Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/43 
ποσότητας και των ζημιογόνων επιδράσεων των βιομηχανικών αποβλήτων. Βάσει αυτής της ανάπτυξης 
μπορούμε να υπολογίζουμε ότι ώς το τέλος της δεκαετίας του '80 θα είναι δυνατό να εγκαταλείψουμε 
τελείως την απόρριψη αποβλήτων της βιομηχανίας διοξειδίου του τιτανίου στην ανοιχτή θάλασσα. Η 
ΟΚ.Ε ζητεί από την Επιτροπή να παρακολουθήσει με προσοχή αυτή την ανάπτυξη. Σε εύθετο χρόνο θα 
πρέπει η οδηγία να αναθεωρηθεί κατά τρόπο, που αντί της υποχρέωσης που προβλέπεται σήμερα για 
ουδετεροποίηση των απορριπτόμενων αποβλήτων να ισχύει η υποχρέωση νια ολοκληρωτική διακοπή 
της απόρριψης αποβλήτων της βιομηχανίας διοξειδίου του τιτανίου ύστερα από ορισμένο χρονικό 
σημείο.» 
Αιτιολογία 
Η πρόταση αυτοαιτιολογείται. 
Αποτέ&σμα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 8, ψήφοι κατά: πλειοψηφία, αποχές: 18. 
Σελίδα 3 
Να προστεθεί: 
«1.6. Η ΟΚ.Ε καλεί τα κοινοτικά όργανα καθώς και τις εθνικές κυβερνήσεις και εργοδότες, να εγγυη­
θούν ότι κατά τη διαδικασία εναρμόνισης θα ληφθεί πλήρως υπόψη η προστασία της απασχόλησης στη 
βιομηχανία.» 
Αιτιολογία 
Εξυπακούεται. 
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 40, ψήφοι κατά: 48, αποχές: 26. 
Σελίδα 3 
Να προστεθεί: 
«1.7. Η ΟΚΕ ζητά από το Συμβούλιο να μεριμνήσει για τη δυνατότητα ελέγχου της απόρριψης αποβλή­
των στο θαλάσσιο περιβάλλον, με ένα σύστημα υπερενισχυμένων ποιοτικών στόχων στον τομέα του 
περιβάλλοντος, σαν εναλλακτική λύση στο σύστημα τιμών αναφοράς που περιλαμβάνουν τα έγγραφα 
της Επιτροπής.» 
Αιτιολογία 
Ζητείται από το Συμβούλιο να ευθυγραμμίσει τις παρούσες προτάσεις με τα υπάρχοντα μέσα της ΕΟΚ. που 
παρέχουν τη δυνατότητα να τεθούν ποιοτικοί στόχοι στον τομέα του περιβάλλοντος σα μέσο για την προ­
στασία του τελευταίου. 
Αποτελέσματα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 8, ψήφοι κατά: 82, αποχές: 11. 
Γνωμοδότηση για κοινοτική πολιτική στον τομέα των λιπαρών ουσιών 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 202η σύνοδο ολομέλειας της που πραγματο­
ποιήθηκε στις 24 και 25 Νοεμβρίου 1982, αποφάσισε, ύστερα από πρόταση του προεδρείου της, 
σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 τέταρτο εδάφιο του εσωτερικού κανονισμού της, να 
καταρτίσει γνωμοδότηση για το παραπάνω θέμα. 
Αριθ. .C 358/44 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12.83 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνωμοδότηση της για το παραπάνω θέμα 
κατά τη 211η σύνοδο ολομέλειας της που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στις 26 και 27 
Οκτωβρίου 1983. 
Το κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι το ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη: 
το άρθρο 20, τέταρτο εδάφιο του εσωτερικού κανονι­
σμού, 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 47 και 197, 
την ενημερωτική έκθεση που υιοθετήθηκε από το τμήμα 
γεωργίας κατά τη συνεδρίαση του που πραγματοποιή­
θηκε στις 9 Σεπτεμβρίου 1982, 
την απόφαση του Προεδρείου της, της 23ης Νοεμβρίου 
1983, να αναθέσει στο τμήμα γεωργίας την προετοιμασία 
των εργασιών της ΟΚΕ σχετικά με το θέμα αυτό, 
τη γνωμοδότηση που εξέδωσε το τμήμα γεωργίας κατά τη 
246η συνεδρίαση του που πραγματοποιήθηκε στις 
6 Οκτωβρίου 1983, 
την προφορική έκθεση του εισηγητή κ. Lauga, 
τις συζητήσεις της κατά τη 211η σύνοδο ολομέλειας της 
της 26ης και 27ης Οκτωβρίου 1983 (συνεδρίαση της 27ης 
Οκτωβρίου 1983), 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 
με 73 ψήφους υπέρ, 64 κατά και 3 αποχές: 
Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η κοινοτική πολιτική η οποία πρέπει 
να ασκηθεί για το σύνολο του τομέα λιπαρών ουσιών θα 
πρέπει να διέπεται από τις ακόλουθες σκέψεις και προτά­
σεις. 
Ι. Σκέψεις της ΟΚΕ 
1.1. Ο κοινοτικός τομέας των λιπαρών ουσιών χαρακτη­
ρίζεται από κοινές οργανώσεις αγοράς που διαφέρουν 
ανάλογα με τον τύπο των αντίστοιχων λιπαρών ουσιών. 
Οι διαφορές μεταξύ των καθεστώτων αυτών (βουτυρικές 
λιπαρές ουσίες, ελαιόλαδο, ελαιούχοι σπόροι) οφείλονται 
κυρίως στα πολύ διαφορετικά ποσοστά εσωτερικού εφο­
διασμού που είχε η Κοινότητα στα προϊόντα αυτά την 
εποχή που υιοθετήθηκαν οι κοινές αυτές οργανώσεις αγο­
ράς, δηλ. πριν από δεκαπέντε περίπου χρόνια. 1.2. Το παρόν καθεστώς των φυτικών λιπαρών ουσιών 
(όσον αφορά τους ελαιούχους σπόρους και τα σπορέ­
λαια) ήταν και εξακολουθεί να είναι εξαιρετικά ευνοϊκό 
για τους καταναλωτές και τις βιομηχανίες της Κοινότη­
τας, εφόσον οι ουσίες αυτές αποτελούν έναν από τους 
σπάνιους τομείς από τους οποίους οι καταναλωτές και οι 
βιομηχανίες εφοδιάζονται σε τιμές όχι ανάλογες με το 
κόστος παραγωγής στην Κοινότητα αλλά με τις τιμές της 
διεθνούς αγοράς. 
1.3. Ωστόσο, αυτό το καθεστώς εισαγωγών, με μηδενι­
κούς δασμούς για τους σπόρους και ελάχιστους για τα 
έλαια, έχει άμεσες και έμμεσες επιπτώσεις διαφορετικού 
βαθμού ανάλογα με τις προβλεπόμενες χρήσεις, έναντι (α) 
των βουτυρικών λιπαρών ουσιών, (β) του ελαιόλαδου, 
καθώς και (για λόγους που εκτίθενται πιο κάτω) (γ) της 
ανάπτυξης της κοινοτικής παραγωγής ελαιούχων σπόρων 
και (δ) της ανάπτυξης της κοινοτικής παραγωγής φυτικών 
πρωτεϊνών, με τις συνακόλουθες συνέπειες όσον αφορά 
τον προϋπολογισμό. 
Πράγματι, το ποσοστό εσωτερικού εφοδιασμού της Κοι­
νότητας είναι: 
— ιδιαίτερα χαμηλό για τις άλλες φυτικές λιπαρές 
ουσίες εκτός από το ελαιόλαδο (της τάξης του 20 -
25 ο/ο)· 
— εξαιρετικά χαμηλό για τα φυτικά προϊόντα με υψηλή 
περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες (της τάξης του 5 °/ο). 
Το ποσοστό αυτό εξωτερικής εξάρτησης περικλείει κινδύ­
νους αν όχι για τον εφοδιασμό της Κοινότητας σε φυτικά 
έλαια, οπωσδήποτε όμως για τον κανονικό εφοδιασμό 
της κτηνοτροφίας της σε προϊόντα με υψηλή περιεκτικό­
τητα σε πρωτεΐνες τα οποία έχει διαρκώς περισσότερη 
ανάγκη. 
1.4. Ο κίνδυνος υπερβολικής εξάρτησης συνδυάζεται 
εξάλλου με μία εξαιρετικά μεγάλη αύξηση, κατά τα 
τελευταία δεκαπέντε χρόνια, των εισαγωγών φυτικών 
πρωτεϊνών (από 6,5 σε 25 εκατομμύρια τόνους). Εξάλλου 
ο εξωτερικός εφοδιασμός σε φυτικές πρωτεΐνες συνδέεται 
σε μεγάλο βαθμό με την εισαγωγή ελαιούχων σπόρων 
(περίπου 50 °/ο) που αποτελούν ταυτόχρονα πηγή πρωτεϊ­
νών και λιπαρών ουσιών. 
1.5. Η κατάσταση αυτή έχει διπλή επίπτωση στα οικο­
νομικά της Κοινότητας όσον αφορά τον προϋπολογισμό: 
α) στον ίδιο τον τομέα των λιπαρών ουσιών, κάθε σχε­
τική πτώση των τιμών των εισαγόμενων ελαιούχων 
προϊόντων αυξάνει το κόστος διατήρησης της κατα­
νάλωσης ελαιολάδου και, ως ένα βαθμό, του βουτύ-
31. 12.83 Επίσημη Εφημερίδα των 
ρου. Επιπλέον, η ανάπτυξη της κοινοτικής παραγω­
γής ελαιούχων σπόρων και φυτικών πρωτεϊνών επι­
βαρύνει αναγκαστικά όλο και περισσότερο τον 
προϋπολογισμό, αφού οι δύο αυτές παραγωγές βασί­
ζονται σε ένα σύστημα ενίσχυσης με το οποίο επιδι­
ώκεται να γίνουν ανταγωνιστικές στην αγορά έναντι 
των λιπαρών ουσιών και των φυτικών πρωτεϊνών 
που εισάγονται με τιμές της διεθνούς αγοράς, και 
β) η εισαγωγή με μηδενικούς δασμούς των ελαιούχων 
σπόρων δεν έχει επιπτώσεις μόνο στον κοινοτικό 
τομέα των λιπαρών ουσιών, αλλά και στους διάφο­
ρους τομείς της κτηνοτροφίας, γιατί οι ελαιόπιτες 
που παράγονται από τους σπόρους αυτούς αποτε­
λούν έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες 
ανάπτυξης της ζωικής παραγωγής με αποτέλεσμα τη 
διατάραξη της ποσοτικής ισορροπίας της αγοράς 
και, κατά συνέπεια, την επιβάρυνση του προϋπολογι­
σμού. 
1.6. Ωστόσο, οι κοινοτικές αρχές ακολουθούν τη γενική 
αρχή σύμφωνα με την οποία οι γεωργικές δαπάνες πρέπει 
να αυξάνονται σε βραδύτερο ρυθμό απ' ότι οι ίδιοι πόροι 
της Κοινότητας. 
