ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ σχετικά με την εφαρμογή των τελών χρήσης των εθνικών οδικών υποδομών στα ελαφρά οχήματα ΙΧ /* COM/2012/0199 final */





ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ σχετικά με την εφαρμογή των τελών χρήσης των εθνικών οδικών υποδομών στα ελαφρά οχήματα ΙΧ (Κείμενο που ενδιαφέρει τον ΕΟΧ) 1. Εισαγωγή Γενικός στόχος της πολιτικής μεταφορών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που εκτέθηκε στη Λευκή Βίβλο για τις μεταφορές[1] είναι «να συμβάλει στη δημιουργία ενός συστήματος που θα υποστηρίζει την ευρωπαϊκή οικονομική πρόοδο, θα ενισχύει την ανταγωνιστικότητα και θα προσφέρει υπηρεσίες κινητικότητας υψηλής ποιότητας, ενώ θα χρησιμοποιεί αποτελεσματικότερα τους πόρους». Στην πράξη, οι χρήστες του συστήματος μεταφορών πρέπει, μεταξύ άλλων, να χρησιμοποιούν τις υποδομές κατά τον καλύτερο τρόπο και να μειώνουν τις αρνητικές επιπτώσεις τους στο περιβάλλον. Η ορθή τιμολόγηση, στην οποία εφαρμόζονται οι αρχές «ο χρήστης πληρώνει» και «ο ρυπαίνων πληρώνει», είναι ένας από τους τρόπους για να συνειδητοποιούν οι χρήστες του δικτύου μεταφορών τις συνέπειες των επιλογών μετακίνησής τους. Από ένα σύγχρονο σύστημα τιμολόγησης της χρήσης των οδικών υποδομών, με σκοπό να συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Λευκής Βίβλου, αναμένεται ότι: – θα συντελέσει στον θεμιτό ανταγωνισμό μεταξύ τρόπων μεταφοράς με δίκαιους και διαφανείς μηχανισμούς χρέωσης του κόστους των υποδομών στους χρήστες (αρχή «ο χρήστης πληρώνει»)· – θα αποτρέπει τυχόν άμεση ή έμμεση διάκριση μεταξύ των χρηστών ανάλογα με την ιθαγένεια ή τον τόπο διαμονής τους· – θα προωθεί τις αρχές βιώσιμης ανάπτυξης με την εφαρμογή εναρμονισμένων και διαφανών μηχανισμών χρέωσης στους χρήστες του εξωτερικού κόστους, λόγου χάρη για τις εκπομπές, τον θόρυβο, τον κυκλοφοριακό φόρτο, τα ατυχήματα, κλπ., με το οποίο συνήθως επιβαρύνεται ολόκληρη η κοινωνία («ο ρυπαίνων πληρώνει») και – θα συμβάλει στη χρηματοδότηση κατασκευής υποδομών υψηλής ποιότητας. Στη Λευκή Βίβλο δηλώνεται η πρόθεση της Επιτροπής να προτείνει υποχρεωτικά μέτρα για να επιτευχθεί μέχρι το 2020 η ενσωμάτωση του κύριου εξωτερικού κόστους των μεταφορών που προκύπτει από τον θόρυβο, την τοπική ρύπανση και τον κυκλοφοριακό φόρτο. Προς το σκοπό αυτό απαιτείται, μεταξύ άλλων, αναδιάρθρωση των οδικών τελών, η οποία προγραμματίζεται σε δύο φάσεις. Για πρώτη φάση μέχρι το 2016, προτείνεται η σταδιακή καθιέρωση υποχρεωτικών τελών χρήσης των υποδομών για τα βαρέα φορτηγά οχήματα. Η επιβολή τελών χρήσης των υποδομών, η οποία είναι αναγκαία για να τεθούν γερά θεμέλια για την μετέπειτα ενσωμάτωση του εξωτερικού κόστους, πρέπει να εναρμονισθεί σε όλη την ΕΕ σε ό,τι αφορά την τιμολογιακή διάρθρωση, τις συνιστώσες του κόστους, τη μέθοδο είσπραξης και τη διάθεση των εσόδων. Επιπλέον, πρέπει να αξιολογηθεί κατά πόσον τα υπάρχοντα συστήματα οδικών τελών για τα αυτοκίνητα συμβαδίζουν με τις Συνθήκες της ΕΕ και να εκπονηθούν κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της ενσωμάτωσης του εξωτερικού κόστους σε όλα τα οχήματα. Για δεύτερη φάση, 2016 – 2020, στη Λευκή Βίβλο προβλέπεται πέραν της υποχρεωτικής ανάκτησης του κόστους των υποδομών (του κόστους φθοράς) πλήρης και υποχρεωτική ενσωμάτωση του εξωτερικού κόστους για τα βαρέα φορτηγά οχήματα, με δυνατότητα επέκτασής της σε όλα τα οχήματα. Υπάρχουν παράγωγοι κανόνες στην ΕΕ για τα οδικά τέλη που επιβάλλονται στα βαρέα φορτηγά οχήματα με συνολική επιτρεπόμενη μάζα άνω των 3,5 τόνων[2], αλλά οι μόνοι κανόνες που αφορούν την επιβολή τελών στα ελαφρά οχήματα ιδιωτικής χρήσης (ΙΧ)[3], τα ελαφρά φορτηγά οχήματα με συνολική επιτρεπτή μάζα άνω των 3,5 τόνων, τα λεωφορεία και τα πούλμαν απορρέουν απευθείας από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν συνήθως στα ελαφρά φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούνται στις μεταφορές επ’αμοιβή ή επί μισθώσει ή για ίδιο λογαριασμό το ίδιο σύστημα χρέωσης με τα ίδια τέλη[4] όπως για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ, διότι δεν υφίσταται σημαντική διαφορά μεταξύ αυτών των τύπων οχημάτων όσον αφορά το μέσο χρήσης των υποδομών και το διοικητικό κόστος λειτουργίας του συστήματος.