Βρυξέλλες, 29.9.2004

COM(2004) 627 τελικό

2004/0222 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤOY ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση μέσου προενταξιακής βοήθειας (IPA)

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Γενικη Παρουσιαση

Το παρόν σχέδιο πρέπει να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της τρέχουσας αναθεώρησης του πλαισίου εξωτερικής βοήθειας όσον αφορά τη μελλοντική οικονομική προοπτική από το 2007 έως το 2013. Ενώ στόχος του παρόντος οικονομικού έτους είναι η εναρμόνιση (στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό) των μέσων εξωτερικής βοήθειας της Κοινότητας, πρέπει ωστόσο να γίνει κατανοητό ότι η προενταξιακή βοήθεια λειτουργεί σε πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο:

- η βοήθεια που παρέχεται βάσει του εν λόγω μέσου καθορίζεται από την προενταξιακή διαδικασία (Ευρωπαϊκές εταιρικές σχέσεις, εταιρικές σχέσεις προσχώρησης, διαπραγμάτευση ανά κεφάλαια, τακτικές εκθέσεις, κλπ.) και από τις ειδικές της απαιτήσεις, ιδίως από την ανάγκη για μια ευέλικτη προσέγγιση ώστε να είναι δυνατή η ταχεία αντιμετώπιση νέων προτεραιοτήτων

- καθώς η προσχώρηση είναι τουλάχιστον μεσοπρόθεσμος στόχος για τους δικαιούχους, η βοήθεια λειτουργεί επίσης σε μεσοπρόθεσμη προοπτική και όχι μακροπρόθεσμα όπως ισχύει όσον αφορά τη συνηθισμένη αναπτυξιακή βοήθεια·

- ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της προενταξιακής βοήθειας είναι ο « προλειαντικός » της ρόλος, ήτοι, εκτός από το καθήκον της αναπτυξιακής βοήθειας, ακόμη πιο σημαντικό καθήκον της είναι η προετοιμασία των δικαιούχων χωρών για την περίοδο που θα ακολουθήσει μετά την ένταξή τους·

Το σχέδιο κανονισμού αποτελεί κανονισμό-πλαίσιο , ο οποίος θεσπίζει ένα ενοποιημένο μέσο για την προενταξιακή βοήθεια. Έτσι, θα αντικαταστήσει όχι μόνον τον κανονισμό Phare αλλά επίσης – μεταξύ άλλων – τους κανονισμούς SAPARD, ISPA, Phare CBC και τους συντονιστικούς κανονισμούς καθώς και τους κανονισμούς για την Τουρκία και τον κανονισμό CARDS. Θα ενισχυθεί από την ουσιαστική εφαρμογή κανόνων , ορίζοντας πιο στενά τους τομείς δραστηριότητας που έχουν εντοπιστεί στον κανονισμό-πλαίσιο.

Οι χώρες-δικαιούχοι θα χωριστούν σε δύο κατηγορίες , ανάλογα από το καθεστώς που ισχύει για αυτές, ήτοι, της υποψήφιας ή της δυνάμει υποψήφιας χώρας . Οι δυνάμει υποψήφιες χώρες περιλαμβάνονται στο παράρτημα I του κανονισμού ενώ οι υποψήφιες χώρες στο παράρτημα II.

Οι δυνάμει υποψήφιες χώρες θα συνεχίσουν να λαμβάνουν βοήθεια βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών που έχουν ήδη προβλεφθεί σύμφωνα με τον κανονισμό CARDS : θεσμική ανάπτυξη και εκδημοκρατισμός, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, περιφερειακή και διασυνοριακή συνεργασία και έως ενός βαθμού ευθυγράμμιση με το κοινοτικό κεκτημένο , ιδίως όπου αυτό είναι προς το αμοιβαίο συμφέρον τόσο της ΕΕ όσο και της χώρας - δικαιούχου.

Οι υποψήφιες χώρες θα λάβουν την ίδια βοήθεια και επιπλέον θα λάβουν βοήθεια για την προετοιμασία της εφαρμογής των διαρθρωτικών και αγροτικών αναπτυξιακών ταμείων μετά την ένταξη, καθώς και για την πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου .

Μια χώρα δύναται να μετατοπιστεί από το παράρτημα I στο παράρτημα II μόνον κατόπιν απόφασης του Συμβουλίου βάσει της οποίας της αναγνωρίζεται καθεστώς υποψήφιας χώρας. Μια τέτοια απόφαση επιτρέπει ακολούθως τη μετατόπιση από το παράρτημα I στο παράρτημα II σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου που εγκρίνεται βάσει «απλουστευμένης» διαδικασίας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17 (βλ).

Ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του κανονισμού είναι ότι, όσον αφορά τις αναγνωρισμένες ως υποψήφιες χώρες, στοχεύει στη σταδιακή έγκριση των κανόνων και αρχών της διαχείρισης των διαρθρωτικών ταμείων/ταμείων αγροτικής ανάπτυξης, διαθέτοντάς τους βοήθεια μέσω τριών ξεχωριστών συνιστωσών (περιφερειακή ανάπτυξη, αγροτική ανάπτυξη και ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων). Στόχος αυτών των συνιστωσών είναι να εφαρμοστούν όσο πιο πιστά γίνεται οι κανόνες των διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων αγροτικής ανάπτυξης, περιλαμβανομένου του θεσμικού τους πλαισίου (πχ. επιτροπολογία) προετοιμάζοντας ταυτόχρονα το έδαφος για ένα εθνικό πλαίσιο προώθησης της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής καθώς και βιώσιμων αγροτικών δομών, που συνάδουν ταυτόχρονα με την ιδέα της προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το σύστημα των διαρθρωτικών και αγροτικών αναπτυξιακών ταμείων για την περίοδο μετά το 2007 εξετάζεται ακόμη. Για το λόγο αυτό, οι συνιστώσες του κανονισμού που αφορούν τα διαρθρωτικά ταμεία και εκείνες που αφορούν τα ταμεία αγροτικής ανάπτυξης ορίζονται κυρίως μέσω μιας δυναμικής αναφοράς στους κανονισμούς σχετικά με τα ταμεία διαρθρωτικής και αγροτικής ανάπτυξης . Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εγκρίνει κανόνες εφαρμογής για αυτές τις συνιστώσες και να ορίσει το πλαίσιο βοήθειας βάσει κάθε μεμονωμένης συνιστώσας μόλις αποσαφηνιστούν οι νέοι κανόνες σχετικά με τα ταμεία διαρθρωτικής και αγροτικής ανάπτυξης.

Συνοπτικά, ο κανονισμός βασίζεται στα κύρια διδάγματα που έχουν αντληθεί στο πλαίσιο της σημερινής προενταξιακής διαδικασίας, ιδίως:

- ευθυγραμμίζοντας την προενταξιακή βοήθεια ενισχύοντας το συντονισμό μεταξύ των διαφορετικών συνιστωσών, μέσω της δημιουργίας ενός ενιαίου πλαισίου βοήθειας. Αυτό το ενιαίο πλαίσιο θα ενσωματωθεί στη δομή των Phare/ISPA/SAPARD και θα συμπληρώσει το πλαίσιο με τις υπόλοιπες συνιστώσες των διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων αγροτικής ανάπτυξης. Θα στοχεύει στην εναρμόνιση των κανόνων εφαρμογής, όπου αυτό είναι δυνατόν λαμβάνοντας υπόψη τον ειδικό χαρακτήρα των διαρθρωτικών ταμείων και των κανονισμών που αφορούν την αγροτική ανάπτυξη και στη δημιουργία ενός συστήματος επιτροπολογίας που θα εξασφαλίζει το μέγιστο δυνατό συντονισμό αυτών των συνιστωσών,

- στοχεύοντας στην καλύτερη προετοιμασία για την εφαρμογή των διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων αγροτικής ανάπτυξης μετά την προσχώρηση, μέσω της περαιτέρω έμφασης στη θεσμική ανάπτυξη και στη σταδιακή εξομοίωση των κανόνων των διαρθρωτικών ταμείων έως την προσχώρηση.

2. Σχόλια οσον αφορα συγκεκριμένες διατάξεις

2.1. Νομική βάση

Η νομική βάση της πρότασης είναι το άρθρο 181 (α) TEC, και όχι το άρθρο 179 TEC, παρά το γεγονός ότι σειρά δικαιούχων χωρών που περιέχονται στα παραρτήματα θεωρούνται αναπτυσσόμενες χώρες από τη διεθνή κοινότητα.

Ωστόσο, το γεγονός ότι ορισμένες από τις χώρες-δικαιούχους μπορεί να θεωρούνται αναπτυσσόμενες, δεν σημαίνει αυτομάτως ότι η πρόταση βασίζεται στο άρθρο 179. Το εν λόγω άρθρο χρησιμοποιείται για την έγκριση μέτρων με στόχο την προώθηση της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα της αναπτυξιακής πολιτικής, που δεν αποτελεί το εστιακό σημείο της παρούσας πρότασης, στόχος της οποίας είναι η προετοιμασία των χωρών για την προσχώρηση. Το άρθρο 181 (α) είναι η μόνη διάταξη στη συνθήκη που αναφέρεται σε συμφωνίες σύνδεσης και σε συμφωνίες που συνάπτονται με κράτη που είναι υποψήφια για προσχώρηση στην Ένωση.

Συνεπώς, πρέπει να θεωρείται ως η ορθή νομική βάση για έναν κανονισμό που αφορά αποκλειστικά χώρες με συμφωνίες σύνδεσης, υφιστάμενες ή υπό μελέτη, ιδίως εφόσον στις χώρες αυτές έχει αναγνωριστεί η προοπτική της ιδιότητας του μέλους, όπως ισχύει για τις χώρες - δικαιούχους που περιέχονται στα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού.

2.2. Τίτλος 1: Στόχοι και Αρχές

2.2.1. Άρθρο 1: Δικαιούχοι και συνολικός στόχος

Το άρθρο 1 αναφέρει το γενικό στόχο – την προσέγγιση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με την προσχώρηση ως δυνάμει τελικό στόχο. Το παράρτημα I περιέχει τις χώρες που βρίσκονται σε στάδιο προ της υποψηφιότητας, ενώ το παράρτημα II περιέχει τις χώρες εκείνες στις οποίες έχει επίσημα αναγνωριστεί το καθεστώς της υποψήφιας χώρας σύμφωνα με το άρθρο 49 TEU. Η επίσημη αποδοχή μιας χώρας ως υποψήφιας συνεπάγεται αλλαγή του κανονισμού, καθώς προβλέπει τη μετακίνηση της χώρας από το παράρτημα 1 στο παράρτημα 2. Το σύστημα αυτό φαίνεται πως είναι το πλέον ενδεικνυόμενο, δεδομένου ότι τόσο το Συμβούλιο όσο και το Κοινοβούλιο έχουν επανειλημμένως επιβεβαιώσει την προοπτική προσχώρησης για τις χώρες των Βαλκανίων. Ωστόσο, οι χώρες πρέπει να εξεταστούν ξεχωριστά ανάλογα με το καθεστώς τους, ώστε η καθεμιά να κριθεί με βάση τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά της.

2.2.2. Άρθρο 2: Πεδίο εφαρμογής

Το άρθρο 2 ορίζει, κατά μη-οριστικό τρόπο, τους τομείς – στόχους για την παροχή βοήθειας. Αυτοί οι τομείς – στόχοι ορίζονται κατά τρόπον τέτοιο ώστε να εξασφαλίζεται η συνοχή με την προηγούμενη κοινοτική βοήθεια, που έχει χορηγηθεί βάσει του κανονισμού CARDS ή βάσει του κανονισμού για την Τουρκία, στοχεύοντας συνολικά στους ίδιους στόχους που έχουν οριστεί στους δυο αυτούς κανονισμούς. Οι τομείς-στόχοι που περιέχονται στην παράγραφο (1), σημεία (α) – (στ) είναι ίδιοι και για τις δύο ομάδες δικαιούχων χωρών και εξετάζουν ειδικότερα την κατάσταση των χωρών που γνώρισαν πρόσφατα εμφύλιο πόλεμο και εσωτερικές αναταραχές (στήριξη της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου, της μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης, της οικονομικής μεταρρύθμισης, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, της κοινωνίας των πολιτών, της συμφιλίωσης με την ευρύτερη έννοια). Το σημείο (ζ) – επίσης ίδιο και για τις δύο ομάδες δικαιούχων χωρών – εξετάζει τις διάφορες μορφές περιφερειακής συνεργασίας που υφίστανται στο ευρύτερο ευρωπαϊκό πλαίσιο.

Ωστόσο, στις παραγράφους (2) και (3) παρατηρείται διαχωρισμός των στόχων: για τις υποψήφιες χώρες, η βοήθεια στοχεύει στην πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου (βλ. άρθρο 2 (3) (α)), ενώ όσον αφορά χώρες που δεν είναι ακόμη υποψήφιες, η εντολή είναι πιο περιορισμένη και προσανατολίζεται προς τα γενικά συμφέροντα της Κοινότητας και της χώρας-δικαιούχου, δίχως να προαπαιτείται η πλήρης ένταξη (βλ. άρθρο 2 (2) (α)). Το άρθρο 2 (2) (β) στοχεύει, όσον αφορά τις χώρες που δεν είναι υποψήφιες, στην οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη κατά γενικό τρόπο, ενώ όσον αφορά τις υποψήφιες χώρες, το άρθρο 2 (3) (β) προσανατολίζεται κυρίως προς τη στήριξη της εφαρμογής της κοινοτικής γεωργικής πολιτικής και της πολιτικής συνοχής ύστερα από την προσχώρηση.

2.2.3. Άρθρο 3: Συνιστώσες

Το άρθρο 3 προβλέπει πέντε συνιστώσες, βάσει των οποίων θα εξεταστούν οι διαφορετικοί τομείς παρέμβασης: η μετάβαση και η θεσμική ανάπτυξη, η περιφερειακή και η διασυνοριακή συνεργασία, η περιφερειακή ανάπτυξη, η ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων και η αγροτική ανάπτυξη. Το άρθρο εξουσιοδοτεί επίσης την Επιτροπή να εγκρίνει κανόνες εφαρμογής για κάθε συνιστώσα, όπως ενδείκνυται. Για την έγκριση αυτών των κανόνων εφαρμογής, προβλέπεται διαδικασία επιτροπολογίας (επιτροπή διευθύνσεως).

