ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Συνοπτική παρουσίαση 4

Εισαγωγή 6

1. Περιπτώσεις απάτης και λοιπές παρατυπίες που έχουν αναφερθεί 8

1.1. Ανάλυση των περιπτώσεων απάτης και των λοιπών παρατυπιών που ανέφεραν τα κράτη μέλη και οι υπηρεσίες της Επιτροπής το 2010 9

1.2. Έσοδα 11

1.2.1. Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι (ΠΙΠ) 11

1.2.2. ΦΠΑ 13

1.3. Δαπάνες 13

1.3.1. Γεωργικές δαπάνες 13

1.3.2. Πολιτική συνοχής 15

1.3.3. Προενταξιακά ταμεία 18

1.3.4. Δαπάνες που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή 19

2. Ανάκτηση των παράτυπων ποσών το 2010 21

2.1. Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι 22

2.2. Γεωργία 22

2.3. Πολιτική συνοχής 23

2.4. Προενταξιακά ταμεία 24

2.5. Δαπάνες που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή 24

3. Αποτελέσματα του ερωτηματολογίου σχετικά με τη συνεργασία με τα κράτη μέλη όσον αφορά τον κίνδυνο διπλής χρηματοδότησης των έργων στον τομέα της πολιτικής συνοχής 25

4. Πολιτικές για την καταπολέμηση της απάτης 26

4.1. Εφαρμογή των πρωτοβουλιών πολιτικής για την καταπολέμηση της απάτης το 2010 26

4.1.1. Πρόγραμμα «Hercule II» 26

4.1.2. Τελωνεία 26

4.1.3. Πρόοδος της κύρωσης της σύμβασης για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ 27

4.1.4. Πολιτική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης στο πλαίσιο της διεύρυνσης 27

4.1.5. Πολιτική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας 28

4.1.6. Καταπολέμηση του αθέμιτου εμπορίου των προϊόντων καπνού 28

4.2. Νέες πρωτοβουλίες για την πολιτική καταπολέμησης της απάτης 29

4.2.1. Μεταρρύθμιση της OLAF 29

4.2.2. Πολυετής στρατηγική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης· 29

4.2.3. Ανακοίνωση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ με μέσα του ποινικού δικαίου και με διοικητικές έρευνες 30

4.2.4. Ανακοίνωση σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στην ΕΕ 30

4.2.5. Πράσινη βίβλος της ΕΕ σχετικά με την πολιτική δημόσιων συμβάσεων 30

4.2.6. Σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων και αλκοόλης κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της ΕΕ 31

Γενικό συμπέρασμα 31

Σ υνοπτική παρουσίαση

Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, υποβάλλει την παρούσα ετήσια έκθεση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ σύμφωνα με το άρθρο 325 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να εκτιμηθεί κατά πόσον υπάρχει κίνδυνος αθέμιτης χρήσης των κεφαλαίων της ΕΕ μέσω παρατυπιών (συμπεριλαμβανομένης της απάτης) και να εξηγηθεί τι ακριβώς γίνεται για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα αυτό. Η έκθεση καλύπτει τόσο τις δαπάνες όσο και τα έσοδα του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Πρόσφατες πρωτοβουλίες για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ

Η Επιτροπή ανέλαβε τελευταία σειρά πρωτοβουλιών για να βελτιώσει το νομικό και διοικητικό πλαίσιο προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, και συγκεκριμένα:

- τροποποιημένη πρόταση για τη μεταρρύθμιση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)·

- στρατηγική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης·

- ανακοίνωση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ με μέσα του ποινικού δικαίου και με διοικητικές έρευνες.

Παρατυπίες που έχουν επιπτώσεις στον προϋπολογισμό

Η ανάλυση της παρούσας έκθεσης βασίζεται σε στοιχεία που έχουν κοινοποιήσει τα κράτη μέλη, με εξαίρεση το μέρος που αφιερώνεται στις δαπάνες τις οποίες διαχειρίζεται άμεσα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Κατά το έτος αναφοράς, οι συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις[1] των παρατυπιών που ανιχνεύθηκαν από τα συστήματα ελέγχου στον τομέα των δαπανών ανήλθαν σε 1,8 δισεκατ. EUR (1,27% των χορηγήσεων), έναντι 1,4 δισεκατ. EUR (1,13% των συνολικών χορηγήσεων) το 2009. Από την πλευρά των δαπανών, οι συνολικές οικονομικές επιπτώσεις των παρατυπιών είναι υψηλότερες σε σχέση με το 2009: 393 εκατ. EUR (1,88% του συνολικού ακαθάριστου ποσού των εισπραχθέντων παραδοσιακών ίδιων πόρων) έναντι 357 εκατ. EUR (1,84% του συνολικού ακαθάριστου ποσού των εισπραχθέντων παραδοσιακών ίδιων πόρων).

Συνολικά, τα στοιχεία για το 2010 φανερώνουν ότι ο αριθμός των παρατυπιών που αναφέρθηκαν έχει αυξηθεί σε όλους τους τομείς, με εξαίρεση τα προενταξιακά κεφάλαια και τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους. Οι κυριότεροι λόγοι για την αύξηση αυτή είναι ο κυκλικός χαρακτήρας του προγραμματισμού των ταμείων συνοχής, ιδίως το κλείσιμο της περιόδου εκτέλεσης 2000 – 2006, και η γενική αύξηση του όγκου και του ρυθμού υποβολής των αναφορών από τα (περισσότερα) κράτη μέλη χάρη στην εφαρμογή του βελτιωμένου συστήματος αναφοράς, και συγκεκριμένα του συστήματος διαχείρισης παρατυπιών (ΣΔΠ) (Irregularities Management System - IMS) .

Τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να υποβάλλουν αναφορά για τις παρατυπίες που επισημαίνονται και να δηλώνουν αν οι παρατυπίες αυτές μπορούν να αποτελέσουν εικαζόμενη απάτη. Τα συστήματα αναφοράς έχουν εκσυγχρονιστεί και βελτιωθεί, γεγονός που έχει οδηγήσει σε γενική βελτίωση της ποιότητας των αναφορών και, ως εκ τούτου, σε βελτίωση του πεδίου κάλυψης και της αξιοπιστίας των αναλύσεων.

Ενώ η γενική εικόνα είναι σχετικά καθησυχαστική και καταδεικνύει ειδικότερα ότι η Επιτροπή διαθέτει τις απαιτούμενες δομές για να αντιμετωπίσει τις παρατυπίες, είναι σαφές ότι υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των προσεγγίσεων των κρατών μερών ως προς τη διαδικασία αναφοράς των παρατυπιών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι προσεγγίσεις αυτές θέτουν υπό αμφισβήτηση την καταλληλότητα των εθνικών συστημάτων αναφοράς. Οι προσεγγίσεις αυτές περιγράφονται λεπτομερώς στην έκθεση και στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών . Επίσης, από την ανάλυση της απειλής της απάτης προκύπτει σαφώς ότι η ανάγκη καταπολέμησης της ποινικής απάτης εξακολουθεί να είναι υπαρκτή και παραμένει απόλυτη προτεραιότητα.

Επίσης, τα λίγα κράτη μέλη που δεν χρησιμοποιούν ακόμη πλήρως το ηλεκτρονικό σύστημα αναφοράς, είναι σημαντικό να το πράξουν το συντομότερο δυνατό.

Βελτίωση των συστημάτων καταπολέμησης της απάτης

Επί του συνολικού ποσού των δαπανών που βαρύνονται από παρατυπίες, οι εκτιμώμενες οικονομικές επιπτώσεις των υποθέσεων εικαζόμενης απάτης στον τομέα των δαπανών αυξήθηκαν από 180 εκατ. EUR το 2009 (0,13% των χορηγήσεων) σε 478 εκατ. EUR το 2010 (0,34% των χορηγήσεων).

Ορισμένα κράτη μέλη εξακολουθούν να αναφέρουν πολύ χαμηλά ποσοστά εικαζόμενης απάτης. Τα εν λόγω κράτη μέλη καλούνται να υποβάλουν αναφορά σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο τα συστήματα ελέγχου προσαρμόζονται σε στοχοθετημένους τομείς υψηλής επικινδυνότητας για διάπραξη απάτης και παρατυπιών.

Η Επιτροπή σκοπεύει να αναλύσει τα συστήματα ελέγχου των παρατυπιών και καταπολέμησης της απάτης που έχουν δημιουργήσει τα κράτη μέλη στον τομέα της πολιτικής συνοχής. Τα αρχικά αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής θα δημοσιευθούν στην ετήσια έκθεση του 2011 για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ.

Βελτίωση των διαδικασιών ανάκτησης

Είναι απαραίτητο να καταστεί αποτελεσματικότερη η διαδικασία ανάκτησης, ιδίως στον τομέα των προενταξιακών ταμείων. Η Επιτροπή καλεί επειγόντως τα κράτη μέλη και τις χώρες με χαμηλά ποσοστά ανάκτησης να επιταχύνουν τις διαδικασίες, να χρησιμοποιούν τα διαθέσιμα νομικά μέσα και εγγυήσεις όταν ανιχνεύονται παρατυπίες και να προβαίνουν σε κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων στις περιπτώσεις μη καταβολής των οφειλών.

Εισαγωγή

Η παρούσα έκθεση περιέχει πληροφορίες τόσο για την κακή οικονομική διαχείριση όσο και την ποινική απάτη, ώστε να μπορέσει ο αναγνώστης να σχηματίσει μια εικόνα για το συνολικό πλαίσιο. Υπό την ευρύτερη έννοια, εξετάζει επίσης τα μέτρα που σκοπό έχουν να αποτρέψουν την κακή διαχείριση και την απάτη, και να βελτιώσουν τα συστήματα τόσο στο επίπεδο της ΕΕ όσο και των κρατών μελών.

Η Συνθήκη προβλέπει ρητά ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν από κοινού την ευθύνη να προστατεύουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ και να καταπολεμούν την απάτη. Οι εθνικές αρχές διαχειρίζονται τα τέσσερα πέμπτα των δαπανών της ΕΕ και εισπράττουν τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους[2]. Στους τομείς αυτούς, η Επιτροπή ασκεί γενική εποπτεία, καθορίζει τα πρότυπα και ελέγχει τη συμμόρφωσή τους. Η στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών είναι πρωταρχικής σημασίας.

Επομένως, θεμελιώδης στόχος της παρούσας έκθεσης είναι να εκτιμηθεί κατά πόσον έχει επιτευχθεί συνεργασία, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, και με ποιο τρόπο μπορεί να βελτιωθεί περαιτέρω η συνεργασία αυτή.

Όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, η παρούσα έκθεση περιλαμβάνει τόσο τις πιο πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με τις παρατυπίες που ανίχνευσαν τα συστήματα ελέγχου και τις υποθέσεις εικαζόμενης απάτης, όσο και τα μέτρα που ελήφθησαν για την αντιμετώπιση των περιπτώσεων αυτών, και επί τούτου ανάλυση ενός ειδικού θέματος. Το ειδικό θέμα του τρέχοντος έτους, που αποφασίστηκε εκ των προτέρων από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, είναι «ο κίνδυνος διπλής χρηματοδότησης στον τομέα της πολιτικής συνοχής». Τα κράτη μέλη συνέβαλαν στην ανάλυση αυτή απαντώντας σε ερωτηματολόγιο.

Η παρούσα έκθεση περιέχει πληροφορίες που απορρέουν από τις παρατυπίες και τις υποθέσεις εικαζόμενης απάτης που έχουν αναφέρει τα κράτη μέλη. Δεν εκτιμά το πραγματικό επίπεδο παρατυπιών και απάτης σε κάθε κράτος μέλος, όπως ζήτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[3]. Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να εκτιμήσει τα πραγματικά επίπεδα παρατυπιών ή απάτης λόγω του όγκου και του χαρακτήρα των διαφόρων πληροφοριών και στοιχείων που έχουν διαβιβάσει τα κράτη μέλη.

Ωστόσο, η Επιτροπή είναι πρόθυμη να εξετάσει με τα κράτη μέλη κατά πόσον είναι δυνατόν να εκτιμηθούν τα πραγματικά επίπεδα παρατυπιών και απάτης, ιδίως στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη έχουν ήδη αρχίσει τέτοιες εκτιμήσεις για δικούς τους σκοπούς.

Η παρούσα έκθεση διαβιβάζεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο και δημοσιεύεται[4]. Περιλαμβάνει τέσσερα μέρη:

Το πρώτο μέρος αναλύει τις παρατυπίες που έχουν ανιχνεύσει τα κράτη μέλη όσον αφορά τους τομείς εκτέλεσης του προϋπολογισμού από τα κράτη μέλη (γεωργική πολιτική, πολιτική συνοχής και προενταξιακά ταμεία) και τον τομέα είσπραξης των παραδοσιακών ίδιων πόρων της ΕΕ. Αναλύει επίσης τις παρατυπίες στον τομέα των δαπανών που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή.

Το δεύτερο μέρος εστιάζεται στην ανάκτηση των παράτυπων ποσών το 2010.

Το τρίτο μέρος εξετάζει το ειδικό θέμα του τρέχοντος έτους, και συγκεκριμένα τον κίνδυνο διπλής χρηματοδότησης των έργων στον τομέα της πολιτικής συνοχής. Εξετάζει επίσης τα μέτρα παρακολούθησης των προηγουμένων εκθέσεων για την καταπολέμηση της απάτης.

Το τελικό μέρος της έκθεσης περιέχει επισκόπηση των πολιτικών για την καταπολέμηση της απάτης που εφαρμόστηκαν το 2010 και των νέων πρωτοβουλιών που ανελήφθησαν για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ από απάτες και διάφορες άλλες παράνομες δραστηριότητες.

Η έκθεση συνοδεύεται από τρία έγγραφα εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής[5].

Περιπτώσεις απάτης και λοιπές παρατυπίες που έχουν αναφερθεί

Για τη σωστή κατανόηση των δεδομένων, είναι σημαντικό να γίνει διάκριση μεταξύ της απάτης και των λοιπών παρατυπιών:

Παρατυπία συνιστά κάθε παράβαση διάταξης της ΕΕ από οικονομικό φορέα, με πραγματικό ή ενδεχόμενο αποτέλεσμα να θιγούν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ[6].

Απάτη συνιστά μια παρατυπία που έχει διαπραχθεί εσκεμμένα με πρόθεση παράνομο κέρδος που αποτελεί αξιόποινη πράξη[7]. Τα κράτη μέλη πρέπει να επισημαίνουν μεταξύ των παρατυπιών εκείνες για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες απάτης. Οι πραγματικές οικονομικές επιπτώσεις της ανιχνευθείσας απάτης μπορούν να υπολογιστούν μόνο στο τέλος της δικαστικής διαδικασίας.

Τα σφάλματα που ανιχνεύονται από το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο χρησιμοποιούνται από το Συνέδριο για τον καθορισμό των ποσοστών σφάλματος με βάση δείγμα συναλλαγών. Δεν υπάρχει ορισμός του όρου «σφάλμα» στην πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης[8]. Οι στατιστικές της παρούσας ετήσιας έκθεσης εκφράζουν τον πραγματικό αριθμό παρατυπιών και υποθέσεων εικαζόμενης απάτης που έχουν αναφέρει τα κράτη μέλη στην Επιτροπή ή που έχει ανιχνεύσει η ίδια η Επιτροπή. Για τον λόγο αυτόν, οι προσεγγίσεις της Επιτροπής και του Ελεγκτικού Συνεδρίου δεν είναι συγκρίσιμες.

Τα στοιχεία της παρούσας έκθεσης πρέπει να ερμηνεύονται με προσοχή. Τα πραγματικά επίπεδα παρατυπιών ούτε είναι γνωστά ούτε έχουν εκτιμηθεί, και επομένως δεν παρέχονται, αλλά είναι υψηλότερα από τα αναφερόμενα επίπεδα που παρατίθενται. Επίσης, δεν είναι γνωστά ούτε έχουν εκτιμηθεί τα πραγματικά επίπεδα απάτης. Τα αριθμητικά στοιχεία που παρέχονται αντιστοιχούν στα επίπεδα εικαζόμενης απάτης που δηλώνουν τα κράτη μέλη (συμπεριλαμβανομένης της επιβεβαιωμένης απάτης). Τα εν λόγω επίπεδα εικαζόμενης απάτης δεν αντιστοιχούν κατ’ ανάγκη στις περιπτώσεις απάτης που έχει επιβεβαιωθεί στο πέρας της ποινικής διαδικασίας, συχνά πολλά έτη αργότερα. Η παρούσα έκθεση δεν περιέχει ειδικά στοιχεία σχετικά με την τελευταία περίπτωση. Όλες οι παρατυπίες που έχουν αναφερθεί υπόκεινται σε διαφορετικές μορφές παρακολούθησης, από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη.

Ανάλυση των περιπτώσεων απάτης και των λοιπών παρατυπιών που ανέφεραν τα κράτη μέλη και οι υπηρεσίες της Επιτροπής το 2010

Στους τομείς εκτέλεσης του προϋπολογισμού και είσπραξης των παραδοσιακών ίδιων πόρων της ΕΕ από τα κράτη μέλη, η νομοθεσία της ΕΕ επιβάλλει σε αυτά να υποβάλλουν αναφορά για τις υποθέσεις εικαζόμενης απάτης και τις λοιπές παρατυπίες που ανιχνεύονται εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. Οι κυριότεροι τομείς δαπανών που θίγονται είναι η γεωργία και η πολιτική συνοχής. Κάθε παρατυπία για ποσό άνω των 10 000 EUR που θίγει τους πόρους της ΕΕ πρέπει να αναφέρεται στην Επιτροπή[9].

Υπάρχουν δύο ηλεκτρονικά συστήματα για την αναφορά των παρατυπιών, η βάση δεδομένων για τους ίδιους πόρους (OWNRES), που περιλαμβάνει τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους, και το σύστημα διαχείρισης παρατυπιών (ΣΔΠ), το οποίο καλύπτει το σκέλος εξόδων του προϋπολογισμού, όπου η διαχείριση είναι επιμερισμένη μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών.

Η βάση δεδομένων OWNRES αποτελεί επίσης βασικό εργαλείο συγκέντρωσης δεδομένων για τη σφαιρική ανάλυση των περιπτώσεων απάτης και των παρατυπιών. Η επιτυχής εφαρμογή του ΣΔΠ έχει βελτιώσει σαφώς την ποιότητα των αναφορών, δεδομένου ότι έχει επιτρέψει να οργανωθεί ορθολογικά η διανομή του φόρτου εργασίας σε σχέση με τις υποχρεώσεις αναφοράς, να επισπευσθεί η διαδικασία υποβολής αναφορών και να βελτιωθούν η πληρότητα και η συνολική ποιότητα των κοινοποιήσεων.

Σε γενικές γραμμές, η ποιότητα των αναφορών σχετικά με τις παρατυπίες έχει βελτιωθεί, παρότι εξακολουθούν να υφίστανται ασυνέπειες όσον αφορά την κατάταξη των περιπτώσεων, ανάλογα με το αν πρόκειται για παρατυπία ή για εικαζόμενη απάτη.

Για να επιλύσουν τα προβλήματα αυτά, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα προετοιμάσουν έγγραφο εργασίας σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες της κοινοποίησης των παρατυπιών.

Τέλος, τα δεδομένα τα σχετικά με τις παρατυπίες στον τομέα των δαπανών που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή προέρχονται από το λογιστικό σύστημα ABAC ( Accrual Based Accounting -λογιστική σε δεδουλευμένη βάση) της Επιτροπής.

Για περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τα συστήματα και τη μεθοδολογία αναφορών, μπορείτε να ανατρέξετε στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής σχετικά με την Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών [10] που συνοδεύει την παρούσα έκθεση.

Πίνακας 1: Αριθμός παρατυπιών και ποσά – 2010 –

Τομέας | Αριθμός αναφερθεισών παρατυπιών | Συνολικές κατ’ εκτίμηση οικονομικές επιπτώσεις των παρατυπιών, συμπεριλαμβανομένης και της εικαζόμενης απάτης (ποσά σε εκατομμύρια €) | Κατ’ εκτίμηση δημοσιονομικές επιπτώσεις μόνον της εικαζόμενης απάτης (ποσά σε εκατ. €) | Ανακτηθέντα ποσά (σε εκατ. €) |

2009[11] | 2010 | 2009[12] | 2010 | 2009 | 2010 | 2010 |

Γεωργία | 1621 | 1825 | 125 (~0.24 % των χορηγήσεων) | 131 (~0,23% των χορηγήσεων) | 13,3 (0,03% των χορηγήσεων) | 69 (0,12% των χορηγήσεων) | 175[13] |

Πολιτική συνοχής | 4737 | 7062 | 1.183 (~2,44% των χορηγήσεων) | 1550 (~3,15% των χορηγήσεων) | 109 (~0,23 % των χορηγήσεων) | 364 (0,74% των χορηγήσεων) | 611[14] |

Προενταξιακό ταμείο | 706 | 424 | 117 (~3,8% των χορηγήσεων) | 83 (~5,26% των χορηγήσεων) | 57 (~0.78 των χορηγήσεων) | 41 (2,6% των χορηγήσεων) | 14[15] |

Άμεσες δαπάνες | 705 | 1021 | 27,5 (~0,17 % των χορηγήσεων) | 43 (~0,27% των χορηγήσεων) | 1,5 (~0,01 % των χορηγήσεων) | 4 (0,02% των χορηγήσεων) | 25[16] |

Σύνολο δαπανών | 7769 | 10332 | 1.452,5 (~1.13% των χορηγήσεων) | 1,807 (~1,27% των χορηγήσεων) | 180,8 (0,13 % των χορηγήσεων) | 478 (0,34% των χορηγήσεων) | 825 |

Σύνολο εσόδων (Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι)[17] | 5204 | 4744 | 357 (~1,84% του συνολικού ακαθάριστου ποσού των εισπραχθέντων ΠΙΠ για το 2009) | 393 (~1,88% του συνολικού ακαθάριστου ποσού των εισπραχθέντων ΠΙΠ για το 2010) | 103 (~0,53% του συνολικού ποσού των ακαθάριστων εισπραχθέντων ΠΙΠ για το 2009) | 139 (~0.67% του συνολικού ακαθάριστου ποσού των εισπραχθέντων ΠΙΠ για το 2010) | 180 |

Έσοδα

Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι (ΠΙΠ)

Άνω του 97% όλων των ποσών των βεβαιωθέντων ΠΙΠ εισπράχθηκε χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα.

