Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για τη θέσπιση εναρμονισμένων δεικτών τιμών καταναλωτή

(95/C 84/06)

COM(94) 674 τελικό - 95/0009(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 9 Ιανουαρίου 1995)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 213,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

ότι το άρθρο 109 Ι της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υποχρεώνει την Επιτροπή και το ΕΝΙ να υποβάλλουν έκθεση στο Συμβούλιο για την πρόοδο που επιτελούν τα κράτη μέλη ώστε να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους για την επίτευξη της οικονομικής και νομισματικής ένωσης σε ό,τι αφορά την επίτευξη υψηλού βαθμού σταθερότητας τιμών 7

ότι το άρθρο 1 του πρωτοκόλου σχετικά με τα κριτήρια σύγκλισης που αναφέρονται στο άρθρο 109 Ι προβλέπει ότι οι απαιτούμενες σταθερές επιδόσεις των κρατών μελών στο θέμα των τιμών θα πρέπει να εξετάζονται με βάση τον πληθωρισμό, όπως αυτός υπολογίζεται βάσει των δεικτών τιμών καταναλωτή σε συγκρίσιμη βάση 7 ότι οι υφιστάμενοι δείκτες τιμών καταναλωτή δεν καταρτίζονται σε άμεσα συγκρίσιμη βάση 7

ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και, ιδίως, οι φορολογικές και νομισματικές της αρχές πρέπει να διαθέτουν, τακτικά και έγκαιρα, τους δείκτες τιμών καταναλωτή ώστε να μπορούν να συγκρίνουν τον πληθωρισμό σε μακροοικονομικό και διεθνές πλαίσιο, ανεξάρτητα από τους υπολογισμούς που γίνονται για εθνικούς και μικροοικονομικούς λόγους 7

ότι είναι αποδεκτό ότι ο πληθωρισμός αποτελεί φαινόμενο που εκδηλώνεται σε κάθε μορφή συναλλαγών στην αγορά, περιλαμβανομένων των αγορών κεφαλαίου, των κρατικών αγορών, των πληρωμών στους εργαζομένους και των αγορών από τους καταναλωτές και ότι είναι αποδεκτό ότι μια σειρά στατιστικών, των οποίων βασική συνισταμένη αποτελούν οι δείκτες τιμών καταναλωτή, έχει μεγάλη σημασία για την πλήρη κατανόηση της πληθωριστικής διαδικασίας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και μεταξύ αυτών 7

ότι συγκρίσιμοι δείκτες τιμών καταναλωτή μπορούν να καταρτίζονται σε αντικατάσταση ή επιπρόσθετα με παρόμοιους δείκτες τιμών καταναλωτή που έχουν ήδη καταρτίσει ή πρόκειται να καταρτίσουν στο μέλλον τα κράτη μέλη 7

ότι η κατάρτιση συγκρίσιμων δεικτών συνεπάγεται δαπάνες που θα επιβαρύνουν εν μέρει την Επιτροπή και εν μέρει τα κράτη μέλη 7

ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η θέσπιση κοινών στατιστικών προτύπων για τους δείκτες τιμών καταναλωτή μπορεί να γίνει αποτελεσματικά μόνο σε κοινοτικό επίπεδο και ότι η συλλογή στοιχείων και η κατάρτιση συγκρίσιμων δεικτών τιμών καταναλωτή θα πραγματοποιείται σε κάθε κράτος μέλος υπό την αιγίδα των οργανισμών και υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την κατάρτιση επίσημων στατιστικών σε εθνικό επίπεδο 7

ότι, ενόψει της επίτευξης της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, θα χρειάζεται ένας δείκτης τιμών καταναλωτή για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στο σύνολό της 7

ότι η επιτροπή του στατιστικού προγράμματος (ΕΣΠ), που συγκροτήθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 89/382/ΕΟΚ (1), διατύπωσε ευνοϊκό συμπέρασμα για το σχέδιο κανονισμού,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Στόχος

Στόχος του παρόντος κανονισμού είναι η κατάρτιση κοινοτικών στατιστικών για τις τιμές καταναλωτή ως εξής:

1. Κάθε κράτος μέλος θα καταρτίζει ένα συγκρίσμο δείκτη τιμών καταναλωτή ο οποίος θα ονομάζεται, στο εξής, εναρμονισμένος δείκτης τιμών καταναλωτή του κράτους μέλους (ΕνΔΤΚ).

