'Αριθ. C 310/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
Γνώμη γιά μία πρόταση πρώτης οδηγίας τοϋ Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών τών 
Κρατών μελών περί σημάτων, καί γία μία πρόταση κανονισμού τοϋ Συμβουλίου περί κοινοτικού 
σήματος 
Τό κείμενο πού αποτελεί αντικείμενο αυτής τής γνώμης δημοσιεύεται στην Επίσημη 'Εφημερίδα 
τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 351 τής 31ης Δεκεμβρίου 1981 σελίδες 1 καί 5 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ 
Τό Συμβούλιο αποφάσισε στίς 5 Δεκεμβρίου 1980 νά συμβουλευθεί, σύμφωνα με τίς διατάξεις 
τών άρθρων 100 καί 235 τής συνθήκης περί ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητος, 
τήν Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή γιά τήν ανωτέρω πρόταση/σχέδιο. 
Β. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή διαμόρφωσε τή γνώμη της γιά τό προαναφερθέν θέμα 
κατά τήν 190ή σύνοδο τής ολομελείας της, πού έλαβε χώρα στίς Βρυξέλλες, στίς 23 καί 24 
Σεπτεμβρίου 1981. 
Τό κείμενο αυτής τής γνώμης είναι τό ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
έχοντας υπόψη τή συνθήκη ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητος καί ιδιαίτερα τά άρθρα 100 καί 
235, 
έχοντας υπόψη τήν αίτηση γνώμης τοϋ Συμβουλίου τών 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τής 15ης Δεκεμβρίου 1980 γιά 
τίς ακόλουθες προτάσεις: 
«Πρόταση πρώτης οδηγίας τοϋ Συμβουλίου περί προσεγ­
γίσεως τοϋ δικαίου σημάτων τών Κρατών μελών», 
«Πρόταση κανονισμού περί κοινοτικού σήματος, (έγγρ. 
ΕΠΙΤΡ. (80) 635 τελικό)», 
έχοντας υπόψη τήν απόφαση τοϋ Προεδρείου τής Οικο­
νομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής τής 9ης Δεκεμβρίου 
1980 πού αναθέτει στό τμήμα βιομηχανίας τήν κατάρτιση 
γνώμης καί εισηγητικής εκθέσεως σχετικά μέ τά θέματα 
αυτά, 
έχοντας υπόψη τήν εισήγηση πού υπέβαλε ό εισηγητής, 
κ. Broicher, 
έχοντας υπόψη τή γνώμη πού υιοθέτησε τό τμήμα βιομη­
χανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας καί υπηρεσιών κατά τήν 76η 
συνεδρίαση του πού πραγματοποιήθηκε στίς 2 Σεπτεμ­
βρίου 1981, 
έχοντας υπόψη τίς συζητήσεις κατά τή διάρκεια τής 190ής 
Συνόδου 'Ολομελείας πού πραγματοποιήθηκε στίς 23 καί 
24 Σεπτεμβρίου (συνεδρίαση τής 23ης Σεπτεμβρίου), 
εκτιμώντας ότι γιά τήν πραγματοποίηση μιας κοινοτικής 
εσωτερικής αγοράς χρειάζεται ή ανεμπόδιστη κυκλοφο­
ρία τών εμπορευμάτων καί τών υπηρεσιών καί ότι ή 
δημιουργία ενός κοινοτικού δικαίου σημάτων θά εξυπη­
ρετούσε τό σκοπό αυτό, εκτιμώντας ότι πρέπει νά δημιουργηθεί στην Κοινότητα 
ένα σύστημα σημάτων πού θά παρέχει στους επιχειρημα­
τίες τή δυνατότητα νά αποκτήσουν μέ μία μοναδική 
διαδικασία κοινοτικά σήματα, τά όποια, απολαμβάνουν 
ενιαία προστασία καί ισχύουν σέ ολόκληρη τήν Κοινότη­
τα, 
εκτιμώντας ότι ή εναρμόνιση τών εθνικών νομοθεσιών 
περί σημάτων καί ή καθιέρωση τοϋ κοινοτικού σήματος 
δέν πρέπει νά άποβοΰν επιζήμιες γιά τους δικαιούχους 
εθνικών σημάτων, 
εκτιμώντας ότι παράλληλα προς τήν αυτονόητη προσέγ­
γιση τών διατάξεων τής νομοθεσίας περί σημάτων τών 
Κρατών μελών, αποτελεί κατάλληλη και σκόπιμη λύση ή 
θέσπιση κανονισμού σύμφωνα μέ τό άρθρο 235 τής 
συνθήκης τής ΕΟΚ γιά τήν επίτευξη τοϋ στόχου τής 
συνθήκης νά εξασφαλισθεί ή ανεμπόδιστη κυκλοφορία 
τών εμπορευμάτων πού φέρουν σήμα, 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ 
μέ 75 ψήφους υπέρ, 8 κατά καί 22 αποχές 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1. Ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή επικροτεί 
τήν πρόθεση τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτή­
των νά δημιουργήσει σταδιακά γιά τήν κυκλοφορία εντός 
τής Κοινότητος τών εμπορευμάτων πού φέρουν σήμα 
συνθήκες όμοιες μέ αυτές μιας εσωτερικής αγοράς. 
Στόχος τής οδηγίας πού προτείνεται είναι ή εναρμόνιση 
τών στοιχείων τών εθνικών νομοθεσιών περί σημάτων, 
πού έχουν ιδιαίτερη σημασία γιά τήν ελεύθερη κυκλοφο­
ρία τών εμπορευμάτων στά κράτη τής Κοινότητος. Σχε­
τικά μέ τό θέμα αυτό ή Οικονομική καί Κοινωνική 
Επιτροπή διατυπώνει στό κεφάλαιο II μερικές προτάσεις 
τροπολογιών. 
30. 11. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/23 
Ό κανονισμός πού προτείνεται ταυτόχρονα σκοπεύει 
πέρα απ' αυτό στη δημιουργία ενός κοινοτικού δικαίου 
σημάτων, τό όποιο θά προσφέρει στους επιχειρηματίες τή 
δυνατότητα νά αποκτήσουν κοινοτικά σήματα σέ ένα 
ευρωπαϊκό Γραφείο σημάτων - παράλληλα μέ τή διατή­
ρηση της εθνικής νομοθεσίας περί σημάτων. 
2. Καί ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή φρονεί 
ότι ή δημιουργία συνθηκών ομοίων μέ εκείνες μιας 
εσωτερικής αγοράς γιά τά εμπορεύματα πού φέρουν σήμα 
κατά ελάχιστο τμήμα μπορεί νά επιτευχθεί μέ τήν προ­
σέγγιση τών εθνικών νομοθεσιών δυνάμει τοϋ άρθρου 100 
τής συνθήκης της ΕΟΚ. Γι' αυτό πληρούνται οί προϋπο­
θέσεις συμπληρωματικής δράσεως τών οργάνων τής 
Κοινότητος μέ έναν κανονισμό βάσει τοΰ άρθρου 235 τής 
συνθήκης τής ΕΟΚ. Οί αρμοδιότητες πού απορρέουν από 
τό γεγονός αυτό συμπεριλαμβάνουν επίσης τήν 'ίδρυση 
ενός Γραφείου σημάτων ως υπηρεσίας τής Κοινότητος καί 
τή δημιουργία επαρκούς κοινής νομικής προστασίας τών 
ενδιαφερομένων. Μέ τή ρύθμιση πού προτείνει ή 'Επιτρο­
πή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφεύγονται τόσο ή 
δημιουργία ενός νέου διεθνούς οργάνου, όσο καί οί 
αποδεδειγμένες δυσκολίες πού συνδέονται μέ τήν επικύρ­
ωση διεθνών συμβάσεων μεταξύ πολλών κρατών. Ή 
Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή υποστηρίζει γι' 
αυτό απόλυτα τήν επιλογή τοϋ άρθρου 235 ώς νομικού 
θεμελίου. 
