P6_TA(2006)0255

Αποφάσεις της Επιτροπής Αναφορών (2004-2005)

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις εργασίες της Επιτροπής Αναφορών κατά το κοινοβουλευτικό έτος Μάρτιος 2004 — Δεκέμβριος 2005 (2005/2135(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη τα προηγούμενα ψηφίσματά του σχετικά με τις εργασίες της Επιτροπής Αναφορών,

- έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία του Απριλίου 1989 σχετικά με την ενίσχυση του δικαιώματος αναφοράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [1],

- έχοντας υπόψη τα άρθρα 21 και 194 της Συνθήκης ΕΚ,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 45 και το άρθρο 192, παράγραφος 6, του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Αναφορών(A6-0178/2006),

A. εκτιμώντας ότι το δικαίωμα αναφοράς αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, αναπόσπαστα συνδεδεμένο με την ιθαγένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Β. εκτιμώντας ότι το δικαίωμα αναφοράς κατοχυρώνεται με τη Συνθήκη ΕΚ από το 1992 και επιβεβαιώνεται με το άρθρο 44 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και με το άρθρο 191 του Κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Γ. εκτιμώντας ότι το Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή έχουν επιβεβαιώσει επισήμως το δικαίωμα αναφοράς και έχουν παράσχει εγγυήσεις για τη διοργανική συνέχεια των αναφορών,

Δ. εκτιμώντας ότι η άσκηση του εν λόγω δικαιώματος είναι σημαντική, κατά κύριο λόγο για τους ευρωπαίους πολίτες, αλλά και για τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα, διότι τους παρέχει τη δυνατότητα πρόσβασης σε άμεση πηγή πληροφοριών σχετικά με τις ανησυχίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι απλοί πολίτες, στο πλαίσιο της εφαρμογής της ευρωπαϊκής νομοθεσίας,

Ε. εκτιμώντας ότι το Κοινοβούλιο θεωρεί τις αναφορές μέσο για τη βελτίωση της πολιτικής εποπτείας και του έλεγχου που ασκεί επί των δράσεων της ΕΕ, καθώς και του τρόπου μεταφοράς και εφαρμογής των πολιτικών της ΕΕ από τις ευρωπαϊκές, εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές,

ΣΤ. εκτιμώντας ότι, μετά τη διεύρυνση της ΕΕ τον Μάιο του 2004, οι πολίτες δέκα νέων κρατών μελών απέκτησαν το δικαίωμα να αναφέρονται στο Κοινοβούλιο στην εθνική τους γλώσσα και ότι χρειάστηκε να καταβληθούν σημαντικές προσπάθειες από υλικοτεχνικής απόψεως για να έχουν τη δυνατότητα απόλαυσης του δικαιώματος αυτού,

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη τη διαρκή ανάγκη να διασφαλίζεται ότι οι ευρωπαίοι πολίτες ενημερώνονται κατάλληλα για το νόμιμο δικαίωμά τους να αναφέρονται στο Κοινοβούλιο σχετικά με ζητήματα που εμπίπτουν στα πεδία δραστηριότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Η. εκτιμώντας ότι σχεδόν το ένα τρίτο των αναφορών που υποβάλλονται στο Κοινοβούλιο χαρακτηρίζονται μη παραδεκτές, εν μέρει ως αποτέλεσμα ανεπαρκούς πληροφόρησης σχετικά με τις διαφορετικές αρμοδιότητες του Κοινοβουλίου, του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή, του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αντιστοίχως, καθώς και των διαφόρων μέσων προσφυγής που παρέχονται σε εθνικό επίπεδο,

Θ. εκτιμώντας ότι, αν και το Κοινοβούλιο έχει βελτιώσει τη διαδικασία εξέτασης των αναφορών, ώστε να είναι σε θέση να εξετάζει τις αναφορές με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και διαφάνεια, θεωρεί ωστόσο ότι θα μπορούσαν να γίνουν περισσότερα για την ολοκλήρωση και την ενοποίηση των διοικητικών δομών που έχουν την αρμοδιότητα για τη διαδικασία εξέτασης των αναφορών και, ειδικότερα, για την περαιτέρω διασφάλιση της ισότιμης και δίκαιης μεταχείρισης των προσφευγόντων, καθώς και του εμπιστευτικού χαρακτήρα της διαδικασίας, εφόσον οι προσφεύγοντες υποβάλουν σχετικό αίτημα,

Ι. εκτιμώντας ότι η συνεργασία μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Διαμεσολαβητή και της Επιτροπής αποτελεί βασική προϋπόθεση κατά την εξέταση των ζητημάτων που εγείρουν οι πολίτες στις αναφορές και τις καταγγελίες τους και ότι η απλούστευση, έως έναν βαθμό, των διαδικασιών μεταξύ των τριών θεσμικών οργάνων, όπως η από κοινού διερεύνηση στο πλαίσιο της διαδικασίας αναφορών όταν υποβάλλονται καταγγελίες και αναφορές επί του ιδίου θέματος, ενδέχεται να οδηγήσει σε μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα,

ΙΑ. εκτιμώντας ότι, βάσει του άρθρου 230 της Συνθήκης ΕΚ, το Κοινοβούλιο δύναται να ασκεί προσφυγή ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για το Συμβούλιο και την Επιτροπή και, συνεπώς, έχει στη διάθεσή του τόσο τα νομικά όσο και τα πολιτικά μέσα για να απαντήσει αποτελεσματικότερα στις εύλογες ανησυχίες των πολιτών,

ΙΒ. εκτιμώντας ότι το Κοινοβούλιο έχει, εντούτοις, προωθήσει σταθερά την καλόπιστη συνεργασία, ιδίως με την Επιτροπή, τον θεματοφύλακα των Συνθηκών, ως αποτελεσματικό μέσο αντιμετώπισης των προβλημάτων που ωθούν τους πολίτες να ζητούν τη συνδρομή του,

ΙΓ. εκτιμώντας ότι, κατά τη συμφωνία πλαίσιο για τις σχέσεις μεταξύ του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής που συνήφθη στις 26 Μαΐου 2005 [2], "η Επιτροπή δεν δημοσιοποιεί καμία νομοθετική πρόταση ή άλλη σημαντική πρωτοβουλία ή απόφαση πριν ενημερώσει σχετικώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εγγράφως",

ΙΔ. εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη και το Συμβούλιο έχουν ιδιαίτερο καθήκον να εγγυώνται στους ευρωπαίους πολίτες ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία τηρείται και εφαρμόζεται σωστά από τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές διοικητικές αρχές, συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών που υπάγονται στη δικαιοδοσία τους,

ΙΕ. εκτιμώντας, σημειωτέον, ότι όλες οι παραδεκτές αναφορές που υποβάλλονται και ερευνώνται δεν οδηγούν, ασφαλώς, στην ικανοποίηση των αιτημάτων των ευρωπαίων πολιτών, όμως εύλογο ποσοστό αναφορών οδηγεί όντως στη διευθέτηση συγκεκριμένου προβλήματος ή επισημαίνει συγκεκριμένη ανησυχία η οποία ενδέχεται, αργότερα, να χρησιμοποιηθεί από το Κοινοβούλιο στο πλαίσιο διαπραγματεύσεων για νέα κοινοτική νομοθεσία,

1. επιβεβαιώνει τον ζωτικό ρόλο της Επιτροπής Αναφορών στην επανασύνδεση της ΕΕ με τους πολίτες της και στην ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμότητας και ευθύνης όσον αφορά τη διαδικασία λήψης αποφάσεων της ΕΕ έναντι της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης·

2. υπενθυμίζει ότι οι αναφορές, εκτός των άλλων, εφιστούν την προσοχή των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων στις προσδοκίες που έχουν οι μεμονωμένοι πολίτες από τις ευρωπαϊκές πολιτικές και στον βαθμό εκπλήρωσης των προσδοκιών αυτών·

3. πιστεύει ότι η Επιτροπή Αναφορών προσφέρει στους πολίτες σημαντικό δίαυλο ανάδρασης σε σχέση με τις ευρωπαϊκές πράξεις και πολιτικές, συμβάλλοντας έτσι στην ενίσχυση του δημοκρατικού ελέγχου επί της κοινοτικής νομοθεσίας και της εφαρμογής της σε ευρωπαϊκό, εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο·

4. τονίζει ότι η διαδικασία αναφορών παρέχει στο Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να αξιολογεί και, εφόσον απαιτείται, να ενεργεί για την εξάλειψη αμφισημιών στους πολιτικούς στόχους της ΕΕ, καθώς και κενών ή πλημμελούς εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας από τα κράτη μέλη·

5. υπεραμύνεται της άποψης ότι, κατ' αρχήν, η διαδικασία των αναφορών θα πρέπει να αποτελεί δικαίωμα που τίθεται στην υπηρεσία των ευρωπαίων πολιτών οι οποίοι δεν διαθέτουν άλλα μέσα προσφυγής σε δράση εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· υπενθυμίζει ότι οι βουλευτές του ΕΚ, ως πολίτες, μπορούν φυσικά να κάνουν και οι ίδιοι χρήση αυτού του δικαιώματος μέσω του Κανονισμού· υπενθυμίζει ότι οι βουλευτές έχουν βεβαίως στη διάθεσή τους και άλλες κοινοβουλευτικές διαδικασίες·

6. υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει η Επιτροπή στην παροχή προκαταρκτικών αναλύσεων επί των αναφορών, συνδράμοντας έτσι την Επιτροπή Αναφορών στην εξεύρεση κατάλληλων λύσεων στις ανησυχίες και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι πολίτες·

7. τονίζει ότι η περαιτέρω συνεργασία μεταξύ του Κοινοβουλίου, του Διαμεσολαβητή και της Επιτροπής είναι αμοιβαίως επωφελής για την εκπλήρωση των κοινών τους στόχων που αφορούν τη βελτίωση της ευρωπαϊκής διοίκησης και την ανάπτυξη νομοθεσίας καλύτερης ποιότητας και περισσότερο εμπνευσμένης από τους πολίτες· υπογραμμίζει ότι πρέπει να θεσπιστούν κοινοί κανόνες συμπεριφοράς για όλα τα κοινοτικά θεσμικά όργανα, σύμφωνα με τον Κώδικα Χρηστής Διοικητικής Συμπεριφοράς που έχει καταρτίσει ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής και έχει εγκρίνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο·

8. εκφράζει την ανησυχία και την έκπληξή του διότι, στο πλαίσιο αυτό, η 22α ετήσια έκθεση της Επιτροπής για την παρακολούθηση της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου (2004) (COM(2005)0570) δεν αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο της διαδικασίας αναφορών στον εντοπισμό παραβάσεων, καθώς δεν γίνεται μνεία των αναφορών στο κείμενο της έκθεσης, παρά μόνο σε πίνακα του παραρτήματος 1·

9. εκτιμά ότι η Επιτροπή θα πρέπει να κοινοποιεί τις αποφάσεις για κίνηση της διαδικασίας λόγω παραβάσεως κράτους μέλους πριν από την αποστολή προειδοποιητικής επιστολής, ιδίως εάν έχει υποβληθεί για το ίδιο ζήτημα και αναφορά στο Κοινοβούλιο·

10. συνιστά, κάθε φορά που οι πολίτες υποβάλλουν, επί του ιδίου θέματος, αναφορά στο Κοινοβούλιο καθώς και καταγγελία στην Επιτροπή, και οι δύο διαδικασίες να συντονίζονται κατάλληλα για τη διευθέτηση των θεμάτων που εγείρονται, δεδομένου ότι το δικαίωμα αναφοράς αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα που κατοχυρώνει η Συνθήκη, και διότι το Κοινοβούλιο παρέχει διαφανές πλαίσιο συζητήσεων που αποτελεί προϋπόθεση για τη βελτίωση της διαφάνειας και την ενίσχυση της δημόσιας λογοδοσίας·

11. εκφράζει την αυξανόμενη ανησυχία του για την αδικαιολόγητη και υπερβολική καθυστέρηση —που συχνά διαρκεί αρκετά χρόνια— της Επιτροπής να επιδιώξει και να ολοκληρώσει τις διαδικασίες λόγω παραβάσεως κράτους μέλους, αφού τελικώς κινηθούν, καθώς και τη δυσαρέσκειά του για τη συχνότητα των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης κρατών μελών με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου· θεωρεί δε ότι αυτό υπονομεύει το κύρος της διατύπωσης και της συνεκτικής εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου και δυσφημεί τους στόχους της ΕΕ·

12. επιπλέον, εφιστά την προσοχή στη σημασία που έχει η ταχεία εφαρμογή από τα κράτη μέλη των αποφάσεων του Δικαστηρίου σε διαδικασίες λόγω παραβάσεως κράτους μέλους· χαιρετίζει την αυστηρότερη πολιτική που ενέκρινε η Επιτροπή τον Δεκέμβριο 2005 για την άσκηση προσφυγών κατά κρατών μελών ενώπιον του Δικαστηρίου με αίτημα την καταβολή εφάπαξ χρηματικών ποσών και την επιβολή προστίμων· πιστεύει ότι η πολιτική αυτή πρέπει να εφαρμοστεί με σθένος προκειμένου να προστατευθεί το κύρος της ΕΕ και να ικανοποιηθούν οι εύλογες προσδοκίες των ευρωπαίων πολιτών·

13. πιστεύει ότι η απαράδεκτη αυτή κατάσταση πρέπει να διερευνηθεί περαιτέρω από τις αρμόδιες επιτροπές του Κοινοβουλίου, με σκοπό να γίνουν συστάσεις σχετικά με την ευκρινέστερη συμμετοχή του Κοινοβουλίου στις διαδικασίες λόγω παραβάσεως κράτους μέλους και αποτελεσματικότερα μέσα προσφυγής για τους πολίτες·

14. υπογραμμίζει τη σημασία των ενημερωτικών εκστρατειών που διενεργούνται σε εθνικό επίπεδο με σκοπό να γνωρίσουν καλύτερα οι πολίτες την ουσία της νομοθεσίας, των πολιτικών και των στόχων της ΕΚ, γεγονός το οποίο θα συνέβαλε επίσης στη μείωση του αριθμού των αβάσιμων αναφορών και καταγγελιών ενώ, παράλληλα, θα βελτίωνε την ικανότητα του Κοινοβουλίου και της Επιτροπής να διασφαλίζουν την ορθή εφαρμογή των ευρωπαϊκών νομοθεσιών και πολιτικών σε συνεργασία με τα κράτη μέλη·

15. υπενθυμίζει τον κεντρικό ρόλο που διαδραματίζουν τα κράτη μέλη στην ορθή εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και στην ενίσχυση του ρόλου της ΕΕ έναντι των πολιτών· υπογραμμίζει την ανάγκη καλύτερα συντονισμένης συμμετοχής των αντιπροσώπων των κρατών μελών και των κοινοβουλίων τους στις συζητήσεις της Επιτροπής Αναφορών·

16. ενθαρρύνει τη σύσταση εξεταστικών αποστολών, βάσει του άρθρου 192 του Κανονισμού του, με σαφείς στόχους και επιδιώξεις, οι οποίες αποστέλλονται ενίοτε σε διάφορα κράτη μέλη της ΕΕ για τη διερεύνηση ζητημάτων που εγείρουν οι προσφεύγοντες· εξακολουθεί να υποστηρίζει αυτές τις αποστολές, εφόσον δικαιολογούνται πλήρως από τις περιστάσεις, καθότι παρέχουν σαφέστερη εικόνα των συχνά σύνθετων προβλημάτων επί τόπου και συμβάλλουν στην αύξηση της ευαισθητοποίησης μεταξύ των αρμοδίων αρχών, γεγονός το οποίο αυξάνει την πίεση για την εξεύρεση αποτελεσματικών και ρεαλιστικών λύσεων προς το συμφέρον των πολιτών·

17. ζητεί, οι εκθέσεις που εγκρίνονται ως αποτέλεσμα τέτοιων αποστολών να διαβιβάζονται στο Προεδρείο του Κοινοβουλίου και, εάν απαιτείται, σε άλλες επιτροπές που ενδιαφέρονται για τα θέματα που θίγονται, προς ενημέρωσή τους·

18. τονίζει τη συχνή ανάγκη για μεγαλύτερη συμμετοχή του Συμβουλίου στις δραστηριότητες της Επιτροπής Αναφορών και ενθαρρύνει τη συμμετοχή του στις συνεδριάσεις της στο κατάλληλο επίπεδο, κατά την έννοια της Διοργανικής Συμφωνίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η οποία εγκρίθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 2003 από το Συμβούλιο, το Κοινοβούλιο και την Επιτροπή [3]·

19. επαναλαμβάνει την πρόταση του Συμβουλίου να επιφορτισθεί ανώτερος υπάλληλος με τον συντονισμό των θεμάτων που σχετίζονται με τις αναφορές, καθότι μεγάλος αριθμός αναφορών ενδέχεται να αφορά ευαίσθητα πολιτικά ζητήματα που σχετίζονται με τη μεταφορά από τα κράτη μέλη της κοινοτικής νομοθεσίας και τους στόχους της ΕΕ·

20. σημειώνει ότι, κατά το πρώτο έτος μετά τη διεύρυνση της ΕΕ σε 25 κράτη μέλη, ο αριθμός των αναφορών που ελήφθησαν από το Κοινοβούλιο παρέμεινε σχετικά σταθερός, σε αντίθεση με τις αρχικές προσδοκίες· ωστόσο, είναι αναπόφευκτο ότι όσο μεγαλύτερη εξοικείωση αποκτούν οι πολίτες των κρατών μελών με τη διαδικασία αναφορών, τόσο μεγαλύτερη χρήση θα κάνουν του δικαιώματος αυτού·

21. καλεί το Κοινοβούλιο να λάβει μέτρα, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, για να αυξηθεί η ενημέρωση των πολιτών της ΕΕ σχετικά το δικαίωμά τους να αναφέρονται στο Κοινοβούλιο, βάσει του άρθρου 194 της Συνθήκης, για θέματα που εμπίπτουν στα πεδία δραστηριότητας της ΕΕ και τους ενδιαφέρουν άμεσα, καθώς και να τονίσει επίσης ότι οι καταγγελίες που υποβάλλονται στον Διαμεσολαβητή βάσει του άρθρου 195 της Συνθήκης αφορούν μόνο ισχυρισμούς περί κακοδιοίκησης εντός των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων ή οργανισμών·

22. αναγνωρίζει και χαιρετίζει τα μέτρα για την ενίσχυση της γραμματείας της Επιτροπής Αναφορών, προκειμένου να καλυφθεί η ανάγκη γλωσσικής, νομικής και πολιτικής εμπειρίας, και τονίζει ότι η διαδικασία αυτή θα πρέπει να συνεχιστεί ούτως ώστε να μειωθεί ο χρόνος απάντησης, να γίνουν οι έρευνες αποτελεσματικότερες και να παρέχονται οι υπηρεσίες της εξίσου σε όλους τους πολίτες της ΕΕ· εντούτοις, εκφράζει τη λύπη του για τη μόνιμη έλλειψη προσωπικού στη γραμματεία της Επιτροπής Αναφορών σε σχέση με τον αυξανόμενο αριθμό αναφορών από τα νέα κράτη μέλη·

23. ζητεί από τη Διάσκεψη των Προέδρων να εξετάσει, εν ευθέτω χρόνω, την ουσιαστική αύξηση των μελών της Επιτροπής Αναφορών σε 50 τακτικά μέλη, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η διαρκώς βελτιούμενη κατανόηση των υποθέσεων των ευρωπαίων πολιτών από την Επιτροπή Αναφορών και να μπορεί το Κοινοβούλιο να ανταποκρίνεται καλύτερα στις προσδοκίες των προσφευγόντων·

24. χαιρετίζει την καθιέρωση, τον Ιούλιο του 2005, νέου συστήματος λογισμικού για τις αναφορές, το οποίο λειτουργεί ως βάση δεδομένων καθώς και ως εργαλείο διαχείρισης, παρέχοντας πληροφορίες για τη ροή των εργασιών για τις αναφορές· επισημαίνει ότι τα μέλη της Επιτροπής Αναφορών, οι βοηθοί τους καθώς και το προσωπικό των πολιτικών ομάδων έχουν πρόσβαση στο λογισμικό e-Petition, σκοπός του οποίου είναι η περαιτέρω ενίσχυση της διαφάνειας και της αποτελεσματικότητας του έργου της επιτροπής·

25. επισημαίνει ότι το άρθρο 230 της Συνθήκης παρέχει τη δυνατότητα στο Κοινοβούλιο να παραπέμψει ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου περιπτώσεις παράβασης της Συνθήκης ή άλλου κανόνα δικαίου που αφορά την εφαρμογή της·

26. υπογραμμίζει ότι το Κοινοβούλιο νομιμοποιείται να κάνει χρήση των εξουσιών του, εάν παραστεί ανάγκη, προκειμένου να θέσει τέλος σε σοβαρή παραβίαση του κοινοτικού δικαίου, η οποία αποκαλύπτεται κατά τη διάρκεια της εξέτασης αναφοράς·

27. υπενθυμίζει ότι, ήδη από το 1998, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ζητήσει αναθεώρηση της διοργανικής συμφωνίας του 1989· επαναλαμβάνει το επείγον αίτημά του προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προβούν στην αναθεώρηση αυτή με σκοπό την παροχή αποτελεσματικότερων μέσων προσφυγής και τον προσδιορισμό σαφούς και συνεκτικού πλαισίου ουσιαστικής συνεργασίας μεταξύ των θεσμικών οργάνων στον συγκεκριμένο τομέα·

28. καλεί την αρμόδια επιτροπή να διεξαγάγει, σε στενή συνεργασία με την Επιτροπή Αναφορών, αναθεώρηση του ισχύοντος κανονισμού που διέπει τη διαδικασία αναφορών, με σκοπό την περαιτέρω ευθυγράμμισή της με τις υφιστάμενες βέλτιστες πρακτικές και την ενίσχυση των διαδικασιών που σχετίζονται με την προστασία των δεδομένων και την εμπιστευτικότητα, χωρίς να υπονομεύεται η απαιτούμενη διαφάνεια της ίδιας της διαδικασίας αναφορών·

29. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα και την έκθεση της Επιτροπής Αναφορών στο Συμβούλιο, στην Επιτροπή, στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή, στις κυβερνήσεις και στα κοινοβούλια των κρατών μελών και στις αντίστοιχες επιτροπές αναφορών τους και στους εθνικούς τους διαμεσολαβητές ή ανάλογους αρμόδιους φορείς.

[1] ΕΕ C 120 της 12.4.1989, σ. 90.

[2] ΕΕ C 117 Ε της 18.5.2006, σ. 123.

[3] ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

--------------------------------------------------