ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 08.11.1995 
COM(95) 522 τβλικό 
ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ 
ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΣΧΕΤΙΚΑ MB ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗ 
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΟΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΥ ΑΦΟΡΑ ΤΗ 
ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 
ΠΕΡΙΛΗΦΗ 
Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
II. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
III. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ 
IV. ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
- ΡΟΕΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 
- ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
V. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ 
VI. ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
VII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
ΠΕΡΙΛΗΦΗ 
Το ψήφισμα του Συμβουλίου της 7 ης Μαΐου 1990 σχετικά με την πολιτική ιτου αφορά τη διαχείριση 
αποβλήτων, η οποία ανταποκρίνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την κατάρτιση μίας 
κοινοτικής στρατηγικής για τη διαχείριση των αποβλήτων, περιλαμβάνε ι μία σε ιρά κατευθυντηρίων 
•γραμμών και απαιτήσεων που αποβλέπουν στον προσανατολισμό της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα 
αυτόν κατά την δεκαετία του 1990. 
Στην παρούσα έκθεση, ηΕπιτροπή παρουσίαζε ι την προσέτι ση π ου ακολούθησε y ια την κατάρτιση 
μιας σφαιρικής πολιτικής για τα απόβλητα στην Κοινότητα, η οποία καλύπτει τους τύπους αποβλήτων. 
Κ Επιτροπή προτείνε ι μία σε ιρά νομοθετικών μέτρων y ενικού χαρακτήρα, τα οποία θα αποτελέσουν 
το νομικό πλαίσιο της κοινοτικής πολιτικής σε θέματα που αφορούν τη διαχείριση των αποβλήτων. 
Τα μέτρα αυτά έχουν ήδη εyκριθεί από τοΣυμβούλιο.Ύο ίδιο ισχύ* ε ι και y ια άλλα μέτρα περισσότερο 
ειδικά, τα οποία καλύπτουν ε ιδικούς τύπους αποβλήτων (συσκευασίες) ή δραστηριότητες σχετικές 
με τη διάθεση των αποβλήτων (καύση). Ορισμένα από αυτά τα μέτρα βρίσκονται στα τελευταία στάδια 
πριν από την τελική τους έγκριση (PCB, διάθεση σε χώρους ταφής αποβλήτων). 
Οι εpyaσίες στον νομοθετικό τομέα έχουν συμπληρωθεί με δράσε ι ς και προτάσε ι ς που αφορούν τη 
διαχείριση ε ιδικών ροών απούλητων, την κατάρτιση στατιστικών σχετικά με τα απόβλητα και τη 
μελέτη της εφapμoyής των νέων οικονομικών μέτρων και τεχνικών που θα επιτρέψουν να επιτευχθεί 
ο τέλι κός στόχος, ο οποίος είναι να γίνει η δ ιάθεση των αποβλήτων y ε ν ι κά αποδεκτή ως μία 
δραστηριότητα αναγκαία, ο ικονομικά βιώσ ιμη και οικολογι κά αι τιολογημε νη. 
Η αξιολόγηση των δυσκολιών εφαρμογής της κοινοτικής πολιτικής για τη διαχείριση των αποβλήτων 
επέτρεψε να εντοπιστούν μία σε ιρά προβλημάτων των οποίων η κατάλληλη αντιμετώπιση θα 
κατάστησε ι την Ko ι ν ό τη τα περισσότερο αποτελεσματική σε αυτόν τον τομέα. Καταρχήν, π ρέπε ι να 
επιτευχθεί συναίνεση ιιεταίύ των κοινοτικών οργάνων ώστε να καθοριστεί η στρατηγική που π ρέπε ι 
να ακολουθηθεί μακροπρόθεσμα και να καταβληθούν προσπάθειεο για την ανάπτυξη τηο. Πρέπει επίσης 
να ενισχυθεί η πολιτική βούληση των κρατών μελών ναακολουθήσουν μίαπολιτική που νααποβλεπε ι 
στη διαχείριση των αποβλήτων σε κλειστό κύκλωμα. Πρέπει επίσης να δημιουργηθούν νέοι μηχανισμοί 
που θα επιτρέψουν να συμπληρωθούν οι διεργασίες για την νομοθετική ρύθμιση και να βελτιωθούν 
οι τεχνικές και οικονομικές βάσε ι ς της κοινοτικής πολιτ ικής και των μέτρων. Τέλος, πρεπε ι να 
ενισχυθούν η συνεργασία και ο διάλογος μεταξύ των opyάvωv της Κοινότητας, των κρατών μελών και 
των κλάδων τους οποίους αφορά η διαχείριση των αποβλήτων ώστε να καταρτίστε ί μία κοινοτική 
πολιτική για το θέμα αυτό η οποία θα τηρεί τις αρχές της διάφανε ι ας, της επικουρικότητας και της 
κοινής ευθύνης.Για τον σκοπό αυτόν, πρεπε ι να καταβληθεί ειδική προσπάθεια για την ενημέρωση 
και την κατάρτιση και τους τομείς που σχετίζονται με τη διαχείριση των αποβλήτων. 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Η Επιτροπή" υποβάλλε ι την παρούσα έκθεση στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
ανταποκρινόμενη στο αίτημα το οποίο εξέφρασε το ΣυμβοΟλιο στοψήφισμάτου της 7ης Mat ου 1990 
σχ€τι*ά με την "πολιτική στον τομέα των αποβλήτων*. 
Η έκθεση αυτή, η οποία αρχι κά αναμενόταν για τα τέλη του 1992, καθυστέρησε ώστε να γίνε ι δυνατόν 
να καλυφθούν οι τελευταίες εξελίξεις που αφορούν τα τρία σημαντικά νομοθετικά μέτρα στα 
οποία βασίζεται η κοινοτική πολιτική που αφορά τη διαχείριση των αποβλήτων, δηλαδή η 
οδηγία-πλαίσιο για τα απόβλητα, η οδηγία για τα επικίνδυνα απόβλητα και ο κανονισμός 
για την παρακολούθηση και τον êλεyχo των μεταφορών αποβλήτων τόσο στο εσωτερικό όσο και 
κατά την είσοδο και την έξοδο τους στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. 
να δώσε ι πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις άλλες νομοθετι κι ς προτάσε ι ς που 
εξετάζονται από το Συμβούλιο, δηλαδή τις προτάσεις που αφορούν τις συσκευαστίες και τα 
απόβλητα συσκευασιών, την διάθεση των αποβλήτων ή ακόμη την καύση των επικίνδυνων 
αποβλήτων. 
Ίο" κοινοτικό πρόγραμμα πολ ι τ ι κής και δράσεως y ια το τα ρ ι βάλλον με τ ΐτλο "στόχος ή ae ιφορ Γα" 
(πέμπτο πρόγραμμα δράσεως), το οποίο εγκρίθηκε από την Επιτροπή το 1992, αποτελεί νέο ποιοτικό 
άλμα επειδή θέτει τις βάσε ιςμιας κοινοτικής πολιτικής για το περιβάλλον, σκοπός της οποίας 
είναι ναεπιτΟχει την αε ιφόρο ανάπτυξη. 
Το πέμπτο πρόγραμμα εγκαινιάζει μία νέα προσέγγιση που βασίζεται στις αρχές της προληπτικής 
δράσεως, της κοινής ευθύνης, της επικουρικότητας, της ενσωματώσεως του περιβάλλοντος στις άλλες 
πολιτικές και στη διαφάνεια. 
Βασιζόμενη στις αρχές αυτίς, η Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει να εφαρμόζει μία πολιτική για 
τη διαχείριση των αποβλήτων, η οποία συμβάλλε ι στην αε ιφόρο ανάπτυξη. 
' EEC 122, της 8.5.1990. 
COM(92)23 τελικό, της 20.5.1992. 
II. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
Από την έγκριση της κοινοτικής στρατηγικής για τη διαχείριση των αποβλήτων3 τον Σεπτέμβριο του 
1989, οι δράσεις σε αυτόν τον τομέα είχαν ως κύριο άξονα τα ακόλουθα πέντε θέματα: 
πρόληψη 
προώθηση και αξιοποίηση, 
μείωση στο ελάχιστο των τελικών αποβλήτων, 
νομική ρύθμιση των μεταφορών αποβλήτων 
διορθωτικές δράσεις 
Κάθε ένα από τα θέματα αυτά καλύπτει διάφορες δραστηριότητες 
πρόληψη : καθαρές τεχνολογίες και προϊόντα, επαναχρησιμοποίηση, 
αξιοποίηση: ανακύκλωση και μεταποίηση υλικών, ενεργειακή αξιοποίηση, 
διάθεση : βέλτιστη εκμετάλλευση των χώρων ταφής και καύσεως, κατά προτίμηση σε συνδυασμό 
με ενεργειακή αξιοποίηση, 
μεταφορές αποβλήτων : μείωση στο ελάχιστο και έλεγχος των μεταφορών αποβλήτων, 
διορθωτικές δράσεις: αποκατάσταση μολυσμένων χώρων. 
Τα κύρια αυτά θέματα έχουν αποτελέσει βάση για τη λήψη νομοθετικών μέτρων από το 1989 και μετά 
και για την κατάρτιση του νέου κοινοτικού προγράμματος δράσεων που θα ακολουθήσει. 
Η στρατηγική προβλέπει μια συνεπή προσέγγιση στον τομέα της διαχείρισης των αποβλήτων σε 
κοινοτικό επίπεδο. Σημαντική προϋπόθεση ήταν η ανάπτυξη ενός κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου, το 
οποίο θα θέσπιζε τους βασικούς ορισμούς και έννοιεο. Το έονο αυτό ποανυατοποιηθηκε γάοη στην 
θέσπιση των ακόλουθων τοιων νουοθετικών υέτοων. τα οποία αποτελούν σήμερα των ακρογωνιαίο λίθο 
της κοινοτικής πολιτικής σε θέματα που αφορούν τη διαχείριση των αποβλήτων: 
οδηγία 91/156/ΕΟΚ4 για την τροποποίηση της οδηγίας 7 5/442/Ε Ο Κ5 σχετικά με τα απόβλητα 
Η οδηγία αυτή παρέχει το νομοθετικό πλαίσιο για την πρόληψη, τη διαχείριση και τη διάθεση 
των αποβλήτων όπως προβλέπονται από την κοινοτική στρατηγική που αφορά τη διαχείριση των 
αποβλήτων. Η οδηγία βασίζεται κυρίως στα ακόλουθα στοιχεία: 
- τον ορισμό των αποβλήτων 
- τον καθορισμό μιας κοινής και λειτουργικής ορολογίας με βάση την έκδοση της αποφάσεως 
94/3/ΕΟΚ της Επιτροπής της 20ης Δεκεμβρίου 1993e, η οποία προβλέπει την κατάρτιση, 
σύμφωνα με το άρθρο 1 σημείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με τα 
απόβλητα καταλόγου αποβλήτων, ο οποίος αποκαλείται συνήθως ευρωπαϊκός κατάλογος 
αποβλήτων, 
SEC (89) 934 τελικό, της 18.9.1989. 
EEL 78, της 26.3.1991, σ.32. 
ΕΕ L 194, της 25.7.1975, σ. 39. 
EEL 5, της 7.1.1994, σ. 15. 
7 
8 
9 
10 - την ανάγκη να καθοριστούν οι αρχές της γεωγραφικής εγγύτητας (διάθεση στην εγγύτερη 
κατάλληλη εγκατάσταση) και τις αυτάρκειας σε κοινοτικό επίπεδο, 
- την χρησιμοποίηση διαχειριστικών σχεδίων για τα απόβλητα ως κύριο μέσο για την υλοποίηση 
αυτής της πολιτικής. 
Οδηγία 91/689/ΕΟΚ σχετικά με τα επικίνδυνα απόβλητα7 
Η οδηγία αυτή, η οποία αντικαθιστά την παλαιά οδηγία 78/319/ΕΟΚ σχετικά με τα τοξικά και 
επικίνδυνα απόβλητα8, βασίζεται στην οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 
91/156/ΕΟΚ σχετικά με τα απόβλητα. Η οδηγία αυτή προβέπει πρόσθετες αυστηρότερες 
διατάξεις με τις οποίες λαμβάνεται υπόψη ο ειδικός χαρακτήρας των επικίνδυνων αποβλήτων. 
Η οδηγία ανταποκρίνεται στους ακόλουθους στόχους : 
αποτελεσματικότερη διαχείριση των επικινδύνων αποβλήτων στην Κοινότητα 
χρήση ενός ακριβούς και ενιαίου ορισμού των επικίνδυνων αποβλήτων, 
αυστηρότερη δυνατή παρακολούθηση της διαθέσεως και της αξιοποιήσεως των 
επικίνδυνων αποβλήτων. 
Ο ακριβής και ενιαίος ορισμός των επικίνδυνων αποβλήτων πρέπει να λάβει τη μορφή ενός 
καταλόγου, του οποίου η σύνταξη έχει αποδειχθεί πολύ δύσκολη. Για τον λόγο αυτόν, η 
ημερομηνία εφαρμογής της οδηγίας μεταφέρθηκε στις 27 Ιουνίου 1995. Δεδομένου ότι ο 
κατάλογος εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 15 Δεκεμβρίου 1994, η προθεσμία αυτή είναι 
δυνατόν να τηρηθεί. 
Κανονισμός 259/93/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με την παρακολούθηση και τον έλεγχο των 
μεταφορών αποβλήτων τόσο στο εσωτερικό της Κοινότητας, την είσοδο και την εξοδό τους 
από την Κοινότητα 
Ο κανονισμός αυτός αντικαθιστά την παλαιά οδηγία 84/631/ΕΟΚ σχετικά με την 
παρακολούθηση και τον έλεγχο, την Κοινότητα, τον διασυνοριακών μεταφορών επικίνδυνων 
αποβλήτων10.0 κανονισμός είναι προσαρμοσμένος στην νέα κατάσταση της ενιαίας αγοράς και 
μεταφέρει στο κοινοτικό δίκαιο τις σχετικές διεθνείς συμφωνίες, όπως είναι η σύμβαση της Λομέ 
IV και η σύμβαση της Βασιλείας σχετικά με τη διασυνοριακή μεταφορά και τη διάθεση 
επικίνδυνων αποβλήτων, καθώς και η απόφαση του ΟΟΣΑ σχετικά με τον έλεγχο των 
διασυνοριακών μεταφορών αποβλήτων με σκοπό την αξιοποίηση τους. Όπως άλλες αποφάσεις, 
οι οποίες έχουν ληφθεί στο πλαίσιο αυτών των διεθνών συμφωνιών, ο κανονισμός προβλέπει την 
απαγόρευση των εξαγωγών επικίνδυων και ραδιενεργών αποβλήτων από την Ευρωπαϊκή Ένωση 
προς τις χώρες ΑΚΕ. 
ΕΕ L 377, της 31.12.1991, σ. 20. 
EEL 84, της 31.3.1978, σ. 43. 
ΕΕ L 30, της 6.2.1993, σ.1. 
ΕΕ L 326, της 13.12.1984, σ.31 
Ο κανονισμός λαμβάνει υπόψη τη νέα προσέγγιση, η οποία συνίσταται στον κατά το δυνατόν 
μεγαλύτερο περιορισμό των μεταφορών αποβλήτων, τα οποία πρόκειται να διατεθούν βάσει των 
αρχών της αυτάρκειας και της γεωγραφικής εγγύτητας και προβλέπει τον έλεγχο των 
μεταφορών αποβλήτων, τα οποία πρόκειται να αξιοποιηθούν κατά τρόπον ώστε να προωθείται 
η αξιοποίηση αποβλήτων αλλά να αποφεύγεται η μεταφορά αποβλήτων, τα οποία πρόκειται να 
αξιοποιηθούν κατά τρόπο απαράδεκτο από περιβαλλοντική άποψη. 
Αυτά τα τρία νομοθετικά μέτρα αποτελούν το νομικό πλαίσιο βάσει των οποίων καταρτίστηκαν οι 
ειδικότερες οδηγίες, όπως είναι οι οδηγίες που αφορούν την βέλτιση διάθεση αποβλήτων. 
Καύση αποβλήτων 
Μετά την έγκριση από το Συμβούλιο των οδηγιών που αφορούν τις νέες δημοτικές 
εγκαταστάσεις καύσεως αποβλήτων (89/369/ΕΟΚ)11 καθώς και τις υπάρχουσες (89/429/ΕΟΚ)12, 
η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας σχετικά με την καύση επικινδύνων 
αποβλήτων13. Η πρόταση αυτή αποτελεί ολοκληρωμένη προσέγγιση, η οποία εξασφαλίζει την 
προστασία του περιβάλλοντος καλύπτοντας όχι μόνο τη ρύπανση του αέρα αλλά και την 
προστασία των εδαφών, των επιφανειακών και των υπογείων υδάτων, λαμβάνοντας υπόψη την 
υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία στους τομείς αυτούς. Τα προτεινόμενα μέτρα βασίζονται σε 
νεότερες τεχνικές για την πρόληψη και τη μείωση της ρυπάνσεως. Η οδηγία αυτή εγκρίθηκε στις 
15 Δεκεμβρίου 1994. 
Λαμβάνοντας υπόψη την ταχεία εξέλιξη των τεχνικών στον τομέα των αποβλήτων, η Επιτροπή 
καταρτίζει πρόταση οδηγίας για την καύση των μη επικίνδυνων αποβλήτων, η οποία αποβλέπει 
στην αντικατάσταση των δύο οδηγιών ειδικά με την καύση των δημοτικών αποβλήτων, όπου 
περιλαμβάνονται και τα μη επικίνδυνα βιομηχανικά απόβλητα. 
Διάθεση αποβλήτων σε YGUPOUC Taconc 
Η Επιτροπή έχει διαβιβάσει στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας σχετικά με την διάθεση των 
αποβλήτων σε χώρους ταφής14. Η πρόταση αυτή αποβλέπει στην δημιουργία ενός οριζοντίου 
πλαισίου, το οποίο επιβάλλει τη χορήγηση ειδικών αδειών για τους χώρους ταφής και την 
τήρηση κριτηρίων για την αποδοχή των διαφόρων τύπων αποβλήτων ανάλογα με τον χώρο 
ταφής που έχει καθορισθεί και διαμορφωθεί κατάλληλα ώστε να προληφθούν ή να μειωθούν, 
στο μέτρο του δυνατού, οι αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και ιδίως η ρύπανση των 
επιφανειακών και των υπογείων υδάτων, του εδάφους και του αέρα καθώς και οι κίνδυνοι για 
τη δημόσια υγεία. Η οδηγία επιβαλλειτη χρησιμοποίηση περιβαλλοντικώνπροτύπων καιτεχνικών 
για τη διαχείριση της λειτουργίας των χώρων ταφής με βάση με ένα υψηλό επίπεδο προστασίας 
του περιβάλλοντος. Προβλέπει επίσης διαδικασίες για τον έλεγχο και την παρακολούθηση της 
καταργήσεως λειτουργίας και του αποχαρακτηρισμού των χώρων ταφής. Ύστερα από τις 
γνωμοδοτικέςγνωμοδοτήσειςτου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καιτης ΟικονομικήςκαιΚοινωνικής 
Επιτροπής, το Συμβούλιο κατέληξε σε πολιτική συμφωνία για μια κοινή πρόταση στις 9 Ιουλίου 
1994. 
u 
12 
13 
14 ΕΕ L 163, της 14.6.1989, σ. 32. 
ΕΕ L 203, της 1989, σ. 50. 
ΕΕ, L 365 της 1994, σ.34. 
ΕΕ C 190, της 22.7.1991, σ.1, 
Ένας άλλος τομέας της νομοθεσίας σχετικά με τη διαχείριση των αποβλήτων καλύπτει η νουοθεσίαπου 
α<ροοά TIC επιπτώσειο οοισυενων προϊόντων στο περιβάλλον όταν μετατραπούν σε απόβλητα. 
Συσκευασίεο και απόβλητα συσκευασιών 
Για να εναρμονισθούν οι αποκλίνουσες εθνικές νομοθεσίες στον τομέα αυτόν, το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο εξέδοσαν τον Δεκέμβριο του 1994 οδηγίες σχετικά με τις 
συσκευασίες και τα απόβλητα συσκευασιών15. 
Η οδηγία καλύπτει όλες τις συσκευασίες και τα απόβλητα συσκευασιών που κυκλοφορούν στην 
αγορά της Κοινότητας και έχει ως στόχο την εναρμόνιση των εθνικών διαχειριστικών μέτρων 
ώστε να εξασφαλιστεί ένα υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος χωρίς να θιγεί η 
λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. 
Σύμφωνα με την κοινοτική στρατηγική για τη διαχείριση των αποβλήτων, η οδηγία ορίζει ότι η 
διαχείριση των συσκευασιών καιτων αποβλήτων συσκευασιώνπρέπει να περιλαμβάνει ως πρώτη 
προτεραιότητα την πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων και, ως συμπληρωματικές αρχές την 
επαναχρησιμοποίηση των συσκευασιών, την ανακύκλωση και άλλες μορφές αξιοποιήσεως των 
αποβλήτων συσκευασιών, και, ταυτόχρονα, τη μείωση των τελικών αποβλήτων που πρέπει να 
διατεθούν. Έχει αποφευχθεί η δημιουργία μιας άκαμπτης ιεραρχίας, η οποία θα ήταν αντίθετη 
προς την ευελιξία και την ίση μεταχείριση των υλικών και των συστημάτων συσκευσίας καθώς 
και των διαφορετικών λύσεων που αφορούν τη διαχείριση των αποβλήτων συσκευασιών. Η 
γενική αρχή της ισοδυναμίας διατηρείται και όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση, την 
αξιοποίηση και την ανακύκλωση. 
Η οδηγία αποβλέπει στους ακόλουθους στόχους : 
- αξιοποίηση : από 50% ως 65% όλων των αποβλήτων συσκευασιών, 
ανακύκλωση από 25% ως 45% του συνόλου των υλικών συσκευασίας με ελάχιστο όριο το 
15% για κάθε τύπο υλικού. 
Για να ληφθούν υπόψη ειδικές καταστάσεις, η οδηγία περιλαμβάνει μία ρήτρα που επιτρέπει στα 
κράτη μέλη να επιδιώκουν υψηλότερους στόχους στην περίπτωση όπου η τήρηση ορισμένων 
όρων, υπό την επιφύλαξη ότι οι πολιτικές τους δεν δημιουργούν εμπόδια στην εφαρμογή 
ανάλογων πολιτικών στα άλλα κράτη μέλη. Ταυτόχρονα, για να ληφθούν υπόψη οι σημερινές 
ιδιαιτερότητες, η οδηγία παρέχει σε ορισμένες χώρες πρόσθετη προθεσμία για την επίτευξη των 
στόχων της πρώτης φάσεως. 
Τα κράτη μέλη οφείλουν να αναλάβουν τα αναγκαία μέτρα για την δημιουργία συστημάτων 
επιστροφής, συλλογής και αξιοποιήσεως ώστε να επιτύχουν τους στόχους της οδηγίας. 
Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να 
δημιουργήσουν τα δικά τους διαχειριστικάσυστήματα ανάλογα με τις δικές τους απαιτήσεις και 
σύμφωνα μετις διατάξεις της συνθήκης. 
ΕΕ L 365,1994,σ.10 
Ηλεκτρικά στοινεία και συσσωοευτέΰ 
Όσον αφορά την πρόληψη των προβλημάτων που προκαλούνται στο περιβάλλον από 
ορισμένουςτύπους ηλεκτρικώνστοιχείων (μπαταριών) και συσσωρευτών, το Συμβούλιο εξέδοσε 
στις 18 Μαρτίου 1991 την οδηγία 91/157/ΕΟΚ σχετικά με τα ηλεκτρικά στοιχεία και τους 
συσσωρευτές που περιλαμβάνουν ορισμένες επικίνδυνες ουσίες16 (υδράργυρο, κάδμιο ή 
μόλυβδο). 
Η οδηγία αυτή προβλέπει: 
- την απαγόρευση της εμπορίας ηλεκτρικών στοιχείων και συσσωρευτών με υψηλή 
περιεκτικότητα βαρέων μετάλλων, 
- την επισήμανση των ηλεκτρικών στοιχείων και των συσσωρευτών που προβλέπονται στο 
παράρτημα (οδηγία 93/86/ΕΟΚ της Επιτροπής, της 4ης Οκτωβρίου 1993), 
- την υποχρέωση των κρατών μελών να καταρτίσουν προγράμματα για την πρόληψη και τη 
συλλογή των ηλεκτρικών στοιχείων και των συσσωρευτών που περιλαμβάνονται στο 
παράρτημα. 
PCB και PCT 
Για την πρόληψη των κινδύνων που συνεπάγεται η χρήση των PCB και PCT για τη δημόσια 
υγεία και το περιβάλλον, μία νέα πρόταση οδηγίας για την εξάλειψη των 
πολυχλωροδιφαινυλίωνκαι τωνπολυχλωροτριφαινυλίων(ΡΟΒ/ PCT)17 θα αντικαταστήσει την 
οδηγία 76/403/ΕΟΚ18 σχετικά με το ίδιο θέμα. Η πρόταση οδηγίας αποβλέπει στη βελτίωση του 
ελέγχου της διαχειρίσεως των PCB και PCT καθώς και στη βελτίωση των συνθηκών για την 
εξάλειψη και την αντικατάσταση τους. 
Η πρόταση αυτή απετέλεσε αντικείμενο πολιτικής συμφωνίας στο Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 
1994. 
Το κεφάλαιο IV αυτής της ανακοινώσεως που περιγράφει τις δράσεις που έχουν αναληφθεί για ειδικές 
ροές αποβλήτων. 
16 ΕΕ L 78, της 26.3.1991, σ. 38. 
17 ΕΕ C 319,1988,σ.57 
18 ΕΕ L 108, της 26.4.1976 σ.41. 
III. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ 
Μέτρα ecpaouovnc 
Μετά την έγκριση της αναθεωρημένης οδηγίας πλαισίου (91/156/ΕΟΚ) σχετικά με τα απόβλητα 
συγκροτήθηκε επιτροπή για την προσαρμογή στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο. Η επιτροπή 
αυτή αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και προεδεύεται από αντιπρόσωπο της 
Επιτροπής, ο οποίος υποβάλλει προτάσεις προς έγκριση στην Επιτροπή. Η επιτροπή άρχισε να 
εργάζεται τον Δεκέμβριο του 1991, και, μέχρι στιγμής, έχει εγκρίνει τον κατάλογο αποβλήτων (τον 
ευρωπαϊκό κατάλογο αποβλήτων) που προβλέπεται από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, καθώς και 
τροποποιήσεις της οδηγίας που αφορούν τα ηλεκτρικά στοιχεία. Έχει επίσης συζητήσει τον κατάλογο 
επικίνδυνων αποβλήτων και έχει διατυπώσει ευνοϊκή γνώμη για το σημείωμα που αφορά την εφαρμογή 
και τα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 σχετικά με την μεταφορά αποβλήτων 
Οδηνία σχετικά υε τις εκθέσεις 
Ένα από τα μέσα που δημιουργήθηκαν για να βελτιωθεί η εφαρμογή και η παρακολούθηση της 
κοινοτικής νομοθεσίας είναι η οδηγία 91/692/ΕΟΚτου Συμβουλίου σχετικά με την τυποποίηση και τον 
εξορθολογισμό των εκθέσεων που αφορούν την εφαρμογή ορισμένων οδηγιών σχετικών με το 
περιβάλλον19. 
Ορισμένες κοινοτικές οδηγίες που αφορούν την προστασία του περιβάλλοντος προβλέπουν ότι τα κράτη 
μέλη συντάσσουν έκθεση σχετικά με τα μέτρα, τα οποία έχουν λάβει για την εφαρμογή των οδηγιών 
αυτών. Με βάση τις θέσεις των κρατών μελών, η Επιτροπή συντάσσει γενικές εκθέσεις που επιτρέπουν 
τη συνολική αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας της εφαρμογής των οδηγιών αυτών στο σύνολο της 
Κοινότητας. 
Η οδηγία αυτή εξασφαλίζει την εναρμόνιση των διατάξεων για τη σύνταξη εκθέσεων που αφορούν τις 
διάφορες οδηγίες και προβλέπει ότι : 
οι εκθέσεις των κρατών μελών πρέπει να συντάσσονται κάθε τριετία βάσει ενός 
ερωτηματολογίου που καταρτίζεται από την Επιτροπή με τη βοήθεια μιας επιτροπής, 
οι εκθέσεις αποστέλλονται στην Επιτροπή κατά την διάρκεια των εννέα μηνών μετά το τέλος της 
τριετούς περιόδου, την οποία καλύπτουν, 
η Επιτροπή δημοσιεύει γενική έκθεση σχετικά με τον αφορώμενο τομέα εντός των εννέα μηνών 
μετά την υποβολή των εκθέσεων των κρατών μελών. 
Οι πρώτες εκθέσεις σχετικά με την εφαρμογή των οδηγιών για τα απόβλητα οφείλουν να καλύπτουν την 
περίοδο 1995 ως 1997 συμπεριλαμβανομένου και να διαβιβαστούν στην Επιτροπή πριν από την 1η 
Οκτωβρίου 1988. Η Επιτροπή έχει εγκρίνει τα σχετικά ερωτηματολόγια στις 24 Οκτωβρίου 1994. Τα 
ερωτηματολόγια αυτά αφορούν τις οδηγίες 75/439/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 
87/101 /ΕΟΚ20 σχετικά με την εξάλειψη των χρησιμοποιημένων ελαίων, 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε 
από την οδηγία 91/156/ΕΟΚ (οδηγία πλαίσιο) και 86/278/ΕΟΚ21 σχετικά με τη χρήση της ιλύος 
καθαρισμού στην γεωργία. 
19 EEL 377,1991, σ.43. 
20 
21 ΕΕ L 42 της 12.02.1987,σ.48. 
ΕΕ L 181 της 04.07.1986,ab 
10 
VI. ΕΙΔΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
ΡΟΕΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ 
Στο ψήφισμα του της 7ης Mai ου 1990, το Συμβούλιο έκρινε σκόπιμο να καθ ο ρί σε ι προγράμματα 
δράσεως για ειδικούς τύπους αποβλήτων και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις δράσεων 
σε κοινοτικό επίπεδο. 
Επρώτη φάση συνίσταται στην κατάρτιση καταλόγου, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Με βάση αυτόν 
τον κατάλογο, η Επιτροπή εγκαινίασε το 1991 το πρόγραμμα της σχετικά με τις ροές των αποβλήτων 
προτεραιότητας.ΉΕπιτροπή κρίνε ι ότι, για την επίτευξη των καλύτερων δυνατών αποτελεσμάτων 
όσον αφορά τη σημαντική με ίωση και την καλύτερη διαχείριση των κυριότερων αποβλήτων, πρέπε ι να 
είασφαλί Ce ι την μεγαλύτερη συμμετοχή όλων των φορέων που συσχετίζονται αε κάθε Μ ία από auTÉc 
TIC poέç και να Ύοησιαοποιήσε ι ιδιαίτερες διαδικασίες διαλόγου. Η θέση αυτί? et ναι σύμφωνη με 
τις αρχές του πέμπτου προγράμματος δράσεως γ tor το περιβάλλον. 
Σύμφωνα με τη διαδικασία που εγκρίθηκε, κάθε ομάδα, υπευθυνηγια ένα συγκεκριμένο έργο, η οποία 
συνένωνε ι όλα τα ενδιαφερόμενα μέλη σε κοινοτικό επίπεδο (κράτη μέλη, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 
παραγωγοί, διανομείς, προμηθευτές υλικών, οργάνωσε ι ς προστασίας του περιβάλλοντος και 
καταναλωτών κτλ.) προσδιορίζει τα προβλήματα που συνδέονται με έναν δεδομένο τύπο αποβλήτων, 
διατυπώνει τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν για να με ιωθού ν ή να επιλυθούν αυτά τα 
προβλήματα, μελετά τις διάφορες στρατηγικές που είναι δυνατόν να εφαρμοστούν και προτείνε ι 
δράσε ι ς ή μέτρα που πρέπε ι να ληφθούν. 
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι ορισμένα από τα προτεινόμενα μέτρα είναι δυνατόν να επιδράσουν 
σε φάσε ι ς του κύκλου ζωής ενός δεδομένουπρο ιόντος, όπως στην παραγωγή του, την διανομή του, ή 
τη χρήση του και όχι μόνο στη φάση κατά την οποία το προϊόν έχε ι μεταβληθε ί σε απόβλητο, κάθε 
προβλεπόμενη δράση πρέπε ι να συζητείται και να γίνεται αποδεκτή από τους ενδιαφερόμενους 
κλάδους τόσο στο θεσμικό επίπεδο, όσο και στο επίπεδο της βιομηχανίας και των καταναλωτών. 
Η νέαπροσέγγιση που προβλέπεται για το πρόγραμμα που αφορά τις ροές αποβλήτων προτεραιότητας 
έχει ως στόχο, μεταξύ άλλων, την μελέτη νέων μέσων την εφαρμογή της κοινής πολιτικής σε θέματα 
αφορούν τη διαχείριση των αποβλήτων, τα οποία δεν θαπεριορίζονται στην κανονιστική προσέγγιση 
που έχει ακολουθηθεί μέχρι στιγμής, αλλά να την συμπλήρωνε ι. 
Τα έργα που έχουν αναληφθεί από το 1991 και μετά στο πλαίσιο του προγράμματος που αφορά τις ροές 
αποβλήτων προτεραιότητας είναι τα ακόλουθα : 
Χρησιμοπο ιημένα ελαστ ι κά αυτοκινήτων 
Ίο έργο άρχισε στις αρχές του 1991 και περαττώθηκε το 1993. 
Η στρατηγική που προτείνεται από το σύνολο των ενδιαφερομένων μερών έχει ως στόχο να παΰσε ι η 
διάθεση των χρησιμοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων σε χώρους ταφής αποβλήτων εως το έτος 2000 
καθώς και της καύσεως τους χωρίς ανάκτηση της ενέργειας που παράγεται. 
Π 
Για τον σκοπό αυτόν πρέπει : 
να μειωθεί η παραγωγή χρησιμοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων με τη λήψη προληπτικών 
μέτρων που αφορούν τη συντήρηση τους, 
να αυξηθεί η επαναχρησιμοποίηση των χρησιμοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων κατά 20% το 
1990 και κατά 25% ως το έτος 2000, 
να αξιοποιηθεί τουλάχιστον το 65% των χρησιμοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων που 
εγκαταλείπονται ως το έτος 2000 (έναντι 30% το 1990). 
Η τελική έκθεση που παρουσιάστηκε από την ομάδα του έργου στις υπηρεσίες της Επιτροπής 
περιλαμβάνει : 
πρόταση συστάσεως (της Επιτροπής) σχετικά με τα προληπτικά μέτρα, την αξιοποίηση και την 
διάθεση των χρησιμοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων με σκοπό την πραγματοποίηση των 
παραπάνω στόχων, 
πρόταση ψηφίσματος (του Συμβουλίου) σχετικά με τα χρησιμοποιημένα ελαστικά αυτοκινήτων, 
το οποίο θα συμφωνεί με τη σύσταση και θα ζητεί τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των 
κρατών μελών για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων της εφαρμογής των προτεινόμενων 
μέτρων, 
πρόταση τροποποιήσεως της οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την διάθεση των αποβλήτων 
σε χώρους ταφής, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι δεν θα γίνονται πλέον αποδεκτά ακέραια 
χρησιμοποιημένα ελαστικά αυτοκινήτων στους χώρους ταφής αποβλήτων από το 1996 και μετά 
ούτε τεμαχισμένα χρησιμοποιημένα ελαστικά αυτοκινήτων από το έτος 2000 και μετά. Η 
απαγόρευση αυτή έχει ως στόχο να εξασφαλίσει την χρησιμοποίηση άλλων μέσων για τη 
διαχείριση των χρησιμοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων σύμφωνα με τη στρατηγική που 
καθορίστηκε το 1990. 
Η Επιτροπή προβλέπει να ενισχύσει τις προτάσεις της ομάδας του έργου με την κατάρτιση προτάσεως 
οδηγίας του Συμβουλίου, η οποία θα είναι δυνατόν να συμπληρώνεται από άλλα μέτρα, όπως είναι οι 
συμφωνίες αυτοπεριορισμοί ή μέσα τεχνικού ή οικονομικού χαρακτήρα με τους ακόλουθους στόχους 
να εξασφαλίσει τα ακέραια χρησιμοποιημένα ελαστικά αυτοκινήτων δεν θα είναι δυνατόν να 
διατίθενται σε χώρους ταφής αποβλήτων από το 1998 και μετά ούτε τα τεμαχισμένα ελαστικά 
αυτοκινήτων από το έτος 2000 και μετά, 
να καθοριστούν οι όροι για την ανάπτυξη μιας αγοράς για τα ελαστικά τα οποία έχουν 
αναγομωθεί, αναχαραχθεί ή ανακτηθεί καθώς και για τις διάφορες χρήσεις των 
κονιορτοποιημένων ελαστικών αυτοκινήτων. 
να οριστούν οι αρχές που θα επιτρέψουν την εφαρμογή κοινών προτύπων ποιότητας για τα 
ελαστικά αυτοκινήτων που έχουν επαναξιοποιηθεί. 
Αγρπστευυένα αυτοκίνητα 
Το έργο που αφορά τα οχήματα που έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία άρχισε το 1991 και τα 
αποτελέσματα του έχουν κοινοποιηθεί στις υπηρεσίες της Επιτροπής τον Μάρτιο του 1994. 
Το στρατηγικό σχέδιο που έχει υποβληθεί στις υπηρεσίες της Επιτροπής προβλέπει ότι πρέπει να 
προωθηθεί η ανακύκλωση με τον καθορισμό της ποσότητας των τελικών καταλοίπων προς διάθεση σε 
15% ως το 2002 και σε 5% ως το 2015. Το σχέδιο βασίζεται στην ολοκλήρωση των δραστηριοτήτων που 
αφορούν τη συλλογή και την κατεργασία των οχημάτων που έχουν αποσυρθεί από την κυκλοφορία με 
τη βοήθεια δικτύων που εκτελούν αυτές τις δύο εργασίες. Η ολοκλήρωση αυτή καθώς και η βέλτιστη 
αξιοποίηση των μη μεταλλικών μερών αναμένεται ότι θα επιτρέψει την απόσβεση των πρόσθετων 
δαπανών και την τήρηση των νόμων της αγοράς. 
Η βραγυπρόθεσυη στρατηγική βασίζεται στη δημιουργία ενός συστήματος για την έκδοση αδειών 
λειτουργίας στα ολοκληρωμένα δίκτυα συλλογής και κατεργασίας καθώς και για τη χορήγηση στον 
τελευταίο ιδιοκτήτη ενός οχήματος ενός πιστοποιητικούπαραδόσεως του οχήματος μετά την απόρυρσή 
του μετά την κυκλοφορία. 
12 
Η μακροπρόθεσμη στρατηγική πρόβλεπε ι τη διάθεση στην αγορά αυτό κ ι νήτων νέου τύπου που θα 
καθιστά ευκολότερη την επαναξιοποίησή τους. 
Η Επιτροπή εξετάζει τη στιγμή αυτή τα αποτελέσματα της ομάδας του έργου και θα αποφάσισε ι στη 
συ ν έχε ια να προσφέρε ι όσο το δυνατόν συντομότερα την δυνατότητα εθελοντ ι κών συμφων ιών. 
Απόβλητα υyειovouικήç περιθάλψεως 
Ία απόβλητα υγε ιονομικής συγκαταλέγονται στις ροές αποβλήτων προτεραιότητας λόγω της 
ποικ ιλομορφίας και της πολυπλοκότητας της συστάσεως τους καθώς και του κινδύνου τον οποίο 
αν τ ι προσωπεύ ου ν για τόπε ρ ιβάλλον και συγκεκριμένα του κινδύνου μεταδοτι κών μολύνσεων. 
Σύμφωνα με τα πορίσματα της ομάδας, τα οποία έχουν υποβληθεί στις υπηρεσίες της Επιτροπής τον 
Δεκέμβριο του 1994, οι προτάσε ι ς δράσεων τις οποίες πρέπει νααναλά/βε ι η Επιτροπή συνίστανται 
στην κατάρτιση και την υποβολή στο Συμβούλιο σχεδίου οδηγίας το οποίο να καθόριζε ι '. 
α) τις βασικές έννοιες που αφορούν τη διαχείριση των υγειονομικών αποβλήτων όπως είναι οι 
ορισμοί και η ταξινόμηση των αποβλήτων αυτών, 
β) τους κανόνες της προστασίας του περιβάλλοντος που πρέπει να τηρούνται στους χώρους 
παραγωγής αυτών των αποβλήτων, 
γ) τους κανόνες προστασίας του περ ι βάλλοντος που πρέπε ι να τηρούνται εκτός των χώρων 
παραγωγής αυτών των αποβλήτων. 
Ία λ ο ιπά έργα τα οποία συζητούνται είναι τα ακόλουθα: 
Απόβλητα κατασκευών και κατεδαφίσεων 
Ο γενικός στόχος του έργου αυτού είναι η μείωση της ποσότητας των αποβλήτων αυτού του τύπου, η 
οποία διατίθεται σε χώρους ταφής, ώστε να δοθεί προτεραιότητα στην επαναχρησιμοποίηση η την 
ανακύκλωση των πρώτων υλών. 
Απόβλητα ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών 
Ο γενικός στόχος του έργου αυτού είναι η μείωση των τελικών καταλοίπων, η ανάκτηση των πολύτιμων 
πρώτων υλών και της ενέργειας καθώς και ο καλύτερος σχεδιασμός των συσκευών ώστε να 
διευκολύνεται η οικολογικά ορθολογική διαχείριση τους στο στάδιο των αποβλήτων. 
Χλωριωμένοι διαλύτες 
Η Επιτροπή ξεκίνησε ένα έργο σχετικά με τους χλωριωμένους διαλύτες το 1991. Λόγω της εφαρμογής 
του πρωτοκόλλου του Μόντρεαλ σχετικά με τους CFC το έργο αυτό έπαψε να αποτελεί προτεραιότητα: 
οι τέσσερεις κύριοι προβλεπόμενοι διαλύτες αποτελούν αντικείμενο του πρωτοκόλλου αυτού. 
13 
ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ 
Για ναγίνει δυνατός ο καθορισμός των δράσεων για την καλύτερη διαχείριση των ροών των 
αποβλήτων, ηΕπιτροπή υπογραμμίζει την σημασιαπου έχει η συγκέντρωση και η τακτική ενημέρωση 
των δεδομένων που αφορούν τις ροές και τους τύπους αποβλήτων στην Κοινότητα. 
Εξάλλου, το πέμπτο πρόγραμμα δράσεως περιλαμβάνε ι, μεταξύ των στόχων του δράσε ι ς για τη 
συγκέντρωση δεδομένων σχετικά με την παραγωγή και τον χαρακτηρισμό των αποβλήτων (των 
επικίνδυνων και των μη επικίνδυνων) καθώς και σχετικά με τις εγκαταστάσε ι ς επεξεργασίας των 
αποβλήτων στο πλαίσιο της αυστηρής εφαρμογής της κοινοτικής νομοθεσίας. 
Ταγεγονόταδείχνουνότι ηπο/οτικήκαι ποσοτική εκτίμηση είναι πολύ δύσκολη,αν όχι αδύνατη, 
επειδή δεν υπάρχε ι ενιαία ονοματολογία των αποβλήτων στα δ ι άφορα κράτη μέλη. 