Μολονότι η παρούσα ανακοίνωση μπορεί να εφαρμοσθεί στα ελαφρά φορτηγά οχήματα, δεν επιδιώκεται να καλυφθούν όλα τα δυνατά θέματα που συνδέονται με την είσπραξη οδικών τελών στις εμπορικές μεταφορές. Επιπλέον, η παρούσα ανακοίνωση δεν αφορά τα λεωφορεία και τα πούλμαν. Τα οχήματα αυτά καλύπτονται κατά κανόνα από τα ίδια συστήματα τελών με τα βαρέα φορτηγά οχήματα. Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης, η οποία εντάσσεται στην ευρύτερη στρατηγική χρέωσης για τη χρήση των οδικών υποδομών που πραγματεύεται η Λευκή Βίβλος, είναι να διευκρινισθεί πώς εννοεί η Επιτροπή ότι πρέπει να εφαρμόζονται οι γενικές αρχές της Συνθήκης περί μη διάκρισης και αναλογικότητας στο σύστημα της βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ. Δίδονται επίσης κατευθύνσεις σχετικά με την εφαρμογή του συστήματος της βινιέττας. Με την παρούσα ανακοίνωση δεν θεσπίζονται νέες νομοθετικές διατάξεις. Η δεσμευτική ερμηνεία του δικαίου της ΕΕ αποτελεί εν τέλει αρμοδιότητα του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ). 2. Υπάρχοντα συστήματα χρεωσησ Ελλείψει ενωσιακής νομοθεσίας στο συγκεκριμένο πεδίο, τα κράτη μέλη έχουν καταρχήν την ελευθερία επιλογής του συστήματος τελών χρήσης των εθνικών οδικών υποδομών στα ελαφρά οχήματα ΙΧ (σύστημα της βινιέττας). Συγκεκριμένα, μπορούν να θεσπίζουν κανόνες οι οποίοι να διέπουν τη λειτουργία του συστήματος αυτού, με την προϋπόθεση τα εθνικά μέτρα να ανταποκρίνονται στις θεμελιώδεις αρχές των Συνθηκών της ΕΕ, και ιδίως στην αρχή της μη εισαγωγής διακρίσεων για λόγους ιθαγένειας και στην αρχή της αναλογικότητας. Όμως, σε πολλές περιπτώσεις που έχουν αναφερθεί στην Επιτροπή δείχνουν ότι δεν τηρούνται πάντοτε οι εν λόγω αρχές. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η Επιτροπή δεν προτίθεται να υποβάλει νομοθετικές προτάσεις εν προκειμένω. Από την άλλη πλευρά, κρίνει ότι ήλθε η ώρα να καθορίσει και να διευκρινίσει την ενωσιακή νομοθεσία που πρέπει να εφαρμόζεται σήμερα σύμφωνα με την ΣΛΕΕ και τη νομολογία του ΔΕΕ. Εναπόκειται στην Επιτροπή, σύμφωνα με τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητές της βάσει του άρθρου 17 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, να εξασφαλίσει την τήρηση των αρχών αυτών προς όφελος της Ευρώπης και των πολιτών της. Με τη δημοσίευση της παρούσας ανακοίνωσης, η Επιτροπή αρχίζει προσπάθεια διαφάνειας και διευκρίνισης των ενωσιακών κανόνων που απαιτείται να τηρούνται. Προτείνει σε όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη ένα κείμενο αναφοράς, όπου περιγράφεται το πλαίσιο εντός του οποίου το σύστημα της βινιέττας θα εγγυάται την τήρηση των θεμελιωδών αρχών της ενωσιακής νομοθεσίας. Μέχρι σήμερα, επτά είναι τα κράτη μέλη που αξιοποίησαν την ευχέρεια που τους παρέχεται να καθιερώσουν σύστημα βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ[5]. Τα τέλη που εφαρμόζονται σήμερα στα ελαφρά οχήματα ΙΧ ποικίλλουν πολύ ανάλογα με το κράτος μέλος. Ορισμένες χώρες στηρίζονται σε μίγμα διάφορων φορολογικών μέσων (φόροι καυσίμων και οχημάτων). Σε άλλες, το μίγμα μέσων είναι πιο διαφοροποιημένο και περιλαμβάνει τέλη χρήσης του οδικού δικτύου για την ανάκτηση του κόστους των υποδομών από τους οδηγούς που χρησιμοποιούν τους αυτοκινητόδρομους. Τα τέλη χρήσης έχουν τη μορφή χρονοεξαρτώμενων τελών (βινιέτες), που συχνά εισπράττονται σε ολόκληρο το πρωτογενές δίκτυο, ή τέλη συναρτήσει της διανυόμενης απόστασης (διόδια), που εισπράττονται σε μεμονωμένα οδικά τμήματα συχνά εξοπλισμένα με σταθμούς διοδίων. Τις εθνικές βινιέτες πληρώνουν τα ελαφρά οχήματα ΙΧ ως αντάλλαγμα του δικαιώματος χρήσης του κύριου οδικού δικτύου για ορισμένη περίοδο. Ωστόσο, οι πολυάριθμες καταγγελίες που συνεχίζει να λαμβάνει η Επιτροπή δείχνουν ότι η εφαρμογή των συστημάτων βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ, εάν δεν έχει μελετηθεί ορθά, μπορεί να δημιουργήσει πρακτικά προβλήματα επειδή παρεμποδίζει την ελεύθερη ροή της κυκλοφορίας, ιδιαίτερα στις διασυνοριακές περιοχές, και να οδηγήσει σε ακατάλληλες πρακτικές εφαρμογής του νόμου. Μπορεί επίσης να επιφέρει ενδεχομένως διακρίσεις έναντι των περιστασιακών χρηστών που είναι κυρίως οδηγοί από άλλα κράτη μέλη, στους οποίους δεν προσφέρονται ίσως βινιέτες μικρότερης διάρκειας ή προσφέρονται βινιέτες μικρότερης διάρκειας που ισοδυναμούν με ημερήσιο τέλος πολύ υψηλότερο από το τέλος που ισχύει για τις βινιέτες ετήσιας διάρκειας που χρησιμοποιούν κυρίως οι κάτοικοι του οικείου κράτους. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογο. Η εφαρμογή των συστημάτων βινιέττας ποικίλλει ανάλογα με το κράτος μέλος και οι διαφορές αυτές μπορούν να δημιουργήσουν ενδεχομένως μειονεκτήματα. Από την άλλη πλευρά, τα συστήματα διοδίων για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ δεν δημιουργούν τα ίδια προβλήματα με τα συστήματα βινιέττας, διότι τα διόδια εξαρτώνται από τη διανυόμενη απόσταση και συνδέονται άμεσα με τη χρήση των υποδομών, οπότε είναι λιγότερο πιθανό να εισάγουν διακρίσεις. Επίσης, τα συστήματα τηλεδιοδίων επιτρέπουν την ελεύθερη ροή της κυκλοφορίας, χωρίς να χρειάζεται να σταματούν οι χρήστες στους σταθμούς διοδίων. Μετά από προσεκτική ανάλυση των συστημάτων βινιέττας που εφαρμόζονται στα ελαφρά οχήματα ΙΧ στην ΕΕ[6], η Επιτροπή αποφάσισε να συντάξει την παρούσα ανακοίνωση με σκοπό να βοηθήσει τα κράτη μέλη που προτίθενται να εισαγάγουν νέο σύστημα βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ ή τα κράτη μέλη που επιθυμούν να αναπτύξουν περαιτέρω τα υπάρχοντα συστήματα, σύμφωνα με τις αρχές της ΕΕ. 3. οι αρχεσ της συνθηκησ ΕΕ Οι βασικοί σχετικοί κανόνες με βάση την ενωσιακή νομοθεσία είναι η αρχή της μη εισαγωγής διακρίσεων για λόγους ιθαγένειας και η αρχή της αναλογικότητας. 3.1. Μη εισαγωγή διακρίσεων για λόγους ιθαγένειας Μολονότι δεν υπάρχει ενωσιακή νομοθεσία που να προσδιορίζει κανόνες για την επιβολή τελών στα οχήματα ΙΧ, τα κράτη μέλη πρέπει να τηρούν τις διατάξεις της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όταν καθιερώνουν συστήματα βινιέττας για τα οχήματα αυτά. Η διάκριση πολιτών της ΕΕ για λόγους ιθαγένειας απαγορεύεται από το άρθρο 18 της Συνθήκης το οποίο ορίζει ότι: «Εντός του πεδίου εφαρμογής των Συνθηκών και με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεών τους, απαγορεύεται κάθε διάκριση λόγω ιθαγενείας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, δύνανται να λαμβάνουν μέτρα για την απαγόρευση των διακρίσεων αυτών.» Σύμφωνα με τη νομολογία του ΔΕΕ[7], το άρθρο 18 της Συνθήκης απαγορεύει επίσης την άνιση μεταχείριση που δεν συνδέεται ρητά με την ιθαγένεια αλλά η οποία, με την εφαρμογή άλλων κριτηρίων διαφοροποίησης, επιφέρει εκ των πραγμάτων το ίδιο αποτέλεσμα (έμμεση διάκριση για λόγους ιθαγένειας). Επειδή η Συνθήκη δεν περιέχει διατάξεις ειδικά για τις μεταφορές ιδιωτικής φύσεως, κάθε σύστημα βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ πρέπει συνεπώς να αξιολογηθεί με βάση το άρθρο 18 της Συνθήκης. 3.2. Αναλογικότητα Κάθε σύστημα βινιέττας που εφαρμόζει κράτος μέλος λειτουργεί εις βάρος των υπηκόων άλλων κρατών μελών, εάν επιβαρύνει τους οδηγούς που δεν είναι κάτοικοί του και χρησιμοποιούν το οδικό του δίκτυο σε περιστασιακή βάση, διότι δεν τους επιβάλλεται τέλος βραχυπρόθεσμης διάρκειας ή διέλευσης από την οδική υποδομή. Ένα εθνικό μέτρο το οποίο εφαρμόζεται ισότιμα σε υπηκόους ή κατοίκους και σε μη υπηκόους ή μη κατοίκους ενδέχεται επίσης να εισάγει διακρίσεις (έμμεση διάκριση). Τέτοια διάκριση ενδέχεται ωστόσο να δικαιολογείται από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος, όπως η βελτίωση των κυκλοφοριακών ροών ή/και η μείωση του περιβαλλοντικού κόστους/ζημίας. Πάντως, πρέπει να τονισθεί ότι τέτοια μέτρα πρέπει να αποτελούν αναλογικά μέσα επίτευξης των στόχων γενικού συμφέροντος, δηλαδή ότι ο στόχος που επιδιώκεται με το μέτρο δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί με άλλα λιγότερο δαπανηρά μέτρα. Όπερ σημαίνει ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την επίτευξη των στόχων αυτών πρέπει να ικανοποιούν το κριτήριο της αναλογικότητας. Χρήσιμα διδάγματα μπορούν να αντληθούν από την περίπτωση που ανέλυσε το ΔΕΕ στην απόφασή του στην υπόθεση Cura Anlagen[8], αποφαινόμενο ότι, ακόμη και όταν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο σκοπός ενός φόρου κατανάλωσης είναι να εξυπηρετηθεί το γενικό συμφέρον για να αποθαρρυνθεί η αγορά ή η κατοχή οχημάτων με υψηλή κατανάλωση καυσίμων, ένας τέτοιος φόρος είναι αντίθετος προς την αρχή της αναλογικότητας, διότι ο επιδιωκόμενος σκοπός θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί με την επιβολή φόρου ανάλογου προς τη διάρκεια ταξινόμησης του οχήματος στο κράτος όπου χρησιμοποιείται. Η Επιτροπή ανέλυσε το 1996 πρόταση της Αυστρίας για σύστημα βινιέττας. Στη γνώμη που εξέδωσε[9], η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, εκτός από τις ετήσιες και διμηνιαίες βινιέτες που προτάθηκαν αρχικά, πρέπει επίσης να προσφέρεται εβδομαδιαία βινιέττα, ώστε να μην γίνονται διακρίσεις κατά των τουριστών και των μη κατοίκων που είναι τυπικοί περιστασιακοί χρήστες. Έτσι, τα περισσότερα από τα λοιπά κράτη μέλη υιοθέτησαν για τα οικεία συστήματα βινιέττας το αυστριακό μοντέλο, εκτός από τη Σλοβενία η οποία καθιέρωσε το 2008 πολύ διαφορετικό σύστημα βινιέττας. Το σλοβενικό σύστημα αποδείχθηκε τελικά ότι έχει κάποιες αδυναμίες που οδήγησαν σε κίνηση της διαδικασίας παράβασης τον Οκτώβριο του 2008. Η Επιτροπή ήταν της άποψης ότι το σλοβενικό σύστημα βινιέττας, όπως είχε καθιερωθεί αρχικά, ήταν πιθανό να λειτουργεί εις βάρος των υπηκόων άλλων κρατών μελών εκτός της Σλοβενίας, διότι προσέφερε μόνον ετήσιες και εξαμηνιαίες βινιέτες για τη χρήση του δικτύου των αυτοκινητοδρόμων της από επιβατικά αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες. Η Επιτροπή εκτίμησε ότι επρόκειτο για έμμεση διάκριση για λόγους ιθαγένειας. Ακολούθως, η Σλοβενία καθιέρωσε τον Ιούλιο του 2009 για τα επιβατικά αυτοκίνητα εβδομαδιαίες και μηνιαίες βινιέτες πέραν των ετήσιων. Κατά συνέπεια, αντιμετωπίσθηκαν οι αρχικές ανησυχίες της Επιτροπής ότι το σύστημα εισήγαγε έμμεσα διακρίσεις κατά των υπηκόων των άλλων κρατών μελών που χρησιμοποιούν περιστασιακά το δίκτυο αυτοκινητοδρόμων της Σλοβενίας και η διαδικασία παράβασης έκλεισε. Με βάση την υπάρχουσα νομολογία του ΔΕΕ και τις δύο υποθέσεις που προαναφέρθηκαν, η Επιτροπή κρίνει ότι το σύστημα της βινιέττας θα ήταν δυνατόν να περιλαμβάνει τρεις ή περισσότερους τύπους βινιέττας – «εβδομαδιαία» (7 – 14 ημέρες), «μηνιαία» (30 – 60 ημέρες) και «ετήσια» (ένα ημερολογιακό έτος), ώστε να κρίνεται ότι δεν εισάγει διακρίσεις. Σήμερα, όλα τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν σύστημα βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ προσφέρουν αυτούς τους τρεις τύπους βινιέττας, μεταξύ των οποίων και βινιέττα μικρής διάρκειας, η οποία ισχύει για διάστημα 7 έως 10 ημερών. 4. Κατευθυνσεισ για την εφαρμογη των εθνικων συστηματων βινιετασ Με βάση τις καταγγελίες που έχει λάβει η Επιτροπή και τις αναλυτικές μελέτες, η Επιτροπή προτείνει τις κάτωθι κατευθύνσεις για τα εξής σημεία: – τη διάθεση αναλογικά τιμολογημένων βινιεττών, – κατάλληλη ενημέρωση του κοινού, – την είσπραξη των τελών και την καταβολή τους, – κατάλληλη πρακτική επιβολής, τα οποία είναι δυνατόν να θεωρηθούν ως συνδεόμενα με την εφαρμογή των συστημάτων βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ χωρίς εισαγωγή διακρίσεων. Οι κατευθύνσεις δεν βασίζονται σε νομολογία του ΔΕΕ και αντιπροσωπεύουν τη συλλογιστική της Επιτροπής όσον αφορά τα ερωτήματα που υπάρχουν σχετικά με την εφαρμογή των συστημάτων βινιέττας. 4.1. Διάθεση αναλογικά τιμολογημένων βινιεττών Από άποψη ενωσιακού δικαίου θα ήταν δυνατόν να διατυπωθεί η αντίρρηση ότι η τιμή της βινιέττας μικρής διάρκειας είναι υψηλή σε σύγκριση με την μακράς (ετήσιας) διάρκειας, η οποία επιβαρύνει στην πραγματικότητα τους οδηγούς μη κατοίκους και μπορεί επομένως να δημιουργήσει διακρίσεις. Για να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί μέχρι ποίου σημείου υφίσταται σημαντική δυσαναλογία, η τιμή των βινιετών μπορεί να εξετασθεί σε μέση ημερήσια βάση, η οποία είναι η τιμή της βινιέττας διαιρούμενη δια του αριθμού ημερών που προσφέρει πρόσβαση στο σύστημα βινιέττας. Όσο μικρότερος είναι ο λόγος της μέσης ημερήσιας τιμής βινιέττας μικρής διάρκειας προς την τιμή της βινιέττας μακράς διάρκειας, τόσο περισσότερο η ανά ημέρα αξία της βινιέττας μικρής διάρκειας προσεγγίζει εκείνη της βινιέττας μακράς διάρκειας, ώστε η τιμή να μην εισάγει έμμεσα διακρίσεις κατά των περιστασιακών χρηστών[10]. Ο πίνακας στο παράρτημα παρέχει πληροφορίες για τις τρέχουσες τιμές των βινιετών στα κράτη μέλη που εφαρμόζουν σύστημα βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ. Η Επιτροπή αναγνωρίζει πάντως ότι είναι ίσως δικαιολογημένες κάποιες διαφορές της μέσης ημερήσιας τιμής μεταξύ της βινιέττας μικρής διάρκειας και της βινιέττας μακράς διάρκειας, για τους εξής λόγους: – Το διοικητικό κόστος λειτουργίας του συστήματος βινιέττας και της επεξεργασίας κάθε συναλλαγής, το οποίο περιλαμβάνει επίσης το κόστος παραγωγής, ενημέρωσης των χρηστών, πρακτικής διανομής και πώλησης των βινιετών και της επιβολής του συστήματος. Κάθε σύστημα βινιέττας πρέπει να παράγει τουλάχιστον επαρκή έσοδα για την κάλυψη του κόστους αυτού. Εάν προσφέρονται βινιέττες διαφορετικών κατηγοριών, είναι εύλογο, επομένως, να αναπροσαρμόζεται το διοικητικό κόστος ανάλογα. – Ο διαφορετικός βαθμός χρήσης του οδικού δικτύου όπου εφαρμόζεται η βινιέττα. Φαίνεται εύλογο να θεωρείται η τιμή της βινιέττας ως το αντίτιμο για τη χρήση των υποδομών με βάση το μέσο ποσοστό χρήσης του οδικού δικτύου κατά το διάστημα που καλύπτει η εκάστοτε βινιέττα. Παρά το γεγονός ότι οι βινιέτες μακρότερης διάρκειας αντιπροσωπεύουν μεγαλύτερη συνολική χρήση, η σχέση δεν είναι γραμμική. Παραδείγματος χάρη, ο αγοραστής ετήσιας βινιέττας ενδέχεται να μετακινείται τακτικά προς τον ίδιο προορισμό με συχνότητα 500 φορές ετησίως, καλύπτοντας σχετικά μικρές αποστάσεις, εάν χρησιμοποιεί αυτοκινητόδρομο για τη μετακίνησή του (δύο φορές ημερησίως 250 φορές ετησίως). Ωστόσο, ο αγοραστής ετήσιας βινιέττας για τακτικές μετακινήσεις αναψυχής ενδέχεται να χρησιμοποιεί το δίκτυο για πολύ λιγότερες φορές από τον προαναφερόμενο αγοραστή, αλλά για μετακινήσεις μεγαλύτερων αποστάσεων. Συνεπώς, για να είναι αναλογικό το σύστημα βινιέττας, η Επιτροπή προτείνει να προσφέρεται βινιέττα μικρής διάρκειας σε τιμή ανάλογη της ετήσιας βινιέττας, λαμβανομένων υπόψη όμως των διαφορών που υπάρχουν στο διοικητικό κόστος κάθε τύπου βινιέττας (ή του εφάπαξ διοικητικού κόστους), σε συνδυασμό με τη μέση χρήση της υποδομής που καλύπτει κάθε τύπος βινιέττας[11]. Η Επιτροπή, στη γνώμη της του 1996 προς την Αυστρία, αναγνώρισε ότι η διεκπεραίωση των βινιετών μικρής διάρκειας ενδεχομένως να έχει δημιουργήσει πρόσθετο διοικητικό κόστος. Ταυτόχρονα, υπογράμμισε ότι με οικονομίες κλίμακας θα ήταν δυνατόν να μην είναι δυσανάλογα ακριβές οι βινιέττες μικρής διάρκειας. Με προτεινόμενη τιμή ετήσια βινιέττας 42 ECU για τα νέα οχήματα κάτω των 3,5 τόνων, έπρεπε να καθορισθεί η τιμή της εβδομαδιαίας βινιέττας στα 6 ECU για να τηρείται η αρχή της αναλογικότητας. Λαμβανομένου υπόψη τους επακόλουθου διοικητικού κόστους, η τιμή της νέας 10ήμερης βινιέττας που καθιερώθηκε στην Αυστρία καθορίσθηκε λοιπόν περίπου στα 5 ECU. Επιπλέον, οι κανόνες για την αναλογικότητα της τιμής βινιέττας μεταξύ μικρής και μακράς διάρκειας για τα βαρέα φορτηγά οχήματα προβλέπεται ήδη στο άρθρο 7α παράγραφος 1 της οδηγίας 1999/62/EΚ περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής[12] (οδηγία για την ευρωβινιέττα), το οποίο προβλέπει ότι «τα τέλη χρήσης είναι ανάλογα με τη διάρκεια της χρήσης της υποδομής, χωρίς υπέρβαση των τιμών που καθορίζει το παράρτημα II, και ορίζονται για χρονικό διάστημα μιας ημέρας, μιας εβδομάδας, ενός μήνα ή ενός έτους. Το ύψος του μηνιαίου τέλους είναι κατ’ ανώτατο όριο ίσο με το 10 % του ετήσιου τέλους, το εβδομαδιαίο τέλος ίσο κατ’ ανώτατο όριο με το 5 % του ετήσιου τέλους και το ημερήσιο τέλος ίσο κατ’ ανώτατο όριο με το 2 % του ετήσιου τέλους…». Επειδή η διαχείριση των συστημάτων βινιέττας για τα βαρέα φορτηγά οχήματα και τα ελαφρά οχήματα ιδιωτικής χρήσης είναι σε μεγάλο βαθμό η ίδια και καθώς πρακτικά δεν υπάρχει διαφορά στο προϊόν, τις μεθόδους πώλησης και επιβολής, μπορεί να συναχθεί το συμπέρασμα ότι δεν θα υπάρχει σημαντική διαφορά στο διοικητικό κόστος. Μολονότι υφίσταται ίσως διαφορά στα μοντέλα μέσης χρήσης των υποδομών, τα κράτη μέλη θα κρίνουν ενδεχομένως σκόπιμο να εφαρμόζουν τις ίδιες αρχές χρέωσης όταν καθορίζουν τις τιμές της βινιέττας για τα οχήματα ΙΧ και τα βαρέα φορτηγά οχήματα. 4.2. Κατάλληλη ενημέρωση του κοινού Για να αποφευχθεί το ενδεχόμενο διακρίσεων κατά των περιστασιακών χρηστών μη κατοίκων κράτους μέλους, είναι σημαντικό οι χρήστες αυτοί να ενημερώνονται επαρκώς ότι πρέπει να αγοράζουν βινιέττα πριν εισέλθουν σε οδικό δίκτυο για το οποίο πρέπει να καταβάλλονται τέλη. Οι πληροφορίες σχετικά με την απαίτηση αγοράς βινιέττας μπορεί να διατίθεται ενδεχομένως σε υλικό τουριστικής προβολής, σε ευπρόσιτες ιστοσελίδες και οποιαδήποτε άλλα σημεία που κρίνουν κατάλληλα τα κράτη μέλη. Για να είναι χρήσιμες οι πληροφορίες, πρέπει να εξηγούν την απαίτηση αυτή, εάν χρειάζεται στις γλώσσες των γειτονικών κρατών μελών και σε άλλες ευρωπαϊκές γλώσσες, και να παρουσιάζουν τις διάφορες δυνατότητες αγοράς της αντίστοιχης βινιέττας. Σημαντικό στοιχείο είναι επίσης η οδική σήμανση, διότι παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες πριν εισέλθει ο χρήστης στο δίκτυο στο οποίο επιβάλλονται τέλη και αυξάνει κατά τον τρόπο αυτό τη διαφάνεια του συστήματος. Το ιδεώδες θα ήταν η σήμανση να υπάρχει, εκτός από τη(τις) γλώσσα(ες) του(των) γειτονικού(ών) κράτους(ών) μέλους(ών) και σε μία ή περισσότερες ευρέως ομιλούμενες στην Ευρώπη γλώσσες. Πρέπει να αναγράφονται η τιμή, ο τρόπος πληρωμής και η καθοδήγηση προς το πλησιέστερο σημείο αγοράς, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις κυρώσεις. Η εν λόγω ενημέρωση πρέπει να εντάσσεται σε γενικότερη πολιτική που θα προσβλέπει να ενθαρρυνθούν οι οδηγοί να αγοράζουν βινιέτες και όχι να συλλαμβάνονται και να επιβάλλονται πρόστιμα σε όσους παραβιάζουν το σύστημα. Έτσι, για να ενημερώνονται καλύτερα οι οδηγοί που επιθυμούν να αγοράσουν βινιέτες, στα σημεία λιανικής πώλησης ή στα περίπτερα αυτοεξυπηρέτησης πρέπει να παρέχονται οι εξής πληροφορίες: – για ποιους τύπους οχημάτων πρέπει να αγοράζεται βινιέττα, – τις οδούς στις οποίες είναι υποχρεωτική η βινιέττα, – τις επιλογές και τις τιμές βινιέττας, – τον τρόπο αγοράς βινιέττας, – τον τρόπο αναζήτησης περισσότερων πληροφοριών, – τις εφαρμοστέες κυρώσεις. Για να αποφευχθεί κάθε σύγχυση ως προς τον ορισμό της εβδομαδιαίας ή μηνιαίας διάρκειας, στη σήμανση πρέπει να αναγράφεται με σαφήνεια για πόσες ημερολογιακές ημέρες ισχύει κάθε βινιέττα. Όταν πρόκειται για αυτοκόλλητη βινιέττα, πρέπει να αναγράφεται η ημέρα λήξης της βινιέττας ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο χρήστης γνωρίζει ακριβώς για πόσες ημέρες ισχύει η βινιέττα του. 4.3. Επιβολή και είσπραξη των τελών Προκειμένου να αποφεύγονται οι διακρίσεις, είναι σημαντικό οι περιστασιακοί χρήστες μη κάτοικοι κράτους μέλους να έχουν ευρύ φάσμα επιλογών για την πληρωμή της βινιέττας. Όσον αφορά τις αυτοκόλλητες βινιέτες, τα σημεία λιανικής πώλησης ή τα περίπτερα αυτοεξυπηρέτησης πρέπει να βρίσκονται κοντά στις οδούς στις οποίες ισχύουν τα τέλη, καθώς και σε διελεύσεις συνόρων. Τα περισσότερα σημεία λιανικής πώλησης πρέπει να είναι προσβάσιμα, κατά το δυνατόν, κάθε ημέρα. Πρέπει να γίνονται δεκτές οι ευρέως χρησιμοποιούμενες πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες, καθώς και η καταβολή σε ευρώ/εθνικό νόμισμα και σε νόμισμα γειτονικών χωρών. Για την εφαρμογή του συστήματος τηλεβινιέττας δεν απαιτούνται αυτοκόλλητα προς απόδειξη της συμμόρφωσης και επιτρέπεται στους περιστασιακούς χρήστες να προπληρώνουν τη βινιέττα πριν αρχίσουν το ταξίδι τους, χωρίς να χρειάζεται να κάνουν παράκαμψη προς σημείο πώλησης πριν εισέλθουν σε οδό υποκείμενη σε τέλη[13]. Η δυνατότητα αγοράς από τηλεφώνου (μέσω μηνύματος ή κλήσης από κινητό τηλέφωνο) ή από το διαδίκτυο θα προσφέρει προστιθεμένη αξία στους χρήστες, διότι δεν υπάρχουν όρια ως προς τον τόπο πώλησης ή τις ώρες λειτουργίας των σημείων πώλησης. Για τους χρήστες που διέρχονται από περισσότερα του ενός κράτη μέλη με σύστημα βινιέττας, η προστιθεμένη αξία θα συνίσταται στο γεγονός ότι η βινιέττα θα καλύπτει περισσότερα κράτη μέλη. Παράδειγμα είναι η «ευρωβινιέττα» για τα βαρέα φορτηγά οχήματα[14], η οποία προσφέρει αυτό το επίπεδο διαλειτουργικότητας, διότι παρέχει πρόσβαση στην οδική υποδομή πέντε κρατών μελών της ΕΕ. Παρόμοιο προϊόν για τα ελαφρά οχήματα ιδιωτικής χρήσης θα ήταν χρήσιμο για διεθνώς μετακινούμενους χρήστες, ιδίως μεταξύ γειτονικών κρατών μελών με μεγάλο όγκο κυκλοφορίας. 4.4. Κατάλληλη πρακτική επιβολής της βινιέττας Η επιβολή των κανόνων που διέπουν τα συστήματα βινιέττας εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών. Ωστόσο, οι κανόνες αυτοί δεν πρέπει να εισάγουν διακρίσεις, να είναι ανάλογοι των παραβάσεων που διαπράττονται και να επιτρέπουν στους πολίτες να ασκούν πραγματικά τα δικονομικά δικαιώματά τους. Συγκεκριμένα, πρέπει να αποφεύγονται πρακτικές επιβολής που εισάγουν έμμεσα διακρίσεις κατά των περιστασιακών χρηστών μη κατοίκων κράτους μέλους. Η επιβολή δεν πρέπει να βασίζεται καταρχήν στη μεγιστοποίηση του αριθμού συλλαμβανόμενων παραβατών, αλλά στην προώθηση της κατανόησης του συστήματος, ώστε να ενθαρρυνθεί η συμμόρφωση προς το σύστημα. Επομένως, οι αρμόδιοι επιβολής του νόμου πρέπει να έχουν αρκετή ευχέρεια να κατευθύνουν τους χρήστες να αγοράσουν αμέσως τη βινιέττα ώστε να αποφεύγουν το πρόστιμο, εάν δικαιολογημένα μπορεί να θεωρηθεί ότι πρόκειται για λάθος. Αυτό θα βοηθήσει να εστιασθούν οι προσπάθειες επιβολής στους συχνούς παραβάτες και όχι κυρίως στους μη κατοίκους, οι οποίοι ως επί το πλείστον είναι παραβάτες για πρώτη φορά. Εάν είναι ευδιάκριτα τα σημεία ελέγχου, οι κάμερες και η σήμανσή τους και άλλα μέσα επιβολής, θα ενθαρρυνθεί η συμμόρφωση των χρηστών προς το σύστημα και θα μειωθούν τα μέτρα επιβολής. Οι χρήστες χρειάζεται να αντιληφθούν ότι διατρέχουν μικρότερο κίνδυνο και κόστος με την αγορά της βινιέττας από ό,τι εάν συλληφθούν διότι δεν την αγόρασαν. Συγκεκριμένα, οι περιστασιακοί χρήστες μη κάτοικοι στους οποίους επιβάλλονται κυρώσεις πρέπει να ενημερώνονται σε μία ή περισσότερες ευρέως ομιλούμενες γλώσσες στην Ευρώπη για τις δυνατότητες πληρωμής και για τον τρόπο υποβολής ένστασης κατά της κύρωσης που τους υποβλήθηκε, εφόσον κρίνουν ότι είναι εσφαλμένη ή υπερβολική. Συνιστάται: – οι νόμοι και οι κανονισμοί που αφορούν τον καθορισμό της τιμής της βινιέττας, τις παραβάσεις, τις κυρώσεις και τις διαδικασίες να είναι δημοσιευμένοι, σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες και, ει δυνατόν, να συνοψίζονται οι κύριες διατάξεις για λόγους διαφάνειας· – η επιβολή να εστιάζεται στα σημεία όπου η μη τήρηση της συμμόρφωσης προς τους κανόνες είναι σχετικά μεγάλη, όχι μόνον στα μεθοριακά σημεία, ώστε να γίνεται ισότιμη μεταχείριση κατοίκων και μη κατοίκων (οι έλεγχοι πρέπει κανονικά να διενεργούνται κατά την έξοδο από κράτος μέλος). Ο συντονισμός και η συνεργασία μεταξύ κρατών μελών θα βοηθήσει ουσιαστικά στην επιβολή προστίμων πέραν των εθνικών συνόρων. Οι ποινές πρέπει να είναι αναλογικές – η κύρωση πρέπει να είναι ανάλογη της σοβαρότητας της διαπραττόμενης παράβασης. Οι κανόνες για τις ποινές στα βαρέα φορτηγά οχήματα προβλέπονται ήδη στο άρθρο 9α της οδηγίας για την ευρωβινιέττα που προαναφέρθηκε, το οποίο ορίζει ότι «Τα κράτη μέλη καθιερώνουν κατάλληλους ελέγχους και προσδιορίζουν το σύστημα κυρώσεων το οποίο ισχύει για τις παραβάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίζουν την εφαρμογή τους. Οι καθοριζόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές». Ενθαρρύνονται τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τις ίδιες αρχές για τα ελαφρά οχήματα ιδιωτικής χρήσης. 5. Συμπέρασμα Προκειμένου το σύστημα της βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ για να μην δημιουργεί διακρίσεις, η Επιτροπή συνιστά στα κράτη μέλη να καθιερώνουν συστήματα βινιέττας τα οποία προσφέρουν, εκτός από τη βινιέττα ετήσιας και μηνιαίας διάρκειας, βινιέττα εβδομαδιαίας (ή μικρότερης) διάρκειας. Επιπλέον, συνιστάται: – οι βινιέτες μικρής και μεγάλης διάρκειας να έχουν την ανάλογη τιμή· – οι περιστασιακοί μη κάτοικοι χρήστες να ενημερώνονται ορθά για τα οχήματα που υπόκεινται σε τέλη, τις οδικές υποδομές που υπόκεινται σε τέλη, τους τύπους βινιέττας, την ισχύ και τις τιμές τους, τα σημεία πώλησης και τις εφαρμοστέες ποινές· – οι περιστασιακοί μη κάτοικοι χρήστες να διαθέτουν ευρύ φάσμα επιλογών για την πληρωμή της βινιέττας· – η επιβολή να εστιάζεται στα σημεία όπου είναι σχετικά πιθανότερο να παρατηρηθεί μη τήρηση της συμμόρφωσης και όχι κυρίως στα μεθοριακά σημεία σε χρήστες μη κατοίκους οι οποίοι συχνά για φορά παραβάτες, ώστε να είναι ίδια η μεταχείριση τόσο των κατοίκων όσο και των μη κατοίκων· – οι ποινές να είναι ανάλογες με άλλα τροχαία αδικήματα και να αντανακλούν το αντικείμενο της κύρωσης. Επειδή με το σύστημα της βινιέττας εφαρμόζεται κυρίως η αρχή «ο χρήστης πληρώνει»[15], η Επιτροπή τάσσεται υπέρ της διαφανούς αξιοποίησης των εσόδων του συστήματος, τα οποία το ιδεώδες θα ήταν να διατίθενται μόνον για υπάρχοντα έργα συντήρησης του οδικού δικτύου, ώστε να προσφέρεται στους χρήστες ένα ελάχιστο επίπεδο εξυπηρέτησης για τα χρήματα που καταβάλλουν. Η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη που διαθέτουν σύστημα βινιέττας για τα ελαφρά οχήματα ΙΧ, ή προτίθενται να καθιερώσουν τέτοιο σύστημα, να αξιολογήσουν τα συστήματά τους με βάση την παρούσα ανακοίνωση. Ανάλογα με την πείρα, η Επιτροπή θα εξετάσει ίσως πρωτοβουλία για να διευκρινισθούν περαιτέρω οι κανόνες που εφαρμόζονται για τα οδικά τέλη που επιβάλλονται στα ελαφρά οχήματα ΙΧ. Παράρτημα Οδικά τέλη χρήσης (βινιέττες) για οχήματα ≤ 3,5 t στην ΕΕ[16] 2012 Αυστρία εβδομαδιαία (10 ημέρες) || διμηνιαία || ετήσια 8 ευρώ || 23,40 ευρώ || 77,80 ευρώ Βουλγαρία εβδομαδιαία (7 ημέρες) || μηνιαία || ετήσια 5 ευρώ || 13 ευρώ || 34 ευρώ Τσεχική Δημοκρατία εβδομαδιαία (10 ημέρες) || μηνιαία || ετήσια 12,40 ευρώ || 17,60 ευρώ || 59,90 ευρώ Ουγγαρία (σύστημα τηλεβινιέττας) εβδομαδιαία (10 ημέρες) || μηνιαία || ετήσια 10,30 ευρώ || 16,60 ευρώ || 148,90 ευρώ Σλοβακία εβδομαδιαία (10 ημέρες) || μηνιαία || ετήσια 10 ευρώ || 14 ευρώ || 50 ευρώ Σλοβενία εβδομαδιαία (7 ημέρες) || μηνιαία || ετήσια 15 ευρώ || 30 ευρώ || 95 ευρώ Ρουμανία (σύστημα τηλεβινιέττας) Ελαφρά ιδιωτικής χρήσης οχήματα και ελαφρά εμπορικής χρήσης οχήματα που χρησιμοποιούνται στις επιβατικές μεταφορές εβδομαδιαία (7 ημέρες) || μηνιαία || τριμηνιαία || ετήσια 3 ευρώ || 7 ευρώ || 13 ευρώ || 28 ευρώ Ελαφρά εμπορικής χρήσης οχήματα που χρησιμοποιούνται στις εμπορευματικές μεταφορές εβδομαδιαία (7 ημέρες) || μηνιαία || τριμηνιαία || ετήσια 6 ευρώ || 16 ευρώ || 36 ευρώ || 96 ευρώ Συναλλαγματική ισοτιμία στις 27 Φεβρουαρίου 2012. [1] Λευκή Βίβλος – Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών – Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών, COM(2011) 144] [2] Οδηγία 1999/62/ΕΚ περί επιβολής τελών στα βαρέα φορτηγά οχήματα που χρησιμοποιούν ορισμένα έργα υποδομής, όπως έχει τροποποιηθεί· γνωστή ως οδηγία για την «ευρωβινιέττα» [3] Επιβατικά αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες και άλλα μηχανοκίνητα οχήματα με συνολική επιτρεπόμενη μάζα έως 3,5 τόνους που χρησιμοποιούνται κατά κύριο λόγο για ιδιωτικούς σκοπούς. [4] Η μόνη εξαίρεση είναι η Ρουμανία η οποία εφαρμόζει διαφορετικά τέλη βινιέττας για τα ελαφρά εμπορικά οχήματα. [5] Συστήματα βινιέττας για τα ελαφρά επιβατικά οχήματα εφαρμόζονται σήμερα σε επτά κράτη μέλη της ΕΕ - Aυστρία, Bουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Ουγγαρία, Σλοβακία, Σλοβενία και Ρουμανία. Άλλα κράτη μέλη (όπως το Βέλγιο) προγραμματίζουν την εφαρμογή τέτοιων συστημάτων. [6] Μελέτη «Assessment of Vignette Systems for Private Vehicles applied in Member States» (Booz & Co 2010) και μελέτη «Study on Impacts of application of the Vignette systems to Private Vehicles» (Booz & Co 2012) http://ec.europa.eu/transport/road/road_charging/charging_private_vehicles_en.htm [7] C-398/92 Mund & Fester κατά Hatrex International Transport, 1994 Συλλογή 467, ιδίως παράγραφος 14. [8] Απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Μαρτίου 2002, υπόθεση C-451/2002, Cura Anlagen GmbH κατά Auto Service Leasing GmbH (ASL), Συλλογή 2002 σελ. I-03193.. [9] Κ(96) 2166 της 30ής Ιουλίου 1996. [10] Παραδείγματος χάρη, η μέση ημερήσια τιμή της βινιέττας μικρότερης διάρκειας (10ήμερη) στην Αυστρία είναι 0,8 ευρώ (δηλ. 8 ευρώ δια 10 ημέρες)· η μέση ημερήσια τιμή της βινιέττας μακρότερης διάρκειας (ετήσια) στην Αυστρία είναι 0,21 ευρώ (δηλ. 77,80 ευρώ δια 365 ημέρες)· Συνεπώς, ο λόγος της μέσης ημερήσιας τιμής της μικράς διάρκειας βινιέττας δια της μακράς διάρκειας βινιέττας είναι 0,8/0,21 = 3,8. Βλ. επίσης πίνακα 5-4 στη σελίδα 24 της μελέτης «Assessment of Vignette Systems for Private Vehicles applied in Member States» (Booz & Co 2010) [11] Παράδειγμα της μεθοδολογίας υπολογισμού των αναλογικών τιμών βινιέττας περιγράφονται στη «Study on Impacts of application of the Vignette systems to Private Vehicles» (Booz & Co 2012). [12] ΕΕ L 187 της 20.7.1999, σ. 42, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2006/38/EΚ (ΕΕ L 157 της 9.6.2006, σ. 8) και την οδηγία 2011/76/EΕ (ΕΕ L 269 της 14.10.2011, σ. 1). [13] Αποφεύγεται έτσι και η τοποθέτηση των αυτοκόλλητων στον εμπρόσθιο υαλοπίνακα των μηχανοκίνητων οχημάτων (δίπλα στην «κολώνα Α») που ενδεχομένως μειώνουν το πεδίο ορατότητας των οδηγών με αρνητικά αποτελέσματα για την ασφάλεια των ευάλωτων χρηστών των οδών, όπως οι πεζοί. [14] Κοινό σύστημα βινιέττας πέντε κρατών μελών (Bέλγιο, Κάτω Χώρες, Λουξεμβούργο, Δανία και Σουηδία) που καθιερώθηκε με τη συμφωνία για τη συλλογή των τελών χρήσης ορισμένων οδών από τα βαρέα φορτηγά οχήματα, της 4ης Φεβρουαρίου 1994. [15] Δεν υπάρχουν κράτη μέλη τα οποία διαφοροποιούν τις τιμές της βινιέττας συναρτήσει περιβαλλοντικών προτύπων των ελαφρών οχημάτων ΙΧ. Επίσης, οι βινιέτες δεν φαίνονται να είναι το κατάλληλο μέσο για την καταπολέμηση του κυκλοφοριακού φόρτου, ο οποίο συχνά συνδέεται πολύ συγκεκριμένα με τον χρόνο και τον τόπο. [16] Ο πίνακας δεν περιλαμβάνει τις τιμές της βινιέττας για μοτοσικλέτες και ελαφρά ρυμουλκούμενα.