Γνωμοδότηση αριθ. 3/2001

για πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση ειδικών μέτρων για την οριστική έξοδο από την υπηρεσία υπαλλήλων της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της Επιτροπής

(2001/C 162/02)

ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 283,

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή στις 31 Ιανουαρίου 2001(1),

το αίτημα για γνωμοδότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με την πρόταση αυτή, το οποίο διατύπωσε το Συμβούλιο και περιήλθε στο Συνέδριο στις 19 Φεβρουαρίου 2001,

Εκτιμώντας ότι η πρόταση έχει ως στόχο να επιτραπεί η εθελουσία έξοδος 600 υπαλλήλων της Επιτροπής, 300 από τους οποίους το 2001 και 300 το 2002, προκειμένου να καταστεί δυνατό να ανακατανείμει το εν λόγω όργανο τους ανθρώπινους πόρους μεταξύ των υπηρεσιών του,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ:

1. Η Επιτροπή ανέφερε στην αιτιολογική έκθεσή της ότι η εθελουσία έξοδος 600 υπαλλήλων θα καθιστούσε δυνατή την πρόσληψη 258 νέων υπαλλήλων, χωρίς καμία επίπτωση στον προϋπολογισμό, ενώ οι πραγματοποιούμενες από μια πλευρά οικονομίες θα καθιστούσαν δυνατή την αντιστάθμιση του κόστους των 258 νέων προσλήψεων.

Υπολογισμός της ουδετερότητας από πλευράς προϋπολογισμού

2. Στις ετήσιες οικονομίες και τα ετήσια έξοδα που παρουσιάζονται στο παράρτημα 2 της πρότασης συνοψίζονται, τόσο για τους "αποχωρούντες" όσο και για τους "εισερχόμενους", τα κύρια μισθολογικά έξοδα και έσοδα που καταλογίζονται ετησίως στον προϋπολογισμό.

3. Επομένως, ο άμεσος αντίκτυπος στον προϋπολογισμό παρουσιάζεται στην ουσία κατά τρόπο εύλογο.

4. Είναι αμφισβητήσιμο αν θα μπορούσε να γίνει πιο σχολαστικός υπολογισμός. Η παρουσιαζόμενη ανάλυση είναι στατική, εφόσον δεν προβλέπει την προαγωγή σε ανώτερα μισθολογικά κλιμάκια είτε για τους υπαλλήλους που συνταξιοδοτούνται πρόωρα είτε για τους νεοπροσλαμβανόμενους στη θέση τους υπαλλήλους. Αν προβλεπόταν αυτό, λαμβανομένων υπόψη όλων των παραγόντων θα συνεπαγόταν περαιτέρω οικονομίες. Ομοίως, οι συντάξεις των υπαλλήλων που συνταξιοδοτούνται πρόωρα θα βασίζονται σε χαμηλότερο μέσο επίπεδο μισθού από ό, τι θα δικαιούνταν αν συνέχιζαν να υπηρετούν μέχρι την κανονική ηλικία της συνταξιοδότησής τους. Αυτό θα συνεπαγόταν, επίσης, ορισμένες περισσότερο μακροχρόνιες οικονομίες. (Θα ήταν ευκταίο να βελτιωθεί η διατύπωση του άρθρου 4 παράγραφος 7, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι αυτό θα έχει το αναμενόμενο από την Επιτροπή αποτέλεσμα). Επίσης, κατά τον υπολογισμό δεν λαμβάνονται υπόψη οι πιο μακροχρόνιες οικονομίες, πέραν της μεταβατικής περιόδου, που θα απορρέουν από την εικαζόμενη διαρκή μείωση του αριθμού του προσωπικού, εφόσον 600 λιγότερο παραγωγικοί υπάλληλοι αντικαθίστανται, άμεσα ή έμμεσα, από 258 νέους υπαλλήλους, οι δεξιότητες των οποίων είναι καλύτερα προσαρμοσμένες στις τρέχουσες ανάγκες. Τέλος, το Συνέδριο επισημαίνει ότι δεν γίνεται πρόβλεψη για τα πραγματικά έξοδα που αντιπροσωπεύουν τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που αποκτούν οι νεοπροσλαμβανόμενοι υπάλληλοι. Όπως επισήμανε το Συνέδριο στην ετήσια έκθεσή του για το 1999 (σημεία 6.7-6.8), το πλήρες κόστος για τη χρηματοδότηση συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων του είδους αυτού ανέρχεται σε ποσό που μάλιστα υπερβαίνει το ένα τρίτο των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων ενώ, επί του παρόντος, εισπράττονται μόνον εργοδοτικές εισφορές της τάξης του 8,25 %. Αυτό συνεπάγεται ότι το πλήρες κόστος μακροχρονίως (όχι όμως το άμεσο κόστος σε μετρητά) των νεοπροσλαμβανόμενων υπαλλήλων θα είναι κατά 25 % υψηλότερο από ό, τι παρουσιάζεται στον υπολογισμό της Επιτροπής. Γενικά, το καθαρό μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα θα πρέπει να αντιστοιχεί σε σημαντική μείωση των εξόδων προσωπικού της Επιτροπής, όπου θα αντικατοπτρίζεται κυρίως το γεγονός ότι θα απασχολείται μικρότερος αριθμός προσωπικού από ό, τι θα απασχολούνταν σε διαφορετική περίπτωση.

Τα λοιπά όργανα

5. Τόσο η πυραμίδα των ηλικιών των υπαλλήλων όσο και η δυσχέρεια προσαρμογής ορισμένων υπαλλήλων στην εξέλιξη των νέων τεχνολογιών δημιουργούν, στο πλαίσιο πολλών θεσμικών και μη οργάνων, καταστάσεις και ανάγκες όμοιες με εκείνες που εμφανίζονται στην Επιτροπή. Μοναδικές εξαιρέσεις από την προβληματική αυτή αποτελούν η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, η πυραμίδα των ηλικιών της οποίας θα εξασφαλίσει φυσιολογικά μαζική ανανέωση του προσωπικού κατά τη διάρκεια των προσεχών ετών, καθώς και η Επιτροπή των Περιφερειών, η οποία βρίσκεται σε στάδιο ανάπτυξης. Το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, στην απόφασή του της 30ής Σεπτεμβρίου 1998, Busacca και λοιποί κατά Ελεγκτικού Συνεδρίου (T-164/97), έκρινε ότι κανονισμός που θα παρείχε μόνον σε ένα όργανο το δικαίωμα χρησιμοποίησης μέτρων "εθελουσίας εξόδου" θέσπιζε μια "αυθαίρετη ή προδήλως απρόσφορη διαφοροποίηση όσον αφορά τον επιδιωκόμενο σκοπό μεταξύ πανομοιότυπων καταστάσεων και ήταν, ως εκ τούτου, αντίθετος προς την αρχή της ισότητας, θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου". Το Δικαστήριο, στις αποφάσεις του της 5ης Οκτωβρίου 2000, C-432/98 P, C-433/98 P και C-434/98 P, δεν έθεσε υπό αμφισβήτηση το θέμα αυτής της αιτιολογικής σκέψης του Δικαστηρίου, το οποίο διατήρησε επομένως "την ισχύ του δεδικασμένου". Δεδομένου ότι η πρόταση της Επιτροπής συνεπάγεται παρέκκλιση από τις κανονικές διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης εφαρμόζεται σε όλα τα όργανα, η Επιτροπή, προτού υποβάλει το παρόν σχέδιο κανονισμού, έπρεπε να τους ζητήσει να διατυπώσουν τις απόψεις τους σχετικά με το κατά πόσο αντιμετωπίζουν ανάλογη κατάσταση.

Η παρούσα γνωμοδότηση εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στο Λουξεμβούργο κατά τη συνεδρίασή του της 5ης Απριλίου 2001.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Jan O. Karlsson

Πρόεδρος

(1) COM(2001) 50 τελικό, της 31ης Ιανουαρίου 2001.