Λεπτομερές πρόγραμμα των επακολουθών εργασιών σχετικά με τους στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ευρώπη

(2002/C 142/01)

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΣΥΝΟΨΗ

Πολιτική συνεργασία σχετικά με τους μελλοντικούς στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ευρώπη

Η συνεργασία στον τομέα των πολιτικών εκπαίδευσης και κατάρτισης στην ΕΕ επιταχύνεται με την έγκριση του προγράμματος εργασιών σχετικά με τους μελλοντικούς στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, στις 14 Φεβρουαρίου. Το πρόγραμμα επικεντρώνεται στους κατωτέρω τρεις στρατηγικούς στόχους, οι οποίοι αναλύονται σε 13 συνδεδεμένους στόχους:

- βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στην ΕΕ,

- διευκόλυνση της πρόσβασης όλων στα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης,

- συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης ανοικτά στον ευρύτερο κόσμο.

Η πρόοδος της πολιτικής όσον αφορά την συνεργασία στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης θα συμβάλει αποφασιστικά στην επιτυχία της στρατηγικής της Λισσαβώνας, όπως αναγνωρίζεται στην συγκεφαλαιωτική έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης. Η ευρύτερη αποστολή των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να εξακολουθήσει να αναγνωρίζεται, προκειμένου να εξασφαλισθεί η πλήρης συμβολή τους στους στόχους της Λισσαβώνας, καθώς και η κρίσιμη υποστήριξη που χρειάζεται από μέρους των εκπαιδευτικών και της κοινωνίας στο σύνολό της. Προς τούτο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή ζητούν από κοινού να αναγνωριστεί ρητώς ο Χώρος Εκπαίδευσης και Κατάρτισης ως τομέας προτεραιότητας της στρατηγικής της Λισσαβώνας.

Το Συμβούλιο και η Επιτροπή υπογραμμίζουν την αποφασιστικότητά τους να δώσουν συνολική απάντηση στις προκλήσεις της κοινωνίας της γνώσης, της παγκοσμιοποίησης και της διεύρυνσης της ΕΕ, και ως εκ τούτου θέτουν φιλόδοξους αλλά ρεαλιστικούς στόχους. Προς όφελος των πολιτών και της Ένωσης ως σύνολο, στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης θα πρέπει, μέχρι το 2010, να έχουν επιτευχθεί τα εξής:

- θα επιτευχθεί το υψηλότερο ποιοτικό επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης και η Ευρώπη θα αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως σημείο αναφοράς ως προς την ποιότητα και την σκοπιμότητα των συστημάτων και των ιδρυμάτων της στον τομέα αυτόν,

- τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ευρώπη θα είναι επαρκώς συμβατά ώστε να μπορούν οι πολίτες να μεταβαίνουν από το ένα στο άλλο και να επωφελούνται από την ποικιλία τους,

- τα προσόντα, οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτώνται οπουδήποτε στην ΕΕ θα έχουν πραγματική εγκυρότητα σε όλη την Ένωση, ούτως ώστε οι κάτοχοί τους να μπορούν να τα χρησιμοποιούν για τη σταδιοδρομία τους ή για περαιτέρω σπουδές,

- οι Ευρωπαίοι κάθε ηλικίας θα έχουν πρόσβαση στη δια βίου μάθηση,

- η Ευρώπη θα είναι ανοικτή στη συνεργασία με άλλες περιοχές, προς αμοιβαίο όφελος, και θα πρέπει να αποτελεί τον κατά προτίμηση προορισμό σπουδαστών, επιστημόνων και ερευνητών από άλλες περιοχές του κόσμου.

Έχουν ήδη αρχίσει οι εργασίες σχετικά με τους τρεις στόχους που αφορούν τις βασικές δεξιότητες, τις τεχνολογίες της πληροφορίας και τα μαθηματικά, τις επιστήμες και την τεχνολογία, και για όλους τους άλλους στόχους οι δραστηριότητες θα αρχίσουν το αργότερο μέχρι το 2003. Βάση για την επίτευξη των συμφωνηθέντων στόχων θα είναι η συνεργασία στην εφαρμογή πολιτικών, χρησιμοποιώντας την ανοικτή μέθοδο συντονισμού με σκοπό να αυξάνεται η προστιθέμενη αξία της ευρωπαϊκής δράσης, σύμφωνα με τα άρθρα 149 και 150 της Συνθήκης. Η συνεργασία αυτή προϋποθέτει τον προσδιορισμό κοινών προβληματισμών και στόχων, τη διάδοση των ορθών πρακτικών και τη μέτρηση της προόδου με συμφωνημένα εργαλεία, συγκρίνοντας τα επιτεύγματα τόσο μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών όσο και σε σχέση με τον υπόλοιπο κόσμο. Οι λεπτομέρειες για την ουσιαστική συμμετοχή των υποψηφίων χωρών θα καθοριστούν κατά την προσεχή άτυπη σύνοδο των Υπουργών Παιδείας της ΕΕ και των υποψηφίων χωρών, που θα γίνει στη Μπρατισλάβα, τον Ιούνιο του 2002. Το Συμβούλιο Παιδείας, σε συνεργασία με την Επιτροπή, θα είναι υπεύθυνο για την καθοδήγηση και την παρακολούθηση της στρατηγικής συνολικά. Η επόμενη κοινή έκθεση προγραμματίζεται να υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2004.

Ι. Εισαγωγή

1.1. Κατά τη σύνοδό του στη Λισσαβώνα, το Μάρτιο του 2002, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αναγνώρισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται αντιμέτωπη με μια μεγάλη ποιοτική μεταλλαγή, η οποία προκύπτει από την παγκοσμιοποίηση και τις προκλήσεις μιας νέας οικονομίας καθοδηγούμενης από τη γνώση και έταξε ένα στρατηγικό στόχο για το 2010: να γίνει η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη οικονομία της γνώσης ανά την υφήλιο, ικανή για βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη με περισσότερες και καλύτερες θέσεις εργασίας και με μεγαλύτερη κοινωνική συνοχή. Υπογραμμίζοντας ότι οι αλλαγές αυτές απαιτούν όχι μόνο ριζικό μετασχηματισμό της ευρωπαϊκής οικονομίας αλλά και ένα τολμηρό πρόγραμμα για τον εκσυγχρονισμό των συστημάτων κοινωνικής πρόνοιας και εκπαίδευσης, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ταυτόχρονα κάλεσε το Συμβούλιο Παιδείας "να επιδοθεί σε γενικότερο προβληματισμό σχετικά με τους συγκεκριμένους μελλοντικούς στόχους των εκπαιδευτικών συστημάτων, επικεντρωμένο σε κοινά μελήματα και προτεραιότητες αλλά σεβόμενο παράλληλα την εθνική ποικιλομορφία, με στόχο να συμβάλει στις διαδικασίες του Λουξεμβούργου και του Κάρντιφ και να υποβάλει εκτενέστερη έκθεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο την άνοιξη του 2001".

1.2. Η έκθεση "Οι συγκεκριμένοι μελλοντικοί στόχοι των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης" υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης το Μάρτιο του 2001. Θέτει τους εξής 3 συμφωνημένους στρατηγικούς στόχους, τους οποίους αναλύει σε 13 συνδεδεμένους στόχους:

- βελτίωση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στην ΕΕ,

- διευκόλυνση της πρόσβασης όλων στη δια βίου εκπαίδευση και κατάρτιση,

- συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης ανοικτά στον ευρύτερο κόσμο.

Τα συμπεράσματα της Στοκχόλμης ζήτησαν τη συνέχιση των επακόλουθων εργασιών σχετικά με τους μελλοντικούς στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και να υποβληθεί πρόγραμμα εργασιών στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2002, συμπεριλαμβανομένης μιας αξιολόγησης του βαθμού επίτευξης των στόχων αυτών, στο πλαίσιο της ανοικτής μεθόδου συντονισμού και σε διεθνή προοπτική.

1.3. Το επισυναπτόμενο λεπτομερές πρόγραμμα εργασιών εγκρίθηκε από κοινού από το Συμβούλιο και την Επιτροπή, στις 14 Φεβρουαρίου 2002. Παραθέτει τα κεντρικά ζητήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν προκειμένου να υλοποιηθούν οι συμφωνηθέντες 3 στρατηγικοί στόχοι και οι 13 συνδεδεμένοι στόχοι. Αναφέρεται σε διάφορα στοιχεία και επίπεδα της εκπαίδευσης και κατάρτισης, από τις βασικές δεξιότητες μέχρι την επαγγελματική και τριτοβάθμια εκπαίδευση, με ιδιαίτερη προσοχή στην αρχή της δια βίου μάθησης. Προσδιορίζει τα βασικά εργαλεία που θα χρησιμοποιηθούν για τη μέτρηση της προόδου, συγκρίνοντας τα ευρωπαϊκά επιτεύγματα τόσο εντός της Ένωσης όσο και ως προς άλλες περιοχές του κόσμου.

1.4. Μ' αυτή τη βάση, το Συμβούλιο Παιδείας και η Επιτροπή υποβάλλουν από κοινού την παρούσα έκθεση στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, το Μάρτιο του 2002. Στην έκθεση υπογραμμίζεται ο ουσιώδης ρόλος της εκπαίδευσης και της κατάρτισης για τη βελτίωση των προσόντων των ανθρώπων στην Ευρώπη, και επομένως για την ανταπόκριση όχι μόνο στην πρόκληση της Λισσαβώνας αλλά και στις ευρύτερες ανάγκες των πολιτών και της κοινωνίας. Η κοινή αυτή έκθεση αντικατοπτρίζει τη δέσμευση που έχουν αναλάβει το Συμβούλιο και η Επιτροπή, καθώς και τις φιλοδοξίες για την εκπαίδευση και την κατάρτιση ως θεμελιώδους μέρους του Ευρωπαϊκού Χώρου της Γνώσης. Τέλος, εκθέτει τη μέθοδο για την επίτευξη προόδου, με την εφαρμογή της ανοικτής μεθόδου συντονισμού στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης, σύμφωνα με τα άρθρα 149 και 150 της Συνθήκης (πρβ. κατωτέρω Μέρη 4 και 5).

2. Εκπαίδευση και κατάρτιση, κύριος τομέας προτεραιότητας στη στρατηγική της Λισσαβώνας

2.1. Κατά τα δύο τελευταία χρόνια, μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας, πολλές πρωτοβουλίες έχουν αναληφθεί από τα κράτη μέλη αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και έχουν ήδη επιτευχθεί σημαντικά αποτελέσματα στους τομείς της κινητικότητας, της δια βίου μάθησης, της επαγγελματικής, τεχνικής και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς και στην αξιολόγηση και διασφάλιση της ποιότητας, την ηλεκτρονική μάθηση και τη διεθνή συνεργασία.

Το Νοέμβριο του 2001, μετά από ευρείας κλίμακας διαβουλεύσεις στο θέμα της δια βίου μάθησης, η Επιτροπή υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο μια ανακοίνωση με την οποία η δια βίου μάθηση εδραιώνεται ως καθοδηγητική αρχή για την εκπαίδευση και την κατάρτιση, και τίθενται συγκεκριμένες δράσεις προτεραιότητας. Το σχέδιο δράσης e-learning προχωρεί, έχει δε δημιουργηθεί ένα φόρουμ για τη διαφάνεια των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και ένα για την ποιότητα της επαγγελματικής κατάρτισης.

Το Ευρωπαϊκό Έτος Γλωσσών 2001 προέβαλε τη σπουδαιότητα της γλωσσικής ποικιλίας για την εκπαίδευση και την κατάρτιση στην Ευρώπη. Η διαδικασία της Μπολόνια για την ενίσχυση της συμβατότητας και της ελκυστικότητας της ευρωπαϊκής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, σημείωσε πρόοδο κατά την υπουργική διάσκεψη της Πράγας, το Μάιο 2001, και το Συμβούλιο Παιδείας τη θεωρεί ως υποστηρικτική των εργασιών σχετικά με τους μελλοντικούς στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στο πλαίσιο της ΕΕ.

Η ανακοίνωση με θέμα την ενίσχυση της συνεργασίας με τρίτες χώρες στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης υποβλήθηκε στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το Σεπτέμβριο του 2001, και έκτοτε διευρύνεται συνεχώς ο προβληματισμός όσον αφορά τον κρίσιμο ρόλο της εκπαιδευτικής συνεργασίας γενικά, πέραν πολιτικών και πολιτιστικών συνόρων. Το Λευκό βιβλίο με θέμα τη Νεότητα περιέχει σκέψεις σχετικά με το ρόλο τόσο της επίσημης όσο και της άτυπης εκπαίδευσης. Τέλος, η Επιτροπή προσφάτως πρότεινε ένα σχέδιο δράσης βασισμένο στις εργασίες της υψηλού επιπέδου ειδικής ομάδας δράσης για τις δεξιότητες και την κινητικότητα, η οποία δημιουργήθηκε μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης.

2.2. Μετά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας, όλες αυτές οι εκδηλώσεις και πρωτοβουλίες αποδεικνύουν ότι η ανάπτυξη των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης με γνώμονα τη δια βίου μάθηση και σε παγκόσμια προοπτική, αναγνωρίζεται όλο και περισσότερο ως κρίσιμος παράγοντας για το μέλλον της Ευρώπης στην εποχή της γνώσης.

2.3. Τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να αλλάξουν ανταποκρινόμενα στις προκλήσεις της κοινωνίας της γνώσης και της παγκοσμιοποίησης, παράλληλα όμως επιδιώκουν ευρύτερους σκοπούς και έχουν ευρύτερες ευθύνες έναντι της κοινωνίας. Διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην οικοδόμηση της κοινωνικής συνοχής, στην πρόληψη των διακρίσεων, του αποκλεισμού του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και, επομένως, στην προαγωγή της ανεκτικότητας και του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο ρόλος των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στη διάδοση των θεμελιωδών αξιών τις οποίες συμμερίζονται οι ευρωπαϊκές κοινωνίες, τονίζεται τόσο στην έκθεση για τους συγκεκριμένους μελλοντικούς στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης όσο και στην ανακοίνωση για τη δια βίου μάθηση. Και τα δύο έγγραφα υπογραμμίζουν ότι οι γενικοί σκοποί που αναθέτει η κοινωνία στην εκπαίδευση και την κατάρτιση υπερβαίνουν την παροχή εφοδίων στους ευρωπαίους για την επαγγελματική τους ζωή, και αφορούν την προσωπική τους εξέλιξη προς μια καλύτερη ζωή ενεργοποιώντας τους ως πολίτες δημοκρατικών κοινωνιών που σέβονται την πολιτιστική και γλωσσική ποικιλομορφία.

Το Συμβούλιο Παιδείας και η Επιτροπή επιβεβαιώνουν ότι τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, παρά τον ουσιαστικό τους ρόλο στη στρατηγική της Λισσαβώνας, είναι κάτι πολύ περισσότερο από μέσα για την επίτευξη της απασχολησιμότητας. Η ευρύτερη αποστολή τους πρέπει να εξακολουθήσει να αναγνωρίζεται, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η πλήρης συμβολή τους στην υλοποίηση των σκοπών της Λισσαβώνας καθώς και η κρίσιμη υποστήριξη που χρειάζεται, τόσο από την κοινότητα των απασχολούμενων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση όσο και από την κοινωνία συνολικά.

2.4. Τα πολυάριθμα γεγονότα και οι πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης καταδεικνύουν την αυξανόμενη σπουδαιότητά του, όμως ο αριθμός τους, η ποικιλία τους και οι πολλαπλοί τους σύνδεσμοι με άλλες πολιτικές (ιδίως με την στρατηγική για την απασχόληση και με τη στρατηγική για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού) αυξάνουν και την ανάγκη για μεγαλύτερη στρατηγική συνοχή. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα εστιάσουν τις προσπάθειές τους ώστε το συνολικό αυτό Πρόγραμμα Εργασιών να καταστεί ένα συγκροτημένο πλαίσιο που θα δώσει συνοχή στις διάφορες τάσεις της πολιτικής εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ευρώπη.

2.5. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή ζητούν τώρα να αναγνωριστεί ένας Χώρος Εκπαίδευσης και Κατάρτισης ως βασικός τομέας προτεραιότητας της στρατηγικής της Λισσαβώνας. Θα δοθεί έτσι σαφώς το μήνυμα ότι, όσο αποτελεσματικές και αν είναι οι πολιτικές σε άλλους τομείς, το να γίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση η ηγέτιδα οικονομία της γνώσης ανά την υφήλιο μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την κρίσιμη συμβολή της εκπαίδευσης και της κατάρτισης ως παραγόντων οικονομικής μεγέθυνσης, καινοτομίας, μακρόπνοης απασχολησιμότητας και κοινωνικής συνοχής. Οι αρμόδιοι για την εκπαίδευση και την κατάρτιση Υπουργοί αναγνωρίζουν την ευθύνη τους στον τομέα αυτόν και επιβεβαιώνουν την αποφασιστικότητά τους να ανταποκριθούν στην πρόκληση.

3. Επιδίωξη φιλόδοξων αλλά ρεαλιστικών στόχων

3.1. Πέραν της ανταπόκρισής τους στην εντολή του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, να εργασθούν για κοινούς στόχους των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και να παρουσιάσουν ένα κοινό λεπτομερές πρόγραμμα εργασιών, το Συμβούλιο και η Επιτροπή είναι αποφασισμένοι να λάβουν κάθε απαιτούμενη πρωτοβουλία για την απάντηση στις προκλήσεις της κοινωνίας της γνώσης και της παγκοσμιοποίησης, καθώς και της διεύρυνσης της ΕΕ.

3.2. Επομένως, το Συμβούλιο και η Επιτροπή θέτουν φιλόδοξους αλλά ρεαλιστικούς στόχους τους οποίους θα πρέπει επίσης να συμμερίζονται οι χώρες που θα ενωθούν με την ΕΕ στα προσεχή έτη. Προς όφελος των πολιτών και της Ένωσης ως σύνολο, στον τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης θα πρέπει, μέχρι το 2010, να έχουν επιτευχθεί τα εξής:

1) θα επιτευχθεί το υψηλότερο ποιοτικό επίπεδο εκπαίδευσης και κατάρτισης και η Ευρώπη θα αναγνωρίζεται παγκοσμίως ως σημείο αναφοράς ως προς την ποιότητα και την σκοπιμότητα των συστημάτων και των ιδρυμάτων της στον τομέα αυτόν,

2) τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης στην Ευρώπη θα είναι επαρκώς συμβατά ώστε να μπορούν οι πολίτες να μεταβαίνουν από το ένα στο άλλο και να επωφελούνται από την ποικιλία τους,

3) τα προσόντα, οι γνώσεις και οι δεξιότητες που αποκτώνται οπουδήποτε στην ΕΕ θα έχουν πραγματική εγκυρότητα σε όλη την Ένωση, ούτως ώστε οι κάτοχοί τους να μπορούν να τα χρησιμοποιούν για τη σταδιοδρομία τους ή για περαιτέρω σπουδές,

4) οι Ευρωπαίοι κάθε ηλικίας θα έχουν πρόσβαση στη δια βίου μάθηση,

5) η Ευρώπη θα είναι ανοικτή στη συνεργασία με άλλες περιοχές, προς αμοιβαίο όφελος, και θα πρέπει να αποτελεί τον κατά προτίμηση προορισμό σπουδαστών, επιστημόνων και ερευνητών από άλλες περιοχές του κόσμου.

4. Η μελλοντική πορεία: εφαρμογή της ανοικτής μεθόδου συντονισμού στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης

4.1. Η νέα ανοικτή μέθοδος συντονισμού θα εφαρμοστεί ως εργαλείο για την ανάπτυξη μιας συνεκτικής και συνολικής στρατηγικής στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης, στο πλαίσιο των άρθρων 149 και 150 της Συνθήκης. Τα συμπεράσματα της Λισσαβώνας ορίζουν την ανοικτή μέθοδο συντονισμού ως μέσο διάδοσης βέλτιστων πρακτικών και επίτευξης μεγαλύτερης σύγκλισης προς τους κύριους στόχους της ΕΕ και υποδεικνύουν ότι θα πρόκειται για μια πλήρως αποκεντρωμένη προσέγγιση μέσω διάφορων μορφών εταιρικής σχέσης και σχεδιασμένη κατά τρόπον ώστε να βοηθά τα κράτη μέλη να αναπτύσσουν σταδιακά τις πολιτικές τους.

Η ανοικτή μέθοδος συντονισμού θα χρησιμοποιεί εργαλεία όπως οι δείκτες και τα σημεία αναφοράς, καθώς και συγκρίσεις βέλτιστων πρακτικών, περιοδική παρακολούθηση, αξιολόγηση και επανεξέταση από ομοτίμους κ.λπ., υπό μορφή αλληλοδιδακτικών διαδικασιών.

4.2. Στο Λεπτομερές Πρόγραμμα Εργασιών οι τρεις στρατηγικοί στόχοι αναλύονται σε 13 επί μέρους στόχους και 42 κεντρικά ζητήματα, τα οποία απεικονίζουν το ευρύ φάσμα των τομέων που σχετίζονται με την εκπαίδευση και την κατάρτιση. Οι εργασίες για την υλοποίησή τους έχουν ήδη αρχίσει όσον αφορά τρεις στόχους (νέες βασικές δεξιότητες, τεχνολογίες της πληροφορίας και μαθηματικά, επιστήμες και τεχνολογία). Θα αρχίσουν κατά τη διάρκεια του 2002 ή του 2003 για τους υπόλοιπους δέκα, όπως προβλέπεται στο συμφωνημένο χρονοδιάγραμμα. Έτσι, οι εργασίες για όλους τους στόχους θα έχουν δρομολογηθεί μέχρι το 2004.

4.3. Η ανοικτή μέθοδος συντονισμού θα εφαρμόζεται για όλους τους στόχους, αυξάνοντας έτσι την ευρωπαϊκή τους πρόσθετη αξία, αλλά διαφοροποιημένα για τον κάθε ένα, χρησιμοποιώντας σε κάθε περίπτωση τα πλέον κατάλληλα εργαλεία. Έτσι, η δράση θα μπορεί να εστιασθεί και οι διαθέσιμοι χρηματοδοτικοί και ανθρώπινοι πόροι να χρησιμοποιούνται κατά τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο. Θα εξασφαλισθεί η παρακολούθηση της προόδου προς την υλοποίηση των στόχων, χρησιμοποιώντας κάθε φορά τα καταλληλότερα διαθέσιμα ποσοτικά και/ή ποιοτικά εργαλεία.

5. Μια ενιαία συνολική στρατηγική για την εκπαίδευση και την κατάρτιση

5.1. Στο πλαίσιο της ανοικτής μεθόδου συντονισμού θα εφαρμοστεί μια ενιαία συνολική στρατηγική, όπως φαίνεται στο επισυναπτόμενο Λεπτομερές Πρόγραμμα Εργασιών. Η στρατηγική αυτή συνίσταται σε δύο κύριους άξονες δράσης: τις εργασίες σχετικά με τις κοινές προκλήσεις με σκοπό την υποστήριξη προς τα κράτη μέλη για τη βελτίωση των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης του καθενός, και τις προσπάθειες για αξιοποίηση των δυνατοτήτων διακρατικής δραστηριότητας στον τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Η εφαρμογή του Προγράμματος Εργασιών θα δώσει συνοχή στις διάφορες τομεακές πολιτικές όσον αφορά την εκπαίδευση και την κατάρτιση, ενώ παράλληλα θα σέβεται τα δεδομένα και την συγκεκριμένη εστίαση της καθεμιάς. Για ειδικούς ή νέους άξονες δράσης, όπως τους προτεινόμενους στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τη δια βίου μάθηση, δεν θα κινηθεί παράλληλη διαδικασία συντονισμού, αλλά θα εντάσσονται, όταν αυτό ενδείκνυται, στο πλαίσιο των 3 στρατηγικών και 13 αναλυτικών στόχων των Εργασιών.

5.2. Η εφαρμογή του Λεπτομερούς Προγράμματος Εργασιών θα υποστηριχθεί επίσης και από άλλες μορφές της ευρωπαϊκής συνεργασίας: κοινοτικά προγράμματα, σχέδια δράσης, επισκέψεις των υπευθύνων για τη λήψη αποφάσεων, συγκριτικές μελέτες και μελέτες πρόβλεψης, στατιστικές και άλλες έρευνες, πιλοτικά σχέδια, κ.λπ. Πολλά εξ αυτών θα χρησιμοποιούν ως βάση και θα συμπληρώνουν τις εργασίες άλλων διεθνών οργανισμών (όπως ο ΟΟΣΑ και το Συμβούλιο της Ευρώπης), δικτύων, σχεδίων συνεργασίας ή πιλοτικών σχεδίων μεταξύ κρατών μελών ή με υποψήφιες χώρες (π.χ. όσον αφορά τα βιώσιμα επαγγελματικά προσόντα ή τις βασικές δεξιότητες).

5.3. Επί πλέον, θα επιδιωχθεί η συνέργεια και με άλλες δραστηριότητες, και ειδικότερα με αυτές που αφορούν την ενίσχυση της διαφάνειας, την αναγνώριση και τη διασφάλιση της ποιότητας σε όλους τους τομείς των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης στην ΕΕ, καθώς και με άλλους τομείς κοινοτικής δραστηριότητας, όπως η έρευνα.

Αυτό ισχύει και για δραστηριότητες που διεξάγονται εκτός πλαισίου ΕΕ, όπως η διαδικασία της Μπολόνια ή η Σύμβαση Αναγνώρισης της Λισσαβώνας στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης.

5.4. Το Συμβούλιο Παιδείας, σε συνεργασία με την Επιτροπή, θα καθοδηγεί και θα παρακολουθεί τη στρατηγική και τη διαδικασία υλοποίησης, συνολικά, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Νοεμβρίου 2001 σχετικά με τις επακόλουθες εργασίες μετά την έκθεση περί των συγκεκριμένων μελλοντικών στόχων των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης. Έκθεση προόδου θα υποβληθεί στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2004.

6. Άνοιγμα της διαδικασίας σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες

Κατά τη σύνοδο του το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης, το Μάρτιο του 2001, συμφωνήθηκε ήδη ότι οι υποψήφιες χώρες θα πρέπει να συμμετέχουν στους σκοπούς και τις διαδικασίες της στρατηγικής της Λισσαβώνας. Οι αλλαγές και οι μεταρρυθμίσεις των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης απαιτούν μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη προοπτική και είναι αναγκαίο να αρχίσει χωρίς καθυστέρηση ο διάλογος για τα θέματα αυτά, δεδομένου μάλιστα ότι σε πολλούς τομείς οι υποψήφιες χώρες μπορούν να δώσουν παραδείγματα καλής πρακτικής. Οι διακανονισμοί για την ουσιαστική συμμετοχή τους στη διαδικασία θα καθοριστούν κατά την τακτική σύνοδο των Υπουργών Παιδείας της ΕΕ και των υποψηφίων χωρών, που προγραμματίζεται για τον Ιούνιο 2002, στη Μπρατισλάβα.

ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΣ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ 13 ΣΤΟΧΩΝ

Στρατηγικός στόχος 1

ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΣΤΗΝ ΕΕ

ΣΤΟΧΟΣ 1.1 - ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΩΝ

Η πρόσβαση στη γνώση είναι εξαιρετικά σημαντική σε μια κοινωνία της γνώσης. Επομένως, οι εκπαιδευτικοί και οι εκπαιδευτές διαδραματίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο σε κάθε στρατηγική που αποσκοπεί να δώσει ώθηση στην ανάπτυξη της κοινωνίας και της οικονομίας. Η προσέλκυση και η παραμονή προσοντούχων και κινητοποιημένων ανθρώπων στο επάγγελμα του εκπαιδευτικού, το οποίο αντιμετωπίζει μαζικές ανάγκες επάνδρωσης λόγω της γήρανσης του πληθυσμού των διδασκόντων, συνιστά βραχυπρόθεσμη και μεσοπρόθεσμη προτεραιότητα για τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες.

Προκειμένου η Ευρώπη να επιτύχει αυτό τον στόχο, κάτι που γίνεται και πιο δύσκολο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, πρέπει να βελτιωθούν οι τρόποι υποστήριξης προς τους εκπαιδευτικούς στην πορεία της αλλαγής του ρόλου τους και της δημόσιας εικόνας τους· πρέπει να εξασφαλισθεί η γενική συναίνεση με τους επαγγελματίες του χώρου της εκπαίδευσης και κατάρτισης, όσον αφορά τις δεξιότητες που όλοι πρέπει να έχουν.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να προσδιοριστούν οι δεξιότητες που θα πρέπει να διαθέτουν οι εκπαιδευτικοί και οι εκπαιδευτές βάσει των μεταβαλλόμενων ρόλων τους στο πλαίσιο της κοινωνίας της γνώσης

2. Να παρασχεθούν οι προϋποθέσεις για επαρκή υποστήριξη στους εκπαιδευτικούς και τους εκπαιδευτές ώστε να ανταποκριθούν στις προκλήσεις της κοινωνίας της γνώσης, μεταξύ άλλων μέσω της αρχικής κατάρτισης και της συνεχούς επιμόρφωσης στην προοπτική της δια βίου μάθησης

3. Να εξασφαλιστεί η επάρκεια ατόμων τα οποία θα ασχοληθούν επαγγελματικά με τη διδασκαλία, σε όλα τα αντικείμενα και τα επίπεδα, και να γίνουν προβλέψεις για τις μακροπρόθεσμες ανάγκες του κλάδου φροντίζοντας να καταστεί ελκυστικότερο το επάγγελμα του εκπαιδευτικού και του εκπαιδευτή

4. Προσέλκυση ατόμων που έχουν επαγγελματική πείρα σε άλλους τομείς, ώστε να εργασθούν ως εκπαιδευτικοί και εκπαιδευτές.

