Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων /* COM/2011/0753 τελικό - 2011/0368 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Κατά τα τελευταία έτη, η σημασία των πολιτικών που αφορούν το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης αυξάνεται σταθερά. Οι πολιτικές αυτές βρίσκονται στον πυρήνα του ευρωπαϊκού προγράμματος που αποσκοπεί στη δημιουργία ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, στον οποίο οι πολίτες της Ένωσης και οι υπήκοοι τρίτων χωρών μπορούν να εισέρχονται, να κυκλοφορούν, να ζουν και να εργάζονται, φέρνοντας νέες ιδέες, κεφάλαια, γνώσεις και καινοτόμες αντιλήψεις, ή συμπληρώνοντας τα κενά στις εθνικές αγορές εργασίας, και έχοντας τη βεβαιότητα ότι τα δικαιώματά τους γίνονται πλήρως σεβαστά και ότι η ασφάλειά τους είναι εγγυημένη. Το πρόγραμμα της Στοκχόλμης του 2009[1] επιβεβαίωσε τον όλο και πιο ουσιαστικό ρόλο που διαδραματίζουν οι πολιτικές εσωτερικών υποθέσεων, ενώ η συνθήκη της Λισαβόνας επέφερε σημαντικές αλλαγές σε αυτόν τον τομέα. Όσον αφορά την εσωτερική ασφάλεια, καίρια έγγραφα, όπως η ανακοίνωση της Επιτροπής για τη στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας[2], καθόρισαν σαφείς προσανατολισμούς ως προς την κατεύθυνση που θα πρέπει να ακολουθούν οι δραστηριότητες που θα αναληφθούν κατά τα επόμενα έτη. Η εσωτερική ασφάλεια είναι ένας τομέας όπου η Ένωση θα αντιμετωπίσει σημαντικές προκλήσεις. Η τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα, η παράνομη διακίνηση ναρκωτικών, η διαφθορά, το έγκλημα στον κυβερνοχώρο, η εμπορία ανθρώπων και όπλων θα συνεχίσουν να αποτελούν σοβαρή απειλή. Αναμένεται ότι τα συνολικά επίπεδα εγκληματικότητας θα παραμείνουν σταθερά, αλλά η φύση των εγκλημάτων προφανώς θα αλλάξει, καθώς οι εγκληματίες θα προσφεύγουν όλο και περισσότερο στις νέες τεχνολογίες για να διαπράττουν εγκλήματα. Αναμένεται ότι το διασυνοριακό και οργανωμένο έγκλημα θα αυξηθεί και θα αποκτήσει πιο εξεζητημένο και διεθνή χαρακτήρα. Ορισμένα είδη εγκλήματος, όπως η απάτη, το «ξέπλυμα» χρήματος και το κυβερνοέγκλημα, αναμένεται ότι θα αυξηθούν. Θα πρέπει επίσης να αναληφθούν περαιτέρω δράσεις για να προστατευτούν αποτελεσματικότερα οι ζωτικής σημασίας υποδομές της Ένωσης, ιδίως κατά των τρομοκρατικών επιθέσεων και να αναπτυχτεί μία ενιαία ενωσιακή προσέγγιση για τη διαχείριση των κινδύνων και των κρίσεων. Για να αντιμετωπιστούν όλες αυτές οι μελλοντικές προκλήσεις, έχει ουσιαστική σημασία να λάβει η Ένωση αποτελεσματικότερα μέτρα για να προστατέψει τους πολίτες από απειλές με όλο και περισσότερο διακρατικό χαρακτήρα και για να υποστηρίξει τις επιχειρησιακές δραστηριότητες των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών, ιδίως μέσω της κατάλληλης ενωσιακής χρηματοδότησης. Στο πλαίσιο αυτό, το πρόγραμμα της Στοκχόλμης ζήτησε ρητά τη δημιουργία ενός Ταμείου που να στηρίζει την εφαρμογή της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας και την υιοθέτηση μιας συνεκτικής και σφαιρικής προσέγγισης της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή, στην πρότασή της της 29ης Ιουνίου 2011 για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο 2014-2020[3], πρότεινε να δημιουργήσει ένα Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας, που αποτελεί μέρος μιας απλουστευμένης δομής αποτελούμενης από δύο Ταμεία που προορίζεται για τη χρηματοδότηση των μελλοντικών δαπανών στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων και η οποία θα περιλαμβάνει επίσης το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης. Το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας θα έχει συνολικό προϋπολογισμό ύψους 4.648 εκατ. ευρώ (σε τρέχουσες τιμές) για τη στήριξη της υλοποίησης των πέντε στρατηγικών στόχων που καθορίζονται από τη στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας: εξάρθρωση των διεθνών εγκληματικών δικτύων, πρόληψη της τρομοκρατίας και αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης και της στρατολόγησης τρομοκρατών, αύξηση των επιπέδων ασφάλειας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο, ενίσχυση της ασφάλειας μέσω της διαχείρισης των συνόρων και αύξηση της ανθεκτικότητας της Ευρώπης σε κρίσεις και καταστροφές. Δεδομένου ότι το ευρύ φάσμα των στρατηγικών στόχων που πρέπει να καλυφθεί στηρίζεται σε διαφορετικές βάσεις της Συνθήκης, δεν είναι δυνατό από νομική άποψη να συσταθεί το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας ως ενιαίο χρηματοδοτικό μέσο. Προτείνεται, συνεπώς, να συσταθεί το Ταμείο υπό τη μορφή ενός συνολικού χρηματοδοτικού πλαισίου που περιλαμβάνει δύο τομεακές προτάσεις - μία από τις οποίες είναι η παρούσα - οι οποίες συμπληρώνονται από ένα οριζόντιο μέσο που θεσπίζει τις κοινές διατάξεις. Η νομική διάρθρωση παρουσιάζεται αναλυτικότερα στο μέρος 3. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Καθώς δίνεται πλέον μεγαλύτερη έμφαση στην αξιολόγηση ως εργαλείο που συμβάλλει στη διαδικασία χάραξης πολιτικής, η παρούσα πρόταση υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα αξιολόγησης, τις διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερομένους και την εκτίμηση των επιπτώσεων. Οι εργασίες για την προετοιμασία των μελλοντικών χρηματοδοτικών μέσων για τον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων ξεκίνησαν το 2010 και συνεχίστηκαν το 2011. Στο πλαίσιο αυτών των προπαρασκευαστικών εργασιών, δρομολογήθηκε, τον Δεκέμβριο του 2010, η εκπόνηση μιας μελέτης αξιολόγησης/εκτίμησης των επιπτώσεων με τη βοήθεια εξωτερικού εργολήπτη. Η μελέτη αυτή ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2011 και συγκεντρώνει τα διαθέσιμα αποτελέσματα αξιολόγησης για τα υφιστάμενα χρηματοδοτικά μέσα και περιγράφει τα προβλήματα, τους στόχους και τις επιλογές πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων των πιθανών επιπτώσεών τους, τα οποία εξετάζονται στην εκτίμηση των επιπτώσεων. Με βάση αυτή τη μελέτη, η Επιτροπή συνέταξε έκθεση εκτίμησης των επιπτώσεων, επί της οποίας η επιτροπή εκτίμησης επιπτώσεων γνωμοδότησε στις 9 Σεπτεμβρίου 2011. Καθώς δίνεται όλο και μεγαλύτερη σημασία στο ρόλο που διαδραματίζει η αξιολόγηση ως εργαλείο που συμβάλλει στη διαμόρφωση πολιτικής, η παρούσα νομοθετική πρόταση λαμβάνει επίσης πλήρως υπόψη την ενδιάμεση αξιολόγηση του γενικού προγράμματος ασφάλεια και διασφάλιση των ελευθεριών[4], που καλύπτει την εφαρμογή των προγραμμάτων «Πρόληψη και Καταστολή της Εγκληματικότητας» (ISEC) και «Πρόληψη, Ετοιμότητα και Διαχείριση των Συνεπειών της Τρομοκρατίας και άλλων κινδύνων που συνδέονται με την Ασφάλεια» (CIPS) μεταξύ 2007 και 2009. Στην έκθεσή της της 16ης Ιουνίου 2011, η Επιτροπή αξιολόγησε τις ποσοτικές και ποιοτικές πτυχές της εφαρμογής των προγραμμάτων και τα αποτελέσματά τους, συμπεριλαμβανομένων μιας ακριβούς χαρτογράφησης των δραστηριοτήτων του προγράμματος, μιας ανάλυσης της απόδοσης των χρηματοδοτηθέντων προγραμμάτων και μιας εξέτασης των μέσων και μηχανισμών εφαρμογής για να προσδιοριστούν ενδεχόμενα διορθωτικά μέτρα. Κατά την προετοιμασία της παρούσας πρότασης ελήφθησαν υπόψη τα αποτελέσματα μιας επιγραμμικής διαβούλευσης αφιερωμένης στη μελλοντική χρηματοδότηση των εσωτερικών υποθέσεων[5], η οποία διενεργήθηκε από τις 5 Ιανουαρίου έως τις 20 Μαρτίου 2011 και ήταν ανοιχτή στα ενδιαφερόμενα μέρη της Ένωσης και των τρίτων χωρών. Συνολικά, οι υπηρεσίες της Επιτροπής έλαβαν 115 απαντήσεις από ιδιώτες και από εκπροσώπους οργανώσεων, συμπεριλαμβανομένων 8 γραπτών θέσεων. Οι απαντήσαντες στη διαβούλευση προέρχονταν από όλα τα κράτη μέλη καθώς και από ορισμένες τρίτες χώρες. Τον Απρίλιο του 2011, η διάσκεψη «Το μέλλον της ενωσιακής χρηματοδότησης για τις εσωτερικές υποθέσεις: μια νέα ματιά» έφερε σε επαφή βασικούς ενδιαφερομένους (κράτη μέλη, διεθνείς οργανώσεις, οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών κλπ.) και τους παρέσχε την ευκαιρία να ανταλλάξουν τις απόψεις τους για το μέλλον της ενωσιακής χρηματοδότησης στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων. Η διάσκεψη επέτρεψε επίσης να επικυρωθούν τα αποτελέσματα του απολογισμού και της δημόσιας διαβούλευσης. Το μέλλον της χρηματοδότησης του τομέα των εσωτερικών υποθέσεων από την ΕΕ αποτέλεσε επανειλημμένα αντικείμενο συζητήσεων με τους θεσμικούς ενδιαφερόμενους φορείς, κυρίως σε ένα άτυπο γεύμα κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου ΔΕΥ της 21ης Ιανουαρίου 2011, σε ένα άτυπο πρόγευμα με τους πολιτικούς συντονιστές του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις 26 Ιανουαρίου 2011, στην ακρόαση της Επιτρόπου Malmström ενώπιον της επιτροπής SURE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις 10 Μαρτίου 2011, και κατά τη διάρκεια ανταλλαγής απόψεων μεταξύ του Γενικού Διευθυντή της ΓΔ Εσωτερικών Υποθέσεων και της επιτροπής LIBE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στις 17 Μαρτίου 2011. Ειδικές συμβουλές για τα μελλοντικά χρηματοδοτικά μέσα στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας παρασχέθηκαν από εμπειρογνώμονες σε συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν στη συνεδρίαση COSI, στις 5 Οκτωβρίου 2010, κατά την οποία πραγματοποιήθηκε προκαταρκτική ανταλλαγή απόψεων με τους αντιπροσώπους των κρατών μελών και τους αντιπροσώπους των οργανισμών (Eurojust, Ευρωπόλ, CEPOL και Frontex) και κατά τη διάρκεια της διάσκεψης EOS για τη βιομηχανία και την ασφάλεια, στις 9 Φεβρουαρίου 2011. Εξάλλου, οι τεχνικές πτυχές που συνδέονται με την εφαρμογή των μελλοντικών χρηματοδοτικών μέσων στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας συζητήθηκαν επίσης με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών στις συνεδριάσεις της 15ης Φεβρουαρίου και 18ης Ιουλίου 2011 των δύο επιτροπών για το γενικό πρόγραμμα «Ασφάλεια και Διασφάλιση των Ελευθεριών» (ISEC και CIPS). Οι προαναφερόμενες διαβουλεύσεις, διασκέψεις και συζητήσεις εμπειρογνωμόνων επιβεβαίωσαν ότι υπάρχει γενική συναίνεση μεταξύ των βασικών ενδιαφερομένων φορέων για την ανάγκη να διευρυνθεί το πεδίο δράσης της ενωσιακής χρηματοδότησης στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της εξωτερικής της διάστασης, καθώς και την ανάγκη μεγαλύτερης απλούστευσης των μηχανισμών υποποίησης και περισσότερης ευελιξίας, ιδίως για να ανταποκρίνονται σε επείγουσες καταστάσεις. Για να υπάρχει προστιθέμενη αξία, οι δαπάνες της Ένωσης θα πρέπει να αντανακλούν καλύτερα τις προτεραιότητες και τις στρατηγικές δεσμεύσεις σε επίπεδο Ένωσης και να υποστηρίζουν την εφαρμογή του ενωσιακού κεκτημένου όσον αφορά τις εσωτερικές υποθέσεις. Στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας, τα ενδιαφερόμενα μέρη θεώρησαν ότι οι μεγάλες θεματικές προτεραιότητες καθορίστηκαν ήδη από το πρόγραμμα της Στοκχόλμης του 2009 και από τη στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας 2010. Ως εκ τούτου, ένας μελλοντικός μηχανισμός χρηματοδότησης θα πρέπει να καθοριστεί διεξοδικά και να περιλαμβάνει τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου, τους συνοριοφρουρούς και τις τελωνειακές κοινότητες. Θεωρήθηκε επίσης σημαντικό να γίνεται μεγαλύτερη χρήση των σχετικών οργανισμών της Ένωσης, όπως της Ευρωπόλ και του Frontex. Υποστηρίχτηκε ευρέως ο περιορισμός του αριθμού των χρηματοδοτικών μέσων σε μία διάρθρωση που συνίσταται σε δύο Ταμεία, με την προϋπόθεση ότι θα οδηγήσει σε απλούστευση. Τα ενδιαφερόμενα μέρη συμφώνησαν επίσης όσον αφορά την ανάγκη για ευέλικτο μηχανισμό αντιμετώπισης των καταστάσεων επείγουσας ανάγκης. Η επιμερισμένη διαχείριση σε συνδυασμό με έναν πολυετή προγραμματισμό θεωρήθηκε γενικά ως ο κατάλληλος τρόπος διαχείρισης των δαπανών στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων. Εντούτοις, οι μη κυβερνητικές οργανώσεις ήταν της άποψης ότι θα πρέπει να συνεχιστεί και η άμεση διαχείριση. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Το δικαίωμα δράσης προκύπτει από το άρθρο 3 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση το οποίο ορίζει ότι: «η Ένωση παρέχει στους πολίτες της χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης χωρίς εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων σε συνδυασμό με κατάλληλα μέτρα όσον αφορά τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, το άσυλο, τη μετανάστευση και την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας». Η δράση της Ένωσης αιτιολογείται από τους στόχους που καθορίζονται στο άρθρο 67 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), στο εξής «η Συνθήκη», που καθορίζει τα μέσα για τη συγκρότηση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Ο κανονισμός βασίζεται σε πολλαπλές νομικές βάσεις του τίτλου V της Συνθήκης στους τομείς της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης (άρθρα 82 παράγραφος 1, 84 και 87 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ). Τα άρθρα αυτά αποτελούν συμβατές νομικές βάσεις, λαμβανομένων υπόψη των νομικών ιδιαιτεροτήτων της διαδικασίας λήψης αποφάσεων δυνάμει αυτού του τίτλου. Λόγω των διαφορετικών κανόνων ψηφοφορίας στο Συμβούλιο που απορρέουν από τη δομή μεταβλητής γεωμετρίας που εφαρμόζεται από τα πρωτόκολλα αριθ. 19 (για το κεκτημένο Σένγκεν), αριθ. 21 (για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης) και αριθ. 22 (για τη θέση της Δανίας, συμπεριλαμβανομένου του τρίτου μέρους του τίτλου V της Συνθήκης), είναι νομικά αδύνατο να καταρτιστεί μία ενιαία συνολική νομοθετική πρόταση για τη δημιουργία ενός Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, παρά τη συνοχή των επιδιωκόμενων στόχων πολιτικής. Το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας δημιουργείται συνεπώς υπό τη μορφή ενός συνολικού πλαισίου χρηματοδότησης αποτελούμενου από δύο χωριστές πράξεις που θεσπίζουν τα διάφορα σκέλη του Ταμείου και καθορίζουν τους στόχους, τις επιλέξιμες δράσεις και τα κονδύλια κάθε σκέλους: · έναν κανονισμό που θεσπίζει, στο πλαίσιο του Ταμείου, το σκέλος για την αστυνομική συνεργασία, την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας και για τη διαχείριση των κρίσεων· · έναν κανονισμό που θεσπίζει, στο πλαίσιο του Ταμείου, το σκέλος για τη διαχείριση των συνόρων και την κοινή πολιτική των θεωρήσεων. Στο συνολικό πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, ο κανονισμός παρέχει χρηματοδοτική στήριξη στην αστυνομική συνεργασία, την ανταλλαγή και πρόσβαση στις πληροφορίες, την πρόληψη και την καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, την προστασία των προσώπων και των ζωτικής σημασίας υποδομών από περιστατικά που συνδέονται με την ασφάλεια καθώς και την αποτελεσματική διαχείριση των συνδεόμενων με την ασφάλεια κινδύνων και των κρίσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινές πολιτικές της Ένωσης (στρατηγικές, προγράμματα και σχέδια δράσης), τη νομοθεσία, την πρακτική συνεργασία και τις εκτιμήσεις των απειλών και των κινδύνων. Κατά συνέπεια, πρέπει να καταργηθούν τα δύο προγράμματα που παρέχουν σήμερα χρηματοδοτική στήριξη για αυτόν τον τομέα πολιτικής (ISEC, CIPS), με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2014, με την προϋπόθεση μεταβατικών κανόνων. Όσον αφορά το πρόγραμμα CIPS, (απόφαση 2007/124/ΕΚ ΕΥΡΑΤΟΜ του Συμβουλίου), τούτο δεν είναι δυνατό στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, αλλά απαιτεί χωριστή νομική πράξη, λόγω των διαφορετικών κανόνων ψηφοφορίας που οφείλονται σε αυτή τη διπλή νομική βάση (ΕΚ/Ευρατόμ). Εν γένει, πρόκειται για ένα τομέα στον οποίο οι παρεμβάσεις της Ένωσης προσδίδουν σαφώς προστιθέμενη αξία συγκριτικά με τη μεμονωμένη δράση των κρατών μελών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε πλεονεκτικότερη θέση από ό,τι τα κράτη μέλη για να αντιμετωπίζει διασυνοριακές καταστάσεις και να παρέχει μία πλατφόρμα για κοινές προσεγγίσεις. Η χρηματοδοτική στήριξη που προβλέπεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού συμβάλλει ιδίως στην ενίσχυση των εθνικών και ευρωπαϊκών ικανοτήτων καθώς και στη διασυνοριακή συνεργασία και συντονισμό, στη διευκόλυνση της ασφαλούς επικοινωνίας, τη δημιουργία δικτύων, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και την ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών. Εντούτοις, είναι κοινώς αποδεκτό ότι οι παρεμβάσεις πρέπει να πραγματοποιούνται στο κατάλληλο επίπεδο και ότι ο ρόλος της Ένωσης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα αναγκαία όρια. Όπως υπογράμμισε η επανεξέταση του προϋπολογισμού «ο προϋπολογισμός της EE πρέπει να χρησιμοποιείται για τη χρηματοδότηση των δημόσιων αγαθών της EE, των δράσεων για τις οποίες τα ίδια τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες δεν διαθέτουν τους αναγκαίους πόρους ή των τομέων στους οποίους μπορεί να εξασφαλίζει καλύτερα αποτελέσματα»[6]. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η πρόταση της Επιτροπής για το επόμενο πολυετές πλαίσιο περιλαμβάνει πρόταση ύψους 4.648 εκατ. ευρώ (σε τρέχουσες τιμές) για το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας για την περίοδο 2014-2020. Στο πλαίσιο αυτού του συνολικού κονδυλίου, οι ενδεικτικά διαθέσιμοι πόροι για την εφαρμογή αυτού του ειδικού κανονισμού ανέρχονται σε 1.128 εκατ. ευρώ. Ενδεικτικά, το 50% αυτού του ποσού (564 εκατ. ευρώ) πρέπει να χρησιμοποιηθούν για εθνικά προγράμματα των κρατών μελών, ενώ το υπόλοιπο 50% (564 εκατ. ευρώ) θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο κεντρικής διαχείρισης για τη χρηματοδότηση των δράσεων της Ένωσης, τις επείγουσες δράσεις και την τεχνική βοήθεια. σε εκατ. ευρώ Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας συμπεριλαμβανομένων νέων συστημάτων ΤΠ || || 4.648 - Μέσο για την αστυνομική συνεργασία || || 1.128 - Μέσο για τα σύνορα || || 3.520 5. ΚΥΡΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ · Σαφής επικέντρωση στις στρατηγικές προτεραιότητες Για να διασφαλιστεί ότι μπορεί να επιτευχθεί ικανοποιητικός και εμφανής αντίκτυπος, ο παρών κανονισμός προτείνει, για την περίοδο 2014-2020, να συγκεντρωθεί η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης σε πέντε βασικές στρατηγικές προτεραιότητες (όπως προσδιορίζονται από τη στρατηγική της Ένωσης για την εσωτερική ασφάλεια): – πρόληψη και καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος· – αύξηση των επιπέδων ασφάλειας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο· – πρόληψη της τρομοκρατίας και αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης και της στρατολόγησης· – αύξηση των ικανοτήτων προστασίας των ζωτικής σημασίας υποδομών σε όλους τους οικονομικούς τομείς· και – ενίσχυση της ανθεκτικότητας της Ευρώπης σε κρίσεις και καταστροφές Αυτές οι στρατηγικές προτεραιότητες, οι οποίες καθορίζονται λεπτομερέστερα στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού, πρέπει να ληφθούν υπόψη από τα κράτη μέλη κατά το σχεδιασμό των πολυετών εθνικών προγραμμάτων. Μπορούν να τροποποιηθούν ανά πάσα στιγμή με μία απλουστευμένη διαδικασία μέσω κατ’εξουσιοδότηση πράξης ενόψει νέων κινδύνων ή απειλών. Εξάλλου, για να δημιουργηθούν πρόσθετα κίνητρα, το ποσοστό συγχρηματοδότησης της ΕΕ εθνικών μέτρων που υλοποιούν οποιαδήποτε από αυτές τις στρατηγικές προτεραιότητες της Ένωσης μπορεί να φτάσει μέχρι 90% αντί του 75%, σύμφωνα με τον οριζόντιο κανονισμό. Τα συγκεκριμένα μέτρα που στηρίζονται από τον παρόντα κανονισμό καλύπτουν καταρχήν δράσεις που ενισχύουν τις επιχειρησιακές ικανότητες των κρατών μελών, όπως κοινές διασυνοριακές επιχειρήσεις, ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, δοκιμή και επικύρωση νέων μεθόδων και τεχνολογιών (για να καλυφθεί η διαφορά από τις χρηματοδοτούμενες από την Ένωση εργασίες έρευνας στον τομέα της ασφάλειας), αγορά τεχνικού εξοπλισμού και υποδομών, κατάρτιση και ανταλλαγές προσωπικού, δραστηριότητες ανάλυσης, όπως αξιολογήσεις κινδύνου και απειλών, καθώς και δημιουργία δικτύων. Για να χρησιμοποιήσει αποτελεσματικότερα την ικανότητα και την εμπειρογνωσία των αρμόδιων οργανισμών της Ένωσης στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων, η Επιτροπή προβλέπει να κάνει επίσης χρήση της δυνατότητας που παρέχει ο δημοσιονομικός κανονισμός[7] και να αναθέσει, εντός των ορίων των διαθέσιμων πόρων σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, την εκτέλεση συγκεκριμένων έργων στους οργανισμούς αυτούς στο πλαίσιο της αποστολής τους και συμπληρωματικά με τα προγράμματα εργασίας τους. Για τα καθήκοντα που καλύπτονται από το παρόν μέσο, τούτο αφορά ιδίως την Ευρωπαϊκή Αστυνομική Υπηρεσία (Ευρωπόλ), π.χ. για την οργάνωση κοινών ομάδων έρευνας ή για τη λειτουργία γραφείου υποστήριξης (helpdesk), καθώς και το Ευρωπαϊκό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα (Cepol), π.χ. για την ανάπτυξη και εφαρμογή ευρωπαϊκών προγραμμάτων κατάρτισης, κοινών θεματικών προγραμμάτων και ενοτήτων, ιδίως, για το προσωπικό των αρχών επιβολής του νόμου σχετικών τρίτων χωρών. · Κατανομή των διαθέσιμων πόρων Το συνολικό ποσό που διατίθεται για το παρόν μέσο για την περίοδο 2014-2020 αποτελείται από δύο σκέλη: τον προϋπολογισμό της Ένωσης (1.128 εκατ. ευρώ σε τρέχουσες τιμές) και τις – προς το παρόν άγνωστες – συνεισφορές των χωρών που συνδέονται με την εφαρμογή, την υλοποίηση και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν (Νορβηγία, Ισλανδία, Ελβετία, Λιχτενστάιν), οι οποίες θα συμμετάσχουν στο παρόν μέσο. Από τα κράτη μέλη, η Δανία δεν θα συμμετάσχει στον παρόντα κανονισμό και η Ιρλανδία και το ΗΒ μπορούν να συμμετάσχουν, σύμφωνα με τα αντίστοιχα πρωτόκολλά τους. Το συνολικό ποσό των 1.128 εκατ. ευρώ κατανέμεται εξίσου (50/50): τα κράτη μέλη θα λάβουν ενδεικτικό ποσό ύψους 564 εκατ. ευρώ (σε τρέχουσες τιμές) για τα εθνικά προγράμματά τους (κοινή διαχείριση) και για ενωσιακές δράσεις, βοήθεια σε καταστάσεις επείγοντος και τεχνική βοήθεια, ενώ η Επιτροπή θα εφαρμόσει το ίδιο ενδεικτικό ποσό στο πλαίσιο άμεσης και έμμεσης διαχείρισης. Τα κριτήρια που επιλέγονται για την κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων στα κράτη μέλη συνδέονται με τα βασικά αγαθά που οφείλουν να προστατέψουν τα κράτη μέλη: τον πληθυσμό τους, το έδαφός τους, τα πρόσωπα και τα εμπορεύματα που διέρχονται από τους αερολιμένες τους και τους θαλάσσιους λιμένες τους και τις ζωτικής σημασίας ευρωπαϊκές υποδομές που ορίζονται σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο. Εφόσον, στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι διαφορετικές χρηματοπιστωτικές ικανότητες, το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους (σε αντιστρόφως ανάλογη σχέση) προστέθηκε ως πέμπτο κριτήριο κατανομής. · Βοήθεια έκτακτης ανάγκης και δράσεις στις ή σε σχέση με τις τρίτες χώρες Στον παρόντα κανονισμό και στον οριζόντιο κανονισμό εισάγονται ειδικές διατάξεις που επιτρέπουν στην Ένωση να αναλαμβάνει ταχεία και αποτελεσματική δράση σε περίπτωση συμβάντος που συνδέεται με την ασφάλεια ή με εμφανιζόμενη απειλή η οποία έχει ή μπορεί να έχει σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις στην ασφάλεια των ατόμων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη (κατάσταση επείγοντος). Αυτή η βοήθεια έκτακτης ανάγκης αποφασίζεται πάντα από την Επιτροπή αλλά μπορεί επίσης να προταθεί από τα κράτη μέλη, τους οργανισμούς της Ένωσης, διεθνείς οργανώσεις ή από την επιτροπή του άρθρου 71 (COSI) την οποία αντιπροσωπεύει το κράτος μέλος που ασκεί την Προεδρία του Συμβουλίου. Η βοήθεια έκτακτης ανάγκης δεν περιορίζεται στην Ένωση και μπορεί να περιλαμβάνει και μέτρα στις ή σε σχέση με τις τρίτες χώρες. Κατά κανόνα, ο κατάλογος των δράσεων στις ή σε σχέση με τις τρίτες χώρες που είναι επιλέξιμος στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού επικεντρώνεται σε βραχυπρόθεσμες επιχειρησιακές δράσεις που έχουν άμεσο αντίκτυπο στην εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης, όπως κοινές διασυνοριακές επιχειρήσεις, αγορά τεχνικού εξοπλισμού, μέτρα ανταλλαγής και κατάρτισης, εκτιμήσεις απειλών και κινδύνων, καθώς και χρηματοδότηση της στήριξης δραστηριοτήτων ευαισθητοποίησης και επικοινωνίας. Οι δράσεις στις τρίτες χώρες εκτελούνται καταρχήν από την Επιτροπή μέσω άμεσης ή έμμεσης διαχείρισης σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό. Οι δράσεις αυτές δεν εστιάζονται άμεσα στην ανάπτυξη και συμπληρώνουν, σε συνάρτηση με τις ανάγκες, τη χρηματοδοτική συνδρομή που παρέχεται με τα μέσα εξωτερικής βοήθειας της Ένωσης, η οποία παραμένει η κύρια πηγή χρηματοδότησης που βοηθά τις τρίτες χώρες να αναπτύξουν τις ικανότητές τους σε αυτούς τους τομείς. Κατά την εκτέλεση αυτών των δράσεων, θα επιδιωχθεί πλήρης συνοχή με τις γενικές αρχές και στόχους της εξωτερικής δράσης και της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης σε σχέση με την εκάστοτε χώρα ή περιοχή. Η συμπληρωματικότητα θα διασφαλιστεί μέσω του ενισχυμένου συντονισμού με την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης και των σχετικών υπηρεσιών της Επιτροπής. 2011/0368 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως τα άρθρα 82 παράγραφος 1, 84 και 87 παράγραφος 2, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[8], Μετά τη διαβίβαση του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[9], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[10], Ενεργώντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο στόχος της Ένωσης που συνίσταται στη διασφάλιση υψηλού επιπέδου ασφάλειας σε ένα χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης (άρθρο 67 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης) πρέπει να επιτευχθεί, μεταξύ άλλων, με μέτρα για την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας, καθώς και με μέτρα για τον συντονισμό και τη συνεργασία μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών και με τις σχετικές τρίτες χώρες. (2) Για να επιτευχθεί ο εν λόγω στόχος, πρέπει να αναληφθούν ενισχυμένες δράσεις σε επίπεδο Ένωσης για την προστασία των προσώπων και των προϊόντων από απειλές που έχουν όλο και περισσότερο διακρατικό χαρακτήρα και να υποστηριχτούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Η τρομοκρατία και το οργανωμένο έγκλημα, η παράνομη εμπορία ναρκωτικών, η διαφθορά, το κυβερνοέγκλημα, η εμπορία ανθρώπων και όπλων, μεταξύ άλλων, συνεχίζουν να αποτελούν πρόκληση για την εσωτερική ασφάλεια της Ένωσης. (3) Η στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η οποία εγκρίθηκε από το Συμβούλιο, τον Φεβρουάριο του 2010[11], αποτελεί ένα κοινό θεματολόγιο για την αντιμετώπιση αυτών των κοινών προκλήσεων στον τομέα της ασφάλειας. Η ανακοίνωση της Επιτροπής του Νοεμβρίου 2010 «Η στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ στην πράξη»[12] μετατρέπει τις στρατηγικές αρχές και κατευθυντήριες γραμμές σε συγκεκριμένες δράσεις, προσδιορίζοντας πέντε στρατηγικούς στόχους: εξάρθρωση των διεθνών εγκληματικών δικτύων, πρόληψη της τρομοκρατίας και αντιμετώπιση της ριζοσπαστικοποίησης και της στρατολόγησης τρομοκρατών, αύξηση των επιπέδων ασφάλειας των πολιτών και των επιχειρήσεων στον κυβερνοχώρο, ενίσχυση της ασφάλειας μέσω της διαχείρισης των συνόρων και αύξηση της ανθεκτικότητας της Ευρώπης σε περιπτώσεις κρίσεων και καταστροφών. (4) Η αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών, η σαφής κατανομή των καθηκόντων, ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου, καθώς και η ισχυρή επικέντρωση στην παγκόσμια προοπτική και στον άρρηκτο δεσμό με την εξωτερική ασφάλεια θα πρέπει να αποτελούν τις βασικές αρχές που καθοδηγούν την εφαρμογή της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας. (5) Για να διευκολυνθεί η εφαρμογή της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας και για να διασφαλιστούν η πραγματική υλοποίηση και η λειτουργικότητά της, η Ένωση πρέπει να παράσχει στα κράτη μέλη χρηματοδοτική στήριξη δημιουργώντας ένα Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας. (6) Λόγω των νομικών ιδιαιτεροτήτων που χαρακτηρίζουν τον τίτλο V της Συνθήκης, δεν είναι δυνατό να θεσπιστεί το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας με τη μορφή ενιαίου χρηματοδοτικού μέσου. (7) Συνεπώς, το Ταμείο θα πρέπει να θεσπιστεί με τη μορφή συνολικού πλαισίου για την παροχή χρηματοδοτικής στήριξης από την ΕΕ στον τομέα της εσωτερικής ασφάλειας που περιλαμβάνει το μέσο που θεσπίζεται από τον παρόντα κανονισμό, καθώς και το μέσο που θεσπίζεται από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 για τη δημιουργία, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων[13]. Το συνολικό πλαίσιο θα πρέπει να συμπληρωθεί από τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXX/2012[14] για τη θέσπιση των γενικών διατάξεων που εφαρμόζονται στο Ταμείο «Άσυλο και Μετανάστευση» και στο μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης κρίσεων. (8) Οι συνολικοί πόροι για τον παρόντα κανονισμό και για τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 για τη δημιουργία, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων καθορίζουν από κοινού τα χρηματοδοτικά κονδύλια που είναι διαθέσιμα για το σύνολο της διάρκειας του Ταμείου και αποτελούν, για την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, προνομιακή αναφορά κατά την ετήσια διαδικασία του προϋπολογισμού κατά την έννοια του σημείου 17 της διοργανικής συμφωνίας. (9) Εντός του συνολικού πλαισίου του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, η χρηματοδοτική βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο αυτού του μέσου πρέπει να στηρίζει την αστυνομική συνεργασία, την ανταλλαγή πληροφοριών και την πρόσβαση στις πληροφορίες, την πρόληψη και την καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, την προστασία των προσώπων και των ζωτικής σημασίας υποδομών έναντι περιστατικών που συνδέονται με την ασφάλεια, καθώς και την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων που συνδέονται με την ασφάλεια και των κρίσεων, λαμβάνοντας υπόψη τις κοινές πολιτικές (στρατηγικές, προγράμματα και σχέδια δράσης), τη νομοθεσία και την έμπρακτη συνεργασία. (10) Η χρηματοδοτική στήριξη σε αυτούς τους τομείς παρέχεται ιδίως στις δράσεις που προωθούν τις κοινές διασυνοριακές επιχειρήσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών και την πρόσβαση σε αυτές τις πληροφορίες, την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, την εύκολη και ασφαλή επικοινωνία και συντονισμό, την κατάρτιση και τις ανταλλαγές προσωπικού, τις δραστηριότητες ανάλυσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, τις ενδελεχείς αξιολογήσεις των απειλών και των κινδύνων, τις δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, δοκιμών και ελέγχου της εγκυρότητας των νέων τεχνολογιών, την εγκληματολογική έρευνα και την απόκτηση τεχνικού διαλειτουργικού εξοπλισμού. (11) Πρέπει να διασφαλίζεται η συνέργεια και η συνοχή μεταξύ των μέτρων που στηρίζονται από το παρόν μέσο και εφαρμόζονται σε ή σε σχέση με τρίτες χώρες και των άλλων δράσεων εκτός της Ένωσης, που στηρίζονται από τα μέσα εξωτερικής βοήθειας της Ένωσης, τόσο γεωγραφικών όσο και θεματικών. Κατά την εκτέλεση αυτών των δράσεων, πρέπει να επιδιώκεται η πλήρης συνοχή με τις αρχές και τους γενικούς στόχους της εξωτερικής δράσης και της εξωτερικής πολιτικής της Ένωσης έναντι της εκάστοτε χώρας ή περιοχής. Οι δράσεις αυτές δεν θα πρέπει να έχουν ως σκοπό να υποστηρίζουν δράσεις που αποβλέπουν άμεσα στην ανάπτυξη και θα πρέπει να συμπληρώνουν, ενδεχομένως, τη χρηματοδοτική συνδρομή που παρέχεται από μέσα εξωτερικής βοήθειας. Θα πρέπει επίσης να επιδιώκεται η συνοχή με την ανθρωπιστική πολιτική της Ένωσης, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή των μέτρων επείγοντος χαρακτήρα. (12) Κατά την εφαρμογή του παρόντος μέσου πρέπει να γίνονται απολύτως σεβαστά τα δικαιώματα και οι αρχές που κατοχυρώνονται στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (13) Για να διασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, ο προϋπολογισμός της Ένωσης που κατανέμεται σε αυτό το χρηματοδοτικό μέσο πρέπει να εκτελείται στο πλαίσιο επιμερισμένης διαχείρισης, με εξαίρεση τις δράσεις που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ένωση («δράσεις της Ένωσης»), της επείγουσας βοήθειας και της τεχνικής συνδρομής, οι οποίες εφαρμόζονται στο πλαίσιο της άμεσης και έμμεσης διαχείρισης. (14) Οι πόροι που χορηγούνται στα κράτη μέλη για την εφαρμογή δράσεων στο πλαίσιο των εθνικών τους προγραμμάτων θα πρέπει να κατανέμονται βάσει σαφών και αντικειμενικών κριτηρίων που έχουν σχέση με τα δημόσια αγαθά τα οποία πρέπει να προστατεύουν τα κράτη μέλη και με τη χρηματοδοτική τους ικανότητα να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο εσωτερικής ασφάλειας, όπως το μέγεθος του πληθυσμού τους, τις εδαφικές τους διαστάσεις, τον αριθμό των επιβατών και των εμπορευμάτων που διέρχονται από τους διεθνείς αερολιμένες και θαλάσσιους λιμένες τους, τον αριθμό των ευρωπαϊκών ζωτικής σημασίας υποδομών και το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους. (15) Για να ενισχυθεί η αλληλεγγύη και ο επιμερισμός των ευθυνών όσον αφορά τις κοινές πολιτικές, τις στρατηγικές και τα προγράμματα της Ένωσης, πρέπει να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν το μέρος των συνολικών πόρων που είναι διαθέσιμο για τα εθνικά τους προγράμματα για την εφαρμογή των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης που καθορίζονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. Η συμβολή της Ένωσης στο συνολικό επιλέξιμο κόστος των προγραμμάτων που έχουν ως αντικείμενο αυτές τις προτεραιότητες θα πρέπει να αυξηθεί σε 90%, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. (16) Το ανώτατο όριο των πόρων που παραμένουν στη διάθεση της Ένωσης πρέπει να είναι ίσο προς τους πόρους που κατανέμονται στα κράτη μέλη για την εφαρμογή των εθνικών τους προγραμμάτων. Χάρη σε αυτή τη διάταξη η Ένωση θα είναι σε θέση, κατά τη διάρκεια ενός δεδομένου δημοσιονομικού έτους, να στηρίξει δράσεις που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ένωση, όπως μελέτες, δοκιμές και έλεγχο της εγκυρότητας των νέων τεχνολογιών, διακρατικά έργα, δημιουργία δικτύων και ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, παρακολούθηση της εφαρμογής του σχετικού δικαίου της Ένωσης, καθώς και των πολιτικών και δράσεων της Ένωσης στις ή σε σχέση με τις τρίτες χώρες. Οι υποστηριζόμενες δράσεις θα πρέπει να ευθυγραμμίζονται με τις προτεραιότητες που έχουν προσδιοριστεί στις σχετικές στρατηγικές, προγράμματα, σχέδια δράσης και αξιολογήσεις κινδύνων και απειλών της Ένωσης. (17) Για να ενισχυθεί η ικανότητα της ΕΕ να αντιδρά αμέσως σε περιστατικά που συνδέονται με την ασφάλεια ή σε πρωτοεμφανιζόμενες απειλές για την Ένωση, θα πρέπει να είναι δυνατό να παρέχεται έκτακτη βοήθεια, σύμφωνα με τον μηχανισμό άμεσης αντίδρασης που δημιουργείται δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. (18) Η χρηματοδότηση από τον προϋπολογισμό της Ένωσης θα πρέπει να επικεντρωθεί σε δραστηριότητες στις οποίες η παρέμβαση της Ένωσης μπορεί να προσφέρει προστιθέμενη αξία σε σχέση με τη μεμονωμένη δράση των κρατών μελών. Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι σε καλύτερη θέση από τα κράτη μέλη για να αντιμετωπίσει τις διασυνοριακές καταστάσεις και να δημιουργήσει μία πλατφόρμα για κοινές προσεγγίσεις, οι δραστηριότητες που μπορούν να επωφεληθούν στήριξης δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να συμβάλουν, ιδιαίτερα, στην ενίσχυση των εθνικών και ευρωπαϊκών ικανοτήτων καθώς και στη διασυνοριακή συνεργασία και συντονισμό, δικτύωση, αμοιβαία εμπιστοσύνη, ανταλλαγή πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών. (19) Με στόχο τη συμπλήρωση ή την τροποποίηση των διατάξεων του παρόντος μέσου όσον αφορά τον ορισμό των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης, η εξουσία θέσπισης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, η οποία θα πρέπει να προβεί στις κατάλληλες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, κυρίως στο επίπεδο των εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, πρέπει να διασφαλίζει, την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. (20) Προκειμένου να εξασφαλισθεί η ενιαία, αποτελεσματική και εμπρόθεσμη εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες. Αυτές οι αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή. (21) Η απόφαση του Συμβουλίου 2007/125/ΔΕΥ της 12ης Φεβρουαρίου 2007 για τη θέσπιση, κατά την περίοδο 2007 έως 2013, του ειδικού προγράμματος «πρόληψη και καταπολέμηση της εγκληματικότητας» στο πλαίσιο του γενικού προγράμματος «ασφάλεια και προστασία των ελευθεριών»[15] θα πρέπει να καταργηθεί, υπό την επιφύλαξη των μεταβατικών διατάξεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. (22) Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, κυρίως η ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου, η πρόληψη και η καταστολή της εγκληματικότητας, η προστασία των προσώπων και των ζωτικής σημασίας υποδομών έναντι περιστατικών που συνδέονται με την ασφάλεια και η ενίσχυση της ικανότητας των κρατών μελών και της Ένωσης να διαχειρίζονται αποτελεσματικά κινδύνους συνδεόμενους με την ασφάλεια και κρίσεις, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, συνεπώς, μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίσει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, η οποία προβλέπεται στο συγκεκριμένο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου. (23) Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν, που εμπίπτει στο πεδίο του άρθρου 1, παράγραφος η) της απόφασης του Συμβουλίου 1999/437/ΕΚ της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής της συμφωνίας που συνάφθηκε από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με την σύνδεση των δύο αυτών κρατών προς την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[16]. (25) Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και η Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς την θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα του άρθρου 1, στοιχείο η) της απόφασης του Συμβουλίου 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης του Συμβουλίου 2008/146/ΕΚ για τη σύναψη εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας της συμφωνίας[17]. (26) Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που υπεγράφη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας προς τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, οι οποίες εμπίπτουν στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1, σημείο Η της απόφασης του Συμβουλίου 1999/437/ΕΚ, σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης του Συμβουλίου 2011/349/ΕΕ για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου[18]. (27) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη έκδοση του παρόντος κανονισμού και, ως εκ τούτου, δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. (28) Σύμφωνα με τα άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και υπό την επιφύλαξη του άρθρου 4 του συγκεκριμένου Πρωτοκόλλου, η Ιρλανδία [δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του/ανακοίνωσε την επιθυμία της να συμμετάσχει στη θέσπιση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού]. (29) Σύμφωνα με τα άρθρο 3 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και υπό την επιφύλαξη του άρθρου 4 του συγκεκριμένου Πρωτοκόλλου, το Ηνωμένο Βασίλειο [δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του/ανακοίνωσε την επιθυμία της να συμμετάσχει στη θέσπιση και την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού]. ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής 1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει το μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, την πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων (στο εξής «το μέσο»), στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας (στο εξής «το Ταμείο»). Από κοινού με τον κανονισμό (EΕ) αριθ. XXX/2012 που θεσπίζει, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, το μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων, ο παρών κανονισμός συστήνει για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας. 2. Ο παρών κανονισμός καθορίζει: α) τους στόχους, τις επιλέξιμες δράσεις και τις στρατηγικές προτεραιότητες της χρηματοδοτικής στήριξης που θα χορηγηθεί στο πλαίσιο του μέσου· β) το γενικό πλαίσιο για την εφαρμογή των επιλέξιμων δράσεων· γ) τους πόρους που θα διατεθούν σύμφωνα με το μέσο από την 1η Ιανουαρίου 2014 έως την 31η Δεκεμβρίου 2020 και την κατανομή τους. 3. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής των κανόνων που ορίζονται στον κανονισμό (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. 4. Το μέσο δεν εφαρμόζεται σε ζητήματα που δεν καλύπτονται από το πρόγραμμα «Δικαιοσύνη» όπως ορίζεται στον κανονισμό (EΕ) αριθ. XXX/2012[19]. Εντούτοις, μπορεί να καλύπτει δράσεις που στοχεύουν να ενθαρρύνουν τη συνεργασία μεταξύ δικαστικών αρχών και αρχών επιβολής του νόμου. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) «αστυνομική συνεργασία»:τα ειδικά μέτρα και είδη συνεργασίας που ορίζονται στο άρθρο 87 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης· β) «ανταλλαγή πληροφοριών και πρόσβαση σε αυτές»: η συλλογή, αποθήκευση, επεξεργασία, ανάλυση και ανταλλαγή πληροφοριών που είναι χρήσιμες στις αρχές επιβολής του νόμου σε σχέση με την πρόληψη, ανίχνευση, διερεύνηση και δίωξη ποινικών αδικημάτων, ιδιαίτερα διασυνοριακών, σοβαρών και οργανωμένων εγκλημάτων· γ) «πρόληψη της εγκληματικότητας»: όλα τα μέτρα που στοχεύουν να μειώσουν ή να συμβάλουν άλλως στη μείωση της εγκληματικότητας και του αισθήματος ανασφάλειας των πολιτών, όπως προβλέπεται στην απόφαση 2009/902/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009 για τη δημιουργία Ευρωπαϊκού Δικτύου Πρόληψης του Εγκλήματος (EUPCN)[20]· δ) «οργανωμένο έγκλημα» κολάσιμη συμπεριφορά διαρθρωμένης ομάδας τριών ή περισσοτέρων προσώπων, που έχουν συνασπισθεί για ορισμένο χρονικό διάστημα και ενεργούν συντονισμένα με στόχο τον προσπορισμό, άμεσα ή έμμεσα, οικονομικού ή άλλου υλικού οφέλους· ε) «τρομοκρατία»: οποιαδήποτε εκ των εκ προθέσεως πράξεων και αδικημάτων που προβλέπονται στην απόφαση-πλαίσιο 2002/475/ΔΕΥ της 13ης Ιουνίου 2002 για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας[21], όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση-πλαίσιο 2008/919/ΔΕΥ της 28ης Νοεμβρίου 2008[22]· στ) «διαχείριση των κινδύνων και των κρίσεων»: κάθε μέτρο σχετικό με την αξιολόγηση, την πρόληψη, την προετοιμασία και τη διαχείριση των συνεπειών της τρομοκρατίας και άλλων σχετικών με την ασφάλεια κινδύνων· ζ) «πρόληψη και ετοιμότητα»: κάθε μέτρο που στοχεύει στην πρόληψη και/ή στη μείωση κινδύνων που συνδέονται με πιθανές τρομοκρατικές επιθέσεις ή άλλα περιστατικά που συνδέονται με την ασφάλεια· η) «διαχείριση των συνεπειών»: ο αποτελεσματικός συντονισμός των μέτρων που λαμβάνονται προκειμένου να υπάρξει αντίδραση σε τρομοκρατική επίθεση ή άλλο σχετικό με την ασφάλεια περιστατικό ή να μειωθούν οι συνέπειες τους, για να εξασφαλιστεί αποτελεσματικός συντονισμός των δράσεων σε εθνικό και/ή ενωσιακό επίπεδο· i) «υποδομές ζωτικής σημασίας»: κάθε φυσικός πόρος, υπηρεσία, σύστημα πληροφορικής, και υποδομή, της οποίας η διακοπή ή καταστροφή θα είχε σοβαρές επιπτώσεις σε κοινωνικές λειτουργίες ζωτικής σημασίας, συμπεριλαμβανομένης της αλυσίδας εφοδιασμού, της υγείας, της ασφάλειας, της οικονομικής ή κοινωνικής ευημερίας των πολιτών, ή ακόμα της λειτουργίας της Ένωσης ή των κρατών μελών της· ι) «κατάσταση επείγοντος»: κάθε σχετικό με την ασφάλεια περιστατικό ή νέα απειλή που έχει ή μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για την ασφάλεια των προσώπων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Άρθρο 3 Στόχοι 1. Γενικός στόχος του μέσου είναι να συμβάλει στην κατοχύρωση ασφάλειας υψηλού επιπέδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. 2. Στο πλαίσιο του γενικού στόχου που αναφέρεται στην παράγραφο 1, το μέσο - σύμφωνα με τις προτεραιότητες που προσδιορίζονται στις σχετικές στρατηγικές, προγράμματα, αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων της Ένωσης - συμβάλλει στην εξυπηρέτηση των ακόλουθων ειδικών στόχων: α) πρόληψη και καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, και ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών και με τις σχετικές τρίτες χώρες. Η επίτευξη αυτού του στόχου μετράται με τη βοήθεια δεικτών όπως, μεταξύ άλλων, ο αριθμός των διασυνοριακών κοινών επιχειρήσεων και ο αριθμός των εγγράφων βέλτιστων πρακτικών που συντάχθηκαν και των εκδηλώσεων που διοργανώθηκαν· β) ενίσχυση της ικανότητας των κρατών μελών και της Ένωσης να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τους σχετικούς με την ασφάλεια κινδύνους και κρίσεις καθώς επίσης να προετοιμάζονται και να προστατεύουν τα πρόσωπα και τις υποδομές ζωτικής σημασίας από τις τρομοκρατικές επιθέσεις και άλλα σχετικά με την ασφάλεια περιστατικά. Η επίτευξη αυτού του στόχου μετράται με τη βοήθεια δεικτών όπως, μεταξύ άλλων, ο αριθμός των μέσων που θεσπίζονται και/ή αναβαθμίζονται περαιτέρω για να διευκολύνουν την προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας κάθε κράτους μέλους σε όλους τους τομείς της οικονομίας και ο αριθμός απειλών και κινδύνων που σημειώθηκαν στο επίπεδο της Ένωσης. 3. Με σκοπό την επίτευξη αυτών των στόχων, το μέσο συμβάλλει στους ακόλουθους επιχειρησιακούς στόχους προωθώντας και αναπτύσσοντας: α) μέτρα (μεθόδους, μέσα, διαρθρώσεις) που ενισχύουν την ικανότητα των κρατών μελών να προβλέπουν και να καταπολεμούν το διασυνοριακό, σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, ιδιαίτερα μέσω συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ανταλλαγής πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών, πρόσβασης σε δεδομένα, διαλειτουργικών τεχνολογιών, συγκρίσιμων στατιστικών, εφαρμοσμένης εγκληματολογίας, επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης του κοινού· β) τον διοικητικό και επιχειρησιακό συντονισμό, τη συνεργασία, την αμοιβαία κατανόηση και την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών, άλλων εθνικών αρχών, των σχετικών οργάνων της Ένωσης και, ενδεχομένως, με τρίτες χώρες· γ) τα προγράμματα κατάρτισης για την εφαρμογή ευρωπαϊκών πολιτικών κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένων προγραμμάτων ανταλλαγής ειδικά αφιερωμένων στην εφαρμογή του ενωσιακού δικαίου, προκειμένου να δημιουργηθεί πραγματική ευρωπαϊκή νοοτροπία στον δικαστικό τομέα και τον τομέα επιβολής του νόμου· δ) μέτρα και βέλτιστες πρακτικές για την προστασία και τη στήριξη μαρτύρων και θυμάτων· ε) μέτρα που προορίζονται να ενισχύσουν τις διοικητικές και επιχειρησιακές ικανότητες των κρατών μελών στον τομέα της προστασίας των υποδομών ζωτικής σημασίας σε όλους τους τομείς οικονομικής δραστηριότητας, κυρίως μέσω συμπράξεων ιδιωτικού-δημόσιου τομέα και βελτίωσης του συντονισμού, της συνεργασίας, της ανταλλαγής και της διάδοσης τεχνογνωσίας και εμπειριών στο εσωτερικό της Ένωσης και με τις τρίτες ενδιαφερόμενες χώρες· στ) τις ασφαλείς συνδέσεις και τον καλό συντονισμό μεταξύ των διαφόρων τομεακών φορέων που υφίστανται σε ενωσιακό και εθνικό επίπεδο στον τομέα της έγκαιρης προειδοποίησης και της συνεργασίας σε περίπτωση κρίσης, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων αντιμετώπισης κρίσιμων καταστάσεων ή συντονισμού, για να δοθεί η δυνατότητα ταχείας παραγωγής ολοκληρωμένων και ακριβών επισκοπήσεων σε καταστάσεις κρίσης, συντονισμού των μέτρων παρέμβασης και ανταλλαγής δημόσιων, προνομιακών και διαβαθμισμένων πληροφοριών· ζ) μέτρα (μεθόδους, μέσα, διαρθρώσεις) που ενισχύουν τις διοικητικές και επιχειρησιακές ικανότητες των κρατών μελών και της Ένωσης να πραγματοποιούν αναλυτικές αξιολογήσεις των απειλών και των κινδύνων, με στόχο να δοθεί στην Ένωση η δυνατότητα υιοθέτησης ολοκληρωμένων προσεγγίσεων βασισμένων σε κοινές και ενιαίες αξιολογήσεις των καταστάσεων κρίσης και βελτίωσης της αμοιβαίας κατανόησης των διαφόρων ορισμών των επιπέδων απειλής που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη και τις χώρες εταίρους. 4. Το μέσο συμβάλλει επίσης στη χρηματοδότηση της τεχνικής βοήθειας κατόπιν πρωτοβουλίας των κρατών μελών ή της Επιτροπής. Άρθρο 4 Επιλέξιμες δράσεις 1. Στο πλαίσιο των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 3 και υπό το φως των εγκεκριμένων συμπερασμάτων του διαλόγου σχετικά με τις πολιτικές που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός], το μέσο υποστηρίζει τις δράσεις που αναλαμβάνονται στα κράτη μέλη, και ειδικότερα εκείνες που αφορούν: α) τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ομάδων έρευνας και όλων των άλλων μορφών κοινής διασυνοριακής δράσης, την πρόσβαση και την ανταλλαγή πληροφοριών και τις διαλειτουργικές τεχνολογίες· β) τη δικτύωση, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και κατανόηση, την αμοιβαία μάθηση, τον εντοπισμό, την ανταλλαγή και τη διάδοση τεχνογνωσίας, εμπειριών και ορθών πρακτικών, την ανταλλαγή πληροφοριών, την κοινή αντίληψη και πρόβλεψη καταστάσεων, το σχεδιασμό αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων και τη διαλειτουργικότητα· γ) τις δραστηριότητες ανάλυσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένων των μελετών και αξιολογήσεων των απειλών, κινδύνων και επιπτώσεων· δ) τις δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, διάδοσης και επικοινωνίας· ε) την αγορά και/ή την περαιτέρω αναβάθμιση τεχνικού εξοπλισμού, ασφαλών εγκαταστάσεων, υποδομών, σχετικών κτιρίων και συστημάτων, ειδικότερα συστημάτων ΤΠΕ και των εξαρτημάτων τους, μεταξύ άλλων με σκοπό την ευρωπαϊκή συνεργασία στον τομέα του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο, κυρίως μέσω του ευρωπαϊκού κέντρου για εγκλήματα στον κυβερνοχώρο· στ) την ανταλλαγή, την κατάρτιση και την εκπαίδευση προσωπικού και εμπειρογνωμόνων των αρμοδίων αρχών, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής κατάρτισης και των κοινών ασκήσεων ή προγραμμάτων· ζ) τα μέτρα ανάπτυξης, μετάδοσης, δοκιμής και έγκρισης νέων μεθόδων ή τεχνολογιών, συμπεριλαμβανομένων των πιλοτικών σχεδίων και των μέτρων παρακολούθησης ερευνητικών σχεδίων στον τομέα της ασφάλειας που χρηματοδοτούνται από την Ένωση. 2. Στο πλαίσιο των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 3, το μέσο υποστηρίζει επίσης τις δράσεις που αφορούν τις τρίτες χώρες ή που υλοποιούνται σε αυτές, και ειδικότερα αυτές που αφορούν: α) τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ αρχών επιβολής του νόμου, συμπεριλαμβανομένων των κοινών ομάδων έρευνας και όλων των άλλων μορφών κοινής διασυνοριακής δράσης, της ανταλλαγής πληροφοριών και της πρόσβασης σ’ αυτές τις πληροφορίες και των διαλειτουργικών τεχνολογιών· β) τη δικτύωση, την αμοιβαία εμπιστοσύνη, την κατανόηση και την εκμάθηση, τον εντοπισμό, την ανταλλαγή και τη διάδοση τεχνογνωσίας, εμπειριών και ορθών πρακτικών, την ανταλλαγή πληροφοριών, την κοινή αντίληψη καταστάσεων και προβλέψεων, το σχεδιασμό μέτρων έκτακτης ανάγκης και τη διαλειτουργικότητα· γ) την αγορά και/ή την περαιτέρω αναβάθμιση τεχνικού εξοπλισμού, συμπεριλαμβανομένων των συστημάτων ΤΠΕ και των εξαρτημάτων τους· δ) την ανταλλαγή, την κατάρτιση και την εκπαίδευση προσωπικού και εμπειρογνωμόνων των αρμοδίων αρχών, συμπεριλαμβανομένης της γλωσσικής κατάρτισης· ε) τις δραστηριότητες ευαισθητοποίησης, διάδοσης και επικοινωνίας· στ) τις αξιολογήσεις απειλών, κινδύνων και επιπτώσεων· ζ) τις μελέτες και τα πιλοτικά σχέδια. Άρθρο 5 Συνολικοί πόροι και εφαρμογή 1. Το συνολικό ποσό πόρων που διατίθενται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού ανέρχεται σε 1 128 εκατ. EUR. 2. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων του δημοσιονομικού πλαισίου. 3. Οι συνολικοί πόροι εφαρμόζονται με τα ακόλουθα μέσα: α) εθνικά προγράμματα, σύμφωνα με το άρθρο 6· β) δράσεις της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 7· γ) τεχνική βοήθεια, σύμφωνα με το άρθρο 8· δ) βοήθεια έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με το άρθρο 9· 4. Ο προϋπολογισμός που διατίθεται σύμφωνα με το μέσο εκτελείται με κοινή διαχείριση σύμφωνα με το άρθρο 55, παράγραφος 1 σημείο β) του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXXX/2012 [νέος δημοσιονομικός κανονισμός][23], εξαιρουμένων των δράσεων της Ένωσης που προβλέπονται στο άρθρο 7, της τεχνικής βοήθειας που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, και της βοήθειας έκτακτης ανάγκης που προβλέπεται στο άρθρο 9. 5. Ενδεικτικά, οι συνολικοί πόροι θα χρησιμοποιηθούν κατά τον ακόλουθο τρόπο: α) 564 εκατ. EUR για τα εθνικά προγράμματα των κρατών μελών· β) 564 εκατ. EUR για τις δράσεις της Ένωσης, τη βοήθεια έκτακτης ανάγκης και την τεχνική βοήθεια με πρωτοβουλία της Επιτροπής . 6. Από κοινού με τους συνολικούς πόρους που καθορίζονται από τον κανονισμό (EΕ) αριθ. XXX/2012 για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων, οι συνολικοί πόροι που διατίθενται για τον παρόντα κανονισμό, σύμφωνα με την παράγραφο 1, αποτελούν το χρηματοδοτικό κονδύλιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας και χρησιμεύουν, για την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, ως προνομιακή αναφορά κατά τη διάρκεια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού κατά την έννοια του σημείου 17 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τη συνεργασία σε θέματα προϋπολογισμού και για τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση.[24] 7. Οι χώρες που συνδέονται με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν συμμετέχουν στο μέσο, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. 8. Συνάπτονται διακανονισμοί οι οποίοι διευκρινίζουν τις χρηματοδοτικές συνεισφορές αυτών των χωρών στο μέσο και τους συμπληρωματικούς κανόνες που απαιτούνται για τη συμμετοχή αυτή, συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων που εξασφαλίζουν την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και την εξουσία λογιστικού ελέγχου του Ελεγκτικού Συνεδρίου. Οι χρηματοδοτικές συνεισφορές αυτών των χωρών θα προστεθούν στους συνολικούς διαθέσιμους πόρους που προέρχονται από τον προϋπολογισμό της Ένωσης, που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Άρθρο 6 Εθνικά προγράμματα 1. Το εθνικό πρόγραμμα που απαιτείται από το παρόν μέσο και αυτό που απαιτείται από τον κανονισμό (EΕ) αριθ. XXX/2012 για τη θέσπιση, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μέσου για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων θα καταρτιστεί από κοινού από τα κράτη μέλη και θα υποβληθεί στην Επιτροπή υπό τη μορφή ενός ενιαίου εθνικού προγράμματος για το Ταμείο, σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. 2. Στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων που πρόκειται να εξεταστούν και να εγκριθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός], τα κράτη μέλη επικεντρώνονται σε προγράμματα που ανταποκρίνονται στις στρατηγικές προτεραιότητες της Ένωσης που απαριθμούνται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού. 3. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 11, για την τροποποίηση του αναφερόμενου στην παράγραφο 2 παραρτήματος μέσω τροποποίησης, συμπλήρωσης ή κατάργησης στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης. Άρθρο 7 Δράσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης 1. Με πρωτοβουλία της Επιτροπής, το μέσο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση διεθνικών δράσεων ή δράσεων που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Ένωση («δράσεις της Ένωσης») που αφορούν τους γενικούς, ειδικούς και επιχειρησιακούς στόχους που ορίζονται στο άρθρο 3. 2. Επιλέξιμες για χρηματοδότηση είναι οι δράσεις της Ένωσης που συμφωνούν με τις προτεραιότητες που προσδιορίζονται στις σχετικές στρατηγικές, προγράμματα και αξιολογήσεις των απειλών και κινδύνων της Ένωσης και ιδιαίτερα: α) μέτρα προπαρασκευής και παρακολούθησης, διοικητικής και τεχνικής στήριξης καθώς και ανάπτυξης ενός μηχανισμού αξιολόγησης, που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή των πολιτικών στον τομέα της αστυνομικής συνεργασίας, της πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων· β) διεθνικά σχέδια στα οποία συμμετέχουν τουλάχιστον δύο κράτη μέλη ή ένα κράτος μέλος και μία τρίτη χώρα· γ) δραστηριότητες ανάλυσης, παρακολούθησης και αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένων αξιολογήσεων των απειλών και κινδύνων και εκτιμήσεων των επιπτώσεων και σχέδια παρακολούθησης της εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης και των πολιτικών στόχων της στα κράτη μέλη· δ) σχέδια που προωθούν τη δικτύωση, την αμοιβαία εμπιστοσύνη και κατανόηση, την αμοιβαία μάθηση, τον εντοπισμό και τη διάδοση ορθών πρακτικών και καινοτόμων προσεγγίσεων σε επίπεδο Ένωσης, καθώς και τα προγράμματα κατάρτισης και ανταλλαγών· ε) σχέδια που υποστηρίζουν την ανάπτυξη μεθοδολογικών, κυρίως στατιστικών εργαλείων και μεθόδων, και κοινών δεικτών· στ) απόκτηση και/ή περαιτέρω αναβάθμιση τεχνικού εξοπλισμού, ασφαλών εγκαταστάσεων, υποδομών, σχετικών κτιρίων και συστημάτων, ιδιαίτερα συστημάτων ΤΠΕ και των εξαρτημάτων τους σε ενωσιακό επίπεδο, μεταξύ άλλων με σκοπό την ευρωπαϊκή συνεργασία για την καταστολή του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο, κυρίως μέσω του Ευρωπαϊκού Κέντρου για τα εγκλήματα στον κυβερνοχώρο· ζ) σχέδια που καθιστούν καλύτερα γνωστές τις πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης στους ενδιαφερόμενους φορείς και στο ευρύ κοινό, συμπεριλαμβανομένης της θεσμικής κοινοποίησης των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ένωσης· η) ιδιαίτερα καινοτόμα σχέδια, τα οποία αναπτύσσουν νέες μεθόδους και/ή νέες τεχνολογίες ικανές να μεταφερθούν σε άλλα κράτη μέλη, ειδικότερα σχέδια που στοχεύουν να υποβάλουν σε δοκιμή και να επικυρώσουν τα αποτελέσματα ερευνητικών σχεδίων στον τομέα της ασφάλειας που χρηματοδοτούνται από την Ένωση· θ) μελέτες και τα πιλοτικά σχέδια · ι) δράσεις που αφορούν τρίτες χώρες ή που υλοποιούνται σε αυτές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 2. 3. Οι δράσεις της Ένωσης εφαρμόζονται σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. Άρθρο 8 Τεχνική βοήθεια 1. Με πρωτοβουλία και/ή εξ ονόματος της Επιτροπής, το μέσο μπορεί να συμβάλει μέχρι του ποσού των 800 000 EUR ετησίως στην τεχνική βοήθεια του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. 2. Με πρωτοβουλία κράτους μέλους, το μέσο μπορεί να συμβάλει στην τεχνική βοήθεια στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος για ποσό ανερχόμενο μέχρι το 5% του συνολικού ποσού που χορηγείται στο κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 20 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. Άρθρο 9 Βοήθεια έκτακτης ανάγκης 1. Το παρόν μέσο χορηγεί χρηματοδοτική στήριξη για να αντιμετωπισθούν επείγουσες και ειδικές ανάγκες σε περίπτωση κατάστασης επείγοντος κατά την έννοια του άρθρου 2, σημείο ι). 2. Η βοήθεια έκτακτης ανάγκης χορηγείται σύμφωνα με τον μηχανισμό που ορίζεται στο άρθρο 8 του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. Άρθρο 10 Πόροι για επιλέξιμες δράσεις στα κράτη μέλη 1. Ενδεικτικά, χορηγείται στα κράτη μέλη ποσόν 564 εκατ. EUR σύμφωνα με τον ακόλουθο τρόπο: α) 30% ανάλογα με το μέγεθος του συνολικού πληθυσμού τους· β) 10% ανάλογα με το μέγεθος του εδάφους τους· γ) 10% ανάλογα με τον αριθμό επιβατών και τόνων εμπορευμάτων που διέρχονται από τους διεθνείς αερολιμένες και θαλάσσιους λιμένες τους· δ) 10% ανάλογα με τον αριθμό των ευρωπαϊκών υποδομών ζωτικής σημασίας που ορίζονται σύμφωνα με την οδηγία 2008/114/EΚ· ε) 40% αντιστρόφως ανάλογα προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους (μονάδα αγοραστικής δύναμης ανά κάτοικο). 2. Τα στοιχεία αναφοράς για τα δεδομένα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι οι τελευταίες στατιστικές της Επιτροπής (Eurostat), στη βάση δεδομένων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το ενωσιακό δίκαιο, καθώς και δεδομένα που χορηγούνται στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την οδηγία 2008/114/EΚ. Η ημερομηνία αναφοράς είναι η 30ή Ιουνίου 2013. Άρθρο 11 Άσκηση της εξουσιοδότησης 1. Η εξουσία έκδοσης κατ’εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στο παρόν άρθρο. 2. Η αναφερόμενη στον παρόντα κανονισμό εξουσία ανατίθεται στην Επιτροπή για περίοδο επτά ετών από [ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος κανονισμού]. Η εξουσιοδότηση παρατείνεται σιωπηρά για περιόδους της αυτής διάρκειας, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο προβάλλουν αντιρρήσεις το αργότερο εντός τριών μηνών πριν από τη λήξη κάθε περιόδου. 3. Η αναφερόμενη στον παρόντα κανονισμό εξουσιοδότηση μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης περατώνει την εξουσιοδότηση που εξειδικεύεται στην εν λόγω απόφαση. Τίθεται σε ισχύ την επόμενη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία που εξειδικεύεται στην απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που ισχύουν ήδη. 4. Η Επιτροπή, μόλις εκδώσει πράξη κατ’ εξουσιοδότηση, την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. 5. Μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδόθηκε σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό τίθεται σε ισχύ μόνο αν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο δεν εκφράσουν αντιρρήσεις εντός περιόδου δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης αυτής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή αν, πριν από την εκπνοή αυτής της περιόδου, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο όσο και το Συμβούλιο έχουν ενημερώσει την Επιτροπή ότι δεν θα εκφράσουν αντιρρήσεις. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά δύο μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου. Άρθρο 12 Διαδικασία επιτροπής 1. Η Επιτροπή επικουρείται από την κοινή επιτροπή «ασύλου, μετανάστευσης και ασφάλειας» που δημιουργήθηκε βάσει του άρθρου 55 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός]. 2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Άρθρο 13 Εφαρμογή του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XXX/2012 Οι διατάξεις του κανονισμού (EΕ) αριθ. XXX/2012 [οριζόντιος κανονισμός] εφαρμόζονται όσον αφορά το μέσο. Άρθρο 14 Κατάργηση Η απόφαση 2007/125/ΔΕΥ καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2014. Άρθρο 15 Μεταβατικές διατάξεις 1. Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει τη συνέχιση ή την τροποποίηση, συμπεριλαμβανομένης της συνολικής ή μερικής ακύρωσης, των σχεδίων μέχρι την περάτωσή τους ούτε την χρηματοδοτική στήριξη, που εγκρίνεται από την Επιτροπή βάσει της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ του Συμβουλίου, ούτε οποιαδήποτε άλλη νομοθετική πράξη διέπει τη στήριξη αυτή στις 31 Δεκεμβρίου 2013. 2. Κατά τη θέσπιση αποφάσεων περί συγχρηματοδότησης σύμφωνα με το μέσο, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη τα μέτρα που υιοθέτησε βάσει της απόφασης 2007/125/ ΔΕΥ του Συμβουλίου πριν από [ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα], τα οποία έχουν οικονομικές επιπτώσεις κατά την καλυπτόμενη από τη συγχρηματοδότηση περίοδο. 3. Ποσά που δεσμεύθηκαν για τη συγχρηματοδότηση και τα οποία εγκρίθηκαν από την Επιτροπή μεταξύ της 1ης Ιανουαρίου 2011 και της 31ης Δεκεμβρίου 2013, για τα οποία δεν έχουν αποσταλεί στην Επιτροπή τα έγγραφα που απαιτούνται για την περάτωση των εργασιών μέχρι την προθεσμία που προβλέπεται για την υποβολή της τελικής έκθεσης, αποδεσμεύονται αυτόματα από την Επιτροπή μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2017 και γεννούν απαίτηση εξόφλησης αχρεωστήτως καταβληθέντων. Ποσά που αφορούν εργασίες που ανεστάλησαν λόγω δικαστικών διαδικασιών ή διοικητικών προσφυγών με ανασταλτικό αποτέλεσμα, εξαιρούνται από τον υπολογισμό του ποσού που πρέπει να αποδεσμευθεί αυτόματα. 4. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2015, έκθεση αξιολόγησης για τα αποτελέσματα και τις επιπτώσεις των δράσεων που συγχρηματοδοτούνται βάσει της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την περίοδο 2011 έως 2013. 5. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2015, έκθεση σχετικά με τα αποτελέσματα που επιτεύχθηκαν και τις ποιοτικές και ποσοτικές πτυχές της εφαρμογής της απόφασης 2007/125/ΔΕΥ του Συμβουλίου για την περίοδο 2011 έως 2013. Άρθρο 16 Επανεξέταση Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο επανεξετάζουν τον παρόντα κανονισμό, βάσει πρότασης της Επιτροπής, το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2020. Άρθρο 17 Έναρξη ισχύος και εφαρμογή Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την […] ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Κατάλογος των στρατηγικών προτεραιοτήτων της Ένωσης (άρθρο 6 παράγραφος 2) · Μέτρα για την πρόληψη και την καταστολή του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, ιδιαίτερα της εμπορίας ναρκωτικών, της εμπορίας ανθρώπων, της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών και σχέδια που εντοπίζουν και εξαρθρώνουν εγκληματικά δίκτυα, προστατεύουν την οικονομία από τη διείσδυση εγκληματικών στοιχείων και μειώνουν τα οικονομικά κίνητρα με την κατάσχεση, τη δέσμευση και τη δήμευση περιουσιακών στοιχείων από εγκληματικές ενέργειες. · Μέτρα αύξησης των επιπέδων ασφαλείας για τους πολίτες και τις επιχειρήσεις στον κυβερνοχώρο, ιδιαίτερα σχέδια για την δημιουργία ικανοτήτων στον τομέα της επιβολής του νόμου και στον δικαστικό τομέα, σχέδια που εξασφαλίζουν τη συνεργασία με τη βιομηχανία για την ενεργό συμμετοχή και την προστασία των πολιτών και σχέδια για τη βελτίωση των ικανοτήτων αντιμετώπισης των επιθέσεων στον κυβερνοχώρο. · Μέτρα πρόληψης της τρομοκρατίας και αντιμετώπισης της ριζοσπαστικοποίησης και της στρατολόγησης, ιδιαίτερα σχέδια για την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στην ανάπτυξη τοπικών προσεγγίσεων και πολιτικών πρόληψης, σχέδια που παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τη δυνατότητα αποκοπής των τρομοκρατών από την πρόσβαση σε χρηματοδότηση και εφοδιασμό και παρακολούθησης των συναλλαγών τους, σχέδια που προστατεύουν την μεταφορά επιβατών και εμπορευμάτων και σχέδια που ενισχύουν την ασφάλεια των εκρηκτικών και των υλικών ΧΒΑΠ (χημικά, βιολογικά, ακτινολογικά ή πυρηνικά υλικά). · Μέτρα που προορίζονται να αυξήσουν την διοικητική και επιχειρησιακή ικανότητα των κρατών μελών να προστατεύουν ζωτικής σημασίας υποδομές σε όλους τους οικονομικούς τομείς, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που καλύπτονται από την οδηγία 2008/114, ιδιαίτερα σχέδια που προωθούν τη συνεργασία δημόσιου-ιδιωτικού τομέα για την οικοδόμηση εμπιστοσύνης και τη διευκόλυνση της συνεργασίας, του συντονισμού, του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης και της ανταλλαγής και διάδοσης πληροφοριών και βέλτιστων πρακτικών μεταξύ φορέων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. · Μέτρα βελτίωσης της ανθεκτικότητας της Ευρώπης σε κρίσεις και καταστροφές, ιδιαίτερα σχέδια που προωθούν την ανάπτυξη μιας συνεκτικής ενωσιακής πολιτικής για τη διαχείριση των κινδύνων που συνδέει τις αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων με τη λήψη αποφάσεων, καθώς και σχέδια που υποστηρίζουν μια αποτελεσματική και συντονισμένη απάντηση στις κρίσεις συνδέοντας υφιστάμενες (τομεακές) ικανότητες, εμπειρογνωμοσύνη και κέντρα αξιολόγησης των καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων του τομέα της υγείας, της πολιτικής προστασίας και της παρακολούθησης της τρομοκρατίας. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 1.1. Τίτλος της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.2. Σχετικός(-οί) τομέας(-είς) πολιτικής στη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ 1.3. Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.4. Στόχος(-οι) 1.5. Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.6. Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις 1.7. Προβλεπόμενη(-ες) μέθοδος(-οι) διαχείρισης 2. ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ 2.1. Κανόνες παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων 2.2. Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου 2.3. Μέτρα για την πρόληψη της απάτης και των παρατυπιών 3. ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 3.1. Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται 3.2. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες 3.2.1. Συνοπτική παρουσίαση της εκτιμώμενης επίπτωσης στις δαπάνες 3.2.2. Εκτιμώμενη επίπτωση στις επιχειρησιακές πιστώσεις 3.2.3. Εκτιμώμενη επίπτωση στις πιστώσεις διοικητικής φύσης 3.2.4. Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 3.2.5. Συμμετοχή τρίτων στη χρηματοδότηση 3.3. Εκτιμώμενη επίπτωση στα έσοδα ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 1.1. Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας Ανακοίνωση «Οικοδομώντας μια ανοικτή και ασφαλή Ευρώπη: ο προϋπολογισμός των εσωτερικών υποθέσεων για την περίοδο 2014-2020». Πρόταση κανονισμού σχετικά με τον καθορισμό γενικών διατάξεων για το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης και για τον μηχανισμό χρηματοδοτικής στήριξης για την αστυνομική συνεργασία, την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας και τη διαχείριση κρίσεων. Πρόταση κανονισμού για τη δημιουργία του μηχανισμού χρηματοδοτικής στήριξης για την αστυνομική συνεργασία, την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας και τη διαχείριση κρίσεων. Πρόταση κανονισμού για τη δημιουργία, στο πλαίσιο του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας, του μηχανισμού χρηματοδοτικής στήριξης για τα εξωτερικά σύνορα και τις θεωρήσεις,. 1.2. Σχετικός(οί) τομέας(είς) πολιτικής στη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ[25] Προς το παρόν Τομέας 3, Τίτλος 18 – Εσωτερικές Υποθέσεις Μελλοντικές πολυετείς δημοσιονομικές προοπτικές: Τομέας 3 (Ασφάλεια και ιθαγένεια) – «Εσωτερική ασφάλεια». Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας þ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση (χρηματοδότηση των εσωτερικών υποθέσεων για την περίοδο 2014-2020) ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση μετά από πιλοτικό έργο/προπαρασκευαστική δράση[26] ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά την επέκταση υφιστάμενης δράσης ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά δράση προσανατολισμένη προς νέα δράση 1.3. Στόχοι 1.3.1. Ο(οι) πολυετής(-είς) στρατηγικός(-οί) στόχος(-οι) της Επιτροπής που αφορά η πρόταση/πρωτοβουλία Ο απώτερος στόχος των πολιτικών στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων είναι η δημιουργία ενός χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, στον οποίο οι πολίτες της ΕΕ και οι υπήκοοι τρίτων χωρών μπορούν να εισέρχονται, να κυκλοφορούν, να ζουν και να εργάζονται, κομίζοντας νέες ιδέες, κεφάλαια, γνώσεις και καινοτομία, ή καλύπτοντας κενά στις εθνικές αγορές εργασίας, με την πεποίθηση ότι τα δικαιώματά τους είναι απολύτως σεβαστά και η ασφάλειά τους διασφαλισμένη. Η συνεργασία με χώρες εκτός της ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς είναι καθοριστική για την επίτευξη αυτού του στόχου. Η αυξανόμενη σημασία των πολιτικών για τις εσωτερικές υποθέσεις έχει επιβεβαιωθεί από το Πρόγραμμα της Στοκχόλμης και το σχέδιο δράσης του, η εφαρμογή του οποίου αποτελεί στρατηγική προτεραιότητα για την Ένωση και καλύπτει τομείς όπως η μετανάστευση (νόμιμη μετανάστευση και ένταξη· άσυλο· παράνομη μετανάστευση και επαναπατρισμός), η ασφάλεια (πρόληψη και καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος· αστυνομική συνεργασία) και η διαχείριση των εξωτερικών συνόρων (συμπεριλαμβανομένης της πολιτικής θεωρήσεων) καθώς και η εξωτερική διάσταση αυτών των πολιτικών. Η Συνθήκη της Λισαβόνας επιτρέπει επίσης στην Ένωση να επιδεικνύει μεγαλύτερη φιλοδοξία στην αντιμετώπιση των καθημερινών ανησυχιών των πολιτών στο χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Οι προτεραιότητες της πολιτικής εσωτερικών υποθέσεων, ιδίως η ένταξη υπηκόων τρίτων χωρών, πρέπει επίσης να εξετάζεται στο πλαίσιο των επτά εμβληματικών πρωτοβουλιών που παρουσιάζονται στην στρατηγική «Ευρώπη 2020», σκοπός της οποίας είναι να βοηθήσει την ΕΕ να ξεπεράσει τη σημερινή χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση και να επιτύχει την έξυπνη, βιώσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας θα παρέχει χρηματοδοτική συνδρομή που είναι αναγκαία για να μεταφραστούν οι στόχοι της Ένωσης στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων σε απτά αποτελέσματα. 1.3.2. Ειδικός(-οί) στόχος(-οι) και δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ ΤΑΜΕΙΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ Μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη της αστυνομικής συνεργασίας, την πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας και της διαχείρισης των κρίσεων Σύμφωνα με τις προτεραιότητες που ορίζονται στις σχετικές στρατηγικές της Ένωσης, τα προγράμματα και τις αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων, το Μέσο θα συνεισφέρει στους ακόλουθους ειδικούς στόχους : α) την πρόληψη και καταπολέμηση του διασυνοριακού, σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, περιλαμβανομένης της τρομοκρατίας, και την ενίσχυση του συντονισμού και της συνεργασίας μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου των κρατών μελών και των εμπλεκόμενων τρίτων χωρών· β) τη βελτίωση της ικανότητας των κρατών μελών και της Ένωσης να διαχειρίζονται αποτελεσματικά τους κινδύνους που σχετίζονται με την ασφάλεια και τις κρίσεις και να προετοιμάζονται και να προστατεύουν τους πολίτες και τις ζωτικής σημασίας υποδομές από τρομοκρατικές επιθέσεις και άλλους κινδύνους που συνδέονται με την ασφάλεια. Τρέχουσες δραστηριότητες ΠΒΔ: 18.05 Μέσο για τη χρηματοδοτική στήριξη των εξωτερικών συνόρων και των θεωρήσεων Σύμφωνα με τις προτεραιότητες που ορίζονται στις σχετικές στρατηγικές της Ένωσης, τα προγράμματα και τις αξιολογήσεις απειλών και κινδύνων, το μέσο θα συνεισφέρει στους ακόλουθους ειδικούς στόχους : α) τη στήριξη μιας κοινής πολιτικής θεωρήσεων για τη διευκόλυνση της νόμιμης μετακίνησης, τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των υπηκόων τρίτων χωρών και την αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης· β) τη στήριξη της διαχείρισης των συνόρων για να εξασφαλιστεί, αφενός, ένα υψηλό επίπεδο προστασίας των εξωτερικών συνόρων και, αφετέρου, η ομαλή διέλευση των εξωτερικών συνόρων, σύμφωνα με το κεκτημένο του Σένγκεν. Τρέχουσα δραστηριότητα ΠΒΔ: 18.02 (όσον αφορά το Ταμείο Εξωτερικών Συνόρων). 1.3.3. Αναμενόμενο(-α) αποτέλεσμα(-τα) και επιπτώσεις Να προσδιοριστούν τα αποτελέσματα που αναμένεται να έχει η πρόταση/πρωτοβουλία όσον αφορά τους στοχοθετημένους(-ες) δικαιούχους/ομάδες. Οι επιπτώσεις της πρότασης στους δικαιούχους/ομάδες στόχου περιγράφονται αναλυτικότερα στο τμήμα 4.1.2 της εκτίμησης επιπτώσεων. Γενικά, η απλούστευση που έχει εισαχθεί σε όλα τα επίπεδα της διαδικασίας χρηματοδότησης και σε κάθε τρόπο διαχείρισης θα έχει σαφώς ευνοϊκή επίπτωση στις διεργασίες για τη διαχείριση της χρηματοδοτικής στήριξης. Αστυνομική συνεργασία, πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας και διαχείριση κρίσεων Οι κύριοι δικαιούχοι της χρηματοδοτικής στήριξης θα είναι τα κράτη μέλη και οι αρχές επιβολής του νόμου, καθώς και κάθε άλλη αρχή που ειδικεύεται στην προστασία των υποδομών ζωτικής σημασίας και τη διαχείριση κρίσεων, αλλά και σχετικές διεθνείς και μη κυβερνητικές οργανώσεις, κατά περίπτωση (π.χ. στον τομέα της πρόληψης του εγκλήματος, της καταπολέμησης της ριζοσπαστικοποίησης και της παράνομης διακίνησης). Η ομάδα στόχου που επωφελείται από τις αλλαγές θα είναι ολόκληρος ο πληθυσμός. Τα σημαντικότερα επιτεύγματα θα είναι: 1) η βελτίωση της διοικητικής και επιχειρησιακής ικανότητας των κρατών μελών να εντοπίσουν και να διώκουν με επιτυχία το διασυνοριακό, σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα, συμπεριλαμβανομένης της τρομοκρατίας, με στόχο να μειωθούν οι απειλές κατά της ασφάλειας που προέρχονται από αυτή τη μορφή του εγκλήματος και 2) η μεγαλύτερη ανθεκτικότητα της Ευρώπης σε κρίσεις και καταστροφές, χάρη σε μια πιο συνεκτική πολιτική της ΕΕ για τη διαχείριση κινδύνου που συνδέει, αφενός, τις αξιολογήσεις απειλών και κινδύνου με τη διαμόρφωση πολιτικής και, αφετέρου, μια αποτελεσματικότερη και συντονισμένη αντίδραση της ΕΕ στις κρίσεις με τις υφιστάμενες δυνατότητες και την πραγματογνωμοσύνη. Σημαντικό επίτευγμα θα είναι επίσης η βελτίωση της ικανότητας των κρατών μελών να προλαμβάνουν, να προετοιμάζονται και να προστατεύουν τους πολίτες και τις υποδομές ζωτικής σημασίας από τρομοκρατικές επιθέσεις και άλλες σοβαρές απειλές σε βάρος της ασφάλειας. Εξωτερικά σύνορα και θεωρήσεις Οι βασικοί δικαιούχοι της χρηματοδοτικής στήριξης για τα σύνορα και τις θεωρήσεις θα είναι οι υπηρεσίες που εφαρμόζουν το κεκτημένο της ΕΕ, τον κώδικα συνόρων του Σένγκεν και τον κώδικα θεωρήσεων των κρατών μελών: οι συνοριοφύλακες, η αστυνομία και οι προξενικές υπηρεσίες. Η ομάδα στόχος που θα ωφεληθεί από τις αλλαγές θα είναι οι ταξιδιώτες - όλα τα πρόσωπα που διέρχονται τα εξωτερικά σύνορα για να εισέλθουν στην ΕΕ. Στα αποτελέσματα θα περιλαμβάνονται οι βελτιωμένες ικανότητες αυτών των υπηρεσιών: 1) να επιτηρούν τα σύνορα και να συνδέονται με άλλες υπηρεσίες επιβολής του νόμου, στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Συστήματος Επιτήρησης (EUROSUR)· 2) να διαχειρίζονται τις μεταναστευτικές ροές στις προξενικές υπηρεσίες (αιτήσεις θεώρησης) και 3) να βελτιώνουν τον χειρισμό των ροών των επιβατών στα σημεία διέλευσης των συνόρων, διασφαλίζοντας, αφενός, υψηλό και ομοιόμορφο επίπεδο προστασίας, σε συνεργασία με άλλες υπηρεσίες επιβολής του νόμου και, αφετέρου, την ομαλή διέλευση των συνόρων, σύμφωνα με το κεκτημένο και τις αρχές της αρμόζουσας μεταχείρισης και της αξιοπρέπειας. Ένα σημαντικό ειδικό αποτέλεσμα θα είναι η σύσταση των δύο συστημάτων ΤΠ της ΕΕ για τη διακίνηση υπηκόων τρίτων χωρών στα σύνορα (ένα σύστημα καταχώρισης εισόδου-εξόδου από την ΕΕ και ένα πρόγραμμα καταχώρισης ταξιδιωτών της ΕΕ). 1.3.4. Δείκτες αποτελεσμάτων και επιπτώσεων Να προσδιοριστούν οι δείκτες για την παρακολούθηση της υλοποίησης της πρότασης/πρωτοβουλίας. Λόγω της ανάγκης να διεξαχθεί πολιτικός διάλογος πριν από τον καθορισμό των εθνικών προγραμμάτων, δεν είναι δυνατό να καθοριστεί στο παρόν στάδιο το οριστικό σύνολο δεικτών που θα χρησιμοποιούνται για τη μέτρηση της επίτευξης των προαναφερόμενων ειδικών στόχων. Εντούτοις - όσον αφορά την αστυνομική συνεργασία και την πρόληψη και καταστολή της εγκληματικότητας, οι δείκτες περιλαμβάνουν τον αριθμό διασυνοριακών κοινών επιχειρήσεων και τον αριθμό εγγράφων με βέλτιστες πρακτικές και τον αριθμό των εκδηλώσεων που έχουν οργανωθεί. Οι δείκτες για τη διαχείριση των κρίσεων και την προστασία των ζωτικής σημασίας υποδομών περιλαμβάνουν τον αριθμό των μέσων που τίθενται σε εφαρμογή ή/και αναβαθμίζονται για να διευκολύνουν την προστασία των ζωτικής σημασίας υποδομών από τα κράτη μέλη σε όλους τους τομείς της οικονομίας και τον αριθμό των εκτιμήσεων απειλών και κινδύνων που πραγματοποιούνται στο επίπεδο της Ένωσης. - στον τομέα των συνόρων και των θεωρήσεων, οι δείκτες θα περιλαμβάνουν τον αριθμό των εξοπλισμένων, διασφαλισμένων ή/και ενισχυμένων προξενικών γραφείων για την εξασφάλιση της αποτελεσματικής επεξεργασίας αιτήσεων θεώρησης και την ποιοτική εξυπηρέτηση των αιτούντων θεώρηση, καθώς και την ανάπτυξη εξοπλισμού συνοριακού ελέγχου και τις συλλήψεις παρανόμως διερχομένων υπηκόων τρίτων χωρών στα εξωτερικά σύνορα, σε συνάρτηση με τον κίνδυνο του σχετικού τμήματος των εξωτερικών συνόρων. Οι δείκτες επιπτώσεων θα μετρούν αύξηση της ασφάλειας των συνόρων, της ικανότητας έκδοσης θεωρήσεων και της ικανότητας χειρισμού με ασφάλεια και ομαλότητα της ροής των διακινούμενων στα σύνορα. 1.4. Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.4.1. Βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη κάλυψη αναγκών Η ΕΕ θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει σημαντικές προκλήσεις στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων κατά την περίοδο 2014-2020. Η διασφάλιση ασφαλούς περιβάλλοντος είναι αναγκαία και επωφελής για την οικονομική, πολιτισμική και κοινωνική ανάπτυξη της ΕΕ. Η ΕΕ διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στην αντιμετώπιση των απειλών του σοβαρού και οργανωμένου εγκλήματος, του εγκλήματος στον κυβερνοχώρο και της τρομοκρατίας, στην εξασφάλιση της αποτελεσματικής διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ και στην ταχεία αντίδραση σε αναδυόμενες κρίσεις που οφείλονται στον άνθρωπο ή σε φυσικές καταστροφές. Στην εποχή της παγκοσμιοποίησης, όπου αυξάνονται οι απειλές και αποκτούν ολοένα και περισσότερο διακρατική διάσταση, κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να αντιδράσει αποτελεσματικά από μόνο του. Απαιτείται μια συνεπής και συνολική ευρωπαϊκή αντιμετώπιση, προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι οι αρχές επιβολής του νόμου μπορούν να εργαστούν αποτελεσματικά πέραν συνόρων και δικαιοδοσιών. Η συνεργασία με χώρες εκτός ΕΕ και διεθνείς οργανισμούς είναι ζωτικής σημασίας για την επίτευξη αυτών των στόχων. Τα πρόσφατα γεγονότα στη Βόρεια Αφρική έχουν καταδείξει πόσο σημαντικό είναι να διαθέτει η ΕΕ μια συνολική και συντονισμένη προσέγγιση στα θέματα της μετανάστευσης, των συνόρων και της ασφάλειας. Η αυξανόμενη σημασία της εξωτερικής διάστασης των πολιτικών της ΕΕ για τις εσωτερικές υποθέσεις πρέπει, συνεπώς, να ενισχυθεί, σε απόλυτη συνοχή με την εξωτερική πολιτική της Ένωσης. 1.4.2. Προστιθέμενη αξία της παρέμβασης της ΕΕ Η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών και των απειλών κατά της ασφάλειας αντιπροσωπεύει προκλήσεις που δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστούν με τη δράση του κάθε κράτους μέλους χωριστά. Είναι τομείς με προφανή προστιθέμενη αξία για τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Ορισμένα κράτη μέλη σηκώνουν βαρύ φορτίο, λόγω της ειδικής γεωγραφικής τους θέσης και του μήκους των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης τα οποία πρέπει να διαχειρίζονται. Η κατάργηση των ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα πρέπει να συνοδεύεται από κοινά μέτρα που διασφαλίζουν τον αποτελεσματικό έλεγχο και την εποπτεία των εξωτερικών συνόρων της Ένωσης. Η αρχή της αλληλεγγύης και του δίκαιου επιμερισμού των ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών βρίσκεται, συνεπώς, στο επίκεντρο των κοινών πολιτικών για το άσυλο, τη μετανάστευση και τα εξωτερικά σύνορα. Ο προϋπολογισμός της ΕΕ παρέχει τα μέσα για την αντιμετώπιση των δημοσιονομικών επιπτώσεων αυτής της αρχής. Στον τομέα της ασφάλειας, το σοβαρό και οργανωμένο έγκλημα, η τρομοκρατία και άλλες απειλές κατά της ασφάλειας αποκτούν ολοένα και περισσότερο διασυνοριακό χαρακτήρα. Η διακρατική συνεργασία και ο συντονισμός μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου έχει καθοριστική σημασία για την επιτυχή πρόληψη και καταπολέμηση αυτών των εγκλημάτων, παραδείγματος χάρη μέσω της ανταλλαγής πληροφοριών, κοινών ερευνών, διαλειτουργικών τεχνολογιών και κοινών εκτιμήσεων απειλών και κινδύνου. Σχετικά με την αντιμετώπιση των μεταναστευτικών ροών, η διαχείριση των εξωτερικών συνόρων της ΕΕ απαιτεί τη διάθεση σημαντικών πόρων και ικανοτήτων από τα κράτη μέλη. Η βελτιωμένη επιχειρησιακή συνεργασία και ο συντονισμός, που συνεπάγεται τη συγκέντρωση πόρων σε τομείς όπως η κατάρτιση και ο εξοπλισμός, δημιουργούν οικονομίες κλίμακας και συνέργειες, διασφαλίζοντας με τον τρόπο αυτό την αποτελεσματικότερη χρήση των δημόσιων κεφαλαίων και την ενίσχυση της αλληλεγγύης, της αμοιβαίας εμπιστοσύνης και του επιμερισμού ευθυνών για τις κοινές πολιτικές μεταξύ των κρατών μελών. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία στον τομέα της ασφάλειας, όπου η χρηματοδοτική στήριξη για όλες τις μορφές κοινών διασυνοριακών επιχειρήσεων έχει καθοριστική σημασία για τη βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών, τελωνειακών, συνοριακών και δικαστικών αρχών. Σε σχέση με την εξωτερική διάσταση των εσωτερικών υποθέσεων, είναι σαφές ότι η λήψη μέτρων και η συγκέντρωση πόρων στο επίπεδο της ΕΕ θα αυξήσει σημαντικά τη μόχλευση που είναι απαραίτητη στο επίπεδο της ΕΕ για να πεισθούν οι τρίτες χώρες να συνεργαστούν με την ΕΕ για τα θέματα της μετανάστευσης και της ασφάλειας τα οποία είναι πρωτίστως προς το συμφέρον της ΕΕ και των κρατών μελών. Το δικαίωμα δράσης της ΕΕ στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων απορρέει από τον Τίτλο V «Χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης» της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), και ιδίως τα άρθρα 77 παράγραφος 2, 78 παράγραφος 2 , 79 παράγραφοι 2 και 4, 82 παράγραφος 1, 84 και 87 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Η συνεργασία με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς καλύπτεται από το άρθρο 212 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Οι προτάσεις τηρούν την αρχή της επικουρικότητας, διότι το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης θα εκτελεστεί σύμφωνα με την αρχή της επιμερισμένης διαχείρισης και της τήρησης των θεσμικών αρμοδιοτήτων των κρατών μελών. 1.4.3. Διδάγματα που αποκομίστηκαν από ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος Αν και τα σημερινά χρηματοδοτικά μέσα των εσωτερικών υποθέσεων θεωρούνται γενικά ότι επιτυγχάνουν τους στόχους και λειτουργούν αποτελεσματικά, τα συμπεράσματα από την ενδιάμεση αξιολόγηση και τη διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους φορείς έδειξαν ότι είναι αναγκαία: – Η απλούστευση και ο εξορθολογισμός των μελλοντικών μηχανισμών των εσωτερικών υποθέσεων, μειώνοντας σε δύο τα προγράμματα χρηματοδότησης, με τη δημιουργία ενός Ταμείου Ασύλου και Μετανάστευσης και ενός Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας. Αυτό θα επιτρέψει στην ΕΕ να κάνει μια περισσότερο στρατηγική χρήση των μέσων, ώστε να ανταποκρίνονται καλύτερα στις πολιτικές προτεραιότητες και τις ανάγκες της ΕΕ. – Η ενίσχυση του ρόλου της ΕΕ ως παγκόσμιου παράγοντα, περιλαμβάνοντας την εξωτερική διάσταση στα μελλοντικά Ταμεία για να ενισχυθεί η μόχλευση της ΕΕ σε σχέση με τη διάσταση εξωτερικής πολιτικής των πολιτικών για τις εσωτερικές υποθέσεις. – Η ενίσχυση της επιμερισμένης διαχείρισης σε σχέση με την κεντρική διαχείριση, εφόσον είναι δυνατό, για την εξάλειψη των περιττών γραφειοκρατικών βαρών. – Η καθιέρωση μιας προσέγγισης της επιμερισμένης διαχείρισης με γνώμονα την παραγωγή αποτελεσμάτων, με την υιοθέτηση μιας προσέγγισης πολυετούς προγραμματισμού με πολιτικό διάλογο σε ανώτερο επίπεδο, ο οποίος θα διασφαλίσει την πλήρη ευθυγράμμιση των εθνικών προγραμμάτων των κρατών μελών με τους πολιτικούς στόχους και τις προτεραιότητες της ΕΕ και θα εστιάζεται στην επίτευξη αποτελεσμάτων. – Η βελτίωση της κεντρικής διαχείρισης για την παροχή ενός φάσματος μέσων για δραστηριότητες με γνώμονα την πολιτική, συμπεριλαμβανομένης της στήριξης διακρατικών δράσεων, ιδίως καινοτόμων δράσεων και δράσεων σε τρίτες χώρες και σε σχέση με αυτές (εξωτερική διάσταση), καθώς και επείγουσες δράσεις, μελέτες και εκδηλώσεις. – Η θέσπιση ενός κοινού κανονιστικού πλαισίου με ένα κοινό σύνολο κανόνων για τον προγραμματισμό, την υποβολή εκθέσεων, τη δημοσιονομική διαχείριση και τους ελέγχους, που να προσομοιάζει όσο το δυνατόν περισσότερο με αυτό άλλων Ταμείων της ΕΕ, με στόχο την καλύτερη κατανόηση των κανόνων από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς και τη διασφάλιση υψηλού βαθμού συνοχής και συνέπειας. – Η ταχεία και αποτελεσματική αντίδραση σε περίπτωση έκτακτων καταστάσεων, σχεδιάζοντας τα Ταμεία με τρόπο που να παρέχει στην Ένωση τη δυνατότητα να αντιδρά κατάλληλα σε ταχέως μεταβαλλόμενες καταστάσεις. – Η αναβάθμιση του ρόλου των οργανισμών στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων για την ενίσχυση της πρακτικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και αναθέτοντας σε αυτούς την εφαρμογή ειδικών δράσεων, εξασφαλίζοντας παράλληλα τον απαιτούμενο πολιτικό έλεγχο στις δραστηριότητες αυτών των οργανισμών. Αναλυτικότερα στοιχεία υπάρχουν στην εκτίμηση επιπτώσεων και στις αιτιολογικές εκθέσεις του κάθε κανονισμού. 1.4.4. Συνέπεια και ενδεχόμενη συνέργεια με άλλα συναφή μέσα Ορισμένα άλλα μέσα της Ένωσης θα παρέχουν στήριξη σε δραστηριότητες συμπληρωματικές προς τις δραστηριότητες που θα χρηματοδοτούνται από το Ταμείο Ασύλου και Μετανάστευσης και το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας και το Ταμείο Χρηματοδότησης της Πολιτικής Προστασίας θα παραμείνει όπως περιγράφεται στο άρθρο 3 του τρέχοντος προγράμματος CIPS: φυσικές καταστροφές καθώς και καταστροφές που προκαλούνται ακούσια από τον άνθρωπο υπάγονται στην πολιτική προστασία (ατυχήματα), ενώ οι εσκεμμένες καταστροφές που προκαλούνται από τον άνθρωπο υπάγονται στον τομέα της ασφάλειας και θα καλύπτονται, συνεπώς, από το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Οι τρομοκρατικές επιθέσεις ή άλλα περιστατικά που συνδέονται με την ασφάλεια θα παραμείνουν εκτός του πεδίου του Ταμείου Αλληλεγγύης της ΕΕ. Το ακριβές πεδίο και η έκταση κατά την οποία το άρθρο 222 της ΣΛΕΕ (ρήτρα αλληλεγγύης) θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει τα κράτη μέλη που υφίστανται τρομοκρατική επίθεση ή είναι θύματα φυσικών ή προκαλούμενων από τον άνθρωπο καταστροφών, δεν είναι σαφές, διότι απαιτεί την επίσημη έγκριση των ρυθμίσεων εφαρμογής οι οποίες δεν έχουν καν προταθεί ακόμη. Οι δυνατότητες επείγουσας χρηματοδότησης σε περίπτωση μείζονος τρομοκρατικής επίθεσης ή άλλων περιστατικών που συνδέονται με την ασφάλεια θα χρηματοδοτείται, συνεπώς, από το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας. Το κενό ανάμεσα στην έρευνα στον τομέα της ασφάλειας βάσει του Προγράμματος «Ορίζοντας 2020» και της πρακτικής εφαρμογής των αποτελεσμάτων αυτής της έρευνας θα καλυφθεί, διότι το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας θα προβλέπει ειδικούς στόχους και επιλέξιμες δράσεις που θα επιτρέπουν τη χρηματοδότηση της δοκιμαστικής εφαρμογής και επικύρωσης αποτελεσμάτων επιστημονικής έρευνας («πρωτότυπο»), με στόχο την τακτική εφαρμογή τους στην πράξη («δημόσιες συμβάσεις πριν από την εμποροποίηση»). Το μελλοντικό Πρόγραμμα Δικαιοσύνης θα συνδέεται στενά και συμπληρωματικά με το Ταμείο Εσωτερικής Ασφάλειας, ιδίως το σκέλος της ποινικής δικαιοσύνης, αλλά εστιάζεται περισσότερο στη δικαστική συνεργασία, στην εναρμόνιση των διαδικασιών και την αμοιβαία αναγνώριση, τα οποία στην πράξη προλαμβάνουν σημαντικές επικαλύψεις. Τα στοιχεία της εξωτερικής διάστασης του Ταμείου Ασύλου και Μετανάστευσης και του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας θα στηρίζουν δράσεις σε τρίτες χώρες και σε σχέση με αυτές, οι οποίες εξυπηρετούν πρωτίστως τα συμφέροντα και τους στόχους της ΕΕ, έχουν άμεσο αντίκτυπο στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της και εξασφαλίζουν τη συνέχεια με δραστηριότητες που υλοποιούνται στο έδαφος της ΕΕ. Η χρηματοδότηση αυτή θα σχεδιάζεται και θα εφαρμόζεται σε συνέπεια με την εξωτερική δράση και την εξωτερική πολιτική της ΕΕ. Δεν προορίζεται να χρηματοδοτήσει δράσεις αναπτυξιακού προσανατολισμού και θα συμπληρώνει, κατά περίπτωση, τη χρηματοδοτική συνδρομή που χορηγείται από τους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς της εξωτερικής βοήθειας. Σε αυτό το πλαίσιο, το πρόγραμμα που θα διαδεχθεί το Θεματικό Πρόγραμμα Μετανάστευσης και Ασύλου και το Μέσο Σταθερότητας θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον για τον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων. Παρότι οι μηχανισμοί εξωτερικής βοήθειας είτε στηρίζουν τις αναπτυξιακές ανάγκες των δικαιούχων χωρών είτε στηρίζουν τα γενικά πολιτικά συμφέροντα της ΕΕ με στρατηγικούς εταίρους, τα κεφάλαια των εσωτερικών υποθέσεων θα στηρίζουν ειδικές δράσεις σε τρίτες χώρες προς το συμφέρον της μεταναστευτικής πολιτικής της ΕΕ και των στόχων εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ. Θα καλύψουν, συνεπώς, ένα συγκεκριμένο κενό και θα συμβάλουν στη συμπλήρωση των μέσων που έχει στη διάθεσή της η ΕΕ. 1.5. Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις þ Πρόταση/πρωτοβουλία περιορισμένης διάρκειας – þ Πρόταση/πρωτοβουλία από 1/1/2014 έως 31/12/2020 – þ Δημοσιονομική επίπτωση από το 2014 έως το 2023 ¨ Πρόταση/πρωτοβουλία απεριόριστης διάρκειας – Περίοδος σταδιακής εφαρμογής από το ΕΕΕΕ έως το ΕΕΕΕ, – και στη συνέχεια λειτουργία με κανονικό ρυθμό. 1.6. Προβλεπόμενος(οι) τρόπος(οι) διαχείρισης[27] þΚεντρική άμεση διαχείριση από την Επιτροπή þ Κεντρική έμμεση διαχείριση με ανάθεση καθηκόντων εκτέλεσης σε: – þ εκτελεστικούς οργανισμούς – þ οργανισμούς που δημιουργούνται από τις Κοινότητες[28] – þ εθνικούς δημόσιους οργανισμούς / οργανισμούς με αποστολή δημόσιας υπηρεσίας – ¨ πρόσωπα επιφορτισμένα με την εκτέλεση συγκεκριμένων δράσεων δυνάμει του τίτλου V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως προσδιορίζονται στην αντίστοιχη βασική πράξη κατά την έννοια του άρθρου 49 του δημοσιονομικού κανονισμού þ Επιμερισμένη διαχείριση με τα κράτη μέλη þΑποκεντρωμένη διαχείριση με τρίτες χώρες þ Από κοινού διαχείριση με διεθνείς οργανισμούς (να προσδιοριστεί) Αν αναφέρονται περισσότεροι τρόποι διαχείρισης, παρακαλείστε να τους διευκρινίσετε στο τμήμα «Παρατηρήσεις». Παρατηρήσεις : Οι προτάσεις θα εφαρμοστούν κυρίως μέσω επιμερισμένης διαχείρισης, με πολυετή εθνικά προγράμματα. Οι στόχοι που πρέπει να επιτευχθούν στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων συμπληρώνονται με «δράσεις της Ένωσης» και ένα μηχανισμό ταχείας αντίδρασης για την αντιμετώπιση καταστάσεων επείγοντος. Οι δράσεις αυτές θα έχουν κυρίως τη μορφή επιχορηγήσεων και προμηθειών στο πλαίσιο της κεντρικής άμεσης διαχείρισης και θα περιλαμβάνουν δράσεις σε τρίτες χώρες και σε σχέση με αυτές. Θα χρησιμοποιούνται όλα τα δυνατά μέσα για να αποτραπεί ο κατακερματισμός, συγκεντρώνοντας πόρους ή επιτυγχάνοντας ένα περιορισμένο αριθμό στόχων και χρησιμοποιώντας την πραγματογνωμοσύνη των βασικών εμπλεκόμενων φορέων, κατά περίπτωση, βάσει συμφωνιών εταιρικής σχέσης και συμφωνιών πλαισίων. Η τεχνική βοήθεια με πρωτοβουλία της Επιτροπής θα υλοποιείται με κεντρική άμεση διαχείριση. Οι χώρες που συνδέονται με την εκτέλεση, εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου Σένγκεν θα συμμετέχουν επίσης στους δύο μηχανισμούς του Ταμείου Εσωτερικής Ασφάλειας που αποτελεί ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν (τους μηχανισμούς για τα σύνορα και τις θεωρήσεις εισόδου και για την αστυνομική συνεργασία), σαν να ήταν κράτη μέλη, με βάση τις συμφωνίες σύνδεσης Σένγκεν. Θα συμμετέχουν στους μηχανισμούς σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού, εφαρμόζοντας δικά τους πολυετή εθνικά προγράμματα και θα έχουν τη δυνατότητα να ζητούν χρηματοδότηση βάσει των δράσεων της Ένωσης κλπ. Όπως και στην περίπτωση του Ταμείου Εξωτερικών Συνόρων, θα συναφθούν ειδικές ρυθμίσεις που θα ορίζουν τους συμπληρωματικούς κανόνες οι οποίοι είναι απαραίτητοι για τη συμμετοχή τους (παράγωγοι κανόνες του δημοσιονομικού κανονισμού, των διατάξεων εφαρμογής του και των συνθηκών, συμπεριλαμβανομένης της ελεγκτικής εξουσίας του Ελεγκτικού Συνεδρίου). Εφόσον τα κράτη αυτά θα συνεισφέρουν στον προϋπολογισμό της ΕΕ για τους δύο χρηματοδοτικούς μηχανισμούς κατ' αναλογία προς το ΑΕΠ τους, οι ρυθμίσεις θα καθορίζουν επίσης και τις συνεισφορές που θα εισπράττονται από αυτά τα κράτη στο πλαίσιο της κατανομής αρμοδιοτήτων για τη διακυβέρνηση Σένγκεν, ανεξάρτητα από το μέγεθος της χρηματοδότησής τους από τα χρηματοδοτικά μέσα. Προς το παρόν, τα συνδεδεμένα κράτη είναι η Νορβηγία, η Ισλανδία, η Ελβετία και το Λιχτενστάιν. 2. MEΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ 2.1. Κανόνες παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων Να προσδιοριστούν η συχνότητα και οι όροι. Για την επιμερισμένη διαχείριση, προτείνεται ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό πλαίσιο αναφοράς, παρακολούθησης και αξιολόγησης. Για κάθε εθνικό πρόγραμμα, θα ζητηθεί από τα κράτη μέλη να συστήσουν μια επιτροπή παρακολούθησης στην οποία μπορεί να συμμετέχει η Επιτροπή. Σε ετήσια βάση, τα κράτη μέλη θα υποβάλλουν έκθεση για την εφαρμογή του πολυετούς προγράμματός τους. Οι εκθέσεις αυτές αποτελούν προϋπόθεση για τις ετήσιες πληρωμές. Για να ενταχθούν στη διαδικασία ενδιάμεσης επανεξέτασης, θα ζητηθεί το 2017 να υποβάλουν συμπληρωματικές πληροφορίες για την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ως προς την επίτευξη των στόχων. Παρόμοια διαδικασία θα ακολουθηθεί το 2019, ώστε να είναι δυνατόν να γίνουν τροποποιήσεις κατά το τελευταίο οικονομικό έτος (2020). Στηρίζοντας την ανάπτυξη ενός πνεύματος που βασίζεται στην αξιολόγηση στον τομέα των εσωτερικών υποθέσεων, τα Ταμεία θα έχουν ένα κοινό πλαίσιο αξιολόγησης και παρακολούθησης που συνδέεται με ευρύτερους δείκτες πολιτικής οι οποίοι τονίζουν την προσέγγιση των Ταμείων βάσει αποτελεσμάτων και τον καθοριστικό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν στην ασκούμενη πολιτική για την επίτευξη του στόχου της δημιουργίας ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Οι δείκτες αυτοί αφορούν την επίπτωση που θα μπορούσαν να έχουν τα Ταμεία: την ανάπτυξη ενός κοινού πνεύματος ασφάλειας των συνόρων, αστυνομικής συνεργασίας και διαχείρισης κρίσεων· την αποτελεσματική διαχείριση των μεταναστευτικών ροών προς την ΕΕ· τη δίκαιη και ίση μεταχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών· την αλληλεγγύη και συνεργασία μεταξύ κρατών μελών στην αντιμετώπιση των ζητημάτων της μετανάστευσης και εσωτερικής ασφάλειας και κοινή προσέγγιση της ΕΕ τόσο για τη μετανάστευση όσο και για την ασφάλεια έναντι τρίτων χωρών. Για να εξασφαλιστεί η σωστή εφαρμογή των αρχών της αξιολόγησης, και έχοντας υπόψη την πρακτική εμπειρία σχετικά με την αξιολόγηση στα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της τρέχουσας χρηματοδότησης των εσωτερικών υποθέσεων από την ΕΕ, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα συνεργαστούν για να αναπτύξουν, μέσω μέτρων εφαρμογής, το κοινό πλαίσιο αξιολόγησης και παρακολούθησης, μεταξύ άλλων, ορίζοντας υποδείγματα και κοινούς δείκτες εκροών και αποτελεσμάτων. Όλα τα μέτρα θα θεσπιστούν κατά την έναρξη της περιόδου προγραμματισμού, παρέχοντας με τον τρόπο αυτό τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να δημιουργήσουν τα δικά τους συστήματα υποβολής εκθέσεων και αξιολόγησης, βάσει των συμφωνημένων αρχών και των αναγκών. Για να μειωθεί η διοικητική επιβάρυνση και να διασφαλιστούν οι συνέργειες ανάμεσα στην υποβολή εκθέσεων και την αξιολόγηση, τα στοιχεία που απαιτούνται για τις εκθέσεις αξιολόγησης θα βασίζονται σε και θα συμπληρώνουν τα στοιχεία που παρέχονται από τα κράτη μέλη στις ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής των εθνικών προγραμμάτων τους. Το 2018 η Επιτροπή θα υποβάλει επίσης έκθεση ενδιάμεσης επανεξέτασης για τα εθνικά προγράμματα. Γενικότερα, η Επιτροπή θα υποβάλει ενδιάμεση έκθεση για την εφαρμογή των Ταμείων έως τις 31.06.2018 και έκθεση εκ των υστέρων αξιολόγησης έως τις 30.06.2024, που καλύπτει πλήρως την εφαρμογή, δηλ. όχι μόνο τα εθνικά προγράμματα που υπόκεινται σε επιμερισμένη διαχείριση. 2.2. Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου 2.2.1. Κίνδυνος(-οι) που έχει(-ουν) επισημανθεί Η ΓΔ HOME δεν αντιμετωπίζει σημαντικούς κινδύνους σφαλμάτων στα προγράμματα δαπανών της. Αυτό επιβεβαιώνεται από τη σταθερή απουσία σημαντικών πορισμάτων στις ετήσιες εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου καθώς και στην απουσία εναπομένοντος ποσοστού σφάλματος άνω του 2% κατά τα προηγούμενα έτη στις ετήσιες εκθέσεις δραστηριότητας της ΓΔ HOME (και πρώην ΓΔ JLS). Στο πλαίσιο της επιμερισμένης διαχείρισης, οι γενικοί κίνδυνοι σε σχέση με την εφαρμογή των τρεχόντων προγραμμάτων εμπίπτουν κυρίως σε τρεις κατηγορίες: – κίνδυνος αναποτελεσματικής ή ανεπαρκώς στοχευμένης χρήσης κεφαλαίων· – σφάλματα που απορρέουν από την πολυπλοκότητα των κανόνων και τις αδυναμίες των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου· – αναποτελεσματική χρήση των διοικητικών πόρων (περιορισμένη αναλογικότητα απαιτήσεων). Αξίζει επίσης να σημειωθούν τα ειδικά στοιχεία που αφορούν το σύστημα των τεσσάρων Ταμείων στο πλαίσιο του γενικού προγράμματος «Αλληλεγγύη και διαχείριση των μεταναστευτικών ροών». – Το σύστημα των ετήσιων προγραμμάτων διασφαλίζει την τακτική καταβολή των τελικών πληρωμών βάσει πιστοποιημένων και ελεγμένων δαπανών. Εντούτοις, η περίοδος επιλεξιμότητας των ετήσιων προγραμμάτων είναι αποσυνδεδεμένη από το οικονομικό έτος της ΕΕ και η αλυσίδα αξιοπιστίας είναι, κατά συνέπεια, απολύτως ικανοποιητική, παρά τη μεγάλη βαρύτητα του συστήματος. – Η Επιτροπή καθορίζει λεπτομερείς διατάξεις επιλεξιμότητας. Αυτό διασφαλίζει καταρχήν την ομοιογένεια των χρηματοδοτούμενων δαπανών. Εντούτοις, δημιουργεί επίσης περιττό φόρτο εργασίας για τις εθνικές αρχές και την Επιτροπή και αυξάνει τον κίνδυνο σφαλμάτων από τους δικαιούχους ή/και τα κράτη μέλη εξαιτίας των παρανοήσεων των κανόνων της ΕΕ. – Τα σημερινά συστήματα διαχείρισης και ελέγχου παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ομοιότητα με τα συστήματα των Διαρθρωτικών Ταμείων. Εντούτοις, παρουσιάζουν ελαφρές διαφορές, ιδίως στην αλυσίδα αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρχών πιστοποίησης και των αρχών ελέγχου. Αυτό δημιουργεί σύγχυση στα κράτη μέλη, ιδίως όταν οι αρχές ενεργούν σε δύο τύπους Ταμείων. Αυξάνει επίσης τον κίνδυνο σφαλμάτων και απαιτεί εντατικότερη παρακολούθηση. Η παρούσα πρόταση επιφέρει σημαντικές αλλαγές σε αυτά τα στοιχεία: – Τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου θα είναι σύμφωνα με τις γενικές απαιτήσεις που ορίζονται στα Ταμεία του ΚΠΣ και θα ικανοποιούν απολύτως τις νέες απαιτήσεις του νέου δημοσιονομικού κανονισμού: οι τρεις αρχές θα αντικατασταθούν από δύο αρχές (Αρμόδια Αρχή και Αρχή Ελέγχου), τα καθήκοντα των οποίων διευκρινίζονται, με στόχο να υπάρχει μεγαλύτερη αξιοπιστία. – Ο πολυετής προγραμματισμός σε συνδυασμό με την ετήσια εκκαθάριση που βασίζεται στις πληρωμές τις οποίες πραγματοποιεί η αρμόδια αρχή θα ευθυγραμμίσει τις περιόδους επιλεξιμότητας με τους ετήσιους λογαριασμούς της Επιτροπής, χωρίς αύξηση της διοικητικής επιβάρυνσης σε σύγκριση με το ισχύον σύστημα. – Θα διενεργούνται επιτόπιοι έλεγχοι στο πλαίσιο των πρωτοβάθμιων ελέγχων, δηλ. από την αρμόδια αρχή και θα στηρίζουν την ετήσιά της διαχειριστική δήλωση αξιοπιστίας. – Η διασαφήνιση και απλούστευση των κανόνων επιλεξιμότητας καθώς και η εναρμόνισή τους με άλλα μέσα χρηματοδοτικής στήριξης της ΕΕ θα μειώσει τα λάθη των δικαιούχων που χρησιμοποιούν ενισχύσεις από διαφορετικές πηγές. Οι εν λόγω κανόνες επιλεξιμότητας θα καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο, με εξαίρεση ορισμένες βασικές αρχές, παρόμοιες με αυτές που εφαρμόζονται για τα Ταμεία του ΚΠΣ. – Ενθαρρύνεται η χρήση επιλογών απλουστευμένου κόστους, ιδίως για τις μικ