2. Η Επιτροπή (Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων - θα αναφέρεται, στη συνέχεια, ως Eurostat) θα καταρτίζει ένα δείκτη τιμών καταναλωτή για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα με βάση τους ΕνΔΤΚ των κρατών μελών, ο οποίος θα ονομάζεται, στο εξής, ευρωπαϊκός δείκτης τιμών καταναλωτή (ΕυρΔΤΚ).

3. Η Επιτροπή (Eurostat) θα καταρτίζει, με βάση τους ΕνΔΤΚ των κρατών μελών χωρίς παρέκκλιση σύμφωνα με το άρθρο 109 Κ της συνθήκης, ένα δείκτη τιμών καταναλωτή για την Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση ο οποίος θα ονομάζεται, στο εξής, δείκτης τιμών καταναλωτή της Νομισματικής Ένωσης (ΔΤΚΝΕ), όσο ισχύουν τέτοιες παρεκκλίσεις.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

Πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θα αποτελούν οι πραγματικές τιμές αγαθών και υπηρεσιών που διατίθενται προς αγορά στην οικονομική επικράτεια του κράτους μέλους με σκοπό την άμεση ικανοποίηση ατομικών καταναλωτικών αναγκών, καθώς και οι σχετικές ποσότητες οι οποίες αγοράζονται πράγματι για το σκοπό αυτό.

Άρθρο 3

Ανάγκη συγκρισιμότητας

Οι ΕνΔΤΚ θα θεωρούνται συγκρίσιμοι εάν αντικατοπτρίζουν διαφορές μόνο στις μεταβολές ή τα πρότυπα κατανάλωσης μεταξύ χωρών. Οι ΕνΔΤΚ που διαφέρουν λόγω διαφορών στις έννοιες, μεθόδους ή πρακτικές που χρησιμοποιήθηκαν κατά τον ορισμό και την κατάρτισή τους δεν θα θεωρούνται συγκρίσιμοι. Η Επιτροπή (Eurostat), ακολουθώντας τη διαδικασία του άρθρου 14, θα καθορίσει τους κανόνες που θα πρέπει να ακολουθούνται για να εξασφαλίζεται η συγκρισιμότητα των ΕνΔΤΚ ιδίως σε περίπτωση που η διαφορά μεταξύ της επίδρασης της ετήσιας μεταβολής του για όλα τα στοιχεία ΕνΔΤΚ μιας συγκεκριμένης έννοιας, μεθόδου ή πρακτικής και της επίδρασης των εναλλακτικών της δυνατοτήτων είναι μεγαλύτερη από ένα δέκατο εκατοστιαίας μονάδας.

Άρθρο 4

Χρονοδιάγραμμα και παρεκκλίσεις από αυτό

1. Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την κατάρτιση συγκρίσιμων δεικτών τιμών καταναλωτή θα ληφθούν κατά στάδια, ως εξής:

α) Στάδιο Ι:

Μέχρι τον Μάρτιο του 1996 το αργότερο, η Επιτροπή (Eurostat) θα καταρτίσει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, για τις ανάγκες της έκθεσης που αναφέρεται στο άρθρο 109 Ι της συνθήκης («κριτήρια σύγκλισης») μια προσωρινή ομάδα δεικτών τιμών καταναλωτή για κάθε κράτος μέλος. Οι δείκτες αυτοί θα βασίζονται ολότελα σε δεδομένα που αποτελούν τη βάση των υφιστάμενων εθνικών δεικτών τιμών καταναλωτή, τροποποιούμενα έτσι ώστε:

i) να εξαιρείται η ιδιοκατοίκηση,

ii) να εξαιρούνται οι υπηρεσίες υγείας και εκπαίδευσης,

iii) να εξαιρούνται ορισμένα άλλα στοιχεία που δεν καλύπτονται ή των οποίων η επεξεργασία γίνεται κατά τρόπο διαφορετικό από ορισμένα κράτη μέλη.

β) Στάδιο ΙΙ:

Ο ΕνΔΤΚ θα αρχίσει να υπολογίζεται από τον Ιανουάριο του 1997 και θα παρέχει εκτιμήσεις για τις μεταβολές τιμών σχετικά με μια περίοδο αναφοράς κοινού δείκτη. Θα παρέχονται, επίσης, εκτιμήσεις για τις μεταβολές τιμών για τους 12 μήνες έως τον Ιανουάριο του 1997 και για τους επόμενους μήνες.

γ) Στάδιο ΙΙΙ:

Έως τον Ιανουάριο του 1998, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν λάβει όλα τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 13.

2. Εάν είναι αναγκαίο, η Επιτροπή (Eurostat) ενδέχεται, μέτα από αίτημα κράτους μέλους (και αφού προηγηθεί διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα), να επιτρέψει παρεκκλίσεις από τις διατάξεις της παραγράφου 1 για περίοδο που δεν θα υπερβαίνει το ένα έτος, σε περίπτωση που το στατιστικό σύστημα του κράτους μέλους απαιτεί σημαντική προσαρμογή όσον αφορά τις τιμές καταναλωτή που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας νομικής πράξης.

Άρθρο 5

Απαιτούμενες πληροφορίες

Απαιτούμενες στην πράξη πληροφορίες θα είναι εκείνες οι τιμές και οι αξίες αγαθών και υπηρεσιών που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής οι οποίες είναι αναγκαίο να ληφθούν υπόψη ώστε να επιτευχθούν συγκρίσιμοι ΕνΔΤΚ όπως ορίζονται στο άρθρο 3.

Άρθρο 6

Παρατήρηση

Τα δεδομένα τιμών και στάθμισης που χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση του ΕνΔΤΚ θα πρέπει να παρέχονται άμεσα, από έρευνες στατιστικών μονάδων [κανονισμός του Συμβουλίου αριθ. 696/93 της 15ης Μαρτίου 1993 (1)] ή έμμεσα, από άλλες πηγές, υπό την προϋπόθεση ότι οι ΕνΔΤΚ που προκύπτουν πληρούν τα κριτήρια συγκρισιμότητας του άρθρου 3.

Άρθρο 7

Πηγές

Οι στατιστικές μονάδες που καλούνται από τα κράτη μέλη να συνεργαστούν στη συλλογή ή την παροχή δεδομένων τιμών θα είναι υποχρεωμένες να επιτρέπουν την παρατήρηση των τιμών που χρεώνονται στην πραγματικότητα και να παρέχουν ειλικρινείς και πλήρεις πληροφορίες την απαιτούμενη χρονική στιγμή.

Άρθρο 8

Συχνότητα

1. Οι ΕνΔΤΚ πρέπει να καταρτίζονται σε μηνιαία βάση.

2. Η συλλογή τιμών θα πρέπει να γίνεται μία φορά ανά μήνα. Η Επιτροπή (Eurostat) ενδέχεται να επιτρέψει παρεκκλίσεις από αυτή τη μηνιαία συλλογή σε περίπτωση που η συλλογή κατά αραιότερα χρονικά διαστήματα δεν καταλήγει σε αδυναμία κατάρτισης ενός ΕνΔΤΚ που να ανταποκρίνεται στην απαίτηση συγκρισιμότητας.

3. Οι συντελεστές του ΕνΔΤΚ θα πρέπει να ενημερώνονται με συχνότητα αρκετή ώστε να ικανοποιούνται οι απαιτήσεις συγκρισιμότητας.

