[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 4.6.2008

COM(2008) 324 τελικό

2008/0112 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί διατήρησης των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) {SEC(2008)1977}{SEC(2008)1978}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1) Πλαίσιο της πρότασης

- Αιτιολογία και στόχοι της πρότασης

Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί στην απλούστευση του υφιστάμενου ρυθμιστικού πλαισίου όσον αφορά τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων, αντικαθιστώντας:

- τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου της 30ής Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών[1]·

- τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2549/2000 του Συμβουλίου, της 17ης Νοεμβρίου 2000, περί πρόσθετων τεχνικών μέτρων για την αποκατάσταση του αποθέματος του γάδου στη Θάλασσα της Ιρλανδίας (διαίρεση ICES VII a)[2],

Ο κανονισμός αριθ. 850/98 (ΕΚ) του Συμβουλίου προβλέπει τους όρους που ισχύουν στα κοινοτικά ύδατα εκτός της Βαλτικής, του Εύξεινου Πόντου και της Μεσογείου όσον αφορά τα τεχνικά μέτρα για τη διατήρηση των ιχθυαποθεμάτων μέσω της προστασίας νεαρών θαλάσσιων οργανισμών. Με τα τεχνικά μέτρα καθορίζονται τα μεγέθη των ματιών των διχτυών και άλλες πτυχές της δομής των αλιευτικών εργαλείων, οι χρονικές περίοδοι και οι γεωγραφικές περιοχές εντός των οποίων απαγορεύονται ή περιορίζονται συγκεκριμένοι τύποι αλιείας καθώς και τα ελάχιστα μεγέθη εκφόρτωσης θαλάσσιων οργανισμών.

Κατά τη διάρκεια της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής το 2002, η Επιτροπή και το Συμβούλιο συμφώνησαν να εφαρμόσουν σταδιακά σχέδια αποκατάστασης, διαχείρισης και μακροπρόθεσμα σχέδια όσον αφορά αλιευτικούς πόρους που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για την Κοινότητα. Τέτοιου είδους σχέδια θεσπίστηκαν όσον αφορά τα περισσότερα αποθέματα γάδου στα κοινοτικά ύδατα, δύο αποθέματα μερλούκιου, δύο αποθέματα καραβίδας και δύο αποθέματα γλώσσας, καθώς και δύο αποθέματα γλώσσας στη Βόρειο Θάλασσα· η θέσπιση των σχεδίων αυτών είχε ως αποτέλεσμα την τροποποίηση και/ή ενίσχυση των όρων οι οποίοι προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98.

Επιπροσθέτως, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 αποτέλεσε αντικείμενο 10 τροποποιητικών κανονισμών που δεν συνδέονται απαραιτήτως με τα μακροπρόθεσμα σχέδια.

Αυτοί οι αναθεωρημένοι όροι είναι αναγκαίο να ομαδοποιηθούν σε μια ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων. Αυτή η δέσμη τεχνικών μέτρων αποσκοπεί στην επίτευξη ευρύτερων στόχων. Η προστασία των ιχθυδίων αποτελεί καίριο στόχο και συνεπώς μεγάλο μέρος των μέτρων αυτών σχεδιάζεται με στόχο τον περιορισμό της αλίευσής τους, για παράδειγμα, μέσω μέτρων για τη βελτίωση της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων ή για τον καθορισμό εποχών/περιοχών απαγόρευσης. Άλλα μέτρα αποσκοπούν στην προστασία ορισμένων ειδών ή οικοσυστημάτων μέσω του περιορισμού της αλιευτικής προσπάθειας, για παράδειγμα, μέσω απαγορεύσεων. Η ανάγκη για τη μείωση των απορρίψεων αντανακλάται επίσης στην έγκριση κατάλληλων τεχνικών μέτρων.

Επιπλέον, τα τεχνικά αυτά μέτρα πρέπει να προσαρμοστούν στο πλαίσιο της ίδρυσης Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ) δυνάμει απόφασης του Συμβουλίου της 19ης Ιουλίου 2004 για την ίδρυση Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων σύμφωνα με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική[3]. Πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των μέτρων τα οποία εφαρμόζονται γενικά σε όλες τις περιοχές και εκείνων τα οποία εφαρμόζονται ειδικά σε περιφερειακή βάση, σύμφωνα με τις ζώνες των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ) ή στα ύδατα ανοικτά των ακτών των Διαμερισμάτων της Γαλλικής Γουιάνας, της Μαρτινίκας, της Γουαδελούπης και της Reunion, τα οποία υπάγονται στην κυριαρχία ή δικαιοδοσία της Γαλλίας.

Συνεπώς, προτείνεται κανονισμός του Συμβουλίου ο οποίος θα βασίζεται στο άρθρο 37 της συνθήκης ΕΚ και θα περιλαμβάνει όλα τα κοινά μόνιμα μέτρα για όλες τις περιοχές, δηλαδή τις κατευθυντήριες αρχές. Τα εν λόγω μέτρα, τα οποία θα ισχύουν στις περιοχές των ΠΓΣ ή στα ύδατα ανοικτά των ακτών των Διαμερισμάτων της Γαλλικής Γουιάνας, της Μαρτινίκας, της Γουαδελούπης και της Reunion, τα οποία υπάγονται στην κυριαρχία ή δικαιοδοσία της Γαλλίας και τα οποία συνιστούν αμιγώς τεχνικά μέτρα περιφερειακού χαρακτήρα, πρέπει ακολούθως να εφαρμοστούν μέσω ξεχωριστών κανονισμών της Επιτροπής, μέσω διαδικασίας της διαχειριστικής επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου.

Από πλευράς διαδικασίας και χρονοδιαγράμματος, η εν λόγω προσέγγιση απαιτεί την έγκριση του κανονισμού του Συμβουλίου πριν από την έγκριση των περιφερειακών κανονισμών της Επιτροπής.

Γενικό πλαίσιο

Τον Ιούνιο του 2004, με πρωτοβουλία της Ιρλανδικής Προεδρίας, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο: «Προώθηση φιλικότερων προς το περιβάλλον μεθόδων αλιείας: ο ρόλος των τεχνικών μέτρων διατήρησης[4] ». Ακολούθως, το Συμβούλιο, με τα συμπεράσματα που ενέκρινε στις 21 Ιουνίου 2004, καλούσε την Επιτροπή να υποβάλει νέα πρόταση για τη λήψη τεχνικών μέτρων στον Ατλαντικό, προς αντικατάσταση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου της 30ης Μαρτίου 1998 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών[5].

Το σχέδιο δράσης 2006-2008 για την απλούστευση και τη βελτίωση της κοινής αλιευτικής πολιτικής[6] (στο εξής καλούμενο: «το Σχέδιο Δράσης»), προβλέπει ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην απλούστευση της νομοθεσίας, κατόπιν διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη και με τον αλιευτικό κλάδο, όσον αφορά τα μέτρα για τη διατήρηση των αλιευτικών αποθεμάτων, μέσω τεχνικών μέτρων προστασίας των νεαρών θαλάσσιων οργανισμών, τα οποία προβλέπονται σήμερα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 850/98.

Η απλούστευση είναι ένας από τους καίριους στόχους του προτεινόμενου κανονισμού, εάν λάβουμε υπόψη τις παρατηρήσεις που διατύπωσαν το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και οι ενδιαφερόμενοι φορείς (η Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας (ΕΑΥ) και τα ΠΓΣ) ως απάντηση στο Σχέδιο Δράσης.

Με βάση ανεπίσημο έγγραφο σχετικά με τη μελλοντική λήψη τεχνικών μέτρων στον Ατλαντικό, η Επιτροπή συμβουλεύτηκε τα ενδιαφερόμενα ΠΓΣ[7] κατά το 2006, καθώς και την ΕΑΥ το Σεπτέμβριο του 2005.

Στόχος της πρότασης αυτής δεν είναι να μεταβληθούν οι απαιτήσεις των υφιστάμενων τεχνικών μέτρων διατήρησης, επιβάλλοντας, για παράδειγμα, σημαντικές αλλαγές ως προς τα μεγέθη ματιών. Μολονότι η Επιτροπή θεωρεί ότι η βιώσιμη αλιεία, ιδιαίτερα όσον αφορά την αλιεία βενθοπελαγικών ειδών, απαιτεί σημαντική βελτίωση της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων, προτεραιότητα αποτελεί η θέσπιση μιας νέας δέσμης απλούστερων και σαφέστερων κανόνων. Η βελτίωση της επιλεκτικότητας θα επιτευχθεί σταδιακά μέσω μελλοντικών τροποποιήσεων των εν λόγω κανόνων, παράλληλα με τη γενική βελτίωση της κατάστασης διατήρησης των κοινοτικών ιχθυαποθεμάτων, η οποία θα επιτευχθεί μέσω άλλων στοιχείων πολιτικής όσον αφορά τη διατήρηση, όπως είναι τα πολυετή σχέδια.

Όλες οι διατάξεις πρέπει να είναι απλές, κατανοητές και ελέγξιμες και πρέπει να έχουν θετική επίδραση στη διατήρηση των ειδών, στην προστασία των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων ή στη μείωση των απορρίψεων.

Η πρόταση εφαρμόζεται στην εμπορική και ερασιτεχνική αλιεία στο σύνολο των ευρωπαϊκών υδάτων πλην της Μεσογείου, της Βαλτικής Θάλασσας, του Εύξεινου Πόντου και στις αλιευτικές δραστηριότητες που στοχεύουν σε αποθέματα άκρως μεταναστευτικών ειδών σε όλα τα ύδατα, για τα οποία ισχύουν ειδικοί κανόνες. Ο παρών κανονισμός θα ομαδοποιήσει τα περισσότερα από τα υφιστάμενα τεχνικά μέτρα που προβλέπονται σε σειρά κοινοτικών κανονισμών για τον Ατλαντικό και τη Βόρειο Θάλασσα, ενώ ορισμένα μέτρα που προβλέπονται σήμερα σε ξεχωριστούς κανονισμούς θα παραμείνουν ως έχουν[8].

Εναρμόνιση/περιφερειοποίηση

Η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να προτιμηθεί η περιφερειακή προσέγγιση, καθώς αυτό θα ευνοήσει περισσότερο τη συμμετοχή των ενδιαφερόμενων φορέων στη διαδικασία. Η συμμετοχή τους είναι ουσιαστικής σημασίας καθώς ευνοεί την τήρηση των εγκριθέντων μέτρων και αυξάνει τις πιθανότητες συμμόρφωσης προς αυτά. Εντούτοις, περιφερειοποίηση δεν σημαίνει επαν-εθνικοποίηση των τεχνικών μέτρων.

Ο κανονισμός δεν θα μεταβάλει την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών όπως αυτή προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου.

Κατευθυντήριες αρχές έναντι τεχνικών ή περιφερειακών κανόνων

Ο προτεινόμενος κανονισμός του Συμβουλίου επικεντρώνεται σε μέτρα τα οποία θεωρείται ότι έχουν μόνιμο χαρακτήρα. Προβλέπει, ωστόσο, και τις διαδικασίες οι οποίες πρέπει να ακολουθούνται όσον αφορά την αντιμετώπιση μέτρων τα οποία θεωρείται ότι εξελίσσονται ταχύτατα καθώς και την αντιμετώπιση πολύ τεχνικών μέτρων. Όσον αφορά τα πολύ τεχνικά μέτρα, ο κανονισμός ευνοεί την εφαρμογή μιας διαδικασίας επιτροπολογίας για την έγκριση νέων κανόνων. Στόχος της προσέγγισης αυτής είναι να ικανοποιηθεί η επιθυμία των κρατών μελών για τη μείωση ή την εξάλειψη των ενδιάμεσων τεχνικών μέτρων από τον ετήσιο κανονισμό σχετικά με τα TAC και τις ποσοστώσεις, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη το γεγονός ότι η εφαρμογή τεχνικών μέτρων αποτελεί συχνά επείγον θέμα.

Αξιολόγηση

Κοινή προτεραιότητα, τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τους ενδιαφερόμενους φορείς, είναι η ανάγκη αξιολόγησης των συνεπειών της λήψης τεχνικών μέτρων, πριν και μετά την εφαρμογή τους. Η αποτελεσματικότητα πολλών εκ των διατάξεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 δεν έχει αξιολογηθεί ποτέ και τα συναφή προς αυτές μέτρα έχουν παραμείνει σε ισχύ ανεξαρτήτως της συμβολής τους στη διατήρηση.

Θεμελιώδης αρχή του παρόντος κανονισμού είναι ότι τα μέτρα τα οποία προβλέπονται σε αυτόν αξιολογούνται ύστερα από ορισμένο χρονικό διάστημα ώστε να επαναξιολογείται η ανάγκη εφαρμογής τους. Σύμφωνα με άλλη κατευθυντήρια αρχή του κανονισμού, όταν προτείνονται νέα και ουσιαστικά μέτρα (όπως σημαντικές αυξήσεις στα μεγέθη ματιών), η Επιτροπή διενεργεί, εφόσον το επιτρέπουν τα διαθέσιμα στοιχεία, προηγούμενη αξιολόγηση των πιθανών επιπτώσεών τους.

- Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου και μεταγενέστερες τροποποιήσεις.

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2549/2000 του Συμβουλίου.

- Συνοχή με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Η πρόταση εξυπηρετεί τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

2) Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση του αντίκτυπου.

- Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής προετοίμασαν δύο ανεπίσημα έγγραφα τα οποία παρουσιάζουν τις προθέσεις της Επιτροπής όσον αφορά την αναθεώρηση, κωδικοποίηση και απλούστευση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 για τη διαβούλευση των ενδιαφερομένων μερών. Η πρόταση βασίζεται σε διάφορες διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη καθώς και με εκπροσώπους των ενδιαφερομένων μερών του ΠΓΣ Βορείου Θαλάσσης, του ΠΓΣ Βορειοδυτικών Υδάτων και του ΠΓΣ Νοτιοδυτικών Υδάτων.

Τα μέρη των οποίων η γνώμη ζητήθηκε συμφώνησαν γενικώς ως προς την ανάγκη για απλούστευση και εναρμόνιση της νομοθεσίας, ως προς την ανάγκη να ληφθούν υπόψη τα περιφερειακά χαρακτηριστικά των αλιευτικών δραστηριοτήτων και να υιοθετηθεί μια προσέγγιση με βάση αυτές καθώς και ως προς την ανάγκη ομαδοποίησης όλων των τεχνικών μέτρων σε έναν κανονισμό. Επιπλέον, διατυπώθηκε επίμονα το αίτημα για αποσαφήνιση των κανόνων καθώς και για την ανάγκη βελτίωσης της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων όσον αφορά τις τράτες βυθού. Όλα τα παραπάνω σχόλια ελήφθησαν υπόψη στην πρόταση.

Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) παρείχε γνωμοδότηση όσον αφορά τις απαγορευμένες περιοχές[9] και τους κύριους παράγοντες οι οποίοι επηρεάζουν την επιλεκτικότητα του σάκου της τράτας[10]. Στο πλαίσιο της διμερούς αλιευτικής συμφωνίας ΕΕ-Νορβηγίας συναντήθηκαν ειδικοί στον τομέα της τεχνολογίας αλιευτικών εργαλείων για να συζητήσουν όσον αφορά την επιλεκτικότητα στη Βόρειο Θάλασσα[11].

Η έκθεση της ομάδας εργασίας ICES-FAO για την αλιευτική τεχνολογία και τη συμπεριφορά των ιχθύων (WGFTFB) όσον αφορά κανονισμούς της ΕΕ που αφορούν τεχνικά μέτρα, ελήφθη υπόψη[12].

Στις 3 Ιουλίου 2007 πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες συνάντηση ειδικών με κατασκευαστές διχτύων για να συζητήσουν σχετικά με τη λήψη τεχνικών μέτρων.

Εκτίμηση αντικτύπου

Η Επιτροπή πραγματοποίησε εκτίμηση αντίκτυπου της πρότασης, η οποία απετέλεσε αντικείμενο έκθεσης που θα δημοσιευθεί στις ιστοσελίδες της ΓΔ Αλιείας και Ναυτιλιακών Υποθέσεων.

Η απλούστευση αποτελεί καίριο στόχο του νέου προτεινόμενου κανονισμού. Οι ειδικοί επιχειρησιακοί στόχοι είναι οι ακόλουθοι:

- η ενσωμάτωση όλων των αναθεωρημένων όρων και τροποποιήσεων σε μια ολοκληρωμένη δέσμη μέτρων, εύκολη ως προς την κατανόηση, τον έλεγχο και την επιβολή·

- η επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των μέτρων τα οποία εφαρμόζονται γενικά σε όλες τις περιοχές και εκείνων τα οποία εφαρμόζονται ειδικά σε περιφερειακή βάση, σύμφωνα με τις ζώνες των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ).

Στόχος της πρότασης δεν είναι να μεταβάλει σε βάθος την ουσία της συναφούς νομοθεσίας αλλά να μεταβάλει την νομοθετική προσέγγιση και κατά συνέπεια, ο πιθανός περιβαλλοντικός, κοινωνικός και οικονομικός αντίκτυπος είναι περιορισμένος.

Στην έκθεση για την εκτίμηση του αντικτύπου εξετάστηκαν οι ακόλουθες εναλλακτικές επιλογές και η πρόταση βασίζεται στην τρίτη επιλογή:

- η επιλογή διατήρησης του «Status quo»: η επιλογή αυτή συνίσταται στο να μην ληφθούν, στο παρόν στάδιο, συγκεκριμένα μέτρα για την απλούστευση ή την τροποποίηση των τεχνικών μέτρων της νομοθεσίας για τον Ατλαντικό και τη Βόρειο Θάλασσα και στο να συνεχιστεί η διαχείριση της αλιείας υπό τη σημερινή της μορφή. Η εναλλακτική αυτή επιλογή συζητήθηκε ήδη στο Συμβούλιο, το οποίο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι απαιτείται μια νέα πρόταση και κάλεσε την Επιτροπή να προτείνει, ύστερα από διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, έναν νέο κανονισμό για τη θέσπιση τεχνικών μέτρων διατήρησης.

- η επιλογή της «απλούστευσης και μόνον»: Η επιλογή αυτή συνίσταται στην απλούστευση των τεχνικών μέτρων και στην εναρμόνισή τους αδιακρίτως, δίχως να λαμβάνονται υπόψη οι περιφερειακοί ή άλλοι ειδικοί παράγοντες. Η μη προσαρμογή των μέτρων στις ειδικές τοπικές ανάγκες και στην προσέγγιση από τη βάση προς την κορυφή, δεν θα είχε ως αποτέλεσμα καμιά βελτίωση της αποτελεσματικότητας των τεχνικών μέτρων. Κάθε πρόταση η οποία δεν ευνοεί πιο φιλικές προς το περιβάλλον αλιευτικές μεθόδους, π.χ. κάθε πρόταση η οποία δεν συνάδει με την πολιτική όσον αφορά τις απορρίψεις, αντίκειται στο σχέδιο δράσης της Επιτροπής για το 2006-2008 που έχει ως στόχο τη βελτίωση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτή η εναλλακτική επιλογή απορρίφθηκε εξαρχής και δεν εξετάστηκε περαιτέρω.

- η επιλογή της «απλούστευσης και περιφερειοποίησης»: η επιλογή αυτή προτείνει ένα νέο νομοθετικό πακέτο, βάσει του οποίου όχι μόνον απλουστεύονται οι ισχύοντες περίπλοκοι κανόνες αλλά και εισάγονται ειδικές διατάξεις για κάθε «ζώνη ΠΓΣ», έτσι ώστε να αντανακλώνται οι περιφερειακές διαφορές. Μια τέτοια νομοθετική πρόταση αποτελεί απάντηση στο αίτημα του Συμβουλίου για αναθεώρηση των τεχνικών μέτρων με στόχο την απλούστευσή τους και για την υιοθέτηση μιας πιο περιφερειακής προσέγγισης ώστε να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητά τους. Θα προταθεί μια ολοκληρωμένη και συνεκτική δέσμη μέτρων με τη δέουσα ισορροπία μεταξύ μέτρων τα οποία εφαρμόζονται γενικά σε όλες τις περιοχές και εκείνων τα οποία εφαρμόζονται ειδικά σε περιφέρειες οι οποίες ορίζονται με βάση τις ζώνες των ΠΓΣ, δηλαδή ένας κανονισμός-πλαίσιο του Συμβουλίου που θα περιέχει γενικές αρχές και διατάξεις και συμπληρωματικοί κανονισμοί της Επιτροπής με ειδικούς τεχνικούς κανόνες για κάθε «ζώνη ΠΓΣ». Αυτή η αναθεώρηση των τεχνικών μέτρων θα είναι συμβατή με το Σχέδιο Δράσης της Επιτροπής για το 2006-08 όσον αφορά την απλούστευση και τη βελτίωση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

3) Νομικά στοιχεία της πρότασης

- Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης

Αντικατάσταση και κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου και κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2549/2000 του Συμβουλίου.

- Νομική βάση

Άρθρο 37 της συνθήκης ΕΚ.

- Αρχή της επικουρικότητας

Η παρούσα πρόταση εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της ΚΑλΠ που αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Συνεπώς η αρχή της επικουρικότητας δεν ισχύει.

- Αρχή της αναλογικότητας

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, η Κοινή Αλιευτική Πολιτική[13] πρέπει να διασφαλίζει την εκμετάλλευση των έμβιων υδάτινων πόρων κατά τρόπο που να εξασφαλίζει βιώσιμες οικονομικές, περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνθήκες. Για τον σκοπό αυτό, η Κοινότητα εφαρμόζει την προληπτική προσέγγιση λαμβάνοντας μέτρα που έχουν ως στόχο την προστασία και τη διατήρηση των έμβιων υδάτινων πόρων, τη λήψη μέτρων για τη βιώσιμη εκμετάλλευσή τους και την ελαχιστοποίηση της επίπτωσης των αλιευτικών δραστηριοτήτων στα θαλάσσια οικοσυστήματα.

Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002, για την επίτευξη του στόχου αυτού, το Συμβούλιο θεσπίζει κοινοτικά μέτρα τα οποία διέπουν την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους καθώς και όρους για τη βιώσιμη άσκηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων.

Το άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο ζ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 προβλέπει περαιτέρω ότι στα μέτρα αυτά είναι δυνατόν να περιλαμβάνονται, ειδικότερα, όσον αφορά κάθε απόθεμα ή ομάδα αποθεμάτων, τεχνικά μέτρα για τον περιορισμό της θνησιμότητας λόγω αλιείας και των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των αλιευτικών δραστηριοτήτων.

Καθώς η πρόταση εξυπηρετεί τους στόχους της ΚΑλΠ, θεωρείται ότι είναι συμβατή με την αρχή της αναλογικότητας.

- Επιλογή μέσων

Προτεινόμενη πράξη: Κανονισμός του Συμβουλίου

Άλλα μέσα δεν θα ήταν επαρκή για τους ακόλουθους λόγους: η πρόταση αφορά την αντικατάσταση και την κατάργηση κανονισμού του Συμβουλίου.

4) Δημοσιονομικές Επιπτώσεις

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

2008/0112 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί διατήρησης των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37,

την πρόταση της Επιτροπής[14],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[15],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[16],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[17],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98[18] θεσπίζει ορισμένα τεχνικά μέτρα διατήρησης των αλιευτικών πόρων.

(2) Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματά του τον Ιούνιο του 2004 για την προώθηση φιλικότερων προς το περιβάλλον μεθόδων αλιείας, συνέστησε την αναθεώρηση των τεχνικών μέτρων για τον Ατλαντικό και τη Βόρειο Θάλασσα με στόχο την απλούστευση και την συνεκτίμηση των περιφερειακών χαρακτηριστικών. Το Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή να προτείνει, ύστερα από διαβούλευση με τον αλιευτικό κλάδο, πρόταση για απλουστευμένα τεχνικά μέτρα.

(3) Στην ανακοίνωσή της τον Ιούνιο του 2004[19], η Επιτροπή πρότεινε τρόπους με τους οποίους η Κοινότητα θα μπορούσε να προωθήσει περαιτέρω τη χρήση φιλικών προς το περιβάλλον αλιευτικών μεθόδων, ιδιαίτερα μέσω τεχνικών μέτρων διατήρησης, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη την ανάγκη εξεύρεσης ισορροπίας μεταξύ περιβαλλοντικών και οικονομικών στόχων. Η χρήση τέτοιου είδους αλιευτικών μεθόδων πρέπει να ληφθεί υπόψη.

(4) Τον Απρίλιο του 2006 το Συμβούλιο υιοθέτησε Σχέδιο Δράσης της Επιτροπής για την απλούστευση της κοινοτικής νομοθεσίας. Με βάση τα συμπεράσματα του εν λόγω Σχεδίου Δράσης, ενδείκνυται να ενσωματωθούν σε έναν κανονισμό όλα τα τεχνικά μέτρα που περιέχονται σε διαφορετικούς κανονισμούς, περιλαμβανομένου του ετήσιου κανονισμού σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες και τα σχέδια αποκατάστασης για ορισμένα αποθέματα.

(5) Βάσει του παρόντος κανονισμού ενδείκνυται να θεσπιστούν τεχνικά μέτρα μόνον για το Βορειοανατολικό Ατλαντικό, τον Κεντροανατολικό Ατλαντικό και τα ύδατα στα ανοικτά των ακτών των Διαμερισμάτων της Γαλλικής Γουιάνας, της Μαρτινίκας, της Γουαδελούπης και της Reunion, τα οποία υπάγονται στην κυριαρχία ή στη δικαιοδοσία της Γαλλίας, καθώς τα τεχνικά μέτρα που αφορούν τη Βαλτική Θάλασσα και τη Μεσόγειο θεσπίστηκαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2187/2005 του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 2005 για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων μέσω τεχνικών μέτρων στα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας, των Belts και του Sound και την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1434/98 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 88/98[20] και βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1967/2006 της 21ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με μέτρα διαχείρισης για τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στη Μεσόγειο Θάλασσα, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1626/94[21], αντίστοιχα.

(6) Τα τεχνικά μέτρα πρέπει να προσαρμοστούν στο πλαίσιο της Νέας Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής η οποία εγκρίθηκε το 2002, ιδιαίτερα όσον αφορά την ίδρυση Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ) σύμφωνα με την απόφαση της 19ης Ιουλίου 2004 του Συμβουλίου για την ίδρυση Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων δυνάμει της κοινής αλιευτικής πολιτικής[22], και να συνεκτιμηθούν οι περιβαλλοντικές πτυχές, όπως είναι η προστασία των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων ή η μείωση των απορρίψεων.

(7) Πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ της προσαρμογής των τεχνικών μέτρων διατήρησης στην ποικιλομορφία των αλιευτικών μεθόδων και της ανάγκης για ομοιογενείς και εύχρηστους κανόνες καθώς και μεταξύ των μέτρων τα οποία εφαρμόζονται γενικά σε όλες τις περιοχές και εκείνων τα οποία εφαρμόζονται ειδικά σε περιφερειακή βάση, σύμφωνα με τις ζώνες των Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων (ΠΓΣ).

(8) Το άρθρο 174 της συνθήκης θεσπίζει την αρχή ότι όλα τα κοινοτικά μέτρα πρέπει να περιλαμβάνουν απαιτήσεις για την προστασία του περιβάλλοντος με άξονα, ιδίως, την αρχή της προφύλαξης και της προληπτικής δράσης.

(9) Η εφαρμογή της δέσμευσης για την ανάπτυξη μη-καταστρεπτικών αλιευτικών μεθόδων, όπως συνιστάται από την Παγκόσμια Διάσκεψη κορυφής για την αειφόρο ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ το 2002, πρέπει να συνεχιστεί.

(10) Τα μέτρα τα οποία προβλέπονται βάσει του παρόντος κανονισμού αξιολογούνται ύστερα από ορισμένο διάστημα ώστε να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητα και η αιτιολόγησή τους.

(11) Με την οδηγία 92/43/ΕΚ, το Συμβούλιο θεσπίζει μέτρα για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας. Ορισμένα από τα είδη των θαλάσσιων οργανισμών τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της, προστατεύονται από τις απαιτήσεις της εν λόγω οδηγίας.

(12) Για να εξασφαλιστεί η προστασία των θαλάσσιων βιολογικών πόρων και η ισόρροπη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων, προς το συμφέρον τόσο των αλιέων όσο και των καταναλωτών, πρέπει να θεσπιστούν τεχνικά μέτρα διατήρησης τα οποία θα επιβάλλουν, μεταξύ άλλων , τα μεγέθη ματιών και των συνδυασμών τους που ενδείκνυνται για την αλίευση ορισμένων ειδών, καθώς και άλλα χαρακτηριστικά των αλιευτικών εργαλείων, τα ελάχιστα μεγέθη των θαλάσσιων οργανισμών, καθώς και περιορισμούς των αλιευτικών δραστηριοτήτων σε ορισμένες περιοχές και με ορισμένα αλιευτικά εργαλεία και εξοπλισμό.

(13) Πρέπει να καθοριστεί ο τρόπος με τον οποίο θα πραγματοποιείται η μέτρηση του μεγέθους των θαλάσσιων οργανισμών.

(14) Για να μην παρακωλύεται η επιστημονική έρευνα, η τεχνητή ανασύσταση αποθεμάτων ή η μετοίκηση, ο παρών κανονισμός δεν πρέπει να εφαρμόζεται για ενέργειες αναγκαίες ως εκ της άσκησης των προαναφερόμενων δραστηριοτήτων.

(15) Ένα σκάφος μετακινείται αμέσως σε άλλη περιοχή όταν υπερβαίνει τη μέγιστη ποσότητα παρεμπιπτόντων αλιευμάτων.

(16) Πρέπει να καθοριστούν οι διαστάσεις και ο χρόνος πόντισης και το βάθος ορισμένων παθητικών εργαλείων.

(17) Οσάκις απειλείται σοβαρά η διατήρηση, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να λαμβάνουν τα απαραίτητα προσωρινά μέτρα τα οποία εφαρμόζονται σε πραγματικό χρόνο.

(18) Δύνανται να διατηρηθούν ή να θεσπισθούν επιπρόσθετα εθνικά μέτρα αυστηρά τοπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

(19) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, περιλαμβανομένων των ειδικών διατάξεων για κάθε περιοχή η οποία καλύπτεται από Περιφερειακό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[23].

(20) Λόγω του αριθμού και της έκτασης των τροποποιήσεων που πρέπει να υποστούν οι κανόνες, πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 και να αντικατασταθεί από ένα νέο κείμενο,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται:

α) όσον αφορά την αλιεία, τη διατήρηση επί του σκάφους, τη μεταφόρτωση και την εκφόρτωση αλιευτικών πόρων, όταν οι δραστηριότητες αυτές αναπτύσσονται:

(i) σε κοινοτικά ύδατα των αλιευτικών ζωνών και υδάτων που αναφέρονται στο άρθρο 2·

(ii) από κοινοτικά αλιευτικά σκάφη σε μη κοινοτικά ύδατα των αλιευτικών ζωνών οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1·

(iii) από υπηκόους κρατών μελών σε μη κοινοτικά ύδατα των αλιευτικών ζωνών οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, με την επιφύλαξη της πρωταρχικής ευθύνης του κράτους της σημαίας·

β) όσον αφορά την αποθήκευση, πώληση, επίδειξη ή προσφορά για πώληση αλιευτικών προϊόντων τα οποία έχουν αλιευθεί στις αλιευτικές ζώνες και στα ύδατα τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 2·

γ) όσον αφορά την εισαγωγή αλιευτικών προϊόντων τα οποία έχουν αλιευθεί εκτός των αλιευτικών ζωνών και των υδάτων του άρθρου 2 ή έχουν αλιευθεί οπουδήποτε από αλιευτικό σκάφος τρίτης χώρας όσον αφορά τις διατάξεις οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 4.

Άρθρο 2

Ορισμός των αλιευτικών ζωνών

1. Ο παρών κανονισμός ισχύει στις ακόλουθες αλιευτικές ζώνες, οσάκις περιλαμβάνονται σε μια από τις περιοχές που ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχεία γ) έως στ) της απόφασης 585/2004/EΚ:

α) στις ζώνες ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας) όπως αυτές ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3880/91[24]·

β) Στην ζώνη CECAF (Κεντροανατολικός Ατλαντικός ή μείζων αλιευτική ζώνη 34 του FAO) στις ζώνες 34.1.1, 34.1.2 και 34.2.0 (ύδατα γύρω από τη Μαδέρα και τις Καναρίους Νήσους), όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2597/95[25] του Συμβουλίου.

2. Ο παρών κανονισμός ισχύει στα ύδατα στα ανοικτά των γαλλικών διαμερισμάτων της Γουιάνας, της Μαρτινίκας, της Γουαδελούπης και της Reunion, τα οποία υπάγονται στην κυριαρχία ή στη δικαιοδοσία της Γαλλίας.

Άρθρο 3

Άλλοι ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, πέραν των ορισμών που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002:

α) ως «δίχτυ τράτας» νοείται δίχτυ το οποίο σύρεται ενεργώς από ένα ή περισσότερα αλιευτικά σκάφη και το οποίο αποτελείται από ένα σώμα κωνικού ή πυραμιδοειδούς σχήματος (κύριο σώμα του διχτυού τράτας), το οποίο κλείνει στο οπίσθιο τμήμα με το σάκο της τράτας·

β) ως «δοκότρατα» νοείται η τράτα βυθού, το οριζόντιο άνοιγμα δικτύου της οποίας επιτυγχάνεται με δοκό·

γ) ως «Δανέζικος γρίπος» νοείται κυκλωτικό και συρόμενο δίχτυ, ο χειρισμός του οποίου πραγματοποιείται από το σκάφος μέσω δύο μακρών σχοινιών (σχοινιά δανέζικης τράτας) που έχουν σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να κατευθύνουν και να συγκεντρώνουν τους ιχθείς προς το άνοιγμα της τράτας. Το εργαλείο αποτελείται από δίχτυ, το οποίο είναι παρόμοιο από απόψεως σχεδιάσεως και μεγέθους με τράτα βυθού, αποτελείται από δύο μακρά φτερά, ένα κύριο τμήμα και ένα σάκο (σάκο τράτας)·

δ) ως «συρόμενα εργαλεία» νοούνται οι τράτες, οι δανέζικοι γρίποι και παρόμοια εργαλεία που διαθέτουν σώμα κωνικού ή πυραμιδοειδούς σχήματος, το οποίο κλείνει στο οπίσθιο τμήμα με σάκο (το σάκο της τράτας) ή αποτελείται από δύο μακρά φτερά, ένα κύριο τμήμα και ένα σάκο (σάκο τράτας) και κινούνται ενεργά στο νερό·

ε) ως «σάκος της τράτας» νοούνται τα τελευταία 8 m του συρόμενου εργαλείου μετρώντας από το σχοινί του σάκου όταν το μέγεθος των ματιών είναι ίσο ή μεγαλύτερο από 80 mm και τα τελευταία 20 m του συρόμενου εργαλείου μετρώντας από το σχοινί του σάκου όταν το μέγεθος των ματιών είναι μικρότερο από 80 mm·

στ) ως «ενισχυτική θήκη» νοείται κυλινδρικό τεμάχιο διχτυώματος το οποίο περικλείει πλήρως τον σάκο της τράτας και το οποίο μπορεί να προσαρμόζεται κατά διαστήματα στο σάκο. Διαθέτει τις ίδιες τουλάχιστο διαστάσεις (μήκος και πλάτος) με το τμήμα εκείνο του σάκου στο οποίο είναι προσαρμοσμένη·

ζ) ως «κυκλική νεύρωση» νοείται τεμάχιο σχοινιού που περιβάλλει την περιφέρεια του σάκου ή της ενισχυτικής θήκης και στην οποία είναι προσαρμοσμένο·

η) ως «κοψαδούρος» νοείται τεμάχιο σχοινιού που περισφίγγει την περιφέρεια του σάκου ή της ενισχυτικής θήκης, εφόσον υπάρχει, και είναι προσαρμοσμένο σε αυτό με θηλιές ή δακτυλίους·

(i) «απλάδι δίχτυ» είναι το δίχτυ το οποίο είναι κατασκευασμένο από ενιαίο τεμάχιο διχτυού και το οποίο διατηρείται κατακόρυφα στο νερό με φελλούς και βάρη. Το δίχτυ αυτό αλιεύει έμβιους υδάτινους οργανισμούς μέσω εμπλοκής·

θ) ως «μανωμένο δίχτυ» νοείται ένα δίχτυ το οποίο είναι κατασκευασμένο από δύο ή περισσότερα τεμάχια διχτυού, τα οποία αναρτώνται από κοινού παράλληλα από ένα και το αυτό βασικό νήμα·

ια) ως «χρόνος πόντισης» νοείται η περίοδος από τη στιγμή της πρώτης ρίψης των διχτυών στη θάλασσα μέχρι τη στιγμή της πλήρους ανάσυρσης των διχτυών επί του αλιευτικού σκάφους·

(ιβ) ως «παράκτιο κράτος μέλος» νοείται το κράτος μέλος το οποίο ασκεί κυριαρχία ή δικαιοδοσία στα ύδατα στα οποία αναπτύσσονται οι αλιευτικές δραστηριότητες.

ΚΕΦΑΛΑIΟ II

ΚΟΙΝΑ ΜΟΝΙΜΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΙΟΧΕΣ

Τμήμα 1

Ελάχιστο μεγέθοσ εκφόρτωσης

Άρθρο 4

Ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης έμβιων υδάτινων οργανισμών

1. Ένας έμβιος υδάτινος οργανισμός δεν διαθέτει το απαιτούμενο μέγεθος εάν οι διαστάσεις του είναι μικρότερες από τις ελάχιστες διαστάσεις που καθορίζονται στο παράρτημα I όσον αφορά τα συναφή είδη.

2. Οι έμβιοι υδάτινοι οργανισμοί που δεν διαθέτουν το απαιτούμενο μέγεθος, δεν πρέπει να διατηρούνται επί του σκάφους ή να μεταφορτώνονται, να εκφορτώνονται, να μεταφέρονται, να αποθηκεύονται, να πωλούνται, να επιδεικνύονται ή να προσφέρονται για πώληση, αλλά πρέπει να απορρίπτονται αμέσως στη θάλασσα.

3. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 2, η σαρδέλα, ο γαύρος, το σαυρίδι ή το σκουμπρί που δεν έχουν το απαιτούμενο μέγεθος, αλλά αλιεύονται για να χρησιμοποιηθούν ως ζωντανό δόλωμα, μπορούν να παραμένουν επί του σκάφους, εφόσον διατηρούνται ζωντανά.

4. Η μέτρηση του μεγέθους ενός θαλάσσιου οργανισμού πραγματοποιείται σύμφωνα με τις διατάξεις που ορίζονται στο παράρτημα II.

Τμήμα 2

Αλιευτικά εργαλεία

Άρθρο 5

Κανόνας «ένα δίχτυ»

Τα αλιευτικά σκάφη, απαγορεύεται να φέρουν επ' αυτών κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε αλιευτικού ταξιδίου οποιονδήποτε συνδυασμό διχτυών άνω της μιας κατηγορίας μεγέθους ματιών.

Άρθρο 6

Συρόμενα εργαλεία

1. Δεν επιτρέπεται η χρήση οποιασδήποτε διάταξης η οποία φράζει ή μειώνει κατ' άλλο τρόπο το μέγεθος των ματιών σε οποιοδήποτε τμήμα του άνω ημίσεως του σάκου της τράτας.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, επιτρέπεται:

α) η προσαρμογή ενισχυτικής θήκης στο εξωτερικό του σάκου της τράτας, κατά την αλιεία με συρόμενα εργαλεία μεγέθους ματιών μικρότερου των 80 mm. Το μέγεθος ματιών της ενισχυτικής θήκης είναι τουλάχιστον διπλάσιο σε σχέση με το μέγεθος του σάκου·

β) να προσαρμόζεται στο εξωτερικό οποιουδήποτε μέρους του σάκου ένας αισθητήρας για τη μέτρηση του όγκου των αλιευμάτων·

γ) η προσαρμογή κυκλικών νευρώσεων και κοψαδούρου στο εξωτερικό του σάκου της τράτας·

δ) η προσαρμογή πλωτήρων στις δύο πλευρικές νευρώσεις του σάκου της τράτας.

3. Απαγορεύεται η χρήση:

α) οποιουδήποτε σάκου τράτας, του οποίου ο αριθμός των ίσου μεγέθους ματιών γύρω από οποιαδήποτε περιφέρεια του σάκου αυξάνεται από το εμπρόσθιο άκρο προς το οπίσθιο άκρο. Η απαγόρευση δεν ισχύει στο μέρος του σάκου στο οποίο τοποθετείται επιλεκτικά επιτρεπόμενη διάταξη·

β) οποιουδήποτε σάκου τράτας με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο των 80 mm, στον οποίο υπάρχει μάτι που δεν είναι τετράπλευρο και στο οποίο οι πλευρές των ματιών δεν είναι ίσου περίπου μήκους·

γ) οποιουδήποτε σάκου, όταν το τεντωμένο μήκος του άνω ημίσεως δεν είναι κατά προσέγγιση ίσο προς το τεντωμένο μήκος του κάτω ημίσεως·

δ) οποιουδήποτε συρόμενου εργαλείου με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο των 80 mm με περισσότερα από 100 ανοικτά μάτια και λιγότερα από 40 ανοικτά μάτια σε οποιαδήποτε περιφέρεια του σάκου, πλην των ενώσεων ή των πλευρικών νευρώσεων·

ε) οποιουδήποτε σάκου τράτας μεγέθους ματιών ίσου ή μεγαλύτερου των 80 mm το οποίο δεν είναι κατασκευασμένο από:

(i) υλικό δικτυώματος μονού νήματος, του οποίου κανένα νήμα δεν έχει πάχος μεγαλύτερο από 8 mm· ή

(ii) υλικό δικτυώματος διπλού νήματος, του οποίου κανένα νήμα δεν έχει πάχος μεγαλύτερο από 5 mm·

4. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 2 στοιχείο α), 3 στοιχείο β), 3 στοιχείο δ) και 3 στοιχείο ε), το μέγεθος ματιών 80 mm αντικαθίσταται από 60 mm κατά την αλιεία στις ζώνες ICES VIII, IX και X.

Άρθρο 7

Δοκότρατες

1. Απαγορεύεται η χρήση ή η διατήρηση επί του σκάφους οποιασδήποτε δοκότρατας με μέγεθος ματιών μικρότερο από 120 mm και ίσου ή μεγαλύτερου των 80 mm, εκτός εάν ολόκληρο το άνω ήμισυ του πρόσθιου τμήματος ενός τέτοιου διχτυού αποτελείται από ένα τεμάχιο δικτυώματος του οποίου κανένα μάτι δεν έχει μέγεθος μικρότερο των 180 mm. Το μέγεθος του τεμαχίου πρέπει να είναι ίσο ή μεγαλύτερο από το ήμισυ του μήκους της δοκού. Το τεμάχιο είναι συνδεδεμένο απευθείας με το επάνω γραντί του διχτυού ή με περισσότερες από τρεις σειρές υλικού δικτυώματος οποιουδήποτε μεγέθους ματιών που είναι συνδεδεμένες απευθείας με το βασικό νήμα.

2. Απαγορεύεται η χρήση ή η διατήρηση επί του σκάφους οποιασδήποτε δοκότρατας, της οποίας το μήκος δοκού, (ή οποιωνδήποτε δοκοτρατών, των οποίων το συνολικό μήκος δοκών, το οποίο προκύπτει από το άθροισμα του μήκους κάθε δοκού,) είναι μεγαλύτερο από 24 μέτρα, ή δύναται να επεκταθεί σε μήκος μεγαλύτερο των 24 μέτρων. Το μήκος μιας δοκού μετράται από τη μία άκρη της δοκού στην άλλη, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε προσαρτημάτων.

Άρθρο 8

Απλάδια και μανωμένα δίχτυα

1. Τα κοινοτικά σκάφη δεν χρησιμοποιούν απλάδια και μανωμένα δίχτυα σε οποιοδήποτε σημείο, στο οποίο το βάθος σύμφωνα με το χάρτη είναι μεγαλύτερο από 200 μέτρα.

2. Ο χρόνος πόντισης των απλαδιών και των μανωμένων διχτυών δεν υπερβαίνει τις 48 ώρες.

3. Στην περίπτωση που η αλιεία διεξάγεται με τη χρήση απλαδιών και μανωμένων διχτυών, απαγορεύεται η χρήση διχτύων άνω των 50 km.

Άρθρο 9

Ειδικές διατάξεις σχετικά με ορισμένα απλάδια δίχτυα

1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 8, επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται απλάδια δίχτυα με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο των 120 mm και μικρότερο των 150 mm βορείως των 48°Β ή με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο των 100 mm και μικρότερο των 130 mm νοτίως των 48°Β, σε ύδατα όπου το βάθος σύμφωνα με το χάρτη είναι μικρότερο από 600 μέτρα, εφόσον το βάθος τους δεν υπερβαίνει τα 100 μάτια, έχουν αναλογία ανάρτησης το λιγότερο 0,5 και φέρουν πλωτήρες ή ισοδύναμες διατάξεις επίπλευσης. Κάθε δίχτυ αναπτύσσεται σε μέγιστο μήκος 5 km και το μέγιστο μήκος όλων των ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιούμενων διχτυών δεν υπερβαίνει τα 25 km ανά σκάφος. Ο μέγιστος χρόνος πόντισης είναι 24 ώρες·

2. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 8, επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται απλάδια δίχτυα με μέγεθος ματιών ίσο ή μεγαλύτερο από 250 mm σε ύδατα όπου το βάθος σύμφωνα με το χάρτη είναι μικρότερο των 600 m, το βάθος τους δεν υπερβαίνει τα 15 μάτια, έχουν αναλογία ανάρτησης το λιγότερο 0,33 και δεν φέρουν πλωτήρες ή ισοδύναμες διατάξεις επίπλευσης. Κάθε δίχτυ αναπτύσσεται σε μέγιστο μήκος 10 km. Το μέγιστο μήκος όλων των ανά πάσα στιγμή χρησιμοποιούμενων διχτυών δεν υπερβαίνει τα 100 km ανά σκάφος. Ο μέγιστος χρόνος παραμονής στο νερό είναι 72 ώρες.

3. Η ποσότητα των καρχαριών που διατηρούνται επί κάθε σκάφους το οποίο χρησιμοποιεί απλάδια δίχτυα του τύπου που περιγράφεται στο σημείο 2 δεν υπερβαίνει ποσοστό 5% του βάρους ζωντανών αλιευμάτων της συνολικής ποσότητας των θαλάσσιων οργανισμών που διατηρούνται επί του σκάφους.

Τμήμα 3

Mέτρα για τη μείωση των απορρίψεων

Άρθρο 10

Απευθείας μετακίνηση σκάφους σε άλλη περιοχή όταν αυτό υπερβαίνει τη μέγιστη ποσότητα παρεμπιπτόντων αλιευμάτων

1. Εάν η αλιευόμενη ποσότητα ιχθύων που δεν έχουν το απαιτούμενο μέγεθος υπερβαίνει το 10% των αλιευμάτων σε κάθε ανάσυρση, το σκάφος πρέπει να μετακινείται σε απόσταση τουλάχιστον 5 ναυτικών μιλίων από το σημείο της προηγούμενης ανάσυρσης πριν συνεχίσει την αλιεία.

2. Εάν τα ελάχιστα και/ή μέγιστα ποσοστά των ειδών-στόχων, εξαιρουμένων των ιχθύων του είδους–στόχου που δεν διαθέτουν το απαιτούμενο μέγεθος, τα οποία επιτρέπεται να αλιεύονται με την αποδεκτή κατηγορία μεγέθους ματιών για το εν λόγω είδος και να διατηρούνται επί του σκάφους, σε οιαδήποτε ανάσυρση δεν είναι συμβατά με τα ποσοστά τα οποία προβλέπονται σε λεπτομερείς κανόνες οι οποίοι έχουν εγκριθεί σύμφωνα με το άρθρο 22, το σκάφος πρέπει να μετακινηθεί απευθείας σε απόσταση τουλάχιστον 10 ναυτικών μιλίων από οιαδήποτε θέση της προηγούμενης ανάσυρσης και κατά τη διάρκεια όλης της επόμενης ανάσυρσης να παραμείνει σε ελάχιστη απόσταση 10 ναυτικών μιλίων από κάθε θέση της προηγούμενης ανάσυρσης.

Άρθρο 11

Περιορισμοί της χρήσης αυτόματου εξοπλισμού ταξινόμησης

1. Τα αλιευτικά σκάφη απαγορεύεται να φέρουν ή να χρησιμοποιούν εξοπλισμό που μπορεί να κατατάσσει αυτόματα, βάσει του μεγέθους, τη ρέγγα ( Clupea harengus ), το σαυρίδι ( Scomber scombrus ) ή το σκουμπρί ( Trachurus spp. ).

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, επιτρέπεται η μεταφορά και η χρήση τέτοιου είδους εξοπλισμού όταν:

α) το σύνολο των αλιευμάτων, το οποίο επιτρέπεται νομίμως να διατηρείται επί του σκάφους, διατηρείται κατεψυγμένο, οι κατατασσόμενοι ιχθείς καταψύχονται αμέσως μετά την κατάταξη και κανένας κατεψυγμένος ιχθύς δεν απορρίπτεται· και

β) ο εξοπλισμός είναι εγκατεστημένος στο σκάφος κατά τρόπο που να εξασφαλίζεται η άμεση κατάψυξη και να μην είναι δυνατή η απόρριψη.

3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, τα σκάφη που επιτρέπεται να αλιεύουν στη Βαλτική Θάλασσα, στα Belts και στο Sound μπορούν να φέρουν εξοπλισμό αυτόματης κατάταξης στο Kattegat όπως αναφέρεται στην παράγραφο 1, εφόσον διαθέτουν σχετική ειδική άδεια αλιείας. Η ειδική άδεια αλιείας πρέπει να καθορίζει τα είδη, τις περιοχές, τις χρονικές περιόδους και οποιουσδήποτε άλλους απαιτούμενους όρους που εφαρμόζονται στη χρήση και στη μεταφορά εξοπλισμού ταξινόμησης επί του σκάφους.

Τμήμα 4

Μέτρα σχετικά με την προστασία του περιβάλλοντος

Άρθρο 12

Καταστρεπτικές αλιευτικές πρακτικές

Απαγορεύεται η αλίευση, διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση, η αποθήκευση, η εκφόρτωση, η πώληση, η επίδειξη ή προσφορά για πώληση θαλάσσιων οργανισμών με μεθόδους που συνεπάγονται τη χρήση εκρηκτικών, δηλητηριωδών ή ναρκωτικών ουσιών ή ηλεκτρικού ρεύματος ή η χρήση οποιουδήποτε είδους βλημάτων.

Τμήμα 5

Δραστηριότητες επι του σκαφους

Άρθρο 13

Εργασίες μεταποίησης

1. Απαγορεύεται η πραγματοποίηση επί του αλιευτικού σκάφους κάθε φυσικής ή χημικής επεξεργασίας των ιχθύων για την παραγωγή ιχθυαλεύρου, ελαίου ή η μεταφόρτωση αλιευμάτων ιχθύων σε άλλο σκάφος για τους εν λόγω σκοπούς.

2. Η προαναφερόμενη, στην παράγραφο 1, απαγόρευση δεν ισχύει για τις ακόλουθες δραστηριότητες:

α) η επεξεργασία ή η μεταφόρτωση εντοσθίων·

β) η παρασκευή σουρίμι και ιχθυοπολτού επί αλιευτικού σκάφους.

Τμήμα 6

Ειδικά μετρα οσον αφορα ορισμενα ειδη

Άρθρο 14

Περιορισμοί σχετικά με την αλιεία γαρίδας για την προστασία των πλατύψαρων

1. Απαγορεύεται να διατηρούνται επί του σκάφους ποσότητες σταχτογαρίδας ( Crangon spp. ) και γαρίδας ( Pandalus montagui ) που έχουν αλιευθεί με βενθοπελαγικά συρόμενα δίχτυα τα οποία έχουν μέγεθος ματιών μεταξύ 16 και 31 mm, εκτός εάν οι εν λόγω ποσότητες δεν υπερβαίνουν το 5% του συνολικού ζώντος βάρους των θαλάσσιων οργανισμών που βρίσκονται επί του σκάφους.

2. Η απαγόρευση της παραγράφου 1 δεν ισχύει εάν:

α) το σκάφος είναι εφοδιασμένο με συσκευή σε κατάσταση λειτουργίας, η οποία προορίζεται για το διαχωρισμό των πλατύψαρων από τις σταχτογαρίδες και τις γαρίδες μετά την αλίευση· και

β) μία τράτα επιλογής ή μία τράτα με δικτύωμα επιλογής χρησιμοποιείται για την αλιεία των σταχτογαρίδων και των γαρίδων σύμφωνα με λεπτομερείς κανόνες τους οποίους θεσπίζουν τα κράτη μέλη. Οι κανόνες αυτοί μπορούν να εφαρμόζονται μόνο σε δίχτυα που σύρονται από αλιευτικά σκάφη.

Άρθρο 15

Περιορισμοί της αλιείας του σολομού και της θαλάσσιας πέστροφας

Στα κοινοτικά ύδατα των αλιευτικών ζωνών οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο α), εφόσον η εν λόγω αλιευτική ζώνη περιλαμβάνεται στις περιοχές οι οποίες προβλέπονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο γ) έως ε) της απόφασης 585/2004/EΚ, οι σολομοί και οι θαλάσσιες πέστροφες δεν πρέπει να διατηρούνται επί του σκάφους ή να μεταφορτώνονται, να εκφορτώνονται, να μεταφέρονται, να αποθηκεύονται, να πωλούνται, να επιδεικνύονται ή να προσφέρονται προς πώληση, αλλά πρέπει να απορρίπτονται αμέσως στη θάλασσα, όταν αλιεύονται:

α) στα ύδατα που βρίσκονται πέραν ενός ορίου έξι μιλίων το οποίο μετράται από τις γραμμές βάσης των κρατών μελών, εκτός από τις περιοχές του Skagerrak και του Kattegat·

β) σε οποιοδήποτε μέρος του Skagerrak και του Kattegat βρίσκεται εκτός του ορίου των 4 μιλίων που μετράται από τις γραμμές βάσης των κρατών μελών·

γ) με οποιοδήποτε συρόμενο εργαλείο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΙΙ

ΕΘΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ ΜΕΤΡΑ

Άρθρο 16

Έκτακτα μέτρα διατήρησης τα οποία λαμβάνονται από τα κράτη μέλη

1. Σε περίπτωση που απειλείται σοβαρά η διατήρηση ορισμένων ειδών ή αλιευτικών πεδίων καθώς και όταν διαπιστώνεται υψηλή συμφόρηση ιχθυδίων και εφόσον κάποια καθυστέρηση θα προκαλούσε ζημία που δύσκολα θα μπορούσε να επανορθωθεί, ένα κράτος μέλος δύναται να λάβει τα ενδεδειγμένα μέτρα διατήρησης στα ύδατα που εμπίπτουν στην κυριαρχία και στη δικαιοδοσία του. Το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εξασφαλίζει ότι η λήψη των εν λόγω μέτρων δεν συνιστά διάκριση σε βάρος αλιευτικών σκαφών από άλλα κράτη μέλη.

2. Τα μέτρα της παραγράφου 1 έχουν μέγιστη διάρκεια 10 ημερών, η γεωγραφική έκταση των αλιευτικών πεδίων τα οποία καλύπτονται από τα εν λόγω μέτρα καθορίζεται ρητά και τα μέτρα επηρεάζουν αλιευτικά σκάφη τα οποία είναι εξοπλισμένα για την αλίευση των αντίστοιχων ειδών και/ή τα σκάφη τα οποία διαθέτουν την άδεια να αλιεύουν στα αλιευτικά πεδία που καλύπτονται από τα εν λόγω μέτρα.

3. Τα μέτρα που προβλέπονται στην παράγραφο 1, καθώς και η αιτιολογική έκθεση που τα συνοδεύει, κοινοποιούνται ταυτόχρονα στην Επιτροπή και στα λοιπά κράτη μέλη καθώς και στα Περιφερειακά Γνωμοδοτικά Συμβούλια αμέσως μετά τη θέσπισή τους.

Άρθρο 17

Μέτρα των κρατών μελών τα οποία εφαρμόζονται αποκλειστικά σε αλιευτικά σκάφη που φέρουν τη σημαία τους

1. Για τη διατήρηση και διαχείριση των αποθεμάτων ή για τη μείωση των επιπτώσεων της αλιείας στο θαλάσσιο οικοσύστημα, ένα κράτος μέλος μπορεί να λαμβάνει τεχνικά μέτρα για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων τα οποία ισχύουν μόνον για τα σκάφη τα οποία φέρουν τη σημαία του. Τα μέτρα αυτά δύνανται:

α) να συμπληρώνουν τα μέτρα που προβλέπονται σε κοινοτικούς αλιευτικούς κανονισμούς·

ή

β) να υπερβαίνουν τις στοιχειώδεις απαιτήσεις που προβλέπονται από κοινοτικούς αλιευτικούς κανονισμούς.

2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να συμβιβάζονται με το κοινοτικό δίκαιο.

3. Το οικείο κράτος μέλος κοινοποιεί αμελλητί τα εν λόγω μέτρα στα άλλα κράτη μέλη και στην Επιτροπή.

4. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή, μετά από αίτησή της, όλες τις απαραίτητες πληροφορίες προκειμένου να εκτιμηθεί εάν τα εθνικά τεχνικά μέτρα τους πληρούν τους όρους της παραγράφου 1.

5. Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι τα μέτρα δεν πληρούν τους όρους της παραγράφου 1, εκδίδει απόφαση με την οποία απαιτεί από το κράτος μέλος να ανακαλέσει ή να τροποποιήσει τα μέτρα.

Άρθρο 18

Εθνικά και/ή περιφερειακά σχέδια για τη μείωση ή την εξάλειψη των απορρίψεων

1. Τα κράτη μέλη και/ή ένα Περιφερειακό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο δύνανται να υποβάλουν προτάσεις στην Επιτροπή σχετικά με θέματα τα οποία συνδέονται με τη θέσπιση σχεδίων με στόχο τη μείωση ή την εξάλειψη των απορρίψεων στη θάλασσα και τη βελτίωση της επιλεκτικότητας των αλιευτικών εργαλείων. Η Επιτροπή αξιολογεί τις προτάσεις αυτές και υποβάλλει τις σχετικές παρατηρήσεις της στο κράτος μέλος και/ή στο Περιφερειακό Γνωμοδοτικό Συμβούλιο, ειδικότερα όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο τα σχέδια θα συμβάλουν στη μείωση ή στην εξάλειψη των απορρίψεων, εντός τριών μηνών από την ημερομηνία παραλαβής τους.

2. Σε περίπτωση κατά την οποία οιαδήποτε καθυστέρηση στη μείωση ή στην εξάλειψη των απορρίψεων θα προκαλούσε ζημία που δύσκολα θα μπορούσε να επανορθωθεί, ένα κράτος μέλος δύναται, σύμφωνα με το άρθρο 16, να λάβει ενδεδειγμένα και χωρίς διακρίσεις μέτρα διατήρησης στα ύδατα που εμπίπτουν στη δικαιοδοσία του.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙV

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΕΞΑΙΡΟΥΝΤΑΙ

Άρθρο 19

Επιστημονική έρευνα

1. Ο κανονισμός δεν εφαρμόζεται σε αλιευτικές δραστηριότητες που διεξάγονται αποκλειστικά για το σκοπό επιστημονικών ερευνών υπό τους ακόλουθους όρους:

α) οι αλιευτικές δραστηριότητες πρέπει να διεξάγονται με την άδεια και υπό την εποπτεία του κράτους μέλους σημαίας·

β) εφόσον αυτό απαιτείται, το παράκτιο κράτος μέλος πρέπει να έχει ενημερωθεί εκ των προτέρων σχετικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες·

γ) το σκάφος που διεξάγει τις αλιευτικές δραστηριότητες, πρέπει να φέρει επ' αυτού άδεια η οποία έχει εκδοθεί από το κράτος μέλος τη σημαία του οποίου φέρει το σκάφος·

δ) κάθε φορά που το υπόψη κράτος μέλος υποβάλλει σχετικό αίτημα στο κράτος μέλος σημαίας του αλιευτικού σκάφους, ο πλοίαρχος του σκάφους δέχεται επί αυτού παρατηρητή από το παράκτιο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια των αλιευτικών δραστηριοτήτων.

2. Οι θαλάσσιοι οργανισμοί, οι οποίοι αλιεύθηκαν για τους σκοπούς που προσδιορίζονται στην παράγραφο 1 μπορούν να πωληθούν, αποθηκευθούν, επιδειχθούν ή προσφερθούν για πώληση, υπό τον όρο ότι:

α) πληρούν τις προδιαγραφές που ορίζονται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού καθώς και τα πρότυπα εμπορίας που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2000[26], ή

β) πωλούνται απευθείας για σκοπούς εκτός της κατανάλωσης από τον άνθρωπο.

Άρθρο 20

Τεχνητός εμπλουτισμός των αποθεμάτων και μετοίκηση

Ο παρών κανονισμός δεν εφαρμόζεται για αλιευτικές δραστηριότητες που πραγματοποιούνται αποκλειστικά για την τεχνητή ανασύσταση των αποθεμάτων ή τη μετοίκηση θαλάσσιων οργανισμών, οι οποίες διεξάγονται με την άδεια και υπό την ευθύνη του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους ή των ενδιαφερομένων κρατών μελών. Όταν οι εν λόγω αλιευτικές δραστηριότητες διενεργούνται στα ύδατα άλλου κράτους μέλους ή άλλων κρατών μελών, η Επιτροπή και όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώνονται εκ των προτέρων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 21

Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των τεχνικών μέτρων

Ανά πενταετία, αρχής γενομένης πέντε έτη μετά από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή, με βάση γνωμοδότηση της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) και ύστερα από διαβούλευση των συναφών Περιφερειακών Γνωμοδοτικών Συμβουλίων, υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού στην οποία περιλαμβάνεται εκτίμηση του αντικτύπου των τεχνικών μέτρων όσον αφορά τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων. Με βάση την έκθεση αυτή, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο τυχόν απαραίτητες τροποποιήσεις.

Άρθρο 22

Λεπτομερείς κανόνες

Λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 30 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 2371/2002. Με αυτούς τους κανόνες προβλέπονται ειδικότερα:

α) τα ελάχιστα και/ή μέγιστα ποσοστά των ειδών-στόχων μεταξύ των έμβιων υδάτινων πόρων που διατηρούνται επί του σκάφους·

β) οι κατηγορίες μεγέθους ματιών που είναι αποδεκτές για κάθε είδος–στόχο·

γ) οι διατάξεις για τη μείωση ή την εξάλειψη των απορρίψεων και για τη βελτίωση της επιλεκτικότητας των εργαλείων·

δ) μέτρα όσον αφορά τον περιορισμό των αλιευτικών δραστηριοτήτων σε συγκεκριμένες περιόδους και/ή συγκεκριμένες περιοχές οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 2, σύμφωνα με τα εγκυρότερα διαθέσιμα επιστημονικά στοιχεία, με στόχο την προστασία των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων σε εκείνες τις περιοχές·

ε) άλλα τεχνικά μέτρα για την προστασία των θαλάσσιων ενδιαιτημάτων ή των αλιευτικών πόρων.

Άρθρο 23

Διαδικασία τροποποίησης των παραρτημάτων

Οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002.

Άρθρο 24

Κατάργηση

1. Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 850/98 και (ΕΚ) αριθ. 2549/2000 καταργούνται.

2. Οι παραπομπές στις διατάξεις του καταργούμενου κανονισμού νοούνται ότι γίνονται στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος III.

Άρθρο 25

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από την xx xx 2009.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και εφαρμόζεται άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Ελάχιστα μεγέθη εκφόρτωσης

Ιχθείς

Γάδος (Gadus morhua) Μαύρος μπακαλιάρος (Pollachius virens) Μπακαλιάρος μερλούκιος (Merluccius merluccius) Ζαγκέτα (Lepidorhombus spp.) Γλώσσα (Solea spp.) Λαυράκια (Dicentrarchus labrax): Σκουμπρί (Scomber spp.) Σαφρίδι (Trachurus spp.) Ρέγγα (Clupea harengus) Σαρδέλα (Sardina pilchardus) Γαύρος (Engraulis encrasicolus) | 35 cm 35 cm 27 cm 20 cm 24 cm 36 cm 20 cm 15 cm 20 cm 11 cm 12 cm |

Οστρακοειδή

Καραβίδα (Nephrops norvegicus) Ουρές καραβίδας Καβουρομάνα (Maja squinado) Κάβουρες (Cancer pagurus) | 85 mm (ολικό μήκος) 25 mm (μήκος του κελύφους) 46 mm 120 mm 140 mm |

Μαλάκια

Χταπόδι (Octopus vulgaris) Χτένι (Pecten maximus) | 450 γραμμάρια (εκσπλαχνισμένο) 100 mm |

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Μέτρηση του μεγέθους των θαλάσσιων οργανισμών

1. Το μέγεθος των ιχθύων μετράται από την άκρη του ρύγχους έως το τέλος του ουραίου πτερυγίου.

2. Το μέγεθος μιας καραβίδας μετράται ως μήκος του κελύφους, μετρούμενο παράλληλα προς τη διάμεση γραμμή, από το οπίσθιο τμήμα μιας οφθαλμικής κόγχης μέχρι το απώτερο άκρο του κελύφους, ή/και, ως συνολικό μήκος, μετρούμενο από την άκρη του ρόστρου ως το πίσω ακραίο σημείο, χωρίς τις ακίδες, ή/και για τις αποκομμένες ουρές καραβίδων: από το εμπρόσθιο άκρο της πρώτης υπάρχουσας ουραίας διατομής μέχρι το οπίσθιο τελικό άκρο, μη συμπεριλαμβανομένων των ακίδων. Η ουρά πρέπει να μετράται σε επίπεδη θέση, χωρίς να είναι τεντωμένη και στην ραχιαία πλευρά.

3. Το μέγεθος της καβουρομάνας ή του καβουριού μετράται αντίστοιχα, όπως το ελάχιστο πλάτος του κελύφους μετρούμενο καθέτως προς τη διαμήκη διάμεσο γραμμή του κελύφους.

4. Το μέγεθος των δίθυρων μαλακίων μετράται κατά μήκος της μεγαλύτερης διάστασης του οστράκου τους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙII

Πίνακας αντιστοιχίας

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/98 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 | Άρθρο 1 |

Άρθρο 2 | Άρθρο 2 |

Άρθρο 3 | Άρθρο 3 |

Άρθρο 4 παράγραφος 1 |

Άρθρο 4 παράγραφος 2 |

Άρθρο 4 παράγραφος 3 |

Άρθρο 4 παράγραφος 4 |

Άρθρο 4 παράγραφος 5 |

Άρθρο 4 παράγραφος 6 |

Άρθρο 5 |

Άρθρο 6 παράγραφος 1 | Άρθρο 6 παρ. 3 στοιχείο δ) |

Άρθρο 6 παράγραφος 2 | Άρθρο 6 παρ. 3 στοιχείο α) |

Άρθρο 6 παράγραφος 3 |

Άρθρο 7 |

Άρθρο 8 | Άρθρο 6 παρ. 3 στοιχείο ε) |

Άρθρο 9 | Άρθρο 6 παρ. 3 στοιχείο β) |

Άρθρο 10 |

Άρθρο 11 |

Άρθρο 12 |

Άρθρο 13 |

Άρθρο 14 |

Άρθρο 15 |

Άρθρο 16 | Άρθρο 6 παράγραφος 1 |

Άρθρο 17 | Άρθρο 4 παράγραφος 1 |

Άρθρο 18 παράγραφος 1 | Άρθρο 4 παράγραφος 4 |

Άρθρο 18 παράγραφος 2 |

Άρθρο 18 παράγραφος 3 |

Άρθρο 18 παράγραφος 4 |

Άρθρο 19 παράγραφος 1 | Άρθρο 4 παράγραφος 2 |

Άρθρο 19 παράγραφος 2 |

Άρθρο 19 παράγραφος 3 | Άρθρο 4 παράγραφος 3 |

Άρθρο 20 |

Άρθρο 21 |

Άρθρο 22 |

Άρθρο 23 |

Άρθρο 25 | Άρθρο 14 |

Άρθρο 26 | Άρθρο 15 |

Άρθρο 27 |

Άρθρο 28 |

Άρθρο 29 |

Άρθρο 29α |

Άρθρο 29β |

Άρθρο 30 παράγραφος 1 | Άρθρο 7 παράγραφος 2 |

Άρθρο 30 παράγραφος 2 |

Άρθρο 30 παράγραφος 3 |

Άρθρο 30 παράγραφος 4 |

Άρθρο 30 παράγραφος 5 |

Άρθρο 31 | Άρθρο 12 |

Άρθρο 32 | Άρθρο 11 |

Άρθρο 33 |

Άρθρο 34 |

Άρθρο 35 |

Άρθρο 36 |

Άρθρο 37 |

Άρθρο 38 |

Άρθρο 39 |

Άρθρο 40 |

Άρθρο 42 | Άρθρο 13 |

Άρθρο 43 | Άρθρο 19 |

Άρθρο 44 | Άρθρο 20 |

Άρθρο 45 | Άρθρο 16 |

Άρθρο 46 | Άρθρο 17 |

Άρθρο 47 |

Άρθρο 48 | Άρθρο 22 |

Άρθρο 49 |

Άρθρο 50 | Άρθρο 25 |

Παράρτημα I |

Παράρτημα II |

Παράρτημα III |

Παράρτημα IV |

Παράρτημα V |

Παράρτημα VI |

Παράρτημα VII |

Παράρτημα VIII |

Παράρτημα IX |

Παράρτημα X |

Παράρτημα XI |

Παράρτημα XII | Παράρτημα I |

Παράρτημα XIII | Παράρτημα II |

Παράρτημα XIV |

Παράρτημα XV | Παράρτημα III |

[1] ΕΕ L 125 της 27.4.1998, σ. 1

[2] ΕΕ L 292 της 21.11.2000, σ. 5. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1456/2001 της 16ης Ιουλίου 2001.

[3] ΕΕ L 256, της 3.8.2004, p. 17. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά βάσει της απόφασης της 11ης Ιουνίου 2007 του Συμβουλίου (2007/409/EΚ)

[4] COM(2004) 438 τελικό

[5] ΕΕ L 125, της 27.4.1998, σ. 1

[6] COM(2005) 647 τελικό

[7] NS RAC, NWW RAC, SWW RAC

[8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 812/2004 του Συμβουλίου της 26.4.2004 για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με παρεμπίπτοντα αλιεύματα κητοειδών κατά την αλιεία και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 88/98 Ο εν λόγω κανονισμός, εκτός από τη Βόρειο Θάλασσα, καλύπτει και τη Μεσόγειο και τη Βαλτική Θάλασσα και συνεπώς θα παραμείνει ξεχωριστός.

[9] Συνεδριάσεις της Ομάδας Εργασίας της ΕΤΟΕΑ στις 19 -23 Μαρτίου 2007 και στις 15 – 19 Μαρτίου 2007

[10] Συνεδρίαση της ομάδας εργασίας της ΕΤΟΕΑ στις 11 -15 Ιουνίου 2007

[11] 4 -6 Ιουνίου 2007, Aalesund, Νορβηγία

[12] Έκθεση ICES WGFTFB 2005 (ICES CM 2005/B:04)

[13] ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59

[14] ΕΕ C , , σ. .

[15] ΕΕ C , , σ. .

[16] ΕΕ C , , σ. .

[17] ΕΕ C , , σ. .

[18] ΕΕ L 125, της 27.4.1998, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2166/2005.

[19] COM(2004) 438 τελικό

[20] ΕΕ L 349, της 31.12.2005, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 809/2007.

[21] ΕΕ L 409, της 30.12.2006. 11.

[22] ΕΕ L 256 της 3.8.2004, σ. 17. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την απόφαση 2007/409/EΚ (ΕΕ L 155 της 15.6.2007, σ. 68).

[23] ΕΕ L 191, της 7.7.1998, σ. 10

[24]

[25]

[26] ΕΕ L 17, της 21.1.2000, σ. 22