Βρυξέλλες, 15.4.2005

COM(2005) 144 τελικό

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών (ΗΖΛΠ) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Τον Αύγουστο 2004, η Επιτροπή ανήγγειλε, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1408/2004, την έναρξη επανεξέτασης «ως προς νέο εξαγωγέα» του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών («ΗΖΛΠ») καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας. Αυτός ο κανονισμός καταργούσε επίσης τον δασμό όσον αφορά τις εισαγωγές από τις εταιρείες Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd. και Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd. (εφεξής «ο αιτών»), δύο συνδεδεμένες κινεζικές εταιρείες οι οποίες είχαν ζητήσει την έναρξη επανεξέτασης, υποβάλλοντας αυτές τις εισαγωγές σε καταγραφή.

Σύμφωνα με τις διαπιστώσεις της τρέχουσας έρευνας, ο αιτών δεν πληροί τα κριτήρια για καθεστώς οικονομίας αγοράς, αλλά πληροί τα κριτήρια για ατομική μεταχείριση και πρέπει να του επιβληθεί ατομικός συντελεστής δασμού 52,6%.

Προτείνεται επομένως στο Συμβούλιο να εγκρίνει την επισυναπτόμενη πρόταση κανονισμού για την δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέχρι τις 3 Μαΐου 2005 το αργότερο.

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών (ΗΖΛΠ) καταγωγής, μεταξύ άλλων, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας[1] (εφεξής «ο βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 4,

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

A. ΙΣΧΥΟΝΤΑ ΜΕΤΡΑ

Τα μέτρα που ισχύουν επί του παρόντος στις εισαγωγές στην Κοινότητα ορισμένων ηλεκτρονικών ζυγών («ΗΖΛΠ») καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας (εφεξής «ΛΔΚ») είναι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2605/2000[2] του Συμβουλίου. Δυνάμει του ιδίου κανονισμού, επιβλήθηκαν επίσης δασμοί αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ΗΖΛΠ καταγωγής Ταϊβάν και Δημοκρατίας της Κορέας.

B. ΤΡΕΧΟΥΣΑ ΕΡΕΥΝΑ

1. Αίτηση επανεξέτασης

Μετά την επιβολή των οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ΗΖΛΠ καταγωγής ΛΔΚ, η Επιτροπή έλαβε αίτηση για την έναρξη επανεξέτασης «ως προς νέο εξαγωγέα» του κανονισμού (ΕΚ) 2605/2000, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, από δύο συνδεδεμένες κινεζικές εταιρείες, τις Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd. και Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd. (ο «αιτών»). Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι δεν ήταν συνδεδεμένος με κανέναν από τους παραγωγούς-εξαγωγείς στη ΛΔΚ που υπόκεινται στα μέτρα αντιντάμπινγκ όσον αφορά τους ΗΖΛΠ. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ότι δεν είχε εξάγει ΗΖΛΠ στην Κοινότητα κατά την αρχική περίοδο έρευνας (εφεξής «η αρχική ΠΕ», δηλ. η περίοδος από την 1η Σεπτεμβρίου 1998 έως τις 31 Αυγούστου 1999), αλλά ότι είχε αρχίσει να εξάγει ΗΖΛΠ στην Κοινότητα μετά από αυτήν την ημερομηνία.

2. Έναρξη επανεξέτασης «ως προς νέο εξαγωγέα»

Η Επιτροπή εξέτασε τα αποδεικτικά στοιχεία που υπέβαλε ο αιτών και έκρινε ότι ήταν επαρκή για να δικαιολογήσουν την έναρξη επανεξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού. Μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή και αφού δόθηκε η ευκαιρία στον ενδιαφερόμενο κοινοτικό κλάδο παραγωγής να υποβάλει τις παρατηρήσεις του, η Επιτροπή κίνησε, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1408/2004[3], την διαδικασία επανεξέτασης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 όσον αφορά τον αιτούντα και άρχισε την έρευνά της.

Δυνάμει του κανονισμού της Επιτροπής για την έναρξη της επανεξέτασης, καταργήθηκε ο δασμός αντιντάμπινγκ 30,7% που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 στις εισαγωγές ΗΖΛΠ τους οποίους παρήγε ο αιτών. Παράλληλα, δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού, κλήθηκαν οι τελωνειακές αρχές να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την καταγραφή αυτών των εισαγωγών.

3. Υπό εξέταση προϊόν

Το προϊόν που αφορά η τρέχουσα επανεξέταση είναι το ίδιο με εκείνο που αποτελούσε αντικείμενο της έρευνας η οποία οδήγησε στην επιβολή των ισχυόντων μέτρων επί των εισαγωγών ΗΖΛΠ καταγωγής ΛΔΚ («η αρχική έρευνα»), δηλ. ηλεκτρονικοί ζυγοί για χρήση στο λιανικό εμπόριο, με μέγιστη ικανότητα ζυγίσεως που δεν υπερβαίνει τα 30 kg, στους οποίους ενσωματώνεται ψηφιακό σύστημα απεικόνισης του βάρους, η ανά μονάδα τιμή και η καταβλητέα τιμή (είτε περιλαμβάνει είτε όχι μέσο εκτύπωσης αυτών των δεδομένων), που υπάγονται κανονικά στον κωδικό ΣΟ ex 8423 81 50 (κωδικός TARIC 8423 81 50 10) και καταγωγής ΛΔΚ.

4. Ενδιαφερόμενα μέρη

Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τον αιτούντα και τους αντιπροσώπους της χώρας εξαγωγής σχετικά με την έναρξη της επανεξέτασης. Τα ενδιαφερόμενα μέρη είχαν την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.

