[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 6.6.2007

COM(2007) 298 τελικό

2007/0112 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/EΚ ώστε να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

περιεχομενο της προτασησ |

110 | Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Οι πρόσφυγες και οι δικαιούχοι επικουρικής προστασίας (στο εξής «δικαιούχοι διεθνούς προστασίας») δεν δικαιούνται επί του παρόντος να απολαύουν του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος σύμφωνα με την οδηγία 2003/109/EΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 2003 σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες. Το Συμβούλιο και η Επιτροπή, αναγνωρίζοντας αυτό το κενό, ζήτησαν, στην κοινή δήλωση της 8ης Μαΐου 2003, να επεκταθεί η οδηγία του Συμβουλίου 2003/109/EΚ ώστε να καλύψει τους δικαιούχους επικουρικής προστασίας. Η παρούσα πρόταση αποβλέπει στην υλοποίηση της δήλωσης συμπεριλαμβάνοντας τους δικαιούχους επικουρικής προστασίας στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2003/109/EΚ. |

120 | Γενικό πλαίσιο Στην πρόταση της Επιτροπής του 2001 για την οδηγία του Συμβουλίου 2003/109/EΚ,[1] οι πρόσφυγες είχαν δικαίωμα να αποκτήσουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος μετά από πέντε έτη νόμιμης και αδιάλειπτης κατοίκησης σε ένα κράτος, εφόσον διαθέτει σταθερούς και επαρκείς πόρους και ασφάλιση ασθενείας. Εντούτοις, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, αποφασίστηκε να αποκλειστούν οι πρόσφυγες από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, και στην Κοινή Δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής, που έγινε στο Συμβούλιο ΔΕΥ της 8ης Μαΐου 2003, συμφωνήθηκε ότι η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση οδηγίας για την επέκταση του καθεστώτος κατοίκου μακράς διαρκείας σε πρόσφυγες και πρόσωπα που απολαύουν επικουρικής προστασίας, λαμβάνοντας υπόψη την μελέτη για τη μεταφορά του καθεστώτος προστασίας. |

130 | Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα της πρότασης Το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος και τα δικαιώματα και ευεργετήματα που συνδέονται με το εν λόγω καθεστώς ορίζονται στην οδηγία του Συμβουλίου 2003/109/EΚ, η οποία θα εφαρμόζεται επίσης και στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας μετά τη θέσπιση της παρούσας οδηγίας. Σύμφωνα με την οδηγία 2004/83/EΚ του Συμβουλίου προστασίας ορίζονται στην οδηγία της 29ης Απριλίου 2004 δικαιούχοι διεθνούς προστασίας είναι υπήκοοι τρίτων χωρών ή των απάτριδες στους οποίες χορηγείται το καθεστώς πρόσφυγα ή το καθεστώς επικουρικής προστασίας κατά την έννοια της οδηγίας αυτής. |

140 | Συνέπεια με άλλες πολιτικές Η παρούσα πρόταση συνάδει με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε (1999) και το Πρόγραμμα της Χάγης (2004) όσον αφορά τη δίκαιη μεταχείριση των υπηκόων τρίτων χωρών. |

Διαβουλευσεισ με τα ενδιαφερομενα μερη και αξιολογηση των επιπτωσεων |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

211 | Το 2004, οι υπηρεσίες της Επιτροπής προέβησαν σε άτυπες συζητήσεις με τα κράτη μέλη σχετικά με το ευρύτερο πλαίσιο της παρούσας πρότασης στην Επιτροπή για τη Μετανάστευση και το Άσυλο (ΕΜΑ) καθώς και σε δύο άτυπες συσκέψεις εμπειρογνωμόνων. Άτυπες διαβουλεύσεις έγιναν επίσης, κατά το 2004, με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR), το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για ομάδες προσφύγων και εξορίστων (ECRE), καθώς και την Επιτροπή Εκκλησιών για τους μετανάστες στην Ευρώπη (CCME). Το Συμβούλιο Προσφύγων της Δανίας, το Ίδρυμα Μεταναστευτικής Πολιτικής και το Ίδρυμα για τη Μετανάστευση και Εθνοτικές Μελέτες διενήργησαν, για λογαριασμό της Επιτροπής «μια μελέτη για τη μεταβίβαση του καθεστώτος προστασίας στην ΕΕ, υπό το πρίσμα του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου και του στόχου ενός ενιαίου καθεστώτος που θα ισχύει σε ολόκληρη την Ένωση για εκείνους στους οποίους έχει χορηγηθεί άσυλο». Η έκθεση της μελέτης αποτελείται από τρία μέρη που περιγράφουν το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο, τις πρακτικές που ακολουθούνται σε έντεκα κράτη μέλη και μία τρίτη χώρα, και μελλοντικά σενάρια για ένα κοινοτικό μηχανισμό για την μεταφορά της προστασίας. Οι ερευνητές διαβουλεύτηκαν με έντεκα κράτη μέλη, την UNHCR και το Συμβούλιο της Ευρώπης (σχετικά με την ευρωπαϊκή συμφωνία για τη μεταβίβαση της ευθύνης). Η τελική έκθεση, η οποία συζητήθηκε με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, έτυχε ευρείας συναίνεσης. |

212 | Τα μέρη που έλαβαν μέρος στη διαβούλευση χαιρέτισαν την επέκταση της οδηγίας στους πρόσφυγες. Εντούτοις, μερικά κράτη μέλη εξέφρασαν επιφυλάξεις ως προς τα το αν θα έπρεπε να συμπεριληφθούν οι δικαιούχοι επικουρικής προστασίας. Η Επιτροπή αποφάσισε ωστόσο να συμπεριλάβει στην πρόταση αυτή την ομάδα διότι θεωρεί ότι θα πρέπει να καλύπτεται η κατάσταση όλων των υπηκόων τρίτων χωρών που κατοικούν επί πέντε έτη στο κράτος μέλος υποδοχής (επί πλέον, η Κοινή Δήλωση του Μαΐου 2003 αναφέρεται και στις δύο κατηγορίες). Τα περισσότερα μέρη που έλαβαν μέρος στις διαβουλεύσεις συμφώνησαν με την ανάλυση στην μελέτη, συγκεκριμένα ότι η μεταφορά της προστασίας μπορεί να συμβεί ακόμα και πριν αποκτηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος. Τα περισσότερα μέρη που έλαβαν μέρος στις διαβουλεύσεις συμφώνησαν επίσης ότι ένας κοινοτικός μηχανισμός για τη μεταφορά της προστασίας συνεπάγεται αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων περί ασύλου, η οποία, με τη σειρά της, απαιτεί επαρκές επίπεδο εναρμόνισης των διαδικασιών των κρατών μελών για το άσυλο. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποφάσισε να μη συμπεριλάβει στην παρούσα πρόταση κοινοτικό μηχανισμό για τη μεταφορά της προστασίας. |

NOMικα στοιχεια της προτασησ |

305 | ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2003/109/EΚ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ Κύριος σκοπός της πρότασης είναι να παράσχει στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας ασφάλεια δικαίου ως προς τη διαμονή τους σε ένα κράτος μέλος και δικαιώματα συγκρίσιμα με εκείνα των υπηκόων της ΕΕ, μετά από 5 έτη νόμιμης κατοίκησης, καλύπτοντας με αυτόν τον τρόπο το κενό που αφήνει η οδηγία 2004/83/EΚ. Αυτό γίνεται με την απάλειψη των εξαιρέσεων από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2003/109/EΚ σχετικά με τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη, όπου αυτό είναι αναγκαίο, την ειδική τους κατάσταση σε σύγκριση με άλλους υπηκόους τρίτων χωρών. ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΩΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας θα πρέπει να είναι σε θέση να αποκτήσουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο κράτος μέλος που τους έχει χορηγήσει προστασία με τις ίδιες προϋποθέσεις που ισχύουν για άλλους υπηκόους τρίτων χωρών. Επί πλέον, δικαιούχοι διεθνούς προστασίας που αποκτούν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος θα πρέπει να απολαύουν τα ίδια δικαιώματα και οφέλη που συνδέονται με αυτό το καθεστώς και να υπόκεινται στις ίδιες απαγορεύσεις και περιορισμούς των εν λόγω δικαιωμάτων και ευεργετημάτων που περιγράφονται στην οδηγία 2003/109/EΚ. Εντούτοις, καθ’ην διάρκεια ένας επί μακρόν διαμένων απολαύει διεθνούς προστασίας σύμφωνα με την οδηγία 2004/83/ΕΚ, τα δικαιώματά του που απορρέουν από την οδηγία 2004/83/ΕΚ δεν παρακωλύονται από τους περιορισμούς που ορίζονται στην οδηγία 2003/109/EΚ. Το θέμα του κατά πόσον οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας στους οποίους χορηγείται το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος μπορεί να χρήζουν ακόμα διεθνούς προστασίας ή κατά πόσον δικαιούνται διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας 2004/83/ΕΚ ευρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο, η αρχική χορήγηση προστασίας απαιτεί επίσης να διασφαλίζεται ο σεβασμός της αρχής της μη επαναπροώθησης σε περίπτωση άρσης ή απώλειας του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος στο πρώτο κράτος μέλος. ΔΙΑΜΟΝΗ ΚΑΙ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΕΠΙ ΜΑΚΡΟΝ ΔΙΑΜΕΝΟΝΤΟΣ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας 2003/109/EΚ του Συμβουλίου καθορίζει τους όρους υπό τους οποίους επί μακρόν διαμένοντες μπορούν να ασκούν το δικαίωμα διαμονής τους σε άλλο κράτος μέλος. Οι όροι αυτοί θα πρέπει να ισχύουν πλήρως για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας στους οποίους έχει χορηγηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος. Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας που υποβάλλουν αίτηση δυνάμει του άρθρου 23 της οδηγίας 2003/109/EΚ για την απόκτηση καθεστώτος επί μακρόν διαμένοντος σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο που τους έχει χορηγήσει διεθνή προστασία έχουν την υποχρέωση να συμμορφώνονται με όλους τους συναφείς όρους που απαιτούνται από την οδηγία 2003/109/EΚ. ΑΠΟΥΣΙΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΗ ΕΥΘΥΝΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΥΝΑΜΕΙ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 2003/109/EΚ Η οδηγία παρέχει μόνο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, το δικαίωμα ανάληψης κατοικίας σε ένα δεύτερο κράτος μέλος στους επί μακρόν διαμένοντες και όχι στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας αυτούς καθ’ αυτούς (ούτε η οδηγία 2004/83/EΚ παρέχει αυτό το δικαίωμα). Αν και η ανάληψη διαμονής σε δεύτερο κράτος μέλος μπορεί να καταλήξει, σε μερικές περιπτώσεις, στη μεταβίβαση ευθύνης για προστασία σε κάποια δεδομένη στιγμή, το θέμα ευρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Αν και δεν υπάρχουν διαθέσιμα αξιόπιστα στατιστικά στοιχεία, η μελέτη για τη μεταβίβαση της ευθύνης, που αναφέρεται ανωτέρω, αφήνει να φανεί ότι σπανίως υποβάλλονται αιτήσεις για μεταφορά προστασίας. Στην πράξη, οι διαφορές ως προς την ερμηνεία από τα κράτη μέλη των υφιστάμενων νομοθετικών διατάξεων για τη μεταφορά της προστασίας δεν δημιουργούν ανυπέρβλητα προβλήματα. Η μελέτη εξάλλου διευκρινίζει ότι η μεταφορά προστασίας δεν είναι άρρητα συνδεδεμένη με το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, δεδομένου ότι σε ένα πρόσφυγα μπορεί να επιτραπεί να διαμένει σε ένα δεύτερο κράτος μέλος (για επαγγελματικούς ή οικογενειακούς λόγους) έστω και πριν του χορηγηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο πρώτο κράτος μέλος. Επί πλέον, η μεταφορά της προστασίας συνεπάγεται την αμοιβαία αναγνώριση των αποφάσεων περί ασύλου από τα κράτη μέλη η οποία, με τη σειρά της, απαιτεί επαρκές επίπεδο εναρμόνισης των διαδικασιών των κρατών μελών για το άσυλο – πράγμα που δεν υφίσταται προς το παρόν. Κατά συνέπεια, η πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/EΚ δεν περιλαμβάνει μηχανισμό για τη μεταβίβαση της ευθύνης για προστασία δυνάμει του κοινοτικού δικαίου. Αυτό σημαίνει ότι οι αιτήσεις για την μεταβίβαση της ευθύνης για την προστασία εξακολουθούν να διέπονται από τη σύμβαση της Γενεύης του 1951 και την Ευρωπαϊκή Συμφωνία για τη μεταβίβαση ευθύνης για τους Πρόσφυγες που έχει συναφθεί στο πλαίσιο του Συμβουλίου της Ευρώπης, όπου αυτό εφαρμόζεται. ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΧΗΣ ΤΗΣ ΜΗ ΕΠΑΝΑΠΡΟΩΘΗΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ Επειδή η πρόταση δεν αφορά τη μεταβίβαση ευθύνης για διεθνή προστασία, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ο σεβασμός της αρχής της μη επαναπροώθησης στο δεύτερο κράτος μέλος. Το θέμα αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία όταν στον δικαιούχο διεθνούς προστασίας που έχει ήδη αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σε κράτος μέλος (το πρώτο κράτος μέλος) χορηγείται επίσης καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε άλλο κράτος μέλος (το δεύτερο κράτος μέλος) μετά από κατοίκηση πέντε ετών σε αυτό. Κατά συνέπεια, πρέπει να εξασφαλιστεί ότι οι αρχές του δεύτερου κράτους μέλους έχουν πλήρη επίγνωση ότι στον επί μακρόν διαμένοντα που υποβάλει αίτηση διαμονής στο έδαφος του εν λόγω κράτους μέλους έχει χορηγηθεί καθεστώς διεθνούς προστασίας από άλλο κράτος μέλος. Αυτό πρέπει να εξασφαλίζεται και στην περίπτωση που επί μακρόν διαμένοντες, δικαιούχοι διεθνούς προστασίας, δεν έχουν ακόμα αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο δεύτερο κράτος μέλος αλλά και στην περίπτωση όπου αυτοί έχουν ήδη αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο δεύτερο κράτος μέλος. Για τον σκοπό αυτό, προτείνεται να προβλεφθεί, στο άρθρο 8, ότι η πληροφορία αυτή θα πρέπει να αναφέρεται στην άδεια μακράς διαμονής υπό το σημείο «Παρατηρήσεις». Αν και αυτή η μνεία δεν θα αποτελεί, αυτή καθ’αυτή, απόδειξη ότι ένα πρόσωπο είναι επί του παρόντος δικαιούχος διεθνούς προστασίας, θα εγγυάται ότι οι αρχές του δεύτερου κράτους μέλους γνωρίζουν την πιθανώς συνεχιζόμενη ανάγκη του εν προκειμένω επί μακρόν διαμένοντος για διεθνή προστασία (το «ιστορικό της διεθνούς προστασίας»). Στην περίπτωση που σε επί μακρόν διαμένοντα χορηγηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος και σε δεύτερο κράτος μέλος, η πληροφορία αυτή θα πρέπει να εμφαίνεται και στην άδεια διαμονής που θα εκδώσει το εν λόγω κράτος μέλος, εκτός εάν, μετά από διαβούλευση με το κράτος μέλος που χορήγησε το καθεστώς προστασίας, το δεύτερο κράτος μέλος αποδείξει ότι στο μεταξύ έχει αρθεί το καθεστώς. Στις περιπτώσεις που δεν έχει ακόμα χορηγηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο δεύτερο κράτος μέλος, θα πρέπει να τροποποιηθεί και το άρθρο 22 της οδηγίας 2003/109/EΚ, ώστε η απομάκρυνση από το δεύτερο κράτος μέλος των επί μακρόν διαμενόντων, των οποίων οι άδεις περιλαμβάνουν την παρατήρηση ότι απολαύουν διεθνούς προστασίας σε άλλο κράτος μέλος – και οι οποίοι ως εκ τούτου ίσως χρήσουν ακόμα προστασίας – να είναι δυνατή μόνο προς το πρώτο κράτος μέλος.. Στην περίπτωση που το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος χορηγήθηκε στο δεύτερο κράτος μέλος, θα πρέπει να τροποποιηθεί το άρθρο 12 ώστε να προβλέπεται ότι, όταν οι αρχές του δεύτερου κράτους μέλους εξετάζουν τη θέσπιση μέτρου απέλασης, θα είναι υποχρεωμένες να διαβουλεύονται με τις αρχές του κράτους μέλους που χορήγησε την προστασία στο εν προκειμένω πρόσωπο. Αν το κράτος μέλος αυτό επιβεβαιώσει ότι το πρόσωπο εξακολουθεί να απολαύει διεθνούς προστασίας, η απέλαση από το δεύτερο κράτος μέλος θα είναι δυνατή μόνο προς το κράτος μέλος που είχε αρχικά χορηγήσει την προστασία στο εν προκειμένω πρόσωπο. Εντούτοις, και οι δύο περιπτώσει επανεισδοχής είναι υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 21 παρ. 2 της οδηγίας 2004/83/EΚ, σχετικά με τις εξαιρέσεις από την προστασία από επαναπροώθηση. |

Νομικη βαση |

310 | Η παρούσα πρόταση τροποποιεί την οδηγία 2003/109/EΚ και έχει την ίδια νομική βάση με αυτή, δηλ. τα άρθρα 63 παρ. 3 εδάφιο α) και 63 παρ. 4 της συνθήκης ΕΚ. Αυτή είναι η ενδεικνυόμενη νομική βάση επειδή το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας αποτελεί μέσο για την ένταξή τους ως υπηκόων τρίτης χώρας στο κράτος μέλος υποδοχής, και ως εκ τούτου πρόκειται για θέμα που εμπίπτει στη μεταναστευτική πολιτική. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν δεσμεύονται από την οδηγία 2003/109/EΚ δυνάμει του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας που προσαρτάται στις συνθήκες. Ομοίως, ούτε η Δανία δεν δεσμεύεται δυνάμει του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στις συνθήκες. |

Αρχη της επικουρικοτητασ |

321 | Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2003/109/EΚ, γεγονός που σημαίνει ότι τα κράτη μέλη αποφασίζουν σε εθνικό επίπεδο κατά πόσον, και εάν ναι, υπό ποίους όρους μπορεί να χορηγηθεί στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας μονιμότερο καθεστώς και ποιο θα είναι το εύρος του εν λόγω καθεστώτος. Επί του παρόντος, μπορούν να αποκτήσουν αυτό το καθεστώς σε μερικά κράτη μέλη, αλλά όχι σε όλα. Εντούτοις, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφώνησαν ότι οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας θα πρέπει να δικαιούνται να αποκτήσουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος που αναφέρεται στην οδηγία 2003/109/EΚ σε όλα τα κράτη μέλη υπό συγκρίσιμους όρους. Αυτό απαιτεί τη θέσπιση κοινών κανόνων σε κοινοτικό επίπεδο. |

325 | Ως εκ τούτου, η καλύτερη προσέγγιση για να εξασφαλιστεί ίση μεταχείριση για όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν διαμείνει νόμιμα σε ένα κράτος για ορισμένη χρονική περίοδο, είναι η τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/EΚ. |

Αρχη της αναλογικοτητασ |

331 | Η μορφή της κοινοτικής δράσης θα πρέπει να είναι η απλούστερη δυνατή ώστε να μπορέσει να επιτευχθεί ο στόχος της πρότασης και να τεθεί σε αποτελεσματική εφαρμογή. Υπό το πνεύμα αυτό, το νομοθετικό μέσο που επιλέγεται είναι οδηγία που θα τροποποιεί την υφιστάμενη οδηγία. Αυτή θα καθορίζει γενικές αρχές αλλά θα αφήνει στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών στα οποία απευθύνεται την επιλογή της πλέον ενδεδειγμένης μορφής και των μεθόδων για να ενσωματώσουν αυτές τις αρχές στο οικείο νομοθετικό σύστημα και το γενικότερο πλαίσιο. Η πρόταση οδηγίας ορίζει απλώς τους όρους για την απόκτηση του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος από υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν διεθνούς προστασίας. Τα κράτη μέλη, εφόσον το επιθυμούν, μπορούν να ορίσουν ευνοϊκότερους όρους για την απόκτηση μονιμότερου καθεστώτος, οι οποίοι θα ισχύουν αποκλειστικά στο εθνικό πλαίσιο. |

Λεπτομερησ εξηγηση της προτασης |

570 | Τροποποίηση του άρθρου 2 Δεδομένου του αναγκαίου δεσμού μεταξύ αφενός της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους και αφετέρου της οδηγίας 2003/109/EΚ, όταν πρόκειται για τον ορισμό της ομάδας υπηκόων τρίτων χωρών που θα πρέπει επίσης να είναι σε θέση να αποκτήσουν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, είναι σκόπιμο να προστεθεί στο άρθρο 2 της οδηγίας 2003/109/EΚ παραπομπή στον βασικό ορισμό της έννοιας της «διεθνούς προστασίας» της οδηγίας 2004/83/EΚ. Τροποποίηση του άρθρου 3 Προτείνεται να διαγραφούν οι διατάξεις που εξαιρούν τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2003/109/EΚ. Τροποποίηση του άρθρου 4 Προτείνεται η τροποποίηση του άρθρου 4 της οδηγίας 2003/109/EΚ προκειμένου να ληφθεί υπόψη η διάρκεια της διαδικασίας χορήγησης ασύλου για τον υπολογισμό «της νόμιμης διαμονής επί πέντε έτη» σε ένα κράτος μέλος. Αυτό εξασφαλίζει δίκαιη μεταχείριση σε υπηκόους τρίτων χωρών στους οποίους χορηγείται το καθεστώς διεθνούς προστασίας ως συνέπεια αναθεώρησης ή προσφυγής τους μετά από προηγούμενη αρνητική απόφαση που έτυχε η αίτησή τους για χορήγηση ασύλου. Τροποποίηση του άρθρου 8 Τα άρθρα 8 έως 11 της οδηγίας 2003/109/EΚ εφαρμόζονται πλήρως στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας που υποβάλλουν αίτηση για τη χορήγηση του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος σε ένα κράτος μέλος. Είναι εν τούτοις αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι ανησυχίες των κρατών μελών όσον αφορά τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης σε περίπτωση που η διαμονή ενός επί μακρόν διαμένοντος θα μπορεί να παύσει βάσει της οδηγίας 2003/109/EΚ. Οι ανησυχίες αυτές σχετίζονται με το γεγονός ότι το «ιστορικό της προστασίας» ως προς τη διαμονή του υπηκόου τρίτης χώρας μπορεί ενδεχομένως να παραβλεφθεί όταν οι εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για τη χορήγηση και την άρση καθεστώτος διεθνούς προστασίας είναι άλλες από εκείνες που είναι αρμόδιες για τη χορήγησης και την άρση του καθεστώτος του επί μακρόν διαμένοντος. Το θέμα έχει σημασία επίσης στην περίπτωση που δικαιούχος διεθνούς προστασίας στον οποίο έχει χορηγηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος μετοικήσει σε άλλο κράτος μέλος και μετά από διαμονή πέντε ετών αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος στο εν λόγω κράτος μέλος. Για να εξασφαλιστεί λοιπόν ότι οι αρμόδιες αρχές γνωρίζουν αυτό το “ιστορικό της προστασίας”, η προτεινόμενη τροποποίηση του άρθρου 8 καθιστά υποχρεωτικό για τα κράτη μέλη να περιλαμβάνουν στην κοινοτική άδεια μακράς διαμονής που χορηγείται στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας ειδική παρατήρηση σχετική με το γεγονός ότι στον υπήκοο τρίτης χώρας έχει χορηγηθεί καθεστώς προστασίας. Η ίδια πληροφορία θα πρέπει να καταγράφεται από το δεύτερο κράτος μέλος που χορηγεί καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος σε υπήκοο τρίτης χώρας του οποίου η κοινοτική άδεια μακράς διαμονής που έχει εκδοθεί από το πρώτο κράτος μέλος αναγράφει την προαναφερόμενη παρατήρηση. Εντούτοις, το δεύτερο κράτος μέλος δεν επαναλαμβάνει αυτή την παρατήρηση στην άδεια αν, μετά από διαβούλευση με το κράτος μέλος που σύμφωνα με την παρατήρηση έχει χορηγήσει διεθνή προστασία διαπιστώνεται ότι έχει αρθεί η εν λόγω διεθνής προστασία. Τροποποίηση του άρθρου 11 Το θέμα του κατά πόσον οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας στους οποίους χορηγείται το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος μπορεί να χρήζουν ακόμα διεθνούς προστασίας ή κατά πόσον διατηρούν το καθεστώς διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας 2004/83/EΚ ευρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Εντούτοις, στην περίπτωση που διατηρούν το καθεστώς διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας 2004/83/E και διαμένουν στο κράτος μέλος που τους χορήγησε το εν λόγω καθεστώς, τότε διατηρούν τα δικαιώματα και τα ευεργετήματα που συνδέονται με το καθεστώς αυτό. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαία η τροποποίηση του άρθρου 11 προκειμένου να διευκρινιστεί ότι οι δυνατότητες περιορισμών της αρχής της ίσης μεταχείρισης που αναφέρονται στο άρθρο αυτό μπορούν να εφαρμοστούν στην περίπτωσή τους μόνο στο βαθμό που είναι συμβατές με τις διατάξεις της οδηγίας 2004/83/EΚ. Τροποποίηση των άρθρων 12 και 22 Αν και η μεταβίβαση της ευθύνης για προστασία ευρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, τα κράτη μέλη δεσμεύονται από την αρχή της μη επαναπροώθησης στη συνθήκη της Γενεύης του 1951 – και αντικατοπτρίζονται στο άρθρο 21 της οδηγίας 2004/83/EΚ – και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και ιδίως το άρθρο 3, στις περιπτώσεις εφαρμογής των διατάξεων της οδηγίας αυτής για την απομάκρυνση από το έδαφος της Ένωσης. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις στα άρθρα 12 (νέοι παράγραφοι 3α και 6) και 22 (νέα παράγραφος 3 α)) αποβλέπουν στην κατά το δυνατόν εγγύηση της διασφάλισης της αρχής της μη επαναπροώθησης σε όλες τις περιπτώσεις που μπορεί να προκύψουν κατά την άσκηση των δικαιωμάτων δυνάμει της οδηγίας 2003/109/EΚ από δικαιούχο διεθνούς προστασίας. Στην πράξη, τα κράτη μέλη πρέπει πρώτα να αξιολογήσουν κατά πόσο εφαρμόζεται (ακόμα) η οδηγία 2004/83/EΚ σε υπήκοο τρίτης χώρας, και σε θετική περίπτωση κατά πόσον η απομάκρυνση του υπηκόου τρίτης χώρας από το έδαφος της Ένωσης συνάδει με την αρχή της μη επαναπροώθησης. A) Απέλαση από το κράτος μέλος που χορήγησε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος – άρθρο 12 Στις περιπτώσεις που, σύμφωνα με την παρατήρηση που καθιερώνεται με το άρθρο 8 παρ. 4, και το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος και η διεθνής προστασία έχουν χορηγηθεί από το ίδιο κράτος μέλος, η νέα παράγραφος 6 εγγυάται την τήρηση του άρθρου 21 της οδηγίας 2004/83/EΚ. Αυτό υποχρεώνει το κράτος μέλος που εξετάζει τη θέσπιση μέτρου απέλασης να επαληθεύσει αν ο υπήκοος τρίτης χώρας απολαύει ακόμα διεθνούς προστασίας. Αν πράγματι συμβαίνει αυτό, η απέλαση είναι δυνατή μόνο στις περιπτώσεις που προβλέπονται από αυτή τη διάταξη. Για τις περιπτώσεις που, σύμφωνα με την παρατήρηση που καθιερώνεται με το άρθρο 8 παρ. 4, η διεθνής προστασία χορηγήθηκε από κράτος μέλος άλλο από εκείνο που χορήγησε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος, προστέθηκε στο άρθρο 12 η παράγραφος 3 β). Η διάταξη αυτή υποχρεώνει το δεύτερο κράτος μέλος, που εξετάζει τη θέσπιση μέτρου απέλασης, να διαβουλευτεί με το κράτος μέλος που σύμφωνα με την παρατήρηση χορήγησε διεθνή προστασία στον εν προκειμένω υπήκοο τρίτης χώρας. Αν, μετά τη διαβούλευση, διαπιστωθεί ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας απολαύει ακόμα διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος με το οποίο έγινε η διαβούλευση, η απέλαση είναι δυνατή μόνο προς το συγκεκριμένο κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος αυτό υποχρεούται στην επανεισδοχή του εν προκειμένω υπηκόου τρίτης χώρας χωρίς διατυπώσεις. Η νέα παράγραφος 6 εγγυάται πάντως ότι η απέλαση εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί πάντα να είναι δυνατή αν πληρούνται οι όροι του άρθρου 21 παρ. 2 της οδηγίας 2004/83/EΚ. Είναι προφανές, και στις δύο περιπτώσεις που αναφέρονται, ότι ο μηχανισμός επανεισδοχής δεν εφαρμόζεται όπου η μεταβίβαση ευθύνης της προστασίας του εν προκειμένω προσώπου έγινε μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου κράτους μέλους σύμφωνα με τις υποχρεώσεις τους δυνάμει διεθνών πράξεων. B) Απέλαση από το κράτος μέλος όπου ο επί μακρόν διαμένων ασκεί το δικαίωμα κινητικότητας σύμφωνα με το κεφάλαιο ΙΙΙ της οδηγίας – άρθρο 22 Για να διασφαλιστεί ο σεβασμός της αρχής της μη επαναπροώθησης στις περιπτώσεις όπου ένας επί μακρόν διαμένων που απολαύει διεθνούς προστασίας διαμένει στο δεύτερο κράτος μέλος αλλά δεν έχει ακόμα αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σε αυτό το κράτος μέλος, η δυνατότητα απέλασης βάσει του άρθρου 22 πρέπει να περιορίζεται σε απέλαση προς το πρώτο κράτος μέλος. Εντούτοις, σύμφωνα με τη δεύτερη υποπαράγραφο του άρθρου 22 παρ. 3α, η απέλαση εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι πάντα δυνατή αν πληρούνται οι όροι του άρθρου 21 παρ. 2 της οδηγίας 2004/83/EΚ. |

11 | Τροποποίηση του άρθρου 25 Προκειμένου να διευκολυνθεί η ανταλλαγή των αναγκαίων πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών, όπως ορίζει το άρθρο 12 παρ. 3 α), θα πρέπει αντίστοιχα να τροποποιηθεί το άρθρο 25 ώστε να καταστεί δυνατή η χρησιμοποίηση του δικτύου των εθνικών σημείων επαφής και για τον σκοπό αυτό. |

1. 2007/0112 (CNS)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση της οδηγίας 2003/109/EΚ ώστε να επεκταθεί το πεδίο εφαρμογής στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητος, και ιδίως το άρθρο 63 παράγραφοι 3 και 4,

την πρόταση της Επιτροπής[2],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[3],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[4],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[5],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η οδηγία 2003/109/EΚ του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου σχετικά με το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι είναι επί μακρόν διαμένοντες[6] δεν εφαρμόζεται στους πρόσφυγες και τους δικαιούχους επικουρικής προστασίας που καλύπτονται από την οδηγία 2004/83/EΚ του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους και το περιεχόμενο της χορηγούμενης προστασίας[7].

(2) Η προοπτική του να αποκτηθεί το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σε ένα κράτος μέλος μετά από ορισμένο χρόνο αποτελεί σημαντικό στοιχείο για την πλήρη ένταξη των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος διαμονής.

(3) Το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας είναι επίσης σημαντικό για την προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής, θεμελιώδη στόχο της Κοινότητας οριζόμενο από τη συνθήκη.

(4) Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας θα πρέπει ως εκ τούτου να μπορούν να αποκτούν το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος μετά από πέντε έτη συνεχούς και νόμιμης διαμονής στο κράτος· μέλος που τους χορήγησε διεθνή προστασία υπό τους ίδιους όρους με τους άλλους υπηκόους τρίτων χωρών. Η διάρκεια της διαδικασίας για την εξέταση της αίτησής τους προκειμένου να αποκτηθεί η διεθνής προστασία θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον υπολογισμό αυτής της πενταετούς περιόδου συνεχούς και νόμιμης διαμονής.

(5) Εν όψει του δικαιώματος για τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας να διαμένουν σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο που τους χορήγησε τη διεθνή προστασία, είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη αυτά πληροφορούνται το ιστορικό της προστασίας των εν προκειμένω προσώπων, έτσι ώστε να συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους σχετικά με τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης. Για τον σκοπό αυτό, η κοινοτική άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος που χορηγείται στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας θα πρέπει να περιλαμβάνει παρατήρηση που θα παρέχει πληροφορίες σχετικά με το γεγονός ότι στον κάτοχο έχει παρασχεθεί διεθνής προστασία από κάποιο κράτος μέλος. Με την προϋπόθεση ότι η εν λόγω διεθνής προστασία δεν έχει αρθεί, η παρατήρηση αυτή θα πρέπει να αναπαράγεται στην κοινοτική άδεια διαμονής του επί μακρόν διαμένοντος που εκδίδεται από το δεύτερο κράτος μέλος.

(6) Οι δικαιούχοι διεθνούς προστασίας που είναι επί μακρόν διαμένοντες θα πρέπει να απολαύουν την ίδια μεταχείριση με τους πολίτες του κράτους μέλους διαμονής τους όσον αφορά ευρύ φάσμα οικονομικών και κοινωνικών θεμάτων, υπό ορισμένους όρους, ώστε το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος να συνιστά αληθινό μέσο για την ένταξη των επί μακρόν διαμενόντων στην κοινωνία εντός της οποίας κατοικούν.

(7) H ίση μεταχείριση των δικαιούχων διεθνούς προστασίας στο κράτος μέλος που τους χορήγησε διεθνή προστασία πρέπει να γίνεται με την επιφύλαξη των δικαιωμάτων και των ευεργετημάτων που εγγυάται η οδηγία 2004/83/EΚ.

(8) Οι όροι που ορίζονται στην οδηγία 2003/109/EΚ όσον αφορά το δικαίωμα ενός επί μακρόν διαμένοντος να κατοικεί σε άλλο κράτος μέλος και να αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος πρέπει να εφαρμόζονται κατά τον ίδιο τρόπο σε όλους τους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος.

(9) Η μεταβίβαση ευθύνης για προστασία των δικαιούχων διεθνούς προστασίας ευρίσκεται εκτός του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

(10) Στην περίπτωση που κράτος μέλος προτίθεται να απελάσει, για λόγο που προβλέπεται στην οδηγία 2003/109/EΚ, δικαιούχο διεθνούς προστασίας που έχει αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σε αυτό το κράτος μέλος, το εν προκειμένω πρόσωπο θα πρέπει να απολαύει την προστασία από επαναπροώθηση που εγγυάται η οδηγία 2004/83/ΕΚ. Προκειμένου να διασφαλιστεί ο σεβασμός της αρχής της μη επαναπροώθησης στην περίπτωση που στο εν προκειμένω πρόσωπο έχει χορηγηθεί το καθεστώς διεθνούς προστασίας σε άλλο κράτος μέλος και το καθεστώς αυτό δεν έχει αρθεί εν των μεταξύ, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι το εν προκειμένω πρόσωπο μπορεί να απελαθεί μόνο προς το κράτος μέλος που του έχει χορηγήσει το καθεστώς προστασίας και ότι αυτό το κράτος μέλος υποχρεούνται στην επανεισδοχή του προσώπου, εκτός εάν η απέλαση επιτρέπεται δυνάμει των διατάξεων της οδηγίας 2004/83/EΚ όσον αφορά τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης.

(11) Για τον ίδιο λόγο, η δυνατότητα που προβλέπεται από την οδηγία 2003/109/EΚ για το δεύτερο κράτος μέλος να απομακρύνει από το έδαφος της Ένωσης υπήκοο τρίτης χώρας που διαμένει αλλά δεν έχει ακόμα αποκτήσει το καθεστώς του επί μακρόν διαμένοντος σε αυτό το κράτος μέλος, δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που στο εν προκειμένω πρόσωπο έχει χορηγηθεί καθεστώς προστασίας σε άλλο κράτος μέλος, εκτός εάν η απομάκρυνση αυτή επιτρέπεται δυνάμει των διατάξεων της οδηγίας 2004/83/EΚ όσον αφορά τον σεβασμό της αρχής της μη επαναπροώθησης.

(12) Η παρούσα οδηγία τηρεί τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις ελευθερίες καθώς και τις αρχές που αναγνωρίζονται ειδικότερα από τον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σύμφωνα με την απαγόρευση διακρίσεων που περιλαμβάνεται στον Χάρτη, τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν για τους δικαιούχους αυτής της οδηγίας την παρούσα οδηγία χωρίς διακρίσεις με βάση το φύλο, τη φυλή, το χρώμα, την εθνοτική ή κοινωνική καταγωγή, τα γενετικά χαρακτηριστικά, τη γλώσσα, το θρήσκευμα ή το φρόνημα, τις πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις, την ιδιότητα μέλους εθνικής μειονότητας, την περιουσία, τη γέννηση, τις μειονεξίες, την ηλικία ή τον γενετήσιο προσανατολισμό.

(13) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, προσαρτημένου στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και με την επιφύλαξη του άρθρου 4 του εν λόγω Πρωτοκόλλου, τα κράτη μέλη αυτά δεν συμμετέχουν στη θέσπιση της παρούσας οδηγίας και δεν δεσμεύονται ούτε υπόκεινται στην εφαρμογή της.

(14) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, προσαρτημένου στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέσχε στη θέσπιση της οδηγίας 2003/109/EΚ και δεν δεσμεύεται ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 2003/109/EΚ τροποποιείται ως εξής:

1. Το άρθρο 2 σημείο στ) αντικαθίσταται από το εξής:

“(στ) ‘διεθνής προστασία ’: διεθνής προστασία όπως ορίζεται στο άρθρο 2 σημείο α9 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου[8],”

2. Το άρθρο 3 (2) τροποποιείται ως εξής:

α) Το σημείο γ) αντικαθίσταται από το εξής:

“(γ) έχουν υποβάλει αίτηση για να διαμένουν σε κράτος μέλος δυνάμει επικουρικών μορφών προστασίας, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις, την εθνική νομοθεσία ή την πρακτική των κρατών μελών, και αναμένουν απόφαση σχετικά με το καθεστώς τους,”

β) Το σημείο δ) αντικαθίσταται από το εξής:

“(δ) έχουν υποβάλει αίτηση για αναγνώριση της ιδιότητας του πρόσφυγα και η αίτησή τους δεν έχει ακόμα αποτελέσει αντικείμενο οριστικής απόφασης, ”

3. Στο άρθρο 4 παράγραφος 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

“Όσον αφορά τους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, η περίοδος μεταξύ της ημερομηνίας υποβολής της αίτησης για τη χορήγηση διεθνούς προστασίας και της ημερομηνίας κατά την οποία εκδίδεται η άδεια παραμονής που αναφέρεται στο άρθρο 24 της οδηγίας 2004/83/EΚ λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό της περιόδου που αναφέρεται στην παράγραφο 1.”

4. Στο άρθρο 8 προστίθενται οι ακόλουθοι παράγραφοι 4 και 5:

“4. Όταν κράτος μέλος εκδίδει κοινοτική άδεια διαμονής μακράς διαρκείας σε υπήκοο τρίτης χώρας στον οποίο χορήγησε διεθνή προστασία, αναγράφεται στην κοινοτική άδεια διαμονής του/της υπό τον τίτλο «Παρατηρήσεις» το εξής: Στον κάτοχο της παρούσας άδειας έχει χορηγηθεί διεθνής προστασία στ… [ονομασία του κράτους μέλους] στις [ημερομηνία]».

5. Όταν η κοινοτική άδεια διαμονής μακράς διαρκείας εκδίδεται από δεύτερο κράτος μέλος σε υπήκοο τρίτης χώρας του οποίου η κοινοτική άδεια διαμονής μακράς διαρκείας περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4, το δεύτερο κράτος μέλος αναγράφει την ίδια αυτή παρατήρηση στην κοινοτική άδεια διαμονής μακράς διαρκείας.

Πριν το δεύτερο κράτος μέλος προβεί στην αναγραφή της παρατήρησης που αναφέρεται στην παράγραφο 4, μπορεί να διαβουλευτεί με το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση σχετικά με το κατά πόσον ο επί μακρόν διαμένων απολαύει ακόμα διεθνούς προστασίας. Στην περίπτωση που η διεθνής προστασία έχει αρθεί με τελική απόφαση, το δεύτερο κράτος μέλος δεν αναγράφει την παρατήρηση που αναφέρεται στην παράγραφο 4.”

5. Στο άρθρο 11 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος 4 α:

"4 α. Όσον αφορά το κράτος μέλος που χορήγησε διεθνή προστασία, οι παράγραφοι 3 και 4 ………… με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 2004/83/EΚ."

6. Το άρθρο 12 τροποποιείται ως εξής:

α) Παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος 3 α:

“3 α. Στην περίπτωση που κράτος μέλος αποφασίσει την απέλαση επί μακρόν διαμένοντος, του οποίου η κοινοτική άδεια διαμονής μακράς διαρκείας περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4, προβαίνει σε διαβουλεύσεις με το κράτος μέλος που αναφέρεται στην παρατήρηση.

Εκτός εάν στο μεταξύ έχει αρθεί η διεθνής προστασία, ο επί μακρόν διαμένων απαλλάσσεται προς αυτό το κράτος μέλος, το οποίο αμέσως και χωρίς διατυπώσεις προβαίνει στην επανεισδοχή του επί μακρόν διαμένοντος και της οικογένειάς του/της.”

β) Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 6:

“6. Το παρόν άρθρο ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 της οδηγίας 2004/83/EΚ.”

7. Στο άρθρο 22 παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος 3 α:

“3 α. Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται σε υπηκόους τρίτων χωρών των οποίων η κοινοτική άδεια διαμονής μακράς διαρκείας που εκδίδεται από το πρώτο κράτος μέλος περιλαμβάνει την παρατήρηση που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4.

Η παρούσα παράγραφος ισχύει υπό την επιφύλαξη του άρθρου 21 της οδηγίας 2004/83/EΚ.”

8. Στο άρθρο 25, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το εξής:

“Τα κράτη μέλη ορίζουν σημεία επαφής αρμόδια για την παραλαβή και διαβίβαση των πληροφοριών που αναφέρονται στα άρθρα 13 παράγραφος 3 α, 19 παράγραφος 2, 22 παράγραφος 2 και 23 παράγραφος 1.”

Άρθρο 2

9. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, ρυθμιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τ… [….]. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων αυτών καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιλαμβάνουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παραπομπή αυτού του είδους κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες αυτής της παραπομπής θεσπίζονται από τα κράτη μέλη.

10. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιαστικών διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτει η παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την […] ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] COM (2001) 127 τελικό.

[2] ΕΕ C , , p. .

[3] ΕΕ C , , p. .

[4] ΕΕ C , , p. .

[5] ΕΕ C , , p. .

[6] ΕΕ L 16, 23.1.2004, p. 44.

[7] ΕΕ L 304, 30.9.2004, p.12.

[8] ΕΕ L 304, 30.9.2004, p.12