Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για τη θέσπιση ειδικών μέτρων που αφορούν την οριστική λήξη των καθηκόντων υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με την ευκαιρία της προσχώρησης της Αυστρίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας

(95/C 246/04)

COM(95) 327 τελικό - 95/0179(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 7 Ιουλίου 1995)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση ενιαίου Συμβουλίου και ενιαίας Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, και ιδίως το άρθρο 24,

την πρόταση της Επιτροπής που υποβλήθηκε μετά από γνώμη της επιτροπής κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη του Δικαστηρίου,

τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου,

Εκτιμώντας:

ότι η προσχώρηση της Αυστρίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας στις Κοινότητες συνεπάγεται την ανάγκη να αναδιαρθρωθεί το σώμα των υπαλλήλων των Κοινοτήτων 7

ότι, προς το σκοπό αυτό, πρέπει να θεσπιστούν ειδικά μέτρα για την οριστική λήξη των καθηκόντων,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Προς το συμφέρον της υπηρεσίας και για να αντιμετωπιστούν οι ανάγκες που προκύπτουν από την προσχώρηση της Αυστρίας, της Σουηδίας και της Φινλανδίας, ορισμένα θεσμικά όργανα κατά την έννοια το άρθρου 1 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που συνδέονται με τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68 (1) εξουσιοδοτούνται, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2000, να λάβουν, υπό τους όρους που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό, μέτρα για την οριστική λήξη των καθηκόντων των υπαλλήλων τους που έχουν ηλικία τουλάχιστον 55 ετών, εκτός από τους υπαλλήλους των βαθμών Α 1 και Α 2.

Άρθρο 2

1. Ο αριθμός υπαλλήλων για τους οποίους είναι δυνατό να ληφθούν τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 1 ορίζεται σε:

- 100 για την Επιτροπή (εκ των οποίων 65 της κατηγορίας Α),

- 70 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- 70 για το Συμβούλιο,

- 20 για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,

- 12 για το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- 25 για το Δικαστήριο.

2. Ο αριθμός των υπαλλήλων που ενδέχεται να επωφεληθούν, καθένα από τα επόμενα έτη, από το μέτρο της λήξης των καθηκόντων καθορίζεται ως εξής:

Για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1995 έως τις 30 Ιουνίου 1996, ο αριθμός καθορίζεται σε:

- 30 για την Επιτροπή,

- 14 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- 14 για το Συμβούλιο,

- 6 για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,

- 4 για το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- 5 για το Δικαστήριο.

Για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1996 έως τις 30 Ιουνίου 1997, ο αριθμός καθορίζεται σε:

- 30 για την Επιτροπή,

- 14 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- 14 για το Συμβούλιο,

- 4 για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,

- 4 για το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- 5 για το Δικαστήριο.

Για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1997 έως τις 30 Ιουνίου 1998, ο αριθμός καθορίζεται σε:

- 15 για την Επιτροπή,

- 14 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- 14 για το Συμβούλιο,

- 4 για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,

- 4 για το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- 5 για το Δικαστήριο.

Για την περίοδο από την 1η Ιουλίου 1998 έως τις 30 Ιουνίου 1999, ο αριθμός καθορίζεται σε:

- 15 για την Επιτροπή,

- 14 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- 14 για το Συμβούλιο,

- 2 για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,

- . . . για το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- 5 για το Δικαστήριο.

Για την περίοδο από την 1η Ιουλίου έως τις 30 Ιουνίου 2000, ο αριθμός καθορίζεται σε:

- 10 για την Επιτροπή,

- 14 για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- 14 για το Συμβούλιο,

- 4 για την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή,

- . . . για το Ελεγκτικό Συνέδριο,

- 5 για το Δικαστήριο.

Άρθρο 3

Λαμβάνοντας υπόψη το συμφέρον της υπηρεσίας που συνδέεται με τη διεύρυνση, το θεσμικό όργανο, αφού παράσχει στο προσωπικό τη δυνατότητα να εκδηλώσει το ενδιαφέρον του, επιλέγει, εντός των ορίων που θέτει το άρθρο 2 και μετά από διαβουλεύσεις με την επιτροπή ίσης εκπροσώπησης, τους υπαλλήλους στους οποίους θα εφαρμοστεί το μέτρο της οριστικής λήξης των καθηκόντων δυνάμει του άρθρου 1.

Για το σκοπό αυτό, λαμβάνει υπόψη την ηλικία, την ικανότητα, την απόδοση, τη συμπεριφορά μέσα στην υπηρεσία, την οικογενειακή κατάσταση και την αρχαιότητα των υπαλλήλων. Η αρχαιότητα αυτή ορίζεται σε δέκα έτη τουλάχιστον.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το μέτρο αυτό δεν μπορεί να εφαρμοστεί χωρίς τη συγκατάθεση του ενδιαφερομένου.

Άρθρο 4

1. Ο πρώην έκτακτος υπάλληλος που επωφελείται από το μέτρο του άρθρου 1 δικαιούται μηνιαία αποζημίωση ίση με το 70 % του βασικού μισθού του, ανάλογα με το βαθμό και το κλιμάκιο που κατείχε κατά την αποχώρησή του από την υπηρεσία, σύμφωνα με τον πίνακα του άρθρου 66 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, ο οποίος ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο θα πρέπει να γίνει η εκκαθάριση της αποζημιώσεως.

2. Το ευεργέτημα της αποζημίωσης παύει, το αργότερο, την τελευταία ημέρα του μήνα, στη διάρκεια του οποίου ο τέως υπάλληλος συμπληρώνει τα 65 χρόνια του και, σε κάθε περίπτωση που πριν φθάσει στην ηλικία αυτή, ο ενδιαφερόμενος συμπληρώνει τις προϋποθέσεις που παρέχουν δικαίωμα στο ανώτατο όριο συντάξεως αρχαιότητας.

Στην περίπτωση αυτή, ο πρώην υπάλληλος αποκτά αυτοδικαίως δικαίωμα για σύνταξη αρχαιότητας από την πρώτη ημέρα του ημερολογιακού μήνα που ακολουθεί το μήνα για τον οποίο καταβλήθηκε η αποζημίωση για τελευταία φορά.

3. Η αποζημίωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 προσαρμόζεται με το διορθωτικό συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με το άρθρο 82 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως για τη χώρα, στο εσωτερικό της Κοινότητας, όπου ο δικαιούχος αποδεικνύει ότι διαμένει.

Αν ο δικαιούχος της αποζημίωσης έχει επιλέξει για τη διαμονή του χώρα εκτός των κρατών της Κοινότητας, ο διορθωτικός συντελεστής που εφαρμόζεται στην αποζημίωση ισούται με 100.

Η αποζημίωση εκφράζεται σε βελγικά φράγκα. Καταβάλλεται στο νόμισμα της χώρας διαμονής του δικαιούχου. Καταβάλλεται ωστόσο σε βελγικά φράγκα αν ο διορθωτικός συντελεστής ισούται με 100 σύμφωνα με το δεύτερο εδάφιο.

Αν η αποζημίωση καταβάλλεται σε άλλο νόμισμα εκτός από το βελγικό φράγκο, υπολογίζεται σύμφωνα με τις ισοτιμίες που αναφέρονται στο άρθρο 63 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως.

4. Το ποσό των ακαθαρίστων εσόδων που εισπράττει ο ενδιαφερόμενος στα νέα του καθήκοντα προέρχεται αφαιρώντας την αποζημίωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, εφόσον τα έσοδα αυτά, προστιθέμενα στην αποζημίωση αυτή, υπερβαίνουν τις τελευταίες συνολικές ακαθάριστες αποδοχές του δικαιούχου, υπολογιζόμενο με βάση του ισχύοντα πίνακα αποδοχών την πρώτη ημέρα του μήνα κατά τον οποίο πρέπει να γίνει εκκαθάριση της αποζημίωσης. Οι αποδοχές αυτές αναπροσαρμόζονται σύμφωνα με το διορθωτικό συντελεστή της παραγράφου 3.

Τα ακαθάριστα έσοδα και οι τελευταίες συνολικές ακαθάριστες αποδοχές της παραγράφου 1 συνιστούν τα ποσά τα οποία λαμβάνονται υπόψη μετά την αφαίρεση των κοινωνικών κρατήσεων και πριν από την αφαίρεση του φόρου.

Ο ενδιαφερόμενος είναι υποχρεωμένος να παρέχει τα έγγραφα-αποδεικτικά στοιχεία που τυχόν θα απαιτηθούν και να κοινοποιεί στο θεσμικό όργανο κάθε στοιχείο που μπορεί να τροποποιεί τα δικαιώματά του στην αποζημίωση.

5. Σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 67 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και τα άρθρα 1, 2 και 3 του παραρτήματος VII του κανονισμού αυτού, τα οικογενειακά επιδόματα καταβάλλονται είτε στο δικαιούχο της αποζημίωσης της παραγράφου 1 είτε στο ή στα πρόσωπα στο οποίο ή στα οποία, βάσει των νομοθετικών διατάξεων ή με δικαστική απόφαση ή με απόφαση της αρμόδιας διοικητικής αρχής, έχει ανατεθεί η επιμέλεια του ή των τέκνων, ενώ το ποσό του επιδόματος στέγης υπολογίζεται με βάση την αποζημίωση αυτή.

6. Ο δικαιούχος της αποζημιώσης έχει δικαίωμα, τόσο για τον εαυτό του όσο και για τα πρόσωπα που καλύπτονται από αυτόν, στις παροχές που εξασφαλίζει το σύστημα κοινωνικής ασφαλίσεως του άρθρου 72 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, εφόσον καταβάλλει τη σχετική συνεισφορά του, η οποία υπολογίζεται με βάση το ύψος της αποζημίωσης της παραγράφου 1, και εφόσον δεν καλύπτεται από άλλη ασφάλεια ασθενείας κατά νόμο ή κανονιστική διάταξη.

7. Κατά την περίοδο κατά την οποία υπάρχει το δικαίωμα αποζημίωσης, ο πρώην υπάλληλος εξακολουθεί να αποκτά νέα δικαιώματα συντάξεως αρχαιότητας με βάση το μισθό που αναλογεί στο μισθό και το κλιμάκιό του, με την επιφύλαξη ότι κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής καταβάλλεται η συνεισφορά που προβλέπεται στον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης με βάση τον παραπάνω μισθό και εφόσον η συνολική σύνταξη δεν υπερβαίνει το ανώτατο ύψος που προβλέπεται στο άρθρο 77 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως. Για την εφαρμογή του άρθρου 5 του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και του άρθρου 108 του παλαιού γενικού κανονισμού της ΕΚΑΧ, η περίοδος αυτή υπολογίζεται ως περίοδος υπηρεσίας.

8. Με την επιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 1 και του άρθρου 22 του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, ο επιζών σύζυγος πρώην υπαλλήλου που απεβίωσε, ενόσω ήταν δικαιούχος της μηνιαίας αποζημίωσης της παραγράφου 1, δικαιούται, εφόσον υπήρξε σύζυγός του τουλάχιστον ένα χρόνο πριν από τη στιγμή που ο ενδιαφερόμενος έπαυσε να είναι στην υπηρεσία θεσμικού οργάνου, σύνταξη επιζώντος ίση με το 60 % της σύνταξης αρχαιότητας που θα απολάμβανε ο πρώην υπάλληλος που ήταν σε θέση να την αξιώσει κατά το χρόνο του θυνάτου του, ανεξάρτητα από τη διάρκεια υπηρεσίας ή την ηλικία.

Το ύψος της σύνταξης επιζώντος που προβλέπεται στο προηγούμενο εδάφιο δεν μπορεί να είναι κατώτερο των ποσών του άρθρου 79 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως. Ωστόσο το ύψος της συντάξεως αυτής δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να υπερβεί το ύψος της πρώτης καταβολής της σύνταξης αρχαιότητας την οποία θα εδικαιούτο ο πρώην υπάλληλος εάν, έχοντας επιζήσει και εξαντλήσει τα δικαιώματά του στην ανωτέρω αποζημίωση, είχε επωφεληθεί από τη σύνταξη αρχαιότητας.

Η πλήρωση της χρονικής προϋποθέσεως του γάμου, που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, δεν απαιτείται εάν ένα ή περισσότερα τέκνα προέρχονται από το γάμο του πρώην εκτάκτου υπαλλήλου, ο οποίος συνήφθη πριν από την παύση των δραστηριοτήτων του, εφόσον ο επιζών σύζυγος επιμελείται ή έχει επιμεληθεί τα τέκνα αυτά.

Το ίδιο συμβαίνει εάν ο θάνατος του πρώην υπαλλήλου επέρχεται κάτω από περιστάσεις που προβλέπονται στο άρθρο 17 στο τέλος της δεύτερης παραγράφου του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως.

9. Σε περίπτωση θανάτου πρώην υπαλλήλου, δικαιούχου της αποζημίωσης της παραγράφου 1, τα αναγνωριζόμενα ως συντηρούμενα τέκνα κατά την ένοια του άρθρου 2 του παραρτήματος VIII του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως δικαιούνται σύνταξης ορφανού σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 80 παράγραφοι 1, 2 και 3 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, καθώς και του άρθρου 21 του παραρτήματος VIII του κανονισμού αυτού.

10. Για την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 107 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως και των διατάξεων του άρθρου 102 παράγραφος 2 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, ο υπάλληλος, για την περίπτωση του οποίου εφαρμόστηκε η ρύθμιση του άρθρου 1, εξομοιώνεται προς υπάλληλο που παρέμεινε εν υπηρεσία μέχρι την ηλικία των 65 ετών, υπό την προϋπόθεση ότι συνέχιζε να καταβάλλει την εισφορά κατά την περίοδο κατά την οποία εισέπραττε την αποζημίωση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 5

1. Οι υπάλληλοι που αναφέρονται το άρθρο 2 τελευταίο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ, ΕΚΑΧ) αριθ. 259/68, καθώς και στο άρθρο 102 παράγραφος 5 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως, εκτός από εκείνους οι οποίοι, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1962, ήταν μόνιμοι υπάλληλοι στους βαθμούς Α 1 ή Α 2 στο πλαίσιο του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και στους οποίους εφαρμόζονται τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 1, μπορούν να ζητήσουν να καθοριστούν τα οικονομικά τους δικαιώματα με βάση το άρθρο 34 του κανονισμού υπηρεσιακής καταστάσεως του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και το άρθρο 50 του γενικού κανονισμού της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.

2. Ωστόσο, το άρθρο 4 παράγραφοι 3 και 5 έως 9 του παρόντος κανονισμού εξακολουθούν να ισχύουν για τους υπαλλήλους που αναφέρονται στο παρόν άρθρο, καθώς και στους αυτών έλκοντες δικαιώματα.

Άρθρο 6

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ αριθ. L 56 της 4. 3. 1968, σ. 1.