Άρθρο 9

Παραγωγή αποτελεσμάτων

Τα κράτη μέλη θα επεξεργάζονται τα δεδομένα που έχουν συλλεγεί για να καταρτιστούν οι ΕνΔΤΚ στις επιμέρους κατηγορίες του παραρτήματος Ι (προσαρμοσμένο όπως είναι αναγκαίο για να επιτευχθεί η κατάρτιση συγκρίσιμων ΕνΔΤΚ) σύμφωνα με μεθόδους, διαδικασίες και μαθηματικούς τύπους που έχουν σχεδιαστεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 ώστε να καλύπτουν την απαίτηση συγκρισιμότητας.

Άρθρο 10

Διαβίβαση των αποτελεσμάτων

Τα κράτη μέλη θα διαβιβάζουν τα αποτελέσματα (άρθρο 9) στην Επιτροπή (Eurostat) μέσα σε περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τις 30 ημέρες με αφετηρία το τέλος του ημερολογιακού μήνα στον οποίο αναφέρονται οι δείκτες.

Άρθρο 11

Δημοσίευση

Ο ΕνΔΤΚ, ο ΕυρΔΤΚ, ο ΔΤΚΝΕ και οι αντίστοιχοι υποδείκτες τιμών για ομάδα κατηγοριών, μεταξύ όσων προβλέπονται στο άρθρο 9, θα πρέπει να διανέμονται στο πλαίσιο αμοιβαίας συνεργασίας μεταξύ των εθνικών αρχών και της Επιτροπής (Eurostat) και να δημοσιεύονται μέσα σε περίοδο που δεν θα υπερβαίνει τις 5 εργάσιμες ημέρες με αφετηρία τη λήξη της περιόδου του άρθρου 10.

Άρθρο 12

Ποιοτικός έλεγχος

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στην Επιτροπή (Eurostat), μόλις αυτή το ζητήσει, πληροφορίες για την εκτίμηση της συμμόρφωσης προς την απαίτηση συγκρισιμότητας και την ποιότητα των ΕνΔΤΚ, περιλαμβανομένων των δεδομένων που συλλέγησαν σύμφωνα με το άρθρο 5 και τα οποία ενδέχεται να είναι εμπιστευτικά.

Άρθρο 13

Διαβούλευση

1. Τα μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, περιλαμβανομένων των μέτρων προσαρμογής στις οικονομικές και τεχνολογικές εξελίξεις θα θεσπίζονται από την Επιτροπή (Eurostat), μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή του Στατιστικού Προγράμματος (ΕΣΠ) που συγκροτήθηκε με την απόφαση 89/382/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου [και με το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ίδρυμα] σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14.

2. Τα μέτρα της παραγράφου 1 θα περιορίζονται σε εκείνα τα οποία δεν θα απαιτούν σημαντικούς συμπληρωματικούς πόρους, σε κανένα κράτος μέλος, εκτός εάν τα εν λόγω κράτη μέλη συμφωνήσουν σχετικά ή εάν η Επιτροπή (Eurostat) αναλάβει να καταβάλει τα δύο τρίτα των συμπληρωματικών δαπανών μέχρι τα τέλη των πρώτων δύο ετών μετά την εφαρμογή.

Άρθρο 14

Διαδικασία

1. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή ένα σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν. Η επιτροπή εκδίδει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό σε προθεσμία που μπορεί να καθορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με το επείγον του εξεταζόμενου θέματος. Η γνώμη εκδίδεται με πλειοψηφία όπως προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έγκριση αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατόπιν πρότασης της Επιτροπής. Κατά τη διάρκεια της ψηφοφορίας στα πλαίσια της επιτροπής, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται όπως καθορίζεται στο προαναφερθέν άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

2. Η Επιτροπή εγκρίνει τα μέτρα που είναι άμεσα εφαρμοστέα. Εντούτοις, εάν δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη που εκδόθηκε από την επιτροπή, τα μέτρα αυτά ανακοινώνονται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή καθυστερεί τρεις μήνες από την ημερομηνία αυτής της ανακοίνωσης, την εφαρμογή των μέτρων που έχουν αποφασιστεί από αυτή.

3. Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση εντός της προβλεπόμενης στην παράγραφο 2 προθεσμίας.

Άρθρο 15

Αναθεώρηση

Η Επιτροπή (Eurostat) θα υποβάλει, αφού προηγηθεί διαβούλευση με την ΕΣΠ, μέσα σε δύο έτη από την ημερομηνία έναρξης ισχύος, καθώς και, εκ νέου, και μέσα σε δύο έτη μετά από την ημερομηνία αυτή, έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με τους ΕνΔΤΚ που καταρτίστηκαν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και, ειδικότερα, όσον αφορά την αξιοπιστία τους και την εφαρμογή της απαίτησης συγκρισιμότητας.

Άρθρο 16

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ αριθ. L 181 της 28. 6. 1989.

(1) ΕΕ αριθ. L 76 της 30. 3. 1993, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΤΟΜΙΚΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ ΚΑΤΑ ΣΚΟΠΟ ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΤΟΥΝ ΟΙ ΠΡΟΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΔΟΜΙΚΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΕνΔΤΚ

1. ΤΡΟΦΙΜΑ, ΠΟΤΑ ΚΑΙ ΚΑΠΝΟΣ

1.1. Τρόφιμα

1.1.1. Ψωμί και σιτηρά

1.1.2. Κρέας

1.1.3. Ψάρια

1.1.4. Γάλα, τυρί και αυγά

1.1.5. Έλαια και λίπη

1.1.6. Φρούτα

1.1.7. Λαχανικά εκτός από πατάτες και άλλους βολβούς

1.1.8. Πατάτες, μανιόκα και άλλοι βολβοί

1.1.9. Ζάχαρη

1.1.10. Μαρμελάδα, μέλι, σοκολάτα και είδη ζαχαροπλαστικής

1.1.11. Αλάτι, μπαχαρικά, σάλτσες και τρόφιμα π.δ.κ.α.

1.2. Ποτά (1)

1.2.1. Καφές, τσάι, κακάο

1.2.2. Άλλα μη αλκοολούχα ποτά

1.2.3. Αλκοολούχα ποτά

1.3. Καπνός

2. ΕΝΔΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ

2.1. Ενδύματα

2.1.1. Υλικά ένδυσης

2.1.2. Ενδύματα

2.1.3. Άλλα είδη και εξαρτήματα ένδυσης

2.1.4. Επισκευή και μίσθωση ρουχισμού

2.2. Υποδήματα

2.2.1. Παπούτσια και άλλα υποδήματα

2.2.2. Επισκευή υποδημάτων

3. ΣΤΕΓΑΣΗ, ΝΕΡΟ, ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ, ΦΥΣΙΚΟ ΑΕΡΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΚΑΥΣΙΜΑ

3.1. Ακαθάριστα μισθώματα (2)

3.1.1. Μισθώματα που καταβάλλουν πράγματι οι ένοικοι (3)

3.1.2. Τεκμαρτά μισθώματα που υπολογίζονται σε περίπτωση ιδιοκατοίκησης

3.1.3. Άλλα πραγματικά ή τεκμαρτά μισθώματα

3.2. Τακτική συντήρηση και επισκευή της κατοικίας

3.2.1. Προϊόντα τακτικής συντήρησης και επισκευής της κατοικίας

3.2.2. Υπηρεσίες συνήθους συντήρησης και επισκευής της κατοικίας

3.3. Άλλες υπηρεσίες σχετικές με την κατοικία

3.3.1. Διάθεση αποβλήτων και υπηρεσίες υγιεινής

3.3.2. Ασφάλιση της κατοικίας

3.3.3. Υδροδότηση

3.4. Ηελκτρισμός, φυσικό αέριο και άλλα καύσιμα

3.4.1. Ηλεκτρισμός

3.4.2. Φυσικό αέριο

3.4.3. Υγρά καύσιμα

3.4.4. Άλλα καύσιμα

4. ΕΠΙΠΛΩΣΗ, ΟΙΚΙΑΚΟΣ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΗΘΗΣ ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΣ

4.1. Επίπλωση και διακόσμηση, τάπητες και άλλα καλύμματα δαπέδων και επισκευές

4.1.1. Επίπλωση και διακόσμηση

4.1.2. Τάπητες και άλλα καλύμματα δαπέδων

4.1.3. Επισκευή επίπλων, διακόσμησης, ταπήτων και άλλων καλυμμάτων δαπέδων

4.2. Υφάσματα οικιακής χρήσης

4.3. Συσκευές θέρμανσης και μαγειρείου, ψυγεία, πλυντήρια και παρόμοιες μεγάλες συσκευές οικιακής χρήσης, περιλαμβανομένων των εξαρτημάτων και των επισκευών

4.3.1. Ηλεκτρικές συσκευές οικιακής χρήσης

4.3.2. Μη ηλεκτρικές συσκευές οικιακής χρήσης

4.3.3. Επισκευή συσκευών οικιακής χρήσης

4.4. Γυαλικά, επιτραπέζια είδη και σκεύη οικιακής χρήσης

4.5. Εργαλεία και εξοπλισμός για την οικία και τον κήπο

4.5.1. Μεγάλα εργαλεία και εξοπλισμός

4.5.2. Μικρά εργαλεία και διάφορα βοηθητικά είδη

4.6. Αγαθά και υπηρεσίες για συνήθη συντήρηση της οικίας

4.6.1. Μη διαρκή αγαθά οικιακής χρήσης

4.6.2. Κατ' οίκον υπηρεσίες

4.6.3. Κατ' οίκον νοσηλεία εξαιρουμένων των κατ' οίκων υπηρεσιών

5. ΥΓΕΙΑ

5.1. Ιατρικά και φαρμακευτικά προϊόντα και θεραπευτικές συσκευές και εξοπλισμός

5.1.1. Φάρμακα

5.1.2. Άλλα φαρμακευτικά προϊόντα

5.1.3. Θεραπευτικές συσκευές και εξοπλισμός

5.2. Μη νοσοκομειακές ιατρικές και παραϊατρικές υπηρεσίες

5.2.1. Ιατρικές υπηρεσίες

5.2.2. Οδοντιατρικές υπηρεσίες

5.2.3. Ιατρικές αναλύσεις

5.2.4. Υπηρεσίες ιατρικών βοηθών

5.2.5. Άλλες μη νοσοκομειακές υπηρεσίες

5.3. Νοσοκομειακές υπηρεσίες

5.3.1. Βασικές νοσοκομειακές υπηρεσίες

5.3.2. Ιατρικές υπηρεσίες σε νοσηλευομένους

5.3.3. Ιατρικές αναλύσεις νοσηλευομένων

5.3.4. Υπηρεσίες ιατρικών βοηθών προς νοσηλευομένους

5.3.5. Τρόφιμα και ποτά για νοσηλευομένους

5.4. Υπηρεσίες ασθενείας και ασφάλισης ατυχημάτων

5.4.1. Ιδιωτικές υπηρεσίες ασφάλισης ασθενείας και ασφάλισης ατυχημάτων

5.4.2. Δημόσιες υπηρεσίες ασφάλισης ασθενείας και ασφάλισης ατυχημάτων

6. ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

6.1. Αγορά οχημάτων

6.1.1. Αυτοκίνητα με κινητήρα

6.1.2. Ποδήλατα και μοτοποδήλατα

6.2. Λειτουργία μεταφορικού εξοπλισμού ιδιωτικής χρήσης

6.2.1. Ανταλλακτικά και βοηθητικά είδη

6.2.2. Καύσιμα και λιπαντικά

6.2.3. Συντήρηση και επισκευές

6.2.4. Άλλες υπηρεσίες σχετικές με μεταφορικό εξοπλισμό ιδιωτικής χρήσης

6.3. Υπηρεσίες μεταφορών

6.3.1. Τοπικές μεταφορές

6.3.2. Μεταφορές μεγάλης απόστασης

6.3.3. Μετακομίσεις και αποθήκευση επίπλων

7. ΑΝΑΨΥΧΗ, ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ (1)

