[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 24.1.2007

COM(2007) 17 τελικό

2007/0012 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση ειδικών κανόνων όσον αφορά τον τομέα των οπωροκηπευτικών και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) {SEC(2007) 74}{SEC(2007) 75}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Εισαγωγή

Η παραγωγή οπωροκηπευτικών στην EΕ-27 αντιπροσωπεύει ποσοστό 3,1% του προϋπολογισμού της Κοινότητας και 17% της συνολικής γεωργικής παραγωγής της ΕΕ.

Η σημερινή κοινή οργάνωση αγοράς (ΚΟΑ) θεσπίστηκε με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών[1], (ΕΚ) αριθ. 2201/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά[2] και (ΕΚ) αριθ. 2202/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 περί καθεστώτος ενίσχυσης των παραγωγών ορισμένων εσπεριδοειδών.

Τον Οκτώβριο 2005, η Επιτροπή συνήγαγε τα πρώτα συμπεράσματα των διαβουλεύσεων που ξεκίνησαν το 2004 με τη δημοσίευση της έκθεσης για την απλούστευση της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών[3], και έκανε γνωστή την πρόθεσή της να παρουσιάσει, το 2006, πρόταση μεταρρύθμισης του τομέα τόσο για τα νωπά όσο και για τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά[4].

Τον Μάιο 2005, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε έκθεση που εκπονήθηκε με δική του πρωτοβουλία σχετικά με την εν λόγω ανακοίνωση[5].

Τηρώντας τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη βελτίωση της νομοθεσίας, η Επιτροπή συμπλήρωσε την πρότασή της με ανάλυση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών πτυχών των προβλημάτων που συνδέονται με την ΚΟΑ καθώς και των επιπτώσεων, των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων των προβλεπόμενων εναλλακτικών λύσεων, περιλαμβανομένων των αποτελεσμάτων δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με μία σειρά εναλλακτικών λύσεων για τη μεταρρύθμιση.

Η παρούσα πρόταση μεταρρύθμισης ανταποκρίνεται επίσης στις συστάσεις που διατύπωσε το Ελεγκτικό Συνέδριο στην ειδική του έκθεση αριθ. 8/2006 με θέμα “Καλλιέργεια της επιτυχίας; Αποτελεσματικότητα της στήριξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα επιχειρησιακά προγράμματα των παραγωγών στον τομέα των οπωροκηπευτικών”, η οποία δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο.

Λόγοι και στόχοι της μεταρρύθμισης

Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, ο τομέας των οπωροκηπευτικών δέχθηκε έντονες πιέσεις λόγω του υψηλού βαθμού συγκέντρωσης των επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου και των εκπτωτικών αλυσίδων, οι οποίες διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στη διαμόρφωση των τιμών της αγοράς, αλλά και λόγω του έντονου ανταγωνισμού από προϊόντα τρίτων χωρών τα οποία προσφέρουν ένα συνδυασμό βελτιωμένης ποιότητας σε σχετικά χαμηλές τιμές και αυξάνουν με ταχύ ρυθμό τα μερίδιά τους στην αγορά.

Μετά τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ στον τομέα των οπωροκηπευτικών το 1996, οι οργανώσεις παραγωγών (ΟΠ) και τα επιχειρησιακά τους προγράμματα (ΕΠ) συνέβαλαν σημαντικά στη συγκέντρωση της παραγωγής οπωροκηπευτικών. Από την κτηθείσα πείρα προκύπτει ότι οι ΟΠ εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό μέσο αντιμετώπισης της υψηλής συγκέντρωσης των επιχειρήσεων λιανικού εμπορίου και των εκπτωτικών αλυσίδων. Εντούτοις, το επίπεδο συγκέντρωσης της παραγωγής οπωροκηπευτικών μέσω των ΟΠ δεν κατέστησε δυνατή τη συγκέντρωση της προσφοράς σε όλα τα κράτη μέλη. Μεγάλο ποσοστό παραγωγών στα κυριότερα κράτη μέλη παραγωγής προτιμά να μην συμμετέχει στις οργανώσεις αυτές. Η μεταρρύθμιση περιλαμβάνει μέτρα σκοπός των οποίων είναι να βελτιώσουν την ελκυστικότητα των ΟΠ.

Από την άλλη πλευρά, η σημερινή ΚΟΑ μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά στηρίζεται σε αρχές οι οποίες, για άλλες κοινές οργανώσεις αγοράς, έχουν αποτελέσει το αντικείμενο ριζικής μεταρρύθμισης. Το σημερινό σύστημα, το οποίο προβλέπει την παροχή στήριξης κυρίως βάσει της ποσότητας των παραγόμενων προϊόντων, δεν συνάδει πλέον με την ΚΓΠ. Προτείνεται λοιπόν να συμπεριληφθούν τα οπωροκηπευτικά στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης και στο καθεστώς της ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης. Η μετάβαση από τη στήριξη της παραγωγής στις άμεσες ενισχύσεις για τους παραγωγούς, με την εισαγωγή ενός συστήματος αποσυνδεδεμένης από την παραγωγή εισοδηματικής στήριξης για κάθε γεωργική εκμετάλλευση, θα συμβάλει στην προώθηση μιας αειφόρου γεωργίας που θα στρέφεται όλο και περισσότερο προς την αγορά.

Η παρούσα πρόταση μεταρρύθμισης περιλαμβάνει μέτρα για τη διαχείριση των κρίσεων, τη βελτίωση της προώθησης των οπωροκηπευτικών και την προστασία του περιβάλλοντος.

Οι στόχοι που έχουν καθοριστεί για τη μεταρρύθμιση είναι οι ακόλουθοι :

- να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα του τομέα των οπωροκηπευτικών και ο προσανατολισμός του προς την αγορά δηλαδή, με άλλα λόγια, να συμβάλει στην επίτευξη βιώσιμης παραγωγής που θα είναι ανταγωνιστική στις αγορές τόσο της Κοινότητας όσο και του εξωτερικού,

- να περιοριστούν οι λόγω των κρίσεων διακυμάνσεις του εισοδήματος των παραγωγών οπωροκηπευτικών,

- να αυξηθεί η κατανάλωση οπωροκηπευτικών στην ΕΕ,

- να συνεχιστούν οι προσπάθειες που καταβάλλονται ήδη στον τομέα για τη διαφύλαξη και την προστασία του περιβάλλοντος,

- να απλουστευθεί και, στο μέτρο του δυνατού, να περιοριστεί ο διοικητικός φόρτος για όλους τους ενδιαφερόμενους.

Για τον καθορισμό των προαναφερόμενων στόχων της μεταρρύθμισης, ελήφθησαν υπόψη η συμβατότητά τους με τους κανόνες του ΠΟΕ, η συνεκτικότητά τους με την αναθεωρημένη ΚΓΠ και με τον πρώτο και δεύτερο πυλώνα, καθώς και η συμφωνία τους με τις δημοσιονομικές προοπτικές. Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η παρούσα πρόταση έχει εκπονηθεί βάσει της πρότασης της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών. Η πρόταση για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ στον τομέα των οπωροκηπευτικών έχει επηρεαστεί από την τελευταία.

- Ορισμένες διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα, οι οποίες εφαρμόζονται σε διάφορα άλλα γεωργικά προϊόντα, όπως εκείνες που αφορούν τις κρατικές ενισχύσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και την επιτροπή διαχείρισης, έχουν διατηρηθεί στην υφιστάμενη ΚΟΑ στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Ωστόσο, έχουν αποτελέσει αντικείμενο επικαιροποίησης, απλούστευσης και εξορθολογισμού ώστε να μπορούν να ενσωματωθούν εύκολα στην πρόταση ενιαίας ΚΟΑ.

- Όσον αφορά τις λοιπές διατάξεις στον τομέα των οπωροκηπευτικών, οι αλλαγές που επέρχονται στο καθεστώς καθιστούν αναγκαία, για λόγους σαφήνειας, την ενσωμάτωσή τους στην παρούσα πρόταση. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που οι εν λόγω διατάξεις έχουν επίσης, ως ένα βαθμό, οριζόντιο χαρακτήρα και, συνεπώς, ισχύουν για ορισμένα άλλα γεωργικά προϊόντα, όπως για παράδειγμα στην περίπτωση των προτύπων εμπορίας και των συναλλαγών με τρίτες χώρες, οι διατάξεις αυτές έχουν αποτελέσει τω αντικείμενο επικαιροποίησης και απλούστευσης ώστε να μπορούν να ενσωματωθούν με ευκολία στον κανονισμό του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών.

Προτεινόμενα μέτρα για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ στον τομέα των οπωροκηπευτικών

1. Οργανώσεις παραγωγών

Οργανώσεις παραγωγών : Λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού ρόλου που έχουν διαδραματίσει οι ΟΠ στη συγκέντρωση της προσφοράς, προβλέφθηκαν διατάξεις για την απλούστευση και την εξασφάλιση, στο μέτρο του δυνατού, μεγαλύτερης ευελιξίας στη λειτουργία τους. Οι εν λόγω διατάξεις αφορούν το φάσμα προϊόντων της οργάνωσης παραγωγών, την έκταση των επιτρεπόμενων απευθείας πωλήσεων και την επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς που δεν είναι μέλη οργάνωσης, περισσότερα κίνητρα για τις συγχωνεύσεις ΟΠ και τις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών (ΕΟΠ), στις περιοχές στις οποίες ο βαθμός συγκέντρωσης της προσφοράς μέσω ΟΠ είναι πολύ μικρός (λιγότερο από 20% της παραγωγής οπωροκηπευτικών), στα κράτη που έγιναν μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Μαΐου 2004 και στις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες, την ανάθεση αρμοδιοτήτων ή καθηκόντων από τις ΟΠ στις ΕΟΠ και την ανάθεση καθηκόντων σε θυγατρικές υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Στην έκθεσή του προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την κατάσταση στον τομέα των κόκκινων φρούτων που προορίζονται για μεταποίηση, η Επιτροπή αναφέρει ότι ενδέχεται να προτείνει ειδική συμπληρωματική ενίσχυση για τα κράτη μέλη με χαμηλό επίπεδο οργάνωσης. Αυτό γίνεται με τις προαναφερόμενες αλλαγές.

Η Επιτροπή πρότεινε επίσης να συμπεριληφθούν περισσότερα αρτυματικά φυτά στην κοινή οργάνωση αγοράς οπωροκηπευτικών.

Νέες ομάδες παραγωγών : Προκειμένου να βελτιωθεί η συγκέντρωση της προσφοράς μέσω των ΟΠ στα νέα κράτη μέλη, οι ομάδες παραγωγών των εν λόγω κρατών μελών, οι οποίες επιθυμούν να αποκτήσουν το καθεστώς οργανώσεων παραγωγών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορούν να τύχουν μεταβατικής περιόδου στη διάρκεια της οποίας είναι δυνατή η παροχή εθνικής και κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής, εφόσον οι εν λόγω ομάδες αναλαμβάνουν ορισμένες δεσμεύσεις.

Εθνική στρατηγική για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα : Το Ελεγκτικό Συνέδριο θεωρεί ότι τα κράτη μέλη δεν έχουν διασφαλίσει την αποδοτικότητα των δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών προγραμμάτων των οργανώσεων παραγωγών. Κρίνει επίσης ότι η Επιτροπή δεν έχει ελέγξει την αποτελεσματικότητα των επιχειρησιακών προγραμμάτων ούτε αξιολογήσει την πολιτική. Για να καταστούν τα επιχειρησιακά αυτά προγράμματα περισσότερο αποτελεσματικά, η Επιτροπή προτείνει να έχουν τα κράτη μέλη τη δυνατότητα χάραξης εθνικής στρατηγικής για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Η εν λόγω στρατηγική πρέπει να περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: εκ των προτέρων ανάλυση, τους στόχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων καθώς και τα μέσα και τους δείκτες απόδοσης, τις αξιολογήσεις των επιχειρησιακών προγραμμάτων και τις υποχρεώσεις των οργανώσεων παραγωγών σχετικά με την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή.

Επέκταση των κανόνων : Για να ενισχυθεί περισσότερο η δράση των οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεών τους και για να διασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή σταθερότητα της αγοράς, η Επιτροπή προτείνει να επιτραπεί στα κράτη μέλη, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να επεκτείνουν στο σύνολο των παραγωγών μιας περιοχής που δεν ανήκουν σε οργάνωση παραγωγών τους κανόνες ιδίως όσον αφορά την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος, οι οποίοι έχουν υιοθετηθεί από την οργάνωση ή την ένωση παραγωγών για τα μέλη της στην υπό εξέταση περιοχή, βάσει περισσότερο ευέλικτων κριτηρίων (οι οργανώσεις παραγωγών θεωρούνται αντιπροσωπευτικές για την επέκταση των κανόνων αν τα μέλη τους αποτελούν τουλάχιστον το 50% των παραγωγών στην οικονομική περιφέρεια στην οποία αναπτύσσουν δραστηριότητες και καλύπτουν τουλάχιστον 60% της παραγωγής της εν λόγω περιφέρειας. Προς το παρόν, μία οργάνωση παραγωγών ή ένωση οργανώσεων παραγωγών θεωρείται αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 όταν συμμετέχουν σε αυτή τουλάχιστον τα δύο τρίτα των παραγωγών της οικονομικής περιφέρειας στην οποία λειτουργεί κα καλύπτει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής της εν λόγω περιφέρειας).

Η Επιτροπή προτείνει επίσης να καταλογίζονται τα έξοδα που συνεπάγεται η επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς τους οποίους αφορά η εν λόγω επέκταση, εφόσον πρόκειται να επωφεληθούν από την επέκταση αυτή.

Λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων της βιολογικής γεωργίας, η Επιτροπή προτείνει επίσης να μην εφαρμοστεί η επέκταση των εν λόγω κανόνων στους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων εκτός αν οι ίδιοι το επιθυμούν και εφόσον πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις.

Διεπαγγελματικές οργανώσεις : Η μεταρρύθμιση προβλέπει κάποια ευελιξία για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις. Δεδομένης της ομοιότητας των επιδιωκόμενων στόχων, οι προβλεπόμενες διατάξεις σχετικά με την επέκταση των κανόνων που θεσπίζουν οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις τους καθώς και σχετικά με τον καταμερισμό των δαπανών που συνεπάγεται η εν λόγω επέκταση ισχύουν επίσης για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις.

2. Διαχείριση κρίσεων

Τα οπωροκηπευτικά είναι αλλοιώσιμα προϊόντα και η παραγωγή τους είναι απρόβλεπτη. Η ύπαρξη πλεονασμάτων, ακόμη και αν αυτά δεν είναι πολύ μεγάλα, μπορεί να προκαλέσει σοβαρή διαταραχή της αγοράς. Για το λόγο αυτό, οι οργανώσεις παραγωγών λαμβάνουν 100% των δαπανών απόσυρσης για ορισμένα προϊόντα (κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης – ΚΑΑ) και για τη δωρεάν διανομή τους. Έχει επίσης επιτραπεί στις ΟΠ να χρησιμοποιούν επιχειρησιακά ταμεία για τη συμπλήρωση της εν λόγω κοινοτικής αποζημίωσης απόσυρσης και για την απόσυρση άλλων προϊόντων που δεν καλύπτονται από το καθεστώς αυτό.

Από τα μέχρι σήμερα δεδομένα προκύπτει ότι ο προϋπολογισμός που διατίθεται για τις αποσύρσεις έχει μειωθεί χάρη στην καλύτερη προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση, στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας. Η αγορά οπωροκηπευτικών εξακολουθεί ωστόσο να διέρχεται κρίσεις. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή προτείνει ευρύτερο φάσμα μέσων για τη διαχείριση των κρίσεων μέσω των ΟΠ. Η διαχείριση των κρίσεων θα καλύπτει στο πλαίσιο αυτό: την απόσυρση από την αγορά, την πρώιμη συγκομιδή ή τη μη συγκομιδή οπωροκηπευτικών, ενέργειες προώθησης και επικοινωνίας, μέτρα κατάρτισης, την ασφάλιση της συγκομιδής, και την παροχή στήριξης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας.

Όσον αφορά τις αποσύρσεις, όπως αναφέρθηκε πιο πάνω, η κοινοτική αποζημίωση απόσυρσης καταργείται. Η Επιτροπή προτείνει :

- να μπορούν να πραγματοποιούνται οι αποσύρσεις από τις ΟΠ βάσει της αρχής της συγχρηματοδότησης 50/50%.

- να καλύπτονται οι αποσύρσεις για δωρεάν διανομή στην ΕΕ κατά 100% από την Κοινότητα εντός του ορίου του 5% της ποσότητας της παραγωγής που διατίθεται στην αγορά από κάθε οργάνωση παραγωγών.

- Υπαγωγή των οπωροκηπευτικών στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης (ΚΕΕ)

Η πρόταση προβλέπει την υπαγωγή των οπωροκηπευτικών στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Η υπαγωγή αυτή συνεπάγεται :

- την επιλεξιμότητα των εκτάσεων που καλλιεργούνται με οπωροκηπευτικά (περιλαμβανομένων των οπωρώνων και των πατατοκαλλιεργειών, τα προϊόντα των οποίων προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση) για την ενεργοποίηση των δικαιωμάτων ενίσχυσης,

- την αποσύνδεση της υφιστάμενης στήριξης για τα μεταποιημένα προϊόντα με βάση τα οπωροκηπευτικά και την αύξηση των εθνικών δημοσιονομικών ορίων του ΚΕΕ,

- την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας να καθορίζουν τα ποσά αναφοράς στο πλαίσιο του καθεστώτος βάσει κατάλληλης αντιπροσωπευτικής περιόδου για την αγορά κάθε προϊόντος και κατάλληλων αντικειμενικών κριτηρίων που δεν εισάγουν διακρίσεις.

- Περιβαλλοντικά θέματα

Η παραγωγή και εμπορία οπωροκηπευτικών πρέπει να συνεκτιμά τα περιβαλλοντικά θέματα, τόσο στο επίπεδο των καλλιεργητικών πρακτικών όσο και στο επίπεδο της διαχείρισης των αποβλήτων και της διάθεσης των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, ιδίως όσον αφορά την προστασία της ποιότητας των υδάτων και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του τοπίου.

Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή προτείνει :

- την υπαγωγή του τομέα των οπωροκηπευτικών στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, το οποίο σημαίνει πως η τήρηση των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης θα είναι υποχρεωτική για όλους τους παραγωγούς οπωροκηπευτικών που λαμβάνουν άμεσες ενισχύσεις·

- μία ενισχυμένη προσέγγιση των επιχειρησιακών προγραμμάτων : επί του παρόντος δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στα επιχειρησιακά προγράμματα όσον αφορά τις δαπάνες που συνδέονται με τα περιβαλλοντικά μέτρα : η πρόταση μεταρρύθμισης προβλέπει κατώτατο όριο δαπανών 20% για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα·

- μία ενισχυμένη προσέγγιση της παραγωγής βιολογικών προϊόντων : κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, παρατηρήθηκε αυξημένη ζήτηση λαχανικών βιολογικής καλλιέργειας, η οποία καλύφθηκε σε μεγάλο μέρος από μέσου μεγέθους παραγωγούς που εφήρμοσαν καινοτόμες μεθόδους. Η πρόταση προβλέπει ποσοστό κοινοτικής συγχρηματοδότησης 60% για την παραγωγή βιολογικών προϊόντων σε κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα.

- Προώθηση

Στο πλαίσιο μιας ισορροπημένης διατροφής, η συνιστώμενη ημερήσια κατανάλωση φρούτων και λαχανικών είναι 400 γρμ. σύμφωνα με την ΠΟΥ και τον FAO. Δεδομένου ότι στην ΕΕ μόνο η Ελλάδα και η Ιταλία επιτυγχάνουν το επίπεδο αυτό, η Επιτροπή προτείνει τα ακόλουθα προκειμένου να βελτιωθεί η προώθηση των οπωροκηπευτικών :

- Οι ΟΠ θα εξακολουθήσουν να έχουν τη δυνατότητα να περιλαμβάνουν δράσεις προώθησης στα επιχειρησιακά τους προγράμματα. Πιο συγκεκριμένα, θα αναλάβουν τη γενική προώθηση, υπό ορισμένες προϋποθέσεις που θα καθοριστούν σε κανονισμούς εφαρμογής καθώς και την προώθηση των εμπορικών σημάτων των ΟΠ. Επιπλέον, θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν στα επιχειρησιακά τους προγράμματα δράσεις για την προώθηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών από τους νέους.

- Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου θα τροποποιηθεί προκειμένου να αυξηθεί το ποσοστό συγχρηματοδότησης της ΕΕ σε 60% για τις δράσεις προώθησης της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών από παιδιά και εφήβους σχολικής ηλικίας,

- Στο πλαίσιο των νέων διατάξεων για τη διαχείριση κρίσεων, η προώθηση και η επικοινωνία αποτελούν επιλέξιμα μέτρα για χρηματοδότηση από τα επιχειρησιακά προγράμματα των ΟΠ,

- Τα προϊόντα που αποσύρονται από την αγορά, τα οποία χρηματοδοτούνται κατά 100% από την ΕΕ, μπορούν να διανέμονται δωρεάν όχι μόνο σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και οργανώσεις αλλά και σε σχολεία και δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, καθώς και σε παιδικές κατασκηνώσεις.

- Συναλλαγές με τρίτες χώρες

Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί και ότι η έκβασή τους παραμένει άγνωστη, η πρόταση μεταρρύθμισης δεν τροποποιεί το ισχύον νομικό πλαίσιο όσον αφορά το εξωτερικό εμπόριο (σύστημα τιμής εισόδου, δασμολογικές ποσοστώσεις, όγκος ενεργοποίησης …).

Όσον φορά τα οπωροκηπευτικά, τα αποτελέσματα και ο ρόλος των επιστροφών κατά την εξαγωγή αποτέλεσαν το αντικείμενο ανάλυσης. Οι οικονομικές τους επιπτώσεις έχουν περιοριστεί αισθητά. Πράγματι, οι εξαγωγές που συνοδεύονται από επιστροφές αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το ένα τρίτο του συνόλου των εξαγωγών. Η αξία των επιστροφών κατά την εξαγωγή κυμαίνεται από 0,8 έως 8,9% της τιμής των υπό εξέταση προϊόντων. Θεωρήθηκε λοιπόν ότι οι χρηματικοί πόροι που διατίθενται στο μέσο αυτό είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται καλύτερα και προτείνεται να καταργηθούν οι εξαγωγές κατά την επιστροφή.

3. Απλούστευση

Ένα από τα μεγαλύτερα πλεονεκτήματα της προτεινόμενης μεταρρύθμισης είναι η διοικητική απλούστευση που απορρέει από την κατάργηση των ενισχύσεων μεταποίησης προς όφελος του υφιστάμενου καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης ή του καθεστώτος ενιαίας στρεμματικής ενίσχυσης.

Για να γίνουν οι οργανώσεις παραγωγών ελκυστικότερες, προτείνονται στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης πολλά μέτρα απλούστευσης και μεγαλύτερη ευελιξία.

Η κατάργηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή συνεπάγεται επίσης απλούστευση δεδομένου ότι θα πάψουν να υφίστανται για τους παραγωγούς όλες εκείνες οι διαδικασίες που αφορούν την χορήγηση των εν λόγω επιστροφών.

4. Πρότυπα εμπορίας

Το θέμα της απλούστευσης των προτύπων εμπορίας αντιμετωπίστηκε με την αντικατάσταση των διατάξεων σχετικά με τα εν λόγω πρότυπα από ένα πιο συνεκτικό κείμενο που προβλέπεται στο πλαίσιο της ενιαίας ΚΟΑ. Πιο συγκεκριμένα, το κείμενο αυτό εγγυάται ότι η Επιτροπή διαθέτει την απαιτούμενη ευελιξία και τις αναγκαίες αρμοδιότητες ώστε να προβαίνει σε απλούστευση κάθε φορά που το υπαγορεύουν οι περιστάσεις και είναι εφικτό.

Δημοσιονομικος αντίκτυπος της πρότασης

Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση δεν συνεπάγεται αύξηση των δαπανών σε σχέση με το σενάριο της διατήρησης του υφιστάμενου καθεστώτος. Οι τροποποιήσεις και οι καινοτομίες του καθεστώτος θα καταστήσουν δυνατή την αποτελεσματικότερη χρήση των κονδυλίων του προϋπολογισμού.

Η αύξηση των ανώτατων δημοσιονομικών ορίων του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης θα είναι ίση με το ιστορικό επίπεδο των δαπανών για τα κράτη που ήταν μέλη της Ένωσης πριν από την 1η Μαΐου 2004 και με τα ποσά που απορρέουν από τις συνθήκες διεύρυνσης για τα άλλα κράτη μέλη.

Τα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών θα ενισχυθούν, ιδίως για τα κράτη μέλη στα οποία η συγκέντρωση της προσφοράς μέσω των οργανώσεων παραγωγών είναι ιδιαίτερα χαμηλή. Αναμένεται ότι η αξία της παραγωγής που διοχετεύεται μέσω των στοχευόμενων οργανώσεων στις εν λόγω χώρες θα αυξηθεί με ταχύτερους ρυθμούς απ’ ό,τι για τις λοιπές οργανώσεις παραγωγών. Αυξημένη χρηματοδοτική συνδρομή πρόκειται επίσης να χορηγηθεί για τη βελτίωση της αναγνώρισης των ομάδων παραγωγών ώστε να αποκτήσουν το καθεστώς οργάνωσης παραγωγών. Ο συνολικός δημοσιονομικός αντίκτυπος θα είναι σε μεγάλο βαθμό ουδέτερος χάρη στην προτεινόμενη κατάργηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή και των αποσύρσεων από την αγορά.

2007/0012 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση ειδικών κανόνων όσον αφορά τον τομέα των οπωροκηπευτικών και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής[6],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[7],

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[8],

τη γνώμη της Επιτροπής Περιφερειών[9],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα :

5. Το ισχύον καθεστώς για τον τομέα των οπωροκηπευτικών έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών[10], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2201/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 για την κοινή οργάνωση της αγοράς στον τομέα των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά[11] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2202/96 του Συμβουλίου της 28ης Οκτωβρίου 1996 περί καθεστώτος ενίσχυσης των παραγωγών ορισμένων εσπεριδοειδών[12].

6. Με βάση την πείρα που έχει αποκτηθεί, κρίνεται αναγκαία η τροποποίηση του καθεστώτος για τα οπωροκηπευτικά προκειμένου να επιτευχθούν οι ακόλουθοι στόχοι : βελτίωση της ανταγωνιστικότητας και μεγαλύτερος προσανατολισμός του τομέα προς την αγορά προκειμένου να συμβάλει στην υλοποίηση μιας βιώσιμης παραγωγής, η οποία θα είναι ανταγωνιστική τόσο στην αγορά της Κοινότητας όσο και στις αγορές του εξωτερικού, περιορίζοντας τις διακυμάνσεις στο εισόδημα των παραγωγών, οι οποίες προκαλούνται από τις κρίσεις στην αγορά, αύξηση της κατανάλωσης οπωροκηπευτικών στην Κοινότητα και συνέχιση των προσπαθειών που καταβάλλει ο τομέας για τη διατήρηση και την προστασία του περιβάλλοντος.

7. H πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών θα μπορούσε αρχικά να ενσωματώνει ορισμένες διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα που θα καλύπτουν τον τομέα των οπωροκηπευτικών και οι οποίες ισχύουν για μία σειρά άλλων γεωργικών προϊόντων και συγκεκριμένα εκείνες για τις κρατικές ενισχύσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών και την επιτροπή διαχείρισης. Είναι σκόπιμο να διατηρηθούν οι διατάξεις αυτές στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και (ΕΚ) αριθ. 2201/96. Θα πρέπει ωστόσο να αποτελέσουν το αντικείμενο επικαιροποίησης και εξορθολογισμού ώστε να διευκολυνθεί η ενσωμάτωσή τους στην προαναφερόμενη πρόταση.

8. Όσον αφορά τις λοιπές διατάξεις στον τομέα των οπωροκηπευτικών, η έκταση των αλλαγών που επέρχονται στο καθεστώς καθιστά αναγκαία, για λόγους σαφήνειας, την ενσωμάτωση όλων αυτών των διατάξεων σε έναν χωριστό κανονισμό. Στις περιπτώσεις που οι διατάξεις αυτές έχουν επίσης, ως ένα βαθμό, οριζόντιο χαρακτήρα και ισχύουν για μια σειρά άλλων γεωργικών προϊόντων, όπως εκείνες που αφορούν τα πρότυπα εμπορίας και τις συναλλαγές με τρίτες χώρες, θα πρέπει να επικαιροποιηθούν και να απλουστευθούν ώστε να διευκολυνθεί η ενσωμάτωσή τους, στη συνέχεια, σε κανονισμό του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών. Συνεπώς, δεν είναι σκόπιμο να καταργηθούν ή να τροποποιηθούν, με τον παρόντα κανονισμό, τα υφιστάμενα νομοθετήματα οριζόντιου χαρακτήρα, εκτός αν έχουν καταστεί παρωχημένα ή άνευ αντικειμένου, ή δεν ρυθμίζονται, λόγω της φύσης τους, στο επίπεδο του Συμβουλίου.

9. Ο παρών κανονισμός πρέπει να αφορά τα προϊόντα που καλύπτονται από τις κοινές οργανώσεις αγορών στους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά. Ωστόσο, οι διατάξεις σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις κα συμφωνίες ισχύουν μόνο για τα προϊόντα που καλύπτονται από την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών και η διάκριση αυτή πρέπει να διατηρηθεί. Το πεδίο εφαρμογής της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα των οπωροκηπευτικών θα πρέπει επίσης να επεκταθεί σε ορισμένα αρτυματικά φυτά ώστε να μπορέσουν να επωφεληθούν από το εν λόγω καθεστώς.

10. Τα πρότυπα εμπορίας και ιδίως εκείνα που αφορούν τον ορισμό, την ποιοτική κατηγορία, το βάρος, το μέγεθος, την πρώτη και δεύτερη συσκευασία, την αποθήκευση, τη μεταφορά, την παρουσίαση, την εμπορία και την επισήμανση πρέπει να εφαρμόζονται σε ορισμένα προϊόντα ώστε να καταστεί δυνατός ο εφοδιασμός της αγοράς με προϊόντα ομοιογενούς και ικανοποιητικής ποιότητας. Επιπλέον, ενδέχεται να καταστεί αναγκαίο να θεσπιστούν ειδικά μέτρα, ιδίως σύγχρονες μέθοδοι ανάλυσης και άλλα μέτρα για τον προσδιορισμό των χαρακτηριστικών των σχετικών προτύπων, προκειμένου να αποφεύγονται οι καταχρήσεις όσον αφορά την ποιότητα και τη γνησιότητα των προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές, καθώς και οι επακόλουθες σημαντικές διαταραχές των αγορών. Επί του παρόντος, η οδηγία 2001/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2001, για τους χυμούς φρούτων και ορισμένα ομοειδή προϊόντα που προορίζονται για τη διατροφή του ανθρώπου[13] θεσπίζει πρότυπα εμπορίας για τα εν λόγω προϊόντα. Ωστόσο, οι κανόνες αυτοί δεν έχουν επικαιροποιηθεί πλήρως. Είναι λοιπόν σκόπιμο, για λόγους απλούστευσης, να καταργηθεί η εν λόγω οδηγία ώστε να καταστεί δυνατή η υιοθέτηση επικαιροποιημένων προτύπων εμπορίας για τους χυμούς φρούτων, όπως και για τα λοιπά προϊόντα με βάση τα οπωροκηπευτικά.

11. Η παραγωγή και εμπορία οπωροκηπευτικών πρέπει να συνεκτιμά τα περιβαλλοντικά θέματα, τόσο στο επίπεδο των καλλιεργητικών πρακτικών όσο και στο επίπεδο της διαχείρισης των αποβλήτων και της διάθεσης των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, ιδίως όσον αφορά την προστασία της ποιότητας των υδάτων και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του τοπίου.

12. Οι οργανώσεις παραγωγών αποτελούν βασικά στοιχεία του καθεστώτος στον τομέα των οπωροκηπευτικών του οποίου διασφαλίζουν, στο επίπεδό τους, την αποκεντρωμένη λειτουργία. Μπροστά σε μια ολοένα και πιο συγκεντρωμένη ζήτηση, η συγκέντρωση της προσφοράς στο πλαίσιο των οργανώσεων αυτών αποτελεί όσο ποτέ άλλοτε οικονομική ανάγκη για την ενίσχυση της θέσης των παραγωγών στην αγορά. Η συγκέντρωση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται σε εθελοντική βάση και να αποδεικνύεται η χρησιμότητά της, μέσω της έκτασης και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών που προσφέρουν οι οργανώσεις παραγωγών στα μέλη τους.

13. Οι εμπειρίες κατέδειξαν ότι οι οργανώσεις παραγωγών αποτελούν το καταλληλότερο μέσο για τη συγκέντρωση της προσφοράς. Ωστόσο, η κατανομή των οργανώσεων παραγωγών στα κράτη μέλη είναι κάθε άλλο παρά ομοιογενής. Προκειμένου να καταστούν ελκυστικότερες οι οργανώσεις παραγωγών, κρίνεται σκόπιμο να θεσπιστούν διατάξεις που θα καθιστούν τη λειτουργία τους περισσότερο ευέλικτη, στο μέτρο του δυνατού. Η ευελιξία αυτή θα πρέπει να αφορά ιδίως το φάσμα προϊόντων μιας οργάνωσης παραγωγών, τις επιτρεπόμενες απευθείας πωλήσεις και την επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς που δεν είναι μέλη της οργάνωσης, την ανάθεση αρμοδιοτήτων ή καθηκόντων από τις οργανώσεις παραγωγών στις ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και την ανάθεση καθηκόντων στις θυγατρικές.

14. Μία οργάνωση παραγωγών μπορεί να αναγνωριστεί από το κράτος μέλος ως συμβάλλουσα στην επίτευξη των στόχων της κοινής οργάνωσης αγοράς μόνον εφόσον το καταστατικό της επιβάλλει στην ίδια και τα μέλη της μία σειρά όρων. Η ύπαρξη και η εύρυθμη λειτουργία των επιχειρησιακών ταμείων απαιτούν κατά κανόνα από τις οργανώσεις παραγωγών να αναλαμβάνουν το σύνολο των σχετικών οπωροκηπευτικών που παράγουν τα μέλη τους.

15. Οι ομάδες παραγωγών στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Κοινότητα το 2004 ή αργότερα και οι οποίες επιθυμούν να αποκτήσουν το καθεστώς οργάνωσης παραγωγών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό πρέπει να τύχουν μεταβατικής περιόδου κατά τη διάρκεια της οποίας είναι δυνατόν να λάβουν εθνική και κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή, εφόσον αναλάβουν ορισμένες δεσμεύσεις.

16. Για να καταστούν οι οργανώσεις παραγωγών περισσότερο υπεύθυνες, κυρίως όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές τους αποφάσεις, και για να προσανατολιστούν οι δημόσιοι πόροι που τους διατίθενται προς τις μελλοντικές απαιτήσεις, πρέπει να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι εν λόγω πόροι. Η συγχρηματοδότηση των επιχειρησιακών ταμείων που δημιουργούν οι οργανώσεις παραγωγών αποτελεί καλή λύση. Σε ειδικές περιπτώσεις, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα πρόσθετης χρηματοδότησης. Στο πλαίσιο του ελέγχου των κοινοτικών δαπανών, πρέπει να καθοριστεί ανώτατο όριο όσον αφορά τις ενισχύσεις που χορηγούνται σε οργανώσεις παραγωγών που συνιστούν επιχειρησιακό ταμείο.

17. Στις περιφέρειες στις οποίες η οργάνωση της παραγωγής είναι περιορισμένη, είναι σκόπιμο να επιτρέπεται η χορήγηση πρόσθετης εθνικής χρηματοδοτικής συνδρομής. Στην περίπτωση των κρατών μελών που υστερούν όσον αφορά τις αναγκαίες δομές, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα κάλυψης των δαπανών αυτών από την Κοινότητα.

18. Για λόγους απλούστευσης και προκειμένου να μειωθεί το κόστος του καθεστώτος, θα ήταν χρήσιμο να εναρμονιστούν, στο μέτρο του δυνατού, οι διαδικασίες και οι κανόνες επιλεξιμότητας των δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών ταμείων με εκείνες των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, με την παροχή στα κράτη μέλη της δυνατότητας να θεσπίζουν εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα.

19. Για να ενισχυθεί περαιτέρω η δράση των οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεών τους και για να διασφαλιστεί η όσο το δυνατό μεγαλύτερη σταθερότητα της αγοράς, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να επεκτείνουν, υπό ορισμένους όρους, στο σύνολο των παραγωγών μιας περιφέρειας που δεν είναι μέλη οργάνωσης παραγωγών, τους ισχύοντες κανόνες, ιδίως όσον αφορά την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος και οι οποίοι έχουν θεσπιστεί από μία οργάνωση ή ένωση παραγωγών για τα μέλη της στη συγκεκριμένη περιφέρεια. Εφόσον αιτιολογείται δεόντως, ορισμένα έξοδα που προκύπτουν από την επέκταση των κανόνων θα πρέπει να επιβαρύνουν τους υπόψη παραγωγούς, δεδομένου ότι επωφελούνται από την επέκταση αυτή. Ωστόσο, οι εν λόγω κανόνες δεν θα πρέπει να επεκτείνονται στους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων, χωρίς τη συναίνεσή τους.

20. Με τους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 2202/96 έχει θεσπιστεί μια σειρά ετερόκλητων καθεστώτων ενίσχυσης για ορισμένα οπωροκηπευτικά. Ο αριθμός και η ανομοιογένεια των καθεστώτων αυτών έχουν καταστήσει τη διαχείρισή τους ιδιαίτερα περίπλοκη. Παρόλο που τα καθεστώτα αυτά αφορούσαν συγκεκριμένα οπωροκηπευτικά, δεν κατάφεραν να συνεκτιμήσουν δεόντως τις περιφερειακές συνθήκες παραγωγής και δεν κάλυπταν όλα τα οπωροκηπευτικά. Κρίνεται λοιπόν σκόπιμο να προβλεφθεί διαφορετικό μέσο στήριξης των παραγωγών οπωροκηπευτικών.

21. Επιπλέον, τα καθεστώτα ενίσχυσης για τα οπωροκηπευτικά δεν είχαν ενσωματωθεί πλήρως στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς[14]. Τούτο οδήγησε στη δημιουργία προβλημάτων και στην έλλειψη ευελιξίας στη διαχείριση του εν λόγω καθεστώτος.

22. Για ένα περισσότερο στοχοθετημένο αλλά ευέλικτο σύστημα στήριξης στον τομέα των οπωροκηπευτικών και για λόγους απλούστευσης, κρίνεται σκόπιμο να καταργηθούν τα υφιστάμενα καθεστώτα ενίσχυσης και να υπαχθεί πλήρως ο τομέας των οπωροκηπευτικών στο καθεστώς που έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003. Για το σκοπό αυτό, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί ότι οι γεωργοί που παρήγαγαν οπωροκηπευτικά κατά την περίοδο αναφοράς είναι επιλέξιμοι για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Θα πρέπει επίσης να προβλεφθεί για τα κράτη μέλη η δυνατότητα καθορισμού των ποσών αναφοράς και των επιλέξιμων εκταρίων στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης, βάσει κατάλληλης αντιπροσωπευτικής περιόδου για την αγορά εκάστου προϊόντος του τομέα των οπωροκηπευτικών, καθώς και αντικειμενικών κριτηρίων που δεν εισάγουν διακρίσεις. Οι εκτάσεις στις οποίες καλλιεργούνται οπωροκηπευτικά, καθώς και οι μόνιμες καλλιέργειες οπωροκηπευτικών θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για το καθεστώς της ενιαίας ενίσχυσης. Θα πρέπει επίσης να τροποποιηθούν καταλλήλως τα εθνικά ανώτατα όρια. Κρίνεται επίσης σκόπιμο να προβλεφθεί για την Επιτροπή η δυνατότητα να θεσπίζει λεπτομερείς κανόνες και όλα τα απαιτούμενα μεταβατικά μέτρα.

23. Η παραγωγή οπωροκηπευτικών είναι απρόβλεπτη και τα προϊόντα αλλοιώσιμα. Η παρουσία πλεονασμάτων, ακόμη και αν δεν είναι υπερβολικά, είναι δυνατόν να διαταράξει σοβαρά την αγορά. Έχουν εφαρμοστεί διάφορα καθεστώτα απόσυρσης των προϊόντων από την αγορά αλλά αποδείχθηκαν πολύπλοκα στη διαχείρισή τους. Θα πρέπει λοιπόν να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για τη διαχείριση κρίσεων, η εφαρμογή των οποίων θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο εύκολη. Η ενσωμάτωση όλων αυτών των μέτρων στα επιχειρησιακά προγράμματα των οργανώσεων παραγωγών φαίνεται ότι αποτελεί την καλύτερη δυνατή προσέγγιση στο πλαίσιο αυτό και ότι θα καταστήσει τις οργανώσεις παραγωγών ελκυστικότερες για τους παραγωγούς.

24. Η ενσωμάτωση της πατατοκαλλιέργειας στο καθεστώς που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 συνεπάγεται ότι, προκειμένου να διαφυλαχθεί η εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς η οποία στηρίζεται στις κοινές τιμές, οι διατάξεις της Συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στην πατατοκαλλιέργεια.

25. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2000, για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά[15] προβλέπει κοινοτική συνδρομή που μπορεί να φθάσει έως και σε 50% για ορισμένες δράσεις προώθησης. Για την προώθηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών από τους νέους, θα πρέπει να αυξηθεί το ποσοστό αυτό όσον αφορά τις δράσεις προώθησης των οπωροκηπευτικών που προορίζονται για κατανάλωση από παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών.

26. Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις που ιδρύονται με πρωτοβουλία μεμονωμένων οικονομικών φορέων, ή οικονομικών φορέων που ανήκουν ήδη σε ομάδες μπορούν, αν αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος διαφόρων επαγγελματικών κατηγοριών του τομέα των οπωροκηπευτικών, να συμβάλουν στην καλύτερη συνεκτίμηση των πραγματικών συνθηκών που επικρατούν στην αγορά και στη διευκόλυνση μιας εμπορικής προσέγγισης που θα βελτιώσει την παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή καθώς και την οργάνωση της παραγωγής, την παρουσίαση και την εμπορία των προϊόντων. Εφόσον οι ενέργειες των διεπαγγελματικών αυτών οργανώσεων μπορούν να συμβάλουν γενικά στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 33 της Συνθήκης, και εκείνων του παρόντος κανονισμού ειδικότερα, πρέπει, αφού καθοριστούν οι σχετικές μορφές δράσης, να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να χορηγούν ειδική αναγνώριση στις οργανώσεις που είναι επαρκώς αντιπροσωπευτικές και αναλαμβάνουν δράση όσον αφορά την επίτευξη των προαναφερόμενων στόχων. Οι διατάξεις σχετικά με την επέκταση των κανόνων που θεσπίζονται από τις οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις τους καθώς και τον καταμερισμό των δαπανών που προκύπτουν από την επέκταση αυτή πρέπει, λόγω της ομοιότητας των επιδιωκόμενων στόχων, να εφαρμόζονται και στις διεπαγγελματικές οργανώσεις.

27. Η δημιουργία ενιαίας κοινοτικής αγοράς συνεπάγεται τη θέσπιση καθεστώτος συναλλαγών στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Το εν λόγω καθεστώς συναλλαγών, το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει εισαγωγικούς δασμούς και επιστροφές κατά την εξαγωγή, θα σταθεροποιήσει, κατ’ αρχήν, την κοινοτική αγορά. Το καθεστώς αυτό πρέπει να βασίζεται στις υποχρεώσεις που έχουν αναληφθεί στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης.

28. Η εφαρμογή του συστήματος της τιμής εισόδου για τα οπωροκηπευτικά προϋποθέτει τη θέσπιση ειδικών διατάξεων.

29. Η παρακολούθηση του όγκου των συναλλαγών γεωργικών προϊόντων με τρίτες χώρες ενδέχεται να απαιτεί, όσον αφορά ορισμένα προϊόντα, την εισαγωγή συστημάτων έκδοσης πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής στο πλαίσιο του οποίου προβλέπεται η κατάθεση εγγύησης, με την οποία διασφαλίζεται ότι όντως πραγματοποιούνται οι συναλλαγές για τις οποίες εκδίδονται τα σχετικά πιστοποιητικά. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να θεσπίσει τα συστήματα έκδοσης πιστοποιητικών για τα υπό εξέταση προϊόντα.

30. Για την πρόληψη ή την εξουδετέρωση δυσμενών επιπτώσεων στην κοινοτική αγορά, οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από τις εισαγωγές ορισμένων γεωργικών προϊόντων, οι εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων πρέπει να υπόκεινται στην καταβολή συμπληρωματικού δασμού, αν πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις.

31. Είναι σκόπιμο, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να προβαίνει στο άνοιγμα και τη διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη Συνθήκη ή από άλλες πράξεις του Συμβουλίου.

32. Το καθεστώς τελωνειακών δασμών επιτρέπει να μην λαμβάνεται κανένα άλλο προστατευτικό μέτρο στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ακατάλληλος. Για να μην αφεθεί, στις περιπτώσεις αυτές, η κοινοτική αγορά ανυπεράσπιστη έναντι των διαταραχών που ενδέχεται να προκύψουν, η Κοινότητα πρέπει να είναι σε θέση να λάβει αμελλητί όλα τα αναγκαία μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας.

33. Προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία του εν λόγω καθεστώτος συναλλαγών, πρέπει να προβλεφθεί η θέσπιση κανονιστικών διατάξεων για τη ρύθμιση ή, εφόσον το επιβάλλει η κατάσταση της αγοράς, την απαγόρευση της προσφυγής στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεισαγωγή ή επανεξαγωγή.

34. Δεδομένου ότι οι κοινές αγορές γεωργικών προϊόντων εξελίσσονται συνεχώς, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να ανταλλάσουν πληροφορίες για τις σχετικές εξελίξεις.

35. Το καθεστώς των οπωροκηπευτικών προβλέπει την τήρηση ορισμένων υποχρεώσεων. Προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση των υποχρεώσεων αυτών, χρειάζεται να προβλεφθεί η διενέργεια ελέγχων και η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις εν λόγω υποχρεώσεις. Επομένως, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα θέσπισης των αντίστοιχων κανόνων, περιλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων εκ μέρους των κρατών μελών. Το ειδικό σώμα ελεγκτών στον τομέα των οπωροκηπευτικών δεν είναι πλέον απαραίτητο στο πλαίσιο του νέου καθεστώς και είναι δυνατόν να καταργηθεί.

36. Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96, (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 και (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.

37. Είναι σκόπιμο να καταργηθεί το καθεστώς ενίσχυσης που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2202/96. Συνεπώς, εν λόγω κανονισμός καθίσταται άνευ αντικειμένου και πρέπει να καταργηθεί.

38. Πρέπει να θεσπιστούν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[16]. Για λόγους απλούστευσης, οι χωριστές επιτροπές για τα νωπά οπωροκηπευτικά και τα μεταποιημένα οπωροκηπευτικά πρέπει να καταργηθούν και να αντικατασταθούν από μία ενιαία επιτροπή για τα οπωροκηπευτικά που πρέπει να συγκροτηθεί στο πλαίσιο του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2200/96 του Συμβουλίου.

39. Η μετάβαση από τα υφιστάμενα καθεστώτα στα καθεστώτα που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό είναι δυνατόν να προκαλέσει δυσχέρειες που δεν προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Προς αντιμετώπιση των δυσχερειών αυτών, θα πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να θεσπίζει μεταβατικά μέτρα.

40. Ο παρών κανονισμός είναι σκόπιμο να τεθεί σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2008. Ωστόσο, για να αποφευχθεί η διακοπή των καθεστώτων ενίσχυσης για τα μεταποιημένα προϊόντα με βάση τα οπωροκηπευτικά και τα εσπεριδοειδή κατά τη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας, θα πρέπει να επιτραπεί η συνέχιση της εφαρμογής των εν λόγω καθεστώτων ενίσχυσης μέχρι το τέλος της περιόδου εμπορίας 2007/2008,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ I Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 1 Πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει ειδικούς κανόνες για τα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96.

Ωστόσο, οι τίτλοι III και IV του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται μόνο στα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Το άρθρο 39 εφαρμόζεται στις πατάτες, νωπές ή διατηρημένες με απλή ψύξη που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 0701.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ Κατάταξη των προϊόντων

Άρθρο 2 Πρότυπα εμπορίας

1. Η Επιτροπή μπορεί να προβλέψει πρότυπα εμπορίας για ένα ή περισσότερα από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 και στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96.

2. Τα πρότυπα που αναφέρονται στην παράγραφο 1:

α) καταρτίζονται λαμβάνοντας ιδίως υπόψη τις ιδιαιτερότητες των συγκεκριμένων προϊόντων, την ανάγκη να εξασφαλιστούν συνθήκες ομαλής διάθεσης των εν λόγω προϊόντων στην αγορά και το συμφέρον των καταναλωτών να λαμβάνουν επαρκείς και διαφανείς πληροφορίες για τα προϊόντα·

β) μπορούν ειδικότερα να αφορούν την ποιοτική κατηγορία, το βάρος, το μέγεθος, την πρώτη και δεύτερη συσκευασία, την αποθήκευση, τη μεταφορά, την παρουσίαση, την εμπορία και την επισήμανση.

3. Εάν δεν προβλέπεται διαφορετικά από την Επιτροπή σύμφωνα με τα κριτήρια που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παραγράφου 2, τα προϊόντα για τα οποία έχουν θεσπιστεί πρότυπα εμπορίας μπορούν να διατίθενται στην αγορά της Κοινότητας μόνο σύμφωνα με τα εν λόγω πρότυπα.

Με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που ενδέχεται να εκδοθούν από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 38, τα κράτη μέλη ελέγχουν τη συμμόρφωση των προϊόντων αυτών με τα εν λόγω πρότυπα και επιβάλλουν κυρώσεις εφόσον χρειάζεται.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ Οργανώσεις παραγωγών

Κεφάλαιο Ι Ορισμός και αναγνώριση

Άρθρο 3 Ορισμός

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως "οργάνωση παραγωγών" νοείται κάθε νομική οντότητα ή κάθε σαφώς οριζόμενο μέρος νομικής οντότητας που πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) έχει συσταθεί με πρωτοβουλία των παραγωγών κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο α) του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1782/2003, οι οποίοι καλλιεργούν ένα από τα προϊόντα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2200/96,

β) με σκοπό ιδίως:

i) να εξασφαλιστεί ο προγραμματισμός της παραγωγής και η προσαρμογή της στη ζήτηση, ιδίως από ποιοτική και ποσοτική άποψη,

ii) να προωθηθούν η συγκέντρωση της προσφοράς και η διάθεση στην αγορά της παραγωγής των μελών της οργάνωσης,

iii) να μειωθεί το κόστος παραγωγής και να ρυθμιστούν οι τιμές παραγωγού,

iv) να προωθηθούν καλλιεργητικές μέθοδοι και τεχνικές παραγωγής και διαχείρισης των αποβλήτων φιλικές προς το περιβάλλον, ιδίως προκειμένου να προστατευθεί η ποιότητα των υδάτων, του εδάφους και του τοπίου και να διατηρηθεί ή να προαχθεί η βιοποικιλότητα,

γ) το καταστατικό τους προβλέπει ειδικές προϋποθέσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 2·

δ) έχει αναγνωριστεί από το οικείο κράτος μέλος σύμφωνα με το άρθρο 4.

2. Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών υποχρεώνει ιδίως τους παραγωγούς μέλη:

α) να εφαρμόζουν τους κανόνες που θεσπίζει η οργάνωση παραγωγών όσον αφορά την παροχή πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή, την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος·

β) να είναι μέλη μίας μόνο οργάνωσης παραγωγών όσον αφορά την παραγωγή οποιουδήποτε προϊόντος από εκείνα που απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 από μία δεδομένη εκμετάλλευση·

γ) να πωλούν μέσω της οργάνωσης παραγωγών το σύνολο της σχετικής παραγωγής τους·

δ) να παρέχουν τις πληροφορίες που ζητούνται από την οργάνωση παραγωγών για στατιστικούς λόγους, ιδίως όσον αφορά τις καλλιεργούμενες εκτάσεις, τις συγκομισθείσες ποσότητες, τις αποδόσεις και τις απευθείας πωλήσεις·

ε) να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που προβλέπονται από το καταστατικό για τη δημιουργία και την τροφοδότηση του επιχειρησιακού ταμείου που προβλέπεται στο άρθρο 7·

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του πρώτου εδαφίου στοιχείο γ) και σύμφωνα με τους όρους που καθορίζει η οργάνωση παραγωγών, οι παραγωγοί μέλη μπορούν:

α) να πωλούν απευθείας στους καταναλωτές για την κάλυψη των προσωπικών τους αναγκών, στις εγκαταστάσεις της εκμετάλλευσης ή εκτός αυτής, ένα ποσοστό της παραγωγής τους που καθορίζουν τα κράτη μέλη και το οποίο δεν μπορεί να είναι μικρότερο από το 10%;

β) όταν τους επιτρέπει η οργάνωση παραγωγών, να διαθέτουν στο εμπόριο, οι ίδιοι ή μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από τη δική τους οργάνωση, ποσότητες προϊόντων αμελητέες σε σχέση με τις ποσότητες που διατίθενται στο εμπόριο από αυτήν·

γ) όταν τους επιτρέπει η οργάνωση παραγωγών, να διαθέτουν στο εμπόριο, μέσω άλλης οργάνωσης παραγωγών που ορίζεται από τη δική τους οργάνωση, προϊόντα τα οποία, λόγω των χαρακτηριστικών τους, δεν εμπίπτουν κανονικά στις εμπορικές δραστηριότητες της οργάνωσης αυτής·

Το καταστατικό της οργάνωσης παραγωγών προβλέπει:

α) τις λεπτομέρειες καθορισμού, έγκρισης και τροποποίησης των κανόνων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο·

β) την υποχρέωση των μελών να καταβάλλουν τις χρηματικές εισφορές που απαιτούνται για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης παραγωγών·

γ) τους κανόνες που εξασφαλίζουν στους παραγωγούς μέλη, τον δημοκρατικό έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών της,

δ) τις κυρώσεις για την παραβίαση, είτε των υποχρεώσεων που προκύπτουν από το καταστατικό και ιδίως την μη καταβολή των χρηματικών εισφορών, είτε τους κανόνες που καθορίζονται από την οργάνωση παραγωγών·

ε) τους κανόνες σχετικά με την εγγραφή νέων μελών και ιδίως σχετικά με την ελάχιστη διάρκεια συμμετοχής στην οργάνωση·

στ) τους λογιστικούς και δημοσιονομικούς κανόνες που απαιτούνται για τη λειτουργία της οργάνωσης.

Άρθρο 4 Αναγνώριση

1. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργ ανώσεις παραγωγών κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού τις ομάδες παραγωγών που υποβάλλουν σχετική αίτηση, εφόσον:

α) ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της παραγράφου 3, προσκομίζοντας τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία, μεταξύ άλλων δε, την απόδειξη ότι συγκεντρώνουν έναν ελάχιστο αριθμό παραγωγών ή μία ελάχιστη ποσότητα εμπορεύσιμης παραγωγής·

β) παρέχουν επαρκή εχέγγυα όσον αφορά την ορθή εκτέλεση των δραστηριοτήτων τους τόσο όσον αφορά τη διάρκεια όσο και την αποτελεσματικότητα και τη συγκέντρωση της προσφοράς·

γ) προσφέρουν στα μέλη τους τη δυνατότητα να λάβουν τεχνική βοήθεια για την εφαρμογή καλλιεργητικών πρακτικών φιλικών προς το περιβάλλον·

δ) θέτουν στη διάθεση των μελών τους τα τεχνικά μέσα για την αποθήκευση, τη συσκευασία και την εμπορία των προϊόντων και διασφαλίζουν την κατάλληλη εμπορική και δημοσιονομική διαχείριση των δραστηριοτήτων τους.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να αναγνωρίσουν ως οργανώσεις παραγωγών για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού οργανώσεις παραγωγών που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α), υπό την προϋπόθεση ότι:

α) υπήρχαν πριν από τις 21 Νοεμβρίου 1996·

β) είχαν αναγνωριστεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1035/72[17] πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997.

Οι λοιπές απαιτήσεις που προβλέπονται στο άρθρο 3, με εξαίρεση, εφόσον απαιτείται, την παράγραφο 1 στοιχείο α), καθώς και στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται στις οργανώσεις παραγωγών που έχουν αναγνωριστεί σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.

3. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση της αναγνώρισης εντός τριών μηνών από την υποβολή της αίτησης, η οποία συνοδεύεται από όλα τα δικαιολογητικά·

β) διενεργούν σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχους όσον αφορά την τήρηση εκ μέρους των οργανώσεων παραγωγών των διατάξεων του παρόντος τίτλου, επιβάλλουν σε περίπτωση μη τήρησης ή παρατυπιών όσον αφορά τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού τις κυρώσεις που προβλέπονται για τις εν λόγω οργανώσεις και αποφασίζουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη, την ανάκληση της αναγνώρισής τους·

γ) κοινοποιούν στην Επιτροπή, μία φορά ετησίως, κάθε απόφαση έγκρισης, άρνησης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

Άρθρο 5 Ανάθεση αρμοδιοτήτων

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν σε μία οργάνωση παραγωγών να αναθέσει αρμοδιότητές της σε ένωση οργανώσεων παραγωγών της οποίας είναι μέλος αν κρίνουν ότι η ένωση είναι ικανή να ασκήσει αποτελεσματικά τις αρμοδιότητες αυτές.

2. Οι οργανώσεις παραγωγών και οι ενώσεις οργανώσεων παραγωγών στις οποίες έχουν ανατεθεί αρμοδιότητες κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1 δεν πρέπει να κατέχουν δεσπόζουσα θέση σε μια συγκεκριμένη αγορά, εκτός αν αυτό είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων που προβλέπονται στο άρθρο 33 της Συνθήκης.

Άρθρο 6 Νέα κράτη μέλη

1. Οι οργανώσεις παραγωγών στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Κοινότητα το 2004 ή αργότερα μπορούν να τύχουν μεταβατικής περιόδου πέντε το πολύ ετών προκειμένου να ανταποκριθούν στις προϋποθέσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4.

Για τον σκοπό αυτό, οι οργανώσεις αυτές υποβάλλουν στο οικείο κράτος μέλος σχέδιο σταδιακής αναγνώρισης, με την αποδοχή του οποίου αρχίζει να τρέχει η πενταετής περίοδος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο και το οποίο ισοδυναμεί με προαναγνώριση.

2. Κατά τη διάρκεια της πενταετίας που έπεται της προαναγνώρισης, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν στις οργανώσεις παραγωγών που αναφέρονται στην παράγραφο 1:

α) ενισχύσεις που αποβλέπουν στην ενθάρρυνση της σύστασής τους και στη διευκόλυνση της διοικητικής λειτουργίας τους,

β) ενισχύσεις, απευθείας ή μέσω πιστωτικών ιδρυμάτων, υπό μορφή δανείων με ειδικά χαρακτηριστικά, για την κάλυψη μέρους των αναγκαίων για την αναγνώριση επενδύσεων που εμφαίνονται για το σκοπό αυτό στο σχέδιο αναγνώρισης το οποίο αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεύτερο εδάφιο.

3. Πριν χορηγήσουν την προαναγνώριση, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την πρόθεσή τους και τις δημοσιονομικές συνέπειές της.

Κεφάλαιο ΙΙ Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα

Άρθρο 7 Επιχειρησιακά ταμεία

1. Οι ενώσεις παραγωγών μπορούν να προβούν στη σύσταση επιχειρησιακού ταμείου. Οι πόροι το ταμείου προέρχονται:

α) από τις χρηματικές εισφορές των μελών ή από την ίδια την οργάνωση,

β) την κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή που είναι δυνατόν να χορηγηθεί στις οργανώσεις παραγωγών που προβαίνουν στη σύσταση επιχειρησιακού ταμείου.

2. Τα επιχειρησιακά ταμεία χρησιμοποιούνται για τη χρηματοδότηση επιχειρησιακών προγραμμάτων που εγκρίνουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 12.

3. Η Επιτροπή υποβάλλει, το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την υλοποίηση του παρόντος τίτλου όσον αφορά τις οργανώσεις παραγωγών, τα επιχειρησιακά ταμεία και τα επιχειρησιακά προγράμματα.

Άρθρο 8 Στόχοι των επιχειρησιακών προγραμμάτων

1. Τα επιχειρησιακά προγράμματα έχουν έναν ή περισσότερους από τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) ή από τους ακόλουθους στόχους:

α) βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων,

β) προώθηση της εμπορικής αξιοποίησης των προϊόντων,

γ) προώθηση των προϊόντων στους καταναλωτές,

δ) δημιουργία γραμμών παραγωγής βιολογικών προϊόντων,

ε) προώθηση της ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών για το περιβάλλον,

στ) διαχείριση κρίσεων.

Η διαχείριση των κρίσεων συνίσταται στην αποφυγή και στην αντιμετώπιση κρίσεων στις αγορές οπωροκηπευτικών προϊόντων και καλύπτει στο πλαίσιο αυτό:

α) την απόσυρση από την αγορά,

β) την πρώιμη συγκομιδή ή τη μη συγκομιδή οπωροκηπευτικών,

γ) ενέργειες προώθησης και επικοινωνίας,

δ) μέτρα κατάρτισης,

ε) την ασφάλιση της συγκομιδής,

στ) την παροχή στήριξης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας.

Τα μέτρα διαχείρισης κρίσεων δεν πρέπει να αντιστοιχούν σε περισσότερο από το ένα τρίτο των δαπανών του επιχειρησιακού προγράμματος.

2. Τα επιχειρησιακά προγράμματα περιλαμβάνουν μέτρα για την ανάπτυξη της χρησιμοποίησης, από τους παραγωγούς μέλη, τεχνικών φιλικών για το περιβάλλον, τόσο όσον αφορά τις καλλιεργητικές πρακτικές όσο και τη διαχείριση των αποβλήτων.

Για τους σκοπούς του πρώτου εδαφίου, ως "τεχνικές φιλικές για το περιβάλλον" νοούνται, ιδίως, οι τεχνικές που καθιστούν δυνατή την επίτευξη των ακόλουθων στόχων:

α) τη χρήση μεθόδων γεωργικής παραγωγής που μειώνουν τη ρύπανση που οφείλεται στις γεωργικές δραστηριότητες,

β) την εφαρμογή ευνοϊκών για το περιβάλλον εκτατικών μεθόδων φυτικής παραγωγής,

γ) την εκμετάλλευση των γεωργικών γαιών σύμφωνα με τους κανόνες προστασίας και βελτίωσης του περιβάλλοντος, της υπαίθρου, του τοπίου, των φυσικών πόρων, του εδάφους καθώς και της γενετικής ποικιλότητας.

3. Οι επενδύσεις που αυξάνουν την πίεση που ασκείται στο περιβάλλον επιτρέπονται μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες λαμβάνονται αποτελεσματικά μέτρα για τη διασφάλιση της προστασίας του περιβάλλοντος από τις εν λόγω πιέσεις.

4. Τα επιχειρησιακά προγράμματα περιλαμβάνουν ενέργειες για την προώθηση της κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών από τους νεαρούς καταναλωτές, σε τοπικό, περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο.

Άρθρο 9 Κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή

1. Η κοινοτική χρηματοδοτική συνδρομή είναι ίση με το ποσό των χρηματικών εισφορών που έχουν όντως καταβληθεί από τους παραγωγούς μέλη αλλά περιορίζεται στο 50% του ποσού των δαπανών που έχουν όντως πραγματοποιηθεί.

Η χρηματοδοτική συνδρομή της Κοινότητας δεν μπορεί να υπερβεί το 4,1% της αξίας της παραγωγής που διαθέτει στο εμπόριο κάθε οργάνωση παραγωγών.

2. Το ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 ανέρχεται σε 60% αν ένα επιχειρησιακό πρόγραμμα ή μέρος επιχειρησιακού προγράμματος πληροί τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) υποβάλλεται από περισσότερες της μιας οργανώσεις παραγωγών της Κοινότητας που αναπτύσσουν δραστηριότητες σε διαφορετικά κράτη μέλη στο πλαίσιο διεθνικών δράσεων·

β) υποβάλλεται από μία ή περισσότερες οργανώσεις παραγωγών για δράσεις που υλοποιούνται στο επίπεδο διεπαγγελματικής οργάνωσης·

γ) καλύπτει αποκλειστικά την παροχή ειδικής στήριξης για την παραγωγή βιολογικών προϊόντων, η οποία εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2092/91 του Συμβουλίου[18]·

δ) υποβάλλεται από οργάνωση παραγωγών σε κράτος μέλος που προσχώρησε στην Κοινότητα το 2004 ή αργότερα και αφορά μέτρα που ολοκληρώνονται πριν από το τέλος του 2013·

ε) είναι το πρώτο που υποβάλλεται από αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών που έχει συγχωνευθεί με άλλη αναγνωρισμένη οργάνωση παραγωγών ή ένωση αναγνωρισμένων οργανώσεων παραγωγών, υπό την προϋπόθεση ότι κανένας από τους εν λόγω παραγωγούς μέλη δεν ήταν προηγουμένως μέλος οργάνωσης παραγωγών που επωφελήθηκε από τις διατάξεις του παρόντος εδαφίου·

στ) υποβάλλεται από οργανώσεις παραγωγών σε κράτη μέλη στα οποία η παραγωγή οπωροκηπευτικών που διοχετεύεται στο εμπόριο μέσω οργανώσεων παραγωγών αντιστοιχεί σε λιγότερο από το 20% της συνολικής παραγωγής.

ζ) υποβάλλεται από οργάνωση παραγωγών σε μία από τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες της Κοινότητας.

3. Το ποσοστό που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο της παραγράφου 1 ανέρχεται σε 100% στην περίπτωση αποσύρσεων από την αγορά οπωροκηπευτικών που δεν υπερβαίνουν το 5% της ποσότητας που διατέθηκε στο εμπόριο από κάθε οργάνωση παραγωγών και τα οποία διατέθηκαν με:

α) δωρεάν διανομή σε φιλανθρωπικές οργανώσεις και ιδρύματα που εγκρίνονται για το σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη, για τις δραστηριότητές τους υπέρ ατόμων στα οποία η εθνική νομοθεσία χορηγεί δικαίωμα δημόσιας αρωγής κυρίως επειδή στερούνται επαρκών πόρων για τη συντήρησή τους,

β) δωρεάν διανομή στα σωφρονιστικά ιδρύματα, στα σχολεία και τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα, στις κατασκηνώσεις καθώς και στα νοσοκομεία και γηροκομεία που ορίζονται από τα κράτη μέλη, τα οποία λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι ποσότητες που διανέμονται στο πλαίσιο αυτό είναι συμπληρωματικές εκείνων που αγοράζουν κανονικά τα εν λόγω ιδρύματα.

Άρθρο 10 Εθνική χρηματοδοτική συνδρομή

1. Για τις περιφέρειες της Κοινότητας στις οποίες ο βαθμός οργάνωσης των παραγωγών είναι ιδιαίτερα χαμηλός, είναι δυνατόν να επιτρέπεται στα κράτη μέλη, κατόπιν δεόντως αιτιολογημένου αιτήματος, να χορηγούν στις οργανώσεις παραγωγών εθνική χρηματοδοτική συνδρομή ίση με το ήμισυ, κατ' ανώτατο όριο, των χρηματικών εισφορών των παραγωγών. Η συνδρομή αυτή προστίθεται στο επιχειρησιακό ταμείο.

Για τις περιφέρειες των κρατών μελών στις οποίες η παραγωγή οπωροκηπευτικών που διατίθεται στο εμπόριο από οργανώσεις παραγωγών δεν υπερβαίνει το 15% της παραγωγής οπωροκηπευτικών και όπου η παραγωγή οπωροκηπευτικών αντιστοιχεί στο 15% τουλάχιστον της συνολικής γεωργικής παραγωγής, οι δαπάνες για τη χορήγηση της ενίσχυσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο είναι δυνατόν να καλυφθούν εν μέρει από την Κοινότητα, κατόπιν αιτήματος του οικείου κράτους μέλους.

2. Τα άρθρα 87, 88 και 89 της Συνθήκης δεν εφαρμόζονται στην εθνική χρηματοδοτική συνδρομή που εγκρίνεται από την Επιτροπή κατ’ εφαρμογή της παραγράφου 1.

Άρθρο 11 Σχεδιασμός των επιχειρησιακών προγραμμάτων

1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εθνικό πλαίσιο για τη σύνταξη των γενικών όρων σχετικά με τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο. Το εν λόγω πλαίσιο προβλέπει ειδικότερα ότι τουλάχιστον 20% των συνολικών δαπανών στο πλαίσιο ενός επιχειρησιακού προγράμματος αφορούν τα μέτρα αυτά.

Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν το σχέδιο του εν λόγω πλαισίου στην Επιτροπή, η οποία δύναται να ζητήσει τροποποίησή του εντός τριών μηνών, αν διαπιστώσει ότι το σχέδιο αυτό δεν επιτρέπει την επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στο άρθρο 174 της Συνθήκης και στο κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσης στον τομέα του περιβάλλοντος και της αειφόρου ανάπτυξης. Οι μεμονωμένες επενδύσεις στις οποίες παρέχεται στήριξη στο πλαίσιο επιχειρησιακών προγραμμάτων πρέπει επίσης να είναι σύμφωνες με τους εν λόγω στόχους.

2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν εθνική στρατηγική για βιώσιμα επιχειρησιακά προγράμματα στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Η εν λόγω στρατηγική πρέπει να προβλέπει τα ακόλουθα στοιχεία:

α) εκ των προτέρων ανάλυση,

β) τους στόχους των επιχειρησιακών προγραμμάτων και μέσων καθώς και δείκτες απόδοσης,

γ) αξιολόγηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων,

δ) την υποχρεωτική παροχή πληροφοριών από τις οργανώσεις παραγωγών.

Η στρατηγική ενσωματώνει επίσης το εθνικό πλαίσιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 12 Έγκριση των επιχειρησιακών προγραμμάτων

1. Τα σχέδια επιχειρησιακών προγραμμάτων υποβάλλονται στις αρμόδιες εθνικές αρχές, οι οποίες είτε τα εγκρίνουν είτε τα απορρίπτουν ή ζητούν την τροποποίησή τους σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.

2. Το αργότερο στο τέλος κάθε έτους, οι οργανώσεις παραγωγών κοινοποιούν στο κράτος μέλος το προβλεπόμενο ποσό του επιχειρησιακού ταμείου για το επόμενο έτος και υποβάλλουν τα σχετικά δικαιολογητικά που βασίζονται στις προβλέψεις του επιχειρησιακού προγράμματος, τις δαπάνες του τρέχοντος έτους και, ενδεχομένως, των προηγούμενων ετών καθώς και, εφόσον παρίσταται ανάγκη, στις εκτιμήσεις παραγωγής του επόμενου έτους. Πριν από την 1η Ιανουαρίου του επόμενου έτους, το κράτος μέλος γνωστοποιεί στην οργάνωση παραγωγών το προβλεπόμενο ποσό της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής, σύμφωνα με τα όρια που καθορίζονται στο άρθρο 9.

Οι εκταμιεύσεις της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής διενεργούνται βάσει των δαπανών που πραγματοποιούνται για τις δράσεις τις οποίες αφορά το επιχειρησιακό πρόγραμμα. Όσον αφορά τις ίδιες δράσεις, είναι δυνατόν να χορηγούνται προκαταβολές με την κατάθεση εγγύησης.

Στην αρχή κάθε έτους και το αργότερο στις 31 Ιανουαρίου, η οργάνωση παραγωγών κοινοποιεί στο κράτος μέλος το οριστικό ποσό των δαπανών του προηγούμενου έτους συνοδευόμενο από τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για να λάβει το υπόλοιπο της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνδρομής.

3. Τα επιχειρησιακά προγράμματα και η χρηματοδότησή τους από τους παραγωγούς και τις οργανώσεις παραγωγών, αφενός, και από τα κοινοτικά ταμεία, αφετέρου, είναι ελάχιστης διάρκειας τριών ετών και μέγιστης διάρκειας πέντε ετών.

Κεφάλαιο ΙΙΙ Επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς μιας οικονομικής περιφέρειας

Άρθρο 13 Επέκταση των κανόνων

1. Στις περιπτώσεις στις οποίες μία οργάνωση παραγωγών που αναπτύσσει δραστηριότητες σε μία συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια θεωρείται, όσον αφορά ένα συγκεκριμένο προϊόν, αντιπροσωπευτική της παραγωγής και των παραγωγών της εν λόγω περιφέρειας, το οικείο κράτος μέλος μπορεί, κατόπιν αιτήματος της οργάνωσης παραγωγών, να καταστήσει δεσμευτικούς για τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι στην περιφέρεια και δεν είναι μέλη της οργάνωσης παραγωγών:

α) τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α),

β) τους κανόνες που θεσπίζει η οργάνωση παραγωγών σχετικά με τις αποσύρσεις από την αγορά.

Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται υπό την προϋπόθεση ότι οι εν λόγω κανόνες:

α) εφαρμόζονται επί μία τουλάχιστον περίοδο εμπορίας,

β) περιλαμβάνονται στον διεξοδικό κατάλογο του παραρτήματος I,

γ) καθίστανται δεσμευτικοί για τρεις το πολύ περιόδους εμπορίας.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κεφαλαίου, ως «οικονομική περιφέρεια» νοείται μια γεωγραφική ζώνη που αποτελείται από όμορες ή γειτονικές περιοχές παραγωγής στις οποίες οι συνθήκες παραγωγής και εμπορίας είναι ομοιογενείς.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κατάλογο των οικονομικών περιφερειών.

Μέσα σε ένα μήνα από την κοινοποίηση αυτή, η Επιτροπή εγκρίνει τον κατάλογο ή αποφασίζει, έπειτα από διαβουλεύσεις με το οικείο κράτος μέλος, για τις αναγκαίες τροποποιήσεις. Η Επιτροπή φροντίζει για τη δημοσιοποίηση του εγκριθέντος καταλόγου με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον κατάλληλο.

3. Μία οργάνωση παραγωγών θεωρείται αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1, όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον το 50% των παραγωγών της οικονομικής περιφέρειας στην οποία αναπτύσσει δραστηριότητες και καλύπτει τουλάχιστον το 60% της παραγωγής της εν λόγω περιφέρειας.

4. Οι κανόνες που καθίστανται δεσμευτικοί για το σύνολο των παραγωγών μιας συγκεκριμένης οικονομικής περιφέρειας:

α) δεν πρέπει να ζημιώνουν τους άλλους παραγωγούς του κράτους μέλους, αφενός, και της Κοινότητας, αφετέρου·

β) δεν εφαρμόζονται, εκτός αν τα αφορούν ειδικώς, στα προϊόντα που παραδίδονται προς μεταποίηση στο πλαίσιο σύμβασης που έχει υπογραφεί πριν από την έναρξη της περιόδου εμπορίας, με εξαίρεση τους κανόνες παροχής πληροφοριών σχετικά με την παραγωγή, οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο α)·

γ) δεν πρέπει να αντιβαίνουν στους ισχύοντες κοινοτικούς και εθνικούς κανόνες.

5. Οι κανόνες δεν μπορούν να είναι δεσμευτικοί για τους παραγωγούς βιολογικών προϊόντων που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2092/91 εκτός αν το εν λόγω μέτρο βρίσκει σύμφωνο τουλάχιστον το 50% των εν λόγω παραγωγών στην οικονομική περιφέρεια όπου αναπτύσσει δραστηριότητες η οργάνωση παραγωγών και η εν λόγω οργάνωση καλύπτει τουλάχιστον 60% της παραγωγής αυτής στην εν λόγω περιφέρεια.

Άρθρο 14 Κοινοποίηση και κατάργηση

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τους κανόνες που καθιστούν δεσμευτικούς για το σύνολο των παραγωγών μιας συγκεκριμένης οικονομικής περιφέρειας κατ’ εφαρμογή του άρθρου 13 παράγραφος 1. Η Επιτροπή φροντίζει για τη δημοσιοποίηση των εγκριθέντων κανόνων με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον κατάλληλο.

2. Η Επιτροπή αποφασίζει ότι το κράτος μέλος οφείλει να ανακαλέσει την αποφασισθείσα επέκταση της ισχύος των κανόνων:

α) όταν διαπιστώνει ότι με την εν λόγω επέκταση στους άλλους παραγωγούς αποκλείεται ο ανταγωνισμός σε σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή θίγεται η ελευθερία των συναλλαγών ή οι στόχοι του άρθρου 33 της Συνθήκης·

β) όταν διαπιστώνει ότι η συμφωνία, η απόφαση ή η εναρμονισμένη πρακτική, για τις οποίες έχει αποφασιστεί η επέκταση της ισχύος τους, εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 81 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Η απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την εν λόγω συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική εφαρμόζεται από την ημερομηνία της σχετικής διαπίστωσης·

γ) όταν διαπιστώνει, έπειτα από έλεγχο, ότι δεν έχουν τηρηθεί οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου.

Άρθρο 15 Χρηματικές εισφορές των παραγωγών που δεν είναι μέλη οργάνωσης

Όταν εφαρμόζεται το άρθρο 13 παράγραφος 1, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να αποφασίζει, βάσει δικαιολογητικών, ότι οι παραγωγοί που δεν είναι μέλη οφείλουν στην οργάνωση μέρος των χρηματικών εισφορών που καταβάλλουν οι παραγωγοί μέλη, εφόσον τα ποσά αυτά πρόκειται να καλύψουν:

α) τα διοικητικά έξοδα εφαρμογής των κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 13 παράγραφος 1·

β) τα έξοδα που προκύπτουν από τις εργασίες έρευνας, μελέτης της αγοράς και προώθησης των πωλήσεων, τις οποίες αναλαμβάνει η οργάνωση ή η ένωση προς όφελος του συνόλου των παραγωγών της περιφέρειας.

ΤΙΤΛΟΣ IVΔιεπαγγελματικές οργανώσεις και συμφωνίες

Κεφάλαιο Ι Ορισμός και αναγνώριση

Άρθρο 16 Ορισμός

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως " διεπαγγελματικές οργανώσεις" νοούνται οι νομικές οντότητες οι οποίες:

α) συγκεντρώνουν τους εκπροσώπους διαφόρων οικονομικών δραστηριοτήτων σχετικών με την παραγωγή, την εμπορία ή τη μεταποίηση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96·

β) ιδρύονται με πρωτοβουλία του συνόλου ή ορισμένων εκ των οργανώσεων ή των ενώσεων από τις οποίες αποτελούνται,

γ) αναλαμβάνουν περισσότερες από μία εκ των κατωτέρω δράσεων, σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της Κοινότητας, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών:

i) βελτίωση της παροχής πληροφοριών και της διαφάνειας όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά,

ii) διευκόλυνση του συντονισμού της διάθεσης των οπωροκηπευτικών στην αγορά, ιδίως με έρευνες ή μελέτες αγοράς,

iii) κατάρτιση υποδειγμάτων συμβάσεων που ανταποκρίνονται στους κοινοτικούς κανόνες,

iv) καλύτερη εκμετάλλευση του δυναμικού των παραγόμενων οπωροκηπευτικών,

v) παροχή πληροφοριών και διεξαγωγή των ερευνών που είναι αναγκαίες για τον προσανατολισμό της παραγωγής προς προϊόντα που ανταποκρίνονται περισσότερο στις ανάγκες της αγοράς και στις προτιμήσεις και προσδοκίες των καταναλωτών, ιδίως όσον αφορά την ποιότητα των προϊόντων και την προστασία του περιβάλλοντος,

vi) αναζήτηση μεθόδων περιορισμού της χρήσης προϊόντων φυτοπροστασίας και άλλων εισροών και διασφάλιση της ποιότητας των προϊόντων καθώς και της προστασίας του εδάφους και των υδάτων,

vii) ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων,

viii) αξιοποίηση του δυναμικού και προστασία της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων,

ix) προώθηση μεθόδων ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών για το περιβάλλον,

x) θέσπιση, όσον αφορά τους κανόνες παραγωγής και εμπορίας που παρατίθενται στα σημεία 2 και 3 του παραρτήματος I, κανόνων αυστηρότερων από εκείνους που προβλέπει η κοινοτική ή η εθνική νομοθεσία·

δ) έχουν αναγνωριστεί από το οικείο κράτος μέλος υπό τους όρους του αναφέρονται στο άρθρο 17.

Άρθρο 17 Αναγνώριση

1. Εάν το επιτρέπουν οι δομές του κράτους μέλους, τα κράτη μέλη δύνανται να αναγνωρίζουν ως διεπαγγελματικές τις οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες στο έδαφός τους και υποβάλλουν σχετική αίτηση, υπό τον όρο ότι:

α) ασκούν τις δραστηριότητές τους σε μία ή περισσότερες περιφέρειες της επικράτειάς τους·

β) αντιπροσωπεύουν σημαντικό μερίδιο της παραγωγής, της εμπορίας ή της μεταποίησης οπωροκηπευτικών και μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά στην ή στις εν λόγω περιφέρειες και, στην περίπτωση που αφορούν περισσότερες περιφέρειες, διαθέτουν αποδεδειγμένα μια στοιχειώδη αντιπροσωπευτικότητα για κάθε έναν από τους κλάδους που συγκεντρώνουν, σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες·

γ) αναλαμβάνουν μία ή περισσότερες από τις δράσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 16 στοιχείο γ)·

δ) δεν δραστηριοποιούνται οι ίδιες στην παραγωγή, μεταποίηση ή εμπορία οπωροκηπευτικών ή μεταποιημένων προϊόντων με βάση τα οπωροκηπευτικά·

ε) δεν ασκούν καμία από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 3.

2. Πριν από την αναγνώριση, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις που έχουν υποβάλει αίτηση αναγνώρισης μαζί με κάθε χρήσιμη πληροφορία σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητά τους και τις δραστηριότητες που ασκούν καθώς και όλα τα άλλα αναγκαία για την αξιολόγηση στοιχεία.

Η Επιτροπή μπορεί να αντιταχθεί στην αναγνώριση εντός δύο μηνών από την ημερομηνία κοινοποίησης.

3. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν σχετικά με τη χορήγηση της αναγνώρισης εντός τριών μηνών από την κατάθεση της αίτησης, η οποία πρέπει να συνοδεύεται από όλα τα σχετικά δικαιολογητικά·

β) διεξάγουν σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχους όσον αφορά την τήρηση εκ μέρους των οργανώσεων παραγωγών των όρων της αναγνώρισης, επιβάλλουν, σε περίπτωση μη τήρησης των όρων αυτών, τις κυρώσεις που προβλέπονται για τις εν λόγω οργανώσεις και αποφασίζουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη, να ανακαλέσουν την αναγνώρισή τους·

γ) ανακαλούν την αναγνώριση εάν:

i) δεν πληρούνται πλέον οι όροι αναγνώρισης που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο·

ii) η διεπαγγελματική οργάνωση παραβαίνει κάποια από τις απαγορεύσεις του άρθρου 18 παράγραφος 3, ανεξάρτητα από τις ποινικές διώξεις που ασκούνται κατ' εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας·

iii) η διεπαγγελματική οργάνωση δεν τηρεί την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 18 παράγραφος 2·

δ) κοινοποιούν, εντός δύο μηνών, στην Επιτροπή κάθε απόφαση έγκρισης, απόρριψης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

4. Οι όροι και η συχνότητα με την οποία τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες των διεπαγγελματικών οργανώσεων θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Η Επιτροπή δύναται, μετά τη διενέργεια ελέγχων, να ζητήσει από κράτος μέλος την ανάκληση της αναγνώρισης.

5. Η αναγνώριση ισοδυναμεί με άδεια ανάληψης των δράσεων που αναφέρονται στο άρθρο 16 στοιχείο γ), υπό τους όρους του παρόντος κανονισμού.

6. Η Επιτροπή φροντίζει για τη δημοσιοποίηση, με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον ενδεδειγμένο, καταλόγου με τις αναγνωρισμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις, αναφέροντας τον οικονομικό τομέα ή την περιφέρεια των δραστηριοτήτων τους και τις δραστηριότητες που ασκούν κατά την έννοια του άρθρου 19. Οι ανακλήσεις αναγνώρισης δημοσιοποιούνται επίσης.

Κεφάλαιο ΙΙ Κανόνες ανταγωνισμού

Άρθρο 18 Εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού

1. Κατά παρέκκλιση του άρθρ ου 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006)[19], το άρθρο 81 παράγραφος 1 της Συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων, οι οποίες αποβλέπουν στην υλοποίηση των δράσεων που απαριθμούνται στο άρθρο 16 στοιχείο γ) του παρόντος κανονισμού.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται μόνον εφόσον:

α) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή·

β) εντός δύο μηνών από την κοινοποίηση όλων των αναγκαίων για την αξιολόγηση στοιχείων η Επιτροπή δεν έχει κηρύξει τις εν λόγω συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές ασυμβίβαστες προς την κοινοτική νομοθεσία.

Οι εν λόγω συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές μπορούν να τεθούν σε εφαρμογή μόνο μετά την παρέλευση της προθεσμίας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο β).

3. Σε κάθε περίπτωση, κηρύσσονται αντίθετες προς την κοινοτική νομοθεσία οι ακόλουθες συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές:

α) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να οδηγήσουν σε οποιασδήποτε μορφής κατακερματισμό της κοινοτικής αγοράς·

β) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να επηρεάσουν την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς·

γ) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να προκαλέσουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού οι οποίες δεν είναι απαραίτητες για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής που επιδιώκονται μέσω της διεπαγγελματικής δράσης·

δ) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που περιλαμβάνουν τον καθορισμό τιμών, με την επιφύλαξη των μέτρων που λαμβάνονται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στο πλαίσιο της εφαρμογής ειδικών διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας,

ε) οι συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές που ενδέχεται να οδηγήσουν στην εισαγωγή διακρίσεων ή να καταργήσουν τον ανταγωνισμό για σημαντικό μέρος των εν λόγω προϊόντων.

4. Εάν, μετά την παρέλευση της προθεσμίας των δύο μηνών που αναφέρεται στην παράγραφο 2 πρώτο εδάφιο στοιχείο β), η Επιτροπή διαπιστώσει ότι δεν τηρούνται οι όροι εφαρμογής της παραγράφου 1, λαμβάνει απόφαση στην οποία αναφέρεται ότι το άρθρο 81 παράγραφος 1 της Συνθήκης εφαρμόζεται για τη συγκεκριμένη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική.

Η εν λόγω απόφαση της Επιτροπής δεν εφαρμόζεται πριν από την ημερομηνία κοινοποίησής της στη σχετική διεπαγγελματική οργάνωση, εκτός αν η τελευταία έχει δώσει ανακριβείς πληροφορίες ή έχει κάνει κατάχρηση της εξαίρεσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

5. Στην περίπτωση πολυετών συμφωνιών, η εκ των προτέρων κοινοποίηση για το πρώτο έτος ισχύει και για τα επόμενα έτη της συμφωνίας. Ωστόσο, στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, να προβεί σε διαπίστωση του ασυμβίβαστου χαρακτήρα της.

Κεφάλαιο ΙΙΙ Επέκταση των κανόνων

Άρθρο 19 Επέκταση των κανόνων

1. Όταν μια διεπαγγελματική οργάνωση που αναπτύσσει δραστηριότητες σε συγκεκριμένη περιφέρεια ή συγκεκριμένες περιφέρειες κράτους μέλους θεωρείται, για ένα συγκεκριμένο προϊόν, αντιπροσωπευτική της παραγωγής, της εμπορίας ή της μεταποίησης του προϊόντος αυτού, το οικείο κράτος μέλος μπορεί, μετά από αίτηση της οργάνωσης αυτής, να καταστήσει δεσμευτικές, για μία περιορισμένη χρονική περίοδο και για τ ους μεμονωμένους ή μη οικονομικούς φορείς που αναπτύσσουν δραστηριότητες στη σχετική περιφέρεια ή στις σχετικές περιφέρειες και δεν ανήκουν στην οργάνωση αυτή, ορισμένες αποφάσεις, συμφωνίες ή εναρμονισμένες πρακτικές που συνάπτονται στο πλαίσιο της οργάνωσης αυτής.

2. Μια διεπαγγελματική οργάνωση θεωρείται αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής ή της εμπορίας ή της μεταποίησης του ή των συγκεκριμένων προϊόντων στην ή τις οικείες περιφέρειες ενός κράτους μέλους. Όταν η αίτηση επέκτασης των κανόνων καλύπτει περισσότερες από μία περιφέρειες, η διεπαγγελματική οργάνωση πρέπει να αποδεικνύει στοιχειώδη αντιπροσωπευτικότητα για κάθε έναν από τους συγκεντρωμένους κλάδους, σε καθεμία από τις καλυπτόμενες περιφέρειες.

3. Οι κανόνες για τους οποίους μπορεί να ζητηθεί επέκταση σε άλλους οικονομικούς φορείς:

α) πρέπει να αφορούν ένα από τα ακόλουθα θέματα:

i) παροχή πληροφοριών όσον αφορά την παραγωγή και την αγορά,

ii) εφαρμογή αυστηρότερων κανόνων όσον αφορά την παραγωγή σε σχέση με εκείνους που προβλέπει η κοινοτική ή η εθνική νομοθεσία,

iii) κατάρτιση τυποποιημένων συμβάσεων σύμφωνων με την κοινοτική νομοθεσία,

iv) κανόνες εμπορίας,

v) κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος,

vi) ενέργειες για την προώθηση και την αξιοποίηση της παραγωγής,

vii) μέτρα προστασίας της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, των σημάτων ποιότητας και των γεωγραφικών ενδείξεων·

β) πρέπει να εφαρμόζονται επί μία τουλάχιστον περίοδο εμπορίας·

γ) μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί μόνο για τρεις περιόδους εμπορίας κατ’ ανώτατο όριο·

δ) δεν πρέπει να θίγουν τους λοιπούς οικονομικούς φορείς στο κράτος μέλος ή την Κοινότητα.

Οι κανόνες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο α) σημεία ii), iv) και v) πρέπει να είναι εκείνοι του παραρτήματος I. Οι κανόνες που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημείο ii) δεν εφαρμόζονται στα προϊόντα που παράγονται εκτός της συγκεκριμένης περιφέρειας ή των συγκεκριμένων περιφερειών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 20 Κοινοποίηση και κατάργηση

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή τους κανόνες που κατέστησαν δεσμευτικούς για το σύνολο των επιχειρήσεων συγκεκριμένης περιφέρειας ή συγκεκριμένων περιφερειών κατ’ εφαρμογή του άρθρου 19 παράγραφος 1. Η Επιτροπή φροντίζει για τη δημοσιοποίηση των κανόνων αυτών με τον τρόπο που κρίνει ως τον πλέον ενδεδειγμένο.

2. Πριν από τη δημοσιοποίηση των κανόνων, η Επιτροπή ενημερώνει την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 για κάθε κοινοποίηση επέκτασης διεπαγγελματικών συμφωνιών.

Η Επιτροπή αποφασίζει ότι το κράτος μέλος οφείλει να ανακαλέσει την επέκταση κανόνων την οποία αποφάσισε, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2.

Άρθρο 21 Χρηματικές εισφορές από μη μέλη

Στην περίπτωση επέκτασης των κανόνων για ένα ή περισσότερα προϊόντα και όταν μία ή περισσότερες από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 19 παράγραφος 3 στοιχείο α) ασκούνται από αναγνωρισμένη διεπαγγελματική οργάνωση και παρουσιάζουν γενικό οικονομικό ενδιαφέρον για τα πρόσωπα των οποίων οι δραστηριότητες είναι συναφείς προς ένα ή περισσότερα από τα εν λόγω προϊόντα, το κράτος μέλος το οποίο χορήγησε την αναγνώριση μπορεί να αποφασίσει ότι τα άτομα ή οι ομάδες που δεν είναι μέλη της διεπαγγελματικής οργάνωσης αλλά επωφελούνται από τις εν λόγω δραστηριότητες, οφείλουν στην οργάνωση το σύνολο ή μέρος των εισφορών που καταβάλλουν τα μέλη, εφόσον οι εισφορές αυτές προορίζονται για την κάλυψη των δαπανών που απορρέουν άμεσα από την άσκηση των εν λόγω δραστηριοτήτων.

ΤΙΤΛΟΣ VΣυναλλαγές με τρίτες χώρες

Κεφάλαιο Ι Γενικές διατάξεις

Άρθρο 22 Γενικές αρχές

Εφόσον ο παρών κανονισμός ή οι διατάξεις που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή του δεν ορίζουν το αντίθετο, απαγορεύονται κατά τις συναλλαγές με τρίτες χώρες:

α) η επιβολή οποιασδήποτε επιβάρυνσης αποτελέσματος ισοδυνάμου με δασμό·

β) η εφαρμογή οποιουδήποτε ποσοτικού περιορισμού ή μέτρου ισοδυνάμου αποτελέσματος.

Άρθρο 23 Συνδυασμένη ονοματολογία

Οι γενικοί κανόνες για την ερμηνεία της Συνδυασμένης Ονοματολογίας και οι ειδικοί κανόνες για την εφαρμογή της ισχύουν για τη δασμολογική κατάταξη των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα τίτλο. Η δασμολογική ονοματολογία που προκύπτει από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού περιλαμβάνεται στο Κοινό Δασμολόγιο.

Κεφάλαιο ΙΙΕισαγωγές

Τμήμα Ι Πιστοποιητικά εισαγωγής

Άρθρο 24 Συστήματα προαιρετικής έκδοσης πιστοποιητικών εισαγωγής

Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι για την εισαγωγή στην Κοινότητα ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής.

Άρθρο 25 Έκδοση των πιστοποιητικών

Τα πιστοποιητικά εισαγωγής εκδίδονται από τα κράτη μέλη για κάθε ενδιαφερόμενο που υποβάλλει σχετική αίτηση, ανεξάρτητα από τον τόπο εγκατάστασής του στην Κοινότητα, εκτός εάν προβλέπεται άλλως σε κανονισμό του Συμβουλίου ή συμφωνία που έχει συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 133 ή το άρθρο 300 της Συνθήκης και με την επιφύλαξη των μέτρων που λαμβάνονται για την εφαρμογή του τμήματος ΙΙΙ.

Άρθρο 26 Ισχύς

Τα πιστοποιητικά εισαγωγής ισχύουν σε ολόκληρη την Κοινότητα.

Άρθρο 27 Εγγύηση

1. Για την έκδοση των πιστοποιητικών αυτών απαιτείται η κατάθεση εγγύησης προκειμένου να εξασφαλιστεί η εισαγωγή των προϊόντων κατά τη διάρκεια της ισχύος του πιστοποιητικού.

2. Πλην περιπτώσεων ανωτέρας βίας, η εγγύηση καταπίπτει εν όλω ή εν μέρει, αν η εισαγωγή δεν πραγματοποιηθεί ή πραγματοποιηθεί μόνο εν μέρει κατά τη διάρκεια της ισχύος του πιστοποιητικού.

Άρθρο 28 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος τίτλου, περιλαμβανομένης της διάρκειας ισχύος των πιστοποιητικών, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Τμήμα II Εισαγωγικοί δασμοί και σύστημα τιμής εισόδου

Άρθρο 29 Εισαγωγικοί δασμοί

Εφόσον το παρόν τμήμα δεν ορίζει άλλως, οι συντελεστές εισαγωγικών δασμών του κοινού δασμολογίου εφαρμόζονται στα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 30 Σύστημα τιμής εισόδου

1. Εάν η εφαρμογή των δασμών του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από την τιμή εισόδου της εισαγόμενης παρτίδας, το αληθές της τιμής αυτής ελέγχεται με τη βοήθεια μιας κατ’ αποκοπή αξίας κατά την εισαγωγή, η οποία υπολογίζεται από την Επιτροπή, ανά προϊόν και καταγωγή, βάσει του σταθμισμένου μέσου όρου των τιμών των σχετικών προϊόντων στις αντιπροσωπευτικές αγορές εισαγωγής των κρατών μελών ή, ενδεχομένως, σε άλλες αγορές.

Ωστόσο, με τη διαδικασία του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 μπορούν να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις για την επαλήθευση της τιμής εισόδου των εισαγόμενων προϊόντων που προορίζονται κυρίως για μεταποίηση.

2. Εάν η δηλωθείσα τιμή εισόδου της σχετικής παρτίδας είναι ανώτερη από την κατ' αποκοπή αξία κατά την εισαγωγή, προσαυξημένη κατά ένα όριο καθοριζόμενο σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, το οποίο δεν μπορεί να υπερβαίνει την κατ' αποκοπήν αξία κατά περισσότερο από 10%, απαιτείται η σύσταση εγγύησης ίσης προς τους εισαγωγικούς δασμούς, η οποία προσδιορίζεται βάσει της κατ' αποκοπήν αξίας κατά την εισαγωγή.

3. Εάν η τιμή εισόδου της σχετικής παρτίδας δεν έχει δηλωθεί κατά τον εκτελωνισμό, η εφαρμογή των δασμών του κοινού δασμολογίου εξαρτάται από την κατ' αποκοπήν αξία κατά την εισαγωγή ή από την εφαρμογή των σχετικών διατάξεων της τελωνειακής νομοθεσίας, υπό όρους που θα καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

4. Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής των παραγράφων 1, 2 και 3 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Άρθρο 31 Πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί

1. Επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός στις εισαγωγές που πραγματοποιούνται με τον δασμολογικό συντελεστή που προβλέπεται στα άρθρα 29 και 30 ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, με στόχο την πρόληψη ή την εξουδετέρωση των δυσμενών επιπτώσεων στην κοινοτική αγορά, οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από τις εισαγωγές αυτές, εάν:

α) οι εισαγωγές πραγματοποιούνται σε τιμή κατώτερη από το επίπεδο που κοινοποιείται από την Κοινότητα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου («τιμή ενεργοποίησης»)·ή

β) ο όγκος των εισαγωγών για κάθε έτος υπερβαίνει ορισμένο επίπεδο («όγκος ενεργοποίησης»).

Ο όγκος ενεργοποίησης βασίζεται στις ευκαιρίες πρόσβασης στην αγορά, οι οποίες ορίζονται ως ποσοστό εισαγωγών επί της αντίστοιχης εγχώριας κατανάλωσης κατά τα τρία προηγούμενα έτη.

2. Δεν επιβάλλεται πρόσθετος εισαγωγικός δασμός εάν δεν θεωρείται πιθανόν ότι οι εισαγωγές θα διαταράξουν την αγορά της Κοινότητας ή εάν οι επιπτώσεις θα ήσαν δυσανάλογες προς τον επιδιωκόμενο στόχο.

3. Για την εφαρμογή της παραγράφου 1 στοιχείο α), οι τιμές εισαγωγής καθορίζονται με βάση τις τιμές εισαγωγής cif του συγκεκριμένου φορτίου.

Οι τιμές εισαγωγής cif επαληθεύονται βάσει των αντιπροσωπευτικών τιμών για το συγκεκριμένο προϊόν στη διεθνή αγορά ή στην κοινοτική αγορά εισαγωγής του εν λόγω προϊόντος.

4. Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής των παραγράφων 1, 2 και 3 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96. Οι κανόνες αυτοί ορίζουν ιδίως:

α) τα προϊόντα στα οποία εφαρμόζονται πρόσθετοι εισαγωγικοί δασμοί·

β) τα λοιπά κριτήρια που είναι αναγκαία για να διασφαλιστεί η εφαρμογή της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.

Τμήμα IIIΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΩΝ

Άρθρο 32 Δασμολογικές ποσοστώσεις

1. Το άνοιγμα και η διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων για την εισαγωγή προϊόντων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, οι οποίες απορρέουν από συμφωνίες που συνήφθησαν σύμφωνα με το άρθρο 300 της Συνθήκης ή από οιαδήποτε άλλη πράξη του Συμβουλίου, πραγματοποιούνται από την Επιτροπή, σύμφωνα με τους λεπτομερείς κανόνες που θεσπίζονται βάσει της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

2. Η διαχείριση των δασμολογικών ποσοστώσεων γίνεται με τρόπο ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε διάκριση μεταξύ των ενδιαφερομένων οικονομικών φορέων, με την εφαρμογή μίας από τις ακόλουθες μεθόδους ή συνδυασμού αυτών ή άλλης κατάλληλης μεθόδου:

α) μεθόδου βασιζόμενης στη χρονολογική σειρά υποβολής των αιτήσεων (αρχή της «κατά προτεραιότητα εξυπηρέτησης»)·

β) μεθόδου κατανομής κατ’ αναλογία των ποσοτήτων που ζητήθηκαν κατά την κατάθεση των αιτήσεων (μέθοδος της «ταυτόχρονης εξέτασης»)·

γ) μεθόδου βασιζόμενης στη συνεκτίμηση των παραδοσιακών εμπορικών ροών (μέθοδος των «παλαιών και νέων πελατών»).

3. Οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι διαχείρισης δίνουν τη δέουσα βαρύτητα, κατά περίπτωση, στις ανάγκες εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και στην ανάγκη διασφάλισης της ισορροπίας της.

Άρθρο 33 Άνοιγμα δασμολογικών ποσοστώσεων

Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96, προβλέπει το άνοιγμα των ετήσιων δασμολογικών ποσοστώσεων, εάν χρειάζεται με την κατάλληλη κλιμάκωση στη διάρκεια του έτους, και καθορίζει την εφαρμοστέα μέθοδο διαχείρισης.

Λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος θεσπίζονται σύμφωνα με την ίδια διαδικασία, ιδίως όσον αφορά:

α) εγγυήσεις ως προς τη φύση, την προέλευση και την καταγωγή του προϊόντος·

β) αναγνώριση του εγγράφου που χρησιμοποιείται για την επαλήθευση της ύπαρξης των εγγυήσεων που αναφέρονται στο στοιχείο α)·

γ) τους όρους υπό τους οποίους εκδίδονται τα πιστοποιητικά εισαγωγής και τη διάρκεια της ισχύος τους.

Τμήμα IVΜέτρα διασφάλισης και αναστολή του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή

Άρθρο 34 Μέτρα διασφάλισης

Πλην παρεκκλίσεων προβλεπόμενων στον παρόντα κανονισμό, άλλες πράξεις του Συμβουλίου ή συμφωνίες που έχουν συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 300 της Συνθήκης, η Επιτροπή μπορεί να λάβει μέτρα διασφάλισης κατά των εισαγωγών στην Κοινότητα, σύμφωνα με τις διατάξεις των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 519/94 [20] και (ΕΚ) αριθ. 3285/94 του Συμβουλίου[21].

Άρθρο 35 Αναστολή του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή

Εφόσον απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης των αγορών, η προσφυγή στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή για τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού μπορεί να απαγορευθεί εν όλω ή εν μέρει σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Κεφάλαιο ΙΙΙ Εξαγωγές

Τμήμα Ι Πιστοποιητικά εξαγωγής

Άρθρο 36 Συστήματα προαιρετικής έκδοσης πιστοποιητικών εξαγωγής

1. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει ότι για την εξαγωγή από την Κοινότητα ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού απαιτείται η προσκόμιση πιστοποιητικού εξαγωγής.

2. Τα άρθρα 25, 26 και 27 εφαρμόζονται κατ' αναλογία.

3. Λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2, περιλαμβανομένης της διάρκειας ισχύος των πιστοποιητικών, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Τμήμα IIΑναστολή του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή

Άρθρο 37 Αναστολή του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή

Στο βαθμό που απαιτείται για την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης των αγορών, η προσφυγή στο καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεισαγωγή για τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού μπορεί να απαγορεύεται, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

ΤΙΤΛΟΣ VIΔιατάξεις περί εφαρμογής, τροποποίησης και τελικές διατάξεις

Κεφάλαιο Ι Διατάξεις εφαρμογής

Άρθρο 38 Λεπτομερείς κανόνες

Για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού μπορούν να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Οι εν λόγω κανόνες είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του τίτλου ΙΙ, και ιδίως:

i) τα πρότυπα εμπορίας που αναφέρονται στο άρθρο 2·

ii) κανόνες σχετικά με το κατά πόσο τα προϊόντα για τα οποία έχουν θεσπιστεί πρότυπα μπορούν να διατίθενται στην αγορά της Κοινότητας μόνο σύμφωνα με τα εν λόγω πρότυπα·

iii) κανόνες για παρεκκλίσεις από τα πρότυπα·

iv) κανόνες για την παρουσίαση των ενδείξεων που απαιτούνται από τα πρότυπα·

v) κανόνες για την εφαρμογή των προτύπων στα προϊόντα που εισάγονται στην Κοινότητα και στα προϊόντα που εξάγονται από την Κοινότητα·

β) κανόνες για την εφαρμογή του τίτλου ΙΙΙ, οι οποίοι περιλαμβάνουν:

i) τους όρους υπό τους οποίους οι οργανώσεις παραγωγών μπορούν να αναθέτουν αρμοδιότητές τους σε θυγατρικές,

ii) το βαθμό και τις σχετικές λεπτομέρειες χρηματοδότησης των μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 6 και στο άρθρο 10 παράγραφος 1,

γ) κανόνες για την εφαρμογή του τίτλου IV,

δ) τους κανόνες σχετικά με τους διοικητικούς και φυσικούς ελέγχους που πρέπει να διενεργούν τα κράτη μέλη όσον αφορά την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·

ε) ένα σύστημα επιβολής κυρώσεων στις περιπτώσεις που διαπιστώνεται παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Οι κυρώσεις κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, τον διαρκή χαρακτήρα και την επανάληψη της παράβασης που διαπιστώνεται·

στ) τους κανόνες που αφορούν την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών·

ζ) τους κανόνες για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τους ελέγχους που διενεργήθηκαν και τα αποτελέσματά τους·

η) τους κανόνες για την εφαρμογή των διατάξεων του τίτλου V, περιλαμβανομένων των μέτρων που αναφέρονται ρητώς στον εν λόγω τίτλο.

i) τα απαιτούμενα μέτρα για τη διευκόλυνση της μετάβασης από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 2200/96, (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και (ΕΚ) αριθ. 2202/96 σε εκείνες του παρόντος κανονισμού.

Κεφάλαιο ΙΙΤροποποιήσεις, κατάργηση και τελικές διατάξεις

Άρθρο 39 Κρατικές ενισχύσεις

Τα άρθρα 87, 88 και 89 της Συνθήκης εφαρμόζονται στην παραγωγή και στην εμπορία πατατών, νωπών ή διατηρημένων με απλή ψύξη, του κωδικού ΣΟ 0701.

Άρθρο 40 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2200/96 τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 1 παράγραφος 2, ο πίνακας αντικαθίσταται από τον ακόλουθο πίνακα:

«Κωδικός ΣΟ | Περιγραφή |

0702 00 00 | Ντομάτες νωπές ή διατηρημένες με απλή ψύξη |

0703 | Κρεμμύδια, ασκαλώνια, σκόρδα, πράσα και άλλα παρόμοια λαχανικά, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

0704 | Κράμβες, κουνουπίδια, κράμβες σγουρές, γογγυλοκράμβες και παρόμοια βρώσιμα προϊόντα του γένους Brassica, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

0705 | Μαρούλια (lactuca sativa) και ραδίκια (Cichorium spp.), νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

0706 | Καρότα, γογγύλια, κοκκινογούλια για σαλάτα, λαγόχορτο (σκουλί), ραπανοσέλινα, ραπάνια και παρόμοιες βρώσιμες ρίζες, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

0707 00 | Αγγούρια και αγγουράκια, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

0708 | Λαχανικά λοβοφόρα, με ή χωρίς λοβό, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

ex 0709 | Άλλα λαχανικά, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη, με εξαίρεση τα λαχανικά των διακρίσεων 0709 60 91, 0709 60 95, 0709 60 99, 0709 90 31, 0709 90 39 και 0709 90 60 |

ex 0802 | Άλλοι καρποί με κέλυφος, νωποί ή ξηροί, έστω και χωρίς το κέλυφος ή τη φλούδα τους, με εξαίρεση τα καρύδια του arec (ή του bétel) και τα καρύδια του kola που υπάγονται στη διάκριση 0802 90 20 |

0803 00 11 | Μπανάνες νωπές του είδους των Αντιλλών |

ex 08030090 | Μπανάνες ξερές του είδους των Αντιλλών |

0804 20 10 | Σύκα νωπά |

0804 30 00 | Ανανάδες |

0804 40 00 | Αχλάδια των ποικιλιών avocats |

0804 50 00 | Αχλάδια της ποικιλίας goyaves, μάγγες και μαγγούστες |

0805 | Εσπεριδοειδή, νωπά ή ξερά |

0806 10 10 | Σταφύλια νωπά επιτραπέζια |

0807 | Πεπόνια (στα οποία περιλαμβάνονται και τα καρπούζια) και καρποί παπαίας, νωπά |

0808 | Μήλα, αχλάδια και κυδώνια, νωπά |

0809 | Βερίκοκα, κεράσια, ροδάκινα (στα οποία περιλαμβάνονται και τα brugnons και νεκταρίνια), δαμάσκηνα και αγριοδαμάσκηνα, νωπά |

0810 | Άλλοι νωποί καρποί και φρούτα, νωπά |

0813 50 31 0813 50 39 | Μείγματα αποξηραμένων καρπών ή φρούτων, ή καρπών με κέλυφος των κωδικών ΣΟ 0801 και 0802 |

ex 0910 99 | Θυμάρι, νωπό ή διατηρημένο με απλή ψύξη |

ex 12 11 90 85 | Βασιλικός, μελισσόχορτο, μέντα, origanum vulgare (ρίγανη / μαντζουράνα η κοινή), δεντρολίβανο, φασκόμηλο, νωπά ή διατηρημένα με απλή ψύξη |

1212 99 30 | Σπέρματα χαρουπιών» |

2) Οι τίτλοι I, II, III, IV, V και VI απαλείφονται.

3) Το άρθρο 44 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 44

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις πληροφορίες είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. […]* του Συμβουλίου ή για την παρακολούθηση και ανάλυση της αγοράς και για τη συμμόρφωση με τις διεθνείς υποχρεώσεις που αφορούν τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω κανονισμών.

* ΕΕ L [This Regulation, number to be inserted by OPOCE on publication].»

4) Το άρθρο 46 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 46

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή διαχείρισης οπωροκηπευτικών (στο εξής καλούμενη "η επιτροπή").

2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε ένα μήνα.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.»

5) Το άρθρο 47 διαγράφεται.

6) Το άρθρο 48 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 48

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2.

Οι εν λόγω κανόνες είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν κανόνες για τον καθορισμό των πληροφοριών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του άρθρου 44, καθώς και σχετικά με τη μορφή, το περιεχόμενο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες και τους λεπτομερείς κανόνες σύμφωνα με τους οποίους τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής ή διαβιβάζονται σε αυτήν οι πληροφορίες και τα έγγραφα.»

7) Τα άρθρα 49, 50 και 51 διαγράφονται.

8) Το άρθρο 52 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 52

Οι δαπάνες που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. […] θεωρούνται μέτρα παρέμβασης για τη ρύθμιση των αγορών γεωργικών προϊόντων όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005* του Συμβουλίου.

* ΕΕ L 209 της 11.8.2005, σ. 1.»

9) Τα άρθρα 55, 56 και 57 διαγράφονται.

10) Τα παραρτήματα I έως V καταργούνται.

Άρθρο 41 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2201/96 τροποποιείται ως εξής:

1) Οι τίτλοι Ι και ΙΙ καταργούνται.

2) Τα άρθρα 24 και 25 διαγράφονται.

3) Τα άρθρα 26 και 27 αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 26

Οι λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96.

Οι εν λόγω κανόνες είναι δυνατόν να περιλαμβάνουν κανόνες για τον καθορισμό των πληροφοριών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του άρθρου 27, καθώς και σχετικά με τη μορφή, το περιεχόμενο, τη συχνότητα και τις προθεσμίες και τους λεπτομερείς κανόνες σύμφωνα με τους οποίους τίθενται στη διάθεση της Επιτροπής ή διαβιβάζονται σε αυτήν οι πληροφορίες και τα έγγραφα.

Άρθρο 27

Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ανταλλάσσουν μεταξύ τους όλες τις πληροφορίες είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. […]* του Συμβουλίου ή για την παρακολούθηση και ανάλυση της αγοράς και για τη συμμόρφωση με τις διεθνείς υποχρεώσεις που αφορούν τα προϊόντα που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των εν λόγω κανονισμών.

* ΕΕ L [This Regulation, number to be inserted by OPOCE on publication].»

4) Τα άρθρα 29 έως 32 διαγράφονται.

5) Τα παραρτήματα Ι, ΙΙ και ΙΙΙ καταργούνται.

Άρθρο 42 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2826/2000

Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 2826/2000 τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 5 παράγραφος 3, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

"Όσον αφορά την προώθηση των νωπών οπωροκηπευτικών, κύρια ομάδα στόχος είναι τα παιδιά ηλικίας κάτω των 18 ετών."

2) Στο άρθρο 9 παράγραφος 2, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

"Το ποσοστό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ανέρχεται σε 60% στην περίπτωση της προώθησης οπωροκηπευτικών που προορίζονται για κατανάλωση μόνο από παιδιά και εφήβους κάτω των 18 ετών."

Άρθρο 43 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 33 παράγραφος 1, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

“α) τους έχει χορηγηθεί ενίσχυση κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς που αναφέρεται στο άρθρο 38, στο πλαίσιο τουλάχιστον ενός από τα καθεστώτα στήριξης που αναφέρονται στο παράρτημα VI ή, στην περίπτωση του ελαιολάδου, κατά τη διάρκεια των περιόδων εμπορίας που αναφέρονται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο ή, στην περίπτωση των ζαχαρότευτλων, του ζαχαροκάλαμου και του κιχωρίου, αν έχουν επωφεληθεί από τη στήριξη της αγοράς κατά τη διάρκεια της αντιπροσωπευτικής περιόδου που αναφέρεται στο σημείο ΙΑ του παραρτήματος VII ή, στην περίπτωση των μπανανών, αν έχουν λάβει αντιστάθμιση για την απώλεια εισοδήματος κατά τη διάρκεια της αντιπροσωπευτικής περιόδου που αναφέρεται στο σημείο ΙΒ του παραρτήματος VII ή, στην περίπτωση των οπωροκηπευτικών, αν ήταν παραγωγοί οπωροκηπευτικών κατά τη διάρκεια της αντιπροσωπευτικής περιόδου που προβλέπεται στα κράτη μέλη για τα εν λόγω προϊόντα σύμφωνα με το σημείο ΙΓ του παραρτήματος VII·”

2) Στο άρθρο 37 παράγραφος 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

“Όσον αφορά τα οπωροκηπευτικά το ποσό αναφοράς υπολογίζεται και προσαρμόζεται σύμφωνα με το σημείο ΙΓ του παραρτήματος VII”.

3) Στο άρθρο 40, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: “2.

“2. Εάν ολόκληρη η περίοδος αναφοράς επηρεάστηκε από την περίπτωση ανωτέρας βίας ή από εξαιρετικές περιστάσεις, το κράτος μέλος υπολογίζει το ποσό αναφοράς με βάση την περίοδο 1997 ως 1999.

Στην περίπτωση των ζαχαρότευτλων, του ζαχαροκάλαμου και του κιχωρίου, το ποσό αναφοράς υπολογίζεται βάσει της πλησιέστερης περιόδου εμπορίας πριν από τη αντιπροσωπευτική περίοδο που έχει επιλεγεί σύμφωνα με το σημείο ΙΑ του παραρτήματος VII. Στην περίπτωση των μπανανών, το ποσό αναφοράς υπολογίζεται βάσει της πλησιέστερης περιόδου εμπορίας πριν από τη αντιπροσωπευτική περίοδο που έχει επιλεγεί σύμφωνα με το σημείο ΙΒ του παραρτήματος VII. Στην περίπτωση των οπωροκηπευτικών, το ποσό αναφοράς υπολογίζεται βάσει της πλησιέστερης περιόδου εμπορίας πριν από τη αντιπροσωπευτική περίοδο που έχει επιλεγεί σύμφωνα με το σημείο ΙΓ του παραρτήματος VII. Στις περιπτώσεις αυτές, η παράγραφος 1 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών.”

4) Στο άρθρο 43 παράγραφος 2, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

“α) την περίπτωση των ενισχύσεων για άμυλο γεωμήλων, αποξηραμένες χορτονομές, σπόρους για σπορά, ελαιώνες και καπνό, οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα VII, τον αριθμό των εκταρίων για την παραγωγή των οποίων χορηγήθηκε ενίσχυση κατά την περίοδο αναφοράς, όπως υπολογίζεται στα σημεία B, Δ, ΣΤ, Η και Θ του παραρτήματος VII·

αα) στην περίπτωση των ζαχαρότευτλων, του ζαχαροκάλαμου και του κιχωρίου, τον αριθμό των εκταρίων, όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το σημείο 4 του στοιχείου ΙΑ του παραρτήματος VII·

αβ) στην περίπτωση των μπανανών, τον αριθμό των εκταρίων όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το σημείο ΙΒ του παραρτήματος VII·

αγ) στην περίπτωση των οπωροκηπευτικών, τον αριθμό των εκταρίων όπως υπολογίζεται σύμφωνα με το σημείο ΙΓ του παραρτήματος VII”.

5) Στο άρθρο 44 παράγραφος 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Ο όρος “επιλέξιμα εκτάρια” σημαίνει επίσης:

α) εκτάσεις φυτεμένες με λυκίσκο ή οι οποίες υπάγονται σε υποχρέωση προσωρινής παύσης της καλλιέργειας·

β) εκτάσεις φυτεμένες με ελαιόδεντρα·

γ) εκτάσεις φυτεμένες με μπανανόδεντρα·

δ) εκτάσεις με μόνιμες καλλιέργειες οπωροκηπευτικών.»

6) Το άρθρο 51 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

“Άρθρο 51 Γεωργική χρήση της γης

Οι γεωργοί μπορούν να χρησιμοποιούν τα αγροτεμάχια που δηλώνουν σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφο