Τροποποιημένη πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφάλειας των τροφίμων - (υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Διαδικασια

- Έγκριση της πρότασης από την Επιτροπή: 8 Νοεμβρίου 2000 [1]

[1] COM(2000) 716 τελικό της 8.11.00.

- Γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: 28 Μαρτίου 2001 [2]

[2] ΕΕ C 155 της 29.05.2001 σ. 32.

- Γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών: 14 Ιουνίου 2001 [3]

[3] 13/06/2001 δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα σε ΕΕ.

- Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση:12 Ιουνίου 2001 [4]

[4] A5-0198/2001 τελικό της 12.06.01.

- Ημερομηνία της πολιτικής συμφωνίας στο Συμβούλιο: 28 Ιουνίου 2001 (ομοφωνία αλλά χωρίς την υποστήριξη της Επιτροπής)

2. Πολιτικη Συμφωνια του Συμβουλιου

Οι κύριες αλλαγές που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή

Κεφάλαια I και II γενική νομοθεσία για τα τρόφιμα:

Ο κύριος στόχος της αρχικής πρότασης για τα κεφάλαια I και II παραμένει αμετάβλητος αν και το κείμενο υπέστη σημαντικές ανακατατάξεις, δηλαδή ορισμένα άρθρα τοποθετήθηκαν σε πιο λογική σειρά και οι αρχές διαχωρίστηκαν από τις απαιτήσεις. Οι ορισμοί, ιδίως οι ορισμοί των τροφίμων, της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, της ανιχνευσιμότητας και της πρωτογενούς παραγωγής διασαφηνίστηκαν. Ο ορισμός των σταδίων παραγωγής, μεταποίησης και διανομής αναδιατυπώθηκε σημαντικά προκειμένου να είναι σαφέστερο το πεδίο εφαρμογής του κεφαλαίου II που καλύπτει αυτά τα τρία στάδια. Περιλαμβάνεται ένας περαιτέρω ορισμός του "τελικού καταναλωτή", ενώ ο ορισμός του 'επίσημου ελέγχου' διαγράφηκε για να συμπεριληφθεί σε ένα πιο ειδικό κείμενο σχετικά με τους ελέγχους.

Το άρθρο 4 περιλαμβάνει τώρα την υποχρέωση προσαρμογής των υφισταμένων αρχών και διαδικασιών της νομοθεσίας για τα τρόφιμα πριν από μια ορισμένη ημερομηνία, που προηγουμένως καλυπτόταν από το άρθρο 64 της αρχικής πρότασης και επομένως αυτό διαγράφηκε. Οι νέες αυτές ρυθμίσεις για την εφαρμογή διαφόρων άρθρων σχεδιάστηκαν μετά από κοινή συμφωνία των νομικών υπηρεσιών του Συμβουλίου και της Επιτροπής.

Το άρθρο 5 κατ' αρχήν παραμένει το ίδιο αν και υπάρχουν κάποιες αλλαγές στην έμφαση σε σχέση με τις ορθές πρακτικές στο εμπόριο. Μετά από το άρθρο 6 το κείμενο αναδιοργανώθηκε σε μεγάλο βαθμό. Τα άρθρα 6 και 10 αντανακλούν την ουσία της αρχικής πρότασης. Έγιναν κάποιες μικρές αλλαγές στην έμφαση σε σχέση με την εισαγωγή και εξαγωγή τροφίμων στα άρθρα 11 και 12 και το σημαντικότερο είναι ότι τα τρόφιμα που μπορεί να είναι επιβλαβή για την υγεία ή οι μη ασφαλείς ζωοτροφές δεν εξάγονται από την Κοινότητα.

Tα άρθρα για τις απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών (14 και 15) ευθυγραμμίζονται καλύτερα τώρα με την οδηγία για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων με την προσθήκη μιας παραγράφου που επιτρέπει την απόσυρση των προϊόντων ή άλλο περιορισμό στη διάθεσή τους, παρόλο που συμμορφώνονται με τις ειδικές απαιτήσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, εφόσον κρίνονται μη ασφαλή.

Μια απαίτηση για τις επιχειρήσεις τροφίμων και ζωοτροφών να επιτρέπουν στους υπαλλήλους τους να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές για την πρόληψη, τη μείωση ή την αποφυγή κινδύνων προστέθηκε στα άρθρα 19 και 20.

Κεφάλαιο III Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων:

Το άρθρο 22 (αποστολή της Αρχής) τροποποιήθηκε για να εξασφαλιστεί ότι ενώ διατηρείται ένα ευρύ πεδίο εφαρμογής, η αποστολή της Αρχής θα εξακολουθήσει να εστιάζει στην ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών. Επομένως η αποστολή της Αρχής σε σχέση με θέματα υγείας των ζώων, ορθής μεταχείρισης των ζώων και υγείας των φυτών που δεν συνδέονται με την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών, περιορίζεται τώρα σε επιστημονικές γνώμες. Το πεδίο εφαρμογής σχετικά με τη διατροφή διατηρείται, με ορισμένες μικρές αλλαγές που αφορούν την επικοινωνία σε θέματα διατροφής που συνδέονται με τα κοινοτικά προγράμματα για την υγεία.

Η νέα διατύπωση του άρθρου 22 παράγραφος 5 υπογραμμίζει ότι η συνεργασία της Αρχής, της Επιτροπής και των κρατών μελών είναι απαραίτητη για να εξασφαλιστεί συνοχή μεταξύ των λειτουργιών αξιολόγησης, διαχείρισης και κοινοποίησης του κινδύνου.

Η διαχείριση του συστήματος ταχείας ειδοποίησης θα παραμείνει στην Επιτροπή (διαγραφή του καθήκοντος αυτού από τα άρθρα 22 και 23 και νέα διατύπωση στα άρθρα 35 και 50). Ωστόσο η Αρχή θα είναι μέλος του δικτύου αυτού.

Ο ρόλος του Συμβουλευτικού Σώματος (άρθρο 27) καθορίστηκε πληρέστερα, καθώς αυτό το σώμα της Αρχής θα εξασφαλίζει τη λειτουργική σύνδεση με παρόμοια σώματα των κρατών μελών.

Ολοκληρώθηκαν οι όροι της παραπομπής στην Αρχή των αιτήσεων για επιστημονικές γνώμες και καθορίστηκαν οι περιπτώσεις στις οποίες οι αιτήσεις μπορεί να τροποποιηθούν ή να απορριφθούν (άρθρο 29).

Προστέθηκαν αρκετές νέες διατάξεις σε σχέση με τη διαφάνεια ιδίως στα άρθρα 32, 36 και 38.

Κεφάλαιο IV (ταχεία ειδοποίηση, διαχείριση κρίσεων και κρίσιμες καταστάσεις)

Tο κεφάλαιο τροποποιήθηκε όσον αφορά την ταχεία ειδοποίηση (βλέπε παραπάνω), ώστε η διαδικασία έκτακτης ανάγκης να επεκταθεί και στις ζωοτροφές (άρθρα 53 και 54) και να ευθυγραμμιστεί με την οδηγία για τους επίσημους ελέγχους στον τομέα της διατροφής των ζώων [5].

[5] εκδόθηκε στις 19.06.2001 δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στην ΕΕ.

Κεφάλαιο V Διαδικασίες και τελικές διατάξεις

Υπάρχουν λίγες σημαντικές αλλαγές με εξαίρεση τη διαγραφή του άρθρου σχετικά με την έδρα, με το οποίο δεν συμφώνησε η Επιτροπή, και τη μεταφορά της διάταξης του άρθρου 64 της αρχικής πρότασης στο άρθρο 4. Ως ημερομηνία έναρξης λειτουργίας της Αρχής καθορίστηκε από το Συμβούλιο η 1η Ιανουαρίου 2002.

Τροποποιήσεις με τις οποίες δεν συμφώνησε η Επιτροπή

Το Συμβούλιο πέτυχε ομόφωνη πολιτική συμφωνία στις 28 Ιουνίου 2001. Η Επιτροπή, ωστόσο, δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει τη συμφωνία αυτή κυρίως λόγω της θέσης της σε σχέση με τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου, που διαφέρει από τον προσανατολισμό του Συμβουλίου.

Επιπλέον, το άρθρο σχετικά με τη διαδικασία καθορισμού της έδρας διεγράφη και ορισμένες από τις τροπολογίες που δέχθηκε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με την ημερομηνία του Ιανουαρίου του 2005 που προτάθηκε από το Συμβούλιο για την εφαρμογή των άρθρων 11, 12, 14 έως 20 και θα προτιμούσε η ημερομηνία να καθοριστεί νωρίτερα, τον Ιανουάριο του 2004.

3. Σχολια Σχετικα με τις Τροπολογίες που Ενεκρινε το Ευρωπαϊκο Κοινοβουλιο (Πρωτη αναγνωση)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 189 τροπολογίες εν μέρει ή πλήρως. Η Επιτροπή δέχθηκε πλήρως 43 τροπολογίες, εν μέρει ή κατ' αρχήν 55 τροπολογίες και δεν ήταν σε θέση να δεχθεί 88 τροπολογίες. (186, καθώς ορισμένες συγχωνεύτηκαν)

Η νομική βάση της παρούσας πρότασης, που δεσμεύει πλήρως το Κοινοβούλιο στη διαδικασία συναπόφασης, έλαβε την πλήρη υποστήριξη του Συμβουλίου. Επομένως η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί τις τροπολογίες 4 ή 209 που μεταβάλλουν ή διευρύνουν τη νομική βάση.

Κεφάλαια I και II

Οι τροπολογίες 12 και 81 που αναφέρονται στην υγιεινή των τροφίμων δεν έγιναν δεκτές σε αυτό το ευρύ, οριζόντιο πλαίσιο που καλύπτει όχι μόνον την υγιεινή, αλλά και τις προσμείξεις, τις πρόσθετες ύλες, τα υλικά που έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα και πολλά άλλα. Παρόμοια, οι τροπολογίες 59 και 72 ήταν υπερβολικά λεπτομερείς για ένα οριζόντιο κείμενο. Η Επιτροπή δεν δέχθηκε την τροπολογία 202 σχετικά με τις παραχωρήσεις για τις ΜΜΕ, καθώς οι καταναλωτές πρέπει να απολαμβάνουν την ίδια προστασία ανεξάρτητα από το μέγεθος ή το είδος της επιχείρησης. Επίσης η Επιτροπή δεν ήταν σε θέση να δεχθεί τις τροπολογίες 26, 40 και 50, που επεκτείνουν το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού στην ποιότητα των τροφίμων καθώς ο κανονισμός αυτός δεν είναι το κατάλληλο νομοθετικό μέσο και ήδη διεξάγεται άλλο έργο σχετικά.

Ορισμένες τροπολογίες (3, 6, 7, 8) που αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις έγιναν δεκτές πλήρως καθώς ευθυγραμμίζονται με τη γενική ιδέα της παρούσας πρότασης να καλύπτει ολόκληρη την αλυσίδα των τροφίμων.

Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού καλύπτει τις πρακτικές παραπλάνησης και εξαπάτησης αλλά όχι την οικονομική απάτη μεταξύ εμπορευομένων. Επομένως η τροπολογία 49 έγινε δεκτή μόνον εν μέρει. Οι απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων εξακολουθούν να διαχωρίζονται από άλλα συμφέροντα των καταναλωτών. Επομένως, η τροπολογία 57 έγινε δεκτή μόνον εν μέρει/κατ' αρχήν - όχι στο άρθρο 8 για τα συμφέροντα των καταναλωτών, αλλά στο άρθρο 14, που καλύπτει την απαίτηση για ασφάλεια των τροφίμων.

Μια σειρά από τροπολογίες: οι 28, 29, 32, 33, 34, 36, 37, 39, 41, 43, 44, 46 που αναφέρονται στους ορισμούς που χρησιμοποιούνται στο κείμενο αυτό δεν έγιναν δεκτές. Στις τροπολογίες αυτές, είτε θα διακυβευόταν η οριζόντια φύση του κειμένου, είτε η αλλαγή στην τροποποίηση καθίσταται περιττή ή ανακριβής σε σχέση με τη χρήση του όρου, ή περιέχεται ήδη σε άλλο ορισμό ή θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγχυση. Για παράδειγμα η αναφορά στα συμπληρώματα διατροφής στην τροπολογία 28 είναι περιττή καθώς αυτά καλύπτονται ήδη από τον ορισμό των τροφίμων στην πρόταση. Δεν ενδείκνυται να ασχοληθούμε με την οριοθέτηση ανάμεσα στα φάρμακα και στα τρόφιμα στο κείμενο αυτό, καθώς αυτό ορίζεται στην οδηγία για τα φαρμακευτικά προϊόντα και επομένως η τροπολογία 29 δεν είναι αποδεκτή. Ο όρος συστατικό δεν εμφανίζεται πλέον στην πρόταση επομένως η τροπολογία 33 δεν γίνεται δεκτή. Οι τροπολογίες για το λιανικό εμπόριο - οι 36 και 37 δεν έχουν θέση στο κείμενο αυτό αλλά ανήκουν σε ένα πιο κάθετο κείμενο, όπως και η τροπολογία 51 για τους στόχους της νομοθεσίας για τα τρόφιμα. Ο ορισμός του 'επίσημου ελέγχου' διαγράφηκε και θα συμπεριληφθεί σε μια πιο ειδική πρόταση της Επιτροπής για τους ελέγχους, επομένως η τροπολογία 39 δεν γίνεται δεκτή.

Ένα μέρος της τροπολογίας 38 που εισάγει τη διανομή είναι αποδεκτό, αλλά όχι το τμήμα σχετικά με τη διάθεση στην κυκλοφορία. Η τροπολογία 45 για την αλλαγή του ορισμού της πρωτογενούς παραγωγής είναι αποδεκτή αλλά υπέστη συντακτικές αλλαγές.

Η τροπολογία 30 που εισήγαγε τον ορισμό του "τελικού καταναλωτή" έγινε πλήρως αποδεκτή. Η τροπολογία 35 που διευκρινίζει τον ορισμό των επιχειρήσεων ζωοτροφών έγινε δεκτή εν μέρει. Ωστόσο, η αιτιολογική σκέψη 13 ασχολείται με ορισμένες από τις λεπτομέρειες της τροπολογίας αυτής. Η τροπολογία 42 για τον ορισμό των σταδίων παραγωγής, μεταποίησης και διανομής έχει σημαντικό αντίκτυπο στην αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής του κεφαλαίου II.

Υπάρχει ένας αριθμός τροπολογιών που θα μπορούσαν να αποδειχθούν επιζήμιες για την ικανότητα διαπραγμάτευσης της Κοινότητας στον Codex Alimentarius ή δεν μπορούν να ευθυγραμμιστούν με διεθνείς συμφωνίες στις οποίες έχει ήδη δεσμευθεί η Κοινότητα. Αυτό ισχύει κυρίως για τις τροπολογίες που επιχειρούν να επαναδιατυπώσουν διεθνώς αναγνωρισμένους ορισμούς που η Επιτροπή αγωνίστηκε για να γίνουν αποδεκτοί (για παράδειγμα η τροπολογία 40 για τη διαχείριση κινδύνου), ή όπου οι αλλαγές δεν ευθυγραμμίζονται με την ανακοίνωση της Επιτροπής για την αρχή της προφύλαξης, όπως αυτή υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο. Για παράδειγμα, η τροπολογία 53 επιχειρεί να επαναδιατυπώσει αυτά που υπάρχουν στις συμφωνίες του ΠΟΕ για τις περιπτώσεις όπου δικαιολογείται πλήρης ανάλυση κινδύνου. Η τροπολογία 54 που θα μπορούσε να υποχρεώσει την Κοινότητα να δεχθεί άλλους θεμιτούς παράγοντες που έχουν συμφωνηθεί διεθνώς δεν είναι αποδεκτή καθώς την παρούσα στιγμή δεν υφίστανται τέτοιοι παράγοντες. Η τροπολογία 52 είναι επίσης μη αποδεκτή, λόγω του αντικτύπου της στις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας. είναι αντίθετη προς τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του ΠΟΕ. Αν και η ιδέα της τροπολογίας 84 είναι αποδεκτή, καλύπτεται ήδη από το άρθρο 5.

Παρόμοια προβλήματα δημιουργούνται με τις τροπολογίες 55 και 56 για την αρχή της προφύλαξης. Η τροπολογία 55 δεν είναι αποδεκτή καθώς ενδείκνυται η διατήρηση κάποιας επιφυλακτικότητας, χωρίς να είναι υποχρεωτική η απαίτηση για δράση και, ίσως, για τη μη λήψη μέτρων. Πρόκειται για ικανοποιητική ενέργεια διαχείρισης κινδύνου και συμπεριλήφθηκε σε ανακοίνωση της Επιτροπής, που επικυρώθηκε από το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, και επομένως έρχεται σε αντίθεση με τις θέσεις που υιοθετήθηκαν προηγουμένως. Αν και πολλά σημεία της τροπολογίας 56 αντανακλούν τις θέσεις αυτές, το κείμενο είναι υπερβολικά λεπτομερές και αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα σε έναν νομικά δεσμευτικό κανονισμό. Η τροπολογία 63, που απαιτεί οι εργασίες και η εποπτεία των ελέγχων τροφίμων να παραμένουν εμπιστευτικές, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Η τυχόν αναγκαία εμπιστευτικότητα θα καλυφθεί στο οριζόντιο κείμενο για τους ελέγχους που θα προταθεί στο προσεχές μέλλον. Ωστόσο η τροπολογία 8 για την χωρίς διακρίσεις εφαρμογή της αρχής στα τρόφιμα ανεξάρτητα από την προέλευσή τους είναι αποδεκτή κατ' αρχήν.

Υπάρχουν αρκετές ακόμα τροπολογίες σχετικά με τη γενική νομοθεσία για τα τρόφιμα που είναι αποδεκτές κατ' αρχήν και έχουν ευθυγραμμιστεί με τις γενικές αρχές και τον προσανατολισμό του κειμένου. Το πρώτο μέρος της τροπολογίας 61, το οποίο καθιστά πιο σαφείς τις νομικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων ζωοτροφών, είναι αποδεκτό. Στην τροπολογία 69 μόνον η αναφορά στη μεταφορά είναι αποδεκτή, με την οποία ασχολείται το άρθρο 3 στον επαυξημένο ορισμό των σταδίων παραγωγής, μεταποίησης και διανομής. Η ιδέα της τροπολογίας 80 και 178 ότι τα επικίνδυνα τρόφιμα και οι ζωοτροφές δεν πρέπει να εξάγονται συμπεριλήφθηκε κατ' αρχήν στην παρούσα τροποποιημένη πρόταση. Η ιδέα αυτή συναντάται επίσης στην τροπολογία 82, αλλά το τμήμα της τροποποίησης αυτής που αναφέρεται στην απόσυρση των προϊόντων από τον προμηθευτή, δεν είναι αποδεκτό καθώς συγχέει τις νομικές έννοιες της εισαγωγής και εξαγωγής. Επιπλέον, ορισμένες τροπολογίες (64, 65, 66, 70, 71, 79) έγιναν πλήρως δεκτές καθώς ευθυγραμμίζονταν με το κείμενο και παρείχαν χρήσιμες προσθήκες για παράδειγμα σε σχέση με την επέκταση στις ζωοτροφές (79).

Οι τροπολογίες 74 και 77 δεν είναι αποδεκτές καθώς συνδέονται με διατάξεις περί ευθύνης που καλύπτονται από άλλη κοινοτική νομοθεσία. Η πρόταση αυτή είναι σαφώς "με την επιφύλαξη της νομοθεσίας περί ευθύνης".

Οι τροπολογίες 70 και 75 είναι αποδεκτές κατ' αρχήν και συμπεριλαμβάνονται στις τροπολογίες των άρθρων 18 και 19.

Οι τροπολογίες 48 και 189 δεν είναι αποδεκτές, καθώς είναι απρόσφορες για την ημερομηνία εφαρμογής διαφόρων τμημάτων του κειμένου. Όσον αφορά την τροπολογία 185, δεν θα ήταν δυνατόν να υπάρξει έκθεση για την εφαρμογή των αρχών της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, καθώς αυτές δεν θα έχουν αντίκτυπο για σημαντικό χρονικό διάστημα.

Η τροπολογία 47 είναι αποδεκτή κατ' αρχήν και έγινε δεκτή επεκτείνοντας τον ορισμό του καθεστώτος παραγωγής και διανομής που καλύπτεται από το Κεφάλαιο II του κανονισμού. Επίσης, η τροπολογία 207 για τη διαφάνεια είναι αποδεκτή κατ' αρχήν, αλλά το κείμενο ευθυγραμμίστηκε πλήρως με το πρωτόκολλο της συνθήκης του Άμστερνταμ για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα.

Αρκετές άλλες τροπολογίες έγιναν δεκτές κατ' αρχήν, αλλά ευθυγραμμίστηκαν με τις γενικές αρχές και τον προσανατολισμό του κειμένου. Πρόκειται για τις τροπολογίες 2, 5, 10, 16, 27, 35, 42, 60 και 62. Το πρώτο μέρος της τροπολογίας 67 ρυθμίστηκε στην αιτιολογική σκέψη 18 και το δεύτερο ως παράγραφος του άρθρου 14.

Κεφάλαιο III

Ορισμένες τροπολογίες (14, 16, 20, 22, 25) σε σχέση με τις αιτιολογικές σκέψεις συμπεριλήφθηκαν στην τροποποιημένη πρόταση. Η τροπολογία 19 και το τμήμα της τροπολογίας 20 που αφορά την χρήση της λέξης 'εξουσιοδοτημένων' στην αιτιολογική σκέψη δεν είναι αποδεκτά καθώς η διατύπωση αυτή δεν ευθυγραμμίζεται με το αντίστοιχο άρθρο. Η τροπολογία 13 συνδέεται επίσης με μια αιτιολογική σκέψη και δεν μπορεί να γίνει δεκτή, καθώς η αίτηση για επιστημονική γνώμη κατά τη νομοθετική διαδικασία πρέπει να περιορίζεται στις δικαιολογημένες περιπτώσεις - για παράδειγμα νέες επιστημονικές πληροφορίες - προκειμένου να αποφεύγονται επανειλημμένες αιτήσεις για το ίδιο θέμα.

Σε σχέση με το πεδίο εφαρμογής της Αρχής, η τροπολογία 87 και οι σχετικές τροπολογίες 88 και 187 δεν είναι αποδεκτές, επειδή περιορίζουν την αρμοδιότητά της σε τομείς που είναι γνωστό ότι έχουν αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων. Είναι απαραίτητο να έχει ευρείες αρμοδιότητες ώστε να μην επαναληφθεί η αποτυχία εντοπισμού του κινδύνου της ΣΕΒ για τον άνθρωπο σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, η τροπολογία 86, που καθιστά σαφές ότι κύρια αποστολή της Αρχής είναι η ασφάλεια των τροφίμων, είναι αποδεκτή. Η τροπολογία 1 που προτείνει να συμπεριληφθεί η λέξη 'ασφάλεια' στον τίτλο της Αρχής δεν είναι αποδεκτή καθώς θα μπορούσε να οδηγήσει σε περιορισμό των αρμοδιοτήτων της Αρχής.

Η τροπολογία 91 δεν είναι αποδεκτή. Η Αρχή θα μπορεί να παρέχει επιστημονικές γνώμες με αίτηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 29, αλλά εάν η Αρχή παρείχε μόνιμη επιστημονική υποστήριξη στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αυτό θα αλλοίωνε την αποστολή της και θα υπήρχε κίνδυνος επανάληψης του έργου άλλων οργανισμών. Η τροπολογία 90 καλύπτεται στο άρθρο 23 στοιχείο α) καθώς το Κοινοβούλιο είναι θεσμικό όργανο της Κοινότητας και ειδικότερα στο άρθρο 29 παράγραφος 1.

Η Επιτροπή θεωρεί τώρα ότι πρέπει να παραμείνει εξολοκλήρου υπεύθυνη για τη λειτουργία του συστήματος ταχείας ειδοποίησης, με την Αρχή να ενεργεί ως μέλος του δικτύου, έτσι οι τροπολογίες 15, 89, 94, 158, 159, 161, 162, 163 και 169 δεν είναι αποδεκτές. Οι τροπολογίες 160, 164 και 166 έγιναν δεκτές και συμπεριλήφθηκαν στο κείμενο καθώς ευθυγραμμίζονταν με τη διαχείριση του δικτύου αυτού από την Επιτροπή. Η τροπολογία 131 καλύπτεται από το άρθρο 35 καθώς η αρχική διατύπωση του άρθρου αυτού έχει αλλάξει.

Οι τροπολογίες 17, 18, και 213 είναι υπέρ ενός διοικητικού συμβουλίου που θα απαρτίζεται από μέλη που επιλέγονται βάσει μιας ανοικτής διαδικασίας και έχουν πρακτική εμπειρία στη γεωργία, τη βιομηχανία τροφίμων, τις μικρές επιχειρήσεις και τις ομάδες καταναλωτών. Δεν είναι αποδεκτές. Ο κύριος στόχος της Επιτροπής παραμένει να έχει ένα μικρό, λειτουργικό συμβούλιο που λόγω της ισορροπημένης σύνθεσης των μελών του (4 εκπρόσωποι του Συμβουλίου, 4 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 4 της Επιτροπής, 4 της βιομηχανίας και των καταναλωτών) μπορεί να θεωρηθεί ως ανεξάρτητο, αλλά υπόλογο στα θεσμικά όργανα της Κοινότητας. Επομένως διατηρείται η αρχική πρόταση της Επιτροπής.

Η τροπολογία 102 σε σχέση με τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου δεν είναι αποδεκτή καθώς αφαιρεί τη δυνατότητα για εναλλασσόμενα μέλη του συμβουλίου. Το ίδιο ισχύει για την τροπολογία 143, που επιμένει ότι το διοικητικό συμβούλιο θα συνεδριάζει μόνο δημόσια, καθώς αυτό πρέπει να αφεθεί στην κρίση του ίδιου του συμβουλίου.

Οι τροπολογίες 103 (συμφωνία του προγράμματος εργασίας με τις προτεραιότητες της Κοινότητας αντί για τις προτεραιότητες της Επιτροπής) και 105 (δημοσιοποίηση του εσωτερικού κανονισμού του συμβουλίου) είναι δεκτές, καθώς και η τροπολογία 106, που παρέχει τη δυνατότητα στον πρόεδρο της επιστημονικής επιτροπής να παρακολουθεί τις συνεδριάσεις του συμβουλίου ύστερα από πρόσκληση του συμβουλίου. Περιλαμβάνονται στο άρθρο 25.

Οι τροπολογίες 107 και 220 σχετικά με τον ανοικτό και διαφανή διορισμό του διευθύνοντος συμβούλου από το διοικητικό συμβούλιο με ακρόαση στο Κοινοβούλιο, είναι αποδεκτές κατ' αρχήν και συμπεριλαμβάνονται στο άρθρο 26 της τροποποιημένης πρότασης. Ο υποψήφιος που επιλέγεται από το διοικητικό συμβούλιο διορίζεται ύστερα από ακρόαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η τροπολογία 108, αποδεκτή κατ' αρχήν, για την σύνταξη του προγράμματος εργασίας από το διευθύνοντα σύμβουλο καλύπτεται από το άρθρο 26 παράγραφος 2 στοιχείο η) και το άρθρο 27 παράγραφος 3. Η τροπολογία 109 για την επαφή και το διάλογο ανάμεσα στο διευθύνοντα σύμβουλο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο περιλαμβάνεται επίσης στο άρθρο 26 παράγραφος 2 σημείο η). Η συμπερίληψη της τροπολογίας 109 καλύπτει το τελευταίο τμήμα της τροπολογίας 111 σχετικά με το διάλογο με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Επιπλέον, ορισμένες τροπολογίες συμπεριλήφθηκαν καθώς ήταν κυρίως συντακτικές ή αφορούσαν τη μεταφορά διατάξεων από κάποιο άρθρο ή παράγραφο σε άλλο: 104, 110, 111, 127 και 128.

Όσον αφορά το συμβουλευτικό σώμα, η τροπολογία 112 για το ρόλο του σώματος ως μηχανισμού ανταλλαγής πληροφοριών και συγκέντρωσης γνώσεων, περιλαμβάνεται στο άρθρο 27. Η τροπολογία 114 περιλαμβάνεται στο κείμενο καθώς οι εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και άλλων σχετικών φορέων μπορούν να κληθούν να παρακολουθήσουν τις συνεδριάσεις του σώματος. Η τροπολογία 113 είναι αποδεκτή αλλά το συμβουλευτικό σώμα δεν υποχρεούται να συνεδριάζει 6 φορές ετησίως επομένως το τμήμα αυτό δεν συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 27.

Η τροπολογία 115 για τη δυνατότητα διοργάνωσης δημοσίων ακροάσεων από την επιστημονική επιτροπή και τις επιστημονικές ομάδες περιλαμβάνεται στο άρθρο 28 παράγραφος 9.

Η τροπολογία 118 δεν είναι αποδεκτή, καθώς στερεί από την Αρχή τη δυνατότητα να αρνείται ή να τροποποιεί αιτήσεις για επιστημονικές γνώμες. Η ευελιξία αυτή αποτελεί κρίσιμη λειτουργική απαίτηση της Αρχής. Η τροπολογία 119 που αντικαθιστά τις "συγκρουόμενες" με "διιστάμενες" συμπεριλαμβάνεται στο άρθρο 30.

Οι τροπολογίες 121, 122 και 123 δεν είναι αποδεκτές. Καταργούν τη διαδικασία που εφαρμόζεται σε περίπτωση διάστασης ανάμεσα στις επιστημονικές γνώμες της Αρχής και ενός εθνικού επιστημονικού φορέα, καθιστώντας έτσι την Αρχή τελικό «διαιτητή» στην επιστήμη. Αυτό δεν είναι σωστό. Σε κάθε περίπτωση η διαδικασία του άρθρου 29 σχεδιάστηκε για να επιτυγχάνει αποτέλεσμα με διαφάνεια και η απόφαση λαμβάνεται από το διαχειριστή κινδύνου. Εάν στη συνέχεια τα κράτη μέλη δεν συμμορφωθούν με τα τυχόν μέτρα που προτείνει ο διαχειριστής κινδύνου ή η νομοθετική αρχή, θα ακολουθήσει διαδικασία επί παραβάσει. Αυτό παρέχει το βαθμό σαφήνειας και ασφάλειας που απαιτεί το Κοινοβούλιο.

Οι διαχειριστές κινδύνου πρέπει να είναι σαφώς υπεύθυνοι για τη λήψη αποφάσεων και οι αξιολογητές κινδύνου για την αξιολόγηση των κινδύνων. Για τους λόγους αυτούς, οι τροπολογίες 21 και 212 δεν είναι αποδεκτές. Η τροπολογία 92 έγινε αποδεκτή κατ' αρχήν, συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 23 στοιχείο γ) και ευθυγραμμίστηκε για να εξασφαλιστεί ότι δεν γίνεται σύγχυση ανάμεσα στην ευθύνη της Αρχής για την αξιολόγηση του κινδύνου και την ευθύνη του διαχειριστή κινδύνου.

Η τροπολογία 93 ήταν αποδεκτή κατ' αρχήν και συμπεριλήφθηκε στην αιτιολογική σκέψη 51 με ορισμένες διαγραφές για να εξασφαλιστεί ότι η Αρχή δεν θα συμμετέχει σε δραστηριότητες διαχείρισης κινδύνου. Η τροπολογία 98 είναι αποδεκτή, στο μέτρο που καθιστά σαφές ότι η Αρχή μπορεί να εκφράζει 'ανεξάρτητα' τα συμπεράσματα και τους προσανατολισμούς της. Η τροπολογία 97 δεν είναι αποδεκτή, καθώς αυτό θα ενέπλεκε την Αρχή στη διαχείριση κινδύνου.

Η τροπολογία 132 έγινε δεκτή κατ' αρχήν. Καλύπτεται από το άρθρο 33 που αφορά τη σύνδεση σε δίκτυο όλων των οργανισμών, ενώ ειδικότερη αναφορά στους οργανισμούς αυτούς γίνεται στην αντίστοιχη αιτιολογική σκέψη 50.

Μόνο το τμήμα της τροπολογίας 134 που δημοσιοποιεί τον κατάλογο των επιστημονικών φορέων που είναι ικανοί να επικουρήσουν την Αρχή στο έργο της είναι αποδεκτό και περιλαμβάνεται στο άρθρο 36, αν και η προτεινόμενη διαγραφή που απαιτεί από τα κράτη μέλη να καθορίζουν τους φορείς αυτούς δεν είναι. Η υπόλοιπη τροπολογία 134, που αφορά τις χώρες του EΟΧ/ της EΖΕΣ έγινε αποδεκτή κατ' αρχήν, αλλά στο πλαίσιο του άρθρου 49 για τη συμμετοχή τρίτων χωρών.

Η τροπολογία 125 που αφαιρεί τη δυνατότητα από την Αρχή να συγκεντρώνει στοιχεία για την κατανάλωση τροφίμων δεν ήταν δυνατόν να γίνει αποδεκτή επειδή πρόκειται για βασική απαίτηση, που επιτρέπει στους επιστήμονες να αξιολογούν την έκθεση των καταναλωτών σε ουσίες μέσω του διαιτολογίου τους. Η τροπολογία 126 είναι δεκτή κατ' αρχήν, καθώς η νέα διατύπωση του άρθρου 22 παράγραφος 2 ορίζει ότι η Αρχή συγκεντρώνει και αναλύει δεδομένα που επιτρέπουν το χαρακτηρισμό και την παρακολούθηση των κινδύνων που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών.

Η προσθήκη της λέξης "αξιολόγηση" στην τροπολογία 130 βελτιώνει την έννοια του άρθρου 34 και συμπεριλήφθηκε. Η τροπολογία 152 καθιστά το άρθρο 42 πιο ακριβές χωρίς να αλλάζει το νόημά του και συμπεριλήφθηκε.

Οι τροπολογίες 116, 124, 135 to 142 και 144, που βελτιώνουν τη διαφάνεια της Αρχής είναι αποδεκτές και συμπεριλήφθηκαν κυρίως στο άρθρο 38, αλλά και σε άλλα άρθρα, ιδίως το 26 και το 28. Ωστόσο, η τροπολογία 145 δεν είναι αποδεκτή. Το κείμενο που διαγράφεται με την τροπολογία αυτή απαιτεί από την Αρχή να διατηρεί εμπιστευτικά τα τυχόν συμπεράσματα των επιστημονικών γνωμών όταν εντοπίζονται προβλέψιμες συνέπειες στην υγεία. Η διαγραφή του κειμένου αυτού από την αρχική πρόταση θα μείωνε τη διαφάνεια και επομένως η δημοσίευση πληροφοριών που αφορούν την υγεία μπορεί να μην πραγματοποιείτο πάντοτε.

Οι τροπολογίες 149 και 150, αποδεκτές κατ' αρχήν, καλύπτονται από το άρθρο 38 περί διαφάνειας, καθώς οι γνώμες της επιστημονικής επιτροπής και των επιστημονικών ομάδων και επομένως τα συμπεράσματα των γνωμών αυτών δημοσιεύονται αμέσως μετά την έγκρισή τους. Επιπλέον, τα συμπεράσματα των επιστημονικών γνωμών σε σχέση με προβλέψιμες συνέπειες στην υγεία δεν κρατούνται σε καμία περίπτωση εμπιστευτικά σύμφωνα με το άρθρο 39.

Οι τροπολογίες 23, 153 και 157 δεν είναι αποδεκτές, επειδή αφαιρούν από την Αρχή τη δυνατότητα να λαμβάνει αμοιβή. Η Επιτροπή θέλει να επανεξετάσει το σημείο αυτό εντός τριών ετών από την έναρξη της λειτουργίας της Αρχής, αν και συμφωνεί ότι δεν ενδείκνυται η Αρχή να ζητά αμοιβή την παρούσα στιγμή.

Άλλες τροπολογίες δεν είναι αποδεκτές, επειδή δεν συμβιβάζονται με τις υφιστάμενες κοινοτικές διαδικασίες ή σημαντικές νομικές απόψεις, ή επειδή καλύπτονται από άλλες νομοθετικές διατάξεις είτε στο παρόν κείμενο είτε σε άλλα κοινοτικά κείμενα. Για τους λόγους αυτούς μόνον οι παράγραφοι 6α και 6β της τροπολογίας 154 συμπεριλήφθηκαν στο άρθρο 43. Η τροπολογία 155 περιλαμβάνεται στο άρθρο 44 σε σχέση με 'τη σύσταση του Συμβουλίου', αλλά όχι σε σχέση με την απαλλαγή που χορηγεί στο διοικητικό συμβούλιο. Η τροπολογία 156 για την OLAF συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 25 παράγραφος 9 αλλά δεν θεωρήθηκε ενδεδειγμένο να επαναληφθούν υπάρχουσες νομοθετικές διατάξεις στην τροποποιημένη πρόταση.

Κεφάλαια IV και V

Η τροπολογία 24 για τη διαδικασία έκτακτης ανάγκης δεν είναι αποδεκτή, καθώς ο 'σοβαρός κίνδυνος' αποτελεί προϋπόθεση για μέτρα έκτακτης ανάγκης σε όλη την υπάρχουσα κοινοτική νομοθεσία. Ωστόσο, η τροπολογία 177 που επεκτείνει τη διαδικασία έκτακτης ανάγκης στις ζωοτροφές περιλαμβάνεται στο άρθρο 53.

Η τροπολογία 174 δεν είναι αποδεκτή, καθώς η μονάδα κρίσης δεν θα αποτελεί μόνιμη δομή. Η τροπολογία 176 καθιστά σαφέστερο τον ενημερωτικό ρόλο της μονάδας κρίσης και συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 57 παράγραφος 3.

Οι τροπολογίες 172 και 173 προτείνουν να συμμετέχει το Κοινοβούλιο στην πρακτική διαχείριση των κρίσεων. Αυτό δεν συμβιβάζεται με το θεσμικό του ρόλο του που είναι να ελέγχει και να επιβλέπει.

Οι τροπολογίες 175, 179, 180, 181 και 182 δεν ευθυγραμμίζονται με την υπάρχουσα διαδικασία επιτροπολογίας και επομένως δεν είναι αποδεκτές.

Η τροπολογία 183 έγινε δεκτή εν μέρει και συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 61 για να καταστεί σαφές ότι μια ανεξάρτητη αξιολόγηση που λαμβάνει υπόψη τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών πρέπει να διεξάγεται από την Αρχή σε τακτικά διαστήματα. Όμως η αξιολόγηση που θα αναθέτει η Αρχή δεν μπορεί να καλύπτει ολόκληρο τον κανονισμό, καθώς μπορεί να αφορά μόνο την Αρχή. Η τροπολογία 186 περί διαφάνειας συμπεριλήφθηκε στο άρθρο 61 παράγραφος 3.

Η τροπολογία 205 δεν είναι αποδεκτή, καθώς είναι ήδη σαφές ότι Αρχή έχει δικαίωμα να αλλάξει τον εσωτερικό κανονισμό της. Η τροπολογία 191 δεν είναι αποδεκτή, καθώς η καθυστέρηση που μπορεί να προκαλέσει αυτό θα ήταν άσκοπη και μπορεί να έχει επιζήμιο αποτέλεσμα στην ημερομηνία έναρξης. Η τροπολογία 192 δεν είναι αποδεκτή, καθώς η Αρχή Τροφίμων δεν επηρεάζει το ανώτατο όριο του κεφαλαίου 3 των δημοσιονομικών προοπτικών.

Η τροπολογία 188 είναι αποδεκτή εν μέρει, καθώς η γεωγραφική θέση της Ευρωπαϊκής Αρχής Τροφίμων πρέπει να βασίζεται μόνο σε λειτουργικά κριτήρια. Τα άλλα κριτήρια δεν είναι αποδεκτά. Ούτε το τμήμα της τροπολογίας που αφορά τις διαδικασίες για την επιλογή της γεωγραφικής θέσης είναι αποδεκτό. Το αποδεκτό τμήμα της τροπολογίας αυτής περιλαμβάνεται στο άρθρο 64.

4. Συμπερασμα

Η παρούσα τροποποιημένη πρόταση βασίζεται στην πολιτική συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Συμβούλιο εκτός από τις παρακάτω αιτιολογικές σκέψεις και τα άρθρα:

- Αιτιολογική σκέψη 19 που αφορά την τροπολογία 8 για την αρχή της προφύλαξης και την εφαρμογή της χωρίς διακρίσεις,

- Αιτιολογική σκέψη 31, άρθρα 18 παράγραφος 3 και 19 παράγραφος 3 που αφορούν τις τροπολογίες 10, 70 και 75 που απαιτούν από τους υπεύθυνους επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών να μην εμποδίζουν ή να αποθαρρύνουν κανέναν να συνεργάζεται με τις αρμόδιες αρχές, όπου αυτό μπορεί να προλάβει, να μειώσει ή να αποτρέψει ένα κίνδυνο για την υγεία,

- Αιτιολογική σκέψη 50 που αφορά την τροπολογία 132 που καθορίζει ότι οι καταναλωτές και άλλες οργανώσεις ενδιαφερομένων μερών θα μπορούσαν να συνεργάζονται με την Αρχή,

- Αιτιολογική σκέψη 56 που αφορά την τροπολογία 96 η οποία υπογραμμίζει την ανάγκη ενημέρωσης από την Αρχή σχετικά με τη διατροφή πρέπει να λάβει υπόψη τις διατροφικές συνήθειες στην Ευρωπαϊκή Ένωση,

- Άρθρο 23 στοιχείο γ): η περίπτωση αυτή περιλαμβάνει την τροπολογία 92. Η τροπολογία αυτή έγινε δεκτή κατ' αρχήν, αρκεί να καταστεί σαφές μετά από την αναδιατύπωσή του ότι η Αρχή, η οποία είναι υπεύθυνη για την αξιολόγηση του κινδύνου, δεν θα συμμετέχει σε δραστηριότητες διαχείρισης κινδύνου. Επομένως μόνον ύστερα από αίτημα της Επιτροπής η Αρχή θα μπορεί να βοηθά τον διαχειριστή κινδύνου στην ερμηνεία και εξέταση των επιστημονικών γνωμών.

- Άρθρο 25 (διοικητικό συμβούλιο). Οι παράγραφοι 1 και 2 βασίζονται στην αρχική πρόταση της Επιτροπής. Ωστόσο, το Συμβούλιο συμπέρανε ότι θα προτιμούσε 16 μέλη που να επιλέγονται βάσει των ικανοτήτων τους, της σχετικής τους εμπειρίας και της γεωγραφικής κατανομής συν ένα εκπρόσωπο της Επιτροπής παρά την εκπροσώπηση και των τριών θεσμικών οργάνων της Κοινότητας με 4 εκπροσώπους των οργανώσεων ενδιαφερομένων που ήταν η βάση της αρχικής πρότασης της Επιτροπής.

- Άρθρο 25 παράγραφος 10: η παράγραφος αυτή συμπληρώνεται για να συμπεριλάβει την τροπολογία 106 η οποία έγινε δεκτή κατ' αρχήν από την Επιτροπή. Παρέχει τη δυνατότητα στον πρόεδρο της επιστημονικής επιτροπής να καλείται να συμμετάσχει στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου.

- Άρθρο 26 παράγραφος 1: η παράγραφος αυτή συμπληρώνεται προκειμένου να συμπεριλάβει ένα μέρος της τροπολογίας 107 που δεν έγινε δεκτή στην πολιτική συμφωνία του Συμβουλίου σχετικά με μία προκαταρκτική ακρόαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο του διευθύνοντα συμβούλου πριν τον τελικό διορισμό από το διοικητικό συμβούλιο.

- Άρθρο 27 παράγραφος 5: η παράγραφος αυτή συμπληρώνεται προκειμένου να συμπεριλάβει την τροπολογία 113 η οποία έγινε δεκτή κατ' αρχήν/εν μέρει από την Επιτροπή και δεν διατηρήθηκε στην πολιτική συμφωνία του Συμβουλίου. Η τροποποίηση αυτή προβλέπει τακτικές συνεδριάσεις του συμβουλευτικού σώματος με πρόσκληση του προέδρου ή ύστερα από αίτηση τουλάχιστον του ενός τρίτου των μελών του.

- Το άρθρο 64 διατηρεί την αρχική πρόταση της Επιτροπής η έδρα να αποφασιστεί από τις αρμόδιες αρχές βάσει πρότασης της Επιτροπής και περιλαμβάνει επίσης ορισμένα κριτήρια επιλογής από την τροπολογία 188.

- Το άρθρο 66 όπου το Συμβούλιο προτείνει την 1η Ιανουαρίου 2005 ως ημερομηνία εφαρμογής των άρθρων 11, 12 και 14 έως 20, και η Επιτροπή θέλει οι διατάξεις αυτές που αφορούν τις βασικές απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων και την ανιχνευσιμότητα να έχουν τεθεί σε εφαρμογή ως την 1η Ιανουαρίου 2004.

Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή και το Συμβούλιο εμφανίζονται με έντονους χαρακτήρες, υπογραμμισμένους και πλάγιους. Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δέχθηκε η Επιτροπή αλλά απορρίφθηκαν από το Συμβούλιο παρουσιάζονται με έντονους και υπογραμμισμένους χαρακτήρες.

Το άρθρο 25 παράγραφος 1 και παράγραφος 2 διατηρεί την αρχική πρόταση της Επιτροπής σχετικά με τη σύσταση του διοικητικού συμβουλίου. Η πρώτη πρόταση του άρθρου 64 διατηρεί τη διατύπωση της αρχικής πρότασης της Επιτροπής σχετικά με τη διαδικασία καθορισμού της έδρας. Οι εν λόγω παράγραφοι της τροποποιημένης πρότασης παρουσιάζονται με πλάγια γράμματα.

Η Επιτροπή θα επιθυμούσε η έγκριση του παρόντος κανονισμού να εξελιχθεί ομαλά, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων θα μπορέσει να αρχίσει τις εργασίες της στις αρχές του 2002, σύμφωνα με το ψήφισμα της συνόδου κορυφής της Νίκαιας.

2000/0286 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφάλειας των τροφίμων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 37, 95, 133 και 152 παράγραφος 4 στοιχείο β),

την πρόταση της Επιτροπής, [6]

[6] COM (2000) 716 τελικό της 8.11.00.

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, [7]

[7] ΕΕ C 155 της 29.05.2001 σ. 32.

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [8],

[8] 13/06/2001 δεν έχει δημοσιευθεί ακόμα στην ΕΕ.

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η ελεύθερη κυκλοφορία ασφαλών και υγιεινών τροφίμων είναι θεμελιώδης πτυχή της εσωτερικής αγοράς και συμβάλει σημαντικά στην υγεία και την ευημερία των πολιτών και διασφαλίζει τα κοινωνικά και οικονομικά τους συμφέροντα.

(2) Πρέπει να εξασφαλίζεται υψηλό επίπεδο προστασίας της ανθρώπινης ζωής και υγείας κατά την άσκηση των κοινοτικών πολιτικών.

(3) Η ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων και των ζωοτροφών εντός της Κοινότητας μπορεί να επιτευχθεί μόνον εάν οι απαιτήσεις ασφάλειας για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές δεν διαφέρουν σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο.

(4) Υπάρχουν σημαντικές διαφορές ως προς τις έννοιες, τις αρχές και τις διαδικασίες μεταξύ των νομοθεσιών στον τομέα των τροφίμων στα κράτη μέλη. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα για τα τρόφιμα, οι διαφορές αυτές μπορεί να παρεμποδίσουν την ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων, να δημιουργήσουν άνισες συνθήκες ανταγωνισμού και συνεπώς να έχουν άμεση επίδραση στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(5) Είναι συνεπώς αναγκαίο να υπάρξει προσέγγιση μεταξύ αυτών των εννοιών, αρχών και διαδικασιών, ώστε να διαμορφωθεί κοινή βάση για τα μέτρα σχετικά με τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές που λαμβάνονται σε επίπεδο κρατών μελών και σε κοινοτικό επίπεδο. Ωστόσο, είναι αναγκαίο να παρασχεθεί επαρκές χρονικό περιθώριο για την προσαρμογή τυχόν αντιφατικών διατάξεων της ισχύουσας εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας, και να οριστεί ότι, μέχρις ότου γίνει η προσαρμογή αυτή, η σχετική νομοθεσία εφαρμόζεται βάσει των αρχών που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.

(6) Το νερό εισάγεται στον ανθρώπινο οργανισμό άμεσα ή έμμεσα όπως άλλα τρόφιμα, συντελώντας έτσι στη συνολική έκθεση του καταναλωτή σε βρώσιμες ουσίες, συμπεριλαμβανομένων χημικών και μικροβιολογικών προσμείξεων. Εντούτοις, δεδομένου ότι το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση ελέγχεται ήδη από τις οδηγίες 80/778/ΕΟΚ [9] και 98/83/ΕΚ [10] του Συμβουλίου, αρκεί να θεωρείται το νερό μετά το σημείο συμμόρφωσης, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 6 της οδηγίας 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου.

[9] ΕΕ L 229, 30.8.1980, σ. 11.

[10] ΕΕ L 330, 5.12.1998, σ. 32.

(7) Στο πλαίσιο της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, ενδείκνυται να συμπεριληφθούν απαιτήσεις για τις ζωοτροφές, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής και χρήσης ζωοτροφών που προορίζονται για ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων. Αυτό ισχύει με την επιφύλαξη παρεμφερών απαιτήσεων οι οποίες εφαρμόζονται μέχρι σήμερα και οι οποίες θα εφαρμοσθούν στο μέλλον στη νομοθεσία για τις ζωοτροφές σχετικά με όλα τα ζώα, περιλαμβανομένων των ζώων συντροφιάς.

(8) Η Κοινότητα έχει επιλέξει υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας, όπως αρμόζει στην εκπόνηση της νομοθεσίας για τα τρόφιμα που εφαρμόζεται κατά τρόπο μη επιφέροντα διακρίσεις, είτε τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές κυκλοφορούν στην εσωτερική αγορά είτε στη διεθνή.

(9) Είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές, άλλα ενδιαφερόμενα μέρη και οι εμπορικοί εταίροι έχουν εμπιστοσύνη στις διαδικασίες λήψης αποφάσεων για τα τρόφιμα, την επιστημονική τους βάση και τις δομές και την ανεξαρτησία των θεσμικών οργάνων που προστατεύουν την υγεία και άλλα συμφέροντα.

(10) Η πείρα έχει δείξει ότι είναι αναγκαίο να εγκρίνονται μέτρα που θα εγγυώνται ότι τα μη ασφαλή τρόφιμα δεν κυκλοφορούν στην αγορά και θα εξασφαλίζουν ότι υπάρχουν τα συστήματα για τον εντοπισμό και την επίλυση των προβλημάτων σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και να προστατευθεί η δημόσια υγεία. Παρόμοια ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια των ζωοτροφών πρέπει να ρυθμιστούν.

(11) Για να διαμορφωθεί μια επαρκώς εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη προσέγγιση στην ασφάλεια των τροφίμων, πρέπει να υπάρξει ευρύς ορισμός της νομοθεσίας για τα τρόφιμα που θα καλύπτει μεγάλο φάσμα διατάξεων με άμεσες ή έμμεσες συνέπειες για την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων για υλικά και αντικείμενα που έρχονται σε επαφή με τα τρόφιμα, για τις ζωοτροφές και για άλλους συντελεστές της γεωργικής παραγωγής που υπεισέρχονται στο επίπεδο της πρωτογενούς παραγωγής.

(12) Για να εξασφαλιστεί η ασφάλεια των τροφίμων, είναι ανάγκη να εξεταστούν όλες οι πτυχές της αλυσίδας παραγωγής τροφίμων ως μία συνέχεια από την πρωτογενή παραγωγή, την παραγωγή ζωοτροφών, ως την πώληση ή προμήθεια τροφίμων συμπεριλαμβανομένων ως τον καταναλωτή, διότι κάθε στοιχείο έχει δυνητικό αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων.

(13) Η πείρα έχει δείξει ότι για το λόγο αυτό είναι ανάγκη να συμπεριληφθεί στην εξέταση η παραγωγή, η παρασκευή, η μεταφορά και η διανομή των ζωοτροφών που δίνονται στα ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής ζώων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως ζωοτροφές σε ιχθυοκαλλιέργειες δεδομένου ότι η εκ παραδρομής ή σκόπιμη μόλυνση των ζωοτροφών, η νόθευση ή άλλες δόλιες ή κακές πρακτικές στον τομέα αυτόν, μπορεί να έχουν άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις στην ασφάλεια των τροφίμων.

(14) Για τον ίδιο λόγο είναι ανάγκη να εξεταστούν άλλες πρακτικές και συντελεστές της γεωργικής παραγωγής στο επίπεδο της πρωτογενούς παραγωγής και ο δυνητικός αντίκτυπος τους στη συνολική ασφάλεια των τροφίμων.

(15) Τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη και η Κοινότητα που διέπουν τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές γενικά πρέπει να βασίζονται στην ανάλυση του κινδύνου εκτός εάν αυτό δεν ενδείκνυται για την περίπτωση ή τη φύση του μέτρου. Η προσφυγή στην ανάλυση του κινδύνου πριν από τη λήψη τέτοιων μέτρων πρέπει να διευκολύνει την αποφυγή αδικαιολόγητων εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των ειδών διατροφής.

(16) Όπου η νομοθεσία για τα τρόφιμα αποσκοπεί στη μείωση, εξάλειψη ή αποφυγή ενός κινδύνου για την υγεία, οι τρεις αλληλένδετες αρχές της ανάλυσης του κινδύνου, δηλαδή η αξιολόγηση του κινδύνου, η διαχείριση του κινδύνου και η ενημέρωση σχετικά με τον κίνδυνο, παρέχουν συστηματική μεθοδολογία για τον προσδιορισμό μέτρων που θα είναι αποτελεσματικά, ανάλογα με τον κίνδυνο και με σαφή στόχο, ή άλλων ενεργειών για την προστασία της υγείας.

(17) Προκειμένου να υπάρχει εμπιστοσύνη στην επιστημονική βάση της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, οι αξιολογήσεις του κινδύνου θα πραγματοποιούνται με ανεξάρτητο, αντικειμενικό και διαφανή τρόπο και θα πρέπει να βασίζονται σε διαθέσιμες επιστημονικές πληροφορίες και δεδομένα.

(18) Αναγνωρίζεται ότι η επιστημονική αξιολόγηση του κινδύνου δεν μπορεί, μόνη της, σε ορισμένες περιπτώσεις να παρέχει όλες τις πληροφορίες στις οποίες θα βασιστεί μια απόφαση για τη διαχείριση κινδύνου, και ότι άλλοι παράγοντες που είναι σχετικοί με το θέμα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, κοινωνικών, οικονομικών, παραδοσιακών, δεοντολογικών και περιβαλλοντικών παραγόντων και της ικανότητας διεξαγωγής ελέγχων.

(19) Η αρχή της προφύλαξης έχει χρησιμοποιηθεί για να εξασφαλιστεί η προστασία της υγείας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, προκαλώντας εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων ή των ζωοτροφών. Επομένως είναι ανάγκη να υιοθετηθεί μια ενιαία βάση σε όλη την Κοινότητα. Τα μέτρα που βασίζονται στην αρχή της προφύλαξης δεν πρέπει να κάνουν διακρίσεις ή να επιτρέπουν συγκαλυμμένους περιορισμούς λόγω της προέλευσης του τροφίμου ή της ζωοτροφής.

(20) Στις ειδικές περιπτώσεις όπου υπάρχει κίνδυνος για τη ζωή ή την υγεία αλλά εξακολουθεί να υπάρχει επιστημονική αβεβαιότητα, η αρχή της προφύλαξης παρέχει ένα μηχανισμό για τον προσδιορισμό μέτρων για τη διαχείριση του κινδύνου ή άλλων ενεργειών, προκειμένου να εξασφαλιστεί το υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας που επιθυμεί η Κοινότητα.

(21) Η ασφάλεια των τροφίμων και η προστασία των συμφερόντων του καταναλωτή δημιουργεί όλο και περισσότερες ανησυχίες στο ευρύ κοινό, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις, τις επαγγελματικές ενώσεις, τους διεθνείς εμπορικούς εταίρους και τις οργανώσεις εμπορίου. Είναι ανάγκη να διασφαλισθεί ότι η εμπιστοσύνη των καταναλωτών και η εμπιστοσύνη των εμπορικών εταίρων εξασφαλίζεται με την εκπόνηση νομοθεσίας για τα τρόφιμα, με τρόπο ανοιχτό και διαφανή και με τη λήψη κατάλληλων μέτρων από τις δημόσιες αρχές για την ενημέρωση του κοινού, όπου υπάρχουν βάσιμοι λόγοι υποψίας ότι ένα τρόφιμο μπορεί να παρουσιάζει κινδύνους για την υγεία.

(22) Η ασφάλεια και η εμπιστοσύνη των καταναλωτών εντός της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και στις τρίτες χώρες έχουν θεμελιώδη σημασία. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι ένας σημαντικός εμπορικός παράγοντας στον τομέα των τροφίμων και των ζωοτροφών παγκοσμίως και, από την άποψη αυτή, έχει συνάψει διεθνείς εμπορικές συμφωνίες, συμβάλλει στην ανάπτυξη διεθνών προτύπων πάνω στα οποία βασίζεται η νομοθεσία για τα τρόφιμα και υποστηρίζει τις αρχές του ελεύθερου εμπορίου ασφαλών και υγιεινών τροφίμων και ζωοτροφών χωρίς την επιβολή διακρίσεων σύμφωνα με θεμιτές και δεοντολογικές εμπορικές πρακτικές.

(23) Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές που εξάγονται ή επανεξάγονται από την Κοινότητα συμμορφώνονται με την κοινοτική νομοθεσία ή τις απαιτήσεις που θέτει η χώρα εισαγωγής. σε διαφορετική περίπτωση, τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές μπορούν να εξαχθούν ή να επανεξαχθούν μόνον υπό την προϋπόθεση ότι η χώρα εισαγωγής έχει συμφωνήσει ρητά. ωστόσο είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι ακόμα και αν υπάρχει συμφωνία από τη χώρα εισαγωγής, τα τρόφιμα που είναι επιβλαβή για την υγεία ή οι μη ασφαλείς ζωοτροφές δεν εξάγονται ούτε επανεξάγονται.

(24) Είναι ανάγκη να καθοριστούν οι γενικές αρχές της εμπορίας των τροφίμων και ζωοτροφών και οι στόχοι και οι αρχές για τη συμβολή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην ανάπτυξη διεθνών προτύπων και εμπορικών συμφωνιών.

(25) Ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει οριζόντια νομοθεσία για την ασφάλεια των τροφίμων που επιβάλει, ειδικότερα, τη γενική υποχρέωση στους οικονομικούς συντελεστές να θέτουν σε κυκλοφορία στην αγορά μόνο τα τρόφιμα που είναι ασφαλή. Ωστόσο, αυτά τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διαφορετικά βασικά κριτήρια για να καθορίζουν εάν ένα τρόφιμο είναι ασφαλές. Δεδομένων αυτών των διαφορετικών προσεγγίσεων και της έλλειψης οριζόντιας νομοθεσίας σε άλλα κράτη μέλη, ενδέχεται να δημιουργηθούν εμπόδια στο εμπόριο τροφίμων. Παρομοίως, τέτοια εμπόδια μπορεί να προκύψουν για το εμπόριο των ζωοτροφών.

(26) Είναι συνεπώς ανάγκη να καθοριστούν οι γενικές απαιτήσεις ώστε να κυκλοφορούν μόνο ασφαλή τρόφιμα και ζωοτροφές στην αγορά, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η εσωτερική αγορά τέτοιων προϊόντων λειτουργεί αποτελεσματικά.

(27) Η πείρα έχει δείξει ότι η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς των τροφίμων και των ζωοτροφών μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο, όταν είναι αδύνατο να ανιχνευθεί η προέλευση των τροφίμων και των ζωοτροφών. Είναι συνεπώς ανάγκη να καθιερωθεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα ανιχνευσιμότητας εντός των επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών ώστε να μπορούν να πραγματοποιούνται αποσύρσεις προϊόντων, ακριβείς και με συγκεκριμένο στόχο, ή να δίνονται ακριβείς και στοχοθετημένες πληροφορίες στους καταναλωτές ή το ελεγκτικό προσωπικό, αποφεύγοντας έτσι την πιθανότητα δημιουργίας άσκοπων γενικότερων δυσλειτουργιών στη περίπτωση εμφάνισης προβλημάτων σχετικών με την ασφάλεια των τροφίμων.

(28) Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι μια επιχείρηση τροφίμων ή ζωοτροφών, συμπεριλαμβανομένου ενός εισαγωγέα, μπορούν να προσδιορίσουν τουλάχιστον την επιχείρηση από την οποία έχει προέλθει το τρόφιμο, η ζωοτροφή ή η ουσία που μπορεί να ενσωματωθεί σε ένα τρόφιμο ή ζωοτροφή, ώστε να εξασφαλιστεί ότι κατόπιν έρευνας, η ανιχνευσιμότητα διασφαλίζεται σε όλα τα στάδια.

(29) Ο υπεύθυνος επιχείρησης τροφίμων βρίσκεται στην καλύτερη θέση για την ανάπτυξη ενός ασφαλούς συστήματος προμήθειας τροφίμων και για να εγγυηθεί ότι τα τρόφιμα που προμηθεύει είναι ασφαλή. συνεπώς πρέπει να έχει την πρωταρχική νομική ευθύνη για τη διασφάλιση της ασφάλειας των τροφίμων. παρ' όλο που η αρχή αυτή υπάρχει σε ορισμένα κράτη μέλη και τομείς της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, σε άλλους τομείς, αυτό είτε δεν προβλέπεται ρητώς είτε η ευθύνη αναλαμβάνεται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, μέσω των ελεγκτικών δραστηριοτήτων που διεξάγουν. Τέτοιες διαφορές ενδέχεται να δημιουργήσουν φραγμούς στο εμπόριο και να διαστρεβλώσουν τον ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρήσεων τροφίμων στα διάφορα κράτη μέλη.

(30) Παρόμοιες απαιτήσεις πρέπει να εφαρμόζονται για τις ζωοτροφές και τους υπευθύνους επιχειρήσεων ζωοτροφών.

(31) Η εμπειρία έχει δείξει ότι οι εργαζόμενοι σε επιχειρήσεις τροφίμων και ζωοτροφών που λόγω των επαγγελματικών δραστηριοτήτων τους αντιλαμβάνονται ότι μη ασφαλή τρόφιμα ή ζωοτροφές που ενδέχεται να είναι επιζήμια για την υγεία έχουν τοποθετηθεί στην αγορά, μπορούν να συνεισφέρουν σημαντικά στη μείωση ή την πρόληψη αυτού του κινδύνου.

(32) Η επιστημονική και τεχνική βάση της κοινοτικής νομοθεσίας για την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών πρέπει να συμβάλει στην επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας στην Κοινότητα. Η Κοινότητα πρέπει να έχει πρόσβαση σε υψηλού επιπέδου, ανεξάρτητη και αποτελεσματική επιστημονική και τεχνική υποστήριξη.

(33) Τα επιστημονικά και τεχνικά ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών είναι όλο και πιο σημαντικά και πολύπλοκα. Η ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής Αρχής Τροφίμων, που στο εξής θα ονομάζεται "η Αρχή", πρέπει συνεπώς να ενισχύει το παρόν σύστημα επιστημονικής και τεχνικής υποστήριξης, όπου αυτό δεν είναι πλέον σε θέση να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες.

(34) Σύμφωνα με τις γενικές αρχές της νομοθεσίας για τα τρόφιμα η Αρχή πρέπει να αναλάβει το ρόλο ανεξάρτητου επιστημονικού πόλου αναφοράς για την αξιολόγηση του κινδύνου και με τον τρόπο αυτό να συνεισφέρει στην εξασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς. Μπορεί να ζητηθεί από αυτήν να παρέχει γνώμες για επίμαχα επιστημονικά θέματα, καθιστώντας έτσι ικανά τα κράτη μέλη να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις για τη διαχείριση κινδύνων με σκοπό την εγγύηση της ασφάλειας των τροφίμων και των ζωοτροφών, ενώ ταυτόχρονα θα συμβάλει στο να μην κατακερματίζεται η εσωτερική αγορά με αδικαιολόγητα ή άσκοπα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων και των ζωοτροφών.

(35) Η Αρχή πρέπει να είναι ανεξάρτητη επιστημονική πηγή συμβουλών, πληροφοριών και ενημέρωσης σχετικά με τους κινδύνους ώστε να βελτιωθεί η εμπιστοσύνη των καταναλωτών. ωστόσο, για την προώθηση της συνέπειας μεταξύ των λειτουργιών της αξιολόγησης, διαχείρισης και κοινοποίησης του κινδύνου, ο δεσμός ανάμεσα στους αξιολογητές και τους διαχειριστές του κινδύνου πρέπει να ενισχυθεί.

(36) Η Αρχή πρέπει να παρέχει εμπεριστατωμένες ανεξάρτητες επιστημονικές απόψεις για την ασφάλεια και άλλες πτυχές όλης της τροφικής αλυσίδας, πράγμα που συνεπάγεται ευρύτατες αρμοδιότητες για την Αρχή. Σε αυτές περιλαμβάνονται θέματα με άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων, στην υγεία και την ορθή μεταχείριση των ζώων και στην υγεία των φυτών. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι η Αρχή εστιάζει στην ασφάλεια των τροφίμων, έτσι ώστε η αποστολή της σε σχέση με θέματα υγείας και ορθής μεταχείρισης των ζώων και υγείας των φυτών που δεν συνδέονται με την ασφάλεια της αλυσίδας εφοδιασμού τροφίμων πρέπει να περιορίζεται στην παροχή επιστημονικών γνωμών. Η αποστολή της Αρχής πρέπει να καλύπτει επίσης τις επιστημονικές συμβουλές και την επιστημονική και τεχνική υποστήριξη σε θέματα ανθρώπινης διατροφής σε σχέση με την κοινοτική νομοθεσία και την ενίσχυση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κατόπιν αιτήματός της, όσον αφορά την επικοινωνία που συνδέεται με τα κοινοτικά προγράμματα για την υγεία.

(37) Εφόσον ορισμένα προϊόντα που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τη νομοθεσία για τα τρόφιμα, όπως παρασιτοκτόνα ή πρόσθετα στις ζωοτροφές μπορεί να ενέχουν κινδύνους για το περιβάλλον ή την ασφάλεια των εργαζομένων, ορισμένες απόψεις που αφορούν το περιβάλλον και την ασφάλεια των εργαζομένων πρέπει να αξιολογούνται επίσης σύμφωνα με την σχετική νομοθεσία.

(38) Προκειμένου να αποφευχθούν διπλές επιστημονικές αξιολογήσεις και συναφείς επιστημονικές γνώμες για τους γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, η Αρχή πρέπει να παρέχει επίσης επιστημονικές γνώμες για προϊόντα διαφορετικά από τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές που σχετίζονται με γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς όπως ορίζονται στην οδηγία 2001/18/EΚ [11] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την επιφύλαξη των διαδικασιών που καθορίζονται σε αυτήν.

[11] ΕΕ L 106, 17.04.01, σ. 1.

(39) Η αρχή πρέπει να συνεισφέρει, με την παροχή υποστήριξης σε επιστημονικά θέματα, στο ρόλο της Κοινότητας και των κρατών μελών στην ανάπτυξη και καθιέρωση διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των τροφίμων και διεθνών εμπορικών συμφωνιών.

(40) Η εμπιστοσύνη των κοινοτικών οργάνων, του ευρέως κοινού και των ενδιαφερόμενων μερών στην Αρχή έχει μεγάλη σημασία. Για το λόγο αυτό πρέπει να εξασφαλιστεί η ανεξαρτησία της, το επιστημονικό της επίπεδο, η διαφάνεια και η αποτελεσματικότητα. η συνεργασία με τα κράτη μέλη είναι επίσης απολύτως αναγκαία.

(41) Η Αρχή πρέπει να έχει τα μέσα να εκτελεί όλα τα καθήκοντα που επιβάλλονται από το ρόλο της.

(42) Είναι ανάγκη να διασφαλιστεί ότι υπάρχει αποτελεσματική παρακολούθηση της Αρχής από τα διάφορα κοινοτικά όργανα και, για το σκοπό αυτό, το διοικητικό της συμβούλιο πρέπει να περιλαμβάνει τέσσερις εκπροσώπους που ορίζονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τέσσερις που ορίζονται από το Συμβούλιο και τέσσερις εκπροσώπους που ορίζονται από την Επιτροπή.

(43) Tο διοικητικό συμβούλιο πρέπει να έχει τις εξουσίες που απαιτούνται για να καταρτίζει τον προϋπολογισμό του και να ελέγχει την εκτέλεσή του, να εκδίδει τον εσωτερικό κανονισμό του, να εκδίδει οικονομικούς κανονισμούς, να διορίζει τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής και των επιστημονικών ομάδων και να διορίζει το διευθύνοντα σύμβουλο.

(44) Είναι ανάγκη να οικοδομηθεί μια σχέση εμπιστοσύνης και διαφάνειας με το ευρύ κοινό και, συνεπώς, το διοικητικό συμβούλιο πρέπει να περιλαμβάνει τέσσερις εκπροσώπους των καταναλωτών και της βιομηχανίας.

(45) Η Αρχή πρέπει να συνεργάζεται στενά με τους αρμόδιους φορείς στα κράτη μέλη προκειμένου να λειτουργεί αποτελεσματικά. πρέπει να δημιουργηθεί ένα συμβουλευτικό σώμα προκειμένου να συμβουλεύει τον διευθύνοντα σύμβουλο, να αποτελεί ένα μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών, και να εξασφαλίζει στενή συνεργασία ιδίως σε σχέση με το σύστημα δικτύωσης. η συνεργασία και η ενδεδειγμένη ανταλλαγή πληροφοριών αναμένεται να ελαχιστοποιήσουν το ενδεχόμενο διισταμένων επιστημονικών γνωμών.

(46) Η Αρχή πρέπει να αναλάβει το ρόλο των επιστημονικών επιτροπών που επικουρούν την Επιτροπή για την έκδοση επιστημονικών γνωμών στο πεδίο αρμοδιοτήτων της. Είναι ανάγκη να αναδιοργανωθούν οι επιτροπές αυτές για να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη συνέπεια σε σχέση με την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων και να τους δοθεί η δυνατότητα να εργαστούν πιο αποτελεσματικά. Πρέπει συνεπώς να συσταθεί επιστημονική επιτροπή και επιστημονικές ομάδες εντός της Αρχής για την παροχή αυτών των γνωμοδοτήσεων.

(47) Για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας, τα μέλη της επιστημονικής επιτροπής και των ομάδων πρέπει να είναι ανεξάρτητοι επιστήμονες που θα προσληφθούν με ανοικτή διαδικασία υποβολής υποψηφιοτήτων.

(48) Ο ρόλος της Αρχής ως ανεξάρτητου επιστημονικού πόλου αναφοράς σημαίνει ότι μια επιστημονική γνώμη μπορεί να ζητηθεί όχι μόνο από την Επιτροπή αλλά και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα κράτη μέλη. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η διαχείριση και η συνέπεια της διαδικασίας επιστημονικών συμβουλών, η Αρχή πρέπει να είναι σε θέση να αρνηθεί ή να τροποποιήσει μια αίτηση κατόπιν αιτιολόγησης και βάσει προκαθορισμένων κριτηρίων. Πρέπει επίσης να ληφθούν μέτρα για την αποφυγή διισταμένων επιστημονικών γνωμών και, στην περίπτωση διισταμένων επιστημονικών γνωμών μεταξύ διαφόρων επιστημονικών φορέων, πρέπει να εφαρμόζονται διαδικασίες για την επίλυση των διαφορών ή να δίνεται στους διαχειριστές κινδύνου μια διαφανής βάση επιστημονικών στοιχείων.

(49) Η Αρχή πρέπει να μπορεί να αναθέτει με ανοικτό και διαφανή τρόπο επιστημονικές μελέτες που είναι απαραίτητες για την εκτέλεση των καθηκόντων της, εξασφαλίζοντας ότι οι σχέσεις της με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη προλαμβάνουν τις διπλές προσπάθειες. Η Αρχή πρέπει να λάβει υπόψη της την υφιστάμενη κοινοτική εμπειρογνωμοσύνη και τις δομές.

(50) Η έλλειψη ενός αποτελεσματικού συστήματος για τη συλλογή και ανάλυση σε κοινοτικό επίπεδο δεδομένων για την αλυσίδα εφοδιασμού τροφίμων αναγνωρίζεται ως μεγάλο μειονέκτημα. Πρέπει συνεπώς να τεθεί σε λειτουργία ένα σύστημα για τη συλλογή και ανάλυση σχετικών δεδομένων στους τομείς που καλύπτει η Αρχή, υπό τη μορφή ενός δικτύου που θα συντονίζει η Αρχή με όλους τους συναφείς οργανισμούς που θα συμπεριλαμβάνει όπου ενδείκνυται, τους καταναλωτές και άλλους επιστημονικούς οργανισμούς των ενδιαφερομένων. Είναι ανάγκη να αναθεωρηθούν τα κοινοτικά δίκτυα συλλογής δεδομένων στους τομείς που καλύπτει η Αρχή.

(51) Ο καλύτερος προσδιορισμός των αναδυόμενων κινδύνων μπορεί μακροπρόθεσμα να λειτουργήσει ως πολύ σημαντικός προληπτικός μηχανισμός για τα κράτη μέλη και την Κοινότητα κατά την άσκηση των πολιτικών τους. Είναι συνεπώς ανάγκη να ανατεθεί στην Αρχή το προληπτικό καθήκον της συλλογής πληροφοριών, της συνεχούς επαγρύπνησης και της παροχής αξιολόγησης και ενημέρωσης σχετικά με τους αναδυόμενους κινδύνους με στόχο την πρόληψή τους.

(52) Η ίδρυση της Αρχής πρέπει να δώσει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να συμμετέχουν ενεργά στις επιστημονικές διαδικασίες. πρέπει συνεπώς να υπάρχει στενή συνεργασία μεταξύ της Αρχής και των κρατών μελών για το σκοπό αυτό. Ιδίως, η Αρχή πρέπει να είναι σε θέση να αναθέτει ορισμένα καθήκοντα σε οργανισμούς στα κράτη μέλη.

(53) Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί η ισορροπία μεταξύ της χρήσης των εθνικών οργανισμών που αναλαμβάνουν εργασίες για λογαριασμό της Αρχής και της ανάγκης να εξασφαλιστεί, για λόγους γενικότερης συνέπειας, ότι τα καθήκοντα αυτά εκτελούνται σύμφωνα με τα κριτήρια που έχουν καθοριστεί για τέτοιες εργασίες για την Αρχή. Οι υφιστάμενες διαδικασίες για την ανάθεση επιστημονικών εργασιών στα κράτη μέλη, ιδίως σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση φακέλων που υποβάλει η βιομηχανία για την έγκριση ορισμένων ουσιών, προϊόντων ή διαδικασιών, πρέπει να επανεξεταστούν εντός ενός έτους, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ίδρυση της Αρχής και οι νέες δυνατότητες που προσφέρει, ενώ οι διαδικασίες αξιολόγησης πρέπει να παραμείνουν τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με το παρελθόν.

(54) Η Επιτροπή παραμένει εξολοκλήρου υπεύθυνη για την κοινοποίηση των μέτρων διαχείρισης του κινδύνου. επομένως, πρέπει να ανταλλάσσονται οι κατάλληλες πληροφορίες μεταξύ της Αρχής και της Επιτροπής, ενώ απαιτείται επίσης στενή συνεργασία ανάμεσα στην Αρχή, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη για να εξασφαλιστεί η συνέπεια ολόκληρης της διαδικασίας επικοινωνίας.

(55) Η ανεξαρτησία της Αρχής και ο ρόλος της για την ενημέρωση του κοινού συνεπάγεται ότι πρέπει να μπορεί να επικοινωνεί αυτόνομα στους τομείς αρμοδιοτήτων της, έχοντας ως σκοπό να παρέχει αντικειμενικές, αξιόπιστες και εύληπτες πληροφορίες.

(56) Η δέουσα συνεργασία με τα κράτη μέλη είναι αναγκαία στον ειδικό τομέα των εκστρατειών ενημέρωσης του κοινού ώστε να λαμβάνονται υπόψη τυχόν περιφερειακές παράμετροι και οποιαδήποτε συσχέτιση με την πολιτική για την υγεία. η κοινοποίηση των επιπτώσεων της διατροφής στην υγεία πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία των διατροφικών συνηθειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

(57) Εκτός από τις αρχές λειτουργίας της, που βασίζονται στην ανεξαρτησία και τη διαφάνεια, η Αρχή πρέπει να είναι ένας οργανισμός ανοικτός σε επαφές με τους καταναλωτές και άλλες ενδιαφερόμενες ομάδες.

(58) Η Αρχή πρέπει να χρηματοδοτηθεί από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Ωστόσο, υπό το φως της αποκτηθείσας πείρας, ιδίως σε ό,τι αφορά την επεξεργασία των φακέλων προς έγκριση που υποβάλει η βιομηχανία, πρέπει να εξεταστεί το ενδεχόμενο επιβολής τελών εντός τριών ετών από τη θέση σε ισχύ του κανονισμού. Η κοινοτική δημοσιονομική διαδικασία εξακολουθεί να εφαρμόζεται σε ό,τι αφορά επιδοτήσεις που καταλογίζονται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. επιπλέον ο λογιστικός έλεγχος πρέπει να γίνεται από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

(59) Είναι ανάγκη να μπορούν να συμμετάσχουν ευρωπαϊκές χώρες που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχουν συνάψει συμφωνίες που τις υποχρεώνουν να μεταφέρουν και να εφαρμόσουν την κοινοτική νομοθεσία στον τομέα που καλύπτει ο παρών κανονισμός.

(60) Στο πλαίσιο της οδηγίας 92/59/EΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουνίου 1992 για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων [12] λειτουργεί ήδη ένα σύστημα ταχείας ειδοποίησης. Το πεδίο εφαρμογής του υπάρχοντος συστήματος περιλαμβάνει τα τρόφιμα και τα βιομηχανικά προϊόντα αλλά όχι τις ζωοτροφές. Οι πρόσφατες κρίσεις στα τρόφιμα κατέδειξαν την ανάγκη να συσταθεί ένα βελτιωμένο και διευρυμένο σύστημα ταχείας ειδοποίησης που θα καλύπτει τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές. Αυτό το αναθεωρημένο σύστημα θα πρέπει να το διαχειρίζεται η Επιτροπή και τα μέλη του δικτύου πρέπει να περιλαμβάνουν τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και την Αρχή. Το σύστημα αυτό δεν πρέπει να καλύπτει την έγκαιρη ανταλλαγή πληροφοριών στην περίπτωση ακτινολογικής έκτακτης ανάγκης που έχει εγκαθιδρυθεί με βάση την απόφαση 87/600/Eυρατόμ του Συμβουλίου [13].

[12] ΕΕ L 228, 11.08.1992, σ. 24.

[13] ΕΕ L 371, 30.12.1987, σ. 76.

(61) Τα πρόσφατα συμβάντα στον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων κατέδειξαν την ανάγκη καθιέρωσης των κατάλληλων μέτρων για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης ώστε να εξασφαλίζεται ότι όλα τα τρόφιμα, ανεξαρτήτως είδους και προέλευσης, και όλες οι ζωοτροφές μπορούν να υπόκεινται σε κοινά μέτρα όταν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία, την υγεία των ζώων ή το περιβάλλον. μια τέτοια εμπεριστατωμένη προσέγγιση για τα μέτρα αντιμετώπισης έκτακτων περιστατικών στον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων πρέπει να επιτρέπει τη ανάληψη αποτελεσματικών ενεργειών και την αποφυγή τεχνητών διαφορών στην αντιμετώπιση σοβαρού κινδύνου σε σχέση με τρόφιμα ή ζωοτροφές.

(62) Πρόσφατες κρίσεις στα τρόφιμα κατέδειξαν επίσης τα οφέλη για την Επιτροπή από κατάλληλα προσαρμοσμένες, ταχύτερες διαδικασίες για τη διαχείριση των κρίσεων. Αυτές οι οργανωτικές διαδικασίες πρέπει να καθιστούν δυνατή τη βελτίωση του συντονισμού των προσπαθειών και τον καθορισμό αποτελεσματικότερων μέτρων βάσει των βέλτιστων επιστημονικών πληροφοριών. για το λόγο αυτό οι αναθεωρημένες διαδικασίες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αρμοδιότητες της Αρχής και να προβλέπουν την επιστημονική και τεχνική συνδρομή της υπό μορφή συμβουλών σε περίπτωση κρίσης στα τρόφιμα.

(63) Προκειμένου να εξασφαλιστεί μια πιο αποτελεσματική και εμπεριστατωμένη προσέγγιση στην τροφική αλυσίδα, πρέπει να συσταθεί μια επιτροπή για την αλυσίδα των τροφίμων και την υγεία των ζώων που θα αντικαταστήσει τη μόνιμη κτηνιατρική επιτροπή, τη μόνιμη επιτροπή των τροφίμων και τη μόνιμη επιτροπή για τις ζωοτροφές. Κατά συνέπεια πρέπει να καταργηθούν οι αποφάσεις του Συμβουλίου 68/361/ΕΟΚ [14], 69/414/ΕΟΚ [15] και 70/372/ΕΟΚ [16]. Για τον ίδιο λόγο η επιτροπή για την αλυσίδα των τροφίμων και την υγεία των ζώων πρέπει να αντικαταστήσει επίσης τη μόνιμη φυτοϋγειονομική επιτροπή σε σχέση με την αρμοδιότητά της (για τις οδηγίες 76/895/ΕΟΚ [17], 86/362/ΕΟΚ [18], 86/363/ΕΟΚ [19], 90/642/ΕΟΚ [20] και 91/414/ΕΟΚ [21]) για τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα και τον καθορισμό των ανώτατων επιπέδων καταλοίπων.

[14] ΕΕ L 255, 18.10.1968, σ. 23.

[15] ΕΕ L 291, 19.11.1969, σ. 9.

[16] ΕΕ L 170, 3.8.1970, σ. 1.

[17] ΕΕ L 341, 9.12.1976, σ. 26. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία 96/32/EΚ (ΕΕ L 144, 18.6.1996, σ. 12)

[18] ΕΕ L 221, 7.8.1986, σ. 37.

[19] ΕΕ L 221, 7.8.1986, σ.43.

[20] ΕΕ L 350, 14.12.90, σ. 71.

[21] ΕΕ L 230, 19.8.1991, σ. 1.

(64) Τα αναγκαία μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ [22] του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή.

[22] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(65) Είναι αναγκαίο να παρασχεθεί στους υπευθύνους των επιχειρήσεων επαρκής διορία για να προσαρμοστούν σε ορισμένες απαιτήσεις που θεσπίζει ο παρών κανονισμός και να προβλεφθεί ότι η Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων αρχίζει να λειτουργεί την 1η Ιανουαρίου 2002.

(66) Είναι σημαντικό να αποφευχθεί η σύγχυση μεταξύ της αποστολής της Αρχής και του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αξιολόγησης Φαρμακευτικών Προϊόντων (EMEA) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2309/93 [23]. Συνεπώς είναι ανάγκη να οριστεί ότι ο παρών κανονισμός δεν θίγει τις αρμοδιότητες που έχουν ανατεθεί στον EMEA, συμπεριλαμβανομένων αυτών που ανατέθηκαν με τον κανονισμό 2377/90/ΕΟΚ της 26ης Ιουνίου 1990 για τη θέσπιση κοινοτικής διαδικασίας για τον καθορισμό ανώτατων ορίων καταλοίπων κτηνιατρικών φαρμάκων στα τρόφιμα ζωικής προέλευσης [24].

[23] ΕΕ L 214, 24.8.1993, p.1, κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 649/1998 (ΕΕ L 88, 24.3.1998, σ. 7.)

[24] ΕΕ L 224, 18.8.1990, σ.1, κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 2391/2000 της Επιτροπής (ΕΕ L 276, 28.10.2000, σ. 5.)

(67) Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας είναι αναγκαίο και πρόσφορο προκειμένου να επιτευχθούν οι βασικοί στόχοι του παρόντος κανονισμού, να προβλεφθεί η προσέγγιση των εννοιών, αρχών και διαδικασιών που θα αποτελέσουν την κοινή βάση για τη νομοθεσία των τροφίμων στην Κοινότητα και να ιδρυθεί η Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων. Ο παρών κανονισμός περιορίζεται σε ό,τι είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων που επιδιώκονται, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 5 τρίτο εδάφιο της συνθήκης.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο I Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 1 Στόχος και πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός αποτελεί τη βάση για την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της ζωής και της υγείας του ανθρώπου και των συμφερόντων των καταναλωτών σε σχέση με τα τρόφιμα, ενώ παράλληλα εξασφαλίζει την αποτελεσματική λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Καθιερώνει κοινές αρχές και ευθύνες, τα μέσα ώστε να παρέχονται ισχυρή επιστημονική βάση, αποτελεσματικές οργανωτικές ρυθμίσεις και διαδικασίες με τις οποίες θα υποστηριχθεί η λήψη αποφάσεων σε θέματα ασφάλειας των τροφίμων.

2. Για τους σκοπούς της παραγράφου 1, ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις γενικές αρχές που διέπουν γενικά τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές, ειδικότερα δε την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών στην Κοινότητα και σε εθνικό επίπεδο.

Ιδρύει την Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων.

Καθορίζει διαδικασίες για θέματα που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών.

3. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε όλα τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής των τροφίμων και των ζωοτροφών. Δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση πρωτογενούς παραγωγής για ιδιωτική οικιακή χρήση ή στην περίπτωση οικιακής παρασκευής, χειρισμού ή αποθήκευσης τροφίμων για ιδιωτική κατανάλωση.

Άρθρο 2 Ορισμός των "τροφίμων"

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «τρόφιμα» (ή «είδη διατροφής») νοούνται ουσίες ή προϊόντα, είτε αυτά έχουν υποστεί πλήρη ή μερική επεξεργασία είτε όχι, τα οποία προορίζονται για βρώση από τον άνθρωπο ή αναμένεται ευλόγως ότι θα χρησιμεύσουν για τον σκοπό αυτόν. Σε αυτά περιλαμβάνονται ποτά, τσίχλες και οποιαδήποτε ουσία, περιλαμβανομένου του νερού, η οποία ενσωματώνεται σκόπιμα στα τρόφιμα στη διάρκεια της παραγωγής, της παρασκευής ή της επεξεργασίας τους. Επίσης περιλαμβάνεται το νερό μετά το σημείο τήρησης, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 της οδηγίας 98/83/EΚ και με την επιφύλαξη των απαιτήσεων των οδηγιών 80/778/ΕΟΚ και 98/83/EΚ.

Δεν περιλαμβάνονται τα ακόλουθα:

α) ζωοτροφές.

β) ζώντα ζώα, εκτός εάν παρασκευάζονται για διάθεση στην αγορά για ανθρώπινη κατανάλωση.

γ) φυτά πριν από τη συγκομιδή.

δ) φαρμακευτικά προϊόντα κατά την έννοια των οδηγιών 65/65/ΕΟΚ [25] και 92/73/ΕΟΚ [26] του Συμβουλίου.

[25] ΕΕ B 22, 9.2.1965, σ. 369.

[26] ΕΕ L 297, 13.10.1992, σ. 8.

ε) καλλυντικά κατά την έννοια κατά την έννοια της οδηγίας 76/768/ΕΟΚ του Συμβουλίου [27].

[27] ΕΕ L 262, 27.9.1976, σ. 169.

στ) καπνός και προϊόντα καπνού κατά την έννοια της οδηγίας 89/622/ΕΟΚ [28] του Συμβουλίου.

[28] ΕΕ L 359, 8.12.1989, σ. 1.

ζ) ναρκωτικές ή ψυχοτρόποι ουσίες κατά την έννοια της Ενιαίας Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τα ναρκωτικά του 1961 και της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για τις ψυχοτρόπους ουσίες του 1971.

η) τα κατάλοιπα και οι προσμείξεις

Άρθρο 3 Άλλοι ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1) «νομοθεσία για τα τρόφιμα»: οι νόμοι, οι κανονισμοί και οι διοικητικές ρυθμίσεις που διέπουν τα τρόφιμα γενικότερα και την ασφάλεια των τροφίμων ειδικότερα, είτε σε κοινοτικό είτε σε εθνικό επίπεδο. ο όρος καλύπτει οιοδήποτε στάδιο της παραγωγής, μεταποίησης και διανομής των τροφίμων, καθώς και των ζωοτροφών για ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων.

(2) «επιχείρηση τροφίμων»: κάθε επιχείρηση, κερδοσκοπική ή μη, δημόσια ή ιδιωτική, η οποία ασκεί οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες που συνδέονται με οιοδήποτε στάδιο της παραγωγής, μεταποίησης και διανομής των τροφίμων.

(3) «υπεύθυνος επιχείρησης τροφίμων»: τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν την ευθύνη να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα μέσα στην επιχείρηση τροφίμων που έχουν υπό τον έλεγχό τους.

(4) «ζωοτροφές»: οι ουσίες ή τα προϊόντα, περιλαμβανομένων των πρόσθετων υλών, είτε έχουν υποστεί πλήρη ή μερική επεξεργασία είτε όχι, τα οποία προορίζονται για χορήγηση τροφής από το στόμα στα ζώα.

(5) «επιχείρηση ζωοτροφών»: οποιαδήποτε επιχείρηση, κερδοσκοπική ή όχι και δημόσια ή ιδιωτική, η οποία πραγματοποιεί οποιαδήποτε από τις δραστηριότητες παραγωγής, παρασκευής, μεταποίησης, αποθήκευσης, μεταφοράς ή διανομής ζωοτροφών, συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε παραγωγού ο οποίος παράγει, επεξεργάζεται ή αποθηκεύει ζωοτροφές με σκοπό τη χορήγηση τροφής σε ζώα που βρίσκονται στην κατοχή του.

(6) «υπεύθυνος επιχείρησης ζωοτροφών»: τα φυσικά ή νομικά πρόσωπα που έχουν την ευθύνη να εξασφαλίσουν ότι πληρούνται οι απαιτήσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα μέσα στην εταιρεία ζωοτροφών που έχουν υπό τον έλεγχό τους.

(7) «λιανική»: ο χειρισμός ή/και η μεταποίηση τροφίμων και η αποθήκευσή τους στο σημείο πώλησης ή παράδοσης στον τελικό καταναλωτή. περιλαμβάνονται οι τερματικοί σταθμοί διανομής, οι επιχειρήσεις μαζικής εστίασης, τα κυλικεία εργοστασίων, η τροφοδοσία οργανισμών, τα εστιατόρια και άλλες παρόμοιες επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών εστίασης, τα καταστήματα, τα κέντρα διανομής υπεραγορών και τα πρατήρια χονδρικής.

(8) «διάθεση στην αγορά»: η κατοχή τροφίμων ή ζωοτροφών με σκοπό την πώληση, συμπεριλαμβανομένης της προσφοράς για πώληση ή οποιασδήποτε άλλης μορφής μεταβίβασης είτε αυτή γίνεται δωρεάν είτε όχι, και η ίδια η πώληση, η διανομή ή οι άλλες μορφές μεταβίβασης.

(9) «κίνδυνος»: ο βαθμός στον οποίο είναι πιθανή μια επιβλαβής συνέπεια στην υγεία και η σοβαρότητα αυτής της συνέπειας, ως αποτέλεσμα της ύπαρξης μιας πηγής κινδύνου.

(10) «ανάλυση του κινδύνου»: η διαδικασία που αποτελείται από τρεις αλληλένδετες συνιστώσες: αξιολόγηση του κινδύνου, διαχείριση του κινδύνου και ενημέρωση σχετικά με τον κίνδυνο.

(11) «αξιολόγηση του κινδύνου»: η διαδικασία επιστημονικής βάσης που απαρτίζεται από τέσσερα βήματα: τον προσδιορισμό της πηγής του κινδύνου, τον χαρακτηρισμό της πηγής του κινδύνου, την αξιολόγηση της έκθεσης στον κίνδυνο και τον χαρακτηρισμό του κινδύνου.

(12) «διαχείριση του κινδύνου»: η διαδικασία, η οποία διακρίνεται από την αξιολόγηση του κινδύνου, της στάθμισης εναλλακτικών πολιτικών, αφού ζητηθεί η γνώμη των ενδιαφερόμενων μερών και αφού ληφθεί υπόψη η αξιολόγηση του κινδύνου και άλλοι εύλογοι παράγοντες και, εάν χρειαστεί, της επιλογής των κατάλληλων μέσων πρόληψης και ελέγχου.

(13) «ενημέρωση σχετικά με τον κίνδυνο»: η αμφίδρομη ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων σε όλη τη διάρκεια της διαδικασίας ανάλυσης του κινδύνου, όσον αφορά τις πηγές του κινδύνου και τους κινδύνους, τους παράγοντες που συνδέονται με τον κίνδυνο και τους διάφορους τρόπους αντίληψης του κινδύνου, μεταξύ των αξιολογητών του κινδύνου, των διαχειριστών του κινδύνου, των καταναλωτών, των επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών, της ακαδημαϊκής κοινότητας και άλλων ενδιαφερόμενων μερών, συμπεριλαμβανομένης της εξήγησης των πορισμάτων που συνδέονται με την αξιολόγηση του κινδύνου και η βάση των αποφάσεων για τη διαχείριση του κινδύνου.

(14) «πηγή κινδύνου»: ένας βιολογικός, χημικός ή φυσικός παράγοντας στα τρόφιμα ή τις ζωοτροφές ή μια κατάσταση των τροφίμων, που έχει τη δυνατότητα να προκαλέσει αρνητικές συνέπειες στην υγεία.

(15) «ανιχνευσιμότητα»: η δυνατότητα ανίχνευσης και παρακολούθησης τροφίμων, ζωοτροφών, ζώων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων ή ουσιών που πρόκειται ή αναμένεται να ενσωματωθούν σε τρόφιμα ή σε ζωοτροφές, σε όλα τα στάδια της παραγωγής, μεταποίησης και διανομής τους.

(16) «στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής»: οιοδήποτε στάδιο, περιλαμβανομένης της εισαγωγής, από την πρωτογενή παραγωγή ενός τροφίμου μέχρι και την αποθήκευση του, τη μεταφορά του, την πώλησή του ή τη διάθεσή του στον τελικό καταναλωτή και, όπου συντρέχει λόγος, η εισαγωγή, η παραγωγή, παρασκευή, η αποθήκευση, η μεταφορά, η διανομή, ή πώληση και η διάθεση ζωοτροφών.

(17) «πρωτογενής παραγωγή»: η παραγωγή, εκτροφή ή ανάπτυξη πρωτογενών προϊόντων, περιλαμβανομένης της συγκομιδής, του αρμέγματος και όλων των σταδίων της ζωικής παραγωγής πριν από τη σφαγή. Περιλαμβάνει επίσης τη θήρα και την αλίευση, καθώς και τη συγκομιδή άγριων προϊόντων.

(18) «τελικός καταναλωτής»: ο τελευταίος καταναλωτής τροφίμων, ο οποίος δεν χρησιμοποιεί τα τρόφιμα στο πλαίσιο λειτουργίας ή δραστηριότητας μιας επιχείρησης τροφίμων.

Κεφάλαιο IΙ Γενική νομοθεσία για τα τρόφιμα

Άρθρο 4 Πεδίο εφαρμογής

1. Το παρόν κεφάλαιο αφορά όλα τα στάδια της παραγωγής, της μεταποίησης και της διανομής των τροφίμων και των ζωοτροφών που παράγονται για ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων ή/και χορηγούνται ως τροφή σε αυτά.

2. Οι γενικές αρχές που καθορίζονται στα άρθρα 5 έως 10, αποτελούν γενικό πλαίσιο οριζόντιας φύσης, το οποίο πρέπει να ακολουθείται όταν λαμβάνονται μέτρα.

3. Οι υφιστάμενες αρχές και διαδικασίες σχετικά με τη νομοθεσία για τα τρόφιμα θα προσαρμοσθούν το συντομότερο και έως την 1η Ιανουαρίου 2007 το αργότερο, ώστε να συμμορφώνονται προς τα άρθρα 5 έως 10.

4. Μέχρι τότε, και κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, η υφιστάμενη νομοθεσία θα εφαρμόζεται λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που περιλαμβάνονται στα άρθρα 5 έως 10.

τμημα 1 Γενικές αρχές νομοθεσίας τροφίμων

Άρθρο 5 Γενικοί στόχοι

1. Η νομοθεσία για τα τρόφιμα επιδιώκει έναν ή περισσότερους από τους γενικούς στόχους που αφορούν την υψηλού επιπέδου προστασία της ανθρώπινης ζωής και υγείας, την προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών, περιλαμβανομένων των ορθών πρακτικών στο εμπόριο τροφίμων, λαμβάνοντας υπόψη, όπου συντρέχει λόγος, την προστασία της υγείας και της ορθής μεταχείρισης των ζώων, καθώς και την προστασία των φυτών και του περιβάλλοντος.

2. Η νομοθεσία για τα τρόφιμα αποσκοπεί στο να επιτύχει την ελεύθερη κυκλοφορία στην Κοινότητα των τροφίμων και των ζωοτροφών που παράγονται ή διατίθενται στην αγορά σύμφωνα με τις γενικές αρχές και απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου.

3. Όπου υπάρχουν διεθνή πρότυπα ή επίκειται η ολοκλήρωσή τους, αυτά λαμβάνονται υπόψη κατά τη σύνταξη ή την προσαρμογή της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, εκτός όταν τέτοια πρότυπα ή σχετικά μέρη αυτών αποτελούν μη αποτελεσματικό ή ακατάλληλο μέσο για την επίτευξη των θεμιτών στόχων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα ή όταν υπάρχει επιστημονική αιτιολόγηση, ή όταν καταλήγουν σε επίπεδο προστασίας διαφορετικό από εκείνο που καθορίζεται ως κατάλληλο στην Κοινότητα.

Άρθρο 6 Ανάλυση του κινδύνου

1. Προκειμένου να επιτευχθεί ο γενικός στόχος για υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας και της υγείας, η νομοθεσία για τα τρόφιμα θα βασιστεί στην ανάλυση του κινδύνου, εκτός όταν αυτό δεν είναι κατάλληλο για τις συνθήκες ή τη φύση του μέτρου.

2. Η αξιολόγηση του κινδύνου βασίζεται στα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία και διεξάγεται με τρόπο ανεξάρτητο, αντικειμενικό και διαφανή.

3. Η διαχείριση του κινδύνου λαμβάνει υπόψη τα αποτελέσματα της αξιολόγησης του κινδύνου και ιδίως τις γνώμες της Ευρωπαϊκής Αρχής Τροφίμων που ιδρύεται με το άρθρο 22, άλλους παράγοντες, όπως αρμόζει στο εκάστοτε θέμα, καθώς και την αρχή της προφύλαξης όπου συντρέχουν οι όροι του άρθρου 7, παράγραφος 1.

Άρθρο 7 Αρχή της προφύλαξης

1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες, ύστερα από αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών, έχει εντοπισθεί πιθανότητα βλαβερών επιπτώσεων στην υγεία αλλά εξακολουθεί να υπάρχει επιστημονική αβεβαιότητα, μπορούν να ληφθούν τα προσωρινά μέτρα διαχείρισης του κινδύνου που είναι αναγκαία για την εξασφάλιση του υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας που έχει επιλεγεί στην Κοινότητα, μέχρι να υπάρξουν περαιτέρω επιστημονικές πληροφορίες για μια πιο εμπεριστατωμένη αξιολόγηση του κινδύνου.

2. Τα μέτρα που λαμβάνονται βάσει της παραγράφου 1 είναι ανάλογα και όχι πιο περιοριστικά για το εμπόριο από όσο απαιτείται για την επίτευξη του υψηλού επιπέδου προστασίας που έχει επιλεγεί στην Κοινότητα, ενώ παράλληλα λαμβάνουν υπόψη την τεχνική και οικονομική βιωσιμότητα και άλλους παράγοντες όπως αρμόζει στο εκάστοτε ζήτημα. Αυτά τα μέτρα αναθεωρούνται μέσα σε εύλογο χρονικό διάστημα, ανάλογα με τη φύση του κινδύνου που προσδιορίζεται όσον αφορά τη ζωή ή την υγεία και του είδους των επιστημονικών πληροφοριών που απαιτούνται για τη διασαφήνιση της επιστημονικής αβεβαιότητας και τη διεξαγωγή μιας πιο εμπεριστατωμένης αξιολόγησης του κινδύνου.

Άρθρο 8 Προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών

Η νομοθεσία για τα τρόφιμα αποβλέπει στην προστασία των συμφερόντων των καταναλωτών και αποτελεί τη βάση ώστε οι καταναλωτές να μπορούν να επιλέγουν ενήμεροι τα τρόφιμα που καταναλώνουν. Αποσκοπεί στην πρόληψη των εξής φαινομένων:

α) τις δόλιες πρακτικές ή τις πρακτικές εξαπάτησης.

β) τη νόθευση των τροφίμων. και

γ) οποιεσδήποτε άλλες πρακτικές που ενδέχεται να παραπλανήσουν τον καταναλωτή.

τμημα 2 Αρχές της Διαφάνειας

Άρθρο 9 Δημόσια διαβούλευση

Ζητείται η γνώμη του κοινού, άμεσα ή μέσω αντιπροσωπευτικών οργάνων, σε κατάλληλο στάδιο της σύνταξης της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, εκτός εάν ο επείγον χαρακτήρας του θέματος δεν το επιτρέπει.

Άρθρο 10 Ενημέρωση του κοινού

Με την επιφύλαξη των εφαρμοστέων κοινοτικών διατάξεων και των εθνικών διατάξεων σχετικά με την πρόσβαση στα έγγραφα, όταν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι υποψίας ότι ένα τρόφιμο ή ζωοτροφή ενδεχομένως ενέχει κίνδυνο για την υγεία του ανθρώπου ή των ζώων, τότε, ανάλογα με τη φύση, τη σοβαρότητα και την έκταση αυτού του κινδύνου, οι δημόσιες αρχές προβαίνουν στις κατάλληλες διαδικασίες ώστε να ενημερώσουν το ευρύ κοινό σχετικά με τη φύση του κινδύνου όσον αφορά την υγεία, παρέχοντας όσο το δυνατόν περισσότερα στοιχεία για την αναγνώριση του τροφίμου ή της ζωοτροφής ή του είδους του τροφίμου ή της ζωοτροφής και καθορίζοντας τον κίνδυνο που ενδεχομένως αυτό ενέχει και τα μέτρα που λαμβάνονται ή που πρόκειται να ληφθούν για την αποφυγή, τη μείωση ή την εξάλειψη του κινδύνου αυτού.

Τμημα 3 Γενικες Υποχρεωσεις του Εμποριου Τροφιμων

Άρθρο 11 Εισαγωγή τροφίμων και ζωοτροφών στην Κοινότητα

Τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές που εισάγονται στην Κοινότητα με σκοπό τη διάθεσή τους στην αγορά της, συμμορφώνονται με τις σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα ή με όρους που η Κοινότητα αναγνωρίζει ως τουλάχιστον ισοδύναμους ή, όταν υπάρχει συγκεκριμένη συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας και της χώρας εξαγωγής, με τις απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στην εν λόγω συμφωνία.

Άρθρο 12 Τρόφιμα και ζωοτροφές που εξάγονται από την Κοινότητα

1. Τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές που εξάγονται ή επανεξάγονται από την Κοινότητα με σκοπό τη διάθεσή τους στην αγορά τρίτης χώρας συμμορφώνονται με τις σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, εκτός εάν ζητούν διαφορετικά οι αρχές της εισάγουσας χώρας, ή εάν ορίζουν διαφορετικά οι νόμοι, οι κανονισμοί, τα πρότυπα, οι κώδικες δεοντολογίας και άλλες νομικές και διοικητικές διαδικασίες που ενδέχεται να ισχύουν στη χώρα εισαγωγής.

Υπό διαφορετικές συνθήκες, εκτός από την περίπτωση κατά την οποία τα τρόφιμα είναι επιβλαβή για την υγεία ή οι ζωοτροφές μη ασφαλείς, τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές μπορούν να εξάγονται ή να επανεξάγονται μόνο υπό τον όρο ότι οι αρμόδιες αρχές της χώρας προορισμού έχουν συμφωνήσει ρητώς, αφού ενημερωθούν πλήρως για τους λόγους και τις συνθήκες για τις οποίες τα εν λόγω τρόφιμα ή ζωοτροφές δεν μπορούν να διατεθούν στην αγορά της Κοινότητας.

2. Όπου ισχύουν οι διατάξεις διμερούς συμφωνίας που έχει συνάψει η Κοινότητα ή ένα από τα κράτη μέλη της με τρίτη χώρα, τα τρόφιμα και οι ζωοτροφές που εξάγονται από την Κοινότητα ή από το συγκεκριμένο κράτος μέλος σε αυτή την τρίτη χώρα, συμμορφώνονται με τις εν λόγω διατάξεις.

Άρθρο 13 Διεθνή πρότυπα

Με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεών τους, η Κοινότητα και τα κράτη μέλη:

α) συμβάλλουν στην ανάπτυξη των διεθνών τεχνικών προτύπων για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές και των υγειονομικών και φυτοϋγειονομικών προτύπων,

β) προωθούν το συντονισμό του έργου των διεθνών κυβερνητικών και μη κυβερνητικών οργανώσεων σχετικά με τα πρότυπα των τροφίμων και των ζωοτροφών,

γ) συμβάλλουν, όταν αυτό αρμόζει και ενδείκνυται, στην σύναψη συμφωνιών για την αναγνώριση της ισοδυναμίας των ειδικών μέτρων για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές,

δ) δίδουν ιδιαίτερη προσοχή στις ειδικές αναπτυξιακές, οικονομικές και εμπορικές ανάγκες των αναπτυσσόμενων χωρών, προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τα διεθνή πρότυπα δεν δημιουργούν ανώφελα εμπόδια στις εξαγωγές από αναπτυσσόμενες χώρες.

Τμημα 4 Γενικες Απαιτησεις της Νομοθεσιας για τα Τροφιμα

Άρθρο 14 Απαιτήσεις της ασφάλειας των τροφίμων

1. Τρόφιμα τα οποία είναι μη ασφαλή δεν διατίθενται στην αγορά.

2. Τα τρόφιμα θεωρούνται ως μη ασφαλή όταν εκτιμάται ότι είναι:

α) επιβλαβή για την υγεία,

β) ακατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση.

3. Προκειμένου να καθοριστεί εάν ένα τρόφιμο είναι μη ασφαλές, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα εξής:

α) οι κανονικές συνθήκες χρήσης του τροφίμου από τους καταναλωτές σε όλα τα στάδια της παραγωγής, μεταποίησης και διανομής του και

β) οι πληροφορίες που παρέχονται στον καταναλωτή, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που παρέχονται στην ετικέτα, ή άλλες πληροφορίες που γενικά είναι διαθέσιμες στον καταναλωτή σχετικά με την αποφυγή συγκεκριμένων αρνητικών συνεπειών για την υγεία από συγκεκριμένο τρόφιμο ή κατηγορία τροφίμων.

4. Προκειμένου να καθοριστεί εάν ένα τρόφιμο είναι επιβλαβές για την υγεία, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα εξής:

α) όχι μόνον οι πιθανές άμεσες ή/και βραχυπρόθεσμες ή/και μακροπρόθεσμες συνέπειες του τροφίμου αυτού στην υγεία του ατόμου που το καταναλώνει, αλλά επίσης στις επερχόμενες γενεές,

β) οι πιθανές σωρευτικές τοξικές συνέπειες,

γ) οι ιδιαίτερες ευαισθησίες όσον αφορά την υγεία συγκεκριμένης κατηγορίας καταναλωτών, όταν το τρόφιμο προορίζεται για την εν λόγω κατηγορία καταναλωτών.

5. Κατά τον προσδιορισμό του κατά πόσο ένα τρόφιμο είναι ακατάλληλο για ανθρώπινη κατανάλωση, δίδεται προσοχή στο κατά πόσο το εν λόγω τρόφιμο δεν μπορεί να γίνει δεκτό για ανθρώπινη κατανάλωση σύμφωνα με τη χρήση για την οποία προορίζεται, λόγω μόλυνσης προερχόμενης είτε από ξένες ουσίες είτε από άλλον παράγοντα, ή λόγω σήψης, αλλοίωσης ή αποσύνθεσης.

6. Όταν ένα τρόφιμο που είναι μη ασφαλές αποτελεί μέρος στοίβας, παρτίδας ή αποστελλόμενου φορτίου τροφίμων της ίδιας κατηγορίας ή περιγραφής, θεωρείται ότι όλα τα τρόφιμα στην εν λόγω στοίβα, παρτίδα ή στο φορτίο είναι επίσης μη ασφαλή, εκτός εάν ύστερα από λεπτομερή αξιολόγηση δεν βρεθούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι και το υπόλοιπο της στοίβας, της παρτίδας ή του φορτίου είναι μη ασφαλές.

7. Τα τρόφιμα που συμμορφώνονται προς ειδικές κοινοτικές διατάξεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα που διέπουν την ασφάλεια των τροφίμων θεωρούνται ασφαλή όσον αφορά τις πτυχές που καλύπτονται από τις ειδικές κοινοτικές διατάξεις.

8. Η συμμόρφωση ενός τροφίμου προς συγκεκριμένες διατάξεις που ισχύουν γι' αυτό, δεν εμποδίζει τη λήψη κατάλληλων μέτρων από την πλευρά των αρμόδιων αρχών προκειμένου να επιβάλουν περιορισμούς στη διάθεσή του στην αγορά ή να απαιτήσουν την απόσυρσή του από την αγορά όταν συντρέχουν λόγοι υποψίας ότι, παρά τη συμμόρφωση του, το τρόφιμο είναι μη ασφαλές.

9. Ελλείψει ειδικών κοινοτικών μέτρων, ένα τρόφιμο θεωρείται ασφαλές όταν συμμορφώνεται με τις ειδικές διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας για τα τρόφιμα του κράτους μέλους στην επικράτεια του οποίου διατίθεται, διατάξεις οι οποίες συντάσσονται και εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της συνθήκης και ιδίως των άρθρων 28 και 30.

Άρθρο 15 Απαιτήσεις ως προς την ασφάλεια των ζωοτροφών

1. Ζωοτροφές οι οποίες είναι μη ασφαλείς δεν διατίθενται στην αγορά ούτε χορηγούνται ως τροφή σε οποιοδήποτε ζώο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή τροφίμων.

2. Οι ζωοτροφές θεωρούνται ως μη ασφαλείς όσον αφορά τη χρήση για την οποία προορίζονται όταν εκτιμάται ότι:

- έχουν αρνητικές συνέπειες για την υγεία των ανθρώπων ή των ζώων,

- καθιστούν τα τρόφιμα που προέρχονται από τροφοπαραγωγικά ζώα μη ασφαλή για ανθρώπινη κατανάλωση.

3. Όταν μια ζωοτροφή, για την οποία αναγνωρίστηκε ότι δεν πληροί τις απαιτήσεις ασφάλειας των ζωοτροφών, αποτελεί μέρος στοίβας, παρτίδας ή αποστελλόμενου φορτίου ζωοτροφών της ίδιας κατηγορίας ή περιγραφής, θεωρείται ότι όλες οι ζωοτροφές στην εν λόγω στοίβα, την παρτίδα ή στο φορτίο δεν πληρούν τις απαιτήσεις της ασφάλειας των ζωοτροφών, εκτός εάν ύστερα από λεπτομερή αξιολόγηση δεν βρεθούν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι και το υπόλοιπο της στοίβας, της παρτίδας ή του φορτίου δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις αυτές.

4. Οι ζωοτροφές που συμμορφώνονται προς ειδικές κοινοτικές διατάξεις που διέπουν την ασφάλεια των ζωοτροφών, θεωρούνται ασφαλείς όσον αφορά τις πτυχές που καλύπτονται από τις ειδικές κοινοτικές διατάξεις.

5. Η συμμόρφωση μιας ζωοτροφής προς συγκεκριμένες διατάξεις που ισχύουν για αυτήν, δεν εμποδίζει τη λήψη κατάλληλων μέτρων από την πλευρά των αρμόδιων αρχών προκειμένου να επιβάλουν περιορισμούς στη διάθεσή της στην αγορά ή να απαιτήσουν την απόσυρσή του από την αγορά όταν συντρέχουν λόγοι υποψίας ότι, παρά τη συμμόρφωση της, η ζωοτροφή είναι μη ασφαλής.

6. Ελλείψει ειδικών κοινοτικών μέτρων, μια ζωοτροφή θεωρείται ασφαλής όταν συμμορφώνεται με τις ειδικές διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας για τα τρόφιμα που διέπουν την ασφάλεια των ζωοτροφών στο κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου κυκλοφορεί, διατάξεις οι οποίες συντάσσονται και εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της συνθήκης και ιδίως των άρθρων 28 και 30.

Άρθρο 16 Παρουσίαση

Με την επιφύλαξη των πιο εξειδικευμένων διατάξεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, η επισήμανση, η διαφήμιση και η παρουσίαση των τροφίμων ή των ζωοτροφών, συμπεριλαμβανομένων του σχήματος, της εμφάνισης ή της συσκευασίας τους, των υλικών συσκευασίας που χρησιμοποιήθηκαν, του τρόπου με τον οποίο τακτοποιήθηκαν και του περιβάλλοντος στο οποίο εκθέτονται, καθώς και των πληροφοριών που διατίθενται σχετικά με αυτά από οποιοδήποτε επικοινωνιακό μέσο, δεν πρέπει να παραπλανούν τους καταναλωτές.

Άρθρο 17 Υποχρεώσεις

1. Οι υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών εξασφαλίζουν ότι τα τρόφιμα ή οι ζωοτροφές, σε όλα τα στάδια της παραγωγής, μεταποίησης και διανομής μέσα στην επιχείρηση που βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους, ικανοποιούν τις σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα οι οποίες αφορούν τις δραστηριότητές τους και επαληθεύουν την ικανοποίηση αυτών των απαιτήσεων.

2. Τα κράτη μέλη εκτελούν τη νομοθεσία για τα τρόφιμα, παρακολουθούν και επαληθεύουν εάν τηρούνται οι σχετικές απαιτήσεις της νομοθεσίας αυτής από τους υπευθύνους των επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών σε όλα τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής.

Για το σκοπό αυτό διατηρούν σύστημα επίσημων ελέγχων και άλλων δραστηριοτήτων όπως αρμόζει στις περιστάσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η δημόσια επικοινωνία σε θέματα που αφορούν την ασφάλεια και τον κίνδυνο των τροφίμων και των ζωοτροφών, η εποπτεία της ασφάλειας των τροφίμων και των ζωοτροφών και άλλες δραστηριότητες παρακολούθησης που καλύπτουν όλα τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής.

Τα κράτη μέλη καθορίζουν επίσης το σύστημα των κυρώσεων που επιβάλλονται στις παραβιάσεις της νομοθεσίας για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές. Οι εν λόγω κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες και αποτρεπτικές.

Άρθρο 18 Ανιχνευσιμότητα

1. Η ανιχνευσιμότητα των τροφίμων, των ζωοτροφών, των ζώων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή τροφίμων και οποιασδήποτε άλλης ουσίας που προορίζεται για ενσωμάτωση σε ένα τρόφιμο ή σε μια ζωοτροφή ή αναμένεται ότι θα ενσωματωθεί σε αυτά, διασφαλίζεται σε όλα τα στάδια παραγωγής, μεταποίησης και διανομής.

2. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών είναι σε θέση να αναγνωρίζουν κάθε πρόσωπο από το οποίο έχουν προμηθευτεί ένα τρόφιμο, μια ζωοτροφή, ένα ζώο που χρησιμοποιείται για την παραγωγή τροφίμων ή οποιαδήποτε άλλη ουσία που προορίζεται για ενσωμάτωση σε ένα τρόφιμο ή σε μια ζωοτροφή ή αναμένεται ότι θα ενσωματωθεί σε αυτά.

Για το σκοπό αυτό οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων εγκαθιδρύουν συστήματα και διαδικασίες που καθιστούν τις πληροφορίες αυτές διαθέσιμες στις αρμόδιες αρχές, εάν αυτές το ζητήσουν.

3. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίμων και ζωοτροφών καθιερώνουν συστήματα και διαδικασίες για την αναγνώριση των άλλων επιχειρήσεων στις οποίες προμηθεύουν τα προϊόντα τους. Αυτές οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες στις αρμόδιες αρχές, εάν αυτές το ζητήσουν.

4. Τα τρόφιμα ή οι ζωοτροφές που διατίθενται ή ενδέχεται να διατεθούν στην αγορά της Κοινότητας πρέπει να φέρουν κατάλληλη επισήμανση ή σήμα αναγνώρισης ώστε να διευκολύνεται η ανιχνευσιμότητά τους, μέσω κατάλληλων εγγράφων ή πληροφοριών, σύμφωνα με τις σχετικές απαιτήσεις των ειδικότερων διατάξεων.

5. Οι διατάξεις για την εφαρμογή των απαιτήσεων του παρόντος άρθρου όσον αφορά συγκεκριμένους τομείς είναι δυνατό να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 58, παράγραφος 2.

Άρθρο 19 Ευθύνη για τα τρόφιμα: υπεύθυνοι επιχειρήσεων τροφίμων

1. Εάν ένας υπεύθυνος επιχείρησης τροφίμων κρίνει ή υποψιάζεται ότι ένα τρόφιμο που έχει εισαγάγει, παραγάγει, μεταποιήσει, παρασκευάσει ή διανείμει, δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων, ξεκινά αμέσως διαδικασίες για την απόσυρση του εν λόγω τροφίμου από την αγορά και ενημερώνει σχετικά τις αρμόδιες αρχές. Όταν το προϊόν ενδέχεται να έχει φθάσει στους καταναλωτές, ο υπεύθυνος ενημερώνει τους καταναλωτές με αποτελεσματικότητα και ακρίβεια για τους λόγους της απόσυρσής του και, εάν αυτό είναι αναγκαίο, ανακαλεί από τους καταναλωτές προϊόντα που τους έχει ήδη προμηθεύσει, όταν τα υπόλοιπα μέτρα δεν επαρκούν για την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας.

2. Ο υπεύθυνος μιας επιχείρησης τροφίμων, ο οποίος έχει την ευθύνη για δραστηριότητες λιανικού εμπορίου ή διανομής, με τις οποίες δεν επηρεάζεται η συσκευασία, η επισήμανση, η ασφάλεια ή η ακεραιότητα των τροφίμων, ξεκινά, εντός των ορίων των δραστηριοτήτων του, διαδικασίες για την απόσυρση από την αγορά προϊόντων που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της ασφάλειας των τροφίμων και προσπαθεί να συμβάλει στην ασφάλεια των τροφίμων μεταδίδοντας τις σχετικές πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανίχνευση ενός τροφίμου και συνεργαζόμενος με τους παραγωγούς, μεταποιητές, παρασκευαστές ή/και τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά τα μέτρα που αυτοί λαμβάνουν.

3. Ο υπεύθυνος μιας επιχείρησης τροφίμων ενημερώνει αμέσως τις αρμόδιες αρχές εάν κρίνει ή υποψιάζεται ότι ένα τρόφιμο το οποίο διέθεσε στην αγορά ενδέχεται να είναι επιβλαβές για την υγεία του ανθρώπου. Ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές για τα μέτρα που λαμβάνει προκειμένου να αποτρέψει τους κινδύνους για τον τελικό καταναλωτή και δεν εμποδίζει ούτε αποθαρρύνει κανένα άτομο να συνεργαστεί με τις αρμόδιες αρχές, όπου αυτό μπορεί να προλάβει, να μειώσει ή να αποτρέψει ένα κίνδυνο που προκύπτει από κάποιο τρόφιμο.

4. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων τροφίμων συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται για την αποφυγή ή τη μείωση των κινδύνων που προκαλεί ένα τρόφιμο, το οποίο αυτοί προμηθεύουν ή έχουν προμηθεύσει.

Άρθρο 20 Ευθύνη για τις ζωοτροφές: υπεύθυνοι επιχειρήσεων ζωοτροφών

1. Εάν ένας υπεύθυνος επιχείρησης ζωοτροφών κρίνει ή υποψιάζεται ότι μια ζωοτροφή που έχει εισαγάγει, παραγάγει, μεταποιήσει, παρασκευάσει ή διανείμει, δεν πληροί τις απαιτήσεις ασφάλειας των ζωοτροφών, ξεκινά αμέσως διαδικασίες για την απόσυρση της εν λόγω ζωοτροφής από την αγορά και ενημερώνει σχετικά τις αρμόδιες αρχές. Ενημερώνει τους καταναλωτές με αποτελεσματικότητα και ακρίβεια για τους λόγους της απόσυρσής της και, εάν αυτό είναι αναγκαίο, ανακαλεί από αυτούς τα προϊόντα που τους έχει ήδη προμηθεύσει, όταν τα υπόλοιπα μέτρα δεν επαρκούν για την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας.

2. Ο υπεύθυνος μιας επιχείρησης ζωοτροφών, ο οποίος έχει την ευθύνη για δραστηριότητες λιανικού εμπορίου ή διανομής, με τις οποίες δεν επηρεάζεται η συσκευασία, η επισήμανση, η ασφάλεια ή η ακεραιότητα των ζωοτροφών, ξεκινά, εντός των ορίων των δραστηριοτήτων του, διαδικασίες για την απόσυρση από την αγορά προϊόντων που δεν συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις της ασφάλειας των ζωοτροφών και προσπαθεί να συμβάλει στην ασφάλειά τους μεταδίδοντας τις σχετικές πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την ανίχνευση μιας ζωοτροφής και συνεργαζόμενος με τους παραγωγούς, μεταποιητές, παρασκευαστές ή/και τις αρμόδιες αρχές όσον αφορά τα μέτρα που αυτοί λαμβάνουν.

3. Ο υπεύθυνος μιας επιχείρησης ζωοτροφών ενημερώνει αμέσως τις αρμόδιες αρχές εάν κρίνει ή υποψιάζεται ότι μια ζωοτροφή την οποία διέθεσε στην αγορά ενδέχεται να μην ικανοποιεί τις απαιτήσεις ασφάλειας των ζωοτροφών. Ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές για τα μέτρα που λαμβάνει προκειμένου να αποτρέψει τον κίνδυνο που προκαλεί η χρήση αυτής της ζωοτροφής και δεν εμποδίζει ούτε αποθαρρύνει κανένα άτομο να συνεργαστεί με τις αρμόδιες αρχές, όπου αυτό μπορεί να προλάβει, να μειώσει ή να αποτρέψει ένα κίνδυνο που προκύπτει από μία ζωοτροφή.

4. Οι υπεύθυνοι των επιχειρήσεων ζωοτροφών συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνονται για την αποφυγή των κινδύνων που προκαλεί ζωοτροφή την οποία αυτοί προμηθεύουν ή έχουν προμηθεύσει.

Άρθρο 21 Ευθύνη

Οι διατάξεις του παρόντος Κεφαλαίου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ [29] του Συμβουλίου η οποία αφορά θέματα ευθύνης λόγω ελαττωματικών προϊόντων, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 1999/34/ΕΚ [30].

[29] ΕΕ L 210, 7.8.1985, σ. 29.

[30] ΕΕ L 141, 4.6.1999, σ. 20.

Κεφάλαιο III Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων

Τμημα 1 Αποστολη και Καθηκοντα

Άρθρο 22 Αποστολή της Αρχής

1. Με τον παρόντα κανονισμό ιδρύεται Ευρωπαϊκή Αρχή Τροφίμων, εφεξής καλούμενη η «Αρχή».

2. Η Αρχή παρέχει επιστημονικές συμβουλές και επιστημονική και τεχνική υποστήριξη για τη νομοθεσία και τις πολιτικές της Κοινότητας σε όλους τους τομείς που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών. Παρέχει ανεξάρτητη ενημέρωση σχετικά με όλα τα ζητήματα στο πλαίσιο των τομέων αυτών και προβαίνει σε ανακοινώσεις σχετικά με τους κινδύνους.

Η Αρχή συμβάλλει σε υψηλό επίπεδο προστασίας της ζωής και της υγείας του ανθρώπου και, σε αυτή τη συνάρτηση, λαμβάνει υπόψη την υγεία και την ορθή μεταχείριση των ζώων, την υγεία των φυτών και το περιβάλλον στο πλαίσιο της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς.

Η Αρχή συλλέγει και αναλύει δεδομένα ώστε να καθίσταται δυνατός ο χαρακτηρισμός και η παρακολούθηση των κινδύνων που έχουν άμεσο ή έμμεσο αντίκτυπο στην ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών.

Στην αποστολή της Αρχής περιλαμβάνεται επίσης η παροχή:

α) επιστημονικών συμβουλών και επιστημονικής και τεχνικής υποστήριξης σχετικά με την ανθρώπινη διατροφή σε συνάρτηση με την κοινοτική νομοθεσία και, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής, ενίσχυση σε θέματα επικοινωνίας στο πλαίσιο του προγράμματος της Κοινότητας για την υγεία,

β) επιστημονικών γνωμών σχετικά με άλλα ζητήματα τα οποία αφορούν την υγεία και την ορθή μεταχείριση των ζώων και την υγεία των φυτών,

γ) επιστημονικών γνωμών σχετικά με προϊόντα εκτός των τροφίμων και των ζωοτροφών τα οποία συνδέονται με τους γενετικά τροποποιημένους οργανισμούς, όπως ορίζονται στην οδηγία 2001/18/ΕΚ και με την επιφύλαξη των διαδικασιών που αυτή προβλέπει.

3. Η Αρχή παρέχει επιστημονικές γνώμες που θα αποτελούν την επιστημονική βάση για τη σύνταξη και την έγκριση κοινοτικών μέτρων στους τομείς που εμπίπτουν στο πεδίο της αποστολής της.

4. Η Αρχή εκτελεί τα καθήκοντά της σε συνθήκες που την καθιστούν ικανή να αποτελέσει σημείο αναφοράς δυνάμει της ανεξαρτησίας της, της επιστημονικής και τεχνικής ποιότητας των γνωμών που εκφέρει και των πληροφοριών που διαδίδει, της διαφάνειας των διαδικασιών και μεθόδων λειτουργίας της και της επιμέλειας κατά την εκτέλεση των καθηκόντων που της έχουν ανατεθεί.

Ενεργεί σε στενή συνεργασία με τους αρμόδιους φορείς στα κράτη μέλη, οι οποίοι εκτελούν καθήκοντα παρεμφερή με αυτά της Αρχής.

5 Η Αρχή, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συνεργάζονται προκειμένου να προωθήσουν την αναγκαία συνοχή μεταξύ των λειτουργιών αξιολόγησης, διαχείρισης και κοινοποίησης του κινδύνου.

6. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Αρχή προκειμένου να εξασφαλίζουν την επιτέλεση της αποστολής της.

Άρθρο 23 Καθήκοντα της Αρχής

Τα καθήκοντα της Αρχής είναι τα ακόλουθα:

α) παρέχει στα κοινοτικά όργανα και στα κράτη μέλη τις καλύτερες δυνατές επιστημονικές γνώμες σε όλες τις περιπτώσεις που αυτό προβλέπεται από την κοινοτική νομοθεσία και σε οποιοδήποτε ζήτημα στο πλαίσιο της αποστολής της.

β) προωθεί και συντονίζει την ανάπτυξη ενιαίων μεθοδολογιών για την αξιολόγηση του κινδύνου στους τομείς που εμπίπτουν στην αποστολή της.

γ) παρέχει επιστημονική και τεχνική υποστήριξη στην Επιτροπή στους τομείς που εμπίπτουν στην αποστολή της και όταν της ζητηθεί, στην ερμηνεία και την εξέταση των γνωμών σχετικά με την αξιολόγηση του κινδύνου.

δ) αναθέτει τη διεξαγωγή των επιστημονικών μελετών που είναι απαραίτητες για την επίτευξη της αποστολής της.

ε) διερευνά, συλλέγει, αντιπαραβάλλει, αναλύει και συνοψίζει τα επιστημονικά και τεχνικά δεδομένα που συνδέονται με τους τομείς της αποστολής της.

στ) αναλαμβάνει δράση για να προσδιορίσει και να χαρακτηρίσει αναδυόμενους κινδύνους, στους τομείς της αποστολής της.

ζ) καθιερώνει σύστημα δικτύων οργανισμών που δρουν στους τομείς της αποστολής της και είναι υπεύθυνη για τη λειτουργία τους.

η) παρέχει επιστημονική και τεχνική βοήθεια στην Επιτροπή όταν αυτή το ζητά, κατά τις διαδικασίες διαχείρισης του κινδύνου που διεξάγει η Επιτροπή όσον αφορά την ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών.

θ) παρέχει επιστημονική και τεχνική βοήθεια, όταν το ζητεί η Επιτροπή, προκειμένου να βελτιωθεί η συνεργασία μεταξύ της Κοινότητας, των χωρών που είναι υποψήφιες για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, των διεθνών οργανισμών και τρίτων χωρών, στους τομείς της αποστολής της.

ι) εξασφαλίζει ότι το κοινό και τα ενδιαφερόμενα μέρη λαμβάνουν ταχεία, αξιόπιστη, αντικειμενική και κατανοητή πληροφόρηση στους τομείς της αποστολής της.

ια) διατυπώνει ανεξάρτητα τα συμπεράσματα και τους προσανατολισμούς της σε θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο της αποστολής της.

ιβ) εκτελεί οποιοδήποτε άλλο καθήκον της αναθέτει η Επιτροπή στο πλαίσιο της αποστολής της.

Τμημα 2 Οργανωση

Άρθρο 24 Όργανα της Αρχής

Η Αρχή αποτελείται από:

α) διοικητικό συμβούλιο,

β) διευθύνοντα σύμβουλο και το προσωπικό του,

γ) συμβουλευτικό σώμα,

δ) επιστημονική επιτροπή και επιστημονικές ομάδες.

Άρθρο 25 Διοικητικό Συμβούλιο

1 Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται από τέσσερις εκπροσώπους που ορίζει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τέσσερις εκπροσώπους που ορίζει το Συμβούλιο, τέσσερις εκπροσώπους που ορίζει η Επιτροπή και τέσσερις εκπροσώπους των καταναλωτών και της βιομηχανίας, τους οποίους διορίζει η Επιτροπή.

2. Οι εκπρόσωποι μπορούν να αντικαθίστανται από αναπληρωματικούς εκπροσώπους, οι οποίοι διορίζονται ταυτόχρονα. Η θητεία τους είναι τετραετής και μπορεί να ανανεωθεί μία φορά.

3. Το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό της Αρχής, βάσει πρότασης από τον διευθύνοντα σύμβουλο. Ο εν λόγω κανονισμός δημοσιοποιείται.

4. Το διοικητικό συμβούλιο εκλέγει τον πρόεδρό του μεταξύ των μελών του για ανανεώσιμη περίοδο δύο ετών.

5. Το διοικητικό συμβούλιο θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό του. Το διοικητικό συμβούλιο αποφασίζει με πλειοψηφία των μελών του, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά.

6. Το διοικητικό συμβούλιο συνεδριάζει ύστερα από πρόσκληση του προέδρου του ή ύστερα από αίτημα τουλάχιστον του ενός τρίτου των μελών του.

7. Το διοικητικό συμβούλιο εξασφαλίζει ότι η Αρχή εκπληρώνει την αποστολή της και εκτελεί τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί κάτω από τις συνθήκες που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό.

8. Πριν από τις 31 Ιανουαρίου κάθε έτους, το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει το πρόγραμμα εργασίας της Αρχής για το προσεχές έτος. Επίσης εγκρίνει ένα αναθεωρήσιμο πολυετές πρόγραμμα. Το διοικητικό συμβούλιο εξασφαλίζει ότι αυτά τα προγράμματα είναι σύμφωνα με τις νομοθετικές προτεραιότητες και με τις προτεραιότητες πολιτικής της Κοινότητας στον τομέα της ασφάλειας των τροφίμων.

Πριν από τις 30 Μαρτίου κάθε έτους, το διοικητικό συμβούλιο εγκρίνει τη γενική έκθεση για τις δραστηριότητες της Αρχής κατά το προηγούμενο έτος.

9. Το διοικητικό συμβούλιο, αφού δεχθεί την έγκριση της Επιτροπής και τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου, εγκρίνει το δημοσιονομικό κανονισμό της Αρχής, με τον οποίο καθορίζεται ειδικότερα η διαδικασία κατάρτισης και εκτέλεσης του προϋπολογισμού της Αρχής, σύμφωνα με το άρθρο 142 του δημοσιονομικού κανονισμού που ισχύει για το γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και σύμφωνα με τις απαιτήσεις που σχετίζονται με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης.

10. Ο διευθύνων σύμβουλος συμμετέχει στις συνεδριάσεις του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς δικαίωμα ψήφου και παρέχει γραμματειακή υποστήριξη. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να καλέσει τον πρόεδρο της επιστημονικής επιτροπής να συμμετέχει στις συνεδριάσεις του.

Άρθρο 26 Διευθύνων σύμβουλος

1. Ο διευθύνων σύμβουλος διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο, βάσει καταλόγου υποψηφίων τον οποίο προτείνει η Επιτροπή κατόπιν γενικού διαγωνισμού και μετά από δημοσίευση πρόσκλησης για εκδήλωση ενδιαφέροντος στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και αλλού, και ύστερα από ακρόαση του υποψηφίου που επιλέγει το διοικητικό συμβούλιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για περίοδο 5 ετών, η οποία είναι ανανεώσιμη. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να τον απαλλάξει από τα καθήκοντά του.

2. Ο διευθύνων σύμβουλος είναι ο νόμιμος εκπρόσωπος της Αρχής. Είναι υπεύθυνος για τα εξής:

α) την καθημερινή διοίκηση της Αρχής,

β) τη σύνταξη πρότασης προγραμμάτων εργασίας της Αρχής σε συνεννόηση με την Επιτροπή,

γ) την εκτέλεση των προγραμμάτων εργασίας και των αποφάσεων που εγκρίνονται από το διοικητικό συμβούλιο,

δ) την εξασφάλιση ότι παρέχεται η κατάλληλη επιστημονική, τεχνική και διοικητική υποστήριξη στην επιστημονική επιτροπή και τις επιστημονικές ομάδες,

ε) την εξασφάλιση ότι η Αρχή εκτελεί τα καθήκοντά τ