31. 7. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/1 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Πρόταση Οδηγίας του Συμβουλίου περί της γενικής ασφάλειας των προϊόντων 
CO Μ (89) 162 τελικό SYN 192 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 27 Απριλίου 1989) 
(89/C 193/01) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομι­
κής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α 
την πρόταση της Επιτροπής, 
σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινω­
νικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι είναι σημαντικό να ληφθούν μέτρα για σκοπό την 
προοδευτική δημιουργία της εσωτερικής αγοράς μέχρι 
τις 31 Δεκεμβρίου 1992· ότι η εσωτερική αγορά 
εκτείνεται σε χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα στον οποίο 
εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών, προσώ­
πων, υπηρεσιών και κεφαλαίου, 
ότι ορισμένα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει οριζόντια 
νομοθεσία σχετικά με την ασφάλεια των προϊόντων, 
επιβάλλοντας ειδικότερα σε οικονομικούς συντελε­
στές, τη γενική υποχρέωση να παράγουν και να 
διαθέτουν στο εμπόριο μόνο ασφαλή προϊόντα- ότι οι 
νομοθεσίες αυτές διαφέρουν ως προς το επίπεδο 
προστασίας των προσώπων ότι οι διαφορές αυτές 
καθώς και η απουσία σχετικής νομοθεσίας σε άλλα 
κράτη ενδέχεται να δημιουργήσουν εμπόδια στο 
εμπόριο και στρέβλωση του ανταγωνισμού στην 
εσωτερική αγορά, 
ότι είναι, συνεπώς, αναγκαίο να διατυπωθεί σε κοινοτι­
κό επίπεδο μια γενική απαίτηση ασφαλείας για κάθε 
προϊόν που διατίθεται στην αγορά, σύμφωνα με την 
οποία τα προϊόντα πρέπει να μην παρουσιάζουν μη 
αποδεκτούς κινδύνους και οι ενδεχόμενοι χρήστες 
πρέπει να ενημερώνονται ως προς τους εναπομένοντες 
κινδύνους, 
ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται με 
την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων της κοινοτικής 
νομοθεσίας, ιδιαίτερα της νομοθεσίας στο γεωργικό 
τομέα καθώς και της νομοθεσίας για την ασφάλεια και 
την υγεία των εργαζομένων στους τόπους εργασίας, 
συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων για τα 
θέματα αυτά, ότι μεγάλος αριθμός κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων 
θεσπίζουν ειδικές απαιτήσεις όσον αφορά την υγεία και 
την ασφάλεια των προσώπων για συγκεκριμένο προϊόν 
ή κατηγορία προϊόντων ότι είναι σκόπιμο να εικάζεται 
ότι τα προϊόντα που κατασκευάζονται σύμφωνα με τις 
διατάξεις αυτές πληρούν την γενική απαίτηση ασφα­
λείας· ότι, ωστόσο, η υπόθεση αυτή δεν εμποδίζει τις 
αρμόδιες εθνικές αρχές να λαμβάνουν προληπτικά 
μέτρα για προϊόν ή κατηγορία προϊόντων που παρου­
σιάζουν ή ενδέχεται να παρουσιάσουν μη αποδεκτό 
κίνδυνο για την ασφάλεια και την υγεία των προσώπων, 
ότι είναι αδύνατο να θεσπιστεί κοινοτική νομοθεσία για 
κάθε προϊόν που υπάρχει ή ενδέχεται να αναπτυχθεί* ότι 
είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί ευρύτερο νομοθετικό 
πλαίσιο για να καλύπτονται τα προϊόντα αυτά καθώς και 
τα κενά που υπάρχουν στην υφιστάμενη και τη νεο­
εκδιδόμενη ειδική νομοθεσία, αποβλέποντας ιδίως 
στην εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της 
υγείας και της ασφάλειας των προσώπων, όπως ορίζεται 
στο άρθρο 100Α παράγραφος 3, 
ότι το καθήκον για την τήρηση της γενικής απαίτησης 
ασφαλείας πρέπει να συμπληρωθεί με την υποχρέωση 
των οικονομικών συντελεστών να παρακολουθούν 
διαρκώς την ασφάλεια των προϊόντων τα οποία διαχει­
ρίζονται στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους, 
ότι τα κράτη μέλη πρέπει να συγκροτήσουν τις 
κατάλληλες αρχές για τον έλεγχο της ασφάλειας των 
προϊόντων, οι οποίες έχουν την εξουσία να λαμβάνουν 
τα προσήκοντα μέτρα, 
ότι τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές 
αυτών λαμβάνουν δεόντως υπόψη αιτιολογημένες 
καταγγελίες από το ενδιαφερόμενο κοινό όσον αφορά 
τις ιδιότητες ασφαλείας ενός προϊόντος, 
ότι η αποτελεσματική επιτήρηση της ασφάλειας των 
προϊόντων απαιτεί τη διοργάνωση, σε εθνικό και 
κοινοτικό επίπεδο, συστήματος για την ταχεία ανταλ­
λαγή πληροφοριών σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης 
που σχετίζονται με την ασφάλεια των προϊόντων ότι 
είναι σκόπιμο να δοθεί στην Επιτροπή η εξουσία να 
θεσπίζει λεπρτομερείς κανόνες γι'αυτό το σύστημα 
ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών σε κοινοτικό επίπε­
δο, 
Αριθ. C 193/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 7. 89 
ότι πρέπει να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να περιορί­
ζουν την εμπορία προϊόντος που παρουσιάζει μη 
αποδεκτό κίνδυνο άμεσης ή σοβαρής μορφής, 
