Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής με θέμα "Την πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα στη διατροφή των ζώων"

(2000/C 140/04)

Στις 23 Μαρτίου 2000, και σύμφωνα με το άρθρο 152 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση.

Το τμήμα "Γεωργία, ανάπτυξη της υπαίθρου, περιβάλλον", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 15 Μαρτίου 2000 με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Leif E. Nielsen.

Κατά την 371η σύνοδο ολομελείας της (συνεδρίαση της 29ης Μαρτίου 2000), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 81 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 1 αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Ιστορικό

1.1. Η Επιτροπή, κατά τη διάρκεια της κρίσης της διοξίνης τον Ιούνιο/Ιούλιο του 1999 υπέβαλε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα εργασίας με το οποίο το Συμβούλιο συμφώνησε ομόφωνα. Η παρούσα πρόταση αποτελεί μέρος του εν λόγω προγράμματος. Με αυτό οι κανόνες για ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα στη διατροφή των ζώων καθίστανται αυστηρότεροι. Οι κανόνες αυτοί χρονολογούνται από το 1974(1) και είναι το αποτέλεσμα πολυάριθμων τροπολογιών που κωδικοποιήθηκαν με την οδηγία 1999/29/ΕΚ(2).

1.2. Η πρόταση πρέπει επίσης να συνδυασθεί με το Λευκό Βιβλίο που δημοσιεύθηκε αργότερα με θέμα την ασφάλεια των τροφίμων(3). Το Λευκό Βιβλίο αναφέρει τις γενικές αρχές για την ασφάλεια των τροφίμων· περιέχει επίσης επισκόπηση για πολλές προτάσεις που θα υποβάλλει στο μέλλον η Επιτροπή με σκοπό το συντονισμό όλων των κρίκων της αλυσίδας παραγωγής των τροφίμων, με βάση την προσέγγιση από το "αγρόκτημα στο τραπέζι". Στην επισκόπηση περιέχονται διάφορες προτάσεις για τον τομέα των τροφίμων όπως αναφέρεται και η παρούσα πρόταση σχετικά με το εν λόγω θέμα.

1.3. Η οδηγία 1999/29/EK έχει ως στόχο τη μείωση των ανεπιθύμητων ουσιών και προϊόντων στη διατροφή των ζώων, τα οποία μπορεί να είναι επιβλαβή για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων. Βάσει του σκεπτικού της οδηγίας, είναι αδύνατο να εξαλειφθούν πλήρως παρόμοιες ουσίες και προϊόντα, όπως επίσης δεν είναι ρεαλιστικό να καθορισθούν ανώτατες τιμές που θα είναι κατώτερες των ελάχιστων τιμών των μεθόδων ανάλυσης. Στην ΕΕ δεν πρέπει να διατίθενται στο εμπόριο πρώτες ύλες ζωοτροφών και ζωοτροφές, εκτός εάν είναι "ποιότητας υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη" και τηρούν με ακρίβεια τις καθορισθείσες ανώτατες τιμές για τις ανεπιθύμητες ουσίες(4).

1.4. Στο παράρτημα Ι της οδηγίας 1999/29/EK, το οποίο αναθεωρείται τακτικά από την Επιτροπή με τη συμμετοχή της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών λόγω των επιστημονικών και τεχνολογικών εξελίξεων, περιλαμβάνονται οι ισχύουσες ανώτατες τιμές για 6 χημικές ουσίες (αρσενικό, μόλυβδο, φθόριο, υδράργυρο, νιτρώδη άλατα και κάδμιο), 21 διάφορα προϊόντα (μεταξύ άλλων, αφλατοξίνη, ντιελντρίν, διοξίνη) καθώς και 12 φυτικές προσμείξεις (διάφορα είδη σπόρων σιναπιών κ.λπ.). Οι εν λόγω ανώτατες τιμές ισχύουν για τις συγκεκριμένες πρώτες ύλες ζωοτροφών και ζωοτροφές. Στο παράρτημα δεν καθορίζονται ανώτατα όρια για το περιεχόμενο σε ανεπιθύμητες ουσίες των πρόσθετων υλών των ζωοτροφών(5). Αυτές διέπονται, σε μερικές περιπτώσεις, από τις γενικές απαιτήσεις περί "υγιούς ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας".

1.5. Η Επιτροπή προτείνει να τροποποιηθεί ως εξής η ισχύουσα κατάσταση:

- επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας στις πρόσθετες ύλες των ζωοτροφών,

- απαγόρευση της δυνατότητας αραίωσης σε περίπτωση υπέρβασης του επιτρεπόμενου ανώτατου ορίου(6),

- κατάργηση της δυνατότητας παρέκκλισης για ειδικούς λόγους τοπικού χαρακτήρα,

- παροχή της δυνατότητας καθορισμού ενός ορίου για την ανάληψη δράσης που θα είναι σημαντικά χαμηλότερο από το καθορισθέν ανώτατο όριο, ούτως ώστε να επιτρέπεται η διεξαγωγή έρευνας, σε πρώιμο ήδη στάδιο, προκειμένου να προσδιορισθεί η πηγή μόλυνσης με σκοπό τη μείωση ή την εξαφάνισή της,

- η προσαρμογή των διαδικαστικών διατάξεων σχετικά με τη Μόνιμη Επιτροπή Ζωοτροφών στην κανονιστική διαδικασία(7).

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τις προθέσεις και τη βασική προτεραιότητα του Λευκού Βιβλίου της Επιτροπής που συνίσταται στο να δοθεί μεγαλύτερη βαρύτητα στην ασφάλεια των τροφίμων στην ΕΕ μέσω συντονισμένης δράσης σε όλα τα στάδια παραγωγής τους. Η ΟΚΕ, επειδή απαρτίζεται από τους εκπροσώπους όλων των κύκλων συμφερόντων, αποτελεί το φυσικό και κατάλληλο φόρουμ για την εξέταση τόσο των γενικών πτυχών όσο και συγκεκριμένων προτάσεων για τη μελλοντική ασφάλεια των τροφίμων στην ΕΕ. Η ΟΚΕ επιθυμεί, και για τις δύο ως άνω περιπτώσεις, να συμβάλει εποικοδομητικά και ρεαλιστικά στην επίτευξη μιας αποδεκτής ασφάλειας των τροφίμων στην ΕΕ.

2.2. Η ΟΚΕ επικροτεί επίσης το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για τη διοξίνη. Έπειτα από την κρίση που προέκυψε τον Ιούνιο του 1999, δόθηκε μεγαλύτερη προσοχή στο μόνιμο πρόβλημα της διοξίνης. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει την ύπαρξη του εν λόγω περιβαλλοντικού προβλήματος, το οποίο διαφέρει από χώρα σε χώρα διότι εξαρτάται από την τεχνολογία αποτέφρωσης.

2.3. Σύμφωνα με την ΟΚΕ, το πρόβλημα της διοξίνης όπως και άλλα προβλήματα της ΕΕ πρέπει πρώτα απ' όλα να αντιμετωπισθούν στη ρίζα τους, αφενός, μέσω της επιλογής και επαναχρησιμοποίησης ή διάθεσης των αποβλήτων που παράγουν, κατά την καύση τους, διοξίνη και, αφετέρου, μέσω των φίλτρων καπνού στις μονάδες αποτέφρωσης για τη συλλογή των υπολοίπων της διοξίνης. Διαπιστώθηκε ότι τα τελευταία χρόνια υπάρχει κάποια μείωση των εκπομπών διοξίνης, θα περάσουν όμως αρκετά χρόνια πριν να διαπιστωθεί η αισθητή μείωσή της στους ιχθυότοπους και στις περιοχές της υπαίθρου που έχουν ήδη μολυνθεί. Γί αυτό το λόγο είναι αναγκαίο να καθορισθούν ρεαλιστικά ανώτατα όρια και να αποσυρθούν από την αλυσίδα τροφίμων τα πλέον εκτεθειμένα προϊόντα των τομέων της αλιείας και της γεωργίας. Επισημαίνεται ότι είναι αναγκαία η εναρμόνιση των ανωτάτων ορίων των προϊόντων που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση και των διοξινών των ελαίων και των λιπών που προορίζονται για ζωοτροφές. Ο καθορισμός των ανώτατων ορίων υπάγεται στη διαδικασία της προαναφερθείσας επιτροπής.