Για Toy λόγο αυτόν, οι υπηρεσίες της Επιτροπής (Eurostat-ΓΔ XI) δημιούργησαν μια ομάδα εργασίας 
με την ονομασία "ΤΙεριβαλλοντ ι κές Στατιστι κ ε ς", η οποία εφάρμοζε ι ένα πρόγραμμα για τη 
δημιουργία ενός συστήματος στατιστικών για τα απόβλ η τα. 
Το πρόγραμμα αυτό έχει ξεκινήσειμε την καταγραφή των στατιστικών που είναι διαθέσιμες στα 
κράτη μέλη, και έχουν συγκεντρωθεί και δημοσιευτεί στο φυλλάδιο "Στατιστική και Περιβάλλον 
1991". 
Ηερευνα αυτή έδειξε ότι οι στατιστικεςπου αφορούν τα απόβλητα στα κράτη μέλη ε ίνα ι πολύ 
αποσπασματικές και σε καμία περίπτωση πλήρεις και συγκρίσιμες λόγω των δ ιαφορετ ικών 
διοικητικών προδιαγραφών και ιδίως λόγω των διαφορών μεταξύ των εθνικών καταλόγων αποβλήτων. 
Για να βελτιωθεί η κατάσταση αυτήπροτείνεται η εφαρμογή μιας στατιστικής μεθοδολογίας. Η 
μεθοδολογία αυτή πρόβλεπε ι ε να σύστημα στατιστι κών ερωτηματολογίων που θα απευθύνονται στους 
βιομηχάνους (παραγωγή και επεξεργασίααποβλήτων), τις δημοτικές αρχές (συλλογή και επεξεργασία) 
και τ ι ς επιχε ι ρήσε ι ς επεξεργασίας. Πρόβλεπε ι επίσης τη χρησιμοποίηση των συνοδέ υ τ ι κών 
εγγράφιον των μεταφορών αποβλήτων για στατιστικούς σκοπούς. Η προσπάθεια συνίσταται επίσης οτην 
χρησιμοποίηση μιας κοι νής στατιστι κής ονοματολογίας, για την οποία ο ευρωπαϊκός κατάλογος 
αποβλήτων θα πρέπε ι να αποτέλεσε ι τη βασι κή αναφορά. 
Η δεύτερη φάση του προγράμματος περιλαμβάνε ι τη διεξαγωγή δηλωτικών ερευνών σε τέσσερα κράτη 
μέλη (Δαν ία, Ολλανδία, Πορτογαλία και ΗνωμενοΒασίλε ι ο) ώστε ναδοκ ι μαστέ ί η προ τ ε ι νόμε ν η 
μεθοδολογία και ο ευρωπαϊκός κατάλογος αποβλήτων. Βάσε ι των αποτελεσμάτων που ελήφθησαν )τέλη 
του 1994) θα οριστικοποιηθεί ε να πρόγραμμα π ου θα απόβλεπε ι στη δημιουργία ενός νομοθετικού 
πλαισίου για τον καθορισμό κοινοτικών στατιστικών για τα απόβλητα. ΗΕπιτροπή εχε ι άρχισε ι τις 
προκαταρκτικές εργασίες προς την κατεύθυνση αυτή. 
14 
V. ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ. ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟ ΚΟΙΝΟ 
Από την πρώτη στιγμή των εργασιών για την κατάρτιση μιας κοινοτικής πολιτικής για τη 
διαχείριση των αποβλήτων, ο διάλογος με τα κράτη μέλη και τις ενδιαφερόμενες βιομηχανικές και 
επαγγελματικές ενώσε ι ς διεξαγόταν σε επίσημη βάση χάρη στη δημιουργία επιτροπών και ομάδων 
εργασίας ad hoc. 
Επιτροπή για ττ; "διανείριση αποβλήτων" 
Η επιτροπή για τη "διαχείριση αποβλήτων" συγκροτήθηκε με την απόφαση 76/431/ΕΟΚ της Επιτροπής, 
της 21.4.1976. Σκοπός της επι τροπής είναι να υποβάλε ι στην Επιτροπή την γνώμη της για θέματα που 
σχετίζονται με τη διατύπωση π ολιτ ι κής για τη διαχείριση των αποβλήτων, για την εφαρμογή των 
οδηγιών που αφορούν τη διαχε ίρ ι ση αποβλήτων καθώς και για τυχόν προτάαε ι ς νέων νομοθετικών 
μέτρων. 
Η επιτροπή προέδρευε τα ι από αντιπρόσωπο της Επι τροπής, ο οποίος κατανομάζε ι δύο αντιπροσώπους 
ανά κράτος μέλος. Η επιτροπή συνέρχεται δύο φορές κατά έτος. 
Επιτροπή&ά hoc αεταξύ της Επι τροπής και της βιοαηγανίας γιατηδιαχείριση των αποβλήτων 
Ίο 1991 συγκροτήθηκε μία επιτροπή 3d hoc για την αντιμετώπιση θεμάτων που αφορούν τη διαχείριση 
αποβλήτων. ΗΕπιτροπή περιλαμβάνε ι αντιπροσώπους των κλάδων του εμπορίου και της βιομηχανίας. 
Στόχος είναι να εξασφαλίσει τακτικές επαφές μεταξύ των κλάδων αυτών και της Επιτροπής, και να 
βελτιώσει,με τον τρόπο αυτόν, την επικό ι νων ία γύρω από θέματα που αφορούν τη διαχείριση 
αποβλήτων. Ανάλογα με τις ανάγκες είναι δυνατόν να δημιουργηθούν και άλλες ειδικές ομάδες 
εργασίας για την αντιμετώπιση ειδικών θεμάτων. 
Η ύπαρξη αυτών των επιτροπών και των ομάδων εργασίας εξασφαλίζει ήδη έναν βαθμό διαφάνειας κατά 
τις εργασίες της Επιτροπής και συνεπώς πληροί μία από τις βασικές αρχές του πέμπτου 
προγράμματος. 
Εξάλλου, κατά την κατάρτιση των κοι νοτικών νομοθετικών μέτρων, ηΕπιτροπή έχε ι καλέ σε ι όχι μόνο 
εμπειρογνώμονες από τα κράτη μέλη, αλλά και τους ενδιαφερόμενους βιομηχανικούς κλάδους, τους 
καταναλωτές και τις μη κυβερνητικές περιβαλλοντικές οργανώσεις να εκφράσουν τη γνώμη τους (αυτό 
συνέβη, κυρίως, κατά την προπαρασκευή της οδηγίας για τις συσκευασίες και τις οδηγίες για τους 
χώρους ταφής αποβλήτων και για τον κατάλογο των αποβλήτων). Στο πλαίσιο των εργασιών σχετικά 
με τις ροές των αποβλήτων προτεραιότητας έχουν πραγματοποιηθεί τακτικές επαφές με τους 
βιομηχάνους, τις μη κυβερνητικές οργανώσεις και τις οργανώσεις των καταναλωτών. 
ΗΕπιτροπή ακολουθεί μία ενεργητική ενημερωτική πολιτική έναντι ορισμένων εταίρων, οι οποίοι 
εξασφαλίζουν τη διάδοση των πληροφοριών (τοπικές και περιφερειακές αρχές, μη κυβερνητικές 
οργάνωσε ις, οικονομικοί παράγοντες, συνδικαλιστικές οργανώσεις, κτλ.). 
