[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 11.7.2007

COM(2007) 391 τελικό

ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ

ΛΕΥΚΗ ΒΙΒΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟ

(υποβληθείσα από την Επιτροπή){SEC(2007) 932}{SEC(2007) 934}{SEC(2007) 935}{SEC(2007) 936}

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

« Ο αθλητισμός είναι ένα κομμάτι της κληρονομιάς όλων των ανδρών και των γυναικών και η απουσία του αφήνει ένα κενό που δεν μπορεί να αναπληρωθεί ποτέ. » – Pierre de Coubertin[1]

Ο αθλητισμός[2] είναι ένα διευρυνόμενο κοινωνικό και οικονομικό φαινόμενο, που συμβάλλει σημαντικά στην επίτευξη των στρατηγικών στόχων που έχει θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά την αλληλεγγύη και την ευημερία. Το ολυμπιακό ιδεώδες που έγκειται στην ανάπτυξη του αθλητισμού με σκοπό την προώθηση της ειρήνης και της κατανόησης μεταξύ εθνών και πολιτισμών καθώς και της εκπαίδευσης των νέων γεννήθηκε στην Ευρώπη και προωθείται από τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή και τις Ευρωπαϊκές Ολυμπιακές Επιτροπές.

Ο αθλητισμός ελκύει τους ευρωπαίους πολίτες, οι περισσότεροι από τους οποίους αθλούνται τακτικά. Παράγει επίσης σημαντικές αξίες –όπως η ομαδικότητα, η αλληλεγγύη, η ανεκτικότητα και η ευγενής άμιλλα– και συμβάλλει στην προσωπική ανέλιξη και πληρότητα. Προάγει την ενεργό συμβολή των ευρωπαίων πολιτών στην κοινωνία και, με τον τρόπο αυτό, εντείνει την ενεργό συμμετοχή τους στα κοινά. Ο ουσιαστικός ρόλος του αθλητισμού στην ευρωπαϊκή κοινωνία αναγνωρίζεται από την Επιτροπή σε μια χρονική στιγμή ιδίως κατά την οποία αυτή καλείται να πλησιάσει περισσότερο τους πολίτες και να ρυθμίσει ζητήματα που τους αφορούν άμεσα.

Ωστόσο, ο αθλητισμός αντιμετωπίζει επίσης νέες απειλές και προκλήσεις που προκύπτουν για την ευρωπαϊκή κοινωνία, όπως η εμπορική πίεση, η εκμετάλλευση νεαρών παικτών, το ντόπινγκ, ο ρατσισμός, η βία, η διαφθορά και το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος.

Αυτή η πρωτοβουλία σηματοδοτεί την πρώτη φορά που η Επιτροπή εξετάζει θέματα σχετικά με τον αθλητισμό με σφαιρικό τρόπο. Ο γενικός στόχος της είναι να δοθεί στρατηγική κατεύθυνση στο ρόλο του αθλητισμού στην Ευρώπη, να ενισχυθεί η συζήτηση συγκεκριμένων προβλημάτων, να αναδειχθεί περισσότερο η σημασία του αθλητισμού στη χάραξη της κοινοτικής πολιτικής και να ευαισθητοποιηθεί το κοινό όσον αφορά τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του εν λόγω τομέα. Η πρωτοβουλία αυτή αποβλέπει στην αποσαφήνιση σημαντικών θεμάτων, όπως η εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου στον τομέα του αθλητισμού. Επιπλέον, επιδιώκει τη δημιουργία περισσότερων σχετικών με τον αθλητισμό ενεργειών σε επίπεδο ΕΕ.

Η παρούσα Λευκή Βίβλος δεν αρχίζει από μηδενική βάση. Ο αθλητισμός υπόκειται στην εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου. Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές πολιτικές σε αρκετούς τομείς έχουν ήδη σημαντικό και αυξανόμενο αντίκτυπο στον αθλητισμό.

Ο σημαντικός ρόλος του αθλητισμού στην ευρωπαϊκή κοινωνία και η ιδιαίτερη φύση του αναγνωρίστηκαν στη δήλωση που εξέδωσε, τον Δεκέμβριο του 2000, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο («η δήλωση της Νίκαιας») σχετικά με τα ειδικά χαρακτηριστικά του αθλητισμού και την κοινωνική του αποστολή στην Ευρώπη, που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την εφαρμογή κοινών πολιτικών. Επισημαίνει ότι οι αθλητικές οργανώσεις και τα κράτη μέλη έχουν πρωταρχική ευθύνη για τη διαχείριση των αθλητικών υποθέσεων, ενώ καίριος είναι ο ρόλος των αθλητικών ομοσπονδιών. Διευκρινίζει ότι οι αθλητικές οργανώσεις έχουν την αποστολή να οργανώνουν και να προωθούν το άθλημά τους «σύμφωνα με τις εθνικές και κοινοτικές νομοθεσίες». Ταυτόχρονα, αναγνωρίζει ότι η «Κοινότητα, στη δράση της δυνάμει των διαφόρων διατάξεων της Συνθήκης, πρέπει να λαμβάνει υπόψη, ακόμα και αν δεν έχει άμεσες αρμοδιότητες στον τομέα αυτό, την κοινωνική, εκπαιδευτική και πολιτιστική αποστολή του αθλητισμού, στις οποίες στηρίζεται η ιδιαιτερότητά του, έτσι ώστε να τηρούνται και να προωθούνται η δεοντολογία και οι διάφορες μορφές αλληλεγγύης που είναι απαραίτητες για να διαφυλάσσεται ο κοινωνικός του ρόλος». Τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα έχουν αναγνωρίσει τον ιδιαίτερο ρόλο του αθλητισμού στην ευρωπαϊκή κοινωνία, βάσει δομών που στηρίζονται στον εθελοντισμό, όσον αφορά την υγεία, την εκπαίδευση, την κοινωνική ενσωμάτωση και τον πολιτισμό.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρακολούθησε τις διάφορες προκλήσεις που αντιμετωπίζει ο ευρωπαϊκός αθλητισμός με μεγάλο ενδιαφέρον και τα τελευταία χρόνια ασχολήθηκε τακτικά με αθλητικά ζητήματα.

Κατά την εκπόνηση της παρούσας Λευκής Βίβλου, η Επιτροπή πραγματοποίησε σειρά διαβουλεύσεων με αθλητικούς παράγοντες σχετικά με θέματα κοινού ενδιαφέροντος, καθώς και διαβουλεύσεις μέσω Διαδικτύου. Από τις διαβουλεύσεις αυτές προέκυψε ότι υπάρχουν αξιόλογες προσδοκίες όσον αφορά το ρόλο του αθλητισμού στην Ευρώπη και τη δράση της ΕΕ στον εν λόγω τομέα.

Η παρούσα Λευκή Βίβλος εστιάζεται στον κοινωνικό ρόλο του αθλητισμού, στην οικονομική του διάσταση και στην οργάνωσή του στην Ευρώπη, καθώς και στη συνέχεια που θα δοθεί σε αυτή την πρωτοβουλία. Συγκεκριμένες προτάσεις για την ανάληψη περαιτέρω κοινοτικών ενεργειών συγκεντρώνονται σε ένα σχέδιο δράσης που φέρει το όνομα του Pierre de Coubertin. Αυτό το σχέδιο δράσης περιλαμβάνει δραστηριότητες που θα εφαρμοστούν ή θα υποστηριχθούν από την Επιτροπή. Σε έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής παρουσιάζονται το ιστορικό και το περιεχόμενο των προτάσεων και περιλαμβάνονται παραρτήματα για τον αθλητισμό και τους κοινοτικούς κανόνες ανταγωνισμού, τον αθλητισμό και τις ελευθερίες της εσωτερικής αγοράς, καθώς και διαβουλεύσεις με παράγοντες.

2. Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Ο αθλητισμός είναι μια ανθρώπινη δραστηριότητα που ενδιαφέρει πολύ τους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έχει τεράστιες δυνατότητες να τους φέρει σε επαφή, αφού απευθύνεται σε όλους, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κοινωνικής προέλευσης. Σύμφωνα με έρευνα του Ευρωβαρόμετρου τον Νοέμβριο του 2004[3], σχεδόν το 60% των ευρωπαίων πολιτών συμμετέχει σε αθλητικές δραστηριότητες σε τακτική βάση στο πλαίσιο ή μη των περίπου 700.000 αθλητικών σωματείων, που αποτελούν με τη σειρά τους μέλη μιας πληθώρας ενώσεων ή ομοσπονδιών. Η συντριπτική πλειονότητα των αθλητικών δραστηριοτήτων πραγματοποιείται σε ερασιτεχνικές δομές. Ο επαγγελματικός αθλητισμός καθίσταται ολοένα και πιο σημαντικός και συμβάλλει εξίσου στον κοινωνικό ρόλο του αθλητισμού. Ο αθλητισμός, εκτός του ότι βελτιώνει την υγεία των ευρωπαίων πολιτών, έχει και εκπαιδευτική διάσταση και επιτελεί κοινωνικό, πολιτισμικό και ψυχαγωγικό έργο. Ο κοινωνικός ρόλος του αθλητισμού μπορεί επίσης να ενισχύσει τις εξωτερικές σχέσεις της Ένωσης.

2.1 Βελτίωση της δημόσιας υγείας μέσω της σωματικής άσκησης

Η έλλειψη σωματικής άσκησης πολλαπλασιάζει τις περιπτώσεις υπερβολικού βάρους, παχυσαρκίας και ορισμένων χρόνιων παθήσεων, όπως τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ο διαβήτης, που επιδεινώνουν την ποιότητα ζωής, θέτουν τη ζωή των ατόμων σε κίνδυνο και επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό της υγείας και την οικονομία.

Η Λευκή Βίβλος της Επιτροπής σχετικά με μια ευρωπαϊκή στρατηγική για τα θέματα υγείας που σχετίζονται με τη διατροφή, το υπερβολικό βάρος και την παχυσαρκία[4] τονίζει τη σημασία που έχει η λήψη προληπτικών μέτρων ώστε να αντιστραφεί η μείωση της σωματικής άσκησης. Οι ενέργειες που προτάθηκαν για τον τομέα της σωματικής άσκησης στις δύο Λευκές Βίβλους θα αλληλοσυμπληρώνονται.

Το αθλητικό κίνημα, ως μέσο σωματικής άσκησης για τη βελτίωση της υγείας, έχει μεγαλύτερη επιρροή από οποιοδήποτε άλλο κοινωνικό κίνημα. Ο αθλητισμός είναι ελκυστικός και έχει θετική εικόνα προς τα έξω. Ωστόσο, η αναγνωρισμένη δυνατότητα του αθλητικού κινήματος να εντείνει τη σωματική άσκηση για τη βελτίωση της υγείας συχνά παραμένει ανεκμετάλλευτη και πρέπει να αξιοποιηθεί.

Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ) συνιστά τουλάχιστον 30 λεπτά μέτριας σωματικής άσκησης σε καθημερινή βάση για τους ενηλίκους και 60 λεπτά για τα παιδιά. (Η άσκηση αυτή περιλαμβάνει τον αθλητισμό αλλά δεν περιορίζεται σε αυτόν.) Οι δημόσιες αρχές και οι ιδιωτικές οργανώσεις στα κράτη μέλη θα πρέπει να συμβάλουν στην επίτευξη αυτού του στόχου. Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, δεν συντελείται επαρκής πρόοδος.

(1) Η Επιτροπή προτείνει την κατάρτιση, με τα κράτη μέλη, νέων κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τη σωματική άσκηση πριν από το τέλος του 2008. |

Η Επιτροπή προτείνει να προωθηθεί η συνεργασία μεταξύ των τομέων της υγείας, της εκπαίδευσης και του αθλητισμού σε υπουργικό επίπεδο στα κράτη μέλη, προκειμένου να καθοριστούν και να εφαρμοστούν συνεκτικές στρατηγικές ώστε να μειωθούν οι περιπτώσεις υπερβολικού βάρους, παχυσαρκίας και άλλοι κίνδυνοι για την υγεία. Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή παροτρύνει τα κράτη μέλη να εξετάσουν τρόπους για την προώθηση της ενεργού διαβίωσης μέσω των εθνικών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένης της επιμόρφωσης του διδακτικού προσωπικού.

Οι αθλητικές οργανώσεις καλούνται να συνειδητοποιήσουν τη δυνατότητά τους για σωματική άσκηση που βελτιώνει την υγεία και να διοργανώνουν δραστηριότητες με το σκοπό αυτό. Η Επιτροπή θα διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών και ορθών πρακτικών, ιδίως όσον αφορά τους νέους, εστιάζοντας την προσοχή στο επίπεδο βάσης.

(2) Η Επιτροπή θα υποστηρίξει ένα πολυετές κοινοτικό δίκτυο σωματικής άσκησης για τη βελτίωση της υγείας (άσκηση γνωστή στα αγγλικά ως HEPA: Health-Enhancing Physical Activity) και, εάν κρίνεται σκόπιμο, μικρότερα και εξειδικευμένα δίκτυα που θα ασχολούνται με ιδιαίτερες πτυχές του ζητήματος. (3) Η Επιτροπή θα καταστήσει τη σωματική άσκηση για τη βελτίωση της υγείας ακρογωνιαίο λίθο των συναφών με τον αθλητισμό δραστηριοτήτων της και θα επιδιώξει να εντάξει αποτελεσματικότερα αυτή την πρωτοβουλία στα σχετικά χρηματοδοτικά μέσα, όπως: το 7ο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη (τρόπος ζωής και υγεία)· το πρόγραμμα για τη δημόσια υγεία 2007-2013· τα προγράμματα «Νεολαία» και «Ενεργός συμμετοχή του πολίτη στα κοινά» (συνεργασία μεταξύ αθλητικών οργανώσεων, σχολείων, κοινωνίας των πολιτών, γονέων και άλλων εταίρων σε τοπικό επίπεδο)· το πρόγραμμα της διά βίου μάθησης (επιμόρφωση του διδακτικού προσωπικού και συνεργασία μεταξύ σχολείων). |

- 2.2 Συνένωση των δυνάμεων για την καταπολέμηση του ντόπινγκ

Το ντόπινγκ συνιστά απειλή για τον αθλητισμό σε παγκόσμιο επίπεδο, άρα και για τον ευρωπαϊκό αθλητισμό. Υπονομεύει την αρχή του ανοικτού και δίκαιου ανταγωνισμού. Αποτελεί αντικίνητρο για τον αθλητισμό γενικά και τοποθετεί τον επαγγελματία σε συνθήκες αδικαιολόγητης πίεσης. Επηρεάζει σημαντικά την εικόνα του αθλητισμού και απειλεί σοβαρά την υγεία του αθλητή. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, για την καταπολέμηση του ντόπινγκ πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τόσο η επιβολή του νόμου όσο και η παράμετρος της υγείας και της πρόληψης.

(4) Θα μπορούσαν να δημιουργηθούν συμπράξεις μεταξύ των φορέων επιβολής του νόμου των κρατών μελών (συνοριοφυλάκων, εθνικής και τοπικής αστυνομίας, τελωνείων κ.λπ.), εργαστηρίων διαπιστευμένων από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Καταπολέμησης της Φαρμακοδιέγερσης (WADA) και την INTERPOL, με σκοπό την έγκαιρη και ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με νέες ουσίες και πρακτικές ντόπινγκ. Η ΕΕ θα μπορούσε να στηρίξει αυτές τις προσπάθειες μέσω μαθημάτων κατάρτισης και δικτύωσης των επιμορφωτικών κέντρων για το προσωπικό των υπηρεσιών επιβολής του νόμου. |

Η Επιτροπή συνιστά ότι το εμπόριο παράνομων ουσιών ντόπινγκ πρέπει να αντιμετωπίζεται όπως το εμπόριο παράνομων ναρκωτικών σε όλη την ΕΕ.

Η Επιτροπή καλεί όλους τους φορείς που έχουν κάποια αρμοδιότητα στον τομέα της δημόσιας υγείας να λάβουν υπόψη τις επιβλαβείς για την υγεία παραμέτρους του ντόπινγκ. Καλεί τις αθλητικές οργανώσεις να διαμορφώσουν κανόνες ορθής πρακτικής, οι οποίοι θα εξασφαλίσουν αρτιότερη ενημέρωση και εκπαίδευση των νέων αθλητών σχετικά με τις ουσίες ντόπινγκ, τη συνταγογράφηση φαρμάκων που μπορεί να τις περιέχουν, καθώς και τις επιπτώσεις των ουσιών αυτών για την υγεία.

Η ΕΕ θα ωφεληθεί από μια πιο συντονισμένη προσέγγιση για την καταπολέμηση του ντόπινγκ, ιδίως με τον καθορισμό κοινών θέσεων σε σχέση με το Συμβούλιο της Ευρώπης, τη WADA και την UNESCO, καθώς και με την ανταλλαγή πληροφοριών και ορθών πρακτικών μεταξύ κυβερνήσεων, εθνικών οργανισμών αντιντόπινγκ και εργαστηρίων. Η ορθή εφαρμογή της συνθήκης της UNESCO κατά της φαρμακοδιέγερσης στον αθλητισμό από τα κράτη μέλη έχει ιδιαίτερη σημασία σε αυτό το πλαίσιο.

(5) Η Επιτροπή θα διευκολύνει την κατάσταση με τη στήριξη, π.χ., ενός δικτύου εθνικών οργανισμών αντιντόπινγκ των κρατών μελών. |

2.3 Ενίσχυση του ρόλου του αθλητισμού στην εκπαίδευση και την κατάρτιση

Ο αθλητισμός, μέσω του ρόλου του στην τυπική και μη τυπική εκπαίδευση, ενισχύει το ανθρώπινο δυναμικό της Ευρώπης. Οι αξίες που πρεσβεύει ο αθλητισμός παρέχουν γνώσεις, ερεθίσματα, δεξιότητες και ετοιμότητα για την καταβολή προσωπικής προσπάθειας. Ο χρόνος που αναλώνεται σε αθλητικές δραστηριότητες στο σχολείο και στο πανεπιστήμιο δημιουργεί οφέλη για την υγεία και την εκπαίδευση, τα οποία πρέπει να αξιοποιηθούν.

Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε από το Ευρωπαϊκό Έτος Εκπαίδευσης µέσω του Αθλητισµού (2004), η Επιτροπή ενθαρρύνει τον αθλητισμό και τη σωματική άσκηση μέσω διαφόρων πρωτοβουλιών πολιτικής στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης κοινωνικών ικανοτήτων και ικανοτήτων που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη σύμφωνα με τη σύσταση του 2006 σχετικά με τις βασικές ικανότητες για τη διά βίου μάθηση[5].

(6) Ο αθλητισμός και η σωματική άσκηση μπορούν να υποστηριχθούν μέσω του προγράμματος της διά βίου μάθησης. Ως εκ τούτου, η προώθηση της συμμετοχής σε εκπαιδευτικές ευκαιρίες μέσω του αθλητισμού αποτελεί προτεραιότητα για τις συμπράξεις σχολικών ιδρυμάτων οι οποίες υποστηρίζονται από το πρόγραμμα «Comenius», για τις διαρθρωμένες ενέργειες που υλοποιούνται στον τομέα της επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης μέσω του προγράμματος «Leonardo da Vinci», για τα θεματικά δίκτυα και την κινητικότητα στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που υποστηρίζονται από το πρόγραμμα «Erasmus», καθώς και για τα πολυμερή σχέδια στον τομέα της κατάρτισης ενηλίκων τα οποία υποστηρίζονται από το πρόγραμμα «Grundtvig». (7) Ο τομέας του αθλητισμού μπορεί επίσης να ζητήσει στήριξη μέσω των μεμονωμένων προσκλήσεων υποβολής προτάσεων για την εφαρμογή του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων (ΕΠΕΠ) και του ευρωπαϊκού συστήματος ακαδημαϊκών μονάδων για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση (ECVET). Ο τομέας του αθλητισμού έχει συμβάλει στην ανάπτυξη του ΕΠΕΠ και έχει επιλεγεί για τη λήψη χρηματοδοτικής στήριξης την περίοδο 2007-2008. Δεδομένης της έντονης επαγγελματικής κινητικότητας των αθλητών, και με την επιφύλαξη της οδηγίας 2005/36/ΕΚ σχετικά με την αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, ο τομέας αυτός μπορεί επίσης να οριστεί ως πιλοτικός τομέας για την εφαρμογή του ECVET, με σκοπό τη μεγαλύτερη διαφάνεια των εθνικών συστημάτων ικανοτήτων και προσόντων. (8) Η Επιτροπή θα καθιερώσει την απονομή ευρωπαϊκού σήματος σε σχολεία που υποστηρίζουν και προωθούν ενεργά τη σωματική άσκηση στο πλαίσιο του σχολείου. |

Για να εξασφαλιστεί η επανένταξη των επαγγελματιών αθλητών στην αγορά εργασίας στο τέλος της αθλητικής σταδιοδρομίας τους, η Επιτροπή επισημαίνει ότι είναι ιδιαίτερα σημαντικό να συνυπολογίζεται έγκαιρα η ανάγκη παροχής κατάρτισης «διπλής καριέρας» σε νέους αθλητές και νέες αθλήτριες και να δημιουργούνται υψηλής ποιότητας τοπικά κέντρα κατάρτισης που θα προασπίζουν τα ηθικά, εκπαιδευτικά και επαγγελματικά συμφέροντα των αθλητών.

Η Επιτροπή ξεκίνησε μελέτη για την κατάρτιση νεαρών αθλητών και αθλητριών στην Ευρώπη, τα αποτελέσματα της οποίας θα μπορούσαν να ενσωματωθούν στις προαναφερόμενες πολιτικές και προγράμματα.

Οι επενδύσεις σε ταλαντούχους νέους αθλητές και νέες αθλήτριες και η προώθηση της κατάρτισής τους σε κατάλληλες συνθήκες είναι ουσιαστικής σημασίας για τη βιώσιμη ανάπτυξη του αθλητισμού σε όλα τα επίπεδα. Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι τα συστήματα κατάρτισης για ταλαντούχους νέους αθλητές και νέες αθλήτριες πρέπει να είναι ανοικτά σε όλους και δεν πρέπει να δημιουργούν διακρίσεις λόγω ιθαγένειας μεταξύ των ευρωπαίων πολιτών.

(9) Οι κανόνες που απαιτούν από τις ομάδες να περιλαμβάνουν ένα ορισμένο ποσοστό παικτών προερχόμενων από το «φυτώριό» τους θα μπορούσαν να γίνουν δεκτοί ως συμμορφούμενοι προς τις διατάξεις της Συνθήκης για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων εάν δεν δημιουργούν άμεσες διακρίσεις λόγω ιθαγένειας και εάν οι ενδεχόμενες έμμεσες διακρίσεις που πηγάζουν από αυτούς μπορούν να δικαιολογηθούν ως ανάλογες προς έναν επιδιωκόμενο θεμιτό στόχο, όπως η βελτίωση και η προστασία της κατάρτισης και της ανάπτυξης ταλαντούχων νεαρών παικτών. Από τη συνεχιζόμενη μελέτη για την κατάρτιση των νέων αθλητών και αθλητριών στην Ευρώπη θα προκύψουν αξιόλογα στοιχεία για την ανάλυση αυτή. |

2.4 Προώθηση του εθελοντισμού και ενεργός συμμετοχή του πολίτη στα κοινά μέσω του αθλητισμού

Η συμμετοχή σε μια ομάδα, αρχές όπως η ευγενής άμιλλα, η συμμόρφωση με τους κανόνες του παιχνιδιού, ο σεβασμός των άλλων, η αλληλεγγύη και η πειθαρχία, καθώς και η οργάνωση του ερασιτεχνικού αθλητισμού βάσει αθλητικών σωματείων μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και ο εθελοντισμός, όλα αυτά ενισχύουν την ενεργό συμμετοχή του πολίτη στα κοινά. Ο εθελοντισμός στις αθλητικές οργανώσεις παρέχει πολλές ευκαιρίες μη τυπικής εκπαίδευσης, οι οποίες πρέπει να αναγνωριστούν και να προωθηθούν. Ο αθλητισμός προσφέρει επίσης στους νέους ελκυστικές δυνατότητες συμμετοχής και στράτευσης στην κοινωνία και μπορεί να συμβάλει στην αποχή τους από την παραβατικότητα.

Ωστόσο, υπάρχουν νέες τάσεις στον τρόπο με τον οποίο τα άτομα, και ιδίως οι νέοι, αθλούνται. Διαρκώς περισσότερο αθλούνται ατομικά παρά ομαδικά και στο πλαίσιο οργανωμένης δομής, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να συρρικνώνεται η εθελοντική βάση στα ερασιτεχνικά αθλητικά σωματεία.

(10) Η Επιτροπή θα ορίσει, από κοινού με τα κράτη μέλη, τις βασικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι αθλητικές οργανώσεις μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα και τα κύρια χαρακτηριστικά των υπηρεσιών που παρέχονται από αυτές τις οργανώσεις. (11) Η Επιτροπή θα υποστηρίξει τον αθλητισμό της βάσης μέσω του προγράμματος «Ευρώπη για τους πολίτες». (12) Επιπλέον, η Επιτροπή θα προτείνει να ενθαρρυνθεί ο εθελοντισμός των νέων στον αθλητισμό μέσω του προγράμματος «Νεολαία εν δράσει» σε τομείς όπως οι ανταλλαγές νέων και η εθελοντική υπηρεσία για αθλητικές διοργανώσεις. (13) Η Επιτροπή θα αναπτύξει περαιτέρω την ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών για τον εθελοντισμό στον αθλητισμό με τη συμμετοχή των κρατών μελών, των αθλητικών οργανώσεων και των τοπικών αρχών. (14) Για την κατανόηση των ιδιαίτερων αιτημάτων και αναγκών του τομέα του εθελοντικού αθλητισμού κατά τη χάραξη εθνικής και ευρωπαϊκής πολιτικής, η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει ευρωπαϊκή μελέτη για τον εθελοντισμό στον αθλητισμό. |

2.5 Το δυναμικό του αθλητισμού στην υπηρεσία της κοινωνικής ένταξης, της ενσωμάτωσης και των ίσων ευκαιριών

Ο αθλητισμός συμβάλλει σημαντικά στην οικονομική και κοινωνική συνοχή και στη διαμόρφωση πιο συνεκτικών κοινωνιών. Όλοι οι πολίτες πρέπει να έχουν πρόσβαση στον αθλητισμό. Κατά συνέπεια, πρέπει να εξεταστούν οι ιδιαίτερες ανάγκες και η υποεκπροσώπηση ορισμένων ομάδων και να ληφθεί υπόψη ο ειδικός ρόλος του αθλητισμού για τους νέους, τα άτομα με αναπηρία και τα άτομα από λιγότερο προνομιούχο περιβάλλον. Ο αθλητισμός μπορεί επίσης να διευκολύνει την κοινωνική ενσωμάτωση των μεταναστών και των ατόμων αλλοδαπής καταγωγής, καθώς και να στηρίξει τον διαπολιτισμικό διάλογο.

Ο αθλητισμός προάγει στους ανθρώπους μια κοινή αίσθηση ένταξης και συμμετοχής και, για το λόγο αυτό, μπορεί να είναι επίσης σημαντικό μέσο για την ενσωμάτωση των μεταναστών. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο αποδεικνύεται πόσο σημαντική είναι η διάθεση χώρων για τον αθλητισμό και τις αθλητικές δραστηριότητες, ώστε να υπάρχει θετική αλληλεπίδραση μεταξύ μεταναστών και κοινωνίας υποδοχής.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι μπορεί να αξιοποιηθεί αποτελεσματικότερα το δυναμικό του αθλητισμού ως μέσο κοινωνικής ενσωμάτωσης στις πολιτικές, τις ενέργειες και τα προγράμματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των κρατών μελών. Αυτό περιλαμβάνει τη συμβολή του αθλητισμού στη δημιουργία θέσεων εργασίας και στην οικονομική μεγέθυνση και αναζωογόνηση, ιδίως στις μειονεκτικές περιοχές. Οι αθλητικές δραστηριότητες μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα που συμβάλλουν στην κοινωνική συνοχή και την κοινωνική ενσωμάτωση των ευάλωτων ομάδων μπορούν να θεωρηθούν κοινωνικές υπηρεσίες κοινής ωφέλειας.

Η ανοικτή μέθοδος συντονισμού για την κοινωνική προστασία και την κοινωνική ενσωμάτωση θα εξακολουθήσει να περιλαμβάνει τον αθλητισμό ως μέσο και ως δείκτη. Μελέτες, σεμινάρια, διασκέψεις, προτάσεις πολιτικής και σχέδια δράσης θα περιλαμβάνουν την πρόσβαση στον αθλητισμό και/ή την ένταξη σε κοινωνικές αθλητικές δομές ως καίριο στοιχείο ανάλυσης του κοινωνικού αποκλεισμού.

(15) Η Επιτροπή θα προτείνει στα κράτη μέλη τα προγράμματα «PROGRESS», «Διά βίου μάθηση», «Νεολαία εν δράσει» και «Ευρώπη για τους πολίτες» να στηρίζουν ενέργειες που να προωθούν την κοινωνική ενσωμάτωση μέσω του αθλητισμού και την καταπολέμηση των διακρίσεων στον αθλητισμό. Όσον αφορά την πολιτική συνοχής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάσουν το ρόλο του αθλητισμού στον τομέα της κοινωνικής ένταξης, της ενσωμάτωσης και των ίσων ευκαιριών στο πλαίσιο του προγραμματισμού τους του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου και του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης. Επιπλέον, καλούνται να προωθούν τη δράση που αναλαμβάνεται στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ένταξης. |

Η Επιτροπή παροτρύνει τα κράτη μέλη και τις αθλητικές οργανώσεις να προσαρμόζουν τις αθλητικές υποδομές, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των ατόμων με αναπηρία. Τα κράτη μέλη και οι τοπικές αρχές πρέπει να μεριμνούν ώστε τα άτομα με αναπηρία να μπορούν να έχουν πρόσβαση στις αθλητικές εγκαταστάσεις και χώρους. Πρέπει να εγκριθούν ειδικά κριτήρια προκειμένου να εξασφαλίζεται ισότιμη πρόσβαση στον αθλητισμό για όλους τους μαθητές, και ιδίως για τα παιδιά με αναπηρία. Θα προωθηθεί η κατάρτιση των προπονητών, των εθελοντών και του προσωπικού υποδοχής των αθλητικών σωματείων και των οργανώσεων με σκοπό την υποδοχή ατόμων με αναπηρία. Η Επιτροπή, στις διαβουλεύσεις της με τους αθλητικούς παράγοντες, λαμβάνει ειδική μέριμνα ώστε να διατηρεί το διάλογο με τους εκπροσώπους αθλητών με αναπηρία.

(16) Η Επιτροπή, στο σχέδιο δράσης της σχετικά με τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα άτομα με αναπηρία, θα λάβει υπόψη τη σημασία του αθλητισμού για τα άτομα με αναπηρία και θα στηρίξει τα μέτρα που θα λάβουν τα κράτη μέλη σε αυτόν τον τομέα. (17) Η Επιτροπή, στο πλαίσιο του χάρτη πορείας της για την ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών (2006-2010), θα ενθαρρύνει την ενσωμάτωση της διάστασης του φύλου σε όλες τις σχετικές με τον αθλητισμό δραστηριότητές της, με ιδιαίτερη έμφαση στην πρόσβαση των μεταναστριών και των γυναικών από εθνοτικές μειονότητες στον αθλητισμό, στην πρόσβαση των γυναικών σε θέσεις απ’ όπου λαμβάνονται αποφάσεις στον τομέα του αθλητισμού και στην κάλυψη των γυναικών που ασχολούνται με τον αθλητισμό από τα μέσα ενημέρωσης. |

2.6 Ενίσχυση της πρόληψης και της καταπολέμησης του ρατσισμού και της βίας

Η βία κατά τη διάρκεια αθλητικών εκδηλώσεων, ιδίως σε αγώνες ποδοσφαίρου, παραμένει άλυτο πρόβλημα και μπορεί να προσλάβει διάφορες μορφές. Παρατηρείται μετατόπισή της από τον εντός των σταδίων χώρο στο χώρο έξω από αυτά, καθώς και σε αστικές περιοχές. Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να συμβάλει στην πρόληψη των κρουσμάτων με την προώθηση και τη διευκόλυνση του διαλόγου με τα κράτη μέλη, τις διεθνείς οργανώσεις (π.χ. το Συμβούλιο της Ευρώπης), τις αθλητικές οργανώσεις, τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου και άλλους παράγοντες (π.χ. οργανώσεις φιλάθλων και τοπικές αρχές). Οι αρχές επιβολής του νόμου δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν μόνες τους τις γενεσιουργούς αιτίες της αθλητικής βίας.

Η Επιτροπή ενθαρρύνει επίσης την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών σχετικών με το επιχειρησιακό σκέλος μεταξύ υπηρεσιών της αστυνομίας και/ή αθλητικών αρχών όσον αφορά τους επικίνδυνους οπαδούς. Ιδιαίτερη προσοχή θα δοθεί στην κατάρτιση της αστυνομίας για τη διαχείριση του όχλου και τον χουλιγκανισμό.

Ο αθλητισμός απευθύνεται σε όλους τους πολίτες ανεξάρτητα από το φύλο, τη φυλή, την ηλικία, την αναπηρία, τη θρησκεία και τις πεποιθήσεις, τον σεξουαλικό προσανατολισμό και το κοινωνικό ή οικονομικό υπόβαθρο. Η Επιτροπή έχει επανειλημμένως καταδικάσει όλες τις μορφές ρατσισμού και ξενοφοβίας, οι οποίες δεν συνάδουν με τις αρχές της ΕΕ.

(18) Όσον αφορά τη ρατσιστική και ξενοφοβική συμπεριφορά, η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να προάγει το διάλογο και την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών στο πλαίσιο των υφιστάμενων δομών συνεργασίας, όπως το δίκτυο «Το Ποδόσφαιρο κατά του Ρατσισμού στην Ευρώπη» (FARE). |

Η Επιτροπή συνιστά στις αθλητικές ομοσπονδίες να εφαρμόζουν διαδικασίες για την αντιμετώπιση ρατσιστικών ύβρεων κατά τη διάρκεια αγώνων, με βάση τις υπάρχουσες πρωτοβουλίες. Επιπλέον, συνιστά να γίνουν αυστηρότερες οι διατάξεις σχετικά με τις διακρίσεις στα συστήματα χορήγησης άδειας λειτουργίας σε αθλητικά σωματεία (βλ. ενότητα 4.7).

Η Επιτροπή: (19) θα προωθήσει, σύμφωνα με τους ισχύοντες εθνικούς και κοινοτικούς κανόνες, την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικών με το επιχειρησιακό σκέλος και πρακτικής τεχνογνωσίας και πείρας σχετικά με την πρόληψη βίαιων και ρατσιστικών περιστατικών μεταξύ υπηρεσιών επιβολής του νόμου και αθλητικών οργανώσεων· (20) θα αναλύσει τις δυνατότητες για νέα νομικά μέσα και άλλα πανευρωπαϊκά πρότυπα με σκοπό την πρόληψη της διατάραξης της τάξης κατά τη διάρκεια αθλητικών εκδηλώσεων (21) θα προωθήσει μια πολυτομεακή προσέγγιση όσον αφορά την πρόληψη αντικοινωνικής συμπεριφοράς, με ιδιαίτερη έμφαση στα μέτρα κοινωνικοεκπαιδευτικού χαρακτήρα, όπως η πλαισίωση των οπαδών (μακροχρόνια εργασία με τους οπαδούς προκειμένου να αναπτύξουν μια θετική και μη βίαιη συμπεριφορά)· (22) θα ενισχύσει την τακτική και διαρθρωμένη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών επιβολής του νόμου, των αθλητικών οργανώσεων και άλλων παραγόντων· (23) θα ενθαρρύνει τη χρήση των ακόλουθων προγραμμάτων, ώστε να συμβάλει στην πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας και του ρατσισμού στο χώρο του αθλητισμού: «Νεολαία εν δράσει», «Ευρώπη για τους πολίτες», «DAPHNE III», «Θεμελιώδη δικαιώματα και ιθαγένεια» και «Πρόληψη και καταπολέμηση της εγκληματικότητας» (24) θα διοργανώσει συνέδριο υψηλού επιπέδου προκειμένου να εξεταστούν με τους παράγοντες μέτρα για την πρόληψη και την καταπολέμηση της βίας και του ρατσισμού σε αθλητικές εκδηλώσεις. |

2.7 Εξαγωγή των αξιών μας σε άλλα μέρη του κόσμου

Ο αθλητισμός μπορεί να συμβάλει σε διάφορες πτυχές των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ: ως στοιχείο προγραμμάτων εξωτερικής βοήθειας και ως συστατικό διαλόγου με τις χώρες-εταίρους στο πλαίσιο της δημόσιας διπλωματίας της ΕΕ.

Μέσω συγκεκριμένων ενεργειών, ο αθλητισμός έχει σημαντικές δυνατότητες όσον αφορά την προώθηση της εκπαίδευσης, της υγείας, του διαπολιτισμικού διαλόγου, της ανάπτυξης και της ειρήνης.

(25) Η Επιτροπή θα προωθήσει τη χρήση του αθλητισμού ως μέσου στο πλαίσιο της αναπτυξιακής της πολιτικής. Ειδικότερα, η Επιτροπή: θα προωθήσει τον αθλητισμό και τη σωματική αγωγή ως σημαντικά στοιχεία της ποιοτικής εκπαίδευσης και ως μέσα που θα καταστήσουν τα σχολεία πιο ελκυστικά και θα βελτιώσουν τη φοίτηση των μαθητών· θα καταρτίσει μέτρα για την ευχερέστερη πρόσβαση των κοριτσιών και των γυναικών στη σωματική αγωγή και τον αθλητισμό, με σκοπό να τονωθεί η αυτοπεποίθησή τους, να βελτιωθεί η κοινωνική ενσωμάτωση, να υπερνικηθούν οι προκαταλήψεις και να προωθηθούν υγιείς τρόποι ζωής καθώς και η πρόσβαση των γυναικών στην εκπαίδευση· θα υποστηρίξει εκστρατείες για την προώθηση της υγείας και της ευαισθητοποίησης μέσω του αθλητισμού. |

- Η ΕΕ, όταν εξετάζει τον αθλητισμό στο πλαίσιο των αναπτυξιακών πολιτικών της, θα καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να δημιουργεί συμπράξεις με υφιστάμενα προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών, των κρατών μελών, των τοπικών αρχών και ιδιωτικών φορέων. Θα εφαρμόσει συμπληρωματικά ή καινοτόμα μέτρα όσον αφορά υφιστάμενα προγράμματα και ενέργειες. Το μνημόνιο συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ της Επιτροπής και της FIFA το 2006 με σκοπό να καταστεί το ποδόσφαιρο μοχλός ανάπτυξης για τις χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού είναι ένα τέτοιο παράδειγμα.

(26) Η ΕΕ, στο πλαίσιο του διαλόγου και της συνεργασίας με τις χώρες-εταίρους, θα συμπεριλάβει, όπου κρίνει σκόπιμο, θέματα σχετικά με τον αθλητισμό, όπως οι μεταγραφές διεθνών παικτών, η εκμετάλλευση ανήλικων παικτών, το ντόπινγκ, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος μέσω του αθλητισμού και η ασφάλεια κατά τη διεξαγωγή σημαντικών διεθνών αθλητικών διοργανώσεων. |

Οι ταχείες διαδικασίες θεώρησης και μετανάστευσης, ιδίως για τους κορυφαίους αθλητές από χώρες εκτός ΕΕ, αποτελούν σημαντικό στοιχείο που θα καταστήσει την ΕΕ ελκυστικότερη σε διεθνές επίπεδο. Παράλληλα με την εν εξελίξει διαδικασία σύναψης των συμφωνιών για τη διευκόλυνση των θεωρήσεων με τρίτες χώρες και για την ενοποίηση του καθεστώτος θεωρήσεων που ισχύει για τα μέλη της ολυμπιακής οικογένειας κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, η ΕΕ πρέπει να αναπτύξει περαιτέρω (προσωρινούς) μηχανισμούς υποδοχής αθλητών από τρίτες χώρες.

Η Επιτροπή θα δώσει ιδιαίτερη προσοχή στον αθλητικό τομέα: (27) κατά την εφαρμογή της προσφάτως υποβληθείσας ανακοίνωσης σχετικά με την κυκλική μετανάστευση και τις εταιρικές σχέσεις κινητικότητας με τρίτες χώρες (28) κατά την εκπόνηση εναρμονισμένων συστημάτων για την υποδοχή διαφόρων κατηγοριών υπηκόων τρίτων χωρών για οικονομικούς λόγους στη βάση του σχεδίου πολιτικής του 2005 για τη νόμιμη μετανάστευση. |

2.8 Στήριξη της αειφόρου ανάπτυξης

Η άθληση, οι αθλητικές εγκαταστάσεις και οι αθλητικές εκδηλώσεις επιδρούν σημαντικά στο περιβάλλον. Είναι σημαντικό να προωθείται η φιλική προς το περιβάλλον διαχείριση, που θα είναι κατάλληλη ώστε να αντιμετωπιστούν, μεταξύ άλλων, η σύναψη οικολογικών συμβάσεων, οι εκπομπές αερίου του θερμοκηπίου, η ενεργειακή απόδοση, η διάθεση αποβλήτων και η επεξεργασία του εδάφους και του νερού. Οι ευρωπαϊκές αθλητικές οργανώσεις και οι διοργανωτές αθλητικών εκδηλώσεων θα πρέπει να θέτουν περιβαλλοντικούς στόχους προκειμένου να εξασφαλίσουν την περιβαλλοντική βιωσιμότητα των δραστηριοτήτων τους. Οι αρμόδιοι φορείς, βελτιώνοντας την αξιοπιστία τους σε περιβαλλοντικά ζητήματα, θα μπορούσαν να αναμένουν ειδικά οφέλη, όταν υποβάλλουν υποψηφιότητα για τη διοργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων, καθώς και οικονομικά οφέλη που θα προέκυπταν από την πιο ορθολογισμένη χρήση των φυσικών πόρων.

Η Επιτροπή: (29) θα χρησιμοποιήσει τον διαρθρωμένο διάλογο που έχει με κορυφαίες διεθνείς και ευρωπαϊκές αθλητικές οργανώσεις και άλλους αθλητικούς παράγοντες, προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι ίδιοι και τα μέλη τους να συμμετάσχουν στο κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) και στο κοινοτικό σύστημα απονομής οικολογικού σήματος, και να προωθηθούν αυτά τα εθελοντικά συστήματα στο πλαίσιο σημαντικών αθλητικών εκδηλώσεων· (30) θα προωθήσει τη σύναψη οικολογικών συμβάσεων στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου που έχει με τα κράτη μέλη και άλλους ενδιαφερομένους· (31) θα ευαισθητοποιήσει, μέσω καθοδήγησης που θα αναπτυχθεί από κοινού με τους σχετικούς φορείς (αρμόδιους για τη χάραξη πολιτικής, ΜΜΕ, τοπικές κοινότητες), όσον αφορά την ανάγκη συνεργασίας σε περιφερειακό επίπεδο με σκοπό τη διοργάνωση περιβαλλοντικά βιώσιμων αθλητικών εκδηλώσεων· (32) θα συνυπολογίσει τον αθλητισμό στο πλαίσιο της παραμέτρου «Πληροφόρηση και Επικοινωνία» του νέου προγράμματος «LIFE+». |

3. Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Ο αθλητισμός είναι ένας δυναμικός και ταχέως αναπτυσσόμενος τομέας με υποτιμημένο μακροοικονομικό αντίκτυπο, ο οποίος μπορεί να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Ο αθλητισμός μπορεί να λειτουργήσει ως μέσο τοπικής και περιφερειακής ανάπτυξης, αστικής ανάπλασης ή αγροτικής ανάπτυξης. Ο αθλητισμός μπορεί να συνδυαστεί με τον τουρισμό και μπορεί να πυροδοτήσει την αναβάθμιση των υποδομών και να δημιουργήσει νέες συμπράξεις για τη χρηματοδότηση αθλητικών και ψυχαγωγικών εγκαταστάσεων.

Αν και, γενικώς, δεν υπάρχουν βάσιμα και συγκρίσιμα στοιχεία για την οικονομική βαρύτητα του αθλητισμού, η σημασία του επιβεβαιώνεται από μελέτες και αναλύσεις των εθνικών λογαριασμών, από τα οικονομικά των σημαντικότερων αθλητικών διοργανώσεων, καθώς και από το κόστος της έλλειψης σωματικής άσκησης, συμπεριλαμβανομένης της γήρανσης του πληθυσμού. Σύμφωνα με μελέτη που υποβλήθηκε στο πλαίσιο της αυστριακής Προεδρίας το 2006, ο αθλητισμός –με την ευρεία έννοια του όρου– δημιούργησε προστιθέμενη αξία 407 δισ. ευρώ το 2004, ποσό που αντιστοιχεί στο 3,7% του ΑΕγχΠ της ΕΕ, και δημιούργησε 15 εκατ. θέσεις εργασίας, δηλαδή εξασφάλισε απασχόληση για το 5,4% του εργατικού δυναμικού[6]. Αυτή η συμβολή του αθλητισμού πρέπει να προβληθεί και να προαχθεί περισσότερο στις κοινοτικές πολιτικές.

