Αριθ. C 237/36 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 9. 88 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των συντελεστών 
των ειδικών φόρων κατανάλωσης για αλκοολούχα ποτά και για την αλκοόλη που περιέχεται σε άλλα 
προϊόντα (') 
(88/C 237/12) 
Στις 11 Σεπτεμβρίου 1987 το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή, με βάση το άρθρο 198 της Συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, να γνωμοδοτήσει για την 
παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοι­
μασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 22 Ιουνίου 1988 με βάση 
την εισήγηση του κ. Delia Croce. 
Κατά την 257η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 7ης Ιουλίου 1988) η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε με 80 ψήφους υπέρ, 13 κατά και 6 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση (ονομαστική 
ψηφοφορία). 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η πρόταση της Επιτ ροπής εντάσσεται στο σύνολο των 
προτάσεων σχετικά με την φορολογική εναρμόνιση για την 
επίτευξη της μεγάλης αγοράς έως το 1992. 
1.2. Το προαπαιτούμενο της πρότασης είναι η πεποίθηση 
ότι η κατάργηση των φορολογικών συνόρων μπορεί να γίνει 
μόνο όταν σε ολόκληρη την Κοινότητα θα ισχύουν κοινοί 
συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης που καταβάλ­
λονται με εναρμονισμένα συστήματα. 
1.3. Με αυτή την έννοια οι συντελεστές που προτείνονται 
για τα αλκοολούχα ποτά και για την αλκοόλη είναι ενιαίες 
για ολόκληρη την Κοινότητα. 
1.4. Δεδομένου ότι σήμερα η κατάσταση είναι πολύ διαφο­
ρετική από κράτος σε κράτος η ίδια η Επιτροπή αναγνωρίζει 
ότι το πρόβλημα των ειδικών φόρων κατανάλωσης είναι πιο 
σύνθετο από το πρόβλημα του ΦΠΑ, δεδομένου ότι δεν δια­
φέρουν μόνο σε σημαντικό βαθμό οι συντελεστές αλλά ακόμη 
και οι δομές. 
1.5. Πράγματι, η απόκλιση μεταξύ του πιο χαμηλού συντε­
λεστή ΦΠΑ και του πιο υψηλού είναι 13 εκατοστιαίες μονά­
δες στην καθαρή τιμή του προϊόντος, ενώ για τον ειδικό φόρο 
επί του οίνου υπάρχει διαφορά 280 εκατοστιαίων μονάδων. 
Προσθέτοντας όμως τις επιπτώσεις των ειδικών φόρων και 
του ΦΠΑ για τον οίνο διαπιστώνουμε ότι η φορολογία διαφέ­
ρει από ένα ελάχιστο 8% σε ένα μέγιστο 380% της τιμής 
βάσης. 
1.6. Όσον αφορά την αλκοόλη που περιέχεται στα 
αποσταγμένα ποτά, η διαφορά του ειδικού φόρου κατανάλω­
σης μεταξύ των ακραίων καταστάσεων είναι 845%. Η 
σύγκριση μεταξύ των δύο ακραίων καταστάσεων ασφαλώς 
δίνει υπερβολικά αποτελέσματα, όμως και μια ανάλυση όλων 
των αποκλίσεων μας οδηγεί σε απαισιόδοξα συμπεράσματα 
σχετικά με την σημερινή κατάσταση. 
1.7. Η πολιτική της Επιτροπής για τους ειδικούς φόρους 
κατανάλωσης επί των οινοπνευματωδών ποτών διαμορφώ­
θηκε σε μια πολύ μακρόχρονη περίοδο. Ήδη το 1972 επέλεξε 
ένα σύστημα στο οποίο ο ειδικός φόρος επί του οίνου καθορι-
(') ΕΕ αριθ. C 250 της 18. 9. 1987, σ. 4. ζόταν αποκλειστικά βάσει του όγκου, τα οινοπνευματώδη 
ποτά φορολογούνταν ανάλογα με την περιεκτικότητα σε 
αλκοόλη και οι μπύρες σύμφωνα με το βάρος τους κατά τη 
στιγμή της παραγωγής τους. 