11. Προτάσεις της ΟΚΕ 
2.1. Για όλους αυτούς τους λόγους, η ΟΚΕ κρίνει ότι 
πρέπει να αναζητηθούν οι κατάλληλες λύσεις για να επι­
τευχθούν οι εξής στόχοι: 
α) προοδευτική και κανονική αύξηση του ποσοστού 
εσωτερικού εφοδιασμοί της Κοινότητας στους 
τομείς των φυτικών λιπαρών ουσιών και των φυτι­
κών πρωτεϊνών 
β) ορθολογικότερη χρήση των πλουτοπαραγωγικών 
πηγών του εδάφους και των οικονομικών πόρων της 
Κοινότητας με μία διαφοροποίηση των καλλιερ­
γειών, στα πλαίσια της οποίας θα πρέπει να αποδοθεί 
η ενδεικνυόμενη σημασία στην ανάπτυξη της παρα­
γωγής ελαιούχων και πρωτεϊνούχων προϊόντων 
γ) άσκηση καλύτερου ελέγχου στους εξωτερικούς και 
εσωτερικούς παράγοντες ανάπτυξης ζωικής παραγω­
γής' 
δ) σταθεροποίηση και/ή βελτίωση των όρων ανταγωνι­
σμού αφενός μεταξύ ελαιολάδου και σπορέλαιων και 
αφετέρου μεταξύ βουτύρου και μαργαρίνης' 
ε) προσανατολισμό της κατανάλωσης προς προϊόντα 
καταλληλότερα, όσον αφορά την υγεία των κατανα­
λωτών και όχι πλέον προσανατολισμό της κατανά­
λωσης προς την απορρόφηση πλεονασμάτων που 
είναι εξαιρετικά δύσκολο να διατεθούν στην αγορά. 
2.2. Η ΟΚΕ κρίνει ότι για την επίτευξη των στόχων 
αυτών, δηλαδή για τη θέσπιση μιας πολιτικής για την εξι­
σορρόπηση των αγορών και του προϋπολογισμού, απαι­
τείται η άσκηση πολιτικής για τον περιορισμό της προ­
σφοράς κοινοτικών, από διαρθρωτική άποψη πλεονασμα­
τικών προϊόντων, και συμφωνεί, σ' αυτή την περίπτωση Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/45 
με την τμηματική προσέγγιση των τιμών εισόδου (ή εμπο­
ρίας) των εισαγόμενων φυτικών λιπαρών ουσιών και 
φυτικών πρωτεϊνών με τις κοινοτικές τιμές κόστους 
(κόστος παραγωγής) των ανάλογων ή ανταγωνιστικών 
παραγωγών 
ότι μια τέτοια πολιτική αποτελεί, πράγματι, τη μόνη 
πολιτική που επιτρέπει: 
α) να συγκρατηθούν οι επιβαρύνσεις του προϋπο­
λογισμού που συνεπάγεται μοιραία, στα πλαί­
σια του σημερινού συστήματος, η ανάπτυξη της 
κοινοτικής παραγωγής ελαιούχων και πρωτεϊ­
νούχων προϊόντων αφού μειώνεται το ποσό της 
ενίσχυσης κατά μονάδα" 
β) να μειωθεί παράλληλα η επιβάρυνση του προϋ­
πολογισμού που αντιστοιχεί στη στήριξη της 
εμπορίας του ελαιολάδου' 
γ) να επιτευχθεί καλύτερη εσωτερική ισορροπία 
της κοινοτικής γεωργικής παραγωγής με την 
ενθάρρυνση της ανάπτυξης παραγωγής προϊό­
ντων που παρουσιάζουν έλλειμμα, τα οποία να 
χρησιμεύσουν ως δευτερεύοντα αλλά σημαντικά 
υποκατάστατα των πλεονασματικών καλλιερ-
γιών 
δ) να ασκείται καλύτερος έλεγχος στην ανάπτυξη 
της ζωικής παραγωγής (ιδιαίτερα του γάλακτος). 
2.3. Η ΟΚΕ διαπιστώνει λοιπόν την ανάγκη να επιτευ­
χθεί στον τομέα των λιπαρών ουσιών μια προσέγγιση 
ανάμεσα στην κοινοτική τιμή εισαγωγής και την κοινο­
τική τιμή κόστους. 
Μια τέτοια προσέγγιση μπορεί να πραγματοποιηθεί με 
διαφορετικούς τρόπους. 
Η Επιτροπή από την πλευρά της διάλεξε την οδό της επι­
βολής φόρου με την πρόταση που παρουσίασε στις 3 
Οκτωβρίου 1983. 
Η ΟΚΕ σημειώνει την πρόταση αυτή καθώς και τις προ­
τάσεις που έγιναν από το τμήμα γεωργίας σχετικά με 
αυτό στο σημείο 2.3 της γνωμοδότησης του της 6ης 
Οκτωβρίου 1983. 
Η ΟΚΕ υπενθυμίζει ότι στο διάστημα των τελευταίων 
ετών έχει ταχθεί επανειλημμένα κατά της θέσπισης 
φόρου στον τομέα των λιπαρών ουσιών. Ωστόσο, ανα­
γνωρίζει ότι μέσα από τη νέα κατάσταση που η Επιτροπή 
παρουσίασε την παραπάνω πρόταση, δηλαδή, την αναθε­
ώρηση της ΚΓΠ σύμφωνα με την εντολή της Στουτγάρ­
δης, δικαιολογεί μια νέα εμπεριστατωμένη εξέταση του 
ζητήματος. 
Η ΟΚΕ θα προβεί στην εξέταση αυτή και θα επανέλθει 
στο πρόβλημα αυτό στα πλαίσια της θέσης που θα λάβει 
σύντομα σχετικά με την αναθεώρηση της ΚΓΠ. 
Αριθ. C 358/46 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 83 
Προς το παρόν, η ΟΚΕ συνιστά; 
— να ενταχθούν οι προσπάθειες στον τομέα της έρευ­
νας και ανάπτυξης (παροχή συμβουλών στους γεωρ­
γούς) ώστε να βελτιωθούν οι ποικιλίες και η από­
δοση των ελαιούχων και πρωτεϊνούχων καλλιερ­
γειών, 
— να επεκταθεί η παρούσα πολιτική ενίσχυσης για την 
παραγωγή πρωτεϊνούχων φυτών ώστε να συμπεριλά­
βει ένα μεγαλύτερο φάσμα προϊόντων που είναι 
πλούσια σε πρωτεΐνες. η ΟΚΕ φρονεί, επίσης, ότι η προτεινόμενη πολιτική δε 
δημιουργεί ανυπέρβλητες δυσκολίες στις εξωτερικές σχέ­
σεις της Κοινότητας και ότι εξάλλου, δε θα ήταν λογικό, 
τη στιγμή ακριβώς που η Κοινότητα σκέφτεται να θεσπί­
σει διάφορα συστήματα συνυπευθυνότητας στην παρα­
γωγή της, να μην επανεξετάσει προηγουμένως τις εμπορι­
κές της σχέσεις και τις γεωργικές συναλλαγές της με το 
εξωτερικό. Προκαταβολικά ένας φόρος χωρίς διάκριση 
για τις ουσίες που εισάγονται και παράγονται στην ΕΟΚ 
δε θα βρίσκεται σε δυσαρμονία με τους κανόνες της 
ΓΣΔΕ, όπως άλλωστε συμβαίνει και με ορισμένα συστή­
ματα ελάχιστης τιμής εμπορίας. 
2.4. Η ΟΚΕ φρονεί ότι η τμηματική προσέγγιση των 
τιμών εισαγωγής και των κοινοτικών τιμών κόστους που 
προτείνεται παραπάνω δεν μπορεί να επιφέρει γενική 
αύξηση της τελικής τιμής για τον καταναλωτή ορισμένων 
προϊόντων διατροφής, εφόσον η προτεινόμενη πολιτική 
δεν αποσκοπεί να διαταράξει την υπάρχουσα ισορροπία 
ανάμεσα στους διάφορους τομείς της γεωργικής παραγω­
γής και την ανθρώπινη κατανάλωση, αλλά αποσκοπεί 
απλώς στην προοδευτική αναχαίτιση και κάμψη μιας εξέ­
λιξης που, αν συνεχιστεί, θα οδηγήσει μοιραία είτε σε 
ανεξέλεγκτη επιβάρυνση του προϋπολογισμού, είτε σε 
εξαιρετικά περιοριστική (και τυφλή) πολιτική στον τομέα 
των τιμών των γεωργικών προϊόντων με όλες τις προβλε­
πόμενες συνέπειες για την απασχόληση στον τομέα της 
γεωργίας' 2.5. Ένα σύστημα που θα επέβαλε εισφορές στις εισα­
γωγές και που θα συμφωνούσε περισσότερο με τα γενικά 
συστήματα κοινοτικής προτίμησης, θα είχε σα συνέπεια 
τη διεξαγωγή συζητήσεων στα πλαίσια της ΓΣΔΕ με τις 
κυριότερες προμηθεύτριες χώρες: στην περίπτωση αυτή, η 
σχετική μείωση (ή ελάχιστη αύξηση) των κοινοτικών εξα­
γωγών σιτηρών που θα συνεπαγόταν μια σημαντική ανά­
πτυξη των καλλιεργειών ελαιούχων και πρωτεϊνούχων 
προϊόντων και η σχετική μείωση (ή ελάχιστη αύξηση) 
των κοινοτικών εξαγωγών γαλακτοκομικών προϊόντων 
που θα συνεπαγόταν η σταδιακή αντικατάσταση του 
σημερινού εφοδιασμού σε πρωτεΐνες από το εξωτερικό με 
κοινοτικές φυτικές πρωτεΐνες, θα αποτελούσαν σημα­
ντικό αντιστάθμισμα για τις κυριότερες από τις ενδιαφε­
ρόμενες προμηθεύτριες χώρες (')· 
(') Βλ. τον κατάλογο την κυριότερων ενδιαφερόμενων χωρών. 
Βρυξέλλες, 27 Οκτωβρίου 1983. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Εηιτροττής 
Francois CEYRAC 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 
της γνωμοδότησης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 
Ψηφοφορία 
Το σύνολο της γνωμοδότησης αποτέλεσε αντικείμενο ονομαστικής ψηφοφορίας κατά τη διάρκεια της 
οποίας, οι ακόλουθοι σύμβουλοι, παρόντες ή αντιπροσωπευόμενοι, ψήφισαν υπέρ της γνωμοδότησης: 
Amato, Arena, Beretta, Berger, Bernasconi, Berns, Binnenbruck, Bonety, Bordes-Pages, Bomard, Brassier, Bri-
ganti, Burnel, de Caffarelli, Cammann, Carroll, Cashman, Cavazzuti, Χαλιόρης, Curtis, Ντάσης, De Bruyn, De 
Grave, d'Elia, Delia Croce, Delourme, De Tavernier, Drago, Δράκος, Dunet, Eelsen, Emo Capodilista, Goris, 
Hovgaard Jakobsen, Καμιζόλας, Kelly, Kirschen, Κίτσιος, Kolble, Lauga, Laur, Marvier, Masucci, Meraviglia, 
Mols Serensen, Monier, Morselli, Mourgues, Muller, Murphy, Nielsen B., Ognibene, Paggi, Pelletier, Querleux, 
Rainero, Regaldo, Rouzier, Schneider, Schnieders, Schoepges, Soulat, Σπάχος, Tixier, Vasseur, Βασιλαράς, van 
der Veen, Ventejol, Vercellino, Wagner, η κα Weber, Wick, Yverneau. 
31. 12.83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/47 
Οι εξής σύμβουλοι παρόντες ή αντιπροσωπευόμενοι ψήφισαν κατά της γνωμοδότησης της ΟΚΕ: 
Antonsen, η κα Μπρεδήμα, Breitenstein, Broicher, Cremer, De Bievre, von der Decken, Drain, Elkan, η κα 
Engelen-Keffer, Etty, Flum, Fortuyn, Fuller, Glesener. η κα Gredal, van Greunsven, Hemmer, η κα Heuser, 
Hilkens, Houthuys, Jaschick, Jenkins, Kenna, Kubler, Law, Low, Lojeski, Loughrey, Masprone, Milne, Muhr, 
η κα Nielsen Μ., Nierhaus, Noordwal, de Normann, η κα Patterson, Pearson, Pfeiffer, Plank, Poeton, Pronk, η 
κα Quigley, Ramaekers, η κα Rangoni Machiavelli, van Rens, Romoli, Roycroft, Schwarz, ο Sir George Sharp, 
Smith A. R., Stahlmann, Staratzke, Storie-Pugh, Storm Hansen, η κα Strobel, Swift, Tamlin, van der 
Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wagenmans, η κα Williams, de Wit, Zinkin. 
Ο ι εξής σύμβουλοι, παρόντες ή αντιπροσωπευόμενοι απέσχον: 
Bagliano. Roseingrave, Strauss, 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
Α. Τροπολογία που απορρίφθηκε 
Η εξής τροπολογία που διατυπώθηκε με βάση τη γνωμοδότηση του τμήματος και που υποβλήθηκε σύμφωνα 
με τον εσωτερικό κανονισμό απορρίφθηκε από την ΟΚΕ κατά τις συζητήσεις: 
Σελίδα 5 — σημείο II 
Να αντικατασταθεί το κείμενο με το ακόλουθο: 
«2. Προτάσεις της ΟΚΕ 
2.1. Οποιαδήποτε κοινοτική πολιτική στον τομέα των λιπαρών ουσιών πρέπει να επιδιώξει την πραγ­
ματοποίηση μιας ολόκληρης σειράς στόχων. Ο καταναλωτής και η βιομηχανία θέλουν τις λιπαρές 
ουσίες τους σε χαμηλές τιμές, όπως και ο κτηνοτρόφος θέλει τις πρωτεΐνες του σε χαμηλές τιμές. Οι 
προμηθευτές διεθνώς απαιτούν από την Κοινότητα να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που έχει αναλάβει 
στα πλαίσια της GATT και της σύμβασης της Λομέ και να εργαστεί προς την κατεύθυνση μιας "αρμονι­
κής ανάπτυξης του διεθνούς εμπορίου", όπως απαιτεί το άρθρο 110 της συνθήκης της Ρώμης. Ταυτό­
χρονα πρέπει να τηρηθεί το κοινοτικό σύστημα προτιμήσεων, μολονότι δεν απαιτείται να επιδιώκει η 
Κοινότητα μόνιμα αυτάρκεια σε κάθε συγκεκριμένο προϊόν. Χρειάζεται να μειωθεί η εξάρτηση της 
Κοινότητας από τους μη κοινοτικούς προμηθευτές φυτικών ελαίων και πρωτεϊνών από ελαιόσπορους. 
2.2. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι η κοινοτική πολιτική στον τομέα των λιπαρών ουσιών είχε μέχρι σήμερα 
αξιοσημείωτη επιτυχία επειδή πραγματοποίησε ταυτόχρονα όλους τους ακόλουθους στόχους: 
— Ενα ευρύ φάσμα λιπαρών ουσιών προσφερόταν στον καταναλωτή και στη βιομηχανία σε διεθνή 
ή σχεδόν διεθνή επίπεδα τιμών. 
— Ο γεωργός προστατεύθηκε με διάφορες μεθόδους για το βούτυρο, το ελαιόλαδο και ελαιούχους 
σπόρους, όλες όμως οι μέθοδοι του επέτρεψαν να πραγματοποιήσει λογικές τιμές. 
— Οι πρωτεΐνες για τις ζωοτροφές ήταν φθηνές και μπορούσαν να αποκτηθούν εύκολα, όπως φαίνε­
ται από την τεράστια αύξηση που είχε η κατανάλωση του σογιάλευρου. Πάντα υπήρχε προτίμηση 
για την κοινοτική παραγωγή, ενώ για τους ελαιούχους σπόρους η ενίσχυση πήρε τη μορφή ελλειμ­
ματικής πληρωμής αντί εισφοράς. 
— Οι μη κοινοτικοί παραγωγοί ήταν ικανοποιημένοι, ενώ οι ΗΠΑ προσέφεραν σημαντικές παραχω­
ρήσεις για την υποχρέωση που αναλήφθηκε στην GATT αναφορικά με την ελεύθερη εισαγωγή 
σπόρων σόγιας. 
— Η κοινοτική παραγωγή σπόρων κράμβης εξαπλασιάστηκε σε έξι χρόνια και η παραγωγή ηλιανθό-
σπορου τετραπλασιάστηκε σε τέσσερα χρόνια. 
Αριθ. C 358/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 83 
2.3. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ εκφράζει επιφυλάξεις για την πραγματοποίηση σημαντικών μεταβολών 
στην πολιτική των λιπαρών ουσιών. Αντιτίθεται ιδιαίτερα σε οποιαδήποτε μέτρα, τα οποία με τη μορφή 
εισφοράς, ελάχιστης τιμής εισόδου ή φόρου, θα οδηγούσαν σε αύξηση του κόστους για τον κτηνο­
τρόφο, τη βιομηχανία ή τον καταναλωτή. 
2.4. Η θέσπιση ενός δασμού, αν είχε σαν συνέπεια να αυξήσει την τιμή των φυτικών ελαίων στο επί­
πεδο του ελαιολάδου, θα διπλασίαζε σχεδόν την τιμή των φυτικών ελαίων και θα προκαλούσε επίσης 
την αύξηση της τιμής του ζωικού λίπους. Αυτό θα προκαλούσε την αύξηση του κόστους της μαργαρί-
νης, του κόστους της παρασκευής των γευμάτων, θα είχε επιπτώσεις σε βιομηχανίες όπως βιομηχανία 
σαπουνιού, χρωμάτων, μπισκότων και σοκολάτας, και θα αύξανε την τιμή των ζωοτροφών. Κάθε 
χρόνο χρησιμοποιούνται εκατομμύρια τόνων λιπαρών ουσιών για την παρασκευή ζωοτροφών. Οι συνέ­
πειες αυτές θα γίνονταν ιδιαίτερα αισθητές στους φτωχούς, στους προϋπολογισμούς των οποίων οι 
λιπαρές ουσίες καταλαμβάνουν ένα σημαντικότερο μέρος από ό,τι στους πλούσιους. Στο Ηνωμένο 
Βασίλειο π.χ., οι συνταξιούχοι δαπανούν ένα διπλάσιο ποσό από ό,τι τα άτομα που έχουν εισόδημα 
πάνω από £ 10 000 το χρόνο, για την αγορά λιπαρών ουσιών. 
2.5. Η θέσπιση ενός δασμού θα αποτελούσε σαφή αθέτηση των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η 
Κοινότητα στα πλαίσια της GATT και της σύμβασης της Λομέ. Κατά συνέπεια, θα έπρεπε να καταβλη­
θούν σημαντικές αποζημιώσεις σε βάρος βιομηχανιών όπως η βιομηχανία οίνων και οινοπνευματωδών, 
η βιομηχανία χάλυβος, η αυτοκινητοβιομηχανία και η βιομηχανία μηχανικού εξοπλισμού. Αλλοιώς, 
ενδέχεται, να υπάρξουν σημαντικά αντίποινα τα οποία μπορεί να έχουν σοβαρότερες συνέπειες σε 
άλλες κοινοτικές βιομηχανίες. 
2.6. Η θέσπιση μιας ελάχιστης τιμής εισόδου θα σήμαινε ότι ο καταναλωτής στην Κοινότητα θα ήταν 
υποχρεωμένος να καταβάλει σε ένα μη κοινοτικό παραγωγό ένα ποσό που υπερβαίνει την τιμή της αγο­
ράς χωρίς αυτό να σημαίνει ότι ο κοινοτικός φορολογούμενος ωφελείται από τη διαφορά αυτή. Θα 
αποτελούσε φόρο σε βάρος του κοινοτικού καταναλωτή και της κοινοτικής βιομηχανίας σε όφελος του 
μη κοινοτικού παραγωγού. 
2.7. Ένας φόρος στις λιπαρές ουσίες όπως προτείνει η Επιτροπή έχει τα αυτά μειονεκτήματα με μια 
εισφορά, αν και σε μικρότερο βαθμό. Το κόστος για τη βιομηχανία, τον καταναλωτή και τον κτηνο­
τρόφο θα ανέλθει λιγότερο, οι αντίστροφα προοδευτικές επιπτώσεις θα είναι μικρότερες και οι αντι­
δράσεις των ξένων προμηθευτών θα είναι ηπιότερες, μολονότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι θα δέχονταν 
τον ισχυρισμό της Επιτροπής ότι, εφόσον θα φορολογηθούν τα κοινοτικά προϊόντα επίσης, η Κοινό­
τητα δεν αθετεί τις υποχρεώσεις της. Ο φόρος, εξάλλου, μπορεί να προκαλέσει δύο επιπλέον προβλή­
ματα. Ως φόρος, και όχι ως οργάνωση της αγοράς υπό οποιαδήποτε ουσιαστική έννοια, μπορεί να 
θεωρηθεί ότι υπάγεται στο άρθρο 201 της συνθήκης μπορεί και να απαιτήσει, κατά συνέπεια, επικύ­
ρωση και από τα δέκα εθνικά κοινοβούλια. 
Κατά δεύτερο λόγο η Κοινότητα μπορεί να θεωρηθεί ότι ζητά τη θέσπιση δύο επιπλέον φόρων, το φόρο 
αυτό, και την αύξηση του ανώτατου ορίου του ΦΠΑ, σε μια εποχή όπου κάθε κράτος μέλος πραγματο­
ποιεί οδυνηρές περικοπές των δημοσίων δαπανών για να αποφύγει μια αύξηση των φόρων. 
2.8. Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται ότι αν απορριφθούν η εισφορά, η ελάχιστη τιμή εισόδου και ο φόρος, το 
πρόβλημα του προϋπολογισμού θα παραμείνει, και θα οξυνθεί με την έναρξη της μεταβατικής περιόδου 
που θα ακολουθήσει την ένταξη της Ισπανίας. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 το κόστος του ισπανι­
κού ελαιολάδου θα είναι σημαντικό. Ο φορολογούμενος όμως είναι και καταναλωτής. Όσο διάστημα η 
Κοινότητα έχει ένα τεράστιο έλλειμμα φυτικών ελαίων, το σημερινό σύστημα είναι φθηνότερο από 
οποιοδήποτε άλλο για τον καταναλωτή-φορολογούμενο, ιδιαίτερα καθώς το κόστος οποιασδήποτε 
εισφοράς, ελάχιστης τιμής εισόδου ή φόρου θα αυξηθεί από σημαντικές εμπορικές επιβαρύνσεις. 
2.9. Η ΟΚΕ διακρίνει ορισμένες δυνατότητες για τη μείωση του κόστους διαμέσου μιας καλύτερης 
διαχείρισης των ενισχύσεων του ελαιολάδου (για το σημείο αυτό η Επιτροπή έχει ήδη υποβάλει προτά­
σεις) και μιας πιο συνετής πολιτικής στον τομέα των ηλιανθόσπορων και της κράμβης. Τα δύο αυτά 
προϊόντα έχουν ξεπεράσει το στάδιο των αρχικών προβλημάτων τα οποία συνοδεύουν κάθε νέο προϊόν 
και οι έρευνες που διεξάγονται στον τομέα αυτό συμβάλλουν στη βελτίωση της παραγωγής και της 
ποσότητας. Κατά συνέπεια, συνετές τιμές στον τομέα του ηλιάνθου και της κράμβης θα επέτρεπαν στα 
προϊόντα αυτά να είναι τόσο επικερδή όσο και τα ανταγωνιστικά προϊόντα. Θα έπρεπε να ληφθούν 
επίσης μέτρα τα οποία ενθαρρύνουν την έρευνα, ιδιαίτερα την έρευνα η οποία αποσκοπεί στην εξά­
λειψη των ελαττωμάτων τα οποία περιορίζουν την κατανάλωση του κραμβελαίου, (π.χ. χρώμα, και 
31. 12. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 358/49 
περιεκτικότητα σε λινελαιϊκό οξύ) και της κραμβόπιττας (ιδιαίτερα την περιεκτικότητα σε 
glucosinolate) για να εξασφαλισθεί ότι χρησιμοποιούνται έλαιο και πίττα ανώτερης ποιότητας μόνο, 
όπως συμβαίνει στον Καναδά. Αυτό θα επέτρεπε στον κοινοτικό κραμβόσπορο να επιτύχει μια υψηλό­
τερη τιμή στην αγορά, πράγμα που θα είχε σαν συνέπεια να μειωθεί το ποσό των ελλειμματικών πλη­
ρωμών που επιβαρύνουν τον προϋπολογισμό. 
2.10. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι απαιτείται περαιτέρω μείωση των επιφανειών που χρησιμοποιούνται για 
την παραγωγή σίτου για ζωοτροφές, ο οποίος παράγεται σε πλεονασματικές ποσότητες. Αντιτίθεται, 
κατά συνέπεια, σε οποιαδήποτε εγγύηση με τη μορφή τιμών κατωφλίου για τους κραμβόσπορους, 
καθαρά για λόγους προϋπολογισμού, εκτός αν το κόστος των ελλειμματικών πληρωμών ανά εκτάριο 
κραμβόσπορου δεν υπερβαίνει κατά μέσο όρο σε ορισμένο διάστημα το ύψος των πληρωμών που κατα­
βάλλονται για τις εξαγωγές σίτου ζωοτροφών. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι είναι επίσης επιθυμητή μια μείωση 
της εξάρτησης της Κοινότητας από τις εισαγωγές πρωτεϊνών για ζωοτροφές, μολονότι οποιαδήποτε 
κατάσταση η οποία προσεγγίζει την αυτάρκεια αναι αδύνατη, τουλάχιστον επειδή το δυναμικό της 
Κοινότητας για την παραγωγή σπόρων σόγιας, ι ίναι, με τη σημερινή τεχνολογία, περιορισμένο. Το 
έλλειμμα της κοινοτικής παραγωγής πρωτεϊνών δεν θα έπρεπε όμως να αποτελέσει αντικείμενο υπερβο­
λής. Υπάρχουν π.χ., εκατομμύρια τόνων πρωτεΐνης στην Κοινότητα με τη μορφή δημητριακών για ζωο­
τροφές. 
2.11. Η πολιτική στον τομέα των πρωτεϊνών, πάντως, δε θα έπρεπε να οδηγήσει σε αύξηση του 
κόστους των κτηνοτρόφων. Το 80 °/ο των εισαγωγών σογιάλευρου χρησιμοποιείται για την εκτροφή 
χοίρων και πουλερικών και το μεγαλύτερο μέρος του υπολοίπου χρησιμοποιείται για την εκτροφή βοο­
ειδών. Κατά συνέπεια, πρέπει να αποφευχθεί κάθε αύξηση της τιμής του σογιάλευρου. Υπάρχουν, 
πάντως, πολλές δυνατότητες για μια πιο ενεργητική πολιτική στον κοινοτικό τομέα των πρωτεϊνών, ιδι­
αίτερα στα πίσα και τα φασόλια. Θα ήταν κατά πολύ ευκολότερο να πραγματοποιηθεί μια πολιτική 
στον τομέα αυτό ευκολότερο να πραγματοποιηθεί μια πολιτική στον τομέα αυτό αν υιοθετούνταν η 
πολιτική τιμών που προτείνει η Επιτροπή για τα δημητριακά». 
Αποτέλεσμα της ονομαστικής ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 66, ψήφοι κατά: 68, αποχές: 7. 
Οι εξής σύμβουλοι παρόντες ή αντιπροσωπεύαμενοι ψήφισαν υπέρ της τροπολογίας: 
Antonsen, Berger, Binnenbruck, η κα Μπρεδήμα, Breitenstein, Broicher, Cammann, Cremer, De Bievre, De 
Bruyn, von der Decken, Drain, Elkan, η κα Engelen-Kefer, Etty, Flum, Fortuyn, Fuller, Glesener, η κα Gredal, 
van Greunsven, Hemmer, η κα Heuser, Hilkens, Houthuys, Jaschick, Jenkins, Kenna, Kolble, Kubler, Law, 
Low, Lojewski, Lougherey, Masprone, Muhr, η κα Nielsen Μ., Nierhaus, Noordwal, de Normann, η κα Patter­
son, Pearson, Pfeiffer, Plank, Poeton, Pronk, η κα Quigley, Ramaekers, van Rens, Romoli, Schwartz, ο Sir 
George Sharp, Smith Α., Stahlman, Staratzke, Storie-Pugh, Storm Hansen, η κα Strobel, Swift, Tamlin, Van der 
Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wagenmans, η κα Williams, de Wit, Zinkin. 
Οι εξής σύμβουλοι παρόντες ή αντιπροσωπευόμενοι ψήφισαν κατά της τροπολογίας: 
Amato, Arena, Bagliano, Μπαζιάνας, Beretta, Berns, Bonety, Bordes-Pages, Bornard, Brassier, Brigand, 
Burnel, de Caffarelli, Cashman, Cavazzuti, Χαλιόρης, Curlis, Ντάσης, Δασούλας, d'Elia, Delia Croce, De-
lourme, De Tavernier, Drago, Δράκος, Dunet, Eelsen, Ε mo Capodilista, Goris, Χατζηβασιλείου, Hovgaard 
Jakobsen, Καμιζόλας, Kelly, Kirschen, Lauga, Laur, Marvier, Masucci, Meraviglia, Mols Serensen, Monier, 
Morselli, Mourgues, Muller, Murphy, Nielsen B., Ognibene, Paggi, Pelletier, Querleux, Ραφτόπουλος, Rainero, 
Regaldo, Rouzier, Schneider, Schnieders, Schoepges, Soulat, Σπάχος, Tixier, Vasseur, Βασιλαράς, van der 
Veen, Ventejol, Vercellino, Wagner, η κα Weber, Yverneau. 
Οι εξής σύμβουλοι παρόντες ή αντιπροσωπευόμενοι απέσχον: 
Bernasconi, Carrol, De Grave, Margot, Roseingrave, Strauss, Wick. 
B. To ακόλουθο σημείο της γνωμοδότησης απαλείφθηκε ύστερα αχό την υιοθέτηση μιας τροπολογίας που 
υποβλήθηκε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων 
Σημείο 2.3. 
«Η ΟΚΕ, συνεπώς, προτείνει: 
— να θεσπισθεί ένα σύστημα ελάχιστης τιμής εισόδου (ή εμπορίας) για τις εισαγόμενες φυτικές λιπα­
ρές ουσίες (σπόρους και έλαια) — ενδεχομένως, ένας φόρος επί των φυτικών λιπαρών ουσιών που 
εισάγονται ή παράγονται στην Κοινότητα θα μπορούσε να υποκαταστήσει το σύστημα ελάχιστης 
τιμής που προτείνεται παραπάνω' 
Αριθ. C 358/50 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12.83 
— να ενταθούν οι προσπάθειες στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης (παροχή συμβουλών στους 
γεωργούς) ώστε να βελτιωθούν οι ποικιλίες και η απόδοση των ελαιούχων και πρωτεϊνούχων καλ­
λιεργειών 
— να επεκταθεί η παρούσα πολιτική ενίσχυσης για την παραγωγή προτεϊνοίχων φυτών ώστε να 
συμπεριλάβει ένα μεγαλύτερο φάσμα προϊόντων που είναι πλούσιο σε πρωτεΐνες». 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: μεγάλη πλειοψηφία, ψήφοι κατά: 4, αποχκς: 19. 
Γνωμοδότηση για πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικής δράσης με 
στόχο την αύξηση της προστασίας των δασών στην Κοινότητα κατά των πυρκαγιών και των 
όξινων επικαθισμάτων 
Το κείμενο που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί 
στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 11 Ιουλίου 1983, να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του 
άρθρου 198 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμο­
δότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνωμοδότηση της για το ανωτέρω θέμα 
κατά τη 211η σύνοδο ολομέλειας της, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, στις 26 και 
27 Οκτωβρίου 1983. 
Το κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι το ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 
' Εχοντας υπόψη: ομόφωνα: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 198, 
την αίτηση γνωμοδότησης του Συμβουλίου των Ευρωπαϊ­
κών Κοινοτήτων της 11ης Ιουλίου 1983 σχετικά με την 
πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοι­
νοτικής δράσης με στόχο την αύξηση της προστασίας των 
δασών στην Κοινότητα κατά των πυρκαγιών και των όξι­
νων επικαθισμάτων. 
το άρθρο 18 του εσωτερικού κανονισμού, 
την προφορική έκθεση του γενικού εισηγητή, κ. 
Schnieders, 
τις συζητήσεις κατά τη διάρκεια της 211ης συνόδου ολο­
μέλειας της 26ης και 27ης Οκτωβρίου 1983 — συνεδρίαση 
της 27ης Οκτωβρίου 1983, 1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία της Επιτρο­
πής. Οι ζημίες αυτές, που προκαλούνται στα δάση, στο 
έδαφος και στις λίμνες, με ανυπολόγιστες συνέπειες για 
την οικολογική ισορροπία και την οικονομία στο κράτος 
μέλος της Κοινότητας, έχουν φθάσει σε ανησυχητική 
έκταση και πολλές εκατοντάδες χιλιάδες εκτάρια δασών 
έχουν καταστραφεί στο μεταξύ από όξινα επικαθίσματα. 
2. Η ΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της, γιατί λόγω έλλειψης 
μιας κοινής δασικής πολιτικής η Επιτροπή έχει μικρές 
μόνο δυνατότητες δράσης για την αποτελεσματική εξου­
δετέρωση των ζημιών και την καταπολέμηση των αιτίων 
και υπενθυμίζει πάλι τη γνωμοδότηση της της 22ας 
Μαΐου 1979 για τη δημιουργία μιας κοινής δασικής πολι­
τικής!1). 
(') ΕΕ αριθ. C 227 της 10.9 1979.