ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
C0MC90) 348 τελικδ - SYN 291 
Βρυξέλλες,31 Αυγούστου 1990 
Πρόταση 
ΤΡΙΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών 
διατάξεων που αφοροόν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής, και 
για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/Ε0Κ και 88/357/Ε0Κ 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή) 

- 1 -
Αιτιολογική έκθεση 
Ε1ΣΑΓΡ.ΓΗ-ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
Α) Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των ασφαλίσεων αποτελεί 
ατο εξής, δεδομένης της αυξανόμενης σημασίας του εν λόγω τομέα που 
βρίσκεται σε έντονη ανάπτυξη, έναν από τους στόχους προτεραιότητας της 
Επιτροπής καθώς και των εργασιών που έχουν ήδη αναληφθεί σε άλλους 
τομείς με σκοπό τη δημιουργία της ενιαίας χρηματοοικονομικής αγοράς. 
Στον τομέα της πρωτασφάλισης, εκτός της ασφάλειας ζωής, η δεύτερη 
οδηγία 88/357/ΕΟΚ έχει ήδη συμβάλλει τα μέγιστα στην υλοποίηση της 
εσωτερικής αγοράς. Πράγματι, η οδηγία αυτή τελειοποίησε τις 
λεπτομέρειες εφαρμογής που αποσκοπούν στο να διευκολύνουν την ελεύθερη 
παροχή υπηρεσιών στον τομέα της πρωτασφάλισης κατά ζημιών, 
καθιερώνοντας δύο διαφορετικά νομικά καθεστώτα. Το πρώτο, το οποίο 
αφορά τους μεγάλους κινδύνους, και το οποίο βασίστηκε στην προσέγγιση 
που ακολούθησε το Λευκό Βιβλίο και η οποία συνίσταται στην καθέρωση 
καθεστώτος ελέγχου στην χώρα καταγωγής, προβλέπει την εφαρμογή της 
νομοθεσίας του κράτους εγκατάστασης της ασφαλιστικής επιχείρησης που 
καλύπτει τον κίνδυνο. Το δεύτερο καθεστώς αφορά τους "μαζικούς 
κινδύνους" και βασίζεται στην εφαρμογή των κανονιστικών διατάξεων που 
ορίζουν την πραγματοποίηση ελέγχου στο κράτος όπου βρίσκεται ο 
καλυπτόμενος κίνδυνος (έλεγχος της χώρας υποδοχής). 
Όταν εγκρίθηκε η εν λόγω δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ, η Επιτροπή 
ανέλαβε επισήμως την υποχρέωση να υποβάλει, σε εύθετο χρόνο, τις 
προτάσεις οι οποίες θα επέτρεπαν την εφαρμογή της αρχής του ελέγχου 
της ασφαλιστικής δραστηριότητας από το κράτος μέλος καταγωγής για όλες 
τις δραστηριότητες πρωτασφάλισης, εκτός της ασφάλειας ζωής, και 
και την υπαγωγή της σε ένα ενιαίο νομικό καθεστώς. 
- 2 -
Για την υλοποίηση της τρίτης αυτής φάσης η οποία θα καταλήξει στην 
πλήρη ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, τηρήθηκε η προσέγγιση που 
προβλέπεται στο Λευκό Βιβλίο: 
α) συντονισμός των βασικών κανόνων εποπτείας και οικονομικού 
ελέγχου που αφορούν την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής· 
β) αμοιβαία αναγνώριση, βάσει της εναρμόνισης των κανόνων σε 
κοινοτικό επίπεδο, των αδειών για την ανάληψη δραστηριότητας 
που χορηγούνται σε ασφαλιστικές επιχειρήσεις και των συστημάτων 
ελέγχου που προβλέπουν τα διάφορα κράτη μέλη· 
Υ) χορήγηση μιας ενιαίας άδειας ασκήσεως δραστηριότητας που θα 
ισχύει σε ολόκληρη την Κοινότητα και έλεγχος όλων των 
δραστηριοτήτων μιας επιχείρησης από το κράτος μέλος καταγωγής 
(Home Country Control). 
Η προσέγγιση αυτή ακολουθήθηκε ήδη για την ολοκλήρωση της εσωτερικής 
αγοράς σε άλλους τομείς χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Το ίδιο ισχύει 
για τους ΟΣΕΚΑ (Οργανισμοί Συλλογικής Επένδυσης σε Κινητές Αξίες) 
(Οδηγία 85/611· ΕΕ L 375 της 31/12/1985), τις δραστηριότητες των 
Τραπεζών (δεύτερη οδηγία 89/646, ΕΕ L 386 της 30.12.1989) καθώς επίσης 
και τις επενδυτικές υπηρεσίες (ΕΕ C 43 22.2.1989), τομείς στους οποίους 
τα θέματα προστασίας των αποταμιευτών, των επενδυτών και των 
καταναλωτών εμφανίζονται στον ίδιο βαθμό όπως και στον τομέα των 
ασφαλίσεων. Κατά συνέπεια κρίνεται σκόπιμο να εφαρμοστεί για όλες τις 
επιχειρήσεις χρηματοοικονομικού χαρακτήρα ένα καθεστώς που βασίζεται 
στις ίδιες αρχές. 
Εφόσον επιτευχθεί ο στόχος αυτός, θα είναι δυνατή η ελεύθερη κυκλοφορία 
ασφαλιστικών προϊόντων στο εσωτερικό της κοινότητας και συνεπώς θα 
παρέχεται σε κάθε ασφαλιζόμενο η δυνατότητα να απευθυνθεί σε 
οποιαδήποτε κοινοτική ασφαλιστική επιχείρηση προκειμένου να επιτύχει 
την πλέον κατάλληλη για τις ανάγκες του κάλυψη, ενώ ταυτόχρονα θα του 
διασφαλίζεται κατάλληλη προστασία. 
- 3 -
Η καθιέρωση στον τομέα πρωτασφάλισης εκτός της ασφάλειας ζωής του εν 
λόγω καθεστώτος συνεπάγεται σημαντικές τροποποιήσεις των προς το παρόν 
ισχυόντων κανονιστικών διατάξεων στα πλαίσια της πρώτης και της 
δεύτερης οδηγίας. Πράγματι, οι εν λόγω οδηγίες δεν προβλέπουν το 
σύστημα χορήγησης ενιαίας άδειας για την ανάληψη δραστηριότητας ή 
πραγματικού ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής. Σχετικά με την 
ουσιαστική εναρμόνιση των κανόνων εποπτείας που αφορούν τα τεχνικά 
αποθεματικά των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής 
κανενός είδους συντονισμός. 
Η παρούσα πρόταση τρίτης οδηγίας ασχολείται με τα εν λόγω ζητήματα και 
επιφέρει τροποποιήσεις στις δύο προηγούμενες οδηγίες με τις οποίες 
επιδιώκεται η καθιέρωση ενός συνεπούς συστήματος που θα εφαρμόζεται σε 
όλες τις ασφαλιστικές δραστηριότητες που αφορούν την πρωτασφάλιση κατά 
ζημιών ανεξάρτητα από το αν οι δραστηριότητες αυτές ασκούνται υπό 
καθεστώς εγκατάστασης ή υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών. 
Η διάρθρωση της παρούσας πρότασης οδηγίας είναι εκείνη που υιοθετήθηκε 
ήδη στην δεύτερη τραπεζική οδηγία ή στην πρόταση οδηγίας για τις 
επενδυτικές υπηρεσίες. 
Συνεπώς περιλαμβάνει πέντε τίτλους: 
ΤΙΤΛΟΣ Ι. Ορισμοί και πεδίο εφαρμογής 
(άρθρα 1 - 3) 
ΤΙΤΛΟΣ Μ: Πρόσβαση στην ασφαλιστική δραστηριότητα 
(άρθρα 4-7) 
ΤΙΤΛΟΣ III. Εναρμόνιση των όρων άσκησης της ασφαλιστικής 
δραστηριότητας 
(άρθρο 8 - 27) 
ΤΙΤΛΟΣ IV: Διατάξεις για την ελεύθερη εγκατάσταση 
και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών 
(άρθρα 28-41) 
ΤΙΤΛΟΣ V: Τελικές διατάξεις 
(άρθρα 42 - 46) 
- 4 -
Β) b εγςιρμόνίση των κανόνων που αφορούν ifl τεχνικά αποθευατικά των 
έπινε ι ρήσεων που ασκούν δραστηριότητα στον τουέα Tnc ποωταοφάλισηο κατά 
ζημιών 
Η καθιέρωση ενός καθεστώτος ενιαίας άδειας και ελέγχου της 
δραστηριότητας από το κράτος μέλος καταγωγής προϋποθέτει την εναρμόνιση 
των διατάξεων των κρατών μελών των σχετικών με τον καθορισμό και τον 
υπολογισμό των τεχνικών αποθεματικών καθώς και των κανόνων που αφορούν 
την παρουσίαση, την αποτίμηση, τη διαφοροποίηση και τον τόπο των 
στοιχείων ενεργητικού που αντιστοιχούν στα τεχνικά αποθεματικά. 
Όσον αφορά τον ορισμό και τον υπολογισμό των τεχνικών αποθεματικών, η 
Επιτροπή κρίνει ότι με τις διατάξεις που προβλέπονται στην πρόταση 
οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τους ετήσιους και τους ενοποιημένους 
λογαριασμούς των ασφαλιστικών επιχειρήσεων (ΕΕ C 131 της 18.5.1987) 
πραγματοποιείται ήδη η ουσιαστική και αναγκαία εναρμόνιση η οποία 
επιτρέπει την αμοιβαία αναγνώριση και τον έλεγχο εκ μέρους του κράτους 
μέλους καταγωγής. 
Όσον αφορά τα στοιχεία ενεργητικού που αντιστοιχούν στα τεχνικά 
αποθεματικά, η παρούσα πρόταση οδηγίας καθορίζει συντονισμένες 
διατάξεις όσον αφορά την αποδοχή, τη διαφοροποίηση και την αποτίμηση 
τους καθώς και την αντιστοιχία. 
Τέλος καταργείται η απαίτηση σύμφωνα με την οποία τα στοιχεία 
ενεργητικού πρέπει να βρίσκονται στο κράτος μέλος όπου ασκείται η 
ασφαλιστική δραστηριότητα κατά τρόπον ώστε να ληφθούν υπόψη τα 
εγκριθέντα μέτρα σχετικά με την ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων. Για 
τον ίδιο λόγο δεν είναι πλέον δυνατόν να διατηρηθεί η απαίτηση 
τοποθέτησης ενός ελάχιστου τμήματος των στοιχείων του ενεργητικού σε 
καθορισμένες κατηγορίες. 
- Φίκοιο της σύμβασης KCU ασφαλιστικοί OPQI 
Η παρούσα πρόταση οδηγίας δεν προβαίνει σε εναρμόνιση του ουσιαστικού 
δικαίου που διέπει τη σύμβαση και τους όρους της ασφάλισης. Οι εργασίες 
που αναλήφθηκαν στα πλαίσια του Συμβουλίου σχετικά με το θέμα αυτό κατά 
τη διάρκεια των τελευταίων ετών κατέδειξαν ότι δεν είναι απαραίτητο 
να επιτευχθεί η εναρμόνιση στο παρόν στάδιο. 
5 -
Το σύστημα που προτείνεται στο παρόν κείμενο βασίζεται στο καθεστώς που 
καθιέρωσε η δεύτερη οδηγία σχετικά με την επιλογή του δικαίου που 
εφαρμόζεται στις ασφαλιστικές συμβάσεις. Το εν λόγω σύστημα διασφαλίζει 
ήδη κατά τρόπο ικανοποιητικό την προστασία του καταναλωτή εφόσον, κατ' 
αρχήν το κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος έχει τη δυνατότητα να 
υπαγάγει την ασφαλιστική σύμβαση που καλύπτει μαζικό κίνδυνο στο δικό 
του δίκαιο. 
Αντίθετα, η Επιτροπή κρίνει ότι για το σύνολο των μεγάλων κινδύνων θα 
πρέπει, δεδομένων των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών τους, να μπορεί να 
ισχύσει η πλήρης ελευθερία επιλογής του εφαρμοστέου δικαίου. Η 
προσέγγιση αυτή συμφωνεί με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου το 
οποίο αποφάνθηκε ότι δεν υφίσταται, για την ασφάλιση μεγάλων κινδύνων, 
ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας. Επιπλέον, ορισμένα κράτη μέλη έχουν ήδη 
παραχωρήσει την ελευθερία αυτή για όλους τους κινδύνους που 
περιλαμβάνονται στους μεγάλους κινδύνους κατά τη μεταφορά της δεύτερης 
οδηγίας στο εθνικό δίκαιο. 
Ταυτόχρονα, η Επιτροπή κρίνει ότι προκειμένου να καλυφθούν με τον πλέον 
κατάλληλο τρόπο οι ειδικές ανάγκες των ασφαλιζόμενων, έχει μεγάλη 
σημασία να μπορούν αυτοί οι τελευταίοι να έχουν πρόσβαση σε κάθε 
ασφαλιστικό προϊόν που αποτελεί αντικείμενο νόμιμης εμπορίας στην 
Κοινότητα στο βαθμό που δεν είναι αντίθετο προς τις νομικές διατάξεις 
γενικού συμφέροντος που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο 
κίνδυνος. 
Όσον αφορά τον υλικό έλεγχο των ασφαλιστικών συμβολαίων και των 
εγγράφων της σύμβασης, η Επιτροπή πιστεύει ότι είναι σκόπιμο να 
προσαρμοστούν τα συστήματα που πρόκειται να εφαρμοστούν στις απαιτήσεις 
που θέτει μία πραγματικά ενιαία αγορά. Υπό την προοπτική αυτή, η 
Επιτροπή προτείνει την κατάργηση οποιουδήποτε συστήματος προηγούμενου 
ελέγχου των εν λόγω εγγράφων και την αντικατάσταση τους από συστήματα 
εκ των υστέρων κοινοποίησης, τα οποία εγγυώνται εξίσου την κατάλληλη 
και αναγκαία προστασία των ασφαλιζόμενων. 
- 6 -
- κατάργηση της απαγόρευσης Tnc σώρευσης δραστηριοτήτων υπό καθεστώς 
εγκατάστασης και υπό καθεστώς ελεύθερης παρογής υπηρεσιών 
Η δεύτερη οδηγία επέτρεπε, για λόγους προστασίας των ασφαλιζόμενων, στα 
κράτη μέλη να απαγορεύουν την ταυτόχρονη άσκηση στην επικράτεια τους 
ασφαλιστικών δραστηριοτήτων υπό καθεστώς εγκατάστασης και υπό καθεστώς 
ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για την κάλυψη μαζικών κινδύνων (σώρευση). 
Αυτό το δικαίωμα δικαιολογεί το εξαιτίας της κατάστασης που 
επικρατούσε, όταν εγκρίθηκε η δεύτερη οδηγία, όσον αφορά την εναρμόνιση 
των βασικών διατάξεων των σχετικών με τα τεχνικά αποθεματικά, το 
δίκαιο της σύμβασης και τους όρους ασφάλισης. 
Η παρούσα προαση οδηγίας προβαίνει στον συντονισμό που κρίνεται 
απαραίτητος για την αναγκαία και κατάλληλη προστασία των 
ασφαλιζόμενων.Ταυτόχρονα, και ως προς τις άλλες χρηματοοικονομικές 
υπηρεσίες, καθιερώνει στον ασφαλιστικό τομέα το σύστημα της ενιαίας 
διοικητικής άδειας και του ελέγχου εκ μέρους του κράτους μέλους 
καταγωγής. Για τους λόγους αυτούς, καταργείται από την παρούσα πρόταση 
οδηγίας το προαναφερθέν δικαίωμα. 
- Σχέσεις με ΤΚ TPJTgÇ χώρες 
Η παρούσα πρόταση δεν προβλέπει καμιά διάταξη όσον αφορά την 
μεταχείριση που πρέπει να επιφυλαχθεί στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις 
τρίτων χωρών που ζητούν διοικητική άδεια για την ανάληψη δραστηριοτήτων 
στην Κοινότητα. Το εν λόγω καθεστώς καθιερώθηκε ήδη στην τροποποιημένη 
πρόταση οδηγίας που αφορά την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στον τομέα της 
ασφάλισης της ευθύνης που προέρχεται από αυτοκίνητα οχήματα (COM (90) 
278 της 20ης Ιουνίου 1990) που αποτέλεσε το αντικείμενο κοινής θέσης 
του Συμβουλίου, στις 20 Ιουνίου 1990. Το καθεστώς που προβλέπεται στην 
προαναφερθείσα πρόταση οδηγίας εφαρμόζεται σε ολόκληρο τον τομέα 
πρωτασφάλισης εκτός της ασφάλειας ζωής. 
- 7 -
- Άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών 
Η παρούσα πρόταση οδηγίας δεν περιλαμβάνει διατάξεις όσον αφορά την 
διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί για την άσκηση των εκτελεστικών 
εξουσιών που παρέχει στην Επιτροπή το εν λόγω κείμενο. Το ζήτημα αυτό 
αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής πρότασης οδηγίας η οποία θα εφαρμόζεται 
για όλες τις οδηγίες που αφορούν την ασφάλεια ζωής και την ασφάλιση 
κατά ζημιών και οι οποίες προβλέπουν εκτελεστικές εξουσΙεςίΟΟΜ (90) 344 
της 11.7.1990). 
Γ) Τρία στοιχεία δικαιολογούν τον επείγοντα χαρακτήρα της δράσης που 
προτείνεται να αναληφθεί σε κοινοτικό επίπεδο στην παρούσα πρόταση της 
τρίτης οδηγίας. 
Κατ' αρχάς ένα κύριο πολιτικό στοιχείο, n Ενιαία Ευρωπαϊκή ΠαάΕη. Κατά 
την υπογραφή της τα κράτη μέλη υπογράμμισαν τη σταθερή πολιτική θέληση 
να λάβουν, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993, τις αναγκαίες αποφάσεις για 
την υλοποίηση μιας πραγματικής εσωτερικής αγοράς. 
0 δεύτερος παράγοντας αφορά την εξέλιξη των χρηματοοικονομικών 
υπηρεσιών και την αυξανόμενη σημασία τους. Στα πλαίσια της Κοινότητας, 
η εξέλιξη αυτή κατέληξε ήδη στην έγκριση των αναγκαίων διατάξεων για 
την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των χρηματοπιστωτικών 
ιδρυμάτων και των οργανισμών συλλογικής επένδυσης σε κινητές αξίες 
(ΟΣΚΑ). 
Τα εν λόγω χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα μπορούν στο εξής να προτείνουν 
σε ολόκληρη την Κοινότητα προϊόντα τα οποία θα κυκλοφορούν με 
"ευρωπαϊκό διαβατήριο", γεγονός που δημιουργεί στρέβλωση του 
ανταγωνισμού σε βάρος των ασφαλιστικών επιχειρήσεων με τις οποίες, για 
ορισμένα προϊόντα, έρχονται σε άμεσο ανταγωνισμό. 
Πράγματι, ο ασφαλιστικός τομέας βρίσκεται τη στιγμή αυτή σε μειονεκτική 
θέση σε σχέση με τις υπόλοιπες χρηματοοικονομικές υπηρεσίες για την 
αντιμετώπιση της πρόκλησης που θέτει η ενιαία αγορά. Οι ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις παραμένουν, κατά ένα μεγάλο τμήμα, υποχρεωμένες να 
λειτουργούν σε δώδεκα κλειστές αγορές που υπακούουν σε διαφορετικούς 
κανόνες και συστήματα ελέγχου, όσον αφορά την πρόσβαση και την άσκηση 
των δραστηριοτήτων τους, τόσο υπό καθεστώς εγκατάστασης όσο και υπό 
καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
- 8 -
Αυτό συνεπάγεται έναν ορισμένο, διαφορετικό κάθε φορά, βαθμό παρέμβασης 
επί των ασφαλιστικών προϊόντων και επί της ελευθερίας των ασφαλιστικών 
επιχειρήσεων και των ασφαλιζόμενων για τη σύναψη ασφαλιστικών 
συμβάσεων. Η κατάσταση αυτή είναι πλέον απαράδεκτη, εφόσον πρέπει να 
τηρηθούν οι υποχρεώσεις που ανέλαβε η Κοινότητα για την επίτευξη των 
στόχων της Συνθήκης ΕΟΚ. 
Τέλος, 01 ατΐοφάσεκ HOJ.J εξέδωσε jj2 EVPWïïqïKO Δικαστήριο στις 4 
ΔεκευΒοίου 1986. Το εν λόγω όργανο επιβεβαίωσε την εφαρμογή της αρχής 
της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών στον ασφαλιστικό τομέα ως βασική αρχή 
της συνθήκης επιδιώκοντας ταυτόχρονα να συμβιβάσει την άσκηση της εν 
λόγω ελευθερίας με τις απαιτήσεις προστασίας των ασφαλιζόμενων. Το 
Δικαστήριο επιβεβαίωσε ότι εφόσον πραγματοποιηθεί ο αναγκαίος 
συντονισμός όσον αφορά τα τεχνικά αποθεματικά των ασφαλιστικών 
επιχειρήσεων και των στοιχείων ενεργητικού που αντιστοιχούν στα 
αποθέματα αυτά καθώς και τους όρους ασφάλισης, θα καλύπτονται 
καταλλήλως και επαρκώς όλοι οι ασφαλιζόμενο ι-καταναλωτές, με αποτέλεσμα 
να είναι δυνατή η υπαγωγή του συνόλου των δραστηριοτήτων αυτών σε ένα 
ενιαίο καθεστώς το οποίο θα βασίζεται στην αρχή του ελέγχου εκ μεους 
του κράτους μέλους καταγωγής (Home Country Control). 
il) ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ TflN ΑΡΟΡΡ,Ν 
ΤΙΤΛΟΣ I 
Ορισμοί και πεδίο εφαρμογής 
Άρθρο 1, Οριρμρί 
Η διάταξη αυτή έχει ως στόχο να προσδιορίσει τους ορισμούς που αναφέρονται σε 
ορισμένους όρους που χρησιμοποιούνται στο κείμενο της προασης οδηγίας, 
προκειμένου να διευκρινιστεί η έννοια τους και να διευκολυνθεί κατά συνέπεια η 
κατανόηση των διατάξεων της οδηγίας. 
- 9 -
Άρθρς> 2, Πεφ(ο εφαρμογής 
Το άρθρο αυτό προσδιορίζει το πεδίο εφαρμογής της παρούσας πρότασης οδηγίας. Το 
πεδίο αυτό συμπίπτει με το πεδίο εφαρμογής της πρώτης οδηγίας 73/239/ΕΟΚ. Με 
άλλα λόγια, αποκλείονται του πεδίου εφαρμογής της παρούσας πρότασης οδηγίας η 
ασφάλεια ζωής στο σύνολο της και οι πράξεις που αποτελούν το αντικείμενο της 
οδηγίας 79/267/ΕΟΚ, οι αλληλασφαλιστικές ενώσεις με περιορισμένη τοπικά και 
σαφώς προσδιορισμένη εγκατάσταση και οι οποίες δυνάμει του νομικού καθεστώτος 
τους πληρούν τις προϋποθέσεις ασφάλειας και παρέχουν ειδικές χρηματοοικονομικές 
εγγυήσεις καθώς και οι οργανισμοί δημοσίου δικαίου που έχουν το μονοπώλιο για 
την κάλυψη ορισμένων κινδύνων (άρθρα 2-4 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ). 
Άρθρο 3, Μονοπώλια οτον τομέα TWV αοφαλίσε^ν οτα κράτπ μέλη 
Η διάταξη αυτή έχει ως στόχο να προσαρμόσει τα μονοπώλια που υφίστανται σε 
ορισμένα κράτη μέλη για την κάλυψη συγκεκριμένων κινδύνων στις απαιτήσεις μιας 
πραγματικά ολοκληρωμένης αγοράς. 
Πράγματι, είναι ασύληπτο να εξαιρείται, στο εσωτερικό της Κοινότητας, ένα μέρος 
από την επικράτεια της, εξαιτίας της αποκλειστικότητας που έχει παρασχεθεί όσον 
αφορά την πρόσβαση σε ορισμένους ασφαλιστικούς κλάδους, από την πλήρη εφαρμογή 
των διατάξεων της συνθήκης που αφορούν το δίκαιο εγκατάστασης και την ελεύθερη 
παροχή υπηρεσιών. Κατά συνέπεια, είναι αναγκαίο να καταργηθούν τα μονοπώλια που 
έχουν παραχωρηθεί σε ορισμένους οργανισμούς στον τομέα αυτό προκειμένου οι 
ασφαλιζόμενοι αυτού του τμήματος της Κοινότητας να μπορούν επίσης να έχουν 
πλήρη ελευθερία όσον αφορά την επιλογή των ασφαλιστικών προϊόντων που τους 
παρέχονται από οποιαδήποτε κοινοτική ασφαλιστική επιχείρηση. 
