EL EN Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 318/1

Έκθεση δραστηριοτήτων της Επιτροπής Εποπτείας της OLAF

Φεβρουάριος 2013 — Ιανουάριος 2014

(2014/C 318/01)

Μέλη της Επιτροπής Εποπτείας της OLAF Johan DENOLF (πρόεδρος) Αστυνομικός διοικητής, διευθυντής της Διεύθυνσης ECOFIN της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας και μέλος της μονάδας χρηματοοικονομικών πληροφοριών (ΜΧΠ), Βέλγιο Herbert BÖSCH Πρώην μέλος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Πρώην πρόεδρος της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Αυστρία Catherine PIGNON Γενική εισαγγελέας του Εφετείου της Angers, Γαλλία Jens MADSEN Εισαγγελέας για σοβαρά οικονομικά και διεθνή εγκλήματα, Δανία Tuomas PÖYSTI Γενικός ελεγκτής της Φινλανδίας, πρόεδρος της Εθνικής Υπηρεσίας Ελέγχου, Φινλανδία

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ 3

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ 4

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ 5

1. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΤΗΣ OLAF 5

Οδηγίες προς το προσωπικό της OLAF αναφορικά με τις διαδικασίες διεξαγωγής ερευνών 6

Προτεραιότητες της πολιτικής σε θέματα ερευνών 6

Διαδικασία επιλογής υποθέσεων της OLAF 7

Διάρκεια των ερευνών 7

Υποθέσεις που διαβιβάζονται στις εθνικές δικαστικές αρχές 8

Αποφάσεις αναβολής της παροχής πληροφοριών σε θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό 9

Συστάσεις του γενικού διευθυντή της OLAF 9

Διαδικασίες της OLAF για τον χειρισμό των καταγγελιών 10

Καταγγελίες και αιτήματα προς την επιτροπή εποπτείας 10

2. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ OLAF 11

Προσχέδιο προϋπολογισμού 2014 11

Αναδιοργάνωση της OLAF και έρευνες σχετικά με την ικανοποίηση του προσωπικού 12

3. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ OLAF 12

Συνέχεια που δίνεται από την OLAF στις συστάσεις της επιτροπής εποπτείας 12

Ρυθμίσεις συνεργασίας με την OLAF 12

4. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ 13

Συνεδριάσεις με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ 13

Ανταλλαγή απόψεων με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ 13

Δημόσια ακρόαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τις διαδικαστικές εγγυήσεις 13

Κοινωνία των πολιτών 13

5. ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ 14

Ο ρόλος της επιτροπής εποπτείας δυνάμει του κανονισμού αριθ. 883/2013 14

Προτεραιότητες και στόχοι 14

Κώδικας δεοντολογίας 14

Μέθοδοι εργασίας 14

6. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ 15

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 16

ΔΗΛΩΣΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Η επιτροπή εποπτείας παρακολουθεί τακτικά την εκτέλεση από την Υπηρεσία των ερευνητικών της καθηκόντων, προκειμένου να ενισχύσει την ανεξαρτησία της Υπηρεσίας κατά την ορθή άσκηση των αρμοδιοτήτων που της ανατίθενται δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Η επιτροπή εποπτείας παρακολουθεί ιδίως τις εξελίξεις όσον αφορά την εφαρμογή των διαδικαστικών εγγυήσεων και τη διάρκεια των ερευνών με βάση τις πληροφορίες που παρέχει ο γενικός διευθυντής σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 8.

Η αποστολή της επιτροπής εποπτείας της OLAF, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 (1), είναι να ενισχύει την ανεξαρτησία της OLAF κατά την ορθή άσκηση των αρμοδιοτήτων που της ανατίθενται (2). Για την εκπλήρωση της εν λόγω αποστολής, ο νομοθέτης της ΕΕ έχει αναθέσει στην επιτροπή εποπτείας (ΕΕπ) έναν τριπλό ρόλο:

— Η ΕΕπ είναι το εποπτικό όργανο της OLAF και θεματοφύλακας της ανεξαρτησίας της· παρακολουθεί τακτικά την εκτέλεση από την OLAF των ερευνητικών της καθηκόντων και ιδίως τις εξελίξεις όσον αφορά την εφαρμογή των διαδικαστικών εγγυήσεων και τη διάρκεια των ερευνών.

— Η ΕΕπ ασκεί συμβουλευτικό ρόλο προς τον γενικό διευθυντή της OLAF, τον οποίον επικουρεί στην εκτέλεση των καθηκόντων του, με τους εξής τρόπους: — κοινοποιεί σε αυτόν τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διεξάγει ως προς την άσκηση των ερευνητικών καθηκόντων της OLAF, την εφαρμογή των διαδικαστικών εγγυήσεων και τη διάρκεια των ερευνών, και, κατά περίπτωση, προβαίνει σε κατάλληλες συστάσεις, — απευθύνει σε αυτόν γνωμοδοτήσεις, καθώς και συστάσεις, κατά περίπτωση, μεταξύ άλλων όσον αφορά τους απαιτούμενους πόρους για τη διενέργεια του ερευνητικού έργου της OLAF, τις προτεραιότητες της OLAF σε θέματα ερευνών και τη διάρκεια των ερευνών, — υποβάλλει τις παρατηρήσεις της (καθώς και συστάσεις, κατά περίπτωση) για τις κατευθυντήριες γραμμές (και κάθε τροποποίησή τους) όσον αφορά τις διαδικασίες έρευνας, τις οποίες υιοθετεί ο γενικός διευθυντής σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 8 του κανονισμού.

— Η ΕΕπ είναι εταίρος διαλόγου των θεσμικών οργάνων της ΕΕ, στα οποία υποβάλλει εκθέσεις για τις δραστηριότητές της, προς τα οποία δύναται —κατόπιν αιτήματος— να εκδίδει γνωμοδοτήσεις, και με τα οποία ανταλλάσσει απόψεις σε πολιτικό επίπεδο, παρέχοντάς τους με τον τρόπο αυτό μοναδική εμπειρογνωμοσύνη, η οποία βασίζεται στην πείρα που έχει αποκτήσει στον τομέα της παρακολούθησης.

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ

Ως πρόεδρος της επιτροπής εποπτείας της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF), έχω την ευχαρίστηση να παρουσιάσω την ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων της επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 9 του κανονισμού αριθ. 883/2013.

Πρόκειται για τη δεύτερη έκθεση δραστηριοτήτων της τρέχουσας επιτροπής εποπτείας, στην οποία παρουσιάζεται μια επισκόπηση των βασικών δραστηριοτήτων της περιόδου αναφοράς, δηλαδή από την 1η Φεβρουαρίου 2013 έως την 31η Ιανουαρίου 2014.

Στα κεφάλαια 1 και 2 παρέχεται αναλυτική περιγραφή των δραστηριοτήτων παρακολούθησης της ΕΕπ, με έμφαση στην παρακολούθηση της εκτέλεσης από την OLAF των ερευνητικών της καθηκόντων και στη διαχείριση από την OLAF του ερευνητικού της έργου. Τα κεφάλαια 3 και 4 αφορούν τις σχέσεις της ΕΕπ με την OLAF, καθώς και με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και με άλλους ενδιαφερόμενους φορείς. Τα κεφάλαια 5 και 6 παρέχουν μια επισκόπηση των μεθόδων εργασίας της επιτροπής, των εγγράφων πολιτικής που έχει εκδώσει η επιτροπή και των ζητημάτων που αφορούν τη γραμματεία της.

Στο τέλος της περιόδου αναφοράς ένα από τα μέλη της ΕΕπ, ο κ. Jens Madsen, αποχώρησε από την επιτροπή προκειμένου να αναλάβει μια νέα, απαιτητική θέση στη δημόσια διοίκηση της χώρας του. Θα ήθελα με την ευκαιρία να τον ευχαριστήσω για την πολύτιμη συνεισφορά του στο έργο της επιτροπής και να καλωσορίσω το νέο μέλος, τον κ. Δημήτριο Ζημιανίτη, ο οποίος ανέλαβε καθήκοντα την 1η Φεβρουαρίου 2014.

Τέλος, θα ήθελα να εκφράσω ιδιαίτερες ευχαριστίες στο προσωπικό της γραμματείας της ΕΕπ για την ανεκτίμητη στήριξή του και το υψηλής ποιότητας έργο του, το οποίο συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην αποτελεσματικότητα της παρακολούθησης των ερευνητικών καθηκόντων της OLAF.

Βρυξέλλες, 12 Μαρτίου 2014. Johan DENOLF

ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

Δραστηριότητες παρακολούθησης

Ανάλυση και αξιολόγηση:

— 56 υποθέσεων που απαιτούσαν τη διαβίβαση πληροφοριών στις εθνικές δικαστικές αρχές,

— 186 εκθέσεων εννεαμήνου,

— 293 γνωμοδοτήσεων σχετικά με την επιλογή υποθέσεων,

— 14 καταγγελιών και αιτημάτων από φυσικά πρόσωπα,

— 1 καταγγελίας από θεσμικό όργανο της ΕΕ,

— 2 αιτημάτων για δημόσια πρόσβαση στα έγγραφα της ΕΕπ,

— 1 αιτήματος συνεργασίας από εθνική δικαστική αρχή.

Γνωμοδοτήσεις και εκθέσεις

— 4 γνωμοδοτήσεις σχετικά με την εκτέλεση και τη διαχείριση των ερευνητικών καθηκόντων της OLAF: — γνωμοδότηση αριθ. 1/2013: προσχέδιο προϋπολογισμού της OLAF για το 2014, — γνωμοδότηση αριθ. 2/2013: θέσπιση εσωτερικής διαδικασίας της OLAF για τον χειρισμό καταγγελιών, — γνωμοδότηση αριθ. 1/2014: προτεραιότητες της πολιτικής της OLAF σε θέματα ερευνών, — γνωμοδότηση αριθ. 2/2014: διαδικασία επιλογής υποθέσεων της OLAF,

— ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων για το 2012.

Έγγραφα θέσης και πολιτικής

— έγγραφο θέσης σχετικά με την ενίσχυση των διαδικαστικών εγγυήσεων της OLAF,

— παρατηρήσεις σχετικά με τις διαδικασίες των ερευνών της OLAF,

— έγγραφο σχετικά με την αποστολή και τις αρμοδιότητες της ΕΕπ υπό το πρίσμα του κανονισμού αριθ. 883/2013 και της μεσοπρόθεσμης στρατηγικής,

— κατευθυντήριες γραμμές παρακολούθησης (σε εξέλιξη),

— τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού (σε εξέλιξη).

Συνεργασία

— νέες ρυθμίσεις συνεργασίας με την OLAF.

1. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΤΗΣ OLAF

1. Η επιτροπή εποπτείας της OLAF (ΕΕπ) παρακολουθεί διάφορες πτυχές των ερευνητικών δραστηριοτήτων της OLAF με βάση τις πληροφορίες που υποχρεούται να παρέχει ο γενικός διευθυντής της OLAF (ΓΔ της OLAF) και τις πληροφορίες που ζητεί η ΕΕπ με δική της πρωτοβουλία.

Σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Η επιτροπή εποπτείας απευθύνει στον γενικό διευθυντή γνωμοδοτήσεις, καθώς και συστάσεις κατά περίπτωση, μεταξύ άλλων όσον αφορά τους απαιτούμενους πόρους για τη διενέργεια του ερευνητικού έργου της Υπηρεσίας, τις προτεραιότητες της Υπηρεσίας σε θέματα ερευνών και τη διάρκεια των ερευνών. Οι εν λόγω γνωμοδοτήσεις εκδίδονται με δική της πρωτοβουλία, κατόπιν αιτήσεως του γενικού διευθυντή ή κατόπιν αιτήσεως θεσμικού ή άλλου οργάνου ή οργανισμού, χωρίς ωστόσο να παρεμποδίζουν τις διεξαγόμενες έρευνες.

Οδηγίες προς το προσωπικό της OLAF αναφορικά με τις διαδικασίες διεξαγωγής ερευνών

2. Στις 7 Φεβρουαρίου 2013 ο ΓΔ της OLAF υπέβαλε στην ΕΕπ αντίγραφο της τροποποιημένης έκδοσης των οδηγιών προς το προσωπικό αναφορικά με τις διαδικασίες διεξαγωγής ερευνών (Instructions to Staff on Investigative Procedures — ISIP). Στις 5 Ιουλίου 2013 η ΕΕπ έλαβε δεύτερη τροποποιημένη έκδοση των εν λόγω οδηγιών, σκοπός της οποίας ήταν η εναρμόνιση των ερευνητικών διαδικασιών της OLAF με τις νέες διατάξεις του (σχεδίου) κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013. Ο ΓΔ της OLAF γνωστοποίησε στην ΕΕπ την πρόθεσή του να εκδώσει τις εν λόγω τροποποιημένες οδηγίες στις 31 Ιουλίου 2013.

3. Η ΕΕπ, ενώ τόνισε ότι δεν ήταν δυνατόν να προβεί εντός τόσο σύντομου χρονικού διαστήματος σε μια εις βάθος ανάλυση των τροποποιημένων ISIP, υπέβαλε, στις 30 Ιουλίου 2013, σειρά παρατηρήσεων και ερωτημάτων σχετικά με τις τροποποιημένες ISIP (3). Ειδικότερα, η ΕΕπ εξέτασε τις διατάξεις που αφορούν τη διαδικασία επιλογής και τον χειρισμό των υποθέσεων έρευνας και συντονισμού.

4. Η ΕΕπ έκρινε ότι οι τροποποιημένες ISIP θα πρέπει μεταξύ άλλων: — να αναφέρουν ρητά την έννοια «επαρκείς υπόνοιες», όπως προβλέπεται στον κανονισμό, ως προϋπόθεση για την έναρξη έρευνας, — να διασφαλίζουν τον σαφή διαρθρωτικό διαχωρισμό των «αρμοδίων για την επιλογή» και των «αρμοδίων για τον έλεγχο» στο εσωτερικό της διοικητικής μονάδας επιλογής και ελέγχου των ερευνών, — να διακρίνουν σαφώς μεταξύ των εσωτερικών και των εξωτερικών ερευνών, δεδομένων των διαφορετικών ερευνητικών εξουσιών της OLAF, — να περιλαμβάνουν διατάξεις για τη διοργάνωση ευρύτερης εσωτερικής ελεγκτικής διαδικασίας για τον έλεγχο της νομιμότητας όχι μόνον των ερευνητικών δραστηριοτήτων που αναφέρονται στις ISIP αλλά και εκείνων για τις οποίες δεν υφίσταται μεν ειδική πρόβλεψη στις ISIP αλλά οι οποίες θα μπορούσαν ενδεχομένως να υπονομεύσουν τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων.

