28. 7. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 189/27 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την προστασία των 
εργαζομένων από τους κινδύνους που οφείλονται σε έκθεση τους στο βενζόλιο κατά τη 
διάρκεια της εργασίας (πέμπτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 8 της οδηγίας 
80/1107/ΕΟΚ (Ο) 
(86/C 189/11) 
Στις 20 Ιανουαρίου 1986 το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 100 
της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει από την 
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την παραπάνω πρόταση οδηγίας. 
Το τμήμα κοινωνικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών 
εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 9 Απριλίου 1986 με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. Ντάση. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 236η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση 
της 23ης Απριλίου 1986) υιοθέτησε με 99 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 21 αποχές της ακόλουθη 
γνωμοδότηση: 
Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Όταν εξετάζει κανείς τα προβλήματα που συν­
δέονται με την τοξικολογική συμπεριφορά μιας ουσίας, 
θα πρέπει να αντιμετωπίζει το θέμα σφαιρικά. 
Με άλλα λόγια, δεν θα πρέπει να παραβλέπει κανείς ότι 
αυτή η ουσία βρίσκεται πολύ συχνά στη σύνθεση μιας 
ολόκληρης σειράς οργανικών ενώσεων, μεταξύ των 
οποίων περιλαμβάνεται και σημαντικός αριθμός διαλυ­
τών. 
Το βενζόλιο αποτελεί μια πλευρά του θέματος που δεν 
διέφυγε από την προσοχή των νομοθεσιών ορισμένων 
χωρών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, οι οποίες περιόρι­
σαν στις περισσότερες περιπτώσεις στο 1 % την 
αναλογία που περιέχεται σε άλλα προϊόντα. Ορισμένες 
χώρες έδειξαν, εξάλλου, πολύ μεγαλύτερη αυστηρότη­
τα εφόσον μείωσαν αυτή την αναλογία σε επίπεδα κάτω 
το 1% Ο. 
1.2. Η ΟΚΕ, αν και διαπιστώνει με λύπη της την 
έλλειψη σφαιρικής αντιμετώπισης του θέματος σε 
επίπεδο κοινοτικής δράσης, καθώς και τη βραδύτητα 
και τις ατέλειες που έχουν παρατηρηθεί, εκφράζει 
ωστόσο την ικανοποίηση της για τις προσπάθειες που 
κατέβαλε η Επιτροπή με σκοπό να βελτιώσει την 
προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους στον 
τόπο εργασίας. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να 
επιδιώξει, το συντομότερο δυνατό,να τεθούν σε εφαρμο­
γή τα διάφορα ειδικά μέτρα που προβλέπονται από την 
οδηγία-πλαίσιο της 27ης Νοεμβρίου 1980 (3) όπως 
επίσης και από το δεύτερο πρόγραμμα δράσης των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στον τομέα της υγείας και της 
ασφάλειας στον τόπο εργασίας (4). 
1.3. Η ΟΚΕ υπενθυμίζει ότι, σε διάφορες πρόσφατες 
γνωμοδοτήσεις της, εξέφρασε τις αντιλήψεις της στον 
τομέα της προστασίας και της ασφάλειας στον τόπο 
εργασίας. 
1.4. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τις γενικές κατευθύνσεις, 
τη δομή και τα κύρια άρθρα της πρότασης οδηγίας. 
Ωστόσο, βρίσκει λυπηρό το ότι, σε ορισμένες περιπτώ­
σεις, οι προβλεπόμενες διατάξεις έχουν διατυπωθεί με 
υπερβολικά ασαφή τρόπο. Αυτό δημιουργεί αβεβαιότη­
τα, όσον αφορά τη φύση και το πεδίο εφαρμογής ενός 
μέρους αυτών των προτεινόμενων μέτρων, και συνεπά-
(ΐ) ΕΕ αριθ. C 349 της 31. 12. 1985, σ. 32. 
(2) Παραδείγματος χάρη: 0,25 % στο Βέλγιο και 0,20 % στη 
Γαλλία. 
(3) ΕΕ αριθ. L 327 της 3. 12. 1980, σ. 8. 
(4) ΕΕ αριθ. C 67 της 8. 3. 1984, σ. 2. γεται τον κίνδυνο διαφορετικών ερμηνειών. Η ΟΚΕ 
θεωρεί ότι αυτή η ασάφεια αποτελεί εμπόδιο στη 
ομοιόμορφη και αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των 
διατάξεων της οδηγίας στα διάφορα κράτη μέλη. 