Το 2010, ο αριθμός των περιπτώσεων παρατυπιών (συμπεριλαμβανομένης της εικαζόμενης απάτης) που κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή ήταν χαμηλότερος από τον αριθμό του προηγούμενου έτους, ενώ το αναφερθέν παράτυπο ποσό ήταν υψηλότερο (βλ. διάγραμμα 1). Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση των αναφερθεισών παρατυπιών και των περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης στον τομέα αυτόν.

Διάγραμμα 1: Παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της εικαζόμενης απάτης, και αναφερθέντα αντίστοιχα παράτυπα ποσά – 2006-2010

[pic]Το ποσοστό των περιπτώσεων που χαρακτηρίστηκαν ως εικαζόμενη απάτη από τα κράτη μέλη παρέμεινε σταθερό. Οι σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των αριθμητικών στοιχείων που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη καταδεικνύουν σαφώς ότι η κατάταξη των παρατυπιών και των περιπτώσεων απάτης στη βάση δεδομένων OWNRES δεν είναι απόλυτα αξιόπιστη λόγω των διαφορετικών ερμηνειών των σχετικών ορισμών. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα εκπονήσουν έγγραφο εργασίας σχετικά με τις πρακτικές πλευρές της κοινοποίησης των παρατυπιών.

Διάγραμμα 2: Περιπτώσεις εικαζόμενης απάτης και αναφερθέντα αντίστοιχα ποσά – 2006-2010

[pic]

Διαφορές μεταξύ των κρατών μελών εμφανίζονται επίσης κατά την ανάλυση των βεβαιωθέντων και εκτιμηθέντων παράτυπων ποσών που αναφέρθηκαν το 2010. Διάφοροι παράγοντες μπορούν να εξηγήσουν τις διαφορές αυτές, μεταξύ των οποίων το είδος των συναλλαγών και του εμπορίου, ο βαθμός συμμόρφωσης των οικονομικών φορέων και η γεωγραφική τοποθεσία. Οι αριθμοί αυτοί μπορούν επίσης να ποικίλλουν σημαντικά από έτος σε έτος. Μεμονωμένες περιπτώσεις απάτης μεγαλύτερης κλίμακας που ανιχνεύονται σε ένα δεδομένο έτος μπορούν να έχουν μεγάλες επιπτώσεις στα ετήσια αριθμητικά στοιχεία, ιδίως στα κράτη μέλη με μικρότερο μερίδιο είσπραξης ΠΙΠ. Μια άλλη μεταβλητή συνίσταται στην αποτελεσματικότητα χάραξης των στρατηγικών τελωνειακού ελέγχου των κρατών μελών για τον έλεγχο εισαγωγών υψηλού κινδύνου και την ανίχνευση περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών συνδεόμενων με τους ΠΙΠ[18].

Κατά τα τελευταία έτη, η Επιτροπή έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στις στρατηγικές τελωνειακού ελέγχου των κρατών μελών κατά τους ελέγχους που διενεργεί όσον αφορά τους ΠΙΠ. Η Επιτροπή παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για να ανταποκριθούν στις παρατηρήσεις που διατυπώνει κατά τους ελέγχους της[19].

Επακόλουθες ενέργειες:

Οι στρατηγικές τελωνειακού ελέγχου των κρατών μελών θα πρέπει να εξακολουθήσουν να επικεντρώνονται στις εισαγωγές υψηλού κινδύνου, ούτως ώστε να βελτιωθεί με τον τρόπο αυτόν το ποσοστό ανίχνευσης των παρατυπιών και των περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης στον τομέα των ΠΙΠ.

ΦΠΑ

Στον τομέα της φορολογίας, τα κράτη μέλη πρέπει να εποπτεύουν και να αντιμετωπίζουν τόσο τις υφιστάμενες όσο και τις νέες τάσεις απάτης. Τούτο συνεπάγεται τόσο νομικές όσο και επιχειρησιακές εκτιμήσεις, όπως τη διοικητική συνεργασία και τις ανταλλαγές πληροφοριών, τις πολιτικές συμμόρφωσης, την ανάλυση κινδύνων και τις στρατηγικές ελέγχου για όλους τους τύπους φόρων, καθώς και τη θωράκιση της νομοθεσίας έναντι της απάτης. Η Επιτροπή έχει παράσχει στα κράτη μέλη το νομικό πλαίσιο που είναι αναγκαίο για την ενίσχυση της συνεργασίας στον τομέα του ΦΠΑ. Τούτο αποτέλεσε επίσης τη νομική βάση για τη δημιουργία του EUROFISC, ενός επιχειρησιακού δικτύου για την ταχεία και στοχοθετημένη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ όλων των κρατών μελών για τις περιπτώσεις απάτης, και ιδίως τις αλυσιδωτές απάτες στον τομέα του ΦΠΑ («τύπου καρουσέλ»). Οι εμπειρογνώμονες των κρατών μελών συνεργάζονται σε συγκεκριμένους τομείς, με την έκδοση έγκαιρων προειδοποιήσεων σχετικά με τις δυνητικές περιπτώσεις απάτης, και με τον συντονισμό των εθνικών δραστηριοτήτων. Από τον Ιανουάριο του 2013, οι αρχές των κρατών μελών θα διαθέτουν αυτοματοποιημένη πρόσβαση σε ορισμένα στοιχεία των λοιπών κρατών μελών, ώστε να επισπευσθεί με τον τρόπο αυτόν η ανταλλαγή πληροφοριών. Τέλος, η Επιτροπή πρότεινε να αναπτυχθεί νέα προσέγγιση, βασιζόμενη ιδίως στην εκούσια συμμόρφωση, στην εκτίμηση και την εποπτεία των κινδύνων, ώστε να μειωθεί η εμπλοκή των φορολογικών αρχών και να μετριαστεί ο διοικητικός φόρτος που βαρύνει τις επιχειρήσεις.

Η πράσινη βίβλος για το μέλλον του ΦΠΑ αποτελεί καλή ευκαιρία για να δοθεί νέα ώθηση στη σκέψη αυτή, με τη συγκέντρωση προτάσεων για τα πιθανά συγκεκριμένα μέτρα[20].

Δαπάνες

Γεωργικές δαπάνες

Στον τομέα της γεωργίας, ο αριθμός των περιπτώσεων παρατυπιών που έχουν αναφερθεί και τα αντίστοιχα ποσά, σε σχέση με το σύνολο των ποσών που έχουν δαπανηθεί, διαφέρει ουσιαστικά τόσο μεταξύ των κρατών μελών όσο και στο εσωτερικό αυτών.

Το περασμένο έτος, η Επιτροπή κάλεσε τη Φινλανδία, την Αυστρία και τις Κάτω Χώρες να βελτιώσουν τη συμμόρφωση των αναφορών τους. Τα εν λόγω κράτη μέλη επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους να αναφέρουν τις παρατυπίες και τις προσπάθειές τους να βελτιστοποιήσουν τη διαδικασία υποβολής αναφορών.

Κάθε τρίμηνο, η Επιτροπή (OLAF) πραγματοποιεί ελέγχους ποιότητας και ενημερώνει τα κράτη μέλη σχετικά με την ποιότητα των αναφορών και τα δεδομένα που λείπουν. Η Επιτροπή διατηρεί στενές επαφές με τους τοπικούς ανταποκριτές των κρατών μελών που έχουν οριστεί για τον γεωργικό τομέα με σκοπό να παρέχουν στα κράτη μέλη την απαραίτητη στήριξη και να τα ενημερώνουν για τις τελευταίες τάσεις και εξελίξεις.

Ο αναφερόμενος αριθμός των περιπτώσεων παρατυπιών και εικαζόμενης απάτης έχει αυξηθεί, όπως έχουν αυξηθεί και οι αντίστοιχες δημοσιονομικές επιπτώσεις. Οι οικονομικές επιπτώσεις της εικαζόμενης απάτης αυξήθηκαν από 13 εκατ. EUR το 2009 σε 69 εκατ. EUR το 2010. Η αύξηση των περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης το 2010 (βλ. διάγραμμα 4 παρακάτω) μπορεί να αποδοθεί στη βελτίωση των αναφορών μέσω του συστήματος υποβολής αναφορών ΣΔΠ και στο γεγονός ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ-10 και της ΕΕ-2 αρχίζουν να υποβάλλουν αναφορές για τον εν λόγω τομέα.

Διάγραμμα 3: Παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της εικαζόμενης απάτης, και αναφερθέντα αντίστοιχα παράτυπα ποσά – έτη 2006-2010

[pic]

Το 2010, η Ιταλία και τα κράτη μέλη της ΕΕ-12 χαρακτήρισαν ως «εικαζόμενη απάτη» άνω του 90% των αναφερθεισών περιπτώσεων. Ορισμένα κράτη μέλη που πραγματοποιούν τις μεγαλύτερες δαπάνες, όπως η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, εξακολουθούν να αναφέρουν πολύ μικρό αριθμό περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης. Το 2010, η Γαλλία δεν χαρακτήρισε καμία από τις υποθέσεις της ως «εικαζόμενη απάτη». Η τάση αυτή θέτει το ερώτημα κατά πόσον η αναφορά μικρού αριθμού περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης οφείλεται στη μη τήρηση των αρχών αναφοράς ή στην ικανότητα των εγκατεστημένων συστημάτων ελέγχου να ανιχνεύουν την απάτη στα κράτη μέλη.

Διάγραμμα 4: Υποθέσεις εικαζόμενης απάτης και αναφερθέντα αντίστοιχα ποσά 2006–2010

[pic]

Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση των αναφερθεισών παρατυπιών σε σχέση με το οικονομικό έτος στο οποίο ανήκουν. Ιδιαίτερη προσοχή δίδεται στα οικονομικά έτη 2004-2005 που θεωρείται ότι έχουν «οριστικοποιηθεί», πράγμα που σημαίνει ότι έχουν ολοκληρωθεί τα σχέδια ελέγχου, έχουν αρχίσει οι διαδικασίες ανάκτησης και έχουν αναφερθεί οι παρατυπίες.

Επακόλουθες ενέργειες:

Η Γαλλία, η Γερμανία, η Ισπανία και το Ηνωμένο Βασίλειο καλούνται να εξηγήσουν τους λόγους του χαμηλού ποσοστού αναφοράς υποθέσεων εικαζόμενης απάτης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο είναι προσαρμοσμένα τα συστήματα ελέγχου τους σε στοχοθετημένους τομείς που παρουσιάζουν μεγαλύτερη επικινδυνότητα απάτης και παρατυπιών. Η Φινλανδία, οι Κάτω Χώρες και η Πολωνία θα πρέπει να υποβάλλουν συστηματικότερα αναφορές, ιδίως όσον αφορά τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα για τα άτομα που έχουν διαπράξει παρατυπίες και απάτη. Σε γενικές γραμμές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν περισσότερο την ποιότητα των αναφορών τους, δεδομένου ότι, το 2010, έκαναν ένα βήμα πίσω σε σχέση με την έγκαιρη αναφορά των παρατυπιών.

Πολιτική συνοχής

Οι αναφερθείσες παρατυπίες που επηρεάζουν την πολιτική συνοχής αντιπροσωπεύουν το μεγαλύτερο ποσοστό όλων των παρατυπιών που αναφέρθηκαν σχετικά με το σκέλος δαπανών του προϋπολογισμού της ΕΕ (περίπου 70% των περιπτώσεων που αναφέρθηκαν το 2010).

Το 2010, επιβεβαιώθηκε η αυξητική τάση που είχε ήδη παρατηρηθεί το προηγούμενο έτος όσον αφορά τις παρατυπίες και τα παράτυπα ποσά που αναφέρθηκαν (βλ. διάγραμμα 5). Πολλοί παράγοντες μπορούν να εξηγήσουν την αύξηση αυτή, αλλά οι σημαντικότεροι συνδέονται με την αύξηση των δραστηριοτήτων ελέγχου σε σχέση με το κλείσιμο της περιόδου προγραμματισμού 2000-2006, την πλήρη εκτέλεση των προγραμμάτων της περιόδου προγραμματισμού 2007-2013, καθώς και την καθιέρωση του συστήματος ΣΔΠ.

Η λεπτομερής ανάλυση των μεθόδων ανίχνευσης των παρατυπιών υποδηλώνει ότι τα συστήματα ελέγχου λειτουργούν πλέον με αποτελεσματικότερο τρόπο.

Από την ανάλυση των κατηγοριών παρατυπιών που αναφέρονται με τη μεγαλύτερη συχνότητα προκύπτει ότι οι παρατυπίες επισημαίνονται τις περισσότερες φορές κατά τη φάση εκτέλεσης του κύκλου των έργων. Ωστόσο, οι σημαντικότερες επιπτώσεις ως προς την αξία (οικονομικές επιπτώσεις) υπεισέρχονται κατά τη φάση επιλογής ή ανάθεσης της σύμβασης.

Η ανάλυση επιβεβαιώνει ότι είναι αναγκαίο να επανεξεταστούν οι κανόνες της ΕΕ σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις ώστε να αυξηθεί η σαφήνειά τους και να βελτιωθούν οι όροι εκτέλεσής τους[21].

Διάγραμμα 5: Παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της εικαζόμενης απάτης, και αναφερθέντα αντίστοιχα παράτυπα ποσά – 2006-2010

[pic]

Όσον αφορά τις αναφερθείσες υποθέσεις εικαζόμενης απάτης, η τάση που επισημάνθηκε τα προηγούμενα έτη επιβεβαιώνεται, με την Ιταλία, τη Γερμανία και την Πολωνία που ανέφεραν τις περισσότερες περιπτώσεις. Η Γερμανία είναι το κράτος μέλος που διεκπεραίωσε με τη μεγαλύτερη επιτυχία τις διαδικασίες διαπίστωσης απάτης όσον αφορά την περίοδο 2000-2006, ακολουθούμενη από την Πολωνία και την Ιταλία.

Διάγραμμα 6: Περιπτώσεις εικαζόμενης απάτης και αναφερθέντα αντίστοιχα ποσά 2006-2010

[pic]

Οι ακόλουθες χώρες δεν ανέφεραν καμία περίπτωση το 2010: η Δανία, η Γαλλία, η Μάλτα, οι Κάτω Χώρες, η Σουηδία και η Σλοβενία. Τούτο φανερώνει ότι η κατάταξη των παρατυπιών και των περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης στο σύστημα ΣΔΠ δεν είναι ακόμη απολύτως αξιόπιστη.

Σύμφωνα με τις αναφορές που ελήφθησαν το 2010, το Χρηματοδοτικό Μέσο Προσανατολισμού της Αλιείας (ΧΜΠΑ)[22] παρουσίασε το υψηλότερο ποσοστό περιπτώσεων απάτης. Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση των αναφερθεισών παρατυπιών και των περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης στον τομέα αυτόν.

Επακόλουθες ενέργειες

Η Επιτροπή υποστηρίζει την Ισπανία και τη Γαλλία στις προσπάθειές τους να ολοκληρώσουν την εγκατάσταση του συστήματος ΣΔΠ έως το τέλος του 2011 και καλεί την Ιρλανδία να θέσει πλήρως σε εφαρμογή το σύστημα.

Η Επιτροπή σκοπεύει να αναλύσει τα συστήματα ελέγχου για την καταπολέμηση της απάτης που έχουν δημιουργήσει τα κράτη μέλη στον τομέα της πολιτικής συνοχής. Τον Ιούλιο του 2011 απεστάλη ερωτηματολόγιο στα κράτη μέλη σχετικά με το θέμα αυτό. Τα αποτελέσματα θα δημοσιευθούν το 2012 με την προσεχή ετήσια έκθεση για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ.

Προενταξιακά ταμεία

Υποθέσεις παρατυπιών και απάτης που έχουν αναφερθεί

Στον τομέα της προενταξιακής βοήθειας, πραγματοποιήθηκαν σημαντικές πρόοδοι το 2010 κατά την εφαρμογή των διαδικασιών αναφοράς μέσω του συστήματος ΣΔΠ. Τα περισσότερα κράτη μέλη που έλαβαν στο παρελθόν προενταξιακή βοήθεια έχουν τώρα τη δυνατότητα να υποβάλλουν εκθέσεις σχετικά με τις παρατυπίες μέσω αυτού του συστήματος αναφορών. Η ποιότητα των αναφορών που έχουν ληφθεί σχετικά με τις παρατυπίες είναι ικανοποιητική, τόσο όσον αφορά την πληρότητά τους όσο και τη συμμόρφωσή τους.

Ο αριθμός των παρατυπιών που αναφέρθηκαν και το αντίστοιχο δημοσιονομικό μέγεθος μειώθηκαν ουσιαστικά σε σχέση με το 2009 για τα περισσότερα ταμεία. Εξαίρεση αποτελεί το πρόγραμμα PHARE, όπου ο αριθμός των παρατυπιών παρέμεινε σταθερός, παρότι το δημοσιονομικό μέγεθος μειώθηκε. Τούτο φαίνεται ότι οφείλεται στη σταδιακή έξοδο των χωρών ΕΕ-10 και ΕΕ-2 από τη φάση της προενταξιακής βοήθειας.

Διάγραμμα 7: Παρατυπίες, συμπεριλαμβανομένης της εικαζόμενης απάτης, και αναφερθέντα αντίστοιχα παράτυπα ποσά – 2006-2010

[pic]

Οι περισσότερες από τις νεοαναφερθείσες υποθέσεις είναι, όπως και το 2009, συνδεδεμένες με το ταμείο SAPARD στη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Ωστόσο, έχει επιβεβαιωθεί σημαντική εξέλιξη στη Βουλγαρία, όπου οι εθνικές υπηρεσίες κυρίως είναι εκείνες που ανιχνεύουν πλέον τις περιπτώσεις παρατυπιών και εικαζόμενης απάτης. Η κατάσταση στη Ρουμανία είναι διαφορετική: μεγάλο ποσοστό των περιπτώσεων παρατυπιών και εικαζόμενης απάτης ανιχνεύονται ύστερα από ελέγχους που διενεργούνται από τις υπηρεσίες της ΕΕ ή που αναλαμβάνονται κατόπιν αιτήσεώς των υπηρεσιών αυτών. Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών περιλαμβάνει λεπτομερή ανάλυση των αναφερθεισών παρατυπιών και των περιπτώσεων εικαζόμενης απάτης στον τομέα αυτόν.

Διάγραμμα 8: Υποθέσεις εικαζόμενης απάτης και αναφερθέντα αντίστοιχα ποσά 2006-2010

[pic]

Επακόλουθες ενέργειες:

Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να υποστηρίζει τις προσπάθειες των νέων δικαιούχων χωρών (Τουρκία, Κροατία, πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και Μαυροβούνιο) για τη θέση σε εφαρμογή του συστήματος ΣΔΠ ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα των αναφορών.

Δαπάνες που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή

Το σημείο αυτό αφορά τα στοιχεία για τις εντολές ανάκτησης[23] που εκδίδουν οι υπηρεσίες της Επιτροπής όσον αφορά τις δαπάνες που υπάγονται σε «άμεση κεντρική διαχείριση»[24].

Τα δεδομένα για τις εντολές ανάκτησης υποδηλώνουν ότι παρά την αύξηση του ποσοστού των δαπανών άμεσης διαχείρισης που υπόκεινται εν συνεχεία σε εντολές ανάκτησης, το ποσοστό παρατυπιών που έχει επισημανθεί παραμένει χαμηλό (από 0,17% το 2009 σε 0,27% το 2010). Μόνο το 2,1% των εντολών είσπραξης που εκδόθηκαν χαρακτηρίστηκαν ως εικαζόμενη απάτη από τις υπηρεσίες της Επιτροπής (περίπου το 0,02% των χορηγήσεων).

Ανάκτηση των παράτυπων ποσών το 2010

Τα δεδομένα του παρόντος κεφαλαίου βασίζονται στις κοινοποιήσεις των περιπτώσεων παρατυπιών από τα κράτη μέλη και εστιάζονται στα αποτελέσματα των μέτρων που έλαβαν οι εθνικές αρχές για να ανακτήσουν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά στους δικαιούχους (δηλ. στους οικονομικούς φορείς). Η ανάλυση αποκλείει κάθε ανάκτηση κάτω των 10 000 EUR, με εξαίρεση τον τομέα της γεωργίας, όπου τα ποσά ανάκτησης αφορούν όλα τα εκκρεμή ποσά.

Επομένως, η παρούσα έκθεση έχει διαφορετικό πεδίο εφαρμογής από των άλλων εγγράφων της Επιτροπής που εξετάζουν ανακτήσεις της Επιτροπής από τα κράτη μέλη, για παράδειγμα μέσω δημοσιονομικών διορθώσεων ή διαδικασιών εκκαθάρισης λογαριασμών[25].

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι τα ποσοστά ανάκτησης δεν είναι συγκρίσιμα μεταξύ των διαφόρων τομέων λόγω του διαφορετικού κανονιστικού πλαισίου και των μηχανισμών ανάκτησης που εφαρμόζονται (όπως εξηγείται στον πίνακα 2). Επιπλέον, ορισμένοι μηχανισμοί που έχουν δημιουργηθεί για να επισπευσθεί η διαδικασία ανάκτησης εφαρμόστηκαν για μικρότερη χρονική περίοδο (δηλ. για τον γεωργικό τομέα).

