[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 6.6.2007

COM(2007)286 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

“ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ 2006” σύμφωνα με το άρθρο 9 του πρωτοκόλλου σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας (14η έκθεση)

{SEC(2007)737}

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

“ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ 2006” σύμφωνα με το άρθρο 9 του πρωτοκόλλου σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας (14η έκθεση)

Η παρούσα έκθεση αποτελεί την 14η ετήσια ανασκόπηση της εφαρμογής των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Επιπλέον καλύπτει τη συντελεσθείσα πρόοδο σε σχέση με τη βελτίωση του κανονιστικού περιβάλλοντος στην Ευρωπαϊκή Ένωση[1].

βελτιωση της νομοθεσιασ

Ένα κανονιστικό πλαίσιο το οποίο είναι κατάλληλα εκπονημένο, σαφές, εύληπτο και όσο το δυνατόν απλούστερο έχει καθοριστική σημασία για την προάσπιση της ευζωίας των πολιτών, της δημόσιας υγείας και του περιβάλλοντος. Συγχρόνως, με αυτό διασφαλίζεται ένα δίκαιο πεδίο άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας στο οποίο να μπορούν οι ευρωπαϊκές επιχειρήσεις να συναγωνίζονται η μία την άλλη αποτελεσματικά και με καινοτόμα προϊόντα. Αυτόν ακριβώς το στόχο επιδιώκει το πρόγραμμα για τη βελτίωση της νομοθεσίας, τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε επίπεδο κρατών μελών, μέσα από σύντονες προσπάθειες των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των κρατών μελών και κατά τρόπο που να μεγιστοποιεί τα οφέλη για το δημόσιο συμφέρον με ταυτόχρονη ελαχιστοποίηση του κόστους που οι κανονιστικές ρυθμίσεις συνεπάγονται για την οικονομία της ΕΕ.

Οι βασικοί στόχοι και οι δράσεις των θεσμικών οργάνων της ΕΕ που προάγουν τη βελτίωση της νομοθεσίας καθορίζονται στο σχέδιο δράσης για τη βελτίωση της νομοθεσίας, όπως αυτό αναθεωρήθηκε τον Μάρτιο του 2005[2], καθώς και στη διοργανική συμφωνία (στο εξής: «ΔΣ» για τη βελτίωση της νομοθεσίας, που υπεγράφη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2003[3].

Το Νοέμβριο του 2006, η Επιτροπή παρουσίασε μία στρατηγικού χαρακτήρα επισκόπηση του προγράμματος για τη βελτίωση της νομοθεσίας[4]. Στο εν λόγω έγγραφο διαπιστώνεται η αξιόλογη και ενθαρρυντική πρόοδος η οποία είχε ήδη πραγματοποιηθεί και καταγράφονται οι μελλοντικές προκλήσεις για τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη, ούτως ώστε να διασφαλισθεί ότι η βελτίωση της νομοθεσίας θα έχει ουσιαστικές και μακροχρόνιες θετικές συνέπειες για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες. Οι κύριες προκλήσεις που προσδιορίζονται είναι: η βελτίωση της ποιοτικής στάθμης των εκτιμήσεων επιπτώσεων και η χρήση του συγκεκριμένου μέσου για την κατάρτιση και τη θέσπιση νομοθεσίας· η πραγματοποίηση προόδου όσον αφορά τον υπολογισμό του διοικητικού κόστους και την εξάλειψη των περιττών επιβαρύνσεων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής και εθνικής νομοθεσίας· η συνέχιση και εντατικοποίηση των εργασιών με στόχο την πραγμάτωση του φιλόδοξου προγράμματος εκσυγχρονισμού και απλούστευσης της ισχύουσας νομοθεσίας· η συνέχιση της εξέτασης της σκοπιμότητας και της ενδεχόμενης ανάκλησης εκκρεμουσών προτάσεων ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι οι πράξεις επί των οποίων τοποθετούνται το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο εξακολουθούν να συμβαδίζουν με τις προτεραιότητες της Επιτροπής και ανταποκρίνονται στα τρέχοντα δεδομένα· και η ενίσχυση του εποικοδομητικού διαλόγου μεταξύ όλων των κανονιστικών φορέων σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών και των ενδιαφερομένων.

Ενέργειες της Επιτροπής

Η Επιτροπή, ανταποκρινόμενη στον θεσμικό ρόλο που της έχει ανατεθεί όσον αναφορά το δικαίωμα πρωτοβουλίας για τη θέσπιση νομοθεσίας, έχει ιδιαίτερη ευθύνη για την επίτευξη των στόχων της βελτίωσης της νομοθεσίας σε τρία διαφορετικά επίπεδα (κατάρτιση, παρακολούθηση και εφαρμογή της νομοθεσίας). Η Επιτροπή έχει τεθεί επικεφαλής της προσπάθειας για την υλοποίηση των εξαγγελιών περί βελτίωσης της νομοθεσίας. Συγκεκριμένα, το 2006 η Επιτροπή:

- εκπόνησε 67 εκτιμήσεις επιπτώσεων, δρομολόγησε την εξωτερική αξιολόγηση του συστήματος εκτίμησης επιπτώσεων που εφαρμόζει και προέβη στη σύσταση της «Επιτροπής εκτίμησης επιπτώσεων», που λειτουργεί ως ανεξάρτητο όργανο υποστήριξης και ελέγχου της ποιότητας των εκτιμήσεων επιπτώσεων που εκπονούν οι υπηρεσίες της Επιτροπής·

