[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 27.11.2007

COM(2007) 757 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΠΡΟΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΩΝ ΣΤΟΧΩΝ ΤΟΥ ΚΥΟΤΟ (απαιτούμενη βάσει της απόφασης 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κιότο) {SEC(2007)1576}

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. ΣΥΝΟΨΗ 3

2. ΣΗΜΕΙΩΘΕΙΣΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1990-2005 6

2.1. Τάσεις των εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων (GHG) 6

2.2. Κατά κεφαλή εκπομπές και ένταση των εκπομπών GHG το 2005 7

2.3. Εκπομπές GHG το 2005 συγκριτικά προς το 2004 7

2.4. Τάσεις των εκπομπών στους κυρίους οικονομικούς τομείς 8

3. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ 10

3.1. Στατιστικές προβλέψεις για τα κράτη μέλη 10

3.1.1. ΕΕ-27 10

3.1.2. ΕΕ-15 10

3.1.3. ΕΕ-12 11

3.1.4. Υποψήφιες χώρες 11

3.2. Η εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος για την αλλαγή του κλίματος (ΕCCP-ΕΠΑΚ) 13

3.3. Εφαρμογή του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (ETS εντός της ΕΕ) 14

3.3.1. Πρώτη περίοδος εμπορίας (2005 - 2007) 14

3.3.2. Δεύτερη περίοδος εμπορίας (2008 - 2012) 14

3.3.3. Χρήση των μηχανισμών της κοινής εφαρμογής (JI) και της καθαρής ανάπτυξης (CDM) εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης 15

3.4. Προβλεπόμενη αξιοποίηση των μηχανισμών Κιότο εκ μέρους των κυβερνήσεων 15

3.5. Προβλεπόμενη χρήση των υποδοχέων διοξειδίου του άνθρακα 15

1. ΣΥΝΟΨΗ

Βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΚ) συμφώνησε να μειώσει την περίοδο 2008–12[1] τις εκπομπές αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου (GHG) κατά 8% σε σύγκριση με τα αντίστοιχα επίπεδα του έτους αναφοράς. Βάσει των πλέον πρόσφατων δεδομένων της απογραφής του 2005[2], οι συνολικές εκπομπές GHG στην ΕΕ-15 ήταν κατά 2% χαμηλότερες των επιπέδων του έτους αναφοράς[3], εάν εξαιρεθεί η χρήση γης, η αλλαγή της χρήσης γης και η δασοκομία (LULUCF). Το 2005, οι εκπομπές GHG στην ΕΕ-15 μειώθηκαν κατά 0,8% συγκριτικά προς το 2004, ενώ η οικονομική μεγέθυνση της ΕΕ-15 ανήλθε σε 1,6%.

Από τις στατιστικές προβλέψεις[4] (προβολές) που εμφαίνονται στο σχήμα 1 προκύπτει ότι η Κοινότητα θα πετύχει τον στόχο Κιότο εφόσον τα ΚΜ διαμορφώσουν και αρχίσουν να εφαρμόζουν το ταχύτερο δυνατό τις επιπλέον πολιτικές και μέτρα (για λεπτομέρειες βλ. πίνακες 1, 2 και 3 στο παράρτημα). Εν προκειμένω, επιτεύχθηκε σοβαρό βήμα προόδου με τις πρόσφατες αποφάσεις για τα Εθνικά Σχέδια Κατανομής Δικαιωμάτων Εκπομπής (NAP) στο πλαίσιο του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής εντός της ΕΕ (ETS) για την περίοδο 2008-2012, που αναμένεται να επιφέρει μείωση των εκπομπών κατά 3,4% για την ΕΕ-15 και κατά 2,46% για την ΕΕ-25[5] συγκριτικά προς το έτος αναφοράς. Οι εν λόγω εκτιμήσεις μειώσεων δεν έχουν συνεκτιμηθεί στις στατιστικές προβλέψεις.

Σχήμα 1: Σημειωθείσες και προβλεπόμενες εκπομπές για την ΕΕ-15

[pic]

Προβλέπεται ότι, με τα σημερινά δεδομένα, τρία ΚΜ της ΕΕ-15, ήτοι η Γερμανία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, είναι στη σωστή πορεία να επιτύχουν μέχρι το 2010 τους στόχους τους, εφαρμόζοντας αποκλειστικά και μόνο τις ήδη υφιστάμενες οικείες πολιτικές και μέτρα. Επιπλέον οκτώ ΚΜ προβλέπεται να επιτύχουν τους στόχους τους εάν συνυπολογιστούν τα αποτελέσματα των μηχανισμών Κιότο, των υποδοχέων (καταβόθρες) διοξειδίου του άνθρακα και των υπό εξέταση συμπληρωματικών εθνικών πολιτικών και μέτρων. Σύμφωνα με την εν λόγω ανάλυση, η Δανία, η Ιταλία, και η Ισπανία δεν θα είναι, κατά τα φαινόμενα, σε θέση να επιτύχουν τους στόχους τους Κιότο. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι στην εν λόγω ανάλυση δεν συνυπολογίζονται πλήρως τα αποτελέσματα των προσφάτων αποφάσεων της Επιτροπής σχετικά με τα NAP για τις εκπομπές την περίοδο 2008-2012. Επιπλέον, η εν λόγω ανάλυση δεν περιλαμβάνει τα αποτελέσματα των συμπληρωματικών δράσεων στις οποίες πρόσφατα έχουν καταλήξει ή στις οποίες τείνουν να καταλήξουν τα περισσότερα από τα ΚΜ για να επιτύχουν τους στόχους τους Κιότο[6],[7]. Ωστόσο, προκειμένου τα εν λόγω μέτρα να είναι αποτελεσματικά, πρέπει να ληφθούν τάχιστα.

Συνολικά για την ΕΕ-27 οι εκπομπές GHG ήταν το 2005 κατά 11% χαμηλότερες του επιπέδου του έτους αναφοράς, δίχως τις εκπομπές και την απορρόφηση μέσω LULUCF, και κατά 0,7% χαμηλότερες ως προς το 2004. Το 2005 η οικονομική μεγέθυνση της ΕΕ-27ανήλθε σε 1,8%.

Μολονότι οι εκπομπές στα περισσότερα από τα ΚΜ της ΕΕ-12 υπολογίζεται ότι θα αυξηθούν μεταξύ 2005 και 2010, εννέα από αυτά για τα οποία έχουν καθοριστεί στόχοι Κιότο χωρίς να συμμετέχουν στο φορτίο που έχει επωμιστεί η ΕΕ-15, υπολογίζεται ότι θα επιτύχουν ή θα υπερβούν τους στόχους Κιότο αξιοποιώντας αποκλειστικά και μόνο τις ήδη υφιστάμενες εθνικές πολιτικές και τα αντίστοιχα μέτρα. Η Σλοβενία προβλέπει ότι θα επιτύχει το στόχο Κιότο με τις προγραμματισθείσες πρόσθετες πολιτικές και τα αντίστοιχα μέτρα, την αξιοποίηση των μηχανισμών Κιότο και τους υποδοχείς διοξειδίου του άνθρακα.

Την άνοιξη του 2007, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο υποστήριξε την αυτόβουλη δέσμευση της ΕΕ για μείωση των εκπομπών GHG τουλάχιστον κατά 20% έως το 2020 συγκριτικά προς τα επίπεδα του 1990, ακόμη και αν δεν επιτευχθεί αντίστοιχη διεθνής συμφωνία. Η ΕΕ θα ήταν διατεθειμένη να αυξήσει την μείωση σε 30%, εφόσον επιτευχθεί ανάλογη διεθνής συμφωνία. Στο σχήμα 2 απεικονίζεται η σημαντική διαφορά μεταξύ των προβλέψεων για τα ΚΜ το 2020 και τους στόχους που έχουν θεσπιστεί για το 2020 όσον αφορά την ΕΕ. Λόγω της διαφοράς αυτής, η ΕΕ θα υποχρεωθεί να ακολουθήσει πολύ πιο απότομη πορεία μείωσης των εκπομπών μετά το 2012 συγκριτικά με την περίοδο 1990-2012. Αυτό υπογραμμίζει ότι η ΕΕ και τα ΚΜ οφείλουν να θεσπίσουν το ταχύτερο δυνατόν την αναγκαία νομοθεσία ώστε να εφαρμοστούν όλες οι νέες πολιτικές και τα μέτρα που αναφέρονται στη δέσμη για την αλλαγή του κλίματος και την ενέργεια. Η Επιτροπή θα υποβάλει μέχρι το τέλος του 2007 νομοθετικές προτάσεις που, μεταξύ άλλων, θα αφορούν την αναθεώρηση του ETS εντός της ΕΕ, τους στόχους για τις ανανεώσιμες μορφές ενέργειας, τα μέτρα μείωσης των εκπομπών σε τομείς που δεν καλύπτονται από το ETS εντός της ΕΕ, το κανονιστικό πλαίσιο για την δέσμευση του διοξειδίου άνθρακα και την γεωλογική του αποθήκευση, το CO2 και τα αυτοκίνητα.

Σχήμα 2: Σημειωθείσες και προβλεπόμενες εκπομπές για την ΕΕ-27

[pic]

2. ΣΗΜΕΙΩΘΕΙΣΑ ΠΡΟΟΔΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ 1990-2005

2.1. Τάσεις των εκπομπών θερμοκηπιακών αερίων (GHG)

Τη συνολική τάση των εκπομπών GHG στην ΕΚ διαμορφώνουν ως επί το πλείστον οι δύο χώρες με τις μεγαλύτερες εκπομπές, δηλαδή η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο που αντιπροσωπεύουν περίπου το ένα τρίτο των συνολικών εκπομπών GHG στην ΕΕ-27. Τα δυο αυτά κράτη μέλη έχουν επιτύχει συνολικές μειώσεις εκπομπών GHG 340 εκατ. τόνων ισοδυνάμου CO2 συγκριτικά προς το 1990.

Η ως άνω ευνοϊκη εξέλιξη στη Γερμανία οφείλεται πρωτίστως στην αύξηση της απόδοσης των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας, καθώς και στην οικονομική αναδιάρθρωση των πέντε νέων ομόσπονδων κρατών μετά την επανένωση της Γερμανίας. Η μείωση των εκπομπών GHG στο Ηνωμένο Βασίλειο οφείλεται ως επί το πλείστον στην ελευθέρωση των ενεργειακών αγορών και στην συνακόλουθη μεταστροφή από το πετρέλαιο και τον άνθρακα στο φυσικό αέριο για την ηλεκτροπαραγωγή, καθώς και στη λήψη μέτρων για τη μείωση των εκπομπών N2O στις μονάδες παραγωγής αδιπικού οξέος.

Η Ιταλία και η Γαλλία καταλαμβάνουν αντιστίχως την τρίτη και την τέταρτη θέση ως προς τις εκπομπές GHG με από κοινού μερίδιο 11%. Το 2005 οι εκπομπές GHG στην Ιταλία ήταν κατά περίπου 12% υψηλότερες ως προς τα επίπεδα του 1990. Οι εκπομπές GHG στην Ιταλία αυξηθηκαν μετά το 1990, κυρίως λόγω των οδικών μεταφορών, της παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας και θερμότητας και της διύλισης του πετρελαίου. Το 2005 οι εκπομπές της Γαλλίας ήταν κατά 2% χαμηλότερες των επιπέδων του 1990. Στην Γαλλία, μεγάλες μειώσεις επετεύχθηκαν στον κλάδο παραγωγής αδιπικού οξέος όσον αφορά τις εκπομπές N2O, αλλά αυξήθηκαν σημαντικά οι εκπομπές CO2 από τις οδικές μεταφορές μεταξύ 1990 και 2005.

Η Ισπανία και η Πολωνία καταλαμβάνουν αντιστοίχως την πέμπτη και την έκτη θέση στην ΕΕ-27, με αντίστοιχα μερίδια περίπου 9% και 8% των συνολικών εκπομπών GHG στην ΕΕ-27. Στην Ισπανία οι εκπομπές αυξηθηκαν κατά 53% μεταξύ 1990 και 2005. Τούτο οφείλεται ως επί το πλείστον στην αύξηση των εκπομπών από τις οδικές μεταφορές, την παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας και τους μεταποιητικούς κλάδους που αναπτύχθηκαν κυρίως λόγω της σημαντικής δημογραφικής αύξησης και της οικονομικής μεγέθυνσης. Οι εκπομπές GHG στην Πολωνία μειώθηκαν κατά 18% μεταξύ 1990 και 2005 (-32% συγκριτικά με το έτος αναφοράς, το οποίο στην περίπτωση της Πολωνίας είναι το 1988). Οι κύριοι λόγοι που συνέβαλαν στην περιστολή των εκπομπών στην Πολωνία — καθώς και στα υπόλοιπα ΚΜ της ανατολικής Ευρώπης — ήταν η συρρίκνωση της αναποτελεσματικής ενεργειακής βαρειάς βιομηχανίας και η συνολική αναδιάρθρωση της οικονομίας στα τέλη της δεκαετίας του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990. Αξιοσημείωτη εξαίρεση αποτελούν οι μεταφορές, και ιδίως οι οδικές μεταφορές, τομέας στον οποίον σημειώθηκε αύξηση των εκπομπών.

Το 2005, οι εκπομπές GHG σε ένδεκα ΚΜ υπερέβησαν τα επίπεδα του έτους αναφοράς ενώ στα υπόλοιπα δεκατέσσερα ΚΜ ήταν χαμηλότερες των αντιστοίχων επιπέδων του έτους αναφοράς. Οι ποσοστιαίες μεταβολές των εκπομπών GHG από το έτος αναφοράς ή το 1990 έως το 2005 κυμαίνονται από -58% (Λετονία) έως +64% (Κύπρος).

2.2. Κατά κεφαλή εκπομπές και ένταση των εκπομπών GHG το 2005

Οι κατά κεφαλή εκπομπές στην ΕΕ-27 μειώθηκαν κατά 11,7% (1,4 τόνοι κατά κεφαλή) μεταξύ 1990 και 2005, πρωτίστως λόγω της σοβαρής συρρίκνωσής τους στις αρχές της δεκαετίας του 1990 (σχήμα 1 του παραρτήματος). Μολονότι οι κατά κεφαλή εκπομπές στην ΕΕ-27 δεν μεταβλήθηκαν την περίοδο 2000-2005, σημειώθηκε ελαφρά μείωση κατά -1,2% στην ΕΕ-15, ενώ οι κατά κεφαλήν εκπομπές αυξήθηκαν κατά 3,4% στην ΕΕ-12. Καίτοι οι κατά κεφαλήν εκπομπές GHG συγκλίνουν, εξακολουθούν να διαφέρουν σημαντικά. Οι εκπομπές στα ΚΜ με τις χαμηλότερες κατά κεφαλήν εκπομπές (Λετονία, Λιθουανία, Πορτογαλία και Σουηδία) είναι το ένα τρίτο των εκπομπών στα ΚΜ με τις υψηλότερες κατά κεφαλήν εκπομπές (Λουξεμβούργο και Εσθονία).

Όσον αφορά την ένταση των GHG, η οποία απεικονίζει την ποσότητα των εκπομπών GHG που παράγονται ανά μονάδα ΑΕΠ, από το σχήμα 3 προκύπτει ότι οι εκπομπές δεν σχετίζονται πλέον με την οικονομική μεγέθυνση, φαινόμενο που παρατηρήθηκε στην ΕΕ-27 ιδίως μετά το 1998. Αυτό οφείλεται στην οικονομική μεγέθυνση, πρωτίστως, των ανατολικών ευρωπαϊκών ΚΜ στα τέλη της δεκαετίας του 1990. Στην ΕΕ-27, η ένταση των GHG μεταξύ 1990-2005 μειώθηκε περίπου κατά 32%. Ωστόσο, οι επιμέρους εντάσεις GHG των οικονομιών των ΚΜ μπορεί να ποικίλουν ιδιαίτερα και εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλές σε ορισμένα εξ αυτών. Σε όλα τα νέα ΚΜ, εξαιρουμένης της Λετονίας, η απόλυτη ένταση GHG το 2005 είναι υψηλότερη του μέσου όρου στην ΕΕ-27.

Σχήμα 3: Ένταση GHG για την ΕΕ-15 και την ΕΕ-27, ΑΕΠ, ενεργειακή κατανάλωση και εκπομπές CO2 στην ΕΕ-15

[pic]

2.3. Εκπομπές GHG το 2005 συγκριτικά προς το 2004

Συγκριτικά προς το 2004, οι εκπομπές GHG το 2005 μειώθηκαν στην ΕΕ-15 κατά 0,8%, ήτοι κατά 35,2 εκατ. τόνους ισοδυνάμου CO2, και στην ΕΕ-27 μειώθηκαν κατά 0,7%, ήτοι 37,9 εκατ. τόνους.

Σε απόλυτες τιμές, η μεγαλύτερη συμβολή στη μείωση των εκπομπών GHG το 2005 σημειώθηκε στη Γερμανία, τη Φινλανδία, τις Κάτω Χώρες και τη Ρουμανία . Η Γερμανία μείωσε τις εκπομπές 2,3%, ήτοι κατά 23.5 εκατ. τόνους ισοδυνάμου CO2, η Φινλανδία κατά 14,6% (11,9 εκατ. τόνους), οι Κάτω Χώρες κατά 2,9% (6,3 εκατ. τόνους) και η Ρουμανία κατά 4% (6,4 εκατ. τόνους). Παράλληλα σημειώθηκαν μειώσεις στο Βέλγιο, την Τσεχική Δημοκρατία, τη Δανία, την Εσθονία, τη Γαλλία, το Λουξεμβούργο, τη Σλοβακία, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Η συνολική μείωση το 2005 στις εκπομπές της ΕΕ-15 οφειλόταν ως επί το πλείστον στις χαμηλότερες εκπομπές CO2 από τον τομέα της δημόσιας παραγωγής ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας, τον οικιακό και τον τριτογενή τομέα καθώς και τις οδικές μεταφορές. Οι εκπομπές CO2 από το δημόσιο τομέα παραγωγής ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας μειώθηκαν κατά 0,9%, κυρίως λόγω του περιορισμού της χρήσης άνθρακα. Οι εκπομπές CO2 από τον οικιακό και τον τριτογενή τομέα μειώθηκαν κατά 1,7%, με ουσιαστική περιστολή τους στην Γερμανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τις Κάτω Χώρες. Στη Γερμανία και τις Κάτω Χώρες αυτό ενδέχεται να οφείλεται στον ηπιότερο του συνήθους χειμώνα. Όπως και τα προηγούμενα έτη, η Γερμανία επέτυχε επίσης σοβαρές μειώσεις στις εκπομπές μεθανίου από τον τομέα των αποβλήτων, εφαρμόζοντας καινοτόμες πολιτικές και μέτρα. Είναι αξιοσημείωτο ότι οι εκπομπές CO2 από τις οδικές μεταφορές μειώθηκαν κατά 0,8% στην ΕΕ-15, κυρίως λόγω της ουσιαστικής συρρίκνωσής τους στην Γερμανία.

Μεταξύ των ΚΜ της ΕΕ-15, η μεγαλύτερη αύξηση των εκπομπών σε απόλυτες τιμές σημειώθηκε στο 2005 στην Ισπανία· πρόκειται για αύξηση των εκπομπών κατά 3,6% ή 15,4 εκατ. τόνους ισοδυνάμου CO2. Το φαινόμενο αυτό πρωτίστως οφείλεται στην κατά 17% αύξηση της ηλεκτροπαραγωγής από ορυκτά καύσιμα, σε συνδυασμό με την κατά 33% μείωση της υδροηλεκτρικής παραγωγής λόγω της χαμηλής στάθμης των υδάτων στους ποταμούς.

Στην Πολωνία σημειώθηκε η μεγαλύτερη αύξηση των εκπομπών σε απόλυτες τιμές μεταξύ των ΚΜ της ΕΕ-12, με αύξηση κατά 0,6%, ήτοι 2,3 εκατ. τόνοι ισοδυνάμου CO2. Αυτό οφείλεται πρωτίστως στην κατά 1% αύξηση των ανεξέλεγκτων εκπομπών CH4 από τον ενεργειακό τομέα, καθώς και στην αύξηση των εκπομπών CH4 και N2O από τον γεωργικό τομέα κατά 5% και 4,5% αντιστοίχως. Οι εκπομπές το 2005 αυξήθηκαν επίσης στην Αυστρία, τη Βουλγαρία, την Ελλάδα, την Ουγγαρία, την Ιρλανδία, την Ιταλία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Μάλτα, την Πορτογαλία και τη Σλοβενία.

2.4. Τάσεις των εκπομπών στους κυρίους οικονομικούς τομείς

Το μεγαλύτερο μερίδιο των εκπομπών, όπως επισημαίνεται στο σχήμα 4, προέρχονται από τον ενεργειακό τομέα, στον οποίο το 2005 αναλογούσε το 80% των συνολικών εκπομπών στην ΕΕ-15· πρόκειται για αύξηση 3% των εκπομπών GHG από τον ενεργειακό τομέα συγκριτικά προς το έτος αναφοράς. Ο ενεργειακός τομέας καλύπτει επίσης τις μεταφορές, με μερίδιο 26% των εκπομπών του ενεργειακού τομέα. Το μερίδιο της γεωργίας στις συνολικές εκπομπές GHG ήταν 9%, των βιομηχανικών διεργασιών 8% και των αποβλήτων 3%.

Μεταξύ 1990 και 2005, οι εκπομπές CO2 από τις οδικές μεταφορές σημείωσαν τη μεγαλύτερη αύξηση σε απόλυτες τιμές συγκριτικά προς τις εκπομπές που σχετίζονται με την ενέργεια, ενώ μειώθηκαν ουσιαστικά οι εκπομπές CO2 από τους μεταποιητικούς κλάδους. Η αύξηση στον ενεργειακό τομέα αντισταθμίστηκε από μειώσεις σε όλες τις άλλες κατηγορίες πηγών (για περαιτέρω πληροφορίες βλ. επίσης το παράρτημα του εσωτερικού εγγράφου εργασίας). Εν περιλήψει, συγκριτικά προς το 1990, οι εκπομπές από :

- τις βιομηχανικές διεργασίες μειώθηκαν 16%, λόγω της χαμηλότερης παραγωγής νιτρικού οξέος, περιορισμού των εκπομπών από τη χαλυβουργία και των αλλαγών στις χρησιμοποιούμενες διεργασίες·

- τη γεωργία περιορίσθηκαν κατά 11%, χάρη στη μείωση του αριθμού των εκτρεφόμενων βοοειδών και της χρήσης λιπασμάτων και κοπριάς·

- τα απόβλητα μειώθηκαν κατά 38%, λόγω των χαμηλότερων εκπομπών CH4 από τους υπό διαχείριση χώρους υγειονομικής ταφής.

Σχήμα 4: Μεταβολές των εκπομπών GHG στην ΕΕ-15 κατά τομέα και μερίδιο κάθε τομέα για την ΕΕ-27 το 2005

[pic][pic]

Πηγή: ΕΟΠ

3. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗ ΠΡΟΟΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΤΟΥ ΚΙΟΤΟ[8]

3.1. Στατιστικές προβλέψεις για τα κράτη μέλη

3.1.1. ΕΕ-27

Υπολογίζεται ότι μέχρι το 2010 οι συνολικές εκπομπές GHG στην ΕΕ-27 θα είναι περίπου κατά 10,7% χαμηλότερες των επιπέδων του έτους αναφοράς (βλ. πίνακες 2 και 3 στο παράρτημα). Η εν λόγω στατιστική πρόβλεψη βασίζεται στους υπολογισμούς των ΚΜ που λαμβάνουν υπόψη όλες τις ήδη υφιστάμενες εθνικές πολιτικές και τα αντίστοιχα μέτρα. Η προβλεπόμενη μείωση ανέρχεται σε 13,2%, εάν συνυπολογισθούν τα αποτελέσματα των μηχανισμών Κιότο και των μηχανισμών δέσμευσης του άνθρακα, και ενδέχεται να φθάσουν το 16,7% εάν οι υπό συζήτηση επιπλέον εθνικές πολιτικές και τα αντίστοιχα μέτρα εφαρμοστούν εγκαίρως και αποδώσουν τα αναμενόμενα.

3.1.2. ΕΕ-15

Από τις συγκεντρωτικές στατιστικές προβλέψεις βάσει των ήδη υφιστάμενων εθνικών πολιτικών και μέτρων προκύπτει ότι το 2010 οι εκπομπές GHG στην ΕΕ-15 θα είναι κατά 4% χαμηλότερες των επιπέδων του έτους αναφοράς. Εάν συνυπολογισθούν,

- η αξιοποίηση των μηχανισμών Κιότο από τις κυβερνήσεις, που αναμένεται να εξασφαλίσει επιπλέον μείωση των εκπομπών κατά 2,5%, και

- η συνολική δέσμευση (39,1 εκατ. τόνων ισοδυνάμου CO2 ετησίως) χάρη στις δραστηριότητες σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 3 και 4 στην ΕΕ-15, που αναμένεται να επιφέρει μείωση κατά 0,9%,

η ΕΕ-15 προβλέπεται να μειώσει τις εκπομπές της κατά 7,4%. Για να επιτύχει η ΕΕ-15 το στόχο Κιότο, είναι καθοριστικής σημασίας να εφαρμοστούν το ταχύτερο δυνατόν τα επιπλέον μέτρα που έχουν σχεδιασθεί σε επίπεδο Κοινότητας και ΚΜ. Εάν τα μέτρα αποδώσουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, η στατιστικώς προβλεπόμενη συνολική μείωση των εκπομπών GHG θα μπορούσε να ανέλθει σε 11,4% συγκριτικά προς το έτος αναφοράς, εξασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την υπερκάλυψη του στόχου Κιότο.

Επιπλέον, υπολογίζεται ότι οι πρόσφατες αποφάσεις για τα NAP που αφορούν την κατανομή των δικαιωμάτων εκπομπής κατά τη δεύτερη περίοδο εμπορίας στο πλαίσιο του ETS εντός της ΕΕ θα συμβάλουν κατά περίπου 3,4% στην πραγμάτωση του στόχου Κιότο για την ΕΕ-15. Ο εν λόγω παράγοντας δεν έχει ακόμη πλήρως συνυπολογισθεί στις στατιστικές προβλέψεις των ΚΜ.

3.1.3. ΕΕ-12

Οι συνολικές εκπομπές από τα υπόλοιπα δώδεκα ΚΜ υπολογίζεται να αυξηθούν μετά το 2005, αλλά το 2010 θα εξακολουθήσουν να είναι κατά 29% χαμηλότερες των εκπομπών του έτους αναφοράς. Με τη λήψη επιπλέον μέτρων, προβλέπεται ωστόσο περαιτέρω μείωση των εκπομπών κατά 2%. Η Σλοβενία είναι το μόνο από τα ΚΜ της ΕΕ-12 που προτίθεται να επενδύσει στους μηχανισμούς Κιότο και να συμπεριλάβει τους υποδοχείς διοξειδίου του άνθρακα.

3.1.4. Υποψήφιες χώρες

Το 2005 η Κροατία ήταν στη σωστή πορεία για να επιτύχει το στόχο της Κιότο. Ωστόσο από τις στατιστικές προβολές προκύπτει ότι η Κροατία ενδέχεται να μην κατορθώσει να επιτύχει το στόχο της εάν στηριχθεί αποκλειστικά και μόνο σε εθνικά μέτρα. Η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας επικύρωσε το Πρωτόκολλο του Κιότο το 2005 αλλά, δεδομένου ότι δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των χωρών του Παραρτήματος I, δεν έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις για τη μείωση των εκπομπών. Η Τουρκία συμπεριλαμβάνεται στα συμβαλλόμενα μέρη του Παραρτήματος I της σύμβασης πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος, αλλά δεν έχει αναλάβει συγκεκριμένες δεσμεύσεις μείωσης των εκπομπών βάσει του Παραρτήματος B του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Η Τουρκία δεν έχει ακόμη επικυρώσει το Πρωτόκολλο του Κιότο.

Μεταξύ 1990 και 2005, η κατά κεφαλή εκπομπές GHG[9] αυξήθηκαν τόσο στην Τουρκία όσο και στην Κροατία. Ωστόσο, οι κατά κεφαλή εκπομπές στην Τουρκία ανέρχονται σε 4,4 τόνους ετησίως και ως εκ τούτου είναι μικρότερες από το ήμισυ του μέσου όρου των κατά κεφαλή εκπομπών στην ΕΕ-27. Και στις δύο χώρες, μειώθηκε επίσης το επίπεδο εκπομπών ανά μονάδα ΑΕΠ, γεγονός που καταδεικνύει την αποσύνδεση της οικονομικής μεγέθυνσης από την κατανάλωση των πόρων.

Σχήμα 5: Σχετική απόσταση μεταξύ των στατιστικών προβλέψεων για τις εκπομπές GHG το 2010 και των αντίστοιχων στόχων για το 2010 βάσει των “υφιστάμενων” και “συμπληρωματικών” εθνικών πολιτικών και των αντιστοίχων μέτρων, της χρήσης των μηχανισμών Κιότο και των υποδοχέων διοξειδίου του άνθρακα

(Το αρνητικό πρόσημο (-) σημαίνει ότι ο αντίστοιχος στόχος Κιότο έχει υπερκαλυφθεί, ενώ το θετικό θετικού πρόσημο (+) υποδηλώνει υστέρηση ως προς τον στόχο)[pic]

3.2. Η εφαρμογή του ευρωπαϊκού προγράμματος για την αλλαγή του κλίματος (ΕCCP-ΕΠΑΚ)

Τον Ιούνιο του 2001, στο ΕΠΑΚ καθορίστηκε σειρά κοινών και συντονιζόμενων πολιτικών και μέτρων για όλη την ΕΕ (πίνακας 4 του παραρτήματος). Με ελάχιστες εξαιρέσεις, εφαρμόζονται πλέον οι πολιτικές και τα μέτρα που προέβλεπε το ΕΠΑΚ I.

Από την αξιολόγηση των πολιτικών και των μέτρων σε όλη την ΕΕ-27 προέκυψε ότι το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών εντός της ΕΕ (ETS), συμπεριλαμβανόμενης της χρήσης των μηχανισμών βάσει έργων, θα συμβάλει ουσιαστικά στην υλοποίηση των δεσμεύσεων του Κιότο. Άλλες κοινές και συντονιζόμενες πολιτικές και μέτρα που εφαρμόζονται ευρέως και αναμένεται να εξασφαλίσουν ουσιαστική εξοικονόμηση σε επίπεδο εκπομπών GHG, αποτελούν η οδηγία ΑΕΠ-Ηλ. (για την προαγωγή της ηλεκτρικής ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές), η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, η οδηγία για τα βιοκαύσιμα, η οδηγία για την προώθηση της συμπαραγωγής (συνδυασμένης παραγωγής θερμικής και ηλεκτρικής ενέργειας) και η ενεργειακή φορολογία.

Πέραν των προαναφερομένων, κοινές και συντονιζόμενες πολιτικές και μέτρα που επίσης αναμένεται να εξασφαλίσουν σοβαρές μειώσεις ανά την ΕΕ είναι η οδηγία για την ολοκληρωμένη πρόληψη και τον έλεγχο της ρύπανσης (IPPC), οι απαιτήσεις όσον αφορά την αποδοτικότητα των νέων λεβήτων θερμού ύδατος, ο κανονισμός για τα φθοριούχα αέρια, η οδηγία για τις εκπομπές υδροφθορανθράκων από τα κλιματιστικά συστήματα των αυτοκινήτων και η οδηγία για τους υγειονομικούς χώρους ταφής των αποβλήτων. Κοινές και συντονιζόμενες πολιτικές και μέτρα ιδιαίτερης σημασίας για την ΕΕ-12 είναι και οι οδηγίες για τα απόβλητα, τις μεγάλες εγκαταστάσεις καύσης καθώς και τα συστήματα άμεσης στήριξης στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ).

Συνολικά, οι σημαντικότερες από τις προαναφερόμενες πολιτικές υπολογίζεται ότι αντιπροσωπεύουν έως και 89% των εξοικονομήσεων που γενικά αποδίδονται στις κοινές και συντονιζόμενες πολιτικές και τα αντίστοιχα μέτρα στην ΕΕ-27.

Το ΕΠΑΚ II δρομολογήθηκε τον Οκτώβριο του 2005, με διάσκεψη των άμεσα ενδιαφερομένων που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες. Το ΕΠΑΚ II εστιάζεται στην επανεξέταση του ΕΠΑΚ I καθώς και στη διερεύνηση νέων τομέων άσκησης πολιτικής, όπως η προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος, η αεροπορία, το CO2 και τα αυτοκίνητα, η δέσμευση και η αποθήκευση διοξειδίου του άνθρακα και το ETS εντός της ΕΕ. Οι ομάδες εργασίας του ΕΠΑΚ II συνεδρίασαν το 2006 και το 2007. Βάσει των εργασιών τους, η Επιτροπή πρότεινε την εξής σειρά δράσεων:

- Αεροπορία: νομοθετική πρόταση για την ένταξη της αεροπορίας στο πεδίο εφαρμογής του ETS εντός της ΕΕ (Δεκέμβριος 2006)

- Οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων : νομοθετική πρόταση (Ιανουάριος 2007)

- CO2 και αυτοκίνητα: ανακοίνωση (Φεβρουάριος 2007) και νομοθετική πρόταση (τέλος 2007 – αρχές 2008)

- Επιπτώσεις και προσαρμογή: πράσινη βίβλος για την προσαρμογή (Ιούνιος 2007)

- Δέσμευση και γεωλογική αποθήκευση του άνθρακα: νομοθετική πρόταση για την δέσμευση και τη γεωλογική αποθήκευση του διοξειδίου του άνθρακα (τέλος του 2007)

- Επανεξέταση του ETS εντός της ΕΕ : νομοθετική πρόταση (τέλος του 2007).

Οι πρώτες τρεις προτάσεις, εάν εγκριθούν εγκαίρως, θα μπορούσαν ακόμη να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου που έχει θεσπιστεί βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο για ολόκληρη την ΕΕ.

Πέραν των δράσεων που πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του ΕΠΑΚ, η Επιτροπή θα δώσει ιδιαίτερη σημασία στη μείωση των εκπομπών GHG από τις θαλάσσιες μεταφορές, στο πλαίσιο της προσφάτως προταθείσας ναυτιλιακής πολιτικής[10].

3.3. Εφαρμογή του συστήματος εμπορίας εκπομπών της ΕΕ (ETS εντός της ΕΕ)

Το 2005 είναι το πρώτο έτος για το οποίο διατίθενται εξακριβωμένα δεδομένα εκπομπών CO2 από τις εγκαταστάσεις που καλύπτει το ETS εντός της ΕΕ. Το 2005, το ETS εντός της ΕΕ κάλυψε περίπου το 50% των συνολικών εκπομπών CO2 στην ΕΕ-25 και περίπου το 40% όλων των εκπομπών GHG στην ΕΕ-25, ήτοι ποσότητα περίπου 2 δισεκατ. τόνων.

Ελλείψει ανεξαρτήτως εξακριβωμένων δεδομένων για τις εκπομπές των ετών που προηγήθηκαν της καθιέρωσης του ETS εντός της ΕΕ, είναι δύσκολο να αποτιμηθεί η πλήρης επίδραση του συστήματος στις εκπομπές. Ωστόσο, από τις πρόσφατες πανεπιστημιακές έρευνες προκύπτει ότι οι εκπομπές ενδέχεται να μειώθηκαν κατά το 2005 συγκριτικά προς τα αντίστοιχα επίπεδά τους πριν από την καθιέρωση του ETS εντός της ΕΕ.

3.3.1. Πρώτη περίοδος εμπορίας (2005 - 2007)

Στον πίνακα 5 του Παραρτήματος επιχειρείται επισκόπηση των καλυπτόμενων τομέων και εγκαταστάσεων κατά την πρώτη περίοδο εμπορίας, βάσει των εξακριβωμένων εκθέσεων εκπομπής για το 2005 και το 2006. Τα πρώτα δύο χρόνια του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής συμμετείχαν σε αυτό 10.800 εγκαταστάσεις κατά μέσον όρο, που με εκπομπές περίπου 2.020 εκατ. τόνους CO2 ετησίως. Στις εν λόγω εγκαταστάσεις κατανεμήθηκαν δικαιώματα εκπομπής για περίπου 2.080 εκατ. τόνους CO2 ετησίως. Δύο τρίτα όλων των εγκαταστάσεων έχουν ταξινομηθεί ως εγκαταστάσεις καύσης και είναι υπεύθυνες για το 72% των συνολικών εκπομπών. Σε πέντε ΚΜ (Αυστρία, Ιρλανδία, Ιταλία, Ισπανία και Ηνωμένο Βασίλειο) οι εξακριβωμένες εκπομπές ήταν υψηλότερες των κατανεμηθέντων δικαιωμάτων εκπομπής (πίνακας 6 του παραρτήματος).

3.3.2. Δεύτερη περίοδος εμπορίας (2008 - 2012)

Η διαδικασία αξιολόγησης των δεύτερων NAP άρχισε το 2006. Η Βουλγαρία και η Ρουμανία που κατέστησαν μέλη της ΕΕ την 1η Ιανουαρίου 2007, υποχρεώθηκαν να καταρτίσουν NAP για το 2007. Κατά μέσον όρο, Μετά από αξιολόγηση όλων των NAP για την ΕΕ-255, το ανώτατο όριο μειώθηκε κατά μέσον όρο περίπου κατά 7% συγκριτικά προς τις εξακριβωμένες εκπομπές για το 2005/2006 (για περαιτέρω λεπτομέρειες βλ. στον πίνακα 6 του παραρτήματος). Η μελλοντική τιμή για τα δικαιώματα εκπομπής το 2008 διατηρήθηκε μεταξύ 12 € και 25 € μετά την έναρξη της αξιολόγησης των δεύτερων εθνικών σχεδίων κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής, τον Ιούλιο του 2006.

3.3.3. Χρήση των μηχανισμών της κοινής εφαρμογής (JI) και της καθαρής ανάπτυξης (CDM) εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης

Στο πλαίσιο της δεύτερης δέσμης NAP, κάθε κράτος μέλος θεσπίζει όριο για τη μέγιστη χρήση πιστωτικών μορίων βάσει συγκεκριμένων έργων εκ μέρους των φορέων εκμετάλλευσης (JI και CDM). Συνολικά, περίπου 278 εκατ. CER (μόρια πιστοποιημένης μείωσης εκπομπών) ή ERU (μονάδες μείωσης των εκπομπών) επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται ετησίως από τις εγκαταστάσεις που καλύπτονται από το ETS στα 27 ΚΜ κατά την δεύτερη περίοδο εμπορίας. Αυτό αντιστοιχεί περίπου στο 13,4% του εγκεκριμένου ανώτατου ορίου.

3.4. Προβλεπόμενη αξιοποίηση των μηχανισμών Κιότο εκ μέρους των κυβερνήσεων

Είκοσι ΚΜ διαβίβασαν πληροφορίες σχετικά με την πρόθεσή τους να χρησιμοποιήσουν τους μηχανισμούς Κιότο το 2007, απαντώντας σε ερωτηματολόγιο που τους υποβλήθηκε βάσει της απόφασης για το μηχανισμό παρακολούθησης στην ΕΚ. Τα υπόλοιπα επτά ΚΜ (Γερμανία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιταλία, Λετονία, Λουξεμβούργο και Πολωνία) ανέφεραν την αξιοποίηση των μηχανισμών Κιότο στα δεύτερα εθνικά σχέδια NAP σύμφωνα με την οδηγία για την εμπορία των εκπομπών στην Ευρώπη (2003/87/ΕΚ) (βλ. πίνακα 7 στο παράρτημα).

Δέκα ΚΜ της ΕΕ-15 και η Σλοβενία αποφάσισαν να χρησιμοποιήσουν τους μηχανισμούς Κιότο για να επιτύχουν στους στόχους Κιότο. Τα εν λόγω δέκα ΚΜ της ΕΕ-15 θα αγοράζουν 107,5 εκατ. τόνους ισοδυνάμου CO2 ετησίως την πρώτη περίοδο δεσμεύσεων βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Η ποσότητα αυτή αντιπροσωπεύει περίπου 2,5% του στόχου Κιότο για την ΕΕ-15, ήτοι μείωση 8%. Στη Σλοβενία, η ακριβής ποσότητα μονάδων που θα πρέπει να αγορασθούν θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των εκπομπών GHG, ιδίως στον τομέα των μεταφορών.

Τα εν λόγω δέκα ΚΜ αποφάσισαν από κοινού να επενδύσουν περίπου 2,9 δισεκατ. € για την αγορά μονάδων μέσω της κοινής εφαρμογής, του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης και του διεθνούς εμπορίου εκπομπών. Η Αυστρία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία και η Ισπανία διέθεσαν εν προκειμένω τους υψηλότερους προϋπολογισμούς (αντιστοίχως, 319 εκατ. €, 300 εκατ. €, 693 εκατ. €, 354 εκατ. € και 310 εκατ. € για την πενταετή περίοδο ανάληψης δεσμεύσεων).

Η Σουηδία κατέληξε στις αναγκαίες ρυθμίσεις για να χρησιμοποιήσει τους μηχανισμούς Κιότο σε περίπτωση ανάγκης, αλλά δεν έχει επί του παρόντος την πρόθεση να το πράξει. Η γερμανική κυβέρνηση αποφάσισε να υποστηρίξει πιλοτικά ταμεία για τη συγκρότηση αγοράς διοξειδίου του άνθρακα.

3.5. Προβλεπόμενη χρήση των υποδοχέων διοξειδίου του άνθρακα

Πέραν των πολιτικών και μέτρων που εστιάζονται σε διάφορες πηγές εκπομπών GHG, τα ΚΜ μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους υποδοχείς διοξειδίου του άνθρακα (βλ. πίνακα 8 του παραρτήματος). Από τις πληροφορίες που διαβίβασαν τα ΚΜ της ΕΕ-15 προκύπτει ότι οι ποσότητες άνθρακα που θα δεσμευθούν συνολικά κατά την περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων χάρη σε δραστηριότητες δασοκάλυψης και αναδάσωσης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 3 του Πρωτοκόλλου του Κιότο θα ανέρχονται περίπου σε 13,5 εκατ. τόνους CO2 ετησίως. Επιπλέον, με τις δραστηριότητες που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 τα ΚΜ υπολογίζουν να συμβάλουν στην απορρόφηση 17,6 εκατ. τόνων CO2 ετησίως κατά την περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων για την ΕΕ-15. Τα εν λόγω αριθμητικά δεδομένα λαμβάνουν υπόψη τα μέγιστα δικαιώματα εκπομπής λόγω δασικής διαχείρισης δίχως να συνυπολογίζονται οι υποδοχείς διοξειδίου του άνθρακα βάσει του άρθρου 3 παράγραφοι 3 και 4 από την Ισπανία (που διαβίβασε συνολική εκτίμηση για το σύνολο των υποδοχέων διοξειδίου του άνθρακα) και από άλλα ΚΜ (και συγκεκριμένα τις Γαλλία, Γερμανία και Ελλάδα) τα οποία, μολονότι επέλεξαν δραστηριότητες δασικής διαχείρισης, επί του παρόντος δεν έχουν διαβιβάσει υπολογισμούς για τις ποσότητες που αναμένεται να δεσμευθούν. Μαζί με τη συνολική εκτίμηση της Ισπανίας, υπολογίζεται ότι όλες οι δραστηριότητες βάσει του άρθρου 3 παράγραφοι 3 και 4 στα ΚΜ της ΕΕ-15 θα περιορίσουν τις εκπομπές κατά 39,1 εκατ. τόνους CO2 ανά έτος της περίοδου ανάληψης υποχρεώσεων, ποσότητα που αντιστοιχεί σε 11% της υποχρέωσης εκ μέρους της ΕΕ-15 για ετήσια μείωση των εκπομπών κατά 342 εκατ. τόνους CO2 καθόλη την περίοδο ανάληψης υποχρεώσεων. Την εν λόγω περίοδο, η Σλοβενία αναμένει περαιτέρω ετήσια μείωση 1,7 εκατ. τόνων CO2.

[1] Στην απόφαση του Συμβουλίου (2002/358/EΚ) για την έγκριση, εξ ονόματος της ΕΕ, του Πρωτοκόλλου του Κιότο στη σύμβαση πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές και την από κοινού τήρηση των σχετικών δεσμεύσεων, οι επιμέρους δεσμεύσεις των ΚΜ εκφράζονται ως ποσοστιαίες μεταβολές συγκριτικά προς το έτος αναφοράς. Το 2006 τα αντίστοιχα επίπεδα εκπομπής εκφράστηκαν σε τόνους ισοδυνάμου CO2 στην απόφαση 2006/944/EΚ της Επιτροπής. Σε σχέση με την απόφαση 2002/358/EΚ του Συμβουλίου, το Συμβούλιο των Υπουργών Περιβάλλοντος και η Επιτροπή προέβησαν σε κοινή δήλωση με την οποία συμφώνησαν το 2006 να λάβουν υπόψη, μεταξύ άλλων, τις παραδοχές που περιείχε η δήλωση της Δανίας στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 16–17 Ιουνίου 1998 σχετικά με τις εκπομπές του έτους αναφοράς. Το 2006, αποφασίστηκε να αναβληθεί η λήψη απόφασης σχετικά με το εν λόγω θέμα μέχρι να ολοκληρωθεί η ανασκόπηση όλων των αρχικών εκθέσεων της Κοινότητας και των κρατών μελών βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

[2] Βάσει της απόφασης για το μηχανισμό παρακολούθησης στην ΕΕ (απόφαση 280/2004), όλα τα ΚΜ πλην της Μάλτας υπέβαλαν απογραφές των GHG για το 2005. Τα ΚΜ που υπέβαλαν έκθεση χρησιμοποίησαν όλους ή σχεδόν όλους τους πίνακες που προέβλεπε το κοινό δελτίο υποβολής εκθέσεων (CRF) (ήτοι ποσοστό μεγαλύτερο του 90%) για την περίοδο 1990–2005.

[3] Για την ΕΕ-15 το έτος αναφοράς για το διοξείδιο του άνθρακα, το μεθάνιο και τα οξείδια του αζώτου είναι το 1990, για τα φθοριούχα αέρια 12 κράτη μέλη επέλεξαν το 1995 ως έτος αναφοράς, ενώ η Αυστρία, η Γαλλία και η Ιταλία επέλεξαν το 1990. Δεδομένου ότι οι απογραφές για την ΕΕ-15 είναι το άθροισμα των εθνικών απογραφών των ΚΜ, οι υπολογισμοί ως προς έτος αναφοράς για την ΕΕ-15 όσον αφορά τις εκπομπές φθοριούχων αερίων είναι το άθροισμα των εκπομπών του 1995 σε 12 κράτη μέλη και των εκπομπών του 1990 στην Αυστρία, τη Γαλλία και την Ιταλία. Στις εκπομπές του έτους αναφοράς για την EU-15 περιλαμβάνονται επίσης οι εκπομπές από την αποδάσωση των Κάτω Χωρών, της Πορτογαλίας και του Ηνωμένου Βασιλείου.

[4] Βάσει των στοιχείων που υπέβαλαν τα κράτη μέλη μέχρι τις 31 Μαΐου.

[5] Λόγω της πρόσφατης προσχώρησης της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας στην ΕΕ, οι κοινοποιηθείσες εκπομπές για το 2005 δεν υποβλήθηκαν σε ανεξάρτητη επαλήθευση.

[6] Σύμφωνα με το NAP της Δανίας για την περίοδο 2008-12 και τις συμπληρωματικές πληροφορίες που διαβάστηκαν στην Επιτροπή, η Δανία θα επιτύχει τον στόχο της με τη θέση σε εφαρμογή νέων εθνικών πρωτοβουλιών για το κλίμα και προβαίνοντας σε κρατικές αγορές πιστωτικών μορίων JI/CDM.

[7] Η Ισπανία όρισε στο NAP2, στρατηγική συμμόρφωσης η οποία συμπεριλαμβάνει τον καθορισμό επιπλέον μέτρων μείωσης των εκπομπών ώστε να καλυφθεί το κενό. Μέρος των εν λόγω μέτρων περιλαμβάνεται σε σχέδιο λήψης επειγόντων μέτρων για την καταπολέμηση της αλλαγής του κλίματος, το οποίο θα εφαρμοστεί το 2007.

[8] Η αξιολόγηση περιλαμβάνει πληροφορίες για τα 27 ΚΜ της ΕΕ, αλλά είναι λεπτομερής ιδίως για τα κράτη της ΕΕ-15. Είναι διαθέσιμες επικαιροποιημένες στατιστικές προβλέψεις για 18 ΚΜ. Πληροφορίες σχετικά με την αξιοποίηση των ευέλικτων μηχανισμών που προβλέπονται υπό το Πρωτόκολλο του Κιότο ήταν διαθέσιμες για 20 ΚΜ. Συμπεριλήφθηκαν δραστηριότητες σχετικά με τους υποδοχείς διοξειδίου του άνθρακα (LULUCF) βάσει του άρθρου 3 παράγραφοι 3 και 4 του Πρωτοκόλλου του Κιότο, όπως αναφέρθηκαν από συνολικά 14 ΚΜ.

[9] Επί του παρόντος δεν διατίθενται πληροφορίες σχετικά με τις εκπομπές GHG το 2005 στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας. Δεδομένου ότι πρόκειται για χώρα που δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών του Παραρτήματος I και ως εκ τούτου δεν διαθέτει στόχο βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν έχει την υποχρέωση να υποβάλει κάθε χρόνο ανάλογες πληροφορίες.

[10] COM (2007) 575 τελικό.