[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 15.12.2006

COM(2006) 755 τελικό

2006/0256 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς σιτηρών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

Το 2005 η παγκόσμια παραγωγή σιτηρών ανήλθε συνολικά σε 1 599 εκατομ. τόνους, ποσότητα ελαφρώς μικρότερη από την κατανάλωση (1 614 εκατομ. τόνοι), ενώ η παγκόσμια παραγωγή και κατανάλωση αραβοσίτου ανήλθε σε 693 και 699 εκατομ. τόνους, αντίστοιχα. Ο αραβόσιτος αντιπροσωπεύει κάτι λιγότερο από το 50% του συνόλου της παγκόσμιας παραγωγής και κατανάλωσης σιτηρών. Παρά τη χρήση του σε ευρύ φάσμα ειδών διατροφής και βιομηχανικών προϊόντων, ο αραβόσιτος εξακολουθεί να χρησιμοποιείται κυρίως ως ζωοτροφή, ενώ αυξάνεται με ταχύ ρυθμό και η χρήση του ως πρώτης ύλης για την παραγωγή βιοαιθανόλης, ιδίως στις ΗΠΑ.

Την περίοδο εμπορίας 2005/06, οι εκτάσεις με καλλιέργειες αραβοσίτου στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) υπερέβαιναν τα 6 εκατομ. εκτάρια, που αντιστοιχούν σχεδόν στο 12% της συνολικής έκτασης των καλλιεργειών σιτηρών. Η παραγωγή έφθασε σχεδόν τα 50 εκατομ. τόνους, τα δύο τρίτα των οποίων προέρχονταν από τη Γαλλία (28%), την Ιταλία (20%) και την Ουγγαρία (18%). Στην EΕ-27, η Ρουμανία θα καταλάβει ηγετική θέση ως παραγωγός αραβοσίτου, με ποσοστό 17% της συνολικής παραγωγής της ΕΕ, κατατασσόμενη δεύτερη μετά τη Γαλλία.

Η πορεία του τομέα των σιτηρών της ΕΕ στο μεσοπρόθεσμο μέλλον θα καθοριστεί από τις ακόλουθες εξελίξεις:

- ένταση του διεθνούς ανταγωνισμού λόγω της ελευθέρωσης των διεθνών εμπορικών συναλλαγών·

- ανάπτυξη της παραγωγής βιοκαυσίμων. Το 2004, χρησιμοποιήθηκαν στην EΕ περίπου 1,2 εκατομ. τόνοι σιτηρών για την παραγωγή βιοαιθανόλης, δηλ. ποσοστό 0,4% της συνολικής συγκομιδής στην EΕ-25. Η χρήση σιτηρών για την παραγωγή βιοκαυσίμων αυξάνεται με ταχύ ρυθμό, αλλά η ανέγερση νέων μονάδων μεταποίησης είναι χρονοβόρος διαδικασία·

- με την προσχώρηση της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας θα επιδεινωθεί ακόμη περισσότερο η σημερινή έλλειψη ισορροπίας στην εγχώρια αγορά σιτηρών που οφείλεται στο υψηλό κόστος των εσωτερικών μεταφορών.

2. Το καθεστώς παρέμβασης της EΕ στον τομέα των σιτηρών

Το καθεστώς παρέμβασης της ΕΕ όσον αφορά τα σιτηρά συνίσταται σε μια ενιαία κατώτατη τιμή 101,31 ευρώ/τόνο[1], η οποία ισχύει για όλα τα βασικά είδη σιτηρών σε όλη την ΕΕ[2]. Στα περισσότερα κράτη μέλη, οι αγοραίες τιμές τείνουν να υπερβαίνουν την ανωτέρω τιμή αγοράς στο πλαίσιο της παρέμβασης και οι προσφορές στην παρέμβαση είναι μέτριας κλίμακας, με αποτέλεσμα τα αποθέματα σιτηρών να διατηρούνται κατά κανόνα σε επίπεδα που δεν δημιουργούν διαχειριστικό πρόβλημα. Στα νότια κράτη μέλη, όπου η κατανάλωση υπερβαίνει τη παραγωγή, οι επικρατούσες αγοραίες τιμές διαμορφώνονται σε υψηλότερα επίπεδα και η προσφορά στην παρέμβαση είναι ελάχιστη.

