ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την υποβολή εκθέσεων μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών: Συμπλήρωμα σχετικά με την υποβολή πληροφοριών που αφορούν το κλίμα

(2019/C 209/01)

Σημαντική σημείωση Η παρούσα ανακοίνωση συντάχθηκε δυνάμει του άρθρου 2 της οδηγίας 2014/95/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), με σκοπό την παροχή συνδρομής στις οικείες εταιρείες για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών κατά τρόπο συναφή, χρήσιμο, συνεπή και περισσότερο συγκρίσιμο. Αποτελεί συμπλήρωμα των κατευθυντήριων γραμμών σχετικά με την υποβολή εκθέσεων μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που εξέδωσε η Επιτροπή το 2017 (C(2017)4234 final). Η παρούσα ανακοίνωση παρέχει μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές και δεν δημιουργεί νέες νομικές υποχρεώσεις. Στον βαθμό που η παρούσα ανακοίνωση ενδέχεται να ερμηνεύει την οδηγία 2014/95/ΕΕ, η θέση της Επιτροπής δεν θίγει τυχόν ερμηνεία της εν λόγω οδηγίας που ενδέχεται να εκδοθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι εταιρείες που χρησιμοποιούν τις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές μπορούν επίσης να βασίζονται σε διεθνή πλαίσια, πλαίσια βασισμένα στην ΕΕ ή εθνικά πλαίσια. Η παρούσα ανακοίνωση δεν συνιστά τεχνικό πρότυπο, και ούτε οι συντάκτες μη χρηματοοικονομικών καταστάσεων ούτε οποιοδήποτε μέρος, είτε ενεργεί εξ ονόματος συντάκτη είτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, μπορούν να ισχυρίζονται ότι οι μη χρηματοοικονομικές καταστάσεις συνάδουν με το παρόν έγγραφο.

Περιεχόμενα

1. Εισαγωγή 2

1.1. Γιατί παρέχονται νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με το κλίμα 2

1.2. Οφέλη για τις εταιρείες που υποβάλλουν πληροφορίες 3

2. Πώς να χρησιμοποιούνται οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές 3

2.1. Γενικές παρατηρήσεις 3

2.2. Σημαντικότητα 4

2.3. Κίνδυνοι, εξαρτήσεις και ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα 5

2.4. Δομή των προτεινόμενων δημοσιοποιήσεων 8

2.5. Συνέπεια με αναγνωρισμένα πλαίσια και πρότυπα υποβολής εκθέσεων 8

3. Συνιστώμενες δημοσιοποιήσεις και περαιτέρω κατευθύνσεις 8

3.1. Επιχειρηματικό μοντέλο 8

3.2. Πολιτικές και διαδικασίες δέουσας επιμέλειας 9

3.3. Αποτελέσματα 10

3.4. Κυριότεροι κίνδυνοι και η διαχείρισή τους 11

3.5. Βασικοί δείκτες επιδόσεων 12

Παράρτημα I: Περαιτέρω κατευθύνσεις για τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες 21

Παράρτημα II: Χαρτογράφηση των απαιτήσεων της οδηγίας για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών και των συνιστώμενων δημοσιοποιήσεων της TCFD 29

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.1. Γιατί παρέχονται νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με το κλίμα

Στη συμφωνία του Παρισιού του 2015 για την κλιματική αλλαγή, στους στόχους βιώσιμης ανάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στην ειδική έκθεση της διακυβερνητικής ομάδας για την κλιματική αλλαγή (Οκτώβριος 2018), διατυπώνεται έκκληση για επίσπευση της ανάληψης αποφασιστικής δράσης με σκοπό τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου και τη δημιουργία μιας οικονομίας χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ανθεκτικής στην κλιματική αλλαγή. Η ΕΕ έχει συμφωνήσει φιλόδοξους στόχους για το 2030 όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές και την ενεργειακή απόδοση (2), ενώ έχει εγκρίνει κανόνες σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από τη χρήση γης, καθώς και στόχους για τις εκπομπές από οχήματα και φορτηγά. Το 2018, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε ένα μακροπρόθεσμο στρατηγικό όραμα για μια ευημερούσα, σύγχρονη, ανταγωνιστική και ουδέτερη οικονομία έως το 2050 (3).

Οι επιχειρήσεις και τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα μπορούν να διαδραματίσουν καίριο ρόλο στο πλαίσιο της μετάβασης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ανθεκτικής στην κλιματική αλλαγή. Πρώτον, απαιτούνται ήδη επιπρόσθετες ετήσιες επενδύσεις ύψους 180 δισ. EUR για την επίτευξη των στόχων της ΕΕ για το 2030 στους τομείς της ενέργειας και του κλίματος, ενώ θα απαιτηθούν περαιτέρω κεφάλαια για την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας έως το 2050. Πολλές από αυτές τις επενδύσεις αποτελούν σημαντικές επιχειρηματικές ευκαιρίες και μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης θα πρέπει να προέλθει από ιδιωτικά κεφάλαια. Δεύτερον, εταιρείες και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα πρέπει να κατανοήσουν καλύτερα και να αντιμετωπίσουν τους κινδύνους των αρνητικών επιπτώσεων που προκύπτουν για το κλίμα από τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες, καθώς και τους κινδύνους που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή για τις δραστηριότητές τους. Το 2017, οι καταστροφές λόγω καιρικών συνθηκών προκάλεσαν πρωτοφανείς οικονομικές ζημιές ύψους 283 δισ. EUR, ενώ τέτοιου είδους καταστροφές θα μπορούσαν να πλήξουν έως τα δύο τρίτα του πληθυσμού της Ευρώπης μέχρι το 2100 σε σύγκριση με το τρέχον ποσοστό του 5 %. Η βελτιωμένη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με το κλίμα από τις επιχειρήσεις μπορεί να συμβάλει στην υλοποίηση του πλαισίου Σεντάι για τη μείωση του κινδύνου καταστροφών 2015-2030, το οποίο καλεί τις κυβερνήσεις να αξιολογούν, να καταγράφουν, να ανταλλάσσουν πληροφορίες και να λογοδοτούν δημόσια για τις απώλειες που οφείλονται σε καταστροφές.

Τον Μάρτιο του 2018, η Επιτροπή δημοσίευσε το σχέδιο δράσης για τη χρηματοδότηση της αειφόρου ανάπτυξης, με σκοπό τον αναπροσανατολισμό των κεφαλαίων προς την αειφόρο ανάπτυξη, τη διαχείριση χρηματοοικονομικών κινδύνων που προκύπτουν από την κλιματική αλλαγή και άλλων περιβαλλοντικών και κοινωνικών προβλημάτων, καθώς και την ενίσχυση της διαφάνειας και του μακρόπνοου χαρακτήρα των οικονομικών δραστηριοτήτων (4). Η δημοσίευση των νέων κατευθυντήριων γραμμών για τη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με το κλίμα από τις επιχειρήσεις εντάσσεται σε αυτό το σχέδιο δράσης.

Διάφορες άλλες δράσεις του σχεδίου αυτού εξαρτώνται σε έναν ορισμένο βαθμό από τη δημοσιοποίηση από τις επιχειρήσεις επαρκών πληροφοριών σχετικά με τη βιωσιμότητα. Σε αυτές περιλαμβάνονται, για παράδειγμα, οι προτεινόμενοι κανονισμοί σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου (ταξινομία) για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων (5), για τις γνωστοποιήσεις σχετικά με τη βιωσιμότητα από θεσμικούς επενδυτές και τους διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων (6), και σχετικά με τους δείκτες αναφοράς που σχετίζονται με τον άνθρακα (7).

Χωρίς την παροχή επαρκών, αξιόπιστων και συγκρίσιμων πληροφοριών σχετικά με τη βιωσιμότητα από τις επιχειρήσεις στις οποίες πραγματοποιούνται επενδύσεις, ο χρηματοπιστωτικός τομέας δεν μπορεί να κατευθύνει αποτελεσματικά τα κεφάλαια σε επενδύσεις οι οποίες προωθούν λύσεις για τις κρίσεις βιωσιμότητας που αντιμετωπίζουμε, και δεν είναι σε θέση να προσδιορίσει και να διαχειριστεί αποτελεσματικά τους κινδύνους που θα προκύψουν από τις κρίσεις αυτές για τις επενδύσεις.

Η δημοσιοποίηση εταιρικών στοιχείων σχετικά με το κλίμα έχει βελτιωθεί τα τελευταία έτη. Ωστόσο, παρατηρούνται ακόμη σημαντικές ελλείψεις, ενώ απαιτούνται επειγόντως περαιτέρω βελτιώσεις όσον αφορά την ποσότητα, την ποιότητα και τη συγκρισιμότητα των πληροφοριών που δημοσιοποιούνται προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των επενδυτών και άλλων ενδιαφερόμενων φορέων.

Τον Ιούνιο του 2017, η ειδική ομάδα σχετικά με τη δημοσιοποίηση χρηματοοικονομικών πληροφοριών σχετικών με το κλίμα (Task Force on Climate-related Financial Disclosures, TCFD), η οποία συστάθηκε από το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας της ομάδας G20, δημοσίευσε συστάσεις για να ενθαρρύνει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις μη χρηματοοικονομικές εταιρείες να δημοσιοποιούν πληροφορίες σχετικά με τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα (8). Οι συστάσεις της TCFD αναγνωρίζονται ευρέως ως έγκυρη καθοδήγηση όσον αφορά την υποβολή σημαντικών από οικονομική άποψη πληροφοριών σχετικά με το κλίμα και η Επιτροπή ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να τις εφαρμόζουν. Διάφορες κυβερνήσεις και ρυθμιστικές αρχές του χρηματοπιστωτικού τομέα σε ολόκληρο τον κόσμο έχουν εκφράσει την υποστήριξή τους για τις συστάσεις και τις ενσωματώνουν στις οικείες κατευθυντήριες γραμμές και στα πλαίσια πολιτικής. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται η Αυστραλία, ο Καναδάς, το Χονγκ Κονγκ, η Ιαπωνία, η Σινγκαπούρη και η Νότια Αφρική, καθώς και ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ.

Το παρόν συμπλήρωμα ενσωματώνει τις συστάσεις της TCFD και παρέχει καθοδήγηση στις επιχειρήσεις, η οποία συνάδει με την οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών και με τις συστάσεις της TCFD.

Η ομάδα τεχνικών εμπειρογνωμόνων για τα βιώσιμα χρηματοοικονομικά, η οποία ορίστηκε από την Επιτροπή τον Ιούνιο του 2018, διατύπωσε συστάσεις για τη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με το κλίμα και οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές βασίζονται σε αυτές τις συστάσεις. Στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές λαμβάνονται υπόψη η ανατροφοδότηση των ενδιαφερόμενων φορέων σχετικά με τις συστάσεις της ομάδας τεχνικών εμπειρογνωμόνων για τα βιώσιμα χρηματοοικονομικά, καθώς και τα αποτελέσματα στοχευμένης διαδικτυακής διαβούλευσης που διενέργησαν οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου 2019 (9).

1.2. Οφέλη για τις εταιρείες που υποβάλλουν πληροφορίες

Η βελτίωση της δημοσιοποίησης πληροφοριών σχετικά με το κλίμα μπορεί να έχει οφέλη για την ίδια την επιχείρηση που υποβάλλει τις πληροφορίες, όπως τα εξής:—

— αύξηση της ευαισθητοποίησης και της κατανόησης όσον αφορά τους κινδύνους και τις ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα εντός της επιχείρησης, βελτίωση της διαχείρισης κινδύνων και περισσότερο ενημερωμένες διαδικασίες λήψης αποφάσεων και στρατηγικού σχεδιασμού·

— περισσότερο διαφοροποιημένη επενδυτική βάση και δυνητική μείωση του κόστους κεφαλαίου, η οποία θα προκύψει, για παράδειγμα, από την ένταξη σε επενδυτικά χαρτοφυλάκια ενεργής διαχείρισης και σε δείκτες που εστιάζουν στη βιωσιμότητα, καθώς και από βελτιωμένες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για έκδοση ομολόγων και βελτιωμένες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τραπεζικά δάνεια·

— περισσότερο εποικοδομητικός διάλογος με τους ενδιαφερόμενους φορείς, και ιδιαίτερα με επενδυτές και μετόχους·

— βελτίωση της εταιρικής φήμης και διατήρηση της «άδειας λειτουργίας» από την κοινωνία.

2. ΠΩΣ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΟΙ ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ

2.1. Γενικές παρατηρήσεις

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να μελετούν το παρόν συμπλήρωμα από κοινού με τη σχετική εθνική νομοθεσία που μεταφέρει την οδηγία όσον αφορά τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών (2014/95/ΕΕ) και, εάν απαιτείται, με το κείμενο της ίδιας της οδηγίας.

Θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τους τις μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την υποβολή εκθέσεων μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που δημοσίευσε η Επιτροπή τον Ιούνιο του 2017 (10), όπου περιλαμβάνονται 6 βασικές αρχές για την ορθή αναφορά μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, και συγκεκριμένα ότι οι πληροφορίες που δημοσιοποιούνται θα πρέπει να είναι: 1) σημαντικές· 2) ορθές, ισορροπημένες και κατανοητές· 3) ολοκληρωμένες αλλά περιεκτικές· 4) στρατηγικές και μελλοντοστραφείς (11)· 5) με γνώμονα τους ενδιαφερόμενους φορείς· και 6) συνεπείς και συνεκτικές. Οι αρχές αυτές και οι άλλες ενότητες των μη δεσμευτικών κατευθυντήριων γραμμών εφαρμόζονται στο σύνολό τους στο παρόν συμπλήρωμα, κατά περίπτωση.

Οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται επίσης να μελετούν τις συστάσεις της ειδικής ομάδας όσον αφορά τη δημοσιοποίηση χρηματοοικονομικών πληροφοριών σχετικών με το κλίμα και, κατά περίπτωση, τη συμπληρωματική καθοδήγηση για τον χρηματοπιστωτικό τομέα και για τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στους τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, των υλικών και των κατασκευών, καθώς και της γεωργίας, των τροφίμων και των δασικών προϊόντων (12).

Όπως οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές που δημοσιεύτηκαν το 2017, το παρόν συμπλήρωμα για την υποβολή πληροφοριών σχετικά με το κλίμα δεν είναι δεσμευτικό. Οι επιχειρήσεις μπορούν να επιλέξουν εναλλακτικές προσεγγίσεις για την υποβολή πληροφοριών σχετικά με το κλίμα, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι νομικές απαιτήσεις.

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αναγνωρίζουν ότι το περιεχόμενο των δημοσιοποιήσεων πληροφοριών σχετικά με το κλίμα ενδέχεται να διαφέρει μεταξύ των επιχειρήσεων λόγω διαφόρων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων του τομέα δραστηριότητας, της γεωγραφικής τοποθεσίας, καθώς και της φύσης και της κλίμακας των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα.

Οι μεθοδολογίες και οι βέλτιστες πρακτικές στον τομέα της υποβολής πληροφοριών σχετικά με το κλίμα εξελίσσονται με ταχύτητα. Ως εκ τούτου, οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αναγνωρίζουν ότι είναι αναγκαία μια ευέλικτη προσέγγιση. Οι επιχειρήσεις και άλλοι οργανισμοί ενθαρρύνονται έντονα να συνεχίσουν να καινοτομούν και να βελτιώνουν περαιτέρω την υποβολή πληροφοριών σχετικά με το κλίμα πέραν του περιεχομένου του παρόντος εγγράφου. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι η προσέγγισή τους όσον αφορά την υποβολή πληροφοριών σχετικά με το κλίμα επικαιροποιείται ανά τακτά διαστήματα σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά αποδεικτικά στοιχεία.

Πρόθεση του παρόντος εγγράφου δεν είναι ενθαρρυνθεί η υποβολή αυτοτελών εκθέσεων για το κλίμα. Οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται επίσης να συνδυάζουν πληροφορίες σχετικά με το κλίμα με άλλες χρηματοοικονομικές και μη χρηματοοικονομικές πληροφορίες, κατά περίπτωση, στις εκθέσεις τους.

Η μη χρηματοοικονομική κατάσταση συμπεριλαμβάνεται εξ ορισμού, σύμφωνα με την οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, στην έκθεση διαχείρισης της εταιρείας, παρότι πολλά κράτη μέλη έχουν επιλέξει να επιτρέπουν στις εταιρείες να δημοσιεύουν τη μη χρηματοοικονομική κατάσταση σε χωριστή έκθεση. Η TCFD προτείνει οι συνιστώμενες δημοσιοποιήσεις της να συμπεριλαμβάνονται στις συνήθεις «ετήσιες χρηματοοικονομικές κοινοποιήσεις» της εταιρείας (13).

Οι επιχειρήσεις θα πρέπει σε κάθε περίπτωση να διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες σχετικά με το κλίμα είναι εύκολα προσβάσιμες στους χρήστες στους οποίους απευθύνονται. Εάν οι επιχειρήσεις χρησιμοποιούν διαπαραπομπές σε άλλες εκθέσεις ή άλλα έγγραφα, αυτό θα πρέπει να γίνεται με απλό και εύχρηστο τρόπο, για παράδειγμα, με την εφαρμογή του πρακτικού κανόνα του «κατ’ ανώτατο όριο ενός “κλικ” εκτός της έκθεσης».

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές προορίζονται να χρησιμοποιηθούν από επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών (14). Ωστόσο, ενδέχεται επίσης να είναι χρήσιμες για άλλες επιχειρήσεις που επιθυμούν να δημοσιοποιούν πληροφορίες σχετικά με το κλίμα.

2.2. Σημαντικότητα

Σύμφωνα με την οδηγία για την υποβολή μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, οι εταιρείες οφείλουν να δημοσιεύουν πληροφορίες σχετικά με περιβαλλοντικά, κοινωνικά και εργασιακά θέματα, τον σεβασμό των δικαιωμάτων του ανθρώπου, καθώς και σχετικά με θέματα διαφθοράς και θέματα δωροδοκίας, στον βαθμό που οι πληροφορίες αυτές είναι αναγκαίες για την κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων, της θέσης και του αντίκτυπου των δραστηριοτήτων της εκάστοτε εταιρείας (15). Οι πληροφορίες σχετικά με το κλίμα μπορούν να θεωρηθούν ότι εμπίπτουν στην κατηγορία των περιβαλλοντικών θεμάτων.

Όπως αναφέρεται στις μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την υποβολή εκθέσεων μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που δημοσίευσε η Επιτροπή το 2017, η αναφορά στις «επιπτώσεις των δραστηριοτήτων [της εταιρείας]» εισάγει ένα νέο στοιχείο που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη κατά την αξιολόγηση της σημαντικότητας μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών. Στην πράξη, η οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών περιλαμβάνει δύο προσεγγίσεις της έννοιας σημαντικότητας:

— Η αναφορά στην «εξέλιξη, τις επιδόσεις [και] τη θέση» της επιχείρησης υποδηλώνει χρηματοοικονομική σημαντικότητα, με την ευρεία έννοια της επίδρασης στην αξία της εταιρείας. Οι πληροφορίες σχετικά με το κλίμα θα πρέπει να υποβάλλονται εάν είναι αναγκαίες για την κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων και της θέσης της εταιρείας. Η προσέγγιση αυτή παρουσιάζει συνήθως περισσότερο ενδιαφέρον για τους επενδυτές.

— Η αναφορά στις «επιπτώσεις των δραστηριοτήτων [της εταιρείας]» υποδηλώνει περιβαλλοντική και κοινωνική σημαντικότητα. Οι πληροφορίες σχετικά με το κλίμα θα πρέπει να υποβάλλονται εάν είναι αναγκαίες για την κατανόηση των εξωτερικών επιπτώσεων της εταιρείας. Η προσέγγιση αυτή παρουσιάζει συνήθως περισσότερο ενδιαφέρον για τους πολίτες, τους καταναλωτές, τους εργαζομένους, τους επιχειρηματικούς εταίρους, τις κοινότητες και τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών. Ωστόσο, όλο και περισσότεροι επενδυτές πρέπει να ενημερώνονται για τις κλιματικές επιπτώσεις των εταιρειών στις οποίες επενδύουν προκειμένου να κατανοούν και να μετρούν καλύτερα τις κλιματικές επιπτώσεις των επενδυτικών χαρτοφυλακίων τους.

Οι εταιρείες θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο χρήσης των δημοσιοποιήσεων που προτείνονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές, εάν αποφασίσουν ότι το κλίμα αποτελεί σημαντικό ζήτημα από οποιαδήποτε από τις δύο αυτές προσεγγίσεις.

Οι δύο αυτές προσεγγίσεις όσον αφορά τον κίνδυνο ήδη αλληλεπικαλύπτονται σε ορισμένες περιπτώσεις, και η αλληλεπικάλυψη αυτή είναι πιθανό να αυξηθεί στο μέλλον. Καθώς οι αγορές και οι δημόσιες πολιτικές εξελίσσονται ανταποκρινόμενες στην κλιματική αλλαγή, οι θετικές και/ή οι αρνητικές επιπτώσεις μιας επιχείρησης στο κλίμα θα μεταφράζονται όλο και περισσότερο σε επιχειρηματικές ευκαιρίες και/ή επιχειρηματικούς κινδύνους που έχουν οικονομική σημασία.

Η προσέγγιση της σημαντικότητας στην οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών καλύπτει τόσο την οικονομική σημαντικότητα όσο και την περιβαλλοντική και κοινωνική σημαντικότητα, ενώ στην TCFD παρουσιάζεται μόνο η προσέγγιση της οικονομικής σημαντικότητας.

Σχήμα 1

Η διπλή προσέγγιση της σημαντικότητας στην οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών στο πλαίσιο της υποβολής πληροφοριών σχετικά με το κλίμα

Κατά την αξιολόγηση της σημαντικότητας των πληροφοριών σχετικά με το κλίμα, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη ένα πιο μακροπρόθεσμο χρονικό πλαίσιο από αυτό που παραδοσιακά χρησιμοποιείται για τις χρηματοοικονομικές πληροφορίες. Συνιστάται στις επιχειρήσεις να μην καταλήγουν πρόωρα στο συμπέρασμα ότι το κλίμα δεν αποτελεί σημαντικό ζήτημα, απλώς και μόνο επειδή ορισμένοι κίνδυνοι που συνδέονται με το κλίμα θεωρείται ότι έχουν πιο μακροπρόθεσμο χαρακτήρα.

Κατά την αξιολόγηση της σημαντικότητας των πληροφοριών σχετικά με το κλίμα, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη το σύνολο της αξιακής αλυσίδας τους, τόσο ανάντη στην αλυσίδα εφοδιασμού όσο και κατάντη.

Δεδομένων των συστημικών και διάχυτων επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής, οι περισσότερες επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας πιθανότατα θα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι το κλίμα συνιστά σημαντικό ζήτημα. Στις επιχειρήσεις που συμπεραίνουν ότι το κλίμα δεν αποτελεί σημαντικό ζήτημα συνιστάται να εξετάσουν το ενδεχόμενο υποβολής σχετικής δήλωσης, στην οποία να εξηγούν τον τρόπο με τον οποίο κατέληξαν στο συμπέρασμα αυτό.

2.3. Κίνδυνοι, εξαρτήσεις και ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα

Κίνδυνοι που συνδέονται με το κλίμα

Βάσει της οδηγίας για την υποβολή μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, οι πληροφορίες σχετικά με το κλίμα θα πρέπει, στον βαθμό που απαιτείται, να περιλαμβάνουν τόσο τους κυριότερους κινδύνους που προκύπτουν από την κλιματική αλλαγή για την εξέλιξη, τις επιδόσεις και τη θέση της επιχείρησης, όσο και τους κυριότερους κινδύνους αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα που προκύπτουν από τις δραστηριότητες της επιχείρησης. Οι δημοσιοποιήσεις που προτείνονται στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές αντικατοπτρίζουν και τις δύο αυτές προσεγγίσεις όσον αφορά τον κίνδυνο.

Εκτός εάν αναφέρεται διαφορετικά στο κείμενο, οι αναφορές στους κινδύνους θα πρέπει να ερμηνεύονται ως αναφορές τόσο στους κινδύνους αρνητικών επιπτώσεων για την επιχείρηση (κίνδυνοι μετάβασης και φυσικοί κίνδυνοι – βλέπε κατωτέρω) όσο και στους κινδύνους αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα.

Και τα δύο αυτά είδη κινδύνου –κίνδυνοι αρνητικών επιπτώσεων για την επιχείρηση και κίνδυνοι αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα– μπορούν να προκύψουν από τις δραστηριότητες της ίδιας της επιχείρησης και μπορούν να εκδηλωθούν σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, τόσο ανάντη στην αλυσίδα εφοδιασμού όσο και κατάντη.

1) Κίνδυνοι αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα

Ορισμένα παραδείγματα κινδύνων αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα είναι τα εξής:

— Η εγκατάσταση βιομηχανικής παραγωγής μιας επιχείρησης μπορεί να εκπέμπει απευθείας αέρια του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα.

— Η ενέργεια που αγοράζει μια επιχείρηση για την άσκηση των δραστηριοτήτων της ενδέχεται να έχει παραχθεί από ορυκτά καύσιμα.

— Το προϊόν που παράγει μια επιχείρηση ενδέχεται να απαιτεί την κατανάλωση ορυκτών καυσίμων όπως, παραδείγματος χάριν, στην περίπτωση βενζινοκίνητων ή ντιζελοκίνητων αυτοκινήτων.

— Η παραγωγή των υλικών που χρησιμοποιεί η επιχείρηση ενδέχεται να έχει ως αποτέλεσμα εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ανάντη στην αξιακή αλυσίδα της. Αυτό μπορεί να ισχύει στην περίπτωση επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν υλικά όπως το τσιμέντο ή το αλουμίνιο στις οικείες διαδικασίες παραγωγής. Παρομοίως, μια επιχείρηση που παράγει ή μεταποιεί δασικά ή γεωργικά βασικά προϊόντα, μεταξύ άλλων σε τομείς όπως τα τρόφιμα, τα ενδύματα ή οι βιομηχανίες επεξεργασίας ξύλου, θα μπορούσε δυνητικά να προκαλέσει, άμεσα ή έμμεσα, αλλαγή της χρήσης γης, συμπεριλαμβανομένων της αποψίλωσης και υποβάθμισης των δασών, και των σχετικών εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου.

2) Κίνδυνοι αρνητικών επιπτώσεων για την επιχείρηση

Οι κίνδυνοι της κλιματικής αλλαγής για τις οικονομικές επιδόσεις της επιχείρησης μπορούν να χωριστούν σε φυσικούς κινδύνους και κινδύνους μετάβασης (16).

Κίνδυνοι μετάβασης είναι οι κίνδυνοι που δημιουργούνται για την επιχείρηση από τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα και ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή. Σε αυτούς περιλαμβάνονται:

— Κίνδυνοι πολιτικής, που προκύπτουν για παράδειγμα από τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης, από τους μηχανισμούς τιμολόγησης των εκπομπών άνθρακα οι οποίοι αυξάνουν την τιμή των ορυκτών καυσίμων, ή από πολιτικές που ενθαρρύνουν τη βιώσιμη χρήση της γης.

— Νομικοί κίνδυνοι, όπως ο κίνδυνος δικαστικής διαμάχης λόγω μη αποφυγής ή μη ελαχιστοποίησης των αρνητικών επιπτώσεων για το κλίμα, ή λόγω μη προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή.

— Τεχνολογικοί κίνδυνοι, όπως η περίπτωση στην οποία μια τεχνολογία με λιγότερες αρνητικές επιπτώσεις για το κλίμα αντικαθιστά μια τεχνολογία που είναι περισσότερο επιβλαβής για το κλίμα.

— Κίνδυνοι αγοράς, όπως στην περίπτωση που οι επιλογές καταναλωτών και επιχειρηματικών πελατών στρέφονται σε προϊόντα και υπηρεσίες που έχουν λιγότερες αρνητικές επιπτώσεις για το κλίμα.

— Κίνδυνοι φήμης, όπως η δυσκολία προσέλκυσης και διατήρησης πελατών, εργαζομένων, επιχειρηματικών εταίρων και επενδυτών, εάν η εταιρεία έχει τη φήμη ότι βλάπτει το κλίμα.

Γενικά, μια εταιρεία με υψηλότερες αρνητικές επιπτώσεις για το κλίμα θα είναι περισσότερο εκτεθειμένη σε κινδύνους μετάβασης.

Φυσικοί κίνδυνοι είναι οι κίνδυνοι που δημιουργούνται για την επιχείρηση από τις φυσικές επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής. (17) περιλαμβάνουν:

— Οξείς φυσικοί κίνδυνοι, οι οποίοι προκύπτουν από συγκεκριμένα φαινόμενα, και ειδικότερα φαινόμενα που οφείλονται στις καιρικές συνθήκες, όπως καταιγίδες, πλημμύρες, πυρκαγιές ή κύματα καύσωνα, τα οποία μπορούν να καταστρέψουν εγκαταστάσεις παραγωγής και να διαταράξουν τις αλυσίδες αξίας.

— Χρόνιοι φυσικοί κίνδυνοι, οι οποίοι προκύπτουν από περισσότερο μακροπρόθεσμες αλλαγές του κλίματος, όπως μεταβολές της θερμοκρασίας, άνοδος της στάθμης της θάλασσας, μειωμένη διαθεσιμότητα ύδατος, απώλεια της βιοποικιλότητας και αλλαγές στην παραγωγικότητα της γης και του εδάφους.

Η έκθεση μιας επιχείρησης σε φυσικούς κινδύνους δεν εξαρτάται άμεσα από το αν η συγκεκριμένη επιχείρηση έχει αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα.

Εξαρτήσεις από το φυσικό, το ανθρώπινο και το κοινωνικό κεφάλαιο

Πολλές επιχειρήσεις εξαρτώνται από το φυσικό κεφάλαιο. (18) Εάν το ίδιο το φυσικό κεφάλαιο απειλείται από την κλιματική αλλαγή, τότε η επιχείρηση θα είναι εκτεθειμένη στους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα, και ιδιαίτερα στους φυσικούς κινδύνους. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει, συνεπώς, να εξετάζουν προσεκτικά τις εξαρτήσεις τους από το φυσικό κεφάλαιο κατά τον προσδιορισμό των κινδύνων που αντιμετωπίζουν και που συνδέονται με το κλίμα και την υποβολή πληροφοριών σχετικά με αυτούς. Για παράδειγμα, μια επιχείρηση αγροτικής παραγωγής μπορεί να εξαρτάται από διάφορες κατηγορίες φυσικού κεφαλαίου, όπως τα ύδατα, η βιοποικιλότητα, και η παραγωγικότητα της γης και του εδάφους, εκ των οποίων όλες είναι ευάλωτες στην κλιματική αλλαγή. Μια επιχείρηση αυτού του είδους αναμένεται ότι θα παρέχει εξήγηση των εν λόγω εξαρτήσεων κατά την υποβολή πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους που αντιμετωπίζει και που συνδέονται με το κλίμα.

Πολλές επιχειρήσεις εξαρτώνται επίσης από το ανθρώπινο και το κοινωνικό κεφάλαιο, όπως είναι οι δεξιότητες και τα κίνητρα των εργαζομένων, καθώς και το επίπεδο εμπιστοσύνης που εμπνέει η επιχείρηση στους εξωτερικούς ενδιαφερόμενους φορείς. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να ενσωματώνουν πληροφορίες σχετικά με το ανθρώπινο και το κοινωνικό κεφάλαιο, κατά περίπτωση, στις πληροφορίες που υποβάλλουν σχετικά με θέματα που αφορούν το κλίμα. Για παράδειγμα, οι εργαζόμενοι μπορεί να τηρούν κριτική στάση έναντι της ανάπτυξης καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών χαμηλών εκπομπών άνθρακα.

Ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα

Οι επιχειρήσεις μπορούν συχνά να μετατρέπουν τους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα σε ευκαιρίες προσφέροντας προϊόντα και υπηρεσίες που συμβάλλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και στην προσαρμογή σε αυτήν.

Προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή σημαίνει πρόβλεψη των αρνητικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και ανάληψη κατάλληλων δράσεων για την πρόληψη ή την ελαχιστοποίηση της βλάβης που μπορούν να προκαλέσουν οι επιπτώσεις αυτές. Περιλαμβάνει επιχειρηματικές ευκαιρίες όπως την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών για την αποδοτικότερη χρήση σπάνιων υδάτινων πόρων, ή την κατασκευή νέων αντιπλημμυρικών έργων.

Ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής αναφέρεται στις προσπάθειες μείωσης ή πρόληψης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Στα παραδείγματα επιχειρηματικών ευκαιριών που συνδέονται με τον μετριασμό περιλαμβάνονται η ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές ή η ανάπτυξη ενεργειακά πιο αποδοτικών κτιρίων και συστημάτων μεταφορών.

Στόχος της ταξινόμησης των βιώσιμων οικονομικών δραστηριοτήτων, την οποία προτείνει η Επιτροπή στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για τη χρηματοδότηση της αειφόρου ανάπτυξης, είναι ο προσδιορισμός και η ταξινόμηση ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα.

Στο σχήμα 2 παρουσιάζεται η σχέση μεταξύ κινδύνων και ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα.

Σχήμα 2

Κίνδυνοι και ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα

Κίνδυνοι και ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας

Κατά την υποβολή πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους, τις εξαρτήσεις και τις ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα, οι επιχειρήσεις θα πρέπει, όπου είναι συναφές και αναλογικό, να εξετάζουν το σύνολο της αλυσίδας αξίας τους, τόσο ανάντη όσο και κατάντη. Για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στη μεταποίηση, αυτό σημαίνει την εφαρμογή μιας προσέγγισης με βάση τον κύκλο ζωής του προϊόντος η οποία λαμβάνει υπόψη τα ζητήματα που αφορούν το κλίμα τόσο στην αλυσίδα αξίας και στην προμήθεια πρώτων υλών, όσο και κατά τη διάρκεια της χρήσης του προϊόντος και στο τέλος του κύκλου ζωής του. Οι επιχειρήσεις που παρέχουν υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένων των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη τις κλιματικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων που υποστηρίζουν ή διευκολύνουν.

Όταν στην αλυσίδα αξίας υπάρχουν ΜΜΕ, οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να τους παρέχουν στήριξη για την υποβολή των απαιτούμενων πληροφοριών.

2.4. Δομή των προτεινόμενων δημοσιοποιήσεων

Οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν τη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με το κλίμα για καθέναν από τους πέντε τομείς υποβολής στοιχείων που απαριθμούνται στην οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών: α) επιχειρηματικό μοντέλο β) πολιτικές και δέουσα επιμέλεια γ) αποτέλεσμα των πολιτικών δ) κυριότεροι κίνδυνοι και διαχείριση κινδύνων και ε) βασικοί δείκτες επιδόσεων.

Για κάθε τομέα υποβολής στοιχείων, οι κατευθυντήριες γραμμές προσδιορίζουν περιορισμένο αριθμό συνιστώμενων δημοσιοποιήσεων. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο χρήσης των συνιστώμενων δημοσιοποιήσεων στον βαθμό που αυτές είναι αναγκαίες για την κατανόηση της εξέλιξης, των επιδόσεων, της θέσης και του αντίκτυπου των δραστηριοτήτων τους.

Μετά τις συνιστώμενες δημοσιοποιήσεις παρέχονται περαιτέρω κατευθύνσεις για κάθε τομέα υποβολής στοιχείων. Οι περαιτέρω κατευθύνσεις συνίστανται σε προτάσεις για αναλυτικότερες πληροφορίες τις οποίες οι επιχειρήσεις μπορούν να εξετάσουν το ενδεχόμενο να συμπεριλάβουν στο πλαίσιο των συνιστώμενων δημοσιοποιήσεων. Επιπλέον, στο παράρτημα Ι παρέχονται περαιτέρω κατευθύνσεις για τράπεζες και ασφαλιστικές εταιρείες.

Κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το αν και σε ποιον βαθμό θα χρησιμοποιήσουν τις συνιστώμενες δημοσιοποιήσεις και τις αναλυτικότερες προτάσεις που περιλαμβάνονται στις περαιτέρω κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένων των περαιτέρω κατευθύνσεων για τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες του παραρτήματος Ι, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τις αρχές της ορθής υποβολής μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών που περιλαμβάνονται στις μη δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές που εξέδωσε η Επιτροπή το 2017 σχετικά με την υποβολή εκθέσεων μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένων των αρχών βάσει των οποίων οι πληροφορίες πρέπει να είναι: σημαντικές· ορθές, ισορροπημένες και κατανοητές· και πλήρεις αλλά συνοπτικές·

Το μέγεθος των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα και που προσδιορίζονται από την επιχείρηση θα αποτελεί σημαντικό παράγοντα για τη λήψη απόφασης σχετικά με το αν και σε ποιον βαθμό η επιχείρηση θα χρησιμοποιήσει τις συνιστώμενες δημοσιοποιήσεις και τις περαιτέρω κατευθύνσεις.

2.5. Συνέπεια με αναγνωρισμένα πλαίσια και πρότυπα υποβολής εκθέσεων

Οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να δημοσιοποιούν πληροφορίες σύμφωνα με τα ευρέως αποδεκτά πρότυπα και πλαίσια υποβολής εκθέσεων ώστε να μεγιστοποιείται η συγκρισιμότητα για τους οικείους ενδιαφερόμενους φορείς. Προκειμένου να συμβάλουν στη σύγκλιση σε επίπεδο ΕΕ και σε παγκόσμιο επίπεδο, οι παρούσες κατευθυντήριες γραμμές παραπέμπουν σε σειρά αναγνωρισμένων πλαισίων και προτύπων υποβολής εκθέσεων.

Ειδικότερα, ενσωματώνουν τις συνιστώμενες δημοσιοποιήσεις της ειδικής ομάδας σχετικά με τη δημοσιοποίηση χρηματοοικονομικών πληροφοριών σχετικών με το κλίμα (TCFD), οι οποίες είναι εναρμονισμένες με άλλα βασικά πλαίσια. Οι δημοσιοποιήσεις που συνιστώνται από την TCFD προσδιορίζονται χωριστά στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές. Στο παράρτημα II παρουσιάζονται οι απαιτήσεις δημοσιοποίησης της οδηγίας για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών έναντι των συνιστώμενων δημοσιοποιήσεων της TCFD.

Επιπλέον της TCFD, στις παρούσες κατευθυντήριες γραμμές λαμβάνονται ιδιαιτέρως υπόψη τα πρότυπα και τα πλαίσια που έχουν αναπτυχθεί από την πρωτοβουλία υποβολής εκθέσεων απολογισμού σε παγκόσμιο επίπεδο (Global Reporting Initiative, GRI), τον οργανισμό CDP (Carbon Disclosure Project), το συμβούλιο προτύπων για τη δημοσιοποίηση στοιχείων για το κλίμα (Climate Disclosure Standards Board, CDSB), τον οργανισμό λογιστικών προτύπων για τη βιωσιμότητα (Sustainability Accounting Standards Board, SASB) και το διεθνές συμβούλιο ενοποιημένης πληροφόρησης (International Integrated Reporting Council, IIRC) και το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (Eco-Management and Audit Scheme, EMAS) (19).

3. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ

3.1. Επιχειρηματικό μοντέλο

Είναι πολύ σημαντικό οι ενδιαφερόμενοι φορείς να κατανοούν την άποψη της επιχείρησης όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο η κλιματική αλλαγή επηρεάζει το επιχειρηματικό μοντέλο και τη στρατηγική της, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι δραστηριότητές της μπορούν να επηρεάσουν το κλίμα, σε βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Προκειμένου να υποβάλλουν κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με θέματα που αφορούν το κλίμα, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να υιοθετήσουν μια πιο μακροπρόθεσμη προοπτική από αυτήν που εφαρμόζουν συνήθως για την υποβολή χρηματοοικονομικών πληροφοριών.

Οι κίνδυνοι και οι ευκαιρίες που συνδέονται με το κλίμα για μια επιχείρηση εξαρτώνται από το είδος της δραστηριότητας που ασκεί, τη γεωγραφική θέση της καθώς και τη θέση της στο πλαίσιο της μετάβασης σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα ανθεκτική στην κλιματική αλλαγή.

Για την κατάλληλη ενσωμάτωση των δυνητικών επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής στις διαδικασίες σχεδιασμού τους, οι εταιρείες θα πρέπει να εξετάζουν την ενδεχόμενη εξέλιξη των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα και τις δυνητικές τους επιπτώσεις στο επίπεδο της επιχειρηματικής δραστηριότητας υπό διαφορετικές συνθήκες. Ένα τρόπος αξιολόγησης των επιπτώσεων αυτών είναι η χρήση της ανάλυσης βάσει σεναρίων.

Οι επιχειρήσεις που δεν εξετάζουν επαρκώς το επιχειρηματικό μοντέλο και τη στρατηγική τους υπό το φως της κλιματικής αλλαγής ενδέχεται τόσο να προκαλούν αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα όσο και να υφίστανται αρνητικές επιπτώσεις στην επιχειρηματική τους δραστηριότητα, όπως στα αποτελέσματα, στη χρηματοδότηση, στη μελλοντική κανονιστική επιβάρυνση και στην «άδεια λειτουργίας». Από την άλλη πλευρά, ο εντοπισμός νέων ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα μπορεί να ενισχύσει το επιχειρηματικό μοντέλο και τις προοπτικές κερδοφορίας μιας επιχείρησης.

Πίνακας 1

Δημοσιοποίηση σχετικά με το επιχειρηματικό μοντέλο

Περιγραφή του αντίκτυπου των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα στο επιχειρηματικό μοντέλο, στη στρατηγική και στον χρηματοδοτικό σχεδιασμό της επιχείρησης. [Καλύπτει τη σύσταση β) της TCFD για τη στρατηγική] Περιγραφή των τρόπων με τους οποίους το επιχειρηματικό μοντέλο της επιχείρησης μπορεί να επηρεάσει το κλίμα, τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Περιγραφή της ανθεκτικότητας του επιχειρηματικού μοντέλου και της στρατηγικής της επιχείρησης, λαμβανομένων υπόψη των διαφόρων σεναρίων όσον αφορά το κλίμα σε διαφορετικούς χρονικούς ορίζοντες, συμπεριλαμβανομένων τουλάχιστον ενός σεναρίου των 2 °C ή λιγότερο και ενός σεναρίου των περισσότερων των 2 °C (20). [Καλύπτει τη σύσταση γ) της TCFD για τη στρατηγική]

Περαιτέρω κατευθύνσεις:

— Περιγραφή τυχόν αλλαγών στο επιχειρηματικό μοντέλο και στη στρατηγική της επιχείρησης για την αντιμετώπιση των κινδύνων μετάβασης και των φυσικών κινδύνων και για την αξιοποίηση των επιχειρηματικών ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα.

— Περιγραφή των εξαρτήσεων της επιχείρησης από κατηγορίες φυσικού κεφαλαίου, όπως τα ύδατα, η γη, τα οικοσυστήματα ή η βιοποικιλότητα, που απειλούνται λόγω της κλιματικής αλλαγής.

— Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο τυχόν αλλαγές στο επιχειρηματικό μοντέλο και στη στρατηγική της επιχείρησης για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και/ή για την προσαρμογή σε αυτή θα μεταβάλουν τις ανάγκες της επιχείρησης όσον αφορά το ανθρώπινο κεφάλαιο.

— Περιγραφή ευκαιριών που συνδέονται με την αποδοτική χρήση των πόρων και την εξοικονόμηση κόστους, την υιοθέτηση πηγών ενέργειας χαμηλών εκπομπών άνθρακα, την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών, την πρόσβαση σε νέες αγορές και την ανάπτυξη ανθεκτικότητας κατά μήκος της αλυσίδας αξίας.

— Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο η εταιρεία επέλεξε τα σενάρια.

— Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι δραστηριότητες της επιχείρησης συμβάλλουν στην κλιματική αλλαγή μέσω εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, συμπεριλαμβανομένης της αποψίλωσης δασών, της υποβάθμισης των δασών ή της αλλαγής χρήσης της γης.

3.2. Πολιτικές και διαδικασίες δέουσας επιμέλειας

Τα συστήματα διακυβέρνησης και ελέγχου έχουν καίρια σημασία για την κατανόηση από τους ενδιαφερόμενους φορείς της αξιοπιστίας της προσέγγισης που εφαρμόζει μια εταιρεία σε θέματα σχετικά με το κλίμα. Στοιχεία σχετικά με τη συμμετοχή του διοικητικού συμβουλίου και της διοίκησης, ιδιαίτερα σχετικά με τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους όσον αφορά την κλιματική αλλαγή, πληροφορούν τους ενδιαφερόμενους φορείς για το επίπεδο της ευαισθητοποίησης της εταιρείας όσον αφορά θέματα σχετικά με το κλίμα. Κατά την περιγραφή του ρόλου του διοικητικού συμβουλίου, η επιχείρηση μπορεί να θελήσει να παραπέμψει σε τυχόν δήλωση εταιρικής διακυβέρνησης που υποχρεούται να δημοσιεύει.

Οι ενδιαφερόμενοι φορείς μπορεί επίσης να ενδιαφέρονται για τις πολιτικές της επιχείρησης και για τυχόν σχετικούς στόχους που καταδεικνύουν τη δέσμευσή της για μετριασμό της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογή σε αυτήν, καθώς και για τις οικείες διαδικασίες δέουσας επιμέλειας. Με τον τρόπο αυτόν οι ενδιαφερόμενοι φορείς θα κατανοήσουν την ικανότητα της επιχείρησης να διαχειρίζεται την επιχειρηματική της δραστηριότητα κατά τρόπο ώστε να ελαχιστοποιεί τους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα, να περιορίζει τις αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα και να μεγιστοποιεί τις θετικές επιπτώσεις σε όλο το μήκος της αλυσίδας αξίας.

Οι πολιτικές και οι διαδικασίες που αφορούν ζητήματα σχετικά με το κλίμα μπορεί να είναι χωριστές από άλλες πολιτικές και λειτουργικές διαδικασίες ή να ενσωματώνονται σε αυτές. Οι διαδικασίες δέουσας επιμέλειας που λαμβάνουν υπόψη το κλίμα, για παράδειγμα, ενδέχεται να ενσωματώνονται στο πλαίσιο διαχείρισης κινδύνων της επιχείρησης. Η επιχείρηση ενδέχεται να θελήσει να εξηγήσει την προσέγγιση που εφαρμόζει για τη διαχείριση θεμάτων σχετικά με το κλίμα, καθώς και το σκεπτικό της για την επιλογή της συγκεκριμένης προσέγγισης.

Πίνακας 2

Δημοσιοποίηση σχετικά με τις πολιτικές και τις διαδικασίες δέουσας επιμέλειας

Περιγραφή τυχόν εταιρικών πολιτικών που συνδέονται με το κλίμα, συμπεριλαμβανομένων τυχόν πολιτικών μετριασμού της κλιματικής αλλαγής ή προσαρμογής σε αυτή. Περιγραφή τυχόν στόχων σχετικών με το κλίμα που έχει θέσει η επιχείρηση στο πλαίσιο των πολιτικών της, ιδιαίτερα τυχόν στόχων που αφορούν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, και του τρόπου με τον οποίο οι στόχοι της εταιρείας συνδέονται με τους εθνικούς και διεθνείς στόχους, και ειδικότερα με τους στόχους της συμφωνίας του Παρισιού. Περιγραφή της εποπτείας εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα. [Καλύπτει τη σύσταση α) της TCFD για τη διακυβέρνηση] Περιγραφή του ρόλου της διοίκησης στην αξιολόγηση και διαχείριση κινδύνων και ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα και επεξήγηση του σκεπτικού της προσέγγισης. [Καλύπτει τη σύσταση β) της TCFD για τη διακυβέρνηση]

Περαιτέρω κατευθύνσεις:

— Περιγραφή της συνεργασίας της επιχείρησης με την αλυσίδα αξίας της σε θέματα σχετικά με το κλίμα, με επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο συνεργάζεται με ανάντη και κατάντη εταίρους για την προώθηση του μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και/ή της προσαρμογής σε αυτή.

— Επεξήγηση του τρόπου με τον οποίο θέματα σχετικά με το κλίμα ενσωματώνονται στις διαδικασίες λήψης λειτουργικών αποφάσεων της επιχείρησης.

— Περιγραφή τυχόν δέσμευσης δημόσιας πολιτικής για θέματα σχετικά με το κλίμα η οποία έχει αναληφθεί από την επιχείρηση, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής ως μέλος σε τυχόν συναφείς οργανώσεις ή ομάδες συμφερόντων.

— Περιγραφή του αν, με ποιον τρόπο και σε ποια επίπεδα (ιδιαίτερα σε επίπεδο διοικητικού συμβουλίου και διοίκησης) η επιχείρηση έχει πρόσβαση σε εμπειρογνωσία σχετική με θέματα που αφορούν το κλίμα προερχόμενη από το εσωτερικό της επιχείρησης και/ή από εξωτερικές πηγές.

— Περιγραφή τυχόν πολιτικών για τους εργαζομένους που συνδέονται με το κλίμα, για παράδειγμα επενδύσεις σε δεξιότητες που απαιτούνται για τη μετάβαση σε τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών άνθρακα, ή μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να εκτελούν τα καθήκοντά τους με ασφάλεια σε ένα πλαίσιο μεταβαλλόμενων κλιματικών συνθηκών.

— Περιγραφή του αν και με ποιον τρόπο η πολιτική αποδοχών της εταιρείας λαμβάνει υπόψη τις επιδόσεις που συνδέονται με το κλίμα, συμπεριλαμβανομένων των επιδόσεων σε σχέση με στόχους που έχουν τεθεί.

— Περιγραφή τυχόν στόχων σχετικά με την ενέργεια τους οποίους έχει θέσει η επιχείρηση στο πλαίσιο των πολιτικών της (βλέπε ενότητα 3.5).

— Επεξήγηση του σκεπτικού στο οποίο βασίστηκε η επιλογή τυχόν στόχων σχετικών με το κλίμα που χρησιμοποιεί η επιχείρηση.

— Στην περίπτωση επιχειρήσεων του τομέα εκμετάλλευσης της γης, περιγραφή τυχόν στόχων που συνδέονται με «καταβόθρες» αερίων του θερμοκηπίου (απορρόφηση αερίων του θερμοκηπίου).

3.3. Αποτελέσματα

Η δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων των πολιτικών που αφορούν το κλίμα συνδράμει τους ενδιαφερόμενους φορείς στην παρακολούθηση και την αξιολόγηση της εξέλιξης, της θέσης, των επιδόσεων και του αντίκτυπου της επιχείρησης ως αποτέλεσμα των πολιτικών της. Με την αξιολόγηση των επιδόσεών της μέσω του καθορισμού στόχων και της υποβολής στοιχείων σε σχέση με τους στόχους, η επιχείρηση καταδεικνύει τη συνέπεια της στρατηγικής, των δράσεων και των αποφάσεών της που αφορούν την κλιματική αλλαγή.

Οι ποσοτικές πτυχές, όπως οι δείκτες που υποστηρίζουν τις αναλύσεις, καλύπτονται στην ενότητα 3.5 Βασικοί δείκτες επιδόσεων του παρόντος εγγράφου.

Πίνακας 3

Δημοσιοποίηση σχετικά με τα αποτελέσματα

Περιγραφή των αποτελεσμάτων της πολιτικής της επιχείρησης για την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων των επιδόσεων της επιχείρησης σε σχέση με τους δείκτες που χρησιμοποιούνται και τους στόχους που έχουν τεθεί για τη διαχείριση των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα. [Καλύπτει τη σύσταση γ) της TCFD για τους δείκτες μέτρησης και τους στόχους]. Περιγραφή της εξέλιξης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με τους στόχους που έχουν τεθεί και τους σχετικούς κινδύνους συν τω χρόνω. [Καλύπτει τη σύσταση β) της TCFD για τους δείκτες μέτρησης και τους στόχους].

Περαιτέρω κατευθύνσεις:

— Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι επιδόσεις της εταιρείας όσον αφορά το κλίμα επηρεάζουν τις οικονομικές επιδόσεις της, όπου είναι δυνατόν με αναφορά σε χρηματοοικονομικούς ΒΔΕ.

3.4. Κυριότεροι κίνδυνοι και η διαχείρισή τους

Είναι πολύ σημαντικό για τους επενδυτές και για άλλους ενδιαφερόμενους φορείς να γνωρίζουν τον τρόπο με τον οποίο η επιχείρηση προσδιορίζει τους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα, τους κυριότερους κινδύνους που έχει προσδιορίσει και τον τρόπο διαχείρισης των κινδύνων αυτών.

Οι δημοσιοποιήσεις σχετικά με τους κινδύνους θα πρέπει να περιλαμβάνουν τους κινδύνους που δημιουργεί η εταιρεία και που έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο κλίμα και τους κινδύνους που δημιουργεί η κλιματική αλλαγή και έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην επιχείρηση (κίνδυνοι μετάβασης και φυσικοί κίνδυνοι), καθώς και αν και με ποιον τρόπο τα δύο αυτά είδη κινδύνων συνδέονται. Συνιστάται στις επιχειρήσεις να λαμβάνουν υπόψη τους ορισμούς των κινδύνων που παρέχονται στην ενότητα 2.3 κατά τη λήψη απόφασης σχετικά με το ποιες πληροφορίες θα δημοσιοποιήσουν όσον αφορά τους κινδύνους.

Κατά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη πιο μακροπρόθεσμα χρονικά πλαίσια σε σχέση με αυτά που παραδοσιακά χρησιμοποιούν για τους χρηματοοικονομικούς κινδύνους.

Ελλείψεις σε δεδομένα και μεθοδολογίες ενδέχεται σε ορισμένες περιπτώσεις να δυσχεραίνουν την παρουσίαση ποσοτικών πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα, ιδιαίτερα όσον αφορά πιο μακροπρόθεσμα χρονικά πλαίσια. Στις περιπτώσεις αυτές, οι εταιρείες ενθαρρύνονται να παρουσιάζουν ποιοτικές πληροφορίες μέχρι να επιλυθούν με ικανοποιητικό τρόπο τα ζητήματα αυτά που αφορούν τα δεδομένα και τις μεθοδολογίες.

Πίνακας 4

Δημοσιοποίηση σχετικά με τους κυριότερους κινδύνους και τη διαχείρισή τους

Περιγραφή των διαδικασιών της επιχείρησης για τον προσδιορισμό και την αξιολόγηση των κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα σε βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα και δημοσιοποίηση του τρόπου με τον οποίο η επιχείρηση ορίζει τον βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα (21). [Καλύπτει τη σύσταση α) της TCFD για τη διαχείριση κινδύνων] Περιγραφή των κυριότερων κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα και που η επιχείρηση έχει προσδιορίσει σε βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο ορίζοντα σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας, καθώς και τυχόν παραδοχών που πραγματοποιήθηκαν κατά τον προσδιορισμό των κινδύνων αυτών. [Καλύπτει τη σύσταση α) της TCFD για τη στρατηγική]. Στην περιγραφή αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι κυριότεροι κίνδυνοι που απορρέουν από τυχόν εξαρτήσεις από κατηγορίες φυσικού κεφαλαίου που απειλούνται από την κλιματική αλλαγή, όπως τα ύδατα, η γη, τα οικοσυστήματα ή η βιοποικιλότητα. Περιγραφή των διαδικασιών διαχείρισης των κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα (κατά περίπτωση, περιγραφή του τρόπου με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις για τον μετριασμό, τη μεταβίβαση, την αποδοχή ή τον έλεγχο των κινδύνων αυτών), και του τρόπου με τον οποίο η επιχείρηση διαχειρίζεται τους συγκεκριμένους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα τους οποίους έχει προσδιορίσει. [Καλύπτει τη σύσταση β) της TCFD για τη διαχείριση κινδύνων] Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι διαδικασίες προσδιορισμού, αξιολόγησης και διαχείρισης των κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα ενσωματώνονται στη συνολική διαχείριση κινδύνων της επιχείρησης. [Καλύπτει τη σύσταση γ) της TCFD για τη διαχείριση κινδύνων]. Σημαντική πτυχή της περιγραφής αυτής είναι ο τρόπος με τον οποίο η επιχείρηση καθορίζει τη σχετική σημασία των κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα σε σχέση με άλλους κινδύνους.

Περαιτέρω κατευθύνσεις:

— Περιγραφή τυχόν μέτρων προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή που λαμβάνει η επιχείρηση στο πλαίσιο της οικείας διαδικασίας διαχείρισης κινδύνων.

— Παροχή λεπτομερούς ανάλυσης των κυριότερων κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα ανά επιχειρηματική δραστηριότητα.

— Παροχή λεπτομερούς ανάλυσης των κυριότερων κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα ανά γεωγραφική τοποθεσία.

— Προσδιορισμός των τοποθεσιών που έχουν κρίσιμη σημασία για τις αλυσίδες αξίας, συμπεριλαμβανομένων λειτουργιών, προμηθευτών και αγορών.

— Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο η επιχείρηση θέτει και εφαρμόζει όρια στους κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα, συμπεριλαμβανομένων ορίων ενεργοποίησης που χρησιμοποιούνται για την παραπομπή συγκεκριμένων ζητημάτων στη διοίκηση.

— Περιγραφή των διαδικασιών ιεράρχησης κατά προτεραιότητα των κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα, συμπεριλαμβανομένων τυχόν εφαρμοζόμενων κατώτατων ορίων, και αναφορά των κινδύνων που θεωρούνται πλέον σημαντικοί σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας.

— Κατηγοριοποίηση των κυριότερων κινδύνων της κλιματικής αλλαγής για τις οικονομικές επιδόσεις της εταιρείας σύμφωνα με το αν πρόκειται για κινδύνους μετάβασης (κίνδυνοι πολιτικής, νομικοί, τεχνολογικοί, κίνδυνοι αγοράς και κίνδυνοι φήμης) ή για φυσικούς κινδύνους (οξείς και χρόνιοι κίνδυνοι).

— Δημοσιοποίηση τυχόν χαρτογράφησης κινδύνων που περιλαμβάνει ζητήματα σχετικά με το κλίμα.

— Παροχή ορισμών για την ορολογία που χρησιμοποιείται όσον αφορά τους κινδύνους ή παραπομπών σε υφιστάμενα πλαίσια ταξινόμησης κινδύνων που χρησιμοποιούνται.

— Περιγραφή της συχνότητας επανεξέτασης και ανάλυσης όσον αφορά τον προσδιορισμό και την αξιολόγηση των κινδύνων.

— Περιγραφή των συνδέσεων μεταξύ των κυριότερων κινδύνων που συνδέονται με το κλίμα και των χρηματοοικονομικών ΒΔΕ.

— Δημοσιοποίηση του τρόπου με τον οποίο τα σενάρια και/ή εσωτερική τιμολόγηση άνθρακα χρησιμοποιούνται για τις δράσεις διαχείρισης κινδύνων, όπως ο μετριασμός, η μεταβίβαση ή η προσαρμογή.

— Δημοσιοποίηση των χρηματοοικονομικών επιπτώσεων των ακραίων καιρικών φαινομένων, συμπεριλαμβανομένων πιθανών δεικτών όσον αφορά τις ημέρες διακοπής επιχειρηματικής λειτουργίας και το σχετικό κόστος, τις δαπάνες επισκευής, την απομείωση αξίας πάγιων στοιχείων ενεργητικού, διαταραχές στην αλυσίδα αξίας και απώλειες εσόδων.

— Περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι επιδόσεις της επιχείρησης επηρεάζονται από τη μεταβλητότητα των μετεωρολογικών συνθηκών, ιδιαίτερα για τις επιχειρήσεις που είναι ευάλωτες στη μεταβλητότητα της θερμοκρασίας και των βροχοπτώσεων.

3.5. Βασικοί δείκτες επιδόσεων

Σύμφωνα με την οδηγία για την υποβολή μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών, οι εταιρείες θα πρέπει να δημοσιοποιούν βασικούς δείκτες επιδόσεων που σχετίζονται με τον συγκεκριμένο τομέα επιχειρήσεων. Θα πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο χρήσης δεικτών προς υποστήριξη των οικείων δημοσιοποιήσεων πληροφοριών σχετικά με το κλίμα, όπως αυτών που σχετίζονται με τα αποτελέσματα ή τους κυριότερους κινδύνους και τη διαχείρισή τους, καθώς και να καθιστούν δυνατή την ενοποίηση και την πραγματοποίηση συγκρίσεων μεταξύ επιχειρήσεων και δικαιοδοσιών. Οι δείκτες θα πρέπει να ενσωματώνονται σε άλλες δημοσιοποιήσεις με σκοπό την υποστήριξη και την επεξήγηση των περιγραφικών στοιχείων. Ωστόσο, θεωρείται επίσης ορθή πρακτική η δημοσίευση πρόσθετου πίνακα που παρουσιάζει όλους τους δείκτες μαζί.

Για την εκπλήρωση των προσδοκιών της TCFD, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να δημοσιοποιούν δείκτες και στόχους που χρησιμοποιούνται από τις ίδιες για την αξιολόγηση των κινδύνων και των ευκαιριών που συνδέονται με το κλίμα σύμφωνα με την οικεία στρατηγική και τις διαδικασίες διαχείρισης του κινδύνου [Καλύπτει τη σύσταση α) της TCFD για τους δείκτες μέτρησης και τους στόχους].

Η αξιοπιστία των δεδομένων είναι καίριας σημασίας για τη δυνατότητα χρήσης των πληροφοριών σε διαδικασίες λήψης αποφάσεων. Όπου δεν είναι προφανές, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να παρέχουν περιγραφή των μεθοδολογιών –και τυχόν αλλαγών στις μεθοδολογίες– που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό ή την εκτίμηση των δεικτών.

Συνιστώμενοι δείκτες (22)

Με την επιφύλαξη της αξιολόγησης σημαντικότητας που διενεργεί η εκάστοτε επιχείρηση και προκειμένου να διευκολυνθεί η μεγαλύτερη συγκρισιμότητα των δημοσιοποιήσεων μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών από τις εταιρείες, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εξετάζουν το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης των δεικτών στην παρούσα ενότητα.

Εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου

Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει τέσσερις διαφορετικούς δείκτες σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου: άμεσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου· έμμεσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ατμού, θέρμανσης ή ψύξης που αποκτάται και καταναλώνεται· όλες οι λοιπές έμμεσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου στην αλυσίδα αξίας της αναφέρουσας επιχείρησης· και στόχος για τις απόλυτες τιμές εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Οι επιχειρήσεις που αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν κάποιον ή όλους αυτούς τους δείκτες θα πρέπει:

— να υπολογίζουν τις οικείες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, σύμφωνα με τη μεθοδολογία του πρωτοκόλλου για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ή με το πρότυπο ISO 14064-1:2018 και, κατά περίπτωση, σύμφωνα με τη σύσταση 179/2013 της Επιτροπής, σχετικά με κοινές μεθόδους για τη μέτρηση των επιδόσεων όσον αφορά τα αέρια του θερμοκηπίου στο πλαίσιο μιας προσέγγισης με βάση τον κύκλο ζωής (περιβαλλοντικό αποτύπωμα οργανισμού και περιβαλλοντικό αποτύπωμα προϊόντος). Με τον τρόπο αυτόν καθίσταται δυνατή η ενοποίηση και η πραγματοποίηση συγκρίσεων μεταξύ εταιρειών και δικαιοδοσιών·

— να αναφέρουν την κατάσταση επαλήθευσης/εκτίμησης από τρίτο μέρος που εφαρμόζεται στις οικείες υποβαλλόμενες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου των πεδίων 1, 2 και 3.

ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Άμεσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από πηγές οι οποίες ανήκουν ή ελέγχονται από την επιχείρηση (πεδίο 1) Μετρικοί τόνοι CO2e (23) 270 900 tCO2e Ο παρών ΒΔΕ διασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις μετρούν με ακρίβεια το οικείο αποτύπωμα άνθρακα από τις άμεσες εκπομπές. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 305· πλαίσιο του CDSB, SASB, EMAS Σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της ΕΕ (ΣΕΔΕ) Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια Περαιτέρω κατευθύνσεις: — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να δημοσιοποιούν το 100 % των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 1. Με τον τρόπο αυτόν θα συμβάλλουν στη βελτίωση της ποιότητας της υποβολής στοιχείων σχετικά με τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από άλλες επιχειρήσεις. Εάν μια επιχείρηση δεν είναι σε θέση να συλλέξει αξιόπιστα στοιχεία για μέρος των οικείων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 1, θα πρέπει να προβεί σε εύλογη εκτίμηση του ποσοστού αυτού προκειμένου να υποβάλει ένα αριθμητικό στοιχείο για το 100 %. Στην περίπτωση αυτή, η επιχείρηση θα πρέπει επίσης να δημοσιοποιήσει 1) το ποσοστό των εκπομπών για τις οποίες έχουν συγκεντρωθεί αξιόπιστα στοιχεία και το ποσοστό των εκπομπών για τις οποίες παρέχεται εκτίμηση, 2) τους λόγους για τους οποίους δεν ήταν δυνατή η συλλογή αξιόπιστων στοιχείων για μέρος των εκπομπών και 3) τη μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε για την εκτίμηση του ποσοστού των εκπομπών για τις οποίες δεν κατέστη δυνατή η συλλογή αξιόπιστων στοιχείων. — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εξετάζουν το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης λεπτομερούς ανάλυσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 1 ανά χώρα ή περιφέρεια (συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ), ανά επιχειρηματική δραστηριότητα και ανά θυγατρική επιχείρηση. Π.χ.: Εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 1 στη χώρα/περιφέρεια Χ 42 260 tCO2e, στη χώρα/περιφέρεια Υ 54 180 tCO2e.





ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Έμμεσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου από την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ατμού, θέρμανσης ή ψύξης που αποκτάται ή καταναλώνεται (συλλογικά αναφερόμενη ως «ηλεκτρική ενέργεια») (πεδίο 2) Μετρικοί τόνοι CO2e 632 400 tCO2e Ο παρών ΒΔΕ διασφαλίζει ότι οι επιχειρήσεις μετρούν τις εκπομπές από ηλεκτρική ενέργεια, ατμό, θέρμανση και ψύξη που έχουν αγοράσει ή προμηθευτεί με άλλο τρόπο. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 305· πλαίσιο του CDSB, EMAS Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια Περαιτέρω κατευθύνσεις: — Εάν είναι αναγκαίο, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να αναφέρουν αν υπάρχουν πηγές (π.χ. εγκαταστάσεις, ειδικές εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, δραστηριότητες, γεωγραφικές περιοχές, κ.λπ.) εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 2 εντός του οικείου επιλεγμένου ορίου αναφοράς για τις οποίες δεν κατέστη δυνατή η συλλογή ή η εκτίμηση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, καθώς και τους λόγους για την αδυναμία αυτή. — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εξετάζουν το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης λεπτομερούς ανάλυσης των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 2 ανά χώρα ή περιφέρεια (συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ), ανά επιχειρηματική δραστηριότητα και ανά θυγατρική επιχείρηση. Π.χ.: Εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 2 στη χώρα/περιφέρεια Χ 98 654 tCO2e, στη χώρα/περιφέρεια Υ ΕΕ: 126 480 tCO2e.





ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Όλες οι έμμεσες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου (που δεν περιλαμβάνονται στο πεδίο 2) που προκύπτουν στην αλυσίδα αξίας της επιχείρησης που υποβάλλει τις πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών ανάντη και κατάντη (πεδίο 3) Μετρικοί τόνοι CO2e 4 383 000 tCO2e Για τις περισσότερες εταιρείες, η πλειονότητα των εκπομπών προκύπτει έμμεσα από τις δραστηριότητες της αλυσίδας αξίας. Ο παρών ΒΔΕ συμβάλλει στη μέτρηση της διεξοδικότητας των λογιστικών διαδικασιών των εταιρειών και στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο οι επιχειρήσεις αναλύουν το αποτύπωμα των εκπομπών τους. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 305· πλαίσιο του CDSB, EMAS Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια Περαιτέρω κατευθύνσεις: — Στο πεδίο 3 θα πρέπει να περιλαμβάνονται οι εκπομπές που προέρχονται από δραστηριότητες που ασκούνται «κατάντη» και «ανάντη» από τις δραστηριότητες της επιχείρησης. — Οι επιχειρήσεις δεν θα πρέπει να εξαιρούν οποιαδήποτε δραστηριότητα θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τη συνάφεια του καταλόγου των υποβαλλόμενων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 3. Το εταιρικό λογιστικό πρότυπο και πρότυπο υποβολής στοιχείων αλυσίδας αξίας (πεδίο 3) του πρωτοκόλλου για τα αέρια του θερμοκηπίου και το παράρτημα Η του προτύπου ISO 14064-1:2018 παρέχουν κριτήρια για τον καθορισμό της συνάφειας. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να παρέχουν επεξήγηση για τυχόν κατηγορίες που δεν συμπεριλαμβάνουν στη δημοσιοποίηση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 3. Όταν στην αλυσίδα αξίας υπάρχουν ΜΜΕ, οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να τους παρέχουν στήριξη για την υποβολή των απαιτούμενων πληροφοριών.





ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Στόχος για τις απόλυτες τιμές εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου Μετρικοί τόνοι CO2e που επιτεύχθηκαν ή % μείωσης, από το έτος βάσης 20 % μείωση στις απόλυτες τιμές εκπομπών, που ισοδυναμεί με μείωση 1 500 000 tCO2e έως το 2025 από το έτος βάσης 2018 Ο καθορισμός στόχων παρέχει κατεύθυνση και δομή στην περιβαλλοντική στρατηγική. Ο παρών ΒΔΕ συμβάλλει στην κατανόηση των δεσμεύσεων των επιχειρήσεων για μείωση των εκπομπών και στην κατανόηση του αν η επιχείρηση έχει θέσει έναν στόχο με βάση τον οποίο εναρμονίζει και εστιάζει τις προσπάθειες όσον αφορά τις εκπομπές. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 103-2 και 305, πλαίσιο του CDSB, SASB, EMAS Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια Περαιτέρω κατευθύνσεις: — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να περιγράφουν αν ο(οι) στόχος(-οι) τους αφορά(-ούν) τις οικείες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου του πεδίου 1, του πεδίου 2 και/ή του πεδίου 3 είτε εξ ολοκλήρου είτε εν μέρει. — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να περιγράφουν την εξέλιξη των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου σε σχέση με τους στόχους που έχουν τεθεί (βλέπε ενότητα 3.3. Αποτελέσματα). — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο καθορισμού στόχων για το 2025 ή για το 2030 και να τους επανεξετάζουν ανά πενταετία. Μπορούν επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο να ορίσουν έναν στόχο για το 2050 με σκοπό την εξασφάλιση της εναρμόνισης με τη συμφωνία του Παρισιού. — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εξετάσουν το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης των στόχων για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ανά χώρα ή περιφέρεια (συμπεριλαμβανομένης της ΕΕ), ανά επιχειρηματική δραστηριότητα και ανά θυγατρική επιχείρηση. — Οι επιχειρήσεις μπορούν επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης πρόσθετου στόχου έντασης εκφραζόμενου σε μετρικούς τόνους CO2e ανά επιχειρηματικό δείκτη μέτρησης ή σε ποσοστό μείωσης του δείκτη μέτρησης της έντασης, από το έτος βάσης (π.χ. 8 % μείωση στις σχετικές εκπομπές, που ισοδυναμεί με μείωση 350 tCO2e ανά κύκλο εργασιών 1 εκατ. EUR έως το 2025 από το έτος βάσης 2018).

Ενέργεια

ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Συνολική κατανάλωση και/ή παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες και μη ανανεώσιμες πηγές MWh Καταναλώθηκαν 292 221 MWh ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές· καταναλώθηκαν 1 623 453 MWh ενέργειας από μη ανανεώσιμες πηγές Η κατανάλωση και η παραγωγή ενέργειας αντιστοιχούν σε σημαντικό ποσοστό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 302·πλαίσιο του CDSB, SASB, EMAS Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια· οδηγία για την ενεργειακή απόδοση Περαιτέρω κατευθύνσεις — Τα καύσιμα που καταναλώνονται ως πρώτη ύλη δεν υποβάλλονται σε καύση για σκοπούς ενέργειας και δεν θα πρέπει να περιλαμβάνονται στους υπολογισμούς για αυτόν τον δείκτη. — Θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται ανάλυση των διαφόρων ειδών ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές. Ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές είναι η ενέργεια από πηγές που μπορούν να αναπληρώνονται με φυσικό τρόπο εντός εύλογου για τον άνθρωπο χρονικού διαστήματος, όπως η αιολική, η ηλιακή, η υδροηλεκτρική, η γεωθερμική ενέργεια, η ενέργεια από βιομάζα, κ.λπ. Ο ορισμός αυτός αποκλείει όλα τα ορυκτά καύσιμα (άνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) και τα πυρηνικά καύσιμα. Η ενέργεια από απόβλητα δεν θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται εάν προέρχεται από ορυκτά καύσιμα (24). — Κατά τη δημοσιοποίηση μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, πρέπει να γίνεται διάκριση μεταξύ των πηγών χαμηλών εκπομπών άνθρακα και άλλων μη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.





ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Στόχος ενεργειακής απόδοσης Ποσοστό Βελτίωση 6,5 % έως το 2025 από το έτος βάσης 2018 για προϊόν, εκροή ή δραστηριότητα. Ο παρών ΒΔΕ συνδράμει τους χρήστες των δεδομένων στην κατανόηση της φιλοδοξίας των επιχειρήσεων για αποδοτικότερη χρήση της ενέργειας, η οποία μπορεί να μειώσει το ενεργειακό κόστος και να περιορίσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Παρέχει περαιτέρω πληροφορίες πλαισίου σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο η επιχείρηση σκοπεύει να επιτύχει τους στόχους της όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 103-2 και 302, SASB, EMAS Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια· οδηγία για την ενεργειακή απόδοση Περαιτέρω κατευθύνσεις — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να περιγράφουν την πρόοδο σε σχέση με τους ενεργειακούς στόχους που έχουν τεθεί (βλέπε ενότητα 3.3 Αποτελέσματα).





ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Στόχος σχετικά με την κατανάλωση και/ή την παραγωγή ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές Αύξηση κατά % του ποσοστού της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώνεται / παράγεται, από το έτος βάσης Αύξηση κατά 13 % του ποσοστού ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές που καταναλώθηκε έως το 2025 από το έτος βάσης 2018 Ο παρών ΒΔΕ συνδράμει τους χρήστες των δεδομένων στο να κατανοήσουν τις φιλοδοξίες των επιχειρήσεων όσον αφορά την παραγωγή ή την κατανάλωση ενέργειας με χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, ερωτηματολόγιο για την κλιματική αλλαγή του CDP, GRI 103-2 και 302, EMAS Πλαίσιο 2030 για το κλίμα και την ενέργεια· οδηγία για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές Περαιτέρω κατευθύνσεις — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να περιγράφουν την πρόοδο σε σχέση με τους ενεργειακούς στόχους που έχουν τεθεί (βλέπε ενότητα 3.3 Αποτελέσματα).

Φυσικοί κίνδυνοι

ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Περιουσιακά στοιχεία που είναι δεσμευμένα σε περιοχές των οποίων η έκθεση σε οξείς ή χρόνιους φυσικούς κλιματικούς κινδύνους είναι πιθανό να αυξηθεί Ποσοστό 15 % της λογιστικής αξίας των εκτεθειμένων πραγματικών περιουσιακών στοιχείων Τα ακραία καιρικά φαινόμενα μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπές ή περιορισμούς της παραγωγικής ικανότητας ή σε πρόωρη συρρίκνωση των λειτουργικών εγκαταστάσεων. Η αξία των περιουσιακών στοιχείων σε περιοχές που είναι εκτεθειμένες σε αυξημένο κίνδυνο λόγω καιρικών συνθηκών λαμβάνεται υπόψη στις πιθανές επιπτώσεις για την αποτίμηση περιουσιακού στοιχείου. Είναι σημαντική η παρακολούθηση του παρόντος ΒΔΕ σε συνδυασμό με άλλες δημοσιοποιήσεις που αφορούν τις στρατηγικές και τις πολιτικές προσαρμογής της επιχείρησης. Δείκτες μέτρησης και στόχοι της TCFD, όλοι οι κωδικοί 450a.1 SASB σε επιλεγμένους κλάδους Στρατηγική της ΕΕ για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή Περαιτέρω κατευθύνσεις: — Συνιστάται στις επιχειρήσεις να δημοσιοποιούν τις πηγές ή τη μεθοδολογία που χρησιμοποίησαν για τον προσδιορισμό περιοχών που είναι περισσότερο εκτεθειμένες σε φυσικούς κινδύνους που συνδέονται με το κλίμα.

Προϊόντα και υπηρεσίες

ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Ποσοστό κύκλου εργασιών κατά το έτος αναφοράς από προϊόντα και υπηρεσίες που συνδέονται με δραστηριότητες οι οποίες πληρούν τα κριτήρια ώστε να θεωρείται ότι συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή σε αυτήν, όπως παρατίθενται στον κανονισμό σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων (ταξινόμηση ΕΕ). Και/ή Ποσοστό επενδύσεων (κεφαλαιουχικές δαπάνες) και/ή δαπανών (λειτουργικές δαπάνες) κατά το έτος αναφοράς για περιουσιακά στοιχεία ή διαδικασίες που συνδέονται με δραστηριότητες οι οποίες πληρούν τα κριτήρια ώστε να θεωρείται ότι συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή σε αυτήν, όπως παρατίθενται στον κανονισμό σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων (ταξινόμηση ΕΕ). Ποσοστό 12,5 % (κύκλος εργασιών) από προϊόντα ή υπηρεσίες που συνδέονται με δραστηριότητες οι οποίες συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή σε αυτήν 8 % (κεφαλαιουχικές δαπάνες) σε προϊόντα που συνδέονται με δραστηριότητες οι οποίες συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή σε αυτήν Οι παρόντες ΒΔΕ παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες στους επενδυτές που επιδεικνύουν ενδιαφέρον για επιχειρήσεις των οποίων τα προϊόντα και οι υπηρεσίες συμβάλλουν σημαντικά στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή στην προσαρμογή σε αυτήν ενώ ταυτόχρονα δεν θίγουν οποιονδήποτε άλλο περιβαλλοντικό στόχο της ΕΕ. Προτεινόμενος κανονισμός σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων Σχέδιο δράσης της Επιτροπής για τη χρηματοδότηση της αειφόρου ανάπτυξης Περαιτέρω κατευθύνσεις — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να υποβάλουν στοιχεία για τον δείκτη αυτόν εάν και όταν εγκριθεί ο προτεινόμενος κανονισμός σχετικά με τη θέσπιση πλαισίου για τη διευκόλυνση των βιώσιμων επενδύσεων (ταξινόμηση ΕΕ). Κατά την αξιολόγηση του αν μια δραστηριότητα συμβάλλει σημαντικά στους δύο στόχους της ΕΕ για μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ή προσαρμογή σε αυτήν ενώ ταυτόχρονα δεν θίγει οποιονδήποτε άλλο περιβαλλοντικό στόχο της ΕΕ, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη όλα τα σχετικά κριτήρια και τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στον κανονισμό.

Πράσινη χρηματοδότηση

ΒΔΕ Μονάδα μέτρησης Παράδειγμα Σκεπτικό Εναρμόνιση με άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων Πολιτική αναφοράς της ΕΕ Ποσοστό πράσινων ομολόγων που συνδέονται με το κλίμα: Συνολικό ποσό ανεξόφλητων πράσινων ομολόγων (στο τέλος του έτους) διά του (πενταετούς κυλιόμενου μέσου όρου) συνολικού ποσού ανεξόφλητων ομολόγων και/ή Ποσοστό πράσινων χρεωστικών τίτλων που συνδέονται με το κλίμα: Συνολικό ποσό ανεξόφλητων πράσινων χρεωστικών τίτλων (στο τέλος του έτους) διά του (πενταετούς κυλιόμενου μέσου όρου) συνολικού ποσού όλων των ανεξόφλητων χρεωστικών τίτλων. Ποσοστό 20 % των ομολόγων Ο παρών ΒΔΕ συνδράμει τις επιχειρήσεις στην παρουσίαση του τρόπου με τον οποίο το οικείο σχέδιο μετάβασης σε χαμηλές εκπομπές άνθρακα υποστηρίζεται από δραστηριότητες χρηματοδότησης χρέους καθώς και του τρόπου συγκέντρωσης κεφαλαίου για υφιστάμενα και νέα έργα με περιβαλλοντικά οφέλη. ISO/CD 14030-1 Πράσινα ομόλογα -- Περιβαλλοντικές επιδόσεις υποψήφιων έργων και περιουσιακών στοιχείων (ΣΧΕΔΙΟ) Σχέδιο δράσης της Επιτροπής για τη χρηματοδότηση της αειφόρου ανάπτυξης Περαιτέρω κατευθύνσεις: — Το συνολικό ποσό των πράσινων ομολόγων ή πράσινων χρεωστικών τίτλων θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο τα ομόλογα και τους χρεωστικούς τίτλους που εκδίδονται σύμφωνα με δυνητικό πρότυπο πράσινο ομόλογο της ΕΕ, εάν και όταν εγκριθεί τέτοιου είδους πρότυπο, ή σύμφωνα με οποιοδήποτε άλλο ευρέως αναγνωρισμένο πλαίσιο πράσινων ομολόγων, όπως οι αρχές των πράσινων ομολόγων και οι αρχές των πράσινων δανείων. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να προσδιορίζουν το εφαρμοζόμενο πλαίσιο πράσινων ομολόγων. — Για εκδότες ομολόγων που έχουν εκδώσει ομόλογα τα οποία δεν αποτελούν μέσα εισηγμένα σε χρηματιστηριακές αγορές (π.χ. ιδιωτικές τοποθετήσεις), θα πρέπει να δημοσιοποιείται ανάλυση των εισηγμένων και μη εισηγμένων μέσων. — Οι επιχειρήσεις θα πρέπει επίσης να εξετάσουν το ενδεχόμενο παροχής μελλοντικών στόχων σχετικά με τους συγκεκριμένους ΒΔΕ.

Πέραν των ανωτέρω δεικτών, οι επιχειρήσεις θα πρέπει να επίσης να εξετάσουν τους ακόλουθους δείκτες:

— Ειδικοί ανά τομέα δείκτες σχετικοί για τον εκάστοτε κλάδο. Οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε τομείς μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται ενδεικτικά οι τομείς της ενέργειας, των μεταφορών, των υλικών, των ακινήτων και της γεωργίας θα πρέπει να ανατρέχουν στη συμπληρωματική καθοδήγηση της TCFD για τους μη χρηματοοικονομικούς ομίλους και σε άλλα πλαίσια υποβολής εκθέσεων σχετικά με το κλίμα ώστε να διασφαλίζουν τη συγκρισιμότητα των υποβαλλόμενων ΒΔΕ μεταξύ τομέων και εταιρειών (25).

— Δείκτες που αφορούν σχετικά περιβαλλοντικά ζητήματα. Οι επιχειρήσεις των οποίων τα επιχειρηματικά μοντέλα εξαρτώνται από κατηγορίες φυσικού κεφαλαίου που απειλούνται από την κλιματική αλλαγή ενδέχεται να πρέπει να δημοσιοποιούν δείκτες σχετικούς με τις εν λόγω κατηγορίες φυσικού κεφαλαίου (π.χ. ύδατα, παραγωγικότητα του εδάφους ή βιοποικιλότητα). Οι επιχειρήσεις με δραστηριότητες που έχουν αρνητικές επιπτώσεις για το κλίμα λόγω της αλλαγής χρήσης της γης, συμπεριλαμβανομένης της αποψίλωσης και της υποβάθμισης των δασών, θα πρέπει να εξετάσουν το ενδεχόμενο δημοσιοποίησης δεικτών σχετικά με τα θέματα αυτά (26).

— Δείκτες που αφορούν το σχετικό ανθρώπινο κεφάλαιο και συναφή κοινωνικά ζητήματα, όπως η κατάρτιση και η πρόσληψη εργαζομένων.

— Δείκτες σχετικοί με τις ευκαιρίες. Οι επιχειρήσεις που μετέχουν στη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών άνθρακα με ανθεκτικότητα στην κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με τις βασικές πολιτικές της ΕΕ (27), ασκούν δραστηριότητες μετριασμού της κλιματικής αλλαγής / προσαρμογής σε αυτήν που θα μπορούσαν να μεταφραστούν σε ευκαιρίες για την επιχείρηση θα πρέπει να εξετάσουν το ζήτημα της δημοσιοποίησης ΒΔΕ που αντικατοπτρίζουν τις προσπάθειες αυτές. Παραδείγματα αυτών θα μπορούσαν να είναι έσοδα από προϊόντα χαμηλών εκπομπών άνθρακα, έσοδα από προϊόντα ή υπηρεσίες που εφαρμόζουν το μοντέλο της κυκλικής οικονομίας, και δαπάνες Ε&Α σε διαδικασίες παραγωγής κυκλικής οικονομίας.

(1) ΕΕ L 330 της 15.11.2014, σ. 1.

(2) https://ec.europa.eu/clima/policies/strategies/2030_en

(3) https://ec.europa.eu/clima/policies/strategies/2050_en

(4) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=CELEX:52018DC0097

(5) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=CELEX%3A52018PC0353

(6) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/?uri=CELEX%3A52018PC0354

(7) https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A52018PC0355

(8) https://www.fsb-tcfd.org/

(9) https://ec.europa.eu/info/consultations/finance-2019-non-financial-reporting-guidelines_en

(10) ΕΕ C 215 της 5.7.2017, σ. 1.

(11) Αυτό δεν εμποδίζει την ενδεδειγμένη συνεκτίμηση εμπορικά ευαίσθητων πληροφοριών. Οι συναφείς πληροφορίες μπορούν να κοινοποιούνται με ευρύτερους όρους, οι οποίοι εξακολουθούν να παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες στους επενδυτές και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς και να επιτυγχάνουν τον γενικότερο στόχο της διαφάνειας.

(12) https://www.fsb-tcfd.org/wp-content/uploads/2017/12/FINAL-TCFD-Annex-Amended-121517.pdf

(13) Βλέπε παράρτημα II «Χαρτογράφηση των απαιτήσεων της οδηγίας για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών και των συνιστώμενων δημοσιοποιήσεων της TCFD».

(14) Μεγάλες οντότητες δημόσιου συμφέροντος σύμφωνα με την οδηγία 2013/34/ΕΕ με περισσότερους από 500 εργαζομένους.

(15) Άρθρο 19α παράγραφος 1 της οδηγίας 2013/34/ΕΕ (προστέθηκε με την οδηγία 2014/95/ΕΕ, την οδηγία για τη δημοσιοποίηση μη χρηματοοικονομικών πληροφοριών).

(16) Η παρούσα περιγραφή των κινδύνων μετάβασης και των φυσικών κινδύνων βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στην έκθεση της ειδικής ομάδας σχετικά με τη δημοσιοποίηση χρηματοοικονομικών πληροφοριών σχετικών με το κλίμα.

(17) Περαιτέρω καθοδήγηση σχετικά με την υποβολή εκθέσεων για τους φυσικούς κινδύνους διατίθεται στο Advancing TCFD Guidance on Physical Climate Risks and Opportunities, EBRD και Global Centre of Excellence on Climate Adaptation

https://www.physicalclimaterisk.com/media/EBRD-GCECA_draft_final_report_full.pdf

(18) Περαιτέρω επεξηγήσεις και καθοδήγηση σχετικά με το φυσικό κεφάλαιο διατίθενται από τη Συμμαχία για το φυσικό κεφάλαιο https://naturalcapitalcoalition.org/.

(19) Η πλατφόρμα διαλόγου για την υποβολή εταιρικών στοιχείων Corporate Reporting Dialogue αναλαμβάνει τη βελτίωση της εναρμόνισης της δημοσιοποίησης πληροφοριών των IIRC, SASB, GRI, CDP και CDSB σχετικά με το κλίμα. Συνιστάται στις επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να λάβουν υπόψη τους τις εργασίες αυτές όταν ολοκληρωθούν.

(20) Οι επιχειρήσεις ενθαρρύνονται να λαμβάνουν υπόψη το σενάριο του 1,5 °C, δεδομένων των συμπερασμάτων που διατυπώνονται στην ειδική έκθεση της IPCC για το 2018. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διενέργεια ανάλυσης βάσει σεναρίων για την αξιολόγηση της στρατηγικής ανθεκτικότητας μιας επιχείρησης, ανατρέξτε στο τεχνικό συμπλήρωμα της TCFD με τίτλο «The Use of Scenario Analysis in Disclosure of Climate-related Risks and Opportunities»

https://www.fsb-tcfd.org/wp-content/uploads/2017/06/FINAL-TCFD-Technical-Supplement-062917.pdf.

(21) Ο ορισμός του βραχυπρόθεσμου, μεσοπρόθεσμου και μακροπρόθεσμου ορίζοντα πιθανότατα εξαρτάται από το επιχειρηματικό μοντέλο της επιχείρησης και τον κύκλο ζωής του ενεργητικού και του παθητικού της.

(22) Για την ενίσχυση της χρηστικότητας, στην παρούσα ενότητα παρέχονται σχετικές περαιτέρω κατευθύνσεις αμέσως μετά από κάθε συνιστώμενο δείκτη.

(23) Το ισοδύναμο διοξειδίου του άνθρακα ή ισοδύναμο CO2 (CO2e) είναι μια μονάδα μέτρησης που χρησιμοποιείται για την πραγματοποίηση συγκρίσεων μεταξύ των εκπομπών διαφόρων αερίων του θερμοκηπίου βάσει του δυναμικού τους υπερθέρμανσης του πλανήτη, μέσω της μετατροπής των ποσοτήτων άλλων αερίων σε ισοδύναμη ποσότητα διοξειδίου του άνθρακα με το ίδιο δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη.

(24) Ο ορισμός της «ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές» προέρχεται από την καθοδήγηση του CDP του 2018 για την υποβολή στοιχείων σχετικά με την κλιματική αλλαγή.

(25) TCFD (2017): Implementing the Recommendations of the Task-Force on Climate-related Financial Disclosures, https://www.fsb-tcfd.org/wp-content/uploads/2017/06/FINAL-TCFD-Annex-062817.pdf. Άλλα πρότυπα και πλαίσια υποβολής εκθέσεων στα οποία προβλέπονται ειδικοί ανά κλάδο ΒΔΕ σχετικά με θέματα που αφορούν το κλίμα είναι τα ερωτηματολόγια του CDP για την κλιματική αλλαγή, την ασφάλεια των υδάτων και τα δάση, τα πρότυπα GRI 305: Emissions 2016 και GRI 302: Energy 2016 ή τα ειδικά ανά κλάδο πρότυπα του SASB.

(26) Περαιτέρω κατευθύνσεις διατίθενται στην εργαλειοθήκη του πρωτοκόλλου για το φυσικό κεφάλαιο https://naturalcapitalcoalition.org/protocol-toolkit/ και στη σύσταση της Επιτροπής 179/2013 για με κοινές μεθόδους για τη μέτρηση των επιδόσεων όσον αφορά τα αέρια του θερμοκηπίου στο πλαίσιο μιας προσέγγισης με βάση τον κύκλο ζωής (περιβαλλοντικό αποτύπωμα οργανισμού και περιβαλλοντικό αποτύπωμα προϊόντος).

(27) Όπως η δέσμη μέτρων για την κυκλική οικονομία, η οδηγία για την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές, η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση, το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπών της ΕΕ ή η δέσμη μέτρων για τις καθαρές μεταφορές. Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλέπε https://ec.europa.eu/clima/policies/strategies/2050_en.