12.10.85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 261/3 
II 
(Προπαραοκεναατικές πράξεις) 
ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ 
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΑΡΙΘ. 2/85 
του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με πρόταση για κανονισμό (ΕΟΚ, 
Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) του Συμβουλίου που παρατείνει την ισχύ του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 
αριθ. 2892/77 του Συμβουλίου για την εφαρμογή, όσον αφορά τους ιδίους πόρους τους προερχόμενους 
από το φόρο προστιθέμενης αξίας, της απόφασης της 21ης Απριλίου 1970 σχετικά με την αντικατά­
σταση των χρηματοδοτικών συνεισφορών των κρατών μελών από τους ιδίους πόρους της Κοινότητας 
(85/C 261/04) 
ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
Άνθρακα και Χάλυβα και, ιδιαίτερα, το άρθρο 78 αυτής. 
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας και, ιδιαίτερα, το άρθρο 209 αυτής, 
τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατο­
μικής Ενέργειας, και ιδιαίτερα, το άρθρο 183 αυτής. 
την απόφαση 70/243/ΕΚΑΧ, ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβου­
λίου της 21ης Απριλίου 1970 σχετικά με την αντικατάσταση 
των χρηματοδοτικών συνεισφορών των κρατών μελών από 
τους ιδίους πόρους της Κοινότητας ('), αποκαλούμενης στη 
συνέχεια «η απόφαση της 21ης Απριλίου 1970», και ιδιαί­
τερα το άρθρο 6 παράγραφος 2 αυτής, 
την απόφαση 85/257/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της 
7ης Μαίου 1975 σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων 
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (2), αποκαλούμενης στη συ­
νέχεια «η απόφαση της 7ης Μαίου 1985», και ιδιαίτερα το 
άρθρο 3 παράγραφος 1 αυτής, 
την πρόταση της Επιτροπής (3), 
Εκτιμώντας: 
ότι το Συμβούλιο απεφάσισε, στις 10 Μαίου 1985, να συμ­
βουλευθεί το Ελεγκτικό Συνέδριο σχετικά με αυτή την πρό­
ταση" 
ότι στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) 
αριθ. 2892/77 του Συμβουλίου (4), αποκαλουμένου στη συ­
νέχεια «ο κανονισμός», όπως τροποποιήθηκε πρόσφατα 
από τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 3625/ 
83 (5), αναφέρεται ότι ο κανονισμός θα ισχύει από την 
(') ΕΕ αριθ. L 94 της 28.4. 1970, σ. 19. 
Ο ΕΕ αριθ. L 128 της 14. 5.1985, σ. 15. 
Ο ΕΕ αριθ. C 125 της 22. 5. 1985, σ. 16. 
(4) ΕΕ αριθ. L 336 της 27.12. 1977, σ. 8. 
(5) ΕΕ αριθ. L 360 της 23. 12. 1983, σ. 1. 1η Ιανουαρίου 1978, για μία μεταβατική περίοδο, η οποία 
λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1985' 
ότι σύμφωνα με «τον κανονισμό» η Επιτροπή έπρεπε να 
παρουσιάσει έως τις 31 Δεκεμβρίου 1984 προτάσεις σχετικά 
με μία ενιαία μέθοδο για τον προσδιορισμό της φορολο­
γικής βάσεως-
ότι η Επιτροπή προτείνει τώρα να αναβληθεί η εισαγωγή 
του οριστικού ενιαίου συστήματος έως τις 31 Δεκεμβρίου 
1988, ημερομηνία κατά την οποία λήγει η παράταση της 
μεταβατικής περιόδου, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ: 
ΜΕΡΟΣ 1 
Ιστορικό 
1.1. Η απόφαση της 21ης Απριλίου 1970 αναφέρεται στην 
εφαρμογή, από την 1η Ιανουαρίου 1975, ενός ποσοστού των 
ιδίων πόρων ΦΠΑ στη φορολογική βάση που θα καθορι­
ζόταν, κατά ενιαίο τρόπο, για όλα τα κράτη μέλη και 
σύμφωνα με τις διατάξεις της Κοινότητας. 
1.2. Τελικά το σύστημα των ιδίων πόρων ΦΠΑ άρχισε να 
λειτουργεί το 1979 σε προσωρινή βάση. Σύμφωνα με «τον 
κανονισμό» τα κράτη μέλη είχαν την ευχέρεια να επιλέξουν 
είτε τη μέθοδο των δηλώσεων (μέθοδος Α) είτε τη μέθοδο 
των εσόδων (μέθοδος Β) για μια περίοδο που έληγε στις 31 
Δεκεμβρίου 1982. Υπήρχε η πρόβλεψη ότι, μετά την ημε­
ρομηνία αυτή, θα ίσχυε ένα οριστικό ενιαίο σύστημα. 
1.3. Το 1982, η Επιτροπή ισχυρίστηκε ότι λόγω των καθυ­
στερήσεων που παρατηρήθηκαν στην εφαρμογή των συμφω­
νιών για τους ιδίους πόρους ΦΠΑ, δεν διέθετε αρκετή πείρα 
προκειμένου να προβεί σε προτάσεις σχετικά με μία ενιαία 
μέθοδο προσδιορισμού της φορολογικής βάσεως. Το Συμ­
βούλιο παρέτεινε τη μεταβατική περίοδο για τρία ακόμα έτη 
έως τις 31 Δεκεμβρίου 1985. Η Επιτροπή θα έπρεπε να 
παρουσιάσει τις προτάσεις της έως τις 31 Δεκεμβρίου 1984. 
Αριθ. C261/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12.10.85 
1.4. Το Συνέδριο, στη γνωμοδότηση του αριθ. 3/82 (Ο, 
διετύπωσε την άποψη ότι δεν θα έπρεπε να είχαν παραταθεί 
οι συμφωνίες μεταβατικής φύσεως. Το Συνέδριο εξέφρασε 
την ελπίδα ότι η Επιτροπή θα εκμεταλλευόταν κατάλληλα 
αυτή τη μεγαλύτερη χρονική περίοδο προκειμένου να εξα­
σφαλίσει την εφαρμογή ενός οριστικού συστήματος, από 
την 1η Ιανουαρίου 1986, χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις. 
ΜΕΡΟΣ 2 
Παρατηρήσεις στην πρόταση 
2.1. Στην εισηγητική έκθεση που συνοδεύει την παρούσα 
πρόταση, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι θεωρεί ότι είναι ακόμα 
πολύ νωρίς να προτείνει μία οριστική μέθοδο για την εφαρ­
μογή της βάσεως των ιδίων πόρων ΦΠΑ. Σχετικά με τους 
τρεις κύριους λόγους που προβάλλει η Επιτροπή για να 
δικαιολογήσει την πρόταση της παρατηρούνται τα ακό­
λουθα: 
i) Ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι διαθέτει περιορισμένη 
εμπειρία σχετικά με τον τροποποιημένο κανονισμό, 
παραβλέπει το γεγονός ότι «ο κανονισμός» στην αρχική 
του μορφή εφαρμόστηκε από την 1η Ιανουαρίου 1979 
και, επομένως, οι τροποποιήσεις που ακολούθησαν 
έχουν περιορισμένη σημασία για την κατάσταση όπως 
αυτή έχει διαμορφωθεί σήμερα. Τα περισσότερα από τα 
προβλήματα που προκύπτουν από τις παρούσες μεταβα­
τικές συμφωνίες, αναφέρονται στην έκθεση της Επι­
τροπής για την εφαρμογή του «κανονισμού» (2). Το Συ­
νέδριο θεωρεί ότι οι πληροφορίες που διαθέτει ήδη η 
Επιτροπή είναι επαρκείς για να καθοριστεί ένα οριστικό 
σύστημα, 
ii) Επίσης η Επιτροπή αναφέρεται σε προτάσεις σχετικά με 
την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών και άλλων 
νομικών διατάξεων. Σύμφωνα με την άποψη του Συ­
νεδρίου, οι εν λόγω προτάσεις έχουν περιορισμένη 
σημασία τόσο για τη λειτουργία των δύο μεταβατικών 
μεθόδων υπολογισμού των ιδίων πόρων ΦΠΑ όπως 
ισχύει σήμερα, όσο και για τον προσδιορισμό μιας 
μοναδικής οριστικής μεθόδου. Αντίθετα, το Συνέδριο 
φρονεί ότι ο προσδιορισμός μιας οριστικής μεθόδου θα 
(') ΕΕ αριθ. C 151 της 9. 6.1983, σ. 6. 
(2) Έγγρ. COM (85) 170 τελικό της 19. 4. 1985. μπορούσε να απλοποιήσει το σύστημα των ιδίων πόρων 
ΦΠΑ. Ο στόχος αυτός θα πρέπει να επιδιωχθεί, κυρίως, 
λόγω της επικείμενης συμμετοχής τριών ακόμη κρατών 
μελών στο κοινοτικό σύστημα των ιδίων πόρων ΦΠΑ. 
iii) Είναι γεγονός ότι οκτώ κράτη μέλη χρησιμοποιούν 
σήμερα τη μέθοδο των εσόδων (μέθοδος Β) αντί της 
μεθόδου των δηλώσεων (μέθοδος Α), τη χρησιμοποίηση 
της οποίας επιθυμούσε τόσο η Επιτροπή όσο και το Κοι­
νοβούλιο. Εντούτοις, το γεγονός αυτό δεν επισκιάζει το 
στόχο που πρέπει να είναι η ύπαρξη μιας μοναδικής ορι­
στικής και ενιαίας μεθόδου. 
2.2. Επιπλέον παρατηρούνται συνεχή προβλήματα στα 
πλαίσια των ισχυουσών μεταβατικών συμφωνιών. Υφί­
σταται μια σημαντική δημοσιονομική διαφορά μεταξύ της 
μεθόδου Α και της μεθόδου Β, καθώς και μεταξύ των 
τρόπων σύμφωνα με τους οποίους κάθε κράτος μέλος προ­
βαίνει στους υπολογισμούς του σύμφωνα με τη μέθοδο Β. 
ΜΕΡΟΣ 3 
Συμπεράσματα 
3.1. Το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι η πρόταση δεν συμ­
βιβάζεται με την ευθύνη που ανέλαβε η Επιτροπή βάσει του 
άρθρου 14 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, 
ΕΚΑΧ) αριθ. 2892/77 όπως τροποποιήθηκε, ή και ακόμα με 
τον αντικειμενικό στόχο που καθορίστηκε στις αποφάσεις 
της 21ης Απριλίου 1970 και της 7ης Μαίου 1985. Ενώ είχε 
ζητηθεί από την Επιτροπή να παρουσιάσει προτάσεις σχε­
τικά με μια ενιαία μέθοδο προσδιορισμού της φορολογικής 
βάσεως, παρουσιάζει τελικά προτάσεις για να διατηρηθούν 
και οι δύο μεταβατικές μέθοδοι για περισσότερο από τρία 
έτη ακόμα. Το Συνέδριο επαναλαμβάνει ότι δεν συμφωνεί με 
την παράταση της ισχύος των μεταβατικών συμφωνιών. 
Η παρούσα γνωμοδότηση εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συ­
νέδριο κατά την συνεδρίαση της 26ης Ιουνίου 1985. 
Λουξεμβούργο, 3 Ιουλίου 1985. 
Για το Ελεγκτικό Συνέδριο 
Marcel MART 
Πρόεδρος