Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα "Η διάρθρωση και οι σκοποί της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής στην πορεία προς τη διεύρυνση και την παγκοσμιοποίηση: έναρξη της συζήτησης"

(2001/C 148/08)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την απόφαση που ελήφθη από το Προεδρείο της στις 13 Ιουνίου 2000, σύμφωνα με το άρθρο 265 παράγραφος 5 της Συνθήκης περί ιδρύσεων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να καταρτίσει γνωμοδότηση για το θέμα "Η διάρθρωση και οι σκοποί της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής στην πορεία προς τη διεύρυνση και την παγκοσμιοποίηση: έναρξη της συζήτησης" και να αναθέσει την κατάρτισή της στην επιτροπή 1 "Περιφερειακή πολιτική, διαρθρωτικά ταμεία, οικονομική και κοινωνική συνοχή, διασυνοριακή και διαπεριφερειακή συνεργασία"·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση για την 6η Περιοδική έκθεση για την κοινωνικοοικονομική κατάσταση και τις εξελίξεις στις Περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όπου διαπιστώνεται ότι οι περιφερειακές ανισότητες έχουν οξυνθεί τα τελευταία δέκα χρόνια στην Ευρώπη (CdR 388/99 fin)(1)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για το Σχέδιο Ανάπτυξης του Κοινοτικού Χώρου (ΣΑΚΧ) (CdR 266/98 fin)(2)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 18 Νοεμβρίου 1999 για το θέμα "Τα διαρθρωτικά ταμεία και ο συντονισμός τους με το ταμείο συνοχής - οδηγία για το πρόγραμμα της περιόδου 2000-2006" (COM(1999) 344 τελικό - (CdR 217/1999 fin)(3)·

έχοντας υπόψη το ψήφισμα που εξέδωσε στις 10 Μαρτίου 1999 για τη "Μεταρρύθμιση των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής στο πλαίσιο των πολιτικών συζητήσεων του Προγράμματος Δράσης 2000" (CdR 1/1999 fin)(4)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 18 Σεπτεμβρίου για την "πρώτη έκθεση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή - 1996" (COM(1996) 542 τελικό) - (CdR 76/1997 fin)(5)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 20 Νοεμβρίου 1997 για "Το Πρόγραμμα Δράσης 2000: Χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά το 1999 ενόψει των προοπτικών διεύρυνσης και των προκλήσεων του 21ου αιώνος" (COM(1997) 2000 τελικό), (CdR 303/97 fin)(6)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 19 Νοεμβρίου 1997 για το θέμα "Απόψεις των περιφερειών και δήμων για τη διαμόρφωση μιας ευρωπαϊκής διαρθρωτικής πολιτικής μετά το 1999" (CdR 131/97 fin)(7)·

έχοντας υπόψη τα αποτελέσματα της σειράς σεμιναρίων που πραγματοποίησε για την "Αρχή της εταιρικής σχέσης" στη Μαδέρα, στις 10 και 11 Ιανουαρίου 2000 εντός της σειράς σεμιναρίων "Η υλοποίηση της μεταρρύθμισης των διαρθρωτικών ταμείων - 2000-2006 - Η συμβολή των τοπικών και περιφερειακών οργανισμών"·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης που υιοθέτησε στις 22 Νοεμβρίου 200 η επιτροπή 1 (CdR 157/2000 rev. 3) (Εισηγητής: ο δρ. KLÄR, Γ/ΕΣΚ, Υπουργός πληρεξούσιος του κρατιδίου Rheinland-Pfalz για την Ομοσπονδία και την Ευρώπη).

