Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα την "Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση συστήματος για την εμπορία των δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου"

(COM(2001) 581 τελικό - 2001/0275 (COD))

(2002/C 221/08)

Στις 11 Δεκεμβρίου 2001, και σύμφωνα με το άρθρο 175 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με την ανωτέρω πρόταση.

Το τμήμα "Γεωργία, ανάπτυξη της υπαίθρου, περιβάλλον", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΕΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 6 Μαΐου 2002 με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Gafo Fernandez.

Κατά την 391η η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 29ης Μαΐου 2002), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την παρούσα γνωμοδότηση με 93 ψήφους υπέρ, 1 κατά και 4 αποχές.

1. Εισαγωγή

1.1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δημοσίευσε το Μάρτιο του 2000 μία "Πράσινη βίβλο για την εμπορία εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ευρωπαϊκή Ένωση". Η Πράσινη αυτή Βίβλος έδωσε την ευκαιρία για ένα εκτεταμένο και διαφανή διάλογο με τους διάφορους φορείς της οργανωμένης κοινωνίας των πολιτών και πολλές από τις υποδείξεις τους περιλαμβάνονται στην παρούσα πρόταση οδηγίας. Ακόμη, η ΕΟΚΕ είχε την ευκαιρία να επεξεργασθεί γνωμοδότηση για την εν λόγω Πράσινη βίβλο(1).

1.2. Το σύστημα εμπορίας των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, ο μηχανισμός κοινής εφαρμογής και ο μηχανισμός καθαρής ανάπτυξης, αποτελούν τις τρεις ρυθμίσεις που προβλέπει το Πρωτόκολλο του Κυότο για τη μείωση του κόστους και των μακροοικονομικών επιπτώσεων της εφαρμογής της Συμφωνίας, και διευκολύνει έτσι την εφαρμογή της από τα συμβαλλόμενα κράτη.

1.3. Το Πρωτόκολλο του Κυότο θα είναι νομικά δεσμευτικό από το έτος 2008. Ωστόσο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να θέσει σε εφαρμογή σε κοινοτική κλίμακα τον εν λόγω μηχανισμό ήδη από το 2005, προκειμένου να υπάρξει το κατάλληλο χρονικό περιθώριο για το συντονισμό της λειτουργίας του και, ενδεχομένως, την τελειοποίηση του, πριν να εφαρμοσθεί παγκοσμίως με την έναρξη ισχύος του πρωτοκόλλου.

1.4. Είναι ευνόητη η ανάγκη θέσπισης ενός κανονιστικού συστήματος σε κοινοτικό επίπεδο για διάφορους λόγους. Ο πρώτος είναι η αξιοποίηση της συνέργειας για την συνολική μείωση του κόστους που αναμένεται να παράσχει το σύστημα, η οποία όμως θα είναι πολύ πιο περιορισμένη σε ατομικό επίπεδο κάθε κράτους μέλους. Ο δεύτερος λόγος είναι η αποφυγή του οικονομικού κατακερματισμού της αγοράς εκπομπών και η πιθανή θέσπιση εθνικών κριτηρίων που ενδέχεται να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό.

1.5. Κύριες πτυχές του συστήματος είναι η έννοια των δικαιωμάτων εκπομπών, τα αέρια θερμοκηπίου που περιλαμβάνονται στο σύστημα και οι τομείς ή/και οι εγκαταστάσεις που καλύπτονται από την οδηγία.

1.6. Η έννοια του δικαιώματος εκπομπών αναφέρεται στην ποσότητα αερίων του θερμοκηπίου που επιτρέπεται να εκπέμπεται από μια εγκατάσταση στην ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου και η οποία χορηγείται από την αρμόδια αρχή σε κάθε κράτος μέλος.

1.7. Η Επιτροπή αποφάσισε να αρχίσει την εφαρμογή του συστήματος μόνο ως προς το CO2 - από τα έξι αέρια του θερμοκηπίου που περιλαμβάνονται στο Πρωτόκολλο του Κυότο - προκειμένου να απλοποιηθεί η έναρξη εφαρμογής του μηχανισμού και λόγω της δυσκολίας που παρουσιάζει η άμεση κατανομή και η επαλήθευση των εκπομπών των υπόλοιπων αερίων.

1.8. Όσον αφορά τους τομείς και τις εγκαταστάσεις που καλύπτει η οδηγία, το Παράρτημα 1 καθορίζει τις εξής: ενεργειακές δραστηριότητες (εγκαταστάσεις καύσεως με ονομαστική θερμική κατανάλωση άνω των 20 MW), παραγωγή και επεξεργασία σιδηρούχων μετάλλων, βιομηχανία ανόργανων υλών και κατασκευή χαρτοπολτού και χάρτου. Είναι αυτονόητο ωστόσο ότι υπόκεινται στην εν λόγω οδηγία και οι εγκαταστάσεις καύσεως με ονομαστική θερμική κατανάλωση άνω των 20 MW σε τομείς που δεν απαριθμούνται σε αυτήν.

1.9. Το σύστημα βασίζεται σε τέσσερα κεντρικά στοιχεία: πρώτον, σε ένα εθνικό σχέδιο κατανομής εκπομπών. Δεύτερον, σε ένα σύστημα ατομικών αδειών. Τρίτον, σε ένα σύστημα ελέγχου της συμμόρφωσης, το οποίο προβλέπει κυρώσεις και, τέλος, σε ένα μηχανισμό εμπορίας των εκπομπών μεταξύ των συμμετεχόντων φορέων.

1.10. Το εθνικό σχέδιο κατανομής καθορίζεται για μια αρχική περίοδο που εκτείνεται από το 2005 έως το 2008 και, στη συνέχεια, για πενταετείς περιόδους. Για κάθε περίοδο, κάθε κράτος μέλος θα καθορίζει τη συνολική ποσότητα δικαιωμάτων εκπομπών που θα παραχωρείται καθώς και τα εθνικά κριτήρια κατανομής. Από το 2008, η Επιτροπή θα επεξεργασθεί μια εναρμονισμένη μέθοδο κατανομής.

1.11. Η παραχώρηση δικαιωμάτων εκπομπών αρχίζει με το αίτημα ενός φορέα εκμετάλλευσης μιας εγκατάστασης προς την αρμόδια αρχή, ο οποίος, ανάλογα με τις παραμέτρους παραγωγής και τις τεχνικές παραμέτρους, ζητεί την χορήγηση άδειας εκπομπών. Η αρμόδια αρχή θα παραχωρήσει μια ατομική άδεια για την δωρεάν παροχή δικαιωμάτων εκπομπών για την περίοδο 2005-2008 στην οποία θα αναφέρονται οι πτυχές της παρακολούθησης των εκπομπών και η υποχρέωση να παραδίδει, σε ετήσια βάση, δικαιώματα εκπομπών, ίδια ή τρίτων, αντίστοιχα με τις εκπομπές του κατά την συγκεκριμένη περίοδο.

1.12. Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις για την παρακολούθηση και την αναφορά των εκπομπών που υιοθετήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, τα κράτη μέλη, με τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών που χορηγούν τις άδειες, θα ελέγχουν την συμμόρφωση με τις παραχωρηθείσες άδειες εκπομπών και θα μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις, περιορισμένες κατά την περίοδο 2005-2008, στους φορείς εκμετάλλευσης που δεν μπορούν να παραδώσουν επαρκή δικαιώματα εκπομπών για να καλύψουν τις πραγματικές εκπομπές τους για καθεμία από τις ετήσιες χρήσεις.

1.13. Ο μηχανισμός εμπορίας βασίζεται σε ένα σύστημα μητρώου που θεσπίζεται σε κάθε κράτος μέλος· το μητρώο θα τυποποιηθεί σε κοινοτικό επίπεδο και θα αναπτυχθεί με βάση ηλεκτρονικά δεδομένα. Δεύτερον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα ορίσει τον Κεντρικό Διαχειριστή που θα λειτουργεί ως ανεξάρτητος διαμεσολαβητής ή συμβολαιογράφος των συναλλαγών. Τέλος, οι συναλλαγές θα πραγματοποιούνται από τους φορείς και τα άτομα που ορίζονται σαφώς από την οδηγία, υπό τη μορφή εμπορικών συναλλαγών ιδιωτικού χαρακτήρα.

1.14. Ακόμη, σε διεθνές πλαίσιο, η Κοινότητα θα μπορεί να συνάπτει συμφωνίες με τρίτες χώρες προκειμένου να επιτυγχάνεται αμοιβαία αναγνώριση μεταξύ του συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του συστήματος των τρίτων χωρών.

1.15. Τέλος, το έτος 2004, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορέσει να υποβάλει πρόταση που να περιλαμβάνει περισσότερα αέρια και δραστηριότητες και, το 2006, θα υποβάλει έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της υπό εξέταση οδηγίας, με την οποία θα προτείνει, εάν συντρέχει λόγος, τροποποιήσεις.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει την υποβολή της εν λόγω οδηγίας, την οποία θεωρεί πολύτιμο και καινοτόμο μηχανισμό, ο οποίος για το λόγο αυτό μπορεί ενδεχομένως να τελειοποιηθεί με βάση τις εμπειρίες που θα έχουν συγκεντρωθεί σε ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ. Αποτελεί επίσης ένα εξαιρετικό μέσο συμβολής, με το μικρότερο δυνατό κόστος για την οικονομία και την απασχόληση στην Ευρώπη, στην εκπλήρωση των εθνικών δεσμεύσεων για τη μείωση των αερίων θερμοκηπίου που προβλέπονται από το Πρωτόκολλο του Κυότο, το οποίο προβλέπει επίσης τη δυνατότητα απευθείας διεξαγωγής εμπορίας εκπομπών μεταξύ των κρατών μελών. Η ΕΟΚΕ ήταν πάντοτε σύμφωνη χωρίς καμία επιφύλαξη με την έγκριση και την κύρωση του εν λόγω Πρωτοκόλλου.

2.2. Ωστόσο, αν και συμφωνεί με τον τελικό στόχο της οδηγίας αυτής, η ΕΟΚΕ έχει ορισμένες επιφυλάξεις για την εν λόγω πρόταση, τις οποίες και διατυπώνει ως ακολούθως.

2.3. Το σημείο της αρχικής διαφωνίας βρίσκεται στο αντικείμενο της οδηγίας, όπως καθορίζεται στο άρθρο 1. Η ΕΟΚΕ δεν συμφωνεί με το αντικείμενο της οδηγίας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο αυτό. Πράγματι, σύμφωνα με όσα εξέφραζε στη γνωμοδότησή της για την σχετική Πράσινη Βίβλο, το αντικείμενο της εν λόγω οδηγίας δεν πρέπει να διατυπώνεται ως εξής: "προκειμένου να προωθήσει τη μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου με αποδοτικό τρόπο" αλλά ως εξής: "προκειμένου να επιτευχθεί μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου με αποδοτικό τρόπο και με παράλληλη καταβολή προσπάθειας για την ελαχιστοποίηση του αντίκτυπου στην ανταγωνιστικότητα και τη συνολική απασχόληση στην Ευρωπαϊκή Ένωση".

2.4. Δεύτερον, η ΕΟΚΕ έχει σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά την υποχρεωτική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στην μεταβατική περίοδο 2005-2008 (πριν από την επίσημη έναρξη της ισχύος του Πρωτοκόλλου του Κυότο).

2.5. Τρίτον, η ΕΟΚΕ διατηρεί ορισμένες επιφυλάξεις σε ό,τι αφορά την εξαίρεση των υπόλοιπων αερίων θερμοκηπίου από την αρχική πρόταση καθώς και την μη εξέταση από το 2008 των δύο άλλων μηχανισμών ευελιξίας που προβλέπονται στο εν λόγω Πρωτόκολλο.

2.6. Άλλες πτυχές για τις οποίες η ΕΟΚΕ διατηρεί επιφυλάξεις αφορούν την συμβατότητα της παρούσας οδηγίας με τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, και, πολύ συγκεκριμένα, την ανάγκη να μην προκαλέσει το σύστημα αυτό στρεβλώσεις του ανταγωνισμού λόγω διαφορετικής ερμηνείας των όρων εκπομπής κάθε εγκατάστασης εκ μέρους των αρμόδιων αρχών κάθε κράτους. Επίσης, η ΕΟΚΕ δεν συμφωνεί με το συσχετισμό της οδηγίας με την οδηγία για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (IPPC) και, γενικότερα, με την αντιμετώπιση αυτών των αδειών εκπομπών ως "υποχρέωσης" και όχι ως "ενδεχόμενου οφέλους" για τις επιχειρήσεις που καταβάλλουν πρόσθετες προσπάθειες για τη μείωση των εκπομπών. Καθεμία και όλες μαζί οι πτυχές αυτές θα σχολιασθούν κατά τις αναφορές στα αντίστοιχα άρθρα.

2.7. Για το λόγο αυτό, στο άρθρο 2, παράγραφος 2, προτείνεται να απαλειφθεί το κείμενο όπου γίνεται αναφορά στην οδηγία 96/617ΕΚ.