ότι προκειμένου να διασφαλιστεί η ενότητα της αγοράς, 
η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνεται για κάθε μέτρο που 
περιορίζει τους όρους διανομής ή εμπορίας ενός 
προϊόντος· ότι τέτοιου είδους μέτρα είναι δυνατό να 
λαμβάνονται μόνο σύμφωνα με τις διατάξεις της 
συνθήκης, και ιδίως τα άρθρα 30 έως 36, 
ότι ορισμένα κράτη μέλη, εφαρμόζοντας τη γενική 
απαίτηση ασφάλειας, ενδέχεται να λαμβάνουν διαφορε­
τικές αποφάσεις όσον αφορά συγκεκριμένο προϊόν, ότι 
οι διαφορές αυτές μπορεί να αποτελέσουν εμπόδιο στο 
ενδοκοινοτικό εμπόριο και ότι, σε ορισμένες περιπτώ­
σεις, μη αποδεκτή διαφορά όσον αφορά την προστασία 
των καταναλωτών και των χρηστών, 
ότι είναι συνεπώς αναγκαίο να προβλεφθεί κατάλληλος 
μηχανισμός που επιτρέπει τη λήψη μέτρων εφαρμο­
στέων στο σύνολο της Κοινότητας για την αντιμετώπι­
ση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης οι οποίες παρου­
σιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την Κοινότητα- ότι 
λόγω του εκτάκτου χαρακτήρα τους, τα μέτρα που 
λαμβάνονται με τη διαδικασία αυτή πρέπει να είναι 
μόνο προσωρινά και πρέπει να λαμβάνονται από την 
Επιτροπή και με τη βοήθεια επιτροπής αντιπροσώπων 
των κρατών μελών ότι, για λόγους αποτελεσματικότη­
τας, πρέπει να προβλεφθεί η συγκρότηση επιτροπής 
διαχείρισης σύμφωνα με τη διαδικασία II της απόφασης 
87/373/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ι) 
ότι η συνειδητοποίηση του προβλήματος της ασφά­
λειας των προϊόντων από το κοινό πρέπει να αυξηθεί 
διευκολύνοντας τη διεξαγωγή δημόσιας συζήτησης 
γύρω από τα θέματα αυτά, 
ότι είναι απαραίτητο τα κράτη μέλη να προβλέπουν τα 
κατάλληλα μέσα προσφυγής στις περιπτώσεις κατά τις 
οποίες οι εθνικές αρχές έχουν λάβει αντικανονικά 
μέτρα, 
ότι η λήψη μέτρων με βάση την παρούσα οδηγία ή 
ειδικότερα νομικά μέσα που αποβλέπουν στον ίδιο 
σκοπό δεν πρέπει να θεμελιώνει περαιτέρω νομική 
ευθύνη όσον αφορά την επανόρθωση ζημιών που έχουν 
προκληθεί, ιδίως με βάση την εθνική νομοθεσία που 
έχει θεσπιστεί κατ'εφαρμογή της οδηγίας 85/374/ΕΟΚ 
του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1985 περί προσεγγί­
σεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών 
διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ευθύνη 
για τα ελαττωματικά προϊόντα (2), 
ότι, η θέσπιση μέτρων όσον αφορά τα εισαγόμενα 
προϊόντα πρέπει να υλοποιείται σε συμφωνία με τις 
διεθνείς υποχρεώσεις, προκειμένου να προλαμβάνονται 
οι κίνδυνοι για την ασφάλεια και την υγεία των 
προσώπων, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρθρο 1 
1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται για την ασφάλεια 
των προϊόντων από τη στιγμή που διατίθενται για 
πρώτη φορά στην αγορά και καθόλη την προβλεπόμενη 
χρήση τους. 
2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με επιφύλαξη των 
διατάξεων που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο ειδικότε­
ρων κανόνων του κοινοτικού δικαίου. 
3. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη 
άλλων διαδικασιών κοινοποίησης που προβλέπονται 
στην κοινοτική νομοθεσία σχετικά και ειδικότερα στην 
οδηγία 83/189/ΕΟΚ του Συμβουλίου (3) και στην 
απόφαση 88/383/ΕΟΚ της Επιτροπής (4). 
Άρθρο 2 
Για τους σκοπούς της οδηγίας αυτής: 
α) «προϊόν» είναι κάθε βιομηχανικά παραγόμενο 
προϊόν και αγροτικό προϊόν, καθώς και 
— κάθε μέρος του προϊόντος, όπως πρώτες ύλες, 
ουσίες, κατασκευαστικά μέρη και ημιτελικά 
προϊόντα, 
— κινητά μέρη ενσωματωμένα σε σταθερά, 
— επανασυσκευασμένα προϊόντα ή κάθε άλλο προ­
ϊόν το οποίο δεν προσφέρεται ως «νέο» εφόσον η 
προσφορά αυτή πραγματοποιείται στο πλαίσιο 
των συνήθων συναλλαγών, 
β) «ασφαλές προϊόν» είναι προϊόν το οποίο δεν 
παρουσιάζει, είτε έμμεσα είτε άμεσα, ιδίως από 
άποψη σχεδιασμού, σύνθεσης, κατασκευής, λει­
τουργίας, περιτυλίγματος, συναρμολόγησης συντή­
ρησης ή τελικής διάθεσης, οδηγιών χρήσεως και 
οποιασδήποτε άλλης ιδιότητας του, ένα μη αποδεκτό 
κίνδυνο για την ασφάλεια και την υγεία των 
προσώπων, ιδίως με την επίδραση του σε άλλα 
προϊόντα ή με το συνδυασμό του με αυτά, 
γ) ο «μη αποδεκτός κίνδυνος» αξιολογείται με την 
εφαρμογή ειδικότερων απαιτήσεων όσον αφορά την 
υγεία και την ασφάλεια όπως αναφέρεται στο 
άρθρο 5, σύμφωνα με τα ακόλουθα γενικά κριτήρια: 
αα) η εκούσια χρήση ή η κατανάλωση ενός προϊό­
ντος υπό κανονικές συνθήκες, συμπεριλαμβα­
νομένης κάθε ειδικής παρουσίασης η οποία 
γίνεται από τον προμηθευτή ή εξ ονόματος του 
για το σκοπό αυτό, καθώς και κάθε άλλη λογικά 
αναμενόμενη χρήση ή κατανάλωση, 
ββ) ο αναμενόμενος χρόνος χρήσης. 
