A4-0412/98

Ψήφισμα σχετικά με την Ανακοίνωση της Επιτροπής προς τα κράτη μέλη που αφορά την περιφερειακή πολιτική και την πολιτική ανταγωνισμού (C(98)0673 - C4-0247/98)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη την Ανακοίνωση της Επιτροπής (C(98)0673 - C4-0247/98),

- έχοντας υπόψη τη Συνθήκη ΕΚ, και ιδιαίτερα το άρθρο 3 Α όπου κατοχυρώνεται η αρχή της οικονομίας της ανοικτής αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό,

- έχοντας υπόψη τη Συνθήκη ΕΚ, και ιδιαίτερα το άρθρο 3 ι) σχετικά με την ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και το άρθρο 130 Α όπου καθορίζεται ο στόχος της μείωσης των διαφορών μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιφερειών και της μείωσης της καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών,

- έχοντας υπόψη το 130 Β της Συνθήκης ΕΚ που θεσπίζει ότι τα κράτη μέλη ασκούν την οικονομική τους πολιτική με σκοπό να επιτύχουν τους στόχους του άρθρο 130 Α και ότι η υλοποίηση των πολιτικών και δράσεων της Κοινότητας καθώς και η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς λαμβάνουν υπόψη τους στόχους αυτούς,

- έχοντας υπόψη την πρώτη τριετή έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την οικονομική και κοινωνική συνοχή (COM(96)0542),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 13ης Νοεμβρίου 1996 σχετικά με τη βιομηχανική αναδιάρθρωση και τις μετεγκαταστάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση ((EE C 362 της 2.12.1996, σελ. 94)),

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής για τις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα ((ΕΕ C 74 της 10.3.1998, σελ. 9.)),

- έχοντας υπόψη την απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την πολυκλαδική πλαισίωση των ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα υπέρ των μεγάλων επενδυτικών σχεδίων ((ΕΕ C 107 της 7.4.1998, σελ. 7)),

- έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις γενικές διατάξεις για τα διαρθρωτικά ταμεία (COM(98)0131 - C4-0285/98 - 98/0090(AVC)) και ιδιαίτερα τη 15η αιτιολογική σκέψη αυτού,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής (A4-0412/98),

Α. εκτιμώντας ότι η εφαρμογή των κανόνων της πολιτικής ανταγωνισμού και συγκεκριμένα η απαγόρευση της αρχής των κρατικών ενισχύσεων, είναι απαραίτητη για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης,

Β. εκτιμώντας ότι οι διατάξεις του άρθρου 92, παράγραφοι 3 α) και γ) της Συνθήκης που αφορούν το συμβατό χαρακτήρα ορισμένων ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα, πρέπει να συμβάλουν στην ενίσχυση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής,

Γ. εκτιμώντας ότι στο σημερινό πλαίσιο της τεχνολογικής εξέλιξης, των αναδιαρθρώσεων και της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, η πολιτική ανταγωνισμού αποτελεί βασικό παράγοντα ανταγωνιστικότητας της οικονομίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπό την προϋπόθεση ωστόσο ότι αυτός ο ανταγωνισμός ασκείται με θεμιτά μέσα, ιδιαίτερα εκ μέρους ορισμένων εμπορικών εταίρων της Ένωσης, και ότι δεν έχει ως συνέπεια να θυσιασθούν τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα της Ένωσης,

Δ. εκτιμώντας ότι από την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό η οικονομική ανάπτυξη και κατά συνέπεια η δημιουργία θέσεων απασχόλησης,

Ε. εκτιμώντας ωστόσο ότι από την πρώτη έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση προκύπτει ότι το αναπτυξιακό χάσμα μεταξύ των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, παρά τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί, παραμένει πάντα βαθύ και ανησυχητικό,

ΣΤ. εκτιμώντας ότι τόσο οι δημοσιονομικοί περιορισμοί όσο και οι προοπτικές διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα οδηγήσουν κατ' ανάγκη στην αυστηρή εφαρμογή της αρχής της συγκέντρωσης των πόρων και προϋποθέτουν κατά συνέπεια την αναζήτηση του μεγαλύτερου δυνατού συντονισμού των μέσων για την εξυπηρέτηση του στόχου της συνοχής,

Ζ. εκτιμώντας όσον αφορά τη συνοχή ότι η διαρθρωτική πολιτική που εφαρμόζεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση εδώ και είκοσι χρόνια, οικοδομήθηκε με τρόπο ρεαλιστικό για να ανταποκριθεί στις αυξανόμενες ανάγκες της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής που προέκυψαν τόσο από τις διαδοχικές διερύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και από την εμφάνιση κρίσεων (αιφνίδια επιδείνωση της ανεργίας, απερήμωση ορισμένων αγροτικών περιοχών, δυσχέρειες του αλιευτικού τομέα, εμφάνιση προβλημάτων κοινωνικού αποκλεισμού στα περίχωρα μεγάλων πόλεων),

Η. εκτιμώντας ότι η ευρωπαϊκή περιφερειακή πολιτική, παρά τις βελτιώσεις που δέχθηκε, χαρακτηρίσθηκε από πολλαπλασιασμό των στόχων και των προγραμμάτων, από σχετική διάσπαση των επιδοτήσεων, και σε τελική ανάλυση από δυσκαμψία και ασυνέπεια που δικαιολογούν την υπό εξέταση μεταρρύθμιση που πρότεινε η Επιτροπή (Ατζέντα 2000),

Θ. εκτιμώντας ότι πολλά κράτη μέλη ακολουθούσαν μέχρι πρόσφατα εθνικές στρατηγικές οι οποίες δεν συμμορφούνταν με το στόχο μιας ευρωπαϊκής χωροταξίας και μιας οικονομικής και κοινωνικής συνοχής,

Ι. εκτιμώντας τέλος ότι η Επιτροπή, όπως δεσμεύεται από το άρθρο 92 της Συνθήκης, επεδίωξε να εξασφαλίσει τον ελεύθερο ανταγωνισμό και να επιτρέψει κατ' εξαίρεση ορισμένες ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα μόνον υπό τις προϋποθέσεις και σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται επακριβώς στην παράγραφο 3 α) και γ) του ιδίου άρθρου,

ΙΑ. ότι το σύνολο των πρακτικών αυτών οδήγησαν τόσο εκ μέρους των αρμοδίων υπηρεσιών της Επιτροπής όσο και των κρατών μελών σε μία πολιτική ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα που σε ορισμένες περιπτώσεις χαρακτηριζόταν από ελάχιστο συντονισμό και μάλιστα από αντιφάσεις ως προς τα αποτελέσματά της και η οποία δεν επέτρεψε τη χάραξη μίας συντονισμένης ευρωπαϊκής στρατηγικής για την καταπολέμηση των περιφερειακών ανισοτήτων,

ΙΒ. εκτιμώντας ότι έως σήμερα η εφαρμογή από την Επιτροπή των διατάξεων του άρθρου 92, παράγραφος 3 α) και γ), δηλαδή οι εθνικές ενισχύσεις περιφερειακού χαρακτήρα που επιτρέπονται κατ' εξαίρεση αφενός και οι οι τρόποι εφαρμογής από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη των κανονισμών των διαρθρωτικών ταμείων κατά τη διάρκεια των δύο φάσεων (1989-1993 και 1994-1999) αφετέρου, είχαν ως αποτέλεσμα να σημειωθούν τεράστιες διαφορές στο πλαίσιο της εφαρμογής των κοινοτικών και των εθνικών ενισχύσεων,

ΙΓ. εκτιμώντας ιδιαίτερα, όσον αφορά κυρίως την εφαρμογή του άρθρου 92, παράγραφος 3 γ), ότι οι σημαντικές ανισότητες έχουν τόσο εδαφικό χαρακτήρα (οι χάρτες των επιλέξιμων περιφερειών από την ΓΔ IV και από την ΓΔ XVI δεν συμπίπτουν μεταξύ τους) όσο και χρονικό χαρακτήρα (έλλειψη συγχρονισμού μεταξύ των κοινοτικών και των εθνικών ενισχύσεων) και ότι από τα 15 κράτη μέλη τα 5 μόνον ακολουθούν μια πλήρως συντονισμένη προσέγγιση,

ΙΔ. εκτιμώντας εξάλλου ότι η Επιτροπή στην πρώτη έκθεση σχετικά με την κατάσταση της κοινωνικής και οικονομικής συνοχής στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν παρέλειψε να επισημάνει ότι εξ αιτίας των ανισοτήτων αυτών ποσοστό 6,6% του πληθυσμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατοικεί στις περιφέρειες που καλύπτονται από τους περιφερειακούς στόχους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι από την περιφερειακή πολιτική των κρατών μελών και ότι επίσης ποσοστό 2,7% του ευρωπαϊκού πληθυσμού επωφελείται από εθνικές περιφερειακές ενισχύσεις, αλλά δεν είναι επιλέξιμο για κοινοτική ενίσχυση,

ΙΕ. εκτιμώντας επίσης ότι από την 27η έκθεση για την πολιτική του ανταγωνισμού (1997) που επέβαλε η Επιτροπή προκύπτει (σελ. 65) ότι για την περίοδο 1992-1994 το σύνολο των ενισχύσεων υπέρ της βιομηχανίας ανερχόταν σε περίπου 43 δισ. ευρώ ετησίως, ήτοι 4% της προστιθέμενης αξίας και 1.400 ευρώ ανά απασχόληση στους σχετικούς τομείς[semigr ] ότι το ποσοστό των ειδικών ενισχύσεων που χορηγήθηκαν στην μεταποιητική βιομηχανία αυξήθηκε από 7% σε 36% μεταξύ 1990 και 1994,

ΙΣΤ. επίσης ότι, συμπεριλαμβανομένων όλων των οριζοντίων, κλαδικών ή περιφερειακών ενισχύσεων, η μεγαλύτερη ανισότητα ως προς το επίπεδο και τον όγκο των ενισχύσεων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη, συγκεκριμένα εξ αιτίας της μεγάλης διαφοράς ως προς τις δημοσιονομικές ικανότητες, σημειώθηκε προς όφελος ορισμένων περιφερειών των πλουσιότερων χωρών και εις βάρος των μειονεκτικών περιφερειών,

ΙΖ. εκτιμώντας ότι το καθεστώς ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα (άρθρο 92, παράγραφος 3, σημεία α) και γ)) και η διαρθρωτική πολιτική (στόχοι 1 και 2) έχουν συγκεκριμένους και διαφορετικούς στόχους,

ΙΗ. ότι στα πλαίσια της εφαρμογής των εθνικών πολιτικών για τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να επιδιώκουν την επίτευξη διαφορετικών στόχων και αποτελεσμάτων[semigr ]

ΙΘ. ότι η κατανομή σε ζώνες του άρθρου 92, παράγραφος 3, σημεία α) και γ) καθορίζει τις περιοχές στις οποίες οι επιχειρήσεις θα μπορούσαν να λάβουν πιο ενδιαφέρουσες ενισχύσεις από το σύνολο της κοινοτικής επικράτειας, και ότι συμβάλλει στην εξωγενή ανάπτυξη των ζωνών αυτών ευνοώντας τις επενδύσεις αυτές,

Κ. εκτιμώντας ότι η Επιτροπή, προκειμένου να προσπαθήσει να επανορθώσει τις ανισότητες αυτές και να ικανοποιήσει το στόχο της αυστηρής συγκέντρωσης των περιφερειακών ενισχύσεων σύμφωνα με το πνεύμα της μεταρρύθμισης των διαρθρωτικών ταμείων όπως προτείνεται από την Επιτροπή στην Ανακοίνωση για την Ατζέντα 2000 καθώς και στις σχετικές προτάσεις κανονισμών (ιδιαίτερα όσον αφορά τη μείωση του επιλέξιμου πληθυσμού για τις κοινοτικές ενισχύσεις από 51% σήμερα σε 35-40% έως το 2006), υπέβαλε τρία έγγραφα: μία γενική ανακοίνωση για την περιφερειακή πολιτική και την πολιτική ανταγωνισμού, νέες κατευθυντήριες γραμμές που αφορούν την εφαρμογή του άρθρου 92 παράγραφος 3 α και γ και μία απόφαση πολυκλαδικής πλαισίωσης των ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα υπέρ των μεγάλων επενδυσιακών σχεδίων,

1. θεωρεί ότι οι κανόνες του ανταγωνισμού θα πρέπει να αποτελούν εγγύηση για την ορθή και διαφανή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς[semigr ] κρίνει ότι οι κρατικές ενισχύσεις οι οποίες είναι εξαιρέσεις από τον ελεύθερο ανταγωνισμό, δικαιολογούνται μόνο από την ανάγκη να διατηρηθεί και να ενισχυθεί η οικονομική και κοινωνική συνοχή[semigr ]

2. λαμβάνει γνώση της πρόθεσης της Επιτροπής να μειώσει το όριο του πληθυσμού που εμπίπτει στις διατάξεις του άρθρου 92, παράγραφος 3, σημεία α) και γ), ούτως ώστε, και δεδομένου ότι το γενικό όριο του επιλέξιμου πληθυσμού για τις κοινοτικές ενισχύσεις θα κατέλθει από 51 σε 35-40%, η σχέση μεταξύ των δύο συστημάτων περιφερειακής κατανομής θα παράσχουν τη δυνατότητα επίτευξης μεγαλύτερης συνοχής[semigr ]

3. προτείνει στην Επιτροπή, στο πλαίσιο των νέων κατευθυντηρίων γραμμών της για την ερμηνεία του άρθρου 92 παράγραφος 3, σημείο α), να συμπεριλάβει, ρητά, σε όλες τις περιφέρειες που εντάσσονται στο στόχο 1, δηλαδή, εκτός εκείνων που έχουν λιγότερο από το 75% του ΑΕΠ ανά κάτοικο του κοινοτικού μέσου όρου, τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιοχές και εκείνες που πληρούν τα κριτήρια του τρέχοντος στόχου 6[semigr ]

4. θεωρεί ότι κατά την ερμηνεία του άρθρου 92 παράγραφος 3, σημείο α), δηλαδή όσον αφορά τις περιφέρειες «στις οποίες το βιωτικό επίπεδο είναι ασυνήθως χαμηλό ή στις οποίες επικρατεί σοβαρή υποαπασχόληση», θα πρέπει να διεξαχθεί καθορισμός των περιφερειών σύμφωνα με το νέο στόχο 1[semigr ]

5. υπογραμμίζει ωστόσο ότι ο κατάλογος των περιοχών του στόχου 1 θα πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένες περιορισμένες εξαιρέσεις από τον κανόνα, ενώ οι ίδιες αυτές εξαιρέσεις θα πρέπει να αναγράφονται στον κατάλογο των περιφερειών που προβλέπονται από το άρθρο 92, παράγραφος 3, σημείο α)[semigr ]

6. εγκρίνει επίσης, στο πλαίσιο των νέων κατευθυντηρίων γραμμών, τις διατάξεις που εξαρτούν τις ενισχύσεις για πρώτη επένδυση και για τη δημιουργία απασχόλησης από τη διατήρησή τους στην ενδιαφερόμενη μειονεκτική περιφέρεια κατά τη διάρκεια μιας ελάχιστης περιόδου καθώς και την επιλεξιμότητα για τις ενισχύσεις αυτές σε περίπτωση μη υλικών επενδύσεων (μεταφορά τεχνολογίας)[semigr ]

7. εκφράζει ωστόσο την ανησυχία του, ως προς το θέμα της συνοχής, για τις ενδεχόμενες διαφορές μεταξύ των κριτηρίων που καθορίζονται στο πλαίσιο του άρθρου 92 παράγραφος 3, σημείο γ) και των κοινοτικών κριτηρίων που καθορίσθηκαν για την επιλεξιμότητα για το νέο στόχο 2[semigr ]

8. είναι της άποψης ότι η προσέγγιση που έχει ως στόχο την επίτευξη μεγαλύτερου βαθμού συνοχής θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα στοιχείο ευελιξίας ως προς τον καθορισμό των επιλεξίμων περιοχών όσο και των περιοχών που δικαιούνται κρατικών ενισχύσεων[semigr ]

9. επισημαίνει ότι δεν υπάρχουν νομικά μέσα που να επιβάλλουν τη συνοχή στους τομείς που προβλέπονται από το άρθρο 92, παράγραφος 3, σημείο α), καθώς και στους τομείς του μελλοντικού στόχου 2, και ότι ως εκ τούτου, η συνοχή θα στηριχθεί μόνο σε αποφάσεις τις οποίες θα λάβουν ιδία πρωτοβουλία τα κράτη μέλη[semigr ]

10. εκφράζει ιδιαίτερα την ανησυχία του για τις διατάξεις των νέων κατευθυντηρίων γραμμών που περιορίζουν σε σχέση με την προηγούμενη κατάσταση την ένταση των επιτρεπόμενων εθνικών ενισχύσεων:

- στις περιφέρειες του στόχου 1 σε 50% μόνο της συγχρηματοδότησης για εκείνες τις περιφέρειες που βρίσκονται ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ κάτω από το 60% του κοινοτικού μέσου όρου και σε 40% για ποσοστό άνω του 60%

- στις περιφέρειες του νέου στόχου 2 σε 20% και μάλιστα σε ορισμένες περιπτώσεις σε 10%[semigr ]

11. εκφράζει τις ανησυχίες του ότι οι περιορισμοί του ύψους των εθνικών ενισχύσεων περιφερειακού χαρακτήρα, στο γενικό πλαίσιο της μείωσης της απόλυτης αξίας των κοινοτικών ενισχύσεων, θα ζημιώσουν την οικονομική ανάπτυξη τόσο στις πλέον μειονεκτικές περιφέρειες του στόχου 1 όσο και σε πολλές περιφέρειες του νέου στόχου 2 που θα ενισχύονται λίγότερο απ' ότι κατά το παρελθόν (αστικές ζώνες που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, αγροτικές περιοχές σε παρακμή)[semigr ]

12. υπογραμμίζει επίσης την ανάγκη να αυξηθεί το ύψος των ενισχύσεων που επιτρέπονται σήμερα στο πλαίσιο των νέων κατευθυντήριων γραμμών για τις επενδύσεις υπέρ των ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών και όλων των άλλων γεωγραφικώς μειονεκτουσών περιφερειών που αναφέρονται στη Συνθήκη του Άμστερνταμ[semigr ]

13. εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι ακόμα και στα πιό πλούσια κράτη μέλη υφίστανται διαρθρωτικά αδύνατες περιοχές, η ανάπτυξη και η αναδιάρθρωση των οποίων θα πρέπει να αποτελέσει ευρωπαϊκό καθήκον[semigr ]

14. τονίζει ότι η συγκεντρωτική διάθεση των πόρων του Ταμείου στις περιοχές της Κοινότητας που έχουν πληγεί σε μεγαλύτερο βαθμό, δεν σημαίνει ότι τα εθνικά μέτρα στήριξης θα πρέπει να προορίζονται μόνο για τις περιοχές αυτές[semigr ]

15. θεωρεί, όσον αφορά τις περιφέρειες που θα χάσουν το καθεστώς των περιφερειών του στόχου 1 και θα βρεθούν σε κατάσταση phasing out, ότι οι μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 92, παράγραφος 3, σημείο γ), όπως αναφέρονται στις νέες κατευθυντήριες γραμμές (δύο χρόνια για τις ενισχύσεις λειτουργίας και τέσσερα χρόνια για τις ενισχύσεις αρχικής επένδυσης) είναι πολύ αυστηρές για περιφέρειες που έχουν μόλις εξέλθει από τη φάση της έντονης αναπτυξιακής καθυστέρησης και των οποίων η οικονομία παραμένει ακόμα ευάλωτη[semigr ] είναι της άποψης ότι για τις περιοχές οι οποίες θα παύσουν να χαίρουν του καθεστώτος του στόχου 2 και οι οποίες θα παύσουν να εισπράττουν ενισχύσεις, θα πρέπει να θεσπισθούν μεταβατικές διατάξεις δυνάμει του άρθρου 92, παράγραφος 3, σημείο γ) που θα ισχύουν για το χρονικό διάστημα σταδιακής παύσεως της χορήγησης των ενισχύσεων αυτών[semigr ]

16. θεωρεί κατά συνέπεια ότι η Επιτροπή, παρά τις αποκλειστικές αρμοδιότητες που της εκχωρεί η Συνθήκη για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού, θα έπρεπε σύμφωνα με το άρθρο 159 (πρώην άρθρο 130 Β) της εν λόγω Συνθήκης, να ακολουθήσει ελαστικότερη προσέγγιση για όλα τα ανωτέρω ζητήματα που προκαλούν νόμιμες ανησυχίες στις ενδιαφερόμενες περιφέρειες, προκειμένου να μην διακινδυνεύσει ο πρωταρχικός στόχος της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής[semigr ]

17. πιστεύει επίσης ότι ως εγγυητής του στόχου της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής δεν μπορεί να τηρήσει παθητική στάση και έχει κάθε δικαίωμα να ζητήσει από την Επιτροπή να εξεύρει λύσεις που θα συμβιβάζουν καλύτερα από ό,τι σήμερα την τήρηση των όρων ανταγωνισμού και τη μέριμνα για τη μείωση των περιφερειακών ανισοτήτων[semigr ]

18. εκφράζει φόβους σχετικά με το γεγονός ότι, ελλείψει τέτοιων λύσεων που θα δικαιολογούνται από την καθυστέρηση της ανάπτυξης και τις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν ορισμένες περιφέρειες, θα υπάρξει ανεξέλεγκτη αύξηση των φορολογικών μέτρων και άλλων μέτρων υποκατάστασης με αποτέλεσμα να κινδυνεύσει σοβαρά η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς[semigr ]

19. θεωρεί ότι είναι σκόπιμο να περιορισθούν σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ οι στρεβλώσεις, οι υπερπροσφορές μεταξύ περιφερειών και οι κίνδυνοι μετεγκαταστάσεων που προκύπτουν από τις εθνικές πολιτικές ενισχύσεων[semigr ]

20. επιθυμεί, κατά συνέπεια, μια γενική ενίσχυση της συνοχής μεταξύ της πολιτικής ανάπτυξης των επιχειρήσεων και της κοινοτικής περιφερειακής πολιτικής, θεωρεί όμως ότι θα πρέπει να αφεθεί στα κράτη μέλη ένα περιθώριο εκτίμησης[semigr ]

21. ζητεί από την Επιτροπή να θεσπίσει σε συνεργασία με τις εθνικές αρχές ένα σύστημα παρακολούθησης και ελέγχου το οποίο θα διασφαλίζει τη μακροχρόνια δέσμευση των επιδοτούμενων επιχειρήσεων για την περιφερειακή ανάπτυξη, ώστε να αποφευχθεί η εκμετάλλευση των πλεονεκτημάτων των επιδοτήσεων από διεθνείς επιχειρήσεις που μετακινούνται συνεχώς χωρίς να συμβάλλουν σε μακροπρόθεσμες οικονομικές δραστηριότητες[semigr ]

22. εγκρίνει την πρόσφατη απόφαση της Επιτροπής για την πολυκλαδική πλαισίωση των μεγάλων επενδυσιακών σχεδίων περιφερειακού χαρακτήρα προκειμένου να περιορισθεί το είδος αυτό των ενισχύσεων για σχέδια μεγάλων κεφαλαίων στις περιπτώσεις μόνον κατά τις οποίες χωρίς να προκαλούνται σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού θα υπάρχει αναμφισβήτητα σημαντικός περιφερειακός αντίκτυπος επειδή θα δημιουργούνται πράγματι άμεσες και έμμεσες απασχολήσεις[semigr ]

23. επιθυμεί, ως προς το ζήτημα της συνοχής, να διευρύνει η Επιτροπή στο μέλλον τη διαδικασία αυτή, η οποία σήμερα βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο, προς όλους τους ευαίσθητους τομείς που ακόμη σήμερα διέπονται από ειδικούς κανόνες σχετικά με τον έλεγχο των κρατικών ενισχύσεων (αυτοκινητοβιομηχανία, ναυπηγική βιομηχανία, σιδηρουργία, κλωστοϋφαντουργία)[semigr ]

24. ζητεί επίσης από την Επιτροπή να αρχίσει να προβληματίζεται γενικώς, και τούτο για να ανταποκριθεί στις ανάγκες αξιολόγησης, επί των περιφερειακών επιπτώσεων των εθνικών συστημάτων χορήγησης ενισχύσεων, είτε αυτές είναι οριζόντιες (Ε& Α και Περιβάλλον) είτε τομεακές (ενισχύσεις στη ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία, αυτοκινητοβιομηχανία, χαλυβουργία, κλωστοϋφαντουργία) και να προβεί σε μία όσο το δυνατόν ακριβέστερη εκτίμηση των θετικών και αρνητικών αποτελεσμάτων των εθνικών ενισχύσεων με περιφερειακούς στόχους ανάλογα με τους διαφόρους τρόπους χορήγησής τους (επιδότηση για επενδύσεις, απιδοτήσεις επιτοκίου, ενισχύσεις για την απασχόληση, ενισχύσεις στις μεταφορές κλπ)[semigr ]

25. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει τον παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή καθώς και στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών.