18. 8. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 207/1 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εισαγωγή μιας ρήτρας 
«STANDSTILL» όσον αφορά το φόρο προστιθεμένης αξίας και τους ειδικούς φόρους κα­
τανάλωσης 
(86/C 207/01) 
Στις 6 Ιανουαρίου 1986 και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 της συνθήκης για την 
ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να υποβάλει 
στην ΟΚΕ αίτηση γνωμοδότησης για την παραπάνω πρόταση οδηγίας. 
Το τμήμα οικονομικών και δημοσιονομικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η 
προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 15 Απριλίου 1986 
με βάση την εισήγηση του κ. Delia Croce. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στα πλαίσια της 237ης συνόδου ολομέλειας και 
κατά τη συνεδρίαση της 22ας Μαΐου 1986 υιοθέτησε την παρακάτω γνωμοδότηση κατά 
πλειοψηφία με 4 ψήφους κατά και 4 αποχές. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ εγκρίνει σε γενικές γραμμές την 
πρόταση της Επιτροπής, αντιλαμβάνεται όμως ότι η 
πρόταση αυτή είναι ανεπαρκής και περιορισμένη σε 
σχέση με το στόχο που επιδιώκεται, δηλαδή την 
εναρμόνιση των νομοθεσιών σχετικά με τον φόρο 
προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) και τους ειδικούς φόρους 
κατανάλωσης στα κράτη μέλη. Πραγματικά, η εναρμό­
νιση της έμμεσης φορολογίας, σύμφωνα με όσα 
εξαγγέλλει η Επιτροπή στο Λευκό Βιβλίο για την 
ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, πρέπει να θεωρεί­
ται απαραίτητο στάδιο για την επίτευξη μιας αυθεντι­
κής κοινής αγοράς. Εξάλλου, η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή έχει επανειλημμένα υποστηρίξει 
την ίδια θέση σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της στο 
θέμα αυτό. 
1.2. Μολονότι η πρόταση της Επιτροπής τη στιγμή 
αυτή αποτελεί ένδειξη ρεαλισμού, αφού έχουν συνεκτι­
μηθεί σε αυτή οι διάφορες δυσκολίες που θα μπορούσαν 
να προκύψουν από μια ριζική τροποποίηση των 
ρυθμίσεων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, η 
υιοθέτηση της δε θα πρέπει να αποτελέσει πρόσχημα 
για την παρεμπόδιση ή την καθυστέρηση της εναρμόνι­
σης στο θέμα αυτό, εναρμόνιση που είναι αναγκαία για 
την υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς. 
1.3. Η ΟΚΕ έχει τη γνώμη ότι ο τίτλος «Standstill 
όσον αφορά τον ΦΠΑ και τους ειδικούς φόρους 
κατανάλωσης» δεν είναι κατάλληλος, γιατί στην 
πραγματικότητα οι διατάξεις σχετικά με τον ΦΠΑ δεν 
αποτελούν «Standstill» αλλά μια προαιρετική διαδικα­
σία σύγκλισης των συντελεστών. 
1.4. Η ΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της επειδή η εξεταζό­
μενη πρόταση ενώ προβλέπει διατάξεις σχετικά με τον 
αριθμό και το επίπεδο των συντελεστών του ΦΠΑ, δεν 
προβλέπει απολύτως καμία διάταξη σχετικά με την 
κατάρτιση καταλόγων των αγαθών και υπηρεσιών που 
υπόκεινται στους διάφορους συντελεστές που ισχύουν 
σε εθνικό επίπεδο. Επειδή τα κράτη μέλη θα έχουν 
ακόμα τη δυνατότητα να τροποποιούν κατά την κρίση 
τους τον κατάλογο των αγαθών και των υπηρεσιών που υποβάλλονται στους διαφόρους συντελεστές του ΦΠΑ, 
η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να υποβάλει μια πρόταση 
για τη θέσπιση επαρκών συμπληρωματικών μέτρων που 
να είναι συνεπή με τον στόχο της εναρμόνισης. 
1.5. Τέλος, σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής 
επιτρέπεται στα κράτη μέλη που το επιθυμούν να 
κινηθούν μέχρις ένα ορισμένο βαθμό προς μια συγκλί­
νουσα κατεύθυνση. Στην πρόταση όμως δεν λαμβάνεται 
υπόψη, και συνεπώς δεν επιλύεται, το πρόβλημα των 
αγαθών και υπηρεσιών τα οποία υποβάλλονται, σε 
ορισμένα κράτη μέλη, σε μηδενικό συντελεστή ΦΠΑ. Η 
κατάσταση αυτή ισοδυναμεί, στην πραγματικότητα, με 
απαλλαγή από την έμμεση φορολογική επιβάρυνση, 
ενώ οπωσδήποτε παρέχει δικαίωμα για την επιστροφή 
του ΦΠΑ που έχει ήδη καταβληθεί. Θα πρέπει συνεπώς 
να βρεθεί μια λύση στο σημείο αυτό για να μη 
δημιουργηθούν εμπόδια στην υλοποίηση της εσωτερι­
κής κοινής αγοράς. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Στη σελίδα 1 της πρότασης οδηγίας και μετά τη 
φράση «έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου», να προστεθεί: «τη γνώμη της Οικονο­
μικής και Κοινωνικής Επιτροπής». 
2.2. Στη σελίδα 2, στην τελευταία αιτιολογική 
σκέψη, προβλέπεται ότι «οι ειδικοί φόροι κατανάλω­
σης επί των επεξεργασμένων καπνών, των αλκοολού­
χων ποτών και των ορυκτελαίων πρέπει να διατηρηθούν 
σε κοινοτικό επίπεδο». 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι η διατήρηση των ειδικών αυτών 
φόρων πρέπει να είναι προαιρετική· προτείνει, επομέ­
νως, να αντικατασταθεί η φράση «πρέπει να διατηρη­
θούν» από τη φράση «θα μπορούσαν να διατηρηθούν». 
2.3. Στις σελίδες 3 και 5 της πρότασης οδηγίας, 
άρθρα 1 και 2 αντίστοιχα, προβλέπεται ότι τα κράτη 
μέλη δεν: (μεταβάλλουν..., επιβάλλουν..., αυξάνουν), 
κλπ. 
Η ΟΚΕ κρίνει ότι η παραπάνω διατύπωση δεν είναι 
απαγορευτική. Κατά συνέπεια, η έκφραση αυτή πρέπει 
Αριθ. C 207/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 8. 86 
να τροποποιηθεί και να αντικατασταθεί με μια άλλη η 
οποία να θεσπίζει την πραγματική υποχρέωση των 
κρατών μελών να δράσουν προς την κατεύθυνση που 
έχει υποδειχθεί. 
2.4. Στη σελίδα 3 άρθρο 1 σημείο 2 στοιχεία α) και β), 
της πρότασης οδηγίας προβλέπεται ότι «τα κράτη μέλη 
που εφαρμόζουν περισσότερους από τρεις συντελεστές 
μπορούν να περιορίσουν τον αριθμό των συντελεστών 
αυτών σε τρεις» και ότι «τα κράτη μέλη που εφαρμό­
ζουν έναν ενιαίο συντελεστή μπορούν να αυξήσουν τον 
αριθμό των συντελεστών σε δύο». 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι το παραπάνω σημείο 2 δεν θα έχει 
κανένα πρακτικό αποτέλεσμα, δεδομένου ότι σήμερα τα 
κράτη μέλη έχουν αδιαμφισβήτητο δικαίωμα να μειώ­
νουν τον αριθμό των συντελεστών ΦΠΑ που εφαρμό­
ζουν. Εξάλλου, η ΟΚΕ θεωρεί ότι ο αριθμός των 
συντελεστών πρέπει να μειωθεί. 
2.5. Σύμφωνα με το άρθρο 1 σημείο 3 στοιχείο α) τα 
κράτη μέλη μπορούν να τροποποιούν τον κανονικό 
συντελεστή τους και να τον προσεγγίζουν στο μέσο 
όρο, μεταξύ του χαμηλότερου κανονικού συντελεστή 
και του υψηλότερου συντελεστή που ισχύει στην 
Κοινότητα. 
Σχετικά με το σημείο αυτό, η ΟΚΕ θεωρεί ότι η 
προσέγγιση πρέπει να αναφέρεται στο μέσο όρο όλων 
των κανονικών συντελεστών που υπάρχουν στην 
Κοινότητα και ότι ο μέσος αυτός όρος πρέπει να είναι 
σταθμισμένος με τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τον 
όγκο των εμπορικών συναλλαγών. 
2.6. Κατά το άρθρο 1 σημείο 3 στοιχείο δ) τα κράτη 
μέλη έχουν τη δυνατότητα να αυξάνουν τους συντελε­στές που είναι μικρότεροι από τον κανονικό συντελε­
στή τους χωρίς να υπερβαίνουν οι συντελεστές το μέσο 
όρο του φάσματος των χαμηλότερων συντελεστών που 
ισχύουν στην Κοινότητα. 
Στην περίπτωση αυτή επίσης, θα ήταν προτιμότερο να 
υπολογισθεί ο σταθμικός μέσος όρος. 
Η ΟΚΕ θεωρεί εξάλλου ότι στην περίπτωση αυτή θα 
πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη ο μηδενικός συντελε­
στής. 
2.7. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι για την εφαρμογή του άρθρου 
1 σημείο 3 πρέπει να ληφθούν υπόψη και ορισμένοι 
φόροι που δεν θεωρούνται ως ΦΠΑ αλλά μπορούν να 
εξομοιωθούν προς αυτόν. 
2.8. Στο σημείο 4 του άρθρου 1 της πρότασης 
οδηγίας, ορίζεται ο «κανονικός συνελεστής». 
Η ΟΚΕ είναι της γνώμης ότι ο όρος «κανονικός 
συντελεστής» δεν είναι ο πλέον κατάλληλος και ότι 
αντί αυτού πρέπει να χρησιμοποιείται ο όρος « βασικός 
συντελεστής». (Δεν αφορά την ελληνική διατύπωση 
στο συγκεκριμένο σημείο). 
2.9. Στη σελίδα 5, στο σημείο 3 του άρθρου 2, 
αναφέρεται ότι «οι διατάξεις των παραγράφων 1 και 2 
δεν εφαρμόζονται στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης 
που επιβάλλονται στα επεξεργασμένα καπνά, τα αλκοο­
λούχα ποτά και τα ορυκτέλαια». 
Η ΟΚΕ θεωρεί ότι το σημείο 3 του άρθρου 2 πρέπει να 
διαγραφεί. Μπορεί να διατηρηθεί μόνο αν η Επιτροπή 
υποβάλει σχετικά συγκεκριμένη πρόταση. 
Βρυξέλλες, 22 Μαΐου 1986. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου όσον αφορά την εναρμόνιση των 
νομοθεσιών των κρατών μελών των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών: 
Καθεστώς φόρου προστιθέμενης αξίας που θα εφαρμοστεί κατά την εκμετάλλευση της 
μελλοντικής σταθερής διασύνδεσης της Μάγχης (') 
(86/C 207/02) 
Στις 20 Ιανουαρίου 1986, το Συμβούλιο αποφάσισε σύμφωνα με τα άρθρα 99 και 100 της 
συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει τη 
γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση 
οδηγίας. 
Το τμήμα οικονομικών και δημοσιονομικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η 
προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 15 Απριλίου 1986 
με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Hemmer. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στα πλαίσια της 237ης συνόδου ολομέλειας και 
κατά τη συνεδρίαση της 21 ης Μαΐου 1986, υιοθέτησε ομόφωνα την παρακάτω γνωμοδότηση. 
(') ΕΕ αριθ. C 358 της 31. 12. 1985, σ. 18.