Πρόταση πράξης του Συμβουλίου για την κατάρτιση της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση, στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (98/C 33/05) COM(97) 609 τελικό - 97/0339(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 22 Δεκεμβρίου 1997)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο Κ.3 παράγραφος 2 στοιχείο γ),

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας:

ότι, με σκοπό την υλοποίηση των στόχων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα κράτη μέλη θεωρούν ότι η συνεργασία στον τομέα της διεθνούς δικαιοδοσίας, της αναγνώρισης και της εκτέλεσης των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, αποτελεί θέμα κοινού ενδιαφέροντος το οποίο υπάγεται στη δικαστική συνεργασία στον αστικό τομέα η οποία καθιερώνεται από τον τίτλο VI της συνθήκης 7

Αποφάσισε να συνάψει την σύμβαση και το πρωτόκολλο που αφορά την ερμηνεία της, των οποίων τα κείμενα επισυνάπτονται και υπογράφονται σήμερα από τους αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών 7

Συστήνει την έγκρισή της από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους.

Τα υψηλά συμβαλλόμενα μέρη στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

Αναφερόμενα στην πράξη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της . . .

Επιθυμώντας να βελτιώσουν και να επιταχύνουν την ελεύθερη κυκλοφορία στο εσωτερικό των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και να απλουστεύσουν προς το σκοπό αυτό τις διατυπώσεις από τις οποίες εξαρτώνται η αναγνώριση και η προσωρινή εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων 7

Μεριμνώντας για την ενίσχυση της έννομης προστασίας των προσώπων των εγκατεστημένων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης 7

Έχοντας υπόψη ότι το άρθρο Κ3 παράγραφος 2, στοιχείο γ) της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ορίζει ότι οι συμβάσεις που καταρτίζονται βάσει του άρθρου Κ3 μπορούν να προβλέπουν ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο να ερμηνεύει τις διατάξεις τους, σύμφωνα με τις λεπτομερείς διατάξεις που καθορίζονται ενδεχομένως στις εν λόγω συμβάσεις 7

Συμφώνησαν στις ακόλουθες διατάξεις:

ΤΙΤΛΟΣ I - ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 1

[Αμετάβλητο (1)]

ΤΙΤΛΟΣ II - ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ

Τμήμα 1 Γενικές διατάξεις

Άρθρο 2

1. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παρούσας σύμβασης, τα πρόσωπα που έχουν την συνήθη διαμονή τους στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους ενάγονται ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους αυτού, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά τους.

Τα πρόσωπα που δεν έχουν την ιθαγένεια του κράτους στο οποίο έχουν τη συνήθη διαμονή τους υπάγονται στους κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας που εφαρμόζονται στους ημεδαπούς.

2. Για την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης, ο τόπος της κεντρικής διοίκησης των εταιρειών και άλλων νομικών προσώπων ή, ελλείψει αυτού, ο τόπος της καταστατικής τους έδρας, εξομοιώνεται με την συνήθη διαμονή των φυσικών προσώπων.

Άρθρο 3

Τα πρόσωπα που έχουν τη συνήθη διαμονή τους στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους μπορούν να εναχθούν ενώπιον των δικαστηρίων άλλου συμβαλλομένου κράτους μόνο σύμφωνα με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα τμήματα 2 έως 6α του παρόντος τίτλου. Δεν εφαρμόζονται εις βάρος τους, ιδίως:

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 4

Εάν ο εναγόμενος δεν έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους, η διεθνής δικαιοδοσία σε κάθε συμβαλλόμενο κράτος ρυθμίζεται από το δίκαιο του κράτους αυτού, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 16, 17 και 18.

Κατά του εναγομένου αυτού, κάθε πρόσωπο που έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους, ανεξάρτητα από την ιθαγένειά του, μπορεί να επικαλεσθεί στο κράτος αυτό, όπως και οι ημεδαποί, τους εκεί ισχύοντες κανόνες διεθνούς δικαιοδοσίας, και κυρίως εκείνους που προβλέπονται στο άρθρο 3, δεύτερο εδάφιο.

Τμήμα 2 Ειδικές βάσεις διεθνούς δικαιοδοσίας

Άρθρο 5

Ο εναγόμενος που έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους μπορεί να εναχθεί σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος:

1. ως προς διαφορές εκ συμβάσεως με αντικείμενο την πώληση αγαθών, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου πραγματοποιήθηκε ή έπρεπε να πραγματοποιηθεί η παράδοση, εκτός αν τα αγαθά παραδόθηκαν ή έπρεπε να παραδοθούν σε διαφορετικούς τόπους 7

2. ως προς τις υποχρεώσεις διατροφής, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου ο αιτών διατροφή έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του ή εφόσον πρόκειται για αγωγή παρεπόμενη δίκης σχετικής με την προσωπική κατάσταση, ενώπιον του δικαστηρίου που κατά το δίκαιο του δικάζοντος δικαστή έχει διεθνή δικαιοδοσία στην περίπτωση της δίκης αυτής (2), εκτός αν η διεθνής αυτή δικαιοδοσία θεμελιώνεται μόνο στην ιθαγένεια ενός εκ των διαδίκων 7

3. ως προς ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιονεί αδικοπραξίας, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός ή ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου επήλθε η ζημία (ή μέρος της ζημίας) 7

4. σε περιπτώσεις αγωγής αποζημιώσεως ή αποκαταστάσεως της προτέρας καταστάσεως που θεμελιώνονται σε αξιόποινη πράξη, ενώπιον του δικαστηρίου όπου ασκείται η ποινική δίωξη, κατά το μέτρο που σύμφωνα με το δίκαιό του το δικαστήριο αυτό μπορεί να επιληφθεί της πολιτικής αγωγής 7

5. ως προς διαφορές σχετικές με την εκμετάλλευση υποκαταστήματος, πρακτορείου ή κάθε άλλης εγκαταστάσεως, ενώπιον του δικαστηρίου της τοποθεσίας τους 7

6. υπό την ιδιότητά του ως ιδρυτή, trustee ή δικαιούχου trust που έχει συσταθεί, είτε δυνάμει νόμου είτε γραπτά ή προφορικά με γραπτή επιβεβαίωση, ενώπιον των δικαστηρίων του συμβαλλομένου κράτους στο έδαφος του οποίου το trust έχει την έδρα του 7

7. σε διαφορές σχετικές με πληρωμή της αμοιβής που απαιτείται για την αρωγή ή τη διάσωση φορτίου ή ναύλου, ενώπιον του δικαστηρίου στην περιφέρεια του οποίου το εν λόγω φορτίο ή ο αντίστοιχος ναύλος:

α) έχει κατασχεθεί για να εξασφαλισθεί η πληρωμή αυτή 7

ή

β) θα μπορούσε να κατασχεθεί για το σκοπό αυτό αλλά παρασχέθηκε εγγύηση ή άλλου είδους ασφάλεια 7

η διάταξη αυτή δεν εφαρμόζεται παρά μόνον εφόσον προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο εναγόμενος έχει δικαίωμα επί του φορτίου ή του ναύλου ή ότι είχε τέτοιο δικαίωμα κατά το χρόνο της εν λόγω αρωγής ή διασώσεως.

Άρθρο 5α

1. Σε θέματα ατομικών συμβάσεων εργασίας, ο εναγόμενος που έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους μπορεί να εναχθεί, σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου στον οποίο ο εργαζόμενος εκτελεί συνήθως την εργασία του.

Όταν ο εργαζόμενος δεν εκτελεί συνήθως την εργασία του στο ίδιο κράτος, ο εργοδότης μπορεί εξίσου να εναχθεί ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου βρίσκεται η εγκατάσταση η οποία προσέλαβε τον εργαζόμενο.

2. Συμφωνία διεθνούς δικαιοδοσίας που έχει συναφθεί μεταξύ των δύο μερών παράγει τα αποτελέσματά της μόνον αν είναι μεταγενέστερη από τη γένεση της διαφοράς ή αν ο εργαζόμενος την επικαλείται για να εκδικασθεί η διαφορά από δικαστήριο άλλο από αυτό της συνήθους διαμονής του εναγομένου ή από εκείνο που ορίζεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 6

Ο εναγόμενος που έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους μπορεί επίσης να εναχθεί, σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος:

1. αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου της συνήθους διαμονής ενός εξ αυτών εκτός αν η αγωγή υποβλήθηκε με μόνο σκοπό να απομακρύνει τους συνεναγόμενους από το δικαστήριο της συνήθους διαμονής τους.

Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει όσον αφορά τον συνεναγόμενο ο οποίος έχει συνάψει με τον ενάγοντα συμφωνία διεθνούς δικαιοδοσίας που πληρεί τις προϋποθέσεις του άρθρου 17 7

2. αν πρόκειται για προσεπίκληση δικονομικού εγγυητή ή άλλη προσεπίκληση, ενώπιον του δικαστηρίου της κύριας δίκης, εκτός αν μόνος σκοπός τους ήταν να απομακρύνουν τον εγγυητή ή τον προσεπικαλούμενο από το δικαστήριο που θα είχε διεθνή δικαιοδοσία στην περίπτωσή τους 7

3. αν πρόκειται για ανταγωγή που απορρέει από την ίδια σύμβαση ή τα ίδια πραγματικά περιστατικά στα οποία στηρίζεται η κύρια αγωγή, ενώπιον του δικαστηρίου όπου είναι εκκρεμής η αγωγή αυτή 7

4. ως προς διαφορές εκ συμβάσεως, εάν η αγωγή, μπορεί να συνδυασθεί με αγωγή εναντίον του ίδιου εναγομένου σε διαφορές που αφορούν εμπράγματα δικαιώματα επί ακινήτου, ενώπιον του δικαστηρίου του συμβαλλομένου κράτους της τοποθεσίας του ακινήτου.

Άρθρο 6α

(Αμετάβλητο)

Τμήμα 3 Διεθνής δικαιοδοσία σε υποθέσεις ασφαλίσεων

Άρθρο 7

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 8

Ο ασφαλιστής που έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους μπορεί να εναχθεί:

1. σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος, ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου ο αντισυμβαλλόμενος του ασφαλιστή έχει τη συνήθη διαμονή του 7

ή

2. αν πρόκειται για το συνασφαλιστή, ενώπιον του δικαστηρίου του συμβαλλομένου κράτους, στο οποίο έχει εναχθεί ο κύριος ασφαλιστής.

Όταν ο ασφαλιστής δεν έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους, αλλά διαθέτει υποκατάστημα, πρακτορείο ή οποιαδήποτε άλλη εγκατάσταση σε συμβαλλόμενο κράτος, θεωρείται, για διαφορές σχετικές με την εκμετάλλευσή τους, ότι έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος του κράτους αυτού.

Άρθρο 9

Ο ασφαλιστής μπορεί εξάλλου να εναχθεί ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου συνέβη το ζημιογόνο γεγονός ή ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου επήλθε η ζημία ή μέρος της ζημίας, εφ' όσον πρόκειται για ασφάλιση αστικής ευθύνης ή για ασφάλιση ακινήτων. Το ίδιο ισχύει αν η ασφάλεια αφορά ταυτόχρονα ακίνητα και κινητά καλυπτόμενα από το ίδιο ασφαλιστήριο και θιγόμενα από την ίδια ζημία.

Άρθρο 10

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 11

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 10, τρίτο εδάφιο, η αγωγή του ασφαλιστή μπορεί να ασκηθεί μόνον ενώπιον των δικαστηρίων του συμβαλλομένου κράτους στο οποίο έχει τη συνήθη διαμονή του ο εναγόμενος, ανεξάρτητα αν είναι αντισυμβαλλόμενος, ασφαλισμένος ή δικαιούχος.

Οι διατάξεις του παρόντος τμήματος δεν θίγουν το δικαίωμα ασκήσεως ανταγωγής ενώπιον του δικαστηρίου στο οποίο είναι εκκρεμής η κύρια αγωγή που έχει εισαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος.

Άρθρο 12

Παρέκκλιση από τις διατάξεις του παρόντος τμήματος είναι δυνατή μόνο με συμφωνίες:

(Σημεία 1 και 2 αμετάβλητα)

3. που έχοντας συναφθεί ανάμεσα σε ασφαλιστή και αντισυμβαλλόμενο με συνήθη διαμονή κατά το χρόνο της συνάψεως της σύμβασης στο ίδιο συμβαλλόμενο κράτος, . . . (το υπόλοιπο αμετάβλητο)

4. που έχουν συναφθεί από αντισυμβαλλόμενο χωρίς συνήθη διαμονή σε συμβαλλόμενο κράτος, εκτός αν πρόκειται για υποχρεωτική ασφάλιση ή για ασφάλιση ακινήτου που κείται σε συμβαλλόμενο κράτος, ή

5. (Αμετάβλητο)

Άρθρο 12α

Οι αναφερόμενοι στο άρθρο 12 σημείο 5 κίνδυνοι είναι οι ακόλουθοι:

(Σημεία 1 έως 4 αμετάβλητα)

5. Το σύνολο των υψηλών κινδύνων που αναφέρονται στο άρθρο 5 της οδηγίας 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

Τμήμα 4 Διεθνής δικαιοδοσία σε συμβάσεις καταναλωτών

Άρθρο 13

Σε συμβάσεις που ο σκοπός τους μπορεί να θεωρηθεί ξένος προς την επαγγελματική δραστηριότητα αυτού που τις καταρτίζει και που αποκαλείται στη συνέχεια «καταναλωτής», η διεθνής δικαιοδοσία καθορίζεται από τις διατάξεις παρόντος τμήματος, υπό την επιφύλαξη του άρθρου 4 και του άρθρου 5 σημείο 5.

1. όταν πρόκειται για πώληση ενσωμάτων κινητών με τμηματική καταβολή του τιμήματος ή για δάνειο με σταδιακή εξόφληση ή για οποιαδήποτε πιστωτική σύμβαση στην οποία εφαρμόζεται η οδηγία 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου 7

2. για κάθε άλλη σύμβαση που έχει ως αντικείμενο προμήθεια ενσωμάτων κινητών ή παροχή υπηρεσιών αν:

α) πριν από την κατάρτιση της συμβάσεως, έγινε στο κράτος της συνήθους διαμονής του καταναλωτή ειδική προσφορά ή διαφήμιση 7 ή

β) αν ο αντισυμβαλλόμενος του καταναλωτή ή ο αντιπρόσωπός του έλαβε την παραγγελία του καταναλωτή στη χώρα στην οποία αυτός έχει τη συνήθη διαμονή του 7 ή

γ) αν ο καταναλωτής μετέβη από το κράτος της συνήθους διαμονής του σε κάποιο άλλο συμβαλλόμενο κράτος και έδωσε εκεί την παραγγελία του, υπό τον όρο ότι το ταξίδι διοργανώθηκε με σκοπό να παροτρύνει τον καταναλωτή να προβεί στην αγορά.

Οι διατάξεις του πρώτου εδαφίου, σημείο 2 εφαρμόζονται και σε συμβάσεις που αφορούν την απόκτηση δικαιώματος χρονομερισμένης χρήσης ακινήτων.

Όταν ο αντισυμβαλλόμενος του καταναλωτή δεν έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλομένου κράτους αλλά διαθέτει υποκατάστημα, πρακτορείο ή εγκατάσταση σε συμβαλλόμενο κράτος, θεωρείται ως προς τις διαφορές τις σχετικές με την εκμετάλλευσή τους, ότι έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος του κράτους αυτού.

Άρθρο 14

Η αγωγή καταναλωτή κατά του αντισυμβαλλόμενου μπορεί να ασκηθεί είτε ενώπιον των δικαστηρίων του συμβαλλόμενου κράτους, στο έδαφος του οποίου έχει τη συνήθη διαμονή του ο αντισυμβαλλόμενος είτε ενώπιον των δικαστηρίων του συμβαλλόμενου κράτους, στο έδαφος του οποίου έχει τη συνήθη διαμονή του ο καταναλωτής.

Η αγωγή του αντισυμβαλλόμενου κατά του καταναλωτή μπορεί να ασκηθεί μόνον ενώπιον των δικαστηρίων του συμβαλλόμενου κράτους, στο έδαφος του οποίου έχει τη συνήθη διαμονή του ο καταναλωτής.

Οι διατάξεις αυτές δεν θίγουν το δικαίωμα ασκήσεως ανταγωγής ενώπιον του δικαστηρίου στο οποίο είναι εκκρεμής η κύρια αγωγή που έχει εισαχθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος τμήματος.

Άρθρο 15

Παρέκκλιση από τις διατάξεις του παρόντος τμήματος είναι δυνατή μόνο με συμφωνίες:

1. μεταγενέστερες από τη γέννηση της διαφοράς ή

2. που επιτρέπουν στον καταναλωτή να προσφύγει και σε άλλα δικαστήρια εκτός από αυτά που προβλέπονται στο παρόν τμήμα ή

3. που, έχοντας συναφθεί σε καταναλωτή και αντισυμβαλλόμενο με συνήθη διαμονή κατά το χρόνο συνάψεως της συμβάσεως στο ίδιο συμβαλλόμενο κράτος, απονέμουν διεθνή δικαιοδοσία στα δικαστήρια του κράτους αυτού, εκτός αν το δίκαιο του κράτους αυτού απαγορεύει τέτοιες συμφωνίες.

Τμήμα 5 Αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία

Άρθρο 16

Αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία έχουν:

1. α) (Αμετάβλητο)

β) πάντως, σε υποθέσεις μισθώσεων ακινήτων που συνάπτονται για προσωρινή ιδιωτική χρήση μέγιστης διάρκειας έξι συνεχών μηνών, έχουν επίσης διεθνή δικαιοδοσία και τα δικαστήρια του συμβαλλόμενου κράτους στο οποίο έχει τη συνήθη διαμονή του ο εναγόμενος, εφόσον ο ιδιοκτήτης και ο μισθωτής είναι φυσικά πρόσωπα και έχουν συνήθη διαμονή στο ίδιο συμβαλλόμενο κράτος 7

2. σε θέματα κύρους, ακυρότητας ή λύσεως εταιριών ή άλλων νομικών προσώπων που έχουν την καταστατική έδρα τους στο έδαφος συμβαλλόμενου κράτους, τα δικαστήρια του κράτους αυτού 7

(Σημεία 3 έως 5 αμετάβλητα)

Τμήμα 6 Παρέκταση διεθνούς δικαιοδοσίας

Άρθρο 17

Αν τα μέρη συμφώνησαν ότι ένα δικαστήριο ή τα δικαστήρια συμβαλλόμενου κράτους θα δικάζουν τις διαφορές που έχουν προκύψει ή που θα προκύψουν από συγκεκριμένη έννομη σχέση, το δικαστήριο αυτό ή τα δικαστήρια του κράτους αυτού έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία. Μια τέτοια συμφωνία διεθνούς δικαιοδοσίας πρέπει να καταρτίζεται:

(Το υπόλοιπο του εδαφίου παραμένει αμετάβλητο).

Όταν μια τέτοια συμφωνία καταρτίζεται από μέρη εκ των οποίων κανένα δεν έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλόμενου κράτους, τα δικαστήρια των άλλων συμβαλλόμενων κρατών δεν μπορούν να δικάσουν τη διαφορά εφόσον το ή τα υποδειχθέντα δικαστήρια δεν έχουν διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας τους.

(Το υπόλοιπο του άρθρου παραμένει αμετάβλητο, εξαιρουμένου του τελευταίου εδαφίου, που καταργείται).

Άρθρο 18

Πέραν της περιπτώσεως όπου η διεθνής δικαιοδοσία απορρέει από άλλες διατάξεις της παρούσας συμβάσεως, αποκτά διεθνή δικαιοδοσία το δικαστήριο συμβαλλομένου κράτους ενώπιον του οποίου παρίσταται ο εναγόμενος και προβαίνει εκουσίως σε διαδικαστικές ενέργειες πλην εκείνων που επιδιώκουν άμεσα ή έμμεσα, δευτερευόντως ή επικουρικά, να προβάλλουν την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας αυτού του δικαστηρίου. Οι εθνικές διατάξεις που αφορούν τον τύπο ή τα μέσα με τα οποία μπορεί να προβληθεί η έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση να θίγουν τη μη αμφιλεγόμενη έκφραση της βούλησης του εναγομένου να αμφισβητήσει τη διεθνή δικαιοδοσία αυτού του δικαστηρίου.

Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει αν υπάρχει αποκλειστική διεθνής δικαιοδοσία άλλου δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 16.

Τμήμα 6α Διεθνής δικαιοδοσία όσον αφορά τα ασφαλιστικά μέτρα

Άρθρο 18α

1. Τα ασφαλιστικά μέτρα που προβλέπονται από το δίκαιο συμβαλλομένου κράτους, αν αυτά πρέπει να εκτελεσθούν στο έδαφός του, ανεξαρτήτως του τόπου στον οποίο παράγουν τα αποτελέσματά τους, μπορούν να ζητηθούν σε αυτό το κράτος, έστω και αν δικαστήριο άλλου συμβαλλομένου κράτους έχει, σύμφωνα με την παρούσα σύμβαση, διεθνή δικαιοδοσία για την ουσία της υποθέσεως.

2. Κατά την έννοια της παρούσας σύμβασης, ασφαλιστικά μέτρα είναι τα επείγοντα μέτρα που προορίζονται να εξετάσουν μία διαφορά, να εξασφαλίσουν τη διατήρηση των αποδεικτικών στοιχείων ή των αγαθών ενόψει της απόφασης ή της αναγκαστικής εκτέλεσης, να διατηρήσουν ή να ρυθμίσουν πραγματική ή νομική κατάσταση προκειμένου να κατοχυρωθούν τα δικαιώματα των οποίων η αναγνώριση ζητείται ή μπορεί να ζητηθεί από το δικαστή της ουσίας.

Τμήμα 7 Έρευνα της διεθνούς δικαιοδοσίας και του παραδεκτού

Άρθρο 19

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 20

Όταν ο εναγόμενος ενάγεται ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλομένου κράτους και δεν παρίσταται, το δικαστήριο κηρύσσει εαυτό αυτεπάγγελτα αναρμόδιο, αν η δικαιοδοσία του δεν στηρίζεται στους όρους της παρούσας σύμβασης.

(Αμετάβλητο)

Τα συμβαλλόμενα κράτη εφαρμόζουν τις διατάξεις του προηγούμενου εδαφίου μόνον μέχρις όταν αρχίσουν να ισχύουν ως προς αυτά οι διατάξεις του άρθρου 9 της σύμβασης για την επίδοση και την κοινοποίηση στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.

Τμήμα 8 Εκκρεμοδικία και συνάφεια

Άρθρο 21

Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διαφόρων συμβαλλομένων κρατών, κάθε δικαστήριο, εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί, αναστέλλει αυτεπάγγελτα τη διαδικασία του μέχρι να διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο.

Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε άλλο επιληφθέν δικαστήριο οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του υπέρ αυτού του δικαστηρίου.

Ένα δικαστήριο επιλαμβάνεται, κατά την έννοια της παρούσας σύμβασης, όταν η αγωγή υποβάλλεται σε αυτό το δικαστήριο και το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης, ή αντίστοιχο έγγραφο, επιδίδεται ή κοινοποιείται στον ενάγοντα, σύμφωνα με το άρθρο 20, δεύτερο ή τρίτο εδάφιο.

Άρθρο 22

Όταν συναφείς αγωγές εκκρεμούν ενώπιον δικαστηρίων διαφόρων συμβαλλομένων κρατών, κάθε δικαστήριο, εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί μπορεί να αναστείλει τη διαδικασία.

Κάθε δικαστήριο, εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί, μπορεί επίσης, με αίτηση ενός από τους διαδίκους, να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του, υπό την προϋπόθεση ότι οι αγωγές εκκρεμούν στον ίδιο βαθμό δικαιοδοσίας, ότι το πρώτο επιληφθέν δικαστήριο έχει διεθνή δικαιοδοσία και για τις εν λόγω αγωγές και ότι το δίκαιό του επιτρέπει την ένωση συναφών υποθέσεων.

Είναι συναφείς, κατά την έννοια του παρόντος άρθρου, αγωγές που συνδέονται μεταξύ τους τόσο στενά ώστε να υπάρχει συμφέρον να εξετασθούν και να εκδικασθούν ταυτόχρονα, προκειμένου να αποφευχθούν λύσεις που θα ήταν ασυμβίβαστες αν οι υποθέσεις εκδικάζονταν χωριστά.

Άρθρο 23

(Παράγραφος 1 αμετάβλητη)

2. Όταν μόνον το δικαστήριο που επιλαμβάνεται δεύτερο διαθέτει αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία, αυτό το δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να αναστείλει τη διαδικασία μέχρις ότου το πρώτο επιληφθέν δικαστήριο αποφασίσει για τη διεθνή δικαιοδοσία του.

Τμήμα 9 Ασφαλιστικά μέτρα

Άρθρο 24

(Καταργείται)

ΤΙΤΛΟΣ III - ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΚΑΙ ΕΚΤΕΛΕΣΗ

Άρθρο 25

(Αμετάβλητο)

Τμήμα 1 Αναγνώριση

Άρθρο 26

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 27

Ακόμα και αν δεν είναι εκτελεστές ή δεν έχουν ακόμα κηρυχθεί εκτελεστές στο κράτος στο οποίο ζητείται η αναγνώριση της αποφάσεως κατά την έννοια του άρθρου 31, οι αποφάσεις που εκδίδονται σε κάποιο συμβαλλόμενο κράτος καθορίζουν, όσον αφορά τις αποφασισθείσες καταδίκες, την ύπαρξη αξιώσεως η οποία επιτρέπει την λήψη ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους στο οποίο ζητείται η αναγνώριση της αποφάσεως.

Άρθρο 28

Καταργείται.

Άρθρο 29

Καταργείται.

Άρθρο 30

(Αμετάβλητο)

Τμήμα 2 Εκτέλεση

Άρθρο 31

Οι αποφάσεις που εκδίδονται και είναι εκτελεστές σε συμβαλλόμενο κράτος παράγουν σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος, αφού κηρυχθούν εκεί εκτελεστές κατόπιν αιτήσεως κάθε ενδιαφερομένου, τα αποτελέσματα που αναγνωρίζονται σε μία εκτελεστή απόφαση στο συγκεκριμένο κράτος.

Πάντως, στο Ηνωμένο Βασίλειο, μια τέτοια απόφαση εκτελείται στην Αγγλία και Ουαλία, τη Σκωτία, ή τη Βόρεια Ιρλανδία, αφού προηγουμένως, με αίτηση οποιουδήποτε ενδιαφερομένου, η απόφαση αυτή εγγραφεί προς εκτέλεση στο αντίστοιχο τμήμα του Ηνωμένου Βασιλείου.

Άρθρο 32

1. Η αίτηση υποβάλλεται:

. . .

2. Στα συμβαλλόμενα κράτη που ορίζονται πολλά δικαστήρια ή αρχές, η κατά τόπον αρμοδιότητα του δικαστηρίου ή της αρχής καθορίζεται από τη συνήθη διαμονή του προσώπου κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση. Αν το πρόσωπο αυτό δεν έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος του κράτους εκτέλεσης, η αρμοδιότητα καθορίζεται από τον τόπο εκτέλεσης.

Άρθρο 33

Η αίτηση υποβάλλεται κατά το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης.

Ο αιτών οφείλει να προβεί σε εκλογή κατοικίας στην περιφέρεια του δικαστηρίου ή της αρχής προς τα οποία απευθύνεται. Πάντως, αν το δίκαιο του κράτους εκτέλεσης δεν προβλέπει την εκλογή κατοικίας, ο αιτών διορίζει αντίκλητο.

Στην αίτηση επισυνάπτονται τα έγγραφα που αναφέρονται στο άρθρο 46.

Άρθρο 34

1. Το δικαστήριο ή η αρχή όπου υποβάλλεται η αίτηση αποφασίζει εντός ανώτατης προθεσμίας δεκαπέντε ημερών από την υποβολή της αίτησης.

2. Το δικαστήριο ή η αρχή όπου υποβάλλεται η αίτηση προβαίνει σε έλεγχο του παραδεκτού της αίτησης και των εγγράφων που προβλέπονται στο άρθρο 46.

3. Ο διάδικος, κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση, δεν έχει στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δικαίωμα υποβολής προτάσεων.

Άρθρο 35

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 36

1. Η απόφαση η οποία επιτρέπει την εκτέλεση επιδίδεται ή κοινοποιείται στον διάδικο κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση. Αυτός μπορεί να προσφύγει κατά της απόφασης αυτής μέσα σ' ένα μήνα από την επίδοσή της.

2. Αν ο διάδικος αυτός έχει τη συνήθη διαμονή του σε συμβαλλόμενο κράτος άλλο από εκείνο στο οποίο εκδόθηκε η απόφαση που επιτρέπει την εκτέλεση, η προθεσμία είναι δύο μήνες από την ημέρα που του έγινε η επίδοση προσωπικά ή στην κατοικία. Η προθεσμία αυτή δεν παρεκτείνεται λόγω αποστάσεως.

3. Η απόφαση που επιτρέπει την εκτέλεση είναι αυτοδικαίως προσωρινά εκτελεστή.

Πάντως, τα μέτρα πλειστηριασμού ή κατακύρωσης ή οποιαδήποτε μέτρα τελικής επιδίκασης των αξιώσεων που περιέχονται στην απόφαση αναστέλλονται κατά την διάρκεια της προθεσμίας προσφυγής που προβλέπεται στην παράγραφο 1 και, σε περίπτωση άσκησης ενδίκου μέσου, μέχρις ότου εκδοθεί απόφαση επ' αυτού έχουσα ισχύ δεδικασμένου. Το δικαστήριο στο οποίο ασκείται η προσφυγή μπορεί εντούτοις να αποφασίσει διαφορετικά, μέσω ενδεχομένως της σύστασης εγγύησης την οποία καθορίζει.

4. Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση που εγκρίνει την εκτέλεση παρέχει την εξουσιοδότηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων επί της περιουσίας ή έναντι του διαδίκου κατά του οποίου χορηγήθηκε η εκτέλεση.

Άρθρο 37

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 37α

1. Η προσφυγή που προβλέπεται στο άρθρο 36 § 1 είναι παραδεκτή αν ο διάδικος κατά του οποίου επετράπη η εκτέλεση αποδείξει:

1) Καταργήθηκε.

2) στην περίπτωση ερήμην εκδοθείσας απόφασης,

- είτε ότι το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή αντίστοιχο έγγραφο δεν του επιδόθηκε ή κοινοποιήθηκε νομοτύπως και ότι αυτή η παρατυπία του προξένησε ζημία,

- είτε ότι αυτή η πράξη δεν του επιδόθηκε ή του κοινοποιήθηκε εγκαίρως ώστε να μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του.

Εντούτοις, η προσφυγή δεν είναι παραδεκτή εάν, δεν άσκησε κανένα ένδικο μέσο κατά της εκδοθείσας απόφασης παρά το γεγονός ότι έλαβε γνώση της απόφασης αυτής κανονικά και εγκαίρως 7

3) ότι η απόφαση είναι ασυμβίβαστη με απόφαση που εξεδόθη μεταξύ των ιδίων διαδίκων στο κράτος όπου ζητείται αναγνώριση της απόφασης ή σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος 7

4) Καταργείται.

5) ότι η εκδοθείσα απόφαση είναι ασυμβίβαστη με απόφαση που εξεδόθη προηγουμένως σε μη συμβαλλόμενο κράτος μεταξύ των ιδίων διαδίκων σε διαφορά η οποία έχει το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία, όταν αυτή η τελευταία απόφαση συγκεντρώνει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την αναγνώρισή της στο κράτος εκτέλεσης.

2. Αποκλείεται η επί της ουσίας αναθεώρηση της απόφασης του συμβαλλομένου κράτους προελεύσεως.

Άρθρο 37β

Η προσφυγή που αναφέρεται στο άρθρο 36 είναι παραδεκτή εάν ο διάδικος κατά του οποίου επετράπη η εκτέλεση αποδείξει ότι έχουν παραβιαστεί οι διατάξεις των τμημάτων 3, 4 και 5 του τίτλου II, καθώς και στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 59.

Κατά τον έλεγχο των βάσεων διεθνούς δικαιοδοσίας που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, το δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκείται η προσφυγή δεσμεύεται από τις πραγματικές διαπιστώσεις στις οποίες το δικαστήριο του κράτους καταγωγής έχει θεμελιώσει τη διεθνή δικαιοδοσία του.

Με την επιφύλαξη των διατάξεων της πρώτης παραγράφου, δεν ερευνάται η διεθνής δικαιοδοσία των δικαστηρίων του κράτους προελεύσεως.

Άρθρο 38

Το δικαστήριο ενώπιον του οποίου ασκείται η προσφυγή μπορεί, κατόπιν αιτήσεως του διαδίκου που την υπέβαλε, να αναστείλει τη διαδικασία του αν η αλλοδαπή απόφαση αποτελεί, στο κράτος καταγωγής, το αντικείμενο τακτικού ή εκτάκτου ενδίκου μέσου ή αν η προθεσμία για την άσκησή του δεν έχει λήξει. Στη δεύτερη περίπτωση, το δικαστήριο μπορεί να τάξει προθεσμία για την άσκηση του ενδίκου μέσου.

Σημεία 2 και 3 καταργούνται.

Άρθρο 39

Καταργείται.

Άρθρο 40

1. Αμετάβλητο.

2. Ο διάδικος κατά του οποίου ζητείται η εκτέλεση καλείται να παραστεί ενώπιον του δικαστηρίου που εκδικάζει την προσφυγή. Σε περίπτωση ερημοδικίας, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 20 δεύτερη και τρίτη παράγραφος.

Άρθρο 41

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 42

Αν η αλλοδαπή απόφαση έκρινε επί πολλών αξιώσεων που έχουν σωρευθεί στην ίδια αγωγή και δε μπορεί να κηρυχθεί εκτελεστή στο σύνολό της, το δικαστήριο ή η αρχή την κηρύσσει εκτελεστή ως προς μία ή περισσότερες από τις αξιώσεις.

Είναι δυνατόν να ζητηθεί μερική εκτέλεση της απόφασης.

Άρθρο 43

Με την επιφύλαξη ασφαλιστικών μέτρων που προορίζονται να κατοχυρώσουν την εκτέλεση, οι αλλοδαπές αποφάσεις που καταδικάζουν σε χρηματική ποινή κηρύσσονται εκτελεστές στο κράτος εκτέλεσης μόνον αν το ποσόν έχει προσδιοριστεί κατά τρόπο οριστικό από τα δικαστήρια του κράτους προελεύσεως.

Άρθρα 44 και 45

(Αμετάβλητα)

Τμήμα 3 Κοινές διατάξεις

Άρθρο 46

Ο διάδικος που επικαλείται την αναγνώριση ή ζητεί την εκτέλεση αποφάσεως οφείλει να προσκομίσει:

1. αντίγραφο της αποφάσεως, το οποίο να συγκεντρώνει τις αναγκαίες προϋποθέσεις γνησιότητας 7

2. το πρωτότυπο ή επικυρωμένο αντίγραφο βεβαίωσης του δικαστηρίου ή της αρχής του συμβαλλομένου κράτους στο οποίο εξεδόθη η απόφαση, σύμφωνα με το υπόδειγμα που επισυνάπτεται στην παρούσα σύμβαση. Αυτή η βεβαίωση συμπληρώνεται στην επίσημη γλώσσα του συμβαλλομένου κράτους στο οποίο ζητείται η αναγνώριση, ή εάν υπάρχουν πολλές επίσημες γλώσσες σε αυτό το συμβαλλόμενο κράτος, στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του τόπου όπου πρέπει να γίνει η εκτέλεση, ή σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα το συμβαλλόμενο κράτος στο οποίο ζητείται η αναγνώριση ορίσει ότι μπορεί να δεχθεί. Κατά τη στιγμή της κοινοποίησης που αναφέρεται στο άρθρο 61, παράγραφος 2, κάθε συμβαλλόμενο κράτος προσδιορίζει την ή τις επίσημη/ες γλώσσα/ες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πέραν της δικής του ή των δικών του, στην οποία ή στις οποίες δέχεται να συμπληρώνεται το έντυπο 7

3. αν πρόκειται για απόφαση ερήμην, το πρωτότυπο ή επικυρωμένο αντίγραφο του εγγράφου που αποδεικνύει ότι το εισαγωγικό έγγραφο της δίκης ή άλλο ισοδύναμο έγγραφο έχει επιδοθεί ή κοινοποιηθεί στον ερημοδικήσαντα διάδικο 7

4. αν συντρέχει περίπτωση, έγγραφο που να αποδεικνύει ότι ο αιτών απολαμβάνει δωρεάν δικαστικής αρωγής στο κράτος προελεύσεως.

Άρθρο 47

Καταργείται.

Άρθρο 48

Αν δεν προσάγονται τα έγγραφα που μνημονεύονται στο άρθρο 46, σημεία 3 και 4, το δικαστήριο ή αρχή μπορούν αν ορίσουν προθεσμία προσαγωγής τους ή να δεχθούν ισοδύναμα έγγραφα ή, εφόσον κρίνουν ότι έχουν επαρκώς ενημερωθεί, να απαλλάξουν τον αιτούνται από το βάρος αυτό.

Το δικαστήριο ή η αρχή μπορούν να ζητήσουν την προσαγωγή μεταφράσεως των εγγράφων που προβλέπονται στα σημεία 1, 3 και 4 του άρθρου 46. Η μετάφραση επικυρώνεται από πρόσωπο που έχει αυτήν την εξουσία σε ένα από τα συμβαλλόμενα κράτη.

Άρθρο 49

Καμιά επικύρωση ή άλλη ανάλογη διατύπωση δεν απαιτείται για τα έγγραφα που μνημονεύονται στο άρθρο 46, και στο άρθρο 48 δεύτερη παράγραφος, καθώς και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, για το διορισμό αντικλήτου.

Και, εφόσον ισχύει:

- τη συνθήκη μεταξύ του Βελγίου των Κάτω Χωρών και του Λουξεμβούργου για τη διεθνή δικαιοδοσία, την πτώχευση, την ισχύ και την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, διαιτητικών αποφάσεων και δημοσίων εγγράφων, που υπογράφηκε στις Βρυξέλλες στις 24 Νοεμβρίου 1961.

ΤΙΤΛΟΣ IV - ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΓΓΡΑΦΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΙ

Άρθρο 50

1. Τα δημόσια έγγραφα που έχουν εκδοθεί και είναι εκτελεστά σε συμβαλλόμενο κράτος περιβάλλονται, κατόπιν αιτήσεως, εκτελεστά τον εκτελεστήριο τύπο σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος κατά τη διαδικασία των άρθρων 31 έως 45. Η αίτηση δεν μπορεί να απορριφθεί.

Κατά την έννοια της παρούσας συμβάσεως, δημόσια έγγραφα είναι τα έγγραφα που συντάσσονται από αρχή, σύμφωνα με τους κανόνες της διεθνούς δικαιοδοσίας και του τύπου που προβλέπονται από το δίκαιο του κράτους εξ ονόματος του οποίου δρα η αρχή.

2. Το προσκομιζόμενο έγγραφο πρέπει να συγκεντρώνει τις αναγκαίες προϋποθέσεις γνησιότητάς του στο κράτος προελεύσεως.

3. Οι διατάξεις των άρθρων 46 έως 49 εφαρμόζονται εφόσον συντρέχει περίπτωση.

Άρθρο 51

(Αμετάβλητο)

ΤΙΤΛΟΣ V - ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

Άρθρο 52

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί της ερμηνείας της παρούσας σύμβασης σύμφωνα με τις διατάξεις του πρωτοκόλλου Αριθ. 2 που επισυνάπτεται.

Άρθρο 53

Καταργείται.

ΤΙΤΛΟΣ VI - ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 54

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 54α

Καταργείται.

ΤΙΤΛΟΣ VII - ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Άρθρα 55 και 56

(Αμετάβλητα)

Άρθρο 57

(Αμετάβλητο)

2. Προς εξασφάλιση της ομοιόμορφης ερμηνείας της, η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με τον ακόλουθο τρόπο:

α) η παρούσα σύμβαση δεν αποκλείει τη δυνατότητα ενός δικαστηρίου συμβαλλόμενου κράτους που είναι μέρος συμβάσεως σχετικής με ειδικό θέμα, να θεμελιώσει τη διεθνή δικαιοδοσία του σε μια τέτοια σύμβαση, ακόμη και αν ο εναγόμενος έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος συμβαλλόμενου κράτους που δεν είναι μέρος της συγκεκριμένης συμβάσεως. Το δικαστήριο εφαρμόζει σε κάθε περίπτωση το άρθρο 20 της παρούσας συμβάσεως 7

(Το υπόλοιπο άρθρο: αμετάβλητο)

Άρθρο 58

Καταργείται.

Άρθρο 59

Η παρούσα σύμβαση δεν εμποδίζει συμβαλλόμενο κράτος να αναλάβει έναντι τρίτου κράτους, δυνάμει συμβάσεως αναγνωρίσεως και εκτελέσεως αποφάσεων, την υποχρέωση να μην αναγνωρίζει απόφαση που έχει εκδοθεί σε άλλο συμβαλλόμενο κράτος κατά εναγομένου που είχε συνήθη διαμονή στο έδαφος του τρίτου κράτους, εφόσον, σε περίπτωση που προβλέπεται στο άρθρο 4, η απόφαση στηρίχθηκε αποκλειστικά σε βάση δικαιοδοσίας προβλεπόμενη στο άρθρο 3 δεύτερη παράγραφος.

(Το υπόλοιπο άρθρο αμετάβλητο)

ΤΙΤΛΟΣ VIII - ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 60

Η παρούσα σύμβαση αντικαθιστά, στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών, τη σύμβαση των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε από τις συμβάσεις προσχώρησης των ετών 1978, 1982, 1989 και 1996.

Άρθρο 61

1. Η παρούσα σύμβαση υπόκειται στην έγκριση των συμβαλλομένων κρατών σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους.

2. Τα συμβαλλόμενα κράτη κοινοποιούν στο θεματοφύλακα την ολοκλήρωση των συνταγματικών διαδικασιών έγκρισης της παρούσας σύμβασης.

3. Η παρούσα σύμβαση αρχίζει να ισχύει ενενήντα ημέρες μετά την κοινοποίηση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 εκ μέρους του κράτους που προέβη τελευταίο στη διατύπωση αυτή.

4. Μέχρι την έναρξη ισχύος της παρούσας σύμβασης, κάθε συμβαλλόμενο κράτος μπορεί, όταν προβαίνει στην κοινοποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 2 ή και αργότερα, να δηλώσει ότι, καθόσον το αφορά, η σύμβαση τυγχάνει εφαρμογής επί των σχέσεών του με τα συμβαλλόμενα κράτη που έχουν κάνει την ίδια δήλωση. Αυτές οι δηλώσεις ισχύουν ενενήντα ημέρες μετά την κατάθεσή τους.

Άρθρο 62

1. Τυχόν τροποποιήσεις της παρούσας σύμβασης μπορούν να προταθούν από κάθε συμβαλλόμενο κράτος ή από την Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Κάθε πρόταση τροποποίησης διαβιβάζεται στο θεματοφύλακα, ο οποίος την προωθεί στο Συμβούλιο.

2. Οι τροποποιήσεις αποφασίζονται από το Συμβούλιο, το οποίο συνιστά την έγκρισή τους από τα συμβαλλόμενα κράτη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους.

3. Οι τροποποιήσεις που αποφασίζονται κατ' αυτόν τον τρόπο τίθενται σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 61, παράγραφος 3.

4. Υπό την επιφύλαξη των παραγράφων 1, 2 και 3, το επισυναπτόμενο στο παράρτημα έντυπο μπορεί να τροποποιηθεί με απόφαση του Συμβουλίου το οποίο αποφασίζει κατόπιν προτάσεως που διατυπώνεται από οποιοδήποτε συμβαλλόμενο κράτος ή από την Επιτροπή.

Άρθρο 63

Καταργείται.

Άρθρο 64

1. Θεματοφύλακας της παρούσας σύμβασης είναι ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Ο θεματοφύλακας δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:

1. τις εγκρίσεις 7

2. την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας σύμβασης 7

3. την ημερομηνία κατά την οποία αρχίζει να εφαρμόζεται η παρούσα σύμβαση μεταξύ δύο κρατών μελών καθώς και, ενδεχομένως, τις ημερομηνίες εφαρμογής στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 61, παράγραφος 4 7

4. τις κοινοποιήσεις που γίνονται κατ' εφαρμογήν του άρθρου VI του πρωτοκόλλου αριθ. 1.

Άρθρο 65

Τα πρωτόκολλα τα οποία προσαρτώνται στην παρούσα σύμβαση αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της.

Άρθρο 65α

1. Τα συμβαλλόμενα κράτη αναγνωρίζουν ότι κάθε κράτος που καθίσταται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσχωρεί στην παρούσα σύμβαση.

2. Για τους σκοπούς των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται με σκοπό την προσχώρηση νέων κρατών μελών στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η παρούσα σύμβαση και τα συνημμένα πρωτόκολλα τα οποία αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της θεωρούνται ως κεκτημένο που πρέπει να γίνει πλήρως δεκτό από όλα τα υποψήφια για προσχώρηση κράτη.

3. Πριν από την υπογραφή της συνθήκης προσχώρησης, το υποψήφιο κράτος ανακοινώνει τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εφαρμογή των άρθρων 3, 32, 37, 40, 41, 46 και 55 της παρούσας σύμβασης και του άρθρου 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 2.

Άρθρο 66

Η διάρκεια της παρούσας σύμβασης είναι απεριόριστη.

Άρθρο 67

Καταργείται.

Άρθρο 68

Καταργείται.

ΒΕΒΑΙΩΣΗ

>ΑΡΧΗ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

Άρθρο 46 παράγραφος 2 της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις

(Ελληνικά, . . .)

1. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ (ή αντίστοιχο έγγραφο)

1.1.

Η ημερομηνία της κοινοποίησης ή επίδοσης του εισαγωγικού εγγράφου της δίκης (ή οποιουδήποτε αντίστοιχου εγγράφου):

έτος: ..........

μήνας: ..........

ημέρα: ..........

1.2.

Λεπτομέρειες της κοινοποίησης ή της επίδοσης:

1.2.1. στον αποδέκτη

1.2.4. ταχυδρομικά

1.2.2. σε άλλο πρόσωπο

1.2.4.1. χωρίς απόδειξη παραλαβής

1.2.3. στην κατοικία του αποδέκτη

1.2.4.2. με απόδειξη παραλαβής

1.2.5. λοιπά

2. ΑΠΟΦΑΣΗ

2.1.

Ημερομηνία:

έτος: ..........

μήνας: ..........

ημέρα: ..........

2.2.

Φύση:

2.2.1. απόφαση επί της ουσίας

2.2.2. απόφαση λήψης ασφαλιστικών μέτρων

2.3.

Ημερομηνία της κοινοποίησης ή της επίδοσης της απόφασης:

έτος: ..........

μήνας: ..........

ημέρα: ..........

2.4.

Λεπτομέρειες της κοινοποίησης ή επίδοσης της απόφασης

2.4.1. στον αποδέκτη του εγγράφου

2.4.4. ταχυδρομικά

2.4.2. σε άλλο πρόσωπο

2.4.4.1. χωρίς απόδειξη παραλαβής

2.4.3. στην κατοικία του αποδέκτη

2.4.4.2. με απόδειξη παραλαβής

2.4.5. λοιπά

2.5.

Χαρακτηρισμός της απόφασης:

2.5.1. κατ' αντιδικίαν

2.5.2. ερήμην/θεωρούμενη κατ' αντιδικίαν

2.6.

Ημερομηνία της συζήτησης στο ακροατήριο:

έτος: ..........

μήνας: ..........

ημέρα: ..........

2.7.

Δικαστήριο που εξέδωσε την απόφαση

2.7.1. Ονομασία του δικαστηρίου

2.7.2. Τόπος του δικαστηρίου

3. ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΩΝ

3.1.

Ενάγων:

3.2.

Εναγόμενος:

Με την παρούσα πιστοποιείται:

- ότι η προαναφερόμενη απόφαση εμπίπτει στο καθ' ύλη πεδίο εφαρμογής της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις

- ότι η προαναφερόμενη απόφαση είναι εκτελεστή στο κράτος στο οποίο εκδόθηκε (άρθρο 31 της σύμβασης)

- επειδή δεν υπόκειται πλέον σε κανένα ένδικο μέσο

- επειδή είναι προσωρινά εκτελεστή

Έγινε στ .........................., (τόπος) .......................... ημερομηνία

Υπογραφή ή/και σφραγίδα>ΤΕΛΟΣ ΓΡΑΦΗΚΟΥ>

(1) Στο σύνολο της σύμβασης και των πρωτοκόλλων η μνεία «αμετάβλητο» νοείται σε σχέση με τη σύμβαση των Βρυξελλών και με τα πρωτόκολλά της υπό την παρούσα μορφή τους (μετά την προσχώρηση της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας).

(2) Θα πρέπει να ληφθεί υπόψην η υπογραφή της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση των αποφάσεων στον τομέα των συζυγικών σχέσεων («Βρυξέλλες»).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ αριθ. 1

ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ στις ακόλουθες διατάξεις που προσαρτώνται στη σύμβαση:

Άρθρο Ι

Κάθε πρόσωπο που έχει τη συνήθη διαμονή του στο Λουξεμβούργο, εναγόμενο ενώπιον δικαστηρίου άλλου συμβαλλόμενου κράτους, κατ' εφαρμογή του άρθρου 5 σημείο 1, μπορεί να αμφισβητήσει τη διεθνή δικαιοδοσία του δικαστηρίου αυτού. Το δικαστήριο αυτό διαπιστώνει αυτεπάγγελτα την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας του αν ο εναγόμενος δεν παραστεί.

Κάθε συμφωνία διεθνούς δικαιοδοσίας κατά την έννοια του άρθρου 17 παράγει τα αποτελέσματά της έναντι προσώπου που έχει τη συνήθη διαμονή του στο Λουξεμβούργο μόνο αν αυτό την έχει γητά και ειδικά αποδεχθεί.

Άρθρο ΙΙ

Με την επιφύλαξη ευνοϊκότερων εθνικών διατάξεων, πρόσωπα που έχουν τη συνήθη διαμονή τους σε συμβαλλόμενο κράτος και διώκονται για αδίκημα εξ αμελείας ενώπιον των ποινικών δικαστηρίων άλλου συμβαλλόμενου κράτους του οποίου δεν έχουν την ιθαγένεια, μπορούν να αναθέσουν την υπεράσπισή τους σε αρμόδια για το έργο αυτό πρόσωπα, ακόμη και αν δεν εμφανίζονται αυτοπροσώπως.

(Δεύτερο εδάφιο αμετάβλητο)

Άρθρο ΙΙΙ

(Αμετάβλητο)

Άρθρο IV

1. (Πρώτο εδάφιο αμετάβλητο)

2. Το δεύτερο εδάφιο καταργείται.

Άρθρο V

Η διεθνής δικαιοδοσία, που προβλέπεται στο άρθρο 6 σημείο 2 και στο άρθρο 10 για προσεπίκληση, δικονομικού εγγυητή ή για άλλη προσεπίκληση, άλλου δεν ισχύει στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας και στη Δημοκρατία της Αυστρίας. Κάθε πρόσωπο που έχει τη συνήθη διαμονή του στο έδαφος άλλου συμβαλλόμενου κράτους μπορεί να προσεπικληθεί ενώπιον των δικαστηρίων.

(Το υπόλοιπο άρθρο αμετάβλητο)

Άρθρο Vα και Vβ

(Αμετάβλητο)

Άρθρο Vγ

Καταργείται.

Άρθρο Vδ

Με την επιφύλαξη της δικαιοδοσίας του Ευρωπαϊκού Γραφείου Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας σύμφωνα με τη σύμβαση χορηγήσεως ευρωπαϊκών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, που υπογράφηκε στο Μόναχο στις 5 Οκτωβρίου 1973, τα δικαστήρια κάθε συμβαλλόμενου κράτους έχουν αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία, σε θέματα εγγραφής ή κύρους ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας που χορηγείται για το κράτος αυτό και που δεν είναι κοινοτικό δίπλωμα κατ' εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 86 της συμβάσεως της σχετικής με το ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για της κοινή αγορά, που υπογράφηκε στο Λουξεμβούργο στις 15 Δεκεμβρίου 1975.

Άρθρο Vε

(Αμετάβλητο)

Άρθρο VΙ

Τα συμβαλλόμενα κράτη ανακοινώνουν στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα κείμενα των νομοθετικών διατάξεών τους με τα οποία τροποποιούν είτε τις διατάξεις της νομοθεσίας τους τις αναφερόμενες στη σύμβαση είτε τους πίνακες των δικαστηρίων που μνημονεύονται στον τίτλο ΙΙΙ τμήμα 2 της συμβάσεως.

Άρθρο VII Το παρόν πρωτόκολλο αντικαθιστά, στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών, το πρωτόκολλο της 27ης

Σεπτεμβρίου 1968 του επισυνάφθηκε στη Σύμβαση των Βρυξελλών της 27ης Σεπτεμβρίου 1998 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε από τις συμβάσεις προσχώρησης των ετών 1978, 1982, 1989 και 1996.

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ αριθ. 1

Καταργείται.

ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ αριθ. 2

Καταργείται.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ αριθ. 2 που καταρτίζεται βάσει του άρθρου Κ.3 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για ερμηνεία από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις

ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ,

ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ στο άρθρο 52 της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, η οποία προβλέπει ότι το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να ερμηνεύει την εν λόγω σύμβαση,

ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ να ρυθμίσουν τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να αποφαίνεται επί ζητημάτων ερμηνείας της σύμβασης και του παρόντος πρωτοκόλλου,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ τις ακόλουθες διατάξεις που προσαρτώνται στη σύμβαση:

Άρθρο 1

Σύμφωνα με το άρθρο 52 της σύμβασης για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο, υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται από το παρόν πρωτόκολλο, να αποφαίνεται επί ζητημάτων ερμηνείας της σύμβασης, του συνημμένου πρωτοκόλλου και του παρόντος πρωτοκόλλου.

Άρθρο 2

1. Τα ακόλουθα δικαστήρια δύνανται να καλέσουν το Δικαστήριο να αποφανθεί προδικαστικώς επί θεμάτων ερμηνείας:

α) τα κατωτέρω παρατιθέμενα ανώτατα δικαστήρια των κρατών μελών:

. . . . . .

β) (Αμετάβλητο)

γ) (Αμετάβλητο)

2. Κατόπιν αιτήσεως του ενδιαφερομένου συμβαλλόμενου κράτους, ο αναφερόμενος στην παράγραφο 1, σημείο 1 κατάλογος των ανωτάτων δικαστηρίων των κρατών μελών μπορεί να τροποποιηθεί με απόφαση του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 3

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 4

1. Η αρμόδια αρχή συμβαλλομένου κράτους και η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δύνανται να ζητήσουν (το υπόλοιπο αμετάβλητο)

(2 και 3 αμετάβλητα)

4. Ο γραμματέας του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κοινοποιεί την αίτηση στα συμβαλλόμενα κράτη, στην Επιτροπή και στο Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα οποία δύνανται να καταθέσουν στο εν λόγω Δικαστήριο, εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση, υπομνήματα ή γραπτές παρατηρήσεις.

5. (Αμετάβλητο)

Άρθρο 5

1. Με την επιφύλαξη αντίθετων διατάξεων του παρόντος πρωτοκόλλου, οι διατάξεις της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του προσαρτημένου πρωτοκόλλου περί του Οργανισμού του Δικαστηρίου που είναι εφαρμοστέες όταν το Δικαστήριο καλείται να αποφανθεί προδικαστικά, εφαρμόζονται και στη διαδικασία ερμηνείας της συμβάσεως και των άλλων κειμένων που μνημονεύονται στο άρθρο 1.

2. Ο κανονισμός διαδικασίας του Δικαστηρίου προσαρμόζεται και συμπληρώνεται, εφόσον είναι απαραίτητο, σύμφωνα με το άρθρο 188 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Άρθρο 6

Το παρόν πρωτόκολλο δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο επιφυλάξεων.

Άρθρο 7 έως 10

Καταργούνται.

Άρθρο 11

Για τους σκοπούς του άρθρου 2, παράγραφος 2, τα συμβαλλόμενα κράτη ανακοινώνουν στον γενικό γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα κείμενα των νομοθετικών διατάξεών τους τα οποία συνεπάγονται τροποποίηση του καταλόγου των δικαστηρίων που παρατίθενται στο άρθρο 2 παράγραφος 1.

Άρθρο 12

(Αμετάβλητο)

Άρθρο 13

Κάθε συμβαλλόμενο κράτος ή η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων μπορεί να ζητήσει την αναθεώρηση του παρόντος πρωτοκόλλου. Στην περίπτωση αυτή, συγκαλείται από τον πρόεδρο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης διάσκεψη αναθεώρησης.

Άρθρο 14

Το παρόν πρωτόκολλο, αντικαθιστά, στις σχέσεις μεταξύ των συμβαλλομένων κρατών, το πρωτόκολλο της 3ης Ιουνίου 1971 σχετικά με την ερμηνεία από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της σύμβασης της 27ης Σεπτεμβρίου 1968 για τη διεθνή δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, όπως τροποποιήθηκε από τις συμβάσεις προσχώρησης των ετών 1978, 1982, 1989 και 1996.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΤΟΥ ΛΟΥΓΚΑΝΟ

1. Η Επιτροπή προτείνει οι τροποποιήσεις που θα συμπεριληφθούν στους τίτλους I έως IV της σύμβασης των Βρυξελλών κατόπιν των προτάσεων της να συμπεριληφθούν επίσης στη σύμβαση του Λουγκάνο.

2. Προτείνει επίσης το άρθρο 5 σημείο 1, το άρθρο 16 σημείο 1, στοιχείο β), το άρθρο 17 παράγραφος 5 της σύμβασης του Λουγκάνο να ευθυγραμμιστούν με τις αντίστοιχες διατάξεις της σύμβασης των Βρυξελλών και κατά συνέπεια το άρθρο 28 παράγραφος 2 της σύμβασης του Λουγκάνο να καταργηθεί.

3. Όσον αφορά τις «Μεταβατικές διατάξεις», η Επιτροπή προτείνει:

- να επαναδιατυπωθεί το άρθρο 54α για να ληφθεί υπόψη η πάροδος της προθεσμίας των τριών ετών που προβλέπεται έναντι ορισμένων συμβαλλομένων κρατών στη σύμβαση του Λουγκάνο,

- να τροποποιηθεί το άρθρο 54β (καθώς και τα άρθρα 60 και 61) αντικαθιστώντας τη διατύπωση «κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων» με την διατύπωση «κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης» και να αναφερθεί, στο άρθρο 54β παράγραφος 1, «τα συμβαλλόμενα κράτη στη σύμβαση των Βρυξελλών».

4. Όσον αφορά τις «Τελικές διατάξεις», η Επιτροπή προτείνει τις ακόλουθες τροποποιήσεις:

Άρθρο 62

1. (Αμετάβλητο)

2. Η σύμβαση παράγει τα αποτελέσματά της έναντι κάθε προσχωρούντος κράτους της πρώτη ημέρα του τρίτου μήνα που ακολουθεί την κατάθεση του εγγράφου προσχωρήσεως.

Άρθρο 63

Κάθε κράτος που προσχωρεί οφείλει, κατά την κατάθεση του εγγράφου του προσχωρήσεως, να παρέχει τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εφαρμογή των άρθρων 3, 32, 37, 40, 41 και 55 της παρούσας συμβάσεως και να κάνει, ενδεχομένως, τις δηλώσεις για τους σκοπούς του πρωτοκόλλου αριθ. 1, που ορίζονται κατά την κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 62 παράγραφος 1 β.

Άρθρο 63α

1. Εφόσον κάποιο κράτος που προσχωρεί επιθυμεί να εισάγει ιδιαίτερες διατάξεις όσον αφορά τη διεθνή δικαιοδοσία, τη διαδικασία ή την εκτέλεση στο πρωτόκολλο αριθ. 1, θα ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις προς το σκοπό αυτό. Μία διάσκεψη διαπραγμάτευσης θα συγκληθεί από το Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.

2. Η τροποποιημένη σύμβαση θα υποβληθεί στα κράτη μέλη προς κύρωση. Τα κυρωτικά έγγραφα κατατίθενται στο Ελβετικό Ομοσπονδιακό Συμβούλιο.

3. Η σύμβαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του τρίτου μήνα μετά την ημερομηνία κατά την οποία δύο κράτη, εκ των οποίων ένα συμβαλλόμενο κράτος και ένα προσχωρούν κράτος, θα έχουν καταθέσει τα κυρωτικά έγγραφα.

4. Έναντι οιουδήποτε άλλου υπογράφοντος κράτους, η σύμβαση θα αρχίσει να ισχύει την πρώτη ημέρα του τρίτου μήνα που ακολουθεί την κατάθεση του κυρωτικού εγγράφου.

Άρθρα 64 έως 66

(Αμετάβλητα)

Άρθρο 67

1. (Αμετάβλητο)

2. Μετά από κάθε προσχώρηση, ο θεματοφύλακας συντάσσει το κείμενο της σύμβασης. Διαβιβάζει στα συμβαλλόμενα κράτη επικυρωμένο αντίγραφο της σύμβασης.