Η Επιτροπή έστειλε επίσης έντυπα αιτήσεων για καθεστώς οικονομίας αγοράς και ερωτηματολόγιο στον αιτούντα και έλαβε απαντήσεις εντός των προθεσμιών που καθορίστηκαν γι’αυτόν τον σκοπό. Η Επιτροπή ζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τον καθορισμό του ντάμπινγκ, συμπεριλαμβανομένης της αιτήσεως για καθεστώς οικονομίας αγοράς, και πραγματοποιήθηκε επίσκεψη επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του αιτούντα.

5. Περίοδος έρευνας

Η έρευνα για το ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2003 έως τις 30 Ιουνίου 2004 («η περίοδος έρευνας» ή «ΠΕ»).

Γ. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

1. Χαρακτηρισμός «νέου εξαγωγέα»

Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι ο αιτών δεν είχε εξάγει το υπό εξέταση προϊόν κατά την αρχική ΠΕ και ότι είχε αρχίσει να εξάγει στην Κοινότητα μετά από αυτήν την περίοδο.

Επιπλέον, ο αιτών μπορούσε να αποδείξει ότι δεν ήταν συνδεδεμένος με κανέναν από τους εξαγωγείς ή παραγωγούς στην ΛΔΚ που υπόκεινται στα ισχύοντα μέτρα αντιντάμπινγκ τα οποία επιβλήθηκαν στις εισαγωγές ΗΖΛΠ καταγωγής ΛΔΚ.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, επιβεβαιώνεται ότι ο αιτών πρέπει να θεωρηθεί «νέος εξαγωγέας» σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

2. Καθεστώς οικονομίας αγοράς («ΚΟΑ»)

Δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού, στις έρευνες αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές καταγωγής ΛΔΚ, η κανονική αξία καθορίζεται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 έως 6 του εν λόγω άρθρου για τους παραγωγούς για τους οποίους διαπιστώνεται ότι πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, δηλ. όταν αποδεικνύεται ότι επικρατούν συνθήκες οικονομίας αγοράς όσον αφορά την κατασκευή και την πώληση του ομοειδούς προϊόντος. Αυτά τα κριτήρια περιγράφονται συνοπτικά κατωτέρω:

οι επιχειρηματικές αποφάσεις λαμβάνονται σε συνάρτηση με τις ενδείξεις της αγοράς και χωρίς σημαντική κρατική παρέμβαση, και το κόστος εκφράζει τις τιμές στην αγορά·

οι επιχειρήσεις τηρούν σαφή λογιστική καταγραφή, υποκείμενη σε ανεξάρτητο έλεγχο, βάσει των διεθνών λογιστικών προτύπων («ΔΛΠ»), η οποία και πρέπει να ακολουθείται συνεπώς,·

δεν παρατηρούνται σημαντικές στρεβλώσεις οφειλόμενες στη μετάβαση από παλαιότερο καθεστώς ελεγχόμενης οικονομίας·

η ασφάλεια δικαίου και η σταθερότητα διασφαλίζονται μέσω νομοθεσίας περί πτωχεύσεως και ιδιοκτησιακού καθεστώτος·

οι πράξεις μετατροπής του συναλλάγματος πραγματοποιούνται σε τιμές της αγοράς.

Ο αιτών ζήτησε καθεστώς οικονομίας αγοράς δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Η συνήθης πρακτική της Κοινότητας είναι να εξετάζει εάν ο όμιλος των συνδεδεμένων εταιρειών στο σύνολό του πληροί τις προϋποθέσεις για καθεστώς οικονομίας αγοράς. Για το σκοπό αυτό, η Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd και η Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd κλήθηκαν να συμπληρώσουν ένα έντυπο αιτήσεως για καθεστώς οικονομίας αγοράς. Και οι δύο εταιρείες συμπλήρωσαν την αίτηση ΚΟΑ εντός της καθορισθείσας προθεσμίας.

Η Επιτροπή ζήτησε όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες και επαλήθευσε τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν στις αιτήσεις ΚΟΑ στις εγκαταστάσεις των εν λόγω εταιρειών.

Θεωρήθηκε ότι δεν μπορούσε να χορηγηθεί ΚΟΑ στον αιτούντα με το επιχείρημα ότι οι δύο συνδεδεμένες κινεζικές εταιρείες δεν πληρούσαν τα πρώτα δύο κριτήρια που καθορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού.

Όσον αφορά το πρώτο κριτήριο, το καταστατικό ενός από τους δύο συνδεδεμένους κινέζους παραγωγούς επιτρέπει στον κρατικά ελεγχόμενο εταίρο του ο οποίος δεν κατέχει κεφάλαιο της εταιρείας και παρουσιάστηκε ως απλός ιδιοκτήτης, να ζητεί αποζημίωση αν η εταιρεία δεν επιτυγχάνει τους στόχους της παραγωγής, πωλήσεων και κέρδους. Επιπλέον, η έγκριση των τοπικών αρχών ήταν αναγκαία για την αναγνώριση των κτιριακών εγκαταστάσεων ως περιουσιακών στοιχείων και για την απόσβεση των δικαιωμάτων χρήσης της γης. Επιπλέον, ένας από τους Κινέζους παραγωγούς δεν κατέβαλε ποτέ ενοίκιο για τα δικαιώματα χρήσης γης και επωφελήθηκε από τραπεζικές εγγυήσεις οι οποίες χορηγήθηκαν δωρεάν από τρίτο μέρος. Υπό αυτές τις συνθήκες και λόγω του γεγονότος ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να αποδείξει ότι οι επιχειρηματικές αποφάσεις της λαμβάνονται σε συνάρτηση με τις ενδείξεις της αγοράς, που αντανακλούν τις τιμές της αγοράς και χωρίς σημαντική κρατική παρέμβαση, διαπιστώθηκε ότι δεν πληρούται αυτό το κριτήριο.

Όσον αφορά το δεύτερο κριτήριο, διαπιστώθηκε ότι ο αιτών παραβίαζε ορισμένα ΔΛΠ. Όσον αφορά το ΔΛΠ 1, ο αιτών παραβίαζε τρεις βασικές λογιστικές αρχές: τη λογιστική μέθοδο αυτοτέλειας των χρήσεων, την αρχή της σύνεσης και την αρχή ότι η ουσία πρέπει να υπερέχει του τύπου. Ο αιτών παρέλειψε επίσης να εφαρμόσει το ΔΛΠ 2 για τις απογραφές, τα κτίρια δεν αναγνωρίστηκαν και αποσβέστηκαν σύμφωνα με το ΔΛΠ 16 και τα δικαιώματα χρήσης της γης δεν αποσβέστηκαν σύμφωνα με το ΔΛΠ 38. Τέλος, παραβιάστηκαν επίσης το ΔΛΠ 21 για τις επιδράσεις των μεταβολών στις τιμές συναλλάγματος και το ΔΛΠ 36 για τη μείωση αξίας των περιουσιακών στοιχείων. Το γεγονός ότι οι εκθέσεις λογιστικού ελέγχου δεν αναφέρουν τίποτα όσον αφορά τις περισσότερες από τις παραβιάσεις των ΔΛΠ δείχνει ότι ο λογιστικός έλεγχος δεν διενεργήθηκε σύμφωνα με τα ΔΛΠ.

Πρέπει επίσης να υπογραμμιστεί ότι η έκθεση του ελεγκτή όσον αφορά το δημοσιονομικό έτος 2001 για έναν από τους δύο συνδεδεμένους Κινέζους παραγωγούς ανέφερε ήδη τα προβλήματα όσον αφορά τις απογραφές, ενώ οι εκθέσεις του ελεγκτή για τα δημοσιονομικά έτη 2002 και 2003 ανέφεραν ότι η εταιρεία δεν είχε καθιερώσει την κατάλληλη πολιτική όσον αφορά τις διατάξεις για τη μείωση αξίας των περιουσιακών στοιχείων. Επομένως ο ελεγκτής ανέφερε και υπογράμμιζε ορισμένα προβλήματα που εμφανίζονταν κάθε έτος χωρίς να υπάρχει καμία ανταπόκριση. Αυτό το στοιχείο δείχνει επίσης σαφώς ότι η λογιστική του αιτούντα δεν ήταν αξιόπιστη.

Δόθηκε η ευκαιρία στον αιτούντα και στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με τις ανωτέρω διαπιστώσεις. Κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή, γνωστοποιήθηκε στον αιτούντα ότι δεν μπορούσε να του χορηγηθεί ΚΟΑ. Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής δεν υπέβαλε παρατηρήσεις. Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι δεν υπήρχε κρατική παρέμβαση, ότι το κόστος αντανακλούσε τις τιμές της αγοράς και ότι τα προαναφερθέντα ΔΛΠ δεν εφαρμόζονταν στην περίπτωσή του.

Ειδικότερα, ένας από τους δύο συνδεδεμένους Κινέζους παραγωγούς ισχυρίστηκε ότι η αξίωση αποζημίωσης όσον αφορά τις επιδόσεις εταιρείας μπορούσε κανονικά να βρεθεί σε συμφωνία για την ίδρυση κοινής επιχείρησης υπό συνθήκες οικονομίας αγοράς. Ο άλλος παραγωγός θεωρούσε ότι ήταν φυσικό να επωφελείται μία εταιρεία από δωρεάν περίοδο κατά την κατασκευαστική φάση ενός σχεδίου. Τέλος, θεωρούσε ότι το θέμα της απόσβεσης κτιρίων και των δικαιωμάτων χρήσης γη δεν έπρεπε να αφορά ειδικά τις εταιρείες και δεν υπήρχε κανένα όφελος αυτοτέλειας των χρήσεων για τις κινεζικές αρχές.

Αυτά τα επιχειρήματα απορρίφθηκαν. Πρώτον, παρόλο που η ύπαρξη μόνο κοινής επιχείρησης όπως αυτή στην τρέχουσα έρευνα, δεν αποτελεί ένδειξη κρατικής παρέμβασης, το καταστατικό περιέχει ορισμένους μηχανισμούς που επιτρέπουν στο κράτος να παρεμβαίνει. Ειδικότερα, το δικαίωμα του Κινέζου εταίρου (δηλ. των τοπικών αρχών) να ζητούν αποζημίωση, δεν περιορίζεται στην περίπτωση μη καταβολής του ενοικίου. Τα δικαιώματα του Κινέζου εταίρου υπερβαίνουν έτσι τα όρια των δικαιωμάτων ενός απλού ιδιοκτήτη. Δεύτερον, το ενοίκιο έπρεπε να καταβληθεί στο κράτος για τα πρώτα έτη λειτουργίας. Κάθε απαλλαγή από αυτήν την υποχρέωση πληρωμής έπρεπε να είχε προβλεφθεί στο συμβόλαιο. Τέλος, το γεγονός ότι ο αιτών παραδέχθηκε ότι η απόσβεση των κτιριακών εγκαταστάσεων και των δικαιωμάτων χρήσης της γης δεν καθορίζεται από τις ίδιες τις εταιρείες, ενισχύει το συμπέρασμα ότι το κράτος μπορούσε να παρεμβαίνει σημαντικά στις επιχειρηματικές αποφάσεις του αιτούντα.

Το κυριότερο επιχείρημα του αιτούντα για το κριτήριο 2 ήταν ότι τα ΔΛΠ δεν υιοθετήθηκαν από τους λογιστές στη ΛΔΚ. Ο αιτών παραδέχθηκε ότι δεν είχαν εφαρμοστεί αλλά έκρινε ότι τα ΔΛΠ που αναφέρει η Επιτροπή δεν ήταν εφαρμόσιμα κατά την ΠΕ. Εντούτοις, διαπιστώθηκε ότι όλες οι διατάξεις ΔΛΠ που καθορίζονται στην αιτιολογική σκέψη 17 ανωτέρω, ίσχυαν κατά την ΠΕ.

Στις παρατηρήσεις του σχετικά με το τελικό συμπέρασμα, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι η απόφαση να μη χορηγηθεί ΚΟΑ στους δύο συνδεδεμένους Κινέζους παραγωγούς, δεν λήφθηκε εντός τριών μηνών από την έναρξη της έρευνας όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Σύμφωνα με τον αιτούντα, αυτό είχε κάποια επίδραση στην απόφαση της Επιτροπής να μην επαληθεύσει τις πληροφορίες που παρείχαν ορισμένες από τις συνδεδεμένες εταιρείες του και από τον παραγωγό στην ανάλογη χώρα, πράγμα που είχε αρνητική επίπτωση στο αποτέλεσμα της έρευνας.

Όσον αφορά το επιχείρημα σχετικά με την προθεσμία τριών μηνών, η μη τήρηση αυτής της προθεσμίας δεν έχει νομικές συνέπειες. Πρέπει να αναφερθεί ότι οι αιτήσεις ΚΟΑ που ελήφθησαν δεν ήταν πλήρεις και απαιτούσαν αριθμό σημαντικών διευκρινίσεων και συμπληρωματικών πληροφοριών που καθυστέρησαν την έρευνα. Μετά από αίτησή τους, χορηγήθηκαν παρατάσεις των προθεσμιών στους δύο συνδεδεμένους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς για να υποβάλουν αυτές τις διευκρινίσεις και συμπληρωματικές πληροφορίες. Επιπλέον, επειδή δεν μπορούσαν να δεχθούν την ομάδα επαλήθευσης στις αρχές Οκτωβρίου 2004, οι επισκέψεις επαλήθευσης πραγματοποιήθηκαν μόνο κατά το δεύτερο ήμισυ αυτού του μήνα, πράγμα που καθυστέρησε έτσι περισσότερο τον καθορισμό του καθεστώτος οικονομίας αγοράς. Επομένως συνήχθη το συμπέρασμα ότι ο αξιόπιστος καθορισμός ΚΟΑ μπορούσε να γίνει ή να εγκριθεί επίσης μετά από την περίοδο τριών μηνών.

Η Επιτροπή επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες κατά την επιτόπια έρευνα στις εγκαταστάσεις του αιτούντα και δέχθηκε όλες τις πληροφορίες που υπέβαλαν οι συνδεδεμένες εταιρείες του για να υπολογίσει την τιμή εξαγωγής. Επομένως, το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκαν επισκέψεις επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις αυτών των συνδεδεμένων εταιρειών δεν είχε ζημιογόνα συνέπεια για τον αιτούντα. Όσον αφορά τον παραγωγό στην ανάλογη χώρα, οι διαπιστώσεις καθορίζονται κατωτέρω στις αιτιολογικές σκέψεις 29 έως 41.

Με βάση τα ανωτέρω συμπεράσματα, συνήχθη το συμπέρασμα ότι ο αιτών δεν πληρούσε τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού και επομένως δεν μπορούσε να του χορηγηθεί καθεστώς οικονομίας αγοράς.

3. Ατομική μεταχείριση («ΑΜ»)

Ο αιτών ζήτησε επίσης ατομική μεταχείριση στην περίπτωση που δεν θα του είχε χορηγηθεί καθεστώς οικονομίας της αγοράς. Με βάση τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν, διαπιστώθηκε ότι οι δύο συνδεδεμένες κινεζικές εταιρείες πληρούν όλες τις απαιτήσεις για ατομική μεταχείριση όπως καθορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού.

Επομένως συνήχθη το συμπέρασμα ότι μπορούσε να χορηγηθεί ατομική μεταχείριση στον αιτούντα.

4. Ντάμπινγκ

Κανονική αξία

a) Ανάλογη χώρα

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, για τις χώρες χωρίς οικονομία αγοράς και στο βαθμό που δεν μπορούσε να χορηγηθεί καθεστώς οικονομίας αγοράς για τις χώρες σε μετάβαση, η κανονική αξία έπρεπε να καθοριστεί με βάση την τιμή ή την κατασκευασμένη αξία σε ανάλογη χώρα.

Στον κανονισμό για την έναρξη αυτής της επανεξέτασης, η Επιτροπή δήλωσε την πρόθεσή της να χρησιμοποιήσει την Ινδονησία ως κατάλληλη ανάλογη χώρα για τον καθορισμό της κανονικής αξίας για την ΛΔΚ και κάλεσε τα ενδιαφερόμενα μέρη να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με αυτό. Η Ινδονησία είχε ήδη χρησιμοποιηθεί ως ανάλογη χώρα στην αρχική έρευνα.

Κανένα ενδιαφερόμενο μέρος δεν προέβαλε αντιρρήσεις σχετικά με αυτήν την επιλογή. Ο Ινδονήσιος παραγωγός που είχε συνεργαστεί με την αρχική έρευνα συνεργάστηκε επίσης στην τρέχουσα έρευνα και συμπλήρωσε το ερωτηματολόγιο της Επιτροπής.

Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι πριν ληφθεί απόφαση για την επιλογή της καταλληλότερης ανάλογης χώρας, εστάλησαν επίσης ερωτηματολόγια στους παραγωγούς στη Δημοκρατία της Κορέας, την Ταϊβάν και την Ιαπωνία, αλλά αυτοί οι παραγωγοί δεν συνεργάστηκαν.

Με βάση τα ανωτέρω, και ειδικότερα λόγω του γεγονότος ότι χρησιμοποιήθηκε η Ινδονησία ως ανάλογη χώρα στην αρχική έρευνα και ότι δεν φαίνεται να έχει μεταβληθεί η καταλληλότητα της επιλογής της Ινδονησίας ως ανάλογης χώρας, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η Ινδονησία αποτελεί την κατάλληλη ανάλογη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού.

Ο αιτών έκρινε ότι αποτελούσε διακριτική μεταχείριση η αλλαγή της μεθόδου μεταξύ της αρχικής έρευνας και της επανεξέτασης επειδή δεν πραγματοποιήθηκε επίσκεψη επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του Ινδού παραγωγού κατά την παρούσα επανεξέταση, ενώ είχε πραγματοποιηθεί τέτοια επίσκεψη κατά την αρχική έρευνα. Επιπλέον, ο αιτών έκρινε διακριτική μεταχείριση τη χρήση μη επαληθευμένων γεγονότων για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας για έναν παραγωγό-εξαγωγέα σε χώρα που δεν έχει οικονομία αγοράς, ενώ αυτό δεν συμβαίνει σε επανεξετάσεις «ως προς νέο εξαγωγέα» όσον αφορά τους παραγωγούς-εξαγωγείς σε χώρες με οικονομία αγοράς. Ο αιτών βασιζόμενος σε πληροφορίες μη εμπιστευτικού χαρακτήρα ισχυρίστηκε ότι η απάντηση στο ερωτηματολόγιο του Ινδονήσιου παραγωγού δεν ήταν η κατάλληλη και ότι τα στοιχεία που ήταν διαθέσιμα επέτρεπαν να γίνει μόνον ένας κατά προσέγγιση υπολογισμός της κατασκευασμένης κανονικής αξίας.

Σύμφωνα με το άρθρο 16 του βασικού κανονισμού, οι επισκέψεις επαλήθευσης δεν είναι υποχρεωτικές. Επομένως, το να μη διενεργηθεί επίσκεψη επαλήθευσης δεν μπορεί να θεωρηθεί διακριτική μεταχείριση. Επιπλέον, το γεγονός ότι δεν πραγματοποιήθηκε επίσκεψη επαλήθευσης στις εγκαταστάσεις του Ινδονήσιου παραγωγού κατά την επανεξέταση, δεν σημαίνει ότι δεν εξετάστηκαν προσεκτικά οι πληροφορίες που υποβλήθηκαν. Οι πληροφορίες που υπέβαλε ο παραγωγός της Ινδονησίας ήταν συναφείς με τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν κατά την αρχική έρευνα, οι οποίες είχαν επαληθευτεί επί τόπου και με τεκμηριωμένα στοιχεία που υποβλήθηκαν με την απάντηση στο ερωτηματολόγιο. Αυτά τα στοιχεία ήταν επαρκή για να γίνει ένας λεπτομερής υπολογισμός της κατασκευασμένης κανονικής αξίας όπως ορίζεται κατωτέρω. Το γεγονός ότι ο αιτών δεν μπόρεσε να εντοπίσει στον μη εμπιστευτικό φάκελο όλες τις εμπιστευτικές λεπτομέρειες που υπέβαλε ο Ινδονήσιος παραγωγός, δεν καθιστά αυτές τις πληροφορίες ακατάλληλες για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Τέλος, ο αιτών δεν ισχυρίστηκε ότι ο μη εμπιστευτικός φάκελος δεν περιείχε συνοπτικές λεπτομέρειες που θα επέτρεπαν την εύλογη κατανόηση στοιχείων που υποβλήθηκαν ως εμπιστευτικά.

Με βάση τα ανωτέρω, απορρίφθηκαν οι παρατηρήσεις του αιτούντα σχετικά με τις επισκέψεις επαλήθευσης και τις ακατάλληλες πληροφορίες.

β) Καθορισμός της κανονικής αξίας

Δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, η κανονική αξία για τους δύο συνδεδεμένους Κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς καθορίστηκε με βάση τα στοιχεία που υπέβαλε ο παραγωγός στην ανάλογη χώρα. Παρόλο που η παραγωγή και οι εξαγωγικές πωλήσεις αυτού του παραγωγού ήταν σημαντικές, οι πωλήσεις του σε μη συνδεδεμένους πελάτες στην αγορά της Ινδονησίας θεωρήθηκε ότι πραγματοποιήθηκαν σε ανεπαρκείς ποσότητες. Επομένως, η κανονική αξία καθορίστηκε με βάση την κατασκευασμένη αξία για τους τύπους του προϊόντος που μπορούν να συγκριθούν με το προϊόν που εξήχθη στην Κοινότητα από τον αιτούντα, δηλ. με βάση το κόστος παραγωγής των ΗΖΛΠ που κατασκευάζονται στην Ινδονησία στο οποίο προστέθηκε ένα εύλογο ποσό για να ληφθούν υπόψη τα γενικά και διοικητικά έξοδα και τα έξοδα πωλήσεων καθώς και τα κέρδη (ΓΔΕΠ).

Τα ΓΔΕΠ που χρησιμοποιήθηκαν ήταν εκείνα στα οποία υποβλήθηκε ο Ινδονήσιος κατασκευαστής καθώς και μία συνδεδεμένη εταιρεία που συμμετέχει στις εγχώριες πωλήσεις του.

Για τον υπολογισμό του περιθωρίου του κέρδους, επειδή ο Ινδονήσιος παραγωγός δεν πώλησε επαρκείς ποσότητες σε μη συνδεδεμένους πελάτες στην εγχώρια αγορά του, ήταν αναγκαίο να χρησιμοποιηθούν στοιχεία από την αρχική έρευνα. Αποφασίστηκε να ληφθεί το περιθώριο κέρδους που είχε χρησιμοποιηθεί για την κατασκευή της κανονικής αξίας στην αρχική έρευνα όσον αφορά τις εισαγωγές ΗΖΛΠ από την Ταϊβάν. Αυτό το περιθώριο θεωρήθηκε εύλογο επειδή δεν υπήρχαν άλλα στοιχεία για την αποδοτικότητα του ομοειδούς προϊόντος που πωλήθηκε στην Ινδονησία. Πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι οι ΗΖΛΠ που πωλήθηκαν από τους παραγωγούς-εξαγωγείς της Ταϊβάν στην εγχώρια αγορά της Ταϊβάν ήταν ΗΖΛΠ χαμηλής τεχνολογίας, όπως συμβαίνει επίσης με τους ΗΖΛΠ που κατασκευάζονται από τον παραγωγό στην ανάλογη χώρα.

Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, έπρεπε να εφαρμοστεί η ίδια μέθοδος με εκείνη της αρχικής έρευνας για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, δηλ. οι τιμές πωλήσεων. Ισχυρίστηκε επίσης ότι δεν υπάρχει ένδειξη για το ότι τα ΓΔΕΠ της συνδεδεμένης εταιρείας είχαν συμπεριληφθεί στην αρχική έρευνα επειδή δεν γίνεται καμία αναφορά σε αυτό το θέμα στον αρχικό κανονισμό. Έτσι φαίνεται ότι η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε στην αρχική έρευνα έχει μεταβληθεί σε βάρος του αιτούντα. Επιπλέον, ισχυρίστηκε ακόμα ότι ήταν ασύνηθες το να επιλεγεί η αποδοτικότητα στην αρχική ΠΕ μιας αγοράς άλλης εκτός από εκείνη της ανάλογης χώρας.

Όσον αφορά αυτά τα επιχειρήματα, όπως καθορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 37 ανωτέρω, χρησιμοποιήθηκε η κατασκευασμένη κανονική αξία με το κέρδος επί των εγχωρίων πωλήσεων κατά την αρχική έρευνα στην Ταϊβάν επειδή οι εγχώριες πωλήσεις στην αγορά της Ινδονησίας κατά την περίοδο της έρευνας θεωρήθηκαν ανεπαρκείς για τον καθορισμό της κανονικής αξίας με βάση τις τιμές πωλήσεων. Αυτό δεν συνέβαινε κατά την αρχική έρευνα όταν χρησιμοποιήθηκαν οι τιμές πωλήσεων και όχι η κατασκευασμένη αξία. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο ο αρχικός κανονισμός δεν περιείχε λεπτομέρειες σχετικά με τα ΓΔΕΠ. Επιπλέον, πρέπει να αναφερθεί ότι εάν είχαν χρησιμοποιηθεί οι τιμές των μικρών πωλήσεων ΗΖΛΠ στην αγορά της Ινδονησίας, τότε θα ήταν υψηλότερη η κανονική αξία που θα καθοριζόταν με αυτόν τον τρόπο. Το ίδιο θα συνέβαινε εάν κατά τον υπολογισμό της κανονικής αξίας είχε χρησιμοποιηθεί το περιθώριο κέρδους από αυτές τις ελάχιστες εγχώριες πωλήσεις. Δεν είναι επομένως ορθό να προβάλλεται το επιχείρημα ότι έχει μεταβληθεί η μέθοδος σε βάρος του αιτούντα.

Τιμή εξαγωγής

Οι δύο συνδεδεμένοι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς πώλησαν τους ΗΖΛΠ στην Κοινότητα μέσω συνδεδεμένων εταιρειών (εμπόρων) που έχουν καταχωρηθεί στη Σαμόα και στην Ταϊβάν. Η τιμή εξαγωγής καθορίστηκε με βάση τις τιμές μεταπώλησης που έχουν καταβληθεί ή πρέπει να καταβληθούν από τον πρώτο ανεξάρτητο αγοραστή στην Κοινότητα.

Σύγκριση

Η σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής πραγματοποιήθηκε σε βάση εκ του εργοστασίου και στο ίδιο επίπεδο εμπορίου. Για να εξασφαλιστεί ορθή σύγκριση, λήφθηκαν υπόψη, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού, οι διαφορές παραγόντων για τους οποίους αποδείχθηκε ότι επηρεάζουν τις τιμές και τη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών. Πάνω σ’ αυτήν τη βάση, έγιναν προσαρμογές, όπου ήταν αναγκαίο, για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές των φυσικών χαρακτηριστικών, του κόστους μεταφοράς, του κόστους διεκπεραίωσης και προμήθειας.

Έγινε προσαρμογή της κανονικής αξίας για να αποκλεισθεί η αξία κάθε διεπαφής εκτύπωσης. Επιπλέον, επειδή ορισμένα μοντέλα που πώλησαν οι δύο συνδεδεμένοι Κινέζοι παραγωγοί-εξαγωγείς μέσω των συνδεδεμένων εταιρειών πωλήσεών τους στην Κοινότητα είχαν έναν πόλο, έγινε προσαρμογή της κανονικής αξίας για να ληφθεί υπόψη η αξία του πόλου.

Επειδή οι συνδεδεμένοι έμποροι των Κινέζων παραγωγών-εξαγωγέων εκτελούν παρόμοιες εργασίες με εκείνες ενός αντιπροσώπου που εργάζεται σε βάση προμήθειας, έγινε προσαρμογή της τιμής εξαγωγής για να ληφθεί υπόψη η προμήθεια σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού. Το επίπεδο της προμήθειας υπολογίστηκε βάσει αποδεικτικών στοιχείων που έδειχναν άμεσα την άσκηση τέτοιων εργασιών. Σ’ αυτό το πλαίσιο, κατά τον υπολογισμό της προμήθειας, λήφθηκαν υπόψη τα ΓΔΕΠ που προέκυψαν για τους συνδεδεμένους εμπόρους κατά την πώληση του υπό εξέταση προϊόντος το οποίο παράγουν οι δύο συνδεδεμένοι Κινέζοι παραγωγοί.

Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι το μοντέλο που πωλήθηκε στην ανάλογη χώρα είχε υψηλότερες προδιαγραφές οι οποίες επηρέαζαν τη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών.

Επειδή ο αιτών δεν παρείχε ένα ενιαίο παράδειγμα όσον αφορά τις, κατά τους ισχυρισμούς, υψηλότερες προδιαγραφές και τις επιπτώσεις τους στη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών, αυτό το αίτημα δεν έγινε αποδεκτό.

Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι ορισμένα στοιχεία που υποβλήθηκαν εν συνεχεία στην απάντηση στο ερωτηματολόγιο έπρεπε να είχαν χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό της προσαρμογής ώστε να ληφθούν υπόψη τα έξοδα μεταφοράς και διεκπεραίωσης επί της τιμής εξαγωγής.

Αυτό το αίτημα έγινε δεκτό και η τιμή εξαγωγής προσαρμόστηκε προς τα πάνω.

Ο αιτών ισχυρίστηκε ότι έπρεπε να γίνει προσαρμογή της κανονικής αξίας για τα έξοδα εξυπηρέτησης των πελατών, της εγγύησης και το κόστος πίστωσης. Ισχυρίστηκε επίσης ότι το κόστος που προέκυπτε από τη συμφωνία η οποία υπογράφηκε μεταξύ μιας συνδεδεμένης εταιρείας του Ινδονήσιου παραγωγού και ενός διανομέα στην Ινδονησία έπρεπε να αφαιρεθεί από την κανονική αξία.

Αυτοί οι ισχυρισμοί απορρίφθηκαν επειδή το κόστος που ανέφερε ο αιτών δεν είχε συμπεριληφθεί ούτε στο κόστος κατασκευής ούτε στα έξοδα ΓΔΕΠ που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Επομένως δεν υπήρχε λόγος να αφαιρεθεί αυτό το κόστος από την κανονική αξία.

Σύμφωνα με τον αιτούντα το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, δεν επιτρέπει να αφαιρείται η προμήθεια από τις τιμές εξαγωγής των συνδεδεμένων εταιρειών της επειδή δεν καταβλήθηκε καμία πραγματική προμήθεια. Εν πάση περιπτώσει, ακόμη και αν γινόταν τέτοια προσαρμογή της τιμής εξαγωγής, έπρεπε να είχε γίνει παρόμοια προσαρμογή στην κανονική αξία δεδομένου ότι η συνδεδεμένη εταιρεία με τον Ινδονήσιο παραγωγό εκτελούσε τις ίδιες εργασίες με εκείνες που εκτελούσαν οι συνδεδεμένες εταιρείες του αιτούντα. Επιπλέον, όσον αφορά τις πωλήσεις μέσω της Ταϊβάν, ο αιτών ισχυρίστηκε ότι ο υπολογισμός της προσαρμογής περιελάμβανε το κόστος της παραγωγής και της διαχείρισης. Το μέσο κατανομής που χρησιμοποιήθηκε έπρεπε να είχε στηριχθεί στον αριθμό των απασχολουμένων που εργάζονται στον τομέα διανομής και πωλήσεων ΗΖΛΠ στην εταιρεία της Ταϊβάν αντί του συνολικού αριθμού απασχολουμένων που εργάζονται στον τομέα διανομής και πωλήσεων.

Το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) δεν απαιτεί το να έχει πράγματι πληρωθεί προμήθεια υπό μορφή περιθωρίου κέρδους, ειδικότερα όταν ο έμπορος είναι συνδεδεμένος με τον παραγωγό-εξαγωγέα, εάν οι εργασίες αυτού του εμπόρου είναι παρόμοιες με εκείνες ενός αντιπροσώπου που εργάζεται σε βάση προμήθειας. Έπρεπε να γίνει προσαρμογή για τις προμήθειες εάν τα μέρη δεν ενεργούν με βάση τη σχέση «προϊσταμένου-υφισταμένου» (principal – agent), αλλά καταλήγουν στο ίδιο οικονομικό αποτέλεσμα ενεργώντας ως αγοραστής και πωλητής. Οι συνδεδεμένες εταιρείες του αιτούντα τιμολόγησαν όλες τις εξαγωγικές πωλήσεις σε μη συνδεδεμένους πελάτες και καθόρισαν τις τιμές πωλήσεων, ενώ οι μη συνδεδεμένοι πελάτες υπέβαλαν τις παραγγελίες σε αυτούς. Αυτό δεν συνέβαινε με την εταιρεία η οποία είναι συνδεδεμένη με τον Ινδονήσιο παραγωγό, της οποίας τα ΓΔΕΠ χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της κατασκευασμένης κανονικής αξίας. Όντως, οι πωλήσεις στην αγορά της Ινδονησίας πραγματοποιήθηκαν από άλλη συνδεδεμένη εταιρεία και, όπως ήδη εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη (51) ανωτέρω, τα ΓΔΕΠ αυτής της εταιρείας δεν χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Επομένως δεν ήταν κατάλληλο να γίνει αυτή η προσαρμογή της κανονικής αξίας και δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτοί οι ισχυρισμοί του αιτούντα.

Όσον αφορά τον υπολογισμό της προσαρμογής για να ληφθούν υπόψη οι προμήθειες, πρέπει να τονιστεί ότι ο αιτών, παρόλο που το ζήτησε ειδικά, δεν είχε υποβάλει επαρκείς λεπτομέρειες που θα επέτρεπαν να γίνει διαφορετική κατανομή των ΓΔΕΠ του. Σχετικά με αυτό, έπρεπε να απορριφθεί το αίτημα του αιτούντα για τον υπολογισμό της προσαρμογής για προμήθειες.

Περιθώριο ντάμπινγκ

Όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 11 του βασικού κανονισμού, η μέση σταθμισμένη κανονική αξία ανά τύπο συγκρίθηκε με τη σταθμισμένη τιμής εξαγωγής του αντίστοιχου τύπου του υπό εξέταση προϊόντος.

Η σύγκριση έδειξε την ύπαρξη ντάμπινγκ. Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της Κοινότητας, υπολογίστηκε ένα περιθώριο ντάμπινγκ για τους συνδεδεμένους παραγωγούς-εξαγωγείς. Αυτό το περιθώριο ντάμπινγκ εκφρασμένο ως ποσοστό της καθαρής τιμής, ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας, πριν την καταβολή του δασμού, για τις συνδεδεμένες εταιρείες Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd και Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd είναι 52,6%.

Δ. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΥΠΟ ΕΠΑΝΕΞΕΤΑΣΗ

Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνας, θεωρείται ότι πρέπει να επιβληθεί οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ για τον αιτούντα στο επίπεδο του περιθωρίου του ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε. Αυτό το περιθώριο είναι χαμηλότερο από το επίπεδο εξουδετέρωσης της ζημίας για όλη την χώρα που καθορίστηκε για τη ΛΔΚ κατά την αρχική έρευνα.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, ο τροποποιημένος δασμός αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στις εισαγωγές ΗΖΛΠ από τις Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd και Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd είναι 52,6%.

E. ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΔΑΣΜΟΥ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

Με βάση τα ανωτέρω συμπεράσματα, ο δασμός αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στον αιτούντα εισπράττεται αναδρομικά επί των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος που είχαν υποβληθεί σε καταγραφή δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1408/2004 της Επιτροπής.

ΣΤ. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

Όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιαστικά πραγματικά περιστατικά και τις παρατηρήσεις βάσει των οποίων η Επιτροπή είχε την πρόθεση να επιβάλει στις εισαγωγές ΗΖΛΠ από τον αιτούντα τροποποιημένο οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ και να εισπράξει αυτόν τον δασμό αναδρομικά επί των εισαγωγών που έχουν υποβληθεί σε καταγραφή. Οι παρατηρήσεις τους εξετάστηκαν και λήφθηκαν υπόψη όταν κρίθηκε σκόπιμο.

Αυτή η επανεξέταση δεν επηρεάζει την ημερομηνία κατά την οποία λήγουν τα μέτρα που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο πίνακας στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2605/2000 τροποποιείται με την προσθήκη των ακόλουθων στοιχείων:

Χώρα | Εταιρεία | Συντελ. δασμού | Συμπλ. κωδικός TARIC |

Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας | Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd No. 3217 Hong Mei Road, Shanghai 201103, People’s Republic of China | 52,6% | A561 |

Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd No. 1688 Huateng Road, Huaxin Town, Qingpu District, Shanghai, People’s Republic of China | 52,6% | A561 |

Ο δασμός που επιβάλλεται, εισπράττεται επίσης αναδρομικά για τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος οι οποίες έχουν υποβληθεί σε καταγραφή δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1408/2004 της Επιτροπής.

Οι τελωνειακές αρχές καλούνται να πάψουν την καταγραφή των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας οι οποίες παράγονται από τις εταιρείες Shanghai Adeptech Precision Co., Ltd και Shanghai Excell M&E Enterprise Co., Ltd.

Εκτός αν προσδιορίζεται διαφορετικά εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 56, της 6.3.1996, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 461/2004 (ΕΕ L 77 της 13.3.2004, σ. 12).

[2] ΕΕ L 301 της 30.11.2000, σ. 42.

[3] ΕΕ L 256 της 3.8.2004, σ. 8.