Ένα αυξανόμενο μέρος της οικονομικής αξίας του αθλητισμού συνδέεται με τα δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας. Τα δικαιώματα αυτά έχουν σχέση με το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας, τις εμπορικές ανακοινώσεις, τα εμπορικά σήματα, τα δικαιώματα χρήσης εικόνων και τα δικαιώματα που καταβάλλονται από τα μέσα ενημέρωσης. Σε έναν όλο και περισσότερο παγκοσμιοποιημένο και δυναμικό τομέα, η επιβολή της τήρησης των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας στον κόσμο έχει μεγάλη σημασία για την υγεία της οικονομίας του αθλητισμού. Είναι επίσης σημαντικό να διασφαλίζεται στους δικαιούχους η δυνατότητα να έχουν πρόσβαση από απόσταση στις διασυνοριακές αθλητικές εκδηλώσεις στην ΕΕ.

Εξάλλου, παρά τη συνολική οικονομική σημασία του αθλητισμού, η συντριπτική πλειονότητα των αθλητικών δραστηριοτήτων πραγματοποιείται σε μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα δομές, πολλές από τις οποίες εξαρτώνται από τη δημόσια στήριξη προκειμένου να εξασφαλίζουν την πρόσβαση όλων των πολιτών σε αθλητικές δραστηριότητες.

3.1 Προς στοιχειοθετημένες αθλητικές πολιτικές

Η εφαρμογή μέτρων πολιτικής και η ενίσχυση της συνεργασίας για τον αθλητισμό σε επίπεδο ΕΕ πρέπει να βασίζονται σε άρτιες γνώσεις. Η ποιότητα και η συγκρισιμότητα των δεδομένων πρέπει να βελτιωθούν, έτσι ώστε να υπάρξει καλύτερος στρατηγικός σχεδιασμός και αποτελεσματικότερη χάραξη πολιτικής στον τομέα του αθλητισμού.

Οι κυβερνητικοί και μη κυβερνητικοί παράγοντες έχουν επανειλημμένα ζητήσει από την Επιτροπή να καταρτίσει έναν ευρωπαϊκό στατιστικό ορισμό του αθλητισμού και να συντονίσει τις προσπάθειες για την παραγωγή αθλητικών και συναφών με τον αθλητισμό στατιστικών σε αυτή τη βάση.

(33) Η Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, θα επιδιώξει να καταρτίσει μια ευρωπαϊκή στατιστική μέθοδο για τον υπολογισμό του οικονομικού αντικτύπου του αθλητισμού ως βάση των εθνικών στατιστικών λογαριασμών για τον αθλητισμό, που θα μπορούσε να οδηγήσει μακροπρόθεσμα στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δορυφορικού λογαριασμού για τον αθλητισμό. (34) Επιπροσθέτως, πρέπει να εξακολουθήσουν να διενεργούνται σε τακτά χρονικά διαστήματα ενημερωτικές έρευνες ειδικές για τον αθλητισμό (π.χ. σφυγμομετρήσεις του Ευρωβαρόμετρου), ιδίως με σκοπό την παροχή μη οικονομικών πληροφοριών οι οποίες δεν μπορούν να παρέχονται στο πλαίσιο των εθνικών στατιστικών λογαριασμών για τον αθλητισμό (π.χ. ποσοστά συμμετοχής, στοιχεία για τον εθελοντισμό κ.λπ.). (35) Η Επιτροπή θα διενεργήσει μελέτη για να αξιολογηθεί η άμεση συμβολή του αθλητισμού (όσον αφορά το ΑΕγχΠ, την ανάπτυξη και την απασχόληση) και η έμμεση συμβολή του (μέσω της εκπαίδευσης, της περιφερειακής ανάπτυξης και της μεγαλύτερης ελκυστικότητας της ΕΕ) στην ατζέντα της Λισαβόνας. (36) Η Επιτροπή θα οργανώσει την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών μεταξύ των κρατών μελών και των αθλητικών ομοσπονδιών όσον αφορά τη διοργάνωση σημαντικών αθλητικών εκδηλώσεων, με σκοπό την προώθηση της βιώσιμης οικονομικής ανάπτυξης, της ανταγωνιστικότητας και της απασχόλησης. |

3.2 Σαφέστερη εξασφάλιση της δημόσιας στήριξης του αθλητισμού

Οι αθλητικές οργανώσεις έχουν πολλές πηγές εσόδων, όπως οι συνδρομές μελών των αθλητικών σωματείων και η πώληση εισιτηρίων, η διαφήμιση και η χορηγία, τα δικαιώματα που καταβάλλονται από τα μέσα ενημέρωσης, η αναδιανομή εσόδων στο πλαίσιο των αθλητικών ομοσπονδιών, η πώληση παράγωγων προϊόντων, η δημόσια στήριξη κ.λπ. Ωστόσο, ορισμένες αθλητικές οργανώσεις έχουν σημαντικά καλύτερη πρόσβαση σε πόρους από επιχειρηματίες σε σύγκριση με άλλες τέτοιες οργανώσεις, ακόμη και αν σε ορισμένες περιπτώσεις λειτουργεί ένα αποτελεσματικό σύστημα αναδιανομής. Στον αθλητισμό της βάσης, οι ίσες ευκαιρίες και η ανοικτή πρόσβαση σε αθλητικές δραστηριότητες μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο με τη σημαντική συμμετοχή του δημόσιου τομέα. Η Επιτροπή κατανοεί τη σημασία της δημόσιας στήριξης προς τον αθλητισμό της βάσης και τον αθλητισμό για όλους και τάσσεται υπέρ αυτής της στήριξης, εφόσον αυτή χορηγείται σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο.

Σε πολλά κράτη μέλη ο αθλητισμός χρηματοδοτείται εν μέρει μέσω φόρου ή εισφοράς σε κρατικές ή με κρατική άδεια λειτουργίας υπηρεσίες τυχερών παιγνιδιών και λαχείων. Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη να εξετάσουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος διατήρησης και ανάπτυξης ενός βιώσιμου χρηματοδοτικού μοντέλου για τη μακροχρόνια στήριξη των αθλητικών οργανώσεων.

(37) Η Επιτροπή, συμβάλλοντας στον προβληματισμό για τη χρηματοδότηση του αθλητισμού, θα διενεργήσει ανεξάρτητη μελέτη για τη χρηματοδότηση του αθλητισμού της βάσης και του αθλητισμού για όλους στα κράτη μέλη τόσο από δημόσιες όσο και από ιδιωτικές πηγές, καθώς και για τον αντίκτυπο των συνεχιζόμενων αλλαγών στον συγκεκριμένο χώρο. |

Στον τομέα της έμμεσης φορολογίας, η κοινοτική νομοθεσία για τον ΦΠΑ θεσπίζεται με την οδηγία 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, σκοπός της οποίας είναι να εξασφαλίζεται ότι η εφαρμογή της νομοθεσίας των κρατών μελών για τον ΦΠΑ δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό ή δεν εμποδίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών. Η οδηγία προβλέπει για τα κράτη μέλη τόσο τη δυνατότητα να απαλλάσσουν ορισμένες υπηρεσίες που συνδέονται με τον αθλητισμό όσο και τη δυνατότητα, όταν δεν ισχύει η απαλλαγή, να εφαρμόζουν μειωμένους συντελεστές σε ορισμένες περιπτώσεις.

(38) Λόγω του σημαντικού κοινωνικού ρόλου του αθλητισμού και του στενού δεσμού του με την τοπική κοινότητα, η Επιτροπή θα υποστηρίξει τη διατήρηση της υφιστάμενης δυνατότητας για μειωμένους συντελεστές ΦΠΑ για τον αθλητισμό. |

4. Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η πολιτική συζήτηση για τον αθλητισμό στην Ευρώπη αποδίδει συχνά μεγάλη σημασία στο επονομαζόμενο «ευρωπαϊκό αθλητικό μοντέλο». Η Επιτροπή φρονεί ότι ορισμένες αξίες και παραδόσεις του ευρωπαϊκού αθλητισμού θα πρέπει να προωθηθούν. Ωστόσο, δεδομένων της πολυμορφίας και της περιπλοκότητας των ευρωπαϊκών αθλητικών δομών, θεωρεί ότι δεν είναι ρεαλιστικό να επιχειρηθεί ο καθορισμός ενός ενιαίου μοντέλου για την οργάνωση του αθλητισμού στην Ευρώπη. Επιπλέον, οι οικονομικές και κοινωνικές εξελίξεις, που είναι κοινές στα περισσότερα κράτη μέλη (αυξημένη εμπορευματοποίηση, προκλήσεις για τις δημόσιες δαπάνες, αυξημένος αριθμός συμμετεχόντων και στασιμότητα του αριθμού εθελοντών), δημιούργησαν νέες προκλήσεις για την οργάνωση του αθλητισμού στην Ευρώπη. Η εμφάνιση νέων παραγόντων (συμμετέχοντες εκτός των οργανωμένων κλάδων, επαγγελματικά αθλητικά σωματεία κ.λπ.) θέτει νέα ερωτήματα όσον αφορά τη διαχείριση, τη δημοκρατία και την εκπροσώπηση των συμφερόντων στο πλαίσιο του αθλητικού κινήματος.

Η Επιτροπή μπορεί να ενθαρρύνει τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών όσον αφορά τη διαχείριση του αθλητισμού. Επιπλέον, μπορεί να συμβάλει στην ανάπτυξη κοινής δέσμης αρχών ορθής διαχείρισης στον τομέα του αθλητισμού. Οι αρχές αυτές μπορεί να είναι η διαφάνεια, η δημοκρατία, η ευθύνη (λογοδοσία) και η εκπροσώπηση των ενδιαφερομένων (ενώσεων, ομοσπονδιών, παικτών, αθλητικών σωματείων, φορέων διοργάνωσης επαγγελματικών πρωταθλημάτων, οπαδών κ.λπ.). Για την υλοποίηση αυτού του στόχου, η Επιτροπή θα βασιστεί στο έργο που έχει ήδη συντελεστεί[7]. Θα πρέπει επίσης να εξεταστεί προσεκτικά η εκπροσώπηση των γυναικών σε διευθυντικές και ηγετικές θέσεις.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει την αυτονομία των αθλητικών οργανώσεων και των αντιπροσωπευτικών δομών (όπως οι φορείς διοργάνωσης των επαγγελματικών πρωταθλημάτων). Επίσης, αναγνωρίζει ότι η ευθύνη της διαχείρισης βαρύνει κυρίως τα διοικητικά συμβούλια αθλητικών φορέων και, ώς ένα βαθμό, τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους. Ωστόσο, ο διάλογος με αθλητικές οργανώσεις έστρεψε την προσοχή της Επιτροπής σε αρκετούς τομείς, οι οποίοι εξετάζονται παρακάτω. Η Επιτροπή θεωρεί ότι οι περισσότερες προκλήσεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με αυτορρύθμιση, στο πλαίσιο του σεβασμού των αρχών της χρηστής διαχείρισης και της τήρησης του κοινοτικού δικαίου, και προτίθεται να διευκολύνει την κατάσταση ή να λάβει μέτρα όπου κρίνεται απαραίτητο.

4.1 Η ιδιαιτερότητα του αθλητισμού

Η αθλητική δραστηριότητα υπόκειται στην εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου. Αυτό περιγράφεται λεπτομερώς στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής και στα παραρτήματά του. Το δίκαιο περί ανταγωνισμού και οι διατάξεις για την εσωτερική αγορά εφαρμόζονται στον αθλητισμό, αφού αποτελεί οικονομική δραστηριότητα. Ο αθλητισμός υπόκειται επίσης σε άλλες σημαντικές πτυχές του κοινοτικού δικαίου, όπως στην απαγόρευση των διακρίσεων λόγω ιθαγένειας, στις διατάξεις σχετικά με την ιθαγένεια της Ένωσης και την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών στην απασχόληση.