1.8. Για το θέμα των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα 
οινοπνευματώδη αποφάνθηκε στη συνέχεια επανειλημμένα 
το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο με διάφορες αποφάσεις του, οι 
οποίες όλες απέβλεπαν στην επίλυση του προβλήματος του 
ανταγωνισμού και στην αποφυγή κάθε μορφής προστατευτι­
σμού. 
1.9. Σήμερα η Επιτροπή προτείνει την καθιέρωση ενιαίων 
ειδικών φορολογικών συντελεστών για τα οινοπνευματώδη 
ποτά για όλη την Κοινότητα ύψους (ανά εκατόλιτρο) 1 271 
ECU για την αλκοόλη οινοπνευματωδών, 85 ECU για τα 
ενδιάμεσα προϊόντα, 17 ECU για τον οίνο, 17 ECU για την 
μπύρα (12,5 βαθμούς Plato) 30 ECU για τον αφρώδη οίνο. 
1.10. Για να προσδιορίσει το μέσο όρο των συντελεστών 
αυτών για τις διάφορες κατηγορίες προϊόντων, η Επιτροπή 
δεν χρησιμοποίησε ενιαίο κριτήριο. Η Επιτροπή αναγνωρίζει 
πράγματι ότι οι συντελεστές που προκύπτουν από μια μονοσή­
μαντη λογική θα προκαλούσαν σημαντικές αναταραχές στα 
φορολογικά έσοδα των επιμέρους κρατών καθώς και στην 
κατανομή του φορολογικού βάρους μεταξύ ποτών, διάφορων 
κατηγοριών. 
1.11. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή προτίμησε μια πραγμα­
τιστική προσέγγιση, η οποία στη σημερινή κατάσταση είναι 
απόλυτα αναγκαία, αλλά και η οποία συνεπάγεται σημαντικές 
δυσκολίες και ελλείψεις συνοχής. 
1.12. Η βάση για τον υπολογισμό των προτεινόμενων 
συντελεστών είναι, εναλλακτικά, ο αριθμητικός μέσος όρος, ο 
σταθμισμένος μέσος όρος ή ένα κριτήριο απλής και καθαρής 
προσέγγισης. 
1.13. Είναι δυνατό να παρατηρηθεί ότι ο αριθμητικός 
μέσος όρος δεν είναι αξιόπιστο κριτήριο, γιατί αναφέρεται 
σε δεδομένα που δεν είναι καθόλου ομοιογενή, καθώς αναφέ­
ρεται σε κράτη μέλη που είναι μεγάλα και μικρά και όπου η 
κατανάλωση διαφέρει σημαντικότατα. Από την άλλα πλευρά 
ακόμη και ένας σταθμισμένος μέσος όρος θα παρουσίαζε το 
ελάττωμα να εξομοιώνει την κατάσταση στα μικρά κράτη ή 
σε εκείνα με χαμηλή κατανάλωση με την κατάσταση στα 
μεγάλα κράτη ή εκείνα με υψηλή κατανάλωση. Οι συνέπειες 
στις αγορές και στα φορολογικά έσοδα θα ήταν αρκετά αισθη-
12. 9. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 237/37 
τές. Συνεπώς αυτό που απομένει είναι να επιδιωχθούν πιο 
δίκαιες ανάλογα με την περίπτωση. 
1.14. Οι επιπτώσεις της πρότασης με βάση μια σταθερή 
κατανάλωση, στους προϋπολογισμούς των κρατών μελών θα 
είναι χονδρικά τα ακόλουθα: 
α) Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία και Πορτογαλία θα παρουσιά­
σουν σημαντική αύξηση των εσόδων 
β) Βέλγιο, Γερμανία, Γαλλία, και Λουξεμβούργο θα παρου­
σιάσουν περιορισμένη αύξηση-
γ) η Δανία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο θα παρου­
σιάσουν δραστική μείωση των εσόδων τους· 
δ) η Ολλανδία θα παρουσιάσει μικρότερη μείωση των 
εσόδων. 
Ωστόσο είναι αναγκαίο να επισημανθεί ότι η Επιτροπή δεν 
παρουσιάζει ούτε βασικά δεδομένα ούτε δεδομένα που 
επιτρέπουν την πρόβλεψη. Αυτή η έλλειψη, μαζί με την 
αντικειμενική δυσκολία να εκτιμηθούν οι εξελίξεις της κατα­
νάλωσης και της εμπορίας μετά την εφαρμογή της Ενιαίας 
Αγοράς, καθιστά πιο δύσκολη την εξέταση της πρότασης. 
