[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 28.11.2007

COM(2007) 746 τελικό

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/EΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όσον αφορά τη μεταχείριση ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ Ιστορικό της προτασησ |

Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Η πρόταση κανονισμού περιέχει διατάξεις εφαρμογής του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχείο α) έως ζ) και παράγραφος 1α και του άρθρου 135α της οδηγίας 2006/112/EΚ του Συμβουλίου σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας. Τα άρθρα αυτά αποσαφηνίζουν τους κανόνες που διέπουν την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ με σκοπό την πιο ομοιόμορφη εφαρμογή της απαλλαγής από τον ΦΠΑ, ενισχύοντας την ασφάλεια δικαίου και μειώνοντας τον διοικητικό φόρτο για τους οικονομικούς φορείς. Περιλαμβάνει τα εξής: - βασίζει τους όρους εφαρμογής της απαλλαγής από τον ΦΠΑ σε αντικειμενικά οικονομικά κριτήρια· - διευκρινίζει ότι η απαλλαγή καλύπτει την παροχή οιουδήποτε από τα συστατικά στοιχεία μιας ασφαλιστικής ή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας, το οποίο συνιστά αυτοτελές σύνολο και αποτελεί συγκεκριμένο και ουσιώδες στοιχείο της σχετικής απαλλασσόμενης υπηρεσίας· - εισάγει έναν κοινό εναρμονισμένο ορισμό της διαμεσολάβησης για ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Στόχος της πρότασης είναι η λεπτομερέστερη παρουσίαση της βασικής ιδέας και των προαναφερόμενων στοιχείων, με περαιτέρω ενίσχυση της ασφάλειας δικαίου και μείωση του διοικητικού φόρτου για οικονομικούς φορείς και δημόσιες διοικήσεις. Αυτό επιτυγχάνεται με ανάλυση της βασικής διάταξης και των όρων που θεσπίζονται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ) και παράγραφος 1α και στο άρθρο 135α της οδηγίας 2006/112/EΚ σε επί μέρους ειδικά οικονομικά σενάρια. Το αποτέλεσμα είναι η μη εξαντλητική απαρίθμηση περιπτώσεων ως προς τις οποίες ο κανονισμός ορίζει ότι είτε καλύπτονται είτε όχι από την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ. Για παράδειγμα: Το άρθρο 2 του κανονισμού ορίζει ότι ο όρος «ασφάλιση και αντασφάλιση» καλύπτει την ασφάλιση ζωής, είτε ατομική είτε συλλογική, καθώς και την ασφάλιση συντάξεως και ετήσιας προσόδου, εφόσον η ασφάλιση ζωής, η σύνταξη ή η ετήσια πρόσοδος καλύπτουν κινδύνους θνησιμότητας ή μακροζωίας. Ο κανονισμός, συνεπώς, εξαλείφει τις πηγές δικαστικών διαφορών διότι προβλέπει σε πολλές περιπτώσεις μια σαφή λύση. Αυτό αυξάνει τον βαθμό ασφάλειας δικαίου. Ο κανονισμός θα ισχύει επίσης άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη και θα συμβάλει σημαντικά στη μείωση του διοικητικού φόρτου των οικονομικών φορέων και των φορολογικών διοικήσεων. Σε πολλές περιπτώσεις οι οικονομικοί φορείς έπρεπε να καταφεύγουν σε ανεξάρτητους συμβούλους για φορολογικά θέματα και συχνά έπρεπε να επαληθεύουν με επαχθείς και χρονοβόρες διαπραγματεύσεις με τα εθνικά Υπουργεία Οικονομικών αν μια συγκεκριμένη παρεχόμενη υπηρεσία υπαγόταν ή όχι στην απαλλαγή από τον ΦΠΑ. Σε επίπεδο τοπικών φορολογικών αρχών, οι επαφές με τα εθνικά Υπουργεία Οικονομικών για τη διευκρίνιση του τρόπου με τον οποίο έπρεπε να αντιμετωπισθούν ορισμένες περιπτώσεις, αντιπροσώπευαν επίσης μεγάλο διοικητικό φόρτο. Στις περιπτώσεις για τις οποίες ο κανονισμός προβλέπει σαφή λύση, οι οικονομικοί φορείς και οι φορολογικές διοικήσεις θα μπορούν να εφαρμόζουν ορθά την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ χωρίς αυτή την επιβάρυνση. Όσον αφορά τη διαμεσολάβηση για ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, η πρόταση προβλέπει σαφή λύση μόνον για έναν περιορισμένο αριθμό περιπτώσεων. Αυτό οφείλεται στο ότι οι αρχές που διέπουν τη διαμεσολάβηση και οι μορφές που αυτή λαμβάνει εξακολουθούν να βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στις εθνικές διατάξεις αστικού δικαίου με αποτέλεσμα να υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ τους. Για να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και όσον αφορά τις υπηρεσίες αυτές, ο κανονισμός προβλέπει, εκτός των άλλων, αντικειμενικά κριτήρια με βάση τα οποία μπορεί να κριθεί αν μια υπηρεσία αποτελεί διακριτή πράξη διαμεσολάβησης. Ο κανονισμός λαμβάνει υπόψη τη σχετική νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και με τον τρόπο αυτόν τηρεί καθιερωμένες αρχές για τη διαπίστωση των στοιχείων που χαρακτηρίζουν ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. |

Γενικό πλαίσιο Οι ορισμοί για τις απαλλασσόμενες ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες είναι παρωχημένοι και έχουν οδηγήσει σε ανομοιόμορφη ερμηνεία και εφαρμογή των απαλλαγών αυτών από τα κράτη μέλη. Οι ενδιαφερόμενοι έρχονται αντιμέτωποι με μια αρκετά πολύπλοκη νομική κατάσταση λόγω των ποικίλων διοικητικών πρακτικών, πράγμα που δημιουργεί έλλειψη ασφάλειας δικαίου για τις επιχειρήσεις και τις φορολογικές αρχές. Η έλλειψη ασφάλειας δικαίου έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση του αριθμού των δικαστικών υποθέσεων, καθώς και την αύξηση του διοικητικού φόρτου για τις επιχειρήσεις και τις διοικήσεις που εφαρμόζουν τις εν λόγω απαλλαγές. Συνεπώς, είναι απαραίτητο να αποσαφηνιστούν οι κανόνες που διέπουν την απαλλαγή των ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ με στόχο την αύξηση της ασφάλειας δικαίου και τη μείωση του διοικητικού φόρτου για επιχειρήσεις και διοικήσεις. Η δημόσια διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους που πραγματοποιήθηκε το 2006 και η «Μελέτη για τη βελτίωση της κατανόησης των οικονομικών επιπτώσεων της απαλλαγής ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ» που διεξήγαγε ανεξάρτητος σύμβουλος εξ ονόματος της Επιτροπής, επιβεβαίωσαν το συμπέρασμα αυτό. |

Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης Άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ) και παράγραφος 1α, καθώς και άρθρο 135α της οδηγίας αριθ. 2006/112/EΚ του Συμβουλίου, αλλά το παρόν σχέδιο πρότασης κανονισμού βάσει του άρθρου 397 θεσπίζει για πρώτη φορά διατάξεις εφαρμογής που αφορούν την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ. |

Συνοχή με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Όπου είναι δυνατόν οι νέοι ορισμοί εξασφαλίζουν μεγαλύτερη συνοχή με τους κανόνες της εσωτερικής αγοράς (π.χ. επενδυτικά κεφάλαια, πιστοληπτική αξιολόγηση, παράγωγα). Η πρόταση αποτελεί μέρος της Στρατηγικής της Επιτροπής για την Απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος (σημείο 66 του εγγράφου COM(2006) 690). Τόσο οι οικονομικοί φορείς όσο και οι φορολογικές αρχές των κρατών μελών θα ωφεληθούν από τις απλουστεύσεις αυτές. Ωστόσο, τα σχετικά οφέλη δεν μπορούν να ποσοτικοποιηθούν. Η πρόταση θα ενισχύσει την ασφάλεια δικαίου και θα μειώσει τον διοικητικό φόρτο οικονομικών φορέων και εθνικών φορολογικών αρχών. Δεδομένου ότι θα έχει θετική επίδραση στο κόστος των επιχειρήσεων, δεν πρόκειται να έχει αρνητικές επιπτώσεις στο κόστος των λιανικής φύσεως καταναλωτικών ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση των επιπτώσεων |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς που αφορά η πρόταση και γενικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων Στο σεμινάριο Fiscalis που πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2004 στο Δουβλίνο, αναλύθηκαν οι διάφοροι προβληματικοί για τις επιχειρήσεις τομείς και ιδίως το φαινόμενο της εξωτερικής ανάθεσης και τόσο οι οικονομικοί φορείς όσο και τα κράτη μέλη κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι απαιτείται νομοθετική πρωτοβουλία από μέρους των υπηρεσιών της Επιτροπής. Στη συνέχεια, η Επιτροπή ανέθεσε τη διεξαγωγή μελέτης σε ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα με σκοπό την καλύτερη κατανόηση των οικονομικών επιπτώσεων της απαλλαγής χρηματοπιστωτικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ και διεξήγαγε μια σειρά διμερών διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη και εντός της Επιτροπής, η οποία κατέληξε στην εκπόνηση ενός εγγράφου όπου περιγράφονται τα βασικά προβλήματα που εντοπίσθηκαν, καθώς και τα τεχνικά μέτρα με τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν. Τα προβλήματα αυτά συζητήθηκαν με τους ενδιαφερόμενους και τα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια του συνεδρίου φορολογίας που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες τον Μάιο του 2006. Τον Μάρτιο του 2007 πραγματοποιήθηκε δεύτερο σεμινάριο Fiscalis με στόχο την εξοικείωση των αρμόδιων υπαλλήλων των εθνικών φορολογικών αρχών με τις πολιτικές που αποβλέπουν στην αλλαγή του ρυθμιστικού πλαισίου και με τις οικονομικούς παράγοντες που ωθούν στη διασυνοριακή χρηματοπιστωτική ολοκλήρωση. Το πρόγραμμα κάλυψε, επίσης, προβλήματα πρακτικής εφαρμογής της ισχύουσας νομοθεσίας. |

Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Όλες οι απαντήσεις επιβεβαίωσαν ότι η έλλειψη ασφάλειας δικαίου και ο διοικητικός φόρτος τον οποίο αυτή συνεπάγεται αποτελεί το βασικό πρόβλημα και ότι πρέπει να αντιμετωπιστεί κατά προτεραιότητα. Η πρόταση κανονισμού αντικατοπτρίζει απολύτως την προτεραιότητα αυτή. |

Από τις 09/05/2006 έως τις 09/06/2006 διενεργήθηκε ανοικτή διαβούλευση μέσω του Διαδικτύου. Η Επιτροπή έλαβε 82 απαντήσεις. Τα αποτελέσματα διατίθενται στην εξής διεύθυνση: http://europa.eu.int/comm/taxation_customs/common/consultations/tax/index_en.htm. |

Προσφυγή στη γνώμη εμπειρογνωμόνων |

Σχετικοί επιστημονικοί τομείς/τομείς εμπειρογνωμοσύνης Μελέτη για την καλύτερη κατανόηση των οικονομικών επιπτώσεων της απαλλαγής χρηματοπιστωτικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ (Διαγωνισμός αριθ. taxud/2005/AO-006) |

Χρησιμοποιηθείσα μέθοδος Ανεξάρτητη εξωτερική μελέτη |

Κυριότεροι οργανισμοί/εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις Price Waterhouse Coopers |

Σύνοψη των απόψεων που διατυπώθηκαν και ελήφθησαν υπόψη Δεν έχει αναφερθεί η ύπαρξη δυνητικά σοβαρών κινδύνων με μη αναστρέψιμες συνέπειες. |

Υπήρξε μεγάλη συνοχή ανάμεσα στα συμπεράσματα της μελέτης, στην ανάλυση της ίδιας της Επιτροπής και στις αντιδράσεις των ενδιαφερομένων κατά τη δημόσια διαβούλευση, πράγμα που επέτρεψε στην Επιτροπή να επιβάλει τις αναγκαίες προτεραιότητες και να εστιάσει τις εργασίες της στις καταλληλότερες λύσεις. Η πρόταση κανονισμού συνάδει με τις προτεραιότητες αυτές. |

Μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημοσιοποίηση των απόψεων των εμπειρογνωμόνων http://ec.europa.eu/taxation_customs/common/publications/studies/index_en.htm |

Εκτίμηση των επιπτώσεων Οι εναλλακτικές δυνατότητες που μελετήθηκαν περιγράφονται εκτενώς στην εκτίμηση των επιπτώσεων Μηδενικός συντελεστής (σ. 31)· επέκταση του πεδίου εφαρμογής για την απαλλαγή υπηρεσιών (σ. 32)· ομοιόμορφη περιορισμένη έκπτωση του προκαταβεβλημένου φόρου (σ. 33)· δικαίωμα επιλογής της φορολόγησης ( σ. 34)· διασυνοριακοί φορείς ΦΠΑ (σ. 37)· ενιαία νομικά πρόσωπα και διασυνοριακές συναλλαγές (σ. 37)· ομαδοποίηση για σκοπούς ΦΠΑ (σ. 38)· αναδιανομή κόστους (σ. 41)· μειωμένος συντελεστής ΦΠΑ για υπηρεσίες ανατιθέμενες σε εξωτερικούς συνεργάτες (σ. 44)· και άλλες δυνατότητες ( σ. 44). |

Η Επιτροπή προέβη σε εκτίμηση των επιπτώσεων που προβλέπει το πρόγραμμα εργασίας (η σχετική έκθεση περιλαμβάνεται στο έγγραφο Taxud 15570). |

Νομικα στοιχεια της προτασησ |

Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης Η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει δύο μέτρα: - απαρίθμηση περιπτώσεων που καλύπτονται ή αποκλείονται από την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ, - προσδιορισμό αντικειμενικών κριτηρίων που πρέπει να εφαρμόζονται για να διαπιστωθεί αν μια υπηρεσία αποτελεί διακριτή πράξη διαμεσολάβησης. |

Νομική βάση Άρθρο 397 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου. |

Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Κατά συνέπεια, η αρχή της επικουρικότητας δεν ισχύει. |

Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας για τον ακόλουθο λόγο ή λόγους. |

Στο πολυσύνθετο φορολογικό περιβάλλον των ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών δεν μπορεί να υπάρχει παρά μόνον μια ορθή ερμηνεία της απαλλαγής ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, η οποία ισχύει για ολόκληρη την Κοινότητα. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνον με τη θέσπιση των προτεινόμενων εκτελεστικών διατάξεων, διότι αυτές καθορίζουν με σαφήνεια τις περιπτώσεις οι οποίες εμπίπτουν στην απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ και τις περιπτώσεις που δεν εμπίπτουν σε αυτήν. |

Ο αριθμός των υποθέσεων ενώπιον του ΔΕΚ, και ιδίως εκείνων που αφορούν την έκδοση προδικαστικής απόφασης, αυξήθηκε σημαντικά την τελευταία δεκαετία. Στην πλειονότητά τους οι υποθέσεις αυτές αφορούσαν την αποκλίνουσα εφαρμογή ορισμών όσον αφορά τις απαλλασσόμενες από τον ΦΠΑ ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Η ύπαρξη σαφών ορισμών και οικονομικών κριτηρίων μειώνει τα περιθώρια για δικαστικές διαφορές και, ως εκ τούτου, δημιουργεί ένα ασφαλές νομικό περιβάλλον εντός του οποίου μειώνεται σημαντικά ο διοικητικός φόρτος που συνεπάγεται η συνεννόηση, ενδεχομένως με περισσότερα του ενός κράτους μέλους, ως προς τον τρόπο ερμηνείας και εφαρμογής των κανόνων. |

Επιλογή μέσων |

Προτεινόμενα νομικά μέσα: Κανονισμός. |

Η χρήση άλλης νομικής πράξης δεν ενδείκνυται για τον ακόλουθο λόγο ή λόγους. Ένας κανονισμός έχει άμεση εφαρμογή και καθιστά περιττή για τον οικονομικό φορέα την αναζήτηση διευκρινίσεων για νομικά θέματα που άπτονται της εφαρμογής της απαλλαγής αυτής από τα Υπουργεία Οικονομικών των διαφόρων κρατών μελών. Στις περιπτώσεις που ο κανονισμός επιλύει ένα πρόβλημα, η κατάλληλη μεταχείριση από πλευράς ΦΠΑ εφαρμόζεται απευθείας από τις τοπικές φορολογικές αρχές. |

Δημοσιονομικές επιπτωσεισ |

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό. |

Συμπληρωματικές πληροφορίες |

Απλούστευση |

Η παρούσα πρόταση αποβλέπει στην απλούστευση της νομοθεσίας, στην απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τις δημόσιες αρχές (σε επίπεδο ΕΕ ή κράτους μέλους) και στην απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τους ιδιώτες. |

Ο κανονισμός θα ισχύει επίσης άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη και θα περιορίζει την πολυπλοκότητα της εφαρμογής της απαλλαγής ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ χάρη στην απαρίθμηση περιπτώσεων που εμπίπτουν ή μη στην εν λόγω απαλλαγή. |

Σε επίπεδο τοπικών φορολογικών αρχών, οι επαφές με τα εθνικά Υπουργεία Οικονομικών για τη διευκρίνιση του τρόπου με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπισθούν ορισμένες περιπτώσεις, αντιπροσωπεύουν μεγάλο διοικητικό φόρτο. Επίσης, τα Υπουργεία Οικονομικών διαθέτουν σημαντικούς πόρους για συντονισμό σε τέτοια θέματα. Σε πολλές περιπτώσεις ο κανονισμός προβλέπει σαφή λύση και οι φορολογικές διοικήσεις θα μπορούν να εφαρμόζουν ορθά την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ χωρίς αυτές τις επιβαρύνσεις. |

Σε πολλές περιπτώσεις οι οικονομικοί φορείς έπρεπε να καταφύγουν σε ανεξάρτητους συμβούλους για φορολογικά θέματα και συχνά έπρεπε να επαληθεύουν με επαχθείς και χρονοβόρες διαπραγματεύσεις με τα εθνικά Υπουργεία Οικονομικών αν μια συγκεκριμένη παρεχόμενη υπηρεσία υπαγόταν ή όχι στην απαλλαγή από τον ΦΠΑ. Σε πολλές περιπτώσεις ο κανονισμός προβλέπει σαφή λύση και οι οικονομικοί φορείς θα μπορούν να εφαρμόζουν ορθά την απαλλαγή ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ χωρίς αυτές τις επιβαρύνσεις. |

1. Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής της οδηγίας 2006/112/EΚ σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, όσον αφορά τη μεταχείριση ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

την οδηγία αριθ. 2006/112/EΚ της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας[1], και ιδίως το άρθρο 397,

την πρόταση της Επιτροπής[2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Οι ισχύοντες κανόνες όσον αφορά τις απαλλαγές χρηματοπιστωτικών και ασφαλιστικών υπηρεσιών από τον ΦΠΑ που θεσπίσθηκαν με την οδηγία 2006/112/EΚ της 28ης Νοεμβρίου 2006 σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας[3] είναι παρωχημένοι και έχουν οδηγήσει σε ανομοιόμορφη ερμηνεία και εφαρμογή. Η πολυπλοκότητα των κανόνων και η ποικιλομορφία των διοικητικών πρακτικών δημιουργεί έλλειψη ασφάλειας δικαίου για τους οικονομικούς φορείς και τις φορολογικές αρχές. Λόγω αυτής της έλλειψης ασφάλειας δικαίου έχει ανακύψει σημαντικός αριθμός δικαστικών διαφορών και έχει αυξηθεί ο διοικητικός φόρτος. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να αποσαφηνιστεί ποιες ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες απαλλάσσονται, και με τον τρόπο αυτό να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος επιχειρήσεων και αρχών.

(2) Η οδηγία 2006/112/ΕΚ τροποποιήθηκε με την οδηγία 20XX/XXX/EΚ όσον αφορά την μεταχείριση των ασφαλιστικών και χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ώστε να αντικατοπτρίζει τις εξελίξεις στην αγορά χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ) και του άρθρου 135α της οδηγίας 2006/112/EΚ και να αναπτυχθεί μια ομοιόμορφη αντίληψη όσον αφορά την απαλλαγή μιας υπηρεσίας βάσει των εν λόγω διατάξεων, πρέπει να καταστεί σαφές ποιες υπηρεσίες υπάγονται και ποιες υπηρεσίες δεν υπάγονται στις κατηγορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ζ) του άρθρου 135 παράγραφος 1 της οδηγίας.

(3) Είναι σκόπιμο να θεσπισθούν κανόνες σχετικά με ορισμένα ζητήματα εφαρμογής προκειμένου να υπάρξει συνεπής αντιμετώπιση των ζητημάτων αυτών σε ολόκληρη την Κοινότητα. Πρέπει να παρασχεθούν διευκρινίσεις όσον αφορά τις υπηρεσίες που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ) και παράγραφος 1α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ. Λόγω του πολυσύνθετου χαρακτήρα των αγορών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και της συνεχούς ανάπτυξης νέων προϊόντων, η απαρίθμηση των περιπτώσεων που καλύπτονται ή αποκλείονται από τις απαλλαγές δεν πρέπει να είναι εξαντλητική.

(4) Υπάρχει αβεβαιότητα ως προς τη μεταχείριση από άποψη ΦΠΑ ορισμένων υπηρεσιών που αποτελούν διακριτό σύνολο, ενώ ταυτόχρονα αποτελούν συστατικό στοιχείο μιας ασφαλιστικής ή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας. Συνεπώς είναι σκόπιμο να προσδιορισθούν ορισμένες υπηρεσίες οι οποίες αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία των σχετικών απαλλασσόμενων υπηρεσιών, καθώς και ορισμένες οι οποίες δεν είναι. Με βάση τα κριτήρια που θεσπίζονται στη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη αν οι εν λόγω υπηρεσίες μεταβάλλουν την οικονομική ή νομική κατάσταση των μερών μιας απαλλασσόμενης συναλλαγής ή αν, αντιθέτως, είναι απλώς υλικές ή τεχνικές παροχές.

(5) Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της διασφάλισης μεγαλύτερης ομοιομορφίας στην εφαρμογή του ισχύοντος συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας είναι αναγκαίο και σκόπιμο να θεσπισθούν κανόνες εφαρμογής του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ) και παράγραφος 1α, καθώς και του άρθρου 135α της οδηγίας 2006/112/EΚ. Ο παρών κανονισμός περιορίζεται σε ό,τι είναι αναγκαίο για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων, σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 5 της Συνθήκης.

(6) Είναι σκόπιμο και αναγκαίο η οδηγία 20XX/XXX/EΚ και ο παρών κανονισμός να τεθούν σε εφαρμογή την ίδια ημερομηνία,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο Ι Αντικείμενο

Άρθρο 1

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μέτρα εφαρμογής του άρθρου 135 παράγραφος 1 στοιχεία α) έως ζ) και παράγραφος 1α, καθώς και του άρθρου 135α της οδηγίας 2006/112/EΚ.

Κεφάλαιο ΙΙ Απαλλασσόμενες ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες

Άρθρο 2

Ο ορισμός της «ασφάλισης και αντασφάλισης» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 1) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

(1) ασφάλιση ζωής, είτε ατομική είτε συλλογική, καθώς και ασφάλιση συντάξεως και ετήσιας προσόδου, εφόσον η ασφάλιση ζωής, η σύνταξη ή η ετήσια πρόσοδος καλύπτουν κινδύνους θνησιμότητας ή μακροζωίας, περιλαμβανομένης της διάγνωσης θανατηφόρου ασθένειας, της διάγνωσης επικίνδυνης ασθένειας, αναπηρία εξαιτίας κακής κατάστασης της υγείας, μόνιμης αναπηρίας, τυχαίου θανάτου και ανάγκης μακροχρόνιας περίθαλψης·

(2) ασφάλιση αναπηρίας λόγω ασθενείας και ασφάλιση ανεργίας·

(3) ασφάλιση υγείας·

(4) ασφάλιση κατά κινδύνων περιλαμβανομένης της κάλυψης έναντι πυρκαγιών, πλημμυρών, φυσικών καταστροφών, ατυχημάτων, βλάβης μηχανημάτων, εγκληματικών και τρομοκρατικών ενεργειών·

(5) ασφάλιση αστικής ευθύνης·

(6) ασφάλιση κατά οικονομικών ζημιών·

(7) αντεκχώρηση, συνασφάλιση και ομαδική ασφάλιση ή αντασφάλιση.

Άρθρο 3

1. Ο ορισμός της «χορήγησης πιστώσεων» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 2) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

α) δάνεια, είτε κοινοπρακτικά είτε μη, περιλαμβανομένων δανείων χορηγούμενων ως στοιχείο χρηματοδότησης σε συνδυασμό με την παροχή αγαθών ή υπηρεσιών εφόσον το στοιχείο χρηματοδότησης δεν αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του ανταλλάγματος·

β) δάνεια εξασφαλισμένα με ακίνητα, περιλαμβανομένων των ενυπόθηκων δανείων·

γ) δάνεια εξασφαλισμένα με κινητά περιουσιακά στοιχεία, περιλαμβανομένου του ενεχύρου·

δ) πιστωτικούς διακανονισμούς βάσει των οποίων ένα πρόσωπο δικαιούται να διαθέτει κεφάλαια μέχρις ενός ορισμένου ποσού.

2. Ο ορισμός της «χορήγησης πιστώσεων» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 2) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

α) συμφωνίες που προβλέπουν πληρωμή σε δόσεις, ή παρατεταμένη περίοδο εξόφλησης για την παροχή αγαθών ή υπηρεσιών·

β) χορήγηση πιστώσεων σε σχέση με συμβάσεις αγοράς με δόσεις και χρηματοδοτικής μίσθωσης εφόσον το αντάλλαγμα για τις πιστώσεις αυτές συνιστά αναπόσπαστο μέρος του ανταλλάγματος της αγοράς με δόσεις και της χρηματοδοτικής μίσθωσης·

γ) παροχή υπηρεσιών κάρτας πληρωμής και προπληρωμένης κάρτας.

Άρθρο 4

1. Ο ορισμός της «εγγύησης οφειλών» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 3) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

α) συμφωνίες ανταλλαγής κινδύνου αθέτησης (credit default swaps)·

β) τελωνειακές εγγυήσεις.

2. Ο ορισμός της «εγγύησης οφειλών» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 3) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

α) παροχή εγγυήσεων επισκευής και αντικατάστασης ελαττωματικών αγαθών·

β) παράδοση περιουσιακών στοιχείων ως εγγύηση για οφειλή που δεν προκύπτει από την χορήγηση πιστώσεων·

γ) παροχή εγγυήσεων ως εξασφάλιση για εκκρεμούσα πληρωμή μισθώματος ή πληρωμή απορρέουσα από αθέτηση της υποχρέωσης καταβολής μισθωμάτων·

δ) παροχή εγγυήσεων για εξαγωγικές πιστώσεις·

ε) ανάληψη υποχρεώσεων μη χρηματικής φύσεως.

Άρθρο 5

1. Ο ορισμός της «χρηματικής κατάθεσης» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 4) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

α) καταθέσεις όψεως·

β) καταθέσεις ταμιευτηρίου·

γ) προθεσμιακές καταθέσεις·

δ) καταθέσεις υπό μορφή πιστοποιητικών αποταμίευσης·

ε) αποταμιευτικά ομόλογα·

στ) καταθέσεις πραγματοποιούμενες έναντι της καταβολής εγγυημένης ετήσιας προσόδου ή της εφάπαξ καταβολής συσσωρευθέντος ποσού κατά τη συνταξιοδότηση, περιλαμβανομένων των καταθέσεων που εντάσσονται σε πρόγραμμα συνταξιοδοτικής αποταμίευσης·

ζ) ομόλογα αναπλήρωσης κεφαλαίου·

η) ασφαλισμένες συντάξεις και ετήσιες προσόδους, εφόσον ο κίνδυνος θνησιμότητας ή μακροζωίας που καλύπτεται είναι επικουρικός.

2. Ο ορισμός της «χρηματικής κατάθεσης» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 4) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

α) κατάθεση προς φύλαξη συλλεκτικών αντικειμένων ή μέσων που ενσωματώνουν δικαιώματα, απαιτήσεις ή τίτλους·

β) μίσθωση θυρίδων ασφαλείας και χώρων ασφαλούς φύλαξης.

Άρθρο 6

Ο ορισμός της «τήρησης λογαριασμού» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 5) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

(1) τήρηση λογαριασμών καταθέσεων·

(2) τήρηση λογαριασμών όψεως·

(3) κατάθεση, μεταφορά και ανάληψη χρημάτων από ή προς τραπεζικό λογαριασμό, ηλεκτρονικά ή μη·

(4) υπηρεσίες σχετικά με επιταγές για συγκεκριμένο λογαριασμό·

(5) πάγιες εντολές·

(6) άμεση χρέωση λογαριασμού·

(7) παροχή και διαχείριση τραπεζικών υπηρεσιών μέσω Διαδικτύου και τηλεφώνου·

(8) υπηρεσίες κάρτας πληρωμής και έξυπνης κάρτας για συγκεκριμένο λογαριασμό·

(9) εκκαθάριση και μεταφορά κεφαλαίων μεταξύ οικονομικών φορέων·

(10) μεταφορά κεφαλαίων από συγκεκριμένο λογαριασμό σε άλλα χρηματικά μέσα όπως τηλεφωνικές κάρτες, πιστώσεις για κινητά τηλέφωνα και άλλα μέσα που επιτρέπουν την πραγματοποίηση πληρωμών για αγαθά και υπηρεσίες·

(11) διαλογή και μέτρηση χρημάτων για συγκεκριμένο λογαριασμό·

(12) παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων.

Άρθρο 7

Ο ορισμός της «ανταλλαγής νομισμάτων» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 6) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

(1) συναλλαγές που αφορούν συλλεκτικά αντικείμενα, όπως χρυσά, αργυρά ή από άλλο μέταλλο κέρματα ή τραπεζογραμμάτια που κανονικά δεν χρησιμοποιούνται ως νόμιμο χρήμα ή κέρματα συλλεκτικής αξίας·

(2) ανταλλαγή νομισμάτων που δεν αποτελούν νόμιμο χρήμα.

Άρθρο 8

1. Η «χορήγηση μετρητών» που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

α) χορήγηση μετρητών, είτε ιδιοχείρως είτε σε αυτόματες μηχανές·

β) υπηρεσίες ταξιδιωτικών επιταγών·

γ) υπηρεσίες επιταγών που δεν συνδέονται με συγκεκριμένο λογαριασμό·

δ) πιστωτικές επιστολές·

ε) ανταλλαγή τραπεζογραμματίων και κερμάτων του ιδίου νομίσματος.

2. Η «χορήγηση μετρητών» που αναφέρεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

α) συναλλαγές που αφορούν συλλεκτικά αντικείμενα, όπως χρυσά, αργυρά ή από άλλο μέταλλο κέρματα ή τραπεζογραμμάτια που κανονικά δεν χρησιμοποιούνται ως νόμιμο χρήμα ή κέρματα συλλεκτικής αξίας·

β) την χορήγηση νομισμάτων που δεν αποτελούν νόμιμο χρήμα.

Άρθρο 9

Ο ορισμός της «παροχής κινητών αξιών» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 8) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

(1) συμμετοχικούς τίτλους, περιλαμβανομένων των μετοχών·

(2) μέσα τα οποία ενσωματώνουν υπόσχεση εξόφλησης χρέους, περιλαμβανομένων χρεογράφων, ομολόγων και εταιρικών ομολόγων, γραμματίων, χρεωστικών τίτλων σε ευρώ και άλλων διαπραγματεύσιμων εμπορικών κινητών αξιών·

(3) υβριδικούς τίτλους, περιλαμβανομένων των προνομιούχων μετοχών, των δικαιωμάτων αγοράς μετοχών, των μετατρέψιμων τίτλων υπό μορφή ομολόγων ή προνομιούχων μετοχών που δύνανται να μετατραπούν σε κοινές μετοχές της εκδίδουσας εταιρείας·

(4) μέσα τα οποία ενσωματώνουν την κατοχή μεριδίου σε οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων, όπως ανοικτά και κλειστά επενδυτικά κεφάλαια, επενδυτικά κεφάλαια εισηγμένα στο χρηματιστήριο, αμοιβαία κεφάλαια και συνταξιοδοτικά κεφάλαια, κεφάλαια αντιστάθμισης κινδύνων και κεφάλαια επενδύσεων σε ακίνητα.

Κεφάλαιο ΙΙΙ Απαλλασσόμενες υπηρεσίες διαμεσολάβησης και διαχείρισης

Άρθρο 10

1. Για τους σκοπούς του άρθρου 135α σημείο 9) της οδηγίας 2006/112/EΚ, μια δραστηριότητα συνιστά διακριτή πράξη διαμεσολάβησης όταν πληρούνται τουλάχιστον μια ή περισσότερες από τις κάτωθι προϋποθέσεις:

α) ο διαμεσολαβητής είναι εξουσιοδοτημένος να δεσμεύει τον πάροχο ή τον πελάτη της απαλλασσόμενης ασφαλιστικής ή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας·

β) η δραστηριότητα μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη δημιουργία, συνέχιση, μεταβολή ή απόσβεση δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των μερών σε σχέση με απαλλασσόμενη ασφαλιστική ή χρηματοπιστωτική υπηρεσία·

γ) η δραστηριότητα συνίσταται στην παροχή συμβουλών που απαιτούν ειδικές γνώσεις όσον αφορά την απαλλασσόμενη ασφαλιστική ή χρηματοπιστωτική υπηρεσία.

2. Όταν σε περιπτώσεις διαφορετικές από εκείνες που καλύπτονται από την παράγραφο 1, η παρεχόμενη υπηρεσία είναι τυποποιημένη κατά τρόπο ώστε ένα πρόσωπο δύναται να την παρέχει βάσει προηγηθεισών οδηγιών, τότε δεν πρόκειται για διακριτή πράξη διαμεσολάβησης για τους σκοπούς του άρθρου 135α σημείο 9) της οδηγίας 2006/112/EΚ.

Άρθρο 11

1. Ο ορισμός της «διαμεσολάβησης σε ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές πράξεις» που παρέχεται στο άρθρο 135α σημείο 9) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

α) την παροχή υπηρεσιών που συνεπάγονται διαπραγμάτευση των όρων παροχής του προϊόντος·

β) μεσιτεία για μετοχές και ενυπόθηκα δάνεια.

2. Ο ορισμός της «διαμεσολάβησης σε ασφαλιστικές και χρηματοπιστωτικές πράξεις» που παρέχεται στο άρθρο 135α σημείο 9) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

α) τυποποιημένες υπηρεσίες παρεχόμενες από τηλεφωνικά κέντρα εξυπηρέτησης πελατών·

β) φιλοξενία σημάτων και ιστοσελίδων, καθώς και άλλες υπηρεσίες Διαδικτύου ή φιλοξενίας·

γ) διαφήμιση και άλλες ενημερωτικές υπηρεσίες.

Άρθρο 12

1. Ο ορισμός της «διαχείρισης επενδυτικών κεφαλαίων» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 11) της οδηγίας 2006/112/EΚ καλύπτει τουλάχιστον τα εξής:

α) στρατηγική διαχείριση και κατανομή περιουσιακών στοιχείων, περιλαμβανομένης της διαχείρισης νομισμάτων και κινδύνων·

β) επιχειρησιακή διαχείριση περιουσίας, περιλαμβανομένης της επιλογής μετοχών, της λήψης και εκτέλεσης αποφάσεων, της λήψης αποφάσεων για επενδυτικές αγοραπωλησίες, του συμψηφισμού πράξεων, των προκαταρκτικών επαφών με μεσίτες, της διαχείρισης και του ελέγχου συναλλαγών και εκ των υστέρων επαφές με μεσίτες και τον θεματοφύλακα·

γ) παροχή εγγυήσεων, περιλαμβανομένης της τήρησης χαρτοφυλακίου αντιστάθμισης κινδύνων·

δ) διαχείριση μετοχών ή μεριδίων, περιλαμβανομένης της διανομής και των επαφών με εμπιστευματοδόχους (trustees)·

ε) σύναψη και διεκπεραίωση δανείων επί μετοχών και ομολόγων·

στ) εκτέλεση εντολών επί επενδυτικών κεφαλαίων, περιλαμβανομένης της αυτόματης εκτέλεσης·

ζ) ανάλυση αγοράς και εταιρειών·

η) μέτρηση επιδόσεων, περιλαμβανομένης της κατάρτισης εκθέσεων απόδοσης των επενδύσεων και ανάλυσης της απόδοσης·

θ) παροχή αποτιμήσεων, κατάρτιση δηλώσεων επιστροφής φόρου και παροχή διαχειριστικών πληροφοριών, καθώς και υπολογισμός της καθαρής περιουσίας·

ι) φύλαξη σε θυρίδες, φύλαξη υπό συνθήκες ασφαλείας και έλεγχος ασφάλειας·

ια) παρακολούθηση του επενδυτικού κεφαλαίου από τον καταθέτη·,

ιβ) καταβολή εισοδημάτων σε πελάτες και ψήφος δι' αντιπροσώπου .

2. Ο ορισμός της «διαχείρισης επενδυτικών κεφαλαίων» που προβλέπεται στο άρθρο 135α σημείο 11) της οδηγίας 2006/112/EΚ δεν καλύπτει τα εξής:

α) εξωτερικό οικονομικό έλεγχο του επενδυτικού κεφαλαίου, μάρκετινγκ και διαχείριση γενικών δαπανών αυτού·

β) ανάπτυξη συστημάτων όπως προγραμματισμός και εφαρμογή νέας τεχνολογίας, μείζονες βελτιώσεις σε υφιστάμενα συστήματα και συντήρηση συστημάτων·

γ) υπηρεσίες που αφορούν συμμόρφωση με κανονιστικές ρυθμίσεις.

Κεφάλαιο ΙV Υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία απαλλασσόμενης υπηρεσίας

Άρθρο 13

1. Για τους σκοπούς του άρθρου 135 παράγραφος 1α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, τουλάχιστον τα κάτωθι θεωρούνται ότι αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία απαλλασσόμενης υπηρεσίας:

α) διαχείριση χαρτοφυλακίου·

β) έκδοση συμβάσεων και πιστοποιητικών που τεκμηριώνουν την ιδιότητα του πελάτη απαλλασσόμενης ασφαλιστικής ή χρηματοπιστωτικής υπηρεσίας·

γ) εκχώρηση, ανανέωση, τροποποίηση και λύση συμβάσεων σε σχέση με απαλλασσόμενη ασφαλιστική ή χρηματοπιστωτική υπηρεσία·

δ) υπηρεσίες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, περιλαμβανομένης της αξιολόγησης της φερεγγυότητας παρόχου ή πελάτη ασφαλιστικών ή χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών·

ε) αποτίμηση χρηματοπιστωτικής εξασφάλισης.

2. Για τους σκοπούς του άρθρου 135 παράγραφος 1α της οδηγίας 2006/112/ΕΚ, τα κάτωθι θεωρούνται ότι δεν αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία απαλλασσόμενης υπηρεσίας:

α) ασφαλής φύλαξη·

β) διοικητικά καθήκοντα·

γ) είσπραξη οφειλών·

δ) νομικές υπηρεσίες, λογιστική, οικονομικός έλεγχος και τήρηση βιβλίων·

ε) υπηρεσίες που αφορούν συμμόρφωση με κανονιστικές ρυθμίσεις·

στ) επαλήθευση ταυτότητας, έλεγχοι σχετικά με τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και τις απάτες·

ζ) υπηρεσίες συγκέντρωσης στοιχείων για την ανακύκλωση τραπεζογραμματίων και κερμάτων·

η) μάρκετινγκ, έρευνα, εντοπισμός και ανάπτυξη νέων προϊόντων ή ευκαιριών·

θ) παροχή και σχεδιασμός λογισμικού·

ι) εκμίσθωση θυρίδων ασφαλείας και άλλων χώρων ασφαλούς φύλαξης·

ια) υπηρεσίες που παρέχουν δικαίωμα ή δυνατότητα λήψης αγαθών ή υπηρεσιών.

Άρθρο 14

1. Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «ασφάλισης και αντασφάλισης» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 1) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

α) αναδοχή κινδύνων·

β) διαχείριση κινδύνων και επενδύσεων·

γ) διαχείριση απαιτήσεων·

δ) έκδοση μη διαπραγματεύσιμων ασφαλιστικών παραγώγων.

2. Η εκτίμηση ζημιών δεν θεωρείται ως υπηρεσία που αποτελεί συγκεκριμένο και ουσιώδες στοιχείο της «ασφάλισης και αντασφάλισης» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 1) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

Άρθρο 15

Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «χορήγησης πιστώσεων» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 2) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

(1) μέτρηση, πρόβλεψη και έλεγχος πιστωτικών κινδύνων και ζημιών από πιστωτικούς κινδύνους, περιλαμβανομένης της πιστωτικής στρατηγικής·

(2) αναδοχή πιστώσεων·

(3 ) τήρηση αρχείων, ρύθμιση και παρακολούθηση πληρωμών για χορηγηθείσες πιστώσεις·

(4) έκδοση πιστωτικών παραγώγων·

(5) αποτίμηση μη χρηματοπιστωτικής εξασφάλισης.

Άρθρο 16

1. Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «εγγύησης οφειλών» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 3) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

α) σύσταση και παρακολούθηση των μέσων εγγύησης μιας οφειλής ·

β) παράγωγα εγγύησης πιστώσεων.

2. Η λόγω αθέτησης υποχρεώσεων πώληση κατασχεθέντων ακινήτων τα οποία βαρύνονται με υποθήκη δεν θεωρείται ως υπηρεσία που αποτελεί συγκεκριμένο και ουσιώδες στοιχείο της «εγγύησης οφειλών» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 3) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ.

Άρθρο 17

Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «χρηματικής κατάθεσης» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 4) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

(1) διαλογή και μέτρηση χρημάτων προς τον σκοπό της κατάθεσης ενός ποσού·

(2) ενημέρωση ως προς τα υπόλοιπα λογαριασμών καταθέσεων και υπολογισμός των τόκων, έκδοση αποσπάσματος λογαριασμού και ανασκόπηση αναλήψεων υποχρεώσεων·

(3) υπολογισμός φόρου και τελών για την ακύρωση προγραμμάτων συνταξιοδοτικής αποταμίευσης·

(4) κατάρτιση προϋπολογισμών σε σχέση με λογαριασμούς, περιλαμβανομένων και μελετών οικονομικής σκοπιμότητας για την αξιολόγηση των απαιτήσεων των πελατών·

(5) φύλαξη πιστοποιητικών καταθέσεων·

(6) αυτοματοποιημένη αποδοχή καταθέσεων χρηματικών ποσών·

(7) έκδοση παραγώγων καταθέσεων.

Άρθρο 18

1. Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «τήρησης λογαριασμού» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 5) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

α) υπηρεσίες μεταξύ οικονομικών φορέων για την μεταφορά κεφαλαίων μεταξύ χρηματικών λογαριασμών και συμψηφισμός της μεταφοράς·

β) η ιδιότητα μέλους, η συμμετοχή ή η συνδρομή σε υπηρεσίες για κάρτες ή συστήματα πληρωμών σε σχέση με λογαριασμό·

γ) υπηρεσίες ελέγχου με χαρακτηριστικά ασφαλείας για την ορθή διεκπεραίωση μεταφορών κεφαλαίων μεταξύ χρηματικών λογαριασμών·

δ) έκδοση αποσπάσματος λογαριασμού για πελάτες ή εμπόρους·

ε) επαλήθευση πληρωμών·

στ) έκδοση βιβλιαρίων επιταγών για συγκεκριμένο λογαριασμό.

2. Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που δεν αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «τήρησης λογαριασμού» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 5) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

α) γενικά, η εκτύπωση βιβλιαρίων επιταγών·

β) χορήγηση παρθένων καρτών·

γ) η φιλοξενία στο Διαδίκτυο·

δ) η εκμίσθωση τερματικών και άλλων μηχανημάτων για τη διεκπεραίωση πληρωμών με κάρτες.

Άρθρο 19

1. Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «ανταλλαγής νομισμάτων» ή «χορήγησης μετρητών» όπως ορίζεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

α) έκδοση αποσπασμάτων λογαριασμού πελάτη ή εμπόρου για την ανταλλαγή και διανομή τραπεζογραμματίων και κερμάτων·

β) παροχή υπηρεσιών αυτόματων ταμειακών μηχανών μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων·

γ) έκδοση συμβολαίων spot, προθεσμιακών συμβολαίων, συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης, συμβολαίων ανταλλαγής νομισμάτων (currency swaps) δικαιώματα προαίρεσης επί συναλλάγματος (foreign exchange options) και συμβόλαια ανταλλαγής συναλλάγματος (forex swap)·

δ) έκδοση συναλλαγματικών παραγώγων.

2. Τα κάτωθι δεν θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «ανταλλαγής νομισμάτων» ή «χορήγησης μετρητών» όπως ορίζεται στο άρθρο 135 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

α) φύλαξη και αποθήκευση χρημάτων·

β) υπηρεσίες ταχυμεταφορών και μεταφορών υψηλής ασφάλειας·

γ) δημοσίευση πληροφοριών για τις συναλλαγματικές ισοτιμίες·

δ) εγκατάσταση αυτόματων ταμειακών μηχανών.

Άρθρο 20

Τα κάτωθι θεωρούνται ως υπηρεσίες που αποτελούν συγκεκριμένα και ουσιώδη στοιχεία της «παροχής κινητών αξιών» όπως ορίζεται στο άρθρο 135α σημείο 8) της οδηγίας 2006/112/ΕΚ:

(1) έκδοση συμβολαίων δικαιώματος προαίρεσης, συμβολαίων μελλοντικής εκπλήρωσης και προθεσμιακών συμβολαίων για κινητές αξίες·

(2) έκδοση συμβολαίων ανταλλαγής μετοχών και άλλων συμβολαίων ανταλλαγής συνολικής απόδοσης για κινητές αξίες·

(3) έκδοση διαπραγματεύσιμων χρεωστικών παραγώγων, περιλαμβανομένων των συμβολαίων ανταλλαγής επιτοκίου·

(4) μέτρηση επιδόσεων, βαθμολόγηση, προβλέψεις και έλεγχος κινητών αξιών·

(5) ρύθμιση και παρακολούθηση συναλλαγών βάσει συμφωνίας επί κινητών αξιών, περιλαμβανομένων των τυχόν δικαιωμάτων ψήφου.

Κεφάλαιο V Τελικές διατάξεις

Άρθρο 21

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ισχύει από …. [ημερομηνία ενσωμάτωσης της οδηγίας στην εθνική νομοθεσία +1]

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 20XX/XXX/EΚ (ΕΕ XXX). .

[2] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[3] ΕΕ L 347 της 11.12.2006, σ. 1.