Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την οργάνωση και χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

2001/0236 (COD)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την οργάνωση και χρήση του εναέριου χώρου στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ C

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [3],

[3] ΕΕ C

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης [4],

[4] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού προϋποθέτει εναρμονισμένη προσέγγιση στη ρύθμιση της οργάνωσης και χρήσης του εναέριου χώρου.

(2) Η έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου για τον ενιαίο ευρωπαϊκό ουρανό (εφεξής: ομάδα υψηλού επιπέδου) πιστοποίησε την ανάγκη για θέσπιση κανόνων σε κοινοτικό επίπεδο με στόχο το σχεδιασμό, τη ρύθμιση και τη στρατηγική διαχείριση του εναέριου χώρου σε ευρωπαϊκή βάση και τη βελτίωση της διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας.

(3) Η ανακοίνωση της Επιτροπής για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού [5] απαιτεί διαρθρωτική μεταρρύθμιση προκειμένου να καταστεί δυνατή η εφαρμογή του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού με ολοκληρωμένη διαχείριση του εναέριου χώρου και ανάπτυξη νέων αντιλήψεων και διαδικασιών για τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας.

[5] COM(2001) 123 τελικό.

(4) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧ/ΧΧ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [6]. [για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού] ορίζει το πλαίσιο για τη δημιουργία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού.

[6] ΕΕ L

(5) Ο εναέριος χώρος αποτελεί κοινό αγαθό και πρέπει να χρησιμοποιείται με ευελιξία ώστε να διασφαλίζεται ισότιμη μεταχείριση και διαφάνεια για όλους τους χρήστες, λαμβανομένων υπόψη των αναγκών των κρατών μελών στους τομείς της ασφάλειας και της άμυνας καθώς και τις δεσμεύσεις τους έναντι των διεθνών οργανισμών.

(6) Η αποτελεσματική διαχείριση του εναέριου χώρου έχει θεμελιώδη σημασία για την αύξηση της μεταφορικής ικανότητας του συστήματος υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας, τη μεγαλύτερη δυνατή ανταπόκριση στις απαιτήσεις των διαφόρων χρηστών και την επίτευξη της κατά το δυνατόν ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου.

(7) Οι δραστηριότητες του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την ασφάλεια της εναέριας κυκλοφορίας (εφεξής: Eurocontrol) επιβεβαιώνουν ότι η μεμονωμένη ανάπτυξη του δικτύου αεροδιαδρόμων και της δομής του εναέριου χώρου δεν συνιστά ρεαλιστική προσέγγιση, καθώς το κάθε κράτος μέλος αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του ευρωπαϊκού δικτύου διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας.

(8) Πρέπει συνεπώς να καθιερωθεί ένας ενιαίος εναέριος χώρος για την εν πτήσει εναέρια κυκλοφορία στον ανώτερο εναέριο χώρο. Η διεπαφή μεταξύ του εναέριου αυτού χώρου και του κατώτερου, δηλαδή του περιφερειακού και τοπικού εναέριου χώρου πρέπει επίσης να καθοριστεί αναλόγως.

(9) Η οριοθέτηση του εναέριου χώρου, εντός του οποίου θα παρέχονται υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας, πρέπει να συνδέεται με την ανάγκη αποτελεσματικής εξυπηρέτησης και όχι με τα εθνικά σύνορα.

(10) Οι χρήστες του εναέριου χώρου αντιμετωπίζουν ποικίλες συνθήκες πρόσβασης και ελευθερίας κίνησης στον κοινοτικό εναέριο χώρο. Αυτό οφείλεται στη μη εναρμόνιση της ταξινόμησης του εναέριου χώρου.

(11) Οι περιορισμοί στον καθορισμό του δικτύου αεροδιαδρόμων προκαλούν συμφορήσεις στις ροές της εναέριας κυκλοφορίας σε συγκεκριμένα σημεία διάβασης ή διασταυρώσεις ενώ η αρχή των απ' ευθείας δρομολογίων είναι ο προτιμώμενος, πιο οικονομικός και οικολογικός τρόπος χρήσης του κοινοτικού εναέριου χώρου.

(12) Είναι ουσιώδες να επιτευχθεί μια κοινή, εναρμονισμένη δομή του εναέριου χώρου, να βασιστεί η σημερινή και μελλοντική κατανομή του εναέριου χώρου σε κοινές αρχές, και ο σχεδιασμός και η διαχείριση του εναέριου χώρου να διέπεται από εναρμονισμένους κανόνες.

(13) Είναι επιθυμητό, αυτή η εναρμονισμένη δομή του εναέριου χώρου να επεκταθεί στον κατώτερο εναέριο χώρο.

(14) Οι αποκλίσεις στην οργάνωση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας στην Κοινότητα εμποδίζουν την ομοιόμορφη και έγκαιρη διαχείριση του εναέριου χώρου και την οργάνωση των αλλαγών. Η επιτυχία του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού εξαρτάται από την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.

(15) Πρέπει να υπάρξει αποτελεσματική λειτουργία της αρχής της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου και συλλογική συνεργασία ώστε να επιτευχθεί ομαλά ο συνδυασμός της στρατιωτικής εκπαίδευσης με την πολιτική εναέρια κυκλοφορία. Είναι αναγκαίο να βελτιωθούν όσο το δυνατόν περισσότερο ο τόπος, το μέγεθος και οι χρονικές περίοδοι χρήσης των τομέων εναέριου χώρου που παραχωρούνται για στρατιωτικές χρήσεις, κυρίως στη διάρκεια περιόδων αιχμής για την πολιτική εναέρια κυκλοφορία και στον εναέριο χώρο υψηλής πυκνότητας.

(16) Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις πρέπει να προστατεύονται όταν η εφαρμογή των κοινών αρχών και κριτηρίων πλήττει την ασφαλή και αποτελεσματική τους εκτέλεση.

(17) Πρέπει να εισαχθούν κατάλληλα μέτρα με στόχο τη βελτίωση της αποδοτικότητας της διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας.

(18) Σύμφωνα με τα συμπεράσματα της ομάδας υψηλού επιπέδου, ο Eurocontrol είναι ο οργανισμός που διαθέτει κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη προκειμένου να στηρίξει την Κοινότητα στο ρυθμιστικό της ρόλο. Συνεπώς, πρέπει να επιτραπεί στον Eurocontrol να εκπονήσει σχέδιο μέτρων με βάση τις κατάλληλες ρυθμίσεις, με την προϋπόθεση ότι θα τηρεί τους όρους που θα περιληφθούν σε ένα πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ Επιτροπής και Eurocontrol.

(19) Δεδομένου ότι οι στόχοι της εξεταζόμενης δράσης, δηλαδή η καθιέρωση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού λειτουργικού εναέριου χώρου, δεν μπορούν να υλοποιηθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και συνεπώς, δεδομένης της διακρατικής διάστασης της εν λόγω δράσης, μπορούν να υλοποιηθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο με παράλληλη διασφάλιση των τρόπων.εφαρμογής που λαμβάνουν υπόψη τις τοπικές ιδιαιτερότητες, η Κοινότητα δύναται να εκδίδει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας όπως αυτή διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως αυτή διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει ό,τι είναι απαραίτητο για τον σκοπό αυτό.

(20) Δεδομένου ότι τα αναγκαία μέτρα για την θέση σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού αποτελούν γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [7], θα πρέπει τα μέτρα αυτά να θεσπίζονται με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται από το άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης,

[7] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο I Γενικεσ διατάξεις

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός αφορά την οργάνωση και τη χρήση του εναέριου χώρου σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. XXX/XX [για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού] και εντός του πεδίου εφαρμογής του.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στον εναέριο χώρο, στον οποίο διορίζονται από τα κράτη μέλη φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας όπως προβλέπεται από το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. XXX/XX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [8] [σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού].

[8] ΕΕ L

Άρθρο 2 Σκοπός

Σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι η καθιέρωση κοινοτικού εναέριου χώρου που θα λειτουργεί ως ενιαίος λειτουργικός χώρος και στον οποίο κοινές διαδικασίες σχεδιασμού, προγραμματισμού και διαχείρισης θα διασφαλίζουν την αποτελεσματική και ασφαλή λειτουργία της διαχείρισης εναέριας κυκλοφορίας.

Η χρήση του κοινοτικού εναέριου χώρου υποβοηθά την εκμετάλλευση των υπηρεσιών αεροναυτιλίας ως συνεκτικό και συνεπές σύνολο σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. XXX/XX [για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού].

Άρθρο 3 Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται οι ορισμοί που παρατίθενται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.ΧΧΧ/ΧΧ [Για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού].

Εφαρμόζονται επίσης οι ακόλουθοι ορισμοί, σύμφωνα με τους οποίους νοούνται ως:

(α) «ενιαίος λειτουργικός εναέριος χώρος»: οι ενιαίες διαδικασίες διαχείρισης του εναέριου χώρου και τα πρότυπα ασφάλειας στην παροχή ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας.

(β) «σχεδιασμός εναέριου χώρου»: η κατάλληλη, αποτελεσματική και αποδοτική διαδικασία δόμησης, διαχωρισμού και κατάταξης σε κατηγορίες του εναέριου χώρου σε συνδυασμό με το σχεδιασμό των αεροδιαδρόμων και του εναέριου χώρου.

(γ) «περιοχή πληροφοριών πτήσης»: ο εναέριος χώρος καθορισμένων διαστάσεων εντός του οποίου παρέχονται υπηρεσίες πληροφοριών πτήσης και υπηρεσίες συναγερμού.

(δ) «επίπεδο διαχωρισμού»: το σύνορο μεταξύ του ανώτερου και του κατώτερου εναέριου χώρου

(ε) «ανώτερος εναέριος χώρος»: ο εναέριος χώρος πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο πτήσης.

(στ) «κατώτερος εναέριος χώρος»: ο εναέριος χώρος κάτω από ένα ορισμένο επίπεδο πτήσης.

(ζ) «επίπεδο πτήσης»: η επιφάνεια σταθερής ατμοσφαιρικής πίεσης, η οποία χαρακτηρίζεται από σταθερή τιμή πίεσης 1013,2 εκτοπασκάλ (hectopascals) και χωρίζεται από άλλες ανάλογες επιφάνειες με συγκεκριμένα διάκενα πίεσης.

(η) «τμήμα εναέριου χώρου»: εναέριος χώρος καθορισμένων διαστάσεων, υπεράνω ξηράς ή υδάτων, εντός του οποίου παρέχονται υπηρεσίες αεροναυτιλίας.

(θ) «λειτουργικό τμήμα εναέριου χώρου»: τμήμα εναέριου χώρου με διαστάσεις όσο το δυνατόν καλύτερα καθορισμένες.

(ι) «κέντρο ελέγχου περιοχής»: η επιχειρησιακή μονάδα για την παροχή υπηρεσιών ελέγχου εναέριας κυκλοφορίας στην εναέρια κυκλοφορία, η οποία διέρχεται από το τμήμα εναέριου χώρου που βρίσκεται υπό τη δικαιοδοσία της.

(ια) «ταξινόμηση εναέριου χώρου»: η αλφαβητική ταξινόμηση των εναέριων χώρων από το Διεθνή Οργανισμό Πολιτικής Αεροπορίας (ΔΟΠΑ) σε κατηγορίες από το Α έως το G - όπως προβλέπεται στο παράρτημα 4 της δωδέκατης έκδοσης του Ιουλίου 1998 του παραρτήματος 11 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944 - οι οποίοι είναι συγκεκριμένων διαστάσεων, καθοριζόμενων αλφαβητικά, εντός των οποίων εκτελούνται ειδικοί τύποι πτήσεων και για τους οποίους προδιαγράφονται υπηρεσίες εναέριας κυκλοφορίας και κανόνες εκμετάλλευσης.

(ιβ) «πτήση σε ευθεία γραμμή»: εκμετάλλευση αεροσκαφών, η οποία επιτρέπει σε ένα αεροσκάφος εν πτήσει να μεταβεί απευθείας από ένα σημείο σε κάποιο άλλο εκτός του διαγράμματος των αεροδιαδρόμων.

(ιγ) «δίκτυο αεροδιαδρόμων»: δίκτυο συγκεκριμένων αεροδιαδρόμων για διοχέτευση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας ανάλογα με τις ανάγκες για την παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας.

(ιδ) «τομέας»: υποδιαίρεση του συνόλου των καθηκόντων ελέγχου σε διαχειρίσιμα τμήματα εναέριου χώρου στα οποία μπορεί να μετρηθεί η ικανότητα διεκπεραίωσης και μεταφοράς.

(ιε) «ευέλικτη χρήση του εναέριου χώρου»: έννοια σχετικά με τη διαχείριση του εναέριου χώρου, η οποία εφαρμόζεται στον τομέα της Ευρωπαϊκής Διάσκεψης Πολιτικής Αεροπορίας, όπως προσδιορίζεται στην πρώτη έκδοση του «Εγχειριδίου διαχείρισης εναέριου χώρου για την εφαρμογή της έννοιας της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου» από τον Eurocontrol με ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 1996.

(ιστ) «διαχείριση του εναέριου χώρου»: λειτουργία προγραμματισμού με κύριο στόχο τη μέγιστη δυνατή χρήση του διαθέσιμου εναέριου χώρου με δυναμικό χρονομερισμό και, ενίοτε, κατάτμηση του εναέριου χώρου στις διάφορες κατηγορίες των χρηστών του με βάση τις βραχυπρόθεσμες ανάγκες.

(ιζ) «διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας»: υπηρεσία που καθιερώθηκε με σκοπό να συμβάλει στην ασφαλή, μεθοδική και ταχεία ροή της εναέριας κυκλοφορίας διασφαλίζοντας ότι οι δυνατότητες ελέγχου της εναέριας κυκλοφορίας χρησιμοποιούνται στο μέγιστο δυνατό βαθμό και ότι ο όγκος της κυκλοφορίας συμβιβάζεται με τις μεταφορικές ικανότητες που δηλώνονται από τους ενδεδειγμένους φορείς παροχής υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας.

(ιθ) «συλλογική λήψη αποφάσεων»: διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ φορέων παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, φορέων εκμετάλλευσης αερολιμένων, φορέων παροχής διαχείρισης ροής εναέριας κυκλοφορίας και χρηστών εναέριου χώρου με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης ευελιξίας στις διαδικασίες κατανομής διαθέσιμων χρόνων χρήσης/δρομολογίων και συντονισμού πτήσεων με στόχο τη βελτιστοποίηση της χρήσης σε περιπτώσεις περιορισμένης μεταφορικής ικανότητας.

Κεφάλαιο II Αρχιτεκτονικη εναεριου χωρου

Άρθρο 4 Δημιουργία μιας ευρωπαϊκής περιοχής πληροφοριών πτήσης ανώτερου εναέριου χώρου

1. Λαμβανομένων δεόντως υπόψη των απαιτήσεων της ΔΟΠΑ, όπως ορίζονται στη δωδέκατη έκδοση του Ιουλίου 1998 του παραρτήματος 11 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944, εγκαθιδρύεται ενιαία ευρωπαϊκή περιοχή πληροφοριών πτήσης στον ανώτερο εναέριο χώρο, εφεξής καλούμενη ευρωπαϊκή περιοχή πληροφοριών πτήσης ανώτερου εναέριου χώρου (European Upper Flight Information Region, EUIR), στον ανώτερο εναέριο χώρο.

2. Το επίπεδο διαχωρισμού μεταξύ ανώτερου και κατώτερου εναέριου χώρου ορίζεται στο επίπεδο πτήσης 285.

3. Εντός τριών ετών από την εγκαθίδρυση της EUIR, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο διευρύνουν, με βάση πρόταση της Επιτροπής, την έννοια που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ώστε να συμπεριληφθεί η δημιουργία μιας ευρωπαϊκής περιοχής πληροφοριών πτήσης για τον κατώτερο εναέριο χώρο.

4. Η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για την αναγνώριση της EUIR από τη ΔΟΠΑ όπως προβλέπεται στη δέκατη έκδοση του Ιουλίου 1997 του παραρτήματος 15 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944. Με τη συνεργασία του Eurocontrol, οργανώνει επίσης την έκδοση ενιαίων αεροναυτικών πληροφοριών που συνδέονται με την EUIR ενοποιώντας τις υπάρχουσες εθνικές αεροναυτικές πληροφορίες. Η έκδοση αυτή θα ενσωματώνει όλες τις τροποποιήσεις που συνεπάγεται η εφαρμογή του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού ως προς τις απαιτήσεις και διαδικασίες.

Άρθρο 5 Αναδιάρθρωση του ανώτερου εναέριου χώρου

1. Η EUIR αναδιαρθρώνεται σε λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου ελάχιστου μεγέθους με βάση την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα. Τα όρια αυτών των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν με τα εθνικά σύνορα. Τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου δημιουργούνται με σκοπό να υποστηριχθεί η παροχή υπηρεσιών εναέριας κυκλοφορίας στα κέντρα ελέγχου περιοχής που είναι υπεύθυνα για το καλύτερο δυνατό μέγεθος του εναέριου χώρου στο πλαίσιο της EUIR.

2. Τα λειτουργικά τμήματα εναέριου χώρου καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2. Ο καθορισμός αυτών των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου:

(α) υποστηρίζει αποτελεσματικά την υφιστάμενη και μελλοντική διαμόρφωση της εναέριας κυκλοφορίας.

(β) διασφαλίζει ότι κάθε τμήμα εναέριου χώρου είναι σχεδιασμένο ώστε να μεγιστοποιείται η αποτελεσματικότητα του ευρωπαϊκού εναέριου χώρου συνολικά.

(γ) λαμβάνει υπόψη το ανθρώπινο δυναμικό και τα κεφάλαια διαφόρων φορέων παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας.

(δ) ελαχιστοποιεί το κόστος συναλλαγών μεταξύ των διαφόρων κέντρων ελέγχου περιοχής.

(ε) διασφαλίζει τη συνεκτικότητα μεταξύ της διαμόρφωσης του ανώτερου και κατώτερου εναέριου χώρου.

Άρθρο 6 Ταξινόμηση εναέριου χώρου

Η EUIR καθορίζεται με βάση εναρμονισμένη ταξινόμηση του εναέριου χώρου ώστε να διασφαλίζεται η ομοιογενής παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας σε όλη την Κοινότητα και για να καθιερωθεί μια ενιαία κατηγορία περιβάλλοντος, εντός του οποίου οι φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας ενημερώνονται για το σύνολο της εναέριας κυκλοφορίας, τόσο όσον αφορά στη θέση όσο και τους σκοπούς της πτήσης.

Η ταξινόμηση αυτή βασίζεται σε κοινή και απλοποιημένη εφαρμογή της ταξινόμησης του εναέριου χώρου όπως προβλέπεται σήμερα στο κεφάλαιο 2 της δωδέκατης έκδοσης του Ιουλίου 1998 του παραρτήματος 11 της Σύμβασης για τη διεθνή πολιτική αεροπορία που υπεγράφη στο Σικάγο το 1944.

Οι αναγκαίοι κανόνες εφαρμογής στους τομείς που καλύπτονται από το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2.

Άρθρο 7 Πτήσεις σε ευθεία γραμμή στον ανώτερο εναέριο χώρο

Με την επιφύλαξη της ανάλυσης της ασφάλεια, οι φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας οργανώνουν τη σταδιακή εφαρμογή των πτήσεων σε ευθεία γραμμή στο πλαίσιο της EUIR, που συνιστούν την καλύτερη δυνατή, από οικονομική και περιβαλλοντική άποψη, χρήση του κοινοτικού εναέριου χώρου.

Οι φορείς παροχής υπηρεσιών υποβάλλουν τακτικές εκθέσεις με θέμα την εφαρμογή αυτή στην Επιτροπή.

Άρθρο 8 Ενιαίος σχεδιασμός του εναέριου χώρου

Η διάρθρωση, ο διαχωρισμός και η κατάταξη σε κατηγορίες του εναέριου χώρου σε συνδυασμό και με το σχεδιασμό των αεροδιαδρόμων βασίζονται σε ενιαία, αποτελεσματική και αποδοτική διαδικασία σχεδιασμού στο πλαίσιο της αποδεκτής αντίληψης περί εκμετάλλευσης. Για το σκοπό αυτό, θεσπίζονται κανόνες για τον εναέριο χώρο, κοινές αρχές και κριτήρια για το σχεδιασμό των τομέων, ιδιαίτερα των διασυνοριακών τομέων, και για το σχεδιασμό των αεροδιαδρόμων με βάση το έγγραφο «Έννοια και κριτήρια για μεσοπρόθεσμο καθορισμό των ευρωπαϊκών δικτύων των αεροδιαδρόμων και της κατάτμησης του εναέριου χώρου σε τομείς» EATMP ARN, έκδοση 4 του Eurocontrol της 1ης Απριλίου 2001.

Οι κανόνες εφαρμογής στους τομείς που καλύπτονται από το παρόν άρθρο θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2.

Άρθρο 9 Συμβατότητα με το σχεδιασμό για τον κατώτερο εναέριο χώρο

Με βάση τα κριτήρια που ορίζονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, για τον καθορισμό λειτουργικών τμημάτων του εναέριου χώρου ο προγραμματισμός και ο σχεδιασμός του κατώτερου εναέριου χώρου εναρμονίζονται με τον ανώτερο εναέριο χώρο λαμβανομένου υπόψη του περιβάλλοντος και των γειτνιαζόντων αεροδρομίων σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2 Η έννοια των λειτουργικών τμημάτων εναέριου χώρου, διευρύνεται για να συσταθούν ανάλογα τμήματα στον κατώτερο εναέριο χώρο, κυρίως με σκοπό την αντιμετώπιση διασυνοριακών προβλημάτων για τις πτήσεις μικρής και μέσης διάρκειας.

Οι φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας εναρμονίζουν τις λειτουργίες και πρακτικές που αφορούν τις αφίξεις και αναχωρήσεις αεροσκαφών προς και από τους αερολιμένες και την κίνησή τους στο έδαφος του αερολιμένα. Θεσπίζεται κοινή διαδικασία για τον καθορισμό των πρακτικών αυτών, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, συμπεριλαμβανομένων μεθόδων εκτίμησης κινδύνων για τον έλεγχο της σκοπιμότητας των διαδικασιών αυτών σε τοπικό επίπεδο.

Κεφάλαιο III Πολιτικοστρατιωτικοσ Συντονισμοσ

Άρθρο 10 Πολιτικοστρατιωτική συνεργασία

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν την αποτελεσματική κατανομή και χρήση του εναέριου χώρου από τους πολιτικούς και στρατιωτικούς χρήστες του εναέριου χώρου εφαρμόζοντας ομοιόμορφα και πλήρως την αρχή της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου.

2. Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την οργάνωση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας, ιδιαίτερα όσον αφορά σε όλες τις πτυχές διαχείρισης του εναέριου χώρου και διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Οι φορείς παροχής στρατιωτικών και πολιτικών υπηρεσιών αεροναυτιλίας ανταλλάσσουν δεδομένα στο πλαίσιο των συμφωνιών που προβλέπονται στο άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. αριθ. XXX/XX [σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού].

3. Λαμβανομένων υπόψη των γενικών όρων για τη διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας, όπως ορίζονται στο άρθρο 13, καθορίζονται, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, τα κριτήρια:

(α) για τη χρήση του κατακερματισμένου εναέριου χώρου, συμπεριλαμβανομένων των παραγόντων για τον προσδιορισμό οριζόντιων και κάθετων επεκτάσεων, την οριοθέτηση του εναέριου αυτού χώρου και την υποδιαίρεσή του σε λειτουργικά στοιχεία που θα ενεργοποιούνται αναλόγως της ζήτησης,

(β) για την εφαρμογή της ευέλικτης χρήσης του εναέριου χώρου.

Τα κριτήρια αυτά εφαρμόζουν τις αρχές που προβλέπονται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.ΧΧΧ/ΧΧ [για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού].

4. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την πλήρη ενοποίηση της αεράμυνας με τη διαχείριση του εναέριου χώρου, διασφαλίζοντας πλήρη αξιοποίηση του εναέριου χώρου υπό ορισμένους συμφωνηθέντες όρους και ρυθμίσεις, λαμβανομένων υπόψη των επιταγών της εθνικής ασφάλειας.

5. Με την επιφύλαξη των διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων στις οποίες η Κοινότητα μετέχει ως συμβαλλόμενο μέρος και με στόχο να κατοχυρωθεί η ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας, τα κράτη μέλη μπορούν να ζητούν το σχέδιο πτήσης για κάθε στρατιωτική πτήση που εισέρχεται στον εναέριο χώρο εντός του οποίου έχουν διοριστεί φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας σύμφωνα με τα άρθρα 8 και 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧ/ΧΧ [σχετικά με την παροχή υπηρεσιών αεροναυτιλίας στο πλαίσιο του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού], ανεξαρτήτως της προέλευσης ή και του προορισμού της πτήσης.

Άρθρο 11 Προσωρινή εξαίρεση εν αναμονή προσαρμογών

Σε περίπτωση σοβαρής διατάραξης των στρατιωτικών επιχειρήσεων, ένα ή περισσότερα κράτη μέλη δύνανται να ζητήσουν από την Επιτροπή να προτείνει προσαρμογές, στην επικράτειά τους, των κριτηρίων που ορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3. Εν αναμονή αυτών των προσαρμογών, η Επιτροπή εξαιρεί σε προσωρινή βάση τα οικεία κράτη μέλη από την εφαρμογή των διατάξεων.

Άρθρο 12 Δημοσιοποίηση πληροφοριών

Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. XXX/XX [για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού], τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που χρειάζεται σχετικά με τη ζήτηση και την πραγματική χρήση του εναέριου χώρου που είναι απαγορευμένος, κλειστός ή περιορισμένος για στρατιωτικούς σκοπούς, για περαιτέρω ανάλυση και δημοσίευση.

Κεφάλαιο IV Διαχειριση τησ ροησ τησ εναεριασ κυκλοφοριασ

Άρθρο 13 Διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας

Θεσπίζονται κανόνες για τη διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας με σκοπό τη βελτιστοποίηση των διαθέσιμων μεταφορικών ικανοτήτων στη χρήση του εναέριου χώρου και την ενίσχυση των διαδικασιών διαχείρισης της ροής της εναέριας κυκλοφορίας. Οι κανόνες αυτοί χαρακτηρίζονται από διαφάνεια και αποτελεσματικότητα ώστε να διασφαλίζεται ότι η μεταφορική ικανότητα παρέχεται έγκαιρα και με ευελιξία. Υποστηρίζουν ένα πλαίσιο λήψης επιχειρησιακών αποφάσεων από τους φορείς παροχής υπηρεσιών αεροναυτιλίας, τους ιδιοκτήτες αερολιμένων και τους χρήστες εναέριου χώρου, που βασίζεται στη συλλογική λήψη αποφάσεων. Οι κανόνες αυτοί αφορούν:

(α) μια συνεκτική πολιτική προσανατολισμού όσον αφορά τα δρομολόγια και την κυκλοφορία η οποία ορίζεται σε ενιαία δημοσίευση.

(β) τη συνέπεια μεταξύ των διαθέσιμων χρόνων χρήσης αερολιμένα και των διαθέσιμων χρόνων χρήσης που χορηγούνται στη διαχείριση της ροής της εναέριας κυκλοφορίας.

(γ) ασυνέπειες στον προγραμματισμό των πτήσεων.

(δ) εναλλακτικές λύσεις για εκτροπή της εναέριας κυκλοφορίας από περιοχές με συμφόρηση σε αεροδιαδρόμους προς λιγότερο επιβαρυμένες περιοχές.

(ε) κανόνες προτεραιότητας στην πρόσβαση στον εναέριο χώρο, ιδιαίτερα σε περιόδους συμφόρησης και κρίσης.

Οι κανόνες εφαρμογής θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16, παράγραφος 2.

Κεφάλαιο V Τελικεσ διαταξεισ

Άρθρο 14 Διαδικασίες

Κατά την εκπόνηση των κανόνων εφαρμογής στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή δύναται να ζητήσει, εφόσον κρίνεται ενδεδειγμένο, από τον Eurocontrol να εκπονεί σχέδια μέτρων με βάση πρόγραμμα εργασίας που έχει καταρτίσει η ίδια.

Άρθρο 15 Επανεξέταση μέτρων

1. Με στόχο την προσαρμογή στις τεχνικές εξελίξεις, είναι δυνατό να επέλθουν τροποποιήσεις, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 16, παράγραφος 2:

(α) στο επίπεδο πτήσης που αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2,

(β) στις παραπομπές στα έγγραφα των ΔΟΠΑ και Eurocontrol όπως αναφέρεται στα άρθρα 3, 4, 6 και 8.

2. Η Επιτροπή δημοσιεύει τους κανόνες εφαρμογής που εκδίδονται βάσει του παρόντος κανονισμού στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 16 Διαδικασίες επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή ενιαίου ουρανού που συτάθηκε βάσει του άρθρου7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ.ΧΧΧ/ΧΧ [για τον καθορισμό του πλαισίου για την υλοποίηση του ενιαίου ευρωπαϊκού ουρανού].

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 7 και 8 της εν λόγω απόφασης.

3. Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε ένα μήνα.

Άρθρο 17 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι υποχρεωτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Ο Πρόεδρος