Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1254/1999 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος

(υποβληθείσες από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Οι παρούσες προτάσεις αποσκοπούν στην τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1251/1999 και (ΕΚ) αριθ. 1254/1999 του Συμβουλίου.

Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης "Πρόγραμμα Δράσης 2000", αποφασίστηκε η μείωση, κατά ποσοστό 20%, της τιμής παρέμβασης στον τομέα του βοείου κρέατος, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα του είδους αυτού κρέατος στην αγορά της ΕΕ, όπως και στην παγκόσμια αγορά. Μια αύξηση των υφιστάμενων πριμοδοτήσεων και η καθιέρωση νέων στόχευε στην εν μέρει αντιστάθμιση της απώλειας εισοδήματος του παραγωγού. Επιπλέον, προκειμένου να δοθεί ώθηση σε μεδόθους εκτατικής παραγωγής, σχεδόν τριπλασιάστηκε η πριμοδότηση εκτατικοποίησης και επιβλήθηκαν αυστηρότερα κριτήρια ώστε να αυξηθεί η αποτελεσματικότητά της.

Επειδή η ανωτέρω μεταρρύθμιση ετέθη σε ισχύ μόλις το 2000, η μείωση τιμής που επήλθε μέχρι σήμερα περιορίστηκε σε 6,7%. Ωστόσο, για το 2001 και το 2002 προγραμματίζονται δύο ακόμη σταδιακές μειώσεις τιμής κατά 6,7%, ενώ για το διάστημα μετά το 2002 προβλέπεται ιδιωτική αποθεματοποίηση και παρέμβαση που ενεργεί ως δίχτυ ασφαλείας. Όλα τα ανωτέρω μέτρα συνέτειναν ώστε σε όλες τις συνταχθείσες ανεξάρτητες μελέτες επιπτώσεων για τη μεταρρύθμιση του 2000 να αναμένεται θετικός αντίκτυπος, ως προς τα πλεονάσματα της ΕΕ, από τη συνδυασμένη επενέργεια της χαμηλότερης παραγωγής και της υψηλότερης κατανάλωσης. Ατυχώς, ο συνολικός στόχος της μεταρρύθμισης για την αποκατάσταση της εσωτερικής κατανάλωσης και τη διενέργεια εξαγωγών χωρίς την καταβολή χρηματικών επιστροφών διαταράσσεται από τα πρόσφατα γεγονότα που συνέβησαν στην αγορά του βοείου κρέατος.

Η αγορά του βοείου κρέατος υφίσταται σοβαρές αναστατώσεις που οφείλονται στην απώλεια αφενός της εμπιστοσύνης των καταναλωτών, οι οποίοι ανησυχούν για την εμφάνιση νέων κρουσμάτων σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών (ΣΕΒ), και αφετέρου του ενδιαφέροντός των για τα προϊόντα του κλάδου. Η ζήτηση συρρικνώθηκε δραστικώς λόγω κατακόρυφης πτώσης της κατανάλωσης και των εξαγωγών και από το αυξανόμενο πλήθος ζώων που παραμένουν ως απόθεμα στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις.

Η συνεχής πτώση των τιμών επιβάλλει τη θέσπιση μέτρων που συμβάλλουν στη στήριξη της αγοραίας τιμής σε αποδεκτό επίπεδο, καθώς και στην εξισορρόπηση της εν λόγω αγοράς στο μεσοπρόθεσμο χρονικό ορίζοντα. Τα προτεινόμενα μέτρα επικεντρώνονται ειδικότερα στον περιορισμό των δυνατοτήτων αύξησης της παραγωγής στο μέλλον. Αυτό αποτελεί μέτρο ουσιαστικής σημασίας ώστε να επιτρέψει την ανάκαμψη του εισοδήματος του παραγωγού σε επίπεδα που συμβάλλουν στην οικονομική του βιωσιμότητα. Επιπλέον, τα μέτρα αυτά ανταποκρίνονται στις αυξανόμενες απαιτήσεις για μέτρα στο χώρο της παραγωγής που να είναι περιβαλλοντικώς και κοινωνικώς βάσιμα.

1. Η ειδική πριμοδότηση αρρένων βοοειδών αποτελεί ένα από τα κυριότερα μέσα στήριξης της παραγωγής βοείου κρέατος. Επί του παρόντος περιορίζεται από ανώτατο περιφερειακό επίπεδο, που αντιστοιχεί στην πραγματικότητα εκάστου κράτους μέλους. Με τη μείωση του αριθμού ζώων που μπορούν να τύχουν ειδικής πριμοδότησης μειώνεται το κίνητρο για παραγωγή. Εξάλλου, η καθιέρωση συστήματος ατομικών δικαιωμάτων πριμοδότησης, με βάση τις πραγματοποιηθείσες πληρωμές για τα έτη 1997, 1998, 1999 και 2000, προσαυξημένες κατά ένα ορισμένο ποσοστό για το σχηματισμό αποθεματικού, αναμένεται να επιτρέψει ακριβέστερη διαχείριση απ´ό,τι με ένα περιφερειακό ανώτατο όριο.

2. Επειδή η παραγωγή βοείου κρέατος υπαγορεύεται κυρίως από τον αριθμό των αγελάδων, υπάρχει δυνατότητα επίτευξης μιας περιστολής της παραγωγής κρέατος στο μέλλον με τη μείωση του αριθμού των θηλαζουσών αγελάδων. Για να πραγματοποιηθεί αυτό, είναι σκόπιμο να ενισχυθεί η μειωτική επενέργεια επί της παραγωγής, η οποία προκύπτει από το συνυπολογισμό των δαμαλίδων στα ζώα που είναι επιλέξιμα για την πριμοδότηση, καθιερώνοντας ένα ελάχιστο κατώφλι δαμαλίδων. Θα πρέπει εξάλλου να ανασταλεί, για ένα τριετές διάστημα, η δυνατότητα ανακατανομής των δικαιωμάτων πριμοδότησης τα οποία επιστρέφονται στο εθνικό απόθεμα.

3. Ο αριθμός των ζώων που μπορούν να τύχουν της ειδικής πριμοδότησης και της πριμοδότησης στη θηλάζουσα αγελάδα περιορίζεται επί του παρόντος με την επιβολή συντελεστή πυκνότητας ίσου προς δύο μονάδες χονδρών ζώων (ΜΧΖ) ανά εκτάριο. Προκειμένου να περιοριστεί ο αριθμός των ζώων που διατηρούνται σε κτηνοτροφικές μονάδες εντατικής εκμετάλλευσης και τα οποία τυγχάνουν των ανωτέρω πριμοδοτήσεων, και μέσω αυτού να διευκολυνθεί πλέον εκτατική παραγωγή, προβλέπεται μείωση του συντελεστή πυκνότητας σε 1,8 ΜΧΖ.

4. Οι ποσότητες που πρέπει να αγοραστούν για να απορροφηθεί η σημερινή πλεονάζουσα παραγωγή συνεπεία της υποχώρησης της κατανάλωσης είναι ικανές να προκαλέσουν υπέρβαση του ανωτάτου ετήσιου ορίου των 350 000 t που καθορίζεται στον κανονισμό αριθ. 1254/1999 του Συμβουλίου. Θα πρέπει το όριο αυτό να μην ισχύσει για τα έτη 2001 και 2002, ώστε η εφαρμογή του εν λόγω ανωτάτου επιπέδου να μην ενεργοποιήσει τη χρησιμοποίηση του αποκαλούμενου συστήματος "διχτυού ασφαλείας" το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 47 παράγραφος 5 του ανωτέρω κανονισμού (το οποίο αρχίζει εάν οι αγοραίες τιμές επί δύο συνεχείς εβδομάδες διαμορφώνονται σε ποσοστό μικρότερο από 78% σε επίπεδο ΕΕ, και ποσοστό μικρότερο από 60% σε επίπεδο κράτους μένους).

5. Η κρίση της ΣΕΒ καταδεικνύει την αναγκαιότητα επανόδου σε γεωργικές πρακτικές φιλικότερες προς το περιβάλλον και ανταποκρινόμενες περισσότερο στα συμφέροντα των καταναλωτών. Στο πλαίσιο αυτό, ένα από τα ενδεδειγμένα μέσα μπορεί να αποτελέσει η ενθάρρυνση του τρόπου βιολογικής παραγωγής με τη χρησιμοποίηση του καθεστώτος παύσης καλλιέργειας γαιών για την παραγωγή ψυχανθών χορτονομής όπως το τριφύλλι, ακολουθώντας την μέθοδο αυτή παραγωγής. Υπό το πρίσμα αυτό, είναι σκόπιμο να διευρυνθούν οι δυνατότητες χρησιμοποίησης των γαιών σε αγρανάπαυση, όπως προβλέπεται από το καθεστώς στήριξης των παραγωγών ορισμένων αροτραίων καλλιεργειών που έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1251/1999.

Τα προβλεπόμενα στους παρόντες κανονισμούς μέτρα αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της κατάστασης που επικρατεί σήμερα στην αγορά. Με την εξέλιξη της κατάστασης αυτής πιθανώς να καταστεί αναγκαία η θέσπιση νέων μέτρων στο μέλλον.

Από τη στιγμή που καταστεί υποχρεωτική η υποβολή σε δοκιμασία όλων των ζώων ηλικίας άνω των 30 μηνών, θα σταματήσει να εφαρμόζεται το σύστημα αγοράς κρέατος προς καταστροφή, το οποίο ενεργοποιήθηκε από την 1η Ιανουαρίου 2001 στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2777/2000, θα αντικατασταθεί δε από ειδικό σύστημα αγοράς με βάση το άρθρο 38 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1254/1999 και χρησιμοποιώντας τις ίδιες δημοσιονομικές διατάξεις. Το ειδικό σύστημα αγοράς αποσκοπεί στην απόσυρση από την αγορά βοείου κρέατος προερχόμενου από ζώα ηλικίας άνω των 30 μηνών, τα οποία επί του παρόντος δεν είναι επιλέξιμα για παρέμβαση. Τα προϊόντα με βάση το νέο αυτό σύστημα μπορεί έπειτα, κατά την κρίση του κράτους μέλους, είτε να καταστρέφονται είτε να διατηρούνται σε αποθήκη (δαπάνες του κράτους μέλους), έως ότου να μπορούν να διατεθούν ξανά στην αγορά όταν θα επικρατεί σχετική τάξη (αφού το εγκρίνει η Επιτροπή).

Υπό το πρίσμα των εξελίξεων στην αγορά και στο πλαίσιο του προσχεδίου προϋπολογισμού του έτους 2002, η Επιτροπή επιφυλάσσεται ως προς την πιθανότητα επανεξέτασης της κατάστασης και ως προς τη σκοπιμότητα ενδεχόμενης ανάληψης νομοθετικών πρωτοβουλιών που θα επιτρέπουν να καλυφθεί ο πιθανός κίνδυνος τον οποίο θα διατρέχει ο προϋπολογισμός από την οικονομική χρήση 2002 και μετά.

2001/0042 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1254/1999 περί κοινής οργανώσεως αγοράς στον τομέα του βοείου κρέατος

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2],

[2] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C της , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η αγορά του βοείου κρέατος υφίσταται σοβαρές αναστατώσεις που οφείλονται στην απώλεια αφενός της εμπιστοσύνης των καταναλωτών, οι οποίοι ανησυχούν για την εμφάνιση νέων κρουσμάτων σπογγώδους εγκεφαλοπάθειας των βοοειδών (ΣΕΒ), και αφετέρου του ενδιαφέροντός των για τα προϊόντα του κλάδου. Η κατάσταση χαρακτηρίζεται από δραστική συρρίκνωση της ζήτησης λόγω κατακόρυφης πτώσης της κατανάλωσης και των εξαγωγών και από το αυξανόμενο πλήθος ζώων που παραμένουν ως απόθεμα στις κτηνοτροφικές εκμεταλλεύσεις. Η κατάσταση αυτή οδηγεί σε σοβαρή επιδείνωση της αγοράς που είναι δύσκολο να τιθασευθεί. Θα πρέπει επομένως να προβλεφθεί μια σειρά μέτρων με σκοπό τη ρύθμιση της αγοράς επεμβαίνοντας στον όγκο της παραγωγής στο μέλλον.

(2) Η ειδική πριμοδότηση αρρένων βοοειδών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1254/1999 του Συμβουλίου [4], αποτελεί ένα από τα κυριότερα μέσα στήριξης της παραγωγής βοείου κρέατος. Η πριμοδότηση αυτή περιορίζεται σήμερα από περιφερειακό ανώτατο επίπεδο. Μειώνοντας τον αριθμό των ζώων που μπορούν να τύχουν της ειδικής πριμοδότησης, μειώνεται το κίνητρο για παραγωγή. Εξάλλου, ένα σύστημα ατομικών δικαιωμάτων επιτρέπει ακριβέστερη διαχείριση απ´ό,τι με ένα περιφερειακό ανώτατο όριο. Θα πρέπει επομένως να καθιερωθεί ένα τέτοιο σύστημα, με βάση τις πραγματοποιηθείσες πληρωμές στη διάρκεια των παρελθόντων ετών, προσαυξημένες κατά ποσοστό 3% με σκοπό το σχηματισμό αποθεματικού, χωρίς υπέρβαση των σήμερα ισχυόντων ανώτατων περιφερειακών ορίων.

[4] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 21.

(3) Η αναγνωρισμένη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να αλλάσουν ή να μην επιμένουν ως προς το όριο του αριθμού κεφαλών σε 90 ζώα ανά κτηνοτροφική εκμετάλλευση και κλίμακα ηλικίας, το οποίο προσδιορίζει τη χορήγηση της ειδικής πριμοδότησης, μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού των ζώων που γίνονται αποδεκτά για την πριμοδότηση σε μεγάλες μονάδες παραγωγής. Προκειμένου να αμβλυνθεί το σχετικό κίνητρο, θα πρέπει να εξεταστεί η αυστηρή εφαρμογή του ορίου αυτού για τον αριθμό κεφαλών καταργώντας τη δυνατότητα αλλαγής ή παραίτησης απ'αυτό.

(4) Επειδή η παραγωγή βοείου κρέατος υπαγορεύεται κυρίως από τον αριθμό των αγελάδων, υπάρχει δυνατότητα επίτευξης περιστολής της παραγωγής κρέατος στο μέλλον με τη μείωση του αριθμού των θηλαζουσών αγελάδων. Για να πραγματοποιηθεί μια τέτοια περιστολή είναι σκόπιμο να ενισχυθεί η μειωτική επενέργεια επί της παραγωγής που προκύπτει από το συνυπολογισμό των δαμαλίδων στα ζώα που είναι επιλέξιμα για την πριμοδότηση στη θηλάζουσα αγελάδα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1254/1999, τηρώντας μια ελάχιστη αναλογία δαμαλίδων και αυξάνοντας το ανώτατο αναλογικό ποσοστό των ζώων αυτών. Τούτο συνεπάγεται αντίστοιχη προσαρμογή του χωριστού εθνικού ανωτάτου ορίου για τις δαμαλίδες όπως αναφέρεται στο άρθρο 10 του εν λόγω κανονισμού. Για να επιτευχθεί η ανωτέρω περιστολή θα πρέπει επίσης να ανασταλεί, για περιορισμένο διάστημα, η δυνατότητα ανακατανομής των δικαιωμάτων πριμοδότησης τα οποία επιστρέφονται στο εθνικό απόθεμα.

(5) Ο αριθμός των ζώων που μπορεί να τύχουν της ειδικής πριμοδότησης και της πριμοδότησης στη θηλάζουσα αγελάδα περιορίζεται σήμερα με την επιβολή συντελεστή πυκνότητας ύψους δύο μονάδων χονδρών ζώων (ΜΧΖ) ανά εκτάριο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 12 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1254/1999. Προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των ζώων που διατηρούνται σε κτηνοτροφικές μονάδες εντατικής εκμετάλλευσης και τα οποία μπορούν να τύχουν των ανωτέρω πριμοδοτήσεων, και μέσω αυτού να διευκολυνθεί η εκτατική παραγωγή, θα πρέπει ο συντελεστής πυκνότητας να διαμορφωθεί σε 1,8 ΜΧΖ.

(6) Για να απορροφηθεί η σημερινή πλεονάζουσα παραγωγή που προκύπτει από την υποχώρηση της κατανάλωσης, οι ποσότητες που πρέπει να αγοραστούν είναι ικανές να προκαλέσουν υπέρβαση του ανωτάτου ορίου που καθορίζεται στο άρθρο 47 παράγραφος 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1254/1999. Προκειμένου η εφαρμογή του ανωτάτου αυτού ορίου να μην οδηγήσει σε προσφυγή στο αποκαλούμενο καθεστώς "διχτυού ασφαλείας", όπως προβλέπεται στο άρθρο 47 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού, θα πρέπει να καταργηθεί το όριο αυτό για τα έτη 2001 και 2002.

(7) Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό αποσκοπούν στην αντιμετώπιση της κατάστασης που επικρατεί σήμερα στην αγορά. Με την εξέλιξη της κατάστασης αυτής πιθανώς να καταστεί αναγκαία η θέσπιση νέων μέτρων στο μέλλον.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 1254/1999 τροποποιείται ως εξής.

1. Στο άρθρο 4, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"1. Ο παραγωγός που διατηρεί στην εκμετάλλευσή του άρρενα βοοειδή έχει τη δυνατότητα να λάβει, κατόπιν αιτήσεώς του, ειδική πριμοδότηση. Η πριμοδότηση αυτή χορηγείται εντός των ορίων ατομικών ανώτατων επιπέδων, ανά έτος και ανά παραγωγό και, όσον αφορά τα βόδια, ανά κλίμακα ηλικίας. Η πριμοδότηση χορηγείται για 90 ζώα κατ´ανώτατο όριο, για κάθε μία από τις κλίμακες ηλικίας που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ανά ημερολογιακό έτος και ανά εκμετάλλευση. Το ατομικό ανώτατο επίπεδο εκάστου παραγωγού καθορίζεται από τα κράτη μέλη λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τον αριθμό των ζώων για τα οποία χορηγήθηκε πριμοδότηση στη διάρκεια των προηγουμένων ετών. Κάθε κράτος μέλος συγκροτεί ένα αρχικό εθνικό απόθεμα ίσο προς ποσοστό τουλάχιστον 1% και το πολύ 3% του συνολικού αριθμού των ζώων για τα οποία χορηγήθηκε ειδική πριμοδότηση στην επικράτειά του. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα για να εγγυηθεί ότι, από την 1η Ιανουαρίου 2002, το άθροισμα των δικαιωμάτων πριμοδότησης στην επικράτειά του δεν θα υπερβαίνει το εθνικό ανώτατο όριο. Σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 43, η Επιτροπή θα καθορίσει, πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002, το εθνικό ανώτατο όριο σε επίπεδο:

- που αντιστοιχεί στις υψηλότερες πληρωμές πριμοδότησης για τα έτη 1997, 1998, 1999 και 2000, προσαυξημένες κατά 3%,

- αν χρειασθεί, μειωμένες αναλογικά ώστε το ποσό των εθνικών ανώτατων ορίων να μην υπερβεί τα 8 453 814 ζώα για την πρώτη κλίμακα ηλικίας και τα 2 402 647 ζώα για τη δεύτερη.

Οι διατάξεις των υποσημειώσεων του παραρτήματος Ι όσον αφορά τα περιφερειακά ανώτατα όρια των κρατών μελών εξακολουθούν να εφαρμόζονται στα εθνικά ανώτατα όρια. Η παραχώρηση ή η μεταφορά από τον παραγωγό του συνόλου ή μέρους των δικαιωμάτων του ειδικής πριμοδότησης εξαρτάται από την τήρηση των διατάξεων του άρθρου 8. Η συγκρότηση και η διατήρηση εκ μέρους των κρατών μελών του εθνικού αποθέματος δικαιωμάτων ειδικής πριμοδότησης εξαρτώνται από την τήρηση των διατάξεων του άρθρου 9, με εξαίρεση την παράγραφο 3, δεύτερο εδάφιο."

2. Στο άρθρο 4 διαγράφονται οι παράγραφοι 4 και 5.

3. Στο άρθρο 6 παράγραφος 2, το τμήμα που ακολουθεί το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

"εφόσον διατηρεί, τουλάχιστον επί έξι συναπτούς μήνες από την ημέρα κατάθεσης της αίτησης, θηλάζουσες αγελάδες και δαμαλίδες, όπου ο αριθμός των τελευταίων οφείλει να είναι τουλάχιστον ίσος προς ποσοστό 20% και το πολύ 40% του συνολικού αριθμού των ζώων για τα οποία ζητήθηκε πριμοδότηση."

4. Στο άρθρο 9 παράγραφος 3, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

"Πάντως, στη διάρκεια των ετών 2002 έως 2004 δεν θα μπορούν να ανακατανέμονται τα δικαιώματα που επιστρέφονται στο εθνικό απόθεμα."

5. Στο άρθρο 10 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, η πρώτη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Το χωριστό αυτό εθνικό ανώτατο όριο δεν πρέπει να υπερβαίνει το 40% του εθνικού ανωτάτου ορίου του οικείου κράτους μέλους, το οποίο καθορίζεται στο παράρτημα II του παρόντος κανονισμού."

6. Στο άρθρο 12 παράγραφος 1, η πρώτη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Ο συνολικός αριθμός των ζώων που μπορούν να τύχουν της ειδικής πριμοδότησης και της πριμοδότησης στη θηλάζουσα αγελάδα περιορίζεται με την επιβολή συντελεστή πυκνότητας ζώων που διατηρούνται στην εκμετάλλευση ίσου προς 2 μονάδες χονδρών ζώων (ΜΧΖ) ανά εκτάριο και ανά ημερολογιακό έτος. Από 1ης Ιανουαρίου 2002 ο συντελεστής πυκνότητας καθορίζεται σε 1,8 ΜΧΖ."

7. Στο άρθρο 47 παράγραφος 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Οι αγορές αυτές δεν μπορούν να υπερβαίνουν τους 350 000 τόνους ανά έτος για ολόκληρη την Κοινότητα. Πάντως το όριο αυτό δεν εφαρμόζεται για τα έτη 2001 και 2002."

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2002. Ωστόσο, το άρθρο 1 σημείο 7 εφαρμόζεται από την ημέρα έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Παράρτημα I Κυριότερες παραδοχές

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Παράρτημα II Πριμοδοτήσεις

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Παράρτημα III Παρέμβαση αποθεματοποίησης και εξαγωγές

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Παράρτημα IV Προσωρινά μέτρα

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>