2.8. Άρθρο 3: Ορισμοί. Η ΕΟΚΕ προτείνει τις ακόλουθες τροποποιήσεις:

2.8.1. "Εγκατάσταση": τεχνική μονάδα στην ίδια θέση όπου διεξάγονται μία ή περισσότερες δραστηριότητες καταγεγραμμένες στο Παράρτημα Ι.

2.8.2. Να αντικατασταθεί ο όρος "Πρόσωπο" από τον όρο "Φορέας", ο οποίος και να ορισθεί ως εξής: "κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που να μπορεί να πιστοποιήσει επαρκές ενδιαφέρον για τη συμμετοχή στο ισχύον σύστημα".

2.9. Άρθρο 6, να προστεθούν τα εξής: "Η υποχρέωση παράδοσης δικαιωμάτων εκπομπών ή πιστωτικών μορίων που προέρχονται από προγράμματα καθαρών μηχανισμών ανάπτυξης ή κοινής εφαρμογής ίσων με τις ολικές εκπομπές ..."

2.10. Όσον αφορά το άρθρο 9, Εθνικό σχέδιο κατανομής, ορισμένα κράτη μέλη ανέπτυξαν τις δικές τους μεθόδους για την επίτευξη των εθνικών στόχων για τις εκπομπές, προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις υποχρεώσεις που προκύπτουν από το Πρωτόκολλο του Κυότο. Οι εναλλακτικές αυτές μέθοδοι πρέπει να συμπεριληφθούν στην εν λόγω οδηγία μέσω ευέλικτων μηχανισμών που να επιτρέπουν τη διατήρηση του "κεκτημένου", εφόσον είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι οι καταβληθείσες προσπάθειες είναι αντίστοιχες με εκείνες που θα προέκυπταν από την εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας.

2.10.1. Οι εγκαταστάσεις, κατά κύριο λόγο, ανταγωνίζονται παρόμοιες επιχειρήσεις τρίτων χωρών οι οποίες δεν επιβαρύνονται με το κόστος του δικαιώματος εκπομπών ή φόρους εκπομπών. Στην περίπτωση αυτή, η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας θα αποδυνάμωνε την ανταγωνιστικότητα των εν λόγω εγκαταστάσεων.

2.11. Κατά συνέπεια, προτείνεται να συμπληρωθεί το άρθρο 9 ως εξής:

2.11.1. Να προστεθεί εδάφιο 1α και 1β με το ακόλουθο περιεχόμενο:

- Εδάφιο 1α: Τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιήσουν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι σκοπεύουν να ενσωματώσουν ή να εξαιρέσουν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ορισμένες εγκαταστάσεις, οι οποίες και θα πρέπει να αναφέρονται και να αιτιολογούνται με ακρίβεια.

- Εδάφιο 1β: Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη γενική διαδικασία που ισχύει για τα Εθνικά Σχέδια Κατανομής Εκπομπών, θα μπορεί να εξαιρεί τις εν λόγω εγκαταστάσεις από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας εφόσον επαληθεύεται η συμμόρφωση προς τις δύο ακόλουθες απαιτήσεις:

1) ως αποτέλεσμα των ισχυουσών εθνικών πολιτικών που συμπεριλαμβάνουν εθελοντικές τομεακές ή άλλου τύπου συμφωνίες υπό την επίβλεψη του δημοσίου, καταβάλλουν προσπάθεια να μειώσουν τις εκπομπές τους κατά τρόπο αντίστοιχο με εκείνο που θα προέκυπτε από την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

2) Οι εγκαταστάσεις αυτές υπόκεινται στις ίδιες διαδικασίες ελέγχου και επαλήθευσης που προβλέπονται στα άρθρα 14 και 15 για τις υπόλοιπες εγκαταστάσεις που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.

2.12. Άρθρο 10: Μέθοδος κατανομής

2.12.1. Η Επιτροπή προτείνει την κατανομή δικαιωμάτων εκπομπών εκφρασμένων σε ισοδύναμα μετρικών τόνων διοξειδίου του άνθρακα, γεγονός που αποκλείει τη χρήση εναλλακτικών δεικτών. Ωστόσο, άλλα συστήματα μέτρησης είναι ενδεχομένως κατάλληλα για συγκεκριμένες εγκαταστάσεις.

2.12.2. Δύο σημαντικά παραδείγματα μπορούν να είναι οι στόχοι ενεργειακής αποδοτικότητας και οι στόχοι που βασίζονται σε "τυποποιημένες αναφορές", ευρέως αναγνωρισμένες και αποδεκτές. Για το λόγο αυτό, η πρόταση πρέπει να εξετάσει τις εναλλακτικές αυτές λύσεις και, στη συνέχεια, να τις ενσωματώσει στο Παράρτημα ΙΙΙ ως δυνατότητες επιλογής για τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της συνολικής στρατηγικής τους.

2.12.3. Σε αυτό πρέπει επίσης να προστεθεί ότι η αξιολόγηση της ικανότητας του συστήματος κατανομής σε επίπεδο κράτους μέλους και της συμβατότητάς του με την εσωτερική αγορά, απαιτεί ένα ορισμένο μεταβατικό στάδιο μετά την έναρξη ισχύος του Πρωτοκόλλου του Κυότο, προκειμένου να ελεγχθεί η ικανότητα του συστήματος και να εξευρεθεί ένα εναρμονισμένο κοινοτικό σύστημα που να συμμορφώνεται προς τον μηχανισμό των δικαιωμάτων εκπομπών που προβλέπει το Πρωτόκολλο για το σύνολο των χωρών που το υπέγραψαν.

2.13. Προς τούτο, προτείνονται τα εξής:

2.13.1. Άρθρο 10, εδάφιο 1: Να αντικατασταθεί από τα εξής: "Έως την περίοδο που θα αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2013, ..."

2.13.2. Άρθρο 10, εδάφιο 2: Να αντικατασταθεί από τα εξής: "Σύμφωνα με το άρθρο 26, παράγραφος 2, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα προτείνει μια εναρμονισμένη μέθοδο κατανομής που θα αρχίσει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2013 και, σε περίπτωση που θα απαιτείται πληρωμή για τα εν λόγω δικαιώματα, θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους ενεργειακούς φόρους που καταβάλλουν οι επιχειρήσεις προκειμένου να αποφευχθεί η διπλή φορολόγηση για την ίδια φορολογητέα δραστηριότητα".

2.13.3. Επίσης η Επιτροπή θα πρέπει, κατά την περίοδο που μεσολαβεί έως το 2013, να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα ώστε να μην πληγεί η ενιαία αγορά, και, γενικά, η Επιτροπή θα φροντίζει, μέσω της εναρμονισμένης μεθόδου κατανομής, ώστε να υπάρχει ισότητα μεταχείρισης μεταξύ των κρατών μελών.

2.14. Άρθρο 12, εδάφιο 1: να αντικατασταθεί ο όρος "πρόσωπα" από τον όρο "φορείς".

2.15. Άρθρο 13, Ισχύς των δικαιωμάτων εκπομπών: εδάφια 2 και 3. Να αντικατασταθεί ο όρος "πρόσωπα" από τον όρο "φορείς".

2.16. Άρθρο 16, Ποινές: Οι κυρώσεις που προβλέπονται από το άρθρο αυτό δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να επιβληθούν πριν από τη πρώτη περίοδο εφαρμογής του Πρωτοκόλλου του Κυότο το 2008 και, συμπληρωματικά, οι ποινές δεν αποκλείουν την εκ των υστέρων υποβολή των πιστωτικών μορίων και, για το λόγο αυτό, έως το 2013, μπορούν να έχουν μόνο συμβολική αξία προκειμένου να υποχρεώνουν τις επιχειρήσεις να αναπτύσσουν την εν λόγω αγορά δικαιωμάτων εκπομπών, χωρίς οι ποινές αυτές να μπορούν να χαρακτηρισθούν δυσανάλογες. Ακόμη, η αναφορά σε μία "αγοραία τιμή" είναι εξαιρετικά ασαφής λόγω του εμπιστευτικού χαρακτήρα των συναλλαγών μεταξύ των επιχειρήσεων. Για το σκοπό αυτό, προτείνονται τα εξής:

2.16.1. Τροποποίηση του άρθρου 16, εδάφιο 1 ως ακολούθως: "... Οι προβλεπόμενες ποινές πρέπει να είναι αποτελεσματικές και ανάλογες σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο εδάφιο 3 και θα μπορούν να αρχίσουν να εφαρμόζονται από την έναρξη ισχύος του Πρωτοκόλλου του Κυότο".

2.16.2. Τροποποίηση του δεύτερου μέρους του εδαφίου 3 ως εξής: "Το πρόστιμο υπέρβασης εκπομπών ανέρχεται σε 50 EUR. Η καταβολή ...".

2.17. Παράρτημα Ι: Στο εδάφιο σχετικά με τις ενεργειακές εγκαταστάσεις να αντικατασταθεί η φράση "άνω των 20 MW" από τη φράση "άνω των 50 MW". Με τον τρόπο αυτό, η εφαρμογή της οδηγίας επικεντρώνεται, σε ένα πρώτο στάδιο, σε τομείς ή ατομικές εγκαταστάσεις με εντονότερες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου χωρίς να θίγει εγκαταστάσεις μικρότερου μεγέθους όπως θα μπορούσε να είναι η περίπτωση των νοσοκομείων ή άλλων εγκαταστάσεων παρόμοιου μεγέθους. Ακόμη, είναι απαραίτητο να διαγραφεί η αποκλειστική αναφορά στο CO2, προκειμένου να περιληφθούν όλα τα αέρια θερμοκηπίου. Ωστόσο, η ΕΟΚΕ φρονεί, επίσης, ότι το κατώτατο όριο των 50 MW θα μπορούσε να αναθεωρηθεί κατά το έτος 2006 με βάση την εμπειρία προόδου των νέων τεχνολογιών παραγωγής ηλεκτρισμού ή συνδυασμένου κύκλου και στα πλαίσια της αναθεώρησης που προβλέπεται στο άρθρο 26.

2.18. Παράρτημα ΙΙΙ: προτείνονται οι ακόλουθες τροποποιήσεις:

2.18.1. Στην παράγραφο 4, θα πρέπει να διαγραφεί η αναφορά που εξαιρεί τον ηλεκτρισμό που παράγεται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, επειδή τούτο θα τους επιτρέψει να εξομοιωθούν με τη βιομάζα και θα εξασφαλίσει επίσης τη δυνατότητα μεγαλύτερου ποσοστού εισχώρησης στην αγορά ανανεώσιμων πηγών, πράγμα που θα αυξήσει την ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.18.2. Στο τέλος του σημείου (3), να προστεθούν τα εξής: "Ειδικότερα, μπορούν να ληφθούν υπόψη άλλοι μηχανισμοί κατανομής που χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη, εφόσον βασίζονται σε 'τυποποιημένες αναφορές', ευρέως αναγνωρισμένες και αποδεκτές, με τις οποίες επιτυγχάνονται αποτελέσματα αντίστοιχα με εκείνα των μεθόδων που προτείνονται στην εν λόγω οδηγία".

2.18.3. Στο σημείο (6), να αντικατασταθεί η φράση "νέες επιχειρήσεις" από τη φράση "νέες επιχειρήσεις ή νέες εγκαταστάσεις" και να συμπληρωθεί το τέλος του εδαφίου ως εξής: "... στο κράτος μέλος, ή με τέτοιο τρόπο ώστε να μην υπάρχει διακριτική μεταχείριση σε ό,τι αφορά την αύξηση της ικανότητας των υφιστάμενων εγκαταστάσεων σε σχέση με τις νέες δραστηριότητες".

2.18.4. Να προστεθεί νέο σημείο (6α) ως εξής: "Το Σχέδιο θα λαμβάνει υπόψη τις κατάλληλες μεθόδους προκειμένου να μην επιβαρύνει δυσανάλογα την ανταγωνιστικότητα ενός συγκεκριμένου τομέα ή εγκατάστασης, όπως επίσης και τα χρησιμοποιούμενα μέσα για τη διασφάλιση της συμβατότητάς του με την εσωτερική αγορά".

2.19. Στο τέλος του σημείου (7) να προστεθούν τα εξής: "Ακόμη, λαμβάνονται υπόψη, κατά την κατανομή των ατομικών δικαιωμάτων, οι προσπάθειες μείωσης που καταβλήθηκαν από το 1990 και μετά για τη συγκεκριμένη ατομική εγκατάσταση και οι πραγματικές δυνατότητες του τομέα και της εν λόγω ατομικής εγκατάστασης να καταβάλουν επιπλέον προσπάθειες μείωσης των εκπομπών".

Βρυξέλλες, 29 Μαΐου 2002.

Ο Πρόεδρος

της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Göke Frerichs

(1) ΕΕ C 367 της 20.12.2000, σ. 22.