25. 11. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ.C 303/19 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση κανονισμού 
(ΕΟΚ) του Συμβουλίου για καθεστώς κοινοτικής ενίσχυσης των κινηματογραφικών και 
τηλεοπτικών συμπαραγωγών (') 
(85/C 303/08) 
Στις 2 Μαΐου 1985, το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 της 
Συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση που αναφέρθηκε παραπάνω. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η 
προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση τους στις 4 Σεπτεμβρίου 
1985. Εισηγητής ήταν ο κ. Broicher. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε κατά τη 229η σύνοδο ολομέλειας της που 
έγινε στις 25 και 26 Σεπτεμβρίου 1985 (συνεδρίαση της 25ης Σεπτεμβρίου 1985) με 73 ψήφους 
υπέρ, 2 κατά και 9 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει βασικά τους σκοπούς της 
πρότασης κανονισμού, όπως αναφέρεται ήδη στη 
γνωμοδότηση της για το «Πράσινο Βιβλίο για την 
ίδρυση κοινής αγοράς ραδιοφώνου-τηλεόρασης μέσω 
δορυφόρου και καλωδίου». 
1.2. Ωστόσο, η πρόταση κανονισμού παρουσιάζει 
μια σειρά αδυναμιών, προπαντός όσον αφορά τις 
δυνατότητες εφαρμογής του στην πράξη. Οι αδυναμίες 
αυτές οφείλονται προπαντός στο γεγονός ότι δεν 
διευκρινίζονται επαρκώς βασικές διαφορές όπως: 
— αφενός μεταξύ της παραγωγής και της μετάδοσης 
τηλεοπτικών εκπομπών και 
— αφετέρου μεταξύ της παραγωγής και της διανομής 
κινηματογραφικών έργων 
επειδή επιδιώκεται η ενίσχυση και των δύο τομέων, 
επιβάλλεται ένας συστατικά όμοιος μηχανισμός προώ­
θησης σε δύο τομείς που κατέχουν στην αγορά, και 
ιδιαίτερα στην κοινοτική αγορά, θέσεις που διαφέρουν 
ριζικά μεταξύ τους. 
1.3. Οι τηλεοπτικές παραγωγές μεταδίδονται στα 
κράτη μέλη της Κοινότητας αποκλειστικά από τους 
τηλεοπτικούς οργανισμούς (κρατικούς, δημοσίου ή 
ιδιωτικού δικαίου) που ιδρύθηκαν ή στους οποίους 
δόθηκε άδεια λειτουργίας, για το σκοπό αυτό. Ο 
αριθμός των σταθμών αυτών είναι περιορισμένος σε όλα 
τα κράτη μέλη (συνήθως υπάρχουν 2 έως 5 προγράμμα­
τα εθνικού ενδιαφέροντος). Ακόμη και όταν δίδεται 
άδεια λειτουργίας σε ιδιωτικούς οργανισμούς, σύντομα 
δημιουργούνται από τα πράγματα σχηματισμοί μονο­
πωλιακού ή ολιγοπωλιακού χαρακτήρα (όπως για 
παράδειγμα η κοινοπραξία Berlusconi ή η κοινοπραξία 
. SAT Ιστην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμα­
νίας). Οι τηλεοπτικοί οργανισμοί συγκεντρώνουν τα 
κεφάλαια που απαιτούνται για τις παραγωγές που 
μεταδίδουν, κυρίως από τα έσοδα από τέλη και από τη 
διαφήμιση. Έχουν ωστόσο συμφέρον να παράγουν τις 
εκπομπές αυτές με όσο το δυνατό χαμηλότερο κόστος. 
Προπαντός όταν πρόκειται για μικρούς τηλεοπτικούς 
οργανισμούς, ιδιαίτερα των μικρών κρατών μελών, οι 
οποίοι έχουν σχετικά περιορισμένα έσοδα, η εξάρτηση 
από την (κυρίως αγγλο-αμερικανική) αγορά, είναι 
μεγάλη. Αντίθετα, οι τηλεοπτικοί οργανισμοί των 
μεγάλων κρατών μελών τείνουν συνήθως να προσαρμό­
ζουν ένα μεγάλο μέρος των παραγωγών τους μόνο στις 
δικές τους ανάγκες και να τις πραγματοποιούν οι ίδιοι. 
(1) ΕΕ. αριθ. C 125 της 22. 5. 1985, σ. 13. Η προτεινόμενη ενίσχυση μπορεί να αποτελέσει 
κίνητρο για τη χρησιμοποίηση, σε μεγαλύτερο βαθμό 
απ'ό, τι συνέβαινε έως σήμερα, των διεθνών συμπαρα­
γωγών, — οι οποίες ήδη υπάρχουν σε πολύμορφη βάση 
— καθώς και για τον, έστω και μικρό, περιορισμό 
αφενός της αγοράς ήδη έτοιμων παραγωγών και 
αφετέρου της πραγματοποίησης καθαρά εθνικών παρα­
γωγών. 
1.3.1. Το γεγονός ότι με την πρόταση κανονισμού 
επιδιώκεται να συγκεντρωθούν οι προσπάθειες ενίσχυ­
σης συμπαραγωγών στον ψυχαγωγικό τομέα, κρίνεται 
θετικά. Στον τομέα αυτό όχι μόνο θα υπάρξουν στο 
μέλλον οι μεγαλύτερες ανάγκες σε παραγωγές — άν και 
δεν προβλέπεται να δεκαπλασιαστεί η ζήτηση στο 
άμεσο μέλλον αλλά είναι και ο πιο εξαρτημένος από τη 
διεθνή αγορά. Ο τομέας της ψυχαγωγίας είναι εξάλλου ο 
πιο κατάλληλος για την προσέγγιση των ενδιαφερομέ­
νων εθνών. Επίσης, η πολιτιστική σημασία των 
ευρωπαϊκών κινηματογραφικών έργων αποτελεί, εκτός 
από την οικονομική σημασία του κλάδου αυτού και τη 
σημασία του για την αγορά εργασίας έναν από τους 
λόγους στους οποίους στηρίζεται η προώθηση συμπα­
ραγωγών. 
1.3.2. Θετικό είναι επίσης το γεγονός ότι και 
ανεξάρτητοι παραγωγοί κινηματογραφικών έργων, που 
εργάζονται κατά παραγγελία, μπορούν να επωφεληθούν 
από την ενίσχυση (2). 
1.3.3. Γενικά διαπιστώνεται ότι όταν πρόκειται για 
ενίσχυση τηλεοπτικών παραγωγών το αποτέλεσμα τους 
για την αγορά είναι ουσιαστικά ήδη δεδομένο από τη 
στιγμή της σύναψης των σχετικών συμβάσεων συμπα­
ραγωγής και από τη στιγμή που αναλαμβάνεται η 
υποχρέωση της μετάδοσης. Η συμπαραγωγή για την 
οποία έχει συναφθεί η συμφωνία θα μεταδίδεται κατά 
κανόνα μια ή δύο φορές στις συμβαλλόμενες χώρες. 
Επειδή το οικονομικό αποτέλεσμα είναι σχεδόν τετελε­
σμένο γεγονός ήδη κατά τη σύναψη των σχετικών 
συμφωνιών, η χορήγηση άτοκων δανείων είναι το 
ελάχιστο κίνητρο που θα έπρεπε να δοθεί, ώστε να 
αξιοποιείται η προσφορά αυτή. Ένα άλλο στοιχείο 
μείωσης του κόστους — που επιδρά όμως και χωρίς την 
(2) Οι παραγωγοί αυτοί διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο 
στα πλαίσια της παραγωγής εκπομπών για το ZDF 
(ZWEITES DEUTSCHES FERNSEHEN) στην Ομοσπον­
διακή Δημοκρατία της Γερμανίας. Κάθε χρόνο κατανέμε­
ται ένας αριθμός παραγγελιών συνολικής αξίας 200 εκατομ. 
μάρκων σε περίπου 60 ανεξάρτητους παραγωγούς στη 
Γερμανία. Το ποσό αυτό αποτελεί περίπου το 40 % των 
συνολικών πόρων που διαθέτει ο τηλεοπτικός αυτός 
σταθμός μέχρι σήμερα. 
Αριθ-C 303/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25. 11. 85 
κοινοτική ενίσχυση — είναι το γεγονός ότι τα 
συμβαλλόμενα κράτη ενώ μοιράζονται το κόστος 
παραγωγής μεταξύ τους έχουν το καθένα το αποκλειστι­
κό δικαίωμα μετάδοσης στην επικράτεια τους. 
1.4. Όσον αφορά τα κινηματογραφικά έργα, τα 
πράγματα είναι όμως τελείως διαφορετικά: 
1.4.1. Το κινηματογραφικό έργο αποτελεί από τη 
φύση του προϊόν το οποίο προορίζεται κυρίως για 
διεθνή εμπορευματοποίηση και εισάγεται στην αγορά 
διαμέσου των κινηματογράφων στα διάφορα κράτη, 
ανεξάρτητα από το γεγονός αν η δημιουργία του 
οφείλεται σε διεθνή συμπαραγωγή ή όχι. Η εμπορική 
του αξία κρίνεται τελικά στο ταμείο του κινηματογρά­
φου και ούτε η ύπαρξη εγγύησης διανομής δεν μπορεί 
να την προδικάσει. Επομένως το οικονομικό αποτέλε­
σμα παραμένει αβέβαιο μέχρι την τελευταία στιγμή. 
Ένα κινηματογραφικό έργο μπορεί να αποφέρει εισ­
πράξεις που αντιστοιχούν στο δεκαπλάσιο ή ακόμη και 
στο εκατονταπλάσιο του κόστους της παραγο)γής του. 
Μπορεί όμως και να αποφέρει μόνο ένα ελάχιστο τμήμα 
της δαπάνης παραγωγής, με αποτέλεσμα ο παραγωγός 
να μην είναι σε θέση, ακόμη και να επιστρέψει ένα 
δάνειο που του χορηγήθηκε. 
1.4.2. Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι η ευρωπαϊκή 
βιομηχανία κινηματογραφικών έργων βρίσκεται σε 
κρίσιμη κατάσταση, θα πρέπει ωστόσο να επωφελείται 
από τις κοινοτικές ενισχύσεις στις περιπτώσεις που 
πρόκειται για διεθνείς συμπαραγωγές, που δίνουν στον 
ευρωπαίο θεατή κινηματογράφου το αίσθημα ότι ζεί σε 
μια πραγματική Κοινότητα. Εξάλλου από την κοινοτι­
κή αυτή ενίσχυση κινηματογραφικών έργων επωφελεί­
ται και η ευρωπαϊκή τηλεόραση ως τελικός χρήστης. 
1.4.3. Ωστόσο η Επιτροπή θα πρέπει να επεξεργαστεί 
ειδικούς μηχανισμούς υποβολής αίτησης και ανάθεσης 
της παραγωγής με τους οποίους θα λαμβάνονται υπόψη 
οι ιδιαιτερότητες των κλάδων αυτών. Για το σκοπό αυτό 
η ΟΚΕ προτείνει να διαχωριστεί ο κανονισμός σε δύο 
μέρη, που να ρυθμίζουν ξεχωριστά τα κριτήρια επιλο­
γής και τους τρόπους ενίσχυσης αφενός για την 
τηλεόραση και αφετέρου για τον κινηματογράφο. 
Πιστεύει, ότι με μια παρόμοια ρύθμιση ενίσχυσης που 
αν και διασπασμένη συμπεριλαμβάνεται ωστόσο σε 
έναν ενιαίο κανονισμό διασφαλίζεται ότι και οι δύο 
τομείς θα επωφελούνται εξίσου από το κοινοτικό 
σύστημα ενίσχυσης. 
1.4.4. Όσον αφορά τον κινηματογραφικό τομέα, η 
ΟΚΕ επισημαίνει ότι για να υλοποιηθεί μια πραγματικά 
ευρωπαϊκή εσωτερική αγορά χρειάζεται εκτός από τη 
θέσπιση ειδικής ρύθμισης για την ενίσχυση του τομέα 
αυτού και η εναρμόνιση των εθνικών νομοθεσιών. 
ΓΥαυτό η Επιτροπή θα πρέπει, σε συνεργασία με τους 
εκπροσώπους του κλάδου αυτού να λάβει μέτρα που να 
καθιστούν την ευρωπαϊκή κινηματογραφική παραγωγή 
πιο ανταγωνιστική σε διεθνές επίπεδο. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις σχετικά με τις επιμέρους 
διατάξεις της πρότασης κανονισμού 
2.1. Άρθρο 1 
Για να επιτευχθεί μεγαλύτερη προσέγγιση προς το 
στόχο που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο, θα πρέπει να 
εξεταστεί αν οι ενισχύσεις μπορούν να χορηγηθούν στους συνεργάτες που προέρχονται από τα λεγόμενα 
«μικρά» κράτη μέλη της Κοινότητας ακόμη και στην 
περίπτωση που δεν ανταποκρίνονται απόλυτα στα 
προβλεπόμενα κριτήρια. Πάντως, θα πρέπει να διευκρι­
νισθεί στον κανονισμό με ποιο τρόπο θα ενταθεί η 
ενίσχυση των παραγωγών στα μικρότερα κράτη μέλη. 
2.2. Άρθρο 3 σημείο Ι 
Στον τομέα της κινηματογραφικής συμπαραγωγής θα 
έπρεπε, αντίθετα απ'ό,τι προβλέπεται για την τηλεόρα­
ση, να ισχύει το δικαίωμα για ενίσχυση ήδη στην 
περίπτωση δύο συνεργατών από διαφορετικά κράτη 
μέλη. 
2.3. Άρθρο 3 σημείο 4 
Σύμφωνα με τη γνώμη του τμήματος το ανώτατο όριο 
του 60 % θα πρέπει να αρθεί για τον τομέα των 
κινηματογραφικών παραγωγών. Όσον αφορά την 
τηλεόραση, θα πρέπει να περιμένουμε τις εμπειρίες που 
θα αποκτηθούν. 
2.4. Άρθρο 3 σημείο 6 
Το σχέδιο κανονισμού περιορίζει σε 20 % τη συμμετο­
χή των συμπαραγωγών που προέρχονται από τρίτες 
χώρες. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι η Επιτροπή δεν 
δικαιολογεί με βάση οικονομικά στοιχεία τον καθορι­
σμό του ορίου αυτού. Η ΟΚΕ φοβάται μήπως το 
ανώτατο όριο του 20 %, αν και μπορεί να δικαιολογείται 
σήμερα από πολιτική σκοπιά, καταλήγει μακροπρόθε­
σμα να αποτελέσει εμπόδιο για τις συμπαραγωγές. 
Καλεί την Επιτροπή να εξετάζει περιοδικά, με βάση τις 
υπάρχουσες εμπειρίες, το ανώτατο όριο που καθορίζε­
ται. 
2.5. Άρθρο 4 σημείο 2 
Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν 
σχετικά με το άρθρο 3, σημείο 1, η εγγύηση διανομής θα 
πρέπει να περιορίζεται σε δύο κράτη, όταν πρόκειται 
για κινηματογραφικές παραγωγές. 
2.6. Άρθρο 5 σημείο 3 
Λόγω της κατάστασης που περιγράφεται στην αρχή του 
εγγράφου αυτού, η λήψη μέτρων για την ενίσχυση της 
διανομής δεν έχει καθοριστική σημασία για τις 
τηλεοπτικές συμπαραγωγές. Εκείνο που έχει όμως 
σημασία είναι να εκδίδονται κόπιες με υπότιτλους σε 
πολλές γλώσσες ταυτόχρονα. Γενικά δεν πρέπει πάντως 
να γίνονται περιορισμοί από άποψη περιεχομένου όσον 
αφορά τους παράγοντες του κόστους μέ βάση τους 
οποίους χορηγείται η ενίσχυση. Επομένως, δεν φαίνε­
ται να είναι σκόπιμη η ποσοστιαία κατάταξη των 
ενισχύσεων ανάλογα με τους τομείς του κόστους όπως 
π.χ. αφενός την παραγωγή, και αφετέρου τη διανομή. 
2.7. Άρθρο 6 σημείο 3 
Επειδή, αντίθετα από τις τηλεοπτικές παραγωγές, για 
τις οποίες χορηγούνται άτοκα δάνεια (βλέπε άρθρο 7, 
σημείο 1), οι προκαταβολές που χορηγούνται στις 
κινηματογραφικές παραγωγές τοκίζονται, θα πρέπει η 
Επιτροπή να λάβει τουλάχιστον υπόψη κατά τον 
καθορισμό του ύψους των επιτοκίων και των όρων 
επιστροφής τις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετω­
πίζει ο κλάδος αυτός. 
Επιπλέον η ΟΚΕ προτείνει να διευκρινιστεί στη 
διάταξη αυτή ότι η επιστροφή της προκαταβολής 
πραγματοποιείται ανάλογα με το ύψος των εισπράξεων 
από εισιτήρια. 
25. 11. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ.C 303/21 
παραγωγές. Γι'αυτό θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατό­
τητα, να γίνεται η έγκριση τηλεοπτικών παραγωγών 
από μία μικρότερη ομάδα εμπειρογνωμόνων που να 
αποτελείται από ειδικούς στον τομέα της τηλεόρασης. 
Οι ιδιοκτήτες αιθουσών κινηματογράφου δεν χρειάζε­
ται να είναι παρόντες ούτε όταν πρόκειται για συνεδρία­
ση των εμπειρογνωμόνων του κινηματογραφικού το­
μέα. 
2.10. Άρθρο 13 
Η ΟΚΕ προτείνει να υποβάλλεται η ετήσια έκθεση όχι 
μόνο στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
αλλά και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
Τροποποίηση του κειμένου που έγινε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων το ακόλουθο εδάφιο της 
γνωμοδότησης του τμήματος αντικαταστάθηκε με μια τροπολογία που εγκρίθηκε κατά τη διάρκεια 
των συζητήσεων 
2.4. Άρθρο 3 σημείο 6 
Αν ο σκοπός του κανονισμού είναι να ενισχυθούν οι ευρωπαϊκές τηλεοπτικές συμπαραγωγές 
και να τους παραχωρηθεί μία ισχυρότερη θέση στην παγκόσμια αγορά, τότε δεν θα πρέπει να 
προβλέπεται ένα υπερβολικά περιορισμένο ποσοστό συμμετοχής για τους συνεργάτες που 
είναι υπήκοοι τρίτων χωρών. Γιατί μ'αυτόν τον τρόπο οι ευρωπαϊκές συμπαραγωγές όχι μόνο 
δεν θα κατορθώσουν να κατακτήσουν μια μεγαλύτερη αγορά και πέρα από τα σύνορα των 
κρατών μελών της Κοινότητας, αλλά και δεν θα διασφαλισθεί η μεγαλύτερη οικονομική τους 
απόδοση. Όπως δείχνει η πείρα, η εγγύηση για τη μετάδοση σε τρίτες χώρες κερδίζεται 
συνήθως μόνο διαμέσου της συμμετοχής στη συμπαραγωγή. Εξάλλου, η οικονομική 
επιβάρυνση των συνεργατών που είναι υπήκοοι κρατών μελών θα περιοριστεί, αν αναλάβουν 
το κόστος σε μεγάλη έκταση και συνεργάτες από τρίτες χώρες, εφόσον η συμμετοχή αυτή των 
τρίτων χωρών δεν συνεπάγεται αύξηση του συνολικού κόστους. Εξάλλου οι συνεργάτες από 
τα κράτη μέλη της Κοινότητας διατηρούν την υπεροχή τους ακόμη κι αν το κατώτατο όριο 
της συμμετοχής τους ανέρχεται σε 60 % του κόστους παραγωγής. Οι σκέψεις αυτές αφορούν 
εξίσου την παραγωγή κινηματογραφικών έργων και αποσκοπούν σε μεγάλο βαθμό στη 
διασφάλιση της επιστροφής των ενισχύσεων που έχουν χορηγηθεί με τη μορφή 
προκαταβολής επί των εισπράξεων. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για την τροπολογία που υιοθετήθηκε 
Ψήφοι υπέρ: 38, ψήφοι κατά: 33, αποχές: 9. 2.8. Άρθρο 8 
Ο εκτελεστικός κανονισμός που πρόκειται να εκδώσει η 
Επιτροπή, με τον οποίο ρυθμίζονται ουσιαστικά θέματα 
όπως ο τρόπος ανάθεσης παραγωγής και τα κριτήρια 
επιλογής, θα πρέπει να υποβληθεί στην Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή για να εκδώσει γνωμοδότηση. 
2.9. Άρθρο 9 
Η προτεινόμενη ομάδα εμπειρογνωμόνων θεωρείται, 
τουλάχιστον όσον αφορά τον τομέα των τηλεοπτικών 
παραγωγών ως υπερβολικά πολυμελής και δυσκίνητη. 
Επίσης, η συνεργασία διανομέων κινηματογραφικών 
έργων δεν έχει νόημα, όταν πρόκειται για τηλεοπτικές 
Βρυξέλλες, 25 Σεπτεμβρίου 1985.