10 
ΤΙΤΛΟΣ I I 
Πρόσβαση στην ασφαλιστική δραστηριότητα 
ΟΡΟΙ ΠΑ ΤΗΝ ΧΟΡΗΓΗΣΗ ΑΔΕΙΑΣ 
Άρθρα 4 και 5 - Ενιαία άδεια 
Τα εν λόγω άρθρα εισάγουν τη βασική έννοια της ενιαίας διοικητικής άδειας για 
την άσκηση ασφαλιστικής δραστηριότητας και τροποποιούν τα άρθρα 6 και 7 της 
πρώτης οδηγίας. Το τροποποιημένο άρθρο 6 καθορίζει ότι η διοικητική άδεια για 
την ανάληψη ασφαλιστικής δραστηριότητας στον τομέα της πρωτασφάλισης χορηγείται 
από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής. Το σύστημα αυτό 
εξακολουθεί να προβλέπει την χορήγηση επίσημης διοικητικής άδειας ως προϋπόθεση 
για την ανάληψη και την άσκηση ασφαλιστικής δραστηριότητας. Το τροποποιημένο 
άρθρο 7 ορίζει ότι η άδεια αυτή θα ισχύει σ' ολόκληρη την Κοινότητα. Η εν λόγω 
επέκταση του γεωγραφικού πεδίου εφαρμογής αφορά τόσο το καθεστώς εγκατάστασης 
όσο και το καθεστώς παροχής υπηρεσιών σε διασυνοριακή βάση (παράγραφος 1). Ο 
ρόλος των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους καταγωγής (το οποίο ορίζεται στο 
άρθρο 1 ως το κράτος μέλος στο οποίο ευρίσκεται η εταιρική έδρα της 
ασφαλιστικής επιχείρησης που καλύπτει τον κίνδυνο) συμφωνεί με την αρχή της 
άσκησης του εποπτικού ελέγχου της χρηματοοικονομικής κατάστασης της εταιρείας 
στο κράτος μέλος καταγωγής, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων 
που ασκούνται στα κράτη μέλη είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης υποκαταστημάτων 
είτε υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών (βλέπε άρθρο 8). 0 έλεγχος του συνόλου των 
δραστηριοτήτων της εταιρείας ασκείται από τις αρχές του κράτους μέλους 
καταγωγής του ασφαλιστή, που είναι οι ίδιες με εκείνες που χορήγησαν τη 
διοικητική άδεια. 
Η διοικητική άδεια θα εξακολουθεί να παρέχεται για ένα συγκεκριμένο ασφαλιστικό 
κλάδο σύμφωνα με τον κατάλογο που περιλαμβάνεται στο σημείο Α του προσαρτήματος 
της πρώτης οδηγίας. Στην παρούσα πρόταση διατηρήθηκε το δικαίωμα επιλογής των 
κρατών μελών να χορηγούν άδεια για μια ομάδα κλάδων και για παρεπόμενους 
κινδύνους που περιλαμβάνονται σε άλλους κλάδους εκτός του κλάδου όπου 
περιλαμβάνεται ο κύριος κίνδυνος (παράγραφος 2). 
Εξάλλου, κάθε επιχείρηση που επιθυμεί να επεκτείνει τις δραστηριότητες της σε 
άλλους κλάδους θα πρέπει να ζητεί τη χορήγηση νέας άδειας σύμφωνα με την 
τροποποιηθείσα διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 9 της πρώτης οδηγίας 
(παράγραφος 3). 
- 11 -
Επιπλέον, το άρθρο 5 της πρότασης καταργεί την παρέκκλιση που προβλεπόταν για 
την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας σύμφωνα με την οποία επιτρεπόταν στο 
κράτος αυτό να απαγορεύει την ταυτόχρονη ασφάλιση υγείας με οποιοδήποτε άλλο 
ασφαλιστικό κλάδο. Κρίνεται ότι δεν δικαιολογείται πλέον η διατήρηση της 
απαίτησης απόλυτης εξειδίκευσης, εφόσον ο περαιτέρω συντονισμός υπό τη μορφή 
της (ασφαλιστικής λογιστικής οδηγίας) και η εναρμόνιση των τεχνικών 
αποθεματικών που ορίζονται στον Τίτλο III, κεφάλαιο 2 της παρούσας πρότασης 
οδηγίας θα παρέχουν επαρκή προστασία στους ασφαλιζόμενους επιβάλλοντας στις 
ασφαλιστικές επιχειρήσεις να εφαρμόζουν συντονισμένους πρότυπους κανόνες όσον 
αφορά τα αποδεκτά στοιχεία ενεργητικού, την αποτίμηση, τη διαφοροποίηση και την 
νομισματική αντιστοιχία. 
Επιπλέον, η δυνατότητα που έχουν τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν τις νομικές 
διατάξεις που βασίζονται στη διασφάλιση του γενικού συμφέροντος, αποτελεί 
επαρκή εγγύηση για τα εν λόγω κράτη μέλη τα οποία δύνανται, κατά τη χορήγηση 
της διοικητικής άδειας σε ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις που παρέχουν 
ιδιωτική ασφάλιση υγείας η οποία υποκαθιστά το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης 
ασθενείας, να απαιτούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, οι όροι της παρεχόμενης 
ασφάλισης να είναι τουλάχιστον εξίσου ευνοϊκοί με εκείνους του συστήματος 
ασθενείας κοινωνικής ασφάλισης (βλ. άρθρο 43α). 
ΆΡΘΡΟ 6 
Το κράτος μέλος καταγωγής οφείλει να απαιτεί από οποιαδήποτε επιχείρηση ζητεί 
διοικητική άδεια να πληροί τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 8 της 
πρώτης οδηγίας. Αυτό σημαίνει ότι οι εταιρείες πρέπει να υιοθετούν μία 
συγκεκριμένη νομική μορφή, και στο σημείο αυτό η παρούσα πρόταση προσθέτει τη 
νομική μορφή της ευρωπαϊκής εταιρείας, να περιορίζουν τις δραστηριότητες τους 
στην ασφαλιστική δραστηριότητα, να υποβάλλουν πρόγραμμα δραστηριοτήτων και να 
κατέχουν ένα ελάχιστο κεφάλαιο εγγυήσεως. Εξάλλου, προτείνεται τώρα να 
ευθυγραμμιστούν οι προϋποθέσεις για τη χορήγηση της άδειας για τις επιχειρήσεις 
που ασκούν δραστηριότητα στον τομέα των μαζικών κινδύνων με εκείνες που ισχύουν 
για τους μεγάλους κινδύνους όπως ορίζεται στη δεύτερη οδηγία. 
Στις απαιτήσεις προστέθηκε μια συμπληρωματική υποχρεωτική προϋπόθεση η οποία 
ήταν προαιρετική στην πρώτη οδηγία και η οποία αφορά την επαρκή τεχνική 
εξειδίκευση και την αξιοπιστία των διαχειριστών και διευθυντών οποιασδήποτε 
εταιρείας ζητεί διοικητική άδεια. Οι προϋποθέσεις αυτές κρίνονται αναγκαίες 
προκειμένου να διασφαλιστεί η γενικότερη ποιότητα των δραστηριοτήτων των 
ασφαλιστικών επιχειρήσεων καθώς και η καθημερινή διαχείριση των εταιρειών 
(παράγραφος 1). 
- 12 -
Σημαντική πρόοδο σχετικά με τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση διοικητικής άδειας 
αποτελεί η πρόταση για κατάργηση της δυνατότητας των κρατών μελών να απαιτούν 
προηγούμενη έγκριση ή συστηματική κοινοποίηση των γενικών και ειδικών όρων των 
ασφαλιστηρίων συμβολαίων, των τιμολογίων και άλλων εντύπων που η επιχείρηση 
προτίθεται να χρησιμοποιήσει στις σχέσεις της με τους αντισυμβαλλόμενους 
(παράγραφος 3). Τα κράτη μέλη, κατά την άσκηση των εποπτικών καθηκόντων τους, 
μπορούν μόνον να απαιτήσουν τη μη συστηματική κοινοποίηση των εν λόγω 
πληροφοριών, χωρίς όμως η απαίτηση αυτή να μπορεί να συνιστά για την επιχείρηση 
προϋπόθεση για την άσκηση της δραστηριότητας της. Επιτρέπονται δύο εξαιρέσεις 
στο εν λόγω σύστημα. Η μία αφορά τα ασφάλιστρα, εφόσον αποτελούν τμήμα ενός 
γενικότερου συστήματος ελέγχου των τιμών. Στην εξαιρετική αυτή περίπτωση, 
προτείνεται να επιτρέπεται η προηγούμενη κοινοποίηση ή έγκριση των 
προτεινόμενων αυξήσεων στα εν λόγω κράτη. Δεύτερον, θα εξακολουθήσουν να 
ισχύουν οι τεχνικοί και ποιοτικοί έλεγχοι του προσωπικού και του εξοπλισμού των 
επιχειρήσεων που δρουν στον τομέα της συνδρομής προς τους ταξιδιώτες, όπως 
καθορίσθηκε στη δεύτερη οδηγία. 
ΆΡΘΡΟ gg 
Η διάταξη αυτή αντικαθιστά το άρθρο 9 της πρώτης οδηγίας και καθορίζει τις 
απαιτήσεις σχετικά με το πρόγραμμα δραστηριοτήτων. Σύμφωνα με το τροποποιηθέν 
άρθρο 8 της πρώτης οδηγίας, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις που ζητούν τη χορήγηση 
διοικητικής άδειας δεν υποχρεούνται πλέον να δηλώνουν στο πρόγραμμα 
δραστηριοτήτων τους τα τιμολόγια που προτίθενται να εφαρμόσουν για κάθε 
κατηγορία εργασιών. 
ΆΡ9Ρ0 7 
Η κατοχή και ο έλεγχος ασφαλιστικών επιχειρήσεων από πρόσωπα που 
αντιπροσωπεύουν ξένα προς τον τομέα συμφέροντα απασχολεί ιδιαίτερα τους 
κοινοτικούς επόπτες, ιδίως σε μία περίοδο κατά την οποία τα φαινόμενα 
εξαιρετικά περίπλοκων διαρθρώσεων ομίλων είναι ευρέως διαδεδομένα. Συνεπώς, ο 
κίνδυνος διασταυρούμενων χρηματοδοτήσεων και συγκρούσεων συμφερόντων είναι 
ιδιαίτερα εμφανής σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ευρείες μεταβολές 
της διάρθρωσης των χρηματοοικονομικών συστημάτων. Για τους λόγους αυτούς 
- 13 -
η παρούσα πρόταση ορίζει ότι, πριν από τη χορήγηση άδειας, θα πρέπει να 
ανακοινώνεται στις αρμόδιες αρχές η ταυτότητα των μετόχων και των εταίρων που 
κατέχουν ειδική συμμετοχή στην προτεινόμενη ασφαλιστική εταιρεία καθώς και το 
ποσό αυτής της συμμετοχής. Αυτό ισχύει για τους άμεσους ή έμμεσους μετόχους ή 
εταίρους και ανεξάρτητα για το αν πρόκειται για φυσικά ή νομικά πρόσωπα. Η 
διαδικασία αυτή επιτρέπει στην αρμόδια αρχή να εκτιμήσει την καταλληλότητα των 
μετόχων και των εταίρων και ενδεχομένως να απορρίψει οποιαδήποτε συγκεκριμένη 
διάρθρωση ομίλου ως ακατάλληλη κατά τη στιγμή της σύστασης του οργανισμού. Με 
τη διάταξη αυτή συνδέεται στενά το άρθρο 14 της παρούσας πρότασης το οποίο 
προβλέπει μία διαδικασία ενημέρωσης όσον αφορά τη μελλοντική απόκτηση ήδη 
λειτουργούσας ασφαλιστικής επιχείρησης. 
ΤΙΤΛΟΣ III 
Εναρμόνιση των όρων άσκησης της ασφαλιστικής δραστηριότητας 
Κεφάλαιο Ι 
Άοθοο 8. Έλενγρς της ασφαλιστικής δραστηριότητας 
Η καθιέρωση ενός συστήματος ενιαίας διοικητικής άδειας που χορηγείται από τις 
αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και το οποίο ισχύει σε ολόκληρη την 
Κοινότητα απαιτεί τη μεταβίβαση των ελεγκτικών εξουσιών καθώς και των 
κατάλληλων προς σκοπόν αυτό μέσων στις αρμόδιες αρχές που εξέδωσαν την άδεια, 
προκειμένου να διασφαλιστεί η απόλυτη τήρηση των όρων άσκησης της ασφαλιστικής 
δραστηριότητας από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, ανεξάρτητα από το αν 
ασκούνται υπό καθεστώς εγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
Το άρθρο 8 της παρούσας πρότασης οδηγίας περιλαμβάνει μία νέα διάταξη η οποία 
αντικαθιστά το άρθρο 13 της πρώτης οδηγίας. Στόχος είναι να διευκρινιστεί ότι η 
χρηματοοικονομική εποπτεία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένης 
της εποπτείας των δραστηριοτήτων που οι επιχειρήσεις ασκούν μέσω 
υποκαταστημάτων ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, υπόκειται στην 
αρμοδιότητα των αρχών του κράτους μέλους καταγωγής, δηλαδή των αρχών που έχουν 
χορηγήσει την άδεια λειτουργίας για μια συγκεκριμένη επιχείρηση. 
- 14 -
Επιπλέον, η διάταξη αυτή προσδιορίζει σε τί συνίσταται η χρηματοοικονομική 
εποπτεία της επιχείρησης· η εν λόγω εποπτεία περιλαμβάνει ιδίως τον έλεγχο της 
φερεγγυότητας της επιχείρησης, τον έλεγχο της σύστασης επαρκών τεχνικών 
αποθεματικών για το σύνολο των δραστηριοτήτων καθώς και των αντιπροσωπευτικών 
στοιχείων ενεργητικού σύμφωνα με τις ισχύουσες σχετικά διατάξεις στο κράτος 
μέλος καταγωγής, οι οποίες αποτέλεσαν αντικείμενο συντονισμού στα πλαίσια της 
παρούσας πρότασης οδηγίας. 
Τέλος, η καλή διοικητική και λογιστική οργάνωση καθώς και η ύπαρξη κατάλληλων 
διαδικασιών εσωτερικού ελέγχου εγγυώνται, μεταξύ άλλων, την ορθή και συνετή 
άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότητας. Για το λόγο αυτό, η παρούσα πρόταση 
οδηγίας αναθέτει στο κράτος μέλος καταγωγής την επιβολή σχετικής απαίτησης. 
ΆΡΘΡΟ 9. Επιτόπιοι έλεγγοι των υποκαταοτηυάτων 
Η παρούσα πρόταση οδηγίας παρέχει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους 
καταγωγής της ασφαλιστικής επιχείρησης τη δυνατότητα να προβαίνουν, αφού 
ενημερώσουν προηγουμένως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους του 
υποκαταστήματος, σε επιτόπιους ελέγχους των υποκαταστημάτων των επιχειρήσεων 
στις οποίες έχουν χορηγήσει άδεια, με σκοπό τη συλλογή των πληροφοριών που 
είναι αναγκαίες για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής εποπτείας της 
επιχείρησης, στην οποία ελέγχουν το σύνολο των δραστηριοτήτων της. 
Η διάταξη αυτή ανταποκρίνεται εξάλλου στην ανάγκη συνοχής όσον αφορά την 
προσέγγιση που υιοθέτησε η Κοινότητα για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς 
στον τομέα των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών. Πράγματι, η δεύτερη τραπεζική 
οδηγία προβλέπει παρόμοια διάταξη (άρθρο 1). Το ίδιο ισχύει και για την πρόταση 
οδηγίας σχετικά με τις επενδυτικές υπηρεσίες στον τομέα των κινητών αξιών 
(άρθρο 19). 
ΑΡΘΡΟ 10. Κυρώσεις 
Το εν λόγω άρθρο εισάγει στην πρώτη οδηγία την υποχρέωση για τα κράτη μέλη να 
επιβάλουν κατάλληλες κυρώσεις κατά των ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή των 
"πεύθυνων διευθυντικών στελεχών τους που παραβαίνουν τους περί ελέγχου κανόνες. 
15 -
ΆΡΘΡΟ 11.Μεταβίβαση γαοτοωυλακίου 
Στη δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ όσον αφορά την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας 
ζωής προβλέπονται μία σειρά από περίπλοκες και λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με 
τη μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου προσαρμοσμένες στα νομικά καθεστώτα που έχουν 
θεσπιστεί όσον αφορά την πρόσβαση και την άσκηση ασφαλιστικών δραστηριοτήτων 
στον τομέα της πρωτασφάλισης εκτός ασφάλειας ζωής, είτε υπό καθεστώς 
εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Η καθιέρωση ενός 
νέου ενιαίου νομικού καθεστώτος που ισχύει για το σύνολο των ασφαλιστικών 
δραστηριοτήτων, ανεξάρτητα από το καθεστώς υπό το οποίο αυτές ασκούνται, 
καθιστά αναγκαία την προσαρμογή των διατάξεων που αφορούν τη μεταβίβαση 
χαρτοφυλακίου. 
ΆΡΘΡΟ 12 και 13. Ανάκληση άδειας και υέτοα οικονουικής ανασυγκρότησης. 
Το άρθρο 12 έχει ως στόχο να προσαρμόσει στο καθεστώς της ενιαίας διοικητικής 
άδειας και του ελέγχου του συνόλου των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων εκ μέρους 
των αρχών του κράτους μέλους της εταιρικής έδρας της ασφαλιστικής επιχείρησης, 
τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 20 της πρώτης οδηγίας, και οι οποίες 
αφορούν τις εξουσίες που διαθέτουν οι αρμόδιες αρχές για την λήψη μέτρων που 
προορίζονται να εξασφαλίσουν την φερεγγυότητα των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. 
Τον ίδιο στόχο προσαρμογής στο καθεστώς της ενιαίας διοικητικής άδειας 
επιδιώκει το άρθρο 13, το οποίο τροποποιεί το άρθρο 22 της πρώτης οδηγίας, 
σχετικά με τους όρους υπό τους οποίους μπορεί να ανακληθεί η άδεια που 
χορηγήθηκε στην ασφαλιστική επιχείρηση. 
ΆΡΘΡΟ 14. Εποπτεία επί των υενάλων υετόνων ή εταίρων 
Το εν λόγω άρθρο εισάγει στον ασφαλιστικό τομέα ειδικές διατάξεις οι οποίες 
αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι δεν τίθεται σε κίνδυνο η συνετή και η χρηστή 
διαχείριση της ασφαλιστικής επιχείρησης εξαιτίας της ύπαρξης σημαντικών 
συμμετοχών στο μετοχικό της κεφάλαιο. 
- 16 -
Προς το σκοπό αυτό, το άρθρο 14 προβλέπει διπλή υποχρεωτική ενημέρωση. 
Κατ'αρχάς, οι μέτοχοι ή οι εταίροι που προτίθενται να αποκτήσουν άμεσα ή έμμεσα 
ειδική συμμετοχή σε μία ασφαλιστική επιχείρηση πρέπει να ενημερώσουν εκ των 
προτέρων τις αρμόδιες αρχές σχετικά με το ύψος της εν λόγω συμμετοχής. Το ίδιο 
ισχύει και όταν φυσικά ή νομικά πρόσωπα προτίθενται να αυξήσουν την ειδική 
συμμετοχή τους κατά τρόπον ώστε αυτή να υπερβαίνει ορισμένα όρια ή σε περίπτωση 
που η ασφαλιστική επιχείρηση καθίσταται θυγατρική τους (άρθρο 14 § 1). Αυτή η 
υποχρέωση ενημέρωσης προβλέπεται επίσης και σε περίπτωση παύσης ή μείωσης τη'-
ειδικής συμμετοχής σε λιγότερο από τα καθορισμένα όρια (άρθρο 14 § 2). 
Επιπλέον, προκειμένου να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του ελέγχου, οι 
ασφαλιστικές επιχειρήσεις πρέπει κατ'αρχάς να ανακοινώνουν στις αρμόδιες αρχές, 
μόλις λάβουν σχετική γνώση, τις αποκτήσεις ή εκχωρήσεις συμμετοχών στο κεφάλαιο 
τους που υπερβαίνουν προς τα άνω ή προς τα κάτω τα καθορισμένα όρια. Δεύτερον, 
η ασφαλιστική επιχείρηση οφείλει να ανακοινώνει κάθε χρόνο στις αρμόδιες αρχές 
τα ονόματα των μετόχων ή εταίρων που κατέχουν ειδικές συμμετοχές καθώς και τα 
ποσά των συμμετοχών αυτών, όπως προκύπτουν από τα στοιχεία που συγκεντρώνονται 
κατά την ετήσια γενική συνέλευση ή δυνάμει των υποχρεώσεων που επιβάλλονται 
στις εταιρείες των οποίων οι μετοχές είναι εισηγμένες σε χρηματιστήριο (άρθρο 
14 § 3). 
Σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές κρίνουν ότι η επιρροή των μετόχων ή εταίρων 
είναι δυνατόν να αποβεί σε βάρος της συνετής και χρηστής διαχείρισης της 
ασφαλιστικής επιχείρησης, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα 
για τον τερματισμό αυτής της κατάστασης (άρθρο 15 § 4). Παρόμοια μέτρα 
λαμβάνονται επίσης σε περίπτωση που δεν τηρείται η υποχρέωση προηγούμενης 
ενημέρωσης ή σε περίπτωση που οι αρμόδιες αρχές αντιτάχθηκαν στην απόκτηση 
συμμετοχής. 
Κεφάλαιο 11 
ΆΡΘΡΟ 15 (Έλεγγος των τεγνικων αποθευατικών και των επενδύσεων εκ υέοους του 
κράτους υέλους καταγωγής) 
Η παράγραφος 1 του εν λόγω άρθρου εισάγει την αρχή του ελέγχου εκ μέρους του 
κράτους μέλους καταγωγής όσον αφορά τον καθορισμό και τον υπολογισμό των 
τεχνικών αποθεματικών. 
_ -17 -
Τα τεχνικά αποθεματικά απαιτείται να καθορίζονται και να υπολογίζονται σύμφωνα 
με τους κανόνες που περιλαμβάνονται στα άρθρα 21 - 26, 40, 52 - 57 της οδηγίας 
του Συμβουλίου ... για τους ετήσιους και ενοποιημένους λογαριασμούς των 
ασφαλιστικών επιχειρήσεων. 
Για την ασφάλιση ζημιών, τα εν λόγω τεχνικά αποθεματικά είναι: 
ί) μη δεδουλευμένα ασφάλιστρα, 
Μ) μη λήξαντες κίνδυνοι, 
ΜΙ) προβλέψεις για ασφάλιση ζωής, 
iv) προβλέψεις για εκκρεμείς απαιτήσεις (συμπεριλαμβανομένων των 
συνδυασμένων προβλέψεων), 
ν) προβλέψεις για εκπτώσεις και ωφελήματα, 
νί) εξισωτικές προβλέψεις, εάν το απαιτεί η εθνική νομοθεσία ή οι 
κανονιστικές διατάξεις. 
Στις συνεδριάσεις που πραγματοποιήθηκαν με τους εθνικούς εμπειρογνώμονες το 
Νοέμβριο 1989 και τον Ιανουάριο 1990 σημειώθηκε ευρεία συμφωνία όσον αφορά την 
πρόταση που έκανε η Επιτροπή σύμφωνα με την οποία η εναρμόνιση των εθνικών 
κανονιστικών διατάξεων σχετικά με τον καθορισμό και τον υπολογισμό των τεχνικών 
αποθεματικών που περιλαμβάνεται στην πρόταση ασφαλιστικής λογιστικής οδηγίας 
επαρκεί ως βάση για την αμοιβαία αναγνώριση και τον έλεγχο εκ μέρους του 
κράτους μέλους καταγωγής όσον αφορά τα θέματα αυτά. 
Την άποψη αυτή υποστηρίζει και η CEA. 
Η δεύτερη παράγραφος του εν λόγω άρθρου καθιερώνει την αρχή του ελέγχου εκ 
μέρους του κράτους μέλους καταγωγής όσον αφορά την επένδυση των τεχνικών 
αποθεματικών. 
Τα τεχνικά αποθεματικά απαιτείται να επενδύονται σύμφωνα με τους κανόνες που 
καθορίζονται στα άρθρα 17-21 της παρούσας οδηγίας. 