- συνέχισε την υλοποίηση του προγράμματος απλούστευσης της ιδίας, συνέταξε έκθεση για τη συντελεσθείσα πρόοδο και προσέθεσε 40 και πλέον νέα μέτρα στο εν λόγω πρόγραμμα[5], και ενσωμάτωσε ορισμένα μέτρα απλούστευσης στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της για το 2007[6]·

- ενσωμάτωσε το “Τυποποιημένο Μοντέλο Κόστους” της ΕΕ, που εφαρμόζεται για τη μέτρηση των διοικητικών επιβαρύνσεων, στις κατευθυντήριες γραμμές της για την εκτίμηση επιπτώσεων και πρότεινε τη δρομολόγηση ενός φιλόδοξου προγράμματος δράσης με στόχο τον περιορισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων στην ΕΕ·

- ολοκλήρωσε την εξέταση της σκοπιμότητας των προτάσεων που εκκρεμούσαν από παρελθούσες Επιτροπές και επαναδρομολόγησε το πρόγραμμά της για την κωδικοποίηση και την κατάργηση παρωχημένης νομοθεσίας.

Πολλές από τις παραπάνω δραστηριότητες αναπτύσσονται κατά αμοιβαία ενισχυτικό τρόπο, εξασφαλίζοντας τη συνεκτικότητα του προγράμματος βελτίωσης της νομοθεσίας. Παραδείγματος χάρη, η μέτρηση των διοικητικών επιβαρύνσεων συμπεριλαμβάνεται στη μεθοδολογία για τις εκτιμήσεις επιπτώσεων, ενώ οι προτάσεις απλούστευσης που περιλαμβάνονται στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής υπόκεινται σε εκτίμηση επιπτώσεων, η οποία με τη σειρά της λαμβάνει υπόψη τις διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερομένους.

Διαβουλεύσεις με ενδιαφερομένους

Το 2006, ο αριθμός των διαβουλεύσεων που πραγματοποιήθηκαν από την Επιτροπή αυξήθηκε σημαντικά σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος. Συγκεκριμένα, εκδόθηκαν 217 ανακοινώσεις μη νομοθετικού περιεχομένου (+28 σε σύγκριση με το 2004) και 129 διαδικασίες διαβουλεύσεων μέσω του Διαδικτύου (+23) μέσω της διαδικτυακής πύλης “Your Voice in Europe” («Η φωνή σας στην Ευρώπη»)[7].

Στο πλαίσιο της «Ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας για τη διαφάνεια»[8], η Επιτροπή πραγματοποίησε ανοικτές δημόσιες διαβουλεύσεις σχετικά με τα ελάχιστα πρότυπα που εφαρμόζει για τις διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη[9]. Το συμπέρασμα που προέκυψε ήταν ότι οι ενδιαφερόμενοι είχαν σε γενικές γραμμές θετική γνώμη για τον τρόπο με τον οποίον η Επιτροπή διεξάγει τις διαβουλεύσεις της[10]. Εκφράστηκε η επιθυμία για περαιτέρω βελτιώσεις όσον αφορά την παροχή γενικής ανάδρομης πληροφόρησης σχετικά με τις πληροφορίες που λαμβάνονται μέσω των διαβουλεύσεων, την επίτευξη καλύτερης ισορροπίας μεταξύ των διαφόρων παραγόντων που συμμετέχουν σε στοχοθετημένες διαβουλεύσεις και την τήρηση των ελάχιστων προθεσμιών. Για τις υπηρεσίες της Επιτροπής, η συμμόρφωση με τα ελάχιστα πρότυπα που ισχύουν για τις διαβουλεύσεις έχει συνέπειες για τον φόρτο εργασίας, αλλά συγχρόνως επαυξάνει την αξία των τελικών εκδοχών των πρωτοβουλιών.

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωσίας

Η Επιτροπή θα συνεχίσει τις προσπάθειες που καταβάλλει με γνώμονα τις αρχές και τα πρότυπα που ισχύουν για τη συγκέντρωση και χρήση συμβουλών από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες[11]. Ειδικότερα, η Επιτροπή σκοπεύει να προαγάγει την πιο εκτεταμένη χρήση του δικτύου SINAPSE (Scientific INformAtion for Policy Support in Europe, δηλαδή «Επιστημονικές πληροφορίες για την υποστήριξη πολιτικών στην Ευρώπη»), το οποίο λειτουργεί ως διεπαφή μεταξύ των εμπειρογνωμόνων και αυτών που καθορίζουν τις πολιτικές (στην ΕΕ)[12]. Η αρχική ανταπόκριση υπήρξε μέχρι τώρα ενθαρρυντική και είναι σκόπιμο να προαχθεί περαιτέρω το 2007. Οι νέες μορφές διακυβέρνησης και η διαρκώς αυξανόμενη περιπλοκότητα πολλών ζητημάτων πολιτικής σημαίνουν ότι οι παραδοσιακοί μηχανισμοί λήψης συμβουλών χρήζουν υποστήριξης από ταχείες διαβουλεύσεις στο σύνολο της ΕΕ με επιστήμονες και εμπειρογνώμονες, καθώς και με την αύξηση της αποτελεσματικότητας της επικοινωνίας μεταξύ εμπειρογνωμόνων σε ολόκληρη την Ευρώπη αλλά και εκτός Ευρώπης. Στην προσπάθεια αυτή μπορεί να συμβάλει η περαιτέρω ανάπτυξη και η πιο γενικευμένη χρήση του ηλεκτρονικού δικτύου SINAPSE.

Εκτίμηση επιπτώσεων

Το 2006, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εκπόνησαν 67 εκτιμήσεις επιπτώσεων. Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει τις εκτιμήσεις επιπτώσεων για όλες τις μείζονος σημασίας πρωτοβουλίες νομοθετικού χαρακτήρα ή χάραξης πολιτικής στο πλαίσιο του ετήσιου νομοθετικού προγράμματος και προγράμματος εργασίας, όπως απαιτείται από το 2005 και μετά. Επιπλέον περιλαμβάνει μια σειρά «προαιρετικών» εκτιμήσεων επιπτώσεων σε σχέση με άλλες πρωτοβουλίες με σοβαρές δυνητικές επιπτώσεις. Η πείρα καταδεικνύει ότι σε αυξανόμενο αριθμό περιπτώσεων η εκτίμηση επιπτώσεων οδήγησε σε σημαντική μεταβολή της ακολουθούμενης προσέγγισης και του είδους της επιλεγείσας νομικής πράξης, ενώ σε μερικές περιπτώσεις είχε μάλιστα ως συνέπεια την εγκατάλειψη της σχεδιαζόμενης πρότασης[13]. Η Επιτροπή αναβάθμισε επίσης τη στάση της όσον αφορά τη σφαιρική εκτίμηση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών επιπτώσεων των προτάσεών της, με την ενσωμάτωση στις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόζει για τις εκτιμήσεις επιπτώσεων μία μεθοδολογία μέτρησης των διοικητικών επιβαρύνσεων[14].

Προκειμένου να υπάρξει επίσης στην πράξη περαιτέρω βελτίωση της συνολικής ποιοτικής στάθμης των εκτιμήσεων επιπτώσεων που καταρτίζει η Επιτροπή, ο πρόεδρός της προέβη στη συγκρότηση «Επιτροπής εκτίμησης επιπτώσεων», η οποία λειτουργεί υπό την άμεση ευθύνη του και ανεξάρτητα από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Το όργανο αυτό εξετάζει επισταμένως τα σχέδια εκτιμήσεων επιπτώσεων και γνωμοδοτεί επί της ποιοτικής τους στάθμης, παρέχοντας συμβουλές και ποιοτική υποστήριξη οσάκις είναι απαραίτητο.

Πρόσθετα μέτρα για την αναβάθμιση της συνολικής προσέγγισης και τη βελτίωση της ποιότητας των εκτιμήσεων επιπτώσεων της Επιτροπής είναι πιθανό να θεσπισθούν στο πλαίσιο της συνέχειας που θα δοθεί στην εξωτερική αξιολόγηση του συστήματος εκτίμησης επιπτώσεων, η οποία δρομολογήθηκε το 2006 και ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2007.

Επιλογή της νομικής πράξης (αυτορρύθμιση και από κοινού ρύθμιση)

Κατά την κατάρτιση των προτάσεών της, η Επιτροπή ελέγχει απαρεγκλίτως κατά πόσον η προσφυγή σε εναλλακτικά μέσα αντί της «κλασικής» νομοθεσίας είναι προσφορότερη για την επίτευξη των στόχων της συνθήκης[15]. Με στόχο την ενθάρρυνση της χρήσης εναλλακτικών κανονιστικών μέσων, η Επιτροπή και η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ) έχουν συγκροτήσει από κοινού μία βάση δεδομένων σχετικά με την «αυτορρύθμιση και την από κοινού ρύθμιση στην ΕΕ»[16]. Η εν λόγω βάση δεδομένων διευκολύνει την ανταλλαγή πληροφοριών και τον εντοπισμό βέλτιστων πρακτικών σχετικά με πρωτοβουλίες για αυτορρύθμιση και από κοινού ρύθμιση οι οποίες έχουν κοινοτικό χαρακτήρα (δηλαδή αφορούν περισσότερα του ενός κράτη μέλη). Κύριος στόχος της είναι η ενθάρρυνση και υποστήριξη των ιδιωτών που ενδιαφέρονται να επινοήσουν ή να βελτιώσουν μηχανισμούς αυτορρύθμισης. Ακόμη, η εν λόγω βάση δεδομένων μπορεί να συνδράμει ρυθμιστικούς φορείς που είναι υπεύθυνοι για την κατάστρωση μηχανισμών από κοινού ρύθμισης. Συγχρόνως, η Επιτροπή πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενους σχετικά με την κατάλληλη προσφυγή σε αυτορρύθμιση και από κοινού ρύθμιση στο πλαίσιο των εκτιμήσεων επιπτώσεων που καταρτίζει, αλλά επίσης μέσω στρογγυλών τραπεζών και μελετών[17].

Σε τομεακό επίπεδο, το 2006 συγκροτήθηκαν αρκετοί σημαντικοί μηχανισμοί αυτορρύθμισης και από κοινού ρύθμισης. Η Επιτροπή απηύθυνε έκκληση για την εκπόνηση ειδικών κωδίκων δεοντολογίας σε επίπεδο Κοινότητας ή/και κρατών μελών. Αρκετές νομοθετικές πράξεις προέβλεπαν επίσης την αύξηση της από κοινού ρύθμισης με τα ενδιαφερόμενα μέρη[18]. Ωστόσο, κατά το 2006 υπήρξαν επίσης περιπτώσεις κατά τις οποίες οικονομικοί παράγοντες ζήτησαν τη μετατροπή πρακτικών αυτορρύθμισης σε καθεστώτα από κοινού ρύθμισης ή ακόμη και σε κλασικού τύπου νομοθεσία[19]. Η προσέγγιση της Επιτροπής υπογραμμίζει μεν τις δυνατότητες που προσφέρουν οι εναλλακτικές μέθοδοι κανονιστικής ρύθμισης, αλλά παράλληλα αναγνωρίζει ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι κανονισμοί εξακολουθούν να είναι ο απλούστερος τρόπος επίτευξης των στόχων της ΕΕ και παρέχουν ασφάλεια δικαίου στις επιχειρήσεις και στους πολίτες.

Ελαχιστοποίηση του διοικητικού κόστους το οποίο προκύπτει από την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ

Με βάση τις προπαρασκευαστικές εργασίες που πραγματοποιήθηκαν το 2005, η Επιτροπή καθιέρωσε κοινή μεθοδολογία για την εκτίμηση του διοικητικού κόστους της (προτεινόμενης) νομοθεσίας. Αυτό το τυποποιημένο μοντέλο κόστους της ΕΕ έχει εφαρμοσθεί σε μια σειρά εκτιμήσεων επιπτώσεων οι οποίες καταρτίστηκαν υπό μορφή σχεδίου ή/και οριστικοποιήθηκαν από τον Μάρτιο του 2006 και μετά. Η Επιτροπή θα συνεχίσει τις προσπάθειες που καταβάλλει για την επίτευξη της μέγιστης δυνατής μεθοδολογικής σύγκλισης με τα κράτη μέλη και μεταξύ τους.

Στη στρατηγική της επισκόπηση του προγράμματος για τη βελτίωση της νομοθεσίας καθώς και στο συναφές έγγραφο εργασίας με τίτλο «Μέτρηση των διοικητικών δαπανών και μείωση του διοικητικού φόρτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση» του Νοεμβρίου 2006[20], η Επιτροπή εξήγγειλε για το 2007 ένα φιλόδοξο σχέδιο δράσης για τη μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων και κάλεσε το Συμβούλιο να καθορίσει κοινό στόχο για τον περιορισμό των επιβαρύνσεων αυτών κατά 25%, ο οποίος θα πρέπει να επιτευχθεί από κοινού από την ΕΕ και τα κράτη μέλη μέχρι το 2012. Σε πρώτη φάση, η Επιτροπή ανακοίνωσε την πρόθεσή της να ξεκινήσει μεγάλης κλίμακας διαδικασία για τον υπολογισμό των διοικητικών επιβαρύνσεων σε επιλεγμένους τομείς προτεραιότητας, καθώς επίσης να υποβάλει μια σειρά δράσεων άμεσης εφαρμογής οι οποίες θα αποσκοπούν στο να καταδειχθεί πώς είναι δυνατός ο περιορισμός των διοικητικών επιβαρύνσεων χωρίς να θιγούν οι πρωταρχικοί πολιτικοί στόχοι της οικείας νομοθεσίας.

Έλεγχος της σκοπιμότητας και απόσυρση εκκρεμουσών προτάσεων

Στο πλαίσιο των προσπαθειών που καταβάλλει για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η Επιτροπή εξετάζει ενδελεχώς τακτικά τις νομοθετικές προτάσεις που εκκρεμούν ενώπιον του νομοθέτη προκειμένου να ελέγξει κατά πόσον εξακολουθούν να είναι χρήσιμες και να ανταποκρίνονται στα τρέχοντα δεδομένα. Το 2006, η Επιτροπή ολοκλήρωσε την εξέταση της σκοπιμότητας όλων των προτάσεων που εκκρεμούσαν και οι οποίες είχαν εγκριθεί από παλαιότερες Επιτροπές. Το 2005 εξετάστηκε η σκοπιμότητα 183 προτάσεων που εκκρεμούσαν από πριν από το 2004, και η διαδικασία αυτή οδήγησε στην απόσυρση 68 προτάσεων το 2006. Το ίδιο έτος, η Επιτροπή ήλεγξε τη σκοπιμότητα 80 και πλέον ακόμη προτάσεων που είχαν εγκριθεί από την Επιτροπή το 2004, δηλαδή πριν αναλάβει τα καθήκοντά της η τρέχουσα Επιτροπή, στις 22 Νοεμβρίου 2004, και αποφάσισε την απόσυρση 10 επιπλέον προτάσεων. Οι προτάσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2007[21]. Σύμφωνα με το άρθρο 32 της συμφωνίας-πλαισίου για τις σχέσεις μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Επιτροπής (Μάιος 2005), το Κοινοβούλιο ενημερώθηκε για την πρόθεση της Επιτροπής να αποσύρει τις υπόψη προτάσεις και για το ότι η ανάκλησή τους θα ισχύσει από τη στιγμή της δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα.

Η Επιτροπή εισηγείται τη διεξαγωγή ανάλογης διαδικασίας από κάθε νέα Επιτροπή τους πρώτους κιόλας μήνες από την ανάληψη των καθηκόντων της, προκειμένου να ελέγχεται κατά πόσον οι προτάσεις που εγκρίθηκαν προγενέστερα εξακολουθούν να συμβαδίζουν με τις προτεραιότητές της και να επιβεβαιώνεται ότι αυτές καλύπτονται από την πολιτική της βούληση.

Απλούστευση και επικαιροποίηση του κοινοτικού κεκτημένου

Από το τριετές κυλιόμενο πρόγραμμα απλούστευσης που υποβλήθηκε τον Οκτώβριο του 2005[22], η Επιτροπή το 2006 ενέκρινε 27 μέτρα, τα οποία είχαν προγραμματισθεί για το 2006, καθώς και 6 μέτρα εκ μεταφοράς από το 2005. Άλλες 23 πρωτοβουλίες που είχαν προγραμματισθεί για το 2006 μετατέθηκαν στο 2007, προκειμένου να καταστεί δυνατή πρόσθετη ανάλυση προς τεκμηρίωση των σχετικών προτάσεων.

