Κοινή θέση (ΕΚ) Αριθ. 2/2000

που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 8 Νοεμβρίου 1999

για την έκδοση της οδηγίας 2000/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου

(2000/C 10/02)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών(3),

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(4)

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) η κοινοτική πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος αποβλέπει σε υψηλό επίπεδο προστασίας· στηρίζεται στις αρχές της προφύλαξης και της προληπτικής δράσης καθώς και στην αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει"·

(2) ένας σημαντικός τομέας της κοινοτικής δράσης στις θαλάσσιες μεταφορές αφορά τον περιορισμό της ρύπανσης των θαλασσών· ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί με τη συμμόρφωση προς τις διεθνείς συμβάσεις, τους διεθνείς κώδικες και τα διεθνή ψηφίσματα με ταυτόχρονη διατήρηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, όπως προβλέπεται από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών όπως προβλέπεται στο κοινοτικό δίκαιο·

(3) Η Κοινότητα ανησυχεί σοβαρά για τη ρύπανση των θαλασσών και των ακτών των κράτων μελών που προκαλείται από απορρίψεις αποβλήτων και καταλοίπων φορτίου πλοίων και, ειδικότερα, για την εφαρμογή της διεθνούς συμβάσεως για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης από πλοία, 1973, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό προς αυτή πρωτόκολλο του 1978 (καλούμενη στο εξής "σύμβαση Marpol 73/78"), η οποία ρυθμίζει τους τύπους αποβλήτων που μπορούν να απορρίπτονται στο θαλάσσιο περιβάλλον από πλοία και επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη την υποχρέωση να εξασφαλίζουν την ύπαρξη επαρκών εγκαταστάσεων παραλαβής στους λιμένες· όλα τα κράτη μέλη έχουν κυρώσει τη σύμβαση Marpol 73/78·

(4) η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος μπορεί να ενισχυθεί με τον περιορισμό της απόρριψης στη θάλασσα αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου· αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη βελτίωση της διαθεσιμότητας και της χρήσης εγκαταστάσεων παραλαβής και με τη βελτίωση του καθεστώτος επιβολής· στο ψήφισμά του της 8ης Ιουνίου 1993 σχετικά με μια κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα(5), το Συμβούλιο συμπεριέλαβε στις προτεραιότητές του την ανάπτυξη της διαθεσιμότητας και της χρήσης εγκαταστάσεων παραλαβής στο εσωτερικό της Κοινότητας·

(5) η οδηγία 95/21/EΚ του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 1995, για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα)(6) προβλέπει ότι δεν επιτρέπεται ο απόπλους πλοίων που συνιστούν υπερβολική απειλή βλάβης του θαλάσσιου περιβάλλοντος·

(6) η ρύπανση της θάλασσας έχει από τη φύση της διασυνοριακές επιπτώσεις· με βάση την αρχή της επικουρικότητας, η δράση σε κοινοτικό επίπεδο είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να εξασφαλιστούν κοινά πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος για τα πλοία και τους λιμένες σε όλη την Κοινότητα·

(7) με βάση την αρχή της αναλογικότητας, μια οδηγία αποτελεί το πιο ενδεδειγμένο νομικό μέσο, δεδομένου ότι παρέχει ένα πλαίσιο για την ενιαία και υποχρεωτική εφαρμογή των προτύπων προστασίας του περιβάλλοντος από τα κράτη μέλη, ενώ αφήνει στη διακριτική τους ευχέρεια να κρίνουν ποια μέσα εφαρμογής αρμόζουν περισσότερο στο εσωτερικό τους σύστημα·

(8) θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνέπεια προς τις υφιστάμενες περιφερειακές συμφωνίες, όπως η σύμβαση 1974/1992 για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος στην περιοχή της Βαλτικής Θαλάσσης·

(9) για να βελτιωθεί η πρόληψη της ρύπανσης και να αποτραπεί η στρέβλωση του ανταγωνισμού, οι σχετικές με το περιβάλλον απαιτήσεις θα πρέπει να έχουν εφαρμογή σε όλα τα πλοία, ανεξαρτήτως της σημαίας που φέρουν, και θα πρέπει να υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις παραλαβής σε όλους τους λιμένες της Κοινότητας·

(10) οι επαρκείς λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής θα πρέπει να καλύπτουν τις ανάγκες των χρηστών, από το μεγαλύτερο εμπορικό πλοίο μέχρι το μικρότερο σκάφος αναψυχής, καθώς και του περιβάλλοντος, χωρίς να γίνονται αιτία αδικαιολόγητης καθυστέρησης των πλοίων που τις χρησιμοποιούν· η υποχρέωση να εξασφαλιστεί η ύπαρξη επαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής παρέχει στα κράτη μέλη υψηλό βαθμό ελευθερίας ώστε να ρυθμίζουν την παραλαβή των αποβλήτων κατά τον πλέον αρμόζοντα τρόπο και τους επιτρέπει, μεταξύ άλλων, να διαθέτουν σταθερές εγκαταστάσεις παραλαβής ή να ορίζουν φορείς παροχής υπηρεσιών οι οποίοι θα μεταφέρουν στους λιμένες κινητές μονάδες παραλαβής αποβλήτων όποτε αυτό απαιτείται· η υποχρέωση αυτή συνεπάγεται επίσης την υποχρέωση παροχής όλων των αναγκαίων υπηρεσιών ή/και άλλων συνοδευτικών ρυθμίσεων για τη δέουσα και επαρκή χρήση των εγκαταστάσεων αυτών·

(11) η επάρκεια των εγκαταστάσεων μπορεί να βελτιωθεί με σύγχρονα προγράμματα παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων, τα οποία εκπονούνται σε συνεννόηση με τα ενδιαφερόμενα μέρη·

(12) η αποτελεσματικότητα των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής μπορεί να αυξηθεί εάν απαιτηθεί από τα πλοία να κοινοποιούν τις ανάγκες τους σε εγκαταστάσεις παραλαβής· η κοινοποίηση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης στοιχεία για τον αποτελεσματικό προγραμματισμό της διαχείρισης των αποβλήτων· τα απόβλητα των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής μπορούν να διακινούνται από τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση·

(13) οι απορρίψεις αποβλήτων πλοίων μπορεί να μειωθούν με την απαίτηση από όλα τα πλοία να παραδίδουν τα απόβλητά τους σε λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής πριν από τον απόπλου· προκειμένου να συμφιλιωθεί η ανάγκη της ομαλής λειτουργίας των θαλάσσιων μεταφορών με την προστασία του περιβάλλοντος, θα πρέπει να επιτρέπονται εξαιρέσεις από την απαίτηση αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την επαρκή ικανότητα του πλοίου να αποθηκεύσει τα απόβλητά του, τη δυνατότητα παράδοσης σε άλλο λιμένα, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος απόρριψης στην θάλασσα και ειδικές απαιτήσεις παράδοσης που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο·

(14) με βάση την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει", το κόστος των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας και διάθεσης αποβλήτων πλοίου, θα πρέπει να καλύπτεται από τα πλοία· χάριν της προστασίας του περιβάλλοντος, το σύστημα των τελών θα πρέπει να ενθαρρύνει την παράδοση των αποβλήτων πλοίων στους λιμένες αντί της απόρριψης στην θάλασσα· τούτο μπορεί να διευκολυνθεί αν οριστεί ότι όλα τα πλοία συνεισφέρουν στο κόστος της παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων πλοίων ώστε να μειωθεί το οικονομικό κίνητρο της απόρριψης στη θάλασσα· με βάση την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και την τρέχουσα πρακτική, να διατηρήσουν την αρμοδιότητα να καθορίζουν εάν και σε ποιο βαθμό τα τέλη που αφορούν τις ποσότητες που παραδίδουν πραγματικά τα πλοία θα περιληφθούν στα συστήματα κάλυψης του κόστους χρήσης λιμενικών εγκαταστάσεων· οι επιβαρύνσεις για τη χρήση των εγκαταστάσεων θα πρέπει να είναι δίκαιες, να μην εισάγουν διακρίσεις και να καθορίζονται με διαφάνεια·