- 18 -
Οι κανόνες αυτοί αφορούν: 
ΐ) μία γενική αρχή σχετικά με την επένδυση των τεχνικών αποθεματικών, 
Μ) την αποδοχή των επενδύσεων, 
Mi) τη διαφοροποίηση των επενδύσεων, 
iv) τους όρους νομισματικής αντιστοιχίας. 
Επιπλέον, η παράγραφος 2 του εν λόγω άρθρου επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της 
απαίτησης σύμφωνα με την οποία τα στοιχεία ενεργητικού πρέπει να είναι 
τοποθετημένα στο κράτος όπου ασκείται η δραστηριότητα κατά τρόπον ώστε τα εν 
λόγω στοιχεία να μπορούν να είναι τοποθετημένα σε οποιοδήποτε κράτος μέλος της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η επέκταση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της ελευθέρωσης 
των κινήσεων κεφαλαίων στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η οποία 
(εφαρμόζεται πλήρως) στους θεσμικούς επενδυτές, ενώ επιπλέον, λήφθηκαν υπόψη οι 
αρνητικές επιπτώσεις που έχει η τοποθέτηση των στοιχείων ενεργητικού σε ένα 
συγκεκριμένο κράτος επί της απόδοσης των επενδύσεων και της περιφερειακής 
διαφοροποίησης των επενδύσεων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων. 
Άρθρς> 16 
Το άρθρο 23 της δεύτερης οδηγίας το οποίο προβλέπει έλεγχο εκ μέρους του 
κράτους μέλους καταγωγής των τεχνικών αποθεματικών για τους μεγάλους κινδύνους 
και έλεγχο εκ μέρους του κράτους μέλους υποδοχής για τους μαζικούς κινδύνους 
διαγράφεται. 
ΆΡΘΡΟ 17 (επένδυση των τεγνικων αποθευατικών) 
Το εν λόγω άρθρο καθιερώνει μία γενική αρχή για την επένδυση των τεχνικών 
αποθεματικών η οποία εμφανίζεται στην ισχύουσα νομοθεσία των περισσότερων 
κρατών μελών. 
Τα άρθρα 18 (2) και 19 (3) της παρούσας οδηγίας προβλέπουν ότι σε ειδικές 
περιστάσεις και κατά περίπτωση, το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να επιτρέψει 
εξαιρέσεις από τους κανόνες τους σχετικούς με την αποδοχή και διαφοροποίηση των 
επενδύσεων. Οι εξαιρέσεις αυτές μπορούν ωστόσο να επιτραπούν μόνον εάν το 
κράτος μέλος καταγωγής είναι απόλυτα βέβαιο ότι πληροίται η γενική απαίτηση που 
θέτει το παρόν άρθρο. 
- 19 -
Άρθρο 18 (επιτρεπόμενες SïïsyfofogK) 
Το παρόν άρθρο περιλαμβάνει έναν κατάλογο των στοιχείων ενεργητικού στα οποία 
το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να επιτρέψει τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις να 
επενδύσουν τα τεχνικά αποθεματικά τους. 
0 κατάλογος των αποδεκτών στοιχείων ενεργητικού πρέπει να αντιμετωπισθεί ως 
ελάχιστη απαίτηση. Αυτό σημαίνει ότι το κράτος μέλος καταγωγής έχει την 
ευχέρεια να απαγορεύσει ορισμένες κατηγορίες επενδύσεων που περιλαμβάνονται 
στον κατάλογο, αλλά μόνον για τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που έχουν την 
εταιρική έδρα τους στην επικράτεια του. Για λόγους επαρκούς ευκαμψίας όσον 
αφορά τον εν λόγω κατάλογο, η παράγραφος 2 του παρόντος άρθρου παρέχει στα 
κράτη μέλη τη δυνατότητα να επιτρέπουν άλλες κατηγορίες επενδύσεων, ανάλογα με 
την περίπτωση, και υπό την επιφύλαξη του άρθρου 17 της παρούσας οδηγίας. 
Διαφοροπο(ποπ των επενδΡρενν 
Το εν λόγω άρθρο καθιερώνει μία σειρά από κανόνες σχετικά με τη διαφοροποίηση 
των επενδύσεων. Ακόμη μία φορά, οι κανόνες διαφοροποίησης που καθορίζονται 
στην παράγραφο 1 πρέπει να θεωρηθούν ως ελάχιστοι κανόνες. Συνεπώς, τα κράτη 
μέλη καταγωγής έχει την ευχέρεια να επιβάλει χαμηλότερα ανώτατα ποσοστά για 
ορισμένες ή όλες τις κατηγορίες επενδύσεων, αλλά μόνον για τις ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις που έχουν την εταιρική έδρα τους στην επικράτεια τους. 
Για ορισμένες κατηγορίες επενδύσεων, και ιδίως τις κρατικές ομολογίες, δεν 
εφαρμόζονται ανώτατα ποσοστά. Ωστόσο, για άλλες κατηγορίες, ιδίως πιστωτικούς 
τίτλους και άλλες ομολογίες που εκδίδονται από επιχειρήσεις, διασφαλισμένα 
δάνεια που χορηγούνται σε φυσικά πρόσωπα, μεταβιβάσιμες μετοχές και άλλες 
μεταβιβάσιμες συμμετοχές μεταβλητής απόδοσης, μερίδια σε επιχειρήσεις 
συλλογικών επενδύσεων σε μεταβιβάσιμους τίτλους, κ.λπ., η παράγραφος 1 
καθορίζει μία σειρά από ανώτατα ποσοστά τόσο για την κατηγορία των επενδύσεων 
όσο και για τα μερίδια οποιασδήποτε επιχείρησης, οποιουδήποτε στοιχείου 
ακίνητης περιουσίας, κ.λπ. 
Η παράγραφος 2 ορίζει ότι κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να απαιτεί από τις 
ασφαλιστικές επιχειρήσεις να επενδύουν σε συγκεκριμένες κατηγορίες επενδύσεων, 
πράγμα που παραμένει κοινή εποπτική πρακτική σε ορισμένα κράτη μέλη ιδίως όσον 
αφορά τις κρατικές ομολογίες. 
Στόχος της τελευταίας παραγράφου είναι η πρόβλεψη επαρκούς ευκαμψίας ως προς 
τους κανόνες διαφοροποίησης και παρέχει στο κράτος μέλος καταγωγής τη 
δυνατότητα να επιτρέψει υψηλότερα ποσοστά, ανάλογα με την περίπτωση, και υπό 
την επιφύλαξη του άρθρου 17. 
- 20 -
Αρθρο 20 (αποτίμηση των επεγδνσε^ν) 
Το άρθρο αυτό ορίζει ότι υπό ορισμένες περιστάσεις τα κράτη μέλη μπορούν να 
επιτρέψουν την κάλυψη των τεχνικών αποθεματικών με αφανή αποθεματικά που 
προκύπτουν από την υποεκτίμηση στοιχείων ενεργητικού. Στόχος του εν λόγω 
άρθρου είναι να δώσει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη, τα οποία προς το παρόν 
απαιτούν αποτίμηση των στοιχείων ενεργητικού βάσει της τιμής αγοράς, να θέσουν 
τις επιχειρήσεις τους σε ίση από την άποψη του ανταγωνισμού βάση με τις 
επιχειρήσεις εκείνων των κρατών μελών τα οποία επιτρέπουν ή απαιτούν την 
αποτίμηση των επενδύσεων με βάση τις τρέχουσες τιμές. 
ΆΡΘΡΟ 21 (νομισματική αντιοτοιχ(α) 
Το άρθρο αυτό τροποποιεί τους κανόνες τους σχετικούς με τη νομισματική 
αντιστοιχία που καθορίζει η δεύτερη οδηγία 
i) αφήνοντας την επιλογή για την κάλυψη των τεχνικών αποθεματικών μέχρι 
ύψους 20% από μη νομισματικώς αντίστοιχα στοιχεία ενεργητικού στις 
ασφαλιστικές επιχειρήσεις μάλλον παρά στα κράτη μέλη (όπως προβλέπεται 
στη δεύτερη οδηγία) 
ii) επιτρέποντας στα κράτη μέλη να προβλέψουν ότι όταν μία υποχρέωση πρέπει 
να καλύπτεται με στοιχεία εκφρασμένα στο νόμισμα ενός κράτους μέλους, η 
απαίτηση νομισματικής αντιστοιχίας θεωρείται ότι έχει τηρηθεί εάν τα 
στοιχεία αυτά είναι εκφρασμένα σε ECU. Το όριο του 50%, που καθόριζε η 
δεύτερη οδηγία, για τα στοιχεία που είναι εκφρασμένα σε ECU, 
διαγράφεται. 
Άρθρο 22 (δανειακά κεφάλαια νπό όρους) 
Το άρθρο αυτό προσαρμόζει τον κατάλογο των στοιχείων ενεργητικού που 
αναγνωρίζονται για την κάλυψη του περιθωρίου φερεγγυότητας συμπεριλαμβάνοντας 
τα δανειακά κεφάλαια υπό όρους. Οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες τα δανειακά 
κεφάλαια υπό όρους μπορούν να αναγνωριστούν ως ίδια κεφάλαια είναι ταυτόσημες 
με εκείνες που καθορίζονται στην οδηγία 89/299/ΕΟΚ του Συμβουλίου(ΕΕ αριθ. L 
124 της 5.5.89, σ. 16 έως 20) για τα ίδια κεφάλαια των χρηματοπιστωτικών 
ιδρυμάτων. 
- 21 -
AP9PO 23 
Το άρθρο αυτό τροποποιεί το άρθρο 18 της πρώτης οδηγίας προκειμένου αυτό να 
συμφωνεί με την αρχή του ελέγχου εκ μέρους του κράτους μέλους καταγωγής. 
Κεφάλαιο 3 
ΆΡΘΡΟ 24 - Επιλονή του δικαίου που διέπει τη ούυΒαοη 
Το άρθρο 7 της δεύτερης οδηγίας, για λόγους προστασίας του καταναλωτή, όριζε 
ήδη συγκεκριμένους κανόνες όσον αφορά την ελευθερία επιλογής του δικαίου που 
διέπει τη σύμβαση επιτρέποντας απόλυτη ελευθερία επιλογής μόνον για τους 
κινδύνους "μεταφορές". 
Ελλείψει εναρμόνισης του δικαίου που διέπει τις συμβάσεις, η οποία δεν είναι 
απαραίτητο να επιτευχθεί στο παρόν στάδιο, όπως κατέδειξαν οι εργασίες που 
αναλήφθηκαν στα πλαίσια του Συμβουλίου στον εν λόγω τομέα κατά τη διάρκεια των 
τελευταίων ετών, είναι σκόπιμο, για την προστασία των ασφαλιζόμενων οι οποίοι 
πρέπει να χαίρουν ιδιαίτερης προστασίας, δηλαδή στην περίπτωση των συμβάσεων 
που αφορούν τους μαζικούς κινδύνους, να επιτραπεί στα κράτη μέλη που το 
επιθυμούν να υπαγάγουν στη νομοθεσία τους τις συμβάσεις που αφορούν τους 
μαζικούς κινδύνους που βρίσκονται στην επικράτεια τους. 
Αντίθετα, η ασφάλιση των μεγάλων κινδύνων αφορά συμβάσεις που συνδέονται με τον 
κύκλο παραγωγής και με το διεθνές εμπόριο, τομέας όπου θα πρέπει να επιτραπεί η 
μεγαλύτερη δυνατή ελευθερία επιλογής στα κράτη μέλη. 
Αυτό είναι το πρίσμα υπό το οποίο τροποποιήθηκε και απλοποιήθηκε το άρθρο 7 της 
δεύτερης οδηγίας που καθορίζει τους κανόνες τους σχετικούς με την επιλογή του 
δικαίου που διέπει τη σύμβαση ασφάλισης κατά ζημιών. 
Άρθρο 2§ - Νομική διάταξη περί δημοσίου ονμφέροντος 
Τα μέτρα που λαμβάνουν τα κράτη μέλη για την προστασία των καναλωτών τους 
πρέπει να είναι, σύμφωνα με την ίδια την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, 
ανάλογα με τον επιδιωκόμενο στόχο. 
Το παρόν άρθρο αποτελεί μεταγραφή της αρχής αυτής διευκρινίζοντας ότι κάθε 
αντισυμβαλλόμενος μπορεί να συνάψει σύμβαση σύμφωνη με τις νομοθετικές 
ρυθμίσεις ενός κράτους μέλους, υπό τον όρο ωστόσο ότι η σύμβαση αυτή δεν 
αντιβαίνει προς τις νομικές διατάξεις περί δημοσίου συμφέροντος που ισχύουν στο 
κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος. 
- 22 -
ΆΡΘΡΟ 26 - Κατάργηση του προηνούυενου ελέγχου uay. TtUOhOVittV και των 
ασφαλιστηρίων συμβολαίων 
Η προστασία του καταναλωτή είναι επίσης το δικαίωμα για την ευρύτερη δυνατή 
επιλογή μεταξύ των καινοτόμων ασφαλιστικών προϊόντων, στην καλύτερη τιμή. Το 
δικαίωμα αυτό, από την άποψη του ελέγχου, συνεπάγεται την κατάργηση 
οποιουδήποτε προηγούμενου ελέγχου των τιμολογίων και των ασφαλιστηρίων 
συμβολαίων και την αντικατάσταση του ελέγχου αυτού από ένα σύστημα καλύτερα 
προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις, και ιδίως της αμοιβαίας αναγνώρισης, που 
συνδέονται με τις απαιτήσεις που θέτει η εσωτερική αγορά. 
Πράγματι, το καθεστώς της προηγούμενης έγκρισης καταλήγει στη χορήγηση μιας 
"ετικέτας ποιότητας" και δεν είναι συνεπές με τη λογική της ενιαίας αγοράς να 
παρέχεται στην ελεγκτική αρχή ενός κράτους μέλους το δικαίωμα να χορηγεί ή να 
απορρίπτει μια άδεια κυκλοφορίας σε προϊόντα που έχουν δημιουργηθεί και 
διανέμονται ήδη σε άλλα κράτη μέλη. 
Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο για τον έλεγχο των τιμολογίων: σύμφωνα με την 
αρχή της ενιαίας άδειας, η ελεγκτική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής εγγυάται 
τη συνολική φερεγγυότητα της επιχείρησης και εναπόκειται σε αυτήν η εποπτεία 
της χρηματοοικονομικής πολιτικής της επιχείρησης κατά τρόπον ώστε αυτή να μην 
θέτει σε κίνδυνο την εν λόγω φερεγγυότητα. Η προσέγγιση αυτή δεν αρνείται στην 
ελεγκτική αρχή του κράτους όπου βρίσκεται ο κίνδυνος το δικαίωμα προστασίας των 
καταναλωτών της: η εν λόγω αρχ^\ διατηρεί τη δυνατότητα να αποδείξει εκ των 
υστέρων και κατά μη συστηματικό τρόπο ότι μία τέτοια διάταξη μιας σύμβασης που 
συνάφθηκε ελεύθερα δεν συμφωνεί με μία νομική διάταξη γενικού συμφέροντος. Η 
"αντιστροφή του βάρους της απόδειξης" πρέπει κανονικά να έχει ως αποτέλεσμα το 
γεγονός ότι οι ασφαλιζόμενοι θα αναλάβουν μεγαλύτερη ευθύνη έναντι των 
προϊόντων που τους προσφέρονται, πράγμα που ενδέχεται να αυξήσει το πραγματικό 
επίπεδο της προστασίας τους. 
ΆΡ9ΡΡ 27 - υποχρεωτικές ασφαλίσεις 
Οι υποχρεωτικές ασφαλίσεις αφορούν τομείς όπου, για το κράτος μέλος που 
επιβάλλει την υποχρέωση αυτή, υπάρχει ένα ιδιαίτερα ζωτικό συμφέρον που πρέπει 
- 23 -
να διασφαλιστεί. Αυτό ισχύει ιδίως για ορισμένες ασφαλίσεις αστικής ευθύνης 
όπου η ασφάλιση αποτελεί εγγύηση ότι το θύμα ενός ατυχήματος θα αποζημιωθεί για 
μία ζημία την οποία δεν προκάλεσε το ίδιο. 
0 χαρακτήρας του γενικού συμφέροντος είναι ο λόγος για τον οποίο, κατά 
παρέκκλιση προς την αρχή που ορίζει το άρθρο 26, τα κράτη μέλη διατηρούν τη 
δυνατότητα να ζητούν τη συστηματική ανακοίνωση των ασφαλιστηρίων συμβολαίων που 
αφορούν μία υποχρεωτική ασφάλιση, προκειμένου να διαθέτουν τα μέσα με τα οποία 
θα ελέγχουν ότι τα προσφερόμενα στην επικράτεια τους προϊόντα ανταποκρίνονται 
πράγματι στο περιεχόμενο της επιβαλλόμενης υποχρέωσης. 
ΤΙΤΛΟΣ IV 
Διατάξεις για την ελεύθερη εγκατάσταση και 
την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών 
ΆΡΘΡΟ 28 και 29 - Ελευθερία εγκατάστασης 
Το άρθρο 28 περιλαμβάνει μία σειρά από λεπτομερείς διατάξεις που τροποποιούν το 
άρθρο 10 της πρώτης οδηγίας και συστηματοποιούν τη συνεργασία μεταξύ των 
αρμοδίων αρχών των κρατών μελών με βάση τον έλεγχο εκ μέρους του κράτους 
καταγωγής, στα πλαίσια της ελευθερίας εγκατάστασης. 
Ορίζεται συνεπώς ότι μία ασφαλιστική επιχείρηση που επιθυμεί να ιδρύσει 
υποκατάστημα σε άλλο κράτος μέλος προβαίνει σε σχετική γνωστοποίηση προς τις 
αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, ενώ παρέχει ταυτόχρονα τις 
απαιτούμενες πληροφορίες (π.χ. πρόγραμμα δραστηριοτήτων, ύψος του κεφαλαίου 
εγγυήσεως, κατάσταση του περιθωρίου φερεγγυότητας, διεύθυνση και όνομα των 
διευθυντών) (άρθρο 10 παράγραφοι 1 -3). 
Αφού εξετάσει τη γνωστοποίηση, η αρμόδια αρχή δύναται, εάν έχει λόγους να 
αμφιβάλλει για τη βιωσιμότητα του σχεδίου ή την επάρκεια των διαρθρώσεων της 
ασφαλιστικής επιχείρησης, να αρνηθεί να αποστείλει τις πληροφορίες στις αρχές 
του κράτους του μελλοντικού υποκαταστήματος. Σε οποιαδήποτε περίπτωση, πρέπει 
να αιτιολογήσει την άρνηση της στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση εντός τριών μηνών 
από την παραλαβή της γνωστοποίησης (άρθρο 10 παράγραφος 3). 
- 24 -
Το άρθρο 29 ακυρώνει το άρθρο 11 της πρώτης οδηγίας, καταργώντας με τον τρόπο 
αυτό τις λεπτομερείς απαιτήσεις που έπρεπε να πληροί το πρόγραμμα 
δραστηριοτήτων για την ίδρυση υποκαταστήματος σε άλλο κράτος μέλος. Οι 
απαιτήσεις αυτές περιορίζονται πλέον και αφορούν συγκεκριμένα την παροχή 
πληροφοριών όσον αφορά τα είδη των δραστηριοτήτων που προτίθεται να αναλάβει το 
υποκατάστημα και τη διαρθρωτική οργάνωση του υποκαταστήματος. 
ΆΡΘΡΟ 30 - 32 - Ελεύθερη πααογή υπηρεσιών 
Τα άρθρα αυτά καθορίζουν τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί και τη 
συνεργασία μεταξύ των αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους 
του υποκαταστήματος σε σχέση με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. Με τον τρόπο 
αυτό τροποποιούνται και επεκτείνονται οι σχετικές διατάξεις της δεύτερης 
οδηγίας ούτως ώστε να καλύπτουν όχι μόνον "τους μεγάλους κινδύνους" αλλά όλες 
τις δραστηριότητες ασφάλισης κατά ζημιών και συνεπώς καθιερώνεται ένα ενιαίο 
καθεστώς για το σύνολο των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων· τα άρθρα της δεύτερης 
οδηγίας που καθίστανται περιττά διαγράφονται (άρθρο 33). 
Συνεπώς, οποιαδήποτε ασφαλιστική επιχείρηση επιθυμεί να ασκήσει δραστηριότητες 
στον κλάδο κατά ζημιών υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών πέραν των συνόρων πρέπει 
να δηλώσει στις αρχές του κράτους μέλους καταγωγής το κράτος μέλος στο οποίο 
προτίθεται να παράσχει υπηρεσίες καθώς και τις δραστηριότητες που πρόκειται να 
ασκήσει σ'αυτό (τροποποιημένο άρθρο 14 της δεύτερης οδηγίας). Στο κράτος μέλος 
υποδοχής παρέχονται πληροφορίες σχετικά με το περιθώριο φερεγγυότητας της 
επιχείρησης, τους κλάδους στους οποίους η ενδιαφερόμενη επιχείρηση έχει λάβει 
άδεια να ασκεί δραστηριότητες καθώς και τη φύση των κινδύνων που η επιχείρηση 
προτίθεται να καλύψει (τροποποιημένο άρθρο 16 της δεύτερης οδηγίας). 
ΆΡΘΡΟ 33 - Τεγνικές προοαουονές. κατάργηση της σώρευσης δραστηριοτήτων υπό 
καθεστώς εγκατάστασης και υπό καθεστώς ελεύθερης πααογής υπηρεσιών 
Η παρούσα πρόταση οδηγίας έχει ως στόχο την υλοποίηση του ουσιαστικού, 
αναγκαίου και επαρκούς συντονισμού που θα επιτρέψει την καθιέρωση ενός ενιαίου 
καθεστώτος ελέγχου που θα εφαρμόζεται στο σύνολο της ασφαλιστικής 
δραστηριότητας στον τομέα της πρωτασφάλισης εκτός της ασφάλισης ζωής, 
ανεξάρτητα από τον τρόπο άσκησης της, καθεστώς εγκατάστασης ή ελεύθερη παροχή 
υπηρεσιών. Το γεγονός αυτό απαιτεί την κατάργηση των εξαιρέσεων που ορίζονται 
στο άρθρο 12, παράγραφος 2 και 3 της δεύτερης οδηγίας 88/357/ΕΟΚ όσον αφορά το 
πεδίο εφαρμογής των διατάξεων των σχετικών με την πρόσβαση και την ελεύθερη 
παροχή υπηρεσιών. 
- 25 -
Για τους ίδιους λόγους συνεπάγεται ότι η ευχέρεια που αφήνεται στα κράτη μέλη 
να απαγορεύουν την ταυτόχρονη άσκηση ασφαλιστικών δραστηριοτήτων στον τομέα των 
βασικών κινδύνων, υπό καθεστώς εγκατάστασης και υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών 
θα πρέπει επίσης να καταργηθεί (άρθρο 13, δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ). 
Εξάλλου, για τους ίδιους λόγους, θα πρέπει να καταργηθεί το άρθρο 15 της εν 
λόγω δεύτερης οδηγίας 88/357/ΕΟΚ το οποίο προβλέπει το καθεστώς προηγούμενης 
άδειας για την άσκηση δραστηριοτήτων υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών όσον αφορά 
τους μαζικούς κινδύνους. Στο εξής, το μόνο νομικό καθεστώς που θα εφαρμόζεται 
για την πρόσβαση στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, και για τους μεγάλους 
κινδύνους και για τους μαζικούς κινδύνους, είναι το καθεστώς που προβλέπεται 
στα άρθρα 30 ως 32 της παρούσας πρότασης. 
ΆΡΘΡΟ 34 - Έλενγρς im ασφαλιστηρίων ονμβολαίων ποΰ χρησιμοποιεί α 
ασφαλιστική επιγείοηση 
Το εν λόγω άρθρο καθορίζει τις διατάξεις που αφορούν τα μέσα στα οποία μπορούν 
να προσφύγουν τα κράτη μέλη προκειμένου να ελέγξουν την τήρηση των νομικών 
διατάξεων τους γενικού συμφέροντος στα πλαίσια των ασφαλιστηρίων συμβολαίων και 
άλλων εγγράφων που η ασφαλιστική επιχείρηση προτίθεται να χρησιμοποιήσει κατά 
την άσκηση της δραστηριότητας της. Το άρθρο αυτό ακολουθεί την αρχή που 
καθορίστηκε στα άρθρα 8 και 28 της παρούσας πρότασης οδηγίας. Κατά συνέπεια, το 
κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος δεν μπορεί να απαιτήσει την προηγούμενη 
έγκριση των εν λόγω εγγράφων, επειδή αυτό επιβαρύνει σημαντικά την ελευθερία 
κυκλοφορίας προϊόντων και την καινοτομία τους. Προκειμένου να ελέγξει κατά πόσο 
τηρούνται οι εν λόγω διατάξεις, το κράτος μέλος μπορεί να απαιτήσει τη μη 
συστηματική κοινοποίηση των ασφαλιστηρίων συμβολαίων και εγγράφων. Πρόκειται 
πράγματι για ένα καθεστώς καλύτερα προσαρμοσμένο στις απαιτήσεις της ενιαίας 
αγοράς και το οποίο επιτρέπει τη διασφάλιση ενός σημαντικού επεπέδου προστασίας 
των ασφαλιζόμενων. 
Άρθρο 35 - KVPWQgiç 
Το άρθρο 19 της δεύτερης οδηγίας 88/357/ΕΟΚ έχει καθιερώσει ήδη ένα νομικό 
καθεστώς για την έγκριση των μέτρων και των κυρώσεων κατά των ασφαλιστικών 
επιχειρήσεων που δεν τηρούν τους κανόνες που εφαρμόζονται στην περίπτωση τους 
κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων τους υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής 
υπηρεσιών. 
- 26 -
Το καθεστώς αυτό βασίζεται στις αρχές μεταβίβασης της γενικής εξουσίας για την 
υιοθέτηση μέτρων και την επιβολή κυρώσεων στο κράτος μέλος καταγωγής καθώς και 
στη συνεργασία μεταξύ των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Το κράτος μέλος υποδοχής 
διατηρεί ωστόσο τη δυνατότητα να υιοθετήσει άμεσα μέτρα κατά της επιχείρησης 
που λειτουργεί στην επικράτεια του για την πρόληψη ή την καταστολή των 
παραβάσεων που πραγματοποιεί η επιχείρηση στην επικράτεια του σε σχέση με τις 
διατάξεις που ισχύουν στην περίπτωση της. Το ίδιο ισχύει όταν τα μέτρα που 
λαμβάνει το κράτος μέλος καταγωγής είναι ανεπαρκή ή ελλιπή. 
Στο πλαίσιο ενός συστήματος ενιαίας άδειας είναι σκόπιμο εξάλλου να προβλεφθεί 
ένα καθεστώς το οποίο θα προορίζεται να διασφαλίσει την τήρηση των κανόνων που 
εφαρμόζονται στην ασφαλιστική δραστηριότητα είτε αυτή ασκείται υπό καθεστώς 
εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Για το λόγο αυτό 
είναι αναγκαίο να επεκταθεί το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 19 της 
δεύτερης οδηγίας 88/357/ΕΟΚ στο σύνολο της δραστηριότητας. 
'Apgpo 36 - Διαφήμιση 
Σύμφωνα με το άρθρο αυτό επιτρέπεται σε κάθε ασφαλιστική επιχείρηση που έχει 
κανονική άδεια να έχει πλήρη πρόσβαση σε όλα τα συνήθη μέσα επικοινωνίας που 
είναι διαθέσιμα για τη διαφήμιση των υπηρεσιών της και των προϊόντων της εντός 
των ορίων της Κοινότητας. Αυτό συμφωνεί πλήρως με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού 
Δικαστηρίου, όπως αυτή εκφράζεται παραδείγματος χάρη στις υποθέσεις 352/85, 
Bond van Adverteerders και 362/88, GB-INNO-BM. 
ΆΡΘΡΟ 37 - Ισότητα υεταγείοισης σε περίπτωση εκκαθάρισης της ασφαλιστικής 
επ>χε(ρηρης 
Η διάταξη αυτή καθορίζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης όλων των πιστωτών σε 
περίπτωση εκκαθάρισης της ασφαλιστικής επιχείρησης χωρίς να γίνεται οιαδήποτε 
διάκριση με βάση την υπηκοότητα των ασφαλισμένων ή των δικαιούχων ή υε βάση τον 
τρόπο σύναψης των ασφαλιστηρίων συμβολαίων. Πρόκειται για μία αρχή που 
περιλαμβάνεται ήδη και σε άλλες ασφαλιστικές οδηγίες, και συγκεκριμένα στη 
δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ. 
- 27 -
ΆΡΘΡΟ 38 (Ενηυέοωση του αντισυυΒαλλόυενου) 
Το εν λόγω άρθρο επεκτείνει στα συμβόλαια που συνάπτονται μέσω υποκαταστήματος, 
το σύστημα ενημέρωσης του αντισυμβαλλόμενου που προβλέπεται στη δεύτερη οδηγία 
για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. 
Συνεπώς, θα πρέπει να γνωστοποιείται σε κάθε αντισυμβαλλόμενο, πριν από την 
ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης, το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη 
η εταιρική έδρα της επιχείρησης και, κατά περίπτωση, το υποκατάστημα με το 
οποίο έχει συναφθεί η σύμβαση. 
ΆΡΘΡΟ 39 (στατιστική ενηυέοωση) 
Το εν λόγω άρθρο προβλέπει ότι κάθε επιχείρηση θα πρέπει να γνωστοποιεί στην 
ελεγκτική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής το ποσό του κύκλου εργασιών που 
πραγματοποιείται σε κάθε κράτος μέλος ανεξάρτητα από το αν πραγματοποιείται υπό 
καθεστώς εγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
Οι ελεγκτικές αρχές των κρατών μελών στην επικράτεια των οποίων δρα η εν λόγω 
ασφαλιστική επιχείρηση θα μπορούν να ζητήσουν από την ελεγκτική αρχή του 
κράτους μέλους καταγωγής να τους διαβιβάσουν τα εν λόγω στοιχεία, τα οποία 
είναι απολύτως αναγκαία για την πραγματική γνώση της σχετικής σημασίας των 
διαφόρων αγορών. 
ΆΡΘΡΟ 40 (ουμμετοχή οτα συστήματα αποζπμ(ωσπς) 
Το άρθρο αυτό επεκτείνει στις πράξεις που πραγματοποιούνται υπό καθεστώς 
εγκατάστασης την αρχή που καθορίζεται στη δεύτερη οδηγία για την ελεύθερη 
παροχή υπηρεσιών, σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη διατηρούν τη δυνατότητα να 
απαιτούν από κάθε ασφαλιστική επιχείρηση που δρα στην επικράτεια τους να 
συμμετέχει, με τους ίδιους όρους που ισχύουν για τις επιχειρήσεις που έχουν 
λάβει άδεια λειτουργίας σε αυτά, στα συστήματα που αποσκοπούν στην εγγύηση της 
καταβολής των οφειλόμενων από τον ασφαλιστή αποζημιώσεων μετά από ένα ατύχημα. 
ΆΡΘΡΟ 41 (φορολογ(α) 
Το άρθρο αυτό επεκτείνει στο καθεστώς εγκατάστασης το σύστημα που προβλέφθηκε 
στην δεύτερη οδηγία για την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών. 
- 28 -
Συνεπώς, η παρούσα οδηγία διευκρινίζει ότι υπό την επιφύλαξη μιας περαιτέρω 
εναρμόνισης, η αρχή που πρέπει να εφαρμοστεί όσον αφορά την έμμεση φορολογία 
και τους οιονεί φόρους είναι η αρχή της εδαφικότητας του φόρου, δηλαδή 
εφαρμόζεται το σύστημα φορολογίας του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο κίνδυνος 
και προς όφελος του εν λόγω κράτους μέλους. 
Εξάλλου, κάθε κράτος μέλος θα εφαρμόσει στις επιχειρήσεις που λειτουργούν στην 
επικράτεια του, ανεξάρτητα από το αν αυτό συμβαίνει υπό καθεστώς εγκατάστασης ή 
υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, τις εθνικές διατάξεις του που αφορούν 
τα μέτρα που προορίζονται να διασφαλίσουν την είσπραξη των εν λόγω φόρων. 
ΤΙΤΛΟΣ V 
ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 
ΆΡΘΡΟ 42 (εκτελεστικές εξουσίες της Επιτροπής) 
Η διάταξη αυτή ορίζει τα άρθρα της πρώτης οδηγίας καθώς και εκείνα της παρούσας 
οδηγίας που μπορούν να υποστούν προσαρμογή σε εύθετο χρόνο. Οι διαδικασίες 
προσαρμογής των εν λόγω άρθρων καθορίζονται στην οδηγία του Συμβουλίου με την 
οποία δημιουργείται η επιτροπή ασφαλίσεων. 
ΆΡΘΡΟ 43 (ρήτρες διασφάλισης) 
Το άρθρο αυτό περιλαμβάνει διάταξη η οποία ορίζει ότι η παρούσα οδηγία δεν 
θίγει τα κεκτημένα δικαιώματα των υποκαταστημάτων στα οποία είχε δοθεί άδεια 
λειτουργίας καθώς και στον τομέα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
ΆΡΘΡΟ 43α - Ασφάλιση υνείας που υποκαθιστά την κοινωνική ασφάλιση 
Πολλά κράτη μέλη επιτρέπεται, υπό ορισμένους όρους, στους υπηκόους τους να 
συνάπτουν ασφαλιστική σύμβαση κατά ασθενείας σε ιδιωτικές ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις, που υποκαθιστά την κάλυψη που παρέχουν οι οργανισμοί κοινωνικής 
ασφάλισης. Οι εν λόγω ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις δεν προτείνουν 
συνεπώς απλώς και μόνον συμπληρωματικές εγγυήσεις προς την κοινωνική ασφάλιση· 
η παρέμβαση τους συνιστά πράγματι μία εναλλακτική στο καθεστώς της κοινωνικής 
ασφάλισης ακολουθώντας κανόνες διαχείρισης βάσει των οποίων οι εν λόγω 
συμβάσεις ομοιάζουν, κατά περίπτωση, άλλοτε με ασφάλιση κατά ζημιών και άλλοτε 
με ασφάλιση ζωής. 
- 29 -
Η εμφανής συνάφεια των εν λόγω συμβάσεων με το νόμιμο καθεστώς κοινωνικής 
ασφάλισης δικαιολογεί απόλυτα το να μπορούν τα ενδιαφερόμενα κράτη να απαιτούν 
από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις να παρέχουν τουλάχιστον τις 
εγγυήσεις που παρέχει το καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης σύμφωνα με τις διατάξεις 
του νόμου οι οποίες μπορούν να διαφέρουν ανάλογα με το κράτος μέλος. 
Παραδείγματος χάριν, η ρήτρα μη λύσης η οποία απαγορεύει στον ασφαλιστή να 
θέσει τέλος στη σύμβαση, λόγω της ηλικίας του αντισυμβαλλόμενου ή της 
επιδείνωσης της κατάστασης της υγείας του, αποτελεί ουσιαστική διάταξη γενικού 
συμφέροντος για την προστασία του προσώπου που δεν καλύπτεται πλέον σε 
περίπτωση ασθενείας από την κοινωνική ασφάλιση. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη 
έχουν δικαίωμα να απαιτούν από τον ασφαλιστή τη σύσταση, ως αντιστάθμισμα προς 
τη ρήτρα αυτή, ενός ειδικού τεχνικού αποθεματικού - το αποθεματικό γήρατος -
για την αντιμετώπιση της ισόβιας κάλυψης που παρέχεται βάσει ενός σταθερού ή 
κατά τρόπο ενιαίο αναπροσαρμοζόμενου ασφαλίστρου. 
Η απαίτηση αυτή, παρά το γεγονός ότι περιορίζει τη δυνατότητα μιας ασφαλιστικής 
επιχείρησης να παρέχει τα προϊόντα της στο σύνολο της Κοινότητας, καλύπτεται 
ήδη από τις διατάξεις της πρότασης οδηγίας, και ιδίως το άρθρο 25, το οποίο 
προβλέπει ότι για τη σύναψη ασφαλιστικών συμβάσεων σε ένα κράτος μέλος, οι 
συμβάσεις αυτές "δεν θα πρέπει να αντιβαίνουν τις γενικές νομικές διατάξεις 
περί δημοσίου συμφέροντος που ισχύουν στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο 
κίνδυνος". 
Ωστόσο, δεδομένου του ιδιαίτερα λεπτού χαρακτήρα και των κοινωνικών επιπτώσεων 
της ασφάλισης κατά ασθενείας, κρίνεται αναγκαίο να προβλεφθούν, για τα 
ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, ειδικά μέσα με τα οποία θα είναι δυνατόν να ελεγχθεί 
ότι κάθε ασφαλιστική επιχείρηση που παρεμβαίνει στον εν λόγω τομέα τηρεί το 
επίπεδο εγγυήσεων που παρέχει η κοινωνική ασφάλιση. 
Προς το σκοπό αυτό, προτείνεται να εξομοιωθεί η ασφάλιση κατά ασθενείας που 
υποκαθιστά το καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης με υποχρεωτική ασφάλιση. Η 
εξομοίωση αυτή δικαιολογείται εξαιτίας του γεγονότος ότι στην πράξη κάθε 
κάτοικος των ενδιαφερομένων κρατών μελών καλύπτεται για τον κίνδυνο ασθενείας 
είτε από τους οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης είτε από ιδιωτικές ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις. Σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 27 για όλες 
τις υποχρεωτικές ασφαλίσεις, τα κράτη μέλη όπου βρίσκεται ο κίνδυνος θα μπορούν 
να απαιτούν τη συστηματική ανακοίνωση, πριν τη σύναψη τους, των γενικών και 
ειδικών όρων των συμβάσεων που συνάπτονται και οι οποίες υποκαθιστούν την 
κάλυψη που παρέχει η κοινωνική ασφάλιση. 
- 30 -
Η εν λόγω δυνατότητα των ελεγκτικών αρχών ενός κράτους μέλους για τη 
συστηματική συλλογή πληροφοριών σχετικά με τις ασφαλιστικές συμβάσεις κατά 
ασθενείας που διατίθενται στην επικράτεια τους πρέπει να θεωρηθεί ως αναγκαίος 
αλλά επαρκής περιορισμός της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής 
υπηρεσιών, δεδομένου του στόχου της προστασίας των αντισυμβαλλόμενων 
προκειμένου να εφαρμοστεί στον εν λόγω ασφαλιστικό κλάδο το γενικό πρότυπο της 
παρούσας οδηγίας το οποίο βασίζεται στη λογική που διέπει την ενιαία αγορά. 
Πράγματι, μία ελεγκτική αρχή, θα έχει, σε συστηματική βάση, τις αναγκαίες 
πληροφορίες προκειμένου να μπορεί να αποδείξει ότι μία δεδομένη σύμβαση, 
δυνάμει των ρητρών που αυτή περιλαμβάνει, δεν επιτρέπει την παροχή στους 
ασφαλιζόμενους κάλυψης τουλάχιστον ισοδύναμης προς εκείνη που παρέχει το 
καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης και συνεπώς θα μπορεί να εφαρμόσει, εν ανάγκη 
κατεπειγόντως, τα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 35 της οδηγίας. Υπό τις 
συνθήκες αυτές, δεν δικαιολογείται πλέον η υποβολή όλων των ασφαλιστικών 
επιχειρήσεων σε ένα καθεστώς εξειδίκευσης ή γενικής έγκρισης των συμβάσεων, με 
αποτέλεσμα να λαμβάνεται ως δεδομένο η υπόθεση ότι δεν είναι οι ίδιες σε θέση 
να τηρήσουν τους κανόνες δημοσίου συμφέροντος που τους επιβάλλονται. 
ΆΡΘΡΟ 436 - Προσφυγή σε ένδικα υέσα 
Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι αρμόδιες αρχές στους 
τομείς που καλύπτει η παρούσα πρόταση οδηγίας μπορούν να αποτελέσουν 
αντικείμενο δικαστικής προσφυγής. 
ΆΡΘΡΟ 44 ως 46 (θέση σε εφαουονή της οδηνίας) 
Τα άρθρα αυτά περιλαμβάνουν τις τελικές διατάξεις. 
Η ημερομηνία ενάρξεως ισχύος δεν πρέπει να τεθεί μετά την 31η Δεκεμβρίου 1992. 
- 31 -
Πρόταση 
ΤΡΊΤΗΣ; ΟΑΗΠΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΊΟΥ 
για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών 
διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας 
ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 
73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ 
Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, και 
ιδίως το άρθρο 57 παράγραφος 2 και το άρθρο 66, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
1.- ότι είναι αναγκαίο να ολοκληρωθεί η εσωτερική αγορά στον τομέα της 
πρωτασφάλισης εκτός της ασφάλειας ζωής, τόσο όσον αφορά την ελευθερία 
εγκατάστασης όσο και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, προκειμένου να 
διευκολυνθεί η κάλυψη των κινδύνων στο εσωτερικό της Κοινότητας από τις 
ασφαλιστικές επιχειρήσεις που εδρεύουν στο έδαφος της, 
2.- ότι η δεύτερη οδηγία 88/357/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 
1988, για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών 
διατάξεων σχετικά με την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής» και 
για τη θέσπιση των διατάξεων που σκοπό έχουν να διευκολύνουν την 
πραγματική άσκηση της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών καθώς και για την 
τροποποίηση της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ^), η οποία εφεξής ονομάζεται 
δεύτερη οδηγία, συνέβαλε σε μεγάλο βαθμό στην υλοποίηση της εσωτερικής 
αγοράς στον τομέα της πρωτασφάλισης, εκτός της ασφάλειας ζωής, 
παρέχοντας ήδη στους αντισυμβαλλομένους για τους οποίους, λόγω της 
ιδιότητας τους, της σημασίας τους ή της φύσης του καλυπτόμενου 
κινδύνου, δεν απαιτείται ιδιαίτερη προστασία στο κράτος μέλος όπου 
βρίσκεται ο κίνδυνος, πλήρη ελευθερία προσφυγής στην ευρύτερη δυνατή 
ασφαλιστική αγορά, 
(1) ΕΕ L 172, 4.7.1988, σ. 1 
- 32 -
3.- ότι η δεύτερη οδηγία αποτελεί, κατά συνέπεια, σημαντικό στάδιο κατά 
τη διαδικασία προσέγγισης των εθνικών αγορών στο πλαίσιο της ενιαίας 
αγοράς, που πρέπει να συμπληρωθεί με άλλα κοινοτικά μέσα προκειμένου να 
δοθεί σε όλους τους αντισυμβαλλομένους, ανεξάρτητα από την ιδιότητα και 
τη σημασία τους ή τη φύση του καλυπτόμενου κινδύνου, η δυνατότητα να 
προσφεύγουν σε οποιοδήποτε ασφαλιστή που εδρεύει στην Κοινότητα και 
ασκεί τις δραστηριότητες του είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό 
καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, εξασφαλίζοντας τους συγχρόνως 
επαρκή προστασία, 
4.- ότι η προσέγγιση που υιοθετήθηκε συνίσταται στην επίτευξη της 
βασικής, αναγκαίας και επαρκούς εναρμόνισης για την αμοιβαία αναγνώριση 
των αδειών λειτουργίας και των συστημάτων εποπτείας, η οποία επιτρέπει 
τη χορήγηση ενιαίας άδειας με ισχύ σε όλη την Κοινότητα και την 
εφαρμογή της αρχής του ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής, 
5.- ότι, ως εκ τούτου, η πρόσβαση στην ασφαλιστική δραστηριότητα και η 
άσκηση της εξαρτώνται εφεξής από τη χορήγηση ενιαίας διοικητικής άδειας 
από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη 
η εταιρική έδρα της επιχείρησης· ότι η άδεια αυτή επιτρέπει στην 
επιχείρηση να ασκεί δραστηριότητες σε όλες τις χώρες της Κοινότητας, 
είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής 
υπηρεσιών· ότι το κράτος μέλος υποδοχής δεν είναι πλέον δυνατόν να 
απαιτεί τη χορήγηση νέας άδειας στις επιχειρήσεις που έχουν ήδη λάβει 
άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος καταγωγής και επιθυμούν να ασκήσουν 
ασφαλιστικές δραστηριότητες σ'αυτό το κράτος μέλος· ότι είναι, 
επομένως, σκόπιμο να τροποποιηθούν ανάλογα η πρώτη και η δεύτερη 
οδηγία, 
6.- ότι την ευθύνη για την εποπτεία της σταθερότητας της 
χρηματοοικονομικής κατάστασης της ασφαλιστικής επιχείρησης, ιδίως όσον 
αφορά τη φερεγγυότητα της και τη σύσταση επαρκών τεχνικών αποθεματικών, 
καθώς και την κάλυψη αυτών των αποθεματικών από νομισματικώς αντίστοιχα 
στοιχεία ενεργητικού, έχει εφεξής η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους 
καταγωγής της επιχείρησης, 
7.- ότι το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί επίσης να θεσπίσει 
αυστηρότερους κανόνες απο εκείνους που καθορίζονται στα άρθρα 7, 14, 
18, 19 και 20 όσον αφορά τις επιχειρήσεις που έχουν λάβει άδεια από τις 
αρμόδιες αρχές του κράτους αυτού, 
- 33 -
8.- ότι η παρούσα οδηγία εντάσσεται στο νομοθετικό έργο που η Κοινότητα 
έχει αναλάβει σ'αυτό τον τομέα, ιδίως μέσω της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου (1), η οποία εφεξής ονομάζεται πρώτη οδηγία, όπως 
τροποποιήθηκε τελευταία από τη δεύτερη οδηγία, καθώς και της οδηγίας 
[.../.../ΕΟΚ για τους ετήσιους και τους ενοποιημένους λογαριασμούς των 
ασφαλιστικών επιχειρήσεων] (2), 
9.- ότι η εν λόγω αρμόδια αρχή πρέπει επομένως να διαθέτει τα μέσα 
ελέγχου που είναι αναγκαία για να εξασφαλιστεί η ομαλή άσκηση των 
δραστηριοτήτων της ασφαλιστικής επιχείρησης στο σύνολο της Κοινότητας, 
είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής 
υπηρεσιών: ότι ο» αρμόδιες αρχές των κρατών μελών πρέπει να είναι σε 
θέση να θεσπίζουν κατάλληλα μέτρα διασφάλισης ή να επιβάλλουν κυρώσεις 
προκειμένου να αποφύγουν ενδεχόμενες παρατυπίες και παραβάσεις των 
κανόνων ελέγχου των ασφαλιστικών εργασιών, 
10.- ότι η δημιουργία ενιαίας αγοράς χωρίς εσωτερικά σύνορα συνεπάγεται 
τη δυνατότητα πρόσβασης στο σύνολο των ασφαλιστικών δραστηριοτήτων, 
εκτός της ασφάλισης ζωής, σε όλη την Κοινότητα και, κατά συνέπεια, τη 
δυνατότητα για κάθε ασφαλιστή που έχει λάβει την προβλεπόμενη 
διοικητική άδεια να καλύπτει οποιοδήποτε από τους κινδύνους που 
αναφέρονται στο παράρτημα της πρώτης οδηγίας· ότι για το σκοπό αυτό 
είναι απαραίτητη η κατάργηση όλων των μονοπωλίων που έχουν παραχωρήσει 
μερικά κράτη μέλη σε ορισμένους οργανισμούς όσον αφορά την κάλυψη 
συγκεκριμένων κινδύνων, 
11.- ότι είναι αναγκαία η προσαρμογή των διατάξεων σχετικά με τη 
μεταβίβαση του χαρτοφυλακίου συμβάσεων στο νομικό καθεστώς της ενιαίας 
άδειας που θεσπίζεται με την παρούσα οδηγία, 
12.- ότι η οδηγία [... για τους ετήσιους και τους ενοποιημένους 
λογαριασμούς των ασφαλιστικών επιχειρήσεων] έχει ήδη εξασφαλίσει τη 
βασική και αναγκαία εναρμόνιση των διατάξεων των κρατών μελών σχετικά 
με τη σύσταση των τεχνικών αποθεματικών, τα οποία οι ασφαλιστές 
υποχρεούνται να προβλέπουν για την εγγύηση των υποχρεώσεων που έχουν 
αναλάβει, και ότι η εν λόγω εναρμόνιση καθιστά δυνατή την αμοιβαία 
αναγνώριση αυτών των αποθεματικών, 
(1) ΕΕ L 228, 16.8.1973, 0.3 
(2) ΕΕ 
- 34 -
13.- ότι είναι σκόπιμος ο συντονισμός των κανόνων σχετικά με τα 
στοιχεία ενεργητικού που μπορούν να γίνουν δεκτά για την κάλυψη των 
τεχνικών αποθεματικών, τη διαφοροποίηση των στοιχείων αυτών, την 
αποτίμηση τους καθώς και τους κανόνες γεωγραφικής τοποθέτησης και 
νομισματικής αντιστοιχίας τους, προκειμένου να διευκολυνθεί η αμοιβαία 
αναγνώριση των διατάξεων των κρατών μελών· ότι ο συντονισμός αυτός 
πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα μέτρα που έχουν ληφθεί στον τομέα της 
ελευθέρωσης των κινήσεων κεφαλαίων με την οδηγία 88/361/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου (1), καθώς και τις εργασίες που έχει αναλάβει η Κοινότητα 
ενόψει της ολοκλήρωσης της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, 
14.- ότι, ωστόσο, το κράτος μέλος καταγωγής δεν μπορεί να απαιτήσει από 
τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις να τοποθετούν τα στοιχεία ενεργητικού που 
αντιστοιχούν στα τεχνικά αποθεματικά τους σε συγκεκριμένες κατηγορίες 
του ενεργητικού, εφόσον αυτού του είδους οι απαιτήσεις δεν 
συμβιβάζονται με τα μέτρα που αφορούν την ελευθέρωση των κινήσεων 
κεφαλαίων που προβλέπονται στην οδηγία 88/361/ΕΟΚ, 
15.- ότι λόγω του συντονισμού που επιφέρει η παρούσα οδηγία, δεν 
δικαιολογείται πλέον και πρέπει, συνεπώς, να καταργηθεί η δυνατότητα, 
την οποία παρέχει το άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της πρώτης 
οδηγίας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, απαγόρευσης της 
ταυτόχρονης ασφάλισης υγείας με την ασφάλιση άλλων κλάδων, 
16.- ότι είναι σκόπιμο να συμπληρωθεί ο κατάλογος των στοιχείων τα 
οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη σύσταση του περιθωρίου 
φερεγγυότητας που προβλέπεται απο την πρώτη οδηγία, προκειμένου να 
ληφθούν υπόψη τα νέα χρηματοπιστωτικά μέσα και οι διευκολύνσεις που 
παρέχονται στα άλλα χρηματοδοτικά ιδρύματα όσον αφορά τη σύσταση των 
ιδίων κεφαλαίων τους, 
17.- ότι στο πλαίσιο της ενοποιημένης αγοράς ασφαλίσεων, είναι σκόπιμο 
να δοθεί στους αντισυμβαλλομένους, για τους οποίους, λόγω της ιδιότητας 
και της σημασίας τους καθώς και της φύσης του καλυπτόμενου κινδύνου, 
δεν απαιτείται ιδιαίτερη προστασία στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται 
ο κίνδυνος, πλήρης ελευθερία όσον αφορά την επιλογή του δικαίου που 
διέπει την ασφαλιστική σύμβαση, 
18.- ότι προς το παρόν δεν κρίνεται ούτε αναγκαία ούτε σκόπιμη η 
εναρμόνιση του δικαίου που διέπει τη σύμβαση: ότι επειδή δεν υπάρχει η 
εναρμόνιση αυτή, η δυνατότητα που δίδεται στα κράτη μέλη να επιβάλουν 
την εφαρμογή της νομοθεσίας τους στα ασφαλιστήρια συμβόλαια που 
καλύπτουν κινδύνους στο έδαφος τους, παρέχει επαρκείς εγγυήσεις στους 
αντισυμβαλλομένους για τους οποίους απαιτείται ειδική προστασία, 
(1) ΕΕ L 178, 8.7.1988, 0.5 
- 35 -
19.- ότι στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, η δυνατότητα πρόσβασης στο 
ευρύτερο δυνατό φάσμα ασφαλιστικών προϊόντων στην Κοινότητα, 
προκειμένου να είναι δυνατή η επιλογή του καταλληλότερου για τις 
ανάγκες τους προϊόντος, αποβαίνει προς το συμφέρον των 
αντισυμβαλλομένων· ότι το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο κίνδυνος 
είναι, κατά συνέπεια, αυτό το οποίο οφείλει να εξασφαλίζει ότι δεν 
υπάρχει κανένα εμπόδιο στην ελεύθερη διάθεση στην εγχώρια αγορά του 
όλων των ασφαλιστικών προϊόντων που προσφέρουν οι ασφαλιστές της 
Κοινότητας, εφόσον η εμπορία των προϊόντων αυτών δεν αντιβαίνει στις 
νομοθετικές διατάξεις περί προστασίας του δημοσίου συμφέροντος που 
ισχύουν στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος, 
20.- ότι τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα ασφαλιστικά 
προϊόντα και τα συμβατικά έγγραφα που χρησιμοποιούνται για την κάλυψη, 
είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών, 
κινδύνων που βρίσκονται στο έδαφος τους είναι σύμφωνα με τις ισχύουσες 
νομοθετικές διατάξεις περί προστασίας του δημοσίου συμφέροντος· ότι τα 
εφαρμοζόμενα συστήματα ελέγχου πρέπει να είναι προσαρμοσμένα στις 
απαιτήσεις της ενοποιημένης αγοράς, χωρίς, ωστόσο, να είναι δυνατόν να 
αποτελούν προϋπόθεση για την άσκηση της ασφαλιστικής δραστηριότητας· 
ότι στο πλαίσιο αυτό δεν δικαιολογείται η εφαρμογή συστημάτων 
προηγμένης έγκρισης των όρων των ασφαλιστήριων συμβολαίων και ότι 
είναι, κατά συνέπεια, σκόπιμο να προβλεφθούν άλλα συστήματα 
ανταποκρινόμενα καλύτερα στις απαιτήσεις της ενιαίας αγοράς, τα οποία 
επιτρέπουν σε κάθε κράτος μέλος να εγγυάται την επαρκή προστασία των 
αντι συμβαλλομένων, 
20α - ότι πολλά κράτη μέλη επιτρέπουν, υπό ορισμένους όρους, στους 
υπηκόους τους να συνάπτουν ασφαλιστικές συμβάσεις ασθένειας με 
ιδιωτικές ασφαλιστικές επιχειρήσεις, που υποκαθιστούν την κάλυψη που 
παρέχει το νόμιμο καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης: ότι εξαιτίας της φύσης 
και των κοινωνικών επιπτώσεων των εν λόγω συμβάσεων, δικαιολογείται το 
γεγονός ότι οι ελεγκτικές αρχές του κράτους μέλους όπου βρίσκεται ο 
κίνδυνος μπορούν να εφαρμόζουν στις εν λόγω ασφαλιστικές συμβάσεις το 
καθεστώς που προβλέπεται σχετικά με τις υποχρεωτικές ασφαλίσεις και, 
συνεπώς μπορούν να ζητούν τη συστηματική ανακοίνωση των γενικών και 
ειδικών όρων των συμβάσεων προκειμένου να ελέγχουν ότι οι συμβάσεις 
αυτές παρέχουν τουλάχιστον τις ίδιες εγγυήσεις με εκείνες που 
προβλέπονται στο νόμιμο καθεστώς κοινωνικής ασφάλισης* ότι ο εν λόγω 
έλεγχος δεν πρέπει να αποτελεί προϋπόθεση για την άσκηση της 
ασφαλιστικής δραστηριότητας, 
21.- ότι στο πλαίσιο της ενιαίας αγοράς, κανένα κράτος μέλος δεν έχει 
πλέον τη δυνατότητα να απαγορεύσει την ταυτόχρονη άσκηση στο έδαφος του 
ασφαλιστικής δραστηριότητας υπό καθεστώς εγκατάστασης και υπό καθεστώς 
παροχής υπηρεσιών ότι είναι, κατά συνέπεια σκόπιμο να καταργηθεί η 
δυνατότητα που παρέχει σε ορισμένα κράτη μέλη το άρθρο 13 της δεύτερης 
οδηγίας σχετικά με το θέμα αυτό, 
22.- ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί το καθεστώς των κυρώσεων που 
εφαρμόζονται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η ασφαλιστική επιχείρηση 
δεν συμμορφώνεται με τις ισχύουσες διατάξεις περί προστασίας του 
δημοσίου συμφέροντος στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος, 
- 36 -
23.- ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν υποβάλλουν τις ασφαλιστικές πράξεις σε 
κανένα είδος έμμεσης φορολογίας, ενώ τα περισσότερα κράτη μέλη 
επιβάλλουν στις πράξεις αυτές ειδικούς φόρους και άλλες μορφές 
εισφορών, καθώς και προσαυξήσεις υπέρ των οργανισμών αντιστάθμισης· ότι 
υπάρχουν αισθητές διαφορές ως προς τη διάρθρωση και τους συντελεστές 
αυτών των φόρων και εισφορών μεταξύ των κρατών μελών που τους 
επιβάλλουν· ότι η εφαρμογή του καθεστώτος φόρων και εισφορών που 
προβλέπεται στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο κίνδυνος μπορεί, με 
την επιφύλαξη μεταγενέστερου συντονισμού, να επιτρέψει την αντιμετώπιση 
αυτού του μειονεκτήματος και ότι ενπόκειται στα κράτη μέλη η θέσπιση 
των ρυθμίσεων που εξασφαλίζουν την είσπραξη των εν λόγω φόρων και 
ε ισφορών, 
24.- ότι ενδέχεται να καταστούν αναγκαίες ορισμένες περιοδικές τεχνικές 
προσαρμογές των λεπτομερών κανόνων που προβλέπονται στην παρούσα 
οδηγία, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι νέες εξελίξεις που σημειώνονται 
στον τομέα των ασφαλίσεων· ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο των εκτελεστικών 
εξουσιών που της έχουν ανατεθεί από τη Συνθήκη, αποφασίζει, εφόσον 
είναι αναγκαίο, την πραγματοποίηση αυτών των τεχνικών προσαρμογών μετά 
από διαβούλευση με την επιτροπή ασφαλίσεων, η οποία έχει συσταθεί από 
25.- ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθούν ειδικές διατάξεις για να 
εξασφαλιστεί η μετάβαση από το νομικό καθεστώς που ισχύει κατά την θέση 
σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας στο καθεστώς που θεσπίζεται από αυτή· 
ότι οι διατάξεις αυτές πρέπει να αποβλέπουν στην αποφυγή 
συμπληρωματικού φόρτου εργασίας για τις αρμόδιες αρχές των κρατών 
μελών, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
- 37 -
ΤΙΤΛΟΣ I 
ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
ΆΡΘΡΟ 1 
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως : 
α) πρώτη οδηγία : η οδηγία 73/239/ΕΟΚ· 
β) δεύτερη οδηγία : η οδηγία 88/357/ΕΟΚ· 
γ) ασφαλιστική επιχείρηση : κάθε επιχείρηση που έχει λάβει διοικητική 
άδεια σύμφωνα με το άρθρο 6 της πρώτης οδηγίας, 
δ) υποκατάστημα : κάθε πρακτορείο ή υποκατάστημα ασφαλιστικής 
επιχείρησης, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 3 της δεύτερης οδηγίας, 
ε) κράτος μέλος καταγωγής το κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εταιρική 
έδρα της ασφαλιστικής επιχείρησης που καλύπτει τον κίνδυνο, 
στ) κράτος μέλος του υποκαταστήματος το κράτος μέλος στο οποίο είναι 
εγκατεστημένο το υποκατάστημα που καλύπτει τον κίνδυνο, 
ζ) κράτος μέλος της παροχής των υπηρεσιών το κράτος μέλος όπου 
βρίσκεται ο κίνδυνος σύμφωνα με το άρθρο 2 σημείο δ) της δεύτερης 
οδηγίας, εφόσον αυτός καλύπτεται από ασφαλιστική επιχείρηση ή 
υποκατάστημα εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, 
- 38 -
η) έλεγχος : η σχέση που υφίσταται μεταξύ μητρικής και θυγατρικής 
επιχείρησης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 1 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου (1), ή παρεμφερής σχέση μεταξύ οποιουδήποτε φυσικού ή 
νομικού προσώπου και επιχείρησης, 
θ) ειδική συμμετοχή η κατοχή, άμεσα ή έμμεσα, τουλάχιστον 10% του 
κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου μιας επιχείρησης, ή κάθε άλλη 
δυνατότητα άσκησης ουσιαστικής επιρροής στη διαχείριση της επιχείρησης 
στην οποία υπάρχει συμμετοχή, 
Για την εφαρμογή του παρόντος ορισμού, στο πλαίσιο των άρθρων 7 και 
14, και των άλλων ποσοστών συμμετοχής που αναφέρονται στο άρθρο 14, 
λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα ψήφου που προβλέπονται στο άρθρο 7 της 
οδηγίας 88/627/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), 
ι) μητρική επιχείρηση .- η μητρική επιχείρηση κατά την έννοια των άρΒρ<ύ^ 1 
και 2 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ, 
ια) θυγατρική : η θυγατρική επιχείρηση κατά την έννοια των άρθρων 1 και 2 
της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ· κάθε θυγατρική άλλης θυγατρικής επιχείρησης 
θεωρείται επίσης θυγατρική της μητρικής που ελέγχει αυτές τις 
επιχειρήσεις. 
Άρθρο Ζ 
Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις ασφαλίσεις και τις επιχειρήσεις που 
αναφέρονται στο άρθρο 1 της πρώτης οδηγίας. 
(1) ΕΕ L 193, 18.7.1983, σ. 1. 
(2) ΕΕ L 348, 17.12.1988, σ. 62 
- 39 -
2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στις εργασίες, επιχειρήσεις και 
οργανισμούς που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της πρώτης οδηγίας, 
ούτε στους οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 4 της εν λόγω 
οδηγίας. 
ΆΡΘΡΟ 3 
Με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 2 παράγραφος 2, τα κράτη μέλη 
θεσπίζουν όλες τις αναγκαίες διατάξεις για την κατάργηση, το αργότερο κατά 
την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 44 δεύτερο εδάφιο των μονοπωλίων 
που έχουν παραχωρηθεί σε οργανισμούς εγκατεστημένους στο έδαφος τους όσον 
αφορά την πρόσβαση σε ορισμένους κλάδους ασφαλίσεων. 
- 40 -
ΤΙΤΛΟΣ I I 
ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 
ΆΡΘΡΟ 4 
Το άρθρο 6 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο : 
"Άρθρο 6 
1) Η πρόσβαση στη δραστηριότητα πρωτασφάλισης υπόκειται στην 
προηγούμενη χορήγηση διοικητικής άδειας. 
Την άδεια αυτή πρέπει να ζητεί από τις αρμόδιες αρχές του κράτους 
μέλους καταγωγής: 
α) η επιχείρηση που εγκαθιστά την εταιρική έδρα της στο έδαφος 
του εν λόγω κράτους μέλους· 
β) η επιχείρηση η οποία, αφού έχει λάβει την άδεια που ορίζεται 
στο στοιχείο α), επεκτείνει τις δραστηριότητες της σε άλλους 
κλάδους." 
Άρθρο δ 
Το άρθρο 7 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
- 41 -
"Άρθρο 7 
1) Η άδεια ισχύει για το σύνολο της Κοινότητας και επιτρέπει στην 
επιχείρηση να ασκήσει δραστηριότητες είτε υπό καθεστώς 
εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
2) Η άδεια χορηγείται ανά κλάδο. Καλύπτει ολόκληρο τον κλάδο, εκτός 
αν η αιτούσα επιχείρηση επιθυμεί να καλύπτει μέρος μόνο των 
κινδύνων που περιλαμβάνει ο κλάδος αυτός, όπως αναφέρονται 
ορίζονται στο σημείο Α του παραρτήματος. 
Ωστόσο : 
α) κάθε κράτος μέλος έχει τη δυνατότητα να χορηγεί άδεια για τις 
ομάδες κλάδων που αναφέρονται στο σημείο Β του παραρτήματος, 
δίδοντας τους την αντίστοιχη ονομασία που προβλέπεται σ'αυτό, 
β) η άδεια που χορηγείται για κλάδο ή ομάδα κλάδων ισχύει επίσης 
για την κάλυψη των παρεπόμενων κινδύνων που περιλαμβάνονται 
σε άλλο κλάδο, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που 
προβλέπονται στο σημείο Γ του παραρτήματος·" 
- 42 -
ΆΡΘΡΟ 6 
Το άρθρο 8 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο : 
"Άρθρο 8 
1) Το κράτος μέλος καταγωγής απαιτεί από τις ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις που ζητούν τη χορήγηση άδειας : 
α) να υιοθετούν μία από τις ακόλουθες μορφές : 
- όσον αφορά το Βέλγιο "société anonyme"/ "naamloze 
vennootschap", société en commandite par 
action'V'vennootschap bij wijze van geldschieting op 
aandelen", "association d'assurance mutuelle/"onderIinge 
verzeker ingmaatschappi j", "société 
coopérât ive/"cooperat ieve vennootschap", 
- όσον αφορά τη Δανία: "aktieselkaber", "gensidige 
selskaber", 
- όσον αφορά την Γερμανία: ArtiengeselIschaft", 
"Versicherungsverein auf Gegenseitigkeit", "Offentlich-
rechliches Wettbewerbs-
versi cherungsunternehmen, 
- 43 -
όσον αφορά τη Γαλλία: société anonyme , société 
d'assurance mutuelle, 
όσον αφορά την Ιρλανδία : "Incorporated companies limited 
by shares or by guarantee or unlimited", 
όσον αφορά την Ιταλία société per azioni", "société 
coopérâtiva", "mutua di assicurazione", 
όσον αφορά το Λουξεμβούργο: société anonyme, société en 
commandite par action, association d'assurances mutuelles, 
société coopérative, 
όσον αφορά την Ολλανδία: "naamloze vennootschap", 
"onder i i nge waarborgmaatschapp i j", 
όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο : "incorporated companies 
limited by shares or by guarantee or unlimited", 
"societies registered under the Industrial and Provident 
Societies Acts", "societies registered under the Friendly 
Societies Act", '"the association of underwriters known as 
Lloyd's", 
όσον αφορά την Ελλάδα: "Ανώνυμη εταιρεία"-
"Αλληλασφαλιστικός συνεταιρισμός", 
όσον αφορά την Ισπανία: "sociedad anonima", "sociedad 
mutua", "sociedad coopérâtiva", 
όσον αφορά την Πορτογαλία: "sociedade anonima", "mutua de 
seguros". 
- 44 -
Η ασφαλιστική επιχείρηση μπορεί επίσης να υιοθετήσει τη μορφή της 
Ευρωπαϊκής Εταιρείας (Ε.Ε.), όπως αυτή ορίζεται στον κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. του Συμβουλίου ... (1) και στην οδηγία .../ΕΟΚ του Συμβουλίου 
(2), 
Εξάλλου, τα κράτη μέλη μπορούν να δημιουργήσουν, κατά περίπτωση, 
επιχειρήσεις δημοσίου δικαίου οποιασδήποτε μορφής, εφόσον οι 
οργανισμοί αυτοί διεξάγουν ασφαλιστικές εργασίες με όρους 
ισοδύναμους με εκείνους των επιχειρήσεων ιδιωτικού δικαίου, 
β) να περιορίζουν το σκοπό τους στην ασφαλιστική δραστηριότητα και 
στις εργασίες που προκύπτουν άμεσα από αυτήν, εξαιρουμένης κάθε 
άλλης εμπορικής δραστηριότητας, 
γ) να υποβάλλουν πρόγραμμα δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 9, 
δ) να κατέχουν το ελάχιστο κεφάλαιο εγγυήσεως που προβλέπεται στο 
άρθρο 17 παράγραφος 2, 
ε) να διοικούνται από πρόσωπα που πληρούν τις απαιτούμενες 
προϋποθέσεις εντιμότητας και τεχνικής εξειδίκευσης. 
2) Η επιχείρηση η οποία ζητεί τη χορήγηση άδειας για την επέκταση των 
δραστηριοτήτων της σε άλλους κλάδους οφείλει να υποβάλλει πρόγραμμα 
δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 9. 
- 45 -
Επιπλέον, οφείλει να αποδείξει ότι διαθέτει το περιθώριο 
φερεγγυότητας που προβλέπεται στο άρθρο 16 και, εάν γι'αυτούς τους 
άλλους κλάδους το άρθρο 17 παράγραφος 2 απαιτεί ελάχιστο κεφάλαιο 
εγγύησης υψηλότερο από το προηγούμενο, ότι διαθέτει αυτό το 
ελάχιστο κεφάλαιο. 
3) Η παρούσα οδηγία δεν αποτελεί εμπόδιο στη διατήρηση ή θέσπιση από 
τα κράτη μέλη νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων οι 
οποίες προβλέπουν την έγκριση των καταστατικών και την κοινοποίηση 
κάθε εγγράφου που είναι αναγκαίο για την ομαλή άσκηση του ελέγχου. 
Ωστόσο, τα κράτη μέλη δεν προβλέπουν διατάξεις με τις οποίες 
απαιτείται η προηγούμενη έγκριση ή η συστηματική κοινοποίηση των 
γενικών και ειδικών όρων των ασφαλιστηρίων συμβολαίων, των 
τιμολογίων και άλλων εντύπων που η επιχείρηση προτίθεται να 
χρησιμοποιήσει στις σχέσεις της με τους αντισυμβαλλόμενους. Για 
τον έλεγχο της τήρησης των νομοθετικών, διοικητικών ή κανονιστικών 
διατάξεων σχετικά με τα ασφαλιστήρια συμβόλαια , τα κράτη μέλη 
μπορούν να απαιτήσουν μόνο τη μη συστηματική κοινοποίηση αυτών των 
όρων και εγγράφων, χωρίς όμως η απαίτηση αυτή να είναι δυνατόν να 
συνιστά για την επιχείρηση προϋπόθεση προς άσκηση της 
δραστηριότητας της. 
- 46 -
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να διατηρούν ή να καθιερώνουν την 
προηγούμενη κοινοποίηση η την έγκριση των προτεινόμενων αυξήσεων 
τιμολογίων παρά μόνο στο πλαίσιο ενός γενικότερου συστήματος 
ελέγχου των τιμών. 
Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να υποβάλουν τις 
επιχειρήσεις που ζητούν ή έχουν λάβει άδεια για τον κλάδο 18 του 
σημείου Α του παραρτήματος, σε έλεγχο ως προς το προσωπικό και το 
υλικό που χρησιμοποιούν άμεσα ή έμμεσα, συμπεριλαμβανομένων των 
επαγγελματικών προσόντων των ιατρικών ομάδων και της ποιότητας του 
εξοπλισμού που διαθέτουν προς εκπλήρωση των υποχρεώσεων τους στο 
πλαίσιο αυτού του κλάδου. 
4) Οι προηγούμενες διατάξεις δεν μπορούν να προβλέπουν την εξέταση 
των αιτήσεων άδειας σε συνάρτηση με τις οικονομικές ανάγκες της 
αγοράς. 
(1) 
(2) « 
ΆΡΘΡΟ 6α 
Το άρθρο 9 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο : 
"Άρθρο 9 : 
Το πρόγραμμα δραστηριοτήτων που αναφέρεται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 
στοιχείο γ) πρέπει να περιλαμβάνει τις ενδείξεις ή τα δικαιολογητικά που 
αφορούν : 
α) τη φύση των κινδύνων τους οποίους η επιχείρηση προτίθεται να 
καλύψει, 
β) τις κατευθυντήριες αρχές όσον αφορά την αντασφάλιση, 
γ) τα στοιχεία που αποτελούν το ελάχιστο κεφάλαιο εγγύησης, 
- 47 -
δ) τις προβλέψεις για έξοδα εγκατάστασης των διοικητικών υπηρεσιών 
και του δικτύου παραγωγής· τα χρηματοοικονομικά μέσα που 
προορίζονται για την αντιμετώπιση τους και, εάν οι κίνδυνοι που 
πρέπει να καλυφθούν κατατάσσονται στον κλάδο 18 του σημείου Α του 
παραρτήματος, τα μέσα που διαθέτει η επιχείρηση για την παροχή της 
υποσχεθεί σης συνδρομής· 
και, επιπλέον, για τις τρείς πρώτες εταιρικές χρήσεις : 
ε) τις προβλέψεις σχετικά με τα έξοδα διαχείρισης, εκτός των εξόδων 
εγκατάστασης, ιδίως τα τρέχοντα γενικά έξοδα και τις προμήθειες, 
στ) τις προβλέψεις σχετικά με τα ασφάλιστρα ή τις εισφορές και τις 
ασφαλιστικές ζημίες, 
ζ) την πιθανή ταμειακή κατάσταση, 
η) τις προβλέψεις σχετικά με τα χρηματοοικονομικά μέσα που 
προορίζονται να καλύψουν τις υποχρεώσεις και το περιθώριο 
φερεγγυότητας." 
ΆΡΘΡΟ 7 
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής δεν χορηγούν άδεια 
λειτουργίας που επιτρέπει την ανάληψη ασφαλιστικής δραστηριότητας εάν δεν 
τους έχει προηγουμένως ανακοινωθεί η ταυτότητα των μετόχων ή εταίρων, 
αμέσων ή εμμέσων, φυσικών ή νομικών προσώπων, που κατέχουν ειδική 
συμμμετοχή, καθώς και το ποσό αυτής της συμμετοχής. 
