Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την "Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών: Λευκή Βίβλος για το Εμπόριο"

(1999/C 258/08)

Στις 4[nbsp ]Μαρτίου 1999 και σύμφωνα με το άρθρο[nbsp ]198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την προαναφερθείσα ανακοίνωση.

Το τμήμα "Ενιαία αγορά, παραγωγή και κατανάλωση", στο οποίο ανατέθηκαν οι σχετικές εργασίες της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 10[nbsp ]Ιουνίου 1999, με βάση εισηγητική έκθεση των κ.κ.[nbsp ]Φώλια και Regaldo(1).

Κατά την 365η σύνοδο ολομέλειας της 7ης και 8ης[nbsp ]Ιουλίου 1999 (συνεδρίαση της 8ης[nbsp ]Ιουλίου 1999), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 79[nbsp ]ψήφους υπέρ, καμία ψήφο κατά και 3[nbsp ]αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Η ανακοίνωση της Επιτροπής "Λευκή Βίβλος για το Εμπόριο" έρχεται για μία ακόμη φορά να τονίσει το ρόλο του διανεμητικού εμπορίου στην ΕΕ (κυρίως στον τομέα της δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας) και να αναδείξει το μείζον θέμα της ανταγωνιστικότητας των εμπορικών επιχειρήσεων στο διαρκώς μεταβαλλόμενο παγκόσμιο περιβάλλον.

1.1.1. Η ΟΚΕ χαιρετίζει την απόφαση του Συμβουλίου Υπουργών για τη Λευκή Βίβλο και το καλεί να συνεχίσει τις προσπάθειες ενίσχυσης του εμπορίου.

1.2. H Λευκή Βίβλος για το Εμπόριο είναι συνέχεια μιας σειράς επίσημων εγγράφων σχετικά με το διανεμητικό εμπόριο όπως:

1. Πράσινη Βίβλος της Επιτροπής για το εμπόριο (COM(96) 530 - C4-0646/96)

2. Η κοινοτική νομοθεσία που συνδέεται άμεσα με το εμπόριο

3. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 19ης[nbsp ]Σεπτεμβρίου 1996 επί της πρότασης απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με ένα τρίτο πολυετές πρόγραμμα για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση (1997-2000)(2)

4. Η ανακοίνωση της Επιτροπής "Προς μία ενιαία αγορά της διανομής" (COM(91) 41)

5. To ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης[nbsp ]Απριλίου 1997 για το συντονισμό των δραστηριοτήτων υπέρ των ΜΜΕ και της βιοτεχνίας (COM(95) 362)(3)

6. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης[nbsp ]Ιουλίου 1997 για την Πράσινη Βίβλο της Επιτροπής σχετικά με το εμπόριο "Εμπορική επικοινωνία στην εσωτερική αγορά" (COM(96) 192)(4)

7. Το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 24ης[nbsp ]Απριλίου 1997 επί της ανακοίνωσης της Επιτροπής με θέμα "Η βιοτεχνία και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις: κλειδιά απασχόλησης στην Ευρώπη" (COM(95) 502)(5)

8. Η έκθεση της Επιτροπής Οικονομικής Νομισματικής και Βιομηχανικής Πολιτικής και τις γνωμοδοτήσεις της Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής (Α4-0241/99)

9. Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με το εμπόριο(6).

1.3. Επίσης, η ανακοίνωση προσπαθεί να αναδείξει την επαφή του εμπορίου με τις υπάρχουσες κοινοτικές πολιτικές και να περιγράψει νέες πολιτικές, όπου αυτές είναι αναγκαίες.

1.4. Η ΟΚΕ συμφωνεί απόλυτα με τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όπως αυτή διατυπώθηκε στην Έκθεσή του σχετικά με τη Λευκή Βίβλο(7), παράγραφος[nbsp ]18, ότι κακώς στην Εισαγωγή του κειμένου γίνεται λόγος για "επιβίωση" των επιχειρήσεων αντί του ορθού "δυνατότητα των επιχειρήσεων να παραμείνουν ανταγωνιστικές στην αγορά".

1.5. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι στη Λευκή Βίβλο για πρώτη φορά περιγράφονται αναλυτικά και ερμηνεύονται οι σχέσεις του εμπορίου με τις υπόλοιπες παραγωγικές δραστηριότητες (γεωργία, βιομηχανία, βιοτεχνία, τουρισμός, υπηρεσίες) γεγονός το οποίο θα βοηθήσει στη διεύρυνση και επίλυση πιθανών προβλημάτων.

2. Το πλαίσιο και ο στόχος του παρόντος εγγράφου

2.1. Η "Λευκή Βίβλος για το Εμπόριο" είναι συνέχεια της "Πράσινης Βίβλου για το Εμπόριο"(8), την οποία εξέδωσε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις 20[nbsp ]Νοεμβρίου 1996, και επαναφέρει στο προσκήνιο όλα τα μεγάλα θέματα του ευρωπαϊκού εμπορίου, παρουσιάζοντας και ένα γενικό χρονοδιάγραμμα των προβλεπόμενων δράσεων της Επιτροπής.

2.2. Μετά από έναν μαραθώνιο πανευρωπαϊκό διάλογο επί των θεμάτων που έθεσε η "Πράσινη Βίβλος για το Εμπόριο" τα βασικά συμπεράσματα που εξήχθησαν αφορούσαν κυρίως θέματα αναγνώρισης του ρόλου του εμπορίου στις ευρωπαϊκές οικονομίες, θέματα ενσωμάτωσης των νέων τεχνολογιών στο εμπόριο, θέματα μείωσης της κρατικής παρέμβασης και βελτίωσης των παρεχομένων υπηρεσιών του δημόσιου τομέα προς το εμπόριο και, τέλος, θέματα ανταγωνιστικότητας και προστασίας των ΜΜΕ από περίεργες πρακτικές ορισμένων μεγάλων μονάδων λιανικού εμπορίου.

2.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι δεν έχουν μελετηθεί επαρκώς οι επιπτώσεις της επίτευξης των κριτηρίων της Συνθήκης του Μάαστριχτ στις εμπορικές επιχειρήσεις, οι οποίες σήκωσαν το κύριο βάρος της σύγκλισης των ευρωπαϊκών οικονομιών, και ότι απαιτείται μία ιδιαίτερη ενίσχυσή τους ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν αλλά και να αναπτυχθούν στο νέο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

3. Ανάλυση του τομέα

3.1. Σημασία του τομέα

3.1.1. Τα στατιστικά στοιχεία τα οποία δημοσιεύονται από την Eurostat, δυστυχώς για μία ακόμη φορά, δεν παρουσιάζουν την πραγματική εικόνα του ευρωπαϊκού εμπορίου, διότι στηρίζονται σε ελλιπή στοιχεία, τα οποία συλλέγονται από τις εθνικές αρχές με ιδιαίτερη δυσκολία λόγω της φύσης της εμπορικής δραστηριότητας. Για το λόγο αυτό, η σημασία του τομέα για τις ευρωπαϊκές οικονομίες υποβαθμίζεται λόγω της έλλειψης σαφών και αξιόπιστων συγκριτικών στοιχείων.

3.1.2. Στις γνωμοδοτήσεις της ΟΚΕ για την "Πράσινη Βίβλο για το Εμπόριο"(9), και για την Ανακοίνωση της Επιτροπής: Μία Ευρωπαϊκή Πρωτοβουλία για το ηλεκτρονικό εμπόριο(10), τονίστηκε ότι τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να καταβάλλουν ιδιαίτερη προσπάθεια συλλογής αξιόπιστων και τεκμηριωμένων στοιχείων.

3.1.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η ΕΕ άργησε πολύ να αντιληφθεί τη σημασία του εμπορίου στις ευρωπαϊκές οικονομίες και να το εντάξει στις διαμορφούμενες ευρωπαϊκές πολιτικές.

3.2. Τάσεις και διαρθρωτικές αλλαγές

3.2.1. Το νέο παγκοσμιοποιημένο οικονομικό περιβάλλον αλλάζει δραματικά τα παραδοσιακά δεδομένα της εμπορικής επιχείρησης, η οποία δέχεται ισχυρότατες πιέσεις τόσο από τις μεγάλες μονάδες λιανικών πωλήσεων όσο και από τις μεταβαλλόμενες απαιτήσεις και επιθυμίες των καταναλωτών ανάλογα με την εποχή, τον πολιτισμό και την τεχνολογική ανάπτυξη στην οποία ζουν.

3.2.2. Οι διαρθρωτικές μεταβολές που σημειώθηκαν κατά τα τελευταία έτη έφεραν κυρίως τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις σε δύσκολη θέση. Η ταχεία εισαγωγή νέων τεχνολογιών, η όξυνση του ανταγωνισμού, οι τάσεις συγκέντρωσης, καθώς και οι αυξανόμενες απαιτήσεις των καταναλωτών, αποτελούν προκλήσεις στις οποίες οι επιχειρήσεις αυτές μπορούν να ανταποκριθούν μόνον εφόσον ληφθούν κατάλληλα μέτρα.

3.2.3. Σε αυτά τα μέτρα συγκαταλέγονται η διαρκής συλλογή στατιστικών στοιχείων σχετικά με τις συγκεντρώσεις, καθώς και όλων των σημαντικών στοιχείων που αφορούν τους εργαζόμενους στο εμπόριο ("Ευρωπαϊκό Βιβλίο Επιχειρήσεων"), αλλά και ανασταλτικά μέτρα και στρατηγικές όπως η δημιουργία ενώσεων πωλητών, δικτύων πληροφόρησης, διάθεση αποτελεσματικού εξοπλισμού και βελτίωση της κατάρτισης των ιδιοκτητών και των υπαλλήλων των ΜΜΕ.

3.2.4. Οι νέες συνθήκες της αγοράς απαιτούν τη συγκρότηση εξειδικευμένων, ισχυρών, κεφαλαιουχικά, επιχειρήσεων, οι οποίες θα προκύψουν από τις συνενώσεις ΜΜΕ, αλλά και τη δημιουργία συνεταιριστικών αγοραστικών ομίλων, οι οποίοι θα προσδώσουν την αναγκαία δυναμική και ευελιξία στις εμπορικές επιχειρήσεις, ώστε να μπορέσουν να αντιμετωπίσουν τις σύγχρονες συνθήκες ανταγωνισμού.

3.2.5. Οι ΜΜΕ θα πρέπει να γίνουν, το ταχύτερο δυνατόν, κοινωνοί των νέων τεχνολογιών και των δυνατοτήτων που παρουσιάζονται στην κοινωνία των πληροφοριών μέσα από προγράμματα ενίσχυσης των τεχνολογικών υποδομών τους και με συνεχή προγράμματα δια βίου κατάρτισης, τα οποία θα μεταβάλλουν τις οργανωτικές δομές και τη φιλοσοφία τους.

3.2.6. Οι ασχολούμενοι με το εμπόριο θα πρέπει να αντιληφθούν τη δραματική αλλαγή δεδομένων, αλλά και τις νέες απαιτήσεις των καταναλωτών της κοινωνίας των πληροφοριών και να προσαρμοσθούν, αμέσως, σ'αυτές.

3.2.7. Το εμπόριο, δεδομένου του πρότυπου ρόλου του ως σημαντικού εργοδότη, θα πρέπει να αναπτύξει μέτρα για τη δημιουργία εξειδικευμένων θέσεων απασχόλησης. Οφείλει να λάβει υπόψη του τη λειτουργία του ως δημιουργού απασχόλησης, ανταποκρινόμενο στις μεταβαλλόμενες συνήθειες των καταναλωτών και στον αυξημένο τοπικό ανταγωνισμό, βάσει ορθά μελετημένων στρατηγικών, όπως είναι η βελτιωμένη κατάρτιση, η πρόσληψη εξειδικευμένων συνεργατών και άλλες αειφόρες επενδύσεις στον τομέα των ανθρωπίνων πόρων.

4. Η ανάπτυξη μιας στρατηγικής για το εμπόριο: τα βασικά ζητήματα

4.1. Τα βασικά ζητήματα, όπως τίθενται προεισαγωγικά, αποτελούν μία θεωρητική βάση συζήτησης και προβληματισμού. Η περιγραφή των προβλημάτων ανταγωνιστικότητας, αλλά και η ανάγκη συνύπαρξης μικρών και μεγάλων μονάδων στην αγορά με σεβαστούς κανόνες λειτουργίας αποτελεί το πραγματικό ζητούμενο της Ενιαίας Αγοράς.

5. Βασικές προτεραιότητες για την ανάληψη δράσης

5.1. Βελτίωση της χρήσης μέσων πολιτικής στην υπηρεσία του εμπορίου

5.1.1. Καλύτερη γνώση του τομέα

5.1.1.1. Όπως έχει αποδειχθεί από προηγούμενα ευρωπαϊκά έγγραφα που αφορούσαν το εμπόριο στην ΕΕ, τα στατιστικά στοιχεία, αλλά και η ορθή περιγραφή και καταγραφή των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της δραστηριότητας απείχαν σημαντικά από την πραγματικότητα. Βεβαίως, το γεγονός αυτό δικαιολογείται μερικώς από τον ιδιαίτερα πολύμορφο και πολυσχιδή χαρακτήρα του εμπορίου, αλλά είναι βέβαιον ότι τόσο οι εθνικές κυβερνήσεις, όσο και η Επιτροπή δεν έχουν αναπτύξει τους αναγκαίους μηχανισμούς συγκέντρωσης και επικαιροποίησης πληροφοριών και στοιχείων.

5.1.1.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι θα πρέπει με κάθε τρόπο να ενισχυθούν οι μηχανισμοί συγκέντρωσης και επικαιροποίησης στατιστικών στοιχείων του εμπορίου, τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, εκτός των δράσεων που αναφέρονται στη Λευκή Βίβλο για το Εμπόριο, προτείνεται η διάθεση των αναγκαίων πόρων για τον εκσυγχρονισμό των εθνικών δομών συγκέντρωσης στατιστικών στοιχείων καθώς επίσης και η δημιουργία ενός μηχανισμού ανταλλαγής στοιχείων και δεδομένων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο δημοσίων διοικήσεων.

5.1.1.3. Όσον αφορά τα δεδομένα για την απασχόληση, τα διάφορα εθνικά αριθμητικά δεδομένα θα πρέπει να είναι συγκρίσιμα και κατανεμημένα ανά φύλο, ηλικία και τύπο απασχόλησης (πλήρης απασχόληση, μερική απασχόληση, εποχική απασχόληση), καθώς και επαγγελματική κατάσταση του εργαζόμενου (κύριο επάγγελμα, συνταξιούχος, φοιτητής, δευτερεύον επάγγελμα κ.λπ.).

5.1.1.4. Η ΟΚΕ καλεί τη ΓΔ ΧΧΙΙΙ να συνεχίσει την εξέταση των προβλημάτων του εμπορίου, ώστε να υπάρχει μία συνεχής παρακολούθηση των εξελίξεων.

5.1.2. Αλλαγές στη διάρθρωση του εμπορίου: νέες προκλήσεις πολιτικής

5.1.2.1. Οι σημαντικές αλλαγές που συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια στο χώρο του εμπορίου ιδιαίτερα λόγω της ύπαρξης εκατομμυρίων επιχειρήσεων με διαφορετικές δομές, υποδομές, όγκο πωλήσεων και απασχολούμενο προσωπικό δημιουργούν αναταράξεις, αλλά και ανισορροπίες, τις οποίες καλείται η Επιτροπή να αποκαταστήσει μέσα από τις πολιτικές της, ενισχύοντας τους κανόνες της αγοράς και την ανταγωνιστικότητα.

5.1.2.2. Η καταγραφή των αλλαγών οπωσδήποτε αποτελεί το πρώτο βήμα αντιμετώπισης του προβλήματος, θα πρέπει όμως να συνοδεύεται από την κατά το δυνατόν πρόβλεψη των εξελίξεων και, κυρίως, από την ενίσχυση συγκεκριμένων πρακτικών δράσεων ενίσχυσης των υπό αλλαγή εμπορικών δραστηριοτήτων οι οποίες, πολλές φορές, κινδυνεύουν να εξαφανισθούν.

5.2. Βελτίωση του διοικητικού, νομοθετικού και χρηματοδοτικού περιβάλλοντος

5.2.1. Απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών

5.2.1.1. Το συνολικό ετήσιο κόστος του διοικητικού φόρτου όλων των επιχειρήσεων είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπολογισθεί με οποιαδήποτε μέθοδο, γι'αυτό με ιδιαίτερη επιφύλαξη θα πρέπει να αντιμετωπισθούν τα αναφερόμενα ποσά (150-250[nbsp ]δισεκατ. Ecu ή περίπου 3[nbsp ]% του κοινοτικού ΑΕγχΠ).

5.2.1.2. Η Έκθεση BEST πρέπει να αποτελέσει ένα χρήσιμο εργαλείο για την ανάληψη συγκεκριμένων δεσμευτικών δράσεων, κυρίως σε εθνικό επίπεδο.

5.2.1.3. Η Επιτροπή Εμπορίου και Διανομής (CCD) θα πρέπει να ασχοληθεί με ιδιαίτερη επιμέλεια με το οξύτατο πρόβλημα των διοικητικών επιβαρύνσεων στη λειτουργία των εμπορικών επιχειρήσεων αναλαμβάνοντας την έναρξη ενός πανευρωπαϊκού διαλόγου και μεταφέροντας την ανάγκη αλλαγών στις εθνικές κυβερνήσεις.

5.2.2. Πρόσβαση στη χρηματοδότηση

5.2.2.1. Οι σχέσεις του εμπορίου με τον τραπεζικό τομέα παραμένουν ασθενείς με τη συνεχιζόμενη τις εις βάρος του εμπορίου διαφορετική μεταχείριση όσον αφορά τις χρηματοδοτήσεις, και τις χρηματοδοτικές διευκολύνσεις.

5.2.2.2. Η πρόσβαση στη χρηματοδότηση των ΜΜΕ είναι εξαιρετικά δύσκολη λόγω της συντηρητική φύσης και της δομής της μεγάλης πλειοψηφίας των εμπορικών επιχειρήσεων, αλλά κυρίως λόγω της έλλειψης παγίων στοιχείων, τα οποία θα προσέδιδαν θεωρητικά την αναγκαία ασφάλεια στον τραπεζικό τομέα. Σε ολόκληρη την ΕΕ οι εμπορικές επιχειρήσεις, πλην συγκεκριμένων εξαιρέσεων στον τομέα τεχνολογιών αιχμής, αδυνατούν να χρηματοδοτήσουν τις αναγκαίες νέες δραστηριότητες ή να προβούν στον αναγκαίο εκσυγχρονισμό τους και, έτσι, παραμένουν στο περιθώριο των εξελίξεων με άμεσο τον κίνδυνο αφανισμού τους.

5.2.2.3. Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται τη δυσκολία λήψης συγκεκριμένων μέτρων προς την κατεύθυνση της χρηματοδότησης των ΜΜΕ από τον τραπεζικό τομέα, αλλά υποστηρίζει ενθέρμως τις προσπάθειες που καταβάλλονται για τη συνέχιση και εμβάθυνση του διαλόγου μεταξύ τραπεζών και ΜΜΕ.

5.2.2.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ως ύψιστη αναγκαιότητα τη δημιουργία ειδικών μηχανισμών πρόσβασης σε χρηματοδοτήσεις των καινοτομικών επιχειρήσεων που προάγουν την έρευνα για αξιοποίηση των νέων τεχνολογιών στην ανάπτυξη του εμπορίου.

5.2.2.5. Η ΟΚΕ θεωρεί αναγκαία την παρέμβαση των εθνικών και κοινοτικών αρχών όταν δημιουργούνται από τον τραπεζικό τομέα αδικαιολόγητες διακρίσεις, μονοπωλιακού χαρακτήρα συμπεριφορές και υπερβολικά μεγάλες επιβαρύνσεις έναντι των εμπορικών επιχειρήσεων.

5.2.2.6. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι απαιτούνται ειδικές δράσεις και χρηματοδοτήσεις για τις μικρές παραδοσιακές επιχειρήσεις των οποίων οι δομές παρέμειναν στάσιμες(11).

5.2.3. Βελτίωση του διαλόγου μεταξύ των εμπορικών επιχειρήσεων και των εταίρων τους (υπαλλήλων, καταναλωτών, πιστωτικών ιδρυμάτων)

5.2.3.1. Κοινωνικός διάλογος

5.2.3.1.1. Η εμβάθυνση του κοινωνικού διαλόγου μεταξύ των αντιπροσωπευτικών φορέων των εργοδοτών και εργαζομένων είναι αναγκαία προϋπόθεση για την εύρυθμη λειτουργία του εμπορίου, αλλά και για την ανάπτυξη σωστών βάσεων συνεργασίας.

5.2.3.1.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ουσιώδη την πρόταση της Επιτροπής για ανασύσταση της Μόνιμης Επιτροπής για την Απασχόληση, αλλά και τη διεύρυνση της εκπροσώπησης των φορέων του εμπορίου στο διεξαγόμενο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο κοινωνικό διάλογο.

5.2.3.2. Καταναλωτές

5.2.3.2.1. Ο διάλογος μεταξύ καταναλωτών και εμπόρων αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο εκσυγχρονισμού των εμπορικών επιχειρήσεων και αποτελεί το βασικό κανάλι ενημέρωσης των επικρατουσσών τάσεων και απόψεων.

5.2.3.2.2. Οι εξαιρετικά γρήγορες αλλαγές της συμπεριφοράς των καταναλωτών, καθώς επίσης και οι αναμενόμενες νέες απαιτήσεις τους στην κοινωνία των πληροφοριών μόνο μέσα από ένα θεσμοθετημένο και ειλικρινή διάλογο θα φθάσουν στην αναγκαία τροποποίηση των κανόνων, των δομών και των υποδομών του εμπορίου.

5.2.3.2.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι ανάγκες των καταναλωτών και η προστασία τους αποτελούν βασικά στοιχεία του σύγχρονου εμπορίου.

5.2.3.2.4. Η ΟΚΕ υποστηρίζει θερμά το διάλογο μεταξύ της Επιτροπής Εμπορίου και Διανομής (CCD), της Eurocommerce και της επιτροπής καταναλωτών, ιδιαίτερα στα θέματα Ηλεκτρονικού Εμπορίου όπου νέοι κανόνες, νέα ήθη και έθιμα και νέες πρακτικές εμφανίζονται καθημερινά.

5.2.3.2.5. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να αναλάβει άμεσα δράση για την αυστηρή τιμωρία των παραγωγών και διακινητών πειρατικών και παραχαραγμένων προϊόντων τα οποία εξαπατούν αλλά και επιβαρύνουν τους καταναλωτές αλλά και τις καλόπιστες εμπορικές επιχειρήσεις.

5.2.3.2.6. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι εμπορικές επιχειρήσεις μπορούν να αποτελέσουν ασπίδα προστασίας για την υγεία των καταναλωτών προωθώντας οικολογικά προϊόντα και αποτρέποντας τη χρήση ουσιών ή πειραματικών μεθόδων παραγωγής οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σοβαρές βλάβες στη δημόσια υγεία.

5.2.3.2.7. Η ΟΚΕ συμφωνεί απόλυτα με την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όπως διατυπώθηκε στην έκθεση του (παράγραφος ΙΘ) ότι είναι βασικής σημασίας, στον εμπορικό προγραμματισμό των κρατών μελών, να εξασφαλίζεται στον τελικό καταναλωτή η δυνατότητα να βρίσκει μικρά, μέσα και μεγάλα σημεία διανομής σε κάθε μορφή και με βάση τις κοινωνικοοικονομικές του ανάγκες και να επιλέγει ελεύθερα.

5.2.3.3. Πιστωτικά Ιδρύματα

5.2.3.3.1. Απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη του εμπορίου είναι η οργάνωση ενός αποτελεσματικού συστήματος πληρωμών, που να επιτρέπει τη χρήση πιστωτικής κάρτας.

- Προς τούτο, έχει σημασία να ληφθεί μέριμνα ώστε να καθιερωθούν ισορροπημένες σχέσεις μεταξύ των οργανισμών έκδοσης πιστωτικών καρτών και των παραγόντων του εμπορίου, με τις οποίες να διασφαλίζεται ο σεβασμός των νομίμων δικαιωμάτων όλων των ενδιαφερομένων και η αρμονική τους συνεργασία.

- Πρέπει, επίσης, να διευκρινισθούν σαφώς οι υποχρεώσεις των ενδιαφερομένων μερών κατά τη σύναψη συμβάσεων. Θα πρέπει να αποφεύγονται ασαφείς και δυσνόητες ρήτρες.

- Τα έξοδα και τα κόμιστρα που επιβαρύνουν τους εμπόρους θα πρέπει να κυμαίνονται σε λογικά επίπεδα, αλλά να διασφαλίζουν συγχρόνως στους οργανισμούς έκδοσης την κάλυψη του σχετικού κόστους, καθώς και ικανοποιητικά περιθώρια κέρδους.

5.2.3.3.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι απαιτείται μεγαλύτερη διαφάνεια και σαφέστερο πλαίσιο στις συναλλαγές με πιστωτικές κάρτες, ώστε να διασφαλίζονται πλήρως τα καλώς εννοούμενα συμφέροντα των καταναλωτών, των πιστωτικών ιδρυμάτων και των εμπόρων.

5.2.3.3.3. Ο αντίκτυπος της εισαγωγής του ευρώ στον τομέα των πιστωτικών καρτών θα πρέπει να μελετηθεί το ταχύτερο δυνατό, ώστε να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα για τη διασφάλιση των συναλλαγών.

5.2.3.3.4. Η ΟΚΕ θεωρεί αναγκαία την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη διάδοση των πληρωμών με πιστωτικές κάρτες και με ηλεκτρονική διαδικασία (ηλεκτρονικές πληρωμές) ώστε να μειωθούν οι εγκληματικοί κίνδυνοι κατά επιχειρήσεων και καταναλωτών.

5.2.3.3.5. Η ΟΚΕ αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη προσοχή το οικονομικό έγκλημα και τις απάτες στις συναλλαγές οι οποίες δημιουργούν συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, αλλά και ανασφάλειας στις συναλλαγές.

5.3. Ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και προαγωγή του επιχειρηματικού πνεύματος

5.3.1. Ηλεκτρονικό Εμπόριο

5.3.1.1. Το ηλεκτρονικό εμπόριο αποτελεί το πιο σύγχρονο εργαλείο των εμπορικών επιχειρήσεων στην κοινωνία των πληροφοριών και μπορεί να αποτελέσει την πιο σοβαρή αιτία για μία επαναστατική αναδιάρθρωση των δομών και υποδομών του εμπορίου.

5.3.1.2. Τα σοβαρότερα εμπόδια στην ανάπτυξη του Η.Ε. στην ΕΕ είναι η έλλειψη ενημέρωσης και κατάρτισης, η απουσία των αναγκαίων υποδομών στο εμπόριο, το υψηλό κόστος των τηλεπικοινωνιών και η έλλειψη της νέας φιλοσοφίας που αυτό απαιτεί.

5.3.1.3. Η ΟΚΕ έχει εκφράσει την άποψή της για το Η.Ε. σε μία πλήρη γνωμοδότηση(12), στην οποία περιγράφηκε λεπτομερειακά η παρούσα κατάσταση, οι προοπτικές και τα εμπόδια στην επικράτηση του Η.Ε.

5.3.1.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι για τα θέματα Η.Ε. απαιτείται μία στενότερη συνεργασία των αρμοδίων Γενικών Διευθύνσεων της Επιτροπής (ΙΙΙ, ΧΙΙΙ, ΧΧΙΙΙ, ΧΧΙV) και των λοιπών θεσμικών οργάνων, ώστε οι αναγκαίες πρωτοβουλίες να προχωρήσουν με ταχύτερους ρυθμούς.

5.3.1.5. Το εμπόριο θα πρέπει να συμμετάσχει ενεργά στο 50 πρόγραμμα-πλαίσιο Έρευνας και Τεχνολογικής Ανάπτυξης και σε όλα τα υπό διαμόρφωση προγράμματα προώθησης των νέων τεχνολογιών, ώστε να καταστεί κοινωνός των πλεονεκτημάτων των νέων τεχνολογιών, αλλά και να στηρίξει τις νέες του δραστηριότητες σε αυτές.

5.3.1.6. Για να μπορέσει να αντεπεξέλθει στις νέες συνθήκες της κοινωνίας των πληροφοριών και του ηλεκτρονικού εμπορίου, το εμπόριο χρειάζεται:

α) φθηνό κόστος στις τηλεπικοινωνίες·

β) προγράμματα κατάρτισης για το ηλεκτρονικό εμπόριο·

γ) ενθάρρυνση για την πειραματική είσοδό του στις νέες τεχνολογίες με σαφείς και πρακτικές δράσεις και κατευθύνσεις·

δ) προγράμματα ενίσχυσης του τεχνικού εξοπλισμού·

ε) φθηνό κόστος στις διεξαγόμενες από τον τραπεζικό τομέα πράξεις του ηλεκτρονικού εμπορίου που αφορούν τις εμπορικές επιχειρήσεις.

5.3.2. Συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων

5.3.2.1. Η συνεργασία μεταξύ των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων και άλλων ομοειδούς ή μεγαλυτέρου μεγέθους αποτελεί βασική προϋπόθεση επιβίωσης στο εξαιρετικά ανταγωνιστικό σύγχρονο περιβάλλον.

5.3.2.2. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να λάβει κάθε μέτρο, μέσα στα πλαίσια του υγιούς ανταγωνισμού, που θα βοηθήσει τις εμπορικές επιχειρήσεις να αποκτήσουν την αναγκαία κρίσιμη μάζα και το αναγκαίο εύρος ώστε να μπορέσουν να παραμείνουν στην αγορά.

5.3.2.3. Η ΟΚΕ δεν αντιμετωπίζει ως ιδιαίτερο πρόβλημα για την εφαρμογή των κανόνων του υγιούς ανταγωνισμού τις συγχωνεύσεις, τις μετατροπές και τους συνεταιρισμούς των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων και των Δικτύων Διανομής, διότι δεν αποκτούν δεσπόζουσα θέση, ούτε δημιουργούν με τα μεγέθη τους μονοπώλια που θα βλάψουν.

5.3.2.4. Η ΟΚΕ σε ένα προγενέστερο στάδιο, είχε ήδη υποστηρίξει την πιο οικονομική προσέγγιση της Επιτροπής δηλαδή μορφές συνεργασίας (κυρίως σε θέματα κάθετων συνεργασιών) στο εμπόριο. Με βάση την πρόσφατη έγκριση του συμβουλίου Βιομηχανίας σχετικά με τη νέα προσέγγιση της πολιτικής ανταγωνισμού στον τομέα αυτό, η ΟΚΕ θα μελετήσει το θέμα αναλυτικότερα, προκειμένου η Επιτροπή να υιοθετήσει συγκεκριμένες προτάσεις για να αντικαταστήσει ένα αριθμό από τους ισχύοντες κανονισμούς (εξαίρεσης). Ακόμη μία φορά, οι προτάσεις της ΟΚΕ θα λειτουργήσουν έτσι ώστε να μετακινηθούν τα εμπόδια στη συνεργασία στο εμπόριο, και ειδικότερα στις εμπορικές ΜΜΕ.

5.3.3. Κατάρτιση

5.3.3.1. Η κατάρτιση αποτελεί το μοναδικό εργαλείο αντιμετώπισης όλων των νέων δεδομένων που έρχονται από τη χρήση των νέων τεχνολογιών στην κοινωνία των πληροφοριών αλλά και της απόκτησης των απαραίτητων νέων γνώσεων και δεξιοτήτων τις οποίες έχει ανάγκη το εμπόριο στην κοινωνία των πληροφοριών. Αυτό σημαίνει ότι όλοι οι εμπλεκόμενοι στο εμπόριο και στη διανομή οφείλουν, για να μπορέσουν να παρακολουθήσουν τις εξελίξεις, να αρχίσουν ένα νέο κύκλο επανακατάρτισης, ανεξάρτητα του επιπέδου γνώσης τους, ο οποίος δεν θα έχει χρονικό ορίζοντα λήξης, αλλά θα μετατραπεί σε μία διαδικασία δια βίου κατάρτισης.

5.3.3.2. Η ανάγκη κατάρτισης δεν υφίσταται μόνο για τις μικρές επιχειρήσεις, αλλά ακόμη και για αυτές, οι οποίες θεωρούνται, με τα ευρωπαϊκά δεδομένα, μεσαίες ή μεγάλες. Η έκρηξη των τεχνολογιών και η συνεχής παρουσία νέων εργαλείων πληροφορικής απαιτούν συνεχή ενημέρωση.

5.3.3.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι πολιτικές κατάρτισης θα πρέπει να οργανωθούν σε μόνιμη βάση υποστηρίζοντας τις συνεχώς διευρυνόμενες ανάγκες αλλά κυρίως παρακολουθώντας τις νέες εξελίξεις και αλλαγές.

5.3.3.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η πλειοψηφία των προγραμμάτων κατάρτισης θα πρέπει να μετατρέπονται σε δια βίου.

5.3.3.5. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι απαιτείται η δημιουργία εξειδικευμένων Σχολών Εμπορίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση και νέων Ερευνητικών Ινστιτούτων τα οποία θα προάγουν την έρευνα και την ενημέρωση και θα βοηθήσουν στην περαιτέρω προώθηση των νέων τεχνολογιών στον κλάδο.

5.3.4. Εμπόριο σε αγροτικές και λιγότερο ευνοημένες αστικές περιοχές

5.3.4.1. Ο ιδιαίτερος κοινωνικός ρόλος των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων στις αγροτικές και στις λιγότερο ευνοημένες αστικές περιοχές αποτελεί σημαντικότατη αιτία ενασχόλησης όλων των ευρωπαϊκών οργάνων με τη διατήρηση και επιβίωσή τους.

5.3.4.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι απαιτούνται συντονισμένα και συγκεκριμένα μέτρα για τον εκσυγχρονισμό, αλλά και τη συνεχή ανάπτυξη των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων στις αγροτικές και στις λιγότερο ευνοημένες αστικές περιοχές.

5.3.4.3. Η ΟΚΕ καλεί τις εθνικές κυβερνήσεις να καταγράψουν τα τοπικά προβλήματα των μικρών εμπορικών επιχειρήσεων οι οποίες συμβάλλουν ουσιαστικά στη δημιουργία θέσεων εργασίας σε ευαίσθητες κοινωνικά περιοχές και να συγκεκριμενοποιήσουν τις ανάγκες τους οι οποίες είναι ποικίλες, πολύμορφες και διαφέρουν από τόπο σε τόπο.

5.3.4.4. Η Επιτροπή καλείται να συνεργασθεί με τις εθνικές κυβερνήσεις των χωρών μελών για τη στήριξη των τοπικών εμπορικών επιχειρήσεων και να δημιουργήσει ειδικές χρηματοδοτήσεις για τον σκοπό αυτό, μέσω των διαρθρωτικών ταμείων.

5.3.4.5. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να λάβει ιδιαίτερα μέτρα για τις μη ευνοημένες αστικές και αγροτικές περιοχές.

5.3.5. Εμπόριο και Τουρισμός

5.3.5.1. Η συνύπαρξη και η συνεργασία των τομέων του εμπορίου και του τομέα του τουρισμού έχουν πολλαπλασιαστικά οφέλη για τις ευρωπαϊκές οικονομίες.

5.3.5.2. Η ΟΚΕ προτείνει η ΓΔ ΧΧΙΙΙ, η οποία είναι αρμόδια και για τις δύο οικονομικές δραστηριότητες, και οι εθνικές οργανώσεις να καταρτίσουν κοινά προγράμματα δράσεων, συνεργασιών και ενημέρωσης, ιδιαίτερα στις χώρες εκείνες όπου ο τουρισμός αποτελεί σημαντικό τομέα στην εθνική οικονομία.

5.3.5.3. Το εμπόριο θα εξυπηρετούνταν καλύτερα εάν είχε στενότερους δεσμούς με τον τουρισμό σε ευρωπαϊκό επίπεδο και για το λόγο αυτό προτείνεται η σύσταση ενός συμβουλευτικού οργάνου στα πλαίσια της ΓΔ ΧΧΙΙΙ, η οποία θα αποτελείται από εκπροσώπους του εμπορίου και του τουρισμού.

5.3.6. Περιβάλλον

5.3.6.1. Το εμπόριο συμπεριλαμβανόμενο στους κοινωνικούς εταίρους καλείται να αναλάβει τις ευθύνες του απέναντι στα θέματα του περιβάλλοντος και της προστασίας της δημόσιας υγείας.

5.3.6.2. Το εμπόριο μέσα στα πλαίσια των δυνατοτήτων του και σε συνεργασία με την τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στη μη επιβάρυνση του περιβάλλοντος.

5.3.6.3. Οι μικρές εμπορικές επιχειρήσεις έχουν ιδιαίτερη ανάγκη ενημέρωσης και στήριξης στα θέματα περιβάλλοντος, ενώ θα πρέπει να συνεργασθούν στενά και αποδοτικά στις τουριστικές περιοχές με τις τουριστικές επιχειρήσεις οι οποίες κατά κανόνα φέρουν το κύριο βάρος των περιβαλλοντικών προβλημάτων και επιπτώσεων.

5.4. Ενθάρρυνση του εξευρωπαϊσμού και της διεθνοποίησης

5.4.1. Το ευρώ

5.4.1.1. Το ευρώ μαζί με το ηλεκτρονικό εμπόριο, αποτελούν σήμερα τις δύο μεγάλες προκλήσεις και τα δύο πιο σύγχρονα εργαλεία εκσυγχρονισμού του ευρωπαϊκού εμπορίου.

5.4.1.2. Η προετοιμασία των εμπορικών επιχειρήσεων για την υποδοχή κατ'αρχήν, του ευρώ ως τραπεζικού μέσου και, στη συνέχεια, ως του κοινού ευρωπαϊκού μέσου συναλλαγών απαιτεί σοβαρότατη προετοιμασία και εις βάθος ενημέρωση ώστε τα προβλήματα που θα εμφανισθούν να αντιμετωπισθούν έγκυρα και έγκαιρα.

5.4.1.3. Η ενημέρωση και κάθε μορφής πληροφόρηση για το ευρώ, που απευθύνεται τόσο προς τον επιχειρηματικό κόσμο, όσο και το ευρύ καταναλωτικό κοινό αποτελούν το κλειδί για τη μετάβαση με επιτυχία προς το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα.

5.4.1.4. Μέσα στα πλαίσια της προσπάθειας αυτής, οι εμπορικές, κυρίως, επιχειρήσεις πρόκειται να διαδραματίσουν τον πρωτεύοντα ρόλο κατά τη διαδικασία μετάβασης στο ευρώ. Και τούτο διότι με την άμεση και καθημερινή επαφή τους με τον καταναλωτή αποτελούν ουσιαστικό παράγοντα "ευαισθητοποίησης" και "πληροφόρησής" του για το ευρώ, τόσο από πλευράς χρησιμότητάς του, όσο και της εφαρμογής του στις συναλλακτικές πρακτικές.

5.4.1.5. Απαραίτητη προϋπόθεση για τη χάραξη της επικοινωνιακής μας πολιτικής είναι ο προσδιορισμός εκ των προτέρων των παρακάτω παραμέτρων:

1. Ποιοι θα είναι οι φορείς συντονισμού και υλοποίησης

2. Το πεδίο εφαρμογής, ήτοι προς ποιους θα απευθυνθεί

3. Η βασική θεματολογία της "ενημερωτικής πλατφόρμας"

4. Τα μέσα υποστήριξης που θα χρησιμοποιηθούν.

5.4.1.6. Προκειμένου να επιτευχθεί ένα ουσιαστικό αποτέλεσμα στην προσπάθεια ενημέρωσης, προτείνονται τα εξής πρακτικά μέτρα:

α) Τη σύσταση στους κόλπους των εθνικών συντονιστικών επιτροπών ευρώ, μιας ειδικής Επιτροπής (Steering Committee), αποτελούμενης από εκπροσώπους των τραπεζών, του εμπορίου, της κυβέρνησης και ειδικούς επιστήμονες επικοινωνίας και διαφήμισης.

β) Τη σύσταση στα αρμόδια Υπουργεία, στις εργοδοτικές και εργατικές οργανώσεις και στα επιμελητήρια "Γραφείου πληροφόρησης ευρώ".

γ) Τη σύσταση σε κάθε κράτος μέλος "Εθνικού Κέντρου Τεκμηριώσεως ευρώ", το οποίο θα αποτελεί πηγή πληροφόρησης για τις Δημόσιες Υπηρεσίες και οργανισμούς. Εξυπακούεται πως το Κέντρο αυτό θα παρέχει τις υπηρεσίες του και στις πάσης φύσεως επαγγελματικές οργανώσεις.

δ) Τη θεσμοθέτηση με συγκεκριμένες διαδικασίες στις μεγαλύτερες εμπορικές, βιομηχανικές, τουριστικές, ασφαλιστικές επιχειρήσεις και τις τράπεζες "υπεύθυνου ευρώ", στελέχους που θα έχει πλήρη γνώση των προβλημάτων και των πλεονεκτημάτων εκ της εφαρμογής του ευρώ.

ε) Την εισαγωγή του ευρώ στο πρόγραμμα μαθημάτων των Οικονομικών Πανεπιστημίων, των ΤΕΙ, των Ινστιτούτων Επαγγελματικής Κατάρτισης και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης οικονομικού προσανατολισμού.

5.4.1.7. Προκειμένου η "εκστρατεία ενημέρωσης ευρώ" να έχει αποδοτικό χαρακτήρα θα πρέπει να απευθύνεται σε μία συγκεκριμένη κατηγορία "αποδεκτών". Προτείνεται να απευθύνεται:

- στους επικεφαλείς επιχειρήσεων και οργανισμών·

- στα ανώτερα και μεσαία στελέχη επιχειρήσεων κατά κύριο λόγο, εμπορικών, τουριστικών, μεταποιητικών·

- στους καταναλωτές, και ιδιαίτερα στις μειονεκτούσες κοινωνικά ομάδες.

5.4.1.8. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι μία εκστρατεία ενημέρωσης για τη διαμόρφωση γενικότερα της κοινής γνώμης προκειμένου να έχουμε "ΕURO minded people" απαιτεί προηγουμένως μία έρευνα ψυχολογικών κινήτρων (motivation study) από τα αποτελέσματα της οποίας θα καταρτισθεί εν συνεχεία η "ενημερωτική πλατφόρμα". Αυτό άλλωστε καθίσταται προφανές και από μία σχετικά πρόσφατη έρευνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, που κατέδειξε πως το 51 % περίπου των Ευρωπαίων είναι "προσκολλημένοι" στο εθνικό τους νόμισμα για ψυχολογικούς, κυρίως, λόγους και αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τη χρησιμοποίηση του νέου νομίσματος.

5.4.1.9. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι θα πρέπει να υπάρξει πλήρης διαφάνεια των τραπεζικών εξόδων στην πορεία προς το ευρώ.

5.4.1.10. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να καθορίσουν από την αρχή την πολιτική που θα ακολουθήσουν για την εισαγωγή του ευρώ στη χώρα τους και να αποφασίσουν τις σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις, ώστε να μην επιβαρυνθούν οι εμπορικές επιχειρήσεις με περιττά έξοδα και διάφορες ανώφελες επενδύσεις.

5.4.1.11. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι κυβερνήσεις θα πρέπει να καθιερώσουν οικονομικά και φορολογικά κίνητρα για να βοηθήσουν τις επιχειρήσεις στις απαραίτητες επενδύσεις λόγω καθιέρωσης του ευρώ, (αλλαγή στα συστήματα λογισμικού κλπ).

5.4.2. Το διεθνές εμπόριο

5.4.2.1. Η διεθνοποίηση του ευρωπαϊκού εμπορίου είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξή του και, κυρίως, για την επιβίωση των ευρωπαϊκών αγαθών στην παγκόσμια οικονομία. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή θα πρέπει να καταβάλλει κάθε προσπάθεια για τη μελέτη και επίλυση των προβλημάτων ανάπτυξης και εγκατάστασης των διεθνών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων.

5.4.2.2. Η ΕΕ δια των ΓΔ Ι και ΧΧΙΙΙ θα πρέπει να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο για θέματα εμπορίου στον ΠΟΕ, στο Διεθνές Γραφείο Εργασίας και στη Διάσκεψη των Η.Ε. για το εμπόριο και την ανάπτυξη, ώστε να προωθηθούν οι θέσεις και οι απόψεις των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στον παγκόσμιο διάλογο.

5.4.2.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η διεθνής παρουσία του ευρωπαϊκού εμπορίου αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα και καλεί τις αρμόδιες Γενικές Διευθύνσεις (Ι και ΧΧΙΙΙ) να συνεργασθούν προς το σκοπό αυτό.

5.4.2.4. Η ΟΚΕ εκφράζει το ιδιαίτερο ενδιαφέρον της για τη φιλελευθεροποίηση του εμπορίου.

5.4.3. Η διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης

5.4.3.1. Η διεύρυνση της ΕΕ και τα προβλήματα που θα ανακύψουν πρέπει να αντιμετωπισθούν άμεσα για να μην δημιουργηθούν εκ των υστέρων κλυδωνισμοί και αγκυλώσεις στο ευρωπαϊκό εμπόριο.

5.4.3.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι θα πρέπει να ενταθεί ο διάλογος με το εμπόριο των υπό ένταξη χωρών ώστε να καταγραφούν τα δομικά και νομοθετικά προβλήματα και να αρχίσουν το συντομότερο δυνατόν, να επιλύονται αυτά στα πλαίσια των ευρωπαϊκών διαδικασιών και της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και πρακτικής.

5.4.3.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η Επιτροπή Εμπορίου και Διανομής πρέπει να συνεχίσει τις προσπάθειες ενσωμάτωσης του εμπορίου των υπό διεύρυνση χωρών στο ευρωπαϊκό εμπόριο.

5.4.3.4. Οι υπό ένταξη χώρες θα πρέπει να καταβάλλουν σημαντικές προσπάθειες ώστε το τοπικό τους εμπόριο να επιβιώσει και να αναπτυχθεί μέσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον, το οποίο διαφέρει σοβαρά από το περιβάλλον στο οποίο λειτούργησαν επί σειρά δεκαετιών.

5.4.3.5. Κρίσιμο ρόλο στην προσαρμογή του εμπορίου των υπό ένταξη χωρών στην ευρωπαϊκή πραγματικότητα καλούνται να παίξουν οι όμορες χώρες της ΕΕ και για το λόγο αυτό θα πρέπει να ενταθούν οι προσπάθειες για διασυνοριακές δράσεις.

5.4.3.6. Η έλλειψη αντιπροσωπευτικών φορέων του ιδιωτικού τομέα στις υπό διεύρυνση χώρες δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στην εδραίωση και εμβάθυνση του αναγκαίου διαλόγου. Η ΟΚΕ προτείνει την οικονομική ενίσχυση για τη δημιουργία και λειτουργία των φορέων αυτών.

5.4.3.7. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή αλλά και τις υπό διεύρυνση χώρες να ενισχύσουν τις διαδικασίες οργάνωσης και στήριξης νέων αντιπροσωπευτικών οργανώσεων των παραγωγικών τάξεων (βιομηχανία, εμπόριο, τουρισμός κλπ.), οι οποίες θα λειτουργούν αυτόνομα.

6. Πρόγραμμα δράσης

6.1. Το πρόγραμμα δράσεων, το οποίο έχει εκπονήσει η Επιτροπή για την αποτελεσματική προώθηση λύσεων στα προβλήματα του ευρωπαϊκού εμπορίου, θεωρείται ότι κινείται προς τη σωστή κατεύθυνση, καλύπτει ένα χρονικό διάστημα πενταετίας και μπορεί να χαρακτηρισθεί ιδιαίτερα φιλόδοξο ως προς τους χρόνους υλοποίησης των δράσεών του.

6.2. Αν και φιλόδοξο, το πρόγραμμα δράσης αποδίδει ιδιαίτερη έμφαση σε εκστρατείες, εκθέσεις, συναντήσεις, μελέτες κλπ., ενώ οι συγκεκριμένες δράσεις για την υποστήριξη του εμπορίου είναι περιορισμένες. Πιο συγκεκριμένα, η ΟΚΕ καλωσορίζει τις παρακάτω δράσεις:

6.2.1. Δράση 3: Κατάρτιση και δημοσίευση δράσεων για την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών.

6.2.2. Δράση[nbsp ]4: Υλοποίηση δεύτερης πρωτοβουλίας κεφαλαίου εκκίνησης.

6.2.3. Δράση[nbsp ]8: Πιλοτικά σχέδια για την προώθηση ηλεκτρονικού εμπορίου και σημάτων ποιότητας.

6.2.4. Δράσεις[nbsp ]10 και14: Προγράμματα προσομοίωσης για την προώθηση του ευρώ.

6.2.5. Δράση[nbsp ]11: Βελτίωση της πρόσβασης ΜΜΕ σε κοινοτικά προγράμματα και Διαρθρωτικά Ταμεία.

6.2.6. Δράση[nbsp ]16: Συμμετοχή φορέων της Κοινοπολιτείας Ανεξαρτήτων Κρατών και της Κύπρου σε κοινοτικές δραστηριότητες για την προώθηση του εμπορίου.

6.2.7. Για όλες τις υπόλοιπες δράσεις, η ΟΚΕ προτείνει να μετατεθεί το κέντρο βάρους από τη "θεωρία", η οποία, ασφαλώς, είναι απαραίτητη σαν υπόβαθρο, προς την "πράξη", η οποία θα αποτελέσει την ουσία για τη στήριξη και ανάπτυξη του εμπορίου μέσα στην προγραμματισμένη πενταετία.

6.3. Θεωρώντας δεδομένη τη χρηματοδοτική στήριξη του προγράμματος δράσης, η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να φροντίσει, με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο, να στελεχώσει εκείνες τις υπηρεσίες της, οι οποίες θα στηρίξουν την υλοποίηση του προγράμματος δράσης.

6.4. Η ΟΚΕ καλεί τόσο τις εθνικές κυβερνήσεις, όσο και τους φορείς του εμπορίου να αναλάβουν να παίξουν τον αποφασιστικό ρόλο που τους αναλογεί, έτσι ώστε το φιλόδοξο σχέδιο δράσης να έχει τα αναμενόμενα και απαραίτητα αποτελέσματα, τα οποία η Λευκή Βίβλος έχει θέσει σαν στόχο.

6.5. Στο Πρόγραμμα Δράσης πρέπει να προστεθούν συγκεκριμένες πρακτικές δράσεις, οι οποίες θα αποδώσουν αποτελέσματα το ταχύτερο δυνατό.

7. Συμπεράσματα

7.1. Η ΟΚΕ συμπερασματικά επισημαίνει τα κάτωθι:

7.1.1. Τα στατιστικά στοιχεία τα οποία δημοσιεύονται από την Eurostat, δυστυχώς για μία ακόμη φορά, δεν παρουσιάζουν την πραγματική εικόνα του ευρωπαϊκού εμπορίου, διότι στηρίζονται σε ελλιπή δεδομένα, τα οποία συλλέγονται από τις εθνικές αρχές με ιδιαίτερη δυσκολία λόγω της φύσης της εμπορικής δραστηριότητας. Για το λόγο αυτό, η σημασία του τομέα για τις ευρωπαϊκές οικονομίες υποβαθμίζεται λόγω της έλλειψης σαφών και αξιόπιστων συγκριτικών στοιχείων.

7.1.2. Η Λευκή Βίβλος για το εμπόριο αναμφίβολα αποτελεί ένα σημαντικό έγγραφο περιγραφής των προβλημάτων του εμπορίου.

7.1.3. Για πρώτη φορά ένα ευρωπαϊκό έγγραφο αναδεικνύει το ρόλο του εμπορίου σε τοπικό και ευρωπαϊκό επίπεδο.

7.1.4. Τα προτεινόμενα μέτρα για την επίλυση των χρονιζόντων προβλημάτων του εμπορίου περιέχουν πολλές θεωρητικές λύσεις, οι οποίες δεν έχουν άμεσα και ορατά αποτελέσματα ειδικά στις υπό απειλή ευρισκόμενες ΜΜΕ.

7.1.5. Θα έπρεπε να υπάρχουν καταγεγραμμένες συγκεκριμένες χρηματοδοτήσεις για ορισμένες δράσεις.

7.1.6. Απαιτείται μεγαλύτερη χρηματοδότηση της ΓΔ XXIII και σοβαρή ενίσχυση του έμψυχου και άψυχου δυναμικού της ώστε να μπορεί να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της αποστολής της.

7.1.7. Η Έκθεση BEST θα πρέπει να αποτελέσει ένα σοβαρό εργαλείο δράσεων για τον περιορισμό της γραφειοκρατίας.

7.1.8. Απαιτείται για την περίοδο διπλής κυκλοφορίας ευρώ και εθνικών νομισμάτων ιδιαίτερη διαβούλευση μεταξύ Κυβερνήσεων και εμπόρων.

7.1.9. Στον τομέα των προμηθειών των πιστωτικών καρτών, αλλά και των λοιπών τραπεζικών εξόδων, απαιτείται μία πανευρωπαϊκή πρωτοβουλία για την εναρμόνιση, μέσα σε κανόνες ελεύθερης αγοράς, κόστους των τραπεζικών εργασιών που επιβαρύνει τις εμπορικές επιχειρήσεις.

7.1.10. Δεν περιγράφεται ικανοποιητικά ο εξέχων ρόλος του εμπορίου στην καταπολέμηση της ανεργίας και τη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας.

7.1.11. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι στη Λευκή Βίβλο δεν γίνεται σαφής διάκριση του εμπορίου που αφορά τις εμπορικές επιχειρήσεις και του εμπορίου που αφορά τους τελικούς καταναλωτές ώστε να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα για τους δύο αυτούς κλάδους του εμπορίου.

7.1.12. Η ΓΔ XXIII θα πρέπει να συμμετέχει ενεργά σε όλες τις ευρωπαϊκές πολιτικές που αφορούν και επηρεάζουν το εμπόριο.

7.1.13. Οι εθνικές κυβερνήσεις καλούνται μετά την υλοποίηση της σύγκλισης των ευρωπαϊκών οικονομιών με τα κριτήρια της Συνθήκης του Μάαστριχτ να προχωρήσουν σε συγκεκριμένα μέτρα ενίσχυσης του εμπορίου και να τονώσουν τη ζήτηση.

7.1.14. Οι ευρωπαϊκές εμπορικές επιχειρήσεις θα πρέπει να αποκτήσουν μεγαλύτερη επιθετικότητα και να αυξήσουν τα αναλαμβανόμενα ρίσκα στο σύγχρονο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον.

7.1.15. Θα πρέπει οπωσδήποτε να αρχίσει μία σοβαρή εναρμόνιση των διατάξεων και πρακτικών που αφορούν το εμπόριο σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Για το θέμα αυτό καλούνται οι κυβερνήσεις των κρατών μελών να αρχίσουν έναν σοβαρό και ειλικρινή διάλογο.

7.1.16. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι μικρές εμπορικές επιχειρήσεις έχουν ανάγκη από εξειδικευμένα φορολογικά και αναπτυξιακά μέτρα στήριξης.

7.1.17. Θεωρεί ότι και οι νέες μορφές εμπορίου όπως π.χ. η Σύμβαση Δικαιόχρησης, οι πωλήσεις εξ αποστάσεως κλπ. πρέπει να τύχουν της ισότιμης συμπεριφοράς προσοχής τόσο από νομικής όσο και από φορολογικής άποψης.

7.1.18. Θεωρεί ότι το κύριο βάρος ενίσχυσης του εμπορίου φέρουν οι Κυβερνήσεις τις οποίες καλεί να αρχίσουν άμεσα έναν πανευρωπαϊκό διάλογο για τη λήψη σαφών και πρακτικών μέτρων.

7.1.19. Θεωρεί ότι η ΓΔ ΧΧΙΙΙ, μετά την ολοκλήρωση του διαλόγου για τη Λευκή Βίβλο, θα πρέπει να συγκεντρώσει τις απόψεις όλων των εμπλεκομένων μερών και να συνεχίσει την προσπάθεια καθορισμού σαφών και πρακτικών δράσεων άμεσης ενέργειας.

7.1.20. Η Επιτροπή (ΓΔ ΧΧΙΙΙ) θα πρέπει να παρακολουθεί στενά τις ραγδαίες μεταβολές που συντελούνται στο εμπόριο στην κοινωνία των πληροφοριών και να λαμβάνει ή να υποδεικνύει τα αναγκαία μέτρα, παρακάμπτοντας γραφειοκρατικές διαδικασίες και πιέζοντας τις εθνικές κυβερνήσεις, προς τη σωστή κατεύθυνση.

Βρυξέλλες, 8[nbsp ]Ιουλίου 1999.

Η Πρόεδρος

της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Beatrice RANGONI MACHIAVELLI

(1) O κ.[nbsp ]Giacomo Regaldo αντικατέστησε τον κ.[nbsp ]Χρήστο Φώλια όταν έληξε η θητεία του.

(2) ΕΕ C 320 της 28.10.1996, σ. 153.

(3) ΕΕ C 150 της 19.5.1997, σ. 50.

(4) ΕΕ C 286 της 22.9.1997, σ. 43.

(5) ΕΕ 150 της 19.5.1997, σ. 44.

(6) Απόφαση του Συμβουλίου7166/99.

(7) COM(1999) 6- C4-0060/99.

(8) COM(96) 530 τελικό.

(9) COM(96) 530 τελικό.

(10) COM(97) 157 τελικό.

(11) ΕΕ C 157 της 25.5.1998, σ.65.

(12) EE C 19 της 21.1.1998, σ. 72.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Το ακόλουθο σημείο του κειμένου της γνωμοδότησης του τμήματος απορρίφθηκε στην ψηφοφορία της σχετικής τροπολογίας στη σύνοδο ολομέλειας, αλλά υπερψηφίσθηκε τουλάχιστον από το ένα τέταρτο των ψηφισάντων:

"Σημείο[nbsp ]4.2 Θα πρέπει να επισημανθεί με έμφαση ότι είναι η πρώτη φορά που ένα ευρωπαϊκό κείμενο ανιχνεύει και περιγράφει με τόση σοβαρότητα το ρόλο του εμπορίου στο θέμα της απασχόλησης και τις διαγραφόμενες προοπτικές του."

Αποτέλεσμα ψηφοφορίας

Ψήφοι υπέρ: 39, ψήφοι κατά: 30, αποχές:4.