1.15. Επιβάλλεται να σημειωθεί ότι οι ειδικοί φόροι κατα­
νάλωσης επί των οινοπνευματωδών ποτών και επί της αλκοό­
λης δεν αφήνουν στα κράτη μέλη σε μερικές περιπτώσεις 
επαρκή έσοδα αλλά σε άλλες περιπτώσεις αποτελούν σημα­
ντική πηγή εσόδων. Σε αντίθεση, όμως, με τις επιπτώσεις 
τους επί των εσόδων οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης στα οινο­
πνευματώδη ποτά και την αλκοόλη έχουν σημαντικές 
επιπτώσεις στις τιμές των προϊόντων. Για παράδειγμα στην 
Ιρλανδία ένα λίτρο κρασιού που στοιχίζει 100 ώς προϊόν 
ελεύθερου φόρου στοιχίζει 380 με τον ειδικό φόρο κατανάλω­
σης και 480 με τον ΦΠΑ. Στην Δανία 255 με τον ειδικό 
φόρο κατανάλωσης και 315 με τον ΦΠΑ. Οι επιπτώσεις είναι 
ελαφρά χαμηλότερες στο Ηνωμένο Βασίλειο. Σε όλες τις 
άλλες χώρες οι επιπτώσεις είναι πολύ χαμηλότερες. Ο ειδικός 
φόρος στο κρασί δεν υφίσταται στη Γερμανία, την Ελλάδα, 
την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Είναι αναγκαίο να αναγνωρισθεί ότι η ενιαία ευρωπα­
ϊκή αγορά θα απαιτήσει πιο ομοιογενείς συνθήκες φορολο­
γίας της κατανάλωσης για να μειωθούν οι νοθεύσεις του 
ανταγωνισμού και για να επιτευχθούν παρόμοια επίπεδα τιμών 
σε όλη την επικράτεια της Κοινότητας. 
2.2. Για να επιτευχθεί αυτός ο στόχος θα πρέπει να 
ενοποιηθούν και οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης που υπάρχουν 
ακόμη στα συστήματα φορολογίας και ενδεχομένως στις 
τιμές. Επίσης δεν πρέπει να αποκλεισθεί η δυνατότητα να 
καταργηθούν, σε ένα λίγο πολύ μακρυνό μέλλον, όλοι οι 
ειδικοί φόροι κατανάλωσης. 2.3. Η πρόταση της Επιτροπής που τείνει να καθιερώσει 
ενιαίους συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης για όλες 
τις χώρες της Κοινότητας είναι, σε γενικές γραμμές, 
αποδεκτή, γιατί έχει ως σκοπό να αποφευχθούν οι νοθεύσεις 
του ανταγωνισμού και να καταστούν περιττοί οι έλεγχοι στα 
σύνορα. 
2.4. Επειδή εξάλλου η σημερινή διαφοροποίηση των 
φόρων αποδεικνύει ότι προκύπτει από διαφορετικές απαιτή­
σεις για ειδικές παραδοσιακές συνθήκες, οικονομικές και 
κοινωνικές, ενδέχεται να θεωρηθεί ως δικαιολογημένη η δια­
τήρηση ορισμένων περιορισμένων διαφορών. Δηλαδή θα 
μπορούσε να γίνει αποδεκτό ένα κριτήριο ανάλογο με εκείνο 
που προτάθηκε για τον ΦΠΑ που προβλέπει τη δυνατότητα 
επιλογής διαφορετικών συντελεστών στα πλαίσια μιας περιο­
ρισμένης ψαλίδας. 
2.5. Η υιοθέτηση της πρότασης θα σημάνει την κατάργηση 
των ελέγχων στα σύνορα, αλλά θα επιτρέψει τη διατήρηση 
ορισμένων δεσμεύσεων που δεν είναι καθόλου ασήμαντες. 
Επειδή πράγματι η φορολογία των προϊόντων θα γίνεται, 
όπως σήμερα, στον τόπο κατανάλωσης, θα πρέπει να παραμεί­
νει ένα σύστημα τελωνειακών αποταμιεύσεων, κρατικών 
πιστοποιητικών και ειδικών παραστατικών μεταφοράς. 
