EL Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης C 77/8

Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα: «Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών»

COM(2008) 9 τελικό — 2008/0018 (COD)

(2009/C 77/02)

Στις 17 Μαρτίου 2008, και σύμφωνα με το άρθρο 95 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την:

«Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφάλεια των παιχνιδιών».

Το ειδικευμένο τμήμα «Ενιαία αγορά, παραγωγή και κατανάλωση» στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, επεξεργάστηκε τη γνωμοδότησή του στις 15 Ιουλίου 2008, με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Pegado Liz.

Κατά τη 447η σύνοδο ολομέλειας, της 17ης και 18ης Σεπτεμβρίου 2008 (συνεδρίαση της 18ης Σεπτεμβρίου), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με 49 ψήφους υπέρ, 1 ψήφο κατά, και 8 αποχές.

1. Συμπεράσματα και συστάσεις

1.1 Η ΕΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της για την πρωτοβουλία της Επιτροπής να αναθεωρήσει την οδηγία «ασφάλεια των παιχνιδιών». Αν η πρωτοβουλία αυτή έχει κάποια μειονεκτήματα, είναι ότι καθυστέρησε και ότι δεν επιδεικνύει αρκετή φιλοδοξία.

1.2 Η ΕΟΚΕ διαπιστώνει ότι η μελέτη αντικτύπου στην οποία στηρίζεται η πρόταση χρονολογείται από το 2004 και δεν λαμβάνει υπόψη το σύνολο των σημερινών κρατών μελών της ΕΕ.

1.3 Λαμβάνοντας υπόψη τον αυξανόμενο αριθμό μηνυμάτων συναγερμού σχετικά με παιχνίδια που αποκαλύπτεται στην τελευταία έκθεση RAPEX (2007), η ΕΟΚΕ εκφράζει την έκπληξή της για το γεγονός ότι η ίδια η μελέτη αντικτύπου δεν συνάγει συμπεράσματα, όχι μόνο σχετικά με την συνάρτηση μεταξύ της σημερινής οδηγίας και των ατυχημάτων που συμβαίνουν σε παιδιά με παιχνίδια, αλλά ούτε ακόμη και σχετικά με την ομολογούμενη άγνοια της επίδρασης της παρούσας πρότασης επί του αριθμού και της σοβαρότητας των ατυχημάτων με παιχνίδια στο μέλλον — παρότι αυτό θα έπρεπε να αποτελεί το ύψιστο μέλημα της παρούσας πρωτοβουλίας και τον κυρίως λόγο ύπαρξής της.

1.4 Δεδομένου ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει την απουσία ή ανεπάρκεια έγκυρων και αξιόπιστων στατιστικών στοιχείων όσον αφορά ατυχήματα που έχουν προκληθεί από παιχνίδια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΕΟΚΕ προτείνει στην Επιτροπή, σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, να δημιουργήσει ένα κατάλληλο σύστημα στατιστικής ενημέρωσης για τα ατυχήματα αυτά, του ιδίου επιπέδου τουλάχιστον με αυτό που υφίσταται στην νομική τάξη ορισμένων κρατών, στο οποίο να έχουν πρόσβαση όλοι οι παράγοντες της αλυσίδας παραγωγής και εμπορίας, ούτως ώστε να προλαμβάνονται τα ατυχήματα (1).

1.5 Η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι η νομική βάση της πρότασης θα έπρεπε μάλλον να είναι το άρθρο 153 της Συνθήκης, και όχι αποκλειστικά το άρθρο 95, επειδή φρονεί ότι το σημαντικότερο είναι η πραγματική προστασία των παιδιών, η οποία προκρίνεται από την απλή διευκόλυνση του διασυνοριακού εμπορίου παιχνιδιών.

1.6 Επίσης, η ΕΟΚΕ, λαμβάνοντας υπόψη το πεδίο και τη φύση της νέας προτεινόμενης νομοθετικής πράξης, καθώς και την εμπειρία που έχει αντληθεί από την εφαρμογή της ισχύουσας οδηγίας στα διάφορα κράτη μέλη, πιστεύει ότι, από τη στιγμή που γίνεται δεκτή η πλήρης εναρμόνιση, το κατάλληλο νομοθετικό μέσον θα έπρεπε μάλλον να είναι κανονισμός παρά οδηγία.

1.7 Η ΕΟΚΕ χαιρετίζει την συνεκτική και καλά διαρθρωμένη μορφή της πρότασης, από νομοτεχνική άποψη, και συμφωνεί, γενικά, με τα καινοτόμα μέτρα, ιδιαίτερα όσον αφορά: — τη διεύρυνση του ορισμού του «παιχνιδιού» και την υιοθέτηση της έννοιας της προβλέψιμης χρήσης, με συνυπολογισμό της συμπεριφοράς των παιδιών· — την ενίσχυση του ελέγχου στα κράτη μέλη· — τη θέσπιση κατάλληλων κανόνων για την πρόληψη και ενημέρωση σχετικά με την ασφάλεια του παιχνιδιού — προειδοποιήσεις και οδηγίες ασφαλείας.

1.8 Ωστόσο, η ΕΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι δεν εξετάζονται —ή εξετάζονται πλημμελώς— ορισμένες ιδιαίτερα σημαντικές και συναφείς πτυχές, όπως είναι οι εξής: α) σαφής πρόκριση της αρχής της προφύλαξης· β) μεγαλύτερη αυστηρότητα όσον αφορά την κατάρτιση και εκπαίδευση των αρμόδιων για την κηδεμονία των ανηλίκων που έρχονται σε επαφή με τα παιχνίδια· γ) οριοθέτηση ορισμένων εννοιών που αποδεικνύονται υπερβολικά ασαφείς και διφορούμενες, όπως λ.χ. οι έννοιες του παιχνιδιού ή της έκτασης της βλάβης· δ) μη εξίσωση των εισαγωγέων και των εξουσιοδοτημένων αντιπροσώπων με τον κατασκευαστή, με πρόδηλη απαλλαγή από ευθύνες των διαφόρων φορέων της αλυσίδας διανομής και πώλησης των παιχνιδιών, όσον αφορά τις αποζημιώσεις· ε) μη προσαρμογή των διαδικασιών ελέγχου της συμμόρφωσης σε συνάρτηση με τη φύση των ΜΜΕ.

1.9 Επομένως, η ΕΟΚΕ συνιστά ενθέρμως στην Επιτροπή να αναθεωρήσει την πρότασή της προς την κατεύθυνση που προτείνεται στην παρούσα γνωμοδότηση, ούτως ώστε να καταστεί ένα πιο αξιόπιστο μέσον για την πραγματική προστασία και ασφάλεια των παιδιών κατά τη χρήση των παιχνιδιών.

1.10 Η ΕΟΚΕ καλεί το ΕΚ και το Συμβούλιο να κάνουν δεκτές τις προτάσεις και συστάσεις που διατυπώνονται στην παρούσα και να τις υιοθετήσουν από την πλευρά τους κατά την νομοθετική διαδικασία θέσπισης της νέας οδηγίας.

2. Εισαγωγή: περίληψη της πρότασης

2.1 Κατά τη δεκαετία του 1970, η Επιτροπή δημοσιοποίησε για πρώτη φορά την πρόθεσή της να παρέμβει νομοθετικά στον τομέα της ασφάλειας των παιχνιδιών, με διάφορες προτάσεις, οι οποίες αποσύρθηκαν διαδοχικά, λόγω έλλειψης πολιτικής συναίνεσης. Τελικά, μετά από το ψήφισμα του Συμβουλίου, της 23ης Ιουνίου 1986 (2), για την προστασία και την προαγωγή των συμφερόντων των καταναλωτών, σε νέα πρόταση της Επιτροπής προσδιορίστηκε, υπό πιο συναινετικούς όρους, η ανάγκη να εναρμονιστούν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ο ορισμός του «παιχνιδιού», οι προδιαγραφές κατασκευής του, οι κυριότερες απαιτήσεις ασφάλειας, οι προϋποθέσεις διάθεσης στην αγορά και οι εγγυήσεις όσον αφορά την έλλειψη επικινδυνότητας κατά τη χρήση του από παιδιά.

2.2 Η οδηγία 88/378/ΕΚ, της 3ης Μαΐου 1988, που εκδόθηκε τότε (3), είναι μια από τις πρώτες νομοθετικές πρωτοβουλίες που προέκυψαν από την «νέα προσέγγιση» στον τομέα της τεχνικής εναρμόνισης και της τυποποίησης, με βάση το ψήφισμα του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1985 (4).

2.3 Σχετικά με την πρόταση οδηγίας που υπεβλήθη τότε (5), η ΕΟΚΕ εξέδωσε γνωμοδότηση βάσει υποχρεωτικής διαβούλευσης, στην οποία επικροτούσε μεν το σχέδιο, αλλά εξέφραζε τη λύπη της για τις μεγάλες καθυστερήσεις που σημειώθηκαν κατά την κατάρτισή του, ενώ, με βάση την αρχή σύμφωνα με την οποία όλα τα παιχνίδια πρέπει να είναι αξιόπιστα και ότι τα παιδιά είναι ευάλωτα σε ενδεχόμενα κινδύνου και πρέπει να τους παρέχεται ειδική προστασία, τόνιζε ήδη την ανάγκη να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της ασφάλειας των παιχνιδιών μέσα από μια γενικότερη προσέγγιση της οδηγίας σχετικά με την ευθύνη για τα προϊόντα (6).

2.4 Η οδηγία του 1988 αποτέλεσε, στο μεταξύ, αντικείμενο διαφόρων διορθωτικών (7), μιας σημαντικής τροποποίησης μέσω της οδηγίας 93/68/ΕΟΚ, της 22ας Ιουλίου 1993 (8), καθώς και μιας ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της (9).

2.5 Το 1992 και το 2001, υιοθετήθηκαν και δημοσιεύτηκαν δύο οδηγίες για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων, οι οποίες καλύπτουν, γενικά, και την ασφάλεια των παιχνιδιών (10). Η τελευταία τονίζει ιδιαίτερα τις αλλαγές «που επήλθαν στη Συνθήκη, ιδίως στο άρθρο 152 για τη δημόσια υγεία και στο άρθρο 153 για την προστασία του καταναλωτή», καθώς και την αρχή της προφύλαξης.

2.6 Είκοσι χρόνια μετά από τη δημοσίευση της οδηγίας του 1988, η Επιτροπή προτείνει μια νέα οδηγία για το ίδιο ζήτημα, παρατηρώντας ότι, στο μεταξύ, η ισχύουσα νομοθεσία κρίνεται πλέον παρωχημένη, ότι το πεδίο εφαρμογής και οι έννοιες της οδηγίας χρειάζονται αναδιατύπωση ώστε να διασαφηνιστούν και πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες πραγματικές συνθήκες, ότι επείγει να εξασφαλιστεί η συνέπεια των διατάξεών της με το κοινό νομοθετικό πλαίσιο για την εμπορία των προϊόντων που προτάθηκε πρόσφατα (11), και, κυρίως, ότι η μεταφορά και η θέση σε εφαρμογή της οδηγίας στα διάφορα κράτη μέλη έχει αποκαλύψει σοβαρές αδυναμίες και διαφοροποιήσεις σε επίπεδο εφαρμογής, στις οποίες θα πρέπει να τεθεί τέρμα.

2.7 Η υπό εξέταση πρόταση στηρίζεται σε τρεις σημαντικές τεχνικές μελέτες, που θεωρούνται αναπόσπαστο στοιχείο της: δύο μελέτες σχετικά με τις απαιτήσεις και τη χρήση ορισμένων χημικών ουσιών, φερόμενων ως επικίνδυνων, που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή παιχνιδιών και μία μελέτη γενικού αντικτύπου, η τελική έκθεση της οποίας χρονολογείται από το 2004.

2.8 Οι στόχοι που επιδιώκει η Επιτροπή με την υπό εξέταση πρόταση είναι, συνοπτικά, οι εξής: Α) Βελτίωση των απαιτήσεων ασφάλειας, ιδίως όσον αφορά τα εξής: α) χρήση χημικών ουσιών· β) πρόληψη και ενημέρωση των καταναλωτών και χρηστών· γ) κίνδυνοι πνιγμού και ασφυξίας· δ) συνδυασμός παιχνιδιών με τρόφιμα· ε) προσδιορισμός της γενικής υποχρέωσης ασφάλειας. Β) Πιο αποτελεσματική και πιο συνεκτική εφαρμογή της οδηγίας, κυρίως με βάση τα εξής: α) ενίσχυση των μέτρων ελέγχου της αγοράς στα κράτη μέλη· β) πληροφορίες σχετικά με τις χημικές ουσίες στον τεχνικό φάκελο· γ) σήμανση CE· δ) αξιολόγηση της ασφάλειας. Γ) Προσαρμογή της οδηγίας στο γενικό πλαίσιο που έχει προταθεί για την εμπορία των προϊόντων. Δ) Διασαφήνιση του πεδίου εφαρμογής και καλύτερος ορισμός των χρησιμοποιούμενων εννοιών.

3. Γενικές παρατηρήσεις

3.1 Η ΕΟΚΕ χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής, το μειονέκτημα της οποίας είναι ότι καθυστέρησε, δεδομένου ότι η υπό αναθεώρηση οδηγία χρονολογείται από είκοσι χρόνια πριν και, στο μεταξύ, έχουν σημειωθεί βαθιές αλλαγές ως προς τις παραμέτρους και μεθόδους παραγωγής και διάθεσης στην αγορά των παιχνιδιών, καθώς και ως προς τις προτιμήσεις και τις συνήθειες των φυσικών αποδεκτών τους. Η ΕΟΚΕ φρονεί, εξάλλου, ότι η υπό εξέταση πρόταση θα μπορούσε να έχει πιο φιλόδοξους στόχους, περιλαμβάνοντας στις διατάξεις της τις ανησυχίες που προκύπτουν από πρόσφατα συμβάντα που καταγγέλθηκαν δημόσια, και στα οποία, εξάλλου, γίνεται αναφορά όχι μόνο σε επίμονες ομιλίες και τοποθετήσεις της αρμόδιας για την προστασία των καταναλωτών Επιτρόπου, αλλά και σε ψήφισμα του ΕΚ, του Σεπτεμβρίου του 2007, του οποίου η ΕΟΚΕ συμμερίζεται το περιεχόμενο (12). Εκφράζει, λοιπόν, τη λύπη της για το γεγονός ότι στη συζήτηση της πρότασης, πέρα από την ΕΟΚΕ, δεν συμμετείχε και η ΓΔ SANCO, η οποία δεν θα έχει συμμετάσχει άμεσα στην κατάρτιση της πρότασης.

3.2 Η ΕΟΚΕ εκφράζει την έκπληξή της για το γεγονός ότι η μελέτη αντικτύπου στην οποία στηρίζεται η υπό εξέταση πρόταση χρονολογείται από τέσσερα χρόνια και παραπάνω και δεν εξετάζει την κατάσταση στο σύνολο των κρατών μελών. Επιπλέον, δεν είναι σαφές ποιος ήταν ο πραγματικός βαθμός συμμετοχής και διαβούλευσης με τους εκπροσώπους των καταναλωτών και τις οικογένειες και κατά πόσον ελήφθη υπόψη κατά την κατάρτιση της πρότασης.

3.3 Ενώπιον της καταγγελίας, εκ μέρους της Επιτροπής, για υποτιθέμενες αδυναμίες κατά την εφαρμογή της οδηγίας, η ΕΟΚΕ εκφράζει την απορία της για το γεγονός ότι η καταγγελία αυτή δεν συνοδεύεται από τις πρωτοβουλίες που έλαβε η Επιτροπή για την ορθή εφαρμογή της εν λόγω κοινοτικής ρύθμισης.

3.4 Η ΕΟΚΕ δυσκολεύεται να κατανοήσει πώς, με την διαπιστωμένη έλλειψη ή ανεπάρκεια των στατιστικών στοιχείων, την οποία η Επιτροπή ομολογεί, είναι δυνατόν να αντληθούν τα κατάλληλα συμπεράσματα είτε σχετικά με την πραγματική κατάσταση επί της οποίας απαιτείται παρέμβαση, είτε σχετικά με την αποτελεσματικότητα των προτεινόμενων μέτρων. Είναι γνωστό, εντούτοις, ότι η αγορά των παιχνιδιών στην Ευρώπη, που εκτιμάται σε 17,3 δισ. ευρώ σε τιμές λιανικής για το 2002, με όγκο εισαγωγών που υπερβαίνει τα 9 δισ. ευρώ, συνιστά έναν ευημερούντα κλάδο, που περιλαμβάνει γύρω στις 2000 επιχειρήσεις, στην πλειονότητά τους μικρές και μεσαίες, και απασχολεί άμεσα άνω των 100 000 εργαζόμενους (13).

3.5 Η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι η ίδια η φύση της υπό εξέταση πρότασης θα απαιτούσε να θεωρηθεί ως νομική βάση όχι μόνο το άρθρο 95 της Συνθήκης, αλλά αναγκαστικά και το άρθρο 153, εφόσον το περιεχόμενό της δεν αφορά αποκλειστικά την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, αλλά κυρίως μια ιδιαίτερα ευάλωτη κατηγορία καταναλωτών που, κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσε να θεωρηθεί ως η κατηγορία του «μέσου καταναλωτή».

3.6 Εξάλλου, το γεγονός ότι τα παιδιά είναι έμμεσοι καταναλωτές των παιχνιδιών, εφόσον δεν τα αγοράζουν τα ίδια, αλλά οι γονείς τους ή άλλοι ενήλικες που τα θέτουν στη διάθεσή τους, θα έπρεπε να οδηγήσει την Επιτροπή να εξετάσει με μεγαλύτερη αυστηρότητα την ανάγκη να προβλέπεται δεόντως στις διατάξεις της οδηγίας η πληροφόρηση και εκπαίδευση αυτής της κατηγορίας καταναλωτών.

3.7 Η ΕΟΚΕ κατανοεί την προτίμηση της Επιτροπής για πλήρη εναρμόνιση, στην προκειμένη περίπτωση, και δηλώνει για μία ακόμη φορά την ακράδαντη πεποίθησή της ότι, σε περιπτώσεις όπως αυτή, θα ήταν σαφώς προτιμότερη η χρήση κανονισμού και όχι οδηγίας, λόγω των προφανών πλεονεκτημάτων που προκύπτουν από άποψη ασφάλειας δικαίου, καθώς αποτρέπεται το ενδεχόμενο της καθυστερημένης ή πλημμελούς μεταφοράς και της επακόλουθης ανομοιογενούς εφαρμογής, όπως αναγνωρίζει η Επιτροπή πως συνέβη με την ισχύουσα οδηγία (14).

3.8 Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση του ζητήματος, την συνεχή εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων, το ενδεχόμενο απρόβλεπτων συμβάντων —που ανεδείχθη σαφώς με τις υποθέσεις Mattel και Fisher Price—, και την ανησυχητική αύξηση του αριθμού των ατυχημάτων με παιχνίδια —που καταγράφεται στην τελευταία ετήσια έκθεση RAPEX (2007), με βάση την οποία πρόκειται σαφώς για τον κλάδο που εμφανίζει τον μεγαλύτερο αριθμό κοινοποιήσεων (31 %) (15)—, θα μπορούσε κανείς να περιμένει ότι στη νέα πρόταση θα είχαν αντληθεί όλα τα διδάγματα από όσα συνέβησαν, ιδίως δε από την αποτυχία του συστήματος επιτήρησης μετά τη διάθεση στην αγορά («Post-market Surveillance»). Ότι θα καταρτιζόταν μια πρακτικά πιο εφαρμόσιμη και ευκολότερη ως προς την επιβολή της οδηγία, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια ασφαλέστερη αγορά παιχνιδιών, και, σε περίπτωση αμφιβολίας, οποιοδήποτε προϊόν για το οποίο, ακόμη και χωρίς επαρκή βαθμό βεβαιότητας, υπάρχουν εύλογες υπόνοιες επικινδυνότητας, έστω και περιορισμένης, θα απαγορευόταν για χρήση από παιδιά στο πλαίσιο παιχνιδιού, λαμβάνοντας υπόψη και την απρόβλεπτη συμπεριφορά τους. Ωστόσο, δεν διαπιστώνεται κάτι τέτοιο.

