[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Βρυξέλλες, 30.11.2010

COM(2010) 686 τελικό

2003/0132 (NLE)

Τροποποιημένη πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης στο πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Στόχος της αρχικής πρότασης

Η πρόταση απόφασης του Συμβουλίου - COM (2003) 375 - AVC/2003/0132 – είχε υποβληθεί από την Επιτροπή στις 24 Ιουνίου 2003.

Το πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους (εφεξής «πρωτόκολλο των Αθηνών») που εγκρίθηκε υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (εφεξής «ΔNO») είναι μεικτή συμφωνία. Κύριος στόχος της πρότασης της Επιτροπής ήταν να καταστεί η Κοινότητα συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου των Αθηνών και τα κράτη μέλη της να πράξουν το ίδιο πριν τα τέλη του 2005.

2. Στάδιο της διαδικασίας

Οι διαπραγματεύσεις στο Συμβούλιο επί της πρότασης άρχισαν αλλά ανεστάλησαν τον Δεκέμβριο του 2003, εξαιτίας διαφωνίας μεταξύ του Βασιλείου της Ισπανίας και του Ηνωμένου Βασιλείου σχετικά με τις αρμοδιότητες των αρχών του Γιβραλτάρ στο πλαίσιο των μεικτών συμφωνιών. Η διαφωνία επιλύθηκε τον Δεκέμβριο του 2007 και οι διαπραγματεύσεις επί της πρότασης πρόκειται να συνεχισθούν.

Η αρμόδια επιτροπή εργασίας του Συμβουλίου εργάσθηκε με βάση το κείμενο πριν την αναστολή των διαπραγματεύσεων (έγγραφο 15836.03 του Συμβουλίου). Η παρούσα τροποποιημένη πρόταση βασίζεται σε αυτό το έγγραφο.

3. Στόχος της τροποποιημένης πρότασης

Αφότου υποβλήθηκε η πρόταση (Ιούνιος του 2003) και αφότου ανεστάλησαν οι διαπραγματεύσεις (Δεκέμβριος του 2003), οι συνθήκες άλλαξαν ουσιαστικά. Στην τροποποιημένη πρόταση λαμβάνονται υπόψη αυτές οι εξελίξεις.

- Το 2003, η Κοινότητα είχε την αποκλειστική αρμοδιότητα να προσχωρήσει στο πρωτόκολλο των Αθηνών σε ό,τι αφορά τα άρθρα 10 και 11. Οι διατάξεις των άρθρων αυτών ρυθμίζουν θέματα τα οποία άπτονται κανόνων της Ένωσης, όπως ορίζονται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις (εφεξής «κανονισμός των Βρυξελλών»)[1]. Ο κανονισμός των Βρυξελλών βασίζεται στον Τίτλο IV της συνθήκης ΕΚ. Η πρόταση απόφασης του Συμβουλίου βασιζόταν λοιπόν στο άρθρο 65 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο και με το άρθρο 300 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ. Τον Νοέμβριο του 2005, η Επιτροπή υπέβαλε συμπληρωματική πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, με την οποία ενσωμάτωνε τις περισσότερες από τις υπόλοιπες ουσιώδεις διατάξεις του πρωτοκόλλου των Αθηνών στη νομοθεσία της ΕΚ (COM(2005)592), βάσει του άρθρου 80 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Η έκδοση του κανονισμού (EΚ αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος[2] (εφεξής «κανονισμός των Αθηνών») συνεπάγεται ότι η Ένωση έχει πλέον την αποκλειστική αρμοδιότητα να προσχωρήσει στο πρωτόκολλο των Αθηνών σε θέματα που καλύπτει ο κανονισμός των Αθηνών. Η κύρια συνιστώσα του πρωτοκόλλου των Αθηνών αφορά τις θαλάσσιες μεταφορές, ενώ οι κανόνες περί δικαιοδοσίας θεωρούνται επικουρικοί. Επειδή από την 1η Δεκεμβρίου 2009 άρχισε να ισχύει η συνθήκη της Λισαβόνας που τροποποιεί τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας[3], νομική βάση της απόφασης του Συμβουλίου πρέπει να είναι το άρθρο 100 παράγραφος 2 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «ΣΛΕΕ»).

- Ο κανονισμός των Αθηνών δεν περιέχει όλες τις διατάξεις του πρωτοκόλλου των Αθηνών. Το πρωτόκολλο των Αθηνών παραμένει μεικτή συμφωνία, με βάση την οποία κάθε κράτος μέλος πρέπει να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της. Είναι οπωσδήποτε σκόπιμο να μην είναι διαφορετικές οι ημερομηνίες έναρξης ισχύος του πρωτοκόλλου των Αθηνών στα κράτη μέλη. Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη και η Ένωση πρέπει να καταθέσουν την ίδια ημέρα τις πράξεις προσχώρησης (ή κύρωσης για όσα κράτη μέλη έχουν ήδη υπογράψει το πρωτόκολλο των Αθηνών). Πρόκειται για λύση που επελέγη με πρόσφατη παρεμφερή απόφαση του Συμβουλίου[4]. Κατά συνέπεια, τροποποιήθηκε αναλόγως η προτεινόμενη απόφαση του Συμβουλίου.

- Τον Οκτώβριο του 2006, η νομική επιτροπή του ΔΝΟ ενέκρινε τις κατευθύνσεις εφαρμογής του πρωτοκόλλου των Αθηνών, στις οποίες συνιστάται επιφύλαξη για ζημίες σχετικές με τρομοκρατικές ενέργειες, ώστε να ληφθεί υπόψη η τρέχουσα κατάσταση του ασφαλιστικού κλάδου. Τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει τα ίδια την πολιτική δέσμευση να εκφράσουν αυτή την επιφύλαξη. Με την έκδοση του πρωτοκόλλου των Αθηνών, οι κατευθύνσεις του ΔΝΟ εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Η Ένωση θα εκφράσει επομένως την επιφύλαξη κατά την προσχώρηση στο πρωτόκολλο και αυτό πρέπει να προβλεφθεί στην απόφαση του Συμβουλίου.

Στα τελευταία στάδια των συζητήσεων στο πλαίσιο του Συμβουλίου σχετικά με τον προτεινόμενο κανονισμό των Αθηνών (Νοέμβριος του 2007), ορισμένες αντιπροσωπείες έθεσαν ερωτήματα για τη λειτουργία της ρήτρας αποσύνδεσης κατά το άρθρο 11 του πρωτοκόλλου των Αθηνών και επέμειναν ότι η νομοθεσία της Ένωσης πρέπει να είναι σαφής επ’αυτού. Αυτό δεν περιλαμβανόταν ενδεχομένως στην πολιτική συμφωνία. Προτείνεται να προστεθεί στην απόφαση του Συμβουλίου δήλωση για τη ρήτρα αποσύνδεσης.

2003/0132 (NLE)

Τροποποιημένη πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκή Ένωσης στο πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, 1974

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 100 παράγραφος 2 και το άρθρο 218,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Το πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, («πρωτόκολλο των Αθηνών») συνιστά σημαντική βελτίωση του καθεστώτος ευθύνης των μεταφορέων και για την αποζημίωση των επιβατών που μεταφέρονται δια θαλάσσης. Συγκεκριμένα, προβλέπει την αντικειμενική ευθύνη του μεταφορέα και περιλαμβάνει την υποχρεωτική ασφάλιση με δικαίωμα ευθείας αγωγής κατά των ασφαλιστών εντός συγκεκριμένων ορίων. Το πρωτόκολλο είναι συνεπώς σύμφωνο με τον στόχο της Ένωσης για βελτίωση του νομικού καθεστώτος που αφορά στην ευθύνη των μεταφορέων.

2. Το πρωτόκολλο των Αθηνών τροποποιεί τη σύμβαση των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους και ορίζει στο άρθρο 15 ότι οι δύο πράξεις θεωρούνται και ερμηνεύονται από τα συμβαλλόμενα μέρη του πρωτοκόλλου των Αθηνών ως ενιαία πράξη.

3. Η πλειονότητα των κανόνων του πρωτοκόλλου των Αθηνών ενσωματώθηκαν στη νομοθεσία της Ένωσης με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος[5]. Έτσι, η Ένωση άσκησε αρμοδιότητα στα θέματα αυτά. Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους όσον αφορά ορισμένες διατάξεις του πρωτοκόλλου των Αθηνών, όπως η ρήτρα εξαίρεσης, με την οποία τους επιτρέπεται να ορίζουν όρια ευθύνης υψηλότερα από εκείνα που ορίζει το πρωτόκολλο των Αθηνών. Tα θέματα αυτά είναι αλληλένδετα με εκείνα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ένωσης και, λαμβανομένου υπόψη του καθήκοντος συνεργασίας, τα κράτη μέλη πρέπει να ενεργούν με συντονισμένο τρόπο και σε αυτά τα θέματα.

4. Τα άρθρα 10 και 11 του πρωτοκόλλου των Αθηνών ρυθμίζουν θέματα τα οποία άπτονται κανόνων της Ένωσης όπως ορίζεται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[6]. Η Ένωση έχει επομένως αποκλειστική αρμοδιότητα όσον αφορά τα άρθρα 10 και 11 του πρωτοκόλλου των Αθηνών.

5. Μετά την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πρωτόκολλο των Αθηνών, οι κανόνες δικαιοδοσίας που ορίζονται στο άρθρο 10 υπερισχύουν των εσωτερικών αντίστοιχων κανόνων της Ένωσης. Οι κανόνες σχετικά με την αναγνώριση και την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων μεταξύ κρατών μελών καθώς και μεταξύ κρατών μελών και των συμβαλλομένων μερών της σύμβασης του Λουγκάνο του 1988 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, ή οποιασδήποτε σύμβασης που την αντικαθιστά, υπερισχύουν εκείνων που προβλέπονται στο άρθρο 11, διότι σκοπός της εν λόγω σύμβασης είναι να εξασφαλισθεί ότι οι δικαστικές αποφάσεις αναγνωρίζονται και εκτελούνται τουλάχιστον ισότιμα όπως δυνάμει των κανόνων του πρωτοκόλλου των Αθηνών.

6. Το πρωτόκολλο των Αθηνών είναι ανοικτό προς κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση από κράτη και από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης που έχουν συσταθεί από κυρίαρχα κράτη, τα οποία έχουν εκχωρήσει στους οργανισμούς αυτούς αρμοδιότητα σε ορισμένα θέματα που διέπονται από το πρωτόκολλο.

7. Σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο β) και το άρθρο 19 του πρωτοκόλλου των Αθηνών, το πρωτόκολλο μπορούν να συνάψουν περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης.

8. Η νομική επιτροπή του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού ενέκρινε στις 19 Οκτωβρίου 2006 επιφυλάξεις και κατευθύνσεις για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου των Αθηνών (εφεξής «κατευθύνσεις του ΔΝΟ»), με σκοπό την αντιμετώπιση ορισμένων θεμάτων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου των Αθηνών, συγκεκριμένα της αποζημίωσης για ζημίες από τρομοκρατικές ενέργειες.

9. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 392/2009 περιέχει στα παραρτήματά του την κωδικοποιημένη έκδοση της σύμβασης των Αθηνών, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο και τις κατευθύνσεις του ΔΝΟ.

10. Βάσει των όρων του άρθρου 19 του πρωτοκόλλου των Αθηνών, οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης πρέπει να δηλώνουν κατά την υπογραφή, κύρωση, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, την έκταση των αρμοδιοτήτων τους σε θέματα που διέπονται από το πρωτόκολλο.

11. Κατά συνέπεια, η Ένωση πρέπει να εγκρίνει το πρωτόκολλο των Αθηνών.

12. Τα κράτη μέλη που πρόκειται να κυρώσουν τη σύμβαση ή να προσχωρήσουν σε αυτήν, πρέπει να το πράξουν ταυτοχρόνως. Τα κράτη μέλη πρέπει ως εκ τούτου να ανταλλάξουν πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση προόδου της διαδικασίας κύρωσης ή προσχώρησης, ώστε να προετοιμάσουν την ταυτόχρονη κατάθεση των οικείων πράξεων κύρωσης ή προσχώρησης.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης το πρωτόκολλο του 2002 της σύμβασης των Αθηνών του 1974 σχετικά με τη θαλάσσια μεταφορά επιβατών και των αποσκευών τους, («πρωτόκολλο των Αθηνών»).

Άρθρο 2

13. Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι εντεταλμένο(α) να υπογράψει(ουν) την προσχώρηση στο πρωτόκολλο των Αθηνών σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2 στοιχείο γ) και το άρθρο 19 του πρωτοκόλλου.

14. Κατά την προσχώρηση, η Ένωση προβαίνει στην ακόλουθη δήλωση περί αρμοδιότητας:

«1. Στο άρθρο 19 του πρωτοκόλλου των Αθηνών προβλέπεται ότι οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης, οι οποίοι συστήνονται από κυρίαρχα κράτη και είναι αρμόδιοι σε ορισμένα θέματα που διέπονται από το εν λόγω πρωτόκολλο δύνανται να το υπογράψουν, με την προϋπόθεση ότι θα προβούν στη δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 19 του εν λόγω άρθρου. Η Ένωση αποφάσισε να συνάψει το πρωτόκολλο και προβαίνει συνεπώς στην εν λόγω δήλωση.

2. Τα επί του παρόντος μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λετονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας.

3. Η παρούσα δήλωση δεν εφαρμόζεται στα εδάφη των κρατών μελών στα οποία δεν ισχύει η συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και δεν θίγει πράξεις και θέσεις που ενδεχομένως εκδίδονται δυνάμει του πρωτοκόλλου από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον των εν λόγω εδαφών.

4. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εκχωρήσει αρμοδιότητες στην Ένωση σε θέματα που καλύπτει το άρθρο 100 της ΣΛΕΕ: άρθρο 1 και 1α, άρθρο 2 παράγραφος 2, άρθρα 3 έως 16 και 18, 20 και 21 της σύμβασης των Αθηνών, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο των Αθηνών και τις διατάξεις των κατευθύνσεων του ΔΝΟ. Η Ένωση άσκησε την αρμοδιότητά της με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 392/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23 ης Απριλίου 2009, σχετικά με την ευθύνη των μεταφορέων που εκτελούν θαλάσσιες μεταφορές επιβατών σε περίπτωση ατυχήματος

5. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξαιρουμένου του Βασιλείου της Δανίας σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου σχετικά με τη θέση της Δανίας που έχει επισυναφθεί στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη ΣΛΕΕ, εκχώρησαν αρμοδιότητες στην Ένωση, ιδίως σε θέματα που καλύπτει το άρθρο 81 της ΣΛΕΕ. Η Ένωση άσκησε την αρμοδιότητά της με την έκδοση του (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις.

6. Η άσκηση της αρμοδιότητας την οποία τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει στην Ένωση σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ υπόκειται, εκ φύσεως, σε συνεχή εξέλιξη. Στο πλαίσιο της Συνθήκης, τα αρμόδια όργανα δύνανται να λαμβάνουν αποφάσεις που καθορίζουν τον βαθμό αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση αναλόγως, χωρίς αυτό να συνιστά προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της σε θέματα που διέπονται από το πρωτόκολλο.»

15. Κατά τη σύναψη, η Ένωση προβαίνει στην ακόλουθη δήλωση σχετικά με το άρθρο 11 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου:

«Δικαστικές αποφάσεις επί θεμάτων που καλύπτει το πρωτόκολλο των Αθηνών, εφόσον έχουν ληφθεί από δικαστήριο κράτους μέλους ή συμβαλλομένου μέρους της σύμβασης του Λουγκάνο του 1988 ή οποιασδήποτε σύμβασης που την αντικαθιστά επί του ιδίου θέματος, εξακολουθούν να αναγνωρίζονται και να εφαρμόζονται σε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τους σχετικούς εσωτερικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης επί του θέματος, καθώς και όταν εφαρμόζεται η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και του Βασιλείου της Δανίας για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις και η σύμβαση του Λουγκάνο του 1988 ή οποιαδήποτε σύμβαση που την υποκαθιστά επί του ιδίου θέματος. Το άρθρο 11 του πρωτοκόλλου των Αθηνών εφαρμόζεται επομένως μόνον στην αναγνώριση και την εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων που λαμβάνονται σε συμβαλλόμενα μέρη που δεν είναι κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην Ελβετία, τη Νορβηγία και την Ισλανδία.»

16. Το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που ορίζονται βάσει της παραγράφου 1, κατά την κατάθεση της πράξης προσχώρησης της Ένωσης στο πρωτόκολλο των Αθηνών, εκφράζουν την επιφύλαξη που περιέχουν οι κατευθύνσεις του ΔΝΟ.

Άρθρο 3

Η Ένωση και τα κράτη μέλη της καταθέτουν τις πράξεις προσχώρησής τους στο πρωτόκολλο των Αθηνών ή τις πράξεις κύρωσης όσων το έχουν ήδη υπογράψει στις 31 Δεκεμβρίου 2011.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. Ο κανονισμός των Βρυξελλών είναι δεσμευτικός για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ πλην της Δανίας.

[2] ΕΕ L 131 της 28.5.2009, σ. 24.

[3] ΕΕ C 306 της 17.12.2007.

[4] Απόφαση 2008/431/EΚ της 5ης Ιουνίου 2008 με την οποία εξουσιοδοτούνται ορισμένα κράτη μέλη να επικυρώσουν τη σύμβαση της Χάγης του 1996 σχετικά με τη διεθνή δικαιοδοσία, το εφαρμοστέο δίκαιο, την αναγνώριση, την εκτέλεση και τη συνεργασία σε θέματα γονικής μέριμνας και μέτρων προστασίας των παιδιών ή να προσχωρήσουν σε αυτήν προς το συμφέρον της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και με την οποία εξουσιοδοτούνται ορισμένα κράτη μέλη να προβούν σε δήλωση σχετικά με την εφαρμογή των σχετικών εσωτερικών κανόνων του κοινοτικού δικαίου, ΕΕ L 151 της 11.6.2008, σ. 36.

[5] ΕΕ L 131 της 28.5.2009, σ. 24.

[6] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1.