28. 5. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 140/17 
1. Το τμήμα εγκρίνει την πρόταση για την ανάληψη 
μιας ακόμη δόσης δανείου ύψους 1,4 δισεκατομμυρίων 
ECU, στο πλαίσιο του νέου κοινοτικού μέσου III (ΝΚΜ 
ΠΙ). 
2. Σύμφωνα με προηγούμενες γνωμοδοτήσεις του για 
την πρώτη δόση δανείου (έγγρ. CES 551/83) και για την 
προώθηση των καινοτομιών στις μικρομεσαίες επιχειρή­
σεις (έγγρ. CES 975/83), το τμήμα επιδοκιμάζει τις κατευ­
θυντήριες γραμμές και τους πρωταρχικούς στόχους που 
υιοθέτησε η Επιτροπή, και ιδιαίτερα την προτεραιότητα 
για επενδυτικά προγράμματα —στην ουσία, των μικρομε­
σαίων επιχειρήσεων— στη βιομηχανία και στις άμεσα 
συνδεόμενες μ' αυτή υπηρεσίες. Στον κατάλογο των προ­
γραμμάτων που πρέπει να προωθηθούν θα πρέπει να 
συμπεριληφθούν και οι επενδύσεις που πραγματοποιού­
νται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις της βιοτεχνίας, του 
εμπορίου και του τουρισμού. 
3. Σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της, η ΟΚΕ ζήτησε 
να ευνοηθούν κατά κύριο λόγο τα επενδυτικά προγράμ­ματα που έχουν θετική επίδραση στην απασχόληση. Επί­
σης, επιδοκιμάζει την πρόταση της Επιτροπής να υποστη­
ριχθούν επενδυτικά σχέδια η υλοποίηση των οποίων προ­
καλεί άμεσα τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Αντί­
θετα τάσσεται κατά της φράσης «έμμεσα» που χρησιμο­
ποιείται στο σημείο αυτό του εγγράφου της Επιτροπής, 
επειδή είναι δύσκολο να εκτιμηθεί αν δικαιολογείται η 
προώθηση ενός επενδυτικού σχεδίου. Συνεπώς, προτείνει 
να διαγραφεί η λέξη «έμμεσα». 
4. Εξάλλου, ιδιαίτερη σημασία πρέπει να δοθεί σε επεν­
δύσεις οι οποίες ευνοούν την επαναβιομηχανοποίηση των 
περιφερειών που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικά προβλή­
ματα, καθώς επίσης και στα επενδυτικά προγράμματα 
που αποσκοπούν στην απασχόληση ή επαναπασχόληση 
του εργατικού δυναμικού που προσωρινά δεν έχει εργα­
σία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακόμη και του εργατι­
κού δυναμικού που πλήττεται από μακροχρόνια έλλειψη 
απασχόλησης στους τομείς ή στις επιχειρήσεις που αντι­
μετωπίζουν διαρθρωτικά προβλήματα. 
Βρυξέλλες, 29 Μαρτίου 1984. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francis Ceyrac 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του 
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 724/75 περί δημιουργίας Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής 
Ανάπτυξης 
(84/C 140/08) 
Το κείμενο που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη 
Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτωναριθ. C 360 της 31ης Δεκεμβρίου 1983, σελίδα 1. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 30 Νοεμβρίου 1983, να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του 
άρθρου 198 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμο­
δότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπή (ΟΚΕ) σχετικά με την ανωτέρω αναφερ­
θείσα πρόταση. 
Διαδικασία: 
Το Τμήμα Περιφερειακής Ανάπτυξης, που ανέλαβε να προετοιμάσει τις σχετικές εργασίες, υιο­
θέτησε στις 17 Φεβρουαρίου 1984 τη γνωμοδότηση του, εισηγητής της οποίας ήταν ο K.Gia-
como Regaldo. 
Αριθ. C 140/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 5. 84 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 216η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 
29ης Μαρτίου 1984), υιοθέτησε τη γνωμοδότηση της με 60 ψήφους υπέρ, 8 κατά κα 4 αποχές. 
Η ΟΚΕ κρίνει ότι μπορεί να διατυπώσει ουσιαστικά 
ευνοϊκή γνώμη σχετικά με τη νέα πρόταση αναθεώρησης 
του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης 
(ΕΤΠΑ). 
1.1. Εισαγωγή: η πρόταση για την αναμόρφωση του 
ΕΤΠΑ 
1.1.1. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις εισάγουν σημα­
ντικές βελτιώσεις που δημιουργούν ελπίδες ότι το Ταμείο 
θα μπορέσει να διαδραματίσει αποφασιστικότερο ρόλο 
για τη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ αναπτυγμένων και 
μειονεκτικών περιοχών. Πρόκειται για ένα πρόβλημα το 
οποίο κάθε άλλο παρά έχει επιλυθεί, αποτελεί δε ακόμα 
και σήμερα έναν από τους κυριότερους παράγοντες οι 
οποίοι, επειδή συντηρούν μεγάλες εσωτερικές εντάσεις, 
παρεμποδίζουν τη συνοχή της Κοινότητας. 
1.1.2. Ειδικότερα, θεωρείται σαν εξαιρετικά ευνοϊκή: 
— η πρόθεση να αντικατασταθεί σταδιακά η χρηματο­
δότηση μέσω μεμονωμένων (που εκτελούνται 
σήμερα) σχεδίων με τη χρηματοδότηση μέσω προ­
γραμμάτων, τόσο κοινοτικής όσο και εθνικής πρωτο­
βουλίας, 
— η αύξηση των δημοσιονομικών πόρων που διατίθε­
νται για παραγωγικούς σκοπούς, χάρη στην αύξηση 
των μέτρων που έχουν θεσπιστεί σε όφελος των 
μικρομεσαίων επιχειρήσεων στα πλαίσια των ενερ­
γειών που στόχο έχουν να ενισχυθεί η ενδογενής 
ανάπτυξη, 
— η αντικατάσταση του δύσκαμπτου συστήματος των 
ποσοστώσεων από ένα πιο ελαστικό σύστημα ψαλί­
δων, το οποίο θα επιτρέπει στο Ταμείο μεγαλύτερη 
διαχειριστική ευλυγισία, με την προοπτική να εγκα­
ταλειφθεί μακροπρόθεσμα οποιοδήποτε σύστημα 
ποσοστώσεων, 
— η μεγαλύτερη συγκέντρωση των δαπανών σε όφελος 
των ιδιαίτερα μειονεκτικών περιοχών, με την επέ­
κταση των ενεργειών και, ειδικότερα, με την αύξηση 
των ολοκληρωμένων αναπτυξιακών ενεργειών, 
— η μεγαλύτερη λειτουργική αποτελεσματικότητα, που 
θα επιτευχθεί με την αύξηση του ποσοστού συμμετο­
χής, τη θέσπιση του συστήματος προκαταβολών, την 
εφαρμογή νέων παρεμβάσεων, 
— η δημιουργία προϋποθέσεων με τις οποίες θα γίνει 
δυνατό να επιτραπούν οι τόσο επιθυμητές όσο και 
αναγκαίες πρόσθετες κοινοτικές ενισχύσεις. 
1.2.1. Η αναμφισβήτητη προσπάθεια βελτίωσης που 
προτείνει η Επιτροπή απαιτεί ωστόσο, κατά τη γνώμη της 
ΟΚΕ, μερικές προσθήκες ή/και τροποποιήσεις, ώστε να 
καταστεί πραγματικά δυνατή η επιθυμητή αύξηση της λειτουργικής αποτελεσματικότητας όσον αφορά τις νέες 
ενέργειες και τις νέες διαδικασίες. 
1.2.2. Κατά τη διατύπωση των προτάσεων που επισυνά­
πτονται, λήφθηκε υπόψη η προηγούμενη γνώμη που έχει 
εκφράσει η ΟΚΕ (Χ), οι οδηγίες που προέκυψαν από το 
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στουτγκάρδης και συγκεκριμε­
νοποιήθηκαν στην έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή προς 
το Συμβούλιο σχετικά με τα «μέσα για την αύξηση της 
αποτελεσματικότητας των διαρθρωτικών ταμείων», 
καθώς και η ευνοϊκή γνώμη που έχει ήδη διατυπωθεί από 
το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις πρώτες προτάσεις 
τροποποίησης. 
2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
2.1. Η νέα πρόταση κανονισμού αποτελεί τροποποιη­
μένη μορφή της πρότασης που υποβλήθηκε το 1981 (') και 
η οποία δεν έχει ακόμα εγκριθεί από το Συμβούλιο εξαι­
τίας ορισμένων αποκλίσεων σε συγκεκριμένα σημεία, 
όπως, λόγου χάρη, η μεγαλύτερη συγκέντρωση των 
πόρων από εδαφική άποψη, η αύξηση του ποσοστού συμ­
μετοχής του Ταμείου, το σύστημα των ποσοστώσεων. 
2.2. Επέκταση των αρμοδιοτήτων του Ταμείου 
2.2.1. Η ανάγκη να αντιμετωπιστούν οι διαρθρωτικές 
μεταλλαγές, οι οποίες συντελούνται στην ευρωπαϊκή 
οικονομία, καθώς και η σημερινή σοβαρή οικονομική 
ύφεση, ωθούν την Επιτροπή να προτείνει τη διεύρυνση 
των αρμοδιοτήτων του Ταμείου. 
2.2.2. Οι αρμοδιότητες οι οποίες θα έπρεπε να ανατε­
θούν στο Ταμείο σε συνάρτηση με τους βασικούς στό­
χους της κοινοτικής διαρθρωτικής δράσης είναι οι εξής: 
α) η ανάπτυξη και η διαρθρωτική προσαρμογή των 
περιοχών που βρίσκονται σε αναπτυξιακή καθυστέ­
ρηση· 
β) η μετατροπή των βιομηχανικών περιφερειών οι 
οποίες βρίσκονται σε μαρασμό. 
2.2.3. Οι μεγάλες μεταβολές, που εκδηλώνονται σε πολ­
λούς τομείς δραστηριότητας, κλονίζουν την οικονομία 
των ζωνών που ήταν μέχρι τώρα εξαρτημένες από τους 
τομείς αυτούς και απαιτούν έντονα μέτρα περιφερειακής 
(') ΕΕ αριθ. C 178 της 1.7. 1982. 
28. 5. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 140/19 
πολιτικής, για να αποφευχθεί ο μαρασμός ολόκληρων 
περιοχών και να διευκολυνθεί ο εκσυγχρονισμός του 
παραγωγικού μηχανισμού. 
2.2.4. Η ΟΚΕ, μολονότι εγκρίνει τις κατευθυντήριες 
αυτές γραμμές, κρίνει ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί 
μια σαφής ιεράρχηση των προτεραιοτήτων, χωρίς 
ωστόσο να αγνοούνται τα νέα κοινωνικοοικονομικά προ­
βλήματα, και ζητά επομένως να συνεχίσει το Ταμείο να 
παρεμβαίνει κατά προτεραιότητα στις πλέον μειονεκτικές 
κατά παράδοση ζώνες. 
2.2.5. Η διεύρυνση των αρμοδιοτήτων του Ταμείου, 
όπως φαίνεται αναγκαίο, πρέπει λοιπόν να προβλέπει τη 
χρησιμοποίηση νέων χρηματοδοτικών πόρων που θα πρέ­
πει να προστεθούν στους πόρους οι οποίοι προορίζονται 
για τις παραδοσιακές περιοχές που εξακολουθούν να 
παρουσιάζουν σοβαρή καθυστέρηση και απαράδεκτες 
αποκλίσεις όσον αφορά τις κοινωνικοοικονομικές συνθή­
κες σε σχέση με τις πιο ευνοημένες περιοχές. 