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: εντός του 2002 (2ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Έλλειψη/πλεόνασμα προσοντούχων εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών στην αγορά εργασίας

- Εξέλιξη του αριθμού των αιτούντων για προγράμματα επιμόρφωσης (εκπαιδευτικοί και εκπαιδευτές)

- Ποσοστό εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών που ακολουθούν συνεχή επαγγελματική επιμόρφωση

γ. Θέματα για την ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Αξιολόγηση προγραμμάτων επιμόρφωσης για εκπαιδευτικούς και εκπαιδευτές

- Προϋποθέσεις υπό τις οποίες γίνεται κανείς εκπαιδευτικός ανάλογα με το επίπεδο της εκπαίδευσης

- Εισαγωγή των ακόλουθων θεμάτων στα προγράμματα σπουδών και επιμόρφωσης: ΤΕΠ, ξένες γλώσσες, ευρωπαϊκή διάσταση της εκπαίδευσης και διαπολιτισμική εκπαίδευση

- Συστήματα προαγωγής των εκπαιδευτικών κατά τη διάρκεια της σταδιοδρομίας τους

- Βελτίωση των συνθηκών εργασίας των εκπαιδευτικών

ΣΤΟΧΟΣ 1.2 - ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

Επί του παρόντος, σε ολόκληρη την Ένωση δεν υπάρχει κοινή άποψη ως προς το τι είναι οι βασικές δεξιότητες. Για πολλούς, η λέξη "βασικές" σημαίνει κυρίως την ικανότητα ανάγνωσης και γραφής και τις στοιχειώδεις γνώσεις αριθμητικής, και η λέξη "δεξιότητες" καλύπτει στάσεις, ικανότητες και γνώσεις, όπως ο αγγλικός όρος "competencies". Η Επιτροπή επεξεργάζεται ένα έγγραφο στο οποίο διαγράφεται μια πρώτη άποψη για το ποιες είναι οι "key competencies" (ικανότητες-κλειδιά). Έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα τόσο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας όσο και της άτυπης συνόδου των Υπουργών Παιδείας και Έρευνας στην Ουψάλα, καθώς και τις διαστάσεις της δια βίου μάθησης, της προθυμίας για καταβολή προσωπικών προσπαθειών και των πολιτιστικών ζητημάτων, αυτές οι "ικανότητες κλειδιά" θα μπορούσαν να καλύπτουν τους εξής κύριους τομείς:

Ικανότητα ανάγνωσης και γραφής και στοιχειώδεις γνώσεις αριθμητικής (δεξιότητες θεμελίων)

Βασικές ικανότητες στα μαθηματικά, τις επιστήμες και την τεχνολογία

Ξένες γλώσσες

Δεξιότητες ΤΕΠ και χρήση της τεχνολογίας

Μεθοδολογία της απόκτησης γνώσεων

Κοινωνικές δεξιότητες

Επιχειρηματικό πνεύμα

Γενική μόρφωση

Η ποιότητα της διδασκαλίας είναι ουσιαστικό κριτήριο για την απόκτηση των ικανοτήτων-κλειδιών. Επομένως, πρέπει να υπάρχει στενή σύνδεση με το στόχο 1.1 "Βελτίωση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών".

Για την εξασφάλιση και την παρακολούθηση της απόκτησης των ικανοτήτων-κλειδιών χρειάζεται αφενός ο κατάλληλος σχεδιασμός των αναλυτικών προγραμμάτων για όσους πηγαίνουν σχολείο, και αφετέρου η πρόβλεψη και ουσιαστική αξιοποίηση των ευκαιριών δια βίου μάθησης για τους ενήλικες, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις μειονεκτούσες ομάδες.

Είναι αναγκαία η επικύρωση των ικανοτήτων-κλειδιών, με τα κατάλληλα εργαλεία. Στους τομείς αυτούς χρειάζεται μεθοδολογική εργασία, ακόμη και αν η αξιολόγηση είναι δύσκολη σε τομείς όπως οι κοινωνικές δεξιότητες, οι οποίες εν τούτοις είναι απαραίτητες για την κοινωνική συνοχή και την ενεργοποίηση του πολίτη.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να προσδιοριστούν νέες βασικές δεξιότητες και ο τρόπος με τον οποίο οι δεξιότητες αυτές μαζί με τις παραδοσιακές βασικές δεξιότητες μπορούν να ενσωματωθούν στα αναλυτικά προγράμματα σπουδών, να αποκτώνται και να διατηρούνται σε όλη τη διάρκεια της ζωής

2. Να καταστεί η απόκτηση των βασικών δεξιοτήτων πράγματι προσιτή σε όλους, περιλαμβανομένων των λιγότερο ευνοημένων ατόμων, των ατόμων με ειδικές ανάγκες, αυτών που εγκαταλείπουν το σχολείο και των ενήλικων εκπαιδευόμενων

3. Προώθηση της επίσημης επικύρωσης βασικών δεξιοτήτων, προκειμένου να διευκολύνεται η συνεχής εκπαίδευση και κατάρτιση και η απασχολησιμότητα

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: Δεύτερο εξάμηνο του 2001 (1ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Άτομα που ολοκληρώνουν τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

- Συνεχής επιμόρφωση εκπαιδευτικών σε τομείς ανάγκης για νέες δεξιότητες

- Επίπεδα γνώσεων ανάγνωσης και γραφής (PISA-Πρόγραμμα για την αξιολόγηση των μαθητών διεθνώς, του ΟΟΣΑ)

- Επίπεδα γνώσεων αριθμητικής/μαθηματικών (PISA)

- Επίπεδα μεθοδολογίας για την απόκτηση γνώσεων

- Ποσοστό ενηλίκων με εκπαίδευση κατώτερη του πρώτου κύκλου δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι έχουν συμμετάσχει σε οιασδήποτε μορφής εκπαίδευση ή κατάρτιση ενηλίκων, κατά ομάδα ηλικίας

γ. Θέματα για την ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Επιδόσεις και αποτελέσματα στη μητρική γλώσσα, την ξένη γλώσσα και τα μαθηματικά, μέχρι το τέλος της υποχρεωτικής εκπαίδευσης

- Εξελίξεις όσον αφορά την απόκτηση γνώσεων ανάγνωσης, γραφής και αριθμητικής στα σχολεία και προβλέψεις για τους ενήλικες

ΣΤΟΧΟΣ 1.3 - ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΟΛΩΝ ΣΤΙΣ ΤΠΕ

Η παροχή επαρκούς εξοπλισμού και εκπαιδευτικού λογισμικού, όπως προτείνεται στο πρώτο κεντρικό ζήτημα, απαιτεί δράση σε διάφορα σημεία. Πρέπει να παρασχεθεί σε όλα τα σχολεία η κατάλληλη υποδομή, που αποτελεί προϋπόθεση για μια εκπαίδευση ποιότητας, που θα ενσωματώνει την ικανότητα για πλήρη χρησιμοποίηση των ΤΠΕ. Αυτό περιλαμβάνει τον εξοπλισμό, τις διευκολύνσεις ευρυζωνικής επικοινωνίας (Internet/Intranet) και τη γενική συντήρηση. Πρέπει επίσης να εξασφαλισθεί η παροχή υπηρεσιών και περιεχομένου που να ανταποκρίνεται στο ευρύ φάσμα των εκπαιδευτικών απαιτήσεων: υψηλού επιπέδου ψηφιακό παιδαγωγικό περιεχόμενο, εκπαιδευτικό λογισμικό, εξ αποστάσεως και τοπικές υπηρεσίες (ιδεατές και πραγματικές), εποπτεία, προσανατολισμός, επαρκή επίπεδα διδασκαλίας και διαχειριστική υποστήριξη.

Όπως τονίζεται στο δεύτερο κεντρικό ζήτημα, υπάρχουν και άλλες σημαντικές προϋποθέσεις για την βέλτιστη χρήση των καινοτόμων τεχνικών διδασκαλίας και μάθησης, που βασίζονται σε ΤΠΕ:

- οι ΤΠΕ θα πρέπει να χρησιμοποιούνται προς βελτίωση της ποιότητας της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Χρειάζεται να ενισχυθούν οι πρακτικές στις οποίες οι ΤΠΕ έχουν θετική επίδραση στη διδασκαλία και τη μάθηση, ούτως ώστε τα εκπαιδευτικά συστήματα να μπορούν να ενσωματώσουν προσεγγίσεις προσανατολισμένες στον εκπαιδευόμενο, που να συνυπολογίζουν πλήρως τις διαφορές των σπουδαστών όσον αφορά τους τρόπους μάθησης και τις παιδαγωγικές απαιτήσεις. Εν προκειμένω, είναι σημαντικό να υποστηρίζονται οι διδάσκοντες στον επεκτεινόμενο ρόλο τους,

- έχει σημασία να αξιολογείται εάν και με ποιό τρόπο γίνεται πράγματι πλήρης αξιοποίηση των ΤΠΕ, και πως οι ΤΠΕ επιδρούν στο αποτέλεσμα της μαθησιακής διαδικασίας όσον αφορά την απόκτηση δεξιοτήτων και γνώσεων,

- χρειάζεται υποστηριχθούν οι υπεύθυνοι για τη λήψη αποφάσεων, προκειμένου να αντιμετωπίζουν σύγχρονα προβλήματα εκπαιδευτικής πολιτικής, όπως η ένταξη νέων εκπαιδευόμενων, η καινοτομία, η ευρωπαϊκή και η διεθνής συνεργασία, και να τους παρασχεθούν τα μέσα ώστε να εφαρμόσουν στα αναλυτικά προγράμματα αλλαγές "υποδεικνυόμενες από τις ΤΠΕ".

Τέλος, οι Κατευθυντήριες Γραμμές για την Απασχόληση 2001, υπενθύμιζαν τα εξής:

- Πρόσβαση όλων των σχολείων στο διαδίκτυο και στα πολυμέσα έως το τέλος του 2001

- Κατάρτιση όλων των δασκάλων που απαιτούνται στη χρήση αυτών των τεχνολογιών έως το τέλος του 2002, για αποκτήσουν όλοι οι μαθητές ευρείες ψηφιακές γνώσεις

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Παροχή επαρκούς εξοπλισμού και εκπαιδευτικού λογισμικού, ούτως ώστε να βελτιστοποιηθεί η εφαρμογή των διαδικασιών ΤΠΕ και ηλεκτρονικής μάθησης στις πρακτικές εκπαίδευσης και κατάρτισης

2. Ενθάρρυνση της βέλτιστης χρήσης καινοτόμων τεχνικών διδασκαλίας και μάθησης, που βασίζονται στις ΤΠΕ

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: δεύτερο εξάμηνο του 2001 (1ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- ποσοστό διδασκόντων που έχουν καταρτισθεί στη χρήση ΤΠΕ στο σχολείο

- ποσοστό μαθητών και σπουδαστών που χρησιμοποιούν τις ΤΠΕ στις σπουδές τους

- ποσοστό μαθημάτων που χρησιμοποιούν τις ΤΠΕ στα ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης

γ. Θέματα για την ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- υλικός εξοπλισμός και λογισμικά υψηλής ποιότητας στα σχολεία

- χρησιμοποίηση των ΤΕΠ σε διάφορα μαθήματα

- χρήση των ΤΕΠ στην άτυπη εκπαίδευση

- ποιοτική αξιολόγησης της χρήσης ΤΠΕ στην εκπαίδευση

ΣΤΟΧΟΣ 1.4 - ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ

Η επιστημονική και τεχνολογική ανάπτυξη είναι θεμελιώδης για μια ανταγωνιστική κοινωνία της γνώσης. Η γενική και η εξειδικευμένη επιστημονική και τεχνολογική γνώση χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην επαγγελματική και στην καθημερινή ζωή, στις δημόσιες συζητήσεις, στη λήψη αποφάσεων και στη νομοθεσία. Όλοι οι πολίτες χρειάζεται να έχουν στοιχειώδεις γνώσεις μαθηματικών, επιστήμης και τεχνολογίας. Προκειμένου η Ευρώπη να διατηρήσει, αν όχι να βελτιώσει, τη θέση της παγκοσμίως και να εκπληρώσει τους στόχους της Λισσαβώνας, πρέπει να καταβληθεί μεγαλύτερη προσπάθεια αφενός για να ενθαρρύνονται τα παιδιά και οι νέοι ώστε να αναπτύξουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τις θετικές επιστήμες και τα μαθηματικά και αφετέρου για να εξασφαλισθεί ότι όσοι έχουν ήδη επιλέξει επάγγελμα στον τομέα της επιστήμης και της έρευνας αντλούν επαρκή ικανοποίηση από τη σταδιοδρομία, τις προοπτικές και τις απολαβές τους ώστε να παραμείνουν στη θέση τους. Εν προκειμένω, πρέπει να προωθηθεί η ισορροπία μεταξύ των φύλων.

Στην άτυπη συνεδρίαση των Υπουργών Παιδείας και Έρευνας στην Ουψάλα (Μάρτιος 2001) τονίστηκε πόσο σημαντικό είναι να προσελκύονται περισσότεροι φοιτητές στους κλάδους των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας, περιλαμβανομένου ενός γενικού εκσυγχρονισμού της παιδαγωγικής πρακτικής καθώς και στενότερων δεσμών μεταξύ της επαγγελματικής ζωής και της βιομηχανίας σε ολόκληρο το φάσμα του συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης. Αυτό θα συμβάλει στην οικοδόμηση του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να αυξηθεί το ενδιαφέρον για τα μαθηματικά, τις θετικές επιστήμες και την τεχνολογία από μικρή ηλικία

2. Να δημιουργηθούν κίνητρα για τους νέους ώστε περισσότεροι να επιλέγουν σπουδές και σταδιοδρομίες στους τομείς των μαθηματικών, των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας, ιδίως ερευνητικές σταδιοδρομίες και επιστημονικούς κλάδους στους οποίους υπάρχει έλλειψη ειδικευμένου προσωπικού στο πλαίσιο μιας βραχυπρόθεσμης και μεσοπρόθεσμης προοπτικής, ιδίως μέσω του σχεδιασμού στρατηγικών για τον προσανατολισμό και την παροχή συμβουλών όσον αφορά την εκπαίδευση και το επάγγελμα

3. Να βελτιωθεί η ισόρροπη εκπροσώπηση ανδρών και γυναικών μεταξύ των σπουδαστών στους τομείς των μαθηματικών, των θετικών επιστημών και της τεχνολογίας

4. Να εξασφαλιστεί επαρκής αριθμός ειδικευμένων εκπαιδευτικών που διδάσκουν μαθηματικά και επιστημονικά και τεχνολογικά μαθήματα

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: δεύτερο εξάμηνο του 2001 (1ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- αύξηση του αριθμού των εισαγομένων σε σπουδές μαθηματικών, θετικών επιστημών και τεχνολογίας (ανώτερη δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση, κατά φύλο)

- αύξηση του αριθμού αποφοίτων από σχολές μαθηματικών, θετικών επιστημών και τεχνολογίας, κατά φύλο

- αύξηση του αριθμού θετικών επιστημόνων και μηχανικών στην κοινωνία, κατά φύλο

- αύξηση του αριθμού ειδικευμένων καθηγητών μαθηματικών, θετικών επιστημών και τεχνολογίας (δευτεροβάθμια εκπαίδευση)

γ. Θέματα για την ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Παρουσία επιστημονικών και τεχνικών μαθημάτων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση

- Ανάπτυξη στρατηγικών για καλύτερες επιδόσεις των σχολείων όσον αφορά την αποτελεσματικότερη ενθάρρυνση των μαθητών να ακολουθήσουν σπουδές φυσικών επιστημών, τεχνολογίας και μαθηματικών, καθώς και τη διδασκαλία αυτών των κλάδων

ΣΤΟΧΟΣ 1.5 - ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ

Η επίτευξη του στόχου να παρέχεται δια βίου μάθηση εντός της κοινωνίας της γνώσης θα αυξήσει τη συνολική ανάγκη για επενδύσεις στην εκπαίδευση και την κατάρτιση. Αυτό προϋποθέτει δημόσιες δαπάνες για τους ανθρώπινους πόρους, δαπάνες των ιδιωτικών επιχειρήσεων και προσωπικές επενδύσεις των ατόμων. Αν και οι κρατικοί προϋπολογισμοί περιστέλλονται κατά κανόνα στις χώρες της ΕΕ, στο συγκεκριμένο τομέα δεν έχουμε περιθώρια μειώσεων. Τα συμπεράσματα της Λισσαβώνας(1) ζητούν ουσιαστική ετήσια αύξηση των κατά κεφαλήν επενδύσεων σε ανθρώπινο δυναμικό, επισημαίνοντας ότι το μέλλον της ευρωπαϊκής οικονομίας εξαρτάται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τις δεξιότητες των πολιτών της, οι οποίες με τη σειρά τους χρειάζονται συνεχή ανανέωση, κάτι που χαρακτηρίζει τις κοινωνίες της γνώσης. Από την άλλη πλευρά, ο τομέας της εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να χρησιμοποιήσει την πίεση όσον αφορά τη χρηματοδότηση έτσι ώστε να ενθαρρύνεται η όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική κατανομή και χρησιμοποίηση των πόρων, προκειμένου να επιτυγχάνονται τα υψηλότερα επίπεδα ποιότητας.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να αυξηθεί η επένδυση σε ανθρώπινο δυναμικό εξασφαλίζοντας παράλληλα δίκαιη και πραγματική κατανομή των διαθέσιμων μέσων προκειμένου να διευκολύνεται η γενική πρόσβαση στην εκπαίδευση και την κατάρτιση και να βελτιώνεται η ποιότητά τους

2. Να υποστηριχθεί η ανάπτυξη συμβατών συστημάτων βεβαίωσης της ποιότητας με σεβασμό της ποικιλομορφίας σε όλη την Ευρώπη

3. Να αναπτυχθούν οι δυνατότητες των εταιρικών σχέσεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: Εντός του 2002 (2ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- αύξηση των κατά κεφαλήν επενδύσεων σε ανθρώπινο δυναμικό (διαρθρωτικός δείκτης)

γ. Θέματα για την ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Αυτοαξιολόγηση για τη βελτίωση της παρεχόμενης εκπαίδευσης

- Δημόσιες και ιδιωτικές δαπάνες για την εκπαίδευση (διαρθρωτικός δείκτης.

Στρατηγικός στόχος 2

ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ ΟΛΩΝ ΣΤΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ

ΣΤΟΧΟΣ 2.1 - ΑΝΟΙΚΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΑΘΗΣΗΣ

Η μετάβαση σε μια κοινωνία βασισμένη στη γνώση συνεπάγεται απλούστερη και δημοκρατικότερη πρόσβαση στην εκπαίδευση και την κατάρτιση καθώς και διευκόλυνση της μετάβασης από το ένα τμήμα του συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης στο άλλο. Ταυτόχρονα, πρέπει να διατίθεται εργασία σε όσο το δυνατόν ευρύτερα στρώματα του πληθυσμού, ώστε να αυξηθεί όχι μόνον το ποσοστό απασχόλησης αλλά και το γενικό επίπεδο δεξιοτήτων. Η πολυπλοκότητα των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι, συνήθως, αποτέλεσμα της προσπάθειας να παρασχεθεί το καλύτερο δυνατό σύστημα προσόντων· όμως, τα συστήματα αυτά πρέπει να απλουστευθούν ώστε, εάν τα άτομα επιθυμούν να μετακινηθούν από ένα τμήμα του συστήματος σε άλλο, να μπορούν να χρησιμοποιούν τις προηγούμενες προσπάθειες και τα προηγούμενα επιτεύγματά τους και να μεταφέρουν τα κατάλληλα επίπεδα μονάδων.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να διευρυνθεί η πρόσβαση στη δια βίου μάθηση με την παροχή ενημέρωσης, συμβουλών και προσανατολισμού, για όλο το φάσμα των διαθέσιμων δυνατοτήτων μάθησης

2. Η εκπαίδευση και η κατάρτιση να παρέχονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε οι ενήλικες να μπορούν πραγματικά να συμμετέχουν και να συνδυάζουν τη συμμετοχή τους σε εκπαιδευτικά προγράμματα με άλλες ευθύνες και δραστηριότητες

3. Να εξασφαλισθεί ότι υπάρχουν δυνατότητες πρόσβασης όλων στη μάθηση, προκειμένου να υπάρξει καλύτερη ανταπόκριση στις προκλήσεις της κοινωνίας της γνώσης

4. Να προωθούνται ευέλικτες μαθησιακές διαδρομές για όλους

5. Να προωθούνται δίκτυα ιδρυμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, σε διάφορα επίπεδα, στο πλαίσιο της δια βίου μάθησης

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: από το δεύτερο εξάμηνο του 2002 και μέχρι τα τέλη του 2003 (3ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 25-64 ετών που συμμετέχει στην εκπαίδευση και την κατάρτιση (διαρθρωτικός δείκτης)

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Δυνατότητες φροντίδας για τα παιδιά και ευέλικτων χρόνων μάθησης για τους εκπαιδευόμενους

- Δυνατότητα εκπαιδευτικής άδειας για τους εργαζομένους

- Αναγνώριση προηγούμενων γνώσεων

- Χρηματοδοτικοί μηχανισμοί και κίνητρα για τους ενήλικες

ΣΤΟΧΟΣ 2.2 - ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΤΕΡΗ ΜΑΘΗΣΗ

Για να γίνει ελκυστικότερη η μάθηση καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής πρέπει, κατά πρώτο λόγο, να αποδειχθεί η χρησιμότητά της στο άτομο. Όλοι πρέπει να κατανοήσουν, από πολύ νωρίς, τη σημασία της εκπαίδευσης και της κατάρτισης καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής. Εν προκειμένω, ο ρόλος των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης είναι σημαντικότατος, αλλά και η οικογένεια, η τοπική κοινότητα και ο εργοδότης πρέπει να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο για να ενταχθεί η μάθηση στις δραστηριότητες του καθενός. Για να μπορέσουν τα επιδιωκόμενα υψηλότερα επίπεδα απασχόλησης να συνδυαστούν με τα απαιτούμενα υψηλότερα επίπεδα δεξιοτήτων, η μάθηση πρέπει να γίνει ελκυστική. Εάν τα άτομα δεν κατανοούν την αξία που έχει για τα ίδια η συνεχής μάθηση, δεν πρόκειται ποτέ να καταβάλουν τις απαιτούμενες προσπάθειες και δεν θα επιτευχθεί η αύξηση των επιπέδων δεξιοτήτων που απαιτεί η βασισμένη στη γνώση κοινωνία, στην οποία προσβλέπουν τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας.

Ο στόχος των Κατευθυντήριων Γραμμών για την Απασχόληση 2001, να μειωθεί κατά το ήμισυ, μέχρι το 2010, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 18-24 ετών με χαμηλότερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που δεν φοιτούν στην εκπαίδευση ή την επαγγελματική κατάρτιση, είναι ένας τρόπος μέτρησης της ελκυστικότητας της μάθησης για τους νέους

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να ενθαρρύνονται οι νέοι ώστε να παραμένουν στην εκπαίδευση ή την κατάρτιση μετά την ολοκλήρωση της υποχρεωτικής σχολικής φοίτησης, και να διευκολύνονται οι ενήλικες ώστε να συμμετέχουν στη μάθηση στην μετέπειτα ζωή τους

2. Να αναπτυχθούν τρόποι για την επίσημη αναγνώριση άτυπης μαθησιακής εμπειρίας

3. Να εξευρεθούν τρόποι για να καταστεί ελκυστικότερη η μάθηση τόσο εντός όσο και εκτός των επίσημων συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης

4. Να προαχθεί μια νοοτροπία μάθησης για όλους και να ευαισθητοποιηθούν οι δυνητικοί εκπαιδευόμενοι όσον αφορά τα κοινωνικά και οικονομικά πλεονεκτήματα της μάθησης

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: από το δεύτερο εξάμηνο του 2002 και μέχρι τα τέλη του 2003 (3ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό χρόνου εργασίας που δαπανούν οι εργαζόμενοι για μάθηση, ανά ηλικιακή ομάδα

- Συμμετοχή σε τριτοβάθμια εκπαίδευση

- Ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 18-24 ετών με χαμηλότερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που δεν φοιτούν στην εκπαίδευση ή την επαγγελματική κατάρτιση (διαρθρωτικός δείκτης)

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Μαθήματα συνεχούς κατάρτισης με σκοπό τη δημιουργία κινήτρων για τους εκπαιδευόμενους

- Δυνατότητα παρακολούθησης ανοικτών κύκλων μαθημάτων και μάθηση εξ αποστάσεως ή άμεσης επικοινωνίας (on line)

- Αναγνώριση της κτηθείσας πείρας.

ΣΤΟΧΟΣ 2.3 - ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ

Τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης συμβάλλουν σημαντικά στην υποστήριξη των δημοκρατικών κοινωνιών στην Ευρώπη. Όλοι οι πολίτες πρέπει να έχουν ίση πρόσβαση στην εκπαίδευση και την κατάρτιση. Τα κράτη μέλη πρέπει να αντιμετωπίσουν τις ανάγκες των ευπαθών ομάδων, ιδίως δε των ατόμων με αναπηρίες και μαθησιακές δυσκολίες καθώς και των ατόμων που κατοικούν στην ύπαιθρο ή σε απομακρυσμένες περιοχές ή που δυσκολεύονται να συνδυάσουν την εργασία τους με τις οικογενειακές τους υποχρεώσεις. Δεν μπορούμε να δεχθούμε ένα μεγάλο ποσοστό ατόμων να εγκαταλείπει πρόωρα τη μάθηση και να μην αποκτά ουσιώδεις βασικές δεξιότητες και προσόντα που θα τους επέτρεπαν να συμμετάσχουν ενεργά στην κοινωνία, χωρίς ταυτόχρονα να δεχθούμε την απώλεια για την κοινωνία και την οικονομία στο σύνολό της, την οποία αντιπροσωπεύουν οι ανεκπλήρωτες δυνατότητές τους. Άλλες πτυχές που σχετίζονται με την ιδιότητα του πολίτη, την ισότητα ευκαιριών και την κοινωνική συνοχή συνιστούν, αυτοδικαίως, ουσιώδεις διαστάσεις της εκπαίδευσης και της κατάρτισης.

Ένας ειδικός στόχος, ο οποίος συμφωνήθηκε ήδη από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τα συμπεράσματα της Λισσαβώνας είναι να μειωθεί κατά το ήμισυ, μέχρι το 2010, ο αριθμός των ατόμων ηλικίας 18-24 ετών με χαμηλότερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που δεν φοιτούν στην εκπαίδευση ή την επαγγελματική κατάρτιση, (Κατευθυντήριες Γραμμές για την Απασχόληση 2001, αριθ. 4).

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να εξασφαλισθεί ότι όλοι οι σχολικοί εταίροι προωθούν πράγματι την αγωγή στις δημοκρατικές αξίες, ούτως ώστε να προετοιμάζουν τα άτομα για την ενεργό άσκηση της ιδιότητας του πολίτη

2. Να λαμβάνεται πλήρως υπόψη, στους στόχους και τη λειτουργία της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, η επιδίωξη της παροχής ίσων ευκαιριών

3. Να εξασφαλιστεί δίκαιη πρόσβαση στην απόκτηση δεξιοτήτων για τους λιγότερο ευνοούμενους ή τους επί του παρόντος λιγότερο εξυπηρετούμενους ανθρώπους και να τους δίδονται κίνητρα για συμμετοχή στη μάθηση

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: Εντός του 2002 (2ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό του πληθυσμού ηλικίας 18-24 ετών με χαμηλότερη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, που δεν φοιτούν στην εκπαίδευση ή την επαγγελματική κατάρτιση (διαρθρωτικός δείκτης)

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Συμμετοχή μαθητών, γονέων και άλλων ενδιαφερομένων στη διοίκηση του σχολείου

- Ισότητα φύλων στη τριτοβάθμια εκπαίδευση και τη συνεχή κατάρτιση

- Μοντέλα για την ένταξη μειονεκτικών ομάδων στην εκπαίδευση και την κατάρτιση και για την πρόσβασή τους σε αυτήν.

Στρατηγικός στόχος 3

ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΑΝΟΙΚΤΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ

ΣΤΟΧΟΣ 3.1 - ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΔΕΣΜΩΝ ΜΕ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΡΕΥΝΑ, ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Τα συστήματα εκπαίδευσης και κατάρτισης της Ευρώπης έχουν πραγματοποιήσει σημαντική πρόοδο κατά την τελευταία δεκαετία αλλά, από πολλές απόψεις, εξακολουθούν να είναι εσωστρεφή. Χρειάζεται μεγαλύτερη συνεργασία με ευρύ φάσμα φορέων του επιχειρηματικού και του ερευνητικού κόσμου καθώς και της κοινωνίας εν γένει, συμπεριλαμβανομένων των κοινωνικών εταίρων: τα ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης χρειάζονται τη συνεργασία αυτήν για να καταστούν οργανισμοί μάθησης, να παραμείνουν ανοικτά στις μεταβολές, τις συμβολές, τις ιδέες και τα ταλέντα του έξω κόσμου, και να διατηρήσουν τη χρησιμότητά τους για τη ζωή των ατόμων που εξυπηρετούν. Με τον τρόπο αυτόν, τα ιδρύματα θα μπορέσουν να τονώσουν το επιχειρησιακό πνεύμα και το πνεύμα πρωτοβουλίας που χρειάζονται οι σπουδαστές και οι εκπαιδευόμενοι. Κάθε μέλος της κοινωνίας που ενδιαφέρεται για την εκπαίδευση και την κατάρτιση πρέπει να μπορεί να συμβάλλει στη διαδικασία αυτήν, τα δε ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης πρέπει να είναι ανοικτά και να μπορούν να δέχονται τις θεωρητικές και πρακτικές συμβολές του έξω κόσμου.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Προώθηση της στενής συνεργασίας μεταξύ συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης και της ευρύτερης κοινωνίας

2. Θέσπιση εταιρικών σχέσεων μεταξύ όλων των τύπων ιδρυμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, επιχειρήσεων και ερευνητικών ιδρυμάτων, προς αμοιβαίο όφελος(2)

3. Προαγωγή του ρόλου των αρμόδιων ενδιαφερομένων στην ανάπτυξη της κατάρτισης, συμπεριλαμβανομένης της αρχικής κατάρτισης, και της μάθησης στο χώρο εργασίας

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: από το δεύτερο εξάμηνο του 2002 και μέχρι τα τέλη του 2003 (3ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό σπουδαστών και εκπαιδευομένων αρχικής κατάρτισης, οι οποίοι επωφελούνται από ρυθμίσεις εκπαίδευσης εναλλασσόμενης με εργασία (éducation en alternance)

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Συμμετοχή των γονέων στη σχολική ζωή και στη μάθηση των παιδιών εν γένει

- Συμμετοχή των τοπικών παραγόντων στη σχολική ζωή

- Συνεργασία σχολείων με τοπικούς οργανισμούς

- Συνεργασία ιδρυμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης με επιχειρήσεις, π.χ. όσον αφορά την εξεύρεση εργασίας και τις δυνατότητες κατάρτισης

- Συμμετοχή των εκπαιδευτικών σε κατάρτιση που οργανώνεται και παρέχεται σε συνεργασία με τις επιχειρήσεις

- Μελέτες με τις οποίες περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίον τα ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης προσπαθούν να προσελκύσουν και να συγκρατήσουν τα άτομα που, προς το παρόν, βρίσκονται εκτός των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης.

ΣΤΟΧΟΣ 3.2 - ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

Η εκπαίδευση και η κατάρτιση πρέπει να συμβάλλουν στην κατανόηση της αξίας του επιχειρηματικού πνεύματος (προσφέροντας υποδείγματα επιτυχούς επιχειρηματικού πνεύματος), της αξίας της ανάληψης κινδύνων και της ανάγκης να επιδεικνύουν όλοι πνεύμα πρωτοβουλίας. Οι μεταβολές της κοινωνίας και της οικονομίας, τις οποίες θα επιφέρει η βασισμένη στη γνώση κοινωνία, καθώς και η σημερινή τάση προς μια οικονομία βασισμένη στις υπηρεσίες, θα παράσχουν, σε εκατομμύρια άτομα, τη δυνατότητα να ιδρύσουν δικές τους επιχειρήσεις, πράγμα που οι σπουδαστές πρέπει να αντιμετωπίζουν ως βιώσιμη δυνατότητα σταδιοδρομίας. Τα τελευταία χρόνια, έχει αναγνωριστεί η σημασία ανάπτυξης νέων μορφών επιχειρήσεων οι οποίες, συχνά, βασίζονται, στις ανάγκες των τοπικών κοινοτήτων. Η ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος έχει μεγάλη σημασία για τα άτομα, για την οικονομία και για την κοινωνία εν γένει.

Η προαγωγή της εκπαίδευσης για το επιχειρηματικό πνεύμα και την αυτοαπασχόληση είναι επίσης συμφωνημένος στόχος που περιλαμβάνεται στις Κατευθυντήριες Γραμμές για την Απασχόληση 2001 (αριθ. 9)

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να προωθηθεί μέσω του όλου συστήματος εκπαίδευσης και κατάρτισης η αίσθηση της καινοτομίας και της δημιουργικότητας, με σκοπό την ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος ("entrepreneurship")

2. Να διευκολύνεται η απόκτηση των δεξιοτήτων που χρειάζονται για τη σύσταση και τη διαχείριση μιας επιχείρησης

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: από το δεύτερο εξάμηνο του 2002 και μέχρι τα τέλη του 2003 (3ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό αυτοαπασχολούμενων στους διαφόρους τομείς της βασισμένης στη γνώση οικονομίας (ιδίως άτομα ηλικίας 25-35 ετών)

- Ποσοστό ιδρυμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης που παρέχουν συμβουλές και οδηγίες για την ίδρυση επιχειρήσεων

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Ποιοτική αξιολόγηση των νέων αποφοίτων που ιδρύουν επιχειρήσεις, ανά οικονομικό τομέα· βιωσιμότητα των επιχειρήσεων αυτών

- Προαγωγή της αυτοαπασχόλησης

- Διδασκαλία του επιχειρηματικού πνεύματος στα διάφορα επίπεδα εκπαίδευσης.

ΣΤΟΧΟΣ 3.3 - ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΕΚΜΑΘΗΣΗΣ ΞΕΝΩΝ ΓΛΩΣΣΩΝ

Οι γλώσσες αποτελούν τη σαφέστερη έκφανση της ποικιλομορφίας της Ευρώπης. Αλλά, για να μπορέσει να επωφεληθεί από την ποικιλομορφία αυτήν, οι πολίτες της πρέπει να μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους. Οι γλωσσικές γνώσεις είναι μέρος μόνον των βασικών δεξιοτήτων που απαιτεί η Ευρώπη της βασισμένης στη γνώση κοινωνίας· κατά κανόνα, όλοι πρέπει να μπορούν να ομιλούν δύο ξένες γλώσσες. Πρέπει να βελτιωθεί η εκμάθηση ξένων γλωσσών, μεταξύ άλλων, ανάλογα με την περίπτωση, σε νεαρή ηλικία, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι πρέπει να βελτιωθούν τόσο οι τρόποι διδασκαλίας ξένων γλωσσών όσο και οι επαφές των εκπαιδευτικών και των εκπαιδευομένων με τις ξένες γλώσσες για τις οποίες ασχολούνται. Συνεπώς, η κατάρτιση των καθηγητών ξένων γλωσσών έχει καίρια σημασία για την επίτευξη του στόχου αυτού.

Από το 1995 και μετά, η Κοινότητα έχει επανειλημμένα προωθήσει τους στόχους εκμάθησης γλωσσών διαφορετικών από τη μητρική (ψηφίσματα του Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1995 και της 14ης Φεβρουαρίου 2002, καθώς και η σύσταση για την κινητικότητα της 10ης Ιουλίου 2001). Ένας συγκεκριμένος τρόπος για την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στη σύσταση και τα ψηφίσματα θα ήταν η σημαντική μείωση του αριθμού πολιτών ηλικίας άνω των 15 ετών που δεν γνωρίζουν άλλη γλώσσα πλην της μητρικής τους.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να ενθαρρύνονται όλοι ώστε να μαθαίνουν δύο ή, όταν ενδείκνυται, περισσότερες γλώσσες επί πλέον της μητρικής τους, και να αυξηθεί η συνειδητοποίηση της σημασίας της εκμάθησης ξένων γλωσσών για τα άτομα κάθε ηλικίας

2. Να ενθαρρύνονται τα σχολεία και τα ιδρύματα κατάρτισης ώστε να χρησιμοποιούν αποτελεσματικές μεθόδους διδασκαλίας και κατάρτισης και να κινητοποιούν το ενδιαφέρον των σπουδαστών για την εκμάθηση γλωσσών και στη μετέπειτα ζωή τους

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: από το δεύτερο εξάμηνο του 2002 και μέχρι τα τέλη του 2003 (3ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

Το Συμβούλιο και η Επιτροπή σημειώνουν ότι δεν υπάρχουν αξιόπιστα δεδομένα για τις γλωσσικές γνώσεις των νέων· συνεπώς, απαιτούνται περαιτέρω εργασίες για τη συγκέντρωση των σχετικών στοιχείων. Στο μεταξύ, εγκρίνεται ο ακόλουθος ενδεικτικός κατάλογος:

- ποσοστό μαθητών και σπουδαστών που κατέχουν δύο ξένες γλώσσες(3)

- ποσοστό καθηγητών ξένων γλωσσών που έχουν συμμετάσχει σε μαθήματα αρχικής κατάρτισης ή σε μαθήματα επιμόρφωσης που συνεπάγονται κινητικότητα η οποία προσφέρει άμεση επαφή με τη γλώσσα ή τον πολιτισμό που διδάσκουν

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Μέθοδοι και τρόποι οργάνωσης της διδασκαλίας ξένων γλωσσών

- Πρώιμη εκμάθηση ξένων γλωσσών

- Τρόποι προαγωγής της εκμάθησης ξένων γλωσσών

ΣΤΟΧΟΣ 3.4 - ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΝΤΑΛΛΑΓΩΝ

Η κινητικότητα συμβάλλει στη δημιουργία ενός αισθήματος συμμετοχής στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι, στην απόκτηση ευρωπαϊκής συνείδησης και στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας. Επιτρέπει στους νέους να αυξήσουν τις προσωπικές τους δεξιότητες και την απασχολησιμότητά τους, και παρέχει στους εκπαιδευτικούς τη δυνατότητα να εμπλουτίσουν τις εμπειρίες τους και να ενισχύσουν τις δεξιότητές τους. Στην Ευρώπη που αποκτά όλο και πιο περίπλοκο χαρακτήρα, όλα τα διαθέσιμα μέσα πρέπει να χρησιμοποιηθούν με τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο ώστε τα άτομα, και ιδιαίτερα οι νέοι, να κατανοήσουν την Ευρώπη. Η κινητικότητα στην εκπαίδευση και την κατάρτιση, συμπεριλαμβανομένης της κατάρτισης στον τομέα της έρευνας (προδιδακτορικό επίπεδο), συμβάλλει επίσης στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου εκπαίδευσης και κατάρτισης και μπορεί να συνεισφέρει στη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας.

Στον τομέα αυτόν, η Ένωση διαθέτει στερεές βάσεις. Τα προγράμματα Σωκράτης, Leonardo και "Νεολαία", καθώς και η υποστήριξη της κινητικότητας των ερευνητών, αποτελούν επίσης τομείς όπου οι δράσεις της Ένωσης υπερέχουν σε παγκόσμια κλίμακα, αν και η συγκεκριμένη αυτή εμπειρία καταδεικνύει επίσης ότι οι δυνατότητες της κινητικότητας ως μέσου δεν έχουν ακόμα αξιοποιηθεί πλήρως προκειμένου να υποστηριχθούν οι στόχοι της Λισσαβώνας.

Πολλές άλλες κοινοτικές πρωτοβουλίες, όπως το σχέδιο δράσης για την κινητικότητα που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας, η σύσταση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το ίδιο θέμα, η συγκρότηση ειδικής ομάδας δράσης για τις νέες ευρωπαϊκές αγορές εργασίας, η οποία δημιουργήθηκε με την υποστήριξη του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Στοκχόλμης, μαρτυρούν τη σημασία και την πολιτική αναγνώριση της σημασίας της κινητικότητας. Ο στόχος αυτός θα υλοποιηθεί σε στενή συνεργασία με τις πρωτοβουλίες για την κινητικότητα στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Χώρου Έρευνας.

Ειδικοί στόχοι περιέχονται στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβώνας (αριθ. 13 σχετικά με την κινητικότητα των ερευνητών και αριθ. 26 σχετικά με την κινητικότητα των σπουδαστών, των διδασκάλων και του προσωπικού έρευνας και κατάρτισης).

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να παρέχεται η ευρύτερη δυνατή πρόσβαση στην κινητικότητα, σε άτομα και σε ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης, περιλαμβανομένων των όσων εξυπηρετούν τους λιγότερο ευνοημένους, και να μειωθούν τα εναπομένοντα εμπόδια στην κινητικότητα

2. Παρακολούθηση τού όγκου, των κατευθύνσεων, των ποσοστών συμμετοχής καθώς και των ποιοτικών πλευρών των ροών της κινητικότητας σε όλη την Ευρώπη

3. Διευκόλυνση της επικύρωσης και αναγνώρισης των ικανοτήτων που αποκτώνται κατά τη διάρκεια των περιόδων κινητικότητας

4. Προαγωγή της παρουσίας και της αναγνώρισης της ευρωπαϊκής εκπαίδευσης και κατάρτισης ανά τον κόσμο καθώς και της ελκυστικότητάς τους για τους σπουδαστές, τους επιστήμονες και τους ερευνητές από άλλες περιοχές του κόσμου

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: Εντός του 2002 (2ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό σπουδαστών μιας χώρας που παρακολουθούν μέρος των σπουδών τους σε άλλη χώρα της ΕΕ ή σε τρίτη χώρα

- Ποσοστό διδασκόντων, ερευνητών και επιστημόνων από άλλες χώρες της ΕΕ οι οποίοι απασχολούνται στα διάφορα εκπαιδευτικά επίπεδα

- Αριθμός και κατανομή των σπουδαστών από την ΕΕ και από τις εκτός ΕΕ χώρες στην εκπαίδευση και την κατάρτιση

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Χρηματοδότηση, συμμετοχή και γεωγραφική κατανομή των προγραμμάτων ανταλλαγών της ΕΕ και των κρατών μελών

- Κοινωνικά οφέλη, δηλαδή στις συγκοινωνίες, τα μουσεία κ.λπ. που παρέχονται στα άτομα κατά την περίοδο κινητικότητας

- Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων και ανάπτυξη του Εuropass

- Πληροφορίες για τις προσφορές και τις συνθήκες κινητικότητας της ΕΕ και των κρατών μελών

- ECTS στην επαγγελματική κατάρτιση

- Ανάπτυξη του "συμπληρωματικού πιστοποιητικού" στην επαγγελματική κατάρτιση (παρόμοιου με τα συμπληρωματικά διπλώματα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης)

- Δυνατότητα μεταφοράς των εθνικών υποτροφιών για περιόδους εκπαίδευσης και κατάρτισης στο εξωτερικό

ΣΤΟΧΟΣ 3.5 - ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

Στη νέα Ευρώπη της βασισμένης στη γνώση κοινωνίας, οι πολίτες πρέπει να μπορούν να μαθαίνουν και να εργάζονται παντού στην Ευρώπη, και να αξιοποιούν πλήρως τα προσόντα τους όπου και αν βρίσκονται. Στον τομέα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ιδίως, αίρονται ήδη τα εμπόδια της κινητικότητας και της αναγνώρισης προσόντων, τόσο με νομικές πράξεις της ΕΕ (όπως το ΕCTS ή οι πανεπιστημιακές εταιρικές σχέσεις στο πλαίσιο του προγράμματος Σωκράτης) όσο και μέσω της "διαδικασίας της Μπολόνια". Ωστόσο, πολλά πρέπει ακόμη να γίνουν σε ορισμένους τομείς. Συνεπώς, τα ιδρύματα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και οι άλλες εκπαιδευτικές αρχές πρέπει να παροτρυνθούν να αναπτύξουν περισσότερο συμβατά συστήματα προσόντων σε ολόκληρη την Ευρώπη και να συμφωνήσουν όσον αφορά τα στοιχειώδη επίπεδα ποιότητας που απαιτούνται για την αναγνώριση. Πρέπει να ενισχυθούν οι πολιτικές διαφάνειας και αναγνώρισης προσόντων. Για να αναγνωριστούν παγκοσμίως τα ευρωπαϊκά ιδρύματα εκπαίδευσης και κατάρτισης ως κέντρα αριστείας, πρέπει να αναπτυχθούν κοινοί τίτλοι σπουδών και κοινά προσόντα καθώς και κοινά συστήματα αναγνώρισης.

Α. Κεντρικά ζητήματα

1. Να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα και να διεκπεραιώνονται έγκαιρα οι διαδικασίες αναγνώρισης για λόγους περαιτέρω σπουδών, κατάρτισης και απασχόλησης σε ολόκληρη την Ευρώπη

2. Να προωθηθεί η συνεργασία μεταξύ αρμόδιων οργανισμών και αρχών με σκοπό την επίτευξη περισσότερης συμβατότητας όσον αφορά την βεβαίωση της ποιότητας και την πιστοποίηση

3. Να προωθηθεί η διαφάνεια της πληροφόρησης για τις δυνατότητες και τις δομές εκπαίδευσης και κατάρτισης εν όψει της δημιουργίας ενός ανοικτού ευρωπαϊκού χώρου για την εκπαίδευση

4. Να προαχθεί η ευρωπαϊκή διάσταση της διδασκαλίας και της κατάρτισης

Β. Οργάνωση των επακόλουθων εργασιών

α. Περίοδος έναρξης: Εντός του 2002 (2ο στάδιο)

β. Δείκτες για τη μέτρηση της προόδου (ενδεικτικός κατάλογος που θα επανεξεταστεί ανάλογα με τις ανάγκες):

- Ποσοστό προπτυχιακών και μεταπτυχιακών σπουδαστών και ερευνητών που συνεχίζουν τις σπουδές τους σε άλλη χώρα της ΕΕ ή σε τρίτη χώρα

- Ποσοστό αποφοίτων που λαμβάνουν κοινούς τίτλους σπουδών στην Ευρώπη

- Ποσοστό σπουδαστών που εντάσσονται στο ΕCTS ή το Εuropass ή/και που λαμβάνουν συμπληρωματικό δίπλωμα ή πιστοποιητικό

γ. Ζητήματα για ανταλλαγή εμπειριών, ορθών πρακτικών και, ανάλογα με την περίπτωση, αξιολόγηση από ομοτίμους (Ενδεικτικός κατάλογος):

- Προαγωγή της πιστοποίησης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση

- Προαγωγή διεθνώς αναγνωρισμένων κοινών μαθημάτων και τίτλων σπουδών στην Ευρώπη· προαγωγή σχετικών πρωτοβουλιών

- Παρουσία της ευρωπαϊκής διάστασης στην εκπαίδευση και την κατάρτιση.

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΕΠΑΚΟΛΟΥΘΩΝ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ

Στάδιο 1: (Έναρξη: 2ο εξάμηνο του 2001)

Στόχος 1.2 - Ανάπτυξη δεξιοτήτων για την κοινωνία της γνώσης

Στόχος 1.3 - Εξασφάλιση της πρόσβασης όλων στις ΤΠΕ

Στόχος 1.4 - Αύξηση της προσέλευσης στις επιστημονικές και τεχνολογικές σπουδές

Στάδιο 2: (Έναρξη: εντός του 2002)

Στόχος 1.1 - Βελτίωση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης εκπαιδευτικών και εκπαιδευτών

Στόχος 1.5 - Η βέλτιστη χρήση των πόρων

Στόχος 2.3 - Υποστήριξη της ενεργοποίησης του πολίτη, της ισότητας των ευκαιριών και της κοινωνικής συνοχής

Στόχος 3.4 - Αύξηση της κινητικότητας και των ανταλλαγών

Στόχος 3.5 - Ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας

Στάδιο 3: (Έναρξη: από το 2ο εξάμηνο του 2002 και μέχρι τα τέλη του 2003)

Στόχος 2.1 - Ανοικτό περιβάλλον μάθησης

Στόχος 2.2 - Ελκυστικότερη μάθηση

Στόχος 3.1 - Ενίσχυση των δεσμών με τον κόσμο της εργασίας και την έρευνα, και την ευρύτερη κοινωνία

Στόχος 3.2 - Ανάπτυξη του επιχειρηματικού πνεύματος

Στόχος 3.3 - Βελτίωση της εκμάθησης ξένων γλωσσών

Τα πρώτα αποτελέσματα σχετικά με τους δείκτες και, ανάλογα με την περίπτωση, τα κριτήρια συγκριτικής αξιολόγησης για το στάδιο 1 θα είναι διαθέσιμα περί τα τέλη του 2002. Τα πρώτα αποτελέσματα για το στάδιο 2 θα είναι διαθέσιμα περί τα μέσα του 2003, για δε το στάδιο 3, περί τα τέλη του 2003.

Προβλέπεται ότι τα αποτελέσματα της ανταλλαγής εμπειριών για το στάδιο 1 θα είναι διαθέσιμα περί τα τέλη του 2003. Εξάλλου, θα αρχίσουν αξιολογήσεις από ομοτίμους, όπως ζήτησαν τα κράτη μέλη.

Μια ενδιάμεση έκθεση για την εφαρμογή του προγράμματος εργασιών θα υποβληθεί από κοινού από το Συμβούλιο και την Επιτροπή στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2004.

Πίνακας

Υπόδειγμα για την παρακολούθηση των ποσοτικών δεικτών προς υποστήριξη της υλοποίησης των στόχων βάσει της Ανοικτής Μεθόδου Συντονισμού

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Πηγή:

...

ΣΤΟΧΟΣ 1.2 - ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΣ ΓΝΩΣΗΣ

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Πηγή:

PISA, ΟΟΣΑ, 2001

ΣΤΟΧΟΣ 1.4 - ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΕΛΕΥΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΣΠΟΥΔΕΣ

Αριθμός αποφοίτων ως ποσοστό του συνολικού αριθμού (2000 για τις περισσότερες χώρες)

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Σημειώσεις:

Πηγή:

Eurostat, συλλογή δεδομένων UOE 2000 - προσωρινά δεδομένα

ΣΤΟΧΟΣ 1.5 - ΒΕΛΤΙΣΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ ΠΟΡΩΝ

Δημόσιες δαπάνες για την εκπαίδευση ως ποσοστό του ΑεγχΠ((Βάσει του διαρθρωτικού δείκτη (http://europa.eu.int/comm/eurostat/Public/datashop/print-product/EN?catalogue=Eurostat& product=1-ir010-EN& mode=download).))

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Σημειώσεις

ΣΤΟΧΟΣ 2.2 - ΕΛΚΥΣΤΙΚΟΤΕΡΗ ΜΑΘΗΣΗ

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Πηγή:

(α) Eurostat, UOE.

(β) ΕΕΔ

Υπολογισμός:

α) = σπουδαστές σε ΙSCED5,6/συνολικό αριθμό σπουδαστών.

β) = (απαντώντες ηλικίας 25-34 ετών με εκπαιδευτικό επίπεδο & le; ISCED2)/συνολικό αριθμό απαντώντων ηλικίας 25-34 ετών.

ΣΤΟΧΟΣ 2.3 - ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ, ΤΗΣ ΙΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΥΚΑΙΡΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΥΝΟΧΗΣ

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Πηγή:

ΕΕΔ (Διαρθρωτικός δείκτης: άτομα που εγκαταλείπουν πρόωρα το σχολείο).

(1) Παράγραφος 26, πρώτο εδάφιο.

(2) Bλέπε Συμπεράσματα της Λισσαβώνας, παράγραφος 26, τρίτο εδάφιο.

(3) Π.χ., σε επίπεδο Β2 του Κοινού Πλαισίου Αναφοράς του Συμβουλίου της Ευρώπης.