγραφο 1, είτε μέσω της θέσπισης κατάλληλης ρύθμισης με κατάλληλες εξουσίες.

4. Όπου υπάρχει συμφωνία βάσει σύμβασης κατά τα περιγραφόμενα στην παράγραφο 3, οι όροι της σύμβασης και η οργάνωση των πληρωμών που θα συμφωνηθούν για την παροχή οικονομικής υποστήριξης στο διαχειριστή υποδομής θα συμφωνούνται εκ των προτέρων καλύπτοντας ολόκληρη τη διάρκεια της σύμβασης.

5. Οι διαχειριστές υποδομής δημιουργούν και τηρούν απογραφή των περιουσιακών στοιχείων που διαχειρίζονται, η οποία περιέχει την τρέχουσα αποτίμησή τους καθώς και στοιχεία των δαπανών για τη βελτίωση και ανανέωση της υποδομής.

6. Ο διαχειριστής υποδομής ορίζει μέθοδο για τον επιμερισμό του κόστους μεταξύ διαφορετικών τύπων τροχαίου υλικού και λειτουργιών βάσει της καλύτερης δυνατής γνώσης του μηχανισμού πρόκλησης κόστους.

Άρθρο 7

Δήλωση χρεώσεων και συστημάτων χρέωσης

1. Ο διαχειριστής υποδομής, σε συνεννόηση με τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη ετοιμάζει δήλωση χρεώσεων και συστημάτων χρέωσης, η οποία περιλαμβάνεται στη δήλωση δικτύου.

2. Η δήλωση περιλαμβάνει κατάλληλες λεπτομέρειες του συστήματος χρέωσης καθώς και επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες για τις χρεώσεις που ισχύουν για τις υπηρεσίες που αναγράφονται στο παράρτημα οι οποίες παρέχονται από ένα μόνο προμηθευτή. Η δήλωση περιλαμβάνει πληροφορίες για το καθεστώς χρέωσης που ισχύει καθώς και ενδείξεις πιθανών αλλαγών στις χρεώσεις για τα επόμενα πέντε έτη. Περιέχει γενική ανάλυση των πωλήσεων και των εσόδων η οποία δεν επιτρέπει την αναγνώριση των χρεώσεων που πληρώνει μία επιχείρηση για συγκεκριμένη υπηρεσία.

3. Όπου ο διαχειριστής υποδομής εφαρμόζει το καθεστώς εκπτώσεων όπως ορίζεται στο άρθρο 10, το καθεστώς επιδόσεων όπως ορίζεται στο άρθρο 12, ή χρεώσεις κράτησης όπως ορίζεται στο άρθρο 13, τότε η δήλωση περιλαμβάνει λεπτομέρειες αυτών των συστημάτων.

4. Μετά από εύλογο αίτημα εξουσιοδοτημένου αιτούντος, ο ρυθμιστικός φορέας ζητά από τους διαχειριστές υποδομής να διαθέτουν στο ρυθμιστικό φορέα, εντός ενός μηνός και χωρίς χρέωση, επαρκώς λεπτομερείς πληροφορίες κοστολόγησης που χρησιμοποιείται σε υπολογισμούς χρέωσης υποδομής καθώς και δεδομένα που να περιγράφουν τη βάση επί της οποίας καθορίζουν και επιμερίζουν το κόστος μεταξύ διαφορετικών τύπων τροχαίου υλικού και υπηρεσίων ώστε να είναι σε θέση ο αιτών να βεβαιωθεί ότι οι χρεώσεις συμβιβάζονται με τις απαιτήσεις της παρούσης οδηγίας.

5. Για να επιτραπεί η αξιολόγηση της σκοπιμότητας λειτουργίας μίας υπηρεσίας, ο διαχειριστής υποδομής παρέχει δωρεάν, εντός ενός μηνός από αίτημα ενός εξουσιοδοτημένου αιτούντος, πληροφορίες για τις χρεώσεις που ίσχυαν για τύπους τροχαίου υλικού ή υπηρεσίες που δεν καλύπτονται στις δημοσιευμένες πληροφορίες.

Άρθρο 8

Αρχές χρέωσης

1. Οι χρεώσεις για τη χρήση της σιδηροδρομικής υποδομής πληρώνονται στο διαχειριστή υποδομής και χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του.

2. Τα κράτη μέλη μπορεί να απαιτήσουν από το διαχειριστή υποδομής να παράσχει όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για τις επιβαλλόμενες χρεώσεις ώστε να τους διαβεβαιώσει ότι οι χρεώσεις επιβάλλονται σε αμερόληπτη βάση.

3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8 παράγραφος 5, η χρέωση υποδομής για τη χρήση της σιδηροδρομικής υποδομής, στην οποία συμπεριλαμβάνονται η ελάχιστη δέσμη πρόσβασης και όποια από τις υπηρεσίες πρόσβασης απαιτείται, ορίζεται ίση με το κόστος που προκύπτει απευθείας ως αποτέλεσμα της λειτουργίας του συρμού.

4. Ο διαχειριστής υποδομής συμπεριλαμβάνει στη χρέωση υποδομής ποσό που να αντανακλά την ανεπάρκεια μεταφορικής ικανότητας. Η χρέωση αυτή επιβάλλεται μόνο σε αναγνωρίσιμα τμήματα της υποδομής που υπόκεινται σε περιορισμούς μεταφορικής ικανότητας. Ο καθορισμός του επιπέδου αυτής της χρέωσης βασίζεται σε μέθοδο για την οποία ζητήθηκε η γνώμη των ενδιαφερομένων μερών εκ των προτέρων. Η χρησιμοποιούμενη μέθοδος θα περιγράφεται στη δήλωση των αρχών χρέωσης.

5. Η χρέωση υποδομής μπορεί να τροποποιείται με επιβολή χρέωσης που να λαμβάνει υπόψη το κόστος των εξωτερικών επιδράσεων από την λειτουργία του συρμού. Μια τέτοια χρέωση πρέπει να διαφοροποιείται ως προς τα διαφορετικά μεγέθη της προκαλούμενης επίδρασης. Το επίπεδο των χρεώσεων αυτών πρέπει να βασίζεται σε δημοσιευμένη μέθοδο επί της οποίας έχει ζητηθεί η γνώμη των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων που είτε χρησιμοποιούν είτε ενδεχομένως επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν την υποδομή. Εάν απουσιάζει συγκρίσιμο επίπεδο χρέωσης του εξωτερικού κόστους σε άλλα ανταγωνιστικά μέσα μεταφοράς, οποιεσδήποτε τέτοιες χρεώσεις θα έχουν ως αποτέλεσμα μηδενική συνολική μεταβολή των εσόδων του διαχειριστή υποδομής. Σε περιπτώσεις όπου η ενσωμάτωση εξωτερικής χρέωσης οδηγεί σε πρόσθετα έσοδα, εναπόκειται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν πώς θα χρησιμοποιηθούν τα έσοδα.

6. Για να αποφευχθούν ανεπιθύμητες υπερβολικές διακυμάνσεις, οι χρεώσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 3, 4 και 5 μπορεί να λαμβάνονται στο μέσο όρο τους για ένα εύλογο φάσμα συρμών και χρόνων. Παρά ταύτα, τα σχετικά μεγέθη των χρεώσεων υποδομής θα σχετίζονται με τη σχετική διαφορά κόστους μεταξύ των υπηρεσιών.

7. Όπου υπηρεσίες που αναγράφονται στο παράρτημα ως πρόσθετες, υποχρεωτικές και βοηθητικές μπορούν να παρασχεθούν μόνο από έναν προμηθευτή, τότε η χρέωση που επιβάλλεται για την υπηρεσία σχετίζεται με το κόστος παροχής της βάσει του πραγματικού επιπέδου χρήσης.

8. Επιβάλλονται χρεώσεις για μεταφορική ικανότητα που χρησιμοποιείται για το σκοπό της συντήρησης της υποδομής. Οι χρεώσεις αυτές δεν υπερβαίνουν το επίπεδο της καθαρής απώλειας εσόδων για το διαχειριστή υποδομής από τις συνέπειες της συντήρησης.

