Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί θεσπίσεως πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής υδάτων»

(98/C 180/07)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί θεσπίσεως πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής υδάτων () και την τροποποιημένη πρόταση () 7

έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου στις 6 Μαΐου 1997, με την οποία ζητείται η γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών, σύμφωνα με το άρθρο 198 Γ, πρώτη παράγραφος της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 7

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της 11ης Ιουνίου 1997 να καταρτίσει γνωμοδότηση και να αναθέσει την κατάρτιση γνωμοδότησης στην επιτροπή 5 «Χωροταξία, Περιβάλλον, Ενέργεια» 7

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης της επιτροπής 5 της Επιτροπής των Περιφερειών (CdR 171/97 rιv.), το οποίο υιοθετήθηκε στις 3 Ιουλίου 1997 (εισηγητής: ο κ. Η. Tellerup) 7

υιοθέτησε κατά την 22α σύνοδο ολομέλειας της 12ης και 13ης Μαρτίου 1998 (συνεδρίαση της 12ης Μαρτίου), την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Η ευρωπαϊκή πολιτική στον τομέα των υδάτων

1.1. Η ΕΤΠ στη γνωμοδότηση που εξέδωσε στις 19 Σεπτεμβρίου 1996 επιδοκιμάζει την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στον τομέα των υδάτων» ().

1.2. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι είναι ανάγκη να διασφαλισθεί η αειφόρος ανάπτυξη της πολιτικής για τα ύδατα, προκειμένου να διασφαλισθεί η παροχή πόσιμου ύδατος και η ύπαρξη άλλων αναγκαίων υδάτινων πόρων. Κατά κανόνα, η ποιότητα και η ποσότητα των υδάτων επαρκούν για την προστασία και τη διατήρηση της καλής οικολογικής κατάστασης του υδατικού περιβάλλοντος. Η διαχείριση του ύδατος γίνεται με τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται ή να μειώνονται οι αρνητικές συνέπειες των πλημμυρών και να ελαχιστοποιούνται οι συνέπειες της ανομβρίας διότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι ιδιαίτερα ευαίσθητη και γι' αυτό χρήζει ιδιαίτερης προσοχής.

2. Πρόγραμμα δράσης για τα υπόγεια ύδατα

2.1. Το πρόγραμμα δράσης για την ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υπόγειων υδάτων () αναφέρεται στην ανάγκη καθιέρωσης διαδικασιών για τη ρύθμιση της υδροληψίας όσον αφορά τα γλυκά ύδατα και την παρακολούθηση της ποσότητας και της ποιότητάς τους.

2.2. Ο στόχος του προγράμματος δράσης είναι να προστατευθεί η χρήση των υπόγειων υδάτων μέσω ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού και βιώσιμης διαχείρισης, έτσι ώστε να αποφευχθεί περαιτέρω ρύπανση, να διατηρηθεί η ποιότητα των καθαρών υπόγειων υδάτων και να αποκατασταθεί, στις περιπτώσεις που είναι αναγκαίο, η ποιότητα των υπόγειων υδάτων που έχουν ρυπανθεί, καθώς και να προληφθεί η υπερεκμετάλλευση των υπόγειων υδάτινων πόρων.

2.3. Η ΕΤΠ συμφωνεί με τους στόχους του προγράμματος δράσης για ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υπόγειων υδάτων.

3. Η οδηγία-πλαίσιο περί θεσπίσεως κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής υδάτων

3.1. Η κοινοτική πολιτική υδάτων απαιτεί ένα διαφανές, αποτελεσματικό και συνεκτικό νομοθετικό πλαίσιο. Η πρόταση της Επιτροπής για την έκδοση οδηγίας του Συμβουλίου όσον αφορά τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στο πεδίο της πολιτικής υδάτων αποτελεί το εν λόγω πλαίσιο για την προστασία των επιφανειακών υδάτων, των εκβολών των ποταμών, των παράκτιων υδάτων, των χωρικών υδάτων και των άλλων θαλάσσιων περιοχών, καθώς και των υπόγειων υδάτων στην Κοινότητα.

3.2. Η πρόταση της Επιτροπής για οδηγία-πλαίσιο περί υδάτων έχει ως στόχο να αποτραπεί η περαιτέρω επιδείνωση και να προστατευθεί και αναβαθμισθεί το καθεστώς των υδάτινων και των χερσαίων οικοσυστημάτων σε ό,τι αφορά τις ανάγκες τους σε ύδωρ, να προωθηθεί η αειφόρος κατανάλωση του ύδατος βάσει μακροπρόθεσμης προστασίας των υδάτινων πόρων και να ενσωματωθούν, όσον αφορά τα χωρικά ύδατα και τις άλλες θαλάσσιες περιοχές, τα μέτρα προστασίας που περιλαμβάνονται σε άλλους κοινοτικούς νόμους και στις συμβάσεις περί θαλασσών του ΟΗΕ, ώστε με τον τρόπο αυτό να συμβάλει η πρόταση στην παροχή ύδατος στις ποιότητες και ποσότητες που απαιτούνται για την αειφόρο χρήση των ως άνω πόρων.

Η ΕΤΠ επικροτεί το στόχο της πρότασης της Επιτροπής για τη θέσπιση οδηγίας-πλαίσιο για τα ύδατα, ιδίως δε του στόχου της προστασίας των γλυκών και των παράκτιων υδάτων 7 ταυτόχρονα, αποδίδει σημασία στο να ληφθούν υπόψη και να υποστηριχθούν μέσω της εφαρμογής της οδηγίας τόσο η προστασία των περιοχών ανοικτής θαλάσσης από τη ρύπανση χερσαίας προέλευσης όσο και οι σχετικές υποχρεώσεις των κρατών μελών.

3.3. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι είναι αναγκαία μια ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων λόγω του διασυνοριακού χαρακτήρα των υπογείων υδάτων και του υδρολογικού κύκλου.

3.4. Η ΕΤΠ συμφωνεί με τη γενική επιθυμία να καθιερωθεί ένας συνολικός προγραμματισμός για τα ύδατα από τα κράτη μέλη.

3.5. Η ΕΤΠ συμφωνεί επίσης με τη σκέψη να συμπεριληφθεί η ποιότητα των υδάτων σε ένα συντονισμένο προγραμματισμό, στο μέτρο που με τον τρόπο αυτό θα επιτευχθούν οι στόχοι της οδηγίας.

3.6. Η ΕΤΠ συμφωνεί επίσης με την άποψη ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στους τόπους όπου γίνεται χρήση του ύδατος και να δοθεί ιδιαίτερη σημασία στην κατάρτιση ειδικών προγραμμάτων, στα οποία θα προβλέπονται μέτρα προσαρμοσμένα στις τοπικές και περιφερειακές ανάγκες.

3.7. Η ΕΤΠ προτείνει να λάβει η Επιτροπή σοβαρά υπόψη τις διαφορές που υπάρχουν στην Κοινότητα όσον αφορά τις φυσικογεωγραφικές καταστάσεις, πράγμα που θα έχει ως συνέπεια να ενισχυθούν η βούληση και οι δυνατότητες συμμόρφωσης προς την οδηγία-πλαίσιο της Κοινότητας για το ύδωρ. Ακόμη, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στις ιδιαιτερότητες των κρατών μελών στα θέματα της νομοθεσίας και της αποκέντρωσης όσον αφορά το δικαίωμα λήψης αποφάσεων από τις τοπικές και περιφερειακές αρχές.

4. Νομική βάση

4.1. Η ΕΤΠ συμφωνεί ο στόχος και τα μέσα σε κοινοτικό επίπεδο που θα καθορισθούν στην οδηγία-πλαίσιο να θεσπισθούν σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 3 Β της Συνθήκης της ΕΕ.

4.2. Η ΕΤΠ υποστηρίζει ότι η μελλοντική ευρωπαϊκή πολιτική για την προστασία των υδάτων, σύμφωνα με το άρθρο 130 Ρ, πρέπει να στηρίζεται στην αρχή της φρόνησης και στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», καθώς και στις αρχές της προληπτικής δράσης και της επανόρθωσης των καταστροφών του περιβάλλοντος κατά προτεραιότητα στην πηγή.

4.3. Η ΕΤΠ είναι της γνώμης ότι η οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας κεντρικής διαδικασίας βάσει του άρθρου

130 Σ, σημείο 1 ή 2, και ότι το σημείο 2 πρέπει να εφαρμοσθεί σε σχέση με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

4.4. Η ΕΤΠ συμφωνεί να θεωρείται η διαχείριση των υδάτων ως σημαντική παράμετρος για την εξασφάλιση της καλής ποιότητάς τους.

