Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 όσον αφορά τον καθορισμό συμπληρωματικής εισφοράς στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων (94/C 108/05) COM(94) 64 τελικό - 94/0067(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 25 Μαρτίου 1994)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας:

ότι, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής, το Συμβούλιο αποφάσισε την αρχή μιας συμπληρωματικής μείωσης των συνολικών εγγυημένων ποσοτήτων κατά 2 %, η οποία κλιμακώνεται για τις περιόδους 1993/94 και 1994/95, με την επιφύλαξη μιας ενδεχόμενης αναθεώρησης υπό το φως της γενικής κατάστασης της αγοράς και των ειδικών καταστάσεων που υπάρχουν σε ορισμένα κράτη μέλη 7

ότι η ανάλυση της αγοράς τον Μάρτιο του 1993 οδήγησε το Συμβούλιο να διαφοροποιήσει τη μείωση κατά 1 % των συνολικών εγγυημένων ποσοτήτων που αποφασίσθηκε καταρχήν για την περίοδο 1993/94 και ότι συμφωνήθηκε να επανεξεταστεί η έναρξη ισχύος ταυτόχρονα με εκείνη που αφορά την περίοδο 1994/95 7 ότι η ανάλυση της αγοράς γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων δείχνει ότι συνεχίζει να εκτίθεται στις ίδιες απειλές με εκείνες που διαπιστώθηκαν όταν το Συμβούλιο αποφάσισε τη μείωση κατά 2 % των συνολικών εγγυημένων ποσοτήτων 7 ότι πρέπει, κατά συνέπεια, να μειωθούν οι συνολικές εγγυημένες ποσότητες 7 ότι, ωστόσο, λαμβανομένης υπόψη της συμπληρωματικής μείωσης της τιμής παρέμβασης του βουτύρου η οποία προτάθηκε για να αποκατασταθεί η ισορροπία της αγοράς, φαίνεται ότι είναι δυνατό να περιορισθεί κατά 1 % η μείωση για την περίοδο εμπορίας 1994/95 και να καθοριστούν στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) 3950/92 (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1560/93 (2), οι προκύπτουσες συνολικές εγγυημένες ποσότητες 7

ότι εξετάσθηκαν χωριστά οι αντίστοιχες καταστάσεις στην Ιταλία, την Ελλάδα και την Ισπανία 7 ότι, όσον αφορά τα δύο τελευταία κράτη μέλη, από τα συμπεράσματα αυτής της εξέτασης προκύπτει ότι είναι δυνατόν να διατηρηθεί η αύξηση της συνολικής εγγυημένης ποσότητας αλλά μόνο για την περίοδο 1994/95 όσον αφορά την Ελλάδα 7 ότι, πριν την έναρξη της περιόδου 1995/96, θα επανεξετασθεί το αν πληρούνται εξ ολοκλήρου οι όροι στους οποίους υπόκειται η οριστική αύξηση της συνολικής ποσότητας για την Ελλάδα 7

ότι, μετά απ' αυτή την εξέταση, η κατάσταση της Ιταλίας εγγράφεται σε μια νέα προοπτική η οποία, σ' αυτό το στάδιο και για την περίοδο 1994/95, δικαιολογεί αύξηση της συνολικής εγγυημένης ποσότητας μόνον κατά 550 000 τόνους 7 ότι το ποσό αυτής της αύξησης, λαμβανομένης ιδίως υπόψη της πραγματικής απορρόφησης του ποσού των ατομικών ποσοτήτων, καθώς και το οριστικό του χαρακτήρα της θα επανεξετασθούν πριν την έναρξη της περιόδου 1995/96, όπως και στην περίπτωση της Ελλάδας 7

ότι, εφόσον είναι αναγκαίο, είναι σκόπιμο να διευκρινιστούν τα στοιχεία με βάση τα οποία καθορίζεται για την περίοδο 1994/95 η συνολική εγγυημένη ποσότητα «παραδόσεις» της Ελλάδας, Ισπανίας και Ιταλίας 7 ότι για καθένα από τρία κράτη μέλη στα ποσά που καθορίζονται κατωτέρω πρέπει να προστεθούν οι ποσότητες που προέρχονται από το παλαιό κοινοτικό απόθεμα 7 ότι, για την Ελλάδα, η συνολική ποσότητα που καθορίστηκε για την περίοδο 1992/93 αυξήθηκε κατά 100 000 τόνους 7 ότι, για την Ισπανία, οι 455 000 τόνοι αντιπροσωπεύουν τη συνολική βασική ποσότητα η οποία αυξάνεται, αφενός, κατά 500 000 τόνους και, αφετέρου, κατά 150 000 τόνους λόγω μιας μεταφοράς των απευθείας πωλήσεων στις παραδόσεις 7 ότι, τέλος, για την Ιταλία, η συνολική ποσότητα που καθορίστηκε για την περίοδο 1992/93 αυξάνεται κατά 550 000 τόνους,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3950/92 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Οι ακόλουθες συνολικές ποσότητες καθορίζονται με την επιφύλαξη ενδεχόμενης αναθεώρησης υπό το φως της γενικής κατάστασης της αγοράς και των ιδιαίτερων καταστάσεων που υφίστανται σε ορισμένα κράτη μέλη:

α) Για την περίοδο από 1ης Απριλίου 1993 έως 31 Μαρτίου 1994

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Η αύξηση των συνολικών ποσοτήτων για το Βέλγιο, τη Δανία, τη Γερμανία, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, το Λουξεμβούργο, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο χορηγείται για να επιτρέψει την κατανομή των συμπληρωματικών ποσοτήτων αναφοράς στους:

- παραγωγούς, οι οποίοι δυνάμει του άρθρου 3α παράγραφος 1 δεύτερη περίπτωση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 857/84 (*), έχουν αποκλεισθεί από την κατανομή ιδιαίτερης ποσότητας αναφοράς,

- παραγωγούς, οι οποίοι είνει εγκατεστημένοι σε ορεινές περιοχές, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 της οδηγίας 75/268/ΕΟΚ (**) ή στους παραγωγούς που αναφέρονται στο άρθρο 5 του παρόντος κανονισμού.

Η αύξηση της συνολικής ποσότητας για την Πορτογαλία χορηγείται κατά προτεραιότητα για να συμβάλει στην ικανοποίηση των αιτήσεων συμπληρωματικών ποσοτήτων αναφοράς των παραγωγών, των οποίων η παραγωγή, κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς 1990, επηρεάστηκε αισθητά από εξαιρετικά περιστατικά τα οποία συνέβησαν κατά τη διάρκεια της περιόδου 1988-1990 ή των παραγωγών που αναφέρονται στο άρθρο 5.

Η αύξηση των συνολικών ποσοτήτων για την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία χορηγείται για την περίοδο 1993/94.

β) Για την περίοδο από 1ης Απριλίου 1994 έως 31 Μαρτίου 1995 και τις επόμενες:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Η αύξηση των συνολικών ποσοτήτων που χορηγείται για την περίοδο 1993/94 διατηρείται για την περίοδο 1994/95, για μεν την Ελλάδα και την Ισπανία κατά το ίδιο ποσό, για δε την Ιταλία μειωμένη κατά 350 000 τόνους. Πριν την περίοδο 1995/96, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση η οποία συνοδεύεται από προτάσεις σχετικά με το αν η αύξηση για την Ελλάδα και αν το ποσό της αύξησης για την Ιταλία πρέπει να διατηρηθούν κατά το 1995/96 και κατά τη διάρκεια των επομένων ετών.

(*) ΕΕ αριθ. L 90 της 1. 4. 1984, σ. 13.

(**) ΕΕ αριθ. L 128 της 19. 5. 1975, σ. 1.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα μετά τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από 1ης Απριλίου 1994.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ αριθ. L 405 της 31. 12. 1992, σ. 1.

(2) ΕΕ αριθ. L 154 της 25. 6. 1993, σ. 30.