[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 12.4.2005

COM(2005) 143 τελικό

1999/0238 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 251 παράγραφο 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με

την κοινή θέση του Συμβουλίου για την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση για εικοστή δεύτερη φορά της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων (φθαλικών εστέρων σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας)

1999/0238 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 251 παράγραφο 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με

την κοινή θέση του Συμβουλίου για την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση για εικοστή δεύτερη φορά της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ του Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως μερικών επικινδύνων ουσιών και παρασκευασμάτων (φθαλικών εστέρων σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας)

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο ΕΚ και το Συμβούλιο (έγγραφο COM(1999) 577 τελικό – 1999/0238 COD): | 10 Νοεμβρίου 1999. |

Ημερομηνία έκδοσης της γνώμης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: | 1 Μαρτίου 2000. |

Ημερομηνία έκδοσης της γνώμης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώτη ανάγνωση: | 6 Ιουλίου 2000. |

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης: | 4 Απριλίου 2005 |

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Στις 10 Νοεμβρίου 1999 (COM (1999) 577/τελικό), η Επιτροπή υπέβαλε μια πρώτη πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ με σκοπό την απαγόρευση της χρήσης έξι φθαλικών εστέρων σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας τα οποία μπαίνουν κατά τη χρήση στο στόμα παιδιών ηλικίας κάτω των τριών ετών.

Στις συζητήσεις που ακολούθησαν, το Συμβούλιο αποφάσισε να αναμείνει τα αποτελέσματα μιας σειράς εκτενών αξιολογήσεων κινδύνου που είχαν ήδη δρομολογηθεί, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου για την αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων από τις υπάρχουσες ουσίες. Από αυτές τις αξιολογήσεις κινδύνου προέκυψαν πλέον νέα επιστημονικά στοιχεία.

Εκτός από την πρόταση για μόνιμο περιορισμό, η Επιτροπή ενέκρινε το 1999 προσωρινά μέτρα στο πλαίσιο της απόφασης 1999/815/ΕΚ της Επιτροπής, βάσει του άρθρου 9 της οδηγίας 92/59/ΕΟΚ του Συμβουλίου, για την απαγόρευση της χρήσης 6 φθαλικών εστέρων σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας τα οποία μπαίνουν κατά τη χρήση στο στόμα παιδιών ηλικίας κάτω των τριών ετών. Η Επιτροπή ανανέωνε αυτές τις προσωρινές απαγορεύσεις με την παράταση της ισχύος της απόφασης 1999/815/ΕΚ σε τακτική βάση (ανά τρίμηνο/ ανά εξάμηνο). Τα κράτη μέλη θέσπισαν επίσης διάφορους περιορισμούς όσον αφορά τους φθαλικούς εστέρες σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας.

Για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένης της βιομηχανίας, η ασταθής νομική κατάσταση και η κατάτμηση της εσωτερικής αγοράς δημιουργούν δυσκολίες. Επομένως, πρέπει να διαμορφωθεί, το ταχύτερο δυνατόν, μια σταθερή νομική κατάσταση.

3. ΣΧΟΛΙΑ ΩΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

Με βάση επίκαιρες πληροφορίες και λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση, η νέα πρόταση που περιέχεται στην κοινή θέση του Συμβουλίου αποσκοπεί στη λήψη των αναγκαίων μέτρων, σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης, με ταυτόχρονη διαφοροποίηση μεταξύ των διαφόρων φθαλικών εστέρων ανάλογα με το ενδεχόμενο που παρουσιάζει ο καθένας για πρόκληση κινδύνου σε παιδιά.

Η κοινή θέση του Συμβουλίου αποτελεί ένα νέο ξεκίνημα ύστερα από πολλά έτη στασιμότητας και, ως εκ τούτου, δεν καλύπτει κάθε μια από τις τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση. Όσον αφορά την ομάδα φθαλικών εστέρων που έχουν ταξινομηθεί ως ουσίες ΚΜΤ (καρκινογόνοι, μεταλλαξιογόνες, τοξικές για την αναπαραγωγή), η πρόταση προχωρά πέραν των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, απαγορεύοντας τη χρήση τους σε παιχνίδια ανεξάρτητα από την ομάδα ηλικίας. Για την άλλη ομάδα φθαλικών εστέρων, η κοινή θέση ακολουθεί τις τροπολογίες που προτάθηκαν. Στην πρόταση συμπεριλήφθηκε ρήτρα επισκόπησης, όπως προτάθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Οι τροπολογίες που αφορούν τη σήμανση παιχνιδιών και προϊόντων παιδικής φροντίδας και την απαγόρευση αρωματικών ουσιών δεν συνεκτιμήθηκαν, διότι, λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα της αξιολόγησης κινδύνου και το ευρύτερο πεδίο εφαρμογής των προτεινόμενων περιορισμών, σε σύγκριση με τους αρχικά προτεινόμενους, τα μέτρα αυτά θεωρούνται μη αναλογικά.

3.1. DEHP, DBP και BBP

Μια διαπίστωση από τις αξιολογήσεις κινδύνου ήταν ότι οι DEHP[1], DBP[2], και BBP[3] είναι τοξικοί για την αναπαραγωγή. Ως εκ τούτου ταξινομήθηκαν ως ουσίες ΚΜΤ (καρκινογόνοι, μεταλλαξιογόνες, τοξικές για την αναπαραγωγή), κατηγορία 2.

Υπάρχει μια σειρά σκεπτικών που αιτιολογούν, για προληπτικούς λόγους, την ολική απαγόρευση αυτών των ουσιών από προϊόντα όπως τα παιχνίδια, τα οποία εξ ορισμού προορίζονται για παιδιά:

- Τα παιδιά αποτελούν αναπτυσσόμενους οργανισμούς και, ως τέτοιοι, είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε χημικές ουσίες με τις εν λόγω συγκεκριμένες ιδιότητες (τοξικότητα για την αναπαραγωγή ή/ και ενδοκρινική διαταραχή). Για το λόγο αυτό, πρέπει να παρέχεται το μέγιστο επίπεδο προστασίας για παιδιά, στην περίπτωση έκθεσης σε κινδύνους από πηγές που μπορούν να αποφευχθούν.

- Η έκθεση σε DEHP, DBP και BBP από παιχνίδια μπορεί να αποφευχθεί και δεν υπάρχει αποδεδειγμένη ανάγκη ή όφελος για τα παιδιά από τη χρήση αυτών των ουσιών σε παιχνίδια.

- Η έκθεση σε DEHP, DBP και BBP από παιχνίδια αποτελεί ενδεχομένως το μεγαλύτερο μέρος της συνολικής έκθεσης παιδιών σε αυτές τις χημικές ουσίες, σε σχέση με όλες τις γνωστές πηγές (περιβάλλον, αέρας σε εσωτερικούς χώρους, τρόφιμα κ.α.) που μπορούν να ελεγχθούν με συγκεκριμένα μέτρα.

- Υπάρχουν σημαντικές ασάφειες όσον αφορά την έκθεση παιδιών σε αυτούς τους φθαλικούς εστέρες από παιχνίδια (χρόνος στοματικής χρήσης και άμεση απορρόφηση από το στόμα) και από άλλες πηγές (χρήση υποκατάστατων χημικών ουσιών για τον υπολογισμό της έκθεσης σε αυτές τις χημικές ουσίες από αέρα εσωτερικών χώρων, αέρα εξωτερικών χώρων κ.α.) που μπορούν να εντείνουν περαιτέρω τη συνολική έκθεση και τον κίνδυνο. Λόγω αυτών των ασαφειών, η ποσοτικοποίηση του κινδύνου από τεχνικούς εμπειρογνώμονες (είτε στο πλαίσιο του κανονισμού 793/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου είτε στο πλαίσιο της Επιστημονικής Επιτροπής για την Τοξικότητα, την Οικοτοξικότητα και το Περιβάλλον (ΕΕΤΟΠ) ήταν μόνο κατά προσέγγιση και ενδεικτικού χαρακτήρα.

Επομένως, πρέπει να απαγορευθούν οι ουσίες DEHP, DBP και BBP σε όλα τα παιχνίδια και τα προϊόντα παιδικής φροντίδας.

3.2. DINP, DIDP και DNOP

Όσον αφορά τον DINP[4], υπάρχουν αποκλίνουσες απόψεις ανάμεσα στην αξιολόγηση κινδύνου στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) 793/93 του Συμβουλίου για την αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων από τις υπάρχουσες ουσίες, αφενός, και στην αξιολόγηση στο πλαίσιο της ΕΕΤΟΠ, αφετέρου. Αυτή η διαφορά απόψεων αφορά την ερμηνεία των επιδράσεων (spongiosis hepatis) που παρατηρούνται σε κύτταρα του ήπατος πειραματόζωων σε μελέτες τοξικότητας που διενεργούνται με DINP. Η ΕΕΤΟΠ κατέληξε ότι είναι ανάγκη να περιοριστούν οι κίνδυνοι και συμμερίζεται τις απόψεις του «Chronic Hazard Advisory Panel on DINP» της Επιτροπής Ασφάλειας Καταναλωτικών Προϊόντων των ΗΠΑ (US Consumer Product Safety Commission) όσον αφορά την ερμηνεία των στοιχείων. Η αξιολόγηση κινδύνου που προέκυψε από την Τεχνική Συνεδρίαση στο πλαίσιο του κανονισμού 793/93/ΕΟΚ κατέληξε ότι προς το παρόν δεν υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω πληροφόρηση ή/ και δοκιμές ή για τη λήψη μέτρων μείωσης του κινδύνου, πέραν αυτών που ήδη εφαρμόζονται.

Οι αποκλίνουσες αυτές απόψεις οφείλονται εν μέρει στην απρόβλεπτη συμπεριφορά των παιδιών και, επομένως, στο πρόβλημα του σωστού προσδιορισμού της ημερήσιας πρόσληψης μιας δεδομένης ουσίας. Η ΕΕ πρέπει να αποβλέπει σε ένα υψηλό επίπεδο προστασίας της υγείας και της ασφάλειας των πολιτών της, ειδικά των παιδιών. Νομιμοποιείται να λάβει υπόψη τον παράγοντα αυτό κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με μέτρα μείωσης του κινδύνου για παιδιά. Για προληπτικούς λόγους και συνεκτιμώντας την απαίτηση αναλογικότητας της ανακοίνωσης για την αρχή της προφύλαξης, προτείνεται η απαγόρευση της χρήσης DINP σε παιχνίδια και σε προϊόντα παιδικής φροντίδας που μπορεί να χρησιμοποιούνται από το στόμα, από την πλέον ευάλωτη ηλικιακή ομάδα παιδιών δηλαδή από παιδιά ηλικίας κάτω των τριών ετών, έως ότου υπάρξουν περαιτέρω επιστημονικές πληροφορίες.

Όσον αφορά τον DIDP[5], η κατάσταση είναι παρόμοια με αυτήν που ισχύει για τον DINP. Η αξιολόγηση κινδύνου στο πλαίσιο του κανονισμού 793/93/ΕΟΚ κατέληξε στο ότι εάν ο DIDP πρόκειται να χρησιμοποιείται σε παιχνίδια από μαλακό PVC στα επίπεδα που χρησιμοποιούνται αυτή τη στιγμή οι DINP και DEHP (35-45%), η κατάσταση θα καταστεί ανησυχητική. Στη σύνοψή της για την αξιολόγηση κινδύνου στο πλαίσιο του κανονισμού 793/93/ΕΟΚ, η ΕΕΤΟΠ κατέληξε ότι δεν υπάρχουν λόγοι ανησυχίας, όχι λόγω μη συμφωνίας με την υπόθεση της αξιολόγησης κινδύνου αλλά επειδή προς το παρόν δεν υπάρχουν αποδείξεις στην αγορά ότι ο DIDP χρησιμοποιείται σε τόσο υψηλά επίπεδα. Εκτός αυτού, στην αρχική της γνώμη του 1998, η Επιστημονική Επιτροπή σημείωνε ότι εάν ο DIDP (και οι άλλοι φθαλικοί εστέρες) χρησιμοποιηθούν σε επίπεδα συγκρίσιμα με αυτά των DINP και DEHP πιθανόν η κατάσταση να καταστεί ανησυχητική. Επομένως, η ΕΕΤΟΠ και η αξιολόγηση κινδύνου συμφωνούν ότι, εάν πρόκειται ο DIDP να χρησιμοποιηθεί σε υψηλά επίπεδα, θα προκύψουν λόγοι ανησυχίας.

Για τους προαναφερθέντες λόγους πρέπει να προταθούν συγκρίσιμα αναλογικά μέτρα για τους DINP και DIDP. Επίσης, ασάφειες (χρόνος στοματικής χρήσης, έκθεση από άλλες πηγές κλπ) και άλλοι συλλογισμοί προφύλαξης που αναφέρθηκαν προηγούμενα για τις ουσίες DEHP, DBP και BBP πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη στη λήψη αποφάσεων για ενδεικνυόμενα μέτρα διαχείρισης.

Όσον αφορά τον DNOP[6], για τον οποίο δεν έχει διενεργηθεί αξιολόγηση κινδύνου σε επίπεδο ΕΕ, διότι δεν χρησιμοποιείται σκοπίμως σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας, η ΕΕΤΟΠ είχε διατυπώσει ήδη το 1998 ότι, εάν οι DNOP χρησιμοποιούνταν σε δόσεις παρόμοιες με αυτές των DEHP και DINP, οι απελευθερώσεις της ουσίας από παιχνίδια θα είναι μεγαλύτερες και τα περιθώρια ασφάλειας μικρότερα. Ο DNOP έδειξε ότι επιφέρει μετατροπή του ήπατος και του θυρεοειδή. Η ΕΕΤΟΠ αναγνωρίζει ότι "υπάρχουν ασάφειες όσον αφορά την πραγματική έκθεση… επειδή οι μετρηθείσες ποσότητες δείχνουν μια μεγάλη διαφοροποίηση σε όλες τις υφιστάμενες μελέτες». Επίσης, η ΕΕΤΟΠ επεσήμανε το γεγονός ότι «στα παιδικά παιχνίδια μπορεί να εμφανίζονται περισσότεροι από έναν φθαλικοί εστέρες ή μπορεί να υπάρχουν πρόσθετες εκθέσεις μέσω των τροφίμων, του αέρα και από τη δερματική επαφή με αυτούς τους φθαλικούς εστέρες.»

Επομένως, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι, βάσει συλλογισμών προφύλαξης, που συνδέονται με την έλλειψη στοιχείων και λόγω των υφιστάμενων ασαφειών, ο DNOP πρέπει να υπόκειται στους ίδιους περιορισμούς με αυτούς που ισχύουν για τους DINP και DIDP.

3.3. Διαθεσιμότητα και χαρακτηριστικά ασφάλειας εναλλακτικών ουσιών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως πλαστικοποιητές σε παιχνίδια από μαλακό PVC.

Εκτός από τους φθαλικούς εστέρες, στα παιχνίδια από μαλακό PVC μπορούν να χρησιμοποιηθούν διάφορες ουσίες.

Υπό το πρίσμα των συζητήσεων για εναλλακτικούς πλαστικοποιητές, η Επιτροπή παρήγγειλε στην ΕΕΤΟΠ μια αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών σχετικά με ορισμένους πλαστικοποιητές, κυρίως για κιτρικά άλατα και αδιπικά οξέα. Στην αρχική της γνώμη, της 28ης Σεπτεμβρίου 1999, η ΕΕΤΟΠ κατέληξε ότι υπάρχουν σημαντικά κενά στον όγκο πληροφοριών σχετικά με τις πιθανές εναλλακτικές ουσίες, τα οποία πρέπει να καλυφθούν ώστε να μπορέσει να αξιολογηθεί κατάλληλα η χρήση αυτών των ουσιών σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας από PVC.

Αντιδρώντας, η βιομηχανία κιτρικών αλάτων διενήργησε μια σειρά μελετών ασφάλειας και έκθεσης (με ενήλικες εθελοντές) με ακετυλο – τριβουτυλο – κιτρικό άλας (ATBC) που ίσως υποβλήθηκαν προς αξιολόγηση στην ΕΕΤΟΠ. Σε μια νέα γνώμη της, στις 8 Ιανουαρίου 2004, η ΕΕΤΟΠ κατέληξε ότι τα κενά όσον αφορά τα στοιχεία καλύπτονται επαρκώς με νέα στοιχεία και ότι δεν υπάρχει ανησυχία όσον αφορά την ασφάλεια λόγω της χρήσης ATBC ως πλαστικοποιητή για παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας από PVC που μπαίνουν στο στόμα μικρών παιδιών.

3.4. Άλλες σχετικές εξελίξεις: Μελέτες για τη στοματική χρήση αντικειμένων από παιδιά

Ύστερα από τη θέση σε ισχύ των μέτρων για την απαγόρευση της χρήσης των έξι φθαλικών εστέρων σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας από μαλακό PVC, με την έκδοση της απόφασης της Επιτροπής 1999/815/ΕΚ, διενεργήθηκε μια σειρά μελετών για να εκτιμηθεί η συμπεριφορά των παιδιών όσον αφορά τη στοματική χρήση αντικειμένων.

Τα αποτελέσματα αυτών των μελετών διαφέρουν ανάλογα με το σχεδιασμό και, ιδίως, το συνολικό χρόνο παρακολούθησης των παιδιών, τη συμπερίληψη ή εξαίρεση παιχνιδιών που προορίζονται να μπαίνουν για χρήση στο στόμα, την αναφορά των χρόνων εισαγωγής στο στόμα (μέσοι έναντι 95ου εκατοστημορίου έναντι της χείριστης περίπτωσης), με το κατά πόσον οι χρόνοι εισαγωγής στο στόμα λαμβάνονται αθροιστικά ή επαυξητικά καθώς επίσης και την κατηγοριοποίηση των αντικειμένων που βάζουν στο στόμα τους τα παιδιά. Αποτέλεσμα αυτού, ανάλογα με το πρωτόκολλο της μελέτης παρακολούθησης του παιδιού, τα παιδιά παρουσιάζουν στοματική χρήση αντικειμένων ποικίλης διάρκειας, από πολλά λεπτά (US CPSC) έως και περισσότερο από 6 ώρες (UK DTI, ιαπωνικές εκθέσεις), κάτι που ενισχύει την ασάφεια όσον αφορά το ποια είναι η «πραγματικά» χειρότερη περίπτωση χρόνου εισαγωγής στο στόμα και την ανάγκη άσκησης ενός κατάλληλου βαθμού προσοχής στις υποθέσεις έκθεσης σε φθαλικούς εστέρες από παιχνίδια.

3.5. Πρόσθετες κατευθύνσεις

Η Επιτροπή προέβη σε μια δήλωση στο πλαίσιο της συνεδρίασης του Συμβουλίου Ανταγωνισμού, στις 24 Σεπτεμβρίου 2004, με την οποία ανακοίνωνε την πρόθεσή της να προετοιμάσει ένα έγγραφο με κατευθύνσεις ώστε να διευκολύνει την εφαρμογή της οδηγίας (βλέπε παράρτημα). Το έγγραφο αυτό θα αφορά ιδίως τις διατάξεις σχετικά με τους περιορισμούς ορισμένων ουσιών σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας που προορίζονται για παιδιά ηλικίας κάτω των τριών ετών, εφόσον πληρούν την προϋπόθεση ότι «μπορούν κατά τη χρήση από τα παιδιά να μπαίνουν στο στόμα τους», όπως ορίζεται στο παράρτημα της οδηγίας.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Επιτροπή υποστηρίζει την κοινή θέση διότι βασίζεται στα μέτρα προφύλαξης που απαιτούνται για την προστασία των παιδιών, έχοντας επίσης υπόψη τη σημαντική επιστημονική αβεβαιότητα για το κατά πόσον οι φθαλικοί εστέρες μπορεί να αποτελέσουν κίνδυνο για τα παιδιά. Επίσης, η Επιτροπή υποστηρίζει τις διατάξεις της κοινής θέσης για την επισκόπηση των επιστημονικών εξελίξεων όσον αφορά τους φθαλικούς εστέρες και τα ενδεχόμενα υποκατάστατά τους μετά από 4 χρόνια.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Δήλωση της Επιτροπής

Μόλις εκδοθεί η οδηγία για τους περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως φθαλικών εστέρων σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας (22η τροποποίηση της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ που αφορά περιορισμούς κυκλοφορίας στην αγορά και χρήσεως ορισμένων επικίνδυνων παρασκευασμάτων), η Επιτροπή, σε διαβούλευση με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών που είναι αρμόδιοι για τη διαχείριση της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ και τους ενδιαφερομένους, θα προετοιμάσει ένα έγγραφο κατευθύνσεων ώστε να διευκολύνει την εφαρμογή της οδηγίας. Το έγγραφο θα αφορά ιδίως τις διατάξεις σχετικά με τους περιορισμούς ορισμένων ουσιών σε παιχνίδια και προϊόντα παιδικής φροντίδας που προορίζονται για παιδιά ηλικίας κάτω των τριών ετών, εφόσον πληρούν την προϋπόθεση ότι «μπορούν κατά τη χρήση από τα παιδιά να μπαίνουν στο στόμα τους», όπως ορίζεται στο παράρτημα της οδηγίας.

Στο πλαίσιο της εργασίας αυτής θα εξεταστούν θέματα που σχετίζονται με «προσβάσιμο» πλαστικοποιημένο υλικό και παιχνίδια «χειρός».

[1] Φθαλικός δις (2-αιθυλεξυλ) εστέρας

[2] Φθαλικός διβουτυλεστέρας

[3] Φθαλικό βενζυλοβουτύλιο

[4] Φθαλικός δι – ισο - εννεϋλεστέρας

[5] Φθαλικός δι – ισο - δεκυλεστέρας

[6] Φθαλικός δι – n - οκτυλεστέρας