>Γνωμοδότηση ΑΡΙΘ. 3/99

του Ελεγκτικού Συνεδρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σχετικά με μια τροποποιημένη πρόταση κανονισμού (ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ) του Συμβουλίου, η οποία τροποποιεί το δημοσιονομικό κανονισμό της 21ης Δεκεμβρίου 1997 που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [Πρόταση υποβληθείσα από την Επιτροπή στο έγγραφο COM(1998) 676 τελικό της 20ής Νοεμβρίου 1998]

(1999/C 154/02)

ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 209,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως το άρθρο 78 η,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 183,

το δημοσιονομικό κανονισμό της 21ης Δεκεμβρίου 1977, που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(1) και που τροποποιήθηκε επανειλημμένως, και ιδίως το άρθρο 140,

ιδίως, τον κανονισμό (ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ) αριθ. 2779/98 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1998(2), ο οποίος είναι ο τελευταίος κανονισμός που έχει τροποποιήσει το δημοσιονομικό κανονισμό,

την αρχική πρόταση της Επιτροπής της 3ης Απριλίου 1998(3),

την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής της 20ής Νοεμβρίου 1998(4),

τις αιτήσεις γνωμοδότησης για αυτή την τροποποιημένη πρόταση που υπέβαλε το Συμβούλιο στο Ελεγκτικό Συνέδριο στις 10 Δεκεμβρίου 1998 και στις 9 Μαρτίου 1999,

Υπενθυμίζοντας τη γνωμοδότηση αριθ. 9/98 που έχει ήδη δώσει το Συνέδριο για την αρχική πρόταση της 22ας Οκτωβρίου 1998(5),

Εκτιμώντας:

ότι η αρχική πρόταση απέβλεπε στην εξαγωγή συμπερασμάτων για το δημοσιονομικό κανονισμό από την εισαγωγή του ευρώ, ως ενιαίου νομίσματος ορισμένων κρατών μελών των Κοινοτήτων, από την κατάργηση της κοινής οργανωτικής δομής της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών και από την έγκριση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης·

ότι, ύστερα από αίτηση του Κοινοβουλίου, η τροποποιημένη πρόταση προσέθεσε στις τρεις προαναφερθείσες μεταρρυθμίσεις μία τέταρτη για τη δημιουργία ειδικού τμήματος του προϋπολογισμού για το διαμεσολαβητή·

ότι, από τότε που υπέβαλε η Επιτροπή, στις 20 Νοεμβρίου 1998, την τροποποιημένη πρότασή της, το Συμβούλιο ενέκρινε στις 17 Δεκεμβρίου 1998 τον κανονισμό (ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ) αριθ. 2779/98, ο οποίος τροποποιεί το δημοσιονομικό κανονισμό για να ληφθεί υπόψη η καθιέρωση του ευρώ και η έγκριση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης· ότι, κατά συνέπεια, μπορούν ακόμη να εγκριθούν δύο μόνο μεταρρυθμίσεις: εκείνη που αφορά την κατάργηση της κοινής οργανωτικής δομής και εκείνη σχετικά με τη σύσταση του τμήματος του προϋπολογισμού του διαμεσολαβητή· ότι, συνεπώς, είναι σκόπιμο να δοθεί κυρίως προσοχή στις προταθείσες διατάξεις που αποσκοπούν να εφαρμόσουν τις δύο αυτές τελευταίες μεταρρυθμίσεις,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ:

Μορφολολογική παρουσίαση τησ τροποποιημένησ πρότασησ

1. Η πρόταση παρουσιάζεται σε δύο στήλες, η πρώτη εμφανίζει το κείμενο της αρχικής πρότασης, ενώ η δεύτερη παρουσιάζει το τροποποιημένο κείμενο. Η καθεμία από τις δύο στήλες περιλαμβάνει πολυάριθμα κενά. Η σημασία των κενών αυτών διαφέρει πλήρως από τη μία στήλη στην άλλη. Για την πρώτη στήλη, πρόκειται για κενά που αντιστοιχούν στην έλλειψη οποιασδήποτε διάταξης. Για τη δεύτερη στήλη, πρόκειται για τμήματα του κειμένου, το οποίο παραμένει ίδιο στην τροποποιημένη πρόταση με εκείνο της αρχικής πρότασης. Πράγματι, θα μπορούσαμε να υποθέσουμε, χωρίς διεξοδική εξέταση, ότι επρόκειτο για διατάξεις της αρχικής πρότασης που καταργήθηκαν στην αναθεωρημένη πρόταση. Θα ήταν σαφέστερο να διευκρινιστεί: "αμετάβλητη διάταξη".

2. Ο ασυνήθης και ελλειπτικός αυτός τρόπος παρουσίασης του κειμένου είναι ίσως η αιτία μιας μεμονωμένης παράλειψης. Το άρθρο 126α της αρχικής πρότασης έχει καταστεί το άρθρο 132α στην τροποποιημένη πρόταση. Με τις συνθήκες αυτές, η αναφορά του άρθρου 126α στο άρθρο 1, παράγραφος 1 της αρχικής πρότασης, θα έπρεπε να είχε διορθωθεί στην τροποποιημένη πρόταση με αναφορά του άρθρου 132α. Στο σημείο όμως αυτό, η δεύτερη στήλη έχει παραμείνει κενή.

Συνέπειεσ τησ κατάργησησ τησ κοινήσ οργανωτικήσ δομήσ μεταξύ τησ οικονομικήσ και Κοινωνικήσ Επιτροπήσ και τησ Επιτροπησ των Περιφερειών

3. Το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπιστώνει με ικανοποίηση ότι, σύμφωνα με τη σύστασή του (σημείο 2 της γνωμοδότησης αριθ. 9/98), η Επιτροπή καιτο Συμβούλιο εξήγαγαν τα σωστά συμπεράσματα του γεγονότος ότι σε αντίθεση με την καθιέρωση του ευρώ και την εφαρμογή του συμφώνου σταθερότητας, των οποίων τα αποτελέσματα στο δημοσιονομικό κανονισμό μπορούσαν να εγκριθούν αμέσως [κανονισμός (ΕΚ, ΕΚΑΧ, Ευρατόμ) αριθ. 2779/98 του Συμβουλίου], οι τροποποιητικές διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού σχετικά με την κατάργηση της κοινής οργανωτικής δομής μπορούσαν να αρχίσουν να ισχύουν μόνο μετά την επικύρωση της συνθήκης του Άμστερνταμ και συνεπώς έπρεπε να θεσπιστεί για τις διατάξεις αυτές χωριστός και μεταγενέστερος κανονισμός του Συμβουλίου (σημείο 4, πρώτη παύλα της αιτιολογικής έκθεσης και άρθρο 2 της τροποποιημένης πρότασης).

4. Ακόμη περισσότερο, για πρακτικούς προφανώς λόγους, δεν μπορεί να προβλεφθεί ότι το τμήμα του προϋπολογισμού που είναι κοινό για τις δύο Επιτροπές θα χωριστεί από τη μία μέρα στην άλλη σε δύο χωριστά τμήματα. Συνεπώς, πρέπει να προβλεφθεί στο άρθρο 2 του τροποποιητικού κανονισμού του δημοσιονομικού κανονισμού ότι οι διατάξεις, ήδη αναφερόμενες από την Επιτροπή στο άρθρο αυτό και όπου εξάγονται τα συμπεράσματα από την κατάργηση της κοινής οργανωτικής δομής, θα εφαρμοστούν την πρώτη ημέρα μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ, με επιφύλαξη της εκτέλεσης, μέχρι το κλείσιμο της, του προϋπολογισμού πoυ θα εκκρεμεί κατά τη στιγμή αυτής της έναρξης ισχύος.

ΘΈσπιση ενόσ τμήματοσ του προϋπολογισμού ειδικά για το διαμεσολαβητή

5. Το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν διατυπώνει καμία αντίρρηση εναντίον της αρχής της σύστασης ενός τμήματος ειδικά για τον διαμεσολαβητή. Ζητά ωστόσο να αναφερθούν οι λόγοι της προτεινόμενης λύσης. Τούτο όμως δεν συμβαίνει στην προτεινόμενη πρόταση.

6. Στην αιτιολογική έκθεση παρέχονται τρεις λόγοι: Ο πρώτος είναι ελάχιστα πειστικός, ο δεύτερος βασίζεται σε εσφαλμένη θέση, ο τρίτος είναι πολύ σαθρός.

α) ο πρώτος λόγος συνίσταται στην πρόταση ότι εφόσον στο εξής η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών θα έχει η καθεμία το δικό της τμήμα του προϋπολογισμού, "η λύση αυτή μπορεί να επεκταθεί επίσης στον διαμεσολαβητή". Το Συνέδριο δεν βλέπει καμία σχέση μεταξύ των δύο περιπτώσεων. Οι λόγοι που εξηγούν την καθιέρωση χωριστών τμημάτων για τις δύο Επιτροπές δεν εφαρμόζονται καθόλου στον διαμεσολαβητή.

β) Σύμφωνα με το δεύτερο λόγο, ελλείψει ενός τέτοιου ειδικού τμήματος, ο διαμεσολαβητής "θα ήταν το μόνο όργανο με προϋπολογισμό που να αποτελεί παράρτημα στο τμήμα άλλου θεσμικού οργάνου". Η επιβεβαίωση αυτή, με μια τέτοια σύνταξη, είναι ανακριβής. Ο προϋπολογισμός της Υπηρεσίας Εκδόσεων εξακολουθεί να αποτελεί σήμερα παράρτημα του μέρους Α του τμήματος "Επιτροπή". Είναι αλήθεια ότι η Υπηρεσία Εκδόσεων αποτελεί μια απλή τεχνική διάρθρωση.

γ) Στον τρίτο λόγο υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 22, παράγραφος 5, ο διαμεσολαβητής "εξομοιώνεται με όργανο για την εφαρμογή του δημοσιονομικού κανονισμού". Το άρθρο όμως 22, παράγραφος 5 διευκρινίζει "εκτός αντιθέτων διατάξεων". Συνεπώς, θα μπορούσε να επινοηθεί πολύ εύκολα, σε πλήρη συμφωνία με το άρθρο 22, παράγραφος 5, ότι ο διαμεσολαβητής εξομοιώνεται με όργανο ως προς όλα εκτός όσον αφορά τη διάθεση ενός τμήματος του προϋπολογισμού σε κάθε θεσμικό όργανο.

7. Δεδομένου ότι η αιτιολογική έκθεση θα παρουσίαζε γι' αυτή τη σύσταση του νέου τμήματος περισσότερο βάσιμους λόγους, θα ήταν σκόπιμο οι λόγοι αυτοί να αναφέρονται συνοπτικά σε μια αιτιολογική σκέψη του ίδιου του κειμένου του προτεινόμενου κανονισμού. Πράγματι, αυτός είναι ο ρόλος της αιτιολογίας, ήτοι όχι η σύνοψη των διατάξεων που ακολουθούν, όπως συμβαίνει πολύ συχνά, αλλά η παρουσίαση των κυριοτέρων λόγων που τις αιτιολογούν. Από την άποψη αυτή, η τρίτη προτεινόμενη αιτιολογική σκέψη δεν παρέχει την ελάχιστη εξήγηση για το λόγο ύπαρξης του τμήματος του διαμεσολαβητή.

8. Ολες οι περιττές λέξεις πρέπει να διαγραφούν. Στο άρθρο 20, παράγραφος 2, αντί: "στο αντίστοιχο τμήμα του κάθε θεσμικού οργάνου", πρέπει να γραφεί μάλλον: "σε κάθε τμήμα". Πράγματι, σε κάθε τμήμα αντιστοιχεί ένα θεσμικό όργανο, ή τουλάχιστον ένα "οιονεί θεσμικό όργανο", αλλά εφόσον τα όργανα αυτά, εκτός αντιθέτων διατάξεων οι οποίες στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχουν, εξομοιώνονται στο δημοσιονομικό κανονισμό με θεσμικά όργανα βάσει του άρθρου 22, παράγραφος 5, αρκεί η συντομότερη διατύπωση. Για τον ίδιο λόγο, στο άρθρο 26, παράγραφος 4, τρίτο εδάφιο, πρέπει να διαγραφούν οι λέξεις "της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της Επιτροπής των Περιφερειών καθώς και του διαμεσολαβητή".

Η παρούσα γνωμοδότηση εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στο Λουξεμβούργο κατά τη συνεδρίασή του της 14ης και 15ης Απριλίου 1999.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Jan O. KARLSSON

Πρόεδρος

(1) ΕΕ L 356 της 31.12.1977, σ. 1.

(2) ΕΕ L 347 της 23.12.1998, σ. 3.

(3) Έγγραφο COM(1998) 206 τελικό και ΕΕ C 149 της 15.5.1998, σ. 21.

(4) Έγγραφο COM(1998) 676 τελικό και ΕΕ C 396 της 19.12.1998, σ. 18.

(5) ΕΕ C 7 της 11.1.1999, σ. 1.