A4-0034/98

Ψήφισμα σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρωπαΐκή Ένωση (1996)

Το Ευρωπαΐκό Κοινοβούλιο

- έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου,

- έχοντας υπόψη το Διεθνές Σύμφωνο σχετικά με τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα και το Διεθνές Σύμφωνο για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα της 19ης Δεκεμβρίου 1966, καθώς και τα συνημμένα πρωτόκολλα,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την εξάλειψη κάθε μορφής φυλετικής διάκρισης,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με την εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης σε βάρος των γυναικών,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών σχετικά με τα Δικαιώματα του Παιδιού,

- έχοντας υπόψη της Σύμβαση της Γενεύης του 1951 και τα πρωτόκολλα της, καθώς και τις συστάσεις της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση για τις υπο καταχρηστικές συνθήκες μεταναστεύσεις και για την προώθηση της ισότητας ευκαιριών και μεταχείρισης των μεταναστών εργαζομένων (Γενεύη 1975)

- έχοντας υπόψη τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα που διασφαλίζονται από τις συνταγματικές ρυθμίσεις των κρατών μελών και την Ευρωπαΐκή Σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών, καθώς και τα σχετικά πρωτοκολλά της,

- έχοντας υπόψη την Ευρωπαΐκή Σύμβαση για την πρόληψη των βασανιστηρίων και των απάνθρωπων ή εξευτελιστικών ποινών η μεταχειρίσεων του 1987,

- έχοντας υπόψη τη γνώμη (2/94) του Δικαστηρίου των Ευρωπαΐκών Κοινοτήτων της 28ης Μαρτίου 1996 σχετικά με την προσχώρηση της Ευρωπαΐκής Κοινότητας στην Ευρωπαΐκή Σύμβαση για την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και των Θεμελιωδών Ελευθεριών,

- έχοντας υπόψη τον κοινοτικό Χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων,

- έχοντας υπόψη τις αρχές του διεθνούς και ευρωπαΐκού δικαίου στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

- έχοντας υπόψη τη νομολογία του Ευρωπαΐκού Δικαστηρίου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου,

- έχοντας υπόψη τις Συνθήκες περί ιδρύσεως της Ευρωπαΐκής Κοινότητας,

- έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την Ευρωπαΐκή Ένωση,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Απριλίου 1989 σχετικά με την έγκριση της Διακήρυξης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Ελευθεριών ((ΕΕ C 120 της 16.5.1989, σελ. 51.)),

- έχοντας υπόψη το ψηφισμά του της 9ης Ιουλίου 1991 σχετικά με τα δικαιώματα του ανθρώπου ((ΕΕ C 240 της 16.9.1991, σελ. 45.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Μαρτίου 1992 σχετικά με τη θανατική ποινή ((ΕΕ C 94 της 13.4.1992, σελ. 277.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 18ης Ιουλίου 1992 σχετικά με τον Ευρωπαΐκό Χάρτη των Δικαιωμάτων του Παιδιού ((ΕΕ C 241 της 21.9.1992, σελ. 67.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 11ης Μαρτίου 1993 σχετικά με τα δικαιώματα του ανθρώπου στην Ευρωπαΐκή Κοινότητα ((ΕΕ C 115 της 26.4.1993, σελ. 178.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 19ης Ιανουαρίου 1994 σχετικά με τους αντιρρησίες συνειδήσεως στα κράτη μέλη της Ευρωπαΐκής Κοινότητας ((ΕΕ C 44 της 14.2.1994, σελ. 103.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 8ης Φεβρουαρίου 1994 σχετικά με την ισότητα των δικαιωμάτων των ομοφυλοφίλων και των λεσβιών στην Ευρωπαΐκή Κοινότητα ((ΕΕ C 61 της 28.2.1994, σελ. 40.)),

- έχοντας υπόψη το ψήσιμά του της 27 Απριλίου 1995 σχετικά με τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό ((ΕΕ C 126 της 22.5.1995, σελ. 75.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 18ης Ιανουαρίου 1996 σχετικά με τη σωματεμπορία ((ΕΕ C 32 της 5.2.1996, σελ. 88.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 18ης Ιανουαρίου 1996 σχετικά με τις κακές συνθήκες κράτησης στις φυλακές της Ευρωπαΐκής Ένωσης ((ΕΕ C 32 της 5.2.1996, σελ. 102)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 29ης Φεβρουαρίου 1996 σχετικά με τις αιρέσεις στην Ευρώπη ((ΕΕ C 78 της 18.3.1996, σελ. 31.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Μαΐου 1996 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον ρατσισμό, την ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό ((ΕΕ C 152 της 27.5.1996, σελ. 57.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 9ης Μαΐου 1996 σχετικά με την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για ανακήρυξη του "1997 ως ευρωπαΐκού έτους κατά του ρατσισμού¨ ((ΕΕ C 152 της 27.5.1996, σελ. 62.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 17ης Σεπτεμβρίου 1996 σχετικά με τα δικαιώματα του ανθρώπου στην Ένωση (1994) ((ΕΕ C 320 της 28.10.1996, σελ. 36.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 12ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την προστασία των ανηλίκων στην Ευρωπαΐκή Ένωση ((ΕΕ C 20 της 20.1.1997, σελ. 170)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 8ης Απριλίου 1997 σχετικά με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρωπαΐκή Ένωση (1995) ((ΕΕ C 132 της 28.4.1997, σελ. 31.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 16ης Σεπτεμβρίου 1997 σχετικά με την αναγκαιότητα μίας ευρωπαΐκής εκστρατείας για μη ανοχή όσον αφορά τη βία κατά των γυναικών ((ΕΕ C 304 της 6.10.1997, σελ. 55)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 6ης Νοεμβρίου 1997 σχετικά με τον σεξουαλικό παιδεραστικό τουρισμό και την ενίσχυση της καταπολέμησης της κακοποίησης και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης των παιδιών ((Βλ. ΣΠ της ημερομηνίας αυτής, Μέρος ΙΙ, σημείο 7)),

- έχοντας υπόψη τις αναφορές:

α) 10/96 της κ. Loretta Grego-Burkhardt, Γερμανίδας υπηκόου εξ ονόματος του κ. Garruba (ιταλού υπηκόου) σχετικά με απειλή απέλασής του από την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας,

β) 11/96 του κ. Karl-Werner Siebler, γερμανού υπηκόου, σχετικά με προβλήματα που αντιμετώπισε για την απόκτηση άδειας παραμονής στη Γαλλία,

γ) 176/96 του κ. Herber Perdigon, Γάλλου υπηκόου, σχετικά με σεξουαλική διάκριση,

δ) 233/96 του κ. Beyler Yilmaz, τούρκου υπηκόου, σχετικά με την εχθρική στάση πολλών ευρωπαίων σε βάρος των Τούρκων,

ε) 264/96 του κ. Yassine Khlifi, τυνήσιου υπηκόου, σχετικά με την αίτησή του για χορήγηση του καθεστώτος του πολιτικού πρόσφυγα,

στ) 328/96 της κ. Rhoda Bull, βρετανίδας υπηκόου, σχετικά με την αρχή της ίσης εργασίας για ίση αμοιβή,

ζ) 342/96 του κ. Mario Presa, ιταλού υπηκόου, σχετικά με την απελευθέρωση των Ελλήνων αντιρρησιών συνείδησης,

η) 393/96 της κ. Rosemarie Kositzki, γερμανίδας υπηκόου, εξ ονόματος της "Christlich-Demokratischer Arbeitskreis¨ (χριστιανοδημοκρατική ομάδα εργασίας), σχετικά με απειλή απέλασης οικογένειας τσιγγάνων της Γερμανίας,

- έχοντας υπόψη την πρόταση ψηφίσματος του κ. Cushnahan σχετικά με τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Βρετανία και την Ιρλανδία (B4-0267/97),

- έχοντας υπόψη το άρθρο 148 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Δημόσιων Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Απασχόλησης και Κοινωνικών Υποθέσεων και της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας (A4-0034/98),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελεί θεμελιώδη αρχή από την οποία δεν πρέπει να παρεκκλίνουν τα κράτη μέλη, στον βαθμό που εξασφαλίζεται μέσω πλουραλιστικών και δημοκρατικών πολιτικών συστημάτων με αποτελεσματικούς κοινοβουλευτικούς θεσμούς και ανεξάρτητα δικαστικά συστήματα,

Β. εκτιμώντας ότι τα δικαιώματα του ανθρώπου είναι αδιαίρετα και αλληλεξαρτώμενα και ότι η νομολογία του Ευρωπαΐκού Δικαστηρίου για τα δικαιώματα του ανθρώπου αναγνωρίζει τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα ως θεμελιώδη δικαιώματα κατ' εφαρμογή της Ευρωπαΐκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη τα συναφή ψηφίσματα του Συμβουλίου της Ευρώπης και τις προτάσεις των μη κυβερνητικών οργανισμών στον τομέα της προστασίας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

Δ. θορυβημένο από τη συνέχιση και το 1996 σε ορισμένα κράτη μέλη συγκεκριμένων καταστάσεων που μπορούν να θεωρηθούν ότι έρχονται σε σύγκρουση με τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε διάφορους βαθμούς,

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι, για κάθε άτομο που διαμένει στην επικράτεια της Ευρωπαΐκής Ένωσης, οσεβασμός και η προστασία των δικαιωμάτων του αποτελεί υποχρέωση των κρατών μελών ανεξαρτήτως της φυλής, του φύλου, της εθνικότητας, της θρησκείας, του σεξουαλικού προσανατολισμού, της ηλικίας ή της αναπηρίας,

1. εμμένει στην αναγκαιότητα να διασφαλιστεί ο απόλυτος σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε όλα τα κράτη μέλη, πράγμα που θα δώσει επίσης τη δυνατότητα να ενισχυθεί η φερεγγυότητα της Ευρωπαΐκής Ένωσης όταν αυτή απαιτεί σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις συμφωνίες συνεργασίες που συνάπτει με τρίτες χώρες 7

2. επισημαίνει ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν φυσικά δικαιώματα κάθε μεμονωμένου ατόμου και για το λόγο αυτό δεν εξαρτώνται από με κανενός είδους υποχρεώσεις ή παροχές 7

3. εκτιμά ότι λόγω της αρμοδιότητάς του, ως εκλεγμένου δημοκρατικά κοινοτικού θεσμού, οφείλει να μεριμνήσει για την προάσπιση και την προαγωγή των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ευρωπαΐκή Ένωση 7

4. επαναλαμβάνει την ευχή να είναι σε θέση η Ευρωπαΐκή Ένωση να προσχωρήσει στην Ευρωπαΐκή Σύμβαση προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών 7

5. καλεί τα κράτη μέλη που δεν το έχουν πράξει ακόμα να καταργήσουν πλήρως τη θανατική ποινή από τη νομοθεσία τους, ακόμη και για τα εξαιρετικά εγκλήματα 7 ζητεί από τα κράτη μέλη να υπογράψουν και να κυρώσουν τις διεθνείς συμφωνίες για την κατάργηση της θανατικής ποινής και ιδίως το πρωτόκολλο αριθ. 6 της Ευρωπαΐκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών και το προαιρετικό πρωτόκολλο αριθ. 2 του Διεθνούς Συμφώνου για τα Αστικά και Πολιτικά Δικαιώματα 7

6. προτείνει τη συστηματική εγγραφή του θέματος "ανθρώπινα δικαιώματα στην ΕΕ¨ στις συζητήσεις επειγόντων και επικαίρων θεμάτων της ολομέλειας, με την ίδια διαδικασία που ακολουθείται για τα ανθρώπινα δικαιώματα εκτός ΕΕ, ενώ η επιλογή των θεμάτων που θα συζητώνται θα είναι ευθύνη της Επιτροπής Δημοσίων Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων 7

7. καλεί τις κυβερνήσεις των κρατών μελών να ορίσουν σε κάθε κράτος μία συμβουλευτική επιτροπή για θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με τη συμμετοχή ανθρωπιστικών οργανώσεων που θα είναι επιφορτισμένες να υποβάλλουν ετήσια έκθεση σχετικά με την εξέλιξη της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων 7

8. επιβεβαιώνει για μία ακόμη φορά ότι η ελευθερία της σκέψεως, της συνειδήσεως και της θρησκείας καθώς και το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι συνιστούν θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών της Ένωσης G

Μετανάστευση και δικαίωμα ασύλου

9. εκφράζει τη λύπη του για τον αποκλειστικά ανασταλτικό χαρακτήρα πολλών συστάσεων, διακηρύξεων, εγκεκριμένων ψηφισμάτων ή ενεργειών που εκπονούνται σε κοινοτικό επίπεδο, ιδίως όσον αφορά τη μετανάστευση, το δικαίωμα ασύλου, την οικογενειακή επανένωση, την έννοια του πρόσφυγα 7

10. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι κανένα κράτος μέλος δεν έχει κυρώσει την διεθνή σύμβαση για την προστασία των δικαιωμάτων των μεταναστών εργαζομένων και των οικογενειών τους, που ενέκρινε η γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 18 Δεκεμβρίου 1990 7 καλεί έντονα τα κράτη μέλη να προωθήσουν τις διαδικασίες υπογραφής και κύρωσης 7

11. λαμβάνει γνώση της διαδικασίας νομιμοποίησης των παράνομων μεταναστών, που αναλήφθηκε σε ορισμένα κράτη μέλη 7 καλεί όλα τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν το παράδειγμα αυτό και να προχωρήσουν στη νομιμοποίηση των παράνομων μεταναστών, σεβόμενα τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις διεθνείς συμβάσεις 7

12. ζητεί από τα κράτη μέλη να εγγυηθούν τον ανασταλτικό χαρακτήρα της προσφυγής σε όλες τις περιπτώσεις αιτήσεων νομιμοποίησης που έχουν υποβάλει μετανάστες σε πρώτο βαθμό 7

13. ζητεί οι εξωκοινοτικοί μετανάστες να επωφελούνται της ισότητας μεταχείρισης όσον αφορά τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα, την αναγνώριση των αστικών, πολιτιστικών και πολιτικών δικαιωμάτων τους, ιδίως το δικαίωμα ψήφου στις τοπικές εκλογές, εφόσον έχουν συμπληρώσει πενταετή τουλάχιστον διαμονή σε ένα κράτος μέλος, σύμφωνα με τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης 7 επισημαίνει ότι η αξιοπρέπεια του ανθρώπου είναι απαραβίαστη και, για τον λόγο αυτό, η προστασία και η κατοχύρωση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αποτελούν θεμέλιο κάθε ανθρώπινης κοινότητας, της ελευθερίας και της δικαιοσύνης στον κόσμο και γι¨ αυτό πρέπει αυτά να εφαρμόζονται πλήρως για όλους τους ανθρώπους στην επικράτεια της Ευρωπαΐκής Ενώσεως 7

14. ζητεί να γίνει πλήρως σεβαστό το δικαίωμα της οικογενειακής συμβίωσης, πράγμα που προϋποθέτει ότι όλα τα άτομα που διαμένουν ή εργάζονται σε ένα κράτος μέλος θα μπορούν να επωφεληθούν του δικαιώματος της οικογενειακής επανένωσης 7

15. καλεί για μία ακόμη φορά τα κράτη μέλη να εξετάζουν τους λόγους διαφυγής των ανηλίκων αιτούντων άσυλο σε μία ειδική, ανάλογη προς την ηλικία τους, διαδικασία, να τους χορηγούν ένα ασφαλές καθεστώς παραμονής, να διασφαλίζουν την εποπτεία τους και να διευκολύνουν τη συνένωση με τις οικογένειές τους, ανεξαρτήτως της αναγνωρίσεώς τους ως δικαιούχων ασύλου 7

16. αναγνωρίζει ότι οι κανόνες που διέπουν την ιθαγένεια αποτελούν θέμα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και μπορεί να βασίζεται, κατ' αρχάς, τόσο στην αρχή «jus sanguinis» όσο και στην αρχή «jus soli» 7 επισημαίνει και πάλι ότι η άσκηση των αστικών δικαιωμάτων θα πρέπει να συνδέεται με την απόκτηση της ιθαγένειας 7 καλεί τα κράτη μέλη να δώσουν τη δυνατότητα απόκτησης της ιθαγένειας στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν εξασφαλίσει το δικαίωμα μακροχρόνιας διαμονής και προτίθενται να παραμείνουν στην ΕΕ 7

17. εκτιμά ότι η πρακτική της απέλασης που ακολουθούν ορισμένα κράτη μέλη των μη κοινοτικών κατοίκων που καταδικάζονται για ποινικά αδικήματα και έχουν εκτίσει τη ποινή τους, εμπίπτει στην κατηγορία της "διπλής ποινής¨ 7 καλεί τα κράτη μέλη να εξαλείψουν κάθε περίπτωση επιβολής "διπλής ποινής¨ 7

18. επικρίνει το γεγονός ότι οι λόγοι για την κράτηση των αιτούντων άσυλο δεν ανταποκρίνονται συχνά στα διεθνώς καθορισμένα πρότυπα 7 καταγγέλλει τις άθλιες συνθήκες υπό τις οποίες κρατούνται οι αιτούντες άσυλο στις ζώνες αναμονής και στα κέντρα συγκέντρωσης 7 καλεί την Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων να εκπονήσει ειδική έκθεση για το θέμα αυτό, πραγματοποιώντας επιτόπου επισκέψεις 7 απαιτεί από τα κράτη μέλη να προβούν σε άμεσες βελτιώσεις, τόσο στον τομέα της υγιεινής όσο και της διατροφής και του σεβασμού της ανθρώπινης αξιοπρέπειας 7

19. ζητεί οι γυναίκες που ζητούν άσυλο και οι μετανάστριες να μπορούν να επωφεληθούν ιδίων δικαιωμάτων ανεξαρτήτως της συζυγικής τους κατάστασης 7 καταδικάζει τις διακρίσεις που υφίστανται οι γυναίκες και οι άγαμοι άνδρες όσον αφορά την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους 7

20. ζητεί να μην υπάρξει κανένα μέτρο απέλασης ή επαναπροώθησης στα σύνορα για περιπτώσεις αλλοδαπών για τους οποίους έχει ιατρικώς διαγνωστεί σοβαρή πάθηση ή των γονέων ή κηδεμόνων ανήλικου ή εξαρτώμενου ατόμου 7

21. καταγγέλλει την επίμονη παραβίαση από το Συμβούλιο του άρθρου 7Α της Συνθήκης ΕΚ που προέβλεπε την καθιέρωση της ελεύθερης διακίνησης των ατόμων και την κατάργηση των εσωτερικών συνόρων στις 31 Δεκεμβρίου 1992 7

22. καλεί τα κράτη μέλη να μην επιβάλουν νέους περιορισμούς εισόδου ή παραμονής σε ξένους, να υλοποιήσουν τις εγγυήσεις όσον αφορά τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την ίση μεταχείριση των αιτούντων άσυλο 7

23. ζητεί από τα κράτη μέλη τον απόλυτο σεβασμό των υποχρεώσεών τους δυνάμει της Σύμβασης της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 σχετικά με το καθεστώς του πρόσφυγα και του σχετικού πρωτοκόλλου της Νέας Υόρκης της 21ης Ιανουαρίου 1967 7 ζητεί από τα κράτη μέλη να συμμορφωθούν με ευσυνειδησία προς τις αρχές που διετύπωσε η Εκτελεστική Επιτροπή της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες 7

24. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η έννοια "ασφαλής τρίτη χώρα¨ δεν διασφαλίζει πάντοτε πραγματική προστασία για τους αιτούντες άσυλο, οι οποίοι μπορούν να απελαθούν προς μία χώρα στην οποία έχουν πέσει θύματα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή στην οποίαν απειλούνται 7 ζητεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν τον ανασταλτικό χαρακτήρα της προσφυγής 7

25. ζητεί από το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν το δικαίωμα πρόσβασης στη διαδικασία ασύλου των θυμάτων επανειλημμένων διώξεων σε καταστάσεις γενικευμένης εσωτερικής βίας 7

26. εκτιμά ότι οι κυρώσεις που επιβάλλονται στους μεταφορείς και η απαίτηση θεώρησης διαβατηρίου για τους αιτούντες άσυλο αποτελούν απαράδεκτα εμπόδια για την πρόσβαση στην διαδικασία χορήγησης ασύλου 7

27. καταδικάζει τις ομαδικές επαναπροωθήσεις στα σύνορα οι οποίες απαγορεύονται από την Ευρωπαΐκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου 7

28. θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να επαναληφθούν ο μαζικός και μυστικός υποχρεωτικός επαναπατρισμός ή απελάσεις, με προηγούμενη χορήγηση ναρκωτικών στους απελαυνομένους, μερικοί εκ των οποίων επιστρέφουν στις χώρες καταγωγής τους οι οποίες ευρίσκονται σε κατάσταση πολέμου, ή σε άλλες χώρες από εκείνη της καταγωγής τους χωρίς να υπάρχει πόλεμος που να το δικαιολογεί 7

29. εκφράζει την ανησυχία του για την τάση που έχουν ορισμένα κράτη να υποκαθιστούν μία επισφαλή και προσωρινή προστασία, κατά τρόπο που ποικίλλει πολύ από κράτος σε κράτος, με την αναγνώριση του πραγματικού καθεστώτος του πρόσφυγα, δυνάμει της Σύμβασης της Γενεύης 7 εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η εναρμονισμένη εφαρμογή του ορισμού του πρόσφυγα που υιοθέτησε το Συμβούλιο αποκλείει τα άτομα που έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας ή αυτά που διώκονται στη χώρα τους ακόμη και αν η δίωξη αυτή δεν προέρχεται από τις κρατικές αρχές 7 υποστηρίζει ότι τα άτομα αυτά πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να βρίσκουν στην Ευρωπαΐκή Ένωση προστασία σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις των κρατών μελών 7

30. εκτιμά ότι είναι αναγκαίο να ενισχυθεί ο αγώνας κατά της παράνομης μετανάστευσης, καθώς και των δικτύων και των εμπλεκομένων σε αυτή, και να καταπολεμηθεί η παράνομη εργασία G η απειλούμενη ποινή για τη διάπραξη των αδικημάτων αυτών πρέπει να είναι τέτοια ώστε να έχει αποτρεπτικά αποτελέσματα 7

31. επισημαίνει στα κράτη μέλη του Schengen τη νομολογία του Ευρωπαΐκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων όσον αφορά το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ και τα καλεί να μην απευλαύνουν τους λαθρομετανάστες και πρόσφυγες σε ένα κράτος στο οποίο κινδυνεύουν να υποστούν βασανιστήρια ή άλλη απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση ή όταν υφίστανται βάσιμες υπόνοιες ότι οι απευλαυνόμενοι είναι εκτεθειμένοι στον κίνδυνο μιας τέτοιας μεταχειρίσεως, καθώς επίσης και να μην συνάπτουν με τα κράτη αυτά συμβάσεις εκδόσεως 7

32. καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υλοποιήσουν τις συστάσεις της κοινωνικής διάσκεψης κορυφής της Κοπεγχάγης και να ενισχύσουν τις πολιτικές συνεργασίες με τις αναπτυσσόμενες χώρες, προκειμένου να αντιμετωπίσουν τις διαρθρωτικές και συγκυριακές αιτίες των μεταναστευτικών ρευμάτων 7

Καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας

33. επαναλαμβάνει την καταδίκη του για κάθε μορφή ρατσισμού, ξενοφοβίας και αντισημιτισμού, για τις πράξεις φυλετικής βίας και τις φυλετικής φύσεως διακρίσεις όσον αφορά την πρόσβαση στην απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση, την κατοικία, την εκπαίδευση, την υγεία και την πρόσβαση στις κοινωνικές υπηρεσίες 7

34. εκφράζει την ανησυχία του για την άνοδο των ρατσιστικών και ξενόφοβων απόψεων στην πολιτική, στην κοινή γνώμη, στην κοινωνία αλλά και μέσα στις επιχειρήσεις G

35. εκφράζει την ικανοποίηση του για τη συμπερίληψη ρητρών κατά των διακρίσεων στα κοινοτικά μέσα και στην απόφαση της 23ης Ιουλίου 1996 να ανακηρυχθεί το 1997 ως "ευρωπαΐκό έτος κατά του ρατσισμού¨, αλλά εκτιμά ότι υπολείπονται πολλά ακόμη να γίνουν τόσο σε κοινοτικό όσο και σε εθνικό επίπεδο για την καταπολέμηση του ρατσισμού 7

36. καλεί τα κράτη μέλη να εγκρίνουν ή να ενισχύσουν την αντιρατσιστική τους νομοθεσία βασίζοντάς την στην αρχή του "ο ρατσισμός αποτελεί αδίκημα¨, είτε πρόκειται περί πράξεων, διακηρύξεων ή διάδοση μυνημάτων 7 νομοθετήματα που θα περιλαμβάνουν μέτρα τόσο ποινικά όσο και αστικά και διοικητικά, όπως έγινε ήδη στην Ισπανία, την Αυστρία, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τις Κάτω Χώρες, τη Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο 7

37. συνιστά στα κράτη μέλη να προχωρήσουν στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου οργάνου επιφορτισμένο με την καταπολέμηση του ρατσισμού, ιδίως με την προώθηση της νομοθεσίας, κατά το παράδειγμα του Βελγίου, των Κάτω Χωρών, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Σουηδίας, γιατί η επιτόπου κατάσταση συχνά δεν είναι ικανοποιητική ακόμα και σε περίπτωση που το νομοθετικό πλαίσιο είναι καλό 7

38. καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα για την καταπολέμηση των ρατσιστικών ύβρεων και συμπεριφορών των δυνάμεων της τάξης και για την προώθηση προγραμμάτων κατάρτισης του αστυνομικού και δικαστικού προσωπικού, ιδίως εκείνου που έρχεται σε επαφή με μετανάστες στα σύνορα (γνώση και κατανόηση των ξένων πολιτισμών, πρόληψη ρατσιστικών συμπεριφορών, αγωγή για περισσότερη ανεκτικότητα) 7

39. επιμένει να αναληφθούν μόνιμες εκστρατείες πληροφόρησης, ιδίως στον τομέα της εκπαίδευσης και των μέσων ενημέρωσης για την καταπολέμηση του ρατσισμού, την προώθηση της ανεκτικότητας και την κοινοποίηση της θετικής συμβολής των ξένων στην ευρωπαΐκή οικονομία και πολιτισμό 7

40. είναι της άποψης ότι οι αρχές θα πρέπει κατά προτίμηση να υποστηρίζουν πρωτοβουλίες των κοινωνικών οργανώσεων, μεταξύ των οποίων και οργανώσεων των ιδίων των ομάδων που υφίστανται τις διακρίσεις, ώστε να συμβάλουν με τον τρόπο αυτό στην καταπολέμηση του ρατσισμού και των αιτιών του, προκειμένου να καταβληθούν προσπάθειες από διάφορες πλευρές και υπό την ευθύνη διαφόρων φορέων για την αύξηση των δυνατοτήτων υπεράσπισης και για τη μείωση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας G

41. προτείνει να καθιερωθεί η 21η Μαρτίου ως ευρωπαΐκή μέρα καταπολέμησης του ρατσισμού, με συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σε όλα τα κράτη μέλη και σε κοινοτικό επίπεδο με τη συμμετοχή αντιρατσιστικών οργανώσεων 7

42. καλεί την Επιτροπή να θεσπίσει ένα βραβείο μέσων ενημέρωσης κατά του ρατσισμού, που θα απονέμεται κάθε χρόνο στις 21 Μαρτίου 7

43. καταδικάζει τους πολιτικούς ηγέτες που υποδαυλίζουν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία και απαιτεί από τα πολιτικά κόμματα να απόσχουν από κάθε ρατσιστική προπαγάνδα στα εκλογικά τους προγράμματα 7

44. καλεί την Επιτροπή Κανονισμού, Ελέγχου της Εντολής και Ασυλιών να προτείνει τροποποίηση του εσωτερικού κανονισμού, που να επιτρέπει στον Πρόεδρο να επεμβαίνει επανορθώνοντας τις ρατσιστικές δηλώσεις ευρωβουλευτών κατά τη διάρκεια των επισήμων συνεδριάσεων 7

Οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα

45. ζητεί από τα κράτη μέλη να αποφεύγουν τις παραβιάσεις της Ευρωπαΐκής Σύμβασης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, ιδίως όσον αφορά τον κοινωνικό τομέα και, σε περίπτωση που το Ευρωπαΐκό Δικαστήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα διαπιστώνει παραβιάσεις, να τις καταπολεμούν με προσαρμογή των σχετικών εθνικών νομοθετικών διατάξεων 7 επισημαίναι και πάλι τη νομολογία του Ευρωπαΐκού Δικαστηρίου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα που αναγνωρίζει τα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματα ως θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα G

46. θεωρεί απαραίτητο τον σεβασμό των οικονομικών, κοινωνικών και συνδικαλιστικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, ιδίως το δικαίωμα στην εργασία, τη στέγαση, την εκπαίδευση την κοινωνική προστασία και τον πολιτισμό G

47. καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και το Δικαστήριο των Ευρωπαΐκών Κοινοτήτων να λαμβάνουν ιδιαιτέρως υπόψη στις αποφάσεις τους την προαναφερθείσα εγκριθείσα στις 12 Απριλίου 1989 από το Ευρωπαΐκό Κοινοβούλιο διακήρυξη για τα θεμελιώδη δικαιώματα και ελευθερίες όσον αφορά ιδίως την προάσπιση των κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων στα πλαίσια της προστασίας του ατόμου και τη νομιμότητα των υποχρεώσεων που θέτουν στα κράτη μέλη τα κοινωνικά και οικονομικά δικαιώματα στο πλαίσιο, ουσιαστικά, της νομοθεσίας κάθε κράτους ξεχωριστά, λαμβάνοντας υπόψη τις σχετικές διατάξεις των διεθνών συμβάσεων για τα δικαιώματα του ανθρώπου 7

48. εκφράζει τη λύπη του για το μέγεθος της φτώχειας στην Ευρώπη, την επιδείνωση της ανεργίας, της ένδειας και των ανισοτήτων παρά τις δράσεις για την καταπολέμηση της φτώχειας που αναλήφθηκαν σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο 7 θεωρεί ότι πρέπει να αποφευχθεί κάθε δράση που θα μπορούσε να πλήξει τις δραστηριότητες των ιδιωτικών επιχειρήσεων που έχουν δυνατότητες να δημιουργήσουν απασχολήσεις και πόρους που θα τους δώσουν δυνατότητες να αναπτυχθούν 7

49. εκτιμά ότι η διαδικασία εξώθησης στη φτώχεια και την ένδεια που πλήττει όλο και περισσότερο τους νέους, έχει διαρθρωτικές αιτίες που συνδέονται άμεσα με τη λειτουργία της οικονομίας, την έλλειψη δίκαιης φορολογίας που να προωθεί την ανακατανομή των διαθέσιμων μέσων, καθώς και έλλειψη κοινωνικής προστασίας 7

50. πιστεύει ότι τα φαινόμενα της φτώχειας και του αποκλεισμού δεν αρμόζουν σε μία δημοκρατική και εύπορη κοινωνία και θεωρεί απαράδεκτο το γεγονός ότι στην Ευρωπαΐκή Ένωση ζουν περισσότεροι από 52 εκατ. φτωχοί άνθρωποι 7 καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να θεωρήσουν ως θέμα πολιτικής προτεραιότητας τον αγώνα κατά του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας και να αναπτύξουν, με τη συνδρομή των ενδιαφερομένων ΜΚΟ, ολοκληρωμένες πολιτικές για την καταπολέμηση των φαινομένων αυτών 7 καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει άνευ καθυστέρησης το τέταρτο πρόγραμμα για τη φτώχεια 7 πιστεύει ότι από τον κοινοτικό προϋπολογισμό πρέπει να διατίθενται μεγαλύτερα ποσά για τη μάχη κατά του κοινωνικού αποκλεισμού και για την προώθηση των δυνατοτήτων συμμετοχής ιδίως μέσω της υποστήριξης πρωτοποριακών προγραμμάτων για την απασχόληση στον τριτογενή τομέα 7

51. εκτιμά ότι, προκειμένου να ανταποκριθούν στις βασικές ανάγκες των πολιτών, οι οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές που υλοποιήθηκαν σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο θα έπρεπε να στοχεύουν σε αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και σε μεγαλύτερη ευελιξία της αγοράς εργασίας, πράγμα που θα δώσει τη δυνατότητα να αντιμετωπισθούν οι ανάγκες που απορρέουν από την παγκοσμιοποίηση των αγορών και την ανησυχητική επιδείνωση της ανεργίας στην Ευρώπη 7

52. καλεί τα κράτη μέλη να δραστηριοποιηθούν αποφασιστικά με στόχο τη διασφάλιση της ουσιαστικής άσκησης του δικαιώματος στην εργασία, του δικαιώματος στην κοινωνική ασφάλιση, του δικαιώματος στην προστασία από τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, του δικαιώματος στη στέγαση και άλλων κοινωνικών δικαιωμάτων 7

53. υπενθυμίζει ότι για την καταπολέμηση των φαινομένων φτώχειας και αποκλεισμού, είναι απαραίτητο να προαχθεί η ελευθερία της επιχείρησης και της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας 7

54. υποστηρίζει τη θέσπιση, σε κοινοτικό επίπεδο, μέσων που θα επιβάλλουν ένα ελάχιστο όριο ως προς το εισόδημα, την κοινωνική προστασία και το δικαίωμα της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και της στέγασης, ως βασική προϋπόθεση για την εξασφάλιση μιας ποιότητας ζωής σύμφωνης με τις απαιτήσεις μιας αξιοπρεπούς ανθρώπινης διαβίωσης 7

55. καλεί τα κράτη μέλη να ανταποκριθούν χωρίς καθυστέρηση στις συστάσεις της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης, ιδίως όσον αφορά τους περιλαμβανόμενους στον Ευρωπαΐκό Κοινωνικό Χάρτη τομείς σχετικά με την «απαγόρευση της αναγκαστικής εργασίας», την «ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι» και το «δικαίωμα της απεργίας» 7

56. υπογραμμίζει τη σημασία των πορισμάτων της Επιτροπής των Σοφών υπό την Προεδρία της Maria de Lourdes Pintasilgo, της εις βάθος ανάλυσης στην οποία έχει αυτή προβεί και των προτάσεών της σχετικά με το πεδίο εφαρμογής των θεμελιωδών δικαιωμάτων 7

57. καλεί τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν και να υλοποιήσουν, σε στενή συνεργασία με τις ανθρωπιστικές οργανώσεις, νομοθεσία για την πρόληψη και καταπολέμηση του αποκλεισμού που αφορά κυρίως την πρόσβαση στην εργασία, την υγεία, τις κοινωνικές παροχές, τη στέγαση, την εκπαίδευση και τη δικαιοσύνη 7

58. εκφράζει τη λύπη του για την μη έγκριση του προγράμματος καταπολέμησης της φτώχειας και επαναδιατυπώνει το αίτημά του προς του Συμβούλιο για ταχεία έγκρισή του 7

59. καταδικάζει τις κοινότητες που απαγορεύουν την επαιτεία στον χώρο τους 7

60. εκφράζει τον αποτροπιασμό του για τους οιονεί δουλείας όρους υπό τους οποίους διαβιούν οικιακές βοηθοί, συνήθως από την αλλοδαπή, σε εργοδότες που εκμεταλλεύονται την οικονομική τους εξάρτηση και την κοινωνική τους αδυναμία απαγορεύοντάς τους την αναγνώριση των δικαιωμάτων τους και υποβάλλοντάς τες σε απομόνωση και ασκώντας βία 7

61. καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν ένα ευρωπαΐκό νομικό πλαίσιο το οποίο θα διασφαλίζει σε άτομα με ειδικές ανάγκες πρόσβαση στην απασχόληση G

62. καλεί τα κράτη μέλη να σεβαστούν όλες τις συστάσεις και συμβάσεις της ΔΟΕ, και ιδίως τη σύμβαση αριθ. 111 σχετικά με την μη εισαγωγή διακρίσεων στον τομέα της απασχόλησης, τη σύμβαση αριθ. 138 σχετικά με την εργασία των παιδιών και τη σύμβαση αριθ. 87 σχετικά με τη συνδικαλιστική ελευθερία, και να εφαρμόσουν όλες τις διατάξεις του κοινωνικού χάρτη που ανανεώθηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης 7

63. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι σημειώθηκαν πολλές παραβιάσεις των συνδικαλιστικών ελευθεριών και των δικαιωμάτων των συνδικαλιστικών εκπροσώπων σε πολλά κράτη μέλη και ζητεί οι παραβιάσεις αυτές να τερματιστούν, αναγορεύοντας τη συνδικαλιστική ελευθερία ως θεμελιώδες δικαίωμα σε όλα τα κράτη μέλη 7

64. λαμβάνει γνώση της επωφελούς λύσης που επετεύχθη όσον αφορά τους λιμενεργάτες του Λίβερπουλ που είχαν απολυθεί και χαιρετίζει την αποφασιστικότητά τους 7 καλεί γενικότερα τη βρετανική κυβέρνηση να λάβει πρωτοβουλίες για να αναθεωρηθούν οι περιορισμοί του δικαιώματος απεργίας 7

Ισότητα δικαιωμάτων και κατάργηση διακρίσεων

65. εκφράζει την ικανοποίησή του για τη συμπερίληψη ρητρών περί κατάργησης των διακρίσεων στα κοινοτικά μέσα, που προβλέπουν την απαγόρευση κάθε είδους διακρίσεων 7

66. εκτιμά ότι το προαναφερθέν ψήφισμά του της 8ης Φεβρουαρίου 1994 για τους ομοφυλόφιλους συνέβαλε σε επίτευξη βελτιώσεων τόσο σε πολλά κράτη μέλη όσο και σε κοινοτικό επίπεδο 7

67. καλεί όλα τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν την ισότητα των δικαιωμάτων των ομοφυλοφύλων, ιδίως με την καθιέρωση, εκεί όπου δεν συμβαίνει ήδη, συμβάσεων αστικής ένωσης με σκοπό την κατάργηση κάθε μορφής διάκρισης θύματα της οποίας είναι οι ομοφυλόφυλοι κυρίως όσον αφορά το φορολογικό δίκαιο, το κληρονομικό καθεστώς, τα κοινωνικά δικαιώματα κλπ., και συμβάλλοντας με την ενημέρωση και την εκπαίδευση στην καταπολέμηση των προκαταλήψεων που αντιμετωπίζουν στην κοινωνία G

68. ζητεί να τροποποιηθεί πάραυτα το καθεστώς των υπαλλήλων των Ευρωπαΐκών Κοινοτήτων κατά τρόπον ώστε να εξασφαλίζονται στον μη έγγαμμο σύντροφο τα ίδια δικαιώματα που αναγνωρίζονται σε κάθε σύζυγο υπαλλήλου των ΕΚ 7

69. ζητεί εκ νέου από την αυστριακή κυβέρνηση να καταργήσει την αντιομοφυλόφιλη νομοθεσία της, ιδίως όσον αφορά τη διάκριση που εισάγει διακρίσεις σχετικά με την ελάχιστη νομικώς ηλικία για τη σύναψη σεξουαλικών σχέσεων 7

70. επικρίνει το γεγονός ότι όλα σχεδόν τα κράτη μέλη της ΕΕ δεν έχουν ακόμη επικυρώσει τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τις εθνικές ομάδες και τις μειονότητες (σύμβαση πλαίσιο και χάρτης των μειονοτικών γλωσσών) και ότι δεν έχει μέχρι τούδε δοθεί συνέχεια από το Συμβούλιο, τη Διακυβερνητική Διάσκεψη και τα κράτη μέλη, στο αίτημα του Ευρωπαΐκού Κοινοβουλίου όπως εκφράσθηκε στο ψήφισμά του της 13ης Μαρτίου 1996 που περιέχει i) τη γνωμοδότηση του ΕΚ για τη σύγκληση της Διακυβερνητικής Διάσκεψης, ii) την αξιολόγηση των εργασιών της Ομάδας Προβληματισμού και τον καθορισμό των πολιτικών προτεραιοτήτων ενόψει της Διακυβερνητικής Διάσκεψης ((ΕΕ C 96 της 1.4.1996, σελ. 77)) για μία ενεργητική προώθηση των γλωσσικών μειονοτήτων στην Ευρωπαΐκή Ένωση, και για το λόγο αυτό οι εγκατεστημένες σε πολλά κράτη μέλη εθνικές και γλωσσικές μειονότητες δεν προστατεύονται ως προς τα δικαιώματά τους ή τυγχάνουν μόνον περιφερειακής ή ενδοκρατικής προστασίας 7

71. υπογραμμίζει ότι κανείς δεν επιτρέπεται να διώκεται λόγω της εντάξεώς του σε μία εθνική ή γλωσσική μειονότητα και ότι η ειδική ενίσχυση των μειονοτήτων κατά των αφομοιωτικών πιέσεων μιας πλειοψηφίας δεν συνιστά προσβολή της αρχής της ισότητας, αλλά αντιθέτως συμβάλλει στην υλοποίησή της 7

72. καλεί τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν την ιδιαίτερη κατάσταση των μειονοτήτων (Σίντι και Ρόμ) να σεβαστούν τον πολιτισμό τους, να εγγυηθούν την προστασία τους, να απόσχουν από κάθε διάκριση, να καταπολεμήσουν τις προκαταλήψεις που πλήττουν τις μειονότητες αυτές 7 ζητεί να γίνει σεβαστή η νόμιμη υποχρέωση κάθε κοινότητας να προβλέπει ειδικούς χώρους υποδοχής προσαρμοσμένους και χωροθετημένους, στους οποίους θα εγκαθίστανται νομαδικοί πληθυσμοί και ζητεί από τα κράτη μέλη να γίνει σεβαστή ή να προβλεφθεί στη νομοθεσία τους η υποχρέωση αυτή 7

73. επισημαίνει ότι οι ανάπηροι εξακολουθούν να υφίστανται διακρίσεις τόσο στην καθημερινή τους ζωή όσο και στην εργασία 7 καλεί τα κράτη μέλη να εγκρίνουν νομοθετικά μέτρα για τη βελτίωση της καθημερινής ζωής των αναπήρων και να προωθήσουν την απασχόλησή τους καθώς και την επαγγελματική τους ενσωμάτωση 7

74. υπενθυμίζει ότι η Διάσκεψη του ΟΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Βιέννη το 1993 προβλέπει ότι τα δικαιώματα των γυναικών είναι απαράγραπτο, ενιαίο και αδιαίρετο τμήμα των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων G

75. καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πλήρως τις δεσμεύσεις που ανέλαβαν συνυπογράφοντας τη Σύμβαση για την Κατάργηση όλων των μορφών Διακρίσεων Κατά των Γυναικών (CEDAW) και να αποσύρουν όλες τις ενδεχόμενες επιφυλάξεις τους που δεν είναι σύμφωνες με τον σκοπό της σύμβασης 7 καλεί τα κράτη μέλη να εγκρίνουν και να κυρώσουν το προτεινόμενο προαιρετικό πρωτόκολλο της CEDAW, το οποίο θα έδιδε σε άτομα και ομάδες το δικαίωμα άσκησης δίωξης στη βάση της εν λόγω σύμβασης G

76. καλεί την Ε.Ε. να προσχωρήσει στην ΕΣΔΑ και να υποστηρίξει το ψήφισμα της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης για την έγκριση προσθετικού πρωτοκόλλου στην ΕΣΔΑ σχετικά τα δικαιώματα των γυναικών G

77. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι τα κράτη μέλη, στις εκθέσεις τους για την εφαρμογή της Πλατφόρμας Δράσης του Πεκίνου, καθώς και στις περιοδικές τους εκθέσεις για τη CEDAW, θεωρούν τα ανθρώπινα δικαιώματα ως βασικό στοιχείο της πολιτικής συνεργασίας για την ανάπτυξη, δίδοντας ταυτόχρονα σχετική προτεραιότητα στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των γυναικών εντός της ΕΕ.

78. επισημαίνει ότι, παρά ορισμένες βελτιώσεις, οι γυναίκες εξακολουθούν να αποτελούν θύματα διακρίσεων και εξακολουθούν να μην απολαμβάνουν πραγματικής ισότητας μεταχείρισης ιδίως όσον αφορά τις αποδοχές 7

79. καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για τη βελτίωση της ισότητας των αποδοχών και των ευκαιριών των γυναικών και να διασφαλίσουν την αποτελεσματική και ισότιμη συμμετοχή της στη δημόσια ζωή και στην διαδικασία λήψης αποφάσεων σε όλους τους τομείς 7

80. καλεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν την αρχή της ισομερούς δημοκρατίας, έχοντας υπόψη ότι ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ατόμου είναι αδύνατος χωρίς την ίση συμμετοχή γυναικών και ανδρών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων G

81. υπενθυμίζει την πεποίθησή του ότι μόνο οι θετικές δράσεις θα θέσουν τέρμα στις διακρίσεις και θα επιτρέψουν στις γυναίκες να ασκούν πλήρως τα οικονομικά και κοινωνικά τους δικαιώματα G

82. καλεί τα κράτη μέλη να περιλάβουν τις διώξεις βάσει του φύλου μεταξύ των κριτηρίων εισόδου στην ΕΕ για τα άτομα που ζητούν άσυλο 7 επιπλέον, καλεί τα κράτη μέλη να παρέχουν άδεια προσωρινής διαμονής στις γυναίκες που υπήρξαν θύματα εμπορίου από τρίτη χώρα πριν ληφθεί οριστική απόφαση για το εάν θα τους επιτραπεί να παραμείνουν στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος G

83. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι στην Ιρλανδία, ο νόμος απαγορεύει κάθε ενημέρωση ή θετική τοποθέτηση όσον αφορά την εκούσια διακοπή εγκυμοσύνης (ΕΔΕ) και εκφράζει την ανησυχία του για την δραστηριοποίηση των κομάντος κατά της ΕΔΕ στη Γαλλία 7 ζητεί να υπάρξει πρόσβαση στην πληροφόρηση σχετικά με την ΕΔΕ σε όλα τα κράτη μέλη και να αναγνωριστεί ο ρόλος των οργανώσεων 7

84. ζητεί από τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία μέτρα ούτως ώστε σε κάθε απελπισμένη γυναίκα να διατεθεί υλική, ψυχολογική και ηθική βοήθεια που θα της δώσει τη δυνατότητα να επιλέξει ζωή 7

85. καλεί τα κράτη μέλη να καταπολεμήσουν κάθε σεξιστική εκδήλωση στα μέσα ενημέρωσης, στη διαφήμιση και στα σχολικά εγχειρίδια, καταργώντας την ανισότητα μεταχείρισης μεταξύ ανδρών και γυναικών και παρέχοντας στις γυναίκες θετικά πρότυπα προσδιορισμού 7

86. ανησυχεί για το γεγονός της ανάπτυξης της σωματεμπορίας γυναικών στην Ευρωπαΐκή Ένωση, ιδίως από τις ΧΚΑΕ, και επιθυμεί την ενίσχυση των συμφωνιών που έχουν συναφθεί σε ευρωπαΐκό επίπεδο για την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της πρακτικής αυτής 7

87. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν την πρόταση να ονομασθεί το 1999 Ευρωπαΐκό Έτος κατά της Βίας κατά των Γυναικών, προκειμένου να καταδείξουν τη σημασία αυτής της πλέον θεμελιώδους παραβίασης των δικαιωμάτων των γυναικών που αφορά όλα τα κοινωνικά στρώματα και που συνεπάγεται ανυπολόγιστο κόστος, όχι μόνον για τις ενδιαφερόμενες γυναίκες αλλά και για το σύνολο της κοινωνίας G

88. καταδικάζει απερίφραστα την πρακτική του ακρωτηριασμού των γυναικείων γεννητικών οργάνων και καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να τιμωρούν όσους προβαίνουν σε αυτές τις εγχειρήσεις και να προστατεύουν τις ενδιαφερόμενες γυναίκες, είτε αυτές αναγκάζονται να υποστούν την εγχείρηση σε κάποιο κράτος μέλος, είτε να αποσταλούν προς τον σκοπό αυτό σε τρίτη χώρα G

89. καλεί τα κράτη μέλη να αναθεωρήσουν τις υπάρχουσες νομοθεσίες τους που επιτρέπουν την αναγκαστική στείρωση και προτείνει την αναστολή των αναγκαστικών στειρώσεων μέχρις ότου ολοκληρωθεί η εν λόγω αναθεώρηση G

90. καλεί τα κράτη μέλη και το Συμβούλιο να προβλέψουν μέτρα για την προστασία και την προφύλαξη από κάθε εκμετάλλευση και βία των εκπορνευομένων ανδρών και γυναικών και την προώθηση της κοινωνικής και επαγγελματικής τους επανένταξης 7

91. επιβεβαιώνει ότι τα δικαιώματα των παιδιών αποτελούν ανθρώπινα δικαιώματα και ζητεί από τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαΐκής Ενώσεως και των κρατών μελών να υλοποιήσουν τους στόχους της Συμβάσεως του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Παιδιού και να τους καταστήσουν προσιτούς στην ευρύτερη κοινή γνώμη 7

92. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι, παρά την έγκριση ειδική οδηγίας, τα παιδιά εξακολουθούν να εργάζονται σε ορισμένα κράτη μέλη 7 ζητεί η απαγόρευση της εργασία των παιδιών να γίνει σεβαστή σε ολόκληρη την Ευρωπαΐκή Ένωση χωρίς καθυστέρηση 7

93. ζητεί να διασφαλιστεί απολύτως σε όλα τα κράτη μέλη η ελεύθερη κυκλοφορία των μη ευρωπαίων μαθητών που πραγματοποιούν σχολική εκδρομή σε άλλο κράτος μέλος G

94. εκφράζει την ικανοποίηση του για τα μέτρα που ελήφθησαν ή καταρτίζονται σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο για την καταπολέμηση της παιδική πορνογραφίας, της πορνείας και της παιδεραστείας 7

95. καλεί όλα τα κράτη μέλη να λάβουν τα αναγκαία νομοθετικά μέτρα στον τομέα της ετεροδικίας, προκειμένου να διώκονται στην επικράτειά τους όσοι διαπράττουν σεξουαλικά αδικήματα σε βάρος παιδιών σε τρίτες χώρες 7

96. προτείνει την καθιέρωση της 20ης Νοεμβρίου ως ευρωπαΐκής ημέρας δικαιωμάτων του παιδιού, προκειμένου να ευαισθητοποιηθεί η κοινή γνώμη και να δοθεί η δυνατότητα στα παιδιά να εκφραστούν και να διατυπώσουν τις απόψεις τους στον τομέα του σεβασμού των δικαιωμάτων τους 7

97. διαπιστώνει για άλλη μια φορά ότι το δικαίωμα του παιδιού να αναπτύσσεται σε ασφαλές περιβάλλον τίθεται σε κίνδυνο εάν δεν διασφαλισθεί το δικαίωμα διαζυγίου ή εάν αυτό υποβληθεί σε κανόνες, π.χ. όσον αφορά το θέμα της ευθύνης, που ενδέχεται να διαταράσσει τη σχέση του παιδιού με έναν από τους γονείς του 7

98. επαναλαμβάνει το αίτημά του προς τα κράτη μέλη να καταστήσουν ισχυρότερα τα κίνητρα που συμβάλλουν στην πρόληψη και εξάλειψη των σοβαρών περιπτώσεων παραμέλησης παιδιών 7

99. καλεί όλα τα κράτη μέλη να ποινικοποιήσουν κάθε σωματική βία που ασκείται εις βάρος παιδιών και να μεριμνήσουν ούτως ώστε η νομοθεσία αυτή να εφαρμόζεται, όποτε απαιτείται 7

Κατάσταση κρατουμένων και προσωρινά συλληφθέντων ατόμων

100. ζητεί να απαγορευθούν και να τιμωρούνται κάθε μορφής απάνθρωπες, εξευτελιστικές μεταχειρίσεις ή βασανιστήρια, και δεν παύει να ανησυχεί από το γεγονός ότι η κράτηση εξακολουθεί να θεωρείται αποκλειστικά ποινή και όχι μέσο προσαρμογής και αποκατάστασης του κρατουμένου με στόχο την μεταγενέστερη κοινωνική του επανένταξη, όπως προβλέπουν οι διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και πρακτικά όλα τα συντάγματα των κρατών μελών 7

101. εκφράζει την έκπληξη του για την μη δίωξη ή την επιείκια των ποινών που επιβάλλονται στα όργανα των μονάδων ασφαλείας που ευθύνονται για τις κακές αυτές πρακτικές, οι οποίες συχνά έχουν και ρατσιστικό υπόβαθρο 7 παρακινεί τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν με μεγαλύτερη αυστηρότητα τα μέτρα ποινικού και δικαστικού χαρακτήρα προκειμένου να εξασφαλιστεί η δέουσα τιμωρία των υπευθύνων βασανιστηρίων ή απάνθρωπων ή υποτιμητικών για τον άνθρωπο συμπεριφορών 7

102. καλεί τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν τη μη επιβολή ποινής ως προστασία των δραστών και να θεωρήσουν τις περιπτώσεις κακοποίησης ως σοβαρές ποινικές παραβάσεις, οι δράσεις των οποίων θα πρέπει να τιμωρούνται αυστηρά καθώς επίσης και να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την αποτελεσματική πρόληψη της προσφυγής σε βία κατά τη φάση της προφυλάκισης και της εκτέλεσης της ποινής 7

103. εκφράζει τη λύπη του γενικά για την υπερβολικά μεγάλη διάρκεια της προληπτικής κράτησης και καταδικάζει τις διακρίσεις σε βάρος των πολιτών τρίτων χωρών στους οποίους επιβάλλονται πολύ μεγάλης διάρκειας προληπτική κράτηση 7

104. εκφράζει την ανησυχία του για την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης στις φυλακές, ιδίως λόγω του κορεσμού τους 7 καλεί τα κράτη μέλη να επιβάλουν τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας μέσα στις φυλακές, όσον αφορά τις υλικές συνθήκες, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, την σωφρονιστική άδεια, την πρόσβαση στην εργασία και τις πολιτιστικές ή αθλητικές δραστηριότητες, με αυστηρό σεβασμό των "σωφρονιστικών κανόνων¨ του Συμβουλίου της Ευρώπης 7 υπενθυμίζει ότι μεταξύ των στόχων του ποινικού κώδικα, είναι η αποκατάσταση του στερούμενου την ελευθερία του με σκοπό την κοινωνική του επανένταξη 7 προς τούτο καλεί με επιμονή τα κράτη μέλη να δώσουν τη μεγαλύτερη δυνατή προσοχή στις συνθήκες διαβίωσης στις φυλακές και στον σεβασμό της αξιοπρέπειας και των θεμελιωδών δικαιωμάτων των κρατουμένων G

105. καλεί τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν στις φυλακές μονάδες οικογενειακών επισκέψεων που θα είναι απηλλαγμένες από την εποπτεία ώστε να μπορούν οι οικογένειες να διατηρήσουν με τον κρατούμενο ένα δεσμό υπό αξιοπρεπείς συνθήκες 7 ζητεί από τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την πρόσβαση στην περίθαλψη και στην εκπαίδευση στις φυλακές, να αναπτύξουν αθλητικές εγκαταστάσεις 7 ζητεί την εφαρμογή πιο ευέλικτων καθεστώτων για τις μητέρες οικογενειών 7 ζητεί να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε τα παιδιά που μεγαλώνουν στις φυλακές κοντά σε έγκλειστο γονέα να υποφέρουν όσο το δυνατόν λιγότερο από το καθεστώς αυτό 7

106. ζητεί από τα κράτη μέλη να προσφεύγουν όσο το δυνατόν συχνότερα - και έχοντας υπόψη την ανάγκη να προστατευθεί η κοινωνία από επικίνδυνους εγκληματίες - σε εναλλακτικές της φυλάκισης λύσεις, αναπτύσσοντας κυρίως τη χρήση των διοικητικών και/ή χρηματικών ποινών για τα μικρότερα αδικήματα, προωθώντας τις ποινές υποκατάστασης, όπως η κοινωφελής εργασία, αναπτύσσοντας τα καθεστώτα των ανοικτών ή ημιανοικτών φυλακών, προσφεύγοντας στην υπό όρους έξοδο G

107. επιθυμεί να αποδοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε ορισμένες ιδιαίτερα ευαίσθητες ομάδες κρατουμένων: γυναίκες, μετανάστες, εθνικές μειονότητες, ομοφυλόφιλοι 7 καλεί με επιμονή τα κράτη μέλη, κατ' εφαρμογή της αρχής της αποκατάστασης των φυλακισμένων, να εγκρίνουν τα απαραίτητα μέτρα για την αντιμετώπιση των ανθρώπων που ευρίσκονται στις φυλακές ως μεμονωμένων ατόμων, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συνθήκες του κάθε ενός εξ αυτών 7

108. καλεί τα κράτη μέλη να δίδουν προτεραιότητα στην αποκατάσταση και τη διαπαιδαγώγηση των ανηλίκων δραστών αξιοποίνων πράξεων έναντι της εκτελέσεως της ποινής, να προσαρμόζουν την τελευταία στις ανάγκες των ανηλίκων και να μην εφαρμόζουν κατά βάση τα συνήθη μέτρα εκτελέσεως της ποινής σε παιδιά μικρότερα των 16 χρόνων 7

109. ζητεί να επιβάλλεται στους καθ' έξιν εγκληματίες φύλαξη χάριν ασφαλείας, όταν δεν μπορεί με βεβαιότητα να αποκλεισθεί η επανάληψη του κινδύνου και αν όλες οι ιατρικές και ψυχολογικές προγνώσεις είναι αρνητικές 7

110. εξανίσταται για τις πρακτικές που συνίστανται στην πρόσδεση ή τη χρησιμοποίηση χειροπέδων σε κρατουμένους κατά τη διάρκεια γυναικολογικών εξετάσεων ή μετά από τοκετό, όπως συνέβη σε μία αγγλική φυλακή 7

111. καλεί τα κράτη μέλη να προσφέρουν την κατάλληλη εκπαίδευση στο προσωπικό της αστυνομίας και των φυλακών, ιδιαίτερα μια ειδική κατάρτιση για την αντιμετώπιση της τοξικομανίας και του AIDS 7

Ελευθερία πληροφόρησης, έκφρασης και δημιουργίας

112. επαναβεβαιώνει το δικαίωμα ελέυθερης έκφρασης κάθε ατόμου αναπόσπαστο τμήμα της οποίας έιναι και η ελευθερία του Τύπου και το δικαίωμα πληροφόρησης 7

113. ζητεί από την Επιτροπή να λαμβάνει συστηματικά υπόψη τις επιπτώσεις των κοινοτικών πολιτικών σε πολιτιστικά θέματα 7

114. καλεί τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν και να προαγάγουν τις περιφερειακές γλώσσες και πολιτισμούς, ιδίως στην εκπαίδευσή τους και στα μέσα ενημέρωσης, σεβόμενα τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης 7

115. καταδικάζει κάθε μορφή πολιτιστικής λογοκρισίας και κάθε περιορισμό της ελευθερίας έκφρασης και δημιουργίας 7 ενώ η ελευθερία αυτή δεν πρέπει να αποτελέσει πρόσχημα για οποιαδήποτε μορφή παρακίνησης σε πράξεις μίσους 7

116. ζητεί από τα κράτη μέλη που δεν το έχουν πράξει ακόμη, να υπογράψουν και να επικυρώσουν τον Ευρωπαΐκό Χάρτη των περιφερειακών ή μειονοτικών γλωσσών 7

117. καταδικάζει τις προσπάθειες ορισμένων επικεφαλής των τοπικών κοινοτήτων που, για λόγους ιδεολογίας ή πολιτικών πεποιθήσεων, απαγορεύουν την πραγματοποίηση πολιτιστικών εκδηλώσεων στις οποίες συμμετέχουν καλλιτέχνες που δεν συμμερίζονται τις ίδιες πολιτικές απόψεις, ή αποσύρουν από τις δημόσιες βιβλιοθήκες ορισμένα περιοδικά και εφημερίδες ή έργα που θεωρούνται ότι δεν συμφωνούν με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις 7

118. ζητεί από τα κράτη μέλη και το Συμβούλιο να θεωρήσουν αδίκημα κάθε ξενόφοβη παρακίνηση για πράξεις βίας, κάθε ρατσιστική ή αναθεωρητική έκφραση που διαχέεται μέσω των "κλασικών¨ μέσων ενημέρωσης, μέσω δημοσιεύσεων ή του Internet 7

119. καλεί το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να βελτιώσουν την πρόσβαση των δημοσιογράφων και του κοινού στις πληροφορίες που διαθέτουν οι εθνικές και κοινοτικές αρχές για τη διασφάλιση της ελευθερίας έκφρασης και του δικαιώματος πληροφόρησης 7

120. ζητεί την έγκριση κοινής ρύθμισης στην Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Ευρωπαΐκό Κοινοβούλιο που θα εγγυάται το δικαίωμα πρόσβασης του κοινού και των δημοσιογράφων στα κοινοτικά έγγραφα 7

121. ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει ταχύτατα στο Ευρωπαΐκό Κοινοβούλιο οδηγία κατά της συγκέντρωσης των μέσων ενημέρωσης, ούτως ώστε να διασφαλιστεί ο πλουραλισμός της πληροφόρησης, όπως υποστήριξε και η ομάδα εμπειρογνωμόνων υψηλού επιπέδου που συνεστήθη στο πλαίσιο της κοινωνίας των πληροφοριών 7

Πολιτικά δικαιώματα

122. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το Βέλγιο και η Γαλλία δεν έχουν ακόμη θέσει σε ισχύ την οδηγία 94/80/ΕΚ που καθορίζει τους τρόπους άσκησης του δικαιώματος ψήφου και εκλογιμότητας στις δημοτικές εκλογές για τους πολίτες της Ένωσης που διαμένουν σε ένα κράτος μέλος του οποίου δεν είναι υπήκοοι ((ΕΕ L 368 της 31.12.1994, σελ. 38)) και καλεί, κατά συνέπεια, τις χώρες αυτές να τροποποιήσουν τη νομοθεσία τους κατά την έννοια της εν λόγω οδηγίας 7

Αστικά δικαιώματα

123. υπενθυμίζει στα κράτη μέλη τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τον σεβασμό των δικαιωμάτων υπεράσπισης σε δίκη, καθώς και των υποχρεώσεων περί σεβασμού των δικαιωμάτων των συλληφθέντων ή κρατουμένων ατόμων, σύμφωνα με τις διατάξεις της Ευρωπαΐκής Συμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου 7

124. υπογραμμίζει ότι το Ευρωπαΐκό Δικαστήριο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου έχει επανειλημμένως καταδικάσει τα κράτη μέλη να αποκαταστήσουν τα δικαιώματα των πολιτών που παραβιάσθηκαν από τα εθνικά τους δικαστικά συστήματα, κυρίως λόγω της καθυστέρησης των δικαστικών διαδικασιών και της παραβίασης των δικαιωμάτων υπεράσπισης 7 καλεί συνεπώς τα κράτη μέλη να προβλέψουν τη λήψη μέτρων για την εξάλειψη των δυλειτουργιών των δικαστικών συστημάτων 7

125. λαμβάνει γνώση των μέτρων που έλαβε η Ελλάδα για την απελευθέρωση των φυλακισμένων αντιρρησιών συνείδησης και για τη θέσπιση νομοθεσίας που αναγνωρίζει το δικαίωμα του αντιρρησία συνείδησης, και την ενθαρρύνει να συνεχίσει προς αυτήν την κατεύθυνση 7

126. καλεί, συνεπώς, την Ελλάδα,

α) να ελευθερώσει άμεσα τους φυλακισμένους αντιρρησίες συνειδήσεως και να τους αντιμετωπίσει σύμφωνα με τη νέα νομοθεσία που προβλέπει μη στρατιωτική θητεία για τους αντιρρησίες συνειδήσεως,

β) να απαλλάξει, ανάλογα με την περίπτωση, πλήρως ή εν μέρει, από μη στρατιωτική θητεία άτομα τα οποία αρνήθηκαν να εκπληρώσουν τη στρατιωτική τους θητεία πριν από τη θέση σε ισχύ της νομοθεσίας αυτής, δεδομένου ότι πολλοί εξ αυτών έχουν ήδη στερηθεί της ελευθερίας τους,

γ) να αμνηστεύσει πλήρως όλους τους μέχρι τούδε αντιρρησίες συνειδήσεως,

δ) να χορηγήσει σε όλους τους αντιρρησίες συνειδήσεως πλήρη πολιτικά δικαιώματα, ιδίως να τους δοθεί το δικαίωμα να αποκτήσουν διαβατήριο, να τους επιτραπεί να κυκλοφορούν ελεύθερα στην Ευρωπαΐκή Ένωση όπως κάθε ευρωπαίος πολίτης και να θεσπισθούν αποδεκτές ρυθμίσεις για τους έλληνες αντιρρησίες συνειδήσεως που διαβιούν στην αλλοδαπή 7

127. καλεί λοιπόν όλα τα κράτη μέλη να σεβαστούν τη σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης καθώς και το ψήφισμα 1993/84 της Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, αναγνωρίζοντας πλήρως το δικαίωμα στους αντιρρησίες συνειδήσεως να πραγματοποιούν πολιτική θητεία χωρίς διακρίσεις 7 όλα τα επί του παρόντος πληττόμενα λόγω της τρέχουσας νομικής κατάστασης άτομα θα πρέπει να αμνηστευθούν και να τους αποκατασταθούν πλήρως τα αστικά τους δικαιώματα 7

128. καταδικάζει τις διάφορες μορφές κακομεταχείρισης στις οποίες υπόκεινται οι υπηρετούντες τη θητείας τους στους ευρωπαΐκούς στρατούς 7 προτείνει τα ενδιαφερόμενα εθνικά κοινοβούλια να κινήσουν διαδικασία έρευνας προκειμένου να διαπιστωθεί το μέγεθος και η σοβαρότητα των καταχρήσεων αυτών στους ευρωπαΐκούς στρατούς 7

129. καταδικάζει και πάλι την αναγραφή της θρησκείας στις ταυτότητες, καθόσον αυτή πλήττει την ιδιωτική ζωή των ατόμων και μπορεί να οδηγήσει σε διακρίσεις 7

130. εκφράζει την ανησυχία του για τη σύνδεση των μηχανογραφικών συστημάτων που δεν σέβονται πάντα τους κανόνες όσον αφορά την προστασία της ιδιωτικής ζωής και των προσωπικών δεδομένων 7

131. ανησυχεί για πιθανές επιπτώσεις από τη χρήση του αρχείου SIS που έχει την τάση να ενοχοποιεί τους αλλοδαπούς 7 οι τράπεζες δεδομένων, όπως το SIS, να υπόκεινται στην αρχή της τήρησης του δικαιώματος ιδιωτικότητας και να μην περιέχουν οποιαδήποτε πληροφορία που δεν σέβεται την αρχή της ίσης μεταχείρισης και των μη διακρίσεων 7

132. καλεί όλα τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν εθνικά κέντρα προστασίας των ατομικών δεδομένων 7

133. καταδικάζει τη χρησιμοποίηση των παράνομων τηλεφωνικών ακροάσεων και καλεί τα κράτη μέλη να προωθήσουν νομοθετικές διατάξεις που θα σέβονται τις διεθνείς συμβάσεις και θα διασφαλίζουν την εξισορρόπηση των απαιτήσεων για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας αφενός και αυτών για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών, αφετέρου 7

134. καλεί τα κράτη μέλη να λάβουν μέτρα, σεβόμενα τις αρχές του κράτους δικαίου, για την καταπολέμηση των παραβιάσεων των δικαιωμάτων των ατόμων που διαπράττουν ορισμένες σέχτες στις οποίες θα πρέπει να μη χορηγείται το δικαίωμα σύστασης θρησκευτικής ή πολιτιστικής οργάνωσης, πράγμα που τους εξασφαλίζει φορολογικά πλεονεκτήματα και κάποια μορφή νομικής προστασίας 7

135. επισημαίνει το εύρος και τη σοβαρότητα των παραβιάσεων του κράτους δικαίου, της δημοκρατίας και των δικαιωμάτων του ανθρώπου που οφείλονται στο οργανωμένο έγκλημα, και ιδιαίτερα την τρομοκρατία, κυρίως λόγω των διασυνδέσεών του με τον κόσμο της πολιτικής, της οικονομίας και της δημόσιας διοίκησης, αλλά λόγω επίσης και του μεγέθους της απάτης και της φοροαποφυγής 7

136. καταδικάζει συνεπώς απερίφραστα και χωρίς περιορισμούς όλες τις τρομοκρατικές πράξεις βίας και απειλές βίας και ζητεί τον ανηλεή κολασμό τους σε ολόκληρη την Ευρωπαΐκή Ένωση με όλα τα μέσα που διαθέτει το κράτος δικαίου 7

137. καταδικάζει τις δολοφονίες, τους ακρωτηριασμούς, τις πράξεις βίας, τις απαγωγές και εκβιασμούς που πραγματοποιούνται από τρομοκρατικές ομάδες και παρακινεί τα κράτη μέλη να συνεχίσουν να συνεργάζονται στενά για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και να συνεχίσουν, υπό το πνεύμα αυτό, να ενισχύουν την δικαστική και αστυνομική συνεργασία στην Ευρώπη 7

138. ζητεί να δίδεται κατά τον κολασμό των αξιοποίνων πράξεων περισσότερη βαρύτητα- εκτός από την κοινωνική επανένταξη των δραστών- στα θύματα των διαπραχθεισών αξιοποίνων πράξεων και στην προστασία των πολιτών από τυχόν επανάληψή τους 7

139. ζητεί από τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν κατά πόσο οι παραδοσιακές ποινές όπως οι στερητικές της ελευθερίας ποινές, οι χρηματικές ποινές, η αφαίρεση της άδειας οδηγήσεως, μπορούν να συμπληρωθούν με σύγχρονα μέτρα, τα οποία λειτουργούν ωσαύτως προς την κατεύθυνση της ειδικής και γενικής προλήψεως 7

140. αναθέτει στον Πρόεδρο του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, καθώς και τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.