Πρωτοβουλία της Ιταλικής Δημοκρατίας για την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου που αφορά τη συνδρομή κατά τη διέλευση από το έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, στα πλαίσια των αποφάσεων απομάκρυνσης υπηκόων τρίτων χωρών που λαμβάνονται από τα κράτη μέλη

(2003/C 223/05)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ιδίως το εδάφιο 3, της παραγράφου 3, του άρθρου 63,

την πρωτοβουλία της Ιταλικής Δημοκρατίας,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η σύσταση του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για τη συνεννόηση και τη συνεργασία κατά την εκτέλεση των μέτρων απομάκρυνσης(1) και η απόφαση [SCH/Com-ex (98) 10] της εκτελεστικής επιτροπής της 21ης Απριλίου 1998, σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών όσον αφορά την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών αεροπορικώς(2), αναφέρεται, ήδη, στην ανάγκη συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών αεροπορικώς. Εν προκειμένω, ειδικοί κανόνες θεσπίστηκαν με την οδηγία 2003/.../ΕΚ του Συμβουλίου για τη συνδρομή κατά τη διέλευση σε περίπτωση απόφασης απομάκρυνσης αεροπορικώς.

(2) Είναι αναγκαίο να τερματίζεται η παράνομη διαμονή των υπηκόων τρίτων χωρών, για τους οποίους έχει ληφθεί οριστική απόφαση απομάκρυνσης από το εθνικό έδαφος, με άμεσες διαδικασίες αμοιβαίας συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών κατά την απομάκρυνση.

(3) Είναι αναγκαίο να επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με την αμοιβαία υποστήριξη και συνδρομή για την εφαρμογή των μέτρων επαναπατρισμού και επανεισδοχής κατά τη διέλευση με μέσα αεροπορικής, θαλάσσιας ή χερσαίας μεταφοράς, σύμφωνα με όσα προβλέπονται από το συνολικό σχέδιο για την καταπολέμηση της παράνομης μετανάστευσης και της εμπορίας ανθρώπων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 28 Φεβρουαρίου 2002 και από το σχέδιο για τη διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης(3), που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 13 Ιουνίου 2002, τα οποία επαναλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Δράσης για τον επαναπατρισμό, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 28 Νοεμβρίου 2002.

(4) Τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή άμεσων καταναγκαστικών μέτρων έναντι υπηκόων τρίτων χωρών, οι οποίοι προβάλλουν αντίσταση κατά την απομάκρυνση, δεν θα πρέπει να θίγονται.

(5) Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας πράξης θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(4).

(6) Τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, που διασφαλίζονται, ιδίως, από τη Σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951, περί της νομικής καταστάσεως των προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967 και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών. Σύμφωνα με τις ισχύουσες διεθνείς υποχρεώσεις δεν θα πρέπει να ζητείται ούτε να επιτρέπεται η διέλευση με μέσα αεροπορικής μεταφοράς, εάν στη χώρα προορισμού ή διέλευσης, ο υπήκοος τρίτης χώρας ενδέχεται να υποστεί απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση, βασανιστήρια ή θανατική ποινή, ή εάν η ζωή του ή η ελευθερία του θα περιέλθει σε κίνδυνο λόγω της φυλής, της θρησκείας, της ιθαγένειας, του γεγονότος ότι ανήκει σε μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα, ή λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων.

(7) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας το οποίο έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας οδηγίας, δεν δεσμεύεται από αυτήν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. Δεδομένου ότι η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στην ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν δυνάμει των διατάξεων του τίτλου IV, τμήματος ΙΙΙ της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία, σύμφωνα με το άρθρο 5 του προαναφερόμενου Πρωτοκόλλου, θα αποφασίσει, εντός προθεσμίας έξι μηνών από την έκδοση της παρούσας οδηγίας από το Συμβούλιο, αν θα την ενσωματώσει στο εθνικό της δίκαιο.