7.1. Εξοπλισμός και βοηθητικά είδη, περιλαμβανομένων των επισκευών

7.1.1. Εξοπλισμός λήψης, εγγραφής και αναπαραγωγής ήχου και εικόνων

7.1.2. Φωτογραφικός και κινηματογραφικός εξοπλισμός, οπτικά όργανα

7.1.3. Εξοπλισμός επεξεργασίας δεδομένων

7.1.4. Άλλα μεγάλα διαρκή αγαθά για αναψυχή και πολιτιστικές δραστηριότητες

7.1.5. Παιχνίδια 7 εξοπλισμός άθλησης, κατασκήνωσης (κάμπινγκ) και υπαίθριας αναψυχής

7.1.6. Μέσα εγγραφής εικόνας και ήχου

7.1.7. Κηπουρική και ζώα συντροφιάς

7.1.8. Επισκευή εξοπλισμού και βοηθητικών ειδών για αναψυχή και πολιτιστικές δραστηριότητες

7.2. Ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες

7.2.1. Ομαδικές ψυχαγωγικές και πολιτιστικές δραστηριότητες

7.2.2. Άλλες πολιτιστικές και ψυχαγωγικές δραστηριότητες

7.3. Εφημερίδες, βιβλία και είδη γραφείου

7.3.1. Βιβλία

7.3.2. Εφημερίδες και διάφορα έντυπα

7.3.3. Είδη γραφείου και σχεδίασης

8. ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

8.1. Υπηρεσίες εκπαίδευσης

8.1.1. Προσχολική και πρωτοβάθμια εκπαίδευση

8.1.2. Δευτεροβάθμια εκπαίδευση

8.1.3. Τριτοβάθμια εκπαίδευση

8.1.4. Εκπαίδευση χωρίς καθορισμό βαθμού

8.2. Εκπαιδευτικό υλικό

8.3. Βοηθητικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες

8.3.1. Σχολικά κυλικεία και πανεπιστημιακά αναψυκτήρια

8.3.2. Υπηρεσίες στέγασης

8.3.3. Υπηρεσίες υγειονομικής περίθαλψης

8.3.4. Άλλες βοηθητικές εκπαιδευτικές υπηρεσίες

9. ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑ, ΚΑΦΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ

9.1. Τροφοδοσία

9.1.1. Εστιατόρια και καφενεία (2)

9.1.2. Κυλικεία

9.2. Υπηρεσίες στέγασης

10. ΔΙΑΦΟΡΑ ΑΓΑΘΑ ΚΑΙ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ

10.1. Προσωπική φροντίδα

10.1.1. Κομμωτήρια και καταστήματα προσωπικής περιποίησης

10.1.2. Ηλεκτρικές συσκευές προσωπικής φροντίδας

10.1.3. Άλλα είδη προσωπικής φροντίδας 7 είδη καλλωπισμού

10.2. Προσωπικά είδη π.δ.κ.α.

10.2.1. Κοσμήματα, ρολόγια τοίχου και χεριού

10.2.2. Άλλα προσωπικά είδη

10.3. Επικοινωνίες

10.3.1. Ταχυδρομικές υπηρεσίες

10.3.2. Τηλεφωνία και τηλεγραφία

10.4. Κοινωνικές υπηρεσίες

10.4.1. Κοινωνική περίθαλψη με στέγαση

10.4.2. Κοινωνική περίθαλψη δίχως στέγαση

10.5. Χρηματοοικονομικές υπηρεσίες π.δ.κ.α.

10.6. Άλλες υπηρεσίες π.δ.κ.α.

(1) Για κατ' οίκον κατανάλωση.

(2) Εξαιρούνται τα τεκμαρτά μισθώματα σε περίπτωση ιδιοκατοίκησης.

(3) Διαχωρίζοντας τα μισθώματα που καταβάλλουν οι ιδιώτες από εκείνα που καταβάλλουν οι τοπικές αρχές.

(1) Η ταξινόμηση των δαπανών για οργανωμένες διακοπές πρόκειται να αποφασιστεί.

(2) Με διαχωρισμό της παροχής γευμάτων από την παροχή ποτών.