Ωστόσο, η ισχύουσα τιμή παρέμβασης είναι ελκυστική σε περιφέρειες της Κοινότητας όπου το κόστος παραγωγής είναι χαμηλότερο. Πρόκειται συνήθως για περιφέρειες που βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση από τα κέντρα κατανάλωσης και στις οποίες οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν υψηλό μεταφορικό κόστος και εφοδιαστικές δυσχέρειες. Στις περιφέρειες αυτές, το καθεστώς παρέμβασης με αγορά της ΕΕ δεν λειτουργεί πλέον σαν μηχανισμός ασφαλείας, έχοντας μετατραπεί σε πραγματική εμπορική ευκαιρία, για την οποία προορίζεται συστηματικά ένα μέρος της συγκομιδής. Συνέπεια αυτού είναι ότι οι ελλειμματικές περιοχές της Κοινότητας πλήττονται από υψηλές τιμές σιτηρών, ενώ στις πλεονασματικές περιοχές αγοράζονται μεγάλες ποσότητες σιτηρών στο πλαίσιο της παρέμβασης.

Στο τέλος της περιόδου 2003/2004, τα συνολικά αποθέματα παρέμβασης στην EΕ-25 σημείωσαν ιστορική πτώση φτάνοντας το χαμηλό επίπεδο των 3,6 εκατομ. τόνων. Την περίοδο 2004/05, λόγω της μεγάλης συγκομιδής που ξεπέρασε τα 285 εκατομ. τόνους, αυξήθηκαν σύντομα σε 15,5 εκατομ. τόνους, παρά τα σοβαρά μέτρα διάλυσης των αποθεμάτων παρέμβασης, που εφαρμόστηκαν τόσο στην εσωτερική όσο και στις εξωτερικές αγορές. Την περίοδο 2005/2006, τα τελικά αποθέματα εμφανίζουν απλώς ελαφρά πτωτική τάση (14 εκατομ. τόνοι) και τούτο παρά τη σημαντικά μικρότερη συγκομιδή (253 εκατομ. τόνοι).

Η προσχώρηση της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας θα επιδεινώσει πιθανώς την κατάσταση. Οι καιρικές και οι διαρθρωτικές συνθήκες στις χώρες αυτές είναι ιδανικές για την παραγωγή σιτηρών, το δε χαμηλό κόστος παραγωγής συνεπάγεται ότι η ισχύουσα τιμή παρέμβασης θα είναι εξαιρετικά ελκυστική για τους παραγωγούς των εν λόγω χωρών. Παρόλο που τόσο η Βουλγαρία όσο και η Ρουμανία διαθέτουν θαλάσσιους λιμένες, δεν είναι γενικά ανεπτυγμένη η εσωτερική υποδομή χερσαίων μεταφορών από τις περιοχές καλλιέργειας μέχρι τις λιμενικές εγκαταστάσεις. Αυτό σημαίνει ότι η συστηματική διάθεση μεγάλων ποσοτήτων σιτηρών στην παρέμβαση μπορεί να είναι επικερδής επιλογή για τις επιχειρήσεις.

3. Τα προβληματα της παρεμβασης σε σχέση με τον αραβοσιτο

Παραδοσιακά, η ΕΕ υπήρξε καθαρός εισαγωγέας αραβοσίτου και για το λόγο αυτό, στο τέλος της περιόδου εμπορίας 2003/04 – όπως και σε πολλές προηγούμενες περιόδους – δεν υπήρχαν αποθέματα αραβοσίτου παρέμβασης. Σήμερα, ο αραβόσιτος έχει καταστεί το σοβαρότερο πρόβλημα του καθεστώτος παρέμβασης.

Στο τέλος της περιόδου εμπορίας 2004/2005, τα αποθέματα αραβοσίτου παρέμβασης στην EΕ-25 ανέρχονταν συνολικά σε 2,8 εκατομ. τόνους. Μετά ένα έτος, η συνολική ποσότητα έφθασε το πρωτοφανές επίπεδο των 5,6 εκατομ. τόνων, δηλ. ποσοστό 40% των συνολικών αποθεμάτων παρέμβασης, μολονότι η συγκομιδή αραβοσίτου στην Κοινότητα ήταν κατά 5 εκατομ. τόνους μικρότερη από εκείνη του προηγούμενου έτους. Περιφέρειες που, πριν από την προσχώρηση, εξήγαν αραβόσιτο στη διεθνή αγορά, τώρα προσφέρουν μεγάλο μέρος της συγκομιδής τους στην παρέμβαση. Ο κύριος όγκος (93%) των αποθεμάτων αραβοσίτου παρέμβασης βρίσκεται επί του παρόντος στην Ουγγαρία.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις της αγοράς, η αναλογία του αραβοσίτου στα αποθέματα παρέμβασης θα συνεχίσει να αυξάνεται και, στο τέλος της τρέχουσας περιόδου εμπορίας, καθώς η συγκομιδή αραβοσίτου θα είναι ανάλογη με εκείνη της προηγούμενης περιόδου, πάνω από τα δύο τρίτα των συνόλου των αποθεμάτων παρέμβασης θα αποτελούνται από αραβόσιτο. Από τους υπολογισμούς της Επιτροπής προκύπτει ότι, εάν δεν αλλάξει το ισχύον καθεστώς παρέμβασης, τα δημόσια αποθέματα αραβοσίτου μπορεί να φθάσουν το 2013 τα 15,6 εκατομ. τόνους.

Οι δυνατότητες διάθεσης στην αγορά των αποθεμάτων αραβοσίτου παρέμβασης, που εκτοξεύονται στα ύψη, είναι περιορισμένες. Οι διεθνείς τιμές του αραβοσίτου είναι οι χαμηλότερες σε σύγκριση με όλα τα βασικά είδη σιτηρών, ενώ η επαναπώληση στη διεθνή αγορά θα είχε υψηλό οικονομικό κόστος. Από την άλλη πλευρά, η διάθεση των αποθεμάτων παρέμβασης στην εσωτερική αγορά παρεμποδίζεται από το υψηλό κόστος μεταφοράς μεταξύ των ελλειμματικών και των πλεονασματικών περιοχών και ενδέχεται να διαταράξει τη λειτουργία μιας εσωτερικής αγοράς που ήδη ταλανίζεται από σοβαρή έλλειψη ρευστότητας.

Η μακροχρόνια αποθεματοποίηση αραβοσίτου προσκρούει σε ορισμένες τεχνικές δυσχέρειες, που δεν συναντώνται με άλλα σιτηρά, όπως ο σίτος και η κριθή. Ο αραβόσιτος δεν είναι πρόσφορος για παρέμβαση και μακροχρόνια αποθεματοποίηση. Κατά την αποθήκευση αραβοσίτου, οι ποιοτικές του παράμετροι είναι δυνατόν να υποβαθμιστούν ταχέως, οδηγώντας σε βιολογική φθορά των σπόρων, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης διαφόρων μυκήτων και επιβλαβών οργανισμών. Στα κρίσιμα στοιχεία της διεργασίας αυτής συγκαταλέγονται η μέγιστη υγρασία κατά την αγορά, καθώς και η παρουσία θραυσμάτων σπόρων και σπόρων που έχουν προσβληθεί από τη θερμότητα κατά την ξήρανση.

Η Επιτροπή θέσπισε πρόσφατα αυστηρότερα κριτήρια επιλεξιμότητας – μείωση της μέγιστης υγρασίας σε 13,5% και της αναλογίας των θραυσμάτων σπόρων και των σπόρων που έχουν προσβληθεί από τη θερμότητα κατά την ξήρανση σε 5% και 0,5% αντίστοιχα – για να εξασφαλίσει ότι θα εισέρχεται στην παρέμβαση αραβόσιτος καταλληλότερος για μακροχρόνια αποθεματοποίηση. Το μέτρο αυτό δεν αποτελεί ωστόσο οριστική λύση του προβλήματος, δεδομένου ότι δεν θα αποτρέψει τη συσσώρευση αποθεμάτων αραβοσίτου παρέμβασης στο μέλλον.

4. Προτεινόμενα μέτρα

Το καθεστώς παρέμβασης της ΕΕ στον τομέα των σιτηρών χρειάζεται επειγόντως αναπροσαρμογή όσον αφορά τον αραβόσιτο, διότι, σε αντίθετη περίπτωση, οι γεωργοί ορισμένων περιφερειών της Κοινότητας θα εξακολουθήσουν να παράγουν το συγκεκριμένο είδος σιτηρών για να το προσφέρουν στην παρέμβαση και δεν θα σταματήσει η αύξηση των δημοσίων αποθεμάτων. Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ) του 2003, οι αποφάσεις των γεωργών θα πρέπει να βασίζονται στα μηνύματα της αγοράς, μεταξύ των οποίων η ζήτηση από τον ιδιωτικό τομέα. Η αρχή αυτή ισχύει εξίσου για τους καλλιεργητές σιτηρών στις πλεονασματικές ως προς τον αραβόσιτο περιοχές, οι οποίοι οφείλουν να παράγουν για να καλύπτουν τις ανάγκες της αγοράς και όχι για τη δημόσια παρέμβαση με αγορά.

Κατά την άποψη της Επιτροπής, οι αγορές αραβοσίτου στο πλαίσιο της παρέμβασης πρέπει να καταργηθούν, αρχής γενομένης από την περίοδο εμπορίας 2007/08. Με τον τρόπο αυτό, θα ήταν δυνατόν να αποκατασταθεί η ισορροπία της αγοράς των σιτηρών στην ΕΕ και να επανέλθει η παρέμβαση στον τομέα των σιτηρών στη σκοπούμενη λειτουργία της ως μηχανισμού ασφαλείας. Οι καλλιεργητές σιτηρών σε όλη την Κοινότητα θα εξακολουθήσουν να επωφελούνται από το καθεστώς παρέμβασης για τα κυριότερα είδη σιτηρών, όπως ο σίτος και η κριθή. Η πείρα από την εξαίρεση της σίκαλης από την παρέμβαση, το 2003, κατέδειξε ότι αυτό οδήγησε σε δυναμικότερη αγορά, μεγαλύτερη στροφή της παραγωγής προς την αγορά και καλύτερες τιμές για τους γεωργούς.

Ο αραβόσιτος σπέρνεται μόνο την άνοιξη. Κατά συνέπεια, ο χρόνος υποβολής της παρούσας πρότασης είναι απόλυτα κατάλληλος, προκειμένου να λάβουν οι γεωργοί τις αποφάσεις τους ενόψει της περιόδου σποράς αραβοσίτου του 2007.

Για να συμπληρώσει την παρούσα πρόταση, η Επιτροπή θα υποβάλει αμελλητί πρόταση στο Συμβούλιο με στόχο την προσωρινή τροποποίηση των χρηματοδοτικών όρων που διέπουν την κάλυψη από το ΕΓΤΕ του κόστους της κινητοποίησης κεφαλαίων από τα κράτη μέλη για τις πράξεις δημόσιας αποθεματοποίησης. Το μέτρο αυτό θα μειώσει, το 2007 και το 2008, τις πρόσθετες δαπάνες τις οποίες συνεπάγονται οι εν λόγω πράξεις για τα κράτη μέλη που εφαρμόζουν πολύ υψηλά εσωτερικά επιτόκια. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η πρόταση για την κατάργηση της παρέμβασης στον τομέα του αραβοσίτου και η πρόταση για την προσωρινή οικονομική ελάφρυνση είναι αλληλένδετες και ότι θα πρέπει να εγκριθούν ταυτόχρονα από το Συμβούλιο.

5. Αντίκτυπος των προτεινόμενων μετρων

Όταν αρχίσει να ισχύει η προτεινόμενη μεταρρύθμιση, δεν θα μεταβληθεί σημαντικά η τιμή που εισπράττουν οι καλλιεργητές αραβοσίτου στις πλεονασματικές περιφέρειες της Κεντρικής Ευρώπης, δεδομένου ότι ήδη σήμερα παρατηρείται μεγάλη διαφορά μεταξύ της τιμής παρέμβασης και των τιμών που καταβάλλονται πραγματικά στους γεωργούς των εν λόγω περιφερειών. Συνεπώς, η πρόταση δεν αναμένεται να προκαλέσει σημαντική μείωση της παραγωγής αραβοσίτου στην Κοινότητα.

Η εφαρμογή του προτεινόμενου κανονισμού θα υποβοηθήσει την πληρέστερη ολοκλήρωση της αγοράς των σιτηρών στη ΕΕ. Ο αραβόσιτος που καλλιεργείται στις πλεονασματικές περιφέρειες της Κεντρικής Ευρώπης θα ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά του, τόσο στην εσωτερική όσο και στις διεθνείς αγορές, στις οποίες θα εξάγεται χωρίς στήριξη, όπως στο παρελθόν. Χάρη στη μείωση του κόστους των ζωοτροφών, η πρόταση θα συμβάλει επίσης στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας της χοιροτροφίας και της πτηνοτροφίας στις εν λόγω περιφέρειες και, κατ’ επέκταση, στη στήριξη της οικονομικής τους ανάπτυξης.

Τα συνολικά αποθέματα παρέμβασης θα μειωθούν σημαντικά. Ενώ η διατήρηση του ισχύοντος καθεστώτος θα έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή συνολικής ποσότητας 18,9 εκατομ. τόνων το 2013 (από την οποία 15,6 εκατομ. τόνοι θα είναι αραβόσιτος), η εξαίρεση του αραβοσίτου από την παρέμβαση θα έχει ως αποτέλεσμα συνολικά αποθέματα μόλις 10 εκατομ. τόνων περίπου, το ίδιο έτος. Επιπλέον, τα αποθέματα θα αποτελούνται αποκλειστικά από σιτηρά κατάλληλα για μακροχρόνια αποθεματοποίηση (μαλακός σίτος και κριθή), των οποίων η γεωγραφική θέση θα είναι κατά πάσαν πιθανότητα ευνοϊκότερη για το εμπόριο.

6. Δημοσιονομικές επιπτωσεις

Η δημόσια αποθεματοποίηση σιτηρών επιβάρυνε τον προϋπολογισμό της ΕΕ με δαπάνη 442 εκατομ. ευρώ το δημοσιονομικό έτος 2005. Για το 2006, προβλέπεται δαπάνη περίπου 350 εκατομ. ευρώ, ενώ στη διορθωτική επιστολή στο προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2007, η ανάγκη παρέμβασης για τα σιτηρά προσδιορίζεται σε 316 εκατομ. ευρώ, από τα οποία 136,9 εκατομ. μόνο για τον αραβόσιτο.

Ενώ η διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης θα είχε ως αποτέλεσμα να παραμείνει η ετήσια δαπάνη για δημόσια αποθεματοποίηση σιτηρών σε επίπεδα άνω των 300 εκατομ. ευρώ, η παρούσα πρόταση συνεπάγεται συνολική εξοικονόμηση 617,8 εκατομ. ευρώ την περίοδο 2008–2014. Η ετήσια δαπάνη θα μειωθεί σε λιγότερα από 300 εκατομ. ευρώ από το δημοσιονομικό έτος 2008 και σε λιγότερα από 200 εκατομ. ευρώ από το 2012 και μετά.

7. Απλούστευση

Δεδομένου ότι καθιστά απλούστερη και αποτελεσματικότερη την παρέμβαση στον τομέα των σιτηρών, η παρούσα πρόταση πρέπει να θεωρηθεί ότι συμβάλλει περαιτέρω στην απλούστευση της ΚΓΠ.

2006/0256 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς σιτηρών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Τα μέτρα για την κοινή οργάνωση της αγοράς σιτηρών, που θεσπίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 του Συμβουλίου[3], περιλαμβάνουν για την εσωτερική αγορά καθεστώς παρέμβασης, με το οποίο επιδιώκεται κυρίως να σταθεροποιηθούν οι αγορές και να εξασφαλιστεί αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τον γεωργικό πληθυσμό στον τομέα των σιτηρών.

(2) Η εφαρμογή του ανωτέρω καθεστώτος τις δύο τελευταίες περιόδους εμπορίας οδήγησε στη δημιουργία πολύ μεγάλων αποθεμάτων αραβοσίτου παρέμβασης, τα οποία είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διατεθούν στην κοινοτική και στη διεθνή αγορά, κυρίως εξαιτίας της γεωγραφικής θέσης τους. Επιπλέον, ο αραβόσιτος είναι ευαίσθητο από πλευράς διατήρησης είδος σιτηρών, του οποίου η εμπορία δυσχεραίνεται όσο παρατείνεται η διάρκεια της αποθεματοποίησης, λόγω της σταδιακής υποβάθμισης της ποιότητάς του.