(8) Όσον αφορά τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας, η παρούσα οδηγία συνιστά ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της Συμφωνίας η οποία συνήφθη στις 18 Μαΐου 1999 μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Δημοκρατίας της Ισλανδίας και του Βασιλείου της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των εν λόγω δύο κρατών προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την περαιτέρω ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν(5) που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρει το άρθρο 1 σημείο γ) της απόφασης 1999/437/ΕΚ του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της Συμφωνίας αυτής(6). Βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται από τη συμφωνία, τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία θα ισχύουν και στα δύο αυτά κράτη καθώς και στις σχέσεις μεταξύ των δύο αυτών κρατών και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στα οποία απευθύνεται η παρούσα οδηγία.

(9) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, που έχει προσαρτηθεί στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τα εν λόγω κράτη μέλη δεν συμμετέχουν στην έκδοση της παρούσας οδηγίας και, ως εκ τούτου, με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω Πρωτοκόλλου, δεν δεσμεύονται από αυτήν ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή της.

(10) Η παρούσα οδηγία αποτελεί πράξη βασιζόμενη στο κεκτημένο του Σένγκεν ή άλλως σχετιζόμενη με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 3, παράγραφος 1 της πράξης προσχώρησης του 2003,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Στόχος

Η παρούσα οδηγία έχει ως στόχο να καθορίσει τα μέτρα για την παροχή συνδρομής μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών σε περίπτωση διέλευσης μετά συνοδείας από το έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, υπηκόων τρίτων χωρών για τους οποίους έχουν ληφθεί από ένα κράτος μέλος αποφάσεις απομάκρυνσης.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, νοούνται ως:

α) "υπήκοος τρίτης χώρας": το πρόσωπο που δεν είναι υπήκοος κράτους μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Δημοκρατίας της Ισλανδίας ή του Βασιλείου της Νορβηγίας,

β) "αιτούν κράτος μέλος": το κράτος μέλος το οποίο εφαρμόζει απόφαση απομάκρυνσης κατά υπηκόου τρίτης χώρας και το οποίο αιτείται τη διέλευση με μέσα χερσαίας μεταφοράς, μέσω άλλου κράτους μέλους,

γ) "κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση" ή "κράτος μέλος διέλευσης": τα κράτη μέλη, μέσω του εδάφους των οποίων πραγματοποιείται η μετά συνοδείας απομάκρυνση των υπηκόων τρίτων χωρών, για τους οποίους έχουν ληφθεί από ένα κράτος μέλος αποφάσεις απομάκρυνσης,

δ) "διέλευση από το έδαφος": τη διέλευση από το έδαφος ενός κράτους μέλους για την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών για τους οποίους έχουν ληφθεί αποφάσεις απομάκρυνσης, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς μεταξύ δυο λιμένων κρατών μελών με πλοία που εκτελούν κανονικά δρομολόγια,

ε) "μεταφορέας": το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο κατ' επάγγελμα ή για λόγους υπηρεσιακούς, μεταφέρει τους υπηκόους τρίτων χωρών για τους οποίους τα κράτη μέλη έχουν λάβει αποφάσεις απομάκρυνσης,

στ) "προσωπικό συνοδείας": το προσωπικό του αιτούντος κράτους μέλους ή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, το υπεύθυνο να συνοδεύει τον υπήκοο τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης, συμπεριλαμβανομένων των επιφορτισμένων με την ιατρική περίθαλψη και των διερμηνέων.

Άρθρο 3

Γενικές αρχές

1. Τα κράτη μέλη πριν προβούν στην απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών για τους οποίους έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, εξετάζουν την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν, κατά προτεραιότητα, τις απευθείας αεροπορικές ή θαλάσσιες συνδέσεις με το κράτος καταγωγής ή προορισμού των εν λόγω προσώπων.

2. Η απόφαση απομάκρυνσης υπηκόου τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών λαμβάνεται με βάση πρακτικούς παράγοντες, όπως η γεωγραφική εγγύτητα ενός άλλου κράτους μέλους προς τη χώρα καταγωγής ή προορισμού του εν λόγω προσώπου.

3. Προς τούτο, το αιτούν κράτος μέλος δύναται να προσφεύγει στις διαδικασίες που προβλέπονται από συμφωνίες επανεισδοχής οι οποίες ενδεχομένως έχουν συναφθεί διμερώς ή πολυμερώς με τη χώρα καταγωγής ή προορισμού των εν λόγω προσώπων και μεταξύ των κρατών μελών, όπως είναι, στη δεύτερη περίπτωση, η άδεια διέλευσης.

4. Με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 10, το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση δύνανται να αρνηθούν τη διέλευση μέσω του εδάφους ενός κράτους μέλους, εάν:

α) ο υπήκοος της χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης πρόκειται, δυνάμει της ισχύουσας νομοθεσίας, να διωχθεί ποινικά στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, ή έχει καταδικαστεί εκεί σε στερητική της ελευθερίας ποινή,

β) για οιοδήποτε λόγο, είναι ανέφικτη η διέλευση μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών ή η εισδοχή στην τρίτη χώρα τελικού προορισμού,

γ) για πρακτικούς λόγους, δεν μπορεί να παρασχεθεί η αιτούμενη συνδρομή σε μια δεδομένη στιγμή,

δ) ο υπήκοος τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης συνιστά απειλή για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια, τη δημόσια υγεία ή τις διεθνείς σχέσεις του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση,

ε) η τρίτη χώρα καταγωγής ή τελικού προορισμού συνορεύει με το αιτούν κράτος μέλος.

5. Στην περίπτωση του στοιχείου γ) της παραγράφου 4, το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση ενημερώνουν το ταχύτερο δυνατόν το αιτούν κράτος μέλος σχετικά με προθεσμία όσο το δυνατόν πλησιέστερη προς την αρχικώς ζητηθέντα, εντός της οποίας μπορούν να παράσχουν την αιτηθείσα συνδρομή όσον αφορά τη διέλευση, εφόσον πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις.

6. Οι εκδοθείσες άδειες διέλευσης μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών μπορούν να ανακληθούν από το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση, εάν οι συνθήκες που δικαιολογούν την άρνηση συνδρομής κατά τη διέλευση, περί των οποίων η παράγραφος 4, ανακύψουν μετά την έκδοση των αδειών.

7. Το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση ενημερώνουν πάραυτα το αιτούν κράτος μέλος, εξηγώντας τους λόγους απόρριψης ή ανάκλησης της άδειας διέλευσης στις περιπτώσεις των παραγράφων 4 και 6.

8. Οι ανωτέρω διατάξεις και διαδικασίες εφαρμόζονται ομοίως σε περίπτωση διέλευσης με μέσα χερσαίας μεταφοράς, διαδοχικά, μέσω πλειόνων κρατών μελών.

Άρθρο 4

Αίτηση διέλευσης

1. Η αίτηση διέλευσης μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών για την απομάκρυνση υπηκόων τρίτων χωρών για τους οποίους έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης και τα σχετικά μέτρα συνδρομής που προβλέπονται από το άρθρο 7 υποβάλλεται γραπτώς στο κράτος μέλος ή στα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση από το αιτούν κράτος μέλος, το συντομότερο δυνατό, και οπωσδήποτε εντός δύο ημερών πριν από την διέλευση. Σε ιδιαιτέρως επείγουσες, δεόντως αιτιολογημένες, περιπτώσεις, η προθεσμία αυτή δύναται να είναι μικρότερη.

2. Σε περίπτωση διέλευσης μέσω πλειόνων κρατών μελών, το αιτούν κράτος μέλος κοινοποιεί ταυτοχρόνως την αίτηση διέλευσης και τα σχετικά μέτρα συνδρομής γραπτώς, σύμφωνα με τις διαδικασίες της παραγράφου 1.

3. Το αιτούν κράτος μέλος κοινοποιεί εγκαίρως, γραπτώς στο κράτος μέλος ή στα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση την ακύρωση της αίτησης διέλευσης.

4. Το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση κοινοποιούν, εντός δύο ημερών από την υποβολή της αίτησης διέλευσης μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, την αποδοχή ή την απόρριψη της συνδρομής, εξηγώντας, στη δεύτερη περίπτωση, τους λόγους απόρριψης. Η προθεσμία αυτή μπορεί να παρατείνεται σε δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις.

5. Σε περίπτωση που το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση δεν απαντήσουν εντός της προθεσμίας που ορίζει η παράγραφος 4, η επιχείρηση διέλευσης μπορεί να κινηθεί με ειδοποίηση εκ μέρους του αιτούντος κράτους μέλους.

6. Η διέλευση μέσω του εδάφους ενός κράτους μέλους δεν μπορεί πάντως, να πραγματοποιηθεί χωρίς την έγκριση του κράτους μέλους ή των κρατών μελών προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση ή την ειδοποίηση εκ μέρους του αιτούντος κράτους μέλους, σύμφωνα με την παράγραφο 5.

Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν, βάσει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή συνεννοήσεων, ότι η επιχείρηση διέλευσης διά του εδάφους θα κινείται με ειδοποίηση εκ μέρους του αιτούντος κράτους μέλους.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις συμφωνίες και/ή συνεννοήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο. Η Επιτροπή υποβάλλει τακτικά έκθεση στο Συμβούλιο όσον αφορά τις εν λόγω συμφωνίες και/ή συνεννοήσεις.

Άρθρο 5

Διαδικασίες διέλευσης

1. Για την κοινοποίηση των διαδικασιών διέλευσης μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, χρησιμοποιείται το συνημμένο έντυπο, το οποίο διαβιβάζεται στο κράτος μέλος ή στα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση. Οι αναγκαίες ενέργειες για την προσαρμογή και την τροποποίηση του εν λόγω εντύπου καθώς και οι διαδικασίες διαβίβασης διενεργούνται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 11.

2. Τα κράτη μέλη ορίζουν μια κεντρική αρχή, αρμόδια για την υποβολή και παραλαβή των αιτήσεων συνδρομής κατά τη διέλευση.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται, βάσει διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή συνεννοήσεων, να ορίζουν τα σημεία των συνόρων μέσω των οποίων επιτρέπεται η είσοδος κατά τη διέλευση, στο έδαφός τους, των υπηκόων τρίτων χωρών, για τους οποίους έχει ληφθεί η απόφαση απομάκρυνσης αξιοποιώντας όλες τις υπάρχουσες δυνατότητες συνεργασίας και, εφόσον προβλέπεται, τα Κοινά Γραφεία Διασυνοριακής Συνεργασίας που ενδεχομένως έχουν συσταθεί στα εσωτερικά σύνορα.

4. Το αιτούν κράτος μέλος αναγράφει στο έντυπο αίτησης διέλευσης το σημείο των συνόρων μέσω του οποίου ζητείται η είσοδος στο έδαφος του κράτους μέλους ή των κρατών μελών προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση, καθώς και τα σημεία των συνόρων με άλλα κράτη μέλη, σε περίπτωση διέλευσης μέσω πλειόνων κρατών μελών και, τέλος, το σημείο εξόδου του κράτους μέλους προς τη χώρα καταγωγής ή προορισμού του απομακρυνόμενου υπηκόου τρίτης χώρας.

Άρθρο 6

Χρησιμοποιούμενα μέσα μεταφοράς

1. Για τη διέλευση μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών μπορεί να χρησιμοποιηθούν δημόσια μέσα μεταφοράς, όπως σιδηροδρομικοί συρμοί, πορθμεία ή λεωφορεία καθώς και υπηρεσιακά αυτοκίνητα της αστυνομίας χωρίς αστυνομικά διακριτικά.

2. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης αστυνομικών αυτοκινήτων μπορεί να συμφωνηθεί ότι η διέλευση μέσω του εδάφους των κρατών μελών προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση γίνεται με αστυνομικά αυτοκίνητα των εν λόγω κρατών μελών.

Άρθρο 7

Διευκολύνσεις

1. Το αιτούν κράτος μέλος προβαίνει στις δέουσες ρυθμίσεις προκειμένου να εξασφαλίσει ότι η επιχείρηση διέλευσης πραγματοποιείται τάχιστα.

Η επιχείρηση διέλευσης πραγματοποιείται κατ' αρχήν, εντός 36 ωρών.

2. Το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση συντρέχουν όσο το δυνατόν περισσότερο το αιτούν κράτος μέλος κατά τη διέλευση.

Η συνδρομή αυτή αφορά ιδίως:

α) την ανάπτυξη άμεσων επαφών του αρμόδιου προσωπικού του κράτους μέλους ή των κρατών μελών προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση με τον υπήκοο τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης και στα μέλη της συνοδείας, κατά την είσοδό τους στο εθνικό έδαφος,

β) την παροχή συνδρομής στον ανωτέρω υπήκοο τρίτης χώρας και, εάν απαιτείται, στα μέλη της συνοδείας, διασφαλίζοντας την αίσια έκβαση της επιχείρησης διέλευσης,

γ) την παροχή επείγουσας ιατρικής περίθαλψης στον προαναφερθέντα υπήκοο τρίτης χώρας και στα μέλη της συνοδείας,

δ) την παροχή βοήθειας σε περίπτωση ατυχήματος κατά τη διέλευση του προαναφερθέντος υπηκόου τρίτης χώρας,

ε) τη διατροφή του προαναφερθέντος υπηκόου τρίτης χώρας και ενδεχομένως, των μελών της συνοδείας,

στ) την κοινοποίηση των στοιχείων σχετικά με τον τόπο και το χρόνο της διέλευσης και της οριστικής απομάκρυνσης του προαναφερθέντος υπηκόου τρίτης χώρας από το έδαφος των κρατών μελών.

3. Σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας, το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση, δύνανται:

α) να εξασφαλίζουν κατάλυμα για τα μέλη της συνοδείας και τον υπήκοο τρίτης χώρας, για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης, λαμβάνοντας ειδικά μέτρα ασφαλείας όσον αφορά τον απομακρυνόμενο,

β) να χρησιμοποιούν νόμιμα μέσα, προκειμένου να εμποδίζεται ή να εξουδετερώνεται κάθε απόπειρα αντίστασης του προαναφερθέντος υπηκόου τρίτης χώρας, κατά τη διέλευση.

4. Με την επιφύλαξη του άρθρου 8, παρ. 1, όταν δεν είναι δυνατόν να εξασφαλισθεί η διεκπεραίωση της επιχείρησης διέλευσης παρά την συνδρομή που παρέχεται, σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2, το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση δύναται, κατόπιν αιτήματος ή διαβούλευσης με το αιτούν κράτος μέλος, να λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα συνδρομής για την συνέχιση της επιχείρησης διέλευσης.

Στις περιπτώσεις αυτές, η προθεσμία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 δύναται να παρατείνεται για 48 ώρες κατ' ανώτατο όριο.

5. Ο τρόπος και οι διαδικασίες εφαρμογής της συνδρομής η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 4, αποφασίζονται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση οι οποίες φέρουν την ευθύνη των λαμβανομένων μέτρων.

6. Οι δαπάνες για τις παροχές που προβλέπονται από την παράγραφο 2 στοιχεία γ), δ) και ε) βαρύνουν το αιτούν κράτος μέλος.

Στο βαθμό που είναι πραγματικές και μετρήσιμες, και οι λοιπές δαπάνες βαρύνουν το αιτούν κράτος μέλος. Εφόσον το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση κρίνει, μονομερώς, αναγκαία τη λήψη περαιτέρω μέτρων συνδρομής για την ασφάλεια της διέλευσης, οι σχετικές δαπάνες πρέπει να συμφωνούνται με το αιτούν κράτος με σκοπό την ενδεχόμενη επιστροφή τους.

Τα κράτη μέλη παρέχουν τις κατάλληλες πληροφορίες όσον αφορά τα κριτήρια μέτρησης των δαπανών που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο.

Άρθρο 8

Επανεισδοχή στο αιτούν κράτος μέλος

1. Το αιτούν κράτος μέλος δέχεται εκ νέου το συντομότερο δυνατόν στο έδαφός του τον υπήκοο τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης εάν:

α) η διέλευση μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών απορρίφθηκε ή ανακλήθηκε για τους λόγους που αναφέρονται στις παραγράφους 4 και 6 του άρθρου 3,

β) η απομάκρυνση του προαναφερθέντος υπηκόου τρίτης χώρας προς τη χώρα καταγωγής ή τελικού προορισμού απέτυχε,

γ) δεν μπορεί να συνεχισθεί η διέλευση μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών για οιοδήποτε λόγο.

2. Το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη προς τα οποία απευθύνεται η αίτηση παρέχουν συνδρομή για την επανεισδοχή του υπηκόου τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης στο αιτούν κράτος μέλος στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Οι δαπάνες του ταξιδίου επιστροφής του προαναφερθέντος υπηκόου τρίτης χώρας βαρύνουν το αιτούν κράτος μέλος.

Άρθρο 9

Υπηρεσίες συνοδείας

1. Η απομάκρυνση με διέλευση μέσω του εδάφους ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών πραγματοποιείται με συνοδεία.

2. Κατά τη διενέργεια της επιχείρησης διέλευσης, οι εξουσίες των συνοδών περιορίζονται στη νόμιμη άμυνα. Εξάλλου, εν τη απουσία οργάνων επιβολής του νόμου του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, οι συνοδοί μπορούν να αναλαμβάνουν εύλογη και ανάλογη δράση για την αντιμετώπιση άμεσου και σοβαρού κινδύνου, προκειμένου ο υπήκοος τρίτης χώρας για τον οποίο έχει ληφθεί απόφαση απομάκρυνσης να μην αποδράσει, να μην προκαλέσει σωματική βλάβη στον εαυτό του ή σε τρίτους, ή υλικές ζημίες.

Εν πάση περιπτώσει, οι συνοδοί πρέπει να συμμορφώνονται προς τη νομοθεσία του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.

3. Κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διέλευσης οι συνοδοί δεν οπλοφορούν και φέρουν πολιτική περιβολή. Επιδεικνύουν μέσα κατάλληλης ταυτοποίησης και την άδεια διέλευσης την οποία χορήγησαν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, ή, ανάλογα με την περίπτωση, την ειδοποίηση που αναφέρεται από το άρθρο 4, παράγραφος 5, κατόπιν αιτήματος του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.

Άρθρο 10

Ρήτρα διασφάλισης όσον αφορά το άσυλο

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Σύμβαση της Γενεύης περί της νομικής καταστάσεως των προσφύγων, της 28ης Ιουλίου 1951 και από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, από τις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες και από τη Σύμβαση περί καθορισμού του κράτους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αιτήσεως παροχής ασύλου, η οποία υποβάλλεται σε ένα από τα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καθώς και από διεθνείς συμβάσεις περί εκδόσεως.

Άρθρο 11

Διαδικασία επιτροπής

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.

2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε ένα μήνα.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμός της.

Άρθρο 12

Τελική ρήτρα

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία μέχρι τις .... Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις ανωτέρω διατάξεις, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη έκδοσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς αποφασίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 13

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 14

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη, σύμφωνα με τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Έγινε στις ...

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

...

(1) ΕΕ C 5 της 10.1.1996, σ. 3.

(2) ΕΕ L 239 της 22.9.2000, σ. 193.

(3) ΕΕ C 142 της 14.6.2002, σ. 23.

(4) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(5) ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 36.

(6) ΕΕ L 176 της 10.7.1999, σ. 31.