Κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 3 του κανονισμού αριθ. 17(1) του Συμβουλίου για την υπόθεση

COMP/38.170 - REIMS II Καταληκτικά τέλη

(2003/C 94/03)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Στις 18 Ιουνίου 2001, η συμφωνία REIMS II κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή σύμφωνα με τον κανονισμό αριθ. 17, με σκοπό να τύχει αρνητικής πιστοποίησης δυνάμει του άρθρου 81 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, ή απαλλαγής δυνάμει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 3 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, κατά τη λήξη της ισχύος της απόφασης απαλλαγής που είχε εκδώσει η Επιτροπή στις 15 Σεπτεμβρίου 1999 ("η απόφαση απαλλαγής του 1999")(2).

2. Η συμφωνία REIMS II ("η συμφωνία") αποτελεί ένα μέσο με το οποίο ορισμένοι δημόσιοι ταχυδρομικοί φορείς (ΔΤΦ)(3) αποφασίζουν από κοινού καταληκτικά τέλη. Τα τέλη αυτά είναι η αμοιβή που οι ΔΤΦ καταβάλλουν η μία στην άλλη για την επίδοση της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας. Ο παραλήπτης ΔΤΦ αμείβεται από την αποστέλλουσα για την επίδοση της διασυνοριακής αλληλογραφίας της τελευταίας.

3. Στην εν λόγω συμφωνία, τα καταληκτικά τέλη εκφράζονται ως ποσοστό των εγχώριων τιμολογίων της παραλήπτριας χώρας. Η αρχική συμφωνία REIMS II κοινοποιήθηκε για πρώτη φορά στην Επιτροπή το 1997, η δε Επιτροπή την απάλλαξε, δυνάμει του άρθρου 81 παράγραφος 3, με απόφαση της 15ης Σεπτεμβρίου 1999. Σύμφωνα με την αρχική συμφωνία REIMS II, τα καταληκτικά τέλη επρόκειτο να αυξηθούν κατά τη διάρκεια μιας μεταβατικής περιόδου, μέχρι να φθάσουν το μέγιστο ποσοστό, το 80 % των εγχώριων τιμολογίων, το 2001. Ωστόσο, στην απόφαση απαλλαγής του 1999 η Επιτροπή απάλλασσε τη συμφωνία αυτή μόνο μέχρι το τέλος του 2001 και περιόριζε την απαλλαγή για καταληκτικά τέλη ύψους το πολύ 70 %.

4. Στη νέα κοινοποίηση του 2001 περιλαμβανόταν και αίτηση ανανέωσης της απαλλαγής, ενώ το μέγιστο ύψος του 80 % δεν προβλεπόταν να καλυφθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 2004, εισάγονταν δε και δύο ενδιάμεσα όρια (73,3 % την 1η Ιανουαρίου 2002 και 76,6 % την 1η Ιανουαρίου 2003). Σύντομη περίληψη της κοινοποίησης αυτής δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, οι δε ενδιαφερόμενοι τρίτοι καλούνταν να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους(4).

2. ΤΑ ΜΕΡΗ

5. Την αρχική συμφωνία REIMS II είχαν υπογράψει δεκατρείς δημόσιοι ταχυδρομικοί φορείς (ΔΤΦ(5)). Από τότε προσεχώρησαν στη συμφωνία και άλλοι τέσσερις φορείς. Τα δεκαεπτά συμβαλλόμενα μέρη της REIMS II ("τα μέρη")(6) περιλαμβάνουν πλέον τους ΔΤΦ όλων των κρατών μελών της ΕΕ, εκτός των Κάτω Χωρών, καθώς και τους ΔΤΦ της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και της Ελβετίας(7).

6. Η συμμετοχή στην ως άνω συμφωνία είναι ανοικτή σε δημόσιες και ιδιωτικής εταιρείες που υπέχουν υποχρέωση παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών, υπό τον όρο ότι έχουν, ή συμφωνούν να έχουν, την υποχρέωση παροχής των υπηρεσιών αυτών και στα υπόλοιπα μέρη.

3. ΟΙ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΓΟΡΕΣ

7. Η κοινοποιηθείσα συμφωνία αναφέρεται στην αγορά της απλής, κατ' αντιδιαστολή προς την κατεπείγουσα, διασυνοριακής αλληλογραφίας μεταξύ των εμπλεκόμενων χωρών, δηλαδή της διασυνοριακής αλληλογραφίας που ανταλλάσσεται μεταξύ των χωρών της συμφωνίας REIMS II. Πιο συγκεκριμένα, η εν λόγω συμφωνία καλύπτει όλα τα ταχυδρομούμενα αντικείμενα, όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 8 της Παγκόσμιας Σύμβασης Ταχυδρομείων(8). Ο σχετικός ορισμός καλύπτει τα αντικείμενα που ζυγίζουν εν γένει μέχρι 2 kg. Η σπουδαιότητα των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών ποικίλλει από χώρα σε χώρα: στα μικρά κράτη μέλη καλύπτει εν γένει μεγαλύτερο μερίδιο στη συνολική ταχυδρομική αγορά απ' ό,τι στα μεγάλα κράτη μέλη. Κατά μέσον όρο, οι διασυνοριακές ταχυδρομικές υπηρεσίες έχει υπολογισθεί ότι αντιστοιχούν σε σαφώς λιγότερο από το 10 % της συνολικής αγοράς των ταχυδρομικών υπηρεσιών στην Κοινότητα.

8. Η σχετική αγορά μπορεί να υποδιαιρεθεί περαιτέρω σε μιαν υπο-αγορά για την προώθηση της εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας, δηλαδή της αλληλογραφίας που συλλέγουν οι ΔΤΦ και οι ιδιωτικές ταχυδρομικές εταιρείες από πελάτες στη χώρα προέλευσης, για διανομή σε άλλες χώρες, καθώς και σε μιαν υποαγορά για την επίδοση της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας, στην οποία αγορά οι ΔΤΦ (και σε πολύ μικρό βαθμό οι λοιπές ταχυδρομικές εταιρείες) παρέχουν υπηρεσίες διανομής διασυνοριακής αλληλογραφίας σε άλλες ΔΤΦ και σε ιδιωτικές ταχυδρομικές εταιρείες(9).

9. Η διάκριση μεταξύ αυτών των δύο υπο-αγορών έχει ενισχυθεί με τις πρόσφατες τροποποιήσεις της οδηγίας 97/67/ΕΚ περί ταχυδρομείων(10), οι οποίες επήλθαν με τη νέα οδηγία ("η νέα ταχυδρομική οδηγία")(11). Δυνάμει της νέας ταχυδρομικής οδηγίας, η οποία ετέθη σε ισχύ τον Ιανουάριο του 2003, η εξερχόμενη διασυνοριακή αλληλογραφία απελευθερώνεται σε όλα τα κράτη μέλη, όπου δεν είναι απαραίτητη η διατήρηση του μονοπωλίου για την παροχή καθολικών υπηρεσιών.

10. Ως εκ τούτου, οι νέες κανονιστικές διατάξεις εκθέτουν τους ΔΤΦ σε μεγαλύτερο ανταγωνισμό ως προς τη διεκπεραίωση της διασυνοριακής αλληλογραφίας από μια χώρα της ΕΕ σε άλλη. Τούτο επιβεβαιώνει και ενισχύει τους διαφορετικούς όρους ανταγωνισμού που διέπουν τις δύο προαναφερόμενες υποαγορές.

4. Η ΕΞΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ REIMS II ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΝΕΑ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

4.1. Η αρχική συμφωνία REIMS II

11. Η αρχική συμφωνία REIMS II κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή το 1997. Με την ευκαιρία εκείνη, και μετά από προκαταρκτική εξέταση, η Επιτροπή επεσήμανε στα μέρη διάφορες πλευρές που έπρεπε να αλλάξουν, να αναπροσαρμοσθούν ή να αποσαφηνισθούν πριν η Επιτροπή μπορέσει να προβεί στην υιοθέτηση θετικής στάσης απέναντι στη συμφωνία αυτή.

12. Τα μέρη, για να μπορέσουν να τύχουν απαλλαγής, συνέταξαν μιαν πρώτη τροποποίηση της συμφωνίας (την πρώτη συμπληρωματική συμφωνία), η οποία ετέθη σε ισχύ την 1η Οκτωβρίου 1998.

13. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1999, η Επιτροπή χορήγησε απαλλαγή δυνάμει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 3 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ, για τη συμφωνία REIMS II περί καταληκτικών τελών, με ισχύ μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2001. Ακόμη, η Επιτροπή περιόριζε την αύξηση των καταληκτικών τελών μέχρι το 70 % των εγχώριων τιμολογίων. Η Επιτροπή δήλωσε ότι η τελική αύξηση μέχρι το 80 % των εγχώριων τιμολογίων θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί μόνο αφού η Επιτροπή θα είχε την ευκαιρία να εξετάσει το σύστημα βάσει ενδεδειγμένων λογιστικών στοιχείων κόστους, τα οποία δεν ήσαν διαθέσιμα το 1999.

4.2. Αξιολόγηση της συμφωνίας REIMS II στην απόφαση απαλλαγής του 1999

4.2.1. Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 81 παράγραφος 1 και του άρθρου 53 παράγραφος 1

14. Στην απόφαση απαλλαγής του 1999, η Επιτροπή έκρινε ότι η ως άνω συμφωνία αποτελούσε περιορισμό του ανταγωνισμού ο οποίος εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 81 παράγραφος 1 και του άρθρου 53 παράγραφος 1, διότι καθιέρωνε συλλογικά ένα κοινό ύψος καταληκτικών τελών εκφρασμένο ως ποσοστό του εγχώριου τιμολογίου της χώρας προορισμού. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, αν και τα τέλη σε απόλυτες τιμές δεν καθορίζονταν, η συμφωνία είχε το ίδιο αποτέλεσμα με τον από κοινού καθορισμό των τιμών. Συνδέοντας τα τέλη για την επίδοση της διασυνοριακής αλληλογραφίας με τα τέλη των εγχώριων υπηρεσιών, των οποίων το ύψος καθορίζεται κατά κύριον λόγο με εσωτερικά κριτήρια, τα μέρη καταργούσαν ή περιόριζαν την ελευθερία τους ως προς τον καθορισμό των τελών που χρεώνουν για την επίδοση της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας. Και πράγματι, η συμφωνία καταργούσε κάθε κίνητρο για τη σύναψη χωριστών συμφωνιών σε διμερή βάση μεταξύ των μερών, αν και κατά τους όρους της τούτο παρέμενε εφικτό.

4.2.2. Δυνατότητα εφαρμογής του άρθρου 81 παράγραφος 3 και του άρθρου 53 παράγραφος 3

15. Στην απόφαση απαλλαγής του 1999, η Επιτροπή έκρινε ότι ικανοποιούνταν και τα τέσσερα κριτήρια που προβλέπονται γα την απαλλαγή δυνάμει του άρθρου 81 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 παράγραφος 3 της συνθήκης για τον ΕΟΧ. Η συλλογιστική της Επιτροπής θα μπορούσε να συνοψισθεί ως εξής:

16. Η συμφωνία βελτιώνει την παραγωγή ή/και τη διανομή αγαθών. Η μετάβαση προς ένα σύστημα βασιζόμενο στο κόστος και τα κίνητρα για βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών θα βελτίωναν την οικονομική κατάσταση για τους συμμετέχοντες ΔΤΦ και θα τους επέτρεπαν να βελτιώσουν την ποιότητα των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών τους.

17. Η καλύτερη ποιότητα των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών θα ωφελούσε τους καταναλωτές, οι δε αμοιβές με βάση το πραγματικό κόστος επίδοσης θα μείωνε τις έμμεσες επιδοτήσεις που πριν ήσαν αναγκαίες για την κάλυψη των ζημιών κατά την επίδοση διασυνοριακής αλληλογραφίας. Ωστόσο, η Επιτροπή υποχρέωσε τα μέρη της συμφωνίας REIMS II να αποδεχθούν ότι το πλήρες ποσοστό των καταληκτικών τελών θα ίσχυε μόνο εφόσον η ποιότητα των υπηρεσιών θα βελτιωνόταν πραγματικά.

18. Για να καταστήσει τα οφέλη πλήρως διαθέσιμα στους καταναλωτές, η Επιτροπή επέβαλε τον όρο, να παρέχουν τα μέρη το ένα στο άλλο ένα χαμηλού κόστους εναλλακτικό καταληκτικό τέλος για τις μαζικές και τις εμπορικές ταχυδρομικές αποστολές (την αποκαλούμενη πρόσβαση στο επίπεδο 3)(12).

19. Τέλος, η Επιτροπή θεώρησε ότι μια συμφωνία για τον από κοινού καθορισμό των καταληκτικών τελών βάσει κοινού μέγιστου ποσοστού επί των εγχώριων τιμολογίων ήταν απαραίτητη για την επίτευξη των επιδιωκόμενων οφελών της συμφωνίας REIMS II. Ωστόσο, η Επιτροπή δεν μπορούσε να επαληθεύσει αν το μέγιστο ποσοστό αμοιβής που είχε συμφωνηθεί - 80 % - επί των εγχώριων τιμολογίων ήταν απαραίτητο από την άποψη αυτή. Έτσι, η διάρκεια της απαλλαγής περιορίσθηκε μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2001, στα δε μέρη επετράπη να καθορίσουν το μέγιστο κοινό ποσοστό στο 70 % για το 2001, μέχρις ότου αποδείξουν, υποβάλλοντας τα κατάλληλα λογιστικά στοιχεία κόστους, την αναγκαιότητα του 80 %.

20. Ως προς αυτό, στην απόφαση απαλλαγής του 1999 η Επιτροπή υποχρέωνε τα μέρη να καθιερώσουν, μέχρι το τέλος του 1999, ένα διαφανές λογιστικό σύστημα, το οποίο να εξασφαλίζει τη δυνατότητα εντοπισμού, ποσοτικού προσδιορισμού, σύγκρισης και ελέγχου όλων των σημαντικών στοιχείων κόστους.

4.3. Τροποποιήσεις της συμφωνίας μετά την απόφαση απαλλαγής του 1999

21. Στις 14 Ιανουαρίου 2000, τα μέρη συνήψαν τη δεύτερη συμπληρωματική συμφωνία, η οποία αποσκοπούσε αφενός στην εφαρμογή των όρων που είχε θέσει η Επιτροπή στο πλαίσιο της απόφασης απαλλαγής του 1999, και αφετέρου στη συνεκτίμηση της προσχώρησης της Swiss Post στη συμφωνία.

22. Στις 4 Απριλίου 2000, τα μέρη υπέγραψαν την τρίτη συμπληρωματική συμφωνία, η οποία σκοπό είχε κυρίως: i) να εξασφαλίσει από άκρου εις άκρον την ποιότητα των υπηρεσιών, μέσω της συμπερίληψης της μέτρησης της απόδοσης των ΔΤΦ αποστολής για την εξερχόμενη αλληλογραφία στη μελλοντική τελειοποίηση του μοντέλου, και της εφαρμογής κατάλληλων στόχων ποιότητας και ποινών από το 2002 και εξής· ii) να επανεξετάσει τα πρότυπα ποιότητας των υπηρεσιών. Η προηγούμενη εκδοχή της συμφωνίας διέκρινε δύο ομάδες μερών (Α και Β), καθεμία από τις οποίες είχε διαφορετικό στόχο ποιότητας των υπηρεσιών (95 % για τα μέρη της ομάδας Α και 90 % για τα μέρη της ομάδας Β), ενώ η νέα συμφωνία οδηγούσε σε σύγκλιση των δύο αυτών ομάδων προς ένα ενιαίο πρότυπο, ύψους 93 %.

23. Στις 7 Ιουνίου 2001, τα περισσότερα μέρη έθεσαν σε εφαρμογή την τέταρτη συμπληρωματική συμφωνία. Εν τω μεταξύ, τη συμφωνία αυτή υπέγραψαν 17 μέρη. Κύριος στόχος της τέταρτης συμπληρωματικής συμφωνίας ήταν η παράταση της μεταβατικής περιόδου κατά τρία έτη. Σύμφωνα με την τέταρτη συμπληρωματική συμφωνία, τα καταληκτικά τέλη θα έφθαναν στο 80 % των εγχώριων τιμολογίων το 2004, δηλαδή δύο έτη αργότερα από τις προβλέψεις. Αντί του 80 %, το 2002 θα ίσχυε ποσοστό 73,3 % και το 2003 76,6 %(13).

24. Πέρα από την παράταση της μεταβατικής περιόδου, τα μέρη συμφώνησαν και να παγώσουν τα εγχώρια τιμολόγια που χρησίμευαν ως βάση για τον υπολογισμό των καταληκτικών τελών, μέχρι το τέλος του 2004. Έτσι, τυχόν αυξήσεις στα εγχώρια τιμολόγια των μερών μετά την 1η Σεπτεμβρίου 2001 δεν θα λαμβάνονται υπόψη κατά τον υπολογισμό των καταληκτικών τελών(14). Ωστόσο, μειώσεις των εγχώριων τιμολογίων θα λαμβάνονται υπόψη, έτσι ώστε το πάγωμα να δημιουργήσει ένα ανώτατο όριο αλλά και να επιτρέπει αναπροσαρμογές προς τα κάτω(15).

25. Τέλος, η τέταρτη συμπληρωματική συμφωνία εισήγαγε τη "γεωγραφική κάλυψη". Εάν ένα μέρος του οποίου η εγχώρια αγορά απελευθερώνεται μπορεί να αποδείξει ότι η γεωγραφική δομή της εισερχόμενης αλληλογραφίας από έναν ΔΤΦ αποστολής έχει αλλάξει σε τέτοιο βαθμό που το ποσοστό των εγχώριων τιμολογίων που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της συμφωνίας REIMS II να είναι ανεπαρκές για την κάλυψη των εξόδων που επιβαρύνουν το μέρος αυτό, ως ΔΤΦ παραλαβής, για την επίδοση της αλληλογραφίας, το μέρος αυτό μπορεί να ζητήσει την αναδιαπραγμάτευση των καταληκτικών τελών που καταβάλλονται από τον ΔΤΦ αποστολής(16).

5. Η ΕΚ ΝΕΟΥ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΘΕΙΣΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ

5.1. Στόχοι

26. Σύμφωνα με τα μέρη, η συμφωνία REIMS II αποσκοπεί κυρίως 1. στην εξασφάλιση στα μέρη υγιούς ανταγωνισμού ως προς την επίδοση της διασυνοριακής αλληλογραφίας, κατά τρόπο που να αντανακλά πιστότερα το πραγματικό κόστος επίδοσης για καθένα από τα μέρη, και 2. στη βελτίωση της ποιότητας των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών.

5.2. Καλυπτόμενα προϊόντα

27. Η συμφωνία καλύπτει όλα τα ταχυδρομούμενα αντικείμενα, κατά τον ορισμό του άρθρου 8 της σύμβασης ΠΤΕ (με την εξαίρεση των αποκαλούμενων "σάκων M")(17).

5.3. Καταληκτικά τέλη

5.3.1. Αρχή

28. Η συμφωνία REIMS II συνδέει τα καταληκτικά τέλη με τα εγχώρια τιμολόγια που ισχύουν στη χώρα προορισμού, καθώς και με την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται από τον ΔΤΦ που επιδίδει την αλληλογραφία. Σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα εκδοχή της συμφωνίας, τα καταληκτικά τέλη πρόκειται να αυξηθούν κατά τη μεταβατική περίοδο, μέχρι να φθάσουν το μέγιστο 80 % επί των εγχώριων τιμολογίων κατά το 2004, με την επιφύλαξη των ποινών που θα επισωρευθούν σε περίπτωση μη επίτευξης του στόχου ποιότητας των υπηρεσιών.

5.3.2. Τα εγχώρια τιμολόγια ως έγγραφα αναφοράς

29. Τα εγχώρια τιμολόγια συνήθως κάνουν διάκριση μεταξύ διαφόρων κατηγοριών βάρους (π.χ., 20, 50 και 100 g για τις επιστολές). Σύμφωνα με τη συμφωνία, αυτά τα διαφορετικά τιμολόγια μετατρέπονται, βάσει τυποποιημένης δομής, στα αποκαλούμενα γραμμικά τιμολόγια, για τις ανάγκες του υπολογισμού των καταληκτικών τελών(18).

5.3.3. Ύψος των καταληκτικών τελών

30. Η συμφωνία διακρίνει τέσσερα διαφορετικά επίπεδα καταληκτικών τελών:

- Επίπεδο 1: ταχυδρομικές αποστολές προτεραιότητας σε μεικτούς σάκους (οι οποίοι είναι δυνατόν να περιέχουν επιστολές, επίπεδα και τρισδιάστατα δέματα). Τα καταληκτικά τέλη για τις αποστολές αυτές θα φθάσουν τελικά το 80 % των εγχώριων τιμολογίων, χωρίς τον ΦΠΑ(19).

- Επίπεδο 2: ο παραλήπτης ΔΤΦ είναι δυνατόν να προσφέρει εκπτώσεις επί της αμοιβής του επιπέδου 1, βάσει του καταμερισμού των εργασιών/της επεξεργασίας της αλληλογραφίας (π.χ., προδιαλογή της αλληλογραφίας ανάλογα με το μέγεθος ή τον προορισμό). Οι ίδιες εκπτώσεις πρέπει να προσφέρονται σε όλους τους αποστέλλοντες ΔΤΦ, εφόσον οι όροι είναι ίδιοι.

- Επίπεδο 3: όλα τα μέρη υποχρεώνονται να παρέχουν το ένα στο άλλο πρόσβαση στις "εν γένει διαθέσιμες εγχώριες τιμές" (όπως τιμές για μαζικές διαφημιστικές ταχυδρομικές αποστολές, έντυπα ή περιοδικά) στη χώρα επίδοσης. Αυτό το επίπεδο αμοιβής (το οποίο κανονικά θα είναι χαμηλότερο από τα άλλα) έχει ιδιαίτερη σημασία για την επαγγελματική διασυνοριακή αλληλογραφία μεγάλου όγκου.

- Αλληλογραφία χωρίς προτεραιότητα: για την αλληλογραφία που χαρακτηρίζεται χωρίς προτεραιότητα, θα επιβάλλονται καταληκτικά τέλη κατά 10 % χαμηλότερα από εκείνα του επιπέδου 1.

5.3.4. Μεταβατική περίοδος

31. Σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα συμφωνία, τα καταληκτικά τέλη πρόκειται να αυξηθούν, με την επιφύλαξη των ποινών που θα επισωρευθούν εάν ο τιθέμενος στόχος ποιότητας των υπηρεσιών δεν επιτευχθεί κατά τη μεταβατική περίοδο, με την εξής σειρά:

2002: 73,3 % των εγχώριων τιμολογίων,

2003: 76,6 % των εγχώριων τιμολογίων,

2004: 80 % των εγχώριων τιμολογίων.

5.3.5. Ποιότητα των υπηρεσιών/σύστημα ποινών

32. Η συμφωνία REIMS II εισάγει ένα σύστημα ποιοτικών προτύπων για τις υπηρεσίες των επιπέδων 1 και 2, έτσι ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών. Τα πρότυπα αυτά ορίζονται ως το ποσοστό της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας (από έναν συγκεκριμένο ΔΤΦ) που πρέπει να επιδοθεί εντός μιας εργάσιμης ημέρας μετά την ημέρα άφιξης ("J") στο γραφείο ανταλλαγής του παραλήπτη ΔΤΦ, υπό τον όρο ότι φθάνει εκεί πριν από την εκπνοή του Μέγιστου Χρόνου Άφιξης (Latest Arrival Time - LAT)(20). Π.χ., ένα πρότυπο ίσο με "80 % J+1" σημαίνει ότι το 80 % της εισερχόμενης αλληλογραφίας θα πρέπει να επιδοθεί στον τελικό προορισμό της εντός μιας εργάσιμης ημέρας μετά την άφιξή της στο γραφείο ανταλλαγής. Η απόδοση του κάθε μέρους μετράται με τη βοήθεια διαγνωστικών συστημάτων, που καταρτίζονται από τον φορέα IPC(21).

33. Όταν δεν τηρούνται τα συμφωνηθέντα πρότυπα, εφαρμόζεται ένα σύστημα ποινών (καμπύλη ποινών). Το ύψος των καταληκτικών τελών που θα καταβάλλονταν διαφορετικά μειώνεται κατά 1,5 % όταν το πραγματικό αποτέλεσμα κυμαίνεται μεταξύ 90 % και 100 % του προς επίτευξη στόχου, και κατά 3,5 % όταν το πραγματικό αποτέλεσμα κυμαίνεται μεταξύ 80 % και 90 % του προς επίτευξη στόχου, και τούτο για κάθε εκατοστιαία μονάδα κατά την οποία ο αντίστοιχος ΔΤΦ απέχει από το τεθέν πρότυπο ποιότητας των υπηρεσιών(22). Στη χειρότερη περίπτωση, εάν το αποτέλεσμα που πράγματι επιτεύχθηκε από τον επιδίδοντα ΔΤΦ δεν υπερβαίνει το 80 % του στόχου, οι αντίστοιχες ποινές θα μειώσουν τα καταληκτικά τέλη που δικαιούται κατ' αρχήν ένας ΔΤΦ κατά 50 %.

5.3.6. Κανόνας περί μη εφαρμογής διακρίσεων

34. Σύμφωνα με την εν λόγω συμφωνία(23), κάθε μέρος εφαρμόζει τους ίδιους συντελεστές καταληκτικών τελών σε όλα τα λοιπά μέρη, υπό τον όρο ότι οι συναλλαγές είναι ισοδύναμες. Τούτο σημαίνει ότι, κατ' αρχήν και υπό τον όρο ότι δεν έχει υπογραφεί ειδική διμερής συμφωνία, δύο ΔΤΦ που ανταγωνίζονται ως προς την εξερχόμενη διασυνοριακή αλληλογραφία σε μια χώρα της συμφωνίας REIMS II θα επιβαρύνονταν με τα ίδια έξοδα για την επίδοση της αλληλογραφίας αυτής στη χώρα προορισμού. Ωστόσο, ο ίδιος συντελεστής δεν ισχύει και για ΔΤΦ που δεν έχουν υπογράψει τη συμφωνία REIMS II και ανταγωνίζονται στην ίδια αγορά· αυτές υποχρεώνονται να καταβάλουν πλήρως τις εγχώριες τιμές που ισχύουν στη χώρα προέλευσης, αφού αφαιρεθεί τυχόν προβλεπόμενη έκπτωση(24).

35. Το στοιχείο αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι, σύμφωνα με τη νέα ταχυδρομική οδηγία, η εξερχόμενη διασυνοριακή αλληλογραφία απελευθερώνεται από 1ης Ιανουαρίου 2003 στα περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ.

5.4. Άρθρα 25 και 49 της σύμβασης ΠΤΕ

36. Το άρθρο 43 της σύμβασης UPU περιέχει διατάξεις σχετικά με τη διεκπεραίωση της εγχώριας αλληλογραφίας που ταχυδρομείται στο εξωτερικό, την αποκαλούμενη αναταχυδρόμηση (remail). Το άρθρο 49 παρ. 4 αφορά τα καταληκτικά τέλη για την εισερχόμενη μαζική αλληλογραφία. Σύμφωνα με την κοινοποιηθείσα συμφωνία, και μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, τα άρθρα 25 και 49 παράγραφος 4 της σύμβασης UPU δεν θα ισχύουν πλέον μεταξύ των μερών της συμφωνίας(25).

5.5. Διάρκεια ισχύος

37. Η εξεταζόμενη συμφωνία προβλέπεται να ισχύσει για χρονική περίοδο αόριστης διάρκειας. Ωστόσο, καθένα από τα μέρη μπορεί να αποχωρήσει από τη συμφωνία αυτή οποτεδήποτε. Η αποχώρηση υλοποιείται κατά τη λήξη του πρώτου πλήρους ημερολογιακού έτους μετά τη σχετική προειδοποίηση. Σε ειδικές περιπτώσεις, ένα μέρος μπορεί να αποχωρήσει από τη συμφωνία και με εξάμηνη μόνο προειδοποίηση.

5.6. Σχέση μεταξύ καταληκτικών τελών και ποιότητας υπηρεσιών

38. Η συμφωνία θέτει την αρχή ότι καμία αύξηση των καταληκτικών τελών δεν θα σημειωθεί κατά τη μεταβατική περίοδο, εάν η ποιότητα των υπηρεσιών του εκάστοτε μέρους σημειώσει κάμψη. Για να διαπιστωθεί αν αυτό συμβαίνει, η ποιότητα των υπηρεσιών κατά τη διάρκεια ενός συγκεκριμένου έτους συγκρίνεται με τον μέσον όρο της ποιότητας υπηρεσιών που έχει επιτύχει το εκάστοτε μέρος κατά τα προηγούμενα έτη. Δεν προβλέπεται δε περιθώριο ερμηνείας. Η αρχή αυτή δεν εφαρμόζεται για εκείνους τους ΔΤΦ για τους οποίους ισχύουν μεταβατικές ρυθμίσεις. Είναι φυσικό και ότι δεν εφαρμόζεται εφόσον η ποιότητα των υπηρεσιών ενός ΔΤΦ επιδεινώνεται μεν αλλά εξακολουθεί να ικανοποιεί το πρότυπο που τίθεται στη συμφωνία. Ακόμη, τα καταληκτικά τέλη είναι δυνατόν να αυξηθούν εάν μπορεί να αποδειχθεί ότι η επιδείνωση της ποιότητας των υπηρεσιών ενός μέρους οφείλεται σε συγκεκριμένες προσπάθειες που το μέρος αυτό κατέβαλε για να βελτιώσει το σύστημα του επίδοσης, και ότι έχει μόνο προσωρινό χαρακτήρα.

5.7. Επίπεδο 3

39. Τα μέρη διευκρίνισαν ότι δεσμεύονται από τη συμφωνία REIMS II να χορηγούν το ένα στο άλλο πρόσβαση στο επίπεδο 3 (δηλαδή πρόσβαση στις εγχώριες τιμές για τη μαζική αλληλογραφία). Για να διευκολύνεται η πρόσβαση αυτή, η απόφαση απαλλαγής του 1999 υποχρέωνε τα μέρη να μην εφαρμόζουν αυστηρά τους εγχώριους κανονισμούς για τα άλλα μέρη εφόσον οι κανονισμοί αυτοί δεν δικαιολογούνταν, ενώ στην πραγματικότητα θα απέκλειαν τα άλλα μέρη από την πρόσβαση στις εγχώριες τιμές για τη μαζική αλληλογραφία. Εφόσον οι εκάστοτε εγχώριοι κανονισμοί έχουν θεσπισθεί από το κράτος, τα μέρη οφείλουν να καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την κατάργησή τους, σε συνεργασία με τις αρμόδιες εθνικές αρχές.

40. Όλα τα τιμολόγια και οι όροι που έχουν σχέση με την πρόσβαση στο επίπεδο 3 πρέπει να διατίθενται σε όλα τα μέρη, μέσω μιας βάσης δεδομένων υπό τη διαχείριση της IPC. Τα μέρη έχουν αναλάβει την υποχρέωση να ενημερώνουν τη βάση αυτή αμελλητί, οσάκις μεταβάλλονται τα αντίστοιχα τιμολόγια και όροι.

5.8. Διμερείς συμφωνίες

41. Η συμφωνία REIMS II αποσαφηνίζει ότι τα μέρη είναι ελεύθερα να συνάπτουν διμερείς ή και πολυμερείς συμφωνίες σχετικά με τα καταληκτικά τέλη μεταξύ τους. Στις συμφωνίες αυτές είναι δυνατόν να καθορίζονται διαφορετικοί όροι, και ιδίως διαφορετικά καταληκτικά τέλη. Οσάκις βάσει μιας τέτοιας συμφωνίας ένα μέρος παρέχει σε άλλο μέρος ή άλλα μέρη χαμηλότερα καταληκτικά τέλη, είναι υποχρεωμένο να εφαρμόζει τα ίδια τέλη και σε όλα τα άλλα μέρη, υπό τον όρο ότι οι συναλλαγές είναι ισοδύναμες.

5.9. Καθυστέρηση, απώλεια ή φθορά ταχυδρομούμενων αντικειμένων

42. Τα μέρη έχουν εισαγάγει διατάξεις για την καθυστέρηση, απώλεια ή φθορά ταχυδρομούμενων αντικειμένων, σύμφωνα με τις οποίες πρόκειται να δημιουργηθεί ένα κατάλληλο σύστημα διεκπεραίωσης και ανάλυσης των καταγγελιών, συμπεριλαμβανόμενης της αναγνώρισης παραλαβής κάθε καταγγελίας και τυποποιημένων προθεσμιών για απάντηση σε κάθε καταγγελία. Με τον τρόπο αυτόν, οι υπηρεσίες εξυπηρέτησης πελατών και η πρόσβαση στις υπηρεσίες αυτές θα βελτιωθούν, π.χ. μέσω της καθιέρωσης ενός "πράσινου αριθμού κλήσης" για τις καταγγελίες, και της συνεργασίας με τις οργανώσεις καταναλωτών.

6. ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΠΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ 1999

6.1. Βελτιώσεις της ποιότητας των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών

43. Σύμφωνα με την απόφαση απαλλαγής του 1999, το σημαντικότερο αποτέλεσμα που αναμένεται να προκύψει από τη συμφωνία REIMS II είναι η σημαντική βελτίωση της ποιότητας των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών. Από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας προκύπτει ότι, κατά την περίοδο απαλλαγής, η συνολική ποιότητα των διασυνοριακών ταχυδρομικών υπηρεσιών που παρέχονται από τα μέρη πράγματι βελτιώθηκε σημαντικά(26).

6.2. Λοιπές σημαντικές εξελίξεις

44. Μετά την έκδοση της απόφασης απαλλαγής του 1999 σημειώθηκαν σημαντικές εξελίξεις, οι οποίες τροποποίησαν εν μέρει τα στοιχεία βάσει των οποίων αυτή εξεδόθη. Τα νέα στοιχεία επηρέασαν ανάλογα και την παρούσα προκαταρκτική αξιολόγηση της συμφωνίας. Πιο συγκεκριμένα, λόγω αυτών των εξελίξεων η Επιτροπή θεωρεί ότι οι όροι υπό τους οποίους είναι δυνατόν να χορηγηθεί απαλλαγή πρέπει να είναι διαφορετικοί από εκείνους που προβλέπονταν στην απόφαση του 1999.

45. Τα σημαντικότερα νέα στοιχεία που λαμβάνονται υπόψη είναι: i) τα λογιστικά στοιχεία για τα έξοδα των μερών σχετικά με την επίδοση της διασυνοριακής αλληλογραφίας που προέρχεται από τις χώρες της συμφωνίας REIMS II· ii) η εμπειρία από την εφαρμογή της συμφωνίας κατά την περίοδο απαλλαγής· iii) η έκδοση από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της νέας ταχυδρομικής οδηγίας.

6.2.1. Τα λογιστικά στοιχεία για τα έξοδα των μερών

46. Πέρα από την εκπλήρωση, από τα μέρη, της υποχρέωσης που υπείχαν δυνάμει της συμφωνίας του 1999, να καθιερώσουν ένα διαφανές λογιστικό σύστημα για τα έξοδα, η Επιτροπή έλαβε λεπτομερή λογιστικά στοιχεία σχετικά με τα έξοδα των μερών για την επίδοση της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας που προέρχεται από τις χώρες της συμφωνίας REIMS II.

47. Τα στοιχεία αυτά, τα οποία δεν ήσαν διαθέσιμα όταν εκδόθηκε η απόφαση απαλλαγής του 1999, επέτρεψαν μιαν ενδελεχέστερη αξιολόγηση των επίπεδων των καταληκτικών τελών(27).

48. Πιο συγκεκριμένα, φαίνεται ότι τα καταληκτικά τέλη που πρέπει να εφαρμόζονται για την επίδοση της διασυνοριακής αλληλογραφίας, κατά τον ορισμό της κοινοποιηθείσας συμφωνίας(28), δεν ευθυγραμμίζονται με τα λογιστικά στοιχεία κόστους που έχουν δοθεί από τα μέρη. Ως εκ τούτου, τα επίπεδα καταληκτικών τελών δεν είναι απαραίτητα για την επίτευξη των θετικών αποτελεσμάτων τα οποία αναμένονται από την εφαρμογή της συμφωνίας.

6.2.2. Πρόσβαση στο επίπεδο 3

49. Η απόφαση απαλλαγής του 1999 υποχρέωνε τα μέρη να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να επιτρέπουν το ένα στο άλλο πραγματική πρόσβαση στο επίπεδο 3(29).

50. Από την έρευνα που διεξήχθη κατά την τρέχουσα διαδικασία προέκυψε ότι η πρόσβαση στο επίπεδο 3 δεν λειτουργεί όπως θα ήθελε η Επιτροπή βάσει της απόφασης του 1999. Αν και τα μέρη έχουν επιτρέψει μεταξύ τους την πρόσβαση στο επίπεδο 3, εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα δύσκολο γι' αυτά να επωφελούνται από τη δυνατότητα αυτή. Έτσι, η Επιτροπή θεωρεί ότι η πρόσβαση στο επίπεδο 3 δεν λειτουργεί ως μια βιώσιμη και λιγότερο δαπανηρή εναλλακτική δυνατότητα έναντι των καταληκτικών τελών της συμφωνίας REIMS II.

6.2.3. Η νέα ταχυδρομική οδηγία

51. Στις 10 Ιουνίου 2002, το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσαν τη νέα ταχυδρομική οδηγία, με σκοπό την περαιτέρω απελευθέρωση των αντίστοιχων αγορών.

52. Μια από τις μείζονες αλλαγές που εισήχθησαν με την οδηγία αυτή είναι το ότι από 1ης Ιανουαρίου 2003 δεν επιτρέπεται πλέον στα κράτη μέλη να εντάσσουν την αγορά της εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας στην αποκλειστική τους περιοχή(30), εκτός εάν τούτο είναι αναγκαίο για την εξασφάλιση της παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών. Ως εκ τούτου, από 1ης Ιανουαρίου 2003 οι ΔΤΦ αντιμετωπίζουν ανταγωνισμό ως προς την προώθηση της διασυνοριακής αλληλογραφίας από τη μια χώρα της συμφωνίας REIMS II στην άλλη.

7. ΔΙΟΡΘΩΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΩΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΕΥΝΟΪΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

53. Οι κοινοποιηθείσες ρυθμίσεις παρουσίαζαν ορισμένα προβλήματα από την άποψη της πολιτικής ανταγωνισμού, τα οποία αποτελούσαν εμπόδια για την ευνοϊκή αντιμετώπισή τους εκ μέρους της Επιτροπής. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας κοινοποίησης, επιλύθηκαν με ικανοποιητικό τρόπο τα ακόλουθα ζητήματα, με την επιφύλαξη των παρατηρήσεων τρίτων:

- επίπεδο των καταληκτικών τελών που πρέπει να εφαρμόζονται μεταξύ των μερών σύμφωνα με τη συμφωνία,

- καθιέρωση από τα μέρη μιας πραγματικής και λιγότερο δαπανηρής εναλλακτικής επιλογής, έναντι των καταληκτικών τελών της συμφωνίας REIMS II, ως προς τις διαφημιστικές ταχυδρομικές αποστολές,

- μη εφαρμογή διακρίσεων μεταξύ των μερών της συμφωνίας REIMS II και των ανταγωνιστών τους στις νέες αναδυόμενες αγορές, ως προς την προώθηση της εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας από τη μία χώρα REIMS II στην άλλη.

7.1. Τροποποιήσεις της συμφωνίας

54. Τα πρώτα δύο σημεία αντιμετωπίσθηκαν με τροποποιήσεις της συμφωνίας. Μετά τις σχετικές συζητήσεις με την Επιτροπή, στις 24 Ιανουαρίου 2003 14 από τα 17 μέρη(31) υπέγραψαν την πέμπτη συμπληρωματική συμφωνία. Η συμφωνία αυτή τροποποιεί την κοινοποιηθείσα συμφωνία ως προς 1. τα καταληκτικά τέλη που πρέπει να εφαρμόζονται κατά τη μεταβατική περίοδο, και 2. την καθιέρωση από τα μέρη μιας πραγματικής και λιγότερο δαπανηρής επιλογής, έναντι των καταληκτικών τελών, για τις διαφημιστικές ταχυδρομικές αποστολές.

7.1.1. Επίπεδα των καταληκτικών τελών

55. Η πέμπτη συμπληρωματική συμφωνία τροποποιεί το παράρτημα 4 της κοινοποιηθείσας συμφωνίας όσον αφορά τόσο τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου όσο και τα επίπεδα των καταληκτικών τελών. Η λήξη της μεταβατικής περιόδου παρατάθηκε, από την 31η Δεκεμβρίου 2004 στην 31η Δεκεμβρίου 2006.

56. Τα καταληκτικά τέλη που πρέπει να εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 2002 μέχρι τη λήξη της μεταβατικής περιόδου τροποποιήθηκαν ω εξής:

2002: 73,3 %;

2003: 74,5 %;

2004: 75,7 %;

2005: 78,5 %;

2006: 78,5 %.

57. Η Επιτροπή, αφού αναθεώρησε τα λογιστικά στοιχεία που είχαν παρασχεθεί από τα μέρη σχετικά με τα έξοδα επίδοσης της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας, θεωρεί ότι οι τιμές αυτές αντιστοιχούν σε επαρκώς ακριβή προσέγγιση των εξόδων των μερών.

7.1.2. Χαμηλού κόστους εναλλακτική επιλογή, έναντι των καταληκτικών τελών, για τις διαφημιστικές ταχυδρομικές αποστολές

58. Όσον αφορά την καθιέρωση μιας χαμηλού κόστους εναλλακτικής επιλογής έναντι των καταληκτικών τελών, για τις διαφημιστικές ταχυδρομικές αποστολές, το άρθρο 2 της πέμπτης συμπληρωματικής συμφωνίας υποχρεώνει τα μέρη να αρχίσουν, εντός έξι μηνών από την έκδοση της δεύτερης απόφασης απαλλαγής της Επιτροπής, την επίδοση των διεθνών διαφημιστικών αποστολών.

59. Στις 24 Ιανουαρίου 2003, τα μέρη, με εξαίρεση τις εταιρείες Royal Mail Group plc. και An Post, υπέγραψαν τη χωριστή συμφωνία για την επίδοση των διεθνών διαφημιστικών αποστολών REIMS ("η συμφωνία REIMS IDM"), με την οποία δημιουργείται το προϊόν IDM(32), με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

Βασικές προδιαγραφές του προϊόντος

- Κοινές προδιαγραφές του προϊόντος, οι οποίες καθιστούν περιττή τη συμμόρφωση με τις αντίστοιχες εθνικές απαιτήσεις·

- Διαφημιστικό ταχυδρομείο, κατά τον ορισμό της οδηγίας 97/67/ΕΚ·

- Μέγιστο βάρος: 2 kg/ταχυδρομική αποστολή·

- Κοινός μέγιστος όγκος: 500 αντικείμενα·

- Πρότυπο καλύτερης προσπάθειας βελτίωσης των υπηρεσιών: J+5·

- Αμιγώς διασυνοριακή αλληλογραφία·

- Προδιαγραφές ΠΤΕ για το μέγιστο και το ελάχιστο μέγεθος·

- Δεν απαιτείται προδιαλογή.

Αμοιβές

Η αμοιβή για την επίδοση του προϊόντος IDM υπολογίζεται ως η χαμηλότερη τιμή μεταξύ των εγχώριων τελών για παρόμοια μη διαλεγείσα αλληλογραφία και των καταληκτικών τελών REIMS II για αλληλογραφία χωρίς προτεραιότητα, μείον [...] %. Εάν δεν προβλέπεται τέλος για τη μη διαλεγείσα μαζική αλληλογραφία, εφαρμόζεται το τέλος για τη διαλεγείσα μαζική αλληλογραφία με προσαύξηση κατά [...] %.

7.1.3. Λοιπές τροποποιήσεις

60. Άλλες δευτερεύουσες τροποποιήσεις που εισήχθησαν μέσω της πέμπτης συμπληρωματικής συμφωνίας, και με πρωτοβουλία των μερών, είναι οι εξής:

Εφαρμογή του άρθρου 43 της σύμβασης ΠΤΕ(33)

Σύμφωνα με το άρθρο 5 της κοινοποιηθείσας συμφωνίας, μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου τα άρθρα 25 και 49 παράγραφος 4 της σύμβασης ΠΤΕ του 1994 δεν θα εφαρμόζονται πλέον μεταξύ των μερών. Η ρήτρα αυτή τροποποιήθηκε. Η νέα διατύπωση του άρθρου 5 έχει ως εξής: "Τίποτε στη συμφωνία REIMS II δεν εμποδίζει ένα μέρος από την εφαρμογή του άρθρου 43 της σύμβασης ΠΤΕ έναντι ενός άλλου μέρους."

Αποχώρηση από τη συμφωνία

Σύμφωνα με το άρθρο 11 της κοινοποιηθείσας συμφωνίας, η αποχώρηση από τη συμφωνία αρχίζει να ισχύει κατά τη λήξη του πρώτου πλήρους ημερολογιακού έτους μετά την κοινοποίηση της αποχώρησης. Η νέα διατύπωση της διάταξης αυτής αναφέρει ότι ένα μέρος μπορεί να αποχωρήσει από τη συμφωνία αφού δώσει γραπτή προειδοποίηση τουλάχιστον έξι μηνών, στο τέλος του αντίστοιχου ημερολογιακού μήνα.

7.2. Λοιπές απαιτήσεις

61. Όσον αφορά το τρίτο πρόβλημα που εντοπίσθηκε κατά τη φάση της έρευνας, η Επιτροπή θεωρεί ότι, πέρα από την απελευθέρωση της εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας, ο μηχανισμός της συμφωνίας REIMS II για την αμοιβή της επίδοσης της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας οδηγεί σε διακρίσεις ως προς τις τιμές υπέρ των μερών και εις βάρος των τρίτων εταιρειών που προωθούν την εξερχόμενη διασυνοριακή αλληλογραφία από μία χώρα REIMS II σε άλλη. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ. 3 της συμφωνίας REIMS II, το μέρος που εδρεύει στη χώρα επίδοσης χρεώνει τα καταληκτικά τέλη REIMS II για την επίδοση της αλληλογραφίας που προωθείται από οποιοδήποτε άλλο μέρος της συμφωνίας REIMS II. Οι τρίτες εταιρείες που εμπλέκονται στη διεκπεραίωση της εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας πρέπει, ωστόσο, να καταβάλλουν πλήρως τα εγχώρια τέλη για την επίδοση της αλληλογραφίας στη χώρα προορισμού.

62. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι κάθε νέα απαλλαγή θα πρέπει να απαιτεί από κάθε μέρος της συμφωνίας REIMS II να εξασφαλίζει σε κάθε τρίτη ταχυδρομική εταιρεία που ανταγωνίζεται οποιοδήποτε άλλο μέρος της συμφωνίας REIMS II ως προς την παροχή υπηρεσιών εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας σε οποιαδήποτε χώρα REIMS II, την επίδοση της εισερχόμενης αλληλογραφίας στη χώρα του με χρέωση των ίδιων καταληκτικών τελών και υπό όρους που δεν δημιουργούν διακρίσεις σε σύγκριση με εκείνους που προσφέρονται στο μέρος REIMS II που εδρεύει στη χώρα του αποστολέα. Τα μέρη έχουν ενημερωθεί για την απαίτηση αυτή.

63. Η Επιτροπή έχει συντάξει ένα κείμενο με μια τέτοια απαίτηση, το οποίο πρόκειται να ενσωματωθεί στη μελλοντική απόφαση απαλλαγής. Το κείμενο αυτό προσαρτάται στην παρούσα ανακοίνωση.

8. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

64. Με βάση τα προαναφερόμενα, η Επιτροπή προτίθεται να διατυπώσει γνώμη υπέρ της κοινοποιηθείσας συμφωνίας, όπως αυτή τροποποιήθηκε με την πέμπτη συμπληρωματική συμφωνία. Προηγουμένως, η Επιτροπή καλεί τους τρίτους ενδιαφερόμενους να αποστείλουν τις παρατηρήσεις τους εντός τεσσάρων εβδομάδων από τη δημοσίευση της παρούσας ανακοίνωσης με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (Rosario.Baratta@cec.eu.int), με φαξ [(32-2) 296 70 81] ή με σύνηθες ταχυδρομείο, στην ακόλουθη διεύθυνση και με την ένδειξη "Υπόθεση COMP/C2/38.170-REIMS II)": Ευρωπαϊκή Επιτροπή Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού

Γραμματεία Προστασίας του Ανταγωνισμού

J 70

Γραφείο 0/28

B - 1049 Βρυξέλλες.

Εάν ενδιαφερόμενο μέρος θεωρεί ότι οι παρατηρήσεις του περιέχουν επαγγελματικά μυστικά, πρέπει να αναφέρει τα αποσπάσματα που δεν θα πρέπει να κοινολογηθούν λόγω του ότι περιέχουν επαγγελματικά μυστικά ή άλλα εμπιστευτικά στοιχεία, να αναφέρει δε τους λόγους. Εάν η Επιτροπή δεν λάβει σχετικό αιτιολογημένο αίτημα, θα θεωρήσει ότι οι παρατηρήσεις δεν περιέχουν επαγγελματικά μυστικά.

(1) ΕΕ 13 της 21.2.1962, σ. 204/62.

(2) Απόφαση της Επιτροπής, της 15ης Σεπτεμβρίου 1999, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 της συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/36.748 - REIMS II) (ΕΕ L 275 της 26.10.1999, σ. 17).

(3) Στα μέρη περιλαμβάνονται οι ΔΤΦ όλων των κρατών μελών της Κοινότητας (εκτός των Κάτω Χωρών) και οι ΔΤΦ της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και της Ελβετίας.

(4) ΕΕ C 195 της 1ης Ιουλίου 2001, σ. 11.

(5) Οι δημόσιοι ταχυδρομικοί φορείς (ΔΤΦ) είναι δημόσιες επιχειρήσεις ή υπηρεσίες με κύρια υποχρέωση την παροχή καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών σε ολόκληρη την εθνική επικράτεια, συνήθως με βάση τιμές μονάδας. Ακόμη έχουν την υποχρέωση να παρέχουν διεθνείς ταχυδρομικές υπηρεσίες, διαβιβάζοντας διεθνή αλληλογραφία σε ΔΤΦ άλλων χωρών προς διανομή, ενώ αυτές διανέμουν την εισερχόμενη διεθνή αλληλογραφία. Στο πλαίσιο της κοινοποιηθείσας συμφωνίας, οι ΔΤΦ περιλαμβάνουν τόσο τις δημόσιες όσο και τις ιδιωτικές εταιρείες που υπέχουν υποχρέωση παροχής καθολικών ταχυδρομικών υπηρεσιών.

(6) Österreichische Post (Αυστρία), La Poste/De Post (Βέλγιο), Post Danmark (Δανία), Suomen Posti Oyj (Φινλανδία), La Poste (Γαλλία), Deutsche Post (Γερμανία), Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ), Iceland Post (Ισλανδία), An Post (Ιρλανδία), Poste Italiane (Ιταλία), Entreprise des Postes & Télécommunications (Λουξεμβούργο), Posten Norge BA (Νορβηγία), CTT Correios de Portugal (Πορτογαλία), Correos y Telegrafos (Ισπανία), Posten Sverige AB (Σουηδία), Swiss Post (Ελβετία) και The Post Office (Ηνωμένο Βασίλειο).

(7) Η κοινοποίηση πραγματοποιήθηκε από όλα τα μέρη, εκτός της Swiss Post (Ελβετία) και της Entreprise des Postes & Télécommunications (Λουξεμβούργο), οι οποίες έλαβαν γνώση της κοινοποίησης μέσω αντιγράφου της.

(8) Η Παγκόσμια Ταχυδρομική Ένωση (ΠΤΕ) - ένας εξειδικευμένος οργανισμός υπό την αιγίδα του ΟΗΕ - είναι υπεύθυνη σε διεθνές επίπεδο για τη διεθνή συνεργασία σε ζητήματα ταχυδρομείων. Η σύμβαση ΠΤΕ παρέχει το κανονιστικό πλαίσιο για τις διεθνείς ανταλλαγές αλληλογραφίας. Από το 1969 και μετά, η σύμβαση ΠΤΕ περιλαμβάνει και διατάξεις που προβλέπουν ότι τα κράτη μέλη της αμείβουν το ένα το άλλο για τη επίδοση διεθνούς αλληλογραφίας, καταβάλλοντας καταληκτικά τέλη.

(9) Σχετικά με τον ορισμό των σχετικών αγορών, βλέπε και την απόφαση "Deutsche Post II" της Επιτροπής, της 25ης Ιουλίου 2001, ΕΕ L 331 της 16.12.2001, σ. 40, αιτιολογικές σκέψεις 84 έως 87. Η συλλογιστική βασίζεται και είναι συνεπής με τους ορισμούς που έχουν δοθεί για τις ανάγκες της απόφασης απαλλαγής.

(10) Οδηγία 97/67/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τους κοινούς κανόνες ανάπτυξης της εσωτερικής αγοράς των ταχυδρομικών υπηρεσιών στην Κοινότητα, και τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών αυτών (ΕΕ L 15 της 21ης Ιανουαρίου 1998, σελίδες 14 έως 25.

(11) Οδηγία 2002/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 10ης Ιουνίου 2002, η οποία τροποποιεί την οδηγία 97/67/ΕΚ σε σχέση με το περαιτέρω άνοιγμα των ταχυδρομικών υπηρεσιών της Κοινότητας στον ανταγωνισμό (ΕΕ L 176 της 5.7.2002, σ. 21).

(12) Βλέπε σημείο 5.7 κατωτέρω.

(13) Με γνώμονα τις εκπτώσεις που θα χορηγούν μέχρι το τέλος του 2004 (βλέπε κατωτέρω), οι Deutsche Post AG και Poste Italiane S.p.A. θα έφθαναν στο πλήρες 80 % μόλις κατά το 2005.

(14) Τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 3 του παραρτήματος 4 της συμφωνίας REIMS II, όπως συμπληρώνεται με το άρθρο 3 παράγραφος 3 της τέταρτης συμπληρωματικής συμφωνίας.

(15) Η Deutsche Post AG θα εξακολουθήσει να χορηγεί τις εκπτώσεις που συμφωνήθηκαν με την τρίτη συμπληρωματική συμφωνία μέχρι το τέλος του 2004. Η Poste Italiane SpA. συμφώνησε επίσης να χορηγεί έκπτωση για το ίδιο χρονικό διάστημα: παράγραφοι 9 και 10 του παραρτήματος 4 της συμφωνίας REIMS II, όπως τροποποιήθηκε με την τέταρτη συμπληρωματική συμφωνία.

(16) Άρθρο 11 παράγραφοι 4 έως 7 της συμφωνίας REIMS II, όπως συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παράγραφος 2 της τέταρτης συμπληρωματικής συμφωνίας.

(17) Σάκοι περιέχοντες μαζική αλληλογραφία για έναν και μοναδικό αποδέκτη.

(18) Με τον τρόπο αυτόν, η συμφωνία διακρίνει τρεις κατηγορίες: i) Επιστολές μέχρι το μέγεθος C5 και μέγιστου βάρους 100 γραμμαρίων· ii) Επίπεδα δέματα μέχρι το μέγεθος C4 και μέγιστου βάρους 500 γραμμαρίων· iii) Δέματα όλων των μορφών, μέχρι τα όρια βάρους και μεγέθους που καθορίζονται από την UPU. Τα γραμμικά τιμολόγια υπολογίζονται βάσει αυτής της τυποποιημένης δομής, και μέσω της στατιστικής μεθόδου των "ελάχιστων τετραγώνων".

(19) Στις χώρες όπου οι ταχυδρομικές υπηρεσίες έχουν πλήρως απελευθερωθεί, όπου ισχύει ενιαίο τιμολόγιο σε ολόκληρη τη χώρα και όπου στις εγχώριες ταχυδρομικές υπηρεσίες επιβάλλεται ΦΠΑ, το εγχώριο τιμολόγιο βάσει του οποίου θα υπολογίζονται τα καταληκτικά τέλη πρέπει να προσαυξηθεί κατά ποσοστό ισοδύναμο προς το ήμισυ του συντελεστή ΦΠΑ, με μέγιστο όριο το 12,5 %.

(20) Ο χρόνος LAT ορίζεται ως ο μέγιστος αποδεκτός χρόνος άφιξης στο έδαφος που επιτρέπει την επίδοση των αντικειμένων που ταχυδρομούνται αεροπορικώς την επόμενη εργάσιμη ημέρα.

(21) Ο φορέας IPC (International Post Corporation) αποτελεί μιαν εταιρεία που ανήκει από κοινού σε ορισμένους ΔΤΦ (συμπεριλαμβανόμενων όλων των μερών της συμφωνίας REIMS II). Παρέχει, μεταξύ άλλων, διοικητικές και πρακτικές υπηρεσίες στα μέρη της συμφωνίας REIMS II. Το σύστημα UNEX, για τη μέτρηση της ποιότητας των υπηρεσιών - το οποίο χρησιμεύει ως βάση για τον προσδιορισμό των ποιοτικών στόχων της συμφωνίας REIMS II και προσδιορίζει τις ποινές - υπάγεται στη διαχείριση του φορέα IPC.

(22) Π.χ., εάν ο στόχος για την ποιότητα των υπηρεσιών προβλέπει ότι το 90 % της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας πρέπει να επιδίδεται την επομένη, το δε πραγματικό αποτέλεσμα είναι ότι μόλις το 87 % της αλληλογραφίας αυτής επιδίδεται εντός του χρονικού αυτού διαστήματος, τότε μόλις το 97 % του στόχου έχει επιτευχθεί (το 87 είναι το 97 % του 90). Έτσι, η απώλεια ποιότητας ανέρχεται σε 3 %. Επειδή αυτός ο αριθμός βρίσκεται μεταξύ 90 % και 100 %, υπολογίζεται ποινή 1,5 % για κάθε ποσοστιαία μονάδα. Έτσι, η συνολική ποινή ανέρχεται σε 3 × 1,5 % = 4,5 % των καταβλητέων καταληκτικών τελών. Τούτο σημαίνει ότι ο εκάστοτε επιδίδων ΔΤΦ έχει το δικαίωμα να ζητήσει μόνο το 95,5 % (100 % - 4,5 %) των πλήρων καταληκτικών τελών τα οποία θα μπορούσε να απαιτήσει σε αντίθετη περίπτωση. Το 1998, όταν τα καταληκτικά τέλη για το επίπεδο 1 ανέρχονταν στο 55 % των εγχωρίων τελών, οι ΔΤΦ θα εισέπρατταν καταληκτικά τέλη ύψους 52,5 % επί των εγχωρίων τελών (ήτοι το 95,5 % του 55 %).

(23) Άρθρο 2 παράγραφος 11 της συμφωνίας REIMS II.

(24) Αυτή την ερμηνεία έδωσαν τα μέρη στη ρήτρα αυτή κατά τη διάρκεια της έρευνας.

(25) Βλέπε παράγραφο 7.1.3 κατωτέρω.

(26) Από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τις απαντήσεις στις επιστολές που απεστάλησαν δυνάμει του άρθρου 11 προς τα μέρη προκύπτει σημαντική βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών με γνώμονα την επίδοση την ημέρα J+1, για τα περισσότερα μέρη.

(27) Βλέπε σημείο 5.3.3 ανωτέρω.

(28) Βλέπε σημείο 5.3.4 ανωτέρω.

(29) Βλέπε άρθρο 2 της απόφασης απαλλαγής του 1999, το οποίο αναφέρει και ότι, για να διευκολύνεται αυτή η πρόσβαση (στο επίπεδο 3), τα μέρη πρέπει να χαλαρώσουν την εφαρμογή των εσωτερικών κανονιστικών ρυθμίσεων για τα υπόλοιπα μέρη στις περιπτώσεις όπου οι ρυθμίσεις αυτές δεν δικαιολογούνται και, στην πράξη, αποκλείουν την πρόσβαση άλλων μερών στις εγχώριες τιμές, ή (εφόσον τούτο δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητές τους) πρέπει να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να πείσουν τις αρμόδιες εθνικές αρχές να καταργήσουν τις ρυθμίσεις αυτές.

(30) Άρθρο 1 παράγραφος 1 της νέας ταχυδρομικής οδηγίας.

(31) Η συμφωνία αυτή δεν έχει ακόμη υπογραφεί από τις εταιρείες La Poste/De Post (Βέλγιο) και An Post (Ιρλανδία).

(32) International Direct Mail (IDM) είναι η ονομασία που εδόθη από τα μέρη σ' αυτό το προϊόν διασυνοριακής αλληλογραφίας.

(33) Η κοινοποιηθείσα συμφωνία παραπέμπει στα άρθρα 25 και 49 της σύμβασης ΠΤΕ που υπεγράφη το 1994. Η πέμπτη συμπληρωματική συμφωνία παραπέμπει στη σύμβαση ΠΤΕ που υπεγράφη το 1999. Σ' αυτήν τη νέα εκδοχή της σύμβασης ΠΤΕ, η αρίθμηση των άρθρων μετέτρεψε το άρθρο 25 σε άρθρο 43.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΠΡΟΣΒΑΣΗ ΤΡΙΤΩΝ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΩΝ

Γενικές παρατηρήσεις

Κάθε μέρος της συμφωνίας REIMS II παρέχει σε οποιονδήποτε τρίτο ταχυδρομικό φορέα που ανταγωνίζεται μέρη της συμφωνίας REIMS II ως προς την παροχή υπηρεσιών εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας σε οποιαδήποτε άλλη χώρα REIMS II, υπηρεσίες επίδοσης της εισερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας στη χώρα του με χρέωση των προβλεπόμενων καταληκτικών τελών και με όρους που δεν δημιουργούν διακρίσεις σε σύγκριση με εκείνους που το εν λόγω μέρος REIMS II προσφέρει στο μέρος REIMS II που εδρεύει στη χώρα του αποστολέα. Η υποχρέωση αυτή περιορίζεται στην αλληλογραφία που αποστέλλεται από τις χώρες REIMS II και στα αιτήματα που διατυπώνονται από τρίτους ταχυδρομικούς φορείς οι οποίοι:

α) έχουν το δικαίωμα να παρέχουν υπηρεσίες εξερχόμενης διασυνοριακής αλληλογραφίας βάσει των εγχώριων κανόνων που ισχύουν στη χώρα αποστολής, και υπό τον όρο ότι η εξερχόμενη διασυνοριακή αλληλογραφία έχει απελευθερωθεί για τα αντίστοιχα ταχυδρομικά αντικείμενα στη χώρα όπου ετοιμάσθηκε η αλληλογραφία και στις χώρες από όπου ενδεχομένως διαμετακομίσθηκε·

β) ανταγωνίζονται τα μέρη της συμφωνίας REIMS II ως προς την παροχή των υπηρεσιών αυτών· και

γ) συνάπτουν συμφωνία με το μέρος REIMS II που αναλαμβάνει την επίδοση, και δυνάμει της συμφωνίας αυτής συμφωνούν:

- να συμμορφώνονται με τους επιχειρησιακούς όρους και απαιτήσεις της συμφωνίας REIMS, συμπεριλαμβανόμενης της συμμετοχής στα συστήματα μέτρησης της ποιότητας των υπηρεσιών(1)·

- να καταβάλλουν τα καταληκτικά τέλη που ισχύουν για το μέρος REIMS II που εδρεύει στη χώρα αποστολής συν ένα ενδεδειγμένο μέρος των εξόδων εφαρμογής της συμφωνίας REIMS, καθώς και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, τις πρόσθετες δαπάνες που προκύπτουν από τη διεκπεραίωση της αλληλογραφίας τους σε σύγκριση με την αλληλογραφία που προέρχεται από τα μέρη REIMS·

- να καταβάλλουν τα εγχώρια τέλη επίδοσης που εφαρμόζει το μέρος REIMS II, εφόσον τα ταχυδρομικά αντικείμενα που προωθούνται κατ' εφαρμογή της ως άνω υποχρέωσης εμπίπτουν σε κάποια από τις εξαιρέσεις που εκτίθενται κατωτέρω·

- να καταθέτουν, εφόσον τούτο ζητηθεί, επαρκείς εγγυήσεις για τις πληρωμές αυτές·

- να μεριμνούν για την παροχή δειγμάτων των επαγγελματικών ταχυδρομικών αντικειμένων που αποστέλλονται σε μεγάλες ποσότητες· και

- να σέβονται την αποκλειστική περιοχή του μέρους REIMS II και να του παραδίδουν όλη την αποκλειστική εισερχόμενη αλληλογραφία τους προς επίδοση.

Εξαιρέσεις

Η παρούσα υποχρέωση δεν ισχύει για την εγχώρια αλληλογραφία. Ακόμη, η υποχρέωση αυτή δεν ισχύει και για ταχυδρομικά αντικείμενα τα οποία αποστολείς που εδρεύουν στη χώρα του μέρους REIMS II που αναλαμβάνει την επίδοση ταχυδρομούν ή παραδίδουν προς ταχυδρόμηση σε ξένη χώρα, με σκοπό να επωφεληθούν από χαμηλότερες τιμές προκύπτουσες μέσω της ως άνω υποχρέωσης. Εντός των ορίων της ισχύουσας και της μελλοντικής νομολογίας του Δικαστηρίου, η τελευταία εξαίρεση από την υποχρέωση ισχύει τόσο για τα ταχυδρομικά αντικείμενα που ετοιμάζονται στη χώρα διαμονής του αποστολέα και στη συνέχεια προωθούνται μέσω των συνόρων σε ξένη χώρα, καθώς και για τα ταχυδρομικά αντικείμενα που ετοιμάζονται σε ξένη χώρα.

Σύνδεση με το άρθρο 5 της ενοποιημένης συμφωνίας REIMS II

Όταν τεθεί σε εφαρμογή το άρθρο 5 της ενοποιημένης συμφωνίας REIMS II, όπως αυτή έχει κοινοποιηθεί, τα μέρη της συμφωνίας αυτής δεν θα έχουν πλέον το δικαίωμα να επικαλούνται τις ως άνω εξαιρέσεις από την υποχρέωση που απορρέει από την παρούσα απόφαση.

(1) Αυτή τη στιγμή UNEX και Diagnostic.