5. Περιοχές λεκανών απορροής ποταμών

5.1. Η ΕΤΠ συμφωνεί με την πρόταση για οριοθέτηση των λεκανών απορροής ποταμών, σύμφωνα με την οποία οι λεκάνες προσδιορίζονται και οριοθετούνται γεωγραφικά, έτσι ώστε οι υδάτινες περιοχές, συμπεριλαμβανομένων των παράκτιων υδάτων, των χωρικών υδάτων και άλλων θαλάσσιων περιοχών, να καλύπτονται από τις περιοχές χρήσης και να αποτελούν το αντικείμενο συντονισμού με τις γειτονικές λεκάνες απορροής. Ο προγραμματισμός, η ρύθμιση και η διεθνής συνεργασία που βασίζονται στις λεκάνες απορροής αποτελούν ενδεδειγμένα μέτρα στο πλαίσιο αυτό.

5.2. Η ΕΤΠ επιθυμεί να τονίσει ότι η διαχείριση των λεκανών απορροής ποταμών πρέπει να γίνεται με τη δέουσα προσοχή όσον αφορά τα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν όσον αφορά τον έλεγχο του κατάρρου των μεγάλων ποταμών, και ότι η έννοια των λεκανών απορροής πρέπει να ερμηνευθεί με τέτοιο τρόπο, ώστε εκτός των ποιοτικών στόχων να δίνεται προσοχή και στους ποσοτικούς προκειμένου να αποφεύγονται τα προβλήματα που προξενούνται από τις πλημμύρες και την ανομβρία.

6. Αρχές

6.1. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν υπάρχοντες εθνικούς και διεθνείς οργανισμούς ως αρμόδιες επιφορτισμένες υπηρεσίες για να φροντίζουν τα ζητήματα που αφορούν τις λεκάνες απορροής. Αυτές οι επιφορτισμένες υπηρεσίες θα πρέπει να έχουν τις εξουσίες και τη δικαιοδοσία που απαιτείται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων που επιβάλλει η παρούσα οδηγία.

6.2. Η ΕΤΠ επιδοκιμάζει την πρόταση να μπορούν τα κράτη μέλη να οργανώνουν τη διαχείριση των λεκανών απορροής σύμφωνα με τις εθνικές τους παραδόσεις. Με τον τρόπο αυτό λαμβάνεται υπόψη η αρχή της επικουρικότητας σχετικά με τη διαχείριση, και δίδεται στα κράτη μέλη η διακριτική ευχέρεια να οργανώνουν και να διαχειρίζονται τις δράσεις τους στον τομέα των υδάτων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

7. Περιβαλλοντικοί στόχοι

7.1. Καθορίζεται ένας συνολικός πολιτικός στόχος, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί από τα κράτη μέλη «η καλή κατάσταση» των επιφανειακών και υπόγειων υδάτων μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010.

Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές επιθυμούν να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου αυτού.

7.2. Η ΕΤΠ εκφράζει ανησυχία διότι η «καλή» κατάσταση των υδάτων ορίζεται μόνο σε γενικές γραμμές στην οδηγία. Η ΕΤΠ φρονεί ότι ο στόχος της εξασφάλισης «καλής» κατάστασης όσον αφορά την ποιότητα των υδάτων έχει βασική σημασία για την οδηγία και πρέπει, επομένως, να εξετασθεί από τα κράτη μέλη πριν από την έγκριση της προτεινόμενης οδηγίας.

7.3. Η ΕΤΠ σημειώνει ότι επιτρέπονται παρεκκλίσεις για υδατικά συστήματα στις περιπτώσεις που η επίτευξη της καλής κατάστασης θα ήταν «απαγορευτικά δαπανηρή». Ωστόσο, η ΕΤΠ επισημαίνει ότι απαιτείται ακριβέστερος ορισμός αυτού του βασικού όρου προκειμένου να εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη υλοποίηση των περιβαλλοντικών στόχων της οδηγίας.

7.4. Η ΕΤΠ τονίζει ότι δεν πρέπει να γίνει αποδεκτή η υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων. Αυτό ισχύει επίσης και στις περιπτώσεις που η ποιότητα είναι ανώτερη από εκείνη των στόχων, πράγμα που συμβαίνει σε πολλές περιοχές της Κοινότητας.

7.5. Το πρόγραμμα δράσης για ολοκληρωμένη προστασία και διαχείριση των υπογείων υδάτων αποσκοπεί στην αποτροπή της περαιτέρω υποβάθμισης των υπογείων υδάτων, στη διατήρηση της ποιότητας των υδάτων που δεν έχουν υποστεί ρύπανση και, αν χρειάζεται, στην αποκατάσταση των προαναφερθέντων υδάτων καθώς και στην πρόληψη της υπερβολικής εκμετάλλευσης των υδάτινων πόρων.

Η ΕΤΠ επιδοκιμάζει το στόχο αυτό και φρονεί ότι στην περίπτωση αυτή ο περιβαλλοντικός στόχος για την κατάσταση των υπόγειων υδάτων πρέπει να είναι η «ποιότητα πόσιμου ύδατος», πράγμα που σημαίνει ότι οι ρυπογόνες ουσίες δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα ποσοστά εκείνων της φυσικής κατάστασης.

Επιπλέον, η ΕΤΠ συνιστά να προβλέπεται στην οδηγία η ανάληψη δράσεων για την επίτευξη του στόχου αυτού όσον αφορά όλα τα υπόγεια ύδατα, ανεξάρτητα από το ότι ορισμένα δεν θα μπορέσουν να επιτύχουν την ανώτερη ή την καλή χημική κατάσταση μέχρι το 2010, λόγω της μακροχρόνιας διαδικασίας που απαιτείται για την αποκατάσταση της ποιότητας των υπόγειων υδάτων.

7.6. Η ΕΤΠ εκτιμά ότι τα μέτρα για την επίτευξη μιας δεδομένης κατάστασης στα επιφανειακά και υπόγεια ύδατα έχουν νομικά δεσμευτικό χαρακτήρα και όχι τα αποτελέσματα. Συνεπώς, οι διατάξεις της οδηγίας έχουν τηρηθεί, όταν έχουν ληφθεί μέτρα, ανεξάρτητα από το αν αυτά συνέβαλαν, σε τελική ανάλυση, στην επίτευξη του στόχου.

8. Χαρτογράφηση

8.1. Οι αναλύσεις των χαρακτηριστικών της λεκάνης απορροής ποταμών θα συμβάλουν στην ανάληψη πρωτοβουλιών χαρτογράφησης και προστασίας. Οι εξετάσεις των περιβαλλοντικών επιπτώσεων εξαιτίας των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και η καταγραφή των προστατευομένων περιοχών, που κείνται στο εσωτερικό κάθε περιοχής λεκάνης απορροής ποταμών, θα αποτελέσουν την ενδεδειγμένη βάση, σε συνδυασμό με τα προαναφερθέντα, για τη διαχείριση των λεκανών απορροής των ποταμών, και θα παράσχουν δυνατότητες συντονισμού της διαχείρισης αυτής με άλλα συμφέροντα και ρυθμίσεις.

Η ΕΤΠ επιθυμεί να τονίσει ότι οι προθεσμίες που τάσσονται από την οδηγία-πλαίσιο για την υλοποίηση των εν λόγω στόχων βάσει των τεχνικών προδιαγραφών, είναι τόσο σύντομες ώστε θα έχουν ως συνέπεια το να μην εφαρμοσθεί καθ' ολοκληρία και ενιαία σε όλη την Κοινότητα η οδηγία.

9. Χαρακτηρισμός περιοχών

9.1. Και ο χαρακτηρισμός περιοχών αποτελεί έναν τρόπο διασφάλισης της τήρησης της αρχής της επικουρικότητας. Η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της για τον προτεινόμενο συντονισμό των χαρακτηρισμών περιοχών καθώς ο αριθμός των χαρακτηρισμών αυτών είναι ήδη σήμερα πολύ δύσκολο να υπολογισθεί.

9.2. Σε κάθε περιοχή λεκάνης απορροής ποταμών θα πρέπει να προσδιορισθούν οι πόροι οι οποίοι θα χρησιμοποιηθούν σήμερα ή στο μέλλον για την υδροληψία για ανθρώπινη κατανάλωση. Πρέπει να διασφαλισθεί ότι τα ύδατα στις περιοχές αυτές πληρούν τις απαιτήσεις της οδηγίας για τα πόσιμα ύδατα.

Η ΕΤΠ υποστηρίζει τη στρατηγική αυτή, αλλά επιθυμεί να τονίσει ότι είναι σημαντικό να μην οδηγήσει μία παρόμοια στρατηγική στην υποβάθμιση της γενικής προστασίας στις μη χαρακτηρισμένες περιοχές.

10. Παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων

10.1. Η ΕΤΠ συμφωνεί με την καθιέρωση ενιαίας παρακολούθησης για να αποφευχθούν οι αντιφατικές και αλληλεπικαλυπτόμενες απαιτήσεις και να επιδιωχθεί η συγκέντρωσή τους στην οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα. Η ΕΤΠ συμφωνεί ακόμη με την άποψη ότι χρειάζεται συντονισμός σε κάθε λεκάνη απορροής ποταμών.

10.2. Ένα μεγάλο μέρος της οδηγίας-πλαίσιο αφορά τη συγκέντρωση στοιχείων για την κατάσταση του περιβάλλοντος, η οποία αποτελεί τη βάση για τη λήψη αποφάσεων σχετικά με κάθε λεκάνη απορροής ποταμών.

Η ΕΤΠ συνιστά τον εξορθολογισμό, όσο το δυνατό περισσότερο, των απαιτήσεων παρακολούθησης και την επανεξέταση της υπάρχουσας υποχρέωσης κοινοποίησης των πληροφοριών, προκειμένου να μειωθεί η έκταση και η συχνότητα των εκθέσεων. Οι υποχρεωτικές κοινοποιήσεις πρέπει να περιορίζονται στα εκάστοτε αξιόλογα δεδομένα, που είναι σχετικά με περαιτέρω προγραμματισμό. Η συγκέντρωση δεδομένων που δεν εξυπηρετούν περαιτέρω στόχους δεν είναι αναγκαία. Επιπλέον, η οδηγία πρέπει να καταστήσει δυνατό να εκτιμηθεί κατά πόσον απαιτείται παρακολούθηση στις αντίστοιχες λεκάνες απορροής ποταμών.

10.3. Στην πρόταση οδηγίας ορίζεται ότι όλα τα σχέδια διαχείρισης και όλα τα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών αποστέλλονται στην Επιτροπή. Η ΕΤΠ φρονεί ότι για την πραγματοποίηση ελέγχου αρκεί να υποβάλλονται στην Επιτροπή όλα τα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών.

Η ΕΤΠ φρονεί ότι για την πραγματοποίηση ελέγχου αρκεί να υποβάλλονται στην Επιτροπή όλα τα σχέδια διαχείρισης λεκανών απορροής ποταμών.

11. Επιβαρύνσεις για τη χρήση ύδατος

11.1. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι οι προτεινόμενες ρυθμίσεις για τιμές ύδατος που καλύπτουν το σύνολο του κόστους επιβάλλεται να τύχουν περαιτέρω επεξεργασίας ώστε:

- τα συστήματα ενίσχυσης της διαχείρισης των υδάτων των κρατών μελών και των περιφερειών ή των δήμων να μην τεθούν σε αμφισβήτηση 7

- η καθιέρωση τιμών που καλύπτουν το κόστος να μην επιβαρύνει τη γεωργία και τη βιομηχανία με αδικαιολόγητο πρόσθετο κόστος 7

- η μη επιβολή στο νερό τιμών που να καλύπτουν το κόστος του πρέπει να επιτρέπεται και για άλλους λόγους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 12, π.χ. για να αποφευχθούν τοπικά ή περιφερειακά διαρθρωτικά μειονεκτήματα.

Η ΕΤΠ υποστηρίζει την αρχή της πλήρους κάλυψης των δαπανών που αφορούν τη χρήση και τη διατήρηση των υδάτων. Πρέπει, εντούτοις, να διασφαλισθεί η αναδιανομή των ποσών που εισπράττονται βάσει περιβαλλοντικών κριτηρίων προς όφελος δράσεων οι οποίες αποσκοπούν στην προστασία των υδάτων.

11.2. Η ΕΤΠ συνιστά να συνεχισθεί η εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» στις περιπτώσεις που ο ρυπαντής είναι γνωστός και η ρύπανση είναι δυνατόν να προσδιορισθεί ποσοτικά 7 η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει» σημαίνει ότι οι δαπάνες για τη λήψη μέτρων σχετικά με την αποφυγή της ρύπανσης θα βαρύνουν άμεσα το ρυπαίνοντα. Σημαίνει, επίσης, ότι τα μέτρα και οι παρεμβάσεις πρόληψης για τις περιβαλλοντικές ζημίες πρέπει να λαμβάνουν χώρα στην πηγή της ρύπανσης.

12. Πρόγραμμα θέσπισης μέτρων

12.1. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι αυτό που απαιτείται για ένα βασικό πρόγραμμα μέτρων είναι η εφαρμογή του συνόλου της κοινοτικής νομοθεσίας.

Η ΕΤΠ επικροτεί επίσης το γεγονός ότι βασικός στόχος είναι η μείωση της ρύπανσης με την απόρριψη επιζήμιων για το περιβάλλον ουσιών στο υδάτινο περιβάλλον και συνιστά να ληφθούν υπόψη όλα τα λύματα που απορρίπτονται σ' αυτό.

12.2. Η ΕΤΠ συμφωνεί επίσης σχετικά με τη θέσπιση διατάξεων για την καθιέρωση συστήματος χορήγησης αδειών υδροληψίας, απαιτήσεως για προηγούμενη χορήγηση αδείας για όλες τις δραστηριότητες που είναι δυνατό να έχουν επιπτώσεις στην ποιότητα του ύδατος, καθώς και απαιτήσεως για απαγόρευση όσον αφορά την άμεση διοχέτευση ρύπων στα υπόγεια ύδατα.

12.3. Η ΕΤΠ συνιστά να συμπεριληφθεί στα προγράμματα μέτρων για τις λεκάνες απορροής των ποταμών η εκμετάλλευση της γης στις αγροτικές περιοχές, ώστε να προβλεφθεί η λήψη μέτρων για την προώθηση μιας συμβατής γεωργικής παραγωγής.

13. Συνδυασμένη θεώρηση του ελέγχου της ρύπανσης

13.1. Σε ό,τι αφορά τις μεθόδους για τον έλεγχο των ορίων εκπομπής και τον προσδιορισμό των περιβαλλοντικών στόχων, η ΕΤΠ έχει ήδη παράσχει την υποστήριξή της, σχετικά με την πολιτική για τα ύδατα, στη συνδυασμένη θεώρηση του ελέγχου της ρύπανσης.

Ο καθορισμός τιμών ορίων εκπομπών θα πρέπει να βασίζεται στις «βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές» (ΒΔΤ). Έτσι θα διασφαλισθεί, καταρχάς, ότι σε όλη την ΕΕ θα ισχύουν ενιαίες απαιτήσεις για την εκμετάλλευση των υδάτων που θα βασίζονται στην τεχνική, ανεξάρτητα από την τρέχουσα ποιότητα του ύδατος. Επιπλέον, μπορεί να χρειασθεί ο καθορισμός υψηλών ποιοτικών στόχων όσον αφορά τους υδάτινους πόρους. Σχετικά με τις εκπομπές στις υδατικές περιοχές, η ΕΤΠ φρονεί ότι θα πρέπει να ισχύουν γι' αυτές τα αυστηρότερα δυνατά κριτήρια. Τα επιχειρήματα σχετικά με την απόδοση της δαπάνης δεν πρέπει να οδηγήσουν στη μείωση των τιμών των ορίων εκπομπής και να επιτρέψουν τη ρύπανση με επικίνδυνες ουσίες των υδατικών περιοχών που βρίσκονται σε καλή κατάσταση.

13.2. Η ΕΤΠ υποστηρίζει την προσέγγιση σύμφωνα με την οποία η οδηγία-πλαίσιο θα πρέπει να θεσπίζει τα κριτήρια για την επιλογή των παραμετρικών τιμών για 30 επικίνδυνες ουσίες παρά να καθορίζει άμεσα τις ίδιες τις τιμές. Πάντως, η ΕΤΠ επιθυμεί να τονίσει τη σημασία που έχει η υποστήριξη των χωρών και των περιφερειών στις προσπάθειές τους να καθορίσουν τις παραμετρικές τιμές.

13.3. Η ΕΤΠ επιθυμεί να επισημάνει ότι είναι απαραίτητη η τέλεια περιγραφή της συνδυασμένης θεώρησης και του τρόπου εφαρμογής της. Ακόμη, η ΕΤΠ κρίνει ότι είναι εξαιρετικά επείγον να διασαφηνιστεί το περιεχόμενο των παραρτημάτων της οδηγίας. Δεδομένου ότι πρόκειται για ζήτημα πολιτικής φύσεως, είναι απαραίτητο να ληφθεί απόφαση από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο και να μην περάσει από διαδικασία επιτροπής.

13.4. Η ΕΤΠ συνιστά να ορίζονται στην οδηγία τα κριτήρια για τον καθορισμό των περιβαλλοντικών ποιοτικών προτύπων.

13.5. Η ΕΤΠ προτρέπει να συμπεριληφθούν στο σημείο 9 του παραρτήματος VIII για τους ρύπους και οι ρύποι των αποικοδομήσιμων προϊόντων.

13.6. Η ΕΤΠ συνιστά να εκσυγχρονισθούν το συντομότερο δυνατόν τα πρότυπα για την ποιότητα του περιβάλλοντος διότι δεν ανταποκρίνονται στις σύγχρονες απαιτήσεις.

14. Άλλοι τομείς πολιτικής

14.1. Για να προωθηθεί ο στόχος της αειφόρου προστασίας των υδάτων, η ΕΤΠ προτείνει την περαιτέρω ενσωμάτωση της πολιτικής για τα ύδατα στην ΚΓΠ και στην περιφερειακή πολιτική.

15. Διαφάνεια

15.1. Η ΕΤΠ συμφωνεί να συμπεριληφθούν σε ολοκληρωμένα προγράμματα όλες οι κοινοτικές διατάξεις καθώς και εκείνες που προέρχονται από τις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών και αφορούν τα ύδατα. Η συμπερίληψη αυτή θα συνέβαλλε στη διασφάλιση διαφάνειας, δημοσιότητας και υπευθυνότητας όσον αφορά τη θέσπιση των μέτρων και με τον τρόπο αυτό θα εκαλύπτετο και η ανάγκη ανάληψης περαιτέρω πρωτοβουλιών σε κοινοτικό ή άλλο επίπεδο.

15.2. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι το ευρύ κοινό πρέπει να έχει το δικαίωμα να γνωρίζει τα αποτελέσματα από την παρακολούθηση του περιβάλλοντος, τα οποία θα πρέπει να παρουσιάζονται με κατανοητό τρόπο.

16. Συνεργασία Κοινότητας και περιφερειών

16.1. Συγκροτείται επιτροπή η οποία θα συνδράμει την Επιτροπή στην τεχνική εφαρμογή της οδηγίας. Η ΕΤΠ προτείνει την εκπροσώπηση των τοπικών και περιφερειακών αρχών στο εν λόγω φόρουμ, διότι οι αρχές αυτές εξαρτώνται από τη συνεκτική ρύθμιση των ζητημάτων που αφορούν τα ύδατα.

16.2. Ιδρύεται επίσης ένα φόρουμ για την ανταλλαγή εμπειριών. Η ΕΤΠ θεωρεί επίσης φυσική τη συμμετοχή των ως άνω αρχών και σ' αυτό το φόρουμ.

17. Άλλες οδηγίες

17.1. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι χρειάζεται συντονισμός των υπαρχουσών ρυθμίσεων στον τομέα των υδάτων και ότι χρειάζεται βάσει αυτών να εκπονηθεί σχέδιο οδηγίας για την ποιότητα του περιβάλλοντος. Οι ανωτέρω ρυθμίσεις και η οδηγία θα πρέπει να συγκεντρωθούν σε μία οδηγία για τα ύδατα. Η ΕΤΠ θεωρεί σημαντική την κοινή προσέγγιση στον τομέα των υδάτων.

Η ΕΤΠ επικροτεί τη συμπερίληψη στην οδηγία-πλαίσιο της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ σχετικά με την απόρριψη επικίνδυνων ουσιών στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινότητας.

17.2. Η ΕΤΠ επισημαίνει ότι χρειάζεται να προσαρμοστεί περισσότερο η πρόταση οδηγίας με τις υπόλοιπες οδηγίες για τα ύδατα. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να ανταποκρίνεται η πρόταση οδηγίας στις υφιστάμενες υλικές απαιτήσεις.

Βρυξέλλες, 12 Μαρτίου 1998.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Manfred DAMMEYER

() COM(97) 49 τελικό - 97/0067 SYN.

() COM(97) 614 τελικό - 97/0067 SYN - ΕΕ C 184 της 17.7.1997, σ. 20, και ΕΕ C 16 της 20.1.1998, σ. 14.

() ΕΕ C 34 της 3.12.1997, σ. 30.

() ΕΕ C 355 της 25.11.1996 σ. 1.