ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών

2001/0047 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Η πρόταση διαβιβάζεται στο ΕΚ και στο Συμβούλιο (έγγραφο COM(2001) 35 τελικό - 2001/0047 (COD)): // 14 Φεβρουαρίου 2001

Εκδίδεται η γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 29 Νοεμβρίου 2001

Εκδίδεται η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών: // 20 Σεπτεμβρίου 2001

Εκδίδεται η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση: // 14 Νοεμβρίου 2001

Διαβιβάζεται η τροποποιημένη πρόταση (έγγραφο COM(2002) 101 τελικό): // 19 Φεβρουαρίου 2002

Καθορίζεται η κοινή θέση: // 5 Νοεμβρίου 2002

2. ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών αφορά μέτρα ανοίγματος της αγοράς λιμενικών υπηρεσιών. Σκοπός της είναι να εξασφαλισθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού για όλους τους παρόχους υπηρεσιών, όπως και να θεσπισθούν σαφείς κανόνες και να καθιερωθεί μια ανοικτή και διαφανής διαδικασία για την πρόσβαση στις εν λόγω υπηρεσίες.

Οι σχετικές λιμενικές υπηρεσίες είναι διακίνηση φορτίου σε όλες τις παραλλαγές της, επιβατικές υπηρεσίες και τεχνικοναυτιλιακές υπηρεσίες, όπως ρυμούλκηση, ελλιμενισμός και πλοήγηση. Δύνανται να παρέχονται είτε εντός της λιμενικής ζώνης, είτε σε πλωτή πρόσβαση προς και από τον λιμένα.

3. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ [1]

[1] Οι αλλαγές, τις οποίες επέφερε το Συμβούλιο, και ιδίως η προσθήκη διαφόρων άρθρων, κατέληξε σε αλλαγή της αρίθμησης των τελικών άρθρων της οδηγίας.

3.1. Γενικές παρατηρήσεις επί της κοινής θέσης

Το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, εισήγαγε ορισμένες τροποποιήσεις στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής, χωρίς ωστόσο να αλλάξει τον κύριο στόχο της, ήτοι να θεσπισθούν σαφείς κανόνες και να καθιερωθεί μια ανοικτή και διαφανής διαδικασία για την πρόσβαση στις λιμενικές υπηρεσίες.

Η κοινή θέση λαμβάνει επίσης υπόψη σε μεγάλο βαθμό τις απόψεις που εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην πρώτη του ανάγνωση.

3.2. Συνέχεια που δόθηκε στις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

3.2.1. Τροπολογίες που έγιναν δεκτές εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής.

Η κοινή θέση, κατ' ουσία, δεν τροποποίησε, ούτε ανέτρεψε οιεσδήποτε τροποποιήσεις επέφερε η Επιτροπή, κατόπιν της πρώτης ανάγνωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

3.2.2. Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής.

Αριθμός παρόχων υπηρεσιών σε περίπτωση περιορισμού του αριθμού τους [άρθρο 8 παράγραφος 2 και αιτιολογική σκέψη 21].

Η κοινή θέση ακολουθεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην τροπολογία του αριθ. 26, με τη διαγραφή της απαίτησης, σε περίπτωση περιορισμού του αριθμού των παρόχων υπηρεσιών, να υπάρχουν τουλάχιστον δύο πάροχοι υπηρεσιών για κάθε κατηγορία φορτίου.

Η Επιτροπή τελικά δέχεται τη διαγραφή του κειμένου της, προκειμένου να επέλθει συμβιβασμός. Πιστεύει ότι ο σκοπός της να επιτευχθεί άνοιγμα της αγοράς εξασφαλίζεται ικανοποιητικά από άλλες ρήτρες του κειμένου.

Πλοήγηση [άρθρο 14 και αιτιολογικές σκέψεις 33, 34].

Υπενθυμίζεται ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταψήφισε τη συμπερίληψη της πλοήγησης στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (τροπολογίες 51 και 67). Η Επιτροπή δεν ακολούθησε την άποψη αυτή, όταν ενέκρινε την τροποποιημένη πρότασή της, τον Φεβρουάριο του 2002.