2.4. Το πρόβλημα της διοξίνης προβάλλει τη στενή σχέση μεταξύ ασφάλειας των τροφίμων και προστασίας του περιβάλλοντος. Η παραγωγή φυτικών και ζωικών τροφίμων είναι εκτεθειμένη σε περιβαλλοντικές επιδράσεις κατά τη διάρκεια των φάσεων παραγωγής, με τη μορφή χημικών ενώσεων. Όπως και με τη διοξίνη, οι επιδράσεις αυτές πρέπει να αντιμετωπισθούν στην πηγή. Η απαίτηση για μεγαλύτερη ασφάλεια των τροφίμων συνεπάγεται ταυτόχρονα την εντατικοποίηση των μελλοντικών δράσεων της ΕΕ στον τομέα του περιβάλλοντος. Ωστόσο, πρέπει να διασφαλισθεί ότι δεν θα υπονομευθούν οι σχετικές προσπάθειες της ΕΕ με εισαγωγές από τρίτες χώρες.

2.5. Σχετικά με τη συγκεκριμένη πρόταση για τις ανεπιθύμητες ουσίες στη διατροφή των ζώων είναι ανάγκη να αυξηθεί η προσοχή και να καταβληθούν εντατικότερες προσπάθειες για να μειωθεί η συνολική ποσότητα των ανεπιθύμητων ουσιών και προϊόντων τα οποία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή των προϊόντων διατροφής των ζώων. Αυτό, πέραν των αναφερθεισών πτυχών όσον αφορά το Λευκό Βιβλίο, συνάδει και με την αρχή της προληπτικής προσέγγισης. Οι ανεπιθύμητες ουσίες και προϊόντα δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να εγκυμονούν κινδύνους για την υγεία των ανθρώπων και των ζώων. Συνεπώς, κάθε ανώτατο όριο πρέπει να καθορισθεί βάσει των σημερινών γνώσεων και των υφιστάμενων επιστημονικών δεδομένων, με την εφαρμογή μιας ικανοποιητικής παραμέτρου ασφαλείας που θα λαμβάνει σοβαρά υπόψη την ανεπαρκή γνώση του τομέα και τα πιθανά αποτελέσματα από τις συνέργιες μεταξύ των διάφορων παραγόντων επικινδυνότητας.

2.6. Με βάση τα ανωτέρω, η ΟΚΕ επιδοκιμάζει την εισαγωγή συγκεκριμένων ανωτάτων ορίων για το περιεχόμενο των πρόσθετων υλών σε ανεπιθύμητες ουσίες και την κατάργηση της δυνατότητας αραίωσης, ανεξάρτητα από το εάν οι προτάσεις αυτές είναι πολύ εκτεταμένες και συνεπάγονται μια "αλλαγή πορείας" σε σχέση με το παρελθόν. Ο περιορισμός αυτός θα παροτρύνει ακόμη περισσότερο τις σχετικές επιχειρήσεις να λάβουν προληπτικά μέτρα όσον αφορά τον έλεγχο της ποιότητας των πρώτων υλών, την εισαγωγή περισσότερων συμβατικών υποχρεώσεων για τους προμηθευτές τους καθώς και την αντιμετώπιση της μόλυνσης στην πηγή. Πρέπει, ωστόσο, να διασαφηνισθεί τι θα συμβεί με τις πρώτες ύλες, π.χ. τα δημητριακά, που υπερβαίνουν τα ανώτατα όρια, χωρίς να ευθύνεται ο ίδιος ο παραγωγός για τη μόλυνση. Ωστόσο, η έγκριση της πρότασης θα έχει κανονικά ως αποτέλεσμα την αύξηση του κόστους παραγωγής ζωοτροφών στην ΕΕ· η δε επιτροπή πρέπει να υποβάλει, στο πλαίσιο της έγκρισης της πρότασης αυτής, μια ανάλυση του κόστους/οφέλους των επιπτώσεων.

2.7. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τις προτάσεις του Λευκού Βιβλίου για το μελλοντικό έλεγχο, συμπεριλαμβανομένης της συνεργασίας των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών της ΕΕ με τις αντίστοιχες των κρατών μελών. Τα συστήματα ελέγχου της ΕΕ και των κρατών μελών πρέπει στο μέλλον να παρέχουν στις επιχειρήσεις παραγωγής ζωοτροφών και πρώτων υλών όσο το δυνατόν μεγαλύτερα κίνητρα προκειμένου να διασφαλίζεται το χαμηλότερο δυνατόν περιεχόμενο σε ανεπιθύμητες ουσίες. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη συνεχή επέκταση ενός υποχρεωτικού και εγκεκριμένου αυτοελέγχου των επιχειρήσεων ο οποίος θα μπορεί να εντοπίζει ταχύτερα και αποτελεσματικότερα τις πηγές μόλυνσης σε σύγκριση με τις κρατικές αρχές. Συνεπώς, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην αρχή της ανάλυσης κινδύνου για το κρίσιμο σημείο ελέγχου (HACCP) όσον αφορά την έγκριση ή την πιστοποίηση του αυτοελέγχου της επιχείρησης όπως και την ποιοτική εγγύηση και την καταχώρηση των δεδομένων κάθε παρτίδας, ούτως ώστε να είναι δυνατή η ανίχνευση των πηγών μόλυνσης σε προγενέστερο στάδιο και με αποτελεσματικότερο τρόπο σε σύγκριση με σήμερα. Θα καταστεί αναγκαίο να αναπτυχθούν και να χρησιμοποιηθούν τεχνικός εξοπλισμός και τεχνολογία συστημάτων πληροφορικής καθώς και η εντατικοποίηση της κατάρτισης του προσωπικού.

2.8. Πρέπει συγχρόνως να διασφαλισθεί ότι ο έλεγχος είναι αρκετά αποτελεσματικός και εφαρμόζεται με τον ίδιο τρόπο στα κράτη μέλη. Οι δαπάνες για την απόρριψη των παρτίδων με ανεπιθύμητες ουσίες που υπερβαίνουν τα ανώτατα όρια μπορούν να προτρέψουν τις επιχειρήσεις "να παραλείψουν τη διαπίστωση" ότι τα ανώτατα όρια έχουν παραβιασθεί για ορισμένες παρτίδες σε κάποια φάση της παραγωγής. Είναι επίσης δύσκολο να διαπιστωθεί εάν παρτίδες που εισήχθησαν στην ΕΕ από τρίτες χώρες αναμείχθησαν με άλλες, ή εάν παρτίδες των οποίων απερρίφθη η παραλαβή "επέστρεψαν" αφού πρώτα ανεμείχθησαν με άλλες. Το ίδιο ισχύει και για την παραγωγή των σύνθετων τροφών στις απλές γεωργικές εκμεταλλεύσεις. Η ΟΚΕ προσδοκά ότι στο μέλλον ο έλεγχος, η καταχώρηση, η ποιοτική εγγύηση κ.λπ. στις επιχειρήσεις σε συνδυασμό με την αύξηση των προσπαθειών των αρχών, την καθιέρωση συμβατικών υποχρεώσεων για τις προμήθειες από τις τρίτες χώρες, κ.λπ. θα συμβάλουν στον περιορισμό των προβλημάτων αυτών.

2.9. Κατά την εφαρμογή των προαναφερθεισών αρχών επιβάλλεται από τη μία πλευρά να καθορισθούν τα ανώτατα όρια σε πρακτικά εφικτό επίπεδο. Από την άλλη όμως, είναι ταυτόχρονα αναγκαίο όπως κατά τον καθορισμό των συγκεκριμένων ανωτάτων ορίων ληφθούν ευρέως υπόψη, μεταξύ άλλων, οι πρακτικές, τεχνολογικές, οικονομικές και ανταγωνιστικές πτυχές οι οποίες ισχύουν για τις ανεπιθύμητες ουσίες ή προϊόντα σε συνδυασμό με τις υπό εξέταση ζωοτροφές, πρώτες ύλες ζωοτροφών ή πρόσθετες ύλες. Ειδικότερα, τα ανώτατα όρια των ανεπιθύμητων ουσιών και προϊόντων στη διατροφή των ζώων πρέπει να ορίζονται με γνώμονα την περιορισμένη συγκέντρωσή τους στα έτοιμα μείγματα.

