Γνωμοδοτηση της επιτροπης σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση οδηγιας του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου και του συμβουλιου σχετικά με την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων περι τροποποιησεως της προτασης της επιτροπης σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

1. Ιστορικο

Στις 19 Δεκεμβρίου 1985, η Επιτροπή διεβίβασε στο Συμβούλιο μια πρόταση οδηγίας (COM(1985)788 τελικό) σχετικά με την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων [1].

[1] ΕΕ C 356 της 31.12.1985, σ. 55. ΕΕ C 36 της 8.2.1988, σ.1.

Στις 3 Ιουλίου 1986, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνώμη της [2].

[2] ΕΕ C 263 της 20.10.1986, σ. 13.

Στις 13 Μαρτίου 1987, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε, σε πρώτη ανάγνωση, τη γνώμη του [3], η οποία επιβεβαιώθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1993 [4].

[3] ΕΕ C 99 της 13.4.1987, σ. 211.

[4] ΕΕ C 342 της 20.12.1993, σ. 30.

Στις 30 Οκτωβρίου Ιουλίου 1998, το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα εξέδωσε τη γνώμη του [5].

[5] ΕΕ C 332 της 30.10.1998, σ. 13.

Στις 17 Ιουλίου 2000, το Συμβούλιο εξέδωσε κοινή θέση [6].

[6] ΕΕ C 300 της 20.10.2000, σ. 13.

Στις 16 Ιανουαρίου 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εψήφισε, σε δεύτερη ανάγνωση, 13 τροπολογίες της κοινής θέσης.

2. Αντικειμενο τησ προτασησ

Η πρόταση έχει ως στόχο τον συντονισμό των εθνικών νομοθεσιών που διέπουν την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων με βάση τις αρχές της ενότητας και της καθολικότητας της διαδικασίας σε ολόκληρη την Ένωση, κατ' εφαρμογή της νομοθεσίας της χώρας καταγωγής του εκάστοτε ιδρύματος. Για ορισμένες πράξεις προβλέπονται εξαιρέσεις από την εφαρμοστέα νομοθεσία, έτσι ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες του τραπεζικού τομέα.

3. Γνωμη τησ επιτροπησ σχετικα με τισ τροπολογιεσ του Ευρωπαϊκου Κοινβουλιου

Βάσει της εξουσιοδότησης που του εδόθη από την Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 2000, ο αρμόδιος Επίτροπος δήλωσε προς την Ολομέλεια ότι η Επιτροπή μπορούσε να αποδεχθεί όλες τις τροπολογίες κατά το πνεύμα τους, με την επιφύλαξη της επαλήθευσης του κειμένου τους για να διαπιστωθεί η σαφήνεια και η συνεκτικότητά τους.

Η επαλήθευση αυτή επιτρέπει στην Επιτροπή να τις αποδεχθεί ως έχουν, δεδομένου ότι η σαφήνεια και η συνεκτικότητά τους είναι επαρκώς εξασφαλισμένες εκ του νόμου, χωρίς ωστόσο να έχει λόγους να αντιτεθεί σε βελτιώσεις της διατύπωσής τους, εάν το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, εκφράσει σχετική επιθυμία.

Οι τροπολογίες 1 και 12 διατηρούν - στο πλαίσιο του ενιαίου και καθολικού χαρακτήρα της διαδικασίας - την εξαίρεση, κατά την κοινή θέση, από την εφαρμογή της νομοθεσίας της χώρας καταγωγής στις συμβάσεις συνταξιοδότησης ("repurchase agreements"), αλλά αντικαθιστά, στον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας, τη νομοθεσία της χώρας όπου συνάπτεται η σύμβαση με τη νομοθεσία της σύμβασης.

Οι τροπολογίες 9 και 11 ακολουθούν και επιβεβαιώνουν την ίδια αρχή για τις συμβάσεις συμψηφισμού και ανανέωσης ("netting agreements").

Οι τροπολογίες 10 και 13 ακολουθούν και επιβεβαιώνουν, και αυτές, την ίδια αρχή για τις πράξεις στις ρυθμιζόμενες αγορές.

Οι τροπολογίες 2 και 8 τροποποιούν οριακά την κοινή θέση, αλλά διατηρούν την εξαίρεση για τα δικαιώματα επί κινητών αξιών, άυλων ή μη, εγγεγραμμένων σε μητρώο, κατατεθειμένων σε λογαριασμό ή σε κάποιο κεντρικό σύστημα παρακαταθήκης κράτους μέλους, τα οποία εξακολουθούν να διέπονται από τη νομοθεσία της χώρας όπου βρίσκεται το μητρώο, ο λογαριασμός ή το κεντρικό σύστημα παρακαταθήκης.

Οι τροπολογίες 3, 5 και 6 διευκρινίζουν κατά τρόπο αναλυτικότερο απ' ότι στην κοινή θέση το ότι τα εμπράγματα δικαιώματα και οι επιφυλάξεις κυριότητας επί των περιουσιακών στοιχείων του αφερέγγυου πιστωτικού ιδρύματος εξακολουθούν να διέπονται από την εφαρμοστέα στην περίπτωσή τους νομοθεσία.

Οι τροπολογίες 4 και 7 διευκρινίζουν καλύτερα απ' ό,τι στην κοινή θέση την αρχή ότι το δικαίωμα ενός οφειλέτη να συμψηφίζει μιαν οφειλή του προς το πιστωτικό ίδρυμα με οφειλή του ιδρύματος αυτού απέναντί του εξακολουθεί να διέπεται από τη νομοθεσία που εφαρμόζεται ως προς την οφειλή του πιστωτικού ιδρύματος.

4. Συμπερασμα

Δυνάμει του άρθρου 250 παρ. 2 της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της σύμφωνα με τα προαναφερθέντα.