Οι αρμόδιες αρχές δεν χορηγούν άδεια λειτουργίας εάν, προκειμένου να ληφθεί 
η ανάγκη εξασφάλισης υγιούς και συνετής διαχείρισης της ασφαλιστικής 
επιχείρησης, δεν έχουν πεισθεί για την καταλληλότητα των εν λόγω μετόχων ή 
εταίρων. 
- 48 -
ΤΙΤΛΟΣ I I I 
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΟΡΩΝ ΑΣΚΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 
Άρθρο 9 
Το άρθρο 13 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο : 
"Άρθρο 13 : 
1) Η χρηματοοικονομική εποπτεία μιας ασφαλιστικής επιχείρησης, 
συμπεριλαμβανομένης της εποπτείας των δραστηριοτήτων που αυτή 
ασκεί μέσω υποκαταστημάτων ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής 
υπηρεσιών, υπόκειται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του κράτους 
μέλους καταγωγής. 
2) Η χρηματοοικονομική εποπτεία αυτή περιλαμβάνει ιδίως τον έλεγχο, 
για το σύνολο των δραστηριοτήτων της ασφαλιστικής επιχείρησης, της 
κατάστασης της φερεγγυότητας της και της σύστασης τεχνικών 
αποθεματικών και αντιπροσωπευτικών στοιχείων ενεργητικού σύμφωνα 
με τους κανόνες και τις πρακτικές που εφαρμόζονται στο κράτος 
μέλος καταγωγής, δυνάμει των άρθρων 15 έως 23 της παρούσας 
οδηγίας. 
- 49 -
Σε περίπτωση που οι εν λόγω επιχειρήσεις έχουν λάβει την άδεια να 
καλύπτουν τους κινδύνους που κατατάσσονται στον κλάδο 18 του 
σημείου Α του παραρτήματος, η εποπτεία επεκτείνεται επίσης στον 
έλεγχο των τεχνικών μέσων που διαθέτουν οι επιχειρήσεις αυτές για 
την καλή εκτέλεση των πράξεων συνδρομής που έχουν δεσμευθεί να 
πραγματοποιήσουν, στο βαθμό που η νομοθεσία του κράτους μέλους 
καταγωγής προβλέπει έλεγχο των εν λόγω μέσων. 
3) Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής απαιτούν από κάθε 
ασφαλιστική επιχείρηση να διαθέτει καλή διοικητική και λογιστική 
οργάνωση και κατάλληλες διαδικασίες εσωτερικού ελέγχου." 
Άρθρο 9 
Το άρθρο 14 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο 
"Άρθρο 14 : 
Τα κράτη μέλη των υποκαταστημάτων προβλέπουν ότι, όταν μια ασφαλιστική 
επιχείρηση που έχει λάβει άδεια σε άλλο κράτος μέλος ασκεί τη 
δραστηριότητα της μέσω υποκαταστήματος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους 
μέλους καταγωγής μπορούν, αφού ενημερώσουν προηγουμένως τις αρμόδιες 
αρχές του κράτους μέλους του υποκαταστήματος, να προβαίνουν οι ίδιες ή 
μέσω εντεταλμένων γι'αυτό το σκοπό προσώπων, στην επιτόπια εξακρίβωση 
των πληροφοριών που είναι αναγκαίες για να διασφαλίζεται η 
χρηματοοικονομική εποπτεία της επιχείρησης." 
- 50 -
ΆΡΘΡΟ 10 
Στην πρώτη οδηγία παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 19α .· 
"Άρθρο 19α : 
Με την επιφύλαξη των διαδικασιών ανάκλησης της άδειας και των 
διατάξεων ποινικού δικαίου, τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι οι 
αντίστοιχες αρμόδιες αρχές τους μπορούν να επιβάλλουν κυρώσεις 
στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις ή στα υπεύθυνα διευθυντικά στελέχη 
τους, που παραβαίνουν τις νομοθετικές, ρυθμιστικές ή διοικητικές 
διατάξεις περί ελέγχου ή άσκησης της δραστηριότητας, ή να λάβουν 
έναντι αυτών μέτρα των οποίων η εφαρμογή αποσκοπεί να θέσει τέρμα 
στις διαπιστωθείσες παραβάσεις ή στις αιτίες τους". 
Άρθρο 11 
1. Το άρθρο 11 της δεύτερης οδηγίας καταργείται. 
2. Βάσει των όρων που προβλέπονται από το εθνικό δίκαιο, κάθε κράτος 
μέλος επιτρέπει στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που είναι 
εγκατεστημένες στο έδαφος τους να μεταβιβάζουν το σύνολο ή μέρος 
του χαρτοφυλακίου των συμβάσεων τους, είτε αυτές έχουν συναφθεί 
υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής 
υπηρεσιών, σε εκδοχέα εγκατεστημένο στην Κοινότητα, εφόσον οι 
ελεγκτικές αρχές του κράτους μέλους κατατωγής του εκδοχέα 
πιστοποιούν ότι αυτός διαθέτει, λαμβανομένης υπόψη της εν λόγω 
μεταβίβασης, το αναγκαίο περιθώριο φερεγγυότητας. 
- 51 -
3. Σε περίπτωση που ένα υποκατάστημα προτίθεται να μεταβιβάσει το 
σύνολο ή μέρος του χαρτοφυλακίου των συμβάσεων της, είτε αυτές 
έχουν συναφθεί υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς παροχής 
υπηρεσιών, πρέπει προηγουμένως να ζητηθεί η γνώμη του κράτους 
μέλους του υποκαταστήματος. 
4. Στις περιπτώσεις των παραγράφων 2 και 3, οι ελεγκτικές αρχές του 
κράτους μέλους καταγωγής της εκχωρούσας επιχείρησης επιτρέπουν τη 
μεταβίβαση αφού λάβουν την έγκριση των ελεγκτικών αρχών των κρατών 
μελών όπου βρίσκονται οι κίνδυνοι. 
5. Οι ελεγκτικές αρχές των κρατών μελών των οποίων ζητείται η γνώμη 
ανακοινώνουν την απόφαση τους στις αρμόδιες αρχές του κράτους 
μέλους καταγωγής της εκχωρούσας ασφαλιστικής επιχείρησης εντός 
τριών μηνών από την παραλαβή της σχετικής αίτησης· σε περίπτωση μη 
απάντησης μετά τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, η γνώμη αυτών των 
αρχών θεωρείται ευνοϊκή. 
6. Η μεταβίβαση για την οποία δόθηκε άδεια σύμφωνα με το παρόν άρθρο, 
αποτελεί αντικείμενο δημοσίευσης στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο 
κίνδυνος σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται από το εθνικό 
δίκαιο. Η μεταβίβαση αυτή είναι αυτοδικαίως αντιτάξιμη έναντι των 
αντισυμβαλλομένων και των ασφαλιζομένων, καθώς και έναντι κάθε 
άλλου προσώπου που έλκει δικαιώματα ή υπέχει υποχρεώσεις που 
απορρέουν απο τις εκχωρούμενες συμβάσεις. 
Η παρούσα διάταξη δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να 
προβλέπουν ότι οι αντισυμβαλλόμενοι έχουν τη δυνατότητα να 
καταγγείλουν τη σύμβαση εντός ορισμένης προθεσμίας από τη 
μεταβίβαση. 
- 52 -
Άρθρο 12 
1. Το άρθρο 20 1 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο 
κείμενο : 
"ΆΡΘΡΟ 20 : 
"1. Αν μια επιχείρηση δεν συμμορφώνεται με τις διατάξεις που 
προβλέπονται στο άρθρο 15, η ελεγκτική αρχή του κράτους μέλους 
καταγωγής της επιχείρησης μπορεί να απαγορεύσει την ελεύθερη 
διάθεση των στοιχείων ενεργητικού, αφού γνωστοποιήσει προηγουμένως 
την πρόθεση της στις εποπτικές αρχές των κρατών μελών όπου 
βρίσκονται οι κίνδυνοι. 
2. Για την ανασυγκρότηση της οικονομικής κατάστασης μιας επιχείρησης, 
της οποίας το περιθώριο φερεγγυότητας δεν φθάνει πλέον το ελάχιστο 
όριο που ορίζεται στο άρθρο 16 παράγραφος 3, η ελεγκτική αρχή του 
κράτους μέλους καταγωγής απαιτεί σχέδιο ανασυγκρότησης το οποίο 
υπόκειται στην έγκριση της. 
3. Αν το περιθώριο φερεγγυότητας δεν φθάνει πλέον το ύψος του 
εγγυητικού κεφαλαίου που ορίζεται στο άρθρο 17, η ελεγκτική αρχή 
του κράτους μέλους καταγωγής απαιτεί από την επιχείρηση 
βραχυπρόθεσμο σχέδιο χρηματοδότησης το οποίο υπόκειται στην 
έγκριση της. 
Είναι επίσης δυνατόν να περιορίσει ή να απαγορεύσει την ελεύθερη 
διάθεση των στοιχείων ενεργητικού της επιχείρησης. Ενημερώνει 
σχετικά τις αρχές των κρατών μελών στο έδαφος των οποίων η 
επιχείρηση αυτή ασκεί δραστηριότητα, οι οποίες, κατόπιν αίτησης 
της, λαμβάνουν τα ίδια μέτρα. 
4. Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 3, οι 
αρμόδιες ελεγκτικές αρχές μπορούν να λάβουν επιπλέον κάθε 
κατάλληλο μέτρο για την προστασία των συμφερόντων των 
ασφαλισμένων. 
- 53 -
5. Κάθε κράτος μέλος θεσπίζει επίσης τις αναγκαίες διατάξεις 
προκειμένου να μπορεί να απαγορεύσει την ελεύθερη διάθεση των 
στοιχείων ενεργητικού που βρίσκονται στο έδαφος του μετά από 
αίτηση του κράτους μέλους καταγωγής της επιχείρησης." 
Άρθρο 13 
Το άρθρο 22 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο : 
"Άρθρο 22 : 
1) Η άδεια που χορηγήθηκε στην ασφαλιστική επιχείρηση από την αρμόδια 
αρχή του κράτους μέλους καταγωγής μπορεί να ανακληθεί απο την αρχή 
αυτή εφόσον η επιχείρηση : 
α) δεν κάνει χρήση της άδειας εντός δωδεκαμήνου, ρητώς 
παραιτείται από αυτήν ή έπαυσε να ασκεί τη δραστηριότητα της 
για περίοδο μεγαλύτερη του εξαμήνου, εκτός εάν το 
ενδιαφερόμενο κράτος μέλος προβλέπει ότι στις περιπτώσεις 
αυτές η άδεια λειτουργίας καθίσταται ανίσχυρη, 
β) δεν πληροί πλέον του όρους ανάληψης της δραστηριότητας, 
γ) δεν ήταν δυνατόν να λάβει εμπρόθεσμα τα μέτρα που 
προβλέπονται στο σχέδιο ανασυγκρότησης ή στο σχέδιο 
χρηματοδότησης που αναφέρεται στο άρθρο 20, 
δ) αθετεί σοβαρώς τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει των 
ρυθμίσεων που εφαρμόζονται στην περίπτωση της. 
Σε περίπτωση ανάκλησης της άδειας, η ελεγκτική αρχή του κράτους 
μέλους καταγωγής ενημερώνει σχετικά τις ελεγκτικές αρχές των άλλων 
κρατών μελών, οι οποίες οφείλουν να λάβουν κάθε κατάλληλο μέτρο 
- 54 -
προκειμένου να εμποδίσουν την ενδιαφερόμενη επιχείρηση να 
αναλάβει,είτε υπό καθεστώς εγκατάστασης είτε υπό καθεστώς 
ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, νέες εργασίες στο έδαφος τους. 
Λαμβάνει επιπλέον, με τη συνδρομή αυτών των αρχών, κάθε κατάλληλο 
μέτρο για τη διαφύλαξη των συμφερόντων των ασφαλισμένων, και 
περιορίζει ιδίως την ελεύθερη διάθεση των στοιχείων ενεργητικού 
της επιχείρησης, κατ'εφαρμογή του άρθρου 20 παράγραφος 1 και 
παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο. 
2) Κάθε απόφαση ανάκλησης της άδειας ή αναστολής της δραστηριότητας 
πρέπει να είναι επακριβώς αιτιολογημένη και να κοινοποιείται στην 
ενδιαφερόμενη επιχείρηση. 
Κάθε κράτος μέλος προβλέπει άσκηση ενδίκων μέσων κατά των 
αποφάσεων ανάκλησης ή αναστολής". 
Άρθρο 14 
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο 
προτίθεται να αποκτήσει, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε 
ασφαλιστική επιχείρηση, πρέπει να ενημερώνει προηγουμένως τις 
αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και να τους 
γνωστοποιεί το ποσό αυτής της συμμετοχής. Κάθε φυσικό ή νομικό 
πρόσωπο πρέπει, ομοίως, να ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές του 
κράτους μέλους καταγωγής εφόσον προτίθεται να αυξήσει την ειδική 
συμμετοχή του προκειμένου η αναλογία των δικαιωμάτων ψήφου ή των 
μεριδίων κεφαλαίου που κατέχει να φθάνει ή να υπερβαίνει τα 
κατώτατα όρια του 20, του 33 ή του 50%, ή προκειμένου η 
ασφαλιστική επιχείρηση να καταστεί θυγατρική του. 
- 55 -
Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής διαθέτουν μεγίστη 
προθεσμία τριών μηνών από την ημερομηνία της ενημέρωσης που 
προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο, προκειμένου να αντιταχθούν στο εν λόγω 
σχέδιο εάν, με γνώμονα την ανάγκη να εξασφαλιστεί η συνετή και χρηστή 
διαχείριση της ασφαλιστικής επιχείρησης, δεν έχουν πειστεί για την 
καταλληλότητα του προσώπου που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Οι 
αρμόδιες αρχές, εφόσον δεν αντιταχθούν, μπορούν να ορίσουν μεγίστη 
προθεσμία για την υλοποίηση του σχεδίου που αναφέρεται στο πρώτο 
εδάφιο. 
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο 
προτίθεται να παύσει να κατέχει, άμεσα ή έμμεσα, ειδική συμμετοχή σε 
ασφαλιστική επιχείρηση, πρέπει να ενημερώνει προηγουμένως τις αρμόδιες 
αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και να τους γνωστοποιεί το 
προτεινόμενο ύψος της συμμετοχής του. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο 
πρέπει, ομοίως, να ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές εφόσον προτίθεται να 
μειώσει την ειδική συμμετοχή του προκειμένου η αναλογία των 
δικαιωμάτων ψήφου ή των μεριδίων κεφαλαίου που κατέχει να μειώνεται σε 
λιγότερο από τα κατώτατα όρια του 20, 33 ή 50% ή προκειμένου η 
επιχείρηση να παύσει να είναι θυγατρική του. 
Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις ανακοινώνουν στις αρμόδιες αρχές του 
κράτους μέλους καταγωγής, μόλις λάβουν σχετική γνώση, τις αποκτήσεις ή 
εκχωρήσεις συμμετοχών οι οποίες αυξάνουν ή μειώνουν τα ποσοστά 
συμμετοχής στο κεφάλαιο τους σε περισσότερο ή σε λιγότερο από ένα από 
τα κατώτατα όρια που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2. 
- 56 -
Ανακοινώνουν επίσης, τουλάχιστον μια φορά κατ'έτος, τα ονόματα των 
μετόχων ή εταίρων που κατέχουν ειδικές συμμετοχές καθώς και τα ποσά 
των συμμετοχών αυτών, όπως προκύπτουν ιδίως από τα στοιχεία που 
συγκεντρώνονται κατά την ετήσια γενική συνέλευση των μετόχων ή 
εταίρων, ή από τις πληροφορίες που περιέρχονται σε γνώση τους δυνάμει 
των υποχρεώσεων που επιβάλλονται στις εταιρείες των οποίων οι μετοχές 
είναι εισηγμένες σε χρηματιστήριο. 
Τα κράτη μέλη προβλέπουν ότι, σε περίπτωση κατά την οποία η επιρροή 
των προσώπων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 είναι δυνατό να αποβεί 
σε βάρος της συνετής και χρηστής διαχείρισης της ασφαλιστικής 
επιχείρησης, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής λαμβάνουν 
τα κατάλληλα μέτρα για να τερματιστεί αυτή η κατάσταση. Στα εν λόγω 
μέτρα είναι δυνατό να περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, διαταγές, 
κυρώσεις κατά των διευθυνόντων ή αναστολή της άσκησης των δικαιωμάτων 
ψήφου που συνδέονται με τις μετοχές ή τα μερίδια που κατέχουν οι εν 
λόγω μέτοχοι ή εταίροι. 
Παρόμοια μέτρα εφαρμόζονται κατά των φυσικών ή νομικών προσώπων τα 
οποία παραβαίνουν την υποχρέωση προηγούμενης ενημέρωσης που αναφέρεται 
στην παράγραφο 1. Σε περίπτωση απόκτησης συμμετοχής παρά την αντίθεση 
των αρμόδιων αρχών, τα κράτη μέλη, ανεξάρτητα από τις άλλες κυρώσεις 
που πρόκειται να θεσπιστούν, προβλέπουν είτε την αναστολή της άσκησης 
των αντίστοιχων δικαιωμάτων ψήφου, είτε την ακυρότητα ή τη δυνατότητα 
ακύρωσης των σχετικών ψήφων. 
- 57 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 
Αρθρο 15 
Το άρθρο 15 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
"Άρθρο 15: 
1) Το κράτος μέλος καταγωγής επιβάλλει σε κάθε ασφαλιστική επιχείρηση 
τη σύσταση επαρκών τεχνικών αποθεματικών για το σύνολο των 
δραστηριοτήτων της. 
Το ποσό αυτών των αποθεματικών καθορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες 
που προβλέπονται στα άρθρα 21 έως 26, 40 και 52 έως 57 της οδηγίας 
[του Συμβουλίου ... για τους ετήσιους και τους ενοποιημένους 
λογαριασμούς των ασφαλιστικών επιχειρήσεων]. 
2) Το κράτος μέλος καταγωγής απαιτεί από κάθε ασφαλιστική επιχείρηση 
να καλύπτει τα τεχνικά αποθεματικά για το σύνολο των 
δραστηριοτήτων της με ισοδύναμα και αντιπροσωπευτικά στοιχεία του 
ενεργητικού, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 της δεύτερης 
οδηγίας. Όσον αφορά τις δραστηριότητες που ασκούνται στην 
Κοινότητα, τα εν λόγω στοιχεία του ενεργητικού πρέπει να 
βρίσκονται σε ένα από τα κράτη μέλη. Το κράτος μέλος καταγωγής 
μπορεί, ωστόσο, να προβλέπει ελαστικότερους κανόνες όσον αφορά τον 
τόπο όπου βρίσκονται τα στοιχεία του ενεργητικού". 
- 58 -
ΆβθΡΟ 16 
Το άρθρο 23 της δεύτερης οδηγίας διαγράφεται. 
Άρθρο 17 
Τα στοιχεία ενεργητικού που αντιπροσωπεύουν τα τεχνικά αποθεματικά 
επενδύονται με βάση τη φύση και τη διάρκεια τους, το είδος των 
αναλαμβανόμενων εργασιών, καθώς και τη φύση και τη διάρκεια των σχετικών 
στοιχείων ενεργητικού, συμπεριλαμβανομένων των ενδεχόμενων μελλοντικών 
διακυμάνσεων της απόδοσης και της αξίας τους. 
Αρθρο 16 
Το κράτος μέλος καταγωγής επιτρέπει στις ασφαλιστικές επιχειρήσεις 
να καλύπτουν τα τεχνικά αποθεματικά τους με τις ακόλουθες κατηγορίες 
στοιχείων ενεργητικού: 
α) Πιστωτικοί τίτλοι και άλλα μέσα της χρηματαγοράς που εκδίδονται 
από κεντρικές κυβερνήσεις ή περιφερειακές διοικήσεις· δάνεια που 
χορηγούνται σε κεντρικές κυβερνήσεις ή περιφερειακές διοικήσεις, ή 
δάνεια που καλύπτονται από την εγγύηση κεντρικών κυβερνήσεων ή 
περιφερειακών διοικήσεων. 
β) Πιστωτικοί τίτλοι και άλλα μέσα της χρηματαγοράς που εκδίδονται 
από επιχειρήσεις· διασφαλισμένα δάνεια που χορηγούνται σε 
επιχειρήσεις ή καλύπτονται από την εγγύηση επιχειρήσεων. 
γ) Διασφαλισμένα δάνεια που χορηγούνται σε φυσικά πρόσωπα, εκτός 
εκείνων που απαριθμούνται στο στοιχείο η). 
59 -
δ) Μεταβιβάσιμες μετοχές και άλλες μεταβιβάσιμες συμμετοχές 
μεταβλητής απόδοσης. 
ε) Μερίδια σε επιχειρήσεις συλλογικών επενδύσεων σε μεταβιβάσιμους 
τίτλους και σε άλλες επιχειρήσεις συλλογικών επενδύσεων. 
στ) Μέσα κάλυψης χαρτοφυλακίου, κυρίως προαιρέσεις (options), 
προθεσμιακές συμβάσεις χρηματοπιστωτικών μέσων, ανταλλαγές 
(swaps). 
ζ) Γήπεδα και κτίρια. 
η) Δάνεια διασφαλισμένα με υποθήκες επί γηπέδων, κτιρίων, πλοίων ή 
αεροσκαφών. 
θ) Διαθέσιμα σε τράπεζες και στο ταμείο, καταθέσεις σε πιστωτικά 
ιδρύματα. 
ι) Ποσά αντασφάλισης τεχνικών αποθεματικών, προσδιοριζόμενα σύμφωνα 
με τους όρους των σχετικών συμβάσεων αντασφάλισης. 
ι α) Προκαταβολές έναντι ασφαλιστηρίων συμβολαίων. 
ι β) Καταθέσεις σε εκχωρούσες επιχειρήσεις και ποσά που οφείλονται από 
εκχωρούσες επιχειρήσεις. 
ι γ) Οφειλές κατόχων ασφαλιστηρίων συμβολαίων και διαμεσολαβητών, οι 
οποίες προκύπτουν από πράξεις πρωτασφάλισης και αντασφάλισης, 
μέχρι ποσοστού 30% των δεδουλευμένων ασφάλιστρων της λογιστικής 
χρήσης. 
ι δ) Δεδουλευμένοι τόκοι και ενοίκια και λοιποί λογαριασμοί τάξεως. 
- 60 -
ι ε) Μεταφερόμενες δαπάνες για την απόκτηση εσόδων από ασφάλιστρα. 
στ) Εισπρακτέα ποσά λόγω διάσωσης περιουσίας και υποκατάστασης, 
υπολογιζόμενα σε συνετή βάση. 
ι ζ) (Αναγνωρισμένες) επιστροφές φόρων. 
ι η) Απαιτήσεις έναντι ταμείων εγγυήσεων. 
ιθ) Ενσώματα πάγια στοιχεία του ενεργητικού, εκτός γηπέδων και 
κτιρίων. 
η) Απαιτήσεις ιδιοκτητών επί εκχωρηθείσης περιουσίας. 
Με την επιφύλαξη επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, σε 
συγκεκριμένες περιστάσεις και μετά από αίτηση της ασφαλιστικής 
επιχείρησης, το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί, με βάσει απόφαση 
δεόντως αιτιολογημένη, να επιτρέψει τη χρησιμοποίηση άλλων κατηγοριών 
στοιχείων ενεργητικού για την κάλυψη τεχνικών αποθεματικών, με την 
επιφύλαξη του άρθρου 17. 
ΆΡΘΡΟ 19 
1. Το κράτος μέλος καταγωγής απαιτεί από κάθε ασφαλιστική επιχείρηση να 
μην επενδύει περισσότερο από: 
α) το 50% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση 
των ποσών αντασφάλισης, στις κατηγορίες στοιχείων που 
απαριθμούνται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο β), 
- 61 -
β) το 50% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση 
των ποσών αντασφάλισης, στις κατηγορίες των στοιχείων που 
αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχεία ζ) και η), 
υπολογιζόμενα συνολικά, 
γ) το 80% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση 
των ποσών αντασφάλισης, στις κατηγορίες των στοιχείων που 
αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχεία δ), ε) και στ), 
υπολογιζόμενα συνολικά, από τα οποία ποσοστό που δεν μπορεί να 
υπερβαίνει το 10% περιλαμβάνει την κατηγορία των στοιχείων που 
αναφέρονται στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο στ) ή μεταβιβάσιμες 
μετοχές μη εισηγμένες σε χρηματιστήριο και άλλες μεταβιβάσιμες 
συμμετοχές μεταβλητής απόδοσης, υπολογιζόμενες συνολικά, 
δ) το 5% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση των 
ποσών αντασφάλισης, στην κατηγορία των στοιχείων που αναφέρονται 
στο άρθρο 18 παράγραφος 1 στοιχείο γ), 
ε) το 10% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση 
των ποσών αντασφάλισης, σε ένα μόνο γήπεδο ή κτίριο ή σε ορισμένο 
αριθμό παρόμοιων κτιρίων, 
στ) το 10% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση 
των ποσών αντασφάλισης, σε ένα μόνο δάνειο που καλύπτεται από 
υποθήκη επί γηπέδων, κτιρίων, πλοίων ή αεροσκαφών, 
ζ) το 10% του συνόλου των τεχνικών αποθεματικών, μετά την αφαίρεση 
των ποσών αντασφάλισης, σε μεταβιβάσιμες μετοχές, άλλες 
μεταβιβάσιμες συμμετοχές μεταβλητής απόδοσης, μη διασφαλισμένες 
ομολογίες και άλλες ομολογίες μιας επιχείρησης και σε δάνεια που 
χορηγούνται σε μία επιχείρηση, υπολογιζόμενα συνολικά. 
- 62 -
2. Τα κράτη μέλη δεν απαιτούν από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις να 
επενδύουν σε συγκεκριμένες κατηγορίες στοιχείων, ούτε να τοποθετούν σε 
συγκεκριμένο κράτος μέλος τα στοιχεία του ενεργητικού τους. 
3. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 1, σε ειδικές 
περιστάσεις και μετά από αίτηση της ασφαλιστικής επιχείρησης, το 
κράτος μέλος μπορεί, με βάσει απόφασης δεόντως αιτιολογημένη, να 
επιτρέπει, εξαιρέσεις από τους κανόνες που ορίζονται στο παρόν άρθρο 
παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ), με την επιφύλαξη των διατάξεων του 
άρθρου 17. 
Μετά από αίτηση της ασφαλιστικής επιχείρησης και βάσει αποδεικτικών 
στοιχείων που αυτή παρουσιάζει, το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να 
επιτρέπει την κάλυψη τεχνικών αποθεματικών με αφανή αποθεματικά που 
προκύπτουν από την υποεκτίμηση στοιχείων ενεργητικού, στο βαθμό που αυτά τα 
αποθεματικά δεν έχουν εξαιρετικό χαρακτήρα. 
Σε περίπτωση αναγνώρισης των αφανών αποθεματικών για την κάλυψη τεχνικών 
αποθεματικών, αφαιρείται κατάλληλο ποσό για ενδεχόμενους φόρους και έξοδα 
πώλησης. 
ΑΡΘΡΟ 21 
Τα σημεία 8 και 9 του παραρτήματος της δεύτερης οδηγίας αντικαθίστανται από 
το ακόλουθο κείμενο: 
"8. Οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις μπορούν να μην καλύπτουν με 
νομισματικός αντίστοιχα στοιχεία ενεργητικού ποσό που δεν μπορεί να 
υπερβαίνει το 20% των υποχρεώσεων τους σε συγκεκριμένο νόμισμα. 
- 63 -
"9. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να προβλέπει ότι εφόσον, δυνάμει των 
προηγούμενων κανόνων, μια υποχρέωση πρέπει να καλύπτεται με στοιχεία 
εκφρασμένα στο νόμισμα κράτους μέλους, η απαίτηση αυτή θεωρείται ότι 
έχει τηρηθεί εάν τα στοιχεία αυτά είναι εκφρασμένα σε ECU." 
Αρθρο 22 
Στο άρθρο 16 της πρώτης οδηγίας, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το 
ακόλουθο κείμενο: 
"1. Το κράτος μέλος καταγωγής απαιτεί απο κάθε ασφαλιστική επιχείρηση 
τη σύσταση επαρκούς περιθωρίου φερεγγυότητας για το σύνολο των 
δραστηριοτήτων της. 
Το περιθώριο φερεγγυότητας αντιστοιχεί στα περιουσιακά στοιχεία της 
επιχείρησης, μετά την αφαίρεση κάθε προβλεπτής υποχρέωσης, μείον τα 
άυλα περιουσιακά στοιχεία. Το περιθώριο φερεγγυότητας περιλαμβάνει 
ιδίως: 
το καταβεβλημένο εταιρικό κεφάλαιο ή, αν πρόκειται περί ενώσεων 
αλληλασφάλισης, το πραγματικό αρχικό κεφάλαιο, 
το ήμισυ του μη καταβληθέντος τμήματος του εταιρικού ή του αρχικού 
κεφαλαίου, εφόσον το καταβληθέν τμήμα ισοδυναμεί με το 25% του 
εταιρικού ή αρχικού κεφαλαίου, 
αποθεματικά (νόμιμα και ελεύθερα) που δεν αντιστοιχούν σε 
υποχρεώσεις από την ανάληψη ασφαλίσεων, 
- 64 -
κάθε μεταφορά κερδών, 
στην περίπτωση των ενώσεων αλληλασφάλισης ή άλληλασφαλιστικής 
μορφής με μεταβλητές εισφορές, κάθε απαίτηση που αυτές έχουν 
έναντι των μελών τους μέσω προσκλήσεων για την καταβολή 
συμπληρωματικών εισφορών, μέχρι του ημίσεως της διαφοράς μεταξύ 
των ανώτατων εισφορών και των πράγματι καταβλημένων εισφορών και, 
υπό τον όρο ότι δεν υπερβαίνουν το 50% του περιθωρίου 
φερεγγυότητας, 
μετά από αίτηση της ασφαλιστικής επιχείρησης και βάσει 
αποδεικτικών στοιχείων που αυτή παρουσιάζει, τα αφανή αποθεματικά 
που προκύπτουν από την υποεκτίμηση στοιχείων ενεργητικού, στο 
βαθμό που τα αποθεματικά αυτά δεν έχουν εξαιρετικό χαρακτήρα, 
δάνεια μειωμένης διασφάλισης, μέχρις ανώτατου ποσοστού 25% του 
περιθωρίου φερεγγυότητας, εφόσον πληρούνται τα ακόλουθα κριτήρια: 
πρέπει να υπάρχουν δεσμευτικές συμφωνίες βάσει των οποίων, σε 
περίπτωση πτώχευσης ή εκκαθάρισης της ασφαλιστικής 
επιχείρησης, τα δάνεια αυτά κατατάσσονται μετά τις απαιτήσεις 
όλων των άλλων πιστωτών και δεν εξοφλούνται παρά μετά την 
εξόφληση όλων των άλλων εκκρεμούντων τη στιγμή εκείνη χρεών, 
λαμβάνονται υπόψη μόνο τα ποσά τα οποία έχουν πράγματι 
καταβληθεί, 
η αρχική διάρκεια τους πρέπει να είναι τουλάχιστον πενταετής, 
μετά την πάροδο της οποίας είναι δυνατή η εξόφληση των 
δανείων μειωμένης διασφάλισης· εάν η διάρκεια τους δεν έχει 
καθοριστεί, τα δάνεια μπορούν να εξοφληθούν μόνο μετά από 
πενταετή προειδοποίηση, εκτός εάν δεν συνυπολογίζονται 
- 65 -
πλέον στα ίδια κεφάλαια ή άν για την πρόωρη εξόφληση τους 
απαιτείται ρητά προηγούμενη σύμφωνη γνώμη του κράτους μέλους 
καταγωγής. Το κράτος μέλος καταγωγής μπορεί να επιτρέπει την 
προ της λήξης εξόφληση αυτών των δανείων εφόσον η σχετική 
αίτηση υποβάλλεται με πρωτοβουλία του εκδότη και δεν θίγει τη 
φερεγγυότητα της ενδιαφερόμενης ασφαλιστικής επιχείρησης, 
το ποσό μέχρι το οποίο τα δάνεια μειωμένης διασφάλισης 
επιτρέπεται να περιληφθούν στα ίδια κεφάλαια μειώνεται 
σταδιακά τουλάχιστον κατά τη διάρκεια της τελευταίας 
πενταετίας πριν από την συμφωνημένη ημερομηνία εξόφλησης, 
η σύμβαση δανείου δεν πρέπει να περιλαμβάνει ρήτρες που 
προβλέπουν ότι σε συγκεκριμένες περιστάσεις, εκτός από την 
εκκαθάριση της ασφαλιστικής επιχείρησης, η οφειλή καθίσταται 
απαιτητή πριν από τη συμφωνημένη ημερομηνία εξόφλησης." 
Αρθρο 23 
Το άρθρο 18 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
"Άρθρο 18: 
1) "Τα κράτη μέλη δεν θεσπίζουν κανένα κανόνα σχετικά με την επιλογή 
των στοιχείων ενεργητικού που υπερβαίνουν τα αντιπροσωπευτικά 
στοιχεία των τεχνικών αποθεματικών που αναφέρονται στο άρθρο 15. 
2) Με την επιφύλαξη του άρθρου 15 παράγραφος 2, του άρθρου 20 
παράγραφοι 1, 3 και 5, και του άρθρου 22 παράγραφος 1 τελευταίο 
εδάφιο, τα κράτη μέλη δεν περιορίζουν την ελεύθερη διάθεση κινητών 
ή ακίνητων στοιχείων ενεργητικού που αποτελούν μέρος των 
περιουσιακών στοιχείων επιχειρήσεων που έχουν λάβει άδεια 
λειτουργίας. 
3) Οι διατάξεις αυτές δεν αποτελούν εμπόδιο στα μέτρα τα οποία τα 
κράτη μέλη, προκειμένου να διαφυλάξουν τα συμφέροντα των 
ασφαλισμένων, έχουν δικαίωμα να λαμβάνουν ως ιδιοκτήτες ή εταίροι 
των εν λόγω επιχειρήσεων." 
- 66 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 
Άρθρο 24 
Στο άρθρο 7 της δεύτερης οδηγίας, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το 
ακόλουθο κείμενο: 
"1) Το δίκαιο που διέπει τις ασφαλιστικές συμβάσεις οι οποίες 
ρυθμίζονται απο την παρούσα οδηγία και καλύπτουν κινδύνους που 
βρίσκονται στα κράτη μέλη καθορίζεται σύμφωνα με τις ακόλουθες 
διατάξεις: 
α) Όταν η συνήθης διαμονή του αντισυμβαλλομένου ή το κεντρικό 
του κατάστημα βρίσκεται στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται και ο 
κίνδυνος, η ασφαλιστική σύμβαση διέπεται από το δίκαιο αυτού 
του κράτους μέλους. 
β) Όταν η σύμβαση καλύπτει είτε κίνδυνο που βρίσκεται σε κράτος 
μέλος εκτός εκείνου όπου βρίσκεται η συνήθης διαμονή ή το 
κεντρικό κατάστημα του αντισυμβαλλόμενου είτε δύο ή 
περισσότερους κινδύνους που βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη 
μέλη, το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση επιλέγεται μεταξύ του 
δικαίου αυτού ή αυτών των κρατών μελών και του δικαίου της 
χώρας στην οποία βρίσκεται η συνήθης διαμονή ή το κεντρικό 
κατάστημα του αντισυμβαλλομένου. 
γ) Με την επιφύλαξη των διατάξεων των στοιχείων α) και β), όταν 
τα κράτη μέλη που αναφέρονται στα εν λόγω στοιχεία παρέχουν 
μεγαλύτερη ελευθερία επιλογής του δικαίου που διέπει τη 
σύμβαση, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επικαλεστούν την 
ελευθερία αυτή. 
- 67 -
δ) Με την επιφύλαξη των διατάξεων των στοιχείων α) και β), όταν 
οι καλυπτόμενοι από τη σύμβαση κίνδυνοι αφορούν μόνο ζημίες 
που μπορούν να συμβούν σε κράτος μέλος εκτός εκείνου στο 
οποίο βρίσκεται ο κίνδυνος, τα συμβαλλόμενα μέρη έχουν πάντα 
τη δυνατότητα να επιλέξουν το δίκαιο του πρώτου κράτους. 
ε) Για τους κινδύνους που αναφέρονται στο άρθρο 5 στοιχείο δ) 
της πρώτης οδηγίας, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να επιλέξουν 
ελεύθερα το δίκαιο που διέπει τη σύμβαση. 
στ) Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α) ή ε), η 
επιλογή ορισμένου δικαίου από τα συμβαλλόμενα μέρη δεν 
μπορεί, εφόσον όλα τα άλλα στοιχεία της κατάστασης έχουν, 
κατά τη στιγμή της επιλογής αυτής, εντοπιστεί σε ένα μόνο 
κράτος μέλος, να θίξει τις διατάξεις αναγκαστικού δικαίου του 
κράτους αυτού, δηλαδή τις διατάξεις από τις οποίες η 
νομοθεσία του κράτους αυτού δεν επιτρέπει συμβατική 
παρέκκλιση μέσω συμβάσεως. 
ζ) Η επιλογή που αναφέρεται στα προηγούμενα στοιχεία πρέπει να 
είναι ρητή ή να απορρέει σαφώς από τους όρους της σύμβασης ή 
από τις περιστάσεις. Εάν αυτό δεν συμβαίνει ή εάν δεν έχει 
γίνει καμία επιλογή, η σύμβαση διέπεται από το δίκαιο του 
κράτους με το οποίο παρουσιάζει, σε σχέση με τα κράτη που 
λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με τις διατάξεις των προηγούμενων 
στοιχείων , τη μεγαλύτερη συνάφεια. Ωστόσο, εάν τμήμα της 
σύμβασης μπορεί να διαχωριστεί από την υπόλοιπη σύμβαση και 
παρουσιάζει στενότερη συνάφεια με άλλο κράτος μεταξύ εκείνων 
που λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με τα προηγούμενα στοιχεία, 
είναι δυνατή, κατ'εξαίρεση, η εφαρμογή για το τμήμα αυτό της 
σύμβασης το δίκαιο αυτού του κράτους. Εικάζεται ότι η 
σύμβαση παρουσιάζει κατά τεκμήριο στενότερη συνάφεια με το 
κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος. 
- 68 -
η) Όταν ένα κράτος περιλαμβάνει πολλές εδαφικές ενότητες καθεμία 
από τις οποίες έχει ιδιαίτερους κανόνες περί ενοχών εκ 
συμβάσεων, κάθε ενότητα θεωρείται ως χώρα για τον καθορισμό 
του εφαρμοστέου δικαίου δυνάμει της παρούσας οδηγίας . 
Ένα κράτος μέλος στο οποίο διάφορες εδαφικές ενότητες έχουν 
τους δικούς τους κανόνες δικαίου περί ενοχών εκ συμβάσεων δεν 
υποχρεούται να εφαρμόζει τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας 
επί των συγκρούσεων που ανακύπτουν ανάμεσα στα δίκαια των 
ενοτήτων αυτών." 
Αρθρο 25 
Το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται ο κίνδυνος δεν μπορεί να εμποδίζει τον 
αντισυμβαλλόμενο να συνάπτει σύμβαση σύμφωνη με τις νομοθετικές ρυθμίσεις 
του κράτους μέλους καταγωγής, εφόσον η σύμβαση αυτή δεν αντιβαίνει προς τις 
νομικές διατάξεις περί προστασίας του δημοσίου συμφέροντος που ισχύουν στο 
κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος. 
Άρθρο 26 
Τα κράτη μέλη δεν θεσπίζουν διατάξεις που απαιτούν την προηγούμενη έγκριση 
ή τη συστηματική κοινοποίηση των γενικών και ειδικών όρων των ασφαλιστηρίων 
συμβολαίων, των τιμολογίων και άλλων εντύπων που η ασφαλιστική επιχείρηση 
προτίθεται να χρησιμοποιήσει στις σχέσεις της με τους αντισυμβαλλόμενους. 
Προκειμένου να ελέγχουν την τήρηση των νομοθετικών, κανονιστικών και 
διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα ασφαλιστήρια συμβόλαια, τα κράτη μέλη 
μπορούν να απαιτούν μόνο τη μη συστηματική κοινοποίηση αυτών των όρων και 
λοιπών εγγράφων, χωρίς η απαίτηση αυτή να μπορεί να συνιστά για την 
επιχείρηση προϋπόθεση για την άσκηση της δραστηριότητας της. 
- 69 -
Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να διατηρήσουν ή να καθιερώσουν την προηγούμενη 
κοινοποίηση ή την έγκριση των προτεινόμενων αυξήσεων τιμολογίων παρά μόνο 
στο πλαίσιο γενικού συστήματος ελέγχου των τιμών. 
Άρθρο 27 
1. Στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της δεύτερης οδηγίας, το στοιχείο β) 
διαγράφεται. 
2. Με την επιφύλαξη κάθε αντίθετης διάταξης, τα κράτη μέλη που επιβάλλουν 
την υποχρεωτική σύναψη ασφαλιστικής σύμβασης μπορούν να απαιτούν ότι 
οι γενικοί και ειδικοί όροι των υποχρεωτικών ασφαλίσεων πρέπει να 
κοινοποιούνται, πριν από την έναρξη εφαρμογής τους, στις ελεγκτικές 
αρχές αυτών των κρατών μελών. 
- 70 -
ΤΙΤΛΟΣ IV 
ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ 
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΡΟΧΗ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ 
ΆΡ0ΡΟ 28 
Το άρθρο 10 της πρώτης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
"Άρθρο 10: 
1) Κάθε ασφαλιστική επιχείρηση που επιθυμεί να ιδρύσει υποκατάστημα 
σε άλλο κράτος μέλος προβαίνει σε σχετική γνωστοποίηση προς την 
αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής. 
2) Τα κράτη μέλη απαιτούν από την ασφαλιστική επιχείρηση που επιθυμεί 
να εγκαταστήσει υποκατάστημα σε άλλο κράτος μέλος να συνοδεύει τη 
γνωστοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 με τις ακόλουθες 
πληροφορίες: 
α) κράτος μέλος στο οποίο προτίθεται να ιδρύσει υποκατάστημα, 
β) πρόγραμμα δραστηριοτήτων, στο οποίο πρέπει ιδίως να 
αναφέρονται το είδος των προτεινόμενων εργασιών και η 
διοικητική οργάνωση του υποκαταστήματος, 
γ) διεύθυνση, στο κράτος μέλος υποδοχής, του υποκαταστήματος από 
το οποίο είναι δυνατό να ζητούνται έγγραφα, 
71 -
δ) όνομα του υπεύθυνου διευθυντή του υποκαταστήματος, ο οποίος 
πρέπει να έχει επαρκή εξουσία για να δεσμεύει την επιχείρηση 
έναντι τρίτων και να την αντιπροσωπεύει έναντι των αρχών και 
των δικαστηρίων του κράτους μέλους του υποκαταστήματος. Όσον 
αφορά την ένωση ασφαλιστών Lloyd's, σε περίπτωση ενδεχόμενων 
διαφορών στο κράτος μέλος υποδοχής, οι οποίες σχετίζονται με 
αναληφθείσες υποχρεώσεις, δεν πρέπει να προκύπτουν για τους 
ασφαλισμένους δυσχέρειες μεγαλύτερες από εκείνες που ήταν 
ενδεχόμενο να προκύψουν εάν οι διαφορές αυτές αφορούσαν 
συνήθεις ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Για το σκοπό αυτό, οι 
αρμοδιότητες του γενικού αντιπροσώπου πρέπει, ιδίως, να 
περιλαμβάνουν την ικανότητα να ενάγεται ενώπιον των 
δικαστηρίων υπό την ιδιότητα του αυτή, με την εξουσία να 
δεσμεύει τους ενδιαφερόμενους ασφαλιστές της Lloyd's. 
3) Εκτός από την περίπτωση κατά την οποία η αρμόδια αρχή του κράτους 
μέλους καταγωγής έχει λόγους να αμφιβάλλει, λαμβανομένου υπόψη του 
προγράμματος δραστηριοτήτων, για την επάρκεια της διοικητικής 
οργάνωσης ή της χρηματοοικονομικής κατάστασης της ασφαλιστικής 
επιχείρησης, η αρχή αυτή, εντός τριμήνου απο την παραλαβή όλων των 
πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 2, τις ανακοινώνει στην 
αρμόδια αρχή του κράτους μέλους του υποκαταστήματος και ενημερώνει 
σχετικά την ενδιαφερόμενη επιχείρηση. 
Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ανακοινώνει επίσης τα ποσά 
του κεφαλαίου εγγύησης και του περιθωρίου φερεγγυότητας της 
ασφαλιστικής επιχείρησης, που υπολογίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 16 και 
17. 
Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής αρνείται να 
κοινοποιήσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στην 
αρμόδια αρχή του κράτους μέλους του υποκαταστήματος, γνωστοποιεί τους 
λόγους της άρνησης της στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση εντός τριμήνου 
απο τη λήψη όλων των πληροφοριών. Η άρνηση αυτή ή η παράλειψη 
απάντησης μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο άσκησης ενδίκων μέσων στο 
κράτος μέλος καταγωγής. 
- 72 -
4) Πριν από την έναρξη των δραστηριοτήτων του υποκαταστήματος της 
ασφαλιστικής επιχείρησης, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους του 
υποκαταστήματος διαθέτει δίμηνη έχει προθεσμία μηνών απο την παραλαβή 
της γνωστοποίησης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 προκειμένου να 
καθορίσει, εφόσον είναι αναγκαίο, τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες, για 
λόγους δημοσίου συμφέροντος, οι δραστηριότητες αυτές πρέπει να 
ασκούνται στο κράτος μέλος του υποκαταστήματος. 
5) Μόλις λάβει σχετική ανακοίνωση εκ μέρους της αρμόδιας αρχής του 
κράτους μέλους του υποκαταστήματος ή, σε περίπτωση σιωπής εκ μέρους 
της, το υποκατάστημα μπορεί, αμέσως μετά τη λήξη της προθεσμίας που 
προβλέπεται στην παράγραφο 4, να εγκατασταθεί και να αρχίσει τις 
δραστηριότητες του. 
6) Σε περίπτωση τροποποίησης του περιεχομένου μιας από τις πληροφορίες 
που έχουν κοινοποιηθεί σύμφωνα με την παράγραφο 2 στοιχεία β), γ) και 
δ), η ασφαλιστική επιχείρηση γνωστοποιεί γραπτώς την εν λόγω 
τροποποίηση στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του 
κράτους μέλους του υποκαταστήματος τουλάχιστον ένα μήνα πριν 
πραγματοποιηθεί η τροποποίηση αυτή, προκειμένου η αρμόδια αρχή του 
κράτους μέλους καταγωγής να είναι δυνατόν να αποφασίσει σύμφωνα με τις 
διατάξεις της παραγράφου 3 και η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους του 
υποκαταστήματος να αποφασίσει σχετικά με τη μεταβολή αυτή σύμφωνα με 
τις διατάξεις της παραγράφου 4. 
ΆΡΘΡΟ 29 
Το άρθρο 11 της πρώτης οδηγίας καταργείται 
- 73 -
ΆΡΘΡΟ 30 
Το άρθρο 14 της δεύτερης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
"Άρθρο 14: 
Κάθε επιχείρηση που προτίθεται να ασκήσει για πρώτη φορά τις 
δραστηριότητες της υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών υποχρεούται να 
ενημερώσει προηγουμένως τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους της 
έδρας, δηλώνοντας το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη στο έδαφος των 
οποίων σκοπεύει να παρέχει υπηρεσίες, καθώς και τη φύση των κινδύνων 
που προτίθεται να καλύπτει." 
ΆΡΘΡΟ 31 
Το άρθρο 16 της δεύτερης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
"Άρθρο 16: 
1) Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής γνωστοποιούν, σε 
προθεσμία ενός μηνός απο την κοινοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 
14, στο κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη στο έδαφος των οποίων η 
επιχείρηση προτίθεται να ασκήσει δραστηριότητες υπό το καθεστώς 
της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών: 
α) το ποσό του περιθωρίου φερεγγυότητας, υπολογιζόμενο σύμφωνα 
με τα άρθρα 16 και 17 της πρώτης οδηγίας, 
β) τους κλάδους στους οποίους η ενδιαφερόμενη επιχείρηση έχει 
λάβει άδεια να ασκεί δραστηριότητες, 
γ) τη φύση των κινδύνων που η επιχείρηση προτίθεται να καλύψει 
στο κράτος μέλος παροχής υπηρεσιών. 
Οι εν λόγω αρμόδιες αρχές ενημερώνουν συγχρόνως την ενδιαφερόμενη 
επιχείρηση. 
- 74-
2) Εάν οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής δεν 
ανακοινώνουν τις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 
εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, γνωστοποιούν εντός της ιδίας 
προθεσμίας τους λόγους αυτής της άρνησης, κατά της οποίας πρέπει 
να υπάρχει δυνατότητα άσκησης ένδικων μέσων στο κράτος μέλος 
καταγωγής. 
3) Η επιχείρηση μπορεί να αρχίσει τις δραστηριότητες της από την 
ημερομηνία κατά την οποία βεβαιώνεται ότι της έχει γνωστοποιηθεί η 
ανακοίνωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1 πρώτο εδάφιο. 
ΆΡΘΡΟ 32 
Το άρθρο 17 της δεύτερης οδηγίας αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
"Άρθρο 17: 
Κάθε τροποποίηση που η επιχείρηση προτίθεται να επιφέρει στα στοιχεία 
που αναφέρονται στο άρθρο 14, υπόκειται στη διαδικασία που προβλέπεται 
στα άρθρα 14 και 16 της παρούσας οδηγίας". 
Αρθρο 33 
Στο άρθρο 12, της δεύτερης οδηγίας οι παράγραφοι 2 και 3 διαγράφονται και 
τα άρθρα 13 και 15 της ιδίας οδηγίας καταργούνται. 
ΆΡΘΡΟ 34 
1. Στο άρθρο 18 της δεύτερης οδηγίας, η παράγραφος 1 διαγράφεται. 
- 75 -
2. Το κράτος μέλος του υποκαταστήματος ή το κράτος μέλος της παροχής των 
υπηρεσιών δεν θεσπίζει διατάξεις που απαιτούν την προηγούμενη έγκριση 
των γενικών και ειδικών όρων των ασφαλιστηρίων συμβολαίων, των 
τιμολογίων και άλλων εντύπων που η επιχείρηση προτίθεται να 
χρησιμοποιήσει. Προκειμένου να ελέγξει την τήρηση των εθνικών 
διατάξεων, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί μόνο να απαιτεί από κάθε 
επιχείρηση που επιθυμεί να πραγματοποιήσει ασφαλιστικές εργασίες στο 
έδαφος τους, υπό καθεστώς εγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης 
παροχής υπηρεσιών, τη μη συστηματική κοινοποίηση των όρων που 
προτίθεται να χρησιμοποιήσει, χωρίς όμως η τήρηση αυτής της απαίτησης 
να συνιστά για την επιχείρηση απαραίτητη προϋπόθεση για την άσκηση της 
δραστηριότητας της. 
3. Το κράτος μέλος του υποκαταστήματος ή το κράτος μέλος της παροχής των 
υπηρεσιών δεν μπορεί να διατηρήσει ή να καθιερώσει την προηγούμενη 
κοινοποίηση ή την έγκριση των προτεινόμενων αυξήσεων τιμολογίων παρά 
μόνο στο πλαίσιο γενικού συστήματος ελέγχου των τιμών. 
Αρθρο 35 
1. Το άρθρο 19 της δεύτερης οδηγίας καταργείται. 
2. Κάθε επιχείρηση που πραγματοποιεί ασφαλιστικές πράξεις υπό καθεστώς 
εγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών υποχρεούται να 
υποβάλλει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους του υποκαταστήματος 
ή/και του κράτους μέλους της παροχής των υπηρεσιών οποιοδήποτε έγγραφο 
της ζητηθεί για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος άρθρου, εφόσον 
οι επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στα εν λόγω κράτη μέλη 
υπέχουν παρόμοια υποχρέωση. 
3. Αν οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους διαπιστώσουν ότι μια επιχείρηση 
που έχει εγκαταστήσει υποκατάστημα ή λειτουργεί υπό καθεστώς παροχής 
υπηρεσιών στο έδαφος του δεν τηρεί τους κανόνες δικαίου που ισχύουν 
στη συγκεκριμένη περίπτωση σ'αυτό το κράτος μέλος, καλούν την εν λόγω 
επιχείρηση να θέσει τέρμα στην αντικανονική αυτή κατάσταση. 
- 76 -
4. Αν η εν λόγω επιχείρηση δεν ανταποκριθεί στην πρόσκληση που αναφέρεται 
στην παράγραφο 3, οι αρμόδιες αρχές του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους 
ενημερώνουν σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής. 
Οι τελευταίες λαμβάνουν, το συντομότερο δυνατό, όλα τα κατάλληλα μέτρα 
ώστε η εν λόγω επιχείρηση να θέσει τέρμα στην αντικανονική αυτή 
κατάσταση. Η φύση αυτών των μέτρων ανακοινώνεται στις αρμόδιες αρχές 
του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους. 
5. Αν, παρά τα ληφθέντα από το κράτος μέλος καταγωγής μέτρα ή σε 
περίπτωση ανεπάρκειας ή έλλειψης κατάλληλων μέτρων σ'αυτό το κράτος 
μέλος, η επιχείρηση εξακολουθεί να παραβιάζει τους κανόνες δικαίου που 
ισχύουν στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, το τελευταίο μπορεί, αφού 
ενημερώσει σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, να 
λάβει τα κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη ή την καταστολή νέων 
παραβάσεων και, εφόσον είναι απόλυτα αναγκαίο, την απαγόρευση της 
σύναψης νέων συμβάσεων από την επιχείρηση αυτή στο έδαφος του. Τα 
κράτη μέλη φροντίζουν να παρέχεται η δυνατότητα διενέργειας στο έδαφος 
τους των αναγκαίων κοινοποιήσεων όσον αφορά τη λήψη των μέτρων αυτών. 
6. Οι προηγούμενες διατάξεις δεν θίγουν το δικαίωμα των κρατών μελών, σε 
κατεπείγουσες περιπτώσεις, να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την 
πρόληψη ή την καταστολή παραβάσεων που διαπράττονται στο έδαφος τους. 
Αυτό συνεπάγεται τη δυνατότητα απαγόρευσης της σύναψης νέων συμβάσεων 
από ασφαλιστική επιχείρηση στο έδαφος τους. 
7. Αν η επιχείρηση που έχει διαπράξει την παράβαση διαθέτει εγκατάσταση ή 
περιουσιακά στοιχεία στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, οι ελεγκτικές 
αρχές του κράτους αυτού μπορούν, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, να 
επιβάλουν στην εν λόγω εγκατάσταση ή στα εν λόγω περιουσιακά στοιχεία 
τις διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονται για τη σχετική παράβαση. 
8. Κάθε μέτρο που λαμβάνεται κατ'εφαρμογή των διατάξεων των παραγράφων 4 
έως 7 και συνεπάγεται κυρώσεις ή περιορισμούς στην άσκηση της 
ασφαλιστικής δραστηριότητας, πρέπει να αιτιολογείται δεόντως και να 
κοινοποιείται στην ενδιαφερόμενη επιχείρηση. Καθένα από τα μέτρα αυτά 
μπορεί να αποτελεί αντικείμενο άσκησης ένδικων μέσων στο κράτος μέλος 
στο οποίο έχει ληφθεί. 
- 77 -
9. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο ανά διετία έκθεση, η οποία 
παρουσιάζει συνοπτικά τον αριθμό και το είδος των περιπτώσεων στις 
οποίες, σε κάθε κράτος μέλος, έχουν κοινοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 
15 αποφάσεις απόρριψης αιτήσεων για τη χορήγηση άδειας ή στις οποίες 
έχουν ληφθεί μέτρα σύμφωνα με την παράγραφο 4. Τα κράτη μέλη 
συνεργάζονται με την Επιτροπή παρέχοντας της τις αναγκαίες για τη 
σύνταξη της έκθεσης αυτής πληροφορίες. 
ΆΡΘΡΟ 36 
Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις που εδρεύουν 
σε κράτος μέλος να διαφημίζουν τις υπηρεσίες που παρέχουν, με όλα τα μέσα 
επικοινωνίας που είναι διαθέσιμα στο κράτος μέλος του υποκαταστήματος ή της 
παροχής των υπηρεσιών, εφόσον τηρούν τους κανόνες που ενδεχομένως διέπουν 
τον τύπο και το περιεχόμενο αυτής της διαφήμισης και έχουν θεσπιστεί για 
λόγους γενικού συμφέροντος. 
Αρθρο 37 
1. Το άρθρο 20 της δεύτερης οδηγίας καταργείται. 
2. Σε περίπτωση εκκαθάρισης μιας ασφαλιστικής επιχείρησης, οι υποχρεώσεις 
που προκύπτουν από συμβάσεις που έχουν συναφθεί απο υποκατάστημα ή υπό 
καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, εκτελούνται κατά τον ίδιο τρόπο 
όπως και οι υποχρεώσεις που προκύπτουν απο τις άλλες ασφαλιστικές 
συμβάσεις της επιχείρησης αυτής, αδιακρίτως υπηκοότητας ασφαλισμένων 
και δικαιούχων. 
Αρθρο 38 
1. Το άρθρο 21 της δεύτερης οδηγίας καταργείται. 
2. Όταν μια ασφάλιση διενεργείται υπό καθεστώς εγκατάστασης ή υπό 
καθεστώς παροχής υπηρεσιών, πρέπει να γνωστοποιείται στον 
αντισυμβαλλόμενο, πριν από την ανάληψη οποιασδήποτε υποχρέωσης, το 
όνομα του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η εταιρική έδρα της 
επιχείρησης ή το υποκατάστημα της με την οποία επιχείρηση πρόκειται να 
συναφθεί η σύμβαση. 
- 78 -
Αν δοθούν στον αντισυμβαλλόμενο έγγραφα, πρέπει να περιέχεται σ'αυτά η 
πληροφορία που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. 
Οι υποχρεώσεις που προβλέπονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο δεν 
αφορούν τους κινδύνους που αναφέρονται στο άρθρο 5 στοιχείο δ) της 
πρώτης οδηγίας. 
Η σύμβαση ή άλλο έγγραφο που παρέχει την κάλυψη καθώς και η πρόταση 
ασφάλισης, εφόσον είναι δεσμευτική για τον αντισυμβαλλόμενο, πρέπει να 
αναφέρουν τη διεύθυνση της εταιρικής έδρας ή, κατά περίπτωση, του 
υποκαταστήματος της ασφαλιστικής επιχείρησης που παρέχει την κάλυψη. 
ΆΡΘΡΟ 39 
1. Το άρθρο 22 της δεύτερης οδηγίας διαγράφεται. 
2. Κάθε ασφαλιστική επιχείρηση οφείλει να γνωστοποιεί στην ελεγκτική αρχή 
του κράτους μέλους καταγωγής, κάνοντας διάκριση μεταξύ των εργασιών 
που πραγματοποιούνται υπό καθεστώς εγκατάστασης και εκείνων που 
πραγματοποιούνται υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, το ποσό 
των ασφάλιστρων, πριν από την αφαίρεση του ποσού της αντασφάλισης, ανά 
κράτος μέλος και ανά ομάδα κλάδων. 
Οι ομάδες κλάδων καθορίζονται ως εξής: 
ατυχημάτων και ασθένειας (1 και 2)· 
αυτοκινήτων οχημάτων (3, 7 και 10, με χωριστή εμφάνιση των 
στοιχείων του κλάδου 10)· 
- 79 -
πυρός και άλλων υλικών ζημιών (8 και 9)· 
αεροπορικής ασφάλισης, θαλάσσιας ασφάλισης και ασφάλισης μεταφορών 
(4, 5, 6, 7, 11 και 12)· 
γενικής αστικής ευθύνης (13)· 
πιστώσεων και εγγυήσεων (14 και 15)· 
λοιπών κλάδων (16, 17 και 18). 
Η ελεγκτική αρχή του κράτους μέλους καταγωγής γνωστοποιεί τα στοιχεία 
αυτά στις ελεγκτικές αρχές κάθε ενδιαφερόμενου κράτους μέλους που 
υποβάλλει σχετική αίτηση. 
Αρθρο 4Q 
1. Το άρθρο 24 της δεύτερης οδηγίας διαγράφεται. 
2. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει το δικαίωμα των κρατών μελών να επιβάλλουν 
στις επιχειρήσεις που λειτουργούν στο έδαφος τους υπό καθεστώς 
εγκατάστασης ή υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, την 
προσχώρηση και τη συμμετοχή, με τους ίδιους όρους που ισχύουν και για 
τις επιχειρήσεις που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας σ'αυτά τα κράτη 
μέλη, σε κάθε σύστημα που αποσκοπεί στην εγγύηση της καταβολής των 
αιτούμενων αποζημιώσεων στους ασφαλισμένους και στους ζημιωθέντες 
τρίτους. 
- 80 
Άρθρο 41 
1. Το άρθρο 25 της δεύτερης οδηγίας καταργείται. 
2. Με την επιφύλαξη μεταγενέστερης εναρμόνισης, τα ασφαλιστήρια συμβόλαια 
υπόκεινται αποκλειστικά στους έμμεσους και τους οιονεί φόρους που 
επιβαρύνουν τα ασφάλιστρα στο κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο κίνδυνος 
κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο δ) της δεύτερης οδηγίας, καθώς 
και, όσον αφορά την Ισπανία, στις πρόσθετες επιβαρύνσεις που 
θεσπίζονται νόμιμα υπέρ του ισπανικού οργανισμού "Consorcio de 
Compensacion de Seguros" για τις ανάγκες των εργασιών του όσον αφορά 
την αντιστάθμιση ζημιών οι οποίες απορρέουν από έκτακτα γεγονότα που 
συμβαίνουν σ'αυτό το κράτος μέλος. 
Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 2 στοιχείο δ) πρώτη περίπτωση της 
δεύτερης οδηγίας και για την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, τα 
κινητά αγαθά που περιλαμβάνονται σε ακίνητο το οποίο βρίσκεται στο 
έδαφος κράτους μέλους, εκτός από τα κινητά αγαθά υπό εμπορική 
διαμετακόμηση, θεωρούνται ότι αποτελούν κίνδυνο που βρίσκεται στο εν 
λόγω κράτος μέλος, ακόμα και αν το ακίνητο και το περιεχόμενο του δεν 
καλύπτονται από το ίδιο ασφαλιστήριο συμβόλαιο. 
Η νομοθεσία που διέπει τη σύμβαση δυνάμει του άρθρου 7 της δεύετρης 
οδηγίας δεν έχει επιπτώσεις στο εφαρμοζόμενο φορολογικό καθεστώς. 
Με την επιφύλαξη μεταγενέστερης εναρμόνισης, κάθε κράτος μέλος 
εφαρμόζει στις επιχειρήσεις που καλύπτουν κινδύνους στο έδαφος του τις 
εθνικές του διατάξεις όσον αφορά τα μέτρα για τη διασφάλιση της 
είσπραξης των έμμεσων και των οιονεί φόρων που οφείλονται βάσει του 
πρώτου εδαφίου. 
- 81 -
ΤΊΤΛΟΣ y 
Τελικές διατάξεις 
Άρθρο 42 
1. Οι τεχνικές προσαρμογές που πρέπει να γίνουν στην πρώτη και τη δεύτερη 
οδηγία, καθώς και στην παρούσα οδηγία όσον αφορά τις ακόλουθες 
περιπτώσεις, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο 
άρθρο ... της οδηγίας ... (επιτροπή ασφαλίσεων): 
τροποποιήσεις του καταλόγου που αναφέρεται στο παράρτημα της 
πρώτης οδηγίας, ή προσαρμογές της ορολογίας του καταλόγου 
προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις που σημειώνονται στις 
ασφαλιστικές αγορές, 
διευκρίνιση των στοιχείων που συναποτελούν το περιθώριο 
φερεγγυότητας, τα οποία απαριθμούνται στο άρθρο 16 παράγραφος 1 
της πρώτης οδηγίας, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η δημιουργία νέων 
χρηματοποιστωτικών μέσων, 
τροποποίηση του ελαχίστου κεφαλαίου εγγύησης που προβλέπεται στο 
άρθρο 17 παράγραφος 1 της πρώτης οδηγίας, προκειμένου να ληφθούν 
υπόψη οι οικονομικές και χρηματοπιστωτικές εξελίξεις, 
τροποποίηση του προβλεπόμενου στο άρθρο 18 της παρούσας οδηγίας 
καταλόγου των στοιχείων που γίνονται δεκτά για την κάλυψη τεχνικών 
αποθεματικών, καθώς και των κανόνων διαφοροποίησης των επενδύσεων 
οι οποίοι καθορίζονται στο άρθρο 19 της παρούσας οδηγίας, 
- 82 -
τροποποιήσεις των δυνατοτήτων εύκαμπτης εφαρμογής της αρχής της 
νομισματικής ισοτιμίας, που προβλέπονται στο παράρτημα Ι της 
δεύτερης οδηγίας, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ανάπτυξη νέων 
μέσων κάλυψης του κινδύνου συναλλάγματος, 
διευκρίνιση των ορισμών προκειμένου να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη 
εφαρμογή της πρώτης και της δεύτερης οδηγίας καθώς και της 
παρούσας οδηγίας, στο σύνολο της Κοινότητας, 
κωδικοποίηση της πρώτης και της δεύτερης οδηγίας καθώς και της 
παρούσας οδηγίας. 
Άρθρο 4.3, 
1. Τα υποκαταστήματα που έχουν αρχίσει τις δραστηριότητες τους, σύμφωνα 
με τις ισχύουσες διατάξεις του κράτους μέλους εγκατάστασης πριν από 
την έναρξη ισχύος των διατάξεων εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, 
θεωρούνται ότι έχουν αποτελέσει αντικείμενο της διαδικασίας που 
προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραφοι 1 έως 5 της πρώτης οδηγίας. Τα 
υποκαταστήματα αυτά διέπονται, από την εν λόγω ημερομηνία έναρξης 
ισχύος, από τις διατάξεις των άρθρων 15, 19α, 20 και 22 της πρώτης 
οδηγίας καθώς και από το άρθρο 35 της παρούσας οδηγίας. 
2. Τα άρθρα 30 και 31 δεν θίγουν τα κεκτημένα δικαιώματα των ασφαλιστικών 
επιχειρήσεων που λειτουργούσαν υπό καθεστώς παροχής υπηρεσιών πριν από 
την έναρξη ισχύος των διατάξεων εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. 
ΆΡΘΡΟ 43α 
Με την επιφύλαξη οποιασδήποτε αντίθετης διάταξης, κάθε κράτος μέλος στο 
έδαφος του οποίου είναι δυνατόν να συναφθούν συμβάσεις που αφορούν τον 
κλάδο 2 του σημείου Α του παραρτήματος της πρώτης οδηγίας προς υποκατάσταση 
του νόμιμου καθεστώτος κοινωνικής ασφάλισης, μπορεί να εφαρμόσει επί των 
συμβάσεων αυτών το καθεστώς που προβλέπεται για τις υποχρεωτικές ασφαλίσεις 
στο άρθρο 8 της δεύτερης οδηγίας, που τροποποιήθηκε από το άρθρο 27 της 
παρούσας οδηγίας. 
- 83 -
Άρθρο 43β 
Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αποφάσεις που λαμβάνονται για ασφαλιστική 
επιχείρηση κατ'εφαρμογή των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών 
διατάξεων που έχουν εκδοθεί δυνάμει της παρούσας οδηγίας είναι δυνατό να 
αποτελέσουν το αντικείμενο δικαστικής προσφυγής. 
ΆΡ9ΡΟ 44 
Τα κράτη μέλη τροποποιούν τις εθνικές διατάξεις τους σύμφωνα με την παρούσα 
οδηγία το αργότερο στις ... και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. 
Οι διατάξεις που τροποποιούνται σύμφωνα με το πρώτο εδάφιο πρέπει να έχουν 
τεθεί σε εφαρμογή το αργότερο στις ... 
Οι διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει του πρώτου εδαφίου παραπέμπουν ρητά 
στην παρούσα οδηγία. 
ΑΡΘΡΟ 4§ 
Μετά την κοινοποίηση της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην 
Επιτροπή το κείμενο των νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων 
που θεσπίζουν στον τομέα που καλύπτει η παρούσα οδηγία. 
Άρθρο 46 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη 
Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο 
0 Πρόεδρος 
SH 
FICHE FINANCIERE 
La présente proposition de troisième directive sur l'assurance directe autre 
que l'assurance sur la vie n'entraîne pas de coût pour le budget de la Communuati 
ΐζ 
COMPETITIVENESS AND EMPLOYMENT IMPACT STATEMENT 
i.What Is the main reason for Introducing the measure? 
The completion of the Internal market In the direct non-1Ife Insurance 
sector In accordance with the principles laid down In the White Paper In 
order to create a true single market In this Important financial service 
sector. 
The first and second Directives have already gone a long way towards 
realizing this fundamental Community objective. The second Directive 
established the necessary conditions to enable Community insurance 
undertakings to cover under the freedom of services regime those risks 
located within the Community which do not involve a need for special 
protection ("large risks"). At the same time Insurance buyers insuring 
these large risks can have access to the widest possible Community 
Insurance market to find the cover most suited to their requirements. 
However, some coordination work at Community level Is necessary to 
arrive at the same regime for Insurance contracts entered Into by other 
smaller consumer policyholders ("mass risks"). 
The regime that is proposed is based on that already used for the 
creation of the Internal market for banking and Investment services 
(Second Banking Directive and proposal for a Directive on Investment 
services): introduction of a single licence system and of the concept of 
home-country control. When this new proposal for a Directive Is adopted 
all direct non-life Insurance will be subject to a single regime which 
will enable insurance undertakings to offer their products throughout 
the Community and insurance buyers to have access to the widest possible 
market in order to find the most appropriate product. 
76 
··. E&alures of the businesses In question - In particular; 
Are many SME concerned? 
yes, particularly as Insurance buyers who will benefit from the 
completion of the single market; 
Are there any regional concentrations? 
eligible for regional aids In the Member States? 
eligible under the European Regional Development Fund? 
The measures put forward In the proposal for a Directive are unlikely to 
affect unevenly the Community's regions. 
Hi. What direct obligations does this measure impose on businesses? 
in line with the policy followed for other financial services this 
proposal for a Directive introduces in tho direct non-life Insurance 
sector the system of the single administrative authorization valid for 
all the undertaking's activities throughout the Community and of 
prudential supervision by the authorities of the Member State of origin 
(home country control). 
This development will simplify considerably the present situation as 
regards the taklng-up and pursuit of these activities, currently 
characterized by a multiplicity of authorizations and of controls 
according to the manner In which business is conducted. 
Home country control regarding the obligation to hold sufficient 
technical reserves and their valuation and representation by matching 
assets localized in the Community will replace the multiplicity of 
regimes that exist at present by coordinated rules. The solidity of 
Insurance undertakings will be strengthened and guaranteed and the 
protection of Insurance policyholders will be reinforced as a result. 
η 
IV. What Indirect obligations are local authorities likely to Impose on 
businesses? 
Within the limits laid down In the proposal for a Directive, the Member 
States' authorities may adopt rules to ensure that the measures they 
apply under the Directive are compiled with. In particular, the Member 
State In which the Insured risk Is situated may require that its own 
legal rules designed to protect the public good are respected on its 
terrItory. 
V. Are there any special measures In respect of SMEs? 
The first Directive 73/239/EEC already set out a number of special 
arrangements for small or medium-sized Insurance undertakings. Article 
3 states that the Directive does not apply to certain small and medium-
sized mutual undertakings. In addition the Directive allows the 
required minimum guarantee fund to be reduced by one quarter In the case 
of mutua1 s or mutual-type undertakings. 
The proposal for a third Directive does not amend this treatment granted 
to certain Insurance undertakings. 
As regards Insurance policyholders which can be considered as mass risks 
the proposal for a third Directive provides for rules to guarantee that 
they are afforded the necessary and adequate protection when they enter 
into Insurance contracts. 
99 
νι. What Is the IIKelY effect on; 
the competitiveness of businesses? 
Community Insurance undertakings will be subject to coordinated rules 
governing the taklng-up and pursuit of the business of direct non-life 
insurance. As a result of the creation of a single market they will be 
able to offer their Insurance products anywhere in the Community to any 
policyholder. An Increase In competition between Insurance undertakings 
can thus be anticipated. 
SME buyers of Insurance will benefit from a wider product range from 
which they will be able to choose the product most suited to their 
requirements In terms of cover and price proposed. 
employment? 
there will be no direct effect. 
VI I. Have both sides of Industry been consulted? 
opinions have been obtained from the European Insurance Committee (CEA), 
BEUC and from BIPAR, the International Bureau of Producers of Insurance 
and Reinsurance. 
In general the comments have been positive (unions, employers). 
The CEA supports the approach taken in this proposal for a Directive, 
notably as regards the coordination of technical reserves and of the 
rules concerning the representation, valuation and localization of the 
asse'<? representing those reserves. 

ISSN 0254-1483 
COM(90)348 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR is 
Αριβ. καταλόγου : CB-CO-90-427-GR-C 
ISBN 92-77-63830-3 
ΤΙ MI ΠΩΛΗΣΗΣ iirxnt 30 σελίδες: 3,50ECU γιακάΰε 10 επιπλέον σελίδες: i,25ECU 
Υπηρεσία Επισήαων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg