[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 7.5.2009

COM(2009) 212 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα – Επανεξέταση της οδηγίας 2003/98/EΚ –

[SEC(2009) 597]

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα – Επανεξέταση της οδηγίας 2003/98/EΚ –

1. Εισαγωγή

Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι να επανεξετάσει την εφαρμογή της οδηγίας[1] για τις πληροφορίες του δημόσιου τομέα (ΠΔΤ), και να τονίσει τις δυνατότητες περαιτέρω χρήσης των ΠΔΤ στην ψηφιακή εποχή. Οι ΠΔΤ είναι η μεγαλύτερη ενιαία πηγή πληροφοριών στην Ευρώπη. Μεταξύ των παραδειγμάτων περιλαμβάνονται χάρτες και δορυφορικές εικόνες, νομοθεσία και νομολογία, στατιστικές και μητρώα – εταιρικά, δημογραφικά και ευρεσιτεχνιών. Οι ΠΔΤ χρησιμοποιούνται ως πρώτη ύλη για πληθώρα προϊόντων και υπηρεσιών που προσφέρονται καθημερινά στους ευρωπαίους πολίτες, όπως τα συστήματα πλοήγησης αυτοκινήτων, η πρόγνωση του καιρού, χρηματοπιστωτικές και ασφαλιστικές υπηρεσίες.

Η αξία της κοινοτικής αγοράς ΠΔΤ εκτιμάται σε 27 δισεκατομμύρια ευρώ[2], είναι δηλαδή τετραπλάσια της κοινοτικής αγοράς για τις υπηρεσίες περιαγωγής κινητών[3]. Αυτό αποδεικνύει τον κεντρικό ρόλο των πληροφοριών του δημόσιου τομέα στην ψηφιακή εποχή της τεχνολογίας ως κινητήριας δύναμης για την οικονομική δραστηριότητα. Η περαιτέρω αύξηση της χρήσης αυτού του πόρου, θα συμβάλει συνεπώς άμεσα στην υλοποίηση των στόχων της ΕΕ για αύξηση της ανταγωνιστικότητας και δημιουργία περισσότερων θέσεων εργασίας.

Η οδηγία ΠΔΤ καταργεί σημαντικούς φραγμούς στην εσωτερική αγορά περαιτέρω χρήσης, όπως οι πρακτικές που εισάγουν διακρίσεις, οι μονοπωλιακές αγορές και η έλλειψη διαφάνειας. Μολονότι έχει σημειωθεί πρόοδος μετά τη θέσπισή της, πρέπει τα κράτη μέλη να λάβουν και άλλα μέτρα ώστε να ελευθερωθεί το πλήρες δυναμικό των ΠΔΤ προς όφελος της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παρούσα ανακοίνωση συνοδεύεται από έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που υποστηρίζει την ανάλυση και τα συμπεράσματα.

2. Περαιτέρω χρήση ΠΔΤ για καινοτομία και οικονομικη μεγέθυνση

Το διαδίκτυο έχει μεταβάλει ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι εταιρείες και οι πολίτες μπορούν να έχουν πρόσβαση και να κάνουν περαιτέρω χρήση ΠΔΤ. Η διάθεση του περιεχομένου υπό ψηφιακή μορφή καθιστά δυνατή την περαιτέρω χρήση με νέους τρόπους, συνδυάζοντας στοιχεία από διαφορετικές πηγές και αποδίδοντας τους προστιθέμενη αξία. Σχετικά παραδείγματα αποτελούν η παροχή υπηρεσιών πλοήγησης και αεροναυτιλίας, οι πληροφορίες για την οδική κυκλοφορία σε πραγματικό χρόνο, η πρόγνωση του καιρού που αποστέλλεται απευθείας στα κινητά τηλέφωνά μας και οι υπηρεσίες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Τα εν λόγω προϊόντα και υπηρεσίες που βασίζονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει σε ΠΔΤ αποτελούν έναυσμα για τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων και θέσεων εργασίας, ενώ προσφέρουν στους καταναλωτές ευρύτερη επιλογή και περισσότερη αξία στα χρήματά τους. Συχνά αφορούν περισσότερα από ένα κράτη μέλη, καθώς η ανάγκη για πληροφόρηση δεν σταματά στα σύνορα.

Σε ορισμένες υπηρεσίες που χρησιμοποιούν ΠΔΤ, όπως οι προσωπικές συσκευές πλοήγησης, η ζήτηση είναι τόσο μεγάλη ώστε να έχουν τριπλασιαστεί οι πωλήσεις μεταξύ 2006 και 2007 (πωλήθηκαν 31 εκατ. συσκευές), αναμένεται δε να υπερδιπλασιαστεί φτάνοντας τα 68 εκατομμύρια το 2012[4]. Είναι ένα από τα ταχύτερα αναπτυσσόμενα πεδία στις ηλεκτρονικές συσκευές ευρείας κατανάλωσης. Η εταιρία Nokia, ο μεγαλύτερος στον κόσμο κατασκευαστής κινητών τηλεφώνων, κατέβαλε σχεδόν 6 δις ευρώ για να εξαγοράσει τη Navteq, τον μεγαλύτερο κατασκευαστή ψηφιακών χαρτών παγκοσμίως.

Η αγορά εξακολουθεί να εξελίσσεται και η προστιθέμενη αξία θα αυξηθεί στη βασική πλοήγηση με την ενσωμάτωση και άλλων επιπέδων πληροφοριών, π.χ. πληροφοριών για την οδική κυκλοφορία που επιτρέπουν στους οδηγούς να αποφεύγουν την κυκλοφοριακή συμφόρηση, προσφέρουν πρόγνωση του καιρού στον προορισμό και πληροφορίες για χώρους στάθμευσης ή εναλλακτικές λύσεις για τις δημόσιες μεταφορές.

Μολονότι η περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ αυξάνεται, πολλές από τις δυνατότητές της δεν έχουν ακόμα αξιοποιηθεί εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο οι φορείς του δημόσιου τομέα χειρίζονται τους πληροφοριακούς τους πόρους. Ένας από τους λόγους για αυτό είναι ότι εστιάζονται στη βραχυπρόθεσμη ανάκτηση του κόστους, και όχι στα οφέλη για την ευρύτερη οικονομία. Αυτή η εστίαση συχνά οφείλεται στην πίεση που δέχονται οι φορείς του δημόσιου τομέα για χρηματοδότηση μέρους των δραστηριοτήτων τους. Τούτο μπορεί να οδηγήσει σε ανταγωνισμό μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, σε περιοριστικούς όρους χορήγησης αδειών και σε επιβολή τελών, όπως και στην παραχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων.

Επιπλέον, υπάρχουν και πρακτικά ζητήματα που εμποδίζουν την περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ, π.χ. έλλειψη πληροφοριών σχετικά με τις διαθέσιμες ΠΔΤ. Σε άλλες περιπτώσεις, οι φορείς του δημόσιου τομέα δεν συγκινούνται από την ιδέα εμπορικής εκμετάλλευσης της περαιτέρω χρήσης των πληροφοριών που διαθέτουν, ή αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν το σχετικό οικονομικό δυναμικό.

Από μελέτη του Office of Fair Trading[5] προκύπτει ότι ο τρόπος με τον οποίο οι ΠΔΤ παρέχονται από φορείς του δημόσιου τομέα επιβαρύνει την οικονομία κάθε χρόνο με 500 εκατ. λίρες εξαιτίας χαμένων ευκαιριών.

Η κατάσταση στην ΕΕ είναι σαφώς αντίθετη με εκείνη που επικρατεί στις ΗΠΑ, όπου η περαιτέρω χρήση ενθαρρύνεται ιδιαίτερα. Οι πολίτες και οι επιχειρήσεις διαθέτουν ευρύτερα δικαιώματα σε ηλεκτρονικά προσιτές ΠΔΤ και εκτεταμένο πεδίο εφαρμογής για εμπορική περαιτέρω χρήση. Δεν υπάρχει δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας στις ομοσπονδιακές ΠΔΤ ούτε περιορισμοί στην περαιτέρω χρήση. Επιπλέον, τα τέλη για την περαιτέρω χρήση περιορίζονται, το πολύ, στο οριακό κόστος αναπαραγωγής και διάδοσης.

3. Εφαρμογή της οδηγίας για τις ΠΔΤ

Η οδηγία για τις ΠΔΤ εκδόθηκε το Νοέμβριο του 2003. Εναρμονίζει τις βασικές προϋποθέσεις για να καταστούν οι ΠΔΤ διαθέσιμες σε περαιτέρω χρήστες, σε μια προσπάθεια να προωθηθούν σε κοινοτικό επίπεδο προϊόντα και υπηρεσίες που βασίζονται σε ΠΔΤ και να αποφευχθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Ρυθμίζει την αμεροληψία, τη χρέωση, τις αποκλειστικές συμφωνίες, τη διαφάνεια, την αδειοδότηση και πρακτικά εργαλεία για ανεύρεση και περαιτέρω χρήση δημόσιων εγγράφων. Προέβλεπε μεταβατική περίοδο για τις υφιστάμενες αποκλειστικές ρυθμίσεις, που έληξε στις 31.12.2008. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να επιβάλουν αυστηρότερες από τις ελάχιστες προδιαγραφές που ορίζει η οδηγία.

Όλα τα κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει την οδηγία, μολονότι μόνο τέσσερα από αυτά τήρησαν την καταληκτική προθεσμία της 1.7.2005. Η Επιτροπή κίνησε 18 διαδικασίες επί παραβάσει εναντίον κρατών μελών[6] και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο (ΔΕΚ) εξέδωσε 4 αποφάσεις αναφορικά με μη εφαρμογή της οδηγίας[7]. Τα κράτη μέλη έχουν εφαρμόσει την οδηγία με διάφορους τρόπους:

1) 11 κράτη μέλη έχουν θεσπίσει ειδικά μέτρα για την περαιτέρω χρήση ΠΔΤ (Βέλγιο, Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Κύπρος, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Ρουμανία και Ηνωμένο Βασίλειο).

2) 4 κράτη μέλη έχουν χρησιμοποιήσει συνδυασμό νέων μέτρων που αφορούν ειδικότερα την περαιτέρω χρήση και νομοθεσία προγενέστερη της οδηγίας (Δανία, Αυστρία, Σλοβενία, Σουηδία), ενώ 8 κράτη μέλη έχουν προσαρμόσει το οικείο νομοθετικό πλαίσιο που αφορά την πρόσβαση σε έγγραφα ώστε να περιλαμβάνεται η περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ (Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Φινλανδία, Γαλλία, Λιθουανία, Λετονία, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία).

3) 4 κράτη μέλη έχουν κοινοποιήσει στην Επιτροπή μόνο τα μέτρα που δεν προβλέπουν ειδικές διατάξεις για περαιτέρω χρήση (Εσθονία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία).

Η Επιτροπή παρακολουθεί την υλοποίηση και την εφαρμογή της οδηγίας μέσω διεξοδικής ανάλυσης της συμμόρφωσης. Επίσης, επιδιώκει εντατική διοικητική συνεργασία. Το γεγονός αυτό επέφερε ταχείες νομοθετικές αλλαγές σε διάφορα κράτη μέλη, π.χ. στη Δανία, την Ελλάδα, την Ιρλανδία, τη Μάλτα και τη Σουηδία, οι οποίες είχαν αρχικά κοινοποιήσει ανεπαρκή μέτρα εφαρμογής.

Η Επιτροπή εφαρμόζει τις αρχές της οδηγίας για τις ΠΔΤ και στα δικά της έγγραφα, μέσω της πολιτικής για περαιτέρω χρήση στην Επιτροπή. Η απόφαση της Επιτροπής 2006/291/ΕΚ , Ευρατόμ[8] προχωρεί πέρα από την εφαρμογή της οδηγίας χρεώνοντας τέλη βάσει (το πολύ) οριακού κόστους και καθιστώντας περαιτέρω χρησιμοποιήσιμα όλα τα έγγραφα. Ως παραδείγματα αναφέρονται τα στατιστικά στοιχεία της EUROSTAT, οι μεταφραστικές μνήμες της Επιτροπής, η βάση δεδομένων EUR-Lex για την κοινοτική νομοθεσία και οι μελέτες. Οι πληροφορίες της Επιτροπής είναι συνήθως διαθέσιμες σε 22 ή και 23 γλώσσες, προσδίδοντάς τους μοναδική αξία, π.χ. για εργαλεία αυτόματης μετάφρασης.

4. Αντίκτυπος και πεδίο εφαρμογής της οδηγίας ΠΔΤ

4.1. Αλλαγές που επέφερε η οδηγία

Η οδηγία αποσαφηνίζει το νομικό πλαίσιο για την περαιτέρω χρήση ΠΔΤ στην εσωτερική αγορά, όπου εφαρμόζονταν σημαντικά διαφορετικές διατάξεις και πρακτικές στα κράτη μέλη. Τα ακόλουθα παραδείγματα απεικονίζουν τα αποτελέσματα της οδηγίας.

1) Νέα νομοθεσία, ευνοϊκή στην περαιτέρω χρήση : Στο Βέλγιο, η οδηγία επέφερε αλλαγή στη βασική προσέγγιση όσον αφορά την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα για εμπορικούς σκοπούς, η οποία ήταν απαγορευμένη και τώρα ενθαρρύνεται.

2) Αποκλειστικές συμφωνίες που είχαν συναφθεί από φορείς του δημόσιου τομέα έχουν καταργηθεί σε ορισμένα κράτη μέλη (π.χ. Κάτω Χώρες, Σουηδία. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, η αλλαγή ενεργοποιήθηκε με δράση της Επιτροπής, έπειτα από καταγγελία). Στις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο έχουν γίνει εκτεταμένες έρευνες για τον εντοπισμό αποκλειστικών συμφωνιών που συνάπτονται από την κεντρική κυβέρνηση και τις τοπικές αρχές. Στη Λιθουανία έχει καθιερωθεί διαδικασία που εξασφαλίζει ότι τα αποκλειστικά δικαιώματα παρέχονται σύμφωνα με την οδηγία, και υπόκεινται σε προηγούμενη γνωμοδότηση των αρχών ανταγωνισμού.

3) Χρέωση : Οι Κάτω Χώρες ανακοίνωσαν ότι κινούνται προς την κατεύθυνση επιβολής μόνο του οριακού κόστους ή λιγότερο, σύμφωνα με το προοίμιο της οδηγίας, όπου συνιστάται η προσέγγιση αυτή. Σε άλλα κράτη μέλη, μεμονωμένοι φορείς του δημόσιου τομέα έχουν μετακινηθεί προς καθεστώς οριακού κόστους, π.χ. το ισπανικό κτηματολόγιο, ή έχουν μειώσει δραστικά τις τιμές τους, όπως ο αυστριακός οργανισμός χαρτογραφίας. Οι πολιτικές αυτές έχουν οδηγήσει σε σημαντική αύξηση τόσο του αριθμού όσο και της ποικιλίας των περαιτέρω χρηστών.

Ο αυστριακός οργανισμός χαρτογραφίας (BEV) έχει μειώσει τις τιμές έως και κατά 97% για ορισμένα σύνολα δεδομένων. Ως αποτέλεσμα, έχει εκτιναχθεί η χρήση των πληροφοριών, σε ορισμένες περιπτώσεις, κατά 7.000%. Νέοι χρήστες έχουν προκύψει από μικρομεσαίες επιχειρήσεις και σε νέους τομείς περαιτέρω χρήσης (π.χ. υγεία και γεωργία). Η μείωση των τιμών έχει αντισταθμιστεί από την τεράστια αύξηση της ζήτησης ενώ ο συνολικός κύκλος εργασιών του BEV παρέμεινε σταθερός.

4) Μηχανισμοί επίλυσης διαφορών για περαιτέρω χρήση ΠΔΤ έχουν τεθεί σε εφαρμογή, π.χ., στη Γαλλία, τη Σλοβενία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ η χρήση των μηχανισμών αυτών τεκμηριώνει την ανάγκη ταχείας και ολιγοδάπανης επίλυσης διαφορών και διαμεσολάβησης. Η γαλλική CADA ( Commission d’accès aux documents administratifs ), είχε 53 περιπτώσεις περαιτέρω χρήσης ΠΔΤ το 2007.

5) Δικτυακές πύλες διαθέσιμων ΠΔΤ, ως εργαλείο για την ανεύρεση, χρήση και εμπορία πληροφοριών, έχουν δημιουργηθεί, π.χ., στη Σλοβενία και το Ηνωμένο Βασίλειο.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο, η υπηρεσία πληροφοριών του δημόσιου τομέα (Office of Public Sector Information) έχει διευκολύνει την περαιτέρω χρήση κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών. Έχει δρομολογήσει τις κυβερνητικές διαδικτυακές άδειες χρήσης, με 15.000 δικαιοδόχους επί του παρόντος, και διαχειρίζεται το σύστημα Information Fair Trader που εξασφαλίζει ότι οι φορείς του δημόσιου τομέα πληρούν τις απαιτήσεις ευθυδικίας και διαφάνειας. Ο ιστότοπός της, όπου παρέχονται εκτεταμένες πληροφορίες για τις διαθέσιμες ΠΔΤ και προσφέρεται 'υπηρεσία αποδέσμευσης' για επίλυση προβλημάτων που αναφέρονται στην περαιτέρω χρήση, είναι ο 9ος σε επισκεψιμότητα κυβερνητικός ιστότοπος.

4.2. Μελέτες και διαβουλεύσεις επιβεβαιώνουν τον αντίκτυπο της οδηγίας

Στη μελέτη εκτίμησης του αντίκτυπου της οδηγίας σε τρεις κύριους τομείς ΠΔΤ - γεωγραφικές, μετεωρολογικές και νομικές/διοικητικές πληροφορίες - οι διάφοροι δείκτες παρακολούθησης για τη μέτρηση της περαιτέρω χρήσης ΠΔΤ αναδεικνύουν την ανάπτυξη της αγοράς και την αύξηση της περαιτέρω χρήσης σε όλους αυτούς τους τομείς κατά τα τελευταία χρόνια.[9]

Στον γεωγραφικό τομέα, ο όγκος ΠΔΤ που τηλεφορτώθηκαν το 2007 αυξήθηκε κατά περίπου 350% από το 2002, ενώ μόνο στη Γερμανία η αγορά εκτιμάται σε 1,5 δις ευρώ, δηλ. αύξηση 50% από το 2000[10].

Οι εθνικές μετεωρολογικές υπηρεσίες έχουν αναφέρει αυξήσεις του όγκου τηλεφόρτωσης της τάξης του 70% μεταξύ 2002 και 2007, ενώ η αγορά μετεωρολογικών πληροφοριών στην ΕΕ υπολογίστηκε το 2006 ότι έχει ύψος 530 εκατ.ευρώ, σημειώνοντας αύξηση 60% από το 1998.

Τα κύρια παράπονα των περαιτέρω χρηστών που διατυπώθηκαν στον τομέα των γεωγραφικών και μετεωρολογικών πληροφοριών αφορούν τις υψηλές τιμές, τους περιοριστικούς όρους χορήγησης αδειών και διακρίσεις. Στον τομέα των μετεωρολογικών πληροφοριών ειδικότερα, οι περαιτέρω χρήστες που αντιμετωπίζουν προβλήματα στην απόκτηση ευρωπαϊκών ΠΔΤ έχουν συγκεντρώσει στοιχεία από άλλες χώρες (ΗΠΑ ή ιδιωτικές πηγές δεδομένων) ή έχουν εγκαταλείψει ολοσχερώς την ανάπτυξη των ειδικών υπηρεσιών.

Στον τομέα των νομικών και διοικητικών πληροφοριών , η πλειοψηφία των κατόχων περιεχομένου έχουν κατά τα τελευταία χρόνια προχωρήσει σε σημαντικές αλλαγές στις οικείες πολιτικές για τα δεδομένα, προσφέροντας πλέον τις πληροφορίες δωρεάν στο διαδίκτυο. Η αλλαγή αυτή συμβάλλει σε ισχυρή ανάπτυξη της αγοράς. Οι κάτοχοι περιεχόμενου ανέφεραν αύξηση κατά 40% της αγοράς σε σχέση με το 2002, ενώ και οι περαιτέρω χρήστες επιβεβαιώνουν σταθερή αύξηση εισοδημάτων. Η κύρια ανησυχία των περαιτέρω χρηστών σε αυτόν τον τομέα είναι η έλλειψη πληροφοριών σχετικά με το ποιες ΠΔΤ είναι διαθέσιμες και πού βρίσκονται.

Στη Γαλλία, ο τομέας νομικών πληροφοριών συγκαταλέγεται στους δυναμικότερους τομείς της επαγγελματικής αγοράς ψηφιακών πληροφοριών, με ισχυρή ανάπτυξη της αγοράς, κατά 17% το 2007, που οφείλεται στην υψηλή προστιθέμενη αξία.[11]

Η Επιτροπή διαβουλεύθηκε με τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερομένους[12] σχετικά με την παρούσα επανεξέταση. Οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι η οδηγία για τις ΠΔΤ είχε θετικές συνέπειες στην περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ. Ωστόσο, ενδιαφερόμενα μέρη και κράτη μέλη ανέφεραν ότι δεν έχει ακόμη αξιοποιηθεί πλήρως το δυναμικό περαιτέρω χρήσης των ΠΔΤ. Στους φορείς του δημόσιου τομέα παρατηρείται έλλειψη επίγνωσης των ευθυνών τους και των ευκαιριών, ενώ οι ιδιωτικές εταιρείες έχουν περιορισμένη γνώση των δικαιωμάτων τους και της διάθεσης των ΠΔΤ.

Οι περαιτέρω χρήστες προτείνουν τροποποιήσεις στην οδηγία, ώστε να καταστούν αυστηρότερες οι διατάξεις της. Οι προτάσεις αυτές περιλαμβάνουν επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, έτσι ώστε οι δημόσιοι φορείς να επιτρέπουν υποχρεωτικά την περαιτέρω χρήση με επιβολή χρέωσης οριακού κόστους, την πρόβλεψη ανεξάρτητων ρυθμιστικών αρχών ή/και μηχανισμών επίλυσης διαφορών, αποσαφήνιση της δημόσιας αποστολής, την καθιέρωση εθνικών καταλόγων στοιχείων/αποθετηρίων και την επιβολή υποχρεωτικών ετήσιων εκθέσεων από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή. Τέλος, ζητούν συμβουλές σχετικά με ορισμένους όρους της οδηγίας, που θεωρούν ασαφείς, όπως οι ορισμοί των εγγράφων, τα δημόσια καθήκοντα, η χρέωση οριακού κόστους και η εύλογη απόδοση των επενδύσεων.

Τα περισσότερα από τα κράτη μέλη που ανταποκρίθηκαν στις διαβουλεύσεις πιστεύουν ότι είναι πολύ νωρίς για τροποποίηση της οδηγίας υποστηρίζοντας ότι πρέπει να διατεθεί περισσότερος χρόνος ώστε να καταστεί δυνατή η πλήρης εφαρμογή της. Οι φορείς του δημόσιου τομέα θεωρούν ότι το ισχύον θεσμικό πλαίσιο που προβλέπει η οδηγία λειτουργεί καλά.

4.3. Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας

Το άρθρο 13 της οδηγίας ΠΔΤ απαιτεί από την Επιτροπή να επανεξετάσει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Στην πράξη, αυτό σημαίνει να εξεταστεί αν πρέπει να καλύπτονται πολιτιστικοί, εκπαιδευτικοί και ερευνητικοί οργανισμοί και δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί φορείς, οι οποίοι επί του παρόντος εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής.

Οι ερωτηθέντες στο πλαίσιο της διαβούλευσης υπογράμμισαν τις δυνατότητες περαιτέρω χρήσης των πληροφοριών που βρίσκονται στην κατοχή πολιτιστικών, ερευνητικών και δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών ιδρυμάτων. Ορισμένοι ενδιαφερόμενοι εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην επέκταση του πεδίου εφαρμογής, αναφέροντας ότι θα έχει θετικό αντίκτυπο στην ανάπτυξη της αγοράς περιεχομένου στην Ευρώπη.

Τα κράτη μέλη (εκτός Λετονίας και Λιθουανίας) και οι ενδιαφερόμενοι φορείς οι οποίοι εκπροσωπούν τομείς που εξαιρούνται θεωρούν, ωστόσο, ότι στο παρόν στάδιο, το πεδίο εφαρμογής δεν πρέπει να διευρυνθεί, δεδομένου ότι η διοικητική επιβάρυνση και οι συναφείς δαπάνες δεν θα αντισταθμιστούν από τα δυνητικά οφέλη. Επισημαίνουν ότι μεγάλο μέρος του υλικού που έχουν στην κατοχή τους τα εν λόγω ιδρύματα δεσμεύεται επίσης από δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας τρίτων, και ως εκ τούτου σε καμία περίπτωση δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Αυτό το τελευταίο επιχείρημα υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα πρόσφατης μελέτης[13], η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, επί του παρόντος, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας δεν θα πρέπει να επεκταθεί στον πολιτιστικό τομέα.

Η Επιτροπή ενθαρρύνει τους εξαιρούμενους τομείς να εφαρμόσουν τις αρχές της οδηγίας ΠΔΤ, ιδίως όσον αφορά το θέμα της διαφάνειας, της αμεροληψίας και της απουσίας αποκλειστικών ρυθμίσεων, εφόσον επιτρέπουν περαιτέρω χρήση των πληροφοριακών τους πόρων.

Ένας τομέας ιδιαίτερου ενδιαφέροντος είναι η διάθεση επιστημονικών πληροφοριών που έχουν πληρωθεί με δημόσιους πόρους. Οι πληροφορίες αυτές πρέπει να είναι ευρύτερα διαθέσιμες και αξιοποιήσιμες σε όλους, ώστε να μεγιστοποιηθεί η χρησιμότητά τους για την έρευνα και την καινοτομία, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις επιστημονικές πληροφορίες στην ψηφιακή εποχή. [14]

Ένας άλλος τομέας ενδιαφέροντος αφορά περιεχόμενο που ανήκει στον δημόσιο τομέα. Σε πρόσφατη ανακοίνωσή της σχετικά με την πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης με ένα κλικ του ποντικιού[15], η Επιτροπή υπογράμμισε τη σημασία «να διατηρηθεί η ελεύθερη πρόσβαση στα έργα που αποτελούν δημόσιο κτήμα ύστερα από αλλαγή του μορφοτύπου τους (της μορφής στην οποία είναι αποτεθειμένα). Με άλλα λόγια, τα έργα αυτά πρέπει να παραμείνουν δημόσιο κτήμα και μετά την ψηφιακοποίησή τους και να καταστούν προσβάσιμα μέσω του Διαδικτύου (Ίντερνετ)». Υπάρχει, ωστόσο, μεταξύ των πολιτιστικών ιδρυμάτων η τάση για χρέωση της πρόσβασης και της περαιτέρω χρήσης ψηφιακοποιημένου υλικού του δημόσιου τομέα. Τούτο μπορεί να οδηγήσει σε ιδιωτικοποίηση υλικού του δημόσιου τομέα στην ψηφιακή εποχή, αντί να επιτρέπεται η ευρύτερη δυνατή πρόσβαση και χρήση προς όφελος των πολιτών και των επιχειρήσεων. Η Επιτροπή θα παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στον τομέα αυτό.

5. Οι επόμενες δράσεις

Η οδηγία ΠΔΤ τέθηκε σε εφαρμογή από πολλά κράτη μέλη με σημαντική καθυστέρηση. Η απαγόρευση των αποκλειστικών ρυθμίσεων τέθηκε πλήρως σε εφαρμογή μόλις την 1.1.2009. Επομένως, η οδηγία στην παρούσα μορφή της δεν έχει ακόμη επιτύχει τον πλήρη αντίκτυπό της.

Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή δεν προτίθεται επί του παρόντος να προτείνει τροποποιήσεις της οδηγίας . Η Επιτροπή θα διεξάγει περαιτέρω επανεξέταση το αργότερο το 2012 , όταν θα είναι διαθέσιμα περισσότερα στοιχεία σχετικά με τον αντίκτυπο, τις επιπτώσεις και την εφαρμογή της οδηγίας και θα ανακοινώσει τα αποτελέσματα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Οι νομοθετικές τροποποιήσεις θα εξεταστούν σε αυτό το στάδιο εφόσον δυσχεραίνονται ακόμη οι πιθανότητες περαιτέρω χρήσης.

Εν τω μεταξύ, υπάρχουν πολλά περιθώρια βελτίωσης στον τρόπο με τον οποίο τα κράτη μέλη χειρίζονται τους οικείους πόρους ΠΔΤ στην αγορά. Η Επιτροπή εφιστά την προσοχή ιδίως στα ακόλουθα πεδία.

1) Πλήρης υλοποίηση και εφαρμογή της οδηγίας για τις ΠΔΤ

Αυτό είναι το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την άρση των φραγμών που εμποδίζουν την περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ, όπως μονοπωλιακές αγορές και διακριτική μεταχείριση. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί κατά πόσον τα κράτη μέλη τηρούν τις υποχρεώσεις τους και λαμβάνουν μέτρα ενάντια στους παραβάτες της οδηγίας.

2) Κατάργηση των ρυθμίσεων αποκλειστικού χαρακτήρα

Όλες οι υφιστάμενες αποκλειστικές ρυθμίσεις έπρεπε να είχαν λυθεί έως τις 31.12.2008, εκτός εάν ήταν δυνατόν να αποδειχθεί ότι, κατ 'εξαίρεση, είναι απαραίτητες για την παροχή υπηρεσιών προς το δημόσιο συμφέρον[16]. Υπάρχουν, ωστόσο, τεκμήρια ότι εξακολουθούν να ισχύουν αποκλειστικές συμφωνίες στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα ελέγχει στενά την τήρηση της υποχρέωσης αυτής. Θα δρομολογήσει διαδικασία διερεύνησης της έκτασης των εν λόγω ρυθμίσεων το καλοκαίρι του 2009.

3) Χρεώσεις

Οι φορείς του δημόσιου τομέα πρέπει παρέχουν διαφάνεια ως προς τη βάση υπολογισμού που εφαρμόζουν όσον αφορά την τήρηση του ανώτατου ορίου χρεώσεων που ορίζει η οδηγία. Οι υπολογισμοί δεν πρέπει να βασίζονται στο συνολικό κύκλο εργασιών του φορέα του δημόσιου τομέα, αλλά στις επιμέρους βάσεις δεδομένων ή στα σχετικά στοιχεία.

Πρόσφατη μελέτη από το Πανεπιστήμιο του Cambridge υποδεικνύει, όπως και άλλες μελέτες, ότι η μηδενική χρέωση ή μόνο χρέωση του οριακού κόστους (το κόστος αναπαραγωγής και διάδοσης των εγγράφων) μεγιστοποιεί την περαιτέρω χρήση ΠΔΤ και ότι τα κοινωνικά και οικονομικά οφέλη υπεραντισταθμίζουν κατά πολύ το άμεσο οικονομικό όφελος της ανάκτησης του κόστους[17]. Στο προοίμιό της, η οδηγία ΠΔΤ συνιστά αυτή την προσέγγιση. Η χρέωση οριακού κόστους είναι επίσης μια από τις βασικές αρχές της πρόσφατα εγκεκριμένης σύστασης του ΟΟΣΑ που αφορά ενισχυμένη πρόσβαση και αποτελεσματικότερη χρήση δημόσιων πληροφοριών[18].

Περαιτέρω συνεχής ανάλυση των οικονομικών δεδομένων του οριακού κόστους είναι προτεραιότητα της Επιτροπής για το μέλλον, που θα υλοποιηθεί σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους.

4) Διευκόλυνση της περαιτέρω χρήσης

Σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας, οι φορείς του δημόσιου τομέα εξασφαλίζουν ότι τα έγγραφα που μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν (που είναι δηλ. προσιτά για κάθε χρήση πέραν της αρχικής δημόσιας αποστολής για την οποία παρήχθησαν αρχικά) μπορούν να χρησιμοποιηθούν περαιτέρω για εμπορικούς ή μη εμπορικούς σκοπούς. Διευκολύνοντας την περαιτέρω χρήση, οι φορείς του δημόσιου τομέα πρέπει να συμμορφώνονται πλήρως με την ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία για την προστασία των δεδομένων.

Οι φορείς του δημόσιου τομέα παροτρύνονται να εντοπίσουν και να καταστήσουν πρόθυμα και γρήγορα διαθέσιμους τους πληροφοριακούς τους πόρους, σε σταθερούς μορφότυπους. Σημαντικά εργαλεία εν προκειμένω είναι τα μητρώα πληροφορικών πόρων και οι εθνικές δικτυακές πύλες ΠΔΤ. Η συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα είναι απαραίτητη, ενώ πρέπει να ενθαρρυνθούν οι εταιρικές συνεργασίες και η καινοτομία.

Η Επιτροπή θα προωθήσει την ανταλλαγή ορθής πρακτικής σε μέτρα για τη διευκόλυνση της περαιτέρω χρήσης μεταξύ κρατών μελών, ιδίως μέσω της ομάδας εμπειρογνωμόνων ΠΔΤ. Θα συμβάλει στην ευαισθητοποίηση και την εξάπλωση πολιτικών περαιτέρω χρήσης μέσω έργων όπως η πλατφόρμα ΠΔΤ.

5) Εξασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και περαιτέρω χρηστών

Οι φορείς του δημόσιου τομέα πρέπει να εξασφαλίζουν δίκαιους όρους αδειοδότησης για ιδιωτικούς περαιτέρω χρήστες - αποφυγή διακρίσεων, διεπιδοτήσεων και αποκλειστικών δικαιωμάτων - ακόμα και σε περίπτωση που ανταγωνίζονται με περαιτέρω χρήστες στην αγορά.

Η οδηγία αναθέτει στα κράτη μέλη τον καθορισμό των δημόσιων καθηκόντων των φορέων του δημόσιου τομέα. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις η διαχωριστική γραμμή μεταξύ των δημοσίων καθηκόντων και των δραστηριοτήτων αγοράς των φορέων του δημόσιου τομέα δεν είναι σαφώς οριοθετημένη. Υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου τα δημόσια καθήκοντα ορίζονται με τρόπο ώστε να καλύπτουν πολύ ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων και να καταλαμβάνουν σχεδόν το σύνολο της αγοράς των υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας ΠΔΤ. Οι καταστάσεις αυτές μπορεί εύκολα να οδηγήσουν σε διεπιδοτήσεις, σε περίπτωση που φορείς του δημόσιου τομέα χρησιμοποιούν 'ακατέργαστες' πληροφορίες για άλλες υπηρεσίες προστιθέμενης αξίας, υπό όρους ευνοϊκότερους από αυτούς που προσφέρονται στους ανταγωνιστές τους. Είναι πολύ δύσκολο για τους ιδιώτες περαιτέρω χρήστες να ανταγωνιστούν με τους φορείς του δημόσιου τομέα σε τέτοιες περιστάσεις.

Για την εξασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού και αμεροληψίας, όπως προβλέπεται από το άρθρο 10 παράγραφος 2 της οδηγίας, σε περιπτώσεις που δημόσιος φορέας προχωρήσει σε περαιτέρω χρήση δικών του εγγράφων για παραγωγή υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας σε ανταγωνισμό με άλλους περαιτέρω χρήστες, πρέπει για όλους να ισχύουν οι ίδιες χρεώσεις και λοιπές επιβαρύνσεις. Ο λογιστικός διαχωρισμός για τα δημόσια καθήκοντα και τις εμπορικές δραστηριότητες των φορέων του δημόσιου τομέα συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου αυτού. Επίσης, ενώ τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν τα καθήκοντα των δημόσιων φορέων του δημόσιου τομέα, πρέπει να ληφθούν υπόψη ορισμένα όρια και τα κριτήρια που ορίζονται από το κοινοτικό δίκαιο, όπως ερμηνεύεται από το ΔΕΚ.[19] Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να ορίσουν τα δημόσια καθήκοντα κατά τρόπο που να εξασφαλίζει τη μέγιστη δυνατή περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ, ενώ θα προωθήσει την ορθή πρακτική και θα παρακολουθεί τις εξελίξεις στο πεδίο αυτό.

Οι κανόνες ανταγωνισμού, κατά περίπτωση, μπορούν επίσης να παίξουν σημαντικό και συμπληρωματικό ρόλο στην ελευθέρωση του δυναμικού περαιτέρω χρήσης ΠΔΤ, εξασφαλίζοντας ότι η περαιτέρω χρήση των πληροφοριών θα είναι ανοιχτή σε όλους τους δυνητικούς φορείς της αγοράς σε ισότιμη βάση και σε συνέπεια με τις διατάξεις της οδηγίας.

6) Επίλυση διαφορών

Οι περαιτέρω χρήστες συχνά εξαρτώνται από τις πηγές τους και είναι απρόθυμοι να καταγγείλουν φορείς του δημόσιου τομέα, που μπορεί να είναι οι αποκλειστικοί τους προμηθευτές σε ΠΔΤ. Οι επίσημες δικαστικές διαδικασίες μπορεί να είναι μακροχρόνιες και δαπανηρές. Πρέπει, κατά συνέπεια να διατίθενται αποτελεσματικοί, μη δαπανηροί και ανεξάρτητοι μηχανισμοί επίλυσης διαφορών. Λίγα κράτη μέλη (π.χ. Γαλλία, Σλοβενία και Ηνωμένο Βασίλειο) έχουν θέσει σε εφαρμογή τέτοιους μηχανισμούς, γεγονός που έχει αυξήσει τον αριθμό των καταγγελιών. Η οδηγία απαιτεί την ύπαρξη ένδικων μέσων προσφυγής, αλλά αφήνει στα κράτη μέλη τις συγκεκριμένες πρακτικές λεπτομέρειες. Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να συγκροτήσουν μηχανισμούς καταγγελίας όσον αφορά ΠΔΤ και θα παρακολουθεί τις εξελίξεις σε αυτό το πεδίο.

Σύνοψη των βασικών σημείων για ανάληψη δράσης

Κράτη μέλη:

- Εξασφάλιση πλήρους και ορθής υλοποίησης και εφαρμογής της οδηγίας

- Κατάργηση αποκλειστικών ρυθμίσεων , όπως προβλέπεται από την οδηγία

- Εφαρμογή αδειοδότησης και μοντέλων χρέωσης που διευκολύνουν την περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ

- Εξασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ φορέων του δημόσιου τομέα και περαιτέρω χρηστών

Επιπλέον, τα κράτη μέλη ενθαρρύνονται να προωθήσουν την αναγνώριση και την άμεση διάθεση πληροφοριακών πόρων και να συγκροτήσουν ταχείς και μη δαπανηρούς μηχανισμούς επίλυσης διαφορών

Επιτροπή:

- Παρακολουθεί στενά την υλοποίηση και την εφαρμογή της οδηγίας

- Ελέγχει λεπτομερώς τις αποκλειστικές ρυθμίσεις (2009-10)

- Αναλύει τα οικονομικά επιχειρήματα υπέρ του οριακού κόστους

- Ενθαρρύνει την ανταλλαγή ορθής πρακτικής (προδραστική περαιτέρω χρήση πολιτικών, δημοσίων καθηκόντων, την επίλυση διαφορών)

- Περαιτέρω επανεξέταση έως το 2012 , συνοδευόμενη ενδεχομένως από πρόταση τροποποίησης της οδηγίας

6. Συμπεράσματα

Η οδηγία ΠΔΤ εισήγαγε τις βασικές προϋποθέσεις για τη διευκόλυνση της περαιτέρω χρήσης των ΠΔΤ σε ολόκληρη την ΕΕ. Έχει σημειωθεί πρόοδος μετά τη θέσπισή της. Επετράπη η περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ για εμπορικούς σκοπούς, καταργήθηκαν μονοπώλια, εισήχθησαν δίκαιες και θεμιτές συνθήκες εμπορίας, μειώθηκαν οι τιμές και υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια. Η πρόοδος και η εφαρμογή της οδηγίας στα κράτη μέλη είναι, ωστόσο, άνιση.

Εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλα εμπόδια. Σε αυτά περιλαμβάνονται προσπάθειες από φορείς του δημόσιου τομέα να μεγιστοποιηθεί η ανάκτηση του κόστους, σε αντίθεση προς τα οφέλη για την ευρύτερη οικονομία, ο ανταγωνισμός μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα, πρακτικά ζητήματα που εμποδίζουν την περαιτέρω χρήση, όπως η έλλειψη ενημέρωσης σχετικά με τις διαθέσιμες ΠΔΤ, καθώς και η νοοτροπία των φορέων του δημόσιου τομέα που αδυνατούν να συνειδητοποιήσουν το οικονομικό δυναμικό.

Τα προβλήματα αυτά και η πρόοδος των κρατών μελών στην αντιμετώπισή τους πρέπει να παρακολουθούνται και να αξιολογηθούν προτού η Επιτροπή εξετάσει το ενδεχόμενο νομοθετικών τροποποιήσεων στην οδηγία ΠΔΤ.

Τα κράτη μέλη πρέπει στο εξής να επικεντρώσουν τις προσπάθειές τους στην πλήρη και ορθή υλοποίηση και εφαρμογή της οδηγίας, την κατάργηση των αποκλειστικών ρυθμίσεων, την εφαρμογή μοντέλων αδειοδότησης και χρέωσης που διευκολύνουν τη διάθεση και την περαιτέρω χρήση των ΠΔΤ, την εξασφάλιση ίσων όρων ανάμεσα σε δημόσιους φορείς για περαιτέρω χρήση οικείων εγγράφων και σε άλλους περαιτέρω χρήστες, και την προώθηση ταχέων και μη δαπανηρών μηχανισμών επίλυσης διαφορών.

Η Επιτροπή θα πραγματοποιήσει περαιτέρω επανεξέταση έως το 2012, οπότε αναμένεται ότι θα είναι διαθέσιμα περισσότερα στοιχεία σχετικά με τον αντίκτυπο, τα αποτελέσματα και την εφαρμογή της οδηγίας, και θα εξετάσει το ενδεχόμενο νομοθετικών τροποποιήσεων σε εκείνο το στάδιο, λαμβάνοντας υπόψη την πρόοδο που θα έχει εν τω μεταξύ σημειωθεί στα κράτη μέλη.

[1] Οδηγία 2003/98/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2003, για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα, ΕΕ L 345/90 της 31.12.2003.

[2] Study on Measuring European Public Sector Information Resources (MEPSIR), Helm et al ., 6/2006.

[3] Εκτιμάται σε 6,5 δις ευρώ το 2007. Ανακοίνωση της Επιτροπής, της 23.9.2008, σχετικά με την επανεξέταση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 717/2007, COM(2008) 579 τελικό.

[4] http://www.instat.com/press.asp?ID=2343&sku=IN0804074ID, 25.6.2008.

[5] «The commercial use of public information (CUPI)», OFT, 12/2006 .

[6] Η μη ανακοίνωση της εφαρμογής αφορούσε αρχικά τις εξής χώρες Βέλγιο, Τσεχική Δημοκρατία, Γερμανία, Ελλάδα, Ισπανία, Κύπρος, Λιθουανία, Λετονία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Κάτω Χώρες Αυστρία, Πορτογαλία και Ουγγαρία, ενώ η μη συμμόρφωση των εθνικών μέτρων εφαρμογής με την οδηγία αφορά επί του παρόντος την Ιταλία, την Πολωνία και την Σουηδία.

[7] Αφορά την Αυστρία, το Βέλγιο, την Ισπανία και το Λουξεμβούργο.

[8] ΕΕ L 107 της 20.4.2006, σ. 38.

[9] «Assessment of the Re-use of Public Sector Information (PSI) in the Geographical Information, Meteorological Information and Legal Information sectors, MICUS», 12/2008.

[10] Ό.π.

[11] Serda GFII, δελτίο τύπου, 27.1.2009.

[12] Τα αποτελέσματα της διαβούλευσης και μεμονωμένα υποβληθέντα έγγραφα περιέχονται στη διεύθυνση http://ec.europa.eu/information_society/policy/ΠΔΤ/index_en.htm.

[13] «Assessment of the Economic and Social Impact of the Public Domain in the Information Society», Rightscom, 4/2009.

[14] COM(2007) 56 τελικό.

[15] COM(2008) 513 τελικό.

[16] Άρθρο 11παράγραφοι 2 και 3 της οδηγίας.

[17] «Models of Public Sector Information Provision via Trading Funds», Newbery et al ., 2/2008.

[18] C(2008)36, 6/2008.

[19] Ο όρος δημόσιο καθήκον συνδέεται στενά με τις δημόσιες υπηρεσίες ή υπηρεσίες προς το γενικό οικονομικό συμφέρον, και είναι εναλλάξιμος σε ορισμένες γλώσσες (π.χ. mission de service public στα γαλλικά). Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει εξετάσει για κάθε περίπτωση χωριστά, κατά πόσο ορισμένες δραστηριότητες στα κράτη μέλη μπορούν να θεωρηθούν υπηρεσίες αυτού του είδους και έχει θέσει ορισμένα κριτήρια, όπως είναι η καθολικότητα και η συνέχεια παροχής της υπηρεσίας, ενιαία τιμολόγια και ίσοι όροι.