Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση καθεστώτος αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που συνεπάγεται ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και των γαλλικών διαμερισμάτων της Γουιάνας και της Ρεϋνιόν για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Κοινότητας (αυτόνομες πορτογαλικές περιφέρειες των Αζορών και της Μαδέρας, αυτόνομη ισπανική κοινότητα των Καναρίων Νήσων και υπερπόντια γαλλικά διαμερίσματα της Γουαδελούπης, της Γουιάνας, της Μαρτινίκας και Ρεϋνιόν) υφίστανται κοινωνικοοικονομικές καθυστερήσεις οι οποίες δικαιολογούν την παρέμβαση των κοινοτικών οργάνων προκειμένου να καταστεί δυνατή η προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξής τους καθώς και η αρμονική ενσωμάτωσή τους στη δυναμική της εσωτερικής αγοράς.

Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο, με τις αποφάσεις του 89/687/ΕΟΚ [1], 91/314/ΕΟΚ [2] και 91/315/ΕΟΚ [3], θέσπισε προγράμματα ειδικών επιλογών που έχουν σχέση με την μεγάλη απόσταση και με το νησιωτικό χαρακτήρα των περιφερειών αυτών, τα οποία δημιούργησαν ένα κατάλληλο πλαίσιο για τη θέσπιση μέτρων στους διάφορους τομείς δραστηριότητας που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής όσον αφορά την ενίσχυση της κοινοτικής στήριξης που είναι αναγκαία για τη μείωση των μόνιμων προβλημάτων που χαρακτηρίζουν τις περιφέρειες αυτές.

[1] ΕΕ L 399 της 30.12.1989, σ. 39.

[2] ΕΕ L 171 της 29.06.1991, σ. 5.

[3] ΕΕ L 171 της 29.06.1991, σ. 10.

Τα προγράμματα αυτά έχουν ως στόχο να ληφθούν υπόψη, κατά την εφαρμογή των κοινοτικών πολιτικών, οι ιδιαιτερότητες και τα μειονεκτήματα των περιφερειών αυτών που έχουν σχέση με την μεγάλη απομάκρυνσή τους, τον νησιωτικό χαρακτήρα τους, την μικρή έκτασή τους, τη μορφολογία του εδάφους τους και το δυσμενές κλίμα τους. Κατά συνέπεια, η οικονομική εξάρτησή τους από ορισμένα προϊόντα, οι μικρές αγορές τους, ο διπλός τους χαρακτήρας τόσο ως κοινοτικών περιφερειών όσο και εδαφών που βρίσκονται σε ένα περιβάλλον αναπτυσσόμενης χώρας επηρεάζουν την οικονομική και κοινωνική ζωή των περιφερειών αυτών.

Συμβολίζοντας την αλληλεγγύη της Κοινότητας έναντι των πλέον απομακρυσμένων περιφερειών της, η οποία είναι απαραίτητη για την ενσωμάτωσή τους στην εσωτερική αγορά, τα προγράμματα αυτά θεωρήθηκαν ως πλαίσια αναφοράς για την εφαρμογή κοινοτικών πολιτικών στις περιφέρειες αυτές.

Το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ αναγνωρίζει ότι καθίσταται αναγκαία η θέσπιση ειδικών μέτρων υπέρ των περιφερειών αυτών, ιδίως στον τομέα της αλιείας, ο οποίος ρητά αναφέρεται στο άρθρο αυτό [4].

[4] Ολόκληρο το κείμενο της διάταξης αυτής έχει ως εξής :

Πράγματι, πολλοί παράγοντες, ιδίως η έκταση των αποκλειστικών οικονομικών ζωνών και η θέσεις απασχόλησης που δημιουργούνται από τις δραστηριότητες που έχουν σχέση με τον κλάδο, δικαιολογούν μια προσέγγιση, σε κοινοτικό επίπεδο, η οποία λαμβάνει υπόψη τη σημασία του τομέα της αλιείας, και, ταυτόχρονα, τα προβλήματα που συνεπάγεται η απομάκρυνση των περιφερειών αυτών.

Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να αναφερθούν ορισμένες πτυχές της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης των περιφερειών αυτών :

- ΑΕΠ ανά κάτοικο κατώτερο του κοινοτικού μέσου όρου.

- σημαντικά ποσοστά ανεργίας σε ορισμένες περιφέρειες και μη αμελητέες καταστάσεις υποαπασχόλησης.

- πρωτογενής τομέας, ο οποίος εξαρτάται ακόμη σε μεγάλο βαθμό από παραδοσιακές διαδικασίες και ο οποίος διατηρεί δραστήριο ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού. Η σημασία και το βάρος ιδίως της αλιείας υπογραμμίζονται κυρίως από την κυρίαρχη θέση των οικογενειακών επιχειρήσεων.

- επιπλέον έξοδα εφοδιασμού και μεταφοράς : η απουσία κοντινών περιφερειακών αγορών, η μικρή έκταση των τοπικών αγορών και οι δυσκολίες μεταφοράς προκαλούν μόνιμα προβλήματα στις οικονομίες αυτές όσον αφορά την πρόσβαση σε αγορές στις οποίες τίθενται σε εμπορία τα προϊόντα τους.

Στο πλαίσιο ακριβώς της τελευταίας αυτής κατάστασης, η Κοινότητα αποφάσισε να παρέμβει υπέρ των παραγωγών των περιφερειών αυτών για την διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας. Για το λόγο αυτό, τέθηκε σε εφαρμογή από το 1992 [5] ένα καθεστώς το οποίο σημείωσε σημαντική επιτυχία. Το καθεστώς αυτό παρατάθηκε το 1994, το 1995, το 1998 και το 2002 [6], γεγονός που επέτρεψε την στήριξη της διάθεσης ειδών τα οποία αφορά περισσότερο η εν λόγω δραστηριότητα διάθεσης προς το εξωτερικό.

[5] ΕΕ L 248 της 28.08.1992, σ. 73 και 75.

[6] ΕΕ L 162 της 30.06.1994, σ. 8. L 236 της 05.10.1995, σ. 2. L 208 της 24.07.1998, σ. 1 και L 89 της 05.04.2002, σ. 1.

Το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1587/98 προβλέπει την παρουσίαση εκ μέρους της Επιτροπής προτάσεων οι οποίες θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν επαρκώς τις καταστάσεις που μπορούν να παρουσιαστούν. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να αναφερθεί ότι συνεχίζουν να υφίστανται οι συνθήκες που διαπιστώθηκαν στην εμπορία των σχετικών προϊόντων από τον εν λόγω κανονισμό.

Για το λόγο αυτό, όσον αφορά τις περιφέρειες των Αζορών και της Μαδέρας, πρέπει να αναφερθεί ότι οι τοπικές κονσερβοβιομηχανίες αντιπροσωπεύουν έναν όγκο παραγωγής που ισοδυναμεί στο ήμισυ σχεδόν των εξαγωγών, και απασχολούν ένα σημαντικό ποσοστό του ενεργού πληθυσμού. Η παραγωγή προορίζεται κυρίως για την πορτογαλική ηπειρωτική χώρα και για την ιταλική αγορά. Παρ'όλα αυτά, οι ειδικές συνθήκες των περιφερειών αυτών, οι οποίες προκαλούνται από τη μικρή έκτασή τους και τη γεωγραφική θέση τους, συνεπάγονται επιπλέον κόστος από απόψεως παραγωγής και εμπορίας, γεγονός που εξασθενίζει την ανταγωνιστική θέση τους σε σχέση με παρόμοιες δραστηριότητες στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Κατά συνέπεια, τα επίπεδα μισθών του κλάδου είναι αρκετά χαμηλότερα από τα μέσα κοινοτικά επίπεδα. Τα στοιχεία που καθορίζουν την κατάσταση αυτή βρίσκονται στις συνθήκες λειτουργίας της βιομηχανίας : επιπλέον κόστος μεταφορών και οικονομικές επιβαρύνσεις που απορρέουν από την παγιοποίηση συντελεστών παραγωγής, (ιδίως αλατιού, λαδιού και κουτιών κονσερβών), επιπλέον κόστος ενέργειας, κόστος ασφάλισης που έχει σχέση με τις μεταφορές. Το ίδιο συμβαίνει και για τις Καναρίους Νήσους όσον αφορά τον τομέα του τόνου, της σαρδέλας, του σκουμπριού καθώς και των προϊόντων κεφαλόποδων και υδατοκαλλιέργειας, των οποίων το επιπλέον κόστος έχει επίσης σχέση με τις πρώτες ύλες, την ενέργεια και τις δαπάνες μεταφοράς. Η κατάσταση της περιφέρειας αυτής επιδεινώθηκε πρόσφατα λόγω της μη ανανέωσης της αλιευτικής συμφωνίας μεταξύ της Κοινότητας και του Μαρόκου. Η κατάσταση παρουσιάζει τα ίδια χαρακτηριστικά στην περίπτωση του διαμερίσματος της Γουιάνας και της Ρεϋνιόν όπου, στους προαναφερθέντες συντελεστές, προστίθενται ιδιαίτερες περιστάσεις που επιδεινώνουν τις συνθήκες εκμετάλλευσης (απουσία θαλάσσιων πιστώσεων για χρηματοδοτικά έξοδα, ανάγκη σύστασης σημαντικών αποθεμάτων ανταλλακτικών για τα σκάφη, διαφορά τιμών αγοράς των σκαφών στα ναυπηγεία της ηπειρωτικής χώρας λόγω έλλειψης τοπικής προσφοράς, ανταγωνισμός των εξαγωγών ορισμένων τρίτων χωρών της νοτίου και κεντρικής Αμερικής, οι οποίες απολαύουν πλεονεκτικών όρων δυνάμει της κοινοτικής νομοθεσίας).

Η περιγραφείσα κατάσταση δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπισθεί βραχυπρόθεσμα. Κατά συνέπεια, είναι αναγκαίο να δοθεί συνέχεια στις δράσεις που έχουν αναληφθεί μέχρι σήμερα με την θέσπιση ενός νομικού κειμένου που θα επιτρέπει τη θέση σε εφαρμογή ενός σταθερού πλαισίου αναφοράς για τους εμπλεκόμενους οικονομικούς παράγοντες.

Η παρούσα πρόταση έχει ως στόχο να επιτρέψει τη συνέχιση του καθεστώτος που έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή και το οποίο έχει σημειώσει, επαναλαμβάνουμε, σημαντική επιτυχία. Πράγματι, οι παραγωγοί τους οποίους αφορά το καθεστώς αυτό, μπόρεσαν να υπερβούν, χάρις στο κοινοτικό καθεστώς που τέθηκε σε εφαρμογή, τα προβλήματα που απορρέουν από το επιπλέον κόστος των δαπανών που έχουν σχέση με τη μεταφορά προς την ηπειρωτική αγορά.

Σχετικά με το θέμα αυτό, η παρούσα πρόταση έχει ως στόχο την αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους στη διάθεση των σχετικών προϊόντων. Κατά συνέπεια, πρέπει να θεσπιστούν όροι εκμετάλλευσης ανάλογοι με εκείνους που επικρατούν στην ηπειρωτική χώρα, προκειμένου να καταστεί δυνατή η ενσωμάτωση του κλάδου στην ενιαία αγορά.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τα προτεινόμενα μέτρα αποσκοπούν στη στήριξη της αγοράς προκειμένου να αντισταθμιστεί ένα μόνιμο γεωγραφικό μειονέκτημα και δεν έχουν, κατά συνέπεια, καμία διαρθρωτική πτυχή ή επίπτωση. Για το λόγο αυτό, τα μέτρα αυτά πρόκειται να χρηματοδοτηθούν από τον τομέα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ και δεν μπορούν να καταλογιστούν στο Χρηματοδοτικό Μέσο Προσανατολισμού της Αλιείας (ΧΜΠΑ), λόγω του ότι το εν λόγω μέσω είναι περιορισμένο εξ ορισμού να χρηματοδοτεί διαρθρωτικές δράσεις.

Τα μέτρα αυτά, τα οποία αφορούν έναν ιδιαίτερα σημαντικό τομέα για τις περιφέρειες τόσο από οικονομικής όσο και κοινωνικής απόψεως, για τον οποίο δεν υπάρχει σχεδόν καμία εναλλακτική λύση αναπροσανατολισμού, θα συμβάλουν στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του τομέα αυτού με την αντιστάθμιση του « μειονεκτήματος » της απομόνωσης της τοπικής βιομηχανίας προϊόντων αλιείας στο πλαίσιο της πολιτικής της Κοινότητας υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών.

2003/0202 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση καθεστώτος αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που συνεπάγεται ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και των γαλλικών διαμερισμάτων της Γουιάνας και της Ρεϋνιόν για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη :

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37,

την πρόταση της Επιτροπής [7],

[7] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [8],

[8] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [9],

[9] ΕΕ C της , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής :

(1) Ο τομέας της αλιείας των εξόχως απόκεντρων περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιμετωπίζει δυσκολίες οι οποίες έχουν ιδιαίτερα επιδεινωθεί από το κόστος μεταφοράς των προϊόντων αλιείας προς τις αγορές, λόγω του απομακρυσμένου και νησιώτικου χαρακτήρα τους.

(2) Το Συμβούλιο, με τις αποφάσεις 89/687/ΕΟΚ [10], 91/314/ΕΟΚ [11] και 91/315/ΕΟΚ [12] θέσπισε προγράμματα ειδικών επιλογών λόγω του απομακρυσμένου και νησιωτικού χαρακτήρα, αντίστοιχα, των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων (Poseidom), των Καναρίων Νήσων (Poseican) και της Μαδέρας και των Αζορών (Poseima), τα οποία εντάσσονται στο πλαίσιο της πολιτικής της Κοινότητας υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών και τα οποία προσδιορίζουν τις γενικές γραμμές των επιλογών που πρέπει να εφαρμόζονται προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι περιφέρειες αυτές.

[10] ΕΕ L 399, της 30.12.1989, σ. 39.

[11] ΕΕ L 171, της 29.06.1991, σ. 1.

[12] ΕΕ L 171 της 29.06.1991, σ. 10.

(3) Το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ αναγνωρίζει τα ιδιαίτερα μειονεκτήματα που επηρεάζουν την οικονομική και κοινωνική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιφερειών τα οποία επιδεινώνονται ιδίως, από τον απομακρυσμένο και νησιώτικο χαρακτήρα τους. Αυτό ισχύει επίσης και για τον τομέα της αλιείας.

(4) Οι περιφέρειες αυτές αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα ανάπτυξης, ιδίως το επιπλέον κόστος που συνεπάγεται ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας τους, για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων.

(5) Προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα ορισμένων προϊόντων του αλιευτικού τομέα σε σχέση με άλλες περιφέρειες της Κοινότητας, η Κοινότητα έθεσε σε εφαρμογή, στον τομέα της αλιείας, δράσεις που αποσκοπούν στην αντιστάθμιση του επιπλέον αυτού κόστους το 1992 και το 1993. Οι δράσεις αυτές συνεχίστηκαν το 1994 και κατά την περίοδο 1995-1997, με τη θέσπιση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1503/94 [13] και (ΕΚ) αριθ. 2337/95 [14] του Συμβουλίου, και κατά την περίοδο 1998-2002, με τη θέσπιση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1587/98 [15] και (ΕΚ) αριθ. 579/2002 [16] του Συμβουλίου. Καθίσταται αναγκαίο να προβλεφθεί, από το 2003, η συνέχιση του καθεστώτος αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους για ορισμένα προϊόντα αλιείας (τόνος και πελαγικά και βενθοπελαγικά είδη των Αζορών. τόνος, σπαθόψαρο, σκουμπρί και προϊόντα υδατοκαλλιέργειας της Μαδέρας. τόνος, σαρδέλα, σκουμπρί, προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, κεφαλόποδα και βενθοπελαγικά είδη των Καναρίων Νήσων. γαρίδα, λευκόψαρο και προϊόντα υδατοκαλλιέργειας της Γουιάνας. τόνος, ξιφίας, λιθρίνι, μάρλιν και καρχαρίες της Ρεϋνιόν) όσον αφορά τη μεταποίηση και εμπορία και, κατά συνέπεια, να θεσπιστούν μέτρα με σκοπό τη συνέχιση των δράσεων αυτών.

[13] ΕΕ L 162 της 30.06.1994, σ. 8.

[14] ΕΕ L 236 της 05.10.1995, σ. 2.

[15] ΕΕ L 208 της 24.07.1998, σ. 1.

[16] ΕΕ L 89 της 05.04.2002, σ. 1.

(6) Η αλιεία με παραδοσιακά μέσα καθώς και η παράκτια αλιεία είναι πολύ σημαντικές από απόψεως κοινωνικής και οικονομικής στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(7) Είναι αναγκαίο να αντιμετωπισθούν ορθολογικά οι αλιευτικές προσπάθειες με στόχο την καλύτερη διαχείριση των αποθεμάτων, και ιδίως λαμβάνοντας υπόψη τις έρευνες που έχουν τεχνικό χαρακτήρα υψηλού επιπέδου και διενεργούνται στο πλαίσιο αυτό από διάφορα επιστημονικά ιδρύματα των εξόχως απόκεντρων περιφερειών.

(8) Στο πλαίσιο της διατήρησης και της διαχείρισης των αλιευτικών πόρων των εν λόγω περιφερειών, κρίνεται αναγκαία η τήρηση της κοινοτικής νομοθεσίας, και ιδίως, στην περίπτωση του γαλλικού διαμερίσματος της Γουιάνας, ο κανόνας απαγόρευσης της αλιείας της γαρίδας σε ύδατα βάθους μικρότερου των 30 μέτρων, καθώς και η πρόβλεψη της δυνατότητας να κυμαίνονται, ενδεχομένως, τα ποσά και οι ποσότητες που προβλέπονται για τα διάφορα είδη ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους και τους όρους παραγωγής και διάθεσής τους στην αγορά.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός καθορίζει αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους (στο εξής καλείται «η αντιστάθμιση») που συνεπάγεται ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και των γαλλικών διαμερισμάτων της Γουιάνας και της Ρεϋνιόν για τη διάθεση των προϊόντων αλιείας που απαριθμούνται στα παραρτήματα I μέχρι V.

Άρθρο 2 Αποδέκτες

Οι αποδέκτες της αντιστάθμισης είναι οι παραγωγοί, οι πλοιοκτήτες ή εφοπλιστές σκαφών που είναι νηολογημένα σε λιμένες των περιφερειών που αναφέρονται στο άρθρο 1 και ασκούν τις δραστηριότητές τους στις περιφέρειες αυτές ή οι ενώσεις τους, καθώς και οι επιχειρηματίες του κλάδου της μεταποίησης και της εμπορίας, ή οι ενώσεις τους, οι οποίοι υφίστανται το επιπλέον κόστος το οποίο συνεπάγεται ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας για τη διάθεση των προβλεπόμενων προϊόντων.

Άρθρο 3 Αζόρες

Όσον αφορά τις Αζόρες, η αντιστάθμιση καταβάλλεται για τα προϊόντα αλιείας που αναφέρονται στο παράρτημα Ι. Τα ποσά της αντιστάθμισης και οι ποσότητες για την περιοχή αυτή είναι τα ακόλουθα:

α) 177 ευρώ ανά τόνο τόνου για μέγιστη ποσότητα 10 000 τόνων ανά έτος, που παραδίδεται στην τοπική βιομηχανία.

β) 455 ευρώ ανά τόνο ειδών που προορίζονται να διατεθούν στο εμπόριο σε νωπή κατάσταση για μέγιστη ποσότητα 2 000 τόνων ανά έτος.

γ) 148 ευρώ ανά τόνο μικρών πελαγικών και βενθοπελαγικών ειδών, τα οποία παραδίδονται στη βιομηχανία ή στις τοπικές ενώσεις ή οργανώσεις παραγωγών, τα οποία προορίζονται για κατάψυξη ή μεταποίηση, για μέγιστη ποσότητα 1 554 τόνων ανά έτος.

Άρθρο 4 Μαδέρα

Όσον αφορά τη Μαδέρα, η αντιστάθμιση καταβάλλεται για τα προϊόντα αλιείας που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ. Τα ποσά της αντιστάθμισης και οι ποσότητες για την περιοχή αυτή είναι τα ακόλουθα:

α) 230 ευρώ ανά τόνο τόνου για μέγιστη ποσότητα 4 000 τόνων ανά έτος, που παραδίδεται στην τοπική βιομηχανία.

β) 250 ευρώ ανά τόνο σπαθόψαρου για μέγιστη ποσότητα 1 600 τόνων ανά έτος.

γ) 1 080 ευρώ ανά τόνο προϊόντων υδατοκαλλιέργειας για μέγιστη ποσότητα 50 τόνων ανά έτος.

Άρθρο 5 Κανάριοι νήσοι

Όσον αφορά τις Καναρίους Νήσους, η αντιστάθμιση καταβάλλεται για τα προϊόντα αλιείας που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙΙ. Τα ποσά της αντιστάθμισης και οι ποσότητες για την περιοχή αυτή είναι τα ακόλουθα:

α) 950 ευρώ ανά τόνο τόνου που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενο αεροπορικώς για μέγιστη ποσότητα 1 619 τόνων ανά έτος.

β) 500 ευρώ ανά τόνο τόνου που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενο δια θαλάσσης χωρίς επεξεργασία για μέγιστη ποσότητα 453 τόνων ανά έτος.

γ) 250 ευρώ ανά τόνο παλαμίδας που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενο δια θαλάσσης συσκευασμένος για μέγιστη ποσότητα 453 τόνων ανά έτος.

δ) 220 ευρώ ανά τόνο παλαμίδας που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενο δια θαλάσσης χωρίς επεξεργασία για μέγιστη ποσότητα 712 τόνων ανά έτος.

ε) 240 ευρώ ανά τόνο σαρδέλας και σκουμπριού που προορίζονται για κατάψυξη για μέγιστη ποσότητα 347 τόνων ανά έτος.

στ) 268 ευρώ ανά τόνο προϊόντων κεφαλόποδων και βενθοπελαγικών ειδών για μέγιστη ποσότητα 8 292 τόνων ανά έτος.

ζ) 1 300 ευρώ ανά τόνο προϊόντων υδατοκαλλιέργειας για μέγιστη ποσότητα 1 157 τόνων ανά έτος.

Άρθρο 6 Γουιάνα

Όσον αφορά τη Γουιάνα, η αντιστάθμιση καταβάλλεται για τα προϊόντα αλιείας που αναφέρονται στο παράρτημα IV. Τα ποσά της αντιστάθμισης και οι ποσότητες για την περιοχή αυτή είναι τα ακόλουθα:

α) 788 ευρώ ανά τόνο γαρίδαs για μέγιστη ποσότητα 4 200 τόνων ανά έτος.

β) 933 ευρώ ανά τόνο νωπών αλιευθέντων ψαριών που προορίζονται για την αγορά νωπών προϊόντων για μέγιστη ποσότητα 325 τόνων ανά έτος.

γ) 282 ευρώ ανά τόνο νωπών αλιευθέντων ψαριών κατεψυγμένων για μέγιστη ποσότητα 450 τόνων ανά έτος.

δ) 282 ευρώ ανά τόνο νωπών αλιευθέντων ψαριών βαθιάς κατάψυξης για μέγιστη ποσότητα 800 τόνων ανά έτος.

ε) 463 ευρώ ανά τόνο γαρίδας για μέγιστη ποσότητα 23 τόνων ανά έτος.

στ) 0,027 ευρώ ανά μονάδα ψαριών ενυδρείου για μέγιστη ετήσια ποσότητα 1 εκατ. μονάδες ανά έτος.

Άρθρο 7 Ρεϋνιόν

Όσον αφορά τη Ρεϋνιόν, η αντιστάθμιση καταβάλλεται για τα προϊόντα αλιείας που αναφέρονται στο παράρτημα V. Τα ποσά της αντιστάθμισης και οι ποσότητες για την περιοχή αυτή είναι τα ακόλουθα:

α) 395 ευρώ ανά τόνο ξιφία για μέγιστη ποσότητα 1 424 τόνων ανά έτος.

β) 395 ευρώ ανά τόνο τόνου για μέγιστη ποσότητα 657 τόνων ανά έτος.

γ) 395 ευρώ ανά τόνο μάρλιν για μέγιστη ποσότητα 44 τόνων ανά έτος.

δ) 395 ευρώ ανά τόνο καρχαρία για μέγιστη ποσότητα 44 τόνων ανά έτος.

ε) 395 ευρώ ανά τόνο λιθρινιού για μέγιστη ποσότητα 17 τόνων ανά έτος.

Άρθρο 8 Διαμόρφωση των ποσών και των ποσοτήτων

1 Η Επιτροπή δύναται, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2, να διαμορφώνει τα ποσά και τις ποσότητες που προβλέπονται για τα διάφορα είδη ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους και τους όρους παραγωγής και διάθεσής τους στο εμπόριο, στο πλαίσιο του συνόλου των χρηματοοικονομικών διατάξεων που καθορίζονται στα άρθρα 3 έως 7.

2 Η διαμόρφωση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, λαμβάνει υπόψη όλα τα στοιχεία που επιτρέπουν τη διαπίστωση των μεταβολών που δικαιολογούν τη διαμόρφωση, ιδίως τα βιολογικά χαρακτηριστικών των ειδών, τις διακυμάνσεις του επιπλέον κόστους και τις ποιοτικές και ποσοτικές πτυχές της παραγωγής και της διάθεσης στο εμπόριο.

Άρθρο 9 Λεπτομέρειες εφαρμογής

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2.

Άρθρο 10 Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης προϊόντων αλιείας, που στο εξής καλείται « η επιτροπή ».

2. Σε περίπτωση που γίνει αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Η περίοδος που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3, της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε ένα μήνα.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

Άρθρο 11 Χρηματοδότηση

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό συνιστούν παρεμβάσεις που προορίζονται για τη ρύθμιση γεωργικών αγορών κατά την έννοια του άρθρου 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 του Συμβουλίου [17]. Χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα « εγγυήσεων ».

[17] ΕΕ L 160 της 26.06.1999, σ. 103.

Άρθρο 12 Έκθεση

Η Επιτροπή υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κάθε τέσσερα έτη και, για πρώτη φορά, την 1η Ιανουαρίου 2007, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, η οποία συνοδεύεται, ενδεχομένως, από τις αναγκαίες προτάσεις για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 1.

Άρθρο 13 Μεταβατικά μέτρα

Οι αιτήσεις διαμόρφωσης που κατατίθενται στην Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 6 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1587/98, και οι οποίες δεν αποτέλεσαν αντικείμενο απόφασης πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού, υπόκεινται στη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφος 2.

Άρθρο 14 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2003.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Αζόρες

α) Τόνος

Katsuwonus pelamis Thunnus alalunga Thunnus albacares Thunnus obesus Thunnus thynnus

β) Eίδη που οποία προορίζονται να διατεθούν στο εμπόριο νωπά

Phycis phycis Beryx splendens Pomatomus saltator Sphyraena viridensis Pagellus acame Helicolenus dactylopterus dactylopterus Cetrolabrus trutta Labrus bergylta Galeorhinus galeus Pontinus kuhlii Polyprion americanus Coryphaena hippurus Pseudocaranx dentex Epigonus telescopus Xiphias gladius Serranus cabrilla Serranus atricauda Pagellus bogaraveo Beryx decadactylus Phycis blennoides Seriola spp Loligo forbesi Mora moro Epinephelus guaza Pagrus pagrus Promethichthys prometeus Lepidopus caudatus Aphanopus carbo Zeus faber, Zenopsis conchifer Balistes carolinensis Molva macrophthalma Raja clavata Scorpaena scrofa Conger conger Mullus surmelutus Diplodus sargus Sarda sarda Sparisoma cretense

γ) Μικρά πελαγικά και βενθοπελαγικά είδη

Scomber japonicus Trachurus picturatus Sardina pilchardus Chaceon affinis Aphanopus carbo

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Μαδέρα

α) Τόνος

Thunnus alalunga Thunnus albacares Thunnus Thynnus Thunnus obesus Katsuwonus pelamis

β) Σπαθόψαρο

Aphanopus carbo

γ) Προϊόντα υδατοκαλλιέργειας

Sparus aurata

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IIΙ

Κανάριοι Νήσοι

α) Τόνος

Thunnus alalunga Thunnus albacares Thunnus thynnus thynnus Thunnus obesus

β) Παλαμίδα

Katsuwonus pelamis

γ) Σαρδέλα

Sardina pilchardus

δ) Σκουμπρί

Scomber spp.

ε) Προϊόντα κεφαλόποδων και βενθοπελαγικά είδη

Dentex dentex Dentex gibbosus Dentex macrophatalmus Diplodus sargus Diplodus cervinus Lithognathus mormyrus Pagellus acarne Pagellus bogaraveo Pagellus erythrinus Sparus aurata Sparus caeruleostictus Sparus auriga Sparus pagrus Spondyliosoma cantharus Merluccius merluccius Phycis phycis Lepidorhombus boscii Lophius piscatorius Dicologlossa cuneata Solea vulgaris Seppia Officinalis Loligo vulgaris Octopus vulgaris Todarodes sagittatus

στ) Προϊόντα υδατοκαλλιέργειας

Sparus aurata Dicentrarchus labrax

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

Γουιάνα

α) Γαρίδες

Penaeus subtilis Penaeus brasiliensis Plesiopenaeus edwardsianus Solenocra acuminata Xipheopenaeus kroyeri

β) Αλιευθέντα ψάρια που προορίζονται για την αγορά νωπών προϊόντων, κατεψυγμένων ή βαθιάς κατάψυξης

Cynoscion acoupa Cynoscion virescens Cynoscion steindachneri Macrodon ancylodon Lobotes surinamensis Centropomus undecimalis Arius parkeri Arius proops Sphyrnidae Carcharhinidae Trachynotus cayennensis Oligoplites saliens Scomberomorus maculatus

γ) Γαρίδες

Macrobrachium rosenbergii

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

Ρεϋνιόν

α) Ξιφίας

Xiphias gladius

β) Τόνος

Thunnus albacares Thunnus alalunga Thunnus obesus

γ) Μάρλιν

Makaira mazara Makaira indica Tetrapterus audax

δ) Καρχαρίες

Carcharinus longimanus Isurus oxyrinchus

ε) Λιθρίνι

Coryphaena hippurus

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Τομέας(-είς) πολιτικής: Κοινή Αλιευτική Πολιτική

Δραστηριότητα(-ες): 5. Αλιευτικές αγορές

ονομασια τησ δρασησ: προγραμμα « αλιεια » υπερ των εξοχως αποκεντρων περιοχων

1. ΓΡΑΜΜΗ(-ΕΣ) ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ + ΟΝΟΜΑΣΙΑ(ΕΣ)

B1-3240 Πρόγραμμα "Αλιεία" υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών

2. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

2.1 Συνολικό κονδύλιο της δράσης (Μέρος B): εκατ. EUR σε ΠΑΥ

59.981.648 ευρώ (14.995.412 ευρώ ετησίως για χρονικό διάστημα 4 ετών)

Η Επιτροπή προτείνει το καθεστώς χωρίς χρονικό περιορισμό, με το ετήσιο ποσό που εμφαίνεται ανωτέρω. Εν γένει, το Συμβούλιο καθορίζει μια περίοδο υλοποίησης διάρκειας 4 ετών.

2.2 Περίοδος υλοποίησης:

Έτος 2003 και επόμενα ( βλ. παρατηρήσεις στο σημείο 2.1)

2.3 Συνολική πολυετής εκτίμηση των δαπανών:

α) Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων/πιστώσεων πληρωμών (δημοσιονομική παρέμβαση) (πρβλ. σημείο 6.1.1)

εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

β) Τεχνική και Διοικητική Συνδρομή (ΤΔΣ) και Δαπάνες Στήριξης (ΔΣ) (πρβλ. σημείο 6.1.2)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

γ) Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων και των άλλων δαπανών διοικητικής λειτουργίας (πρβλ. σημεία 7.2 και 7.3)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2.4 Συμβατότητα με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και με τις Δημοσιονομικές Προοπτικές

* Πρόταση συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό

| | Η πρόταση αυτή απαιτεί επαναπρογραμματισμό του αντίστοιχου τομέα των Δημοσιονομικών Προοπτικών,

| | συμπεριλαμβανόμενης, εφόσον συντρέχει περίπτωση, προσφυγής στις διατάξεις της Διοργανικής Συμφωνίας.

2.5 Δημοσιονομικές επιπτώσεις επί των εσόδων

* Ουδεμία δημοσιονομική επίπτωση (αφορά τεχνικές πτυχές της εφαρμογής ενός μέτρου)

Ή

| | Δημοσιονομική επίπτωση - Η επίδραση επί των εσόδων έχει ως εξής:

- Σημείωση: Όλες οι διευκρινίσεις και παρατηρήσεις που αφορούν τον τρόπο υπολογισμού της επίδρασης επί των εσόδων πρέπει να περιλαμβάνονται σε χωριστό φύλλο, επισυναπτόμενο στο παρόν δημοσιονομικό δελτίο...

εκατ. EUR (μέχρι πρώτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(Να περιγραφεί κάθε εμπλεκόμενη γραμμή του προϋπολογισμού, με προσθήκη του ενδεδειγμένου αριθμού γραμμών στον πίνακα, εφόσον η δράση επιδρά σε πλείονες γραμμές του προϋπολογισμού)

3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Κανονισμός (EΚ) αριθ. XXX/2003 του Συμβουλίου για τη θέσπιση καθεστώτος αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που συνεπάγεται ο εξόχως απόκεντρος χαρακτήρας των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και των γαλλικών διαμερισμάτων της Γουιάνας και της Ρεϋνιόν για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας.

(Νέος κανονισμός που εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2003)

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

5.1 Αναγκαιότητα κοινοτικής παρέμβασης [18]

[18] Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το χωριστό έγγραφο γενικών κατευθύνσεων.

5.1.1 Επιδιωκόμενοι στόχοι

Οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες της Κοινότητας υφίστανται κοινωνικοοικονομικές καθυστερήσεις οι οποίες δικαιολογούν την παρέμβαση των κοινοτικών οργάνων προκειμένου να καταστεί δυνατή η προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξής τους καθώς και η αρμονική ενσωμάτωσή τους στη δυναμική της εσωτερικής αγοράς. Στο πλαίσιο αυτό, η Κοινότητα αποφάσισε πριν από μερικά χρόνια να παρέμβει υπέρ των παραγωγών των περιφερειών αυτών για την διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας.

Το πρόγραμμα αποσκοπεί στην αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους που απορρέει από τις ειδικότερες συνθήκες παραγωγής και διάθεσης, καθώς και από τα μόνιμα μειονεκτήματα λόγω της μεγάλης απομάκρυνσης και του νησιωτικού χαρακτήρα, που επιβαρύνουν τα προϊόντα αλιείας των εν λόγω περιφερειών τα οποία διατίθενται κατά κύριο λόγο στο εξωτερικό. Στον τομέα της αλιείας, προκειμένου οι επιχειρηματίες του κλάδου να καταστούν εξίσου ανταγωνιστικοί με τους επιχειρηματίες της ηπειρωτικής Ευρώπης, είναι αναγκαία η αντιστάθμιση του επιπλέον κόστους που οφείλεται στην προαναφερθείσα απομάκρυνση.

Ο τομέας της αλιείας είναι ιδιαίτερα σημαντικός για τις εν λόγω περιφέρειες από κοινωνικής και οικονομικής άποψης, ενώ δεν υφίσταται σχεδόν καμία εναλλακτική δυνατότητα αναπροσανατολισμού. Ως εκ τούτου, ορισμένες κοινότητες εξαρτώνται αποκλειστικά από την αλιεία για την επιβίωσή τους.

Το υπόψη μέτρο συμβάλλει στη βελτίωση της κατάστασης που επικρατεί στον τομέα αντισταθμίζοντας το μειονέκτημα της απομόνωσης της εγχώριας βιομηχανίας προϊόντων αλιείας εντός του πλαισίου της πολιτικής της Κοινότητας υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών.

5.1.2 Μέτρα σχετικά με την εκ των προτέρων (ex ante) αξιολόγηση

Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στην παράταση του καθεστώτος που ισχύει αρκετά χρόνια ήδη. Η εμπειρία από την εφαρμογή του εν λόγω καθεστώτος καταδεικνύει ότι οι επιδιωκόμενοι στόχοι επιτεύχθηκαν πλήρως. Οι στόχοι αυτοί είναι, αφενός, ο καθορισμός ενός νομοθετικού πλαισίου που επιτρέπει, κατά τη διάρκεια μιας σημαντικής περιόδου όσον αφορά τη διαχείριση των πράξεων τις οποίες διενεργούν οι εμπλεκόμενοι επιχειρηματίες, την ύπαρξη μιας σταθερής αναφοράς για την ορθή διεξαγωγή των εν λόγω πράξεων, και, αφετέρου, την αντιστάθμιση μιας κατάστασης η οποία δεν είναι αναστρέψιμη δεδομένου ότι οφείλεται ακριβώς στα χαρακτηριστικά των εν λόγω περιφερειών (απομάκρυνση, απομόνωση, περιορισμένο εύρος των εγχώριων αγορών, εξάρτηση από μικρό αριθμό προϊόντων, και, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, νησιωτικός χαρακτήρας). Εξάλλου, στη νομική βάση της πρότασης (άρθρο 299, παράγραφος 2, της Συνθήκης ΕΚ) μνημονεύονται σαφώς τα ανωτέρω χαρακτηριστικά.

Εν προκειμένω, η εφαρμογή της αρχής της εταιρικής σχέσης, η οποία διαδραματίζει ουσιώδη ρόλο στα πλαίσια της δράσης της Κοινότητας υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών, επέτρεψε την επισήμανση, με την πάροδο των ετών, των τομέων παρέμβασης στους οποίους δικαιολογείται παρόμοια δράση. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται για τους συναφείς τομείς (παραγωγή, μεταποίηση και διάθεση στο εξωτερικό), τους αποδέκτες (επιχειρηματίες των κλάδων αλίευσης, μεταποίησης και διάθεσης), το ύψος του επιπλέον κόστους, το μηχανισμό διαμόρφωσης (χρησιμοποίηση, στα πλαίσια του ποσού που κατανέμεται σε κάθε περιφέρεια, διαφόρων δυνατοτήτων όσον αφορά τα είδη και τα ποσά, ώστε να αντιμετωπισθούν καταστάσεις που σχετίζονται με τους αλιευτικούς πόρους και τις συνθήκες που επικρατούν στις αγορές). Εξάλλου, ας σημειωθεί ότι το καθεστώς, με τις διαδοχικές παρατάσεις του, μπόρεσε να προσαρμοστεί στις εξελίξεις του τομέα. Ως εκ τούτου, τροποποιήθηκε σταδιακά το νομοθετικό πλαίσιο προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι νέες κάθε φορά επικρατούσες συνθήκες. Οι περιστάσεις που επηρέασαν τις ανωτέρω τροποποιήσεις αφορούν την ανάπτυξη του τομέα (νέα αλιευόμενα είδη, τροποποίηση των εμπορικών παρουσιάσεων) ή καταστάσεις που πρέπει να ληφθούν υπόψη από τον κοινοτικό νομοθέτη για την προσαρμογή σε νέα δεδομένα που έχουν αρνητικό αντίκτυπο στη δραστηριότητα των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών (διακυμάνσεις της συμπεριφοράς ορισμένων ειδών, αδυναμία πρόσβασης σε ορισμένα ύδατα τρίτων χωρών λόγω της μη παράτασης συμφωνιών μεταξύ της Κοινότητας και των χωρών αυτών, επιπτώσεις της χρησιμοποίησης ορισμένων αλιευτικών εργαλείων από τρίτες χώρες στη μετανάστευση ορισμένων ειδών, παράνομη αλιεία από μη κοινοτικά σκάφη...).

Η Επιτροπή ανέθεσε σε εξωτερικό σύμβουλο τη διενέργεια μελέτης σχετικά με τις συνθήκες λειτουργίας των επιχειρηματιών που εμπίπτουν στο καθεστώς όσον αφορά τις περιφέρειες που καλύπτονται από την πρόταση (Aζόρες, Mαδέρα, Κανάριοι Νήσοι, Γουιάνα και Ρεϋνιόν). Η μελέτη αυτή (που διεξήχθη κατά τη διάρκεια του 2001 και υποβλήθηκε τον Ιανουάριο 2002) κατέδειξε ότι οι επιχειρηματίες αυτοί υφίστανται το επιπλέον κόστος κατά τη διάθεση των προϊόντων που εμπίπτουν προς το παρόν στο καθεστώς, ή ανήκουν σε ένα τομέα ο οποίος κατέστη σημαντικός από οικονομικής και κοινωνικής απόψεως, όσον αφορά τη διάθεση. Ο σύμβουλος προέβη σε επαφές με τους κυριότερους επιχειρηματίες του τομέα, σε διεξοδική επισήμανση του επιπλέον κόστους καθώς και στη διενέργεια συγκρίσεων μεταξύ του κόστους παραγωγής και διάθεσης που υφίστανται οι επιχειρηματίες των περιφερειών και του αντίστοιχου κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι επιχειρηματίες στην ηπειρωτική Ευρώπη. Το πρότυπο αυτό υποβλήθηκε για αξιολόγηση στους επιχειρηματίες του τομέα, οι οποίοι το επικύρωσαν. Τα αποτελέσματα της μελέτης συμπίπτουν με τις εκκαθαρισμένες τιμές τις οποίες οι εθνικές και περιφερειακές αρχές διαβίβασαν επισήμως στην Επιτροπή στο πλαίσιο των εργασιών κατάρτισης της πρότασης. Ας σημειωθεί, εντούτοις, ότι η Επιτροπή ήταν υποχρεωμένη κατά την επεξεργασία της πρότασης να λάβει υπόψη το καθορισμένο δημοσιονομικό όριο. Ως εκ τούτου, το όριο αυτό τηρήθηκε αυστηρά. Στα πλαίσια της πρότασης τηρήθηκαν επίσης οι εκκαθαρισμένες τιμές καθώς και το συνολικό ποσό που προβλέπεται από τη δημοσιονομική αρχή.

5.1.3 Μέτρα μετά την εκ των υστέρων (ex post) αξιολόγηση

Σύμφωνα με τη συναφή διάταξη της πρότασης, Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κάθε τέσσερα έτη και, για πρώτη φορά, την 1η Ιανουαρίου 2007, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος, η οποία συνοδεύεται, ενδεχομένως, από τις προτάσεις μέτρων τα οποία είναι αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που προκύπτει κατά τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας.

Η έκθεση αυτή θα περιλαμβάνει τα κριτήρια που θα επιτρέψουν την αξιολόγηση της υλοποίησης του καθεστώτος καθώς και την ενδεχόμενη ανάγκη τροποποιήσεων λόγω της κατάστασης που εξακριβώθηκε κατά την εφαρμογή των μέτρων υλοποίησης του καθεστώτος. Ειδικότερα, οι ενδεχόμενες αιτήσεις διαμόρφωσης που θα υποβληθούν στην Επιτροπή (βλ. άρθρο 8 της πρότασης) θα επιτρέψουν να ληφθούν υπόψη οι διακυμάνσεις που θα σημειωθούν κατά την πρώτη περίοδο εφαρμογής του καθεστώτος, ενόψει των τροποποιήσεων που θα απαιτηθούν κατά την πρόταση παράτασης του καθεστώτος.

5.2 Σχεδιαζόμενες δράσεις και λεπτομέρειες υλοποίησης της δημοσιονομικής παρέμβασης

Το καθεστώς αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που έχει σχέση με την απομάκρυνση συνίσταται σε ένα πάγιο ποσό ανά τόνο με ετήσια ποσοτικά ανώτατα όρια.

Αποδέκτες είναι οι παραγωγοί και οι επιχειρηματίες του κλάδου της μεταποίησης και της εμπορίας, οι οποίοι υφίστανται το επιπλέον κόστος της διάθεσης.

Τα προϊόντα, το επιπλέον κόστος ανά τόνο και οι ετήσιες ποσότητες είναι οι εξής :

α) Tόνος, 177 ευρώ, 10.000 τόνοι (Aζόρες)

β) Είδη που προορίζονται για την αγορά νωπών προϊόντων, 455 ευρώ, 2.000 τόνοι (Aζόρες)

γ) Μικρά πελαγικά και βενθοπελαγικά είδη, 148 ευρώ, 1.554 τόνοι (Aζόρες)

δ) Tόνος, 230 ευρώ, 4.000 τόνοι (Mαδέρα)

ε) Σπαθόψαρο, 250 ευρώ, 1.600 τόνοι (Mαδέρα)

στ) Προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, 1.080 ευρώ, 50 τόνοι (Mαδέρα)

ζ) Τόνος που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενος αεροπορικώς, 950 ευρώ, 1.619 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

η) Τόνος που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενος δια θαλάσσης χωρίς επεξεργασία, 500 ευρώ, 453 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

θ) Παλαμίδα που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενη δια θαλάσσης συσκευασμένη, 250 ευρώ, 453 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

ι) Παλαμίδα που διατίθεται στο εμπόριο μεταφερόμενη δια θαλάσσης χωρίς επεξεργασία, 220 ευρώ, 712 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

ια) Σαρδέλα και σκουμπριά, 240 ευρώ, 347 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

ιβ) Προϊόντα κεφαλόποδων και βενθοπελαγικών ειδών, 268 ευρώ, 8.292 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

ιγ) Προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, 1.300 ευρώ, 1.157 τόνοι (Κανάριοι νήσοι)

ιδ) Γαρίδες, 788 ευρώ, 4.200 τόνοι (Γουιάνα)

ιε) Νωπά αλιευθέντα ψάρια που προορίζονται για την αγορά νωπών προϊόντων, 933 ευρώ, 325 τόνοι (Γουιάνα)

ιστ) Νωπά αλιευθέντα ψάρια κατεψυγμένα, 282 ευρώ, 450 τόνοι (Γουιάνα)

ιζ) Νωπά αλιευθέντα ψάρια βαθιάς κατάψυξης, 282 ευρώ, 800 τόνοι (Γουιάνα)

ιη) Γαρίδες, 463 ευρώ, 23 τόνοι (Γουιάνα)

ιθ) Ψάρια ενυδρείου, 0,027 ευρώ ανά μονάδα, 1 εκατ. μονάδες (Γουιάνα)

κ) Ξιφίας, 395 ευρώ, 1.424 τόνοι (Γουιάνα)

κα) Tόνος, 395 ευρώ, 657 τόνοι (Ρεϋνιόν)

κβ) Μάρλιν, 395 ευρώ, 44 τόνοι (Ρεϋνιόν)

κγ) Καρχαρίες, 395 ευρώ, 44 τόνοι (Ρεϋνιόν)

κδ) Λιθρίνι, 395 ευρώ, 17 τόνοι (Ρεϋνιόν).

5.3 Λεπτομέρειες υλοποίησης

Το καθεστώς υλοποιείται από τις εθνικές και περιφερειακές αρχές, σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού του Συμβουλίου ο οποίος θεσπίζει το καθεστώς και τις αντίστοιχες λεπτομέρειες εφαρμογής που εγκρίθηκαν στο πλαίσιο κανονισμού της Επιτροπής.

Επίσης, οι εθνικές αρχές θεσπίζουν εσωτερικά μέτρα που προβλέπουν τους μηχανισμούς και τα κριτήρια κατανομής μεταξύ των δικαιούχων, των προβλεπόμενων ποσών στις κοινοτικές κανονιστικές ρυθμίσεις.

Δεδομένου ότι πρόκειται για καθεστώς που χρηματοδοτείται από το ΕΓΤΠΕ-τμήμα εγγυήσεων, τα κράτη μέλη προβαίνουν στις πληρωμές ενώ τα ποσά τους επιστρέφονται εκ των υστέρων.

6. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

6.1 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις στο Μέρος Β (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού)

6.1.1 Δημοσιονομική παρέμβαση

ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2. Υπολογισμός του κόστους ανά σχεδιαζόμενο μέτρο στο Μέρος B (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού) [19]

[19] Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το χωριστό έγγραφο γενικών κατευθύνσεων.

ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτου δεκαδικού)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Εάν απαιτείται, να επεξηγηθεί ο τρόπος υπολογισμού.

7. ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

7.1. Επιπτώσεις στους ανθρώπινους πόρους

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

7.3 Άλλες δαπάνες διοικητικής λειτουργίας που απορρέουν από τη δράση

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

(1) Να προσδιορισθεί το είδος κάθε επιτροπής καθώς και η ομάδα στην οποία ανήκει.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

8. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

8.1 Σύστημα παρακολούθησης

Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες υλοποίησης του καθεστώτος που θα καθορισθούν, όπως σε όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις μέχρι σήμερα, με κανονισμό της Επιτροπής, τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες διατάξεις προκειμένου να διασφαλίσουν την τήρηση των όρων υλοποίησης του καθεστώτος και ειδικότερα την κανονικότητα των πράξεων. Δεσμεύονται να προλαμβάνουν και να τιμωρούν τις παρατυπίες, να μεριμνούν για την επιστροφή των ποσών που καταβάλλονται αχρεωστήτως, να θέτουν στη διάθεση της Επιτροπής κάθε αναγκαία πληροφορία και να διευκολύνουν όλους τους ελέγχους. Εξάλλου, κοινοποιούν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τις παραχθείσες και διατεθείσες ποσότητες και τιμές που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς.

8.2 Λεπτομέρειες υλοποίησης και περιοδικότητα της προβλεπόμενης αξιολόγησης

Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κάθε τέσσερα έτη, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του καθεστώτος, η οποία συνοδεύεται, ενδεχομένως, από τις προτάσεις μέτρων τα οποία είναι αναγκαία για την επίτευξη του στόχου αντιστάθμισης του επιπλέον κόστους που προκύπτει κατά τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας.

9. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Επιτόπιος έλεγχος και σύστημα ελέγχου ΕΓΤΠΕ-τμήμα εγγυήσεων.