Γνωμοδότηση για το σχέδιο Κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας ()

(95/C 102/01)

Στις 13 Σεπτεμβρίου 1994, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, με βάση το άρθρο 23, παράγραφος 2, του Εσωτερικού της Κανονισμού, αποφάσισε να γνωμοδοτήσει για το σχέδιο Κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών μεταφοράς τεχνολογίας.

Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ υιοθέτησε την γνωμοδότησή του στις 4 Ιανουαρίου 1995 με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Little.

Κατά την 322α σύνοδο ολομελείας της (συνεδρίαση της 25ης Ιανουαρίου 1995), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με μεγάλη πλειοψηφία και 1 αποχή την εξής γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Η εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης διέπεται επί του παρόντος, για ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών που αφορούν την άδεια εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, από τον Κανονισμό 2349/84 της 23ης Ιουλίου 1984 () και για τις συμφωνίες που χορηγούν άδειες εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας από τον Κανονισμό 556/89 της 30ης Νοεμβρίου 1988 () όπως αμφότεροι τροποποιήθηκαν από τον Κανονισμό 151/93 της 23ης Δεκεμβρίου 1992.

1.2. Η Επιτροπή προτείνει την ενοποίησή τους σε ενιαίο κανονισμό που θα καλύπτει τις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας έτσι ώστε να εναρμονιστούν όσο το δυνατό περισσότερο οι διατάξεις που διέπουν τις συμφωνίες που αφορούν την άδεια εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και τις συμφωνίες που χορηγούν άδειες εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας.

1.3. Ο βασικός στόχος των κανονισμών και των απαλλαγών κατά κατηγορία που καθορίζονται απ`αυτούς είναι η ενθάρρυνση της διάδοσης των τεχνικών γνώσεων και η προώθηση της κατασκευής νέων και τεχνικά βελτιωμένων προϊόντων μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η ΟΚΕ συγχαίρει την Επιτροπή για την πρωτοβουλία της να προτείνει την ενοποίηση σε ενιαίο κανονισμό του κανονισμού για τις συμφωνίες που αφορούν την άδεια εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, που πρόκειται να ανανεωθεί, και του κανονισμού που αφορά τις συμφωνίες που χορηγούν άδειες εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας, ο οποίος εξάλλου θα συνεχιστεί να εφαρμόζεται έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999.

2.2. Η ΟΚΕ υποστηρίζει τις προτάσεις της Επιτροπής υπό τον όρο να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις και ορισμένες σημαντικές αλλαγές που διατυπώνονται σε επόμενα σημεία της παρούσης γνωμοδότησης.

2.3. Η ΟΚΕ διαπιστώνει με ικανοποίηση ότι η Επιτροπή εξακολουθεί να ενθαρρύνει τη χορήγηση αδειών εκμετάλλευσης και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας ως μέσα τόσο της διάδοσης τεχνικών γνώσεων όσο και προώθησης της ανάπτυξης νέων προΐόντων στο εσωτερικό της ΕΕ. Και οι δύο αυτοί στόχοι είναι ουσιαστικοί για την μακροπρόθεσμη οικονομική και κοινωνική ευημερία της ΕΕ κι ακόμη περισσότερο για τις δυνατότητες των λιγότερο αναπτυγμένων οικονομιών να προσαρμοστούν στη σύγχρονη ευρωπαϊκή τεχνολογία.

2.4. Η ΟΚΕ υποστηρίζει την Επιτροπή στην προσπάθειά της για επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας των κανόνων και απλοποίησης των διαδικασιών επωφελούμενη της εμπειρίας που αποκόμισε από τη νομοθεσία σχετικά με τις απαλλαγές κατά κατηγορία.

2.5. Οι υφιστάμενοι κανονισμοί σχετικά με τις απαλλαγές κατά κατηγορία φαίνεται ότι έδωσαν σημαντική ώθηση στην ανάπτυξη και στη μεταφορά τεχνολογίας στο εσωτερικό της ΕΕ και η ΟΚΕ πιστεύει ότι οι υφιστάμενοι κανονισμοί παρέχουν επαρκή ισορροπία μεταξύ της προώθησης της τεχνολογικής προόδου βάσει του άρθρου 85(3) και των κανόνων που θεσπίζουν άλλες πολιτικές για τον ανταγωνισμό.

2.6. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι ορισμένες από τις λεπτομερείς προτάσεις θα πρέπει να είναι ευνοϊκές και ιδιαίτερα η μείωση της « μαύρης λίστας » που αναφέρεται στο άρθρο 3. Η ΟΚΕ επίσης εκφράζει την ικανοποίησή της για την μεγαλύτερη σαφήνεια που θα προκύψει από τις ειδικές αναφορές στις μεικτές συμφωνίες αδειών εκμετάλλευσης.

2.7.1. Παρ`όλα αυτά, το σχέδιο Κανονισμού της Επιτροπής εμπεριέχει κι άλλες λεπτομερείς προτάσεις, για τις οποίες η ΟΚΕ εκτιμά ότι δεν τονίζεται επαρκώς η αναγκαιότητα ενθάρρυνσης των επενδύσεων σε νέες τεχνολογίες και μεταφορά τους από μια χώρα της ΕΕ σε άλλη. Η εφαρμογή των προτάσεων αυτών θα αποτρέψει με δραστικό τρόπο τη μεταφορά τεχνολογίας και συνεπώς θα τροχοπεδήσει την υλοποίηση του πρωταρχικού στόχου που έχει τεθεί.

2.7.2. Έχει μεγάλη σημασία να μην υπονομευτεί από τον ασκόπως πολύπλοκο και διφορούμενο χαρακτήρα του κανονισμού για τις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας, η χορήγηση και η απόκτηση αδειών εκμετάλλευσης από τις επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης ορισμένα στοιχεία αυτών των προτάσεων έρχονται σε αντίθεση με τον στόχο, που έχει διακηρύξει η Επιτροπή, της απλοποίησης των κανόνων και των διαδικασιών που διέπουν τις συμφωνίες μεταφοράς τεχνολογίας και αυτό θα αποτελέσει σημαντικό μειονέκτημα για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις της Ευρώπης.

2.7.3. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι κατά την κατάρτιση ορισμένων σημείων αυτών των προτάσεων δεν ελήφθη επαρκώς υπόψη η έμφαση που δίνει η Επιτροπή στο Λευκό της Βιβλίο για την Ανάπτυξη, την Ανταγωνιστικότητα και την Απασχόληση, ως προς την ανάγκη τόσο της ενθάρρυνσης της διάδοσης των νέων τεχνολογιών όσο και της αποφυγής άσκοπων διαδικαστικών κωλυμάτων.

2.7.4. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι η εισαγωγή του κριτηρίου του μεριδίου αγοράς, όπως προτείνεται από την Επιτροπή, θα διαταράξει σημαντικά την εξισορρόπηση που έχει επιτευχθεί όσον αφορά την προώθηση της τεχνολογικής ανάπτυξης και της διάδοσης στο πλαίσιο της πολιτικής για τον ανταγωνισμό.

2.8. Λόγω του όγκου των γνωμοδοτήσεων που έχουν ήδη υποβληθεί, η Επιτροπή δημοσίευσε σχέδιο κανονισμού () βάσει του οποίου παρατείνεται κατά έξι μήνες η ισχύς του Κανονισμού 2349/84 έως τις 30 Ιουνίου 1995 ενώ παράλληλα προγραμμάτισε τη διεξαγωγή ακρόασης επί του θέματος στις 31 Ιανουαρίου 1995. Η ΟΚΕ επικροτεί την απόφαση της Επιτροπής να παρατείνει τη χρονική περίοδο για την εξέταση των προτάσεών της.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1.

Όρια των μεριδίων αγοράς

3.1.1. Τα προτεινόμενα άρθρα 1.5 και 1.6 του σχεδίου κανονισμού εισάγουν την έννοια της αρχής των μεριδίων αγοράς ως όρο διεκδίκησης της απαλλαγής κατά κατηγορία. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι η λογική που διέπει αυτές τις προτάσεις είναι ατελής και βασίζεται σε παρανοήσεις και ότι η ασάφεια και η αβεβαιότητα που τυχόν προκύψουν θα καταστήσουν μη λειτουργικό το σύνολο του κανονισμού.

