Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την "Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εισαγωγή της Ευρωπαϊκής Κάρτας Ασφάλισης Υγείας"

(COM(2003) 73 τελικό)

(2003/C 220/11)

Στις 17 Φεβρουαρίου 2003 και σύμφωνα με το άρθρο 262 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω ανακοίνωση.

Το ειδικευμένο τμήμα "Απασχόληση, κοινωνικές υποθέσεις, δικαιώματα του πολίτη", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 28 Μαΐου 2003 με εισηγητή τον κ. Dantin.

Κατά την 400ή σύνοδο ολομέλειας της 18ης και 19ης Ιουνίου 2003 (συνεδρίαση της 18ης Ιουνίου), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 79 ψήφους υπέρ, 1 ψήφο κατά και 3 αποχές, την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Περίληψη

1.1. Η ΕΟΚΕ επιδοκιμάζει την καθιέρωση της κάρτας ασφάλισης υγείας. Η πρωτοβουλία αυτή, δεδομένου ότι προσφέρει διευκολύνσεις, θα συμβάλει ουσιαστικά στην ελεύθερη κυκλοφορία και κατά συνέπεια στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής ιθαγένειας.

1.2. Μακροπρόθεσμα, ο επιδιωκόμενος στόχος πρέπει να είναι η καθιέρωση μιας ενιαίας κάρτας που να ισχύει τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Προκειμένου να αποφευχθεί η απροειδοποίητη λήξη της κάρτας, θα ήταν σκόπιμο να ανανεώνεται αυτομάτως από τον φορέα έκδοσης, εφόσον ο κάτοχος διατηρεί ακόμη τα δικαιώματά του, ή, στην αντίθετη περίπτωση, να έχει διάρκεια ισχύος ίση με αυτήν την εθνικής κάρτας, εφόσον υπάρχει.

1.3. Η κάρτα θα πρέπει να φέρει ένα ευρωπαϊκό λογότυπο, όπως και το ευρωπαϊκό διαβατήριο ή το ευρώ, ώστε να συμβολίζει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια και να ενισχύει το αίσθημα ταύτισης των πολιτών με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

1.4. Είναι επίσης απαραίτητο, κατά τη δεύτερη φάση, και ακόμη περισσότερο κατά την τρίτη φάση, να ληφθεί μέριμνα ώστε να προστατεύονται τα προσωπικά δεδομένα.

2. Εισαγωγή

2.1. Στις 14 Ιουνίου 1971 η Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα υιοθέτησε τον κανονισμό των ΕΚ αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας. Ο εν λόγω κανονισμός συντόνιζε την εφαρμογή των εθνικών συστημάτων ασφαλίσεως ασθενείας(1).

2.2. Κατά την 59η σύνοδο ολομέλειά της, που πραγματοποιήθηκε τον Ιανουάριο 1967, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε(2) τη γνωμοδότησή της για τον κανονισμό αυτό, στην οποία επισύναψε σειρά παρατηρήσεων.

2.3. Τόσο ο ανωτέρω κανονισμός όσο και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72, ο οποίος περιέχει τις λεπτομέρειες εφαρμογής του πρώτου, από την έναρξη της ισχύος τους και μετά υποβλήθηκαν σε αλλεπάλληλες τροποποιήσεις προκειμένου να προσαρμοστεί το περιεχόμενό τους και να ληφθούν υπόψη οι αναθεωρήσεις των αντίστοιχων εθνικών νομοθεσιών, οι διμερείς συμφωνίες μεταξύ των κρατών μελών αλλά και οι διαδοχικές διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1971 και μετά.

2.4. Το 1992, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Εδιμβούργου(3) αναγνώρισε την ανάγκη μιας γενικής αναθεώρησης της νομοθεσίας προκειμένου να απλοποιηθούν οι κανόνες συντονισμού και παρουσίασε για το σκοπό αυτό "Ένα σχέδιο δράσης για την ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων"(4).

