ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2013 ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ /* COM/2014/0506 final */





1. Εισαγωγή Η παρούσα έκθεση είναι η εικοστή πρώτη ετήσια έκθεση για την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας στο πλαίσιο της νομοθεσίας της ΕΕ και δημοσιεύεται σύμφωνα με το άρθρο 9 του πρωτοκόλλου αριθ. 2 σχετικά με την εφαρμογή των εν λόγω αρχών (εφεξής «πρωτόκολλο»), το οποίο επισυνάπτεται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ). Στην έκθεση εξετάζεται ο τρόπος εφαρμογής αυτών των δύο αρχών από τα θεσμικά όργανα και τους οργανισμούς της ΕΕ, καθώς και η εξέλιξη της πρακτικής σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη. Παρέχεται επίσης λεπτομερέστερη ανάλυση ορισμένων προτάσεων της Επιτροπής που αποτέλεσαν αντικείμενο αιτιολογημένων γνωμών εθνικών κοινοβουλίων το 2013. Λόγω των στενών δεσμών που υφίστανται μεταξύ του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας και του πολιτικού διαλόγου μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής, η παρούσα έκθεση θα πρέπει να θεωρηθεί συμπληρωματική προς την ετήσια έκθεση της Επιτροπής του 2013 για τις σχέσεις με τα εθνικά κοινοβούλια.[1] 2. Εφαρμογή των αρχών από τα θεσμικά όργανα 2.1. Η Επιτροπή Κατά τη χάραξη πολιτικών, η Επιτροπή εφαρμόζει διαδικασίες για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας σε διάφορα στάδια του κύκλου λήψης αποφάσεων σύμφωνα με τις αρχές της έξυπνης νομοθεσίας. Πριν προτείνει νέες πρωτοβουλίες, ελέγχει αν η ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ είναι δικαιολογημένη και αναγκαία. Για όλες τις νέες και σημαντικές πρωτοβουλίες δημοσιεύονται χάρτες πορείας.[2] Οι χάρτες πορείας παρέχουν προκαταρκτική περιγραφή αυτών των ενδεχόμενων πρωτοβουλιών και σκιαγραφούν τα σχέδια της Επιτροπής για χάραξη πολιτικής και πραγματοποίηση διαβουλεύσεων. Περιλαμβάνουν επίσης την αρχική αιτιολόγηση από πλευράς επικουρικότητας και αναλογικότητας για την ανάληψη δράσης. Όταν πρέπει να πραγματοποιηθεί εκτίμηση επιπτώσεων, τα ενδιαφερόμενα μέρη καλούνται, μέσω διαδικασίας δημόσιας διαβούλευσης, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με την ανάγκη ανάληψης δράσης, καθώς και τις πιθανές λύσεις για τα προβλήματα που εντοπίστηκαν. Βάσει των απαντήσεων στην εν λόγω διαβούλευση και άλλων σχετικών συνεισφορών, στις εκτιμήσεις επιπτώσεων αναλύεται η επικουρικότητα και αξιολογείται η αναλογικότητα των υπό εξέταση επιλογών. Οι κατευθυντήριες γραμμές για την εκτίμηση επιπτώσεων παρέχουν καθοδήγηση όσον αφορά την αξιολόγηση της ανάγκης ανάληψης δράσης από την ΕΕ και της ενδεχόμενης προστιθέμενης αξίας.[3] Σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας χάραξης πολιτικών, οι εκτιμήσεις επιπτώσεων εξετάζονται ενδελεχώς από την επιτροπή εκτίμησης επιπτώσεων (ΕΕΕ).[4] Το 2013 η ΕΕΕ εξέτασε 97 εκτιμήσεις επιπτώσεων και εξέδωσε 142 γνωμοδοτήσεις. Διατύπωσε παρατηρήσεις για ζητήματα επικουρικότητας και αναλογικότητας σε περισσότερο από το ένα τρίτο (34%) των περιπτώσεων που εξέτασε. Αυτό δείχνει τη σημασία που αποδίδει η Επιτροπή στη συνεκτίμηση της επικουρικότητας και της αναλογικότητας κατά την εκπόνηση νομοθετικών προτάσεων. Η αιτιολογική έκθεση που συνοδεύει τις νομοθετικές προτάσεις αναλύει επίσης το πώς συνάδει η πρόταση με την αρχή της επικουρικότητας. Η πρόταση οδηγίας σχετικά με την προσωρινή νομική συνδρομή για υπόπτους ή κατηγορουμένους που στερούνται της ελευθερίας τους και τη νομική συνδρομή σε διαδικασίες εκτέλεσης του ευρωπαϊκού εντάλματος σύλληψης[5] αποτελεί παράδειγμα περίπτωσης στην οποία συζητήθηκαν εκτενώς οι πτυχές της επικουρικότητας. Η επιτροπή εκτίμησης επιπτώσεων εξέδωσε θετική γνωμοδότηση, αλλά έκρινε ότι «η έκθεση θα πρέπει να περιγράψει με μεγαλύτερη σαφήνεια ποια είναι τα σχετικά με τα θεμελιώδη δικαιώματα προβλήματα που δεν καλύπτονται επαρκώς σε επίπεδο κράτους μέλους ή ΕΔΔΑ και απαιτούν την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ. Θα πρέπει να εντοπίσει τα κράτη μέλη τα οποία δεν έχουν θεσπίσει πλαίσια νομικής συνδρομής που να διασφαλίζουν την ορθή εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο, ούτως ώστε να είναι σαφές αν τα κράτη μέλη υπολείπονται των αναγκαίων απαιτήσεων και αν απαιτείται δράση της ΕΕ για να διασφαλιστεί η τήρηση των ελάχιστων προτύπων για τα δικαιώματα». Ως εκ τούτου, βελτιώθηκαν τα σχετικά τμήματα της εκτίμησης επιπτώσεων και αναλύθηκε με μεγαλύτερη σαφήνεια η ανεπάρκεια των υφιστάμενων λύσεων. Ένα άλλο παράδειγμα είναι η πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά τυποποιημένη δήλωση ΦΠΑ.[6] Η ΕΕΕ έκρινε ότι «η έκθεση θα πρέπει να αναπτύξει περαιτέρω την ανάλυση της επικουρικότητας». Πιο συγκεκριμένα, ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες που να καταδεικνύουν ότι οι δηλώσεις ΦΠΑ δεν λειτουργούν αποτελεσματικά επί του παρόντος και δημιουργούν αδικαιολόγητες επιβαρύνσεις για τις επιχειρήσεις, καθώς και ότι η προτιμώμενη επιλογή δεν θα οδηγήσει σε πρόσθετες επιβαρύνσεις για τα κράτη μέλη με λιγότερο πολύπλοκα συστήματα ΦΠΑ. Τα σχετικά τμήματα της εκτίμησης επιπτώσεων τροποποιήθηκαν σύμφωνα με τις εν λόγω συστάσεις, ώστε να παράσχουν καλύτερη εξήγηση των λόγων για τους οποίους είναι απαραίτητα ορισμένα ελάχιστα πρότυπα για τη μείωση των εμποδίων στο διασυνοριακό εμπόριο και τη μείωση του διοικητικού φόρτου για τις επιχειρήσεις. Πτυχές της αναλογικότητας συζητήθηκαν, για παράδειγμα, στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την πρόταση κανονισμού σχετικά με τους δείκτες που χρησιμοποιούνται ως δείκτες αναφοράς σε χρηματοπιστωτικά μέσα και χρηματοπιστωτικές συμβάσεις.[7] Η ΕΕΕ συνέστησε, στο πλαίσιο της εκτίμησης επιπτώσεων, «να εξηγηθεί καλύτερα το πώς θα διασφαλιστεί η αναλογικότητα, ιδίως για τους μικρότερους ή λιγότερο επικίνδυνους συνεισφέροντες/παραγωγούς δεικτών αναφοράς». Ως εκ τούτου, στην αναθεωρημένη εκτίμηση επιπτώσεων συμπεριλήφθηκε πιο λεπτομερής εξήγηση και καθορίστηκε ειδικότερα ο τρόπος προσαρμογής των απαιτήσεων, ώστε τα προβλεπόμενα μέτρα να είναι λιγότερο επαχθή για τους μικρότερους παραγωγούς. Μέσω των συστάσεών της, η ΕΕΕ συμβάλλει στη βελτίωση της ανάλυσης της συμμόρφωσης με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Οι γνωμοδοτήσεις της παρέχουν βασική υποστήριξη στη διαδικασία λήψης πολιτικών αποφάσεων της Επιτροπής. Η επικουρικότητα και η αναλογικότητα αποτελούν επίσης βασικά στοιχεία στο πλαίσιο της αναδρομικής αξιολόγησης με την οποία εκτιμάται αν εξακολουθούν να είναι απαραίτητες οι ενέργειες της ΕΕ, αν πράγματι αποφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα, αν βελτιώνουν τελικά τις συνθήκες για τους ευρωπαίους πολίτες και τις επιχειρήσεις και αν συμβάλλουν στην ανάδειξη του παγκόσμιου ρόλου της ΕΕ σε επίπεδο που δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί από τα κράτη μέλη μεμονωμένα. Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί «να αξιολογεί πρώτα» και να αναλύει τις προγενέστερες επιδόσεις πριν από την εξέταση πιθανών αλλαγών. Μέσω της συλλογής στοιχείων και της άντλησης διδαγμάτων που μπορούν να τροφοδοτήσουν τη διαδικασία λήψης αποφάσεων, η ΕΕ καθιστά την αξιολόγηση της ενωσιακής πολιτικής αναπόσπαστο και μόνιμο στοιχείο της χάραξης πολιτικής. Πράγματι, η προστιθέμενη αξία για την ΕΕ, ή η εκτίμηση του ρόλου που διαδραματίζει η παρέμβαση σε επίπεδο ΕΕ και η διαμόρφωση άποψης για τον αν εξακολουθεί να απαιτείται συνεχής δράση σε αυτό το επίπεδο, είναι ένα από τα πέντε βασικά ζητήματα της αξιολόγησης (αποτελεσματικότητα, αποδοτικότητα, συνάφεια, συνεκτικότητα, προστιθέμενη αξία για την ΕΕ) με βάση τα οποία αξιολογούνται τακτικά οι πολιτικές και η νομοθεσία της ΕΕ.[8] 2.2. Εθνικά κοινοβούλια Το 2013 η Επιτροπή έλαβε 88 αιτιολογημένες γνώμες[9] από τα εθνικά κοινοβούλια σχετικά με την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας (βλ. παράρτημα), γεγονός που συνιστά αύξηση κατά 25% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος (70 αιτιολογημένες γνώμες το 2012). Οι αιτιολογημένες γνώμες που ελήφθησαν το 2013 αντιπροσώπευαν επίσης μεγαλύτερο ποσοστό (14%) του συνολικού αριθμού γνωμών που έλαβε η Επιτροπή στο πλαίσιο του ευρύτερου πολιτικού διαλόγου με τα εθνικά κοινοβούλια (621). Το 2012 και το 2011, οι αιτιολογημένες γνώμες αντιπροσώπευαν ποσοστό λίγο πάνω από το 10% των γνωμών. Το 2013, για δεύτερη φορά, ενεργοποιήθηκε η διαδικασία «κίτρινης κάρτας» από τα εθνικά κοινοβούλια, στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας, δηλαδή για την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.[10] Η περίπτωση αυτή περιγράφεται αναλυτικότερα στο κεφάλαιο 3. Οι αιτιολογημένες γνώμες εξακολουθούν να ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό ως προς τη μορφή και το είδος των επιχειρημάτων που προβάλλονται από τα εθνικά κοινοβούλια προς επίρρωση του συμπεράσματός τους ότι παραβιάζεται η αρχή της επικουρικότητας. Όπως και το 2012, το 2013 τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με διάφορα θέματα. Οι 88 αιτιολογημένες γνώμες που εκδόθηκαν αφορούσαν 36[11] προτάσεις της Επιτροπής. Η πρόταση για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συγκέντρωσε 13 αιτιολογημένες γνώμες· ο δεύτερος υψηλότερος αριθμός αιτιολογημένων γνωμών (εννέα) εκδόθηκε σε σχέση με την πρόταση οδηγίας για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών.[12] Τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν επτά αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με την πρόταση οδηγίας για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων[13], καθώς και σχετικά με την πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών και τη χρηματοοικονομική διαφάνεια των λιμένων.[14] (Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. το παράρτημα της παρούσας έκθεσης.) Όπως και το 2012, το σουηδικό Riksdag ήταν το εθνικό κοινοβούλιο που εξέδωσε μακράν τον μεγαλύτερο αριθμό αιτιολογημένων γνωμών (9), παρόλο που ο αριθμός αυτός ήταν πολύ μικρότερος σε σύγκριση με το 2012 (20). Το αυστριακό Bundesrat και το λιθουανικό Seimas εξέδωσαν τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό αιτιολογημένων γνωμών (6 το καθένα), ακολουθούμενα από τα δύο ισπανικά κοινοβουλευτικά σώματα (το Congreso de los Diputados και το Senado), το μαλτέζικο Kamra tad-Deputati, το ολλανδικό Tweede Kamer και το βρετανικό House of Commons (5 το καθένα). 2.3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο α) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Όσον αφορά ζητήματα επικουρικότητας και αναλογικότητας, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εδραίωσε την πρακτική υποστήριξης των νομοθετικών εκθέσεων πρωτοβουλίας βάσει του άρθρου 225 της ΣΛΕΕ, με τεκμηριωμένη ανάλυση της δυνητικής προστιθέμενης αξίας για την ΕΕ. Συνολικά, το 2013 ολοκληρώθηκαν πέντε εκτιμήσεις που συνοδεύουν νομοθετικές εκθέσεις πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Καλύφθηκαν τα εξής ζητήματα: · η καλύτερη διακυβέρνηση της ενιαίας αγοράς· · η καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών· · η πρόταση οδηγίας σχετικά με τη διασυνοριακή μεταφορά της καταστατικής έδρας εταιρειών (14η οδηγία για το εταιρικό δίκαιο)· · η εφαρμογή της αρχής της ισότητας της αμοιβής μεταξύ ανδρών και γυναικών για όμοια εργασία ίσης αξίας· και · το ευρωπαϊκό καταστατικό για τις εταιρείες αλληλασφάλισης. Επιπλέον, το 2013 ολοκληρώθηκαν πέντε εκθέσεις σχετικά με το «κόστος της μη Ευρώπης». Οι εν λόγω εκθέσεις είχαν ως στόχο να μελετήσουν τις δυνατότητες αποκόμισης οφέλους και/ή επίτευξης του «κοινού καλού» μέσω της ανάληψης δράσης σε επίπεδο ΕΕ σε συγκεκριμένους τομείς πολιτικής. Καλύφθηκαν τα εξής ζητήματα: · η Κοινή Ευρωπαϊκή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας· · η βελτίωση του συντονισμού μεταξύ των δωρητών της ΕΕ· · ο ευρωπαϊκός κώδικας για το ιδιωτικό διεθνές δίκαιο· · η ενιαία αγορά ενέργειας· και · η προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών και των επιχειρήσεων μέσω της απλούστευσης της αποδοχής ορισμένων δημόσιων εγγράφων στην ΕΕ. Το 2013 η μονάδα εκ των προτέρων εκτίμησης επιπτώσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκπόνησε 50 αρχικές αξιολογήσεις των εκτιμήσεων επιπτώσεων της Επιτροπής, δύο λεπτομερείς αξιολογήσεις των εκτιμήσεων επιπτώσεων της Επιτροπής, τρεις εκτιμήσεις επιπτώσεων σχετικά με τροπολογίες του Κοινοβουλίου (αξιολογήθηκαν συνολικά 20 τροπολογίες) και μία εναλλακτική εκτίμηση επιπτώσεων (σε μία περίπτωση όπου η Επιτροπή δεν είχε εκπονήσει καμία). β) Το Συμβούλιο Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 2, το Συμβούλιο διαβιβάζει στα εθνικά κοινοβούλια όλα τα σχέδια νομοθετικών πράξεων, καθώς και τα τροποποιημένα σχέδια, τα οποία προέρχονται από ομάδα κρατών μελών, το Δικαστήριο, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ή την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ). Ως συνέπεια της εν λόγω υποχρέωσης (δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου), ο Πρόεδρος του Συμβουλίου διαβιβάζει κάθε γνώμη για σχέδιο νομοθετικής πράξης που προέρχεται από ομάδα κρατών μελών στις κυβερνήσεις των εν λόγω κρατών μελών. Ομοίως, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου διαβιβάζει κάθε γνώμη για σχέδιο νομοθετικής πράξης που προέρχεται από το Δικαστήριο, την ΕΚΤ ή την ΕΤΕπ στο οικείο θεσμικό όργανο ή οργανισμό (σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου). Εκτός από αυτές τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη, η Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου ενημερώνει τα μέλη του Συμβουλίου για τις γνώμες των κρατών μελών σχετικά με σχέδια νομοθετικών πράξεων που προέρχονται από άλλα θεσμικά όργανα. Το 2013 η Γραμματεία του Συμβουλίου έλαβε μεγάλο αριθμό γνωμών και αιτιολογημένων γνωμών από τα εθνικά κοινοβούλια, οι οποίες εκδόθηκαν βάσει του πρωτοκόλλου και στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής. Οι γνώμες αυτές διαβιβάστηκαν στα μέλη του Συμβουλίου προς ενημέρωσή τους. Επιπλέον, στο πλαίσιο των νομοθετικών διαδικασιών, το Συμβούλιο ελέγχει τη συμμόρφωση με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας κατά την επανεξέταση των εκτιμήσεων επιπτώσεων που συνοδεύουν προτάσεις της Επιτροπής. 2.4. Η Επιτροπή των Περιφερειών Το 2013 η Επιτροπή των Περιφερειών (ΕτΠ) υιοθέτησε και εφάρμοσε το πρώτο πρόγραμμα εργασίας της για την επικουρικότητα.[15] Το πρόγραμμα περιλάμβανε πέντε πρωτοβουλίες,[16] που επιλέχθηκαν από το πρόγραμμα εργασίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής βάσει συμφωνημένων κριτηρίων,[17] ώστε να παρακολουθούνται στενά όσον αφορά την αρχή της επικουρικότητας. Δεδομένου ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές είναι αρμόδιες, στα περισσότερα κράτη μέλη, για την εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για τα απόβλητα, η ΕτΠ παρακολούθησε εκ του σύνεγγυς την επανεξέταση της πολιτικής και της νομοθεσίας της ΕΕ για τα απόβλητα, μέσω διαβουλεύσεων με την ομάδα εμπειρογνωμόνων για την επικουρικότητα και το δίκτυο παρακολούθησης της επικουρικότητας. Όσον αφορά την πρωτοβουλία σχετικά με τη δέσμη μέτρων για τους λιμένες, εκφράστηκαν ανησυχίες για το ότι η εν λόγω πρωτοβουλία ενδέχεται να μην λαμβάνει επαρκώς υπόψη τις τοπικές και περιφερειακές ιδιαιτερότητες στην Ευρώπη, γι' αυτό ζητήθηκε η γνώμη των περιφερειακών κοινοβουλίων και κυβερνήσεων για ζητήματα σχετικά με την επικουρικότητα και την αναλογικότητα, παράλληλα με την περίοδο οκτώ εβδομάδων του μηχανισμού έγκαιρης προειδοποίησης. Όλοι οι φορείς των οποίων ζητήθηκε η γνώμη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η πρωτοβουλία ήταν σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας, παρόλο που τέθηκαν ορισμένα ζητήματα σχετικά με την αναλογικότητα. Στις 25 Σεπτεμβρίου 2013, πραγματοποιήθηκε εργαστήριο αξιολόγησης εδαφικού αντικτύπου με τη μεθοδολογία «Quick Scan»[18] για να εξεταστεί η πρωτοβουλία αυτή. Το εν λόγω εργαστήριο συνδιοργανώθηκε από την ΕτΠ και το ευρωπαϊκό δίκτυο παρατηρήσεων για την εδαφική ανάπτυξη και συνοχή (ESPON), στις 25 Σεπτεμβρίου 2013, σχετικά με τη συγκεκριμένη πρωτοβουλία. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η ΕτΠ διεξήγαγε αξιολόγηση εδαφικού αντίκτυπου χρησιμοποιώντας τη μεθοδολογία «Quick Scan». Ζητήθηκε επίσης η γνώμη των περιφερειακών κοινοβουλίων και κυβερνήσεων σχετικά με την επικουρικότητα και την αναλογικότητα της πρότασης οδηγίας για την ηλεκτρονική τιμολόγηση στο πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων, δεδομένου του δυνητικού αντικτύπου της πρωτοβουλίας αυτής στις δαπάνες και τη διοικητική επιβάρυνση σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Ως επί το πλείστον, οι ερωτηθέντες συμφώνησαν ότι η πρωτοβουλία τηρούσε την αρχή της επικουρικότητας, αλλά έθεσαν ορισμένα ερωτήματα όσον αφορά την αρχή της αναλογικότητας. Ειδικότερα, με τις απαντήσεις τους τόνισαν ότι δεν λαμβανόταν επαρκώς υπόψη η άποψη των τοπικών και περιφερειακών αρχών. Εκτός του πλαισίου του προγράμματος εργασίας της Επιτροπής, ζητήθηκε επίσης η γνώμη της ομάδας εμπειρογνωμόνων για την επικουρικότητα όσον αφορά την κατάρτιση γνωμοδότησης πρωτοβουλίας της ΕτΠ με θέμα «Η αποκέντρωση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και η θέση της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης στη διαμόρφωση και στην υλοποίηση της πολιτικής της ΕΕ».[19] Προκειμένου να στηρίξει την παρακολούθηση της επικουρικότητας, η ΕτΠ αναβάθμισε περαιτέρω το REGPEX —διαδικτυακό εργαλείο για περιφέρειες με νομοθετικές εξουσίες— προσθέτοντας διαδραστικό χάρτη των περιφερειών με νομοθετικές αρμοδιότητες και παρουσίαση κάθε περιφερειακού κοινοβουλίου. Για να συμβάλει στην αξιολόγηση της εμπειρίας από την εφαρμογή του συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης και στη διάδοση βέλτιστων πρακτικών, η ΕτΠ δημοσίευσε μελέτη με τίτλο «Το Σύστημα Έγκαιρης Προειδοποίησης της Συνθήκης της Λισαβόνας όσον αφορά την επικουρικότητα — ο ρόλος των περιφερειακών κοινοβουλίων με νομοθετικές εξουσίες και άλλων υποεθνικών αρχών». Το 2013 σε ορισμένες γνωμοδοτήσεις της ΕτΠ εκφράστηκαν ανησυχίες σχετικά με τη συμμόρφωση των νομοθετικών πρωτοβουλιών της ΕΕ με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Στη γνωμοδότηση σχετικά με την προτεινόμενη οδηγία για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών[20] υποστηρίχθηκε ότι η πρόταση δεν συμφωνούσε με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Η ΕτΠ εξέφρασε επίσης ανησυχίες για τη χρήση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων στη γνωμοδότησή της για την πρόταση κανονισμού σχετικά με τους επίσημους ελέγχους[21] και στη γνωμοδότησή της για την πρόταση οδηγίας σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων.[22] Γίνεται επίσης αναφορά στην ετήσια έκθεση του 2013 για την επικουρικότητα που εκδόθηκε από την Επιτροπή των Περιφερειών.[23] 2.5. Το Δικαστήριο Το 2013 το Δικαστήριο δεν εξέδωσε σημαντικές αποφάσεις για την αρχή της επικουρικότητας, αλλά υπάρχουν δύο αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου σχετικά με την εν λόγω αρχή. Στην υπόθεση T-31/07, Du Pont de Nemours κ.λπ. κατά Επιτροπής, ορισμένες εταιρείες υπέβαλαν προσφυγή για την ακύρωση οδηγίας της Επιτροπής, η οποία περιλάμβανε την ουσία flusilazole, με ορισμένους περιορισμούς, ως δραστική ουσία στα φυτοπροστατευτικά προϊόντα δυνάμει της οδηγίας 91/414/ΕΚ.[24] Ένας από τους λόγους της προσφυγής ήταν η παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας. Στην απόφασή του της 12ης Απριλίου 2013, το Γενικό Δικαστήριο τόνισε ότι η εν λόγω αρχή ισχύει μόνο σε τομείς που δεν εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της ΕΕ (σκέψη 202). Δεδομένου ότι η οδηγία 91/414/ΕΚ παρέχει στις αρχές της Ένωσης αποκλειστική αρμοδιότητα για την αξιολόγηση των δραστικών ουσιών που μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε φυτοπροστατευτικά προϊόντα και για την επιβολή περιορισμών ως προς την αποδοχή τους (σκέψεις 203 και 204), κρίθηκε ότι το μέτρο που θεσπίστηκε στο πλαίσιο της άσκησης αυτής της αρμοδιότητας δεν καλύπτεται από την αρχή της επικουρικότητας (σκέψη 205). Επομένως, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την επιχειρηματολογία των προσφευγουσών, επιβεβαιώνοντας τη νομολογία του ως προς το ζήτημα αυτό.[25] Στην υπόθεση T-526/10, Inuit Tapiriit Kanatami κ.λπ. κατά Επιτροπής, οι προσφεύγουσες ζήτησαν την ακύρωση του κανονισμού της Επιτροπής για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με το εμπόριο προϊόντων φώκιας,[26] μεταξύ άλλων λόγω παραβίασης της αρχής της επικουρικότητας. Στην απόφασή του της 25ης Απριλίου 2013, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε το εν λόγω αίτημα. Υπογράμμισε τη νομολογία σύμφωνα με την οποία η αρχή της επικουρικότητας ισχύει για τα μέτρα της ΕΕ που βασίζονται στο άρθρο 114 της ΣΛΕΕ, «δεδομένου ότι η εν λόγω διάταξη δεν [...] παρέχει [στην ΕΕ] αποκλειστική αρμοδιότητα για τη ρύθμιση των οικονομικών δραστηριοτήτων στην εσωτερική αγορά, αλλά μόνον αρμοδιότητα για τη βελτίωση των όρων εγκαθιδρύσεως και λειτουργίας της, με την εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ή την εξάλειψη των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού» (σκέψη 84).[27] Το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι «πάντως, διαπιστώνεται ότι ο σκοπός του βασικού κανονισμού δεν μπορεί να επιτευχθεί κατά τρόπο ικανοποιητικό μέσω της δράσεως μόνον των κρατών μελών και προϋποθέτει την ανάληψη δράσεως στο επίπεδο της Ένωσης, όπως αποδεικνύει η ετερόκλητη εξέλιξη των εθνικών νομοθεσιών εν προκειμένω». Ως εκ τούτου, ο σκοπός της προβλεπόμενης δράσεως μπορούσε να επιτευχθεί αποτελεσματικότερα σε επίπεδο ΕΕ και ο κανονισμός δεν συνιστούσε παραβίαση της αρχής της επικουρικότητας (σκέψη 85). 3. Βασικές περιπτώσεις στις οποίες εκφράστηκαν προβληματισμοί όσον αφορά την επικουρικότητα και την αναλογικότητα Πρόταση κανονισμού σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Η πρόταση της Επιτροπής σχετικά με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία[28] εκδόθηκε στις 17 Ιουλίου 2013. Στόχος της πρότασης είναι η θέσπιση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προκειμένου αυτή να διερευνά και να διώκει τους δράστες αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα αποτελεί οργανισμό της ΕΕ με αποκεντρωμένη δομή, η οποία, για την πλειονότητα των δραστηριοτήτων της, θα στηρίζεται στις εθνικές αρχές διερεύνησης και δίωξης, καθώς και στο εθνικό δίκαιο. Τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν 13 αιτιολογημένες γνώμες[29] σχετικά με την πρόταση, που αντιστοιχούσαν σε 18 ψήφους σε δυνητικό σύνολο 56[30]. Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 2, απαιτούνταν 14 ψήφοι για να κινηθεί εν προκειμένω η διαδικασία κίτρινης κάρτας. Το 2013 άλλα επτά σώματα εθνικών κοινοβουλίων[31] εξέδωσαν γνώμες σχετικά με την πρόταση αυτή στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου. Στις γνώμες αυτές δεν υποστηριζόταν ότι η πρόταση της Επιτροπής ήταν ασυμβίβαστη με την αρχή της επικουρικότητας, αλλά διατυπώνονταν παρατηρήσεις σχετικά με συγκεκριμένα στοιχεία της.[32] Στις 6 Νοεμβρίου 2013, η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι είχε κινηθεί ο μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας που περιγράφεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 2. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προέβη σε επανεξέταση της πρότασής της, μετά το πέρας της οποίας εξέδωσε ανακοίνωση[33] όπου αναλύονται προσεκτικά οι αιτιολογημένες γνώμες που υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια από τη σκοπιά της αρχής της επικουρικότητας. Κατά την ανάλυση των αιτιολογημένων γνωμών, η Επιτροπή διέκρινε μεταξύ επιχειρημάτων που συνδέονται με την αρχή της επικουρικότητας, ή που θα μπορούσαν να ερμηνευτούν ως ανησυχίες για την επικουρικότητα, και άλλων επιχειρημάτων που αφορούν την αρχή της αναλογικότητας, πολιτικές επιλογές που δεν συνδέονται με την επικουρικότητα, ή άλλα πολιτικά ή νομικά θέματα. Οι βασικές αντιρρήσεις από την πλευρά των εθνικών κοινοβουλίων σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας ήταν οι εξής: · Η αιτιολόγηση όσον αφορά την επικουρικότητα Ορισμένα σώματα εθνικών κοινοβουλίων θεώρησαν ότι η Επιτροπή δεν είχε εξηγήσει επαρκώς το πώς συνάδει η πρόταση με την αρχή της επικουρικότητας. Οι λόγοι που προέβαλε η Επιτροπή θεωρήθηκαν ανεπαρκείς. Επιπλέον, οι διευκρινίσεις θα έπρεπε να συμπεριληφθούν στην αιτιολογική έκθεση, καθώς και στην εκτίμηση επιπτώσεων. Μετά την επανεξέταση στην οποία προέβη η Επιτροπή, διαπίστωσε ότι η αιτιολογική έκθεση και το συνοδευτικό νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο εξηγούσαν επαρκώς τον λόγο για τον οποίο η δράση σε επίπεδο κρατών μελών δεν θα μπορούσε να επιτύχει τον στόχο πολιτικής, καθώς και τον λόγο για τον οποίο η δράση σε ενωσιακό επίπεδο θα είχε καλύτερα αποτελέσματα (π.χ. επειδή υπήρχε έλλειψη συνέχειας στα μέτρα επιβολής του νόμου και έλλειψη κοινής ευρωπαϊκής πολιτικής άσκησης διώξεων). · Ο εικαζόμενος επαρκής χαρακτήρας των υφιστάμενων μηχανισμών Ορισμένα σώματα διατύπωσαν την άποψη ότι η δράση στους τομείς των ερευνών και των διώξεων σε επίπεδο κρατών μελών ήταν επαρκής και ότι οι υφιστάμενοι μηχανισμοί συντονισμού και ερευνών στο επίπεδο της Ένωσης (Eurojust, Ευρωπόλ και OLAF) είναι επίσης επαρκείς. Ορισμένα σώματα έκριναν ότι η Επιτροπή όφειλε να αναμείνει την έκδοση της προτεινόμενης οδηγίας της σχετικά με την καταπολέμηση, μέσω του ποινικού δικαίου, της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, προτού εισηγηθεί νέα νομοθεσία στον εν λόγω τομέα. Η Επιτροπή σημείωσε ότι, όπως προέκυψε από σαφή στατιστικά στοιχεία, δεν είχε επιτευχθεί ο στόχος της Συνθήκης για αποτελεσματικό, αποτρεπτικό και ισοδύναμο επίπεδο προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ. Τόνισε ότι κανένας από τους υφιστάμενους μηχανισμούς ή φορείς δεν θα μπορούσε να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν σε σχέση με το παραδεκτό διασυνοριακών αποδεικτικών στοιχείων, τον εντοπισμό διασυνοριακών δεσμών ή τη λήψη βοήθειας από αρχές άλλων κρατών μελών· εξάλλου, τα θέματα αυτά δεν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με μέτρα που λαμβάνονται αποκλειστικά σε επίπεδο κράτους μέλους. Η Επιτροπή σημείωσε επίσης ότι οι βελτιώσεις στους υφιστάμενους μηχανισμούς θα είχαν, στην καλύτερη περίπτωση, οριακές επιπτώσεις λόγω των εγγενών τους περιορισμών. Τέλος, υπογράμμισε ότι η πρόταση οδηγίας σχετικά με την καταπολέμηση, μέσω του ποινικού δικαίου, της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και η πρόταση σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας έχουν διαφορετικούς, αν και συμπληρωματικούς, στόχους. · Η προστιθέμενη αξία της πρότασης για τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Ορισμένα σώματα αμφισβήτησαν την προστιθέμενη αξία της πρότασης, ενώ άλλα αναγνώρισαν τα πλεονεκτήματα της σύστασης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τα εθνικά κοινοβούλια υποστήριξαν ότι η Επιτροπή δεν απέδειξε ότι η δράση σε ενωσιακό επίπεδο θα μπορούσε να επιτύχει καλύτερα αποτελέσματα απ’ ό,τι η δράση σε εθνικό επίπεδο. Σε απάντηση σε αυτές τις γνώμες, η Επιτροπή εξήγησε ότι το προτεινόμενο σύστημα αναμένεται να προσδώσει σημαντική προστιθέμενη αξία στην καταπολέμηση της απάτης εις βάρος της ΕΕ. Μία από τις κύριες βελτιώσεις αναμένεται να προέλθει από την κοινή πολιτική στον τομέα των διώξεων σε επίπεδο ΕΕ, η οποία θα αντιμετωπίσει τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τον τρόπο διερεύνησης και δίωξης της απάτης εις βάρος της Ένωσης. Αυτό θα καταστήσει επίσης δυνατή την ανεύρεση διασυνοριακών δεσμών, οι οποίοι μπορεί να μην εντοπίζονται σε αμιγώς εθνικές έρευνες, ενώ θα διεξάγονται με πιο αποτελεσματικό τρόπο η διεύθυνση και ο συντονισμός των ερευνών. Επιπλέον, η δημιουργία αποκεντρωμένης Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα συγκεντρώσει εμπειρογνωμοσύνη και τεχνογνωσία όσον αφορά τη διερεύνηση και τη δίωξη περιπτώσεων απάτης εις βάρος της ΕΕ σε ευρωπαϊκό επίπεδο και θα διασφαλίσει ότι αυτό θα γίνεται κοντά στον τόπο του εγκλήματος. · Ζητήματα που αφορούν τη δομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καθώς και τη φύση και το πεδίο εφαρμογής των αρμοδιοτήτων της Όσον αφορά τη δομή, η Επιτροπή επισήμανε ότι η δημιουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με πλήρως αναπτυγμένη συλλογική δομή, όπως υποστηρίζεται από ορισμένα εθνικά κοινοβούλια, θα μπορούσε να παρεμποδίσει την αποτελεσματικότητά της και να καταστήσει τη λήψη αποφάσεων λιγότερο αποτελεσματική. Σε απάντηση στα ζητήματα που αφορούν τη φύση και το πεδίο εφαρμογής των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι τα εν λόγω εγκλήματα, συμπεριλαμβανομένων των μη διασυνοριακών υποθέσεων, έχουν εγγενή ενωσιακή διάσταση. Ο περιορισμός του πεδίου εφαρμογής όχι μόνο θα μείωνε την προστιθέμενη αξία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, αλλά θα έθετε και υπό αμφισβήτηση την αρμοδιότητα της Ένωσης στον τομέα αυτόν. Ωστόσο, η αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεν σημαίνει ότι οι εθνικές αρχές θα αποκλείονται από την εξέταση των υποθέσεων που χειρίζεται η ίδια, δεδομένης της συμμετοχής των εθνικών αρχών επιβολής του νόμου και των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων που είναι εγκατεστημένοι στα κράτη μέλη και είναι ταυτόχρονα εθνικοί εισαγγελείς. Κατόπιν αυτής της εμπεριστατωμένης επισκόπησης, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόταση συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας και αποφάσισε να την στηρίξει. Πρόταση οδηγίας για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών[34] Η πρόταση της Επιτροπής που συγκέντρωσε τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό αιτιολογημένων γνωμών το 2013 ήταν η πρόταση για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών. Τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν εννέα αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με την πρόταση,[35] που αντιστοιχούσαν σε 13 ψήφους. Επιπλέον, το 2013 πέντε ακόμη σώματα απέστειλαν γνώμες στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου· τα εν λόγω σώματα δεν θεωρούσαν ότι η πρόταση ήταν σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.[36] Ορισμένα εθνικά κοινοβούλια θεώρησαν ότι η Επιτροπή δεν είχε αποδείξει επαρκώς την προστιθέμενη αξία των υποχρεώσεων σε επίπεδο ΕΕ στον τομέα του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού και της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών, καθώς και ότι η οδηγία θα αύξανε σημαντικά τον διοικητικό φόρτο και τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων, χωρίς επαρκή οφέλη. Επιπλέον, ορισμένες αιτιολογημένες γνώμες αμφισβήτησαν την προτεινόμενη νομική βάση της πρότασης. Στην απάντησή της στις εν λόγω αιτιολογημένες γνώμες, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι η προτεινόμενη οδηγία θα προσδώσει προστιθέμενη αξία, παρέχοντας στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτύχουν ελάχιστα κοινά χαρακτηριστικά που θα επιτρέψουν τη βελτίωση της διασυνοριακής συνεργασίας και θα στηρίξουν την έγκαιρη εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας. Η Επιτροπή επισήμανε ότι οι θαλάσσιες και οι παράκτιες δραστηριότητες έχουν διασυνοριακό αντίκτυπο, συχνά και σε επίπεδο ΕΕ, και ότι οι εθνικές διαδικασίες σχεδιασμού διαφέρουν σημαντικά. Είναι απαραίτητο, επομένως, ένα πλαίσιο σε επίπεδο ΕΕ για την καθοδήγηση των διαδικασιών θαλάσσιου σχεδιασμού και την ενσωμάτωση της διαχείρισης των παράκτιων ζωνών. Η Επιτροπή υπογράμμισε ότι η προτεινόμενη οδηγία αφήνει στα κράτη μέλη σημαντικό περιθώριο διακριτικής ευχέρειας όσον αφορά τον τρόπο επίτευξης των στόχων της. Τόνισε ότι η διεθνής συνεργασία θα καταστήσει ευκολότερη τη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων τρίτων χωρών στον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών. Η προτεινόμενη οδηγία θα επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιλέγουν τη μορφή και τα μέσα αυτής της συνεργασίας με τις τρίτες χώρες, εφόσον θα καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε να συντονίζουν τα σχέδια και τις στρατηγικές τους με εκείνες της τρίτης χώρας. Το κείμενο που συμφωνήθηκε σε πολιτικό επίπεδο από τους συννομοθέτες ήταν σύμφωνο με αυτές τις αντιδράσεις. Πρόταση οδηγίας για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων[37] Η προτεινόμενη νομοθεσία περιλαμβάνει νέους και αυστηρότερους κανόνες σχετικά με τον τρόπο κατασκευής και παρουσίασης των προϊόντων καπνού προς πώληση στην ΕΕ. Συγκέντρωσε επτά αιτιολογημένες γνώμες, που αντιστοιχούσαν σε 11 ψήφους.