Πίνακας 2: Ποσοστά ανάκτησης ανά τομέα – 2009-2010

ΤΟΜΕΑΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ | ΠΛΑΙΣΙΟ | ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΝΑΚΤΗΣΗΣ |

2009 | 2010 |

ΠΙΠ | Δεδομένου ότι η ανάκτηση βρίσκεται σε εξέλιξη, το συνολικό ποσοστό ανάκτησης αλλάζει συνεχώς. Προς το παρόν, το συνολικό ποσοστό ανάκτησης που αντιστοιχεί σε όλα τα έτη (1989-2010) ανέρχεται σε 47%. | 50% | 46% |

Γεωργία | Τα αριθμητικά στοιχεία της παρούσας στήλης κοινοποιούνται απευθείας από τα κράτη μέλη στην Επιτροπή (ΓΔ AGRI) και υπολογίζονται μόνο με βάση τα πράγματι εισπραχθέντα ποσά από τους τελικούς δικαιούχους, σε περιπτώσεις που έχουν ανιχνευθεί με την καθιέρωση του νέου μηχανισμού εκκαθάρισης (2007), και περιλαμβάνουν επίσης ανακτήσεις κάτω των 10 000 EUR. | 39% | 42% |

Πολιτική συνοχής | Τα αριθμητικά στοιχεία της στήλης αυτής βασίζονται στις αναφορές που διαβιβάζουν απευθείας τα ίδια τα κράτη μέλη στην OLAF μέσω του ΣΔΠ[26]. Τα ποσοστά παραπέμπουν στην περίοδο προγραμματισμού 2000-2006 (το κλείσιμο των προγραμμάτων άρχισε το 2010) και λαμβάνουν επίσης υπόψη τις παράτυπες πληρωμές που τα κράτη μέλη απέκλεισαν από τη χρηματοδότηση της ΕΕ (αποσύρσεις), χωρίς να τις έχουν κατ’ ανάγκη εισπράξει από τους δικαιούχους. | 53% | 67% |

Προενταξιακά ταμεία | Τα αριθμητικά στοιχεία της στήλης αυτής αναφέρονται απευθείας στην OLAF από τα κράτη μέλη μέσω του ΣΔΠ και αφορούν τις ανακτήσεις από τους τελικούς δικαιούχους. Η περίοδος προγραμματισμού καλύπτει το διάστημα 2002-2006 (τα προγράμματα έκλεισαν το 2010) | 27% | 30% |

Άμεσες δαπάνες | Το ποσοστό ανάκτησης υπολογίζεται ετησίως | 56% | 59% |

Παραδοσιακοί ίδιοι πόροι

Στον τομέα αυτόν, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να ανακτούν τα βεβαιωθέντα ποσά τα οποία εγγράφουν στη βάση δεδομένων OWNRES. Το βεβαιωθέν ποσό που πρέπει να ανακτηθεί μετά τις παρατυπίες που ανιχνεύθηκαν το 2010 ανέρχεται σε 393 εκατ. EUR (περίπου 1,88% του συνολικού ακαθάριστου ποσού των εισπραχθέντων ΠΙΠ για το 2010). Ένα ποσό ύψους 180 εκατ. EUR έχει ήδη ανακτηθεί από τα κράτη μέλη. Το ποσοστό ανάκτησης για το 2010 τη στιγμή της δημοσίευσης του παρόντος εγγράφου ανέρχεται σε 46%.

Τα μέτρα ανάκτησης που λαμβάνουν τα κράτη μέλη στον τομέα των ΠΙΠ εποπτεύονται μέσω ελέγχων των παραδοσιακών ίδιων πόρων και με διαδικασία αναφοράς στην Επιτροπή κάθε ποσού άνω των 50 000 EUR που καθίσταται τελικά μη ανακτήσιμο. Τα κράτη μέλη έχουν την οικονομική ευθύνη για τις απώλειες ΠΙΠ που καταλογίζονται στις αδυναμίες των εισπρακτικών τους μέτρων.

Γεωργία

Στον τομέα της γεωργίας, τα κράτη μέλη ανέκτησαν 175 εκατ. EUR κατά το οικονομικό έτος 2010.

Ένας μηχανισμός εκκαθάρισης (κανόνας «50/50» που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005)[27] προσφέρει ισχυρό κίνητρο στα κράτη μέλη για να ανακτήσουν τα αχρεωστήτως καταβληθέντα ποσά από τους δικαιούχους το συντομότερο δυνατό. Επομένως, έως το τέλος του οικονομικού έτους 2010, το 42% του χρέους του νέου Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ), που χρονολογείται από το 2007 και τα επόμενα έτη, είχε ήδη ανακτηθεί από τα κράτη μέλη.

Ωστόσο, το οφειλόμενο σωρευτικό ποσό που έμενε να ανακτήσουν οι εθνικές αρχές από τους δικαιούχους στο τέλος του οικονομικού έτους 2010 ανερχόταν σε 1,2 δισεκ. EUR[28], εκ των οποίων περίπου 0,3 δισεκ. EUR είχαν ήδη καταβληθεί στον προϋπολογισμό της ΕΕ από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον κανόνα 50/50.

Κατά τα έτη 2008-2010, η Επιτροπή έλεγξε τον νέο μηχανισμό εκκαθάρισης με επιτόπιους ελέγχους στις εθνικές αρχές που είναι υπεύθυνες για 16 οργανισμούς πληρωμών σε 12 κράτη μέλη και που καλύπτουν το 89% του συνολικού οφειλόμενου χρέους στο τέλος του οικονομικού έτους 2010.

Σε γενικές γραμμές, οι εθνικές αρχές διαθέτουν κατάλληλες διαδικασίες ανάκτησης. Οι ελλείψεις που διαπιστώνονται κατά τη διενέργεια αυτών των ελέγχων παρακολουθούνται στο πλαίσιο των διαδικασιών εκκαθάρισης ως προς τη συμμόρφωση.

Πολιτική συνοχής

Η πολιτική συνοχής παρουσιάζει το μεγαλύτερο ποσοστό ανάκτησης στον τομέα των δαπανών το 2010 (άνω του 60%).

Η πολιτική συνοχής βασίζεται σε πολυετή προγράμματα, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα να καθυστερούν ορισμένες διαδικασίες ανάκτησης έως το τέλος της περιόδου προγραμματισμού. Μετά τον κύκλο προγραμματισμού 1994-99 εμφανίστηκαν σημαντικές δυσχέρειες. Πράγματι, οι διαδικασίες για το ένα τρίτο των οικονομικών επιπτώσεων των παρατυπιών που ανέφεραν τα κράτη μέλη σε σχέση με την εν λόγω περίοδο δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί (συνεισφορά ΕΕ, 0,5 δισεκ. EUR). Οι υπηρεσίες της Επιτροπής κινούν διαδικασίες συμβιβασμού για να κλείσουν τις υποθέσεις αυτές[29]. Το ποσοστό ανάκτησης για τον κύκλο προγραμματισμού 1994-1999 ανέρχεται σήμερα σε 67%.

Η επιτυχία των βελτιωμένων διαδικασιών που θεσπίστηκαν για την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006 αποδεικνύεται από το γεγονός ότι, ένα μόνο έτος αφού υπέβαλαν τα κράτη μέλη τα έγγραφα κλεισίματος στην Επιτροπή, ανακτήθηκε (ή αποσύρθηκε από τις δηλώσεις δαπανών) το 70% των 2,9 δισεκ. εισφορών σε EUR της ΕΕ που καταβλήθηκαν αχρεωστήτως[30].

Η Ουγγαρία, η Τσεχική Δημοκρατία και η Σλοβενία έχουν ποσοστά ανάκτησης περίπου 20% ή λιγότερο. Τα εν λόγω κράτη μέλη καλούνται να εξηγήσουν τους λόγους του χαμηλού ποσοστού ανάκτησης και να ενισχύσουν τις προσπάθειές τους.

Προενταξιακά ταμεία

Η ανάλυση των ανακτήσεων καθ’ όλη την περίοδο προγραμματισμού 2002-2006 επιβεβαιώνει την ανάγκη βελτιώσεων στον τομέα αυτόν. Τα προενταξιακά ταμεία παρουσιάζουν τα χαμηλότερα ποσοστά ανάκτησης των δαπανών. Το ποσοστό ανάκτησης για το έτος 2010 ανέρχεται σε 10%, το οποίο είναι πολύ χαμηλότερο από το ποσοστό του προηγούμενου έτους (27%). Ακόμη και αν ληφθούν υπόψη οι ανακτήσεις των προηγούμενων ετών, το ποσοστό ανάκτησης παραμένει χαμηλό (περίπου 30% σωρευτικά για τα έτη 2002-2006) και ιδιαίτερα χαμηλό για τη Βουλγαρία, την Τουρκία, τη Λιθουανία, τη Λετονία και τη Σλοβενία. Στις υποθέσεις εικαζόμενης απάτης, οι διαδικασίες καθίστανται ακόμη πιο μακροχρόνιες και πολύπλοκες, όπως φαίνεται από το χαμηλότερο ποσοστό ανάκτησης (14% κατά μέσο όρο που συσσωρεύτηκε για την ίδια περίοδο). Πέραν των μακροχρόνιων διαδικασιών που συνδέονται με τις υποθέσεις εικαζόμενης απάτης, τα χαμηλά ποσοστά μπορούν να αποδοθούν στην αποτυχία των δικαιούχων χωρών να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία τους για την ανάκτηση ποσών συνεπεία παρατυπιών.

Οι δικαιούχες χώρες καλούνται να εξηγήσουν τους λόγους των χαμηλών ποσοστών ανάκτησης, να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους ως προς την ανάκτηση και να επικαιροποιήσουν τα στοιχεία που λείπουν σχετικά με τις περατωθείσες διαδικασίες ανάκτησης.

Δαπάνες που διαχειρίζεται άμεσα η Επιτροπή

Όσον αφορά τις εντολές ανάκτησης που εκδόθηκαν το 2010, σημειώθηκε πλήρης ή μερική ανάκτηση σε όλες σχεδόν τις 791 υποθέσεις, γεγονός που αντιπροσωπεύει ποσό 25 περίπου εκατ. EUR. Γενικά, το ποσοστό ανάκτησης αυξήθηκε σε 58,5% και το ποσοστό ανάκτησης στις υποθέσεις εικαζόμενης απάτης είναι υψηλό (82,4%).

Η Επιτροπή θα συνεχίσει τις διαδικασίες ανάκτησης.

Αποτελέσματα του ερωτηματολογίου σχετικά με τη συνεργασία με τα κράτη μέλη όσον αφορά τον κίνδυνο διπλής χρηματοδότησης των έργων στον τομέα της πολιτικής συνοχής

Κάθε έτος, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη επιλέγουν ένα ειδικό θέμα που αναπτύσσεται στην έκθεση, με βάση τις απαντήσεις των κρατών μελών σε ερωτηματολόγιο. Το θέμα του τρέχοντος έτους καλύπτει τον κίνδυνο διπλής χρηματοδότησης των έργων στον τομέα της πολιτικής συνοχής.

Για τις πλήρεις απαντήσεις των κρατών μερών στο ερωτηματολόγιο, καθώς και για διεξοδικότερη ανάλυση των εθνικών πρακτικών, μπορείτε να ανατρέξετε στο έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής που συνοδεύει την παρούσα έκθεση με τίτλο Εφαρμογή του άρθρου 325 από τα κράτη μέλη το 2010.

Εθνικό νομικό πλαίσιο

Όλα τα κράτη μέλη επιβεβαίωσαν ότι απαγορεύεται η χρηματοδότηση των ίδιων δαπανών από δύο ή περισσότερες πηγές. Η απαγόρευση της «διπλής χρηματοδότησης» ορίζεται επαρκώς στο εθνικό νομικό πλαίσιό τους και στις διάφορες άλλες εθνικές ρυθμίσεις.

Όταν ανιχνεύουν περίπτωση διπλής χρηματοδότησης ενός έργου, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν διοικητικές και ποινικές κυρώσεις, ανακτούν τα κεφάλαια της ΕΕ και ασκούν δίωξη στους δικαιούχους.

Τα περισσότερα κράτη μέλη[31] χρησιμοποιούν δείκτες κινδύνου διπλής χρηματοδότησης. Σε γενικές γραμμές, τα κράτη μέλη συνηγορούν υπέρ της βελτίωσης της πρόληψης με την επέκταση της ανάλυσης κινδύνου με βάση τις συστάσεις της Επιτροπής και με την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τους δικαιούχους μέσω κοινών βάσεων δεδομένων.

Ανταλλαγή πληροφοριών

Όλα τα κράτη μέλη υπέβαλαν αναφορά σχετικά με την τακτική ανταλλαγή πληροφοριών και την επιχειρησιακή συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών για την πρόληψη και τη μείωση του κινδύνου διπλής χρηματοδότησης των έργων. Η ανίχνευση κάθε απόπειρας διπλής χρηματοδότησης αρχίζει ήδη από το στάδιο υποβολής αίτησης και έγκρισης.

Οι αρχές που διαχειρίζονται τη χρήση των κεφαλαίων της ΕΕ σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο μπορούν να χρησιμοποιήσουν τις βάσεις δεδομένων που περιέχουν τις γενικές και οικονομικές πληροφορίες για τα έργα που συγχρηματοδοτούν η ΕΕ και οι δικαιούχοι. Πληροφορίες μπορούν επίσης να ληφθούν και από άλλες αρχές, όπως την αστυνομία και την εισαγγελία. Οι πολίτες έχουν επίσης πρόσβαση σε μερικές από τις πληροφορίες αυτές.

Από την άλλη πλευρά, τα περισσότερα κράτη μέλη[32] έχουν αναπτύξει διάφορα άλλα ηλεκτρονικά εργαλεία για τη συγκέντρωση και ανάλυση δεδομένων σχετικά με τα έργα που συγχρηματοδοτεί η ΕΕ, τα οποία μπορούν να συνδυαστούν με εξωτερικές πηγές δεδομένων (όπως τους δημόσιους δικτυακούς τόπους και τις δημόσιες βάσεις δεδομένων).

Κατά τα στάδια δημοσίευσης, ανάθεσης και εκτέλεσης των συμβάσεων έργων, οι διάφορες εθνικές αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες μεταξύ τους και με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω των ομάδων εργασίας και των συστημάτων πληροφοριών.

Η χρήση της Κεντρικής Βάσης Δεδομένων Αποκλεισμού (CED) από τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 95 του δημοσιονομικού κανονισμού εξακολουθεί να είναι πολύ περιορισμένη. Ορισμένα κράτη μέλη[33] χρησιμοποιούν εθνικές βάσεις δεδομένων αποκλεισμού.

Ο πιο διαδεδομένος λόγος αποκλεισμού από τη συμμετοχή στις διαδικασίες σύναψης συμβάσεων ήταν η παράλειψη πληρωμής από τον δικαιούχο εισφορών κοινωνικής ασφάλισης ή τελών[34].

Συμπεράσματα του ερωτηματολογίου: από τις συνεισφορές των κρατών μελών στην έκθεση προκύπτει ότι τα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει μέτρα που θα πρέπει να αποτρέπουν τη διπλή χρηματοδότηση. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν νομικές διατάξεις, αναλύσεις κινδύνων, διοικητικές διαδικασίας και συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών, ανταλλαγή πληροφοριών και χρήση των ηλεκτρονικών εργαλείων. Ωστόσο, απαιτείται περαιτέρω πρόοδος όσον αφορά τον προσδιορισμό των κινδύνων.

Καλούνται όλα τα κράτη μέλη να αρχίσουν να χρησιμοποιούν τη βάση δεδομένων CED.

Πολιτικές για την καταπολέμηση της απάτης

Εφαρμογή των πρωτοβουλιών πολιτικής για την καταπολέμηση της απάτης το 2010

Πρόγραμμα «Hercule II»

Το πρόγραμμα Hercule II είναι το οικονομικό μέσο που διαχειρίζεται η Επιτροπή (OLAF) στον τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ και της πρόληψης των συναφών εγκληματικών δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένου του λαθρεμπορίου τσιγάρων. Η ενδιάμεση αξιολόγηση του προγράμματος Hercule II επιβεβαίωσε την αξία της δαπάνης αυτής[35]. Συνέστησε να συνεχίσει το διάδοχο πρόγραμμα του προγράμματος Hercule II να βελτιώνει τον τεχνικό εξοπλισμό των κρατών μελών, να χρηματοδοτεί την πρόσβαση στις βάσεις δεδομένων που είναι απαραίτητες για τις έρευνες των αρχών των κρατών μελών και της OLAF και να καταπολεμά το λαθρεμπόριο και την παραποίηση τσιγάρων σύμφωνα με τις νομικώς δεσμευτικές συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τους καπνοβιομηχάνους.

Τελωνεία

Η Επιτροπή έχει αναπτύξει ορισμένα εργαλεία ΤΠ για να διευκολύνει την εκτίμηση των κινδύνων και την ανίχνευση των παρατυπιών και της απάτης στον τομέα των τελωνείων (ανταλλαγή πληροφοριών, συστήματα συνεργασίας και βάσεις δεδομένων). Η κυριότερη εξέλιξη το 2010 ήταν η καθιέρωση του «Mutual Assistance Broker» (ΜΑΒ) που εξασφαλίζει κοινή διεπαφή με τα εθνικά συστήματα.

Η Επιτροπή διεξάγει κοινές τελωνειακές δράσεις με τα κράτη μέλη[36]. Περίπου 40 εκατ. τσιγάρα, 1,2 τόνοι καπνού για στριφτά τσιγάρα, 7 000 λίτρα αλκοόλης και 8 εκατ. άλλα είδη παραποίησης/απομίμησης κατασχέθηκαν κατά τη διάρκεια κοινής τελωνειακής επιχείρησης με την ονομασία «SIROCCO» την οποία συντόνισε η OLAF τον Ιούνιο του 2010. Η επιχείρηση αυτή οδήγησε επίσης στη σύλληψη τριών υπόπτων για λαθρεμπόριο τσιγάρων[37].

Στο τέλος του 2010, η Ένωση επαναδρομολόγησε την τελωνειακή συνεργασία με την Κίνα και τη Ρωσία, και εγκρίθηκαν στρατηγικά πλαίσια για την τελωνειακή συνεργασία με αμφότερες τις χώρες αυτές. Λαμβανομένου υπόψη του αμοιβαίου συμφέροντος οικονομικής ολοκλήρωσης, εκσυγχρονισμού των τελωνείων και σύγκλισης με τα διεθνή πρότυπα, το πλαίσιο αυτό εκπονήθηκε με βάση τρεις γενικές προτεραιότητες: 1) ασφαλείς και ρέουσες εμπορικές οδούς, 2) διαχείριση κινδύνων και καταπολέμηση της απάτης και 3) επενδύσεις στον τομέα του εκσυγχρονισμού των τελωνείων. Μια συνεδρίαση ομάδας εργασίας ΕΕ-Ρωσίας σχετικά με τα προβλήματα τελωνειακών συνόρων που πραγματοποιήθηκε στις 6 Μαΐου 2011 κατέληξε σε συμφωνία σχετικά με τις πρώτες πρακτικές δράσεις για την εφαρμογή του στρατηγικού πλαισίου, καθώς και τη θέσπιση μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης για την πρόληψη της κυκλοφοριακής συμφόρησης στα σύνορα και τη δημιουργία κοινής ομάδας εμπειρογνωμόνων για τη διερεύνηση των δυνατοτήτων συνεργασίας σε συγκεκριμένους τομείς.

Πρόοδος της κύρωσης της σύμβασης για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ

Η Μάλτα κύρωσε τη σύμβαση στις 20 Ιανουαρίου 2011. Η Επιτροπή επαναλαμβάνει την έκκλησή της προς την Τσεχική Δημοκρατία να ακολουθήσει τα άλλα κράτη μέλη, κυρώνοντας τη σύμβαση, και καλεί την Εσθονία να κυρώσει το πρωτόκολλο της 29ης Νοεμβρίου 1996 σχετικά με την ερμηνεία δια προδικαστικών αποφάσεων του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Πολιτική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης στο πλαίσιο της διεύρυνσης

Το 2010, η Επιτροπή εξακολούθησε να μεριμνά ώστε η πολιτική για την καταπολέμηση της απάτης να αντικατοπτρίζεται πλήρως στις ενταξιακές διαπραγματεύσεις, ιδίως με την Κροατία και την Τουρκία.

Η Επιτροπή έλεγξε την εφαρμογή της στρατηγικής της Κροατίας για την καταπολέμηση της απάτης με σκοπό την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ για το διάστημα 2010-2012, καθώς και το σχέδιο δράσης της Κροατίας που εγκρίθηκε τον Ιανουάριο του 2010[38]. Όσον αφορά την Τουρκία, οι προσπάθειες της Επιτροπής το 2010, όπως και τα προηγούμενα έτη, συγκεντρώθηκαν στην καλύτερη ανάλυση και αναφορά των παρατυπιών και στην προετοιμασία εθνικής στρατηγικής για την καταπολέμηση της απάτης. Αφού καθορίστηκε το γραφείο επιθεώρησης του τούρκου πρωθυπουργού ως σημείο επαφής για την καταπολέμηση της απάτης, τον Δεκέμβριο του 2009, διοργανώθηκαν εντατικές διαβουλεύσεις από την OLAF με την Τουρκία για τη θεσμική και νομοθετική πρόοδο στον τομέα αυτόν.

Η Επιτροπή συγχρηματοδότησε το έργο της ΕΕ που αποβλέπει στη δημιουργία μονάδων συντονισμού για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου (ILECU)[39] στις υποψήφιες χώρες των Δυτικών Βαλκανίων (Κροατία, πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Μαυροβούνιο) και στις δυνάμει υποψήφιες χώρες (Αλβανία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σερβία).

Η Επιτροπή αναμένει εντατική συνεργασία στον τομέα της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ από την πλευρά της Ισλανδίας και του Μαυροβουνίου που απέκτησαν το καθεστώς της υποψήφιας χώρας το 2011.

Πολιτική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Γειτονίας

Η ανατολική εταιρική σχέση αποτελεί νέα εξέλιξη της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν, τη Λευκορωσία, τη Γεωργία, τη Δημοκρατία της Μολδαβίας και την Ουκρανία. Ο στόχος της είναι να δημιουργήσει τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την επίσπευση της πολιτικής σύνδεσης και την εμβάθυνση της οικονομικής ολοκλήρωσης μεταξύ της ΕΕ και των χωρών εταίρων. Από το 2009, η ΕΕ έχει διαπραγματευθεί νέες συμφωνίες σύνδεσης με τις χώρες αυτές υπό την αιγίδα της ανατολικής εταιρικής σχέσης (με εξαίρεση τη Λευκορωσία).

Για να αποκτήσει στέρεο νομικό πλαίσιο με σαφείς δεσμεύσεις από τις χώρες εταίρους ούτως ώστε να διασφαλίσει χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των κεφαλαίων που λαμβάνουν από την ΕΕ, η Επιτροπή πρότεινε νέες διατάξεις για τον έλεγχο και την καταπολέμηση της απάτης στους τίτλους οικονομικής συνεργασίας των εν λόγω συμφωνιών.

Το 2010, μετά το κλείσιμο της διαπραγμάτευσης ενός τίτλου οικονομικής συνεργασίας με την Ουκρανία, η Επιτροπή διαπραγματεύτηκε τον τίτλο οικονομικής συνεργασίας με τη Μολδαβία. Αμφότεροι οι τίτλοι περιλαμβάνουν τις νέες αυτές διατάξεις για τον έλεγχο και την καταπολέμηση της απάτης. Από την 1η Ιανουαρίου 2011, οι διαπραγματεύσεις διεξάγονται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (ΕΥΕΔ) σε στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η Επιτροπή και η ΕΥΕΔ θα καταβάλουν κάθε προσπάθεια για να συμπεριληφθούν οι διατάξεις αυτές στις νέες συμφωνίες με την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και τη Γεωργία όταν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις με τις χώρες αυτές για τον τίτλο οικονομικής συνεργασίας, στις αρχές του 2012.

Καταπολέμηση του αθέμιτου εμπορίου των προϊόντων καπνού

Για την καταπολέμηση του φαινομένου της παραποίησης και του λαθρεμπορίου των προϊόντων καπνού η ΕΕ και τα 26 κράτη μέλη της ΕΕ[40] υπέγραψαν συμφωνίες, το 2010, με την British American Tobacco και την Imperial Tobacco Limited. Προηγουμένως, είχαν υπογραφεί συμφωνίες με τη Philip Morris International και την Japan Tobacco International, το 2004 και το 2007, αντίστοιχα. Οι εν λόγω νομικώς δεσμευτικές συμφωνίες εξασφαλίζουν πλήρη σειρά μέτρων που αποβλέπουν στον περιορισμό της παρουσίας των προϊόντων των εταιρειών αυτών στην αθέμιτη αγορά καπνού[41] και είναι σύμφωνες με τις διατάξεις κατά του αθέμιτου εμπορίου καπνού της σύμβασης-πλαισίου του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για τον έλεγχο του καπνού (ΣΠΕΚ)· υποστηρίζουν επίσης τις προσπάθειες της ΕΕ για την προώθηση ισχυρού πρωτοκόλλου στην εν λόγω σύμβαση-πλαίσιο με σκοπό την εξάλειψη του παράνομου εμπορίου των προϊόντων καπνού.

Η σύμβαση ΣΠΕΚ του ΠΟΥ είναι η πρώτη σύμβαση που έχει τύχει διαπραγμάτευσης υπό την αιγίδα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Θεσπίστηκε από την Παγκόσμια Συνέλευση Υγείας το 2003 και άρχισε να ισχύει τον Φεβρουάριο του 2005. Στην πρώτη συνεδρίαση της Διάσκεψης των Μερών (ΔτΜ) για τη σύμβαση-πλαίσιο του ΠΟΥ για τον έλεγχο του καπνού (ΣΠΕΚ), τον Ιούλιο του 2007, η ΔτΜ θέσπισε διακυβερνητικό όργανο για τη διαπραγμάτευση πρωτοκόλλου σχετικά με την εξάλειψη του αθέμιτου εμπορίου των προϊόντων καπνού με βάση το άρθρο 15 της ΣΠΕΚ. Η Επιτροπή (OLAF) συντόνισε τη θέση της ΕΕ και, υπό την Προεδρία του Συμβουλίου, εκπροσώπησε την ΕΕ κατά τη διαπραγματευτική διαδικασία. Πραγματοποιήθηκαν τέσσερις συνεδριάσεις της ΔτΜ, εκ των οποίων η πιο πρόσφατη το 2010. Παρότι έχει σημειωθεί πρόοδος, εξακολουθούν να απαιτούνται περαιτέρω διαπραγματεύσεις για ορισμένα βασικά στοιχεία του πρωτοκόλλου. Η επόμενη ΔτΜ θα πραγματοποιηθεί το 2012. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει σθεναρά τη σύναψη παγκόσμιας συνθήκης (πρωτοκόλλου) σχετικά με την εξάλειψη του αθέμιτου εμπορίου των προϊόντων καπνού, γεγονός που συνάδει με την ευθύνη της Επιτροπής να προστατεύει τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, καθώς και να καταπολεμά το λαθρεμπόριο και την παραποίηση τσιγάρων.

Νέες πρωτοβουλίες για την πολιτική καταπολέμησης της απάτης

Μεταρρύθμιση της OLAF

Η Επιτροπή εξέδωσε τροποποιημένη πρόταση για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 και την κατάργηση του κανονισμού 1074/1999 σχετικά με έρευνες που διεξήγαγε η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF). Κατά την προετοιμασία της τροποποιημένης πρότασης, η Επιτροπή έλαβε υπόψη τις θέσεις που εξέφρασαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, καθώς και τα συμπεράσματα του εγγράφου μελέτης της[42] που υπέβαλε τον Ιούλιο του 2010, το οποίο περιέγραφε τις πιθανές λύσεις για την προώθηση της σημερινής νομοθετικής διαδικασίας.

Οι διαπραγματεύσεις σχετικά με την πρόταση διεξήχθησαν υπό την αιγίδα της ουγγρικής προεδρίας του Συμβουλίου και συνεχίζουν υπό την πολωνική προεδρία. Η Επιτροπή θα συνδράμει τον νομοθέτη με σκοπό να εκδοθεί το τελικό κείμενο έως το τέλος του 2011.

Πολυετής στρατηγική της Επιτροπής για την καταπολέμηση της απάτης·

Στις 24 Ιουνίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την καταπολέμηση της απάτης[43]. Η στρατηγική προβλέπει πλαίσιο για τη βελτίωση της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ στους διάφορους τομείς άσκησης πολιτικής, με ιδιαίτερη έμφαση στην πρόληψη και την ανίχνευση της απάτης. Ένας από τους κυριότερους στόχους της ανακοίνωσης είναι η χάραξη τομεακών στρατηγικών για την καταπολέμηση της απάτης στο επίπεδο των Γενικών Διευθύνσεων της Επιτροπής.

Ανακοίνωση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ με μέσα του ποινικού δικαίου και με διοικητικές έρευνες

Στις 26 Μαΐου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε την ανακοίνωση σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης με μέσα του ποινικού δικαίου και με διοικητικές έρευνες· πρόκειται για μια ολοκληρωμένη πολιτική για τη διασφάλιση των χρημάτων των φορολογουμένων[44]. Η ανακοίνωση προτείνει να διερευνηθούν νέα νομοθετικά μέτρα για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ με βάση τη συνθήκη της Λισαβόνας. Εξετάζονται βελτιώσεις των ποινικών και διοικητικών διαδικασιών, των θεσμικών διατάξεων (και συγκεκριμένα, εκσυγχρονισμός των ικανοτήτων της Eurojust, δημιουργία ειδικευμένης ευρωπαϊκής αρχής δίωξης, προσαρμογή του ρόλου της OLAF σε νέο θεσμικό περιβάλλον), καθώς και σημαντικό ποινικό νομικό πλαίσιο.

Ανακοίνωση σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στην ΕΕ

Με βάση το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, της 6ης Ιουνίου 2011, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση σχετικά με την καταπολέμηση της διαφθοράς στην ΕΕ[45]. Δημιούργησε επίσης έναν νέο μηχανισμό, την έκθεση της ΕΕ για την καταπολέμηση της διαφθοράς, που σκοπό έχει να παρακολουθεί και να αξιολογεί τις προσπάθειες των κρατών μελών για την καταπολέμηση της διαφθοράς. Ο μηχανισμός αυτός θα πρέπει να ενισχύσει την πολιτική δέσμευση των κρατών μελών, καθώς και να τα βοηθήσει να εφαρμόσουν καλύτερα την ισχύουσα νομοθεσία και να εκπληρώσουν πλήρως τις διεθνείς υποχρεώσεις τους. Συγχρόνως, η Επιτροπή εξέδωσε έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της απόφασης-πλαισίου 2003/568/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την καταπολέμηση της διαφθοράς στον ιδιωτικό τομέα και έκθεση σχετικά με τις λεπτομέρειες συμμετοχής της ΕΕ στην ομάδα κρατών του Συμβουλίου της Ευρώπης κατά της διαφθοράς (GRECO).

Πράσινη βίβλος της ΕΕ σχετικά με την πολιτική δημόσιων συμβάσεων

Στις 27 Ιανουαρίου 2011, η Επιτροπή εγκαινίασε δημόσια διαβούλευση (Πράσινη Βίβλος)[46] για τον τρόπο με τον οποίο θα μπορούσε να επικαιροποιηθεί και να βελτιωθεί η νομοθεσία στον τομέα των συμβάσεων. Η εν λόγω βίβλος καλύπτει διάφορα θέματα όπως η απλούστευση των διαδικασιών, η μείωση της γραφειοκρατίας, ιδίως για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις, η καταπολέμηση της ευνοιοκρατίας, η διαφθορά και η σύγκρουση συμφερόντων. Η έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τη διαβούλευση αυτή υιοθετήθηκε στο τέλος του Ιουνίου 2011[47]. Η Επιτροπή θα λάβει υπόψη τη διαβούλευση κατά την προετοιμασία της μελλοντικής νομοθετικής πρότασης για τη μεταρρύθμιση των ρυθμίσεων της ΕΕ στον τομέα των δημόσιων συμβάσεων.

Σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου τσιγάρων και αλκοόλης κατά μήκος των ανατολικών συνόρων της ΕΕ

Το λαθρεμπόριο και ιδίως το λαθρεμπόριο τσιγάρων αποτελεί σοβαρό πρόβλημα για την ΕΕ που συνεπάγεται μεγάλες απώλειες στους εθνικούς προϋπολογισμούς και στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Τα ανατολικά σύνορα της ΕΕ δημιουργούν ιδιαίτερα προβλήματα στο πλαίσιο αυτό. Η Επιτροπή προετοίμασε σχέδιο δράσης για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου στα ανατολικά σύνορα της ΕΕ[48]. Το σχέδιο αυτό που δημοσιεύθηκε τον Ιούνιο του 2011, περιέχει διαρθρωμένη και διεξοδική εποπτεία των υφιστάμενων μέτρων στο επίπεδο της Επιτροπής και των κρατών μελών, παραθέτει τις αποκλίσεις και τις ελλείψεις που εξακολουθούν να υφίστανται, καθώς και τις προτάσεις της Επιτροπής για τις δράσεις που θα μπορούσαν να αναληφθούν στο επίπεδο της Επιτροπής ή της ΕΕ. Η Επιτροπή αναμένει ότι το σχέδιο δράσης θα έχει επίσης ευρύτερο αντίκτυπο, στο σύνολο του εδάφους της ΕΕ, και ότι θα συμβάλει στην καταπολέμηση των εγκληματικών δραστηριοτήτων σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι δράσεις που προβλέπει το σχέδιο αυτό περιλαμβάνουν την ενίσχυση των ικανοτήτων, δράσεις τεχνικής βοήθειας, αντικίνητρα και μέτρα ευαισθητοποίησης, καθώς και προτάσεις για την ενίσχυση της επιχειρησιακής συνεργασίας και τη βελτίωση της διεθνούς συνεργασίας.

Γενικό συμπέρασμα

Όπως προκύπτει από την παρούσα έκθεση σημειώθηκε πρόοδος κατά το παρελθόν έτος σε σχέση με την αναφορά των παρατυπιών λόγω, ιδίως, της εφαρμογής καλύτερων συστημάτων αναφοράς από τα κράτη μέλη. Είναι επίσης σαφές από τα στοιχεία που έχουν ληφθεί ότι απομένουν να πραγματοποιηθούν βήματα προόδου, ιδίως στον τομέα της ανάκτησης, όπου οι διαδικασίες εξακολουθούν να είναι σχετικά χρονοβόρες.

Τέλος, το 2010 και κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011, η Επιτροπή εξέδωσε και εφάρμοσε ορισμένες πολιτικές πρωτοβουλίες που θα έχουν θετικές επιπτώσεις στην προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. Η πρακτική εφαρμογή των πρωτοβουλιών αυτών έχει ήδη αρχίσει και θα απαιτήσει στενή συνεργασία μεταξύ των οργάνων της ΕΕ και των κρατών μελών. Τα πρώτα αποτελέσματα των εν λόγω πολιτικών πρωτοβουλιών θα υποβληθούν στην προσεχή έκθεση για το 2011.

[1] Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις αντιπροσωπεύουν το ποσό της δημόσιας συνεισφοράς που θίγεται από την παρατυπία.

[2] Πρόκειται κυρίως για δασμούς και γεωργικές εισφορές, αλλά και για δασμούς αντιντάμπινγκ και εισφορές ζάχαρης.

[3] Συγκεκριμένα, το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 6ης Απριλίου 2011 σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων - Καταπολέμηση της απάτης – Ετήσια έκθεση για το 2009 (2010/2247(INI)), σημείο 3.

[4] Εκθέσεις των προηγουμένων ετών: http://ec.europa.eu/anti_fraud/reports/anti-fraud_en.html.

[5] Για αναφορές, βλ. εξώφυλλο της έκθεσης.

[6] Άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων (ΕΕ L 312 της 23.12.1995).

[7] Άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο α) της σύμβασης, της 26ης Ιουλίου 1995, σχετικά με την προστασία των κοινοτικών οικονομικών συμφερόντων (ΕΕ C 316 της 27.11.1995).

[8] Για τη χρήση του όρου «σφάλμα» βλ. ετήσια έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού το οικονομικό έτος 2009, ΕΕ C 303/02 της 9.11.2010. Λόγω των διαφορετικών μεθόδων συλλογής δεδομένων, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο και η Επιτροπή συμφωνούν ότι δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί ουσιαστική σύγκριση μεταξύ των αριθμητικών στοιχείων του Συνεδρίου σχετικά με τα σφάλματα και των δεδομένων που παρέχει η Επιτροπή σχετικά με τις παρατυπίες και τις δημοσιονομικές διορθώσεις (ΕΕ C 303/02 της 9.11.2010, σημείο 1.50, σ. 32, 33). Σχετικά με τη μεθοδολογία του Συνεδρίου, βλ. παράρτημα 1.1 (Μεθοδολογία και προσέγγιση του ελέγχου) ΕΕ C 303/02 της 9.11.2010, σ. 34.

[9] Όσον αφορά τις νομικές βάσεις και τις παρεκκλίσεις, βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών.

[10] Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών .

[11] Τα στοιχεία αυτά έχουν επικαιροποιηθεί για ορισμένους τομείς από την έκθεση του 2009 και μετά.

[12] Τα στοιχεία αυτά έχουν επικαιροποιηθεί για ορισμένους τομείς από την έκθεση του 2009 και μετά.

[13] Ο αριθμός αυτός βασίζεται στις πληροφορίες που ανέφεραν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή (ΓΔ Γεωργία) και περιλαμβάνει όλες τις παράτυπες πληρωμές που ανέκτησαν τα κράτη μέλη από τους τελικούς δικαιούχους το 2010.

[14] Ο αριθμός αυτός βασίζεται στις πληροφορίες που ανέφεραν τα κράτη μέλη στην OLAF μέσω του ΣΔΠ και περιλαμβάνει τα ποσά που έχουν εξαιρέσει τα κράτη μέλη από τη χρηματοδότηση της ΕΕ σε σχέση με έργα που θεωρήθηκαν παράτυπα (που αποσύρθηκαν) και επαναχορηγήθηκαν σε άλλα επιλέξιμα έργα, χωρίς να ανακτηθούν κατ’ ανάγκη τα εν λόγω ποσά από τους δικαιούχους.

[15] Ο αριθμός αυτός βασίζεται στις πληροφορίες που ανέφεραν τα κράτη μέλη στην OLAF μέσω του ΣΔΠ και περιλαμβάνει όλες τις παράτυπες πληρωμές που ανέκτησαν τα κράτη μέλη από τους τελικούς δικαιούχους το 2010.

[16] Ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει τις εντολές ανάκτησης που έχουν εγγραφεί στο ABAC.

[17] Ο αριθμός αυτός αφορά τα ποσά που βεβαιώθηκαν από τα κράτη μέλη ως παράτυπα στη βάση δεδομένων OWNRES.

[18] Για περισσότερες πληροφορίες, βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής για τη Στατιστική αξιολόγηση των παρατυπιών.

[19] Μια θεματική έκθεση σχετικά με τη στρατηγική τελωνειακού ελέγχου των κρατών μελών που ανακεφαλαιώνει τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν το 2009 και το 2010 σε όλα τα κράτη μέλη υποβλήθηκε στη συμβουλευτική επιτροπή ιδίων πόρων της 7ης Ιουλίου 2011.

[20] COM(2010) 695. Οι δημόσιες διαβουλεύσεις έληξαν στις 31 Μαΐου 2011.

[21] Η Επιτροπή κίνησε τη διαδικασία αυτή το 2011 με την πράσινη βίβλο σχετικά με τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής δημόσιων συμβάσεων της ΕΕ, COM(2011)15, βλ. επίσης παρακάτω στο σημείο 4.

[22] Το ταμείο αυτό είναι ένα από τα διαρθρωτικά ταμεία για την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006.

[23] Σύμφωνα με το άρθρο 72 του δημοσιονομικού κανονισμού, εντολή είσπραξης είναι η πράξη με την οποία ο αρμόδιος κύριος ή δευτερεύων διατάκτης παραγγέλλει στον υπόλογο, με την έκδοση εντάλματος είσπραξης, να εισπράξει απαίτηση την οποία έχει βεβαιώσει.

[24] Η κεντρική άμεση διαχείριση περιλαμβάνει κάθε δαπάνη της ΕΕ από κονδύλια των οποίων η διαχείριση ασκείται από τα όργανα της ΕΕ (π.χ. διοικητικές δαπάνες των οργάνων, προγράμματα όπως τα Leonardo, Erasmus, το 7ο πρόγραμμα-πλαίσιο για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Ανάπτυξης, κλπ.). Σύμφωνα με το άρθρο 53 του δημοσιονομικού κανονισμού (Κανονισμός (EΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου), το μέρος αυτό του προϋπολογισμού μπορεί να εκτελεστεί με κεντρική διαχείριση, άμεσα από τις υπηρεσίες της Επιτροπής, ή με μεταβίβαση καθηκόντων εκτέλεσης σε τρίτες χώρες (αποκεντρωμένη διαχείριση) ή σε διεθνείς οργανισμούς (από κοινού διαχείριση).

[25] Βλέπε για παράδειγμα τους ετήσιους λογαριασμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2009, και ιδίως τη σημείωση 6 του παραρτήματος των δημοσιονομικών καταστάσεων, «Δημοσιονομικές διορθώσεις και εισπράξεις μετά τη διαπίστωση παρατυπιών».

http://ec.europa.eu/budget/library/biblio/documents/2009/EU_final_accounts_2009_en.pdf .

[26] Τα ποσά αφορούν παρατυπίες που συνεπάγονται χρηματοδότηση άνω των 10 000 EUR από την ΕΕ. Επιπλέον, οι υφιστάμενοι μηχανισμοί επιτρέπουν στα κράτη μέλη να αποκλείουν από τη χρηματοδότηση της ΕΕ έργα που διαπιστώθηκε ότι ήταν παράτυπα (που αποσύρθηκαν) και να ανακατανέμουν τους πόρους αυτούς σε άλλα επιλέξιμα έργα.

[27] Όταν ένα κράτος μέλος δεν ανακτά από τον δικαιούχο ένα αχρεωστήτως καταβληθέν ποσό εντός τεσσάρων ετών από την ημερομηνία της πρώτης διοικητικής ή δικαστικής πράξης διαπίστωσης (ή εντός οχτώ ετών σε περίπτωση προσφυγής στα εθνικά δικαστήρια), το μη ανακτηθέν ποσό βαρύνει αυτόματα κατά 50% τον προϋπολογισμό του εμπλεκόμενου κράτους μέλους, στο πλαίσιο της ετήσιας οικονομικής εκκαθάρισης των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ και του ΕΓΤΑΑ.

[28] Το οφειλόμενο αυτό ποσό αφορά κεφάλαια που πρέπει να ανακτηθούν για όλα τα οικονομικά έτη.

[29] Το 2010, η Επιτροπή εξέδωσε 12 αποφάσεις για τον τρόπο αντιμετώπισης 107 περιπτώσεων παρατυπιών για τις οποίες τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ζήτησαν από την Επιτροπή να αναλάβει τις οικονομικές επιπτώσεις των μη ανακτήσιμων ποσών.

[30] Το ποσοστό αυτό ανάκτησης δεν περιλαμβάνει ανακτήσεις της Επιτροπής από τα κράτη μέλη με δημοσιονομικές διορθώσεις.

[31] BE, BG, CZ, DE, EE, IE, EL, ES, FR, IT, LV, LT, LU, HU, MT, NL, AT, PL, PT, SE.

[32] BE, BG, EE, IE, ES, FR, IT, LT, LU, MT, AT, PL, PT, RO, SI, SK, SE.

[33] DK, IE, ES, HU, SI, SE.

[34] Άρθρο 45 παράγραφος 2 στοιχεία ε) και στ), οδηγία 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 31ης Μαρτίου 2004, περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημόσιων συμβάσεων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών.

[35] COM(2011)500 τελικό.

[36] Διατάξεις «ειδικής εποπτείας» δυνάμει της αμοιβαίας συνδρομής – Κανονισμός 515/1997.

[37] http://ec.europa.eu/anti_fraud/budget/Sirocco/i_en.html.

[38] Βλέπε έκθεση προόδου της Επιτροπής σχετικά με την Κροατία για το 2010, COM (2010) 660.

[39] Περιφερειακό πρόγραμμα δράσης CARDS, EUROPAID/126164/C/ACT/Multi.

[40] Με εξαίρεση τη Σουηδία.

[41] Για περισσότερες πληροφορίες βλέπε http://ec.europa.eu/anti_fraud/budget/2010/2010_en.html

[42] SEC(2010)859 τελικό.

[43] COM(2011)376 τελικό.

[44] COM(2011)293 τελικό.

[45] COM(2011)308 τελικό.

[46] COM(2011)15 τελικό.

[47] SEC(2011)853 τελικό.

[48] SEC(2011)791 τελικό.