ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

Ενίσχυση της ευθύνης της ΕΕ όσον αφορά τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης ενόψει της αξιολόγησης από ομότιμους της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας της ΕΕ

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 2

2. Η αναπτυξιακη χρηματοδότηση της ΕΕ στο παγκοσμιο πλαίσιο 2

3. Επιδόσεις της ΕΕ το 2010 4

3.1. Διάθεση περισσότερων πόρων για την ανάπτυξη και τις παγκόσμιες προκλήσεις 5

3.1.1. Ενίσχυση της κινητοποίησης εγχώριων πόρων για την ανάπτυξη 5

3.1.2. Η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος δωρητής, αλλά οι στόχοι του 2010 δεν επιτεύχθηκαν 5

3.1.3. Χρηματοδότηση της ΕΕ για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και τη βιοποικιλότητα 8

3.1.4. Πηγές και μηχανισμοί καινοτόμου χρηματοδότησης για την ανάπτυξη 8

3.1.5. Χρησιμοποίηση της ΕΑΒ για τη μόχλευση μεγαλύτερης συμμετοχής από μέρους του ιδιωτικού τομέα 9

3.1.6. Στήριξη του εμπορικού δυναμικού των αναπτυσσόμενων χωρών μέσω της «βοήθειας για το εμπόριο» 10

3.1.7. Ανάγκη πρόληψης μελλοντικών κρίσεων χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες 10

3.2. Αντίκτυπος της βοήθειας της ΕΕ 11

3.2.1. Καλύτερη χρήση της βοήθειας 11

3.2.2. Παγκόσμια χρηματοπιστωτική διακυβέρνηση, ενίσχυση της θέσης των αναπτυσσομένων χωρών 11

4. Συμπεράσματα 11

Εισαγωγή

Μετά τις παγκόσμιες κρίσεις και την επανεπιβεβαίωση της δέσμευσης που αναλήφθηκε πέρυσι για τη στήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών όσον αφορά την επίτευξη των Αναπτυξιακών Στόχων της Χιλιετίας (ΑΣΧ), η παρούσα ανακοίνωση και το έγγραφο εργασίας που τη συνοδεύει[1] αναλύουν τις επιδόσεις της ΕΕ και των κρατών μελών της όσον αφορά την εκπλήρωση των κοινών δεσμεύσεων για την κινητοποίηση τόσο των εγχώριων πόρων (φορολογική διακυβέρνηση) όσο και των διεθνών για την ανάπτυξη, την αύξηση της εμπορικής ικανότητας και των επενδύσεων, την επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια (ΕΑΒ), τις πηγές και τους μηχανισμούς καινοτόμου χρηματοδότησης, την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, το χρέος, τη χρηματοδότηση της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής και τη φωνή και την εκπροσώπηση των αναπτυσσόμενων χωρών σε διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Εξετάζουν την πρόοδο που σημειώθηκε, παρουσιάζοντας τους τομείς στους οποίους η ΕΕ είχε καλές επιδόσεις και εκείνους στους οποίους πρέπει να γίνουν μεγαλύτερες προσπάθειες. Επίσης εξετάζεται η πρόοδος όσον αφορά τη διαφάνεια και τη λογοδοσία στη διεθνή συνεργασία: για πρώτη φορά δημοσιεύονται οι απαντήσεις των κρατών μελών που ήταν σύμφωνα και της Επιτροπής στο ετήσιο ερωτηματολόγιο.

Η ανακοίνωση αυτή αποτελεί επίσης συνεισφορά στη διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών στην Κωνσταντινούπολη για τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες[2] και στο φόρουμ υψηλού επιπέδου IV του Busan για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας[3].

Στην ανακοίνωση ανακεφαλαιώνονται οι προτάσεις για τον τρόπο επίτευξης των κοινών στόχων της ΕΕ, εξετάζεται πώς μπορεί να καλυφθεί το εκτιμώμενο κενό των 50 δισεκατ. EUR μεταξύ του σημερινού επιπέδου ΕΑΒ και του στόχου για το 2015, και παρέχεται μια βάση για την έκθεση του Συμβουλίου προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενόψει της συζήτησης, στο πλαίσιο της ετήσιας αξιολόγησης από ομότιμους της ΕΑΒ, για τους τρόπους επίτευξης των στόχων της ΕΕ στον τομέα ΕΑΒ μέχρι το 2015[4].

Η αναπτυξιακη χρηματοδότηση της ΕΕ στο παγκοσμιο πλαίσιο

Η ΕΕ έχει διαδραματίσει καίριο ρόλο στις προσπάθειες για την προώθηση ενός υψηλότερου βιοτικού επιπέδου στις αναπτυσσόμενες χώρες. Όταν οι αρχηγοί των κρατών και κυβερνήσεων όλης της υφηλίου συναντήθηκαν το περασμένο φθινόπωρο στη Νέα Υόρκη στο πλαίσιο της Διάσκεψης Κορυφής του ΟΗΕ για τους ΑΣΧ, η ΕΕ προώθησε ενεργά την επίτευξη παγκόσμιας συναίνεσης για κοινή δράση. Η κινητοποίηση μεγαλύτερης αναπτυξιακής χρηματοδότησης από όλες τις διαθέσιμες πηγές έχει καθοριστική σημασία για την καταπολέμηση της φτώχειας. Ωστόσο, δεν αρκούν μόνο χρήματα για την ανάπτυξη. Οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν κατά κύριο λόγο την ευθύνη για τη δική τους ανάπτυξη και τη βελτίωση των πλαισίων πολιτικής και διακυβέρνησης. Εκτός από γενναιόδωρος δωρητής, η ΕΕ έχει αναπτύξει εκτενή σειρά δράσεων για τη στήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών στην προσπάθειά τους για διατηρήσιμη ανάπτυξη, ιδίως με τον σχεδιασμό πολιτικών βοήθειας με χώρες εταίρους, διασφαλίζοντας ότι η εσωτερικές πολιτικές της ΕΕ είναι συνεπείς με τους αναπτυξιακούς στόχους και βοηθώντας τις αναπτυσσόμενες χώρες να αντιμετωπίσουν τις παγκόσμιες προκλήσεις. Σε αντίθεση με τους περισσότερους δωρητές, η ΕΕ έχει θέσει ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους με βάση τους οποίους μπορεί να μετρηθεί η πρόοδος.

Οι δεσμεύσεις της ΕΕ στηρίζονται στην ατζέντα της παγκόσμιας αναπτυξιακής χρηματοδότησης[5], που καλύπτει διάφορες πηγές χρηματοδότησης, παρόλο που η ατζέντα αυτή δεν αντανακλά επαρκώς τις αλλαγές που επέρχονται στο παγκόσμιο σκηνικό όπως τους νέους επίσημους δωρητές και επενδυτές, τα φιλανθρωπικά ιδρύματα, τη συνεργασία Νότου-Νότου και τις δραστηριότητες του ιδιωτικού τομέα. Η ΕΑΒ είναι ο πιο γνωστός δείκτης που αντανακλά τη βούληση των επίσημων δωρητών και αποτελεί το κέντρο βάρους του παρόντος εγγράφου· ωστόσο δεν αποτελεί την μόνη πηγή πόρων που κινητοποιούνται για την ανάπτυξη.

Κατά την περίοδο 2004–2010, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της χορήγησαν το 57 % της καθαρής ΕΑΒ που διατέθηκε στις αναπτυσσόμενες χώρες από όλους τους δωρητές της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ και της ΕΕ και το 65 % της συνολικής αύξησης των 25,7 δισεκατ. EUR σε ΕΑΒ. Το 2010, η ΕΑΒ των δωρητών της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ και της ΕΕ ανήλθε σε 97,2 δισεκατ. EUR σε ονομαστικούς όρους. Η ΕΕ ως σύνολο παρέχει το 58% αυτής της βοήθειας. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της, που είναι ήδη οι μεγαλύτεροι δωρητές του κόσμου, υποσχέθηκαν να αυξήσουν τις δαπάνες ΕΑΒ σε 0,7 % του συνδυασμένου ακαθάριστου εθνικού εισοδήματός τους (ΑΕΕ) μέχρι το 2015. Αυτό θα προσθέσει άλλα 50 δισεκατ. EUR στο σημερινό ποσό των 53,8 δισεκατ. EUR .

Γραφική παράσταση: ΕΑΒ της ΕΕ και των κρατών μελών της και άλλων μελών της G8 εκτός της ΕΕ

[pic]

Πηγή: Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ Πίνακας 1

Εκτός από την ΕΑΒ, υπάρχουν και άλλες σημαντικές πηγές χρηματοδότησης που είναι διαθέσιμες για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Παραδείγματος χάρη, τα συνολικά εμβάσματα μεταναστών αναμένεται να φθάσουν σε περίπου 245 δισεκατ. EUR το 2010, ενώ οι χορηγήσεις από ιδιωτικές φιλανθρωπικές οργανώσεις κατά ορισμένους υπολογισμούς εκτιμάται να ανέλθουν σε περίπου 35 δισεκατ. EUR ετησίως[6]· οι συνολικές άμεσες ξένες επενδύσεις είναι περίπου ίσες με την ΕΑΒ και νέες οικονομικές δυνάμεις όπως η Βραζιλία, η Ρωσία, η Ινδία και η Κίνα διαθέτουν όλο και μεγαλύτερα ποσά για τη στήριξη των αναπτυσσόμενων χωρών. Ενώ οι πόροι αυτοί έχουν ιδιαίτερο χαρακτήρα και η διαχείρισή τους διαφέρει από εκείνη της ΕΑΒ, θα μπορούσαν, εάν ληφθούν από κοινού και αξιοποιηθούν για να συμπληρώσουν την ΕΑΒ, να συμβάλουν στην ενδυνάμωση της ανάπτυξης και στην αντιμετώπιση των παγκόσμιων προκλήσεων.

Επιδόσεις της ΕΕ το 2010

Στην παρούσα ανακοίνωση και στο έγγραφο που τη συνοδεύει παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο η ΕΕ και τα κράτη μέλη της ανταποκρίθηκαν στις διάφορες δεσμεύσεις τους. Εν γένει διαπιστώνεται ότι η ΕΕ ως σύνολο συνέχισε την πρόοδό της υλοποιώντας τις δεσμεύσεις της, παρόλο που η κατάσταση διαφέρει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ των επιμέρους θεμάτων και μεταξύ των κρατών μελών.

Διάθεση περισσότερων πόρων για την ανάπτυξη και τις παγκόσμιες προκλήσεις

Ενίσχυση της κινητοποίησης εγχώριων πόρων για την ανάπτυξη

Η δημιουργία περισσότερων εγχώριων πόρων θεωρείται ευρύτατα ως ο σημαντικότερος τρόπος για την επίτευξη διατηρήσιμης ανάπτυξης και την απεξάρτηση από την εξωτερική βοήθεια σε βάθος χρόνου. Οι κρατικοί προϋπολογισμοί των αναπτυσσόμενων χωρών είναι, με απόσταση, η σημαντικότερη πηγή αναπτυξιακής χρηματοδότησης. Η αύξηση της οικονομικής ανεξαρτησίας και η απεξάρτηση από την εξωτερική βοήθεια δημιουργεί τον δημοσιονομικό χώρο που είναι απαραίτητος για τη χρηματοδότηση των ΑΣΧ και ενισχύει τους δεσμούς μεταξύ κράτους και πολιτών.

Το 2010, η ΕΕ και τα κράτη μέλη της συνέχισαν να βελτιώνουν τις μεθόδους εργασίας με τις χώρες εταίρους σε αυτά τα θέματα με στόχο την παροχή μεγαλύτερης στήριξης, μεταξύ άλλων μέσω της δημιουργίας ικανοτήτων, για την κινητοποίηση εγχώριων πόρων στις αναπτυσσόμενες χώρες σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης στον φορολογικό τομέα (διαφάνεια, ανταλλαγή πληροφοριών και δίκαιος φορολογικός ανταγωνισμός), στο πλαίσιο των ευρύτερων προσπαθειών τους για τη βελτίωση της χρηστής διακυβέρνησης και της διαχείρισης των δημόσιων οικονομικών. Η ΕΕ θα συνεχίσει να προωθεί τις αρχές αυτές και να στηρίζει τις αναπτυσσόμενες χώρες για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και των επιζήμιων φορολογικών πρακτικών ώστε να αναπτυχθεί ένα διαφανές, συνεργατικό διεθνές φορολογικό περιβάλλον.

Η ΕΕ ήδη ενίσχυσε τη στήριξή της υπέρ της πρωτοβουλίας για τη διαφάνεια των εξορυκτικών βιομηχανιών (ΠΔΕΒ) ως αναδυόμενου παγκόσμιου προτύπου για τη διαφάνεια των εσόδων και τη λογοδοσία και θα ενθαρρύνει τις προσπάθειες των αναπτυσσόμενων χωρών να βελτιώσουν τη διακυβέρνηση των εξορυκτικών βιομηχανιών που δραστηριοποιούνται στο έδαφός τους. Η ΕΕ καταβάλλει παράλληλα προσπάθειες για την αύξηση της συνοχής των αναπτυξιακών πολιτικών, π.χ. στον τομέα μιας ενδεχόμενης δημοσιοποίησης οικονομικών στοιχείων κατά χώρα από μέρους πολυεθνικών εταιρειών, ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια και η εταιρική διακυβέρνηση. Η Επιτροπή εξετάζει το ενδεχόμενο θέσπισης νομοθεσίας στον τομέα αυτό, τουλάχιστον όσον αφορά τις εισηγμένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην εξορυκτική βιομηχανία, στο πλαίσιο της αναθεώρησης της οδηγίας περί διαφάνειας, που προς το παρόν προβλέπεται για το φθινόπωρο. Η αύξηση της διαφάνειας και η βελτίωση της εταιρικής διακυβέρνησης θα βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να βελτιστοποιήσουν την είσπραξη εσόδων και να μεγιστοποιήσουν τους οικονομικούς τους πόρους ώστε εξασφαλιστεί η παροχή δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.

Η ΕΕ είναι ο μεγαλύτερος δωρητής, αλλά οι στόχοι του 2010 δεν επιτεύχθηκαν

Η ΕΕ αποτελεί την πιο φιλόδοξη ομάδα δωρητών του κόσμου, έχοντας αναλάβει τη δέσμευση να χορηγεί το 0,7 % του συλλογικού της ΑΕΕ σε ΕΑΒ μέχρι το 2015, σύμφωνα με το μακροπρόθεσμο στόχο των Ηνωμένων Εθνών. Οι αρχηγοί της ΕΕ συμφώνησαν σχετικά με αυτόν τον συλλογικό στόχο το 2005, βάσει διαφοροποιημένων στόχων για τα επιμέρους κράτη μέλη.

Μέρος της συμφωνίας ήταν ο ενδιάμεσος συλλογικός στόχος του 0,56 % ΕΑΒ/ΑΕΠ μέχρι το 2010. Μολονότι πέτυχαν ένα ιστορικό υψηλό ύψους 53,8 δισεκατ. EUR, που αντιπροσώπευε το 0,43% της ΕΑΒ/ΑΕΕ και κινητοποίησαν πρόσθετο ποσό άνω των 4,5 δισεκατ. EUR παρά την επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας, τα κράτη μέλη δεν πέτυχαν τον ενδιάμεσο στόχο, με διαφορά 15 δισεκατ. EUR έναντι του ποσού που είχαν υποσχεθεί.

Εξακολουθούν να υπάρχουν μεγάλες διαφορές μεταξύ κρατών μελών: ενώ ορισμένα προσπαθούν να καλύψουν το μερίδιο που τους αναλογεί βάσει της κοινής συμφωνίας, άλλα δεν τηρούν τις επιμέρους δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει για τα συλλογικά αποτελέσματα της ΕΕ. Αυτό υπονομεύει την αρχή του δίκαιου εσωτερικού καταμερισμού των βαρών της ΕΕ και μπορεί να έχει οδηγήσει σε μειώσεις της βοήθειας από ορισμένα κράτη μέλη με επίπεδα ΕΑΒ που είναι ίσα ή υψηλότερα του 0,7 % του ΑΕΕ. Ο συλλογικός στόχος του 2015 θα μπορέσει να επιτευχθεί μόνον εφόσον όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ τηρήσουν το μέρος της συμφωνίας που τα αφορά. Σε αυτό το πλαίσιο, ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη ανακοίνωσαν ότι η ΕΑΒ μειώνεται για το 2011 και μετά, πράγμα που υπονομεύει τις κοινές προσπάθειες της ΕΕ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξήγγειλε ότι το 2010 οι καθαρές εκταμιεύσεις ΕΑΒ θα φθάσουν σε 14,95 δισεκατ. EUR. Το ποσό αυτό περιλαμβάνει 5,15 δισεκατ. EUR ως επιστρεπτέα δάνεια της ΕΤΕπ υπό ευνοϊκούς όρους, που χρηματοδοτούνται κατά κύριο λόγο από ίδιους πόρους της ΕΤΕπ, ενώ κατά το υπόλοιπο μέσω του Ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάπτυξης και του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Γραφική παράσταση: Επιδόσεις των κρατών μελών σε ΕΑΒ το 2010 ως ποσοστό (%) του ΑΕΕ

[pic]

Πηγή: Επιτροπή Αναπτυξιακής Βοήθειας του ΟΟΣΑ και ετήσιο ερωτηματολόγιο της ΕΕ για την αναπτυξιακή χρηματοδότηση

ΕΑΒ προς την Αφρική : Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της παραμένουν οι μεγαλύτεροι δωρητές βοήθειας προς την Αφρική και εκταμίευσαν 20,5 δισεκατ. EUR προς την ήπειρο αυτή το 2009. Ωστόσο, η δέσμευση του 2005 – δηλαδή η αύξηση της ΕΑΒ προς την Αφρική νοτίως της Σαχάρας και η διοχέτευση τουλάχιστον 50 % της συνδυασμένης αύξησης της βοήθειας στην ήπειρο – υλοποιήθηκε μόνον εν μέρει. Ενώ η ΕΑΒ προς την νοτίως της Σαχάρας Αφρική αυξήθηκε κατά 2,7 δισεκατ. EUR από το 2004, μόλις 26% της συνολικής αύξησης της ΕΑΒ σε πραγματικούς όρους διοχετεύτηκε προς την αφρικανική ήπειρο.

ΕΑΒ προς λιγότερο αναπτυγμένες χώρες : Εντός της συνολικής δέσμευσης ΕΑΒ, το 2008 η ΕΕ, ανέλαβε τη δέσμευση, έως το 2010, να δαπανήσει συλλογικά τουλάχιστον 0,15 % του συνδυασμένου της ΑΕΕ για ΕΑΒ προς λιγότερο αναπτυγμένες χώρες. Ο στόχος δεν επιτεύχθηκε οριακά: Η συνδυασμένη ΕΑΒ της ΕΕ σε λιγότερο αναπτυγμένες χώρες αντιστοιχούσε σε 0,13% του ΑΕΕ το 2010, βάσει των προκαταρκτικών διαθέσιμων στοιχείων. Το 2009 οκτώ κράτη μέλη τήρησαν μεμονωμένα το όριο που είχε τεθεί και τρία άλλα δαπάνησαν τουλάχιστον το ένα τρίτο της συνολικής τους ΕΑΒ σε λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, αποδεικνύοντας έτσι την αποφασιστικότητά τους να βοηθήσουν τις φτωχότερες χώρες.

Χρηματοδότηση της ΕΕ για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και τη βιοποικιλότητα

Οι αναπτυσσόμενες χώρες χρειάζονται μεγαλύτερη στήριξη για να προσαρμοστούν και να μετριάσουν τα αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής. Ενόψει της διάσκεψης της σύμβασης-πλαισίου των ΗΕ για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC ) του 2009 στην Κοπεγχάγη, η ΕΕ ανέλαβε τη δέσμευση να διαθέσει 7,2 δισεκατ. EUR στη διάρκεια της περιόδου 2010-2012 για χρηματοδότηση ταχείας εκκίνησης για την κλιματική αλλαγή στις αναπτυσσόμενες χώρες[7]. Το 2010 η ΕΕ ως σύνολο χορήγησε 2,34 δισεκατ. EUR σύμφωνα με το συνολικό της στόχο για την περίοδο 2010-2012[8]. Η ΕΕ εξετάζει επίσης τρόπους για την τήρηση της δέσμευσης που ανέλαβαν οι αναπτυγμένες χώρες βάσει των συμφωνιών του Κανκούν, να κινητοποιήσουν από κοινού 100 δισεκατ. USD ετησίως μέχρι το 2020, από διάφορες πηγές (δημόσιες, ιδιωτικές, διμερείς, πολυμερείς και καινοτόμες πηγές), για την αντιμετώπιση των αναγκών των αναπτυσσόμενων χωρών[9] . Κρίσιμη πρόκληση παραμένει η ανάπτυξη συγκρίσιμων και διαφανών μεθόδων για τη μέτρηση, την υποβολή εκθέσεων και τον έλεγχο της χρηματοδότησης της κλιματικής αλλαγής. Ενώ η ΕΕ και τα κράτη μέλη της έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο όσον αφορά την υποβολή πληροφοριακών στοιχείων για την εφαρμογή της χρηματοδότησης ταχείας εκκίνησης με διαφανή τρόπο, είναι σημαντικό να συνεχιστεί η βελτίωση στον τομέα αυτόν, ιδίως ενόψει της πιο μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης, ώστε να διατηρηθεί η εμπιστοσύνη στη διεθνή διαδικασία .

Η προστασία της βιοποικιλότητας αποτελεί σημαντική προτεραιότητα στο πρόγραμμα της ΕΕ. Στη διάσκεψη της Nagoya σχετικά με τη σύμβαση για τη βιολογική ποικιλότητα το 2010, η ΕΕ ανέλαβε τη δέσμευση να αυξήσει σημαντικά τους χρηματοδοτικούς πόρους μέχρι το 2020, να εφαρμόσει ουσιαστικά το στρατηγικό σχέδιο 2011-2020 και να μεριμνήσει για την «κατεπείγουσα ανάληψη άμεσης δράσης με σκοπό την ανάσχεση της απώλειας της βιολογικής ποικιλότητας...συμβάλλοντας…στην ανθρώπινη ευημερία και την εξάλειψη της φτώχειας». Αρκετά κράτη μέλη εξήγγειλαν σημαντικές αυξήσεις στις δεσμεύσεις τους για τη διατήρηση της βιοποικιλότητας στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Πηγές και μηχανισμοί καινοτόμου χρηματοδότησης για την ανάπτυξη

Δεδομένου ότι η αναπτυξιακή βοήθεια δεν θα είναι ποτέ αρκετή για την αντιμετώπιση των χρηματοδοτικών αναγκών των αναπτυσσόμενων χωρών για την επίτευξη των ΑΣΧ και άλλων αναπτυξιακών στόχων που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο, η ΕΕ ανέλαβε τη δέσμευση να μελετήσει σοβαρά μηχανισμούς καινοτόμου χρηματοδότησης με αξιόλογο δυναμικό συγκέντρωσης πόρων ώστε να εξασφαλιστεί προβλέψιμη χρηματοδότηση για διατηρήσιμη ανάπτυξη[10]. Αρκετά κράτη μέλη της ΕΕ ήδη χρησιμοποιούν πηγές και μηχανισμούς καινοτόμου χρηματοδότησης μέσω των οποίων συγκεντρώθηκαν μέχρι στιγμής περίπου 13 δισεκατ. ΕUR για αναπτυξιακούς σκοπούς. Ορισμένα κράτη μέλη μελετούν άλλες πηγές και μηχανισμούς, αλλά μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κοινή προσέγγιση σε επίπεδο ΕΕ όσον αφορά τις πηγές και τους μηχανισμούς καινοτόμου χρηματοδότησης που παρουσιάζουν το μεγαλύτερο δυναμικό συγκέντρωσης πόρων. Οι μηχανισμοί για τη διάθεση των πόρων που συγκεντρώνονται από καινοτόμες πηγές πρέπει να είναι σύμφωνοι με τις συμφωνηθείσες διεθνείς αρχές περί αποτελεσματικότητας της βοήθειας και να αποφεύγεται η δημιουργία παράλληλων διαύλων δαπάνης.

Χρησιμοποίηση της ΕΑΒ για τη μόχλευση μεγαλύτερης συμμετοχής από μέρους του ιδιωτικού τομέα

Η συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα ως μοχλού μιας χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς και διατηρήσιμης ανάπτυξης προσφέρει μεγάλες δυνατότητες που έχουν εντοπιστεί προ πολλού από την ΕΕ. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν διάφορα κίνητρα (εγγυήσεις επενδύσεων, ταμεία ειδικού σκοπού, δάνεια υπό ευνοϊκούς όρους, στήριξη για κοινές επιχειρήσεις, κ.λπ.) για την ενθάρρυνση της ροής ιδιωτικών κεφαλαίων προς αναπτυσσόμενες χώρες και τη στήριξη ενός ισχυρότερου διεθνούς πλαισίου για να προωθείται η υπεύθυνη συμπεριφορά των επιχειρήσεων. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν σε μεγαλύτερο βαθμό συνδυασμό δανείων και επιχορηγήσεων ή να χρησιμοποιούν κεφάλαια σε μέσα συμμετοχικών τίτλων ή καταμερισμού των κινδύνων, για την κινητοποίηση πρόσθετης χρηματοδότησης – περιλαμβανομένου του ιδιωτικού τομέα – για την κάλυψη των επενδυτικών αναγκών των χωρών εταίρων. Αυτό θα εξεταστεί στις προτάσεις που θα παρουσιαστούν για τη μελλοντική αναπτυξιακή πολιτική της ΕΕ.

Τα εμβάσματα των μεταναστών, ο ιδιωτικός χαρακτήρα των οποίων τονίζεται από την ΕΕ, αποτελούν μια ακόμη σημαντική ροή πόρων προς τις αναπτυσσόμενες χώρες που μπορεί να συμβάλει στην προώθηση της ανάπτυξης. Τα εμβάσματα από την ΕΕ προς τις αναπτυσσόμενες χώρες, ακόμη και με συντηρητικές εκτιμήσεις[11], έχουν περίπου το ίδιο ύψος με το σύνολο της ΕΑΒ της ΕΕ. Οι διακυμάνσεις αυτών των ροών μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο των αποδεκτών στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η ΕΕ υποσχέθηκε να μειώσει τα συναφή έξοδα και να διευκολύνει τις μεταφορές εμβασμάτων[12]. Για τον σκοπό αυτό, το 2010, η ΕΕ και τα κράτη μέλη συνέχισαν τις προσπάθειες σε διάφορα μέτωπα, π.χ. για τη βελτίωση των παρεχόμενων στοιχείων, τη ν αύξηση της διαφάνειας και του ανταγωνισμού στην αγορά υπηρεσιών πληρωμών, τη χρηματοδότηση σχεδίων που συνδέονται με τα εμβάσματα, τη στήριξη των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών σε αναπτυσσόμενες χώρες και τη βελτίωση των γνώσεων των μεταναστών σε χρηματοπιστωτικά θέματα. Το κόστος αποστολής εμβασμάτων μειώθηκε σε ορισμένα κράτη μέλη, αλλά αυξήθηκε σε άλλα[13]. Εξακολουθούν να υπάρχουν προκλήσεις όσον αφορά τα εξής: i) άντληση επακριβών αριθμητικών στοιχείων για τους σημαντικότερους άξονες, τα έξοδα αποστολής και τις ανεπίσημες ροές από την ΕΕ· ii) επέκταση της μείωσης των εξόδων για τους παραλήπτες στις αναπτυσσόμενες χώρες· iii) σχεδιασμός πρόσφορων συνθηκών· και iv) βελτίωση της πρόσβασης στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και των γνώσεων στον τομέα αυτό.

Στήριξη του εμπορικού δυναμικού των αναπτυσσόμενων χωρών μέσω της «βοήθειας για το εμπόριο»

Οι εμπορικές δραστηριότητες σε περιφερειακές και διεθνείς αγορές προσφέρουν σημαντικές δυνατότητες για τη στήριξη μιας χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς ανάπτυξης και αποτέλεσαν σημαντική κινητήρια δύναμη σε πολλά παραδείγματα επιτυχημένης ανάπτυξης. Η ΕΕ έχει ενισχύσει με συνέπεια τις αναπτυσσόμενες χώρες στη χρησιμοποίηση του εμπορίου ως εργαλείου για την ανάπτυξη. Στο πλαίσιο της κοινής στρατηγικής της «βοήθεια για το εμπόριο», η ΕΕ ως σύνολο συμφώνησε να αυξήσει τη βοήθεια για το εμπόριο και να ενισχύσει τα αποτελέσματά της. Η συνδυασμένη ετήσια βοήθεια της ΕΕ για το εμπόριο ήταν 10,5 δισεκατ. EUR το 2009[14], ποσό που επέτρεψε να διατηρηθεί το πρωτοφανές επίπεδο που είχε καταγραφεί το προηγούμενο έτος. Η συνδρομή της ΕΕ και των κρατών μελών που συνδέεται με το εμπόριο — υποσυνιστώσα της «βοήθειας για το εμπόριο» — αυξήθηκε αισθητά το 2009, σε συνολικό επίπεδο 3 δισεκατ. EUR, υπερβαίνοντας κατά πολύ το στόχο της δαπάνης (από το 2010 και μετά) που ήταν 2 δισεκατ. EUR ετησίως.

Το 2009, η Αφρική έγινε ο μεγαλύτερος αποδέκτης τόσο της συνδρομής που συνδέεται με το εμπόριο όσο και της βοήθειας για το εμπόριο που χορηγεί η ΕΕ. Το 2009 τα στοιχεία δείχνουν επίσης σημαντική αύξηση της βοήθειας για το εμπόριο προς χώρες της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού, που έφθασε σε 3,6 δισεκατ. EUR. Το μερίδιο της ΕΕ και των κρατών μελών της στη βοήθεια για το εμπόριο που χορηγείται προς λιγότερο αναπτυγμένες χώρες παρέμεινε σταθερό σε 22 % του συνόλου.

Στις εκθέσεις των τοπικών γραφείων της ΕΕ αναφέρεται μικρή βελτίωση των διαδικασιών που στηρίζουν τόσο τον όγκο όσο και την αποτελεσματικότητα της βοήθειας για το εμπόριο, όπως εξέταση του εμπορίου στο διάλογο πολιτικής μεταξύ δωρητών της ΕΕ και εταίρων· αύξηση της ζήτησης βοήθειας για το εμπόριο από τις χώρες εταίρους· συντονισμός για την ανάπτυξη και την εφαρμογή εμπορικών στρατηγικών· αξιολόγηση των αναγκών στον τομέα του εμπορίου· κοινές δράσεις και εναρμόνιση, περιλαμβανομένων στρατηγικών προτεραιοτήτων για την περιφερειακή οικονομική ολοκλήρωση σε εθνικά αναπτυξιακά προγράμματα και σε εμπορικές στρατηγικές. Όλες αυτές οι πτυχές απαιτούν συνεχή και εντατική προσοχή. Σε λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, το ενισχυμένο ολοκληρωμένο πλαίσιο για συνδρομή που συνδέεται με το εμπόριο προσφέρει μια ιδιαίτερη ευκαιρία να βοηθηθούν οι χώρες αυτές να εστιάσουν την προσοχή τους σε θέματα που συνδέονται με το εμπόριο και να αυξηθεί η πραγματική βοήθεια για το εμπόριο.

Ανάγκη πρόληψης μελλοντικών κρίσεων χρέους στις αναπτυσσόμενες χώρες

Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που τους αναλογούν για να συμβάλουν στην πλήρη υλοποίηση των πρωτοβουλιών για την πολυμερή ελάφρυνση του χρέους και για τις υπερχρεωμένες φτωχές χώρες. Η διατήρηση του χρέους σε ανεκτά επίπεδα και ο κίνδυνος πιθανής αδυναμίας εξόφλησής του για τις χώρες χαμηλού και μεσαίου εισοδήματος θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν αυξάνεται η χρήση συνδυασμού δανείων και επιχορηγήσεων για τη στήριξη αναπτυσσόμενων χωρών. Για να αποφευχθούν νέες κρίσεις χρέους, απαιτείται στήριξη ώστε να βελτιωθεί η ικανότητα υγιούς διαχείρισης του χρέους και εφαρμογής υπεύθυνων πρακτικών λήψης και χορήγησης δανείων.

Αντίκτυπος της βοήθειας της ΕΕ

Καλύτερη χρήση της βοήθειας

Η ΕΕ έχει αναλάβει πρωτοβουλίες σε διεθνές επίπεδο για την αποτελεσματικότερη χρήση της βοήθειας. Οι αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας που προβλέπονται στη διακήρυξη του Παρισιού και το πρόγραμμα της Άκρα για την ανάληψη δράσης έχουν ενσωματωθεί στο επιχειρησιακό πλαίσιο της ΕΕ για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας[15], το οποίο περιλαμβάνει δεσμεύσεις και ορόσημα που επιτρέπουν στην ΕΕ και τα κράτη μέλη της να μετρούν την πρόοδό τους για την αποτελεσματικότερη διάθεση ΕΑΒ. Ενώ έχει παρατηρηθεί κάποια πρόοδος σε διάφορους δείκτες, απαιτούνται μεγαλύτερες προσπάθειες ώστε να επιτευχθεί ο συνολικός στόχος της μεγιστοποίησης της αποδοτικότητας του κόστους. Στόχος πρέπει να είναι η βελτίωση του αναπτυξιακού αντίκτυπου της βοήθειας της ΕΕ ως σύνολο. Ο άξονας αυτός θα μελετηθεί περισσότερο στις ανακοινώσεις για τον κοινό προγραμματισμό της βοήθειας της ΕΕ και την κοινή θέση της ΕΕ για τη διάσκεψη του Busan αργότερα εντός του 2011. Στο Busan, θα επανεξεταστεί βάσει στοιχείων πώς εφαρμόζονται στην πράξη οι αρχές της αποτελεσματικότητας στο ευρύτερο πλαίσιο της ανάπτυξης. Μια άλλη πρόκληση θα είναι να γίνει κατανοητός ο ρόλος των αρχών περί αποτελεσματικότητας όταν πρόκειται για βοήθεια υψηλού αντίκτυπου και να ενισχυθεί περαιτέρω η εφαρμογή τους σε επίπεδο χωρών.

Παγκόσμια χρηματοπιστωτική διακυβέρνηση, ενίσχυση της θέσης των αναπτυσσομένων χωρών

Η ΕΕ υποστηρίζει με συνέπεια μια ισχυρότερη φωνή για τις αναπτυσσόμενες χώρες στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα Το 2010, τόσο το ΔΝΤ όσο και η Παγκόσμια Τράπεζα θέσπισαν σημαντικές μεταρρυθμίσεις σε επίπεδο διακυβέρνησης, π.χ. αυξάνοντας τα ποσοστά συμμετοχής και ψήφου των αναπτυσσόμενων ή σε μεταβατικό στάδιο χωρών. Η ΕΕ πρέπει να διασφαλίσει ότι οι μεταρρυθμίσεις αυτές θα εφαρμοστούν άμεσα και από τους δύο οργανισμούς. Για την επόμενη επανεξέταση των συμμετοχικών μεριδίων στην Παγκόσμια Τράπεζα το 2015, η ΕΕ πιστεύει ότι οι συμμετοχές στον Διεθνή Οργανισμό Ανάπτυξης, το σκέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας που ειδικεύεται στα δάνεια υπό ευνοϊκούς όρους, θα πρέπει να συμπεριληφθούν μονίμως και επαρκώς στον τύπο υπολογισμού των δικαιωμάτων ψήφου, παρέχοντας έτσι τα κατάλληλα κίνητρα σε όλους τους μετόχους, να εξασφαλίσουν την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του οργανισμού. Η ΕΕ θα πρέπει επίσης να ενισχύσει τον συντονισμό στα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ώστε να μιλά με μια φωνή σε θέματα καίριου ενδιαφέροντος.

Συμπεράσματα

Με βάση τα πορίσματα της έκθεσης, η Επιτροπή συνιστά τη λήψη των ακόλουθων μέτρων.

1. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενισχύσουν τη στήριξή τους στις προσπάθειες των αναπτυσσόμενων χωρών να κινητοποιήσουν εγχώριους πόρους για την ανάπτυξη σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής διακυβέρνησης σε φορολογικά θέματα .

2. Αφού δεν επιτεύχθηκε ο ενδιάμεσος στόχος για την ΕΑΒ το 2010 που έπρεπε να φθάσει σε 0,56 % του ΑΕΕ, τα κράτη μέλη θα πρέπει, σύμφωνα με τη δέσμευση που ανέλαβαν το 2005:

(α) να επιβεβαιώσουν τον συλλογικό στόχο της ΕΕ για την αύξηση της ΕΑΒ σε 0,7 % του συνδυασμένου ΑΕΕ μέχρι το 2015. Με βάση σαφή στοιχεία που δείχνουν ότι η αναπτυξιακή πολιτική σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να προσφέρει υψηλή προστιθέμενη αξία, οι όγκοι της ΕΑΒ που χορηγεί η ίδια η ΕΕ θα μπορούσαν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο σε αυτήν την αύξηση[16]·

(β) να επιβεβαιώσουν ότι θα επιτύχουν τους επιμέρους στόχους για την ΕΑΒ, δεδομένου ότι κάθε κράτος μέλος που δεν τηρεί τις υποχρεώσεις του για το μερίδιο των συμφωνηθέντων στόχων που του αναλογεί υπονομεύει τις συνολικές προσπάθειες της ΕΕ ως προς την επίτευξη του στόχου του 0,7 %:

- η ΕΕ-15 να φθάσει σε τουλάχιστον 0,51 % σε ΕΑΒ/ΑΕΕ το συντομότερο δυνατόν και σε 0,7 % του ΑΕΕ μέχρι το 2015, οι δε χώρες που έχουν ήδη υπερβεί το επίπεδο αυτό να δεσμευθούν ότι θα συνεχίσουν τις προσπάθειές τους·

- η ΕΕ-12 να προσπαθήσει να φθάσει σε επίπεδα ΕΑΒ τουλάχιστον 0,17 % του ΑΕΕ το συντομότερο δυνατό και σε 0,33 % του ΑΕΕ μέχρι το 2015·

(γ) να αναλάβουν συγκεκριμένες εθνικές ενέργειες για την επίτευξη αυτών των στόχων, μεταξύ άλλων με τη θέσπιση πολυετών σχεδίων δράσης και την ενσωμάτωση των στόχων όσον αφορά την ΕΑΒ στην εθνική νομοθεσία·

(δ) να κοινοποιούν τις προβλέψεις τους όσον αφορά τις μεμονωμένες τους δράσεις, όπου θα εμφανίζεται η πορεία αύξησης των προϋπολογισμών ΕΑΒ από έτος σε έτος μέχρι το 2015, και να παρουσιάσουν τα στοιχεία αυτά ως μέρος της ετήσιας έκθεσης του Συμβουλίου για την ΕΑΒ προς Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

3. Τα κράτη μέλη πρέπει να επιβεβαιώσουν και να υλοποιήσουν τη συλλογική δέσμευση για την αύξηση της ΕΑΒ προς την Αφρική : η ΕΑΒ που χορηγεί η ΕΕ προς την Αφρική δεν έχει αυξηθεί με τον ίδιο ρυθμό όπως η συνολική ΕΑΒ της ΕΕ. Τα κράτη μέλη πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειές τους ώστε τουλάχιστον το ήμισυ της αύξησης της ΕΑΒ να διατεθεί στην αφρικανική ήπειρο. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να συντονίσουν τις προσπάθειές τους ώστε να χορηγήσουν περισσότερη ΕΑΒ προς τις αφρικανικές χώρες που έχουν τις μεγαλύτερες ανάγκες.

4. Τα κράτη μέλη πρέπει να επιβεβαιώσουν και να υλοποιήσουν τη δέσμευση για την αύξηση της ΕΑΒ προς τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες : θα πρέπει να συντονίσουν την εστίαση της αύξησης της βοήθειας που παρέχουν στην καταπολέμηση της φτώχειας και να επιτύχουν τον στόχο της χορήγησης τουλάχιστον 0,15% του ΑΕΕ τους σε λιγότερο αναπτυγμένες χώρες. Όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ πρέπει να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου αυτού.

5. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της πρέπει να ενισχύσουν την εφαρμογή των δεσμεύσεων για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας παρέχοντας τα μέσα στις χώρες εταίρους να κατευθύνουν πλήρως οι ίδιες την ανάπτυξή τους και να διαχειριστούν τη βοήθεια που λαμβάνουν μέσω:

(α) του περαιτέρω κοινού προγραμματισμού της βοήθειας της ΕΕ ως σύνολο· η Επιτροπή θα παρουσιάσει πρόταση αργότερα εντός του 2011·

(β) της ενίσχυσης της υφιστάμενης πρωτοβουλίας ταχείας χρηματοδότησης της ΕΕ για τον καταμερισμό εργασίας με την επέκτασή της προς ένα ευρύτερο δίκτυο στήριξης για την εφαρμογή του επιχειρησιακού πλαισίου της ΕΕ για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας·

(γ) κοινών προσπαθειών, με βάση την πείρα της ΕΕ στην εφαρμογή των δεσμεύσεων για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας, ώστε τα πορίσματα του Busan να είναι προσανατολισμένα στα αποτελέσματα και να επικεντρώνονται στο πώς μπορεί να μεγιστοποιηθεί η συμβολή των πτυχών της αποτελεσματικότητας της βοήθειας για την υλοποίηση αναπτυξιακών αποτελεσμάτων στις χώρες εταίρους. Η Επιτροπή θα παρουσιάσει πρόταση σχετικά με κοινή θέση της ΕΕ για το Busan αργότερα εντός του 2011.

6. Στο πλαίσιο της βοήθειας για το εμπόριο , η ΕΕ και τα κράτη μέλη της οφείλουν:

(α) να ενισχύσουν τη βοήθεια για το εμπόριο που παρέχεται προς τις λιγότερο αναπτυγμένες χώρες , π.χ. αποδίδοντας μεγαλύτερη προσοχή στην ικανότητα των λιγότερο αναπτυγμένων χωρών να σχεδιάζουν και να εφαρμόζουν στρατηγικές για την ανάπτυξη του εμπορίου που θα ενισχύουν μια χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς και διατηρήσιμη ανάπτυξη· ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δοθεί στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων που προσφέρει το ενισχυμένο ολοκληρωμένο πλαίσιο για συνδρομή που συνδέεται με το εμπόριο προς λιγότερο αναπτυγμένες χώρες, ως μέσο συντονισμού των ενδιαφερομένων και ανάπτυξης στρατηγικών·

(β) να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα της βοήθειας για το εμπόριο σε επίπεδο χωρών, π.χ. με την καλύτερη χρήση αξιολογήσεων για τις ανάγκες του εμπορίου, την αύξηση της αποτελεσματικότητας των πλατφορμών που προορίζονται για τη στήριξη της ανάπτυξης στρατηγικών που συνδέονται με το εμπόριο· και την αξιοποίηση ευκαιριών για περισσότερες κοινές ενέργειες.

(γ) να εντείνουν περισσότερο τη στήριξη της περιφερειακής ολοκλήρωσης , μεταξύ άλλων με την παροχή συνδρομής σε εθνικό επίπεδο·

(δ) να στηρίξουν την παρακολούθηση από τις ίδιες τις χώρες εταίρους των αποτελεσμάτων και του αντίκτυπου της βοήθειας για το εμπόριο και της προόδου των στρατηγικών τους για την ανάπτυξη του εμπορίου.

7. Οι καινοτόμες πηγές χρηματοδότησης προσφέρουν αξιόλογες δυνατότητες που βοηθούν στην κάλυψη του κενού για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εστιάσουν τις προσπάθειές τους στην εξεύρεση καινοτόμων μηχανισμών με σημαντικές δυνατότητες δημιουργίας εσόδων και να διασφαλίσουν ότι ένα σημαντικό μερίδιο των πόρων που συγκεντρώνονται χρησιμοποιείται για τις αναπτυσσόμενες χώρες.

8. Η ΕΑΒ και η χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι συμπληρωματικές μεταξύ τους δεδομένου ότι και οι δύο σκοπό έχουν να βοηθήσουν τις αναπτυσσόμενες χώρες να οικοδομήσουν ένα μέλλον προστατευμένο από την κλιματική αλλαγή:

(α) τόσο οι δωρητές της ΕΕ όσο και οι αναπτυσσόμενες χώρες χρειάζονται μια ενιαία αναπτυξιακή στρατηγική φιλική προς το κλίμα, που θα καλύπτει τόσο την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος όσο και το μετριασμό των επιπτώσεών της·

(β) Οι δωρητές της ΕΕ πρέπει να ενθαρρύνουν τους άλλους φορείς να εφαρμόσουν χρηματοδοτικές δράσεις για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής με βάση τις συμφωνηθείσες αρχές για την αποτελεσματικότητα της βοήθειας.

(γ) Βάσει των συμφωνιών του Κανκούν, η χρηματοδότηση της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής πρέπει να είναι «νέα και συμπληρωματική», πράγμα ως προς το οποίο υπάρχουν πολλές διαφορετικές απόψεις. Απαιτείται περαιτέρω πρόοδος για να προσδιοριστεί μια υγιής προσέγγιση που θα εξασφαλίζει ότι η χρηματοδότηση της καταπολέμησης της κλιματικής αλλαγής δεν θέτει σε κίνδυνο τον αγώνα κατά της φτώχειας και την πρόοδο για την επίτευξη των ΑΣΧ, όπως συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο το 2009.

[1] SEC(2011) 500 final « EU Accountability Report 2011 on Financing for Development » Έκθεση για τη λογοδοσία της ΕΕ σχετικά με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.

[2] Διάσκεψη LDC IV, Κωνσταντινούπολη, Μάιος 2011.

[3] HLF IV, Busan, Νοέμβριος 2011.

[4] Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17.06.2010, παρ. 20.

[5] Συναίνεση του Μοντερέι του 2002, Διακήρυξη της Ντόχα σχετικά με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης του 2008.

[6] http://www.hudson.org/files/pdf_upload/Index_of_Global_Philanthropy_and_Remittances_2010.pdf

[7] Ως μέρος της συλλογικής δέσμευσης των αναπτυγμένων χωρών να παράσχουν νέους και πρόσθετους πόρους ύψους περίπου 30 δισεκατ. USD την περίοδο αυτή.

[8] Σύμφωνα με τις απαντήσεις των κρατών μελών στην ετήσια έρευνα της Επιτροπής για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης, βλ. τόμο II, παράρτημα 4 του εγγρ. SEC(2011) 501 final. Τα στοιχεία που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη προσαρμόστηκαν ελαφρά σε σύγκριση με τα προκαταρκτικά στοιχεία που δόθηκαν για την έκθεση της ΕΕ όσον αφορά τη χρηματοδότηση ταχείας εκκίνησης, για τη σύνοδο του Κανκούν, που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 6.12.2010.

[9] Βλ. έγγραφο των υπηρεσιών της Επιτροπής SEC(2011)487 της 08.04.2011 «Scaling up international climate finance after 2012» (αύξηση των διεθνών χρηματοδοτήσεων για το κλίμα μετά το 2012).

[10] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 15.06.2010 για τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας.

[11] http://data.worldbank.org/data-catalog/world-development-indicators.

[12] Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 11.11.2008, κοινή θέση της ΕΕ για τη διάσκεψη της Ντόχα σχετικά με τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης.

[13] http://remittanceprices.worldbank.org/

[14] Τα αριθμητικά στοιχεία για το 2010 δεν είναι ακόμη διαθέσιμα.

[15] Ενοποιημένο κείμενο της 11.01.2011, Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου 18239/10.

[16] H επανεξέταση του προϋπολογισμού της ΕΕ, COM(2010)700 της 19.10.2010.