Ταυτόχρονα, ο αθλητισμός έχει ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, τα οποία αναφέρονται συχνά με τον όρο «ιδιαιτερότητα του αθλητισμού». Η ιδιαιτερότητα του ευρωπαϊκού αθλητισμού μπορεί να προσεγγιστεί μέσα από δύο πρίσματα:

- την ιδιαιτερότητα των αθλητικών δραστηριοτήτων και των αθλητικών κανόνων, όπως ξεχωριστούς αγώνες για άνδρες και γυναίκες, περιορισμούς ως προς τον αριθμό των συμμετεχόντων σε αγώνες ή ανάγκη να εξασφαλιστεί η αδυναμία πρόβλεψης των αποτελεσμάτων και να διατηρηθεί μια ανταγωνιστική ισορροπία μεταξύ των αθλητικών σωματείων που συμμετέχουν στους ίδιους αγώνες·

- την ιδιαιτερότητα της δομής του αθλητισμού, όπως κυρίως την αυτονομία και την πολυμορφία των αθλητικών οργανώσεων, τη δομή πυραμίδας των αγώνων (από το χαμηλότερο επίπεδο στην κορυφή) και τους οργανωμένους μηχανισμούς αλληλεγγύης μεταξύ των διαφόρων επιπέδων και παραγόντων, την οργάνωση του αθλητισμού σε εθνική βάση και την αρχή μίας και μόνο ομοσπονδίας για κάθε άθλημα.

Η νομολογία των ευρωπαϊκών δικαστηρίων και οι αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αποδεικνύουν ότι η ιδιαιτερότητα του αθλητισμού έχει αναγνωριστεί και λαμβάνεται υπόψη. Επιπλέον, καθοδηγούν ως προς τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται το κοινοτικό δίκαιο στον τομέα του αθλητισμού. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία, η ιδιαιτερότητα του αθλητισμού θα εξακολουθήσει να αναγνωρίζεται, αλλά δεν μπορεί να γίνεται αντιληπτή κατά τρόπο που να δικαιολογεί τη γενική εξαίρεση από την εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου.

Όπως εξηγείται λεπτομερώς στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής και στα παραρτήματά του, υπάρχουν κανόνες για την οργάνωση του αθλητισμού που –βάσει των θεμιτών στόχων τους– είναι πιθανόν να μην παραβιάζουν τις αντιμονοπωλιακές διατάξεις της συνθήκης ΕΚ, με τον όρο ότι οι τυχόν δυσμενείς συνέπειές τους για τον ανταγωνισμό είναι εγγενείς και ανάλογες προς τους επιδιωκόμενους στόχους. Παραδείγματα τέτοιων κανόνων είναι οι «κανόνες παιδιάς» (π.χ. οι κανόνες που ορίζουν τη διάρκεια των αγώνων ή των αριθμό των παικτών στο γήπεδο), οι κανόνες σχετικά με τα κριτήρια επιλογής για τις αθλητικές διοργανώσεις, οι κανόνες για τα «εντός και εκτός έδρας» παιχνίδια, οι κανόνες για την απαγόρευση συνιδιοκτησίας αθλητικών σωματείων που συμμετέχουν σε αγώνες, οι κανόνες σχετικά με τη σύνθεση των εθνικών ομάδων, οι κανόνες αντιντόπινγκ και οι κανόνες σχετικά με τις μεταγραφικές περιόδους.

Ωστόσο, όσον αφορά τις κανονιστικές παραμέτρους του αθλητισμού, η εκτίμηση του κατά πόσον ένας αθλητικός κανόνας συνάδει με το κοινοτικό δίκαιο περί ανταγωνισμού μπορεί να γίνει μόνο κατά περίπτωση, όπως επιβεβαιώθηκε πρόσφατα από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην απόφασή του για την υπόθεση Meca-Medina[8]. Το Δικαστήριο παρέσχε διευκρίνιση σχετικά με τον αντίκτυπο του κοινοτικού δικαίου στους αθλητικούς κανόνες. Απέρριψε την έννοια των «αμιγώς αθλητικών κανόνων» ως άσχετη με το ζήτημα της εφαρμοσιμότητας των κοινοτικών κανόνων περί ανταγωνισμού στον τομέα του αθλητισμού.

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αναγνώρισε ότι η ιδιαιτερότητα του αθλητισμού πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, με την έννοια ότι οι περιοριστικές συνέπειες στον ανταγωνισμό που είναι εγγενείς με την οργάνωση και την ομαλή διεξαγωγή ανταγωνιστικών αθλημάτων δεν παραβιάζουν τους κοινοτικούς κανόνες περί ανταγωνισμού, με τον όρο ότι αυτές οι συνέπειες είναι ανάλογες με το θεμιτό και πράγματι αθλητικό συμφέρον που προστατεύεται. Η ανάγκη εκτίμησης της αναλογικότητας υποδηλώνει την ανάγκη συνυπολογισμού των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών κάθε περίπτωσης. Δεν επιτρέπει τη χάραξη γενικών κατευθυντήριων γραμμών για την εφαρμογή του δικαίου περί ανταγωνισμού στον τομέα του αθλητισμού.

4.2 Ελεύθερη κυκλοφορία και ιθαγένεια

Η οργάνωση του αθλητισμού και των αγώνων σε εθνική βάση αποτελεί τμήμα του ιστορικού και πολιτιστικού υπόβαθρου της ευρωπαϊκής προσέγγισης του αθλητισμού και ανταποκρίνεται στις επιθυμίες των ευρωπαίων πολιτών. Ειδικότερα, οι εθνικές ομάδες διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο όχι μόνο σε επίπεδο ταυτότητας αλλά και επειδή εξασφαλίζουν την αλληλεγγύη με τον αθλητισμό της βάσης και, κατά συνέπεια, αξίζει να στηριχθούν.

Οι διακρίσεις λόγω ιθαγένειας απαγορεύονται δυνάμει των Συνθηκών, οι οποίες θεσπίζουν το δικαίωμα κάθε πολίτη της Ένωσης να κυκλοφορεί και να διαμένει ελεύθερα στο έδαφος των κρατών μελών. Σκοπός των Συνθηκών είναι επίσης να καταργηθούν όλες οι διακρίσεις λόγω ιθαγένειας μεταξύ εργαζομένων των κρατών μελών όσον αφορά την απασχόληση, τις αμοιβές και άλλες συνθήκες εργασίας και απασχόλησης. Οι ίδιες απαγορεύσεις ισχύουν για τις διακρίσεις λόγω ιθαγένειας στο πλαίσιο της παροχής υπηρεσιών. Επιπλέον, η ιδιότητα του μέλους αθλητικών αθλητικών σωματείων και η συμμετοχή σε αγώνες είναι σημαντικοί παράγοντες για την προώθηση της ενσωμάτωσης των κατοίκων στην κοινωνία της χώρας υποδοχής.

Η ίση μεταχείριση αφορά και τους πολίτες των κρατών τα οποία έχουν συνάψει με την ΕΕ συμφωνίες που περιέχουν ρήτρες κατά των διακρίσεων και οι οποίοι απασχολούνται νόμιμα στο έδαφος των κρατών μελών.

(39) Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη και τις αθλητικές οργανώσεις να εξαλείψουν τις διακρίσεις λόγω ιθαγένειας σε όλα τα αθλήματα. Θα καταπολεμήσει τις διακρίσεις στον αθλητισμό μέσω πολιτικού διαλόγου με τα κράτη μέλη, συστάσεων, διαρθρωμένου διαλόγου με τους αθλητικούς παράγοντες και διαδικασιών επί παραβάσει, όταν κρίνεται σκόπιμο. |

Η Επιτροπή δηλώνει εκ νέου ότι δέχεται συγκρατημένους και αναλογικούς περιορισμούς (σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ για την ελεύθερη κυκλοφορία και με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων) όσον αφορά την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας, ιδίως όσον αφορά τα εξής:

- το δικαίωμα επιλογής ημεδαπών αθλητών για τους αγώνες των εθνικών ομάδων·

- την ανάγκη περιορισμού του αριθμού των συμμετεχόντων στους αγώνες·

- τον ορισμό προθεσμιών για τη μεταγραφή παικτών σε ομαδικά αθλήματα.

(40) Όσον αφορά την πρόσβαση αλλοδαπών σε ατομικά αγωνίσματα, η Επιτροπή προτίθεται να πραγματοποιήσει μελέτη για την ανάλυση όλων των παραμέτρων αυτού του περίπλοκου ζητήματος. |

4.3 Μεταγραφές

Εάν δεν υπάρχουν κανόνες για τις μεταγραφές, το αδιάβλητο των αθλητικών αγώνων θα μπορούσε να πληγεί από τη μεταγραφή παικτών εκ μέρους κάποιων αθλητικών σωματείων κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης περιόδου προκειμένου να επικρατήσουν έναντι των ανταγωνιστών τους. Ταυτόχρονα, κάθε κανόνας σχετικά με τις μεταγραφές παικτών πρέπει να σέβεται το κοινοτικό δίκαιο (τις διατάξεις περί ανταγωνισμού και τους κανόνες για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων).

Το 2001, στο πλαίσιο της εκδίκασης μιας υπόθεσης σχετικά με ισχυρισμούς για παραβίαση του κοινοτικού δικαίου περί ανταγωνισμού και κατόπιν συνομιλιών με την Επιτροπή, οι ποδοσφαιρικές αρχές ανέλαβαν να επανεξετάσουν τους κανονισμούς της FIFA για τις διεθνείς ποδοσφαιρικές μεταγραφές, με βάση την αντιστάθμιση των δαπανών κατάρτισης που καταβάλλουν τα αθλητικά σωματεία, τη θέσπιση μεταγραφικών περιόδων, την προστασία της σχολικής εκπαίδευσης των ανήλικων παικτών και την εγγυημένη πρόσβαση στα εθνικά δικαστήρια.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτό το σύστημα αποτελεί παράδειγμα ορθής πρακτικής που εξασφαλίζει ανταγωνιστική ισορροπία μεταξύ των αθλητικών σωματείων και λαμβάνει υπόψη τις επιταγές του κοινοτικού δικαίου.

Η μεταγραφή παικτών προβληματίζει επίσης για τη νομιμότητα της σχετικής κίνησης κεφαλαίων. Για τη μεγαλύτερη διαφάνεια των χρηματικών ροών στο πλαίσιο των μεταγραφών, η εφαρμογή ενός συστήματος ενημέρωσης και επαλήθευσης για τις μεταγραφές θα μπορούσε να είναι μια αποτελεσματική λύση. Η Επιτροπή φρονεί ότι αυτό το σύστημα θα πρέπει να έχει αποκλειστικά ελεγκτικό χαρακτήρα· οι χρηματικές συναλλαγές θα πρέπει να πραγματοποιούνται απευθείας μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών. Ανάλογα με το άθλημα, το σύστημα θα μπορούσε να το διαχειρίζεται η αρμόδια ευρωπαϊκή αθλητική οργάνωση ή τα εθνικά συστήματα ενημέρωσης και επαλήθευσης στα κράτη μέλη.

