Γνωμοδότηση σχετικά με την πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 της 12ης Οκτωβρίου 1993 για τη θέσπιση συστήματος ελέγχου της κοινής αλιευτικής πολιτικής (94/C 397/09)

Στις 20 Οκτωβρίου 1994, και σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να ορίσει γενικό εισηγητή για τη γνωμοδότηση αυτή τον κ. Michael Strauss.

Κατά την 320ή σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 23ης Νοεμβρίου 1994), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με μεγάλη πλειοψηφία, 12 ψήφους κατά και 10 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Γενικές παρατηρήσεις

1.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι προτάσεις με τις οποίες θεσπίζονται οι ρυθμίσεις για τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς τα προτεινόμενα καθεστώτα πρόσβασης στις αλιευτικές ζώνες των δυτικών θαλασσών, είναι υπερβολικά πολύπλοκες και γραφειοκρατικές και ότι η εφαρμογή τους, όπως έχουν αυτή τη στιγμή, είναι αδύνατη.

1.2. Θα πρέπει επομένως η Επιτροπή να επανεξετάσει τις προτάσεις αυτές και να προτείνει διατάξεις οι οποίες να μπορούν να εφαρμοσθούν σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση, χωρίς να επιβαρύνεται ασκόπως αυτός ο τομέας δραστηριότητας.

1.3. Η ΟΚΕ, στην γνωμοδότηση που εξέδωσε το 1993 (), επεσήμανε ότι η επιτυχία της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής εξαρτάται από την αποδοχή της από τον τομέα. Η αποδοχή της εξαρτάται από το κατά πόσο έχουν πεισθεί οι αλιείς ότι, ανεξάρτητα από την εθνικότητά τους, τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης από τις αρχές. Προς το παρόν, είναι πεπεισμένοι ότι οι αναγκαίοι για τη διατήρηση αποθεμάτων κανόνες δεν εφαρμόζονται ομοιόμορφα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο έλεγχος της αλιείας απαιτεί μεγαλύτερη άμεση συμμετοχή της ΕΕ, πράγμα το οποίο δεν προκύπτει από τις προτάσεις.

1.4. Για τη διενέργεια του κατάλληλου ελέγχου, η ΕΕ και οι εθνικές υπηρεσίες ελέγχου θα πρέπει να έχουν στην διάθεσή τους επαρκείς πόρους, πράγμα που προς το παρόν δεν συμβαίνει.

1.5. Η παρακολούθηση μέσω δορυφόρου θα μπορούσε να αποδειχθεί το αποτελεσματικότερο μέσο ελέγχου, σε αντίθεση με το πολύπλοκο κύριο σώμα των μέσων που προβλέπει η Επιτροπή. Το κόστος εγκατάστασης, όπως έχει προταθεί προηγουμένως, πρέπει να αναληφθεί από τις αρχές.

2. Ειδικές παρατηρήσεις

2.1.

Άρθρο 3α

Οι πλοίαρχοι των σκαφών δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν τις αρχές ελέγχου διαρκώς, αλλά μόνο κατά την είσοδο και έξοδό τους από την αλιευτική ζώνη. Η ποσότητα των αλιευμάτων μπορεί να ελέγχεται κατά την εκφόρτωση.

2.2.

Άρθρο 19β

Ο καθορισμός τυπικών πλοιοημερών είναι επιζήμιος τόσο για την διοίκηση όσο και για την πρακτική αλιεία. Εάν η έννοια των τυπικών πλοιοημερών ενσωματωθεί στον βασικό κανονισμό, τότε θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ο χρόνος εισόδου και εξόδου από την αλιευτική ζώνη. Αυτό θα πρέπει να ισχύσει τόσο για τα σταθερά όσο και για τα μεταβλητά αλιευτικά εργαλεία.

2.3.

Άρθρο 19γ.2

Το άρθρο αυτό πρέπει να απαλειφθεί. Τα σκάφη τα οποία απαλλάσσονται από την υποχρέωση τήρησης ημερολογίου πλοίου, αντιπροσωπεύουν μόνο ένα μικρό ποσοστό της συνολικής ποσότητας αλιευμάτων. Το έργο των υπηρεσιών ελέγχου δεν θα πρέπει να κατακερματισθεί με την υποχρέωση να ελέγχουν σκάφη των οποίων το μέγεθος δεν υπερβαίνει τα 10 μέτρα. Εν πάση περιπτώσει, τα παράκτια σκάφη θα πρέπει να ελέγχονται καθημερινά.

2.4.

Άρθρο 19δ.1

Το άρθρο αυτό πρέπει να απαλειφθεί. Η κοινοποίηση, 15 ημέρες εκ των προτέρων, από τους αλιείς στις αρμόδιες αρχές της ημερομηνίας εξάντλησης του αριθμού ημερών τους στη ζώνη για κάθε τύπο αλιείας, δεν είναι καθόλου πρακτική. Η αλιεία επηρεάζεται από μεταβλητούς παράγοντες όπως οι καιρικές συνθήκες και η ύπαρξη αλιευμάτων. Οι κοινοποιήσεις θα αποτελούσαν αντικείμενο συνεχών τροποποιήσεων, οι οποίες θα δημιουργούσαν πρόσθετη γραφειοκρατική επιβάρυνση.

2.5.

Άρθρο 19ε

Η εξασφάλιση της εφαρμογής των σχετικών με ειδικούς τύπους αλιείας κανονισμών από τα σκάφη, θα πρέπει να αποτελεί αρμοδιότητα των παράκτιων κρατών. Οι υπηρεσίες ελέγχου των παράκτιων κρατών θα μπορούσαν να συνοδεύονται από ελεγκτές από τηνΕυρωπαϊκή Ένωση και τα υπόλοιπα κράτη μέλη, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ίση μεταχείριση.

Βρυξέλλες, 23 Νοεμβρίου 1994.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Carlos FERRER

() ΕΕ αριθ. C 108 της 19. 4. 1994, σ. 36.