3. Δεδομένης τής σημασίας τής θεσπίσεως ενός κοινο­
τικού σήματος γιά τήν δημιουργία συνθηκών ομοίων μέ 
εκείνες μιας εθνικής αγοράς, ή Οικονομική καί Κοινωνική 
Επιτροπή θεωρεί απαραίτητο, νά διαμορφωθούν οί σχε­
τικές διατάξεις πού άφοροΰν τίς ρυθμίσεις ουσιαστικού 
δικαίου, τήν διαδικασία καί τό θέμα τών εξόδων κατά 
τέτοιο τρόπο, ώστε νά γίνουν ευνοϊκά δεκτές από τους 
οικονομικούς κύκλους, νά προτιμούν δηλ. οί επιχειρημα­
τίες σέ ευρεία κλίμακα τήν κατάθεση κοινοτικών αντί 
εθνικών σημάτων. Ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτρο­
πή κρίνει ότι γιά νά πληρωθούν αυτές οί προϋποθέσεις, 
πρέπει νά αναθεωρηθεί σέ πολλά σημεία ή πρόταση 
κανονισμού - όπως αναπτύσσεται στή συνέχεια στό 
κεφάλαιο III. 
II. Ειδικές παρατηρήσεις γιά τήν πρόταση οδηγίας 
1. Ό αποκλεισμός εφαρμογής άλλων εθνικών νομικών 
κανόνων, όπως π.χ. τών διατάξεων κατά τοϋ αθέμιτου 
ανταγωνισμού, πού προβλέπεται στό τρίτο σημείο τής 
αιτιολογίας (σελ. 9 τελευταία παράγραφος) συναντά τους 
σοβαρούς ενδοιασμούς τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής. Θά πρέπει νά υφίσταται ή δυνατότητα τής 
λήψεως μέτρων κατά τών δικαιούχων σημάτων πού 
παραβίασαν τίς νομικές διατάξεις γιά τήν προστασία τοϋ 
θεμιτοΰ ανταγωνισμού, καθώς καί ή δυνατότητα τής 
επεμβάσεως κατά τής πειρατείας σημάτων μέ κυρώσεις 
πού προβλέπονται από τό εθνικό ποινικό δίκαιο. 'Άν όμως 
ή 'Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει απλώς τήν 
πρόθεση νά εμποδίσει τήν καταστρατήγηση τής οδηγίας 
εναρμονίσεως διά τής προσφυγής σέ άλλους εθνικούς 
κανόνες δικαίου, θά έπρεπε νά εκφράσει σαφέστερα τήν 
πρόθεση της. 
2. Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή προτείνει 
νά εξετασθεί σχετικά μέ τό άρθρο 2 παραγρ. 3 άν δικαιο­
λογείται νά ληφθεί ένα εξαιρετικό πραγματικό τοϋ νόμου 
(όπως ή απομόνωση αγοράς μέσω διαφοροποιήσεως τοϋ σήματος) ώς αφορμή γιά γενική απαγόρευση (απαγόρευ­
ση διαφοροποιήσεως τοΰ σήματος) ή άν θά ήταν ορθότερη 
ή κατάργηση τής σχετικής διατάξεως. "Αν θά επιδιώκο­
νταν ή αποφυγή τής διαγραφής τοΰ άρθρο 2 παραγρ. 3 
χωρίς αντικατάσταση του, θά έπρεπε νά εξετασθεί ή 
δυνατότητα αντικαταστάσεως του μέ διάταξη περί 
καταχρήσεως πού παραπέμποντας στίς διατάξεις τής 
συνθήκης τής ΕΟΚ θά απαγορεύει τήν απομόνωση τών 
εθνικών αγορών μεταξύ τους μέσω αδικαιολόγητης δια­
φοροποιήσεως τοϋ σήματος. 
2.1. Καί κατά τή γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινωνι­
κής Επιτροπής δέν θά πρέπει νά γίνεται κατάχρηση τής 
διαφοροποιήσεως εμπορικών σημάτων μέ σκοπό τήν 
απομόνωση τών εθνικών αγορών. Ή Οικονομική καί 
Κοινωνική 'Επιτροπή θεωρεί όμως ότι τά νομικά μέσα 
πού προβλέπονται στά άρθρα 30 έπ. καί 85 έπ. τής 
συνθήκης τής ΕΟΚ επαρκούν γιά τήν παρεμπόδιση παρό­
μοιας καταχρήσεως. Από τήν άλλη πλευρά όπως υπάρ­
χουν αρκετοί νόμιμοι λόγοι στρατηγικής τής αγοράς, πού 
δικαιολογούν τήν ύπαρξη διαφορετικών σημάτων όπως 
π.χ. ή επιβαλλόμενη προσοχή στό θέμα τών γλωσσικών 
διαφορών ή ή δοκιμασμένη πρακτική στή χρήση εμπορι­
κών σημάτων. 
2.2. Δέν έχουν διευκρινισθεί ακόμη οί έννομες συνέπει­
ες πού έχει ή κτήση έμπορικοΰ σήματος πού προστατεύε­
ται σέ άλλο Κράτος μέλος, π.χ. κατά τήν μεταβίβαση 
επιχειρήσεως. Σύμφωνα μέ τή ρύθμιση πού προβλέπεται 
υπάρχει κίνδυνος αποσβέσεως τών δικαιωμάτων επί τοϋ 
σήματος, τά όποια πρέπει νά μεταβιβασθούν, ή παραιτή­
σεως άπό ίδια δικαιώματα έπί τοϋ σήματος, άν ή μεταβί­
βαση γίνεται άπό επιχείρηση τοΰ ίδιου κλάδου, κάτι πού 
συμβαίνει κατά κανόνα. Οί έννομες συνέπειες αυτές θά 
ήταν σύμφωνα μέ τήν γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινω­
νικής Επιτροπής απαράδεκτες. 
2.3. Τέλος υπάρχει καί κίνδυνος παραπλανήσεως τών 
καταναλωτών, άν σήματα γνωστά στην αγορά τήν χρήση 
τών οποίων εγκατέλειψε αναγκαστικά μία εταιρία, θά 
είχαν κτηθεΐ καί θά χρησιμοποιούνταν αργότερα άπό 
ανταγωνιστικές εταιρίες. 
3. Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή προτείνει 
τή διαγραφή τοΰ άρθρου 2 παραγρ. 4. Ή διαγραφή τών 
εθνικών σημάτων πού καταχωρήθηκαν πρίν άπό τήν 
εφαρμογή τής οδηγίας καί πληροΰσαν κατά τήν ημερομη­
νία τής καταχωρίσεως τους τίς προϋποθέσεις τοΰ έθνικοϋ 
δικαίου στό έξης όμως δέν πληρούν τίς προϋποθέσεις 
καταχωρίσεως, προκαλεί βασικούς ενδοιασμούς. Παρό­
μοια ρύθμιση θά ισοδυναμούσε κατά τήν άποψη τοΰ 
τμήματος μέ άπολλοτρίωση άνευ αποζημιώσεως γιά τήν 
οποία δέν παρουσιάζεται αναγκαίος λόγος. 
4. Ή διατύπωση τοΰ άρθρου 3 είναι ασαφής καί προ­
καλεί ενδοιασμούς. 
4.1. Ή απαγόρευση τής χρήσεως απαράλλακτου σήμα­
τος δέν προϋποθέτει τήν ύπαρξη κινδύνου συγχύσεως. Στό 
σημείο αυτό είναι απαραίτητη μία νέα σαφέστερη 
διατύπωση. 
4.2. "Οσον άφορα παρεμφερή σήματα είναι συμφέρον 
όλων αυτών πού συμμετέχουν στην αγορά, νά βασιστούν 
στον κίνδυνο συγχύσεως στό εμπόριο. Γιά τό λόγο αυτό ή 
Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή προτείνει τή διαγ­
ραφή τής λέξεως «σοβαρός». 
'Αριθ. C 310/24 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
Ή οδηγία δε θά πρέπει νά δημιουργεί τήν εντύπωση ότι δεν 
υπάρχουν σημαντικές περιπτώσεις κινδύνου συγχύσεως. 
Οι ενδιαφερόμενοι πού συμμετέχουν στην αγορά καί δέν 
διαθέτουν ειδικές γνώσεις κάποιου εμπορικού κλάδου, 
καί ιδιαίτερα οί καταναλωτές, έχουν δικαίωμα νά προ­
στατεύονται από κάθε είδος συγχύσεως. Τά ϊδια ισχύουν 
καί γιά τήν λέξη «σοβαρός» στά άρθρα 8 καί 9. Επίσης 
είναι απαραίτητη ή προσαρμογή τοΰ κειμένου τοϋ προοι­
μίου (Σελ. 10, παράγραφος 4). 