Στο πλαίσιο της στρατηγικής της επισκόπησης του προγράμματος για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η Επιτροπή υπέβαλε τον Νοέμβριο του 2006 την πρώτη έκθεση προόδου όσον αφορά τη στρατηγική για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος[23] και εξήγγειλε 43 νέες πρωτοβουλίες, οι οποίες θα ενισχύσουν το φιλόδοξο κυλιόμενο πρόγραμμα απλούστευσης, που καλύπτει την περίοδο 2006-2009. 47 μείζονος σημασίας πρωτοβουλίες με στόχο την απλούστευση συμπεριλαμβάνονται για πρώτη φορά στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2007. Στην ίδια έκθεση παρουσιάζεται ένα επικαιροποιημένο πρόγραμμα για την ολοκλήρωση της κωδικοποίησης της ισχύουσας νομοθεσίας μέχρι το 2008.

Παρόλα αυτά, η επιτυχής και έγκαιρη υλοποίηση του προγράμματος απλούστευσης προϋποθέτει προσεκτικές διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, την εκτίμηση των πιθανών επιπτώσεων των σχετικών πρωτοβουλιών και την ανάληψη κοινής ευθύνης από τους νομοθέτες σε επίπεδο Κοινότητας και κρατών μελών. Σε επίπεδο ΕΕ, είναι σκόπιμο να συνεχισθεί ο διοργανικός διάλογος με στόχο την επίσπευση της έγκρισης των μέτρων απλούστευσης. Στα κράτη μέλη, είναι απαραίτητη η κατάστρωση εθνικών προγραμμάτων απλούστευσης, για να αποτραπεί η ακύρωση της θετικής επίδρασης της απλούστευσης της κοινοτικής νομοθεσίας από την ύπαρξη υπέρμετρης και μη κατάλληλα προσαρμοσμένης εθνικής νομοθεσίας.

Παρακολούθηση της εφαρμογής της νομοθεσίας της ΕΕ

Η σωστή εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ αποτελεί σημαντικό στοιχείο των προσπαθειών για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί σε σχέση με τη βελτίωση της νομοθεσίας. Η απλούστευση και η βελτίωση του κανονιστικού περιβάλλοντος μπορούν να αποφέρουν τα αναμενόμενα οφέλη για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες μόνον εφόσον τα κράτη μέλη ενσωματώνουν την κοινοτική νομοθεσία στην εθνική τους νομοθεσία γρήγορα και με τον προσήκοντα τρόπο[24]. Για να αποτραπεί η εμφάνιση ελλειμμάτων όσον αφορά την ενσωμάτωση στη νομοθεσία των κρατών μελών, τα οποία ενδέχεται να οδηγήσουν σε υποθέσεις επί παραβάσει, οι υπηρεσίες της Επιτροπής οφείλουν σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση επιπτώσεων να λαμβάνουν υπόψη τις πιθανές δυσκολίες ενσωμάτωσης στην εθνική νομοθεσία ήδη στο στάδιο της κατάρτισης των νομοθετικών τους προτάσεων. Πέραν αυτού, η Επιτροπή καταβάλλει προσπάθεια για την προσαρμογή των μεθόδων ελέγχου που εφαρμόζει σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο αυτό καταρτίζονται πίνακες αντιστοιχίας, με τους οποίους γίνεται σαφής αντιστοίχηση των διατάξεων των διαφόρων οδηγιών με εθνικές διατάξεις, ενώ παράλληλα επετεύχθη η πλήρης υλοποίηση του ηλεκτρονικού συστήματος κοινοποίησης για τις εθνικές διατάξεις ενσωμάτωσης. Το εν λόγω σύστημα έχει συγκροτηθεί πλήρως για όλα τα κράτη μέλη από τις αρχές του 2006, και η Επιτροπή προώθησε τη χρήση του κατά το 2006 με ποικίλες δραστηριότητες.

Ενέργειες θεσμικών οργάνων της ΕΕ, της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής και της Επιτροπής των Περιφερειών

Η βελτίωση της νομοθεσίας και η πραγμάτωσή της υπήρξαν προτεραιότητα για όλα τα θεσμικά όργανα κατά το 2006. Εκτός από την Επιτροπή, ιδιαίτερα δραστήριο υπήρξε από την άποψη αυτή το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τον Απρίλιο διεξήχθη σε αυτό συζήτηση στην ολομέλεια, και τον Μάιο του 2006 το Κοινοβούλιο ενέκρινε δέσμη πέντε ψηφισμάτων για το θέμα της βελτίωσης της νομοθεσίας, η οποία περιλαμβάνει ευρύ φάσμα προτάσεων για την ανάληψη δράσης και βελτιώσεις υφιστάμενων εργαλείων και διαδικασιών. Κύριος αποδέκτης τους ήταν η Επιτροπή, αλλά και το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη.

Ως απάντηση στην έκκληση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την ενίσχυση του ελέγχου της ποιότητας των εκτιμήσεων επιπτώσεων της Επιτροπής, ο πρόεδρος της Επιτροπής ανακοίνωσε τη θεσμοθέτηση ανεξάρτητου ελέγχου της ποιότητας υπό την προσωπική του ευθύνη. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή προέβη στη σύσταση της «Επιτροπής εκτίμησης επιπτώσεων» το Νοέμβριο του 2006.

Κατά το 2006 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο παρέσχε την πολιτική του έγκριση[25] σχετικά με τη διοργανική «Κοινή προσέγγιση για την εκτίμηση επιπτώσεων»[26], η οποία είχε αποτελέσει αντικείμενο διαπραγματεύσεων το Νοέμβριο του 2005. Το κείμενο αυτό στηριζόταν σε διάταξη της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας του 2003 και σε αυτό διατυπώνονται «κανόνες περί του πρακτέου» σχετικά με το πώς οι εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής πρέπει να χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας, καθώς και σχετικά με τις εκτιμήσεις επιπτώσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με αντικείμενο τις δικές τους τροπολογίες ουσιαστικού περιεχομένου.

Τόσο το Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο χρησιμοποιούν πλέον σε μεγαλύτερο βαθμό τις εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής κατά την εξέταση των προτάσεων που αυτή υποβάλλει, πράγμα που εδραιώνει τη σημασία της εκτίμησης επιπτώσεων ως εργαλείου με το οποίο διασφαλίζεται ότι οι πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται με γνώμονα τα καλύτερα διαθέσιμα πληροφοριακά στοιχεία σχετικά με τις πιθανές επιπτώσεις. Κατά τη διάρκεια της αυστριακής Προεδρίας, το Συμβούλιο εκπόνησε ενδεικτικό οδηγό με αποδέκτη τις ομάδες εργασίας και με αντικείμενο τη χρήση των εκτιμήσεων επιπτώσεων στο Συμβούλιο[27]. Το Κοινοβούλιο και οι επιτροπές του αξιώνουν ολοένα και περισσότερο την εκπόνηση μελετών και αναλύσεων επιπτώσεων για ορισμένα θέματα[28] και για τις ουσιαστικές τροπολογίες επί των προτάσεων της Επιτροπής[29]. Η Επιτροπή των Περιφερειών («ΕΤΠ») και η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή («ΕΟΚΕ») συμμετείχαν επίσης ενεργά στις συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν το 2006 για το θέμα της βελτίωσης της νομοθεσίας, ιδίως για τα θέματα που άπτονται της επικουρικότητας. Η ΕΤΠ ζήτησε την πραγματοποίηση συστηματικών διαβουλεύσεων με τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές και τη συμμετοχή τους στις εργασίες σχετικά με εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής, ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι η οικονομική και διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται για τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές η εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ δεν είναι δυσανάλογη σε σχέση με τους στόχους που επιδιώκονται με την κοινοτική δράση. Για τον σκοπό αυτό, η ΕΤΠ δημιούργησε το 2006 ένα δίκτυο ελέγχου της τήρησης της αρχής της επικουρικότητας[30], το οποίο είναι ένας μηχανισμός για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ ευρωπαϊκών τοπικών φορέων σχετικά με προτάσεις της Επιτροπής που πρόκειται να έχουν συνέπειες για τις τοπικές και περιφερειακές αρχές και για τις πολιτικές για τις οποίες αυτές είναι υπεύθυνες. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή ενέκρινε το 2006 έκθεση η οποία καταρτίστηκε εξ ιδίας πρωτοβουλίας με τίτλο «Πρακτικές της ΕΕ και των εθνικών διοικήσεων», ενώ το Παρατηρητήριο της Ενιαίας Αγοράς του εν λόγω οργάνου εγκαινίασε εργασίες για την ενσωμάτωση των κοινωνικών επιπτώσεων στις εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής, τα πορίσματα των οποίων αναμένεται να είναι έτοιμα το 2007.

εφαρμογη των αρχων της επικουρικοτητασ και της αναλογικοτητασ

Η Επιτροπή εξακολούθησε να καταβάλλει προσπάθεια για να εξηγεί καλύτερα το πώς τα μέτρα που προτείνει ανταποκρίνονται σε αμφότερες τις αρχές, μέσω εκτιμήσεων επιπτώσεων και επεξηγηματικών μνημονίων[31]. Τον Μάιο του 2006, η Επιτροπή αποφάσισε να διαβιβάζει τις νέες προτάσεις της και τα έγγραφα προς διαβούλευση απευθείας στα εθνικά κοινοβούλια, καλώντας τα να αντιδράσουν, ούτως ώστε να βελτιωθεί η διαδικασία κατάστρωσης πολιτικής[32]. Η κίνηση αυτή χαιρετίστηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Ιούνιο του 2006. Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων ζήτησαν από την Επιτροπή να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις παρατηρήσεις των εθνικών κοινοβουλίων, ιδίως σε σχέση με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.

Όπως και στα προηγούμενα έτη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εισήγαγαν σχετικά λιγοστές τροπολογίες επί των προτάσεων της Επιτροπής με ρητή αναφορά στην επικουρικότητα και την αναλογικότητα[33]. Η συντριπτική πλειονότητα των γνωμών που εξέδωσαν η Επιτροπή των Περιφερειών και η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή δεν περιελάμβανε επικρίσεις σε σχέση με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας. Ελαφρώς συχνότερη ήταν η επισήμανση προβλημάτων όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας. Αυτό ήταν επίσης το συμπέρασμα που προέκυψε από τις δύο δοκιμαστικές υποθέσεις του δικτύου ελέγχου της τήρησης της αρχής της επικουρικότητας της ΕΤΠ[34]. Αρκετές γνώμες οι οποίες εστάλησαν από εθνικά κοινοβούλια ζητούσαν την αποσαφήνιση της επιχειρηματολογίας της Επιτροπής ή την τεκμηρίωσή της με αναλυτικότερα στοιχεία. Λίγες εξ αυτών κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι οι προτάσεις που είχε διαβιβάσει η Επιτροπή κρίνονταν από ορισμένες απόψεις ως αντιβαίνουσες στις αρχές. Η Επιτροπή λαμβάνει θέση ατομικά για καθεμιά από τις παρατηρήσεις αυτού του είδους.

Οι προαναφερθείσες αποκλίσεις απόψεων υπογραμμίζουν την ανάγκη για μια κοινή αντίληψη των όρων που απορρέουν από τις δύο αρχές όπως αυτές καθορίζονται στις συνθήκες. Η Επιτροπή ευελπιστεί ότι η υποβολή του τυποποιημένου ερωτηματολογίου που χρησιμοποιείται για την κατάρτιση των επεξηγηματικών μνημονίων που συνοδεύουν τις προτάσεις της θα συντελέσει σε μια τέτοια κοινή αντίληψη[35]. Η συγκλίνουσα ερμηνεία θα απέτρεπε τη σύγχυση που παρατηρείται, παραδείγματος χάρη σε σχέση με την αρχή της «ανάθεσης αρμοδιοτήτων» και την «ενάντια παρανόηση», η οποία ενίοτε τροφοδοτεί την εντύπωση ότι έχει παραβιασθεί η αρχή της επικουρικότητας.

Σε ό,τι αφορά τον εκ των υστέρων δικαστικό έλεγχο το 2006, η αρχή της επικουρικότητας μνημονευόταν σε δύο αποφάσεις του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι οποίες επαναβεβαίωναν παλαιότερη νομολογία. Αλλά σε καμία από τις υποθέσεις αυτές δεν απεφάνθη το Πρωτοδικείο ότι είχε παραβιασθεί η αρχή της επικουρικότητας[36]. Στις 31 Δεκεμβρίου 2006, η νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου δεν περιελάμβανε καμία απόφαση στην οποία να διαπιστώνεται παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας ή ανεπαρκής τεκμηρίωση της συμμόρφωσης με την εν λόγω αρχή.

Ενδεχόμενες παραβάσεις της αρχής της αναλογικότητας εξετάστηκαν σε αρκετές δικαστικές αποφάσεις και, σε μερικές περιπτώσεις, οι κοινοτικές ρυθμίσεις ακυρώθηκαν εν όλω ή εν μέρει εξ αυτού του λόγου. Παραδείγματος χάρη, στην υπόθεση C-310/04 Ισπανία κατά του Συμβουλίου, η οποία αφορούσε κανονισμό του Συμβουλίου περί τροποποίησης του καθεστώτος ενίσχυσης για το βαμβάκι, το Δικαστήριο απεφάνθη ότι έλειπαν «τα βασικά στοιχεία τα οποία έπρεπε να έχουν ληφθεί υπόψη για να θεμελιωθούν τα βαλλόμενα μέτρα της πράξεως αυτής και από τα οποία εξαρτιόταν η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας [των κοινοτικών οργάνων]»[37]. Έκρινε δε ότι είχε παραβιασθεί η αρχή της αναλογικότητας, με αποτέλεσμα να ακυρώσει τη βαλλόμενη πράξη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ: Νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής, και έγγραφα και εκθέσεις διαβουλεύσεων:

[pic]

[pic]

[1] Η υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλλει ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποφασίστηκε τον Δεκέμβριο του 1992 από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Εδιμβούργου. Η υποχρέωση αυτή συμπεριλήφθηκε σε πρωτόκολλο που προσαρτήθηκε στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (ΣΕΚ) στο πλαίσιο των τροποποιήσεων που επήλθαν με τη συνθήκη του Άμστερνταμ το 1997. Αρχής γενομένης το 1995, η εν λόγω έκθεση διευρύνθηκε έτσι ώστε να καλύπτει επίσης τα μέτρα με σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας και της προσβασιμότητας της νομοθεσίας (για την προηγούμενη έκθεση, βλ. COM (2005) 98 και SEC (2005) 364). Ορισμένα στοιχεία που συμβάλλουν στη βελτίωση του κανονιστικού περιβάλλοντος εξετάζονται λεπτομερέστερα στην 3η έκθεση για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση (2004-2005)

(βλ. http://www.europa.eu.int/comm/governance/index_fr.htm).

[2] «Βελτίωση της νομοθεσίας για την ανάπτυξη και την απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση», COM (2005) 97, Μάρτιος 2005 (στο εξής: «το σχέδιο δράσης»). Η υπόψη ανακοίνωση επικαιροποιεί και συμπληρώνει το σχέδιο δράσης που αποφασίστηκε το 2002 («Απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος», COM (2002) 278, 5 Ιουνίου 2002). Το σχέδιο δράσης αποτελεί τη συνέχεια στη Λευκή Βίβλο σχετικά με την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση (COM (2001) 727, 25 Ιουνίου 2001).

[3] ΕΕ C 321, 31 Δεκεμβρίου 2003, σ.1.

[4] COM (2006) 689 τελικό.

[5] «Πρώτη έκθεση προόδου όσον αφορά τη στρατηγική για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος» – COM (2006) 690.

[6] COM (2006) 629.

[7] http://ec.europa.eu/yourvoice/

[8] Πρβλ. την Πράσινη Βίβλο σχετικά με μια ευρωπαϊκή πρωτοβουλία για τη διαφάνεια, COM (2006) 194.

[9] Τα εν λόγω πρότυπα θεσπίστηκαν το 2003 (COM (2002) 704, 11 Δεκεμβρίου 2002).

[10] Η Επιτροπή έλαβε πάνω από 100 συνεισφορές στο πλαίσιο της διαβούλευσης, οι οποίες έχουν δημοσιευθεί στην εξής διεύθυνση: http://ec.europa.eu/comm/eti/contributions.htm

[11] COM (2002) 713, 11 Δεκεμβρίου 2002.

[12] http://europa.eu.int/sinapse

[13] Για παραδείγματα βλ. το παράρτημα της παρούσας έκθεσης, σημείο 2.1.3, υποσημειώσεις 18-20.

[14] SEC(2005)791.

[15] Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση επιπτώσεων, κάθε εκτίμηση επιπτώσεων από μέρους της Επιτροπής πρέπει υποχρεωτικά να περιλαμβάνει την εξέταση της σκοπιμότητας χρήσης εναλλακτικών κανονιστικών μέσων.

[16] http://www.eesc.europa.eu/smo/prism/presentation/index.asp

[17] Βλ. για παράδειγμα: «Αυτορρύθμιση στο διαφημιστικό τομέα της ΕΕ: Έκθεση σχετικά με ορισμένες συζητήσεις μεταξύ ενδιαφερομένων μερών», Ιούλιος 2006

(http://ec.europa.eu/consumers/overview/report_advertising_en.pdf)· «Πρακτικές αυτορρύθμισης και από κοινού ρύθμισης στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Οκτώβριος 2006

(http://europa_eu.staging.entr.cec.eu.int/enterprise/regulation/better_regulation/docs/simplification/Final-report-SCR2.pdf)·και «Μελέτη για τα μέτρα από κοινού ρύθμισης στον κλάδο των μέσων μαζικής ενημέρωσης» (http://ec.europa.eu/comm/avpolicy/info_centre/library/studies/index_en.htm#finalised).

[18] Για παραδείγματα βλ. το παράρτημα της παρούσας έκθεσης, σημείο 2.1.4.

[19] Ένα παράδειγμα αποτελεί το αίτημα της «Ευρωπαϊκής ένωσης επιχειρήσεων παραγωγής φρουτοχυμών» (European Fruit Juice Association - AIJN) να ενσωματωθεί στη νομοθεσία της ΕΕ ένα πρότυπο για τους χυμούς φρούτων, το οποίο παλαιότερα καθοριζόταν με οικειοθελή κώδικα δεοντολογίας των μελών της AIJN, που είχε συναφθεί κατ’ εφαρμογή της οδηγίας του Συμβουλίου 2001/112.

[20] COM(2006)691.

[21] Παράρτημα 4 του εγγράφου COM (2006) 629, της 24.10.2006.

[22] COM(2005)535.

[23] COM(2006)690.

[24] Βλ. την ετήσια έκθεση της Επιτροπής «Έλεγχος της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου» για το 2005, COM(2006)416.

[25] Εγκρίθηκε ήδη από το Συμβούλιο και την Επιτροπή στα τέλη του 2005.

[26] Έγγραφο του Συμβουλίου αριθ. 14901/05.

[27] Έγγραφο του Συμβουλίου 9382/06, 15.5.2006.

[28] Παραδείγματος χάρη, σχετικά με την ενσωμάτωση των κοινωνικών επιπτώσεων στις εκτιμήσεις επιπτώσεων της Επιτροπής.

[29] Παραδείγματος χάρη, ανάλυση επιπτώσεων της επιτροπής ENVI σχετικά με τις τροπολογίες επί της πρότασης για την έκδοση οδηγίας σχετικά με την ποιότητα του αέρα.

[30] http://www.cor.europa.eu/en/activities/sub_mon.htm.

[31] Τον Δεκέμβριο του 2003, η Επιτροπή αποφάσισε να καθιερώσει ενιαίο μορφότυπο για το επεξηγηματικό μνημόνιο που συνοδεύει όλες τις νομοθετικές της προτάσεις, με στόχο τη βελτίωση της διάρθρωσης και του περιεχομένου του· βλ.. C(2003)4555, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 13 Δεκεμβρίου 2003.

[32] «Πρόγραμμα δράσης με βάση τα αιτήματα των πολιτών - Παράγοντας αποτελέσματα για την Ευρώπη», COM(2006)211.

[33] Για παράδειγμα, το 2006 το Κοινοβούλιο έκανε ρητή αναφορά στις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας σε 11 νομοθετικές εκθέσεις και 3 φορές εξ ιδίας πρωτοβουλίας.

[34] Η ΕΤΠ πραγματοποίησε τις δοκιμές αυτές σε σχέση με την πρόταση σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων για τη διά βίου μάθηση (COM(2006)479) και με την ανακοίνωση «Αποδοτικότητα και ισότητα στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης» (COM(2006)481). Η ΕΤΠ θα δημοσιεύσει τα πορίσματα το 2007.

[35] Βλ. το παράρτημα 3 του εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που επισυνάπτεται στην παρούσα ανακοίνωση.

[36] Βλ. την υπόθεση T-168/01 GlaxoSmithKline Services κατά Επιτροπής, απόφαση της 27ης Σεπτεμβρίου 2006, μη εισέτι δημοσιευθείσα, παρ. 196 και επόμ., και υπόθεση T-253/02 Chafiq Ayadi κατά Συμβουλίου, απόφαση της 12ης Ιουλίου 2006, μη εισέτι δημοσιευθείσα , παρ. 105 και επόμ. (η έφεση εκκρεμεί, υπόθεση C-403/06P).

[37] Απόφαση της 7ης Σεπτεμβρίου 2006, παρ. 123.