ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Πλαίσιο της προτασης

Η οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, που αφορά την ανάληψη και άσκηση δραστηριότητας πιστωτικού ιδρύματος, περιέχει διατάξεις που σχετίζονται άμεσα με το συντονισμό των εθνικών διατάξεων σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και το εποπτικό τους πλαίσιο (όπως διατάξεις που διέπουν την αδειοδότηση της επιχείρησης, την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης, τις εξουσίες εποπτικών αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής σχετικά με αυτό το ζήτημα και τον εποπτικό έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων). Ωστόσο, η ανωτέρω οδηγία, η οδηγία 2006/49/ΕΚ και ιδιαίτερα τα παραρτήματα αυτών θεσπίζουν επίσης ορισμένους κανόνες προληπτικής εποπτείας. Για την περαιτέρω προσέγγιση των νομοθετικών διατάξεων που προκύπτουν από τη μεταφορά των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ στην εθνική νομοθεσία και για τη διασφάλιση της ισχύος των ίδιων κανόνων προληπτικής εποπτείας απευθείας σε αυτές, η οποία είναι απαραίτητη προϋπόθεση για τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, αυτοί οι κανόνες προληπτικής εποπτείας αποτελούν θέμα της πρότασης για τον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων], ο οποίος αποτελεί πακέτο μαζί με την παρούσα πρόταση.

Η παρούσα πρόταση περιέχει τα εξής νέα στοιχεία: διατάξεις περί επιβολής κυρώσεων, διατάξεις σχετικά με την αποτελεσματική εταιρική διακυβέρνηση και διατάξεις για την αποτροπή της υπέρμετρης στήριξης σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, η παρούσα αιτιολογική έκθεση αναφέρεται αποκλειστικά στα εν λόγω νέα στοιχεία. Τα άλλα στοιχεία αυτής της οδηγίας επαναλαμβάνουν υπάρχουσα νομοθεσία ή αποτελούν προσαρμογές στον προτεινόμενο κανονισμό. Για λόγους σαφήνειας, η παρούσα πρόταση ενοποιεί επίσης διατάξεις περί πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, με τις οποίες επιχειρήσεις επενδύσεων ασχολείται η οδηγία 2006/49/ΕΚ. Αυτό περιγράφεται εκτενέστερα στο κεφάλαιο 5 που ακολουθεί. Με τις αλλαγές που αφορούν τη συνθήκη «Βασιλεία ΙΙΙ» ασχολείται η πρόταση κανονισμού, με εξαίρεση τις διατάξεις περί κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας που αποτελούν μέρος της παρούσας πρότασης οδηγίας. Επομένως, μόνο οι στόχοι και τα νομικά στοιχεία που αφορούν τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας αποτελούν μέρος της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης. Το γενικό πλαίσιο της συνθήκης «Βασιλεία ΙΙΙ», συμπεριλαμβανομένων των αποτελεσμάτων της εκτίμησης αντίκτυπου και των δημόσιων διαβουλεύσεων, αναλύεται στην πρόταση κανονισμού.

Αιτιολογία και στόχοι της πρότασης

Κυρώσεις

Η ύπαρξη αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών καθεστώτων επιβολής κυρώσεων αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης προς τους κανόνες τραπεζικής λειτουργίας της ΕΕ, την προστασία των χρηστών τραπεζικών υπηρεσιών και τη διασφάλιση της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ακεραιότητας των τραπεζικών αγορών.

Η ανάλυση των εθνικών καθεστώτων επιβολής κυρώσεων στους τομείς που καλύπτουν η παρούσα οδηγία και ο κανονισμός κατέδειξε την ύπαρξη αποκλίσεων και αδυναμιών στο νομικό πλαίσιο σχετικά με τις εξουσίες επιβολής κυρώσεων και τις εξουσίες έρευνας που παρέχονται στις εθνικές αρχές.

Υπάρχει ο κίνδυνος οι κυρώσεις που παρουσιάζουν αποκλίσεις και που είναι υπερβολικά αδύναμες να αποδειχθούν ανεπαρκείς για την αποτελεσματική αποτροπή παραβάσεων της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού, τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εποπτείας και την ανάπτυξη ισότιμων όρων ανταγωνισμού. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προτείνει την ενίσχυση και την προσέγγιση των νομικών πλαισίων των κρατών μελών σχετικά με τις διοικητικές κυρώσεις και μέτρα, δια της θέσπισης επαρκώς αποτρεπτικών διοικητικών κυρώσεων εφαρμοστέων στις βασικές παραβάσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού, ενός κατάλληλου προσωπικού πεδίου εφαρμογής των διοικητικών κυρώσεων, προβλέψεων περί δημοσίευσης των επιβληθεισών κυρώσεων και μηχανισμών που να ενθαρρύνουν την καταγγελία παραβάσεων.

Εταιρική Διακυβέρνηση

Η κατάρρευση των χρηματοπιστωτικών αγορών το φθινόπωρο του 2008 και η πιστωτική στενότητα που ακολούθησε μπορούν να αποδοθούν σε σειρά, συχνά συνυφασμένων μεταξύ τους, παραγόντων τόσο στο μακροοικονομικό όσο και στο μικροοικονομικό επίπεδο, όπως προσδιορίζονται στην έκθεση της ομάδας υψηλού επιπέδου για τη χρηματοπιστωτική εποπτεία στην ΕΕ, που δημοσιεύθηκε την 25η Φεβρουαρίου 2009, και, ιδίως, στη συσσώρευση υπερβολικών κινδύνων στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Η εν λόγω συσσώρευση υπερβολικών κινδύνων οφειλόταν εν μέρει στις αδυναμίες των συστημάτων εταιρικής διακυβέρνησης των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, ιδίως των τραπεζών. Αν και δεν παρουσίαζαν όλες οι τράπεζες συστημικές αδυναμίες των μηχανισμών διακυβέρνησής τους, η επιτροπή τραπεζικής εποπτείας της Βασιλείας (Basel Committee on Banking Supervision - BCBS) αναφέρθηκε σε «σειρά παραλείψεων και αποτυχιών εταιρικής διακυβέρνησης».

Η ανάγκη για αλλαγές στον εν λόγω τομέα έχει αναγνωριστεί ευρέως. Εταιρείες, αρμόδιες αρχές και διεθνείς οργανισμοί (ο ΟΟΣΑ, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) και η BCBS) έχουν επανεξετάσει ή βρίσκονται στο στάδιο της επανεξέτασης των υφιστάμενων πρακτικών και κατευθυντήριων οδηγιών τους. Η ενίσχυση των συστημάτων εταιρικής διακυβέρνησης αποτελεί προτεραιότητα για την Επιτροπή, ιδίως στο πλαίσιο του προγράμματός της μεταρρύθμισης των χρηματοπιστωτικών αγορών και πρόληψης των κρίσεων.

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας υφίσταται όταν χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και θεσμικοί επενδυτές στηρίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά σε αξιολογήσεις που δημοσιοποιούν οργανισμοί αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, ενώ παράλληλα παραμελούν τις δικές τους υποχρεώσεις δέουσας επιμέλειας και εσωτερικής διαχείρισης κινδύνων. Η υπέρμετρη στήριξη σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ενδέχεται να οδηγήσει σε αγελαία συμπεριφορά των οικονομικών παραγόντων, π.χ. σε παράλληλες πωλήσεις χρεογράφων μετά από υποβάθμιση των εν λόγω χρεογράφων σε κατηγορία χαμηλότερη του επενδυτικού βαθμού («below investment grade»), γεγονός που μπορεί να επηρεάσει τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα – ιδίως στην περίπτωση που οι λίγοι μεγάλοι οργανισμοί αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας σφάλλουν συλλογικά στις εκτιμήσεις τους.

Φιλοκυκλικότητα της δανειοδότησης από τους οργανισμούς

Οι φιλοκυκλικές επιπτώσεις ορίζονται ως οι επιπτώσεις που τείνουν να ακολουθούν την κατεύθυνση του οικονομικού κύκλου και να τον ενισχύουν. Ένα από τα χαρακτηριστικά των υπαρχουσών κεφαλαιακών απαιτήσεων βάσει κινδύνου είναι ότι παρουσιάζουν διακυμάνσεις κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου. Εφόσον οι πιστωτικοί οργανισμοί και οι επιχειρήσεις επενδύσεων μπορούν να τις τηρούν, δεν υπάρχει ρητός κανονιστικός περιορισμός επί του κινδύνου που μπορούν να αναλάβουν και, επομένως, επί της μόχλευσής τους.

Γενικό πλαίσιο

Κυρώσεις

Στην ανακοίνωσή της του 2010 με τίτλο «Ενίσχυση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών»[1], η Επιτροπή προέβλεψε νομοθετική δράση της ΕΕ για τη θέσπιση ελάχιστων κοινών κανόνων σχετικά με ορισμένα βασικά ζητήματα περί των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων, οι οποίοι θα προσαρμόζονται στις ιδιομορφίες των διαφόρων τομέων.

Καταρχάς, οι κυρώσεις που προβλέπονται για βασικές παραβάσεις της οδηγίας ΟΚΑ, όπως για παραβάσεις των απαιτήσεων αδειοδότησης, των υποχρεώσεων προληπτικής εποπτείας και των υποχρεώσεων γνωστοποίησης, αποκλίνουν μεταξύ των κρατών μελών και δεν εμφανίζονται πάντοτε κατάλληλες για να διασφαλίσουν ότι οι κυρώσεις είναι επαρκώς αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Κατά δεύτερον, υφίσταται απόκλιση ως προς το επίπεδο επιβολής κυρώσεων σε διαφορετικά κράτη μέλη, περιλαμβανομένου μεταξύ κρατών μελών που διαθέτουν τραπεζικούς τομείς παρόμοιου μεγέθους, ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν επιβληθεί οποιεσδήποτε κυρώσεις για διάστημα που υπερβαίνει το ένα έτος, γεγονός που μπορεί να αποτελεί σύμπτωμα της αδυναμίας επιβολής των κανόνων της ΕΕ.

Εταιρική Διακυβέρνηση

Στην ανακοίνωσή της 4ης Μαρτίου 2009[2],η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξήγγειλε (i) ότι θα εξέταζε, υπό το φως της χρηματοπιστωτικής κρίσης, τους κανόνες και την πρακτική των χρηματοπιστωτικών οργανισμών, και ιδίως των τραπεζών, σε ό,τι αφορά την εταιρική διακυβέρνηση και (ii) κατά περίπτωση, θα διατύπωνε συστάσεις ή θα πρότεινε ακόμη και κανονιστικά μέτρα, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι ενδεχόμενες ανεπάρκειες του συστήματος εταιρικής διακυβέρνησης στον εξαιρετικά σημαντικό αυτόν τομέα της οικονομίας.

Τον Ιούνιο 2010, η Επιτροπή δημοσίευσε πράσινη βίβλο σχετικά με την εταιρική διακυβέρνηση στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς και τις πολιτικές αποδοχών[3], και συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής[4], που ανέλυαν τις ελλείψεις στο πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης στον κλάδο των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και πρότειναν πιθανές μελλοντικές προσεγγίσεις.

Τα αποτελέσματα της εν λόγω δημόσιας διαβούλευσης κατέδειξαν την ύπαρξη ευρείας συναίνεσης ως προς τις εντοπισθείσες ελλείψεις, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη διαφόρων δημοσίων αρχών και κρατών μελών. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επίσης αναγνωρίσει τη σημασία της ενίσχυσης των προτύπων και πρακτικών εταιρικής διακυβέρνησης στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς, στην έκθεσή του σχετικά με τις αποδοχές των διοικητικών στελεχών εισηγμένων εταιρειών και τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών[5]. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στη γνωμοδότησή της με θέμα «Πράσινη Βίβλος – Η εταιρική διακυβέρνηση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών και οι πολιτικές αποδοχών»[6], καλωσορίζει την πράσινη βίβλο της Επιτροπής και υποστηρίζει την προτεινόμενη δράση.

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας

Στο διεθνές επίπεδο, το Συμβούλιο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (FSB) εξέδωσε προσφάτως αρχές για τη μείωση της εξάρτησης των δημοσίων αρχών και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών από εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας[7]. Βάσει των εν λόγω αρχών, απαιτείται η εξάλειψη ή αντικατάσταση των αναφορών σε τέτοιες αξιολογήσεις σε νομοθετικά κείμενα στην περίπτωση που υφίστανται κατάλληλα εναλλακτικά πρότυπα πιστοληπτικής ικανότητας και η θέσπιση υποχρέωσης των τραπεζών να προβαίνουν σε ίδιες εκτιμήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας. Οι προτεινόμενες διατάξεις συνάδουν προς τις αρχές του FSB.

Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας:

Τα αποθέματα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου και ειδικότερα τα αντικυκλικά κεφαλαιακά αποθέματα αποσκοπούν στην άμβλυνση του κινδύνου φιλοκυκλικότητας και του κινδύνου υπερβολικής μόχλευσης που αναφέρονται στο 1.1.4 ανωτέρω.

Υφιστάμενες κοινοτικές διατάξεις στον εν λόγω τομέα

Η οδηγία 2006/48/EΚ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων απαιτεί από κάθε πιστωτικό ίδρυμα να διαθέτει ένα άρτιο πλαίσιο διακυβέρνησης. Ωστόσο, δεν προσδιορίζει λεπτομερώς τη μορφή που θα πρέπει να έχει το εν λόγω πλαίσιο διακυβέρνησης.

Προκειμένου να μειωθεί η στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, συμπεριλήφθηκε στην οδηγία 2006/48/ΕΚ υποχρέωση των τραπεζών να προβαίνουν σε ίδιο έλεγχο στο πλαίσιο δέουσας επιμέλειας αναφορικά με τα υποκείμενα περιουσιακά στοιχεία τιτλοποιημένων ανοιγμάτων.

Συνοχή με άλλες πολιτικές

Στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης του ευρωπαϊκού πλαισίου εποπτείας, της αύξησης των κεφαλαιακών απαιτήσεων, και της διαχείρισης και επίλυσης κρίσεων, η προτεινόμενη μεταρρύθμιση του πλαισίου εταιρικής διακυβέρνησης των πιστωτικών ιδρυμάτων συνιστά αναπόσπαστο τμήμα μιας συνολικής μεταρρύθμισης του τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Η μεταρρύθμιση του πλαισίου εταιρικής διακυβέρνησης θα πρέπει επίσης να εξετάζεται στο πλαίσιο της πρόσφατης ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με την ενίσχυση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών.

Η Επιτροπή έχει ξεκινήσει μια οριζόντια πρωτοβουλία με σκοπό να ενθαρρύνει τον κλάδο να αυξήσει τη συμμετοχή των γυναικών σε διοικητικά συμβούλια. Μετά από ένα έτος θα αξιολογήσει αν οι αυτορυθμιστικές πρωτοβουλίες είχαν το επιθυμητό αποτέλεσμα και, αν δεν το είχαν, θα εξετάσει την δυνατότητα υιοθέτησης νομοθετικών προσεγγίσεων. Με δεδομένο ότι η εκτίμηση αντίκτυπου δείχνει ότι αυτό το θέμα είναι σχετικό για τον τραπεζικό κλάδο, η προσέγγιση που ακολουθείται σε αυτό το στάδιο είναι συμβατή με μια προσέγγιση από τα κάτω προς τα πάνω. Ωστόσο, αν η ευρύτερη αξιολόγηση μετά από ένα χρόνο δείξει ότι υπάρχει ανάγκη θέσπισης νομοθεσίας, τότε η προσέγγιση που υιοθετείται σε αυτόν τον κλάδο θα πρέπει να προσαρμοστεί.

