ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλ€ς, 29.03.1995 
COM(95) 106 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
για την κατάσταση των εργασιών και των προοπτικών που 
αφορούν το κοινό καθεστώς αλιείας στη Μεσόγειο. 
Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο για την κατάσταση των εργασιών και των προοπτικών που 
αφορούν το κοινό καθεστώς αλιείας στη Μεσόγειο. 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Κατά την έγκριση το 1983, των κειμένων που αποτελούν τη βάση της 
κοινής αλιευτικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ενωση, είχε ληφθεί η 
απόφαση να μην συμπεριληφθεί προς το παρόν η Μεσόγειος στις πτυχές 
της κοινής αλιευτικής πολιτικής που αφορούν τη διατήρηση και τη 
διαχείριση των αλιευτικών πόρων, δεδομένου ότι ο αλιευτικός τομέας 
στην περιοχή αυτή παρουσιάζει ιδιαιτερότητες. 
Η θέσπιση μιας τέτοιας πολιτικής για τη Μεσόγειο θα έπρεπε 
επομένως να γίνει κατά τρόπον ώστε η εφαρμογή της να υλοποιηθεί 
προοδευτικά και αρμονικά' όπως προβλέπεται στο έγγραφο 
προβληματισμού που υποβλήθηκε από την Επιτροπή τον Ιούλιο του 1990'. 
Τη στιγμή αυτή η αλιευτική πολιτική στη Μεσόγειο εντάσσεται 
επίσης στη σφαιρική πολιτική συνεργασίας που είχε ξεκινήσει από 
την Επιτροπή για την περιοχή αυτή, και ο επόμενος μεγάλος σταθμός της 
θα είναι η διπλωματική ευρωμεσογειακή διάσκεψη της Βαρκελώνης 
που θα πραγματοποιηθεί στο τέλος του 1995. 
Με την προοπτική αυτή, έχουν αναληφθεί μία σειρά από ενέργειες 
στους διαφόρους τομείς που περιγράφονται κατωτέρω. 
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΟΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΣΕ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
Το πρώτο στάδιο αυτού του έργου θα πρέπει να επικεντρωθεί στον 
εξορθολογισμό των διαφόρων κοινοτικών τύπων αλιείας. Στη συνέχεια 
του εγγράφου προβληματισμού που αναφέρεται ανωτέρω και της 
ανταλλαγής απόψεων > που πραγματοποιήθηκε γι'αυτό το θέμα στο 
Συμβούλιο, η Επιτροπή ανέλαβε τη διεξαγωγή εργασιών που 
περιλαμβάνουν κυρίως μία συγκριτική μελέτη των εθνικών νομοθεσιών 
των τεσσάρων κρατών μελών, με στόχο την εναρμόνιση τους σε κοινοτικό 
επίπεδο, και της οποίας τα αποτελέσματα περιλαμβάνονται στην 
ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, της 12ης Φεβρουαρίου 
19922. 
Το Δεκέμβριο του 1992, διαβιβάστηκε πρόταση κανονισμού για την 
εναρμόνιση ορισμένων τεχνικών μέτρων προς το Συμβούλιο3. 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Εγγραφο SEC(90) 1136 τελικό, της 
10ης Ιουλίου 1990, "Προσανατολισμοί για ένα κοινό αλιευτικό 
καθεστώς στη Μεσόγειο - Εγγραφο προβληματισμού". 
Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Εγγραφο SEC (92) 183 τελικό, της 
12ης Φεβρουαρίου 1992. "Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο 
για την κατάσταση των εργασιών οι οποίες προέκυψαν από το έγγραφο 
προβληματισμού που αφορά τους προσανατολισμούς ενός αλιευτικού 
καθεστώτος στη Μεσόγειο". 
ΕΕ αριθ. C5 της 9.1.11993 
\ 
Μετά ατό μακρές συζητήσεις στα πλαίσια του Συμβουλίου, επιτεύχθηκε συμφωνία αρχής 
στις 10 Ιουνίου 1994, για το κείμενο κανονισμού το οποίο εκδόθηκε επίσημα στις 27 \ουνίου(4Κ 
Ο κανονισμός αυτός, του οποίου η έναρξη ισχύος καθορίστηκε για την \η Ιανουαρίου 
1995, αποτελεί ένα πρώτο βήμα στη θέσπιση της κοινής πολιτικής για τη διατήρηση 
και διαχείριση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο. "Προβλέπει συγκεκριμένα 
διατάξεις που έχουν ως στόχο κυρίως: 
την απαγόρευση των αλιευτικών εργαλείων που η χρήση τους στη Μεσόγειο 
συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό στην υποβάθμιση του θαλάσσιου περιβάλλοντος 
ή της κατάστασης των αποθεμάτων 
τον καθορισμό των ελάχιστων διαστάσεων των ματιών των κυριότερων 
αλιευτικών εργαλείων που χρησιμοποιούνται στη Μεσόγειο, καθώς και των 
ελάχιστων μεγεθών ορισμένων ειδών ψαριών, οστρακόδερμων, μαλακίων και 
άλλων ειδικών αλιευτικών προϊόντων αυτής της θάλασσας, με στόχο να 
εξασφαλσθεί η αναπαραγωγή τους και να αποφευχθεί η υπερεκμετάλλευση 
τους 
τον προορισμό ενός τμήματος της παράκτιας ζώνης για τα πιο επιλεκτικά 
εργαλεία που χρησιμοποιούνται από την αλιεία βιοτεχνικής κλίμακας 
την προστασία ορισμένων ζωνών συγκέντρωσης των ιχθυδίων με βάση τις 
ειδικές βιολογικές συνθήκες που επικρατούν. 
Το κείμενο προβλέπει περιόδους προσαρμογής αρκετά μακρόχρονες (μέχρι το έτος 
2002 κατ'ανώτατο όριο) για ιδιαίτερα ευαίσθητες δραστηριότητες που ασκούνται 
αυτή τη στιγμή, καλυπτόμενες από την εθνική νομοθεσία. 
(4) Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1626/94 της Πης Ιουνίου 1994 του Συμβουλίου για την 
πρόβλεψη ορισμένων τεχνικών μέτρων διατήρησης και των αλιευτικών πόρων στη 
Μεσόγειο (ΕΕ αρι0. L 171 της 6.7.1994). 
Η παρακολούθηση και η αξιολόγηση της εφαρμογής του κανονισμού θα πρέπει να 
γίνει σε στενή συνεργασία με τα ενδιαφερόμενα κράτη για να εξετασθούν και να 
ληφθούν υπόψη τα ειδικά προβλήματα που συνεπάγεται η εφαρμογή αυτή για τους 
αλιείς, διότι κάθε μέτρο ενίσχυσης της διατήρησης των πόρων προκαλεί 
συμπληρωματικά προβλήματα στην άσκηση των δραστηριοτήτων τους, ενώ μπορούν 
να επιτευχθούν οφέλη μόνο μακροπρόθεσμα. Με αυτό τον τρόπο, η Επιτροπή 
έλαβε γνώση των δυσχερειών που προκαλεί η εφαρμογή ορισμένων μέτρων που 
προβλέπονται στον κανονισμό, στην Ιταλία και ιδίως στην Αδριατική. Εχουν 
πραγματοποιηθεί πολλές συναντήσεις στο πλαίσιο διαφόρων οργάνων, για να 
εξετασθούν τα προβλήματα αυτά και τα ενδεχόμενα μέτρα που πρέπει να ληφθούν 
για την αντιμετώπιση τους. 
3. ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ 
A) IçTQPlW (χναρκόπηνη 
Το έγγραφο προβληματισμού του 1990 προέβλεπε ως δεύτερο στάδιο δημιουργίας της σφαιρικής 
πολιτικής για την ορθολογική διατήρηση και διαχείριση των πόρων στη Μεσόγειο, τη συνεργασία 
μεταξύ των παράκτιων κρατών. 
Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή πραγματοποίησε σε τακτά διαστήματα επαφές με πολλά παράκτια 
κράτη με σκοπό να γνωρίσει τη θέση που τηρούν απέναντι στα προβλήματα της περιοχής, και να 
αναπτυχθεί ένας προβληματισμός σχετικά με το διεθνές σύστημα συνεργασίας που προβλέπεται στο 
προαναφερόμενο έγγραφο. 
Μεταξύ των υποθέσεων που περιείχε αυτό το έγγραφο, ήταν και η υλοποίηση διπλωματικής διάσκεψης 
που θα επεκτείνετο σε όλα τα παράκτια κράτη της Μεσογείου. Για το σκοπό αυτό είχε ξεκινήσει το 
1991 μία διαδικασία διαβουλεύσεων. Οι τεχνικές διαβουλεύσεις πραγματοποιήθηκαν με το Μαρόκο, 
την Ύυνησία, την Αλγερία, το Ισραήλ, την Τουρκία, τη Συρία και την Αίγυπτο. Ολες αυτές οι χώρες 
προσέφεραν την υποστήριξη τους στην πρωτοβουλία της Επιτροπής. 
Στο πλαίσιο αυτό της διεθνούς συνεργασίας, διοργανώθηκε σεμινάριο από την Επιτροπή το 1993 στην 
Pal ma de Mallorca, με επιστημονικούς εμπειρογνώμονες και διοικητικούς που προέρχονταν από την 
Κοινότητα, από ορισμένες χώρες που αλιεύουν στη Μεσόγειο και από διεθνείς οργανώσεις τις οποίες 
αφορά η διατήρηση των πόρων στη θάλασσα αυτή. Το σεμινάριο είχε ως στόχο την ανάλυση των 
εθνικών μέτρων που εφαρμόζονται στη διαχείριση των αποθεμάτων, τα οποία υπόκεινται στην από 
κοινού εκμετάλλευση στη Μεσόγειο. 
Ολοι οι συμμετέχοντες αναγνώρισαν το ενδιαφέρον μιας εναρμονισμένης προσέγγισης του θέματος 
αυτού. 
Β) Αιπλωααηκϋ διάσκεΦη για την αλιευτική διανείοισν στη Μεσόγειο 
Η διαδικασία διαβουλεύσεων που περιγράφεται ανωτέρω, κατέληξε τελικά στη διοργάνωση, εκ μέρους 
της Επιτροπής, διπλωματικής διάσκεψης για την αλιευτική διαχείριση στη Μεσόγειο, που 
πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη το Αεκέμβριο του 1994. Η διάσκεψη αυτή είχε ως στόχο να 
προετοιμάσει τις βάσεις συντονισμού μεταξύ της Ενωσης και των παράκτιων κρατών της Μεσογείου 
καθώς και αυτών που αλιεύουν στη θάλασσα αυτή. 
Η συμμετοχή στη διάσκεψη ήταν πολύ μεγάλη και περιελάμβανε μεγάλη πλειοψηφία κρατών μελών5 
και μη παράκτιων χωρών που αλιεύουν στη Μεσόγειο6, της FAO, του Γενικού Συμβουλίου Αλιείας στη 
Μεσόγειο, των μη κυβερνητικών οργανώσεων7, των επαγγελματικών οργανώσεων, κυρίως της Europêche, 
καθώς και πολλών εμπειρογνωμόνων και επιστημονικών συμβούλων. 
Οι συμμετέχοντες ενέκριναν την Τίανηγυρική Αιακήρυξη για τη διατήρηση και διαχείριση των 
αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο, δυνάμει της οποίας τα κράτη που επωφελούνται με οποιοδήποτε 
τρόπο, από τον βιολογικό πλούτο της Μεσογείου, δεσμεύονται να συνεργαστούν για να εξασφαλίσουν 
την προστασία και την ανάπτυξη των αλιευτικών πόρων της περιοχής. 
Ο στόχος αυτής της συνεργασίας είναι η αποτελεσματική θέσπιση ενός εναρμονισμένου συστήματος 
διατήρησης και διαχείρισης σε μεσογειακή κλίμακα, με βάση τις εγκυρότερες διαθέσιμες 
επιστημονικές γνώμες και τις πλέον ευνοϊκές υπάρχουσες πρακτικές, προκειμένου να διασφαλισθούν 
υπό τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, η αποτελεσματική διατήρηση των πόρων και η ορθολογική 
εκμετάλλευση τους. 
Στη Αιακήρυξη καλούνται τα ενδιαφερόμενα κράτη να εξετάσουν τα νομικά μέσα και άλλα μέτρα 
που πρέπει να εφαρμοσθούν για τη διατήρηση των πόρων. Στο πλαίσιο αυτό, προβλέπεται να 
πραγματοποιούνται κατά περιόδους, επαφές με τις διάφορες χώρες, επαφές που θα πρέπει να 
οδηγήσουν στην πραγματοποίηση μιας δεύτερης διπλωματικής διάσκεψης για την αλιευτική διαχείριση 
στη Μεσόγειο το 1996, με στόχο να ληφθούν συγκεκριμένα μέτρα για το θέμα αυτό. 
Ελλάδα, Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, 
Δανία, Σουηδία, Φινλανδία, Αυστρία 
Αλβανία, Αλγερία, Κορέα, Κροατία, Αίγυπτο, Ισραήλ, Ιαπωνία, Μάλτα, Μαρόκο, 
Εθνική Αρχή της Παλαιστίνης, Σλοβενία, Τουρκία 
Greenpeace, WWF, EBCD 
Γ) Η ενίσγυση του Γενικού Συμβουλίου Αλιείαο στη Μεσόγειο 
Οι συμμετέχοντες στη διάσκεψη της Κρήτης, εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για την ενίσχυση της διεθνούς 
συνεργασίας στο πλαίσιο των υφισταμένων ήδη οργανώσεων, που είναι αρμόδιες σε θέματα διατήρησης και 
διαχείρισης των πόρων που αναπτύσσονται στη Μεσόγειο. 
Το Γενικό Συμβούλιο της Αλιείας στη Μεσόγειο (TEAM), περιφερειακή οργάνωση της FAO στην οποία 
συμμετέχει μέχρι στιγμής υπό την ιδιότητα του παρατηρητή η Ευρωπαϊκή Ενωση, θεωρήθηκε το πλέον 
κατάλληλο πλαίσιο για την επίτευξη αυτού του στόχου. Επομένως, η εκ νέου ενίσχυση του ρόλου αυτού του 
οργανισμού εξαρτάται αναγκαστικά από την προσχώρηση της Κοινότητας σ'αυτήν ως πλήρους μέλους με 
την ιδιότητα της ως μέλους της FΑΟ. 
Μία πρώτη σύσταση της Επιτροπής για να ξεκινήσουν διαπραγματεύσεις* με το Γενικό Συμβούλιο της 
Αλιείας στη Μεσόγειο, για να προσχωρήσει η Κοινότητα σ'αυτό παρέμεινε χωρίς συνέχεια διότι τα τέσσερα 
κράτη μέλη της Μεσογείου δεν θέλησαν να αποσυρθούν από την οργάνωση. Επομένως η εμπειρία της FAO 
έδειξε ότι η υποχρέωση που επιβλήθηκε στην Κοινότητα και στα τέσσερα κράτη μέλη της να καταθέσουν 
δηλώσεις αντίστοιχης αρμοδιότητας για κάθε συνεδρίαση, εμποδίζει σε σημαντικό βαθμό την αποτελεσματική 
εργασία της Κοινότητας στα πλαίσια της οργάνωσης. Πρέπει, κατά συνέπεια να αποφευχθεί η επανάληψη 
μιας τέτοιας κατάστασης. 
Η Επιτροπή παραδέχεται ότι η ευρύτερη δραστηριότητα του Γενικού Συμβουλίου της Αλιείας στη Μεσόγειο, 
δικαιολογεί τη συνεχή παρουσία των κρατών μελών στο πλευρό της Επιτροπής. Ωστόσο, εφόσον τα θέματα 
που υπάγονται στην εθνική αρμοδιότητα δεν θα εξετάζονται συχνά στις συνεδριάσεις της οργάνωσης, μία λύση 
για να αποφευχθεί το μοντέλο της FAO, θα μπορούσε να βρεθεί με τη δημιουργία προϋπόθεσης αποκλειστικής 
αρμοδιότητας υπέρ της Κοινότητας, εκτός εάν η εθνική ή μεικτή αρμοδιότητα δεν αναφερθεί ειδικά σε ένα 
θέμα της ημερήσιας διάταξης σε αυτή τη συνεδρίαση. Η προσέγγιση αυτή θα λάβει υπόψη της ταυτόχρονα 
την ιδιαιτερότητα των αλιευτικών οργανώσεων και την κοινοτική αποκλειστική αρμοδιότητα για την πολιτική 
της αλιείας, αφενός, και αφετέρου από ενδιαφέρον των κρατών μελών να διατηρήσουν τη συμμετοχή τους 
στο Γενικό Συμβούλιο της Αλιείας στη Μεσόγειο χωρίς να πρέπει να δημιουργήσουν ένα επίσημο και συνεχώς 
αμφισβητούμενο σύστημα προετοιμασίας των συνεδριάσεων όπως συμβαίνει στη FAO. 
Ο στόχος είναι να επιτραπεί στην Ευρωπαϊκή Ενωση να γίνει μέλος του Γενικού Συμβουλίου Αλιείας στη 
Μεσόγειο κατά την προσεχή ολομέλεια του, που θα πραγματοποιηθεί το Μάιο του 1995. Παρόλο που η 
προθεσμία είναι μικρή, η στιγμή αυτή και το σημερινό πλαίσιο φαίνεται να είναι το καταλληλότερο για να 
ξεκινήσει η εξέταση αυτού του θέματος, διότι εάν δεν ληφθεί μία απόφαση με την ευκαιρία αυτή εντός της 
Κοινότητας, το θέμα της προσχώρησης στο Γενικό Συμβούλιο Αλιείας στη Μεσόγειο θα αναβληθεί για το 1997 
(ημερομηνία της προσεχούς ολομέλειας του Γενικού Συμβουλίου Αλιείας στην Μεσόγειο) με τις αρνητικές 
συνέπειες που θα μπορούσε να έχει στην εξέλιξη της πολιτικής συνεργασίας στη Μεσόγειο. Για το λόγο 
αυτό, η Επιτροπή θα προβεί στην τροποποίηση της σύστασης της του 1993 και θα υποβάλει έγγραφο 
εργασίας για να αρχίσουν οι συνομιλίες στο Συμβούλιο για την ένταξη στο ΓΣΑΜ. 
Επιπλέον, προβλέπεται να συγκληθεί συνέδριο με τα μέλη του Γενικού Συμβουλίου Αλιείας στη Μεσόγειο για 
να προετοιμασθεί η προσεχής ολομέλεια του μηνός Μαίου 1995. 
Η τήρηση του προβλεπομένου χρονοδιαγράμματος απαιτεί απ'όλα τα κοινοτικά όργανα ταχύ ρυθμό 
εργασίας και υπευθυνότητα. 
8. Έγγραφο SEC(93) 258 τελικό, 23.2.1993 
Δ) Αλλα μέτρα 
Οι ελληνικές αρχές είχαν την ιδέα να πραγματοποιηθεί στην Κρήτη μία ad hoc συνεδρίαση 
εμπειρογνωμόνων για την εξέταση των θεμάτων επιστημονικής συνεργασίας καθώς και για τον 
συντονισμό της έρευνας και της συλλογής δεδομένων στην λεκάνη της Μεσογείου. Η 
συνεδρίαση αυτή θα μπορούσε να αποτελεί το πρώτο στάδιο της ενίσχυσης της συνεργασίας 
στους τομείς αυτούς που έχουν ως στόχο τη δημιουργία επιστημονικού παρατηρητηρίου στο 
οποίο θα ενταχθούν όλα τα κράτη της Μεσογείου. 
Η Ευρωπαϊκή Ενωση χρηματοδότησε συνεδρίαση εμπειρογνωμόνων (που διοργανώθηκε από το 
Γενικό Συμβούλιο Αλιείας στη Μεσόγειο, στη Μάλτα, από τις 6 έως τις 8 Μαρτίου 1995) και 
είχε ως στόχο την εξέταση της εφαρμογής της συμφωνίας, που ευνόησε την τήρηση εκ μέρους 
των αλιευτικών σκαφών ανοιχτής θαλάσσης, των διεθνών μέτρων διατήρησης και διαχείρισης 
(Compliance Agreement). 
Στο πλαίσιο αυτό συνεργασίας, πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 7 Φεβρουαρίου 1995, 
συνεδρίαση με τα παράκτια κράτη της Μεσογείου, για να εξετασθεί το κείμενο του Προέδρου 
της Αιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών, που αφορά τα αλληλοεπικαλυπτόμενα αποθέματα και 
τα κατ'εξοχήν μεταναστευτικά είδη. 
4. ΕΝΩΣΗ ΤΟΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΚΥΚΛΩΝ 
Οι επαγγελματικές οργανώσεις των αλιέων (EUROPÊCHE/COGECA) άσκησαν πίεση για τη θέσπιση 
μακροπρόθεσμου κοινού καθεστώτος αλιείας στη Μεσόγειο. Η Επιτροπή φρόντισε, ήδη από την 
έναρξη της προετοιμασίας αυτής της πρότασης, να διατηρήσει διάλογο με τους αντιπροσώπους των 
επαγγελματιών αλιέων, κυρίως μέσω της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας, αλλά και με άμεσες 
διαβουλεύσεις με τις επαγγελματικές οργανώσεις των ενδιαφερομένων χωρών. 
Α) Συμβουλευτική Επιτοοπύ τηα ΑλιείαΓ 
Το 1991 σχηματίσθηκε ειδική ad hoc ομάδα εργασίας της Επιτροπής, που αποτελούνταν μόνον από 
αντιπροσώπους της αλιευτικής βιομηχανίας της Μεσογείου, για να εξετάσει το θέμα, και 
πραγματοποίησε την προπαρασκευαστική της συνάντηση στις 13 Μαίου του ιδίου έτους. Η στάση της 
ομάδας ήταν πάντοτε θετική όσον αφορά την αρχή της λήψης μέτρων διατήρησης για την αλιεία 
στη Μεσόγειο. Μετά από πολλές συναντήσεις, εισήγαγε μία σειρά από συστάσεις για την εφαρμογή 
της πρότασης της Επιτροπής. 
Μετά από την έγκριση της πρότασης από το Συμβούλιο, η επιτροπή υιοθέτησε γνώμη (Ιούλιος 1994) 
που δεν ήταν εντελώς ευνοϊκή, κυρίως με βάση το ότι δεν συμπεριλαμβάνονταν οι παρατηρήσεις που 
έγιναν από την ομάδα εργασίας. Η γνώμη που υποβλήθηκε από την EUROPECHE/COGECA 
υποστήριζε πλήρως τη θέση αυτή το ίδιο ίσχυε για όλες τις άλλες πτυχές. 
Οι παρατηρητές της Συμβουλευτικής Επιτροπής της Αλιείας στη Μεσόγειο υπήρξαν παρόντες στη 
διπλωματική διάσκεψη που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη. Η επιτροπή άσκησε πίεση στην Επιτροπή 
να διοργανώσει συνάντηση των επαγγελματικών οργανώσεων των αλιέων και των κρατών μελών της 
Κοινότητας και των τρίτων χωρών, για να συζητήσουν τα προβλήματα της διατήρησης και της 
διαχείρισης των αποθεμάτων στη Μεσόγειο. 
Συνάντηση της ομάδας εργασίας της "Μεσογείου" καθώς επίσης και Ολομέλεια της Συμβουλευτικής 
Επιτροπής της Αλιείας στη Μεσόγειο πραγματοποιήθηκε την 1η και 9η Μαρτίου 1995, και στην 
ημερήσια διάταξη τους συμπεριλαμβανόταν και η εξέταση της πολιτικής διαχείρισης των πόρων στη 
Μεσόγειο. 
Β) Αμεσεο διαβουλεύσεια με ne επαγγελματικέ^: οογανώσειϋ 
Η Επιτροπή* διαπίστωσε πολύ νωρίς ότι οι επαγγελματικές οργανώσεις των αλιέων στη Μεσόγειο, 
ασκούσαν σημαντική εξουσία στη διαχείριση των πόρων στις δικές τους ζώνες. Οι μελέτες που έγιναν 
από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της πρότασης της, περιελάμβαναν την 
άμεση συλλογή από τις εν λόγω επαγγελματικές οργανώσεις, των κανόνων και ρυθμίσεων τους, καθώς 
και περιγραφές και σχόλια από ης επιχειρήσεις τους. Η εργασία αυτή παρουσιάστηκε στην έκθεση 
του Συμβουλίου το Μάρτιο του 1992. 
5. ΠΟΛΥΕΤΗ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ (ΠΠΠ) 
Α) Κοινοτικό πλαίσιο και εώαομογή στη Μεσόγειο 
Διαπιστώνοντας την κατάσταση της πλεονάζουσας παραγωγικής ικανότητας ενός μεγάλου τμήματος 
του κοινοτικού στόλου, και με βάση την αποκλειστική αρμοδιότητα της σε θέματα διαχείρισης των 
αλιευτικών πόρων στα κοινοτικά ύδατα, η Επιτροπή έπρεπε να αποφασίσει να λάβει από το 1983 τα 
πρώτα μέτρα προσαρμογής της αλιευτικής προσπάθειας. Ετσι γεννήθηκαν τα Πολυετή Προγράμματα 
Προσανατολισμού (ΠΠΠ), που αποβλέπουν στην μεσοπρόθεσμη τήρηση, από κάθε ενδιαφερόμενο 
κράτος μέλος και ανά τμήμα του στόλου, των στόχων που αφορούν την ικανότητα του στόλου: 
δύναμη (KW) και χωρητικότητα (GT). Ενα τμήμα αυτών των στόχων (κατ'ανώτατο όριο 45%) μπορεί 
ωστόσο να επιτευχθεί με μειώσεις της δραστηριότητας. Τα προγράμματα είναι εθνικά και τα σκάφη 
που χρησιμοποιούν τα σταθερά εργαλεία είναι απαλλαγμε'να από τη μείωση της ικανότητας που 
υπαγορεύεται από την Ενωση, διότι αντιπροσωπεύουν ένα καλό μέτρο της αλιευτικής προσπάθειας 
που αναπτύσσεται από τα σκάφη αυτά. Μέτρα ειδικά για τη μείωση της προσπάθειας αυτών των 
αλιευτικών εργαλείων, θα ληφθούν στο πλαίσιο της ρύθμισης η οποία αφορά τα τεχνικά μέτρα. 
Τα ΠΠΠ τρίτης γενιάς (ΠΠΠ III) καθορίζουν, για την περίοδο 1992/95, μείωση της αλιευτικής 
προσπάθειας, κατά 20%, 15% και 0% αντίστοιχα για τους πόρους βενθαπελαγικών, βενθικών και 
πελαγικών ειδών. 
Λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες πληροφορίες που αφορούν την κατάσταση των αποθεμάτων στη 
Μεσόγειο, η Ενωση αναγκάστηκε να θεσπίσει σχετικά μέτρα προσαρμογής της αλιευτικής 
προσπάθειας, ίσης σημασίας με αυτά που προβλέπονται για το σύνολο των Πολυετών Προγραμμάτων 
Προσανατολισμού. 
Β) Χαρακτηριστικά των 111111 που εφαρμόζονται στη Μεσόγειο 
Με 2,7 εκατομμύρια KW και 423.000 χωρητικότητα, τα σκάφη των κρατών μελών που ασκούν την 
αλιεία στη Μεσόγειο, αντιπροσωπεύουν αντίστοιχα 22% και 32% της ικανότητας του κοινοτικού 
στόλου. Τα σκάφη που χρησιμοποιούν σταθερά εργαλεία, αντιπροσωπεύουν τα 2/3 της υπάρχουσας 
εκεί δύναμης. 
Εξαιτίας αυτού του γεγονότος, ο αντίκτυπος των Πολυετών Προγραμμάτων Προσανατολισμού στη 
μείωση της υπερικανότητας, θα είναι στη Μεσόγειο περίπου δύο φορές πιο ασθενής απ'ότι στο 
σύνολο των υπολοίπων θαλασσίων περιοχών (5% αντί για 10%). 
6. ΟΙ ΔΙΑΡΘΡΩΤΙΚΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ 
Α) Γενικτί επισκόπηση 
Οι κοινοτικές παρεμβάσεις στον τομέα της αλιείας που υφίστανται εδώ και 12 χρόνια, εντάσσονται 
από την 1η Ιανουαρίου 1994 στο γενικό μηχανισμό των Διαρθρωτικών Ταμείων*, που συμπληρώθηκε 
από έναν ειδικό ρυθμιστικό μηχανισμό του Χρηματοδοτικού Μέσου Προσανατολισμού της Αλιείας 
(ΧΜΠΑ). Επιπλέον, είναι δυνατόν να ληφθούν κοινωνικοοικονομικά συνοδευτικά μέτρα για την 
αναδιάρθρωση του αλιευτικού τομέα, στο πλαίσιο των χωρικών στόχων των Διαρθρωτικών Ταμείων1', 
ή με βάση την κοινοτική πρωτοβουλία PESCAli. 
Η γενική ρύθμιση των Διαρθρωτικών Ταμείων, συμπεριλαμβανομένων των ειδικών ρυθμίσεων του ΧΜΠΑ 
και των συνοδευτικών μέτρων, δεν προβλέπει ειδικούς όρους για τις περιοχές της Μεσογείου. Πρέπει 
ωστόσο να παρατηρηθεί ότι ένα μεγάλο μέρος αυτών των περιοχών καλύπτονται από το στόχο Ι13, 
και ως τέτοιες απολαύουν του προτιμησιακού καθεστώτος (υψηλότερο ποσοστό κοινοτικής συνδρομής 
υψηλότερο επίπεδο και συγκέντρωση των χρηματοδοτικών πόρων. 
ιο Κανονισμός (ΕΟΚ) αρι<9. 2052/88 της 24ης Ιουνίου 1988 όπως τροποποιήθηκε με τον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αρι0. 2081/93 της 20ης Ιουλίου 1993 - "Κανονισμός πλαίσιο" -και 
Κανσνισμός (ΕΟΚ) αρι0. 4253/88 της \9ης Δεκεμβρίου 1988 όπως τροποποιήθηκε με 
τον κανονισμό (ΕΟΚ) αρι0. 2082/93 της 20ης Ιουλίου 1993 -."Συντονιστικός 
κανονισμός" - (ΕΕ L 193 της 31.7.1993) 
Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2030/93 της 20ης Ιουλίου 1993 (ΕΕ αρι0. L 193 της 
31.7.1993) και Κανονισμός (ΕΚ) αρι0. 3699/93 της 21ης Δεκεμβρίου 1993 (ΕΕ L αριθ. 
346 της 31.12.1993) 
Στόχος 1: Διαρθρωτική προσαρμογή των περιοχών με καθυστερημένη ανάπτυξη· 
στόχος 2: μετατροπή των περιοχών που έχουν πληγεί από τη βιομηχανική 
παρακμή· στόχος 5(3: αγροτική ανάπτυ^ττ το 1993, το κριτήριο της "εξάρτησης 
από την αλιεία" έχει γίνει κριτήριο επιλεξιμότητας για τους στόχους 2 και 5/3. 
Άρθρο 11 του κανονισμού (ΕΟΚ) αρι0. 4253/88· Ανακοίνωση της Επιτροπής προς 
τα κράτη μέλη (ΕΕ C 180 της 1.7.1994) 
Ισπανία, εκτός της Καταλονίας και των Βαλεαρίδων, Κορσική, Νότιος Ιταλία, 
ολόκληρη η Ελλάδα 
Β) Κατάσταση ανά y ώρα 
Ο προγραμματισμός των διαρθρωτικών παρεμβάσεων προκύπτει από το καθεστώς των 
ενδιαφερομένων περιοχών σε σχέση με το στόχο 1 των Διαρθρωτικών Ταμείων. Ετσι, εάν 
η Ελλάδα αποτελεί αντικείμενο ενός μόνου προγράμματος "αλιείας", τα τρία υπόλοιπα 
παράκτια κράτη μέλη της Μεσογείου έχουν δύο διαφορετικά προγράμματα αλιείας 
(περιοχές στόχου 1/άλλες περιοχές). Ο προγραμματισμός δεν κάνει διαχωρισμό μεταξύ 
των διαφόρων θαλάσσιων περιοχών και δεν είναι επομένως δυνατόν να υπολογιστούν 
τα χρηματοδοτικά δεδομένα των ισπανικών προγραμμάτων ή του προγράμματος "της 
ηπειρωτικής Γαλλίας για τη Μεσόγειο". Επομένως θα περιοριστούμε να εκτιμήσουμε 
κατά προσέγγιση το ποσοστό για τη Μεσόγειο, του συνολικού όγκου κάθε 
προγράμματος ως εξής: Ισπανία στόχος 1 (Ανδαλουσία, Ceuta και Melilla, Murcia, Valence): 10% 
Ισπανία εκτός στόχου 1 (Καταλονία, Βαλεαρίδες): 20%· Γαλλία (Languedoc-Roussillon, 
Provence-Alpes-Côte d" Azur: 15%). 
0 πίνακας που ακολουθεί ανακεφαλαιώνει τα χρηματοδοτικά στοιχεία των διαφόρων 
προγραμμάτων που εγκρίθηκαν τον Δεκέμβριο του 1994 (εκατ. ECU σε τιμές του 1994): 
Κράτος 
μέλος 
ε 
Ελλάδα 
Ε-στόχος 1* 
Ε- εκτός 
στόχου 1* 
ΣΤ-στόχος 1 
(Κορσική) 
ΣΤ-εκτός 
στόχου 1* 
Ι- στόχος 1 
Ι- εκτός 
στόχου 1 Σύνολο 
311,7 
2 158,5 
381,8 
17,8 
842,7 
584,4 
456,4 Δημόσιες ενισχύσεις 
σύνολο 
200,0 
1 354,5 
201,6 
13,4 
334,7 
487,1 
298,2 Ευρωπαϊκή Ενωση 
σύνολο 
150,0 
995,0 
119,6 
7,5 
190,0 
257,4 
134,4 ΧΜΠΑ 
130,0 
995,0 
119,6 
7,5 
190,0 
233,0 
134,4 ΕΤΠΑ 
20,0 
— 
-
-
~ 
— 
-ΕΚΤ 
— 
— 
-
-
-
24,4 
-κράτος 
50,0 
359,5 
82,0 
5,9 
144,7 
229,7 
163,8 ιδιωτι 
κη 
111,7 
803,9 
180,2 
4,3 
508,0 
97,3 
158,2 
* τα ποσά αυτά αφορούν το σύνολο του επιχειρησιακού προγράμματος: ατλαντική περιοχή 
περιοχή της Μεσογείου 
10 
Οσον αφορά την κοινοτική πρωτοβουλία PESCA, δύο προγράμματα (Ελλάδα και Ισπανία) 
εγκρίθηκαν τον Δεκέμβριο 'του 1994, και τα δύο άλλα (Γαλλία και Ιταλία) βρίσκονται ακόμα 
στο στάδιο των διαπραγματεύσεων. Η περιφερειοποίηση των προγραμμάτων σε περιφερειακά 
υποπογράμματα επιτρέπει να καθορισθεί η χρηματοδοτική επιδότηση που χορηγείται σε κάθε 
θαλάσσια περιοχή. 
Κράτος 
μέλος 
ε(*) 
Ελλάδα . 
Ε 
ΣΤ (*+) 
Ι (**)·'• Σύνολο 
54,5 
.12,9 
11,5 
82,5 Δημόσιες ενισχύσεις 
σύνολο 
36,9 
10,7 
4,9 
57,6 Ευρωπαϊκή Ενωση 
σύνολο 
27,1 
5,6 
3,4 
34,2 ΧΜΠΑ 
8,5 
5,6 
1,1 
6,3 ΕΤΠΑ 
18,2 
— 
--
26,5 ΕΚΤ 
0,3 
--
2,3 
1,4 κράτος 
9,8 
5,1 
1,4 
23,4 ιδιωτι 
κη 
17,7 
2,6 
6,6 
24,8 
(*) περιοχή της Μεσογείου μόνον - προσωρινή εκτίμηση για το ΣΤ 
(**) εκατ. ECU σε τιμές του 1995 
7. ΜΕΛΕΤΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΠΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΟΥΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ 
Α) Ιστορική επισκόπηση 
Το 1991. το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έθεσε στη διάθεση της Επιτροπής κονδύλι του 
." προϋπολογισμού. 5 εκατ. ECU γιο: τα έτη 1991 και 1992 και 3 εκατ. ECU για το 1993. που 
προοριζόταν για τη χρηματοδότηση μελετών και προτύπω ν προγραμμάτων ενθάρρυνσης της 
δημιουργίας ενός κοινού καθεστώτος διατήρησης και διαχείρισης των αλιευτικών πόρων 
στη Μεσόγειο. Οι λεπτομέρειες της εφαρμογής αυτο)ν των μέσων του προϋπολογισμού 
διευκρινίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3499/91'^. 
Το κονδύλι του προϋπολογισμού που προορίζεται για τις ειδικές ενέργειες στη 
Μεσόγειο, καταργήθηκε το 1994. Ωστόσο, η χρηματοδότηση μελετών παραμένει δυνατή, χάρη 
στα μέσα του προϋπολογισμού, κυρίως για τις βιολογικές και τεχνικές αναλύσεις, τα 
οποία στηρίζουν την κοινή αλιευτική πολιτική. , 
Κανονισμός (ΕΟΚ) 3499/91 του Συμβουλίου, της 28.11.1991. που προβλέπει 
κοινοτικό πλαίσιο για μελέτες και πρότυπα προγράμματα που αφορούν 
τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο 
(ΕΕ ΕΚ αριθ. L 331 της 3.12.1991) 
11 ' .· ' 
Β) Απολογισμός 
Η επιλογή των μελετών και προγραμμάτων που μπορούν να χρηματοδοτηθούν, έγινε αρχικά 
με βάση τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, πρόσκλησης 
για την υποβολή προτάσεων. Η πρόσκληση αυτή συνέβαλε σημαντικά στην έρευνα της 
αλιείας στη Μεσόγειο. Τα μέσα αυτά επέτρεψαν κυρίως να συγχρηματοδοτηθεί η ναυπήγηση 
του ειδικευμένου ερευνητικού σκάφους αλλά επέτρεψαν κυρίως να υλοποιηθούν οι 
ερευνητικές δραστηριότητες που αφορούν τις βιολογικές πτυχές της αλιείας και 
ιδιαίτερα: 
τον εντοπισμό και την αξιολόγηση των αποθεμάτων των κύριων ειδών εμπορικού 
ενδιαφέροντος, κυρίως με επιχειρήσεις πειραματικού καλαρίσματος σύμφωνα με τις 
εναρμονισμένες διαδικασίες των τεσσάρων κρατών μελών, για τα βενθοπελαγικά 
είδη· προσπάθειες ιδιαίτερες έχουν καταβληθεί για τους ειδικούς τύπους αλιείας 
που πραγματοποιούνται στα διεθνή ύδατα της Μεσογείου, κυρίως την αλιεία 
σφουγγαριών και μεγάλων πελαγικών μεταναστευτικών ειδών (ξιφίας, ερυθρός τόνος). 
την επιλεξιμότητα των διαφόρων αλιευτικών εργαλείων και αλιευτικών μεθόδων, 
που επέτρεψε να εκτιμηθούν τα αλιεύματα ιχθυδίων των εμπορικών ειδών, είτε τα 
παρεμπίπτοντα αλιεύματα ειδών χωρίς εμπορική αξία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, 
μπόρεσαν μάλιστα να δοκιμαστούν μέθοδοι που αποβλέπουν στη μείωση των αυτόνομων 
αλιευμάτων 
τον αντίκτυπο ορισμένων αλιευτικών δραστηριοτήτων στα θαλάσσια οικοσυστήματα, 
Επίσης επέτρεψαν να χρηματοδοτηθούν μελέτες για τις κοινωνικοοικονομικές διαστάσεις 
της αλιείας στη Μεσόγειο, κυρίως: 
τη χαρτογράφηση των αλιευτικών ζωνών όπου αλιεύουν διάφοροι στόλοι, 
το ρόλο των επαγγελματικών οργανώσεων στη διαχείριση των διαφόρων τύπων 
αλιείας, 
την αντίληψη που έχουν οι αλιείς για τους διάφορους τύπους μέτρων αλιευτικής 
διαχείρισης. 
Τέλος, επέτρεψαν να χρηματοδοτηθούν: 
εργασίες που αφορούν τη βελτίωση των συστημάτων υποδοχής των στατιστικών 
δεδομένων, τόσο στους βιολογικούς όσο και στους κοινωνικοοικονομικούς τομείς, 
διάφορες ομάδες εργασίας που αφορούν την εναρμόνιση των μεθόδων εξερεύνησης και 
της σταθεροποίησης των βάσεων δεδομένων, 
πολλά σεμινάρια Kat συνεδριάσεις αφιερωμένες είτε στην προώθηση της αλιευτικής 
έρευνας που αφορά τη Μεσόγειο, είτε στην ανάλυση των τεχνικών μέτρων διαχείρισης 
των κοινών αποθεμάτων στη Μεσόγειο. 
12 
Ο κατωτέρω πίνακας αναφέρει τον αριθμό των προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται ανά έτος 
και το βαθμό προώθησης των εργασιών στις 15.02.1995. 
Ετη 
1991 
1992 
1993 
1994 
ΣΥΝΟΛΟ Αποδεκτά 
19 
24 
25 
21 
89 Συναπτόμενα 
10 
10 
6 
0 
26 Σε εξέλιξη 
9 
14 
19 
21 
63 Προϋπολογισμός 
(σε εκατ. ECU) 
5 
. 5 
3 
3.2 
16.2 
Η δημιουργία ενός ειδικού κονδυλίου του προϋπολογισμού για τις μελέτες που αφορούν τους 
αλιευτικούς πόρους στη Μεσόγειο, επέτρεψε να επιτευχθεί κατά τη διάρκεια τριών ετών μια 
ιδιαίτερη προστασία στις ερευνητικές δομές που βρίσκονται στη Μεσόγειο. Αυτό ήταν 
επιθυμητό στο βαθμό που η αλιευτική έρευνα στο χώρο αυτό παρέμεινε μέχρι πρόσφατα, 
λιγότερο δραστήρια ή περισσότερο επικεντρωμένη στα προβλήματα διατήρησης και 
διαχείρισης απ'ότι στα υπόλοιπα κοινοτικά ύδατα. Η προγραμματισμένη κατάργηση των 
κεφαλαίων που διατίθονταν για μελέτες στη Μεσόγειο. σήμαινε και το τέλος αυτής της 
προστασίας. Οι ερευνητικές δομές που είναι εγκατεστημένες στη Μεσόγειο ανέπτυξαν κάποιον 
ανταγωνισμό, που υπήρξε πηγή άμιλλας και συνεργασίας μεταξύ τίον διαφόρων επιστημονικών 
ομάδων σε άλλες περιοχές. 
Γ) Προοπτικές 
Η ανάλυση του ανωτέρω πίνακα δείχνει ότι το επίπεδο χρηματοδότησης που χορηγήθηκε στις 
βιολογικές μελέτες στη Μεσόγειο σταθεροποιήθηκε, παρά την κατάργηση του ειδικού 
κονδυλίου του προϋπολογισμού για τις μελέτες αυτές και. επομένως, της προστασίας που 
προέκυπτε από αυτή. Επιπλέον, πρέπει να προστεθούν τα διαθέσιμα μέσα για την υποστήριξη 
μελετών στον κοινωνικοοικονομικό τομέα, και στην αλιευτική έρευνα που εισάγει 
καινοτομίες. 
Ωστόσο, τα μέσα αυτά δεν επιτρέπουν να υποστηριχθούν οι ερευνητικές εργασίες και οι 
μελέτες, που πραγματοποιούνται από οργανισμούς τρίτων χωρών. ενώ ή εφαρμογή μιας 
αποτελεσματικής πολιτικής της διαχείρισης των διάφορων τύπων αλιείας στη Μεσόγειο, 
απαιτεί να υποστηρίζονται οι εργασίες εκτίμησης και παρακολούθησης τοιν κοινών 
αποθεμάτων ή των αποθεμάτων που υπόκεινται σε κοινή εκμετάλλευση. 
13 
8. ΕΛΕΓΧΟΣ TON AAIEYTIKON ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ 
Η επιτυχία της κοινής αλιευτικής πολιτικής προϋποθέτει την εφαρμογή ενός αποτελεσματικού' καθεστώτος που θα 
αφορά το σύνολο των πτυχών της πολιτικής αυτής. 
Στις 12 Οκτωβρίου 1993, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό αριθ. 2847/93, για τη θέσπιση καθεστώτος ελέγχου που 
εφαρμόζεται στην κοινή αλιευτική πολιτική, ΐίστόσο, η ατελής εφαρμογή μιας τέτοιας πολιτικής στη Μεσόγειο 
καθιστούσε δυσχερή την ολοκληρωμένη εφαρμογή αυτού του κανονισμού στην περιοχή. Για το λόγο αυτό ο κανονισμός 
προβλέπει ότι ορισμένα μέτρα (δηλαδή υποχρέωση τήρησης ημερολογίου πλοίου, δηλώσεις εκφορτώσεων, σύστημα 
επαλήθευσης) θα εφαρμόζονται στις αλιευτικές επιχειρήσεις στη Μεσόγειο μόνο από το 1999. 
Τα ειδικά χαρακτηριστικά της αλιείας στην περιοχή αυτή και η έλλειψη μιας ανάλογης υποδομής, καθίστανται τα 
καθοριστικά στοιχεία για τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού συστήματος ελέγχου της αλιείας. Για τους λόγους 
αυτούς η θέσπιση αυτού του καθεστώτος, στη Μ€σόγ€ΐο θα πρέπει να γίνει στο πλαίσιο ανταλλαγής απόψεων μεταξύ 
των κρατών μελών, για να εξετασθούν τα δυνατά μέτρα που μπορούν να ληφθούν και θα έχουν ως βάση τον συντονισμό 
με τις τρίτες παράκτιες χώρες ώστε να εξασφαλισθεί η αποτελεσματική διαχείριση στο σύνολο αυτής της περιοχής. 
14 
Παοαοτηματα 
15 
HimxorÇ I 
Κατάστασπ των στόλων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μεσόγειο OTIC 15 Ιανουαρίου 1995 
Δύναμη 
Γαλλ/α 
174885 
Ιταλία 
Q 227789 ΚΟΧ 
16 
Γενική* Δΐΐύθννση Αλιείας 
DGXIV-D-1-ΠΙ 
Πίνακας 11 
Κατάσταση one 15.1.1995 του κοινοτικού στόλου στη Meaoyeio (ΊΙΠΠ IIP 
ΕΛΛΑΔΑ 
ΙΣΠΑΝΙΑ 
ΓΑΛΛΙΑ 
ΙΤΑΛΙΑ 
Σύνολο για τη 
Μεσόγειο Μηχανότρατες 
Αριθμός 
353 
1371 
178 
1 849 
3 398 ΚΟΧ 
24 692 
53 575 
8 546 
86 479 
173 292 kW 
103 620 
242 702 
49 707 
380 024 
776 053 Αλλα σκάφη εκτός ατό μηχανότρατας 
Αριθμός 
19 930 
3 487 
1949 
13 587 
19 023 ΚΟΧ 
73 222 
22 260 
9 918 
141 310 
173 488 kW 
519 166 
146 678 
125 178 
1 026 212 
1 298 068 Σύνολο 
Αριθμός 
20 283 
4 858 
2 127 
15 436 
42 704 ΚΟΧ 
97 914 
75 835 
18 464 
227 789 
420 002 kW 
622 786 
389 380 
174 885 
1406 236 
2 593 287 
Τα στοιχεία τον αφορούν τη Γαλλία και την Ιστανία εκτιμούνται με βάση τα στοιχεία τον κοινοτικού αρχείου των αλιεντικών σκαφών 
17 
Γενική Διευ0ννοτ> Αλιείας 
DG XIV-D-1-m 
Πίνακας III 
Κατάσταση των στόλων των κοατών μελών που αλιεύουν στη Μεσόγειο σε σγέστ\ με τους στόνουα που προβλέπονται από τα 111111III 
ΕΛΛΑΔΑ 
ΙΣΠΑΝΙΑ 
ΓΑΛΛΙΑ 
ΙΤΑΛΙΑ 
Σύνολο για τη 
Μεσόγειο Κατάσταση των στόλων 
την 1.1.1992 
kW 
652 818 
338 250 
176 539 
1471610 
2 639 217 ΚΟΧ 
95 105 
65 460 
17 621 
233 886 
412 072 Στόχοι 1996 του 
ΠΓΠΙ III 
kW 
620 166 
303 441 
164 331 
1 406 614 
2 494 552 ΚΟΧ 
94 831 
59 105 
16 860 
219 186 
389 982 Meuoaeiç της αλιευτικής προσπάθειας μεταξύ 
του 92-96 
kW 
32 652 
34 809 
12 208 
64 996 
144 665 % 
5,0 
10,3 
6,9 
4,4 
5,5 ΚΟΧ 
274 
6 355 
761 
14 700 
22 090 % 
0,3 
9,7 
4,3 
6,3 
5,4 
Τα στοιχεία που αφορούν τη Γαλλία και την Ισπανία εκτιμώνται με βάση τα στοιχεία του κοινοτικού αρχείου των αλιευτικών σκαφών 
18 
ISSN 0254-1483 
COM(95) 106 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 13 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-95-116-GR-C 
ΒΒΝ92-77-87015-Χ 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-29S5 Luxembourg