Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό κοινών κανόνων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τη σύσταση Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών (ΥΠΟΒΛΗΘΕΙΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγη

1.1. Πλαίσιο

1.1.1. Από το 1988 σημειώνεται στην Κοινότητα σταδιακή ελευθέρωση των αερομεταφορών και η κοινοτική αγορά σε αυτόν τον τομέα έχει εξελιχθεί από μια αγορά βασισμένη σε διμερείς συμφωνίες, με μηδενικό σχεδόν ανταγωνισμό, σε μια πραγματική ανοιχτή αγορά βασισμένη στις αρχές της Συνθήκης. Ως εκ τούτου, οι αερομεταφορές διέπονται από κοινούς κανόνες όσον αφορά την έκδοση αδειών, την πρόσβαση στην αγορά, την τιμολόγηση και την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού. Ως αποτέλεσμα, οι αεροπορικές εταιρείες και οι καταναλωτές έχουν αποκομίσει μεγάλα οφέλη από αυτή την κατάσταση, χάρη στην οποία δημιουργήθηκαν ευκαιρίες για θέσεις εργασίας και εισήλθαν στην αγορά νέοι αερομεταφορείς.

1.1.2. Αμέσως όμως μόλις ξεκίνησε αυτή η διαδικασία, έγινε αντιληπτό από τον κλάδο των αερομεταφορών πως για μια πραγματική ενιαία αγορά στον εν λόγω τομέα απαιτείται επίσης ο καθορισμός και η ενιαία εφαρμογή κοινών κανόνων όσον αφορά την ασφάλεια των αερομεταφορών και την προστασία του περιβάλλοντος, προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας για τους Ευρωπαίους πολίτες και ίση μεταχείριση των αερομεταφορέων της Κοινότητας. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θα διευκολυνθεί επιπλέον η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς για συναφή προϊόντα, πρόσωπα και υπηρεσίες, δεδομένου ότι το συνονθύλευμα των εθνικών κανονισμών χρησιμοποιείται συχνά για να τους υστερεί το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας που διαφυλάσσεται στο πλαίσιο της Συνθήκης.

1.1.3. Το ισχύον κοινοτικό σύστημα βασίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 του Συμβουλίου [1], σχετικά με την εναρμόνιση τεχνικών κανόνων και διοικητικών διαδικασιών στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας, και στον JAA (Σύνδεσμος Αρχών Πολιτικής Αεροπορίας) [2]. Τα τελευταία χρόνια το εν λόγω σύστημα έχει δεχθεί επικρίσεις για ανεπαρκή λειτουργία που δεν επιτρέπει την αποτελεσματική και έγκαιρη έγκριση ή τροποποίηση της απαραίτητης κοινοτικής νομοθεσίας ούτε παρέχει την αναγκαία ευελιξία για την αντιμετώπιση των καθημερινών αναγκών της βιομηχανίας. Αυτό οφείλεται σε διάφορους λόγους:

[1] ΕΕ L 373, 31.12.1991, σ. 4.

[2] Άτυπη οργάνωση που συστήθηκε το 1990 από τις αρχές πολιτικής αεροπορίας ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών. Σήμερα πλήρη μέλη του JAA είναι τα 15 κράτη μέλη της ΕΚ καθώς και η Ισλανδία, η Μάλτα, το Μονακό, η Νορβηγία και η Ελβετία. Υποψήφια μέλη του JAA είναι η Βουλγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Κύπρος, η Εσθονία, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η Ουγγαρία, η Λεττονία, η Μολδαβία, η Πολωνία, η Σλοβακία, η Ρουμανία, η Σλοβενία και η Τουρκία.

-Πρώτον, αν και υπόκεινται σε επεξεργασία μέσω του μηχανισμού διαβούλευσης του JAA, όλοι οι γενικοί κανόνες που εγκρίνονται σε αυτό το πλαίσιο χρειάζονται εντούτοις επανεπεξεργασία μέσω του κοινοτικού μηχανισμού, ούτως ώστε να διασφαλίζεται η διαφάνεια και ο δημοκρατικός έλεγχος κατά τον καθορισμό των κανόνων. Κατ' αυτόν τον τρόπο, αφενός δημιουργούνται μεγάλες καθυστερήσεις και αφετέρου προκαλούνται διενέξεις όταν ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη χρησιμοποιούν τη διπλή αυτή διαδικασία για να ανακινήσουν θέματα σχετικά με τα οποία θεωρείτο πως είχε εξευρεθεί λύση μέσω της διαδικασίας του JAA.

-Δεύτερον, λόγω της διαφοροποίησης της διαδικασίας εναρμόνισης του JAA από τον κοινοτικό μηχανισμό, οι προτάσεις που υποβάλλονται, αν και σαφώς ικανοποιητικές όσον αφορά την ασφάλεια, συχνά περιέχουν διατάξεις ασύμβατες προς τις κοινοτικές υποχρεώσεις και πολιτικές. Κατά συνέπεια, η Κοινότητα αδυνατεί να τις εγκρίνει ως έχουν, και απαιτείται επίπονη ενδελεχής εξέταση και αναδιατύπωση ούτως ώστε να καταστεί δυνατή η μεταφορά τους χωρίς να επηρεάζεται το περιεχόμενό τους όσον αφορά την ασφάλεια.

1.1.4. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες του JAA να απλοποιήσει τις μεθόδους εργασίας του, ιδιαίτερα στο πλαίσιο του «χρονοδιαγράμματος αλλαγών» που έχει καταρτίσει, αυτές οι ανεπάρκειες εξακολουθούν να υφίστανται.

1.1.5. Στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Η ευρωπαϊκή βιομηχανία αερομεταφορών: από την ενιαία αγορά στις προκλήσεις της παγκόσμιας αγοράς» [3] η Επιτροπή εντόπισε προβλήματα που εξακολουθούν να παρεμποδίζουν την πλήρη ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς: κατακερματισμός του ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας, ουσιαστική πρόσβαση στην αγορά (κατανομή του χρόνου αερολιμένα), κόστος υποδομής, απουσία εξωτερικής διάστασης από τις αερομεταφορές και κατακερματισμός των κανόνων ασφάλειας. Επί του παρόντος γίνονται αρκετές ενέργειες για την αντιμετώπιση αυτών των θεμάτων. Η παρούσα πρόταση αποτελεί την απάντηση που θα επιτρέψει να υπερνικηθούν οι δυσκολίες σε τεχνικό επίπεδο.

[3] COM(1999) 182 τελικό, της 20ής Μαΐου 1999.

1.1.6. Συζητήσεις τόσο εντός όσο και εκτός Κοινότητας καθώς και στο πλαίσιο του JAA έδειξαν πως χρειάζεται μια ισχυρή οργάνωση που θα διαθέτει εκτεταμένες εξουσίες σε όλους τους τομείς ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και το δυναμικό που θα της επιτρέπει να αναλαμβάνει εκτελεστικά καθήκοντα που ασκούνται σήμερα σε εθνικό επίπεδο, όταν η συλλογική δράση κρίνεται αποτελεσματικότερη. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει ζητήσει επίσης επανειλημμένως τη σύσταση μιας ενιαίας ρυθμιστικής αρχής για την ασφάλεια των αερομεταφορών [4]. Με άλλα λόγια, κρίθηκε αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα όργανο παρεμφερές με τη FAA (Ομοσπονδιακή Διοίκηση Αεροπορίας) των Ηνωμένων Πολιτειών, πρώτη αποστολή του οποίου θα είναι να εξασφαλίσει υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο ασφάλειας στην Ευρώπη με την προοδευτική ένταξη των εθνικών συστημάτων. Αυτό θα διευκολύνει επίσης την ελεύθερη κυκλοφορία των αεροναυτικών προϊόντων καθώς και των προσώπων και των υπηρεσιών, εξασφαλίζοντας αυτόματη αναγνώριση, χωρίς άλλες απαιτήσεις, των πιστοποιητικών και των εγκρίσεων που εκδίδονται από δεόντως εξουσιοδοτημένες αρχές βάσει κοινών κανόνων.

[4] Για παράδειγμα στο πρόσφατο ψήφισμα που εξέδωσε επί της ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή καθώς και την Επιτροπή των Περιφερειών με θέμα: «Η ευρωπαϊκή βιομηχανία αερομεταφορών: από την ενιαία αγορά στις προκλήσεις της παγκόσμιας αγοράς». Συνοπτικά πρακτικά της 4ης Μαΐου 2000.

1.2. Πρόσφατη εργασία

1.2.1. Για τον σκοπό αυτό, στις 16 Ιουλίου 1998 το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση με την οποία εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις χώρες που είναι πλήρη μέλη του JAA αλλά δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, με στόχο τη σύναψη συμφωνίας για την ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών, καλούμενη EASA, η οποία θα έχει τη νομική μορφή διεθνούς οργανισμού.

1.2.2. Σε αυτή τη βάση εκπονήθηκε από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, σε συνεργασία με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, σχέδιο σύμβασης για τη δημιουργία ενός οργανισμού ικανού να εκτελεί, σε συνεργασία με τις αρχές πολιτικής αεροπορίας των συμβαλλόμενων μερών του, όλα τα καθήκοντα που αφορούν τη ρύθμιση θεμάτων ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και να ασκεί τις απαραίτητες εξουσίες όπου η συλλογική δράση είναι αποτελεσματικότερη από τη δράση των μεμονωμένων μελών του. Στόχος του ήταν να συμπεριλάβει σε ένα πρώτο στάδιο τον σχεδιασμό, την παραγωγή, τη συντήρηση και τη λειτουργία των αεροσκαφών και των αεροναυτικών προϊόντων, καθώς και το προσωπικό και τις επιχειρήσεις που λαμβάνουν μέρος στις δραστηριότητες αυτές. Σε μεταγενέστερο στάδιο, θα μπορούσε να επεκταθεί στις πτυχές ασφάλειας των αερολιμενικών δραστηριοτήτων και στη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας. Εφόσον οι κανόνες τυποποιητικού χαρακτήρα και οι μεμονωμένες αποφάσεις αυτού του οργανισμού έχουν άμεση εφαρμογή, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένα σύστημα δικαστικού ελέγχου (ένα δικαστήριο της EASA).

1.2.3. Αν και θεωρήθηκε πως το σχέδιο σύμβασης ήταν αυτό που χρειαζόταν ο τομέας, η θεσμική αρχιτεκτονική του θα απαιτούσε σύνθετες διαδικασίες επικύρωσης, ορισμένα κράτη μέλη θα ήταν αναγκασμένα να προβούν σε κάποιες συνταγματικές αλλαγές και, σε κοινοτικό επίπεδο, η γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου θα αποτελούσε απαραίτητη προϋπόθεση. Πέραν των χρονοβόρων αυτών διαδικασιών, δεν υπήρχε καμία εγγύηση ότι το κείμενο αυτό μπορεί να επικυρωθεί, εξαιτίας της πολιτικής αβεβαιότητας ως προς την προθυμία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και των εθνικών κοινοβουλίων να αποδεχτούν την εκτεταμένη μεταβίβαση εκτελεστικών εξουσιών που προβλεπόταν στο εν λόγω κείμενο. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή εξέφρασε ανησυχίες ως προς τη σκοπιμότητα ενός τέτοιου είδους συστήματος και πρότεινε περαιτέρω εξέταση για να διαπιστωθεί κατά πόσον θα μπορούσαν να επιτευχθούν οι ίδιοι στόχοι μέσω των κοινοτικών μηχανισμών και θεσμικών οργάνων.

1.2.4. Κατόπιν πρόσκλησης του Συμβουλίου η Επιτροπή παρουσίασε λεπτομερή ανάλυση μιας κοινοτικής εναλλακτικής λύσης [5] με στόχο να συσταθεί μια αρχή ικανή να εγγυάται υψηλό επίπεδο ασφάλειας στην Ευρώπη με την απαιτούμενη ταχύτητα και αποτελεσματικότητα δράσης. Επ' αυτής της βάσης και κατόπιν περαιτέρω συνεργασίας με εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη, το Συμβούλιο συμφώνησε στη συνεδρίασή του της 26ης Ιουνίου πως μια τέτοιου είδους εναλλακτική λύση, η οποία αναπτύσσεται λεπτομερέστερα σε έγγραφο εργασίας της Προεδρίας, αποτελεί τον πλέον ενδεδειγμένο τρόπο δράσης. Πρότεινε συνεπώς να υποβληθεί από την Επιτροπή πρόταση ώστε η εν λόγω εναλλακτική πρόταση να τεθεί σε εφαρμογή το συντομότερο δυνατόν.

[5] Έγγραφο εργασίας της Επιτροπής για τη συζήτηση στο Συμβούλιο σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών σε κοινοτικό πλαίσιο (COM(2000) 144 τελικό, της 21ης Μαρτίου 2000).

2. Η Κοινοτικη EASA

2.1. Στόχοι

2.1.1. Όπως ήδη συμφωνήθηκε όταν δόθηκε η εντολή για τη σύσταση μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών, ο βασικός στόχος είναι να επιτευχθεί υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος στην Κοινότητα. Ως στόχοι τέθηκαν επιπλέον η διευκόλυνση του ελεύθερου και δίκαιου ανταγωνισμού εντός της Κοινότητας, οι αποτελεσματικότερες διαδικασίες πιστοποίησης και η προαγωγή σε παγκόσμιο επίπεδο των ευρωπαϊκών προτύπων αερομεταφορών.

2.1.2. Τα μέσα για την επίτευξη αυτών των στόχων είναι η κατάρτιση, η έγκριση και η ενιαία εφαρμογή όλων των απαραίτητων κανονισμών, η αυτόματη αναγνώριση, χωρίς άλλες απαιτήσεις ή εξακρίβωση, των εγκρίσεων που εκδίδονται σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς για προϊόντα, επιχειρήσεις και προσωπικό του τομέα της πολιτικής αεροπορίας και η σύσταση μιας κοινοτικής υπηρεσίας ικανής να αναλάβει τα σχετικά καθήκοντα.

2.2. Η γενική ιδέα που διέπει την οργάνωση

2.2.1 Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ανέκαθεν αναγνώριζαν πως για την επίτευξη αυτών των στόχων και την εφαρμογή των σχετικών μέσων απαιτείται η δημιουργία μιας εξειδικευμένης υπηρεσίας που θα διαθέτει υψηλό επίπεδο εμπειρογνωμοσύνης σε όλους τους τομείς που αφορούν την ασφάλεια των αερομεταφορών και την προστασία του περιβάλλοντος. Προκειμένου να είναι επίσης σε θέση να επιτελεί αποτελεσματικά τον ρόλο της για την προστασία των δημόσιων συμφερόντων στο εσωτερικό και για την προαγωγή των ευρωπαϊκών απόψεων στο εξωτερικό, η εν λόγω υπηρεσία πρέπει να διαθέτει πραγματικές εξουσίες και να χαίρει της απαραίτητης ανεξαρτησίας. Εν ολίγοις, ο κλάδος των αερομεταφορών χρειάζεται μια ισχυρή και αποτελεσματική υπηρεσία, ικανή να επιτελεί μεταξύ άλλων καθήκοντα πιστοποίησης και να αποτελεί αξιόπιστο εταίρο για τις εξωκοινοτικές αεροναυτικές αρχές.

2.2.2. Η άσκηση των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων καθώς και ο έλεγχος εφαρμογής των κανονιστικών ρυθμίσεων ανήκουν στη δικαιοδοσία της Επιτροπής, η οποία μπορεί να αναθέσει τις αρμοδιότητες αυτές σε άλλο όργανο μόνο βάσει κανόνων που περιορίζουν τη διακριτική εξουσία αυτού του οργάνου στην τεχνική εκτίμηση των θεμάτων που άπτονται του πεδίου αρμοδιοτήτων του.

2.2.3. Προκειμένου να παραμείνουμε στο πλαίσιο της θεσμικής αυτής αρχιτεκτονικής, είναι επομένως απαραίτητο σε μια κοινοτική Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών να καθοριστούν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο βασικές κανονιστικές αρχές και κανόνες που θα καθορίζουν το επίπεδο ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος που απαιτούν οι Ευρωπαίοι πολίτες. Σε αυτό το επίπεδο οι στόχοι θα πρέπει να καθορίζονται σε αρκετά γενικές γραμμές ούτως ώστε να επιτρέπουν την καινοτομία και τον ανταγωνισμό και να αποφεύγουν την τυποποίηση προϊόντων και υπηρεσιών. Αυτοί οι κανόνες, οι οποίοι δεν μεταβάλλονται συχνά, μπορούν να ενσωματωθούν στη νομοθεσία βάσει της οποίας θα συσταθεί η ίδια η EASA.

Η πρόταση της Επιτροπής περιέχει επομένως, ως πρώτο βήμα, αυτές τις βασικές αρχές για την πιστοποίηση και τη συντήρηση των αεροναυτικών προϊόντων. Ορίζει επίσης απαραίτητες απαιτήσεις βάσει του Παραρτήματος 8 της Σύμβασης του Σικάγο, που προσαρτάται στην πρόταση, και της υφιστάμενης κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος.

Όσον αφορά άλλους τομείς που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, θα πρέπει να εκδοθούν εν καιρώ βασικές αρχές και κανόνες σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Ο παρών προτεινόμενος κανονισμός θα συμπληρωθεί από τη σχετική νομοθεσία. Αυτό θα ισχύει ιδιαίτερα για τις πτυχές ασφάλειας των αεροπορικών υπηρεσιών, για τη χορήγηση αδειών σε ιπτάμενο προσωπικό, για τις υπηρεσίες αερολιμένων και για τη διαχείριση εναέριας κυκλοφορίας, αν και στους δύο τελευταίους αυτούς τομείς οι κοινοί κανόνες πιθανόν να εκδοθούν σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν καλυφθούν οι τρέχουσες δραστηριότητες του JAA.

2.2.4. Οι αποφάσεις για τον τρόπο εφαρμογής των βασικών κανόνων, ιδιαίτερα μάλιστα για τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται προκειμένου να λαμβάνονται οι απαραίτητες εγκρίσεις, τα προνόμια αυτών των εγκρίσεων καθώς και τα ισχύοντα τεχνικά πρότυπα, μπορούν να λαμβάνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή, κατόπιν σχετικής εξουσιοδότησης, από την Επιτροπή. Σε τομείς όπου αυτοί οι κανόνες πρόκειται να εφαρμοστούν από τα ίδια τα κράτη μέλη, πιθανόν οι σχετικές αποφάσεις να λαμβάνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Η Επιτροπή θα έχει στη συνέχεια τη δυνατότητα να συμπληρώνει τους εν λόγω κανόνες σε πολύ συγκεκριμένα τεχνικά πεδία προσαρμόζοντάς τους στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο. Αυτό μπορεί να συμβεί για κανόνες πιστοποίησης αερομεταφορέων ή για χορήγηση αδειών σε ιπτάμενο προσωπικό.

Για προϊόντα ωστόσο όπου χρειάζεται και είναι επιθυμητή πιστοποίηση σε κεντρικό επίπεδο, η ομοιομορφία μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα μέσω αυτής της κεντρικής πιστοποίησης παρά με λεπτομερείς τεχνικές προδιαγραφές. Επιπλέον, σε έναν τέτοιου είδους τομέα, όπου παρατηρούνται ταχείες τεχνολογικές εξελίξεις, θα ήταν λάθος να υπερβάλουμε στον καθορισμό των τεχνικών λεπτομερειών σε νομοθετικό επίπεδο. Προτείνεται επομένως μια πιο πρακτική και ευέλικτη προσέγγιση, στο πλαίσιο της οποίας, όπως ήδη συμφωνήθηκε κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες στο Συμβούλιο, θα εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκπονεί τους απαραίτητους εκτελεστικούς κανόνες φροντίζοντας να μην επηρεάζει την τεχνική εκτίμηση της Υπηρεσίας ως προς τη συμμόρφωση του προϊόντος με τους βασικούς κανόνες. Οι εκτελεστικοί κανόνες επομένως πιθανόν να περιοριστούν σε διαδικαστικές απαιτήσεις, όπως αυτές που περιέχονται στις Κοινές Αεροπορικές Απαιτήσεις JAR-21, ενώ οι κώδικες αξιοπλοΐας όπως οι JAR-25, JAR-E, JAR-APU, κ.λπ., που απαριθμούνται στο Παράρτημα 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91, θα θεωρούνται αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης, ανάλογα των βιομηχανικών προτύπων, και θα επαφίενται επομένως στην Υπηρεσία ή στη βιομηχανία, όπου μπορεί να επιτευχθεί μια πραγματική διαδικασία τυποποίησης - ιδιαίτερα για επιμέρους τμήματα. Ωστόσο, προκειμένου να αξιοποιηθεί η εμπειρογνωμοσύνη που διαθέτουν τα κράτη μέλη και να διατηρηθεί στενή επαφή με τους άμεσα ενδιαφερόμενους, συμφωνήθηκε μια θεμιτή ισορροπία μεταξύ των καθηκόντων που θα ασκεί σε κεντρικό επίπεδο η Υπηρεσία και όσων θα παραμείνουν στη δικαιοδοσία των εθνικών διοικήσεων (μεμονωμένα πιστοποιητικά αεροσκαφών, χορήγηση αδειών σε πιλότους, κ.λπ.).

2.2.5. Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να ανατεθεί στην Υπηρεσία η χορήγηση πιστοποιητικών που θα βεβαιώνουν τη συμμόρφωση των αεροναυτικών προϊόντων προς τους ισχύοντες βασικούς κανόνες, εφόσον πρόκειται για μια αμιγώς τεχνική εκτίμηση. Προκειμένου εντούτοις να δοθούν κατευθύνσεις στη βιομηχανία ως προς τον τρόπο διαμόρφωσης αυτής της εκτίμησης, η Υπηρεσία θα καταρτίσει με τρόπο διαφανή - διαβουλευόμενη δεόντως και ευρέως με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (αεροπορική βιομηχανία, αερομεταφορείς, εργαζόμενους, εκπροσώπους των καταναλωτών, κ.λπ.) - τεχνικές προδιαγραφές και υλικό καθοδήγησης, κυρίως αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης (κώδικες αξιοπλοΐας), τα οποία και θα δημοσιεύσει. Αυτή η δημοσίευση δεν τους προσδίδει δεσμευτικό καθεστώς για τους αιτούντες - παρέχοντας έτσι την απαραίτητη ευελιξία - αλλά υποχρεώνει την Υπηρεσία να αιτιολογεί κάθε παρέκκλιση από τα δημοσιευθέντα έγγραφα, περιορίζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο τα περιθώρια διακριτικής εξουσίας που διαθέτει.

2.2.6. Για τη συντήρηση, τέλος, που δεν απέχει πολύ από την πιστοποίηση προϊόντων, αλλά η οποία συνεπάγεται την έγκριση οργανώσεων και προσωπικού και όπου δεν προβλέπεται συγκέντρωση, προτείνεται μια μικτή προσέγγιση, στο πλαίσιο της οποίας η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει τους εκτελεστικούς κανόνες με αρκετά λεπτομερή τρόπο - βάσει των JAR-145 - ώστε να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη εφαρμογή τους σε επίπεδο κρατών μελών.

2.2.7. Δεδομένου ότι η Υπηρεσία θα έχει το δικαίωμα να λαμβάνει αποφάσεις με άμεσες επιπτώσεις επί προσώπων, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί ένας μηχανισμός δικαστικού ελέγχου. Προκειμένου να αποφευχθεί κατά το δυνατόν η προσφυγή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για υποθέσεις τεχνικού χαρακτήρα, προτείνεται να δημιουργηθούν τμήματα προσφυγών ως εξειδικευμένη δικαιοδοσία πρωτοδίκως, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του Γραφείου Εναρμόνισης της Εσωτερικής Αγοράς (ΓΕΕΑ).

2.2.8. Δεδομένου ότι η νέα αυτή δομή και η υιοθέτηση κοινών κανόνων αποτελούν σημαντική διαφοροποίηση σε σχέση με όσα ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91, προτείνεται η κατάργηση του εν λόγω κανονισμού. Είναι ωστόσο απαραίτητο να διατηρηθούν ορισμένα από τα στοιχεία του προκειμένου να εξασφαλιστεί η απρόσκοπτη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγεται η αυτόματη αναγνώριση των εγκρίσεων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη ή την Υπηρεσία σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό και τους κανόνες εφαρμογής του καθώς και οι κοινοτικοί μηχανισμοί ελέγχου που έχουν σχεδιαστεί ώστε να εξασφαλίζουν πως όταν οι βασικοί κανόνες ή οι σχετικοί εκτελεστικοί κανόνες αφήνουν περιθώρια ευελιξίας (αποδοχή εγκρίσεων τρίτων χωρών, άμεσα μέτρα ασφάλειας, παρεκκλίσεις, εξαιρέσεις και ισοδύναμες διασφαλίσεις) η Επιτροπή διαθέτει τις απαραίτητες εξουσίες ελέγχου και λήψης κατάλληλων μέτρων.

2.3. Η Υπηρεσία

2.3.1. Εντολή:

Η Υπηρεσία θα δημιουργηθεί στο πλαίσιο του κοινοτικού συστήματος και θα έχει το δικαίωμα να αξιοποιεί την εμπειρογνωμοσύνη της και να πραγματοποιεί προπαρασκευαστικές εργασίες σε όλους τους τομείς που καλύπτονται από τον κανονισμό. Μπορεί επομένως να αναπτύσσει διεθνή συνεργασία και ερευνητικές δραστηριότητες, κατά περίπτωση. Σε όλους αυτούς τους τομείς, η Υπηρεσία θα έχει το δικαίωμα να διατυπώνει συστάσεις και να γνωμοδοτεί. Πιο συγκεκριμένα:

-Θα καταρτίζει βασικούς κανόνες και εκτελεστικούς κανόνες για τα αεροναυτικά προϊόντα, το προσωπικό και τις επιχειρήσεις, τους οποίους θα υποβάλλει στην Επιτροπή. Η Επιτροπή είτε θα τους προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο είτε θα τους εγκρίνει κατά περίπτωση στο πλαίσιο της επιτροπολογίας (βλ. ανωτέρω παραγράφους 2.2.3. και 2.2.4.).

-Θα καταρτίζει και θα εκδίδει αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης και υλικό καθοδήγησης, μεταξύ άλλων κώδικες αξιοπλοΐας, για την εφαρμογή των ανωτέρω κανόνων. Τα προαναφερθέντα δεν είναι υποχρεωτικά, αλλά θα αποτελούν ένδειξη για τον τρόπο με τον οποίο θα ελέγχεται η συμμόρφωση, ενώ ταυτόχρονα επαφίεται στους αρμοδίους να αποδείξουν πως ανταποκρίνονται στους βασικές κανόνες και στους εκτελεστικούς κανόνες με άλλα αποδεκτά μέσα.

-Θα διενεργεί τεχνικές έρευνες και θα εκδίδει πιστοποιητικά τύπου. Η Υπηρεσία μπορεί να επιτελεί η ίδια αυτά τα καθήκοντα ή να τα αναθέτει σε εθνικές διοικήσεις και στη βιομηχανία - τους επονομαζόμενους ειδικευμένους φορείς - εφόσον έχουν αποδείξει πως διαθέτουν τα απαιτούμενα προσόντα.

-Θα θεσπίσει ένα σύστημα επιτήρησης, που θα περιλαμβάνει κυρίως τη συνεχή παρακολούθηση της αξιοπλοΐας των προϊόντων για τα οποία έχει εκδώσει πιστοποιητικά τύπου (συμπεριλαμβάνονται οδηγίες διαρκούς αξιοπλοΐας, τροποποιήσεις μελέτης που περιλαμβάνουν εγκεκριμένα εγχειρίδια, ενημερωτικά φυλλάδια υπηρεσιών, οδηγίες για την αξιοπλοΐα, επισκευές). Στόχος είναι αφενός να εξασφαλιστεί ότι οι κοινοί κανόνες είναι ανάλογοι των στόχων ασφάλειας που πρέπει να επιτευχθούν και αφετέρου να ληφθούν άμεσα τα μέτρα διασφάλισης που απαιτούνται για να διαφυλαχθεί η ασφάλεια αγαθών και προσώπων. Η επιτήρηση αυτή μπορεί να οδηγήσει είτε σε τροποποίηση των κοινών κανόνων είτε σε έκδοση μέτρων διασφάλισης, όπως η αναστολή ή η ανάκληση αδειών ή η τροποποίηση των όρων χορήγησης ενός πιστοποιητικού τύπου (οδηγία για την αξιοπλοΐα).

-Θα επικουρεί την Επιτροπή στον έλεγχο της εφαρμογής των κοινών κανόνων σε εθνικό επίπεδο. Για τον σκοπό αυτό θα δημιουργήσει ομάδες εμπειρογνωμόνων που θα επιθεωρούν τα εθνικά συστήματα και θα ελέγχουν τις μεθόδους εργασίας τους. Κατ' αυτόν τον τρόπο η Υπηρεσία θα ελέγχει επιτόπου εάν το κοινοτικό δίκαιο εφαρμόζεται και εκτελείται ορθά και θα συντάσσει εκθέσεις που θα διαβιβάζει στην Επιτροπή, η οποία θα μπορεί στη συνέχεια να αποφασίζει για την κίνηση διαδικασιών επί παραβάσει σε περίπτωση που διαπιστωθεί κακή εφαρμογή των κοινών κανόνων. Θα επικουρεί επίσης την Επιτροπή στην εφαρμογή των κοινοτικών μηχανισμών ελέγχου που αναφέρονται στην παράγραφο 2.2.8..

-Σε διεθνές επίπεδο, θα μπορεί να συνάπτει δέουσες σχέσεις με διεθνείς οργανισμούς και αεροναυτικές αρχές τρίτων χωρών, με στόχο την εναρμόνιση των κανόνων και των διαδικασιών στο πλαίσιο των συμφωνιών εργασίας που υπογράφονται μεταξύ της Επιτροπής και αυτών των φορέων, και να διαβιβάζει στην Επιτροπή τις απαραίτητες συστάσεις. Θα επικουρεί επίσης την Επιτροπή κατά τις διαπραγματεύσεις και την εφαρμογή διμερών και πολυμερών συμφωνιών.

-Στον τομέα της έρευνας, η Υπηρεσία θα διαθέτει έναν προϋπολογισμό για την εκτέλεση δραστηριοτήτων που συνδέονται στενά με το πεδίο εμπειρογνωμοσύνης της. Θα μπορεί επίσης να λαμβάνει τις κατάλληλες πρωτοβουλίες για τον συντονισμό των δραστηριοτήτων της με τις δραστηριότητες της Κοινότητας και των κρατών μελών σε αυτό το πεδίο.

2.3.2. Λειτουργία

α) Διοικητικά όργανα:

2.3.2.1. Οι αποφάσεις για την ασφάλεια θα πρέπει να λαμβάνονται χωρίς καμία πολιτική παρεμβολή και ανεξάρτητα από εθνικούς παράγοντες, επομένως από τον εκτελεστικό διευθυντή της Υπηρεσίας. Οι αποφάσεις αυτές θα πρέπει να βασίζονται σε μια κωδικοποιημένη διαδικασία που θα καθορίσει το διοικητικό συμβούλιο με στόχο να εξασφαλίσει τη δέουσα διαφάνεια και το δικαίωμα όλων των εμπλεκομένων μερών να εκθέτουν τη γνώμη τους προστατεύοντας παράλληλα το απαραίτητο εμπορικό και προσωπικό απόρρητο.

2.3.2.2. Όσον αφορά τις γνωμοδοτήσεις (προσχέδια για την έκδοση κοινοτικών κανόνων) και τα αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης, ο εκτελεστικός διευθυντής θα μπορεί να χρησιμοποιεί τη διαθέσιμη εμπειρογνωμοσύνη και τα κράτη μέλη θα μπορούν να συμμετέχουν στη διαμόρφωση αυτών των κανόνων, οι οποίοι θα εφαρμοστούν από τις αεροναυτικές τους αρχές. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις ο εκτελεστικός διευθυντής θα διαθέτει ευρεία περιθώρια κινήσεων στην προσπάθειά του να εξεύρει τη βέλτιστη εμπειρογνωμοσύνη και να λάβει τις συμβουλές που χρειάζεται προκειμένου να καταλήξει σε μια ουδέτερη και ανεξάρτητη απόφαση. Ο εκτελεστικός διευθυντής θα είναι επίσης υπεύθυνος για την κατάρτιση και την εκτέλεση του προϋπολογισμού και του προγράμματος εργασίας της Υπηρεσίας καθώς και για όλα τα θέματα που αφορούν το προσωπικό.

2.3.2.3. Δεδομένου ότι μεμονωμένες αποφάσεις θα λαμβάνονται μόνο από τον εκτελεστικό διευθυντή, αλλά θα επηρεάζουν τα κράτη μέλη, είναι προτιμότερο ο εκτελεστικός διευθυντής να διορίζεται από το διοικητικό συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής, ούτως ώστε να διαθέτει την αναγκαία νομιμότητα.

2.3.2.4. Για όλα τα θέματα διοικητικού χαρακτήρα θα είναι υπεύθυνο ένα διοικητικό συμβούλιο, στο οποίο συμμετέχει ένας εκπρόσωπος από κάθε κράτος μέλος, την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το διοικητικό συμβούλιο θα εγκρίνει το πρόγραμμα εργασιών της Υπηρεσίας, αφού προηγηθεί η έγκριση της Επιτροπής, και τον προϋπολογισμό της στην αρχή κάθε οικονομικού έτους και θα προβαίνει σε προσαρμογές ανάλογα με τις συνεισφορές και τα τέλη που εισπράττονται. Θα εκδίδει επίσης κατευθυντήριες γραμμές για την ανάθεση καθηκόντων πιστοποίησης σε ειδικευμένους φορείς κατόπιν έγκρισης της Επιτροπής και θα καταρτίζει διαδικασίες που θα εφαρμόζονται κατά τη λήψη αποφάσεων (βλ. ανωτέρω). Τέλος, θα συγκροτήσει ένα συμβουλευτικό σώμα όπου θα μετέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη (αεροπορική βιομηχανία, εργαζόμενοι, εκπρόσωποι των καταναλωτών, κ.λπ.) και με το οποίο θα διαβουλεύεται πριν από τη λήψη αποφάσεων για τον προϋπολογισμό, το πρόγραμμα εργασιών και τις διαδικασίες για τη διαφάνεια.

2.3.2.5. Τέλος, όπως προαναφέρθηκε, προτείνεται η συγκρότηση ενός ή περισσότερων τμημάτων προσφυγών, η αποστολή των οποίων θα είναι να επαληθεύουν κατά πόσον η Υπηρεσία εφαρμόζει ορθά τους εκτελεστικούς κανόνες χωρίς να υπερβαίνει το περιθώριο τεχνικής εκτίμησης που επιτρέπουν τα εν λόγω κείμενα (έλεγχος νομιμότητας). Τα κράτη μέλη εντούτοις μπορούν να προσφύγουν απευθείας στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εναντίον αποφάσεων της Υπηρεσίας σχετικά με πιστοποιήσεις τύπου και επιθεωρήσεις.

β) Προσωπικό

2.3.2.6. Για την επιτέλεση των προαναφερθέντων καθηκόντων η Υπηρεσία θα πρέπει να διαθέτει επαρκές προσωπικό υψηλής ποιότητας, έστω κι αν για να ανταποκριθεί στα καθήκοντά της όσον αφορά την πιστοποίηση μπορεί σε πρώτη φάση να είναι αποτελεσματικότερη η συγκρότηση μικτών ομάδων ("joint teams") με την ευρεία συμμετοχή εμπειρογνωμόνων των εθνικών διοικήσεων χωρίς να είναι απαραίτητη η πρόσληψή τους. Χρειάζεται προσωπικό για τις κανονιστικές δραστηριότητες, για την οργάνωση της διαδικασίας πιστοποίησης και για την παροχή της απαραίτητης υποστήριξης στα τμήματα προσφυγών. Σε αυτό θα πρέπει να προστεθεί επιπλέον προσωπικό για τα καθήκοντα επιτήρησης και επιθεωρήσεων καθώς και προκειμένου η Υπηρεσία να είναι σε θέση να ανταποκριθεί πλήρως στον ρόλο της στη διεθνή σκηνή. Το προσωπικό που θα χρειαστεί κατά πάσα πιθανότητα η Υπηρεσία ανέρχεται σε 150 άτομα περίπου.

2.3.2.7. Για το προσωπικό της Υπηρεσίας θα ισχύει ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και το καθεστώς που εφαρμόζεται για το λοιπό προσωπικό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Προβλέπεται ότι λίγοι μόνο από αυτούς θα αποσπασθούν από την Επιτροπή ή από τα κράτη μέλη προκειμένου να αναλάβουν διοικητικά καθήκοντα βάσει σύμβασης προσωρινής απασχόλησης, όπως ήδη συμβαίνει π.χ. στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Αξιολόγησης Φαρμακευτικών Προϊόντων (EMEA). Το υπόλοιπο προσωπικό θα προσλαμβάνεται βάσει εμπειρίας και με αξιοκρατικά κριτήρια από τις εθνικές διοικήσεις και τη βιομηχανία. Με την επιφύλαξη της ανάγκης να εξασφαλιστεί επαρκής αριθμός σταθερού ειδικευμένου προσωπικού, οι προσλήψεις θα γίνονται βάσει συμβάσεων προσωρινής απασχόλησης με δυνατότητα ανανέωσης, προκειμένου να εξασφαλίζεται συνεχής ανανέωση και ενημέρωση του προσωπικού σχετικά με τις τεχνολογικές εξελίξεις.

γ) Προϋπολογισμός

2.3.2.8 Η Υπηρεσία χρειάζεται έναν αρκετά μεγάλο προϋπολογισμό για την πρόσληψη του προσωπικού της, σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, για την επιτέλεση των καθηκόντων της ως προς την πιστοποίηση, για την πληρωμή των μελών των τμημάτων προσφυγών, για τη διεξαγωγή ερευνητικών δραστηριοτήτων και για τη μετάφραση και δημοσίευση των κοινών προτύπων. Για το πρώτο έτος αυτός ο προϋπολογισμός μπορεί να υπολογιστεί σε περίπου 3.100.000 ευρώ. Σε συνθήκες πλήρους λειτουργίας, η Υπηρεσία θα χρειάζεται έναν προϋπολογισμό ύψους 28.700.000 ευρώ περίπου.

2.3.2.9. Ο προϋπολογισμός της Υπηρεσίας θα χρηματοδοτείται σε κάποιο βαθμό μέσω κοινοτικής επιχορήγησης, ιδίως όσον αφορά τη συμβολή της στα νομοθετικά καθήκοντα και στον κοινοτικό έλεγχο. Προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης διαφάνεια και ολοκληρωμένη αξιολόγηση του προϋπολογισμού της Υπηρεσίας, ιδιαίτερα από την κοινοτική αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή, θα χρειαστεί να δημιουργηθεί μια νέα θέση στον γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για την παροχή υπηρεσιών από την Υπηρεσία (πιστοποίηση, κατάρτιση, τεκμηρίωση, κ.λπ.) το κόστος θα καταβάλλεται από τους δικαιούχους υπό μορφή τελών, η είσπραξη των οποίων δεν πρέπει να εισάγει διακρίσεις και πρέπει να είναι ομοιόμορφη σε όλα τα κράτη που συμμετέχουν στο σύστημα αυτό. Το ύψος αυτών των τελών θα πρέπει να είναι σύμφωνο με τις διεθνείς πρακτικές, ούτως ώστε να μη θίγεται η ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας. Προτείνεται να εγκρίνονται από την Επιτροπή. Κατά την πρώτη τετραετία ωστόσο, επειδή θα είναι δύσκολο να αξιολογηθεί επακριβώς η αναλογία αυτών των τελών και των επιβαρύνσεων στον προϋπολογισμό της Υπηρεσίας, προτείνεται μέρος των δαπανών που αφορούν αυτές τις υπηρεσίες να καλυφθεί από την κοινοτική επιχορήγηση. Επομένως, η κοινοτική συνεισφορά μπορεί να ανέλθει το πρώτο έτος σε 3.100.000 ευρώ και να αυξηθεί σταδιακά σε 10.600.000 ευρώ. Μετά το 2006 η επιχορήγηση θα ελαττωθεί κατ' αρχήν σε σχέση με τις κανονιστικές δραστηριότητες.

Η Υπηρεσία πρέπει φυσικά να θεσπίσει τους κατάλληλους κανόνες και ελέγχους. Το διοικητικό συμβούλιο θα έχει το δικαίωμα να υιοθετεί τα απαραίτητα μέτρα, αλλά η Υπηρεσία θα τελεί υπό την εποπτεία του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

δ) Γλώσσα

2.3.2.10. Το γλωσσικό καθεστώς θα πρέπει να επιτρέπει στην Υπηρεσία να εργάζεται αποτελεσματικά και γρήγορα. Ως εκ τούτου, όλα τα αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης και το υλικό καθοδήγησης που εκδίδει η Υπηρεσία θα διατίθεται μόνο στην αγγλική γλώσσα, καθώς αυτή χρησιμοποιείται συνήθως, αν όχι αποκλειστικά, για το σύνολο της τεχνικής τεκμηρίωσης της αεροναυτικής βιομηχανίας. Η χρήση της επομένως θα μεγιστοποιήσει τη διαδικασία τυποποίησης βελτιώνοντας παράλληλα τη σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας. Τα δικαιώματα τρίτων μερών θα διασφαλίζονται στο μέτρο που μπορούν να χρησιμοποιούν στην αλληλογραφία με την Υπηρεσία την κοινοτική γλώσσα της επιλογής τους και η Υπηρεσία θα υποχρεούται να απαντήσει στην ίδια γλώσσα. Αντίθετα, όλο το προπαρασκευαστικό υλικό για μελλοντικές κοινοτικές πράξεις που θα εκδοθούν από την Επιτροπή, το Συμβούλιο ή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, θα πρέπει να διατίθεται σε όλες τις κοινοτικές γλώσσες.

ε) Έδρα

2.3.2.11. Η έδρα της Υπηρεσίας θα πρέπει να εξυπηρετεί και ως προς τις εργασιακές σχέσεις με τα κοινοτικά θεσμικά όργανα, με τα οποία θα αναπτύξει στενές επαφές. Εύκολη πρόσβαση θα πρέπει να έχουν επίσης στην έδρα της όλοι οι άμεσα ενδιαφερόμενοι. Λαμβάνοντας υπόψη αυτές τις απαιτήσεις και κατόπιν αξιολόγησης των αιτήσεων που έχουν ληφθεί, η Επιτροπή θα προτείνει στις αρμόδιες αρχές μία ή περισσότερες έδρες. Βάσει αυτής της πρότασης οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να καθορίσουν μια έδρα το αργότερο έξι μήνες μετά από την έγκριση του παρόντος κανονισμού. Εξάλλου, η Υπηρεσία, όπως και άλλοι κοινοτικοί οργανισμοί, μπορεί να αποφασίσει να συστήσει τοπικές υπηρεσίες στα κράτη μέλη κατόπιν συναίνεσης του εκάστοτε ενδιαφερόμενου κράτους μέλους.

2.4. Συμμετοχή ευρωπαϊκών κρατών που δεν είναι μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2.4.1. Είναι προς το συμφέρον των κρατών μελών, των Ευρωπαίων πολιτών και της βιομηχανίας να απολαμβάνουν υψηλό επίπεδο ασφάλειας σε όσο το δυνατόν ευρύτερη γεωγραφική κλίμακα. Η συνεργασία άλλωστε που έχει αναπτυχθεί προ πολλού μεταξύ ευρωπαϊκών κρατών σε αυτόν τον τομέα, ιδίως στο πλαίσιο του JAA, επέτρεπε πάντοτε στα ευρωπαϊκά κράτη που δεν είναι μέλη της ΕΕ να συμμετέχουν επί ίσοις όροις στις εργασίες και στη διαδικασία λήψης αποφάσεων. Επομένως, ο στόχος είναι να αποκτήσει η κοινοτική EASA πανευρωπαϊκή διάσταση που θα επιτρέπει στις χώρες αυτές να συνεχίσουν να συμμετέχουν στον μεγαλύτερο δυνατό βαθμό.

2.4.2. Δεδομένου ότι η παρούσα πρόταση παρέχει στην Υπηρεσία εξουσίες λήψης αποφάσεων, άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν μπορούν να συμμετέχουν, εκτός εάν υιοθετήσουν και εφαρμόσουν πλήρως το κοινοτικό κεκτημένο στους τομείς που καλύπτονται από το αντικείμενο του κανονισμού. Αυτό συμβαίνει με τις διάφορες συμφωνίες που έχει συνάψει η Κοινότητα με τη Νορβηγία και την Ισλανδία (ΕΟΧ) ή που πρόκειται να συνάψει με τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης (Ευρωπαϊκός Κοινός Χώρος Πολιτικής Αεροπορίας, ECAA) και την Ελβετία. Είναι επομένως δυνατόν να συνδεθούν αυτές οι χώρες στο πλαίσιο μιας κοινοτικής Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών υπό κατάλληλους όρους που θα καθοριστούν από αυτές τις συμφωνίες και μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται οι οικονομικές συνεισφορές.

2.4.3. Όσον αφορά την εφαρμογή σε αυτές τις χώρες της νομοθεσίας που θα εγκριθεί στο πεδίο που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό, επειδή η εν λόγω νομοθεσία εντάσσεται στο κοινοτικό κεκτημένο θα χρησιμοποιηθούν οι διάφοροι μηχανισμοί που προβλέπονται στις συμφωνίες. Στις συμφωνίες αυτές η ορθή τήρηση της εφαρμογής και του δικαστικού ελέγχου εξασφαλίζονται κατά κανόνα από τα εθνικά δικαστήρια. Τα δικαστήρια αυτά έχουν ορισμένες φορές (συμφωνίες ΕΟΧ και ECAA) τη δυνατότητα να ζητήσουν ερμηνεία από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πράγμα που θα επιτρέψει να διατηρηθεί ενιαία ερμηνεία και εφαρμογή των κανόνων.

2.5. Διεθνής συνεργασία

2.5.1. Το νέο αυτό κοινοτικό σύστημα δεν θα είναι απομονωμένο από άλλους πανευρωπαϊκούς οργανισμούς, όπως η ECAC (Ευρωπαϊκή Επιτροπή Πολιτικής Αεροπορίας) και ο Eurocontrol (Ευρωπαϊκός Οργανισμός για τον Έλεγχο της Εναέριας Κυκλοφορίας) ή από άλλους διεθνείς οργανισμούς που εμπλέκονται στον τομέα που καλύπτει αυτός ο κανονισμός, όπως είναι π.χ. η ICAO (Διεθνής Οργάνωση Πολιτικής Αεροπορίας). Η λειτουργία και οι δραστηριότητές του θα είναι αλληλένδετα με τη λειτουργία και τις δραστηριότητες αυτών των οργανισμών, με τους οποίους θα πρέπει να διατηρεί στενή επαφή. Η Υπηρεσία θα λάβει τα απαραίτητα μέτρα για την έγκαιρη και ενεργό συμμετοχή καθώς και για τη στενή συνεργασία με αυτούς τους οργανισμούς.

3. Επιλογη της νομικησ βασησ

3.1. Η νομική βάση του προτεινόμενου κανονισμού είναι το άρθρο 80, παράγραφος 2, που είναι σύμφωνο με τον στόχο της πρότασης και το σύνολο της νομοθεσίας που έχει εγκριθεί μέχρι σήμερα στον τομέα των αερομεταφορών, ιδιαίτερα για θέματα ασφάλειας και προστασίας του περιβάλλοντος.

3.2. Το επιλεγέν μέσο, ένας κανονισμός, αιτιολογείται επειδή για ένα αποτελεσματικό κοινοτικό σύστημα σε αυτόν τον τομέα απαιτείται ένα εναρμονισμένο και κοινό ρυθμιστικό πλαίσιο που θα εφαρμόζεται με αποτελεσματικό και ενιαίο τρόπο, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται δίκαιος ανταγωνισμός και να διατηρούνται υψηλά επίπεδα ασφάλειας. Η ενιαία και αποτελεσματική εφαρμογή δεν θα εξασφαλιζόταν με ένα λιγότερο δεσμευτικό νομοθετικό μέσο.

4. Επικουρικοτητα και αναλογικοτητα: αιτιολογηση και προστιθεμενη αξια

4.1 Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στην καθιέρωση υψηλού και ενιαίου επιπέδου ασφάλειας στην Κοινότητα μέσω της κατάρτισης, της έγκρισης και της ενιαίας εφαρμογής όλων των απαραίτητων κανονισμών για την ασφάλεια των αερομεταφορών καθώς και στη σύσταση μιας κοινοτικής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών.

4.2. Το σημερινό σύστημα έχει επικριθεί για ανικανότητα να εξασφαλίσει με αποτελεσματικό και αποδοτικό από άποψη κόστους τρόπο την επιτήρηση της ασφάλειας των μεταφορών. Με τη δημιουργία κοινών κανόνων και μιας ανεξάρτητης αρχής πιστοποίησης των αεροναυτικών προϊόντων μπορούν να υπερκερασθούν αυτές οι ανεπάρκειες. Πράγματι, με την άσκηση όλων των εκτελεστικών καθηκόντων σε κοινοτικό επίπεδο θα παρασχεθεί αποτελεσματική στήριξη στις κοινοτικές πολιτικές - ιδιαίτερα ως προς την ασφάλεια των αερομεταφορών, την εναρμόνιση των συνθηκών ανταγωνισμού και τη σύνδεση με άλλα ευρωπαϊκά κράτη - και παράλληλα θα περιορισθούν οι διοικητικές και οικονομικές επιβαρύνσεις που συνεπάγονται αυτά τα καθήκοντα για την ευρωπαϊκή βιομηχανία. Στο πλαίσιο ενός κοινού συστήματος, όσοι ζητούν πιστοποίηση αεροναυτικών προϊόντων θα πρέπει να ακολουθούν μόνο μια σειρά διαδικασιών για να επιτύχουν έγκριση, η οποία θα ισχύει εν συνεχεία σε ολόκληρη την Κοινότητα χωρίς περιορισμούς και πρόσθετες γραφειοκρατικές απαιτήσεις. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, δεδομένου ότι οι μηχανισμοί πιστοποίησης των μεγαλύτερων ανταγωνιστών της Ευρώπης, όπως π.χ. των ΗΠΑ, παρέχονται δωρεάν στην αεροναυπηγική βιομηχανία.

4.3. Η προτεινόμενη νομοθετική πράξη περιορίζεται στα ελάχιστα που απαιτούνται για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων και δεν υπερβαίνει ό,τι είναι απαραίτητο γι' αυτόν τον σκοπό.

5. Σχολια επι των αρθρων

Κεφάλαιο I - Αρχές

Άρθρο 1 - Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν άρθρο ορίζει πως ο κανονισμός ισχύει σε όλους τους τομείς της πολιτικής αεροπορίας. Τα κρατικά αεροσκάφη, όπως ορίζονται στην Σύμβαση του Σικάγο - π.χ. αεροσκάφη που χρησιμοποιούνται σε στρατιωτικές, τελωνειακές και αστυνομικές υπηρεσίες - καθώς και το προσωπικό και οι επιχειρήσεις που εμπλέκονται σε αυτές τις δραστηριότητες εξαιρούνται βάσει της συμβατότητάς τους με τους στόχους του κανονισμού.

Άρθρο 2 - Στόχοι

Το παρόν άρθρο ορίζει ως στόχο του κανονισμού την καθιέρωση υψηλού και ενιαίου επιπέδου προστασίας των Ευρωπαίων πολιτών χωρίς άσκοπες επιβαρύνσεις της βιομηχανίας και των χρηστών. Τα μέσα για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι η κατάρτιση, η έγκριση και η ενιαία εφαρμογή του συνόλου της απαραίτητης νομοθεσίας, η αυτόματη αναγνώριση, χωρίς περαιτέρω απαιτήσεις και εξακρίβωση, των εγκρίσεων που χορηγούνται σύμφωνα με αυτούς τους κανονισμούς για προϊόντα, επιχειρήσεις και προσωπικό καθώς και η σύσταση μιας Υπηρεσίας.

Άρθρο 3 - Ορισμοί

Το παρόν άρθρο περιέχει τους ορισμούς των διαφόρων όρων που χρησιμοποιούνται στις διατάξεις του προτεινόμενου κανονισμού.

α) Οι όροι α), β), γ), δ), ε) και στ), «συνεχής επιτήρηση», «Σύμβαση του Σικάγο», «προϊόν», «εξοπλισμός», «πιστοποίηση» και «πιστοποιητικό τύπου» είναι αυτονόητοι. Η ημερομηνία αναφοράς για τη Σύμβαση του Σικάγο μπορεί να τροποποιηθεί μόνο μέσω διαδικασίας επιτροπολογίας.

ζ) Από τον ορισμό των «εμπορικών μεταφορών» εξαιρούνται οι ιδιωτικές μεταφορές και γενικότερα η γενική αεροπορία.

η) Η Υπηρεσία θα έχει τη δυνατότητα να αναθέτει τα καθήκοντά της σε επονομαζόμενους «ειδικευμένους φορείς». Αυτοί, όπως ορίζεται στο παρόν άρθρο, μπορούν να είναι οι εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας ή και τρίτα μέρη, όπως κατασκευαστές. Η Υπηρεσία, και πιο συγκεκριμένα το διοικητικό της συμβούλιο, θα πρέπει να καθορίσει μια πολιτική για την ανάθεση καθηκόντων στους εν λόγω φορείς, η οποία πρέπει να εγκριθεί από την Επιτροπή.

Κεφάλαιο II - Βασικές απαιτήσεις

Άρθρο 4 - Βασικές αρχές

Το παρόν άρθρο θεσπίζει τη βάση κάθε κανονιστικής δραστηριότητας που επηρεάζει τις θεμελιώδεις ελευθερίες των προσώπων και καθιερώνει την αρχή της πιστοποίησης προϊόντων, οργανώσεων και προσώπων. Το περιεχόμενό του απορρέει και είναι παραπλήσιο με το περιεχόμενο των εθνικών νόμων για τις αερομεταφορές. Υπενθυμίζει επίσης ότι η Κοινότητα μπορεί μεν να δεσμεύει μέσω κανονιστικών ρυθμίσεων τους αερομεταφορείς και το πλήρωμα τρίτων χωρών εφόσον εκτελούν πτήση στον εναέριο χώρο των κρατών μελών της, αλλά υποχρεούται να σέβεται τα δικαιώματά τους που καθορίζονται στις ισχύουσες διεθνείς συμβάσεις. Επομένως, τα πιστοποιητικά π.χ. που χορηγούν τρίτες χώρες στους πολίτες τους σύμφωνα με τη Σύμβαση του Σικάγο πρέπει να γίνονται δεκτά σύμφωνα με όσα ορίζονται στην εν λόγω Σύμβαση.

Άρθρο 5 - Βασικές απαιτήσεις για την αξιοπλοΐα

Το παρόν άρθρο καθορίζει ως απαραίτητες απαιτήσεις αξιοπλοΐας που πρέπει να πληρούν τα προϊόντα ώστε να λάβουν πιστοποίηση τις απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στο Παράρτημα 8 της Σύμβασης του Σικάγο (παράγραφος 1). Εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να εγκρίνει στο πλαίσιο διαδικασίας επιτροπολογίας (παράγραφος 3) κάθε συμπληρωματικό κανόνα (διαδικαστικής ή τεχνικής φύσης, ανάλογα με τις ανάγκες) για την εφαρμογή αυτών των απαιτήσεων. Τα προϊόντα πρέπει να λαμβάνουν τα πιστοποιητικά τους εφόσον κριθεί πως ανταποκρίνονται στα κριτήρια αξιοπλοΐας σύμφωνα με το Παράρτημα 8.

Άρθρο 6 Βασικές απαιτήσεις απαιτήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος

Βασικοί περιβαλλοντικοί κανόνες έχουν ήδη καθοριστεί στην οδηγία 80/51/ΕΟΚ (παράγραφος 1) του Συμβουλίου. Η εφαρμογή αυτών των κανόνων θα πρέπει να καθοριστεί στο πλαίσιο εκτελεστικών κανόνων που θα εκπονηθούν από την Επιτροπή βάσει επιτροπολογίας (παράγραφος 2).

Άρθρο 7 - Λοιπές βασικές αρχές και απαιτήσεις

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι οι βασικές αρχές και κανόνες που αφορούν άλλες πτυχές πλην των προϊόντων οι οποίες εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού θα εγκρίνονται σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθετική διαδικασία.

Άρθρο 8 - Αναγνώριση πιστοποιητικών

Το παρόν άρθρο εξασφαλίζει τη δυνατότητα των προϊόντων, των προσώπων και των οργανώσεων να κυκλοφορούν ελεύθερα εντός της Κοινότητας άπαξ και αναγνωριστεί από ένα κράτος μέλος ότι πληρούν τις προϋποθέσεις που ορίζει ο κανονισμός και οι παρεπόμενοι εκτελεστικοί κανόνες, οπότε τα υπόλοιπα κράτη μέλη υποχρεούνται να τα αποδεχθούν χωρίς πρόσθετες προϋποθέσεις. Επιπλέον, εφόσον χορηγηθεί η πρώτη αναγνώριση για συγκεκριμένο σκοπό, δεν μπορεί στη συνέχεια να υπάρξει αναγνώριση για άλλους σκοπούς, π.χ. ένας κοχλίας ή ήλος που έχει λάβει πιστοποιητικό για χρήση σε έλικα συγκεκριμένου τύπου αεροσκάφους δεν μπορεί κατόπιν να λάβει πιστοποιητικό για χρήση σε πτερύγιο στροφείου ελικοπτέρου. Αναγνωρίζεται επίσης ότι μέχρι να εκπονηθεί από την Κοινότητα η απαραίτητη νομοθεσία τα προϊόντα και τα παράγωγα μπορούν να πιστοποιούνται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.

Άρθρο 9 - Αποδοχή εγκρίσεων τρίτων χωρών

Το παρόν άρθρο προβλέπει αφενός τη δυνατότητα παρέκκλισης από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού στο πλαίσιο αμοιβαίας συμφωνίας αναγνώρισης μεταξύ της Κοινότητας και μιας τρίτης χώρας και αφετέρου μια απλοποιημένη διαδικασία εφόσον η Κοινότητα δεν έχει συνάψει τέτοιου είδους συμφωνίες αμοιβαίας αναγνώρισης. Στην τελευταία αυτή περίπτωση προτείνεται τα κράτη μέλη να έχουν τη δυνατότητα να αναγνωρίζουν τις εγκρίσεις που χορηγούνται από τρίτη χώρα σε προϊόντα, επιχειρήσεις και προσωπικό του εξωτερικού κατόπιν κατάλληλου κοινοτικού ελέγχου προκειμένου να επιβεβαιωθεί ότι διασφαλίζονται τα κοινοτικά συμφέροντα και τα συμφέροντα των υπόλοιπων κρατών μελών.

Άρθρο 10 - Διατάξεις σχετικά με την ευελιξία

Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να εισαγάγει τα απαραίτητα μέσα ευελιξίας στο ρυθμιστικό πλαίσιο, ούτως ώστε να αντιμετωπίζονται οι σπάνιες περιπτώσεις όπου τα κράτη μέλη θα έχουν το δικαίωμα να εγκρίνουν υπ' ευθύνη τους, μετά από κατάλληλο κοινοτικό έλεγχο, μέτρα που αποσκοπούν στη διατήρηση της συνολικής συνοχής του συστήματος. Οι περιπτώσεις αυτές είναι οι εξής:

-Η περίπτωση που διακυβεύεται άμεσα η ασφάλεια, οπότε πρέπει να ληφθούν επειγόντως μέτρα διασφάλισης για να αποφευχθεί κάποιο ατύχημα ή η επανάληψη ατυχήματος. Σε ανάλογη περίπτωση ο κοινοτικός έλεγχος διενεργείται εκ των υστέρων και εξάγονται τα κατάλληλα συμπεράσματα.

-Το απρόβλεπτο επείγον λειτουργικό ζήτημα (π.χ. ένα αεροσκάφος για το οποίο απαιτείται ειδική άδεια προκειμένου να επιστρέψει στη βάση του) ή η λειτουργική ανάγκη περιορισμένης διάρκειας (π.χ. η χρήση αεροσκάφους αντικατάστασης. Σε ανάλογη περίπτωση ο κοινοτικός έλεγχος μπορεί να διενεργηθεί εκ των υστέρων προκειμένου να επαληθευθεί μήπως αυτή η ευελιξία χρησιμοποιείται προς αποφυγή των υποχρεώσεων που επιβάλλουν οι κανονιστικές ρυθμίσεις.

-Η περίπτωση ισοδύναμου επιπέδου ασφάλειας, όπου το ίδιο επίπεδο ασφάλειας μπορεί να διασφαλιστεί με άλλα μέσα πλην αυτών που καθορίζονται στους κοινούς κανόνες. Σε ανάλογη περίπτωση ο κοινοτικός έλεγχος πρέπει να διενεργείται εκ των προτέρων προκειμένου να επαληθευθεί ότι το μέτρο δεν επηρεάζει άλλους στόχους των κοινών κανόνων, όπως ο δίκαιος ανταγωνισμός στην αγορά, και, εάν ισχύει αυτό, ότι όλα τα υπόλοιπα μέρη μπορούν να επωφεληθούν από το εν λόγω μέτρο.

Άρθρο 11 - Διάδοση και προστασία των πληροφοριών

Το παρόν άρθρο εξασφαλίζει ότι οι πληροφορίες που συλλέγονται στο πεδίο που καλύπτει ο αυτός ο κανονισμός είναι εμπιστευτικές. Εντούτοις, διασφαλίζει ότι οι πληροφορίες αυτές θα βρίσκονται στη διάθεση όλων των εθνικών αρχών πολιτικής αεροπορίας, οι οποίες θα τις χρησιμοποιούν στην καθημερινή τους εργασία, καθώς και των φορέων που διενεργούν έρευνες για ατυχήματα και συμβάντα στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας. Άλλα μέρη που δραστηριοποιούνται για τη βελτίωση της ασφάλειας των αερομεταφορών, όπως ερευνητικά κέντρα, οργανισμοί κατάρτισης και πανεπιστήμια, μπορούν επίσης να λαμβάνουν επιλεγμένες πληροφορίες για δική τους χρήση. Οι πληροφορίες αυτές θα παρέχονται κατόπιν εξέτασης κάθε περίπτωσης χωριστά και στον βαθμό που είναι απολύτως αναγκαίο. Το εύλογο ενδιαφέρον του κοινού να ενημερώνεται για το επίπεδο ασφάλειας των αερομεταφορών θα λαμβάνεται επίσης υπόψη στη δημοσίευση ειδικής τακτικής επιθεώρησης.

Κεφάλαιο III - Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών

Μέρος I - Καθηκοντα

Άρθρο 12 - Σύσταση και αρμοδιότητες της Υπηρεσίας

Το παρόν άρθρο προβλέπει τη σύσταση της Υπηρεσίας και περιγράφει τις αρμοδιότητές της. Θα μπορεί να αναπτύξει την τεχνική της εμπειρογνωμοσύνη και να εργάζεται επί όλων των θεμάτων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό προκειμένου να επικουρεί την Επιτροπή ανάλογα με τις ανάγκες. Η Υπηρεσία θα διαθέτει επίσης εξουσίες λήψης αποφάσεων στον τομέα χορήγησης πιστοποιητικών τύπου και θα μπορεί να διεξάγει έρευνες και επιθεωρήσεις.

Άρθρο 13 - Τύπς των πράξεων

Στο παρόν άρθρο παρουσιάζεται ένας λεπτομερής κατάλογος των τύπων των πράξεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Υπηρεσίας. Η Υπηρεσία μπορεί να λαμβάνει δεσμευτικές μεμονωμένες αποφάσεις χορηγώντας πιστοποιητικά τύπου και διεξάγοντας επιθεωρήσεις και έρευνες. Όσον αφορά τις πράξεις γενικού χαρακτήρα, η Υπηρεσία μπορεί να εκδίδει μη δεσμευτικό υλικό, π.χ. κώδικες αξιοπλοΐας, και να υποβάλλει στην Επιτροπή γνώμες σχετικά με βασικούς κανόνες και εκτελεστικούς κανόνες, ή κατόπιν επιθεωρήσεων και ερευνών, καθώς και στους τομείς της έρευνας και των σχέσεων με τρίτες χώρες.

Άρθρο 14 - Κατάρτιση γνωμοδοτήσεων, αποδεκτών μέσων συμμόρφωσης και υλικού καθοδήγησης

Το παρόν άρθρο αφορά τον ρόλο της Υπηρεσίας κατά τη γνωμοδότηση προς την Επιτροπή επί βασικών κανόνων και εκτελεστικών κανόνων που πρόκειται να εγκριθούν από την Επιτροπή με τη διαδικασία της επιτροπολογίας ή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης. Η Υπηρεσία μπορεί επίσης να εκδίδει μη δεσμευτικό υλικό με αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης (π.χ. κώδικες αξιοπλοΐας) καθώς και υλικό καθοδήγησης.

Άρθρο 15 - Πιστοποίηση

Το παρόν άρθρο αφορά την κεντρική δραστηριότητα της Υπηρεσίας, και συγκεκριμένα τη χορήγηση εγκρίσεων τύπου για προϊόντα και εξοπλισμό. Για τον σκοπό αυτό η Υπηρεσία είναι εξουσιοδοτημένη να διενεργεί η ίδια ή μέσω ειδικευμένων φορέων επιθεωρήσεις και να εκδίδει, να τροποποιεί, να αναστέλλει ή να ανακαλεί πιστοποιητικά τύπου.

Άρθρο 16 - Παρακολούθηση της εφαρμογής των κανόνων

Το παρόν άρθρο ορίζει την υποχρέωση της Υπηρεσίας να παρακολουθεί την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σε συνεργασία με την Επιτροπή, και ιδιαίτερα του άρθρου 10 αυτού που αφορά την ευελιξία.

Άρθρο 17 - Έρευνα

Το παρόν άρθρο ορίζει την υποχρέωση της Υπηρεσίας να πραγματοποιεί ερευνητικές δραστηριότητες που εμπίπτουν αυστηρά στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της και να συντονίζεται με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Για τον σκοπό αυτό η Υπηρεσία πρέπει να διαθέτει τον κατάλληλο προϋπολογισμό.

Άρθρο 18 - Σχέσεις με τρίτες χώρες

Το παρόν άρθρο παρέχει τη δυνατότητα στην Υπηρεσία να επικουρεί την Επιτροπή όσον αφορά τις σχέσεις με τρίτες χώρες. Θα μπορεί, στο πλαίσιο των συμφωνιών εργασίας που έχουν συναφθεί μεταξύ της Επιτροπής και των αεροναυτικών αρχών τρίτων χωρών ή των διεθνών οργανώσεων με αρμοδιότητα στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας, να συζητεί απευθείας μαζί τους και να διαβιβάζει τη συμβολή της στην Επιτροπή. Θα επικουρεί επίσης την Επιτροπή στη διαπραγμάτευση και την εφαρμογή συμφωνιών αμοιβαίας αναγνώρισης. Βάσει του παρόντος άρθρου η Υπηρεσία έχει επίσης το δικαίωμα να επικουρεί την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της όσον αφορά τις σχέσεις τους με τρίτες χώρες, καλύπτoντας ενδεχομένως τη συνεργασία σε τεχνικά ζητήματα, την αξιολόγηση της ασφάλειας αεροσκαφών τρίτων χωρών, κ.λπ., ανάλογα με τις αποφάσεις της Κοινότητας και των κρατών μελών της.

Μέρος II - Εσωτερικη δομη

Άρθρο 19 - Νομικό καθεστώς, έδρα, τοπικές υπηρεσίες

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι η Υπηρεσία συνιστά ανεξάρτητο κοινοτικό οργανισμό. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να αποφασίσουν, βάσει πρότασης της Επιτροπής, πού θα εδρεύει. Η Υπηρεσία, με τη συγκατάθεση του εμπλεκόμενου κράτους μέλους, μπορεί να εγκαταστήσει τοπικές υπηρεσίες σε οποιοδήποτε κράτος μέλος, όπως απαιτείται βάσει των καθημερινών εργασιακών αναγκών της.

Άρθρο 20 - Προσωπικό

Ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των κοινοτικών θεσμικών οργάνων θα ισχύει και για το προσωπικό της Υπηρεσίας.

Άρθρο 21 - Προνόμια και ασυλίες

Στην παρούσα διάταξη ορίζεται πως, κατά το παράδειγμα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η Υπηρεσία θα χαίρει επίσης των ίδιων προνομίων και ασυλιών που ορίζονται στο πρωτόκολλο για τα προνόμια και τις ασυλίες των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 22 - Ευθύνη

Το καθεστώς συμβατικής και εξωσυμβατικής ευθύνης της Υπηρεσίας αντιστοιχεί στο καθεστώς που ισχύει στην Κοινότητα βάσει του άρθρου 288 της Συνθήκης.

Άρθρο 23 - Γλώσσες

Το παρόν άρθρο καθορίζει το γλωσσικό καθεστώς της Υπηρεσίας. Όλες οι γνωμοδοτήσεις προς την Επιτροπή σχετικά με πιθανές μελλοντικές πράξεις, που θα εκδοθούν από την Επιτροπή, το Συμβούλιο ή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, θα πρέπει να διατίθενται σε όλες τις κοινοτικές γλώσσες. Όλες οι υπόλοιπες μη δεσμευτικές πράξεις της Υπηρεσίας θα διατίθενται μόνο στην αγγλική γλώσσα, που χρησιμοποιείται συνήθως, αν όχι αποκλειστικά, για το σύνολο της τεχνικής τεκμηρίωσης στην αεροναυτική βιομηχανία. Τα δικαιώματα των τρίτων μερών εξασφαλίζονται στο μέτρο που μπορούν να χρησιμοποιούν στην αλληλογραφία με την Υπηρεσία την κοινοτική γλώσσα της επιλογής τους και η Υπηρεσία υποχρεούται να απαντά στην ίδια γλώσσα. Ωστόσο, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, τρίτα μέρη ενδεχομένως να πρέπει να παράσχουν επίσης κάποια τεκμηρίωση στην αγγλική γλώσσα.

Άρθρο 24 - Σύσταση και εξουσίες του διοικητικού συμβουλίου

Το παρόν άρθρο καθορίζει τις εξουσίες του διοικητικού συμβουλίου, το οποίο συγκαταλέγεται μεταξύ των διοικητικών οργάνων της Υπηρεσίας. Ασκεί εποπτικό ρόλο κατά τον διορισμό του εκτελεστικού διευθυντή, την έγκριση της ετήσιας έκθεσης και του προγράμματος εργασίας - κατόπιν έγκρισης της Επιτροπής - καθώς και τη λήψη αποφάσεων επί του προϋπολογισμού. Επιπλέον, διασφαλίζει ότι η Υπηρεσία εργάζεται με την απαραίτητη διαφάνεια και ουδετερότητα και κατά συνέπεια εκπονεί διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων από την Υπηρεσία και κατευθυντήριες γραμμές, που πρέπει να εγκριθούν από την Επιτροπή, για την ανάθεση των καθηκόντων πιστοποίησης σε ειδικευμένους φορείς. Το διοικητικό συμβούλιο θα συγκροτήσει επίσης σώμα όπου θα μετέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη (αεροπορική βιομηχανία, αερομεταφορείς, εργαζόμενοι και εκπρόσωποι των καταναλωτών) και με το οποίο θα διαβουλεύεται τουλάχιστον πριν λάβει αποφάσεις για θέματα που αφορούν τον προϋπολογισμό, το πρόγραμμα εργασίας και τους κανόνες για τη διαφάνεια.

Άρθρο 25 - Σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου

Η παρούσα διάταξη ορίζει ότι το διοικητικό συμβούλιο θα αποτελείται από έναν εκπρόσωπο κάθε κράτους μέλους, έναν εκπρόσωπο της Επιτροπής και έναν εκπρόσωπο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Άρθρο 26 - Προεδρία του διοικητικού συμβουλίου

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι το διοικητικό συμβούλιο θα εκλέγει τον πρόεδρο και τον αναπληρωτή πρόεδρό του.

Άρθρο 27 - Συνεδριάσεις

Το παρόν άρθρο προβλέπει τη σύγκλιση τακτικών καθώς και έκτακτων συνεδριάσεων του διοικητικού συμβουλίου, στις οποίες μπορεί να συμμετέχει ο εκτελεστικός διευθυντής καθώς και εξωτερικοί παρατηρητές.

Άρθρο 28 - Ψηφοφορίες

Θα απαιτείται πλειοψηφία δύο τρίτων για τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου, όπου το κάθε μέλος έχει μία ψήφο.

Άρθρο 29 - Αρμοδιότητες και εξουσίες του εκτελεστικού διευθυντή

Η παρούσα διάταξη καθορίζει τις αρμοδιότητες και τις εξουσίες του εκτελεστικού διευθυντή. Οι αποφάσεις για την ασφάλεια θα πρέπει να λαμβάνονται από τον εκτελεστικό διευθυντή της Υπηρεσίας ώστε να μην υπάρχει κανενός είδους πολιτική παρεμβολή και να μην επηρεάζονται από εθνικούς παράγοντες. Ο εκτελεστικός διευθυντής είναι επίσης ο διευθυντής της Υπηρεσίας, και επομένως υπεύθυνος για την κατάρτιση και την εκτέλεση του προϋπολογισμού και του προγράμματος εργασίας καθώς και για όλα τα θέματα προσωπικού.

Άρθρο 30 - Διορισμός ανώτερων υπαλλήλων

Ο εκτελεστικός διευθυντής καθώς και ένας ή περισσότεροι διευθυντές διορίζονται από το διοικητικό συμβούλιο, το οποίο διαθέτει πειθαρχική εξουσία επί του εκτελεστικού διευθυντή. Η θητεία τους είναι ορισμένου χρόνου, με δυνατότητα ανανέωσης.

Άρθρο 31 - Σύσταση και εξουσίες των τμημάτων προσφυγών

Βάσει του παρόντος άρθρου ιδρύονται τμήματα προσφυγών για τον έλεγχο των μεμονωμένων αποφάσεων που λαμβάνονται από την Υπηρεσία, όπως αναφέρεται λεπτομερώς στο άρθρο 35.

Άρθρο 32 - Σύνθεση των τμημάτων προσφυγών

Το παρόν άρθρο ορίζει γενικά ότι τα μέλη των τμημάτων προσφυγών θα επιλέγονται από έναν κατάλογο που καταρτίζει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 33. Λεπτομερέστερες διατάξεις για τη λειτουργία των τμημάτων προσφυγών θα εγκριθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 53.

Άρθρο 33 - Ανεξαρτησία των μελών των τμημάτων προσφυγών

Το παρόν άρθρο προβλέπει σαφή διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων των τμημάτων προσφυγών και της Υπηρεσίας, ούτως ώστε να καθίσταται δυνατή η ανεξαρτησία των μελών των τμημάτων προσφυγών κατά τον έλεγχο των αποφάσεων της Υπηρεσίας.

Άρθρο 34 - Αποκλεισμός και εξαίρεση

Το παρόν άρθρο επιτρέπει τον αποκλεισμό όσων μελών των τμημάτων προσφυγών έχουν προσωπικό συμφέρον στην υπό εκδίκαση προσφυγή.

Άρθρο 35 - Αποφάσεις που υπόκεινται σε προσφυγή

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι προσφυγή μπορεί να ασκηθεί κατά των αποφάσεων που αφορούν τη χορήγηση πιστοποιητικών τύπου, των αποφάσεων που λαμβάνονται στο πλαίσιο μιας έρευνας και των αποφάσεων που αφορούν τα τέλη. Οι προσφυγές θα έχουν ανασταλτικό αποτέλεσμα μόνον εφόσον αποφασίζονται από την Υπηρεσία. Προσφυγή ασκείται κατά των τελικών αποφάσεων, ενώ ενδιάμεση προσφυγή μπορεί να ασκηθεί μόνον εφόσον προβλέπεται από την απόφαση.

Άρθρο 36 - Πρόσωπα που δικαιούνται να ασκήσουν προσφυγή

Οποιοδήποτε πρόσωπο δικαιούται να ασκήσει προσφυγή εναντίον απόφασης που απευθύνεται στο ίδιο ή που το αφορά άμεσα και ατομικά.

Άρθρο 37 - Προθεσμίες και τύπος

Το παρόν άρθρο καθορίζει δίμηνη προθεσμία για άσκηση προσφυγής.

Άρθρο 38 - Προδικαστική αναθεώρηση

Το παρόν άρθρο δίνει τη δυνατότητα στο αρμόδιο τμήμα της Υπηρεσίας να διορθώσει μια απόφαση κατά της οποίας έχει ασκηθεί προσφυγή, εκτός εάν ο προσφεύγων στρέφεται εναντίον άλλου από την Υπηρεσία μέρους. Εάν η Υπηρεσία δεν διορθώσει την απόφασή της, η υπόθεση παραπέμπεται στο τμήμα προσφυγών και η Υπηρεσία έχει τη δυνατότητα να αναστείλει την απόφασή της.

Άρθρο 39 - Εξέταση των προσφυγών

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι το τμήμα προσφυγών μπορεί να καλέσει τρίτα μέρη να μετέχουν στη διαδικασία άσκησης προσφυγής προκειμένου να καθορίσει κατά πόσον είναι βάσιμη.

Άρθρο 40 - Αποφάσεις επί της προσφυγής

Το παρόν άρθρο προβλέπει ότι το τμήμα προσφυγών μπορεί να ολοκληρώσει την εξέτασή του είτε λαμβάνοντας κάποια απόφαση είτε παραπέμποντας την υπόθεση στο αρμόδιο τμήμα της Υπηρεσίας. Εντούτοις, στην τελευταία περίπτωση η Υπηρεσία δεσμεύεται από την εκτίμηση του τμήματος προσφυγών.

Άρθρο 41 - Αναίρεση

Το παρόν άρθρο αναγνωρίζει τη δυνατότητα του Δικαστηρίου να ελέγχει τις αποφάσεις του τμήματος προσφυγών με το ίδιο αιτιολογικό που προβλέπεται στη Συνθήκη της ΕΕ σχετικά με τον έλεγχο των κοινοτικών πράξεων (άρθρο 230).

Άρθρο 42 - Αντίκλητος

Το παρόν άρθρο ορίζει τον υποχρεωτικό διορισμό αντικλήτου για πρόσωπα εκτός Κοινότητας.

Άρθρο 43 - Απευθείας προσφυγή

Το παρόν άρθρο δίδει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να ασκούν προσφυγές εναντίον αποφάσεων της Υπηρεσίας σχετικά με πιστοποιητικά τύπου και επιθεωρήσεις.

Μέρος III - Μεθοδοι Εργασιασ

Άρθρο 44 - Διαδικασίες για την κατάρτιση γνωμοδοτήσεων, αποδεκτών μέσων συμμόρφωσης και υλικού καθοδήγησης

Το παρόν άρθρο προβλέπει την ανάγκη να καταρτιστούν από το διοικητικό συμβούλιο διαφανείς διαδικασίες που θα ρυθμίζουν την κανονιστική διαδικασία της Υπηρεσίας με στόχο να εξασφαλιστεί η χρήση της σχετικής εμπειρογνωμοσύνης, η ορθή και ευρεία διαβούλευση με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη (αεροπορική βιομηχανία, αερομεταφορείς, εργαζόμενους, εκπροσώπους των καταναλωτών κ.λπ.) και το δικαίωμα κάθε κράτους μέλους να συμμετέχει όταν η Υπηρεσία γνωμοδοτεί επί κανόνων που πρόκειται να εφαρμοστούν σε εθνικό επίπεδο.

Πρέπει επίσης να αναπτυχθούν ειδικές διαδικασίες που θα επιτρέπουν στην Υπηρεσία να λαμβάνει άμεσα μέτρα σε περίπτωση προβλημάτων ασφάλειας.

Άρθρο 45 - Αποφάσεις

Το παρόν άρθρο ορίζει την ανάγκη ύπαρξης παρόμοιων διαφανών διαδικασιών στην περίπτωση λήψης μεμονωμένων αποφάσεων.

Άρθρο 46 - Εξουσίες διεξαγωγής ερευνών

Το παρόν άρθρο επιτρέπει στην Υπηρεσία να προβαίνει σε επιθεωρήσεις και έρευνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα καθήκοντα διεξαγωγής ερευνών μπορούν επίσης να ανατεθούν σε ειδικευμένους φορείς σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που θα καθορίσει το διοικητικό συμβούλιο.

Άρθρο 47 - Επιθεωρήσεις των κρατών μελών

Η Υπηρεσία θα επικουρεί την Επιτροπή στον έλεγχο της εφαρμογής του κανονισμού και των εκτελεστικών του κανόνων σε εθνικό επίπεδο. Θα διαθέτει ομάδες επιθεωρητών που θα επιτηρούν τις εθνικές διοικήσεις και θα ελέγχουν τις μεθόδους εργασίας τους είτε με δική της πρωτοβουλία είτε κατόπιν αίτησης της Επιτροπής. Η Υπηρεσία θα ελέγχει έτσι εάν το κοινοτικό δίκαιο εφαρμόζεται και εκτελείται ορθά από τις εθνικές διοικήσεις. Θα συντάσσει εκθέσεις που θα υποβάλλει στην Επιτροπή, η οποία θα μπορεί στη συνέχεια να αποφασίζει για την κίνηση διαδικασιών επί παραβάσει σε περίπτωση κακής εφαρμογής των κοινών κανόνων και διαδικασιών. Τα κράτη μέλη μπορούν να προσφύγουν στο Δικαστήριο εναντίον της απόφασης για επιθεώρηση.

Άρθρο 48 - Έρευνα επιχειρήσεων

Με το παρόν άρθρο εξουσιοδοτείται η Υπηρεσία να διενεργεί τεχνικές έρευνες που απαιτούνται για τους σκοπούς του άρθρου 15, προκειμένου να εκδίδει τα σχετικά πιστοποιητικά και να εξασφαλίζει συνεχή επιτήρηση της ασφάλειας.

Μέρος IV - Δημοσιονομικεσ Απαιτησεις

Άρθρο 49 - Προϋπολογισμός

Ο προϋπολογισμός της Υπηρεσίας θα μπορούσε να χρηματοδοτείται έως κάποιο βαθμό από επιχορήγηση της Κοινότητας. Η παροχή υπηρεσιών άλλωστε (πιστοποίηση, κατάρτιση, τεκμηρίωση, κ.λπ.) μπορεί να καλύπτεται από την καταβολή τελών.

Η Υπηρεσία θα πρέπει να χρηματοδοτείται επαρκώς ώστε να απασχολεί επαρκές και ειδικευμένο προσωπικό, να μπορεί να προβαίνει σε ερευνητικές δραστηριότητες και να εξασφαλίζει τη μετάφραση και τη δημοσίευση των κοινών προτύπων.

Ο εκτελεστικός διευθυντής θα καταρτίζει ένα προσχέδιο προϋπολογισμού προς έγκριση από το διοικητικό συμβούλιο και στη συνέχεια θα το διαβιβάζει στην Επιτροπή, η οποία με τη σειρά της θα προβαίνει στις προβλεπόμενες από την καθιερωμένη δημοσιονομική διαδικασία ενέργειες.

Άρθρο 50 - Εκτέλεση και έλεγχος του προϋπολογισμού

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι ο εκτελεστικός διευθυντής θα είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του προϋπολογισμού. Ο δημοσιονομικός έλεγχος θα εξασφαλίζεται από τον Δημοσιονομικό Ελεγκτή της Επιτροπής. Το Ελεγκτικό Συνέδριο θα εξετάζει τους λογαριασμούς της Υπηρεσίας και θα δημοσιεύει ετήσια έκθεση. Το διοικητικό συμβούλιο κατόπιν σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα χορηγεί απαλλαγή στον εκτελεστικό διευθυντή όσον αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού της Υπηρεσίας.

Άρθρο 51 - Δημοσιονομικές διατάξεις

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι για την καθοδήγηση της Υπηρεσίας όσον αφορά την κατάρτιση και την εκτέλεση του προϋπολογισμού το διοικητικό συμβούλιο θα εκπονήσει δημοσιονομικό κανονισμό αφού λάβει τη συγκατάθεση της Επιτροπής και τη γνωμοδότηση του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

Άρθρο 52 - Κανονισμός περί τελών

Το παρόν άρθρο αφορά τον καθορισμό των τελών που θα καταβάλλουν οι αιτούντες για τις υπηρεσίες που τους παρέχει η Υπηρεσία. Τα εν λόγω τέλη θα αποφασιστούν από την Επιτροπή, η οποία θα εκδώσει επομένως έναν κανονισμό σύμφωνα με το άρθρο 53 (επιτροπολογία). Κατά την εκπόνηση αυτού του κανονισμού η Επιτροπή θα εξασφαλίσει μεταξύ άλλων ότι η είσπραξη των τελών δεν εισάγει διακρίσεις και είναι ομοιόμορφη σε όλα τα κράτη που συμμετέχουν στο σύστημα. Μολονότι αυτά τα τέλη θα πρέπει να καλύπτουν όλες τις δαπάνες που αφορούν τις παρεχόμενες υπηρεσίες, για μια μεταβατική περίοδο τεσσάρων ετών μέρος αυτών των δαπανών μπορεί να καλύπτεται από την κοινοτική επιχορήγηση.

Κεφάλαιο IV - Τελικές διατάξεις

Άρθρο 53 - Επιτροπή

Το παρόν άρθρο θεσπίζει μία επιτροπή με δύο είδη διαδικασιών, μια κανονιστική και μια συμβουλευτική. Η παρούσα διάταξη αναφέρεται στην απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, η οποία καθορίζει τις διαδικασίες για την άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών που προσδίδονται στην Επιτροπή [6], και ιδιαίτερα στα άρθρα 3 και 5 της εν λόγω απόφασης.

[6] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

Άρθρο 54 - Συμμετοχή των ευρωπαϊκών τρίτων χωρών

Το παρόν άρθρο εισάγει τη δυνατότητα συμμετοχής άλλων ευρωπαϊκών χωρών στις εργασίες της Υπηρεσίας στο πλαίσιο των διαφόρων συμφωνιών που έχει συνάψει ή πρόκειται να συνάψει η Κοινότητα με τις χώρες της Κεντρικής Ευρώπης (Ευρωπαϊκός Κοινός Χώρος Πολιτικής Αεροπορίας, ECAA) καθώς και της συμφωνίας με την Ελβετία και των συμφωνιών για τον ΕΟΧ, όπου οι εν συμβαλλόμενες χώρες δεσμεύονται να εφαρμόσουν πλήρως το κοινοτικό κεκτημένο στο πεδίο που καλύπτει ο παρών κανονισμός. Οι τρόποι συμμετοχής αυτών των χωρών θα αποφασιστούν μέσω της εσωτερικής διαδικασίας που προβλέπεται στις προαναφερθείσες συμφωνίες.

Άρθρο 55 - Έναρξη λειτουργίας της Υπηρεσίας

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι, ενώ ο κανονισμός τίθεται σε ισχύ σύμφωνα με το άρθρο 56, η Υπηρεσία θα χρειαστεί 12 επιπλέον μήνες για να είναι λειτουργική, προκειμένου να δοθεί επαρκής χρόνος για τη σύστασή της.

Άρθρο 56

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι, παρά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 του Συμβουλίου, τα προϊόντα, τα πρόσωπα και οι επιχειρήσεις που έχουν ήδη εγκριθεί σύμφωνα με τον εν λόγω κανονισμό θα εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθερα.

Άρθρο 57 - Έναρξη ισχύος

Το παρόν άρθρο καθορίζει την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού. Ωστόσο, τα άρθρα 5, 6 και 7 θα αρχίσουν να ισχύουν όταν εγκριθούν οι απαραίτητοι κανόνες για την εφαρμογή τους.

2000/0246 (COD)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό κοινών κανόνων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας και τη σύσταση Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80, παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [7],

[7] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [8],

[8] ΕΕ C

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [9],

[9] ΕΕ C

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης [10],

[10] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Στην πολιτική αεροπορία πρέπει πάντα να εξασφαλίζεται υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο ασφάλειας των Ευρωπαίων πολιτών μέσω της έκδοσης κοινών κανόνων ασφάλειας και της εξασφάλισης της συμμόρφωσης των προϊόντων, των προσώπων και των οργανώσεων που λειτουργούν στο πλαίσιο της Κοινότητας προς αυτούς τους κανόνες και προς τους κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος. αυτό θα συντελέσει εξάλλου στη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των αγαθών, των προσώπων και των επιχειρήσεων στην εσωτερική αγορά.

(2) Κατά συνέπεια, τα αεροναυτικά προϊόντα πρέπει να υπόκεινται σε πιστοποίηση προκειμένου να ελέγχεται η αξιοπλοΐα τους και πρέπει να εκπονηθούν κανόνες που θα καλύπτουν τα πρόσωπα και τις επιχειρήσεις του τομέα της ασφάλειας των αερομεταφορών.

(3) Η Σύμβαση για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία, που υπογράφηκε στο Σικάγο στις 7 Δεκεμβρίου 1944, προβλέπει ήδη ελάχιστα πρότυπα ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας, και τα αεροσκάφη, το ιπτάμενο προσωπικό και οι αερομεταφορείς τρίτων χωρών που συμμορφώνονται προς αυτά τα πρότυπα απολαύουν των δικαιωμάτων που προβλέπονται σε αυτή τη Σύμβαση.

(4) Τα αεροναυτικά προϊόντα πρέπει να πιστοποιούνται εφόσον κρίνεται ότι πληρούν τα κριτήρια αξιοπλοΐας του Παραρτήματος 8 της Σύμβασης του Σικάγο και τις βασικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις που καθορίζονται από την Κοινότητα σύμφωνα με τα πρότυπα που θεσπίζονται βάσει της προαναφερθείσας Σύμβασης. Η Επιτροπή πρέπει να εξουσιοδοτηθεί για την κατάρτιση των απαραίτητων εκτελεστικών κανόνων.

(5) Προκειμένου να επιτευχθούν οι κοινοτικοί στόχοι όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, των προσώπων και των υπηρεσιών καθώς και οι στόχοι της κοινής πολιτικής μεταφορών, τα κράτη μέλη αποδέχονται χωρίς άλλες απαιτήσεις ή αξιολόγηση τα προϊόντα, τις επιχειρήσεις και τα πρόσωπα που πιστοποιούνται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και τους εκτελεστικούς κανόνες εφαρμογής του.

(6) Θα πρέπει να παρέχεται αρκετά μεγάλη ευελιξία προκειμένου να αντιμετωπίζονται επείγουσες περιπτώσεις, όπως επείγοντα μέτρα ασφάλειας, απρόβλεπτες ή περιορισμένης διάρκειας λειτουργικές ανάγκες καθώς και η δυνατότητα επίτευξης ισοδύναμου επιπέδου ασφάλειας με άλλα μέσα. Τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν εξαιρέσεις από τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και των εκτελεστικών κανόνων εφαρμογής του, εφόσον οι εν λόγω εξαιρέσεις περιορίζονται αυστηρά ως προς το πεδίο εφαρμογής τους και υπόκεινται σε κατάλληλο κοινοτικό έλεγχο.

(7) Η εκπλήρωση των στόχων του παρόντος κανονισμού μπορεί να επιτευχθεί μέσω συνεργασίας με τρίτες χώρες, και σε αυτή την περίπτωση οι διατάξεις του καθώς και οι διατάξεις των σχετικών εκτελεστικών κανόνων μπορούν να προσαρμοστούν βάσει συμφωνιών αμοιβαίας αναγνώρισης που θα συναφθούν μεταξύ της Κοινότητας και των εν λόγω τρίτων χωρών. Ελλείψει τέτοιου είδους συμφωνιών πάντως, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη, υπό τον κατάλληλο κοινοτικό έλεγχο, να αναγνωρίζουν τις εγκρίσεις που χορηγούνται από τρίτη χώρα σε αλλοδαπά προϊόντα, επιχειρήσεις και προσωπικό.

(8) Είναι ευρέως παραδεκτή η ανάγκη για καλύτερες ρυθμίσεις σε όλους τους τομείς που καλύπτει ο παρών κανονισμός, ούτως ώστε ορισμένα καθήκοντα που ασκούνται σήμερα σε κοινοτικό ή σε εθνικό επίπεδο να μπορούν να εκτελούνται από εξειδικευμένο φορέα που διαθέτει την κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη. χρειάζεται επομένως να συσταθεί, στο πλαίσιο της υφιστάμενης θεσμικής δομής και ισορροπίας εξουσιών της Κοινότητας, μια Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών, ανεξάρτητη ως προς τα τεχνικά ζητήματα και με νομική, διοικητική και δημοσιονομική αυτονομία. για τον σκοπό αυτό είναι απαραίτητο και ενδεδειγμένο να συνιστά κοινοτικό όργανο που θα διαθέτει νομική προσωπικότητα και θα ασκεί τις εκτελεστικές εξουσίες που του δίδονται βάσει του παρόντος κανονισμού.

(9) Προκειμένου να επικουρεί δεόντως την Κοινότητα, η Υπηρεσία πρέπει να μπορεί να αναπτύξει την εμπειρογνωμοσύνη της σε όλες τις πτυχές της ασφάλειας των αερομεταφορών και της περιβαλλοντικής προστασίας που καλύπτει ο παρών κανονισμός. Πρέπει να επικουρεί αφενός την Επιτροπή στην εκπόνηση της απαραίτητης νομοθεσίας και αφετέρου τα κράτη μέλη και τη βιομηχανία στην εφαρμογή της. Πρέπει να μπορεί να εκδίδει μη δεσμευτικά αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης και υλικό καθοδήγησης. Πρέπει επίσης να μπορεί να καταρτίζει τεχνικές εκθέσεις και να εκδίδει πιστοποιητικά τύπου για όλα τα αεροναυτικά προϊόντα. Για την εκπλήρωση των καθηκόντων αυτών πρέπει να διαθέτει τις απαραίτητες εξουσίες. Πρέπει να επικουρεί την Επιτροπή στην παρακολούθηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και των εκτελεστικών κανόνων εφαρμογής του και να διαθέτει τις απαραίτητες εξουσίες για τον σκοπό αυτό.

(10) Προκειμένου να ελέγχουν αποτελεσματικά τις αρμοδιότητες της Υπηρεσίας, τα κράτη μέλη, η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρέπει να εκπροσωπούνται σε ένα διοικητικό συμβούλιο στο οποίο θα ανατεθούν οι απαραίτητες εξουσίες για την κατάρτιση του προϋπολογισμού, τον έλεγχο της εκτέλεσής του, την έκδοση των κατάλληλων δημοσιονομικών κανόνων, την κατάρτιση διαφανών διαδικασιών εργασίας για τη λήψη αποφάσεων από την Υπηρεσία και τον διορισμό του εκτελεστικού διευθυντή. Ενδείκνυται επίσης η Υπηρεσία να έχει το δικαίωμα να αναπτύσσει ερευνητικές δραστηριότητες και να οργανώνει τον κατάλληλο συντονισμό με την Επιτροπή και τα κράτη μέλη. είναι ευκταίο η Υπηρεσία να επικουρεί την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της όσον αφορά τις διεθνείς σχέσεις, περιλαμβανομένης της εναρμόνισης των κανόνων, της αμοιβαίας αναγνώρισης των εγκρίσεων και της τεχνικής συνεργασίας, και έχει το δικαίωμα να διαμορφώνει τις κατάλληλες σχέσεις με τις αεροναυτικές αρχές τρίτων χωρών και τους διεθνείς οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για θέματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

(11) Για λόγους προστασίας του δημόσιου συμφέροντος είναι απαραίτητο η Υπηρεσία να βασίζει τη δράση της στον τομέα της ασφάλειας αποκλειστικά σε ανεξάρτητη εμπειρογνωμοσύνη, με αυστηρή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και των εκτελεστικών κανόνων που εκπονεί η Επιτροπή για την εφαρμογή του. για τον σκοπό αυτό, όλες οι αποφάσεις της Υπηρεσίας όσον αφορά την ασφάλεια θα πρέπει να λαμβάνονται από τον εκτελεστικό διευθυντή της, ο οποίος θα πρέπει να διαθέτει μεγάλη ευελιξία ως προς τον τρόπο αναζήτησης συμβουλών και οργάνωσης της εσωτερικής λειτουργίας της Υπηρεσίας. ωστόσο, όταν η Υπηρεσία καλείται να καταρτίσει προσχέδια γενικών κανόνων προς εφαρμογή από τις εθνικές αρχές, τα κράτη μέλη πρέπει να συμμετέχουν στη διαδικασία διαμόρφωσης αποφάσεων.

(12) Είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί ότι τα μέρη που επηρεάζονται από τις αποφάσεις της Υπηρεσίας έχουν στη διάθεσή τους τα αναγκαία νομικά μέσα, όπως αρμόζει στον ιδιαίτερο χαρακτήρα του τομέα των αερομεταφορών. Πρέπει να προβλεφθεί η δημιουργία ενός κατάλληλου μηχανισμού προσφυγών, ούτως ώστε οι αποφάσεις του εκτελεστικού διευθυντή να μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προσφυγής σε ειδικό τμήμα προσφυγών, οι αποφάσεις του οποίου μπορούν να αποτελέσουν με τη σειρά τους αντικείμενο προσφυγής ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

(13) Προκειμένου να εξασφαλιστεί η πλήρης αυτονομία και ανεξαρτησία της Υπηρεσίας, θεωρείται αναγκαίο να της χορηγηθεί αυτόνομος προϋπολογισμός με πόρους προερχόμενους κατά κύριο λόγο από κοινοτική επιχορήγηση και από τέλη που θα καταβάλλονται από τους χρήστες του συστήματος. ωστόσο, η κοινοτική δημοσιονομική διαδικασία εξακολουθεί να ισχύει όσον αφορά τις επιχορηγήσεις που βαρύνουν τον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. επιπλέον, οι λογαριασμοί θα πρέπει να ελέγχονται από το Ελεγκτικό Συνέδριο.

(14) Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 που θεσπίζει τις διαδικασίες για την άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών που παρέχονται στην Επιτροπή [11], τα μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να εγκριθούν είτε μέσω της συμβουλευτικής διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 3 της προαναφερθείσας απόφασης είτε μέσω της ρυθμιστικής διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης, κατά περίπτωση.

[11] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(15) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, δηλαδή η θέσπιση κοινών κανόνων στον τομέα της ασφάλειας των αερομεταφορών και της προστασίας του περιβάλλοντος σύμφωνα με τη σύμβαση του Σικάγο και τη συνεχή επιτήρησή τους από μια ευρωπαϊκή υπηρεσία που έχει συσταθεί για τον σκοπό αυτό, δεν μπορούν να υλοποιηθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και συνεπώς μπορούν, ενόψει του πανευρωπαϊκού πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, να υλοποιηθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Ο παρών κανονισμός περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων αυτών και δεν υπερβαίνει ό,τι είναι απαραίτητο για το σκοπό αυτό.

(16) Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ένα πλέον κατάλληλο και περιεκτικό πλαίσιο για τον καθορισμό και την εφαρμογή κοινών τεχνικών απαιτήσεων και διοικητικών διαδικασιών στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας. Κατά συνέπεια πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3922/91 της 16ης Δεκεμβρίου 1991 για την εναρμόνιση τεχνικών κανόνων και διοικητικών διαδικασιών στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας [12], με την επιφύλαξη της πιστοποίησης προϊόντων, προσώπων και επιχειρήσεων που έχει ήδη πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τον καταργούμενο κανονισμό.

[12] ΕΕ L 373, 31,12.1991, σ. 4. κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1069/1999 (ΕΕ L 130, 26.5.1999, σ. 16).

(17) Κατά γενική ομολογία πρέπει να επιδιωχθεί ευρεία συμμετοχή ευρωπαϊκών χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να εξασφαλιστεί επαρκώς πανευρωπαϊκή διάσταση, ούτως ώστε να δοθεί ώθηση στη βελτίωση της ασφάλειας των αερομεταφορών σε ολόκληρη την Ευρώπη. μόνον όσες ευρωπαϊκές χώρες έχουν συνάψει συμφωνίες με την Κοινότητα ώστε να υιοθετήσουν και να εφαρμόσουν πλήρως το κοινοτικό κεκτημένο στο πεδίο που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό μπορούν να συνδεθούν με τις εργασίες της Υπηρεσίας, βάσει όρων που θα συμφωνηθούν στο πλαίσιο αυτών των συμφωνιών,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I - ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 1 - Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:

α) στον σχεδιασμό, την παραγωγή, τη συντήρηση και τη λειτουργία των αεροναυτικών προϊόντων και εξοπλισμών,

β) στο προσωπικό και τις επιχειρήσεις που ενέχονται στα καθήκοντα που περιγράφονται στο σημείο α),

γ) στα προϊόντα, το προσωπικό και τις επιχειρήσεις που ενέχονται στα αεροναυτιλιακά μέσα.

Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται όταν αυτά τα προϊόντα και ο εξοπλισμός, το προσωπικό και οι επιχειρήσεις συμμετέχουν σε στρατιωτικές, τελωνειακές ή αστυνομικές δραστηριότητες.

2. Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι οι στρατιωτικές, τελωνειακές και αστυνομικές δραστηριότητες συμβιβάζονται με τους στόχους του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2 - Στόχος

1. Ο κύριος στόχος του παρόντος κανονισμού είναι να καθιερώσει υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο ασφάλειας των αερομεταφορών στην Ευρώπη.

2. Επιπλέον στόχοι στους τομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό είναι:

α) να διευκολυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών, των προσώπων και των υπηρεσιών,

β) να βελτιωθεί η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας στις κανονιστικές διαδικασίες και στις διαδικασίες πιστοποίησης,

γ) να εξασφαλιστεί κοινή ερμηνεία των διατάξεων και των Παραρτημάτων της Σύμβασης του Σικάγο που αφορούν θέματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, προκειμένου να διευκολυνθεί η ενιαία εφαρμογή τους στην Κοινότητα, και

δ) να προωθηθούν παγκοσμίως οι κοινοτικές θέσεις επί των προτύπων και των κανόνων που αφορούν την ασφάλεια των αερομεταφορών μέσω της καθιέρωσης κατάλληλης συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς.

3. Τα μέσα επίτευξης των στόχων που παρατίθενται στις παραγράφους 1 και 2 είναι:

α) η κατάρτιση, έκδοση και ενιαία εφαρμογή όλων των απαραίτητων πράξεων,

β) η αναγνώριση, χωρίς άλλες απαιτήσεις, πιστοποιητικών, αδειών, εγκρίσεων ή άλλων εγγράφων που χορηγούνται σε προϊόντα, προσωπικό και επιχειρήσεις σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και τους εκτελεστικούς κανόνες εφαρμογής του, και

γ) η σύσταση μιας Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών.

Άρθρο 3 Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοούνται ως:

α) «συνεχής επιτήρηση»: τα καθήκοντα που πρέπει να επιτελούνται ώστε να επαληθεύεται ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες έχει χορηγηθεί ένα πιστοποιητικό εξακολουθούν να πληρούνται ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια ισχύος του, καθώς και η λήψη όλων των μέτρων διασφάλισης,

β) «Σύμβαση του Σικάγο»: η Σύμβαση για τη Διεθνή Πολιτική Αεροπορία και τα παραρτήματά της, που υπογράφηκε στο Σικάγο στις 7 Δεκεμβρίου 1944, όπως τροποποιήθηκε στη συνέχεια και όπως ισχύει και εφαρμόζεται από όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού,

γ) «προϊόν»: αεροσκάφος, κινητήρας ή έλικας,

δ) «εξοπλισμός»: κάθε όργανο, διάταξη, μηχανισμός, μηχάνημα ή εξάρτημα που χρησιμοποιείται ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη λειτουργία ενός αεροσκάφους εν πτήσει, είτε έχει εγκατασταθεί ή πρόκειται να εγκατασταθεί είτε να προσαρτηθεί σε αεροσκάφος, χωρίς όμως να αποτελεί μέρος κελύφους, κινητήρα ή έλικα,

ε) «πιστοποίηση»: κάθε μορφή αναγνώρισης του γεγονότος ότι ένα προϊόν, οργάνωση ή πρόσωπο τηρεί τις εφαρμοστέες προϋποθέσεις, περιλαμβανομένων των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και των εκτελεστικών κανόνων εφαρμογής του, καθώς και η έκδοση του σχετικού πιστοποιητικού, άδειας, έγκρισης ή άλλου εγγράφου που βεβαιώνει αυτή την τήρηση,

στ) «πιστοποιητικό τύπου»: έγγραφο που πιστοποιεί ότι ο τύπος του προϊόντος ή του εξοπλισμού συμβιβάζεται με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και των εκτελεστικών κανόνων εφαρμογής του,

ζ) «εμπορική μεταφορά»: αεροπορική μεταφορά επιβατών, ταχυδρομείου ή και εμπορευμάτων επ' αμοιβή ή και επί μισθώσει,

η) «ειδικευμένος φορέας»: φορέας - εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας και κάθε άλλο νομικό πρόσωπο - που μπορεί να επιτελεί καθήκοντα πιστοποίησης υπό τον έλεγχο και υπ' ευθύνη της Υπηρεσίας.

2. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 53, παράγραφος 3, το άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχείο β) και το άρθρο 5, παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού επιδέχονται προσαρμογή και το παράρτημά του μπορεί να τροποποιηθεί, προκειμένου να εφαρμοστούν, για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, επακόλουθες τροποποιήσεις της Σύμβασης του Σικάγο, που τίθενται σε ισχύ μετά από την έγκριση του παρόντος κανονισμού και αρχίζουν να εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη μέλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II - ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

Άρθρο 4 - Βασικές αρχές

1. Τα προϊόντα και οι εξοπλισμοί χρησιμοποιούνται στην επικράτεια των κρατών μελών μόνον εφόσον πιστοποιείται η συμμόρφωσή τους προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού αναφορικά με την αξιοπλοΐα και τις διατάξεις που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται σε αεροσκάφη, επιχειρήσεις και προσωπικό τρίτων χωρών με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων τους βάσει των υφιστάμενων διεθνών συμβάσεων και των διατάξεων της Σύμβασης του Σικάγο.

Άρθρο 5 - Βασικές απαιτήσεις για την αξιοπλοΐα

1. Τα προϊόντα και οι εξοπλισμοί θεωρούνται αξιόπλοα εφόσον πληρούν τα πρότυπα που προσδιορίζονται στα τμήματα 1, 3 και 4 του Παραρτήματος 8 της Σύμβασης του Σικάγο, όπως αυτή αναπαράγεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, και εφόσον συντηρούνται με τρόπο που συνεχίζει να εγγυάται την ασφάλεια των πτήσεων.

2. Εφόσον αποδειχθεί η αξιοπλοΐα των προϊόντων και των εξοπλισμών και εφόσον αυτά συντηρούνται σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1, χορηγείται το κατάλληλο πιστοποιητικό σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Αυτό το πιστοποιητικό περιλαμβάνει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η λειτουργία των προϊόντων και των εξοπλισμών καθώς και τους όρους συντήρησής τους.

3. Η Επιτροπή εγκρίνει σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 53, παράγραφος 3 τις διατάξεις εφαρμογής των παραγράφων 1 και 2 καθορίζοντας τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες πιστοποιούνται και συντηρούνται τα προϊόντα και οι εξοπλισμοί.

Άρθρο 6 - Βασικές απαιτήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος

1. Τα προϊόντα και οι εξοπλισμοί υπόκεινται σε πιστοποίηση θορύβου σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 80/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου [13].

[13] ΕΕ L 18, 24.11.1980, σ. 26, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 83/206/ΕΟΚ, ΕΕ L 117, 4.5.1983, σ. 15.

2. Η Επιτροπή θεσπίζει τις απαραίτητες διατάξεις εφαρμογής για την πιστοποίηση που αναφέρεται στην ανωτέρω παράγραφο 1, σύμφωνα με τη διαδικασία που θεσπίζεται στο άρθρο 53, παράγραφος 3.

Άρθρο 7 - Λοιπές βασικές αρχές και απαιτήσεις

Όσον αφορά τις βασικές αρχές και κανόνες για τους τομείς που καλύπτονται από το άρθρο 1, στοιχεία β) και γ), η Επιτροπή υποβάλλει, όπου χρειάζεται και το συντομότερο δυνατόν, σχετικές προτάσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο προς έγκριση βάσει του άρθρου 80, παράγραφος 2, της Συνθήκης.

Άρθρο 8 - Αναγνώριση πιστοποιητικών

1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν, χωρίς περαιτέρω τεχνικές απαιτήσεις ή αξιολόγηση, τα πιστοποιητικά που εκδίδονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. Εφόσον η αρχική αναγνώριση αφορά συγκεκριμένο σκοπό, ή σκοπούς, κάθε επακόλουθη αναγνώριση καλύπτει αποκλειστικά τον ίδιο σκοπό (ή τους ίδιους σκοπούς).

2. Έως ότου εγκριθούν οι απαραίτητοι εκτελεστικοί κανόνες και με την επιφύλαξη του άρθρου 56, τα πιστοποιητικά που δεν μπορούν να εκδοθούν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορούν να εκδίδονται δυνάμει των υφιστάμενων εθνικών κανονισμών.

Άρθρο 9 - Αποδοχή εγκρίσεων τρίτων χωρών

1. Κατά περέκκλιση από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και τους κανόνες εφαρμογής του, τα κράτη μέλη και η Υπηρεσία μπορούν να εκδίδουν πιστοποιητικά βάσει πιστοποιητικών που εκδίδουν αεροναυτικές αρχές τρίτης χώρας, όπως προβλέπεται σε συμφωνίες αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ της Κοινότητας και της εν λόγω χώρας.

2. Ελλείψει συμφωνίας αμοιβαίας αναγνώρισης, στις περιπτώσεις που ένα κράτος μέλος προτίθεται να χορηγήσει πιστοποιητικά βάσει πιστοποιητικών που έχουν εκδώσει οι αρμόδιες αρχές τρίτης χώρας, το οικείο κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή και στα κράτη μέλη το πεδίο εφαρμογής και τις λεπτομερείς προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα χορηγηθούν αυτά τα πιστοποιητικά.

Η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 53, παράγραφος 2, να απαιτήσει από το οικείο κράτος μέλος να τροποποιήσει τα πιστοποιητικά που προτείνει να χορηγήσει ή να απαιτήσει από αυτό να μην τα χορηγήσει, εάν εντός τριών μηνών από την κοινοποίηση θεωρεί:

α) ότι οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες θα χορηγηθούν τα πιστοποιητικά δεν παρέχουν επίπεδο ασφάλειας ισοδύναμο με αυτό που καθορίζεται από τον παρόντα κανονισμό και τους κανόνες εφαρμογής του, ή και

β) ότι αυτά τα πιστοποιητικά θα προσφέρουν αθέμιτο πλεονέκτημα σε τρίτη χώρα ή ότι αντιστρατεύονται στην κοινοτική πολιτική έναντι της τρίτης αυτής χώρας.

Τα πιστοποιητικά που χορηγούνται βάσει του πρώτου εδαφίου ισχύουν μέχρι να τεθεί σε ισχύ συμφωνία μεταξύ της Κοινότητας και της εν λόγω τρίτης χώρας, και το αργότερο δύο έτη μετά την έκδοσή τους. Κατόπιν αιτήματος του οικείου κράτους μέλους, όσον αφορά τη χορήγηση πιστοποιητικών, η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 53, παράγραφος 2, να εγκρίνει, εφόσον χρειάζεται, την παράταση αυτής της διετούς προθεσμίας, με την προϋπόθεση πως δεν συντρέχουν οι περιστάσεις που μνημονεύονται στο δεύτερο εδάφιο.

Άρθρο 10 - Διατάξεις σχετικά με την ευελιξία

1. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού και των κανόνων εφαρμογής του δεν εμποδίζουν ένα κράτος μέλος να αντιδρά άμεσα σε πρόβλημα ασφάλειας το οποίο αφορά προϊόν, πρόσωπο ή οργάνωση που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Σε ανάλογη περίπτωση το κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη για τα μέτρα που λαμβάνει και την αιτιολόγησή τους.

2. Η Επιτροπή αποφασίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 53, παράγραφος 3, κατά πόσον ένα ανεπαρκές επίπεδο ασφάλειας ή ένα κενό στον παρόντα κανονισμό και στις διατάξεις εφαρμογής του αιτιολογούν τη συνέχιση της εφαρμογής των μέτρων που υιοθετούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Σε αυτή την περίπτωση λαμβάνει επίσης τα απαραίτητα μέτρα για την τροποποίηση του σχετικού κανόνα. Εάν τα μέτρα του κράτους μέλους κριθούν αδικαιολόγητα, το κράτος μέλος τα ανακαλεί.

3. Ένα κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει εξαιρέσεις από τους βασικούς κανόνες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό και στις διατάξεις εφαρμογής του σε περίπτωση απρόβλεπτων λειτουργικών περιστάσεων έκτακτης ανάγκης ή λειτουργικών αναγκών περιορισμένης διάρκειας. Σε ανάλογες περιπτώσεις ενημερώνεται το συντομότερο δυνατόν η Επιτροπή και τα άλλα κράτη μέλη.

4. Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 53, παράγραφος 3, μπορεί να αποφασίζει ότι οι εξαιρέσεις που επιτρέπονται σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου δεν συμμορφώνονται με τους στόχους του παρόντος κανονισμού ή κάποιου άλλου κανόνα του κοινοτικού δικαίου. Σε τέτοια περίπτωση το κράτος μέλος ανακαλεί την εξαίρεση.

5. Εάν μπορεί να επιτευχθεί με άλλα μέσα επίπεδο ασφάλειας ισοδύναμο με αυτό που επιτυγχάνεται μέσω της εφαρμογής των εκτελεστικών διατάξεων των άρθρων 4 έως 7, τα κράτη μέλη, ανεξαρτήτως εθνικότητας των αιτούντων και λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη να μην προκληθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, μπορούν να χορηγούν έγκριση που παρεκκλίνει από τις εν λόγω διατάξεις. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενημερώνει την Επιτροπή πριν από τη χορήγηση αυτής της έγκρισης και τεκμηριώνει την ανάγκη παρέκκλισης καθώς και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται για την εξασφάλιση ισοδύναμου επιπέδου ασφάλειας.

6. Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 53, παράγραφος 3, αποφασίζει κατά πόσον μια προτεινόμενη έγκριση παρέχει ισοδύναμο επίπεδο ασφάλειας και μπορεί να χορηγηθεί. Σε ανάλογη περίπτωση, ενημερώνει για την απόφασή της όλα τα κράτη μέλη, που έχουν επίσης το δικαίωμα να εφαρμόσουν αυτό το μέτρο. Οι σχετικοί εκτελεστικοί κανόνες μπορούν επίσης να τροποποιηθούν ώστε να ανταποκρίνονται στο εν λόγω μέτρο. Οι διατάξεις του άρθρου 8 εφαρμόζονται στο εν λόγω μέτρο.

Άρθρο 11 - Διάδοση και προστασία των πληροφοριών

1. Οι πληροφορίες που συλλέγονται στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού από την Επιτροπή, την Υπηρεσία και τις εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας είναι εμπιστευτικές και υπόκεινται στην οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [14].

[14] ΕΕ L 281, 23.11.1995, σ. 31.

2. Η Επιτροπή, η Υπηρεσία, οι εθνικές αρχές πολιτικής αεροπορίας και κάθε φορέας στον οποίο, δυνάμει της οδηγίας 94/56/ΕΚ του Συμβουλίου [15], ανατίθεται η διερεύνηση ατυχημάτων και συμβάντων στον τομέα της πολιτικής αεροπορίας εντός της Κοινότητας διαθέτει πρόσβαση στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

[15] ΕΕ L 319, 12.12.1994, σ. 14.

3. Η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τις διαδικασίες του άρθρου 53, παράγραφος 3, να αποφασίζει για την κοινοποίηση επιλεγμένων πληροφοριών σε ενδιαφερόμενα μέρη. Οι αποφάσεις αυτές, οι οποίες μπορεί να είναι γενικές ή μεμονωμένες, βασίζονται στην ανάγκη:

α) να παρασχεθούν στα πρόσωπα και τις επιχειρήσεις οι πληροφορίες που χρειάζονται για να βελτιώσουν την ασφάλεια των αερομεταφορών, και

β) να περιοριστεί η διάδοση των πληροφοριών σε ό,τι είναι απολύτως αναγκαίο για τις ανάγκες των χρηστών τους.

4. Για την ενημέρωση του κοινού όσον αφορά το γενικό επίπεδο ασφάλειας, η Υπηρεσία δημοσιεύει ετησίως μια επιθεώρηση σχετικά με θέματα ασφάλειας.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III - Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΕΙΑ ΤΩΝ ΑΕΡΟΜΕΤΑΦΟΡΩΝ

Μέρος I - Καθήκοντα

Άρθρο 12 Σύσταση και αρμοδιότητες της Υπηρεσίας

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ιδρύεται μια Ευρωπαϊκή Υπηρεσία για την Ασφάλεια των Αερομεταφορών, καλούμενη εφεξής «Υπηρεσία».

2. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθή λειτουργία και ανάπτυξη της ασφάλειας των αερομεταφορών, η Υπηρεσία:

α) αναλαμβάνει όλα τα καθήκοντα και γνωμοδοτεί επί όλων των θεμάτων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό,

β) επικουρεί την Επιτροπή με την εκπόνηση των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και της παρέχει την απαραίτητη τεχνική, επιστημονική και διοικητική υποστήριξη για την άσκηση των καθηκόντων της,

γ) εκδίδει τις απαραίτητες πράξεις εντός των εξουσιών που της παρέχονται από τον παρόντα κανονισμό και το σύνολο της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας,

δ) διενεργεί επιθεωρήσεις και έρευνες σύμφωνα με τις ανάγκες για την εκπλήρωση των καθηκόντων της.

Άρθρο 13 - Τύπος των πράξεων

Η Υπηρεσία μπορεί να εκδίδει:

α) γνώμες προς την Επιτροπή,

β) μη δεσμευτικά αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης και κάθε είδους υλικό καθοδήγησης για την εκτέλεση του παρόντος κανονισμού και των κανόνων εφαρμογής του,

γ) αποφάσεις για την εφαρμογή των άρθρων 15, 46 και 47.

Άρθρο 14 - Κατάρτιση γνωμοδοτήσεων, αποδεκτών μέσων συμμόρφωσης και υλικού καθοδήγησης

1. Προκειμένου να επικουρεί την Επιτροπή στην εκπόνηση προτάσεων για βασικές αρχές και κανόνες που πρέπει να υποβληθούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο καθώς και στην έκδοση των απαραίτητων διατάξεων εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων όσων εφαρμόζονται στα προϊόντα και τους εξοπλισμούς, που προβλέπονται στο άρθρο 5, παράγραφος 3 και στο άρθρο 6, παράγραφος 2, η Υπηρεσία καταρτίζει σχετικά σχέδια. Τα εν λόγω σχέδια υποβάλλονται από την Υπηρεσία υπό μορφή γνωμοδοτήσεων προς την Επιτροπή.

2. Η Υπηρεσία, τηρώντας αυστηρά τον παρόντα κανονισμό και τους εκτελεστικούς κανόνες που εκδίδονται από την Επιτροπή για την εφαρμογή του, εκπονεί, σύμφωνα με το άρθρο 44, μη δεσμευτικά αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης και υλικό καθοδήγησης προς χρήση στη διαδικασία πιστοποίησης.

Άρθρο 15 - Πιστοποίηση

Όσον αφορά τα προϊόντα και τους εξοπλισμούς, η Υπηρεσία:

α) διενεργεί η ίδια ή μέσω ειδικευμένων φορέων τεχνικές επιθεωρήσεις απαραίτητες για τον έλεγχο της αξιοπλοΐας του τύπου τους βάσει των κανόνων που εκδίδονται όσον αφορά τον σχεδιασμό προϊόντων και εξοπλισμών, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στους εκτελεστικούς κανόνες οι οποίοι εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 3,

β) εκδίδει τα κατάλληλα πιστοποιητικά τύπου, μεταξύ των οποίων τα πιστοποιητικά για επιχειρήσεις σχεδιασμού, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται στους εκτελεστικούς κανόνες που εκδίδονται δυνάμει του άρθρου 5, παράγραφος 3, και εξασφαλίζει συνεχή επιτήρηση,

γ) τροποποιεί, αναστέλλει ή ανακαλεί το σχετικό πιστοποιητικό τύπου, εάν ένα νομικό ή φυσικό πρόσωπο δεν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του βάσει του παρόντος κανονισμού και των κανόνων εφαρμογής του,

δ) ενεργεί άμεσα όταν ανακύπτει κάποιο πρόβλημα ασφάλειας για προϊόντα και εξοπλισμούς για τα οποία έχει εκδώσει πιστοποιητικό. Σε αυτή την περίπτωση εφαρμόζονται οι διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 10, παράγραφοι 1 και 2.

Άρθρο 16 - Παρακολούθηση της εφαρμογής των κανόνων

1. Η Υπηρεσία διενεργεί επιθεωρήσεις προς εξακρίβωση της εφαρμογής από τα κράτη μέλη του παρόντος κανονισμού και των κανόνων που εκδίδονται από την Επιτροπή για την εφαρμογή τους και υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή.

2. Η Υπηρεσία διενεργεί τεχνικές έρευνες για την εφαρμογή του άρθρου 10 και των διατάξεων εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, βάσει κανόνων που θα καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 53, παράγραφος 2.

Άρθρο 17 - Έρευνα

1. Η Υπηρεσία μπορεί να αναπτύσσει και να χρηματοδοτεί ερευνητικές δραστηριότητες που αφορούν αυστηρά τη βελτίωση των δραστηριοτήτων στο πεδίο των αρμοδιοτήτων της με την επιφύλαξη του εφαρμοστέου κοινοτικού δικαίου.

2. Η Υπηρεσία συντονίζει τις δραστηριότητές της στον τομέα της έρευνας και της ανάπτυξης με τις δραστηριότητες της Επιτροπής και των κρατών μελών, ούτως ώστε να εξασφαλίζει την αμοιβαία συνέπεια μεταξύ πολιτικών και δράσεων.

Άρθρο 18 - Σχέσεις με τρίτες χώρες

1. Η Υπηρεσία μπορεί να επικουρεί την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της στις σχέσεις τους με τρίτες χώρες σύμφωνα με τη σχετική κοινοτική νομοθεσία. Επικουρεί, ιδίως, κατόπιν αιτήματος, την Επιτροπή στις διαπραγματεύσεις της για την εναρμόνιση των οικείων κανόνων και για την αμοιβαία αναγνώριση των εγκρίσεων που βεβαιώνουν την ικανοποιητική εφαρμογή των κανόνων.

2. Η Υπηρεσία μπορεί να συνεργάζεται με τις αεροναυτικές αρχές τρίτων χωρών και τους διεθνείς οργανισμούς που είναι αρμόδιοι για θέματα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό στο πλαίσιο συμφωνιών εργασίας που συνάπτονται από την Επιτροπή με αυτούς τους φορείς.

Μέρος II - Εσωτερικη δομη

Άρθρο 19 - Νομικό καθεστώς, έδρα, τοπικές υπηρεσίες

1. Η Υπηρεσία αποτελεί οργανισμό της Κοινότητας και διαθέτει νομική προσωπικότητα.

2. Σε κάθε κράτος μέλος η Υπηρεσία διαθέτει την ευρύτερη δυνατή νομική ικανότητα που αναγνωρίζεται από τις εθνικές νομοθεσίες στα νομικά πρόσωπα. Δύναται ιδίως να αποκτά ή να διαθέτει κινητή και ακίνητη περιουσία και να παρίσταται ενώπιον δικαστηρίου.

3. Η έδρα της Υπηρεσίας θα αποφασιστεί, βάσει πρότασης της Επιτροπής, από τις αρμόδιες αρχές το αργότερο έξι μήνες μετά από την έγκριση του παρόντος κανονισμού. Με τη συγκατάθεση του διοικητικού συμβουλίου που μνημονεύεται στο άρθρο 24, η Υπηρεσία μπορεί να συστήσει τις δικές της τοπικές υπηρεσίες στα κράτη μέλη, μετά από συγκατάθεσή τους.

4. Η Υπηρεσία εκπροσωπείται από τον εκτελεστικό διευθυντή της.

Άρθρο 20 - Προσωπικό

1. Με την επιφύλαξη της εφαρμογής του άρθρου 33 του παρόντος κανονισμού στα μέλη των τμημάτων προσφυγών, στο προσωπικό της Υπηρεσίας εφαρμόζεται ο κανονισμός υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό των Κοινοτήτων αυτών και οι διατάξεις εφαρμογής τους που έχουν θεσπιστεί κατόπιν κοινής συμφωνίας από τα θεσμικά όργανα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 30, η Υπηρεσία ασκεί έναντι του προσωπικού της τις εξουσίες οι οποίες ανατίθενται στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή από τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης και το καθεστώς που εφαρμόζεται στο λοιπό προσωπικό.

3. Το προσωπικό της Υπηρεσίας αποτελείται από αυστηρά περιορισμένο αριθμό υπαλλήλων διορισμένων ή αποσπασμένων από την Επιτροπή ή τα κράτη μέλη για να εκτελούν διοικητικά καθήκοντα. Το υπόλοιπο προσωπικό αποτελείται από άλλους υπαλλήλους που προσλαμβάνονται από την Υπηρεσία για χρονική περίοδο αυστηρά περιορισμένη με βάση τις ανάγκες της.

Άρθρο 21 - Προνόμια και ασυλίες

Το πρωτόκολλο περί προνομίων και ασυλιών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων εφαρμόζεται στην Υπηρεσία.

Άρθρο 22 - Ευθύνη

1. Η συμβατική ευθύνη της Υπηρεσίας διέπεται από το δίκαιο που εφαρμόζεται στη σχετική σύμβαση.

2. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να δικάζει δυνάμει ρήτρας διαιτησίας που περιέχεται σε σύμβαση που συνήψε η Υπηρεσία.

3. Σε περίπτωση εξωσυμβατικής ευθύνης η Υπηρεσία υποχρεούται να αποκαθιστά, σύμφωνα με τις γενικές αρχές που είναι κοινές στα δίκαια των κρατών μελών, τις ζημίες που προξενούν οι υπηρεσίες ή υπάλληλοί της κατά την άσκηση των καθηκόντων τους.

4. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να εκδικάζει διαφορές σχετικά με την αποκατάσταση των ζημιών που προβλέπονται στην παράγραφο 3.

5. Η προσωπική ευθύνη των υπαλλήλων έναντι της Υπηρεσίας διέπεται από τις διατάξεις που καθορίζονται στον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων ή στο καθεστώς που εφαρμόζεται σ' αυτούς.

Άρθρο 23 - Γλώσσες

1. Η γλώσσα εργασίας της Υπηρεσίας είναι η αγγλική. Οι γνωμοδοτήσεις προς την Επιτροπή για την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 1, υποβάλλονται σε όλες τις επίσημες κοινοτικές γλώσσες. Τα αποδεκτά μέσα συμμόρφωσης και το υλικό καθοδήγησης για την εφαρμογή του άρθρου 14, παράγραφος 2, διατίθεται στην αγγλική γλώσσα. Οι αιτήσεις για χορήγηση πιστοποιητικού από την Υπηρεσία, τα έγγραφα που χρειάζονται για την επεξεργασία αυτών των αιτήσεων και κάθε άλλο έγγραφο που υποβάλλεται μπορούν να συμπληρώνονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας και, όταν απαιτείται από τον εφαρμοστέο κανόνα, στην αγγλική γλώσσα. Οι μεμονωμένες αποφάσεις και διαδικασίες που σχετίζονται με αυτή την εφαρμογή διατίθενται στη γλώσσα που χρησιμοποιεί ο αποδέκτης.

2. Οι υπηρεσίες μετάφρασης που απαιτούνται για τη λειτουργία της Υπηρεσίας παρέχονται από το Κέντρο Μετάφρασης των οργάνων της Ένωσης.

Άρθρο 24 - Σύσταση και εξουσίες του διοικητικού συμβουλίου

1. Με το παρόν άρθρο συστήνεται διοικητικό συμβούλιο.

2. Το διοικητικό συμβούλιο:

α) διορίζει τον εκτελεστικό διευθυντή κατ' εφαρμογή του άρθρου 30,

β) πριν από τις 31 Μαρτίου κάθε έτους εγκρίνει τη γενική έκθεση για τις δραστηριότητες της Υπηρεσίας κατά το προηγούμενο έτος και τη διαβιβάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη,

γ) πριν από τις 30 Σεπτεμβρίου κάθε έτους, και μετά από έγκριση της Επιτροπής, εγκρίνει το πρόγραμμα εργασιών της Υπηρεσίας για το επόμενο έτος και το διαβιβάζει στα κράτη μέλη, την Επιτροπή, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

δ) εκδίδει κατευθυντήριες γραμμές για την κατανομή των καθηκόντων πιστοποίησης σε ειδικευμένους φορείς μετά από έγκριση της Επιτροπής,

ε) καταρτίζει διαδικασίες για τη λήψη αποφάσεων από τον εκτελεστικό διευθυντή, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στα άρθρα 44 και 45,

στ) εκτελεί τα καθήκοντά του που αφορούν τον προϋπολογισμό της Υπηρεσίας σύμφωνα με τα άρθρα 49, 50 και 51,

ζ) διορίζει τα μέλη των τμημάτων προσφυγών σύμφωνα με το άρθρο 33,

η) ασκεί πειθαρχική εξουσία επί των υπαλλήλων που αναφέρονται στο άρθρο 30, παράγραφοι 1 και 3.

3. Το διοικητικό συμβούλιο συγκροτεί ένα συμβουλευτικό σώμα όπου μετέχουν τα ενδιαφερόμενα μέρη και με το οποίο διαβουλεύεται πριν λάβει αποφάσεις στους τομείς που αναφέρονται στα σημεία γ), ε) και στ) της παραγράφου 2.

Άρθρο 25 - Σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου

Το διοικητικό συμβούλιο αποτελείται από έναν αντιπρόσωπο κάθε κράτους μέλους, έναν αντιπρόσωπο της Επιτροπής και έναν αντιπρόσωπο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου καθώς και από τους αναπληρωτές τους. Η διάρκεια της θητείας τους είναι πενταετής με δυνατότητα ανανέωσης.

Άρθρο 26 - Προεδρία του διοικητικού συμβουλίου

1. Το διοικητικό συμβούλιο εκλέγει μεταξύ των μελών του έναν πρόεδρο και έναν αντιπρόεδρο. Ο αντιπρόεδρος αντικαθιστά ex-officio τον πρόεδρο σε περίπτωση κωλύματος.

2. Η θητεία του προέδρου και του αντιπροέδρου λήγει εφόσον πάψουν να είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Με την επιφύλαξη της παρούσας διάταξης, η διάρκεια της θητείας του προέδρου και του αντιπροέδρου είναι τριετής με δυνατότητα ανανέωσης.

Άρθρο 27 - Συνεδριάσεις

1. Το διοικητικό συμβούλιο συνέρχεται μετά από πρόσκληση του προέδρου του.

2. Ο εκτελεστικός διευθυντής της Υπηρεσίας συμμετέχει στη λήψη των αποφάσεων.

3. Το διοικητικό συμβούλιο συνέρχεται σε τακτική συνεδρίαση μία φορά τον χρόνο. Συνέρχεται επίσης με πρωτοβουλία του προέδρου ή μετά από αίτηση της Επιτροπής ή του ενός τρίτου των κρατών μελών.

4. Το διοικητικό συμβούλιο μπορεί να προσκαλεί παρατηρητές να συμμετάσχουν στις συνεδριάσεις του.

5. Η γραμματεία του διοικητικού συμβουλίου εξασφαλίζεται από την Υπηρεσία.

Άρθρο 28 - Ψηφοφορίες

1. Το διοικητικό συμβούλιο λαμβάνει τις αποφάσεις του με πλειοψηφία δύο τρίτων.

2. Κάθε μέλος έχει μία ψήφο. Ο εκτελεστικός διευθυντής δεν έχει δικαίωμα ψήφου.

Άρθρο 29 - Αρμοδιότητες και εξουσίες του εκτελεστικού διευθυντή

1. Η Υπηρεσία διευθύνεται από τον εκτελεστικό διευθυντή της, ο οποίος είναι εντελώς ανεξάρτητος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Με την επιφύλαξη των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων της Επιτροπής και του διοικητικού συμβουλίου, ο εκτελεστικός διευθυντής ούτε επιζητεί ούτε λαμβάνει οδηγίες από κυβερνήσεις ή από άλλους φορείς.

2. Ο εκτελεστικός διευθυντής έχει τις ακόλουθες αρμοδιότητες και εξουσίες:

α) εγκρίνει τις πράξεις της Υπηρεσίας, όπως ορίζονται στο άρθρο 13, εντός των ορίων που καθορίζονται από τον παρόντα κανονισμό καθώς και τους κανόνες εφαρμογής του και κάθε εφαρμοστέο δίκαιο,

β) λαμβάνει αποφάσεις επί των επιθεωρήσεων και των ερευνών, όπως προβλέπονται στα άρθρα 47 και 48,

γ) αναθέτει καθήκοντα πιστοποίησης σε ειδικευμένους φορείς σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που καθορίζει το διοικητικό συμβούλιο,

δ) αναλαμβάνει τις αρμοδιότητες σε διεθνές επίπεδο και την τεχνική συνεργασία με τρίτες χώρες για την εφαρμογή του άρθρου 18,

ε) λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα, συμπεριλαμβανομένης της έκδοσης εσωτερικών διοικητικών εντολών και της δημοσίευσης ανακοινώσεων, για να εξασφαλίσει τη λειτουργία της Υπηρεσίας σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού,

στ) εκπονεί κάθε χρόνο σχέδιο γενικής έκθεσης και το υποβάλλει στο διοικητικό συμβούλιο,

ζ) ασκεί έναντι του προσωπικού τις εξουσίες που προβλέπονται στο άρθρο 20, παράγραφος 2,

η) καταρτίζει την κατάσταση των προβλεπόμενων εσόδων και εξόδων της Υπηρεσίας σύμφωνα με το άρθρο 49 και εκτελεί τον προϋπολογισμό σύμφωνα με το άρθρο 50,

θ) μπορεί να μεταβιβάζει τις εξουσίες του σε άλλα μέλη του προσωπικού της Υπηρεσίας βάσει κανόνων που εκπονούνται σύμφωνα με τη διαδικασία που θεσπίζεται στο άρθρο 53, παράγραφος 2.

Άρθρο 30 - Διορισμός ανώτερων υπαλλήλων

1. Ο εκτελεστικός διευθυντής της Υπηρεσίας διορίζεται ή