[38] Οκτώ ακόμη εθνικά κοινοβούλια[39] απέστειλαν γνώμες στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου· τα εν λόγω κοινοβούλια δεν θεώρησαν ότι η πρόταση ήταν σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. Δύο σώματα[40] απέστειλαν γνώμες υποστηρίζοντας ότι η πρόταση δεν συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας, αλλά οι γνώμες αυτές υποβλήθηκαν μετά τη λήξη της προθεσμίας και, ως εκ τούτου, δεν μπορούσαν να συμπεριληφθούν στον υπολογισμό για την επίτευξη του κατώτατου ορίου. Ορισμένα σώματα έκριναν ότι η ρύθμιση ορισμένων ειδών προϊόντων καπνού, όπως τα προϊόντα χαμηλής επικινδυνότητας, ήταν εθνική αρμοδιότητα. Άλλα επέκριναν την εκχώρηση εξουσιών στην Επιτροπή για την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Επιπλέον, τέθηκε επίσης υπό αμφισβήτηση η νομική βάση της εν λόγω πρότασης, διότι δεν θα εναρμόνιζε τις νομοθεσίες των κρατών μελών σχετικά με τα προϊόντα καπνού. Τα εθνικά κοινοβούλια υποστήριξαν επίσης ότι η απαγόρευση των τσιγάρων «slim», των τσιγάρων μινθόλης και του καπνού για στριφτά τσιγάρα βάρους κάτω των 40 g δεν θα συνέβαλλε στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Στις απαντήσεις της, η Επιτροπή υπογράμμισε ότι η πρόταση δεν θα επιβάλει περιορισμούς στη διάθεση προϊόντων χαμηλής επικινδυνότητας στην αγορά. Εξήγησε επίσης ότι, για να καταστεί η οδηγία πλήρως λειτουργική, είχε κριθεί αναγκαία η χρήση της εξουσίας έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ. Η μεταβίβαση αρμοδιοτήτων που αναφέρεται στην πρόταση προέβλεπε σαφή και περιεκτικά κριτήρια, παρέχοντας περιορισμένο περιθώριο διακριτικής ευχέρειας στην Επιτροπή. Όσον αφορά τη νομική βάση της πρότασης, η Επιτροπή παρατήρησε ότι, σε μεγάλο βαθμό, η ισχύουσα οδηγία επιδιώκει τους ίδιους στόχους με την πρόταση αναθεώρησής της και ότι το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο είχε επιβεβαιώσει τη νομιμότητα του άρθρου 114 ως νομικής βάσης της ισχύουσας οδηγίας.[41] Ως εκ τούτου, η νομική βάση ήταν η ενδεδειγμένη για την επικαιροποίηση του υφιστάμενου επιπέδου εναρμόνισης, την εξάλειψη εμποδίων στην εσωτερική αγορά λόγω των διαφορετικών ρυθμιστικών εξελίξεων στα κράτη μέλη και την πρόληψη της καταστρατήγησης των κανόνων της εσωτερικής αγοράς. Κατά την άποψη της Επιτροπής, το άρθρο 114 της ΣΛΕΕ παρείχε τη νομική βάση για την πλήρη, μερική ή ελάχιστη εναρμόνιση και προέβλεπε ορισμένα θέματα που μπορούσαν να ρυθμιστούν από τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή επισήμανε ότι τα κράτη μέλη είχαν αρχίσει να θεσπίζουν μέτρα για τη ρύθμιση των προϊόντων καπνού με χαρακτηριστικό άρωμα/γεύση και, ως εκ τούτου, πρότεινε την εναρμόνιση για την αποτροπή στρεβλώσεων της αγοράς. Τόνισε επίσης ότι η πρόταση απλώς θα τυποποιούσε ορισμένες πτυχές της συσκευασίας, όπως τον αριθμό των τσιγάρων που περιέχονται και το μέγεθος των προειδοποιήσεων για την υγεία, οι οποίες ευνοούν την κυκλοφορία των προϊόντων στην εσωτερική αγορά, ενώ εξασφαλίζουν παράλληλα ότι οι προειδοποιήσεις για την υγεία είναι απολύτως ευδιάκριτες. Πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών και τη χρηματοοικονομική διαφάνεια των λιμένων[42] Η πρόταση αποσκοπεί στη βελτίωση των λιμενικών εργασιών και των περαιτέρω συγκοινωνιακών συνδέσεων σε θαλάσσιους λιμένες του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών. Το νομικό πλαίσιο που προτείνεται θα συμβάλει σε πραγματικά ισότιμους όρους ανταγωνισμού και θα δημιουργήσει μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου για τους επενδυτές και τους φορείς εκμετάλλευσης λιμένων. Η πρόταση καθορίζει διαφανείς και ανοικτές διαδικασίες για τον καθορισμό των παρόχων λιμενικών υπηρεσιών, κανόνες για την αποφυγή πιθανής καταχρηστικής τιμολόγησης από τους φορείς εκμετάλλευσης με αποκλειστικά δικαιώματα και κανόνες για τη διασφάλιση της διαφάνειας όσον αφορά τη χρήση δημόσιων πόρων. Τα εθνικά κοινοβούλια εξέδωσαν επτά αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με την πρόταση, που αντιστοιχούσαν σε 11 ψήφους[43]. Επιπλέον, τρία σώματα απέστειλαν γνώμες στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου, τα οποία δεν θεώρησαν ότι η πρόταση ήταν σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας[44]. Ορισμένα εθνικά κοινοβούλια ισχυρίστηκαν ότι οι στόχοι της πρότασης θα μπορούσαν να επιτευχθούν καλύτερα μέσω μη δεσμευτικής νομοθεσίας ή οδηγίας. Άλλα επέκριναν το γεγονός ότι τα κράτη μέλη θα έχαναν το δικαίωμα και τη δυνατότητα να συνεχίσουν να ρυθμίζουν τον λιμενικό τομέα μέσω των εθνικών τους νομοθετικών πράξεων και ότι ο προτεινόμενος κανονισμός θα μπορούσε να έχει τα αντίθετα από τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα στις επιδόσεις των οικονομιών και των υποδομών στις οικείες περιοχές. Στις απαντήσεις της, η Επιτροπή ανέφερε ότι η πρόταση κανονισμού ισχύει μόνο για τους λιμένες που αποτελούν μέρος του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών (ΔΕΔ-Μ) το οποίο θεωρείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξίσου σημαντικό για την εσωτερική αγορά και την εδαφική συνοχή της ΕΕ στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1315/2013 για την ανάπτυξη του ΔΕΔ-Μ. Ο κανονισμός πλαισιώνει τις υφιστάμενες αρχές των Συνθηκών που ήδη ισχύουν για τον λιμενικό τομέα, θεσπίζοντας δύο βασικά σύνολα κανόνων: αμερόληπτες και διαφανείς συνθήκες πρόσβασης στην αγορά για τους παρόχους λιμενικών υπηρεσιών και τήρηση των κανόνων χρηματοοικονομικής διαφάνειας κατά τη χρήση δημόσιων πόρων σε λιμένες. Η Επιτροπή υπογράμμισε ότι πρόθεσή της ήταν να παραμείνουν ουδέτερες οι διατάξεις του κανονισμού όσον αφορά την εσωτερική οργάνωση των κρατών μελών σε σχέση με τα συστήματα λιμένων τους. Όσον αφορά την επιλογή του νομικού μέσου, η Επιτροπή τόνισε ότι προτίμησε κανονισμό αντί οδηγίας δεδομένου ότι ένας από τους κύριους στόχους της πρότασης είναι να διασφαλίσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού, για το οποίο απαιτείται ενιαία εφαρμογή των ελάχιστων αλλά απαραίτητων κανόνων. Επιπλέον, η Επιτροπή τόνισε ότι ο κανονισμός θα αφήνει στα κράτη μέλη την αναγκαία ευελιξία, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαίτερες περιστάσεις, και ότι τα κράτη μέλη θα διατηρούν τη δυνατότητα επιλογής μεταξύ των διάφορων μορφών πρόσβασης στην αγορά. Για παράδειγμα, δεν θα υποχρεώνονται να ανοίξουν στον ανταγωνισμό υπηρεσίες που, σύμφωνα με τις δικές τους επιλογές, θα πρέπει να εξακολουθήσουν να υπόκεινται σε ρυθμίσεις για δεόντως αιτιολογημένους λόγους δημοσίου συμφέροντος. Η Επιτροπή υπογράμμισε περαιτέρω ότι η προσέλκυση επενδυτών απαιτεί ανόθευτο ανταγωνισμό μεταξύ των λιμένων του ΔΕΔ-Μ, ιδίως εκείνων που βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη, κάτι που κατά την άποψη της Επιτροπής δεν θα μπορούσε να επιτευχθεί μόνο από τα κράτη μέλη. 4. Συμπεράσματα Το 2013 συνεχίστηκαν οι διοργανικές συζητήσεις σχετικά με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας και αποτέλεσε αξιοσημείωτο γεγονός η κίνηση της δεύτερης διαδικασίας κίτρινης κάρτας από τα εθνικά κοινοβούλια. Οι 88 αιτιολογημένες γνώμες που υπέβαλαν τα εθνικά κοινοβούλια το 2013 αφορούσαν 36 διαφορετικά έγγραφα της Επιτροπής. Αυτό φαίνεται να επιβεβαιώνει την τάση που είχε ήδη παρατηρηθεί τα προηγούμενα έτη: τα εθνικά κοινοβούλια έχουν ποικίλα πολιτικά συμφέροντα και διαφορετικές προτεραιότητες όσον αφορά την επιλογή των προτάσεων της Επιτροπής που ελέγχονται στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας. Επίσης, φαίνεται να εφαρμόζουν διαφορετικά κριτήρια κατά την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των προτάσεων με την αρχή της επικουρικότητας. Όλα τα θεσμικά όργανα που συμμετέχουν στη νομοθετική διαδικασία διαδραμάτισαν ενεργό ρόλο, ώστε να διασφαλιστεί ο έλεγχος της αρχής της επικουρικότητας. Η Επιτροπή συνέχισε να διενεργεί εμπεριστατωμένες αξιολογήσεις συμμόρφωσης με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας σε διάφορα στάδια. Πριν από την έγκριση νομοθετικών προτάσεων παρέχει αξιολογήσεις (π.χ. σε χάρτες πορείας και εκτιμήσεις επιπτώσεων) και μετά την έγκρισή τους εξετάζει και απαντά σε αιτιολογημένες γνώμες από τα εθνικά κοινοβούλια που εκφράζουν ανησυχίες σχετικά με την επικουρικότητα. Τα ζητήματα ελέγχου και παρακολούθησης της επικουρικότητας ήταν επίσης μεταξύ των βασικών θεμάτων που απασχόλησαν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή των Περιφερειών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο συνέχισε να στηρίζει τις νομοθετικές εκθέσεις πρωτοβουλίας με τεκμηριωμένη ανάλυση της δυνητικής προστιθέμενης αξίας για την ΕΕ. Ομοίως, η Επιτροπή των Περιφερειών ενέτεινε τις εργασίες της σχετικά με ζητήματα επικουρικότητας, ιδίως μέσω της έγκρισης και εφαρμογής προγράμματος εργασίας για την επικουρικότητα για πρώτη φορά. Παράρτημα Κατάλογος των εγγράφων της Επιτροπής για τα οποία υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια αιτιολογημένες γνώμες[45] σχετικά με την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας το 2013 || Έγγραφο της Επιτροπής || Τίτλος || Αριθμός αιτιολογημένων γνωμών (πρωτόκολλο αριθ. 2) || Αριθμός ψήφων (πρωτόκολλο αριθ. 2)[46] || Εθνικά κοινοβουλευτικά σώματα που εξέδωσαν αιτιολογημένη γνώμη 1 || COM(2013) 534 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας || 13[47] || 18 (επιτεύχθηκε το όριο για την κίνηση της διαδικασίας κίτρινης κάρτας[48]) || CY Βουλή των Αντιπροσώπων (2 ψήφοι) CZ Senát (1 ψήφος) FR Sénat (1 ψήφος) HU Országgyűlés (2 ψήφοι) IE Houses of the Oireachtas (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι) RO Camera Deputaților (1 ψήφος) SI Državni zbor (1 ψήφος) SE Riksdag (2 ψήφοι) NL Eerste Kamer (1 ψήφος) NL Tweede Kamer (1 ψήφος) UK House of Commons (1 ψήφος) UK House of Lords (1 ψήφος) 2 || COM(2013) 133 || Πρόταση οδηγίας για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών || 9[49] || 13 || BE Vlaams Parlement (1 ψήφος) FI Eduskunta (2 ψήφοι) DE Bundesrat (1 ψήφος) IE Houses of the Oireachtas (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) LT Seimas (2 ψήφοι) PL Senat (1 ψήφος) SE Riksdag (2 ψήφοι) NL Eerste Kamer (1 ψήφος) NL Tweede Kamer (1 ψήφος) 3 || COM(2012) 788 || Πρόταση οδηγίας για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων || 7 || 11 || CZ Poslanecká sněmovna (1 ψήφος) DK Folketing (2 ψήφοι) EL Βουλή των Ελλήνων (2 ψήφοι) IT Senato della Republica (1 ψήφος) PT Assembleia da República (2 ψήφοι) RO Camera Deputaților (1 ψήφος) SE Riksdag (2 ψήφοι) 4 || COM(2013) 296 || Πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών και τη χρηματοοικονομική διαφάνεια των λιμένων || 7[50] || 11 || FR Assemblée nationale (1 ψήφος) IT Senato della Republica (1 ψήφος) LV Saeima (2 ψήφοι) MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι) PL Sejm (1 ψήφος) ES Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) SE Riksdag (2 ψήφοι) 5 || COM(2013) 28[51] || Πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 σχετικά με το άνοιγμα της αγοράς εγχώριων επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών || 6 || 9 || AT Bundesrat (1 ψήφος) LT Seimas (2 ψήφοι) LU Chambre des Députés (2 ψήφοι)[52] SE Riksdag (2 ψήφοι)[53] NL Eerste Kamer (1 ψήφος)[54] NL Tweede Kamer (1 ψήφος)[55] 6 || COM(2013) 29[56] || Πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της οδηγίας 2012/34/ΕΕ για τη δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού σιδηροδρομικού χώρου, όσον αφορά το άνοιγμα της αγοράς εσωτερικών σιδηροδρομικών επιβατικών μεταφορών και τη διακυβέρνηση της σιδηροδρομικής υποδομής || 6 || 9 || FR Sénat (1 ψήφος) LT Seimas (2 ψήφοι) LU Chambre des Députés (2 ψήφοι)[57] SE Riksdag (2 ψήφοι)[58] NL Eerste Kamer (1 ψήφος)[59] NL Tweede Kamer (1 ψήφος)[60] 7 || COM(2012) 614[61] || Πρόταση οδηγίας σχετικά με τη βελτίωση της ισόρροπης εκπροσώπησης των φύλων σε θέσεις μη εκτελεστικών διοικητικών στελεχών των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών || 5[62] || 5 || CZ Poslanecká sněmovna (1 ψήφος)[63] PL Sejm (1 ψήφος) PL Senat (1 ψήφος) UK House of Commons (1 ψήφος) UK House of Lords (1 ψήφος)[64] 8 || COM(2013) 627 || Πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών και την επίτευξη μιας συνδεδεμένης ηπείρου και για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/20/EΚ, 2002/21/EΚ και 2002/22/EΚ και των κανονισμών (EΚ) αριθ. 1211/2009 και (EΕ) αριθ. 531/2012 || 4[65] || 7 || AT Bundesrat (1 ψήφος) IE Houses of the Oireachtas (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι) SE Riksdag (2 ψήφοι) 9 || COM(2013) 27[66] || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τον Οργανισμό Σιδηροδρόμων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 881/2004 || 3 || 5 || LT Seimas (2 ψήφοι) RO Senatul (1 ψήφος) SE Riksdag (2 ψήφοι)[67] 10 || COM(2013) 31[68] || Πρόταση οδηγίας για την ασφάλεια των σιδηροδρόμων (Αναδιατύπωση) || 3 || 5 || LT Seimas (2 ψήφοι) RO Senatul (1 ψήφος) SE Riksdag (2 ψήφοι)[69] 11 || COM(2013) 173 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τον οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνεργασία και την κατάρτιση στον τομέα της επιβολής του νόμου (Ευρωπόλ) και για την κατάργηση των αποφάσεων 2009/371/ΔΕΥ και 2005/681/ΔΕΥ || 3[70] || 4 || BE Chambre des Représentants (1 ψήφος) DE Bundesrat (1 ψήφος) ES Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) 12 || COM(2012) 615[71] || Ανακοίνωση με θέμα: Ισόρροπη εκπροσώπηση των δύο φύλων στην ηγεσία των επιχειρήσεων: Συμβολή στην έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη || 2 || 2 || CZ Poslanecká sněmovna (1 ψήφος)[72] UK House of Lords (1 ψήφος)[73] 13 || COM(2013) 30[74] || Πρόταση οδηγίας σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του σιδηροδρομικού συστήματος στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Αναδιατύπωση) || 2 || 4 || LT Seimas (2 ψήφοι) SE Riksdag (2 ψήφοι)[75] 14 || COM(2013) 147 || Πρόταση κανονισμού για μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών || 2 || 2 || NL Tweede Kamer (1 ψήφος) UK House of Commons (1 ψήφος) 15 || COM(2013) 262 || Πρόταση κανονισμού για την παραγωγή και τη διαθεσιμότητα φυτικού αναπαραγωγικού υλικού στην αγορά (κανονισμός για το φυτικό αναπαραγωγικό υλικό) || 2 || 2 || AT Bundesrat (1 ψήφος) NL Tweede Kamer (1 ψήφος) 16 || COM(2013) 472 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τα τέλη που καταβάλλονται στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων για τη διενέργεια των δραστηριοτήτων φαρμακοεπαγρύπνησης όσον αφορά τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση || 2[76] || 4 || EL Βουλή των Ελλήνων (2 ψήφοι) ES Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) 17 || COM(2013) 618[77] || Πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της απόφασης-πλαισίου 2004/757/ΔΕΥ του Συμβουλίου για τη θέσπιση ελάχιστων διατάξεων σχετικά με τα στοιχεία της αντικειμενικής υπόστασης των εγκλημάτων και τις ποινές που ισχύουν στον τομέα της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών, όσον αφορά τον ορισμό των ναρκωτικών || 2 || 2 || UK House of Commons (1 ψήφος)[78] UK House of Lords (1 ψήφος)[79] 18 || COM(2013) 619[80] || Πρόταση κανονισμού σχετικά με νέες ψυχότροπες ουσίες || 2 || 2 || UK House of Commons (1 ψήφος)[81] UK House of Lords (1 ψήφος)[82] 19 || COM(2013) 721 || Πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση της οδηγίας 2006/112/ΕΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας όσον αφορά τυποποιημένη δήλωση ΦΠΑ || 2 || 2 || FR Sénat (1 ψήφος) DE Bundesrat (1 ψήφος) 20 || COM(2012) 724 || Πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση ορισμένων νομοθετικών πράξεων στον τομέα των αγροτικών και αλιευτικών στατιστικών || 1[83] || 2 || ES Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) 21 || COM(2013) 48[84] || Πρόταση οδηγίας σχετικά με μέτρα για την εξασφάλιση κοινού υψηλού επιπέδου ασφάλειας δικτύων και πληροφοριών σε ολόκληρη την Ένωση || 1 || 2 || SE Riksdag (2 ψήφοι) 22 || COM(2013) 71 || Πρόταση οδηγίας σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών || 1 || 2 || SE Riksdag (2 ψήφοι) 23 || COM(2013) 151 || Πρόταση οδηγίας σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής υπηκόων τρίτων χωρών με σκοπό την έρευνα, τις σπουδές, την ανταλλαγή μαθητών, την έμμισθη και την άμισθη πρακτική άσκηση, την εθελοντική υπηρεσία και την απασχόληση των εσωτερικών άμισθων βοηθών (au pair) (Αναδιατύπωση) || 1 || 2 || EL Βουλή των Ελλήνων (2 ψήφοι) 24 || COM(2013) 168 || Τροποποιημένη πρότασης οδηγίας σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τις τιμές των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του κόστους τους στο πλαίσιο των δημόσιων συστημάτων ασφάλισης υγείας || 1[85] || 2 || ES Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι) 25 || COM(2013) 207 || Πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση των οδηγιών 78/660/ΕΟΚ και 83/349/ΕΟΚ όσον αφορά τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών και πληροφοριών για την πολυμορφία από ορισμένες μεγάλες εταιρείες και ομίλους || 1 || 2 || EE Riigikogu (2 ψήφοι) 26 || COM(2013) 228 || Πρόταση κανονισμού για την προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών και των επιχειρήσεων μέσω της απλούστευσης της αποδοχής ορισμένων δημοσίων εγγράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 || 1 || 1 || RO Senatul (1 ψήφος) 27 || COM(2013) 260 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με την υγεία των ζώων || 1 || 1 || AT Bundesrat (1 ψήφος) 28 || COM(2013) 265 || Πρόταση κανονισμού για τους επίσημους ελέγχους και τις άλλες επίσημες δραστηριότητες που διενεργούνται με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής της νομοθεσίας για τα τρόφιμα και τις ζωοτροφές και των κανόνων για την υγεία και την καλή μεταχείριση των ζώων, την υγεία των φυτών, το φυτικό αναπαραγωγικό υλικό και τα φυτοπροστατευτικά προϊόντα || 1 || 2 || LU Chambre des Députés (2 ψήφοι) 29 || COM(2013) 267 || Πρόταση κανονισμού περί προστατευτικών μέτρων κατά των επιβλαβών για τα φυτά οργανισμών || 1 || 1 || AT Bundesrat (1 ψήφος) 30 || COM(2013) 409 || Πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2008, όσον αφορά τα αεροδρόμια, τη διαχείριση της εναέριας κυκλοφορίας και τις υπηρεσίες αεροναυτιλίας || 1 || 2 || MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι) 31 || COM(2013) 410 || Πρόταση κανονισμού για την υλοποίηση του Ενιαίου Ευρωπαϊκού Ουρανού (Αναδιατύπωση) || 1 || 2 || MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι) 32 || COM(2013) 520 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τη θέσπιση ενιαίων κανόνων και ενιαίας διαδικασίας για την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων στο πλαίσιο ενός Ενιαίου Μηχανισμού Εξυγίανσης και ενός Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης τραπεζών και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου || 1 || 2 || SE Riksdag (2 ψήφοι) 33 || COM(2013) 535 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τον οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνεργασία στον τομέα της ποινικής δικαιοσύνης (Eurojust) || 1 || 1 || CZ Senát (1 ψήφος) 34 || COM(2013) 550 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τις διατραπεζικές προμήθειες για πληρωμών με τη χρήση καρτών || 1 || 1 || FR Sénat (1 ψήφος) 35 || COM(2013) 620 || Πρόταση κανονισμού για την πρόληψη και διαχείριση της εισαγωγής και εξάπλωσης χωροκατακτητικών ξένων ειδών || 1 || 1 || AT Bundesrat (1 ψήφος) 36 || COM(2013) 641 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τους δείκτες που χρησιμοποιούνται ως δείκτες αναφοράς σε χρηματοπιστωτικά μέσα και χρηματοπιστωτικές συμβάσεις || 1 || 1 || UK House of Commons (1 ψήφος) Αριθμός αιτιολογημένων γνωμών για επιμέρους έγγραφα || 99 Αριθμός αιτιολογημένων γνωμών που αφορούν από κοινού περισσότερα από ένα έγγραφα[86] || 11[87] ΣΥΝΟΛΟ αιτιολογημένων γνωμών που υποβλήθηκαν || 88 [1] COM(2014) XXX final. [2] http://ec.europa.eu/smart-regulation/impact/planned_ia/planned_ia_el.htm. [3] http://ec.europa.eu/smart-regulation/impact/commission_guidelines/commission_guidelines_en.htm. [4] http://ec.europa.eu/smart-regulation/impact/iab/iab_en.htm. [5] COM(2013) 824 final. [6] COM(2013) 721 final. [7] COM(2013) 641 final. [8] Ανακοίνωση με τίτλο «Ενίσχυση των θεμελίων της έξυπνης νομοθεσίας — βελτίωση της αξιολόγησης» — COM(2013) 686 final της 02.10.2013. [9] Βλ. υποσημείωση 44. [10] COM(2013) 534 final. [11] Η Επιτροπή έλαβε 88 αιτιολογημένες γνώμες, εκ των οποίων ορισμένες αφορούσαν περισσότερα από ένα έγγραφα. [12] COM(2013) 133 final. [13] COM(2012) 788 final. [14] COM(2013) 296 final. [15] CdR 2336/2012, που υιοθετήθηκε από το Προεδρείο της ΕτΠ στις 30 Ιανουαρίου 2013. [16] 1. Επανεξέταση της πολιτικής και της νομοθεσίας της ΕΕ για τα απόβλητα· 2. Η δέσμη μέτρων για τους λιμένες (αντικατέστησε την πρωτοβουλία «Γαλάζια Ζώνη» που είχε αρχικά επιλεγεί)· 3. Αστική κινητικότητα· 4. Ηλεκτρονική τιμολόγηση στις δημόσιες συμβάσεις· και 5. Πλαίσιο αξιολόγησης στους τομείς του περιβάλλοντος, του κλίματος και της ενέργειας ώστε να καταστεί δυνατή η ασφαλής και χωρίς κινδύνους εξόρυξη μη συμβατικών υδρογονανθράκων. [17] α) οι πρωτοβουλίες θα πρέπει να παρουσιάζουν σαφές πολιτικό ενδιαφέρον για τις τοπικές και τις περιφερειακές αρχές· β) οι πρωτοβουλίες θα πρέπει να εμπίπτουν στις αρμοδιότητες των τοπικών και περιφερειακών αρχών· και γ) οι πρωτοβουλίες θα πρέπει να έχουν δυνητική διάσταση επικουρικότητας. [18] Η μεθοδολογία αυτή επιτρέπει την ταχεία εκ των προτέρων ανάλυση του δυνητικού αντικτύπου της νομοθεσίας της ΕΕ στην ανάπτυξη των περιφερειών. Συνδυάζει ένα τυποποιημένο εργαλείο βάσει δεικτών με ένα μέσο για τη συστηματική συλλογή εμπειρογνωμοσύνης μέσω εργαστηρίων. Καλύπτει τον γενικό δυνητικό αντίκτυπο με κοινούς δείκτες για τις ευρωπαϊκές περιφέρειες NUTS 2. [19] CdR 2214/2012. [20] CdR 3766/2013. [21] CdR 5295/2013. [22] CdR 2062/2013. [23] https://portal.cor.europa.eu/subsidiarity/news/Pages/Subsidiarity-Annual-Report-2013.aspx. [24] Οδηγία 91/414/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1991, σχετικά με τη διάθεση στην αγορά φυτοπροστατευτικών προϊόντων (ΕΕ L 230 της 19.8.1991, σ. 1). [25] Υπόθεση T-420/05 R, Vischim κατά Επιτροπής, Συλλογή 2009, σ. II‑3841, σκέψη 223. [26] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 737/2010 της Επιτροπής, της 10ης Αυγούστου 2010, για τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1007/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί εμπορίου προϊόντων φώκιας (ΕΕ L 216 της 17.8.2010, σ. 1). [27] Υπόθεση C-491/01, British American Tobacco (Investments) και Imperial Tobacco, Συλλογή 2002, σ. I-11453, σκέψη 179). [28] COM(2013) 534 final. [29] CY Βουλή των Αντιπροσώπων (2 ψήφοι), CZ Senát (1 ψήφος), FR Sénat (1 ψήφος), HU Országgyűlés (2 ψήφοι), IE Houses of the Oireachtas (αμφότερα τα σώματα — 2 ψήφοι), MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι), RO Camera Deputaților (1 ψήφος), SI Državni zbor (1 ψήφος), SE Riksdag (2 ψήφοι), NL Eerste Kamer (1 vote), NL Tweede Kamer (1 ψήφος), UK House of Commons (1 ψήφος) και UK House of Lords (1 ψήφος). [30] Κάθε εθνικό κοινοβούλιο έχει δύο ψήφους· σε περίπτωση εθνικού κοινοβουλίου με δύο νομοθετικά σώματα, κάθε σώμα διαθέτει μία ψήφο. Κάθε σώμα έχει το δικαίωμα να εκδίδει αιτιολογημένες γνώμες ανεξάρτητα. [31] PL Senat, DE Bundesrat, PT Assembleia da República, RO Senatul, IT Senato della Repubblica, FR Assemblée nationale, FI Eduskunta. Πρόσθετες γνώμες υποβλήθηκαν το 2014. [32] Η Επιτροπή απάντησε στις παρατηρήσεις αυτές που δεν αφορούσαν την επικουρικότητα με ξεχωριστές επιστολές προς τα εθνικά κοινοβούλια. [33] COM(2013) 851 final. [34] COM(2013) 133 final. [35] BE Sénat, FI Eduskunta, DE Bundesrat, IE Houses of the Oireachtas (αμφότερα τα σώματα), LT Seimas, PL Senat, SE Riksdag, NL Eerste Kamer, NL Tweede Kamer. [36] IT Senato della Repubblica, DK Folketing, EE Riigikogu, RO Senatul και PT Assembleia da República. [37] COM(2012) 788. [38] CZ Poslanecká sněmovna (1 ψήφος), DK Folketing (2 ψήφοι), EL Βουλή των Ελλήνων (2 ψήφοι), IT Senato della Repubblica (1 ψήφος), PT Assembleia da República (2 ψήφοι), RO Camera Deputaților (1 ψήφος) και SE Riksdag (2 ψήφοι). [39] AT Bundesrat, CZ Sénat, DE Bundesrat, FR Assemblée nationale, PL Senat, RO Senat, SK Národná Rada, HU Országgyűlés. [40] BG Narodno Sabranie και IT Camera dei Deputati. [41] Βλ. υπόθεση C-491/01, BAT, Συλλογή 2002, σ. I-11453. [42] COM(2013) 296. [43] FR Assemblée nationale (1 ψήφος), IT Senato della Repubblica (1 ψήφος), LV Saeima (2 ψήφοι), MT Kamra tad-Deputati (2 ψήφοι), PL Sejm (1 ψήφος), ES Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα - 2 ψήφοι) και SE Riksdag (2 ψήφοι). [44] PT Assembleia da República, PL Senat και DE Bundesrat. [45] Αιτιολογημένη γνώμη, όπως ορίζεται στο πρωτόκολλο αριθ. 2, θεωρείται η γνώμη που αναφέρει τον λόγο για τον οποίο το εθνικό κοινοβούλιο κρίνει ότι μια νομοθετική πρόταση δεν είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας και πρέπει να αποστέλλεται στην Επιτροπή εντός οκτώ εβδομάδων από τη διαβίβαση της πρότασης στα εθνικά κοινοβούλια. [46] Σύμφωνα με το πρωτόκολλο αριθ. 2, κάθε εθνικό κοινοβούλιο έχει δύο ψήφους· σε περίπτωση κοινοβουλευτικού συστήματος με δύο σώματα, κάθε σώμα έχει μία ψήφο. Εάν οι αιτιολογημένες γνώμες που κρίνουν ότι σχέδιο νομοθετικής πράξης δεν τηρεί την αρχή της επικουρικότητας αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το ένα τρίτο του συνόλου των ψήφων που έχουν τα εθνικά κοινοβούλια, επιτυγχάνεται το όριο για την κίνηση της διαδικασίας κίτρινης κάρτας, δηλαδή το σχέδιο επανεξετάζεται. Με την προσχώρηση της Κροατίας την 1η Ιουλίου 2013, οι 19 από τις 56 ψήφους αντιπροσωπεύουν το ένα τρίτο του συνόλου των ψήφων που έχουν τα εθνικά κοινοβούλια. [47] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [48] Σύμφωνα με το πρωτόκολλο αριθ. 2, στην περίπτωση σχεδίου νομοθετικής πράξης που έχει υποβληθεί βάσει του άρθρου 76 της ΣΛΕΕ (σχετικά με την ελευθερία, την ασφάλεια και τη δικαιοσύνη), το όριο για την κίνηση της διαδικασίας κίτρινης κάρτας επιτυγχάνεται εάν οι αιτιολογημένες γνώμες αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το ένα τέταρτο του συνόλου των ψήφων που έχουν τα εθνικά κοινοβούλια. Με την προσχώρηση της Κροατίας την 1η Ιουλίου 2013, οι 14 από τις 56 ψήφους αντιπροσωπεύουν το ένα τέταρτο του συνόλου των ψήφων που έχουν τα εθνικά κοινοβούλια. [49] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [50] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [51] Τέσσερις από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και διάφορα άλλα έγγραφα της Επιτροπής. [52] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το λουξεμβουργιανό Chambre des Députés αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29. [53] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το σουηδικό Riksdag αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31 — 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους. [54] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το ολλανδικό Eerste Kamer αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29. [55] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το ολλανδικό Tweede Kamer αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29. [56] Τέσσερις από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και διάφορα άλλα έγγραφα της Επιτροπής. [57] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το λουξεμβουργιανό Chambre des Députés αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29. [58] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το σουηδικό Riksdag αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31 — 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους. [59] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το ολλανδικό Eerste Kamer αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29. [60] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το ολλανδικό Tweede Kamer αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29. [61] Δύο από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και το έγγραφο COM(2012) 615. [62] Η Επιτροπή έλαβε τρεις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο από το δανικό Folketing, το σουηδικό Riksdag και από κοινού από τα ολλανδικά Eerste Kamer και Tweede Kamer (αμφότερα τα σώματα) πριν από την 1η Ιανουαρίου 2013. [63] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το τσεχικό Poslanecká sněmovna αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 614 και COM(2012) 615. [64] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Lords αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 614 και COM(2012) 615. [65] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [66] Μία από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσε από κοινού και τα έγγραφα COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31. [67] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το σουηδικό Riksdag αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31 — 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους. [68] Μία από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσε από κοινού και τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29 και COM(2013) 30. [69] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το σουηδικό Riksdag αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31 — 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους. [70] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [71] Οι αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και το έγγραφο COM(2012) 614. [72] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το τσεχικό Poslanecká sněmovna αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 614 και COM(2012) 615. [73] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Lords αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 614 και COM(2012) 615. [74] Η αιτιολογημένη γνώμη σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσε από κοινού και τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29 και COM(2013) 31. [75] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το σουηδικό Riksdag αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31 — 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους. [76] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [77] Οι αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και το έγγραφο COM(2013) 619. [78] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Commons αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 618 και COM(2012) 619. [79] Η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Lords αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 618 και COM(2012) 619. [80] Οι αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και το έγγραφο COM(2013) 618. [81] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Commons αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 618 και COM(2012) 619. [82] Όπως σημειώνεται ανωτέρω, η εν λόγω αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Lords αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 618 και COM(2012) 619. [83] Η εν λόγω γνώμη υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [84] Μία από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής αφορούσαν από κοινού και το έγγραφο COM(2013) 1. [85] Η εν λόγω γνώμη υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [86] Δεδομένου ότι ορισμένες αιτιολογημένες γνώμες αφορούν από κοινού περισσότερα από ένα έγγραφα, στον πίνακα παρατίθεται ο αριθμός αιτιολογημένων γνωμών που εκδόθηκαν για κάθε επιμέρους έγγραφο. Προκειμένου να καταδειχθεί επίσης ο αριθμός των αιτιολογημένων γνωμών που έλαβε η Επιτροπή, αφαιρείται ο πρόσθετος αριθμός των αιτιολογημένων γνωμών που αφορούν περισσότερα από ένα έγγραφα. [87] Πρόκειται, όπως σημειώνεται ανωτέρω, για μία αιτιολογημένη γνώμη από το λουξεμβουργιανό Chambre des Députés που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29· μία αιτιολογημένη γνώμη από το σουηδικό Riksdag που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 28, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31 — 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους· μία αιτιολογημένη γνώμη από το ολλανδικό Eerste Kamer που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29· μία αιτιολογημένη γνώμη από το ολλανδικό Tweede Kamer που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2013) 28 και COM(2013) 29· μία αιτιολογημένη γνώμη από το τσεχικό Poslanecká sněmovna που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 614 και COM(2012) 615· μία αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Lords που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 614 και COM(2012) 615· μία αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Commons που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 618 και COM(2012) 619· και μία αιτιολογημένη γνώμη από το βρετανικό House of Lords που αφορούσε από κοινού τα έγγραφα COM(2012) 618 και COM(2012) 619.