Κάθε κακή λειτουργία ή ελάττωμα προϊόντος, το 
οποίο δεν επηρεάζει τις ιδιότητες ασφαλείας του, δεν 
λαμβάνεται υπόψη. 
0) ΕΕ αριθ. L 197 της 18. 7. 1987, σ. 33. 
(2) ΕΕ αριθ. L 210 της 7. 8. 1985, σ. 29. (3) ΕΕ αριθ. L 109 της 26. 4. 1983, σ. 8. 
(4) ΕΕ αριθ. L 183 της 14. 7. 1988, σ. 34. 
31. 7. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/3 
Η δυνατότητα να επιτευχθούν υψηλότερα επίπεδα 
ασφαλείας ή η ύπαρξη άλλων προϊόντων της ιδίας 
κατηγορίας, τα οποία παρουσιάζουν χαμηλότερο 
βαθμό κινδύνου, δεν αποτελούν αυτά καθεαυτό λόγο 
για το χαρακτηρισμό του κινδύνου που παρουσιάζει 
ένα προϊόν ως μη αποδεκτό, 
δ) «προμηθευτής» είναι: 
— ο κατασκευαστής προϊόντος, 
— ο εισαγωγέας στην Κοινότητα από τρίτη χώρα 
— οι διανομείς ή άλλες επαγγελματίες στο κύκλωμα 
της εμπορίας στο βαθμό που οι δραστηριότητες 
τους ενδέχεται να επηρεάσουν τις ιδιότητες του 
εμπορεύσιμου προϊόντος, 
ε) «αναμενόμενος χρόνος χρήσεως» είναι ο χρόνος 
κατά τον οποίο λογικά αναμένεται ότι ένα προϊόν 
μπορεί να χρησιμοποιηθεί υπό κανονικές συνθήκες 
και για τη χρήση για την οποία προορίζεται. 
Άρθρο 3 
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα 
προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι μόνο ασφαλή 
προϊόντα διατίθενται στην αγορά, ανεξάρτητα από τους 
εμπορικούς όρους υπό τους οποίους γίνεται η διάθεση 
αυτή. 
Τα μέτρα αυτά επεκτείνονται στις δραστηριότητες που 
ενδεχομένως επηρεάζουν την ασφάλεια προϊόντος, 
ιδίως την κατεργασία, παραγωγή, συσκευασία, αποθή­
κευση, μεταφορά, εγκατάσταση και, όπου αυτό είναι 
αναγκαίο, την τελική διάθεση του προϊόντος. 
Άρθρο 4 
1. Στα μέτρα τα οποία πρέπει να λαμβάνουν τα κράτη 
μέλη δυνάμει του άρθρου 3 περιλαβάνονται αυτά που 
είναι αναγκαία προκειμένου να διασφαλίζεται ότι, όταν 
ένα προϊόν, λόγω της φύσεως του ή για τεχνικούς ή/και 
οικονομικούς λόγους, παρουσιάζει σημαντικό κίνδυνο, 
που είναι όμως αποδεκτός, ο κίνδυνος αυτός γνωστο­
ποιείται με την κατάλληλη ένδειξη κατά τρόπο ώστε να 
ενημερώνεται ο χρήστης ή ο καταναλωτής για τον 
κίνδυνο αυτό, και 
α) να λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, 
— η προβλεπόμενη χρήση, κατανάλωση, συσκευα­
σία, μεταφορά και αποθήκευση του προϊόντος 
υπό κανονικές συνθήκες, και κάθε ειδική παρου­
σίαση εκ μέρους του προμηθευτή ή εξ ονόματος 
του, καθώς και άλλη εύλογη ή πιθανή χρήση ή 
κατανάλωση, 
— η διαπίστωση και η γνώση που είναι εύλογο να 
αναμένεται από τον προβλεπόμενο ή τον πιθανό 
χρήστη ή καταναλωτή και 
β) να εξασφαλίζεται ότι παρέχονται ευκρινώς οι 
σχετικές προειδοποιήσεις, όταν είναι απαραίτητο 
για κάθε στάδιο της χρήσης, της κατανάλωσης και 
της τελικής διάθεσης καθώς και, εφόσον απαιτείται, 
καθόλο τον αναμενόμενο χρόνο χρήσης του προϊό­
ντος. 2. Στις περιπτώσεις που είναι αναγκαίο, η ένδειξη 
κινδύνου πρέπει να παρέχεται κατά τρόπο που επιτρέπει 
σε κάθε προβλεπόμενο ή πιθανό χρήστη ή καταναλωτή 
να αξιολογεί ο ίδιος τον κίνδυνο πριν το προϊόν 
περιέλθει στην κατοχή του ή πριν το χρησιμοποιήσει, 
εφόσον η ένδειξη αυτή αποτελεί σημαντικό στοιχείο 
για την απόφαση του να αγοράσει ή να χρησιμοποιήσει 
το προϊόν. 
Άρθρο 5 
1. Ένα προϊόν το οποίο έχει παραχθεί σύμφωνα με 
τους ειδικούς κοινοτικούς ή εθνικούς κανόνες που 
καθορίζουν τις σχετικές απαιτήσεις όσον αφορά την 
υγεία και την ασφάλεια τις οποίες πρέπει να πληροί το 
εν λόγω προϊόν προκειμένου να διατεθεί στο εμπόριο, 
θεωρείται ότι ανταποκρίνεται στην υποχρέωση σύμφω­
να με την οποία μόνον ασφαλή προϊόντα διατίθενται 
στην αγορά. 
2. Εάν δεν υπάρχουν ειδικοί κανόνες, η συμμόρφωση 
προϊόντος ή κατηγορίας προϊόντων προς τη γενική 
απαίτηση ασφαλείας εξετάζεται λαμβάνοντας υπόψη το 
επίπεδο της τεχνολογίας, το επίπεδο των επιστημονι­
κών και τεχνολογικών γνώσεων, τη δυνατότητα της 
πρακτικής εφαρμογής καθώς και την επαγγελματική 
δεοντολογία όσον αφορά την υγεία και την ασφάλεια 
στο σχετικό κλάδο. 
Άρθρο 6 
Στα μέτρα τα οποία απαιτείται να λάβουν τα κράτη μέλη 
σύμφωνα με το άρθρο 3 περιλαμβάνονται αυτά που 
διασφαλίζουν ότι ο προμηθευτής προϊόντος μεριμνά για 
τη διαρκή παρακολούθηση, όπως αναφέρεται στον 
ενδεικτικό κατάλογο του παραρτήματος 1, της ασφά­
λειας των προϊότων τα οποία διατίθενται στην αγορά 
από αυτό, προκειμένου να έχει ο ίδιος καλή πληροφό­
ρηση σχετικά με οποιονδήποτε μη αποδεκτό κίνδυνο 
που ενδέχεται να παρουσιάζουν τα προϊόντα αυτά, με 
σκοπό την περαιτέρω αποφυγή του κινδύνου αυτού. 
Στην περίπτωση των διανομέων ή των επαγγελματιών 
εκτός των κατασκευαστών ή των εισαγωγέων, το 
καθήκον της παρακολούθησης αφορά μόνο τις δραστη­
ριότητες τους εφόσον αυτές επηρεάζουν ενδεχομένως 
την ασφάλεια του προϊόντος. 
Άρθρο 7 
1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να 
α) συγκροτούν ή/και κατονομάζουν τις αρμόδιες 
αρχές που ελέγχουν τη συμμόρφωση των προϊόντων 
προς την υποχρέωση να διατίθενται μόνο ασφαλή 
προϊόντα στην αγορά, 
β) εξασφαλίζουν ταυτόχρονα την τεχνική επάρκεια 
και την αμεροληψία των αρχών, όπου αυτό είναι 
δυνατό, με βάση τα εναρμονισμένα ευρωπαϊκά 
πρότυπα, 
γ) διασφαλίζουν ότι οι αρχές διαθέτουν τις αναγκαίες 
εξουσίες για τη λήψη των κατάλληλων μέτρων 
σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. 
Ενδεικτικτός κατάλογος των εξουσιών αυτών παρα­
τίθεται στο παράρτημα 2, 
Αριθ. C 193/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 7. 89 
δ) εξασφαλίζουν ότι οι αρχές είναι σε θέση να 
λαμβάνουν υπόψη και, όπου αυτό είναι αναγκαίο, να 
συλλέγουν τακτικά και επί μονίμου βάσεως τα 
σχετικά δεδομένα από τις πηγές που είναι σε θέση 
να προσφέρουν στοιχεία σχετικά με τους κινδύνους 
που ενδέχεται να παρουσιάζουν τα προϊόντα, και 
ιδίως στοιχεία βασιζόμενα στην εμπειρία από 
ατυχήματα, περιστατικά ασθενειών ή άλλων προ­
σωπικών λόγων, οι οποίοι 
— είναι πιθανό ότι σχετίζονται με ιδιότητες προϊό­
ντος 
— είναι σοβαρής μορφής και πιθανόν να επαναλη­
φθούν 
— δεν οφείλονται σε μη προβλέψιμη κακή χρήση 
του προϊόντος ή σε αθέτηση ορθής οδηγίας ή 
προειδοποίησης, 
ε) εξασφαλίζουν ότι οι αρχές λαμβάνουν δεόντως 
υπόψη τις αιτιολογημένες καταγγελίες σχετικά με 
τις ιδιότητες ασφαλείας ενός προϊόντος, ιδίως όταν 
προέρχονται από οργανώσεις καταναλωτών, επαγ­
γελματικές και συνδικαλιστικές ενώσεις καθώς και 
από τους αντιπροσώπους τους, 
στ) γνωστοποιούν στην Επιτροπή τις αρχές. Η Επιτρο­
πή ανακοινώνει τα στοιχεία αυτά στα άλλα κράτη 
μέλη και δημοσιεύει αυτά στην Επίσημη Εφημερίδα 
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
2. Η συμμόρφωση προϊόντος προς τα κριτήρια 
αξιολόγησης που καθορίζονται στο άρθρο 5, και ιδίως 
προς τους ειδικούς κανόνες που αναφέρονται στην 
παράγραφο 1, δεν εμποδίζουν τις αρμόδιες αρχές των 
κρατών μελών να λαμβάνουν, σύμφωνα με τις ισχύουσες 
διαδικασίες, τα προληπτικά μέτρα που προβλέπονται 
στην παρούσα οδηγία, ή οποιοδήποτε άλλο μέτρο, 
εφόσον τούτο προβλέπεται από την ειδική νομοθεσία 
που καλύπτει συγκεκριμένο προϊόν ή κατηγορία 
προϊόντων, στις περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάρχουν 
ενδείξεις ότι ένα προϊόν παρά τη συμμόρφωση του, 
παρουσιάζει ή ενδέχεται να παρουσιάζει μη αποδεκτό 
κίνδυνο. 
Άρθρο 8 
1. Όταν ένα κράτος μέλος προτίθεται να λάβει ή έχει 
λάβει μέτρα σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 10, τα οποία 
περιορίζουν τη διάθεση ή επιβάλλουν την απόσυρση 
προϊόντος από την αγορά, το κράτος μέλος οφείλει, στο 
βαθμό που αυτό δεν απαιτείται από άλλη ειδική 
κοινοτική νομοθεσία που καλύπτει το συγκεκριμένο 
προϊόν ή κατηγορία προϊόντων, να κοινοποιεί αμελητί 
στην Επιτροπή αυτά τα μέτρα εκθέτοντας τους λόγους 
για τη λήψη τους. Η υποχρέωση αυτή δεν εφαρμόζεται 
το μέτρο έχει μόνο τοπικό χαρακτήρα. 
2. Τα εθνικά μέτρα τα οποία κοινοποιούνται σύμφωνα 
με την παράγραφο (1) εξετάζονται σύμφωνα με τη 
διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 14. Η Επιτροπή 
έχει το δικαίωμα να υποβάλει σχέδιο για οποιοδήποτε 
μέτρο θεωρεί κατάλληλο. Άρθρο 9 
1. Κάθε κράτος μέλος λαμβάνει όλα τα αναγκαία 
μέτρα για να διασφαλίζει ότι οι πληροφορίες σχετικά με 
ένα μη αποδεκτό κίνδυνο τον οποίο παρουσιάζει ή 
ενδέχεται να παρουσιάζει προϊόν που διατίθεται η είναι 
πιθανό να διατεθεί στην επικράτεια του, στις περιπτώ­
σεις όπου ο κίνδυνος αυτός είναι ή μπορεί να είναι 
σοβαρός και άμεσος, ανταλλάσονται ταχέως μεταξύ των 
αρμοδίων αρχών αυτού, ώστε να συγκεντρωθούν και να 
αξιολογηθούν όλες οι σχετικές πληροφορίες κατά τον 
αποτελεσματικότερο τρόπο. 
2. Όταν ένα κράτος μέλος διαθέτει πληροφορίες 
σχετικά με την ύπαρξη ή το ενδεχόμενο σοβαρού και 
άμεσου κινδύνου ο οποίος δεν έχει μόνο τοπικό 
χαρακτήρα, ενημερώνει αμέσως την Επιτροπή σχετικά 
καθώς και για τα μέτρα τα οποία έχει λάβει ή 
προβλέπεται να λάβει, ιδίως μάλιστα τα μέτρα σύμφωνα 
με το άρθρο 10. Η Επιτροπή μεριμνά, στις περιπτώσεις 
που αυτό είναι αναγκαίο, για την ταχεία διαβίβαση των 
πληροφοριών αυτών στα άλλα κράτη μέλη. 
Η υποχρέωση αυτή δεν εφαρμόζεται σε προϊόντα για τα 
οποία, σύμφωνα με άλλες κοινοτικές διατάξεις, προβλέ­
πονται άλλες ισοδύναμες διαδικασίες ενημέρωσης. 
3. Λεπτομερείς διαδικασίες για τη διαβίβαση των 
πληροφοριών κατά την έννοια της παραγράφου (2) 
καθορίζονται από την Επιτροπή σε συμφωνία με τις 
αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. 
4. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ύπαρξη πιθανού 
κινδύνου κατά την έννοια της παραγράφου 1 έχει 
περιέλθει σε γνώση της Επιτροπής, χωρίς αυτή να έχει 
λάβει τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παρά­
γραφο (2), το υπεύθυνο κράτος μέλος παρέχει αμέσως, 
όταν αυτό ζητηθεί από την Επιτροπή, όλες τις σχετικές 
πληροφορίες τις οποίες έχει στην διάθεση του ή που 
έχει τη δυνατότητα να συγκεντρώσει. 
5. Τα κράτη μέλη καθορίζουν την αρμόδια αρχή η 
οποία είναι επιφορτισμένη και κατάλληλα εξοπλισμένη 
ώστε να διασφαλίζει την αποτελεσματική συνεργασία 
με την Επιτροπή σύμφωνα με τις παραγράφους (2) 
και (4) καθώς και την αποτελεσματική εφαρμογή των 
μέτρων που λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία του 
άρθρου 14. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν σχετικά την 
Επιτροπή. 
Άρθρο 10 
1. α) Όταν η αρμόδια αρχή κράτους μέλους έχει 
βάσιμους λόγους να υποθέτει ότι ένα προϊόν 
παρουσιάζει μη αποδεκτό κίνδυνο άμεσης και 
σοβαρής μορφής εκδίδει διαταγή με την οποία 
απαγορεύει στους παραλήπτες, κατά τη διάρκεια 
περιόδου που λήγει το αργότερο τρεις μήνες μετά 
την ημερομηνία της διαταγής όπως ορίζεται 
σ'αυτή, να διαθέτουν, να προσφέρουν προς 
διάθεση, να συμφωνούν να διαθέσουν ή να 
εκθέτουν το σχετικό προϊόν. 
β) Η διαταγή που αναφέρεται στο στοιχείο α) είναι 
δυνατό να επιβάλει απαιτήσεις όσον αφορά την 
επισήμανση ή άλλες ενδείξεις που πρέπει να 
συνοδεύουν το προϊόν, ως όρο για την εκ νέου 
διάθεση του στην αγορά. 
31. 7. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/5 
γ) Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει συμφέρον ως προς 
το προϊόν για το οποίο έχει εκδοθεί η διαταγή 
έχει τη δυνατότητα να προσφύγει στις αρμόδιες 
αρχές και να ζητήσει την κατάργηση της διατα­
γής· 
2.Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους κρίνει ότι 
ένα προϊόν παρουσιάζει μη αποδεκτό κίνδυνο άμεσης 
και σοβαρής μορφής λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για 
την απόσυρση, την απαγόρευση ή την περιορισμένη 
διάθεση του προϊόντος αυτού στην αγορά. 
Άρθρο Π 
Όταν, είτε μέσω των πληροφοριών που παρέχουν τα 
κράτη μέλη, ιδίως σύμφωνα με το άρθρο 9, ή μέσω 
κοινοποιήσεως από τα κράτη μέλη, ιδίως σύμφωνα με το 
άρθρο 8, περιέλθει στην γνώση της Επιτροπής η 
ύπαρξη πιθανού κινδύνου άμεσης και σοβαρής μορφής, 
που συνδεένται άμεσα ή έμμεσα με τις ιδιότητες 
ασφάλειας προϊόντος, και ο οποίος κίνδυνος: 
α) επηρεάζει ή ενδέχεται να επηρεάσει σοβαρά, άμεσα 
ή έμμεσα, την ασφάλεια και την υγεία ενός απροσ­
διόριστου αριθμού προσώπων σε περισσότερα από 
ένα κράτος μέλος και, 
β) δεν είναι δυνατό να αντιμετωπιστεί ικανοποιητικά 
ιδιαίτερα λόγω του επείγοντος χαρακτήρα ή/και της 
πολυπλοκότητας του προβλήματος ασφαλείας, με 
άλλες διαδικασίες ενημέρωσης, διαβουλεύσεων, 
συντονισμού και λήψεως αποφάσεων καθώς και με 
τις σχετικές εξουσίες που προβλέπονται από την 
ειδική κοινοτική νομοθεσία για το εν λόγω προϊόν ή 
κατηγορία προϊόντων, και 
γ) μπορεί να αντιμετωπιστεί με τη λήψη κατάλληλων 
μέτρων που εφαρμόζονται στο σύνολο την Κοινότη­
τας, προκειμένου να διασφαλίζεται κατά τον καλύτε­
ρο τρόπο η προστασία των προσώπων και η καλή 
λειτουργία της κοινής αγοράς, 
είτε κινεί τη διαδικασία διαβουλεύσεων και ερευνών 
όπως ορίζεται στο άρθρο 12 είτε λαμβάνει απευθείας τα 
κατάλληλα προσωρινά μέτρα για την πρόληψη του 
εξεταζόμενου κινδύνου, όπως αυτά που αναφέρονται 
στο παράρτημα 2 σημείο (2) στοιχείο δ) ώς θ) σύμφωνα 
με τη διαδικασία του άρθου 14. 
Άρθρο 12 
1. Όταν η Επιτροπή αποφασίζει να κινήσει τη 
διαδικασία σύμφωνα με το παρόν άρθρο, ανακοινώνει 
αμέσως την απόφαση της στα κράτη μέλη μαζί με 
περίληψη των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων. 
2. Ο στόχος της διαδικασίας είναι, μέσα στα όρια που 
τίθενται από τις περιστάσεις και τον επείγοντα χαρα­
κτήρα του προβλήματος ασφαλείας, 
— η συγκέντρωση πληροφοριών σχετικά με τη φύση 
και το εύρος του κινδύνου, 
— ο εντοπισμός των αιτίων του και η αξιολόγηση των 
δυνατών μέσων για την πρόληψη του, — η πλήρη εξέταση της ανάγκης για τη λήψη κατάλλη­
λων μέτρων εφαρμοστέων στο σύνολο της Κοινότη­
τας. 
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν, κατόπιν αιτήσεως της 
Επιτροπής, κάθε μέτρο το οποίο είναι αναγκαίο και 
κατάλληλο για τους σκοπούς της παρούσας διαδικα­
σίας, ιδίως τα μέτρα τα οποία αναφέρονται στο 
παράρτημα 2 σημείο (2) στοιχεία α), β) και γ) προκειμέ­
νου να συγκεντρώσουν τις κατάλληλες πληροφορίες. 
Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμελητί τα αποτελέσματα 
και τις εμπειρίες από τα μέτρα αυτά στην Επιτροπή. 
4. Η Επιτροπή ανακοινώνει στα κράτη μέλη τα 
αποτελέσματα των ερευνών. 
Άρθρο 13 
Η Επιτροπή υποβοηθείται από την επιτροπή για τις 
καταστάσεις έκτακτης ανάγκης που αφορούν την 
ασφάλεια των προϊόντων, η οποία στη συνέχεια 
καλείται «επιτροπή», αποτελούμενη από αντιπροσώ­
πους των κρατών μελών και προεδρευόμενη από τον 
αντιπρόσωπο της Επιτροπής. 
Άρθρο 14 
1. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην 
Επιτροπή σχέδιο των μέτρων τα οποία πρέπει να 
ληφθούν. Η Επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της επί του 
σχεδίου μέσα σε προθεσμία την οποία καθορίζει ο 
πρόεδρος ανάλογα με το επείγον του θέματος. Η γνώμη 
διατυπώνεται με την πλειοψηφία που καθορίζεται στο 
άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης στην περίπτω­
ση αποφάσεων τις οποίες καλείται να λάβει το 
Συμβούλιο κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής. Οι 
ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών στην 
Επιτροπή σταθμίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του εν 
λόγω άρθρου. Ο πρόεδρος δεν ψηφίζει. 
Η Επιτροπή λαμβάνει τα μέτρα τα οποία έχουν άμεση 
εφαρμογή. Ωστόσο, αν αυτά τα μέτρα δεν είναι σύμφωνα 
με τη γνώμη της Επιτροπής, ανακοινώνονται αμελητί 
από την Επιτροπή στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση 
αυτή, η Επιτροπή έχει δικαίωμα να αναβάλει την 
εφαρμογή των μέτρων τα οποία έχει αποφασίσει για 
περίοδο πέντε εργάσιμων ημερών από την ημερομηνία 
της ανακοίνωσης. 
Το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική πλειοψηφία, 
μπορεί να λάβει διαφορετική απόφαση μέσα στην 
προθεσμία που αναφέρεται στο τρίτο εδάφιο. 
2. Κάθε μέτρο, το οποίο λαμβάνεται σύμφωνα με την 
παρούσα διαδικασία, ισχύει το πολύ επί έξι μήνες. Η 
παράταση της ισχύος του αποφασίζεται με την ίδια 
διαδικασία. 
3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα 
προκειμένου να εφαρμόζουν τις αποφάσεις που λαμβά­
νονται σύμφωνα με την παρούσα διαδικασία μέσα σε 
προθεσμία 10 ημερών. 
4. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών οι οποίες 
είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή των μέτρων που 
λαμβάνονται σύμφωνα με την παρούσα διαδικασία 
Αριθ. C 193/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 7. 89 
παρέχουν τη δυνατότητα σε κάθε ενδιαφερόμενο να 
υποβάλει τις απόψεις του, σε προθεσμία ενός μηνός, και 
ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. 
Άρθρο 15 
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα 
προκειμένου να διασφαλίζεται ότι κάθε πληροφορία 
που καλύπτεται από το επαγγελματικό απόρρητο και 
σχετίζεται τις ιδιότητες ασφαλείας προϊόντος, η οποία 
έχει περιέλθει σε γνώση των αρμοδίων αρχών, τηρείται 
απόρρητη, εκτός εάν, όπως επιβάλλεται από τις 
περιστάσεις, οι πληροφορίες αυτές πρέπει να ανακοινω­
θούν στο κοινό προκειμένου να διασφαλίζεται επαρκώς 
η προστασία της υγείας και της ασφάλειας των 
προσώπων. 
Άρθρο 16 
Η παρούσα οδηγία δεν προδικάζει την εφαρμογή της 
οδηγίας 85/374/ΕΟΚ. 
Άρθρο 17 
1. Κάθε απόφαση, η οποία λαμβάνεται σύμφωνα με 
την παρούσα οδηγία και προβλέπει περιορισμούς όσον 
αφορά την διάθεση προϊόντος στην αγορά ή απαιτεί την 
απόσυρση προϊόντος από την αγορά αναφέρει επακρι­
βώς τους λόγους στους οποίους βασίζεται. Η απόφαση 
αυτή κοινοποιείται όσο το δυνατό γρηγορότερα στον 
ενδιαφερόμενο, ο οποίος ταυτόχρονα ενημερώνεται ως 
προς τα ένδικα μέσα που έχει στη διάθεση του σύμφωνα 
με τους νόμους που ισχύουν στον ενδιαφερόμενο 
κράτος μέλος με τις προθεσμίες για την άσκηση αυτών 
των ενδίκων μέσων. 
Οι ενδιαφερόμενοι πρέπει, εφόσον αυτό είναι δυνατό, 
να έχουν την δυνατότητα να υποβάλουν τις απόψεις 
τους πριν από τη λήψη του μέτρου. Αν αυτό δεν είναι 
δυνατό, ιδίως λόγω του επείγοντος του προβλήματος, η 
δυνατότητα αυτή δίδεται σε εύθετο χρόνο, μετά την 
θέση σε εφαρμογή του μέτρους. 
Τα μέτρα που απαιτούν την απόσυρση προϊόντος 
περιλαμβάνουν διατάξεις ώστε οι κάτοχοι του προϊό­ντος αυτού, ιδίως οι διανομείς και οι τελικοί χρήστες ή 
καταναλωτές, να ενθαρρύνονται προς διευκόλυνση της 
απόσυρσης. 
2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν στην νομοθεσία τους 
ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπου, το οποίο δημόσια 
αμφισβητεί τις ιδιότητες ασφαλείας προϊόντων, με 
μοναδικό σκοπό την προώθηση της συνειδητοποίησης 
του κοινού σε θέματα υγείας και ασφάλειας, δεν 
θεωρείται υπεύθυνο για τις οικονομικές επιπτώσεις τις 
οποίες ενδέχεται να συνεπάγεται τέτοιου είδους δημό­
σια συζήτηση εφόσον οι δηλώσεις αυτές είναι πράγματι 
ουσιαστικές, γίνονται καλή τη πίστει και χωρίς 
διακρίσεις παρουσιάζονται με τρόπο αντικειμενικό και 
στηρίζονται σε σοβαρά επιχειρήματα. 
3. Τα κράτη μέλη εγκαθιστούν τους αναγκαίους 
διοικητικούς και νομοθετικούς μηχανισμούς προκειμέ­
νου να εξασφαλίζεται ότι οι προμηθευτές προϊόντων, 
των οποίων έχει αμφισβητηθεί η ασφάλεια κατά τρόπο 
που αντιβαίνει στην παράγραφο 2), έχουν στην διάθεση 
τους τα κατάλληλα ένδικα μέσα. 
4. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι κάθε αντικανονι­
κό μέτρο που έχει ληφθεί από τις αρμόδιες αρχές και 
εισάγει περιορισμούς όσον αφορά τη διάθεση προϊό­
ντος στην αγορά είναι δυνατόν να αποτελέσει αντικεί­
μενο προσφυγής στα Δικαστήρια. 
Άρθρο 18 
1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, 
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, καθώς και τις 
ανάλογες κυρώσεις, που απαιτούνται προκειμένου να 
συμμορφωθούν με την οδηγία αυτή την 1η Ιανουαρίου 
1991 το αργότερο. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή 
σχετικά. 
2. Οι διατάξεις που έχουν θεσπιστεί δυνάμει της 
παραγράφου 1 παραπέμπουν ρητά στην παρούσα οδη­
γία. 
Άρθρο 19 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΛΛΗΛΩΝ ΡΥΘΜΙΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 2 
α) Κατάλληλη επισήμανση προϊόντος ή παρτίδας προϊόντων η οποία επιτρέπει την αναγνώριση του 
προϊόντος σε μεταγενέστερο στάδιο. 
β) Τακτική ή τυχαία δοκιμή προϊόντων ως προς τις ιδιότητες του που αφορούν την ασφάλεια. 
γ) Κατάλληλες συμφωνίες με άλλους προμηθευτές και καταναλωτές στον επαγγελματικό τομέα καθώς 
και με γενικές επαγγελματικές οργανώσεις σχετικές με την εξεταζόμενη κατηγορία προϊόντων με 
σκοπό τη συγκέντρωση και την ανταλλαγή, επί τακτικής βάσεως, πληροφοριών που αφορούν θέματα 
ασφάλειας της εξεταζόμενης κατηγορίας προϊόντων. 
δ) Συστηματική εκτίμηση και αξιολόγηση των καταγγελιών που αφορούν προϊόν ή λόγους επιστροφής, 
ακόμα και όταν δεν βασίζονται άμεσα στις ιδιότητες ασφαλείας του προϊόντος. 
31. 7. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 193/7 
ε) Τήρηση επί τακτικής βάσεως επαρκών στοιχείων για τις ρυθμίσεις αυτές και για τα αποτελέσματα 
τους. 
στ) Όπου αυτό είναι αναγκαίο για την αποτελεσματική παρακολούθηση, καθορισμός προσώπου ή 
υπηρεσίας ειδικά επιφορτισμένης για τη διοργάνωση τέτοιου είδους ρυθμίσεων και για την επίβλεψη 
της καλής λειτουργίας τους. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΕΞΟΥΣΙΩΝ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ 
1. Εξουσίες για τη λήψη των κατάλληλων μέτρων για: 
— την οργάνωση κατάλληλων ελέγχων ως προς την ασφάλεια των προϊόντων ακόμα και μετά την 
αρχική διάθεση τους στην αγορά ως ασφαλών, σε επαρκή κλίμακα και ειδικά από την άποψη του 
εναπομένοντος κινδύνου, μέχρι το στάδιο της τελικής τους διάθεσης, 
— τον έλεγχο της τήρησης των διατάξεων που αφορούν τη διαρκή παρακολούθηση εκ μέρους των 
προμηθευτών. 
2. Εξουσίες για τη λήψη κατάλληλων προληπτικών μέτρων, όπως: 
α) η απαίτηση παροχής όλων των χρήσιμων πληροφοριών από τους πιθανούς ενδιαφερόμενους, 
όπως είναι οι προμηθευτές και, όπου αυτό είναι αναγκαίο, από άλλο φυσικό ή νομικό πρόσωπο, 
β) η απαίτηση προσκόμισης δειγμάτων προϊόντος ή γραμμής παραγωγής, η κατάσχεση ή η 
παρακράτηση προϊόντων και όπου είναι αναγκαίο, η επίσκεψη στις εγκαταστάσεις ή 
οποιοδήποτε άλλο χώρο για το σκοπό αυτό, 
γ) η αύξηση του αριθμού και του εύρους των ελέγχων, των δοκιμών, των αναλύσεων και των άλλων 
παρόμοιων ενεργειών οι οποίες κανονικά προβλέπονται για το εξεταζόμενο προϊόν ή κατηγορία 
προϊόντων, ή η εφαρμογή τέτοιου είδους μέτρων ad hoc, 
δ) η δημοσίευση στα κατάλληλα μέσα ενημερώσεως και με την κατάλληλη μορφή, δημόσιων 
προειδοποιήσεων απευθυνόμενων σε όσους, υπό κανονικές συνθήκες αναμένεται ότι αποτελούν 
τους χρήστες ή καταναλωτές προϊόντος, αλλά, όταν αυτό είναι αναγκαίο, απευθυνόμενων επίσης 
προς το ευρύ κοινό, 
ε) η απαίτηση προς τους κατασκευαστές, τους εισαγωγείς και, όπου αυτό είναι αναγκαίο προς κάθε 
άλλο επαγγελματία και, κατά περίπτωση, επίσης προς τους τελικούς χρήστες ή τους τελικούς 
καταναλωτές, να απευθύνουν τις κατάλληλες προειδοποιήσεις προς όλα τα πρόσωπα που είναι 
πιθανό να εκτεθούν στο σχετικό κίνδυνο, και όπου αυτό είναι αναγκαίο, προς το ευρύ κοινό, 
στ) η απαίτηση προς τους κατασκευαστές να προσθέτουν τις κατάλληλες προειδοποιητικές ενδείξεις 
στο σχετικό προϊόν, και όπου αυτό είναι αναγκαίο, η απαίτηση αυτή μπορεί να απευθύνεται 
επίσης στους διανομείς ή τους άλλους επαγγελματίες, 
ζ) η επιβολή των κατάλληλων περιορισμών όσον αφορά τους όρους διανομής και εμπορίας και, κατά 
περίπτωση, της τελικής διάθεσης προϊόντος, 
η) η απαίτηση διενέργειας κατάλληλων αλλαγών σε προϊόν ή γραμμή παραγωγής, ή η απαγόρευση, 
είτε προσωρινά είτε οριστικά, της περαιτέρω παραγωγής ή εμπορίας ή, στην περίπτωση πρώτων 
υλών, ουσιών, συστατικών, ημι-προϊόντων ή οποιουδήποτε άλλου μέρους, η απαγόρευση της 
χρησιμοποίησης, της ενσωμάτωσης ή του συνδυασμού αυτών με ορισμένους τύπους ή κατηγορίες 
προϊόντων, 
θ) η απόσυρση προϊόντος που έχει διατεθεί στην αγορά, — ακόμα και όταν βρίσκεται ήδη στην 
κατοχή τελικού χρήστη ή τελικού καταναλωτή — και, όταν αυτό είναι αναγκαίο, η καταστροφή 
του υπό τις αρμόζουσες συνθήκες. Ανάλογα με τις περιστάσεις, οι αρχές των κρατών μελών έχουν 
τη δυνατότητα 
αα) να καλέσουν ένα κατασκευαστή να αποσύρει εθελοντικά, κατά τον αποτελεσματικότερο 
τρόπο, ένα προϊόν, 
ββ) να επιβάλουν στους κατασκευαστές να αποσύρουν, κατά τον αποτελεσματικότερο τρόπο, ένα 
προϊόν, 
γγ) να κατασχέσουν προϊόν σε οποιαδήποτε φάση της διαδικασίας παραγωγής ή της αλυσίδας 
διανομής και, όπου είναι αναγκαίο, στις εγκαταστάσεις ή τις κατοικίες των τελικών χρηστών 
ή των τελικών καταναλωτών.