ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 3

2. Βελτίωση της βιομηχανικής ανταγωνιστικότητας 5

2.1. Βιομηχανική αλλαγή 5

2.2. Καινοτόμος βιομηχανία 6

2.3. Βιώσιμη βιομηχανία 8

3. Για τη δημιουργία ενός κλίματος φιλικότερου προς τις επιχειρήσεις στην Ευρώπη 10

3.1. Επιχειρηματικό περιβάλλον 10

3.2. Προώθηση της βιομηχανίας και των υπηρεσιών 12

3.3. Επιχειρήσεις μικρού και μεσαίου μεγέθους 13

4. Συμπέρασματα 14

Εισαγωγή

Η οικονομική ανάκαμψη της ΕΕ μετά την περίοδο της κρίσης παρουσιάζεται σχετικά αργή και ιδιαίτερα εύθραυστη. Είναι αναγκαίο να δοθεί νέα ώθηση στην οικονομία και να αυξηθεί ο ρυθμός ανάπτυξης αφενός για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και πλούτος και αφετέρου για να βρεθούν τα δημοσιονομικά των κρατών μελών σε βιώσιμο δρόμο. Το δύσκολο δημοσιονομικό περιβάλλον περιορίζει την πολιτική δράση, ωστόσο η σθεναρή ανάπτυξη θα μειώσει το βάρος του δημόσιου ελλείμματος και χρέους, σύμφωνα με τους στόχους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης[1].

Οι κύριοι άξονες μιας ισχυρής οικονομικής ανάπτυξης είναι οι ανταγωνιστικές εταιρείες κάθε μεγέθους. Αυτό όμως απαιτεί τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος για τις νέες ιδέες και τις νέες επιχειρήσεις. Στην παρούσα ανακοίνωση προσδιορίζονται οι ακόλουθοι τομείς ως πολύ σημαντικοί για να σημειωθεί πραγματική πρόοδος προς την επίτευξη των στόχων «Ευρώπη 2020»: (1) διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία· (2) ικανότητα καινοτομίας των βιομηχανικών κλάδων· (3) βιωσιμότητα και αποδοτικότητα των πόρων· (4) επιχειρηματικό περιβάλλον· (5) ενιαία αγορά· και (6) μικρού και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεις.

Η ανταπόκριση στις προκλήσεις αυτές μπορεί να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών τόσο στο εσωτερικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, και η Επιτροπή σκοπεύει να βοηθήσει τα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν τους περιορισμένους πόρους τους με έξυπνο τρόπο για να αυξήσουν την ανταγωνιστικότητα των βιομηχανικών τους κλάδων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η επιτυχής αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών θα βελτιώσει τις προοπτικές ανάπτυξης όλων των επιχειρήσεων είτε ανήκουν στον κλάδο της βιομηχανίας, είτε στον κλάδο των υπηρεσιών είτε έχουν κοινωνικό χαρακτήρα.

Η ευρωπαϊκή βιομηχανία έχει πολύ μεγάλη σημασία για να μπορέσει η ΕΕ να παραμείνει οικονομικός ηγέτης σε παγκόσμιο επίπεδο. Η ανταγωνιστική βιομηχανία μπορεί να μειώσει το κόστος και τις τιμές, να δημιουργήσει νέα προϊόντα και να βελτιώσει την ποιότητα, και έτσι να συμβάλει αποφασιστικά στη δημιουργία πλούτου και στην ανάπτυξη της παραγωγικότητας σε όλο το φάσμα της οικονομίας. Η βιομηχανία αποτελεί, επίσης, και την σημαντικότερη πηγή των καινοτομιών που απαιτούνται για να αντιμετωπιστούν οι κοινωνικές προκλήσεις στην ΕΕ.

Στο πλαίσιο της στρατηγικής Ευρώπη 2020 , η Επιτροπή ξεκίνησε το 2010 μια φιλόδοξη νέα βιομηχανική πολιτική[2] η οποία τονίζει τις δράσεις που απαιτούνται για να τονωθεί η ελκυστικότητα της Ευρώπης ως τόπου επενδύσεων και παραγωγής, συμπεριλαμβανομένης και της δέσμευσης για την παρακολούθηση της πολιτικής των κρατών μελών όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα. Στην πολιτική αυτή περιγράφεται, επίσης, η ανανεωμένη πολιτική για το εμπόριο.

Η ευπάθεια της ανάκαμψης αντικατοπτρίζεται σ’ ένα αίσθημα που έχει επιδεινωθεί σε όλο το φάσμα της ευρωπαϊκής οικονομίας[3]. Υπάρχουν σαφείς κίνδυνοι υποχώρησης που πηγάζουν από τις χρηματοοικονομικές αγορές, τις αυξανόμενες τιμές της ενέργειας και των πρώτων υλών και την ανάγκη δημοσιονομικής εξυγίανσης. Η παραγωγικότητα της εργασίας στην ΕΕ ξεπερνά σήμερα κατά 1,4% την αιχμή του 2008, αλλά οι θέσεις εργασίας στη βιομηχανία και στις υπηρεσίες που συνδέονται με τη βιομηχανία υπολείπονται κατά 11% της αιχμής του 2008. Ο μέσος αυτός όρος εμπεριέχει μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των κρατών μελών. Συγκριτικά με τους μεγαλύτερους ανταγωνιστές της, η βελτιωμένη κατά 12% από το 2008 σχετική μονάδα κόστους εργασίας στην ΕΕ, οφείλεται κυρίως στις συνέπειες των συναλλαγματικών διακυμάνσεων.

Ωστόσο, η επίδοση της ευρωπαϊκής μεταποιητικής βιομηχανίας ήταν καλύτερη από την αναμενόμενη. Κατά το δεύτερο τρίμηνο, η παραγωγή της μεταποιητικής βιομηχανίας ήταν κατά 5,3% υψηλότερη σε σχέση με το προηγούμενο έτος παρά το γεγονός ότι δεν είχε αυξηθεί σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο. Η παραγωγή του μεταποιητικού τομέα είναι σήμερα κατά 14% υψηλότερη από το κατώτατο σημείο που είχε βρεθεί στις αρχές του 2009, αλλά και πάλι υπολείπεται κατά 9% από το ανώτατο σημείο που είχε επιτύχει στις αρχές του 2008.

ΕΕ27 δείκτες παραγωγής 1993 - 2011 (προσαρμοσμένη τάση)

[pic]

Πηγή: Eurostat

Η παρούσα ανακοίνωση αποτελεί μια νέα ετήσια πρωτοβουλία η οποία εξετάζει ειδικά την ανταγωνιστικότητα των κρατών μελών με βάση την έκθεση για την ευρωπαϊκή ανταγωνιστικότητα του 2011 και τις επιδόσεις και τις πολιτικές ανταγωνιστικότητας των κρατών μελών . Θα συμβάλλει στην αξιολόγηση των κρατών μελών βάσει του ευρύτερου πλαισίου του ευρωπαϊκού εξαμήνου και της στρατηγικής Ευρώπη 2020. Λεπτομερέστερα επιχειρήματα και δράσεις της ΕΕ αναφέρονται στα έγγραφα που συνοδεύουν την παρούσα ανακοίνωση.

Βελτιωση της βιομηχανικησ ανταγωνιστικοτητασ

Βιομηχανική αλλαγή

Επανεξετάζοντας τις μακροπρόθεσμες αλλαγές στις βιομηχανικές δομές των κρατών μελών κατά την περίοδο 1999-2007, οι βιομηχανίες ακολούθησαν διαφορετικούς δρόμους προς τις βιομηχανίες υψηλών απαιτήσεων σε τεχνολογία ή προσόντα, οι οποίες τείνουν να έχουν υψηλότερη αύξηση παραγωγικότητας και οι τιμές τους να υποφέρουν λιγότερο από τον παγκόσμιο ανταγωνισμό. Για τους σκοπούς της ανάλυσης οι βιομηχανικές δομές των κρατών μελών είναι δυνατόν να εξεταστούν με βάση τις ομοιότητες στον χαρακτήρα και στις εμπορικές τάσεις, παρά το γεγονός ότι με τον τρόπο αυτό ενδέχεται να επικαλυφθούν ουσιαστικές διαφορές στο εσωτερικό κάθε ομάδας.

Στην πρώτη ομάδα χωρών , η βιομηχανική δομή κυριαρχείται από τους προηγμένους τεχνολογικά τομείς. Βασική εξέλιξη στην ομάδα αυτή κατά τη συγκεκριμένη περίοδο είναι το γεγονός ότι αυξήθηκε ακόμη περισσότερο η εξειδίκευση σε βιομηχανικούς κλάδους που στηρίζονται στην τεχνολογία ή σε τομείς με υψηλές απαιτήσεις σε καινοτομία ή εκπαίδευση. Οι χώρες που ανήκουν στην ομάδα αυτή είναι η Αυστρία, το Βέλγιο, η Γαλλία, η Γερμανία, η Δανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Ιρλανδία, οι Κάτω Χώρες, η Σουηδία και η Φινλανδία. Η συνεισφορά της βιομηχανίας όσον αφορά την προστιθέμενη αξία ποικίλλει από 10,6% στη Γαλλία έως 24,2% στην Ιρλανδία.

Στη δεύτερη ομάδα εντάσσονται οι χώρες με βιομηχανική εξειδίκευση σε λιγότερο προηγμένους από τεχνολογική άποψη τομείς, παρά την παρουσία ορισμένων υψηλής ανταγωνιστικότητας κλάδων. Η επικράτηση των κλάδων έντασης σε ανθρώπινο δυναμικό, χαμηλής καινοτομίας και σχετικά χαμηλής έντασης γνώσης οδηγούν σε λιγότερες εταιρείες υψηλής ανάπτυξης, τουλάχιστον σε σύγκριση με την πρώτη ομάδα χωρών. Οι χώρες που ανήκουν στην ομάδα αυτή είναι η Ελλάδα, η Ισπανία, η Ιταλία, η Κύπρος, το Λουξεμβούργο και η Πορτογαλία και με βιομηχανική προστιθέμενη αξία που ποικίλλει από 6,5% στο Λουξεμβούργο έως 16,1% στην Ιταλία.

Στην τρίτη ομάδα περιλαμβάνονται οι χώρες που καλύπτουν τη διαφορά όσον αφορά το κατά κεφαλή ΑΕΠ και των οποίων η εμπορική εξειδίκευση εντοπίζεται σε τομείς υψηλής έντασης καινοτομίας και βιομηχανικούς κλάδους που στηρίζονται στην τεχνολογία. Οι χώρες αυτές έχουν επιτύχει μια διαρθρωτική μεταβολή από βιομηχανικούς κλάδους έντασης σε εργατικό δυναμικό προς βιομηχανικούς κλάδους που στηρίζονται στην τεχνολογία, τόσο στην παραγωγή όσο και στο εμπόριο. Την ομάδα αυτή αποτελούν η Μάλτα, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Σλοβακία, η Σλοβενία και η Τσεχική Δημοκρατία με βιομηχανική προστιθέμενη αξία μεταξύ 13,3% και 23,6% του συνόλου.

Η τέταρτη ομάδα χωρών είναι εκείνες οι οποίες καλύπτουν τη διαφορά, αλλά με εμπορική εξειδίκευση σε λιγότερο προηγμένους από τεχνολογική άποψη τομείς. Οι χώρες αυτές προσομοιάζουν σε εκείνες της δεύτερης ομάδας με τις οποίες έχουν ένα ακόμη κοινό χαρακτηριστικό, δηλαδή την τάση προς τους τομείς με υψηλότερη ένταση εκπαίδευσης. Ωστόσο, μια κεφαλαιώδης διαφορά είναι η κατά πολύ μεγαλύτερη από το μέσο όρο παρουσία εταιρειών υψηλής ανάπτυξης στην ομάδα αυτή και η μεγάλη αύξηση στη βιομηχανική και εμπορική εξειδίκευση σε κλάδους που στηρίζονται στην τεχνολογία. Την ομάδα αυτή αποτελούν η Βουλγαρία, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Ρουμανία με βιομηχανική προστιθέμενη αξία από 9,9% έως 22,4%.

Σε όλες τις ομάδες χωρών υπάρχουν ανταγωνιστικές βιομηχανίες και αναπτυσσόμενες εταιρείες. Για να δοθεί ώθηση στην ανταγωνιστικότητα είναι αναγκαίο να υπάρξει στροφή προς τομείς οι οποίοι βασίζονται στην καινοτομία και στη γνώση και να υπάρξουν αποφασιστικές ενέργειες για τη διευκόλυνση της αλλαγής μέσω της καλύτερης ρύθμισης της αγοράς προϊόντων, της υποστήριξης της καινοτομίας και της επένδυσης στην εκπαίδευση και στην κατάρτιση καθ’ όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής.

Καινοτόμος βιομηχανία

Η έρευνα και η καινοτομία δίνουν ώθηση στην αύξηση της παραγωγικότητας και στη βιομηχανική ανταγωνιστικότητα. Οι νέες τεχνολογίες κάνουν δυνατή την εμπορική παραγωγή σε μικρότερους από ποτέ άλλοτε όγκους, ενώ τα προηγμένα υλικά, οι τεχνολογίες χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, η βιοτεχνολογία και η νανοτεχνολογία αλλάζουν τη φύση του ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος. Η βιομηχανία της ΕΕ πρέπει να επισπεύσει τις προσπάθειές της για την υιοθέτηση των τεχνολογιών αυτών ώστε να μπορέσει να διατηρήσει την ανταγωνιστική θέση που κατέχει στον κόσμο.

Στην πρόσφατη έκθεση με τίτλο «βασικές τεχνολογίες γενικής εφαρμογής» (Key Enabling Technologies)[4] τονίζεται η ανάγκη επένδυσης στη βιομηχανική καινοτομία για γίνει δυνατή η γεφύρωση του χάσματος μεταξύ βασικής έρευνας και αγορών , Μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την εισαγωγή νέων προϊόντων και υπηρεσιών στην αγορά πρέπει να περιλαμβάνει υποστήριξη σε έργα επίδειξης και πιλοτικές εγκαταστάσεις συστημάτων, καθώς και συγκεκριμένα μέτρα όσον αφορά την κρατική βοήθεια, την περιφερειακή συνοχή και τις εμπορικές πολιτικές. Είναι αναγκαίο να δοθούν κίνητρα στους ερευνητές που βρίσκονται στα πανεπιστήμια ώστε να εμπορευματοποιήσουν την έρευνά τους και να συνεργαστούν με τη βιομηχανία. Οι ανάγκες των πελατών και το δυναμικό της αγοράς πρέπει να ληφθούν υπόψη ευθύς εξαρχής στη χρηματοδότηση της έρευνας και της καινοτομίας, καθώς και η δυνατότητα συμμετοχής εξωτερικών επενδυτών από πολύ ενωρίς. Η υποστήριξη για την ανάπτυξη ευνοϊκών για την καινοτομία αγορών μπορεί να επιτευχθεί μέσω της λήψης μέτρων από την πλευρά της ζήτησης, όπως είναι οι έξυπνες νομοθετικές ρυθμίσεις, η ενημέρωση των καταναλωτών, η τυποποίηση ή η αύξηση των δημόσιων συμβάσεων που αφορούν καινοτόμες λύσεις.

Όλα αυτά απαιτούν συμπληρωματικές δεξιότητες και ικανότητες π.χ. στους τομείς του μάρκετινγκ και της διαχείρισης. Γενικά, ένα εργατικό δυναμικό με επιχειρηματικό πνεύμα και καλύτερη κατάρτιση συμβάλλει στην αύξηση της παραγωγικότητας, αλλά οι διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ των κρατών μελών, όσον αφορά την πρόοδο στον τομέα των επενδύσεων σε ανθρώπινο κεφάλαιο, είναι πολύ μεγάλες. Ένα ιδιαίτερο πρόβλημα είναι το γεγονός ότι παρότι το ποσοστό ανεργίας στην ΕΕ παραμένει σχετικά υψηλό, ορισμένες εταιρείες αντιμετωπίζουν όλο και μεγαλύτερη δυσκολία στην πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού.

Παρότι πολλά κράτη μέλη έχουν κάνει βήματα για να εντείνουν την υποστήριξή τους στην έρευνα και στην καινοτομία, ώστε να εξασφαλίσουν την όσο το δυνατόν αποδοτικότερη χρήση των περιορισμένων πόρων, πρέπει να μειώσουν το βαθμό κατακερματισμού των προγραμμάτων υποστήριξης. Μεταξύ των μέτρων που χρησιμοποιούνται σε ευρεία κλίμακα περιλαμβάνονται τα προγράμματα δανειοδότησης για επενδύσεις σε τεχνολογία, η πρόσβαση σε χρηματοδότηση για βασικές τεχνολογίες γενικής εφαρμογής και οι επιχορηγήσεις για τεχνολογική αναβάθμιση (Γερμανία, Γαλλία, Σουηδία, Ιταλία, Πορτογαλία, Σλοβενία). Ορισμένες χώρες έχουν δημιουργήσει υπηρεσίες υποστήριξης της καινοτομίας με σκοπό την προώθηση των νεοεμφανιζόμενων συμπλεγμάτων φορέων (Δανία, Γαλλία, Γερμανία, Πολωνία, Σουηδία, Βέλγιο).

Ωστόσο, δεν υπάρχει μεγάλη ευθυγράμμιση των επενδύσεων μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την υποστήριξη της απορρόφησης καινοτόμων τεχνολογιών. Ο καλύτερος συντονισμός και η συγκέντρωση των εθνικών πόρων θα επέτρεπε την κινητοποίησή τους γύρω από κοινούς στόχους και θα προσέφερε μεγαλύτερες δυνατότητες καινοτομίας, καθώς και τη δημιουργία της απαιτούμενης κρίσιμης μάζας για τη χρηματοδότηση, αυξάνοντας έτσι την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα των επενδύσεων. Τα έργα επίδειξης και οι πιλοτικές εγκαταστάσεις συστημάτων σε ευρεία κλίμακα και σε διάφορα σημεία της Ευρώπης (π.χ. στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών συμπράξεων καινοτομίας ή του στρατηγικού σχεδίου ενεργειακών τεχνολογιών) θα μπορούσαν να βοηθήσουν τις εταιρείες ώστε να δοκιμάζουν και να δημιουργούν πρωτότυπα με ταχύτερους ρυθμούς. Ο χρόνος που απαιτείται για την είσοδο νέων προϊόντων και υπηρεσιών στην αγορά θα μπορούσε να μειωθεί σε μεγάλο βαθμό χάρη στην καλύτερη διακρατική συνεργασία συμπλεγμάτων φορέων και δικτύων και την καλύτερη γνώση των βιομηχανικών δυνατοτήτων.

Ένα σύγχρονο καθεστώς όσον αφορά τη διανοητική ιδιοκτησία θα προστάτευε τον αρχικό εμπνευστή μιας καινοτομίας χωρίς να παρεμποδίζεται η περαιτέρω εξέλιξη ιδεών που ήδη υπάρχουν. Το ενιαίο καθεστώς για την προστασία των ευρεσιτεχνιών στην ΕΕ, σχετικά με το οποίο αυτή τη στιγμή γίνονται διαπραγματεύσεις μεταξύ των κρατών μελών, αφενός θα βελτιώσει σε μεγάλο βαθμό το γενικό πλαίσιο και αφετέρου θα περιορίσει το κόστος για τους αιτούντες τη χορήγηση διπλώματος ευρεσιτεχνίας[5].

Η ανταγωνιστικότητα μπορεί να ενισχυθεί: με τη συγκέντρωση των πόρων που σπανίζουν ώστε να διευκολυνθεί η επίτευξη της κρίσιμης μάζας που απαιτείται για να φτάσει η καινοτομία στην αγορά και με τη βελτίωση της συνεργασίας στον τομέα της καινοτομίας ώστε να δημιουργηθούν ευρείας κλίμακας έργα επίδειξης και πιλοτικές εγκαταστάσεις συστημάτων, π.χ. αξιοποιώντας το πρότυπο του ευρωπαϊκού στρατηγικού φόρουμ ερευνητικών υποδομών (ESFRI)· με τη μείωση του βαθμού του κατακερματισμού των προγραμμάτων υποστήριξης της καινοτομίας, τη διευκόλυνση της πρόσβασης καινοτόμων λύσεων στην αγορά και την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη εστίαση των ερευνητικών έργων στην αγορά. Η Δανία και η Αυστρία έχουν επιτύχει αξιοσημείωτη μείωση του βαθμού του κατακερματισμού και το Ηνωμένο Βασίλειο διαθέτει προγράμματα που μπορούν να φέρουν τις καινοτόμες λύσεις στην αγορά. |

Βιώσιμη βιομηχανία

- Η μετάβαση σε μια βιώσιμη οικονομία με αποτελεσματική χρήση των πόρων και χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα έχει πολύ μεγάλη σημασία για την μακροπρόθεσμη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Κατά τη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας οι οικονομίες πολλών κρατών μελών αναπτύχθηκαν χωρίς να αυξηθεί η ενεργειακή κατανάλωση, ενώ σε άλλα κράτη μέλη η αύξηση δεν ήταν τόσο μεγάλη όσο αναμενόταν. Ειδικότερα, τα νέα κράτη μέλη καλύπτουν τη διαφορά με ταχύ ρυθμό, παρά το διαφορετικό σημείο εκκίνησης του καθενός.

Γενικά, τα κράτη μέλη έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο όσον αφορά τη θέσπιση και την εφαρμογή συνεκτικών πλαισίων εθνικής νομοθεσίας για την ενθάρρυνση της ενεργειακής αποδοτικότητας. Ωστόσο, για τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν τη σχετική εμπειρία και τη διοικητική ικανότητα, η δημιουργία νομοθετικού πλαισίου σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να προσφέρει καθοδήγηση και υποστήριξη.

Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί, η αύξηση των τιμών ενέργειας στην παγκόσμια αγορά και οι εθνικές στρεβλώσεις αντικατοπτρίζονται στις υψηλότερες τιμές για τις επιχειρήσεις και ειδικότερα για τις ΜΜΕ. Οι βιομηχανικοί κλάδοι υψηλής έντασης ενέργειας και πόρων, όπως είναι οι βιομηχανίες μετάλλων, χημικών και χαρτιού και χαρτοπολτού, αντιμετωπίζουν ιδιαίτερες προκλήσεις. Προκειμένου να διευκολυνθεί η μετάβαση προς περισσότερο βιώσιμους τρόπους παραγωγής, ένα συνεκτικό και αποτελεσματικό μείγμα πολιτικών θα μπορούσε να περιλαμβάνει μέτρα για την υποστήριξη της έρευνας, της καινοτομίας, της αποδοτικότητας των πόρων και της ανάπτυξης καθαρότερων τεχνολογιών, ιδιαίτερα στις μεταποιητικές βιομηχανίες.

Τα κράτη μέλη έχουν καταρτίσει προγράμματα υποστήριξης για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης της βιομηχανίας, στις περισσότερες περιπτώσεις σε συνδυασμό με συστήματα ενεργειακών ελέγχων (Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Γερμανία, Πορτογαλία, Σλοβακία, Τσεχική Δημοκρατία, Φινλανδία), ή έχουν προωθήσει εθελοντικές συμφωνίες με τη βιομηχανία (Δανία, Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Κάτω Χώρες, Σλοβενία). Το στρατηγικό σχέδιο ενεργειακών τεχνολογιών[6] σκοπό έχει να επιταχύνει την ανάπτυξη των τεχνολογιών χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και να συμβάλει στην ταχύτερη είσοδό τους στην αγορά. Υπάρχουν θετικές εξελίξεις όσον αφορά στοχοθετημένες παρεμβάσεις για την υποστήριξη της ενεργειακής επίδοσης των ΜΜΕ (Ελλάδα, Ιρλανδία, Λιθουανία), αν και υπάρχει δυνατότητα για περαιτέρω βελτίωση.

Η πρόσβαση στις μη ενεργειακές και μη γεωργικές πρώτες ύλες αποτελεί έναν ακόμη σημαντικό παράγοντα για την ανταγωνιστικότητα της βιομηχανίας της ΕΕ. Πολλές εταιρείες αντιμετωπίζουν κινδύνους εξαιτίας των υψηλών και κυμαινόμενων τιμών των πρώτων αυτών υλών, καθώς και λόγω του γεγονότος ότι βρίσκονται κυρίως εκτός της ΕΕ. Επομένως, τόσο η ΕΕ όσο και τα κράτη μέλη – συμπληρωματικά προς τις εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ – πρέπει να σχεδιάσουν πολιτικές με σκοπό τη βιώσιμη εκμετάλλευση των ευρωπαϊκών πόρων, ώστε να αντιμετωπιστεί η σπανιότητα των πρωτογενών πρώτων υλών, την υποστήριξη της έρευνας και της καινοτομίας, ώστε να υπάρξουν εναλλακτικές λύσεις, την αύξηση της αποδοτικότητας των πόρων και την προώθηση καλύτερων τεχνικών ανακύκλωσης σε ευρύτερη κλίμακα, συμπεριλαμβανομένων και των πολύτιμων υλών που χρησιμοποιούνται σε μικρές ποσότητες.

Η ακόμη μεγαλύτερη ενσωμάτωση των περιβαλλοντικών και κοινωνικών θεμάτων στη λειτουργία των επιχειρήσεων και στη στρατηγική αποκτά διαρκώς μεγαλύτερη σημασία για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας. Ο χάρτης πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη[7] περιλαμβάνει μια ομάδα δράσεων σε επίπεδο ΕΕ και συστάσεις για δράσεις εκ μέρους των κρατών μελών ώστε να αντιμετωπιστεί η μη βιώσιμη χρήση των πόρων.

Η ανταγωνιστικότητα μπορεί να ενισχυθεί: με τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για την ενεργειακή αποδοτικότητα και την αποδοτικότητα των πρώτων υλών και με την προώθηση της καινοτομίας και της ανάπτυξης καθαρότερων τεχνολογιών κατά μήκος των αλυσίδων αξίας μέσω της χρήσης μακροπρόθεσμων κινήτρων που ενθαρρύνουν τη δημιουργία αγορών και διευκολύνουν τη συμμετοχή των ΜΜΕ στις διαδικασίες αυτές. Όπως προαναφέρεται, πολλά κράτη μέλη έχουν σημειώσει μεγάλη πρόοδο στα θέματα αυτά· με την εξασφάλιση δίκαιης τιμολόγησης της ενέργειας χωρίς στρεβλώσεις και τη συνέχιση των εργασιών για την αναβάθμιση και τη διασύνδεση των δικτύων διανομής ενέργειας. |

- Η ανάπτυξη της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, των κοινωνικών επιχειρήσεων και της κοινωνικής οικονομίας αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό εργαλείο για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας και τη βιωσιμότητα της ευρωπαϊκής βιομηχανίας.

Η κοινωνική οικονομία απασχολεί περισσότερα από 11 εκατομμύρια άτομα στην ΕΕ, αντιπροσωπεύοντας το 6% της συνολικής απασχόλησης[8]. Επίσης, μία στις τέσσερις επιχειρήσεις που δημιουργούνται στην Ευρώπη είναι κοινωνική επιχείρηση. Η αναλογία αυτή γίνεται μία στις τρεις στο Βέλγιο, στη Φινλανδία και στη Γαλλία[9]. Οι εταιρείες αυτές είναι συχνά πολύ παραγωγικές και ανταγωνιστικές, χάρη στο πολύ υψηλό επίπεδο προσωπικής δέσμευσης από την πλευρά των υπαλλήλων τους και των καλύτερων συνθηκών εργασίας που παρέχουν[10].

Η Επιτροπή, αποσκοπώντας στην ενίσχυση της «άκρως ανταγωνιστικής κοινωνικής οικονομίας της αγοράς», έχει τοποθετήσει την κοινωνική οικονομία, την κοινωνική ευθύνη και την κοινωνική καινοτομία στο επίκεντρο του ενδιαφέροντός της για την εξεύρεση νέων λύσεων που θα οδηγήσουν σε μια βιωσιμότερη οικονομία στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»[11], της εμβληματικής πρωτοβουλίας «Ένωση καινοτομίας»[12], της ευρωπαϊκής πλατφόρμας για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού[13] και της «Πράξης για την ενιαία αγορά»[14].

Η δημόσια διαβούλευση σχετικά με την πράξη για ενιαία αγορά[15] αποκάλυψε ένα υψηλό επίπεδο ενδιαφέροντος σχετικά με την ικανότητα των κοινωνικών επιχειρήσεων, και της κοινωνικής οικονομίας γενικότερα, να ανταποκριθούν με καινοτόμο τρόπο στις τρέχουσες οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις μέσω της ανάπτυξης βιώσιμων θέσεων απασχόλησης.

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή είναι πρόθυμη να ξεκινήσει μια σημαντική συζήτηση σχετικά με τους τρόπους ανάπτυξης του νέου αυτού είδους οικονομίας και το πρώτο βήμα πρόκειται να πραγματοποιηθεί σε διάστημα λίγων εβδομάδων με την ανακοίνωση σχετικά με την πρωτοβουλία για την κοινωνική επιχειρηματικότητα και την ανακοίνωση σχετικά με την εταιρική κοινωνική ευθύνη, που θα αποτελέσουν τις βασικές πράξεις για την προώθηση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας.

Η ανταγωνιστικότητα μπορεί να ενισχυθεί: με τη δημιουργία ευνοϊκού περιβάλλοντος και την προώθηση της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στην Ευρώπη, ιδίως μέσω της βελτίωσης της δημόσιας εικόνας της και της πρόσβασής της σε δημόσιους και ιδιωτικούς πόρους χρηματοδότησης (κυρίως μέσω των ταμείων κοινωνικών επενδύσεων). |

Για τη δημιουργια ενός κλιματοσ φιλικοτερου προς τις επιχειρησεισ στην Ευρωπη

Επιχειρηματικό περιβάλλον

- Η δημιουργία ανοιχτού, αποτελεσματικού και ανταγωνιστικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος είναι καταλυτικής σημασίας για την ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο. Η βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος αφορά πολιτικές σε τομείς που εκτείνονται από τη βελτίωση των υποδομών έως τη μείωση του χρόνου που απαιτείται για την έκδοση οικοδομικής άδειας.

Παρά το γεγονός ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν θέσει εθνικούς στόχους για τη μείωση του διοικητικού φόρτου , δεν έχουν σημειώσει όλα πρόοδο όσον αφορά τον υπολογισμό του τρέχοντος φόρτου ούτε έχουν προχωρήσει στην περικοπή του. Σε 18 κράτη μέλη η σύνταξη εκτίμησης επιπτώσεων για τις νέες νομοθετικές προτάσεις είναι υποχρεωτική, αν και η υποχρέωση αυτή δεν τηρείται πάντοτε ούτε και οι εκτιμήσεις αυτές είναι πάντοτε ολοκληρωμένες όσον αφορά τις οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές πτυχές, περιορίζοντας έτσι την αποτελεσματικότητά τους.

Η υψηλή ποιότητα και η διαθεσιμότητα των υποδομών (ενέργεια, μεταφορές και ευρυζωνικά δίκτυα) συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στη δημιουργία φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Δεδομένου ότι η βελτίωση της υποδομής των μεταφορών αποτελεί μεγάλη πρόκληση ιδίως για τα νέα κράτη μέλη, πρέπει να συνεχιστούν οι σημαντικές επενδύσεις για την ανοικοδόμηση και τον εκσυγχρονισμό, και με την υποστήριξη των διαρθρωτικών ταμείων και του χρηματοδοτικού μέσου για τη διασύνδεση των δικτύων της Ευρώπης.

Οι επιχειρήσεις χρειάζονται μια σύγχρονη δημόσια διοίκηση ικανή για παροχή αποτελεσματικών και υψηλής ποιότητας δημόσιων υπηρεσιών. Οι μεταρρυθμίσεις πρέπει να επικεντρωθούν στις πρωτοβουλίες για ηλεκτρονική διακυβέρνηση όπως είναι τα ενοποιημένα κέντρα υπηρεσιών για το κοινό, τα κοινά δίκτυα και κέντρα δεδομένων. Επίσης, πολλές πρωτοβουλίες που αφορούν την ηλεκτρονική διακυβέρνηση προσφέρουν στις επιχειρήσεις τη δυνατότητα να αφιερώσουν λιγότερο χρόνο σε διοικητικές διαδικασίες και να διαθέσουν περισσότερους πόρους σε επιχειρηματικές ευκαιρίες. Από αυτήν την άποψη οι ηλεκτρονικές δημόσιες συμβάσεις θα πρέπει να προωθηθούν όσο το δυνατόν περισσότερο. Η δημιουργία και η εύρυθμη λειτουργία των θυρίδων μιας στάσης (των λεγόμενων «ενιαίων κέντρων εξυπηρέτησης») θα προσφέρουν, αφενός, στις επιχειρήσεις που επιδιώκουν να δραστηριοποιηθούν σε άλλες χώρες τη δυνατότητα να εξοικονομήσουν χρόνο και πόρους και, αφετέρου, θα περιορίσουν το περιθώριο διαφθοράς. Παρά το γεγονός ότι έχει σημειωθεί μεγάλη πρόοδος, η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο.

Ένας σημαντικός τομέας με περιθώριο βελτίωσης είναι η φορολογία των επιχειρήσεων. Αν και ο γενικός πραγματικός συντελεστής εταιρικού φόρου και η εξισορρόπηση μεταξύ των φόρων που επιβάλλονται στην εργασία και των φόρων που επιβάλλονται στη χρήση των πόρων είναι θέματα που απαιτούν περαιτέρω προβληματισμό τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε επίπεδο κρατών μελών, η μείωση της επιβάρυνσης που συνεπάγεται η συμμόρφωση και προέρχεται από τη φορολογία μπορεί να βελτιώσει κατά πολύ το επιχειρηματικό περιβάλλον. Αυτό σημαίνει μεγαλύτερη διαφάνεια και απλούστευση των φορολογικών κωδίκων και των κανονισμών συμμόρφωσης, απλοποίηση των διαδικασιών πληρωμών, μεταξύ άλλων και με αξιοποίηση της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, και εξασφάλιση της σταθερότητας της φορολογικής νομοθεσίας. Η πρόταση της Επιτροπής για την κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών αποτελεί ένα πολύ σημαντικό βήμα[16].

Η ανταγωνιστικότητα μπορεί να ενισχυθεί: με τη μείωση του διοικητικού φόρτου για τις επιχειρήσεις με βάση την αξιολόγηση του τρέχοντος φόρτου (μεταξύ άλλων και αυτού που οφείλεται στον φορολογικό κώδικα) και την άμεση θέσπιση στόχων όσον αφορά τη μείωση αυτή. Για παράδειγμα, οι Κάτω Χώρες είναι πρωτοπόρο κράτος όσον αφορά τον υπολογισμό και την αξιολόγηση της μείωσης του διοικητικού φόρτου και τη θέσπιση φιλόδοξων στόχων, με αποτέλεσμα μια αποδοτικότητα η οποία αναγνωρίζεται σε παγκόσμιο επίπεδο· με την προώθηση του ανταγωνισμού μεταξύ των παρόχων υπηρεσιών που χρησιμοποιούν τις υποδομές στους τομείς των ευρυζωνικών δικτύων, της ενέργειας και των μεταφορών. |

Προώθηση της βιομηχανίας και των υπηρεσιών

- Οι υπηρεσίες αποτελούν το μεγαλύτερο ποσοστό της οικονομίας της ΕΕ και η ενσωμάτωσή τους στη μεταποιητική βιομηχανία γίνεται όλο και μεγαλύτερη καθώς χρησιμοποιούνται εξειδικευμένες υπηρεσίες για τη διαχείριση των διαδικασιών παραγωγής και διανομής των προϊόντων. Οι μεταποιητικές επιχειρήσεις έχουν αρχίσει να προσφέρουν υπηρεσίες σε συνδυασμό με προϊόντα και οι πάροχοι υπηρεσιών χρησιμοποιούν συμπληρωματικά προϊόντα και ενσωματώνουν τη μεταποίηση στην αλυσίδα αξίας.

Οι καινοτομίες στον τομέα των υπηρεσιών που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των πελατών μπορούν να μετατρέψουν αλυσίδες αξιών, τομείς και αγορές[17] ανεξάρτητα από το εάν προέρχονται από εταιρείες παροχής υπηρεσιών ή μεταποιητικές επιχειρήσεις. Η σπουδαιότητα των σχετιζόμενων με τις επιχειρήσεις υπηρεσιών γίνεται όλο και μεγαλύτερη καθώς μπορούν να αποτελέσουν πηγή καινοτομίας, νέων τεχνολογιών και βελτιωμένης επίδοσης. Οι υπηρεσίες αυτές έχουν ενσωματωθεί στις αλυσίδες αξίας άλλων βιομηχανικών κλάδων μέσω της ενδιάμεσης κατανάλωσης, της παραγωγής γνώσης και των ροών τεχνολογίας, γεγονός που προσφέρει στον ευρωπαϊκό μεταποιητικό τομέα την ευκαιρία να ανοιχτεί σε νέες αγορές και να αναζητήσει νέες πηγές εσόδων για τα προϊόντα του.

Η ενιαία αγορά θα μπορούσε να συμβάλει περισσότερο στην ανάπτυξη εάν η ισχύουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία στο σύνολό της εφαρμοζόταν πλήρως από όλα τα κράτη μέλη. Ο στόχος είναι να τεθεί ένα τέλος στον κατακερματισμό της αγοράς και να αρθούν τα εμπόδια που αντιμετωπίζει η ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων, υπηρεσιών, καινοτομίας και δημιουργικότητας, όπως αναφέρεται στην πράξη για την ενιαία αγορά[18]. Ο προταθείς κανονισμός σχετικά με την ευρωπαϊκή τυποποίηση[19] έχει διευρύνει τα ευρωπαϊκά πρότυπα στον τομέα των υπηρεσιών με σκοπό τον περιορισμό των πολλαπλών και αντικρουόμενων εθνικών προτύπων.

Οι συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών στο εσωτερικό της ΕΕ χαρακτηρίζονται από έλλειψη δυναμισμού και αντιπροσωπεύουν μόνο το ένα πέμπτο του συνόλου των συναλλαγών στο εσωτερικό της ΕΕ. Από το 2004 οι συναλλαγές στον τομέα των υπηρεσιών μεταξύ της ΕΕ και του υπόλοιπου κόσμου αυξάνονται με ταχύτερους ρυθμούς απ’ ότι στο εσωτερικό της ΕΕ. Η εφαρμογή της οδηγίας για τις υπηρεσίες[20] αποτελεί ορόσημο, παρά το γεγονός ότι η πρόσφατη διαδικασία αμοιβαίας αξιολόγησης[21] προσδιόρισε ορισμένους τομείς στους οποίους πρέπει ακόμη να γίνουν βελτιώσεις.

Η ανταγωνιστικότητα μπορεί να ενισχυθεί: με τη μεγαλύτερη υποστήριξη των καινοτόμων υπηρεσιών βάσει μετρήσιμων αποτελεσμάτων και με τη συμμετοχή σε συμπράξεις καινοτομίας και σε ευρείας κλίμακας έργα επίδειξης· με την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας για την ενιαία αγορά, και ιδίως της οδηγίας σχετικά με τις υπηρεσίες, καθώς και με την προώθηση των υπηρεσιών για τις επιχειρήσεις. Η Μάλτα είναι πρωτοπόρος στη μεταφορά της νομοθεσίας για την ενιαία αγορά καθώς εκκρεμεί η μεταφορά δύο μόνο οδηγιών. |

Επιχειρήσεις μικρού και μεσαίου μεγέθους

- Για να αξιοποιηθούν πλήρως οι δυνατότητες των μικρού και μεσαίου μεγέθους επιχειρήσεων, απαιτούνται συνεκτικές ενέργειες σε όλη την ΕΕ σύμφωνα με την ανακοίνωση για την ανασκόπηση της πρωτοβουλίας SBA[22]. Μεγάλες, εξαγωγικές επιχειρήσεις έχουν βρεθεί στην πρώτη γραμμή της ανάκαμψης, αλλά πολλές ΜΜΕ εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τη μείωση της ζήτησης εξαιτίας των χρονικών καθυστερήσεων, αλλά και εξαιτίας της δύσκολης πρόσβασής τους στη χρηματοδότηση και στις εξαγωγικές αγορές. Μεταξύ των εταιρειών υψηλής ανάπτυξης, όπως μετρώνται με βάση τους ρυθμούς αύξησης της απασχόλησης, οι μικρές εταιρείες επιδεικνύουν υψηλότερα ποσοστά δημιουργίας καθαρών θέσεων απασχόλησης απ’ ό,τι οι μεγαλύτερες. Εταιρείες υψηλής ανάπτυξης υπάρχουν σε όλους τους βιομηχανικούς κλάδους και σε όλες τις περιφέρειες και έχουν την τάση προς την καινοτομία.

Οι αυστηρότεροι όροι δανεισμού κατά τη διάρκεια της κρίσης δυσχέραναν την πρόσβαση στη χρηματοδότηση , ιδίως για τις ΜΜΕ. Ανταποκρινόμενα στις συνθήκες αυτές, πολλά κράτη μέλη έλαβαν διορθωτικά μέτρα, όπως είναι η αύξηση της δυναμικότητας των συστημάτων εγγύησης δανείων, οι επενδύσεις σε μετοχικά κεφάλαια και σε προγράμματα μικροπιστώσεων, και η διευκόλυνση του δανεισμού των τραπεζών μέσω πλεονεκτικών όρων δανείων ή διαμεσολαβητών πιστώσεων. Καθώς η πρόσβαση στη χρηματοδότηση εξακολουθεί να είναι δύσκολη, πρέπει να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για να υπάρξει διαθεσιμότητα κατάλληλων μορφών χρηματοδότησης, στις οποίες περιλαμβάνονται τα δάνεια, το μετοχικό κεφάλαιο και οι συνδυασμοί τους. Επιπλέον, πρέπει να ενθαρρύνεται η ανάπτυξη εξειδικευμένων παρόχων χρηματοδότησης για τις μικρές επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων και των εταιρειών με κοινωνικό προσανατολισμό. Όπως αναφέρεται στην πράξη για την ενιαία αγορά[23], η Επιτροπή θα εγκρίνει πριν από το τέλος του τρέχοντος έτους μια νομοθετική πράξη για τη διευκόλυνση της ανάπτυξης των ταμείων κοινωνικών επενδύσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Η προώθηση του εμπορίου εκ μέρους των κρατών μελών βελτιώνει τη θέση των ευρωπαϊκών εταιρειών στην παγκόσμια σκηνή, ενώ τα περισσότερα κράτη μέλη υποστηρίζουν τη διεθνοποίηση των ΜΜΕ , παρέχοντάς τους χρηματοδότηση, ενημέρωση και υποστήριξη για την πρόσβαση στις αγορές και στις κανονιστικές ρυθμίσεις. Οι ΜΜΕ που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες αυτές είναι σχετικά ικανοποιημένες, αν και μόνο το 27% των διεθνοποιημένων ΜΜΕ ανέφεραν ότι γνωρίζουν την ύπαρξη κρατικών μέτρων υποστήριξης, ενώ τα μέτρα αυτά τα χρησιμοποιεί μόνο το 7% από αυτές. Από τα αποτελέσματα αυτά προκύπτει ότι η ευαισθητοποίηση σχετικά με την κρατική υποστήριξη και η πρόσβαση σε αυτή μπορεί να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο.

Ο μέσος χρόνος καθυστέρησης των πληρωμών σε ορισμένα κράτη μέλη μπορεί να είναι πολύ μεγάλος, με αποτέλεσμα να απειλείται η επιβίωση των μικρών εταιρειών. Η κατάσταση δεν βελτιώθηκε κατά τη διάρκεια της περασμένης χρονιάς, ενώ σε ορισμένα κράτη μέλη επιδεινώθηκε όσον αφορά τις πληρωμές εκ μέρους των δημόσιων διοικήσεων (Τσεχική Δημοκρατία, Ελλάδα, Κύπρος, Ουγγαρία, Αυστρία, Σλοβακία). Με βάση την οδηγία για τις καθυστερήσεις πληρωμών[24] οι δημόσιες αρχές οφείλουν να διεκπεραιώνουν τις πληρωμές αυτές σε διάστημα 30 ημερών. Η επίτευξη του στόχου αυτού θα αποτελέσει πρόκληση για πολλά κράτη μέλη, αλλά πολύ περισσότερο για την Ελλάδα, την Ισπανία, την Ιταλία και την Πορτογαλία.

Η ανταγωνιστικότητα μπορεί να ενισχυθεί: με τη διευκόλυνση της ανάπτυξης των ΜΜΕ μέσω της εξασφάλισης ότι οι κανονιστικές ρυθμίσεις δεν θέτουν εμπόδια στην επέκταση, της ευνοϊκής πρόσβασης σε κατάλληλες μορφές χρηματοδότησης και με την παροχή και την προβολή υπηρεσιών υποστήριξης για την πρόσβαση σε νέες αγορές· με την εξασφάλιση ότι οι δημόσιες διοικήσεις περιορίζουν το χρόνο πληρωμής και ακολουθούν αυστηρά την οδηγία για τις καθυστερήσεις πληρωμών. |

Συμπέρασματα

- Στην παρούσα ανακοίνωση υποστηρίζεται ότι για να επιτευχθεί ο στόχος της βιώσιμης ανάπτυξης και να δοθεί μια νέα ώθηση στην οικονομία απαιτούνται συνεκτικές και συντονισμένες πολιτικές για τη βιομηχανία από την πλευρά των κρατών μελών, καθώς και βαθιές διαρθρωτικές αλλαγές. Είναι δυνατόν να υπάρξουν σημαντικά αποτελέσματα εάν ευνοηθούν οι αλλαγές, εάν δοθεί δυνατότητα για καινοτομίες, εάν προωθηθεί η βιωσιμότητα, εάν βελτιωθεί το επιχειρηματικό περιβάλλον και εάν αξιοποιηθούν οι δυνατότητες της ενιαίας αγοράς. Η υλοποίηση των πολιτικών αυτών πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για τα κράτη μέλη, όπως είναι και για την Επιτροπή.

Ο καλύτερος συντονισμός των πολιτικών σε εθνικό επίπεδο μπορεί να έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα ώστε τα περιορισμένα κεφάλαια να συμβάλουν στη διαμόρφωση της καινοτομίας και της ανάπτυξης σε καιρούς δημοσιονομικής λιτότητας. Σε επίπεδο ΕΕ, η πρόταση της Επιτροπής για το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο[25] έχει σχεδιαστεί με σκοπό να δοθεί προτεραιότητα στους συγκεκριμένους αυτούς στόχους, να ενισχυθεί η επενδυτική ικανότητα της ΕΕ στη βιομηχανική καινοτομία χάρη στον περιορισμό του κατακερματισμού, στην απλούστευση των κανόνων για τους δικαιούχους και στην εστίαση των προσπαθειών για την είσοδο της καινοτομίας στην αγορά.

Η Επιτροπή θα αυξήσει την υποστήριξή της στις προσπάθειες των κρατών μελών στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», με βάση μια συνεκτική προσέγγιση για την παρακολούθηση της προόδου στο πέρασμα του χρόνου και προσφέροντας το αναγκαίο φόρουμ για τον προσδιορισμό των ορθών πρακτικών.

Η Επιτροπή πρόκειται: να τονώσει τον συντονισμό των βιομηχανικών πολιτικών των κρατών μελών με την προώθηση και την παρακολούθηση διαρθρωτικών βελτιώσεων που συμβάλλουν στην ενίσχυση της ανάπτυξης, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της στρατηγική «Ευρώπη 2020»· να προσφέρει, εντός του πρώτου τριμήνου του 2012, ένα φόρουμ για τον εντοπισμό και τη συζήτηση των ορθών πρακτικών όσον αφορά την προώθηση της ανάπτυξης μέσω των βιομηχανικών πολιτικών. |

- [1] http://ec.europa.eu/economy_finance/sgp/index_en.htm

[2] Ολοκληρωμένη βιομηχανική πολιτική για την εποχή της παγκοσμιοποίησης η ανταγωνιστικότητα και η βιωσιμότητα τίθενται στο επίκεντρο, COM(2010) 614.

[3] http://ec.europa.eu/economy_finance/db_indicators/surveys/index_en.htm

[4] http://ec.europa.eu/enterprise/sectors/ict/files/kets/hlg_report_final_en.pdf

[5] Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της δημιουργίας ενιαίου καθεστώτος προστασίας των ευρεσιτεχνιών. COM(2011) 215 τελικό της 13.4.2011.

[6] http://ec.europa.eu/energy/technology/set_plan/set_plan_en.htm

[7] Ανακοίνωση «Χάρτης πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη», COM(2011) 571 τελικό, 20.9.2011

[8] CIRIEC 'The Social economy in the European Union' (Η κοινωνική οικονομία στην Ευρωπαϊκή Ένωση) σελ. 48

[9] Global entrepreneurship Monitor, Executive report 2009 (Έκθεση για τη σφαιρική παρακολούθηση της επιχειρηματικότητας)

[10] Π.χ. στη Γαλλία το ποσοστό απουσιών λόγω ασθένειας είναι κατά πολύ χαμηλότερο συγκριτικά με τις άλλες εταιρείες: 5,5% έναντι 22%, 'Absence from work for health reasons in the social economy' (Απουσία από την εργασία για λόγους υγείας στην κοινωνική οικονομία), Chorum, Απρίλιος 2011, http://www.cides.chorum.fr

[11] Ευρώπη 2020 – Στρατηγική για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, COM(2010) 2020

[12] Ανακοίνωση σχετικά με την Ένωση καινοτομίας COM(2010) 546 τελικό της 6ης Οκτωβρίου 2010

[13] Ανακοίνωση σχετικά με την «Ευρωπαϊκή πλατφόρμα για την καταπολέμηση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού: ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο για κοινωνική και εδαφική συνοχή» COM(2010) 758 τελικό της 16ης Δεκεμβρίου 2010

[14] «Πράξη για την Ενιαία αγορά - Δώδεκα δράσεις για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης», COM(2011) 206 τελικό της 13ης Απριλίου 2011

[15] http://ec.europa.eu/internal_market/smact/consultations/2011/debate/index_en.htm

[16] Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την κοινή ενοποιημένη βάση φορολογίας εταιρειών (ΚΕΒΦΕ), COM (2011)121 της 16.3.2011.

[17] http://www.europe-innova.eu/web/guest/innovation-in-services/expert-panel/about

[18] Πράξη για την Ενιαία Αγορά. Δώδεκα δράσεις για την τόνωση της ανάπτυξης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης «Μαζί για μια νέα ανάπτυξη», COM(2011) 206 τελικό, 13.4.2011.

[19] Πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, COM(2011)315 τελικό της 1.6.2011.

[20] Οδηγία 2006/123/EK του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά.

[21] Προς μια καλύτερη λειτουργία της ενιαίας αγοράς υπηρεσιών με την αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της διαδικασίας αμοιβαίας αξιολόγησης σύμφωνα με την οδηγία για τις υπηρεσίες, COM(2011) 20 τελικό της 27.1.2011.

[22] Ανασκόπηση της πρωτοβουλίας «Small Business Act» για την Ευρώπη, COM(2011)78/3 της 23.2.2011.

[23] Βασικό στοιχείο της δράσης 8 για την κοινωνική επιχειρηματικότητα

[24] Οδηγία 2011/7/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές (αναδιατύπωση).

[25] Προϋπολογισμός για την «Ευρώπη 2020» , COM(2011) 500 τελικό.