(3) Στο τέλος της εν λόγω περιόδου, διαπιστώθηκε παράλληλα ότι το καθεστώς παρέμβασης, όπως εφαρμόστηκε, δεν εξυπηρετεί πλέον τους στόχους του, ιδίως όσον αφορά την κατάσταση των παραγωγών αραβοσίτου σε ορισμένες περιφέρειες της Κοινότητας. Το εν λόγω καθεστώς έχει πράγματι καταστεί, στις συγκεκριμένες περιφέρειες, εναλλακτική εμπορική ευκαιρία αντί της διάθεσης των προϊόντων κατευθείαν στην αγορά, ενώ η πραγματική τιμή που επιτυγχάνουν οι παραγωγοί τους για τον συγκομιζόμενο αραβόσιτο είναι συχνά κατώτερη από την τιμή παρέμβασης.

(4) Στις συνθήκες αυτές, το καθεστώς παρέμβασης δεν επιτελεί πλέον ως προς τον αραβόσιτο τον ρόλο για τον οποίο θεσπίστηκε, ενώ παράλληλα εμποδίζει τη στροφή της παραγωγής προς την κάλυψη των αναγκών της αγοράς.

(5) Η διατήρηση του καθεστώτος παρέμβασης ως έχει υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει νέα αύξηση των αποθεμάτων αραβοσίτου παρέμβασης, χωρίς να ωφεληθούν οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί.

(6) Κρίνεται επομένως αναγκαίο να θεσπιστούν κατάλληλα μέτρα για τη διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας της κοινοτικής αγοράς σιτηρών. Λαμβανομένων υπόψη των προαναφερόμενων στοιχείων και των δυνατοτήτων διάθεσης στην αγορά που έχουν οι παραγωγοί, το πιο ενδεδειγμένο μέτρο για το σκοπό αυτό θεωρείται η εξαίρεση του αραβοσίτου από το καθεστώς παρέμβασης που προβλέπει ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 1784/2003.

(7) Συνεπώς, πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1784/2003,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) n° 1784/2003 τροποποιείται ως εξής:

1. Στο άρθρο 4 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η τιμή παρέμβασης που ισχύει για το σόργο τον Μάιο εξακολουθεί να ισχύει τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους.»

2. Στο άρθρο 5, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Οι οργανισμοί παρέμβασης που έχουν υποδειχθεί από τα κράτη μέλη αγοράζουν τον μαλακό σίτο, τον σκληρό σίτο, την κριθή και το σόργο τα οποία έχουν συγκομιστεί στην Κοινότητα και προσφέρονται σε αυτούς, με την προϋπόθεση ότι οι προσφορές πληρούν τους καθορισμένους όρους, κυρίως ως προς την ποσότητα και την ποιότητα.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται αρχής γενομένης από την περίοδο εμπορίας 2007/2008.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ |

1. | ΚΟΝΔΥΛΙ (ονοματολογία 2007): 05 02 01 02 | ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ (Διορθωτική επιστολή για το 2007): 316 εκατομ. EUR |

2. | ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Κανονισμός του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς σιτηρών |

3. | ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ: Άρθρο 37 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας |

4. | ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΕΤΡΟΥ: Εξαίρεση του αραβοσίτου από το καθεστώς παρέμβασης που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1784/2003 του Συμβουλίου σχετικά με την κοινή οργάνωση της αγοράς σιτηρών |

5. | ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ | ΠΕΡΙΟΔΟΣ 12 ΜΗΝΩΝ (εκατομ. EUR) | ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2007 (εκατομ. EUR) | ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΕΤΟΣ 2008 (εκατομ. EUR) |

5.0 | ΔΑΠΑΝΕΣ ΠΟΥ ΒΑΡΥΝΟΥΝ – ΤΟΝ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ ΤΩΝ ΕΚ (ΕΠΙΣΤΡΟΦΕΣ/ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ) – ΤΟΥΣ ΕΘΝΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ – ΑΛΛΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ | – | –35,1 |

5.1 | ΕΣΟΔΑ – ΙΔΙΟΙ ΠΟΡΟΙ ΤΩΝ ΕΚ (ΕΙΣΦΟΡΕΣ/ΔΑΣΜΟΙ) – ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ | – | – |

6.0 | ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΠΙΣΤΩΣΕΩΝ ΕΓΓΕΓΡΑΜΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.1 | ΔΥΝΑΤΗ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΔΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΤΟΥ ΥΠΟ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.2 | ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

6.3 | ΠΙΣΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΥΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥΣ | ΝΑΙ ΟΧΙ |

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ: Η παρούσα πρόταση θα έχει ως αποτέλεσμα την εξοικονόμηση συνολικού ποσού 617,8 εκατομ. ευρώ την περίοδο 2008–2014. |

Παράρτημα

εκατομ. EUR |

| | | | | | | | | | 1 – Διατήρηση της υφιστάμενης κατάστασης | 2008 |2009 |2010 |2011 |2012 |2013 |2014 |Σύνολο | |Σύνολο παρέμβασης, από την οποία |323,9 |326,9 |313,7 |304,7 |314,0 |315,9 |337,9 | 2 237,1 | |για μαλακό σίτο |54,1 |36,4 |28,3 |19,2 |12,9 |12,2 |9,0 | 171,9 | |για κριθή |73,2 |69,0 |38,0 |21,8 |23,8 |17,2 |40,9 | 283,9 | |για αραβόσιτο |196,7 |221,5 |247,4 |263,8 |277,3 |286,6 |288,0 | 1 781,3 | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | | 2 – Μεταρρύθμιση | 2008 |2009 |2010 |2011 |2012 |2013 |2014 |Σύνολο | |Σύνολο παρέμβασης, από την οποία |287,6 |267,7 |257,7 |226,6 |188,4 |181,1 |174,2 | 1 583,2 | |για μαλακό σίτο |50,4 |36,0 |40,6 |59,3 |70,1 |77,0 |66,2 | 399,5 | |για κριθή |89,5 |114,4 |128,1 |122,9 |113,1 |104,1 |108,0 | 780,0 | |για αραβόσιτο |147,7 |117,4 |89,0 |44,4 |5,2 |0,0 |0,0 | 403,7 | | | | | | | | | | | | 3 – Επίπτωση της πρότασης= 2 – 1 | 2008 |2009 |2010 |2011 |2012 |2013 |2014 |Σύνολο | |Σύνολο παρέμβασης, από την οποία |–36,4 |–59,2 |–56,0 |–78,2 |–125,6 |–134,8 |–163,8 | –653,9 | |για μαλακό σίτο |–3,7 |–0,5 |12,3 |40,1 |57,2 |64,8 |57,2 | 227,6 | |για κριθή |16,2 |45,5 |90,1 |101,2 |89,3 |86,9 |67,0 | 496,2 | |για αραβόσιτο |–48,9 |–104,2 |–158,4 |–219,4 |–272,1 |–286,6 |–288,0 | –1 377,6 | | | | | | | | | | | | |2008 |2009 |2010 |2011 |2012 |2013 |2014 |Σύνολο | | 4 – Πρόσθετες δαπάνες – επιστροφές κατά την εξαγωγή | 1,2 |1,3 |15,3 |10,1 |5,0 |2,7 |0,4 | 36,1 | | | | | | | | | | | | |2008 |2009 |2010 |2011 |2012 |2013 |2014 |Σύνολο | | Συνολική επίπτωση = 3 + 4 | –35,1 |–57,9 |–40,7 |–68,0 |–120,6 |–132,1 |–163,4 | –617,8 | |

[1] Με μηνιαίες αυξήσεις.

[2] Διαθέσιμη για τον σίτο αρτοποιίας, τον σκληρό σίτο, τη κριθή, τον αραβόσιτο και το σόργο, όχι όμως για τον σίτο ζωοτροφών, τη σίκαλη και τη βρώμη.

[3] ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 78. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1154/2005 (ΕΕ L 187 της 19.7.2005, σ. 11).