[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.2.2007

SEC(2007) 192 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2006-2009

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενικο πλαισιο

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας υποβλήθηκε τον Δεκέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη επί του προγράμματος στις 8 Φεβρουαρίου 1999 επί τη βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.

Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματος

Η Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, που υποβλήθηκε στις 7 Δεκεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ’ αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).

Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σύγκλισης, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:

1. οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία·

2. η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης)· και

3. η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Νοεμβρίου 2006.

Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις

Κατά την τελευταία δεκαετία οι επιδόσεις της σουηδικής οικονομίας ήταν συνολικά πολύ καλές. Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ήταν υψηλότερη σε σύγκριση με τη ζώνη του ευρώ. Η επίδοση αυτή όσον αφορά την ανάπτυξη χαρακτηρίσθηκε από έντονες εξελίξεις στον τομέα της παραγωγικότητας και από καθαρές εξαγωγές που συνέβαλαν στην ανάπτυξη της οικονομίας. Το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών εμφανίζει σταθερά αυξανόμενο πλεόνασμα. Τα ποσοστά ανεργίας είναι χαμηλότερα από ό,τι στη ζώνη του ευρώ κι έχουν σημειώσει πτώση, μολονότι εξακολουθούν να θεωρούνται υψηλά με βάση τα εγχώρια πρότυπα. Τα ποσοστά συμμετοχής στην αγορά εργασίας είναι σχετικά υψηλά. Ο πληθωρισμός είναι χαμηλός, πράγμα που αντανακλά μία αξιόπιστη νομισματική πολιτική που έχει στο στόχαστρο τον πληθωρισμό. Όπως και αλλού, τα πραγματικά και τα ονομαστικά επιτόκια έχουν μειωθεί. Η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών, υπό την επίδραση του εθνικού κανονιστικού πλαισίου, είναι υγιής και εμφανίζει έναν μέσο όρο δημοσιονομικών πλεονασμάτων ο οποίος σε γενικές γραμμές συμβαδίζει με τον εθνικό στόχο για πλεόνασμα 2% στο σύνολο του οικονομικού κύκλου. Ο δείκτης του ακαθάριστου χρέους της γενικής κυβέρνησης μειώνεται σταδιακά και βρίσκεται πλέον πολύ κάτω από το προβλεπόμενο όριο του 60%.

Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμα

Στις 24 Ιανουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, για την περίοδο 2005-2009. Το Συμβούλιο διατύπωνε την άποψη ότι η δημοσιονομική κατάσταση ήταν υγιής, και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστούσε παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

Η Σουηδία κάνει χρήση της μεταβατικής περιόδου (που λήγει την άνοιξη του 2007) για την εφαρμογή της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004, σχετικά με την τομεακή ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων. Η συμμόρφωση με την απόφαση της Eurostat θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του πλεονάσματος κατά 1% του ΑΕΠ περίπου ετησίως και την αύξηση του δείκτη δημόσιου χρέους κατά 0,5 εκατοστιαίας μονάδας.

2.3. Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Νοεμβρίου 2006

Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας, όπως αναθεωρήθηκε από τη νέα κυβέρνηση και καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 28 Νοεμβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Σουηδίας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: την ανάγκη επίτευξης υψηλού επιπέδου συμμετοχής στην αγορά εργασίας και δεδουλευμένων ωρών, καθώς επίσης την προώθηση της βασισμένης στη γνώση οικονομίας με περιβαλλοντικά αποδοτικές διαδικασίες παραγωγής.

Η αξιολόγηση του υπόψη προγράμματος από την Επιτροπή (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006 [2] ) καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η Σουηδία πραγματοποιεί πολύ καλή πρόοδο όσον αφορά την υλοποίηση του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Το μακροοικονομικό πλαίσιο που συνδέεται με τη σταθερότητα είναι το κατάλληλο και αποδίδει. Καταβάλλεται μεγάλη προσπάθεια για την ενίσχυση των κινήτρων για εργασία. Απαιτείται η θέσπιση συμπληρωματικών μέτρων για την προώθηση του ανταγωνισμού στον τομέα των υπηρεσιών.

Με γνώμονα τη συντελεσθείσα πρόοδο, η Σουηδία παροτρυνόταν να εστιάσει επίσης τις προσπάθειές της στους εξής τομείς: μέτρα κανονιστικού χαρακτήρα για την αύξηση του ανταγωνισμού, σύστημα εκτίμησης επιπτώσεων, βελτίωση του κανονιστικού πλαισίου, προσφορά εργατικού δυναμικού και δεδουλευμένες ώρες, ποσοστό απασχόλησης των μεταναστών και των νέων και επανένταξη ατόμων που έχουν υπαχθεί σε ειδικά καθεστώτα λόγω ασθενείας.

Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4], ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |

- Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας για την περίοδο 2006-2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

4. Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης της Σουηδίας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2009.

5. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ θα μετριαστεί από 4,0% το 2006 σε 3,0% κατά μέσο όρο στην υπόλοιπη διάρκεια του προγράμματος, αν και θα παραμείνει κοντά στη δυνητική τιμή της. Αξιολογούμενο υπό το πρίσμα των στοιχείων που είναι διαθέσιμα σήμερα, το σενάριο αυτό φαίνεται να στηρίζεται σε αξιόπιστες παραδοχές για την οικονομική ανάπτυξη, ενώ δεν αποκλείεται η ανάπτυξη το 2006 να ήταν ακόμη μεγαλύτερη. Οι προβλέψεις του προγράμματος ως προς τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.

6. Όσον αφορά το 2006, το πλεόνασμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 2,8% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι πρόβλεψης 0,9% του ΑΕΠ σύμφωνα με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης· η διαφορά οφείλεται κυρίως στην επίδραση βάσης από το γεγονός ότι το πλεόνασμα του 2005 ήταν πολύ μεγαλύτερο από το αναμενόμενο. Με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία για τις ταμειακές ροές, συνάγεται ότι εξαιτίας τόσο της μείωσης των πρωτογενών δαπανών όσο και της αύξησης των φορολογικών εσόδων, το πλεόνασμα του 2006 είναι πιθανό να ήταν μεγαλύτερο από αυτό που είχαν προβλέψει οι υπηρεσίες της Επιτροπής.

7. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα επιβεβαιώνει ότι η επίτευξη δημοσιονομικού πλεονάσματος 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στο σύνολο του οικονομικού κύκλου εξακολουθεί να αποτελεί τον πρωταρχικό κατευθυντήριο δημοσιονομικό κανόνα, ο οποίος υποστηρίζεται από πολυετή ανώτατα όρια για τις δαπάνες. Στο πλαίσιο του νομοσχεδίου για τη δημοσιονομική πολιτική που προβλέπεται να κατατεθεί την άνοιξη του 2007, η κυβέρνηση θα επαναξιολογήσει τον τρέχοντα στόχο που ισχύει για το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης κατά τρόπον ώστε να λαμβάνεται υπόψη η απόφαση της Eurostat σχετικά με την ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων του δεύτερου πυλώνα[6]. Μετά την παρέλευση της μεταβατικής περιόδου που ισχύει για την εφαρμογή της εν λόγω απόφασης (την άνοιξη του 2007), το πλεόνασμα θα είναι χαμηλότερο κατά περίπου 1% του ΑΕΠ σε κάθε έτος, ενώ ο δείκτης του ακαθάριστου χρέους προς το ΑΕΠ θα αναθεωρηθεί προς τα πάνω κατά 0,5% του ΑΕΠ περίπου. Η δημοσιονομική στρατηγική που περιγράφεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπει μείωση του πλεονάσματος το 2007 (από 3,0% του ΑΕΠ το 2006 σε 2,4%) με σταδιακή ανάκαμψή του στη συνέχεια (σε 3,1% το 2009)· ανάλογη είναι η πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος. Τόσο ο δείκτης δαπανών προς το ΑΕΠ όσο και ο δείκτης εσόδων προς το ΑΕΠ ακολουθούν πορεία βαθμιαίας μείωσης καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Η στρατηγική εστιάζεται κάπως περισσότερο στα τελευταία έτη της περιόδου, καθώς προβλέπεται μερική και μόνο χρηματοδότηση σημαντικών φορολογικών περικοπών το 2007. Σε σύγκριση με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα, η σχεδιαζόμενη εξέλιξη του πλεονάσματος (δηλαδή αρχική συρρίκνωση ακολουθούμενη από σταδιακή ανάκαμψη) είναι παρεμφερής, αλλά με υψηλότερη καθαρή δανειοδοτική θέση καθ’ όλη την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα.

8. Το διαρθρωτικό πλεόνασμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο πλεόνασμα χωρίς να λαμβάνονται υπόψη έκτακτα και άλλα προσωρινά μέτρα) προβλέπεται, σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, να παραμείνει πάνω από το 2% του ΑΕΠ καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) του προγράμματος ανταποκρίνεται στον προαναφερθέντα στόχο της επίτευξης δημοσιονομικού πλεονάσματος 2% του ΑΕΠ κατά μέσο όρο στο σύνολο του οικονομικού κύκλου (δηλαδή σε διαρθρωτικούς όρους), στόχο του οποίου το πρόγραμμα προβλέπει τη διατήρηση καθ’ όλη την περίοδο αναφοράς. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι κατά πολύ απαιτητικότερος από το σχετικό ελάχιστο όριο (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του αναμένεται να επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας προς αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ είναι επίσης κατά πολύ απαιτητικότερος από αυτόν που συνάγεται με βάση τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.

9. Οι κίνδυνοι στους οποίους υπόκεινται οι δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι από το 2007 και μετά. Η μακροοικονομική προοπτική και οι προβλέψεις για τα φορολογικά έσοδα φαίνεται να στηρίζονται σε αξιόπιστες παραδοχές, παρά την κάποια αβεβαιότητα που περιβάλλει τη μελλοντική απόδοση των φόρων υπεραξίας. Οι στόχοι που τίθενται για τις δαπάνες υποστηρίζονται από το καλό ιστορικό στον συγκεκριμένο τομέα, χάρη στα προαναφερθέντα ανώτατα όρια που ισχύουν για τις δαπάνες.

10. Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνου, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής προκειμένου να διατηρηθεί ο ΜΔΣ καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του, όπως προβλέπει το πρόγραμμα. Επιπλέον, παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας έτσι ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το όριο του 3% του ΑΕΠ υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής που συνάγεται από το πρόγραμμα να αποδειχθεί προκυκλικός το 2007, κατά τη διάρκεια του οποίου αναμένεται να συνεχισθεί η ευνοϊκή οικονομική συγκυρία. Κάτι τέτοιο θα αντέβαινε στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης.

11. Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος μειώθηκε σε 46,5% του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή σαφώς κατώτερο του 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί τη σχετική τιμή αναφοράς βάσει της συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα παραμείνει σε πτωτική τροχιά, ελαττούμενος κατά 13,5 εκατοστιαίες μονάδες κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος.

12. Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης στη Σουηδία είναι πιο περιορισμένες σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ΕΕ, καθώς οι δαπάνες για συντάξεις προβλέπεται να παραμείνουν σχετικά σταθερές ως ποσοστό του ΑΕΠ μακροπρόθεσμα, χάρη στη σημαντική μείωση των δαπανών που θα προκύψει από τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η αρχική δημοσιονομική θέση, που χαρακτηρίζεται από υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, συμβάλλει στη μείωση του ακαθάριστου ελλείμματος και στη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων. Η διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών με τη συνέχιση των πλεονασμάτων, όπως σχεδιάζεται, θα συντελούσε στον περιορισμό των κινδύνων για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Σουηδία φαίνεται να αντιμετωπίζει χαμηλό κίνδυνο σε σχέση με τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

13. Το πρόγραμμα σύγκλισης περιέχει ποιοτική εκτίμηση των συνολικών συνεπειών της έκθεσης εφαρμογής του Νοεμβρίου 2006 με αντικείμενο το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων εντός του πλαισίου της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που απορρέουν άμεσα από τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις οι οποίες προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις που περιλαμβάνει φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις δημοσιονομικές επιπτώσεις των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα προβλεπόμενα στο πρόγραμμα σύγκλισης μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών φαίνεται να συμβαδίζουν με τα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, αμφότερα τα προγράμματα προβλέπουν την εφαρμογή μέτρων με στόχο την αύξηση της προσφοράς εργατικού δυναμικού.

14. Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.

15. Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά τόσο στα υποχρεωτικά όσο και στα προαιρετικά δεδομένα[7].

Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική κατάσταση είναι υγιής και ότι η δημοσιονομική στρατηγική συνιστά καλό παράδειγμα δημοσιονομικών πολιτικών οι οποίες ασκούνται σε συμμόρφωση με το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης. Παρόλα αυτά, θα έχει σημασία να διασφαλισθεί η μη μετακύληση στα επόμενα έτη της επιδείνωσης της διαρθρωτικής δημοσιονομικής κατάστασης το 2007, η οποία σχετίζεται με διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις με στόχο την ενθάρρυνση της μεγαλύτερης συμμετοχής στην αγορά εργασίας.

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων 1

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 2,7 | 4,0 | 3,3 | 3,1 | 2,7 |

COM Νοέμ. 2006 | 2,7 | 4,0 | 3,3 | 3,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 2,4 | 3,1 | 2,8 | 2,3 | μ.δ.σ. |

Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ2 (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 1,3 | 1,9 | 2,2 | 1,5 | 1,9 |

COM Νοέμ. 2006 | 0,8 | 1,5 | 1,6 | 1,8 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,5 | 1,5 | 2,0 | 2,0 | μ.δ.σ. |

Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -0,7 | 0,0 | 0,3 | 0,3 | 0,3 |

COM Νοέμ. 20067 | -0,5 | 0,2 | 0,5 | 0,6 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20053 | -0,4 | -0,1 | 0,1 | -0,1 | μ.δ.σ. |

Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 3,0 | 3,0 | 2,4 | 2,7 | 3,1 |

COM Νοέμ. 2006 | 3,0 | 2,8 | 2,4 | 2,5 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,6 | 0,9 | 1,2 | 1,7 | μ.δ.σ. |

Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 4,6 | 4,5 | 4,1 | 4,2 | 4,6 |

COM Νοέμ. 2006 | 4,6 | 4,5 | 4,1 | 4,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,2 | 2,5 | 3,0 | 3,6 | μ.δ.σ. |

Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | 3,4 | 3,0 | 2,2 | 2,5 | 3,0 |

COM Νοέμ. 2006 | 3,3 | 2,7 | 2,1 | 2,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20053 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 | μ.δ.σ. |

Διαρθρωτικό αποτέλεσμα4 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20065 | 3,0 | 3,0 | 2,2 | 2,5 | 3,0 |

COM Νοέμ. 20066 | 2,9 | 2,7 | 2,1 | 2,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,8 | 0,9 | 1,1 | 1,7 | μ.δ.σ. |

Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 50,3 | 46,5 | 41,5 | 37,4 | 33,0 |

COM Νοέμ. 2006 | 50,4 | 46,7 | 42,6 | 38,7 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 50,9 | 49,4 | 47,8 | 46,0 | μ.δ.σ. |

Σημ.: 1Οι δημοσιονομικές προβλέψεις δεν συμπεριλαμβάνουν τον αντίκτυπο της απόφασης της Eurostat, της 2ας Μαρτίου 2004, σχετικά με την ταξινόμηση των κεφαλαιοποιητικών συνταξιοδοτικών συστημάτων, η οποία πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή μέχρι τον χρόνο υποβολής της κοινοποίησης της ανοίξεως του 2007. Λαμβάνοντας υπόψη και τον αντίκτυπο αυτόν, το αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα εκτιμάται σε 2,0% του ΑΕΠ το 2005, 2,0% το 2006, 1,3% το 2007, 1,6% το 2008 και 2,0% το 2009, ενώ το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται σε 50,9% του ΑΕΠ το 2005, 47,0% το 2006, 42,0% το 2007, 37,9% το 2008 και 33,5% το 2009. 2Τα στοιχεία για τον πληθωρισμό που περιέχει το ΠΣ έχουν εκτιμηθεί με βάση το χρονικό διάστημα από Δεκέμβριο σε Δεκέμβριο, ενώ τα αντίστοιχα στοιχεία της Επιτροπής είναι οι ετήσιοι μέσοι όροι. Τούτο εξηγεί τη διαφορά μεταξύ των στοιχείων της Επιτροπής και των στοιχείων σχετικά με τον ΕνΔΤΚ για τα έτη 2005 και 2006. Το πρόγραμμα εκλαμβάνει επίσης ως δεδομένο ότι ο ΕνΔΤΚ θα έχει ως πρότυπο τον UND1X (δηλαδή τον εθνικό δείκτη τιμών καταναλωτή μη συνυπολογιζομένων των μεταβολών στους τομείς των έμμεσων φόρων, των επιδοτήσεων και των δαπανών για την καταβολή τόκων στεγαστικών δανείων) το 2008 και το 2009. Ωστόσο, ο ΕνΔΤΚ αναμένεται να υπερβεί το 2007 κατά 0,5 της εκατοστιαίας μονάδας τον UND1X, καθιστώντας εντονότερη την προβλεπόμενη στο πρόγραμμα μείωση του πληθωρισμού ΕνΔΤΚ το 2008. 3Υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής με βάση τις πληροφορίες που παρέχονται στο πρόγραμμα. 4Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 5Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα βάσει του προγράμματος (0,4% του ΑΕΠ το 2005, με συνέπεια μείωση του ελλείμματος). 6Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα προερχόμενα από τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,4% του ΑΕΠ το 2005, με συνέπεια μείωση του ελλείμματος). 7Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 2,6%, 3,2%, 3,1% και 3,0%, αντιστοίχως, για την περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σύγκλισης (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, «Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων», 12.12.2006, COM(2006) 816.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.

[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Βλ. τις ανακοινώσεις τύπου της Eurostat αριθ. 30/2004 της 2ας Μαρτίου 2004 και αριθ. 117/2004 της 23ης Σεπτεμβρίου 2004.

[7] Στα υποχρεωτικά δεδομένα που λείπουν συγκαταλέγονται μεταξύ άλλων ορισμένοι αποπληθωριστές, η φορολογική επιβάρυνση και η αύξηση συναφών ξένων αγορών.