εκτιμώντας ότι η ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική έχει πετύχει πολλά, αλλά ότι παρόλα αυτά οι διαφορές μεταξύ περιφερειών είναι ακόμη σημαντικές, με αποτέλεσμα να είναι απαραίτητο να συνεχιστεί η περιφερειακή πολιτική και μετά το 2006·

εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη, με την απόφαση που έλαβαν το 1999 για το Πρόγραμμα Δράσης 2000, διατήρησαν κατά βάση αμετάβλητη τη διάρθρωση και τους στόχους της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής·

εκτιμώντας ότι μια αύξηση των ευρωπαϊκών προωθητικών μέσων είναι ευκταία και αναγκαία, αλλά ότι η γραμμική προσαρμογή της τρέχουσας ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής θα επιβαρύνει υπερβολικά τον προϋπολογισμό της ΕΕ όταν φτάσει η στιγμή μιας μεγαλύτερης διεύρυνσης·

εκτιμώντας ότι οι αποφάσεις της Συνόδου Κορυφής του Βερολίνου χαρακτηρίσθηκαν από μια σαφή οπισθοδρόμηση των πολιτικών οικονομικής και κοινωνικής συνοχής (0,46 % του κοινοτικού ΑΕΠ το 1999, έναντι 0,31 % το 2006)·

εκτιμώντας ότι με τη διεύρυνση θα υπάρξουν ορισμένες περιφέρειες της ΕΕ, που μέχρι σήμερα καλύπτονταν από τη διαρθρωτική και την περιφερειακή πολιτική της ΕΕ, οι οποίες θα πάψουν να ικανοποιούν τα κριτήρια επιλεξιμότητας, παρόλο που η αντικειμενική τους κατάσταση δεν θα έχει βελτιωθεί αποφασιστικά·

εκτιμώντας ότι η αυστηρή συγκέντρωση των ενισχύσεων στα κράτη που πρόκειται να προσχωρήσουν στην ΕΕ και στις περιφέρειες ενδέχεται να ασκήσει πιέσεις στην ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, την οποία ενδέχεται να πλήξει υπερβολικά, και θα προωθήσει μάλλον τη διαίρεση αντί για την ολοκλήρωση της ΕΕ·

εκτιμώντας ότι η παγκοσμιοποίηση, δηλαδή η επιταχυνόμενη ολοκλήρωση μιας παγκόσμιας οικονομίας προσανατολισμένης στον ανταγωνισμό, επιβάλει μια σωστή και επιμερισμένη χρήση όλων των παραγωγικών πηγών των περιφερειών·

πεπεισμένη ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, απαιτείται ένας θαρραλέος αναπροσανατολισμός της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής με βάση τις ανάγκες του μέλλοντος και ότι η ενέργεια αυτή υπόσχεται περισσότερη επιτυχία από μια δειλή προσαρμογή του status quo·

πεπεισμένη ότι ένας παρόμοιος, τολμηρός και ανάλογος προς τις προκλήσεις αναπροσανατολισμός της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής μπορεί να επιτύχει μόνον όταν συζητηθεί με τρόπο έγκαιρο, ανοικτό και χωρίς μικρόψυχες ή τακτικές επιφυλάξεις μεταξύ των κυρίως υπεύθυνων και ενδιαφερόμενων και συγκεκριμενοποιηθεί σταδιακά·

έχοντας την πρόθεση να δώσει το έναυσμα για την έγκαιρη έναρξη της συζήτησης σχετικά με το μέλλον της περιφερειακής πολιτικής μετά το 2006·

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 37η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 15ης Φεβρουαρίου 2001) την ακόλουθη γνωμοδότηση.

Η Επιτροπή των Περιφερειών

1. Διαπιστώνει ότι οι διεργασίες της παγκοσμιοποίησης και της διεύρυνσης θα φέρουν τη μελλοντική περιφερειακή πολιτική της ΕΕ αντιμέτωπη με σημαντικές προκλήσεις. Η επιταχυνόμενη παγκοσμιοποίηση της οικονομίας και η επικείμενη διεύρυνση της ΕΕ θα απαιτήσουν μεγάλες προσπάθειες εκ μέρους των πολιτών, ώστε να μπορέσει η ΕΕ να συνεχίσει να ακολουθεί το δρόμο της οικονομικής και κοινωνικής προόδου. Οι έντονα ανεπτυγμένες περιφέρειες πρέπει να διαμορφώσουν τις κατάλληλες μεθόδους προσαρμογής προκειμένου να διατηρήσουν την ανταγωνιστικότητά τους ενώ οι περιφέρειες που έχουν μεγάλη ανάγκη να αναπτυχθούν οικονομικά κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωπες με πρόσθετα ανταγωνιστικά μειονεκτήματα. Υπό τις προϋποθέσεις αυτές θα ήταν δείγμα αμέλειας και ανευθυνότητας να σπαταληθούν πόροι, να μην αξιοποιηθεί το αναπτυξιακό δυναμικό και να αποδυναμωθεί, αντί να ενισχυθεί, η ομόνοια των ευρωπαίων πολιτών μα την άσκηση μιας μη ισορροπημένης κοινοτικής πολιτικής·

2. Επισημαίνει ότι η μελλοντική ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική πρέπει να συντονιστεί καλύτερα με τις άλλες πολιτικές της Κοινότητας. Τα τομεακά πολιτικά μέτρα πρέπει να συμβάλουν περισσότερο στην υλοποίηση του στόχου της οικονομικής, κοινωνικής και περιοχικής συνοχής και κατά τη σύλληψη και εφαρμογής τους να λαμβάνουν υπόψη τη διάσταση του χρόνου·

3. Τονίζει ότι η ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική μπορεί να επιτύχει μόνο αν συνδεθεί με την περιφερειακή πολιτική των κρατών μελών και των ίδιων των περιφερειών. Επιβάλλεται, συνεπώς, να σέβεται την επικουρικότητα, να ενθαρρύνει το θεμιτό ανταγωνισμό, να ενισχύει και να μη θίγει τις αρμοδιότητες των περιφερειών.

4. Είναι της γνώμης ότι, η ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική πρέπει, βάσει αυτών, πρέπει να οργανώσει με τους πόρους της μια σταθερή ευρωπαϊκή αλληλεγγύη κατά την έννοια του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου και να προωθήσει τη δημιουργία ενός πυκνού δικτύου διαπεριφερειακών, υπερσυνοριακών και διεθνικών εταιρικών σχέσεων. Για να γίνει αυτό, χρειάζεται μια δραματική ανάπτυξη όχι μόνο της οικονομικής αλληλοδιασύνδεσης αλλά και της διαπολιτιστικής κατανόησης.

5. Φρονεί ότι η μετεξέλιξη της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής σε μια κατ' εξοχήν πολιτική ολοκλήρωσης, με στόχο την εμβάθυνση από τη βάση προς τα πάνω και την προαγωγή μιας ευρωπαϊκής συνείδησης, πρέπει να προσφέρει σε όλες τις περιφέρειες της ΕΕ. Για να γίνει αυτό, σε μια μεταβαλλόμενη Ένωση, χρειάζεται να πραγματοποιηθεί συζήτηση σχετικά με το μελλοντικό προσανατολισμό των στόχων και την προσαρμογή των μέσων και των διαδικασιών.

6. Επιβεβαιώνει ότι όπως μέχρι τώρα το μεγαλύτερο μέρος των προωθητικών μέσων θα πρέπει να διατίθεται στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες με σοβαρά προβλήματα ώστε να γίνει δυνατό να τηρούνται οι αρχές συνάφειας και αλληλεγγύης μεταξύ ευημερουσών και φτωχότερων περιοχών. Παράλληλα, επιβάλλεται και στο μέλλον να ισχύει ο κανόνας: όσο σοβαρότερη είναι η αναπτυξιακή καθυστέρηση τόσο μεγαλύτερη χρειάζεται να είναι η υλική προσφορά ενίσχυσης. Προς το σκοπό αυτό, κρίνεται απολύτως αναγκαία η προσεκτικότερη επανεκτίμηση όσων κριτηρίων χρησιμοποιούνται ως σήμερα. Σκοπός είναι να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και να διασφαλιστεί μια συνεχής ανάπτυξη, που δημιουργεί διαρκείς και ποιοτικές θέσεις απασχόλησης. Τούτο θα συμβάλει στη διασφάλιση της ευημερίας της Κοινότητας στο σύνολό της.

7. Τονίζει ότι πρέπει να διευρυνθεί το φάσμα των μελλοντικών ενισχύσεων, ούτως ώστε οι περιφέρειες της ΕΕ των 15 και εκείνες των μελλοντικών κρατών μελών, να μπορούν να λαμβάνουν διαρθρωτικές ενισχύσεις. Αυτό επιβάλλεται για λόγους πολιτικής ορθότητας, επειδή η κατάργηση ενός σημαντικού μέρους των σημερινών ενισχύσεων θα υπονομεύσει σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση της αλληλεγγύης και της διασύνδεσης σε μεγάλες περιοχές της ΕΕ. Επιβάλλεται όμως και για λόγους σκοπιμότητας, δεδομένου ότι, όταν λόγω της διεύρυνσης αυξηθούν οι διαφορές ως προς την ανάπτυξη και την ευημερία στις χώρες της ΕΕ, χρειάζονται περισσότεροι και όχι λιγότεροι πόροι για την υλοποίηση του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και για να ληφθεί υπόψη η αναπτυσσόμενη ιδέα της εδαφικής συνοχής.

8. Διαπιστώνει με την ευκαιρία αυτή ότι η αλλαγή των στατιστικών δεδομένων δεν ισοδυναμεί με τη λύση των διαρθρωτικών προβλημάτων. Η μελλοντική περιφερειακή πολιτική της ΕΕ δεν πρέπει να προσανατολίσει τις ενισχύσεις της αποκλειστικά στα ποσοστά του ΑΕγχΠ. Παράλληλα με το κύριο σημείο αναφοράς, που είναι το περιφερειακό ΑΕγχΠ σε σύγκριση με τον αντίστοιχο μέσο όρο στην ΕΕ, πρέπει να εφαρμοστούν και άλλα αντικειμενικά κριτήρια όπως απομάκρυνση/πρόσβαση, δημογραφική εξέλιξη/αραιοκατοίκηση, σαφείς καθυστερήσεις τομεακού ή περιφερειακού χαρακτήρα στους τομείς της εκπαίδευσης, της κατάρτισης, της καινοτομίας, της Ε& Α και της βιομηχανικής ανασυγκρότησης. Παράλληλα, επιβάλλεται να αναζητηθεί η ανάπτυξη ενός συστήματος με το οποίο θα γίνει δυνατή μια σαφής ταξινόμηση της ένδειας διαφόρων περιοχών.

9. Ζητεί να δημιουργηθεί ένα νέο μέσο για τη διαχείριση κρίσεων το οποίο να επιτρέπει την ταχεία επέμβαση με πόρους της ΕΕ άλλους από αυτούς που προβλέπονται για την πραγματοποίηση διαρθρωτικών παρεμβάσεων, σε περίπτωση που προκύψουν αιφνιδίως σοβαρά διαρθρωτικά προβλήματα τα οποία δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν από μόνες τους οι ενδιαφερόμενες περιφέρειες. Βραχυπρόθεσμα, τα προβλήματα αυτά οδηγούν αρκετές φορές σε αποσύνθεση των περιφερειακών οικονομικών διαρθρώσεων και έχουν μακροπρόθεσμα αρνητικές επιδράσεις. Η ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική πρέπει να επιχειρήσει να αποφύγει αυτά τα προβλήματα και να οδηγήσει σε ένα ευνοϊκό σημείο εκκίνησης που επιτρέπει την ταχεία αναδιάρθρωση. Η παροχή βοήθειας σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης είναι ένα άριστο μέσο για την προαγωγή της συνοχής. Ταυτόχρονα, η δημιουργία ενός παρόμοιου μηχανισμού θα ενισχύσει το ρόλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, γιατί θα αποφασίζει για κάθε μεμονωμένη περίπτωση.

10. Είναι της γνώμης ότι η μελλοντική περιφερειακή πολιτική της ΕΕ πρέπει να στηρίζεται στις ιδέες του Σχεδίου Ανάπτυξης του Κοινοτικού Χώρου (ΣΑΚΧ) και ιδιαιτέρως του πολυκεντρισμού και του εδαφικού συνόλου, για να δημιουργήσει σημεία αναφοράς για την οικονομική ανάπτυξη αραιοκατοικημένων περιοχών, ούτως ώστε να δημιουργηθούν (ισχυρά) κέντρα τα οποία θα είναι σε θέση να αυξήσουν το βαθμό ευημερίας μιας ορισμένης περιφέρειας. Σχετικά πρέπει να ακολουθούνται οι εργασίες του Παρατηρητηρίου για την Ευρωπαϊκή Χωροταξία (Orate).

11. Φρονεί ότι η μελλοντική περιφερειακή πολιτική της ΕΕ πρέπει να χρησιμοποιήσει ένα μέρος των - διευρυμένων - πόρων που διαθέτει για την ολοκλήρωση των μεθοριακών περιοχών. Για να προαχθεί η ολοκλήρωση της ΕΕ, εκεί όπου τα κράτη μέλη πρέπει να αποδείξουν περισσότερο απ' ό,τι αλλού ότι αλληλοπροσεγγίζονται και βελτιώνουν τις σχέσεις τους ως γείτονες, οι μεθοριακές περιφέρειες - συμπεριλαμβανομένων των νησιών και των παραθαλάσσιων - εντός και στα άκρα των συνόρων της ΕΕ πρέπει να ενταχθούν στην περιοχή διαρθρωτικών ενισχύσεων. Άξια ενισχύσεως πρέπει να είναι κατά προτεραιότητα προγράμματα που έχουν διασυνοριακό ή - με τη συμμετοχή μιας μεθοριακής περιφέρειας - διαπεριφερειακό και διεθνικό χαρακτήρα και είναι - εκτός άλλων - κατάλληλα να μετριάσουν τον διαχωριστικό χαρακτήρα των συνόρων ή των νησιών ή τον αποκλεισμό μιας περιοχής. Οι αναμφισβήτητα θετικές εμπειρίες που συνάγονται εδώ και χρόνια στο χώρο αυτό πρέπει να συνεκτιμηθούν στις διαρθρωτικές ενισχύσεις. Η ευρωπαϊκή υπεραξία μιας παρόμοιας μεταρρύθμισης, που αφορά την αντιστάθμιση των μειονεκτημάτων που συνεπάγεται η μεθόριος και την προαγωγή της καλής γειτνίασης, είναι προφανής.

12. Ενόψει αυτών, προτείνει να δημιουργηθούν μηχανισμοί για την αντιμετώπιση προβλημάτων που απορρέουν από τις διαφορές μεταξύ εθνικών διαρθρώσεων και αρμοδιοτήτων. Πρέπει, ιδίως, να προωθηθούν ένα νομικό σύστημα για την κοινή διαχείριση των σχεδίων, ένας κοινός προϋπολογισμός για τα μέτρα, βάσει των διαθέσιμων πόρων και κοινών δαπανών, και οικονομικά σχέδια. Το γεγονός ότι ενδέχεται να είναι αναγκαία η εκχώρηση αρμοδιοτήτων προς τις περιφερειακές και τοπικές αρχές θα εξυπηρετούσε ταυτόχρονα τους στόχους της εγγύτητας προς τον πολίτη και του σεβασμού της επικουρικότητας.

13. Ζητεί να αναδιαρθρωθούν τα μέσα των κοινοτικών πρωτοβουλιών. Σοβαρός στόχος θα είναι να συμβάλουν στην προαγωγή εξαιρετικών επιδόσεων, στην τεχνολογική εξέλιξη με τις κατάλληλες συνεργασίες σε διασυνοριακή, διαπεριφερειακή, διεθνική και διηπειρωτική κλίμακα και στη δημιουργία ενός συστήματος "Δικτύων Αριστείας". Αυτή η κοινοτική πρωτοβουλία πρέπει να διευκολύνει την πρόσβαση όσο το δυνατόν περισσότερων ευρωπαίων πολιτών στον πλούτο που προσφέρουν οι νέες ευρωπαϊκές ανακαλύψεις και η καινοτόμος εφαρμογή τους σε όσο το δυνατόν περισσότερες περιφέρειες. Επιπλέον, θα μπορούσε να εμπνεύσει συνεργίες μεταξύ της ευρωπαϊκής ερευνητικής πολιτικής και της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής, οι οποίες δεν ήταν και τόσο αλληλοσυντονισμένες μέχρι τώρα. Είναι σαφές ευκταίο ότι μια παρόμοια καινοτομία θα ενίσχυε σημαντικά το ρόλο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στα πλαίσια της μελλοντικής περιφερειακής πολιτικής.

14. Θεωρεί απαραίτητη τη διεύρυνση των περιφερειακών πολιτικών που υλοποιούνται σε εθνική και περιφερειακή κλίμακα. Η αναγκαία αποστολή της ΕΕ για να ενισχυθεί η ανάπτυξη των πλέον αδύνατων (οικονομικά) περιοχών μέσω κοινοτικών πόρων συνοδεύεται με τη συνεκτίμηση των απαιτήσεων για ανταγωνιστικότητα και οι ισχυρότερες οικονομικά περιφέρειες οφείλουν να εξασφαλίσουν στη διεθνή αγορά, αφού ληφθεί υπόψη ότι η επιτυχία τους θα συμβάλει αποφασιστικά στην ανάπτυξη όλης της ΕΕ. Σχετικά, η κοινοτική πολιτική για τον ανταγωνισμό βάσει των ισχυόντων κανόνων θα ενισχύσει τον έλεγχο των καταχρήσεων και θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα.

15. Φρονεί ότι η μελλοντική περιφερειακή πολιτική της ΕΕ πρέπει να αναλάβει συνειδητά τα καθήκοντα που είχε πάντα εν δυνάμει ως κινητήρια δύναμη της ολοκλήρωσης από τη βάση προς τα πάνω. Θα μπορέσει δε να εκπληρώσει με ικανοποιητικό τρόπο τα καθήκοντα αυτά αν οι στόχοι, οι διαρθρώσεις και τα προγράμματά της δεν απομακρυνθούν ποτέ από την αρχή της αλληλεγγύης. Αλληλεγγύη σημαίνει αμοιβαιότητα.

16. Γνωστοποιεί ότι θα συνεχίσει, εκτός άλλων και με την παρούσα πρώτη γνωμοδότηση, να συνεισφέρει με την εμπειρογνωμοσύνη που διαθέτει στις συζητήσεις για τη μελλοντική περιφερειακή πολιτική· θα συνεργαστεί στενά με το ΕΚ και το Συμβούλιο και θα συμπεριλάβει τις περιφέρειες των υποψηφίων χωρών στη δημιουργία ιδεών.

Βρυξέλλες, 15 Φεβρουαρίου 2001.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Jos Chabert

(1) ΕΕ C 226 της 8.8.2000, σ. 30.

(2) ΕΕ C 93 της 6.4.1999, σ. 36.

(3) ΕΕ C 57 της 29.2.2000, σ. 56.

(4) ΕΕ C 198 της 14.7.1999, σ. 1.

(5) ΕΕ C 379 της 15.12.1997, σ. 34.

(6) ΕΕ C 64 της 27.2.1998, σ. 40.

(7) ΕΕ C 64 της 27.7.1998, σ. 5.