15 
VI. ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
Κατά την κατάρτιση νομοθετικών πράξεων και την εφαρμογή της πολιτικής για τη διαχείριση των 
αποβλήτων, η Επιτροπή αντιμετώπισε μία σειρά δυσκολιών, οι οποίες παρατίθενται στη συνέχεια και 
οι οποίες είναι αλληλοεξαρτώμενες: 
α) η τεκνική και διοικητική εφαρμοτή των διατάξεων που έχουν εγκριθεί σε κοινοτικό 
επίπεδο. Συχνά ο ι διοικητικοί και τεχνικοί μηχανισμοί που προβλέπονται από τα κοινοτικά 
κείμενα δεν έχουν δημιουργηθεί στο επίπεδο των κρατών μελών. Η πλημελής διαχείριση ή η 
απουσία διαχειρίσεως μιας οδηγίας που έχει εγκριθεί ομοφώνως δημιουργεί προβλήματα όσον 
αφορά τις χρηματοδοτικές εν ισχύσεις της Κοινότητας καθώς και όσον αφορά την αναγκαία 
προσαρμογή της διοικητικής, τεχνικής και οργανωτικής υποδομής στα κράτη μέλη, 
β) Η ελε ιΨη αξιόπιστων βασικών δεδομένων στους τομείς της στατιστικής, της τεχνολογίας, και 
της οικονομίας, στα οποία θαήταΐ' δυνατόν να βασιστεί ηΕπιτροπή για να αιτιολόγησε ι τις 
πολιτικές της επιλογές καθώς και τις προτεινόμενες ρυθμίσεις. H πλειονότητα των 
προτάσεων που υπεβλήθησαν από το 1989 και μετά, όπως οι σημαντικές προτάσεις που αφορούν 
τις "συσκευασίες" και τη "διάθεση σε χώρους ταφής" δεν έχουν προηγουμένως αποτέλεσε ι 
αντικείμενο αναλύσεων κόστους/ωφελε ιών και κόστους/αποδόσεως, γεγονός που οδηγεί στην 
αμφισβήτιση της οικονομικής τους σκοπιμότητας στα κράτη μέλη, 
γ) η ασάφε ιατων νομοθετικών πράξεων και nαμφισημία ορισμένων εννοιών στις οποίες 
βασίζεται αυτή η πολιτική. Οι τρε ι ς στηλοβάτες της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα των 
αποβλήτων, δηλαδή η οδηγία πλαίσιο 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 
91/156/ΕΟΚ σχετικά με τα απόβλητα, η οδηγία 91/689/ΕΟΚ σχετικά με τα επικίνδυνα απόβλητα 
και ο κανονισμός (ΕΟΚ) α ρ ι θ. 259/93 σχετικάμε τις ενδσ και έξω κοινοτικές μεταφορές 
αποβλήτων αντιμετωπίζουν προβλήματα εφαρμογής, γεγονός που δημιουργεί μία κατάσταση 
αβεβαιότητας για τις διοικητικές υπηρεσίες και τους οικονομικούς παράγοντες και οδηγεί 
σε πολλές παρεξήγησεις, 
δ) ο κακός συντονισμός. Μολονότι η Επιτροπή βοηθείται από πολλές επιτροπές (δύο 
συμβουλευτικές επιτροπές, μία νομοπαρασκευαστική επι τροπή), ο συντονισμός δεν έχει 
αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα, ιδίως επειδή στις επιτροπές δεν συμμετέχουν οι 
φορείς που είναι στην πράξη υπεύθυνοι για την εφαρμογή της πολιτικής για τη διαχείριση 
των αποβλήτων. 
Οι δυσκολίες αυτές δεν είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν μόνο με νομοθετικά μέτρα. Απαιτούνται 
άλλα τεχνικά μέτρα (συγκέντρωση πληροφοριών, αναλύσε ι ς κόστουςίωφελε ιών) οικονομικά μέτρα 
(χρηματοδοτ ι κές ενισχύσεις, οικονομικά μέσα) ή διαχειριστ ικά μέτρα (σχέδια, συμφωνίες 
αυτοπεριορισμού) τα οποία πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο της προσπάθειας για τη συμπλήρωση 
των νομοθετικών μέτρων. 
Σύμφωνα με τα παραπάνω, πρέπε ι ναβελτιωθει οσυντον ισμός με το σύνολο των φορέων, δηλαδή να 
αναπτυχθούν δίκτυα των βασικών εταίρων τόσο στο διοικητικό όσο και στο επιχε ιρησιακό επίπεδο. 
16 
VII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
Οι εργασίες που περιγράφονται στα προηγούμενα αποτελούν τον κύριο στόχο των δραοτηριοτήτωντης 
Κοινότητας σχετικά με την κοινοτική πολιτική για τη διαχείριση των αποβλήτων κατά την προηγούμενη 
πενταετία. Η μεγαλύτερη έμφαση είχε δοθεί στην κατάρτιση ενός νομοθετικού πλαισίου, χωρίς όμως 
να ξεχαστεί η διερεύνηση νέων προσεγγίσεων, η κατάρτιση νέων μέσων και η ανάλυση νέων 
προβλημάτων καθοριστικού χαρακτήρα για τις κατευθύνσεις που θα ακολουθηθούν στο μέλλον. 
Η Επιτροπή ανέλαβε διαφορετικές πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση, όπως η εξέταση των 
κοινοτικών δικτύων στον τομέα των αποβλήτων, οι τροποποιήσεις του κανονισμού σχετικά με τη 
μεταφορά αποβλήτων και αν χρειαστεί της σύμβασης της Βασιλείας, η καλύτερη υλοποίηση και 
εφαρμογή των υπαρχόντων διατάξεων και την προώθηση οικονομικών μέσων στον τομέα των 
αποβλήτων. 
Το νομοθετικό πλαίσιο βασίζεται σε τρεις στηλοβάτες: την οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως αναθεωρήθηκε από 
την οδηγία 91/156/ΕΟΚ, σχετικά με τα απόβλητα, την οδηγία 91/689/ΕΟΚ σχετικά με τα επικίνδυνα 
απόβλητα και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 σχετικά με τη μεταφορά αποβλήτων. Το πλαίσιο αυτό 
συμπληρώθηκε από ειδικές οδηγίες ή προτάσεις (όπως τις πρόσφατες που αφορούν τις συσκευασίες, 
την καύση επικίνδυνων αποβλήτων, την διάθεση σε χώρους ταφής, τα PCB). 
Η Επιτροπή προτείνει συνεπώς να προετοιμάσει κατά τους επόμενους μήνες, σε στενή συνεργασία με 
τα κράτη μέλη, ανακοίνωση που θα καθορίζει μία στρατηγική, η οποία δεν θα περιορίζεται στο 
νομοθετικό πλαίσιο αλλά θα βασίζεται σε βελτίωση του διαλόγου με τους φορείς και καλύτερη 
ενημέρωση του κοινού λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις συζητήσεις στον τομέα της δημιουργίας 
ευρωπαϊκών δικτύων υποδομής, την αναγκαιότητα να οριστεί καλύτερα ο όρος "απόβλητο" έχοντας 
υπ'όψη τον όρο "προϊόν" και να εξασφαλιστεί καλύτερη πρακτική εφαρμογή του κανονισμού σχετικά με 
τη μεταφορά αποβλήτων, τη μεταφορά αποβλήτων προς τρίτες χώρες, την αστική ευθύνη, τα οικονομικά 
μέσα και την εφαρμογή των ισχυουσών διατάξεων. 
17 

ISSN 0254-1483 
COM(95) 522 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 14 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-95-564-GR-C 
ISBN 92-77-95340-3 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουζεμβούργο 
\?