Λόγω του χαρακτήρα-πλαισίου του παρόντος κανονισμού, οι κανονισμοί/αποφάσεις της Επιτροπής πρέπει να προβλέπουν λεπτομερείς κανόνες όσον αφορά την εφαρμογή της βοήθειας. Όπου αυτό είναι απαραίτητο για το συμφέρον της αποδοτικής και αποτελεσματικής διαχείρισης των κοινοτικών κονδυλίων, οι κανόνες εφαρμογής δύνανται να διαφέρουν μεταξύ των συνιστωσών.

2.2.4. Άρθρο 4: Πλαίσιο βοήθειας και κατανομή των κονδυλίων

Θα χορηγηθεί βοήθεια από την Επιτροπή βάσει ενός πολυετούς ενδεικτικού πλαισίου ανά συνιστώσα και ανά χώρα. Το βασικό έγγραφο πολιτικής για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων όσον αφορά τον προγραμματισμό της παροχής βοήθειας θα είναι οι εταιρικές σχέσεις (εταιρικές σχέσεις προσχώρησης με τις υποψήφιες χώρες, ευρωπαϊκές εταιρικές σχέσεις με τις δυνάμει υποψήφιες χώρες που περιέχονται στο παράρτημα 1).

2.3. Τίτλος II: Συνιστώσες

Ο τίτλος II του κανονισμού αφορά τον ορισμό των συνιστωσών που περιέχονται στο άρθρο 3. Το σκεπτικό στο οποίο βασίζονται οι συνιστώσες ακολουθεί τα διδάγματα που αντλήθηκαν από την τρέχουσα προενταξιακή διαδικασία, που κατέδειξε μια ουσιαστική ανάγκη για στήριξη σε μέτρα θεσμικής ανάπτυξης ευρέως φάσματος, περιλαμβανομένων των επενδύσεων που συνδέονται με αυτά καθώς και την ανάγκη για την ισχυρή στήριξη των υποψηφίων χωρών στην προετοιμασία τους για την εφαρμογή της διαρθρωτικής και συνεκτικής πολιτικής της Κοινότητας. Οι υποψήφιες χώρες θα έχουν πρόσβαση και στις πέντε συνιστώσες, ενώ οι δυνάμει υποψήφιες χώρες θα έχουν πρόσβαση μόνον στην πρώτη και δεύτερη συνιστώσα (Βοήθεια που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο/θεσμική ανάπτυξη και Περιφερειακή/Διασυνοριακή συνεργασία).

Το σκεπτικό στο οποίο βασίζονται οι τρεις ξεχωριστές συνιστώσες που αφορούν την περιφερειακή, αγροτική και ανθρώπινη ανάπτυξη είναι ότι οι υποψήφιες χώρες θα έρθουν αντιμέτωπες με την ίδια ακριβώς κατάσταση ως προς την αγροτική πολιτική και την πολιτική συνοχής της Κοινότητας ύστερα από την προσχώρηση.

Όπως δείχνει και η τρέχουσα διαδικασία της διεύρυνσης, η έγκαιρη εξοικείωση με αυτό το περίπλοκο σύστημα είναι πολύ σημαντική για την ορθή εφαρμογή και διαχείριση των διαρθρωτικών και αγροτικών ταμείων ύστερα από την προσχώρηση και η σε βάθος γνώση του απαιτεί μια εντατική και διαρκή διαδικασία εκμάθησης. Έτσι, θα δοθεί στις υποψήφιες χώρες η ευκαιρία να «θέσουν σε εφαρμογή» τις αγροτικές πολιτικές και τις πολιτικές συνοχής της Κοινότητας εφαρμόζοντας κανόνες που προσεγγίζουν όσο το δυνατόν περισσότερο τα διαρθρωτικά ταμεία και τα ταμεία αγροτικής ανάπτυξης πριν από την προσχώρηση.

2.3.1. Άρθρο 5: Συνιστώσα που αφορά τη βοήθεια που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο και τη θεσμική ανάπτυξη

Αυτή θεωρείται η καίρια συνιστώσα στην οποία υπάγονται όλα τα θέματα θεσμικής ανάπτυξης καθώς και τα θέματα βοήθειας που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο, που παρέχεται στις χώρες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 1. Σε αυτή υπάγονται επίσης όλα τα μέτρα συνεργασίας που δεν καλύπτονται από τις άλλες συνιστώσες. Με βάση αυτό το σκεπτικό, αποτελεί και τη συνιστώσα που θα συντονίζει τη βοήθεια μέσω της επιτροπής της (βλ. άρθρο 11 (2)). Αυτός ο γενικός-επικουρικός ρόλος θα επιτρέψει την ταχεία αντίδραση και προσαρμογή στις μεταβαλλόμενες ανάγκες και στις νέες προτεραιότητες που αναδύονται.

Στην πράξη, η λειτουργία της πρώτης συνιστώσας θα περιορίζεται ούτως ει άλλως από το γεγονός ότι οι δραστηριότητες που υπάγονται στην «προετοιμασία για την εφαρμογή και τη διαχείριση καθώς και για την ανάπτυξη πολιτικής, των κοινών αγροτικών πολιτικών και πολιτικών συνοχής της Κοινότητας» καλύπτονται από τις συνιστώσες III, IV και V (βλ. άρθρα 7 (1), 8 (1) και 9 (1)).

Σε τομείς που κανονικά καλύπτονται από τις συνιστώσες III, IV και V, η πρώτη συνιστώσα θα ενεργοποιείται κατά συνέπεια μόνον όπου δεν υπάρχουν αντίστοιχες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα βάσει των συνιστωσών III έως V σε δεδομένη χώρα.

Δεδομένων των προαναφερομένων, στην περίπτωση των δυνάμει υποψήφιων χωρών, η συνιστώσα I καλύπτει όλο το φάσμα τομέων-στόχων που ορίζονται στο άρθρο 2 (1) με εξαίρεση το σημείο (ζ) (περιφερειακή και διασυνοριακή συνεργασία), καθώς αυτή καλύπτεται από τη συνιστώσα II (που ορίζεται στο άρθρο 6). Συνεπώς, το πεδίο εφαρμογής της είναι παρόμοιο με εκείνο του Phare, περιλαμβανομένης της πτυχής του Phare που αφορά την οικονομική και κοινωνική συνοχή, αλλά δίχως την διασυνοριακή συνεργασία (ΔΣ) Phare.

Όσον αφορά τις υποψήφιες χώρες, η συνιστώσα I αφορά κανονικά τους τομείς – στόχους που περιέχονται στο άρθρο 2 (2) (α) – (στ) και 2 (3) (α). Συνεπώς, μπορεί να θεωρηθεί ότι αντιστοιχεί στο Phare, με ιδιαίτερη έμφαση στην περίπτωση χωρών που γνώρισαν συγκρούσεις, αλλά δίχως την οικονομική και κοινωνική συνοχή και τη διασυνοριακή συνεργασία.

Και για τις δύο ομάδες χωρών, η βοήθεια βάσει του άρθρου 5 θα καλύπτει μέτρα θεσμικής ανάπτυξης και τις επενδύσεις που συνδέονται με αυτά.

Η συνιστώσα I θα καλύπτει επίσης τη συμμετοχή χωρών – δικαιούχων σε κοινοτικά προγράμματα, τα οποία αποτελούν σημαντική πτυχή του κοινοτικού κεκτημένου . Επιπλέον, η συμμετοχή σε κοινοτικά προγράμματα πριν από την προσχώρηση μπορεί να θεωρηθεί ως «sui generis» μέτρο θεσμικής ανάπτυξης, καθώς οδηγεί στη θέσπιση διοικητικών δομών που συμβάλλουν ώστε ο πληθυσμός της εν λόγω χώρας-δικαιούχου να ξεκινήσει να επωφελείται πλήρως από αυτά τα προγράμματα, το αργότερο κατά την προσχώρηση.

2.3.2. Άρθρο 6: Διασυνοριακή και περιφερειακή συνεργασία

Αυτή η συνιστώσα θα είναι ανοιχτή και στις δύο ομάδες χωρών-δικαιούχων. Θα στηρίζει διασυνοριακές δραστηριότητες μεταξύ χωρών-δικαιούχων καθώς και μεταξύ χωρών-δικαιούχων και κρατών-μελών. Θα στηρίζει επίσης τη συμμετοχή των χωρών-δικαιούχων σε διακρατικά και διαπεριφερειακά προγράμματα, περιλαμβανομένων προγραμμάτων τόσο των κρατών μελών όσο και τρίτων χωρών, που αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης από άλλα μέσα (ήτοι το ENPI: Ευρωπαϊκό Μέσο Γειτονίας και Εταιρικής Σχέσης). Στα δυτικά Βαλκάνια, η συνιστώσα θα συνεχίσει να στηρίζει την περιφερειακή συνεργασία που προηγουμένως στήριζε το πρόγραμμα CARDS.

2.3.3. Άρθρο 7: Συνιστώσα που αφορά την περιφερειακή ανάπτυξη

Η συνιστώσα III, που απευθύνεται μόνον στις υποψήφιες χώρες, αναμένεται να προσομοιάζει, όσο το δυνατόν περισσότερο, στο ΕΤΠΑ και στο ταμείο συνοχής, δίνοντας έτσι στις χώρες-δικαιούχους την υψηλότερη δυνατή προσέγγιση στις πρακτικές των διαρθρωτικών ταμείων και των ταμείων αγροτικής ανάπτυξης βάσει κανόνων εξωτερικής βοήθειας.

Με τον τρόπο αυτό, θα έχουμε αφενός πιο αποδοτικά κέρδη καθώς οι υποψήφιες χώρες, στη μετακίνησή τους από την προενταξιακή στην μετα-ενταξιακή φάση δεν χρειάζεται να μεταβάλουν τις απαιτούμενες διαδικασίες και κριτήρια περισσότερο από όσο είναι απαραίτητο ώστε να συμμορφωθούν προς τον χρηματοδοτικό κανονισμό. Αφετέρου, αυτό θα τις προετοιμάσει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού ταμείου περιφερειακής ανάπτυξης και του ταμείου συνοχής μετά την προσχώρηση. Υποβάλλοντας τα μέτρα βάσει της συνιστώσας III στους ίδιους κανόνες επιτροπολογίας (περιλαμβανομένου του καθορισμού των μέτρων που πρέπει να υποβληθούν στην επιτροπή) που ισχύουν για το ΕΤΠΑ και το Ταμείο Συνοχής (βλ. άρθρο 11 (1) (β)), εξασφαλίζεται ότι η διαδικασία στενής παρακολούθησης είναι όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη.

2.3.4. Άρθρο 8: Συνιστώσα που αφορά την ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων

Στόχος της συνιστώσας IV, που απευθύνεται επίσης μόνον στις υποψήφιες χώρες, είναι να τις προετοιμάσει για τον προγραμματισμό, την εφαρμογή και τη διαχείριση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για την Απασχόληση. Στο στοιχείο αυτό πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι στόχοι της Κοινότητας στους τομείς της κοινωνικής ένταξης, της εκπαίδευσης και της κατάρτισης καθώς και της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών. Η συνιστώσα θα εστιάσει στη σύσταση κατάλληλων δομών και συστημάτων για το σχεδιασμό, τον προγραμματισμό και την εφαρμογή πολιτικών και στην εφαρμογή δραστηριοτήτων τύπου ΕΚΤ, σύμφωνα με τις συμφωνημένες προτεραιότητες πολιτικής.

2.3.5. Άρθρο 9: Συνιστώσα που αφορά την αγροτική ανάπτυξη

Όπως ισχύει και για τις συνιστώσες III και IV, ο διοικητικός στόχος είναι η παροχή βοήθειας στις χώρες ώστε να προετοιμαστούν για μετα-ενταξιακά προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης χρηματοδοτούμενα από την Κοινότητα, εφαρμόζοντας προενταξιακή παροχή βοήθειας μέσω συστημάτων που ομοιάζουν όσο το δυνατόν περισσότερο με εκείνα που απαιτούνται μετά την προσχώρηση.

Για να επιτευχθεί ο επιχειρησιακός στόχος της συμβολής στη βιώσιμη προσαρμογή του αγροτικού τομέα και των αγροτικών περιοχών, το φάσμα μέτρων που θα λάβουν στήριξη (που θα καθοριστεί στον κανονισμό εφαρμογής) μπορεί να μην περιλαμβάνει όλα τα μέτρα που είναι επιλέξιμα βάσει του κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη όσον αφορά τα κράτη μέλη. Επιπλέον, ορισμένα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης που δεν απαιτούνται πλέον στα κράτη μέλη της ΕΕ μπορεί να εξακολουθούν να είναι σημαντικά στις χώρες των οποίων οι γεωργικοί και αγροτικοί τομείς δεν είναι τόσο αναπτυγμένοι και συνεπώς πρέπει να είναι επιλέξιμα βάσει του IPA.

2.4. Τίτλος III: Διαχείριση και Εφαρμογή

Αυτός ο τίτλος ορίζει τη θεσμική ισορροπία μεταξύ του Συμβουλίου ως βασικού νομοθέτη στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 181 (α) TEC και της Επιτροπής, που λειτουργεί βάσει της εκτελεστικής λειτουργίας που της έχει ανατεθεί από το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 202 (3η περίπτωση) και 211 (4η περίπτωση) TEC.

2.4.1. Άρθρο 10: Διαχείριση της βοήθειας

Σύμφωνα με το άρθρο 211 του TEC, η Επιτροπή ασκεί εκτελεστικές αρμοδιότητες που της έχουν ανατεθεί από το Συμβούλιο. Το άρθρο 10 (1) συνεπώς ορίζει ότι, ως προς το Συμβούλιο, η Επιτροπή ευθύνεται για την εφαρμογή της βοήθειας, βάσει διαδικασίας επιτροπολογίας που ορίζεται στο άρθρο 11. Αυτό επιβεβαιώνει επίσης την ευθύνη της Επιτροπής για την εφαρμογή του προϋπολογισμού που ορίζεται στο άρθρο 48 του χρηματοδοτικού κανονισμού.

Σύμφωνα με το άρθρο 10 (2), η εφαρμογή πραγματοποιείται σύμφωνα με τους κανόνες της εξωτερικής βοήθειας όπως ορίζονται στον χρηματοδοτικό κανονισμό. Αυτή η διάταξη δίνει επαρκή ευελιξία στη διαδικασία εφαρμογής καθώς καθιστά σειρά μεθόδων εφαρμογής διαθέσιμες για την εκτέλεση των υφιστάμενων καθηκόντων. Συνεπώς η Επιτροπή δύναται να καταφύγει σε άμεση κεντρική διαχείριση, σε έμμεση κεντρική διαχείριση (περιλαμβανομένων υπηρεσιών, κοινοτικών οργανισμών και εθνικών οργανισμών δημοσίου δικαίου ή επιφορτισμένων με δημόσια υπηρεσία), σε διάφορα στάδια αποκεντρωμένης διαχείρισης και διαχείρισης από κοινού με διεθνείς οργανισμούς. Σύμφωνα με τους στόχους στους οποίους αποσκοπούν, οι διαφορετικές συνιστώσες δύνανται να εφαρμόζουν διαφορετικές μεθόδους εκτέλεσης όπου αυτό δικαιολογείται. Με στόχο τον συντονισμό των διασυνοριακών δράσεων συνεργασίας με εκείνες που λαμβάνουν χώρα βάσει του Ευρωπαϊκού Μέσου Γειτνίασης, εγκρίθηκε η δυνατότητα της ανάθεσης της εκτέλεσης στα κράτη μέλη. Στην περίπτωση αυτή η βοήθεια αυτού του είδους μπορεί εφαρμοστεί μέσω κοινής διαχείρισης.

Το άρθρο 10 (3) χορηγεί στην Επιτροπή τη δυνατότητα να διαχειρίζεται κονδύλια που διατίθενται από άλλους χορηγούς, π.χ. από κράτη μέλη ή τρίτες χώρες, που καταχωρίζονται στον προϋπολογισμό σύμφωνα με το άρθρο 18 του χρηματοδοτικού κανονισμού ως έσοδα για ειδικό προορισμό.

Το άρθρο 10 (5) προβλέπει τη δυνατότητα ανακατανομής των δεσμεύσεων. Η δυνατότητα χρησιμοποίησης αυτών των ανακατανεμημένων δεσμεύσεων προορίζεται για προγράμματα που έχουν στενή σχέση με άλλα κοινοτικά προγράμματα που λειτουργούν επίσης με ανακατανεμημένες δεσμεύσεις.

Η εξουσιοδότηση που χορήγησε το Συμβούλιο στην Επιτροπή για την εφαρμογή του μέτρου αντισταθμίζεται μέσω της εισαγωγής ενός συστήματος επιτροπολογίας καθώς και μέσω της υποχρέωσης της Επιτροπής να υποβάλλει ετησίως εκθέσεις στο Συμβούλιο και στο Κοινοβούλιο, βάσει του άρθρου 10 (6).

2.4.2. Άρθρο 11: επιτροπές

Το άρθρο 11 προβλέπει ένα σύστημα επιτροπολογίας, που χρησιμοποιεί πέντε υφιστάμενες επιτροπές:

- óσον αφορά τις συνιστώσες I και II: επιτροπή για τη βοήθεια που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο και για τη θεσμική ανάπτυξη (ο διάδοχος της επιτροπής Phare),

- óσον αφορά τις συνιστώσες III και V: οι επιτροπές που ορίζονται στο άρθρο 47 του κανονισμού 1260/1999 καθώς και όσον αφορά τη συνιστώσα V και η επιτροπή που ορίζεται στο άρθρο 11 του κανονισμού 1258/1999 του Συμβουλίου και

- για τη συνιστώσα IV: η επιτροπή ΕΚΤ που ορίστηκε βάσει του άρθρου 147 της συνθήκης.

Η διαδικασία για τον διάδοχο της επιτροπής Phare ορίζεται λεπτομερώς, καθώς η εν λόγω επιτροπή θα απολέσει τη νομική της βάση σύμφωνα με τις τελικές διατάξεις που περιέχονται στο άρθρο 19 (2) του κανονισμού.

Οι διαδικασίες για τις υπόλοιπες επιτροπές ακολουθούν ό,τι ισχύει ήδη για τα διαρθρωτικά και περιφερειακά ταμεία ανάπτυξης, μολονότι ίσως χρειάζονται ορισμένες προσαρμογές στους κανόνες εφαρμογής για τη μεμονωμένη συνιστώσα, π.χ. του εσωτερικού κανονισμού.

Όσον αφορά την βοήθεια στον τομέα της αγροτικής πολιτικής και της πολιτικής συνοχής, οι υποψήφιες χώρες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τις ίδιες επιτροπές που θα αξιολογήσουν αυτά τα μέτρα ύστερα από την προσχώρηση. Η συμμετοχή αυτών των επιτροπών θα συμβάλει ώστε να επωφεληθούν πλήρως από αυτά τα διδάγματα. Η προσέγγιση αυτή θα εξασφαλίσει επίσης μια όσο το δυνατόν στενότερη ευθυγράμμιση με τα διαρθρωτικά και αγροτικά ταμεία ανάπτυξης πριν από την προσχώρηση.

Το άρθρο αυτό ορίζει επίσης τη συντονιστική λειτουργία της επιτροπής που είναι υπεύθυνη για τη συνιστώσα I και αναφέρει τις άλλες συνήθεις διατάξεις που ισχύουν για την επιτροπολογία.

2.4.3. Άρθρο 12: Είδη βοήθειας

Το άρθρο 12 περιέχει μη ολοκληρωμένο κατάλογο με τα είδη της βοήθειας και τα μέσα που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για την παροχή της.

Το άρθρο 12 (1) επαναλαμβάνει το άρθρο 231 των κανόνων εφαρμογής του δημοσιονομικού κανονισμού, που περιέχουν ορισμένες δράσεις που δύνανται να λάβουν χρηματοδότηση.

Το άρθρο 12 (2) διευκρινίζει ότι ορισμένα επιτυχή εργαλεία που αναπτύχθηκαν για να βοηθήσουν τις υποψήφιες χώρες στην έγκριση και εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου, ιδίως η αδελφοποίηση και το TAIEX, θα εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούνται για τους δικαιούχους του παρόντος κανονισμού.

Το άρθρο 13 περιέχει μη ολοκληρωμένο κατάλογο των δραστηριοτήτων προς στήριξη που θα χρηματοδοτηθούν από τον προϋπολογισμό λειτουργίας, αναφέροντας ιδίως τις δαπάνες που θα μπορούσαν να καλυφθούν βάσει του μη υφιστάμενου πλέον κονδυλίου BA. Στοχεύει επίσης στην κάλυψη του φάσματος των δραστηριοτήτων στήριξης που ορίζονται στους κανονισμούς των διαρθρωτικών και γεωργικών ταμείων ανάπτυξης, για να επιτραπεί η περαιτέρω ευθυγράμμιση των δράσεων και η επιλεξιμότητα, ιδίως όσον αφορά τις συνιστώσες III έως V.

2.4.4. Άρθρο 14: Εφαρμογή της βοήθειας

Η διάταξη αυτή βασίζεται στο πλαίσιο για τις εξωτερικές δράσεις όπως ορίζεται στον τίτλο 4 του μέρους II του δημοσιονομικού κανονισμού, συγκεκριμένα στα άρθρα 163, 166 και 167 (2).

Συνεπώς, το άρθρο 14 προβλέπει ένα γενικό πλαίσιο όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και της χώρας-δικαιούχου. Το άρθρο αυτό αποτελεί τη βάση για την εφαρμογή της κοινοτικής βοήθειας. Λεπτομερείς διατάξεις ως προς αυτό πρέπει να εγκριθούν βάσει των κανόνων εφαρμογής. Οι τυποποιημένες συμφωνίες-πλαίσιο που περιέχουν γενικούς κανόνες για την εφαρμογή πρέπει να συνάπτονται στην αρχή της σχέσης, προβλέποντας τις βασικές δομές και τους βασικούς κανόνες. (π.χ. όργανα εκτέλεσης, χρηματοοικονομικές ροές, μέτρα για την καταπολέμηση της απάτης, κλπ.) Οι κανόνες πρέπει να εναρμονίζονται όσο το δυνατόν περισσότερο σε σχέση με όλες τις συνιστώσες, αφήνοντας ωστόσο ανοιχτή και τη δυνατότητα σύναψης συμφωνιών που περιέχουν συγκεκριμένους κανόνες για μεμονωμένες συνιστώσες, όπου αυτό είναι απαραίτητο, π.χ με στόχο τους διάφορους βαθμούς αποκέντρωσης που προβλέπονται από τις διάφορες συνιστώσες.

2.4.5. Άρθρο 15: Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας

Οι διατάξεις που περιέχονται στο άρθρο 15 δίνουν στην Επιτροπή εντολή για τη σύναψη των απαραίτητων διμερών συμφωνιών με στόχο την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας. Οι λεπτομερείς διατάξεις για το σκοπό αυτό ορίζονται στον χρηματοοικονομικό κανονισμό και στους κανόνες εφαρμογής του. Πρέπει, ωστόσο, να αποτελούν αντικείμενο ειδικής συμφωνίας με χώρες-δικαιούχους, καθώς οι χώρες αυτές, αντίθετα με τα κράτη-μέλη, δεν δεσμεύονται με την αρχή του καθήκοντος πίστης έναντι της Κοινότητας που ορίζεται στο άρθρο 10 TEC, ή από το κοινοτικό κεκτημένο που προέρχεται από αυτό.

Για τη συμμόρφωση με τα κριτήρια της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, αυτού του είδους οι συμφωνίες-πλαίσιο πρέπει να περιέχουν, κυρίως, διατάξεις που προσδιορίζουν τις έννοιες της απάτης και της παρατυπίας, μέτρα στον τομέα του δημοσιονομικού ελέγχου από την αναθέτουσα αρχή, την Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο, τη δυνατότητα για τον OLAF να διενεργεί επί τόπου ελέγχους αντίστοιχους με εκείνους που προβλέπονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 2185/96, την υποχρέωση της αναθέτουσας αρχής να λαμβάνει προληπτικά μέτρα στον τομέα της διαφθοράς, τη διαδικασία για την κοινοποίηση περιπτώσεων του ενδεχομένου απάτης και παρατυπιών στην Επιτροπή, τη διαδικασία για την εκκαθάριση λογαριασμών σε περίπτωση αποκεντρωμένης διαχείρισης, την εφαρμογή διοικητικών και χρηματοοικονομικών κυρώσεων (περιλαμβανομένου του αποκλεισμού αφερέγγυων υποψηφίων και προσφερόντων), και την εκτελεστότητα των αποφάσεων της Επιτροπής στον τομέα της είσπραξης σε περίπτωση κεντρικής διαχείρισης.

2.4.6. Άρθρο 16: Κανόνες όσον αφορά τη συμμετοχή και την καταγωγή, επιλεξιμότητα όσον αφορά τις επιδοτήσεις

Τα φυσικά και νομικά πρόσωπα που προέρχονται από κράτη μέλη και από τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, οι χώρες-δικαιούχοι των κανονισμών IPA και ENPI καθώς και διεθνείς οργανισμοί είναι επιλέξιμοι να συμμετέχουν σε προσκλήσεις υποβολής προσφορών και στη σύναψη συμβάσεων. Η έκδοση της καταγωγής των προσφορών ακολουθεί τους ίδιους κανόνες. Με βάση την αμοιβαιότητα, η συμμετοχή δύναται να είναι ανοιχτή και σε άλλους. Επιπλέον, προβλέπεται η δυνατότητα παρέκκλισης σε δεόντως δικαιολογημένες περιπτώσεις.

Το άρθρο 16 (1) έως (6) αποτελεί ακριβή, μολονότι σχετικά συνοπτική, αντιγραφή του σχεδίου κανονισμού της αποσύνδεσης της κοινοτικής βοήθειας. Οι αρχές του αναφέρονται εδώ επειδή έως σήμερα, ο προαναφερόμενος κανονισμός δεν έχει τεθεί σε ισχύ και ενδέχεται τελικά να εγκαταλειφθεί υπέρ μιας προσέγγισης που ενσωματώνει τις διατάξεις του στα μελλοντικά μέσα εξωτερικής βοήθειας.

Τα φυσικά πρόσωπα (ή ομάδες φυσικών προσώπων όπως ΜΚΟ) αναφέρονται συγκεκριμένα ως πιθανοί αποδέκτες επιδοτήσεων βάσει του άρθρου 114 του δημοσιονομικού κανονισμού, κάτι που σε άλλη περίπτωση θα αποκλειόταν, τουλάχιστον όσον αφορά τα προγράμματα που αποτελούν αντικείμενο κεντρικής διαχείρισης. Καθώς προγράμματα όπως το πρόγραμμα έργων μικρής κλίμακας (SPP) αποτέλεσαν πολύ επιτυχή εργαλεία για την προενταξιακή στρατηγική στο παρελθόν, είναι επιθυμητό να διατηρηθεί η δυνατότητα αυτή.

Εκτός από αυτή τη μικρή αναφορά, ο κανονισμός δεν προσδιορίζει ενδεχόμενους τελικούς δικαιούχους. Αυτό βασίζεται στο σκεπτικό του δημοσιονομικού κανονισμού, σύμφωνα με τον οποίο η κοινοτική βοήθεια προσανατολίζεται στα μέτρα και όχι στους δικαιούχους, ήτοι οιοσδήποτε δύναται να είναι δικαιούχος κοινοτικής βοήθειας, εφόσον συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου στον οποίο αποσκοπεί το μέτρο.

2.4.7. Άρθρο 17: Αναστολή της βοήθειας

Το άρθρο 17 προβλέπει μια « clausula rebus sic stantibus» για τη χορήγηση κοινοτικής βοήθειας, που παρέχει στο Συμβούλιο – ύστερα από πρόταση της Επιτροπής – την αρμοδιότητα να εισάγει τις προσαρμογές που θεωρεί απαραίτητες σε περίπτωση που μια χώρα-δικαιούχος παραβιάζει θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας, της κράτους δικαίου, των ανθρώπινων δικαιωμάτων, των δικαιωμάτων των μειονοτήτων ή σε περίπτωση που δεν σημειώνεται επαρκής πρόοδος ως προς τις ευρωπαϊκές εταιρικές σχέσεις ή τις εταιρικές σχέσεις προσχώρησης. Όσον αφορά τις χώρες των δυτικών Βαλκανίων, επαναλαμβάνει επίσης, στην παράγραφο 2, την ειδική προϋπόθεση που περιέχεται στο εξής στο άρθρο 5 (2) του κανονισμού 2666/2000 (κανονισμός CARDS).

2.5. Τίτλος IV: Μεταβατικές και τελικές διατάξεις

2.5.1. Άρθρο 18: Καθεστώς χώρας-δικαιούχου

Το άρθρο 18 προβλέπει απλουστευμένη διαδικασία για την τροποποίηση του κανονισμού που αφορά το καθεστώς της χώρας-δικαιούχου: στην περίπτωση του άρθρου 49 TEU, όπου το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα τη χορήγηση καθεστώτος υποψήφιας χώρας σε χώρα-δικαιούχο, δύναται να τροποποιήσει τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού μέσω απλής απόφασης που λαμβάνεται με ειδική πλειοψηφία και όχι ξεκινώντας πλήρη νομοθετική διαδικασία που θα απαιτούσε την επίσημη τροποποίηση του παρόντος κανονισμού μέσω άλλου κανονισμού.

2.5.2. Άρθρο 19: Διάταξη που αφορά την παροχή βοήθειας βάσει άλλων μέσων

Το άρθρο 19 επιτρέπει, βάσει της αμοιβαιότητας που προβλέπεται στα υπόλοιπα μέσα γεωγραφικής εξωτερικής βοήθειας, τη συμμετοχή σε προγράμματα σύμφωνα με άλλες νομικές βάσεις, όπου μια περιφερειακή, διασυνοριακή, διακρατική ή συνολική προσέγγιση προσφέρει προστιθέμενη αξία.

2.5.3. Άρθρο 20: Μεταβατικές διατάξεις

Το άρθρο 20 καταργεί τον κανονισμό Phare, τον κανονισμό για τη διασυνοριακή συνεργασία, τον συντονιστικό κανονισμό, τον κανονισμό ISPA, τον κανονισμό SAPARD, τον κανονισμό για την Κύπρο/Μάλτα και τον κανονισμό για την Τουρκία. Δεν είναι απαραίτητη η κατάργηση του κανονισμού CARDS καθώς η ισχύς του λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2006. Προβλέπονται διατάξεις για την ομαλή μετάβαση από το ένα μέσο στο άλλο (κάτι πολύ σημαντικό όσον αφορά την περίπτωση του CARDS και της Τουρκίας) και για να εξασφαλιστεί ότι οι κανονισμοί που έχουν καταργηθεί δύνανται να χρησιμοποιούνται ως νομική βάση για την τρέχουσα βοήθεια.

2.5.4. Άρθρο 21: Έναρξη ισχύος

Η θέση του παρόντος κανονισμού σε ισχύ προβλέπεται είκοσι ημέρες ύστερα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα, αλλά θα ισχύσει μόνον από την 1η Ιανουαρίου 2007. Αυτή η χρονική διαφορά οφείλεται στο ότι οι καταργηθέντες κανονισμοί χρειάζονται ακόμη έως το τέλος της τρέχουσας οικονομικής προοπτικής, εντωμεταξύ, ωστόσο, ο νέος κανονισμός μπορεί να χρησιμεύσει ήδη ως νομική βάση για το σχέδιο και την απόφαση των κανόνων εφαρμογής, που αναμένεται να συνταχθούν το συντομότερο δυνατόν.

2004/0222 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤOY ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση μέσου προενταξιακής βοήθειας (IPA)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 181α,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα της εξωτερικής βοήθειας της Κοινότητας, προβλέφθηκε ένα νέο πλαίσιο για τον προγραμματισμό και την παροχή της βοήθειας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. (να εισαχθεί) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της (ημερομηνία) αποσκοπεί στη θέσπιση του μέσου για την ανάπτυξη της οικονομικής συνεργασίας. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. (να εισαχθεί) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της (ημερομηνία) εισάγει ένα ευρωπαϊκό μέσο γειτονίας και εταιρικής σχέσης. Το παρόν μέσο αποτελεί το τρίτο γενικό μέσο που στηρίζει άμεσα ευρωπαϊκές πολιτικές εξωτερικής βοήθειας·

Το άρθρο 49 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση αναφέρει ότι κάθε ευρωπαϊκό κράτος που σέβεται τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου μπορεί να ζητήσει να καταστεί μέλος της Ένωσης,

Η αίτηση της Δημοκρατίας της Τουρκίας για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση έγινε δεκτή από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι το 1999 και από το 2002 διατίθεται προενταξιακή βοήθεια στην εν λόγω χώρα,

Στη συνάντηση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου στη Santa Maria da Feira στις 20 Ιουνίου, 2000[3], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τόνισε ότι οι χώρες των δυτικών Βαλκανίων είναι δυνάμει υποψήφιες για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

Κατά τη σύνοδο στη Θεσσαλονίκη, της 19ης και 20ης Ιουνίου 2003[4], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υπενθύμισε τα συμπεράσματα των συνόδων του στην Κοπεγχάγη το Δεκέμβριο του 2002 και στις Βρυξέλλες το Μάρτιο του 2003 και επανέλαβε τη βούλησή του για την πλήρη και αποτελεσματική στήριξη της Ευρωπαϊκής προοπτικής των χωρών των δυτικών Βαλκανίων, αναφέροντας ότι θα αποτελέσουν αναπόσπαστο μέρος της Ευρωπαϊκής Ένωσης εφόσον ικανοποιήσουν τα καθιερωμένα κριτήρια,

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης το 2003 ανάφερε επίσης ότι η διαδικασία σταθεροποίησης και σύνδεσης θα αποτελέσει το συνολικό πλαίσιο για την Ευρωπαϊκή πορεία των χωρών των δυτικών Βαλκανίων έως τη μελλοντική τους προσχώρηση,

Στο ψήφισμά του σχετικά με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε ότι όλες οι χώρες των δυτικών Βαλκανίων προχωρούν προς την προσχώρηση, αλλά ταυτόχρονα τόνισε ότι κάθε χώρα πρέπει να κριθεί με βάση την αξία της[5],

Συνεπώς όλες οι χώρες των δυτικών Βαλκανίων μπορούν να θεωρηθούν ως δυνάμει υποψήφιες χώρες, εντούτοις, πρέπει να γίνει σαφής διαχωρισμός μεταξύ υποψηφίων χωρών και δυνάμει υποψηφίων χωρών,

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών, της 17ης – 18ής Ιουνίου 2004[6] σύστησε την έναρξη των διαπραγματεύσεων με την Κροατία,

Με στόχο τη συνεκτικότητα και τη συνέπεια της κοινοτικής βοήθειας, η βοήθεια προς τις υποψήφιες χώρες καθώς και προς τις δυνάμει υποψήφιες χώρες πρέπει να χορηγείται στο πλαίσιο ενός συνεκτικού πλαισίου, αντλώντας διδάγματα από τα προηγούμενα προενταξιακά μέσα καθώς και από τον κανονισμό (ΕΚ) 2666/2000,

Η βοήθεια προς τις υποψήφιες καθώς και προς τις δυνάμει υποψήφιες χώρες πρέπει να εξακολουθήσει να στηρίζει τις προσπάθειές τους για ενίσχυση των δημοκρατικών θεσμών και του κράτους δικαίου, της μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης, του σεβασμού των ανθρώπινων δικαιωμάτων καθώς και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων, της στήριξης της ανάπτυξης της κοινωνίας των πολιτών και της προαγωγής της περιφερειακής συνεργασίας καθώς και της συμφιλίωσης και της ανασυγκρότησης και να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη και στη μείωση της φτώχειας στις χώρες αυτές και συνεπώς πρέπει να στοχεύει στη στήριξη ενός ευρέος φάσματος μέτρων θεσμικής ανάπτυξης,

Η βοήθεια προς τις υποψήφιες χώρες πρέπει να επικεντρώνεται επιπλέον στην έγκριση και στην πλήρη εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου και ιδίως να προετοιμάζει τις υποψήφιες χώρες για την εφαρμογή της αγροτικής πολιτικής και της πολιτικής συνοχής της Κοινότητας,

Η βοήθεια προς τις δυνάμει υποψήφιες χώρες δύναται να περιλαμβάνει έως ένα βαθμό ευθυγράμμιση με το κοινοτικό κεκτημένο καθώς και στήριξη σε επενδυτικά σχέδια,

Η βοήθεια πρέπει να παρέχεται βάσει μιας ολοκληρωμένης πολυετούς στρατηγικής, λαμβάνοντας υπόψη τις προτεραιότητες της διαδικασίας σταθεροποίησης και σύνδεσης, καθώς και εκείνες που προέρχονται από την προενταξιακή διαδικασία,

Οι συνιστώσες που αφορούν τη βοήθεια που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο και τη θεσμική ανάπτυξη καθώς και την περιφερειακή και διασυνοριακή συνεργασία πρέπει να είναι προσιτές σε όλες τις χώρες-δικαιούχους ώστε να βοηθούνται στη διαδικασία της μετάβασης και της προσέγγισης με την ΕΕ, καθώς και να ενθαρρύνεται η περιφερειακή συνεργασία μεταξύ τους,

Οι συνιστώσες που αφορούν την περιφερειακή ανάπτυξη, τους ανθρώπινους πόρους και την αγροτική ανάπτυξη, πρέπει να είναι προσιτές μόνον για χώρες που έχουν αναγνωριστεί ως υποψήφιες ώστε να βοηθούνται στην προετοιμασία για την περίοδο ύστερα από την προσχώρηση, ιδίως ως προς την εφαρμογή των πολιτικών συνοχής και αγροτικής ανάπτυξης της Κοινότητας,

Η διαχείριση της βοήθειας πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους κανόνες που αφορούν την εξωτερική βοήθεια και που περιέχονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1605/2002, κάνοντας χρήση δομών που έχουν δοκιμαστεί κατά την προενταξιακή διαδικασία, όπως είναι η αποκεντρωμένη διαχείριση, η αδελφοποίηση και το TAIEX, αλλά πρέπει να υιοθετεί και καινοτόμες προσεγγίσεις όπως είναι η εφαρμογή από τα κράτη μέλη μέσω κοινής διαχείρισης, όσον αφορά διασυνοριακά προγράμματα στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Καθώς οι απαραίτητες ενέργειες για την εφαρμογή της βοήθειας σχετικά με τη συνιστώσα που αφορά τη μεταβατική περίοδο και τη θεσμική ανάπτυξη και τη συνιστώσα σχετικά με την περιφερειακή και τη διασυνοριακή συνεργασία είναι μέτρα διαχείρισης που αφορούν την εφαρμογή προγραμμάτων με ουσιώδεις δημοσιονομικές επιπτώσεις, πρέπει να εγκριθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468 του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή, υποβάλλοντας πολυετή προγράμματα ενδεικτικού σχεδιασμού σε επιτροπή διαχείρισης,

Οι απαιτούμενες ενέργειες για την εφαρμογή της συνιστώσας που αφορά την περιφερειακή ανάπτυξη, τους ανθρώπινους πόρους και την αγροτική ανάπτυξη, ευθυγραμμίζονται στενά με τις πρακτικές των διαρθρωτικών ταμείων, συνεπώς πρέπει να εγκριθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468 του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή, εν μέρει από συμβουλευτικές επιτροπές και εν μέρει από επιτροπές διαχείρισης, ώστε να χρησιμοποιηθούν όσο το δυνατόν περισσότερο οι διαδικασίες λήψης αποφάσεων που ισχύουν για τα διαρθρωτικά ταμεία,

Στις περιπτώσεις στις οποίες η Επιτροπή εφαρμόζει τον εν λόγω κανονισμό μέσω κεντρικής διαχείρισης, μεριμνά δεόντως για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ιδίως εφαρμόζοντας τους ισχύοντες κανόνες και τις προδιαγραφές του κοινοτικού κεκτημένου και στις περιπτώσεις στις οποίες η Επιτροπή εφαρμόζει τον εν λόγω κανονισμό μέσω άλλων μορφών διαχείρισης, τα οικονομικά συμφέροντα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας πρέπει να διαφυλάσσονται μέσω της σύναψης συμφωνιών εφαρμογής που περιέχουν επαρκείς εγγυήσεις ως προς το σκοπό αυτό,

Οι κανόνες που καθορίζουν την επιλεξιμότητα της συμμετοχής σε διαγωνισμούς και σε συμβάσεις επιδοτήσεων, καθώς και οι κανόνες που αφορούν την καταγωγή των προσφορών θεσπίζονται σύμφωνα με τις πρόσφατες εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά την αποσύνδεση της βοήθειας, αλλά πρέπει να προσφέρουν μια ευελιξία ως προς την αντίδραση σε νέες εξελίξεις στον εν λόγω τομέα,

Στις περιπτώσεις στις οποίες μια χώρα – δικαιούχος παραβιάζει τις αρχές στις οποίες θεμελιώνεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, ή δεν σημειώνει επαρκή πρόοδο όσον αφορά τα κριτήρια της Κοπεγχάγης και τις προτεραιότητες που έχουν οριστεί στην ευρωπαϊκή εταιρική σχέση ή στην εταιρική σχέση προσχώρησης, το Συμβούλιο πρέπει, βάσει πρότασης της Επιτροπής, να είναι σε θέση να λάβει τα απαραίτητα μέτρα,

