[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 12.12.2006

COM(2006) 794 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου (πλανόδιοι έμποροι)

1. Εισαγωγή

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου[1] σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (εφεξής "οδηγία για τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων" ή "οδηγία"), εκτός από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην οδηγία και ειδικότερα στα άρθρα 5, 15 και 17, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος (που έχει υποβάλει σχετικό αίτημα) να υιοθετήσει περαιτέρω φορολογικές απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους ειδικής πολιτικής.

Η Επιτροπή εξετάζει το αίτημα. Στη συνέχεια, είτε υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο ή, εναλλακτικά, ενημερώνει το Συμβούλιο για τους λόγους για τους οποίους δεν πρότεινε την έγκριση του μέτρου.

Στο ευρύτερο πλαίσιο της επανεξέτασης των παρεκκλίσεων της οδηγίας για τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων, οι οποίες λήγουν μέχρι το τέλος του 2006, η Γαλλία υπέβαλε αίτημα να της χορηγηθεί παρέκκλιση από τις διατάξεις της οδηγίας, από το 2007 και εξής, και να εφαρμόσει φορολογικές απαλλαγές (με ετήσια ποσόστωση) στα καύσιμα που χρησιμοποιούν οι πλανόδιοι έμποροι οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι σε περιοχές που πλήττονται από μείωση του πληθυσμού. Το αίτημα καταχωρήθηκε από τη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης[2].

Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι να ενημερωθεί το Συμβούλιο για τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή δεν προτείνει τη χορήγηση της ζητούμενης παρέκκλισης.

2. Περίληψη του αιτηματοσ

Η Γαλλία επιθυμεί τη φορολογική απαλλαγή των καυσίμων κινητήρων, εντός ετήσιου ατομικού ορίου 1.500 λίτρων, τα οποία χρησιμοποιούν λιανοπωλητές εγκατεστημένοι σε κοινότητες κάτω των 3.000 κατοίκων, οι οποίοι πραγματοποιούν ένα μέρος του κύκλου εργασιών τους ως πλανόδιοι έμποροι.

Στόχος του μέτρου είναι η υποστήριξη των πλανόδιων εμπόρων λιανικής πώλησης που παρέχουν με τον τρόπο αυτό υπηρεσία πρώτης ανάγκης στον ενδιαφερόμενο πληθυσμό. Σύμφωνα με τη Γαλλία, το μέτρο συμβάλλει στην ανάπτυξη των αγροτικών περιοχών. Το μέτρο αποτελεί μέρος της εθνικής πολιτικής χωροταξικού σχεδιασμού και καταπολέμησης της απερήμωσης των αραιοκατοικημένων περιοχών, ιδίως των ορεινών περιοχών.

Το αίτημα προβλέπει τη λήξη του μέτρου στις 31 Δεκεμβρίου 2012.

3. Ιστορικό του αιτηματοσ

Το αίτημα για τη χορήγηση παρέκκλισης υποβλήθηκε στο πλαίσιο της λήξης ισχύος ειδικής παρέκκλισης που είχε εγκριθεί κατά το παρελθόν για τη Γαλλία, δυνάμει της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου[3], που σήμερα περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας για τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων. Η εν λόγω άδεια λήγει στα τέλη του 2006.

Στην ανακοίνωσή της του Ιουνίου 2006 με θέμα Επανεξέταση των παρεκκλίσεων που περιέχονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, οι οποίες λήγουν στα τέλη του 2006 (εφεξής "η ανακοίνωση του 2006")[4], η Επιτροπή παρουσιάζει μια επισκόπηση της ευρύτερης ευελιξίας που προσφέρει η οδηγία και συμπεραίνει ότι σε περιπτώσεις όπου οι στόχοι στους οποίους βασίζονται ορισμένες παρεκκλίσεις έχουν ήδη ληφθεί δεόντως υπόψη από την κοινοτική νομοθεσία κατά την υιοθέτηση της οδηγίας, δεν χρειάζονται άλλες ενέργειες. Για τις παρεκκλίσεις που ανταποκρίνονται σε στόχους οι οποίοι δεν έχουν ληφθεί υπόψη στις γενικές διατάξεις της οδηγίας, η ανακοίνωση συμπεραίνει ότι εάν κάποιο μεμονωμένο κράτος μέλος κρίνει ότι, για λόγους ειδικής πολιτικής, εξακολουθεί να χρειάζεται κάποια παρέκκλιση από την οδηγία που μπορεί να είναι σύμφωνη με τους στόχους της οδηγίας, π.χ., με τα συμφέροντα και τις πολιτικές που καθορίζονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση αυτής, μπορεί να υποβάλει σχετικό αίτημα στην Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο προαναφερθέν άρθρο.

4. Αξιολόγηση της επιτροπήσ

Όσον αφορά τους λόγους ειδικής πολιτικής που επικαλείται το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, η Επιτροπή θα επιθυμούσε να τονίσει ότι τα σχετικά επιχειρήματα συνδέονται με θέματα εθνικής πολιτικής πρωτίστως περιφερειακού χαρακτήρα και ότι είναι δυνατό, κατά την άποψη κράτους μέλους, να αιτιολογήσουν αντίστοιχη κρατική στήριξη. Ωστόσο, η παρέκκλιση ουδέποτε θεωρήθηκε ως μέσο άσκησης παρόμοιας πολιτικής.

Επιπλέον, η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχει αναντιστοιχία μεταξύ, αφενός, της ιδιαιτερότητας των συγκεκριμένων καταστάσεων και των πολιτικών επιχειρημάτων που προβάλλονται και, αφετέρου, του γενικού χαρακτήρα του προτεινόμενου φορολογικού πλεονεκτήματος. Πράγματι, το πλεονέκτημα δεν περιορίζεται στην παροχή υπηρεσιών σε τομείς όπου υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη, αλλά χορηγείται σε όλους τους πλανόδιους εμπόρους που κατοικούν μόνιμα σε μια μικρή κοινότητα, για την κατανάλωση καυσίμων που προκύπτει από την άσκηση δραστηριότητας πλανόδιου εμπόρου. Πολύ περισσότερο και, γενικότερα, μέσα σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία και περισσότερο επικεντρωμένα στις ιδιαίτερες υπηρεσίες που προσφέρουν οι εν λόγω φορείς θα επέτρεπαν να ληφθούν καλύτερα υπόψη οι συγκεκριμένες καταστάσεις, σε σχέση με την απαλλαγή φόρων λόγω της κατανάλωσης καυσίμων. Πρέπει να υπογραμμιστεί στο πλαίσιο αυτό ότι τα πρόσθετα έξοδα που προκύπτουν για τα άτομα που ασκούν τη συγκεκριμένη δραστηριότητα δεν οφείλονται αποκλειστικά στην κατανάλωση καυσίμων και ως εκ τούτου ένα πιο επικεντρωμένο μέσο φαίνεται να είναι καταλληλότερο για την επίτευξη των στόχων που υποστηρίζει η Γαλλία.

Ο τύπος του καθεστώτος (πλήρης φορολογική απαλλαγή εντός των ορίων ετήσιας ποσόστωσης) δεν λαμβάνει δεόντως υπόψη τους στόχους της οδηγίας για τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων, ειδικότερα, τη δημιουργία κινήτρων για την αύξηση της ενεργειακής απόδοσης και την προστασία του περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα συμφέροντα και οι πολιτικές που καθορίζονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1, τρίτη περίπτωση, αντίκεινται στη χορήγηση της εν λόγω παρέκκλισης.

5. Συμπέρασμα

Τα επιχειρήματα της Γαλλίας για την αιτιολόγηση της παρέκκλισης συνδέονται με θέματα εθνικής πολιτικής, κυρίως περιφερειακού χαρακτήρα και είναι δυνατόν, κατά την άποψη κράτους μέλους, να αιτιολογήσουν αντίστοιχη κρατική στήριξη. Ωστόσο, υπάρχουν άλλα μέσα, καταλληλότερα λόγω του χαρακτήρα και της εμβέλειάς τους, για την επίτευξη αυτών των στόχων, χωρίς να θίγονται τα προαναφερθέντα κοινοτικά συμφέροντα με την ασυνήθη απαλλαγή από εναρμονισμένους φόρους.

Συνεπώς, η Επιτροπή δεν προτείνει τη χορήγηση της ζητούμενης παρέκκλισης .

Το συμπέρασμα αυτό, εντούτοις, δεν εμποδίζει τη Γαλλία να υιοθετήσει μέτρα, εκτός του πεδίου των εναρμονισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και καθ'όλα σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία[5], με εξαίρεση τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, τα οποία θα συμβάλουν αποτελεσματικότερα και πιο στοχοθετημένα από τη ζητούμενη παρέκκλιση, στην επίτευξη των ίδιων στόχων.

[1] Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003 σ. 51)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τις οδηγίες 2004/74/ΕΚ και 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L 157 της 30ής Απριλίου 2004, σ. 87 και σ. 100).

[2] Στις 16 Οκτωβρίου 2006.

[3] Οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή (ΕΕ L 316 της 31.10.1992)· η οδηγία αυτή, όπως και η οδηγία 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή, καταργήθηκαν με την οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, από τις 31 Δεκεμβρίου 2003.

[4] COM(2006) 342 της 30ής Ιουνίου 2006 – Επανεξέταση των παρεκκλίσεων που περιέχονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας 2003/96/EΚ του Συμβουλίου, οι οποίες λήγουν στα τέλη του 2006 .

[5] Περιλαμβανομένων των κανόνων περί κρατικών ενισχύσεων.