Κρατική ενίσχυση - Ιταλία

Ενίσχυση C 9/2002 (ex N 846/2001) - Περιβαλλοντική ενίσχυση υπέρ της Duferdofin SpA - ΕΚΑΧ χάλυβας

Πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 5 της απόφασης αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής

(2002/C 71/02)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Με επιστολή της 13ης Φεβρουαρίου 2002 που αναδημοσιεύεται στην αυθεντική γλώσσα του κειμένου της επιστολής στις σελίδες που ακολουθούν την παρούσα περίληψη, η Επιτροπή κοινοποίησε στην Ιταλία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6, παράγραφος 5 της απόφασης αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής σχετικά με την προαναφερθείσα ενίσχυση.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των ενισχύσεων για τις οποίες η Επιτροπή κινεί τη διαδικασία μέσα σε ένα μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας περίληψης και της επιστολής που ακολουθεί, στην ακόλουθη διεύθυνση: European Commission Directorate-General for Competition

Directorate H

State Aid Registry

Β - 1049 Brussels Αριθ. φαξ: (32-2) 296 12 42.

Οι παρατηρήσεις αυτές θα κοινοποιηθούν στην Ιταλία. Το απόρρητο της ταυτότητας του ενδιαφερόμενου μέρους που υποβάλει τις παρατηρήσεις μπορεί να ζητηθεί γραπτώς, με μνεία των σχετικών λόγων.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

Περιγραφή της ενίσχυσης

Με επιστολή της 20ής Δεκεμβρίου 2001, που πρωτοκολλήθηκε στις 21 Δεκεμβρίου 2001, η Ιταλία κοινοποίησε στην Επιτροπή την πρόθεσή της να χορηγήσει επενδυτική ενίσχυση στην Duferdofin SpA (παραγωγός χάλυβα που ανήκει στον όμιλο Duferco).

Η ενίσχυση χορηγείται από το υπουργείο Βιομηχανίας και Εμπορίου δυνάμει του νόμου 488/92 περί ενισχύσεων σε μειονεκτούσες περιοχές. Η ενίσχυση εγκρίθηκε στις 9 Απριλίου 2001 με την επιφύλαξη έγκρισής της και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Θα χορηγηθεί σε τρεις ισόποσες ετήσιες δόσεις.

Η ενίσχυση ανέρχεται σε 1631812,71 ευρώ. Το προβλεπόμενο συνολικό επιλέξιμο κόστος ανέρχεται σε 5450686,07 ευρώ, πράγμα που σημαίνει ότι η προτεινόμενη ενίσχυση αντιστοιχεί κατά μέσο όρο στο 29,9 %.

Η επένδυση αφορά την κατασκευή ενός στεγασμένου χώρου για την αποθήκευση, διακίνηση και αποστολή χαλύβδινων ράβδων καθώς και την εγκατάσταση εξοπλισμού για τη μετακίνηση ράβδων. Συνίσταται στα ακόλουθα: μελέτες σχεδίου (163200,38 ευρώ), προετοιμασία επιφανείας (332598,24 ευρώ), οικοδομικά (3531532,25 ευρώ), γενικός εξοπλισμός (226724,57 ευρώ), ηχομόνωση (206582,75 ευρώ), επιμήκυνση της κυλιόμενης επιφάνειας (299545 ευρώ), γερανογέφυρες (328983,5 ευρώ) και μεταφορικά μηχανήματα (361519,82 ευρώ).

Σύμφωνα με την κοινοποίηση, οι επενδύσεις αφορούν παρεμβάσεις που θα πραγματοποιηθούν με τήρηση της εθνικής νομοθεσίας περί ηχορύπανσης. Τα εν λόγω έργα θα επιτρέψουν μείωση των επιπέδων θορύβου (που μετά από την επένδυση θα φθάσουν τα 30 dB), της ατμοσφαιρικής ρύπανσης (δεδομένου ότι τα υφιστάμενα μεταφορικά μέσα κινούνται με καύσιμα και θα αντικατασταθούν από ηλεκτροκίνητες γερανογέφυρες) και των εκπομπών σκόνης (διότι η διακίνηση ράβδων μπορεί να επιρρίπτει σε αυτές σκόνη). Επίσης, θα βελτιώσουν τις συνθήκες ασφαλείας στο χώρο εργασίας.

Σύμφωνα με την κοινοποίηση, οι εξοικονομήσεις δαπανών που δημιουργούνται από τις επενδύσεις με τη μορφή μείωσης της φθοράς των μεταφορικών μέσων και της κατανάλωσης ελαστικών και καυσίμων ανέρχονται σε περίπου 50000 ευρώ κατ' έτος. Περαιτέρω μη προσδιοριζόμενες ποσοτικά εξοικονομήσεις αφορούν τη μείωση της ποσότητας των ράβδων που υποβαθμίζονται, δεδομένου ότι δεν θα είναι πλέον εκτεθειμένες στις καιρικές συνθήκες.

Εκτίμηση

Η Duferdofin SpA παράγει χαλύβδινες ράβδους που είναι προϊόντα περιλαμβανόμενα στο παράρτημα I της συνθήκης ΕΚΑΧ. Κατά συνέπεια, είναι μία επιχείρηση κατά την έννοια του άρθρου 80 της εν λόγω συνθήκης, στην οποία εφαρμόζεται η απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ (στο εξής ο "κώδικας ενισχύσεων στη χαλυβουργία").

Στο άρθρο 3, ο κώδικας ενισχύσεων στη χαλυβουργία προβλέπει ότι οι χαλυβουργικές επιχειρήσεις μπορούν να λαμβάνουν ενισχύσεις για επενδύσεις υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος. Οι όροι για να θεωρηθεί ότι μια τέτοιου είδους ενίσχυση συμβιβάζεται με την κοινή αγορά καθορίζονται στο παράρτημα του κώδικα ενισχύσεων στη χαλυβουργία και στις κοινοτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος όπως έχουν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων C 72 της 10ης Μαρτίου 1994 (στο εξής "οι περιβαλλοντικές κατευθυντήριες γραμμές του 1994").

Στην παρούσα περίπτωση, η Επιτροπή παρατηρεί ότι η αντικατάσταση ενός ανοικτού χώρου από μία στεγασμένη εγκατάσταση, καθώς και η αντικατάσταση του υπάρχοντος εξοπλισμού διακίνησης είναι συνήθεις επενδύσεις που πραγματοποιούνται από τους παραγωγούς χάλυβα κατά τη διάρκεια των συνήθων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους. Οι επενδύσεις αυτού του τύπου ενδέχεται να αποφέρουν σημαντικά πλεονεκτήματα από την άποψη της ορθολογικής οργάνωσης των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, της ασφάλειας και των συνθηκών εργασίας. Από την άποψη αυτή, η απόφαση της Duferdofin να προβεί στις εν λόγω επενδύσεις φαίνεται ότι βασίστηκε μάλλον στους λόγους αυτούς παρά σε σκοπούς προστασίας του περιβάλλοντος και τα αποτελέσματα στο περιβάλλον φαίνεται ότι είναι μια περιθωριακή συνέπεια της επένδυσης. Κατά την έννοια αυτή, θα πρέπει να γίνει υπενθύμιση ότι, κατ' αρχήν, μια απόφαση πραγματοποίησης νέων επενδύσεων που θα ήταν σε κάθε περίπτωση αναγκαίες για οικονομικούς λόγους ή λόγω της ηλικίας της υπάρχουσας εγκατάστασης ή εξοπλισμού, δεν είναι επιλέξιμη προς ενίσχυση. Ομοίως, οι επενδύσεις που εκτελούνται για τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και της ασφάλειας στο χώρο εργασίας, όσο και αν είναι αξιέπαινες, δεν είναι επιλέξιμες για ενίσχυση δυνάμει των περιβαλλοντικών κατευθυντήριων γραμμών του 1994 ή του κώδικα ενισχύσεων στη χαλυβουργία.

Από την άλλη πλευρά, η κοινοποίηση δεν αναφέρει σαφώς το σκοπό της επένδυσης: συμμόρφωση με νέους κανόνες ή βελτίωση με βάση ισχύοντες κανόνες. Εξάλλου, δεν υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τα υφιστάμενα επίπεδα ρύπανσης στην εγκατάσταση πριν από την επένδυση, καθώς και όσον αφορά τα επίπεδα που επιβάλλονται από τους ισχύοντες αναγκαστικούς κανόνες (εκτός από την ηχορύπανση) και ως προς τα επίπεδα που θα επιτευχθούν μετά την επένδυση (εκτός από την ηχορύπανση). Επομένως, η Επιτροπή δεν μπορεί να εκτιμήσει κατά πόσον είναι αρκετά σημαντική η συνεισφορά στη βελτίωση της προστασίας του περιβάλλοντος, ώστε η επένδυση να θεωρηθεί επιλέξιμη για ενίσχυση στην περίπτωση ενίσχυσης για βελτίωση επί προτύπων. Επίσης, η κοινοποίηση δεν περιέχει απόδειξη του επενδυτή ότι έχει ληφθεί σαφής απόφαση για την υιοθέτηση υψηλότερων προτύπων για τα οποία απαιτούνται πρόσθετες επενδύσεις, όπως απαιτείται από τον κώδικα ενισχύσεων στη χαλυβουργία.

Επί πλέον, σύμφωνα με τις περιβαλλοντικές κατευθυντήριες γραμμές του 1994, σε περίπτωση αντικατάστασης εγκατάστασης, το κόστος του βασικού εξοπλισμού που εμπλέκεται απλώς και μόνο για την αντικατάσταση της παραγωγικής ικανότητας χωρίς βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων, δεν είναι επιλέξιμο για ενίσχυση. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή αμφιβάλλει ότι οι περισσότερες από τις δαπάνες (μελέτες σχεδίου, προετοιμασία επιφανείας, μέρος των οικοδομικών δαπανών, γενικός εξοπλισμός, επιμήκυνση της κυλιόμενης επιφάνειας, γερανογέφυρες και μεταφορικά μηχανήματα) μπορούν να καταλογιστούν στην προστασία του περιβάλλοντος.

Η Επιτροπή αμφιβάλλει επίσης ότι έχουν επισημανθεί όλα τα πλεονεκτήματα ενόψει του χαμηλότερου παραγωγικού κόστους τα οποία προκύπτουν από την επένδυση. Τούτο ισχύει ειδικότερα όσον αφορά την πιθανή αύξηση της παραγωγικότητας που προκύπτει από τις νέες εγκαταστάσεις διακίνησης. Επί πλέον, η μείωση του αριθμού των ράβδων που υποβαθμίζονται δεν έχει προσδιοριστεί οικονομικά. Εξάλλου, φαίνεται ότι δεν έχει πραγματοποιηθεί αφαίρεση όσον αφορά τα πλεονεκτήματα από την άποψη του χαμηλότερου παραγωγικού κόστους που προκύπτουν από την επένδυση όπως απαιτείται από τον κώδικα ενισχύσεων στη χαλυβουργία, ούτε καν όσον αφορά εκείνα που έχουν προσδιοριστεί ποσοτικά.

Τέλος, όσον αφορά την καταβολή της ενίσχυσης σε δόσεις, η Επιτροπή έχει αμφιβολίες ως προς το αν, έχοντας υπόψη το άρθρο 1.3 του κώδικα ενισχύσεων στη χαλυβουργία, είναι νομίμως δυνατή οιαδήποτε πληρωμή μετά τις 22 Ιουλίου 2002.

Με βάση τα προαναφερόμενα, η Επιτροπή, στο παρόν στάδιο της διαδικασίας, αμφιβάλλει ότι η προαναφερόμενη ενίσχυση είναι σύμφωνη με τους κανόνες που θεσπίζονται στην απόφαση αριθ. 2496/96/ΕΚΑΧ.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

"La Commissione informa l'Italia che, dopo aver esaminato le informazioni fornite dalle autorità italiane sull'aiuto in oggetto, ha deciso di avviare il procedimento di cui all'articolo 6, paragrafo 5, della decisione n. 2496/96/CECA della Commissione.

1. PROCEDIMENTO

1. Con lettera del 20 dicembre 2001, registrata il 21 dicembre 2001, l'Italia ha notificato alla Commissione l'intenzione di concedere un aiuto ad investimenti che saranno realizzati da Duferdofin SpA.

2. DESCRIZIONE DETTAGLIATA DELL'AIUTO

2. Duferdofin SpA è un'impresa che produce acciaio ed appartiene al gruppo Duferco.

3. L'aiuto è erogato dal ministero dell'Industria, del commercio e dell'artigianato in base alla legge n. 488/92 relativa alla concessione delle agevolazioni nelle aree depresse. L'aiuto, approvato il 9 aprile 2001 fatta salva l'autorizzazione della Commissione europea, sarà erogato in tre quote annuali identiche.

4. L'aiuto ammonta a 1631812,71 EUR, mentre il costo ammissibile globale preso in considerazione è di 5450686,7 EUR. L'aiuto proposto corrisponde pertanto ad una media del 29,9 %.

5. L'investimento riguarda la realizzazione di un nuovo magazzino coperto per lo stoccaggio, la movimentazione e la spedizione delle travi di acciaio nonché l'installazione di un sistema di movimentazione delle travi. L'investimento comprende: la progettazione di massima ed esecutiva (163200,38 EUR); la bonifica dell'area circostante e la preparazione del suolo (332598,24 EUR), le opere murarie (3531532,25 EUR), l'impianto generale (226724,57 EUR), l'insonorizzazione dell'area dello stabilimento (206582,75 EUR), il prolungamento della via a rulli (299545 EUR), il carroponte per le travi (328983,5 EUR) e i trasferitori passacampata (361519,82 EUR).

6. Dalla notifica risulta che gli investimenti riguardano interventi realizzati in ottemperanza a normative nazionali sulle emissioni sonore. Gli investimenti dovrebbero permettere di ridurre il livello di rumore (che dopo l'investimento sarebbe di 30 dB), l'inquinamento atmosferico (dato che con i mezzi attuali di movimentazione le travi vengono spostate mediante motori a combustione interna che verrebbero sostituiti dall'installazione del carroponte ad alimentazione elettrica) le emissioni di polvere (giacché la movimentazione delle travi può provocare una dispersione delle polveri giacenti sulle stesse) nonché di migliorare le condizioni di sicurezza del ciclo di lavoro.

7. In base alla notifica i risparmi sui costi generati dagli investimenti sotto forma di riduzione dell'usura dei carrelli e del consumo di gomme e combustibili ammontano a circa 50000 EUR all'anno. Altri risparmi non quantificati potranno essere ottenuti con il mancato declassamento delle travi non più esposte agli eventi atmosferici.

3. VALUTAZIONE

8. La società Duferdofin SpA produce travi di acciaio, ossia prodotti inclusi nell'allegato I al trattato CECA. Si tratta pertanto di un'impresa ai sensi dell'articolo 80 di detto trattato, alla quale si applica la decisione n. 2496/96/CECA della Commissione (in appresso 'il codice degli aiuti alla siderurgia').

9. Ai sensi dell'articolo 3 di detto codice, le imprese siderurgiche possono ricevere aiuti destinati ad investimenti ambientali. I criteri per valutare la compatibilità di detti aiuti con il mercato comune figurano nell'allegato al codice degli aiuti alla siderurgia nonché nella disciplina comunitaria degli aiuti di Stato per la tutela dell'ambiente pubblicata nella Gazzetta ufficiale delle Comunità europee C 72 del 10 marzo 1994 (in appresso 'la disciplina ambiente del 1994').

10. In base alla disciplina ambiente del 1994, gli aiuti che apparentemente sono destinati a misure di protezione ambientale ma che, in realtà, sono destinati agli investimenti in generale, sono esclusi dalla disciplina. I costi ammissibili devono strettamente limitarsi ai costi d'investimento aggiuntivi necessari per conseguire gli obiettivi di protezione ambientale(1). Inoltre la disciplina stabilisce che gli aiuti agli investimenti effettuati dalle imprese per adeguare impianti in servizio da almeno due anni a nuove norme obbligatorie possono essere autorizzati fino ad un'intensità massima lorda del 15 % (punto A, primo paragrafo), mentre gli aiuti a favore di investimenti che consentono di raggiungere livelli di protezione dell'ambiente significativamente superiori a quelli previsti dalle norme vigenti possono essere autorizzati a concorrenza di un livello massimo del 30 % lordo, purché tale intensità sia proporzionata al miglioramento dell'ambiente che viene realizzato ed agli investimenti necessari per conseguirlo (punto B, primo paragrafo).

11. In base all'allegato al codice degli aiuti alla siderurgia, la Commissione, se necessario, imporrà condizioni e limiti rigorosi onde evitare aiuti dissimulati per investimenti generali per nuovi stabilimenti o attrezzature. Nel caso di aiuti diretti ad incoraggiare le imprese a migliorare in modo significativo la tutela dell'ambiente, l'investitore dovrà dimostrare di avere chiaramente deciso di scegliere livelli di tutela ambientale superiori implicanti investimenti addizionali, vale a dire che una soluzione a costi inferiori avrebbe permesso di soddisfare le nuove norme ambientali. In ogni caso la maggiorazione dell'aiuto si applicherebbe unicamente all'investimento connesso al maggior grado di tutela ambientale conseguito, previa detrazione di qualsiasi vantaggio che ne derivi in termine di diminuzione dei costi di produzione. La Commissione analizzerà inoltre il contesto economico ed ambientale di una decisione di procedere alla sostituzione di impianti o attrezzature in servizio. In linea di massima, una decisione di procedere a un nuovo investimento, che sarebbe comunque stata presa per ragioni economiche o tenuto conto dell'età dell'impianto o delle attrezzature esistenti, non potrà beneficiare di aiuti (durata di vita residua inferiore al 25 %).

12. Nella fattispecie la Commissione osserva che la sostituzione di un'area di stoccaggio aperta con il nuovo capannone coperto nonché la sostituzione e l'estensione dell'attuale impianto di movimentazione rientrano tra gli investimenti normalmente realizzati da produttori di acciaio nel corso delle loro normali attività commerciali. Gli investimenti di questo tipo verosimilmente presentano notevoli vantaggi in termini di razionalizzazione dell'attività e della sicurezza delle condizioni di lavoro. Sotto questo profilo la decisione di Duferdofin di realizzare simili investimenti sembra essere stata dettata più da tali obiettivi che da finalità di tutela ambientale e gli effetti per l'ambiente sembrano essere soltanto una conseguenza marginale dell'investimento. A questo proposito va ribadito che, in linea di massima, una decisione di procedere ad un nuovo investimento, che sarebbe comunque stata presa per ragioni economiche o tenuto conto dell'età dell'impianto o delle attrezzature esistenti, non può beneficiare di aiuti. Analogamente, gli investimenti realizzati per migliorare le condizioni di lavoro e la sicurezza nell'ambiente di lavoro, per quanto meritori, non sono ammessi ad aiuto in base alla disciplina ambiente del 1994 e al codice degli aiuti alla siderurgia.

13. D'altro lato, la notifica non contiene un'indicazione chiara della finalità dell'investimento, ossia se sia realizzato per l'adeguamento a nuove norme ambientali obbligatorie oppure per il superamento delle norme esistenti. Non contiene neppure alcuna informazione sui livelli attuali di agenti inquinanti nello stabilimento prima dell'investimento né sui livelli imposti dalle attuali norme obbligatorie (eccetto per le emissioni sonore) né, infine, sui livelli che verranno raggiunti una volta realizzato l'investimento (eccetto per le emissioni sonore). La Commissione non può pertanto valutare se il contributo al miglioramento della tutela ambientale sia sufficientemente significativo perché l'investimento possa essere considerato ammissibile ad aiuto, in caso di aiuto al superamento delle norme. La notifica non contiene neppure la dimostrazione attestante che l'investitore ha chiaramente deciso di scegliere livelli di tutela ambientale superiori che hanno comportato investimenti addizionali, come richiesto dal codice degli aiuti alla siderurgia.

14. Inoltre, secondo la disciplina ambiente del 1994, nel caso della sostituzione di impianti, i costi dell'impianto destinato semplicemente a sostituire capacità di produzione senza alcun miglioramento ai fini della tutela dell'ambiente non possono beneficiare di aiuti. A questo riguardo la Commissione dubita che la maggior parte dei costi (progettazione e studi, preparazione del suolo aziendale, parte delle opere murarie, macchinari, impianto generale, prolungamento via a rulli, carro ponte per le travi e trasferitori passacampata) sia ascrivibile a tutela dell'ambiente.

15. La Commissione inoltre dubita che siano stati individuati tutti i vantaggi in termini di diminuzione dei costi di produzione derivanti dall'investimento. Ciò vale in particolare per il probabile aumento della produttività ottenuto grazie al nuovo sistema di movimentazione delle travi. Non è stato neppure quantificato il risparmio in termini finanziari derivante dal declassamento delle travi. Infine non sembra che sia stata fatta alcuna detrazione dei vantaggi derivanti dall'investimento in termini di diminuzione dei costi di produzione, come specificato dal codice per gli aiuti alla siderurgia, nemmeno per quei vantaggi che sono stati quantificati (cfr. punto 7 supra).

16. Infine, quanto all'erogazione dell'aiuto in quote annuali, la Commissione dubita che tenuto conto dell'articolo 1.3 del codice degli aiuti alla siderurgia, i pagamenti possano legittimamente avere luogo dopo il 22 luglio 2002.

4. CONCLUSIONE

17. Ciò premesso, la Commissione, in questa fase del procedimento, dubita che l'aiuto succitato rispetti le norme di cui alla decisione n. 2496/96/CECA ed ha pertanto deciso di avviare nei suoi confronti il procedimento previsto all'articolo 6, paragrafo 5, della medesima decisione.

18. La Commissione invita quindi l'Italia a trasmetterle le sue osservazioni entro un mese dalla data di ricezione della presente ed a fornirle ogni informazione utile ai fini della valutazione dell'aiuto in base alla disciplina ambiente del 1994 ed al codice degli aiuti alla siderurgia. Deve trattarsi quanto meno delle seguenti informazioni:

- le date previste di inizio e completamento degli investimenti,

- una chiara indicazione della finalità degli investimenti, ossia se sono effettuati per l'adeguamento a nuove norme ambientali obbligatorie o prescrizioni di legge oppure per il superamento delle norme ambientali vigenti,

- copia degli atti che impongono all'impresa nuove norme ambientali obbligatorie oppure obblighi di legge,

- i livelli attuali di agenti inquinanti nello stabilimento prima dell'investimento, i livelli imposti dalle norme obbligatorie e i livelli che saranno raggiunti una volta realizzato l'investimento,

- per gli investimenti destinati ad incoraggiare l'osservanza di criteri più rigorosi, la prova attestante che è stata chiaramente adottata la decisione di scegliere livelli superiori di tutela dell'ambiente che hanno richiesto investimenti addizionali,

- la quantificazione di tutti i risparmi sui costi generati dall'investimento inclusi quelli derivanti da incrementi della produttività e dal mancato declassamento delle travi. Tale informazione dovrebbe riguardare la durata di vita dell'investimento e comprendere il metodo di calcolo,

- la data di acquisto dell'impianto da sostituire e la vita utile residua.

19. Ai sensi dell'articolo 6, paragrafo 1, del codice degli aiuti alla siderurgia, le notificazioni dei progetti di aiuti sono trasmesse alla Commissione entro il 31 dicembre 2001. Tale limite dovrebbe permettere alla Commissione di adottare una decisione prima della scadenza del codice degli aiuti alla siderurgia. Pertanto la Commissione avverte l'Italia che adotterà una decisione finale sull'aiuto notificato entro il 22 luglio 2002 sulla base delle informazioni disponibili all'epoca della decisione. Per lo stesso motivo non saranno concesse proroghe del termine di cui al punto 18.

20. La Commissione invita le autorità italiane a inviare senza indugio copia della presente ai beneficiari dell'aiuto.

21. La Commissione fa presente al governo italiano che all'aiuto prospettato può essere data esecuzione solo previa approvazione della Commissione e nel rispetto delle condizioni da essa stabilite."

(1) Cfr. punto 3.2.1 della disciplina.