Οπωσδήποτε επιβάλλεται να προβλεφθούν ενιαίες διαδι­
κασίες και κανόνες που θα μοιάζουν με αυτούς που υπάρχουν 
σήμερα στο εσωτερικό του κάθε κράτους. 
Σχετικά εκφράζεται λύπη για την έλλειψη μιας πρότασης της 
Επιτροπής σχετικά με τους κανόνες που διέπουν τη λειτουρ­
γία των τελωνειακών αποθηκών ή των αποθηκών σε ελεύθερες 
ζώνες. 
2.6. Ανάλογα με ό,τι προβλέπεται για τον ΦΠΑ η 
ενοποίηση των συντελεστών επιβάλλεται να πραγματοποιη­
θεί έως τις 31 Δεκεμβρίου 1992. Όλα τα κράτη μέλη θα είναι 
ελεύθερα να προχωρήσουν γρηγορότερα εν μέρει ή συνολικά 
στις αναγκαίες πράξεις για την επίτευξη του στόχου. Καλύ­
τερο θα είναι να καθορισθεί μια υποχρεωτική βαθμιαία προ­
σέγγιση προς τον τελικό στόχο. 
2.7. Η ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 1992 πρέπει να 
τηρηθεί με αυστηρότητα. Ωστόσο, ενόψει της υποχρέωσης 
μιας βαθμιαίας προσέγγισης πριν από αυτή την ημερομηνία 
και συνεπώς ενώπιον μιας ορισμένης διαδικασίας σύγκλισης 
και μιας προηγούμενης εναρμόνισης των διαρθρώσεων των 
ειδικών φόρων κατανάλωσης, θα είναι δυνατό να καθορισθεί 
ένα σύστημα κανόνων και εξαιρέσεων που θα επέτρεπαν την 
ενοποίηση των συντελεστών έστω και σε μια ημερομηνία 
μεταγενέστερη της 31ης Δεκεμβρίου 1992. 
2.8. Δεδομένου ότι οι ειδικοί φόροι επιβαρύνουν τις τιμές 
κατανάλωσης, είναι αναγκαίο να καθορισθούν στο ελάχιστο 
δυνατό ύψος. Η πρόταση της Επιτροπής δεν ακολουθεί αυτή 
την κατεύθυνση. 
2.9. Σήμερα ο οίνος δεν υποβάλλεται σε ειδικούς φόρους 
κατανάλωσης σε πέντε κράτη της Κοινότητας και υποβάλλε­
ται σε ανεπαίσθητο φόρο σε ένα άλλο κράτος (Γαλλία). 
Πρόκειται για ένα ποσοστό που ισοδυναμεί με το 90% της 
Αριθ. C 237/38 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 9. 88 
κοινοτικής κατανάλωσης. Η επιβολή της υποχρέωσης ειδι­
κού φόρου κατανάλωσης για όλους, ως αποτέλεσμα της επιρ­
ροής γεωγραφικών περιοχών που ενδιαφέρουν μόνο το 10% 
της συνολικής κατανάλωσης, εμφανίζεται αυθαίρετη. 
2.10. Οπωσδήποτε ο οίνος χρειάζεται να εξαιρεθεί από 
τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Εξάλλου επειδή, όπως 
ακριβώς και ο οίνος ακόμη και η μπύρα σε πολλά κράτη της 
Κοινότητας, αποτελεί τμήμα της συνηθισμένης διατροφής 
και επειδή υπάρχουν λόγοι ανταγωνισμού, είναι σκόπιμο να 
καταργηθεί ο ειδικός φόρος ακόμη και για την μπύρα. 
2.11. Η επαναθέσπιση ή η θέσπιση ενός φόρου κατανάλω­
σης στον οίνο σε ορισμένες χώρες θα απαιτήσει σημαντικές 
γραφειοκρατικές και διοικητικές δαπάνες για να τεθεί σε 
λειτουργία το σύστημα επιβολής φόρου, το οποίο ενδεχομέ­
νως δεν θα αντισταθμισθεί από τα έσοδα που θα προκύψουν 
από την φορολογία. Δεν πρέπει επίσης να λησμονείται ότι ο 
οίνος είναι ένα γεωργικό προϊόν που παρουσιάζει αξιοσημεί­
ωτα πλεονάσματα. Μια αισθητή μείωση της κατανάλωσης, 
που θα προκληθεί από φορολογικές επιβαρύνσεις θα καταστή­
σει πιο σοβαρή και δαπανηρή για την Κοινότητα τη σημερινή 
δύσκολη κατάσταση. 
2.12. Το σύστημα των τελωνειακών αποθηκών, το οποίο 
είναι ήδη per se δύσκολο για την αλκοόλη και για τα οινο­
πνευματώδη, δεν φαίνεται να είναι πραγματοποιήσιμο για 
την μπύρα, τον οίνο και τους αφρώδεις οίνους λόγω των 
σημαντικών ποσοτήτων του προϊόντος που θα πρέπει να 
αποθηκευθούν και λόγω των ειδικών συνθηκών θερμοκρασίας 
και περιβάλλοντος στην οποία χρειάζεται να παραμένει το 
προϊόν Οπωσδήποτε είναι απαραίτητο να βρεθεί ένα άλλο 
σύστημα, το οποίο η Επιτροπή παρέλειψε να προτείνει και 
το οποίο βέβαια δεν θα είναι εύκολο να τεθεί σε εφαρμογή. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Στο άρθρο 1 της προτεινόμενης οδηγίας θα πρέπει να 
καθιερωθεί μια υποχρεωτική προοδευτική προσέγγιση στα 
προβλεπόμενα επίπεδα ως τελικό στόχο. 
Αυτή η υποχρέωση μπορεί να σημαίνει την καθιέρωση κανό­
νων και εξαιρέσεων που θα επιτρέψουν, τουλάχιστον για 
ορισμένα κράτη, την επίτευξη της πλήρους ενοποίησης έστω 
και σε ημερομηνία μεταγενέστερη της 31ης Δεκεμβρίου 1992. 
3.2. Δεν είναι δυνατόν να αποκλεισθεί, έστω και σαν απλή 
υπόθεση, η δυνατότητα να προταθεί μια ψαλίδα αξιών 
ανάλογη με αυτή που προβλέπεται για το ΦΠΑ, αντί για 
ενιαίες τιμές. 
3.3. Ο συντελεστής που προτείνεται για την αλκοόλη στο 
άρθρο 4 είναι πολύ υψηλός. Για τέσσερα κράτη μέλη παρό­
μοιος συντελεστής θα είχε σαν αποτέλεσμα αύξηση της τιμής 
των προϊόντων που δεν θα μπορούσαν να αποδεχθούν οι 
μέσοι καταναλωτές. Μια τόσο αισθητή αύξηση ενδέχεται να 
ευνοήσει ιδιαιτέρως τα πιο ακριβά προϊόντα στην τιμή των 
οποίων η επίπτωση του φόρου είναι μέτρια. Επίσης δεν είναι 
ορθό να υιοθετηθεί ο αριθμητικός μέσος όρος για τα οινο­
πνευματώδη εφόσον η Επιτροπή δεν χρησιμοποιεί αυτή την 
προσέγγιση για τον οίνο και τη μπύρα. 3.4. Η μείωση που προβλέπεται στο άρθρο 4 σημείο 2 για 
την μετουσιωμένη αλκοόλη που περιέχεται στα αρώματα και 
στα είδη καλλωπισμού μπορεί να δικαιολογηθεί από το γεγο­
νός ότι δεν υπάρχει πρόθεση να επιβληθούν ειδικοί φόροι 
στα προϊόντα αυτά, αλλά απλώς να φορολογηθεί η αλκοόλη 
που περιέχεται σ'αυτά. Η μετουσιωμένη αιθυλική αλκοόλη 
πρέπει να εξαιρεθεί, όπως προβλέπεται στην αιτιολογική 
έκθεση (]). Η μείωση του συντελεστή των ειδικών φόρων 
κατανάλωσης χρειάζεται να επεκταθεί και στην αλκοόλη 
που χρησιμοποιείται ως διαλυτικό για τα αρώματα, για να 
διευκολυνθεί η χρησιμοποίηση τους και να αποφευχθεί η 
αντικατάσταση τους με ισοπροπυλική αλκοόλη λόγω του 
υψηλού κόστους της αιθυλικής αλκοόλης στην περίπτωση 
κατά την οποία πλήττεται από τον ειδικό φόρο κατανάλωσης. 
