[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 6.11.2007

COM(2007) 680 τελικό

2007/0234 (COD)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την κατάργηση της απόφασης 85/368/EΟΚ του Συμβουλίου για την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαισιο της προτασης

Η παρούσα πρόταση αποτελεί μέρος του προγράμματος απλούστευσης στο πλαίσιο του νομοθετικού προγράμματος και του προγράμματος εργασίας της Επιτροπής για το 2007, το οποίο στοχεύει να απλοποιήσει το ρυθμιστικό περιβάλλον για τις επιχειρήσεις και άλλους φορείς.

Σε ό,τι αφορά την αναθεώρηση της ισχύουσας νομοθεσίας, η Επιτροπή θεωρεί ότι η απόφαση 85/368/EΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουλίου 1985, για την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας είναι άνευ αντικειμένου και, συνεπώς, πρέπει να καταργηθεί.

Στόχοι της απόφασης 85/368/EΟΚ

Με την απόφαση 85/368/EOK του Συμβουλίου εισήχθη ένα σύστημα για τη συγκρισιμότητα των προσόντων επαγγελματικής εκπαίδευσης και κατάρτισης (ΕΕΚ). Στόχος ήταν να δοθεί στους εργαζόμενους η δυνατότητα να χρησιμοποιούν καλύτερα τους τίτλους τους για την εύρεση εργασίας σε άλλα κράτη μέλη. Το σύστημα που προβλέπεται στο πλαίσιο της απόφασης για την επίτευξη του εν λόγω στόχου με τον καθορισμό της περιγραφής καθηκόντων για συγκεκριμένα επαγγέλματα, με ευανάγνωστο τρόπο σε όλη την Κοινότητα, ούτως ώστε να παρέχονται στις επιχειρήσεις, στους εργαζομένους και στις δημόσιες αρχές οι απαιτούμενες πληροφορίες για την αντιστοιχία των τίτλων που αποκτήθηκαν σε διάφορα κράτη μέλη.

Στο πλαίσιο της απόφασης, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη κλήθηκαν να συνεργαστούν για την εκπόνηση των κοινοτικών περιγραφών καθηκόντων για συγκεκριμένα επαγγέλματα ή ομάδες επαγγελμάτων και, στη συνέχεια, να προβούν στην αντιστοίχιση των προσόντων επαγγελματικής κατάρτισης που αναγνωρίζονται στα κράτη μέλη με τις εν λόγω συμφωνημένες περιγραφές καθηκόντων.

Προβλέφθηκε η κατάρτιση συγκριτικών πινάκων με τη συμπερίληψη πληροφοριών σχετικά με τα εξής: τον κατάλογο SEDOC (που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με το ευρωπαϊκό σύστημα γνωστοποίησης προσφοράς και ζήτησης εργασίας), τους εθνικούς κώδικες ταξινόμησης, το επίπεδο επαγγελματικής κατάρτισης, την επαγγελματική ιδιότητα σε κάθε κράτος μέλος και τους αντίστοιχους τίτλους, τους αρμόδιους οργανισμούς και φορείς για την παροχή επαγγελματικής κατάρτισης και τους αρμόδιους φορείς για τη χορήγηση ή επικύρωση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων. Οι κοινώς συμφωνημένες κοινοτικές περιγραφές καθηκόντων και οι συγκριτικοί πίνακες στη συνέχεια έπρεπε να δημοσιευθούν στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Σύμφωνα με την απόφαση απαιτήθηκε επίσης από τα κράτη μέλη να ορίσουν όργανο συντονισμού για τη συγκέντρωση και τη διάδοση των πληροφοριών για τους συγκρίσιμους επαγγελματικούς τίτλους. Η Επιτροπή, σε συνεργασία με τους εν λόγω φορείς, θα προέβαινε σε αναθεώρηση των κοινώς συμφωνημένων περιγραφών καθηκόντων και των πινάκων που αφορούν την αντιστοιχία των επαγγελματικών τίτλων. Τα κράτη μέλη κλήθηκαν επίσης να υποβάλλουν εκθέσεις ανά τετραετία για την εφαρμογή της απόφασης σε εθνικό επίπεδο.

Μη εφαρμογή της απόφασης

Ωστόσο, στην πράξη το σύστημα που προτάθηκε βάσει της απόφασης αποδείχθηκε επαχθές και η εφαρμογή του ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, μερική.

Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη αρχικά επικεντρώθηκαν στους επαγγελματικούς τίτλους των ειδικευμένων εργαζομένων. Σε πρώτο στάδιο, ορίστηκαν 219 τίτλοι ΕΕΚ σε 19 τομείς: οι 19 τομείς επελέγησαν ώστε να αντικατοπτρίσουν επαγγέλματα εργαζομένων με τη μεγαλύτερη πιθανότητα μετακίνησης σε άλλες χώρες.

Θεσπίστηκαν οι διαδικασίες για τον καθορισμό των περιγραφών καθηκόντων και τη σύγκριση των τίτλων, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής, του Cedefop και των κρατών μελών. Ωστόσο, σχετική έκθεση που καταρτίστηκε για την Επιτροπή το 1990 απαρίθμησε τις δυσκολίες της διαδικασίας αυτής και αναγνώρισε τον αργό ρυθμό της προόδου - μέχρι το 1990, τα στοιχεία για την αντιστοιχία των τίτλων δημοσιεύτηκαν μόνον για 5 από τους 19 καθορισμένους τομείς, καλύπτοντας 66 επαγγέλματα. Η διαδικασία της καταχώρισης, της περιγραφής και της σύγκρισης τίτλων έχει αποδειχθεί αργή και δύσχρηστη. Η έκθεση του 1990 υπογράμμισε τη σημασία της έγκαιρης ολοκλήρωσης των εργασιών για την αντιστοιχία των τίτλων ενόψει της προγραμματισμένης ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς μέχρι το τέλος του 1992. Στο πλαίσιό της προτάθηκε η απλούστευση των διαδικασιών και η επιτάχυνση του ρυθμού και ο καθορισμός στόχων για την συμφωνία επί των περιγραφών των επαγγελμάτων σε 14 επιπλέον τομείς πριν από το τέλος του 1992. Στην πράξη το εγχείρημα αποδείχθηκε υπερβολικά φιλόδοξο και οι εν λόγω στόχοι δεν επιτεύχθηκαν.

Η απόφαση επίσης αποδείχθηκε υπερβολικά άκαμπτη για να προσαρμοστεί στις μεταβαλλόμενες ανάγκες. Παρά το γεγονός ότι η απόφαση αναφέρθηκε στην ανάγκη της προσαρμογής σε νέες καταστάσεις που δημιουργήθηκαν από τις τεχνολογικές αλλαγές, Η Επιτροπή, το Cedefop και τα κράτη μέλη κατέληξαν να αποδεχτούν ότι η επιλεγμένη συγκεντρωτική προσέγγιση, καθώς και η συνεχής και ταχύτατη εξέλιξη των τυπικών προσόντων, καθιστούσαν τις δημοσιευμένες πληροφορίες παρωχημένες σε σύντομο χρονικό διάστημα.

Η έκθεση του 1990 είχε υπογραμμίσει ότι το σύστημα θα είναι αποτελεσματικό μόνον εφόσον εφαρμοστεί από τα κράτη μέλη· στην πραγματικότητα, το έργο που εκτελέσθηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο είχε μικρό αντίκτυπο στο επίπεδο των εθνικών και των τομεακών φορέων.

Για όλους αυτούς τους λόγους, σύντομα εγκαταλείφθηκε το εγχείρημα της εφαρμογής των δραστηριοτήτων που ορίστηκαν στο πλαίσιο της απόφασης.

Συνεπώς, η παρούσα πρόταση κατάργησης συμβάλλει στο πρόγραμμα της Επιτροπής για την απλούστευση της νομοθεσίας με σκοπό την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας στο πλαίσιο της ατζέντας της για την ανάπτυξη και την απασχόληση, καθώς και τη βελτίωση της συνολικής ποιότητας του νομικού πλαισίου των Κοινοτήτων.

Επιπλέον, η Επιτροπή θεωρεί ότι η απόφαση ΕΕΚ έχει ξεπεραστεί από αρκετές πιο πρόσφατες πρωτοβουλίες που ελήφθησαν σε επίπεδο ΕΕ ή σε διακυβερνητικό επίπεδο με σκοπό την αύξηση της διαφάνειας, την υποστήριξη της μεταφοράς και τη διευκόλυνση της αξιοποίησης των μαθησιακών αποτελεσμάτων.

Το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων (ΕΠΠ)

Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων, ή ΕΠΠ, θα επιδιώξει να επαναλάβει τον ευρύτερο στόχο της απόφασης του 1985, με σκοπό να διευκολύνει τη σύγκριση των τυπικών προσόντων και, ως εκ τούτου, την κινητικότητα των εργαζομένων. Η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για τη θέσπιση του ΕΠΠ (COM (2006) 479) τον Σεπτέμβριο του 2006, η οποία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο τον [μήνας/έτος].

Το ΕΠΠ διαφέρει από την απόφαση του 1985 ως προς το πεδίο, καθώς πρόκειται για ένα πλαίσιο δια βίου μάθησης που καλύπτει τη γενική εκπαίδευση και την εκπαίδευση ενηλίκων, την τριτοβάθμια εκπαίδευση καθώς και την ΕΕΚ (που αποτελούσε το μοναδικό επίκεντρο της απόφασης του 1985). Είναι επίσης πολύ διαφορετικό ως προς την επιλεγείσα προσέγγιση.

Η σύσταση θεσπίζει το ΕΠΠ ως εργαλείο αναφοράς για τη σύγκριση των επιπέδων των προσόντων στα εθνικά συστήματα προσόντων, αλλά και στα συστήματα προσόντων που έχουν διαμορφωθεί από διεθνείς κλαδικούς οργανισμούς. Συνιστάται στα κράτη μέλη να συσχετίσουν τα δικά τους συστήματα προσόντων με το ΕΠΠ, συνδέοντας τα επίπεδα προσόντων με τα αντίστοιχα επίπεδα του ΕΠΠ και, εφόσον χρειάζεται, να διαμορφώσουν ένα εθνικό πλαίσιο προσόντων. Επιπλέον, συνιστάται στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν, έως το 2012, ότι τα πιστοποιητικά, τα διπλώματα και οι λοιποί τίτλοι τους θα αναφέρουν το απαιτούμενο επίπεδο ΕΠΠ (π.χ. επίπεδο 4).

Το ΕΠΠ βασίζεται σε σύνολο ευρωπαϊκών επιπέδων αναφοράς με όρους μαθησιακών αποτελεσμάτων , τα οποία περιγράφουν τι γνωρίζει, τι κατανοεί και τι είναι ικανός να κάνει ο εκπαιδευόμενος ανεξάρτητα από το πλαίσιο στο οποίο αποκτήθηκε ένα συγκεκριμένο προσόν. Κατ' αυτόν τον τρόπο, μπορούν να γίνουν αντιληπτά τα προσόντα σε οποιοδήποτε τομέα της εκπαίδευσης και της κατάρτισης. Η εν λόγω χρήση των μαθησιακών αποτελεσμάτων για την περιγραφή των επιπέδων των προσόντων θα διευκολύνει την επικύρωση της μάθησης που πραγματοποιείται έξω από το πλαίσιο των επίσημων ιδρυμάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης, πράγμα που θεωρείται βασικό στοιχείο της διά βίου μάθησης.

Το ΕΠΠ και η απόφαση 85/368/EΟΚ

Η απόφαση του 1985 θέσπισε προσέγγιση εκ των άνω προς τα κάτω, με απαίτηση για εντατική συνεργασία μεταξύ των εμπειρογνωμόνων από διάφορες χώρες με σκοπό τη συνεχή επικαιροποίηση του καταλόγου, την τροποποίηση των περιγραφών των επαγγελμάτων και των τυπικών προσόντων, καθώς και την προσθήκη νέων προσόντων σύμφωνα με τις ανάγκες. Το γεγονός ότι καλύφθηκε μόνον ένας περιορισμένος τομέας επαγγελμάτων και μόνο ένα μέρος των επαγγελματικών προσόντων απεικονίζει το ανεφάρμοστο μιας τέτοιας προσέγγισης.

Το ΕΠΠ υιοθετεί μια εθελοντική και αποκεντρωμένη προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία η Κοινότητα παρέχει ένα κοινό σημείο αναφοράς ενώ οι λεπτομερείς αποφάσεις υπάγονται στην αρμοδιότητα των αρμόδιων φορέων σε εθνικό και σε τομεακό επίπεδο. Οι διευθετήσεις που προβλέπονται για τις εργασίες αναφοράς εντός των κρατών δεν είναι αδικαιολόγητα επαχθείς. Τα κράτη αντιστοιχούν τα επίπεδα προσόντων τους με το ΕΠΠ, έτσι ώστε οποιοδήποτε προσόν που εμπίπτει σε συγκεκριμένο επίπεδο στο εθνικό τους πλαίσιο ή σύστημα να μπορεί να ταξινομηθεί σε επίπεδο ΕΠΠ. Κατά συνέπεια, με το ΕΠΠ παρέχεται μια κοινή γλώσσα για την περιγραφή και την κατανόηση των τυπικών προσόντων.

Στη συνέχεια, οι εθνικές αποφάσεις για την κατάταξη των τυπικών προσόντων στα επίπεδα του ΕΠΠ υποβάλλονται στη συμβουλευτική ομάδα του ΕΠΠ που διασφαλίζει την ποιότητα της διαδικασίας. Επομένως, τα κράτη έχουν συμφέρον να προβούν στην κατάλληλη αρχική εκτίμηση του επιπέδου των προσόντων τους και να συμβάλουν στη διαδικασία διασφάλισης της ποιότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Κατά συνέπεια, το ΕΠΠ αντιμετωπίζει τους περιορισμούς της απόφασης του 1985 σε δύο επίπεδα: με την εστίαση στην αναβάθμιση της διαφάνειας για τα τυπικά προσόντα και με την εισαγωγή μιας αποκεντρωμένης προσέγγισης της συνεργασίας, η οποία είναι καλύτερα προσαρμοσμένη στην αυξανόμενη πολυπλοκότητα των τυπικών προσόντων στην Ευρώπη.

Άλλα μέσα διαφάνειας και κινητικότητας

Ενώ το ΕΠΠ θα αποτελέσει το μέσο που θα επιδιώκει κατά το μέγιστο την επίτευξη των στόχων και των λειτουργιών που δεν μπόρεσε να εκπληρώσει η απόφαση του 1985, υφίστανται άλλα μέσα και μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο για την προώθηση της διαφάνειας και την επέκταση της δυνατότητας μεταφοράς των προσόντων. Σχετικά παραδείγματα αποτελούν το ευρωπαϊκό βιβλιάριο κατάρτισης Εuropass, το ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς ακαδημαϊκών μονάδων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση (ECTS), τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του 2004 για την αναγνώριση και την επικύρωση της ανεπίσημης και της άτυπης μάθησης και η πύλη Ploteus.

Με την απόφαση αριθ. 2241/2004/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με το ενιαίο κοινοτικό πλαίσιο για τη διαφάνεια των επαγγελματικών προσόντων και ικανοτήτων (Europass) εισήχθη ένα σύνολο ευρωπαϊκών εγγράφων που μπορούν να χρησιμοποιούν οι πολίτες για να περιγράφουν τα επαγγελματικά προσόντα και τις ικανότητές τους.

Το ισχύον ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς ακαδημαϊκών μονάδων για την τριτοβάθμια εκπαίδευση (ECTS) και το νέο ευρωπαϊκό σύστημα μεταφοράς ακαδημαϊκών μονάδων για την επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση (ECVET), SEC (2006) 1431, θα διευκολύνουν τους πολίτες να συνδυάζουν προγράμματα εκπαίδευσης και κατάρτισης που παρέχονται από διαφορετικές χώρες. Και τα δύο αυτά συστήματα αποτελούν σημαντικές πρωτοβουλίες που παρέχουν άμεση υποστήριξη σε κάθε πολίτη που προσπαθεί να μεταφέρει προσόντα ή μονάδες προσόντων από ίδρυμα σε ίδρυμα και από χώρα σε χώρα.

Το 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε σύνολο κοινών ευρωπαϊκών αρχών για την αναγνώριση και την επικύρωση της ανεπίσημης και της άτυπης μάθησης (9600/2004). Οι εν λόγω αρχές αποτελούν τη βάση για την ενίσχυση της συνεργασίας στον κλάδο της επικύρωσης και ενθαρρύνουν την Επιτροπή, τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους να προβούν τη συστηματικότερη εισαγωγή μεθόδων και συστημάτων επικύρωσης.

Η δικτυακή πύλη «Ploteus» για τις ευκαιρίες μάθησης (http://ec.europa.eu/ploteus) συμβάλλει στη βελτίωση της διαφάνειας των προσόντων παρέχοντας πληροφορίες για ευκαιρίες εκπαίδευσης, κατάρτισης και μάθησης στις χώρες της Ευρώπης.

Η αμοιβαία αναγνώριση προσόντων στον τομέα των νομοθετικά κατοχυρωμένων επαγγελμάτων έχει διασφαλιστεί με την οδηγία 2005/36/EK, η οποία εκδόθηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2005. Η οδηγία αυτή, με την οποία ενοποιούνται, εκσυγχρονίζονται και απλουστεύονται 15 ισχύουσες οδηγίες που εκδόθηκαν από το 1975 έως το 1999, προβλέπει ένα σύστημα αυτόματης αναγνώρισης προσόντων για επαγγέλματα με εναρμονισμένες απαιτήσεις κατάρτισης (γιατρούς, νοσοκόμους/νοσηλευτές, μαιευτές-μαίες, οδοντίατρους, κτηνίατρους, φαρμακοποιούς), καθώς και για τους αρχιτέκτονες. Για τα υπόλοιπα νομοθετικά κατοχυρωμένα επαγγέλματα (επί του παρόντος περίπου 800 επαγγέλματα είναι νομοθετικά κατοχυρωμένα σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ) το σύστημα βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση, δηλ. όταν κάποιος διαθέτει τα προσόντα να ασκήσει ένα επάγγελμα σε ένα κράτος μέλος, τότε πρέπει να του χορηγείται άδεια για την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος και σε άλλο κράτος μέλος.

2. Συνοχη με άλλες πολιτικεσ και στοχους της ενωσης

Η πρόταση κατάργησης της απόφασης είναι σύμφωνη με την ατζέντα της Λισσαβώνας, ειδικότερα σε ό,τι αφορά τη στρατηγική για τη βελτίωση της νομοθεσίας και την ανάγκη απλούστευσης του ρυθμιστικού περιβάλλοντος για τις επιχειρήσεις και άλλους φορείς.

Η απόφαση του 1985 έχει περιπέσει από καιρό σε αχρηστία. Ήδη από το 1990, σχετική έκθεση που εκπονήθηκε για την Επιτροπή τόνισε τις ανεπάρκειές της, καθώς και την μερική -στην καλύτερη περίπτωση- επίτευξη των καθορισμένων στόχων της. Η εφαρμογή της σε κάθε περίπτωση ήταν μόνον μερική και έχει πάψει να εφαρμόζεται σε οποιοδήποτε πλαίσιο.

Επιλογές της Επιτροπής

Δεδομένης της κατάστασης, η Επιτροπή εξέτασε τρεις επιλογές για τις ακόλουθες ενέργειες. Η πρώτη επιλογή θα ήταν να συνεχίσει η απόφαση να αποτελεί μέρος του κοινοτικού κεκτημένου . Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη την αναποτελεσματικότητα της απόφασης, αυτή η θέση θα ήταν αντίθετη με τη ρητή δέσμευση της Επιτροπής για απλούστευση της νομοθεσίας. Δεδομένου ότι το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο ενέκριναν το Ευρωπαϊκό Πλαίσιο Προσόντων, το οποίο επιδιώκει να επιτύχει ορισμένους από τους ίδιους στόχους της απόφασης του 1985, θεωρητικά θα εξακολουθούσε να ισχύει ένα περιττό τμήμα της νομοθεσίας. Συνεπώς, θα ίσχυαν δύο μέσα με παρόμοιους στόχους αλλά με διαφορετικές μεθοδολογίες και με περιγραφή προσόντων από αντίθετες απόψεις. Αυτό θα δημιουργούσε σύγχυση.

Μια δεύτερη επιλογή είναι η τροποποίηση της απόφασης του 1985. Ωστόσο, και από άποψη μεθοδολογίας και από πρακτική άποψη, αυτό θα ήταν δύσκολο εάν όχι αδύνατο. Όπως επισημαίνεται παραπάνω, η κατά κύριο λόγο τροφοδοτούμενη βάση της απόφασης του 1985 είναι όλο και πιο παρωχημένη, με αποτέλεσμα να απαιτεί το κείμενο της απόφασης σχεδόν πλήρη αναδιατύπωση, καθιστώντας κατά συνέπεια χωρίς νόημα το αρχικό κείμενο. Στην πράξη, με την τροποποίηση θα επαναλαμβάνονταν ορισμένα από τα προβλήματα/τις αντιρρήσεις που προαναφέρονται στο πλαίσιο της πρώτης επιλογής, π.χ. με τη δημιουργία σύγχυσης στα κράτη μέλη.

Τρίτη επιλογή αποτελεί η κατάργηση της απόφασης και η επακόλουθη κάλυψη των στόχων της από το νέο ΕΠΠ και τους υπόλοιπους μηχανισμούς που προαναφέρονται. Η κατάργηση είναι σύμφωνη με το γενικό στόχο της Επιτροπής για τη μείωση του κανονιστικού φόρτου και την κατάργηση της παρωχημένης και άσκοπης νομοθεσίας (πρόγραμμα απλούστευσης, νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2007 και στρατηγική για τη βελτίωση της νομοθεσίας). Οι στόχοι της επιτυγχάνονται από το ΕΠΠ αποτελεσματικότερα, αφενός λόγω του ελαφρύτερου πλαισίου του και αφετέρου λόγω της αυξημένης διαφάνειάς του, καθώς και δεδομένου ότι το πεδίο του είναι ευρύτερο και βασίζεται στα μαθησιακά αποτελέσματα. Επιπλέον, το ΕΠΠ βασίζεται στη συναίνεση μεταξύ των συμμέτοχων σε κάθε στάδιο της ανάπτυξής του. Η Επιτροπή το πρότεινε μετά από σχετικό αίτημα των κρατών μελών και των κοινωνικών εταίρων και προέβη σε εκτεταμένες διαβουλεύσεις με τα εν λόγω μέρη για τη διαμόρφωσή του.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή κατέληξε στην τρίτη επιλογή και προτείνει την κατάργηση της απόφασης του 1985.

3. Νομικα στοιχεια της προτασης

Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Η πρόταση προβλέπει την κατάργηση της απόφασης 85/368/EΟΚ του Συμβουλίου για την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Νομική βάση

Το άρθρο 150 παράγραφος 4 της Συνθήκης προβλέπει ότι η κοινοτική δράση υποστηρίζει και συμπληρώνει τη δράση των κρατών μελών και, ειδικότερα, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 του άρθρου, έχει ως στόχο να βελτιώνει την αρχική επαγγελματική εκπαίδευση, να διευκολύνει την επαγγελματική ένταξη και επανένταξη και να αναπτύσσει τις ανταλλαγές πληροφοριών και εμπειριών για κοινά θέματα.

Αρχή της επικουρικότητας

Η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται εφόσον η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς με τις ενέργειες των κρατών μελών, για τον ακόλουθο λόγο:

- η απόφαση πρέπει να καταργηθεί σε κοινοτικό επίπεδο.

Συνεπώς, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.

Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τον ακόλουθο λόγο:

Καταργεί περιττή νομοθεσία.

Επιλογή μέσων

Προτεινόμενο μέσο: Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Απαιτείται απόφαση για την κατάργηση ισχύουσας απόφασης.

4. Δημοσιονομικεσ επιπτωσεις

Η πρόταση δεν έχει καμία επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

2007/0234 (COD)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την κατάργηση της απόφασης 85/368/EΟΚ του Συμβουλίου για την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 150 παράγραφος 4,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[3],

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[4],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Οι κοινοτικές πολιτικές για τη βελτίωση της νομοθεσίας υπογραμμίζουν τη σημασία της απλούστευσης της εθνικής και της κοινοτικής νομοθεσίας ως βασικού στοιχείου για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και για την επίτευξη των στόχων της ατζέντας της Λισαβόνας.

(2) Η εφαρμογή της απόφασης 85/368/EΟΚ[5] δεν αποδείχθηκε αποτελεσματική όσον αφορά την αντιστοιχία των τίτλων επαγγελματικής εκπαίδευσης προς όφελος των εργαζομένων που αναζητούν εργασία σε άλλο κράτος μέλος.

(3) Η μεθοδολογία και η προσέγγιση που εφαρμόζονται για την περιγραφή και τη σύγκριση των προσόντων και που προβλέπονται στην απόφαση 85/368/EΟΚ διαφέρουν από αυτές που εφαρμόζονται στο πλαίσιο των συστημάτων εκπαίδευσης και κατάρτισης.

(4) Η απόφαση 85/368/ΕΟΚ καθίσταται άνευ αντικειμένου από την έγκριση της σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου […] σχετικά με τη θέσπιση του ευρωπαϊκού πλαισίου επαγγελματικών προσόντων για τη διά βίου μάθηση[6].

(5) Επομένως, η απόφαση 85/368/EΟΚ πρέπει να καταργηθεί.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Η απόφαση 85/368/EΟΚ καταργείται με ισχύ από […]

Άρθρο 2

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την δωδέκατη ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Άρθρο 3

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, […]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ C της , σ. .

[2] ΕΕ C της , σ. .

[3] ΕΕ C της , σ. .

[4] ΕΕ C της , σ. .

[5] ΕΕ L 199 της 31.7.1999, σ. 56.

[6] ΕΕ […]