ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που τροποποιεί την οδηγία 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας

2001/0291 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που τροποποιεί την οδηγία 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Διαδικασία

- Στις 7 Δεκεμβρίου 2001 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [1] που τροποποιεί την οδηγία 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας [2], προς έγκριση με τη διαδικασία συναπόφασης που ορίζεται στο άρθρο 251 της συνθήκης ΕΚ.

[1] COM(2001)729 τελικό (2001/0291(COD)).

[2] ΕΕ L 365/10, 31 Δεκεμβρίου 1994.

- Η Επιτροπή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της στις 29 Μαΐου 2002.

- Η Επιτροπή Βιομηχανίας, Εξωτερικού Εμπορίου, Έρευνας και Ενέργειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισε επί της έκθεσής της στις 22 Μαΐου 2002.

- Η Επιτροπή Περιβάλλοντος, Δημόσιας Υγείας και Πολιτικής των Καταναλωτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ψήφισε επί της έκθεσής της στις 12 Ιουλίου 2002. [3]

[3] A5-0261/2002.

- Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο διατύπωσε τη γνώμη του σε πρώτη ανάγνωση στις 3 Σεπτεμβρίου 2002.

- Το Συμβούλιο καθόρισε την Κοινή Θέση του στις 6 Μάρτιο 2003.

Στόχος της πρότασης της Επιτροπής

Η πρόταση της Επιτροπής της 7ης Δεκεμβρίου 2001, με βάση το άρθρο 95 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ, αποσκοπεί στην τροποποίηση της οδηγίας 94/62/ΕΚ. Η αναθεώρηση αυτή είναι περιορισμένου εύρους και αποσκοπεί στην περαιτέρω αναβάθμιση των στόχων ανάκτησης και ανακύκλωσης για την επόμενη πενταετία, έτσι ώστε να περιοριστούν περισσότερο οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις των απορριμμάτων συσκευασίας. Με την αναθεώρηση αυτή καθιερώνονται επίσης στόχοι ανακύκλωσης ανά υλικό για πλήθος ειδικών υλικών απορριμμάτων συσκευασίας. Οι προτεινόμενοι στόχοι βασίζονται σε εκτεταμένη ανάλυση κόστους - οφέλους. Η προτεινόμενη αναθεώρηση θεσπίζει επίσης ορισμούς για τη μηχανική, χημική ανακύκλωση και την ανακύκλωση πρώτης ύλης και αποσαφηνίζει τον ορισμό «συσκευασία» με την καθιέρωση μη δεσμευτικού παραρτήματος το οποίο περιέχει ερμηνευτικές κατευθυντήριες γραμμές.

Δεν έγινε πρόταση για την αναθεώρηση άλλων πτυχών της οδηγίας, όπως η πρόληψη, η επαναχρησιμοποίηση ή η ευθύνη του παραγωγού, δεδομένου ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι πολύ ενωρίς για να ξεκινήσει ευρύτερη αναθεώρηση τέτοιου είδους.

2. Σχόλια της Επιτροπής

2.1. Γενικά

Στη συνεδρίαση της ολομέλειας της 3ης Σεπτεμβρίου 2002 το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 44 τροπολογίες, από τις 68 τροπολογίες που είχαν κατατεθεί. Από τις 68 τροπολογίες που κατατέθηκαν η Επιτροπή αποδέχτηκε 22 εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ή καταρχήν. Το Συμβούλιο καθόρισε την Κοινή Θέση του στις 6 Μάρτιο 2003 με ειδική πλειοψηφία.

Από τις τροπολογίες αυτές το Συμβούλιο ενσωμάτωσε εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ή καταρχήν 16 τροπολογίες. Η Επιτροπή υποστηρίζει την Κοινή Θέση.

2.2. Λεπτομερή σχόλια

2.2.1. Τροπολογίες που έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή και ενσωματώθηκαν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στην Κοινή Θέση

Οι τροπολογίες 2, 6, 9, 11, 12, 13, 14, 16, 21, 22, 29, 30, 32, 34, 53 και 62 ενσωματώθηκαν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στην Κοινή Θέση.

Στην τροπολογία 2, σύμφωνα με την οποία η επιλογή συσκευασίας πρέπει να βελτιστοποιείται με βάση τη προσέγγιση κύκλου ζωής προκειμένου να μειώνεται η αρνητική επίπτωση στο περιβάλλον, ανταποκρίνεται η αιτιολογική σκέψη 8 της Κοινής Θέσης όπου αναφέρεται η πρόληψη δημιουργίας απορριμμάτων και η πιθανότητα δείκτη συσκευασίας. Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί αυτή την προσέγγιση.

Στην τροπολογία 6 επισημαίνεται ότι άλλα θέματα όπως η ολοκληρωμένη πολιτική προϊόντων, η αξιολόγηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων με χρήση της μεθόδου αξιολόγησης κύκλου ζωής καθώς και οιεσδήποτε άλλες προτάσεις που αφορούν την ανακύκλωση και την αποτελεσματική χρήση πόρων απαιτούν περαιτέρω συζητήσεις και δεν εμπίπτουν ως εκ τούτου στο πεδίο της εν λόγω αναθεώρησης. Στην τροπολογία αυτή ανταποκρίνεται η αιτιολογική σκέψη 8 όπου δηλώνεται ότι θα πρέπει να εξεταστούν περαιτέρω άλλα ζητήματα. Αυτή η αιτιολογική σκέψη ευθυγραμμίζεται με την προτεινόμενη αναδιατύπωση στις τροπολογίες 16 και 32 και λαμβάνει υπόψη τις τροπολογίες 2 και 11. Η Επιτροπή συμμερίζεται τις απόψεις που διατυπώθηκαν επί της τροπολογίας και μπορεί να αποδεχθεί την προσέγγιση της Κοινής Θέσης.

Η τροπολογία 9 έχει αναδιατυπωθεί ως νέα αιτιολογική σκέψη 10 της Κοινής Θέσης: Η Επιτροπή μπορεί να υποστηρίξει αυτή την αναδιατύπωση, η οποία αποδίδει καλύτερα το ότι η οδηγία 94/62/ΕΚ σχετίζεται πρωτίστως με θέματα περιβαλλοντικά και εσωτερικής αγοράς των συσκευασιών και των απορριμμάτων συσκευασιών. Πρέπει να επισημανθεί ότι οι διαθέσιμες μελέτες [4] δεν είναι δυνατόν να τεκμηριώσουν θετικότερη διαπίστωση. Κατά γενικό κανόνα, τα μακροοικονομικά αποτελέσματα των μέτρων διαχείρισης απορριμμάτων στην αγορά εργασίας είναι πολύ περιορισμένα και δύσκολο να ποσοτικοποιηθούν.

[4] Για συνοπτική παρουσίαση βλ.: Ευρωπαϊκή Επιτροπή 2001, Employment effects of waste management policies (αποτελέσματα των πολιτικών διαχείρισης αποβλήτων στην απασχόληση), που διατίθεται στην ιστοθέση: http://europa.eu.int/comm/environment/ enveco/studies2.htm

waste

Με την τροπολογία 11 ζητείται η παρεμβολή αιτιολογικής σκέψης σχετικά με την πρακτική εμπειρία των κρατών μελών. Σύμφωνα με την προτεινόμενη αναδιατύπωση των τροπολογιών 16 και 32 και λαμβάνοντας υπόψη τις τροπολογίες 2 και 6, στην τροπολογία αυτή ανταποκρίνεται η αιτιολογική σκέψη 8 της Κοινής Θέσης. Η Επιτροπή είναι σε θέση να αποδεχθεί αυτή την προσέγγιση.

Οι τροπολογίες 12 και 13 επισημαίνουν ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι παράγοντες στην αλυσίδα συσκευασίας πρέπει να αναλαμβάνουν την ευθύνη για την ελαχιστοποίηση της συσκευασίας και των απορριμμάτων συσκευασίας κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής της και για να βελτιωθούν οι περιβαλλοντικές επιδόσεις των υλικών συσκευασίας σύμφωνα με τις βασικές απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας. Το περιεχόμενο των δύο τροπολογιών είναι παρεμφερές. Κατά συνέπεια, στην Κοινή Θέση διατηρήθηκε μόνον η τροπολογία 12, της οποίας το πεδίο είναι ευρύτερο και καλύπτει επίσης το περιεχόμενο της τροπολογίας 13. Η τροπολογία αυτή διαπνέει την αιτιολογική σκέψη 6 της Κοινής Θέσης. Η Επιτροπή αποδέχεται αυτή την προσέγγιση.

Η τροπολογία 14 επισημαίνει την ανάγκη για εναρμονισμένη τεχνική υποβολής εκθέσεων και σαφείς κατευθυντήριες γραμμές προς τους παρόχους δεδομένων. Η τροπολογία αυτή αντιστοιχεί επίσης στο σημείο 6.6 της γνώμης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής της 29ης Μαΐου 2002. Στην Κοινή Θέση έχει αναδιατυπωθεί αυτή η τροπολογία και το περιεχόμενό της έχει συγχωνευθεί με την τροπολογία 29 στην αιτιολογική σκέψη 7. Η Επιτροπή αποδέχεται αυτή την προσέγγιση.

Η τροπολογία 16 ενσωματώθηκε στην Κοινή Θέση εν μέρει. Δεν λήφθηκε υπόψη η παράγραφος 1, σύμφωνα με την οποία οι παραγωγοί οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων νέας συσκευασίας. Η Επιτροπή τάσσεται υπέρ της ιδέας αυτού του μέρους της τροπολογίας καταρχήν, αλλά θεωρεί ότι σχετίζεται στενά με το άρθρο 9 και το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας (βασικές απαιτήσεις). Θα ήταν πλέον ενδεδειγμένο να προηγηθεί η αξιολόγηση των διαφόρων στοιχείων της οδηγίας όπως προβλέπεται στην τροπολογία 32 και το άρθρο 6 παράγραφος 8 της οδηγίας όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Θέση, προτού ληφθεί απόφαση σχετικά με την ενδεχόμενη μελλοντική αναθεώρηση αυτών των στοιχείων.

Η παράγραφος 2 της τροπολογίας 16 είναι παρεμφερής με την παράγραφο 1 του άρθρου 4 αλλά αντί της υποχρέωσης προβλέπει τη δυνατότητα των κρατών μελών να λάβουν άλλα προληπτικά μέτρα. Η παράγραφος αυτή δεν υιοθετήθηκε στην Κοινή Θέση. Επίσης, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτήν την παράγραφο δεδομένου ότι τα κράτη μέλη πρέπει να είναι υποχρεωμένα να λαμβάνουν πρόσθετα προληπτικά μέτρα σύμφωνα με το ισχύον άρθρο 4.

Σύμφωνα με την παράγραφο 3 της τροπολογίας 16 η Επιτροπή οφείλει να εξετάζει την ανάπτυξη περαιτέρω μέτρων για τη μείωση του περιβαλλοντικού αντίκτυπου της συσκευασίας και των απορριμμάτων συσκευασίας, και κυρίως να καταρτίσει Περιβαλλοντικό Δείκτη Συσκευασίας, και να υποβάλει τα συμπεράσματά της και σχετική νομοθετική πρόταση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2005. Το Συμβούλιο συμπεριέλαβε τα κύρια σημεία αυτής της παραγράφου στο άρθρο 6 παράγραφος 8 της οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Θέση. Ωστόσο, στο κείμενο της θέσης της Επιτροπής, η ιδέα του Περιβαλλοντικού Δείκτη Συσκευασίας πρέπει πρώτα να αξιολογηθεί με έκθεση προτού ληφθεί τελική απόφαση σχετικώς με το κατά πόσον θα πρέπει να εφαρμοστεί αυτός ο δείκτης. Επιπλέον, ή καταληκτική προθεσμία για την έκθεση είναι η 30ή Ιουνίου 2005 αντί της 1ης Ιανουαρίου 2005. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι χρειάζονται περαιτέρω προσπάθειες σχετικά με τις δυνατότητες περιορισμού των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των συσκευασιών. Περιλαμβάνεται εν προκειμένω η αξιολόγηση της σκοπιμότητας ευρέως εφαρμόσιμου και κατάλληλου δείκτη για τη μέτρηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των συσκευασιών. Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι προς τούτο απαιτούνται περαιτέρω ανάλυση και διάλογος με τους κυρίως εμπλεκόμενους και μπορεί να αποδεχθεί την προσέγγιση του Συμβουλίου επ'αυτού του θέματος. Τούτο ανταποκρίνεται εξάλλου καλύτερα στο δικαίωμα ανάληψης πρωτοβουλίας εκ μέρους της Επιτροπής.

1. Στην Κοινή Θέση δεν έχει ληφθεί υπόψη η παράγραφος 4 της τροπολογίας 16, όπου αναφέρεται ότι τα πρότυπα που προωθούνται από την Επιτροπή πρέπει να αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των συσκευασιών, σύμφωνα με τα άρθρα 9 και 10. Η Επιτροπή είναι σε θέση να αποδεχθεί την προσθήκη της ακόλουθης περιόδου στο τέλος του υφιστάμενου άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας: «Τα πρότυπα αποσκοπούν στην ελαχιστοποίηση της περιβαλλοντικής επίπτωσης της συσκευασίας, σύμφωνα με τα Άρθρα 9 και 10». Η διατύπωση αυτή αναφέρεται ρητά στα πρότυπα που προωθούνται από την Επιτροπή. Ωστόσο, θεωρείται άσκοπη η αναφορά της εφαρμογής των προτύπων. Πρέπει να επισημανθεί ότι η συμμόρφωση προς εναρμονισμένα πρότυπα CEN αποτελεί κριτήριο συμμόρφωσης προς τις βασικές απαιτήσεις της οδηγίας. Ωστόσο, τα ίδια τα πρότυπα δεν είναι νομικώς δεσμευτικά και οι παραγωγοί είναι ελεύθεροι να επιλέξουν οποιοδήποτε άλλο τρόπο για να τεκμηριώσουν τη συμμόρφωση προς τις βασικές απαιτήσεις. Κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατόν να επιβληθεί η συμμόρφωση προς τα πρότυπα.

2. Η παράγραφος 5 της τροπολογίας 16 δεν συμπεριλήφθηκε στην Κοινή Θέση. Σύμφωνα με την παράγραφο αυτή η Επιτροπή υποχρεούται να αξιολογήσει την εφαρμογή του προτύπου CEN σχετικά με την πρόληψη και να προτείνει άλλα μέτρα σε περίπτωση που το εν λόγω πρότυπο δεν είναι αποτελεσματικό. Για τους ίδιους λόγους που προαναφέρονται όσον αφορά την παράγραφο 4 η Επιτροπή απέρριψε και αυτή την παράγραφο.

Η Κοινή Θέση υιοθετεί το πνεύμα της τροπολογίας 21 παρέχοντας μεγαλύτερη ευελιξία στα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν την ανάκτηση ενέργειας. Ωστόσο, η διατύπωση του Συμβουλίου προσεγγίζει περισσότερο την αρχική πρόταση της Επιτροπής. Η Επιτροπή μπορεί να επιδείξει ευελιξία εν προκειμένω και να προτείνει το ακόλουθο συμβιβαστικό κείμενο: "Τα κράτη μέλη δύνανται να ενθαρρύνουν την ανάκτηση ενέργειας, όπου είναι προτιμότερη από την ανακύκλωση υλικών, για περιβαλλοντικούς λόγους και λόγους κόστους-οφέλους.". Η αναφορά του κόστους και του οφέλους πρέπει να διατηρηθεί ώστε να περιλαμβάνοντα οι τρεις πυλώνες της αειφορίας.

Η τροπολογία 22 αναφέρεται στην αξιοποίηση των οικονομικών μέσων καθώς και στην αναθεώρηση και την κατάργηση κανονιστικών διατάξεων που αποτελούν εμπόδιο στη χρήση ανακυκλωμένων υλικών. Το πρώτο μέρος της τροπολογίας ενσωματώθηκε εν μέρει στο άρθρο 6 παράγραφος 4. Ωστόσο, η αναφορά σε οικονομικά μέσα έχει αντικατασταθεί από γενικότερη πρόβλεψη για βελτίωση των συνθηκών της αγοράς. Τα κράτη μέλη επανεξετάζουν (σύμφωνα με την Κοινή Θέση) και όχι κατ'ανάγκην καταργούν (τροπολογία) υφιστάμενες ρυθμίσεις που παρεμποδίζουν τη χρήση ανακυκλωμένων υλικών. Η Επιτροπή μπορεί να υποστηρίξει αυτή την προσέγγιση καταρχήν. Δεν υιοθετήθηκε η δεύτερη παράγραφος σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή αναθεωρεί τη εν λόγω κοινοτική νομοθεσία. Η παράγραφος αυτή απορρίπτεται εξάλλου από την Επιτροπή επειδή υπερβαίνει το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας, θίγει το δικαίωμα της Επιτροπής να αναλαμβάνει πρωτοβουλία και είναι ασαφές κατά πόσον και ποια κοινοτική νομοθεσία θα μπορούσε να αποτελεί άσκοπο εμπόδιο για τη χρησιμοποίηση ανακυκλωμένων υλικών.

Η τροπολογία 29, σύμφωνα με την οποία ζητείται η εναρμόνιση των δεδομένων για να εξασφαλισθεί η συγκρισιμότητα και ομοιομορφία, ενσωματώθηκε στην αιτιολογική σκέψη 7. Αυτή η αιτιολογική σκέψη περιλαμβάνει επίσης την τροπολογία 14. Σύμφωνα με την τροπολογία η Επιτροπή θεωρεί ότι το θέμα αυτό αντιμετωπίζεται καλύτερα στο πλαίσιο της απόφασης 97/138/ΕΟΚ και μπορεί να αποδεχθεί την προσέγγιση της Κοινής Θέσης να αναφέρεται στο θέμα αυτό σε αιτιολογική σκέψη. Δεν θεωρείται αναγκαία τροποποίηση του άρθρου 12 παράγραφος 3 της οδηγίας δεδομένου ότι το υφιστάμενο άρθρο προβλέπει ήδη τη λήψη των αναγκαίων μέτρων με τεχνική προσαρμογή.

Υιοθετήθηκε εξ ολοκλήρου η τροπολογία 30, σύμφωνα με την οποία προστίθεται στο υφιστάμενο άρθρο 13 της οδηγίας η υποχρέωση των κρατών μελών να πραγματοποιήσουν εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των καταναλωτών. Το Συμβούλιο προσέθεσε εξάλλου συναφή αιτιολογική σκέψη 9. Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Ενσωματώθηκε στην Κοινή Θέση ως μέρος του αναθεωρημένου άρθρου 6 παράγραφος 8 της οδηγίας η τροπολογία 32, σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή υποχρεούται μέχρι τις 30 Ιουνίου 2003 να υποβάλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τον αντίκτυπο της εφαρμογής της οδηγίας στο περιβάλλον και την εσωτερική αγορά. Η προσέγγιση αυτή είναι αποδεκτή από την Επιτροπή δεδομένου ότι είναι εύλογο να αποτελούν αντικείμενο ενός άρθρου και μίας έκθεσης όλα τα στοιχεία που πρέπει να επανεξεταστούν. Ωστόσο, δεν είναι σκόπιμες συστάσεις σχετικά με τα συγκεκριμένα συστήματα διαλογής και συλλογής των απορριμμάτων. Επί του θέματος αυτού πρέπει να ληφθούν αποφάσεις σε εθνικό και τοπικό επίπεδο. Η συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών αποτελεί γενική αρχή και, μολονότι η έκταση της έκθεσης καθορίζεται ήδη σε μεγάλο βαθμό από την τροπολογία 32 και το άρθρο 6 παράγραφος 8 της οδηγίας όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Θέση, δεν υφίσταται ειδικός λόγος για τον οποίο θα πρέπει εν προκειμένω να αναφέρεται η συμμετοχή των ενδιαφερομένων μερών.

Στο παράρτημα της Κοινής Θέσης ενσωματώθηκε η τροπολογία 34, με την οποία προστίθεται το εδάφιο «δοσιμετρική συσκευή που αποτελεί εξάρτημα του πώματος της συσκευασίας» ως επεξηγηματικό παράδειγμα συσκευασίας. Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Μέρος της τροπολογίας 53 περιλαμβάνεται στη νέα παράγραφο 6 εδάφιο 2 της οδηγίας, όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Θέση. Με την τροπολογία αυτή προτείνεται να παρεμβληθεί νέα αιτιολογική σκέψη σύμφωνα με την οποία οι εργασίες σε εγκαταστάσεις ανακύκλωσης σε χώρες που δεν ανήκουν στον ΟΟΣΑ δεν είναι ισοδύναμες από περιβαλλοντική άποψη με εκείνες σε ευρωπαϊκές εγκαταστάσεις. Αυτό μπορεί να αληθεύει σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά δεν θα πρέπει να γενικεύεται παρά μόνον όταν υπάρχουν αποδείξεις. Με την τροπολογία ζητείται επίσης να παρακολουθείται ο όγκος των απορριμμάτων συσκευασίας που εξάγονται για ανακύκλωση σε χώρες που δεν ανήκουν στον ΟΟΣΑ, καθώς και οι τρόποι επεξεργασίας. Τόσο η Κοινότητα όσο και τα κράτη μέλη δεν είναι αρμόδια ή δεν διαθέτουν τα μέσα να ελέγχουν τις εγκαταστάσεις ανακύκλωσης εκτός των συνόρων της ΕΕ. Το ίδιο θέμα είχε συζητηθεί στην επιτροπή συνδιαλλαγής σχετικά με την οδηγία για τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ), και δεν υπάρχουν λόγοι για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα αυτό διαφορετικά στο πλαίσιο της οδηγίας για τις συσκευασίες. Στην Κοινή Θέση παρεμβλήθηκε νέα παράγραφος 2 στο άρθρο 6 της οδηγίας όπου προβλέπεται ότι τα απορρίμματα συσκευασιών που εξάγονται προσμετρώνται στην κάλυψη των στόχων της Κοινότητας μόνον εάν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις ότι η ανάκτηση ή/και ανακύκλωση έλαβε χώρα υπό συνθήκες ισοδύναμες που ορίζει η κοινοτική νομοθεσία. Τούτο συνάδει με την οδηγία ΑΗΗΕ και μπορεί να γίνει αποδεκτό από την Επιτροπή.

Μέρος της τροπολογίας 62 έχει περιληφθεί στη νέα παράγραφο 2 του άρθρου 6 της οδηγίας όπως προτείνεται στην Κοινή Θέση. Με την τροπολογία αυτή απαγορεύεται να προσμετρώνται για την επίτευξη των στόχων οι εξαγωγές απορριμμάτων συσκευασίας σε τρίτες χώρες. Υπό τη διατύπωση αυτή τούτο δεν είναι αποδεκτό από την Επιτροπή. Οι αγορές ανακύκλωσης είναι συχνά διεθνείς και η Επιτροπή δεν αντιλαμβάνεται για ποιο λόγο η ανακύκλωση σε τρίτες χώρες δεν θα πρέπει να συνυπολογίζεται εάν εκπληροί τις απαιτήσεις της οδηγίας. Εάν απαγορευθεί γενικώς να συνυπολογίζονται για τους κοινοτικούς στόχους οι εξαγωγές στην αγορά αυτή, ενδέχεται να εξαιρεθούν οι εκτός ΕΕ χώρες από αυτή την αγορά και υπάρχει η πιθανότητα η απαγόρευση αυτή να μην συνάδει με άλλες υποχρεώσεις που απορρέουν από το κοινοτικό και διεθνές δίκαιο. Ωστόσο, με βάση την αιτιολόγηση που προαναφέρεται όσον αφορά την τροπολογία 53, είναι αποδεκτή από την Επιτροπή η διατύπωση του άρθρου 6 παράγραφος 2 της οδηγίας όπως τροποποιήθηκε από την Κοινή Θέση.

2.2.2. Τροπολογίες που έγιναν αποδεκτές εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από την Επιτροπή και δεν ενσωματώθηκαν στην Κοινή Θέση

Οι τροπολογίες 20, 25, 33, 37, 39 και 45 έγιναν αποδεκτές εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από την Επιτροπή και δεν ενσωματώθηκαν στην Κοινή Θέση.

Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί καταρχήν την τροπολογία 20, με την οποία παρέχεται στα κράτη μέλη να καθορίζουν στόχους και για άλλα υλικά συσκευασίας εκτός του γυαλιού, του χαρτιού και του χαρτονιού, των μετάλλων και των πλαστικών. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η ανακύκλωση ή η ανάκτηση άλλων υλικών συσκευασίας, όπως για παράδειγμα ξύλου, προϊόντων υφαντουργίας και σύνθετων υλικών, είναι δυνατόν να περιορίσει τις συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις των συσκευασιών. Η Επιτροπή δεν συμπεριέλαβε ειδικούς για κάθε υλικό στόχους για αυτά τα υλικά συσκευασίας στην αρχική της πρόταση της 7ης Δεκεμβρίου 2001 επειδή θεώρησε αναγκαία περαιτέρω ανάλυση γι'αυτά τα υλικά. Επιπλέον, σύμφωνα με την ισχύουσα οδηγία, είναι ήδη στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών να θεσπίσουν συγκεκριμένους για κάθε υλικό στόχους, διαφορετικούς από τους προβλεπόμενους στην οδηγία.

Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί καταρχήν την τροπολογία 25, με την οποία υποχρεούνται τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν ότι τα συστήματα επιστροφής, συλλογής και ανάκτησης που καθορίζονται από το άρθρο 7 της οδηγίας αντικατοπτρίζουν τα διαφέροντα οικονομικά και περιβαλλοντικά στοιχεία κόστους και οφέλους της ανάκτησης και της ανακύκλωσης των υλικών συσκευασίας. Ωστόσο, το κόστος και τα οφέλη από την ανακύκλωση και την ανάκτηση σχετίζονται με τη φύση των εργασιών ανακύκλωσης και ανάκτησης και τον όγκο των απορριμμάτων συσκευασίας που υπόκεινται σε επεξεργασία και όχι στον τρόπο που συγκροτούνται αυτά τα συστήματα. Δεδομένου ότι το άρθρο 7 αφορά κυρίως την οργανωτική διάρθρωση αυτών των συστημάτων η Επιτροπή θεωρεί ότι η τροπολογία αυτή είναι πλέον σκόπιμο να ενταχθεί στο άρθρο 6.

Η τροπολογία 33 αποτελεί νέο επεξηγηματικό παράδειγμα με το οποίο καθορίζεται ότι «Χαρτί περιτυλίγματος και χαρτί περιτυλίγματος δώρων, εφόσον πωλούνται ως αυτοτελές προϊόν» δεν θα πρέπει να θεωρείται ως συσκευασία. Η Επιτροπή θεωρεί ότι πρόκειται για μια χρήσιμη διευκρίνιση και μπορεί να αποδεχθεί αυτήν την τροπολογία καταρχήν. Δεδομένου ότι η διάρθρωση του παραρτήματος έχει τροποποιηθεί από την Κοινή Θέση, το είδος αυτό θα ήταν σκόπιμο να αποτελέσει παράδειγμα των ειδών που δεν αποτελούν συσκευασίες ως επεξηγηματικό παράδειγμα υπό το κριτήριο 2. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συναίνεση σχετικά με τη θέση που θα καταχωρηθεί από το είδος, η Επιτροπή θεωρεί ότι το θέμα θα πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο τεχνικής προσαρμογής όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 5 της Κοινής Θέσης.

Με την τροπολογία 37 προστίθενται οι «διαφημιστικές θήκες CD και διαφημιστικές θήκες βιντεοταινιών» στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων συσκευασίας. Η Επιτροπή θεωρεί ότι το σημείο αυτό είναι χρήσιμο. Ωστόσο, η Επιτροπή θεωρεί ότι το κείμενο της τροπολογίας πρέπει να θεωρείται σε «διαφημιστικές θήκες CD και βιντεοταινιών». Δεδομένου ότι η διάρθρωση του παραρτήματος έχει τροποποιηθεί από την Κοινή Θέση, το είδος αυτό θα ήταν σκόπιμο να αποτελέσει παράδειγμα των ειδών που δεν αποτελούν συσκευασίες ως επεξηγηματικό παράδειγμα υπό το κριτήριο 2. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συναίνεση σχετικά με τη θέση που θα καταχωρηθεί από το είδος, η Επιτροπή θεωρεί ότι το θέμα θα πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο τεχνικής προσαρμογής όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 5 της Κοινής Θέσης

Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί την τροπολογία 39 καταρχήν, με την οποία προστίθενται οι «μόνιμες θήκες εμπορικών CD και μόνιμες θήκες εμπορικών βιντεοταινιών» στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων ειδών που δεν αποτελούν συσκευασίες. Η Επιτροπή θεωρεί το σημείο αυτό χρήσιμο, αλλά προτιμά να απλουστευθεί η διατύπωση σε «μόνιμες θήκες CD και βιντεοταινιών». Δεδομένου ότι η διάρθρωση του παραρτήματος έχει τροποποιηθεί από την Κοινή Θέση, το είδος αυτό θα ήταν ενδεδειγμένο να αποτελέσει παράδειγμα των ειδών που δεν αποτελούν συσκευασίες ως επεξηγηματικό παράδειγμα υπό το κριτήριο 2. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συναίνεση σχετικά με τη θέση που θα καταχωρηθεί από το είδος, η Επιτροπή θεωρεί ότι το θέμα θα πρέπει επίσης να αποτελέσει αντικείμενο τεχνικής προσαρμογής όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 5 της Κοινής Θέσης

Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί την τροπολογία 45 με την οποία ορίζεται η 31η Δεκεμβρίου 2006 ως η προθεσμία για την επίτευξη των αναθεωρημένων στόχων. Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί την περιορισμένη αναβολή της προθεσμίας αυτής.

2.2.3. Τροπολογίες που δεν έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή και δεν ενσωματώθηκαν στην Κοινή Θέση

Με την τροπολογία 1 προτείνεται να δοθεί έμφαση στην ανάγκη για περαιτέρω μελέτη των αρχών που ορίζονται στο Έκτο Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον [5] και στην Πράσινη Βίβλο για την Ολοκληρωμένη Πολιτική Προϊόντων, καθώς και στην ανάγκη να διαμορφωθούν θεματικές στρατηγικές σχετικά με την ανακύκλωση και την αειφόρο χρήση των φυσικών πόρων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι όπως είναι διατυπωμένη η τροπολογία 1 δεν μπορεί να ενταχθεί στην τρέχουσα αναθεώρηση και, ως εκ τούτου, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

[5] COM(2001)31 τελικό.

Η τροπολογία 3, με την οποία προτείνεται να διαγραφεί η αιτιολογική σκέψη με την οποία εισάγονται στόχοι για κάθε επιμέρους υλικό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Όπως δήλωσε στην αρχική της πρόταση της 7ης Δεκεμβρίου 2001, η Επιτροπή έχει διάφορους λόγους για να υποστηρίξει την εισαγωγή στόχων για κάθε επιμέρους υλικό. Πρώτον, υφίστανται διαφορές ως προς το κόστος και τα οφέλη από την ανακύκλωση μεταξύ των διαφόρων υλικών. Η ανακύκλωση πρέπει να διενεργείται όταν είναι δυνατόν να επιτευχθεί το μέγιστο όφελος τόσο από περιβαλλοντική όσο και οικονομική άποψη. Επιπλέον, δεν υφίσταται ανταγωνισμός μεταξύ υλικών όπως ανακυκλωμένο χαρτί και ανακυκλωμένο γυαλί. Κατά δεύτερον, υπάρχει μεγάλος ανταγωνισμός μεταξύ υλικών, όπως ανακυκλωμένου γυαλιού από διάφορα κράτη μέλη. Κατά συνέπεια, οι διαφοροποιημένοι στόχοι για επιμέρους υλικά δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό. Αντιθέτως, δημιουργούν ισότιμες συνθήκες ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά. Τέλος, οι διαφοροποιημένοι στόχοι για κάθε επιμέρους υλικό προσφέρουν ασφάλεια των επενδύσεων υπό την έννοια ότι παρέχουν τη δυνατότητα στις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στη συλλογή, τη διαλογή και την ανακύκλωση να προγραμματίσουν τις δραστηριότητές τους. Πρέπει επίσης να επισημανθεί ότι η τροπολογία αυτή δεν ανταποκρίνεται στην λοιπή αντιμετώπιση εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την πρώτη ανάγνωση, κατά την οποία υποστηρίχθηκαν οι στόχοι για κάθε επιμέρους υλικό, όπως προβλέφθηκαν στο άρθρο παράγραφος 1 στοιχείο γ) της πρότασης της Επιτροπής της 7ης Δεκεμβρίου 2001.

Με τις τροπολογίας 4, 7, και 8, με τις οποίες απαιτείταί από την Επιτροπή να αναθεωρήσει ή να αναμορφώσει την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία και να εισάγει νέα κοινοτική νομοθεσία, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές, δεδομένου ότι η Επιτροπή θεωρεί ότι οι τροπολογίες αυτές δεν εμπίπτουν στο πεδίο της τρέχουσας αναθεώρησης και θίγουν το δικαίωμα της Επιτροπής να αναλαμβάνει πρωτοβουλία.

Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η τροπολογία 5 με την οποία καλείται η Επιτροπή να αναλάβει δράση κατά εκείνων των κρατών μελών που δεν έχουν ακόμη υλοποιήσει τις βασικές απαιτήσεις, δεδομένου ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν μεταφέρει στην εθνική τους νομοθεσία τις βασικές απαιτήσεις. Περιπτώσεις παράληψης συμμόρφωσης ή/και μη εκτέλεσης από τα κράτη μέλη είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο καταγγελίας ανά οποιαδήποτε στιγμή. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί την τροπολογία αυτή περιττή.

Με την τροπολογία 10 προτείνεται να συμπεριληφθεί η ανακύκλωση σε αιτιολογική σκέψη σχετικά με τη δυνατότητα των κρατών μελών να ενθαρρύνουν την επαναχρησιμοποίηση. Όπως προκύπτει από το άρθρο 6 της ισχύουσας οδηγίας, τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να ενθαρρύνουν την ανακύκλωση. Κατά συνέπεια, θα ήταν ασύμβατο προς το εν λόγω άρθρο να προστεθεί αιτιολογική σκέψη με την οποία τα κράτη μέλη θα έχουν τη δυνατότητα να ενθαρρύνουν τα συστήματα ανακύκλωσης. Για τους λόγους αυτούς η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτή την τροπολογία.

Οι τροπολογίες 19 και 49 δεν είναι δυνατόν να γίνουν αποδεκτές. Με βάση τις τροπολογίες αυτές αυξάνεται ο ελάχιστος στόχος ανακύκλωσης από το προτεινόμενο 55% σε 65% και διαγράφεται ο προτεινόμενος στόχος ανακύκλωσης 70%. Οι στόχοι που προτάθηκαν από την Επιτροπή στην αρχική της πρόταση της 7ης Δεκεμβρίου 2001 είχαν βασιστεί, μεταξύ άλλων, σε ανάλυση κόστους - οφέλους που διενεργήθηκε από ανεξάρτητο φορέα παροχής

συμβουλών [6]. Η ανάλυση αυτή κατέληξε στο πόρισμα ότι το βέλτιστο συνολικό ποσοστό ανακύκλωσης είναι μεταξύ 50% και 68%. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι ο μέγιστος στόχος ανακύκλωσης 65% δεν είναι τόσο υψηλός. Εξάλλου, η Επιτροπή έχει αμφιβολίες ως προς το κατά πόσον όλα τα κράτη μέλη θα είναι σε θέση να επιτύχουν το μέγιστο ποσοστό ανακύκλωσης 65%. Η Επιτροπή θεωρεί ότι ο μέγιστος στόχος ανακύκλωσης είναι αναγκαίος ώστε να εξισορροπηθεί η συλλογή και ανακύκλωση των απορριμμάτων συσκευασίας μεταξύ των κρατών μελών και να αποφευχθούν προβλήματα στην εσωτερική αγορά. Τα υψηλά ποσοστά ανακύκλωσης συχνά συνοδεύονται από υψηλό βαθμό χρηματοδότησης, για παράδειγμα μέσω τελών χρήσης αδειών, με αποτέλεσμα χαμηλότερες τιμές για δευτερογενή υλικά. Τα δευτερογενή υλικά που συλλέγονται εντός μίας χώρας θα είναι ακριβότερα από ό,τι εισαγόμενα υλικά σε περίπτωση που σε άλλη χώρα οι στόχοι είναι λιγότερο φιλόδοξοι και προβλέπεται λιγότερη χρηματοδότηση. Σε περίπτωση που, επιπλέον, είναι περιορισμένες οι δυνατότητες ανακύκλωσης, είναι δυνατόν οι χώρες με χαμηλούς στόχους να αντιμετωπίσουν δυσχέρειες να εξεύρουν αγορά για τα υλικά που έχουν συλλεχθεί στην επικράτειά τους. Τέλος, στη συνεδρίαση της ολομέλειας της 3ης Σεπτεμβρίου 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ενέκρινε καμία τροπολογία σχετικά με τον προτεινόμενο στόχο ανάκτησης. Κατά συνέπεια, ο ελάχιστος στόχος ανακύκλωσης θα καθοριζόταν σε 65%, ενώ ο ελάχιστος στόχος ανάκτησης θα παρέμενε σε 60% και ο μέγιστος στόχος ανάκτησης σε 75%. Τούτο δεν θα ήταν εύλογο και δεν θα άφηνε επαρκή διακριτική ευχέρεια στα κράτη μέλη να καθορίσουν τους δικούς τους στόχους ανακύκλωσης και ανάκτησης.

[6] Σχέδιο τελικής έκθεσης από τη μελέτη "Evaluation of Costs and Benefits for the Achievement of Reuse and the Recycling Targets for the different Packaging Materials in the Frame of the Packaging and Packaging Waste Directive 94/62/EC" (Αξιολόγηση του κόστους και του οφέλους για την επίτευξη των στόχων επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης για τα διάφορα υλικά συσκευασίας στο πλαίσιο της οδηγίας 94/62/ΕΚ για τις συσκευασίες και τα απορρίμματα συσκευασίας), RDC/Pira 2001.

Η τροπολογία 23 αφορά τις εκθέσεις των κρατών μελών σχετικά με τον προορισμό και την ποσότητα των εξαγομένων απορριμμάτων συσκευασίας (που παρεμβλήθηκε με την τροπολογία 54). Οι εκθέσεις αυτές θα πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά την επόμενη αναθεώρηση των στόχων. Η απαίτηση αυτή δεν υιοθετήθηκε στην Κοινή Θέση. Κατά συνέπεια, είναι εκτός περιεχομένου.

Με την τροπολογία 26 υποχρεώνονται τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν τις βασικές απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9 και το παράρτημα ΙΙ της οδηγίας. Σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία [7] τα κράτη μέλη υπέχουν τη γενική υποχρέωση να εξασφαλίζουν τη δέουσα εκτέλεση του συνόλου της κοινοτικής νομοθεσία με τη μεταφορά στη εθνική τους νομοθεσία και επισημαίνεται ότι ιδιαίτερες διατάξεις θα δημιουργούσαν σύγχυση. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτή την τροπολογία.

[7] Βλέπε, για παράδειγμα, το άρθρο 10 της συνθήκης ΕΚ.

Με την τροπολογία 31 ορίζεται ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη θα έχουν πρόσβαση στις λεπτομερείς γνωμοδοτήσεις και κριτικές παρατηρήσεις που αποστέλλονται από την Επιτροπή ή οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Η Επιτροπή θεωρεί ότι τούτο δεν εμπίπτει στο πεδίο της παρούσας οδηγίας, δεδομένου ότι καλύπτεται από άλλη κοινοτική νομοθεσία, όπως για παράδειγμα από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1049/2001 της 30ής Μαΐου 2001 [8].

[8] ΕΕ L 145/43, 31 Μαΐου 2001.

Η Επιτροπή θα μπορούσε να αποδεχθεί την τροπολογία 35 καταρχήν, όπου διευκρινίζεται η έννοια της λέξης «αναπόσπαστο» σε υποσημείωση. Ωστόσο, τα κριτήρια του παραρτήματος έχουν τροποποιηθεί και ενσωματωθεί στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της Κοινής Θέσης. Δεδομένου ότι η λέξη «αναπόσπαστο» έχει απαλειφθεί από το κείμενο της Κοινής Θέσης, δεν είναι πλέον αναγκαίο να διευκρινισθεί η έννοια αυτή.

Με την τροπολογία 36 προστίθεται στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων συσκευασίας η περίπτωση «μελανοδοχεία, όταν το μελάνι πρέπει να μεταφερθεί σε άλλο δοχείο πριν από τη χρήση». Η Επιτροπή ´θα μπορούσε να αποδεχθεί την τροπολογία αυτή καταρχήν. Ωστόσο, το είδος αυτό προσομοιάζει πολύ με τις «αμπούλες μελανιού», είδος που είχε συμπεριληφθεί στην πρόταση της Επιτροπής αλλά διαγράφηκε από την Κοινή Θέση. Η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να διατηρηθούν είτε αμφότερα ή κανένα από αυτά τα είδη. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει συμφωνία επί του θέματος θα ήταν καλύτερα να αντιμετωπιστεί το ζήτημα με την τεχνική προσαρμογή που προβλέπεται στο άρθρο 1 παράγραφος 5 της Κοινής Θέσης.

Με την τροπολογία 38 προβλέπεται ότι τα ανθοδοχεία δεν μπορεί να θεωρηθούν ως συσκευασία εκτός εάν προστίθενται στο φυτό αμέσως πριν από την πώληση και ειδικά για την πώληση. Η Επιτροπή προτιμά τη διατύπωση της δικής της πρότασης της 7ης Δεκεμβρίου 2001, όπου προβλέπεται ότι τα ανθοδοχεία που προορίζονται να παραμείνουν με το φυτό σε όλη τη διάρκεια ζωής του δεν θεωρούνται ως συσκευασία. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διατύπωση αυτή είναι πιο πρακτική και ευκολότερο να εφαρμοστεί. Κατά συνέπεια η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί αυτή την τροπολογία.

Με την τροπολογία 40 προστίθεται στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραδειγμάτων μη συσκευασίας το «αφαιρούμενο χαρτί αυτοκόλλητων ετικετών». Η Επιτροπή έχει ορισμένες αμφιβολίες κατά πόσον αυτό το αφαιρούμενο χαρτί θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για τη διακίνηση, τη διάθεση και την παρουσίαση αγαθών (στην προκειμένη περίπτωση ετικετών) κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγίας και, ως εκ τούτου, εμπίπτει στον ορισμό της συσκευασίας. Το θέμα αυτό θα ήταν πιο σκόπιμο να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της τεχνικής προσαρμογής της οδηγίας. Η Επιτροπή δεν μπορεί κατά συνέπεια να αποδεχθεί αυτή την τροπολογία.

Οι τροπολογίες 41 και 42 αναθ. έχουν καταστρωθεί για να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας υλικά συσκευασίας: (i) τα οποία δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν θερμικά λόγω της ποιότητας του υλικού τους, (ii) τα οποία είναι αδρανή, (iii) των οποίων οι ποσότητες δεν υπερβαίνουν το 0,1% της αποδεδειγμένης ποσότητας συσκευασίας στην Κοινότητα και (iv) τα υλικά για τα οποία η ανακύκλωση υλικών ή πρώτης ύλης αποκλείεται για οικολογικούς ή οικονομικούς λόγους. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτές οι τροπολογίες είναι περιττές, επειδή ούτε η ισχύουσα οδηγία ούτε η αναθεώρησή της απαιτούν την ανάκτηση ή την ανακύκλωση αυτού του είδους υλικών συσκευασίας. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν βλέπει για ποιο λόγο αυτές οι συσκευασίες θα πρέπει να εξαιρεθούν από τις άλλες υποχρεώσεις που προβλέπει η οδηγία. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί αυτές τις τροπολογίες.

Με την τροπολογία 43 διευρύνεται ο ορισμός της «μηχανικής ανακύκλωσης» στη χημική ανακύκλωση στις περιπτώσεις που η σύνθεση των υλικών παράγει πλαστικά ιδίας ποιότητας με το νέο υλικό. Η Επιτροπή θεωρεί τη χημική ανακύκλωση ως διεργασία διαφορετική από τη μηχανική ανακύκλωση με διαφορετικά τεχνικά, περιβαλλοντικά και οικονομικά χαρακτηριστικά. Κατά συνέπεια, η εννοιολογική σύμπτυξη των δύο διεργασιών θα υπέσκαπτε τη σαφήνεια των ορισμών. Τούτο, ωστόσο, δεν έχει καμία σημασία στο κατά πόσον πρέπει να καθοριστεί κοινός ή χωριστός στόχος γι' αυτές τις δύο διεργασίες. Στην Κοινή Θέση έχουν διαγραφεί και οι τρεις ορισμοί για την ανακύκλωση - μηχανική, χημική ή πρώτης ύλης. Όλα τα πλαστικά υλικά που ανακυκλώνονται σε νέα πλαστικά συνυπολογίζονται για τον καθορισμό του στόχου περί πλαστικών. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι ούτε αιτιολογείται ούτε χρειάζεται τροποποίηση αυτού του ορισμού.

Για τους ίδιους λόγους που προέβαλε σχετικά με την απόρριψη της τροπολογίας 10, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχθεί την τροπολογία 44 με την οποία παρέχεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να ενθαρρύνουν τόσο την επαναχρησιμοποίηση όσο και την ανακύκλωση. Όπως προκύπτει από το άρθρο 6 της ισχύουσας οδηγίας τα κράτη μέλη είναι υποχρεωμένα να ενθαρρύνουν την ανακύκλωση. Κατά συνέπεια, δεν θα ήταν συμβατή με το άρθρο αυτό η προσθήκη αιτιολογικής σκέψης όπου να προβλέπεται ότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να ενθαρρύνουν συστήματα ανακύκλωσης.

Με την τροπολογία 47 προστίθενται στον κατάλογο των επεξηγηματικών παραρτημάτων μη συσκευασίας «σωλήνες και κύλινδροι γύρω από τους οποίους περιτυλίγεται εύκαμπτο υλικό». Η Επιτροπή έχει ορισμένες αμφιβολίες ως προς κατά πόσον αυτού του είδους οι σωλήνες θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διακίνηση, τη διάθεση και την παρουσίαση αγαθών κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 της οδηγίας και, ως εκ τούτου, κατά πόσον εμπίπτουν στον ορισμό της συσκευασίας. Το θέμα αυτό θα ήταν πιο σκόπιμο να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της τεχνικής προσαρμογής της οδηγίας. Η Επιτροπή δεν μπορεί κατά συνέπεια να αποδεχθεί αυτή την τροπολογία.

Σύμφωνα με την τροπολογία 54 απαιτείται από τα κράτη μέλη να υποβάλουν έκθεση στην Επιτροπή σε ετήσια βάση σχετικά με τον προορισμό και την ποσότητα των απορριμμάτων συσκευασίας που εξάγονται εκτός της ΕΕ για ανακύκλωση. Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη του Συμβουλίου ότι το θέμα αυτό θα πρέπει μάλλον να αντιμετωπιστεί στο πλαίσιο της απόφασης 97/138/ΕΚ. Ωστόσο, στην αιτιολογική σκέψη 7 της Κοινής Θέσης περιλαμβάνει αναφορά σε αυτό το ζήτημα. Στην αιτιολογική αυτή σκέψη ενσωματώνονται επίσης οι τροπολογίες 14 και 29. Η προσέγγιση αυτή είναι αποδεκτή από την Επιτροπή.

2.2.4. Νέες διατάξεις που εισήγαγε το Συμβούλιο

Τροποποιήθηκε η αιτιολογική σκέψη 2 ώστε να αντικατοπτρίζει τη διαγραφή των ορισμών για την μηχανική, χημική ανακύκλωση και την ανακύκλωση πρώτων υλών από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) της πρότασης της Επιτροπής. Στην τροποποιημένη αιτιολογική σκέψη επισημαίνεται επίσης η ανάγκη να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη νέων διαδικασιών ανακύκλωσης. Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Στην αιτιολογική σκέψη 3 το Συμβούλιο αντικατέστησε την αναφορά ότι οι στόχοι ανακύκλωσης πρέπει να «εισαχθούν βάσει» αξιολογήσεων κύκλου ζωής και ανάλυσης κόστους-οφέλους από την αναφορά ότι «θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη» αυτές τις τεχνικές. Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Η αιτιολογική σκέψη 6 της πρότασης της Επιτροπής όπου προβλεπόταν ότι χρειάζεται να δοθεί η δέουσα προσοχή στην ειδική κατάσταση των μελλοντικών κρατών μελών διαγράφηκε από το Συμβούλιο. Τούτο είναι καταρχήν αποδεκτό από την Επιτροπή. Ωστόσο, η ιδιαίτερη κατάσταση των υποψηφίων για ένταξη χωρών πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τις διαπραγματεύσεις με τις χώρες αυτές σχετικά με την εφαρμογή στις υπό ένταξη χώρες.

Η αιτιολογική σκέψη 11 της Κοινής Θέσης σχετικά με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογίας, προστέθηκε μία φράση με την οποία επισημαίνεται η ανάγκη να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες περιστάσεις εκάστου κράτους μέλους. Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της Κοινής Θέσης έχουν αναδιατυπωθεί και μετατοπιστεί από το σώμα της οδηγίας στο παράρτημα τα κριτήρια σχετικά με την ερμηνεία του ορισμού της συσκευασίας. Με τον τρόπο αυτό τα κριτήρια έχουν καταστεί νομικώς δεσμευτικά (ενώ αντιθέτως δεν ήταν δεσμευτικός ο χαρακτήρας τους στην πρόταση της Επιτροπής).Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Από το άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο β) της πρότασης της Επιτροπής έχουν διαγραφεί οι νέοι ορισμοί της μηχανικής, της χημικής ανακύκλωσης και της ανακύκλωσης πρώτων υλών. Μολονότι αποτελούσε αρχικώς μέρος της πρότασής της, η Επιτροπή είναι σε θέση να υποστηρίξει αυτή τη διαγραφή διότι, όπως προέκυψε από τη συζήτηση, η χημική ανακύκλωση βρίσκεται στα αρχικά στάδια ανάπτυξής της και θα ήταν πρόωρο να δοθούν ορισμοί ή να καθοριστούν ειδικές συνθήκες γι' αυτό το είδος ανακύκλωσης. Επειδή οι διεργασίες αυτές δεν αφορούν ιδιαιτέρως τη συσκευασία, αλλά εφαρμόζονται επίσης για υλικά που δεν είναι συσκευασίες, θα ήταν εξάλλου πλέον σκόπιμο οι ορισμοί αυτοί να ενταχθούν σε γενικότερο πλαίσιο, όπως η προβλεπόμενη θεματική στρατηγική για την ανακύκλωση και η οδηγία πλαίσιο 75/442/ΕΟΚ περί αποβλήτων.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 2 της Κοινής Θέσης έγιναν οι ακόλουθες προσαρμογές του άρθρου 6 της οδηγίας:

- στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία α) και γ) επαναδιατυπώθηκαν οι στόχοι που εφαρμόζονται για το 2001, με σκοπό τη νομική σαφήνεια ότι οι στόχοι αυτοί συνεχίζουν να ισχύουν.

- Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχεία β), δ) και ε), η προθεσμία για την εφαρμογή μετατέθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2008.

- Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) διαγράφηκε ο μέγιστος στόχος ανάκτησης.

- Στο άρθρο 1 παράγραφος 1 στοιχείο δ), ο μέγιστος στόχος ανακύκλωσης αυξήθηκε κατά 10% σε 80%.

- Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο ε), ο στόχος για το χαρτί και το χαρτόνι αυξήθηκε κατά 5% σε 60%. Ο στόχος για τα πλαστικά υλικά περιορίστηκε σε υλικά που ανακυκλώνονται εκ νέου σε πλαστικά και αυξήθηκε κατά 2,5% σε 22,5%. Προστέθηκε ως στόχος 15% για την ανακύκλωση ξύλου.

- Στο άρθρο 6 παράγραφος 5, οι προθεσμίες έχουν ευθυγραμμιστεί με τις αλλαγές που επήλθαν στο άρθρο 6 παράγραφος 1.

- Στο άρθρο 6 παράγραφος 7 αναδιατυπώθηκαν οι στόχοι για την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία για το 2001 και το 2005. Η προθεσμία για την επίτευξη των νέων στόχων μετατέθηκε από τον Ιούνιο του 2009 στον Δεκέμβριο του 2012.

Όσον αφορά αυτές τις αλλαγές ή Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί ελαφρά αύξηση των στόχων ανακύκλωσης, στο βαθμό που οι αλλαγές αυτές ανταποκρίνονται στα αποτελέσματα ανάλυσης κόστους-οφέλους και λαμβάνονται υπόψη τα αναφερόμενα στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης της Επιτροπής. Η απάλειψη του μέγιστου στόχου ανάκτησης είναι αποδεκτή, δεδομένου ότι κατά κανόνα δεν παρατηρείται ανεπάρκεια δυναμικού για ανάκτηση και, κατά συνέπεια, εάν δεν προβλέπεται μέγιστος στόχος ανάκτησης δεν θα επέλθουν στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά. Η Επιτροπή μπορεί επίσης να αποδεχθεί την περιορισμένης κλίμακας αναβολή των προθεσμιών.

Στο άρθρο 1 παράγραφος 3, η αλλαγή της διατύπωσης αποσκοπεί να επισημάνει ότι δεν έχει αλλαχθεί ο οικειοθελής χαρακτήρας του συστήματος ταυτοποίησης που προβλέπεται στην απόφαση 97/129/ΕΚ της Επιτροπής.

Το άρθρο 1 παράγραφος 6 τροποποιήθηκε ελάχιστα ώστε να προσαρμοστεί το κείμενο στις νέες διατάξεις επιτροπολογίας. Τούτο είναι αποδεκτό από την Επιτροπή.

Στο παράρτημα αναδιατυπώθηκαν τα κριτήρια σχετικά με την ερμηνεία της οδηγίας για τις συσκευασίες και ενσωματώθηκαν στο άρθρο 1 παράγραφος 1 της Κοινής Θέσης. Στο παράρτημα διατηρήθηκαν τα παραδείγματα και προσαρμόστηκαν στη νέα διάρθρωση και διατύπωση των κριτηρίων του άρθρου 1 παράγραφος 1. Έχουν απαλειφθεί πολλά παραδείγματα δεδομένου δεν επιτεύχθηκε πλήρης συμφωνία στο Συμβούλιο. Τούτο είναι αποδεκτό για την Επιτροπή. Λεπτομερείς τεχνικές διαβουλεύσεις επ'αυτών των ζητημάτων είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν καλύτερα στο πλαίσιο της τεχνικής προσαρμογής.

3. Συμπέρασμα

Το Συμβούλιο καθόρισε την Κοινή Θέση του τον 6 Μάρτιο 2003 με ειδική πλειοψηφία. η Επιτροπή υποστηρίζει την Κοινή Θέση. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή επικροτεί το γεγονός ότι η αναθεώρηση περιορίστηκε στους στόχους ανάκτησης και ανακύκλωσης και στη βελτίωση του ορισμού της συσκευασίας. Τα άλλα ζητήματα θα πρέπει πρώτα να μελετηθούν και να συζητηθούν με τους κυρίως ενδιαφερόμενους προτού ληφθούν περαιτέρω μέτρα.