2.5. Στη γνωμοδότηση της 28ης Μαΐου 1998(5), η ΕΟΚΕ αποφάνθηκε υπέρ της αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και συνεπώς συμφώνησε με την απλοποίηση και τη βελτίωση του συντονισμού των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών.

2.6. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 με τη σημερινή του μορφή και μετά από τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις και απλοποιήσεις του, ορίζει, μεταξύ άλλων, ότι κάθε άτομο που βρίσκεται προσωρινά σε άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο απέκτησε τα δικαιώματά του, μπορεί να έχει πρόσβαση "σε περίθαλψη που είναι άμεσα αναγκαία" ή "αναγκαία" υπό τους ίδιους όρους όπως και οι υπήκοοι του εν λόγω κράτους μέλους.

2.7. Το δικαίωμα στην παροχή ιατρικής περίθαλψης και στην επιστροφή των σχετικών εξόδων διασφαλίζεται επί του παρόντος μέσω της έκδοσης διάφορων εντύπων (E 111, E 128, E 110, E 119) από τον οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης του κράτους μέλους καταγωγής, κατόπιν προσωπικής αίτησης του ενδιαφερόμενου, ανάλογα με το αν ο ενδιαφερόμενος μετακινείται για λόγους αναψυχής, για επαγγελματικούς λόγους, λόγω σπουδών, ως μεταφορέας στις οδικές μεταφορές ή με σκοπό την αναζήτηση εργασίας.

2.8. Εγκρίνοντας το σχέδιο δράσης για την άρση, έως το 2005, των εμποδίων που αναχαιτίζουν τη γεωγραφική κινητικότητα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης που πραγματοποιήθηκε το Μάρτιο 2002 αποφάσισε να δημιουργηθεί μια Ευρωπαϊκή Κάρτα Ασφάλισης Υγείας. Η κάρτα αυτή "θα αντικαταστήσει τα σημερινά έντυπα τα αναγκαία για την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη σε άλλο κράτος μέλος". Συγχρόνως "θα απλουστεύσει τις διαδικασίες δίχως να συνεπιφέρει αλλαγές στα υφιστάμενα δικαιώματα και υποχρεώσεις".

2.9. Σε αυτό το πλαίσιο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει μια πρόταση τεχνικού χαρακτήρα, προκειμένου να εφαρμοστεί η πολιτική απόφαση του Συμβουλίου της Βαρκελώνης.

Αυτό είναι το αντικείμενο της εξεταζόμενης Ανακοίνωσης. Επιπλέον, επιδιώκεται η διευκόλυνση του μελλοντικού έργου της Διοικητικής Επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων (CASSTM), η αποστολή της οποίας είναι κυρίως να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που θα καταστήσουν δυνατή τη λήψη αποφάσεων.

3. Κύρια σημεία της Ανακοίνωσης της Επιτροπής

3.1. Το περιεχόμενο της Ανακοίνωσης της Επιτροπής είναι αποτέλεσμα μιας πρώτης εμπεριστατωμένης διαβούλευσης με την CASSTM, μετά από το Συμβούλιο της Βαρκελώνης καθώς και μιας διαβούλευσης με τα κράτη μέλη.

3.1.1. Μετά από μια ανάλυση της κατάστασης και τη διαπίστωση των μεγάλων διαφορών που υφίστανται στα κράτη μέλη, η ανακοίνωση αναφέρει τις κοινοτικές πολιτικές που θα συμβάλουν στην εισαγωγή της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης υγείας όπως το "πρόγραμμα δράσης eEurope 2005", το "σχέδιο Νetc@rds", ή το "6o πρόγραμμα πλαίσιο για την έρευνα και ανάπτυξη".

