Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την εκτέλεση της απόφασης αριθ. 747 (18) του IMO σχετικά με την εφαρμογή της καταμέτρησης όγκου των χώρων έρματος σε πετραιολοφόρα διαχωρισμένου έρματος (1) (94/C 295/05)

Στις 18 Ιανουαρίου 1994, και σύμφωνα με το άρθρο 84, παράγραφος 2, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση.

Το τμήμα μεταφορών και επικοινωνιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 11 Μαΐου 1994, με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Σαϊτη.

Κατά τη 316η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 1ης Ιουνίου 1994), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Η παρούσα πρόταση κανονισμού αποτελεί μέρος του προγράμματος δράσης της Επιτροπής που περιλαμβάνεται στο έγγραφό της, σχετικά με την κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα [έγγρ. COM(93) 66 τελικό], το οποίο εγκρίθηκε στις 24 Φεβρουαρίου 1993.

1.2. Με την εν λόγω πρόταση κανονισμού επιδιώκεται η εφαρμογή της αποφάσεως IMO A. 722 (17) του 91, όπως αυτή αντικαταστάθηκε από την απόφαση IMO Α 747 (18) της 4ης Νοεμβρίου 1993, και η οποία καθορίζει τον τρόπο υπολογισμού της χωρητικότητας όγκου διαχωρισμένου έρματος στα πετρελαιοφόρα SBT.

1.3. Με την τροποποίηση της σύμβασης Marpol, το 1978, δεξαμενόπλοια που ναυπηγήθηκαν μετά την εφαρμογή της τροποποίησης, καθώς και υπάρχοντα δεξαμενόπλοια υπό ορισμένες προϋποθέσεις, υποχρεούνται να έχουν διαχωρισμένες δεξαμενές έρματος συνολικής χωρητικότητας που να εξασφαλίζει ασφαλείς συνθήκες πλεύσεως, όπως ορίζεται από τη σύμβαση, όταν το πλοίο είναι άφορτο, ήτοι περίπου το 1/3 έως το 1/4 της χωρητικότητας του πλοίου (Regulation 13/An-nexe 1 Marpol).

1.4. Σύμφωνα με το ψήφισμα του IMO Α. 747 (18) της 4ης Νοεμβρίου 1993, τα λιμενικά τέλη για τα πλοία της κατηγορίας αυτής θα πρέπει να υπολογίζονται αφού από τη χωρητικότητα του πλοίου αφαιρεθούν οι χώροι που είναι κατασκευασμένοι και προορισμένοι για την αποκλειστική μεταφορά θαλασσίου έρματος. Υπογραμμίζεται ότι τα δεξαμενόπλοια της κατηγορίας αυτής πληρούν τις προϋποθέσεις της διεθνούς σύμβασης για τη μέτρηση της χωρητικότητας των πλοίων (1969) και θα είναι εφοδιασμένα με το διεθνές πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969).

1.5. Παρά το γεγονός ότι τα παραπάνω ψηφίσματα του IMO συνιστούν την απαλλαγή από τα λιμενικά τέλη της χωρητικότητας που αντιστοιχεί στους χώρους διαχωρισμένων δεξαμενών έρματος, στην πραγματικότητα είτε αγνοούνται τελείως είτε εφαρμόζονται υπό μορφή μικρών εκπτώσεων από τη συνολική χωρητικότητα του πλοίου.

1.6. Κρίνεται σκόπιμο να αναφερθούν και άλλα ψηφίσματα και αποφάσεις που συνηγορούν για την επίλυση του προβλήματος με θετικές επιπτώσεις τόσο για την ασφάλεια στη θάλασσα όσο και για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

α) ψήφισμα IMO Α. 338 (X) 1977 7

β) απόφαση της Διεθνούς Ένωσης Λιμένων (IAPH) 1991 & 1993 7

γ) απόφαση του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 1993, για το περιβάλλον και τις μεταφορές που απαιτεί την εφαρμογή σε όλους τους κοινοτικούς λιμένες της απόφασης Α. 722 (17) που αντικαταστάθηκε από την Α. 747 (18), της 4ης Νοεμβρίου 1993, για καθαρότερες θάλασσες και υποστηρίζει τη δράση του IMO στο θέμα της ανανέωσης των πλοίων 7

δ) γνωμοδότηση ΟΚΕ 1170/93 για την κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα, η οποία υποστηρίζει ρητά τις προτάσεις της Επιτροπής επί του θέματος 7

ε) ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 27ης Μαΐου 1993 για τη μελλοντική ανάπτυξη της κοινοτικής πολιτικής μεταφορών.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η ΟΚΕ υποστηρίζει την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου επειδή θεωρεί:

2.2. `Οτι είναι ουσιαστικής σημασίας η καθολική και ομοιόμορφη εφαρμογή του από όλα τα κράτη μέλη.

2.3. `Οτι είναι αναγκαίος ο καθορισμός διεθνών προτύπων που αναγνωρίζουν το διεθνή χαρακτήρα της ναυτιλίας και εγγυώνται υψηλά επίπεδα ασφαλείας σε διεθνή κλίμακα.

2.4. `Οτι η εφαρμογή του ψηφίσματος ΙΜΟ 747 (18) θα έχει ευεργετικά αποτελέσματα για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος διατηρώντας παράλληλα τον αναγκαίο βαθμό ασφαλείας της ναυσιπλοϊας, επειδή το SBT μηδενίζει την απόρριψη αναμεμιγμένου έρματος (θαλάσσης και καταλοίπων πετρελαίου), αποφεύγει τη δημιουργία πετρελαιοκηλίδων και ενθαρρύνει την ενωρίτερη απομάκρυνση παλαιοτέρων και κακοσυντηρημένων πλοίων. Καλοσυντηρημένα δεξαμενόπλοια ενθαρρύνονται να αναβαθμισθούν σε πλοία SBT και να συνεχίσουν την υπηρεσία τους μέχρι την ημερομηνία που τους επιτρέπει η διεθνής νομοθεσία.

2.5. `Οτι, επιπλέον, με τη χρήση πλοίων SBT μειώνεται η ανάγκη εγκαταστάσεων υποδοχής ακάθαρτου θαλασσίου έρματος στους λιμένες. Έτσι μια μικρή μείωση των λιμενικών τελών αποτελεί έμμεση επένδυση που θα οδηγήσει στη μείωση των δαπανών για εγκαταστάσεις υποδοχής.

2.6. `Οτι η καταβολή τελών για το αντίστοιχο πραγματικό μεταφερόμενο φορτίο του δεξαμενόπλοιου SBT, και όχι για το σύνολο της χωρητικότητάς του (συνυπολογιζομένων αδίκως και των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος), εκτός από το γεγονός ότι αποκαθιστά ένα θέμα ηθικής τάξεως, θα αποτελέσει και κίνητρο προς ενθάρρυνση των πλοιοκτητών, για να ανανεώσουν τα παλαιού τύπου πλοία με νέα ασφαλέστερα και φιλικότερα προς το περιβάλλον. Αυτό είναι θέμα πρωταρχικής σημασίας της πολιτικής της Κοινότητας για καθαρότερες και ασφαλέστερες θάλασσες.

2.7. `Οτι με την εφαρμογή του κανονισμού θα λειτουργήσουν καλύτερα οι όροι του ανταγωνισμού τόσο σε επίπεδο λιμένων όσο και κυρίως μεταξύ SBT και μη SBT πετρελαιοφόρων, διότι:

- για τον υπολογισμό των λιμενικών τελών οι λιμενικές αρχές θα αφαιρέσουν τη χωρητικότητα που αντιστοιχεί στις διαχωρισμένες δεξαμενές έρματος που απαιτούνται για κάθε πετρελαιοφόρο από το νόμο αντί για τις αυθαίρετες εκπτώσεις στις οποίες προέβαιναν ορισμένες από αυτές μέχρι σήμερα,

- όλα τα πετρελαιοφόρα θα καταβάλλουν λιμενικά τέλη σύμφωνα με την ικανότητα μεταφοράς φορτίου που τους ορίζει ο νόμος.

2.8. Τέλος, η ΟΚΕ πιστεύει ότι η εφαρμογή του κανονισμού αυτού μαζί με τις οδηγίες για την εκπαίδευση των ναυτικών, έγγρ. CES 1159/93 και την οδηγία για τους οργανισμούς επιθεωρήσεως και εξέτασης πλοίων, έγγρ. CES 1160/93, συνιστούν σημαντικά βήματα για την αύξηση του βαθμού ασφαλείας στη θάλασσα και την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Η πολιτική αυτή συμβάλλει στην προστασία του περιβάλλοντος και είναι ζωτικής σημασίας για την τουριστική βιομηχανία, από την οποία εξαρτά την εργασία του το 7 % του ενεργού πληθυσμού της Κοινότητας.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Αναμένεται ότι οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) θα αποδεχθούν τον κανονισμό αυτό μέσω του μηχανισμού του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου.

3.2. Η Κοινότητα πρέπει, επίσης, να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για την εφαρμογή του ψηφίσματος IMO Α. 747 (18) από τρίτες χώρες.

Βρυξέλλες, 1η Ιουνίου 1994.

Η Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Susanne TIEMANN

(1) ΕΕ αριθ. C 5 της 7. 1. 1994, σ. 4.