Ανακοίνωση της Επιτροπής

σχετικά με διορθωτικά μέτρα που γίνονται αποδεκτά στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 447/98 της Επιτροπής

(2001/C 68/03)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989 για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων(1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1310/97(2) (στο εξής: "ο κανονισμός για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων") ορίζει ρητά ότι η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να κηρύξει μια συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά μετά από τροποποιήσεις στις οποίες προβαίνουν τα μέρη(3). Η αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1310/97 του Συμβουλίου αναφέρει ότι "η Επιτροπή δύναται να κηρύξει μία συγκέντρωση συμβατή με την κοινή αγορά κατά το δεύτερο στάδιο(4) της διαδικασίας, αφού τα μέρη αναλάβουν δέσμευση, ανάλογη προς το δημιουργούμενο πρόβλημα ανταγωνισμού, η οποία θα επιλύσει πλήρως το πρόβλημα". Η αιτιολογική σκέψη 8 αναφέρει ότι είναι επίσης σκόπιμο "να γίνονται δεκτές δεσμεύσεις κατά το πρώτο στάδιο(5) της διαδικασίας, όταν το πρόβλημα ανταγωνισμού μπορεί να εντοπισθεί αμέσως και να αντιμετωπισθεί εύκολα. Και στα δύο στάδια της διαδικασίας πρέπει να διασφαλίζεται διαφάνεια και αποτελεσματικές διαβουλεύσεις των κρατών μελών και των τρίων ενδιαφερόμενων".

2. Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι η παροχή οδηγιών σχετικά με τις τροποποιήσεις συγκεντρώσεων που περιλαμβάνουν, ιδίως, δεσμεύσεις για την τροποποίηση της συγκέντρωσης. Αυτές οι τροποποιήσεις χαρακτηρίζονται συνήθως ως "διορθωτικά μέτρα" εφόσον αποβλέπουν στη μείωση της ισχύος στην αγορά των μερών της συγκέντρωσης και στην αποκατάσταση των όρων του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, ο οποίος θα νοθευόταν συνεπεία της συγκέντρωσης που θα δημιουργούσε ή θα ενίσχυε δεσπόζουσα θέση. Οι οδηγίες που περιέχονται στην παρούσα ανακοίνωση αντανακλούν την εξελισσόμενη εμπειρία της Επιτροπής όσον αφορά την αξιολόγηση, την αποδοχή και την εφαρμογή μέτρων στα πλαίσια του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων από την έναρξη ισχύος του στις 21 Σεπτεμβρίου 1990. Η Επιτροπή θα εφαρμόσει, θα αναπτύξει περαιτέρω και θα βελτιώσει σε ατομικές υποθέσεις τις αρχές που περιέχονται στην ανακοίνωση. Οι οδηγίες σχετικά με τις δεσμεύσεις παρέχονται με πάσα επιφύλαξη της ερμηνείας που ενδεχομένως δίδει το Δικαστήριο ή το Πρωτοδικείο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Η παρούσα ανακοίνωση ορίζει τις γενικές αρχές που εφαρμόζονται στα διορθωτικά μέτρα που γίνονται αποδεκτά από την Επιτροπή, τα κύρια είδη δεσμεύσεων που έχει αποδεχθεί η Επιτροπή σε υποθέσεις που έχουν εξετασθεί στο πλαίσιο του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, τις ειδικές προδιαγραφές που πρέπει να πληρούν οι προτάσεις δεσμεύσεων κατά τα δύο στάδια της διαδικασίας και παρουσιάζει επίσης τις βασικές προϋποθέσεις εφαρμογής των δεσμεύσεων.

II. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

4. Στο πλαίσιο του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή αξιολογεί το συμβιβάσιμο μιας κοινοποιηθείσας συγκέντρωσης με την κοινή αγορά βάσει των επιπτώσεών της στη διάρθρωση του ανταγωνισμού στην Κοινότητα(6). Το συμβιβάσιμο στα πλαίσια του άρθρου 2, παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων ελέγχεται βάσει του αν μία συγκέντρωση δημιουργεί ή ενισχύει δεσπόζουσα θέση που παρεμποδίζει σημαντικά την άσκηση αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην κοινή αγορά ή σε σημαντικό μέρος της(7). Συγκέντρωση που δημιουργεί ή ενισχύει δεσπόζουσα θέση όπως προαναφέρθηκε δεν συμβιβάζεται με την κοινή αγορά και η Επιτροπή καλείται να την απαγορεύσει.

5. Όταν μία συγκέντρωση προκαλεί ανησυχίες από άποψη ανταγωνισμού που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης, τα μέρη μπορεί να ζητήσουν την τροποποίηση της συγκέντρωσης ούτως ώστε να εξαλειφθούν οι ανησυχίες που εξέφρασε η Επιτροπή από άποψη ανταγωνισμού και να επιτύχουν έτσι την έγκριση της συγκέντρωσής τους. Παρόμοια τροποποίηση της αρχικά κοινοποιηθείσας συγκέντρωσης μπορεί να προταθεί και να εφαρμοστεί πριν ληφθεί η απόφαση έγκρισης. Είναι πιο συνηθισμένο, ωστόσο, να υποβάλουν τα μέρη δεσμεύσεις με σκοπό να καταστήσουν τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά εντός ορισμένου χρόνου μετά την έγκριση.

6. Είναι ευθύνη της Επιτροπής να καταδείξει ότι μία συγκέντρωση δημιουργεί ή ενισχύει δομές αγοράς που τείνουν να παρεμποδίσουν σε σημαντικό βαθμό τον πραγματικό ανταγωνισμό στην κοινή αγορά. Εμπίπτει στην αρμοδιότητα των μερών να καταδείξουν ότι η τροποποίηση της συγκέντρωσης, μόλις εφαρμοστεί, καταργεί τη δημιουργία ή την ενίσχυση παρόμοιας δεσπόζουσας θέσης. Προς τούτο, απαιτείται από τα μέρη να καταδείξουν σαφώς στην Επιτροπή, σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, ότι το εν λόγω διορθωτικό μέτρο αποκαθιστά όρους αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην κοινή αγορά σε μόνιμη βάση.

7. Όταν η Επιτροπή αξιολογεί αν ένα μέτρο μπορεί να αποκαταστήσει τον αποτελεσματικό ανταγωνισμό, εξετάζει όλους τους συναφείς παράγοντες που σχετίζονται με το ίδιο το μέτρο, συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, του είδους, της κλίμακας και του πεδίου εφαρμογής του προτεινόμενου μέτρου, καθώς και την πιθανότητα επιτυχούς, πλήρους και έγκαιρης εφαρμογής του από τα μέρη. Επιπλέον οι ανωτέρω παράγοντες πρέπει να κριθούν ανάλογα με τη διάρθρωση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της αγοράς στην οποία ανακύπτουν προβλήματα ανταγωνισμού, σε συνάρτηση ασφαλώς με τη θέση των μερών και άλλων ανταγωνιστών στην αγορά. Τα μέρη οφείλουν επομένως να εξαλείψουν από την αρχή κάθε αβεβαιότητα σχετικά με οποιονδήποτε από τους εν λόγω παράγοντες που θα μπορούσε να οδηγήσει την Επιτροπή στην απόρριψη του προτεινόμενου μέτρου.

8. Γενικότερα, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της το γεγονός ότι κάθε διορθωτικό μέτρο, όσο διάστημα παραμένει δέσμευση που δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί, εμπεριέχει κάποια αβεβαιότητα ως προς την τελική του έκβαση. Αυτός ο γενικός παράγοντας πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη από τα μέρη όταν υποβάλλουν ένα διορθωτικό μέτρο στην Επιτροπή.

9. Στην υπόθεση Gencor(8), το Πρωτοδικείο καθιέρωσε την αρχή ότι βασικός στόχος των δεσμεύσεων είναι να διασφαλίζουν ανταγωνιστικές δομές αγοράς. Σύμφωνα με αυτό, δεσμεύσεις που συνίστανται σε απλές υποσχέσεις για ορισμένη συμπεριφορά, π.χ. μία δέσμευση ότι δεν θα υπάρξει κατάχρηση της δεσπόζουσας θέσης που δημιουργείται ή ενισχύεται από την προτεινόμενη συγκέντρωση, δεν θεωρούνται καθαυτές κατάλληλες να καταστήσουν τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά. Όπως απεφάνθη το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(9), δεσμεύσεις διαρθρωτικού χαρακτήρα, όπως η δέσμευση πώλησης μιας θυγατρικής, είναι, κατά κανόνα, προτιμότερες από την άποψη του στόχου του κανονισμού, στο μέτρο που παρεμποδίζουν τη δημιουργία ή την ενίσχυση της δεσπόζουσας θέσης που είχε προγενέστερα επισημάνει η Επιτροπή, ενώ επιπλέον δεν απαιτούν μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα μέτρα παρακολούθησης. Δεν μπορεί, ωστόσο, να αποκλειστεί αυτομάτως το ενδεχόμενο άλλες μορφές δεσμεύσεων να συμβάλουν στην αποτροπή της εμφάνισης ή της ενίσχυσης δεσπόζουσας θέσης. Πάντως πρέπει να αποφασίζεται κατά περίπτωση εάν μπορούν να γίνουν αποδεκτές παρόμοιες δεσμεύσεις.

10. Άπαξ και πραγματοποιηθεί η συγκέντρωση, παρά τη δυνατότητα θέσπισης ορισμένων προσωρινών εγγυήσεων, είναι αναγκαίο να πληρούνται οι δεσμεύσεις προκειμένου να αποκατασταθούν πραγματικά οι επιθυμητές συνθήκες ανταγωνισμού στην αγορά. Επομένως, οι δεσμεύσεις πρέπει να εφαρμόζονται αποτελεσματικά και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Άπαξ και τεθούν σε εφαρμογή, οι δεσμεύσεις δεν πρέπει να απαιτούν πρόσθετη παρακολούθηση(10).

11. Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί δεσμεύσεις σε οποιοδήποτε από τα δύο στάδια της διαδικασίας. Ωστόσο, δεδομένου ότι μόνο κατά το δεύτερο στάδιο πραγματοποιείται εμπεριστατωμένη έρευνα της αγοράς, οι δεσμεύσεις που υποβάλλονται στην Επιτροπή κατά το πρώτο στάδιο πρέπει να είναι επαρκείς ούτως ώστε να αποκλείουν ρητά τυχόν σοβαρές αμφιβολίες κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων(11). Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή πρέπει να εκδώσει απόφαση με την οποία κηρύττει μία συγκέντρωση συμβιβάσιμη ευθύς μόλις αρθούν οι σοβαρές αμφιβολίες που διατυπώνονται στην απόφαση βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του ίδιου κανονισμού ως αποτέλεσμα των δεσμεύσεων που έχουν υποβάλει τα μέρη. Η διάταξη αυτή εφαρμόζεται κυρίως σε δεσμεύσεις που προτείνονται σε σχετικά πρώιμο στάδιο των διαδικασιών του δευτέρου σταδίου(12). Κατόπιν διεξοδικής έρευνας και εφόσον η Επιτροπή έχει καταλήξει, στην κοινοποίηση αιτιάσεων, στην προκαταρκτική άποψη ότι η συγκέντρωση οδηγεί στη δημιουργία ή την ενίσχυση δεσπόζουσας θέσης κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, οι δεσμεύσεις πρέπει να αποκλείουν τη δημιουργία ή την ενίσχυση παρόμοιας δεσπόζουσας θέσης.

12. Παρότι τα μέρη είναι εκείνα που προτείνουν τις δεσμεύσεις, η Επιτροπή διασφαλίζει την εφαρμογή τους παρέχοντας την έγκρισή της υπό την προϋπόθεση ότι οι δεσμεύσεις τηρούνται πλήρως(13). Πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ όρων και υποχρεώσεων. Η απαίτηση να επιτευχθεί κάθε μέτρο που οδηγεί σε διαρθρωτική μεταβολή της αγοράς για την εξάλειψη της δεσπόζουσας θέσης είναι όρος - για παράδειγμα το ότι πρέπει να εκποιηθεί μία δραστηριότητα. Όταν η απόφαση έγκρισης βασίζεται σε πακέτα δεσμεύσεων που αποτελούνται από δεσμεύσεις διαφορετικών ειδών, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να πληρούνται όλα τα στοιχεία. Τα μέτρα εφαρμογής που είναι απαραίτητα για την επίτευξη αυτού του αποτελέσματος αποτελούν υποχρεώσεις που επιβάλλονται στα μέρη, π.χ. ο διορισμός διαχειριστή με την ανέκκλητη εντολή να πωλήσει την εν λόγω επιχείρηση. Όταν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις παραβιάζουν μια υποχρέωση, η Επιτροπή δύναται να ανακαλέσει τις αποφάσεις κήρυξης του συμβιβάσιμου που έχουν εκδοθεί είτε δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 2 είτε δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 2 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, ενεργώντας δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 3 ή του άρθρου 8 παράγραφος 5 στοιχείο β), αντίστοιχα. Ενδέχεται επίσης να επιβληθούν πρόστιμα και περιοδικές χρηματικές ποινές στα μέρη όπως ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο α) και στο άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων αντίστοιχα. Όταν, ωστόσο, δεν επιτευχθεί η κατάσταση που καθιστά τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά(14), δηλαδή ο όρος δεν πληρούται, η απόφαση κήρυξης του συμβιβάσιμου μετατρέπεται αυτομάτως σε απόφαση απαγόρευσης. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, η Επιτροπή δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 4 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, να διατάξει οποιαδήποτε ενδεδειγμένη ενέργεια είναι απαραίτητη για την αποκατάσταση συνθηκών αποτελεσματικού ανταγωνισμού(15). Εξάλλου, ενδέχεται να επιβληθούν πρόστιμα στα μέρη όπως προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 στοιχείο γ).

ΙΙΙ. ΕΙΔΗ ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΔΕΧΕΤΑΙ Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ(16)

1. Εκποίηση δραστηριοτήτων

13. Όταν η προτεινόμενη συγκέντρωση απειλεί να δημιουργήσει ή να ενισχύσει δεσπόζουσα θέση, ο αποτελεσματικότερος τρόπος για την αποκατάσταση του αποτλεσματικού ανταγωνισμού, πέραν της απαγόρευσης, είναι η δημιουργία συνθηκών που να ευνοούν την εμφάνιση ενός νέου ανταγωνιστικού φορέα ή την ενίσχυση υφιστάμενων τρίτων ανταγωνιστών μέσω της εκποίησης δραστηριοτήτων.

Βιώσιμη δραστηριότητα

14. Οι εκποιούμενες δραστηριότητες πρέπει να είναι βιώσιμες επιχειρηματικές δραστηριότητες που, όταν περιέλθουν στον κατάλληλο αγοραστή μπορούν να οδηγήσουν σε αποτελεσματικό ανταγωνισμό με την οντότητα που προκύπτει από τη συγκέντρωση. Συνήθως, βιώσιμη είναι μία υφιστάμενη δραστηριότητα που μπορεί να λειτουργήσει σε αυτόνομη βάση, δηλαδή ανεξάρτητα από τα συμβαλλόμενα μέρη της συγκέντρωσης, όσον αφορά την προμήθεια υλικών παραγωγής ή άλλες μορφές συνεργασίας, εξαιρουμένης της μεταβατικής περιόδου.

15. Όταν προτείνουν την εκποίηση μιας βιώσιμης δραστηριότητας, τα μέρη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις αβεβαιότητες και τους κινδύνους που συνδέονται με τη μεταβίβαση μιας επιχείρησης σε νέο ιδιοκτήτη. Οι εν λόγω κίνδυνοι μπορεί να περιορίσουν τις ανταγωνιστικές επιπτώσεις της εκποιούμενης δραστηριότητας και, κατά συνέπεια, να οδηγήσουν σε μία κατάσταση αγοράς που δεν καθησυχάζει κατ' ανάγκη τις ανησυχίες της Επιτροπής ως προς τον ανταγωνισμό.

Αντικείμενο εκποίησης

16. Όταν το πρόβλημα ανταγωνισμού οφείλεται σε οριζόντια επικάλυψη, πρέπει να εκποείται η καταλληλότερη δραστηριότητα(17). Αυτό ενδεχομένως ενδείκνυται περισσότερο σε περιπτώσεις επιθετικής προσφοράς εξαγοράς κατά την οποία το κοινοποιούν μέρος διαθέτει λιγότερες γνώσεις σχετικά με την υπό εξαγορά δραστηριότητα. Η δέσμευση για εκποίηση των δραστηριοτήτων της επιχείρησης στόχου μπορεί, κάτω από αυτές τις περιστάσεις, να αυξήσει τον κίνδυνο οι δραστηριότητες αυτές να μην καταλήξουν στην εξεύρεση βιώσιμου ανταγωνιστή που θα μπορούσε να ασκήσει αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην αγορά σε μόνιμη βάση.

17. Η ικανότητα της επιχείρησης να λειτουργεί σε αυτόνομη βάση αποτελεί σημαντικό παράγοντα για να καθοριστεί ποιά επικαλυπτόμενη δραστηριότητα πρέπει να εκποιηθεί(18). Προκειμένου να εξασφαλιστεί μία βιώσιμη επιχειρηματική δραστηριότητα, ίσως χρειάζεται να περιληφθούν στην εκποίηση και δραστηριότητες που αφορούν αγορές ως προς τις οποίες η Επιτροπή δεν εξέφρασε ανησυχίες από άποψη ανταγωνισμού, διότι αυτός θα ήταν ο μόνος δυνατός τρόπος να κάνει την εμφάνισή του στις θιγόμενες αγορές ένας πραγματικός ανταγωνιστής(19).

18. Παρότι έχει γίνει αποδεκτή σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις(20), εκποίηση που συνίσταται στο συνδυασμό ορισμένων στοιχείων του ενεργητικού τόσο του αγοραστή όσο και του εξαγοραζόμενου, μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετους κινδύνους όσον αφορά τη βιωσιμότητα και την αποδοτικότητα της προκύπτουσας δραστηριότητας. Θα πρέπει επομένως να αξιολογηθεί με μεγάλη προσοχή. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ένας συνδυασμός εκποιούμενων στοιχείων που περιλαμβάνει εμπορικά σήματα και στοιχεία του ενεργητικού που συνδέονται με την μπορεί να είναι αρκετός για να δημιουργήσει συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού(21). Σε ανάλογες περιπτώσεις, θα πρέπει να πεισθεί η Επιτροπή ότι ο αγοραστής θα μπορούσε αποτελεσματικά και άμεσα να ενοποιήσει τα εν λόγω στοιχεία του ενεργητικού.

Κατάλληλος αγοραστής

19. Προϋπόθεση για να εγκρίνει η Επιτροπή τη συγκέντρωση είναι η μεταβίβαση της βιώσιμης δραστηριότητας σε κατάλληλο αγοραστή(22) εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Έτσι υπάρχει αμοιβαίος συσχετισμός των δύο στοιχείων, δηλαδή της βιώσιμης δραστηριότητας και του κατάλληλου αγοραστή. Η δυνατότητα μιας δραστηριότητας να προσελκύσει τον κατάλληλο αγοραστή αποτελεί, συνεπώς, σημαντικό στοιχείο της αξιολόγησης της Επιτροπής όσον αφορά την καταλληλότητα της προτεινόμενης δέσμευσης(23).

20. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η βιωσιμότητα του πακέτου εκποίησης, βάσει των στοιχείων του ενεργητικού που αποτελούν μέρος της δραστηριότητας, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ταυτότητα του αγοραστή. Σε ανάλογες περιπτώσεις, η Επιτροπή κηρύσσει τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη μόνον εφόσον τα μέρη αναλάβουν τη δέσμευση να μην ολοκληρώσουν την κοινοποιηθείσα πράξη προτού συνάψουν, με έγκριση της Επιτροπής, δεσμευτική συμφωνία με κάποιον αγοραστή (ο οποίος αποκαλείται "αρχικός αγοραστής") για την εκποιούμενη δραστηριότητα(24).

21. Εφόσον η εκποίηση μιας δραστηριότητας αποτελεί όρο για την απόφαση έγκρισης, εναπόκειται στα μέρη να βρουν τον κατάλληλο αγοραστή για την εν λόγω δραστηριότητα. Τα μέρη ενδέχεται συνεπώς να προσθέσουν εξ ιδίας πρωτοβουλίας και άλλα στοιχεία του ενεργητικού προκειμένου να καταστήσουν το πακέτο πιο ελκυστικό για τους υποψήφιους αγοραστές(25).

Εναλλακτικές δεσμεύσεις εκποίησης

22. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η εφαρμογή της επιλογής εκποίησης που προτιμούν τα μέρη (μιας βιώσιμης δραστηριότητας που διαλύει τις ανησυχίες όσον αφορά τον ανταγωνισμό) μπορεί να αποδειχθεί αβέβαιη ή δυσχερής λόγω δικαιωμάτων προτίμησης τρίτων ή λόγω αβεβαιότητας όσον αφορά τη δυνατότητα μεταβίβασης, κατά περίπτωση, σημαντικών συμβάσεων, δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας ή προσωπικού. Τα μέρη μπορεί, ωστόσο, να κρίνουν ότι είναι σε θέση να εκχωρήσουν την εν λόγω δραστηριότητα εντός του ενδεδειγμένου σύντομου χρονικού διαστήματος.

23. Σε ανάλογες περιπτώσεις, η Eπιτροπή δεν μπορεί να αναλάβει τον κίνδυνο να μην αποκατασταθεί εν τέλει ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός. Εναπόκειται, συνεπώς, στα μέρη να προτείνουν μία εναλλακτική λύση στη δέσμευση, η οποία πρέπει να εμφανίζει τουλάχιστον ισοδύναμη αν όχι μεγαλύτερη δυνατότητα αποκατάστασης του αποτελεσματικού ανταγωνισμού, καθώς και σαφές χρονοδιάγραμμα σχετικά με τον τρόπο και το χρόνο που θα επιδιωχθεί η άλλη εναλλακτική λύση(26).

Εξάλειψη διαρθρωτικών δεσμών

24. Οι δεσμεύσεις εκποίησης ενδέχεται να μην περιοριστούν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ανταγωνισμού που δημιουργούν οι οριζόντιες επικαλύψεις. Για την αποκοπή διαρθρωτικού δεσμού με σημαντικό ανταγωνιστή(27) ενδέχεται να είναι απαραίτητη η εκποίηση υφιστάμενης συμμετοχής στο κεφάλαιο κοινής επιχείρησης.

25. Σε άλλες περιπτώσεις, ενδεχόμενο μέτρο θα ήταν η εκποίηση μειοψηφικών συμμετοχών ή η εξάλειψη υφιστάμενων διαρθρωτικών δεσμών μεταξύ διαφόρων τμημάτων έτσι ώστε να αυξηθούν τα κίνητρα άσκησης ανταγωνισμού στην αγορά(28).

2. Άλλα διορθωτικά μέτρα

26. Παρότι η εκποίηση είναι το προτιμότερο μέσο αντιμετώπισης, δεν είναι το μοναδικό διορθωτικό μέτρο που αποδέχεται η Επιτροπή. Πρώτον, υπάρχουν περιπτώσεις όπου είναι αδύνατη η εκποίηση μιας δραστηριότητας(29). Δεύτερον, τα προβλήματα ανταγωνισμού μπορεί να ανακύψουν και από ειδικά χαρακτηριστικά, όπως η ύπαρξη αποκλειστικών συμφωνιών, ο συνδυασμός δικτύων ("επιπτώσεις δικτύου") ή ο συνδυασμός βασικών διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. Σε ανάλογες περιπτώσεις, η Επιτροπή πρέπει να αποφασίσει εάν άλλα είδη διορθωτικών μέτρων ενδέχεται να έχουν επαρκές διαρθρωτικό αποτέλεσμα στην αγορά για την αποκατάσταση του αποτελεσματικού ανταγωνισμού.

27. Η αλλαγή της διάρθρωσης της αγοράς που προκύπτει από μία προτεινόμενη συγκέντρωση μπορεί να καταστήσει τις υφιστάμενες συμβατικές ρυθμίσεις επιζήμιες για τον πραγματικό ανταγωνισμό. Αυτό ισχύει κυρίως όσον αφορά τις αποκλειστικές μακροπρόθεσμες συμφωνίες προσφοράς και διανομής που περιορίζουν τις δυνατότητες των ανταγωνιστών για εκμετάλλευση της αγοράς. Όταν ο συνδυασμένος φορέας διαθέτει σημαντικό μερίδιο αγοράς, τα αποτελέσματα του αποκλεισμού που απορρέουν από τις υφιστάμενες αποκλειστικές συμφωνίες μπορούν να συμβάλουν στη δημιουργία δεσπόζουσας θέσης(30). Στην περίπτωση αυτή, ο τερματισμός των υφιστάμενων αποκλειστικών συμφωνιών(31) μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλος για την εξάλειψη των ανησυχιών σχετικά με τον ανταγωνισμό, εφόσον δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι διατηρείται η de facto αποκλειστικότητα.

28. Η αλλαγή της διάρθρωσης της αγοράς που προκύπτει από μία προτεινόμενη συγκέντρωση μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικούς φραγμούς ή εμπόδια όσον αφορά την είσοδο στην οικεία αγορά. Οι φραγμοί αυτοί μπορεί να οφείλονται στον έλεγχο που ασκείται στην υποδομή σε συγκεκριμένα δίκτυα, ή στις τεχνολογίες αιχμής συμπεριλαμβανομένων των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, της τεχνογνωσίας ή άλλων δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα διορθωτικά μέτρα μπορεί να έχουν ως στόχο να διευκολύνουν την είσοδο στην αγορά εξασφαλίζοντας την πρόσβαση των ανταγωνιστών στην αναγκαία υποδομή(32) ή τις τεχνολογίες αιχμής.

29. Όταν το πρόβλημα ανταγωνισμού δημιουργείται από τον έλεγχο επί των τεχνολογιών αιχμής, η εκποίηση της σχετικής τεχνολογίας(33) είναι το προτιμότερο μέτρο διότι εξαλείφει μία σχέση διαρκείας μεταξύ του συνδυασμένου φορέα και των ανταγωνιστών του. Η Επιτροπή δύναται, ωστόσο, να δεχθεί συμφωνίες χορήγησης αδειών (κατά προτίμηση αποκλειστικές άδειες εκμετάλλευσης χωρίς περιορισμούς ως προς το πεδίο χρήσης για τον δικαιούχο) ως εναλλακτική λύση στην εκποίηση όταν η εκποίηση είναι, για παράδειγμα, πιθανό να παρεμποδίσει την αποτελεσματική εξελισσόμενη έρευνα. Η Επιτροπή έχει επιδιώξει την προσέγγιση αυτή σε συγκεντρώσεις που αφορούν λ.χ. τη φαρμακοβιομηχανία(34).

30. Εξαιτίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών των προβλημάτων ανταγωνισμού που ανακινεί δεδομένη συγκέντρωση σε ορισμένες αγορές, τα μέρη μπορεί να χρειαστεί να προσφέρουν δέσμες διορθωτικών μέτρων τα οποία περιλαμβάνουν ένα συνδυασμό μέτρων εκποίησης και άλλων διορθωτικών μέτρων που διευκολύνουν την είσοδο στην αγορά μέσω της χορήγησης πρόσβασης στο δίκτυο ή πρόσβασης σε ειδικό περιεχόμενο(35). Παρόμοια πακέτα δεσμεύσεων ενδείκνυνται ενδεχομένως για την επίλυση ειδικών προβλημάτων αποκλεισμού τα οποία ανακύπτουν, λόγου χάρη, σε συγκεντρώσεις στους τομείς των τηλεπικοινωνιών και των μέσων μαζικής επικοινωνίας. Επιπλέον, υπάρχουν ενδεχομένως συναλλαγές που επηρεάζουν κυρίως μία αγορά προϊόντος στην οποία, ωστόσο, μόνο μια σύνθετη δέσμη διαφόρων ειδών δεσμεύσεων μπορεί να εξαλείψει σε όλη τους την έκταση τα προβλήματα από άποψη ανταγωνισμού που ανακύπτουν από συγκεκριμένη συγκέντρωση(36).

IV. ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΧΕΡΗΣ, ΑΝ ΟΧΙ ΑΔΥΝΑΤΗ

31. Η Επιτροπή είναι πρόθυμη να διερευνήσει τις δυνατότητες επίλυσης των προβλημάτων ανταγωνισμού που προκαλούνται από τις συγκεντρώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι οι προτεινόμενες λύσεις είναι πειστικές και αποτελεσματικές. Υπάρχουν, ωστόσο, συγκεντρώσεις για τις οποίες δεν μπορεί να εξευρεθεί η κατάλληλη αντιμετώπιση για την εξάλειψη των προβλημάτων ανταγωνισμού εντός της κοινής αγοράς(37). Στις περιπτώσεις αυτές, μοναδική λύση είναι η απαγόρευση.

32. 32. Απόφαση έγκρισης δεν είναι δυνατό να χορηγηθεί όταν τα διορθωτικά μέτρα που προτείνουν τα μέρη είναι τόσο εκτεταμένα και περίπλοκα ώστε η Επιτροπή δεν δύναται να αποφανθεί με τη δέουσα βεβαιότητα ότι θα αποκατασταθεί στην αγορά ο αποτελεσματικός ανταγωνισμός(38).

V. ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΒΟΛΗ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ

1. Πρώτο στάδιο

33. Σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 2 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή δύναται να κηρύξει μια συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά, όταν εκτιμήσει ότι, μετά την τροποποίηση, η κοινοποιηθείσα συγκέντρωση δεν προκαλεί πλέον σοβαρές αμφιβολίες κατά την έννοια της παραγράφου 1 στοιχείο γ). Τα μέρη μπορούν, ακόμη και πριν από τη συγκέντρωση, να υποβάλουν ανεπίσημα στην Επιτροπή προτάσεις δεσμεύσεων. Όταν τα μέρη υποβάλουν προτάσεις δεσμεύσεων μαζί με την κοινοποίηση ή εντός τριών εβδομάδων από την ημερομηνία παραλαβής της κοινοποίησης(39), η προθεσμία έκδοσης απόφασης από την Επιτροπή δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων παρατείνεται από ένα μήνα έως έξι εβδομάδες.

34. Προκειμένου να αποτελέσουν τη βάση για τη λήψη απόφασης δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 2, οι προτάσεις για δεσμεύσεις πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) να υποβάλλονται σε εύθετο χρόνο, το αργότερο κατά την τελευταία ημέρα της προθεσμίας των τριών εβδομάδων·

β) να αναφέρουν αναλυτικά τις δεσμεύσεις τις οποίες έχουν συνάψει τα μέρη ούτως ώστε να επιτρέπουν την πλήρη αξιολόγησή τους·

γ) να εξηγούν γιατί οι παρεχόμενες δεσμεύσεις επιλύουν τα προβλήματα ανταγωνισμού που έχει εντοπίσει η Επιτροπή.

Συγχρόνως με την υποβολή των δεσμεύσεων, τα μέρη θα διαβιβάσουν και το μη εμπιστευτικό κείμενο των δεσμεύσεων, με σκοπό την εξέταση της αγοράς(40).

35. Η Επιτροπή αξιολογεί τις προτάσεις που υποβάλλουν τα μέρη σύμφωνα με τις ανωτέρω προδιαγραφές. Η Επιτροπή διαβουλεύεται με τις αρχές των κρατών μελών σχετικά με τις προτεινόμενες δεσμεύσεις και, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, με τρίτους ενδιαφερόμενους, μέσω ελέγχων αγοράς. Επίσης, σε περιπτώσεις που η γεωγραφική αγορά είναι ευρύτερη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου ("ΕΟΧ") ή όταν, για λόγους που συνδέονται με τη βιωσιμότητα της επιχειρηματικής δραστηριότητας, το πεδίο εφαρμογής της υπό εκποίηση δραστηριότητας είναι ευρύτερο της επικράτειας του ΕΟΧ, τα προτεινόμενα μέτρα πρέπει να συζητηθούν και με τις αρχές ανταγωνισμού χωρών εκτός ΕΟΧ στο πλαίσιο των διμερών συμφωνιών συνεργασίας της Κοινότητας με τις εν λόγω χώρες.

36. Εάν η αξιολόγηση της Επιτροπής επιβεβαιώσει ότι οι προτεινόμενες δεσμεύσεις αίρουν τους λόγους ύπαρξης σοβαρών αμφιβολιών, η Επιτροπή κηρύσσει τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη κατά το πρώτο στάδιο.

37. Όταν η αξιολόγηση αποκαλύπτει ότι οι προτεινόμενες δεσμεύσεις δεν αρκούν για να άρουν τις ανησυχίες που προκαλεί η συγκέντρωση από άποψη ανταγωνισμού, τα μέρη ενημερώνονται σχετικά. Δεδομένου ότι τα μέτρα του πρώτου σταδίου έχουν σχεδιαστεί για να προσφέρουν μία ευθεία απάντηση σε ένα άμεσα προσδιορίσιμο πρόβλημα ανταγωνισμού(41), μπορούν να γίνουν δεκτές μόνο περιορισμένες τροποποιήσεις επί των προτεινόμενων δεσμεύσεων. Οι εν λόγω τροποποιήσεις, που αποτελούν άμεση ανταπόκριση στο αποτέλεσμα των διαβουλεύσεων, περιλαμβάνουν διευκρινίσεις, επεξεργασίες ή και άλλες βελτιώσεις που διασφαλίζουν τη λειτουργικότητα και την αποτελεσματικότητα των δεσμεύσεων.

38. Η Επιτροπή εκδίδει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο γ) και κινεί τη διαδικασία, εκτός εάν τα μέρη άρουν όλες τις σοβαρές αμφιβολίες.

2. Δεύτερο στάδιο

39. Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή κηρύσσει μία συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά, όταν μετά την τροποποίηση η κοινοποιηθείσα συγκέντρωση δεν δημιουργεί ούτε ενισχύει δεσπόζουσα θέση κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Οι δεσμεύσεις που προτείνονται σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 πρέπει να υποβάλλονται στην Επιτροπή εντός τριών μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία κινήθηκε η διαδικασία. Παράταση της εν λόγω προθεσμίας λαμβάνεται υπόψη μόνον κατόπιν αιτήσεως των μερών, τα οποία εκθέτουν τις εξαιρετικές περιστάσεις που κατά τη γνώμη τους τη δικαιολογούν. Η αίτηση παράτασης πρέπει να παραλαμβάνεται εντός της τρίμηνης προθεσμίας. Η παράταση είναι δυνατή μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις και εφόσον, στη συγκεκριμένη υπόθεση, τα χρονικά περιθώρια επιτρέπουν στην Επιτροπή να προβεί σε ορθή αξιολόγηση και να προχωρήσει στις κατάλληλες διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και τους τρίτους ενδιαφερόμενους(42).

40. Πριν από τη λήξη της τρίμηνης προθεσμίας, η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να συζητήσει σχετικά με τις κατάλληλες δεσμεύσεις. Τα μέρη καλούνται να υποβάλουν σχέδια προτάσεων που ασχολούνται τόσο με ουσιαστικές όσο και με διαδικαστικές πτυχές που είναι απαραίτητες για να διασφαλιστεί η πλήρης λειτουργικότητα των δεσμεύσεων.

41. Προκειμένου να αποτελέσουν τη βάση για έκδοση απόφασης σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2, οι προτάσεις δεσμεύσεων που υποβάλλονται πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) να υποβάλλονται σε εύθετο χρόνο, το αργότερο κατά την τελευταία ημέρα της τρίμηνης περιόδου·

β) να ασχολούνται με όλα τα προβλήματα ανταγωνισμού που εκτίθενται στη δήλωση αιτιάσεων και τα οποία δεν έχουν εν συνεχεία εγκαταλειφθεί. Προς τούτο πρέπει να αναφέρουν αναλυτικά τους ουσιαστικούς και τους εκτελεστικούς όρους που έχουν αποδεχθεί τα μέρη ούτως ώστε να επιτρέπουν την πλήρη αξιολόγησή τους·

γ) να εξηγούν πώς οι προτεινόμενες δεσμεύσεις επιλύουν τα προβλήματα ανταγωνισμού.

Συγχρόνως με την υποβολή των δεσμεύσεων, τα μέρη διαβιβάζουν ένα μη εμπιστευτικό κείμενο των δεσμεύσεων, με σκοπό την εξέταση της αγοράς.

42. Οι προτάσεις που υποβάλλουν τα μέρη βάσει των ανωτέρω προδιαγραφών αξιολογούνται από τις υπηρεσίες της Επιτροπής. Αν η αξιολόγηση επιβεβαιώσει ότι οι προτεινόμενες δεσμεύσεις αίρουν τις ανταγωνιστικές ανησυχίες, κατόπιν διαβουλεύσεων με τις αρχές των κρατών μελών, συζητήσεων με αρχές μη κοινοτικών χωρών(43) και, εν ανάγκη, με τα ενδιαφερόμενα τρίτα μέρη με την μορφή έρευνας της αγοράς, υποβάλλεται για έγκριση στην Επιτροπή απόφαση κήρυξης του συμβιβάσιμου.

43. Αντιθέτως, όταν η αξιολόγηση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι οι προτεινόμενες δεσμεύσεις δεν αρκούν για να άρουν τις ανησυχίες τις οποίες εγείρει η συγκέντρωση από πλευράς ανταγωνισμού, τα μέρη ενημερώνονται σχετικά. Εφόσον τα μέρη τροποποιήσουν εν συνεχεία τις προτεινόμενες δεσμεύσεις, η Επιτροπή δύναται να δεχθεί τις εν λόγω τροποποιηθείσες δεσμεύσεις(44) μόνον εφόσον μπορεί να αποφανθεί σαφώς - βασιζόμενη στην αξιολόγηση πληροφοριών που ήδη έχει λάβει κατά τη διάρκεια της έρευνας, περιλαμβανομένων των αποτελεσμάτων προγενέστερης εξέτασης της αγοράς, και χωρίς να παρίσταται ανάγκη πραγματοποίησης άλλης εξέτασης αγοράς - ότι οι εν λόγω δεσμεύσεις, άπαξ και εφαρμοσθούν, επιλύουν τα εντοπισθέντα προβλήματα ανταγωνισμού και παρέχουν τη χρονική δυνατότητα για τη διενέργεια των κατάλληλων διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη.

VI. ΠΡΟYΠΟΘΕΣΕΙΣ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΔΕΣΜΕΥΣΕΩΝ

44. Οι δεσμεύσεις αποτελούν συνήθως ένα μέσο που προτείνεται για να εξασφαλισθεί η απόφαση για το συμβιβάσιμο και η υλοποίησή τους κατά κανόνα λαμβάνει χώρα μετά την έκδοση της απόφασης. Οι δεσμεύσεις που αναλαμβάνονται μετά την έκδοση της απόφασης απαιτούν λύσεις που να διασφαλίζουν την ορθή και έγκαιρη εφαρμογή τους. Αυτές οι εκτελεστικές διατάξεις θα αποτελέσουν μέρος των δεσμεύσεων που συνήψαν τα μέρη με την Επιτροπή. Πρέπει να εξετασθούν κατά περίπτωση, κυρίως όσον αφορά τις προθεσμίες που ορίζονται για την υλοποίηση τους, που πρέπει να είναι εν γένει όσον το δυνατόν συντομότερες. Συνεπώς, δεν είναι δυνατή η πλήρης τυποποίηση των προϋποθέσεων αυτών.

45. Οι οδηγίες που ακολουθούν αποβλέπουν στο να βοηθήσουν τα μέρη στην κατάρτιση των προτάσεων για δεσμεύσεις. Οι αρχές βασίζονται στο πλαίσιο μιας δέσμευσης για εκποίηση, η οποία, όπως προαναφέρθηκε, αποτελεί τη συνηθέστερη δέσμευση. Πολλές από τις αρχές που ακολουθούν εφαρμόζονται, ωστόσο, και σε άλλα είδη δεσμεύσεων.

1. Ουσιώδη χαρακτηριστικά των δεσμεύσεων για εκποίηση δραστηριοτήτων

46. Στη συνηθέστερη δέσμευση για εκποίηση, οι δραστηριότητες που πρόκειται να εκποιηθούν αποτελούν συνδυασμό υλικών και άυλων στοιχείων, τα οποία μπορούν να πάρουν τη μορφή μιας ήδη υφιστάμενης εταιρείας ή ομίλου εταιρειών, ή μιας επιχειρηματικής δραστηριότητας που δεν συνιστούσε προηγουμένως επιχείρηση. Κατά συνέπεια, όταν τα μέρη(45) προτείνουν μία δέσμευση γιά εκποίηση πρέπει να τη συνοδεύουν με ακριβή και αναλυτικό ορισμό του στόχου της προβλεπόμενης εκποίησης (στο εξής αναφέρεται ως "περιγραφή της επιχειρηματικής δραστηριότητας" ή "περιγραφή"). Η περιγραφή πρέπει να περιέχει όλα τα στοιχεία της επιχειρηματικής δραστηριότητας που θα της επιτρέψουν να ενεργήσει ως βιώσιμος ανταγωνιστής στην αγορά: υλικά (λ.χ. Ε & Α, παραγωγή, διανομή, πωλήσεις και δραστηριότητες μάρκετινγκ) και άυλα (λ.χ. δικαιώματα διανοητικής ιδιοκτησίας, φήμη της επιχείρησης) στοιχεία ενεργητικού, προσωπικό, συμφωνίες προμηθειών και πωλήσεων (με κατάλληλες εγγυήσεις σχετικά με τη δυνατότητα μεταβίβασής τους), καταλόγους πελατών, συμφωνίες εξυπηρέτησης τρίτων, τεχνική βοήθεια (πεδίο εφαρμογής, διάρκεια, κόστος, ποιότητα) κ.ο.κ. Για να αποφευχθούν τυχόν παρανοήσεις σχετικά με την επιχειρηματική δραστηριότητα που πρόκειται να εκχωρηθεί, πρέπει να προσδιορίζονται χωριστά τα στοιχεία του ενεργητικού που χρησιμοποιούνται μεν για την εν λόγω δραστηριότητα, δεν πρέπει όμως, σύμφωνα με τα μέρη, να εκποιηθούν.

47. Η περιγραφή πρέπει να προβλέπει ένα μηχανισμό, βάσει του οποίου ο αποκτών την επιχειρηματική δραστηριότητα να μπορεί να διατηρεί και να επιλέγει το κατάλληλο προσωπικό. Ένας τέτοιος μηχανισμός απαιτείται και για το προσωπικό που εργάζεται επί του παρόντος στην επιχειρηματική μονάδα με την τρέχουσα μορφή εκμετάλλευσης, καθώς και για το προσωπικό που πληροί ουσιώδεις λειτουργίες της επιχείρησης, όπως, λόγου χάρη, προσωπικό της ομάδας Ε & Α και της τεχνολογίας της πληροφορικής ακόμη και αν επί του παρόντος το εν λόγω προσωπικό απασχολείται σε άλλη επιχειρηματική μονάδα ιδιοκτησίας των μερών. Ο εν λόγω μηχανισμός προβλέπεται με την επιφύλαξη της εφαρμογής των οδηγιών του Συμβουλίου για τις ομαδικές απολύσεις(46)· για τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων(47)· και της οδηγίας που διασφαλίζει ότι ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και ότι ζητείται η γνώμη τους(48), καθώς και εθνικών διατάξεων για την εφαρμογή των εν λόγω οδηγιών.

48. Η εκποίηση πραγματοποιείται συνήθως εντός καθορισμένου χρονικού διαστήματος που συμφωνείται μεταξύ των μερών και της Επιτροπής, η οποία λαμβάνει υπόψη όλες τις συνιστώσες. Το πακέτο θα ορίζει τι είδος συμφωνίας - επιστολή εκδήλωσης ενδιαφέροντος, τελική συμφωνία, μεταβίβαση νόμιμου τίτλου - απαιτείται, καθώς και τη σχετική προθεσμία. Η προθεσμία της εκποίησης πρέπει να αρχίζει την ημέρα έκδοσης της απόφασης της Επιτροπής.

49. Για να διασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα της δέσμευσης, η πώληση στον προτεινόμενο υποψήφιο αγοραστή υπόκειται σε προηγούμενη έγκριση από την Επιτροπή. Κατά κανόνα, ο αγοραστής πρέπει να είναι βιώσιμος υπαρκτός ή δυνητικός, ανταγωνιστής, ανεξάρτητος και μη συνδεόμενος με τα μέρη, ο οποίος διαθέτει τους οικονομικούς πόρους(49) και αποδεδειγμένη εμπειρία και έχει τα κίνητρα να διατηρήσει και να αναπτύξει την εκποιηθείσα δραστηριότητα ως ενεργή ανταγωνιστική δύναμη που θα ανταγωνίζεται τα μέρη. Εξάλλου, η απόκτηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας από συγκεκριμένο υποψήφιο αγοραστή πρέπει να αποκλείει την πιθανότητα να δημιουργηθούν νέα προβλήματα ανταγωνισμού ή να υπάρξει κίνδυνος καθυστέρησης εφαρμογής του μέτρου. Οι προϋποθέσεις αυτές αναφέρονται στο εξής ως οι "προδιαγραφές του αγοραστή". Προκειμένου να διατηρηθεί το διαρθρωτικό αποτέλεσμα ενός μέτρου, ο συνδυασμένος φορέας δεν δύναται, ακόμη και αν δεν περιλαμβάνεται ρητός όρος στις δεσμεύσεις, να αποκτήσει εν συνεχεία επιρροή επί του συνόλου ή μέρους της εκποιηθείσας δραστηριότητας, εκτός εάν η Επιτροπή έχει διαπιστώσει προηγουμένως ότι η διάρθρωση της αγοράς έχει μεταβληθεί σε τέτοιο βαθμό ώστε η δέσμευση δεν κρίνεται πλέον αναγκαία για να καταστήσει τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη με την κοινή αγορά.

2. Προσωρινή διατήρηση της εκποιητέας επιχειρηματικής δραστηριότητας - διαχειριστής αρμόδιος για το διαχωρισμό των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων

50. Είναι ευθύνη των μερών να μειώσουν στο ελάχιστο κάθε ενδεχόμενο κίνδυνο απώλειας του ανταγωνιστικού δυναμικού της εκποιητέας επιχείρησης που προκύπτει από την αβεβαιότητα που ενυπάρχει στη μεταφορά μια επιχειρηματικής δραστηριότητας. Εν αναμονή της εκποίησης, η Επιτροπή θα αναμένει την υποβολή από τα μέρη δεσμεύσεων οι οποίες θα διαφυλάσσουν την ανεξαρτησία, την οικονομική βιωσιμότητα, την εμπορευσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα της εκποιητέας δραστηριότητας.

51. Οι δεσμεύσεις αυτές καταρτίζονται κατά τρόπο που να διατηρείται η επιχειρηματική δραστηριότητα ανεξάρτητη από τις δραστηριότητες των μερών και που να διασφαλίζεται ότι η διαχείρισή της γίνεται ως χωριστής δραστηριότητας υπό πώληση. Θα απαιτείται από τα μέρη να διασφαλίζουν ότι διατηρούνται όλα τα σχετικά υλικά και άυλα στοιχεία ενεργητικού στο πακέτο εκποίησης, σύμφωνα με την ορθή επιχειρηματική πρακτική και τη συνήθη πορεία της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Αυτό αφορά κυρίως τη διατήρηση των πάγιων στοιχείων του ενεργητικού, της τεχνογνωσίας ή εμπορικών πληροφοριών εμπιστευτικού χαρακτήρα ή εκείνων που συνδέονται με θέματα διανοητικής ιδιοκτησίας, της πελατειακής βάσης και της τεχνικής και εμπορικής ικανότητας των εργαζομένων. Εξάλλου, τα μέρη πρέπει να διατηρήσουν για το πακέτο εκποίησης τους ίδιους όρους ανταγωνισμού που εφαρμόζονταν πριν από τη συγκέντρωση, έτσι ώστε οι επιχειρηματικές δραστηριότητες να εξακολουθούν να ασκούνται με τον ίδιο τρόπο. Αυτό περιλαμβάνει την παροχή σχετικών διοικητικών και διαχειριστικών υπηρεσιών, επαρκές κεφάλαιο κίνησης και πιστωτικό όριο και ενδέχεται να περιλαμβάνει άλλους ειδικούς όρους για τη διατήρηση του ανταγωνισμού σε έναν κλάδο.

52. Εφόσον η Επιτροπή δεν μπορεί, σε καθημερινή βάση, να εμπλακεί άμεσα στην παρακολούθηση της τήρησης των προσωρινών αυτών μέτρων διατήρησης, εγκρίνει το διορισμό διαχειριστή, ο οποίος θα εποπτεύει τη συμμόρφωση των μερών με τα εν λόγω μέτρα διατήρησης (ο αποκαλούμενος "διαχειριστής αρμόδιος για το διαχωρισμό των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων"). Ο ανωτέρω διαχειριστής θα ενεργεί εξ ονόματος της Επιτροπής και προς το βέλτιστο συμφέρον της εκποιητέας επιχειρηματικής δραστηριότητας. Η δέσμευση θα ορίζει τις ειδικές λεπτομέρειες της εντολής του διαχειριστή. Η εντολή του διαχειριστή, η οποία θα εγκριθεί μαζί με το διορισμό του, θα περιλαμβάνει, λόγου χάρη, αρμοδιότητες εποπτείας που περιλαμβάνουν το δικαίωμα να προτείνει, και, εν ανάγκη, να επιβάλλει όλα τα μέτρα που ο ίδιος κρίνει απαραίτητα για τη διασφάλιση της τήρησης εκάστης των δεσμεύσεων, καθώς και περιοδικές εκθέσεις όσον αφορά την τήρηση των δεσμεύσεων.

3. Υλοποίηση των δεσμεύσεων - διαχειριστής της εκποίησης

53. Η δέσμευση θα ορίζει επίσης τις ειδικές λεπτομέρειες και διαδικασίες που αφορούν, για παράδειγμα την εποπτεία της υλοποίησης της εκποίησης, κριτήρια έγκρισης του αγοραστή, απαιτήσεις υποβολής περιοδικών εκθέσεων, καθώς και έγκριση του ενημερωτικού δελτίου ή του διαφημιστικού υλικού. Εδώ επισημαίνεται επίσης ότι η Επιτροπή δεν μπορεί, σε καθημερινή βάση, να ασχολείται με τη διαχείριση της εκποίησης. Κατά συνέπεια, στις περισσότερες περιπτώσεις, η Επιτροπή εκτιμά ότι η πλέον ενδεδειγμένη λύση είναι η έγκριση του διορισμού διαχειριστή με αρμοδιότητες παρακολούθησης, για λογαριασμό της Επιτροπής, της εφαρμογής των δεσμεύσεων (ο "διαχειριστής της εκποίησης").

54. Ο ρόλος του διαχειριστή δύναται να ποικίλλει κατά περίπτωση, αλλά, σε γενικές γραμμές, περιλαμβάνει την εποπτεία η οποία συνεπάγεται δικαίωμα να προτείνει και, εν ανάγκη, να επιβάλλει όλα τα μέτρα που ο ίδιος κρίνει απαραίτητα για τη διασφάλιση της τήρησης εκάστης των δεσμεύσεων, καθώς και την υποβολή εκθέσεων σε τακτά χρονικά διαστήματα. Κατά περίπτωση, ο ρόλος του διαχειριστή μπορεί να επεκταθεί σε δύο στάδια: στο πρώτο στάδιο, θα είναι αρμόδιος να παρακολουθεί τις προσπάθειες των μερών να βρουν μελλοντικό αγοραστή. Εφόσον τα μέρη αποτύχουν στην εξεύρεση αποδεκτού αγοραστή εντός του χρονοδιαγράμματος που ορίζεται στις δεσμεύσεις τους, τότε στο δεύτερο στάδιο, δίδεται στο διαχειριστή ανέκκλητη εντολή να πραγματοποιήσει την εκποίηση της επιχειρηματικής δραστηριότητας εντός συγκεκριμένης προθεσμίας σε οποιαδήποτε τιμή, κατόπιν εγκρίσεως της Επιτροπής.

4. Έγκριση του διαχειριστή και της εντολής του διαχειριστή

55. Ανάλογα με τα είδη των δεσμεύσεων και με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, ο διαχειριστής της εκποίησης δύναται να είναι ή να μην είναι το ίδιο πρόσωπο ή οργανισμός με το διαχειριστή που είναι αρμόδιος για το διαχωρισμό των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων. Ο διαχειριστής είναι συνήθως τράπεζα επενδύσεων, εταιρεία συμβούλων διαχείρισης ή λογιστική εταιρεία ή ανάλογο ίδρυμα. Τα μέρη προτείνουν το διαχειριστή (ή ορισμένους διαχειριστές) στην Επιτροπή. Ο διαχειριστής είναι ανεξάρτητος από τα μέρη, κατέχει τα απαιτούμενα προσόντα για να επιτελέσει το έργο του και δεν είναι ούτε γίνεται αντικείμενο σύγκρουσης συμφερόντων. Τα μέρη αναλαμβάνουν την ευθύνη να διαβιβάσουν στην Επιτροπή τις κατάλληλες πληροφορίες που θα της επιτρέψουν να κρίνει εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις αυτές. Η Επιτροπή επιμένει συνήθως στην εξέταση και την έγκριση των όρων που διέπουν το διορισμό του διαχειριστή, ο οποίος πρέπει να είναι αμετάκλητος, εκτός αν καταδειχθεί στην Επιτροπή ότι υπάρχουν "σοβαροί λόγοι" για το διορισμό νέου διαχειριστή.

56. Τα μέρη επωμίζονται την ευθύνη της αμοιβής κάθε διαχειριστή για όλες τις υπηρεσίες που προσφέρει κατά την εκτέλεση των υποχρεώσεών του και η διάρθρωση της αμοιβής πρέπει να είναι τέτοια που να μην παρεμποδίζει την ανεξαρτησία του διαχειριστή και την αποτελεσματικότητά του κατά την εκπλήρωση της εντολής του. Ο διαχειριστής αναλαμβάνει συγκεκριμένα καθήκοντα που αποσκοπούν στη διασφάλιση, καλή τη πίστει, της τήρησης των δεσμεύσεων εξ ονόματος της Επιτροπής· τα καθήκοντα αυτά ορίζονται στην εντολή του διαχειριστή. Η εντολή πρέπει να περιλαμβάνει όλους τους απαραίτητους όρους που θα επιτρέψουν στο διαχειριστή να εκπληρώσει τα καθήκοντά του βάσει της δέσμευσης που έχει αποδεχθεί η Επιτροπή. Απαιτείται έγκριση της Επιτροπής.

57. Όταν έχουν υλοποιηθεί οι ειδικές δεσμεύσεις που έχουν ανατεθεί στο διαχειριστή, δηλαδή όταν έχει διαβιβαστεί ο νόμιμος τίτλος του πακέτου εκποίησης ή μετά την εκπλήρωση ορισμένων ειδικών υποχρεώσεων που έπονται της εκποίησης, η εντολή προβλέπει ότι ο διαχειριστής ζητεί από την Επιτροπή την αποδέσμευσή του από περαιτέρω αρμοδιότητες. Ακόμη και μετά τη χορήγηση της αποδέσμευσης, η Επιτροπή διατηρεί, ωστόσο, τη διακριτική ευχέρεια να ζητήσει τον επαναδιορισμό του διαχειριστή, εφόσον εν συνεχεία διαπιστώσει ότι δεν έχουν εφαρμοστεί πλήρως και δεόντως οι σχετικές δεσμεύσεις.

5. Έγκριση του αγοραστή και της συμφωνίας αγοράς

58. Τα μέρη ή ο διαχειριστής μπορούν να προβούν στην πώληση μόνον εφόσον η Επιτροπή εγκρίνει έναν υποψήφιο αγοραστή, καθώς και τη συμφωνία αγοράς βάσει των όρων εφαρμογής που περιέχονται στη δέσμευση. Η Επιτροπή θα ζητήσει από τα μέρη ή από το διαχειριστή να παράσχουν επαρκή στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι ο υποψήφιος αγοραστής πληροί τις προϋποθέσεις των δεσμεύσεων, δηλαδή τις προδιαγραφές του αγοραστή, και ότι η επιχειρηματική δραστηριότητα πωλείται κατά τρόπο που συνάδει με τη δέσμευση. Η Επιτροπή θα ανακοινώσει επίσημα την άποψή της στα μέρη. Προηγουμένως, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ενδέχεται να συζητήσουν με τον υποψήφιο αγοραστή τα κίνητρά του να ανταγωνιστεί το συνδυασμένο φορέα βάσει των επιχειρηματικών του σχεδίων. Όταν προτείνονται διάφοροι αγοραστές για διαφορετικά τμήματα του πακέτου εκποίησης, η Επιτροπή θα ελέγχει εάν κάθε μεμονωμένος υποψήφιος αγοραστής είναι αποδεκτός και εάν το συνολικό πακέτο επιλύει το πρόβλημα ανταγωνισμού.

59. Ο υποψήφιος αγοραστής δεν κρίνεται αποδεκτός, εάν η Επιτροπή αποφανθεί ότι, βάσει των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της, η εξαγορά του πακέτου εκποίησης εκ μέρους του απειλεί, εκ πρώτης όψεως, να δημιουργήσει προβλήματα ανταγωνισμού(50) ή άλλες δυσχέρειες, που ενδέχεται να καθυστερήσουν την έγκαιρη εφαρμογή της δέσμευσης ή φανερώνουν την έλλειψη κατάλληλων κινήτρων εκ μέρους του αγοραστή ώστε να ασκήσει ανταγωνισμό στην επιχείρηση που προκύπτει από τη συγκέντρωση. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα ανακοινώσει επισήμως την άποψή της ότι ο αγοραστής δεν πληροί τις θεσπισθείσες προδιαγραφές(51).

60. Όταν η αγορά καταλήγει σε συγκέντρωση με κοινοτική διάσταση, η νέα πράξη πρέπει να κοινοποιείται σύμφωνα με τον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων και εν συνεχεία να εγκριθεί σύμφωνα με τις συνήθεις διαδικασίες(52). Στην αντίθετη περίπτωση, η έγκριση ενός αγοραστή από την Επιτροπή γίνεται με επιφύλαξη της νομολογίας των εθνικών αρχών για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.

(1) ΕΕ L 395 της 30.12.1989, σ. 1, διορθωτικό στην ΕΕ L 257 της 21.9.1990, σ. 13.

(2) ΕΕ L 180 της 9.7.1997, σ. 1.

(3) Οι αναφορές σε "μέρη" και "συμβαλλόμενα μέρη της συγκέντρωσης" καλύπτει και περιπτώσεις όπου υπάρχει μόνον ένα κοινοποιούν μέρος.

(4) Στο εξής αναφέρεται ως δεύτερο στάδιο.

(5) Στο εξής αναφέρεται ως πρώτο στάδιο.

(6) Αιτιολογική σκέψη 7 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων.

(7) Σε περίπτωση δημιουργίας κοινής επιχείρησης, η Επιτροπή εξετάζει επίσης τη συγκέντρωση δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 4 του κανονισμού για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων. Προς τούτο, η Επιτροπή εξετάζει αν η δημιουργία της κοινής επιχείρησης έχει ως στόχο ή ως αποτέλεσμα το συντονισμό της συμπεριφοράς σε θέματα ανταγωνισμού επιχειρήσεων που παραμένουν ανεξάρτητες. Παρόμοιος συντονισμός αξιολογείται βάσει των κριτηρίων του άρθρου 81 παράγραφοι 1 και 3 της συνθήκης ΕΚ, με σκοπό να αποφασιστεί αν η πράξη συμβιβάζεται ή όχι με την κοινή αγορά. Οι αρχές που εκτίθενται στην παρούσα ανακοίνωση δύνανται να εφαρμοσθούν και σε υποθέσεις που εξετάζονται στο πλαίσιο του άρθρου 2 παράγραφος 4.

(8) Απόφαση του Πρωτοδικείου της 25ης Μαρτίου 1999 στην υπόθεση T-102/96, Gencor κατά Επιτροπής, Συλλογή 1999, σ. ΙΙ-753, σκέψη 316

(9) Ό.π., σκέψη 319.

(10) Μόνο σε εξαιρετικές περιστάσεις, η Επιτροπή θα λάβει υπόψη δεσμεύσεις που χρήζουν περαιτέρω παρακολούθησης: απόφαση 97/816/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.877 - Boeing/McDonnell Douglas, ΕΕ L 336 της 8.12.1997, σ. 16).

(11) Οι δεσμεύσεις κατά το πρώτο στάδιο μπορούν να γίνουν αποδεκτές μόνο σε ορισμένες περιπτώσεις. Το πρόβλημα ανταγωνισμού πρέπει να είναι τόσο προφανές και τα μέτρα τόσο ξεκάθαρα, ώστε να μην είναι απαραίτητη η διενέργεια εμπεριστατωμένης έρευνας.

(12) Απόφαση της Επιτροπής της 30ής Μαρτίου 1999 (IV/JV.15 - BT/AT& T)· απόφαση 2001/45/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.1532 - BP Amoco/Arco, ΕΕ L 18 της 19.1.2001, σ. 1).

(13) Εφόσον η τελική αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με μια υπόθεση φανερώνει ότι δεν υφίστανται προβλήματα ανταγωνισμού ή ότι η επίλυση των προβλημάτων δεν εξαρτάται από συγκεκριμένο στοιχείο των δεσμεύσεων που έχουν υποβληθεί, τα μέρη δύνανται, αφού ενημερωθούν σχετικά, να τις αποσύρουν. Εάν τα μέρη δεν αποσύρουν τις δεσμεύσεις, η Επιτροπή δύναται, κατά την έκδοση της απόφασής της, είτε να λάβει υπόψη τις προτάσεις τους ή να τις αγνοήσει. Σε περίπτωση που τις λάβει υπόψη, η Επιτροπή θα διευκρινίζει στην απόφασή της ότι οι προτάσεις δεν αποτελούν όρο για κήρυξη του συμβιβάσιμου.

(14) Η ίδια αρχή εφαρμόζεται όταν η κατάσταση η οποία κατέστησε αρχικά τη συγκέντρωση συμβιβάσιμη ανατρέπεται στη συνέχεια· βλέπε την τελευταία πρόταση της παραγράφου 49.

(15) Τα μέτρα αυτά μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε περιοδικές χρηματικές ποινές, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 2 στοιχείο β).

(16) Η παρακάτω επισκόπηση δεν είναι εξαντλητική.

(17) Όταν το πρόβλημα ανταγωνισμού ανακύπτει σε περιπτώσεις κάθετης ολοκλήρωσης, η εκποίηση ενδέχεται επίσης να διασκεδάσει τις ανησυχίες ως προς τον ανταγωνισμό.

(18) Απόφαση της Επιτροπής της 29ης Σεπτεμβρίου 1999 (IV/M.1383 - Exxon/Mobil, παράγραφος 860)· απόφαση της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2000 (COMP/M.1641 - Linde/AGA, παράγραφος 94).

(19) Απόφαση 1999/229/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.913 - Siemens/Elektrowatt, παράγραφος 134, ΕΕ L 88 της 31.3.1999, σ. 1)· απόφαση 2000/718/ΕΚ της Επιτροπής (COMP/M.1578 - Sanitec/Sphinx, παράγραφος 255, ΕΕ L της 294, 22.11.2000, σ. 1)· απόφαση της Επιτροπής της 8ης Μαρτίου 2000 (COMP/M.1802 - Unilever/Amora Maille)· απόφαση της Επιτροπής της 28ης Σεπτεμβρίου 2000 (COMP/M.1990 - Unilever/Bestfoods, ΕΕ C 311 της 31.10.2000, σ. 6).

(20) Απόφαση 96/222/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.603 - Crown Cork & Seal/CarnaudMetalbox, ΕΕ L 75 της 23.3.1996, σ. 38).

(21) Απόφαση 96/435/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.623 - Kimberly-Clark/Scott Paper, ΕΕ L 183 της 23.7.1996, σ. 1).

(22) Βλέπε παράγραφο 49 για τις προδιαγραφές του αγοραστή.

(23) IV/M.913 - Siemens/Elektrowatt, ό.π.

(24) Απόφαση της Επιτροπής της 13ης Δεκεμβρίου 2000 (COMP/M.2060 - Bosch/Rexrodth).

(25) IV/M.1532 - BP Amoco/Arco, ό.π. όπου η δέσμευση αφορούσε την εκποίηση συμφερόντων σε ορισμένους αγωγούς αερίου και εγκαταστάσεις επεξεργασίας στη Βόρεια Θάλασσα, εκποιήθηκαν επίσης και τα συμφέροντα στους συναφείς τομείς αερίου.

(26) Απόφαση της Επιτροπής της 8ης Απριλίου 1999 (COMP/M.1453 - AXA/GRE, ΕΕ L 30 της 2.2.2000, σ. 6).

(27) Απόφαση 98/455/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.942 - VEBA/Degussa, ΕΕ C 201 της 17.7.1998, σ. 102).

(28) Απόφαση της Επιτροπής της 9ης Φεβρουαρίου 2000 (COMP/M.1628 - TotalFina/Elf)· απόφαση της Επιτροπής της 13ης Ιουνίου 2000 (COMP/M.1673 - VEBA/VIAG)· απόφαση της Επιτροπής της 1ης Σεπτεμβρίου 2000 (COMP/M.1980 - Volvo/Renault, ΕΕ L 301 της 21.10.2000, σ. 23).

(29) IV/M.877 - Boeing/McDonnell Douglas, ό.π. Οι έρευνες της Επιτροπής αποκάλυψαν ότι καμία από τις υφιστάμενες αεροναυπηγικές βιομηχανίες δεν ενδιαφερόταν να εξαγοράσει την Douglas Aircraft Company (DAC, εμπορικό τμήμα αεροσκαφών της McDonell Douglas) από την Boeing, ούτε υπήρχε η δυνατότητα να εξευρεθεί δυνητικός ανταγωνιστής για την αγορά αεριωθουμένων αεροσκαφών, ο οποίος θα επιτύγχανε την είσοδό του στην αγορά μέσω της εξαγοράς της DAC.

(30) Απόφαση 98/475/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M. 986 - AGFA Gevaert/DuPont, ΕΕ L 211 της 29.7.1998, σ. 22).

(31) Απόφαση της Επιτροπής της 28ης Οκτωβρίου 1999 (IV/M. 1571 - New Holland/Case, ΕΕ C 130 της 11.5.2000, σ. 11)· απόφαση της Επιτροπής της 19ης Απριλίου 1999 (IV/M.1467 - Rohm and Haas/Morton, ΕΕ C 157 της 4.6.1999, σ. 7).

(32) Απόφαση της Επιτροπής της 5ης Οκτωβρίου 1992 (IV/M.157 - Air France/SABENA, ΕΕ C 272 της 21.10.1992, σ. 1)· απόφαση της Επιτροπής της 27ης Νοεμβρίου 1992 (IV/M.259 - British Airways/TAT, ΕΕ C 326 της 11.12.1992, σ. 1)· απόφαση της Επιτροπής της 20ής Ιουλίου 1995 (IV/M.616 - Swissair/SABENA, ΕΕ C 200 της 4.8.1995, σ. 10)· απόφαση της Επιτροπής της 13ης Οκτωβρίου 1999 (IV/M.1439 - Telia/Teleno)· απόφαση της Επιτροπής της 12ης Απριλίου 2000 (COMP/M.1795 - Vodafone/Mannesmann).

(33) Απόφαση της Επιτροπής της 9ης Αυγούστου 1999 (IV/M.1378 - Hoechst/Rhône-Poulenc, ΕΕ C 254 της 7.9.1999, σ. 5)· απόφαση της Επιτροπής της 1ης Δεκεμβρίου 1999 (COMP/M.1601 - AlliedSignal/Honeywell)· απόφαση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2000 (COMP/M.1671 - Dow/UCC).

(34) Απόφαση της Επιτροπής της 28ης Φεβρουαρίου 1995 (IV/M.555 - Glaxo/Wellcome, ΕΕ C 65 της 16.3.1995, σ. 3).

(35) COMP/M.1439 - Telia/Telenor· COMP/M.1795 - Vodafone Airtouch/Mannesmann, ό.π. απόφαση της Επιτροπής της 13ης Οκτωβρίου 2000 (COMP/M.2050 - Vivendi/Canal+/Seagram, ΕΕ C 311 της 31.10.2000, σ. 3)

(36) Απόφαση 97/816/ΕΚ της Επιτροπής (IV/M.877 - Boeing/McDonnell Douglas, ΕΕ L 336 της 8.12.1997, σ. 16)· COMP/M.1673 - VEBA/VIAG.

(37) Απόφαση 94/922/ΕΚ της Επιτροπής (MSG Media Service, ΕΕ L 364 της 31.12.1994, σ. 1)· απόφαση 96/177/ΕΚ της Επιτροπής (Nordic Satellite Distribution, ΕΕ L 53 της 2.3.1996, σ. 20)· απόφαση 96/342/ΕΚ της Επιτροπής (RTL/Veronica/Endemol, ΕΕ L 134 της 5.6.1996, σ. 32)· απόφαση 1999/153/ΕΚ της Επιτροπής (Bertelsmann/Kirch/Premiere, ΕΕ L 53 της 27.2.1999, σ. 1)· απόφαση 1999/154/ΕΚ (Deutsche Telekom BetaResearch, ΕΕ L 53 της 27.2.1999, σ. 31)· απόφαση 97/610/ΕΚ της Επιτροπής (St. Gobain/Wacker Chemie/NOM, ΕΕ L 247 της 10.9.1997, σ. 1)· απόφαση 91/619/ΕΟΚ της Επιτροπής (Aerospatiale/Alenia/De Havilland, ΕΕ L 334 της 5.12.1991, σ. 42)· απόφαση 97/26/ΕΚ της Επιτροπής (Gencor/Lonrho, ΕΕ L 11 της 14.1.1997, σ. 30)· απόφαση 2000/276/ΕΚ της Επιτροπής (M.1524 - Airtours/First Choice, ΕΕ L 93 της 13.4.2000, σ. 1).

(38) Απόφαση της Επιτροπής της 15ης Μαρτίου 2000 (COMP/M.1672 - Volvo/Scania)· απόφαση της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 2000 (COMP/M.1741 - WorldCom/Sprint).

(39) Άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 447/98 της Επιτροπής (κανονισμός εφαρμογής), ΕΕ L 61 της 2.3.1998, σ. 1.

(40) Με την εξέταση αγοράς, πελάτες, ανταγωνιστές, προμηθευτές και άλλες επιχειρήσεις που μπορεί να θίγονται ή διαθέτουν ειδική εμπειρογνωμοσύνη καλούνται να παρουσιάσουν στην Επιτροπή την αιτιολογημένη άποψή τους σχετικά με την αποτελεσματικότητα της δέσμευσης.

(41) Βλέπε αιτιολογική σκέψη 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1310/97 του Συμβουλίου, που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

(42) Μ.1439 - Telia/Telenor και απόφαση 98/335/ΕΚ της Επιτροπής (Μ.754 - Anglo American/Lornho, ΕΕ L 149 της 20.5.1998, σ. 21).

(43) Βλέπε παράγραφο 35.

(44) COMP/M.1628 - TotalFina/Elf, LPG, ό.π. στην παράγραφο 345.

(45) Οι δεσμεύσεις πρέπει να υπογράφονται από νομίμως εξουσιοδοτημένα άτομα.

(46) Οδηγία 98/59/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιουλίου 1998 για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις ομαδικές απολύσεις (ΕΕ L 225 της 12.8.1998, σ. 16).

(47) Οδηγία 77/187/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Φεβρουαρίου 1977, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τη διατήρηση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε περίπτωση μεταβιβάσεων επιχειρήσεων, εγκαταστάσεων ή τμημάτων εγκαταστάσεων (ΕΕ L 61 της 5.3.1977, σ. 26), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/50/ΕΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 201 της 17.7.1998, σ. 88).

(48) Οδηγία 94/45/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Σεπτεμβρίου 1994 για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής επιχείρησης ή μιας διαδικασίας σε επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικής κλίμακας με σκοπό να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι και να ζητείται η γνώμη τους (ΕΕ L 254 της 30.9.1994, σ. 64), όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/74/ΕΚ (ΕΕ L 10 της 16.1.1998, σ. 22).

(49) Η Επιτροπή δεν αποδέχεται εκποιήσεις που χρηματοδοτούνται από τον πωλητή διότι έτσι θίγεται η ανεξαρτησία της εκποιούμενης επιχείρησης.

(50) Αυτό είναι πιθανότερο να ανακύψει όταν η διάρθρωση της αγοράς εμφανίζει ήδη εξαιρετικά μεγάλη συγκέντρωση και όταν βάσει του μέτρου μεταβιβασθεί το μερίδιο αγοράς σε άλλο ανταγωνιστή.

(51) COMP/M.1628 - TotalFina/Elf - πρατήρια καυσίμων σε αυτοκινητοδρόμους.

(52) Απόφαση της Επιτροπής της 29ης Σεπτεμβρίου 1999 (Υπόθεση M.1383 - Exxon/Mobil) και απόφαση της Επιτροπής της 2ας Φεβρουαρίου 2000 στις επακόλουθες υποθέσεις M.1820 - BP/JV Dissolution (δεν δημοσιεύτηκε ακόμα) και M.1822 - Mobil/JV Dissolution (ΕΕ C 112 της 19.4.2000, σ. 6).