ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ αριθ. 5/97 για μια πρόταση κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89 του Συμβουλίου για την εφαρμογή της απόφασης 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (98/C 15/01)

ΤΟ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 209,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 183,

την απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 31ης Οκτωβρίου 1994, για το σύστημα ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1),

τον κανονισμό (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 1989, για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 1355/96 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 1996 (3),

την πρόταση της Επιτροπής της 3ης Ιουλίου 1997 (4),

την απόφαση του Συμβουλίου της 17ης Ιουλίου 1997 να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 209 της συνθήκης, τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την πρόταση αυτή, απόφαση η οποία παρελήφθη από το Συνέδριο στις 25 Ιουλίου 1997,

τη γνωμοδότηση αριθ. 1/93 του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 1ης Απριλίου 1993 (5),

Εκτιμώντας ότι η πρόταση της Επιτροπής επαναλαμβάνει τις προτάσεις τροποποιήσεων του άρθρου 2 (6) και αποσκοπεί στην εισαγωγή τροποποιήσεων στο άρθρο 17 ώστε να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις που έχει υποβάλει το Συνέδριο στις ετήσιες εκθέσεις του, ιδίως στην ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 1995 (7),

ΕΝΕΚΡΙΝΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ:

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

Προκαταρκτική παρατήρηση

1. Η πρόταση της Επιτροπής αναφέρεται στην πρωτοβουλία SΕΜ 2000 (Sound and Efficient Management), φάση ΙΙΙ, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης στις 15 και 16 Δεκεμβρίου 1995. Αν και η πρόταση αυτή αποσκοπεί στην ενίσχυση του νομοθετικού πλαισίου για την είσπραξη των ιδίων πόρων, συντελεί επίσης στην αύξηση της πολυπλοκότητάς της. Για να βελτιωθεί η διαφάνεια του συστήματος των ιδίων πόρων, θα έπρεπε να προβλεφθεί μια γενική αναμόρφωση των κειμένων διατάξεων, με σκοπό να καταστούν και πάλι εύληπτες και να μπορούν να εφαρμοστούν με συνέπεια. Πράγματι, ο κανονισμός στην τελευταία τροποποιημένη μορφή του αποτελεί ένα κράμα διατάξεων αρχής και αναλυτικών λεπτομερειών εκτέλεσης.

Γενικές παρατηρήσεις

Στο άρθρο 2, παράγραφος 1

2. Το Συνέδριο επιθυμεί να υπενθυμίσει ότι, στη γνωμοδότησή του 1/93 της 1ης Απριλίου 1993, είχε ήδη εκφράσει την άποψή του για μια πρόταση της Επιτροπής που αφορούσε τροποποίηση του άρθρου 2 με περιεχόμενο παραπλήσιο με αυτό της εξεταζόμενης, η οποία όμως δεν είχε γίνει δεκτή από το νομοθέτη, ο οποίος ενέκρινε στις 8 Ιουλίου 1996 (8) την τελευταία τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89.

3. Ωστόσο, η εξεταζόμενη πρόταση διαφέρει από την προγενέστερη πρόταση τροποποίησης ως προς το ότι δεν αποσκοπεί πλέον απλώς στη διαφάνεια των λογαριασμών, αλλά επικεντρώνεται σε δύο καταστάσεις στις οποίες ενεργοποιείται στο εξής η οικονομική ευθύνη των κρατών μελών, και συγκεκριμένα όταν η βεβαίωση καθίσταται αδύνατη λόγω σφάλματος των τελωνειακών αρχών:

α) εφόσον το σφάλμα της διοίκησης δεν μπορούσε λογικά να εντοπιστεί από τον οφειλέτη, ο οποίος έχει ενεργήσει με καλή πίστη και έχει τηρήσει όλες τις διατάξεις που προβλέπουν οι ισχύουσες νομοθετικές ρυθμίσεις όσον αφορά τις διασαφήσεις 7

β) εφόσον, λόγω του σφάλματος της διοίκησης, η κοινοποίηση του ποσού των δασμών στον οφειλέτη δεν πραγματοποιείται μέσα στην τριετή προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.

4. Το Συνέδριο λαμβάνει υπόψη του αυτή την ενέργεια της Επιτροπής, αλλά διαπιστώνει ότι το προτεινόμενο κείμενο δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις που αφορά η αιτιολογική έκθεση (σημείο 2 - πρόταση τροποποίησης του άρθρου 2 - παράγραφοι 1 και 2). Προτείνει επομένως να διαμορφωθεί ανάλογα το κείμενο.

5. Επί του παρόντος οι τελωνειακές αρχές απαλλάσσονται από την καταχώρηση δασμών των οποίων το ποσό είναι κατώτερο από το όριο των 10 Ecu που καθορίζεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 217 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2913/92 για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (9). Στην αιτιολογική έκθεσή της η Επιτροπή δεν προβάλλει επιχειρήματα που να αιτιολογούν παρέκκλιση από αυτή τη διάταξη. Κατά συνέπεια, το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι η πρόταση για αύξηση αυτού του ορίου στα 2 000 Ecu δεν δικαιολογείται.

6. Το Συνέδριο παρατηρεί ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν καθορίζουν ούτε τις ημερομηνίες ούτε τις προθεσμίες που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89.

Στο άρθρο 17, παράγραφοι 2 έως 5

7. Στην ετήσια έκθεσή του για το οικονομικό έτος 1995 το Συνέδριο συμπέρανε ότι θα πρέπει να καταστεί περισσότερο διαφανής η διαχείριση των ιδίων πόρων που εγγράφονται στη χωριστή λογιστική, ονομαζόμενη λογιστική Β, δημοσιεύοντας σε παράρτημα του ετήσιου ισολογισμού την κατάσταση, κατά κράτος μέλος, των κοινοτικών απαιτήσεων που δεν έχει καταστεί δυνατό να εισπραχθούν μέχρι τη λήξη μιας περιόδου που θα πρέπει να καθοριστεί.

8. Μολονότι καθορίζει την εν λόγω περίοδο στα πέντε έτη, η Επιτροπή προχωρεί παραπέρα προτείνοντας τη διαγραφή από τη χωριστή λογιστική των ποσών που δεν έχουν εισπραχθεί με τη λήξη της πενταετούς περιόδου.

9. Το Συνέδριο είναι της γνώμης ότι θα πρέπει να τηρείται η Επιτροπή ενήμερη για τις εγκρίσεις διαγραφής ποσών άνω των 10 000 Ecu που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη, ώστε να μπορεί να αποφασίζει εάν θα πρέπει να γίνουν αποδεκτές, και επίσης για να εξασφαλιστεί η διαφάνεια στη διαχείριση των παραδοσιακών ιδίων πόρων.

10. Το Συνέδριο εκτιμά σε 10 περίπου περιπτώσεις ετησίως τις ακυρώσεις αξίας που δηλώνονται μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατ' εφαρμογήν της κειμένης νομοθεσίας. Η θέσπιση της πενταετούς περιόδου θα προκαλέσει πιθανώς την εκκαθάριση ορισμένων περιπτώσεων κατά το πρώτο έτος της εφαρμογής. Μακροπρόθεσμα όμως ο αριθμός των περιπτώσεων ακύρωσης της αξίας δεν θα πρέπει να αυξηθεί σημαντικά. Για το λόγο αυτό το Συνέδριο φρονεί ότι είναι πρόωρο να αυξηθεί από 10 000 σε 50 000 Ecu το όριο από το οποίο εφαρμόζεται η διαδικασία κοινοποίησης και έγκρισης από την Επιτροπή. Επιπλέον, το Συνέδριο κρίνει προτιμότερο να διατηρηθεί ο παραλληλισμός μεταξύ του ορίου που προβλέπεται για τη δήλωση των ακυρώσεων αξίας και του ορίου που προβλέπεται για την κοινοποίηση των περιπτώσεων απάτης και παρατυπιών στην Επιτροπή [άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89].

11. Η πρόταση της Επιτροπής προβλέπει την αυτόματη απαλλαγή των κρατών μελών από την υποχρέωση απόδοσης των ποσών για τα οποία εφαρμόζεται η διαδικασία ακύρωσης της αξίας και για τα οποία η Επιτροπή δεν έχει αποφανθεί μέσα σε ένα εξάμηνο. Το Συνέδριο κρίνει ότι, προκειμένου για απαιτήσεις που αφορούν σημαντικά ποσά ιδίων πόρων, για παράδειγμα μεγαλύτερα από 100 000 Ecu, ένα τέτοιο σύστημα σιωπηρής έγκρισης των ακυρώσεων αξίας θα ήταν ασυμβίβαστο με τους στόχους της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, καθώς και με τις ευθύνες που αναθέτουν η συνθήκη και ο δημοσιονομικός κανονισμός στην Επιτροπή όσον αφορά τα κοινοτικά έσοδα. Το Συνέδριο εκτιμά ότι, για σημαντικά ποσά, η απουσία τυπικής έγκρισης από την Επιτροπή μέσα σε ένα διάστημα έξι μηνών, ισοδυναμεί με απόρριψη της απαλλαγής από την απόδοση των σχετικών ποσών.

12. Εξάλλου, η πραγματική είσπραξη δασμών για τους οποίους έχει δοθεί απαλλαγή από την απόδοση θα έπρεπε να αντιμετωπίζεται ως νέα βεβαίωση δασμών. Οι δασμοί αυτοί θα έπρεπε να εγγράφονται στη λογιστική που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 στοιχείο α) και να τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής με τους όρους που προβλέπει ο εν λόγω κανονισμός. Πράγματι, οι δασμοί που εισπράττονται ακόμη ενδεχομένως έπειτα από απαλλαγή από την απόδοση δεν χάνουν το χαρακτήρα των ιδίων πόρων, διότι διαφορετικά αγνοείται το άρθρο 2 της απόφασης της 31ης Δεκεμβρίου 1994 σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων (10). Αυτή η τελευταία διάταξη, η οποία υπερισχύει του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89, δεν προβλέπει καμία εξαίρεση των αναφερόμενων δασμών από τον κοινοτικό χαρακτήρα.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Το Συνέδριο παραθέτει στο συνημμένο συνοπτικό πίνακα τις παρατηρήσεις που είχαν διατυπωθεί παλαιότερα και τις συμπληρωματικές παρατηρήσεις που έκρινε αναγκαίες για την αποφυγή ορισμένων ασαφειών του παρόντος κειμένου.

Η παρούσα γνωμοδότηση εγκρίθηκε από το Ελεγκτικό Συνέδριο στο Λουξεμβούργο κατά τη συνεδρίασή του της 25ης Σεπτεμβρίου 1997.

Για το Ελεγκτικό Συνέδριο

Bernhard FRIEDMANN

Πρόεδρος

(1) EE L 293 της 12. 11. 1994, σ. 9.

(2) EE L 155 της 7. 6. 1989, σ. 1.

(3) EE L 175 της 13. 7. 1996, σ. 3.

(4) Έγγραφο COM(97) 343 τελικό.

(5) EE C 170 της 21. 6. 1993.

(6) Εγγραφο COM(92) 519 τελικό.

(7) Ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 1995, σημείο 1.16 (EE C 340 της 12. 11. 1996).

(8) Κανονισμός (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 1355/96 του Συμβουλίου, της 8ης Ιουλίου 1996, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1552/89 για την εφαρμογή της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων (EE L 175 της 13. 7. 1996, σ. 3).

(9) EE L 302 της 19. 10. 1992, σ. 1.

(10) Απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 31ης Οκτωβρίου 1994, σχετικά με το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 293 της 12. 11. 1994, σ. 9).

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΕΓΚΤΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΠΡΟΤΑΣΗ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΠΟΥ ΤΡΟΠΟΠΟΙΕΙ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ (ΕΟΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ) αριθ. 1552/89 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ 94/728/ΕΚ, ΕΥΡΑΤΟΜ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΩΝ ΙΔΙΩΝ ΠΟΡΩΝ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>