Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα την «Τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με το φόρο επί των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και επί της ενέργειας»

(96/C 174/15)

Στις 4 Ιουλίου 1995 και σύμφωνα με το άρθρο 23 παράγραφο 2 του Εσωτερικού Κανονισμού, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να καταρτίσει πρόσθετη γνωμοδότηση σχετικά με την παραπάνω πρόταση.

Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η επεξεργασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη πρόσθετη γνωμοδότηση του στις 6 Μαρτίου 1996 (εισηγητής ήταν ο κ. Schmitz).

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά την 334η σύνοδο ολομέλειας στις 27 και 28 Μαρτίου 1996 (συνεδρίαση της 28ης Μαρτίου 1996), υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με 94 ψήφους υπέρ, 32 κατά και 21 αποχές.

1. Περίληψη

1.1. Η ΟΚΕ τάσσεται κατά της θέσπισης στο παρόν στάδιο, εναρμονιστικής νομοθεσίας για έναν φόρο επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας. Μια τέτοια προσπάθεια θα προκαλούσε δυσχέρειες σε εκείνα τα κράτη μέλη που είναι σε θέση να προβούν στη λήψη τέτοιων μέτρων, δεδομένου ότι στο προσεχές μέλλον δεν προβλέπεται να επιτευχθεί στο Συμβούλιο ομοφωνία σχετικά με το φόρο επί του CO2 και επί της ενέργειας. Συνεπώς, η Επιτροπή θα πρέπει να αποσύρει την παρούσα πρόταση οδηγίας.

1.2. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση σύστασης σχετικά με

- φορολογικά και οικονομικά μέτρα στήριξης,

- την ελεύθερη και εθελούσια ανάληψη υποχρεώσεων από τις επιχειρήσεις και

- τις ρυθμίσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ,

προκειμένου να επιτευχθεί η μείωση της κατανάλωσης μορφών ενέργειας που παράγουν CO2.

1.3. Εξάλλου, η ΟΚΕ τάσσεται υπέρ μιας συντονισμένης προσέγγισης των κρατών μελών που είναι έτοιμα να επιβάλουν φόρο επί του CO2 με βάση την πρόταση οδηγίας της Επιτροπής. Στην περίπτωση αυτή θα ήταν απαραίτητο ορισμένα κράτη μέλη, λειτουργώντας ως σημαντική ομάδα, να συμφωνήσουν σχετικά με την πορεία που θα ακολουθήσουν.

1.4. Ωστόσο, η ΟΚΕ αντιτίθεται στη σύναψη διακρατικής συμφωνίας του τύπου «Σένγκεν».

1.5. Η ΟΚΕ τάσσεται υπέρ της υιοθέτησης μιας γενικής οδηγίας η οποία δεν θα περιλαμβάνει καμία πρόταση για τη μορφή που πρέπει να λάβει ο φόρος επί του CO2. Η γενική οδηγία οφείλει να διασφαλίζει ότι κατά τη θέσπιση φόρου επί του CO2 από μια ομάδα κρατών, ο φόρος αυτός δεν είναι αντίθετος προς το κοινοτικό δίκαιο περί ανταγωνισμού και το κοινοτικό δίκαιο περί καταναλωτικών φόρων και ότι, συνεπώς, ο φόρος είναι σύμφωνος με την ιδέα της εσωτερικής αγοράς.

1.6. Η ΟΚΕ τάσσεται ανεπιφύλακτα υπέρ της θέσπισης ενός συντελεστή, δεδομένου ότι αναμένεται να συμβάλει θετικά στην επίτευξη του στόχου σταθεροποίησης του CO2. Στο βαθμό που σε μια κοινή προσέγγιση θα πρέπει να ληφθεί απόφαση για ένα κοινό συντελεστή CO2 και λόγω των πιθανών αρνητικών επιπτώσεων στη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη διάρθρωση του ενεργειακού ανεφοδιασμού, θα πρέπει σε κάθε περίπτωση το ποσοστό αυτό να είναι μικρότερο από 50 %. Επιπλέον, θα πρέπει οι εκλύσεις μεθανίου από το φυσικό αέριο να συμπεριληφθούν στη βάση υπολογισμού του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας.

1.7. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η αποκαλούμενη φορολογική ουδετερότητα αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση για την επιβολή του φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει ο φόρος επί του CO2 να αποτελέσει πρόσχημα για την αύξηση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης.

1.8. Η ΟΚΕ, με βάση την πρόταση που περιλαμβάνεται στο Λευκό Βιβλίο, προτείνει, αφενός, την εισαγωγή μιας φορολογικής επιβάρυνσης με τη μορφή φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας και, αφετέρου, τη μείωση του αποκαλούμενου μη μισθολογικού κόστους. Κατ`αυτόν τον τρόπο μπορεί να επιτευχθεί πρόσθετη επίδραση στην απασχόληση ή ακόμη και σημαντική μείωση της ανεργίας.

1.9. Όσο περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ συμμετάσχουν στη ρύθμιση του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας, όσο ανταγωνιστικότερες είναι οι βιομηχανίες των κρατών αυτών και όσο σαφέστερα συντονιστούν οι λεπτομέρειες όσον αφορά το φόρο επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας, τόσο μικρότερες και τόσο πιο βραχυπρόθεσμες θα πρέπει να είναι οι ενδεχόμενες αρνητικές συνέπειες στην ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας των κρατών αυτών και, συνεπώς, της ΕΕ σε παγκόσμια κλίμακα.

1.10. Οι προβλεπόμενες αλλαγές και μειωμένοι συντελεστές πρέπει κυρίως να εξισορροπούν ή τουλάχιστον να ισοσταθμίζουν, από πλευράς παγκόσμιου ανταγωνισμού, τα μειονεκτήματα των επιχειρήσεων με ένταση ενέργειας. Επιπλέον, σε όλες τις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε επενδύσεις για τη μείωση των εκπομπών CO2 ή για την ορθολογική χρησιμοποίηση της ενέργειας, είναι ανάγκη να χορηγούνται φορολογικές ελαφρύνσεις που να ανέρχονται στο ύψος των επενδύσεων.

1.11. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι ο φόρος επί του CO2 πρέπει να αυξάνεται κατ`αναλογία με τα εκάστοτε προϊόντα που ευθύνονται τόσο για τις εκπομπές CO2 όσο και για την περιεκτικότητά τους σε αυτό. Η ΟΚΕ, αν και αναγνωρίζει τα τεχνικά προβλήματα, εκφράζει την ικανοποίησή της για τη θέσπιση ενός φόρου που προσανατολίζεται στις εισροές.

2. Εισαγωγή

2.1. Η πρόταση οδηγίας που υπέβαλε η Επιτροπή, παρά τις πολυάριθμες επεξεργασίες, δεν επέφερε καμία ουσιαστική πρόοδο ακόμη και όταν η πλειονότητα των κρατών μελών υιοθέτησε θετική στάση για την πρόταση της Επιτροπής. Το σημαντικότερο εμπόδιο για την υιοθέτησή της από το Συμβούλιο είναι ότι, σύμφωνα με τα άρθρα 99 και 130 Σ, παράγραφος 2, το Συμβούλιο μπορεί να λάβει απόφαση μόνο με ομοφωνία.

2.2. Με την νέα πρόταση της 10ης Μαΐου 1995, η Επιτροπή επιδιώκει να βρεθεί μια λύση στο αδιέξοδο. Ειδικότερα, προτείνει μια μεταβατική περίοδο έως το έτος 2000, κατά την οποία δίνεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να λάβουν κατ` ιδίαν φορολογικά μέτρα. Ωστόσο, μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, θα πρέπει να ισχύουν εναρμονισμένοι φορολογικοί συντελεστές σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

2.3. Η ΟΚΕ, με τη γνωμοδότηση της 24ης Φεβρουαρίου 1993 () έλαβε θέση σχετικά με την αρχική πρόταση της Επιτροπής. Η Επιτροπή στην αναθεωρημένη πρότασή της, έλαβε υπόψη μόνο ένα μικρό μέρος των παρατηρήσεων της ΟΚΕ.

2.3.1. Συνεπώς, η ΟΚΕ διερωτάται εάν μέσω του φόρου CO2 θα είχε νόημα να αναδιαρθρωθεί η χρησιμοποίηση διαφόρων μορφών ενέργειας σε τέτοιο βαθμό ώστε να ωφεληθούν βραχυπρόθεσμα άλλες πηγές ενέργειας λιγότερο ρυπογόνες, αν και λόγω των αυξανόμενων αναγκών σε ενέργεια παγκοσμίως, τελικά, θα χρειάζονται όλες οι μορφές ενέργειας και, συνεπώς, θα διαμορφωθεί η χρησιμοποίηση όλων των μορφών ενέργειας, όσο το δυνατόν λιγότερο ρυπογόνων.

2.4. Επανειλημμένως και όχι μόνο στην τελευταία γνωμοδότησή της με θέμα την ανακοίνωση της Επιτροπής: «Ανάπτυξη και Περιβάλλον: συνέπειες στην οικονομική πολιτική» () η ΟΚΕ εκφράστηκε θετικά υπέρ της θέσπισης «μέσων που προσανατολίζονται στην αγορά» όπως φόροι και τέλη για το περιβάλλον. Στην εν λόγω γνωμοδότηση είχε υπογραμμίσει ωστόσο ότι τα φορολογικά μέτρα μπορούν να επιτύχουν τον ειδικό στόχο τους μόνον εάν συνοδεύονται από άλλα μέσα που προσανατολίζονται στην αγορά καθώς και από μέτρα πειθαρχίας. Ακόμη, επισημαίνει ότι πολλοί από τους υφιστάμενους φόρους (π.χ. στα ορυκτέλαια) έχουν οικολογική σημασία.

2.5. Τα κράτη μέλη της ΕΕ ανέλαβαν την υποχρέωση να σταθεροποιήσουν έως το έτος 2000 τις εκπομπές CO2 στην Κοινότητα στα επίπεδα του 1990.

2.5.1. Παρά τη σχετική επιτυχία που σημειώνει η επίτευξη του στόχου της σταθεροποίησης, σοβαρές προβλέψεις () αναφέρουν ότι αυτός ο αυτοεπιβληθείς στόχος δεν μπορεί να υλοποιηθεί σε συνθήκες οικονομίας της αγοράς και κατά τη διάρκεια της αναμενόμενης οικονομικής ανάπτυξης. Αντίθετα, υπάρχει ο φόβος ότι ο στόχος της σταθεροποίησης του CO2 για το 2000 θα αποτύχει χωρίς αμφιβολία.

2.6. Η ΟΚΕ είναι της άποψης ότι ο στόχος της σταθεροποίησης του CO2 μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την εφαρμογή μιας δέσμης μέτρων. Ιδιαίτερη βαρύτητα θα προσδίδεται σε μέτρα στον τομέα των μεταφορών (εφαρμογή μέτρων προκειμένου να μειωθεί η μέση κατανάλωση ακόμη και μέσω της φορολογίας, να προωθηθεί η ανανέωση και ο τεχνικός ελέγχος του συνόλου των αυτοκινήτων, να θεσπισθεί καλύτερο σύστημα ροής της κυκλοφορίας ακόμη και μέσω της εφαρμογής της τηλεματικής) και στον τομέα της θερμομόνωσης (πρότυπα για τη θέρμανση οικιακών και άλλων χωρών). Απαραίτητη είναι η λήψη μέτρων που θα συμπληρώσουν και θα συνοδεύσουν τα υφιστάμενα περιβαλλοντικά μέσα (συμπεριλαμβανομένων των πειθαρχικών ρυθμίσεων και των ρυθμίσεων περί ευθύνης) με τη βοήθεια έντονων προσπαθειών στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας καθώς και μέσω ενός φορολογικού μηχανισμού, ο οποίος να διαθέτει υψηλό δυναμικό προστασίας του περιβάλλοντος και να αποτελεί κινητήρια δύναμη. Στα φορολογικά μέτρα, παράλληλα με την καθιέρωση νέων μέσων, περιλαμβάνεται και ο έλεγχος των υφιστάμενων φορολογικών διατάξεων ως προς τις οικολογικές επιπτώσεις τους. Η ελεύθερη και εθελούσια ανάληψη υποχρεώσεων, η οποία θα πρέπει να ρυθμιστεί σε συνεργασία με τις κρατικές υπηρεσίες, ενδέχεται να συμβάλει σημαντικά 7 όμως δεν επαρκεί για την έγκαιρη επίτευξη του στόχου της σταθεροποίησης του CO2.

2.7. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι οι εκπομπές CO2 αποτελούν παγκόσμιο πρόβλημα για την εξάλειψη του οποίου είναι απαραίτητη η συνεργασία με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, την ΚΑΚ καθώς και πολλές αναπτυσσόμενες ασιατικές χώρες, στις οποίες οι εκπομπές CO2 είναι ιδιαίτερα υψηλές.

3. Γενικές παρατηρήσεις

3.1. Η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της για τις προσπάθειες της Επιτροπής να εξεύρει λύση προτείνοντας τη θέσπιση μεταβατικών ρυθμίσεων. Εκφράζει ωστόσο το φόβο ότι με την προσπάθεια θέσπισης εναρμονισμένης νομοθεσίας για το 2000 θα οδηγηθεί σε αδιέξοδο και αυτή η πρόταση της Επιτροπής για όσο διάστημα οι αποφάσεις αυτού του είδους που αφορούν φορολογικά θέματα, πρέπει να λαμβάνονται με ομοφωνία από το Συμβούλιο.

3.1.1. Παράλληλα με την αξιολόγηση που προτείνει η Επιτροπή, πρέπει να εξετασθούν και δύο ακόμη προσεγγίσεις:

α) Η Επιτροπή αποσύρει την πρότασή της και επαφίεται στα κράτη να λάβουν κατ`ίδίαν φορολογικά μέτρα.

β) Η Επιτροπή αποσύρει την προτασή της και μια ομάδα κρατών αναλαμβάνει κοινή δράση.

3.1.2. Η ΟΚΕ τάσσεται κατά της θέσπισης, επί του παρόντος, εναρμονιστικής νομοθεσίας όσον αφορά το φόρο επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας. Μια τέτοια προσπάθεια θα προκαλούσε δυσχέρειες σε εκείνα τα κράτη μέλη που είναι σε θέση να προβούν στη λήψη τέτοιων μέτρων, δεδομένου ότι στο προσεχές διάστημα δεν προβλέπεται να επιτευχθεί στο Συμβούλιο ομοφωνία σχετικά με το φόρο επί του CO2 και επί της ενέργειας. Συνεπώς η Επιτροπή θα πρέπει να αποσύρει την παρούσα πρόταση οδηγίας.

3.1.3. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να παρουσιάσει πρόταση συστάσεως, η οποία να καλύπτει:

- τα φορολογικά και δημοσιονομικά μέτρα στήριξης,

- τις εθελούσιες δεσμεύσεις των επιχειρήσεων,

- την πίεση του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, από πλευράς της ΕΕ, να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές, ώστε να εξασφαλισθεί η καθιέρωση μέτρων με διεθνή αποτελεσματικότητα,

- τις προσπάθειες για διατήρηση και ορθολογική χρήση της ενέργειας,

- την προαγωγή των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας,

- την παροχή κινήτρων για τη μείωση της απώλειας ενέργειας κατά την ενεργειακή μετατροπή.

Τα μέτρα αυτά θα ενθάρρυναν τη μείωση των εκπομπών CO2 και τη διατήρηση της ενέργειας.

3.1.4. Εξάλλου, η ΟΚΕ τάσσεται υπέρ μιας συντονισμένης προσέγγισης των κρατών μελών που είναι έτοιμα να επιβάλουν φόρο επί του CO2 με βάση την πρόταση οδηγίας της Επιτροπής. Στην περίπτωση αυτή θα ήταν απαραίτητο ορισμένα κράτη μέλη, λειτουργώντας ως σημαντική πρωτοποριακή ομάδα, να συμφωνήσουν σχετικά με την πορεία που θα ακολουθήσουν.

3.1.5. Η ΟΚΕ έχει επίγνωση ότι μια τέτοια προσέγγιση προκαλεί νομικά προβλήματα. Θα μπορούσε να εξετασθεί το ενδεχόμενο δύο εναλλακτικών λύσεων:

α) Η ομάδα των κρατών συνάπτει διακρατικές συμφωνίες χωρίς συμμετοχή των οργάνων της Ένωσης (αντίστοιχη με τη συμφωνία του Σένγκεν).

β) Η ΟΚΕ τάσσεται υπέρ της υιοθέτησης μιας γενικής οδηγίας η οποία δεν θα περιλαμβάνει καμία πρόταση για τη μορφή που πρέπει να λάβει ο φόρος επί του CO2. Η γενική οδηγία οφείλει να διασφαλίζει ότι κατά τη θέσπιση φόρου επί του CO2 από μια ομάδα κρατών, ο φόρος αυτός δεν είναι αντίθετος προς το κοινοτικό δίκαιο περί ανταγωνισμού και το κοινοτικό δίκαιο περί καταναλωτικών φόρων και ότι, συνεπώς, ο φόρος είναι σύμφωνος με την ιδέα της εσωτερικής αγοράς.

3.1.6. Η ΟΚΕ τάσσεται υπέρ της δεύτερης εναλλακτικής λύσης διότι μόνο με αυτή τη νομική βάση, αφενός, μπορεί να εξασφαλισθεί η συμμετοχή των οργάνων της ΕΕ και, αφετέρου, παρέχονται μεγαλύτερες πιθανότητες σε εκείνα τα κράτη που το επιθυμούν, να επιβάλουν αργότερα τον εν λόγω φόρο, και τούτο, στο πλαίσιο μιας συντονισμένης προσέγγισης της ΕΕ. Μια τέτοια προσέγγιση συμφέρει ιδιαίτερα τις βιομηχανίες που θίγονται από το φόρο επί του CO2 διότι έτσι αποφεύγονται τα ανταγωνιστικά μειονεκτήματα. Τέλος, διευκολύνει τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων σε διεθνές επίπεδο (ΟΟΣΑ, ΠΟΕ).

3.2. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει με έμφαση ότι, με τις κατάλληλες ρυθμίσεις, ένας φόρος επί του CO2 και επί της ενέργειας μπορεί να συμβάλει σε σημαντικό βαθμό στην επίλυση του προβλήματος σταθεροποίησης των εκπομπών CO2, περιορίζοντας την αύξηση της χρήσης πηγών ενέργειας που εκπέμπουν CO2 και, ακόμηνα επιτευχθεί απόλυτος περιορισμός της χρήσης ενέργειας σε παρόμοιο ή και ανώτερο βιοτικό επίπεδο.

3.2.1. Η ΟΚΕ, λόγω των πρακτικών δυσκολιών κατά την εφαρμογή του φόρου για το CO2, εκφράζει τις επιφυλάξεις της για την περίπτωση που ο φόρος αυτός δεν λάβει την κατάλληλη μορφή:

- ο περιβαλλοντικός στόχος της σταθεροποίησης δεν θα μπορέσει δυνατό να επιτευχθεί διόλου, ούτε και στο όριο του δυνατού 7

- η φορολογική επιβάρυνση των πολιτών θα αυξηθεί παρά τις αντίθετες δηλώσεις των περισσότερων κυβερνήσεων 7

- με το φόρο αυτό θα αυξηθεί η φορολογική επιβάρυνση των επιχειρήσεων, οι οποίες θα αντιδράσουν με μείωση του αριθμού των απασχολουμένων, με συνέπεια την αύξηση της ανεργίας στην ΕΕ 7

- θα ενισχυθούν οι πληθωριστικές τάσεις 7

- με μια αυξανόμενη φορολογική επιβάρυνση λόγω του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας, θα μειωθεί η αγοραστική δύναμη του πληθυσμού με ανάλογες επιπτώσεις στο βιοτικό επίπεδο και στην απασχόληση 7

- θα μειωθεί σε παγκόσμια κλίμακα η ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας 7

- η βιομηχανία και η οικονομία των ασθενέστερων κρατών μελών της ΕΕ θα αντιμετωπίσουν, κατ`αναλογία, πολύ μεγαλύτερες αρνητικές επιπτώσεις 7

- οι περιφέρειες όπου είναι εγκατεστημένες βιομηχανίες με ένταση ενέργειας θα αντιμετωπίσουν αρνητικές επιπτώσεις 7

- θα εμποδιστεί η ελεύθερη και εθελούσια ανάληψη υποχρεώσεων από τη βιομηχανία.

3.2.2. Οι σκέψεις αυτές πρέπει να ληφθούν υπόψη πριν αναληφθεί μια όχι μόνο οικολογική, άλλα και οικονομικά ορθολογική ρύθμιση του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας και, ακόμη, πρέπει να ληφθούν ειδικά αντισταθμιστικά μέτρα για τον περιορισμό των ανεπιθύμητων επιπτώσεων, ιδίως στους τομείς της απασχόλησης και της ανταγωνιστικότητας.

3.2.3. Ένας φόρος επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας πρέπει να οδηγήσει στην αύξηση των προσπαθειών καινοτομίας και, συνεπώς, της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας όσον αφορά τις διεθνώς απαραίτητες τεχνολογίες για τον περιορισμό της χρησιμοποίησης των πόρων και, συγκεκριμένα, την ορθολογική χρήση της ενέργειας και τη χρήση όλων των μορφών ενέργειας κατά τρόπο που να μην καταστρέφει το περιβάλλον.

3.2.4. Με το φόρο επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας, πρέπει να δοθεί το έναυσμα για την εξισορρόπηση του συστήματος φόρων και τελών και τον προσανατολισμό του στην απασχόληση (κατά τρόπο που να συμβαδίζει με τις προτάσεις του Λευκού Βιβλίου «Ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, απασχόληση) () μέσω μεταβίβασης της φορολογικής επιβάρυνσης από τον παράγοντα εργασία στον παράγοντα πηγές ενέργειας, χωρίς να επιβαρυνθεί επιπλέον ο παράγων κεφάλαιο. Η παρούσα αυξητική τάση της φορολογικής επιβάρυνσης του παράγοντα εργασία θα πρέπει να αντιστραφεί. Με τη μεταβολή της φορολογικής επιβάρυνσης θα μπορούσε να δημιουργηθεί, συνολικά, υψηλή απασχόληση με χαμηλότερη χρησιμοποίηση ενεργειακών πόρων και συνολικά μικρότερη επιβάρυνση του περιβάλλοντος ()».

3.2.5. Με τις κατάλληλες ρυθμίσεις επανεξισορρόπησης του φορολογικού συστήματος, θα πρέπει η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων να παραμείνει σταθερή. Ωστόσο, χρειάζεται να καταστεί δυνατή μια στροφή σε λιγότερο ρυπογόνες παραγωγές.

4. Ειδικές παρατηρήσεις

(Οι παρατηρήσεις αυτές αφορούν τα φορολογικά μέτρα της ομάδας κρατών που είναι έτοιμα να υιοθετήσουν την πρόταση της Επιτροπής σαν βάση για μια κοινή προσέγγιση.)

4.1. Η ΟΚΕ τάσσεται κατ`αρχήν υπέρ του φόρου για την ενέργεια, υπενθυμίζει όμως τις επιφυλάξεις της όσον αφορά τον συντελεστή για το CO2.

4.1.1. Όσον αφορά το φορολογικό συντελεστή για την ενέργεια, είναι προφανές ότι θα συμβάλει τόσο στη μείωση της χρήσης ενέργειας όσο και στον περιορισμό των εκπομπών CO2. Λόγω της αύξησης της τιμής της ενέργειας, ενδέχεται να μειωθεί το όριο αποδοτικότητας των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, να προωθηθούν παγκοσμίως ανταγωνιστικές καινοτομίες στον τομέα της ενέργειας και του περιβάλλοντος και να σημειωθεί ανάλογος θετικός αντίκτυπος στην απασχόληση.

4.1.2. Αντίθετα με τον συντελεστή για το CO2, επιδιώκεται κατά προτεραιότητα μια αναμόρφωση της χρήσης της ενέργειας και μάλιστα βραχυπρόθεσμα προς όφελος των αποκαλούμενων «φιλικών» προς το περιβάλλον μορφών ενέργειας και ιδιαίτερα του φυσικού αερίου. Η καύση του φυσικού αερίου εκλύει λιγότερο CO2 από εκείνη του λιγνίτη ή του λιθάνθρακα. Ωστόσο, τούτη συνοδεύεται από σχετικά υψηλές εκπομπές μεθανίου των οποίων η δυνατότητα χειροτέρευσης του φαινομένου του θερμοκηπίου δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Οι επιθυμητές επιπτώσεις στο περιβάλλον, μέσω μιας αναδιάρθρωσης προς όφελος του φυσικού αερίου, προφανώς δεν πρόκειται να πραγματοποιηθούν, τουλάχιστον όχι στην προσδοκώμενη κλίμακα.

4.1.3. Εξάλλου, τίθεται το ερώτημα εάν, μέσω του συντελεστή για το CO2, η πρόσθετη επιβάρυνση κατά την αγορά και υποκατάσταση του ευρωπαϊκού άνθρακα έχει, μακροπρόθεσμα, ουσιαστικές αρνητικές επιπτώσεις για το περιβάλλον. Λόγω των συνολικά αυξανόμενων ενεργειακών αναγκών παγκοσμίως, ενδέχεται μακροπρόθεσμα να καταναλώνονται όλες οι μορφές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων των αποθεμάτων σε άνθρακα σε παγκόσμια κλίμακα και, κατά το δυνατόν, να χρησιμοποιούνται όλες με τρόπο που να μην καταστρέφει το περιβάλλον. Συνεπώς, για μια βιώσιμη ανάπτυξη απαιτούνται μέθοδοι εξόρυξης που να μην καταστρέφουν το περιβάλλον και, ταυτόχρονα, τεχνολογίες αξιοποίησης φιλικές προς το περιβάλλον π.χ. στα δίκτυα ηλεκτροδότησης.

4.1.4. Είναι επιθυμητή μια εξομοίωση της αύξησης της χρήσης όλων των μορφών ενέργειας, όχι όμως μια αναγκαστική μονομερής μείωση της εξόρυξης και χρησιμοποίησης άνθρακα λόγω του συντελεστή CO2. Επιπλέον, πρέπει να συνεκτιμηθεί η ανάγκη μιας εξόρυξης άνθρακα σε ευρωπαϊκό επίπεδο ώστε να διασφαλίζεται μακροπρόθεσμα ο ανεφοδιασμός των ευρωπαϊκών κρατών.

4.1.5. Η ΟΚΕ τάσσεται ανεπίφυλακτα υπέρ της θέσπισης ενός συντελεστή, δεδομένου ότι αναμένεται να συμβάλει θετικά στην επίτευξη του στόχου σταθεροποίησης του CO2. Στο βαθμό που σε μια κοινή προσέγγιση πρέπει να ληφθεί απόφαση για ένα κοινό συντελεστή CO2 και λόγω των πιθανών αρνητικών επιπτώσεων στην μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη διάρθρωση του ενεργειακού ανεφοδιασμού, χρειάζεται σε κάθε περίπτωση το ποσοστό αυτό να είναι μικρότερο από το 50 %. Επιπλέον, θα πρέπει οι εκλύσεις μεθανίου από το φυσικό αέριο να συμπεριληφθούν στη βάση υπολογισμού του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας.

4.1.6. Ο φόρος επί του CO2 και επί της ενέργειας πρέπει ακόμη να ενταχθεί στη συνολική κοινοτική προσέγγιση όσον αφορά τη σταθεροποίηση ή και τον περιορισμό της επιβάρυνσης από το CO2 και την προώθηση της ορθολογικής χρησιμοποίησης της ενέργειας. Από πλευράς ΕΕ, πρέπει να αναφερθούν κυρίως τα προγράμματα Thermie, Joule, Altener και SAVE, τα οποία πρέπει να προσαρμοστούν έτσι ώστε, από κοινού με τα εθνικά εξειδικευμένα μέτρα, θα πρέπει να συμβάλουν σημαντικά στη σταθεροποίηση του CO2.

4.1.7. Ο φόρος επί του CO2 δεν πρέπει να προκαλέσει διαρθρωτικές συνέπειες που να ευνοούν τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας.

4.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η αποκαλούμενη φορολογική ουδετερότητα αποτελεί προϋπόθεση απαραίτητη για την επιβολή του φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει ο φόρος επί του CO2 να αποτελέσει πρόσχημα για την αύξηση της συνολικής φορολογικής επιβάρυνσης.

4.2.1. Όμως η ΟΚΕ θεωρεί ότι τα πρόσθετα έσοδα από το φόρο επί του CO2 και επί της ενέργειας επιβάλλεται να αντισταθμιστούν πλήρως από την κατάργηση άλλων φόρων και τελών.

4.2.2. Παράλληλα, τα φορολογικά συστήματα και η φορολογική δομή χρειάζεται να εξελιχθούν κατά τρόπο που, αφενός, να ευνοεί τη διατήρηση του περιβάλλοντος και, αφετέρου, να προωθεί την απασχόληση. Πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη ώστε ένα μέρος των εσόδων από το φόρο επί του CO2 και επί της ενέργειας να χρησιμοποιηθεί για φορολογικές εκπτώσεις και απαλλαγές που θα επιδιώκουν την εξοικονόμηση ενέργειας και την ορθολογική χρήση της.

4.2.3. Παρομοίως, θα πρέπει να εξισορροπισθούν οι υπερβολικές ανισότητες που απαντώνται σε νοικοκυριά και μικροκαταναλωτές.

4.2.4. Η ΟΚΕ προτείνει, με βάση την πρόταση που περιλαμβάνεται στο Λευκό Βιβλίο (Ανάπτυξη, Ανταγωνιστικότητα και Απασχόληση) (), αφενός, να επιβληθεί οικολογικός φόρος με τη μορφή φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας και, αφετέρου, το αποκαλούμενο μη μισθολογικό κόστος να μειωθεί και, κατά συνέπεια, να υπάρξει πρόσθετη επίδραση στην απασχόληση ή ακόμη και σημαντική μείωση της ανεργίας.

4.3. Όσο περισσότερα κράτη μέλη της ΕΕ συμμετάσχουν στη ρύθμιση του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας, όσο ανταγωνιστικότερες είναι οι βιομηχανίες των κρατών αυτών και όσο καλύτερα συντονιστούν οι λεπτομέρειες όσον αφορά το φόρο επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας, τόσο μικρότερες και πιο βραχυπρόθεσμες θα είναι οι ενδεχόμενες συνέπειες στην ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας των κρατών αυτών και, συνεπώς, της ΕΕ σε παγκόσμια κλίμακα.

4.3.1. Ωστόσο, λόγω της διεθνοποίησης των αγορών, δεν θα πρέπει να υποτιμούνται οι κίνδυνοι για την ανταγωνιστικότητα, οι οποίοι μπορεί να προκληθούν από μια ακατάλληλη μορφή του φόρου επί των εκπομπών CO2 και επί της ενέργειας.

4.3.2. Η ΕΕ θα πρέπει να εκμεταλλευθεί τις προσπάθειες ορισμένων κρατών μελών να μειώσουν το επίπεδο του CO2 μέσω ενός φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας προκειμένου να επιμείνει για τη λήψη, σε παγκόσμιο επίπεδο, ουσιαστικών μέτρων για τον περιορισμό των εκπομπών CO2 και της χρησιμοποίησης ενέργειας. Το περιβαλλοντικό ντάμπινγκ, ακόμη και με τη χρήση μορφών ενέργειας που βλάπτουν το περιβάλλον, πρέπει να τιμωρείται στους κόλπους του ΠΟΕ διότι έτσι παραβιάζονται οι κανόνες του ανταγωνισμού που ισχύουν σε παγκόσμια κλίμακα. Παράλληλα, πρέπει να αναληφθούν ενέργειες προκειμένου να ενισχυθεί η προώθηση των μέτρων για το CO2 και την εξοικονόμηση ενέργειας.

4.3.3. Η ΕΕ επιβάλλεται να υποστηρίξει όλα τα μέτρα υπέρ της απασχόλησης που λαμβάνουν τα κράτη μέλη προκειμένου να μπορέσουν να μετριάσουν τις εκ μέρους των επιχειρήσεων ενδεχόμενες βραχυπρόθεσμες αντιδράσεις μείωσης της απασχόλησης εξαιτίας της επιβολής φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας. Με τις πιστώσεις των διαρθρωτικών ταμείων και του ταμείου συνοχής, θα μπορούσαν να αντιμετωπισθούν οι ιδιαίτερα αρνητικές επιπτώσεις για τις περιοχές των Στόχων 1 και 2.

4.3.4. Η δυνατότητα προσαρμογής της οικονομίας, ορισμένων τομέων, των περιφερειών, των επιχειρήσεων και των καταναλωτών στις επιθυμητές οικολογικές και οικονομικές επιπτώσεις του φόρου επί του CO2 και επί της ενέργειας πρέπει να στηριχθεί μέσω ενός εξειδικευμένου προγράμματος προώθησης των επενδύσεων στον τομέα της ορθολογικής χρήσης ενέργειας και της επιτάχυνσης της ανάπτυξης και χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

4.3.5. Οι προβλεπόμενες απαλλαγές και μειωμένοι συντελεστές είναι απαραίτητο να εξισορροπούν ή τουλάχιστον να ισοσταθμίζουν, σε επίπεδο παγκόσμιου ανταγωνισμού, κυρίως τα μειονεκτήματα των επιχειρήσεων με ένταση ενέργειας. Επιπλέον, σε όλες τις επιχειρήσεις που προβαίνουν σε επενδύσεις για τη μείωση των εκπομπών CO2 ή ακόμη για την ορθολογική χρησιμοποίηση ενέργειας, πρέπει να παρέχονται φορολογικές ελαφρύνσεις ίσες προς το ύψος των επενδύσεων.

4.3.6. Τα εν λόγω μέτρα πρέπει να είναι σε θέση να διασφαλίσουν την ανταγωνιστικότητα των τομέων διεθνούς εμβέλειας αν πλήττονται σε εξαιρετικά σημαντικό βαθμό. Ωστόσο, πρέπει να διασφαλισθεί ότι, ακόμη και σε αυτές τις επιχειρήσεις με ένταση ενέργειας, θα εξακολουθήσει να υφίσταται η παρότρυνση που ενέχει ο φόρος επί του CO2 και επί της ενέργειας προκειμένου να πραγματοποιείται ορθολογική χρήση ενέργειας και μείωση του CO2.

4.3.7. Τούτο ισχύει ακόμη περισσότερο για τις επιχειρήσεις, οι οποίες χωρίς να έχουν έμμεσα ανταγωνιστικά μειονεκτήματα σε διεθνές επίπεδο, χρειάστηκε να αξιώσουν μερική ή πλήρη απόδοση των επενδυτικών δαπανών τους. Οι εν λόγω επιχειρήσεις εκτός από την αποφευχθείσα φορολογική επιβάρυνση, διατήρησαν ένα πλεονέκτημα, το οποίο από οικονομική άποψη είναι πολύτιμο διότι οι πραγματοποιηθείσες επενδύσεις δεν οδηγούν μόνο σε εξοικονόμηση ενέργειας και περιορισμό του CO2 αλλά, ταυτόχρονα, (λόγω του ολοκληρωμένου χαρακτήρα αυτών των επενδύσεων) ενισχύουν έμμεσα την αποδοτικότητα των εν λόγω επιχειρήσεων.

4.3.8. Φαίνεται ωστόσο λογικό, αντί της αξίωσης για απόδοση των επενδυτικών δαπανών, να εξασφαλισθεί μια ποσοστιαία επιδότηση, η οποία εξάλλου θα πρέπει να παραμείνει σαφώς χαμηλότερη από το συνολικό ύψος των επενδυτικών δαπανών.

4.3.9. Η ΟΚΕ δεν συμμερίζεται την άποψη ότι τα καύσιμα γεωργικής προέλευσης πρέπει να εξαιρεθούν. Η συμβολή τους στις εκπομπές CO2 είναι γνωστή. Εξάλλου, μια τέτοια εξαίρεση θα αποτελούσε έναυσμα για την εισαγωγή προϊόντων αυτού του είδους από τρίτες χώρες.

4.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι ο φόρος επί του CO2 πρέπει να αυξάνεται κατ`αναλογία με τα εκάστοτε προϊόντα που ευθύνονται τόσο για τις εκπομπές CO2 όσο και για την περιεκτικότητα τους σε αυτό. Η ΟΚΕ, αν και αναγνωρίζει τα τεχνικά προβλήματα, εκφράζει την ικανοποίησή της για τον προσδιορισμό ενός φόρου που να προσανατολίζεται στις εισροές.

4.4.1. Φοροτεχνικά προβλήματα υφίστανται ιδιαίτερα κατά τη φορολογία του ηλεκτρικού ρεύματος.

4.4.1.1. Η ΟΚΕ προτείνει να θεσπιστεί μια νέα κλίμακα συντελεστών για τη φορολογία του ηλεκτρικού ρεύματος, η οποία,

- να ευνοεί τη χρήση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας 7

- να παρέχει κίνητρα για τον περιορισμό των απωλειών ενέργειας κατά τις διαδικασίες μετατροπής ενέργειας 7

- και να μην προκαλεί θετικές διαρθρωτικές επιπτώσεις προς όφελος της πυρηνικής ενέργειας.

4.4.2. Η ΟΚΕ τάσσεται υπέρ της επιβολής της σταδιακής αύξησης του φόρου επί του CO2. Για το σκοπό αυτό πρέπει, με την έγκαιρη ανακοίνωση, να διασφαλισθεί ότι καθίστανται δυνατές οι τεχνικές προσαρμογές και οι αλλαγές συμπεριφοράς στην οικονομία και τους ιδιωτικούς προϋπολογισμούς και ότι εμποδίζονται τα διαρθρωτικά ρήγματα.

Βρυξέλλες, 28 Μαρτίου 1996.

Ο Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Carlos FERRER

() ΕΕ αριθ. C 108 της 19. 4. 1993.

() Έγγραφο εργασίας της Επιτροπής SEC(95) 288 τελ. της 1. 3. 1995.

() COM(93) 700 τελικό.

() Ευρωπαϊκή Επιτροπή, Ευρ. Οικονομία υπ`αριθ. 56.

() COM(93) 700 τελικό.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Απορριφθείσα τροπολογία

Η ακόλουθη τροπολογία απορρίφθηκε, αλλά συγκέντρωσε περρισότερο από το ένα τέταρτο των έγκυρων ψήφων:

Να αντικατασταθεί όλο το κείμενο από τα εξής:

«1.1. Στη Διάσκεψη του Ρίο, η Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση να υποστηρίξει τις προσπάθειες καταπολέμησης της θέρμανσης του πλανήτη, λαμβάνοντας μέτρα για τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Το 1992, παρουσίασε για το σκοπό αυτό ένα σχέδιο οδηγίας, η οποία, εάν υιοθετείτο, θα υποχρέωνε τα κράτη μέλη να φορολογούν τις εν λόγω εκπομπές, καθόριζε δε και τους ελάχιστους σχετικούς συντελεστές. Το 1995, δημοσίευσε μια σημαντικά τροποποιμένη μορφή της ίδιας πρότασης, με την οποία αφήνει κάθε κράτος μέλος να αποφασίσει μόνο του αν θα καθιερώσει τέτοιο φόρο ή όχι και, αν ναι, με ποιους ακριβώς συντελεστές.

1.2. Η ΟΚΕ δεν είναι υπέρ της καθιέρωσης φόρου για να επιτευχθεί ο στόχος της μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Μολονότι αναγνωρίζει ότι πρόκειται για σημαντικό περιβαλλοντικό στόχο, θεωρεί ότι θα εκπληρωνόταν καλύτερα με άλλα μέσα.

1.2.1. Σκοπός της φορολογίας είναι η συγκέντρωση κρατικών εσόδων και η ρύθμιση της οικονομίας 7 η χρήση φορολογικών μέτρων για την εξυπηρέτηση άλλων σκοπών, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, είναι βέβαιο ότι θα προξενήσει στρεβλώσεις στο μακροοικονομικό πλαίσιο και θα αναχαιτίσει την οικονομική ανάπτυξη. Η μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, η οποία είναι καθεαυτή ένας πολύ επιθυμητός στόχος, μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα με τον καθορισμό ευρωπαϊκών προτύπων για τα επιτρεπόμενα επίπεδα, τα οποία θα καταστούν υποχρεωτικά μετά από μια εύλογη περίοδο, για να μπορέσουν οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις να καθιερώσουν τα απαραίτητα μέτρα ελέγχου και την επιβολή προστίμων σε αποτρεπτικό επίπεδο για κάθε παράβαση των σχετικών ρυθμίσεων. Επιπλέον, θα ήταν εξαιρετικά εύκολο να επηρεασθούν οι συντελεστές των φόρων από τις απαιτήσεις του κράτους για συγκέντρωση εσόδων και όχι από τον πραγματικό κίνδυνο εμφάνισης εκπομπών, πράγμα που έρχεται σε αντίφαση με τον αρχικό σκοπό του φόρου.

1.2.2. Η ΟΚΕ θεωρεί το θέμα του ελέγχου των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και της αποτροπής των άλλων μορφών ρύπανσης του περιβάλλοντος πολύ σημαντικό για να διακινδυνευθεί εξαιτίας της σύγχυσής του με φορολογικά θέματα και με τις απαιτήσεις συγκέντρωσης εσόδων των κρατών μελών. Ζητεί ιδιαίτερα και ευκρινή μέτρα για τη σημαντική μείωση της ατμοσφαιρικής και των άλλων μορφών ρύπανσης, με τον καθορισμό υποχρεωτικών ορίων εκπομπών για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τα μέτρα αυτά θα ήταν πολύ πιο αποτελεσματικά από ένα φόρο επί της ενέργειας και δεν θα παρουσίαζαν τον ίδιο κίνδυνο πρόκλησης οικονομικών στρεβλώσεων.

1.2.3. Η φορολογία είναι ένα ακαθόριστο μέτρο το οποίο ενδέχεται να έχει δυσμενή επίδραση σε πολλές δραστηριότητες που δεν συντελούν στη ρύπανση αφήνοντας ταυτόχρονα "ατιμώρητους" πολλούς σημαντικούς ρυπαντές. Θα είναι δε τελείως αναποτελεσματική όσον αφορά τη μείωση των επιπτώσεων της ρύπανσης του περιβάλλοντος.

1.2.3.1. Υπάρχουν σαφείς αποδείξεις που επιβεβαιώνουν την άποψη αυτή. Η βενζίνη είναι μία μορφή ενέργειας που υπόκειτο σε κυμαινόμενους φορολογικούς συντελεστές σε όλα τα κράτη μέλη 7 το 80 % της τιμής στα πρατήρια αντιστοιχεί σε φορολογία. Ο απαγορευτικός αυτός φορολογικός συντελεστής δεν συνέβαλε καθόλου στη μείωση του όλο και αυξανόμενου αριθμού κυκλοφορούντων αυτοκινήτων ή του επιπέδου κατανάλωσης πετρελαϊκών προϊόντων. Αποτελέσματα προέκυψαν μόνον όταν άρχισαν να γίνονται έλεγχοι των εκπομπών, οπότε μειώθηκε η ατμοσφαιρική ρύπανση από την πηγή αυτή.

1.2.4. Υπάρχει σοβαρός κίνδυνος οι βιομηχανικές οργανώσεις που υπόκεινται σε έναν ενεργειακό φόρο, όπως οι παραγωγοί πετρελαίου, να τον μετακυλίσουν απλώς στους καταναλωτές με αύξηση των τιμών. Με τον τρόπο αυτό θα αυξηθεί ο πληθωρισμός και θα περιοριστούν οι προοπτικές μείωσης του σημερινού επιπέδου ανεργίας.

1.3. ΟΚΕ ανησυχεί, επίσης, για πολλά ειδικά σημεία της πρότασης οδηγίας.

1.3.1. Σύμφωνα με την πρόταση, τα κράτη μέλη μπορούν να προβούν σε μείωση ή επιστροφή του φόρου για τις νέες επενδυτικές δαπάνες που πραγματοποιούν οι επιχειρήσεις για να βελτιώσουν την ορθολογική χρήση της ενέργειας ή να μειώσουν τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Η διάταξη αυτή προσφέρεται για καταχρήσεις και ενδέχεται να οδηγήσει σε συγκαλυμμένες επιδοτήσεις.

1.3.2. Η πρόταση οδηγίας με τη σημερινή της μορφή επιτρέπει σε επιχειρήσεις που "αντιμετωπίζουν σοβαρές ζημίες" λόγω του ανταγωνισμού με άλλες χώρες (εντός ή εκτός ΕΕ) να λαμβάνουν φορολογικές ελαφρύνσεις από τις κυβερνήσεις τους. Οι ελαφρύνσεις αυτές είναι δυνατόν να συνίστανται, είτε σε μείωση του ποσού του φόρου, είτε σε πλήρη προσωρινή απαλλαγή, η δεύτερη υπό τον όρο ότι οι επιχειρήσεις καταβάλλουν "ουσιαστικές προσπάθειες" για την εξοικονόμηση ενέργειας ή τη μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα. Η διάταξη αυτή θα παρείχε έδαφος για γελοίες "αλυσιδωτές αντιδράσεις". Μια ολλανδική επιχείρηση, για παράδειγμα, μπορεί να λάβει έκπτωση φόρου λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού από τις ΗΠΑ και, στη συνέχεια, μια πορτογαλική επιχείρηση να ζητήσει έκπτωση φόρου, επειδή τώρα αντιμετωπίζει αθέμιτο ανταγωνισμό από την Ολλανδία.

1.3.3. Η καθιέρωση του φόρου, με τον τρόπο που προτείνεται σήμερα, θα επέβαλε απαράδεκτα έξοδα συμμόρφωσης στη βιομηχανία.

1.4. Ο προτεινόμενος φόρος δεν κάνει τίποτα για την κάμψη άλλων μορφών περιβαλλοντικής ρύπανσης, μερικές από τις οποίες αποτελούν ίση ή μεγαλύτερη απειλή για τον κόσμο.

1.5. Η ΟΚΕ πιστεύει πως, αν επιβληθεί ο φόρος με τον τρόπο που προβλέπεται στην πρόταση οδηγίας, η αρχική του πρόθεση και ο αρχικός του σκοπός σύντομα θα λησμονηθούν τόσο από τις κυβερνήσεις όσο και τις επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να καταλήξει να θεωρείται απλώς σαν μία ακόμη μέθοδος συγκέντρωσης κρατικών εσόδων και να μην προαχθεί ο υποτιθέμενος στόχος του.

1.6. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει", αλλά πιστεύει ότι αυτή η πληρωμή θα πρέπει να αποσπασθεί με τη μορφή προστίμων για την υπέρβαση των επιτρεπόμενων επιπέδων εκπομπών και όχι μέσω του φορολογικού συστήματος.

1.7. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι το περιβάλλον είναι θέμα υψίστης σημασίας. Η αποτελεσματική επίλυση των προβλημάτων αυτών μπορεί μόνο να επιτευχθεί με την υιοθέτηση μιας συνεκτικής, στοχοθετημένης και σφαιρικής στρατηγικής για τον εντοπισμό και τον έλεγχο των ρυπαντών. Έχει ζωτική σημασία για τον πλανήτη μας να χαραχθεί επειγόντως μία παρόμοια στρατηγική 7 οι προτάσεις για επιβολή φόρου στην ενέργεια (που θα είναι αναποτελεσματικός) οδηγούν μόνο στην απόσπαση της προσοχής από την ανάγκη λήψης ανάλογων μέτρων και καθυστερούν την καθιέρωση μιας συστηματικής και αποτελεσματικής προσέγγισης του προβλήματος.»

Αιτιολογία

Η καθιέρωση φόρου με σκοπό τον έλεγχο της ρύπανσης του περιβάλλοντος δεν είναι ο πιο αποτελεσματικός τρόπος αντιμετώπισης του θέματος.

Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας

Ψήφοι υπέρ: 47, ψήφοι κατά: 93, αποχές: 14.