Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα της ζάχαρης

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΤΟ ΠΑΡΟΝ ΚΑΘΕΣΤΩΣ

Η κοινή οργάνωση αγοράς της ζάχαρης διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2038/1999. Τα κύρια χαρακτηριστικά του είναι κανόνες για τις τιμές, ποσοστώσεις, συναλλαγές με τρίτες χώρες και αυτοχρηματοδότηση. Το ισχύον καθεστώς ζάχαρης είναι εφαρμοστέο μέχρι την 1η Ιουλίου 2001. Ως την 31η Δεκεμβρίου 2001 απαιτείται απόφαση του Συμβουλίου ακολουθούμενη από γνώμη του Κοινοβουλίου.

Η κοινοτική στήριξη για τον τομέα της ζάχαρης συνεπάγεται μία ελάχιστη τιμή για τα ζαχαρότευτλα, την οποία πρέπει να καταβάλλουν οι ζαχαροβιομήχανοι στους γεωργούς της Κοινότητας και μία τιμή παρέμβασης για τη ζάχαρη στην οποία οι οργανισμοί παρέμβασης αγοράζουν όλη τη ζάχαρη που τους προσφέρεται από τους κοινοτικούς παραγωγούς. Οι τιμές αυτές καθορίζονται ετησίως από το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής και έχουν παγώσει από το 1984/85.

Οι κανόνες για τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες συνεπάγονται την εφαρμογή εισαγωγικών δασμών για τη ζάχαρη από τρίτες χώρες και την πληρωμή επιστροφών για τη ζάχαρη που εξάγεται από την Κοινότητα σε τρίτες χώρες. Στο σύστημα αυτό λαμβάνεται υπόψη η διαφορά των τιμών μεταξύ της διεθνούς και της κοινοτικής αγοράς, η οποία είναι σήμερα αρκετά μεγάλη.

Η οργάνωση αγοράς χαρακτηρίζεται από αυστηρό έλεγχο της παραγωγής και τις εγγυημένες τιμές από τις οποίες επωφελούνται οι παραγωγοί μέσω των ποσοστώσεων, οι οποίες καθορίζονται για κάθε χώρα και βιομηχανία. Οι ποσοστώσεις αυτές (ποσοστώσεις Α και Β) αντιστοιχούν καταρχήν στη ζήτηση στην εσωτερική αγορά και στις εξαγωγές της ζάχαρης που υπερβαίνουν τις ποσοστώσεις με επιστροφή κατά την εξαγωγή, αντιστοίχως. Επιτρέπεται στους παραγωγούς να παράγουν ζάχαρη που υπερβαίνει το επίπεδο των ποσοστώσεων Α + Β, την αποκαλούμενη ζάχαρη Γ, η οποία πρέπει να εξάγεται χωρίς επιστροφές.

Οι εξαγωγές ζάχαρης στο πλαίσιο των ποσοστώσεων ενσωματώνουν δύο διαφορετικά στοιχεία. Οι εισαγωγές στην ΕΕ από τις χώρες ΑΚΕ και την Ινδία στο πλαίσιο προτιμησιακών ρυθμίσεων σε κοινοτικές εγγυημένες τιμές μπορούν να επανεξάγονται χρηματοδοτούμενες από τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Οι καθαρές εξαγωγές χρηματοδοτούνται από ένα σύστημα εισφορών στην παραγωγή που καταβάλλεται στο ακέραιο από τους παραγωγούς ζαχαρότευτλων και από την ζαχαροβιομηχανία.

Η οργάνωση αγοράς έχει επιτύχει πολλούς από τους δηλωμένους στόχους της. Ο εφοδιασμός της εσωτερικής αγοράς χαρακτηρίζεται από τη σταθερή και ομαλή ροή λευκής ζάχαρης και η επιβάρυνση του προϋπολογισμού έχει περιοριστεί μέσω του συστήματος αυτοχρηματοδότησης. Επιπλέον, έχει εξασφαλιστεί ένα σταθερό εισόδημα για τους παραγωγούς ζαχαρότευτλων σε ένα τομέα ο οποίος χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά μεγάλη αστάθεια των τιμών στις παγκόσμιες αγορές. Αν και η παρέμβαση είναι δυνατή, δεν έχει συμβεί από το 1986. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της δυνατότητας στο πλαίσιο του ισχύοντος καθεστώτος να προσαρμόζονται οι ποσοστώσεις παραγωγής με βάση τις τιμές της παγκόσμιας αγοράς, την εσωτερική κατανάλωση και τις εισαγωγές. Τελικά, οι χώρες ΑΚΕ έχουν σημαντικά οικονομικά οφέλη από τις εγγυημένες τιμές για τις εξαγωγές τους προτιμησιακής ζάχαρης στην ΕΕ σε σχέση με τις χαμηλές τιμές της παγκόσμιας αγοράς.

Ωστόσο, το καθεστώς έγινε και αντικείμενο κριτικής η οποία επικεντρώθηκε σε διάφορα θέματα. Θεωρήθηκε ότι η έλλειψη ανταγωνισμού οφείλεται στο μεγάλο κατακερματισμό της αγοράς και στη συγκέντρωση στη βιομηχανία. Το κόστος για τον καταναλωτή θεωρήθηκε πολύ υψηλό λόγω της διαφοράς των τιμών μεταξύ της ΕΕ και της παγκόσμιας αγοράς με τους υψηλούς δασμούς και την ανάγκη να περιοριστεί η πρόσβαση στην αγορά της ΕΕ με τη χρησιμοποίηση ειδικής ρήτρας διασφάλισης. Οι ανάγκες εξαγωγών της πλεονασματικής παραγωγής με τη χρησιμοποίηση επιστροφών κατά την εξαγωγή, με αρνητικές επιπτώσεις στις αναπτυσσόμενες χώρες λόγω της πίεσης στις τιμές της παγκόσμιας αγοράς και της περιορισμένης πρόσβασης στην αγορά της ΕΕ. Τέλος, θεωρήθηκε ότι η εντατική παραγωγή ζάχαρης έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον.

Πρέπει να σημειωθεί ότι, ακόμη και αν οι τιμές της παγκόσμιας αγοράς σημειώσουν άνοδο σε σχέση με τα σημερινά χαμηλά τους επίπεδα, δεν θα παραμείνουν ανταγωνιστικές όλες οι σημερινές περιοχές παραγωγής ζάχαρης στην Κοινότητα, ελλείψει στήριξης, με τα συνακόλουθα αποτελέσματα στα γεωργικά εισοδήματα σ'αυτές τις περιοχές.

2. ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

Το βασικό ερώτημα είναι το πως πρέπει να αναθεωρηθεί το καθεστώς της ζάχαρης. Το ερώτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο καίριο λόγω της διαδικασίας μεταρρύθμισης της ΚΓΠ που άρχισε το 1992 και συνεχίστηκε το 1999. Η απάντηση όμως μπορεί να δοθεί μόνο σ'ένα συγκεκριμένο πλαίσιο λαμβανομένων υπόψη τριών σημαντικών παραγόντων που επηρεάζουν την εξέλιξη της ΚΓΠ:

-του δημοσιονομικού πλαισίου που συμφωνήθηκε στο Βερολίνο,

-το νέο γύρο των διαπραγματεύσεων για τη γεωργία στο πλαίσιο του ΠΟΕ,

-της μελλοντικής διεύρυνσης της Ένωσης.

Σε αυτό το στάδιο υπάρχουν σημαντικές αβεβαιότητες σχετικά με θέματα τα οποία θα επηρεάσουν οποιαδήποτε ριζική αλλαγή στο καθεστώς της ζάχαρης. Επιπλέον, το ισχύον καθεστώς και οποιεσδήποτε αλλαγές του πρέπει να εξεταστούν προσεκτικά από την άποψη του αντίκτυπού τους στον τομέα αυτό καθώς και σε ανταγωνιστικές καλλιέργειες, στη στήριξη της βιομηχανίας, στην απασχόληση, στους καταναλωτές, στις άκρως απομακρυσμένες περιφέρειες και στις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, στις αναπτυσσόμενες χώρες, με τη στάθμιση, μεταξύ άλλων, του κόστους και της ωφέλειας συνολικά.

Η θεμελιώδης μεταρρύθμιση του τομέα, ώστε να ληφθούν υπόψη οι διάφορες κριτικές, θα απαιτήσει τόσο αναθεώρηση του συστήματος των ποσοστώσεων, όσο και του επιπέδου των τιμών παρέμβασης. Θέματα, όπως η αυξημένη συγκέντρωση της αγοράς, η έλλειψη ανταγωνισμού ή η απόκλιση μεταξύ της τιμής που λαμβάνουν οι παραγωγοί και της τιμής που καταβάλλεται από τους καταναλωτές είναι θέματα τα οποία δεν αφορούν μόνο τον τομέα της ζάχαρης αλλά το σύνολο του τομέα της βιομηχανίας τροφίμων. Οι σχέσεις τους είναι σύνθετες και πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διεξοδικής ανάλυσης.

Η Επιτροπή θα εκπονήσει μελέτη για να αξιολογήσει τα ανωτέρω θέματα καθώς και το βαθμό ανταγωνισμού στους βασικούς τομείς τροφίμων (όχι μόνο της ζάχαρης αλλά και του κρέατος, των γαλακτοκομικών προϊόντων και των σιτηρών). Επίσης πρέπει να μελετηθεί το θέμα της μεταβιβασιμότητας των αλλαγών των τιμών και οι λόγοι για τη διαφορά μεταξύ των τιμών του παραγωγού και του καταναλωτή. Επιπλέον, πρέπει να μελετηθεί ο αντίκτυπος στη ζάχαρη ή/και στις αροτραίες καλλιέργειες της συνέχισης ή της κατάργησης του καθεστώτος των ποσοστώσεων.

Από τα πορίσματα αυτών των μελετών (μέχρι τον Ιούλιο του 2002, το αργότερο) θα αντλήσει η Επιτροπή χρήσιμα στοιχεία για να εξετάσει το μέλλον του καθεστώτος των ποσοστώσεων. Συγχρόνως, οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ και οι αναθεωρήσεις που έχουν ήδη προβλεφθεί (στο πλαίσιο της συμφωνίας του Βερολίνου) του τομέα των σιτηρών και των ελαιούχων σπόρων θα συμπληρώσουν την εικόνα ώστε να καταστεί δυνατή η συνολική αναθεώρηση των κύριων χαρακτηριστικών του παρόντος καθεστώτος.

Συνεκτιμώντας τους παράγοντες που αναφέρονται ανωτέρω, η Επιτροπή εξέτασε το μέλλον του καθεστώτος της ζάχαρης μελετώντας τρεις εναλλακτικές λύσεις που προϋποθέτουν τη συνέχιση του συστήματος των ποσοστώσεων. Αυτές οι εναλλακτικές λύσεις είναι οι ακόλουθες:

-μείωση της τιμής σύμφωνα με το υπόδειγμα του Προγράμματος Δράσης 2000, σε συνδυασμό με τη χορήγηση αντιστάθμισης στους παραγωγούς για την απώλεια εισοδήματος,

-προοδευτική μείωση των τιμών επί ορισμένο αριθμό ετών,

-συνέχιση του σημερινού επιπέδου των τιμών και μικρές προσαρμογές του επιπέδου των ποσοστώσεων.

Δεδομένου ότι οι δύο πρώτες επιλογές συνεπάγονται μειώσεις των τιμών, επιβάλλονται ορισμένες παρατηρήσεις όσον αφορά τα χαρακτηριστικά του τομέα της ζάχαρης. Εφόσον μείωση των (εγγυημένων) τιμών συνεπάγεται απώλεια εισοδήματος των παραγωγών, μία τέτοια ενέργεια θα ήταν σκόπιμη εάν το επιθυμούμενο αποτέλεσμα, πτώση της παραγωγής, έχει ως αποτέλεσμα οφέλη (για τους καταναλωτές και τους φορολογούμενους) που αντισταθμίζουν το κόστος (για τους παραγωγούς).

Θεωρείται ότι ο τομέας της ζάχαρης ανταποκρίνεται ελάχιστα στις αλλαγές τόσο όσον αφορά τον εφοδιασμό όσο και το επίπεδο της ζήτησης. Επιπλέον, η μεταβίβαση των αλλαγών των τιμών από τον παραγωγό στον καταναλωτή φαίνεται να είναι επίσης πολύ χαμηλή. Έτσι, η οποιαδήποτε μείωση των τιμών θα πρέπει να είναι πολύ σημαντική (να υπερβαίνει το 25%) για να έχει ένα πραγματικά αισθητό αντίκτυπο στην παραγωγή.

Η πρώτη επιλογή, σύμφωνα με το υπόδειγμα του Προγράμματος Δράσης 2000, που συνίσταται σε περικοπές των τιμών με μερική αντιστάθμιση των παραγωγών θα έχει πολύ σημαντικές επιπτώσεις στον προϋπολογισμό (1 125 εκατομμύρια ευρώ για μείωση των τιμών κατά 25%, αν αντισταθμιζόταν μόνο το 50%), για τις οποίες δεν υπάρχει δυνατότητα στο παρόν δημοσιονομικό πλαίσιο όπως αυτό αποφασίστηκε στο Βερολίνο. Οποιαδήποτε αλλαγή του δημοσιονομικού πλαισίου θα απαιτούσε να συζητηθούν εκ νέου στο Συμβούλιο οι αποφάσεις του Προγράμματος Δράσης 2000.

Η δεύτερη επιλογή, δηλ. η προοδευτική μείωση των τιμών κατά τη διάρκεια ορισμένων ετών, θα έπρεπε επίσης να έχει ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση, όπως παρατηρήθηκε προηγουμένως, για να υπάρξει σημαντικό αποτέλεσμα στην παραγωγή, στην ανταγωνιστικότητα και στην αγορά. Ακόμη και αν η μείωση αυτή κατανεμηθεί σε πολλά έτη θα έχει σημαντικό σωρευτικό αποτέλεσμα στα εισοδήματα των παραγωγών. Όπως και στο υπόδειγμα του Προγράμματος Δράσης 2000, οι παραγωγοί θα απαιτήσουν αντιστάθμιση. Σε σχέση με την πρώτη επιλογή, οι επιπτώσεις στον προϋπολογισμό θα κατανεμηθούν διαφορετικά μέσα στο χρόνο, ο αντίκτυπος στην παραγωγή θα απαιτήσει μεγαλύτερο χρόνο και το δυνάμει όφελος για τους καταναλωτές θα είναι λιγότερο.

Όλες οι εναλλακτικές λύσεις θα έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις εγγυήσεις που έχουν οι χώρες ΑΚΕ στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος (1,6 εκατομμύρια εισαγωγών στην ΕΕ σε κοινοτικές εγγυημένες τιμές. Μείωση των τιμών κατά 25% αντιπροσωπεύει, ως εκ τούτου, απώλεια εισοδημάτων ύψους 250 εκατομμυρίων ευρώ για τις χώρες ΑΚΕ).

Έτσι, η τρίτη εναλλακτική λύση, δηλ. της συνέχισης του παρόντος καθεστώτος έως το 2003 με ορισμένες τροποποιήσεις, θεωρήθηκε η πλέον κατάλληλη επί του παρόντος. Βάσει αυτής της επιλογής, η μείωση των ποσοστώσεων κατά 115 000 τόνους θα επιτρέψει στην Κοινότητα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της στο πλαίσιο του ΠΟΕ, ενώ ο ετήσιος καθορισμός του επιπέδου των ποσοστώσεων θα εξασφαλίσει την απαραίτητη ευελιξία για άλλες προσαρμογές, αν αυτές καταστούν αναγκαίες λόγω των εξελίξεων της αγοράς. Επιπλέον, η κατάργηση της ενίσχυσης στην αποθεματοποίηση θα μειώσει τις δαπάνες κατά 300 εκατομμύρια ευρώ, ενώ συγχρόνως θα αυξηθεί ο ανταγωνισμός στο επίπεδο της μεταποίησης.

3. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Μεταξύ των εναλλακτικών λύσεων που εξετάστηκαν από την Επιτροπή, η επιλογή της συνέχισης του παρόντος καθεστώτος έως το 2002/03 με ορισμένες τροποποιήσεις θεωρήθηκε η πλέον κατάλληλη. Στο πλαίσιο αυτής της επιλογής,

-οι τιμές θα παραμείνουν αμετάβλητες για τα επόμενα δύο έτη,

-οι ποσοστώσεις θα μειωθούν κατά 115 000 τόνους που αντιστοιχούν στο 50% του διαρθρωτικού πλεονάσματος, λαμβανομένων υπόψη της παραγωγής, της κατανάλωσης, των εισαγωγών και των ορίων εξαγωγών στο πλαίσιο του ΠΟΕ,

-θα διατηρηθεί η ευελιξία του σημερινού καθεστώτος με τη μορφή της ετήσιας μείωσης των πρόσθετων ποσοστώσεων για να τηρηθεί το όριο του ΠΟΕ υπό το φως των τιμών που επικρατούν στην παγκόσμια αγορά, επιτρέποντας τις εξελίξεις τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά,

-το σύστημα εισφοράς/επιστροφής στην αποθεματοποίηση θα καταργηθεί, με αποτέλεσμα να μειωθούν οι ετήσιες δαπάνες του ΕΓΤΠΕ κατά 300 εκατομμύρια ευρώ,

-θα καταργηθούν τα ελάχιστα αποθέματα,

-οι επιστροφές στην παραγωγή για τη χημική βιομηχανία θα καλύπτονται πλήρως από τις εισφορές στην παραγωγή.

Η πρόταση θα έχει ως αποτέλεσμα να συνεχιστεί η πτώση των πραγματικών τιμών του 1984/85, να αυξηθεί ο ανταγωνισμός μεταξύ των παραγωγών ζάχαρης με την κατάργηση του συστήματος εισφοράς/επιστροφής στην αποθεματοποίηση, ιδίως στις περιοχές εκείνες της Κοινότητας όπου υπάρχουν πολλοί προμηθευτές κοντά σε σημαντικές αγορές και να απλουστευθεί το σημερινό σύστημα καθώς και να απαλυνθεί ο διοικητικός φόρτος.

Οι προτάσεις αυτές δεν θα εμποδίσουν το να εξεταστεί η επιλογή αυτή βάσει των ευρέως φάσματος μελετών που αναφέρθηκαν ανωτέρω.

-Οι μελέτες αυτές μαζί με τις εξελίξεις των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του ΠΟΕ, την κατάσταση του προϋπολογισμού για την ΚΓΠ και την αναθεώρηση των καθεστώτων των άλλων αροτραίων καλλιεργειών (απόφαση του Βερολίνου για το Πρόγραμμα Δράσης 2000) θα αποτελέσουν μία καλή βάση για τις προτάσεις της Επιτροπής σχετικά με το μελλοντικό καθεστώς για τη ζάχαρη από το 2003/04 και εξής.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ (ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ, ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΙΣΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV Ο ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΡΑΦΙΝΑΡΙΣΜΑΤΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I TO KAΘΕΣΤΩΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ - ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Υπενθυμίζεται καταρχήν ότι οι βασικοί στόχοι του καθεστώτος των ποσοστώσεων εξακολουθούν να είναι αφενός η ευθυγράμμιση της παραγωγής με τις δυνατότητες διάθεσης και αφετέρου η κάλυψη, για κάθε περίοδο εμπορίας, μέσω των χρηματοδοτικών συνδρομών των παραγωγών, του συνόλου των ζημιών που προκαλούνται από τη διάθεση των πλεονασμάτων της κοινοτικής παραγωγής. Λαμβανομένων υπόψη των στόχων αυτών, για να καθοριστεί το μελλοντικό καθεστώς παραγωγής, είναι αναγκαίο να εξετασθούν τα ακόλουθα ζητήματα:

A. ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

1. Η τελευταία μεταρρύθμιση του 1995 και η πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της

Κύριος λόγος αυτής της μεταρρύθμισης ήταν η ανάγκη να προσαρμοστεί η ΚΟΑ στις δεσμεύσεις που ανέλαβε η Κοινότητα στο πλαίσιο της συμφωνίας ΓΣΔΕ, όσον αφορά, γι' αυτόν τον τομέα:

-τη μείωση των εξαγωγών με επιστροφή κατά 21% με γνώμονα τον όγκο και κατά 36% με γνώμονα τον προϋπολογισμό, στη διάρκεια των 6 περιόδων εμπορίας από το 1995/96 έως το 2000/01,

-τη μείωση των δασμών κατά την εισαγωγή κατά 20% στη διάρκεια των ίδιων έξι περιόδων εμπορίας.

Εισήχθησαν μηχανισμοί στο καθεστώς, για να καταστεί δυνατή η μείωση των εγγυήσεων σε ετήσια βάση προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση των προαναφερθεισών δεσμεύσεων στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ.

Η πείρα που αποκτήθηκε από το 1995 έδειξε ότι, χάρη σ'αυτή τη μεταρρύθμιση, μπόρεσε η ΚΟΑ να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις που της ετέθησαν από την εν λόγω συμφωνία. Κατά την έκτη και τελευταία περίοδο εμπορίας 2000/01 αποδείχθηκε αναγκαία η μείωση των ποσοστώσεων παραγωγής (και των μέγιστων προβλεπομένων αναγκών των βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης), λόγω :

1) της πλήρους εφαρμογής των δεσμεύσεων ως προς τις εξαγωγές που ανέλαβε η Κοινότητα στο πλαίσιο της συμφωνίας ΓΣΔΕ, χωρίς τη δυνατότητα χρησιμοποίησης του μηχανισμού μεταφοράς

2) της επιδείνωσης της κατάστασης που επικρατεί στην παγκόσμια αγορά ζάχαρης, με την οποία οι δεσμεύσεις ως προς τον προϋπολογισμό καθίστανται πλέον περιοριστικές απ'ό,τι οι δεσμεύσεις ως προς τις ποσότητες.

2. Η εξέλιξη της παγκόσμιας αγοράς

Από το 1995/96, δηλαδή, από την 1η περίοδο εμπορίας κατά την οποία εφαρμόστηκε στην Κοινότητα το ισχύον καθεστώς, η οποία συμπίπτει με τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας για τη γεωργία στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ, η κατάσταση της παγκόσμιας αγοράς χαρακτηρίστηκε από το γεγονός ότι, παρά τη συνεχή αύξηση της κατανάλωσης, επεκράτησε ως επί το πλείστον κατάσταση πλεονασματικής συνολικώς προσφοράς. Κατά τη διάρκεια της ανωτέρω περιόδου και παρά την οικονομική κρίση που έπληξε τις αναπτυσσόμενες χώρες που εισάγουν ζάχαρη, οι εξαγωγές εξακολούθησαν να αυξάνονται με ρυθμό περίπου 1,5 εκατ. ετησίως. Ωστόσο, οι τιμές της ζάχαρης συνέχισαν να μειώνονται σταθερά και έφτασαν κάτω από το 50% των επιπέδων του 1995 τόσο για τη λευκή όσο και για την ακατέργαστη ζάχαρη.

Πίνακας I : Εξέλιξη της παγκόσμιας αγοράς ζάχαρης (1) (εκατ. τόνοι)

(Αύγουστος-Σεπτέμβριος σε ισοδύναμη αξία ακατέργαστης ζάχαρης)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) Πηγή : F.O. Licht.

Κατά τη διάρκεια αυτής της ίδιας περιόδου, η κατανάλωση εξακολούθησε να αυξάνεται με ετήσιο ποσοστό αύξησης 1,8%, σαφώς υψηλότερο από το ποσοστό 0,5% των αρχών της δεκαετίας του 1990.

Ωστόσο, η εξέλιξη αυτή της κατανάλωσης εξακολουθεί να ανακόπτεται στις ανεπτυγμένες χώρες είτε από τη δημογραφική και συγκυριακή εξέλιξη, είτε από την υποκατάσταση της ζάχαρης από την ισογλυκόζη (ΗΠΑ, Ιαπωνία). Το επίπεδο των αποθεμάτων αυξήθηκε κατακόρυφα (+30%) και επηρέασε τις τιμές της παγκόσμιας αγοράς. Εντούτοις, οι προβλέψεις για την περίοδο εμπορίας 2000/01 δείχνουν έλλειμμα της παραγωγής σε σχέση με την παγκόσμια κατανάλωση και, για πρώτη φορά κατά τη διάρκεια της περιόδου, αλλαγή στην τάση των τιμών.

Η τιμή παρέμβασης της λευκής ζάχαρης στην Κοινότητα κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου που καλύπτεται από το ισχύον καθεστώς (1995-2001) αντιστοιχεί σε 24,48 cts/lb (πριν από την αφαίρεση των εισφορών στην παραγωγή) και η τιμή στήριξης στις ΗΠΑ για την περίοδο 1997-2002 καθορίστηκε σε 22,90 cts/lb για τη λευκή ζάχαρη από ζαχαρότευτλα, ενώ οι τιμές παραγωγού στην Ιαπωνία, η οποία συγκαταλέγεται ανάμεσα στις σημαντικότερες κατά παράδοση χώρες εισαγωγής, είναι ακόμη κατά πολύ υψηλότερες από τις τιμές των ΗΠΑ.

Πρέπει να σημειωθεί ότι, παρά την προαναφερόμενη επικρατούσα κατάσταση, καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου, η Κοινότητα δεν αντιμετώπισε σημαντικές δυσκολίες για να διαθέσει στην παγκόσμια αγορά το εξαγώγιμο πλεόνασμα λευκής ζάχαρης.

3. Η εξέλιξη της αγοράς στην Κοινότητα

Μετά από τη σταθερή βελτίωση των αποδόσεων και την προσχώρηση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας στην Κοινότητα, η παραγωγή ζάχαρης στην Κοινότητα έφθασε το 1999/2000 στο υψηλό επίπεδο των 18,0 εκατ. τόνων εκφραζόμενων σε λευκή ζάχαρη, λόγω των ασυνήθιστων κλιματικών συνθηκών αυτής της περιόδου εμπορίας. Αυτό το επίπεδο παραγωγής που επετεύχθη κατά τη διάρκεια μιας συνήθους περιόδου μεταποίησης δείχνει ότι η παραγωγική δυναμικότητα από τεχνικής πλευράς, τόσο στο γεωργικό, όσο και στο βιομηχανικό επίπεδο, ανέρχεται στην Κοινότητα των 15 γύρω στους 18 εκατ. τόνους. Η εσωτερική κατανάλωση όμως παραμένει μάλλον σταθερή: 12,75 έως 12,8 εκατ. τόνους. Για την περίοδο εμπορίας 2000/01, οι προβλέψεις δείχνουν ότι η παραγωγή θα μειωθεί σημαντικά, λόγω της μείωσης των σπαρμένων εκτάσεων (-7%) και του αναμενόμενου επιπέδου απόδοσης που θα προσεγγίσει το μέσο όρο των τελευταίων περιόδων εμπορίας.

Πίνακας 2 : Εξέλιξη της αγοράς ζάχαρης στην ΕΚ (1)

(σε 1000 τόνους λευκής ζάχαρης)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) Τα στοιχεία αφορούν την περίοδο εμπορίας (ΕΕ 15) (2) Πρόβλεψη.

Η παραγωγή ζάχαρης που πραγματοποιήθηκε εντός του ορίου των ποσοστώσεων Α και Β παρέμεινε πολύ σταθερή κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Ανέρχεται, κατά μέσο όσο, σε 14,250 εκατ. τόνους. Σε σχέση με το σύνολο των ποσοστώσεων που κατανεμήθηκαν στην Α και Β, ο μέσος αυτός όρος αντιστοιχεί σε 98%.

Η κατανάλωση ζάχαρης στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι παρόμοια με αυτή των άλλων αναπτυγμένων χωρών και ανέρχεται περίπου σε 34 kg κατά κεφαλήν ετησίως. Εξάλλου, υπάρχει στενή σχέση μεταξύ της κατά κεφαλή κατανάλωσης ζάχαρης και του κατά κεφαλήν ΑΕΠ. Η αύξηση της ζάχαρης επιβραδύνεται έντονα, και μάλιστα σταθεροποιείται, στις αναπτυγμένες χώρες, ενώ εξακολουθεί να αυξάνεται στις αναπτυσσόμενες. Ένα ακόμη χαρακτηριστικό της κατανάλωσης των αναπτυγμένων χωρών είναι η υψηλή κατανάλωση ζάχαρης υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων.

Τοιουτοτρόπως, στην Ευρωπαϊκή Ένωση η ζάχαρη καταναλώνεται κυρίως υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων: 73% της κατανάλωσης πραγματοποιείται κυρίως στην ζαχαροπλαστική - σοκαλατοποιία, στα αναψυκτικά, τα σιρόπια, τα παγωτά, τους χυμούς φρούτων και την αρτοποιία. Αυτή η «έμμεση» κατανάλωση αυξήθηκε κατά 2,4% ετησίως από το 1986, ενώ η «άμεση» κατανάλωση μειώθηκε κατά 0,7% ετησίως.

Πίνακας 2α : Εξέλιξη της αγοράς της ισογλυκόζης στην ΕΚ

(σε τόνους ξηράς ύλης)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) Πρόβλεψη.

Πίνακας 2β : Εξέλιξη της αγοράς του σιροπιού ινουλίνης στην ΕΚ

(σε τόνους ξηράς ύλης ισοδυνάμου ζάχαρης/ισογλυκόζης)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) Πρόβλεψη.

Όσον αφορά το σιρόπι ινουλίνης, το οποίο έχει ενσωματωθεί στο καθεστώς ποσοστώσεων του τομέα της ζάχαρης από το 1994, η παραγωγή αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών χωρίς, ωστόσο, να έχει φθάσει ακόμη το σύνολο των ποσοστώσεών του. Το 1999/2000, η παραγωγή σε τόνους ξηράς ύλης ισοδυνάμου ζάχαρης/ισογλυκόζης έφθασε το 73% των ποσοστώσεών της. Η ανάπτυξη της εσωτερικής κατανάλωσης οδηγεί, κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εμπορίας, σε εξαγωγές που αντιπροσωπεύουν 11% της παραγωγής.

4. Οι κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις της ΚΟΑ ζάχαρης σε ευρωπαϊκό γεωργικό επίπεδο

Τα αποτελέσματα της τελευταίας διαθέσιμης διαρθρωτικής μελέτης (1997) δείχνουν ότι στην Ευρωπαϊκή Ένωση υπάρχουν περίπου 268 000 καλλιεργητές ζαχαρότευτλων σε έκταση 2 130 000 ha. Η μέση έκταση που καλλιεργείται με ζαχαρότευτλα ανέρχεται λοιπόν σε περίπου 8 ha/καλλιεργητή. Τα εισοδήματα από τα τεύτλα αντιπροσωπεύουν 2,6% του συνόλου της γεωργικής παραγωγής, για έκταση που αντιστοιχεί σε 1,5% της συνολικής γεωργικής έκτασης.

Σύμφωνα με μια μελέτη που εκπονήθηκε το Φεβρουάριο του 1998 από τη διακλαδική ένωση αυτού του τομέα, η καλλιέργεια τεύτλων το 1998 αντιπροσώπευε 45 000 θέσεις πλήρους απασχόλησης στη γεωργία και 100 000 θέσεις απασχόλησης στους κλάδους και στις υπηρεσίες που ευρίσκονται στα ανάντη της γεωργικής παραγωγής. Η βιομηχανία μεταποίησης του ζαχαρότευτλου, κατά τη διάρκεια αυτής της ίδιας περιόδου εμπορίας, περιελάμβανε 159 εργοστάσια που απασχολούσαν περισσότερους από 47 000 εργάτες. Εξάλλου, στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα υπάρχουν περίπου 14 000 καλλιεργητές ζαχαροκάλαμου.

Τα τεύτλα καλλιεργούνται σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με εξαίρεση το Λουξεμβούργο και η καλλιέργειά του αποτελεί ένα σημαντικό στοιχείο της οικονομικής και γεωπονικής ισορροπίας των σχετικών εκμεταλλεύσεων.

Οι περιοχές όπου η καλλιέργεια των ζαχαρότευτλων είναι πολύ σημαντική για την γεωργική οικονομία (περισσότερο από το 10% των γεωργικών εκμεταλλεύσεων ζαχαρότευτλων) είναι οι ακόλουθες, όπου το (α) δείχνει τις εκμεταλλεύσεις ζαχαρότευτλων σε σχέση με το σύνολο των γεωργικών εκμεταλλεύσεων της περιφέρειας και το (β) την καλλιεργούμενη με ζαχαρότευτλα έκταση σε σχέση με τη συνολική γεωργική έκταση της περιφέρειας.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Εξάλλου, πρέπει να σημειωθεί ότι το 20% των καλλιεργούμενων με ζαχαρότευτλα ευρωπαϊκών εκτάσεων βρίσκονται σε περιφέρειες με προτεραιότητα για τα διαρθρωτικά ταμεία (στόχος 1).

Το μερίδιο των ζαχαρότευτλων στο συνολικό γεωργικό εισόδημα ποικίλλει προφανώς ανάλογα με τις περιοχές:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Εντούτοις, ο παρακάτω πίνακας δείχνει τη σημασία που μπορεί να έχει η καλλιέργεια του ζαχαρότευτλου σε ορισμένες περιφέρειες.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Πηγή : Επεξεργασία από την EUROSTAT : (1) 1997 Farm Structure Survey· (2) βάση δεδομένων REGIO

5. Περιβαλλοντικές πτυχές

Από γεωπονική άποψη, η καλλιέργεια των ζαχαρότευτλων εξασφαλίζει την αμειψισπορά στις εκμεταλλεύσεις, πράγμα που αποτελεί βασικό στοιχείο για την ισορροπία του εδάφους και, ως εκ τούτου, τη διατήρηση της δομής και της παραγωγικότητας των γεωργικών εδαφών στο πλαίσιο μιας παραγωγής που σέβεται αναγκαστικά το περιβάλλον. Έτσι, ενώ κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ετών αυξήθηκε η παραγωγικότητα της καλλιέργειας, μειώθηκαν οι ποσότητες των χρησιμοποιούμενων εισροών. Εν πάση περιπτώσει και με σκοπό να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά την ανάπτυξη μεθόδων παραγωγής που περιορίζουν τις αρνητικές οικολογικές επιπτώσεις (για παράδειγμα, τη διάβρωση) και λαμβανομένων υπόψη των περιορισμένων δυνατοτήτων που διαθέτουν σήμερα τα κράτη μέλη για να λάβουν ειδικά περιβαλλοντικά μέτρα, προτείνεται κάθε κράτος μέλος να μπορεί να θεσπίζει κατάλληλα μέτρα όσον αφορά αυτό το θέμα. Έτσι, η πρόταση ευθυγραμμίζεται με τους γενικούς περιβαλλοντικούς στόχους της Ένωσης. Προτείνεται να διαβιβάσουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή έκθεση σχετική με την περιβαλλοντική κατάσταση του τομέα, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2002.

Όσον αφορά τη ζαχαροβιομηχανία, η εφαρμογή της κοινοτικής κανονιστικής ρύθμισης στον τομέα του περιβάλλοντος υποχρέωσε την εν λόγω βιομηχανία να εφαρμόσει μέτρα που αφορούν ιδίως τον καθαρισμό των υδάτων, για να μειωθεί το ρυπαντικό τους φορτίο, τον περιορισμό των εκπομπών ρύπων στην ατμόσφαιρα, τον περιορισμό των ηχητικών εκπομπών, καθώς και την επεξεργασία των αποβλήτων και των παραπροϊόντων για να τηρηθούν τα κανονιστικά όρια. Σήμερα, οι επενδύσεις σε εξοπλισμό για αυτές τις περιβαλλοντικές ενέργειες αντιπροσωπεύουν ετησίως το 10-15% περίπου των συνολικών επενδύσεων της κοινοτικής ζαχαροβιομηχανίας.

Συνεκτιμώντας τα ανωτέρω δεδομένα, καθώς επίσης και

-την υποχρέωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας να εισάγει ετησίως στις κοινοτικές τιμές 1,3 εκατ. τόνους ζάχαρης ΑΚΕ και από την Ινδία και 83.000 τόνους από τις τρίτες χώρες για τον εφοδιασμό των βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης,

-τη συμφωνία του Βερολίνου, για τις δημοσιονομικές προοπτικές,

-την ανάγκη να συνεχιστεί ο έλεγχος της παραγωγής υπό εγγύηση, ιδίως για να τηρηθούν οι δεσμεύσεις στο πλαίσιο της ΓΣΔΕ,

-την ανάγκη να αναλυθούν σε βάθος οι πτυχές του τομέα που αφορούν ιδίως τη γεωργοβιομηχανική συγκέντρωση και τον αντίκτυπο στον τομέα της ζάχαρης μιας ενδεχόμενης κατάργησης του καθεστώτος των ποσοστώσεων,

-την ανάγκη να ληφθεί υπόψη η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του ΠΟΕ και η προσεχής διεύρυνση της Ένωσης,

η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί το καθεστώς των ποσοστώσεων παραγωγής για τις δύο περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03. Αυτό θα επιτρέψει στην Επιτροπή να πραγματοποιήσει μελέτες για τη γεωργοβιομηχανική συγκέντρωση και για τον αντίκτυπο της κατάργησης του καθεστώτος των ποσοστώσεων στον τομέα, συμπεριλαμβανομένου του θέματος της μεταφοράς των ποσοστώσεων, ώστε να μελετήσει τις διάφορες δυνατότητες επιλογής, το αργότερο έως τον Ιούλιο του 2002. Η ημερομηνία αυτή θα επιτρέψει επίσης στην Επιτροπή. να πραγματοποιήσει πλήρη ανάλυση των κύριων οργανώσεων αγοράς στο πλαίσιο της ΚΓΠ με τη μορφή αναθεώρησης μεσοδιαστήματος, όπως αποφασίστηκε στο Βερολίνο το Μάρτιο του 1999. Αυτή η αναθεώρηση μεσοδιαστήματος θα καλύψει τους τομείς των σιτηρών, των ελαιούχων προϊόντων της ζάχαρης και του γαλακτοκομικού τομέα, συμπεριλαμβανομένης και της αναθεώρησης των δημοσιονομικών προοπτικών μέχρι το 2006.

B. ΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΩΝ

Η εξέταση πρέπει να επικεντρωθεί στο κατά πόσο πρέπει να προβλεφθεί η μείωσή τους ή αν υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να διατηρηθούν στο σημερινό τους επίπεδο. Το όλο θέμα πρέπει να εξετασθεί φυσικά στο γενικό πλαίσιο της ΚΓΠ αλλά και υπό το φως της ειδικής κατάστασης του τομέα της ζάχαρης και των μηχανισμών που προβλέπονται για να καταστεί δυνατή η τήρηση των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στο πλαίσιο των συμφωνιών της ΓΣΔΕ.

1. Η κατάσταση ως προς τον εφοδιασμό της Ένωσης

Πίνακας 3 : Παραγωγή, υπό κοινοτική εγγύηση, και κατανάλωση στην Ένωση, λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων ποσοστώσεων και των προοπτικών για το 2000/01

(1000 t λευκής ζάχαρης)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) Πρόβλεψη χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η μείωση των εγγυήσεων για την περίοδο εμπορίας 2000/01 κατά 500 000 t των ποσοστώσεων.

Διαπιστώνεται ότι η κοινοτική παραγωγή εντός των ποσοστώσεων των τελευταίων περιόδων εμπορίας από την ένταξη της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας παραμένει αρκετά σταθερή, με μέσο επίπεδο για την ΕΕ των 15 ± 14,250 εκατ. τόνους. Επισημαίνεται ότι το έλλειμμα της παραγωγής σε σχέση με τις ποσοστώσεις οφείλεται βασικά στην Πορτογαλία και στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα.

Η κατανάλωση παρέμεινε επίσης σταθερή με μέσο επίπεδο 12,700 εκατ. τόνων με μια ελαφρά αύξηση που διαπιστώθηκε ωστόσο προς τα τέλη της περιόδου, λόγω κυρίως των μέτρων που έλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο των επιστροφών στην παραγωγή για τη χημική βιομηχανία καθώς και της γενικής βελτίωσης της οικονομικής κατάστασης. Εν πάση περιπτώσει, η τάση αυτή δεν έχει παγιοποιηθεί ακόμη.

2. Τα όρια της ΓΣΔΕ. Το διαρθρωτικό πλεόνασμα των ποσοστώσεων

Το άρθρο 20 της γεωργικής συμφωνίας του Marrakech ορίζει ότι πρέπει να συνεχιστεί η διαδικασία μεταρρύθμισης που έχει αρχίσει. Έτσι, διατηρούνται τα όρια εξαγωγών ΠΟΕ που ίσχυαν για την τελευταία περίοδο εφαρμογής 2000/01 αυτών των συμφωνιών, χωρίς τη δυνατότητα χρησιμοποίησης του μηχανισμού μεταφοράς των δεσμεύσεων που δεν χρησιμοποιήθηκαν και μέχρι να εφαρμοστεί ένα νέο καθεστώς το οποίο θα αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

Αυτά τα επίπεδα περιορισμών οριοθετούν τις εξαγωγές με επιστροφές των κοινοτικών πλεονασμάτων σε 499,1 εκατ. ευρώ και 1,2735 εκατ. τόνους. Για επίπεδο παραγωγής στο πλαίσιο των ποσοστώσεων 14,250 εκατ. τόνων και ένα συνετά υπολογιζόμενο επίπεδο κατανάλωσης σε 12,750 εκατ. τόνους, το πλεόνασμα της παραγωγής υπό κοινοτική εγγύηση που πρέπει να διατεθεί στις τρίτες χώρες ανέρχεται σε 14,250 - 12,750 εκατ. τόνους = 1,500 εκατ. τόνους. Σε σχέση με τη μέγιστη εξαγώγιμη ποσότητα στο πλαίσιο του ΠΟΕ, προκύπτει διαρθρωτικό πλεόνασμα που εκτιμάται σε 1,500 - 1,273 = 0,227 εκατ. τόνους, δηλαδή σε 230 000 τόνους ανά περίοδο εμπορίας.

3. Συμπέρασμα

Από τα ανωτέρω και συνεκτιμώντας το περιοριστικό πλαίσιο που προβλέπεται από τη συμφωνία του Βερολίνου για τον προϋπολογισμό, η Επιτροπή συνάγει με προσοχή στο συμπέρασμα ότι, λόγω της ετήσιας μείωσης των ποσοστώσεων που είναι αναγκαία για να τηρηθούν οι υποχρεώσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ και με την επιφύλαξη της εξέλιξης της κατανάλωσης, των αποθεμάτων και των εισαγωγών, είναι αναγκαίο τουλάχιστον να μειωθούν, όσο διαρκεί το νέο καθεστώς, οι ποσοστώσεις παραγωγής Α και Β για τη ζάχαρη, την ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης, με την επιφύλαξη της εφαρμογής των μηχανισμών που προβλέπονται στο άρθρο 26 του ισχύοντος βασικού κανονισμού, του συνόλου των 115 000 τόνων που αντιστοιχούν στο 50% του προαναφερόμενου εκτιμώμενου διαρθρωτικού πλεονάσματος,. Για να αποκατασταθεί ισορροπία μεταξύ του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής και εκείνου των προτιμησιακών εισαγωγών, πρέπει να προβλεφθεί η αντίστοιχη μείωση των μέγιστων προβλεπόμενων αναγκών εφοδιασμού με ακατέργαστη ζάχαρη των κοινοτικών βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης σε εφαρμογή των μηχανισμών που θεσπίζονται στο άρθρο 44 παράγραφος 5 του ισχύοντος βασικού κανονισμού.

Γ. ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ ΑΥΤΟΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗΣ ΜΕΣΩ ΤΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

1. Οι αρχές και οι μηχανισμοί

Η αρχή της αυτοχρηματοδότησης του τομέα, όσον αφορά τις οικονομικές ζημίες που οφείλονται στη διάθεση των πλεονασμάτων παραγωγής υπό κοινοτική εγγύηση, ενισχύθηκε μετά την περίοδο εμπορίας 1981/82 σε πολυετή βάση.

Από την περίοδο εμπορίας 1986/87, η αρχή αυτή έγινε αυστηρότερη προβλέποντας με μια διευθέτηση των μηχανισμών (ειδική εισφορά απορρόφησης για το 1986/87 και 1987/88 και συμπληρωματική εισφορά από την περίοδο εμπορίας 1988/89) ότι η αρχή αυτή πρέπει να εφαρμόζεται για κάθε περίοδο εμπορίας.

Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι η χρηματοδότηση για τη διάθεση των πλεονασμάτων κοινοτικής παραγωγής των ποσοστώσεων γίνεται μέχρι σήμερα μέσω της πληρωμής από τους παραγωγούς (παραγωγούς ζαχαρότευτλων και βιομηχάνους) μιας εισφοράς που αντιστοιχεί κατ'ανώτατο όριο σε 2% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, που εφαρμόζεται σε όλη την παραγωγή των ποσοστώσεων Α και Β, μιας εισφοράς Β που αντιστοιχεί κατ'ανώτατο όριο σε 37,5% αυτής της τιμής και εφαρμόζεται μόνο στην παραγωγή Β και μιας συμπληρωματικής εισφοράς ως προς τις Α και Β, εάν είναι αναγκαίο, για να είναι δυνατόν να καλύπτονται ανά περίοδο εμπορίας οι ζημίες που οφείλονται στη διάθεση των πλεονασμάτων κοινοτικής παραγωγής σε σχέση με την κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας. Το σύστημα αυτό εφαρμόζεται πλήρως στην παραγωγή σιροπιού ινουλίνης. Όσον αφορά την ισογλυκόζη, ο μηχανισμός είναι ανάλογος, τηρουμένων των αναλογιών, μόνον όσον αφορά τη βιομηχανία. Επιπλέον, αν, για οποιοδήποτε λόγο, προκύψει ένα αρνητικό ή θετικό υπόλοιπο, αυτό μεταφέρεται αναγκαστικά στην επόμενη περίοδο εμπορίας. Αυτό σημαίνει ότι η αυτοχρηματοδότηση πρέπει να πραγματοποιηθεί από αυτό το σωρευτικό σύστημα το αργότερο μέχρι το τέλος της περιόδου εφαρμογής του καθεστώτος των ποσοστώσεων.

Εντούτοις, η πείρα που αποκτήθηκε από τις περιόδους εμπορίας 1986/87 έως 1994/95, καθώς και από τις περιόδους εμπορίας 1995/96 έως 1999/2000, έδειξε ότι οι μηχανισμοί που προβλέπονται γι' αυτή τη χρηματοδότηση από τα άρθρα 33 έως 36 του βασικού κανονισμού κατέστησαν δυνατή την υλοποίησή της για τις εν λόγω περιόδους.

Αν ληφθεί ως υποθετική βάση η άποψη της Επιτροπής, δηλαδή η διατήρηση της ισορροπίας των υφιστάμενων εγγυήσεων για τις προσεχείς δύο περιόδους εμπορίας, παρά τη συνολική μείωση του επιπέδου των ποσοστώσεων ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης σύμφωνα με τους μηχανισμούς που προβλέπονται στο άρθρο 26 του βασικού κανονισμού, πρέπει να προβλεφθεί μόνο μία ιδιαίτερη διάταξη για να καταστεί δυνατή η μετάβαση στη νέα περίοδο εφαρμογής των ποσοστώσεων.

2. Συμπεράσματα

Έτσι η Επιτροπή θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος να τροποποιηθεί η μηχανισμός αυτοχρηματοδότησης μέσω των εισφορών στην παραγωγή του τομέα και ιδίως να επέλθει οποιαδήποτε τροποποίηση της κατανομής των εξόδων, εφόσον αυτά αποτελούν άμεση συνάρτηση των κατανεμηθεισών ποσοστώσεων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ ΤΑ ΜΕΤΡΑ ΣΤΗΡΙΞΗΣ (ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ, ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΜΕΣ)

1. Πέρα από τη μείωση των ποσοστώσεων που αναφέρεται στο σημείο ΙΙ, η Επιτροπή προτείνει, με τη διατήρηση των μηχανισμών που προβλέπονται στα άρθρα 26 και 44 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2038/1999, να είναι δυνατόν να μειωθούν αυτές οι εγγυήσεις διάθεσης για μία ή περισσότερες περιόδους εμπορίας στο βαθμό που είναι αναγκαίο. Έτσι, λαμβανομένων υπόψη των προβλέψεων παραγωγής, εισαγωγής, κατανάλωσης, αποθεματοποίησης, μεταφορών, του εξαγώγιμου υπολοίπου καθώς και της μέσης ζημίας που βαρύνει το καθεστώς αυτοχρηματοδότησης και που οφείλεται στις δεσμεύσεις σχετικά με τις εξαγωγές για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, στις ποσοστώσεις των επιχειρήσεων θα εφαρμόζεται ένας συντελεστής που θα επιτρέπει να προσδιορίζεται ο όγκος παραγωγής τους ο οποίος θα επωφελείται απ' αυτές τις εγγυήσεις εντός του ορίου του μέγιστου εξαγώγιμου όγκου στο πλαίσιο των συμφωνιών ΠΟΕ.

Οι συντελεστές αυτοί καθορίστηκαν ανά προϊόν κατά τρόπο ώστε η κατανομή της μείωσης των εγγυήσεων που απορρέουν από τις ποσοστώσεις να μην διαταράσσει την ισορροπία των υφιστάμενων εγγυήσεων, οι οποίες καθορίζονται από το επίπεδο των σημερινών ποσοστώσεων Α και Β και το κόστος κάθε ποσόστωσης στο πλαίσιο του συστήματος αυτοχρηματοδότησης. Έτσι, η ισορροπία αυτή διατηρείται αναλλοίωτη τόσο σε επίπεδο κάθε κράτους μέλους όσο και σε επίπεδο κάθε επιχείρησης ενός δεδομένου κράτους μέλους και, κατά συνέπεια, δεν αλλάζει και η κατανομή των τιμών και των εγγυήσεων διάθεσης που απορρέουν από τις ποσοστώσεις για κάθε κράτος μέλος.

2. Λαμβάνοντας υπόψη το ανωτέρω σκεπτικό καθώς και τις μειώσεις των εγγυήσεων διάθεσης που προβλέπονται στο προηγούμενο σημείο και τα μέτρα που παρουσιάζονται στο μέρος IV, η Επιτροπή, παραμένοντας συνετή, θεωρεί ότι το καθεστώς είναι αρκούντως θωρακισμένο για να αντιμετωπίσει τους περιορισμούς που δεσμεύθηκε να τηρήσει στο πλαίσιο του ΠΟΕ καθώς και τους δημοσιονομικούς περιορισμούς που προβλέπονται από τη συμφωνία του Βερολίνου.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προτείνει την διατήρηση των τιμών στο επίπεδο αυτών που καθορίστηκαν για την περίοδο εμπορίας 2000/01, για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03.

Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι θα πρέπει να εξετάζεται σε κάθε περίοδο εμπορίας η εξέλιξη του ελλείμματος των διαφόρων περιφερειών της Ένωσης.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΙΣΩΣΗΣ ΤΩΝ ΕΞΟΔΩΝ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗΣ

1. Οι αρχές και οι μηχανισμοί

Το σύστημα αυτό, το οποίο εφαρμόζεται από τη δημιουργία της ΚΟΑ το 1968, αποσκοπεί στη σταθεροποίηση των κοινοτικών αγορών ζάχαρης που χαρακτηρίζονται από μια παραγωγή που είναι εποχιακή καθώς και από τη διάθεση που πραγματοποιείται καθ'όλη τη διάρκεια του έτους, τόσο για την εσωτερική κατανάλωση όσο και για την εξαγωγή. Τα έξοδα αποθεματοποίησης (χρηματοδότηση + ενοίκιο + ασφάλιση) της ζάχαρης που παράγεται στο πλαίσιο των ποσοστώσεων Α και Β προκαταβάλλονται στους παρασκευαστές ζάχαρης και σε ορισμένους εμπόρους που ειδικεύονται στο εμπόριο της ζάχαρης, μέσω μιας μηνιαίας επιστροφής η οποία καθορίζεται ετησίως από το Συμβούλιο στη δέσμη τιμών, και η οποία ανέρχεται σήμερα σε 3,3 ευρώ/τόνο/μήνα. Από το 1981, χορηγείται επιστροφή και για τη μεταφερόμενη ζάχαρη Γ. Για να διασφαλιστεί η αυτοχρηματοδότηση του συστήματος, εισπράττεται εισφορά αποθεματοποίησης η οποία ανέρχεται σήμερα σε 20 ευρώ/τόνο κατά τη στιγμή της διάθεσης της ζάχαρης Α και Β από το σχετικό παρασκευαστή. Η εισφορά καθορίζεται ετησίως από την Επιτροπή κατά τρόπο ώστε οι προβλεπόμενες επί των επιστροφών δαπάνες να καλύπτονται εξ ολοκλήρου από τα έσοδα των εισφορών λαμβανομένων υπόψη των μεταφορών από τις προηγούμενες περιόδους εμπορίας. Οι εισφορές αυτές αποτελούν μέρος των παραδοσιακών ιδίων πόρων της Κοινότητας.

2. Η σημερινή κατάσταση

Μετά από τη σύναψη της διοργανικής συμφωνίας της 6ης Μαΐου 1999 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη δημοσιονομική πειθαρχία και τη βελτίωση της διαδικασίας του προϋπολογισμού, κάθε πρόταση τροποποίησης των ασκούμενων κοινοτικών πολιτικών πρέπει να εξετάζεται αυστηρά με σκοπό τον περιορισμό των δαπανών στον προϋπολογισμό. Υπό το πρίσμα αυτό, και λαμβανομένης υπόψη της αξίας της εισφοράς αποθεματοποίησης σε σχέση με τις αγοραίες τιμές, η ενδεχόμενη συμβολή αυτής της εισφοράς αποθεματοποίησης στη σταθερότητα αυτών των αγοραίων τιμών δεν αποτελεί πλέον καθοριστικό στοιχείο, όπως στο παρελθόν. Εξάλλου, ενώ θα προκαλούσε περιορισμούς των δαπανών του προϋπολογισμού ύψους 300 εκατ. ευρώ περίπου ετησίως στο επίπεδο των δαπανών του ΕΓΤΠΕ-τμήμα Εγγυήσεων, η κατάργηση του συστήματος θα είχε το πλεονέκτημα να ανταποκριθεί στην αρχή απλούστευσης των διοικητικών διαδικασιών με τις αντίστοιχες οικονομίες διαχείρισης που θα συνεπαγόταν.

3. Η Ιδιαίτερη περίπτωση της μεταφοράς

Επιπλέον, από την περίοδο εμπορίας 1981/82 και μετά, προβλέφθηκε ότι μπορούσε να χορηγείται εφεξής για τη μεταφερόμενη ζάχαρη Γ η επιστροφή που προβλέπεται από το κοινοτικό καθεστώς αντιστάθμισης των δαπανών αποθεματοποίησης. Μετά από την εφαρμογή αυτής της επιστροφής επί 19 περιόδους εμπορίας, η πείρα (βλ. την εξέλιξη στον πίνακα αριθ. 5) δείχνει ότι σημειώθηκε μια ανεπιθύμητη εξέλιξη στη χρήση της μεταφοράς από το 1981/82, η οποία δεν ανταποκρίνεται πλέον στην αρχική της έννοια.

Πίνακας 5 : Εξέλιξη των μεταφορών της ζάχαρης C

(σε 1000 t)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) Σημειώνεται ότι κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου εμπορίας, οι τιμές της ζάχαρης στην παγκόσμια αγορά ήταν χαμηλές, πράγμα το οποίο θα έπρεπε να είχε οδηγήσει τους ενδιαφερόμενους να μην παραγάγουν ζάχαρη Γ μόνο για να την μεταφέρουν με εγγυημένα έξοδα αποθεματοποίησης.

Εξάλλου, η σχεδόν συστηματική αυτή πρακτική της μεταφοράς σημαντικού όγκου μπορεί να αποτελέσει, κατά τη γνώμη της Επιτροπής, κίνητρο για την παραγωγή ζάχαρης Γ καθώς και εμπόδιο για την ορθή λειτουργία του καθεστώτος των ποσοστώσεων.

4. Συμπέρασμα

Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω και ιδίως την εξοικονόμηση που πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο της δημοσιονομικής συμφωνίας του Βερολίνου, η Επιτροπή προτείνει την κατάργηση του καθεστώτος αντιστάθμισης των εξόδων αποθεματοποίησης, συμπεριλαμβανομένης και οποιασδήποτε μεταφοράς ζάχαρης Γ.

Για το σκοπό αυτό και για λόγους ορθής δημοσιονομικής διαχείρισης, η Επιτροπή προτείνει τη μεταφορά του υπολοίπου, θετικού ή αρνητικού, που απορρέει από το σύστημα στο τέλος της περιόδου εμπορίας 2000/01, στο λογαριασμό του καθεστώτος αυτοχρηματοδότησης από τις εισφορές στην παραγωγή.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV Ο ΕΦΟΔΙΑΣΜΟΣ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΩΝ ΡΑΦΙΝΑΡΙΣΜΑΤΟΣ ΖΑΧΑΡΗΣ

Κατά την τελευταία μεταρρύθμιση της ΚΟΑ της ζάχαρης το 1995 θεσπίστηκε ένα νέο προτιμησιακό καθεστώς εφοδιασμού για τις πρόσθετες αναγκαίες ποσότητες. Με το καθεστώς αυτό εισήχθησαν ιδίως στην ΚΟΑ της ζάχαρης οι ακόλουθες αρχές:

-να εναρμονισθούν οι όροι πρόσβασης σε ποσότητες ζάχαρης διαφόρων προελεύσεων, για τις βιομηχανίες ραφιναρίσματος ζάχαρης σε όλη την Κοινότητα,

-να εξασφαλιστεί η συνέχεια του εφοδιασμού συνεκτιμώντας τις ανάγκες σταθερότητας των υφιστάμενων βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης,

-να εφαρμοστεί ένα σύστημα υπολογισμού των ελλειπουσών ποσοτήτων βάσει ενός κοινοτικού ισοζυγίου και μιας συμφωνίας που συνάπτεται ιδίως με τις χώρες ΑΚΕ και την Ινδία,

-να υπολογιστούν οι μέγιστες κατά παράδοση εκτιμώμενες ανάγκες ανά κράτος μέλος βάσει στοιχείων αναφοράς ραφιναριζόμενων ποσοτήτων κατά τη διάρκεια μιας προηγούμενης περιόδου και, όσον αφορά την Πορτογαλία και τη Φινλανδία, βάσει των αποτελεσμάτων των διαπραγματεύσεων προσχώρησης.

Έτσι, η κάλυψη των παραδοσιακών αναγκών εξασφαλίστηκε για περίοδο που αντιστοιχεί σε αυτήν που είχε προταθεί για το καθεστώς παραγωγής στο πλαίσιο ποσοστώσεων.

Η διαχείριση του εφοδιασμού των βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης συνέχισε να βασίζεται σε ένα κοινοτικό ισοζύγιο ακατέργαστης ζάχαρης και στον υπολογισμό των ελλειπουσών ποσοτήτων, λαμβανομένων υπόψη της διαθεσιμότητας κοινοτικής και προτιμησιακής ζάχαρης και των καθορισμένων αναγκών καθώς, φυσικά, και των μη διαθέσιμων για κατεργασία ποσοτήτων.

Οι κατ' αυτόν τον τρόπο καθοριζόμενες ελλείπουσες ποσότητες θα καλύπτονται στο μέλλον από ένα ειδικό προτιμησιακό καθεστώς με μειωμένους δασμούς κατά την εισαγωγή ακατέργαστης ζάχαρης ζαχαροκάλαμου. Οι όροι αυτού του καθεστώτος για τις εισαγωγές ακατέργαστης ζάχαρης καταγωγής των χωρών ΑΚΕ και της Ινδίας καθορίστηκαν στο πλαίσιο μιας συμφωνίας που συνήφθη με αυτές τις χώρες.

Μετά από πέντε περιόδους εφαρμογής, αυτό το προτιμησιακό καθεστώς εφοδιασμού για τις ελλείπουσες ποσότητες απέδειξε την αξία του, εξασφαλίζοντας εναρμονισμένες και αποτελεσματικές συνθήκες εφοδιασμού των βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης. Έτσι, η Επιτροπή προτείνει να συνεχίσει να εφαρμόζεται το καθεστώς με τους ισχύοντες όρους, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας τροποποίησης της ενίσχυσης προσαρμογής και της συμπληρωματικής ενίσχυσης που προβλέπονται στο άρθρο 43.

Ως εκ τούτου, η Επιτροπή ενημερώνει ήδη το Συμβούλιο, όπως συνέβη και το 1995, σχετικά με την πρόθεσή της να του υποβάλει στο άμεσο μέλλον σύσταση σύμφωνα με την οποία το Συμβούλιο θα την εξουσιοδοτήσει να διεξαγάγει διαπραγματεύσεις με τις χώρες ΑΚΕ, μέρος του πρωτοκόλλου αριθ. 3 του παραρτήματος IV της συμφωνίας ΑΚΕ-ΕΚ του Cotonou και της συμφωνίας με την Ινδία. Οι κατευθυντήριες γραμμές των διαπραγματεύσεων που θα καθιστούσαν δυνατή την εφαρμογή του υποβαλλόμενου ειδικού προτιμησιακού καθεστώτος θα μπορούσαν να προβλέπουν:

-μια διάρκεια 2 περιόδων εμπορίας, η οποία είναι ανάλογη προς αυτήν του κοινοτικού καθεστώτος παραγωγής ζάχαρης,

-μια δασμολογική ποσόστωση που αφορά ποσότητα ακατέργαστης ζάχαρης προέλευσης αυτών των χωρών και που θα υπολογιστεί λαμβανομένων υπόψη των προβλεπόμενων μέγιστων αιτήσεων αναγκών των κοινοτικών βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης που δεν καλύπτονται από την διαθέσιμη κοινοτική ζάχαρη και την προτιμησιακή ζάχαρη που προβλέπεται στο πρωτόκολλο αριθ. 3 της συμφωνίας ΑΚΕ-ΕΚ του Cotonou και στη συμφωνία με την Ινδία,

-μια ελάχιστη τιμή αγοράς που πρέπει να τηρείται από τις βιομηχανίες ραφιναρίσματος ζάχαρης και η οποία καθορίζεται με αναφορά στην τιμή παρέμβασης της κοινοτικής ακατέργαστης ζάχαρης,

-ένα ειδικό μειωμένο δασμό κατά την εισαγωγή των ποσοτήτων στο πλαίσιο ποσοστώσεων που προσδιορίζει την προτίμηση που παρέχεται σε αυτήν την ακατέργαστη ζάχαρη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V ΛΟΙΠΑ ΘΕΜΑΤΑ

1. Η χρηματοδότηση ζάχαρης που χρησιμοποιείται για την παρασκευή χημικών προϊόντων

Η Επιτροπή επιθυμεί να επαναφέρει αυτό το θέμα για τους λόγους που έχει ήδη επικαλεσθεί κατά το παρελθόν, διότι θεωρεί ότι όλες οι ποσότητες ζάχαρης που διατίθενται στην Κοινότητα για χρήση από την χημική βιομηχανία θα μειώσουν τις εξαγώγιμες ποσότητες προς τις τρίτες χώρες. Ως εκ τούτου, θεωρεί ότι είναι σκόπιμο να καταργηθεί, στο καθεστώς αυτοχρηματοδότησης που εφαρμόζεται σ'αυτή τη ζάχαρη, η απαλλαγή από την εισφορά στην παραγωγή για ποσότητα 60 000 τόνων η οποία προβλέπεται από το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86.

2. Το καθεστώς ελάχιστης αποθεματοποίησης

Το καθεστώς αυτό θεσπίστηκε το 1974 λόγω της έλλειψης ζάχαρης στις κοινοτικές αγορές, η οποία είχε προκληθεί από μια πρωτοφανή άνοδο των τιμών στην παγκόσμια αγορά. Το ποσοστό, το οποίο είχε καθοριστεί αρχικώς σε 10% της ετήσιας ποσότητας της παραγόμενης/κατεργασμένης ζάχαρης από κάθε επιχείρηση, μειώθηκε με την πάροδο των ετών και σήμερα ανέρχεται σε 3%, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα ένα ελάχιστο απόθεμα ± 400 000 τόνων, που αντιστοιχεί σε 11 περίπου ημέρες συνήθους κατανάλωσης ζάχαρης στην Κοινότητα.

Η κατάσταση των αρχών της δεκαετίας του 1970 δεν επαναλήφθηκε και η πείρα έδειξε ότι οι παρασκευαστές και οι βιομηχανίες ραφιναρίσματος ζάχαρης διατηρούν οι ίδιοι τα αποθέματα της ζάχαρης στα επίπεδα που είναι αναγκαία για να εξασφαλίζεται ο κανονικός εφοδιασμός των κοινοτικών αγορών καθ' όλη τη διάρκεια του έτους. Επιπλέον, το καθεστώς αυτό θεωρείται πολύ δύσχρηστο και ότι συνεπάγεται διοικητικό κόστος που είναι δυσανάλογο προς τα πλεονεκτήματά του.

Όπως και για το σύστημα αντιστάθμισης των εξόδων αποθεματοποίησης, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η σημερινή κατάσταση στις κοινοτικές αγορές της ζάχαρης δεν δικαιολογεί πλέον τη συνέχιση του καθεστώτος ελάχιστης αποθεματοποίησης. Έτσι, προτείνει την κατάργηση του άρθρου 12 του εν λόγω βασικού κανονισμού καθώς και των γενικών κανόνων που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1789/81 του Συμβουλίου.

3. Απλούστευση των κανονιστικών ρυθμίσεων

Ο κανονισμός αριθ. 1785/81 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης κωδικοποιήθηκε επισήμως το 1999 στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2038/1999.

Η μεταρρύθμιση του 2001 αποτελεί ευκαιρία για την επικαιροποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας, στο πλαίσιο αφενός της πολιτικής απλούστευσης που ασκεί η Κοινότητα και αφετέρου της νέας θεσμικής ισορροπίας που προβλέπει η συνθήκη μετά από τις τροποποιήσεις που επήλθαν μετά τη δημιουργία της ΚΟΑ.

Για το λόγο αυτό, η πρόταση της Επιτροπής, εκτός από τις καινοτομίες που παρουσιάζονται στην παρούσα αιτιολογική έκθεση, συνεπάγεται και:

-την επαναδιατύπωση όλων των κανόνων που θεσπίζουν την ΚΟΑ: την κατάργηση πολλών άχρηστων πλέον διατάξεων, ώστε να καταστεί δυνατή ιδίως η εφαρμογή της ΚΟΑ, αφενός, στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Κοινότητα μετά από τη δημιουργία της ΚΟΑ και, αφετέρου, στα νέα προϊόντα όπως η ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης,

-την κατάργηση διατάξεων που παρέχουν στο Συμβούλιο τη νομική βάση για να εκδίδει κανονισμούς μετά από πρόταση της Επιτροπής χωρίς τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Το πρόγραμμα απλούστευσης της νομοθεσίας στον τομέα της ζάχαρης, το οποίο ξεκινά η Επιτροπή με την πρότασή της, θα αποτελέσει αντικείμενο συνεχούς παρακολούθησης, ιδίως στο πλαίσιο της μεταφοράς στην πράξη των διατάξεων εφαρμογής του νέου βασικού κανονισμού.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Οι υπολογισμοί όσον αφορά τον προϋπολογισμό βασίζονται σε όλα τα στοιχεία που ελήφθησαν υπόψη στο ΠΠΠ 2001, με εξαίρεση το ύψος της επιστροφής το οποίο βασίζεται σε μια παγκόσμια τιμή 195 $/t που συνεπάγεται επιστροφή 500 EUR ανά τόνο.

Από τους υπολογισμούς αυτούς, των οποίων τα λεπτομερή στοιχεία παρουσιάζονται στο δημοσιονομικό δελτίο και στο παράρτημά του, προκύπτει:

-μείωση των δαπανών σε σχέση με το ΠΠ 2001 κατά 406,8 εκατ. EUR το 2001 και κατά 389,9 εκατ. EUR το 2003, και

-μείωση των ιδίων πόρων σε σχέση με το ΠΠ 2001 κατά 163,7 εκατ. EUR το 2002 και κατά 148,7 εκατ. EUR το 2003.

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2],

[2] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η λειτουργία της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής πρέπει να περιλαμβάνει κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών στον τομέα της ζάχαρης η οποία αφορά, ιδίως, τη ζάχαρη καθώς και τα υποκατάστατά της σε υγρή μορφή, την ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης.

(2) Για να επιτευχθούν οι στόχοι της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και για να διασφαλίζεται ιδίως στους παραγωγούς τεύτλων και ζαχαροκάλαμων της Κοινότητας η διατήρηση των αναγκαίων εγγυήσεων, όσον αφορά την απασχόλησή τους και το βιοτικό τους επίπεδο, πρέπει να προβλεφθούν μέτρα κατάλληλα για τη σταθεροποίηση της αγοράς της ζάχαρης. Για το σκοπό αυτό πρέπει να καθορίζονται για τις μη ελλειμματικές ζώνες μία τιμή παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, και μια τιμή παρέμβασης της ακατέργαστης ζάχαρης καθώς και, ετησίως, για κάθε ελλειμματική ζώνη, μια παράγωγη τιμή παρέμβασης της λευκής ζάχαρης και, ενδεχομένως, της ακατέργαστης ζάχαρης. Η τιμή παρέμβασης πρέπει να καθορίζεται σε επίπεδο τέτοιο ώστε να διασφαλίζεται για τους παραγωγούς τεύτλων ή ζαχαροκάλαμων μια δίκαιη αμοιβή και συγχρόνως να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών. Αυτές οι εγγυήσεις τιμών που παρέχονται στη ζάχαρη καλύπτουν εξίσου τα σιρόπια σακχαρόζης καθώς και την ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης, των οποίων οι τιμές συναρτώνται με εκείνες της ζάχαρης. Λαμβανομένων υπόψη των δημοσιονομικών προοπτικών και των κανόνων δημοσιονομικής πειθαρχίας που θεσπίστηκαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου το Μάρτιο του 1999, πρέπει να καθοριστούν οι τιμές στήριξης στον τομέα της ζάχαρης για όλο το χρονικό διάστημα του νέου καθεστώτος.

(3) Η τιμή παρέμβασης πρέπει να καθορίζεται για έναν ποιοτικό τύπο λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης και πρέπει να καθοριστεί αυτός ο ποιοτικός τύπος. Αυτοί οι ποιοτικοί τύποι πρέπει να αντιστοιχούν σε μέσες αντιπροσωπευτικές ποιότητες για τις ζάχαρες που παράγονται στην Κοινότητα και είναι σκόπιμο να καθοριστούν οι εν λόγω ποιοτικοί τύποι με βάση κριτήρια που χρησιμοποιούνται στο εμπόριο. Επίσης, πρέπει να είναι δυνατή η αναθεώρηση των ποιοτικών τύπων, ώστε να λαμβάνονται υπόψη ιδίως οι εμπορικές απαιτήσεις και οι τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα της ανάλυσης.

(4) Για να μην θίγονται οι εγγυήσεις των προαναφερομένων τιμών, οι οργανισμοί παρεμβάσεως μπορούν να πωλούν ζάχαρη μόνο σε τιμή ανώτερη από την τιμή παρέμβασης, όταν η ζάχαρη αυτή δεν εξάγεται στη φυσική της κατάσταση ή υπό μορφή μεταποιημένων προϊόντων ή δεν προορίζεται για τη διατροφή των ζώων. Αυτός ο κανόνας δεν επιτρέπει, ενδεχομένως, να διατίθεται στις φιλανθρωπικές οργανώσεις ζάχαρη που θα προορίζεται για την ανθρώπινη κατανάλωση στην Κοινότητα. Πρέπει λοιπόν να επιτρέπεται εφεξής μια τέτοια δυνατότητα όταν αυτή τοποθετείται στο πλαίσιο συγκεκριμένων ενεργειών επείγουσας ενίσχυσης που εξασφαλίζουν τον εφοδιασμό και υλοποιούν συγχρόνως ενέργειες για ανθρωπιστικούς σκοπούς. Η αποτελεσματικότητα τέτοιων ενεργειών έγκειται στην ταχύτητα της εκτέλεσής τους. Κατά συνέπεια, πρέπει να προβλεφθεί σε αυτή την περίπτωση η εφαρμογή της καταλληλότερης διαδικασίας.

(5) Είναι ανάγκη η παρούσα ρύθμιση να παρέχει δίκαιες εγγυήσεις τόσο στους βιομηχάνους όσο και στους παραγωγούς του βασικού προϊόντος. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να καθορίζονται για τα τεύτλα, πέραν της βασικής τιμής, η οποία καθορίζεται λαμβανομένης υπόψη της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης και των κατ'αποκοπήν τιμών που εκφράζουν το περιθώριο μεταποίησης, τα έσοδα των επιχειρήσεων που απορρέουν από τις πωλήσεις μελάσας, και ενδεχομένως, τα έξοδα που καταλογίζονται στην παράδοση των τεύτλων στις επιχειρήσεις, ελάχιστες τιμές των τεύτλων Α που θα μεταποιηθούν σε ζάχαρη Α και των τεύτλων Β που θα μεταποιηθούν σε ζάχαρη Β, τιμές οι οποίες πρέπει να τηρούνται κατά τις αγορές που πραγματοποιούνται από τους ζαχαροβιομήχανους. Επίσης, πρέπει να προβλεφθούν, για να εξασφαλισθεί μια σωστή ισορροπία δικαιωμάτων και υποχρεώσεων μεταξύ βιομηχάνων και παραγωγών, τα αναγκαία μέσα για το σκοπό αυτό, ιδίως με τη θέσπιση κοινοτικών διατάξεων-πλαισίων που θα διέπουν τις συμβατικές σχέσεις μεταξύ των αγοραστών και των πωλητών τεύτλων καθώς και των κατάλληλων διατάξεων για να επιτευχθεί ο σκοπός αυτός όσον αφορά το ζαχαροκάλαμο.

(6) Εξακολουθούν σήμερα να ισχύουν οι λόγοι που οδήγησαν μέχρι τώρα την Κοινότητα στο να διατηρήσει για τους τομείς της ζάχαρης, της ισογλυκόζης και του σιροπιού ινουλίνης το καθεστώς ποσοστώσεων παραγωγής. Εντούτοις, επήλθαν ορισμένες τροποποιήσεις του καθεστώτος, για να ληφθεί υπόψη η πρόσφατη εξέλιξη της παραγωγής και για να αποκτήσει η Κοινότητα τα αναγκαία μέσα για να εξασφαλίσει με δίκαιο και αποτελεσματικό τρόπο την πλήρη χρηματοδότηση από τους ίδιους τους παραγωγούς των εξόδων διάθεσης των πλεονασμάτων που απορρέουν από τη σχέση μεταξύ της παραγωγής της Κοινότητας και της κατανάλωσής της και για να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που απορρέουν από τις συμφωνίες στις οποίες κατέληξαν οι πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης, οι οποίες στο εξής καλούνται "συμφωνίες ΓΣΔΕ", και οι οποίες εγκρίθηκαν με την απόφαση 94/800/ΕΚ [4].

[4] ΕΕ L 336 της 23.12.1994, σ. 1.

(7) Η συμφωνία για τη γεωργία, η οποία συνήφθη στο πλαίσιο των συμφωνιών ΓΣΔΕ και η οποία στο εξής καλείται "συμφωνία" προβλέπει στη σταδιακή μείωση του επιπέδου της στήριξης που χορηγείται από την Κοινότητα κατά την εξαγωγή των γεωργικών προϊόντων και, ιδίως, της ζάχαρης υπό την εγγύηση των ποσοστώσεων παραγωγής. Η συμφωνία προβλέπει τη μείωση της στήριξης κατά την εξαγωγή από την άποψη συγχρόνως των ποσοτήτων και των πιστώσεων κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου. Για να καταστεί δυνατή η εφαρμογή της προσαρμογής των εγγυήσεων, πρέπει, καταρχήν, να κατανεμηθεί η διαφορά που διαπιστώθηκε για μια περίοδο εμπορίας μεταξύ του εξαγώγιμου όγκου της Κοινότητας και αυτού που προβλέπεται από τη συμφωνία μεταξύ της ζάχαρης, της ισογλυκόζης και του σιροπιού ινουλίνης σε συνάρτηση με το ποσοστό που αντιπροσωπεύουν οι ποσοστώσεις κάθε προϊόντος σε σχέση με το άθροισμα του συνόλου των ποσοστώσεων που καθορίζονται για τα τρία προϊόντα και για την Κοινότητα. Ωστόσο, ένα τέτοιο καθεστώς πρέπει να περιορίζεται χρονικά και να θεωρείται μεταβατικό. Λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τις δημοσιονομικές προοπτικές και τους κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας που αποφάσισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου, τον Μάρτιο 1999, καθώς και την ανάγκη να συνεκτιμηθεί η σημειωθείσα εξέλιξη στις διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ, θα πρέπει να διατηρηθεί το καθεστώς των ποσοστώσεων για τις περιόδους εμπορίας 2001/2002 και 2002/2003.

(8) Η κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης βασίζεται, αφενός, στην αρχή της ακέραιης οικονομικής ευθύνης των παραγωγών για κάθε περίοδο εμπορίας για τις ζημίες που οφείλονται στη διάθεση των πλεονασμάτων της κοινοτικής παραγωγής στο πλαίσιο των ποσοστώσεων σε σχέση με την εσωτερική κατανάλωση και, αφετέρου, σε ένα καθεστώς διαφοροποιημένων εγγυήσεων των τιμών διάθεσης ανάλογα με τις ποσοστώσεις παραγωγής κάθε επιχείρησης σύμφωνα με την αρχή της πραγματικής παραγωγής κατά τη διάρκεια συγκεκριμένης περιόδου αναφοράς.

(9) Δεδομένου ότι οι δεσμεύσεις για μείωση της στήριξης κατά την εξαγωγή ανελήφθησαν κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου, πρέπει να καθοριστούν οι υφιστάμενες βασικές ποσότητες ζάχαρης και ισογλυκόζης και των ποσοστώσεων σιροπιού ινουλίνης, και συγχρόνως να προβλεφθεί ότι οι σχετικές με αυτές εγγυήσεις μπορούν να προσαρμόζονται, ενδεχομένως, κατά τρόπον που να επιτρέπει, λαμβανομένων υπόψη των βασικών στοιχείων της κατάστασης του τομέα στην Κοινότητα, την τήρηση των υποχρεώσεων που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο της συμφωνίας. Είναι επιθυμητή η διατήρηση του συστήματος αυτοχρηματοδότησης του τομέα και του καθεστώτος των ποσοστώσεων παραγωγής.

(10) Έτσι η αρχή της ακέραιης οικονομικής ευθύνης θα συνεχίσει να διαφυλάσσεται από τις συνεισφορές των παραγωγών, που συνίστανται στην είσπραξη εισφοράς στη βασική παραγωγή που εφαρμόζεται για ολόκληρη την παραγωγή ζάχαρης Α και Β αλλά περιορίζεται στο 2% της τιμής παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, και μιας εισφοράς Β που εφαρμόζεται στην παραγωγή ζάχαρης Β εντός του ανωτάτου ορίου του 37,5% της τιμής παρέμβασης. Οι παραγωγοί ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης συμμετέχουν, υπό ορισμένους όρους, στις εν λόγω συνεισφορές. Τα όρια αυτά δεν επιτρέπουν, υπό τις αναφερθείσες προϋποθέσεις, να επιτευχθεί ο στόχος της αυτοχρηματοδότησης του τομέα ανά περίοδο εμπορίας. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να προβλεφθεί σε αυτή την περίπτωση η είσπραξη συμπληρωματικής εισφοράς.

(11) Η συμπληρωματική εισφορά πρέπει να καθοριστεί, σύμφωνα ιδίως με την αρχή της ίσης μεταχείρισης, για κάθε επιχείρηση βάσει της συμμετοχής της στα έσοδα που προέρχονται από τις εισφορές στην παραγωγή που θα έχει καταβάλει κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου εμπορίας. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να καθοριστεί ένας συντελεστής που θα ισχύει για ολόκληρη την Κοινότητα και θα αντιπροσωπεύει, για την εν λόγω περίοδο εμπορίας, τη σχέση μεταξύ, αφενός, της συνολικής διαπιστωθείσας ζημίας και, αφετέρου, του συνόλου των εσόδων που προέρχονται από τις εισφορές στην εν λόγω παραγωγή. Εξάλλου, πρέπει να προβλεφθούν οι όροι για τη συμμετοχή των πωλητών τεύτλων και ζαχαροκάλαμων στην απορρόφηση της ζημίας που δεν καλύπτεται κατά την εν λόγω περίοδο εμπορίας.

(12) Οι ποσοστώσεις παραγωγής, που κατανέμονται σε κάθε επιχείρηση του τομέα της ζάχαρης είναι δυνατόν, στη διάρκεια της δεδομένης περιόδου εμπορίας, να οδηγήσουν, ως αποτέλεσμα της κατανάλωσης, της παραγωγής, των εισαγωγών, των αποθεμάτων, των μεταφορών, καθώς και της αναμενόμενης μέσης ζημίας που επιβαρύνει το καθεστώς αυτοχρηματοδότησης, σε όγκο εξαγωγής που υπερβαίνει τον όγκο που έχει καθοριστεί από τη συμφωνία. Επομένως, πρέπει να προβλεφθεί η προσαρμογή, για κάθε περίοδο εμπορίας, των εγγυήσεων που απορρέουν από τις ποσοστώσεις για να καθίσταται δυνατή η τήρηση των δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Κοινότητα.

(13) Αυτή η πρώτη κατανομή ανά προϊόν πρέπει να ακολουθείται από κατανομή ανά κράτος μέλος για να ληφθούν υπόψη οι εγγυήσεις που προκύπτουν από τις ποσοστώσεις που κατανέμονται στις επιχειρήσεις οι οποίες είναι εγκατεστημένες σε κάθε κράτος μέλος, έτσι ώστε να μην επηρεάζεται η υφιστάμενη ισορροπία όσον αφορά τις ποσοστώσεις και την κατανομή των επιβαρύνσεων. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να προσδιοριστεί, ανά κράτος μέλος ένας συντελεστής μείωσης για την εγγύηση Α και την εγγύηση Β σε συνάρτηση με τις μέγιστες επιβαρύνσεις που αναλογούν σε καθεμία απ'αυτές τις εγγυήσεις. Τέλος, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος πρέπει να προβαίνει στην κατανομή ανά επιχείρηση λαμβάνοντας υπόψη τις εγγυήσεις που προκύπτουν για κάθε επιχείρηση, από τις ποσοστώσεις που της αναλογούν.

(14) Λόγω της ανάγκης να καταστεί δυνατή μια κάποια διαρθρωτική αναπροσαρμογή της βιομηχανίας μεταποίησης και της καλλιέργειας τεύτλων και ζαχαροκάλαμου κατά την περίοδο εφαρμογής των ποσοστώσεων, θα πρέπει να προβλεφθεί ένα περιθώριο ελιγμών που να επιτρέπει στα κράτη μέλη να τροποποιούν ποσοστώσεις των επιχειρήσεων εντός του ορίου του 10%. Λόγω της ιδιόμορφης κατάστασης του τομέα αυτού στην Ισπανία, στην Ιταλία και στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, δεν ενδείκνυται η εφαρμογή αυτού του ορίου στις περιοχές αυτές στις περιπτώσεις που πραγματοποιούνται σχέδια αναδιάρθρωσης.

(15) Επειδή οι ποσοστώσεις παραγωγής που χορηγούνται στις επιχειρήσεις συνιστούν για τους παραγωγούς ένα μέσο εγγύησης των κοινοτικών τιμών και της διάθεσης της παραγωγής τους, πρέπει κατά τις μεταφορές ποσοστώσεων εντός των περιοχών παραγωγής να λαμβάνεται υπόψη το συμφέρον όλων των ενδιαφερομένων μερών και ιδίως των παραγωγών τεύτλων ή ζαχαροκάλαμου.

(16) Εξάλλου, για να καταστεί δυνατό να διευρυνθεί η διάθεση της ζάχαρης και της ισογλυκόζης στην εσωτερική αγορά της Κοινότητας, πρέπει να δημιουργηθεί η δυνατότητα να τίθενται, υπό όρους που θα καθοριστούν, εκτός παραγωγής, κατά την έννοια του καθεστώτος των ποσοστώσεων, οποιαδήποτε ζάχαρη ή ισογλυκόζη που προορίζεται για την παραγωγή στην Κοινότητα προϊόντων, εξαιρουμένων των προϊόντων διατροφής.

(17) Η υλοποίηση μιας κοινοτικής αγοράς για τη ζάχαρη, καθώς και για την ισογλυκόζη και για το σιρόπι ινουλίνης συνεπάγεται τη θέσπιση ενός κοινού καθεστώτος των συναλλαγών στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητος. Ένα καθεστώς συναλλαγών που περιλαμβάνει δασμούς κατά την εισαγωγή και επιστροφές κατά την εξαγωγή τείνει στη σταθεροποίηση της κοινοτικής αγοράς και αποφεύγεται, ιδίως, οι διακυμάνσεις των τιμών στη διεθνή αγορά να έχουν επίπτωση στις τιμές που εφαρμόζονται στο εσωτερικό της Κοινότητος για τα προϊόντα αυτά. Συνεπώς, πρέπει να προβλεφθεί η επιβολή δασμών κατά την εισαγωγή από τρίτες χώρες και η καταβολή μιας επιστροφής κατά την εξαγωγή προς τις ίδιες αυτές χώρες, που να τείνουν η μία όπως και η άλλη να καλύψουν, όσον αφορά τον τομέα της ζάχαρης, τη διαφορά μεταξύ των τιμών που εφαρμόζονται στο εξωτερικό και στο εσωτερικό της Κοινότητος, αν οι τιμές της διεθνούς αγοράς είναι χαμηλότερες από τις τιμές της Κοινότητος, και όσον αφορά δε τον τομέα της ισογλυκόζης και τον τομέα του σιροπιού ινουλίνης, να εξασφαλίσουν μια ορισμένη προστασία της κοινοτικής βιομηχανίας μεταποίησης αυτών των προϊόντων.

(18) Συμπληρωματικά προς αυτό το σύστημα συναλλαγών, πρέπει να προβλεφθεί, στο μέτρο που είναι αναγκαίο για τη σωστή του λειτουργία, η δυνατότητα να ρυθμίζεται η προσφυγή στο καθεστώς το καλούμενο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή και, στο μέτρο που το απαιτεί η κατάσταση της αγοράς, η απαγόρευση της προσφυγής αυτής.

(19) Όταν υπάρχει κατάσταση ανεπάρκειας στην παγκόσμια αγορά που οδηγεί σε τιμές της διεθνούς αγοράς που υπερβαίνουν τις κοινοτικές τιμές, ή, σε περίπτωση που καθίσταται δυσχερής ο συνήθης εφοδιασμός του συνόλου ή μιας από τις ζώνες της Κοινότητας, πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλες διατάξεις, ώστε να αποφεύγεται έγκαιρα η μη δέσμευση περιφερειακών πλεονασμάτων για εξαγωγές προς τρίτες χώρες και μια ασυνήθης άνοδος των τιμών στην Κοινότητα να μην εγγυάται πλέον την εξασφάλιση του εφοδιασμού των καταναλωτών σε λογικές τιμές.

(20) Οι αρμόδιες αρχές πρέπει να είναι σε θέση να παρακολουθούν συνεχώς την κίνηση των συναλλαγών με τις τρίτες χώρες για να δύνανται να εκτιμούν την εξέλιξή τους και, ενδεχομένως, να εφαρμόζουν τα αναγκαία μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να προβλεφθεί η έκδοση πιστοποιητικών εισαγωγής ή εξαγωγής που να συνοδεύονται από τη σύσταση μιας εγγύησης που θα εξασφαλίζει την πραγματοποίηση των πράξεων για τις οποίες έχουν ζητηθεί τα πιστοποιητικά αυτά.

(21) Το καθεστώς των τελωνειακών δασμών επιτρέπει την παραίτηση από κάθε άλλο μέτρο προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Εντούτοις, ο μηχανισμός των τιμών και των δασμών, δύναται, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ανεπαρκής. Για να μην μένει, σε τέτοιες περιπτώσεις, η κοινοτική αγορά απροστάτευτη έναντι των διαταραχών που υπάρχει κίνδυνος να προκύψουν, πρέπει να καταστεί δυνατό για την Κοινότητα να λαμβάνει γρήγορα όλα τα αναγκαία μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες ΓΣΔΕ. Εξάλλου, για να αποφευχθούν προβλήματα εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς, ενδείκνυται η αναστολή δασμών για ορισμένα προϊόντα στον τομέα της ζάχαρης.

(22) Η Κοινότητα προέβη σε επανεξέταση του συνόλου της βιομηχανίας ραφιναρίσματος ζάχαρης της Κοινότητας. Από την εξέταση αυτή προκύπτει, όσον αφορά κυρίως την εξασφάλιση ενός τακτικότερου και αρμονικότερου εφοδιασμού του συνόλου των βιομηχανιών ραφιναρίσματος ζάχαρης της Κοινότητας η ανάγκη να προσδιοριστούν σαφώς οι αναμενόμενες μέγιστες παραδοσιακές ανάγκες της εν λόγω βιομηχανίας που μεταποιεί ακατέργαστη ζάχαρη σε λευκή ζάχαρη, σε κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, και συγκεκριμένα στη Φινλανδία, στη Γαλλία, στην Πορτογαλία και στο Ηνωμένο Βασίλειο βάσει αντικειμενικών δεδομένων αναφοράς και λαμβανομένων υπόψη των ποσοτήτων ζάχαρης που προορίζονται για την άμεση κατανάλωση που διαπιστώθηκαν για την περίοδο εμπορίας 1994/95. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, πρέπει να δημιουργηθεί για τη βιομηχανία ραφιναρίσματος ζάχαρης η δυνατότητα, εντός του ορίου των αναμενόμενων αναγκών της, να έχει πρόσβαση, υπό ορισμένους όρους, σε όλη την ακατέργαστη ζάχαρη τόσο κοινοτικής προέλευσης όσο και προέλευσης ΑΚΕ και/ή άλλων παραδοσιακών προελεύσεων που θα προσδιοριστούν, βάσει ισοζυγίων προβλέψεων και τηρουμένης ορισμένης σειράς προτεραιότητας, αρχής γενομένης από την κοινοτική ζάχαρη και προτιμησιακή ζάχαρη που προβλέπεται από το πρωτόκολλο αριθ. 3 του παραρτήματος IV της συμφωνίας εταιρικού σχήματος ΑΚΕ/ΕΚ του Cotonou και φθάνοντας στη ζάχαρη που εισάγεται από χώρες ΑΚΕ ή/και από άλλες παραδοσιακές χώρες προμηθευτές. Για την ακατέργαστη ζάχαρη που εισάγεται από τις χώρες ΑΚΕ που αναφέρονται στο πρωτόκολλο αριθ. 3 και από την Ινδία, εκτός από την προτιμησιακή ζάχαρη αυτή καθεαυτή, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί ειδικό προτιμησιακό καθεστώς πρόσβασης στην κοινοτική αγορά ραφιναρίσματος. Για να ληφθούν υπόψη οι δεσμεύσεις μείωσης της στήριξης κατά την εξαγωγή, πρέπει να μειωθούν οι ποσότητες που εισάγονται στο πλαίσιο των παραδοσιακών αναγκών της βιομηχανίας ραφιναρίσματος ζάχαρης.

(23) Σύμφωνα με το άρθρο 1 του εν λόγω πρωτοκόλλου και την εν λόγω συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Δημοκρατίας της Ινδίας για τη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο η διαχείριση αυτών των καθεστώτων προτιμησιακών εισαγωγών πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα της ζάχαρης.

(24) Είναι ανάγκη να δημιουργηθούν τα μέσα για να διασφαλισθεί ότι η ακατέργαστη ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο που εισάγεται βάσει των εν λόγω προτιμησιακών καθεστώτων θα ραφιναριστεί κατά τους δικαιότερους όρους ανταγωνισμού.

(25) Το ραφινάρισμα αποτελεί σημαντική δραστηριότητα τόσο στον τομέα της ζάχαρης εν γένει όσο και στην Κοινότητα, και ιδίως στις βιομηχανίες ραφιναρίσματος οι οποίες μεταποιούν την ακατέργαστη ζάχαρη σε λευκή ζάχαρη. Από τεχνική άποψη, με το ραφινάρισμα λαμβάνονται προϊόντα υψηλής ποιότητας που μπορούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της αγοράς. Επιπλέον, οι εν λόγω βιομηχανίες ραφιναρίσματος είναι εγκατεστημένες σε περιοχές υψηλής κατανάλωσης. Έτσι, η βιομηχανία ζάχαρης που βρίσκεται κοντά σε λιμένες αποτελεί για την Κοινότητα πολύτιμο συμπλήρωμα της βιομηχανίας μεταποίησης τεύτλων, ιδίως σε περιοχές όπως η Φινλανδία, η ηπειρωτική Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και το νοτιοδυτικό τμήμα της Γαλλίας.

(26) Από την εξέταση του εφοδιασμού του συνόλου των μονάδων ραφιναρίσματος σε λιμένες της Κοινότητας προκύπτει ότι πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα ειδικής κατά προτεραιότητα πρόσβασης στην εισαγωγή ακατέργαστης ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο καταγωγής χωρών ΑΚΕ, οι οποίες είναι συμβαλλόμενα μέρη στο πρωτόκολλο αριθ. 3 και της Ινδίας, στο πλαίσιο ειδικών συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της Κοινότητας και των χωρών που αναφέρονται στο πρωτόκολλο αριθ. 3 και/ή άλλων χωρών, και βάσει ενός κοινοτικού ισοζυγίου μετά από τη χρησιμοποίηση για ραφινάρισμα των διαθέσιμων ποσοτήτων ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο και τεύτλα που υπάρχουν στην Κοινότητα και της προτιμησιακής ζάχαρης.

(27) Μέχρι την περίοδο εμπορίας 2000/01, χορηγήθηκε κοινοτική ενίσχυση προσαρμογής στη βιομηχανία ραφιναρίσματος προτιμησιακής ακατέργαστης ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο καθώς και για το ραφινάρισμα ακατέργαστης ζάχαρης από ζαχαροκάλαμο και τεύτλα που συγκομίζονται στην Κοινότητα. Υπό το φως της πείρας που αποκτήθηκε, δικαιολογείται να διατηρηθεί αυτή η ενίσχυση και να καταστεί δυνατή η προσαρμογή της, για να ληφθούν υπόψη οι οικονομικές εξελίξεις στον τομέα της ζάχαρης, ιδίως όσον αφορά τα περιθώρια παραγωγής και ραφιναρίσματος.

(28) Είναι δυνατόν να αποδειχθεί αναγκαία η λήψη ορισμένων μεταβατικών μέτρων και η ανάγκη αυτή μπορεί να προκύπτει σε κάθε μετάβαση από μία περίοδο εμπορίας στην επόμενη ή κατά τη διάρκεια της ίδιας περιόδου εμπορίας. Πρέπει λοιπόν να προβλεφθεί η δυνατότητα θέσπισης των κατάλληλων μέτρων.

(29) Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, πρέπει να προβλεφθεί μια διαδικασία που να καθιερώνει στενή συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο μιας Επιτροπής Διαχείρισης της Ζάχαρης.

(30) Με σκοπό να ληφθούν υπόψη στόχοι που αφορούν το περιβάλλον, τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν και να λάβουν κατάλληλα περιβαλλοντικά μέτρα στον τομέα της χρησιμοποίησης των γεωργικών γαιών που προορίζονται για την παραγωγή των προϊόντων που προβλέπονται στο άρθρο 1. Στο μέλλον, τα κράτη μέλη πρέπει, αφενός, να καθιερώσουν μέτρα που διευκολύνουν την καλλιέργεια σύμφωνα με αντικειμενικά περιβαλλοντικά κριτήρια και, αφετέρου, να υπενθυμίσουν στους παραγωγούς την ανάγκη να συμμορφωθούν προς την ισχύουσα νομοθεσία. Ο αντίκτυπος των εθνικών μέτρων που λαμβάνονται σχετικά με το περιβάλλον στον τομέα της ζάχαρης πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας έκθεσης των κρατών μελών.

(31) Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη λόγω των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού βαρύνουν την Κοινότητα, σύμφωνα με τα άρθρα 2 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου της 21ης Απριλίού 1970 περί χρηματοδοτήσεως της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής.

(32) Δεδομένου ότι τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι μέτρα διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [5], πρέπει τα μέτρα αυτά να θεσπιστούν σύμφωνα με τη διαδικασία διαχείρισης που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης.

[5] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(33) Το καθεστώς στήριξης που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό αντικαθιστά το καθεστώς που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2038/1999 του Συμβουλίου της 13ης Σεπτεμβρίου 1999 για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης [6], το οποίο πρέπει να καταργηθεί μαζί με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 206/68 [7], (ΕΟΚ) αριθ. 431/68 [8], (ΕΟΚ) αριθ. 447/68 [9], (ΕΟΚ) αριθ. 2049/69 [10], (ΕΟΚ) αριθ. 793/72 [11] (ΕΟΚ) αριθ. 741/75 [12], (ΕΟΚ) αριθ. 1358/77 [13], (ΕΟΚ) αριθ. 1789/81 [14], (ΕΟΚ) αριθ. 193/82 [15], (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86 [16] και (ΕΟΚ) αριθ. 2225/86 [17] με τους οποίους τάσσονται οι γενικοί κανόνες για την εφαρμογή του.

[6] ΕΕ L 252 της 25.9.1999, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1381/2000 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 2000, για τροποποίηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή της λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης σε φυσική κατάσταση (ΕΕ L 156 της 29.6.2000, σ. 36).

[7] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 206/68 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 1968, περί καθορισμού των διατάξεων πλαισίων για τα συμφωνητικά και τις διεπαγγελματικές συμφωνίες που αφορούν την αγορά τεύτλων (ΕΕ L 47 της 23.2.1968, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την πράξη προσχώρησης της Δημοκρατίας της Αυστρίας, της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Βασιλείου της Σουηδίας (ΕΕ C 241 της 29.8.1994, σ. 124).

[8] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 431/68 του Συμβουλίου, της 9ης Απριλίου 1968, περί καθορισμού του αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου για την ακατέργαστη ζάχαρη και του τόπου διελεύσεως στα σύνορα της Κοινότητας για τον υπολογισμό των τιμών cif στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 89 της 10.4.1968, σ. 3). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 3290/94 (ΕΕ L 349 της 31.12.1994, σ. 105).

[9] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ.447/68 του Συμβουλίου, της 9ης Απριλίου 1968, περί θεσπίσεως των γενικών κανόνων επεμβάσεως κατ´αγορά στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 91 της 12.4.1968, σ. 5). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό(ΕΟΚ) αριθ. 1359/77 (ΕΕ L 156 της 25.6.1977, σ. 7).

[10] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2049/69 του Συμβουλίου, της 17ης Οκτωβρίου 1969, περί θεσπίσεως των γενικών κανόνων όσον αφορά τη μετουσίωση της ζάχαρης για τη διατροφή των ζώων (ΕΕ L 263 της 21.10.1969, σ. 1). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό(ΕΚ) αριθ. 260/96 (ΕΕ L 34 της 13.2.1996, σ. 16).

[11] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 793/72 του Συμβουλίου, της 17ης Απριλίου 1972, περί καθορισμού του αντιπροσωπευτικού ποιοτικού τύπου της λευκής ζάχαρης (ΕΕ L 94 της 21.4.1972, σ. 1).

[12] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 741/75 του Συμβουλίου, της 18ης Μαρτίου 1975, περί θεσπίσεως ειδικών κανόνων για την αγορά των ζαχαροτεύτλων (ΕΕ L 74 της 22.3.1975, σ. 2).

[13] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1358/77 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1977, περί καθορισμού γενικών κανόνων αντισταθμίσεως των εξόδων αποθεματοποιήσεως στον τομέα της ζάχαρης και περί καταργήσεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 750/68 (ΕΕ L 156 της 25.6.1977, σ. 4). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό(ΕΟΚ) αριθ. 3042/78 (ΕΕ L 361 της 23.12.1978, σ. 8).

[14] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1789/81 του Συμβουλίου, της 30ής Ιουνίου 1981, περί καθορισμού των γενικών κανόνων σχετικά με το καθεστώς ελάχιστου αποθέματος στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 177 της 1.7.1981, σ. 39) Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό(ΕΚ) αριθ. 725/97 (ΕΕ L 108 της 25.4.1997, σ. 13).

[15] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 193/82 του Συμβουλίου, της 26ης Ιανουαρίου 1982, για τη θέσπιση γενικών κανόνων για τις μεταφορές ποσοστώσεων στον τομέα της ζάχαρης (ΕΕ L 21 της 29.1.1982, σ. 3).

[16] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1010/86 του Συμβουλίου, της 25ης Μαρτίου 1986, για τον καθορισμό των γενικών κανόνων που εφαρμόζονται στην επιστροφή στην παραγωγή για ορισμένα προϊόντα του τομέα της ζάχαρης που χρησιμοποιούνται στη χημική βιομηχανία (ΕΕ L 94 της 9.4.1986, σ. 9). Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1888/2000 (ΕΕ L 227 της 7.9.2000, σ. 15).

[17] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2225/86 του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1986, για τη θέσπιση μέτρων διάθεσης της ζάχαρης που παράγεται στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα και για την εξίσωση των όρων της τιμής με την προτιμησιακή ακατέργαστη ζάχαρη (ΕΕ L 194 της 17.7.1986, σ. 7).

(34) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2038/1999 προέβλεπε σύστημα εξίσωσης των δαπανών αποθεματοποίησης. επειδή το καθεστώς προς καθιέρωση με τον παρόντα κανονισμό δεν προβλέπει ένα τέτοιο σύστημα, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν μεταβατικές διατάξεις με σκοπό τη διευκόλυνση της μετάβασης από το παλαιό προς το νέο καθεστώς. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει αφενός, όσον αφορά το υπόλοιπο ποσό από την διαχείριση του συστήματος εξίσωσης των δαπανών αποθεματοποίησης, να προβλεφθεί να επιβαρύνει, εάν είναι αρνητικό, ή να πιστωθεί, εάν είναι θετικό, στο σύστημα χρηματοδότησης της διάθεσης της πλεονάζουσας κοινοτικής παραγωγής προϊόντων του τομέα της ζάχαρης, και αφετέρου, όσον αφορά την πληρωμή της εισφοράς αποθεματοποίησης για τη ζάχαρη που αποθηκεύεται, η ημερομηνία έναρξης εφαρμογής του παρόντος κανονισμού να θεωρηθεί ως ημερομηνία διάθεσης κατά την τελευταία ημέρα της περιόδου 2000/01.

(35) Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα θέσπισης και άλλων μεταβατικών κανόνων για τη διευκόλυνση της μετάβασης από το προβλεπόμενο από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2038/1999 καθεστώς στο προβλεπόμενο από τον παρόντα κανονισμό καθεστώς.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

1. Η κοινή οργάνωσης στον τομέα της ζάχαρης που θεσπίζεται από τον παρόντα κανονισμό διέπει τα ακόλουθα προϊόντα:

Κωδικός ΣΟ // Περιγραφή εμπορευμάτων

α) 1701 // Ζάχαρη από ζαχαροκάλαμο ή από τεύτλα και ζαχαρόζη χημικώς καθαρή, σε στερεή κατάσταση

β) 1212 91 1212 92 00 // Ζαχαρότευτλα Ζαχαροκάλαμο

γ) 1703 // Μελάσες που προκύπτουν από την εκχύλιση ή τον εξευγενισμό (ραφινάρισμα) της ζάχαρης

δ) 1702 20 1702 60 95 1702 90 99 1702 90 60 1702 90 71 2106 90 59 // Ζάχαρη και σιρόπι σφενδάμνου Άλλα ζάχαρα και σιρόπια ζάχαρης δίχως προσθήκη αρωματικών ή χρωστικών ουσιών, εξαιρουμένων της λακτόζης, της γλυκόζης, της μαλτοδεξτρίνης και της ισογλυκόζης Υποκατάστατα του μελιού έστω και αναμειγμένα με φυσικό μέλι Ζάχαρα και μελάσες, καραμελώμενα, που περιέχουν κατά βάρος, σε ξερή κατάσταση, 50% ή περισσότερο ζαχαρόζη Σιρόπια ζάχαρης, αρωματισμένα ή με την προσθήκη χρωστικών ουσιών, με εξαίρεση τα σιρόπια ισογλυκόζης, λακτόζης, γλυκόζης και μαλτοδεξτρίνης.

ε) 2303 20 // Πολτοί τεύτλων, υπολείμματα ζαχαροκάλαμου και άλλα υπολείμματα ζαχαροποιίας

στ) 1702 30 10 1702 40 10 1702 60 10 1702 90 30 // Ισογλυκόζη

ζ) 2106 90 30 // Σιρόπια ισογλυκόζης, αρωματισμένα ή με την προσθήκη χρωστικών ουσιών

η) 1702 60 80 1702 90 80 // Σιρόπια ινουλίνης

2. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, νοείται ως:

α) λευκή ζάχαρη: οι ζάχαρες οι μη αρωματισμένες, χωρίς προσθήκη χρωστικών ή άλλων ουσιών, περιεκτικότητας επί ξηρού βάρους 99,5% ή περισσότερο σε ζαχαρόζη, προσδιοριζόμενης κατά την πολωσιμετρική μέθοδο.

β) ακατέργαστη ζάχαρη: οι ζάχαρες οι μη αρωματισμένες, χωρίς προσθήκη χρωστικών ή άλλων ουσιών, περιεκτικότητας επί ξηρού βάρους λιγότερο από 99,5% σε ζαχαρόζη, προσδιοριζόμενης κατά την πολωσιμετρική μέθοδο.

γ) ισογλυκόζη: το προϊόν που λαμβάνεται από τη γλυκόζη ή τα πολυμερή της, περιεκτικότητας επί ξηρού βάρους τουλάχιστον 10% σε φρουκτόζη.

δ) σιρόπι ινουλίνης: το προϊόν που λαμβάνεται άμεσα μετά την υδρόλυση ινουλίνης ή ολιγοφρουκτόζης και περιέχει, σε ξηρή κατάσταση, φρουκτόζη βάρους τουλάχιστον 10% υπό μορφή ελεύθερη ή υπό μορφή ζαχαρόζης

ε) ζάχαρη Α ή ισογλυκόζη Α: οιαδήποτε ποσότητα ζάχαρης ή ισογλυκόζης που παράγεται για λογαριασμό μιας συγκεκριμένης περιόδου εμπορίας στα όρια της ποσόστωσης Α της εν λόγω επιχείρησης.

στ) ζάχαρη Β ή ισογλυκόζη Β: οιαδήποτε ποσότητα ζάχαρης ή ισογλυκόζης που παράγεται για λογαριασμό μιας συγκεκριμένης περιόδου εμπορίας που υπερβαίνει την ποσόστωση Α χωρίς να υπερβαίνει το άθροισμα των ποσοστώσεων Α και Β της εν λόγω επιχείρησης.

ζ) ζάχαρη Γ ή ισογλυκόζη Γ: οιαδήποτε ποσότητα ζάχαρης ή ισογλυκόζης που παράγεται για λογαριασμό ή μιας συγκεκριμένης περιόδου εμπορίας και η οποία, είτε υπερβαίνει το άθροισμα των ποσοστώσεων Α και Β της εν λόγω επιχείρησης, είτε παράγεται από μία επιχείρηση που δεν υπάγεται στις ποσοστώσεις.

η) τεύτλο A: οποιοδήποτε τεύτλο που μεταποιείται σε ζάχαρη A.

θ) τεύτλο B: οποιοδήποτε τεύτλο που μεταποιείται σε ζάχαρη B.

ι) σιρόπι ινουλίνης A: κάθε ποσότητα σιροπιού ινουλίνης εκφραζόμενη σε ισοδύναμο ζάχαρης/ισογλυκόζης η οποία παράγεται κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου εμπορίας, εντός των ορίων της ποσόστωσης Α της εν λόγω επιχείρησης.

ια) σιρόπι ινουλίνης B: κάθε ποσότητα σιροπιού ινουλίνης εκφραζόμενη σε ισοδύναμο ζάχαρης/ισογλυκόζης, η οποία παράγεται κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου εμπορίας και η οποία υπερβαίνει την ποσόστωση Α χωρίς να υπερβαίνει το άθροισμα των ποσοστώσεων Α και Β της εν λόγω επιχείρησης.

ιβ) σιρόπι ινουλίνης Γ: κάθε ποσότητα σιροπιού ινουλίνης εκφραζόμενη σε ισοδύναμο ζάχαρης/ισογλυκόζης, η οποία παράγεται κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου εμπορίας και η οποία, είτε υπερβαίνει το άθροισμα των ποσοστώσεων Α και Β της εν λόγω επιχείρησης, είτε παράγεται από μια επιχείρηση που δεν υπάγεται σε ποσοστώσεις.

ιγ) περίοδος εμπορίας: η περίοδος η οποία αρχίζει την 1η Ιουλίου και λήγει στις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους, για όλα τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

ΤΙΤΛΟΣ I ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ Κεφάλαιο 1 ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΩΝ ΤΙΜΩΝ

Άρθρο 2

1. Για τη λευκή ζάχαρη και για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03,

α) η τιμή παρέμβασης καθορίζεται σε 63,19 EUR/100 kg,

β) καθορίζεται ετησίως μια παράγωγη τιμή παρέμβασης για κάθε μία ελλειμματική ζώνη.

2. Για την ακατέργαστη ζάχαρη και για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03, η τιμή παρέμβασης καθορίζεται σε 52,37 EUR/100 kg.

Όταν υπάρχει ανάγκη εμπορίας ακατέργαστης ζάχαρης, παραγόμενης σε ελλειμματική ζώνη, δύναται να καθοριστεί γι'αυτή τη ζάχαρη μια παράγωγη τιμή παρέμβασης.

3. Οι τιμές παρέμβασης που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 νοούνται για εμπόρευμα γυμνό, στη θύρα του εργοστασίου, φορτωμένο σε μεταφορικό μέσο της εκλογής του αγοραστή.

Οι τιμές αυτές ισχύουν για τη λευκή ζάχαρη και για την ακατέργαστη ζάχαρη του ποιοτικού τύπου του οποίου τα χαρακτηριστικά καθορίζονται στο παράρτημα Ι.

4. Ε Επιτροπή, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2, καθορίζει κάθε χρόνο τις παράγωγες τιμές παρέμβασης για τη λευκή ζάχαρη καθώς και, ενδεχομένως, τις παράγωγες τιμές παρέμβασης για την ακατέργαστη ζάχαρη.

Οι παράγωγες τιμές παρέμβασης καθορίζονται λαμβανομένων υπόψη των εξόδων μεταφοράς της ζάχαρης από τις πλεονασματικές προς τις ελλειμματικές ζώνες.

Σύμφωνα με την ίδια διαδικασία, η Επιτροπή δύναται να τροποποιήσει το παράρτημα Ι.

Άρθρο 3

1. Για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03, η βασική τιμή για τα τεύτλα του ποιοτικού τύπου καθορίζεται σε 47,67 EUR ανά τόνο στο στάδιο της παράδοσης στο κέντρο συλλογής.

Τα χαρακτηριστικά των τεύτλων του ποιοτικού τύπου καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ.

2. Η Επιτροπή, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2, δύναται να τροποποιήσει το παράρτημα ΙΙ.

Άρθρο 4

1. Για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03 :

α) η ελάχιστη τιμή του τεύτλου Α καθορίζεται σε 46,72 EUR ανά τόνο.

β) με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 15 παράγραφος 5, η ελάχιστη τιμή του τεύτλου Β καθορίζεται σε 32,42 EUR.

2. Για τις ζώνες για τις οποίες καθορίζεται μια παράγωγη τιμή παρέμβασης της λευκής ζάχαρης, οι ελάχιστες τιμές του τεύτλου Α και του τεύτλου Β προσαυξάνονται κατά ένα ποσό ίσο προς τη διαφορά μεταξύ της παράγωγης τιμής παρέμβασης της εν λόγω ζώνης και της τιμής παρέμβασης, πολλαπλασιαζόμενης με ένα συντελεστή 1,30.

Άρθρο 5

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 21 και των διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει του άρθρου 14, η ζαχαροβιομήχανοι υποχρεούνται, κατά την αγορά τεύτλων που:

α) είναι κατάλληλα να μεταποιηθούν σε ζάχαρη.

και

β) προορίζονται να μεταποιηθούν σε ζάχαρη,

να καταβάλουν τουλάχιστον μία ελάχιστη τιμή προσαρμοσμένη με την εφαρμογή προσαυξήσεων ή απομειώσεων που αντιστοιχούν σε διαφορές ποιότητας σε σχέση με τον ποιοτικό τύπο.

2. Η ελάχιστη τιμή που αναφέρεται στην παράγραφο 1 αντιστοιχεί:

α) όσον αφορά τις μη ελλειμματικές ζώνες:

-για τα τεύτλα που θα μεταποιηθούν σε ζάχαρη Α, στην ελάχιστη τιμή του τεύτλου Α.

-για τα τεύτλα που θα μεταποιηθούν σε ζάχαρη Β, στην ελάχιστη τιμή του τεύτλου Β.

β) όσον αφορά τις ελλειμματικές ζώνες:

-για τα τεύτλα που θα μεταποιηθούν σε ζάχαρη Α, στην ελάχιστη τιμή του τεύτλου Β προσαυξημένη σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2

-για τα τεύτλα που θα μεταποιηθούν σε ζάχαρη B, στην ελάχιστη τιμή του τεύτλου B επαυξημένου σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, καθώς και οι προσαυξήσεις και μειώσεις, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 42 παράγραφος 2.

Άρθρο 6

1. Οι διεπαγγελματικές συμφωνίες, καθώς και τα συμφωνητικά που συνάπτονται μεταξύ των πωλητών τεύτλων και των αγοραστών τεύτλων πρέπει να συμφωνούν προς τις διατάξεις-πλαίσιο που διατυπώνονται στο παράρτημα III, ιδίως όσον αφορά τους όρους αγοράς, παράδοσης, παραλαβής και πληρωμής των τεύτλων.

2. Οι όροι αγοράς για το ζαχαροκάλαμο ρυθμίζονται από διεπαγγελματικές συμφωνίες μεταξύ των κοινοτικών παραγωγών ζαχαροκάλαμου και των κοινοτικών ζαχαροβιομηχανιών.

Οι όροι αγοράς των βασικών γεωργικών προϊόντων βάσει των οποίων παρασκευάζεται το σιρόπι ινουλίνης ρυθμίζονται από διεπαγγελματικές συμφωνίες μεταξύ των κοινοτικών παραγωγών των βασικών προϊόντων και των παραγωγών σιροπιού ινουλίνης.

3. Σε περίπτωση που είναι αναγκαίο, οι λεπτομέρειες εφαρμογής των παραγράφων 1 και 2 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

4. Ελλείψει διεπαγγελματικών συμφωνιών, το σχετικό κράτος μέλος δύναται να λάβει, στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα αναγκαία μέτρα για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των ενδιαφερομένων μερών.

Το κράτος μέλος αυτό πληροφορεί αμέσως την Επιτροπή για τα μέτρα που έλαβε δυνάμει του πρώτου εδαφίου.

Άρθρο 7

1. Κατά τη διάρκεια όλης της περιόδου εμπορίας, ο οργανισμός παρέμβασης που ορίζεται από κάθε κράτος μέλος που παράγει ζάχαρη υποχρεούται, κατά τους όρους που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 5, να αγοράζει τη λευκή ζάχαρη και την ακατέργαστη ζάχαρη που παράγονται από τεύτλα ή ζαχαροκάλαμα που έχουν συγκομισθεί στην Κοινότητα και που του προσφέρονται, εφόσον προηγουμένως έχει συναφθεί σύμβαση αποθεματοποίησης μεταξύ του προσφέροντος και του ανωτέρω οργανισμού για την εν λόγω ζάχαρη.

Οι οργανισμοί παρέμβασης αγοράζουν, κατά περίπτωση, στην τιμή παρέμβασης ή στην παράγωγη τιμή παρέμβασης που ισχύει για τη ζώνη στην οποία υπάρχει η ζάχαρη κατά το χρόνο της αγοράς. Αν η ποιότητα της ζάχαρης διαφέρει από τον ποιοτικό τύπο για τον οποίο έχει καθοριστεί η τιμή παρέμβασης, η τιμή αυτή προσαρμόζεται με την εφαρμογή προσαυξήσεων ή απομειώσεων.

2. Δύναται να αποφασιστεί η χορήγηση πριμοδοτήσεων για τη ζάχαρη που τελεί υπό ένα από τα καθεστώτα που προβλέπονται στο άρθρο 23, παράγραφος 2 της συνθήκης, και η οποία έχει γίνει ακατάλληλη για ανθρώπινη διατροφή.

3. Δύναται να αποφασιστεί η χορήγηση επιστροφών στην παραγωγή για τα προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, στοιχεία α), στ) και η), και για τα σιρόπια του άρθρου 1, παράγραφος 1, στοιχείο δ), και που τελούν υπό ένα από τα καθεστώτα που προβλέπονται στο άρθρο 23, παράγραφος 2, της συνθήκης, τα οποία χρησιμοποιούνται για την παρασκευή ορισμένων προϊόντων στη χημική βιομηχανία.

4. Λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα όσον αφορά τα μεταφορικά έξοδα της ζάχαρης που παράγεται στα γαλλικά υπερπόντια διαμερίσματα, καθώς και, ενδεχομένως, την αποθεματοποίησή τους σε αυτά τα διαμερίσματα.

Είναι δυνατόν να προβλεφθεί, στο μέτρο που είναι αναγκαίο για τον εφοδιασμό των εργοστασίων ραφιναρίσματος, ότι η ακατέργαστη ζάχαρη που παράγεται από τεύτλα που συγκομίζονται στην Κοινότητα θα απολαύει των ιδίων μέτρων όπως η ζάχαρη που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.

Κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, νοείται ως εργοστάσιο ραφιναρίσματος μία τεχνική μονάδα της οποίας η μόνη δραστηριότητα είναι να ραφινάρει είτε ακατέργαστη ζάχαρη, είτε σιρόπια που έχουν παραχθεί πριν από την παραγωγή ζάχαρης σε στερεά κατάσταση.

5. Θεσπίζονται, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2, οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, και ιδίως :

-η ελάχιστη ποιότητα και ποσότητα που απαιτούνται κατά την παρέμβαση,

-οι προσαυξήσεις και οι απομειώσεις που εφαρμόζονται στην παρέμβαση,

-οι διαδικασίες και οι όροι αναλήψεως από τους οργανισμούς παρέμβασης,

-οι όροι χορήγησης των πριμοδοτήσεων και το ποσό τους,

-τα προϊόντα και οι όροι χορήγησης των επιστροφών στην παραγωγή και το ποσό τους,

-τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 4.

Άρθρο 8

Για να συμβάλει στην εξασφάλιση του εφοδιασμού του συνόλου ή μιας από τις ζώνες της Κοινότητας, σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 31, η Επιτροπή θεσπίζει τα ιδιαίτερα μέτρα παρέμβασης, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Τα μέτρα αυτά δεν δύνανται να καταστήσουν υποχρεωτική για τους ζαχαροβιομηχάνους της Κοινότητας την πώληση ζάχαρης στους οργανισμούς παρέμβασης.

Άρθρο 9

1. Οι οργανισμοί παρέμβασης δύνανται να πωλούν τη ζάχαρη μόνο σε τιμή ανώτερη από την τιμή παρέμβασης.

Ωστόσο, δύναται να αποφασιστεί ότι οι οργανισμοί παρέμβασης πωλούν τη ζάχαρη σε τιμή ίση ή μικρότερη από την τιμή παρέμβασης, όταν η ζάχαρη προορίζεται:

-για τη διατροφή των ζώων, ή

-για εξαγωγή σε φυσική κατάσταση ή κατόπιν μεταποιήσεως σε προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα Ι της Συνθήκης ή σε εμπορεύματα που αναφέρονται στο παράρτημα V του παρόντος κανονισμού.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου Ι, δύναται να αποφασιστεί ότι οι οργανισμοί παρέμβασης θέτουν, με σκοπό τη δωρεάν διανομή της τη ζάχαρη στη φυσική της κατάσταση την οποία κατέχουν στη διάθεση φιλανθρωπικών οργανισμών - αναγνωρισμένων από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ή, εάν δεν έχει χορηγηθεί καμία αναγνώριση σε αυτό το κράτος μέλος σε τέτοιες οργανώσεις, από την Επιτροπή, οι οποίοι ενεργούν στο πλαίσιο συγκεκριμένων ενεργειών επείγουσας βοήθειας, σε τιμή κατώτερη από την τιμή παρέμβασης ή δωρεάν για ανθρώπινη κατανάλωση στην εσωτερική αγορά της Κοινότητας.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου καθώς και η απόφαση για τη διάθεση η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Κεφάλαιο 2 ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΩΝ

Άρθρο 10

1. Το κεφάλαιο 2 εφαρμόζεται για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03.

2. Οι βασικές ποσότητες παραγωγής ζάχαρης Α και Β, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης είναι αυτές που καθορίζονται στο άρθρο 11 παράγραφος 2.

3. Για να τηρηθούν οι δεσμεύεις που ανέλαβε η Κοινότητα στο πλαίσιο της γεωργικής συμφωνίας η οποία συνήφθη σύμφωνα με το άρθρο 300 παράγραφος 2 της Συνθήκης, οι εγγυήσεις διάθεσης της ζάχαρης, της ισογλυκόζης και του σιροπιού ινουλίνης που παράγονται στο πλαίσιο ποσοστώσεων δύνανται να μειωθούν για μία ή περισσότερες συγκεκριμένες περιόδους εμπορίας.

4. Για την εφαρμογή της παραγράφου 3, καθορίζεται, πριν από την 1η Οκτωβρίου, για κάθε περίοδο εμπορίας, η εγγυημένη ποσότητα στο πλαίσιο των ποσοστώσεων βάσει των προβλέψεων παραγωγής, εισαγωγών, κατανάλωσης, αποθεματοποίησης, μεταφοράς και του εξαγώγιμου υπολοίπου καθώς και της μέσης προβλεπόμενης ζημίας που επιβαρύνει το καθεστώς αυτοχρηματοδότησης κατά την έννοια του άρθρου 15 παράγραφος 1 στοιχείο δ). Όταν από τις προβλέψεις αυτές προκύπτει ένα εξαγώγιμο υπόλοιπο στο πλαίσιο της εν λόγω περιόδου εμπορίας ανώτερο από το ανώτατο όριο που προβλέπεται από τη συμφωνία, η εγγυημένη ποσότητα μειώνεται κατά τη διαφορά σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2. Η διαφορά αυτή κατανέμεται μεταξύ της ζάχαρης, της ισογλυκόζης και του σιροπιού ινουλίνης συναρτήσει του ποσοστού που αντιπροσωπεύει το άθροισμα των ποσοστώσεων Α και Β κάθε προϊόντος στην Κοινότητα. Στη συνέχεια κατανέμεται ανά κράτος μέλος και ανά προϊόν με την εφαρμογή του αντίστοιχου συντελεστή κατανομής που καθορίζεται στον κατωτέρω πίνακα:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

5. Το κράτος μέλος κατανέμει στη συνέχεια τη διαφορά που του αναλογεί μεταξύ των επιχειρήσεων παραγωγής που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός του, σε συνάρτηση με τη σχέση που υπάρχει μεταξύ της ποσόστωσής τους Α και της ποσόστωσής τους Β για το εν λόγω προϊόν και της βασικής ποσότητας Α και της βασικής ποσότητας Β του κράτους μέλους γι'αυτό το προϊόν.

Η ζάχαρη, η ισογλυκόζη και το σιρόπι ινουλίνης που παράγονται καθ'υπέρβαση της εγγυημένης ποσότητας θεωρούνται ζάχαρη Γ, ισογλυκόζη Γ ή σιρόπι ινουλίνης Γ.

6. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου και, ιδίως, η μείωση της εγγυημένης ποσότητας και, ενδεχομένως, η αναθεώρησή της για τον προσδιορισμό της εγγυημένης ποσότητας της επόμενης περιόδου εμπορίας θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Άρθρο 11

1. Τα κράτη μέλη χορηγούν, υπό τους όρους του παρόντος κεφαλαίου, ποσόστωση Α και ποσόστωση Β σε κάθε επιχείρηση παραγωγής ζάχαρης, σε κάθε επιχείρηση παραγωγής ισογλυκόζης και σε κάθε επιχείρησης σιροπιού ινουλίνης που είναι εγκατεστημένη στο έδαφός της και η οποία έχει λάβει κατά την περίοδο εμπορίας 2000/01 ποσόστωση Α και ποσόστωση Β.

2. Για τη χορήγήση των ποσοστώσεων Α και Β που αναφέρονται την παράγραφο 1 καθορίζονται οι ακόλουθες βασικές ποσότητες:

1. Βασικές ποσότητες Α

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) σε τόνους λευκής ζάχαρης. (2) σε τόνους ξηράς ύλης. (3) σε τόνους ξηράς ύλης εκφραζόμενους σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης/ισογλυκόζης

2. Βασικές ποσότητες B

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(1) σε τόνους λευκής ζάχαρης. (2) σε τόνους ξηράς ύλης. (3) σε τόνους ξηράς ύλης εκφραζόμενους σε ισοδύναμο λευκής ζάχαρης/ισογλυκόζης

3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 10 παράγραφοι 3 έως 6 και του άρθρου 12, οι ποσοστώσεις Α και Β των επιχειρήσεων παραγωγής ζάχαρης, των επιχειρήσεων παραγωγής ισογλυκόζης και των επιχειρήσεων παραγωγής σιροπιού ινουλίνης είναι αυτές οι οποίες χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη για την περίοδο εμπορίας 2000/01 πριν από την εφαρμογή του άρθρου 26 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2038/1999, προσαρμοσμένες, σε συνάρτηση με τις βασικές ποσότητες που καθορίζονται στην παράγραφο 2, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 5.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται, εφόσον παρίσταται ανάγκη, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Άρθρο 12

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να πραγματοποιούν μεταφορές των ποσοστώσεων Α και των ποσοστώσεων Β μεταξύ επιχειρήσεων, υπό τους όρους του παρόντος άρθρου και λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον κάθε ενδιαφερόμενου μέρους, και ιδίως των παραγωγών τεύτλων ή ζαχαροκάλαμου.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στο σιρόπι ινουλίνης.

2. Τα κράτη μέλη δύνανται να μειώνουν την ποσόστωση Α και την ποσόστωση Β κάθε επιχείρησης παραγωγής ζάχαρης ή κάθε επιχείρησης παραγωγής ισογλυκόζης που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός τους κατά συνολική ποσότητα που δεν υπερβαίνει το 10%, ανάλογα με την περίπτωση, της ποσόστωσης Α ή της ποσόστωσης Β που έχει καθοριστεί για κάθε μία σύμφωνα με το άρθρο 11.

Το όριο του 10% που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, δεν εφαρμόζεται στην Ιταλία, την Ισπανία και στα Γαλλικά Υπερπόντια Διαμερίσματα, όταν οι μεταφορές ποσοστώσεων πραγματοποιούνται βάσει σχεδίων αναδιάρθρωσης του τομέα των τεύτλων ή του ζαχαροκάλαμου και του τομέα της ζάχαρης της εν λόγω περιφέρειας, στο βαθμό που είναι αναγκαίο για να καταστεί δυνατή η υλοποίηση αυτών των σχεδίων.

Τα σχέδια αναδιάρθρωσης και τα μέτρα που αφορούν τις ποσοστώσεις Α και Β που προκύπτουν από αυτά ανακοινώνονται αμέσως στην Επιτροπή.

3. Οι ποσότητες των ποσοστώσεων Α ή των ποσοστώσεων Β που ανακατανέμονται παρέχονται σαν τέτοιες από τα κράτη μέλη σε μία ή περισσότερες άλλες επιχειρήσεις που διαθέτουν ή δεν διαθέτουν ποσοστώσεις και είναι εγκατεστημένες στην ίδια περιφέρεια, κατά την έννοια του άρθρου 11 παράγραφος 2, όπου και οι επιχειρήσεις από τις οποίες ανακατανέμονται αυτές οι ποσότητες.

Ωστόσο, η Γαλλία δύναται να μειώσει για μία ποσότητα που δεν υπερβαίνει στο σύνολό της τους 30 000 τόνους λευκής ζάχαρης, τις ποσοστώσεις Α που προσδιορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 11 των επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες στα υπερπόντια διαμερίσματά της και να χορηγήσει τις κατ'αυτόν τον τρόπο ανακατανεμόμενες ποσότητες σε μία ή περισσότερες άλλες επιχειρήσεις στη μητρόπολη. Η ποσόστωση Α, κάθε συγκεκριμένης επιχείρησης δεν δύναται μετά τη μείωση να είναι κατώτερη της μέσης παραγωγής ζάχαρης που πραγματοποιείται εντός των ορίων της βασικής ποσόστωσής της και έχει διαπιστωθεί για την επιχείρηση αυτή κατά τις περιόδους εμπορίας ζάχαρης 1977/78 έως 1979/80.

4. Οι λεπτομέρειες σχετικά με τις τροποποιήσεις των ποσοστώσεων, ιδίως σε περίπτωση συγχώνευσης ή διασύνδεσης επιχειρήσεων περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV.

5. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται, εφόσον παρίσταται ανάγκη, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Άρθρο 13

1. Η ζάχαρη Γ, η οποία δεν μεταφέρεται δυνάμει του άρθρου 14, η ισογλυκόζη Γ και το σιρόπι ινουλίνης Γ δεν είναι δυνατόν να διατεθούν στην εσωτερική αγορά της Κοινότητας και πρέπει να εξαχθούν ως έχουν πριν από την 1η Ιανουαρίου που ακολουθεί τη λήξη της σχετικής περιόδου εμπορίας.

Τα άρθρα 7, 27 και 33 δεν εφαρμόζονται στη ζάχαρη Γ, στην ισογλυκόζη Γ και στο σιρόπι ινουλίνης Γ.

2. Κατ'εξαίρεση, δύναται να αποφασιστεί, κατά τη αναγκαίο μέτρο, για να εξασφαλισθεί ο εφοδιασμός της Κοινότητας σε ζάχαρη, ότι το άρθρο 33 εφαρμόζεται στη ζάχαρη Γ. Στην περίπτωση αυτή, αποφασίζεται ταυτόχρονα ότι ολόκληρη η εν λόγω ποσότητα ζάχαρης Γ δύναται να διατεθεί οριστικά στην εσωτερική αγορά χωρίς να εισπραχθεί το ποσό που προβλέπεται στην παράγραφο 3.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Οι λεπτομέρειες αυτές προβλέπουν ιδίως την επιβολή ενός ποσού στη ζάχαρη Γ, στην ισογλυκόζη Γ και στο σιρόπι ινουλίνης Γ, των οποίων η εξαγωγή ως έχουν εντός της απαιτούμενης προθεσμίας δεν έχει αποδειχθεί σε ημερομηνία που πρόκειται να καθορισθεί.

Άρθρο 14

1. Κάθε επιχείρηση δύναται να αποφασίσει να μεταφέρει στην επόμενη περίοδο εμπορίας, για λογαριασμό της παραγωγής της περιόδου αυτής, το σύνολο ή μέρος της παραγωγής ζάχαρης που υπερβαίνει την ποσόστωση Α. Η απόφαση αυτή είναι αμετάκλητη.

Κάθε επιχείρηση μπορεί να αποφασίσει να μεταφέρει στην επόμενη περίοδο εμπορίας, για λογαριασμό της παραγωγής της περιόδού αυτής, το σύνολο ή μέρος της παραγωγής ζάχαρης Α και ζάχαρης Β, που έχει καταστεί παραγωγή ζάχαρης Γ έπειτα από την εφαρμογή του άρθρου 10 παράγραφοι 3 έως 6. Η απόφαση αυτή είναι επίσης αμετάκλητη. Εξάλλου, δεν υπόκειται στον ενδεχόμενο περιορισμό που προβλέπεται στην παράγραφο 4.

2. Οι επιχειρήσεις που λαμβάνουν την απόφαση που αναφέρεται στην παράγραφο 1:

-ανακοινώνουν στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, πριν από την 1η Φεβρουαρίου την ή τις ποσότητα(ες) ζάχαρης που θα μεταφερθεί(ούν),

-και δεσμεύονται να αποθεματοποιήσουν την ποσότητα ή τις ποσότητες προς μεταφορά για περίοδο 11 συνεχόμενων μηνών, η έναρξη της οποίας πρόκειται να καθοριστεί.

Εντούτοις, η ημερομηνία της 1ης Φεβρουαρίου που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πρώτη περίπτωση αντικαθίσταται:

α) για τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Ισπανία, από την ημερομηνία της 15ης Απριλίου, αν πρόκειται για την παραγωγή ζάχαρης τεύτλων και από την ημερομηνία της 20ής Ιουνίου, αν πρόκειται για την παραγωγή ζάχαρης ζαχαροκάλαμου.

β) για τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στο Ηνωμένο Βασίλειο, από την ημερομηνία της 15ης Φεβρουαρίου.

γ) για τις επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στα Γαλλικά Διαμερίσματα της Γουαδελούπης και της Μαρτινίκας, από την ημερομηνία της 1ης Μαΐου.

Όταν η οριστική παραγωγή της εν λόγω περιόδου εμπορίας είναι χαμηλότερη από την εκτίμηση που είχε γίνει κατά τη λήψη της απόφασης για μεταφορά, η μεταφερόμενη ποσότητα δύναται, πριν από την 1η Αυγούστου της επόμενης περιόδου εμπορίας, να προσαρμοστεί με αναδρομική ισχύ.

3. Σε περίπτωση που μια περιοχή της Κοινότητας πληγεί από φυσική καταστροφή, όπως ξηρασία και πλημμύρες, μπορεί να αποφασιστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2, ότι η περίοδος υποχρεωτικής αποθεματοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση μπορεί να μειωθεί για ποσότητα ζάχαρης που μπορεί να εξασφαλίσει τον κανονικό εφοδιασμό της εν λόγω περιοχής.

4. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου, οι οποίες δύνανται να προβλέπουν ένα όριο στις ποσότητες ζάχαρης που γίνονται δεκτές για μεταφορά, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 42 παράγραφος 2.

Οι λεπτομέρειες αυτές προβλέπουν ιδίως την επιβολή ενός ποσού στην ποσότητα προς αποθήκευση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο δεύτερη περίπτωση, που διατίθεται κατά την καθορισμένη περίοδο αποθεματοποίησης.

Άρθρο 15

1. Πριν από το τέλος κάθε περιόδου εμπορίας, διαπιστώνεται:

α) προβλεπόμενη ποσότητα ζάχαρης Α και Β, ισογλυκόζης Α και Β και σιροπιού ινουλίνης Α και Β που παράγεται για λογαριασμό της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.

β) η προβλεπόμενη ποσότητα ζάχαρης, ισογλυκόζης και σιροπιού ινουλίνης που διατίθεται για κατανάλωση στο εσωτερικό της Κοινότητας κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιόδου εμπορίας.

γ) το πλεόνασμα που είναι δυνατόν να εξαχθεί αφού αφαιρεθεί η ποσότητα που αναφέρεται στο σημείο α) από την ποσότητα που αναφέρεται στο σημείο β).

δ) ο προβλεπόμενος μέσος όρος ζημιών ή ο προβλεπόμενος μέσος όρος εσόδων ανά τόνο ζάχαρης για τις εξαγωγές ως προς τις οποίες έχουν αναληφθεί υποχρεώσεις και οι οποίες πρόκειται να πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο της τρέχουσας περιόδου εμπορίας. Αυτός ο μέσος όρος ζημιών ή εσόδων ισούται με τη διαφορά μεταξύ του συνολικού ποσού των επιστροφών και του συνολικού ποσού των εισφορών που υπολογίζονται επί του συνολικού όγκου των εξαγωγών για τις οποίες έχουν αναληφθεί οι εν λόγω υποχρεώσεις.

ε) Η προβλεπόμενη συνολική ζημία ή τα προβλεπόμενα συνολικά έσοδα που υπολογίζονται με τον πολλαπλασιασμό του πλεονάσματος που αναφέρεται στο στοιχείο γ) με τη μέση ζημία ή το μέσο όρο εσόδων που αναφέρονται στο στοιχείο δ).

2. Πριν από το τέλος της περιόδου εμπορίας 2002/03 και με την επιφύλαξη του άρθρου 10 παράγραφοι 3 έως 6, διαπιστώνονται σωρευτικά για τις περιόδους εμπορίας 2001/02 και 2002/03:

α) το πλεόνασμα που δύναται να εξαχθεί και που ορίζεται βάσει των στοιχείων της πραγμ