[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 25.4.2006

COM(2006) 170 τελικό

2006/0059 (CNS)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία της σύμβασης των Άλπεων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Αιτιολογική έκθεση

Η σύμβαση για την προστασία των Άλπεων, (σύμβαση των Άλπεων), υπεγράφη από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα στο Salzburg στις 7 Νοεμβρίου 1991. Με την απόφαση 96/191/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1996[1], η Κοινότητα επικύρωσε τη σύμβαση η οποία τελικά άρχισε να ισχύει στις 4 Απριλίου 1998. Τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη είναι η Αυστρία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ιταλία, το Λιχτενστάιν, το Μονακό, η Σλοβενία και η Ελβετία.

Οι λόγοι για τους οποίους το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφαση εξακολουθούν να ισχύουν και είναι οι εξής:

1. η σύναψη της σύμβασης εντάσσεται στα πλαίσια της συμμετοχής της Κοινότητας σε διεθνείς δράσεις για την προστασία του περιβάλλοντος που προβλέπεται στο (…) πέμπτο πρόγραμμα δράσης (1992) των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων σε θέματα περιβάλλοντος και

2. η προστασία των Άλπεων είναι ιδιαιτέρως σημαντική για το σύνολο των κρατών μελών της Κοινότητας λόγω του διασυνοριακού χαρακτήρα των οικονομικών, κοινωνικών και οικολογικών προβλημάτων του χώρου των Άλπεων.

Δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφοι 2 και 3 της σύμβασης των Άλπεων, στα διάφορα πρωτόκολλα, όπως το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία, καθορίζονται συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη των εν λόγω στόχων. Επικυρώνοντας τη σύμβαση των Άλπεων, η ΕΚ δεσμεύεται να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την εν λόγω σύμβαση.

Η υπογραφή και η επικύρωση του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία εντάσσεται στο πλαίσιο της γεωργικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ειδικότερα στα άρθρα 36 και 37 της συνθήκης της ΕΚ.

2. Η Κοινότητα και το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία το οποίο έχει επηρεαστεί σημαντικά από τις πολιτικές και τη νομοθεσία της Κοινότητας. Το πρωτόκολλο έχει ήδη μονογραφηθεί από την ΕΚ κατά την υπουργική διάσκεψη της σύμβασης των Άλπεων στο Chambéry, στις 20 Δεκεμβρίου 1994. Η συμμετοχή της Κοινότητας σε περιφερειακές συμβάσεις, όπως η σύμβαση των Άλπεων περιορίστηκε κατά τα τελευταία δέκα έτη, για το λόγο αυτό καθυστέρησε η πρόταση επικύρωσης του πρωτοκόλλου.

Σύμφωνα με τον πρωταρχικό στόχο της βιώσιμης ανάπτυξης, το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία αποσκοπεί, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1, να διασφαλίσει και να προωθήσει την ενδεδειγμένη και φιλική προς το περιβάλλον γεωργία στην περιοχή των Άλπεων ως ουσιαστική συμβολή στη διατήρηση των κατοικημένων περιοχών και των βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων, ιδίως μέσω της παραγωγής τοπικών προϊόντων υψηλής ποιότητας, της διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος, της προστασίας από φυσικές καταστροφές και της διατήρησης της ομορφιάς και της αξίας του τοπίου. Τα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να βελτιστοποιήσουν τον πολυλειτουργικό ρόλο της ορεινής γεωργίας.

Τα μέτρα που προβλέπονται στο πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία, όπως η ενθάρρυνση της ορεινής γεωργίας και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, η χρήση της γης, οι μέθοδοι παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον, η προώθηση και η εμπορία ή τα δασικά μέτρα, είναι εναρμονισμένα με τη νομοθεσία και την πολιτική της ΕΕ στον τομέα της γεωργίας, καθώς και με τις τρέχουσες εξελίξεις.

Στο πλαίσιο του προγράμματος δράσης 2000, η πολιτική αγροτικής ανάπτυξης κατέστη ο δεύτερος πυλώνας της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και συνεπώς, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ)[2] ενσωματώθηκε στον πυλώνα αυτό. Ο κανονισμός προβλέπει ειδικές διατάξεις για τη στήριξη των μειονεκτικών περιοχών, καθώς και γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα τα οποία αποτελούν βασικό μέρος του δεύτερου πυλώνα. Τα μέτρα αυτά αφορούν, αφενός, την παραγωγική διαχείριση της γης, όπως ενέργειες στις περιοχές που παρουσιάζουν ιδιαίτερη βιοποικιλότητα/ενδιαφέρον από πλευράς φύσης, γενετική ποικιλομορφία όσον αφορά τις τοπικές αυτόχθονες φυλές της περιοχής, ενέργειες πρόληψης της διάβρωσης και των πυρκαγιών, διατήρησης γεωργικών συστημάτων χαρακτηριστικών του παραδοσιακού τοπίου και, αφετέρου, την μη παραγωγική διαχείριση της γης, όπως ενέργειες για τη διατήρηση της υπαίθρου και των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της.

Η μελλοντική πολιτική αγροτικής ανάπτυξης από το 2007, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2005 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)[3] και στην απόφαση του Συμβουλίου για τις κοινοτικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές για την αγροτική ανάπτυξη (περίοδος προγραμματισμού 2007–2013) εστιάζεται σε τρεις βασικούς τομείς: την οικονομία των γεωργικών προϊόντων και ειδών διατροφής, το περιβάλλον και την ευρύτερη αγροτική οικονομία και τον αγροτικό πληθυσμό. Η νέα γενιά των στρατηγικών και των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης πρόκειται να διαμορφωθεί γύρω από έναν άξονα ανταγωνιστικότητας για τη γεωργία, τα τρόφιμα και τη δασοκομία, έναν άξονα για τη διαχείριση της γης και το περιβάλλον και έναν άξονα για την ποιότητα ζωής και τη διαφοροποίηση των οικονομικών δραστηριοτήτων στις αγροτικές περιοχές. Οι στρατηγικές αυτές θα ανταποκριθούν στις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι ορεινές περιοχές.