Αποτελέσματα των διαβουλευσεων με τα ενδιαφερομενα μερη και των εκτιμησεων αντικτυπου

Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Κυρώσεις

Η Επιτροπή διεξήγαγε δημόσια διαβούλευση, που έληξε στις 19 Φεβρουαρίου 2011, σχετικά με τα μέτρα που προβλέπονταν για την ενίσχυση και την προσέγγιση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών[8], στην οποία συμπεριλαμβάνονταν τα ζητήματα που αφορούν τον τραπεζικό τομέα, όπως αυτά προσδιορίσθηκαν στη βάση μιας μελέτης που εκπονήθηκε από την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας (European Committee of Banking Supervisors – CEBS) σχετικά με τα εθνικά καθεστώτα επιβολής κυρώσεων στον εν λόγω τομέα[9].

Η Επιτροπή έλαβε παρατηρήσεις εκ μέρους σειράς ενδιαφερομένων, περιλαμβανομένου ενός σημαντικού αριθμού ενδιαφερόμενων παραγόντων του τραπεζικό τομέα (εποπτικές αρχές, κεντρικές τράπεζες, τράπεζες και ενώσεις τραπεζιτών), οι οποίοι υπέβαλαν παρατηρήσεις ως προς την ανάγκη για δράση της ΕΕ στον εν λόγω τομέα, το επίπεδο εναρμόνισης που δικαιολογείται, τις συγκεκριμένες προτεινόμενες δράσεις, και τα δυνητικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους.

Οι δράσεις που προβλέπονταν για την προσέγγιση και την ενίσχυση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων συζητήθηκαν επιπλέον με τα κράτη μέλη κατά τη συνεδρίαση της Επιτροπής Χρηματοπιστωτικών Υπηρεσιών της 17ης Ιανουαρίου 2011.

Εταιρική Διακυβέρνηση

Η πρωτοβουλία και η εκτίμηση του αντικτύπου αποτελούν το αποτέλεσμα ενός εκτενούς και συνεχούς διαλόγου και διαβούλευσης με όλους τους βασικούς ενδιαφερόμενους φορείς, περιλαμβανομένων των κανονιστικών αρχών κινητών αξιών, παραγόντων της αγοράς (εκδοτών, ενδιαμέσων και επενδυτών) και καταναλωτών.

Ερωτηματολόγια σχετικά με τις πρακτικές τους εταιρικής διακυβέρνησης στάλθηκαν σε μια διαφοροποιημένη ομάδα 10 μεγάλων εισηγμένων τραπεζών και ασφαλιστικών εταιρειών με έδρα στην ΕΕ. Τα ερωτηματολόγια συμπληρώθηκαν με τα συμπεράσματα από 30 συνεντεύξεις παρακολούθησης που πραγματοποιήθηκαν με μέλη διοικητικών συμβουλίων, γραμματείς εταιρειών, οικονομικούς διευθυντές του τομέα κινδύνων και εσωτερικούς ελεγκτές.

Ερωτηματολόγιο σχετικά με τις απόψεις και τον ρόλο τους αναφορικά με την εταιρική διακυβέρνηση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών στάλθηκε στις ευρωπαϊκές αρχές τραπεζικής εποπτείας. Ομοίως, ερωτηματολόγιο σχετικά με τις πρακτικές και τις προσδοκίες τους αναφορικά με την εταιρική διακυβέρνηση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών στάλθηκε σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα μεγάλων Ευρωπαίων θεσμικών επενδυτών και οργανώσεων μετόχων. Στις 2 Φεβρουαρίου 2010 διοργανώθηκε μια συνάντηση παρακολούθησης με περίπου 30 επενδυτές.

Η πράσινη βίβλος ξεκίνησε εντέλει μια διαδικασία δημόσιας διαβούλευσης, που διήρκεσε από την 2α Ιουνίου 2010 έως την 1η Σεπτεμβρίου 2010, σχετικά με τους πιθανούς τρόπους μελλοντικής αντιμετώπισης των ελλείψεων στο πλαίσιο της εταιρικής διακυβέρνησης των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Οι απαντήσεις που παρασχέθηκαν και η ανάλυσή τους διατίθενται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής[10].

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας

Η Επιτροπή διεξήγαγε μια δημόσια διαβούλευση αναφορικά με τα ζητήματα που σχετίζονται με τις εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, η οποία κάλυψε επίσης το ζήτημα της υπέρμετρης στήριξης στις εν λόγω αξιολογήσεις. Η εν λόγω διαβούλευση έκλεισε στις 7 Ιανουαρίου 2011 και προσέλκυσε 93 απαντήσεις. Προτάθηκαν διάφορες εναλλακτικές επιλογές, οι οποίες κυμάνθηκαν από την παροχή κινήτρων για τη χρήση εσωτερικών μοντέλων έως τη θέσπιση υποχρέωσης των εταιρειών να προβαίνουν σε ίδια διαχείριση των κινδύνων χωρίς να στηρίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Οι απαντήσεις που παρασχέθηκαν και η ανάλυσή τους διατίθενται στον δικτυακό τόπο της Επιτροπής[11].

Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας

Τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας αποτελούν μέρος της συμφωνίας BCBS 2010 και συνεπώς συζητήθηκαν εκτενώς τόσο στο πλαίσιο της Βασιλείας όσο και στο πλαίσιο των ειδικών διαβουλεύσεων της Επιτροπής.

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Κυρώσεις

Η μελέτη που εκπονήθηκε από την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας το 2008[12] παρέσχε πληροφορίες σχετικά με τις διοικητικές κυρώσεις που προβλέπονταν στις εθνικές νομοθεσίες και την επιβολή στην πράξη κυρώσεων από τις αρχές τραπεζικής εποπτείας. Το 2011 συλλέχθηκαν από την Επιτροπή πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις κυρώσεις που προβλέπονται στις εθνικές νομοθεσίες για βασικές παραβάσεις της οδηγίας ΟΚΑ.

Τα μέτρα που προτείνονται βασίζονται στις εν λόγω πληροφορίες και στις απαντήσεις που δόθηκαν στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης.

Εταιρική Διακυβέρνηση

Ως τμήμα της διαδικασίας διαβούλευσης και στο πλαίσιο της προετοιμασίας της πράσινης βίβλου, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διοργάνωσαν επιπλέον, στις 12 Οκτωβρίου 2009, μια δημόσια διάσκεψη, στις οποία συμμετείχε σειρά ενδιαφερομένων μερών. Η συζήτηση επικεντρώθηκε στον ρόλο και τις αρμοδιότητες του διοικητικού συμβουλίου, σε ζητήματα διακυβέρνησης αναφορικά με τον εσωτερικό έλεγχο και τη διαχείριση κινδύνων, και τους αντίστοιχους ρόλους των μετόχων, των εποπτικών αρχών και των νόμιμων ελεγκτών.

Η πράσινη βίβλος βασίζεται επίσης στις αναλύσεις και τις μελέτες που έχουν εκπονηθεί ή που βρίσκονται στο στάδιο της εκπόνησης από δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς, τόσο σε διεθνές όσο και σε ευρωπαϊκό και σε εθνικό επίπεδο. Κατά την εργασία του, το προσωπικό της Επιτροπής υποστηρίχθηκε συμβουλευτικά από το Ευρωπαϊκό Φόρουμ Εταιρικής Διακυβέρνησης (European Corporate Governance Forum - ECGF) και την ad hoc συμβουλευτική ομάδα για την εταιρική διακυβέρνηση, η οποία συντίθεται από ορισμένα μέλη του ECGF και άλλους ειδικούς του τομέα της εταιρικής διακυβέρνησης αναγνωρισμένου κύρους.

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας

Η Επιτροπή συμμετέχει ενεργά στο προαναφερόμενο έργο του FSB. Περαιτέρω, συμμετέχει στην BCBS, η οποία επίσης εργάζεται για τη μείωση της στήριξης σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, στο πλαίσιο των ομάδων εργασίας της για τη ρευστότητα, και για τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και την τιτλοποίηση.

Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας

Υποομάδες της Ομάδας Εργασίας Οδηγίας Κεφαλαιακών Απαιτήσεων (Capital Requirements Directive Working Group), τα μέλη της οποίας προτείνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών (European Banking Committee – EBC), έχουν επίσης εργαστεί σε τεχνικό επίπεδο με θέμα τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας.

Εκτίμηση του αντικτύπου

Κυρώσεις

Η ανακοίνωση με τίτλο «Ενίσχυση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών» συνοδευόταν από μια εκτίμηση αντικτύπου που ανέλυε τις κύριες επιλογές πολιτικής για την προσέγγιση και την ενίσχυση των καθεστώτων επιβολής κυρώσεων για παραβάσεις των κανόνων που ρυθμίζουν την παροχή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, περιλαμβανομένου του τραπεζικού τομέα. Μια δεύτερη εκτίμηση του αντικτύπου συνοδεύει την παρούσα πρόταση, η οποία εξετάζει λεπτομερέστερα τα ειδικότερα προβλήματα στον τομέα των κεφαλαιακών απαιτήσεων.

Ο βασικός στόχος των προτεινόμενων μέτρων είναι να διασφαλιστεί η καλύτερη συμμόρφωση προς τους κανόνες τραπεζικής λειτουργίας της ΕΕ, μέσω της αύξησης της αποτελεσματικότητας και της αποτρεπτικότητας των εθνικών καθεστώτων επιβολής κυρώσεων. Προς τον σκοπό αυτόν, απαιτείται η επίτευξη των ακόλουθων επιχειρησιακών στόχων:

- Ενίσχυση και προσέγγιση των νομικών πλαισίων σχετικά με τις κυρώσεις δια της διασφάλισης

- Κατάλληλων διοικητικών κυρώσεων για τις βασικές παραβάσεις της οδηγίας ΟΚΑ

- Κατάλληλου προσωπικού πεδίου εφαρμογής των διοικητικών κυρώσεων

- Δημοσίευσης των επιβληθεισών κυρώσεων

- Ενίσχυση και προσέγγιση των μηχανισμών διευκόλυνσης του εντοπισμού των παραβάσεων δια της διασφάλισης

- Αποτελεσματικών μηχανισμών που να ενθαρρύνουν την καταγγελία παραβατικών συμπεριφορών

Εταιρική Διακυβέρνηση

Ο γενικός στόχος της παρούσας πρωτοβουλίας είναι να διασφαλίσει την ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των μηχανισμών διαχείρισης κινδύνων των ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Τα προβλεπόμενα μέτρα θα πρέπει να συμβάλλουν στην αποτροπή της υπερβολικής ανάληψης κινδύνων εκ μέρους μεμονωμένων πιστωτικών ιδρυμάτων και, εντέλει, της συσσώρευσης υπερβολικών κινδύνων στο χρηματοοικονομικό σύστημα. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η παρούσα πρωτοβουλία εστιάζει στους ακόλουθους επιχειρησιακούς στόχους:

- στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας των μέτρων ελέγχου των κινδύνων εκ μέρους των διοικητικών συμβουλίων·

- στην ενίσχυση της βαρύτητας της λειτουργίας διαχείρισης κινδύνων· και

- στη διασφάλιση της αποτελεσματικής παρακολούθησης, εκ μέρους των εποπτικών αρχών, των λειτουργιών διαχείρισης κινδύνων.

Για την επίτευξη των εν λόγω στόχων, η Επιτροπή έχει επιλέξει να βελτιώσει το ισχύον νομικό πλαίσιο.

Οι απαιτήσεις αναφορικά με τη σύνθεση του διοικητικού συμβουλίου και την επιλογή των μελών του θα διασφαλίσουν πιο αρμόζουσες συμπεριφορές και αρμοδιότητες, τη διάθεση του αναγκαίου χρόνου από τα μέλη του, καθώς και την ενίσχυση των υποχρεώσεων λογοδοσίας του. Η ύπαρξη διοικητικών συμβουλίων καλώς ενημερωμένων, με τις δέουσες αρμοδιότητες και με ισχυρή λειτουργία διαχείρισης κινδύνων θα ενισχύσει την ικανότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων να εντοπίζουν και να διαχειρίζονται τους αναδυόμενους κινδύνους, περιορίζοντας, έτσι, την υπερβολική ανάληψη κινδύνων. Οι υποχρεώσεις δημοσιοποίησης θα συμβάλουν στην αύξηση της διαφάνειας, οδηγώντας σε μια καλύτερα ενημερωμένη αγορά και στη βελτίωση της πειθαρχίας στην αγορά.

Η παροχή της δυνατότητας συμμετοχής στο διοικητικό συμβούλιο σε πιο διαφοροποιημένους υποψήφιους θα δώσει ενδεχομένως τη δυνατότητα σε πρόσωπα που απουσίαζαν έως τώρα από τις αίθουσες των διοικητικών συμβουλίου να καταστούν μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Με τον τρόπο αυτόν, θα διευρυνόταν ο κατάλογος των κατάλληλων πιθανών υποψηφίων για συμμετοχή στο διοικητικό συμβούλιο και θα βελτιωνόταν η εμπειρογνωμοσύνη στους κόλπους του. Συνεπώς, ο πιθανός αρνητικός αντίκτυπος της πρότασης επί του καταλόγου των κατάλληλων πιθανών υποψηφίων δεν θα είναι σημαντικός.

Τυχόν πιο αυστηρές απαιτήσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα είχαν αρνητικό αντίκτυπο επί της διεθνούς ανταγωνιστικότητας των ευρωπαϊκών πιστωτικών ιδρυμάτων. Ωστόσο, η ενδεχόμενη μείωση ανταγωνιστικότητας λόγω αυστηρότερων απαιτήσεων θα μπορούσε να αντισταθμιστεί από τον θετικό αντίκτυπο για τους επενδυτές, τους καταθέτες και τα λοιπά ενδιαφερόμενα μέρη. Η βελτιωμένη διαχείριση κινδύνων θα συνέβαλε στην ανθεκτικότητα του τραπεζικού τομέα.

Η πρόταση δεν θα επέφερε σημαντικά κόστη για τα πιστωτικά ιδρύματα ούτε θα είχε ουσιώδη αντίκτυπο επί των δανειοδοτικών δραστηριοτήτων.

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας

Ένα γενικό τμήμα σχετικά με την εν λόγω υπέρμετρη στήριξη που θα καλύπτει τα προτεινόμενα στοιχεία θα συμπεριληφθεί στην επικείμενη εκτίμηση του αντικτύπου της νέας πρωτοβουλίας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (η οποία αναμένεται στις αρχές Ιουλίου 2011).

Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας

Δεδομένου ότι τα κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας αποτελούν μέρος της συμφωνίας της Βασιλείας η εκτίμηση του αντικτύπου τους πραγματοποιείται μαζί με όλα τα άλλα μέτρα και παρουσιάζεται αναλυτικά στον κανονισμό που συνοδεύει την παρούσα οδηγία.

Δημοσιονομικές Επιπτώσεις

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις επί του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Νομικά στοιχεια της προτασης

Νομική βάση

Νομική βάση της παρούσας πρότασης αποτελεί το άρθρο 53 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ. Οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ, οι οποίες προβλέπεται να αντικατασταθούν από την παρούσα οδηγία, και η πρόταση κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων] αποτελούν το κύριο μέσο για την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, όσον αφορά τόσο την ελευθερία εγκατάστασης όσο και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Η παρούσα πρόταση αντικαθιστά τις οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ σχετικά με το συντονισμό των εθνικών διατάξεων που αφορούν την παροχή άδειας λειτουργίας της επιχείρησης, την απόκτηση ειδικών συμμετοχών, την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης και του δικαιώματος ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, τις εξουσίες εποπτικών αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής σχετικά με αυτό το ζήτημα και τις διατάξεις που διέπουν το αρχικό κεφάλαιο και τον εποπτικό έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Ο πρωταρχικός στόχος και το αντικείμενο της παρούσας πρότασης είναι να συντονίσει τις εθνικές διατάξεις που αφορούν την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, τα κοινά χαρακτηριστικά της διακυβέρνησής τους και το εποπτικό τους πλαίσιο. Συνεπώς, η παρούσα πρόταση βασίζεται στο άρθρο 53 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ.

Η παρούσα πρόταση είναι συμπληρωματική προς τον προτεινόμενο κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων], ο οποίος θεσπίζει ενιαίες και άμεσα εφαρμόσιμες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων, με δεδομένο ότι οι απαιτήσεις αυτές έχουν άμεση σχέση με τη λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών όσον αφορά μια σειρά από περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στην κατοχή πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, και βασίζεται στο άρθρο 114 ΣΛΕΕ.

Επικουρικότητα

Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που διατυπώνονται στο άρθρο 5 της ΣΛΕΕ, οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο ΕΕ. Οι διατάξεις της δεν υπερβαίνουν τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών. Μόνο η δράση σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να εξασφαλίσει την υπαγωγή πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων που ασκούν δραστηριότητα σε περισσότερα από ένα κράτη μέλη σε παρόμοιες απαιτήσεις και, με αυτόν τον τρόπο, να εξασφαλίσει ισότιμους όρους ανταγωνισμού, μείωση της πολυπλοκότητας των κανονιστικών ρυθμίσεων, αποφυγή αδικαιολόγητων δαπανών συμμόρφωσης για διασυνοριακές δραστηριότητες, προώθηση της περαιτέρω ολοκλήρωσης στην αγορά της ΕΕ και συμβολή στην εξάλειψη των δυνατοτήτων καταχρηστικής επιλογής ευνοϊκότερου κανονιστικού καθεστώτος. Η δράση σε επίπεδο ΕΕ εξασφαλίζει επιπλέον υψηλό επίπεδο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην ΕΕ.

Συμμόρφωση με τα άρθρα 290 και 291 ΣΛΕΕ

Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009 η Επιτροπή εξέδωσε προτάσεις κανονισμών για τη σύσταση της ΕΑΤ, της ΕΑΑΕΣ και της ΕΑΚΑΑ[13]. Ως προς αυτό το σημείο, η Επιτροπή επιθυμεί να υπενθυμίσει τις δηλώσεις στις οποίες προέβη σχετικά με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ, κατά την έκδοση των κανονισμών για τη σύσταση των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών, σύμφωνα με τις οποίες: «Όσον αφορά τη διαδικασία για την έγκριση κανονιστικών προτύπων, η Επιτροπή υπογραμμίζει τον μοναδικό χαρακτήρα του τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, που απορρέει από τον μηχανισμό Lamfalussy και αναγνωρίζεται ρητά στη Δήλωση 39 που προσαρτήθηκε στη ΣΛΕΕ. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει σοβαρές αμφιβολίες για το εάν οι περιορισμοί του ρόλου της κατά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων και εκτελεστικών μέτρων είναι σύμφωνοι με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ.»

Αναλυτική επεξηγηση

Αλληλεπίδραση και συνοχή μεταξύ των στοιχείων της δέσμης μέτρων

Η παρούσα οδηγία εντάσσεται στην ίδια δέσμη μέτρων με την πρόταση κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων]. Η εν λόγω δέσμη μέτρων προβλέπεται να αντικαταστήσει τις οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ. Αυτό σημαίνει ότι τόσο η οδηγία όσο και ο κανονισμός θα τυγχάνουν εφαρμογής τόσο ως προς τα πιστωτικά ιδρύματα όσο και ως προς τις επιχειρήσεις επενδύσεων. Επί του παρόντος, οι τελευταίες απλώς «προσαρτώνται» στην οδηγία 2006/48/ΕΚ δια της οδηγίας 2006/49/ΕΚ. Μεγάλο τμήμα αυτής απλώς περιέχει αναφορές στην οδηγία 2006/48/ΕΚ. Συνεπώς, η συγκέντρωση, στην εν λόγω δέσμη μέτρων, διατάξεων που θα τυγχάνουν εφαρμογής σε αμφότερες αυτές τις επιχειρηματικές δραστηριότητες θα βελτίωνε τη σαφήνεια των διατάξεων που τις διέπουν. Περαιτέρω, τα εκτεταμένα παραρτήματα των δύο οδηγιών θα ενσωματώνονταν στο διατακτικό των νέων ρυθμίσεων, απλοποιώντας έτσι περαιτέρω την εφαρμογή τους.

Κανονισμοί προληπτικής εποπτείας με άμεση εφαρμογή επί των τραπεζών και των επιχειρήσεων επενδύσεων περιλαμβάνονται στην πρόταση κανονισμού. Στην πρόταση οδηγίας προβλέπεται να παραμείνουν διατάξεις σχετικά με την αδειοδότηση των πιστωτικών ιδρυμάτων και την άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών. Το γεγονός αυτό δεν θα αφορά τις επιχειρήσεις επενδύσεων, καθώς τα αντίστοιχα δικαιώματα και υποχρεώσεις τους ρυθμίζονται από την οδηγία 2004/39/ΕΚ (οδηγία «MiFiD»). Οι γενικές αρχές της εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, οι οποίες απευθύνονται στα κράτη μέλη και στις αρμόδιες εθνικές αρχές τους, επίσης προβλέπεται να παραμείνουν στην οδηγία. Σε αυτές περιλαμβάνονται ιδίως τα ζητήματα σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών, την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των εποπτικών αρχών του κράτους καταγωγής και του κράτους υποδοχής, και την άσκηση των εξουσιών επιβολής κυρώσεων (οι οποίες προβλέπεται να θεσπισθούν για πρώτη φορά). Η οδηγία προβλέπεται να διατηρήσει τις διατάξεις σχετικά με τον εποπτικό έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών. Οι διατάξεις αυτές συμπληρώνουν τις γενικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που τίθενται στον κανονισμό για τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων μέσω εξατομικευμένων ρυθμίσεων που θεσπίζονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές βάσει του εκ μέρους τους συνεχούς εποπτικού ελέγχου κάθε επιμέρους πιστωτικού ιδρύματος και επιχείρησης επενδύσεων. Η έκταση των εν λόγω εποπτικών ρυθμίσεων προβλέπεται να ορίζεται στην οδηγία, καθώς θα πρέπει οι αρμόδιες αρχές να διαθέτουν τη δυνατότητα άσκησης της διακριτικής ευχέρειάς τους ως προς τις ρυθμίσεις που θα αποφασίζουν να θεσπίσουν. Σε αυτό περιλαμβάνονται οι εσωτερικές διαδικασίες εντός ορισμένου πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων, ιδίως σχετικά με τη διαχείριση κινδύνων και τις απαιτήσεις εταιρικής διακυβέρνησης που θεσπίζονται για πρώτη φορά.

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνήσουν ώστε να δύνανται να επιβληθούν κατάλληλες διοικητικές κυρώσεις και μέτρα για τις παραβάσεις της τραπεζικής νομοθεσίας. Προς τον σκοπό αυτόν, η οδηγία θα επιβάλλει στα κράτη μέλη τη συμμόρφωση προς τους ακόλουθους ελάχιστους κανόνες.

Πρώτον, οι διοικητικές κυρώσεις και μέτρα θα πρέπει να εφαρμόζονται τόσο σε βάρος φυσικών ή νομικών προσώπων των πιστωτικών ιδρυμάτων όσο και σε βάρος των φυσικών προσώπων που θα βαρύνονται με την εκάστοτε παράβαση. Αυτό περιλαμβάνει πιστωτικά ιδρύματα, επιχειρήσεις επενδύσεων και άτομα, κατά περίπτωση.

Δεύτερον, σε περίπτωση παράβασης βασικών διατάξεων της οδηγίας και του κανονισμού, θα πρέπει να τίθεται στη διάθεση των αρμόδιων αρχών ένα ελάχιστο σύνολο διοικητικών κυρώσεων και μέτρων. Στο εν λόγω σύνολο περιλαμβάνονται η ανάκληση της άδειας, η έκδοση διαταγών παύσης της παράβασης και παράλειψής της στο μέλλον, η απεύθυνση δημόσιας δήλωσης, η απόλυση της διοίκησης και η επιβολή διοικητικών χρηματικών προστίμων.

Τρίτον, το μέγιστο ύψος των προβλεπόμενων από την εθνική νομοθεσία διοικητικών χρηματικών προστίμων θα πρέπει να υπερβαίνει τα οφέλη που θα έχουν αντληθεί από την παράβαση εφόσον αυτά θα δύνανται να προσδιορισθούν, ενώ, σε καμία περίπτωση, δεν θα μπορεί να υπολείπεται του προβλεπόμενου από την οδηγία επιπέδου (10% του συνολικού ετήσιου κύκλου εργασιών του σχετικού ιδρύματος στην περίπτωση νομικού προσώπου, 5 εκατομμύρια ευρώ ή 10% του ετήσιου εισοδήματος ενός ατόμου στην περίπτωση φυσικού προσώπου).

Τέταρτον, τα κριτήρια που θα λαμβάνονται υπόψη από τις αρμόδιες αρχές κατά τον προσδιορισμό του είδους και του ύψους της κύρωσης που θα πρέπει εκάστοτε να επιβληθεί σε κάθε ειδικότερη περίπτωση θα πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον τα κριτήρια που καταγράφονται στην οδηγία (π.χ. οφέλη που αντλήθηκαν από την παράβαση ή ζημιές που προκλήθηκαν σε τρίτα μέρη, επίδειξη πνεύματος συνεργασίας από τον παραβάτη κλπ).

Πέμπτον, οι επιβληθείσες κυρώσεις και μέτρα θα πρέπει να δημοσιεύονται, όπως προβλέπεται στην παρούσα οδηγία.

Τέλος, θα πρέπει να εγκαθιδρυθούν κατάλληλοι μηχανισμοί που να ενθαρρύνουν την καταγγελία παραβάσεων στο πλαίσιο των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων.

Η παρούσα πρόταση δεν καλύπτει το θέμα των ποινικών κυρώσεων.

Εταιρική Διακυβέρνηση

Το διοικητικό όργανο κάθε πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων θα πρέπει συνολικά πάντοτε να αφιερώνει επαρκή χρόνο και να διαθέτει επαρκείς γνώσεις, δεξιότητες και εμπειρία για να είναι σε θέση να κατανοεί την επιχειρηματική δραστηριότητα του πιστωτικού ιδρύματος και τους βασικούς κινδύνους στους οποίους είναι εκτεθειμένο. Όλα τα μέλη του διοικητικού οργάνου θα πρέπει να χαίρουν επαρκώς καλής φήμης και να διαθέτουν προσωπικές αρετές και ανεξαρτησία που να τους επιτρέπουν να ελέγχουν εποικοδομητικά και να εποπτεύουν τις αποφάσεις της διοίκησης. Για την αποφυγή της «ομαδικής σκέψης» και την προαγωγή του κριτικού ελέγχου, τα διοικητικά συμβούλια των πιστωτικών ιδρυμάτων θα πρέπει να εμφανίζουν επαρκή ποικιλομορφία σε ό,τι αφορά την ηλικία, το φύλο, την γεωγραφική καταγωγή, και το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό υπόβαθρο των μελών τους, ώστε να συμπεριλαμβάνουν ποικιλία απόψεων και εμπειριών. Η ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική, ώστε να αντανακλάται επαρκώς η δημογραφική πραγματικότητα.

Προκειμένου να επιτυγχάνεται αποτελεσματική εποπτεία και έλεγχος των κινδύνων, το διοικητικό όργανο θα πρέπει να είναι υπεύθυνο και υπόχρεο λογοδοσίας για τη συνολική στρατηγική κινδύνων του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων και την επάρκεια των συστημάτων διαχείρισης κινδύνων, λαμβανομένου υπόψη του προφίλ κινδύνου του εκάστοτε πιστωτικού ιδρύματος. Δεδομένης της σημασίας της ορθής διαχείρισης κινδύνων εκ μέρους των πιστωτικών ιδρυμάτων, το διοικητικό όργανο θα πρέπει, στο πλαίσιο του εποπτικού ρόλου του, να συστήσει μια χωριστή επιτροπή κινδύνων, με αρμοδιότητα ειδικά την αντιμετώπιση των ζητημάτων κινδύνων και την προετοιμασία των αποφάσεων του διοικητικού οργάνου επί ζητημάτων κινδύνων. Η επιτροπή κινδύνων θα πρέπει να συνδράμει το διοικητικό όργανο στον ρόλο του εποπτείας των κινδύνων, πλην όμως το διοικητικό όργανο θα πρέπει να παραμένει τελικώς υπεύθυνο για τη στρατηγική κινδύνων.

Προκειμένου να παρέχεται μια πλήρης εικόνα των κινδύνων στα ανώτερα διοικητικά στελέχη και στο διοικητικό όργανο, τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να διαθέτουν μια ανεξάρτητη λειτουργία διαχείρισης κινδύνων, η οποία θα πρέπει να είναι σε θέση να σχηματίσει μια αποτελεσματική και ολιστική εικόνα των κινδύνων εντός του πιστωτικού ιδρύματος. Η λειτουργία διαχείρισης κινδύνων θα πρέπει να διαθέτει επαρκή βαρύτητα και κύρος για να επηρεάζει τις στρατηγικές αποφάσεις διαχείρισης κινδύνων, και να διαθέτει απευθείας πρόσβαση στο διοικητικό όργανο.

Υπέρμετρη στήριξη σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας

Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων απαιτείται να διατηρούν ιδία κριτήρια χορήγησης πιστώσεων και ίδιες διαδικασίες λήψης αποφάσεων επί ζητημάτων χορήγησης πιστώσεων. Αυτό ισχύει ανεξαρτήτως του εάν τα ιδρύματα χορηγούν δάνεια σε πελάτες ή εάν αναλαμβάνουν ανοίγματα τιτλοποίησης. Οι εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας δύνανται να χρησιμοποιούνται στην εν λόγω διαδικασία ως ένας μεταξύ περισσότερων παραγόντων, αλλά όχι να υπερισχύουν. Ιδίως, οι εσωτερικές μέθοδοι δεν στηρίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.

Προς τον ειδικό σκοπό του υπολογισμού των ρυθμιστικών κεφαλαιακών απαιτήσεων για τις τράπεζες, οι εκτιμήσεις των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας χρησιμοποιούνται, σε ορισμένες περιπτώσεις, ως βάση για τη διαφοροποίηση των κεφαλαιακών απαιτήσεων αναλόγως προς τους κινδύνους και όχι για τον προσδιορισμό του ίδιου του ελάχιστου απαιτούμενου ποσού κεφαλαίου. Το πλαίσιο συνολικά της οδηγίας ΟΚΑ παρέχει στις τράπεζες ένα κίνητρο για να χρησιμοποιούν εσωτερικές, αντί εξωτερικών, αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ακόμη και προς τον σκοπό του υπολογισμού των ρυθμιστικών κεφαλαιακών απαιτήσεων.

Η προτεινόμενη διάταξη προβλέπει την επιβολή της υποχρέωσης στα πιστωτικά ιδρύματα και στις επιχειρήσεις επενδύσεων με ουσιώδη έκθεση σε πιστωτικούς κινδύνους ή με σημαντικό αριθμό αντισυμβαλλομένων να αναπτύξουν και να χρησιμοποιούν εσωτερικά μοντέλα, αντί να ακολουθούν την συνήθη προσέγγιση της στήριξης σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας.

Επιπροσθέτως, προτείνεται η εκ μέρους της ΕΑΤ δημόσια γνωστοποίηση, σε ετήσια βάση, πληροφοριών σχετικά με τις ενέργειες στις οποίες θα έχουν προβεί ιδρύματα και εποπτικές αρχές προς την κατεύθυνση της μείωσης της υπέρμετρης στήριξης σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, και η δημοσίευση εκθέσεων σχετικά με τον βαθμό εποπτικής σύγκλισης στο επίπεδο αυτό.

Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας

Βάσει της συνθήκης Βασιλεία ΙΙΙ, η παρούσα πρόταση παρουσιάζει δύο κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας επιπρόσθετα στις απαιτήσεις: ένα Απόθεμα Ασφαλείας Διατήρησης Κεφαλαίου και ένα αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας.

Το Απόθεμα Ασφαλείας Διατήρησης Κεφαλαίου ανέρχεται σε 2,5% του σταθμισμένου ως προς τον κίνδυνο ενεργητικού, ισχύει πάντοτε και πρέπει να αποτελείται από κεφάλαιο υψίστης ποιότητας.

Στόχος του είναι να διασφαλίσει την ικανότητα του ιδρύματος να αντέχει σε ζημίες σε περιόδους κινδύνου που μπορεί να διαρκέσουν αρκετά χρόνια. Τα ιδρύματα θα πρέπει να συγκεντρώσουν τέτοιο κεφάλαιο σε καλές οικονομικά περιόδους. Τα πιστωτικά ιδρύματα που είναι κάτω από το στόχο του αποθέματος αντιμετωπίζουν περιορισμούς στην οικειοθελή διανομή εσόδων μέχρι να φτάσουν το στόχο.

Το Αντικυκλικό Κεφαλαιακό Απόθεμα ασφαλείας έχει ως σκοπό την επίτευξη του ευρύτερου μακρο-προληπτικού στόχου να προστατευθεί ο τραπεζικός τομέας και η πραγματική οικονομία από συστημικούς κινδύνους που πηγάζουν από τις ακραίες διακυμάνσεις στη συνολική πιστωτική επέκταση και γενικότερα από όλες τις άλλες διαρθρωτικές μεταβλητές και από την έκθεση του τραπεζικού τομέα σε κάθε άλλον παράγοντα κινδύνου που σχετίζεται με κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα. Εφαρμόζεται με την αύξηση του εύρους του αποθέματος που ορίζεται από το απόθεμα συντήρησης μέχρι και 2,5% επιπλέον.

Το Αντικυκλικό Κεφαλαιακό Απόθεμα ασφαλείας καθορίζεται από εθνικές αρχές για δάνεια που παρέχονται σε φυσικά και νομικά πρόσωπα εντός του αντίστοιχου κράτους μέλους. Μπορεί να είναι μεταξύ 0% και 2,5% του σταθμισμένου ως προς τον κίνδυνο ενεργητικού και πρέπει να αποτελείται και αυτό από κεφάλαια υψίστης ποιότητας. Αν υπάρχει επαρκής λόγος, οι αρχές μπορούν να ορίσουν απόθεμα και άνω του 2,5%. Το Αντικυκλικό Κεφαλαιακό Απόθεμα Ασφαλείας απαιτείται στη διάρκεια περιόδων αυξημένης πιστωτικής επέκτασης και είναι διαθέσιμο σε περιόδους πτώσης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ESRB) δύναται να εκδίδει συστάσεις για τις ρυθμίσεις αποθεμάτων ασφαλείας από τις εθνικές αρχές και για την παρακολούθηση αυτών, συμπεριλαμβανομένων και περιπτώσεων στις οποίες το απόθεμα ασφαλείας είναι άνω του 2,5%. Όσο το Αντικυκλικό Κεφαλαιακό Απόθεμα Ασφαλείας είναι κάτω από 2,5%, τα κράτη μέλη πρέπει να αναγνωρίζουν αμοιβαία και να εφαρμόζουν τη χρέωση κεφαλαίου στις τράπεζες του αντίστοιχου κράτους μέλους. Για τα τμήματα του αποθέματος ασφαλείας άνω του 2,5%, οι αρχές δύνανται να επιλέγουν αν θα αποδεχτούν την κρίση των ομοτίμων τους και θα εφαρμόσουν το υψηλότερο ποσοστό ή αν θα το αφήσουν στο 2,5% για ιδρύματα με άδεια λειτουργίας στο δικό τους κράτος μέλος.

Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων των οποίων το κεφάλαιο είναι κάτω από τα ελάχιστα όρια αποθεμάτων ασφαλείας υπόκεινται σε περιορισμούς όσον αφορά τη διανομή κερδών, τις πληρωμές σε Πρόσθετα κεφαλαιακά μέσα της Κατηγορίας 1 και την παροχή κυμαινόμενης αμοιβής και προαιρετικών συνταξιοδοτικών παροχών. Επιπλέον, τα ιδρύματα αυτά θα πρέπει να υποβάλουν σχέδια διατήρησης κεφαλαίων στις εποπτικές αρχές ώστε να διασφαλίζεται η γρήγορη αναπλήρωση των αποθεμάτων ασφαλείας

2011/0203 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση της οδηγίας 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 53 παράγραφος 1,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας[14],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων[15],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Η οδηγία 2006/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14 ης Ιουνίου 2006 [16] σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και η οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14 ης Ιουνίου 2006 [17] για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων («ιδρύματα») έχουν κατ’ επανάληψη υποστεί εκτεταμένες τροποποιήσεις. Πολλές από τις διατάξεις των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ τυγχάνουν εφαρμογής τόσο επί των πιστωτικών ιδρυμάτων όσο και επί των επιχειρήσεων επενδύσεων. Χάριν σαφήνειας και προς τον σκοπό της διασφάλισης της συνεπούς εφαρμογής των εν λόγω διατάξεων, θα ήταν σκόπιμη η συγκέντρωση των εν λόγω διατάξεων σε νέα νομοθεσία που θα τυγχάνει εφαρμογής τόσο επί των πιστωτικών ιδρυμάτων όσο και επί των επιχειρήσεων επενδύσεων. Προκειμένου να καταστούν πιο προσιτές, οι διατάξεις που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα των ανωτέρω οδηγιών θα πρέπει να ενσωματωθούν στο διατακτικό της νέας αυτής νομοθεσίας.

2. Η νέα νομοθεσία πρέπει να αποτελείται από δύο ξεχωριστές νομικές πράξεις. Η παρούσα οδηγία πρέπει να περιέχει τις διατάξεις που αφορούν την παροχή άδειας λειτουργίας της επιχείρησης, την απόκτηση ειδικών συμμετοχών, την άσκηση του δικαιώματος ελεύθερης εγκατάστασης και του δικαιώματος ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, τις εξουσίες εποπτικών αρχών του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής σχετικά με αυτό το ζήτημα και τις διατάξεις που διέπουν το αρχικό κεφάλαιο και τον εποπτικό έλεγχο των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Ο πρωταρχικός στόχος και το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας είναι να συντονίσει τις εθνικές διατάξεις που αφορούν την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, τα κοινά χαρακτηριστικά της διακυβέρνησής τους και το εποπτικό τους πλαίσιο. Εκτός από αυτές τις διατάξεις, οι οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ περιείχαν και απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων. Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να προβλέπονται σε κανονισμό που να θεσπίζει ενιαίες και άμεσα εφαρμοστέες απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και επιχειρήσεις επενδύσεων, με δεδομένο ότι οι απαιτήσεις αυτές έχουν άμεση σχέση με τη λειτουργία των χρηματοοικονομικών αγορών όσων αφορά μια σειρά από περιουσιακά στοιχεία που βρίσκονται στην κατοχή πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει, συνεπώς, να συνδυάζεται με τον εν λόγω κανονισμό. Οι δύο αυτές νομικές πράξεις θα πρέπει να συγκροτούν από κοινού το νομικό πλαίσιο που θα διέπει τις τραπεζικές δραστηριότητες και τους κανόνες προληπτικής εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων.

3. Οι γενικές απαιτήσεις προληπτικής εποπτείας που προβλέπονται στον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων] συμπληρώνονται από εξατομικευμένες ρυθμίσεις που θεσπίζονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές βάσει του εκ μέρους τους συνεχούς εποπτικού ελέγχου κάθε επιμέρους πιστωτικού ιδρύματος και επιχείρησης επενδύσεων. Η έκταση των εν λόγω εποπτικών ρυθμίσεων προβλέπεται να ρυθμίζεται στην οδηγία και οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν τη δυνατότητα άσκησης της διακριτικής ευχέρειάς τους ως προς τις ρυθμίσεις που θα αποφασίζουν να θεσπίσουν. Σε ό,τι αφορά τις εν λόγω εξατομικευμένες ρυθμίσεις σχετικά με τη ρευστότητα, οι αρμόδιες εθνικές αρχές θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τις αρχές που περιλαμβάνονται στις κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη ρευστότητα που δημοσιεύθηκαν από την Επιτροπή Ευρωπαϊκών Αρχών Τραπεζικής Εποπτείας[18] .

4. Η οδηγία 2004/39/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 2004 για τις αγορές χρηματοπιστωτικών μέσων[19] επιτρέπει στις επιχειρήσεις επενδύσεων που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους και υπόκεινται στην εποπτεία των αρχών αυτών να ιδρύουν υποκαταστήματα και να παρέχουν υπηρεσίες ελεύθερα σε άλλα κράτη μέλη. Η ανωτέρω οδηγία προβλέπει το συντονισμό των κανόνων που διέπουν την παροχή άδειας λειτουργίας και την άσκηση της δραστηριότητας των επιχειρήσεων επενδύσεων. Ωστόσο, δεν καθορίζει τα ποσά του αρχικού κεφαλαίου των επιχειρήσεων αυτών ή ένα κοινό πλαίσιο για την παρακολούθηση των κινδύνων στους οποίους υπόκεινται οι επιχειρήσεις αυτές, στοιχεία που θα πρέπει να προβλεφθούν στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.

5. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να αποτελεί το κύριο μέσο για την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, τόσο όσον αφορά την ελευθερία εγκατάστασης όσο και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων.

6. Για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής τραπεζικής αγοράς, απαιτείται, πέρα από τους νομικούς κανόνες, στενή και τακτική συνεργασία καθώς και σημαντικά ενισχυμένη σύγκλιση όσον αφορά τις κανονιστικές και εποπτικές πρακτικές, μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών.

7. Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Νοεμβρίου 2010 σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών)[20], συνέστησε την ΕΑΤ . Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη της το ρόλο και τη λειτουργία της ΕΑΤ όπως ορίζονται στον εν λόγω κανονισμό, καθώς και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται κατά την εκχώρηση καθηκόντων στην ΕΑΤ.

8. Τα μέτρα για το συντονισμό της εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων θα πρέπει, τόσο για την προστασία της αποταμιεύσεως όσο και για τη δημιουργία ίσων όρων ανταγωνισμού μεταξύ αυτών των ιδρυμάτων, να ισχύουν για όλα τα εν λόγω ιδρύματα. Θα πρέπει πάντως να ληφθούν δεόντως υπόψη οι αντικειμενικές διαφορές που υφίστανται μεταξύ των καταστατικών τους και της ιδιαίτερης αποστολής τους όπως αυτή προβλέπεται στις εθνικές νομοθεσίες.

9. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο το πεδίο εφαρμογής των μέτρων να είναι όσο το δυνατόν ευρύτερο και να καλύπτει όλα τα ιδρύματα των οποίων η δραστηριότητα συνίσταται στη συγκέντρωση από το κοινό επιστρεπτέων κεφαλαίων, τόσο υπό τη μορφή καταθέσεων, όσο και υπό άλλες μορφές, όπως είναι η διαρκής έκδοση ομολόγων και άλλων παρόμοιων τίτλων, καθώς και στη χορήγηση πιστώσεων για ίδιο λογαριασμό. Θα πρέπει να προβλέπονται εξαιρέσεις για ορισμένα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία δεν εφαρμόζεται η παρούσα οδηγία. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν πρέπει να επηρεάζουν την εφαρμογή εθνικών νομοθεσιών, όταν αυτές προβλέπουν ειδικές συμπληρωματικές άδειες με τις οποίες επιτρέπεται στα πιστωτικά ιδρύματα να ασκούν ειδικές δραστηριότητες ή να εκτελούν ορισμένης μορφής εργασίες.

10. Είναι σκόπιμο να επέλθει η επί της ουσίας εναρμόνιση που είναι αναγκαία και ικανή για την εξασφάλιση της αμοιβαίας αναγνώρισης των αδειών λειτουργίας και των συστημάτων προληπτικού ελέγχου, ώστε να καταστεί δυνατή η εφ’ άπαξ έκδοση άδειας λειτουργίας που να ισχύει σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και η εφαρμογή της αρχής του ελέγχου από το κράτος μέλος καταγωγής.

11. Οι αρχές της αμοιβαίας αναγνώρισης και του ελέγχου τον οποίο ασκεί το κράτος μέλος καταγωγής απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να μην χορηγούν ή να ανακαλούν την άδεια λειτουργίας, εάν στοιχεία όπως το περιεχόμενο του προγράμματος δραστηριοτήτων, ο τόπος άσκησης των δραστηριοτήτων ή οι πράγματι ασκούμενες δραστηριότητες δείχνουν σαφώς ότι το πιστωτικό ίδρυμα προτίμησε να υπαχθεί στο νομικό σύστημα ενός κράτους μέλους για να αποφύγει την υπαγωγή του σε αυστηρότερους κανόνες ισχύοντες σε άλλο κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου ασκεί ή προτίθεται να ασκήσει το μεγαλύτερο τμήμα των δραστηριοτήτων του. Εφόσον δεν υπάρχουν σαφείς ενδείξεις περί τούτου και η πλειοψηφία των συνολικών στοιχείων ενεργητικού των οντοτήτων ορισμένου τραπεζικού ομίλου βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος, του οποίου οι αρμόδιες αρχές είναι υπεύθυνες για να ασκούν την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, η αρμοδιότητα για την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση θα πρέπει να τροποποιηθεί μόνο με τη συναίνεση των προαναφερθεισών αρμόδιων αρχών.

12. Οι αρμόδιες αρχές δεν θα πρέπει να χορηγούν ούτε να διατηρούν σε ισχύ άδεια λειτουργίας σε πιστωτικό ίδρυμα, εάν οι στενοί δεσμοί που το συνδέουν με άλλα φυσικά ή νομικά πρόσωπα είναι ικανοί να παρεμποδίσουν την σωστή άσκηση των εποπτικών τους καθηκόντων. Τα πιστωτικά ιδρύματα στα οποία έχει ήδη χορηγηθεί άδεια λειτουργίας οφείλουν επίσης να παρέχουν εξασφάλιση στις αρμόδιες αρχές για τους εν λόγω στενούς δεσμούς.

13. Στην ορθή εκπλήρωση της αποστολής των ελεγκτικών αρχών στον τομέα της εποπτείας περιλαμβάνεται η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση που θα πρέπει να ασκείται επί πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων όταν αυτό το είδος εποπτείας προβλέπεται από τις διατάξεις του ενωσιακού δικαίου. Σε αυτή την περίπτωση, οι αρχές από τις οποίες ζητείται η άδεια λειτουργίας θα πρέπει να μπορούν να εξακριβώνουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση του συγκεκριμένου πιστωτικού ιδρύματος ή της συγκεκριμένης επιχείρησης επενδύσεων.

14. Τα πιστωτικά ιδρύματα που έχουν λάβει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος καταγωγής θα πρέπει να μπορούν να ασκούν, σε ολόκληρη την Ένωση, το σύνολο ή μέρος των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του Παραρτήματος I της παρούσας οδηγίας, μέσω της ίδρυσης υποκαταστήματος ή μέσω παροχής υπηρεσιών.

15. Θεωρείται σκόπιμο να επεκταθεί το ευεργέτημα της αμοιβαίας αναγνώρισης στις δραστηριότητες που περιέχονται στον κατάλογο του Παραρτήματος I της παρούσας οδηγίας, εφόσον ασκούνται από χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που είναι θυγατρική ενός πιστωτικού ιδρύματος, υπό την προϋπόθεση ότι αυτή η θυγατρική συμπεριλαμβάνεται στην εποπτεία σε ενοποιημένη βάση στην οποία υπόκειται και η μητρική της επιχείρηση και πληροί αυστηρές προϋποθέσεις.

16. Το κράτος μέλος υποδοχής θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα, για την άσκηση του δικαιώματος εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, να επιβάλλει την τήρηση των ειδικών διατάξεων που προβλέπονται από τις εθνικές, νομοθετικές και κανονιστικές, ρυθμίσεις του στα ιδρύματα τα οποία δεν έχουν λάβει άδεια λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος στο κράτος μέλος καταγωγής ή στις δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνονται στο κατάλογο του Παραρτήματος I της παρούσας οδηγίας, εφόσον, αφενός, οι διατάξεις αυτές δεν καλύπτονται ήδη από τον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων], συμβιβάζονται με το ενωσιακό δίκαιο και έχουν θεσπιστεί για λόγους γενικού συμφέροντος και, αφετέρου, εφόσον αυτά τα ιδρύματα ή αυτές οι δραστηριότητες δεν υπόκεινται σε ισοδύναμους κανόνες σύμφωνα με τις νομοθετικές ή κανονιστικές ρυθμίσεις του κράτους μέλους καταγωγής.

17. Επικουρικά στον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων], ο οποίος θεσπίζει άμεσα εφαρμοστέους κανόνες προληπτικής εποπτείας για πιστωτικά ιδρύματα και εταιρείες επενδύσεων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε να μην προσκρούουν σε κανένα εμπόδιο οι δραστηριότητες που υπάγονται στο καθεστώς της αμοιβαίας αναγνώρισης και να μπορούν να ασκούνται με τον ίδιο τρόπο όπως στο κράτος μέλος καταγωγής, εφόσον δεν αντίκεινται σε νομοθετικές διατάξεις γενικού συμφέροντος του κράτους μέλους υποδοχής.

18. Το καθεστώς που εφαρμόζεται στα υποκαταστήματα των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν την έδρα τους εκτός της Ένωσης θα πρέπει να είναι ανάλογο σ' όλα τα κράτη μέλη. Είναι σημαντικό να προβλεφθεί ότι το καθεστώς αυτό δεν δύναται να είναι ευνοϊκότερο από το καθεστώς των υποκαταστημάτων των πιστωτικών ιδρυμάτων των άλλων κρατών μελών. Η Ένωση θα πρέπει να μπορεί να συνάπτει συμφωνίες με τρίτες χώρες περί εφαρμογής διατάξεων που παρέχουν στα υποκαταστήματα αυτά την αυτή μεταχείριση εφ' όλης της επικρατείας της. Τα υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων τα οποία έχουν την έδρα τους εκτός της Ένωσης δεν θα πρέπει να υπάγονται στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών ούτε στην ελευθερία εγκαταστάσεως σε κράτη μέλη εκτός εκείνου στο οποίο είναι εγκατεστημένα.

19. Θα πρέπει να συναφθούν συμφωνίες μεταξύ της Ένωσης και τρίτων χωρών προκειμένου να επιτευχθεί η πραγματική άσκηση της εποπτείας σε ενοποιημένη βάση σε ένα όσο το δυνατό ευρύτερο γεωγραφικό πλαίσιο.

20. Η ευθύνη για την εποπτεία της οικονομικής ευρωστίας ενός πιστωτικού ιδρύματος, και ιδίως της φερεγγυότητάς του, θα πρέπει να εναπόκειται στο κράτος μέλος καταγωγής αυτού του ιδρύματος. Η εποπτεία του κινδύνου της αγοράς θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο στενής συνεργασίας μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής.

21. Οι αρχές του κράτους μέλους υποδοχής θα πρέπει να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις εκτελούμενες στο έδαφός τους δραστηριότητες. Τα μέτρα εποπτείας θα πρέπει να λαμβάνονται από τις αρχές του κράτους μέλους καταγωγής, εκτός εάν οι αρχές του κράτους υποδοχής χρειάζεται να λάβουν επείγοντα προληπτικά μέτρα.

22. Για την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής τραπεζικής αγοράς, απαιτείται, πέρα από τους νομικούς κανόνες, στενή και τακτική συνεργασία καθώς και σημαντικά ενισχυμένη σύγκλιση όσον αφορά τις κανονιστικές και εποπτικές πρακτικές, μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών. Προς τούτο, θα πρέπει να πραγματοποιούνται εξέταση των προβλημάτων που αφορούν μεμονωμένα πιστωτικά ιδρύματα και αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο της EAT. Παρ' όλα αυτά, η διαδικασία αυτή αμοιβαίας ενημέρωσης δεν θα πρέπει, σε καμία περίπτωση, να αντικαθιστά τη διμερή συνεργασία. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν, σε περίπτωση επείγουσας ανάγκης, με δική τους πρωτοβουλία ή με πρωτοβουλία της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής, αν η δραστηριότητα ενός πιστωτικού ιδρύματος στο έδαφός της είναι σύμφωνη με τη σχετική νομοθεσία, τις αρχές της καλής διοικητικής και λογιστικής οργάνωσης και του επαρκούς εσωτερικού ελέγχου.

23. Θα πρέπει να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων αρχών και των αρχών ή οργανισμών που, ως εκ των καθηκόντων τους, συμβάλλουν στην ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Για να διαφυλαχθεί ο εμπιστευτικός χαρακτήρας των πληροφοριών που διαβιβάζονται, ο κατάλογος των αποδεκτών τους θα πρέπει να παραμένει αυστηρά περιοριστικός.

24. Ορισμένες συμπεριφορές, όπως απάτες και αδικήματα των προσώπων που είναι κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών, είναι ικανές να επηρεάσουν τη σταθερότητα και το αδιάβλητο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Είναι αναγκαίο να θεσπιστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες επιτρέπεται η ανταλλαγή πληροφοριών σε τέτοιες περιπτώσεις.

25. Οσάκις προβλέπεται ότι οι πληροφορίες δεν διαβιβάζονται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμοδίων αρχών, οι αρχές αυτές θα πρέπει να μπορούν να εξαρτήσουν τη συγκατάθεσή τους από την τήρηση αυστηρών όρων.

26. Θα πρέπει επίσης να επιτραπεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ, αφενός, των αρμοδίων αρχών και, αφετέρου, των κεντρικών τραπεζών και άλλων οργανισμών με ανάλογη αποστολή, όταν ενεργούν υπό την ιδιότητα νομισματικής αρχής, κατά περίπτωση δε, και άλλων δημοσίων αρχών επιφορτισμένων με την εποπτεία των συστημάτων πληρωμών και τμημάτων των οργανισμών κεντρικής διακυβέρνησης.

27. Για την ενίσχυση της προληπτικής εποπτείας των ιδρυμάτων καθώς και για την προστασία των πελατών των πιστωτικών ιδρυμάτων, οι ελεγκτές θα πρέπει να υπέχουν την υποχρέωση να ενημερώνουν ταχέως τις αρμόδιες αρχές όταν λάβουν γνώση, κατά την εκπλήρωση της αποστολής τους, ορισμένων γεγονότων, τα οποία είναι ικανά να επηρεάσουν σοβαρά τη χρηματοπιστωτική κατάσταση ή τη διοικητική και λογιστική οργάνωση του ιδρύματος. Για τον ίδιο λόγο, τα κράτη μέλη θα πρέπει, επίσης, να προβλέψουν ότι η υποχρέωση αυτή ισχύει σε κάθε περίπτωση οσάκις τα γεγονότα αυτά διαπιστώνονται από έναν ελεγκτή κατά την εκπλήρωση της αποστολής του σε επιχείρηση που έχει στενούς δεσμούς με πιστωτικό ίδρυμα. Το καθήκον των ελεγκτών να ανακοινώνουν, κατά περίπτωση, στις αρμόδιες αρχές, ορισμένα δεδομένα ή αποφάσεις σχετικά με ένα ίδρυμα που διαπίστωσαν κατά την εκπλήρωση της αποστολής τους σε μη πιστωτικό ίδρυμα, δεν θα πρέπει να μεταβάλλει αφεαυτό το χαρακτήρα της αποστολής τους στο εν λόγω ίδρυμα, ούτε τον τρόπο με τον οποίο οφείλουν να εκπληρώσουν τα καθήκοντά τους έναντι του ιδρύματος αυτού.

28. Προκειμένου να διασφαλίζεται η συμμόρφωση των ιδρυμάτων, των οργάνων διοίκησης αυτών και των μελών των διοικητικών οργάνων των ιδρυμάτων προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων] και να εξασφαλίζεται ότι τα ιδρύματα θα τυγχάνουν παρόμοιας μεταχείρισης σε ολόκληρη την Ένωση, θα πρέπει να απαιτείται από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν διοικητικές κυρώσεις και μέτρα που θα είναι αποτελεσματικά, αναλογικά και αποτρεπτικά. Συνεπώς, οι διοικητικές κυρώσεις και μέτρα που θα θεσπιστούν από τα κράτη μέλη θα πρέπει να πληρούν ορισμένες ουσιώδεις απαιτήσεις σε σχέση με τα πρόσωπα προς τα οποία θα απευθύνονται, τα κριτήρια που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιβολή ορισμένης κύρωσης ή μέτρου, τη δημοσίευση των επιβληθεισών κυρώσεων ή μέτρων, τις βασικές εξουσίες επιβολής κυρώσεων και τα επίπεδα των διοικητικών χρηματικών προστίμων.

29. Ειδικότερα, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν την εξουσία να επιβάλλουν χρηματικά πρόστιμα που να είναι αρκετά υψηλά ώστε να αντισταθμίζουν τα αναμενόμενα οφέλη και να λειτουργούν αποτρεπτικά ακόμα και για τα μεγαλύτερα ιδρύματα και τους διευθυντές αυτών.

30. Για τη διασφάλιση της εφαρμογής των κυρώσεων με συνέπεια σε όλα τα κράτη μέλη όσον αφορά τον καθορισμό του είδους διοικητικών κυρώσεων ή μέτρων και του ύψους των διοικητικών χρηματικών προστίμων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να οφείλουν να διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη όλες τις σχετικές συνθήκες.

31. Για να διασφαλιστεί η αποτρεπτική αξία των κυρώσεων στο ευρύτερο κοινό, οι κυρώσεις πρέπει υπό φυσιολογικές συνθήκες να δημοσιοποιούνται, εκτός από κάποιες σαφώς καθορισμένες περιπτώσεις.

32. Για τον εντοπισμό ενδεχόμενων παραβάσεων, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν τις απαραίτητες ερευνητικές εξουσίες και να θεσπίσουν μηχανισμούς που να ενθαρρύνουν την καταγγελία ενδεχόμενων ή υπαρχουσών παραβάσεων. Οι μηχανισμοί αυτοί θα πρέπει να εφαρμόζονται με την επιφύλαξη επαρκών μέτρων διασφάλισης των κατηγορουμένων.

33. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να αναφέρεται τόσο στις διοικητικές κυρώσεις όσο και στα διοικητικά μέτρα, ώστε να καλύπτει όλες τις ενέργειες που θα πραγματοποιούνται μετά τη συντέλεση κάποιας παράβασης και που θα αποσκοπούν στην αποτροπή περαιτέρω παραβάσεων, ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού τους ως κυρώσεων ή ως μέτρων βάσει του εθνικού δικαίου.

34. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη τυχόν διατάξεων του δικαίου των κρατών μελών σχετικά με ποινικές κυρώσεις.

35. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων διαθέτουν εσωτερικά κεφάλαια τα οποία επαρκούν από πλευράς ποσότητας, ποιότητας και κατανομής για τους κινδύνους τους οποίους έχουν αναλάβει ή τους οποίους ενδεχομένως να αναλάβουν. Συνεπώς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων διαθέτουν στρατηγικές και διαδικασίες για την αξιολόγηση και τη διατήρηση της επάρκειας των εσωτερικών τους κεφαλαίων.

36. Στις αρμόδιες αρχές θα πρέπει να ανατεθεί η αρμοδιότητα της διασφάλισης της καλής οργάνωσης και της επάρκειας των ιδίων κεφαλαίων των ιδρυμάτων, λαμβάνοντας υπόψη τους κινδύνους τους οποίους έχουν αναλάβει ή τους οποίους ενδεχομένως να αναλάβουν τα ιδρύματα. Στο πλαίσιο αυτό, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών μπορούν επίσης να λαμβάνουν υπόψη τους κινδύνους στους οποίους είναι εκτεθειμένο μέρος των ισολογισμών των ιδρυμάτων, προκειμένου να προσδιορίζουν το ύψος των επαρκών ιδίων κεφαλαίων.

37. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα πιστωτικά ιδρύματα που αναπτύσσουν δραστηριότητα σε περισσότερα κράτη μέλη δεν φέρουν δυσανάλογα βάρη λόγω του ότι οι αρμόδιες αρχές των μεμονωμένων κρατών μελών συνεχίζουν να είναι υπεύθυνες για την άδεια λειτουργίας και την εποπτεία, είναι σημαντικό να δοθεί ώθηση στη συνεργασία μεταξύ αρμοδίων αρχών. Στο πλαίσιο αυτό, θα πρέπει να ενισχυθεί ο ρόλος του φορέα ενοποιημένης εποπτείας που είναι αρμόδιος για την εποπτεία σε ενοποιημένη βάση. Η ΕΑΤ θα πρέπει να υποστηρίξει και να ενισχύσει τη συνεργασία αυτή.

38. Για να διασφαλιστεί η ολοκληρωμένη πειθαρχία της αγοράς σε ολόκληρη την Ένωση, οι αρμόδιες αρχές είναι σκόπιμο να εκδώσουν στοιχεία σχετικά με τη συνέχιση της επιχειρηματικής δραστηριότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων. Τα στοιχεία αυτά θα πρέπει να είναι αρκετά ώστε να επιτρέπουν τη σύγκριση των προσεγγίσεων των διαφόρων αρμόδιων αρχών των κρατών μελών και να συμπληρώνουν τις απαιτήσεις που προβλέπονται στον κανονισμό σχετικά με την δημοσιοποίηση τεχνικών στοιχείων εκ μέρους των ιδρυμάτων.

39. Η εποπτεία των ιδρυμάτων σε ενοποιημένη βάση στοχεύει στην προστασία των συμφερόντων των καταθετών και των επενδυτών των ιδρυμάτων και στην εξασφάλιση της σταθερότητας του χρηματοοικονομικού συστήματος. Η εποπτεία σε ενοποιημένη βάση, προκειμένου να είναι αποτελεσματική, θα πρέπει συνεπώς να εφαρμόζεται σε όλους τους τραπεζικούς ομίλους, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου η μητρική επιχείρηση δεν είναι πιστωτικό ίδρυμα ή επιχείρηση επενδύσεων. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τα απαραίτητα νομικά μέσα για την άσκηση της εν λόγω εποπτείας.

40. Όσον αφορά τους ομίλους με ποικίλες δραστηριότητες η μητρική επιχείρηση των οποίων ελέγχει τουλάχιστον μία θυγατρική, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να είναι σε θέση να εκτιμούν τη χρηματοοικονομική κατάσταση του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων στο πλαίσιο αυτών των ομίλων. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει τουλάχιστον να διαθέτουν τα μέσα για να λαμβάνουν από όλες τις επιχειρήσεις του ομίλου τις αναγκαίες προς εκτέλεση της αποστολής τους πληροφορίες. Οι αρμόδιες εποπτικές αρχές των διαφόρων χρηματοπιστωτικών τομέων θα πρέπει να συνεργάζονται όταν πρόκειται για επιχειρηματικούς ομίλους που ασκούν ποικίλες χρηματοπιστωτικές δραστηριότητες.

41. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να αρνηθούν τη χορήγηση ή να αποσύρουν την άδεια λειτουργίας τραπεζών από ορισμένες μορφές ομίλων επιχειρήσεων τις οποίες θεωρούν ακατάλληλες για την άσκηση τραπεζικών δραστηριοτήτων, επειδή δεν είναι δυνατόν να ασκείται κατά τρόπο ικανοποιητικό η εποπτεία των εν λόγω δραστηριοτήτων. Για τον σκοπό αυτό, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να διαθέτουν τις απαραίτητες εξουσίες προκειμένου να διασφαλιστεί η υγιής και συνετή διαχείριση των πιστωτικών ιδρυμάτων.

42. Οι εντολές των αρμόδιων αρχών θα πρέπει να λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ενωσιακή διάσταση. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει συνεπώς να λαμβάνουν υπόψη την επίδραση των αποφάσεών τους στη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος όλων των άλλων κρατών μελών. Υπό την επιφύλαξη της εθνικής νομοθεσίας, η αρχή αυτή θα πρέπει να συμβάλλει στη διασφάλιση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και δεν θα πρέπει να δεσμεύει νομικά τις αρμόδιες αρχές να επιτύχουν κάποιο συγκεκριμένο αποτέλεσμα.

43. Αδυναμίες σε επίπεδο εταιρικής διακυβέρνησης σε σειρά ιδρυμάτων έχουν συμβάλει στην υπερβολική και αλόγιστη ανάληψη κινδύνων στον τραπεζικό τομέα, γεγονός που οδήγησε στη χρεοκοπία μεμονωμένων ιδρυμάτων και σε συστημικά προβλήματα στα κράτη μέλη και παγκοσμίως. Ο πολύ γενικός χαρακτήρας των διατάξεων περί εταιρικής διακυβέρνησης των ιδρυμάτων και η μη δεσμευτική φύση ουσιαστικού μέρους του πλαισίου εταιρικής διακυβέρνησης, το οποίο στηρίζεται βασικά σε εθελοντικούς κώδικες δεοντολογίας, δεν διευκόλυναν την αποτελεσματική εφαρμογή ορθών πρακτικών εταιρικής διακυβέρνησης από τα ιδρύματα. Η έλλειψη αποτελεσματικών ελέγχων και εξισορροπήσεων εντός των ιδρυμάτων οδήγησε στην έλλειψη αποτελεσματικής εποπτείας των διοικητικών αποφάσεών τους, γεγονός που ενίσχυσε τις βραχυπρόθεσμου ορίζοντα και υπερβολικά επικίνδυνες στρατηγικές διοίκησής τους. Ο ασαφής ρόλος των αρμόδιων αρχών αναφορικά με τον έλεγχο των συστημάτων εταιρικής διακυβέρνησης στα ιδρύματα δεν επέτρεψε τον επαρκή έλεγχο της αποτελεσματικότητας των εσωτερικών διαδικασιών διακυβέρνησης.

44. Προκειμένου να αντιμετωπίζονται οι δυνητικά επιζήμιες συνέπειες των κακοσχεδιασμένων ρυθμίσεων εταιρικής διακυβέρνησης στην ορθή διαχείριση των κινδύνων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να θεσπίσουν αρχές και κανόνες που να διασφαλίζουν τον αποτελεσματικό έλεγχο εκ μέρους των οργάνων διοίκησης, να προάγουν μια ορθή νοοτροπία αντιμετώπισης των κινδύνων σε όλα τα επίπεδα των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων καθώς και να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να παρακολουθούν την επάρκεια των εσωτερικών ρυθμίσεων διακυβέρνησης. Οι εν λόγω αρχές και κανόνες θα πρέπει να ισχύουν λαμβανομένων υπόψη της φύσης, της έκτασης και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων.

45. Για την αποτελεσματική παρακολούθηση των δράσεων διαχείρισης και των αποφάσεων, το διοικητικό όργανο ενός ιδρύματος θα πρέπει να αφιερώνει επαρκή χρόνο για την εκτέλεση των καθηκόντων του και να είναι σε θέση να κατανοεί την επιχειρηματική δραστηριότητα του ιδρύματος, τους βασικούς κινδύνους στους οποίους είναι εκτεθειμένο, τις επιπτώσεις της εν λόγω δραστηριότητας και τη στρατηγική κινδύνου. Η ταυτόχρονη κατοχή ενός τόσο μεγάλου αριθμού θέσεων σε διοικητικά συμβούλια θα εμπόδιζε ένα μέλος του διοικητικού οργάνου να διαθέσει επαρκή χρόνο για την εκπλήρωση του εν λόγω εποπτικού ρόλου. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να περιοριστεί ο αριθμός των εντολών που μπορούν να ανατίθενται ταυτόχρονα σε ένα μέλος του διοικητικού οργάνου ενός ιδρύματος σε διαφορετικές οντότητες.

46. Η έλλειψη παρακολούθησης των αποφάσεων της διοίκησης από τα διοικητικά συμβούλια οφείλεται εν μέρει στο φαινόμενο της συναινετικής ομαδικής σκέψης (groupthink). Ένα από τα αίτια αυτού του φαινομένου είναι η ομοιομορφία στη σύνθεση των διοικητικών συμβουλίων. Για την αποφυγή αυτής της «ομαδικής σκέψης» και την προαγωγή του κριτικού ελέγχου, τα διοικητικά όργανα των ιδρυμάτων θα πρέπει επομένως να εμφανίζουν επαρκή ποικιλομορφία σε ό,τι αφορά την ηλικία, το φύλο, την γεωγραφική καταγωγή και το εκπαιδευτικό και επαγγελματικό υπόβαθρο των μελών τους, ώστε να συμπεριλαμβάνουν ποικιλία απόψεων και εμπειριών. Η ισόρροπη συμμετοχή των δύο φύλων είναι ιδιαίτερα σημαντική, ώστε να αντανακλάται επαρκώς ο πληθυσμός. Η μεγαλύτερη ποικιλομορφία των συμβουλίων εξασφαλίζει αποτελεσματικότερη παρακολούθηση της διαχείρισης και, συνεπώς, συμβάλλει στη βελτίωση της εποπτείας των κινδύνων και την ανθεκτικότητα των ιδρυμάτων. Ως εκ τούτου, η ποικιλομορφία θα πρέπει να αποτελεί ένα από τα κριτήρια για τη σύνθεση των διοικητικών συμβουλίων.

47. Οι πολιτικές αποδοχών που ενθαρρύνουν την υπερβολική ανάληψη κινδύνων μπορούν να υπονομεύσουν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων. Η Ομάδα των Είκοσι (G-20) δεσμεύθηκε να εφαρμόσει τις αρχές για την ορθή εφαρμογή των πολιτικών αποδοχών και τα εκτελεστικά πρότυπα του Συμβουλίου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (αρχές και πρότυπα ΣΧΣ), που αντιμετωπίζουν τις δυνητικά επιζήμιες συνέπειες των ελλιπώς καθορισμένων πολιτικών αποδοχών στην ορθή διαχείριση των κινδύνων και ελέγχουν τις συμπεριφορές ανάληψης κινδύνων από άτομα. Η παρούσα οδηγία στοχεύει στην εφαρμογή διεθνών αρχών και προτύπων στο ευρωπαϊκό επίπεδο, δια της θέσπισης ρητής υποχρέωσης των πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων να καταρτίζουν και να διατηρούν, για κατηγορίες προσωπικού του οποίου οι επαγγελματικές δραστηριότητες έχουν ουσιώδη αντίκτυπο επί του προφίλ κινδύνου των πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων, πολιτικές και πρακτικές αποδοχών που να συνάδουν προς τις αρχές μιας αποτελεσματικής διαχείρισης κινδύνων.

48. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων ακολουθούν ορθές πολιτικές αποδοχών, προσήκει να καθοριστούν σαφείς αρχές περί της διακυβέρνησης και περί της δομής των πολιτικών αποδοχών τους. Ιδίως, οι πολιτικές αποδοχών θα πρέπει να εναρμονίζονται με τη διάθεση για ανάληψη κινδύνων, τις αξίες και τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων. Προς τον σκοπό αυτόν, η αξιολόγηση των συνδεδεμένων με τις επιδόσεις συνιστωσών των αποδοχών θα πρέπει να βασίζεται σε πιο μακροπρόθεσμες επιδόσεις και να λαμβάνει υπόψη τους υφιστάμενους κινδύνους που σχετίζονται με τις επιδόσεις. Προκειμένου να διασφαλισθεί η ενσωμάτωση του σχεδιασμού των πολιτικών αποδοχών στη διαχείριση των κινδύνων του πιστωτικού ιδρύματος ή της επιχείρησης επενδύσεων, το διοικητικό όργανο κάθε πιστωτικού ιδρύματος ή επιχείρησης επενδύσεων θα πρέπει, κατά την άσκηση της εποπτικής του αρμοδιότητας, να υιοθετεί και, περιοδικά, να αναθεωρεί τις εφαρμοζόμενες πολιτικές. Οι διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές περιλαμβάνουν διαφορές μεταξύ διαφορετικών ειδών πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων κατ' αναλογία, σύμφωνα με το μέγεθος, την εσωτερική τους οργάνωση καθώς και με τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων τους, ιδίως καθώς μπορεί να μην είναι αναλογική η συμμόρφωση ορισμένων επιχειρήσεων επενδύσεων προς όλες τις αρχές .

49. Καθώς οι κακοσχεδιασμένες πολιτικές αποδοχών και τα μη ενδεδειγμένα συστήματα κινήτρων μπορούν να αυξήσουν σε αδικαιολόγητο βαθμό τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων, θα πρέπει να αναλαμβάνονται αμελλητί δράσεις αντιμετώπισης της κατάστασης και, εφόσον απαιτείται, διορθωτικά μέτρα. Συνεπώς, χρειάζεται να διασφαλίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν την εξουσία να επιβάλλουν επί των σχετικών οντοτήτων ποιοτικά και ποσοτικά μέτρα τα οποία θα είναι σχεδιασμένα κατά τρόπο ώστε να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα που θα έχουν εντοπισθεί κατά τον εποπτικό έλεγχό τους σε σχέση με τις πολιτικές αποδοχών.

50. Οι διατάξεις που αφορούν τις αποδοχές δεν πρέπει να θίγουν την πλήρη άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων που διασφαλίζονται από το άρθρο 153 παράγραφος 5 της ΣΛΕΕ, τις γενικές αρχές του εθνικού δικαίου περί συμβάσεων και εργατικού δικαίου, τη νομοθεσία για τα δικαιώματα και τη συμμετοχή των μετόχων και τις γενικές αρμοδιότητες των διοικητικών οργάνων του υπόψη ιδρύματος, καθώς και τα δικαιώματα, όπου ενδείκνυται, των κοινωνικών εταίρων να συνάπτουν και να εφαρμόζουν συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τα εθνικά δίκαια και πρακτικές.

51. Οι κεφαλαιακές απαιτήσεις για τον πιστωτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο αγοράς θα πρέπει να βασίζονται σε εξωτερικές αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας μόνο στον βαθμό που αυτό θα είναι αναγκαίο. Στην περίπτωση που ο πιστωτικός κίνδυνος είναι ουσιώδης, τα ιδρύματα θα πρέπει, συνεπώς, να επιδιώκουν γενικώς να εφαρμόζουν προσεγγίσεις που θα στηρίζονται σε εσωτερικές αξιολογήσεις ή εσωτερικά μοντέλα. Ωστόσο, συνήθεις προσεγγίσεις που στηρίζονται σε εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται στις περιπτώσεις που ο πιστωτικός κίνδυνος είναι λιγότερο ουσιώδης, περίπτωση που συνήθως συντρέχει για τα λιγότερο πολυσύνθετα ιδρύματα, για τις μη ουσιώδεις κλάσεις ανοιγμάτων και οσάκις η χρήση εσωτερικών μεθόδων θα ήταν υπερβολικά επαχθής.

52. Ως προς την εποπτεία της ρευστότητας, η ευθύνη θα πρέπει να εναπόκειται στο κράτος μέλος καταγωγής από τη στιγμή που θα ισχύουν λεπτομερή κριτήρια για τις απαιτήσεις κάλυψης της ρευστότητας. Είναι επομένως απαραίτητη η επίτευξη του συντονισμού εποπτείας σε αυτόν το τομέα για να τεθεί σε λειτουργία εποπτεία από το κράτος μέλος καταγωγής μέχρι τότε. Προκειμένου να διασφαλιστεί αποτελεσματική εποπτεία, οι αρχές του κράτους καταγωγής και του κράτους υποδοχής θα πρέπει να συνεργάζονται περαιτέρω στον τομέα της ρευστότητας.

53. Αν σε έναν όμιλο τα ρευστά διαθέσιμα ορισμένου ιδρύματος διατεθούν, υπό ακραίες συνθήκες, για την κάλυψη των αναγκών ρευστότητας κάποιου άλλου μέλους του ίδιου ομίλου, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εξαιρούν το ίδρυμα από τις απαιτήσεις κάλυψης ρευστότητας και θα πρέπει, αντ’ αυτού, να εφαρμόζουν τις εν λόγω απαιτήσεις σε ενοποιημένη βάση.

54. Τυχόν μέτρα που θα έχουν ληφθεί σύμφωνα με την οδηγία 2001/24/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 4ης Απριλίου 2001[21], για την εξυγίανση και την εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων, δεν θα πρέπει να συγκρούονται με μέτρα ληφθέντα στη βάση της παρούσας οδηγίας. Τα μέτρα εποπτείας δεν θα πρέπει να οδηγούν σε διακριτική μεταχείριση μεταξύ πιστωτών από διαφορετικά κράτη μέλη.

55. Εν όψει της οικονομικής κρίσης και των φιλοκυκλικών μηχανισμών που συνέβαλαν στο ξέσπασμά της και επιδείνωσαν τις συνέπειές της, το FSB, η Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία (Basel Committee on Banking Supervision – BCBS) και οι G20 έχουν υποβάλει συστάσεις για τη μείωση των φιλοκυκλικών επιπτώσεων των χρηματοπιστωτικών κανονισμών. Το Δεκέμβριο του 2010 η Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία εξέδωσε νέα παγκόσμια κανονιστικά πρότυπα για την κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών, συμπεριλαμβανομένων και κανόνων που απαιτούν την τήρηση της διατήρησης κεφαλαίου και των αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας.

56. Επομένως, θα ήταν σκόπιμο να απαιτείται από τα πιστωτικά ιδρύματα και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να τηρούν, επιπρόσθετα στις άλλες απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων, απόθεμα ασφαλείας διατήρησης κεφαλαίου και αντικυκλικό κεφαλαιακό απόθεμα ασφαλείας, ώστε να διασφαλίζεται ότι τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων συγκεντρώνουν επαρκή κεφαλαιακή βάση σε περιόδους οικονομικής ανάπτυξης για να αντέχουν ζημίες σε περιόδους κινδύνου. Το Αντικυκλικό Κεφαλαιακό Απόθεμα Ασφαλείας θα συγκεντρώνεται όταν η συνολική πιστωτική επέκταση κρίνεται ότι συνδέεται με τη συγκέντρωση συστημικού κινδύνου και θα αντλείται σε περιόδους κρίσης.

57. Για να διασφαλιστεί ότι τα αντικυκλικά αποθέματα ασφαλείας αντικατοπτρίζουν σωστά τον κίνδυνο αυξημένης πιστωτικής επέκτασης που αντιμετωπίζει ο τραπεζικός κλάδος τα πιστωτικά ιδρύματα και οι επιχειρήσεις επενδύσεων θα πρέπει να υπολογίζουν τα αποθέματα ασφαλείας ειδικά για το ίδρυμά τους ως σταθμισμένο μέσο των ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας που ισχύουν για τις χώρες στις οποίες βρίσκεται η έκθεσή τους σε πιστωτικό κίνδυνο. Επομένως, κάθε κράτος μέλος πρέπει να ορίζει μια αρχή που θα είναι υπεύθυνη για τον καθορισμό σε τριμηνιαία βάση του επιπέδου του ποσοστού Αντικυκλικού Κεφαλαιακού Αποθέματος ασφαλείας για εκθέσεις σε κίνδυνο εντός του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Το εν λόγω ποσοστό αποθέματος ασφαλείας θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη την ανάπτυξη των επιπέδων πίστωσης και τυχόν αλλαγές στη σχέση της πίστωσης προς το ΑΕΠ στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, καθώς και οποιεσδήποτε άλλες μεταβλητές που αφορούν κινδύνους για την χρηματοοικονομική σταθερότητα.

58. Για την προώθηση της διεθνούς συνέπειας στον καθορισμό ποσοστών Αντικυκλικών Κεφαλαιακών Αποθεμάτων Ασφαλείας, η Επιτροπή της Βασιλείας για την Τραπεζική Εποπτεία (BCBS) έχει αναπτύξει μεθοδολογία βάσει της σχέσης των πιστώσεων προς το ΑΕΠ. Αυτό θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως κοινό σημείο εκκίνησης για τις αποφάσεις καθορισμού των ποσοστών αποθεμάτων ασφαλείας από τις σχετικές εθνικές αρχές, αλλά δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε αυτόματο καθορισμό του αποθέματος ή να δεσμεύει τη σχετική αρχή. Συγκεκριμένα, οι εντεταλμένες αρχές θα μπορούσαν επίσης να λαμβάνουν υπόψη διαρθρωτικές μεταβλητές και την έκθεση του τραπεζικού τομέα σε οποιουσδήποτε άλλους παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με κινδύνους για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα.

59. Για να επιτευχθεί η συνοχή στην εφαρμογή και να διασφαλιστεί η μακροπροληπτική εποπτεία σε ολόκληρη την Ένωση, κρίνεται σκόπιμο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ESRB) να αναπτύξει αρχές προσαρμοσμένες στην οικονομία της Ένωσης και να έχει την ευθύνη παρακολούθησης της εφαρμογής της. Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να εμποδίζει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κίνδυνου να προβαίνει σε ενέργειες τις οποίες κρίνει απαραίτητες βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου[22].

60. Κρίνεται σκόπιμο οι αποφάσεις των κρατών μελών για τα ποσοστά των αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο συντονισμένες. Επ’ αυτού, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου θα μπορούσε να διευκολύνει τις διαβουλεύσεις μεταξύ των εθνικών αρχών σχετικά με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις αποθεμάτων ασφαλείας, αν οι εθνικές αρχές του το ζητήσουν. Για να επιτευχθεί μια συνεκτική προσέγγιση των παραγόντων βάσει των οποίων οι εντεταλμένες αρχές λαμβάνουν αυτές τις αποφάσεις και για να διασφαλιστεί ότι ο καθορισμός των ποσοστών αντικυκλικών αποθεμάτων ασφαλείας συνάδει προς τις θεμελιώδεις αρχές της εσωτερικής αγοράς, οι εντεταλμένες αρχές οφείλουν επίσης να ενημερώνουν σχετικώς το ΕΣΣΚ και την ΕΑΤ όποτε λαμβάνουν υπόψη άλλες μεταβλητές πέραν της απόκλισης της σχέσης της πίστωσης προς το ΑΕΠ από τη μακροπρόθεσμη τάση της και της σχετικής καθοδήγησης του ΕΣΣΚ και, κατά συνέπεια, καθορίζουν ένα υψηλότερο ποσοστό αποθέματος ασφαλείας από εκείνο που θα καθόριζαν εάν δεν λάμβαναν υπόψη τις εν λόγω μεταβλητές. Σκοπός της εν λόγω κοινοποίησης είναι η αξιολόγηση από μέρους του ΕΣΣΚ και της ΕΑΤ της φύσης των συγκεκριμένων μεταβλητών και της συνέπειας του καθορισμού του ποσοστού αποθέματος ασφαλείας προς τις αρχές της εσωτερικής αγοράς.

61. Αν ένα πιστωτικό ίδρυμα ή μια επιχείρηση επενδύσεων δεν ικανοποιήσει πλήρως τις απαιτήσεις Αποθέματος Ασφαλείας Διατήρησης Κεφαλαίου και οποιουδήποτε πρόσθετου αντικυκλικού αποθέματος ασφαλείας, θα πρέπει να λαμβάνονται μέτρα που να διασφαλίζουν ότι θα ανακτήσει εγκαίρως το κατάλληλο επίπεδο ιδίων κεφαλαίων. Για τη διατήρηση κεφαλαίου, είναι σκόπιμο να επιβάλλονται αναλογικοί περιορισμοί στην προαιρετική διανομή κερδών, συμπεριλαμβανομένης της καταβολής μερισμάτων και κυμαινόμενων αμοιβών. Για να διασφαλιστεί ότι αυτά τα ιδρύματα ή αυτές οι επιχειρήσεις έχουν αξιόπιστη στρατηγική για την ανάκτηση του κατάλληλου επιπέδου ιδίων κεφαλαίων, θα πρέπει να υποχρεούνται να καταρτίσουν και να συμφωνήσουν με τις αρμόδιες αρχές σχέδιο διατήρησης κεφαλαίου το οποίο να περιγράφει πώς θα εφαρμοστούν οι περιορισμοί διανομής και άλλα μέτρα που το ίδρυμα ή η επιχείρηση σκοπεύει να λάβει για να διασφαλίσει τη συμμόρφωσή του/της με τις πλήρεις απαιτήσεις αποθεμάτων ασφαλείας.

62. Τα τεχνικά πρότυπα για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες θα πρέπει να διασφαλίζουν τη συνεπή εναρμόνιση και επαρκή προστασία των καταθετών, των επενδυτών και των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ένωση. Ως φορέας με υψηλό βαθμό εξειδικευμένης τεχνογνωσίας, θα πρέπει να είναι να αποδοτικός και κατάλληλος για να εμπιστευθεί στην ΕΑΤ την ανάπτυξη των σχεδίων κανονιστικών τεχνικών προτύπων και των σχεδίων εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που δεν ενέχουν επιλογές πολιτικής, τα οποία θα κατατεθούν στην Επιτροπή.

63. Η Επιτροπή θα πρέπει να υιοθετήσει τα σχέδια κανονιστικών τεχνικών προτύπων που ανέπτυξε η ΕΑΤ στους τομείς της παροχής άδειας λειτουργίας και της απόκτησης ειδικών συμμετοχών σε πιστωτικά ιδρύματα, της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών, της άσκησης των δικαιωμάτων ελεύθερης εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, της εποπτικής συνεργασίας, της διακυβέρνησης, των πολιτικών αποδοχών και μηχανισμών εσωτερικού ελέγχου των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, της εποπτείας εταιρειών χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και της εποπτικής εξέτασης με τη μορφή πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ και τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010.

64. Επίσης, πρέπει να δοθεί η εξουσία στην Επιτροπή να υιοθετεί εκτελεστικά τεχνικά πρότυπα στους τομείς της παροχής άδειας λειτουργίας και της απόκτησης ειδικών συμμετοχών σε πιστωτικά ιδρύματα, της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών, της εποπτικής συνεργασίας, ειδικών απαιτήσεων προληπτικής εποπτείας και της δημοσιοποίησης πληροφοριών από εποπτικές αρχές μέσω εκτελεστικών πράξεων βάσει του άρθρου 291 ΣΛΕΕ και του άρθρου 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010. Στην ΕΑΤ πρέπει να ανατεθεί η κατάρτιση εκτελεστικών τεχνικών προτύπων τα οποία θα υποβληθούν στην Επιτροπή.

65. Για τη διασφάλιση ενιαίων συνθηκών για την υλοποίηση της παρούσας οδηγίας, θα πρέπει να μεταβιβαστούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι εξουσίες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή[23].

66. Προκειμένου να διευκρινιστούν οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, πρέπει να ανατεθεί κατ’ εξουσιοδότηση στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, η εξουσία έκδοσης πράξεων για την αποσαφήνιση των ορισμών και της ορολογίας που χρησιμοποιούνται στην παρούσα οδηγία, τη διεύρυνση του καταλόγου δραστηριοτήτων του Παραρτήματος που υπάγονται στο καθεστώς της αμοιβαίας αναγνώρισης, τη βελτίωση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με υποκαταστήματα πιστωτικών ιδρυμάτων, και την προσαρμογή των διατάξεων που αφορούν το εσωτερικό πλαίσιο, τις διαδικασίες και τους μηχανισμούς αυτών. Έχει ιδιαίτερη σημασία, κατά το προπαρασκευαστικό της έργο, η Επιτροπή να διενεργήσει τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, συμπεριλαμβανομένων διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.

67. Η Επιτροπή, κατά την επεξεργασία και κατάρτιση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

68. Η οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 25ης Νοεμβρίου 2009 σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριοτήτων ασφάλισης και αντασφάλισης (Φερεγγυότητα II)[24] είναι σχετική όταν αποκτάται ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα.

69. Οι αναφορές σε ισχύοντες εθνικούς νόμους, κανονισμούς και διοικητικές διατάξεις στις οδηγίες που καταργούνται με την παρούσα οδηγία νοούνται ως αναφορές στην παρούσα οδηγία.

70. Η οδηγία 2007/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13 ης Νοεμβρίου 2007, για τις υπηρεσίες πληρωμών στην εσωτερική αγορά, την τροποποίηση των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ, 2005/60/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ, και την κατάργηση της οδηγίας 97/5/ΕΚ [25] , η οδηγία 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13 ης Ιουλίου 2009, για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ) [26] , η οδηγία 2009/110/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16 ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανάληψη, άσκηση και προληπτική εποπτεία της δραστηριότητας ιδρύματος ηλεκτρονικού χρήματος, την τροποποίηση των οδηγιών 2005/60/ΕΚ και 2006/48/ΕΚ και την κατάργηση της οδηγίας 2000/46/ΕΚ [27] , η οδηγία 2002/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16 ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη συμπληρωματική εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, ασφαλιστικών επιχειρήσεων και επιχειρήσεων επενδύσεων χρηματοπιστωτικού ομίλου ετερογενών δραστηριοτήτων [28] και η οδηγία [ ΔΟΕΕ ] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τους Διαχειριστές Οργανισμών Εναλλακτικών Επενδύσεων και την τροποποίηση των οδηγιών 2003/41/ΕΚ και 2009/65/ΕΚ αναφέρονται στις διατάξεις των οδηγιών 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ που αφορούν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων και πλέον προβλέπονται στον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων]. Συνεπώς, οι αναφορές στις εν λόγω οδηγίες που περιέχονται στις οδηγίες 2006/48/ΕΚ και 2006/49/ΕΚ νοούνται ως αναφορές στις διατάξεις που διέπουν τις απαιτήσεις ιδίων κεφαλαίων του συγκεκριμένου κανονισμού.

71. Για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη τεχνικών προτύπων και να διασφαλιστεί έτσι ότι τα ιδρύματα που ανήκουν σε χρηματοπιστωτικό όμιλο ετερογενών δραστηριοτήτων εφαρμόζουν τις κατάλληλες υπολογιστικές μεθόδους για τον καθορισμό του απαιτούμενου κεφαλαίου σε ενοποιημένη βάση, η οδηγία 2002/87/ΕΚ πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

72. Προκειμένου να λειτουργήσει αποτελεσματικότερα η εσωτερική τραπεζική αγορά και να υπάρχει επαρκής διαφάνεια για τους πολίτες της Ένωσης, είναι αναγκαίο οι αρμόδιες αρχές να δημοσιοποιούν, κατά τρόπο που να επιτρέπει αξιόπιστες συγκρίσεις, τον τρόπο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

73. Ως προς την εποπτεία της ρευστότητας, θα πρέπει να προβλέπεται ένα χρονικό διάστημα για τη μετάβαση των κρατών μελών στο κανονιστικό καθεστώς στο πλαίσιο του οποίου θα ισχύουν λεπτομερή κριτήρια για τις απαιτήσεις κάλυψης της ρευστότητας.

74. Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[29] και ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[30], θα πρέπει να ισχύουν πλήρως για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας.

75. Δεδομένου ότι οι στόχοι της παρούσας οδηγίας, ήτοι η θέσπιση κανόνων σχετικά με την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων, καθώς και η προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων, δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής Ένωση), η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ίδιου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών.

76. Η υποχρέωση ενσωμάτωσης της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που αντιπροσωπεύουν ουσιώδη μεταβολή σε σχέση με τις προγενέστερες οδηγίες.

77. Η οδηγία 2006/48/ΕΚ σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση δραστηριότητας πιστωτικών ιδρυμάτων και η οδηγία 2006/49/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 2006, θα πρέπει συνεπώς να καταργηθούν.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Τίτλος I Αντικείμενο, πεδίο εφαρμογής και ορισμοί 34

Τίτλος II Αρμόδιες αρχές 37

Τίτλος III Όροι για την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων 39

Κεφάλαιο 1 Γενικές απαιτήσεις πρόσβασης στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων 39

Κεφάλαιο 2 Ειδική συμμετοχή σε πιστωτικό ίδρυμα 45

Τίτλος IV Αρχικό κεφάλαιο των επιχειρήσεων επενδύσεων 51

Τίτλος V Διατάξεις σχετικές με την ελεύθερη εγκατάσταση και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών 54

Κεφάλαιο 1 Γενικές Αρχές 54

Κεφάλαιο 2 Το δικαίωμα εγκατάστασης των πιστωτικών ιδρυμάτων 55

Κεφάλαιο 3 Άσκηση της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών 58

Κεφάλαιο 4 Εξουσίες των αρμοδίων αρχών του κράτους μέλους υποδοχής 59

Τίτλος VI Σχέσεις με τρίτες χώρες 63

Τίτλος VII Προληπτική εποπτεία 65

Κεφάλαιο 1 Αρχές της προληπτικής εποπτείας 65

Τμήμα I Αρμοδιότητες του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής 65

Τμήμα II Ανταλλαγή πληροφοριών και επαγγελματικό απόρρητο 70

Τμήμα III Υποχρεώσεις των προσώπων που είναι επιφορτισμένα με τον έλεγχο των ετήσιων και των ενοποιημένων λογαριασμών 76

Τμήμα IV Εποπτικές εξουσίες, επιβολή κυρώσεων και δικαίωμα προσφυγής 77

Κεφάλαιο 2 Διαδικασίες ελέγχου 83

Τμήμα I Διαδικασία αξιολόγησης της επάρκειας του εσωτερικού κεφαλαίου 83

Τμήμα II Πλαίσιο, διαδικασίες και μηχανισμοί των ιδρυμάτων 84

Υποτμήμα 1 Γενικές αρχές 84

Υποτμήμα 2 Τεχνικά κριτήρια για την οργάνωση και την αντιμετώπιση των κινδύνων 85

Υποτμήμα 3 Διακυβέρνηση 92

Τμήμα III Διαδικασία εποπτικού ελέγχου και αξιολόγησης 100

Τμήμα IV Εποπτικά μέτρα 106

Τμήμα V Επίπεδο εφαρμογής 108

Κεφάλαιο 3 Εποπτεία σε ενοποιημένη βάση 110

Τμήμα I Αρχές για την άσκηση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση 110

Τμήμα II Χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών και εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών 120

Κεφάλαιο 4 Κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας 125

Τμήμα Ι Διατήρηση κεφαλαίου και αντικυκλικά κεφαλαιακά αποθέματα ασφαλείας 125

Τμήμα ΙΙ Καθορισμός και υπολογισμός αντικυκλικών κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας 126

Τμήμα ΙΙΙ Μέτρα διατήρησης κεφαλαίου 134

Τίτλος VIII Δημοσιοποίηση πληροφοριών από τις αρμόδιες αρχές 139

Τίτλος IX Εκτελεστικές εξουσίες 142

Τίτλος X Τροποποιήσεις της οδηγίας 2002/87/ΕΚ 144

Τίτλος XI Μεταβατικές και τελικές διατάξεις 145

Κεφάλαιο 1 Μεταβατικές διατάξεις περί εποπτείας πιστωτικών ιδρυμάτων που ασκούν τα δικαιώματα ελεύθερης εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών 145

Κεφάλαιο 2 Μεταβατική διάταξη περί κεφαλαιακών αποθεμάτων ασφαλείας 150

Κεφάλαιο 3 Τελικές διατάξεις 151

Παράρτημα I Κατάλογος των δραστηριοτήτων που απολαμβάνουν αμοιβαίας αναγνώρισης 154

Παράρτημα II Πίνακας αντιστοιχίας 156

Τίτλος IΑντικείμενο, πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες που απαιτούν από τα κράτη μέλη την επίτευξη κοινών αποτελεσμάτων σχετικά με:

α) την πρόσβαση στη δραστηριότητα πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων (στο εξής «ιδρύματα»),

β) εποπτικές αρμοδιότητες και εργαλεία για την προληπτική εποπτεία ιδρυμάτων από αρμόδιες αρχές,

γ) την προληπτική εποπτεία των ιδρυμάτων από αρμόδιες αρχές σε σχέση με κινδύνους με τους οποίους δεν ασχολούνται οι ενιαίοι κανόνες που προβλέπονται στον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων] και

δ) απαιτήσεις δημοσιοποίησης για αρμόδιες αρχές όσον αφορά την προληπτική ρύθμιση και εποπτεία ιδρυμάτων.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

78. Το άρθρο 34 και ο Τίτλος VII, Κεφάλαιο 3, εφαρμόζονται στις χρηματοδοτικές εταιρείες συμμετοχών, στις εταιρείες χρηματοπιστωτικών συμμετοχών και στις εταιρείες συμμετοχής μεικτών δραστηριοτήτων που έχουν την έδρα τους στην Ένωση.

79. Τα ιδρύματα για τα οποία η παρούσα οδηγία δεν ισχύει σύμφωνα με την παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου, εκτός ωστόσο των κεντρικών τραπεζών, αντιμετωπίζονται ως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για την εφαρμογή του άρθρου 34 και του Τίτλου VII, Κεφάλαιο 3.

80. Η παρούσα οδηγία δεν έχει εφαρμογή ως προς:

(1) την πρόσβαση στη δραστηριότητα των επιχειρήσεων επενδύσεων στο βαθμό που ρυθμίζεται από την οδηγία 2004/39/ΕΚ,

(2) τις κεντρικές τράπεζες,

(3) τα γραφεία ταχυδρομικών επιταγών,

(4) στο Βέλγιο, το «Institut de Réescompte et de Garantie/Herdiscontering- en Waarborginstituut»,

(5) στη Δανία, το «Dansk Eksportfinansieringsfond», το «Danmarks Skibskredit A/S» και το «KommuneKredit»,

(6) στη Γερμανία, την «Kreditanstalt für Wiederaufbau», τους οργανισμούς οι οποίοι αναγνωρίζονται, στο πλαίσιο του «Wohnungsgemeinnützigkeitsgesetz», ως όργανα της εθνικής πολιτικής στον στεγαστικό τομέα και οι τραπεζικές εργασίες των οποίων δεν συνιστούν την κύρια δραστηριότητα, καθώς και τους οργανισμούς οι οποίοι, δυνάμει του νόμου αυτού, αναγνωρίζονται ως κοινωφελείς στεγαστικοί οργανισμοί,

(7) στην Ελλάδα, το «Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων»,

(8) στην Ισπανία, το «Instituto de Crédito Oficial»,

(9) στη Γαλλία, την «Caisse des dépôts et consignations»,

(10) στην Ιρλανδία, τις «credit unions» και τις «friendly societies»,

(11) στην Ιταλία, την «Cassa depositi e prestiti»,

(12) στη Λετονία, τους «krājaizdevu sabiedrības», επιχειρήσεις που αναγνωρίζονται βάσει του «krājaizdevu sabiedrību likums» ως συνεταιριστικές επιχειρήσεις που παρέχουν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες μόνον στα μέλη τους,

(13) στη Λιθουανία, τους «kredito unijos» πέραν της «Centrinė kredito unija»,

(14) στην Ουγγαρία, τη «Magyar Fejlesztési Bank Rt.» και τη «Magyar Export-Import Bank Rt.»,

(15) στις Κάτω Χώρες, τη «Nederlandse Investeringsbank voor Ontwikkelingslanden NV», τη «NV Noordelijke Ontwikkelingsmaatschappij», τη «NV Industriebank Limburgs Instituut voor Ontwikkeling en Financiering» και την «Overijsselse Ontwikkelingsmaatschappij NV»,

(16) στην Αυστρία, τις επιχειρήσεις που αναγνωρίζονται ως κοινωφελείς οικοδομικοί συνεταιρισμοί και την «Österreichische Kontrollbank AG»,

(17) στην Πολωνία, τη «Spółdzielcze Kasy Oszczędnościowo — Kreditowe» και την «Bank Gospodarstwa Krajowego»,

(18) στην Πορτογαλία, τις «Caixas Económicas» που υφίστανται από την 1η Ιανουαρίου 1986, με εξαίρεση εκείνες που έχουν τη μορφή ανωνύμων εταιρειών καθώς και την «Caixa Económica Montepio Geral»,

(19) στη Φινλανδία, την «Teollisen yhteistyön rahasto Oy/Fonden för industriellt samarbete AB» και την «Finnvera Oyj/Finnvera Abp»,

(20) στη Σουηδία, τη «Svenska Skeppshypotekskassan»,

(21) στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη «National Savings Bank», την «Commonwealth Development Finance Company Ltd», την «Agricultural Mortgage Corporation Ltd», τη «Scottish Agricultural Securities Corporation Ltd», τους «Crown Agents for overseas governments and administrations», τις «credit unions» και τις «municipal banks»,

(22) στη Σλοβενία, τη «SID-Slovenska izvozna in razvojna banka, d.d. Ljubljana».

Άρθρο 3Απαγόρευση σε επιχειρήσεις εκτός των πιστωτικών ιδρυμάτων της δραστηριότητας αποδοχής καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό

81. Τα κράτη μέλη απαγορεύουν σε πρόσωπα ή επιχειρήσεις που δεν είναι πιστωτικά ιδρύματα να ασκούν, κατ' επάγγελμα, τη δραστηριότητα της αποδοχής καταθέσεων ή άλλων επιστρεπτέων κεφαλαίων από το κοινό.

82. Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για την αποδοχή καταθέσεων ή άλλων κεφαλαίων επιστρεπτέων από ένα κράτος μέλος, από τις περιφερειακές ή τοπικές αρχές ενός κράτους μέλους, ή από δημόσιους διεθνείς οργανισμούς στους οποίους είναι μέλη ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, καθώς και για τις περιπτώσεις που αναφέρονται ρητά από τις εθνικές ή κοινοτικές νομοθεσίες, υπό την προϋπόθεση ότι οι δραστηριότητες αυτές υπόκεινται σε κανόνες και ελέγχους που αφορούν την προστασία των καταθετών και των επενδυτών και εφαρμόζονται στις περιπτώσεις αυτές.

Άρθρο 4Ορισμοί

83. Ισχύουν οι ορισμοί που αναφέρονται στο άρθρο 4 του κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων].

84. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν επίσης οι κάτωθι ορισμοί:

α) «Επιχείρηση παροχής επικουρικών υπηρεσιών»: επιχείρηση της οποίας η κύρια δραστηριότητα συνίσταται στην κατοχή ή διαχείριση ακινήτων, στην διαχείριση υπηρεσιών πληροφορικής, ή σε κάθε άλλη παρεμφερή δραστηριότητα βοηθητικού χαρακτήρα σε σχέση με την κύρια δραστηριότητα ενός ή περισσότερων πιστωτικών ιδρυμάτων.

β) «Κίνδυνος υπερβολικής μόχλευσης»: ο κίνδυνος που απορρέει από το ευάλωτο ορισμένου ιδρύματος λόγω μόχλευσης ή ενδεχόμενης μόχλευσης που ενδέχεται να απαιτεί ακούσια διορθωτικά μέτρα στο επιχειρηματικό σχέδιό του, περιλαμβανομένης της υπό πίεση πώλησης στοιχείων ενεργητικού που μπορεί να οδηγήσει σε ζημίες ή σε αναπροσαρμογές της αξίας των λοιπών στοιχείων του ενεργητικού του.

γ) «Εσωτερικές μέθοδοι»: οι μέθοδοι που αναφέρονται στα άρθρα 138 παράγραφος 1, 216, 220, 301 παράγραφος 2, 277, 352 και 254 παράγραφος 3 του κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων].

Τίτλος II Αρμόδιες αρχές

Άρθρο 5 Ορισμός και εξουσίες των αρμόδιων αρχών

85. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρχές που είναι αρμόδιες για την εκτέλεση των καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία. Ενημερώνουν δε σχετικά την Επιτροπή και την ΕΑΤ, αναφέροντας κάθε ενδεχόμενο καταμερισμό καθηκόντων.

86. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές παρακολουθούν τις δραστηριότητες των ιδρυμάτων, ούτως ώστε να αξιολογούν τη συμμόρφωσή τους προς τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων].

87. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι θα θεσπιστούν μέτρα που να επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές να λαμβάνουν τις πληροφορίες που χρειάζονται για την αξιολόγηση της συμμόρφωσης των ιδρυμάτων προς τις εν λόγω απαιτήσεις.

88. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν την εμπειρογνωμοσύνη, τους πόρους, την επιχειρησιακή ικανότητα και την ανεξαρτησία που απαιτούνται για την επιτέλεση των εποπτικών και ανακριτικών καθηκόντων τους που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων]. Στις αρμόδιες αρχές παρέχονται όλες οι εξουσίες εποπτείας και διερεύνησης που είναι αναγκαίες για την άσκηση των καθηκόντων τους.

89. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών καταγωγής τους όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την αξιολόγηση της συμμόρφωσής τους με τους κανόνες που υιοθετούνται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων]. Επίσης, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου και οι διοικητικές και λογιστικές διαδικασίες των ιδρυμάτων επιτρέπουν πάντοτε την επαλήθευση της συμμόρφωσής τους με αυτούς τους κανόνες.

90. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα ιδρύματα καταγράφουν όλες τις συναλλαγές τους και τα συστήματα και τις διαδικασίες εγγράφων που σχετίζονται με την παρούσα οδηγία και τον κανονισμό [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων], ούτως ώστε οι αρμόδιες αρχές να μπορούν να ελέγξουν τη συμμόρφωση των ιδρυμάτων με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων] ανά πάσα στιγμή.

Άρθρο 6 Συντονισμός εντός των κρατών μελών

Όταν κράτη μέλη διαθέτουν πλείονες αρμόδιες αρχές για την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, των επιχειρήσεων επενδύσεων και των χρηματοδοτικών ιδρυμάτων, λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για τον μεταξύ τους συντονισμό.

Άρθρο 7Συνεργασία με την ΕΑΤ

Κατά την άσκηση των καθηκόντων τους, οι αρμόδιες αρχές λαμβάνουν υπόψη τη σύγκλιση όσον αφορά τα χρησιμοποιούμενα εποπτικά εργαλεία και τις εποπτικές πρακτικές κατά την εφαρμογή των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών απαιτήσεων που θεσπίζονται με βάση την παρούσα οδηγία. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:

α) οι αρμόδιες αρχές συμμετέχουν στις δραστηριότητες της ΕΑΤ·

β) οι αρμόδιες αρχές καταβάλλουν κάθε προσπάθεια ώστε να ακολουθούν τις κατευθυντήριες γραμμές και συστάσεις που εκδίδονται από την ΕΑΤ σύμφωνα με το άρθρο 16 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010·

γ) οι εθνικοί όροι εντολής των αρμόδιων αρχών δεν τις εμποδίζουν να εκτελούν τα καθήκοντά τους ως μέλη της ΕΑΤ ή βάσει της παρούσας οδηγίας και του κανονισμού [εισαγωγή από Υπηρεσία Εκδόσεων].

Άρθρο 8Ευρωπαϊκή διάσταση της εποπτείας

Κατά την άσκηση των γενικών καθηκόντων τους, οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους εκτιμούν δεόντως τον ενδεχόμενο αντίκτυπο των αποφάσεών τους στη σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος όλων των άλλων εμπλεκομένων κρατών μελών και, ιδίως, σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, βάσει των πληροφοριών που είναι διαθέσιμες τη δεδομένη στιγμή.

Τίτλος