Άρθρο 9

Εξαιρέσεις από τις αρχές χρέωσης

1. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις και για συγκεκριμένα έργα, οι ρυθμίσεις χρεώσεων για τη χρήση υποδομής ή τις βελτιώσεις της υπάρχουσας υποδομής μπορεί να βασίζονται στο μακροπρόθεσμο πρόσθετο κόστος που προκύπτει υπό την πραγματοποιηθείσα επένδυση, συμπεριλαμβανομένου ενός εύλογου δείκτη ανταποδοτικότητας. Οι χρεώσεις μπορούν να καθορίζονται μόνο υπό τον όρο ότι ο διαχειριστής υποδομής αποδεικνύει στο ρυθμιστικό φορέα ότι:

α) η απαιτούμενη επένδυση σε άλλη περίπτωση δεν θα γινόταν και

β) ο συνδυασμός της επένδυσης και του συστήματος χρέωσης οδηγεί σε βελτίωση της οικονομικής αποδοτικότητας.

2. Τα κράτη μέλη θα πρέπει καταρχήν να επιδιώκουν να εξασφαλίσουν ότι το σύστημα χρέωσης δεν θα εμποδίζει οποιαδήποτε υπηρεσία είναι σε θέση να πληρώσει τουλάχιστον το κόστος το οποίο δημιουργεί, από τη χρήση μεταφορικής ικανότητας υποδομής. Όπου ένας φορέας χρέωσης επιθυμεί να ανακτήσει υψηλότερο επίπεδο κόστους απ' όσο επιτρέπεται από το άρθρο 8 παράγραφοι 3, 4 και 5 τότε μπορεί να το πράξει, για υπηρεσίες πλην των εμπορευματικών, μόνο επιβάλλοντας πρόσθετες χρεώσεις σύμφωνα με ένα από τα συστήματα κυρίως που προβλέπονται στις παραγράφους 3, 4 και 5.

3. Μπορεί να επιβάλλεται σταθερή χρέωση στη σιδηροδρομική επιχείρηση που κάνει τη μεγαλύτερη χρήση ενός στοιχείου υποδομής και σύστημα σταθερών και μεταβλητών χρεώσεων σε άλλες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις. Για το σκοπό αυτό, το δίκτυο μπορεί να χωρισθεί σε στοιχεία, και κάθε στοιχείο υποδομής θα είναι μήκους τουλάχιστον 1 000 km. Η χρέωση βασίζεται - και δεν θα το υπερβαίνει - στο κόστος που σχετίζεται με το στοιχείο της υποδομής αλλά που δεν καλύπτεται από τις χρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3. Όπου επιβάλλεται σταθερή χρέωση, ο φορέας χρέωσης εξασφαλίζει ότι, όποτε εκτελείται ισοδύναμη υπηρεσία κατά τον ίδιο χρόνο στην ίδια αγορά, οι άλλες σιδηροδρομικές επιχειρήσεις δεν θα αντιμετωπίζουν μέσες χρεώσεις ή χρεώσεις για τη λειτουργία πρόσθετης υπηρεσίας που να υπερβαίνουν κατά περισσότερο από 10 % εκείνη που πληρώνει η σιδηροδρομική επιχείρηση με τη μεγαλύτερη χρήση του στοιχείου.

4. Οι χρεώσεις μπορούν να αυξάνονται και να ρυθμίζονται μέσω διαπραγμάτευσης σε σχέση με την ελαστικότητα ζήτησης για διαφορετικές υπηρεσίες ή τύπους υπηρεσιών. Αυτό μπορεί να επιτραπεί μόνο υπό τη στενή επιτήρηση ενός ρυθμιστικού φορέα και όπου υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας για να εξασφαλίζεται ότι οι χρεώσεις προς τους χρήστες που εξαρτώνται από τις σιδηροδρομικές μεταφορές δεν είναι υπερβολικές. Οι ρυθμιστικοί φορείς, κατόπιν συνεννοήσεων, προετοιμάζουν και δημοσιεύουν τους κανόνες που πρέπει να ακολουθούνται. Οι χρεώσεις που ορίζονται με αυτόν τον τρόπο θα περιλαμβάνονται σε σύμβαση μεταξύ του διαχειριστή υποδομής και του εξουσιοδοτημένου αιτούντος.

5. Ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να δημοσιεύει τιμολόγια, διακρίνοντας μεταξύ διαφορετικών σαφώς καθορισμένων ειδών κυκλοφορίας, τα οποία να αντανακλούν την προθυμία πληρωμής μεγαλύτερου ποσού από το επιβαλλόμενο κόστος. Αυτό μπορεί να επιτραπεί μόνο σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν δικλείδες ασφαλείας που να εξασφαλίζουν ότι οι χρεώσεις προς τους χρήστες που εξαρτώνται από τις σιδηροδρομικές μεταφορές δεν είναι υπερβολικές και ότι υπάρχουν ρυθμίσεις για να εξασφαλισθεί ότι μπορεί να γίνει δεκτή η κυκλοφορία που μπορεί τουλάχιστον να πληρώσει το πρόσθετο κόστος που επιβάλλει. Ρυθμιστικός φορέας επιβλέπει τα τιμολόγια για διαφορετικά είδη κυκλοφορίας και ελέγχει την καταλληλότητά τους.

Άρθρο 10

Εκπτώσεις

1. Οποιαδήποτε έκπτωση στις χρεώσεις που επιβάλλονται σε σιδηροδρομική επιχείρηση από το διαχειριστή υποδομής, για οποιαδήποτε υπηρεσία, θα είναι σύμφωνη με τα κριτήρια που ορίζονται στις παραγράφους 2, 3 και 4, με την επιφύλαξη των άρθρων 85, 86 και 90 της συνθήκης.

2. Οι εκπτώσεις δεν θα υπερβαίνουν την πραγματική εξοικονόμηση κόστους για το διαχειριστή υποδομής από τη λειτουργία σε σύγκριση με μία μονή ισοδύναμη μεμονωμένη διαδρομή. Κατά τον καθορισμό του επιπέδου έκπτωσης, δεν μπορεί να λαμβάνονται υπόψη εξοικονομήσεις κόστους που έχουν ήδη εσωτερικευθεί στην επιβληθείσα χρέωση.

3. Οι εκπτώσεις μπορούν να αφορούν μόνο χρεώσεις που επιβάλλονται για συγκεκριμένα τμήματα υποδομής.

4. Διαφορετικά καθεστώτα έκπτωσης ισχύουν για διαφορετικούς τύπους υπηρεσιών.

Άρθρο 11

Προγράμματα αποζημίωσης για απλήρωτο οριακό εξωτερικό κόστος και κόστος υποδομής

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν πρόγραμμα περιορισμένου χρόνου ώστε να αποζημιώσουν για τη χρήση σιδηροδρομικής υποδομής για το απλήρωτο οριακό εξωτερικό κόστος και το κόστος υποδομής άλλων μεταφορικών μέσων που μπορεί να αποδειχθεί, στο μέτρο που το κόστος αυτό υπερβαίνει το οριακό εξωτερικό κόστος και το κόστος υποδομής.

2. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται και οι υπολογισμοί που εκτελούνται πρέπει να διατίθενται δημόσια. Είναι ιδιαίτερα αναγκαίο να αποδειχθεί το συγκεκριμένο μη χρεωθέν κόστος της ανταγωνιστικής μεταφορικής υποδομής και να εξασφαλίζεται ότι το πρόγραμμα παρέχεται στις επιχειρήσεις χωρίς να γίνονται διακρίσεις.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ένα τέτοιο πρόγραμμα είναι συμβατό με τα άρθρα 77, 92 και 93 της συνθήκης.

Άρθρο 12

Καθεστώς επίδοσης

1. Τα καθεστώτα χρέωσης υποδομής ενθαρρύνουν τις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και το διαχειριστή υποδομής ώστε να ελαχιστοποιείται η διαταραχή και να βελτιωθεί η επίδοση του σιδηροδρομικού δικτύου. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω καθεστώτος επίδοσης που προβλέπει πρόστιμα για πράξεις που διαταράσσουν τη λειτουργία του δικτύου, αποζημίωση των επιχειρήσεων που πλήττονται από τη διαταραχή και πριμ για ανταμοιβή της επίδοσης που είναι καλύτερη από την προγραμματισμένη.

2. Οι βασικές αρχές του καθεστώτος επιδόσεων ισχύουν σε ολόκληρο το δίκτυο.

Άρθρο 13

Χρεώσεις κράτησης

1. Οι διαχειριστές υποδομής μπορεί να επιβάλλουν χρέωση για μεταφορική ικανότητα που ζητείται αλλά δεν χρησιμοποιείται σύμφωνα με τις αρχές που διατυπώνονται στις παραγράφους 2 έως 6.

2. Η χρέωση χρησιμοποιείται κατά τρόπο ώστε να παρέχονται κίνητρα για αποδοτική χρήση της μεταφορικής ικανότητας.

3. Όπου μπορούν να ικανοποιηθούν όλες οι αιτήσεις μεταφορικής ικανότητας χωρίς συντονισμό, η χρέωση δεν πρέπει, κατά μέγιστο, να υπερβαίνει το κόστος παροχής της διαδρομής.

4. Όπου απαιτείται συντονισμός, η χρέωση πρέπει, κατά μέγιστο, να αντανακλά την αξία της ζητούμενης μεταφορικής ικανότητας.

5. Ειδικές ρυθμίσεις μπορεί να γίνονται όπου μία επιχείρηση έχει κατόπιν συμφωνίας τη δυνατότητα να λειτουργήσει έναν ή περισσότερους συρμούς χωρίς να καθορίσει τις ακριβείς ώρες λειτουργίας.

6. Οι χρεώσεις κράτησης δεν εισπράττονται παρά μόνο μετά από το χρόνο της ζητηθείσης μεταφορικής ικανότητας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ

Άρθρο 14

Δικαιώματα μεταφορικής ικανότητας

1. Το δικαίωμα παροχής άδειας σιδηροδρομικών λειτουργιών επί της σιδηροδρομικής υποδομής θα ανήκει στο διαχειριστή υποδομής του εκάστοτε δικτύου.

2. Η μεταφορική ικανότητα κατανέμεται από διαχειριστή υποδομής και, άπαξ και κατανεμηθεί σε εξουσιοδοτημένο αιτούντα, δεν μπορεί να μεταβιβασθεί από το λήπτη σε άλλη επιχείρηση ή υπηρεσία. Η χρήση μεταφορικής ικανότητας από σιδηροδρομική επιχείρηση, όποτε διεξάγεται η δραστηριότητα εξουσιοδοτημένου αιτούντος που δεν είναι σιδηροδρομική επιχείρηση, δεν θεωρείται μεταβίβαση.

3. Το δικαίωμα χρήσης συγκεκριμένης μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής με τη μορφή σιδηροδρομικής διαδρομής μπορεί να παρέχεται σε εξουσιοδοτημένους αιτούντες για μέγιστη διάρκεια μίας δρομολογιακής περιόδου.

4. Ένας διαχειριστής υποδομής και ένας εξουσιοδοτημένος αιτών μπορούν να συνάψουν συμφωνία πλαισίου κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 19 για τη χρήση μεταφορικής ικανότητας στη σχετική σιδηροδρομική υποδομή για χρονική περίοδο μεγαλύτερη από τη μία δρομολογιακή περίοδο όπως ορίζεται στο άρθρο 20.

5. Οι διαχειριστές υποδομής και οι εξουσιοδοτημένοι αιτούντες συνάπτουν συμβάσεις που καθορίζουν τα αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους ως προς οποιαδήποτε κατανομή μεταφορικής ικανότητας.

Άρθρο 15

Επίδοση της κατανομής μεταφορικής ικανότητας

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθιερώνουν πλαίσιο για την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής σεβόμενα τη διαχειριστική ανεξαρτησία όπως ορίζεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ. Ο διαχειριστής υποδομής ορίζει τους εκάστοτε κανόνες κατανομής μεταφορικής ικανότητας και εκτελεί τις διαδικασίες κατανομής μεταφορικής ικανότητας. Ιδιαίτερα, ο διαχειριστής υποδομής εξασφαλίζει ότι η μεταφορική ικανότητα σιδηροδρομικής υποδομής κατανέμεται σε δίκαιη και αμερόληπτη βάση και σύμφωνα με τον κοινοτικό νόμο.

2. Όπου ο διαχειριστής υποδομής δεν είναι ανεξάρτητος στη νομική του μορφή και την οργάνωση και διαδικασία λήψης αποφάσεων από οποιαδήποτε σιδηροδρομική επιχείρηση, τότε η λειτουργία κατανομής διενεργείται από φορέα κατανομής. Ένας τέτοιος φορέας κατανομής είναι ανεξάρτητος από οποιαδήποτε σιδηροδρομική επιχείρηση στη νομική του μορφή, την οργάνωση και τη λήψη αποφάσεων.

3. Οι διαχειριστές υποδομής και οι φορείς κατανομής σέβονται το επιχειρησιακό απόρρητο των πληροφοριών που τους παρέχονται.

Άρθρο 16

Συνεργασία για την κατανομή μεταφορικής ικανότητας σε περισσότερα του ενός δίκτυα

1. Οι διαχειριστές υποδομής συνεργάζονται ώστε να επιτρέπουν την αποδοτική δημιουργία και κατανομή μεταφορικής ικανότητας που διασχίζει περισσότερα του ενός δίκτυα. Μπορεί να καθιερώνουν κατά περίπτωση μεικτούς οργανισμούς για να το επιτύχουν. Τυχόν συνεργασία ή μεικτός οργανισμός δεσμεύεται από τους κανόνες που τίθενται στην παρούσα οδηγία.

Ιδιαίτερα, δημιουργείται οργανισμός για το συντονισμό της κατανομής της μεταφορικής ικανότητας σε διεθνές επίπεδο, ο οποίος συμπεριλαμβάνει εκπροσώπους των διαχειριστών υποδομής για όλες τις σιδηροδρομικές υποδομές των οποίων οι αποφάσεις κατανομής έχουν επιπτώσεις σε περισσότερους από έναν άλλο διαχειριστή υποδομής. Αυτός ο οργανισμός μπορεί να περιλαμβάνει κατάλληλους εκπροσώπους διαχειριστών υποδομής εκτός της Κοινότητας. Η Επιτροπή πληροφορείται και προσκαλείται να παρευρεθεί σε συσκέψεις του οργανισμού ως παρατηρητής.

2. Σε κάθε σύσκεψη ή άλλη δραστηριότητα που αναλαμβάνεται για να επιτρέψει την κατανομή μεταφορικής ικανότητας υποδομής για διαδικτυακές σιδηροδρομικές υπηρεσίες, οι αποφάσεις λαμβάνονται μόνο από εκπροσώπους των διαχειριστών υποδομής.

3. Οι συμμετέχοντες στη συνεργασία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 εξασφαλίζουν δημοσιοποιούντας ότι η σύνθεση μελών, οι μέθοδοι λειτουργίας και όλα τα σχετικά κριτήρια αξιολόγησης και κατανομής μεταφορικής ικανότητας.

4. Η συνεργασία μεταξύ των διαχειριστών υποδομής κατά τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 μπορεί να αξιολογήσει την ανάγκη και, όπου απαιτείται, να οργανώσει και να ζητήσει τη δημιουργία διεθνών σιδηροδρομικών διαδρομών για να διευκολύνει τη λειτουργία εμπορευματικών συρμών βραχείας ειδοποίησης.

Τέτοιες προκαθορισμένες διεθνείς σιδηροδρομικές διαδρομές διατίθενται στους εξουσιοδοτημένους αιτούντες μέσω οποιουδήποτε από τους συμμετέχοντες διαχειριστές υποδομής.

Άρθρο 17

Δήλωση δικτύου - Κατανομή μεταφορικής ικανότητας

1. Ο διαχειριστής υποδομής σε συνεννόηση με τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες, τα λοιπά ενδιαφερόμενα μέρη και, κατά περίπτωση, τους άλλους διαχειριστές υποδομής, προετοιμάζει δήλωση αρχών και κριτηρίων κατανομής μεταφορικής ικανότητας, η οποία αποτελεί μέρος της δήλωσης δικτύου.

2. Η δήλωση αυτή καθορίζει τα γενικά χαρακτηριστικά της μεταφορικής ικανότητας της υποδομής που διατίθεται στις σιδηροδρομικές επιχειρήσεις και τυχόν περιορισμούς που σχετίζονται με τη χρήση της, περιλαμβανομένων πιθανών απαιτήσεων μεταφορικής ικανότητας για συντήρηση.

3. Η δήλωση καθορίζει τις διαδικασίες και προθεσμίες που σχετίζονται με τη διαδικασία κατανομής μεταφορικής ικανότητας. Περιέχει συγκεκριμένα κριτήρια που χρησιμοποιούνται κατά αυτήν τη διαδικασία, ιδίως:

α) τις τυπικές διαδικασίες σύμφωνα με τις οποίες οι εξουσιοδοτημένοι αιτούντες μπορούν να ζητήσουν μεταφορική ικανότητα από το διαχειριστή υποδομής 7

β) τις απαιτήσεις που διέπουν τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες 7

γ) το χρονοδιάγραμμα για τις διαδικασίες αίτησης και κατανομής 7

δ) τις αρχές που διέπουν τη διαδικασία συντονισμού 7

ε) τις διαδικασίες που θα ακολουθηθούν και τα χρησιμοποιούμενα κριτήρια όπου η υποδομή είναι περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας 7

στ) λεπτομέρειες χαρακτηρισμών εξειδικευμένης υποδομής 7

ζ) τυχόν όρους με τους οποίους λαμβάνονται υπόψη προηγούμενα επίπεδα χρησιμοποίησης της μεταφορικής ικανότητας στον καθορισμό προτεραιοτήτων για τη διαδικασία κατανομής.

4. Η δήλωση αναπτύσσει τα μέτρα που λαμβάνονται για να εξασφαλισθεί η επαρκής μεταχείριση των εμπορευματικών υπηρεσιών, των διεθνών υπηρεσιών και των αιτημάτων βραχείας ειδοποίησης.

5. Η δήλωση δημοσιεύεται όχι αργότερα από τέσσερις μήνες πριν από την προθεσμία υποβολής αιτημάτων για μεταφορική ικανότητα υποδομής.

Άρθρο 18

Αρχές κατανομής

Ιδιαίτερα για τον καθορισμό της δήλωσής του για την κατανομή μεταφορικής ικανότητας, ο διαχειριστής υποδομής λαμβάνει υπόψη το βάσιμο αρχών όπως:

α) η κοινή χρήση της μεταφορικής ικανότητας και η εξασφάλιση της ανάπτυξης της υποδομής για τη μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων για εγχώρια και διεθνή κυκλοφορία κατά τον πλέον αποδοτικό και οικονομικό τρόπο προς το συμφέρον όλων των χρηστών των σιδηροδρομικών υπηρεσιών 7

β) απουσία διακρίσεων μεταξύ επιχειρήσεων ή κατηγοριών επιχειρήσεων 7

γ) προαγωγή του ανταγωνισμού στην παροχή σιδηροδρομικών υπηρεσιών 7

δ) διατήρηση και βελτίωση επιπέδων αξιοπιστίας της υπηρεσίας 7

ε) ικανοποίηση λογικών αιτημάτων των εξουσιοδοτημένων αιτούντων και του διαχειριστή υποδομής όσον αφορά τη μελλοντική εξέλιξη των δραστηριοτήτων τους 7

στ) μεγιστοποίηση της διατιθέμενης ευελιξίας του διαχειριστή υποδομής όσον αφορά την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας, αλλά σε συνέπεια με την ικανοποίηση των λογικών απαιτήσεων του εξουσιοδοτημένου αιτούντος 7

ζ) έλλειψη υπερβολικών περιορισμών στις επιθυμίες άλλων επιχειρήσεων που κατέχουν, ή επιθυμούν να κατέχουν δικαιώματα χρήσης της υποδομής για την ανάπτυξη των δραστηριότητων τους 7

η) κατάλληλη προσοχή στα οικονομικά συμφέροντα των φορέων παροχής δημόσιων πόρων για την αγορά επιβατικών υπηρεσιών 7

θ) παροχή κινήτρων καλής επίδοσης.

Άρθρο 19

Εξουσιοδοτημένοι αιτούντες

1. Οι αιτήσεις για μεταφορική ικανότητα σιδηροδρομικής υποδομής μπορούν να υποβάλλονται μόνο από εξουσιοδοτημένο αιτούντα.

2. Ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να θέτει απαιτήσεις ως προς τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες για να εξασφαλίσει ότι υπάρχουν εχέγγυα για τις θεμιτές προσδοκίες του όσον αφορά τα μελλοντικά έσοδα και τη χρήση της υποδομής. Οι εν λόγω απαιτήσεις είναι προσήκουσες, διαφανείς και αμερόληπτες. Κοινοποιούνται ως μέρος των αρχών κατανομής στη δήλωση δικτύου και ενημερώνεται σχετικά η Επιτροπή.

3. Οι απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2 μπορεί να περιλαμβάνουν μόνο την παροχή οικονομικής εγγύησης που να μην υπερβαίνει κατάλληλο επίπεδο, το οποία θα είναι ανάλογο του σκοπούμενου επιπέδου δραστηριότητας του εξουσιοδοτημένου αιτούντος, και διασφάλιση της δυνατότητας να προετοιμασθούν συμμορφούμενες αιτήσεις μεταφορικής ικανότητας.

Άρθρο 20

Συμφωνίες πλαίσια

1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 85, 86 και 90 της συνθήκης, ένας εξουσιοδοτημένος αιτών και ένας διαχειριστής υποδομής μπορούν να συνάψουν συμφωνία πλαίσιο η οποία να καθορίζει τα χαρακτηριστικά της μεταφορικής ικανότητας σιδηροδρομικής υποδομής που απαιτούνται από τον εξουσιοδοτημένο αιτούντα για χρονικό διάστημα πέραν της μίας περιόδου δρομολογίων. Η συμφωνία πλαίσιο δεν θα καθορίζει λεπτομερώς μια σιδηροδρομική διαδρομή, αλλά θα είναι τέτοια ώστε να επιδιώκει την ικανοποίηση των νόμιμων εμπορικών αναγκών του εξουσιοδοτημένου αιτούντος.

2. Οι συμφωνίες πλαίσιο δεν πρέπει να είναι τέτοιες ώστε να αποκλείουν τη χρήση της σχετικής υποδομής από άλλους εξουσιοδοτημένους αιτούντες ή υπηρεσίες.

3. Μία συμφωνία πλαίσιο επιτρέπει την τροποποίηση ή τον περιορισμό των όρων της ώστε να επιτρέψει καλύτερη χρήση της σιδηροδρομικής υποδομής.

4. Τα μέρη μιας συμφωνίας πλαισίου μπορούν να συμφωνήσουν για πρόστιμα σε περίπτωση που θα καθίστατο αναγκαίο να τροποποιηθεί ή να λήξει η συμφωνία.

5. Οι συμφωνίες πλαίσια καταρχήν δεν πρέπει να διαρκούν περισσότερα από πέντε έτη. Ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να συμφωνήσει για μεγαλύτερη χρονική περίοδο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Οποιαδήποτε τέτοια εξαίρεση δικαιολογείται μέσω της ύπαρξης εμπορικών συμβάσεων, εξειδικευμένων επενδύσεων ή κινδύνων.

6. Τηρώντας το επιχειρησιακό απόρρητο, η γενική φύση κάθε συμφωνίας πλαίσιο είναι διαθέσιμη σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος.

7. Χρήστες με συγκεκριμένες ανάγκες μπορεί να επιθυμούν να καθορίσουν ορισμένα χαρακτηριστικά της μεταφορικής ικανότητας στη συμφωνία πλαίσιο με έννοια στενότερη απ' όσο κανονικά επιτρέπεται, αναγνωρίζοντας την οικονομική ή κοινωνική σημασία της. Οι διαχειριστές υποδομής μπορούν να λαμβάνουν υπόψη τέτοιες απαιτήσεις για πιο συγκεκριμένο καθορισμό της μεταφορικής ικανότητας εφόσον αυτή αγοράζεται μέσω σύμβασης που αναγνωρίζει το κόστος της για το διαχειριστή υποδομής και τη συμβατότητά της με τις αρχές που ορίζονται στη δήλωση δικτύου.

Άρθρο 21

Χρονοδιάγραμμα για τη διαδικασία κατανομής

1. Ο διαχειριστής υποδομής σέβεται το χρονοδιάγραμμα για την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας που παρατίθεται στις παραγράφους 2 έως 7.

2. Ο πίνακας δρομολογίων καθορίζεται μία φορά ανά ημερολογιακό έτος.

3. Η αλλαγή δρομολογίων γίνεται τα μεσάνυκτα του τελευταίου Σαββάτου του Μαΐου. Όπου γίνεται αλλαγή ή προσαρμογή μετά από το θέρος θα λαμβάνει χώρα το τελευταίο Σάββατο του Σεπτεμβρίου κάθε έτους και σε τυχόν απαιτούμενα χρονικά διαστήματα μεταξύ αυτών των ημερομηνιών.

4. Τα αιτήματα μεταφορικής ικανότητας προς ενσωμάτωση στον ισχύοντα πίνακα δρομολογίων υποβάλλονται το αργότερο δώδεκα μήνες πριν από την έναρξη ισχύος του πίνακα δρομολογίων.

5. Το αργότερο έντεκα μήνες πριν την έναρξη ισχύος του πίνακα δρομολογίων, οι διαχειριστές υποδομής εξασφαλίζουν ότι έχουν ορισθεί προσωρινές διεθνείς σιδηροδρομικές διαδρομές σε συνεργασία με άλλους σχετικούς φορείς κατανομής σύμφωνα με το άρθρο 16. Οι διαχειριστές υποδομής εξασφαλίζουν ότι αυτές γίνονται σεβαστές στο μέτρο του δυνατού κατά τις μεταγενέστερες διαδικασίες.

6. Οι διαχειριστές υποδομής εγκρίνουν διεθνείς σιδηροδρομικές διαδρομές, που συμπεριλαμβάνονται στον ισχύοντα πίνακα δρομολογίων, με άλλους σχετικούς διαχειριστές υποδομής, προτού να ξεκινήσουν τη συμβουλευτική διαδικασία για το σχέδιο πίνακα δρομολογίων. Τροποποιήσεις πρέπει να γίνονται μόνο εάν είναι απολύτως αναγκαίες.

7. Το αργότερο τέσσερις μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας υποβολής προσφορών από τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες, ο διαχειριστής υποδομής προετοιμάζει σχέδιο πίνακα δρομολογίων.

Άρθρο 22

Αίτηση

1. Οι εξουσιοδοτημένοι αιτούντες μπορούν να υποβάλλουν αίτηση στο διαχειριστή υποδομής για να ζητήσουν έγκριση του δικαιώματος χρήσης της σιδηροδρομικής υποδομής έναντι χρέωσης κατά τα οριζόμενα στο κεφάλαιο ΙΙ.

2. Τα αιτήματα που σχετίζονται με τον κανονικό πίνακα δρομολογίων πρέπει να τηρούν τις προθεσμίες που προβλέπονται στο άρθρο 21.

3. Ένας εξουσιοδοτημένος αιτών που αποτελεί μέρος συμφωνίας πλαισίου υποβάλλει αίτηση σύμφωνα με την εν λόγω συμφωνία.

4. Οι εξουσιοδοτημένοι αιτούντες μπορεί να ζητήσουν μεταφορική ικανότητα που να διασχίζει περισσότερα του ενός δίκτυα, υποβάλλοντας αίτηση σε ένα διαχειριστή υποδομής. Ο εν λόγω διαχειριστής υποδομής μπορεί στην περίπτωση αυτή να ενεργήσει εξ ονόματος του εξουσιοδοτημένου αιτούντος ώστε να ζητήσει μεταφορική ικανότητα από τους άλλους αρμόδιους διαχειριστές υποδομής.

5. Οι διαχειριστές υποδομής εξασφαλίζουν ότι, για μεταφορική ικανότητα που να διασχίζει περισσότερα του ενός δίκτυα, οι εξουσιοδοτημένοι αιτούντες μπορούν να υποβάλλουν αίτηση απευθείας σε οποιονδήποτε μεικτό φορέα που ιδρύεται από τους διαχειριστές υποδομής.

Άρθρο 23

Χρονικός προγραμματισμός

1. Ο διαχειριστής υποδομής στο μέτρο του δυνατού ικανοποιεί όλα τα νόμιμα αιτήματα για μεταφορική ικανότητα συμπεριλαμβανομένων των αιτημάτων για διαδρομές που διασχίζουν περισσότερα από ένα δίκτυα, και να λάβει υπόψη όλους τους περιορισμούς των εξουσιοδοτημένων αιτούντων, συμπεριλαμβανομένων των οικονομικών επιπτώσεων στις επιχειρήσεις τους.

2. Ο διαχειριστής υποδομής θα εξασφαλίζει ότι, με την εξαίρεση των οριζόμενων στο άρθρο 20 παράγραφος 7, στο άρθρο 25 παράγραφος 3 και το άρθρο 27, δεν δίνεται προτεραιότητα σε οποιονδήποτε τύπο υπηρεσίας ή εξουσιοδοτημένου αιτούντος εντός της διαδικασίας χρονικού προγραμματισμού και συντονισμού.

3. Ο διαχειριστής υποδομής θα συμβουλεύεται τα ενδιαφερόμενα μέρη σχετικά με το σχέδιο δρομολογίων και θα τους αφήνει τουλάχιστον ένα μήνα για να εκθέσουν τις απόψεις τους. Τα ενδιαφερόμενα μέρη περιλαμβάνουν όλους όσους έχουν ζητήσει μεταφορική ικανότητα καθώς και άλλα μέρη που επιθυμούν να έχουν την ευκαιρία να σχολιάσουν τον τρόπο με τον οποίο τα δρομολόγια μπορεί να επηρεάσουν τη δυνατότητά τους να παράσχουν σιδηροδρομικές υπηρεσίες κατά το χρόνο των δρομολογίων.

4. Ο διαχειριστής υποδομής λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να ασχοληθεί με οποιεσδήποτε ανησυχίες εκφρασθούν.

Άρθρο 24

Διαδικασία συντονισμού

1. Κατά τη διαδικασία κατάρτισης δρομολογίου, όταν ο διαχειριστής υποδομής αντιμετωπίζει αντικρουόμενα αιτήματα, τότε προσπαθεί, μέσω συντονισμού των αιτημάτων, να εξασφαλίσει τον καλύτερο δυνατό συνδυασμό όλων των αιτημάτων.

2. Όταν προκύπτει περίπτωση όπου απαιτείται συντονισμός, τότε ο διαχειριστής υποδομής έχει το δικαίωμα, εντός εύλογων ορίων, να προτείνει μεταφορική ικανότητα διαφορετική από εκείνη που ζητήθηκε.

3. Ο διαχειριστής υποδομής επιχειρεί, ζητώντας τη γνώμη των κατάλληλων αιτούντων, να επιτύχει την επίλυση τυχόν συγκρούσεων λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που παρατίθενται στο άρθρο 18.

4. Οι αρχές που διέπουν τη διαδικασία συντονισμού καθορίζονται στη δήλωση δικτύου. Αυτές αντανακλούν ιδιαίτερα τη δυσκολία ρύθμισης διεθνών σιδηροδρομικών διαδρομών και την επίδραση που μπορεί να έχει η τροποποίηση σε άλλους διαχειριστές υποδομής.

5. Όποτε τα αιτήματα μεταφορικής ικανότητας δεν μπορούν να ικανοποιηθούν χωρίς συντονισμό, ο διαχειριστής θα επιχειρήσει να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα μέσω συντονισμού.

Άρθρο 25

Ανεπάρκεια μεταφορικής ικανότητας

1. Όπου μετά από το συντονισμό των διαδρομών που ζητήθηκαν και συνεννόηση με τους αιτούντες δεν καθίσταται δυνατή η επαρκής ικανοποίηση αιτημάτων για μεταφορική ικανότητα, τότε ο διαχειριστής υποδομής πρέπει αμέσως να χαρακτηρίζει το στοιχείο της υποδομής στο οποίο συνέβη αυτό ως υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας. Αυτό γίνεται επίσης για την υποδομή που προβλέπεται ότι θα πληγεί από ανεπαρκή μεταφορική ικανότητα στο κοντινό μέλλον.

2. Όποτε η υποδομή έχει χαρακτηρισθεί ως υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας, ο διαχειριστής υποδομής πρέπει να διενεργεί ανάλυση μεταφορικής ικανότητας κατά τα περιγραφόμενα στο άρθρο 28, εκτός εάν ήδη εφαρμόζεται σχέδιο βελτίωσης μεταφορικής ικανότητας κατά τα περιγραφόμενα στο άρθρο 29.

3. Όποτε οι χρεώσεις που επιβάλλονται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 δεν επιτύχουν ικανοποιητικό αποτέλεσμα και η υποδομή έχει χαρακτηρισθεί ως υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας τότε ο διαχειριστής υποδομής μπορεί επιπλέον να εφαρμόσει κριτήρια προτεραιότητας στην κατανομή της μεταφορικής ικανότητας.

4. Τα κριτήρια προτεραιότητας λαμβάνουν υπόψη την κοινωνική σημασία της υπηρεσίας, σε σχέση με οποιαδήποτε άλλη υπηρεσία πρόκειται συνεπεία τούτου να εξαιρεθεί. Αυτό συμπεριλαμβάνει την εξέταση των επιπτώσεων σε άλλα κράτη μέλη.

5. Η σημασία των εμπορευματικών μεταφορών και ιδιαίτερα των διεθνών εμπορευματικών υπηρεσιών πρέπει να εξετάζεται επαρκώς κατά τον καθορισμό κριτηρίων προτεραιότητας.

6. Για υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας, ο διαχειριστής υποδομής, σε κατάλληλο βαθμό, λαμβάνει μέτρα για να εξασφαλίσει ότι μπορεί να ικανοποιήσει αιτήματα βραχείας ειδοποίησης που προβλέπονται ή είναι προβλέψιμα κατά το χρόνο της διαδικασίας κατάρτισης δρομολογίου. Εξασφαλίζει ότι η δυνατότητα ικανοποίησης αυτών των αιτημάτων είναι συγκρίσιμη με εκείνη για τα αιτήματα εντός της διαδικασίας κατάρτισης δρομολογίου.

7. Οι διαδικασίες που ακολουθούνται και τα χρησιμοποιούμενα κριτήρια όπου η υποδομή είναι περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας ορίζονται στη δήλωση δικτύου.

Άρθρο 26

Αιτήματα βραχείας ειδοποίησης

1. Ο διαχειριστής υποδομής εξασφαλίζει ότι, κάθε στιγμή, είναι σε θέση να ανταποκριθεί σε αιτήματα βραχείας ειδοποίησης για επιμέρους σιδηροδρομικές διαδρομές σε χρόνο όχι μεγαλύτερο των πέντε ημερών. Ο μέσος χρόνος ανταπόκρισης για αυτόν τον τύπο αιτήματος θα είναι κάτω των δύο ημερών.

2. Οι διαχειριστές υποδομής, όπου είναι αναγκαίο, αναλαμβάνουν αξιολόγηση της ανάγκης να διατίθεται περίσσεια μεταφορικής ικανότητας εντός του τελικού χρονικού πίνακα δρομολογίων ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν ταχέως σε προβλέψιμα αιτήματα βραχείας ειδιοποίησης για μεταφορική ικανότητα.

3. Ο διαχειριστής υποδομής εξασφαλίζει ότι η πληροφόρηση για την περίσσεια μεταφορικής ικανότητας, που μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ικανοποιήσει αιτήματα βραχείας ειδοποίησης, διατίθεται σε όλους τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες που μπορεί να επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν αυτήν τη μεταφορική ικανότητα.

4. Γενικά στατιστικά στοιχεία των χρόνων ανταπόκρισης σε αιτήματα βραχείας ειδοποίησης και τα αποτελέσματα των αιτημάτων δημοσιεύονται για κάθε περίοδο δρομολογίου που αναφέρεται στο άρθρο 21.

Άρθρο 27

Εξειδικευμένη υποδομή

1. Εκτός εάν υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές διαδρομές, η μεταφορική ικανότητα σιδηροδρομικής υποδομής θεωρείται ότι διατίθεται προς χρήση όλων των ειδών υπηρεσιών που πληρούν τα αναγκαία χαρακτηριστικά για τη λειτουργία στη συγκεκριμένη γραμμή.

2. Όπου υπάρχουν κατάλληλες εναλλακτικές διαδρομές, ο διαχειριστής υποδομής μπορεί, αφού συμβουλευθεί τα ενδιαφερόμενα μέρη, να χαρακτηρίσει ιδιαίτερη υποδομή για χρήση από συγκεκριμένα είδη κυκλοφορίας. Με την επιφύλαξη των άρθρων 85, 86 και 90 της συνθήκης, όπου έχει γίνει τέτοιος χαρακτηρισμός, τότε ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να παράσχει προτεραιότητα για το συγκεκριμένο είδος κυκλοφορίας κατά την κατανομή της μεταφορικής ικανότητας.

Ένας τέτοιος χαρακτηρισμός δεν εμποδίζει τη χρήση της υποδομής από άλλους τύπους κυκλοφορίας όταν διατίθεται μεταφορική ικανότητα και όταν οι συρμοί πληρούν τα αναγκαία χαρακτηριστικά για τη λειτουργία στη συγκεκριμένη γραμμή.

3. Όταν η υποδομή έχει χαρακτηρισθεί κατά τα περιγραφόμενα στην παράγραφο 2, αυτό περιγράφεται στη δήλωση δικτύου.

Άρθρο 28

Ανάλυση μεταφορικής ικανότητας

1. Ο σκοπός μιας ανάλυσης μεταφορικής ικανότητας, στην οποία γίνεται αναφορά στο άρθρο 25 παράγραφος 2, είναι ο καθορισμός των περιορισμών μεταφορικής ικανότητας που εμποδίζουν την επαρκή ικανοποίηση αιτημάτων μεταφορικής ικανότητας, και η πρόταση μεθόδων ώστε να επιτραπεί η ικανοποίηση πρόσθετων αιτημάτων. Η ανάλυση αυτή εντοπίζει τους λόγους που προκαλούν τους περιορισμούς και τυχόν μέτρα που μπορούν να ληφθούν βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα για την ελάφρυνση των περιορισμών.

2. Η ανάλυση λαμβάνει υπόψη την υποδομή, τις λειτουργικές διαδικασίες, τη φύση των διαφορετικών υπηρεσιών που λειτουργούν και την επίδραση όλων αυτών των παραγόντων στη μεταφορική ικανότητα. Οι τύποι των προτεινόμενων μέτρων μπορεί να περιλαμβάνουν ιδιαίτερα την επανεπιλογή διαδρομής των υπηρεσιών, τον επαναπροσδιορισμό του χρόνου τους, αλλαγές στην ταχύτητα και βελτιώσεις υποδομής.

3. Ανάλυση μεταφορικής ικανότητας διενεργείται από το διαχειριστή υποδομής ο οποίος συμβουλεύεται τωρινούς και ενδεχόμενους χρήστες της σχετικής υποδομής.

4. Η ανάλυση μεταφορικής ικανότητας ολοκληρώνεται εντός δύο μηνών από το χαρακτηρισμό της υποδομής ως περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας.

Άρθρο 29

Σχέδιο βελτίωσης μεταφορικής ικανότητας

1. Εντός έξι μηνών από την ολοκλήρωση μιας ανάλυσης μεταφορικής ικανότητας κατά τα περιγραφόμενα στο άρθρο 28, ο διαχειριστής υποδομής θα προτείνει σχέδιο βελτίωσης μεταφορικής ικανότητας.

2. Το σχέδιο βελτίωσης μεταφορικής ικανότητας καταρτίζεται σε συνεννόηση με τους χρήστες της σχετικής υποδομής με περιορισμένη μεταφορική ικανότητα. Εντοπίζει τους λόγους περιορισμού της μεταφορικής ικανότητας, τις επιλογές για τη βελτίωση της, την πιθανή μελλοντική εξέλιξη της κυκλοφορίας, τους περιορισμούς στην ανάπτυξη της υποδομής, το κόστος των επιλογών συμπεριλαμβανομένων πιθανών μεταβολών των χρεώσεων πρόσβασης και ανάλυση κόστους-ωφελειών των πιθανών αναφερόμενων μέτρων βελτίωσης της μεταφορικής ικανότητας.

3. Το προτεινόμενο αυτό σχέδιο περιλαμβάνει σχέδιο για τη δράση που θα αναληφθεί και χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων.

4. Εκτός περιπτώσεων ανωτέρας βίας, όταν διαχειριστής υποδομής δεν σημειώνει πρόοδο ως προς το σχέδιο δράσης που αναφέρεται στο σχέδιο βελτίωσης μεταφορικής ικανότητας, τότε θα πρέπει, κατόπιν αιτήματος των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν την εν λόγω υποδομή, να σταματήσει να χρεώνει αντίτιμο λόγω της έλλειψης μεταφορικής ικανότητας για την εν λόγω υποδομή.

Άρθρο 30

Χρήση σιδηροδρομικών διαδρομών

1. Οι διαχειριστές υποδομής επιβάλλουν όρους οι οποίοι προβλέπονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 και αφορούν τη χρησιμοποίηση των σιδηροδρομικών διαδρομών που παρέχουν στους εξουσιοδοτημένους αιτούντες.

2. Για υποδομή περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας, ο διαχειριστής υποδομής απαιτεί την παραίτηση από σιδηροδρομική διαδρομή η οποία, για περίοδο τουλάχιστον ενός μηνός, έχει χρησιμοποιηθεί σε ποσοστό κάτω του 75 % των περιπτώσεων για τις οποίες είχε δεσμευθεί.

3. Για τμήματα υποδομής όπου απαιτείτο συντονισμός, τα οποία όμως δεν είναι περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας, ο διαχειριστής υποδομής μπορεί να ζητήσει την παραίτηση από σιδηροδρομική διαδρομή η οποία, για περίοδο τουλάχιστον ενός μηνός, έχει χρησιμοποιηθεί σε ποσοστό κάτω του 75 % των περιπτώσεων για τις οποίες είχε δεσμευθεί.

4. Στη δήλωση δικτύου, ένας διαχειριστής υποδομής μπορεί να καθορίσει τους όρους με τους οποίους θα λάβει υπόψη τα προηγούμενα επίπεδα χρησιμοποίησης σιδηροδρομικών διαδρομών κατά τον καθορισμό προτεραιοτήτων για τη διαδικασία κατανομής.

Άρθρο 31

Μεταφορική ικανότητα υποδομής για συντήρηση

1. Αιτήματα για μεταφορική ικανότητα υποδομής ώστε να εκτελεσθούν εργασίες συντήρησης υποβάλλονται κατά τη διαδικασία κατάρτισης δρομολογίου.

2. Λαμβάνεται επαρκώς υπόψη από το διαχειριστή υποδομής η επίδραση της μεταφορικής ικανότητας που δεσμεύεται για συντήρηση της γραμμής σε άλλους εξουσιοδοτημένους αιτούντες.

Άρθρο 32

Διαιτησία

1. Ο διαχειριστής υποδομής εξασφαλίζει ότι υπάρχει η διαδικασία διαιτησίας, η οποία να μπορεί να λάβει απόφαση σχετικά με διαφορά εντός δέκα εργάσιμων ημερών, όποτε ο φορέας κατανέμει σιδηροδρομική μεταφορική ικανότητα ή συμμετέχει σε μεικτό οργανισμό κατανομής σιδηροδρομικής μεταφορικής ικανότητας. Η διαιτησία βοηθά στην επίλυση διαφορών σχετικά με την κατανομή μεταφορικής ικανότητας υποδομής. Οι διαδικασίες και η μέθοδος λειτουργίας συμφωνούνται σε συνεννόηση με τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες και δημοσιεύονται ως μέρος της δήλωσης δικτύου.

2. Όπου απαιτείται διαιτησία, κάθε μετέχων πληρώνει τα δικά του έξοδα. Πρόσθετα έξοδα της διαιτησίας κατανέμονται εξίσου μεταξύ των μερών.

3. Όποτε εξουσιοδοτημένοι αιτούντες και διαχειριστής υποδομής ή μεικτός οργανισμός διαχειριστών υποδομής προσφύγουν σε διαιτησία, δεσμεύονται να παρέχουν όλες τις πληροφορίες που απαιτούνται για τη λήψη απόφασης και συμφωνούν να δεσμευθούν από την απόφαση του διαιτητικού οργάνου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

Άρθρο 33

Ρυθμιστικός φορέας

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 32, τα κράτη μέλη ορίζουν ρυθμιστικό φορέα. Ο φορέας αυτός είναι ανεξάρτητος στην οργάνωση, τη χρηματοδότηση, τη νομική μορφή και τη λήψη αποφάσεων από οποιονδήποτε διαχειριστή υποδομής, φορέα χρέωσης, φορέα κατανομής ή εξουσιοδοτημένο αιτούντα. Ο φορέας λειτουργεί όπως προβλέπεται στις παραγράφους 2 έως 8.

2. Μια επιχείρηση έχει το δικαίωμα άσκησης προσφυγής στο φορέα αυτόν, εάν πιστεύει ότι δεν έχει υποστεί δίκαιη μεταχείριση, ότι έχει υποστεί διακρίσεις ή ότι έχει με άλλο τρόπο αδικηθεί, ιδιαίτερα εναντίον αποφάσεων που έχουν υιοθετηθεί από το διαχειριστή υποδομής σχετικά με:

α) τη δήλωση δικτύου 7

β) τα κριτήρια που αυτή περιέχει 7

γ) τη διαδικασία κατανομής και το αποτέλεσμά της 7

δ) το καθεστώς χρέωσης 7

ε) το επίπεδο ή τη διάρθρωση των τιμών υποδομής που απαιτείται, ή μπορεί να απαιτείται, να πληρωθούν.

3. Ο ρυθμιστικός φορέας εξασφαλίζει ότι οι χρεώσεις που τίθενται από το διαχειριστή υποδομής συμφωνούν με το κεφάλαιο ΙΙ και δεν εισάγουν διακρίσεις. Διαπραγμάτευση μεταξύ των επιχειρήσεων και ενός διαχειριστή υποδομής σχετικά με το επίπεδο χρεώσεων υποδομής κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 9 παράγραφος 4 επιτρέπεται μόνο εφόσον συντελείται υπό την επίβλεψη του ρυθμιστικού φορέα. Ο ρυθμιστικός φορέας παρεμβαίνει εάν οι διαπραγματεύσεις είναι πιθανό να αντίκεινται στις απαιτήσεις της παρούσης οδηγίας.

4. Ο ρυθμιστικός φορέας έχει την εξουσία να ζητήσει σχετικές πληροφορίες από το διαχειριστή υπομής, τους εξουσιοδοτημένους αιτούντες και τυχόν τρίτα μέρη που εμπλέκονται εντός του εν λόγω κράτους μέλους, οι οποίες πρέπει να παρασχεθούν χωρίς άσκοπη καθυστέρηση.

5. Ο ρυθμιστικός φορέας εξετάζει τις καταγγελίες και λαμβάνει μέτρα ώστε να διορθωθεί η κατάσταση εντός, το πολύ, δύο μηνών από τη λήψη όλων των πληροφοριών.

6. Απόφαση του ρυθμιστικού φορέα είναι δεσμευτική για όλα τα μέρη που καλύπτει.

7. Σε περίπτωση προσφυγής επί αρνήσεως παροχής μεταφορικής ικανότητας, ή επί των όρων προσφοράς μεταφορικής ικανότητας, ο ρυθμιστικός φορέας είτε επιβεβαιώνει ότι δεν απαιτείται τροποποίηση της απόφασης του διαχειριστή υποδομής, είτε ζητά τροποποίηση αυτής της απόφασης σύμφωνα με υποδείξεις από πλευράς του ρυθμιστικού φορέα.

8. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να εξασφαλίζουν ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται από το ρυθμιστικό φορέα υπόκεινται σε δικαστική αναθεώρηση.

Άρθρο 34

Πιστοποίηση ασφάλειας

1. Οι ρυθμίσεις για πιστοποίηση ασφάλειας σιδηροδρομικών επιχειρήσεων που έχουν εγκατασταθεί ή πρόκειται να εγκατασταθούν στην Κοινότητα και τους διεθνείς ομίλους που σχηματίζουν, όπου τέτοιες επιχειρήσεις και όμιλοι εκτελούν υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 10 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ υπό τους όρους που τίθενται στο εν λόγω άρθρο, συμφωνούν με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου.

2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι υποβάλλεται πιστοποιητικό ασφάλειας στο οποίο θα καθορίζονται οι απαιτήσεις ασφάλειας των σιδηροδρομικών επιχειρήσεων, ώστε να εξασφαλίζεται η ασφαλής λειτουργία στις σχετικές διαδρομές.

3. Για να αποκτήσει το πιστοποιητικό ασφάλειας, η σιδηροδρομική επιχείρηση πρέπει να συμμορφώνεται με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, της κοινοτικής νομοθεσίας που εφαρμόζονται αδιακρίτως, και αφορούν τις τεχνικές και λειτουργικές απαιτήσεις, τις ειδικές στις σιδηροδρομικές υπηρεσίες, και τις απαιτήσεις ασφάλειας που εφαρμόζονται για το προσωπικό, το τροχαίο υλικό και την εσωτερική οργάνωση της επιχείρησης.

Ιδιαίτερα, πρέπει να παρέχει απόδειξη ότι το προσωπικό που απασχολεί για να λειτουργήσει και να συνοδεύσει τους συρμούς που παρέχουν τις υπηρεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 10 της οδηγίας 91/440/ΕΟΚ έχει την απαραίτητη εκπαίδευση ώστε να συμμορφώνεται με τους κανόνες κυκλοφορίας που εφαρμόζει ο διαχειριστής υποδομής και να ικανοποιεί της απαιτήσεις ασφάλειας που του επιβάλλονται προς όφελος της κίνησης των συρμών.

Η σιδηροδρομική επιχείρηση παρέχει απόδειξη ότι το τροχαίο υλικό που συνθέτουν τους συρμούς αυτούς έχει εγκριθεί από τη δημόσια αρχή ή από το διαχειριστή υποδομής και έχει ελεγχθεί σύμφωνα με τους κανόνες λειτουργίας που ισχύουν για τη χρησιμποιούμενη υποδομή. Το πιστοποιητικό ασφάλειας εκδίδεται από την αρχή που ορίζεται για το σκοπό αυτό το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η χρησιμοποιούμενη υποδομή.

Άρθρο 35

Έκθεση

Η Επιτροπή, τέσσερα έτη μετά από την έναρξη ισχύος της παρούσης οδηγίας, υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση, συνοδευόμενη εάν είναι αναγκαίο από προτάσεις για περαιτέρω κοινοτική δράση.

Άρθρο 36

Ενσωμάτωση της οδηγίας

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία από την 1η Ιανουαρίου 2000. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 37

Καταργήσεις

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2830/77 και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2183/78, η απόφαση 82/529/ΕΟΚ καθώς και η οδηγία 95/19/ΕΚ καταργούνται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 38

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 39

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ L 237 της 24.8.1991, σ. 25.

(2) ΕΕ L 143 της 27.6.1995, σ. 75.

(3) COM(95) 691 τελικό.

(4) ΕΕ L 334 της 24.12.1977, σ. 13.

(5) ΕΕ L 258 της 21.9.1978, σ. 1.

(6) ΕΕ L 234 της 9.8.1982, σ. 5.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Η ελάχιστη δέσμη πρόσβασης θα συμπεριλαμβάνει:

α) Επεξεργασία αιτήσεων μεταφορικής ικανότητας.

β) Δικαίωμα χρήσης της σιδηροδρομικής μεταφορικής ικανότητας που παρέχεται.

γ) Τη χρήση σημείων και κόμβων της τροχιάς.

δ) Έλεγχο συρμών συμπεριλαμβανομένης της σηματοδότησης, ρύθμισης, αποστολής καθώς και επικοινωνίας και παροχής πληροφοριών για την κίνηση συρμών.

ε) Όλες τις άλλες πληροφορίες που απαιτούνται για να εφαρμοσθεί ή να λειτουργήσει η υπηρεσία για την οποία έχει παρασχεθεί μεταφορική ικανότητα.

Οι υπηρεσίες πρόσβασης θα συμπεριλαμβάνουν:

α) Πρόσβαση σε εγκαταστάσεις ανεφοδιασμού.

β) Πρόσβαση σε επιβατικούς σταθμούς, τα κτίριά τους και λοιπές εγκαταστάσεις.

γ) Πρόσβαση σε τερματικούς εμπορευματικούς σταθμούς.

δ) Πρόσβαση σε σταθμούς διαλογής.

ε) Πρόσβαση σε εγκαταστάσεις σχηματισμού συρμών.

στ) Πρόσβαση σε αμαξοστάσια φύλαξης.

ζ) Πρόσβαση σε εγκαταστάσεις συντήρησης και άλλες τεχνικές εγκαταστάσεις.

Οι υποχρεωτικές υπηρεσίες θα συμπεριλαμβάνουν:

α) Βοήθεια σε περίπτωση σοβαρών συμβάντων ή σοβαρής διαταραχής των κανονικών κινήσεων των συρμών.

β) Αστυνομική επέμβαση όπου είναι αναγκαίο.

γ) Παρακολούθηση της συμμόρφωσης των υπηρεσιών με τις προδιαγραφές ασφάλειας και ρύθμισης.

Οι πρόσθετες υπηρεσίες θα συμπεριλαμβάνουν:

α) Χρήση εξοπλισμού ηλεκτρικής παροχής για ρεύμα έλξης.

β) Ρεύμα έλξης.

γ) Προθέρμανση επιβατικών συρμών.

δ) Παροχή καυσίμου.

ε) Διαλογή συρμού.

στ) Εξατομικευμένες συμβάσεις για:

- έλεγχο της μεταφοράς επικίνδυνων εμπορευμάτων

- βοήθεια στη λειτουργία μη συνήθων συρμών.

Οι βοηθητικές υπηρεσίες θα συμπεριλαμβάνουν:

α) Πρόσβαση στο δίκτυο τηλεπικοινωνιών.

β) Παροχή συμπληρωματικής πληροφόρησης.

γ) Τεχνική επιθεώρηση του τροχαίου υλικού.