Αν και η κοινή θέση συμπεριλαμβάνει την πλοήγηση στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, τονίζει ιδιαίτερα τη βασική σπουδαιότητα των ιδιαιτεροτήτων της υπηρεσίας, όπως επισημάνθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Συγκεκριμένα, η κοινή θέση επιτρέπει να εξαρτάται η χορήγηση αδείας από ιδιαίτερα αυστηρά κριτήρια σχετικά με τις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας και την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών. Για τον σκοπό αυτόν, οι αρμόδιες αρχές δύνανται, κατά περίπτωση, είτε να παρέχουν αποκλειστικά οι ίδιες, είτε να παραχωρούν άμεσα αποκλειστικό δικαίωμα σε έναν οργανισμό για την παροχή υπηρεσιών πλοήγησης σε έναν λιμένα. Σε περίπτωση που απαιτείται λόγω των περιστάσεων που επικρατούν σε έναν λιμένα, το δικαίωμα δύναται να παραχωρηθεί χωρίς να ακολουθηθούν οι διαδικασίες επιλογής και άλλες σχετικές διαδικασίες που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία σε περιπτώσεις περιορισμών.

Το κείμενο αυτό επιτρέπει να υιοθετούνται διαφορετικές λύσεις ανάλογα με τον κάθε λιμένα.

Υπενθυμίζεται ότι η συμπεριφορά των επιχειρήσεων που κατέχουν δεσπόζουσα θέση υπόκειται στους κανόνες της συνθήκης περί ανταγωνισμού.

Η αυτοεξυπηρέτηση για την πλοήγηση περιλαμβάνεται στην οδηγία υπό τη μορφή πιστοποιητικών εξαίρεσης πλοηγού (ΠΕΠ).

Η διάρκεια ισχύος της άδειας καθορίζεται σε 10 έτη, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ενίοτε πολύ μακροχρόνιες περίοδοι κατάρτισης, που απαιτούνται για τους πλοηγούς. Το αυτό ισχύει για τις μεταβατικές περιόδους.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι η κοινή θέση παρουσιάζει μια εξισορροπημένη προσέγγιση του ζητήματος της πλοήγησης και καθιστά δυνατή τη συμπερίληψή της στην οδηγία, με ταυτόχρονη πλήρη εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας. Όντως, αναγνωρίζει τόσο τις ιδιαιτερότητες της πλοήγησης, μαζί με τον βασικό της ρόλο για την ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών και τις πολύπλοκες δομές που συχνά απαιτούνται λόγω των τοπικών ιδιαιτέρων συνθηκών, όσο και το γεγονός ότι η πλοήγηση αναγνωρίζεται εν γένει ως λιμενική υπηρεσία. Συν τοις άλλοις, επιτρέπει να επιβάλλονται υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας, όπου κρίνεται αναγκαίο.

3.3. Νέες διατάξεις που εισήχθησαν από το Συμβούλιο.

Οι ακόλουθες είναι οι κυριότερες τροποποιήσεις που εισήχθησαν από το Συμβούλιο στην κοινή του θέση. Είναι αποδεκτές από πλευράς Επιτροπής:

Πεδίο εφαρμογής (λιμένες [άρθρο 2 και αιτιολογικές σκέψεις 11, 12]).

Με το κείμενο του άρθρου 2 παράγραφος 2 ευθυγραμμίζεται το ανώτατο όριο μεγέθους των λιμένων για την παρούσα οδηγία προς εκείνο των λιμένων του ΔΕΔ - Μ (ομάδα Α). Επομένως, το ανώτατο όριο κατέρχεται από τους 3 εκατομ. τόνους / 500.000 επιβάτες, στην αρχική πρόταση, σε 1,5 εκατομ. τόνους / 200.000 επιβάτες.

Το κείμενο του άρθρου 2 παράγραφος 5 της κοινής θέσης επιτρέπει να αποκλείονται οι λιμένες με υψηλό εποχικό, αλλά κατά τα άλλα, χαμηλό όγκο κυκλοφορίας (κυρίως, εποχικές επιβατικές μεταφορές).

Τέλος, σύμφωνα με το κείμενο του άρθρου 2 παράγραφος 4, επιτρέπεται ρητά στα κράτη μέλη να επεκτείνουν την εφαρμογή της οδηγίας και σε άλλους λιμένες, εάν το επιθυμούν.

Πεδίο εφαρμογής (υπηρεσίες [παράρτημα]).

Η Επιτροπή είχε προτείνει να καλύπτει η οδηγία όλες τις υπηρεσίες που παρέχονται σε έναν λιμένα, ακόμη και αν ορισμένες από αυτές, λόγω της ίδιας της φύσης τους, θα μπορούσαν επίσης να παρέχονται και εκτός της λιμενικής ζώνης (αποθήκευση, εναπόθεση, εισαγωγή σε αποθήκη, ενοποίηση φορτίων, κ.λπ.).

Το κείμενο του παραρτήματος της κοινής θέσης περιορίζει την εφαρμογή της οδηγίας σε υπηρεσίες, οι οποίες μπορούν να παρέχονται μόνον εντός της λιμενικής ζώνης, ούτως ώστε να μην δημιουργηθούν διαφορετικές σειρές κανόνων για μια συγκεκριμένη υπηρεσία, ανάλογα με τον χώρο όπου παρέχεται.

Πεδίο εφαρμογής (υπηρεσίες που παρέχονται στην πλωτή πρόσβαση προς και από τον λιμένα, [άρθρο 1 παράγραφος 2]).

Το κείμενο του παρόντος άρθρου επιτρέπει να επιβάλλονται περιορισμοί ασφαλείας για την πλωτή πρόσβαση, ούτως ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι ιδιαιτερότητες της πλωτής πρόσβασης.

Υπενθυμίζεται ότι οι υπηρεσίες για την πλωτή πρόσβαση συμπεριλήφθηκαν από την Επιτροπή στο πεδίο εφαρμογής της τροποποιημένης πρότασής της, κατόπιν της τροπολογίας αριθ. 15 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Πολιτική ανάπτυξης του λιμένα, [άρθρα 7, 1 παράγραφος 2 και αιτιολογική σκέψη 20].

Με την παρούσα τροποποίηση, επιτρέπεται ρητά σε έναν λιμένα, για λόγους που αφορούν τον συγκεκριμένο λιμένα (π.χ. για σκοπούς εξειδίκευσης σε μία ή περισσότερες υπηρεσίες διακίνησης φορτίου), να καθορίζει, και όποτε το θεωρεί ενδεδειγμένο να περιορίζει, τις δραστηριότητές του. Στη δεύτερη περίπτωση, βάσει της πολιτικής ανάπτυξης, θα μπορούσε άρα να επιτρέπεται σε έναν λιμένα να μην χορηγεί άδεια για τυχόν δραστηριότητες εκτός του πεδίου της εξειδίκευσής του, χωρίς αυτό να συνιστά περιορισμό του αριθμού των παρόχων, κατά την έννοια της οδηγίας.

Διαδικασία επιλογής σε περίπτωση περιορισμού του αριθμού των παρόχων υπηρεσιών (δημοσίευση στην Ε.Ε., [άρθρο 9 παράγραφος 2]).

Στην πρόταση προβλεπόταν δημοσίευση όλων των διαγωνισμών στην ΕΕ.

Ωστόσο, εν όψει της σημαντικής αύξησης του αριθμού των λιμένων που καλύπτονται από την οδηγία, η δημοσίευση όλων των διαγωνισμών στην ΕΕ θα φαινόταν υπερβολική. Η κοινή θέση προβλέπει τώρα δημοσιεύσεις των διαγωνισμών στην ΕΕ μόνον για τα μέγιστα χρονικά διαστήματα ισχύος των αδειών [άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο β)]. Όσο για τις λοιπές άδειες, οι αναγκαίες πληροφορίες τίθενται, με οποιονδήποτε ενδεδειγμένο τρόπο, αρκετά εγκαίρως, στη διάθεση κάθε προσώπου που το ενδιαφέρει η διαδικασία.

Διάρκεια ισχύος των αδειών που χορηγούνται μέσω διαδικασίας επιλογής [άρθρο 12].

Το ζήτημα αυτό έχει σημασία μόνον όπου ο αριθμός των παρόχων υπηρεσιών είναι περιορισμένος, λόγω έλλειψης χώρου ή χωρητικότητας ή για λόγους ασφάλειας ή για περιβαλλοντικούς λόγους.