5. Στις 5 Σεπτεμβρίου 2013, κατόπιν αιτήματος της ΕΕπ, ο ΓΔ της OLAF υπέβαλε τις παρατηρήσεις του καθώς και πρόσθετες πληροφορίες για τα ζητήματα που έθεσε η ΕΕπ. Επίσης, ενημέρωσε την ΕΕπ για την οριστικοποίηση των τροποποιήσεων των ISIP, στο πλαίσιο της οποίας ελήφθησαν υπόψη ορισμένες παρατηρήσεις της ΕΕπ, και διαβίβασε στην ΕΕπ το τελικό σχέδιο των νέων κατευθυντήριων γραμμών για το προσωπικό της OLAF όσον αφορά τις διαδικασίες έρευνας (Guidelines on Investigation Procedures for OLAF Staff), οι οποίες αντικαθιστούν τις ISIP.

Προτεραιότητες της πολιτικής σε θέματα ερευνών

6. Η γνωμοδότηση αριθ. 1/2014 περιλαμβάνει αξιολόγηση των προτεραιοτήτων της πολιτικής της OLAF σε θέματα ερευνών (Investigation Policy Priorities — IPP) οι οποίες καθορίζονται σε ετήσια βάση από τον ΓΔ της OLAF και δημοσιεύονται στο ετήσιο σχέδιο διαχείρισης (4).

7. Η ΕΕπ συνέκρινε τις IPP του 2012 και του 2013 με το σχέδιο των IPP του 2014 και επιδοκίμασε τις βελτιώσεις ως προς τον καθορισμό τους οι οποίες προέκυψαν από τις παρατηρήσεις που είχε διατυπώσει η ίδια στο πλαίσιο τεχνικών συνεδριάσεων με τον ΓΔ της OLAF, σύμφωνα με τις οποίες οι IPP δεν θα πρέπει να περιέχουν γενικές αρχές (οι οποίες πρέπει ούτως ή άλλως να λαμβάνονται υπόψη κατά τη λήψη απόφασης για την έναρξη έρευνας) αλλά μόνο συγκεκριμένους τομείς ή τύπους απάτης τους οποίους η OLAF θα πρέπει να εξετάζει κατά προτεραιότητα.

8. Η ΕΕπ διαπίστωσε ότι οι χρηματοοικονομικοί δείκτες, οι τιμές των οποίων κατά τα προηγούμενα έτη είχαν υπερεκτιμηθεί, αφαιρέθηκαν εντελώς από το σχέδιο των IPP του 2014. Η ΕΕπ τόνισε ότι οι εν λόγω δείκτες θα πρέπει να συμβάλλουν στην αξιολόγηση της σοβαρότητας του κινδύνου απάτης και ότι θα μπορούσαν να χρησιμεύουν ως στοιχείο αναφοράς και ως εσωτερικές κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας. Η ΕΕπ τόνισε επίσης την ανάγκη για επανεξέταση της πολιτικής επικουρικότητας/προστιθέμενης αξίας και για προσεκτική εφαρμογή της, καθώς και την ανάγκη για τακτική αξιολόγηση των ΙΡΡ.

9. Η ΕΕπ υπογράμμισε την ανάγκη αποσαφήνισης των ΙΡΡ και συνέστησε στον ΓΔ της OLAF, αφενός, να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή των αρχών επιλογής που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 και, αφετέρου, να προβεί σε εποικοδομητικό διάλογο με τους ενδιαφερόμενους φορείς για τον καθορισμό και την εφαρμογή των ΙΡΡ, ιδίως όσον αφορά τους χρηματοοικονομικούς δείκτες και την ενδεχόμενη συνέχεια που πρέπει να δίδεται στις υποθέσεις που απορρίπτονται όταν η αξιολόγηση αυτών οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν επαρκείς υπόνοιες απάτης. Στο παρόν στάδιο, η εκτίμηση των επιδόσεων της OLAF στους τομείς που καλύπτονται από τις ΙΡΡ εξακολουθεί να αποτελεί δύσκολο εγχείρημα για την ΕΕπ, δεδομένου ότι η ίδια η OLAF δεν έχει διενεργήσει εκτίμηση επιπτώσεων των ΙΡΡ. Ως εκ τούτου, η ΕΕπ ζήτησε από τον ΓΔ της OLAF να παράσχει αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της εφαρμογής των ΙΡΡ για το 2012 και το 2013, για κάθε τομέα προτεραιότητας, καθώς και περίληψη των παρατηρήσεων των ενδιαφερόμενων φορέων.

Διαδικασία επιλογής υποθέσεων της OLAF

10. Στη γνωμοδότηση αριθ. 2/2014 σχετικά με τη διαδικασία επιλογής υποθέσεων της OLAF (5) αξιολογούνται η αποτελεσματικότητα, η ποιότητα και η διαφάνεια της διαδικασίας επιλογής της OLAF. Η ΕΕπ βάσισε την αξιολόγησή της μεταξύ άλλων σε ανάλυση ενός δείγματος 293 γνωμοδοτήσεων της διοικητικής μονάδας επιλογής και ελέγχου των ερευνών (Investigation Selection and Review Unit — ISRU) στις οποίες συνιστάται είτε η απόρριψη υποθέσεων είτε η έναρξη εξέτασης υποθέσεων έρευνας/συντονισμού.

11. Αρχικά, η ΕΕπ αξιολόγησε την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας επιλογής εξετάζοντας τους πόρους που διατίθενται στην ISRU για την εκτέλεση των καθηκόντων της και τα απτά αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν το 2012 και το 2013. Η ΕΕπ διαπίστωσε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν υφίστατο τεχνική, ερευνητική και γλωσσική εμπειρογνωμοσύνη ή ότι ήταν ελλιπής· ότι η νομική ανάλυση δεν τεκμηριωνόταν επαρκώς· ότι ο χρόνος που διατέθηκε για την επιλογή (υποχρεωτικό διάστημα 2 μηνών) δεν επαρκούσε σε ορισμένες υποθέσεις· και ότι απαιτούνταν σαφής διαδικασία για τον χειρισμό των πληροφοριοδοτών.

12. Στη συνέχεια, η ΕΕπ αξιολόγησε την ποιότητα των γνωμοδοτήσεων υπό το πρίσμα της συμμόρφωσής τους με τα κριτήρια επιλογής που έχουν θεσπιστεί από τον ΓΔ της OLAF. Η ΕΕπ διαπίστωσε ότι δεν τηρούνταν αυστηρά οι οδηγίες για την εφαρμογή των κριτηρίων επιλογής, καθώς: δεν λαμβάνονταν επαρκώς υπόψη τα συναφή νομικά μέσα κατά την αξιολόγηση της αρμοδιότητας της OLAF για ανάληψη δράσης· οι αρμόδιοι για την επιλογή δεν διέθεταν ακριβείς δείκτες για την αξιολόγηση της επάρκειας των πληροφοριών· στις περιπτώσεις στις οποίες υπήρχαν δείκτες η χρήση τους δεν ήταν σταθερή και συνεπής· και, τέλος, χρησιμοποιούνταν συχνά μη τεκμηριωμένες δηλώσεις.

13. Τέλος, ελέγχθηκε η διαφάνεια της διαδικασίας επιλογής εξετάζοντας τη ροή των πληροφοριών σε όλη τη διαδικασία επιλογής, ιδίως στο πλαίσιο της συνεργασίας μεταξύ της ISRU και των διοικητικών μονάδων έρευνας.

14. Η ΕΕπ απηύθυνε σειρά συστάσεων προς τον ΓΔ της OLAF με στόχο τη βελτίωση της διαδικασίας επιλογής της ISRU. Ως γενικό συμπέρασμα της αξιολόγησής της, η ΕΕπ εξέδωσε τελική σύσταση σύμφωνα με την οποία η OLAF καλείται να προβεί σε εσωτερική αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της ISRU με σκοπό τον προσδιορισμό, μεταξύ άλλων, του επιπέδου των απαιτούμενων πόρων, των πλεονεκτημάτων και των αδυναμιών της μονάδας, καθώς και του ποσοστού σφάλματος των εξεταζόμενων υποθέσεων. Επίσης, η ΕΕπ ζήτησε να ενημερωθεί από τον ΓΔ για τη συνέχεια που θα δοθεί στις συστάσεις της εν λόγω γνωμοδότησης ένα έτος μετά την έκδοσή της.

Διάρκεια των ερευνών

Άρθρο 11 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999: Όταν μια έρευνα διεξάγεται επί χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των εννέα μηνών, ο διευθυντής ανακοινώνει στην επιτροπή εποπτείας τους λόγους για τους οποίους η έρευνα δεν έχει μπορέσει ακόμη να περατωθεί και την προβλεπόμενη για την ολοκλήρωσή της αναγκαία προθεσμία. Άρθρο 7 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Αν μια έρευνα δεν μπορεί να ολοκληρωθεί μετά την παρέλευση δωδεκαμήνου από την έναρξή της, ο γενικός διευθυντής υποβάλλει, κατά τη λήξη της δωδεκάμηνης προθεσμίας και στη συνέχεια ανά εξάμηνο, έκθεση στην επιτροπή εποπτείας, αναφέροντας τους σχετικούς λόγους και τα μελετώμενα διορθωτικά μέτρα για την επίσπευση της έρευνας.

15. Η ΕΕπ εξέτασε το ζήτημα της διάρκειας των ερευνών της OLAF χρησιμοποιώντας ως πηγή πληροφόρησης τις εκθέσεις εννεαμήνου (6) και τις εκθέσεις σχετικά με υποθέσεις που διαβιβάστηκαν στις εθνικές δικαστικές αρχές, τις οποίες προώθησε στην επιτροπή η OLAF δυνάμει του παλαιότερου κανονισμού (ΕΚ) 1073/1999, καθώς και άλλα σχετικά με τις υποθέσεις έγγραφα στις περιπτώσεις όπου χορηγήθηκε πρόσβαση στο σύστημα διαχείρισης υποθέσεων της OLAF (Case Management System — CMS).

16. Η ΕΕπ ξεκίνησε την ανάλυση των αιτιών που επικαλέστηκε η OLAF για να αιτιολογήσει τη μεγαλύτερη των εννέα μηνών διάρκεια των ερευνών σε ορισμένες υποθέσεις: σύνθετος χαρακτήρας της υπό έρευνα υπόθεσης, έλλειψη πόρων, χαμηλή προτεραιότητα της υπόθεσης, έλλειψη συνεργασίας. Η ΕΕπ διαπίστωσε απόκλιση μεταξύ των διευθύνσεων ερευνών και των διοικητικών μονάδων τους όσον αφορά την ακρίβεια των εξηγήσεων που δόθηκαν. Η ανάλυση της ΕΕπ βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη.

17. Με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 εισήχθησαν δύο μείζονες αλλαγές με σκοπό να παρασχεθεί στην ΕΕπ η δυνατότητα να παρακολουθεί καλύτερα τη διάρκεια των ερευνών: αντικατάσταση των εκθέσεων εννεαμήνου με εκθέσεις δωδεκαμήνου (διάστημα το οποίο ανταποκρίνεται καλύτερα στην πραγματικότητα, δεδομένου ότι οι περισσότερες έρευνες της OLAF διαρκούν περισσότερο από 12 μήνες) και τη νέα υποχρέωση της OLAF για τακτική υποβολή εκθέσεων ανά εξάμηνο μετά την έκθεση δωδεκαμήνου, ώστε να μπορεί η ΕΕπ να παρακολουθεί ολόκληρο τον κύκλο ζωής μιας έρευνας.

18. Στις 31 Ιανουαρίου 2014, η ΕΕπ έλαβε, για πρώτη φορά, 83 εκθέσεις δωδεκαμήνου από το σύνολο των 243 υποθέσεων των οποίων η διάρκεια των ερευνών υπερέβαινε τους 12 μήνες. Η ΕΕπ σημείωσε με ανησυχία ότι, παρά το γεγονός ότι η OLAF αναθεώρησε το έντυπο που χρησιμοποιείται για τις εν λόγω εκθέσεις σύμφωνα με τις απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013, οι νέες εκθέσεις που διαβιβάστηκαν στην ΕΕπ δεν περιείχαν επαρκείς πληροφορίες, ιδίως όσον αφορά τα στοιχεία που θα καθιστούσαν δυνατή τη διαπίστωση εκ μέρους της ΕΕπ ενδεχόμενων αδικαιολόγητων καθυστερήσεων στο πλαίσιο των ερευνών. Παραδείγματος χάρη, μόνο σε 33 από τις 83 εκθέσεις σχετικά με υποθέσεις διάρκειας άνω των 12 μηνών αναφέρονται οι λόγοι και τα μελετώμενα διορθωτικά μέτρα για την επίσπευση της έρευνας, χωρίς όμως να περιλαμβάνονται πραγματικά στοιχεία (π.χ. περιγραφή των γεγονότων, ενέργειες στις οποίες προέβη η OLAF στο πλαίσιο της έρευνας και χρονολογική σειρά αυτών, τυχόν περίοδοι αδράνειας, τύπος απάτης, δημοσιονομικές επιπτώσεις, ζητήματα παραγραφής, κ.ά.), τα οποία είναι απαραίτητα για την πλήρη εκτίμηση από την ΕΕπ της διάρκειας μιας έρευνας. Ενώ με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 ενισχύθηκε ο ρόλος της ΕΕπ όσον αφορά τον έλεγχο της διάρκειας των ερευνών, η OLAF δεν παρέχει, με δική της πρωτοβουλία, επαρκείς πληροφορίες ώστε η ΕΕπ να εκπληρώνει το καθήκον αυτό. Η ΕΕπ έθεσε το ζήτημα αυτό στο πλαίσιο συνάντησης με τον ΓΔ της OLAF και προσδοκεί ότι στο μέλλον οι εκθέσεις θα είναι πιο αναλυτικές.

19. Στο πλαίσιο συνεδρίασης τεχνικού χαρακτήρα, η ΕΕπ ενημερώθηκε από την OLAF σχετικά με τα μέσα που χρησιμοποιεί για την παρακολούθηση της διάρκειας των υποθέσεων, τα οποία συνίστανται κυρίως σε ένα σύστημα επισήμανσης εντός του CMS των ημερομηνιών που πρέπει να υποβληθούν οι εκθέσεις δωδεκαμήνου και εξαμήνου.Επίσης, η OLAF δημιούργησε μια νέα δομή χαμηλόβαθμων διοικητικών στελεχών εντός των διοικητικών μονάδων έρευνας οι οποίοι είναι αρμόδιοι, μεταξύ άλλων, για την παρακολούθηση της διάρκειας των ερευνών. Η ΕΕπ επικροτεί τις προσπάθειες της OLAF και την προθυμία της να ενισχύσει την ευαισθητοποίηση των ερευνητών σε θέματα χρονικού περιορισμού. Παράλληλα, η ΕΕπ υπογραμμίζει ότι οι εκθέσεις δωδεκαμήνου και εξαμήνου που υποβάλλονται σε αυτήν θα μπορούσαν να αποτελέσουν χρήσιμο εργαλείο διαχείρισης για την ίδια την OLAF, όσον αφορά την παρακολούθηση της διάρκειας των ερευνών, κάτι το οποίο καθίσταται αδύνατο λόγω της απουσίας ουσιαστικού περιεχομένου στις περισσότερες από αυτές. Αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό για τις υποθέσεις των οποίων η παρατεταμένη διάρκεια ενδέχεται να επηρεάσει αρνητικά την υπόληψη και την επαγγελματική ζωή των ενδιαφερομένων ή να οδηγήσει στην παραγραφή υποθέσεων στο πλαίσιο των μεταγενέστερων εθνικών νομικών διαδικασιών.

Υποθέσεις που διαβιβάζονται στις εθνικές δικαστικές αρχές

Άρθρο 11 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999: Ο διευθυντής ενημερώνει την επιτροπή εποπτείας σχετικά με τις περιπτώσεις στις οποίες απαιτείται η διαβίβαση πληροφοριών στις δικαστικές αρχές κράτους μέλους. Άρθρο 17 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Ο γενικός διευθυντής ενημερώνει περιοδικά την επιτροπή εποπτείας σχετικά με: (…) β) υποθέσεις στις οποίες διαβιβάστηκαν πληροφορίες σε δικαστικές αρχές των κρατών μελών (…).

20. Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 εισήγαγε μια σημαντική αλλαγή όσον αφορά τις υποθέσεις που η OLAF προτίθεται να διαβιβάσει στις εθνικές δικαστικές αρχές: η OLAF δεν είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει την ΕΕπ σχετικά με τις εν λόγω υποθέσεις πριν από τη διαβίβασή τους [όπως προβλεπόταν αρχικά στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1073/1999] αλλά μόνο σε περιοδική βάση, κατόπιν της διαβίβασης.

21. Μεταξύ της 1ης Φεβρουαρίου 2013 και της 30ής Σεπτεμβρίου 2013 [δηλαδή έως την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013], η ΕΕπ έλαβε 56 υποθέσεις (7) για τις οποίες απαιτούνταν η διαβίβαση πληροφοριών στις εθνικές δικαστικές αρχές. Κατόπιν σχετικού αιτήματος, δόθηκε στην ΕΕπ πλήρης πρόσβαση στους φακέλους 18 υποθέσεων που τηρούνταν στο CMS.

22. Ωστόσο, η ΕΕπ δεν μπόρεσε να εξετάσει ενδελεχώς τις εν λόγω υποθέσεις πριν από τη διαβίβασή τους στις εθνικές δικαστικές αρχές λόγω του ότι η πρόσβαση στους φακέλους υποθέσεων στο CMS χορηγούνταν μόνο μετά την εκπνοή προθεσμίας 5 ημερών που είχε καθοριστεί σε προηγούμενες συμφωνίες με την OLAF. Η αξιολόγηση εκ μέρους της ΕΕπ της εφαρμογής των διαδικαστικών εγγυήσεων από την OLAF στηρίζεται κυρίως στις πληροφορίες που περιέχονται στις γνώμες για τις τελικές ή ενδιάμεσες εκθέσεις και τις συστάσεις που εκδίδει η ISRU (8) και, όταν παρέχεται πρόσβαση στις υποθέσεις, στα σχετικά με τις υποθέσεις έγγραφα που έχουν καταχωριστεί στο CMS. Η ΕΕπ επισήμανε ότι, σύμφωνα με το σύνολο των γνωμών της ISRU, όλες οι ερευνητικές δραστηριότητες εκτελέστηκαν σύμφωνα με τους ισχύοντες νομικούς κανόνες. Με βάση τις εν λόγω γνώμες, καθώς και άλλα έγγραφα που εξετάστηκαν, η ΕΕπ εντόπισε μόνο μεμονωμένα προβλήματα σε σχέση με την τήρηση των διαδικαστικών εγγυήσεων από την OLAF [π.χ. μη ενημέρωση του ενδιαφερομένου σχετικά με την περάτωση της έρευνας σε μία υπόθεση, και απουσία γραπτής εξουσιοδότησης για την εξέταση ενδιαφερομένου σε μια άλλη υπόθεση (9)].

23. Σε μία υπόθεση ο ενδιαφερόμενος υπέβαλε καταγγελία στην ΕΕπ για εικαζόμενη σοβαρή παραβίαση από την OLAF της απαίτησης εμπιστευτικότητας. Ωστόσο, η ΕΕπ, καθώς δεν διέθετε επαρκή μέσα διερεύνησης (στον φάκελο της OLAF για την υπόθεση δεν υπήρχε αναφορά του συμβάντος), μπορούσε μόνο να παραπέμψει την καταγγελία στον ΓΔ της OLAF ο οποίος αρνήθηκε την ύπαρξη της εν λόγω παραβίασης.

24. Στις 31 Ιανουαρίου 2014 η ΕΕπ έλαβε πληροφορίες για 17 επιπλέον υποθέσεις στις οποίες είχαν διαβιβαστεί πληροφορίες στις δικαστικές αρχές των κρατών μελών από την 1η Οκτωβρίου 2013 και έπειτα [δηλαδή από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013]. Δεδομένου ότι οι εν λόγω πληροφορίες παρελήφθησαν την τελευταία ημέρα της περιόδου που καλύπτει η παρούσα έκθεση δραστηριοτήτων, η ΕΕπ θα ζητήσει πρόσθετες πληροφορίες και θα εξετάσει τις εν λόγω υποθέσεις εντός του 2014.

Αποφάσεις αναβολής της παροχής πληροφοριών σε θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό

Άρθρο 4 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Όταν από τις εσωτερικές έρευνες προκύπτει ότι υπάλληλος, μέλος του λοιπού προσωπικού, μέλος θεσμικού οργάνου ή λοιπών οργάνων, διευθυντικό στέλεχος λοιπών οργάνων ή οργανισμού ή μέλος του προσωπικού μπορεί να αποτελεί ενδιαφερόμενο, ενημερώνεται σχετικά το θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμός στον οποίο ανήκει το εν λόγω πρόσωπο. (…) Σε έκτακτες περιπτώσεις, η παροχή των πληροφοριών αυτών μπορεί να αναβληθεί βάσει αιτιολογημένης απόφασης του γενικού διευθυντή, η οποία διαβιβάζεται στην επιτροπή εποπτείας μετά την ολοκλήρωση της έρευνας.

25. Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 υποχρεώνει, για πρώτη φορά, τον ΓΔ της OLAF να διαβιβάζει στην ΕΕπ, μετά την περάτωση της έρευνας, την αιτιολογημένη απόφασή του να αναβάλει την παροχή των πληροφοριών στο θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό όπου ανήκει το άτομο το οποίο υπόκειται σε έρευνα. Στις 31 Ιανουαρίου 2014, η ΕΕπ ενημερώθηκε από την OLAF ότι δεν υπήρξε καμία αναβολή από την έναρξη ισχύος του κανονισμού.

Συστάσεις του γενικού διευθυντή της OLAF

Άρθρο 11 παράγραφος 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999: Ο διευθυντής ενημερώνει την επιτροπή εποπτείας στις περιπτώσεις στις οποίες, το οικείο θεσμικό όργανο, όργανο ή οργανισμός δεν έδωσε συνέχεια στις συστάσεις που του έγιναν από τον διευθυντή. Άρθρο 17 παράγραφος 5 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Ο γενικός διευθυντής ενημερώνει περιοδικά την επιτροπή εποπτείας σχετικά με: α) υποθέσεις στις οποίες δεν τηρήθηκαν οι συστάσεις του γενικού διευθυντή (…).

26. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, και μάλιστα από την έναρξη της εντολής της ΕΕπ, οι πληροφορίες που της παρασχέθηκαν όσον αφορά τις υποθέσεις στις οποίες δεν τηρήθηκαν οι συστάσεις του γενικού διευθυντή ήταν εξαιρετικά περιορισμένες. Έπειτα από δική της έρευνα, η ΕΕπ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, δεν είχαν εφαρμοστεί πολλές από τις συστάσεις του γενικού διευθυντή. Σε προηγούμενες εκθέσεις δραστηριοτήτων, η ΕΕπ είχε επισημάνει ότι, κατά τα φαινόμενα, η ίδια η OLAF δεν διέθετε στο παρελθόν κατάλληλα μέσα για την ορθή παρακολούθηση της εφαρμογής των συστάσεών της από τις εθνικές και ενωσιακές αρχές.

27. Μετά την αναδιοργάνωση της OLAF το 2012, το καθήκον παρακολούθησης της εφαρμογής των συστάσεών της αποκεντρώθηκε και μεταφέρθηκε στις διοικητικές μονάδες έρευνας. Επί του παρόντος η OLAF ασχολείται με την ανάπτυξη και την εφαρμογή νέων μέσων για την καλύτερη παρακολούθηση των αποτελεσμάτων και των επιπτώσεων των συστάσεών της. Η ΕΕπ επισήμανε ότι η OLAF έχει ήδη καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για την αξιολόγηση της εφαρμογής των συστάσεών της, ιδίως αυτών που αναφέρονται στην ανάληψη δικαστικών και δημοσιονομικών δράσεων. Για παράδειγμα, η OLAF επανεξετάζει επί του παρόντος περισσότερες από 600 περατωθείσες υποθέσεις για τις οποίες διατυπώθηκαν συστάσεις δικαστικού χαρακτήρα. Η ΕΕπ σημείωσε με ενδιαφέρον την κλίμακα αξιολόγησης που χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της εν λόγω επανεξέτασης, βάσει της οποίας ελέγχεται η συνέχεια που δίνουν οι εθνικές δικαστικές αρχές στις συστάσεις σε σχέση με βασικά στάδια των εθνικών δικαστικών διαδικασιών (έναρξη ποινικής έρευνας, απαγγελία κατηγορίας ή απόφαση απόρριψης, αθωωτική ή καταδικαστική απόφαση, κ.ά.). Όσον αφορά τη συνέχεια που δίνεται σε συστάσεις δημοσιονομικού χαρακτήρα, η OLAF αποσκοπεί στη βελτίωση των διαδικασιών της ώστε να είναι σε θέση να προσδιορίζει τα ποσά που όντως ανακτώνται για τον προϋπολογισμό της ΕΕ.

28. Η ΕΕπ αναγνωρίζει την πολυπλοκότητα της εν λόγω άσκησης, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται σε εξέλιξη, και επικροτεί τη βούληση της OLAF να βελτιώσει τα μέσα παρακολούθησης. Ωστόσο, σε αυτό το στάδιο, και λόγω έλλειψης σχετικών πληροφοριών, είναι πρόωρο να προβεί η ΕΕπ σε εκτίμηση των επιπτώσεων των αλλαγών που επέφερε η αναδιοργάνωση στην αποτελεσματικότητα και την αποδοτικότητα των εργασιών παρακολούθησης της OLAF. Η ΕΕπ προσδοκεί ότι, στο μέλλον, όταν εφαρμοστούν τα κατάλληλα μέσα παρακολούθησης, θα βελτιωθεί η παροχή πληροφοριών από την OLAF.

Διαδικασίες της OLAF για τον χειρισμό των καταγγελιών

29. Στη γνωμοδότηση αριθ. 2/2013 (Θέσπιση εσωτερικής διαδικασίας της OLAF για τον χειρισμό καταγγελιών) η οποία εκδόθηκε τον Δεκέμβριο του 2013 (10), η ΕΕπ εξέτασε τις διαθέσιμες δυνατότητες προσφυγής των προσώπων που εμπλέκονται στις έρευνες της OLAF για τυχόν παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους και των διαδικαστικών εγγυήσεων. Η ΕΕπ διαπίστωσε ότι τα πρόσωπα δεν διέθεταν επαρκή και άμεσα μέσα προσφυγής για την αντιμετώπιση πιθανών παραβιάσεων είτε μέσω εξωτερικού μηχανισμού (δικαστήριο της ΕΕ ή εθνικό δικαστήριο, Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής ή Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων) είτε μέσω εσωτερικού μηχανισμού (μέσω της ίδιας της OLAF).

30. Η ΕΕπ υπογράμμισε ότι ο νέος κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 σχετικά με τις έρευνες που διενεργούνται από την OLAF δεν δίνει λύση στο εν λόγω πρόβλημα, καθώς δεν θεσπίζει μηχανισμό για τον χειρισμό των ατομικών καταγγελιών. Κατά την άποψη της ΕΕπ, το υπάρχον νομοθετικό κενό θα μπορούσε να καλυφθεί μέσω της θέσπισης τυποποιημένης διαδικασίας υποβολής και εξέτασης καταγγελιών εντός της OLAF, ιδίως όσον αφορά εικαζόμενες παραβιάσεις θεμελιωδών δικαιωμάτων και διαδικαστικών εγγυήσεων στο πλαίσιο έρευνας που διεξάγει η OLAF.

31. Ως εκ τούτου, η ΕΕπ συνέστησε στον ΓΔ της OLAF να καθιερώσει και να δημοσιεύσει μια τέτοια εσωτερική διαδικασία έπειτα από διαβούλευση με την ΕΕπ σχετικά με τις λεπτομερείς ρυθμίσεις. Η ΕΕπ εξέφρασε την επιθυμία ο ΓΔ της OLAF να υποβάλλει τακτικά εκθέσεις στην ΕΕπ όσον αφορά τις καταγγελίες που δέχεται η OLAF και τη συνέχεια που δίνεται σε αυτές.

32. Τον Ιανουάριο του 2014, η OLAF δημοσίευσε στον ιστότοπό της περιγραφή των μέτρων που λαμβάνει στο εσωτερικό της κατά τον χειρισμό των καταγγελιών. Ύστερα από αίτημα της ΕΕπ να της διαβιβαστεί η γραπτή απόφαση για τη θέσπιση της σχετικής διαδικασίας, ο ΓΔ της OLAF απάντησε, στην επιστολή του της 17ης Φεβρουαρίου 2014, ότι θεωρεί ότι η δημοσίευση στον ιστότοπο αποτελεί επισημοποίηση των υφιστάμενων διαδικασιών και ως εκ τούτου δεν απαιτείται επίσημη γραπτή απόφαση.

33. Ως αποτέλεσμα, η ΕΕπ οδηγείται στο συμπέρασμα ότι η σύστασή της δεν έχει εφαρμοστεί. Η ΕΕπ εκφράζει την ανησυχία της για τον κίνδυνο παραπλάνησης των πολιτών που επιθυμούν να υποβάλουν καταγγελία στην OLAF. Ενδέχεται να θεωρήσουν ότι το κείμενο που δημοσιεύεται στον ιστότοπο της OLAF αποτελεί το νομικό πλαίσιο για τον χειρισμό των καταγγελιών ενώ, στην πραγματικότητα, η σχετική διαδικασία (όσον αφορά καταγγελίες για παραβίαση των διαδικαστικών εγγυήσεων) δεν υφίσταται επισήμως, καθώς δεν υπάρχει νομική πράξη που να αποτελεί τη νομική βάση της εν λόγω διαδικασίας.

Καταγγελίες και αιτήματα προς την επιτροπή εποπτείας

34. Κατά την περίοδο αναφοράς η ΕΕπ έλαβε 14 καταγγελίες και αιτήματα από φυσικά πρόσωπα. Ο αριθμός αυτός αντιστοιχεί σε αύξηση της τάξης του 100 % σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Οι καταγγελίες αφορούσαν, μεταξύ άλλων, εικαζόμενη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των διαδικαστικών εγγυήσεων, παραβίαση του εμπιστευτικού χαρακτήρα των ερευνών, υπερβολική διάρκεια των ερευνών και εικαζόμενη παράτυπη περάτωση υποθέσεων χωρίς συστάσεις. Οι καταγγελίες προέρχονταν κυρίως από ενδιαφερομένους που αποτελούσαν αντικείμενο έρευνας της OLAF, αλλά και από πληροφοριοδότες που ήταν δυσαρεστημένοι με τις αποφάσεις που είχε λάβει η OLAF σχετικά με αναφορές τους για εικαζόμενα κρούσματα απάτης.

35. Στην απάντησή της προς τους καταγγέλλοντες, η ΕΕπ τόνισε ότι, στο πλαίσιο του ισχύοντος κανονισμού, η ίδια δεν αποτελεί όργανο εξέτασης καταγγελιών. Ωστόσο, η ΕΕπ έλαβε υπόψη της τις εν λόγω καταγγελίες στο πλαίσιο της συστημικής παρακολούθησης των ερευνητικών καθηκόντων της OLAF και ζήτησε, στις περιπτώσεις στις οποίες το έκρινε σκόπιμο, περαιτέρω πληροφορίες και διευκρινίσεις από την OLAF και/ή πλήρη πρόσβαση στους φακέλους υποθέσεων που έχουν καταχωριστεί στο CMS.

36. Τον Ιανουάριο του 2014 η ΕΕπ έλαβε επίσημη κοινοποίηση από θεσμικό όργανο της ΕΕ το οποίο εξέφρασε την ανησυχία του σχετικά με εικαζόμενη αδικαιολόγητη παρέμβαση από την OLAF στο δικαίωμα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα των υπαλλήλων του εν λόγω οργάνου. Στην απάντησή της η ΕΕπ υπογράμμισε ότι ο εν λόγω ισχυρισμός αφορούσε έρευνα που βρισκόταν σε εξέλιξη και στην οποία η ΕΕπ δεν είχε το δικαίωμα να παρέμβει. Η ΕΕπ ανέφερε επίσης ότι αρμόδιος για την εξέταση παρόμοιων καταγγελιών είναι ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων και ότι η ΕΕπ θα έπρεπε να περιμένει την απόφασή του.

37. Η ΕΕπ έλαβε δύο αιτήματα για πρόσβαση στη γνωμοδότησή της αριθ. 2/2012. Η επιτροπή έκρινε ότι το ζητούμενο έγγραφο ενέπιπτε στις εξαιρέσεις του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (11), και ιδίως στις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 δεύτερη και τρίτη περίπτωση και στο άρθρο 4 παράγραφος 1 στοιχείο β), και ως εκ τούτου δεν μπορούσε να το κοινοποιήσει στη δεδομένη χρονική στιγμή. Ωστόσο, η ΕΕπ εξέφρασε την πρόθεσή της να παράσχει το εν λόγω έγγραφο, εφόσον της ζητηθεί, στο πλαίσιο τυχόν υπό εξέλιξη δικαστικών διαδικασιών.

38. Τέλος, μια εθνική δικαστική αρχή ζήτησε την άρση του απαραβίαστου των αρχείων της ΕΕπ όσον αφορά τη γνωμοδότηση αριθ. 2/2012 και της υποχρέωσης εχεμύθειας των μελών της, για τους σκοπούς εθνικής διαδικασίας. Η ΕΕπ απάντησε θετικά στο εν λόγω αίτημα.

39. Σύμφωνα με τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων της ΕΕ και το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της ΕΕ, υπάλληλος ή μέλος του λοιπού προσωπικού ο οποίος λαμβάνει γνώση γεγονότων βάσει των οποίων είναι δυνατόν να τεκμαίρεται η ύπαρξη πιθανής παράνομης δραστηριότητας, ή συμπεριφοράς που αφορά την εκπλήρωση των επαγγελματικών καθηκόντων και που ενδεχομένως συνιστά σοβαρή παράβαση των υποχρεώσεων των υπαλλήλων της Ένωσης, ενημερώνει αμελλητί τον αμέσως ιεραρχικά ανώτερό του ή τον γενικό διευθυντή του ή, εφόσον το κρίνει χρήσιμο, τον Γενικό Γραμματέα, ή την OLAF (12). Οι εν λόγω κανόνες εφαρμόζονται ομοίως και στην OLAF, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι οι υπάλληλοι της OLAF υποχρεούνται να αναφέρουν σε κάποιον από τους ιεραρχικά ανωτέρους τους ή, εφόσον το κρίνουν σκόπιμο, απευθείας στον Γενικό Γραμματέα της Επιτροπής, κάθε πραγματικό στοιχείο και ένδειξη που αφορά πιθανές παράνομες δραστηριότητες ή σοβαρό επαγγελματικό παράπτωμα εντός της OLAF και που υποπίπτει στην αντίληψή τους. Προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η ιδιαίτερη θέση στην οποία βρίσκονται οι υπάλληλοι της OLAF που επιθυμούν να υποβάλουν αναφορά σχετικά με ενδεχόμενες επιλήψιμες πράξεις εντός της OLAF, συμφωνήθηκε (13) με την ΕΕπ ότι τα άτομα αυτά μπορούν να αναφέρουν τέτοιου είδους ζητήματα στον πρόεδρό της.

40. Η ΕΕπ ουδέποτε έλαβε παρόμοια αναφορά. Ενδεχομένως το προσωπικό της OLAF να μην έχει ενημερωθεί καταλλήλως για τη διαδικασία, ωστόσο το σημαντικότερο είναι ότι η ΕΕπ δεν διαθέτει κανένα μέσο που να της παρέχει τη δυνατότητα να παρακολουθεί τυχόν καταγγελίες και να διασφαλίζει τη διεξαγωγή αποτελεσματικής έρευνας και τη λήψη αποτελεσματικών διορθωτικών μέτρων.

2. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ OLAF

Άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης της Επιτροπής για την ίδρυση της OLAF, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση της Επιτροπής 2013/478/ΕΕ (14) : Ο γενικός διευθυντής διαβιβάζει, μετά από διαβούλευση με την εποπτική επιτροπή, στον γενικό διευθυντή Προϋπολογισμού προσχέδιο προϋπολογισμού που προορίζεται να εγγραφεί στο σχετικό με την Υπηρεσία παράρτημα του τμήματος του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορά την Επιτροπή. Άρθρο 15 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013: Η επιτροπή εποπτείας απευθύνει στον γενικό διευθυντή γνωμοδοτήσεις, καθώς και συστάσεις κατά περίπτωση, μεταξύ άλλων όσον αφορά τους απαιτούμενους πόρους για τη διενέργεια του ερευνητικού έργου της Υπηρεσίας (…).

Προσχέδιο προϋπολογισμού 2014

41. Για να εξασφαλίσει ότι ο προϋπολογισμός της OLAF λαμβάνει δεόντως υπόψη την ανεξαρτησία των ερευνητικών καθηκόντων της OLAF και ότι η OLAF διαθέτει επαρκείς πόρους για την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία της ως διοργανικής υπηρεσίας με σκοπό την ενίσχυση της καταπολέμησης της απάτης, η ΕΕπ εξέδωσε τη γνωμοδότηση αριθ. 1/2013 αναφορικά με το Προσχέδιο προϋπολογισμού της OLAF για το 2014 (15).

42. Η ΕΕπ εξέτασε την κατανομή των πόρων σε δραστηριότητες προτεραιότητας καθώς και τη στρατηγική ανθρώπινων πόρων. Οι συστάσεις της ΕΕπ εστίασαν στην παρακολούθηση των ερευνών και στην ανάπτυξη δεικτών για την αποτελεσματικότητα και την ποιότητα του ερευνητικού έργου, με γνώμονα την πολιτική της ΕΕ για την καταπολέμηση της απάτης και τη σχετική στρατηγική της Επιτροπής. Παράλληλα, η ΕΕπ απηύθυνε σύσταση στην OLAF για αυξημένη εστίαση στην κατάρτιση, την επαγγελματική εξέλιξη, τον προγραμματισμό της διαδοχής και την εξασφάλιση κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ των επικουρικών υπηρεσιών και των ερευνητών.

43. Η ΕΕπ υπογράμμισε τη σημασία της διαβούλευσης με την ΕΕπ και της πραγματικής και ουσιαστικής ανταλλαγής απόψεων μεταξύ του ΓΔ της OLAF και της ΕΕπ πριν από τη διαβίβαση του προσχεδίου προϋπολογισμού στον γενικό διευθυντή Προϋπολογισμού.

44. Τέλος, η ΕΕπ συνέστησε τη δημιουργία χωριστής γραμμής προϋπολογισμού, εντός του προϋπολογισμού της OLAF, τόσο για την ΕΕπ όσο και για τη γραμματεία της, προκειμένου να διασαφηνιστούν οι δαπάνες που σχετίζονται με τη λειτουργία της ΕΕπ και να αναδειχθεί με διαφανή τρόπο ο διοργανικός χαρακτήρας της ΕΕπ και της γραμματείας της. Επιπλέον, η ΕΕπ τόνισε τη σημασία της διάθεσης επαρκών πόρων από τον ΓΔ στη γραμματεία της ΕΕπ, καθώς και της διασφάλισης της ανεξάρτητης λειτουργίας της.

45. Η ΕΕπ εξέφρασε τη στήριξή της για το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2014 υπό τον όρο ότι θα ληφθούν υπόψη οι συστάσεις που διατύπωσε στη σχετική γνωμοδότησή της.

Αναδιοργάνωση της OLAF και έρευνες σχετικά με την ικανοποίηση του προσωπικού

46. Το 2013, από έρευνα που διεξήχθη σε όλες τις υπηρεσίες της Επιτροπής, και στη συνέχεια εντός της OLAF, προέκυψε ότι το επίπεδο ικανοποίησης του προσωπικού όσον αφορά το εργασιακό του περιβάλλον είναι χαμηλό. Η ΕΕπ εκφράζει ιδιαίτερη ανησυχία για τις εξής τρεις πτυχές, δεδομένων των πιθανών επιπτώσεών τους στην αποτελεσματικότητα του ερευνητικού έργου της OLAF: — σύμφωνα με το προσωπικό της OLAF, η μεγάλης κλίμακας αναδιοργάνωση της Υπηρεσίας δεν οδήγησε ούτε στη μείωση του διοικητικού φόρτου των ελεγκτών ούτε στη βελτίωση της διαφάνειας των εσωτερικών διαδικασιών, — οι υπάλληλοι έκριναν ότι τα ανώτερα διοικητικά στελέχη της OLAF είτε δεν επικοινωνούσαν επαρκώς με αυτούς είτε δεν έδιναν τη δέουσα προσοχή στις απόψεις τους, — έπειτα από την αναδιοργάνωση της OLAF το 2012, όλα τα ανώτερα διοικητικά στελέχη και πάνω από το 75 % των μεσαίων στελεχών είχαν μόλις διοριστεί στις διοικητικές μονάδες/διευθύνσεις τους, πολλοί από τους υπαλλήλους αποχώρησαν, ενώ πάνω από το ένα τέταρτο του εναπομείναντος προσωπικού εξέταζε το ενδεχόμενο αποχώρησης, γεγονός το οποίο, συνολικά, εγείρει σοβαρές ανησυχίες σχετικά με τη συνέχεια της εμπειρογνωμοσύνης της Υπηρεσίας.

47. Ως εκ τούτου, η ΕΕπ ζήτησε να ενημερώνεται τακτικά από τον ΓΔ της OLAF σχετικά με τα μέτρα που προβλέπονται ή που εφαρμόζονται για την αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών.

3. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΤΗΝ OLAF

Συνέχεια που δίνεται από την OLAF στις συστάσεις της επιτροπής εποπτείας

48. Το 2012 η ΕΕπ εξέδωσε σειρά συστάσεων προς τον ΓΔ της OLAF, ιδίως όσον αφορά την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των διαδικαστικών εγγυήσεων (16). Σύμφωνα με την αρχική ανάλυση της ΕΕπ, η εφαρμογή της πλειονότητας των συστάσεων που έχει εκδώσει από το 2012 και έπειτα δεν ήταν ικανοποιητική. Στις απαντήσεις του ΓΔ της OLAF είτε δεν αιτιολογείται δεόντως η μη εφαρμογή των συστάσεων είτε δεν παρέχονται ουσιαστικές πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο υποτίθεται ότι εφαρμόστηκαν οι συστάσεις. Ως εκ τούτου, η ΕΕπ θα αναλύσει το εν λόγω ζήτημα στο πλαίσιο χωριστής γνωμοδότησης που αναμένεται να εκδοθεί εντός του 2014.

Ρυθμίσεις συνεργασίας με την OLAF

49. Κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς η ΕΕπ προέβη σε εκτενείς και μακροσκελείς συζητήσεις με τον ΓΔ της OLAF σχετικά με την πρόσβαση της ΕΕπ σε πληροφορίες που αφορούν τις υποθέσεις. Το αποτέλεσμα των εν λόγω συζητήσεων αντικατοπτρίζεται στις ρυθμίσεις συνεργασίας (17) που υπέγραψαν ο ΓΔ της OLAF και ο πρόεδρος της ΕΕπ στις 14 Ιανουαρίου 2014. Στις εν λόγω ρυθμίσεις ορίζονται: i) το φάσμα των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στην ΕΕπ σχετικά με τις ερευνητικές δραστηριότητες της OLAF, ii) η μεθοδολογία για την παροχή πληροφοριών, και iii) το σχετικό χρονοδιάγραμμα. Με τις εν λόγω ρυθμίσεις επιδιώκεται η επίτευξη ορθής ισορροπίας μεταξύ του καθήκοντος της OLAF να διαφυλάσσει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των πληροφοριών που αφορούν τις έρευνές της και των αναγκών παρακολούθησης της ΕΕπ.

50. Όσον αφορά τις υποθέσεις που διαβιβάζονται στις εθνικές δικαστικές αρχές, η ΕΕπ εξέφρασε την επιθυμία να λαμβάνει αντίγραφο των γνωμοδοτήσεων που απευθύνει η ISRU στον ΓΔ της OLAF σχετικά με την τελική έκθεση και τις συστάσεις, ώστε η ΕΕπ να είναι σε θέση να παρακολουθεί τις εξελίξεις όσον αφορά την εφαρμογή των διαδικαστικών εγγυήσεων. Δεδομένου ότι το εν λόγω έγγραφο μπορεί να περιέχει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, η ΕΕπ συμφώνησε με την OLAF να ζητηθεί η γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων για το θέμα αυτό. Η γνώμη αυτή επί του παρόντος εκκρεμεί.

51. Η πρώτη διαβίβαση των πληροφοριών τις οποίες ο ΓΔ της OLAF υποχρεούται να αποστέλλει σε τακτική βάση στην ΕΕπ σύμφωνα με τις νέες ρυθμίσεις συνεργασίας πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιανουαρίου 2014, την τελευταία ημέρα της περιόδου αναφοράς της παρούσας έκθεσης. Ως εκ τούτου, λεπτομερέστερη αξιολόγηση της εφαρμογής των εν λόγω ρυθμίσεων θα παρουσιαστεί στην επόμενη έκθεση.

52. Ενώ αναγνωρίζεται ότι οι ρυθμίσεις συνεργασίας συνιστούν σημαντικό επίτευγμα, η ΕΕπ επιμένει ότι η εφαρμογή τους χρήζει βελτίωσης, ιδίως όσον αφορά το περιεχόμενο των πληροφοριών που παρέχονται στην ΕΕπ από την OLAF. Διαφορετικά, η ΕΕπ δεν θα είναι σε θέση να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντα παρακολούθησης που έχει αναλάβει.

4. ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΦΟΡΕΙΣ

Συνεδριάσεις με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ

53. Από τον Μάιο έως τον Ιούλιο του 2013, η ΕΕπ κλήθηκε να παρουσιάσει τα συμπεράσματα της έκθεσης δραστηριοτήτων της για το 2012 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (επιτροπή δημοσιονομικού ελέγχου), στο Συμβούλιο (ομάδα εργασίας για την καταπολέμηση της απάτης), καθώς και στο Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο.

54. Σε διάφορες άλλες συνεδριάσεις με την επιτροπή έλεγχου του προϋπολογισμού και με τον επίτροπο Šemeta, η ΕΕπ παρουσίασε τα πορίσματά της σχετικά με τα αποτελέσματα των ερευνών της OLAF και τον σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Παρουσίασε, επίσης, τα συμπεράσματά της σχετικά με την αποτελεσματικότητα της εποπτείας της OLAF, την αναθεώρηση του κανονισμού της OLAF και τη νέα εποπτική δομή της OLAF, όπως προτείνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Βελτίωση της διακυβέρνησης της OLAF και ενίσχυση των διαδικαστικών εγγυήσεων στις έρευνες» (18).

55. Τον Νοέμβριο του 2013, η ΕΕπ διοργάνωσε ανεπίσημη ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν η OLAF και η ΕΕπ μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013.

Ανταλλαγή απόψεων με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ

56. Τον Αύγουστο του 2013 η ΕΕπ προέβη σε προετοιμασίες με σκοπό την επίσημη ανταλλαγή απόψεων με την Επιτροπή, το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και το Ελεγκτικό Συνέδριο, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013, σχετικά με την πολιτική που αφορά τις δραστηριότητες της OLAF. Η ΕΕπ πρότεινε να υπάρξει εστίαση πρωτίστως στο εποπτικό πλαίσιο της μεταρρυθμισμένης OLAF. Δυστυχώς, η διοίκηση της Επιτροπής συμπεριέλαβε στις προπαρασκευαστικές συνεδριάσεις όλους τους άλλους συμμετέχοντες αλλά όχι την ΕΕπ. Ως εκ τούτου, απομένει να διαπιστωθεί εάν στην πρώτη ανταλλαγή απόψεων θα επιτευχθούν οι στόχοι που ορίζονται στον κανονισμό.

Δημόσια ακρόαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τις διαδικαστικές εγγυήσεις

57. Τον Οκτώβριο του 2013 η ΕΕπ εξέδωσε, με βάση την πείρα της στον τομέα της παρακολούθησης, έγγραφο θέσης για την ενίσχυση των διαδικαστικών εγγυήσεων στην OLAF (19). Η θέση της ΕΕπ σχετικά με το ενδεχόμενο νέων νομοθετικών τροποποιήσεων του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013, όπως προτείνει η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της, παρουσιάστηκε στο πλαίσιο δημόσιας ακρόασης που διοργάνωσε το Κοινοβούλιο (20).

58. Η ΕΕπ επικρότησε την πρόταση της Επιτροπής αλλά επισήμανε ότι ορισμένες διαρθρωτικές λύσεις θα πρέπει να επανεξεταστούν, ιδίως όσον αφορά την ανεξαρτησία της OLAF και της ΕΕπ. Ειδικότερα, τυχόν πιθανές συγκρούσεις αρμοδιοτήτων και αλληλεπικαλύψεις εργασιών μεταξύ των υφιστάμενων και μελλοντικών εποπτικών δομών θα πρέπει να αποφευχθούν. Η ΕΕπ πρότεινε εναλλακτικές λύσεις με τις οποίες θα διατηρηθούν μεν τα χρήσιμα μέσα που προτάθηκαν από την Επιτροπή, αλλά ταυτόχρονα θα ενσωματωθούν σε έναν ολοκληρωμένο εποπτικό μηχανισμό.

Κοινωνία των πολιτών

59. Το γραφείο της Διεθνούς Διαφάνειας για την ΕΕ (Transparency International EU Office) αποφάσισε να προβεί σε αξιολόγηση του συστήματος ακεραιότητας της ΕΕ (21). Τον Ιανουάριο του 2014 ο πρόεδρος της ΕΕπ και μέλη της γραμματείας της ΕΕπ συναντήθηκαν με εκπροσώπους της εν λόγω οργάνωσης για να συζητήσουν θέματα όπως οι σχέσεις μεταξύ της OLAF και της ΕΕπ, η λογοδοσία και η ανεξαρτησία της OLAF και οι κανόνες ακεραιότητας που διέπουν την ίδια την ΕΕπ.

5. ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ

Ο ρόλος της επιτροπής εποπτείας δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013

60. Ο κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 εισάγει ορισμένες αλλαγές στον ρόλο της ΕΕπ και στα μέσα παρακολούθησης που διαθέτει. Ως εκ τούτου, σημαντικό μέρος των συνεδριάσεων της ΕΕπ αναλώθηκε σε συζητήσεις σχετικά με τις επιπτώσεις των ανωτέρω τροποποιήσεων στις δραστηριότητες της ΕΕπ.

61. Η ΕΕπ ανέλυσε ενδελεχώς τις αλλαγές που αφορούν την αποστολή και τον ρόλο της, τα κύρια καθήκοντά της και τα μέσα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που έχει στη διάθεσή της. Στο έγγραφο της ΕΕπ για την αποστολή, τις αρμοδιότητες και τους στόχους της ΕΕπ (22) , υπό το πρίσμα του νέου κανονισμού της OLAF, αποσαφηνίζονται οι εν λόγω αλλαγές, η μέθοδος παρακολούθησης της ΕΕπ καθώς και ο ρόλος της γραμματείας της, δεδομένου ότι η ανεξάρτητη λειτουργία της αποτελεί εγγύηση της ανεξαρτησίας της ίδιας της ΕΕπ.

Προτεραιότητες και στόχοι

62. Η ΕΕπ έθεσε τους στρατηγικούς στόχους και τις προτεραιότητές της για την προσεχή περίοδο της θητείας της, με σκοπό να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα και ο αντίκτυπος των κύριων δραστηριοτήτων της και, κατά συνέπεια, η στήριξη των ερευνητικών καθηκόντων και η ενίσχυση της ανεξαρτησίας της OLAF. Η ΕΕπ διατύπωσε τους εξής στρατηγικούς στόχους: i) ανάπτυξη αποτελεσματικών και ουσιαστικών μέσων παρακολούθησης· ii) βελτίωση της συνεργασίας με την OLAF και με τον γενικό διευθυντή της· iii) ανάληψη δράσης ως ενδιαφερόμενος φορέας στο πλαίσιο της εφαρμογής της πολιτικής για την καταπολέμηση της απάτης· iv) αύξηση της προβολής της ΕΕπ μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των κρατών μελών· v) ανάπτυξη των μεθόδων εργασίας της ΕΕπ· vi) διαφύλαξη της ανεξάρτητης λειτουργίας της ΕΕπ και της γραμματείας της· vii) συμβολή στη νομοθετική πρόταση σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας της OLAF. Για την επίτευξη των ανωτέρω στόχων, η ΕΕπ προσδιόρισε ορισμένες προτεραιότητες οι οποίες περιλαμβάνονται επίσης στο έγγραφο της ΕΕπ σχετικά με την αποστολή, τις αρμοδιότητες και τους στόχους της ΕΕπ, το οποίο αποτελεί παράλληλα τη μεσοπρόθεσμη στρατηγική της.

Κώδικας δεοντολογίας

63. Στις 9 Οκτωβρίου 2013 η ΕΕπ εξέδωσε κώδικα δεοντολογίας συνοδευόμενο από αιτιολογική έκθεση σχετικά με τις εγγυήσεις αμεροληψίας και τους κινδύνους σύγκρουσης συμφερόντων κατά την άσκηση των καθηκόντων παρακολούθησης (23). Η ΕΕπ επισήμανε ότι, γενικώς, τα μέλη της κατέχουν σημαντικές θέσεις στα δικαστικά συστήματα ή στις διοικήσεις των κρατών από τα οποία προέρχονται, με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να ενεργούν ως ομόλογοι/εταίροι της OLAF σε εθνικό επίπεδο σε οποιοδήποτε στάδιο μιας υπόθεσης της OLAF. Παράλληλα, παρακολουθούν τακτικά τις υποθέσεις της OLAF, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν τη διαβίβαση πληροφοριών στις εθνικές δικαστικές αρχές. Ως εκ τούτου, ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις να εξετάζουν την ίδια υπόθεση της OLAF τόσο κατά την άσκηση των καθηκόντων τους σε εθνικό επίπεδο όσο και ως μέλη της ΕΕπ. Συνεπώς, είναι σημαντικό να διασφαλίζεται ότι η εξέταση μιας υπόθεσης στο πλαίσιο αυτού του διττού ρόλου δεν οδηγεί σε πραγματικές ή δυνητικές συγκρούσεις συμφερόντων, που θα υπονόμευαν την εμπιστοσύνη των πολιτών στην αμεροληψία και την αντικειμενικότητα του έργου των μελών της ΕΕπ. Η ΕΕπ κατάρτισε επισκόπηση των ειδικών εκείνων καθηκόντων των μελών της ΕΕπ που θα μπορούσαν ενδεχομένως να οδηγήσουν σε καταστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων, καθώς και κατάλογο με συγκεκριμένες καταστάσεις στις οποίες είναι πιθανό να προκύψουν συγκρούσεις συμφερόντων. Στον κώδικα δεοντολογίας προβλέπεται σαφής διαδικασία για τον τρόπο διαχείρισης καταστάσεων σύγκρουσης συμφερόντων.

64. Για την εδραίωση της πολιτικής αυτής και του κώδικα δεοντολογίας βάσει σαφών νομικών όρων, η ΕΕπ έκρινε σκόπιμη την τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού της. Η εν λόγω διαδικασία βρίσκεται επί του παρόντος σε εξέλιξη.

Μέθοδοι εργασίας

65. Τον Μάρτιο του 2013 η ΕΕπ υποδέχθηκε ένα νέο μέλος, τον κ. Tuomas PÖYSTI. Κατά τη συνεδρίασή της του Οκτωβρίου 2013, η ΕΕπ εξέλεξε τον κ. Johan DENOLF ως πρόεδρο της επιτροπής για ένα ακόμη έτος.

66. Από τον Φεβρουάριο του 2013 έως και τον Ιανουάριο του 2014, η ΕΕπ πραγματοποίησε 11 συνεδριάσεις ολομέλειας στις Βρυξέλλες και το Λουξεμβούργο. Ο πρόεδρος, οι εισηγητές και τα μέλη της γραμματείας πραγματοποίησαν επίσης τακτικές συνεδριάσεις για την εξέταση συγκεκριμένων ζητημάτων, καθώς και για την προετοιμασία και την παρακολούθηση των συνεδριάσεων ολομέλειας.

67. Για κάθε υπό εξέταση μείζον θέμα η ΕΕπ διόρισε έναν εισηγητή. Ειδικότερα, αυτό έγινε στην περίπτωση του προϋπολογισμού της OLAF, της ανάλυσης των διαδικασιών της OLAF για τον χειρισμό των καταγγελιών, των οδηγιών του ΓΔ προς το προσωπικό της OLAF αναφορικά με τις διαδικασίες διεξαγωγής ερευνών, των προτεραιοτήτων της πολιτικής έρευνας της OLAF και της ανάλυσης της διαδικασίας επιλογής που εφαρμόζει η OLAF. Οι εισηγητές συνεργάστηκαν με τη γραμματεία της ΕΕπ για την κατάρτιση σχεδίων γνωμοδότησης ή εγγράφων προς συζήτηση στις συνεδριάσεις ολομέλειας.

68. Κατά τη συνεδρίαση ολομέλειας του Φεβρουαρίου 2013 η γραμματεία της ΕΕπ παρουσίασε στα ανώτερα διοικητικά στελέχη της OLAF τις μεθόδους εργασίας που εφαρμόζει η ΕΕπ, ιδίως όσον αφορά τις υποθέσεις που πρέπει να διαβιβάζονται από την OLAF στις εθνικές δικαστικές αρχές. Επίσης, αναλύθηκαν οι πληροφορίες που χρειάζεται η ΕΕπ ώστε να μπορεί να εκτελεί αποτελεσματικά τα καθήκοντά της. Η εν λόγω παρουσίαση χρησίμευσε ως βάση για την ανάπτυξη κατευθυντήριων γραμμών παρακολούθησης από την ΕΕπ. Μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013, η ΕΕπ βρίσκεται στη διαδικασία κατάρτισης νέων κατευθυντήριων γραμμών παρακολούθησης.

6. ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΠΟΠΤΕΙΑΣ

69. Η γραμματεία της ΕΕπ αποτελείται από δικηγόρους, ερευνητές και βοηθούς που αναλαμβάνουν την καθημερινή παρακολούθηση των ερευνητικών δραστηριοτήτων της OLAF και συνδράμουν τα μέλη της ΕΕπ στην εκτέλεση των καθηκόντων τους. Η γραμματεία λαμβάνει όλες τις πληροφορίες που διαβιβάζονται στην ΕΕπ και προβαίνει στην αρχική εξέτασή τους. Είναι επίσης υπεύθυνη για την παροχή νομικών συμβουλών στα μέλη της ΕΕπ.

70. Η ΕΕπ επιθυμεί να τονίσει ότι η γραμματεία της πρέπει να είναι σε θέση να επικουρεί την ΕΕπ στην άσκηση των καθηκόντων παρακολούθησης με αξιόπιστο και αποτελεσματικό τρόπο, χωρίς να εκτίθεται σε κινδύνους συγκρούσεων συμφερόντων, δεδομένου ότι ως προσωπικό της OLAF υπάγεται στον ΓΔ της OLAF. Κατά τα τελευταία έτη, η ΕΕπ υπογραμμίζει συνεχώς τη σημασία της ανεξάρτητης και αποτελεσματικής λειτουργίας της, που προϋποθέτει μια ανεξάρτητη και επαρκώς στελεχωμένη γραμματεία, η οποία, μολονότι ανήκει στη δομή της OLAF, ενεργεί ανεξάρτητα και λαμβάνει οδηγίες αποκλειστικά από την ΕΕπ. Η ΕΕπ εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι η ανεξάρτητη λειτουργία της γραμματείας της εξασφαλίζεται πλέον με τον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ)αριθ. 883/2013 (24).

71. Η ΕΕπ έθεσε τέσσερις βασικές προϋποθέσεις για τη διασφάλιση της ανεξάρτητης λειτουργίας της γραμματείας: i) πρόσληψη, αξιολόγηση και προαγωγή του προϊσταμένου της γραμματείας βάσει αποφάσεων της ΕΕπ· ii) χαρακτηρισμός της θέσης του προϊσταμένου της γραμματείας ως ανώτερου διοικητικού στελέχους· iii) πρόσληψη, αξιολόγηση και προαγωγή του προσωπικού της γραμματείας από τον προϊστάμενό της· iv) δευτερεύουσα μεταβίβαση εξουσιών στον προϊστάμενό της γραμματείας για την εκτέλεση του προϋπολογισμού της. Η ΕΕπ ξεκίνησε συζητήσεις με τον ΓΔ της OLAF, οι οποίες βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη, για την εφαρμογή αυτής της νέας κανονιστικής υποχρέωσης.

72. Η ΕΕπ εκφράζει επίσης την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι ο ΓΔ της OLAF επανέφερε τον αριθμό των θέσεων που διατίθενται στη γραμματεία στις οκτώ, όπως ίσχυε και πριν από την αναδιοργάνωση της OLAF το 2012.

Πώς να επικοινωνήσετε με την επιτροπή εποπτείας

Μέσω της γραμματείας της ΕΕπ:

Ταχυδρομική διεύθυνση: J30 13/62 Rue Joseph II, 30 1049 Bruxelles/Brussel BELGIQUE/BELGIË Αρ. τηλεφώνου: + 32 22984022 Διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου: OLAF-FMB-supervisory-committee@ec.europa.eu Αρ. φαξ: + 32 22959776 Ιστότοπος: http://ec.europa.eu/anti_fraud/about-us/supervisory-committee/index_en.htm

(1) Κανονισμός (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 883/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (Ευρατόμ) αριθ. 1074/1999 του Συμβουλίου (ΕΕ L 248 της 18.9.2013, σ. 1).

(2) Άρθρο 15.

(3) Βλ. παράρτημα 5.

(4) Βλ. παράρτημα 3.

(5) Βλ. παράρτημα 4. Μολονότι η συγκεκριμένη γνωμοδότηση εκδόθηκε τον Μάρτιο του 2014, η ΕΕπ αποφάσισε να την επισυνάψει στην παρούσα έκθεση δραστηριοτήτων, δεδομένου ότι σχεδόν όλες οι εργασίες για την εκπόνηση της γνωμοδότησης πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.

(6) Το 2013 υποβλήθηκαν στην ΕΕπ 186 εκθέσεις εννεαμήνου.

(7) 21 υποθέσεις στις οποίες απαιτούνταν η διαβίβαση πληροφοριών στις εθνικές δικαστικές αρχές και οι οποίες διαβιβάστηκαν από την OLAF στην ΕΕπ τον Ιανουάριο του 2013 συμπεριλήφθηκαν στην ετήσια έκθεση δραστηριοτήτων της ΕΕπ. Συνολικά ο αριθμός των υποθέσεων που παρελήφθησαν το 2013 ανήλθε σε 77.

(8) Το 2013 η OLAF διαβίβασε στην ΕΕπ τις γνώμες σχετικά με τις τελικές/ενδιάμεσες εκθέσεις και τις συστάσεις για τις 72 από τις 77 υποθέσεις που διαβιβάστηκαν στις εθνικές δικαστικές αρχές.

(9) Στη δεύτερη περίπτωση, η εξέταση του ενδιαφερομένου πραγματοποιήθηκε με βάση τους κανόνες του προηγούμενου εγχειριδίου της OLAF.

(10) Βλ. παράρτημα 2.

(11) ΕΕ L 145 της 31.5.2001, σ. 43.

(12) Άρθρο 22α του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης και άρθρο 11 του καθεστώτος που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό της ΕΕ.

(13) Σε συνέχεια διαβούλευσης με τη Νομική Υπηρεσία της Επιτροπής — βλ. σημείωμα του ΓΔ της OLAF της 10ης Νοεμβρίου 2008 προς τους υπαλλήλους της OLAF.

(14) ΕΕ L 257 της 28.9.2013, σ. 19.

(15) Βλ. παράρτημα 1.

(16) Βλ. περίληψη στο παράρτημα 7.

(17) Βλ. παράρτημα 10.

(18) COM(2013) 533 final, της 17.7.2013.

(19) Βλ. παράρτημα 6.

(20) Δημόσια ακρόαση της 3ης Οκτωβρίου 2013 για την OLAF και τα δικαιώματα των ενδιαφερομένων.

(21) Βλ. http://www.transparencyinternational.eu/european-union-integrity-system-study/

(22) Βλ. παράρτημα 8.

(23) Βλ. παράρτημα 9.

(24) Αιτιολογική σκέψη 40.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 1. Γνωμοδότηση αριθ. 1/2013: Προσχέδιο προϋπολογισμού της OLAF για το 2014 2. Γνωμοδότηση αριθ. 2/2013: Θέσπιση εσωτερικής διαδικασίας της OLAF για τον χειρισμό καταγγελιών 3. Γνωμοδότηση αριθ. 1/2014: Προτεραιότητες της πολιτικής της OLAF σε θέματα ερευνών 4. Γνωμοδότηση αριθ. 2/2014: Διαδικασία επιλογής υποθέσεων της OLAF 5. Παρατηρήσεις της ΕΕπ σχετικά με τις διαδικασίες ερευνών της OLAF 6. Έγγραφο θέσης για την ενίσχυση των διαδικαστικών εγγυήσεων στην OLAF 7. Συστάσεις της ΕΕπ για το 2012 8. Αποστολή, αρμοδιότητες και στόχοι της ΕΕπ: Μεσοπρόθεσμη στρατηγική 9. Κώδικας δεοντολογίας για τα μέλη της ΕΕπ και αιτιολογική έκθεση σχετικά με τις εγγυήσεις αμεροληψίας και τους κινδύνους σύγκρουσης συμφερόντων κατά την άσκηση των καθηκόντων παρακολούθησης 10. Ρυθμίσεις συνεργασίας με την OLAF

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 OPINION No 1/2013 OLAF's preliminary draft budget for 2014 Brussels, 16 July 2013 INTRODUCTION At the meetings of 27 February and 16 July, 2013, OLAF's Supervisory Committee examined OLAF's preliminary budget for 2014 and adopted the following opinion. In accordance with the Regulation (EC) No 1073/1999 of the European Parliament and of the Council of 25 May 1999 concerning investigations conducted by the European Anti-Fraud Office (OLAF) (1) and Article 3 of the Commission Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom (2), the European Anti-Fraud Office (hereinafter OLAF) shall have full independence to exercise its investigative function in all institutions, bodies, offices and agencies established by or on the basis of the Treaty on the European Union, Treaty on the Functioning of the European Union and the Euratom Treaty. To do this and to ensure that OLAF is able to function in an efficient and effective manner and contribute in the best possible way to the Union's objectives of the fight against fraud defined in Article 325 of the Treaty on the Functioning of the European Union, a specific budget line within the Commission budget (European Commission section of the general budget of the European Union) is created for OLAF. (3) In accordance with Article 11 of the Regulation (EC) No 1073/1999 the mission of the OLAF Supervisory Committee (SC) is to reinforce the independence of OLAF in the exercise of OLAF's investigative function. In the reform of Regulation (EC) No 1073/1999 adopted by the European Parliament and the Council in 2013, the role of the SC has been strengthened as guardian of the independence of OLAF in its investigative function and in the supervision of the respect of fundamental rights and freedoms. In this context, and with a view to the powers conferred by the Commission on the SC (4), the SC has considered OLAF's preliminary draft budget (PDB) and the Commission draft budget for 2014 concerning OLAF and delivers the following Opinion. The objective of the procedure in which the SC adopts an Opinion on OLAF's preliminary draft budget and draft budget is to give assurance that the draft budget duly takes into account the independence of the investigative function of OLAF and that OLAF is resourced to function effectively and efficiently as an inter-institutional service in stepping up the fight against fraud as foreseen by the Union legislator in Regulation (EC) No 1073/1999. The SC Opinion on the preliminary draft budget also creates a documented forum of the SC advice to the Director-General of OLAF and to the Budgetary Authority of the Union and other Institutions of the Union on the prerequisites for efficient allocation and use of resources to and within OLAF. In this way the SC Opinion contributes to the attainment of value for money, legal certainty and efficient anti-fraud policy in the European Union. The Opinion of the SC is not therefore limited only to commenting on the budget line on the SC of the OLAF. I. RESOURCES In the draft budget presented by the Commission on 26 June 2013, the OLAF budget will be increased by approximately 1,5 % with a total expenditure of EUR 58 523 000. The increase comes principally from the transfer of an additional 6 posts from headquarters budget line ‘Expenditure related to officials and temporary staff working with the institution to OLAF’. If the impact of the EU enlargement to include Croatia is taken into account, the increase in the OLAF expenditure is 0,7 %. In the draft budget presented by the Commission the general increase in the Commission's administrative expenditure is 0,1 % and 0,8 % when taking into account the expenditure resulting from the enlargement to Croatia. The OLAF Budget has not been subject to the same strict savings measures as those within the Commission services in general. The SC notes this with satisfaction and considers that this line on resources provides the conditions necessary to continue the fight against fraud as one of the important priorities of the European Union. The budget line concerning buildings and IT has been kept on zero growth in accordance with the general orientation of the Commission. The SC observes that a well-organised and up-to-date ICT support and infrastructure are necessary conditions for a cost-effective fraud investigation function. The SC has no objection to the general orientation in the Commission draft budget but SC would stress the need to keep both OLAF's Case Management, ICT analytics and other information systems up to date in order to enable OLAF to function efficiently. Allocation of resources to priority activities The SC has regularly recommended to OLAF in its previous opinions on the budget to allocate more staff to OLAF's core business — investigations — by shifting them from the support units. In addition, the SC has proposed clarification of the distinction between investigative and operational activities of OLAF. The SC notes the reorganisation of OLAF put in place on 1 February 2012 in which resources at the organisational level were increasingly concentrated on investigations. As a result of this, in the OLAF Report of 2012, the distribution of staff in the units dealing with the fight against fraud, OLAF policy strategy and coordination and administrative support is reported separately. This goes in the direction of clarification of the distinction between investigative and other operational activities of OLAF in line with the SC's earlier recommendations. However, the SC considers that clarification between investigation and investigation support functions, anti-fraud policy functions and other operational activities of OLAF should go still further. Opening and follow up of the investigations The SC would mention that consistent application over the years of the investigative policy priorities in line with Union's anti-fraud policy and the Commission's anti-fraud strategy is a core issue in the resources management of OLAF and in the performance of its investigative function. The SC notes that in the OLAF Management Plan the alignment with the investigative policy priorities is defined as one of the performance indicators for OLAF. (5) The SC underlines the importance of transparent and reliable follow-up of the investigative policy priorities. The SC would refer to its earlier observations and statistics as presented by the European Court of Auditors in the Special Report No 2/2011 (6) on the low number of OLAF investigations leading to convictions by Member States judicial authorities. (7) The SC considers that the rate of OLAF reports leading to convictions is one of the key indicators of the effectiveness of OLAF's investigative function requiring close and open attention. The SC recognises that the reasons why OLAF reports do not lead to conviction may, in some instances lie outside OLAF's control, however, the impact of such external factors should be carefully analysed and transparently reported. The SC therefore encourages OLAF to continue to develop indicators and report on them in a transparent and reliable manner in order to show an example of value for money and to demonstrate the positive impact that contribution of additional resources to OLAF has in the fight against fraud in the European Union, appropriate follow-up thus ensuring that the ultimate results of investigations are achieved. Without this OLAF risks carrying out good, hard work which may ultimately not produce the required results. HR strategy The reorganisation of the Office resulted in significant shifts of staff and modifications in their job description or even a completely new allocation of tasks. In such circumstances the SC reiterates its earlier position that it is essential to have an appropriate human resources strategy built on the identified and real needs of the organisation and its priorities, with the aim of giving direction and maximising the use of existing resources. The SC draws particular attention to OLAF's ability to recruit and maintain high quality professionals in its investigative functions as a focal point of cost-effective anti-fraud service at the Union level. A crucial element of the human resources strategy should continue to be the continuous training related to internal mobility and overall restructuring. It should address the optimum balance between administrators and staff members with administrative professional background performing core investigative tasks and assistants providing support services. Recommendations: — Effective follow-up of investigations must be ensured and results of the investigations reported with timely and reliable indicators — OLAF shall continue to develop indicators describing the efficiency and quality of its investigative function and on the alignment with the anti-fraud policy of the European Union and anti-fraud strategy of the European Commission — A human resources strategy based on a needs assessment of OLAF's current activities should be developed and focus given to training, career development, succession planning and appropriate balance between assistants providing support services and administrators performing core investigative tasks. II. BUDGETARY PROCEDURE The Commission Decision establishing OLAF is clear that the SC must be consulted on the PDB of OLAF before it is sent to the Director-General for Budgets (8). Up to now the Director-General of OLAF has transmitted the PDB to the Committee after ‘technical’ meetings/arrangements with DG Budget. In 2013 the SC was presented with the preliminary draft budget in February and informed in June with regard to the Commission Decision on the draft budget for 2014. The SC believes that to provide an effective opinion on the PDB is one of its core tasks and would remind the Director-General of OLAF to undertake a substantive consultation with the SC prior to budget negotiations with DG Budget. Furthermore, the SC would encourage the Director-General to consult the SC on the OLAF Annual Management plan in order to have independent support and feed-back based on the follow-up of the investigative function by the SC. Conclusion: — The Director-General of OLAF shall ensure that the SC be effectively consulted regarding the next PDB by means of a real and substantive exchange of opinions between the Director-General and the Committee before the PDB is sent to the Director-General for Budget in any form. III. THE SC AND THE SECRETARIAT OF THE SC The SC expenditure The SC notes that the budget line of the expenditure related to the SC is not changed in 2014 draft budget. The SC draws attention to the fact that with the extended responsibilities attributed to the SC by the Union legislator, the performance of the duties of the SC requires the devotion of a considerable amount of time by its Members who, by definition, do so on a part time bases. The Resources of the Secretariat of the SC In accordance with Regulation (EC) No 1073/1999 the SC has a crucial role to play in the monitoring of OLAF's investigative function. Moreover, the SC has a specific inter-institutional character. In the discharge of its duties assigned by the legislator, the SC is dependent on its Secretariat. The SC would like to point out that the role of the Secretariat is primarily not to assist in the organisation and documentation of the meeting of the SC. In practice, the SC Secretariat performs an overall, regular monitoring of the investigative function of OLAF. This results from the fact that it is the SC Secretariat which has access, in accordance with the established access arrangements, to the OLAF Case Management System. The data protection rules de facto require that access to case information by the SC is implemented via the SC secretariat. An adequately staffed Secretariat with high quality personnel is thus a vital condition for the SC in the discharge of its duties as stipulated by the legislator. The SC considers that the 2014 draft budget creates conditions for appropriate resourcing of the SC Secretariat. The SC would point out the general principle of sincere cooperation between Institutions and bodies of the European Union, which is a general principle of the Union law, specifically that Regulation (EC) No 1073/1999 sets out further requirements on the sincere cooperation between the Director-General of OLAF and the SC. The Director-General of OLAF shall, in the spirit of sincere cooperation, consult the SC on all issues which relate to the staffing, promotion of personnel and resources of the SC Secretariat. To be fully informative and representative of the total cost of supervision, the budget entry for the SC should incorporate the total cost of operations stemming from the duties stipulated in Regulation (EC) No 1073/1999, that is, all the SC Members' expenditure as well as that of its Secretariat which includes their salaries, training, travel etc. OLAF has the privilege of transferring its funds freely from one line item to another. By joining up the total cost of the SC's function in a separate budget entry it is ensured that funds targeted for use by the SC are actually used for the supervisory function. However, funds remaining unused could be redeployed to other headings within the OLAF budget. Such redeployment should only be possible with prior notification to the SC and its approval. The Head of the SC Secretariat should be sub-delegated as the authorising officer to manage the total fund allocation for the SC's operations under the control of the Committee. Having one budget line which incorporates all expenditure will facilitate the management and efficiencies of the supervisory framework whilst, at the same time, any unused funds are passed on to other OLAF budget lines by the Director-General upon the approval of the SC. A separate budget line has the benefit of transparency and reflects also the independence of the SC in line with the Regulation. At the same time, this separate budget line will inform the three institutions appointing the SC regarding the resources specifically allocated to the supervisory function. Secretariat Staff The SC maintains its position, as expressed in its previous opinions on the OLAF budget, on the minimum requirement of eight Secretariat staff, which is equivalent to the current needs of the SC. This represents about 2 % of OLAF staff (9) which the SC deems the minimum number required for it to carry out its monitoring function efficiently. (10) The SC would point out that the legal duties of the SC require a small, but high quality staff in Secretariat. The SC has noted with satisfaction the intention of the OLAF Director-General to allocate additional posts to the Secretariat. The SC expects a fluid and rapid implementation of the announced intention. Furthermore, the SC is of the opinion that, with regard to the appointment of the Head of the Secretariat and other staff for its Secretariat, including internal transfers, there should be close consultation with the Committee, as indicated in its Rules of Procedure (11) reflecting the principle of cooperation stipulated in the Regulation. The SC acknowledges that the Commission staff rules and the appraisal and promotion system do not currently permit the SC Members to evaluate the performance of the staff of the Secretariat directly. The SC also notes that nothing in the Commission staff rules and appraisal and promotion system excludes the consultation of the SC and that some Institutions have developed consultation systems for situations in which a member of staff is effectively working for another directorate or body than the one which is legally responsible for the appraisal and promotion. Therefore the SC considers that even though the appraisal of the Head of Secretariat and his promotion are ultimately decided by the Director-General of OLAF, he should make these decisions on the basis of the opinions of the Committee under whose direct authority the Secretariat works, as it is foreseen in the SC's Rules of Procedure (12). This will ensure the continuous independence of the Secretariat in their day to day functions. Recommendations: — Separate budget line for both the SC and Secretariat should be considered to clearly indicate the costs of the SC function and to highlight in a transparent manner the inter-institutional character of the SC and its Secretariat. — The Director-General of OLAF shall, in sincere and close cooperation with the SC, ensure that appropriate resources and staff members are allocated to the SC Secretariat in line with the intention expressed by the Director-General. — Regular monitoring of the investigative function of OLAF and SC access to information depend on a small but high quality Secretariat. The Secretariat should have eight members of staff. — Appointments, appraisal and promotion of the SC Secretariat staff should only be made following the approval of the SC, thus ensuring full independence of the SC Secretariat in the performance of its duties. — Appraisal of the Head of Secretariat and his promotion should be decided by the Director-General on the basis of the SC's opinion. IV. CONCLUSION The SC supports OLAF's draft budget for 2014 with the provision that the above recommendations be taken into consideration. In accordance with Article 6(2) of the Commission Decision of 28 April 1999, the Opinion should be transmitted to the Budgetary Authority by OLAF. Furthermore, the SC invites the Director-General of OLAF to update the SC regularly on measures taken by OLAF towards implementation of the recommendations in this Opinion. Adopted in Brussels, on 16 July 2013 For the Supervisory Committee, Johan DENOLF Chairman (1) Regulation (EC) No 1073/1999 of the European Parliament and of the Council of 25 May 1999 concerning investigations conducted by the European Anti-Fraud Office (OLAF) (OJ L 136, 31.5.1999, p. 1). (2) Commission Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom of 28 April 1999 establishing the European Anti-Fraud Office (OLAF) (OJ L 136, 31.5.1999, p. 20). (3) See Art. 13 of Regulation (EC) No 1073/1999 (Art. 18 of the Regulation amended as of 1 October 2013). (4) Article 6 of the Commission Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom. (5) See OLAF Annual Activity Report 2012 final, Ares (2013) 509786 — 26.3.2013: chapter 1.3, Specific objectives for ‘fight against fraud’: investigative and coordination activities, p. 5. (6) Special Report No 2/2011, ‘Follow-up of Special Report No 1/2005 concerning the management of the European Anti-Fraud Office’. (7) See the SC Opinion 1/2012 of the 2013 OLAF draft budget, reproduced as Annex 2 of the SC Annual Report of 2012. (8) Article 6(2) of the Commission Decision 1999/352/EC, ECSC, Euratom cited above provides: ‘After consulting the Surveillance Committee, the Director shall send the Director-General for Budgets a preliminary draft budget to be entered in the special heading for the Office in the annual general budget’. (9) According to the OLAF report for 2011, there are 437 staff in the Office. (10) For the detailed analysis of the SC workload and consequently of the necessary SC Secretariat resources, see the note of the Head of the SC Secretariat of 21 March 2013. In view of the incoming amendments to Regulation (EC) No 1073/1999 entrusting additional tasks to the SC, the resources of the SC Secretariat may require reinforcement in the year 2014. (11) Article 11(3) of the SC's Rules of Procedure provides as follows: ‘In any case, the Head of the Secretariat shall inform the SC about the candidates for membership of the Secretariat. Once the applications are known, the Committee shall discuss in the plenary session whether they meet the Committee's working needs with a view to submitting a proposal for their appointment to OLAF's Director-General’ (OJ L 308, 24.11.2011, p. 114). (12) Article 11(5) of the SC's Rules of Procedure provides as follows: ‘The Supervisory Committee shall periodically evaluate the work of the Head of the Secretariat and of the Secretariat members’.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 OPINION No 2/2013 on establishing an internal OLAF procedure for complaints The Supervisory Committee of the European Anti-Fraud Office (OLAF) examined the options for redress open to persons involved in OLAF's investigations regarding potential violations of their rights and procedural guarantees. The Committee found that such persons do not have sufficient and immediate remedies to redress potential violations either through an external (an EU or national court, the European Ombudsman or the European Data Protection Supervisor) or internal mechanism (OLAF itself). The Committee believes that the new Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 concerning investigations conducted by OLAF has not resolved the problem, since it does not introduce a mechanism for dealing with individual complaints. The Committee expressed the opinion that the current legislative gap could be closed by putting in place a transparent and efficient complaints procedure within OLAF, to deal with complaints alleging potential breaches of fundamental rights and procedural guarantees in the course of an OLAF investigation. The Committee therefore recommended that the Director-General of OLAF institute such an internal procedure and put forward concrete suggestions with regard to its implementation. INTRODUCTION 1. OLAF has been given far-reaching powers of investigation in order to efficiently carry out its mission to protect the financial interests of the EU. The exercise of these powers is very likely to touch upon the fundamental rights of persons concerned by investigations (1), and therefore their respect by OLAF is essential. It contributes — as the SC has already emphasised (2) — not only to ensuring the effectiveness and efficiency of OLAF's investigative activities, but also to consolidating its reputation, credibility and ultimately its independence. 2. OLAF is obliged to ensure the protection of fundamental rights by safeguarding the procedural guarantees as listed by the EU Charter of Fundamental Rights (3). In addition, the EU legislator decided to enhance OLAF's accountability for its investigative activities by reforming its legal framework (4) which resulted in the adoption of Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 (5) (hereinafter, the Regulation). 3. The SC welcomes the changes brought by the Regulation but would like, nevertheless, to point out that the mechanisms put in place to enforce the procedural guarantees need further improvement. The Regulation provides for a legality check (6) and a monitoring mechanism (7), but does not establish a mechanism for dealing with individual complaints which would be, in the SC's view, indispensable for ensuring effective protection of fundamental rights. 4. In the SC's opinion, persons involved in OLAF investigations do not have sufficient and immediate remedies to redress potential violations of their rights and the recent reform of the legal framework has not solved that problem. Therefore, the SC takes the view that the Director-General of OLAF ((hereinafter, the DG) should swiftly establish a transparent and stable internal procedure for dealing with individual complaints. I. INSUFFICIENCY OF THE EXISTING REDRESS MECHANISMS 5. Persons considering that, in the course of an investigation, OLAF breached their fundamental rights and wishing to complain, have at their disposal various means of judicial and non-judicial review which, however, may be insufficient, for the reasons stated below. 6. Firstly, they may seek the direct judicial review by an EU Court (action for annulment, action for damages and request for interim relief) or indirectjudicial review by EU and national courts (preliminary ruling procedure). (8) However, it should be noted that these actions are governed by rather strict rules on admissibility (9) and must fulfil a number of conditions to trigger a right to reparation (10). Even when an action is successful, ‘Judicial protection is obtained long after the contested investigative act and the act as such is not affected by the EU court's ruling; only compensation for the prejudice created by that act is obtained’ (11). 7. Secondly, persons wishing to complain may address themselves to the European Data Protection Supervisor (EDPS), who is specifically entrusted (12) with the competence of hearing and investigating complaints lodged by persons whose personal data are processed by OLAF. However, the material scope of his review is limited to the protection of personal data and privacy. 8. Thirdly, the European Ombudsman (EO) is competent to investigate complaints regarding maladministration (13) against OLAF, namely failure to act in accordance with the law, to respect the principles of good administration, or breaches of fundamental rights. Nevertheless, it is the EO's view — which the SC fully shares — that an institution ‘in frequent contact with people who may have reason to complain should provide for a first line complaints mechanism allowing for their problems to be addressed and solved rapidly, before, in the event that resolution is not successful, having to turn to other redress mechanisms, such as Ombudsmen and courts’ (14). The SC considers that this statement also applies to OLAF. 9. Fourthly, the SC itself — as the OLAF's supervisory body — is quite often the addressee of individual complaints which it takes into consideration as a valuable source of information concerning OLAF's investigations and thus triggering the SC's monitoring activity. The SC's role, as emphasised by a ruling of the EU General Court (15) and confirmed by Regulation (EU, Euratom) No 883/2013, is to monitor developments concerning the application of procedural guarantees and the duration of investigations (16) which cannot be carried out without examination of individual cases. However, the SC was not established as a complaints body and its supervision takes place only ex post, since the SC cannot intervene in ongoing investigations. Furthermore, the SC regrets the lack of appropriate monitoring tools at its disposal and the absence of a specific reporting obligation for the DG to inform the SC of complaints addressed to him and, in particular, on the way they were dealt with. 10. In addition to the external mechanisms, the SC notes that an internal mechanism for dealing with individual complaints is not completely absent from the legal framework governing OLAF's investigations. Any official or other servant of the EU who is the subject of an internal investigation has the right to submit to the DG a complaint against an act adversely affecting him in connection with investigations by OLAF (17). However, according to the existing EU case-law, OLAF's investigative acts do not constitute acts adversely affecting the persons concerned within the meaning of Article 90a of the Staff Regulations and therefore are not challengeable acts (18). 11. Moreover, the SC would point out that OLAF staff who are aware of possible illegal activities or serious violations of professional duties that might trigger potential breaches of fundamental rights and procedural guarantees within an investigation have the additional possibility to report wrongdoing within OLAF to the President of the SC, on the basis of Article 22a of the Staff Regulations and of the agreement between the DG and the SC (19). II. LACK OF A COMPLAINT PROCEDURE IN REGULATION (EU, Euratom) No 883/2013 12. The SC notes that the intention of the EU legislator was to strengthen the protection of procedural guarantees applicable in OLAF's investigations (a) by inserting in the Regulation detailed provisions concerning the procedural guarantees and (b) by enforcing them by means of an enhanced review. As a result, Article 9 of the Regulation contains now explicit procedural guarantees and thus defines and clarifies the contents of those foreseen in the Charter. On the other hand, although the EU institutions involved in the legislative process all agreed on the need for a review of potential violation of fundamental rights and put forward various proposals aimed at establishing both an ex ante legality check (relating, inter alia, to the respect of procedural guarantees of persons under investigation, during all stages of the investigation) and an ex post review procedure for handling individual complaints (20), it seems that no consensus was finally reached, since the Regulation does not explicitly put in place any such procedure. 13. The SC would point out that in the past, via its internal rules, OLAF put in place a review procedure open to all persons concerned in internal and external investigations in which procedural guarantees were allegedly not respected in a manner possibly having an impact on the conclusions of the investigation (21). This procedure evolved under the influence of interinstitutional discussions on reforming the OLAF legal framework. Since the Commission's proposal of 17 March 2011 contained provisions on a review procedure (22), the Instructions to Staff on Investigation Procedures (ISIP) (23) adopted by the OLAF DG as of 1 February 2012 anticipated the forthcoming legislative changes with the setting up of a procedure for dealing with complaints concerning an alleged failure to respect procedural guarantees (24). However, that Commission's proposal, which was subject to negotiations during the legislative process, was ultimately not maintained. Therefore, when the ISIP were replaced by the new Guidelines on Investigation Procedures (GIP), which entered into force on the same day as the new OLAF Regulation (1 October 2013), this internal procedure disappeared. 14. As a result, neither the Regulation nor OLAF's internal rules foresee any formal procedure for dealing with individual complaints. Therefore, the objective of improving the mechanisms for redressing potential breaches by OLAF of procedural guarantees of persons under investigation has not been achieved. The SC would point out that the recent Communication from the Commission on Improving OLAF's governance and reinforcing procedural safeguards in investigations (25) supports the SC's view and its repeated recommendations (26) concerning the introduction of transparent and stable procedures for an internal legality check and for an independent review of complaints. This Communication also confirms the need for further improvements to the Regulation, by establishing of the office of a ‘Controller of procedural safeguards’. 15. With its longstanding experience in monitoring OLAF's investigative function and thereby compliance by OLAF with fundamental rights and procedural guarantees, the SC is therefore concerned by the lack of a transparent procedure for dealing with individual complaints and takes the view that, at least during the transitional period, until further amendments to the Regulation are adopted, the current gap should be closed by the DG re-establishing an internal procedure for complaint in OLAF. III. THE WAY FORWARD: AN INTERNAL PROCEDURE FOR COMPLAINTS 16. In OLAF's view, the notion of ‘complaints’ covers (i) complaints concerning procedural guarantees in the context of investigative actions, (ii) complaints against a reply by OLAF to a request for access to personal data and (iii) complaints from whistle-blowers (concerning either OLAF's obligation to inform them on the action taken following their fraud reporting or the protection of their identity) (27). According to information provided by OLAF, in the last three years there were 25 complaints concerning OLAF's investigation activity, of which 13 were addressed to the EO (28), 8 were addressed to the EDPS (29) and 4 were requests for review addressed to OLAF (30). OLAF is also aware of other complaints, addressed to other bodies (e.g. to the SC), but it does not have any systemic overview, register or statistics related to them. 17. Taking into account the number of cases opened by OLAF (718 in 2012 (31)) and the fact that complaints against OLAF are addressed, in particular, to the EDPS, the EO and the SC (32), the small number of complaints addressed to OLAF itself may lead to the conclusion that the absence of a transparent and independent procedure for handling complaints in OLAF effectively deters potential complainants from exercising their rights. 18. The SC notes, from its monitoring experience, that in the previous years the handling of complaints appeared to be carried out on a case-by-case basis rather than through a stable and consistent procedure. The SC shares the EO's view that a case-by-case approach is not ‘the best way to ensure the efficient and transparent handling of complaints’ (33) and that without a proper complaint procedure ‘compliance [with fundamental rights] cannot ultimately be effective’ (34). Such a procedure is a key element of OLAF's accountability and legitimacy, because protecting fundamental rights ‘is not only to the benefit of persons under investigation but also of OLAF, whose legitimacy can only increase when fundamental rights are (seen to be) effectively protected’ (35). 19. The SC considers that, from the OLAF perspective, a complaint procedure would help (i) the detection by OLAF of any breach of its own legal obligations, thus allowing for a prompt reaction, (ii) monitoring by OLAF of compliance with fundamental rights and procedural guarantees by its own staff, (iii) avoiding the risk of discriminatory treatment of persons concerned, (iv) settling possible disputes before they aggravate (36). 20. In the SC's opinion, Article 41 of the Charter of Fundamental Rights (37) (right to good administration) would offer a sufficient legal basis for establishing an internal procedure for dealing with individual complaints. Complainants are entitled to expect from OLAF that their ‘affairs’ are ‘handled’ — according to the principles defined by the Charter. 21. The SC therefore believes that the DG should put in place a transparent and efficient internal procedure for dealing with all the types of complaints related to OLAF investigative activities, including not only complaints alleging potential breaches of fundamental rights in the course of an OLAF investigation, but also those concerning duration of investigations, legality of OLAF's acts, breaches of confidentiality, refusals to provide information. The following practical recommendations are without prejudice to the forthcoming legislative proposals (38) or to the SC's position as expressed in its paper on Reinforcing procedural safeguards in OLAF — in view of the monitoring experience of the Supervisory Committee (39) — they should be regarded as transitional measures until the current legal framework is improved. 22. The SC would firstly point out that it is for the DG to establish and define the exact scope and content of rules on handling of complaints in OLAF. In so doing, the DG should take into consideration a number of requirements triggered by the right to good administration. Recommendations by the EO and the Code of Good Administrative Behaviour should be also taken into account. Without establishing an exhaustive list, the SC would point to the following requirements: — fairness and impartiality, including, inter alia, the requirement that a complaint should be treated by a person not related to the investigation or not in the direct line of hierarchy of the person(s) related to the investigation (40) and the necessity to set out a minimum level of guarantees ensuring the functional independence of the person handling a given complaint, — the requirement to state reasons for the decisions taken following a complaint (41); — a reasonable time-limit for handling a complaint (42), — the right of access to one's file (subject to limitations explicitly foreseen in the Charter (43), — the right to address OLAF in one of the EU official languages and to have an answer in the same language (44), — the requirement to inform the complainant of any possible alternative forms of redress (45). 23. Secondly, with regard to the person entrusted with the handling of complaints, he should have the appropriate competencies, qualifications and experience. Such person should have well defined tasks and benefit from access to appropriate resources. He should have access to all relevant case-related information and OLAF staff should fully cooperate with him. 24. Regarding particularly the requirement of independence, the SC would stress that any effective internal complaint procedure, which would necessarily imply the handling of a complaint by an OLAF (senior) official, requires that this person act, when carrying out his review duties, in full independence of the DG. This is a key element in ensuring external credibility and public trust. The SC acknowledges the difficulty of implementing such a requirement, since this person should report to the DG on his findings while the latter remains the appointing authority deciding on the career progress of all OLAF officials (46). 25. The SC would indicate three possible solutions to that problem. (i) Firstly, the SC Secretariat being the only part of OLAF with regulatory guarantees of independent functioning with regard to the DG (47), the most logical solution would be to place the (senior) official entrusted with handling complaints under the Head of the SC Secretariat, but without involving him in any regular work of the SC. (ii) Secondly, the official could be nominated as a ‘complaint’ advisor to the DG, but his functional independence should be safeguarded by the right to inform the SC whenever he considers that a measure taken by the Director-General puts his independence into question (48) and by the obligation to report on all his findings related to the complaints not only to the Director-General, but also to the SC (49). (iii) Thirdly, the task could be entrusted to the OLAF Legal Advice Unit, but then its Head should have equal safeguards as a ‘complaint advisor’ — in his capacity of the handler of complaints. 26. Finally, the SC considers that information on how to address complaints to OLAF, together with a description of the procedure for handling them, should be published on OLAF's website, for the sake of transparency and legal certainty. Moreover, the SC should be regularly informed of the complaints received by OLAF and the way they have been handled, this allowing it to properly perform its role of monitoring developments concerning the application of procedural guarantees and the duration of investigations. SUPERVISORY COMMITTEE'S RECOMMENDATIONS In the light of the above considerations, the Supervisory Committee: (1) Recommends that the Director-General set up an internal procedure for dealing with individual complaints concerning OLAF investigations; (2) Invites the Director-General to consult the details of the procedure with the SC, before its adoption; (3) Recommends that the Director-General publish the procedure on OLAF's website after its adoption; (4) Expects the Director-General to report regularly to the SC on complaints received by OLAF and the way they have been handled. Adopted in Brussels, December 2013 For the Supervisory Committee Johan DENOLF Chairman (1) Although little consideration was given to this aspect when OLAF was created, the few procedural guarantees defined in the former Regulation (EC) No 1073/1999 were developed by the case-law of the EU General Court. (2) See the SC's Opinion No 5/2010 on Respect for fundamental rights and procedural guarantees in investigations by the European Anti-Fraud Office, point 3. (3) See in particular Article 41 of the Charter. (4) One of the objectives of the reform was to reinforce the protection of fundamental rights and procedural guarantees within OLAF's investigations. (5) Regulation (EU, Euratom) No 883/2013 of the European Parliament and of the Council of 11 September 2013 concerning investigations conducted by the European Anti-Fraud Office (OLAF) and repealing Regulation (EC) No 1073/1999 of the European Parliament and of the Council and Council Regulation (Euratom) No 1074/1999 (OJ L 248, 18.9.2013, p. 1). (6) The legality check relates, inter alia, to the respect of procedural guarantees and fundamental rights of persons concerned (Article 17(7)). (7) Article 15(1). (8) For a thorough overview of the different kinds of judicial review of OLAF's investigative acts, see J.F.H. Inghelram, Legal and Institutional Aspects of the European Anti-fraud Office (OLAF) — An Analysis with a Look Forward to a European Public Prosecutor's Office, Europa Law Publishing, 2011, p. 203. See also X. Groussot, Z. Popov, What's wrong with OLAF? Accountability, due process and criminal justice in European anti-fraud policy, Common Market Law Review 47, 2010, p. 605-643. (9) For example, the actions for annulment introduced against OLAF investigative acts have constantly been declared inadmissible on the grounds that none of such acts has to date been deemed to bring about a distinct change in the applicant's legal position. (10) In actions for damages, there are three conditions to be met in order to trigger a right to reparation: the infringement of a rule of law intended to confer rights on persons; a sufficiently serious breach of this rule; the existence of a direct causal link between the breach of the rule of law and the damage allegedly suffered by the complainant. (11) J.F.H. Inghelram, Judicial review of investigative acts of the European Anti-Fraud Office (OLAF): a search for balance, Common Market Law Review 49, 2012, p. 601-628. (12) Regulation (EC) No 45/2001 of 18 December 2000 on the protection of individuals with regard to the processing of personal data by the Community institutions and bodies and on the free movement of such data (OJ L 8, 12.1.2001, p. 1). (13) According to the definition given by the EO, ‘Maladministration occurs when a public body fails to act in accordance with a rule or principle which is binding upon it’ (see the EO's Annual Report 1997, p. 23). (14) See the Special Report of the EO in own-initiative inquiry OI/5/2012/BEH-MHZ concerning FRONTEX, 12 November 2013, point 43. (15) Franchet and Byk v Commission (No 2),8 July 2008, Case T-48/05. (16) Article 15(1) of Regulation (EU, Euratom) No 883/2013. (17) See Article 14 of the former Regulation (EC) No 1073/1999. Its content has been included in Article 90a of the Staff Regulations and as a consequence has been deleted from Regulation (EU, Euratom) No 883/2013. (18) See Com