9. 6. 81 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 138/15 
Γνώμη γιά την πρόταση δεύτερης οδηγίας το© Συμβουλίου περί προσεγγίσεως των νο­
μοθεσιών των Κρατών μελών σχετικά μέ την ασφάλιση τής αστικής ευθύνης τήν 
όποια συνεπάγεται ή κυκλοφορία των αυτοκινήτων 
Τό κείμενο πού αποτελεί αντικείμενο αυτής τής γνώμης δημοσιεύεται στην 'Επίσημη 
Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 214 της 21ης Αυγούστου 1980 σε­
λίδα 9. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ 
Τό Συμβούλιο αποφάσισε τήν 1η 'Οκτωβρίου 1980 νά συμβουλευθεί, σύμφωνα μέ τίς 
διατάξεις τοΟ άρθρου 100 της Συνθήκης περί ιδρύσεως τής Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητος, τήν Οικονομική καί Κοινωνική Επιτροπή γιά τήν ανωτέρω πρόταση. 
Β. ΓΝΩΜΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Ή Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή διαμόρφωσε τή γνώμη της γιά τό προανα­
φερθέν θέμα κατά τήν 185η σύνοδο τής ολομελείας της, πού έλαβε χώρα στίς Βρυ­
ξέλλες, στίς 25 καί 26 Φεβρουαρίου 1981. 
Τό κείμενο αυτής τής γνώμης είναι τό ακόλουθο : 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη τό άρθρο 100 τής Συνθήκης ΕΟΚ, 
"Εχοντας υπόψη τήν αίτηση γνωμοδοτήσεως τοΟ 
Συμβουλίου τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων τής 1ης 
'Οκτωβρίου 1980, έπί τής «Προτάσεως δεύτερης 
οδηγίας τοϋ Συμβουλίου περί προσεγγίσεως τών 
νομοθεσιών τών Κρατών μελών σχετικά μέ τήν 
ασφάλιση τής αστικής ευθύνης πού συνεπάγεται ή 
κυκλοφορία αυτοκινήτων», 
"Εχοντας υπόψη τήν απόφαση τού Προεδρείου της 
τής 23ης Σεπτεμβρίου 1980 περί αναθέσεως στό 
τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας καί υπη­
ρεσιών τήν κατάρτιση γνώμης καί εκθέσεως έπί 
τοϋ θέματος, 
"Έχοντας υπόψη τή γνώμη πού διατύπωσε τό τμήμα 
βιομηχανίας εμπορίου, βιοτεχνίας καί υπηρεσιών 
κατά τή συνεδρίαση του τής 7ης 'Ιανουαρίου 1981, 
"Εχοντας υπόψη τήν εισήγηση τού κ. DE BRUYN, 
εισηγητού, 
"Εχοντας υπόψη τίς αποφάσεις της κατά τήν 185η 
ολομέλεια της, στίς 25 καί 26 Φεβρουαρίου 1981, 
συνεδρίαση τής 25ης Φεβρουαρίου 1981, 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ 
ομόφωνα 
ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΗ : 
1.1. Ή παρούσα πρόταση οδηγίας αποτελεί συνέ­
χεια καί συμπληρώνει τήν οδηγία τοΟ Συμβουλίου τής 24ης 'Απριλίου 1972 επονομαζόμενη οδηγία 
«πράσινη κάρτα» — καί τήν πρώτη οδηγία τής 'Επι­
τροπής τών ΕΚ τής 6ης Φεβρουαρίου 1974 περί 
εφαρμογής τής οδηγίας 72/166/ΕΟΚ τού Συμβου­
λίου τής 24ης 'Απριλίου 1972, περί προσεγγίσεως 
τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών σχετικά μέ 
τήν ασφάλιση τής αστικής ευθύνης πού συνεπάγε­
ται ή κυκλοφορία αυτοκινήτων, καί τόν έλεγχο τής 
υποχρεώσεως νά ασφαλισθεί ή ευθύνη αυτή (ΕΕ 
αριθ. L 87/74). 
1.2. Ή Επιτροπή εκφράζει σέ γενικές γραμμές 
τήν ικανοποίηση της γιά τήν πρωτοβουλία τής Επι­
τροπής τών ΕΚ νά προβεί έκ νέου σέ μία προσέγ­
γιση τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών δσον 
αφορά τήν ασφάλιση τής αστικής ευθύνης εξ αυτο­
κινήτου. Σημειώνει πάντως δτι ή πρόταση οδηγίας 
θεσπίζει κοινοτικούς κανόνες, οι όποιοι σέ ορι­
σμένα Κράτη μέλη θά έχουν σοβαρές επιπτώσεις 
στό οικονομικό καί κοινωνικό επίπεδο καί ιδιαί­
τερα στον τομέα τού αυτοκινήτου. 
1.3. "Εχει ληφθεί πάντως μέριμνα νά βελτιωθεί ή 
θέση τών θυμάτων οδικού ατυχήματος μέ τήν εξα­
σφάλιση ίσης προστασίας σ' δλα τά Κράτη μέλη. 
Ό βασικός αυτός στόχος έχει επιτευχθεί μ' ένα σύ­
νολο μέτρων, δπως : 
— καθιέρωση μιας ελάχιστης εγγυήσεως, μέ τήν 
υποχρεωτική ασφάλιση τής αστικής ευθύνης έξ 
αυτοκινήτου γιά σωματικά τραύματα καί υλι­
κές ζημίες 
— απαίτηση άπό τά Κράτη μέλη νά προβλέψουν 
τήν αποζημίωση ατόμων πού υφίστανται 
φθορά ιδιοκτησίας ή σωματικά τραύματα άπό 
Αριθ. C 138/16 Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 9. 6. 81 
μη ασφαλισμένα ή μη αναγνωρισθέντα αυτοκί­
νητα, άπό έναν οργανισμό πού θά δημιουργη­
θεί γι' αυτόν τό σκοπό ή θά προκριθεί άπό τό 
Κράτος μέλος γιά την εκπλήρωση αυτής της 
αποστολής 
— διευκρίνηση των συνεπειών των εξαιρέσεων 
πού ισχύουν, τόσο κατά τοϋ ασφαλισμένου 
όσο καί κατά των θυμάτων 
— τροποποίηση τοϋ όρισμοΟ τής περιοχής στην 
όποια συνήθως σταθμεύει τό αυτοκίνητο.» 
1.4. Κατά συνέπεια, ή Επιτροπή αποδέχεται τήν 
πρόταση οδηγίας μέ τήν επιφύλαξη των παρατηρή­
σεων πού αναφέρονται κατωτέρω. 
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
2. "Αρθρο 1, παράγραφος 2 
2.1. Ή Επιτροπή δέν επιθυμεί νά αμφισβητήσει 
έκ νέου τήν αρχή απεριορίστου εγγυήσεως πού 
υπάρχει σέ ορισμένα Κράτη μέλη. 
2.2. Κρίνει άκαιρο πάντως νά επιδιώξει τήν επί­
τευξη ενός παρόμοιου στόχου σέ κοινοτικό επί­
πεδο, δοθέντων ιδίως τών τεχνικών δυσκολιών καί 
τοϋ κόστους ενός τέτοιου μέτρου. Παρά ταύτα 
προτείνει τήν τροποποίηση αυτής της παραγράφου, 
κατά τέτοιο τρόπο ώστε κάθε Κράτος μέλος, ελλεί­
ψει υπάρξεως απεριορίστου εγγυήσεως, νά καθορί­
σει τά ελάχιστα ποσά γιά νά εγγυηθεί στά θύματα 
ικανοποιητική αποζημίωση. Τά ποσά αυτά πρέπει 
νά είναι τουλάχιστον 350 000 ΕΛΜ κατά θύμα γιά 
υλικές ζημίες καί σωματικά τραύματα, καί 500 000 
ΕΛΜ γιά τό σύνολο τών ζημιών ενός μόνο ατυχή­
ματος στό όποιο υπάρχουν περισσότερα θύματα. 
Έπί πλέον, εφόσον ή αποζημίωση γιά σωματικά 
τραύματα είναι σημαντικότερη άπό κοινωνική 
άποψη, ή Επιτροπή ζητεί τόν καθορισμό ενός ειδι­
κού ορίου αποζημιώσεως γιά υλικές ζημίες, στό 
πλαίσιο τών ανωτέρω αναφερομένων ελαχίστων 
ποσών, μικρότερο άπ' αυτό πού προβλέπεται γιά 
σωματικά τραύματα κατ' ατύχημα καί κατά θύμα. 
Θά αποφεύγονταν έτσι οί πάρα πολύ μειωμένες 
αποζημιώσεις γιά σωματικά τραύματα λόγω τών 
αποζημιώσεων πού καταβάλλονται γιά υλικές ζη­
μίες, στην περίπτωση πού τό σύνολο τών ζημιών 
πού προκλήθηκαν άπό ένα ατύχημα υπερέβαινε τήν 
ελάχιστη κάλυψη κατά ατύχημα. 
Ή Επιτροπή αναγνωρίζει τά προβλήματα πού θά 
μπορούσε αναπόφευκτα νά δημιουργήσει σέ ορι­
σμένες χώρες ό καθορισμός τών ελαχίστων αυτών 
ποσών (ιδίως τήν αύξηση τών παρόντων ασφαλί­
στρων), άλλα κρίνει ότι πρόκειται γιά μία προσπά­
θεια πού πρέπει απαραίτητα νά αναληφθεί γιά τήν 
επίτευξη τοϋ επιδιωκόμενου στόχου, δηλαδή καλύ­
τερης προστασίας τών θυμάτων. 
2.4. Ή διαδικασία τής ετήσιας αναπροσαρμογής 
τών ισοτιμιών τής ΕΛΜ προς τά εθνικά νομίσματα 
τών χωρών τής Κοινότητος, αν καί θεωρητικά εί­ναι αποδεκτή, είναι δυσκίνητη. Ή Επιτροπή διε­
ρωτάται έάν ή αναπροσαρμογή αύτη δέν θά ήταν 
δυνατό νά γίνεται μέ πιό αργό ρυθμό, παραδείγμα­
τος χάρη κάθε 3 χρόνια. 
3. "Αρθρο 1, παράγραφος 3 
3.1. Ή 'Επιτροπή συνιστά νά γίνεται μία διά­
κριση μεταξύ τών σωματικών τραυμάτων καί τών 
υλικών ζημιών. Δέν είναι δυνατόν νά θεωρηθούν 
ώς υλικές ζημιές εκείνες πού έχουν προκληθεί άπό 
ένα αυτοκίνητο πού δέν έχει αναγνωρισθεί, διότι 
τότε θά άνοιγε ό δρόμος, σ' όλες άνεξαίρετα τίς πε­
ριπτώσεις, σέ κάθε είδος καταχρήσεων καί θά ήταν 
αδύνατο νά έμποδισθοϋν οί αυτοκινητιστές άπό τό 
νά δηλώνουν ότι οί ζημίες πού οί 'ίδιοι προκάλεσαν 
στό αυτοκίνητο τους, έχουν προκληθεί άπό ένα αυ­
τοκίνητο πού δέν αναγνωρισθεί. 
3.2. Γιά τίς υλικές ζημίες πού προκαλούνται άπό 
αυτοκίνητα πού έχουν αναγνωρισθεί άλλα δέν εί­
ναι ασφαλισμένα, ή 'Επιτροπή θά έδέχετο ότι οί 
ζημίες αυτές δικαιολογοϋν αποζημίωση άπό τόν 
οργανισμό πού αναφέρεται στό άρθρο 1, μέ τήν 
επιφύλαξη τής δυνατότητος εφαρμογής μιας ατέ­
λειας, τό ποσό της οποίας θά μπορούσε νά αφεθεί 
στην εκτίμηση κάθε Κράτους. Ή καθιέρωση μιας 
τέτοιας ατέλειας θά επέτρεπε πράγματι, χωρίς με­
γάλη δυσκολία σέ κοινωνικό επίπεδο, τήν αποφυγή 
μιας ανώφελης επιβαρύνσεως τοϋ Ταμείου εγγυή­
σεως πού θά προέκυπτε άπό τίς παρεμβάσεις του 
γιά ατυχήματα μικρής σημασίας, τά θύματα τών 
οποίων θά μποροΰσαν νά ζητήσουν αποζημίωση 
απευθυνόμενοι άπ' ευθείας στό υπεύθυνο γιά τό 
ατύχημα μέρος. 
Ή Επιτροπή κρίνει ότι ή πρόταση οδηγίας θά 
έπρεπε νά ορίζει επακριβώς ότι ό οργανισμός πού 
αναφέρεται στό άρθρο 1, καί πού σέ ορισμένα 
Κράτη μέλη είναι ένας βοηθητικός οργανισμός, πα­
ρεμβαίνει μόνο εντός τοϋ μέτρου πού τό θύμα δέν 
έχει λάβει αποζημίωση άπό άλλη πηγή, χωρίς πά­
ντως νά αμφισβητούνται οί υπάρχοντες στά διά­
φορα Κράτη μέλη τρόποι εφαρμογής. 
4. "Αρθρο 2 
4.1. Ή 'Επιτροπή κρίνει ότι τό παρόν κείμενο τοϋ 
άρθρου αύτοϋ θά είναι πολύ γενικό καί θά έπρεπε 
νά τροποποιηθεί, γιά νά αποφευχθεί τό γεγονός 
τής καλύψεως άπό τό Ταμείο εγγυήσεως κινδύνων 
πού δέν έχουν καμμία σχέση μέ τήν οδική κυκλο­
φορία καί ώς τοιούτοι εξαιρούνται άπό τό πεδίο 
εφαρμογής τής υποχρεωτικής ασφαλίσεως τής 
αστικής ευθύνης έξ αυτοκινήτου. 
4.2. Ή 'Επιτροπή έξαλλου κρίνει, ότι πρέπει νά 
γίνει μία περαιτέρω εναρμόνιση τών νομοθεσιών 
πού άφοροϋν τίς περιπτώσεις κατά τίς όποιες ό 
ασφαλιστής δύναται νά αρνηθεί τήν πληρωμή τής 
αποζημιώσεως. 
9.6.81 'Επίσημη Εφημερίδα τών Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 'Αριθ. C 138/17 
5. Άρθρο 3 
5.1. Ή Επιτροπή σημειώνει με ικανοποίηση τό 
γεγονός ότι ή υποχρεωτική κάλυψη της αστικής ευ­
θύνης έξ αυτοκινήτου επεκτείνεται καί στά μέλη 
της οικογενείας τοϋ ασφαλιζόμενου ή σέ κάθε 
άλλο άτομο πού υπέχει ευθύνη τήν οποία συνεπά­
γεται ή χρήση αυτοκινήτου πού υπόκειται σέ υπο­
χρεωτική ασφάλιση. 
5.2. Έάν ή εγγύηση αυτή είναι απόλυτα δικαιο­
λογημένη στην περίπτωση σωματικών τραυμάτων, 
ή Επιτροπή θεωρεί ότι τό πρόβλημα των υλικών 
ζημιών, τίθεται διαφορετικά, λόγω τών κινδύνων 
συμπαιγνιών καί ενώσεων τών περουσιών καί συ­
νεπώς πιστεύει ότι θά ήταν προτιμότερο νά μήν κα­
ταστεί υποχρεωτική ή κάλυψη τους. 
6. Άρθρο 4 
6.1. Ή Επιτροπή σημειώνει δτι ή πρόταση οδη­
γίας δέν θά λύσει τό πρόβλημα τής απεριόριστης 
ευθύνης στό χρόνο. Τό γεγονός, ότι ό αριθμός κυ­
κλοφορίας θά είναι ή μόνη απόδειξη γιά τόν καθο­
ρισμό της περιοχής στην οποία συνήθως σταθμεύει 
τό αυτοκίνητο, δέν θά επιτρέψει νά ξεπερασθούν 
ορισμένες δυσκολίες. 
"Εγινε στίς Βρυξέλλες, τήν 25η 6.2. Πράγματι, τό πρόβλημα στηρίζεται στό γεγο­
νός, δτι αναφερόμενοι σ' έναν αριθμό κυκλοφορίας 
υποθέτουμε, ότι ό έν λόγω αριθμός εξακολουθεί νά 
ισχύει ένώ δέν συμβαίνει πάντοτε έτσι. Γι' αυτό ή 
Επιτροπή κρίνει ότι πρέπει νά άφορα αριθμό πού 
έχει δοθεί κανονικά στό όχημα, ακόμη κι' άν ό 
αριθμός αυτός έπαψε νά ισχύει, καί όχι γιά πλαστό 
αριθμό ή αριθμό πού έχει παράνομα τοποθετηθεί 
στό όχημα. 
7. Άρθρο 5 
7.1. Ή Επιτροπή εφιστά την προσοχή γιά τίς ση­
μαντικές αυξήσεις τών ασφαλιστηρίων αυτοκινή­
των πού θά σημειωθοΟν ιδίως στίς χώρες οι όποιες 
έχουν στό παρόν στάδιο όρια κατά πολύ κατώτερα 
άπ' αυτά πού προβλέπονται στό άρθρο 1 παράγρα­
φος 2 (βλέπε επεξηγηματικό υπόμνημα). 
7.2. Ή Επιτροπή είναι της γνώμης ότι ή ημερομη­
νία, κατά τήν οποία τά Κράτη μέλη θά θέσουν σέ 
ισχύ τά αναγκαία μέτρα γιά νά ευθυγραμμισθούν 
μέ τήν οδηγία, θά έπρεπε νά επιλεγεί λαμβάνοντας 
υπόψη τήν κατάσταση αυτή. 
7.3. Ή 'Επιτροπή θεωρεί δυνατή τήν πρόβλεψη 
κατά τήν οποία ή είσοδος σέ ισχύ της οδηγίας θά 
γίνει σταδιακά γιά νά λάβει υπόψη τίς περιπτώσεις 
όπου τό παρόν επίπεδο τών ασφαλίστρων θά 
έπρεπε νά ανέλθει σημαντικά λόγω της εφαρμογής 
τής οδηγίας. 
D1981. 
Ό Πρόεδρος 
τής Οικονομικής καί Κοινωνικής 'Επιτροπής 
Tomas ROSEINGRAVE