[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 20.12.2007

COM(2007) 842 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ 2006 {SEC(2007) 1713}

Σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 4 της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, η Επιτροπή υποβάλλει την ετήσια έκθεση των εργασιών των επιτροπών για το 2006. Περιλαμβάνει γενικά σχόλια για την εξέλιξη του συστήματος επιτροπολογίας, μια οριζόντια επισκόπηση των δραστηριοτήτων των επιτροπών και ένα παράρτημα με λεπτομερείς στατιστικές για κάθε επιτροπή «επιτροπολογίας», με βάση τις διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής.[1] Το Παράρτημα περιλαμβάνει επίσης υπό μορφή κειμένου παρατηρήσεις σχετικά με τις αλλαγές του αριθμού των επιτροπών και έκτακτα γεγονότα που αφορούν συγκεκριμένα σχέδια μέτρων, όπως δυσμενείς γνώμες και παραπομπές στο Συμβούλιο.

1. Γενικα σχολια για την εξελιξη του συστηματοσ επιτροπολογιασ

1.1. Μεταρρύθμιση της διαδικασίας επιτροπολογίας

Η απόφαση 2006/512/EΚ του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου εκδόθηκε στις 17 Ιουλίου 2006.[2] Άρχισε να ισχύει στις 23 Ιουλίου 2006.

Η τροποποίηση της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου αποσκοπεί στην ικανοποίηση των μακροχρόνιων αιτημάτων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να βελτιωθούν τα δικαιώματά του να ελέγχει λεπτομερώς τις νομοθετικές πράξεις που έχουν εκδοθεί στο πλαίσιο της διαδικασίας της συναπόφασης. Η τροπολογία εισάγει την «κανονιστική διαδικασία με έλεγχο» (εφεξής: «ΚΔΕ»). Η νέα αυτή διαδικασία προβλέπεται στο νέο άρθρο 5Α και προστίθεται στην ήδη υπάρχουσα διαδικασία (συμβουλευτική, διαχειριστική, κανονιστική, διασφάλισης).

1.1.1. Πεδίο εφαρμογής της ΚΔΕ

Το πεδίο εφαρμογής της ΚΔΕ προσδιορίζεται στη νέα παράγραφο 2 που προστίθεται στο άρθρο 2. Πρέπει να πληρούνται δύο κριτήρια: η βασική νομική πράξη πρέπει να έχει εκδοθεί υπό τη διαδικασία συναπόφασης και να εκχωρεί αρμοδιότητες στην Επιτροπή για την έκδοση « μέτρων γενικής εμβέλειας με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιαστικών στοιχείων της βασικής πράξης, μεταξύ άλλων με (…) τη συμπλήρωσή τους μέσω της προσθήκης νέων μη ουσιαστικών στοιχείων» ( τα μέτρα αυτά εφαρμογής θα αναφέρονται εφεξής ως «οιονεί νομοθετικά μέτρα»).

Τα οιονεί νομοθετικά μέτρα που καλύπτονται από τον ορισμό που προαναφέρεται είναι μέτρα γενικής εμβέλειας (σε αντίθεση με ατομικά μέτρα που απευθύνονται σε φορείς/κράτη μέλη που έχουν προσδιορισθεί ειδικά) τα οποία:

- τροποποιούν επίσημα (άρθρο ή παράρτημα) βασικής πράξης συναπόφασης· για παράδειγμα, μέτρα γενικής εμβέλειας για την προσαρμογή τεχνικών παραρτημάτων βασικής πράξης συναπόφασης στην πρόοδο της επιστήμης μπορούν να χαρακτηριστούν ως «οιονεί νομοθετικά μέτρα»,

ή

- συμπληρώνουν τη βασική πράξη συναπόφασης με τη θέσπιση νέας δέσμης κανόνων (σε αντίθεση με την απλή εφαρμογή των κριτηρίων που παρατίθενται στη βασική πράξη)· για παράδειγμα, στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών, θα ήταν επίσης επιλέξιμα μέτρα που προσθέτουν λεπτομερή στοιχεία στις πληροφορίες που περιλαμβάνονται στα ενημερωτικά δελτία.

1.1.2. Διαδικασία

T α στάδια της ΚΔΕ προσδιορίζονται στο νέο άρθρο 5α. Το άρθρο αυτό προβλέπει για τα δύο νομοθετικά όργανα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, δικαίωμα ελέγχου όσον αφορά την ουσία των σχεδιαζόμενων εκτελεστικών μέτρων. Το δικαίωμα αυτό υπερβαίνει τα όρια του υπάρχοντος «δικαιώματος ελέγχου» («droit de regard» ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που προβλέπεται από το άρθρο 8, το οποίο περιορίζεται στον έλεγχο ότι η Επιτροπή δεν έχει υπερβεί τις εκτελεστικές αρμοδιότητες που τις έχουν εκχωρηθεί από τη βασική πράξη (και προβλέπει την έκδοση μη δεσμευτικού ψηφίσματος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο).

Όπως η ισχύουσα κανονιστική διαδικασία, η νέα ΚΔΕ προβλέπει διάκριση μεταξύ δύο καταστάσεων. Όταν η επιτροπή εκδίδει ευνοϊκή γνώμη, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση το σχέδιο μέτρων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο προς έλεγχο. Εάν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο δεν αντιταχθούν στο σχέδιο μέτρων, η Επιτροπή τα εκδίδει μετά την εκπνοή προθεσμίας τριών μηνών (άρθρο 5α παράγραφος 3 στοιχείο δ)). Εντός της προθεσμίας αυτής, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (αποφασίζοντας με την πλειοψηφία των μελών του) ή/και το Συμβούλιο (με ειδική πλειοψηφία) μπορούν να αντιταχθούν στην έκδοση του σχεδίου μέτρων επικαλούμενα διάφορους λόγους.

Η Επιτροπή μπορεί στη συνέχεια να υποβάλει τροποποιημένο σχέδιο μέτρων στην επιτροπή ή νομοθετική πρόταση βάσει της Συνθήκης (άρθρο 5α (3) (γ)).

- Εάν η επιτροπή εκδώσει αρνητική γνώμη ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση την οποία διαβιβάζει ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (άρθρο 5α παράγραφος 4 στοιχείο α). Συνεπώς, το Συμβούλιο έχει τον «πρώτο λόγο» εντός περιόδου δύο μηνών για τα σχεδιαζόμενα μέτρα. Το Συμβούλιο δύναται να αντιταχθεί στα προτεινόμενα μέτρα ή να διατυπώσει πρόταση θέσπισης των μέτρων με ειδική πλειοψηφία και, στην περίπτωση αυτή, τα υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εάν το Συμβούλιο δεν αποφανθεί εντός της προθεσμίας των δύο μηνών, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση τα μέτρα προς έλεγχο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

- Κατά το δεύτερο στάδιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει το δικαίωμα να αντιταχθεί στα προτεινόμενα μέτρα. Εάν δεν αντιταχθεί, τα μέτρα εκδίδονται από το Συμβούλιο (εάν το Συμβούλιο προτίθεται να τα εκδώσει) ή από την Επιτροπή (εφόσον το Συμβούλιο δεν έχει αποφανθεί εντός της προθεσμίας των δύο μηνών).

1.2. Η υλοποίηση της μεταρρύθμισης

1.2.1. Προσαρμογή

Η προσαρμογή των ισχυουσών βασικών πράξεων στις νέες διαδικασίες Επιτροπολογίας αποτελεί γνώριμη διαδικασία καθώς έχει ήδη εφαρμοστεί προηγούμενα για την απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου. Οι τέσσερις κανονισμοί προσαρμογής που εκδόθηκαν το 2003[3] τροποποίησαν μία προς μία όλες τις υπάρχουσες βασικές πράξεις, αλλά μόνο τις διαδικασίες τους σχετικά με τις επιτροπές χωρίς άλλες αλλαγές ως προς την ουσία. Η προσαρμογή συνίστατο στην εξάλειψη των παραλλαγών για κάθε διαδικασία (διαχειριστική, κανονιστική και διασφάλισης). Αυτό έχει ως συνέπεια να καταστούν εντελώς αυτόματες γεγονός που διευκόλυνε την έγκριση από το νομοθέτη.

Αντίθετα, τα κριτήρια που αναφέρονται ανωτέρω (βλ. σημείο 1.1.1) είναι υποχρεωτικά. Αυτό σημαίνει ότι όταν πληρούνται οι όροι, πρέπει να προβλέπεται η ΚΔΕ. Διαφορετικά η εκδοθείσα νομική πράξη λογίζεται παράνομη. Συνεπώς, κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με τα ίδια χαρακτηριστικά της προκειμένου να αποφασισθεί αν πληρούνται οι όροι για να εφαρμοστεί η νέα διαδικασία.

Σε κοινή δήλωση[4], το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφώνησαν σχετικά με κατάλογο βασικών πράξεων που θα πρέπει να προσαρμοστούν επειγόντως με την ΚΔΕ. Οι 26 προτάσεις που αντιστοιχούν στην εν λόγω προσαρμογή κατά προτεραιότητα εγκρίθηκαν από την Επιτροπή στις 22 Δεκεμβρίου 2006.

Όλες οι υπόλοιπες βασικές πράξεις που έχουν εκδοθεί με τη διαδικασία της συναπόφασης και οι οποίες δεν αναφέρονται στην κοινή δήλωση του Ιουλίου 2006 πρέπει επίσης να προσαρμοστούν. Η Επιτροπή δεσμεύθηκε να επανεξετάσει όλες τις ισχύουσες νομικές πράξεις και, όπου κριθεί σκόπιμο, να διατυπώσει σχετικές προτάσεις για την προσαρμογή τους πριν τα τέλη του 2007.

1.2.2. Αναθεώρηση της διμερούς συμφωνίας

Η διμερής συμφωνία (Επιτροπή/Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) του Οκτωβρίου 2000 σχετικά με τις διαδικασίες εφαρμογής της απόφασης «Επιτροπολογία» πρέπει να αναθεωρηθεί ώστε να προσαρμοστεί η δήλωση περί διαφάνειας/ενημερωμένο μητρώο, στη νέα κανονιστική διαδικασία με έλεγχο και, όπου αυτό είναι δυνατόν, να ευθυγραμμιστούν οι τρέχουσες ρυθμίσεις. Η συμφωνία αυτή έχει προβλεφθεί να αναθεωρηθεί πριν τα τέλη του 2007.

1.2.3. Επιτροπολογία και διαφάνεια: το μητρώο και το αποθετήριο εγγράφων Επιτροπολογίας

Η Επιτροπή, σε δήλωση σχετικά με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου (δήλωση περί διαφάνειας)[5], δεσμεύεται να βελτιώσει τη λειτουργικότητα του μητρώου Επιτροπολογίας ώστε να δώσει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τη δυνατότητα να παρακολουθεί καλύτερα τα διάφορα στάδια της διαδικασίας και τα χρονοδιαγράμματα της κάθε διαδικασίας Επιτροπολογίας καθώς και να μπορεί να κάνει διάκριση μεταξύ των διαφόρων τύπων εγγράφων που λαμβάνονται.

Για το λόγο αυτό και υπό μορφή συνοδευτικού μέτρου στην τροποποίηση της οδηγίας 1999/468/EΚ του Συμβουλίου, η Επιτροπή εργάζεται επί του παρόντος για την περαιτέρω βελτίωση του μητρώου ώστε να δοθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο ευρύ κοινό πρόσβαση χαρακτηριζόμενη από μεγαλύτερη διαφάνεια και συνοχή στα έγγραφα που περιλαμβάνονται στο αποθετήριο. Η εν λόγω αναβάθμιση προβλέπεται να λάβει χώρα στις αρχές του 2008.

1.3. Εξέλιξη της νομολογίας

Με αίτηση που υπεβλήθη στις 5 Μαρτίου 2004, η Επιτροπή ζήτησε από το Δικαστήριο να ακυρώσει το άρθρο 17 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2152/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 17ης Νοεμβρίου 2003 για την παρακολούθηση των δασών και των περιβαλλοντικών αλληλεπιδράσεων στην Κοινότητα (έμφαση στα δάση) στο βαθμό που συναρτά την έκδοση των εκτελεστικών μέτρων για το πρόγραμμα «έμφαση στα δάση» από την κανονιστική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού 1999/468/EΚ του Συμβουλίου (απόφαση Επιτροπολογία). Σύμφωνα με την Επιτροπή, τα μέτρα εφαρμογής δυνάμει του κανονισμού «έμφαση στα δάση» ήταν μέτρα διαχείρισης για πρόγραμμα δράσης. Για την εφαρμογή των κοινοτικών προγραμμάτων εφαρμόζεται κατά κανόνα μόνο η διαχειριστική διαδικασία ή, εάν κριθεί κατάλληλη, η συμβουλευτική διαδικασία.

Στην απόφαση της 23ης Φεβρουαρίου 2006 (υπόθεση C-122/04 – Επιτροπή κατά Συμβουλίου και Κοινοβουλίου), το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι κατά κανόνα, μολονότι τα κριτήρια του άρθρου 2 της απόφασης περί επιτροπών δεν είναι δεσμευτικά, όταν ο κοινοτικός νομοθέτης αποκλίνει από τα εν λόγω κριτήρια κατά την επιλογή διαδικασίας Επιτροπής οφείλει να αιτιολογήσει την επιλογή του. Ωστόσο, στην εν λόγω υπόθεση, το Δικαστήριο έκρινε ότι η επιλογή του κοινοτικού νομοθέτη συνάδει με τα κριτήρια του άρθρου 2 στοιχείο β) της απόφασης περί επιτροπών.

Tο Δικαστήριο αποφάνθηκε ειδικότερα ότι το Συμβούλιο ορθώς έκρινε ότι ορισμένα στοιχεία του προγράμματος «έμφαση στα δάση» θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ως ουσιαστικά και ότι δεν είχαν ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς στον κανονισμό «έμφαση στα δάση» ώστε να εκληφθούν ως μέτρα διαχείρισης που αφορούν την εκτέλεση προγραμμάτων. Για το λόγο αυτό η κανονιστική διαδικασία επιλέχθηκε σύμφωνα με την απόφαση περί επιτροπών.

Κατά συνέπεια, η προσφυγή της Επιτροπής απορρίφθηκε.

1.4. Διεύρυνση

Στις 25 Απριλίου 2005 υπεγράφη η συνθήκη προσχώρησης για τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία. Όπως ίσχυσε και για τα δέκα νέα κράτη μέλη κατά την περίοδο πριν από την προσχώρηση το Μάιο του 2004, παραχωρήθηκε στη Βουλγαρία και στη Ρουμανία το καθεστώς του ενεργού παρατηρητή από τις 26 Απριλίου 2005 και μπόρεσαν έτσι να συμμετάσχουν σε συνεδριάσεις των επιτροπών ως ενεργοί παρατηρητές μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2007 που οι δύο χώρες προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Για τις υπόλοιπες υποψήφιες χώρες, την Τουρκία και την Κροατία, και από το Δεκέμβριο του 2005 και για την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, η συμμετοχή εξακολουθεί να βασίζεται στην «ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο - συμμετοχή των υποψηφίων χωρών στα προγράμματα, στους οργανισμούς και στις επιτροπές της Κοινότητας»[6]

2. ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

2.1 Αριθμός επιτροπών

Είναι σημαντικό να γίνει διαχωρισμός μεταξύ, αφενός των επιτροπών «επιτροπολογίας» και αφ' ετέρου άλλων φορέων και ειδικότερα «ομάδων εμπειρογνωμόνων» που δημιουργούνται από την ίδια την Επιτροπή. Οι εν λόγω ομάδες ασχολούνται με την χάραξη και υλοποίηση πολιτικών, ενώ οι επιτροπές «επιτροπολογίας» παρεμβαίνουν στο πλαίσιο της εφαρμογής νομοθετικών πράξεων. Η παρούσα έκθεση επικεντρώνεται αποκλειστικά στις επιτροπές «επιτροπολογίας» Ο αριθμός των επιτροπών «επιτροπολογίας» υπολογίστηκε ανά τομέα δραστηριότητας (Πίνακας Ι) και ενημερώθηκε ώστε να αντανακλά την κατάσταση ως είχε στις 31.12.2006. Τα στοιχεία του προηγουμένου έτους (κατάσταση στις 31.12.2005) παρέχονται για σκοπούς σύγκρισης.

ΠΙΝΑΚΑΣ I – Συνολικοσ αριθμοσ επιτροπων

Τομέας πολιτικής | 2005 | 2006 |

Eπιχειρήσεις και βιομηχανία (ENTR) | 32 | 33 |

Απασχόληση, Κοινωνικές Υποθέσεις και Ίσες Ευκαιρίες (EMPL) | 6 | 8 |

Γεωργία και Αγροτική Ανάπτυξη (AGRI) | 31 | 30 |

Μεταφορές και Ενέργεια (TREN) | 38 | 36 |

Περιβάλλον (ENV) | 32 | 35 |

Έρευνα (RTD) | 3 | 3 |

Κοινωνία της πληροφορίας και μέσα ενημέρωσης (INFSO) | 10 | 12 |

Αλιεία και Θαλάσσιες Υποθέσεις (FISH) | 3 | 4 |

Εσωτερική Αγορά (MARKT) | 10 | 13 |

Περιφερειακή πολιτική (REGIO) | 2 | 3 |

Φορολογία και τελωνειακή ένωση (TAXUD) | 10 | 10 |

Εκπαίδευση και πολιτισμός (EAC) | 7 | 12 |

Υγεία και προστασία των καταναλωτών (SANCO) | 15 | 16 |

Δικαιοσύνη, Ελευθερία και Ασφάλεια (JLS) | 13 | 15 |

Εξωτερικές σχέσεις (RELEX) | 3 | 4 |

Εμπόριο (TRADE) | 12 | 12 |

Διεύρυνση (ELARG) | 3 | 4 |

EuropeAid (AIDCO) | 8 | 15 |

Ανθρωπιστική βοήθεια (ECHO) | 1 | 1 |

Στατιστική (ESTAT) | 8 | 8 |

Προϋπολογισμός (BUDG) | 2 | 2 |

Υπηρεσία καταπολέμηση της απάτης (OLAF) | 1 | 1 |

ΣΥΝΟΛΟ | 250 | 277 |

2.2 Αριθμός γνωμών και εκτελεστικών μέτρων

Όπως και σε προηγούμενες εκθέσεις, η παρούσα έκθεση παρέχει γενικά στοιχεία σχετικά με τις επίσημες γνώμες που εκδίδονται από τις επιτροπές[7] και τα επακόλουθα μέτρα εφαρμογής (=νομικές πράξεις, διοικητικές και χρηματοδοτικές αποφάσεις) που υιοθετήθηκαν από την Επιτροπή. Με τα στοιχεία αυτά περιγράφονται τα συγκεκριμένα αποτελέσματα που «παρήγαγαν» οι επιτροπές (Πίνακας IV ). Ο συνολικός αριθμός των γνωμών που εκδόθηκαν από τις επιτροπές το 2006 ήταν 2.933 (έναντι 2.582 το 2005)· ο αριθμός των μέτρων εφαρμογής που εγκρίθηκαν από την Επιτροπή ανήλθε σε 2.862 (έναντι 2.654 το 2005).

ΠΙΝΑΚΑΣ IV – Αριθμοσ γνωμων και μετρων εφαρμογησ (2006)

Γνώμες | Εκτελεστικά μέτρα | Γνώμες | Εκτελεστικά μέτρα |

ENTR | 74 | 10 | EAC | 61 | 61 |

EMPL | 18 | 1 | SANCO | 340 | 328 |

AGRI | 1 576 | 1 576 | JLS | 56 | 38 |

TREN | 61 | 44 | RELEX | 2 | 4 |

ENV | 55 | 42 | TRADE | 6 | 5 |

RTD | 212 | 212 | ELARG | 74 | 75 |

INFSO | 74 | 74 | AIDCO | 297 | 297 |

FISH | 19 | 19 | ECHO | 45 | 45 |

MARKT | 10 | 8 | ESTAT | 19 | 13 |

REGIO | 9 | 2 | BUDG | 1 | 1 |

TAXUD | 50 | 42 | OLAF | 2 | 4 |

Ο μεγάλος αριθμός των εκτελεστικών μέτρων που εγκρίθηκαν σε ορισμένους τομείς πολιτικής – Γεωργία (1.576), Υγεία και Προστασία των Καταναλωτών (328), EuropeAid (297), Έρευνα (212) και Κοινωνία των πληροφοριών (73) – αντικατοπτρίζει και πάλι το μεγάλο όγκο των εργασιών που ανατέθηκαν στην Επιτροπή στους εν λόγω τομείς μέσω των διαδικασιών επιτροπολογίας.[8] Σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος παρατηρείται σημαντική αύξηση στον τομέα της EuropeAid (124 εκτελεστικά μέτρα το 2005), ενώ σημειώνεται μείωση στους τομείς επιχειρήσεις και βιομηχανία (10 εκτελεστικά μέτρα το 2006 έναντι 55 το 2005) και Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης (7 εκτελεστικά μέτρα το 2006 έναντι 47 το 2005).

[1] Tο Παράρτημα παρουσιάζεται υπό μορφή χωριστού εγγράφου εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής.

[2] ΕΕ L 200 της 22.7.2006, σ. 11. Ενοποιημένο κείμενο της απόφασης Επιτροπολογία δημοσιεύεται στην ΕΕ C 255 της 21.10.2006, σ.4.

[3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 806/2003 του Συμβουλίου της 14ης Απριλίου 2003, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 807/2003 του Συμβουλίου της 14ης Απριλίου 2003, κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1105/2003 του Συμβουλίου της 26ης Μαΐου 2003 και κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1882/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003.

[4] ΕΕ C 255 της 21.10.2006, σ. 1.

[5] ΕΕ C 171 της 22.7.2006, σ. 21.

[6] COM(1999)710 τελικό, εκδόθηκε στις 20.12.1999. Βλέπε ακόμη την «Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - προετοιμάζοντας τη συμμετοχή των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων σε κοινοτικά προγράμματα και οργανισμούς» (COM (2003) 748 τελικό, εγκρίθηκε στις 3.12.2003).

[7] Συμπεριλαμβανομένων των ευνοϊκών και των δυσμενών γνωμών, που εκδίδονται μετά από επίσημη ψηφοφορία των διαδικασιών της κανονιστικής και της διαχειριστικής επιτροπής. Στα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται οι περιπτώσεις «μη διατύπωσης γνώμης» (ή «απουσίας γνώμης»), δηλαδή στις περιπτώσεις κατά τις οποίες διενεργήθηκε μεν επίσημη ψηφοφορία αλλά δεν επιτεύχθηκε η απαιτούμενη (ειδική) πλειοψηφία.

[8] Πρέπει να σημειωθεί ότι ο απόλυτος αριθμός των πράξεων που εκδόθηκαν αυτός καθεαυτόν δεν υποδηλώνει την πολιτική, οικονομική ή δημοσιονομική σημασία των αποφάσεων που ελήφθησαν.