(15) προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική επιβάρυνση των ενδιαφερομένων, τα πλοία που εκτελούν προγραμματισμένα δρομολόγια με συχνούς και τακτικούς ελλιμενισμούς μπορούν να απαλλάσσονται από ορισμένες υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία εφόσον υφίστανται επαρκείς αποδείξεις για την ύπαρξη διακανονισμών που εξασφαλίζουν την παράδοση των αποβλήτων και την καταβολή των τελών·

(16) τα κατάλοιπα φορτίου θα πρέπει να παραδίδονται σε λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής σύμφωνα με τη σύμβαση Marpol 73/78· η σύμβαση Marpol 73/78 απαιτεί να παραδίδονται τα κατάλοιπα φορτίου σε λιμενικές εγκαταστάσεις παράδοσης στο βαθμό που απαιτείται για τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις καθαρισμού των δεξαμενών· οιοδήποτε τέλος για την παράδοση καταλοίπων φορτίου θα πρέπει να καταβάλλεται από το χρήστη της εγκατάστασης παραλαβής ο οποίος συνήθως καθορίζεται στους συμβατικούς διακανονισμούς μεταξύ των συμβαλλομένων μερών ή σε άλλους τοπικούς διακανονισμούς·

(17) είναι ανάγκη να διενεργούνται ειδικές επιθεωρήσεις για τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς την παρούσα οδηγία· η συχνότητα αυτών των επιθεωρήσεων, καθώς και οι επιβαλλόμενες κυρώσεις, θα πρέπει να είναι επαρκείς ώστε να αποθαρρύνονται οι παραβάσεις της παρούσας οδηγίας· για λόγους αποτελεσματικότητας και οικονομικής αποδοτικότητας, οι επιθεωρήσεις αυτές μπορούν να διενεργούνται στο πλαίσιο της οδηγίας 95/21/EΚ, όταν εφαρμόζεται·

(18) τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν κατάλληλο διοικητικό πλαίσιο για την επαρκή λειτουργία των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής· βάσει της σύμβασης Marpol 73/78, οι καταγγελίες για ακατάλληλες λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής θα πρέπει να διαβιβάζονται στο διεθνή ναυτιλιακό οργανισμό (ΔΝΟ)· οι ίδιες πληροφορίες θα μπορούσαν να διαβιβάζονται ταυτόχρονα στην Επιτροπή για λόγους ενημέρωσης·

(19) ένα σύστημα πληροφοριών για τον εντοπισμό των ρυπαινόντων ή ενδεχομένως ρυπαινόντων πλοίων θα διευκόλυνε την επιβολή της παρούσας οδηγίας και θα ήταν επίσης χρήσιμο για την αξιολόγηση της εφαρμογής της· το σύστημα πληροφοριών Sirenac, το οποίο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του μνημονίου συμφωνίας των Παρισίων για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα, προσφέρει τη δυνατότητα παροχής μεγάλου αριθμού συμπληρωματικών πληροφοριών που είναι απαραίτητες για το σκοπό αυτό·

(20) για την αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, είναι απαραίτητο μια επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών να επικουρεί την Επιτροπή· δεδομένου ότι τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας είναι γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(7), αυτά τα μέτρα θα πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης·

(21) ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας είναι δυνατό να τροποποιούνται, χωρίς να διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής της, σύμφωνα με την εν λόγω διαδικασίας προκειμένου να ληφθούν υπόψη μέτρα της Κοινότητας ή του ΔΝΟ που θα τεθούν σε ισχύ στο μέλλον ώστε να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή τους,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Σκοπός

Η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στον περιορισμό της απόρριψης στη θάλασσα, ιδίως δε της παράνομης απόρριψης, αποβλήτων και καταλοίπων φορτίου από πλοία που χρησιμοποιούν τους λιμένες της Κοινότητας, με τη βελτίωση της διάθεσης και της χρήσης λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου, ώστε να ενισχυθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:

α) "πλοίο": το ποντοπόρο σκάφος κάθε τύπου που λειτουργεί στο θαλάσσιο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των υδροπτέρυγων, των αερολισθαινόντων σκαφών, των καταδυομένων και των πλωτών ναυπηγημάτων·

β) "σύμβαση Marpol 73/78": η διεθνής σύμβαση για την αποφυγή ρυπάνσεως της θαλάσσης από πλοία τον 1973, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό προς αυτή πρωτόκολλο του έτους 1978, και όπως ισχύει κατά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας οδηγίας·

γ) "απόβλητα πλοίου": όλα τα απόβλητα, συμπεριλαμβανομένων των λυμάτων, και κατάλοιπα πλην των καταλοίπων φορτίου, τα οποία παράγονται κατά τη λειτουργία ενός πλοίου και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των παραρτημάτων I, IV και V της σύμβασης Marpol 73/78, καθώς και τα συνδεόμενα με το φορτίο απορρίμματα, όπως ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του παραργήματος V της σύμβασης Marpol 73/78·

δ) "κατάλοιπα φορτίου": τα υπολείμματα οποιουδήποτε υλικού του φορτίου, που παραμένουν επί του πλοίου στους χώρους ή στις δεξαμενές φορτίου μετά την περάτωση των διαδικασιών εκφόρτωσης και των εργασιών καθαρισμού, συμπεριλαμβανομένων των υπερχειλίσεων και των διαρροών κατά τη φόρτωση/εκφόρτωση·

ε) "λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής": κάθε σταθερή, πλωτή ή κινητή εγκατάσταση που είναι ικανή να δέχεται απόβλητα πλοίων ή κατάλοιπα φορτίου·

στ) "αλιευτικό σκάφος": κάθε πλοίο που είναι εξοπλισμένο ή χρησιμοποιείται εμπορικά για την αλίευση ψαριών ή άλλων έμβιων ενάλιων πόρων·

ζ) "σκάφος αναψυχής": κάθε τύπος πλοίου που χρησιμοποιείται για αθλητικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από το μέσο πρόωσής του·

η) "λιμένας": θέση ή γεωγραφική περιοχή που δημιουργείται από βελτιωτικά έργα και εγκαταστάσεις ώστε να επιτρέπει, κυρίως, την υποδοχή πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψηχής.

Με την επιφύλαξη των ορισμών που διατυπώνονται στα σημεία γ) και δ), τα "απόβλητα πλοίου" και τα "κατάλοιπα φορτίου" θεωρούνται ως στερεά απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων(8).

Άρθρο 3

Πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

α) σε όλα τα πλοία, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής, ανεξαρτήτως της σημαίας που φέρουν, τα οποία καταπλέουν ή λειτουργούν σε λιμένα κράτους μέλους, πλην των πολεμικών πλοίων ή βοηθητικών σκαφών ή άλλων πλοίων που ανήκουν στο κράτος ή που τα εκμεταλλεύεται το κράτος και χρησιμοποιούνται προς το παρόν αποκλειστικά για κυβερνητική μη εμπορική υπηρεσία,

και

β) σε όλους του λιμένες των κρατών μελών, στους οποίους συνήθως καταπλέουν πλοία που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του σημείου α).

Άρθρο 4

Λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διάθεση λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής, καταλλήλων να καλύψουν τις ανάγκες των πλοίων που χρησιμοποιούν συνήθως τον λιμένα, χωρίς να γίνονται αιτία αδικαιολόγητης καθυστέρησης των πλοίων.

2. Προς επίτευξη της καταλληλότητας, οι εγκαταστάσεις παραλαβής πρέπει να είναι ικανές να δεχθούν τις κατηγορίες και τις ποσότητες των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου που προέρχονται από πλοία χρησιμοποιούν συνήθως των λιμένα, λαμβάνοντας υπόψη τις λειτουργικές ανάγκες των χρηστών του λιμένα, το μέγεθος και τη γεωγραφική θέση του λιμένα, τους τύπους των πλοίων που καταπλέουν σε αυτόν και τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9.

3. Τα κράτη μέλη καθορίζουν διαδικασίες, σύμφωνα με εκείνες που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του διεθνούς ναυτιλιακού οργανισμού (ΔΝΟ), προκειμένου να γνωστοποιούνται στο κράτος του λιμένα οι καταγγελλόμενες ανεπάρκειες λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής.

Άρθρο 5

Προγράμματα παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων

1. Για κάθε λιμένα καταρτίζεται και εφαρμόζεται κατάλληλο πρόγραμμα παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων, κατόπιν διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη, και ιδίως με τους χρήστες του λιμένα ή τους εκπροσώπους αυτών, με γνώμονα τις απαιτήσεις των άρθρων 4, 6, 7, 10 και 12. Οι λεπτομερείς απαιτήσεις σχετικά με την κατάρτιση των προγραμμάτων αυτών καθορίζονται στο παράρτημα Ι.

2. Τα προγράμματα παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων, που αναφέρονται στην παράγραφο 1, μπορούν, εφόσον απαιτείται για λόγους αποτελεσματικότητας, να καταρτίζονται σε περιφερειακό πλαίσιο με τη δέουσα συμμετοχή κάθε λιμένα, υπό την προϋπόθεση ότι προσδιορίζεται για κάθε επιμέρους λεμένα ποιες εγκαταστάσεις παραλαβής είναι απαραίτητες και ποιες είναι διαθέσιμες.

3. Τα κράτη μέλη αξιολογούν και εγκρίνουν το πρόγραμμα παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων, παρακολουθούν την εφαρμογή του και εξασφαλίζουν την επανέγκρισή του τουλάχιστον ανά τριετία καθώς και μετά από σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία του λιμένα.

Άρθρο 6

Κοινοποίηση

1. Οι πλοίαρχοι των πλοίων, εκτός των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής, οι οποίοι αναχωρούν με προορισμό λιμένες ευρισκόμενους στην Κοινότητα, συμπληρώνουν με ειλικρίνεια και ακρίβεια το έντυπο του παραρτήματος ΙΙ και κοινοποιούν αυτά τα στοιχεία στην αρχή ή τον φορέα που έχει οριστεί για το σκοπό αυτό από το κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο εκάστοτε λιμένας:

α) τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την άφιξη, εάν είναι γνωστός ο λιμένας κατάπλου,

ή

β) μόλις γίνει γνωστός ο λιμένας κατάπλου, εάν η πληροφορία αυτή είναι διαθέσιμη σε λιγότερες από 24 ώρες πριν από την άφιξη,

ή

γ) το αργότερο κατά την αναχώρηση από τον προηγούμενο λιμένα, εάν η διάρκεια του ταξιδιού είναι μικρότερη από 24 ώρες.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι η πληροφορία θα κοινοποιηθεί στο φορέα εκμετάλλευσης των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής ο οποίος θα τη διαβιβάσει στην αρμόδια αρχή.

2. Τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 φυλάσσονται στο πλοίο τουλάχιστον έως τον επόμενο λιμένα κατάπλου και τίθενται στη διάθεση των αρχών των κρατών μελών, εφόσον τα ζητήσουν.

Άρθρο 7

Παράδοση των αποβλήτων πλοίων

1. Οι πλοίαρχοι των πλοίων που καταπλέουν σε λιμένα της Κοινότητας, πριν αποπλεύσουν από το λιμένα, παραδίδουν όλα τα απόβλητα πλοίου σε λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής.

2. Παρά την παράγραφο 1, ένα πλοίο μπορεί να αποπλεύσει για τον επόμενο λιμένα κατάπλου χωρίς να έχει παραδώσει τα απόβλητά του, εάν, με βάση τα στοιχεία που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 6 και το παράρτημα ΙΙ, προκύπτει ότι ο πλοίο διαθέτει επαρκή ικανότητα αποθήκευσης όλων των παραγόμενων στο πλοίο αποβλήτων που έχουν συσσωρευθεί και θα συσσωρευθούν κατά το προγραμματισμένο ταξίδι του έως των λιμένα παράδοσης.

Εάν τα κράτη μέλη έχουν σοβαρούς λόγους να πιστεύουν ότι στον προβλεπόμενο λιμένα παράδοσης δεν διατίθενται κατάλληλες εγκαταστάσεις, ή εάν ο λιμένας αυτός δεν είναι γνωστός, και ως εκ τούτου υπάρχει κίνδυνος τα απόβλητα να απορριφθούν στη θάλασσα, λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης απαιτώντας, εφόσον είναι αναγκαίο, από το πλοίο να παραδώσει τα απόβλητά του πριν αποπλεύσει από τον λιμένα.

3. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη αυστηρότερων απαιτήσεων παράδοσης για πλοία, οι οποίες έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

'Αρθρο 8

Τέλη για τα απόβλητα πλοίου

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το κόστος των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής αποβλήτων πλοίου, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας και της τελικής διάθεσης των αποβλήτων, να καλύπτεται με την είσπραξη τέλους από τα πλοία.

2. Τα συστήματα κάλυψης του κόστους χρήσης των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής πρέπει να μην παρέχουν κίνητρο στα πλοία να απορρίπτουν τα απόβλητά τους στη θάλασσα. Για το σκοπό αυτό, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

α) όλα τα πλοία που καταπλέουν σε λιμένα κράτους μέλους συνεισφέρουν στο κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ανεξαρτήτως του έαν χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις ή όχι. Στις σχετικές ρυθμίσεις είναι δυνατόν να συγκαταλέγεται η ενσωμάτωση του τέλους στα λιμενικά τέλη ή η επιβολή ιδιαίτερου σταθερού τέλους αποβλήτων. Τα τέλη μπορούν να διαφοροποιούνται σε συνάρτηση, μεταξύ άλλων, με την κατηγορία, τον τύπο και το μέγεθος του πλοίου·

β) το μέρος του κόστους που δεν καλύπτεται, ενδεχομένως, από το τέλος που αναφέρεται στο στοιχείο α), καλύπτεται με βάση τους τύπους και τις ποσότητες αποβλήτων πλοίου που παραδίδουν πραγματικά τα πλοία·

γ) επιτρέπεται η μείωση των τελών, εάν η περιβαλλοντική διαχείριση του πλοίου, ο σχεδιασμός, ο εξοπλισμός και η λειτουργία του είναι τέτοια ώστε ο πλοίαρχος να μπορεί να αποδείξει ότι το πλοίο παράγει μειωμένες ποσότητες αποβλήτων.

3. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα επιβαλλόμενα τέλη είναι δίκαια, καθορίζονται με διαφάνεια, δεν εισάγουν διακρίσεις, και αντιστοιχούν στο κόστος των εγκαταστάσεων και υπηρεσιών που προσφέρονται και, κατά περίπτωση, χρησιμοποιούνται, το ύψος των τελών και η βάση υπολογισμού τους θα πρέπει να διευκρινίζονται στους χρήστες των λιμένων.

Άρθρο 9

Εξαιρέσεις

1. Όταν πλοία εκτελούν προγραμματισμένα δρομολόγια με συχνούς και τακτικούς ελλιμενισμούς και εφόσον υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις για την ύπαρξη διακανονισμού που εγγυάται την παράδοση των αποβλήτων πλοίου και την καταβολή τελών σε λιμένα που βρίσκεται επί της διαδρομής τους, τα κράτη μέλη των λιμένων που συμπεριλαμβάνονται στα δρομολόγια αυτά μπορούν να απαλλάσσουν τα πλοία αυτά από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 6, το άρθρο 7 παράγραφος 1 και το άρθρο 8.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή τακτικά, τουλάχιστον δε μία φορά κατ' έτος, για τις εξαιρέσεις που παραχωρούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Άρθρο 10

Παράδοση των καταλοίπων φορτίου

Οι πλοίαρχοι των πλοίων που καταπλέουν σε κοινοτικούς λιμένες εξασφαλίζουν την παράδοση των καταλοίπων φορτίου σε λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής κατά τα προβλεπόμενα στη σύμβαση Marpol 73/78. Οιοδήποτε τέλος για την παράδοση καταλοίπων φορτίου καταβάλλεται από τον χρήστη της εγκατάστασης παραλαβής.

Άρθρο 11

Επιβολή

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλα τα πλοία να είναι δυνατόν να υπόκεινται σε επιθεώρηση για την εξακρίβωση της συμμόρφωσής τους προς τα άρθρα 7 και 10, η δε συχνότητα των επιθεωρήσεων αυτών να είναι επαρκής.

2. Για επιθεωρήσεις που αφορούν πλοία πλην των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής:

α) κατά την επιλογή πλοίων προς επιθεώρηση, τα κράτη μέλη αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή:

- στα πλοία που δεν συμμορφούνται προς τις σχετικές με την κοινοποίηση απαιτήσεις του άρθρου 6,

- στα πλοία για τα οποία, από την εξέταση των στοιχείων που παρέχουν ο πλοίαρχοι σύμφωνα με το άρθρο 6, διαπιστώθηκαν άλλοι λόγοι να πιστεύεται ότι το πλοίο δεν συμμορφούται προς την παρούσα οδηγία·

β) η επιθεώρηση αυτή μπορεί να διενεργείται στο πλαίσιο της οδηγίας 95/21/EΚ, όταν εφαρμόζεται·

γ) εάν η αρμόδια αρχή δεν είναι ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα αυτής της επιθεώρησης, μεριμνά ώστε το πλοίο να μην αποπλεύσει μέχρις ότου τα απόβλητά του και τα κατάλοιπα φορτίου παραδοθούν σε εγκαταστάσεις παραλαβής σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 10·

δ) όταν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για τον απόπλου πλοίου χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατάξεις του άρθρου 7 ή του άρθρου 10, ενημερώνεται σχετικά η αρμόδια αρχή του επόμενου λιμένα κατάπλου και, με την επιφύλαξη της επιβολής των κυρώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 13, δεν επιτρέπεται ο απόπλους του πλοίου αυτού μέχρις ότου διενεργηθεί λεπτομερέστερη αξιολόγηση της συμμόρφωσης του πλοίου προς την παρούσα οδηγία, όπως η ακρίβεια των στοιχείων που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 6.

3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διαδικασίες ελέγχου, στο βαθμό που απαιτείται, για τα αλιευτικά σκάφη και τα σκάφη αναψυχής, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς τις σχετικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 12

Συνοδευτικά μέτρα

1. Τα κράτη μέλη:

α) λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι οι πλοίαρχοι, οι διαχειριστές των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής και τα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα ενημερώνονται δεόντως για τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει της παρούσας οδηγίας και ότι εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις αυτές·

β) ορίζουν αρμόδιες αρχές ή φορείς για την εκτέλεση καθηκόντων δυνάμει της παρούσας οδηγίας·

γ) λαμβάνουν μέτρα για τη συνεργασία των αρμοδίων αρχών τους με τους εμπορικούς οργανισμούς, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας·

δ) διασφαλίζουν τη δέουσα εξέταση των στοιχείων που κοινοποιούν οι πλοίαρχοι σύμφωνα με το άρθρο 6·

ε) μεριμνούν ώστε οι διατυπώσεις για τη χρήση των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής να είναι απλές και να διεκπεραιώνονται με ταχύτητα προκειμένου να δοθεί κίνητρο στους πλοιάρχους να χρησιμοποιούν τις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής και να αποφεύγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις των πλοίων·

στ) μεριμνούν ώστε να διαβιβάζεται στην Επιτροπή αντίγραφο των καταγγελιών για ανεπάρκεια των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3·

ζ) μεριμνούν ώστε η επεξεργασία, ανάκτηση και τελική διάθεση των αποβλήτων πλοίου και των καταλοίπων φορτίου να διεξάγονται σύμφωνα με την οδηγία 75/442/ΕΟΚ και με τη λοιπή σχετική κοινοτική νομοθεσία, και ειδικότερα σύμφωνα με την οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων(9), και την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα(10).

2. Η παράδοση αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου θεωρείται ως θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την έννοια του άρθρου 79 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1999, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα(11).

3. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται για τη δημιουργία κατάλληλου συστήματος πληροφορίων προκειμένου να διευκολύνεται ο εντοπισμός των πλοίων που δεν παραδίδουν τα απόβλητά τους και τα κατάλοιπα φορτίου σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 13

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα κυρώσεων για παράβαση των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την επιβολή των κυρώσεων αυτών. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Άρθρο 14

Κανονιστική επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 93/75/ΕΟΚ(12).

2. Όταν γίνεται αναφορά στη διαδικασία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/EΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 αυτής.

3. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι τρεις μήνες.

Άρθρο 15

Διαδικασία τροποποίησης

Τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας, ο ορισμός του άρθρου 2 σημείο β), οι παραπομπές σε κοινοτικά μέσα και ο παραπομπές σε μέσα του ΔΝΟ μπορούν να τροποποιούνται με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2, προκειμένου να ευθυγραμμιστούν προς τα μέτρα της Κοινότητας ή του ΔΝΟ που τίθενται σε ισχύ, εφόσον οι τροποποιήσεις αυτές δεν διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Επιπλέον, τα παραρτήματα μπορούν να τροποποιούνται με την ίδια διαδικασία, όποτε κρίνεται απαραίτητο, για τη βελτίωση του καθεστώτος που θεσπίζεται από την παρούσα οδηγία, εφόσον οι τροποποιήσεις αυτές δεν διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 16

Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις [...](13). Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Ωστόσο, όσον αφορά τα λύματα, που αναφέρονται στο άρθρο 2 σημείο γ), η θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας αναστέλλεται μέχρις ότου παρέλθουν δώδεκα μήνες από την έναρξη ισχύος του παραρτήματος IV της σύμβασης Marpol 73/78.

2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 17

Αξιολόγηση

1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά τριετία στην Επιτροπή έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

2. Με βάση τις εκθέσεις των κρατών μελών που προβλέπονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τη λειτουργία του συστήματος που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία, συνοδευόμενη, εφόσον απαιτείται, από προτάσεις για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 18

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 19

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, ...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 271 της 31.8.1998, σ. 79.

(2) ΕΕ C 138 της 18.5.1999, σ. 12.

(3) ΕΕ C 198 du 14.7.1999, σ. 27.

(4) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 1999· (ΕΕ C 150 της 28.5.1999, σ. 432)· Κοινή θέση του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 1999 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(5) ΕΕ C 271 της 7.10.1993, σ. 1.

(6) ΕΕ L 157 της 7.7.1995, σ. 1· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/42/EΚ (ΕΕ L 184 της 27.6.1988, σ. 40).

(7) ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(8) ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ. 39· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 96/350/EΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 135 της 6.6.1996, σ. 32).

(9) ΕΕ L 194 της 25.7.1975, σ. 23· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/692/ΕΟΚ (ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 48).

(10) ΕΕ L 377 της 31.12.1991, σ. 20· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/31/ΕΚ (ΕΕ L 168 της 2.7.1994, σ. 28).

(11) ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 955/1999 (ΕΕ L 119 της 7.5.1999, σ. 1).

(12) ΕΕ L 247 της 5.10.1993, σ. 19· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/74/EΚ (ΕΕ L 276 της 13.10.1998, σ. 7).

(13) 24 μήνες μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΕ ΛΙΜΕΝΕΣ

(όπως αναφέρονται στο άρθρο 5)

Τα προγράμματα καλύπτουν όλους τους τύπους αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου που προέρχονται από πλοία που συνήθως καταπλέουν στο λιμένα, και καταρτίζονται σύμφωνα με το μέγεθος του λιμένα και τους τύπους των πλοίων που καταπλέουν σε αυτόν.

Τα προγράμματα πραγματεύονται τα ακόλουθα στοιχεία:

- εκτίμηση της ανάγκης λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής, με βάση τις ανάγκες των πλοίων που συνήθως καταπλέουν στο λιμένα,

- περιγραφή του τύπου και της χωρητικότητας των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής,

- αναλυτική περιγραφή των διαδικασιών παραλαβής, και συλλογής των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου,

- περιγραφή του συστήματος χρέωσης τελών,

- διαδικασίες για την γνωστοποίηση καταγγελλόμενων ανεπαρκειών στις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής,

- διαδικασίες για διαρκείς διαβουλεύσεις με τους χρήστες του λιμένα, τους αναδόχους στον τομέα των αποβλήτων, τους φορείς εκμετάλλευσης σταθμών μεταφόρτωσης και τα λοιπά ενδιαφερόμενα μέρη

και

- τύπος και ποσότητες των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου που αποτελούν αντικείμενο της παραλαβής και διακίνησης.

Επιπλέον, τα προγράμματα θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

- σύνοψη της σχετικής νομοθεσίας και τυπικών διαδικασιών για την παράδοση,

- στοιχεία του προσώπου ή των προσώπων που είναι υπεύθυνα για την υλοποίηση του προγράμματος,

- περιγραφή τυχόν εξοπλισμού και διαδικασιών προεπεξεργασίας στο λιμένα,

- περιγραφή των μεθόδων καταγραφής της πραγματικής χρήσης των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής,

- περιγραφή των μεθόδων καταγραφής των παραλαμβανόμενων ποσοτήτων αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου

και

- περιγραφή του τρόπου με τον οποίο διατίθενται τα απόβλητα πλοίου και κατάλοιπα φορτίου.

Οι διαδικασίες παραλαβής, συλλογής, αποθήκευσης, επεξεργασίας και διάθεσης θα πρέπει να συμμορφούνται, από κάθε άποψη, προς ένα σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης κατάλληλο για τη σταδιακή μείωση των επιπτώσεων των εν λόγω δραστηριοτήτων στο περιβάλλον. Η συμμόρφωση αυτή τεκμαίρεται εάν οι διαδικασίες είναι σύμφωνες με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1993, για την εκούσια συμμετοχή των επιχειρήσεων του βιομηχανικού τομέα σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου(1).

Πληροφορίες που διατίθενται σε όλους τους χρήστες του λιμένα

- Σύντομη αναφορά στη θεμελιώδη σημασία της ορθής παράδοσης των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου

- Θέση των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής για κάθε θέση πρόσδεσης, με διάγραμμα/χάρτη

- Κατάλογος των αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου με τα οποία συνήθως ασχολούνται οι αρμόδιοι στο λιμένα

- Κατάλογος των σημείων επαφής, των φορέων εκμετάλλευσης και των παρεχομένων υπηρεσιών

- Περιγραφή των διαδικασιών παράδοσης

- Περιγραφή του συστήματος χρέωσης τελών

και

- Διαδικασίες για την αναφορά των ανεπαρκειών στις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής.

(1) EE L 168 της 10.7.1993, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ...

(Λιμένας προορισμού όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 της οδηγίας 2000/.../ΕΚ)

1. Ονομασία, κωδικός κλήσης και, κατά περίπτωση, αριθμός αναγνώρισης ΔΝΟ του πλοίου:

2. Κράτος σημαίας:

3. Προβλεπόμενη ώρα κατάπλου (ΠΩΚ):

4. Προβλεπόμενη ώρα απόπλου (ΠΩΑ):

5. Προηγούμενος λιμήν κατάπλου:

6. Επόμενος λιμήν κατάπλου:

7. Τελευταίος λιμήν παράδοσης των αποβλήτων πλοίου και ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η παράδοση αυτή:

8. Παραδίδετε

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

από τα απόβλητά σας στις λιμενικές εγκαταστάσεις παραλαβής;

9. Τύπος και ποσότητα αποβλήτων και καταλοίπων προς παράδοση ή/και προς παραμονή επί του πλοίου, και εκατοστιαίο ποσοστό της μέγιστης ικανότητας αποθήκευσης:

Αν παραδίδετε όλα τα απόβλητα, συμπληρώστε κατάλληλα την δεύτερη στήλη.

Αν παραδίδετε μερικά ή καθόλου απόβλητα, συμπληρώστε όλες τις στήλες.

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Σημειώσεις:

1. Οι ανωτέρω πληροφορίες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς κρατικού λιμενικού ελέγχου και άλλους σκοπούς επιθεώρησης.

2. Τα κράτη μέλη ορίζουν τους φορείς που λαμβάνουν αντίγραφα της παρούσας κοινοποίησης.

3. Το παρόν έγγραφο συμπληρώνεται υποχρεωτικά εκτός αν το πλοίο καλύπτεται από εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 9 της οδηγίας 2000/.../ΕΚ.

Βεβαιώνω ότι

- οι ως άνω λεπτομέρειες είναι ακριβείς

και ορθές,

- επί του πλοίου υφίσταται επαρκής ικανότητα αποθήκευσης όλων των αποβλήτων που θα παραχθούν μεταξύ της κοινοποίησης και του επόμενου λιμένα στον οποίο θα παραδοθούν.

Ημερομηνία ...

Ώρα ...

Υπογραφή ...

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο, στις 20 Ιουλίου 1998, την πρότασή της για μια οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου(1). Η Επιτροπή τροποποίησε την πρότασή της στις 20 Απριλίου 1999(2). Η πρόταση της Επιτροπής, που βασίζεται στο άρθρο 80 παράγραφος 2 της συνθήκης, υπόκειται στη διαδικασία συναπόφασης.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε τη γνώμη του, σε πρώτη ανάγνωση, στις 11 Φεβρουαρίου 1993(3) και την επιβεβαίωσε στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης στις 16 Σεπτεμβρίου 1999.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσε τη γνώμη της στις 24 Μαρτίου 1999(4).

Η Επιτροπή των Περιφερειών έδωσε τη γνώμη της στις 11 Μαρτίου 1995(5).

Στις 8 Νοεμβρίου 1999, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 της συνθήκης (πρώην άρθρο 189 Β).

II. ΣΤΟΧΟΙ

Ο στόχος της υπόψη οδηγίας είναι να προωθηθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος με την μείωση των απορρίψεων αποβλήτων πλοίου και καταλοίπου φορτίου.

Το σχέδιο οδηγίας αποσκοπεί επίσης στη διασφάλιση μιας εναρμονισμένης εφαρμογής της σύμβασης Marpol 73/78(6), με την οποία, μεταξύ άλλων, υποχρεούνται οι λιμένες να εξασφαλίζουν την παροχή εγκαταστάσεων για την υποδοχή πετρελαιοειδών, επιβλαβών υγρών ουσιών και απορριμμάτων οι οποίες να επαρκούν για την αντιμετώπιση των αναγκών των πλοίων που τους χρησιμοποιούν, χωρίς να προκαλείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση στα πλοία.

III. ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

Η κοινή θέση περιλαμβάνει τα ακόλουθα βασικά στοιχεία:

α) κάθε κοινοτικός λιμένας διασφαλίζει ότι είναι διαθέσιμες επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων για πλοία που, υπό κανονικές συνθήκες, καταπλέουν σ' αυτόν. Μία περιγραφή των αναγκών και οι λεπτομέρειες των εγκαταστάσεων πρέπει να εκτίθενται σε ένα πρόγραμμα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων, στο οποίο θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη το περιφερειακό πλαίσιο·

β) όλα τα πλοία που καταπλέουν σε κοινοτικό λιμένα πρέπει να αποθέτουν τα απόβλητά τους στο λιμένα αυτό, εκτός εάν έχουν αρκετή αντίστοιχη χωρητικότητα αποθήκευσης ώστε τα απόβλητα να αποτεθούν στον επόμενο λιμένα·

γ) το κόστος των εγκαταστάσεων υποδοχής του λιμένα καλύπτεται με την είσπραξη τελών από τα πλοία. Το σύστημα κάλυψης του κόστους δεν πρέπει να ενθαρρύνει την απόρριψη των αποβλήτων στη θάλασσα. Συνίσταται από ένα σκέλος τέλους σταθερού ύψους, μη εξειδικευμένου και, σε προαιρετική βάση, από ένα σκέλος μεταβλητού τέλους αναλόγου προς την ποσότητα και τον τύπο των αποβλήτων που πράγματι αποτίθενται·

δ) τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την οδηγία 24 μήνες μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα. Παρέχουν κατάλληλο διοικητικό πλαίσιο για την επιβολή της εφαρμογής της και την παρακολούθησή της.