3.1.2. Συνεπώς, η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να αποσύρει τα άρθρα 1.5 και 1.6 στο σύνολό τους.

3.1.3. Τα άρθρα 1.5 και 1.6 πρέπει να ενσωματωθούν στο άρθρο 7 ως περαιτέρω ιδιαίτερες περιπτώσεις για τις οποίες η Επιτροπή μπορεί να ανακαλέσει το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία εάν οι συνέπειες της απαλλαγής πρόκειται να πλήξουν σοβαρά τον ανταγωνισμό.

3.1.4. Η Επιτροπή δεν υπολόγισε το γεγονός ότι όσο αναπτύσσεται ένα προϊόν τόσο η αγορά μετατρέπεται συχνά σε ολιγοπώλιο. Εκ φύσεως τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας αφορούν συχνά μοναδικά προϊόντα και είναι εξαιρετικά πιθανό ότι η αντίστοιχη αγορά θα χαρακτηριστεί αναφορικά με τα προϊόντα αυτά. Το σημαντικό μερίδιο αγοράς που θα προκύψει θα στερήσει από τον δικαιοδόχο και από τον δικαιοπάροχο τα πλεονεκτήματα της απαλλαγής κατά κατηγορία. Σχεδόν κανένα νέο προϊόν, κατασκευασμένο βάσει συμφωνίας άδειας εκμετάλλευσης δεν πρόκειται να πληροί τους όρους για τη χορήγηση απαλλαγής. Η εγγενής σύγκρουση μεταξύ της νομοθεσίας για τον ανταγωνισμό και των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας θα πρέπει να λυθεί έτσι ώστε να μην καταπνίγονται οι τεχνολογικές καινοτομίες.

3.1.5.1. Η μεθοδολογία για τον προσδιορισμό των μεριδίων αγοράς δεν θεσπίζεται στο σχέδιο κανονισμού. Παρόμοια μεθοδολογία όπως θεσπίζεται σε ορισμένους άλλους κανονισμούς είναι διφορούμενη και δύσκολη στην εφαρμογή. Αντίθετα προς τον στόχο που καθορίστηκε από την Επιτροπή, ο δικαιοδόχος ενδεχομένως θα αποθαρρυνθεί να διακινδυνεύσει επενδύσεις για την ανάπτυξη και προώθηση νέων τεχνολογιών, αν δεν είναι εξαρχής βέβαιος για την αποκλειστικότητα ή μη της άδειας εκμετάλλευσης. Ακριβώς επειδή η ανάγκη για νομική κάλυψη είναι επιτακτική, σε πολυάριθμες περιπτώσεις, δεν πραγματοποιείται η σημαντική και απαιτούμενη προβλεπόμενη αρχική δαπάνη.

3.1.5.2. Ο προσδιορισμός του μεριδίου αγοράς είναι εξαιρετικά δύσκολος, χρονοβόρος και πολυδάπανος. Κατά πρώτο λόγο μπορεί να αποβεί δύσκολο ή πρακτικά αδύνατο να καθοριστεί η σχετική αγορά και η διερεύνηση των διαστάσεών της απαιτεί δαπανηρές νομικές, τεχνικές και οικονομικές γνώσεις εξαιτίας της έλλειψης προκαθορισμένων κριτηρίων για κάθε ιδιαίτερη περίπτωση. Αν και η χρήση καθορισμένων από την Επιτροπή προδιαγραφών είναι εφικτή στην περίπτωση της συγκέντρωσης σε ευρωπαϊκό σχεδόν επίπεδο, εντούτοις ένα παρόμοιο εγχείρημα είναι εντελώς ανεφάρμοστο όταν πρόκειται για τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνιών χορήγησης άδειας εκμετάλλευσης. Επιπλέον όσον αφορά τα περισσότερα προϊόντα, είναι αδύνατο να προσδιοριστεί με ακρίβεια το μερίδιο αγοράς των ανταγωνιστών και το μερίδιο αγοράς της ίδιας της επιχείρησης.

3.1.5.3. Σε πολλά κράτη μέλη, ο δικαιοπάροχος αδειών εκμετάλλευσης νέων τεχνολογιών είναι συχνά νεοσυσταθείσα μικρή ή μεσαία επιχείρηση, ή ερευνητικό τμήμα πανεπιστημίου, ή ακόμη και μεμονωμένος εφευρέτης που χρειάζεται πόρους για την ανάπτυξη ή την εμπορία του προϊόντος. Για αυτού του είδους τις επιχειρήσεις όμως, τόσο η ευθύνη και το κόστος της έρευνας όσο και ο προσδιορισμός των μεριδίων αγοράς βάσει των οποίων θα μπορούσαν να επωφεληθούν της απαλλαγής κατά κατηγορία αποβαίνουν απαγορευτικά.

3.1.6.1. Στην περίπτωση χορήγησης άδειας εκμετάλλευσης, είναι σαφές ότι θα πρέπει να γνωστοποιείται στην Επιτροπή ένας πολύ μεγαλύτερος αριθμός συμφωνιών, αφενός, εξαιτίας της αβεβαιότητας ως προς το μερίδιο αγοράς, και, αφετέρου, εξαιτίας του γεγονότος ότι, αν το μερίδιο αγοράς μπορεί να προσδιοριστεί, τότε οι περισσότερες συμφωνίες θα εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής κατά κατηγορία. Οι καθυστερήσεις που συνεπάγεται η αύξηση των κοινοποιήσεων είναι απαράδεκτες από εμπορική άποψη. Αντίθετα προς τη λογική που διέπει τις απαλλαγές κατά κατηγορία, τα επιβαλλόμενα βάρη στις επιχειρήσεις θα αυξηθούν, ενώ θα επιβαρυνθούν ακόμη περισσότερο οι πόροι της Επιτροπής.

3.1.6.2. Είναι εντελώς παράλογο να πιστεύει κανείς ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις που διαχειρίζονται πολυάριθμες συμφωνίες χορήγησης αδειών εκμετάλλευσης, θα προβαίνουν σε οικονομική και νομική ανάλυση κάθε συμφωνίας προκειμένου να διαπιστώσουν αν πληρούνται ή μη οι όροι για απαλλαγή κατά κατηγορία. Παρόμοιες αναλύσεις δεν καθιστούν πάντοτε δυνατή την εξαγωγή οριστικού συμπεράσματος, δεδομένου ότι η Επιτροπή - η οποία θα αντιμετωπίσει έτσι ακόμη περισσότερες δυσκολίες στον προσδιορισμό των μεριδίων αγοράς - ενδέχεται να καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα από εκείνο των συμβαλλομένων μερών της συμφωνίας.

3.1.6.3. Η ΟΚΕ εκτιμά ότι θα ήταν λυπηρό να οδηγήσουν οι άσκοπες, γραφειοκρατικές διατυπώσεις και αβεβαιότητες στην μη συμμόρφωση προς τις υποχρεώσεις γνωστοποίησης των συμφωνιών για τη χορήγηση άδειας εκμετάλλευσης.

3.1.7. Οι προαναφερθέντες παράγοντες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι οι επιχειρήσεις θα αποφύγουν την χορήγηση αδειών εκμετάλλευσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφευχθεί η αβεβαιότητα που θα πρόεκυπτε μοιραία αν το σχέδιο Κανονισμού ετίθετο σε εφαρμογή υπό την παρούσα μορφή του. Οι επιχειρήσεις θα προτιμήσουν περισσότερο τις ΗΠΑ ή την Ιαπωνία για την ανάπτυξη της τεχνολογίας τους πράγμα το οποίο θα υπονομεύσει την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα.

3.1.8. Ο προτεινόμενος έλεγχος του μεριδίου αγοράς δεν κρίνεται σκόπιμος δεδομένου ότι η Επιτροπή διατήρησε, στο άρθρο 7, τον όρο βάσει του οποίου καθίσταται δυνατή η ανάκληση του ευεργετήματος της απαλλαγής κατά κατηγορία σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Το άρθρο 7, όπως τροποποιήθηκε για να ενσωματώσει τις αρχές που θεσπίζονται στα άρθρα 1.5 και 1.6, από κοινού με τα άρθρα 86 και 87 της Συνθήκης, παρέχουν ως εκ τούτου τα κατάλληλα, κατά την άποψη της ΟΚΕ, μέσα για την πάταξη ενδεχόμενων περιπτώσεων κατάχρησης. Είναι σαφές ότι οι συγκεντρωτικές διαρθρώσεις αγοράς σε τομείς όπου δεσπόζουν μία ή περισσότερες επιχειρήσεις θα υπόκεινται στο άρθρο 86 ακόμη και για την απαλλαγή κατά κατηγορία [όπως απεικονίζεται στην απόφαση Tetrapak ()].

3.1.9. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι διατάξεις που αφορούν το μερίδιο αγοράς όπως προτείνονται από την Επιτροπή είναι παραπλανητικές και περιττές και ότι δεν υπάρχει βάσιμη ανάγκη για τη θέσπισή τους. Θα προκαλέσουν μεγαλύτερη σύγχυση, υποχρεώνοντας τις εταιρείες να κοινοποιούν το μεγαλύτερο μέρος των συμφωνιών που συνάπτουν και θα δημιουργήσουν πρόσθετο διοικητικό βάρος και δαπάνες τις οποίες οι ΜΜΕ τουλάχιστον, δεν θα καταστεί δυνατό να αντιμετωπίσουν. Η επιτυχημένη τεχνολογία θα επιβαρυνθεί και θα παρεμποδισθεί η επιθυμούμενη μεταφορά των αποτελεσμάτων της έρευνας. Για τον λόγο αυτό η ΟΚΕ ζητεί από την Επιτροπή να αποσύρει τις νέες προτάσεις σχετικά με τα μερίδια αγοράς όπως αυτές θεσπίζονται στο σχέδιο κανονισμού.

3.2.

Εδαφική προστασία

3.2.1.

Παθητικές πωλήσεις

3.2.1.1. Στις προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της για τις συμφωνίες αδειών εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (εισηγητής : ο κ. Poeton) () και τεχνογνωσίας (εισηγητής : ο κ. Petersen) () , η ΟΚΕ υποστήριξε την ανάγκη παροχής εδαφικής προστασίας στους δικαιοπαρόχους και στους δικαιοδόχους έναντι τόσο των ενεργητικών όσο και των παθητικών πωλήσεων.

3.2.1.2. Ο εν δυνάμει δικαιοδόχος, θα επενδύσει μόνον στην περίπτωση που υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας ίδιας αγοράς. Ο δικαιοπάροχος πρέπει επίσης να εξασφαλισθεί ως προς το ότι δεν υπάρχει περίπτωση ανταγωνισμού στο δικό του μερίδιο αγοράς, ή ταυτόχρονα στα μερίδια αγοράς των άλλων δικαιοδόχων του. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η παροχή πενταετούς εδαφικής προστασίας έναντι των παθητικών πωλήσεων, που προτείνει η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχισθεί και να συμπληρωθεί με την παροχή παρόμοιας προστασίας έναντι των ενεργητικών πωλήσεων.

3.2.2.

Έναρξη ισχύος χρονικού ορίου

3.2.2.1. Η προτεινόμενη βάσει των άρθρων 1.2, 1.3 και 1.4 παροχή αποκλειστικής εδαφικής προστασίας θα ισχύει όσον αφορά τις παθητικές πωλήσεις, μόνο για χρονικό διάστημα το οποίο δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη από την ημερομηνία κατά την οποία το προϊόν τέθηκε σε κυκλοφορία για πρώτη φορά στο εμπόριο εντός της κοινής αγοράς από τον δικαιοπάροχο ή έναν από τους δικαιοδόχους του.

3.2.2.2. Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιλεξιμότητα των επιχειρήσεων ως προς την παροχή εδαφικής προστασίας, αποτελεί η κατοχή όλων των αδειών εκμετάλλευσης ενός προϊόντος, οι οποίες ισχύουν για την ίδια χρονική περίοδο. Το γεγονός αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει πρακτικά προβλήματα, ιδιαίτερα στις ΜΜΕ οι οποίες είναι υποχρεωμένες να κινήσουν το ενδιαφέρον για ένα προϊόν και να το ελέγξουν κατ`αρχήν σε μία αγορά, ενώ δεν θα λαμβάνονταν υπόψη οι περιπτώσεις στις οποίες ο δικαιοπάροχος δεν κατόρθωσε να αποκτήσει την άδεια εκμετάλλευσης του προϊόντος, κατά την διάρκεια των πέντε πρώτων ετών από την ημερομηνία κυκλοφορίας του στην αγορά.

3.2.2.3. Γενικά η εκμετάλλευση του προϊόντος από τον δικαιοπάροχο αποτελεί διαφορετικό στάδιο από την απόκτηση της άδειας εκμετάλλευσης. Η ενθάρρυνση της απόκτησης αδειών εκμετάλλευσης ως μέσου για την διάδοση των τεχνικών γνώσεων, απαιτεί την παροχή αποκλειστικής εδαφικής προστασίας για εύλογο χρονικό διάστημα μετά το στάδιο χορήγησης της άδειας εκμετάλλευσης.

3.2.2.4. Η ΟΚΕ προτείνει ως πλέον λογική έναρξη ισχύος του χρονικού ορίου, την ημερομηνία κατά την οποία το προϊόν τίθεται για πρώτη φορά σε κυκλοφορία στο εμπόριο, σε οιοδήποτε τμήμα της περιοχής την οποία καλύπτει η άδεια εκμετάλλευσης ή την ημερομηνία της πρώτης χορήγησης της άδειας εκμετάλλευσης για την περιοχή αυτή, οποιαδήποτε και αν είναι αυτή. Η έναρξη του χρονικού ορίου θα πρέπει να ισχύει τουλάχιστον από την στιγμή κατά την οποία ο πρώτος δικαιοδόχος θέτει τα αγαθά σε κυκλοφορία εντός της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς.

3.2.2.5. Η ΟΚΕ συνιστά επίσης την εφαρμογή της ημερομηνίας έναρξης ισχύος του χρονικού ορίου που προτείνεται στην παράγραφο 3.2.2.4 και για την δεκαετή περίοδο που προτείνει η Επιτροπή βάσει του άρθρου 1.3.

3.3.

Η « διαδικασία αντίθεσης »

3.3.1. Σύμφωνα με την υφιστάμενη νομοθεσία, η Επιτροπή έχει την δυνατότητα να αντιταχθεί στην παροχή απαλλαγής σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, ενώ τα κράτη μέλη έχουν την δυνατότητα υποβολής παρόμοιου αιτήματος. Η Επιτροπή προτείνει την κατάργηση της διαδικασίας αυτής.

3.3.2. Το γεγονός ότι έως σήμερα η διαδικασία αυτή έχει τεθεί ελάχιστες φορές σε εφαρμογή δεν δικαιολογεί την κατάργησή της. Παραμένει ένα χρήσιμο μέσο, το οποίο είναι πιθανόν να αποδειχθεί αποτελεσματικότερο, εάν ληφθεί υπόψη ότι το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 3 (το οποίο περιλαμβάνει τους όρους της μή εφαρμογής) έχει περιορισθεί. Η ΟΚΕ συνιστά την διατήρηση και βελτίωση της διαδικασίας με την μείωση της εξάμηνης περιόδου εντός της οποίας η Επιτροπή λαμβάνει την απόφασή της.

3.4.

Μεταβατικές διατάξεις

3.4.1. Οι μεταβατικές διατάξεις οι οποίες ενσωματώθηκαν στο άρθρο 9 του σχεδίου κανονισμού κρίνονται από την ΟΚΕ ως μη ικανοποιητικές.

3.4.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι θα ήταν παράλογο - ενω θα επιβαρύνονταν σημαντικά τόσο οι επιχειρηματικές δραστηριότητες όσο και η ίδια η Επιτροπή - να αποτελέσουν οι ήδη υφιστάμενες συμφωνίες διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας αντικείμενο των νέων κανόνων. Θα πρέπει επομένως να καταστεί σαφές ότι οι νέοι κανόνες απαλλαγών κατά κατηγορία και οι νέες διαδικασίες θα ισχύσουν μόνον για τις νέες συμφωνίες η ημερομηνία έναρξης ισχύος των οποίων είναι μεταγενέστερη της ημερομηνίας κατά την οποία τίθεται σε εφαρμογή ο νέος κανονισμός.

3.4.3. Η μεταβατική περίοδος όσον αφορά τις άδειες εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας είναι υπερβολικά σύντομη και θα πρέπει να έχει διάρκεια τουλάχιστον ένα έτος από την ημερομηνία που θα τεθεί σε ισχύ ο νέος κανονισμός.

4. Πρόσθετες παρατηρήσεις σχετικά με το κείμενο του σχεδίου κανονισμού

4.1.

Άρθρο 1

4.1.1. Τα άρθρα 1.5 και 1.6, πρέπει να διαγραφούν.

4.2.

Άρθρο 2

4.2.1. Η ΟΚΕ προτείνει να περιληφθεί εκ νέου διάταξη παρόμοια με αυτή του άρθρου 2(1)4(α) του κανονισμού 556/89 για την τεχνογνωσία, η οποία θα προβλέπει ότι η ελευθερία που απολαμβάνει ο δικαιοδόχος ως προς την χρήση των βελτιώσεων που ο ίδιος έχει επιφέρει ή τη χορήγηση άδειας εκμετάλλευσής τους προς τρίτους δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την γνωστοποίηση της τεχνογνωσίας που του παρέχει ο δικαιοπάροχος.

4.2.2. Το άρθρο 2.1.1.4 επιτρέπει τον περιορισμό των ποσοτήτων που αποτελούν δεύτερη πηγή προμήθειας μόνο στην περίπτωση αδειών εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας. Η ανάγκη ύπαρξης μίας δεύτερης πηγής προμήθειας μπορεί επίσης να παρουσιασθεί και σε περιπτώσεις αδειών εκμετάλλευσης διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και δεν δικαιολογείται η απαλλαγή μόνον των αδειών εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας. Η αναφορά επομένως της διάταξης σε « άδεια εκμετάλλευσης τεχνογνωσίας » θα πρέπει να τροποποιηθεί και να αντικατασταθεί από την φράση « μικτές άδειες εκμετάλλευσης ή διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και τεχνογνωσίας ».

4.3.

Άρθρο 7

4.3.1. Οι αρχές που θεσπίζονται στα άρθρα 1.5 και 1.6 πρέπει να ενσωματωθούν στο άρθρο 7 ως νέες περιπτώσεις που δικαιολογούν την άρση της απαλλαγής.

4.4.

Άρθρο 11

4.4.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η οκταετής μόνον περίοδος εφαρμογής του κανονισμού είναι εξαιρετικά σύντομη και ότι απαιτείται ο καθορισμός δεκαετούς περιόδου εφαρμογής του - όπως ισχύει για τους δύο υφιστάμενους κανονισμούς - για λόγους νομικής διασφάλισης καθώς οι συμφωνίες χορήγησης αδειών εκμετάλλευσης που συνάπτονται καλύπτουν συνήθως μεγάλες χρονικές περιόδους.

Βρυξέλλες, 25 Ιανουαρίου 1995.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Carlos FERRER

() ΕΕ αριθ. C 178 της 30. 6. 1994, σ. 3.

() ΕΕ αριθ. L 219 της 16. 8. 1984.

() ΕΕ αριθ. L 61 της 4. 3. 1989.

() ΕΕ αριθ. C 313 της 10. 11. 1994.

() 21η έκθεση για την πολιτική επί του ανταγωνισμού 1991 - Μέρος 2ο - Κεφάλαιο I - Β.

() ΕΕ αριθ. C 248 της 17. 9. 1984.

() ΕΕ αριθ. C 139 της 24. 5. 1988.