4.4 Μάνατζερ παικτών

Η δημιουργία μιας πραγματικά ευρωπαϊκής αγοράς παικτών και η άνοδος του επιπέδου των αμοιβών τους σε ορισμένα αθλήματα αύξησαν τις δραστηριότητες των μάνατζερ των παικτών. Σε ένα διαρκώς πιο περίπλοκο νομικό πλαίσιο, πολλοί παίκτες (αλλά και αθλητικά σωματεία) χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες μάνατζερ για τη διαπραγμάτευση και την υπογραφή συμβολαίων.

Έχουν αναφερθεί κακές πρακτικές στις δραστηριότητες ορισμένων μάνατζερ, οι οποίες έφτασαν ακόμη και σε περιπτώσεις διαφθοράς, ξεπλύματος βρώμικου χρήματος και εκμετάλλευσης ανήλικων παικτών. Αυτές οι πρακτικές ζημιώνουν τον αθλητισμό γενικά και εγείρουν σημαντικά ερωτήματα ως προς τη διαχείριση. Η υγεία και η ασφάλεια των παικτών, ιδίως των ανηλίκων, πρέπει να προστατεύεται και να καταπολεμώνται οι εγκληματικές δραστηριότητες.

Επιπλέον, οι μάνατζερ υπόκεινται σε διαφορετικούς κανονισμούς στο κάθε κράτος μέλος. Ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει ειδική νομοθεσία για τους μάνατζερ παικτών, ενώ σε άλλα κράτη μέλη το ισχύον δίκαιο είναι το γενικό νομικό πλαίσιο που διέπει τα γραφεία ευρέσεως εργασίας, αλλά με αναφορές στους μάνατζερ παικτών. Επιπροσθέτως, ορισμένες διεθνείς ομοσπονδίες (FIFA, FIBA) έχουν θεσπίσει δικούς τους κανονισμούς.

Για τους λόγους αυτούς, έχει ζητηθεί επανειλημμένα από την ΕΕ να ρυθμίσει, με νομοθετική πρωτοβουλία της, τη δραστηριότητα των μάνατζερ παικτών.

(41) Η Επιτροπή θα διενεργήσει εκτίμηση αντικτύπου με σκοπό τη σαφή επισκόπηση των δραστηριοτήτων των μάνατζερ παικτών στην ΕΕ και θα αξιολογήσει το κατά πόσον είναι αναγκαία η λήψη μέτρων σε επίπεδο ΕΕ. Σε αυτό το πλαίσιο θα αναλυθούν και οι διάφορες πιθανές εναλλακτικές λύσεις. |

4.5 Προστασία ανηλίκων

Η εκμετάλλευση νεαρών παικτών συνεχίζεται. Το σημαντικότερο πρόβλημα αφορά παιδιά που δεν επιλέγονται για αγώνες και εγκαταλείπονται σε μια ξένη χώρα. Με αυτόν τον τρόπο, περιέρχονται σε παράτυπη θέση, η οποία επιτείνει την περαιτέρω εκμετάλλευσή τους. Αν και, στις περισσότερες περιπτώσεις, αυτό το φαινόμενο δεν εμπίπτει στον νομικό ορισμό της εμπορίας ανθρώπων, είναι απαράδεκτο δεδομένων των θεμελιωδών αξιών που αναγνωρίζονται από την ΕΕ και τα κράτη μέλη της. Επίσης, αντίκειται στις αρχές του αθλητισμού. Τα μέτρα προστασίας για τους ασυνόδευτους ανηλίκους στη νομοθεσία των κρατών μελών σχετικά με τη μετανάστευση πρέπει να εφαρμόζονται αυστηρά. Η σεξουαλική εκμετάλλευση και παρενόχληση ανηλίκων στο χώρο του αθλητισμού πρέπει επίσης να καταπολεμηθούν.

(42) Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να ελέγχει την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας, ιδίως της οδηγίας για την προστασία των νέων κατά την εργασία. Η Επιτροπή ξεκίνησε πρόσφατα μια μελέτη για την παιδική εργασία, συμπληρώνοντας έτσι την παρακολούθηση της εφαρμογής της οδηγίας. Το ζήτημα των νεαρών παικτών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας θα ληφθεί υπόψη στη μελέτη. (43) Η Επιτροπή θα προτείνει στα κράτη μέλη και στις αθλητικές οργανώσεις να συνεργαστούν για την προστασία της ηθικής και σωματικής ακεραιότητας των νέων με την ενημέρωση για την ισχύουσα νομοθεσία, την καθιέρωση ελάχιστων προτύπων και την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών. |

4.6 Διαφθορά, ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και άλλες μορφές οικονομικού εγκλήματος

Η διαφθορά, το ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και άλλες μορφές οικονομικού εγκλήματος επηρεάζουν τον αθλητισμό σε τοπικό, εθνικό και διεθνές επίπεδο. Δεδομένης της έντονης διεθνοποίησης του συγκεκριμένου χώρου, η διαφθορά στον αθλητισμό συνήθως έχει διασυνοριακές παραμέτρους. Τα προβλήματα διαφθοράς που έχουν ευρωπαϊκή διάσταση πρέπει να αντιμετωπιστούν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι μηχανισμοί της ΕΕ για την πάταξη του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος θα πρέπει να εφαρμόζονται αποτελεσματικά και στον τομέα του αθλητισμού.

(44) Η Επιτροπή θα στηρίξει συμπράξεις δημοσίου-ιδιωτικού τομέα που είναι αντιπροσωπευτικές των αθλητικών συμφερόντων, καθώς και τις αρχές που είναι αρμόδιες για την καταπολέμηση της διαφθοράς, οι οποίες θα εντοπίσουν τα ευάλωτα στη διαφθορά στοιχεία του τομέα του αθλητισμού και θα βοηθήσουν στην κατάρτιση αποτελεσματικών προληπτικών και κατασταλτικών στρατηγικών για την πάταξη αυτής της διαφθοράς. (45) Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να ελέγχει την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για την καταπολέμηση του ξεπλύματος βρώμικου χρήματος στα κράτη μέλη όσον αφορά τον τομέα του αθλητισμού. |

4.7 Συστήματα αδειοδότησης αθλητικών σωματείων

Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη χρησιμότητα άρτιων συστημάτων αδειοδότησης για επαγγελματικά αθλητικά σωματεία σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο, ως εργαλείων για την προώθηση της χρηστής διαχείρισης στο χώρο του αθλητισμού. Κατά κανόνα, τα συστήματα αδειοδότησης επιδιώκουν να εξασφαλίσουν ότι όλα τα αθλητικά σωματεία σέβονται τους ίδιους βασικούς κανόνες χρηματοοικονομικής διαχείρισης και διαφάνειας, αλλά θα μπορούσαν επίσης να συμπεριλαμβάνουν διατάξεις για τις διακρίσεις, τη βία, την προστασία ανηλίκων και την κατάρτιση. Αυτά τα συστήματα πρέπει να συμμορφώνονται με τις διατάξεις περί ανταγωνισμού και εσωτερικής αγοράς και δεν μπορούν να υπερβαίνουν τα αναγκαία μέτρα για την επίτευξη ενός θεμιτού στόχου όσον αφορά τη σωστή οργάνωση και λειτουργία του τομέα του αθλητισμού.

Οι προσπάθειες πρέπει να εστιαστούν στην εφαρμογή και τη βαθμιαία ενίσχυση των συστημάτων αδειοδότησης. Στην περίπτωση του ποδοσφαίρου, όπου σύντομα θα ισχύσει υποχρεωτικό σύστημα αδειοδότησης για τα αθλητικά σωματεία που συμμετέχουν σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις, τα μέτρα πρέπει να επικεντρωθούν στην προώθηση και την ενθάρρυνση της χρήσης συστημάτων αδειοδότησης σε εθνικό επίπεδο.

(46) Η Επιτροπή θα προαγάγει το διάλογο με τις αθλητικές οργανώσεις προκειμένου να ρυθμίσει την εφαρμογή και την ενίσχυση αυτορρυθμιστικών συστημάτων αδειοδότησης. (47) Αρχής γενομένης από το ποδόσφαιρο, η Επιτροπή σκοπεύει να διοργανώσει συνέδριο με την UEFA, την EPFL, τη Fifpro, τις εθνικές ενώσεις και τους εθνικούς φορείς διοργάνωσης των επαγγελματικών πρωταθλημάτων σχετικά με τα συστήματα αδειοδότησης και τις βέλτιστες πρακτικές στον συγκεκριμένο χώρο. |

4.8 Μέσα ενημέρωσης

Τα ζητήματα που αφορούν τη σχέση μεταξύ του αθλητισμού και των αθλητικών μέσων ενημέρωσης (ιδίως της τηλεόρασης) έχουν αποκτήσει καίρια σημασία, καθώς τα τηλεοπτικά δικαιώματα αποτελούν την κύρια πηγή εσόδων για τον επαγγελματικό αθλητισμό στην Ευρώπη. Και αντιστρόφως, τα δικαιώματα των αθλητικών μέσων ενημέρωσης είναι καθοριστική πηγή περιεχομένου για πολλούς ιδιοκτήτες μέσων ενημέρωσης.

Ο αθλητισμός υπήρξε η κινητήριος δύναμη που οδήγησε στην ανάδυση νέων μέσων ενημέρωσης και διαλογικών τηλεοπτικών υπηρεσιών. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει το δικαίωμα στην ενημέρωση και την ευρεία πρόσβαση των πολιτών σε μεταδόσεις αθλητικών διοργανώσεων, οι οποίες θεωρούνται υψηλού ενδιαφέροντος ή μεγάλης σημασίας για την κοινωνία.

Η εφαρμογή των διατάξεων περί ανταγωνισμού της συνθήκης ΕΚ στην πώληση των δικαιωμάτων οπτικοακουστικής μετάδοσης αθλητικών διοργανώσεων λαμβάνει υπόψη σειρά ειδικών χαρακτηριστικών αυτού του τομέα. Τα δικαιώματα των αθλητικών μέσων ενημέρωσης πωλούνται ενίοτε συλλογικά από μια αθλητική οργάνωση εξ ονόματος μεμονωμένων αθλητικών σωματείων (σε αντίθεση με τα αθλητικά σωματεία που εμπορεύονται μόνα τους αυτά τα δικαιώματα). Αν και η συλλογική πώληση των δικαιωμάτων των μέσων ενημέρωσης δημιουργεί προβληματισμούς ως προς τον ανταγωνισμό, η Επιτροπή την έκανε δεκτή με ορισμένες προϋποθέσεις. Η συλλογική πώληση μπορεί να είναι σημαντική για την αναδιανομή των εσόδων και, με τον τρόπο αυτό, μπορεί να είναι ένα μέσο για την επίτευξη μεγαλύτερης αλληλεγγύης μεταξύ αθλημάτων.

Η Επιτροπή αναγνωρίζει τη σημασία μιας δίκαιης αναδιανομής των εσόδων μεταξύ αθλητικών σωματείων, ακόμη και των πιο μικρών, και μεταξύ του επαγγελματικού και του ερασιτεχνικού αθλητισμού.

(48) Η Επιτροπή συνιστά στις αθλητικές οργανώσεις να δώσουν τη δέουσα προσοχή στη δημιουργία και τη διατήρηση μηχανισμών αλληλεγγύης. Όσον αφορά τα δικαιώματα των μέσων ενημέρωσης, αυτοί οι μηχανισμοί μπορούν να προσλάβουν τη μορφή ενός συστήματος συλλογικής πώλησης των εν λόγω δικαιωμάτων ή, εναλλακτικά, ενός συστήματος μεμονωμένης πώλησής τους από τα αθλητικά σωματεία. Και στις δύο περιπτώσεις, τα συστήματα αυτά θα συνδέονται με ισχυρούς μηχανισμούς αλληλεγγύης.

5. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ

Η Επιτροπή θα παρακολουθεί τις πρωτοβουλίες που υπέβαλε στην παρούσα Λευκή Βίβλο με την πραγματοποίηση διαρθρωμένου διαλόγου με τους αθλητικούς παράγοντες, με τη συνεργασία των κρατών μελών και με την προώθηση του κοινωνικού διαλόγου στον τομέα του αθλητισμού.

5.1 Διαρθρωμένος διάλογος

Ο ευρωπαϊκός αθλητισμός χαρακτηρίζεται από πληθώρα περίπλοκων και ποικίλων δομών, οι οποίες έχουν διαφορετικό νομικό καθεστώς και επίπεδο αυτονομίας στα κράτη μέλη. Σε αντίθεση με άλλους τομείς και λόγω της ίδιας της φύσης του οργανωμένου αθλητισμού, οι ευρωπαϊκές αθλητικές δομές είναι, κατά κανόνα, λιγότερο ανεπτυγμένες από τις αθλητικές δομές σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Επιπλέον, ο ευρωπαϊκός αθλητισμός είναι γενικά οργανωμένος σύμφωνα με ηπειρωτικές διαρθρώσεις και όχι σε επίπεδο ΕΕ-27.

Οι ενδιαφερόμενοι συμφωνούν ότι η Επιτροπή μπορεί να συμβάλει σημαντικά στην ευρωπαϊκή συζήτηση για τον αθλητισμό, παρέχοντας μια πλατφόρμα διαλόγου με τους αθλητικούς παράγοντες. Η ευρεία διαβούλευση με τους «ενδιαφερομένους» είναι ένα από τα καθήκοντα της Επιτροπής σύμφωνα με τις Συνθήκες.

Με δεδομένη την περίπλοκη και ποικίλη αθλητική νοοτροπία στην Ευρώπη, η Επιτροπή σκοπεύει να συμπεριλάβει σε μεγάλο βαθμό στο διαρθρωμένο διάλογο τους ακόλουθους παράγοντες:

- ευρωπαϊκές αθλητικές ομοσπονδίες·

- ευρωπαϊκές διακλαδικές αθλητικές οργανώσεις, κυρίως τις Ευρωπαϊκές Ολυμπιακές Επιτροπές, την Ευρωπαϊκή Παραολυμπιακή Επιτροπή (ΕΠΕ) και ευρωπαϊκές μη κυβερνητικές αθλητικές οργανώσεις·

- εθνικές διακλαδικές αθλητικές οργανώσεις και εθνικές ολυμπιακές και παραολυμπιακές επιτροπές·

- άλλους παράγοντες στον τομέα του αθλητισμού οι οποίοι εκπροσωπούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών εταίρων·

- άλλες ευρωπαϊκές και διεθνείς οργανώσεις, ιδίως τις αθλητικές δομές του Συμβουλίου της Ευρώπης και φορείς του ΟΗΕ, όπως την UNESCO και την ΠΟΕ.

(49) Η Επιτροπή προτίθεται να οργανώσει τον διαρθρωμένο διάλογο με τον ακόλουθο τρόπο: ευρωπαϊκό φόρουμ για τον αθλητισμό: ετήσια συγκέντρωση όλων των αθλητικών παραγόντων· θεματικές συζητήσεις με περιορισμένο αριθμό συμμετεχόντων. (50) Η Επιτροπή θα επιδιώξει επίσης τη μεγαλύτερη ευρωπαϊκή προβολή κατά τη διάρκεια αθλητικών διοργανώσεων. Η Επιτροπή στηρίζει την περαιτέρω ανάπτυξη της πρωτοβουλίας «Ευρωπαϊκές αθλητικές πρωτεύουσες». |

- 5.2 Συνεργασία με τα κράτη μέλη

Η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για τον αθλητισμό σε επίπεδο ΕΕ πραγματοποιείται στο πλαίσιο άτυπων υπουργικών συνεδριάσεων, καθώς και σε διοικητικό επίπεδο από τους διευθυντές αθλητικών υπηρεσιών. Το 2004, οι υπουργοί Αθλητισμού της ΕΕ ενέκριναν ένα κυλιόμενο πρόγραμμα για τον αθλητισμό, προκειμένου να καθορίσουν θέματα προτεραιότητας για τις συνομιλίες που θα διεξαχθούν μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τον αθλητισμό.

(51) Για να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα που παρουσιάζονται στην παρούσα Λευκή Βίβλο, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθεί η υφιστάμενη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής. |

Τα κράτη μέλη, βάσει πρότασης της Επιτροπής, μπορούν να ενισχύσουν το μηχανισμό του κυλιόμενου προγράμματος, π.χ.:

- να καθορίζουν από κοινού προτεραιότητες για τη συνεργασία στο πλαίσιο της πολιτικής για τον αθλητισμό·

- να υποβάλλουν τακτικά στοιχεία για τη συντελούμενη πρόοδο στους υπουργούς Αθλητισμού της ΕΕ.

Η στενότερη συνεργασία θα απαιτεί τη διοργάνωση τακτικών συνεδριάσεων μεταξύ των υπουργών Αθλητισμού και των διευθυντών αθλητικών υπηρεσιών στο πλαίσιο κάθε Προεδρίας, κάτι που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη από τις μελλοντικές δεκαοκτάμηνες εναλλαγές της Προεδρίας.

(52) Η Επιτροπή θα υποβάλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του σχεδίου δράσης «Pierre de Coubertin» μέσω του μηχανισμού του κυλιόμενου προγράμματος. |

5.3 Κοινωνικός διάλογος

Δεδομένου του αυξανόμενου αριθμού των προκλήσεων με τις οποίες έρχεται αντιμέτωπη η αθλητική διαχείριση, ο κοινωνικός διάλογος σε ευρωπαϊκό επίπεδο μπορεί να απαντήσει στις κοινές ανησυχίες των εργοδοτών και των αθλητών και να εξετάσει τις συμφωνίες για τις εργασιακές σχέσεις και τις συνθήκες εργασίας στον εν λόγω τομέα σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ.

Η Επιτροπή υποστηρίζει σχέδια για την παγίωση του κοινωνικού διαλόγου στον τομέα του αθλητισμού γενικά, καθώς και στον τομέα του ποδοσφαίρου. Αυτά τα σχέδια έχουν δημιουργήσει μια βάση κοινωνικού διαλόγου σε ευρωπαϊκό επίπεδο και συνέβαλαν στην εδραίωση αθλητικών οργανώσεων ευρωπαϊκού επιπέδου. Μπορεί να δημιουργηθεί μια τομεακή επιτροπή κοινωνικού διαλόγου από την Επιτροπή βάσει κοινού αιτήματος των κοινωνικών εταίρων. Η Επιτροπή φρονεί ότι ο ευρωπαϊκός κοινωνικός διάλογος στον τομέα του αθλητισμού ή στους επιμέρους τομείς του (π.χ. ποδόσφαιρο) είναι ένα μέσο που θα έδινε τη δυνατότητα στους κοινωνικούς εταίρους να συμβάλουν στη διαμόρφωση εργασιακών σχέσεων και συνθηκών εργασίας με ενεργό και συμμετοχικό τρόπο. Στον τομέα αυτό, αυτός ο κοινωνικός διάλογος μπορεί επίσης να οδηγήσει στον καθορισμό κοινά αποδεκτών κωδίκων δεοντολογίας ή χαρτών, που μπορούν να αφορούν θέματα όπως η κατάρτιση, οι συνθήκες εργασίας ή η προστασία των νέων.

(53) Η Επιτροπή ενθαρρύνει και επικροτεί κάθε προσπάθεια που κατατείνει στη δημιουργία ευρωπαϊκών επιτροπών κοινωνικού διαλόγου στον τομέα του αθλητισμού. Θα εξακολουθήσει να στηρίζει τόσο τους εργοδότες όσο και τους εργαζομένους του τομέα αυτού και θα συνεχίσει τον ανοικτό διάλογο που πραγματοποιεί με όλες τις αθλητικές οργανώσεις σχετικά με αυτό το ζήτημα. |

Η στήριξη που θα πρέπει να παρέχουν τα κράτη μέλη για την ανάπτυξη ικανοτήτων και την ανάληψη κοινών ενεργειών των κοινωνικών εταίρων μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου στις περιφέρειες σύγκλισης θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ανάπτυξη ικανοτήτων των κοινωνικών εταίρων στον αθλητικό τομέα.

6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η παρούσα Λευκή Βίβλος περιέχει σειρά ενεργειών που πρέπει να εφαρμοστούν ή να υποστηριχθούν από την Επιτροπή. Από κοινού, οι ενέργειες αυτές αποτελούν το σχέδιο δράσης «Pierre de Coubertin», το οποίο θα καθοδηγήσει την Επιτροπή στις συναφείς με τον αθλητισμό δραστηριότητές της κατά τα προσεχή έτη.

Η Λευκή Βίβλος αξιοποίησε πλήρως τις δυνατότητες που παρέχουν οι ισχύουσες Συνθήκες. Τα Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2007 όρισε την εντολή της διακυβερνητικής διάσκεψης, η οποία προβλέπει διάταξη της Συνθήκης σχετικά με τον αθλητισμό. Η Επιτροπή μπορεί, εφόσον είναι αναγκαίο, να επανέλθει στο θέμα αυτό και θα ορίσει περαιτέρω μέτρα στο πλαίσιο της νέας διάταξης της Συνθήκης.

Η Επιτροπή θα διοργανώσει συνέδριο για να παρουσιάσει τη Λευκή Βίβλο στους αθλητικούς παράγοντες το φθινόπωρο του 2007. Τα πορίσματά του θα διαβιβαστούν στους υπουργούς Αθλητισμού της ΕΕ έως το τέλος του 2007. Η Λευκή Βίβλος θα διαβιβαστεί επίσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Επιτροπή των Περιφερειών και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή.

[1] Pierre de Coubertin (1863-1937), γάλλος παιδαγωγός και ιστορικός, ιδρυτής των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων.

[2] Για λόγους σαφήνειας και ευκολίας, στην παρούσα Λευκή Βίβλο ο όρος «αθλητισμός» θα χρησιμοποιείται με τη σημασία που του δίνει το Συμβούλιο της Ευρώπης: θα σημαίνει δηλαδή «όλες τις μορφές σωματικής δραστηριότητας, οι οποίες, μέσω περιστασιακής ή οργανωμένης συμμετοχής, έχουν στόχο την έκφραση ή τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης και πνευματικής υγείας, δημιουργώντας κοινωνικές σχέσεις ή επιτυγχάνοντας επιδόσεις σε αγώνες όλων των επιπέδων».

[3] Ειδικό Ευρωβαρόμετρο (2004): Πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αθλητισμός.

[4] COM(2007) 279 τελικό της 30.5.2007.

[5] Σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις βασικές ικανότητες της διά βίου μάθησης (ΕΕ L 394 της 30.12.2006).

[6] D. Dimitrov / C. Helmenstein / A. Kleissner / B. Moser / J. Schindler: Die makroökonomischen Effekte des Sports in Europa , Studie im Auftrag des Bundeskanzleramts, Sektion Sport, Wien, 2006

[7] Π.χ. το συνέδριο για τους κανόνες παιδιάς που διοργάνωσε η FIA και οι Ευρωπαϊκές Ολυμπιακές Επιτροπές το 2001 και η Ανεξάρτητη Ευρωπαϊκή Αθλητική Επιθεώρηση, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2006.

[8] Υπόθεση C-519/04P, Meca Medina κατά Επιτροπής , Συλλογή 2006, I-6991. Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής.