[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 7.3.2007

SEC(2007) 289 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ισπανίας, για την περίοδο 2006-2009

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενικο πλαισιο

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 15 Μαρτίου 1999 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.

Ιστορικο για την Αξιολογηση του Eπικαιροποιημενου προγραμματος

Η Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ισπανίας, που υποβλήθηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).

Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:

1. οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία

2. η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας)

3. η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις

Η Ισπανία φαίνεται ότι βρίσκεται σε "ενάρετο οικονομικό κύκλο". Η εγχώρια ζήτηση, χάρη στην ιδιωτική κατανάλωση και τις επενδύσεις στον τομέα των δομικών κατασκευών, αποτελεί την αιτία έντονης αύξησης της απασχόλησης στους τομείς της στέγασης και της παροχής υπηρεσιών, οι οποίοι, με τη σειρά τους, τροφοδοτούν την εγχώρια ζήτηση μέσα σε ένα πλαίσιο υγιών δημόσιων οικονομικών και αρνητικών πραγματικών επιτοκίων. Ωστόσο, η επίμονη της διαφοράς πληθωρισμού σε σχέση με τη ζώνη του ευρώ, σε συνδυασμό με την βραδεία άνοδο της παραγωγικότητας, επιδεινώνει την εξωτερική ανταγωνιστική θέση μιας χώρας της οποίας τα συγκριτικά πλεονεκτήματα εξακολουθούν να βασίζονται στο χαμηλό κόστος παραγωγής και όχι τόσο σε προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Η διεύρυνση των εξωτερικών ελλειμμάτων ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τις μεσοπρόθεσμες προοπτικές ανάπτυξης. Επιπλέον, το υψηλό χρέος των νοικοκυριών, που οφείλεται κατά μεγάλο μέρος σε μαζικές επενδύσεις σε κατοικίες, καθιστά ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού πιο ευάλωτο στις αυξήσεις των επιτοκίων. Οι συνετές δημοσιονομικές πολιτικές που εφαρμόζει η Ισπανία αποδείχθηκαν κατάλληλες μέσα στο πλαίσιο αυτό.

Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμα

Στις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο ήταν της γνώμης ότι «συνολικά η δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο. Η διατήρηση μιας ισχυρής δημοσιονομικής θέσης είναι σημαντική υπό το πρίσμα των αυξανόμενων εξωτερικών ανισορροπιών». Το Συμβούλιο κάλεσε την Ισπανία να «θέσει σε εφαρμογή τα προβλεπόμενα μέτρα για την αντιμετώπιση των μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών επιπτώσεων της δημογραφικής γήρανσης».

Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 15 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ισπανίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: δημοσιονομική σταθερότητα, στρατηγική E&A, βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, προώθηση του ανταγωνισμού, ανάπτυξη υποδομών, βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς εργασίας και βελτίωση της εκπαίδευσης και του ανθρώπινου κεφαλαίου.

Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [2] ) έδειξε ότι η Ισπανία σημειώνει ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων και την εκπλήρωση των δεσμεύσεων που ανέλαβε κατά το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2006. Η θέσπιση περαιτέρω νόμων και μέτρων και στους επτά βασικούς τομείς πολιτικής είναι απαραίτητη προκειμένου να αυξηθεί η απασχόληση και η παραγωγικότητα και να σημειωθεί πρόοδος στο ζήτημα της πλήρους σύγκλισης του κατά κεφαλή ΑΕΠ με την ΕΕ-25.

Λαμβάνοντας υπόψη τις διαπιστωθείσες αρετές και αδυναμίες έγινε στην Ισπανία η σύσταση να αναλάβει δράση στους τομείς του ανταγωνισμού, των ενεργητικών πολιτικών στην αγορά εργασίας, της δια βίου μάθησης και της εκπαίδευσης.

Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |

- Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ισπανίας, για την περίοδο 2006-2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

4. Στις [27 Μαρτίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Ισπανίας για την περίοδο 2006-2009[6].

5. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του πραγματικού ΑΕΠ από 3,8% το 2006 σε 3,3% κατά μέσο όρο για το υπόλοιπο της περιόδου του προγράμματος. Με βάση τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται ότι βασίζεται σε ευλογοφανείς αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος σχετικά με τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές. Η προβλεπόμενη διαφορά πληθωρισμού σε σχέση με τη ζώνη του ευρώ, μολονότι μειώνεται, εξακολουθεί να είναι σημαντικό. Ενδέχεται μεν να υπάρξουν ορισμένες ευνοϊκές εξελίξεις βραχυπρόθεσμα, αλλά μπορεί να εμφανισθούν και κίνδυνοι ως προς το σενάριο αυτό συνδεόμενοι με τις ανισορροπίες της οικονομίας και ιδίως την αύξηση των χρεών των νοικοκυριών και τη διεύρυνση του ελλείμματος του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών. Εκτός αυτού, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η ανάπτυξη μεσοπρόθεσμα να είναι λιγότερο έντονη από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα, ιδίως αν σταματήσει η παρατεταμένη ευφορία στον τομέα της κατασκευής κατοικιών.

6. Για το 2006, οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής υπολόγισαν ότι το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης θα είναι ίσο προς 1,5% του ΑΕΠ και ότι θα ανταποκρίνεται πλήρως στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ενώ ο στόχος στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα ήταν 0,9% του ΑΕΠ. Το θετικό αυτό αποτέλεσμα είναι απόρροια υψηλότερων από το αναμενόμενο εσόδων λόγω της έντονης αύξησης της απασχόλησης και της διόγκωσης των κερδών των επιχειρήσεων, που υπολογίζεται ότι συνέβαλαν σε αύξηση των άμεσων φορολογικών εσόδων πολύ μεγαλύτερη από την ονομαστική ανάπτυξη του ΑΕΠ.

7. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα αποσκοπεί (i) στη διατήρηση της μακροοικονομικής και της δημοσιονομικής σταθερότητας και (ii) στην ενίσχυση της παραγωγικότητας με την προώθηση των έργων υποδομής και του ανθρώπινου και τεχνολογικού κεφαλαίου. Το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης προβλέπεται ότι θα υποχωρήσει από 1,4% του ΑΕΠ το 2006 σε περίπου 1% του ΑΕΠ το 2009. Η πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος είναι ανάλογη. Προβλέπεται ότι θα μειωθεί από 3% του ΑΕΠ το 2006 σε 2¼% του ΑΕΠ το 2009. Ενώ τα έσοδα θα μειωθούν κατά 0,2% του ΑΕΠ κατά την περίοδο του προγράμματος, οι πρωτογενείς δαπάνες θα αυξηθούν κατά περίπου 0,5% του ΑΕΠ, αύξηση που εν μέρει θα αντισταθμιστεί από την ελάττωση του βάρους που αντιπροσωπεύουν οι πληρωμές τόκων. Το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προέβλεπε μικρότερα πλεονάσματα μέσα σε ένα εν πολλοίς παρόμοιο μακροοικονομικό πλαίσιο. Η διαφορά μεταξύ των δύο επικαιροποιημένων προγραμμάτων οφείλεται σε ένα πολύ μεγαλύτερο πλεόνασμα το 2006 από ό,τι προβλεπόταν ένα έτος νωρίτερα, πράγμα που προβλέπεται ότι θα έχει θετικές συνέπειες καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος.

8. Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των τυχόν έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να μειωθεί οριακά από περίπου 1¾% του ΑΕΠ το 2006 σε 1½% του ΑΕΠ στα τέλη της περιόδου του προγράμματος. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) του προγράμματος είναι η επίτευξη ισοσκελισμένης θέσης από διαρθρωτική άποψη, την οποία το πρόγραμμα σκοπεύει να διατηρήσει με μεγάλη άνεση καθ' όλη την περίοδο του προγράμματος. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο αναφοράς (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1¼% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του εκτιμάται ότι θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας προς αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του προβλεπόμενου εύρους που καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II και είναι απαιτητικότερος από ό,τι συνάγεται από τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.

9. Οι κίνδυνοι όσον αφορά τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το επικαιροποιημένο πρόγραμμα είναι ευλογοφανές, ενώ οι προβλέψεις ως προς τα έσοδα φαίνεται να αντικατοπτρίζουν επιφυλακτικές παραδοχές. Από την πλευρά των δαπανών υπάρχει κίνδυνος ορισμένων υπερβάσεων (σε επίπεδο περιφερειακών αρχών) εάν επιβεβαιωθούν οι τάσεις του παρελθόντος στον τομέα της εκπαίδευσης και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης.

10. Με βάση αυτή την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται επαρκής για τη διατήρηση του ΜΔΣ καθ' όλη την περίοδο αναφοράς, όπως προβλέπει το πρόγραμμα. Επιπλέον, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων για έκαστο έτος. Ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής, όπως απορρέει από το πρόγραμμα, ανταποκρίνεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

11. Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ανήλθε σε 40% του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή πολύ κατώτερο του 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους κατά 8 εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο αναφοράς.

12. Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στην Ισπανία είναι πολύ πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ κυρίως εξαιτίας της σχετικά μεγάλης αύξησης των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά τις επερχόμενες δεκαετίες. Η αρχική δημοσιονομική θέση, που βελτιώθηκε σε σύγκριση με το 2005, συμβάλλει στον μετριασμό του προβλεπόμενου μακροπρόθεσμου δημοσιονομικού αντίκτυπου της δημογραφικής γήρανσης, αλλά δεν αρκεί για την πλήρη κάλυψη της σημαντικής αύξησης των δαπανών εξαιτίας της δημογραφικής γήρανσης. Η διατήρηση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μεσοπρόθεσμα και η εφαρμογή περαιτέρω μέτρων με σκοπό τη συγκράτηση της σημαντικής αύξησης των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση θα συνέβαλλε στη μείωση των κινδύνων όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Ισπανία φαίνεται να αντιμετωπίζει μεσαίας τάξης κίνδυνο σε σχέση με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

13. Το πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Ωστόσο, δεν παρέχονται συστηματικές πληροφορίες για το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που απορρέουν άμεσα από τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις συνέπειες που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά τα μέτρα που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σταθερότητας μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται ότι αντιστοιχούν στα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, αμφότερα τα προγράμματα προβλέπουν βαθμιαία αύξηση των δημόσιων δαπανών για E&A και για επενδύσεις υποδομής.

14. Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.

15. Σε ό,τι αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρέχει όλα τα υποχρεωτικά και τα περισσότερα από τα προαιρετικά δεδομένα[7].

Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται με βάση τις επιταγές του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης. Μια ισχυρή δημοσιονομική θέση αποτελεί καθοριστικό παράγοντα στο πλαίσιο των αυξανόμενων εξωτερικών ανισορροπιών και της υφιστάμενης διαφοράς όσον αφορά τον πληθωρισμό σε σχέση με τη ζώνη του ευρώ.

Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση και, συγκεκριμένα, την προβλεπόμενη αύξηση των δαπανών που συνδέονται με τη δημογραφική γήρανση, η Ισπανία καλείται να βελτιώσει περαιτέρω την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών λαμβάνοντας μέτρα για τον μετριασμό του αντίκτυπου που θα έχει στο μέλλον η δημογραφική γήρανση στα προγράμματα δαπανών.

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων |

1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα |

2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. |

3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα. |

4Έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. |

5Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 3,9%, 3,8%, 3,6% και 3,6% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. 6Αποπληθωριστής της ιδιωτικής κατανάλωσης αντί του ΕνΔΤΚ. 7 Σύμφωνα με προκαταρκτικές πρώτες εκτιμήσεις η αύξηση του ΑΕΠ ήταν 3,9% το 2006. Οι προσωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής, της 16ης Φεβρουαρίου 2007 ανέφεραν αύξηση 3,7% το 2007. |

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.

[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα υποβλήθηκε με 3 εβδομάδες καθυστέρηση σε σχέση με την προθεσμία της 1ης Δεκεμβρίου που καθορίζει ο κώδικας δεοντολογίας.

[7] Συγκεκριμένα, λείπουν στοιχεία όσον αφορά τον ΕνΔΤΚ, καθώς και για τις δαπάνες γενικής κυβέρνησης ανά λειτουργία.