Στο πλαίσιο του άξονα ανταγωνιστικότητας, μία σειρά μέτρων θα καλύψουν το ανθρώπινο και φυσικό κεφάλαιο στους τομείς της γεωργίας, των τροφίμων και της δασοκομίας (προώθηση της μεταφοράς γνώσεων και της καινοτομίας) καθώς και την ποιοτική παραγωγή. Στο πλαίσιο του άξονα διαχείρισης της γης και του περιβάλλοντος, προβλέπονται μέτρα προστασίας και τόνωσης των φυσικών πόρων, καθώς και διατήρησης των γεωργικών και δασοκομικών συστημάτων υψηλής φυσικής αξίας και των πολιτιστικών τοπίων των αγροτικών περιοχών της Ευρώπης.

Ως εκ τούτου, και σύμφωνα με τα συμπεράσματα των Ευρωπαϊκών Συμβουλίων της Λισαβόνας και του Göteborg, η μελλοντική εξέλιξη της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής πρέπει «να συμβάλει στην επίτευξη βιώσιμης ανάπτυξης, ενθαρρύνοντας περισσότερο τα υγιεινά προϊόντα υψηλής ποιότητας, τις βιώσιμες από περιβαλλοντική άποψη μεθόδους παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής βιολογικών προϊόντων, τις ανανεώσιμες πρώτες ύλες και την προστασία της βιοποικιλότητας».

3. Συμπεράσματα

Η περιοχή των Άλπεων χαρακτηρίζεται από τον πλούτο της σε φυσικούς πόρους και ιδίως σε υδάτινους πόρους, από το γεωργικό δυναμικό της, την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της, την αξία της ποιότητας ζωής, τις οικονομικές δραστηριότητες και τις δραστηριότητες ψυχαγωγίας όχι μόνο για τον τοπικό πληθυσμό, αλλά και για άλλους πληθυσμούς. Ωστόσο, η περιοχή των Άλπεων χαρακτηρίζεται επίσης από δύσκολες συνθήκες παραγωγής και διαβίωσης στο πλαίσιο των γεωργικών δραστηριοτήτων λόγω των γεωμορφολογικών και κλιματικών συνθηκών.

Η σύμβαση των Άλπεων και το πρωτόκολλό της για την ορεινή γεωργία συνιστούν μέσα που επιτρέπουν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα να διατηρήσει μία ορεινή γεωργία φιλική προς το περιβάλλον, προσαρμοσμένη στην ευρύτατη και εξαιρετικά ευαίσθητη διασυνοριακή περιοχή και έμμεσα, να διατηρήσει την εξαιρετική φυσική και πολιτιστική κληρονομιά και την παραγωγή ποιοτικών ειδών διατροφής. Τα μέσα αυτά αποτελούν ένα ενιαίο πλαίσιο για τη διατύπωση διασυνοριακής προσέγγισης στην οποία εντάσσονται οι κοινοί στόχοι και ενέργειες για την επίλυση των ειδικών προβλημάτων της περιοχής των Άλπεων. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει αναλάβει την επίτευξη των στόχων της σύμβασης και του πρωτοκόλλου το οποίο έχει ήδη μονογραφηθεί. Η επικύρωσή του θα επιβεβαιώσει τη δέσμευση της ΕΕ, θα αποτελέσει ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα και θα ενισχύσει την οικολογική διαδικασία σε ολόκληρη την περιοχή που είναι υψηλής αξίας για την Ευρώπη. Ως εκ τούτου, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα πρέπει να συνάψει το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία. Το Συμβούλιο καλείται να εγκρίνει το πρωτόκολλο, εκδίδοντας τη συνημμένη πρόταση απόφασης.

2006/0059 (CNS)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία της σύμβασης των Άλπεων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 36 και 37, σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο πρώτη πρόταση και το άρθρο 300 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[4],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Η περιοχή των Άλπεων χαρακτηρίζεται από τον πλούτο της σε φυσικούς πόρους, ιδίως σε υδάτινους πόρους, από το γεωργικό δυναμικό της, την ιστορική και πολιτιστική κληρονομιά της, την αξία της ποιότητας ζωής, τις οικονομικές δραστηριότητες και τις δραστηριότητες ψυχαγωγίας όχι μόνο για τον τοπικό πληθυσμό, αλλά και για άλλους πληθυσμούς. Ωστόσο, η περιοχή των Άλπεων χαρακτηρίζεται επίσης από δύσκολες συνθήκες παραγωγής και διαβίωσης στο πλαίσιο των γεωργικών δραστηριοτήτων λόγω των γεωμορφολογικών και κλιματικών συνθηκών.

2. Η σύμβαση των Άλπεων υπεγράφη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στις 7 Νοεμβρίου 1991, επικυρώθηκε με την απόφαση 96/191/ΕΚ του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1996[5] και άρχισε να ισχύει στις 4 Απριλίου 1998. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφοι 2 και 3 της σύμβασης των Άλπεων, συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη των στόχων αυτών περιλαμβάνονται στα διάφορα πρωτόκολλα, όπως στο πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία.

3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συμμετείχε στις διαπραγματεύσεις του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία το οποίο έχει επηρεαστεί σημαντικά από τις πολιτικές και τη νομοθεσία της Κοινότητας. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει μονογραφήσει το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία της σύμβασης των Άλπεων στο Chambéry, στις 20 Δεκεμβρίου 1994.

4. Σύμφωνα με τον πρωταρχικό στόχο της βιώσιμης ανάπτυξης, το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία αποσκοπεί, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1, να διασφαλίσει και να προωθήσει τη γεωργία που είναι προσαρμοσμένη στις τοπικές συνθήκες και συμβατή προς το περιβάλλον στην περιοχή των Άλπεων ως ουσιαστική συμβολή στη διατήρηση των κατοικημένων περιοχών και των βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων, ιδίως μέσω της παραγωγής τοπικών προϊόντων υψηλής ποιότητας, της διατήρησης του φυσικού περιβάλλοντος, της προστασίας από φυσικές καταστροφές και της διαφύλαξης της ομορφιάς και της αξίας των παραδοσιακών φυσικών τοπίων. Τα συμβαλλόμενα μέρη πρέπει να βελτιστοποιήσουν τον πολυλειτουργικό ρόλο της ορεινής γεωργίας.

5. Οι στόχοι και τα μέτρα που προβλέπονται στο πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία, όπως η ενθάρρυνση της ορεινής γεωργίας και η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης, η χρήση της γης, οι μέθοδοι παραγωγής φιλικές προς το περιβάλλον, η προώθηση και η εμπορία ή τα δασικά μέτρα, είναι εναρμονισμένα με τη νομοθεσία και την πολιτική της ΕΕ στον τομέα της γεωργίας, και ιδίως με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2005 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)[6].

6. Το πρωτόκολλο προβλέπει ένα ενιαίο πλαίσιο για τη διατύπωση της διασυνοριακής προσέγγισης στην οποία εντάσσονται κοινοί στόχοι και ενέργειες για την επίλυση των ειδικών προβλημάτων της περιοχής των Άλπεων.

7. Η σύμβαση των Άλπεων και το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία αφορούν 13 εκατομμύρια κατοίκους και περίπου 6 000 κοινότητες στην περιοχή των 19 εκατ. ha. Οι Άλπεις έχουν επίσης πολύ μεγάλη σημασία για τους πληθυσμούς άλλων περιοχών.

8. Η σύμβαση των Άλπεων και τα πρωτόκολλα εφαρμογής της, συμπεριλαμβανομένου του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία, είναι οι πρώτες διεθνείς συμφωνίες παγκοσμίως για μία ορεινή περιοχή και θα αποτελέσουν υπόδειγμα για άλλες περιοχές.

9. Η επικύρωση του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία θα επιβεβαιώσει τη δέσμευση της ΕΕ, θα αποτελέσει ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα και θα ενισχύσει την οικολογική διαδικασία σε όλη την περιοχή η οποία είναι υψηλής αξίας για την Ευρώπη.

10. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να εγκριθεί το πρωτόκολλο εξ ονόματος της Κοινότητας,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο 1

Εγκρίνεται, εξ ονόματος της Κοινότητας, το πρωτόκολλο για την ορεινή γεωργία της σύμβασης των Άλπεων το οποίο μονογραφήθηκε στο Chambéry, στις 20 Δεκεμβρίου 1994.

Το κείμενο του πρωτοκόλλου περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 2

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδιο(α) να υπογράψει(ουν), εξ ονόματος της Κοινότητας, το έγγραφο έγκρισης σύμφωνα με το άρθρο 24 του πρωτοκόλλου και να καταθέσει τη συνημμένη δήλωση.

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Πρωτόκολλο για την εφαρμογη της Σύμβασης των Άλπεων του 1991 στον τομεα της ορεινης γεωργιας Πρωτόκολλο "ορεινη γεωργια"

Προοίμιο

Η Δημοκρατία της Αυστρίας,

η Ελβετική Συνομοσπονδία,

η Γαλλική Δημοκρατία,

η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας,

η Ιταλική Δημοκρατία,

το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν,

το Πριγκιπάτο του Μονακό,

η Δημοκρατία της Σλοβενίας

και

η Ευρωπαϊκή Κοινότητα,

σύμφωνα με την αποστολή τους, βάση της Σύμβασης για την Προστασία των Άλπεων (Σύμβαση των Άλπεων) της 7ης Νοεμβρίου 1991 για την εξασφάλιση της σφαιρικής πολιτικής όσον αφορά την προστασία και την αειφόρο ανάπτυξη του χώρου των Άλπεων,

κατ’ εφαρμογή των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από το άρθρο 2, εδάφια 2 και 3 της Σύμβασης των Άλπεων,

θεωρώντας ότι οφείλουν, για το γενικό συμφέρον, να διαφυλάξουν τη διαχείριση των παραδοσιακών αγροτικών τοπίων καθώς και την άσκηση της γεωργίας με μεθόδους προσαρμοσμένες στις επιμέρους τοποθεσίες και σύμφωνες με το περιβάλλον, μεριμνώντας παράλληλα για την προώθησή τους, λαμβάνοντας υπόψη τις δυσκολότερες οικονομικές συνθήκες,

αναγνωρίζοντας ότι ο χώρος των Άλπεων, λόγω του πλούτου του ως προς τους φυσικούς πόρους, τους υδρολογικούς πόρους, το γεωργικό του δυναμικό, την αξία του σε ευρωπαϊκό επίπεδο για τη ζωή, τις οικονομικές δραστηριότητες και τις αντίστοιχες ψυχαγωγικές δραστηριότητες καθώς και λόγω των αξόνων επικοινωνίας που τον διασχίζουν, θα εξακολουθήσει να είναι καθοριστικής σημασίας ιδιαίτερα για τον τοπικό πληθυσμό, αλλά επίσης και για τον πληθυσμό άλλων περιοχών,

εκτιμώντας ότι ο τοπικός πληθυσμός πρέπει να είναι σε θέση να καθορίζει το δικό του πρόγραμμα κοινωνικής, πολιτιστικής και οικονομικής ανάπτυξης και να συμμετέχει στην εφαρμογή του βάσει του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου,

θεωρώντας ότι επιβάλλεται να εναρμονιστούν τα οικονομικά συμφέροντα και οι οικονομικές απαιτήσεις, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιομορφίες κάθε περιοχής και τον καθοριστικό ρόλο της γεωργίας,

εκτιμώντας τη σημασία που ανέκαθεν είχε η γεωργία στο χώρο των Άλπεων και την απαραίτητη συμβολή που ο εν λόγω οικονομικός τομέας προσφέρει και θα συνεχίσει να προσφέρει ιδιαίτερα στις ορεινές περιοχές, ως βασικός πόρος για την διατήρηση κατάλληλης πληθυσμιακής πυκνότητας, στον επισιτιστικό εφοδιασμό του πληθυσμού, στην παραγωγή τυπικών προϊόντων υψηλής ποιότητας, στη διατήρηση και στη συντήρηση των γεωργικών εκτάσεων, ιδίως με στόχο την τουριστική τους αξιοποίηση και, τέλος, για την προστασία του εδάφους από τη διάβρωση, τις χιονοστιβάδες και τις πλημμύρες,

αναγνωρίζοντας ότι οι μέθοδοι και η ένταση της γεωργικής εκμετάλλευσης ασκούν καθοριστικής σημασίας επιρροή στη φύση και τα τοπία και ότι οι καλλιεργούμενες κατά εκτατικό τρόπο γεωργικές εκτάσεις καλούνται να διαδραματίσουν βασικό ρόλο ως οικολογικά ενδιαιτήματα για τη χλωρίδα και την πανίδα των Άλπεων,