3.1.2. Η ανακοίνωση αναφέρει, επίσης, ότι όποιο κι αν είναι το κράτος έκδοσης, η κάρτα πρέπει να διαθέτει κοινά χαρακτηριστικά ώστε να αναγνωρίζεται απ' όλα τα κράτη μέλη και να μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί σε όλα τα κράτη μέλη. Τα χαρακτηριστικά αυτά αφορούν τις πληροφορίες που θα περιλαμβάνει η κάρτα, το πρότυπο, τη διάρκεια ισχύος της κάρτας, αλλά και τη λειτουργία της σε σχέση με τον ασφαλισμένο, το φορέα παροχής περίθαλψης ή τον οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης.

3.1.3. Η ευρωπαϊκή κάρτα αρχικά θα περιέχει σε οπτικά αναγνώσιμη μορφή τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με τη χορήγηση και την επιστροφή των εξόδων για την υγειονομική περίθαλψη ενός ατόμου σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο είναι ασφαλισμένο.

3.1.4. Επειδή το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης, επιδίωξε να δώσει ένα δυνατό σήμα υπέρ της κινητικότητας του ευρωπαίου πολίτη, η ανακοίνωση προτείνει ένα σχέδιο το οποίο αποτελείται από τρεις πτυχές:

- ελεύθερη επιλογή της μορφής της ευρωπαϊκής κάρτας·

- ευέλικτος τρόπο εισαγωγής·

- χρονοδιάγραμμα τριών σταδίων που να περιλαμβάνει μια φάση νομικής και τεχνικής προετοιμασίας· η δεύτερη φάση είναι η έναρξη, εισαγωγής της κάρτας το 2004, που περιλαμβάνει δύο στάδια: την αντικατάσταση μόνο του εντύπου Ε 111, και στη συνέχεια την αντικατάσταση όλων των άλλων εντύπων που χρησιμοποιούνται κατά τη διάρκεια μιας προσωρινής διαμονής· η τρίτη φάση θα είναι η μετάβαση σ' ένα ηλεκτρονικό μέσο.

4. Γενικές παρατηρήσεις

4.1. Η δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Κάρτας Ασφάλισης Υγείας αποτελεί ένα φιλόδοξο σχέδιο το οποίο εντάσσεται στο πλαίσιο μιας πραγματικής Ευρώπης των πολιτών. Ανταποκρίνεται σε μια πραγματική ανάγκη. Ωστόσο, προκειμένου να είναι ευρύτατα αποδεκτή, θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας πρακτικής και αποτελεσματικής εφαρμογής μετά από σωστή προετοιμασία. Από αυτή την άποψη, η φάση της νομικής και τεχνικής προετοιμασίας είναι απολύτως απαραίτητη.

4.2. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εκφράζει την ικανοποίησή της για την πρωτοβουλία αυτή και συνεπώς την υποστηρίζει. Χαίρεται ιδιαίτερα επειδή η πρωτοβουλία αυτή συνδέεται εν μέρει με την προβληματική που θίγει η ΕΟΚΕ στη γνωμοδότηση πρωτοβουλίας με θέμα "ιατροφαρμακευτική περίθαλψη" και ιδιαίτερα με τις παρατηρήσεις σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των ασθενών (όγκος και διάρθρωση της ροής των μετακινήσεων, προσδιοριστικοί παράγοντες της κινητικότητας, κοινωνική διάρθρωση των διασυνοριακών ασθενών, οικονομικές συνέπειες της κινητικότητας των ασθενών, συνέπειες της διεύρυνσης,...)(6).

4.2.1. Πράγματι, η πρωτοβουλία αυτή θα επιτρέψει στους πολίτες να επωφεληθούν ευκολότερα από τη βασική δυνατότητα που προσφέρει ο συντονισμός των προβλεπόμενων από το νόμο συστημάτων ασφάλισης υγείας, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια. Στους ασθενείς που είναι υποχρεωμένοι να πληρώσουν επιτόπου στη χώρα που διαμένουν προσωρινά την επίσκεψη σ' ένα γιατρό για παράδειγμα, τα έξοδα αυτά θα τους επιστρέφονται ταχύτερα από το σύστημα ασφάλισής τους, το οποίο θα εγγυάται παράλληλα στους οργανισμούς που χρηματοδοτούν το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης της χώρας προσωρινής διαμονής, ότι ο ασθενής είναι ασφαλισμένος στη χώρα προέλευσής του και επομένως τα έξοδα θα τους επιστραφούν από τους ομολόγους τους.

4.3. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί κάθε σύγχυση και να υπάρξει μεγαλύτερη σαφήνεια, θεωρείται απαραίτητο να διευκρινίζει η ανακοίνωση ότι, με βάση τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71:

- σε περίπτωση που επιτευχθεί ευθυγράμμιση των δικαιωμάτων σε όλες τις κατηγορίες ασφαλισμένων όσον αφορά την "ιατρικά αναγκαία περίθαλψη", η "προγραμματισμένη περίθαλψη" δεν θα συμπεριλαμβάνεται σε καμία περίπτωση στα δικαιώματα αυτά·

- ενώ το έντυπο Ε 111 και τα έντυπα που ακολούθησαν απευθύνονταν τόσο στους δικαιούχους όσο και στα μέλη της οικογένειάς τους, η νέα κάρτα θα είναι αποκλειστικά ονομαστική.

5. Ειδικές παρατηρήσεις

5.1. Η μορφή της κάρτας

5.1.1. Η Επιτροπή προτείνει δύο εναλλακτικές λύσεις: την ενσωμάτωση της νέας κάρτας σε μια ήδη υπάρχουσα εθνική κάρτα ή την έκδοση νέας κάρτας. Η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι με τα σημερινά δεδομένα, η επιλογή αυτή πρέπει να εναπόκειται στα κράτη μέλη. Ωστόσο, όπως τονίζεται και στην ανακοίνωση, αρχικά, η ευρωπαϊκή κάρτα πρέπει να περιλαμβάνει ορατά δεδομένα, γεγονός που δυσχεραίνει αναμφίβολα την ενσωμάτωσή της σε μια εθνική κάρτα (είτε πρόκειται για μαγνητική ταινία είτε για ενσωματωμένα μικροκυκλώματα), δεδομένου ότι ορισμένες χρησιμοποιούν ήδη και τις δύο πλευρές.

5.1.2. Λαμβανομένων υπόψη των διαφορών που υφίστανται στα επιμέρους κράτη μέλη αλλά και κατά γενικό τρόπο, η ευρωπαϊκή κάρτα φαίνεται να ανταποκρίνεται ευκολότερα και καλύτερα στους στόχους που έθεσε το Συμβούλιο της Βαρκελώνης.

5.1.3. Η κατάσταση αυτή πρέπει να θεωρηθεί όμως ως μεταβατική. Μακροπρόθεσμα, ο επιδιωκόμενος στόχος πρέπει να είναι η εισαγωγή μιας κάρτας με διττή λειτουργία δηλαδή τόσο εθνική όσο και ευρωπαϊκή, η οποία να εκδίδεται αυτομάτως με διάρκεια ισχύος ίση προς τη διάρκεια ισχύος των δικαιωμάτων ασφάλισης.

5.1.4. Σχετικά με τις πληροφορίες που θα περιέχει η κάρτα, η ΕΟΚΕ συμφωνεί με τις προτάσεις της Επιτροπής. Επιμένει όμως ότι είναι αναγκαίο να "εξευρωπαϊστεί" η γραφική παρουσίαση της κάρτας. Για το σκοπό αυτό θα ήταν χρήσιμο να υιοθετηθεί τουλάχιστον ένα ευρωπαϊκό λογότυπο ώστε η κάρτα να είναι εύκολα αναγνωρίσιμη σε όλα τα κράτη μέλη κατά τον ίδιο τρόπο όπως και το ευρωπαϊκό διαβατήριο ή το "ευρώ" ώστε να συμβολίζει την ευρωπαϊκή ιθαγένεια και να ενισχύει το αίσθημα ταύτισης των πολιτών με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

5.2. Η διάρκεια ισχύος

5.2.1. Μία από τις κυριότερες αδυναμίες των υφιστάμενων εντύπων και ιδιαίτερα του εντύπου Ε 111, έγκειται στην περιορισμένη διάρκεια της ισχύος τους που εξαρτάται από την ημερομηνία έκδοσης.

5.2.2. Αν και η περιορισμένη ισχύς της κάρτας δε δημιουργεί αισθητά προβλήματα στους πολίτες που μετακινούνται σπάνια ή ευκαιριακά στην ΕΕ, δε συμβαίνει το ίδιο και με τους πολίτες που διαμένουν συχνά, επανειλημμένα και ορισμένες φορές μακροχρόνια, σε άλλο κράτος μέλος.

5.2.3. Πράγματι, εφόσον δεν προβλέπεται καμία διαδικασία αυτόματης ανανέωσης και δεν προβλέπεται επίσης καμία προειδοποίηση όταν πλησιάζει η ημερομηνία λήξης, συχνά ο δυνάμενος ασθενής μπορεί να βρεθεί χωρίς έγκυρο έντυπο.

5.2.4. Προκειμένου να αποφευχθεί παρόμοια κατάσταση θα ήταν σκόπιμο πάντως να προβλεφθεί για την ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης υγείας η ίδια διάρκεια ισχύος που προβλέπεται και για την εθνική κάρτα. H ταυτόσημη διάρκεια ισχύος θα συντελέσει στην ταυτόχρονη ανανέωση και των δύο καρτών ώστε να αποφευχθεί η κατοχή άκυρης κάρτας.Μια άλλη δυνατότητα θα ήταν η αυτόματη ανανέωση της κάρτας από τον οργανισμό έκδοσης κατά την ημερομηνία λήξης, μετά από αίτηση του ασφαλισμένου.

5.3. Ο ασφαλισμένος και άλλοι παράγοντες

5.3.1. Προκειμένου η εισαγωγή της ευρωπαϊκής κάρτας να επιφέρει πραγματική απλοποίηση των διαδικασιών, η Επιτροπή προτείνει την εφαρμογή δύο μέτρων τα οποία απαιτούν την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και του κανονισμού εφαρμογής του 574/72. Πρόκειται για τα ακόλουθα μέτρα:

- ευθυγράμμιση των δικαιωμάτων για την "αναγκαία περίθαλψη" σε όλες τις κατηγορίες των ασφαλισμένων. Η ευθυγράμμιση αυτή είναι μία από τις προϋποθέσεις για την εισαγωγή της κάρτας. Η ΕΟΚΕ εύχεται να εφαρμοστεί το συντομότερο δυνατό η τροποποίηση αυτή, διότι για τους ιατρούς είναι δύσκολο, τόσο από πρακτική όσο και από ηθική άποψη, να ερμηνευτεί η διάκριση μεταξύ της "αναγκαίας" και της "άμεσα αναγκαίας περίθαλψης"·

- κατάργηση της υποχρέωσης του ασθενούς να περάσει πρώτα από έναν οργανισμό κοινωνικής ασφάλισης του τόπου διαμονής, πριν απευθυνθεί σε κάποιο φορέα παροχής υπηρεσιών περίθαλψης.

5.3.2. Η ΕΟΚΕ επιδοκιμάζει τις απλοποιήσεις αυτές γενικά, με την επιφύλαξη ευρύτερων πληροφοριών. Προτίθεται να αποφανθεί με συγκεκριμένο και πλήρη τρόπο για το θέμα αυτό κατά την έκδοση της γνωμοδότησής της για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και 574/72.

5.3.3. Διαπιστώνεται ότι δεν διευκρινίζονται σαφώς οι διαδικασίες που θα διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των διαφόρων παραγόντων. Όσο η κάρτα δεν είναι ηλεκτρονική, τίθεται το ερώτημα πώς θα αξιοποιείται η κάρτα από τους ασθενείς και τους επαγγελματίες στον τομέα της υγείας; Ποια θα είναι η σχέση μεταξύ του ιατρού και του φορέα ασφάλισης; κ.λπ.

Η ορθή επίλυση των θεμάτων αυτών αποτελεί ασφαλώς παράγοντα που θα συμβάλει στην ορθή λειτουργία, στην ικανοποιητική αποδοχή και συνεπώς στην επιτυχία της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης υγείας.

5.4. Το χρονοδιάγραμμα

5.4.1. To χρονοδιάγραμμα που προτείνεται για την πρώτη και τη δεύτερη φάση φαίνεται ρεαλιστικό αν και φιλόδοξο. Οι καθορισμένες προθεσμίες μπορούν να χαρακτηρισθούν, ανάλογα με την κατάσταση που επικρατεί σήμερα στα κράτη μέλη, ως πολύ σύντομες. Ωστόσο, η δυνατότητα επιλογής δεκαοκτάμηνης μεταβατικής περιόδου κατά τη δεύτερη φάση, κατά την οποία θα επιτρέπεται η "διπλή κυκλοφορία" (δηλαδή έντυπο + κάρτα) προσφέρει ικανοποιητική ευελιξία. Εξάλλου, εφόσον το χρονοδιάγραμμα ολοκληρώνεται το 2008, θα ήταν χρήσιμο να διευκρινισθεί πώς, υπό ποιες προϋποθέσεις και εντός ποιών προθεσμιών θα μπορούν να συμμετάσχουν τα υπό ένταξη κράτη στην εν λόγω διαδικασία.

5.4.2. Η τρίτη φάση προβλέπει τη μετάβαση σ' ένα "ηλεκτρονικό μέσο". Σύμφωνα με την Επιτροπή "κατά τη διάρκεια του τελευταίου αυτού σταδίου, θα μπορούσε επίσης να αξιολογηθεί η δυνατότητα ενσωμάτωσης στην ευρωπαϊκή κάρτα λειτουργιών που συνδέονται με την υγεία του ατόμου". Σχετικά με το σημείο αυτό η ΕΟΚΕ επιθυμεί να επισημάνει ότι η εντολή του Συμβουλίου της Βαρκελώνης δεν είναι να δημιουργηθεί "κάρτα υγείας" αλλά "ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης υγείας". Συνεπώς η πρόταση αυτή είναι πρόωρη, τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς την ουσία.

5.5. Προστασία προσωπικών δεδομένων

5.5.1. Τόσο η κάρτα που θα διανεμηθεί κατά το δεύτερο στάδιο, όσο και η ηλεκτρονική κάρτα θα περιέχουν μια σειρά από προσωπικά στοιχεία. Είναι απολύτως αναγκαίο να προστατεύονται τα δεδομένα αυτά με ασφαλή τρόπο ή θα πρέπει τουλάχιστον να διασφαλιστεί ότι δεν θα είναι δυνατό να διασταυρωθούν με τα στοιχεία που περιέχονται σε άλλες βάσεις δεδομένων.

Βρυξέλλες, 18 Ιουνίου 2003.

Ο Πρόεδρος

της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Roger Briesch

(1) EE L 149 της 5.7.1971.

(2) ΕΕ C 64 της 5.4.1967.

(3) Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Εδιμβούργου, της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1992, Συμπεράσματα της προεδρίας (SN 456/92).

(4) COM(97) 586 τελικό.

(5) ΕΕ C 235 της 27.7.1998, σ. 82.

(6) Γνωμοδότηση υπό επεξεργασία με θέμα Υγειονομική περίθαλψη, SOC/140.