2.3. Συμπληρωματικός και πρόσθετος χαρακτήρας των 
ενισχύσεων 
2.3.1. Η ΟΚΕ έχει ήδη εκφράσει, στην προηγούμενη 
γνωμοδότηση της της 29ης Απριλίου 1981, επιδοκιμασία 
για την αρχή του πρόσθετου χαρακτήρα [άρθρο 13 στοι­
χείο ε)] της συμβολής του Ταμείου και των εθνικών οργά­
νων. Πολλά έχουν γραφεί για το θέμα αυτό και πιστεύ­
ουμε ότι όσα επιβεβαιώθηκαν στην προηγούμενη γνωμο­
δότηση της 29ης Απριλίου 1982 μπορούν να επαναλη­
φθούν εξ ολοκλήρου και εξακολουθούν να ισχύουν. 
2.3.2. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν συμβάλλει στην άρση 
της ασάφειας όσον αφορά το θέμα αυτό, εφόσον επιβε­
βαιώνει, στο άρθρο 20 παράγραφος 4 της πρότασης, την 
προηγούμενη πρακτική παρέμβασης του Ταμείου, σύμ­
φωνα με την οποία η συμβολή του μπορεί να προστεθεί 
στη βοήθεια που παρέχεται από τις δημόσιες αρχές για 
την επένδυση ή να εισπραχθεί από τις αρχές αυτές ως 
μερική απόδοση της ίδιας της βοήθειας. 
2.3.3. Στην ουσία, η ΟΚΕ ανησυχεί επειδή δίνεται στο 
κράτος μέλος η δυνατότητα να επιλέγει το σύστημα που 
θεωρεί πιο κατάλληλο για τα συμφέροντα του. Η κατά­
σταση αυτή δεν μπορεί να διορθωθεί ούτε με βάση τις δια­
τάξεις του άρθρου 42, στόχος του οποίου είναι να φαίνο­
νται καθαρά στους εθνικούς προϋπολογισμούς τα ποσά 
που εισπράττονται από το ΕΤΠΑ, ούτε με βάση τις διατά­
ξεις του άρθου 13 παράγραφος 1 στοιχείο ε) σχετικά με 
τα εθνικά προγράμματα κοινοτικού ενδιαφέροντος, όπου 
αναφέρεται ρητά ότι η συμβολή του Ταμείου είναι 
συμπληρωματική για τις περιφέρειες που αφορά το πρό­
γραμμα. 
2.3.4. Η εξέλιξη προς την κατεύθυνση κοινοτικών προ­
γραμμάτων θα μπορέσει να θέσει τέρμα σε ορισμένες ασάφειες, όσον αφορά στο θέμα του συμπληρωματικού 
χαρακτήρα των ενισχύσεων. 
2.3.5. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι ο συνολικός συμπληρωματι­
κός χαρακτήρας θα μπορούσε να διευκολυνθεί αν υπάρξει 
η δυνατότητα να συμπεριληφθούν στα προγράμματα ορι­
σμένα επενδυτικά σχέδια που δεν τυγχάνουν εθνικών ενι­
σχύσεων αλλά άλλων πόρων χρηματοδότησης (ιδιωτι­
κών, τοπικών ή περιφερειακών), εφόσον οι επενδύσεις 
αυτές συμβάλλουν στην ενδογενή ανάπτυξη και, ιδιαί­
τερα, στην ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Η 
Κοινότητα θα πρέπει να μπορέσει να υποστηρίξει τα σχέ­
δια αυτά, έστω και αν το κράτος πιστεύει ότι δεν έχουν 
προτεραιότητα. 
2.4. Ενημέρωση 
2.4.1. Η ΟΚΕ επιβεβαιώνει ότι είναι αναγκαίο να ανα­
ληφθούν πρωτοβουλίες που να μπορούν να εξασφαλίσουν 
την ικανοποιητική διάδοση των πληροφοριών σχετικά με 
τις νέες ενέργειες που έχουν καθοριστεί μεταξύ των πιθα­
νών δικαιούχων και των οργανισμών συντονισμού. 
2.5. Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές 
2.5.1. Η ΟΚΕ, όπως έχει ήδη αναφερθεί στην προηγού­
μενη γνωμοδότηση, εκφράζει την ικανοποίηση της για 
τον συνεχώς μεγαλύτερο ρόλο που προτίθεται να αναθέ­
σει η Επιτροπή στις τοπικές και περιφερειακές αρχές, σε 
όλες τις φάσεις της δραστηριότητας του Ταμείου. Οι 
αρχές αυτές, επειδή ακριβώς έχουν αναλάβει το ρόλο να 
ασχολούνται σε πολιτικό και διοικητικό επίπεδο με τις 
πραγματικές καταστάσεις που αφορούν οι παρεμβάσεις 
του Ταμείου και επειδή, κατά συνέπεια, αποτελούν 
φορείς ιδεών, εμπειριών και προτάσεων, οφείλουν να 
ενεργούν σε στενή συνεργασία με τις κοινοτικές αρχές 
και, συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους όρους που προβλέ­
πονται για την κατάρτιση των προγραμμάτων. Κατά τη 
μεταβατική φάση, κατά την οποία εξακολουθεί να είναι 
δυνατό να υποβάλλονται σχέδια, οι κεντρικές αρχές θα 
πρέπει να συμπεριλαμβάνουν τη γνώμη των τοπικών και 
περιφερειακών αρχών καθώς και των αντιπροσωπευτικών 
κοινωνικοοικονομικών οργανώσεων. 
2.5.2. Εν προκειμένω, συνιστούμε στην Επιτροπή να 
αναφέρεται πάντα στον όρο «τοπικές και περιφερειακές 
αρχές». 
2.6. Αντιπροσωπευτικές κοινωνικοοικονομικές 
οργανώσεις 
2.6.1. Η ΟΚΕ, επιβεβαιώνοντας ότι είναι αναγκαίο να 
υπάρχει ενεργητική συμμετοχή των εκπροσώπων των κοι­
νωνικοοικονομικών κατηγοριών κατά τη χάραξη και την 
εφαρμογή της κοινοτικής περιφερειακής πολιτικής, επιμέ­
νει να εντατικοποιηθούν οι διαβουλεύσεις μεταξύ της 
Επιτροπής Περιφερειακής Πολιτικής και των κοινωνικο­
οικονομικών οργανώσεων. 
Αριθ. C 140/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 5. 84 
3. ΕΙΔΙΚΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ 
3.1. Άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) 
3.1.1. Με βάση τις προηγούμενες παρατηρήσεις (βλέπε 
σημείο 2.5) πρέπει να τροποποιηθεί το προτελευταίο εδά­
φιο της πρότασης, στο στοιχείο α) του άρθρου 2 παρά­
γραφος 3, με τη διαγραφή κυρίως των τεσσάρων λέξεων 
«στο μέτρο του δυνατού». Ενόψει εξάλλου της διεύρυν­
σης των παρεμβάσεων της Επιτροπής μέσω των κοινοτι­
κών προγραμμάτων, θα πρέπει να προβλεφθούν διαβου­
λεύσεις με τους αντιπροσώπους των αρχών αυτών σε 
ευρωπαϊκό επίπεδο. 
3.2. Ψαλίδες (άρθρο 4) 
3.2.1. Η ΟΚΕ, παρά τις επιφυλάξεις που αναφέρονται 
κατωτέρω, διάκειται ευνοϊκά ως προς τις σημαντικότερες 
καινοτομίες που προτείνει η Επιτροπή. 
3.2.2. Τα τμήματα «εντός και εκτός ποσοστώσεων» 
έχουν διαγραφεί και αντικατασταθεί από ένα σύστημα 
ενδεικτικών ψαλίδων στα όρια των επιδοτήσεων που 
δικαιούται να λάβει κάθε κράτος μέλος. 
3.2.3. Η απόκλιση έναντι της κεντρικής τιμής είναι περί­
που 17 ο/ο και, επομένως, αρκετά μεγάλη για να επιτρέπο­
νται περιθώρια ελιγμών ή, καλύτερα, ελαστικότερη δια­
χείριση. 
3.2.4. Ωστόσο, είναι απαραίτητο να γίνουν ορισμένες 
παρατηρήσεις: 
1. Αξίζει να οριστεί με απόλυτη σαφήνεια ότι το νέο 
σύστημα ψαλίδων πρέπει να εξακολουθήσει να επι­
τρέπει στο Ταμείο να συγκεντρώνει τις παρεμβάσεις 
του στις λιγότερο ευνοημένες περιοχές και ότι οι 
παρεμβάσεις υπέρ των περιοχών που παρουσιάζουν 
βιομηχανικό μαρασμό δεν μπορούν σε καμία περί­
πτωση να θέσουν υπό αμφισβήτηση το στόχο της 
εδαφικής επανεξισορρόπησης. Επιπλέον, η αρχή που 
έχει επανειλημμένως τονιστεί από την ΟΚΕ, όσον 
αφορά τη γεωγραφική και χρηματοδοτική συγκέ­
ντρωση καθώς και την αύξηση των ποσοστών παρέμ­
βασης, πρέπει να εφαρμοστεί πραγματικά, για να 
γίνει δυνατό να έχει πραγματική επίδραση στα διαρ­
θρωτικά προγράμματα. 
2. Το προτεινόμενο σύστημα αναγκάζει αντικειμενικά 
τα κράτη μέλη να οργανώσουν ορθολογικά τις ενέρ­
γειες τους και δημιουργεί μια υγιή αρχή, που μπορεί 
να αποκληθεί «αρχή ανταγωνισμού για την άριστη 
χρήση των διαθέσιμων πόρων». Απομένει ωστόσο η 
ανάγκη να εξασφαλιστεί από την Επιτροπή η όσο το 
δυνατό μεγαλύτερη ενίσχυση των μειονεκτικών περι­
οχών για την τεχνική μέθοδο παρουσίασης των σχε­
δίων. 
3. Με βάση την τάση των κοινοτικών προγραμμάτων 
να αποτελέσουν, σε δεύτερη φάση, σημαντικά όργανα προγραμματισμού, και να ληφθεί υπόψη ότι 
το Ταμείο προβλέπει διεύρυνση της δραστηριότητας 
του και στις περιοχές που δεν ενισχύονται κατά 
παράδοση, είναι εξαιρετικά σημαντικό να καθορι­
στούν σαφείς προτεραιότητες όσον αφορά τον προο­
ρισμό των πόρων, που να μη θίγουν τις λιγότερο 
ευνοημένες περιοχές, και να γίνει προσαρμογή των 
πόρων στα πλαίσια των νέων αρμοδιοτήτων που πρέ­
πει να αναλάβει το Ταμείο στις περιοχές όπου σημει­
ώνεται βιομηχανικός μαρασμός. 
3.3. Η χρηματοδότηση των προγραμμάτων 
3.3.1. Η έννοια της σύμβασης προγράμματος, που προέ­
βλεπε ο παλιός κανονισμός και που αποτελούσε μέσο για 
τον καλύτερο προσδιορισμό της διαδικαστικής συμφωνι-
ίας που έχει επέλθει μεταξύ της Επιτροπής και του ή των 
κρατών μελών, επαναλαμβάνεται στο νέο κανονισμό. Η 
ΟΚΕ δεν μπορεί παρά να επιδοκιμάσει τη θέση αυτή (με 
τους όρους υπό τους οποίους καθορίζεται στο άρθρο 14), 
η οποία εξάλλου έχει ήδη υποστηριχθεί στη γνωμοδότηση 
της ΟΚΕ του έγγρ. CES 389/82, στο σημείο 3, όπου, 
μεταξύ άλλων, προτείνονται τα εξής: 
«Ο συμβατικός χαρακτήρας των προγραμμάτων είναι ένα 
σημαντικό νέο στοιχείο. Θα δώσει τη δυνατότητα στην 
Κοινότητα να επηρεάζει πιο αποτελεσματικά τον τρόπο 
με τον οποίο θα χρησιμοποιούνται οι οικονομικές ενισχύ­
σεις του Ταμείου και να ποικίλλει το ποσοστό της συμμε­
τοχής. Πρέπει η Επιτροπή να αναλάβει, από κοινού με τα 
κράτη μέλη κι άλλους κρατικούς φορείς, τη διεξαγωγή 
μελετών οι οποίες θα επιτρέψουν την κατάρτιση φακέλου 
σχεδίων που θα μπορούσαν να τύχουν χρηματοδοτήσεως 
από το Ταμείο.» 
Η ΟΚΕ επιβεβαιώνει την πρόταση αυτή και συνιστά να 
χρησιμοποιούνται περισσότερο οι μελέτες ως αναγκαίο 
μέσο για την κατάρτιση των προγραμμάτων. Η ανάγκη 
αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι το κεφάλαιο «Μελέ­
τες», όπως διαπιστώνεται από την τελευταία έκθεση σχε­
τικά με τη δραστηριότητα του Περιφερειακού Ταμείου 
[έγγρ. COM(83) 566 τελικό], έχει ελάχιστα χρησιμοποιη­
θεί μέχρι σήμερα και ότι οι ενισχύσεις που έχουν χορηγη­
θεί για το σκοπό αυτό είναι ασήμαντες. 
3.3.2. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τη θέση αυτή, η οποία αφορά 
τη διάρθρωση των προγραμμάτων, που προβλέπεται να 
είναι δύο τύπων: 
α) κοινοτικά προγράμματα" 
β) εθνικά προγράμματα κοινοτικού ενδιαφέροντος. 
3.3.3. Τα κοινοτικά προγράμματα 
Με τα κοινοτικά προγράμματα, που έχουν προτεραιό­
τητα σε σχέση με τα άλλα προγράμματα, θα πρέπει να 
επιτευχθεί μια πραγματική περιφερειακή πολιτική που θα 
προσανατολίζεται σαφώς προς την πραγματοποίηση των 
στόχων των κοινοτικών πολιτικών. Ωστόσο, θα ήταν επι­
θυμητό να προσδιορισθεί σε μεταγενέστερο στάδιο, με 
28. 5. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 140/21 
βάση τα διδάγματα της εμπειρίας, το ποσοστό χρηματο­
δότησης και το τμήμα των συνολικών πόρων του Ταμείου 
που θα διατεθεί γι' αυτά, ώστε να εξασφαλιστεί δίκαιη 
ισορροπία μεταξύ των δύο τύπων προγραμμάτων. 
3.3.3.1. Άρθρο 7 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι πρέπει να διευκρινιστεί σαφέστερα ο 
ορισμός του κοινοτικού προγράμματος που περιέχεται 
στο άρθρο 7 της πρότασης κανονισμού. Τα κοινοτικά 
προγράμματα πρέπει να έχουν ως στόχο: 
— να προωθηθούν οι προϋποθέσεις εδαφικής ανάπτυξης 
που επιτρέπουν μεγαλύτερη αφομοίωση των κοινοτι­
κών πολιτικών, 
— να εξαλειφθούν οι δυσκολίες που έχουν προξενηθεί, 
στα πλαίσια των κοινωνικοοικονομικών περιφερεια­
κών καταστάσεων, από τις κοινοτικές πολιτικές. 
3.3.3.2. Άρθρο 8 
Στη δεύτερη πρόταση της παραγράφου 1 της πρότασης 
κανονισμού της Επιτροπής, πρέπει να προβλεφθεί, εκτός 
από τη γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου, και η γνωμοδό­
τηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, όσον 
αφορά την κατάρτιση των προγραμμάτων-πλαίσιο. Επί­
σης, όσον αφορά το κείμενο του άρθρου 8, η ΟΚΕ εκφρά 
ζει την ικανοποίηση της για την καθιέρωση της αρχής της 
ενισχυμένης πλειοψηφίας του Συμβουλίου και για τη 
μεταβίβαση της ευθύνης υπέρ της Επιτροπής, μέσω των 
άρθρων 14 και 39 σχετικά με τη λεπτομερή επεξεργασία 
των μεμονωμένων προγραμμάτων. 
3.3.3.3. Άρθρο 10 παράγραφος 2 
Η ΟΚΕ προτείνει εξάλλου να αυξηθεί από τρεις σε έξι 
μήνες ο χρόνος που απαιτείται για την κατάρτιση ενός 
προγράμματος περιφερειακής ανάπτυξης, στην περί­
πτωση κατά την οποία η περιοχή που έχει επιλεγεί από 
ένα κοινοτικό πρόγραμμα δεν αποτελεί αντικείμενο προ­
γράμματος περιφερειακής ανάπτυξης. 
3.3.4. Τα εθνικά προγράμματα κοινοτικού ενδιαφέρο­
ντος αποτελούν μια καινοτομία που πρέπει να υποστηρι­
χθεί, διότι επιτρέπει στα κράτη μέλη να προτείνουν 
συντονισμένες παρεμβάσεις που να είναι συναφείς με 
τους ιδιαίτερους στόχους τους και διότι στην πραγματι­
κότητα τα προγράμματα αυτά μετατρέπουν σε συγκεκρι­
μένες δεσμεύσεις τις υποδείξεις που περιέχουν τα προ­
γράμματα περιφερειακής ανάπτυξης. 
3.3.4.1. Άρθρο 12 παράγραφος 1 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι πρέπει να επαναβεβαιωθεί ότι είναι 
αναγκαίο να συμμετέχουν οι αντιπροσωπευτικές κοινω-
νικοεπαγγελματικές οργανώσεις στην επεξεργασία και 
αυτών των προγραμμάτων και ζητά να διατυπωθεί με 
μεγαλύτερη σαφήνεια η παράγραφος 1 του άρθρου 12 της 
πρότασης της Επιτροπής. 3.3.5. Παρατηρήσεις σχετικά με τους δύο τύπους 
προγραμμάτων 
3.3.5.1. Η ΟΚΕ πιστεύει επιπλέον ότι η δράση μέσω των 
προγραμμάτων, για να είναι αποτελεσματική και να 
ανταποκρίνεται περισσότερο στις απαιτήσεις των μειονε­
κτικών περιοχών, πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα να 
αναπτυχθεί επιτόπου (δηλαδή στις ενδιαφερόμενες περιο­
χές) η απαραίτητη διοικητική ικανότητα, τόσο όσον 
αφορά τον τομέα της επεξεργασίας όσο και τον τομέα 
της χρηματοδότησης των προγραμμάτων, δεδομένου ότι 
το στοιχείο αυτό είναι απαραίτητο για κάθε αναπτυξιακό 
σχέδιο τόσο κατά τη φάση της επεξεργασίας των προτά­
σεων όσο και κατά τη φάση της εφαρμογής τους. 
3.3.5.2. Πράγματι, πολύ συχνά, αξιόλογες και σημαντικές 
κοινοτικές παρεμβάσεις σταμάτησαν στα όρια των περιο­
χών που επρόκειτο να ωφελήσουν, επειδή ακριβώς οι 
περιοχές αυτές, πέρα από τις περιορισμένες χρηματοδοτι­
κές τους δυνατότητες, υφίστανται σοβαρές ελλείψεις 
στον τομέα της οργάνωσης και του σχεδιασμού. 
3.3.5.3. Για το λόγο αυτό, η ΟΚΕ πιστεύει ότι έχει 
βασική σημασία να προσπαθήσει η Επιτροπή, αφού θέτει 
ως σκοπό να υλοποιήσει την αναμόρφωση του Ταμείου, 
να καθορίσει οριστικά όλα τα οργανωτικά και χρηματο­
δοτικά μέσα που θα μπορέσουν να εξασφαλίσουν άμεση 
και αποτελεσματική εφαρμογή των ενεργειών που έχουν 
προβλεφθεί. 
3.3.5.4. Άρθρο 15 παράγραφος 1 
Για το λόγο αυτό, η ΟΚΕ εκδηλώνει την ικανοποίηση της 
για την πρόταση της Επιτροπής στην οποία υπογραμμίζε­
ται η ανάγκη αυτή. 
3.4. Περιφερειακοί αναπτυξιακοί οργανισμοί 
3.4.1. Η ΟΚΕ αναφερόμενη στην παρατήρηση της που 
διατυπώθηκε στο σημείο 3.2.4 υπό 2, κρίνει απαραίτητο 
να προωθηθεί, όπου χρειάζεται, με κατάλληλες ενισχύ­
σεις η δημιουργία αναπτυξιακών οργανισμών που προο­
ρίζονται ειδικά για την κατάρτιση των προγραμμάτων 
ενδογενούς ανάπτυξης, σε στενή συνεργασία με τις τοπι­
κές, περιφερειακές, κεντρικές και κοινοτικές αρχές. 
3.4.2. Οι περιφερειακοί αυτοί αναπτυξιακοί οργανισμοί 
θα ήταν προτιμότερο να δημιουργούνται από τις αντιπρο­
σωπευτικές κοινωνικοοικονομικές οργανώσεις και τα 
τεχνικά ή χρηματοδοτικά όργανα που αναπτύσσουν τις 
δραστηριότητες τους στις εν λόγω περιοχές —σε συνάρ­
τηση με τα χαρακτηριστικά και τις ανάγκες των εν λόγω 
περιοχών. Ο ρόλος των οργανισμών αυτών, που μπορεί 
να είναι θεσμικός ή/και συμβουλευτικός, ανάλογα με τις 
χώρες, με την προϋπόθεση ότι θα βρίσκονται σε άμεση 
επαφή με τις επιχειρήσεις, θα μπορούσε να συνίσταται 
στο να ευνοηθεί περισσότερο η εφαρμογή και η εκτέλεση 
των αναπτυξιακών προγραμμάτων. 
3.4.3. Οι οργανισμοί αυτοί θα πρέπει να μπορούν να επι­
δοτούνται για τη σύσταση και την έναρξη λειτουργίας 
τους και θα πρέπει να αναγνωρίζονται τόσο από τις εθνι­
κές όσο και από τις κοινοτικές αρχές. 
Αριθ. C 140/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 5. 84 
3.5. Κριτήρια επιλογής των προγραμμάτων 
3.5.1. Η χρηματοδότηση διαμέσου προγραμμάτων, και 
κυρίως όσον αφορά τα κοινοτικά, προκειμένου να μην 
εξαρτάται αποκλειστικά από τη διακριτική εξουσία των 
αρμόδιων αρχών, πρέπει να μπορεί να γίνεται με βάση 
σαφώς καθορισμένα κριτήρια, τα οποία θα πρέπει να 
καθορίζει επακριβώς η Επιτροπή κατά την υποβολή της 
νέας πρότασης. — παροχή πραγματικών, χρηματοπιστωτικών (leasing, 
factoring), ασφαλιστικών, λογιστικών υπηρεσιών 
στις επιχειρήσεις, 
— δημιουργία των βασικών υπηρεσιών που είναι απα­
ραίτητες για την επέκταση της ανάπτυξης της παρα­
γωγής και για την κοινωνικοοικονομική ανάπτυξη. 
3.5.2. Στη συνέχεια, το Τμήμα πιστεύει ότι μπορεί να 
προτείνει ορισμένα πρωτεύοντα κριτήρια, χωρίς να υπει­
σέλθει στην ουσία των διαδικασιών ή των μεθόδων που 
θα εφαρμοσθούν. 
Γενικά κριτήρια (που αφορούν τους διάφορους τύπους 
προγραμμάτων) 
— περιοχές ιδιαίτερα μειονεκτικές από κοινωνικοοικο­
νομική άποψη, 
— προΰπαρξη εθνικών νόμων για την παροχή κινήτρων, 
— σημαντικές προοπτικές ανάπτυξης που εξαρτώνται 
από την τοπική πραγματικότητα, 
— σημαντικές προοπτικές για τη δημιουργία θέσεων 
απασχόλησης. 
Ειδικά κριτήρια για τις διαρθρωτικές παρεμβάσεις 
— παραγωγικοί τομείς προηγμένης τεχνολογίας, 
— ενεργειακός τομέας για την ανάπτυξη ιδίως των ανα­
νεώσιμων πηγών ενέργειας, 
— παραγωγικοί τομείς με σημαντικές εμπορικές προο­
πτικές, 
— προγράμματα αναδιάρθρωσης ή μετατροπής σε 
συνάρτηση με τις νέες απαιτήσεις της αγοράς και τις 
τεχνολογικές μεταβολές. 3.6. Το ενδογενές αναπτυξιακό δυναμικό (άρθρα 16 και 
17) 
3.6.1. Όσον αφορά τις παραπάνω προτάσεις, η Ο Κ. Ε 
εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής να περιληφθεί στο 
«πλαίσιο των προγραμμάτων» αυτό το καθεστώς ενισχύ­
σεων, σκοπός του οποίου είναι αναμφισβήτητα να κατα­
στούν αποτελεσματικότερες οι προβλεπόμενες ενέργειες, 
με την προϋπόθεση ότι ο όρος «προγράμματα» δεν θα 
αφορά μόνο τα κοινοτικά ή/και εθνικά προγράμματα 
αλλά και τις μορφές συντονισμού δύο ή περισσότερων 
δράσεων που προβλέπει το άρθρο 16 παράγραφος 1. 
Η ΟΚΕ ωστόσο διατυπώνει τις ακόλουθες παρατηρήσεις: 
— τα μέτρα υπέρ των μικρομεσαίων πειχειρήσεων, 
οποιαδήποτε είναι η νομική μορφή τους, πρέπει να 
καλύπτουν όλες τις μορφές επιχειρήσεων του τύπου 
αυτού, και συγκεκριμένα: τις βιομηχανικές, εμπορι­
κές, βιοτεχνικές, τουριστικές επιχειρήσεις και τις επι­
χειρήσεις παροχής υπηρεσιών, σύμφωνα με το 
πνεύμα των συμπερασμάτων που αντλήθηκαν στο 
Στρασβούργο κατά τη διάσκεψη για τη λήξη του 
έτους 1983, που είχε αφιερωθεί στις μικρομεσαίες 
επιχειρήσεις, 
— στα πλαίσια του άρθρου 16 παράγραφος 1 στοιχείο 
η), θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να ενθαρ­
ρύνεται, εκτός από τα κεφάλαια που επενδύονται σε 
επισφαλείς επιχειρήσεις, και η από κοινού ανάληψη 
επιχειρηματικών δραστηριοτήτων μεταξύ των μικρο­
μεσαίων επιχειρήσεων. 
Ειδικά κριτήρια για τις παρεμβάσεις σε έργα υποδομής 
— ολοκλήρωση έργων υποδομής ουσιαστικής σημα­
σίας, 
— πραγματοποίηση αυστηρά λειτουργικών έργων με 
στόχο την ανάπτυξη της παραγωγής, 
— έργα για την αποσυμφόρηση των περιοχών της πρω­
τεύουσας. 3.6.2. Κατά την αξιολόγηση του ενδογενούς δυναμικού 
που υπάρχει σε μία συγκεκριμένη περιοχή, η ΟΚΕ προτεί­
νει να λαμβάνονται οπωσδήποτε υπόψη ως βασικά στοι­
χεία στα σχέδια ο «ανθρώπινος παράγοντας», η χρησιμο­
ποίηση των φυσικών πόρων και η ιστορικοπολιτιστική 
παράδοση. Σε συνάρτηση με τα στοιχεία αυτά, πρέπει να 
καταρτίζονται προγράμματα που να προσαρμόζονται 
κατάλληλα στις ενδιαφερόμενες περιοχές, τα οποία θα 
συνοδεύουν τις ενέργειες αυτές με κατάλληλες ενισχύσεις 
του ΕΤΠΑ για την απαραίτητη επαγγελματική κατάρ­
τιση. 
Ειδικά κριτήρια για τις υπηρεσίες 
— ίδρυση, ενδεχομένως, αναπτυξιακών οργανισμών, Θεωρείται απόλυτα αναγκαίο να υπάρχουν στενότερες 
σχέσεις μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και των 
παραπάνω οργανισμών κατά τη μελέτη των ενεργειών 
για την ενδογενή ανάπτυξη. 
28. 5. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 140/23 
3.6.3. Η ΟΚΕ δέχεται επίσης με ικανοποίηση την πρό­
ταση να αυξηθεί η συμβολή του Ταμείου έως το 65 °/ο της 
δημόσιας συμμετοχής και το ανώτατο όριο που προβλέ­
πεται για τις μελέτες να ανέλθει σε 70 000 ECU. Επι­
πλέον, εύχεται να συγκεκριμενοποιήσει πραγματικά η 
Επιτροπή, κατά την επιλογή των δράσεων που θα χρημα­
τοδοτηθούν, το στόχο σύμφωνα με τον οποίο το 15 °/ο 
των συνολικών πόρων θα διατίθεται για την αξιοποίηση 
της ενδογενούς ανάπτυξης, και να αναλάβουν τα κράτη 
μέλη να χρησιμοποιούν όσο το δυνατό περισσότερο τις 
δυνατότητες που τους προσφέρονται (άρθρο 16). 
3.7. Χρηματοδότηση των επενδυτικών προγραμμάτων 
(άρθρο 18) 
3.7.1. Με βάση την προϋπόθεση ότι είναι αναγκαίο, 
όπως έχει ήδη αναφερθεί, να νοούνται οι μικρομεσαίες 
επιχειρήσεις υπό την ευρύτερη τους έννοια, η ΟΚΕ είναι 
υποχρεωμένη να παρατηρήσει ότι πρέπει να ρυθμιστεί με 
καλύτερο τρόπο η κατανομή των επενδύσεων μεταξύ 
έργων υποδομής και παραγωγικών δραστηριοτήτων, με 
παροχή μεγαλύτερης εύνοιας στις μικρομεσαίες επιχειρή­
σεις. 
3.7.2. Επομένως, η ΟΚΕ δεν μπορεί να αποδεχτεί ότι το 
ποσοστό χρηματοδότησης που προβλέπεται για τα σχέ­
δια που αφορούν τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις θα είναι 
κατώτερο σε σχέση με το ποσοστό που προβλέπεται για 
τα προγράμματα, και ζητά να προσαρμοστεί το πρώτο 
ποσοστό στο επίπεδο του δεύτερου. Αυτό είναι ακόμα 
περισσότερο αναγκαίο για τη δραστηριότητα ενθάρρυν­
σης που πρέπει να αναληφθεί προκειμένου να αυξηθούν 
οι επενδύσεις στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. 
3.7.3. Η ΟΚΕ προτείνει να ενθαρρυνθούν οι πρωτοβου­
λίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που είναι ισχυρές 
από οικονομική άποψη και έχουν σοβαρές εμπορικές 
προοπτικές. 
3.7.4. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να ενθαρρυνθούν οι 
επενδύσεις σε νέους τομείς και νέες δραστηριότητες, ώστε 
να γίνει δυνατό να επανενταχθεί το εργατικό δυναμικό 
που έχει απολυθεί λόγω των αναδιοργανώσεων και ανα­
διαρθρώσεων που διενεργούνται στις βιομηχανίες και 
που κατ' ανάγκη θίγουν και το γεωργικό κόσμο. 
3.7.5. Τομείς όπως ο τομέας του τουρισμού, ο τριτογε­
νής τομέας και ο τομέας των υπηρεσιών, γενικά, παρου­
σιάζουν αξιόλογες δυνατότητες ανάπτυξης τόσο σε επί­
πεδο οικονομικό όσο και σε επίπεδο απασχόλησης και 
πρέπει, επομένως, να τονώνονται με κατάλληλες πολιτι­
κές που να μπορούν να ενθαρρύνουν τις επενδύσεις. 
Βρυξέλλες, 29 Μαρτίου 1984. 3.7.6. Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι οι επιδοτήσεις επιτοκίων 
(άρθρο 35) πρέπει να εξακολουθήσουν να ενθαρρύνονται, 
λόγω των σημαντικών πολλαπλασιαστικών επιπτώσεων 
που μπορούν να έχουν στις επενδύσεις, τουλάχιστον δε 
το 10 °/ο των πόρων πρέπει να αφιερωθεί στις επιδοτήσεις 
αυτές. 
3.8. Μελέτες (άρθρο 25) 
Η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι δεν έχει 
καθοριστεί το ποσοστό συμμετοχής του Ταμείου για τη 
χρηματοδότηση των μελετών. Σχετικά, θεωρείται ότι η 
εισφορά του Ταμείου δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να 
είναι μικρότερη από το 50 °/ο της δαπάνης που θα απαιτη­
θεί για τις μελέτες αυτές. Επιπλέον, η ΟΚΕ θέλει να ζητη­
θεί η γνώμη της για τον ορισμό των μελετών και να ενη­
μερωθεί σχετικά με τα αποτελέσματα που θα επιτευ­
χθούν. 
3.9. Ταχύτερες πληρωμές και προκαταβολές (άρθρα 29, 
30 και 31) 
Η ΟΚΕ επικροτεί τις προτάσεις που αναφέρονται σχε­
τικά με τις ταχύτερες πληρωμές και τις προκαταβολές, 
έχοντας επίγνωση του γεγονότος ότι θα πρέπει να διευ­
κρινιστεί και το θέμα της δυνατότητας επανεκτίμησης 
των ενισχύσεων που θα χορηγηθούν μελλοντικά, ιδίως 
όταν προβλέπεται να καταβάλλονται οι ενισχύσεις αυτές 
τουλάχιστον 12 μήνες μετά την έναρξη των πληρωμών εκ 
μέρους των κρατών μελών, σε μερικά από τα οποία η 
αύξηση των δαπανών που συνδέονται με έναν υψηλό 
ρυθμό πληθωρισμού μπορεί να μειώσει αισθητά την απο­
τελεσματικότητα της ενίσχυσης. 
3.10. Διατάξεις που αφορούν τους ελέγχους (άρθρο 32) 
Η ΟΚΕ δέχεται ευνοϊκά τις εν λόγω καινοτομίες, οι 
οποίες θα δώσουν στην κοινοτική εξουσία τη δυνατότητα 
να μειώνει, να καταργεί ή να ζητά την επιστροφή των ενι­
σχύσεων. 
3.11. Οι ολοκληρωμένες ενέργειες (άρθρο 34) 
Η ΟΚΕ, ενώ εγκρίνει τις ολοκληρωμένες ενέργειες και 
κάνει μνεία της μελέτης της, στην οποία ορίζεται σειρά 
περιπτώσεων που πρέπει να εφαρμοστούν κατά προτεραι­
ότητα, κρίνει ότι ο αριθμός των ενεργειών αυτών πρέπει 
να παραμείνει μικρός ώστε να μην περιοριστεί η αποτελε­
σματικότητα τους, με την προϋπόθεση δε ότι θα φροντί­
σει επίσης η Επιτροπή να επιλύσει το πρόβλημα που συνί­
σταται στην έλλειψη ικανοτήτων οργανωτικών και επε­
ξεργασίας σχεδίων, το οποίο θίγει τις πιο μειονεκτικές 
ακριβώς περιοχές και αποτελεί τον ανασταλτικότερο 
παράγοντα. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francis CEYRAC