3.9 Όσον αφορά τη σήμανση CE, η ΕΟΚΕ περιορίζεται να υπενθυμίσει και να επαναλάβει εδώ όσα ήδη έχει διατυπώσει σε προηγούμενη γνωμοδότησή της, σχετικά με το κοινό πλαίσιο εμπορίας των προϊόντων, ότι, δηλαδή, «η έλλειψη αξιοπιστίας της σήμανσης CE σημαίνει την έλλειψη αξιοπιστίας ολόκληρου του συστήματος […] και, τέλος [θέτει υπό αμφισβήτηση], την ίδια την καταλληλότητα της νομοθεσίας που επιβάλλει η νέα προσέγγιση» (16). Υπό τις συνθήκες αυτές, η ΕΟΚΕ ζητά από την Επιτροπή να προσαρμόσει το τελικό κείμενο της υπό εξέταση πρότασης προς το κείμενο που θα υιοθετηθεί για το σύνολο των προτάσεων που αφορούν το προαναφερόμενο κοινό πλαίσιο (17).

3.10 Η ΕΟΚΕ συμμερίζεται πλήρως την πρόταση του ΕΚ να καθιερωθεί ευρωπαϊκό σήμα ασφάλειας για τα παιχνίδια, το οποίο θα πρέπει να χορηγείται από ανεξάρτητους τρίτους φορείς, και εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι η πρόταση δεν ανταποκρίθηκε πλήρως στο σύνολο των προτάσεων που περιλαμβάνονταν στο ψήφισμα του Σεπτεμβρίου του 2007. Ωστόσο, η ΕΟΚΕ δέχεται τις ανησυχίες των ΜΜΕ, όχι υπό την έννοια τα παιχνίδια που αυτές παράγουν και διαθέτουν στην αγορά να παρουσιάζουν κατώτερο επίπεδο ασφάλειας, αλλά, όπως επίσης προτεινόταν στην προαναφερόμενη γνωμοδότηση, όσον αφορά την αναλογικότητα των μέσων που χρησιμοποιούνται για την πιστοποίηση της συμμόρφωσης, ιδίως για προϊόντα που παράγονται εκτός σειράς ή σε περιορισμένη σειρά (18).

3.11 Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι η παρουσία οιωνδήποτε ουσιών δεόντως αναγνωρισμένων ως δυνητικά επικίνδυνων πρέπει να εξαλειφθεί πλήρως από την κατασκευή παιχνιδιών, εντός ενός πλαισίου που να είναι αναλογικό, ισορροπημένο και λειτουργικό για τους υπεύθυνους κατασκευαστές, και να μπορεί να εφαρμοστεί από τις αρχές.

3.12 Η ΕΟΚΕ χαιρετίζει την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τα «μαγνητικά παιχνίδια», εκφράζει όμως την έκπληξή της για το γεγονός ότι το ζήτημα αυτό ούτε καν θίγεται στο πλαίσιο της υπό εξέταση πρότασης οδηγίας. Έναντι των σοβαρών κινδύνων και ατυχημάτων που έχουν ήδη διαπιστωθεί με τέτοιου είδους παιχνίδια, η ΕΟΚΕ κρίνει υπερβολικά χαλαρή την αντίδραση της Επιτροπής, η οποία συνίσταται σε απλή «έκκληση» προς τα κράτη μέλη και στην επίθεση μιας «προειδοποίησης», την οποία ο καθένας θα διαμορφώνει με τον δικό του τρόπο.

3.13 Όσον αφορά τις κυρώσεις, η ΕΟΚΕ φρονεί ότι θα ήταν δικαιολογημένο να προσδιορίζεται ακριβέστερα το επίπεδο και η φύση τους, όπως ήδη πράττει η Επιτροπή σε τομείς όπου η επιλήψιμη συμπεριφορά είναι πολύ λιγότερο επιβλαβής από κοινωνική άποψη.

3.14 Γενικότερα, η ΕΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της για το γεγονός ότι δεν αξιοποιείται η ευκαιρία για να τεθεί η προστασία των παιδιών στην Ευρώπη, στον τομέα αυτόν, τουλάχιστον στο ίδιο επίπεδο που ισχύει, και μάλιστα με πρωτοβουλία των ίδιων των κατασκευαστών, σε κάποια κράτη μέλη και σε άλλες χώρες, όπου ορισμένα είδη παιχνιδιών απλούστατα απαγορεύονται, όπως προκύπτει από πρόσφατη μελέτη που εκπονήθηκε βάσει ανάθεσης του ΕΚ (19).

3.15 Η ΕΟΚΕ έχει επίγνωση του μεγάλου ανταγωνισμού που υπάρχει, σε διεθνές επίπεδο, στην βιομηχανία παιχνιδιών. Ζητά, λοιπόν, από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο να λάβουν υπόψη την ανταγωνιστικότητα του κλάδου κατά την πρόταση τροποποιήσεων στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας για την υιοθέτηση της παρούσας οδηγίας. Το ζητούμενο δεν είναι να αμβλυνθούν οι κανόνες ασφάλειας των παιχνιδιών εις βάρος της προστασίας των καταναλωτών, ιδίως δε των παιδιών, αλλά να τηρούνται αυστηρά οι κανόνες του διεθνούς εμπορίου, έτσι ώστε οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να μπορούν να συμμετέχουν στον ανταγωνισμό υπό τους ίδιους όρους.

3.16 Τέλος, η ΕΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να επιδείξει ευαισθησία απέναντι στις κοινωνικές ανησυχίες που συνδέονται με την κατασκευή των παιχνιδιών —ιδίως σε τρίτες χώρες όπου χρησιμοποιούνται παιδιά τρυφερής ηλικίας για την κατασκευή τους, σε συνθήκες απάνθρωπες από άποψη ωρών και χώρων εργασίας και με καθημερινή χρήση τοξικών προϊόντων υψηλής επικινδυνότητας—, και να τοποθετηθεί σαφώς υπέρ της υποστήριξης των «οικολογικών» και των «δεοντολογικών» παιχνιδιών.

4. Ειδικές παρατηρήσεις

4.1 Άρθρο 1 και Παράρτημα Ι — Κατάλογος προϊόντων που δεν θεωρούνται παιχνίδια

Η ΕΟΚΕ αναγνωρίζει την πρόθεση της Επιτροπής να προβεί σε εκσυγχρονισμό του ορισμού του «παιχνιδιού», ώστε να εφαρμόζεται σε όλα τα προϊόντα που ενδεχομένως δεν έχουν σχεδιαστεί αποκλειστικά για ψυχαγωγικούς σκοπούς.

Η ΕΟΚΕ τονίζει, ωστόσο, ότι ο ισχύων ορισμός του παιχνιδιού δεν επαρκεί για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, δεδομένου ότι όχι μόνο δεν επιτρέπει την αναγκαία προσαρμογή στην εξέλιξη της τεχνολογίας, αλλά και θεσπίζει έναν κατάλογο προϊόντων που δεν περιλαμβάνονται στους στόχους της οδηγίας, ο οποίος είναι αμφισβητήσιμος, κυρίως όσον αφορά τα διακοσμητικά αντικείμενα για εορταστικές εκδηλώσεις, τα ψεύτικα κοσμήματα, τα παιχνίδια που χρησιμοποιούν ακιδωτά βλήματα, τα προϊόντα που προορίζονται για εκπαιδευτικούς σκοπούς σε σχολεία και σε άλλο παιδαγωγικό πλαίσιο, και τον αθλητικό εξοπλισμό.

Πράγματι, η βάση για τη θέσπιση ειδικού καθεστώτος προστασίας των χρηστών συγκεκριμένων προϊόντων συνδέεται με την φύση του χρήστη, και ειδικότερα με το πόσο ευάλωτος είναι. Ο χρήστης δεν διακρίνει για ποια χρήση έχει σχεδιαστεί το εκάστοτε αντικείμενο που του παρουσιάζεται. Πολλές φορές τα ίδια τα προϊόντα θεωρούνται ως παιχνίδια από τα παιδιά, από τους γονείς και από τους ίδιους τους εμπόρους, οι οποίοι τα καταχωρούν και τα διαθέτουν ως παιχνίδια. Για τους λόγους αυτούς, η ΕΟΚΕ δεν κατανοεί γιατί τα παιχνίδια, για παράδειγμα, που χρησιμοποιούνται για εκπαιδευτικούς σκοπούς σε σχολεία δεν πρέπει να καλύπτονται από τους στόχους της οδηγίας, εφόσον δεν υφίσταται καμία διαφορά ως προς την φύση του χρήστη.

Η ΕΟΚΕ τονίζει ότι όλοι οι εξοπλισμοί και προϊόντα στα οποία έχουν πρόσβαση ανήλικοι κάτω των 14 ετών και ενδέχεται να τα χρησιμοποιήσουν ως παιχνίδια επιβάλλεται να περιλαμβάνονται στο πεδίο προστασίας της οδηγίας, με βάση την αρχή της προφύλαξης.

Επομένως, η ΕΟΚΕ ζητά από την Επιτροπή να αναθεωρήσει και να προσαρμόσει κατάλληλα τον ορισμό του άρθρου 1, καθώς και τον κατάλογο του παραρτήματος Ι.

4.2 Άρθρα 2 έως 5

Η ΕΟΚΕ εκφράζει την πλήρη διαφωνία της με τη διάκριση μεταξύ κατασκευαστή και εισαγωγέα, δεδομένου ότι η οδηγία 2001/95/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη γενική ασφάλεια των προϊόντων θεωρεί τον εισαγωγέα ως παραγωγό, όταν δεν υπάρχει αντιπρόσωπος του κατασκευαστή στο συγκεκριμένο κράτος μέλος. Η διατήρηση της διάκρισης αυτής όχι μόνο δεν διαφυλάσσει δεόντως το δικαίωμα σε αποζημίωση των χρηστών (εφόσον η ευθύνη βαρύνει αποκλειστικά και μόνον τον κατασκευαστή), αλλά επιπλέον δεν εναρμονίζει δεόντως τις κοινοτικές ρυθμίσεις, γεγονός που θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια και την προβλεψιμότητα που πρέπει να χαρακτηρίζει τις έννομες σχέσεις.

Επομένως, η ΕΟΚΕ πιστεύει ότι, για τους σκοπούς της υπό εξέταση οδηγίας, οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι και οι εισαγωγείς (όταν δεν υπάρχουν επίσημοι αντιπρόσωποι του κατασκευαστή) θα πρέπει να θεωρούνται ως κατασκευαστές, ακόμη κι εάν οι ίδιοι δεν επηρεάζουν την παραγωγική διαδικασία, αντιθέτως προς τα προβλεπόμενα στην υπό εξέταση πρόταση, η οποία τους εξισώνει μόνον όταν διαθέτουν στην αγορά τα παιχνίδια με τη δική τους επωνυμία ή εμπορικό σήμα, ή όταν τροποποιούν τα προϊόντα.

Η ΕΟΚΕ απορρίπτει τη διάκριση, όσον αφορά την ευθύνη, μεταξύ του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου και του κατασκευαστή. Πράγματι, η ΕΟΚΕ φοβάται μήπως η διατήρηση του κανόνα αυτού εμποδίζει τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων των καταναλωτών, και ειδικότερα το δικαίωμα σε αποζημίωση, στις περιπτώσεις όπου μόνον ο εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος είναι εγκατεστημένος σε κράτος μέλος.

Γενικά, η ΕΟΚΕ υποστηρίζει τη διατήρηση των διατάξεων της ισχύουσας οδηγίας, οι οποίες, όσον αφορά την ασφάλεια του παιχνιδιού, θεωρούν συνυπεύθυνους όλους τους παράγοντες της αλυσίδας εμπορίας.

Όσον αφορά τον ορισμό της βλάβης, η ΕΟΚΕ φρονεί ότι θα πρέπει να καλύπτει και καταστάσεις που ενδέχεται να προκύψουν μακροπρόθεσμα, και που θα αποτελούν άμεση συνέπεια των διαπιστωθέντων ατυχημάτων.

4.3 Άρθρο 9

Η ΕΟΚΕ επικροτεί την τροποποίηση που εισάγεται στην παράγραφο 2 της πρότασης, όπου ορίζεται ότι, για την αξιολόγηση του κινδύνου, θα λαμβάνεται υπόψη η χρήση των παιχνιδιών με προβλέψιμο τρόπο, με γνώμονα τη συνήθη συμπεριφορά των παιδιών (παρότι επισημαίνει ότι η αιτιολογική σκέψη 16 επιδέχεται, ενδεχομένως, την αντίθετη ερμηνεία).

Η ΕΟΚΕ φρονεί, ωστόσο, ότι ο κατασκευαστής θα πρέπει να έχει την υποχρέωση να προβλέπει πιθανές χρήσεις του προϊόντος του λιγότερο κατάλληλες, αλλά ευλόγως αποδεκτές από τα παιδιά. Εξάλλου, φαίνεται ανάρμοστη η διατήρηση ενός κριτηρίου προβλεψιμότητας, όταν στην ίδια την αιτιολογική έκθεση επισημαίνεται η ανάγκη να λαμβάνεται υπόψη κατά το σχεδιασμό παιχνιδιών η συχνά απρόβλεπτη συμπεριφορά των παιδιών.

Η ΕΟΚΕ δεν συμφωνεί με τη διατύπωση της παραγράφου 3, δεδομένου ότι ο κανόνας αυτός δεν θεσπίζει απλώς ένα αμάχητο τεκμήριο, αλλά και κριτήρια συγκεχυμένα και ασαφή, όπως οι έννοιες της «προβλέψιμης» και «κανονικής» περιόδου χρήσης. Το γεγονός αυτό, σε τελική ανάλυση, θα απαλλάσσει τον κατασκευαστή από την υποχρέωση εκσυγχρονισμού, σύμφωνα με τα επιστημονικά και τεχνικά πειράματα του κλάδου, για όσο διάστημα το προϊόν του κυκλοφορεί στην αγορά, ενώ η υποχρέωση αυτή συνιστά προϋπόθεση για την γενική ασφάλεια των προϊόντων (20).

Πράγματι, η υποχρέωση αποφυγής της ύπαρξης ελαττωμάτων στο προϊόν δεν λήγει με την διάθεση στην αγορά του προϊόντος. Ο κατασκευαστής, ή ο τοπικός αντιπρόσωπός του, εάν υπάρχει, έχει χρέος να συνοδεύει, να παρατηρεί και να ελέγχει συνεχώς τα παιχνίδια, ώστε να μπορεί να ανακαλύψει ατέλειες που δεν ήταν ούτε και μπορούσαν να είναι γνωστές κατά τη στιγμή της διάθεσης στην αγορά ή ελαττωμάτων προερχόμενων από φθορά, κόπωση ή πρόωρη γήρανση του παιχνιδιού.

4.4 Άρθρο 10

Η ΕΟΚΕ χαιρετίζει την πρόθεση της Επιτροπής να απαιτεί οι προειδοποιήσεις να αναγράφονται με τρόπο ευκρινή, ευανάγνωστο και ακριβή στον τόπο πώλησης, ώστε να εξασφαλίζεται η πραγματική και εκ των προτέρων γνώση εκ μέρους του χρήστη. Πιστεύει, εντούτοις, ότι θα πρέπει να αναγράφονται όχι μόνο στη συσκευασία, αλλά και στα ίδια τα προϊόντα.

Η ΕΟΚΕ φρονεί, εντούτοις, ότι οι προειδοποιήσεις που αναρτώνται στους χώρους πώλησης πρέπει να περιλαμβάνουν όχι μόνο πληροφορίες σχετικά με την ελάχιστη και μέγιστη ηλικία των χρηστών, αλλά και ενδείξεις σχετικά με το κατάλληλο βάρος των ανηλίκων για τη χρήση ορισμένων παιχνιδιών, καθώς και ενδείξεις όσον αφορά την ανάγκη να χρησιμοποιείται το προϊόν αποκλειστικά υπό την επίβλεψη των προσώπων που επιτηρούν τα παιδιά.

Η ΕΟΚΕ ζητά, επίσης, οι προειδοποιήσεις να συντάσσονται κατά τρόπο κατάλληλα προσαρμοσμένο στους χρήστες, λαμβάνοντας υπόψη την ιδιαίτερα ευάλωτη φύση τους.

Η ΕΟΚΕ επαναλαμβάνει την έκκλησή της να προωθηθούν δράσεις κατάρτισης με αποδέκτες τους γονείς και τους επιφορτισμένους με τη φροντίδα ανηλίκων, ώστε να τους ευαισθητοποιήσουν στις φροντίδες και τους κινδύνους που εγκυμονεί η χρήση παιχνιδιών. Ωστόσο, είναι γεγονός πως, παρότι η ασφάλεια των παιδιών υπάγεται, τελικά, στο πεδίο ευθύνης των γονέων, κηδεμόνων, επιφορτισμένων με την ανατροφή, καθηγητών, παιδοκόμων κλπ., αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία για μικρότερη ανάθεση ευθυνών στους παραγωγούς, εισαγωγείς και λιανοπωλητές όσον αφορά τη γενική ασφάλεια των παιχνιδιών.

Δεδομένου ότι, πολύ συχνά, η επισήμανση είναι συντεταγμένη σε άλλες γλώσσες, εκτός των εθνικών, η ΕΟΚΕ κρίνει ότι οι προειδοποιήσεις και οι οδηγίες ασφάλειας που αναφέρονται στην παράγραφο 3 θα πρέπει υποχρεωτικά να συντάσσονται στην επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους όπου διατίθενται στην αγορά, αντίθετα προς την απλή δυνατότητα που θεσπίζεται στον παρόντα κανόνα.

4.5 Άρθρα 12 και 26

Παρότι αναγνωρίζει την ανάγκη διατήρησης των τεκμηρίων συμμόρφωσης, η ΕΟΚΕ φρονεί ότι θα είναι περισσότερο σύμφωνο προς την εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων να θεσπιστεί καθεστώς αντιστροφής του βάρους της αποδείξεως σε περίπτωση ζημιογόνου περιστατικού.

4.6 Άρθρο 17

Η ΕΟΚΕ επισημαίνει την επιλογή της Επιτροπής να επιβάλει στους κατασκευαστές τη διεξαγωγή ανάλυσης των κινδύνων που ενδέχεται να προκύψουν κατά τη χρήση του παιχνιδιού, αντί να επιτρέπει η ανάλυση αυτή να έχει ως αντικείμενο αποκλειστικά τους εγγενείς προς τη χρήση του κινδύνους. Η ΕΟΚΕ πιστεύει, όμως, ότι η ανάλυση αυτή πρέπει να διενεργείται καθ' όλη τη διάρκεια ζωής του παιχνιδιού, ανεξάρτητα από το εάν έχουν συμβεί περιστατικά με βλάβες, ούτως ώστε να προλαμβάνονται καταστάσεις όπως αυτές που προέκυψαν με την Mattel.

4.7 Άρθρο 18

Η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι η πιστοποίηση της συμμόρφωσης δεν θα έπρεπε να εφαρμόζεται μόνο στις περιπτώσεις που απαριθμούνται στην παράγραφο 3, αλλά σε όλες τις κατηγορίες παιχνιδιών, ώστε να εξασφαλίζεται η ομοιογένεια των κριτηρίων, καθώς και να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό σήμα ασφάλειας, όπως έχει προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (21).

Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι πρόκειται για ένα τεχνικό πεδίο στο οποίο δεν υπάρχουν ειδικές συγκεκριμένες γνώσεις ή συγκεκριμένα στατιστικά στοιχεία σχετικά με ατυχήματα που έχουν προκύψει από τη χρήση του προϊόντος, η ΕΟΚΕ τονίζει ότι η Επιτροπή πρέπει να κατοχυρώσει στην υπό εξέταση πρόταση την αρχή της προφύλαξης, υπό τους ίδιους όρους με τους οποίους αυτή θεσπίζεται στην λευκή βίβλο για την ασφάλεια των τροφίμων, του Ιανουαρίου του 2000 (22).

4.8 Παράρτημα ΙΙ — Ειδικές απαιτήσεις ασφάλειας

Μέρος Ι — Φυσικές και μηχανικές ιδιότητες

Η ΕΟΚΕ πιστεύει ότι θα ήταν σκόπιμο το πεδίο εφαρμογής της 4ης παραγράφου, εδάφιο 3, να επεκταθεί στα παιδιά ηλικίας κάτω των 60 μηνών, δεδομένου ότι, μέχρι αυτή την ηλικία υπάρχει ακόμη πιθανότητα το παιδί να χρησιμοποιεί το παιχνίδι χωρίς την δέουσα προφύλαξη και σύνεση και να το βάζει στο στόμα, ακόμη κι εάν κατά τον σχεδιασμό του προϊόντος η πρόθεση του κατασκευαστή δεν ήταν αυτή.

Από την άλλη πλευρά, η ΕΟΚΕ εκτιμά ότι δεν έχουν ληφθεί υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία:

— οι συσκευασίες των προϊόντων, και συγκεκριμένα οι περιπτώσεις όπου τα παιχνίδια είναι συσκευασμένα σε πλαστικές σακούλες·

— το ενδεχόμενο να μπορούν να αποσπαστούν ορισμένα μέρη των παιχνιδιών και να τα καταπιούν τα παιδιά·

— οι ιδιότητες των παιχνιδιών σε περίπτωση θραύσης τους.

Μέρος ΙΙΙ — Χημικές ιδιότητες

Η ΕΟΚΕ, παρότι επικροτεί τις προτεινόμενες τροποποιήσεις, επισημαίνει ωστόσο ότι πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα η αρχή της προφύλαξης όσον αφορά τις χημικές ιδιότητες, δεδομένου ότι έχει αποδειχθεί από μελέτες του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας ότι η έκθεση παιδιών στα προϊόντα αυτά ενδέχεται να αποτελέσει αιτία κάποιων χρόνιων παθήσεων που εξακολουθούν να πλήττουν το παιδί μετά την ηλικία των τριών ετών.

Συνεπώς, η ΕΟΚΕ τονίζει ότι απαιτείται να απαγορευθούν όλες οι ουσίες CMR —συμπεριλαμβανομένων και των ουσιών CMR της κατηγορίας 3, υπό τον όρο ότι έχουν δεόντως αναγνωριστεί ως δυνητικά επικίνδυνες— όχι μόνον από το σχεδιασμό του προϊόντος, αλλά και από τα εσωτερικά υλικά που το απαρτίζουν, σύμφωνα εξάλλου και με την οδηγία για τα καλλυντικά προϊόντα. Ακόμη, η ΕΟΚΕ επισημαίνει στην Επιτροπή την υπερβολική ανεκτικότητα που παρατηρείται, όχι μόνο σχετικά με τα επιτρεπόμενα όρια μετανάστευσης, αλλά και σχετικά με τις ουσίες που προξενούν ενδοκρινολογικές διαταραχές, οι οποίες μπορούν να περιορίσουν την κανονική ανάπτυξη του παιδιού.

Όσον αφορά τη χρήση αλλεργιογόνων ουσιών, η ΕΟΚΕ συνιστά στην Επιτροπή να απαγορεύσει τη χρήση οποιωνδήποτε αρωματικών ουσιών και ευαισθητοποιητών, δεδομένου ότι οι ουσίες αυτές ενδέχεται να περιέχουν όχι μόνο αλλεργιογόνους ουσίες — οι οποίες πρέπει να απαγορευθούν πλήρως, αλλά και άλλες ουσίες που ενδέχεται να έχουν άμεσες επιπτώσεις στο ανοσολογικό σύστημα του παιδιού.

Για να εξασφαλιστεί μια ρεαλιστική προσέγγιση σε ό,τι αφορά τη λειτουργικότητα και δεδομένων της δομής της βιομηχανίας παιχνιδιών, στην οποία δραστηριοποιούνται κυρίως ΜΜΕ, και των ουσιαστικών αλλαγών που επιφέρει η νέα οδηγία, ιδίως στον τομέα των χημικών ιδιοτήτων, η ΕΟΚΕ συνιστά να καθοριστεί 5ετή μεταβατική περίοδος.

Τέλος, η ΕΟΚΕ τονίζει ότι πρέπει να προωθηθεί η συμβατότητα της υπό εξέταση πρότασης με τη νομοθεσία σχετικά με την ασφάλεια των τροφίμων, ιδίως όσον αφορά τα υλικά που χρησιμοποιούνται σε παιχνίδια προοριζόμενα σε παιδιά κάτω των 36 μηνών. Έτσι, η ΕΟΚΕ ζητά από την Επιτροπή, για τον σχεδιασμό των παιχνιδιών να επιτρέπει τη χρήση αποκλειστικά των ίδιων ουσιών που επιτρέπονται για υλικά που έρχονται σε άμεση επαφή με τρόφιμα.

Μέρος IV — Ηλεκτρικές ιδιότητες

Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι στο τμήμα αυτό θα έπρεπε να θεσπίζονται ειδικοί κανόνες για τα προϊόντα που απαιτούν τη χρήση μπαταριών, ιδιαίτερα δε μπαταριών υδραργύρου.

4.9 Παράρτημα V — Προειδοποιήσεις

Η ΕΟΚΕ πιστεύει ότι, όσον αφορά παιδιά με σωματικές ή πνευματικές αναπηρίες, θα πρέπει να υπάρχουν ειδικές προειδοποιήσεις σχετικά με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, ώστε οι γονείς ή οι επιφορτισμένοι με τη φροντίδα τους να μπορούν να γνωρίζουν εκ των προτέρων τους κινδύνους που ενέχει η χρήση του παιχνιδιού.

Όσον αφορά τη χρήση παιχνιδιών σε τρόφιμα, η ΕΟΚΕ πιστεύει ότι θα πρέπει να υπάρχει ειδική ένδειξη ότι το τρόφιμο περιέχει παιχνίδι, η οποία θα τοποθετείται κατά τρόπο εμφανή και ανεξίτηλο και θα είναι ορατή ανεξάρτητα από τον τρόπο κατά τον οποίο το προϊόν είναι συσκευασμένο.

Βρυξέλλες, 18 Σεπτεμβρίου 2008. Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής Δημήτρης ΔΗΜΗΤΡΙΆΔΗΣ

(1) National Electronic Injury Surveillance System (NEISS), το οποίο διαχειρίζεται η Consumer Product Safety Commission (CPSC), στις ΗΠΑ.

(2) ΕΕ C 167, της 5.7.1986, σ. 1 (No CELEX: 31986Y0705(01)).

(3) Οδηγία 88/378/ΕΟΚ (ΕΕ L 187, της 16.7.1988, σ. 1). Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ: CES 639/1987, ΕΕ C 232, της 31.8.1987, σ. 22.

(4) Ψήφισμα του Συμβουλίου, ΕΕ C 136, της 4.6.1985, σ. 1.

(5) COM(1986) 541 τελικό (ΕΕ C 282, της 8.11.1986, σ. 4).

(6) Γνωμοδότηση CES 639/87, εισηγήτρια: η κ. Alma WILLIAMS (ΕΕ C 232, της 31.8.1987, σ. 22).

(7) ΕΕ L 281, της 14.10.1988, σ. 55· ΕΕ L 37, της 9.2.1991, σ. 42.

(8) Οδηγία 93/68/ΕΟΚ, ΕΕ L 220, της 30.8.1993, σ. 1. Γνωμοδοτήσεις της ΕΟΚΕ: ΕΕ C 14, της 20.1.1992, σ. 15 και ΕΕ C 129, της 10.5.1993, σ. 3.

(9) ΕΕ C 297, της 9.12.2003, σ. 18.

(10) Οδηγία 92/59/ΕΟΚ, της 29.7.1992 (ΕΕ L 228, της 11.8.1992, σ. 24 — Γνωμοδότηση της ΕΟΚΕ: ΕΕ C 75, της 26.3.1990, σ. 1 και Οδηγία 2001/95/ΕΚ, της 3.12.2001 (ΕΕ L 11, της 15.1.2002, σ. 4)· σχετικά με την πρόταση της οδηγίας αυτής, COM(2000) 139 τελικό, η ΕΟΚΕ είχε υιοθετήσει τη γνωμοδότηση CES 1008/2000, της 20.9.2000, με εισηγήτρια ην κ. Alma WILLIAMS (ΕΕ C 367, της 20.12.2000, σ. 34). Πρωτύτερα ήδη, η ίδια σύμβουλος είχε καταρτίσει γνωμοδότηση πρωτοβουλίας για το ίδιο ζήτημα, την οποία και είχε υιοθετήσει η ΕΟΚΕ (CES 1131/1999 — ΕΕ C 51, της 23.2.2000, σ. 67).

(11) Δέσμη προτάσεων COM(2007) 36, COM(2007) 37 και COM(2007) 53 τελικά, της 14.2.2007, αντικείμενο πρωτοβουλίας της γνωμοδότησης INT/352/353/354 της ΕΟΚΕ (CESE 1693/2007, της 13.12.2007, ΕΕ C 120, της 16.5.2008, σ. 1), με εισηγητή τον κ. PEZZINI.

(12) Πρβλ. επί όλων αυτών, την ομιλία της Επιτρόπου κ. KUNEVA, της 12ης Σεπτεμβρίου 2007, στο ΕΚ, τις παρεμβάσεις της στις συνεδριάσεις με τον εκτελεστικό αντιπρόεδρο της Mattel International στις 20 Σεπτεμβρίου 2007 και με αντιπροσωπεία κατασκευαστών παιχνιδιών (στην οποία εκπροσωπούνταν η Hornby, η Lego και η Mattel) στις 9 Απριλίου 2008, και την συνέντευξη τύπου της 22ας Νοεμβρίου 2007. Πρβλ., επίσης, το Ψήφισμα του ΕΚ, έγγραφο P6_TA(2007)0412, της 26.9.2007.

(13) Στοιχεία προερχόμενα από την ιστοθέση της Επιτροπής.

(14) Οδηγία 88/378/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 3.5.1988 (ΕΕ L 187, της 16.7.1988, σ. 1). Αξίζει να σημειωθεί ότι, σε αντίθεση με την παρούσα πρόταση, στην πρόταση για τα καλλυντικά προϊόντα [COM(2008) 49 τελικό/2], η Επιτροπή ορθά έκρινε σκόπιμο να αντικαταστήσει το νομικό μέσον της οδηγίας με κανονισμό. Αναφέρεται, εξάλλου, ότι η τροποποίηση του πρωτοκόλλου περί επικουρικότητας στη Μεταρρυθμιστική Συνθήκη, όπου καταργείται η «προτίμηση» της οδηγίας, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα επιπλέον επιχείρημα υπέρ της λύσης αυτής στο μέλλον.

(15) Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, μόνο το καλοκαίρι του 2007, αποσύρθηκαν από την αγορά άνω των 18 εκ. παιχνίδια επειδή περιείχαν μαγνήτες και γύρω στα 2 εκ. επειδή τα χρώματά τους περιείχαν μόλυβδο.

(16) Γνωμοδότηση CESE 1693/2007, εισηγητής: ο κ. PEZZINI (INT/352/353/354, ΕΕ C 120, της 16.5.2008, σ. 1), σημείο 5.2.11. Στο σημείο 5.2.12, μάλιστα, προστίθενται τα εξής όλως ενδιαφέροντα:

«Ο καλύτερος τρόπος ενίσχυσης του καθεστώτος και της σημασίας της σήμανσης CE, όπως ορίζεται στην οδηγία του Συμβουλίου 93/465, θα πρέπει να αναζητηθεί μέσω μιας ριζικής μεταρρύθμισης της ίδιας της σήμανσης:

— να διευκρινιστεί ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείται και να θεωρείται ως ένα σύστημα επισήμανσης για την κατανάλωση, ούτε ως εγγύηση ποιότητας ή πιστοποίησης ή έγκρισης εκ μέρους τρίτων ανεξάρτητων φορέων, αλλά μόνο ως δήλωση συμμόρφωσης και τεχνικής τεκμηρίωσης, ότι ο κατασκευαστής ή ο εισαγωγέας είναι υποχρεωμένοι να παράγουν, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του προϊόντος, με πλήρη ευθύνη έναντι των αρχών και του καταναλωτή·

— να καταστούν ορθολογικές οι διάφορες διαδικασίες αξιολόγησης της συμμόρφωσης·

— να ενισχυθεί η έννομη προστασία της σήμανσης CE, με την καταχώρισή της ως συλλογικού σήματος, που επιτρέπει στις δημόσιες αρχές να παρεμβαίνουν ταχέως και να καταστέλλουν τις καταχρήσεις, αλλά να διατηρηθεί η δυνατότητα πρόσθετων εθνικών σημάτων·

— να ενισχυθούν οι μηχανισμοί εποπτείας της αγοράς και οι τελωνειακοί έλεγχοι στα σύνορα·

— να ξεκινήσει, από την πλευρά των παραγωγών και των καταναλωτών, μία μελέτη στην οποία να εξετάζονται οι θετικές και αρνητικές πτυχές ενός ενδεχόμενου εκούσιου κώδικα συμπεριφοράς για την αποτελεσματικότητα της διάδοσης των σημάτων ποιότητας και των ευρωπαϊκών και εθνικών ετικετών —εκουσίων και μη— και της σχέσης του με τη σήμανση CE.».

(17) COM(2007) 36, COM(2007) 37 και COM(2007) 53 τελικά, της 14.2.2007.

(18) Γνωμοδότηση που αναφέρεται στην υποσημείωση 16, σημεία 5.2.7.1 και 5.2.9. Πρβλ. επίσης τις γνωμοδοτήσεις της ΕΟΚΕ σχετικά με τα πολιτικά μέτρα υπέρ των ΜΜΕ (INT/390), με εισηγητή τον κ. CAPPELLINI, και σχετικά με τα καλλυντικά προϊόντα (INT/424), με εισηγητή τον κ. KRAWCZYK.

(19) «Study on Safety and Liability Issues Relating to Toys» (PE 393.523), των Frank Alleweldt — Project Director, Anna Fielder — Lead Author, Geraint Howells — Legal Analysis, Senda Kara, Kristen Schubert και Stephen Locke.

(20) Βλ. σχετικά την απόφαση του ΔΕΚ της 29ης Μαΐου 1997 (υπόθεση C-300/95, συλλ. Νομολογίας 1997, σ. I-02649).

(21) Ψήφισμα του ΕΚ της 19.9.2007 για τα επικίνδυνα παιχνίδια (έγγρ. P6_TA(2007)0412, της 26.9.2007).

(22) COM(1999) 719 τελικό, της 12.1.2000.