ΣΧΕΔΙΟ ΠΡΑΞΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

της ...

για την κατάρτιση της σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(1999/C 251/01)

(Κείμενο υποβληθέν στην ΕΜΑ στις 14 Ιουλίου 1999)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 34 παράγραφος 2 στοιχείο δ),

Εκτιμώντας ότι, για την πραγματοποίηση των στόχων της Ένωσης, τα κράτη μέλη θεωρούν τους κανόνες που διέπουν την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως θέμα κοινού ενδιαφέροντος εμπίπτον στη συνεργασία που καθιερώνεται με τον τίτλο VI της συνθήκης,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ την κατάρτιση της σύμβασης, το κείμενο της οποίας περιέχεται στο παράρτημα και η οποία υπογράφεται σήμερα από τους εκπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών της Ένωσης,

ΣΥΝΙΣΤΑ στα κράτη μέλη να την αποδεχθούν σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες.

....

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΣΧΕΔΙΟ ΣΥΜΒΑΣΗΣ

καταρτισθέν από το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 34 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επι ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ της παρούσας σύμβασης, κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ στην πράξη του Συμβουλίου για την κατάρτιση της σύμβασης για την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

ΕΠΙΘΥΜΩΝΤΑΣ τη βελτίωση της δικαστικής συνεργασίας επί ποινικών υποθέσεων μεταξύ των κρατών μελών της Ένωσης,

ΕΠΙΣΗΜΑΙΝΟΝΤΑΣ ότι είναι προς το κοινό συμφέρον των κρατών μελών να εξασφαλίσουν ότι η αμοιβαία δικαστική συνδρομή μεταξύ τους θα παρέχεται γρήγορα και αποτελεσματικά κατά τρόπο σύμφωνο με τις θεμελιώδεις αρχές του εθνικού τους δικαίου, περιλαμβανομένων των αρχών της ευρωπαϊκής σύμβασης για την προάσπιση των δικαιωμάτων του ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών, που υπεγράφη στη Ρώμη στις 4 Νοεμβρίου 1950,

ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΣ την εμπιστοσύνη τους στη δομή και τη λειτουργία των νομικών τους συστημάτων και στην ικανότητα όλων των κρατών μελών να εγγυηθούν μια δίκαιη δίκη,

ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΥΠΟΨΗ τη σημασία της σύναψης μιας σύμβασης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να συμπληρωθεί η ευρωπαϊκή σύμβαση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής επί ποινικών υποθέσεων της 20ής Απριλίου 1959 και άλλες συμβάσεις που ισχύουν στον τομέα αυτόν,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι οι διατάξεις αυτών των συμβάσεων εξακολουθούν να ισχύουν για όσα θέματα δεν ρυθμίζει η παρούσα σύμβαση,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ ότι τα κράτη μέλη θεωρούν σημαντική τη σύσφιξη της δικαστικής συνεργασίας, ενώ συνεχίζουν να εφαρμόζουν την αρχή της αναλογικότητας,

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ ότι η παρούσα σύμβαση δεν θίγει την άσκηση των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών για τη διατήρηση της δημοσίας τάξεως και τη διαφύλαξη της εσωτερικής ασφαλείας, και ότι κάθε κράτος μέλος είναι αρμόδιο να καθορίζει, σύμφωνα με το άρθρο 33 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό ποιους όρους θα διατηρεί τη δημόσια τάξη και θα διαφυλάσσει την εσωτερική ασφάλεια,

ΣΥΝΕΦΩΝΗΣΑΝ ΕΠΙ ΤΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ:

ΤΙΤΛΟΣ I

ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ

Άρθρο 1

Γενικές διατάξεις

1. Σκοπός της παρούσας σύμβασης είναι η συμπλήρωση των διατάξεων και η διευκόλυνση της εφαρμογής μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης:

- της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής επί ποινικών υποθέσεων, της 20ής Απριλίου 1959, εφεξής αποκαλουμένης "ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής",

- του πρόσθετου πρωτοκόλλου της 17ης Μαρτίου 1978 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής,

- της σύμβασης της 19ης Ιουνίου 1990 για την εφαρμογή της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 σχετικά με τη σταδιακή κατάργηση των ελέγχων στα κοινά τους σύνορα, στα πλαίσια των σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών που είναι συμβαλλόμενα μέρη αυτής της σύμβασης και

- του κεφαλαίου 2 της συνθήκης για την έκδοση και την αμοιβαία δικαστική συνδρομή σε ποινικές υποθέσεις της 27ης Ιουνίου 1962, μεταξύ του Βασιλείου του Βελγίου, του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου και του Βασιλείου των Κάτω Χωρών, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της 11ης Μαΐου 1974, εφεξής αποκαλουμένης "συνθήκης Μπενελούξ".

2. Η παράγραφος 1 δεν επηρεάζει την εφαρμογή ευνοϊκότερων διατάξεων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών συναπτομένων μεταξύ κρατών μελών, ούτε, όπως προβλέπει το άρθρο 26 παράγραφος 4 της ευρωπαϊκής σύμβασης περί αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, διακανονισμούς συναπτομένους στον τομέα της αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής επί ποινικών υποθέσεων, που έχουν συμφωνηθεί βάσει ομοιόμορφης νομοθεσίας ή ειδικών κανόνων που προβλέπουν την αμοιβαία εφαρμογή μέτρων δικαστικής συνδρομής στο έδαφος εκάστου.

Άρθρο 2

Διαδικασίες για τις οποίες θα παρέχεται αμοιβαία δικαστική συνδρομή

1. Αμοιβαία δικαστική συνδρομή παρέχεται επίσης για πράξεις οι οποίες, βάσει του εθνικού δικαίου του αιτούντος κράτους μέλους ή του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, ή αμφοτέρων, τιμωρούνται ως παραβιάσεις των κανόνων δικαίου, από τις διοικητικές αρχές, οι αποφάσεις των οποίων προσβάλλονται ενώπιον δικαστηρίου που έχει δικαιοδοσία ιδίως επί ποινικών υποθέσεων.

2. Αμοιβαία δικαστική συνδρομή παρέχεται επίσης για ποινικές διαδικασίες και διαδικασίες της παραγράφου 1 οι οποίες αφορούν αδικήματα ή παραβιάσεις επισύρουσες την ευθύνη νομικού προσώπου στο αιτούν κράτος μέλος.

Άρθρο 3

Ποινική έρευνα

Για τους σκοπούς του τίτλου III της παρούσας σύμβασης, ως "ποινική έρευνα" νοείται η έρευνα που διενεργείται μετά από τη διάπραξη ειδικού ποινικού αδικήματος προκειμένου να εντοπισθούν και να συλληφθούν οι υπεύθυνοι, να απαγγελθεί κατηγορία, να ασκηθεί δίωξη ή να εκδοθεί απόφαση κατά αυτών.

Άρθρο 4

Τήρηση των διατυπώσεων και διαδικασιών που υποδεικνύει το αιτούν κράτος μέλος

1. Οσάκις παρέχεται αμοιβαία δικαστική συνδρομή και εφόσον οι υποδεικνυόμενες διατυπώσεις και διαδικασίες δεν αντιβαίνουν στις θεμελιώδεις αρχές του δικαίου του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν να τηρούν, κατά την εκτέλεση των δικαστικών παραγγελιών και εφόσον η παρούσα σύμβαση δεν ορίζει άλλως, όσες διατυπώσεις και διαδικασίες υπέδειξε ρητά το αιτούν κράτος μέλος. Το προς ό η αίτηση κράτος μέλος εκτελεί το ταχύτερον δυνατόν τη αίτηση συνδρομής και λαμβάνει κατά τον πληρέστερο δυνατό τρόπο υπόψη του τις προθεσμίες που ενδεχομένως υπέδειξε το αιτούν κράτος μέλος. Το αιτούν κράτος μέλος εξηγεί τους λόγους για την προθεσμία.

2. Όταν η εκτέλεση της αίτησης είναι εν όλω ή εν μέρει αδύνατη σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που ενδεχομένως θέτει το αιτούν κράτος μέλος, οι αρχές του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση ενημερώνουν αμέσως τις αρχές του αιτούντος κράτους μέλους και αναφέρουν υπό ποίες προϋποθέσεις θα ήταν σε θέση να εκτελέσουν την αίτηση. Οι αρχές του αιτούντος και του προς ό η αιτήση κράτους μέλους μπορούν ακολούθως να συμφωνήσουν για τη συνέχεια που θα δοθεί περαιτέρω στην αίτηση, ενδεχομένως, εξαρτώντας τη συνέχεια αυτή από την εκπλήρωση των αναφερθεισών προϋποθέσεων.

3. Εάν προβλέπεται ότι η προθεσμία που έχει ταχθεί για την εκτέλεση της αίτησης δεν μπορεί να τηρηθεί, και εάν από τους λόγους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τρίτη φράση, συνάγεται σαφώς ότι αυτό θα βλάψει σημαντικά τη διαδικασία που διεξάγεται στο αιτούν κράτος μέλος, οι αρχές του προς ό η αίτηση κράτους μέλους υποδεικνύουν αμελλητί τον χρόνο τον οποίο υπολογίζουν ότι θα χρειαστούν για την διεκπεραίωση της αίτησης. Οι αρχές του αιτούντος κράτους μέλους δηλώνουν αμέσως εάν παρά ταύτα επιθυμούν την εκτέλεση της αίτησης. Οι αρχές του αιτούντος και του προς ό η αίτηση κράτους μέλους μπορούν ακολούθως να συμφωνήσουν για τη συνέχεια που θα δοθεί περαιτέρω στην αίτηση.

Άρθρο 5

Αποστολή και επίδοση διαδικαστικών εγγράφων

1. Κάθε κράτος μέλος αποστέλλει απ' ευθείας μέσω ταχυδρομείου τα διαδικαστικά έγγραφα τα οποία προορίζονται για πρόσωπα που ευρίσκονται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους.

2. Τα διαδικαστικά έγγραφα είναι δυνατόν να αποσταλούν μέσω των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μόνο εάν:

- η διεύθυνση του προσώπου για το οποίο προορίζεται το έγγραφο είναι άγνωστη ή αβέβαιη, ή

- το οικείο δικονομικό δίκαιο του αιτούντος κράτους μέλους απαιτεί αποδεικτικό επιδόσεως διάφορο του παρεχόμενου από το ταχυδρομείο επιδόσεως του εγγράφου στον παραλήπτη, ή

- δεν ήταν δυνατή η ταχυδρομική επίδοση του εγγράφου, ή

- το αιτούν κράτος μέλος έχει βάσιμους λόγους να πιστεύει ότι η ταχυδρομική αποστολή θα αποβεί άκαρπη ή είναι ακατάλληλη.

3. Εάν πιθανολογείται ότι ο παραλήπτης δεν κατανοεί τη γλώσσα στην οποία έχει συνταχθεί το έγγραφο, το έγγραφο -ή τουλάχιστον τα βασικά του μέρη- μεταφράζεται στη γλώσσα ή σε μια από τις γλώσσες του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου ευρίσκεται ο παραλήπτης. Εάν η αρχή που εκδίδει το διαδικαστικό έγγραφο γνωρίζει ότι ο παραλήπτης κατανοεί μόνο μια άλλη γλώσσα, τότε το έγγραφο -ή τουλάχιστον τα βασικά του μέρη- μεταφράζονται σ' αυτή τη γλώσσα.

4. Όλα τα διαδικαστικά έγγραφα συνοδεύονται από σημείωμα το οποίο αναφέρει ότι ο παραλήπτης μπορεί να πληροφορηθεί από την αρχή η οποία εξέδωσε το έγγραφο ή από άλλες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο αυτή ανήκει, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις του σχετικά με το έγγραφο. Η παράγραφος 3 ισχύει και για το σημείωμα αυτό.

5. Εφαρμόζονται τα άρθρα 8, 9 και 12 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και τα άρθρα 32, 34 και 35 της συνθήκης Μπενελούξ.

Άρθρο 6

Διαβίβαση αιτήσεων αμοιβαίας συνδρομής

1. Οι αιτήσεις αμοιβαίας συνδρομής και οι γνωστοποιήσεις του άρθρου 7 διαβιβάζονται απ' ευθείας μεταξύ των δικαστικών αρχών που είναι κατά τόπον αρμόδιες για την επίδοση και την εκτέλεσή τους. Διά της αυτής οδού, διαβιβάζονται και οι απαντήσεις, εκτός αν ορίζεται άλλως στο παρόν άρθρο.

Η καταγγελία κράτους μέλους η αποσκοπούσα στην άσκηση ποινικής δίωξης ενώπιον των δικαστηρίων άλλου κράτους μέλους, κατά την έννοια του άρθρου 21 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και του άρθρου 42 της συνθήκης Μπενελούξ, είναι δυνατόν να ανακοινώνεται απ' ευθείας μεταξύ των αρμόδιων δικαστικών αρχών.

2. Η παράγραφος 1 δεν θίγει τη δυνατότητα αποστολής ή επιστροφής των αιτήσεων σε ειδικές περιπτώσεις:

α) από κεντρική αρχή κράτους μέλους σε κεντρική αρχή άλλου κράτους μέλους ή

β) από δικαστική αρχή κράτους μέλους σε κεντρική αρχή άλλου κράτους μέλους.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταθέσουν στο θεματοφύλακα της παρούσας σύμβασης δήλωση ότι οι δικαστικές τους αρχές δεν έχουν ή δεν έχουν κατ' αρχήν αρμοδιότητα για την εκτέλεση αιτήσεων που λαμβάνονται απευθείας όπως προβλέπεται στην παράγραφο 1, ή αιτήσεων που λαμβάνονται από κεντρική αρχή όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β) και ότι αυτές οι αιτήσεις και πληροφορίες πρέπει, συνεπώς, να διαβιβάζονται μέσω της κεντρικής αρχής ή των κεντρικών αρχών των κρατών μελών, στο μέτρο που αναφέρεται στη δήλωση. Τα κράτη µέλη μπορούν οποτεδήποτε να αλλάξουν τη δήλωσή τους με ανακοίνωση στο θεματοφύλακα και κάθε αλλαγή πρέπει να έχει στόχο να επιτείνει το αποτέλεσμα της παραγράφου 1.

4. Οποιαδήποτε από τις αναφερόμενες στην παράγραφο 1 αιτήσεις μπορεί να διαβιβάζεται, χάριν ταχύτητας, μέσω της Διεθνούς Οργάνωσης Εγκληματολογικής Αστυνομίας (Ιντερπόλ) ή άλλης οργάνωσης αρμόδιας σύμφωνα με διατάξεις που θεσπίστηκαν δυνάμει της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

5. Όταν, σε σχέση με αιτήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με τα άρθρα 12 ή 14, η αρμόδια αρχή είναι δικαστική αρχή ή κεντρική αρχή σε ένα κράτος μέλος και αστυνομική ή τελωνειακή αρχή στο άλλο κράτος μέλος, οι αιτήσεις μπορούν να υποβάλλονται και οι απαντήσεις να διαβιβάζονται απ' ευθείας μεταξύ των αρχών αυτών. Η παράγραφος 4 εφαρμόζεται στις εν λόγω επαφές.

6. Όταν, όσον αφορά αιτήσεις συνδρομής σε σχέση με διαδικασίες όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, η αρμόδια αρχή είναι δικαστική αρχή ή κεντρική αρχή σε ένα κράτος μέλος και διοικητική αρχή στο άλλο κράτος μέλος, οι αιτήσεις μπορούν να υποβάλλονται και οι απαντήσεις να διαβιβάζονται απ' ευθείας μεταξύ των αρχών αυτών.

7. Οποιοδήποτε κράτος μέλος μπορεί να δηλώσει, κατά την κατάθεση της κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 23 παραγράφος 2, ότι δεν δεσμεύεται από την πρώτη πρόταση της παραγράφου 5 και/ή από την παράγραφο 6 ή ότι θα εφαρμόζει τις παραγράφους αυτές μόνον υπό ορισμένες προϋποθέσεις τις οποίες προσδιορίζει. Η δήλωση αυτή μπορεί οποιαδήποτε στιγμή να ανακληθεί ή να τροποποιηθεί.

8. Οι ακόλουθες αιτήσεις ή γνωστοποιήσεις διαβιβάζονται μεταξύ των κεντρικών αρχών των κρατών μελών:

α) αιτήσεις μεταγωγής ή διαμετακόμισης κρατουμένων βάσει του άρθρου 9 της παρούσας σύμβασης, του άρθρου 11 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και του άρθρου 33 της συνθήκης Μπενελούξ·

β) κοινοποιήσεις αποφάσεων βάσει του άρθρου 22 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και του άρθρου 43 της συνθήκης Μπενελούξ. Ωστόσο, οι αιτήσεις αντιγράφων των καταδικαστικών αποφάσεων και των μέτρων του άρθρου 4 του πρόσθετου πρωτοκόλλου της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, μπορούν να απευθύνονται απ' ευθείας στις αρμόδιες αρχές.

Άρθρο 7

Αυτεπάγγελτη ανταλλαγή πληροφοριών

1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν, εντός των ορίων του εθνικού τους δικαίου, και χωρίς σχετική αίτηση, να ανταλλάσσουν πληροφορίες που αφορούν ποινικά αδικήματα και παραβιάσεις των κανόνων δικαίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, η τιμωρία ή ο χειρισμός των οποίων εμπίπτει, κατά το χρόνο παροχής των πληροφοριών, στην αρμοδιότητα της αρχής που δέχεται την πληροφορία.

2. Η παρέχουσα την πληροφορία αρχή μπορεί, δυνάμει του εθνικού της δικαίου, να επιβάλει όρους στη χρησιμοποίηση των πληροφοριών αυτών εκ μέρους της αρχής που δέχεται την πληροφορία.

3. Η αρχή που δέχεται την πληροφορία, δεσμεύεται από τους όρους αυτούς.

ΤΙΤΛΟΣ II

ΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ ΑΜΟΙΒΑΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΗΣ

Άρθρο 8

Απόδοση

1. Εάν το ζητήσει το αιτούν κράτος μέλος και εφόσον δεν θίγονται δικαιώματα καλόπιστων τρίτων, το προς ό η αίτηση κράτος μέλος δικαιούται να θέτει στη διάθεση του αιτούντος κράτους μέλους πράγματα παρανόμως αποκτηθέντα, προκειμένου να αποδοθούν στον νόμιμο κύριό τους.

2. Κατά την εφαρμογή των άρθρων 3 και 6 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής, και των άρθρων 24 παράγραφος 2 και 29 της συνθήκης Μπενελούξ, το προς ό η αίτηση κράτος μέλος δύνανται να παραιτηθεί από την απόδοση σε αυτό πραγμάτων που είχαν παραδοθεί στο αιτούν κράτος μέλος, αν έτσι διευκολύνεται η απόδοσή τους στο νόμιμο κύριό τους. Τα δικαιώματα των καλόπιστων τρίτων δεν θίγονται.

3. Εάν το προς ό η αίτηση κράτος μέλος παραιτηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 2 από την ως άνω απόδοση, δεν δικαιούται να ασκήσει δικαίωμα ενεχύρου ούτε άλλο δικαίωμα εκ της φορολογικής ή τελωνειακής νομοθεσίας του επί των παραδοθέντων πραγμάτων, πλην εκείνων που έχει ο νόμιμος κύριος.

Άρθρο 9

Μεταγωγή κρατουμένων για τη διενέργεια ανακριτικών πράξεων

1. Εφόσον υπάρχει συμφωνία μεταξύ των αρμοδιών αρχών των ενδιαφερομένων κρατών μελών, ένα κράτος μέλος που έχει ζητήσει τη διενέργεια μιας ανακριτικής πράξης, για την οποία απαιτείται η παρουσία κρατουμένου στο έδαφός του, μπορεί να μεταγάγει τον κρατούμενο στο έδαφος του κράτους μέλους όπου πρέπει να διεξαχθεί η πράξη.

2. Η συμφωνία προβλέπει τον τρόπο μεταγωγής του κρατουμένου και την ημερομηνία μέχρι την οποία ο κρατούμενος πρέπει να επανέλθει στο έδαφος του αιτούντος κράτους μέλους.

3. Εάν για τη μεταγωγή απαιτείται η συναίνεση του κρατουμένου, η σχετική δήλωση ή αντίγραφό της παρέχεται αμέσως στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση.

4. Η περίοδος κράτησης στο έδαφος του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αφαιρείται από την περίοδο στέρησης της ελευθερίας στην οποία υποβάλλεται ή πρόκειται να υποβληθεί ο εν λόγω κρατούμενος στο έδαφος του αιτούντος κράτους μέλους.

5. Εφαρμόζονται το άρθρο 11 παράγραφοι 2 και 3 και τα άρθρα 12 και 20 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και τα άρθρα 33, 35 και 46 της συνθήκης Μπενελούξ.

6. Έκαστο κράτος μέλος, όταν προβαίνει στην κατ' άρθρο 23 παράγραφος 2 κοινοποίηση, μπορεί να δηλώσει ότι, για την επίτευξη της αναφερομένης στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου συμφωνίας, απαιτείται, ή θα απαιτηθεί υπό όρους αναφερόμενους στη δήλωση, η βάσει της παραγράφου 3 του παρόντος άρθρου συναίνεση.

Άρθρο 10

Εξέταση με εικονοτηλεδιάσκεψη

1. Εάν πρέπει να εξετασθεί πρόσωπο το οποίο ευρίσκεται στο έδαφος ενός κράτους μέλους ως μάρτυρας ή πραγματογνώμονας από τις δικαστικές αρχές άλλου κράτους μέλους, αλλά δεν είναι σκόπιμο ή δυνατόν να εμφανισθεί το εν λόγω πρόσωπο στο κράτος αυτό αυτοπροσώπως, το κράτος αυτό μπορεί να ζητήσει τη διενέργεια της εξέτασης με εικονοτηλεδιάσκεψη, όπως προβλέπεται στις παραγράφους 2 έως 8.

2. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση επιτρέπει την εξέταση με εικονοτηλεδιάσκεψη, εάν η χρήση της εικονοτηλεδιάσκεψης δεν αντίκειται στις θεμελιώδεις αρχές της νομοθεσίας του και αν διαθέτει τα αναγκαία προς τούτο τεχνικά μέσα. Αν το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση δεν διαθέτει τα τεχνικά μέσα για την εξέταση με εικονοτηλεδιάσκεψη, τα μέσα αυτά είναι δυνατόν να τεθούν στη διάθεσή του από το αιτούν κράτος μέλος κατόπιν συμφωνίας μεταξύ τους.

3. Οι αιτήσεις εξέτασης με εικονοτηλεδιάσκεψη περιλαμβάνουν, εκτός από τα στοιχεία που προβλέπονται από το άρθρο 14 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και στο άρθρο 37 της συνθήκης Μπενελούξ, τον λόγο για τον οποίο δεν είναι σκόπιμο ή δυνατόν να παραστεί ο μάρτυρας ή ο πραγματογνώμονας, το όνομα της δικαστικής αρχής και των προσώπων που θα διενεργήσουν την εξέταση.

4. Η δικαστική αρχή του προς ό η αίτηση κράτους μέλους κλητεύει το προς εξέταση πρόσωπο, σύμφωνα με τις μορφές που ορίζει η νομοθεσία του.

5. Οι ακόλουθοι κανόνες ισχύουν για την εξέταση με εικονοτηλεδιάσκεψη:

α) κατά την εξέταση παρίσταται, επικουρούμενος από διερμηνέα, αν αυτό απαιτείται, δικαστική αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, η οποία και είναι υπεύθυνη για την εξακρίβωση της ταυτότητας του προς εξέταση προσώπου, καθώς και για την τήρηση των θεμελιωδών αρχών του δικαίου του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση. Αν η δικαστική αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση κρίνει ότι, κατά τη διάρκεια της εξέτασης, παραβιάζονται οι θεμελιώδεις αρχές του δικαίου του κράτους αυτού, λαμβάνει αμέσως τα απαραίτητα μέτρα για τη συνέχιση της εξέτασης σύμφωνα με τις προαναφερόμενες αρχές·

β) μέτρα για την προστασία του προς εξέταση προσώπου είναι δυνατόν να συμφωνηθούν μεταξύ των αρμοδίων αρχών του αιτούντος και του προς ό απευθύνεται η αίτηση κράτους μέλους·

γ) η εξέταση διενεργείται απ' ευθείας από τη δικαστική αρχή του αιτούντος κράτους μέλους, ή υπό την καθοδήγησή της, και σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο του ιδίου κράτους·

δ) εάν το ζητήσει το αιτούν κράτος μέλος, το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μεριμνά ώστε, εάν χρειάζεται, το προς εξέταση πρόσωπο να έχει τη βοήθεια διερμηνέως·

ε) το προς εξέταση πρόσωπο δικαιούται να επικαλεσθεί το δικαίωμα να μην καταθέσει που ενδεχομένως του αναγνωρίζει είτε το δίκαιο του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση είτε το δίκαιο του αιτούντος κράτους μέλους.

6. Στο τέλος της εξέτασης, και χωρίς να θίγονται τα μέτρα που ενδεχομένως συμφωνήθηκαν για την προστασία προσώπων, η δικαστική αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση συντάσσει πρακτικά, στα οποία καταχωρούνται η ημερομηνία και ο τόπος της εξέτασης, η ταυτότητα του εξετασθέντος, η ταυτότητα και η ιδιότητα κάθε άλλου προσώπου που συμμετείχε στην εξέταση, ο τυχόν όρκος και οι τεχνικές συνθήκες υπό τις οποίες πραγματοποιήθηκε η εξέταση. Το έγγραφο αυτό διαβιβάζεται από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση στην αρμόδια αρχή του αιτούντος κράτους μέλους.

7. Τα έξοδα της τηλεοπτικής σύνδεσης, τα έξοδα που αφορούν τη συντήρηση της τηλεοπτικής σύνδεσης στο πρός ό η αίτηση κράτος μέλος, η αμοιβή των διερμηνέων τους οποίους παρέχει το κράτος μέλος αυτό και τα επιδόματα στους μάρτυρες και εμπειρογνώμονες και τα ταξιδιωτικά τους έξοδα στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, αποδίδονται από το αιτούν κράτος μέλος στο προς ό η αίτηση κράτος μέλος, εκτός αν το τελευταίο αυτό κράτος παραιτηθεί από την απόδοση όλων ή ορισμένων από τις δαπάνες αυτές.

8. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσει ότι το εθνικό δίκαιο εφαρμόζεται όποτε εξετάζονται μάρτυρες ή πραγματογνώμονες στο έδαφός του σύμφωνα με το παρόν άρθρο και αρνούνται να καταθέσουν ενώ υποχρεούνται να καταθέσουν ή δεν καταθέτουν σύμφωνα με την αλήθεια, όπως ακριβώς αν η εξέταση διενεργείτο στα πλαίσια εθνικής διαδικασίας.

9. Τα κράτη μέλη έχουν επίσης τη διακριτική ευχέρεια να εφαρμόζουν τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, εφόσον είναι σκόπιμο και με τη συγκατάθεση των αρμοδίων δικαστικών τους αρχών, σε εξέταση κατηγορούμενου με εικονοτηλεδιάσκεψη. Σε αυτή την περίπτωση, η απόφαση για τη διεξαγωγή της εξέτασης με εικονοτηλεδιάσκεψη και ο τρόπος διεξαγωγής της, εξαρτώνται από συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών μέλων, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και με τις οικείες διεθνείς πράξεις, συμπεριλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Σύμβασης του 1950 περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Κάθε κράτος μέλος μπορεί, κατά την κατάθεση της κοινοποίησής του δυνάμει του άρθρου 23 παράγραφος 2, να δηλώσει ότι δεν θα εφαρμόσει το πρώτο εδάφιο. Η δήλωση αυτή ανακαλείται ανά πάσα στιγμή.

Η εξέταση αυτή θα διενεργείται μόνο με τη συγκατάθεση του κατηγορουμένου. Οι κανόνες οι οποίοι ενδεχομένως απαιτούνται με στόχο την προστασία των δικαιωμάτων των κατηγορουμένων, θεσπίζονται από το Συμβούλιο με μία νομικά δεσμευτική πράξη.

Άρθρο 11

Εξέταση μαρτύρων και πραγματογνωμόνων με τηλεφωνική συνδιάλεξη

1. Εάν ένα πρόσωπο ευρίσκεται στο έδαφος κράτους μέλους και πρόκειται να καταθέσει ως μάρτυς ή πραγματογνώμων ενώπιον δικαστικής αρχής άλλου κράτους μέλους, το κράτος αυτό μπορεί, εφόσον η εθνική νομοθεσία του το επιτρέπει, να ζητήσει τη συνδρομή του προηγούμενου κράτους μέλους ώστε να καταστεί δυνατή η εξέταση του προσώπου αυτού με τηλεφωνική συνδιάλεξη, όπως προβλέπεται στις παραγράφου 2 έως 5.

2. Η εξέταση μπορεί να γίνει με τηλεφωνική συνδιάλεξη μόνο εάν ο μάρτυς ή ο πραγματογνώμων συμφωνεί να πραγματοποιηθεί η εξέταση κατ' αυτόν τον τρόπο.

3. Το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση συμφωνεί για την εξέταση με τηλεφωνική συνδιάλεξη εφόσον δεν αντίκειται σε θεμελιώδεις αρχές της νομοθεσίας του.

4. Η αίτηση εξέτασης με τηλεφωνική συνδιάλεξη περιέχει, παράλληλα προς τα στοιχεία τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 14 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και το άρθρο 37 της συνθήκης Μπενελούξ, το όνομα της δικαστικής αρχής και των προσώπων τα οποία θα διεξαγάγουν την εξέταση και την επισήμανση ότι, ο μάρτυρας ή ο πραγματογνώμονας είναι διατεθειμένος να συμμετάσχει σε εξέταση με τηλεφωνική συνδιάλεξη.

5. Οι πρακτικές ρυθμίσεις σχετικά με την εξέταση συμφωνούνται μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Όταν συμφωνεί τέτοιες ρυθμίσεις, το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αναλαμβάνει:

- να γνωστοποιήσει στον ενδιαφερόμενο μάρτυρα ή πραγματογνώμονα τον χρόνο και τον τόπο της εξέτασης,

- να προβεί στη διακρίβωση της ταυτότητας του μάρτυρα ή του πραγματογνώμονα,

- να ελέγξει εάν ο μάρτυρας ή ο πραγματογνώμονας συμφωνεί για την εξέταση με τηλεφωνική συνδιάλεξη.

Τα κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να εξαρτήσει τη συμφωνία του, εν όλω ή εν μέρει, από τις σχετικές διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφο 5 και 8. Εκτός αντίθετης συμφωνίας, οι διατάξεις του άρθρου 10 παράγραφος 7 εφαρμόζονται mutatis mutandis.

Άρθρο 12

Ελεγχόμενες παραδόσεις

1. Κάθε κράτος μέλος αναλαμβάνει να επιτρέπει τις, κατόπιν αιτήσεως άλλου κράτους μέλους, ελεγχόμενες παραδόσεις στο έδαφός του, στα πλαίσια ποινικής έρευνας για πράξη για την οποία χωρεί έκδοση.

2. Η απόφαση διενέργειας ελεγχόμενων παραδόσεων λαμβάνεται κατά περίπτωση από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, τηρουμένου του εσωτερικού δικαίου του κράτους αυτού.

3. Οι ελεγχόμενες παραδόσεις διεξάγονται σύμφωνα με τις διαδικασίες του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση. Τη διεύθυνση και τον έλεγχο των σχετικών ενεργειών έχουν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους αυτού.

Άρθρο 13

Κοινές ομάδες έρευνας

1. Κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας, οι αρμόδιες αρχές δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών μπορούν να συστήσουν κοινή ομάδα έρευνας προκειμένου να εκτελέσει ποινικές έρευνες σε ένα ή περισσότερα από τα κράτη μέλη που συνέστησαν την ομάδα. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, η κοινή ομάδα έρευνας απαρτίζεται από μέλη των αρχών οι οποίες θεωρούνται αρμόδιες ή συμμετέχουν στις ποινικές έρευνες και μπορεί ειδικότερα να περιλαμβάνει δικαστικούς, αστυνομικούς ή τελωνειακούς υπαλλήλους. Εφόσον είναι αναγκαίο, μπορούν να συμμετάσχουν στην ομάδα υπάλληλοι διεθνών οργανώσεων ή φορέων.

Κοινή ομάδα έρευνας μπορεί να συσταθεί ιδίως, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

- όταν οι ανακριτικές πράξεις για σοβαρά ποινικά αδικήματα σε ένα κράτος μέλος προϋποθέτουν δύσκολες και απαιτητικές έρευνες που συνδέονται με άλλα κράτη μέλη,

- όταν, κατά τη διεξαγωγή ερευνών σε σειρά κρατών μελών, οι περιστάσεις της υπόθεσης απαιτούν συντονισμό και εναρμόνιση των ενεργειών στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

Η αίτηση για τη σύσταση κοινής ομάδας έρευνας μπορεί να υποβληθεί από οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Η ομάδα έρευνας συστήνεται σε ένα από τα κράτη μέλη στα οποία αναμένεται να διεξαχθεί η έρευνα.

2. Εκτός από τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 14 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις και το άρθρο 37 της σχετικής συνθήκης Μπενελούξ, στις αιτήσεις για τη σύσταση κοινής ομάδας έρευνας περιλαμβάνονται προτάσεις για τη σύνθεση της ομάδας.

3. Η κοινή ομάδα έρευνας δρα στο έδαφος των κρατών μελών που την συνέστησαν, υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) συγκροτείται μόνον για συγκεκριμένο σκοπό και για περιορισμένο χρονικό διάστημα·

β) επικεφαλής της ομάδας τοποθετείται υπάλληλος του κράτους μέλους στο οποίο θα διεξαχθούν οι δραστηριότητές της. Ο εν λόγω υπάλληλος συντονίζει και καθοδηγεί τις δραστηριότητες της ομάδας στο έδαφος του συγκεκριμένου κράτους μέλους.

γ) το κράτος μέλος στο οποίο δρα η ομάδα, δημιουργεί τις απαραίτητες οργανωτικές προϋποθέσεις για τις εργασίες της.

4. Οι υπάλληλοι κράτους μέλους που αποσπώνται σε κοινή ομάδα έρευνας δεσμεύονται από το δίκαιο του κράτους μέλους στο οποία δρα η ομάδα. Υπόκεινται στον επικεφαλής της ομάδας ο οποίος ορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 3 στοιχείο β) και οφείλουν να ακολουθούν τις οδηγίες του.

5. Οι αποσπώμενοι υπάλληλοι έχουν τα ακόλουθα δικαιώματα στο έδαφος του κράτους των δραστηριοτήτων:

α) δικαιούνται να είναι παρόντες στο κράτος των δραστηριοτήτων κατά την διάρκεια των ερευνών της ομάδας·

β) με συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερομένων κρατών μελών και σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους των δραστηριοτήτων, μπορούν, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, να επιφορτίζονται με το καθήκον να διενεργήσουν ορισμένες διαδικαστικές πράξεις δίωξης. Το κράτος των δραστηριοτήτων μπορεί να θέσει όρους σχετικά με τις διαδικαστικές πράξεις που πρόκειται να αναληφθούν, όπως π.χ. να απαιτήσει την παρουσία μέλους των αρχών επιβολής του νόμου του εν λόγω κράτους, προκειμένου να διασφαλισθεί η συμμόρφωση με το δίκαιό του.

6. Όταν συγκροτείται κοινή ομάδα έρευνας, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη μπορούν να καταρτίσουν περαιτέρω διακανονισμούς για τις δραστηριότητές της. Μπορούν ειδικότερα να συμφωνήσουν ότι οι υπάλληλοι που αποσπώνται στην ομάδα, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 6 της σύμβασης, μπορούν να υποβάλλουν αιτήσεις αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής σχετικά με τις έρευνες της ομάδας, απ' ευθείας στις αρμόδιες αρχές του κράτους των δραστηριοτήτων.

7. Ο αποσπώμενος υπάλληλος μπορεί για τους σκοπούς ποινικής έρευνας, να διαβιβάζει τις πληροφορίες στις οποίες έχει νομίμως πρόσβαση, στην κοινή ομάδα ερευνών σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 2. Η χρησιμοποίηση αυτών των πληροφοριών στο κράτος των δραστηριοτήτων διέπεται από το άρθρο 7 παράγραφος 3.

8. Οι πληροφορίες τις οποίες αποκτά νομίμως ο υπάλληλος ο οποίος συμμετέχει σε κοινή ομάδα έρευνας σε άλλο κράτος μέλος, μπορούν να χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς ποινικής έρευνας στο αποσπόν κράτος μέλος, υπό τις ίδιες προϋποθέσεις που θα ίσχυαν αν η πληροφορία είχε αποκτηθεί μέσω αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής.

9. Το παρόν άρθρο δεν θίγει άλλες τυχόν διατάξεις ή διακανονισμούς για τη σύσταση ή τη λειτουργία κοινών ομάδων ερευνών.

Άρθρο 14

Μυστικές έρευνες

1. Το αιτούν κράτος μέλος και το προς ό η αίτηση κράτος μέλος μπορούν να συμφωνήσουν να επικουρούνται μεταξύ τους για τη διεξαγωγή ερευνών σε σχέση με εγκλήματα από αξιωματικούς που ενεργούν υπό μυστική ιδιότητα ή ψευδή ταυτότητα (μυστικές έρευνες).

2. Η απόφαση επί της αιτήσεως λαμβάνεται σε κάθε ατομική περίπτωση από τις αρμόδιες αρχές του προς ό η αίτηση κράτους μέλους, δίνοντας τη δέουσα προσοχή στο εθνικό του δίκαιο και διαδικασίες. Η διάρκεια της μυστικής έρευνας, οι λεπτομερείς όροι, το νομικό καθεστώς των αξιωματικών που τις διενεργούν και η ευθύνη για οιαδήποτε διαπραχθείσα παράβαση ή προκληθείσα ζημία κατά τις μυστικές έρευνες, συμφωνούνται μεταξύ των κρατών μελών που δίνουν τη δέουσα προσοχή στο εθνικό τους δίκαιο και διαδικασίες.

3. Οι μυστικές έρευνες διεξάγονται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και διαδικασίες του κράτους μέλους, στο έδαφος του οποίου διεξάγεται η μυστική έρευνα. Τα εμπλεκόμενα κράτη μέλη συνεργάζονται για την προετοιμασία και εποπτεία της μυστικής έρευνας, συμπεριλαμβανομένων ρυθμίσεων για την ασφάλεια των αξιωματικών που ενεργούν υπό μυστική ιδιότητα ή ψευδή ταυτότητα.

4. Κάθε κράτος μέλος μπορεί, κατά την κατάθεση της κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 2 να δηλώσει ότι δεν δεσμεύεται από το παρόν άρθρο. Η δήλωση αυτή μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή.

ΤΙΤΛΟΣ III

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ

Άρθρο 15

Αρχές αρμόδιες να δώσουν εντολή για την παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών

Για την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 16, 17 και 18, ως "αρμόδια αρχή" νοείται μια δικαστική αρχή είτε, εάν οι δικαστικές αρχές δεν είναι αρμόδιες στον τομέα αυτό, μια ισοδύναμη αρμόδια αρχή, προσδιοριζόμενη σύμφωνα με το άρθρο 21 παράγραφος 1 στοιχείο ε) που ενεργεί στο πλαίσιο ποινικής έρευνας.

Άρθρο 16

Αιτήσεις για την παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών

1. Για τους σκοπούς ποινικής έρευνας, μια αρμόδια αρχή οιουδήποτε κράτους μέλους (το αιτούν κράτος μέλος) μπορεί, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας του, να υποβάλει αίτηση σε αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους (του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση) για:

α) την παρακολούθηση τηλεπικοινωνιακών συνδιαλέξεων και άμεση διαβίβασή τους προς το αιτούν κράτος μέλος· ή

β) την παρακολούθηση, καταγραφή και μεταγενέστερη διαβίβαση του περιεχομένου τηλεπικοινωνιακών συνδιαλέξεων στο αιτούν κράτος μέλος.

2. Οι αιτήσεις δυνάμει της παραγράφου 1 μπορεί να γίνονται, όσον αφορά τη χρήση μέσων τηλεπικοινωνιών από τον παρακολουθούμενο, εφόσον αυτός ευρίσκεται:

α) στο αιτούν κράτος μέλος, όταν το αιτούν κράτος μέλος χρειάζεται την τεχνική βοήθεια του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση για να παρακολουθήσει τις τηλεπικοινωνιακές συνδιαλέξεις του εν λόγω προσώπου·

β) στο κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση, όταν οι τηλεπικοινωνιακές συνδιαλέξεις του εν λόγω προσώπου είναι δυνατόν να παρακολουθηθούν σε αυτό το κράτος μέλος·

γ) σε τρίτο κράτος μέλος, το οποίο έχει ενημερωθεί σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο α), όταν το αιτούν κράτος μέλος χρειάζεται την τεχνική βοήθεια του κράτους μέλους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση για να παρακολουθήσει τις τηλεπικοινωνιακές συνδιαλέξεις του εν λόγω προσώπου.

3. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 14 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και του άρθρου 37 της συνθήκης Μπενελούξ, οι αιτήσεις που υποβάλλονται δυνάμει του παρόντος άρθρου, περιλαμβάνουν τα ακόλουθα στοιχεία:

α) τα στοιχεία της αρχής που υποβάλλει την αίτηση·

β) επιβεβαίωση ότι έχει εκδοθεί νόμιμη εντολή ή ένταλμα παρακολούθησης σε συνάρτηση με την ποινική έρευνα·

γ) πληροφορίες με σκοπό τον προσδιορισμό της ταυτότητας του παρακολουθουμένου·

δ) στοιχεία για την αξιόποινη πράξη η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έρευνας·

ε) την επιθυμητή διάρκεια της παρακολούθησης και

στ) ει δυνατόν, επαρκή τεχνικά δεδομένα ώστε να εξασφαλίζεται η θετική ανταπόκριση στην αίτηση (ειδικότερα το σχετικό αριθμό σύνδεσης με το δίκτυο).

4. Οι αιτήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο β), περιλαμβάνουν επίσης σύνοψη των περιστατικών. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να ζητά περαιτέρω στοιχεία που θα του επιτρέψουν να κρίνει αν η αίτηση θα είχε ικανοποιηθεί αν είχε υποβληθεί από εθνική αρχή αυτού του κράτους μέλους.

5. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση δεσμεύεται να συμμορφώνεται με αιτήσεις που υποβάλλονται βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο α):

α) όταν υποβάλλεται αίτηση σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχεία α) και γ), αφού του έχουν παρασχεθεί τα στοιχεία που προβλέπει η παράγραφος 3. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να επιτρέψει την παρακολούθηση χωρίς περαιτέρω διατυπώσεις·

β) όταν υποβάλλεται αίτηση σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχείο β), αφού του έχουν παρασχεθεί οι πληροφορίες που προβλέπονται στις παραγράφους 3 και 4, και η αίτηση θα γινόταν δεκτή, εάν είχε υποβληθεί από εθνική αρχή αυτού του κράτους μέλους. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να εξαρτήσει τη συγκατάθεσή του από τυχόν όρους που θα επέβαλλε, εάν η αίτηση είχε υποβληθεί από τις δικές του εθνικές αρχές.

6. Εάν η άμεση διαβίβαση δεν είναι δυνατή, το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αναλαμβάνει να ικανοποιήσει τις αιτήσεις σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β), εφόσον του παρέχονται τα προβλεπόμενα στις παραγράφους 3 και 4 στοιχεία και εφόσον η αίτηση θα γινόταν δεκτή εάν είχε υποβληθεί από εθνική αρχή του κράτους μέλους αυτού. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση μπορεί να εξαρτήσει τη συγκατάθεσή του από τυχόν όρους που θα επέβαλε, εάν η αίτηση είχε υποβληθεί από τις δικές του εθνικές αρχές.

7. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να δηλώσει όταν προβεί στην κοινοποίηση κατά το άρθρο 23 παράγραφος 2 ότι δεσμεύεται από την παράγραφο 6 μόνον όταν δεν είναι σε θέση να παράσχει άμεση διαβίβαση. Στην περίπτωση αυτή, τα άλλα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν την αρχή της αμοιβαιότητας.

8. Κατά την υποβολή αιτήσεως βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο β), το αιτούν κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει, εφόσον έχει ειδικό λόγο προς τούτο, μεταγραφή της καταγραφείσας συνδιάλεξης. Το κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση εξετάζει τις αιτήσεις που υποβάλλονται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο και διαδικασίες.

9. Το κράτος μέλος που λαμβάνει τα στοιχεία που παρέχονται βάσει των παραγράφων 3 και 4, τα τηρεί εμπιστευτικά σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.

Άρθρο 17

Παρακολούθηση στόχων στο εθνικό έδαφος μέσω φορέων παροχής υπηρεσιών

1. Για τη νόμιμη παρακολούθηση τηλεπικοινωνιών, τα κράτη μέλη επιτρέπουν να είναι απ' ευθείας προσιτά στα λοιπά κράτη μέλη, τα διεθνή τηλεπικοινωνιακά συστήματα που λειτουργούν στο έδαφός τους και παρέχουν υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη, μέσω των φορέων παροχής υπηρεσιών που είναι παρόντες στο έδαφός τους.

2. Στην περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1, οι αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους, για τους σκοπούς μιας ποινικής έρευνας και σύμφωνα με το εφαρμοστέο εσωτερικό δίκαιο, διενεργούν την παρακολούθηση με την προϋπόθεση ότι ο στόχος της παρακολούθησης είναι παρών στο εν λόγω κράτος μέλος.

3. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται και όταν η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους ζητά από άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο β), την παρακολούθηση προσώπου που βρίσκεται στο έδαφος του άλλου αυτού κράτους.

4. Όταν δεν χρησιμοποιείται η άμεση πρόσβαση, το κράτος μέλος όπου βρίσκονται τα διεθνή συστήματα τηλεπικοινωνιών της παραγράφου 1 απαντά στην αίτηση συνδρομής χρησιμοποιώντας τις συνήθεις μορφές. Στην περίπτωση αυτή, αναφέρονται οι λόγοι άρνησης που προβλέπονται στο άρθρο 2 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής.

Άρθρο 18

Παρακολούθηση στόχων στο έδαφος άλλου κράτους μέλους χωρίς τεχνική συνδρομή του εν λόγω κράτους μέλους

1. Όταν, για τους σκοπούς μιας ποινικής έρευνας, η παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών επιπρέπεται από τις αρμόδιες αρχές ενός κράτους μέλους και η τηλεπικοινωνιακή διεύθυνση του αναφερομένου στην εντολή παρακολούθησης ευρίσκεται στο έδαφος άλλου κράτους μέλους από το οποίο δεν χρειάζεται τεχνική συνδρομή για να διενεργηθεί η παρακολούθηση, το πρώτο κράτος μέλος ενημερώνει το έτερο κράτος μέλος για την παρακολούθηση:

α) πριν από την παρακολούθηση, όταν γνωρίζει ήδη πριν από την εντολή της παρακολούθησης ότι ο παρακολουθούμενος ευρίσκεται στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους·

β) αμέσως αφού λάβει γνώση ότι ο παρακολουθούμενος ευρίσκεται στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους στις άλλες περιπτώσεις.

2. Τα στοιχεία τα οποία οφείλει να παράσχει το παρακολουθούν κράτος μέλος περιλαμβάνουν:

α) τα στοιχεία της αρχής που αποφασίζει την παρακολούθηση·

β) επιβεβαίωση ότι έχει εκδοθεί νόμιμη εντολή ή ένταλμα παρακολούθησης σε σχέση με την ποινική έρευνα·

γ) πληροφορίες προς το σκοπό του προσδιορισμού της ταυτότητας του παρακολουθουμένου·

δ) στοιχεία για την αξιόποινη πράξη, η οποία αποτελεί το αντικείμενο της έρευνας και

ε) την προβλεπόμενη διάρκεια της παρακολούθησης.

3. Μόλις λάβει τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2, η αρμόδια αρχή του συγκεκριμένου κράτους μέλους:

α) μπορεί να επικοινωνήσει με την αρμόδια αρχή του παρακολουθούντος κράτους μέλους για να συντονίσει τυχόν έρευνες που έχει ήδη διενεργήσει σχετικά με τον παρακολουθούμενο με τις έρευνες που διενεργεί το παρακολουθούν κράτος μέλος·

β) διαθέτει 96 ώρες για να συμφωνήσει σχετικά με την παρακολούθηση από τη στιγμή που ενημερώθηκε από το παρακολουθούν κράτος μέλος. Εάν δεν ληφθεί απάντηση εντός της περιόδου αυτής, το παρακολουθούν κράτος πρέπει να αναστείλει αμέσως την παρακολούθηση και δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει το συλλεγέν υλικό ως αποδεικτικό στοιχείο σε ποινική δίκη από τη στιγμή που πληροφορήθηκε ότι ο στόχος βρισκόταν στο έδαφος του επισκεφθέντος κράτους. Η απουσία απάντησης από το επισκεφθέν κράτος θεωρείται ως άρνηση και πρέπει να επακολουθήσει γραπτή αιτιολόγηση, βασιζόμενη σε έναν από τους λόγους που αναφέρονται στο στοιχείο δ)·

γ) μπορεί να ζητήσει από την αρμόδια αρχή του παρακολουθούντος κράτους μέλους, περίληψη του ιστορικού της υπόθεσης και τυχόν άλλες πληροφορίες. Στην περίπτωση αυτή, μία επιπλέον περίοδος 96 ωρών αρχίζει από τη στιγμή που υποβάλλεται η αίτηση από το επισκεφθέν κράτος και εφαρμόζονται mutatis mutandis οι διατάξεις του στοιχείου β)·

δ) μπορεί να απαιτήσει να μην διενεργηθεί η παρακολούθηση ή να διακοπεί εφόσον δεν επιτρέπεται σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο ή για τους λόγους που αναφέρονται στο άρθρο 2 της ευρωπαϊκής σύμβασης αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής. Όταν ένα κράτος μέλος επιβάλλει την προϋπόθεση αυτή, πρέπει να αιτιολογεί γραπτώς την απόφασή του. Μπορεί επίσης να απαιτήσει από το παρακολουθούν κράτος μέλος να μη χρησιμοποιήσει το υλικό της παρακολούθησης από τη στιγμή που διαπιστώθηκε ότι ο στόχος βρισκόταν στο έδαφός του.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλίσουν ότι μπορεί να δοθεί απάντηση εντός των 96 ωρών.

4. Το κράτος μέλος που παραλαμβάνει τα στοιχεία που προβλέπονται στην παράγραφο 2, τα τηρεί εμπιστευτικά σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο.

5. Εφόσον το παρακολουθούν κράτος μέλος είναι της γνώμης ότι τα στοιχεία που κοινολογούνται σύμφωνα με την παράγραφο 2 έχουν ιδιαίτερα ευαίσθητο χαρακτήρα, μπορεί να τα διαβιβάσει στην αρμόδια αρχή μέσω ειδικής υπηρεσίας εάν υπάρχει σχετική διμερής συμφωνία μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών μελών.

6. Κατά την κοινοποίηση που υποβάλλει δυνάμει του άρθρου 23 παράγραφος 2 ή οποτεδήποτε μεταγενέστερα, ένα κράτος μέλος μπορεί να δηλώσει ότι δεν θεωρεί απαραίτητη των υποβολή των πληροφοριών σχετικά με παρακολούθηση όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 19

Ευθύνη για χρεώσεις από οργανισμούς τηλεπικοινωνιών

Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από οργανισμούς τηλεπικοινωνιών ή παροχείς υπηρεσιών όταν εκτελούν αιτήσεις βάσει του άρθρου 16, επιβαρύνουν το αιτούν κράτος μέλος.

Άρθρο 20

Διμερείς ρυθμίσεις

Ο παρών τίτλος δεν αποκλείει διμερείς ή πολυμερείς ρυθμίσεις μεταξύ των κρατών μέλων προκειμένου να διευκολύνεται η εκμετάλλευση σημερινών και μελλοντικών τεχνικών δυνατοτήτων όσον αφορά την παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιών.

ΤΙΤΛΟΣ IV

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 21

Δηλώσεις

1. Όταν προβαίνει στη κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 23 παράγραφος 2, κάθε κράτος μέλος υποβάλλει δήλωση στην οποία προσδιορίζονται οι αρχές οι οποίες, εκτός από εκείνες που αναφέρονται ήδη στην ευρωπαϊκή σύμβαση αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής και στη συνθήκη Μπενελούξ, είναι αρμόδιες για την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης και για την μεταξύ των κρατών μελών εφαρμογή των διατάξεων περί αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής σε ποινικές υποθέσεις των πράξεων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1, και συγκεκριμένα:

α) τις αρμόδιες διοικητικές αρχές ή υπηρεσίες κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1, εφόσον υπάρχουν·

β) μια ή περισσότερες κεντρικές αρχές για την εφαρμογή του άρθρου 6 καθώς και τις αρχές τις αρμόδιες για τη διεκπεραίωση των αιτήσεων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 8 στοιχείο β)·

γ) τις αστυνομικές ή τελωνειακές αρχές που είναι αρμόδιες για τους σκοπούς του άρθρου 6 παράγραφος 5, εφόσον υπάρχουν·

δ) τις διοικητικές αρχές που είναι αρμόδιες για τους σκοπούς του άρθρου 6 παράγραφος 6 εφόσον υπάρχουν και

ε) την αρχή ή τις αρχές που είναι αρμόδιες για τους σκοπούς της εφαρμογής των άρθρων 16 και 17 και του άρθρου 18 παράγραφοι 1 έως 4.

2. Οι δηλώσεις που γίνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1, μπορούν να τροποποιηθούν ανά πάσα στιγμή εν όλω ή εν μέρει με την αυτή διαδικασία.

Άρθρο 22

Επιφυλάξεις

Επιφυλάξεις στο πλαίσιο της παρούσας σύμβασης δεν επιτρέπονται, εκτός από αυτές οι οποίες προβλέπονται ρητά.

Άρθρο 23

Έναρξη ισχύος

1. Τα κράτη μέλη αποδέχονται την παρούσα σύμβαση σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την ολοκλήρωση των συνταγματικών διαδικασιών για την υιοθέτηση της παρούσας σύμβασης.

3. Η παρούσα σύμβαση αρχίζει να ισχύει ενενήντα μέρες μετά τη βάσει της παραγράφου 2 κοινοποίηση, τη διενεργηθείσα από το κράτος, το οποίο ήταν ήδη μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης όταν το Συμβούλιο εξέδωσε την πράξη για την κατάρτιση της παρούσας σύμβασης, το οποίο προέβη τελευταίο στη διατύπωση αυτή.

4. Μέχρις ενάρξεως ισχύος της παρούσας σύμβασης, έκαστο κράτος μέλος μπορεί, όταν προβαίνει στη βάσει της παραγράφου 2 κοινοποίηση, ή οποιαδήποτε άλλη στιγμή, να δηλώσει ότι, καθόσον το αφορά, η παρούσα σύμβαση εφαρμόζεται στις σχέσεις του με τα κράτη μέλη που προέβησαν στην ίδια δήλωση. Οι δηλώσεις αυτές αρχίζουν να ισχύουν ενενήντα ημέρες μετά την ημερομηνία της κατάθεσής τους.

5. Η παρούσα σύμβαση εφαρμόζεται μόνον στις αιτήσεις για αμοιβαία συνδρομή που υποβάλλονται μετά την ημερομηνία της έναρξης ισχύος της ή εφαρμόζεται μεταξύ του αιτούντος κράτους μέλους και του κράτους μέλους στο οποίο απευθύνεται η αίτηση.

Άρθρο 24

Προσχώρηση νέων κρατών μελών

1. Η παρούσα σύμβαση είναι ανοιχτή προς προσχώρηση σε κάθε κράτος που γίνεται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Το κείμενο της παρούσας σύμβασης, που καταρτίζεται από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη γλώσσα του προσχωρούντος κράτους, είναι αυθεντικό.

3. Τα έγγραφα προσχωρήσεως κατατίθενται στο θεματοφύλακα.

4. Η παρούσα σύμβαση αρχίζει να ισχύει για κάθε κράτος που προσχωρεί, ενενήντα ημέρες μετά την κατάθεση του εγγράφου προσχώρησής του ή την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας σύμβασης, εφόσον δεν έχει ήδη τεθεί σε ισχύ κατά την παρέλευση της εν λόγω προθεσμίας των ενενήντα ημερών.

5. Εάν η παρούσα σύμβαση δεν έχει αρχίσει να ισχύει κατά την κατάθεση του εγγράφου προσχώρησής τους, εφαρμόζεται στα προσχωρούντα κράτη μέλη το άρθρο 23 παράγραφος 4.

Άρθρο 25

Θεματοφύλακας

1. Θεματοφύλακας της παρούσας σύμβασης είναι ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Ο θεματοφύλακας δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενημέρωση για την πρόοδο των εγκρίσεων και των προσχωρήσεων καθώς και τις δηλώσεις και επιφυλάξεις και όποια κοινοποίηση άπτεται της παρούσας σύμβασης.

Έγινε στ ... στις ...

σε ένα μόνο αντίτυπο στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ιρλανδική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα, και όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά· κατατίθεται στο αρχείο της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.