Σε τέτοιες περιπτώσεις αναγκαίου περιορισμού του αριθμού των παρόχων υπηρεσιών, πρέπει επομένως να βρεθεί ισορροπία μεταξύ του ανοίγματος της αγοράς για νέους παρόχους υπηρεσιών και της προστασίας των εμπορικών συμφερόντων των παρόχων υπηρεσιών.

Η προσέγγιση της Επιτροπής ήταν επικεντρωμένη στο επίπεδο επενδύσεων από πλευράς ενός παρόχου υπηρεσιών: διάρκεια ισχύος της άδειας 5 έτη, στις περιπτώσεις που δεν έγινε καμμία επένδυση.10 έτη, στις περιπτώσεις που έγιναν σημαντικές επενδύσεις σε κινητά στοιχεία του ενεργητικού. 25 έτη, στις περιπτώσεις που έγιναν σημαντικές επενδύσεις σε ακίνητα στοιχεία του ενεργητικού.

Η κοινή θέση διατήρησε την ανωτέρω δομή, αλλά παρατάθηκε η εκάστοτε διάρκεια, η οποία τώρα είναι 10/15/36 έτη αντιστοίχως.

Με αυτά τα μέγιστα χρονικά διαστήματα, τα κράτη μέλη θα είναι σε θέση να βρουν λύσεις, οι οποίες να αντικατοπτρίζουν επαρκώς, ιδίως, τους εθνικούς κανόνες περί αποσβέσεων για τα εν λόγω στοιχεία του ενεργητικού.

Δύο εναλλακτικές επιλογές για την παράταση της διάρκειας ισχύος σε περιπτώσεις επενδύσεων σε ακίνητα στοιχεία του ενεργητικού [άρθρο 12 παράγραφοι 2 και 3 και αιτιολογική σκέψη 29].

Προκειμένου να προωθηθούν οι επενδύσεις, σε περίπτωση που χορηγήθηκαν άδειες για ακίνητα στοιχεία του ενεργητικού, η κοινή θέση επιτρέπει δύο επιλογές:

Τα κράτη μέλη δύνανται να εισαγάγουν την επιλογή μίας και μόνης δεκαετούς παράτασης, εφόσον έγιναν σημαντικές επενδύσεις κατά τη διάρκεια των τελευταίων 10 ετών της ισχύος της άδειας.

Μπορούν επίσης να επιτρέψουν επίσπευση της διαδικασίας διαγωνισμού, σε περίπτωση που προγραμματίζονται σημαντικές επενδύσεις, αλλά ο πάροχος υπηρεσιών που διαθέτει άδεια επιθυμεί να έχει στη διάθεσή του μεγαλύτερο χρονικό διάστημα ισχύος, ούτως ώστε να έχει τη βεβαιότητα ότι μπορεί να αποσβέσει επαρκώς τις επενδύσεις του. Στην περίπτωση αυτή, θα μπορεί, ασφαλώς, να συμμετάσχει στη διαδικασία διαγωνισμού κάθε ενδιαφερόμενος πάροχος υπηρεσιών.

Εξομοίωση ορισμένων σημαντικών επενδύσεων σε κινητά στοιχεία με επενδύσεις σε ακίνητα στοιχεία του ενεργητικού [άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο β) και παράγραφος 3 και αιτιολογική σκέψη 28].

Επειδή οι επενδύσεις σε ορισμένες κινητές υποδομές ενδέχεται κάλλιστα να είναι σημαντικά περισσότερο πολυδάπανες από πολλές επενδύσεις σε ακίνητα στοιχεία, είναι εύλογο να επιτρέπεται, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, να θεωρούνται οι υπόψη επενδύσεις ως επενδύσεις σε ακίνητα στοιχεία.

Οι υποδομές αυτές θα μπορούσαν να είναι οι γερανοί σταθερού πυλώνα πλοίου-ξηράς, οι γερανογέφυρες εκφόρτωσης ή τα ειδικά ρυμουλκά, όπως απαριθμούνται στην αιτιολογική σκέψη 28.

Αυτοεξυπηρέτηση [άρθρο 13 και αιτιολογικές σκέψεις 30, 31, 32].

Η κοινή θέση αναφέρει ρητά ότι πρέπει να επιτρέπεται, στο μέτρο του δυνατού, η αυτοεξυπηρέτηση, της οποίας έχει διευκρινισθεί ο ορισμός [άρθρο 4 σημείο (9)], χωρίς να αλλάξει η ουσία του.

Επιτρέπονται επίσης περιορισμοί στον αριθμό των αυτοεξυπηρετουμένων, αλλά μόνον για αντικειμενικούς λόγους, σύμφωνους και σχετικούς με τους εκείνους που συντρέχουν για τον περιορισμό του αριθμού των παρόχων υπηρεσιών, όπως κατά το άρθρο 8.

Τέλος, η κοινή θέση ορίζει ότι η αυτοεξυπηρέτηση για τεχνικοναυτιλιακές υπηρεσίες μπορεί να υπόκειται στην καταβολή τέλους (ως συμβολή στις υποχρεώσεις παροχής δημόσιας υπηρεσίας, οι οποίες δεν είναι δυνατόν να εκτελεσθούν από έναν αυτοεξυπηρετούμενο). Το τέλος αυτό, το οποίο θα πρέπει να είναι αμερόληπτο και λογικό, πρέπει να καθορίζεται με αντικειμενικό και διαφανή τρόπο.

Πλοήγηση [άρθρο 14].

Βλέπε σημείο 3.2.2.

Μεταβατικές περίοδοι [άρθρο 21 και αιτιολογικές σκέψεις 41, 42, 43, 44).

Η κοινή θέση διατηρεί την αρχή των μεταβατικών περιόδων. Το ζήτημα αυτό έχει σημασία μόνον όπου ο αριθμός των παρόχων υπηρεσιών έχει περιορισθεί, λόγω έλλειψης χώρου ή χωρητικότητας ή για λόγους ασφάλειας ή για περιβαλλοντικούς λόγους.

Όπως και στα άρθρα 12 και 14, η προσέγγιση είναι πάλι επικεντρωμένη στο επίπεδο επενδύσεων από πλευράς ενός παρόχου υπηρεσιών, προκειμένου να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της ανάγκης να καθορισθεί μια ημερομηνία κατά την οποία θα ανοίξει μια περιορισμένη αγορά, και της ταυτόχρονης προστασίας των εμπορικών συμφερόντων των υφισταμένων παρόχων υπηρεσιών.

Τα μέγιστα προβλεπόμενα χρονικά διαστήματα είναι ίδια με εκείνα που προβλέπονται στα άρθρα 12 και 14 (10/15/36 έτη αντιστοίχως).

Νέοι λιμένες [άρθρο 22 και αιτιολογική σκέψη 45].

Αυτό το νέο άρθρο ασχολείται με το θέμα των ιδιωτικών επενδύσεων σε νέους λιμένες (παράγραφος 1) και των κοινοπραξιών ιδιωτικού-δημόσιου τομέα για την ανάπτυξη νέων λιμένων ή νέων τμημάτων λιμένα (παράγραφος 2).

Οι κοινοπραξίες ιδιωτικού-δημόσιου τομέα συχνά ακολουθούν ειδικό χρονοδιάγραμμα: το μέρος της επένδυσης από τον δημόσιο τομέα πραγματοποιείται μόνον εάν και όταν βρεθεί ο ιδιωτικός παράγων. Και ο ιδιωτικός παράγων είναι διατεθειμένος να επενδύσει μόνον άπαξ και έχει εγγύηση για τη δημόσια επένδυση. Και οι δύο αποφάσεις είναι συχνά αλληλένδετες.

Στην παράγραφο 2 περιέχεται εγγύηση για ανοικτή, αμερόληπτη και διαφανή διαδικασία.

Στην παράγραφο 3 ορίζονται δύο εναλλακτικές προσεγγίσεις για τον καθορισμό των μέγιστων χρονικών διαστημάτων, τα οποία μπορεί είτε να είναι σύμφωνα με το άρθρο 9, είτε για μία και μόνη περίοδο 40 ετών (που δεν είναι ανανεώσιμη).

Θέματα κοινωνικής και εργασιακής προστασίας (άρθρα 6 παράγραφος 5, 13, 19 και αιτιολογικές σκέψεις 18, 31, 32, 40).

Κατά την πρώτη του ανάγνωση, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε σθεναρά τη ρητή προσθήκη, στο κείμενο της οδηγίας, διατάξεων με σκοπό την προστασία και την τήρηση των εθνικών κανόνων των κρατών μελών όσον αφορά την απασχόληση και την κοινωνική προστασία (συγκεκριμένα, τροπολογίες 13, 22, 24, 29, 36, 43, 57).

Η Επιτροπή υποστήριξε ότι η αρχική της πρόταση κάλυπτε επαρκώς αυτές τις ανησυχίες. Παρ' όλα ταύτα, ακολούθησε ορισμένες από αυτές τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην τροποποιημένη της πρόταση.

Ωστόσο, το κείμενο τώρα αναφέρεται ρητά στους κοινωνικούς κανόνες στους σχετικούς τομείς:

Το άρθρο 6 παράγραφος 5 τώρα ορίζει ρητά ότι η ελευθερία του παρόχου υπηρεσιών να απασχολεί ειδικευμένο προσωπικό της επιλογής του υπόκειται στην εθνική νομοθεσία, εφόσον αυτή δεν αντιβαίνει προς την κοινοτική νομοθεσία.

Το άρθρο 13 παράγραφος 2 ορίζει ρητά, για την αυτοεξυπηρέτηση, ότι οι εθνικοί κανόνες περί απασχόλησης και κοινωνικών θεμάτων δεν θίγονται από την οδηγία, υπό την προϋπόθεση ότι οι κανόνες αυτοί είναι σύμφωνοι με το κοινοτικό δίκαιο και τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας και του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. Αποφεύγεται έτσι κάθε κίνδυνος κοινωνικού ντάμπινγκ.

Το άρθρο 19 για την κοινωνική προστασία, τώρα ορίζει ρητά ότι η σχετική εθνική νομοθεσία και οι σχετικές διατάξεις για την απασχόληση προσωπικού από πάροχο υπηρεσίας, ο οποίος λαμβάνει άδεια κατόπιν διαδικασίας διαγωνισμού, δεν θίγονται από τις διατάξεις της οδηγίας.

3.4. Θέση της Επιτροπής επί της κοινής θέσης.

Η Επιτροπή συμφωνεί με την κοινή θέση, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο, και την υποστηρίζει, καθώς τηρεί τις βασικές αρχές, τη θεωρία και τη δομή της πρότασής της.

Συν τοις άλλοις, όπως επεξηγείται ανωτέρω, η κοινή θέση λαμβάνει υπόψη σε μεγάλο βαθμό την πρώτη ανάγνωση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

4. ΚΟΙΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ.

Κατά τη στιγμή της έγκρισης της κοινής θέσης, η Επιτροπή διατύπωσε την ακόλουθη δήλωση στα πρακτικά του Συμβουλίου:

"Η Επιτροπή επισημαίνει ότι θα αντιμετωπίσει το θέμα του ανταγωνισμού μεταξύ λιμένων εισάγοντας κατάλληλη τροποποίηση στην οδηγία περί διαφάνειας, ώστε οι λιμένες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας να εμπίπτουν και στο πεδίο της οδηγίας περί διαφάνειας, και εκδίδοντας έγγραφο με θέμα τη δημόσια συγχρηματοδότηση των έργων υποδομής και τις κρατικές ενισχύσεις. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να εργάζεται για την ασφάλεια και την προστασία των θαλάσσιων μεταφορών, υπενθυμίζει ειδικότερα την πρόσφατα δημοσιευθείσα δέσμη μέτρων για την ασφάλεια στα επιβατηγά πλοία και θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα προστασίας. Θα συνεχίσει τις πρόσφορες πρωτοβουλίες της για τις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων και τις συνδυασμένες μεταφορές, υπενθυμίζει δε την πρόσφατη πρόταση Marco Polo και τον Οδηγό τελωνειακών λιμενικών διαδικασιών για τις θαλάσσιες μεταφορές μικρών αποστάσεων. Η Επιτροπή υπενθυμίζει την πρόσφατη ανακοίνωση για την εκπαίδευση και την πρόσληψη ναυτιλλομένων και θα εγκύψει και σε άλλες κοινωνικές πτυχές του κλάδου, βάσει στοιχείων που θα δώσουν τα κράτη μέλη και ο ίδιος ο κλάδος."