Για την εξαίρεση αυτή δεν θα πρέπει να δημιουργεί προσκόμ­
ματα η έλλειψη εναρμόνισης των εθνικών μεθόδων μετουσίω­
σης. 
θα ήταν δυνατόν σχετικά, τουλάχιστον σε μια πρώτη φάση, 
να προβλεφθεί η αμοιβαία αναγνώριση των μεθόδων μετου­
σίωσης. 
3.5. Ο συντελεστής για τα ενδιάμεσα προϊόντα που προτεί­
νεται στο άρθρο 5 έχει ως βασικό κριτήριο την κατ'όγκον 
φορολόγηση και υπολογίζεται κατά προσέγγιση στο σταθμι­
σμένο μέσο όρο των φόρων που εφαρμόζονται σήμερα στα 
κράτη μέλη. Σε γενικές γραμμές μπορεί να γίνει δεκτή αυτή 
η λογική, αφού ληφθεί επίσης υπόψη ο ορισμός που προβλέ­
πει η Επιτροπή για τα ενδιάμεσα προϊόντα στις προηγούμενες 
προτάσεις της σχετικά με το θέμα της εναρμόνισης των διαρ­
θρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης, για τις οποίες η 
ΟΚΕ διατύπωσε τη δική της ευνοϊκή γνωμοδότηση, με την 
επιφύλαξη των αναγκαίων παρατηρήσεων, στις 31 Οκτωβρίου 
1985 (έγγρ. CES 984/85, σημεία 1.5 και ακόλουθα). 
Πράγματι είναι σκόπιμο να υπενθυμισθεί ότι τα ενδιάμεσα 
προϊόντα λαμβάνονται κανονικά από το βασικό προϊόν, που 
είναι ο οίνος ή γλεύκος που έχει υποστεί μερική ζύμωση σε 
ελάχιστη αναλογία που ανέρχεται σε 75% περίπου του τελι­
κού προϊόντος. Ο ιδιάζων χαρακτήρας του προτεινόμενου 
ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα προϊόντα αυτά βρίσκει 
συνεπώς την αιτιολογία του στο γεγονός ότι πρόκειται για 
προϊόντα ζύμωσης (οίνοι σταφυλών και τα ισοδύναμα τους 
αμπελοοινικά προϊόντα και/ή οίνοι από οπώρες), στα οποία 
έχει προστεθεί αλκοόλη από απόσταξη σε ποσότητες και με 
τρόπους, οι οποίοι δεν αλλοιώνουν τον χαρακτήρα των 
«ποτών που έχουν υποστεί ζύμωση (πρβλ. COM(85) 151 — 
άρθρο 2). 
Ας μη λησμονείται ότι τα προϊόντα της πρώτης κατηγορίας 
(π.χ. Porto, Xeres, Madera, Σάμος, φυσικοί γλυκοί οίνοι), 
Passito di Pantelleria, Vin Santo Toscano, Montilla, Monies, 
Malaga γλυκός, αποτελούν πραγματικούς οίνους ενώ τα άλλα 
(βερμούτ) αποτελούν απλώς αρωματικούς οίνους. Αυτή η 
κατηγορία προϊόντων είναι πολύ σημαντική για ορισμένες 
αμπελοοινικές χώρες της Μεσογείου και για ορισμένες περιο­
χές αποτελούν τον πλέον σημαντικό γεωργικό πόρο (Porto, 
Xeres). 
(') ΕΕ αριθ. C 250 της 18. 9. 1987, σημείο V, σ. 4). 
12. 9. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. € 237/39 
Γι'αυτό η φορολογία των προϊόντων που απορρέουν από 
ζύμωση και αποτελούνται κυρίως από οίνο πρέπει να είναι 
πολύ περιορισμένη. 
3.6. Όσα προβλέπονται στα άρθρα 6 και 7 δεν μπορεί να 
γίνουν αποδεκτά με την προτεινόμενη διατύπωση 
Όσον αφορά τον οίνο είναι σκόπιμο να υπενθυμισθεί επίσης 
ότι είναι ανάγκη να μην μειωθεί μεταγενέστερα η κατανά­
λωση ενός πλεονασματικού γεωργικού προϊόντος για το 
οποίο η ΟΚΕ έχει ήδη εκφρασθεί σαφώς στη γνωμοδότηση 
της σχετικά με «την εφαρμογή των γεωργικών σταθεροποιη­
τών» της 27ης Ιανουαρίου 1988 (έγγρ. €Ε5 83/88, σελίδα 6, 
σημείο 2 9). 
3.7 Η φορολογία των αφρωδών οίνων με τρόπο διαφο­
ρετικό από την αντίστοιχη των κανονικών οίνων δεν έχει 
καμιά λογική, δεδομένου ότι δεν υπάρχει διαφορά ούτε ως 
προς το περιεχόμενο του οινοπνεύματος (αντίθετα οι κανονι­
κοί οίνοι είναι σε γενικές γραμμές πιο αλκοολούχοι από τους 
αφρώδεις) ούτε ως προς την αξία (τουλάχιστον για ορισμένες 
ποιότητες) Η μοναδική διαφορά αναφέρεται στην προστι­θέμενη άξια που καθορίζεται από την ποσότητα της ανθρώ­
πινης εργασίας. 
4 Συμπερασματικές παρατηρήσεις 
4 1 Όλο το πρόβλημα σχετικά με την προσέγγιση των 
συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης των οινοπνευ­
ματωδών ποτών και της αλκοόλης είναι ιδιαίτερα σύνθετο 
και επιβάλλεται να εξετασθεί με τρόπο εμπεριστατωμένο από 
την Επιτροπή. 
4 2 Σχετικά είναι απολύτως αναγκαία μια ειδική διαβού­
λευση με όλα τα κράτη μέλη με σκοπό να υιοθετηθεί μια 
πρόταση η οποία εάν δεν μπορεί να είναι απόλυτα κοινή 
χρειάζεται τουλάχιστον να είναι πειστική για όλους. 
4 3 Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η εξέταση των επιπτώσεων 
της πρότασης στο φορολογικό εισόδημα των διάφορων κρα­
τών, κατά την οποία θα καταβληθεί προσπάθεια να προδια­
γραφούν οι εξελίξεις και οι μεταλλαγές στις εμπορικές συναλ­
λαγές που θα προσδιορισθούν από την ενιαία ευρωπαϊκή 
αγορά 
Βρυξέλλες, 7 Ιουλίου 1988 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΑΙΓοηδ ΜΑΚΟΟΤ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι 
στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Οι ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες η εκπροσωπούμενοι, εψηφισαν υπέρ της γνωμοδότησης 
Αραποιο ΒΓ3νο, Α:ε(8, Αυιάε, Βε1ΐΓ3ΐτιι, Βεπίο Οοπςαΐνεδ, ΒεΓείΐ3, ΒΓΟίοΗεΓ, Ιοοο-ΒΉΐκΙϋο Κ €31, €3ΐνεΙ ΟΜπώοη, 
€3ΐηρΙ)ε11, 03ν3ζζυ1ι, €εγΓ30, €ο1ΐ3&, Α1νε$ €οηάε, Οοίίοΐδ, ν3η 03ΠΊ, ΟεΙΗοιηεηιε, Οε1ΐ3 €ωοε, Όοάά, Οοηοκ, Οο& 
83Π108, ϋπ11ε3υά, ν3η ΕεκεΠ, Ευΐεη, Ρΐ3ΐΗει\ Ρΐιιηι, ΡΓ3ηάι, ΡΓ651, (,3ΓάηεΓ, Ο^νεΙοΙ, ΟευεηιοΗ, ΟΊεκεηεΓ, Οοπιεζ-
Μ3Γΐιηεζ, ΟΓεεη, Ηιΐκεηχ, ΗουΐΗιινδ, ΗοΓδκεη, ^δοΗιοκ, Κ.33Π5, ΚίΓοΗΓεΙά, Κ.Γ0§εΓ, Εο]εν/$κι, ίο\ν, ΜενεΓ ΗΟΓΠ, 
ΜθΓ3ΐε8, ΜΙΙΗΓ, Νείο άα διίνα, Νιεη^ιΐδ, ΝιευννεηΗυιζε, ΝοοΓά\ν3ΐ, άε Νοπη3ηη, ΟΓΧΙ, Ρ'άτάοη, ΡεΙΙεΙιεί, ΡεΙεκεη, 
ΡοεΙοη, ΡΓοεης3, ΡΓουπιεηδ, Κιοιεζε, ΚιεΓ3 Μ3Γ83, Κοοιηδοη, Κοίδο Οοη^ΐνεδ, ΚουζιεΓ, δ3ΐα, δ3ΐπιοη, δβίοιηε, 
δςΜάε-ΡουΙδεη, δοΐιηιιΐζ, δοΗορ§εδ, διίνα, δοΐ3π, δρΐ)κεΓ8, δΐ3(1ε1ιη, ΤυκκεΓ, ΥεΓοεΙΙιηο, Υιάζ\, Χν^ηεΓ, \νιοκ, 
\νΗιΙ\νοηΗ, ΖιιΓΐ3υΓ-ΝαΓναιζα 
Οι κάτωθι σύμβουλοι, παρόντες η εκπροσωπούμενοι, εψηφισαν κατά της γνωμοδότησης 
Α5ριη3ΐ1, Βοάάν, 03ΓΓΟ11, ΟιπδΙιε, ΟυπεΙ, ΕΐΙγ, Η3ηεοακ, ΜθΓεΐ3πά, ΜιΐφΗγ, ΡΓΟΠΟΚ, δρείΓδ, Τ3πι1ιη, ΤιχιεΓ 
Οι ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες η εκπροσωπούμενοι, απεσχον 
€ογ!ε, Οΐ3θοπιε11ι, Μ3Πιη-Α1ιηεηάΐΌ, Ρε3Γ8οη, Κε3, Κο8ειη§Γ3νε 
Αριθ. C 237/40 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 9. 88 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων απορρίφθηκαν οι κάτωθι τροπολογίες που έλαβαν αριθμό ψήφων ίσο με το ένα 
τέταρτο των ψηφισάντων: 
Σημείο 2.10. 
Να γραφεί ως εξής: 
«Συνεπώς ο οίνος θα πρέπει κανονικά να εξαιρεθεί από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Αυτό θα έπρεπε να 
οδηγήσει στην κατάργηση του ειδικού φόρου για την μπύρα, για να εξασφαλισθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού και 
επειδή όπως και ο οίνος αποτελεί τμήμα της συνηθισμένης διατροφής σε πολλά κράτη της Κοινότητας. Ωστόσο, 
εκτός εάν παρθούν ειδικά μέτρα, αυτό θα επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό την ανταγωνιστική θέση των αποσταγμένων 
προϊόντων, με συνεπακόλουθες επιπτώσεις για την απασχόληση σε ορισμένες μειονεκτικές περιοχές. Επομένως, 
γεννώνται ανησυχίες για το αν υπάρχει κάποιο επίπεδο συντελεστών που δεν θα οδηγεί σε στρέβλωση του αντα­
γωνισμού.» 
Αιτιολογία 
Οι επιπτώσεις στην απασχόληση των εργαζομένων στις βιομηχανίες παραγωγής οινοπνευματωδών ποτών δεν πρέπει 
να αγνοηθούν. Μπορεί να απειληθούν πολλές χιλιάδες θέσεις στην Σκωτία και σε άλλες περιφέρειες της Κοινότητας 
όπου οι ευκαιρίες για άλλου είδους απασχόληση είναι περιορισμένες. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 34, ψήφοι κατά: 46, αποχές: 2. 
Σελίδα 5 
Να προστεθεί η ακόλουθη παράγραφος στο τέλος του σημείου 3.5: 
«Αφετέρου, δεν είναι ευνόητο γιατί τα αλκοολούχα ποτά που περιέχουν ίδιο βαθμό αλκοόλης με τα ενδιάμεσα 
προϊόντα (συγκεκριμένα τα απεριτίφ με βάση τη γεντιανή) δεν φορολογούνται εξίσου με αυτά. Αυτό θα μπορούσε 
να επιτευχθεί με την επιβολή έκπτωσης στο φόρο που επιβάλλεται για τους πρώτους βαθμούς αλκοόλης (οι 10 ή 12 
πρώτοι βαθμοί θα μπορούσαν να φορολογηθούν όπως το κρασί).» 
Αιτιολογία 
Η τροπολογία αυτοαιτιολογείται. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 25, ψήφοι κατά: 61, αποχές: 6.