αναγνωρίζοντας εν προκειμένω ότι για τις γεωργικές δραστηριότητες επικρατούν αντιξοότερες συνθήκες διαβίωσης και παραγωγής λόγω της γεωμορφολογίας του κλίματος των ορεινών περιοχών,

θεωρώντας ότι ορισμένα προβλήματα μπορούν να λυθούν αποκλειστικά και μόνο σε διαμεθοριακό πλαίσιο και απαιτούν λήψη κοινών μέτρων εκ μέρους των αλπικών κρατών και ότι, ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να ληφθούν σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο οικονομικά και κοινωνικά μέτρα προσαρμογής και αντίστοιχα συνοδευτικά μέτρα ώστε στις εν λόγω ορεινές περιοχές, το μέλλον των γεωργών και των εκμεταλλεύσεών τους να μην τίθεται σε κίνδυνο λόγω της εφαρμογής αποκλειστικά οικονομικών παραμέτρων,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΣΤΑ ΕΞΗΣ:

Κεφάλαιο I Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1 Στόχοι

1. Το παρόν πρωτόκολλο καθορίζει μέτρα σε διεθνές επίπεδο για τη διατήρηση και την ενθάρρυνση της ορεινής γεωργίας που είναι προσαρμοσμένη στις επιμέρους τοποθεσίες και συμβατή προς το περιβάλλον· αποσκοπεί στη διαρκή αναγνώριση και εξασφάλιση της ουσιαστικής συμμετοχής της στη διατήρηση του πληθυσμού και στη διαφύλαξη των αειφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων, ιδίως με την παραγωγή τυπικών προϊόντων ποιότητας, στην προστασία του φυσικού πλαισίου διαβίωσης, στην πρόληψη των φυσικών κινδύνων, στη διατήρηση της ομορφιάς και της ψυχαγωγικής αξίας των αγροτικών και φυσικών τοπίων καθώς και στην πολιτιστική ζωή στο χώρο των Άλπεων.

2. Κατά την εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου, τα συμβαλλόμενα μέρη επιδιώκουν να βελτιστοποιήσουν όλες τις λειτουργίες της ορεινής γεωργίας.

Άρθρο 2 Συνεκτίμηση των στόχων στις άλλες πολιτικές

Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να λάβουν υπόψη τους στόχους του παρόντος πρωτοκόλλου και στις υπόλοιπες πολιτικές.

Άρθρο 3 Θεμελιώδεις υποχρεώσεις στο γενικό οικονομικό πλαίσιο

Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να προσαρμόσουν σε όλα τα επίπεδα τη γεωργική πολιτική, σύμφωνα με τη γενική οικονομική πολιτική, στις απαιτήσεις για ισορροπημένη και αειφόρο ανάπτυξη, ώστε να καταστεί δυνατό, υπό τις δεδομένες συνθήκες της οικονομικής πολιτικής:

α) να ενθαρρυνθεί, ιδίως στις ορεινές περιοχές, η γεωργία που είναι φιλική προς το περιβάλλον και τις κοινωφελείς λειτουργίες του κατά την έννοια του άρθρου 7 του παρόντος πρωτοκόλλου,

β) να ενεργήσουν αποτελεσματικά κατά της εγκατάλειψης των ορεινών περιοχών, εξασφαλίζοντας επίσης εν προκειμένω κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης, με τη λήψη μέτρων κοινωνικής και διαρθρωτικής πολιτικής συνδεδεμένων με δέσμη μέτρων γεωργικής και περιβαλλοντικής πολιτικής.

Άρθρο 4 Ο ρόλος των γεωργών

Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι, ειδικά στις ορεινές περιοχές, η γεωργία διαμόρφωσε εδώ και αιώνες το τοπίο, αποδίδοντάς του ιστορικό χαρακτήρα και πολιτιστική αξία. Ως εκ τούτου συντρέχουν λόγοι να αναγνωριστεί ο βασικός ρόλος των γεωργών, λόγω των σημερινών και πολυλειτουργικών καθηκόντων τους σε ό,τι αφορά τη διαφύλαξη των φυσικών και γεωργικών εκτάσεων και να επιδιωχθεί η συμμετοχή τους στις αποφάσεις και τα μέτρα που λαμβάνονται για τις ορεινές περιφέρειες.

Άρθρο 5 Η συμμετοχή περιφερειακών και τοπικών αρχών

1. Βάσει του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, έκαστο των συμβαλλόμενων μερών καθορίζει το κατά τη γνώμη του πλέον ενδεδειγμένο επίπεδο συντονισμού και συνεργασίας μεταξύ των θεσμικών φορέων και των εμπλεκόμενων περιφερειακών και τοπικών αρχών ώστε να εξασφαλίζεται η συνυπευθυνότητα, ιδίως για την εκμετάλλευση και την ανάπτυξη στο χώρο των Άλπεων συνεργιών όσον αφορά την εφαρμογή γεωργικών πολιτικών ορεινής γεωργίας καθώς και την υλοποίηση των αντίστοιχων μέτρων.

2. Οι άμεσα εμπλεκόμενες περιφερειακές και τοπικές αρχές συμμετέχουν στα επιμέρους στάδια προπαρασκευής και εφαρμογής των εν λόγω πολιτικών και μέτρων στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους και εντός του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου.

Άρθρο 6 Διεθνής συνεργασία

Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται:

α) να πραγματοποιούν κοινές αξιολογήσεις της ανάπτυξης της γεωργικής πολιτικής και να εξασφαλίζουν αμοιβαία τη διενέργεια διαβουλεύσεων πριν από την έγκριση κάθε σημαντικής απόφασης σχετικά με θέματα γεωργικής πολιτικής, με σκοπό την εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου,

β) να εξασφαλίζουν την υλοποίηση των στόχων και των μέτρων που προβλέπει το παρόν πρωτόκολλο με τη διασυνοριακή συνεργασία όλων των αρμόδιων αρχών και ιδίως των περιφερειακών διοικήσεων και των περιφερειακών και τοπικών αρχών,

γ) να ενθαρρύνουν τις ανταλλαγές γνώσεων και εμπειρίας καθώς την ανάληψη κοινών πρωτοβουλιών με διεθνή συνεργασία μεταξύ των ινστιτούτων έρευνας και κατάρτισης, μεταξύ των γεωργικών και περιβαλλοντικών οργανώσεων καθώς και μεταξύ των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Κεφάλαιο II Ειδικά μέτρα

Άρθρο 7 Ενθάρρυνση της ορεινής γεωργίας

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να διαφοροποιήσουν τα μέτρα της γεωργικής πολιτικής σε όλα τα επίπεδα, συναρτήσει των διαφορετικών συνθηκών στις επιμέρους τοποθεσίες και να ενθαρρύνουν την ορεινή γεωργία λαμβάνοντας υπόψη τα κατά τόπους φυσικά μειονεκτήματα. Κρίνεται σκόπιμο να στηριχθούν ιδιαίτερα οι εκμεταλλεύσεις που εξασφαλίζουν τουλάχιστον κάποια γεωργική δραστηριότητα σε ακραίες τοποθεσίες.

2. Η συμβολή της ορεινής γεωργίας στη διαφύλαξη και τη συντήρηση των φυσικών και γεωργικών εκτάσεων καθώς και η πρόληψη των φυσικών κινδύνων, υπέρ του γενικού συμφέροντος, συνεπάγεται κατάλληλη αποζημίωση, στο πλαίσιο των συμβατικών συμφωνιών που αφορούν έργα και προσφερόμενες υπηρεσίες που υπερβαίνουν τις γενικές υποχρεώσεις.

Άρθρο 8 Χωροταξία και γεωργικές εκτάσεις

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται, σεβόμενα τις φυσικές και γεωργικές εκτάσεις, να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούν στις ορεινές περιοχές στο πλαίσιο της χωροταξίας, της χρήσης των εδαφών, της εγγείου αναδιοργάνωσης και της βελτίωσης των εδαφών.

2. Για να εκπληρώσει τα πολλαπλά καθήκοντά της, η ορεινή γεωργία θα πρέπει κατά πρώτο να διαθέτει τις απαραίτητες εκτάσεις για γεωργική εκμετάλλευση κάποια να είναι κατάλληλη προς τις τοποθεσίες και αρμονική προς το περιβάλλον.

3. Στο πλαίσιο αυτό, είναι απαραίτητο να εξασφαλιστεί η διαφύλαξη ή η αποκατάσταση παραδοσιακών στοιχείων του γεωργικού τοπίου (δάση, παρυφές δασών, φράκτες, δασύλλια, υγροί, ξηροί και θεριζόμενοι λειμώνες, ορεινοί βοσκότοποι) καθώς και η εκμετάλλευσή τους.

4. Θα πρέπει να ληφθούν ειδικά μέτρα για τη διαφύλαξη των γεωργικών κτιρίων και των αρχιτεκτονικών παραδοσιακών γεωργικών στοιχείων, καθώς και για τη διατήρηση της χρήσης των χαρακτηριστικών μεθόδων και υλικών κατασκευής.

Άρθρο 9 Μέθοδοι εκμετάλλευσης που σέβονται τη φύση. Τυπικά προϊόντα

Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή κοινών κριτηρίων, με στόχο να ευνοηθεί η χρήση και η διάδοση, στις ορεινές περιοχές, των μεθόδων εκτατικής εκμετάλλευσης που να σέβονται τη φύση και να θεωρούνται χαρακτηριστικές των επιμέρους τοποθεσιών, επιδιώκοντας παράλληλα την προστασία και την αξιοποίηση των τυπικών γεωργικών προϊόντων που χαρακτηρίζονται από τρόπο παραγωγής που είναι τοπικά περιορισμένος, μοναδικός και σέβεται τη φύση.

Άρθρο 10 Κτηνοτροφικές δραστηριότητες προσαρμοσμένες στις τοποθεσίες και ποικιλομορφία της γενετικής κληρονομιάς

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι οι κτηνοτροφικές δραστηριότητες που είναι προσαρμοσμένες στις επιμέρους τοποθεσίες, και συνδέονται με τις διαθέσιμες εκτάσεις αποτελούν καθοριστικής σημασίας συνιστώσα της ορεινής γεωργίας, ως πηγή εισοδημάτων και ως στοιχείο καθοριστικής σημασίας για την ταυτότητα του τοπίου και των καλλιεργειών. Κατά συνέπεια, κρίνεται σκόπιμο να διατηρηθεί η κτηνοτροφική οικονομία, συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών οικόσιτων ζώων, με όλη την ποικιλία των χαρακτηριστικών φυλών και των τυπικών προϊόντων· οι εν λόγω κτηνοτροφικές δραστηριότητες θα πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στις επιμέρους τοποθεσίες, να χρησιμοποιούν τις διαθέσιμες εκτάσεις και να σέβονται το περιβάλλον.

2. Σε αυτό το πλαίσιο, είναι σημαντικό να διατηρηθούν οι αναγκαίες γεωργικές, χορτονομικές και δασοκομικές δομές, εξασφαλίζοντας τη δέουσα ισορροπία σε κάθε τοποθεσία μεταξύ των εκτάσεων παραγωγής χορτονομής και των κτηνοτροφικών δραστηριοτήτων, στο πλαίσιο μιας δεόντως προσαρμοσμένης εκτατικής χορτονομικής παραγωγής.

3. Επιπλέον, κρίνεται σκόπιμο να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τη διατήρηση της ποικιλότητας της γενετικής κληρονομιάς των ζώων απόδοσης και των καλλιεργούμενων φυτών, ιδίως στον τομέα της έρευνας και των γεωργικών εφαρμογών.

Άρθρο 11 Εμπορική προβολή

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να δημιουργηθούν ευνοϊκές συνθήκες για την εμπορική προώθηση των προϊόντων της ορεινής γεωργίας με στόχο να αυξηθούν οι πωλήσεις τους επιτόπου και να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητά τους στις εθνικές και διεθνείς αγορές.

2. Η προώθηση μεταξύ άλλων επιδιώκεται με τα σήματα ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης και εγγυημένης ποιότητας που επιτρέπουν ταυτόχρονα την προστασία των παραγωγών και των καταναλωτών.

Άρθρο 12 Περιορισμός της παραγωγής

Σε περίπτωση μείωσης της γεωργικής παραγωγής, τα συμβαλλόμενα μέρη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να λάβουν υπόψη τις ιδιαίτερες απαιτήσεις στις ορεινές περιοχές, όσον αφορά την άσκηση γεωργικών δραστηριοτήτων που είναι προσαρμοσμένες προς τις τοπικές συνθήκες και συμβατές προς το περιβάλλον.

Άρθρο 13 Συμπληρωματικότητα της γεωργίας και της δασικής οικονομίας

Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν ότι λόγω της συμπληρωματικότητας και της μερικής αλληλεξάρτησης της γεωργικής και της δασικής οικονομίας στις ορεινές περιοχές απαιτείται η ολοκληρωμένη διαμόρφωσή τους. Ως εκ τούτου ενθαρρύνουν:

α) την ανάπτυξη δασικής οικονομίας συμβατής προς τη φύση ως πηγής συμπληρωματικών εισοδημάτων των γεωργικών εκμεταλλεύσεων και ως συμπληρωματικής δραστηριότητας των απασχολουμένων στο γεωργικό τομέα·

β) το συνυπολογισμό των προστατευτικών, παραγωγικών και ψυχαγωγικών λειτουργιών καθώς και των οικολογικών και βιογενετικών λειτουργιών των δασών, σε σχέση με τις γεωργικές εκτάσεις και κατά τρόπο που να λαμβάνεται δεόντως υπόψη η ιδιομορφία της εκάστοτε τοποθεσίας και κατά τρόπο αρμονικό προς το τοπίο·

γ) τη ρύθμιση της χορτονομικής παραγωγής και των πληθυσμών θηραμάτων ώστε να προλαμβάνεται κάθε μη ανεκτή ζημία των δασών και των καλλιεργειών.

Άρθρο 14 Συμπληρωματικές πηγές εισοδήματος

Αναγνωρίζοντας την παραδοσιακή σημασία της οικογενειακής γεωργικής εκμετάλλευσης για την ορεινή γεωργία και με στόχο την υποστήριξή της ως οικονομικής δραστηριότητας – κύριας, συμπληρωματικής ή δευτερεύουσας – τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν τη γεωργία και την ανάπτυξη συμπληρωματικών πηγών εισοδήματος στις ορεινές περιοχές, ιδίως κατόπιν πρωτοβουλίας και υπέρ των τοπικών πληθυσμών, πρωτίστως στους τομείς που συνδέονται με τη γεωργία, όπως η δασική οικονομία, ο τουρισμός και η χειροτεχνία κατά τρόπο αρμονικό με τη διατήρηση του φυσικού και γεωργικού τοπίου.

Άρθρο 15 Βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας

Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν την ενίσχυση και τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών που είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση των αντίξοων συνθηκών που αντιμετωπίζουν οι απασχολούμενοι στον τομέα των γεωργικών και δασικών δραστηριοτήτων στις ορεινές περιοχές με στόχο να συνδεθεί η βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και εργασίας τους με την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη που παρατηρείται σε άλλους τομείς και σε άλλα σημεία του αλπικού χώρου. Προς τούτο, τα κριτήρια για τη λήψη αποφάσεων θα πρέπει να είναι αποκλειστικά και μόνο οικονομικού χαρακτήρα. Αυτό ισχύει κυρίως για τις συνδέσεις, τις κατασκευές και τις ανακατασκευές οικιστικών και γεωργικών κτιρίων, την αγορά και τη συντήρηση των εγκαταστάσεων και του τεχνικού εξοπλισμού.

Άρθρο 16 Συμπληρωματικά μέτρα

Τα συμβαλλόμενα μέρη δύναται να λάβουν συμπληρωματικά μέτρα για την ορεινή γεωργία πέραν των ήδη προβλεπόμενων στο παρόν πρωτόκολλο.

Κεφάλαιο III Έρευνα, κατάρτιση και ενημέρωση

Άρθρο 17 Έρευνα και παρατήρηση

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν και εναρμονίζουν, σε στενή συνεργασία, την έρευνα και τη συστηματική παρακολούθηση που θεωρούνται χρήσιμες για την επίτευξη των στόχων του παρόντος πρωτοκόλλου.

2. Ενθαρρύνουν ιδίως την γεωργική έρευνα που αφορά την ορεινή γεωργία, η οποία θα αναπτυχθεί έτσι ώστε να ανταποκρίνεται κατά το δυνατό στις συγκεκριμένες τοπικές συνθήκες και θα ενσωματωθεί στη διαδικασία του προσδιορισμού και της εξακρίβωσης των στόχων και των μέτρων της γεωργικής πολιτικής, με αποτελέσματα τα οποία θα εφαρμοστούν στις δραστηριότητες επιμόρφωσης / κατάρτισης και τεχνικής αρωγής για τη γεωργία.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη μεριμνούν ώστε τα εθνικά αποτελέσματα της έρευνας και της συστηματικής παρακολούθησης να ενσωματώνονται σε κοινό σύστημα παρατήρησης και ενημέρωσης και να είναι προσπελάσιμα από το κοινό βάσει του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου.

4. Όσον αφορά τις επιμέρους ορεινές περιοχές και λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους και τα μέτρα που καθορίζει το παρόν πρωτόκόλλο, τα συμβαλλόμενα μέρη εκπονούν συγκρίσιμη απογραφή της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης όσον αφορά την ορεινή γεωργία.

5. Η εν λόγω απογραφή πρέπει να ενημερώνεται περιοδικά και να περιλαμβάνει αναφορές σε θέματα και περιοχές που χαρακτηρίζονται από ειδικά προβλήματα, καθώς και αναφορές σχετικά με την αποτελεσματικότητα των ήδη ληφθέντων και των μελλοντικών μέτρων. Εξετάζονται κατά προτεραιότητα τα δεδομένα που αφορούν τη δημογραφική, κοινωνική και οικονομική ανάπτυξη σε συνδυασμό με τους επιμέρους γεωγραφικούς, οικολογικούς δείκτες και τους δείκτες υποδομών των εν λόγω περιοχών καθώς και ο ορισμός αντίστοιχων κριτηρίων για την αειφόρο και ισόρροπη ανάπτυξη κατά την έννοια της σύμβασης των Άλπεων και του παρόντος πρωτοκόλλου.

6. Επιπλέον, τα θέματα που αναφέρονται στο παράρτημα θεωρούνται θέματα προτεραιότητας.

Άρθρο 18 Κατάρτιση και ενημέρωση

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη ευνοούν την αρχική και συνεχή κατάρτιση καθώς και την ενημέρωση του κοινού όσον αφορά τους στόχους, τα μέτρα και την εφαρμογή του παρόντος πρωτοκόλλου.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη ενθαρρύνουν ιδίως:

α) τη μεγαλύτερη ανάπτυξη της αρχικής και συνεχούς κατάρτισης, της τεχνικής αρωγής στο γεωργικό τομέα, της αρωγής σε θέματα διαχείρισης επιχειρήσεων και εμπορικής διαχείρισης, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη την προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος. Η προσφερόμενη κατάρτιση κατά γενικό κανόνα θα διαρθρωθεί κατά τρόπο που να διευκολύνει τον προσανατολισμό και την προπαρασκευή για άλλες, εναλλακτικές ή συμπληρωματικές, επαγγελματικές δραστηριότητες σε τομείς που έχουν σχέση με τη γεωργία·

β) την ευρεία και αντικειμενική ενημέρωση η οποία να μην περιορίζεται στον άμεσα εμπλεκόμενο προσωπικό και διοικήσεις αλλά να φθάνει, ιδίως χάρη στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, στο μεγαλύτερο μέρος της κοινής γνώμης εντός και εκτός του αλπικού χώρου, καθιστώντας γνωστή τη λειτουργία της ορεινής γεωργίας και προκαλώντας αντίστοιχο ενδιαφέρον.

3. Επιπλέον, τα θέματα, τα οποία αναφέρονται στο παράρτημα, θεωρούνται ως θέματα προτεραιότητας.

Κεφάλαιο IV Εφαρμογή, έλεγχος και αξιολόγηση

Άρθρο 19 Εφαρμογή

Τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται να μεριμνήσουν για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου λαμβάνοντας όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα βάσει του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου.

Άρθρο 20 Έλεγχος της τήρησης των υποχρεώσεων

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποβάλλουν σε τακτά χρονικά διαστήματα εκθέσεις στη μόνιμη επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που έχουν λάβει βάσει του παρόντος πρωτοκόλλου. Οι εκθέσεις αφορούν επίσης το θέμα της αποτελεσματικότητας των ληφθέντων μέτρων. Η διάσκεψη των Άλπεων καθορίζει την περιοδικότητα των εν λόγω εκθέσεων.

2. Η μόνιμη επιτροπή εξετάζει τις ως άνω εκθέσεις για να διαπιστώσει κατά πόσον τα συμβαλλόμενα μέτρα έχουν ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις τους βάσει του παρόντος πρωτοκόλλου. Η Επιτροπή δύναται επίσης να ζητήσει συμπληρωματικές πληροφορίες από τα εμπλεκόμενα συμβαλλόμενα μέρη ή να προσφύγει σε άλλες πηγές πληροφοριών.

3. Η μόνιμη επιτροπή συντάσσει έκθεση σχετικά με την τήρηση, εκ μέρους των συμβαλλομένων μερών, των υποχρεώσεων τους βάσει του παρόντος πρωτοκόλλου, η οποία διαβιβάζεται στην Διάσκεψη των Άλπεων.

4. Η Διάσκεψη των Άλπεων λαμβάνει υπόψη την εν λόγω έκθεση. Εάν διαπιστώσει ότι κάποιες υποχρεώσεις δεν τηρήθηκαν, δύναται να διατυπώσει συστάσεις.

Άρθρο 21 Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των διατάξεων

1. Τα συμβαλλόμενα μέρη εξετάζουν και αξιολογούν σε τακτά χρονικά διαστήματα την αποτελεσματικότητα των διατάξεων του παρόντος πρωτοκόλλου. Εφόσον κριθεί απαραίτητο για την επίτευξη των στόχων, εξετάζουν το ενδεχόμενο έγκρισης καταλλήλων τροποποιήσεων για το παρόν πρωτόκολλο.

2. Βάσει του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου, οι περιφερειακές και τοπικές αρχές συμμετέχουν στην εν λόγω αξιολόγηση. Οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί που ενεργοποιούνται στον αντίστοιχο τομέα, μπορούν επίσης να συμμετέχουν σε σχετικές διαβουλεύσεις.

Κεφάλαιο V Τελικές διατάξεις

Άρθρο 22 Σχέσεις μεταξύ της Διάσκεψης των Άλπεων και του Πρωτοκόλλου

1. Το παρόν πρωτόκολλο αποτελεί πρωτόκολλο της Σύμβασης των Άλπεων κατά την έννοια του άρθρου 2 και των υπολοίπων σχετικών άρθρων της ως άνω σύμβασης.

2. Ουδείς δύναται να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος στο παρόν πρωτόκολλο αν δεν συγκαταλέγεται μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της Σύμβασης των Άλπεων. Κάθε καταγγελία της Σύμβασης των Άλπεων ισοδυναμεί και με καταγγελία του παρόντος πρωτοκόλλου.

3. Όταν η Διάσκεψη των Άλπεων αποφασίζει για θέματα σχετικά με το παρόν πρωτόκολλο, στην αντίστοιχη ψηφοφορία δύνανται να λάβουν μέρος αποκλειστικά και μόνο τα συμβαλλόμενα μέρη στο παρόν πρωτόκολλο.

Άρθρο 23 Υπογραφή και επικύρωση

1. Το παρόν πρωτόκολλο είναι ανοικτό προς υπογραφή εκ μέρους των κρατών που έχουν υπογράψει τη σύμβαση των Άλπεων και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από τις 20 Δεκεμβρίου 1994 καθώς και της Δημοκρατίας της Αυστρίας, ως θεματοφύλακα, από τις 15 Ιανουαρίου 1995.

2. Το παρόν πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ για τα συμβαλλόμενα μέρη που έχουν εκφράσει σύμφωνη γνώμη και δέχονται να δεσμευθούν από αυτό τρεις μήνες μετά από την ημερομηνία κατά την οποία τρία κράτη έχουν καταθέσει τις πράξεις κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης.

3. Για τα συμβαλλόμενα μέρη που εν συνεχεία εκφράζουν σύμφωνη γνώμη για να δεσμεύονται από το παρόν πρωτόκολλο, το πρωτόκολλο τίθεται σε ισχύ τρεις μήνες μετά από την ημερομηνία κατάθεσης των αντιστοίχων πράξεων κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης. Μετά από την έναρξη ισχύος τροποποίησης του πρωτοκόλλου, κάθε νέο συμβαλλόμενο μέρος σε αυτό καθίσταται συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου όπως αυτό έχει τροποποιηθεί.

Άρθρο 24 Κοινοποιήσεις

Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί σε όλα τα κράτη που αναφέρονται στο προοίμιο καθώς και στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, όσον αφορά το παρόν πρωτόκολλο:

α) κάθε υπογραφή,

β) την κατάθεση οιασδήποτε πράξεως κύρωσης, αποδοχής ή έγκρισης,

γ) κάθε ημερομηνία θέσης σε ισχύ,

δ) κάθε δήλωση εκ μέρους συμβαλλομένου ή υπογράψαντος μέλους,

ε) κάθε καταγγελία η οποία κοινοποιήθηκε κοινοποιήθηκε από συμβαλλόμενο μέρος, συμπεριλαμβανόμενης της ημερομηνίας έναρξης ισχύος της.

Σε πίστωση των ανωτέρω οι υπογεγραμμένοι, οι οποίοι είναι δεόντως προς τούτο εξουσιοδοτημένοι υπέγραψαν το παρόν πρωτόκολλο.

Συνετάγη στο Chambéry, στις 20 Δεκεμβρίου 1994, στα γαλλικά, γερμανικά, ιταλικά, σλοβένικα θεωρώντας ότι τα κείμενα στις τέσσερις γλώσσες είναι αυθεντικά, σε ένα μόνο αντίγραφο το οποίο θα κατατεθεί στα αρχεία του κράτους της Δημοκρατίας της Αυστρίας. Ο θεματοφύλακας κοινοποιεί επικυρωμένο αντίγραφο σε όλα τα υπογράφοντα μέρη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Θέματα προτεραιότητας ως προς την έρευνα και την κατάρτιση σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 18

Έρευνα

Ορισμός και ταξινόμηση των ορεινών περιοχών βάσει του υψομέτρου, των κλιματικών, γεωμορφολογικών και οικονομικών συνθηκών καθώς και βάσει της υποδομής στα επιμέρους σημεία.

Εξακριβώσεις των επιπτώσεων των μέτρων που έχουν ληφθεί σε διάφορα επίπεδα πολιτικών αποφάσεων όσον αφορά την ορεινή γεωργία (ΕΕ / Κοινή Γεωργική Πολιτική, κράτη, περιφέρειες, τοπικές και περιφερειακές αρχές), και τις οικολογικές λειτουργίες (κοινωνική και περιβαλλοντική συμβατότητα).

Αξιολόγηση των οικονομικών, οικολογικών, κοινωνικών και πολιτιστικών λειτουργιών της γεωργίας και της δασικής οικονομίας και εξέταση των αντίστοιχων δυνατοτήτων ανάπτυξης στο πλαίσιο των ειδικών συνθηκών που επικρατούν στις κατά τόπους ορεινές περιοχές.

Μέθοδοι παραγωγής και κατασκευής, κριτήρια βελτίωσης και ποιότητας των γεωργικών προϊόντων στις ορεινές περιοχές.

Γενετική έρευνα και τεχνική αρωγή για τη διαφοροποιημένη διατήρηση, η οποία είναι προσαρμοσμένη στους επιμέρους τόπους και σέβεται το περιβάλλον, την ποικιλομορφία των φυλών των ζώων απόδοσης και των καλλιεργούμενων φυτών.

Κατάρτιση

Αρωγή και τεχνική, επιστημονική και κοινωνικοοικονομική κατάρτιση για τις γεωργικές εκμεταλλεύσεις καθώς και για τις εταιρείες παραγωγής ειδών διατροφής που ασχολούνται με τη μεταποίηση προϊόντων τους.

Διαχείριση επιχειρήσεων, από τεχνική και οικονομική σκοπιά, με στόχο ιδίως τη διαφοροποίηση των προσφερόμενων προϊόντων, την αξιοποίηση των επιμέρους δυνατοτήτων παραγωγής και την άντληση εισοδήματος τόσο από τη γεωργία όσο και εκτός του εν λόγω τομέα.

Προϋποθέσεις και τεχνικές και οικονομικές επιπτώσεις της εφαρμογής των φυσικών μεθόδων εκμετάλλευσης και παραγωγής που σέβονται το περιβάλλον.

Μέσα μαζικής ενημέρωσης, παρουσίαση και διάδοση των πληροφοριών που σχετίζονται με τον προσανατολισμό της κοινής γνώμης, της πολιτικής και της οικονομίας, εντός και εκτός του αλπικού χώρου.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΕΞ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ

Δήλωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

σχετικά με τα άρθρα 8 και 9 του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα αναγνωρίζει την αρχή της συνύπαρξης που ορίζει τη δυνατότητα των γεωργών να επιλέγουν μεταξύ παραδοσιακής, βιολογικής και γενετικά τροποποιημένης παραγωγής, σύμφωνα με τις νομικές υποχρεώσεις για την επισήμανση των ΓΤΟ και/ή τις προδιαγραφές καθαρότητας. Τα σχετικά άρθρα του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία θα πρέπει να ερμηνευθούν στο πλαίσιο αυτό.

Δήλωση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

σχετικά με τα άρθρα 7, 9 έως 11, 13, 14 και 16 του πρωτοκόλλου για την ορεινή γεωργία

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θεωρεί ότι τα μέτρα δημόσιας στήριξης υπέρ ορισμένων επιχειρήσεων πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανόνες της για τον ανταγωνισμό, που καθορίστηκαν βάσει των άρθρων 36 και 87 έως 89 της συνθήκης ΕΚ, να μην στρεβλώνουν ή να απειλούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό και να μην επηρεάζουν τις συναλλαγές μεταξύ των συμβαλλόμενων μερών.

[1] ΕΕ L 61 της 12.3.1996, σ. 31.

[2] ΕΕ L 160 της 6.1999, σ. 80.

[3] ΕΕ L 277 της 21.10.2005, σ. 1.

[4] ΕΕ C …, …, σ. ….

[5] ΕΕ L 61 της 12.3.1996, σ. 31.

[6] ΕΕ L 277 της 21.10.2005 σ. 1.