Πρέπει να προβλεφθούν διατάξεις που να συμβάλλουν ώστε το Συμβούλιο να τροποποιήσει τον εν λόγω κανονισμό μέσω απλουστευμένης διαδικασίας όσον αφορά τη θέση μιας χώρας – δικαιούχου στο παράρτημα I ή II,

Οι χώρες που είναι δικαιούχοι βάσει των δύο άλλων περιφερειακών μέσων εξωτερικής βοήθειας πρέπει, με βάση την αρχή της αμοιβαιότητας, να είναι σε θέση να συμμετέχουν σε δράσεις βάσει αυτού του κανονισμού, όπου αυτό προσφέρει μια προστιθέμενη αξία λόγω της περιφερειακής, διασυνοριακής, διακρατικής ή παγκόσμιας φύσης του εν λόγω μέτρου,

Δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονται σύμφωνα με το παρόν μέσο αφορούν τη σταδιακή ευθυγράμμιση με τις προδιαγραφές και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και όπου αυτό ενδείκνυται, με το κοινοτικό κεκτημένο, εν όψει της ένταξης, δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς σε επίπεδο κρατών μελών και συνεπώς εφαρμόζονται καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που εμπεριέχεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ,

Δεδομένου ότι τα μέτρα που προβλέπονται από το παρόν μέσο περιορίζονται στο τι είναι απαραίτητο με στόχο οι χώρες-δικαιούχοι να ευθυγραμμιστούν σταδιακά με τις προδιαγραφές και τις πολιτικές της ΕΕ, ιδίως εν όψει της ένταξης, είναι σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που εμπεριέχεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ,

Η θέσπιση του νέου συστήματος της κοινοτικής προενταξιακής βοήθειας καθιστά αναγκαία την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3906/89 του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1989 σχετικά με την οικονομική ενίσχυση υπέρ της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας και της Λαϊκής Δημοκρατίας της Πολωνίας[7] , του κανονισμού (ΕΚ) της Επιτροπής αριθ. 2760/98 της 18ης Δεκεμβρίου 1998 σχετικά με την εφαρμογή ενός προγράμματος για τη διασυνοριακή συνεργασία στο πλαίσιο του προγράμματος Phare[8], του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1266/1999 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999 σχετικά με τον συντονισμό της βοήθειας προς τις υποψήφιες χώρες στο πλαίσιο της προενταξιακής στρατηγικής και με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3906/89[9], του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. του Συμβουλίου 1267/1999 της 21ης Ιουνίου 1999 για τη θέσπιση μέσου προενταξιακών διαρθρωτικών πολιτικών[10], του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1268/1999 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 1999 σχετικά με την κοινοτική στήριξη για τα προενταξιακά μέτρα που αφορούν τη γεωργία και την αγροτική ανάπτυξη στις υποψήφιες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης κατά την προενταξιακή περίοδο[11], του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. του Συμβουλίου 555/2000 της 13ης Μαρτίου 2000 σχετικά με την υλοποίηση δράσεων στο πλαίσιο της προενταξιακής στρατηγικής για την Κυπριακή Δημοκρατία και τη Δημοκρατία της Μάλτας[12], κανονισμός (ΕΚ) αριθ. του Συμβουλίου 2666/2000 της 5ης Δεκεμβρίου 2000 για την παροχή βοήθειας προς την Αλβανία, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, την Κροατία, την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας και την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1628/96 και για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3906/89 και (ΕΟΚ) αριθ. 1360/90 και των αποφάσεων 97/256/ΕΚ και 1999/311/ΕΚ[13] και του κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου αριθ. 2500/2001 της 17ης Δεκεμβρίου 2001 για την παροχή προενταξιακής χρηματοδοτικής βοήθειας στην Τουρκία και την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3906/89, (ΕΚ) αριθ. 1267/1999, (ΕΚ) αριθ. 1268/1999 και (ΕΚ) αριθ. 555/2000[14],

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Τιτλοσ Ι: Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1 Δικαιούχοι και συνολικός στόχος

Η Κοινότητα θα βοηθήσει τις χώρες που περιέχονται στα παραρτήματα στη σταδιακή ευθυγράμμιση με τις προδιαγραφές και τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβανομένου, όπου ενδείκνυται, του κοινοτικού κεκτημένου, με στόχο την ένταξη.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

(1) Η βοήθεια, όπου αυτό ενδείκνυται, θα χρησιμοποιηθεί για τη στήριξη, κυρίως, των ακόλουθων τομέων:

(α) της ενίσχυσης των δημοκρατικών θεσμών και της κράτους δικαίου,

(β) της μεταρρύθμισης της δημόσιας διοίκησης, περιλαμβανομένης της θέσπισης ενός συστήματος που θα διευκολύνει την αποκέντρωση της διαχείρισης της βοήθειας στις χώρες - δικαιούχους σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1605/2002[15],

(γ) της οικονομικής μεταρρύθμισης,

(δ) της προώθησης και της προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών καθώς και του μεγαλύτερου σεβασμού των δικαιωμάτων των μειονοτήτων,

(ε) της ανάπτυξης της κοινωνίας των πολιτών,

(στ) της συμφιλίωσης, της λήψης μέτρων αύξησης της εμπιστοσύνης και της ανασυγκρότησης,

(ζ) της περιφερειακής και της διασυνοριακής συνεργασίας,

(2) Στην περίπτωση των χωρών που περιέχονται στο παράρτημα 1, η βοήθεια θα χρησιμοποιηθεί και για τη στήριξη των ακόλουθων τομέων:

(α) σταδιακή ευθυγράμμιση με το κοινοτικό κεκτημένο,

(β) κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη.

(3) Στην περίπτωση των χωρών που περιέχονται στο παράρτημα ΙΙ, η βοήθεια θα χρησιμοποιηθεί ειδικότερα και για τη στήριξη των ακόλουθων τομέων:

(α) την έγκριση και εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου,

(β) τη στήριξη της ανάπτυξης πολιτικών καθώς και την προετοιμασία για την εφαρμογή και διαχείριση των κοινών αγροτικών πολιτικών και των πολιτικών συνοχής της Κοινότητας.

Άρθρο 3 Συνιστώσες

(1) Η βοήθεια θα προγραμματίζεται και θα εφαρμόζεται σύμφωνα με τα ακόλουθα στοιχεία :

(α) Βοήθεια που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο και τη θεσμική ανάπτυξη

(β) Περιφερειακή και Διασυνοριακή Συνεργασία

(γ) Περιφερειακή ανάπτυξη

(δ) Ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων

(ε) Αγροτική ανάπτυξη

(2) Η Επιτροπή θα εξασφαλίσει το συντονισμό και τη συνοχή μεταξύ των ενισχύσεων που χορηγούνται βάσει των διαφόρων συνιστωσών.

(3) Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11 (1) (α) του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή θα εγκρίνει κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Στις περιπτώσεις όπου οι εν λόγω κανόνες αφορούν την εφαρμογή των άρθρων 7 έως 9 του παρόντος κανονισμού, ζητείται πρώτα η γνώμη των επιτροπών που είναι αρμόδιες για την εν λόγω συνιστώσα, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7 (3).

Άρθρο 4 Πλαίσιο βοήθειας και κατανομή των κεφαλαίων

(1) Η Επιτροπή, βάσει μιας στρατηγικής προσέγγισης, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική προοπτική, καθώς και τις ευρωπαϊκές εταιρικές σχέσεις και τις εταιρικές σχέσεις προσχώρησης, θα καταρτίσει ένα ενδεικτικό πολυετές πλαίσιο με κατανομή κονδυλίων ανά συνιστώσα και χώρα και όπου αυτό ενδείκνυται, ανά θέμα. Το σχέδιο αυτό θα επανεξετάζεται ετησίως, λαμβάνοντας υπόψη μια δέσμη αντικειμενικών κριτηρίων περιλαμβανομένης της ικανότητας απορρόφησης, της αξιολόγησης των αναγκών, του σεβασμού των προϋποθέσεων και της ικανότητας διαχείρισης. Επίσης, όπου αυτό ενδείκνυται, θα επανεξετάζονται έκτακτα μέτρα βοήθειας ή προσωρινά προγράμματα παρέμβασης που έχουν εγκριθεί βάσει του κανονισμού για τη θέσπιση του μέσου σταθερότητας. Τα κονδύλια που χορηγούνται σε προγράμματα διασυνοριακής συνεργασίας με κράτη μέλη θα είναι τουλάχιστον ισοδύναμα με την αντίστοιχη χρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Περιφερειακό Ταμείο Ανάπτυξης.

(2) Το ενδεικτικό ετήσιο πλαίσιο θα κοινοποιείται ετησίως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

(3) Για τις χώρες που περιέχονται στο παράρτημα I, η βοήθεια θα βασίζεται στις ευρωπαϊκές εταιρικές σχέσεις. Η βοήθεια θα προγραμματίζεται βάσει ενός ενιαίου πλαισίου ανά χώρα και ανά συνιστώσα, καλύπτοντας τις προτεραιότητες που καθορίζονται στην ανάλυση της κατάστασης σε κάθε κράτος στο οποίο πρέπει να επικεντρωθεί η προετοιμασία για την περαιτέρω ενσωμάτωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση, σύμφωνα με τα κριτήρια που έχει ορίσει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και σύμφωνα με την πρόοδο που έχει σημειωθεί κατά την εφαρμογή των συμφωνιών σταθεροποίησης και σύνδεσης, περιλαμβανομένης της περιφερειακής συνεργασίας.

(4) Για τις χώρες που περιέχονται στο παράρτημα ΙI, η βοήθεια θα βασίζεται στις εταιρικές σχέσεις προσχώρησης. Η βοήθεια θα προγραμματίζεται βάσει ενός ενιαίου πλαισίου ανά χώρα και ανά συνιστώσα, καλύπτοντας τις προτεραιότητες που καθορίζονται στην ανάλυση της κατάστασης σε κάθε κράτος στο οποίο πρέπει να επικεντρωθεί η προετοιμασία για την προσχώρηση, σύμφωνα με τα πολιτικά και οικονομικά κριτήρια και την πρόοδο που έχει σημειωθεί κατά την έγκριση και εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου .

Τιτλοσ II: Κανόνεσ που αφορουν συγκεκριμενεσ συνιστωσεσ

Άρθρο 5 Συνιστώσα που αφορά τη μεταβατική περίοδο και τη θεσμική ανάπτυξη

(1) Η συνιστώσα που αφορά τη μεταβατική περίοδο και τη θεσμική ανάπτυξη θα ενισχύσει τις χώρες που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα I και II στην επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στο άρθρο 2.

(2) Μεταξύ άλλων, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση της ικανότητας και της θεσμικής ανάπτυξης καθώς και των επενδύσεων εφόσον αυτές δεν καλύπτονται από τα άρθρα 6 έως 9 του παρόντος κανονισμού.

(3) Η βοήθεια βάσει αυτής της συνιστώσας μπορεί επίσης να στηρίζει τη συμμετοχή των χωρών που περιέχονται στα παραρτήματα I και II σε κοινοτικά προγράμματα και οργανισμούς.

Άρθρο 6 Συνιστώσα που αφορά την Περιφερειακή και Διασυνοριακή Συνεργασία

(1) Η συνιστώσα που αφορά την περιφερειακή και τη διασυνοριακή συνεργασία είναι δυνατόν να στηρίξει τις χώρες που περιέχονται στα παραρτήματα I και II όσον αφορά την περιφερειακή, διασυνοριακή και όπου αυτό ενδείκνυται, διακρατική και διαπεριφερειακή συνεργασία τόσο μεταξύ τους όσο και μεταξύ αυτών και των κρατών μελών.

(2) Η συνεργασία αυτή θα έχει ως στόχο τη σφυρηλάτηση της σταθερότητας, της ασφάλειας και της ευμάρειας προς το αμοιβαίο συμφέρον όλων των ενδιαφερόμενων χωρών και την ενθάρρυνση της αρμονικής, ισορροπημένης και βιώσιμης ανάπτυξής τους.

(3) Η συνεργασία θα συντονίζεται, ενδεχομένως, με άλλα κοινοτικά μέσα για τη διασυνοριακή, διακρατική και διαπεριφερειακή συνεργασία, όπου αυτό ενδείκνυται. Στην περίπτωση της διασυνοριακής συνεργασίας με κράτη μέλη, αυτή η συνιστώσα θα καλύπτει τις περιοχές εκατέρωθεν του αντίστοιχου συνόρου ή συνόρων.

(4) Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η παρούσα συνιστώσα δύναται, μεταξύ άλλων, να χρησιμοποιηθεί και για τη χρηματοδότηση της ικανότητας και της θεσμικής ανάπτυξης καθώς και για τις επενδύσεις.

Άρθρο 7 Συνιστώσα που αφορά την περιφερειακή ανάπτυξη

(1) Η συνιστώσα που αφορά την περιφερειακή ανάπτυξη στηρίζει τις χώρες που περιέχονται στο παράρτημα II όσον αφορά την ανάπτυξη πολιτικών καθώς και την προετοιμασία για την εφαρμογή και τη διαχείριση της πολιτικής συνοχής της Κοινότητας, ιδίως κατά την προετοιμασία τους για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και το Ταμείο Συνοχής.

(2) Συγκεκριμένα, μπορεί να συμβάλει στη χρηματοδότηση του είδους των δράσεων που προβλέπονται βάσει του κανονισμού [(ΕΚ)1783/1999[16]] και [(ΕΚ) 1164/1994[17]].

Άρθρο 8 Συνιστώσα που αφορά την ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων

(1) Η συνιστώσα που αφορά την ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων στηρίζει τις υποψήφιες χώρες που περιέχονται στο παράρτημα II όσον αφορά την ανάπτυξη πολιτικών καθώς και την προετοιμασία για την εφαρμογή και τη διαχείριση της πολιτικής συνοχής της Κοινότητας, ιδίως κατά την προετοιμασία τους για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Συνοχής.

(2) Συγκεκριμένα, μπορεί να συμβάλει στη χρηματοδότηση του είδους των δράσεων που προβλέπονται βάσει του κανονισμού [(ΕΚ)1784/1999[18]].

Άρθρο 9 Συνιστώσα που αφορά την αγροτική ανάπτυξη

(1) Η συνιστώσα που αφορά την αγροτική ανάπτυξη θα στηρίζει τις χώρες που περιέχονται στο παράρτημα II όσον αφορά την ανάπτυξη πολιτικών καθώς και όσον αφορά την προετοιμασία τους για την εφαρμογή και τη διαχείριση της κοινής αγροτικής πολιτικής της Κοινότητας. Συγκεκριμένα, θα συμβάλει στη βιώσιμη προσαρμογή του γεωργικού τομέα και των αγροτικών περιοχών καθώς και στην προετοιμασία των υποψηφίων χωρών για την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου όσον αφορά την κοινή αγροτική πολιτική και τις συναφείς πολιτικές.

(2) Συγκεκριμένα, μπορεί να συμβάλει στη χρηματοδότηση του είδους των δράσεων που προβλέπονται βάσει του κανονισμού [(ΕΚ)1257/1999[19]].

Τίτλος III: Διαχείριση και Εφαρμογή

Άρθρο 10 Διαχείριση της βοήθειας, υποβολή εκθέσεων

(1) Η Επιτροπή είναι αρμόδια για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 11.

(2) Οι ενέργειες βάσει του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 1605/2002[20]. Η κοινοτική χρηματοδότηση μπορεί ειδικότερα να λάβει τη μορφή συμφωνιών χρηματοδότησης μεταξύ της Επιτροπής και των υποψηφίων χωρών, δημόσιων συμβάσεων ή συμβάσεων επιδότησης με οργανισμούς δημοσίου, εθνικού ή διεθνούς δικαίου ή με φυσικά ή νομικά πρόσωπα που επιφορτίζονται με την υλοποίηση των ενεργειών ή των συμβάσεων απασχόλησης. Όσον αφορά διασυνοριακά προγράμματα με κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 6 του παρόντος κανονισμού, τα εκτελεστικά καθήκοντα αναθέτονται καταρχάς στα κράτη μέλη, όπου και εκτελούνται μέσω κοινής διαχείρισης σύμφωνα με τις συναφείς διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) 1605/2002. Σε περίπτωση κοινής διαχείρισης, η αρχή διαχείρισης λειτουργεί σύμφωνα με τις αρχές και τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1260/1999 του Συμβουλίου.

(3) Η Επιτροπή δύναται επίσης να λαμβάνει και να διαχειρίζεται κονδύλια από άλλους χορηγούς για την εφαρμογή μέτρων, ως έσοδα για ειδικό προορισμό σύμφωνα με το άρθρο 18 του κανονισμού 1605/2002, με τους εν λόγω χορηγούς.

(4) Η Επιτροπή δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 54 του κανονισμού (ΕΚ) 1605/2002, να αποφασίσει να αναθέσει την άσκηση δημόσιας εξουσίας, ιδίως εκτέλεσης του προϋπολογισμού, στους οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 54 (2) του προαναφερόμενου κανονισμού. Είναι δυνατόν να ανατεθεί η άσκηση δημόσιας εξουσίας στους οργανισμούς που ορίζονται στο άρθρο 54 (2) (γ) του προαναφερόμενου κανονισμού εφόσον έχουν αναγνωρισμένα διεθνές κύρος, συμμορφώνονται με διεθνώς αναγνωρισμένα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου και βρίσκονται υπό την επίβλεψη δημόσιας αρχής.

(5) Οι δημοσιονομικές δεσμεύσεις για μέτρα που εκτείνονται σε άνω του ενός οικονομικού έτους είναι δυνατόν να κατανεμηθούν σε ετήσιες δόσεις επί σειράν ετών.

(6) Η Επιτροπή αποστέλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο ετησίως έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής βοήθειας με βάση το εν λόγω μέσο. Η έκθεση θα περιέχει πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα που χρηματοδοτήθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους και σχετικά με τα πορίσματα της παρακολούθησης του έργου και θα προσφέρει μια αξιολόγηση των αποτελεσμάτων που επιτεύχθηκαν κατά την εφαρμογή της βοήθειας.

Άρθρο 11 Επιτροπές

(1) Η Επιτροπή επικουρείται από τις ακόλουθες επιτροπές, συγκροτούμενες από αντιπροσώπους των κρατών μελών, με πρόεδρο αντιπρόσωπο της Επιτροπής:

(α) Θα συσταθεί επιτροπή για τη βοήθεια που καλύπτει τη μεταβατική περίοδο και για τη θεσμική ανάπτυξη η οποία θα γνωμοδοτεί σχετικά με πολυετή προγράμματα ενδεικτικού σχεδιασμού με βάση τη στρατηγική προσέγγιση και τις προτεραιότητες που έχουν θεσπιστεί στις ευρωπαϊκές εταιρικές σχέσεις και στις εταιρικές σχέσεις προσχώρησης που προετοιμάζονται στο πλαίσιο των άρθρων 5 και 6. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 4 της οδηγίας 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε έξι εβδομάδες. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

(β) Η επιτροπή που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 47 (1) (α) του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999[21] γνωμοδοτεί σχετικά με τη βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο του άρθρου 7, σύμφωνα με τους κανόνες που ορίστηκαν στον εν λόγω κανονισμό, ιδίως τα άρθρα 47 (2) και (3).

(γ) Η επιτροπή που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 147 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας γνωμοδοτεί σχετικά με την παρεχόμενη στο πλαίσιο του άρθρου 8 βοήθεια σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1260/1999[22], και συγκεκριμένα το άρθρο 49.

(δ) Οι επιτροπές που έχουν συσταθεί σύμφωνα με το άρθρο 47 (1) (γ) του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999[23] και σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999[24] γνωμοδοτούν σχετικά με την παρεχόμενη στο πλαίσιο του άρθρου 9 βοήθεια σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στους δύο αυτούς κανονισμούς και συγκεκριμένα στο άρθρο 47 (2) και (3) του κανονισμού (ΕΚ) 1260/1999 και στα άρθρα 12 έως 15 του κανονισμού (ΕΚ) 1258/1999.

(2) Η επιτροπή θεσμικής ανάπτυξης θα είναι υπεύθυνη για το συντονισμό της βοήθειας όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 3 (2) του παρόντος κανονισμού.

(3) Παρατηρητής της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων θα συμμετέχει κατά τις διαδικασίες των επιτροπών όσον αφορά θέματα που αφορούν την Τράπεζα.

Άρθρο 12 Είδη βοήθειας

(1) Η βοήθεια βάσει του παρόντος κανονισμού δύναται, μεταξύ άλλων, να χρηματοδοτεί επενδύσεις, τη σύναψη συμβάσεων, επιδοτήσεις, περιλαμβανομένης της επιδότησης επιτοκίων, ειδικών δανείων, εγγύησης των δανείων και χρηματοοικονομική βοήθεια, δημοσιονομική στήριξη και άλλες ειδικές μορφές δημοσιονομικής βοήθειας καθώς και τη συμβολή στο κεφάλαιο διεθνών χρηματοοικονομικών θεσμών ή σε περιφερειακές τράπεζες ανάπτυξης. Η δημοσιονομική στήριξη εξαρτάται από το βαθμό διαφάνειας, αξιοπιστίας και αποτελεσματικότητας της διαχείρισης των δημοσιονομικών της χώρας-εταίρου, και από το βαθμό καθορισμού των τομεακών και μακροοικονομικών πολιτικών που έχουν εγκριθεί από τα διεθνή χρηματοοικονομικά ιδρύματα.

(2) Η βοήθεια μπορεί επίσης να εφαρμοστεί μέσω της ανάπτυξης μέτρων διοικητικής συνεργασίας που περιλαμβάνουν την απόσπαση από τα κράτη μέλη εμπειρογνωμόνων του δημόσιου τομέα. Τα σχέδια αυτά εφαρμόζονται σύμφωνα με τους κανόνες εφαρμογής που προβλέπονται από την Επιτροπή.

Άρθρο 13 Εφαρμογή της βοήθειας

Η βοήθεια δύναται επίσης να χρησιμοποιείται για την κάλυψη των δαπανών που αφορούν μέτρα που συνδέονται με την προετοιμασία, την παρακολούθηση, το χρηματοοικονομικό και λογιστικό έλεγχο και την αξιολόγηση που απαιτούνται άμεσα για τη διαχείριση του προγράμματος και την επίτευξη των στόχων του, ιδίως όσον αφορά μελέτες, συναντήσεις, ενημέρωση και διαφήμιση, δαπάνες που συνδέονται με δίκτυα πληροφορικής με στόχο την ανταλλαγή πληροφοριών, καθώς και οιεσδήποτε άλλες δαπάνες διοικητικής και τεχνικής βοήθειας μπορεί να χρησιμοποιήσει η Επιτροπή για τη διαχείριση του προγράμματος. Καλύπτει επίσης τις δαπάνες της διοικητικής στήριξης με στόχο τη μεταφορά της διαχείρισης των προγραμμάτων στις αντιπροσωπείες της Επιτροπής σε κράτη μη-μέλη.

Άρθρο 14 Εφαρμογή της βοήθειας

(1) Η Επιτροπή και οι χώρες-δικαιούχοι συνάπτουν συμφωνίες - πλαίσιο σχετικά με την εφαρμογή της βοήθειας.

(2) Επικουρικές συμφωνίες που αφορούν την εφαρμογή της βοήθειας συνάπτονται μεταξύ της Επιτροπής και της χώρας-δικαιούχου ή των εκτελεστικών της αρχών, ανάλογα με την περίπτωση.

Άρθρο 15 Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας

(1) Κάθε συμφωνία που εντάσσεται στον παρόντα κανονισμό περιλαμβάνει διατάξεις που διασφαλίζουν την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, ιδίως όσον αφορά την απάτη, τη διαφθορά και άλλες παρατυπίες, σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/1995, (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2185/1996 και (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1073/1999 του Συμβουλίου.

(2) Οι συμφωνίες πρέπει να προβλέπουν ρητά την ελεγκτική αρμοδιότητα της Επιτροπής και του Ελεγκτικού Συνεδρίου, βάσει δικαιολογητικών και επιτόπου, η οποία ασκείται σε όλους τους αντισυμβαλλομένους και υπεργολάβους που έλαβαν κοινοτικούς πόρους. Εξουσιοδοτούν επίσης ρητά την Επιτροπή να διενεργεί ελέγχους και επιθεωρήσεις επί τόπου, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2185/1996.

(3) Κάθε συμβόλαιο που συνδέεται με την εφαρμογή της βοήθειας διασφαλίζει στην Επιτροπή και στο Ελεγκτικό Συνέδριο την άσκηση των δικαιωμάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου τόσο κατά τη διάρκεια όσο και μετά την εκτέλεση των συμβολαίων.

Άρθρο 16 Κανόνες που αφορούν τη συμμετοχή και την καταγωγή, επιλεξιμότητα όσον αφορά τις επιδοτήσεις

(1) Η συμμετοχή στις διαδικασίες δημόσιων συμβάσεων ή συμβάσεων επιδοτήσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού είναι ανοικτή επί ίσοις όροις σε όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των συνθηκών.

(2) Δυνατότητα συμμετοχής στις διαδικασίες δημόσιων συμβάσεων ή συμβάσεων επιδοτήσεων που χορηγούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού έχουν επίσης όλα τα φυσικά και νομικά πρόσωπα από:

- οποιαδήποτε δικαιούχο χώρα δυνάμει του παρόντος κανονισμού,

- οποιαδήποτε δικαιούχο χώρα του ευρωπαϊκού μέσου γειτονίας και εταιρικής σχέσης,

- οποιοδήποτε κράτος μέλος του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

- οποιαδήποτε άλλη χώρα σε περιπτώσεις όπου η Επιτροπή έχει αποφασίσει ότι είναι εγγυημένη η αμοιβαία πρόσβαση σε εξωτερική βοήθεια.

(3) Δυνατότητα συμμετοχής στις διαδικασίες δημόσιων συμβάσεων ή συμβάσεων επιδοτήσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του παρόντος κανονισμού έχουν επίσης όλοι οι διεθνείς οργανισμοί.

(4) Οι προτεινόμενοι εμπειρογνώμονες στο πλαίσιο των διαδικασιών σύναψης των συμβάσεων δεν υποχρεούνται να πληρούν τις προϋποθέσεις εθνικότητας που καθορίζονται παραπάνω.

(5) Όλες οι προμήθειες και όλα τα υλικά που αποκτώνται δυνάμει συμβάσεων χρηματοδοτούμενων στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού πρέπει να είναι κοινοτικής καταγωγής ή καταγωγής χώρας επιλέξιμης δυνάμει της παραγράφου 2.

(6) Η Επιτροπή δύναται, σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις, να εξουσιοδοτήσει τη συμμετοχή φυσικών και νομικών προσώπων από άλλες χώρες, ή τη χρησιμοποίηση προμηθειών και υλικών διαφορετικής καταγωγής.

(7) Σύμφωνα με το άρθρο 114 του κανονισμού (ΕΚ) 1605/2002 δύνανται να λαμβάνουν επιδοτήσεις και φυσικά πρόσωπα .

Άρθρο 17 Αναστολή της βοήθειας

(1) Ο σεβασμός προς τις αρχές της δημοκρατίας, του κράτους δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων καθώς και των δικαιωμάτων των μειονοτήτων και των θεμελιωδών ελευθεριών είναι απαραίτητο στοιχείο για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και τη χορήγηση βοήθειας βάσει αυτού. Η κοινοτική βοήθεια στην Αλβανία, στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη, στην Κροατία, στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και στη Σερβία και Μαυροβούνιο υπόκειται επίσης στις προϋποθέσεις που ορίζονται από το Συμβούλιο στα συμπεράσματά του της 29ης Απριλίου 1997, ιδίως όσον αφορά τη δέσμευση της χώρας - δικαιούχου να αναλάβει δημοκρατικές, οικονομικές και θεσμικές μεταρρυθμίσεις.

(2) Στις περιπτώσεις στις οποίες μια χώρα-δικαιούχος δεν τηρεί τις εν λόγω αρχές ή τις δεσμεύσεις που περιέχονται στη συναφή εταιρική σχέση με την Ευρωπαϊκή Ένωση ή δεν σημειώνει επαρκή πρόοδο ως προς την ικανοποίηση των κριτηρίων προσχώρησης, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, δύναται να λάβει τα κατάλληλα μέτρα όσον αφορά οιαδήποτε βοήθεια χορηγείται βάσει του παρόντος κανονισμού.

Τίτλος IV: Μεταβατικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 18 Καθεστώς χώρας-δικαιούχου

Σε περίπτωση χορήγησης καθεστώτος υποψήφιας χώρας σε μια χώρα-δικαιούχο, μεταξύ αυτών που περιέχονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, σύμφωνα με απόφαση του Συμβουλίου που ενεργεί βάσει του άρθρου 49, παράγραφος 1, πρώτη πρόταση της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, ύστερα από πρόταση της Επιτροπής, μεταφέρει την εν λόγω χώρα από το παράρτημα Ι στο παράρτημα ΙΙ.

Άρθρο 19 Διάταξη που αφορά την παροχή βοήθειας βάσει άλλων μέσων

Για τη διασφάλιση της συνέπειας και της αποτελεσματικότητας της κοινοτικής βοήθειας, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει ότι άλλες χώρες, εδάφη και περιοχές μπορούν να επωφεληθούν από τη λήψη μέτρων βάσει του παρόντος κανονισμού, εάν το εν λόγω σχέδιο ή πρόγραμμα έχει περιφερειακό, διασυνοριακό, διακρατικό ή παγκόσμιο χαρακτήρα.

Άρθρο 20 Μεταβατικές διατάξεις

(1) Από 1ης Ιανουαρίου 2007, καταργούνται οι ακόλουθοι κανονισμοί:

- Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3906/1989

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2760/1998

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1266/1999

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1267/1999

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 268/1999

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 555/2000

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2500/2001

(2) Οι καταργηθέντες κανονισμοί, καθώς και ο κανονισμός 2666/2000, εξακολουθούν να ισχύουν για νομικές πράξεις και δεσμεύσεις που αφορούν την εφαρμογή των δημοσιονομικών ετών πριν από το 2007.

(3) Σε περίπτωση που απαιτούνται ειδικά μέτρα για τη διευκόλυνση της μετάβασης από το σύστημα που θεσπίστηκε βάσει των κανονισμών (ΕΟΚ) 3906/1989, (ΕΚ) 2760/1998, (ΕΚ) 1266/1999, (ΕΚ) 1267/1999, (ΕΚ) 1268/1999, (ΕΚ) 555/2000, (ΕΚ) 2666/2000 ή (ΕΚ) 2500/2001 στο σύστημα που θεσπίστηκε βάσει του παρόντος κανονισμού, τα εν λόγω μέτρα θα εγκριθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις που περιέχονται στο άρθρο 11 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 21 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου, 2007.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα του τα μέρη και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

Π.χ.:

- Αλβανία

- Boσνία και Ερζεγοβίνη

- Σερβία και Μαυροβούνιο.

- πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

Π.χ.:

- Κροατία

- Τουρκία

LEGISLATIVE FINANCIAL STATEMENT

+++++ TABLE +++++

1. BUDGET LINES + HEADINGS (AS IN PDB 2005)

05 01 ADMINISTRATIVE EXPENDITURE OF POLICY AREA ‘AGRICULTURE’

05 01 04 03 The SAPARD pre-accession Instrument – Expenditure on administrative management

05 05 SPECIAL ACCESSION PROGRAMME FOR AGRICULTURE AND RURAL DEVELOPMENT (SAPARD)

05 05 01 01 The SAPARD pre-accession Instrument

05 05 01 02 The SAPARD pre-accession Instrument – Completion of the SAPARD pre-accession assistance relating to eight applicant countries

05 49 EXPENDITURE ON ADMINISTRATIVE MANAGEMENT OF PROGRAMMES COMMITTED IN ACCORDANCE WITH THE FORMER FINANCIAL REGULATION

05 49 04 03 The SAPARD Pre-accession Instrument – Expenditure on administrative management

06 01 ADMINISTRATIVE EXPENDITURE OF POLICY AREA ‘ENERGY AND TRANSPORT’

06 01 04 09 Intelligent energy – Europe programme (2003 to 2006): external strand – Coopener - Expenditure on administrative management

06 04 CONVENTIONAL AND RENEWABLE ENERGIES

06 04 02 Intelligent energy – Europe programme (2003 to 2006): external strand – Coopener (in part)

07 01 ADMINISTRATIVE EXPENDITURE OF POLICY AREA ‘ENVIRONMENT’

07 01 04 05 LIFE (European Financial Instrument for the Environment – 2000 to 2006 – Operations outside Community territory – Expenditure on administrative management (in part)

07 02 GLOBAL ENVIRONMENTAL AFFAIRS

07 02 02 LIFE (European Financial Instrument for the Environment – 2000 to 2006 – Operations outside Community territory (in part)

13 01 ADMINISTRATIVE EXPENDITURE OF POLICY AREA ‘REGIONAL POLICY’

13 01 04 02 Instrument for structural policies for pre-accession (ISPA) – Expenditure on administrative management

13 05 PRE-ACCESSION INTERVENTIONS RELATED TO THE STRUCTURAL POLICIES

13 05 01 01 Instrument for structural policies for pre-accession

13 05 01 02 Instrument for structural policies for pre-accession – Closure of pre- accession assistance relating to eight applicant countries

13 49 EXPENDITURE ON ADMINISTRATIVE MANAGEMENT OF PROGRAMMES COMMITTED IN ACCORDANCE WITH THE FORMER FINANCIAL REGULATION

13 49 04 02 Instrument for structural policies for pre-accession – Expenditure on administrative management

14 03 INTERNATIONAL ASPECTS OF TAXATION AND CUSTOMS

14 03 02 Customs co-operation and international assistance (Customs 2007) (in part)

19 01 ADMINISTRATIVE EXPENDITURE OF POLICY AREA ‘EXTERNAL RELATIONS’

19 01 04 08 Assistance for the countries of the western Balkans – Expenditure on administrative management

19 01 04 11 Development and consolidation of democracy and the rule of law – Respect for human rights and fundamental freedoms – Expenditure on administrative management (partially)

19 04 EUROPEAN INITIATIVE FOR DEMOCRACY AND HUMAN RIGHTS (EIDHR)

19 04 02 Support for the victims of human rights’ abuses (partially)

19 04 03 Development and consolidation of democracy and the rule of law – Respect for human rights and fundamental freedoms (partially)

19 04 04 Support for the activities of international criminal tribunals and the International Criminal Court (partially)

19 07 RELATIONS WITH THE WESTERN BALKANS

19 07 01 Assistance for the countries of the western Balkans

19 07 02 Assistance to Serbia and Montenegro

19 07 03 Aid for the reconstruction of Kosovo

19 07 04 Interim civilian administrations

19 49 EXPENDITURE ON ADMINISTRATIVE MANAGEMENT OF PROGRAMMES COMMITTED IN ACCORDANCE WITH THE FORMER FINANCIAL REGULATION

19 49 04 07 Assistance for the countries of the western Balkans – Expenditure on administrative management

19 49 04 10 Development and consolidation of democracy and the rule of law – Respect for human rights and fundamental freedoms – Expenditure on administrative management (partially)

22 01 ADMINISTRATIVE EXPENDITURE ON POLICY AREA ‘ENLARGEMENT’

22 01 04 01 Pre-accession assistance for countries of central and eastern Europe – Expenditure on administrative management

22 01 04 02 Pre-accession strategy for Turkey – Expenditure on administrative management

22 01 04 03 Phasing-out of pre-accession assistance for new Member States – Expenditure on administrative management

22 01 04 05 Technical Assistance Information Exchange Office (TAIEX) actions in the framework of the pre-accession instruments – Expenditure on administrative management

22 02 PRE-ACCESSION ASSISTANCE INSTRUMENTS

22 02 01 Pre-accession assistance for countries of central and eastern Europe

22 02 02 Cross-border co-operation for central and eastern Europe

22 02 03 Completion of the Phare pre-accession assistance

22 02 04 01 Pre-accession assistance for Turkey

22 02 04 02 Completion of the former co-operation with Turkey

22 02 05 Pre-accession assistance for Malta and Cyprus

22 02 06 Technical Assistance Information Exchange Office (TAIEX) actions in the framework of the pre-accession instruments

22 02 07 Impact of enlargement in EU border regions – Preparatory actions

22 02 08 Subsidy for organising traineeships for young diplomats from the applicant countries

22 02 09 Pilot project on demining activities in Cyprus

22 02 10 Pre-accession multi-country horizontal programmes

22 04 INFORMATION AND COMMUNICATION STRATEGY

22 04 01 Prince - Information and communication strategy

22 49 EXPENDITURE ON ADMINISTRATIVE MANAGEMENT OF PROGRAMMES COMMITTED IN ACCORDANCE WITH THE FORMER FINANCIAL REGULATION

22 49 04 01 Pre-accession assistance for countries of central and eastern Europe – Expenditure on administrative management

22 49 04 02 Pre-accession assistance for Turkey – Expenditure on administrative management

22 49 04 03 Pre-accession strategy for Malta and Cyprus – Expenditure on administrative management

In addition, under title 4 (Employment and social affairs), a new chapter will have to be created to host the Human Resources Development Component of the IPA, with a corresponding “support administrative expenditure” item in the article 04 01 04 XX.

2. OVERALL FIGURES

2.1. Total allocation for action (Part B): € million for commitment

€ 14 653 million euros

2.2. Period of application:

2007-2013

(start and expiry years)

2.3. Overall multi-annual estimate of expenditure: (current prices)

(a) Schedule of commitment appropriations/payment appropriations (financial intervention) (see point 6.1.1)

€ million

+++++ TABLE +++++

(b1) Technical and administrative assistance: of which staff (see point 6.1.2)

+++++ TABLE +++++

(b2) Technical and administrative assistance: of which support expenditure (see point 6.1.2)

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

(c) Overall financial impact of human resources and other administrative expenditure (see points 7.2 and 7.3)

+++++ TABLE +++++

+++++ TABLE +++++

* following years only applies to payment appropriations

2.4. Compatibility with financial programming and financial perspective

Proposal is compatible with the 2007-2013 financial programming of heading 4, as set out in the Communication from the Commission “Building our common Future: Policy challenges and Budgetary means of the Enlarged Union 2007-2013” – COM (2004) 101 of 10 February 2004.

2.5. Financial impact on revenue:

Proposal has no financial implications (involves technical aspects regarding implementation of a measure)

3. BUDGET CHARACTERISTICS

+++++ TABLE +++++

4. LEGAL BASIS

Article 181a of the Treaty

5. DESCRIPTION AND GROUNDS

5.1. Need for Community intervention

5.1.1. Objectives pursued

The Instrument is intended to facilitate the entry into the Union of those countries deemed to be candidates or potential candidates for membership. This covers Turkey and the countries of the Western Balkans.

The intention is that future candidate countries should be treated broadly the same as past candidate countries. As the countries of the Western Balkans become candidate countries, it is proposed that they will receive per capita per year about the level of assistance established in the financial perspective 2000-2006, under heading 7, for the 10 candidate countries in central and eastern Europe. For Turkey, taking into account the size and absorption capacity of the country, it is proposed that there will be a gradual increase in assistance over the period 2007-2013, towards this level. After the accession of 8 of the central and eastern European candidate countries in 2004, assistance to the remaining countries, Bulgaria and Romania, was increased by 20%, 30% and 40% over the years 2004-2006, in the run up to their planned accession in 2007. Such an enhanced level of funding is not proposed under IPA.

The Instrument will focus on two main priorities:

- helping countries to fulfil the political, economic and acquis-related criteria for membership (the Accession Criteria) and to build up administrative and judicial capacity

- helping countries prepare for EU Structural, Cohesion and Rural Development Funds (EU Funds) after accession (both by preparing the necessary structures and systems and by financing projects)

To do this, the Instrument will have five Components:

- Transition Assistance and Institution Building (both “soft”, in terms of know-how, and “hard”, in terms of physical investment) to help countries meet the Accession Criteria and improve their administrative and judicial capacity

- Regional and Cross-Border Co-operation

- Regional Development (to help prepare for Structural Funds ERDF programmes - and Cohesion Funds)

- Human Resources Development (to help prepare for Structural Funds ESF programmes)

- Rural Development (to help prepare for Agriculture and Rural Development).

There will be a clear differentiation within the Instrument between assistance to potential candidates (or “pre-candidates”), listed in Annex I of the Regulation, and to recognised candidate countries, listed in Annex II of the Regulation.

For pre-candidate countries, the assistance will consist of institution building, in particular to strengthen the Copenhagen political criteria, enhance administrative and judicial capacity and selectively promote some alignment with the acquis in areas of mutual advantage. This will be complemented by regional and cross-border co-operation, investment to promote economic and social development and other transition measures to foster stabilisation and reconciliation throughout the Western Balkans. The pre-candidate countries will, therefore, benefit only from the Transition and Institution Building Component and the Regional and Cross-border Co-operation Components of the Instrument. They will, therefore, receive a level of funding less than that proposed for candidate countries.

For the candidate countries, the full pre-accession package will apply. The institution building effort will, therefore, focus on full rather than selective alignment with the acquis, and these countries will also benefit from the other three components of the Instrument designed to help prepare candidate countries for EU Funds after accession.

The assistance to pre-candidate countries will also be designed to bring them step by step, within a coherent framework, closer to candidate country status, and ultimately membership.

Decisions on when pre-candidate countries will become candidate countries and when candidate countries will join the Union are for the European Council and this Regulation will respond to the implications of those decisions.

The objectives of this Instrument will also embrace the objectives for sustainable development outlined in COM (2004) 101final.

Specific objectives to target specific sectoral objectives for preparation for accession will be fixed for each Component.

The development and consolidation of democracy and the rule of law, and respect for human rights and fundamental freedoms constitute key objectives of the European Union’s external policies. Within the framework of the present Regulation and its geographical scope, the European Community will contribute to the implementation of operations advancing respect for human rights and fundamental freedoms, promoting and strengthening democratic processes, [including where appropriate through election observation and assistance,] and developing and consolidating the rule of law and good governance.

5.1.2 and 5.1.3 Ex post and ex ante evaluation

The Commission carried out in the second half of 2003 an extensive high-level review of the whole range of European Community external instruments, in the context of the preparation of its proposals for the new financial perspectives. The Commission established the “Peace Group” which was tasked with leading the identification of the future priorities for external relations and the instruments needed to serve those priorities. This Group functioned at both the level of the external relations Commissioners and the services. It met regularly between April and December 2003 and developed the principles, which were set out in the Communication “Building our Common Future, Policy Challenges and Budgetary Means of the Enlarged Union 2007-2013”[25]. The need to align objectives and instruments more closely to European Union values and interests was identified as being fundamentally important.

In particular, the “Peace Group” underlined that the European Union’s values, reflected by its democratic tradition, social model and integration experience, include human dignity, the rule of law, human rights, solidarity, equality between the sexes, adherence to the multilateral system of the United Nations and support, within the multilateral economic system, for regionalism as a force for development and stability. It emphasised that its interests drive the European Union to promote stable international growth founded on sustainable development. In this way it guarantees itself increasing outlets and quality jobs on competitive, open and regulated markets. Finally, the “Peace Group” recommended that the European Union promotes its values and interests by operating simultaneously as a continental power, and as a global economic and political player.

As far as external community instruments are concerned, the “Peace Group” recognised that the European Union's co-operation and assistance policy is the result of 50 years of successive sedimentation, which results in a multiplication of assistance instruments and a fragmentation of aid management both in terms of programming and implementation functions (even if recent policy and structural reforms have helped to improve coherence and consistency of the European Union's co-operation and assistance policy).

The “Peace Group” put forward that the European Union’s framework for external assistance should be rationalised and simplified by a reduction in the number of legal bases, the number of budget lines, and the number of programmes. More precisely, it recommended that:

- the complex structure of existing aid programs (EDF, ALA, MEDA, TACIS, CARDS, etc…) covering a wide range of interventions (peacekeeping and post-crisis operations; rehabilitation; economic reforms; projects; human rights programs; budgetary support) should be significantly streamlined;

- European Community and Member States policies and implementation should be harmonised.

Furthermore, the “Peace Group” underlined the following points:

- Large geographic programmes based on the principles of ownership and partnership with partner countries and regions and thematic programmes allowing for policy initiatives by the Community should be maintained;

- Strategy papers, subject to regular reviews, are the right tool to ensure overall policy coherence and to respect external policy objectives in the different areas as well as in the external aspects of internal policies;

- Resources should be allocated to partner countries according to expected and measured performances and strategy papers process, backed up by stronger analytical capabilities, should confront goals and achievements;

- Performance-based allocations do not mean increased conditionality in the traditional sense and the issue of political conditionality should be approached cautiously, on the basis of lessons drawn from experience;

- Though this is not necessarily a solution in each and every case, such concerns for results, namely the political and economic reforms in the partner countries, leads the Commission to suggest, where possible, moving further financial and technical assistance from projects towards sector programmes, budget support and macro-economic financial assistance which facilitate both the absorption by the partner country since its own budgetary procedures are used, and donors’ co-ordination as well as quick disbursement subject to compliance though.

The current proposal also takes account of the vast literature of work on development, the practice of other international and bi-lateral donors, as well as of the principles and objectives of the reform of the management of external assistance launched by the Commission in May 2000.

In addition, the inter service group which prepared this legislative proposal looked in detail at the lessons that could be learned from past pre-accession assistance, and this work is also reflected in the proposal.

5.2. Action envisaged and budget intervention arrangements

There will be two principal types of actions – one focusing on assistance to pre-candidate countries, to continue the work started under CARDS and to help prepare them for candidate country status and one focusing on candidate countries, to help prepare them for membership of the Union.

The detailed planning of these actions will fall within a Reinforced Pre-accession Strategic Approach. This will start with the system of European Partnerships and Annual Reports, introduced for pre-candidate countries, and of Accession Partnerships and Regular Reports, in place for candidate countries. From these a multi-annual framework, to be reviewed annually, with an allocation of funds by Component and by country will be prepared. These allocations will be made on the basis of certain criteria, whilst providing for flexibility to adapt to the specific pre-accession needs of the individual countries.

As set out in the thematic strategy, measures receiving Community support in pursuit of the present Regulation’s objectives in the field of promoting democratisation and the rule of law, and respect for human rights and fundamental freedoms shall include

- pertinent global, regional and country projects and programmes of local and EU non-governmental and civil society based organisations,

- co-operation with international organisations in the field of democratisation and human rights.

Until beneficiary countries are able to participate in the Community Programme ‘Erasmus’, under Article 5.3 of the Regulation, this Instrument will continue to provide access for those countries to the TEMPUS Plus programme.

5.3. Methods of implementation

Implementation (From Centralised to Decentralised Management)

- Experience has shown that it is vital, for the broad approach needed for pre-accession aid, to have available the whole range of implementation methods (from centralised to full decentralisation of financial management to the beneficiary countries, as well as joint management with international organisations) offered by the Financial Regulation. This approach will, therefore, be maintained in this Instrument. The Regulation also leaves open the possibility for programme implementation under indirect centralised management arrangements by national public sector bodies or bodies governed by private law with a public service mission, or by an executive agency.

- It is likely that different modalities will apply for different Components of this Instrument, with full decentralisation as the ultimate objective. Moreover the speed at which beneficiary countries are able to move down the road of decentralisation is also likely to vary from Component to Component. An appropriate mix of centralised and decentralised management structures will need to be put in place, taking into account the quality of the management and control systems of beneficiary countries, in line with the requirements of the Financial Regulation.

- It is, nonetheless, important that the highest level of decentralisation possible for the individual beneficiary country concerned should be pursued as soon as feasible, without delaying the flow of assistance. A start on the process of moving to partially decentralised management will, therefore, be made at the earliest possible point, starting with pre-candidate countries. For Components where the only realistic approach is to proceed to full decentralisation from the start of programme implementation, preparation for the implementation of a limited number of key measures could facilitate an early start of programme implementation.

- In addition, there is, at present, a large European Agency for Reconstruction in the Western Balkans. The Commission will reflect on how best to handle these ongoing tasks within the IPA, bearing in mind the political and technical complexities of the EU’s operations in the Western Balkans.

6. FINANCIAL IMPACT

6.1. Total financial impact on Part B - (over the entire programming period) (current prices)

6.1.1. Financial intervention

Commitments (in € million)

+++++ TABLE +++++

7.2. Overall financial impact of human resources (2004 prices)

+++++ TABLE +++++

The amounts are total expenditure for twelve months.

7.3. Other administrative expenditure deriving from the action (2004 prices)

+++++ TABLE +++++

The amounts are total expenditure for twelve months.

(2004 prices)

+++++ TABLE +++++

Human and adminstrative resource needs will be covered from within the allocation made to the DG managing the activities under the annual allocation procedure.

The allocation of posts will depend on the one hand on the internal organisation of the next Commission, and on the other hand on a possible reallocation of posts between the services, following the new financial perspectives.

8. FOLLOW-UP AND EVALUATION

8.1. Follow-up arrangements

Art. 27 (4) of the Financial Regulation obliges the Commission to undertake both ex ante and ex post evaluations, to be applied to all programmes and activities which entail significant spending. Evaluation results are to be disseminated to spending, legislative and budgetary authorities. Due to the fact that the obligation is already in place, the Regulation itself does not mention either monitoring or evaluation.

Provisions will be made within Framework Agreements to ensure the beneficiary countries make the necessary arrangements to enable independent monitoring and evaluation. In outline, the system is envisaged as follows:

- Project implementation will be monitored through the Joint Monitoring Committee (JMC). This includes the NAO, the NAC and the Commission services. The JMC will meet at least once a year to review all IPA-funded programmes in order to assess their progress towards meeting the objectives set out in the Financing Agreements and the Accession/European Partnership. The JMC may recommend a change of priorities and/or reallocation of IPA funds.

- The JMC will be assisted by Sectoral Monitoring Sub-Committees (SMSC) for each component and sector, which will include all relevant institutions and partners involved, including the Commission Services, in accordance with the specific monitoring arrangements that will be established for each component. The SMSC, inter alia, will, review in detail the progress made towards achieving the objectives set out in its relevant programme and will report to the JMC on all IPA financed actions in its component or sector.

- The Commission services shall ensure that an ex-post evaluation is carried out after completion of the programme.

8.2. Arrangements and schedule for the planned evaluation

In application of current rules and in view of the vast scope of the activities foreseen, an evaluation system covering the different levels of intervention and types of instruments has been set up.

Notably, the financial regulation, as well as the internal control standards, calls for regular evaluation of all (sizable) activities. This is translated into the evaluation of single operations (e.g. development projects), of programmes (e.g. national programmes) and policy sectors or themes (e.g. transport or gender issues). Evaluations of are also necessary and ongoing of wider legal obligations such as the 3 Cs (Coherence, Complementarity, Coordination).

As set out above, project implementation will be monitored through the Joint Monitoring Committee (JMC) in each beneficiary country, assisted by Sectoral Monitoring Sub-Committees (SMSC) for each component and sector. Each Component will have its own specific evaluation scheme. For Institution Building, there is an ongoing scheme of Interim Evaluation, and these interim evaluations, prepared by independent evaluators, are reviewed by the JMC. This Interim Evaluation scheme generates over 130 individual country, sectoral and thematic reports a year. Thematic reports covering such issues as nuclear issues, civil society, public administration, justice and home affairs, national aid coordination, twinning, SMEs, and statistics have been prepared.

These works will be complemented by relevant works on databases, meta-analyses, methodology and training.

9. ANTI-FRAUD MEASURES

The protection of the Community’s financial interests and the fight against fraud and irregularities form an integral part of this Regulation.

Administrative monitoring of contracts and payments will be the responsibility of the EC Delegations in beneficiary countries.

Each of the operations financed under this regulation will be supervised at all stages in the project cycle through the delegations. Supervision will take account of contractual obligations as well as of the principles of cost/benefit analysis and sound financial management.

For Cross Border co-operation programmes operating under shared management the Member State where the joint managing authority is located is responsible for ensuring sound financial management and the legality and regularity of the transactions.

Moreover, any agreement or contract concluded pursuant to this Regulation shall expressly provide for monitoring of spending authorised under the projects/programmes and the proper implementation of activities as well as financial control by the Commission, including the European Anti-Fraud Office (OLAF), and audits by the Court of Auditors, if necessary on the spot. They shall authorise the Commission (OLAF) to carry out on-the-spot checks and inspections in accordance with Council Regulation (Euratom, EC) No 2185/96 of 11 November 1996 concerning on-the-spot checks and inspections carried out by the Commission in order to protect the European Communities’ financial interests against fraud and irregularities.

Particular attention will be paid to the nature of expenditure (eligibility of expenditure), to respect for budgets (actual expenditure) and to verify supporting information and relevant documentation (evidence of expenditure).

In practise, this would mean that framework agreements would contain provisions making reference notably to the following:

- Definitions of the notions of irregularity, fraud, active and passive corruption and conflict of interest;

- Measures in the filed of financial control by the contracting authority, the Commission and the Court of Auditors;

- The possibility for OLAF to conduct on-the-spot checks equivalent to the ones foreseen by Regulation (EC) 2185/96

- The obligation of the contracting authority of the third country to take preventive measures in the field of corruption

- The procedure for the communication of cases of suspected fraud and irregularities to the Commission;

- The procedures for the clearance of accounts in the case of decentralised management

- The application of administrative and financial sanctions (including the exclusion of non-reliable candidates and tenderers)

- Enforceability of Commission decisions in the area of recovery in case of centralised management.

[1] ΕΕ C […], […], σ. […].

[2] ΕΕ C […], […], σ. […].

[3] Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 19ης και 20ης Ιουνίου 2000· Συμπεράσματα της Προεδρίας, αριθ. 66-67.

[4] Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης της 19ης και 20ης Ιουνίου 2003· συμπεράσματα της Προεδρίας 11638/03, αριθ. 40.

[5] Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Θεσσαλονίκης της 19-20 Ιουνίου, πρακτικά της 03/07/2003 – προσωρινή έκδοση· P5_TA (2003) 0320· αριθ. 34.

[6] Ευρωπαϊκό Συμβούλιο των Βρυξελλών της 17ης και 18ης Ιουνίου 2004· συμπεράσματα της Προεδρίας 10679/04, αριθ. 31.

[7] ΕΕ L 375, 23.12.1989, σ. 11. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 769/2004 (ΕΕ L 123, 27.4.2004, σ. 1).

[8] ΕΕ L 345, 19.12.1998, σ. 49. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1822/2003 (ΕΕ L 267, 17.10.2003, σ. 9).

[9] ΕΕ L 161, 26.6.1999, σ. 68.

[10] ΕΕ L 161, 26.6.1999, σ. 73. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 769/2004.

[11] ΕΕ L 161, 26.6.1999, σ. 87. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 769/2004.

[12] ΕΕ L 68, 16.3.2000, σ. 3. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 769/2004.

[13] ΕΕ L 306, 7.12.2000, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2415/2001 (ΕΕ αριθ. L 327, της 12.12.2001, σ. 3).

[14] ΕΕ L 342, της 27.12.2001, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 769/2004.

[15] ΕΕ L 248 της 16.9.2002, σ. 1

[16] ΕΕ L 213 της 13.8.1999, σ. 1.

[17] ΕΕ L 130 της 25.5.1994, σ. 1.

[18] ΕΕ L 213 της 13.8.1999, σ. 5.

[19] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80.

[20] ΕΕ L 248 της 16.9. 2002, σ. 1

[21] ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σ. 1.

[22] ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σ. 1.

[23] ΕΕ L 161 της 26.6.1999, σ. 1.

[24] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 103.

[25] COM(2004) 101 du 10 février 2004.