5. Προς συμπλήρωση τοΰ άρθρου 3, καί αντίστοιχα 
προς τό άρθρο 8, παράγραφος 1β τοΰ κανονισμού, ή 
Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή προτείνει νά προ­
στατευθεί τό διάσημο εθνικό σήμα ακόμη καί όταν δέν 
πρόκειται γιά ομοειδή προϊόντα. 
6. Σχετικά μέ τό άρθρο 6 τής οδηγίας ή Οικονομική καί 
Κοινωνική Επιτροπή συνιστά νά συμπεριληφθοΰν ρητά 
στή παράγραφο 2α δύο περιπτώσεις ώς παραδείγματα 
«βάσιμων λόγων» πού δικαιολογούν φραγμούς στίς εισα­
γωγές: 
α) όταν τό προϊόν μέ σήμα πού πρόκειται νά εισαχθεί 
στην Κοινότητα διαφέρει, όσον άφορα τά χαρακτη­
ριστικά του, άπό τό προϊόν πού ήδη κυκλοφορεί μέ τό 
ϊδιο σήμα εντός τής Κοινότητος, 
β) όταν ή τρίτη χώρα δέν επιτρέπει καί εκείνη σέ 
συγκρίσιμες περιστάσεις εισαγωγές άπό τήν Κοινό­
τητα. 
7. "Οσον άφορα τό άρθρο 7 ή Οικονομική καί Κοινω­
νική Επιτροπή παραπέμπει στίς παρατηρήσεις πού 
διατύπωσε σχετικά μέ τό άρθρο 21 τής προτάσεως 
κανονισμοΰ γιά τήν παραχώριση άδειων χρήσεως. 
8. Σχετικά μέ τό άρθρο 10 ή Οικονομική καί Κοινωνική 
Επιτροπή πιστεύει ότι θά ήταν ορθότερη ή έκπτωση άπό 
τοΰ δικαιώματος μόνο στή περιοχή στην οποία δύναται νά 
διαπιστωθεί ή ανοχή τοΰ νεώτερου σήματος. 
9. "Οσον άφορα τό άρθρο 13, ή Οικονομική καί Κοινω-
νιυή Επιτροπή αμφιβάλλει, αν ή διοκητική επιβάρυνση 
καί οί σημαντικές δαπάνες πού συνδέονται μέ τήν υπο­
χρέωση τ^ς δηλώσεως χρήσεως, είναι ανάλογες προς τά 
πραγματικά αποτελέσματα πού αναμένει ή Επιτροπή των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων άπό τήν υποχρέωση υποβολής 
δηλώσεως χρήσεως, δηλαδή τήν παρακίνηση τοΰ δικαι­
ούχου σήματος νά επανεξετάσει πρό τής παρόδου τής 
προθεσμίας προστασίας τήν κατάσταση στον τομέα τής 
χρήσεως τοΰ σήματος καί νά παραιτηθεί οικειοθελώς άπό 
σχετικά δικαιώματα τών οποίων δέν έκανε χρήση (ή 
τουλάχιστον νά μειώσει τόν αριθμό τών καταχωρισθέ-
ντων στό βιβλίο σημάτων εμπορευμάτων). 
III. Ιδιαίτερες παρατηρήσεις στην πρόταση κανονισμού 
1. "Οσον άφορα τά άρθρα 7 καί 8 τοΰ Κανονισμοΰ ή 
Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή παραπέμπει στην 
γνώμη του γιά τό άρθρο 3 τής οδηγίας. Συμπληρωματικά, 
υπενθυμίζεται ή ρύθμιση πού περιέχεται στό άρθρο 6 τής 
συνθήκης τοΰ Παρισιοΰ, (Διεθνής σύμβαση περί συστάσε­
ως ενώσεως προς προστασία τής βιομηχανικής ιδιοκτη­
σίας) σύμφωνα μέ τήν οποία ό δικαιοΰχος ενός σήματος μπορεί νά ζητήσει τήν μεταβίβαση σ' αυτόν ενός σήματος, 
πού κατέθεσε ό αντιπρόσωπος του χωρίς τή συγκατάθεση 
του. Ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή προτείνει 
νά συμπεριληφθεί αυτή ή ρύθμιση στό δίκαιο κοινοτικού 
σήματος. 
1.1. Σύμφωνα μέ τή γνώμη τοΰ τμήματος, θά έπρεπε νά 
διευκρινισθεί ότι μπορεί νά ασκηθεί ένταση καί βάσει τής 
Καταθέσεως ενός κοινοτικοΰ ή έθνικοΰ σήματος. Αυτό 
προκύπτει βέβαια καί άπό τήν αιτιολογική έκθεση σχετι­
κά μέ τό άρθρο 7 τοΰ κανονισμοΰ, θά έπρεπε όμως, γιά 
λόγους ασφάλειας τοΰ δικαίου νά συμπεριληφθεί στό 
κείμενο τοΰ κανονισμοΰ. 
1.2. Ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή προτείνει 
νά θεωρηθεί επαρκές γιά τήν προστασία διασήμων σημά­
των τό γεγονός ότι τό κοινοτικό σήμα είναι αναγνωρι­
σμένο ώς διάσημο σέ μεγάλο τμήμα τής Κοινότητος. Ή 
προβλεπόμενη στό άρθρο 8, 1β απαίτηση διασημότητος 
τοΰ σήματος στό σύνολο τής Κοινότητος, είναι κατά τή 
γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής πολύ 
αυστηρή, διότι κατά κανόνα είναι σχεδόν αδύνατο νά 
αποδειχθεί ή πλήρωση τέτοιας προϋποθέσεως. 
2. Σχετικά μέ τό άρθρο 11 τό τμήμα παραπέμπει στή 
γνώμη του γιά τό άρθρο 6 τής οδηγίας. 
Προτείνεται ή διαγραφή τής δεύτερης προτάσεως τής 
παραγράφου 2 γ τοϋ άρθρου 11. 
Ή πρόταση αυτή υιοθετεί απλώς μία σημαντική γιά τό 
σύστημα διανομής φαρμακευτικών προϊόντων απόφαση 
τοΰ Εύρωπαϊκοΰ Δικαστηρίου. Δέν μπορεί όμως νά είναι 
καθήκον μιας οδηγίας ή ενός κανονισμοΰ - όπως τόνισε 
ήδη καί άλλη φορά ή Οικονομική καί Κοινωνική Επιτρο­
πή - ή παγίωση μιας μεμονωμένης αποφάσεως τοΰ 
Εύρωπαϊκοΰ Δικαστηρίου. Μία διάταξη πού αποβλέπει σέ 
μία εξειδικευμένη περίπτωση μιας ειδικής αγοράς, όπως 
τής αγοράς φαρμακευτικών προϊόντων, θά άποτελοΰσε 
ξένο σώμα στά πλαίσια ενός γενικού δικαίου τών σημά­
των. 
Κατά τά λοιπά καταχρήσεις πού αποβλέπουν στον παρά­
νομο αποκλεισμό τής αγοράς απαγορεύονται σύμφωνα μέ 
τίς διατάξεις τής συνθήκης τής ΕΟΚ γιά τήν ελεύθερη 
κυκλοφορία τών εμπορευμάτων καί τους κοινοτικούς 
κανόνες άνταγωνισμοΰ καί καταστέλλονται, όπως δείχ­
νει ή νομολογία τοΰ Εύρωπαϊκοΰ Δικαστηρίου. 
3. Ή αναφορά τοΰ άρθρου 12 στίς εθνικές νομοθεσίες 
πού περιορίζεται στό αστικό δίκαιο έχει σάν συνέπεια, ότι 
τό κοινοτικό σήμα δέν προστατεύεται άπό τό ποινικό 
δίκαιο καί απολαμβάνει γιά τό λόγο αυτό σέ πολλά Κράτη 
μέλη μικρότερη προστασία άπό τήν αντίστοιχη τοΰ έθνι­
κοΰ σήματος. "Εχοντας υπόψη τήν αναγκαιότητα νά 
αυξηθεί τό ενδιαφέρον γιά τό κοινοτικό σήμα, συνιστάται 
ή αναθεώρηση τής σχετικής ρυθμίσεως. 
4. Τό άρθρο 21 χρειάζεται κατά τήν άποψη τής Οικο­
νομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής ουσιαστική συμπλή­
ρωση. 
4.1. Ή παραγωγή ενός προϊόντος πού φέρει σήμα άπό 
τόν κάτοχο αδείας χρήσεως εκτός τού εδάφους ισχύος τής 
30. 11. 81 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/25 
αδείας - όταν πρόκειται γιά άδεια κατασκευής με ρήτρα 
εδαφικού περιορισμού - αποτελεί, όπως καί οι περιπτώ­
σεις πού αναφέρονται στή παράγραφο 2 παράβαση τοϋ 
δικαίου τών σημάτων. Συνεπώς πρέπει νά εξετασθεί βάσει 
αυτής τής παραγράφου, μέ τήν επιφύλαξη τής τηρήσεως 
τών γενικών κανόνων ανταγωνισμού τής Συνθήκης τής 
ΕΟΚ. Θά έπρεπε τουλάχιστο νά αντικατασταθεί ή λέξη 
«μόνο» μέ τή λέξη «ιδιαίτερα». 
4.2. Ό δικαιούχος τοΰ σήματος δεν μπορεί κατά τήν 
άποψη τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής νά 
αναλάβει τήν υποχρέωση νά φροντίζει ώστε ό κάτοχος τής 
άδειας χρήσεως νά παράγει πράγματι προϊόντα μέ «όμοια 
χαρακτηριστικά». Σέ πολλές περιπτώσεις απαιτείται άπό 
τό εθνικό δίκαιο καί τίς διαφορετικές συνθήκες παραγω­
γής καί καταναλώσεως διαφοροποίηση τών προϊόντων. 
Γιά τό λόγο αυτό μπορεί νά υποχρεωθεί ό παραγωγός ως 
παραχωρών τήν άδεια χρήσεως νά φροντίζει ώστε νά 
τηρούνται κατά τήν παραγωγή τοΰ προϊόντος γιά τό όποιο 
παραχωρήθηκε ή άδεια, οι οδηγίες του γιά τήν εξασφάλι­
ση τής διατηρήσεως τής ποιότητος. 
4.3. Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή προτείνει 
τή διαγραφή τής παραγράφου 4 τοΰ άρθρου 21. Ή διάταξη 
αυτή θά δημιουργούσε χωρίς επαρκή δικαιολογία υψηλή 
διοικητητική επιβάρυνση καί σημαντικές δαπάνες λόγω 
τοΰ πολυαρίθμου καί τής πολυμορφίας τών άδειων χρή­
σεως. 
5. "Οσον άφορα τή διάταξη τον άρθρου 25, ή Οικονο­
μική καί Κοινωνική Επιτροπή πιστεύει ότι θά ήταν 
ορθότερο, νά μήν εξαρτάται ή επέλευση τών εννόμων 
συνεπειών τής καταθέσεως άπό τήν καταβολή τοΰ ελα­
χίστου ποσού τών τελών στό Γραφείο, είναι προτιμότερο 
νά δοθεί στό Γραφείο ή δυνατότητα καθορισμού προθε­
σμίας μέ τόν όρο οτι οί συνέπειες τής παραλήψεως 
καταβολής επέρχονται μόνο αν δέν τηρηθεί ή προθεσμία. 
Λόγω τής αβεβαιότητος σχετικά μέ τόν υπολογισμό τών 
τελών καί τοΰ χρόνου πού χρειάζεται γιά χρηματικά 
εμβάσματα ή ισχύουσα ρύθμιση θά μπορούσε νά αποβεί 
υπερβολικά αυστηρή γιά τόν καταθέτη. 
6. Σχετικά μέ τό άρθρο 37ή Οικονομικής καί Κοινωνι­
κής 'Επιτροπής παραπέμπει στή γνώμη της γιά τό άρθρο 
13 τής οδηγίας. 
7. Τό άρθρο 40 θά έπρεπε γιά λόγους ασφάλειας τοΰ 
δικαίου νά τροποποιηθεί έτσι ώστε ή απόσβεση τοΰ 
δικαιώματος επί τοΰ σήματος νά παράγει έννομα αποτε­
λέσματα μόνο άπό τήν ημερομηνία τής αποφάσεως. 
8. "Οσον άφορα τό άρθρο 55, προτείνεται καί ή συμμε­
τοχή τών ενδιαφερομένων στή διαδικασία, ή τουλάχιστον 
ή χορήγηση τής δυνατότητος υποβολής εκ μέρους τους 
γραπτών προτάσεων ή γραπτών δηλώσεων. 
9. Σχετικά μέ τό άρθρο 68 ή Οικονομική καί Κοινωνική 
Επιτροπή προτείνει νά προβλεφθεί ή μηνιαία έκδοση τοΰ 
Δελτίου. 
10. Ή Οικονομική και Κοινωνική 'Επιτροπή προτείνει 
νά διατυπωθεί τό άρθρο 69 μέ τρόπο πού νά εξασφαλίζεται 
ή υιοθέτηση τής διεθνούς ταξινομήσεως πού προβλέπεται 
στή σύμβαση τής Νικαίας. 11. Σέ σχέση μέ τό άρθρο 74 ή Οικονομική καί Κοινω­
νική Επιτροπή θέτει τό ερώτημα άν άρκεΐγιά τήν έννομη 
προστασία τοΰ δικαιούχου κοινοτικού σήματος τό γεγο­
νός οτι τά άρθρα 47, παράγραφος 1 καί 79 προβλέπουν 
μόνο τή δυνατότητα αναβολής τής διαδικασίας στό Γρα­
φείο σημάτων ή σέ ένα εθνικό δικαστήριο, καθώς καί οτι 
βάσει τών άρθρων 46, παράγραφος 4 καί 78 παράγραφος 2 
θεωρείται καθοριστική γιά τήν εγκυρότητα ή τήν ακυρό­
τητα ενός σήματος, εκείνη ή απόφαση τοΰ Γραφείου ή τού 
έχει εκδοθεί συμπτωματικά πρώτη. Γιά τό λόγο αυτό θά 
μπορούσε νά εξετασθεί ή καθιέρωση προτεραιότητος τής 
αποφάσεως τοΰ Γραφείου Σημάτων. Ή υποχρεωτική 
αναβολή τής διαδικασίας μέσω τής παρεμβάσεως εθνικού 
δικαστηρίου θά εμπεριείχε πάντως συχνά σημαντική, 
δύσκολα αποδεκτή καθυστέρηση τής διαδικασίας. 
Τό πρόβλημα τών αντιφατικών αποφάσεων εθνικών δικα­
στηρίων, τό όποιο προκύπτει στό άρθρο 74, παράγραφος 2 
στην περίπτωση αγωγών επί προσβολή ή ανταγωγών 
άκυρότητος τοΰ σήματος, αντιμετωπίζεται άπό τήν πρό­
ταση κανονισμού μόνο στό βαθμό πού μία αρνητική 
απόφαση ισχύ ενός σήματος ισχύει στό σύνολο τής 
Κοινότητος, ένώ κατά τήν ίδια πρόταση είναι προφανώς 
αδιάφορο τό γεγονός ότι άλλα εθνικά δικαστήρια έχουν 
πάρει ενδεχομένως αντίθετη απόφαση. 
"Εχοντας υπόψη τό γεγονός ότι ή 'Επιτροπή τών Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων παραιτήθηκε δυστυχώς άπό τήν 
ίδρυση κοινοτικού ακυρωτικού δικαστηρίου θά μπορούσε 
νά εξετασθεί, άν σέ περίπτωση αγωγής κατά τήν παρά­
γραφο 2 ενώπιον δικαστηρίου τοΰ Κράτους μέλους, στό 
όποιο έγινε μία πράξη προσβολής, ή απόφαση ισχύει μόνο 
στό έδαφος τοΰ Κράτους αυτού. "Ενα επιχείρημα πού 
υποστηρίζει τό γεγονός αυτό είναι ότι τό δικαστήριο πού 
έχει επιληφθεί τής σχετικής αγωγής είναι αρμόδιο μόνο 
γιά πράξεις προσβολής πού έγιναν στην επικράτεια τού 
Κράτους μέλους. 
12. "Οσον άφορα τό άρθρο 76, ή Οικονομικής καί 
Κοινωνικής 'Επιτροπής υποθέτει ότι ή αναφορά περιλαμ­
βάνει έξ ϊσου καί τίς εθνικές διατάξεις πού αναφέρονται σέ 
προσωρινά μέτρα έννομου προστασίας (π.χ. ασφαλιστι­
κά μέτρα). 
13. Κατά τή γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
'Επιτροπής τό άρθρο 81 έχει ιδιαίτερη σημασία γιά τό 
θέμα, άν τό ευρωπαϊκό σήμα θά γίνει αποδεκτό άπό τους 
συναλλακτικούς κύκλους. 
13.1. Ή γενική απαγόρευση τής διπλής εννόμου προ­
στασίας πρέπει νά εκτείνεται μόνο σέ πανομοιότυπα 
σήματα καί πανομοιότυπα εμπορεύματα καί υπηρεσίες. 
Ή σημερινή επέκταση σέ παρεμφερή σήματα έχει σάν 
αποτέλεσμα τήν απώλεια δικαιωμάτων εκ μέρους εταιρει­
ών πού καταθέτουν κοινοτικά σήματα όταν είναι κάτοχοι 
σειράς παρεμφερών σημάτων γιά τά προϊόντα τους. 
Συνέπεια τοΰ γεγονότος αυτού θά ήταν αναμφίβολα νά 
αποφεύγουν πολλές εταιρείες πού τίς άφορα ή απαγόρευ­
ση, νά καταθέτουν κοινοτικά σήματα. 
13.2. Θά πρέπει νά εξασφαλίζεται ώστε νά παραμένει 
τό εθνικό σήμα, ή ισχύς τοΰ οποίου έχει άρθεϊ ώς βασικό 
σήμα διεθνοΰς καταχωρίσεως σύμφωνα μέ τή διεθνή 
'Αριθ. C 310/26 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
«Σύμβαση της Μαδρίτης περί διεθνούς καταχωρίσεως 
βιομηχανικών καί εμπορικών σημάτων ή - αν αυτό είναι 
απαραίτητο - ώς προϋπόθεση γιά την κτήση ενός εθνικού 
σήματος σέ τρίτες χώρες. 
13.3. Πρέπει ακόμη νά διευκρινισθεί ό τρόπος με τόν 
όποιο θά γίνεται ό χειρισμός τών συμφωνιών παραχωρή­
σεως άδειων, χρήσεως ή τίτλων εκτελεστών πού ανα­
φέρονται σέ εθνικά σήματα ή ισχύς τών οποίων ανε­
στάλη. 
14. Κατά τήν άποψη της Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής καί σέ συμφωνία μέ τήν αιτιολογία τοΰ άρθρον 
82, θά είναι αναγκαίο νά αντικατασταθεί ό όρος «χρήση» 
μέ τόν δρο «έκταση προστασίας». Διαφορετικά μπορεί νά 
δημιουργηθεί ή εντύπωση, ότι ό κανονισμός σκοπεύει τήν 
κατάργηση τής δυνατότητος έγέρσεως αγωγής βάσει τοΰ δικαίου περί αθεμίτου ανταγωνισμού ή αγωγής passing-off 
σύμφωνα μέ τό αγγλικό δίκαιο, σέ περίπτωση αθέμιτης 
χρήσεως τοΰ κοινοτικού σήματος. 
15. "Οσον άφορα τό άρθρο 103 ή Οικονομικής καί 
Κοινωνικής Επιτροπής αναγνωρίζει ότι ή επιλογή μίας 
μόνο γλώσσας ώς επίσημης γλώσσας τοΰ Γραφείου θά 
μπορούσε νά ενισχύσει τήν λειτουργικότητα τού καί νά 
συμβάλει στην ουσιαστική μείωση τών δαπανών του. 
Στην περίπτωση αυτή θά έπρεπε όμως νά εξασφαλισθεί 
ώστε όλες οι αιτήσεις καί τά υπομνήματα μέ θέμα τήν 
άσκηση δικαιωμάτων ή τήν τήρηση νομίμων προθεσμιών 
νά θεωρούνται οτι έχουν κατατεθεί τήν ημερομηνία πού 
υποβλήθηκαν στην γλώσσα τού αποστολέα. Μετάφραση 
στην επίσημη γλώσσα θά μπορούσε κατόπιν νά υποβληθεί 
εντός προθεσμίας, πού θά πρέπει νά καθορισθεί άπό τό 
Γραφείο. 
Έγινε στίς Βρυξέλλες, στίς 23 Σεπτεμβρίου 1981. 
Ό Πρόεδρος 
τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Tomas ROSEINGRAVE 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
στή γνώμη τής Οικονομικής καί Κοινωνικής Επιτροπής 
Απορριφθείσες τροπολογίες 
Οι ακόλουθες τροπολογίες, πού κατατέθηκαν σύμφωνα μέ τόν εσωτερικό κανονισμό, απορρίφθηκαν κατά 
τη διάρκεια τών συζητήσεων: 
Σελίδα 22 
Νά αντικατασταθούν οί 4 αιτιολογικές σκέψεις μέ τό ακόλουθο κείμενο: 
εκτιμώντας, ότι ανεξάρτητα άπό τήν ενδεχόμενη εισαγωγή ενός κοινοτικού συστήματος σημάτων, θά 
εξακολουθήσει νά υπάρχει σχετικά μεγάλη ανάγκη εθνικών σημάτων στά Κράτη μέλη, 
εκτιμώντας, ότι μετά τήν αποσαφήνιση τοϋ νομικού καθεστώτος τών εθνικών σημάτων μέ σειρά 
αποφάσεων τοϋ Δικαστηρίου τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων βάσει τής Συνθήκης ΕΟΚ δέν είναι αναγκαία 
ή περαιτέρω υποβάθμιση τών εθνικών σημάτων, 
εκτιμώντας, οτι μέ τήν προϋπόθεση απεριόριστης διατηρήσεως τών εθνικών συστημάτων σημάτων 
μπορεί νά είναι χρήσιμη ή μέχρις ενός ορισμένου σημείου προσέγγιση τοϋ δικαίου σημάτων τών Κρατών 
μελών καί ή εισαγωγή ενός κοινοτικού συστήματος σημάτων, 
εκτιμώντας, οτι τό καταλληλότερο καί σκοπιμότερο μέσο γιά τήν εισαγωγή ενός κοινοτικού συστήματος 
σημάτων είναι μιά διεθνής σύμβαση, εφ' όσον ή Συνθήκη ΕΟΚ δέν περιέχει επαρκές νομικό θεμέλιο γιά 
τήν εισαγωγή ενός κοινοτικού συστήματος σημάτων μέ τή μορφή καί τήν έκταση πού προτείνει ή 
Επιτροπή τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
Αιτιολογία 
Παραπομπή στην αιτιολογία τής τροπολογίας 2, σελίδες 22 καί 23. 
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 2, ψήφοι κατά: πλειοψηφία, αποχές: 6. 
30. 11. 81 'Επίσημη 'Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/27 
Σελίδες 22 καί 23 
Νά αντικατασταθούν οί παράγραφοι 1, 2 καί 3 των γενικών παρατηρήσεων με τό ακόλουθο κείμενο: 
1. Ή Επιτροπή συμφωνεί με τήν Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ώς προς τό ότι τό κοινοτικό 
δίκαιο σημάτων δεν μπορεί νά καταστήσει περιττά τά εθνικά σήματα, χωρίς νά δημιουργηθούν 
ασύγκριτα μεγάλες δυσκολίες καί έξοδα. Τούτο οφείλεται, πρώτον στό γεγονός ότι οί περισσότερες -
καί προπαντός οί μικρομεσαίες επιχειρήσεις δεν χρειάζονται νομική προστασία τοϋ σήματος τους παρά 
μόνο σέ ένα μοναδικό Κράτος μέλος καί θά αντιμετώπιζαν απαράδεκτα μεγάλες δυσκολίες, αν ή 
προστασία τοΰ σήματος δέν μπορούσε νά επιτευχθεί σέ περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο, αλλά μόνο σ' 
ολόκληρη τήν Κοινότητα. Σ' αυτό προστίθεται τό ότι λόγω τών γλωσσικών διαφορών είναι συχνά άσκοπη 
εμπορικά ή χρήση τοΰ ίδιου σήματος σ' όλες τίς γλωσσικές περιοχές της Κοινότητας. 
2. Τό Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καθόρισε γενικές αρχές γιά τήν απόσβεση τοΰ δικαιώματος επί τού 
σήματος καί αποφάσισε σχετικά μέ τόν τρόπο ασκήσεως του σέ συμφωνία καί μέ τους κανόνες 
άνταγωνισμοΰ της Συνθήκης ΕΟΚ. Μέ βάση τά δεδομένα αυτά ή Επιτροπή φρονεί, ότι ή χρησιμοποίηση 
εθνικών σημάτων θά πρέπει μελλοντικά νά έχει ώς συνέπεια εκείνους μόνο τους περιορισμούς τού 
εμπορίου, πού είναι απόλυτα αναγκαίοι,, γιά νά είναι δυνατή ή ικανοποιητική λειτουργία τών επιμέρους 
εθνικών συστημάτων σημάτων. 
3. Έφ' όσον τά εθνικά σήματα θά διατηρήσουν καί μελλοντικά τή σημασία τους, θά πρέπει νά 
διατηρηθούν τά εθνικά συστήματα σημάτων χωρίς περικοπές. Ή Επιτροπή εκφράζει τήν άποψη ότι σέ 
περίπτωση αναλλοίωτης εφαρμογής τοΰ προτεινομένου από τήν Επιτροπή Κανονισμού θά υποστούν τά 
εθνικά συστήματα σημάτων ανάμεσα σ' άλλα καί τίς έξης περικοπές: 
— μόνο παλαιότερα, καταχωρισμένα εθνικά σήματα, καθώς επίσης καί «παγκοίνως γνωστά» σήματα 
μπορούν νά προβληθούν ώς εμπόδια καταχωρίσεως (άρθρο 7, παραγρ. 2), 
— εθνικά σήματα αποτελούν τότε μόνο εμπόδιο καταχωρίσεως, αν υπάρχει σοβαρός κίνδυνος 
συγχύσεως (άρθρο 7, παραγρ. 1). 
— ό δικαιούχος εθνικού σήματος πρέπει νά παρακολουθεί ό ίδιος τό «Δελτίο κοινοτικών σημάτων» καί 
νά άσκεϊ μέ δική του πρωτοβουλία τριτανακοπή κατά της καταχωρίσεως τού κοινοτικού σήματος, 
προκειμένου νά προστατεύσει τό εθνικό του σήμα (άρθρο 7, παραγρ. 4 καί άρθρο 34), 
— κατά τήν άσκηση της τριτανακοπής θά πρέπει νά καταβληθεί καί τό παράβολο, τό όποιο δέν 
επιστρέφεται ακόμη καί σέ περίπτωση παραδοχής της τριτανακοπής (άρθρο 34, παραγρ. 2). 
— ό τριτανακόπτων πρέπει κατά κανόνα νά αναλάβει τά δικαστικά του τέλη ακόμη καί σέ περίπτωση 
παραδοχής της τριτανοκοπής (άρθρο 64), 
— απόφαση εκδιδόμενη από τήν «'Υπηρεσία σημάτων της Κονότητας», μέ τήν οποία απορρίπτεται μία 
τριτανακοπή, είναι δεσμευτική γιά τά εθνικά δικαστήρια πού επιλαμβάνονται αργότερα υποθέσεως 
προσβολής τού κοινοτικοΰ σήματος (άρθρο 78, παραγρ. 2), 
— ή αίτηση ακυρώσεως απορρίπτεται σέ περίπτωση ανοχής της χρήσεως τού κοινοτικού σήματος, παρά 
τή γνώση τού αιτούντος, σέ διάστημα μεγαλύτερο τών 3 ετών. Ή αίτηση θά απορριφθεί πιθανώς καί 
λόγω ανοχής γνωστής χρήσεως σέ άλλα Κράτη μέλη τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (άρθρο 44, 
παραγρ. 1), 
— παλαιότερα εθνικά σήματα, πού δέν έχουν μόνο τοπική σημασία, δέν μπορούν νά προστατευθούν 
αποτελεσματικά μέ τήν άσκηση τριτανακοπής ενώπιον εθνικού δικαστηρίου, αλλά μόνο μέ αίτηση 
ακυρώσεως πού υποβάλλεται στίς αρμόδιες κοινοτικές υπηρεσίες (όπως συνάγεται από τόν 
συνδυασμό τών άρθρων 45 καί 80). 
Παρά τίς ανωτέρω εκτιμήσεις θά ήταν χρήσιμη, κατά τήν άποψη της Επιτροπής, καί μέ τήν προϋπόθεση 
τής διατηρήσεως τών εθνικών συστημάτων σημάτων χωρίς περικοπές, ή εισαγωγή ενός κοινοτικού 
συστήματος σημάτων, πού μέ τήν τήρηση ενιαίας διαδικασίας δίνει τό δικαίωμα στίς επιχειρήσεις, νά 
χρησιμοποιούν σήματα πού απολαμβάνουν ίσης προστασίας καί έχουν έννομη ισχύ σ' ολόκληρο τό 
κοινοτικό έδαφος. Παρόμοιο νομικό μέσο μπορεί νά αποδειχθεί ώς βοήθεια γιά εκείνες τίς επιχειρήσεις, 
πού ή επιχειρηματική τους δραστηριότητα είναι διαμορφωμένη κατά τέτοιο τρόπο, ώστε νά χρειάζονται 
τήν προστασία τών σημάτων τους σέ κοινοτικό επίπεδο. 
Γι' αυτές τίς επιχειρήσεις μπορεί ίσως νά προκύψει από τήν ύπαρξη ενός συστήματος κοινοτικού 
σήματος σχετική μείωση τών εξόδων γιά τήν κατάθεση καί διατήρηση τών σημάτων. 'Εκτός απ' αυτό ένα 
κοινοτικό σύστημα σημάτων μπορεί νά ευνοήσει τήν ολοκλήρωση τής Κοινότητας, επειδή οί επιχειρήσεις 
πού καταχώρισαν κοινοτικά σήματα καί τά εισήγαγαν στην Κοινή Αγορά ή σέ ένα τμήμα της, έχουν γι' 
'Αριθ. C 310/28 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
αυτό καί μόνο τό λόγο συμφέρον, νά διατηρηθεί τό κοινό σύστημα. Ή Επιτροπή συμμερίζεται κατά τά 
λοιπά τή γνώμη, δτι παράλληλα, προς τήν εισαγωγή ενός κοινοτικού συστήματος σημάτων θά ήταν 
σκόπιμη ή προσέγγιση των εθνικών νομοθεσιών σημάτων. 
4. Επειδή ή πρόταση κανονισμού περιέχει ευρύτερη μεταβίβαση εξουσιών στό Ευρωπαϊκό Γραφείο 
Σημάτων, μεταξύ αυτών καί εξουσιών πού σύμφωνα μέ τή Συνθήκη της ΕΟΚ ανήκουν στην Επιτροπή 
τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καί τό Δικαστήριο, καί επειδή οί περιορισμοί τοϋ εμπορίου, πού αποτελούν 
υποχρεωτική συνέπεια τών εθνικών νομοθεσιών σημάτων κατά τήν άποψη της Επιτροπής, δπως 
προαναφέρθηκε, λαμβάνοντας υπόψη ρητά στή Συνθήκη της ΕΟΚ, ή Επιτροπή υποστηρίζει τήν άποψη, 
δτι δέν υπάρχει αρκετά σαφές νομικό θεμέλιο γιά τήν πραγματοποίηση κοινής ρυθμίσεως τοϋ δικαίου τών 
σημάτων μέ τή μορφή κανονισμού κατά τό άρθρο 235 της Συνθήκης ΕΟΚ. Κατά τήν άποψη της, τό 
ασφαλέστερο καί σκοπιμότερο νομικό μέσο γιά τή δημιουργία κοινοτικής ρυθμίσεως τοΰ δικαίου τών 
σημάτων είναι μία διεθνής σύμβαση, ιδιαίτερα άν ληφθούν υπόψη οί σοβαρές συνέπειες, πού θά 
μπορούσαν νά προκύψουν γιά τίς ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις, άν ένας κανονισμός γιά τό κοινοτικό 
σήμα χαρακτηριζόταν άκυρος μετά τήν εφαρμογή του γιά ορισμένο χρονικό διάστημα. 
Αιτιολογία 
Σημ. 1 
Οί λιγότερες μικρομεσαίες επιχειρήσεις τών Κρατών μελών μπορούν ή θέλουν νά επεκτείνουν τήν 
επιχειρηματική τους δραστηριότητα καί πέρα άπό τά σύνορα της χώρας τους. Ταυτόχρονα αποτελούν όμως 
σταθερό πυρήνα της οικονομικής ζωής τών Κρατών μελών. Πολλές άπ' αυτές τίς επιχειρήσεις χρειάζονται 
απλώς καί μόνο προστασία τών σημάτων τους σέ περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο. Γιά τήν περιοχή αυτή θά 
πρέπει δμως νά εξασφαλίζεται τότε αποτελεσματική προστασία τοϋ σήματος. 
"Αν τά εθνικά σήματα καταργηθούν, πράγμα πού φαίνεται νά είναι μακροπρόθεσμα ή πρόθεση της 
Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (συγκρ. τή τέταρτη αιτιολογική θέση της προτάσεως κανονισμού) 
θά έπρεπε πολλές επιχειρήσεις, γιά νά πετύχουν τήν προστασία τοΰ σήματος τους, νά επιδιώξουν τήν 
απόκτηση κοινοτικού σήματος, έστω κι άν εκτίθενται έτσι γενικά στον κίνδυνο τριτανακοπών κατά της 
καταθέσεως τοΰ σήματος τους, πού καλύπτει ολόκληρη τήν Κοινή Αγορά, πολύ περισσότερο, άπ' δτι θά 
συνέβαινε σέ περίπτωση καταθέσεως έθνικοΰ σήματος. Τό γεγονός αυτό θά επιβάρυνε πολλές μικρομεσαίες 
επιχειρήσεις μέ δυσανάλογα υψηλά έξοδα καί δυσκολίες, άν λάβει υπόψη κανείς δτι χρειάζονται τό σήμα σέ 
ένα μόνο Κράτος μέλος. Άλλα καί οί επιχειρήσεις άλλων Κρατών μελών, πού θά ασκούσαν ενδεχομένως 
τριτανακοπή κατά τών καταθέσεων κοινοτικών σημάτων γιά νά προστατεύσουν τά δικά τους δικαιώματα, 
θά υποχρεώνονταν νά αναλάβουν τό βάρος αντιπαραγωγικών εξόδων. 
Σ' αυτό προστίθεται τό γεγονός, δτι ακόμη καί μεγάλες επιχειρήσεις (καθώς επίσης καί πολλές 
μικρομεσαίες εξαγωγικές επιχειρήσεις) αναγκάζονται συχνά, νά διανέμουν στό εμπόριο ένα ορισμένο 
προϊόν μέ διαφορετικά σήματα σέ διάφορα Κράτη μέλη, έτσι ώστε νά μπορούν νά εκμεταλλεύονται κάθε 
φορά στό έπαρκο τά πλεονεκτήματα τών εθνικών συστημάτων σημάτων (έφ" δσον αυτά προσφέρουν 
αποτελεσματική προστασία). Γιατί συχνά συμβαίνει, νά είναι λόγω τών διάφορων γλωσσών στην Κοινότητα 
εμπορικά ακατάλληλο σέ άλλα Κράτη μέλη ένα σήμα, πού έχει ένα σχετικό προβάδισμα σ' ένα ορισμένο 
Κράτος μέλος. "Αν π.χ. μιά επιχείρηση έχει βρει γιά ένα προϊόν της τέσσερα διαφορετικά κοινοτικά σήματα 
γιά κάθε ένα άπό τέσσερα διαφορετικά Κράτη μέλη, θά πρέπει, άν τά εθνικά συστήματα σημάτων 
καταργηθοΰν ή καταστοΰν ανεπαρκή, νά καταθέσει γιά τό ΐδιο προϊόν τέσσερα διαφορετικά κοινοτικά 
σήματα, παρά τό δτι κάθε ένα άπό τά σήματα αυτά θά χρησιμοποιηθεί σέ μία μόνο συγκεκριμένη χώρα. 
Τοϋτο συνεπάγεται οικονομική επιβάρυνση της επιχειρήσεως ή τήν αναγκάζει νά επιλέξει ένα μοναδικό 
εμπορικό σήμα γιά ολόκληρη τήν Κοινότητα, έστω κι άν τό σήμα αυτό δέν μπορεί νά χαρακτηριστεί πιά άπό 
εμπορική άποψη εξαιρετικό, οΰτο κάν δεύτερης ποιότητας, αλλά μόνο μέτριο. 
Σύμφωνα μέ εκτιμήσεις, περισσότερα άπό 80% τών 1,8 εκατ. καταχωρισμένων σημάτων της Κοινότητας, 
έχουν κατατεθεί σέ ένα μόνο Κράτος μέλος. Μέ άλλα λόγια, λιγότεροι άπό τά 20 % τών δικαιούχων σημάτων 
επιθυμούσαν νά καταθέσουν ένα σήμα σέ δύο ή περισσότερα Κράτη μέλη. Τά στοιχεία αυτά επιτρέπουν τήν 
εκτίμηση της πρακτικής σημασίας τοΰ προβλήματος. 
Σημ. 2 
Τά εμπόδια πού παρενέβαλλαν στό παρελθόν τά εθνικά σήματα στην ελεύθερη κυκλοφορία τών 
εμπορευμάτων μεταξύ τών Κρατών μελών της Κοινότητας, έχουν εξαλειφθεί στίς περισσότερες περιπτώ­
σεις, πού έχουν σημασία αριθμητικά καί οικονομικά μέ βάση αποφάσεις τοϋ Εύρωπαϊκοΰ Δικαστηρίου. 
Τούτο ισχύει ιδίως γιά τίς λεγόμενες παράλληλες είσαγωγές: ό δικαιούχος απαράλλακτων σημάτων σέ 
διάφορες χώρες της Κοινότητας δέν μπορεί πιά νά χρησιμοποιήσει τά σήματα του γιά νά στεγανοποιήσει τίς 
διάφορες εθνικές αγορές της Κοινής Αγοράς. Τό ίδιο ισχύει γιά πολλούς δικαιούχους απαράλλακτων 
30. 11. 81 'Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 310/29 
σημάτων κοινής προελεύσεως. Περαιτέρω βήματα στον τομέα αυτό πού θά έβλαπταν εθνικά σήματα, θά 
προσέκρουαν στό άρθρο 36 τής Συνθήκης ΕΟΚ, πού επιτρέπει, ανάμεσα σ' άλλα, νά έχουν τά σήματα 
ορισμένα περιοριστικά αποτελέσματα στό εμπόριο μεταξύ των Κρατών μελών (προστασία τής βιομηχανι­
κής καί εμπορικής ιδιοκτησίας), καί μάλιστα στό μέτρο πού τά αποτελέσματα αυτά είναι αναπότρεπτα, γιά 
νά μπορούν νά λειτουργούν ικανοποιητικά τά εθνικά συστήματα σημάτων. 
Οι διατάξεις τών συνθηκών γιά τήν ελευθερία τοΰ εμπορίου δέν περιέχουν λοιπόν κανένα σοβαρό επιχείρημα, 
στό όποιο θά μπορούσε νά στηριχθεί ή πρόταση τής Επιτροπής. Ακόμη καί στίς περιπτώσεις πού είναι 
απόλυτα αναγκαίο ένα αποτέλεσμα περιοριστικό τοΰ εμπορίου, γιά νά μπορούν νά λειτουργούν ικανοποι­
ητικά τά εθνικά συστήματα σημάτων, δύσκολα μπορεί νά υποστηριχθεί, ότι υπάρχει σημαντικός 
περιορισμός τής ελευθερίας τοϋ εμπορίου. Πρόκειται έδώ γιά περιπτώσεις, όπου π.χ. δύο σήματα μπορούν 
νά χρησιμοποιηθούν σέ διάφορα Κράτη μέλη, γιά νά απαγορευθούν οι αμοιβαίες εισαγωγές, γιατί 
συμπτωματικά καί ακούσια τά σήματα δημιουργούν κίνδυνο συγχύσεως μεταξύ τους (παρά τό δτι δηλ. δέν 
έχουν κοινή προέλευση, υπάρχει κίνδυνος συγχύσεως μεταξύ τους). Καί σ' αυτές τίς περιπτώσεις ακόμη τά 
εμπορεύματα μπορούν νά περάσουν ελεύθερα τά σύνορα, μέ διαφορετικό όμως σήμα. 
Σημ. 3 
Ή καταχώριση καί εισαγωγή κοινοτικών σημάτων δημιουργεί σειρά πλεονεκτημάτων γιά εξαγωγικές 
επιχειρήσεις καί ιδιαίτερα γιά μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις πού είναι δικαιούχοι πολλών σημάτων 
(ανάμεσα σ' αυτές καί πολυεθνικές εταιρείες μέ κύρια έδρα έκτος τής Κοινότητας). Εκείνοι όμως πού 
καρπούνται τά πλεονεκτήματα, θά πρέπει νά αναλαμβάνουν καί τό μεγαλύτερο μέρος τών εξόδων. Αντίθετα 
ή πρόταση τής Επιτροπής τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποδυναμώνει τό καθεστώς τών εθνικών σημάτων, 
έφ' δσον οι δυσκολίες καί δαπάνες (βλ. άνωτ.) πού προκαλούνται εις βάρος τών δικαιούχων εθνικών 
σημάτων, αποτελούν προϋπόθεση, γιά νά μπορέσουν αυτοί νά διατηρήσουν τό αποκλειστικό δικαίωμα 
χρήσεως τών σημάτων τους στην περιοχή τους. 
Σημ. 4 
"Εχει παρουσιαστεί ήδη ή περίπτωση, νά κριθεί μέ δικαστική απόφαση άκυρο τό σύστημα σημάτων 
κοινότητας Κρατών, πού είχε ήδη εφαρμοστεί επί αρκετό χρόνο καί μάλιστα γιά τό γεγονός καί μόνο ότι τό 
σύστημα δέν είχε διαμορφωθεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε νά έχει τό νομικό του θεμέλιο στην κοινή έννομη 
τάξη. 
Τό 'Αμερικανικό Κογκρέσσο ψήφισε τό έτος 1870 τό πρώτο κοινό δίκαιο σημάτων μέ τόν τίτλο «An act to 
revise, consolidate and amend the Statutes relating to patents and copyrights». Τό ζήτημα τής συνταγματικό­
τητας τοΰ Ηνωμένων Πολιτειών, το Supreme Court, σέ μερικές υποθέσεις τοΰ δικαίου σημάτων. Τό 
δικαστήριο έκρινε αντισυνταγματικό τό σχετικό νόμο. "Ετσι ακυρώθηκε μονομιάς ή κατάθεση 8 000 
περίπου σημάτων. 
Χρειάσθηκε νά βρει κατόπιν τό Κογκρέσσο τό κατάλληλο καί σύμφωνο προς τό σύνταγμα νομικό θεμέλιο 
ενός κοινού δικαίου σημάτων, πού ψηφίστηκε τό έτος 1881 καί δέν ακυρώθηκε πιά από τό ανώτατο 
δικαστήριο. 
Παρόμοια καταστροφή στό δίκαιο τών σημάτων, όπως εκείνη πού έπληξε τίς αμερικανικές επιχειρήσεις τό 
έτος 1879, μπορεί νά αποφευχθεί στην Κοινότητα, αν θεσπιστεί ένα κοινό σύστημα σημάτων μέ τή μορφή 
παραρτήματος τής συνθήκης ΕΟΚ, δηλ. μέ τή μορφή διεθνούς συμβάσεως. 
Αποτέλεσμα ψηφορορίας 
Ψήφοι υπέρ: 4, ψήφοι κατά: πλειοψηφία, αποχές: 10. 
Παράγραφος 6 (σελίδες 24) 
Νά διαγραφεί τελείως. 
Αιτιολογία 
Τό σύστημα πού έχει επιλεγεί στό άρθρο 2, παράγραφος 3 τής προτάσεως οδηγίας γιά τή διαφοροποίηση τών 
σημάτων καί τό όποιο επιτρέπει μόνο σέ δικαιολογημένες εξαιρετικές περιπτώσεις τή χρήση διαφορετικών 
σημάτων σέ διάφορα Κράτη μέλη συμβαδίζει μέ τήν επιδίωξη δημιουργίας μιας Κοινής Αγοράς. 
'Αριθ. C 310/30 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 11. 81 
Ή εισαγωγή ρυθμίσεως γιά τήν παρεμπόδιση καταχρηστικής ασκήσεως βάσει των άρθρων 30 τής Συνθήκης 
ΕΟΚ γιά τήν ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων καί 85 επόμενα τής Συνθήκης ΕΟΚ γιά τόν 
ανταγωνισμό, δέν επαρκεί γιά τήν πραγματοποίηση τοϋ στόχου δημιουργίας μιας Κοινής Αγοράς πού 
λειτουργεί ομαλά προς ώφελος καί τοϋ καταναλωτή, στόχου πού κρίνεται αναγκαίος καί μέσα στην 
Κοινότητα. 
"Αν κατά τήν εναρμόνιση τοϋ δικαίου σημάτων παρέχεται ή δυνατότητα νά κυκλοφορεί τό ίδιο προϊόν ενός 
κατασκευαστή με διαφορετικές εμπορικές ονομασίες στην ίδια Κοινή Αγορά δημιουργείται κίνδυνος 
παραπλανήσεως τοϋ καταναλωτή. Έκτος απ' αυτό, ευνοείται έτσι ή δυνατότητα νά απαιτούνται 
διαφορετικές τιμές γιά τό ίδιο προϊόν. 
Τά προβλήματα πού ίσως προκύψουν από τήν θέσπιση τής απαγορεύσεως διαφοροποιήσεως τοϋ σήματος, 
θά μπορούσαν νά επιλυθούν ικανοποιητικά μέ τήν ρύθμιση των εξαιρέσεων πού έχει συμπεριληφθεί επίσης 
στό άρθρο 2, παράγραφος 3. Τό ίδιο ισχύει επίσης καί γιά τίς γλωσσικές διαφορές πού πρέπει νά ληφθούν 
υπόψη. 
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 21, ψήφοι κατά: 52, αποχές: 20. 
Παράγραφος 6 (σελίδες 24) 
Νά αντικατασταθεί μέ τό ακόλουθο κείμενο: 
«"Οσον άφορα τό άρθρο 6 τής οδηγίας ή Επιτροπή φρονεί, ότι στην παράγραφο 1 πρέπει νά περιοριστεί ή 
εφαρμογή τής αρχής τής αποσβέσεως τοϋ δικαιώματος επί τοϋ σήματος σ' εκείνα μόνο τά προϊόντα πού 
κυκλοφόρησαν γιά πρώτη φορά στό εμπόριο στην Κοινή Αγορά. 
Συνεπώς, πρέπει νά διαγραφεί τό εδάφιο α) τής παραγράφου 2 τοϋ άρθρου 6.» 
Αιτιολογία 
Ή αρχή τής διεθνούς αποσβέσεως τοϋ δικαιώματος επί τοϋ σήματος δέν βρίσκει γενική αναγνώριση. "Αν 
θεμελιωνόταν δέ στά πλαίσια κοινοτικής ρυθμίσεως, θά έβλαπτε τίς κοινοτικές επιχειρήσεις σέ σύγκριση μέ 
τό διεθνή ανταγωνισμό. 
Δέν είναι πράγματι αλήθεια, ότι δέν έχει σημασία ό τόπος στον όποιο κυκλοφόρησε γιά πρώτη φορά στό 
εμπόριο ένα προϊόν μέ σήμα, όπως υποστηρίζει ή Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην εισηγητική 
έκθεση. 
Τό θέμα θά έπρεπε μάλλον νά ρυθμιστεί κατά τέτοιο τρόπο, ώστε νά διαθέτει πιθανώς ή Κοινότητα θέματα 
πού θά διαπραγματευόταν μέ τρίτες χώρες στά πλαίσια διεθνών συμφωνιών. 
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 17, ψήφοι κατά: 34, αποχές: 40.