1.5. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι οι καρκινογόνες ιδιότη­
τες του βενζολίου, που έχουν καταδειχθεί εδώ και πολύ 
καιρό και που κανείς δεν αμφισβητεί, δεν αναφέρονται 
στις αιτιολογικές σκέψεις, ενώ γίνεται αναφορά σ'αυτές 
στην «αιτιολογική έκθεση». 
1.6. Η ΟΚΕ, αναφερόμενη στην παρατήρηση που 
κάνει η Επιτροπή στην 7η αιτιολογική σκέψη, σύμφω­
να με την οποία οι επιστημονικές γνώσεις που είναι 
σήμερα διαθέσιμες δεν επιτρέπουν να ορισθεί ένα 
επίπεδο κάτω από το οποίο δεν υπάρχουν πλέον 
κίνδυνοι για την υγεία, κρίνει ότι το ιδανικό θα ήταν να 
ληφθεί μέριμνα ώστε να μην υπάρχει καθόλου έκθεση 
στο βενζόλιο. Ωστόσο, η ΟΚΕ αναγνωρίζει ότι αυτή η 
λύση είναι σήμερα εφικτή για διάφορους λόγους και 
αποδέχεται τις οριακές τιμές που καθορίζονται στα 
άρθρα 3 και 8. 
1.7. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει, επίσης, ότι η έκθεση στο 
βενζόλιο συνεπάγεται ιδιαίτερους κινδύνους για τους 
νέους κάτω των 18 ετών και γυναίκες που θηλάζουν ή 
βρίσκονται σε κατάσταση εγκυμοσύνης. Γι' αυτό η 
ΟΚΕ ζητεί, όπως συμβαίνει σε πολλά κράτη μέλη της 
Κοινότητας, να ορίζει η οδηγία ότι αυτές οι κατηγορίες 
ατόμων δεν θα τοποθετούνται σε θέσεις εργασίας που 
συνεπάγονται έκθεση στο βενζόλιο και δεν θα παραμέ­
νουν στις θέσεις αυτές. 
1.8. Όσον αφορά, ειδικότερα, το σημαντικό ζήτημα 
του κόστους των μέτρων προστασίας, η ΟΚΕ υπενθυμί­
ζει ότι είχε πάντοτε την άποψη ότι σ' αυτό τον τομέα θα 
πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στην υγεία των 
εργαζομένων και παράλληλα να καταβάλλεται προσπά­
θεια να μη θίγεται αδικαιολόγητα η ανταγωνιστικότητα 
των επιχειρήσεων και οι απαιτήσεις της οικονομικής 
ανάπτυξης. 
1.9. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει ότι αυτό το ζήτημα δεν 
μπορεί να εξετασθεί μόνο από καθαρά οικονομική ή 
λογιστική σκοπιά. Κάθε προσέγγιση της σχέσης 
«κόστος-αποτελεσματικότητα» θα πρέπει, επίσης, να 
περιλαμβάνει ανάλυση συντελεστών, όπως παραδείγμα­
τος χάρη: 
— τα θετικά αποτελέσματα των επενδύσεων που πραγ­
ματοποιούνται στον τομέα ασφάλειας της εργασίας 
με στόχο την παραγωγικότητα, το εργασιακό κλίμα 
και τις εργασιακές σχέσεις' 
— οι δαπάνες που επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις και το 
κοινωνικό σύνολο λόγω των εργατικών ατυχημάτων. 
Αριθ. C 189/28 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 7. 86 
Σχετικά μ' αυτό, θα ήταν σκόπιμο να υπενθυμίσουμε ότι 
η ΟΚΕ, στη γνωμοδότηση της της 27ης Σεπτεμβρίου 
1984 για την «Ιατρική της εργασίας», δήλωνε: 
«Τα εργατικά ατυχήματα και οι ασθένειες που έχουν 
σχέση με την εργασία αποτελούν επιβάρυνση για το 
κοινωνικό σύνολο. Οι εργαζόμενοι πλήττονται και 
στη σωματική και ψυχική ακεραιότητα, αλλά και στα 
έσοδα τους. Οι επιχειρήσεις υφίστανται το κόστος 
των διακοπών της παραγωγής, των επανορθά)σεων, 
των απουσιών και των αντικαταστάσεων των ασθενών 
εργαζομένων ή των εργαζομένων που υπέστησαν 
ατύχημα και συμβάλλουν στην αποζημίωση των 
θυμάτων. Το κοινωνικό σύνολο επωμίζεται, με τα 
συστήματα αποζημιώσεων, το κόστος των ατυχημά­
των και των ασθενειών αυτών. Τα εργατικά ατυχήμα­
τα και οι ασθένειες που έχουν σχέση με την εργασία 
συνεπάγονται μια σπατάλη ανθρώπινων και υλικών 
πόρων που πρέπει να καταπολεμηθεί (')». 
1.10. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι οι ΜΜΕ θα πρέπει να είναι 
κι αυτές σε θέση να σεβαστούν τα μέτρα που προβλέπο­
νται από την πρόταση οδηγίας. Ωστόσο, θα ήταν 
σκόπιμο να ληφθούν υπόψη στις λεπτομέρειες εφαρμο­
γής αυτών των μέτρων τα ειδικά προβλήματα και οι 
ειδικές καταστάσεις ορισμένων από αυτές τις επιχειρή­
σεις, χωρίς ωστόσο να τεθεί υπό αμφισβήτηση η 
αυστηρή εφαρμογή της οδηγίας. Πρέπει να σημειωθεί 
ότι, με τη μείωση της συγκέντρωσης βενζολίου στα 
διάφορα παρασκευάσματα, θα μπορούσε να μειωθεί η 
έκθεση των εργαζομένων στις επιχειρήσεις που τα 
χρησιμοποιούν, και κυρίως στις ΜΜΕ. 
1.11. Το έγγραφο της Επιτροπής αποδίδει, δικαιολο­
γημένα, μεγάλη σημασία στην οργάνωση της ιατρικής 
παρακολούθησης. Η ΟΚΕ επιθυμεί, σχετικά μ' αυτό, να 
υπενθυμίσει τις συστάσεις που είχε κάνει στη γνωμοδό­
τηση της για την ιατρική της εργασίας και που 
αφορούσαν συγκεκριμένα την κατάρτιση μιας κοινοτι­
κής οδηγίας για την ιατρική της εργασίας. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Άρθρο 1 
Παράγραφος 2 
Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι ο αποκλεισμός της θαλάσσιας 
ναυσιπλοΐας και της αεροπλοΐας από το πεδίο εφαρμο­
γής της παρούσας πρότασης οδηγίας απορρέει από τις 
διατάξεις της οδηγίας-πλαίσιο του 1980 και ότι αυτοί οι 
δύο τομείς αποτελούν το αντικείμενο ειδικότερων 
μέτρων. 
Παράγραφος 3 
Χωρίς να αγνοεί τις υπάρχουσες δυσκολίες, κυρίως 
τεχνικού και οικονομικού χαρακτήρα, η ΟΚΕ ζητεί, 
στις περιπτώσεις που αυτό είναι δυνατό, να ενθαρρυνθεί 
η χρήση λιγότερο επικίνδυνων προϊόντων υποκατάστα-
(!) ΕΕ αριθ. C 307 της 19.11. 1984. σης του βενζολίου. Αυτή η αρχή θα πρέπει να 
συμπεριληφθεί ρητά στην οδηγία. Γι' αυτό το λόγο, η 
ΟΚΕ ζητεί να προστεθεί στην παρούσα πρόταση έν 
ξεχωριστό άρθρο με την διατύπωση: 
«Θα πρέπει να επιδιώκεται η αντικατάσταση του 
βενζολίου με λιγότερο επικίνδυνα προϊόντα, κάθε 
φορά που αυτό είναι από τεχνική άποψη δυνατό». 
2.2. Άρθρο 3 
Παράγραφος 3 
Η ΟΚΕ λαμβάνοντας υπόψη, από τη μια μεριά, τους 
κινδύνους που συνεπάγεται η έκθεση στο βενζόλιο, όχι 
μόνο κατά τη διάρκεια της εργασίας, αλλά επίσης για 
κάθε άτομο που ενδέχεται να εκτεθεί στην ουσία αυτή, 
και, από την άλλη μεριά, το γεγονός ότι δεν υπάρχει ένα 
επίπεδο κάτω από το οποίο δεν υπάρχουν κίνδυνοι για 
την υγεία, εγκρίνει τον καθορισμό ενός επιπέδου 
ανάληψης δράσης σε 1 ΡΡΜ. 
Ωστόσο, για να μπορέσουν να ληφθούν υπόψη οι 
δυσκολίες που ενδέχεται να συναντήσουν ορισμένες 
ΜΜΕ, και κυρίως ορισμένες επιχειρήσεις διανομής σε 
τεχνικό, διοικητικό, ή χρηματοοικονομικό επίπεδο η 
ΟΚΕ συνιστά να θεσπισθούν και να εφαρμοσθούν οι 
λεπτομέρειες εφαρμογής της οδηγίας με τρόπο που να 
ξεπεραστούν αυτές οι δυσκολίες. Η ΟΚΕ ζητεί, 
επιπλέον, να γίνεται η μέτρηση του επιπέδου έκθεσης με 
ακριβείς και τυποποιημένες μεθόδους που θα επιτρέ­
ψουν την αποφυγή κάθε σφάλματος εκτίμησης. 
2.3. Άρθρο 4 
Η ΟΚΕ εγκρίνει την αρχή της κοινοποίησης στις 
αρμόδιες αρχές των πληροφοριών που παρατίθενται σ' 
αυτό το άρθρο. Στο βαθμό που δεν θίγονται οι στόχοι 
της οδηγίας, η ΟΚΕ ζητεί να ληφθούν υπόψη τα ειδικά 
προβλήματα που δημιουργούνται από ορισμένες «ευαί­
σθητες» από εμπορική άποψη πληροφορίες. 
Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, η διατύπωση της τρίτης 
περίπτωσης του άρθρου 4 θα πρέπει να συμπληρωθεί ως 
εξής: 
«με τις ουσίες, τα παρασκευάσματα ή τα είδη που 
κατασκευάζονται ή πρέπει να χρησιμοποιούνται και τα 
οποία περιέχουν βενζόλιο». 
2.4. Άρθρο 5 
Η ορολογία που χρησιμοποιείται σε διάφορα σημεία 
αυτού του άρθρου είναι ασαφής και υπάρχει κίνδυνος να 
προκύψουν διαφορετικές ερμηνίες. 
Η έκφραση «λογικά δυνατό» (στο γαλλικό κείμενο: 
«RAISONNABLEMENT POSSIBLE» (1η παράγρα­
φος, περίπτωση α) και «RAISONNABLEMENT REA­
LISABLE» (περίπτωση γ)) θα πρέπει να διαγραφεί απ' 
αυτό το άρθρο γιατί, από τη μια μεριά, δημιουργεί μια 
απαράδεκτη ασάφεια ανάμεσα σ' αυτό που είναι λογικό 
από οικονομική άποψη και στις προσπάθειες που θα 
πρέπει «λογικά» να καταβληθούν για να προστατευθεί 
η υγεία των εργαζομένων και, από την άλλη μεριά, θα 
είναι πολύ δύσκολο να μεταφερθεί αυτή η έκφραση στις 
διάφορες εθνικές νομοθεσίες. Επίσης, αυτή η έκφραση 
αποτελεί ενδεχόμενη πηγή καταχρήσεων ή στρεβλώ­
σεων. 
28. 7. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 189/29 
Η ΟΚΕ κρίνει εξάλλου ότι η περίπτωση δ) του άρθρου 5 
θα πρέπει να συμπληρωθεί ως εξής: 
«δ) τα απόβλητα που περιέχουν βενζόλιο, στα οποία 
συμπεριλαμβάνοναι και αυτά που προέρχονται από τον 
καθορισμό του εισπνεόμενου αέρα, πρέπει να συγκε­
ντρώνονται (το υπόλοιπο παραμένει αμετάβλητο)...». 
2.5. Άρθρο 6 
Παράγραφος 1 
Η ΟΚΕ συνιστά να δοθεί μεγάλη προσοχή στο 
πρόβλημα της αποθήκευσης των αποβλήτων σε γνω­
στούς και κατάλληλους χώρους, λόγω των κινδύνων 
που μπορεί να προκύψουν για τους εργαζόμενους και 
τον πληθυσμό γενικότερα. Προτείνει, συνεπώς, να 
συμπληρωθεί η παράγραφος αυτή ως εξής: 
«Το βενζόλιο και τα απόβλητα που περιέχουν βενζόλιο 
πρέπει να αποθηκεύονται κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μη 
θέτουν σε κίνδυνο την υγεία και την ασφάλεια των 
εργαζομένων και του πληθυσμού γενικότερα». 
Παράγραφος 3 
Όσον αφορά τη μεταφορά βενζολίου ή αποβλήτων που 
περιέχουν βενζόλιο, η ΟΚΕ υπενθυμίζει την ύπαρξη 
ειδικών διατάξεων που καλύπτουν αυτά τα θέματα και 
προτείνει να αντικατασταθεί η έκφραση «πρέπει να 
λαμβάνονται υπόψη» με την έκφραση «πρέπει να 
εφαρμόζονται». 
2.6. Άρθρο 8 
Η ΟΚΕ λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους που 
συνεπάγεται η έκθεση στο βενζόλιο, κρίνει ότι το 
ιδανικό θα ήταν να ληφθούν μέτρα που να εξασφαλίζουν 
τη μη έκθεση σ'αυτό. 
Η οριακή τιμή των 5 ΡΡΜ που αναφέρεται σ' αυτό το 
άρθρο δεν φαίνεται να βασίζεται σε ακριβή επιστημονι­
κά δεδομένα, αλλά μάλλον σε ένα συμβιβασμό μεταξύ 
αυτού που είναι οικονομικά αποδεκτό για τις επιχειρή­
σεις κι ενός επιπέδου ρύπανσης το οποίο, αν και δεν 
είναι τελείως απαλλαγμένο από τοξικότητα, αποτελεί, 
ωστόσο, πρόοδο σε σχέση με την οριακή τιμή των 10 
ΡΡΜ που ισχύει σήμερα. Πρέπει να σημειωθεί, σχετικά 
μ' αυτό, ότι η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι οι επιστημονι­
κές γνώσεις που έχουμε σήμερα στη διάθεση μας δεν 
επιτρέπουν τον καθορισμό ενός επιπέδου κάτω από το 
οποίο δεν υπάρχουν πλέον κίνδυνοι για την υγεία (7η 
αιτιολογική σκέψη). 
Στο πλαίσιο αυτό, η ΟΚΕ θεωρεί ότι η τιμή των 5 ΡΡΜ 
μπορεί να αποτελέσει σήμερα ένα όρο ανάμεσα στις 
απαιτήσεις της προστασίας του περιβάλλοντος και τους 
οικονομικούς και τεχνικούς περιορισμούς. 
2.7. Άρθρα 9 και 10 
Η έκφραση «ορισμένες δραστηριότητες» που χρησιμο­
ποιείται στο άρθρο 10 είναι ασαφής. Θα έπρεπε να 
φαίνεται καθαρά ότι πρόκειται για δραστηριότητες 
εξαιρετικού χαρακτήρα και σαφώς οριοθετημένες 
χρονικά. Η ΟΚΕ ζητεί να συνδεθούν στενά οι εργαζόμενοι και οι 
εκπρόσωποι τους με την εφαρμογή των μέτρων που 
προτείνονται σ' αυτά τα άρθρα. 
2.8. Άρθρο 11 
Η διατύπωση της περίπτωσης γ) III να τροποποιηθεί ως 
εξής: 
«III) ο εξοπλισμός προστασίας είναι τοποθετημένος 
σε έναν άμεσα προσπελάσιμο χώρο' ελέγχεται σε τακτά 
διαστήματα και, ... (το υπόλοιπο κείμενο παραμένει 
αμετάβλητο)». 
2.9. Άρθρο 12 
Η ΟΚΕ προτείνει να διατυπωθεί το τέλος της πρώτης 
παραγράφου ως εξής: 
«... ώστε να παρέχονται στους εργαζόμενους καθώς 
και στους εκπροσώπους τους στην επιχείρηση ή στην 
εγκατάσταση επαρκείς πληροφορίες και κατάλληλη 
κατάρτιση σχετικά με:» 
Πρέπει να προσαμοστεί ανάλογα και η διατύπωση των 
διαφόρων περιπτώσεων του άρθρου αυτού. 
2.10. Άρθρο 13 
Η ΟΚΕ προτείνει να αντικατασταθεί στην περίπτωση β) 
η έκφραση «το συντομότερο δυνατό» με τη λέξη 
«αμέσως». 
2.11. Άρθρο 14 
Σημείο 1 
Ο ετήσιος ιατρικός έλεγχος είναι ανεπαρκής και η ΟΚΕ 
υπενθυμίζει ότι σε ορισμένες χώρες αυτή η εξέταση 
είναι τριμηνιαία για το βενζόλιο και εξαμηνιαία για τις 
ομόλογες ουσίες, τη διανομή των καυσίμων και τη 
συντήρηση και επισκευή των αυτοκινήτων. 
Η ΟΚΕ ζητεί να συμπληρωθεί η διατύπωση της 
δεύτερης παραγράφου του σημείου 1 ως εξής: 
«... κλινική ανωμαλία ή βιολογική αλλοίωση που 
αποτελεί ένδειξη βραχυπρόθεσμων ή μακροπρόθεσμων 
δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία και που μπορεί να 
...». 
2.12. Άρθρο 16 
Να συμπληρωθεί αυτό το άρθρο ως εξής: 
«... εθνικές στατιστικές περιπτώσεων επαγγελματι­
κών ασθενειών που είναι αναγνωρισμένο, ή θεωρείται 
ως δεδομένο, ότι οφείλονται στο βενζόλιο». 
2.13. Άρθρο 18 
Όσον αφορά τα νέα κράτη μέλη, η ΟΚΕ εκφράζει την 
ευχή να μπορέσουν να λάβουν, στις προβλεπόμενες 
προθεσμίες, τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της 
οδηγίας. 
Αριθ. C 189/30 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 7. 86 
Η ΟΚΕ κρίνει ότι θα πρέπει να διαγραφούν οι λέξεις 
«στον ίδιο τόπο» από τη δεύτερη γραμμή της τελευ­
ταίας παραγράφου του σημείου 2. 
Πράγματι, η δειγματοληψία κατά ομάδες δικαιολογεί­
ται, όταν υπάρχουν ομάδες εργαζομένων που εκτελούν 
τα ίδια ή παρόμοια καθήκοντα, είτε στον ίδιο τόπο είτε 
σε διαφορετικούς τόπους. 
2.15. Παράρτημα II 
Σημείο 3 
Η ΟΚΕ προτείνει να συμπληρωθεί το σημείο 3 με την 
ακόλουθη πρόταση: 
«Σε περίπτωση σοβαρής και υπερβολικής έκθεσης, θα 
πρέπει να γίνεται η κατάλληλη εξέταση». 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
της γνωμοδότησης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Τροπολογία που απορρίφθηκε 
Η ακόλουθη τροπολογία, που κατατέθηκε σύμφωνα με τον κανονισμό, απορρίφθηκε στην πορεία των 
συζητήσεων: 
Σημείο 2.14. 
Να διαγραφούν οι δύο σειρές της πρώτης παραγράφου του σημείου 1, που αναφέρεται στο Παράρτημα Ι, 
και συγκεκριμένα: 
«Η ατμόσφαιρα των τόπων εργασίας θα πρέπει να αποτελεί το αντικείμενο διαρκούς ελέγχου». 
Αιτιολογία 
Το πρόγραμμα τριμηνιαίου ελέγχου της προσωπικής έκθεσης που προτείνει η Επιτροπή στο Παράρτημα 
Ι είναι απλό, πρακτικό και επαρκές. Η τεχνολογία δειγματοληψιών της προσωπικής έκθεσης του τύπου 
που προτείνει η Επιτροπή έχει πραγματοποιήσει τεράστια εξέλιξη τα τελευταία χρόνια σε βαθμό που τα 
πλεονεκτήματα της να υπερβαίνουν σημαντικά τα πλεονεκτήματα των σταθερών μετρητών. Η 
υποστήριξη της πρότασης αυτής κατά την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή θα ήταν ένδειξη 
σοβαρής ανεπάρκειας, όσον αφορά τις τεχνικές ικανότητες της. 
Ο διαρκής έλεγχος της ατμόσφαιρας στον τόπο της εργασίας είναι πολύ δύσκολος, από τεχνική άποψη, 
δαπανηρός και άσχετος με τη μέτρηση της έκθεσης των εργαζομένων. Είναι, επίσης, απόλυτα 
ανεφάρμοστος σε πολλούς υπαίθριους τόπους εργασίας όπως, για παράδειγμα, τα διυλιστήρια, τα χημικά 
εργοστάσια, τα πρατήρια βενζίνης και οι δραστηριότητες λιανικού εμπορίου. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας: 
Ψήφοι υπέρ: 31, Ψήφοι κατά: 86, Αποχές: 8. 2.14. Παράρτημα Ι 
Σημείο 1 
Η ατμόσφαιρα των τόπων εργασίας θα πρέπει να 
αποτελεί το αντικείμενο διαρκούς ελέγχου. 
Η έκθεση των εργαζομένου θα έπρεπε να μετράται κάθε 
φορά που το ζητούν οι εργαζόμενοι ή οι εκπρόσωποι 
τους. 
Σημείο 2 
Η ΟΚΕ δεν μπορεί να δεχτεί μείωση των μετρήσεων 
γιατί το βενζόλιο έχει πολύ μεγάλη ευαισθησία στην 
παραμικρή μεταβολή που συντελείται στο επίπεδο της 
παραγωγής ή της χρήσης του. 
Βρυξέλλες, 23 Απριλίου 1986.