Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την έγκριση προγράμματος δράσης για την ενίσχυση των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς (πρόγραμμα Fiscalis) (97/C 177/05) COM(97) 175 τελικό - 97/0128(COD)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 29 Απριλίου 1997)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 Α,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 189 Β της συνθήκης,

Εκτιμώντας:

(1) ότι σε μια εσωτερική αγορά η πραγματική, ομοιόμορφη και αποτελεσματική εφαρμογή του κοινοτικού δικαίου είναι ουσιώδους σημασίας για τη λειτουργία των συστημάτων έμμεσης φορολογίας και ιδιαίτερα για την προστασία των εθνικών και κοινοτικών συμφερόντων μέσω της καταπολέμησης της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, της αποφυγής των στρεβλώσεων ανταγωνισμού και της συνεχούς μείωσης των επιβαρύνσεων συμμόρφωσης των διοικήσεων και των φορολογουμένων 7

(2) ότι η επίτευξη της εν λόγω πραγματικής, ομοιόμορφης και αποτελεσματικής εφαρμογής αποτελεί ευθύνη της Κοινότητας από κοινού με τα κράτη μέλη 7 ότι, αν και τα κράτη μέλη φέρουν τη μεγαλύτερη ευθύνη από άποψη πόρων, σημαντικός ρόλος επαφίεται στην Κοινότητα όσον αφορά τη διάθεση της υποδομής και της απαραίτητης ώθησης 7

(3) ότι ένα υψηλό κοινό επίπεδο κατανόησης του κοινοτικού δικαίου και της ενσωμάτωσής του στα κράτη μέλη από τους υπαλλήλους που είναι επιφορτισμένοι με την έμμεση φορολογία είναι ουσιώδης προϋπόθεση για την ομοιόμορφη εφαρμογή του 7 ότι τούτο μπορεί να επιτευχθεί μέσω αποτελεσματικής αρχικής και συνεχούς κατάρτισης που θα παρέχουν τα κράτη μέλη 7 ότι χρειάζεται συμπληρωματική κοινοτική δράση για το συντονισμό και την προώθηση της κατάρτισης αυτής 7

(4) ότι η αποτελεσματική, πραγματική, και ευρεία συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής είναι ουσιώδους σημασίας για τη λειτουργία των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς 7 ότι μια κοινοτική υποδομή επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών είναι απαραίτητη για την επίτευξη των ανωτέρω 7 ότι χωρίς την ώθηση της Κοινότητας δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκής συνεργασία 7

(5) ότι η συνεχής βελτίωση των διοικητικών διαδικασιών είναι ουσιώδους σημασίας για τη λειτουργία των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς 7 ότι, αν και η πρωταρχική ευθύνη για να επιτευχθεί τούτο ανήκει στα κράτη μέλη, παράλληλα απαιτείται η ανάληψη συμπληρωματικής κοινοτικής δράσης για το συντονισμό και την προώθηση αυτής της συνεχούς βελτίωσης 7

(6) ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που διατυπώνονται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης, οι στόχοι της παρούσας απόφασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι η παρούσα απόφαση περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο και δεν υπερβαίνει τα όρια που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του προγράμματος 7

(7) ότι η εμπειρία από τη λειτουργία του Συστήματος Ανταλλαγής Πληροφοριών για τον ΦΠΑ (VIES) που δημιουργήθηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 (1), κατέδειξε την αξία της τεχνολογίας των πληροφοριών για την προστασία των εσόδων παράλληλα με την ελαχιστοποίηση των διοικητικών επιβαρύνσεων 7 ότι το VIES αποδείχτηκε ουσιώδες εργαλείο της συνεργασίας, το οποίο έχει επίσης προωθήσει την περαιτέρω συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών 7

(8) ότι πρέπει να δημιουργηθούν συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών και να διασφαλισθεί η λειτουργία τους καθώς οι ανάγκες των συστημάτων έμμεσης φορολογίας θα εξελίσσονται, και αυτό προκειμένου να διασφαλισθεί η περαιτέρω συνεργασία 7

(9) ότι η εμπειρία που έχει αποκτήσει η Κοινότητα από το πρόγραμμα Matthaeus-Tax που θεσπίστηκε με την απόφαση 93/588/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2) και από την οργάνωση ασκήσεων πολυμερούς ελέγχου κατέδειξε ότι οι ανταλλαγές, τα σεμινάρια και οι ασκήσεις πολυμερούς ελέγχου μπορούν να επιτύχουν τους στόχους του προγράμματος φέρνοντας σε επαφή υπαλλήλους από διαφορετικές διοικήσεις στο πλαίσιο επαγγελματικών δραστηριοτήτων 7 ότι, συνεπώς, οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να επεκταθούν και να συνεχισθούν 7

(10) ότι, από την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από το πρόγραμμα Matthaeus-Tax, προκύπτει ότι η συντονισμένη ανάπτυξη και εφαρμογή ενός κοινού προγράμματος κατάρτισης που θεσπίστηκε με την απόφαση 95/279/ΕΚ της Επιτροπής (3) μπορεί να οδηγήσει στην επίτευξη των στόχων του προγράμματος, ειδικότερα δε στην επίτευξη υψηλότερου επιπέδου κατανόησης του κοινοτικού δικαίου 7 ότι πρέπει να αναπτυχθούν περαιτέρω παρόμοια προγράμματα 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει, επομένως, να διασφαλίσουν ότι όλοι οι υπάλληλοί τους θα λάβουν την αρχική και συνεχή κατάρτιση που προβλέπεται στα κοινά προγράμματα κατάρτισης 7

(11) ότι, όπως έχει αποδειχθεί, ένα επαρκές επίπεδο γλωσσομάθειας των υπαλλήλων που είναι επιφορτισμένοι με την έμμεση φορολογία είναι ουσιώδες για τη διευκόλυνση της συνεργασίας 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει, επομένως, να παράσχουν στους υπαλλήλους τους την απαραίτητη γλωσσική κατάρτιση 7

(12) ότι στο πρόγραμμα θα πρέπει να μπορούν να συμμετάσχουν οι συνδεδεμένες χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης 7 ότι στο πρόγραμμα θα πρέπει επίσης να μπορεί να συμμετάσχει η Κύπρος 7

(13) ότι η χρηματοδότηση του προγράμματος θα επιμεριστεί μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών και ότι η συμβολή της Κοινότητας θα περιληφθεί στον προϋπολογισμό της Επιτροπής 7

(14) ότι η παρούσα απόφαση ορίζει, για όλη τη διάρκεια εφαρμογής του προγράμματος, το χρηματοδοτικό πλαίσιο που θα αποτελεί προνομιακή αναφορά, κατά την έννοια του σημείου 1 της δήλωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής, της 6ης Μαρτίου 1995, σχετικά με την εγγραφή δημοσιονομικών διατάξεων στις νομοθετικές πράξεις (4) για την αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή κατά την ετήσια διαδικασία έγκρισης του προϋπολογισμού,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Πρόγραμμα Fiscalis

Θεσπίζεται, για την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1998 και 31ης Δεκεμβρίου 2002, πολυετές κοινοτικό πρόγραμμα δράσης (πρόγραμμα Fiscalis), στο εξής «το πρόγραμμα», για την ενίσχυση της λειτουργίας των συστημάτων έμμεσης φορολογίας της εσωτερικής αγοράς.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τους τομείς δράσης που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5 και 6.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης:

α) ως «έμμεση φορολογία» νοούνται οι έμμεσοι φόροι που αποτελούν αντικείμενο της κοινοτικής νομοθεσίας 7

β) ως «διοίκηση» νοούνται οι δημόσιες αρχές των κρατών μελών που είναι αρμόδιες για την έμμεση φορολογία και η Επιτροπή 7

γ) ως «υπάλληλος» νοείται κάθε υπάλληλος υπεύθυνος για την εφαρμογή του εθνικού ή κοινοτικού δικαίου, των ρυθμίσεων ή των διαδικασιών που διέπουν την έμμεση φορολογία 7

δ) ως «ανταλλαγή» νοείται η επίσκεψη εργασίας, προς όφελος της Κοινότητας, την οποία πραγματοποιεί σε μια άλλη διοίκηση ένας υπάλληλος επιφορτισμένος με θέματα έμμεσης φορολογίας και η οποία οργανώνεται στο πλαίσιο του προγράμματος 7

ε) ως «ασκήσεις διμερούς και πολυμερούς ελέγχου» νοούνται οι περιπτώσεις συνεργασίας, εντός του κοινοτικού νομικού πλαισίου για τη συνεργασία δύο ή περισσότερων διοικήσεων με σκοπό την ενοποίηση των ελέγχων επί φορολογούμενων που έχουν υποχρεώσεις έμμεσης φορολογίας σε καθένα από τα συνεργαζόμενα κράτη μέλη 7

στ) ως «κοινοτικό νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία» νοείται το σύνολο των κοινοτικών νομοθετικών μέτρων που αφορούν την μεταξύ κρατών μελών αμοιβαία συνδρομή και διοικητική συνεργασία σε θέματα έμμεσης φορολογίας.

Άρθρο 3

Στόχοι

Στόχος του προγράμματος είναι η ενίσχυση, μέσω κοινοτικής δράσης, των προσπαθειών των κρατών μελών προκειμένου:

α) να αποκτήσουν οι υπάλληλοι το αυτό υψηλό επίπεδο κατανόησης του κοινοτικού δικαίου και της ενσωμάτωσής του στα κράτη μέλη 7

β) να διασφαλισθεί αποτελεσματική, πραγματική και ευρεία συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής 7

γ) να διασφαλισθεί η συνεχής βελτίωση των διοικητικών διαδικασιών ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των διοικήσεων και των φορολογουμένων 7 αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσω της ανάπτυξης και διάδοσης της εκάστοτε καλύτερης διοικητικής πρακτικής.

Άρθρο 4

Συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών, εγχειρίδια και οδηγοί

1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημιουργούν τα εν λόγω συστήματα επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών και εκπονούν τα απαιτούμενα εγχειρίδια και οδηγούς.

2. Στα κοινοτικά στοιχεία για την επικοινωνία και ανταλλαγή πληροφοριών περιλαμβάνονται ο εξοπλισμός, το λογισμικό και οι ζεύξεις δικτύου που είναι κοινά σε όλα τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από το εάν τα στοιχεία αυτά είναι εγκατεστημένα σε χώρους της Επιτροπής (ή ενός εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου) ή σε χώρους των κρατών μελών (ή ενός εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου). Η Κοινότητα αναλαμβάνει το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων που θα εγκατασταθούν σε χώρους της Επιτροπής (ή εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).

3. Στα μη κοινοτικά στοιχεία για την επικοινωνία και την ανταλλαγή πληροφοριών συμπεριλαμβάνονται οι εθνικές βάσεις δεδομένων που αποτελούν τμήμα των εν λόγω συστημάτων, οι ζεύξεις δικτύου μεταξύ των κοινοτικών και μη κοινοτικών στοιχείων καθώς και οι εφαρμογές λογισμικού και υλικού που κάθε κράτος μέλος θα κρίνει απαραίτητες για την πλήρη αξιοποίηση των εν λόγω συστημάτων από το σύνολο της διοίκησής του. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων των εν λόγω συστημάτων που θα εγκατασταθούν σε χώρους τους (ή σε χώρους εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).

Άρθρο 5

Ανταλλαγές, σεμινάρια και ασκήσεις πολυμερούς ελέγχου

1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διοργανώνουν ανταλλαγές για την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 3. Η διάρκεια των ανταλλαγών ποικίλλει, ανάλογα την περίπτωση, αλλά δεν υπερβαίνει το ένα έτος. Κάθε ανταλλαγή εστιάζεται σε μία συγκεκριμένη εργασιακή δραστηριότητα και είναι επαρκώς προετοιμασμένη, ενώ μετά το πέρας της θα αξιολογείται από τους συμμετάσχοντες υπαλλήλους.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να επιτρέψουν στους συμμετέχοντες υπαλλήλους να μετέχουν ενεργά στις δραστηριότητες της διοίκησης υποδοχής και για το σκοπό αυτόν επιτρέπεται στους υπαλλήλους αυτούς να εκτελούν τις εργασίες οι οποίες αντιστοιχούν στα καθήκοντα που τους έχουν ανατεθεί από τη διοίκηση υποδοχής, σύμφωνα με την έννομη τάξη της.

Κατά τη διάρκεια της ανταλλαγής, η αστική ευθύνη του υπαλλήλου κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του αντιμετωπίζεται κατά τον ίδιο τρόπο με την αστική ευθύνη των υπαλλήλων της διοίκησης υποδοχής.

Οι συμμετέχοντες στην ανταλλαγή υπάλληλοι δεσμεύονται από τους ίδιους κανόνες περί επαγγελματικού απορρήτου με τους εθνικούς υπαλλήλους.

2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διοργανώνουν σεμινάρια.

3. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη διοργανώνουν πρότυπες ασκήσεις διμερούς και πολυμερούς ελέγχου, σύμφωνα με το κοινοτικό νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία.

Άρθρο 6

Κοινή πρωτοβουλία κατάρτισης

1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη αναπτύσσουν τα υφιστάμενα και νέα κοινά προγράμματα κατάρτισης για να παράσχουν στους υπαλλήλους έναν κοινό πυρήνα κατάρτισης. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε όλους τους υπαλλήλους παρέχεται αρχική κατάρτιση, όπως προβλέπεται στα κοινά προγράμματα κατάρτισης και ότι όλοι οι υπάλληλοι λαμβάνουν σε τακτά διαστήματα συνεχή κατάρτιση, όπως προβλέπεται στα ίδια αυτά προγράμματα.

2. Τα κράτη μέλη θα παρέχουν στους υπαλλήλους τους την απαραίτητη γλωσσική κατάρτιση ώστε να αποκτήσουν οι τελευταίοι επαρκές επίπεδο γλωσσομάθειας.

3. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή αναπτύσσουν κοινοτικά εργαλεία για την κατάρτιση στην έμμεση φορολογία, συμπεριλαμβανομένων των εργαλείων γλωσσικής κατάρτισης.

Άρθρο 7

Συμμετοχή των συνδεδεμένων χωρών

Το πρόγραμμα είναι ανοιχτό στη συμμετοχή των συνδεδεμένων χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης, σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στις ευρωπαϊκές συμφωνίες ή στα συμπληρωματικά πρωτόκολλά τους σχετικά με τη συμμετοχή των χωρών αυτών στα κοινοτικά προγράμματα, και στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας για την έμμεση φορολογία. Επίσης, στο πρόγραμμα μπορεί να συμμετάσχει η Κύπρος, σύμφωνα με το κοινό ψήφισμα για τη θέσπιση διαρθρωμένου διαλόγου μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Κύπρου, και στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας για την έμμεση φορολογία.

Άρθρο 8

Δαπάνες

1. Οι αναγκαίες δαπάνες για την εφαρμογή του προγράμματος επιμερίζονται μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών, όπως προβλέπεται στις παραγράφους 2 και 3.

2. Η Κοινότητα καταβάλλει τα ακόλουθα:

α) τα οδοιπορικά έξοδα και τις δαπάνες διαμονής των υπαλλήλων που μεταβαίνουν σε άλλο κράτος μέλος για να συμμετάσχουν στις δραστηριότητες που προβλέπονται στο άρθρο 5, καθώς και το κόστος διοργάνωσης των σεμιναρίων που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 7

β) τις δαπάνες για την ανάπτυξη των κοινοτικών εργαλείων για την κατάρτιση στην έμμεση φορολογία, τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, και για την εκπόνηση των εγχειριδίων και οδηγών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 7

γ) Το κόστος για την απαραίτητη ανάπτυξη, αγορά, εγκατάσταση και συντήρηση των κοινοτικών στοιχείων των συστημάτων επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 καθώς και το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων που θα εγκατασταθούν σε χώρους της Επιτροπής (ή εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).

3. Τα κράτη καταβάλλουν τα ακόλουθα:

α) το κόστος της αρχικής και συνεχούς κατάρτισης των υπαλλήλων τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, καθώς και το κόστος της γλωσσικής κατάρτισης υπαλλήλων τους, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν το κόστος της συμμετοχής των υπαλλήλων τους σε τυχόν επιπλέον δραστηριότητες που διοργανώνονται στο πλαίσιο του άρθρου 5, πέραν όσων αποζημιώνονται από την Κοινότητα 7

β) Το κόστος που απορρέει από τη δημιουργία και την εξασφάλιση της λειτουργίας των μη κοινοτικών στοιχείων των συστημάτων επικοινωνίας και ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 καθώς και το κόστος της καθημερινής λειτουργίας των κοινοτικών στοιχείων των εν λόγω συστημάτων που θα εγκατασταθούν σε χώρους τους (ή σε χώρους εξουσιοδοτημένου υπεργολάβου).

Άρθρο 9

Χρηματοδοτικό πλαίσιο

Το χρηματοδοτικό πλαίσιο για την εφαρμογή του εν λόγω προγράμματος κατά την περίοδο μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 1998 και 31ης Δεκεμβρίου 2002 ορίζεται σε 45 εκατομμύρια Ecu. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.

Άρθρο 10

Διατάξεις για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης

Οι απαραίτητες διατάξεις για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης αποφασίζονται από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11.

Άρθρο 11

Συμβουλευτική επιτροπή

1. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της η Επιτροπή επικουρείται από τη μόνιμη επιτροπή διοικητικής συνεργασίας στον τομέα των έμμεσων φόρων που συστάθηκε βάσει του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 218/92 και η οποία θα ενεργεί υπό συμβουλευτική ιδιότητα.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η συμβουλευτική επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό, μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος και, αν χρειασθεί, προβαίνει σε ψηφοφορία.

Η γνώμη καταχωρείται στα πρακτικά. Επιπλέον κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ζητήσει να καταχωρηθεί η θέση του στα πρακτικά.

Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής και την ενημερώνει για τον τρόπο για τον οποίο έλαβε υπόψη τη γνώμη αυτή.

Άρθρο 12

Αξιολόγηση

1. Το πρόγραμμα αυτό υπόκειται σε συνεχή αξιολόγηση, η οποία πραγματοποιείται μέσω συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης καταρτίζονται οι εκθέσεις που αναφέρονται στις παραγράφους 2 και 3.

2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή:

α) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2000 το αργότερο μία ενδιάμεση έκθεση και

β) μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2002 το αργότερο μία τελική έκθεση για την υλοποίηση και τις επιπτώσεις αυτού του προγράμματος.

3. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο:

α) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2001 το αργότερο ανακοίνωση με βάση τις ενδιάμεσες εκθέσεις των Κρατών μελών σχετικά με την επιθυμία συνέχισης αυτού του προγράμματος, η οποία θα συνοδεύεται, εφόσον κριθεί απαραίτητο, από κατάλληλη πρόταση 7

β) μέχρι τις 30 Ιουνίου 2003 το αργότερο τελική έκθεση για την υλοποίηση αυτού του προγράμματος.

Οι εκθέσεις αυτές διαβιβάζονται επίσης για ενημέρωση στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών.

Άρθρο 13

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 1998.

Άρθρο 14

Αποδέκτες

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ αριθ. L 24 της 1. 2. 1992, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 280 της 13. 11. 1993, σ. 27.

(3) ΕΕ αριθ. L 172 της 22. 7. 1995, σ. 24.

(4) ΕΕ αριθ. C 102 της 4. 4. 1996, σ. 4.