2.10. Οι αυξημένες απαιτήσεις της ΕΕ για τον εν λόγω τομέα όπως και για άλλους αντίστοιχους τομείς προϋποθέτουν τη συνεχή προσαρμογή των διεθνών κανόνων εμπορίου. Αυτό είναι επίσης σημαντικό για την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας ζωοτροφών σε διεθνές επίπεδο. Όπως αναφέρεται στο Λευκό Βιβλίο, έχει σημειωθεί αξιοσημείωτη πρόοδος στα ως άνω θέματα. Η ΟΚΕ προτρέπει την ΕΕ να καταβάλει σημαντικές προσπάθειες προκειμένου να επιτευχθεί στο μέλλον, μεγαλύτερη κατανόηση σε διεθνές επίπεδο για τα εν λόγω θέματα· οι προσπάθειες αυτές πρέπει να συνδυασθούν με την αύξηση των επιστημονικών προσπαθειών στον εν λόγω τομέα.

2.11. Σύμφωνα με την πρόταση, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να ζητήσουν τη διεξαγωγή έρευνας για τις μολύνσεις προκειμένου να εντοπισθεί η προέλευσή τους και εν συνεχεία να επιτευχθεί η μείωσή τους ή εξάλειψή τους, εάν αποδειχθεί ότι το περιεχόμενο σε ανεπιθύμητες ουσίες ή προϊόντα δεν ήταν ασήμαντο. Γι' αυτό το λόγο η Επιτροπή, με τη συνεργασία της Μόνιμης Επιτροπής Ζωοτροφών, καθόρισε ένα όριο δράσης, στο παράρτημα για τις ουσίες και τα προϊόντα, το οποίο βρίσκεται "πολύ χαμηλότερα του καθορισμένου μεγίστου επιτρεπομένου ορίου". Η ΟΚΕ επικροτεί την πρόταση αυτή, εφόσον η εισαγωγή του ορίου δράσης δεν δημιουργεί αμφιβολίες σχετικά με την επιστημονική του θεμελίωση. Είναι επίσης σημαντικό να μην προκαλεί η χρησιμοποίηση ορίων δράσης δυσμενείς καταστάσεις για τις εν λόγω επιχειρήσεις π.χ. με τη μορφή δημοσιότητας και ενδεχόμενων παρανοήσεων των πραγματικών συνθηκών.

2.12. Η μέχρι σήμερα ισχύουσα παρέκκλιση "λόγω ειδικών συνθηκών" βάσει της οποίας επιτρέπεται η υπέρβαση των ανωτάτων ορίων για ζωοτροφές που παρήχθησαν και χρησιμοποιήθησαν σε γεωργική εκμετάλλευση χωρίς περαιτέρω επεξεργασία, π.χ. όσον αφορά την ανάπτυξη τοξινών στα σιτηρά λόγω κλιματολογικών συνθηκών, δεν εφαρμόσθηκε στην πράξη. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ συμφωνεί με την κατάργησή της. Όμως, με την ευκαιρία αυτή πρέπει να αναφερθεί ότι ο περιορισμός της χρήσης φυτοφαρμάκων αυξάνει τον κίνδυνο εξάπλωσης των μυκήτων και συνεπώς και των τοξινών.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Οι ορισμοί για τις "ζωοτροφές" και "τις πρώτες ύλες ζωοτροφών" του άρθρου 2 χρησιμοποιούν διαφορετική ορολογία για το ίδιο αντικείμενο και τις ίδιες έννοιες και, συνεπώς, πρέπει να εναρμονισθούν. Επίσης, ορισμένες διατάξεις της πρότασης που φαίνεται να είναι όμοιες μπορούν να απλουστευθούν, βλ. π.χ. στο άρθρο 10 § 3 σχετικά με την υποχρέωση ενημέρωσης των αρχών από οποιονδήποτε γνωρίζει ότι σημειώθηκε παραβίαση των ανωτάτων ορίων, καθώς και στα άρθρα 11 και 12 σχετικά με την κανονιστική διαδικασία και τη Μόνιμη Επιτροπή Ζωοτροφών.

3.2. Η έγκριση των προτεινόμενων τροποποιήσεων απαιτεί και τη διόρθωση του παραρτήματος. Είναι ασαφές εάν η Επιτροπή προτίθεται να καθορίσει συγκεκριμένα ή ενιαία ανώτατα όρια για τις ανεπιθύμητες ουσίες που μπορούν να περιέχονται στις ζωοτροφές, τις πρώτες και τις πρόσθετες ύλες. Εδώ τίθεται το θέμα του κατά πόσον δικαιολογείται, σε ορισμένες περιπτώσεις, να καθορισθούν διαφορετικά ανώτατα όρια για το περιεχόμενο σε ανεπιθύμητες ουσίες.

3.3. Στην πρόταση δεν λαμβάνεται θέση για την απολύμανση. Η ΟΚΕ φρονεί ότι η απολύμανση πρέπει να είναι δυνατή, εάν μπορεί να πραγματοποιηθεί χωρίς να μειωθούν οι θρεπτικές ιδιότητες των ζωοτροφών, των πρώτων υλών των ζωοτροφών και των πρόσθετων υλών.

3.4. Ορισμένοι κύκλοι έχουν εκφράσει την ανησυχία ότι η εκτροφή ζώων με π.χ. γενετικά τροποποιημένο αραβόσιτο και πρωτεΐνες σόγιας που περιέχουν αντιβιοτικούς γενετικούς δείκτες, μπορούν να προκαλέσουν αυξημένη αντοχή στα αντιβιοτικά. Η ΟΚΕ συμπεραίνει ότι η διαδικασία έγκρισης και η επικείμενη ρύθμιση "novel feed" θα λάβουν υπόψη τον κίνδυνο αυτό.

3.5. Το νικέλιο χρησιμοποιείται ως καταλύτης κατά την υδρογόνωση του λίπους. Κανονικά απομακρύνεται μετά την κατεργασία, βρέθηκαν όμως σημαντικές συγκεντρώσεις του σε παρτίδες λιπών για ζωοτροφές. Το νικέλιο είναι, για περιβαλλοντικούς λόγους, ανεπιθύμητη ουσία και εγκυμονεί κινδύνους για την ανάπτυξη αλλεργιών. Σύμφωνα με το παράρτημα της οδηγίας 96/25/ΕΚ(8)"οι πρώτες ύλες ζωοτροφών πρέπει, στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό σύμφωνα με τις καθιερωμένες παραγωγικές πρακτικές, να μην περιλαμβάνουν χημικές προσμίξεις οι οποίες προέρχονται από τη χρησιμοποίηση, κατά τη διάρκεια της διαδικασίας παραγωγής τους, τεχνολογικών μέσων..." Η διάταξη αυτή απεδείχθη ανεπαρκής και για το λόγο αυτό στο παράρτημα της οδηγίας πρέπει να καθορισθούν ανώτατα όρια και για το νικέλιο.

Βρυξέλλες, 29 Μαρτίου 2000.

Η Πρόεδρος

της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Beatrice Rangoni Machiavelli

(1) Οδηγία 74/63/ΕΟΚ, ΕΕ L 38 της 11.2.1974, σ. 31.

(2) ΕΕ L 115 της 4.5.1999, σ. 32.

(3) COM(1999) 719 της 12ης Ιανουαρίου 2000.

(4) Πρώτες ύλες ζωοτροφών είναι βασικά τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή σύνθετων ζωοτροφών.

(5) Οι πρόσθετες ύλες, παρασκευάσματα ή μικροοργανισμοί που προστίθενται στις ζωοτροφές με σκοπό την επίτευξη ενός θετικού αποτελέσματος από τη χρήση τους.

(6) Εκτός από ορισμένες ανεπιθύμητες ουσίες, οι επιχειρήσεις είχαν μέχρι σήμερα τη δυνατότητα να αραιώνουν τις συγκεντρώσεις των ανεπιθύμητων ουσιών και προϊόντων σε μια παρτίδα πρώτων υλών ζωοτροφών ή ζωοτροφών.

(7) Απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(8) Προκύπτει από την τροποποίηση της οδηγίας της Επιτροπής 98/67/ΕΚ (ΕΕ L 261 της 24.9.1998, σ. 13).