IV. ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

Το Συμβούλιο, κατά την εξέταση της πρότασης της Επιτροπής εκ μέρους του, βασίστηκε στη γνώμη των άλλων κοινοτικών Οργάνων, ιδίως του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μέλημα του Συμβουλίου είναι η επίτευξη μιας γενικώς αποδεκτής ισορροπίας μεταξύ της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της ομαλής εκτέλεσης των θαλάσσιων μεταφορών και των τοπικών συνθηκών σε κάθε λιμένα. Ιδιαίτερη σημασία, από την άποψη αυτή έχουν τα ακόλουθα σημεία:

α) Όσον αφορά την παροχή επαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής, το Συμβούλιο πιστεύει ότι οι εγκαταστάσεις θα πρέπει να είναι σε θέση να ανταποκρίνονται στις συγκεκριμένες τοπικές συνθήκες οι οποίες αντιμετωπίζονται. Το κείμενο, όπως τροποποιήθηκε από το Συμβούλιο, αναφέρει ότι αποτελεί ευθύνη των κρατών μελών να εξασφαλίσουν ότι υπάρχουν διαθέσιμες εγκαταστάσεις (δηλαδή σταθερές ή κινητές εγκαταστάσεις), ότι για τη χωρητικότητα των εγκαταστάσεων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ποσότητες αποβλήτων οι οποίες αποτίθενται υπό κανονικές συνθήκες, οι επιχειρησιακές ανάγκες των χρηστών, η γεωγραφική θέση του λιμένα (τυχόν έλλειψη χώρου για εκτεταμένες εγκαταστάσεις μπορεί να κάνει αναγκαία την απόθεση σε γειτονικούς λιμένες) καθώς και οι εξαιρέσεις του άρθρου 9 (δεδομένου ότι η εξαίρεση πλοίων μπορεί να περιορίζει την ανάγκη για εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων).

β) Η κοινή θέση παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να καταρτίζουν τα προγράμματα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων σε περιφερειακό πλαίσιο και ύστερα από διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, έτσι ώστε οι πόροι να μπορούν να κατανέμονται κατά τον οικονομικώς αποδοτικότερο τρόπο.

γ) Όσον αφορά το καθεστώς απόθεσης των αποβλήτων, το κείμενο προσπαθεί να διευκολύνει τη λειτουργία των πλοίων και να περιορίσει το διοικητικό φόρτο στους λιμένες, προβλέποντας ότι το πλοίο θα μπορεί να αποπλέει από το λιμένα χωρίς επί μέρους άδεια εάν, με την επιφύλαξη του ελέγχου κατά το άρθρο 11 παράγραφος 2, φαίνεται σαφώς ότι είναι διαθέσιμη επαρκής χωρητικότητα αποθήκευσης, από το έντυπο στο παράρτημα ΙΙ της οδηγίας. Ταυτοχρόνως, το κείμενο διατυπώθηκε αυστηρότερα από την άποψη της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Ενώ η πρόταση της Επιτροπής επέτρεπε στα πλοία να μην αποθέτουν τα απόβλητά τους εάν υπάρχει επαρκής χωρητικότητα αποθήκευσης των αποβλήτων κατά τον προγραμματισμένο πλου του πλοίου, το άρθρο 7 της κοινής θέσης προσθέτει ότι το πλοίο πρέπει να έχει επαρκή αντίστοιχη χωρητικότητα αποθήκευσης για τα απόβλητα τα οποία φυλάσσονται επί του πλοίου και για τα απόβλητα που θα προκύψουν έως τον προγραμματισμένο λιμένα απόθεσης των αποβλήτων. Επιπλέον, η κοινή θέση προσθέτει ότι το κράτος του λιμένα πρέπει να παρεμβαίνει εάν δεν είναι γνωστός ο λιμένας απόθεσης ή δεν υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής, και έτσι υφίσταται κίνδυνος απόρριψης στη θάλασσα.

δ) Το σύστημα τελών (άρθρο 8) τροποποιήθηκε προκειμένου να επιτρέπει στα κράτη μέλη να λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις τοπικές παραδόσεις τους στον τομέα της ναυτιλίας, εξασφαλίζοντας συγχρόνως ότι οι παραδόσεις αυτές δεν θα έρχονται σε σύγκρουση με την προστασία του περιβάλλοντος.

Η κοινή θέση επιδιώκει να υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ της αρχής του μη εξειδικευμένου τέλους και της αρχής του αμέσου τέλους, και δίνει στα κράτη μέλη και τους λιμένες τη δυνατότητα να προσαρμόζουν τη διάρθρωση των τελών στις ιδιαίτερες συνθήκες τους, ενώ δεν παρέχει κίνητρα για να πραγματοποιούν τα πλοία απορρίψεις των αποβλήτων τους στη θάλασσα. Από τη μια πλευρά, η κοινή θέση επιβάλλει σε όλα τα πλοία μια εισφορά σταθερού ύψους για να καλύπτεται το κόστος των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής, ανεξάρτητα από την πραγματική χρήση αυτών των εγκαταστάσεων. Από την άλλη, αφήνει ανοικτή τη δυνατότητα να προσαρμόζεται το σχετικό βάρος του σκέλους του υποχρεωτικού μη εξειδικευμένου τέλους και του σκέλους του προαιρετικού άμεσου τέλους συναρτήσει των άλλων χαρακτηριστικών των λιμενικών τελών, των λιμενικών εγκαταστάσεων ή άλλων παραγόντων, κατά τρόπο ώστε με τα τέλη να εξακολουθεί να ενθαρρύνεται η απόθεση των αποβλήτων σε λιμένες και όχι η απόρριψη στη θάλασσα.

Η προσέγγιση αυτή, ωστόσο, τελεί υπό την αίρεση μιας δημόσιας δήλωσης του Συμβουλίου και της Επιτροπής, με την οποία η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση τροποποίησης της οδηγίας εάν τα συστήματα κάλυψης του κόστους ποικίλουν τόσο ώστε να συνεπάγονται δυσμενείς επιπτώσεις στο θαλάσσιο περιβάλλον ή τα πρότυπα ροής των αποβλήτων.

V. ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ

α) Το Συμβούλιο εισήγαγε μια καλύτερη θεώρηση των διεθνών συμβάσεων:

- η κοινή θέση προβλέπει ότι οι απαιτήσεις απόθεσης οι οποίες περιλαμβάνονται στην οδηγία δεν θίγουν αυστηρότερες απαιτήσεις απόθεσης θεσπισμένες κατά το διεθνές δίκαιο (άρθρο 7 παράγραφος 3). Αυτό επιτρέπει στα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να εφαρμόζουν συμβάσεις περιφερειακού χαρακτήρα όπως είναι η σύμβαση για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος της περιοχής της Βαλτικής Θάλασσας, της οποίας η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος(7), χωρίς να επεκτείνεται περαιτέρω στην Κοινότητα, εν τω συνόλω της, η εφαρμογή αυτών των περιφερειακού χαρακτήρα συμβάσεων,

- έχοντας τη γνώμη ότι τα λύματα θα πρέπει να καλύπτονται μόλις αρχίσει να ισχύει το παράρτημα IV της σύμβασης Marpol για τα λύματα, το Συμβούλιο συμπλήρωσε το άρθρο 16 κατά την έννοια ότι η οδηγία θα εφαρμόζεται αυτόματα στα λύματα δώδεκα μήνες μετά την έναρξη ισχύος του προαναφερόμενου παραρτήματος, χωρίς να είναι αναγκαία οποιαδήποτε περαιτέρω χρονοβόρα μέτρα.

β) Το Συμβούλιο είχε στόχο να αποφευχθεί διοικητικός φόρτος δυσανάλογος προς τους επιδιωκόμενους στόχους:

- όσον αφορά το άρθρο 6 παράγραφος 1, στην κοινή θέση διατηρείται η δυνατότητα της πρότασης της Επιτροπής τα κράτη μέλη να επιλέγουν την αρχή ή τον οργανισμό στον οποίο το πλοίο θα πρέπει να κοινοποιεί την πρόθεσή του για την απόθεση των αποβλήτων του. Προστίθεται ότι, εάν το κράτος μέλος ορίζει το φορέα εκμετάλλευσης της εγκατάστασης, αυτός θα πρέπει να διαβιβάσει την πληροφορία στην αρμόδια αρχή,

- διευκρινίζεται ότι τα στοιχεία πρέπει να φυλάσσονται στο πλοίο έως τον επόμενο λιμένα κατάπλου (άρθρο 6 παράγραφος 2),

- στο άρθρο 9 παράγραφος 2, η κοινή θέση ορίζει ότι η Επιτροπή θα πρέπει απλώς να ενημερώνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα για τις εξαιρέσεις,

- τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συμφώνησαν να συνεργαστούν προκειμένου να καταρτιστούν κοινά κριτήρια για τον προσδιορισμό πλοίων φιλικών προς το περιβάλλον τα οποία θα τυγχάνουν του ευεργετήματος μειωμένων τελών.

γ) Το Συμβούλιο έλαβε υπόψη τα ειδικά χαρακτηριστικά ορισμένων τύπων πλοίων:

- τα κράτη μέλη συμφώνησαν, αμέσως μόλις εκδοθεί η οδηγία, να κάνουν μια δημόσια δήλωση, η διατύπωση της οποίας θα ληφθεί από το άρθρο 3 παράγραφος 3 της σύμβασης Marpol, σύμφωνα με την οποία θα λάβουν μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι πλοία τα οποία εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, όπως είναι τα πολεμικά πλοία ή άλλα πλοία τα οποία απολαύουν κρατικής ασυλίας, θα λειτουργούν κατά τρόπο συνεπή, όσο είναι λογικό και πρακτικό, με τις διατάξεις της οδηγίας αυτής.

- το Συμβούλιο τροποποίησε τα άρθρα 3 και 11 της πρότασης της Επιτροπής με σκοπό να διευκρινιστεί ότι η οδηγία και η γενική διάταξη επιβολής της εφαρμογής της εφαρμόζεται επίσης και σε αλιευτικά σκάφη και σκάφη αναψυχής. Επιπλέον, το Συμβούλιο συμμερίζεται την πρόταση της Επιτροπής βάσει της οποίας τα πλοία αυτά δεν θα πρέπει να υπόκεινται στις απαιτήσεις κοινοποίησης, στις κατά προτεραιότητα επιθεωρήσεις σε περίπτωση έλλειψης κοινοποίησης ή εγείρει υποψίες κοινοποίησης, στον έλεγχο του κράτους του λιμένα και στην ακινητοποίηση του πλοίου στον επόμενο λιμένα κατάπλου όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 και στο άρθρο 11 παράγραφος 2: τα αλιευτικά σκάφη συνήθως προσεγγίζουν αποκλειστικά στους ίδιους εσωτερικούς λιμένες της χώρας τους, οι οποίοι γνωρίζουν το χρονικό τους προγραμματισμό, είναι προετοιμασμένοι, ως διαδικασία ρουτίνας, για την υποδοχή των αποβλήτων τους, χωρίς εκ των προτέρων κοινοποίηση κάθε φορά που επιστρέφουν από το πέλαγος, και έχουν ειδικά όργανα ελέγχου για τα αλιευτικά σκάφη. Επιπλέον, η οδηγία 95/21/ΕΚ για τον έλεγχο του κράτους του λιμένα δεν εφαρμόζεται σε αλιευτικά σκάφη και σε σκάφη αναψυχής. Όπως αναφέρεται στο άρθρο 11 παράγραφος 3, χρειάζεται επομένως να θεσπιστούν από τα κράτη μέλη άλλοι τύποι επιθεώρησης και ελέγχου.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα επονομαζόμενα αλιευτικά πλοία-εργοστάσια τα οποία δεν πραγματοποιούν αλιεύσεις δεν πρέπει να θεωρούνται αλιευτικά σκάφη κατά το σχέδιο οδηγίας και, επομένως, θα υπόκεινται σε όλες τις απαιτήσεις εκ των προτέρων κοινοποίησης και επιβολής της εφαρμογής που περιλαμβάνονται στα άρθρα 6 και 11.

δ) Το Συμβούλιο επιδιώκει την ενδεδειγμένη επιβολή της εφαρμογής της οδηγίας:

- για πλοία που παραβαίνουν την οδηγία, στην κοινή θέση διατηρούνται, στο άρθρο 11, οι προτεινόμενες κυρώσεις του άρθρου 13 και η αξιολόγηση του μητρώου συμμόρφωσης του πλοίου, ενώ προστίθεται ότι δεν θα επιτρέπεται ο απόπλους του πλοίου ενόσω εκκρεμεί η αξιολόγηση. Στην κοινή θέση έχουν απαλειφθεί επίσης η απαγόρευση φόρτωσης ή εκφόρτωσης του πλοίου, επειδή αυτό θα έθιγε, αδικαιολόγητα, τους ιδιοκτήτες του φορτίου, καθώς και η "λεπτομερέστερη επιθεώρηση" κατά την οδηγία του κράτους του λιμένα, επειδή αυτά αφορούν μόνο την ασφάλεια,

- στην κοινή θέση έχει απαλειφθεί το στοιχείο ζ) της παραγράφου 1 του άρθρου 12 το σχετικό με την αποζημίωση για αδικαιολόγητη καθυστέρηση πλοίων, επειδή θα μπορούσε να έλθει σε σύγκρουση με την εκτεταμένη σχετική με τη συμβατική και αστική ευθύνη νομοθεσία η οποία υφίσταται σε όλα τα κράτη μέλη.

ε) Το Συμβούλιο φρόντισε ιδιαίτερα να βελτιώσει την τεχνική ποιότητα και τη νομική σαφήνεια των διατάξεων:

- οι παράγραφοι του αιτιολογικού ενημερώθηκαν και εξορθολογίστηκαν· αποφεύχθηκαν επαναλήψεις των άρθρων,

- η διατύπωση των ορισμών του πλοίου, της λιμενικής εγκατάστασης υποδοχής αποβλήτων και του λιμένα βελτιώθηκε (βλέπε άρθρο 2),

- το άρθρο 14 αναπροσαρμόστηκε προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(8),

- η παρουσίαση του παραρτήματος ΙΙ βελτιώθηκε κατά τη μορφή.

VI. ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

1. Το Συμβούλιο ακολούθησε, ως προς την ουσία τους, 11 από τις 18 τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πολύ συχνά με τη μορφή που πρότεινε η τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής:

- η τροπολογία αριθ. 1 για την παράγραφο 5 του αιτιολογικού (νέα παράγραφος 8 του αιτιολογικού) σχετικά με τη σύμβαση για την προστασία του θαλασσίου περιβάλλοντος στην περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας (Helcom) υιοθετήθηκε υπό τη μορφή που έχει στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής,

- οι τροπολογίες αριθ. 3 και 16 για τα φιλικά προς το περιβάλλον πλοία έγιναν αποδεκτές διά μέσου της δηλώσεως που αφορά το σημείο V στοιχείο β) τέταρτη περίπτωση. Το Συμβούλιο, ωστόσο δεν μπόρεσε να συμφωνήσει ως προς τη θέσπιση ενός περίπλοκου διοικητικού συστήματος για την ταξινόμηση των επί μέρους πλοίων,

- η τροπολογία αριθ. 4 για την αξιολόγηση της οδηγίας ενσωματώθηκε στην αιτιολογική σκέψη 19 του αιτιολογικού της κοινής θέσης,

- η τροπολογία αριθ. 5 για τα εξαιρούμενα πλοία έγινε αποδεκτή μέσω της δηλώσεως που αφορά το παραπάνω σημείο V στοιχείο γ) πρώτη περίπτωση,

- η τροπολογία αριθ. 6 για τα προγράμματα έγκρισης υποδοχής των αποβλήτων ενσωματώθηκε στο άρθρο 5 παράγραφος 2,

- η τροπολογία αριθ. 9 για τα τέλη έγινε αποδεκτή ως δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής [βλέπε παραπάνω σημείο IV στοιχείο δ)],

- η τροπολογία αριθ. 12 για τις επιθεωρήσεις έγινε αποδεκτή στο άρθρο 11 παράγραφος 2 στοιχείο δ) [βλέπε σημείο V στοιχείο δ) πρώτη περίπτωση],

- η τροπολογία αριθ. 14 (σύμβαση του Ελσίνκι) έγινε αποδεκτή διά μέσου της τροποποιήσεως του άρθρου 7 παράγραφος 3 που αναφέρεται παραπάνω στο σημείο V στοιχείο α) πρώτη περίπτωση,

- η τροπολογία αριθ. 17 έγινε αποδεκτή διά μέσου της αναβολής της εφαρμογής της οδηγίας για τα λύματα (άρθρο 16 παράγραφος 1) και διά μέσου μιας διεξοδικότερης διατυπώσεως του άρθρου 4 για τις εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων [βλέπε σημείο V στοιχείο α) δεύτερη περίπτωση],

- η τροπολογία αριθ. 18 έγινε αποδεκτή στη βελτιωμένη, από τεχνική άποψη, μορφή που πρότεινε η Επιτροπή.

2. Το Συμβούλιο δεν υιοθέτησε τις ακόλουθες τροπολογίες:

α) Τροπολογία αριθ. 2 για την παράγραφο 15 του αιτιολογικού (αιτιολογική σκέψη 12 στην κοινή θέση). Τροπολογία αριθ. 7 (πρώτο μέρος) για το άρθρο 6 παράγραφος 1. Τροπολογία αριθ. 13 για το άρθρο 11 παράγραφος 4 (νέο άρθρο 11 παράγραφος 3)

Το Συμβούλιο πιστεύει ότι τα χαρακτηριστικά των αλιευτικών σκαφών είναι τέτοια που να πρέπει να μην υπόκεινται στις υποχρεώσεις κοινοποίησης και τις ειδικές απαιτήσεις επιβολής της εφαρμογής που καθορίζονται στα άρθρα 6 και 11 παράγραφος 2 [βλέπε παραπάνω σημείο V στοιχείο γ) δεύτερη περίπτωση].

β) Τροπολογία αριθ. 7, δεύτερο μέρος (άρθρο 6 παράγραφος 1): διαβίβαση των κοινοποιήσεων

Το Συμβούλιο προτιμά, προκειμένου να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος, να διατηρηθεί η δυνατότητα ενημέρωσης είτε των λιμενικών αρχών είτε ενός άλλου αρμόδιου φορέα, προβλέποντας συγχρόνως μια ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους [βλέπε παραπάνω, σημείο V στοιχείο β) πρώτη περίπτωση].

γ) Τροπολογία αριθ. 8 για το άρθρο 8: τα τέλη για τα απόβλητα του πλοίου

Το Συμβούλιο, εξετάζοντας το άρθρο αυτό, έπρεπε να συγκεράσει διάφορα μελήματά του. Όπως εξηγείται ανωτέρω στο σημείο IV στοιχείο δ), ζητείται από τα κράτη μέλη να καθορίσουν το σταθερού ύψους τέλος των τελών υποδοχής αποβλήτων σε επίπεδο τέτοιο που, λαμβάνοντας υπόψη άλλα χαρακτηριστικά του λιμένα, να μπορεί ακόμα να ενθαρρύνει την υποδοχή των αποβλήτων στο λιμένα.

δ) Τροπολογία αριθ. 10 για ένα νέο άρθρο 9 παράγραφος 2α: διακανονισμός με τρίτες χώρες για τη διάθεση αποβλήτων

Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η ενσωμάτωση στην οδηγία μιας δέσμευσης για την καθιέρωση κοινής πολιτικής όσον αφορά τους διακανονισμούς με τρίτες χώρες για τη διάθεση των αποβλήτων, παρόλο που είναι επιθυμητή, θα απαιτούσε περαιτέρω και προσεκτική μελέτη της εφαρμογής της οδηγίας στην πράξη. Το Συμβούλιο ωστόσο ενσωμάτωσε στο άρθρο 7 παράγραφος 2 μια διάταξη σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη πρέπει να παρεμβαίνουν (π.χ. απαιτώντας απόθεση του συνόλου των αποβλήτων που υπάρχουν επί του πλοίου) εάν έχουν σοβαρούς λόγους να πιστεύουν ότι τα πλοία προτίθενται να αποθέσουν τα απόβλητά τους σε λιμένες που δεν έχουν επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής. Δεδομένου ότι οι κοινοτικοί λιμένες θα είναι εξοπλισμένοι, κατ' αρχήν, με επαρκείς εγκαταστάσεις, η διάταξη αυτή αφορά κυρίως λιμένες τρίτων χωρών.

ε) Τροπολογία αριθ. 11: το ποσοστό των προς επιθεώρηση πλοίων (άρθρο 11 παράγραφος 1)

Το Συμβούλιο πιστεύει ότι η προσθήκη της απαίτησης να επιθεωρείται το 25 % των πλοίων θα επιβαρύνει κατά πολύ τις αρχές του κράτους του λιμένα. Επιπλέον, το Συμβούλιο εκτιμά ότι η πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνει ήδη επαρκείς διαφυλάξεις, προβλέποντας ο αριθμός των επιθεωρήσεων να είναι επαρκής, ειδικές επιθεωρήσεις σε περίπτωση που εγείρονται υποψίες καθώς και επιθεωρήσεις σύμφωνα με την οδηγία 95/21/ΕΚ, η οποία ήδη προβλέπει ότι θα πρέπει να επιθεωρείται το 25 % των πλοίων που καταπλέουν σε λιμένα.

στ) Τροπολογία αριθ. 15: οι λεπτομέρειες του συστήματος πληροφοριών (άρθρο 12 παράγραφος 3)

Το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι οι λεπτομέρειες του συστήματος πληροφοριών δεν θα πρέπει να διευκρινίζονται στην οδηγία, καθώς μπορούν να διευθετηθούν καλύτερα σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, στα πλαίσια της συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής όσον αφορά την εφαρμογή της οδηγίας.

VII. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Στην κοινή του θέση, το Συμβούλιο προσπάθησε να επιτύχει μια γενικώς αποδεκτή ισορροπία μεταξύ της προστασίας του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της ομαλής λειτουργίας των θαλάσσιων μεταφορών και των τοπικών συνθηκών κάθε λιμένα. Το Συμβούλιο, ενεργώντας κατά τον τρόπο αυτό, έλαβε προσεκτικά υπόψη τις γνώμες των διάφορων θεσμικών οργάνων της Κοινότητας.

(1) EE C 271 της 31.8.1998, σ. 79.

(2) EE C 148 της 28.5.1999, σ. 7.

(3) EE C 150 της 28.5.1999, σ. 432.

(4) EE C 138 της 18.5.1999, σ. 12.

(5) EE C 198 της 14.7.1999, σ. 27.

(6) Διεθνής σύμβαση για την πρόληψη της ρύπανσης από πλοία, του 1973, και το σχετικό πρωτόκολλο του 1978.

(7) EE L 73 της 16.3.1994, σ. 1 και 19.

(8) EE L 184 της 17.7.1999, σ. 23.