ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠHΣ για την πρωτοβουλία ευρωπαίων πολιτών «Η ύδρευση και η αποχέτευση είναι ανθρώπινο δικαίωμα! Το νερό είναι δημόσιο αγαθό, όχι εμπόρευμα!» /* COM/2014/0177 final */





1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ H πρωτοβουλία ευρωπαίων πολιτών, η οποία θεσπίστηκε με τη Συνθήκη της Λισαβόνας για να ενθαρρύνει μια μεγαλύτερη δημοκρατική συμμετοχή των πολιτών στις ευρωπαϊκές υποθέσεις[1], επιτρέπει σε ένα εκατομμύριο πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ), που προέρχονται από τουλάχιστον επτά κράτη μέλη, να καλέσουν την Επιτροπή να προτείνει νομικές πράξεις σε τομείς της αρμοδιότητας της ΕΕ. Πρόκειται για το πρώτο μέσο συμμετοχικής δημοκρατίας που θεσπίστηκε ποτέ σε επίπεδο ΕΕ. Αφότου δρομολογήθηκε, τον Απρίλιο του 2012, πάνω από 5 εκατομμύρια πολίτες έχουν υπογράψει περισσότερες από 20 διαφορετικές πρωτοβουλίες. Η πρωτοβουλία «Right2Water» αποτελεί την πρώτη ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών που πληροί τις απαιτήσεις οι οποίες ορίζονται στον κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών. Υποβλήθηκε επισήμως στην Επιτροπή από τους διοργανωτές της στις 20 Δεκεμβρίου 2013, έχοντας λάβει την υποστήριξη περισσότερων από 1,6 εκατομμυρίων πολιτών. Σύμφωνα με τον κανονισμό για την πρωτοβουλία πολιτών, η Επιτροπή διαθέτει προθεσμία τριών μηνών για να απαντήσει στην πρωτοβουλία αυτή σε ανακοίνωση που θα εκθέτει «τα νομικά και πολιτικά συμπεράσματά της σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών, τις ενδεχόμενες ενέργειες στις οποίες προτίθεται να προβεί και τους λόγους για τους οποίους θα προβεί ή δεν θα προβεί στις εν λόγω ενέργειες»[2]. Η Επιτροπή συναντήθηκε με τους διοργανωτές στις 17 Φεβρουαρίου 2014 και την ίδια ημέρα οι διοργανωτές είχαν την ευκαιρία να εκθέσουν την πρωτοβουλία τους σε δημόσια ακρόαση που πραγματοποιήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το παράρτημα I παρέχει περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τις διαδικαστικές πτυχές αυτής της πρώτης πρωτοβουλίας πολιτών. Η πρωτοβουλία «Right2Water» καλεί την Επιτροπή «να προτείνει νομοθεσία για την εφαρμογή του ανθρώπινου δικαιώματος στο νερό και την αποχέτευση, όπως αναγνωρίζεται από τα Ηνωμένα Έθνη, καθώς και για την προώθηση της παροχής νερού και αποχέτευσης ως βασικών δημόσιων υπηρεσιών για όλους»[3]. Η πρωτοβουλία «ζητεί: – Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη να υποχρεούνται να εξασφαλίζουν ότι όλοι οι πολίτες απολαύουν του δικαιώματος στο νερό και την αποχέτευση· – Η ύδρευση και η διαχείριση των υδάτινων πόρων να μην υπόκεινται σε «κανόνες της εσωτερικής αγοράς» και οι υπηρεσίες υδάτων να εξαιρούνται από την ελευθέρωση· – Η ΕΕ να εντείνει τις προσπάθειές της για την επίτευξη καθολικής πρόσβασης σε ύδρευση και αποχέτευση». Η πρωτοβουλία θέτει οριζόντια ζητήματα τα οποία καλύπτουν ευρύ φάσμα πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών. Πρέπει να εξεταστεί βάσει των κανόνων της Συνθήκης ΕΕ, ιδίως όσον αφορά τις αρχές της δοτής αρμοδιότητας, της αναλογικότητας και της επικουρικότητας. 2. Η τρέχουσα κατάσταση Η πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και σε αποχέτευση είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το δικαίωμα στη ζωή και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και με την ανάγκη για ικανοποιητικό επίπεδο διαβίωσης. Κατά την τελευταία δεκαετία, το διεθνές δίκαιο έχει αναγνωρίσει το δικαίωμα σε ασφαλές πόσιμο νερό και σε αποχέτευση, και μάλιστα στο επίπεδο των Ηνωμένων Εθνών (ΗΕ)[4]. Η απόφαση 64/292 της Γενικής Συνέλευσης των ΗΕ αναγνωρίζει «το δικαίωμα πρόσβασης σε ασφαλές και καθαρό πόσιμο νερό και στην αποχέτευση ως ανθρώπινο δικαίωμα, βασικό για την πλήρη απόλαυση της ζωής και όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων». Εξάλλου, στο τελικό έγγραφο της Διάσκεψης του ΟΗΕ του 2012 για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη («Ρίο+20»), οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων και οι εκπρόσωποι υψηλού επιπέδου επιβεβαίωσαν «τις δεσμεύσεις τους όσον αφορά το ανθρώπινο δικαίωμα σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση, το οποίο θα υλοποιηθεί προοδευτικά για τους πολίτες [τους] και με πλήρη σεβασμό στην εθνική κυριαρχία[5]». Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης διακήρυξε ότι «η πρόσβαση στο νερό πρέπει να αναγνωρισθεί ως θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα, δεδομένου ότι το νερό είναι απαραίτητο για τη ζωή στη γη και αποτελεί αγαθό που ανήκει σε ολόκληρη την ανθρωπότητα»[6]. Η ΕΕ επιβεβαίωσε επίσης ότι «όλα τα κράτη έχουν την υποχρέωση να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα όσον αφορά την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό, το οποίο πρέπει να είναι διαθέσιμο, προσιτό – από πρακτική και οικονομική άποψη – και αποδεκτής ποιότητας[7]». Οι αρχές αυτές ενέπνευσαν επίσης την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ. Η οδηγία πλαίσιο της ΕΕ για τα ύδατα αναγνωρίζει ότι «το ύδωρ δεν είναι εμπορικό προϊόν όπως όλα τα άλλα, αλλά αποτελεί κληρονομιά που πρέπει να προστατεύεται και να τυγχάνει της κατάλληλης μεταχείρισης»[8]. Ορισμένα δικαιώματα και αρχές που ορίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, μπορούν επίσης να ερμηνευθούν ως άμεσα συναφή όσον αφορά την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και σε βελτιωμένες υποδομές αποχέτευσης. Η αποτελεσματική προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων, όπως το δικαίωμα στην αξιοπρέπεια (άρθρο 1) ή το δικαίωμα στη ζωή (άρθρο 2), παρεμποδίζεται σαφώς από την έλλειψη πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση. Επιπλέον, θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο αυτό η δέσμευση της ΕΕ για υψηλό επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος[9] (άρθρο 37). Μολονότι ο Χάρτης ισχύει για τα κράτη μέλη μόνο κατά την εφαρμογή του δικαίου της ΕΕ, κάθε διάταξη του δικαίου της Ένωσης πρέπει να είναι σύμφωνη με τον Χάρτη. Ως εκ τούτου, όλα τα θεσμικά όργανα και οι οργανισμοί της ΕΕ πρέπει να σέβονται τα δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη και να εξασφαλίζουν ότι κάθε μέτρο που λαμβάνεται βάσει της Συνθήκης είναι συμβατό με τα εν λόγω δικαιώματα. Σε αυτό ακριβώς το πλαίσιο η Επιτροπή ανέλυσε την πρωτοβουλία πολιτών με σκοπό να εκθέσει τα συμπεράσματά της, σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών. Η συμβολή της ΕΕ για καλύτερο και πιο προσιτό νερό Προκειμένου να εξασφαλιστεί και να βελτιωθεί η πρόσβαση στο νερό και την αποχέτευση, τρία στοιχεία είναι καθοριστικής σημασίας: η ποιότητα, η δυνατότητα φυσικής πρόσβασης και η προσιτή τιμή. Η ΕΕ έχει συμβάλει στην εξασφάλιση της πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό και σε αποχέτευση για τον πληθυσμό των κρατών μελών της μέσω δύο κύριων ειδών δράσεων. Πρώτον, η ΕΕ θέσπισε φιλόδοξα πρότυπα για την ποιότητα των υδάτων, εξασφαλίζοντας υψηλό επίπεδο προστασίας τόσο της δημόσιας υγείας όσο και του περιβάλλοντος. Δεύτερον, η ΕΕ χορήγησε χρηματοδοτική στήριξη για την επέκταση και τη βελτίωση των υποδομών ύδρευσης στα κράτη μέλη, συμβάλλοντας έτσι στην αύξηση τόσο της ποιότητας όσο και της δυνατότητας φυσικής πρόσβασης σε υπηρεσίες που σχετίζονται με το νερό. Η ΕΕ θέσπισε ελάχιστες απαιτήσεις για την ποιότητα των υδάτων κατά τη δεκαετία του 1970 και κατά τις τέσσερις τελευταίες δεκαετίες επεξέτεινε σταδιακά τη νομοθεσία της περί υδάτων. Η οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα[10], η οδηγία για το πόσιμο νερό[11] και η οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων[12] είναι οι βασικές νομικές πράξεις της ΕΕ στον τομέα αυτόν. Η νομοθεσία αυτή ακολουθεί ολιστική προσέγγιση όσον αφορά τη διαχείριση των υδάτων και εξασφαλίζει ότι το νερό πληροί αυστηρές απαιτήσεις και ως εκ τούτου είναι ασφαλές, υγιεινό και καθαρό. Χάρη στην εφαρμογή αυτών των περιβαλλοντικών κανόνων της ΕΕ, έχει βελτιωθεί σημαντικά η ποιότητα των πόσιμων υδάτων στην ΕΕ, ιδίως στην Ανατολική και την Κεντρική Ευρώπη. Η πολιτική συνοχής της ΕΕ προσφέρει εδώ και πολλά χρόνια σημαντική στήριξη στις προσπάθειες των κρατών μελών για την ανάπτυξη και την αναβάθμιση των υποδομών που παρέχουν πρόσβαση σε πόσιμο νερό και σε υπηρεσίες επεξεργασίας λυμάτων. Για παράδειγμα, από το 2007 μέχρι σήμερα, περισσότερα από 2,6 εκατομμύρια άτομα σε εννέα κράτη μέλη απέκτησαν βελτιωμένη παροχή πόσιμου ύδατος χάρη στη χρηματοδοτική στήριξη της ΕΕ. Άλλα 5,7 εκατομμύρια άτομα σε 14 διαφορετικά κράτη μέλη απέκτησαν σύνδεση σε βελτιωμένο σύστημα επεξεργασίας λυμάτων. Κατά τη διάρκεια των τελευταίων επτά ετών (2007-2013), η χρηματοδοτική στήριξη της ΕΕ σε επενδύσεις στον τομέα της παροχής πόσιμου νερού και σε έργα και υποδομές επεξεργασίας λυμάτων ανήλθε σε περίπου 22 δισεκατομμύρια ευρώ. Η προσιτή τιμή αποτελεί επίσης βασικό στοιχείο, διότι επηρεάζει την αποτελεσματική πρόσβαση στις υπηρεσίες ύδρευσης για όλους. Η ΕΕ δεν διαδραματίζει κανένα ρόλο στον καθορισμό των τιμών του νερού, οι οποίες καθορίζονται σε εθνικό επίπεδο. Η περιβαλλοντική νομοθεσία της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους θεσπίζει, ωστόσο, ορισμένες βασικές αρχές για τις πολιτικές τιμολόγησης του νερού στα κράτη μέλη. Η οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα απαιτεί από τα κράτη μέλη να διασφαλίζουν ότι η τιμή που χρεώνεται στους καταναλωτές για το νερό αντικατοπτρίζει το πραγματικό κόστος της χρήσης του νερού. Αυτό αποτελεί κίνητρο για βιώσιμη χρήση των περιορισμένων υδάτινων πόρων. Η πολιτική της ΕΕ στον τομέα υδάτων βασίζεται στην αρχή ότι η προσιτή τιμή των υπηρεσιών ύδατος είναι καθοριστικής σημασίας. Οι εθνικές αρχές που είναι αρμόδιες για τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων στήριξης υπέρ των μειονεκτούντων ατόμων και για την αντιμετώπιση ζητημάτων έλλειψης νερού (π.χ. μέσω στήριξης νοικοκυριών με χαμηλό εισόδημα ή μέσω επιβολής υποχρεώσεων δημόσιας υπηρεσίας). Παροχή υπηρεσιών ύδρευσης στην εσωτερική αγορά Στην ΕΕ, αρμόδιες να αποφασίζουν για τη βέλτιστη λειτουργία των υπηρεσιών ύδρευσης παραμένουν σταθερά οι δημόσιες αρχές των κρατών μελών. Η παροχή υπηρεσιών ύδρευσης αποτελεί συνήθως αρμοδιότητα των τοπικών αρχών, οι οποίες βρίσκονται εγγύτερα στους πολίτες και τα προβλήματα που τους απασχολούν. Οι δημόσιες αρχές έχουν απόλυτη ευχέρεια να εκτελούν τις σχετικές εργασίες άμεσα, με δικά τους μέσα, ή να τις αναθέτουν σε νομικά διακριτές, εντελώς δημόσιες, «εσωτερικές» οντότητες. Μπορούν επίσης να αποφασίζουν την εξωτερική ανάθεση των υπηρεσιών ύδρευσης, εν μέρει ή εξ ολοκλήρου, σε φορείς ιδιωτικής ή μεικτής διαχείρισης. Για τον σκοπό αυτόν, οι δημόσιες αρχές νομιμοποιούνται απολύτως να θεσπίζουν σαφείς υποχρεώσεις για τους ιδιωτικούς φορείς, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι υπηρεσίες που παρέχονται εντός της γεωγραφικής τους ζώνης αρμοδιότητας πληρούν τα προβλεπόμενα πρότυπα. Η ΕΕ, από την πλευρά της, μεριμνά για την τήρηση των βασικών αρχών της Συνθήκης, όπως η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση. Ταυτόχρονα, οι διατάξεις της Συνθήκης επιβάλλουν την ουδετερότητα της ΕΕ όσον αφορά τις αποφάσεις των κρατών μελών σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των επιχειρήσεων ύδρευσης[13]. Οι κανόνες της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ σέβονται πλήρως την αρμοδιότητα των δημοσίων αρχών να εξασφαλίζουν την απαιτούμενη ποιότητα των υπηρεσιών, να αποφασίζουν σχετικά με τα ισχύοντα τέλη και να επιβάλλουν συναφείς υποχρεώσεις παροχής δημοσίων υπηρεσιών (π.χ. για την προστασία χρηστών που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση). Οι εν λόγω κανόνες αποσκοπούν σε αύξηση της διαφάνειας, εξασφαλίζοντας μεταχείριση χωρίς διακρίσεις και παρέχοντας τη δυνατότητα στους πολίτες να εξασφαλίζουν τις καλύτερες υπηρεσίες στην καλύτερη τιμή με τα χρήματα που καταβάλλουν μέσω τελών ή φόρων. Για παράδειγμα, οι κανόνες της ΕΕ για τις δημόσιες συμβάσεις διασφαλίζουν ότι, όταν οι δημόσιες αρχές αποφασίζουν να προσφύγουν σε εξωτερική εταιρεία για την παροχή υπηρεσιών διαχείρισης των υδάτων, η διαδικασία επιλογής είναι διαφανής και εξασφαλίζει στους χρήστες την πλέον συμφέρουσα προσφορά. Εάν, αντιθέτως, οι δημόσιες αρχές επιλέξουν να παράσχουν τις υπηρεσίες αυτές μέσω συνεργασίας μεταξύ δημοσίων φορέων, η νομοθεσία της ΕΕ στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων προσφέρει, επίσης, ασφαλές και ευέλικτο νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία αυτή. Όσον αφορά τις ανησυχίες που εξέφρασε η πρωτοβουλία των πολιτών ότι η ύδρευση και η διαχείριση των υδάτινων πόρων δεν θα έπρεπε να υποβάλλεται στους «κανόνες της εσωτερικής αγοράς» και οι υπηρεσίες ύδρευσης υδάτων θα έπρεπε να εξαιρούνται από την ελευθέρωση, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η νομοθεσία σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις δεν εφαρμόζεται στις υπηρεσίες που παρέχονται από τις ίδιες τις τοπικές αρχές, μέσω κοινής επιχείρησης ή συνδεδεμένης επιχείρησης[14]. H ιδιαιτερότητα των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, καθώς και ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν για την κάλυψη των βασικών αναγκών του πληθυσμού, αναγνωρίζονται πάντοτε στη νομοθεσία της ΕΕ. Οι συμβάσεις παραχώρησης στον τομέα του ύδατος υπόκεινται συχνά σε ειδικές και σύνθετες ρυθμίσεις, οι οποίες απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή λόγω της «σημασίας του ύδατος ως δημοσίου αγαθού με θεμελιώδη αξία για όλους τους πολίτες της ΕΕ»[15]. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι συμβάσεις παραχώρησης στον τομέα του πόσιμου ύδατος, καθώς και, σε ορισμένες περιπτώσεις, στον τομέα της επεξεργασίας και διάθεσης λυμάτων, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής των νέων κανόνων της ΕΕ για την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης. Επιπλέον, οι υπηρεσίες διανομής και παροχής ύδατος, καθώς και οι υπηρεσίες διαχείρισης λυμάτων, εξαιρούνται ρητά από το πεδίο εφαρμογής της ελεύθερης διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών, όπως ορίζεται στην οδηγία για τις υπηρεσίες[16]. Η μακροχρόνια δέσμευση της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο Η μείωση της φτώχειας και η βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την διαθεσιμότητα και την ποιότητα της ύδρευσης. Περισσότερο από 2,6 δισεκατομμύρια κάτοικοι του πλανήτη δεν έχουν πρόσβαση σε βελτιωμένες εγκαταστάσεις υγιεινής, ενώ ένα δισεκατομμύριο σχεδόν πίνουν ακόμη μη επεξεργασμένο πόσιμο νερό. Οι προσπάθειες για την επίτευξη του αναπτυξιακού στόχου της χιλιετίας (ΑΣΧ) για παροχή ασφαλούς πόσιμου νερού σημειώνουν πρόοδο, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο, όσον αφορά την επίτευξη του στόχου για την αποχέτευση, σημειώνεται έντονη υστέρηση, για περισσότερους από ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους, με βάση τις τρέχουσες τάσεις. Η δέσμευση της ΕΕ για εξασφάλιση καθολικής πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση και για προώθηση της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτινων πόρων στις χώρες εταίρους είναι μακρόπνοη. Ένα συγκεκριμένο πλαίσιο πολιτικής έχει τεθεί σε εφαρμογή από το 2002, με την «Ανακοίνωση σχετικά με τη διαχείριση των υδάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες»[17]. Το πλαίσιο αυτό οδήγησε στην πρωτοβουλία της ΕΕ για τα ύδατα[18], ένα πολιτικό μέσο για τη βελτίωση της συνεργασίας και την παροχή πιο αποτελεσματικής αναπτυξιακής βοήθειας μέσω εταιρικής σχέσης και πολυμερούς προσέγγισης. Οι στόχοι της πολιτικής της ΕΕ έχουν μεταφραστεί σε πολλές συγκεκριμένες δράσεις με σημαντική χρηματοδοτική στήριξη κατά την τελευταία δεκαετία, κυρίως με τη θέσπιση της διευκόλυνσης ΑΚΕ-ΕΕ για το νερό[19], το 2004. Ως άμεσο αποτέλεσμα της βοήθειας της ΕΕ, περισσότεροι από 70 εκατομμύρια άνθρωποι απέκτησαν πρόσβαση σε βελτιωμένα συστήματα ύδρευσης και 24 εκατομμύρια σε εγκαταστάσεις αποχέτευσης μεταξύ 2004 και 2013. Η ΕΕ και τα κράτη μέλη της χορηγούν σήμερα περίπου 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ ετησίως για προγράμματα ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής («WASH») στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το γεγονός αυτό καθιστά την Ένωση τον μεγαλύτερο χορηγό στον τομέα του νερού. Από το 2007, η ΕΕ έχει διαθέσει περίπου 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε ενέργειες για την ύδρευση και την αποχέτευση σε περισσότερες από 60 χώρες-εταίρους[20]. Μεγάλο μέρος της δράσης της ΕΕ στον τομέα του ύδατος και της αποχέτευσης συνίσταται στην ανάπτυξη υποδομών, όπως δίκτυα ύδρευσης και αποχέτευσης, μονάδες επεξεργασίας πόσιμων υδάτων και λυμάτων, υδροδότηση αγροτικών περιοχών σε αραιοκατοικημένες περιοχές και αγροτικές υποδομές αποχέτευσης. Επιπλέον, η ΕΕ αποτελεί τον μεγαλύτερο χορηγό ανθρωπιστικής βοήθειας στον τομέα «WASH», δεδομένου ότι διαθέτει επί του παρόντος περίπου 200 εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο, ώστε να εξασφαλίζεται η έγκαιρη και αξιοπρεπής πρόσβαση σε επαρκείς και ασφαλείς υπηρεσίες ύδατος σε πληθυσμούς που απειλούνται από τρέχουσες ή επικείμενες κρίσεις ανθρωπιστικού χαρακτήρα. Η ΕΕ στηρίζει έργα εταιρικής σχέσης (Βορρά-Νότου και Νότου-Νότου) με σκοπό την ανάπτυξη ικανοτήτων στον τομέα της ύδρευσης και της αποχέτευσης μέσω μεταφοράς εμπειρογνωμοσύνης και γνώσεων από δημόσιες επιχειρήσεις ύδρευσης και αποχέτευσης, τοπικές αρχές και άλλους φορείς του τομέα των υδάτων. Πολλοί από τους πόρους που έχουν διατεθεί έως τώρα βοήθησαν εταιρείες ύδρευσης οι οποίες δεν διαθέτουν κεφάλαια για την επέκταση του δικτύου παροχής ύδατος στα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού. Επιπλέον, τα περιφερειακά μέσα συνδυασμού της ΕΕ έχουν χρηματοδοτήσει, από το 2007, περίπου 30 έργα ύδρευσης και αποχέτευσης, κινητοποιώντας πάνω από 2 δισεκατομμύρια ευρώ από δάνεια και επενδύσεις. 3. ΔΡΑΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΕΥΡΩΠΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ (ECI) Όπως προαναφέρθηκε, μέσω των παρελθουσών και τρεχουσών δράσεων αναγνωρίζεται η σημασία του νερού ως δημόσιου αγαθού απαραίτητου για την πλήρη απόλαυση της ζωής και όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της και τηρώντας πλήρως την αρχή της επικουρικότητας, η ΕΕ έχει διαδραματίσει επανειλημμένα θετικό ρόλο για να εξασφαλίσει την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και οι βελτιωμένες υποδομές αποχέτευσης να καταστούν πραγματικότητα για όλους, τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρώπης. Με βάση την πρωτοβουλία ευρωπαίων πολιτών, η Επιτροπή προσπάθησε να εντοπίσει ενδεχόμενες ελλείψεις και τομείς στους οποίους θα πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες, σε επίπεδο της ΕΕ και σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι λόγοι ανησυχίας εξαιτίας των οποίων οι πολίτες απηύθηναν την έκκληση για ανάληψη δράσης. Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί ότι η διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσον αφορά την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση, τα οποία πρέπει να είναι διαθέσιμα και προσιτά, από πρακτική και οικονομική άποψη, θα συνεχίσει να κατευθύνει τη μελλοντική της δράση. Εξασφάλιση καλύτερης ποιότητας νερού και βελτίωση της πρόσβασης σε αυτό Η πλήρης εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους από τα κράτη μέλη είναι ουσιαστικής σημασίας προκειμένου να εξασφαλισθεί η πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό για όλους τους πολίτες της ΕΕ. Παρά τη σημαντική πρόοδο που επιτεύχθηκε με την πάροδο των ετών, η πρόσβαση σε νερό και αποχέτευση καλής ποιότητας μπορεί να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο, ιδίως για τους πολίτες που ζουν σε περιοχές οι οποίες εξυπηρετούνται από μικρής κλίμακας συστήματα ύδρευσης. Το νέο 7ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον[21] (ΠΔΠ), το οποίο καθοδηγεί τη δράση της ΕΕ στον περιβαλλοντικό τομέα, υπογραμμίζει ότι πρέπει να βελτιωθεί η εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ, ώστε όλοι οι πολίτες της ΕΕ να τυγχάνουν υψηλών προτύπων όσον αφορά το πόσιμο νερό και τα ύδατα κολύμβησης μέχρι το 2020. Απαιτούνται περισσότερες προσπάθειες ώστε: · να εξασφαλιστεί υψηλότερη ποιότητα του πόσιμου νερού στις περιοχές που εξυπηρετούνται από συστήματα ύδρευσης μικρής κλίμακας (δηλ. για την εξυπηρέτηση λιγότερων από 5 000 πολιτών). Τα συστήματα αυτά προμηθεύουν νερό σε περίπου 65 εκατομμύρια πολίτες στην ΕΕ, · να διατηρηθούν οι υφιστάμενες υποδομές, δίδοντας ιδιαίτερη προσοχή στην καινοτομία για την αύξηση της απόδοσης, και · να κατασκευαστούν υποδομές αποχέτευσης (συστήματα συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων) όπου δεν υπάρχουν, ιδίως στα κράτη μέλη της Ανατολικής Ευρώπης. Όλα αυτά απαιτούν επαρκή διαθεσιμότητα χρηματοδότησης, κατάλληλη ιεράρχηση προτεραιοτήτων και χρηστή διακυβέρνηση, καθώς και εθνικές και τοπικές διοικητικές ικανότητες για τον σχεδιασμό, τον συντονισμό και την υλοποίηση επενδύσεων. Οι αποφάσεις των κρατών μελών σχετικά με τις εθνικές προτεραιότητες δαπανών όσον αφορά τη μελλοντική ενωσιακή χρηματοδότηση[22] θα είναι ιδιαίτερα σημαντικές για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που έχουν επισημανθεί. Η Επιτροπή θα προσπαθήσει να εξασφαλίσει ότι τα κράτη μέλη θα αξιοποιήσουν πλήρως τις σημαντικές ευκαιρίες για χρηματοδοτική στήριξη από την ΕΕ στον τομέα του ύδατος που προβλέπονται στη νέα περίοδο δημοσιονομικού προγραμματισμού (2014-2020), ιδίως μέσω μιας επενδυτικής προτεραιότητας που επικεντρώνεται συγκεκριμένα στη διαχείριση των υδάτων. Η Επιτροπή θα εντείνει τις προσπάθειές της για την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους από τα κράτη μέλη, σε στενή συνεργασία μαζί τους, καθώς και με τους ενδιαφερόμενους φορείς για την εφαρμογή των προτάσεων που υποβλήθηκαν στο προσχέδιο για τα ύδατα[23] του 2012, στο πλαίσιο του οποίου οι βασικές προκλήσεις της πολιτικής της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους είχαν ήδη εντοπισθεί. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να επανεξετάζει τη νομοθεσία της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους. Οι κανόνες για τις ουσίες προτεραιότητας στο νερό[24] ενισχύθηκαν το 2013 και η οδηγία[25] για τα υπόγεια ύδατα βρίσκεται στη διαδικασία επικαιροποίησης. Επίσης, η Επιτροπή συνεργάζεται με τους ενδιαφερόμενους φορείς και τα κράτη μέλη για την προσαρμογή των διατάξεων σχετικά με την παρακολούθηση και την ανάλυση στο πλαίσιο της οδηγίας για το πόσιμο νερό σύμφωνα με την επιστημονική και τεχνική πρόοδο. Επίσης, και ιδίως λαμβάνοντας υπόψη τις ανησυχίες που έχουν διατυπωθεί σχετικά με τα συστήματα ύδρευσης μικρής κλίμακας, η Επιτροπή θα δρομολογήσει ευρεία διαβούλευση στο πλαίσιο της ΕΕ προκειμένου να αξιολογηθεί η ανάγκη για βελτιώσεις και ο τρόπος με τον οποίον μπορούν να επιτευχθούν. Η Επιτροπή θα προετοιμάσει επίσης επανεξέταση της οδηγίας πλαισίου για τα ύδατα και θα προτείνει ενδεχόμενες αναγκαίες τροποποιήσεις[26]. Όσον αφορά την ουσιαστική διάσταση της προσιτής τιμής του νερού, πρωταρχική σημασία εξακολουθούν να έχουν οι δράσεις που διεξάγονται σε εθνικό επίπεδο. Οι δράσεις αυτές αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των πολιτικών των κρατών μελών για τη μείωση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού, οι οποίες στηρίζονται και συμπληρώνονται στο επίπεδο της ΕΕ[27]. Η εφαρμογή μέτρων για την προστασία μειονεκτούντων πληθυσμών είναι ακόμη πιο σημαντική, δεδομένου ότι εξαιτίας της οικονομικής κρίσης έχουν αυξηθεί τα προβλήματα φτώχειας που συνδέονται με το νερό και ορισμένοι άνθρωποι αδυνατούν να πληρώσουν τους λογαριασμούς του νερού. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη, ενεργώντας στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, να διασφαλίσουν την πρόσβαση όλων των πολιτών σε ένα ελάχιστο επίπεδο ύδρευσης, σύμφωνα με τις συστάσεις της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας[28], και να εφαρμόσουν σωστά την οδηγία πλαίσιο για τα ύδατα. Διασφάλιση της ουδετερότητας των υπηρεσιών ύδρευσης Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να τηρεί πλήρως τους κανόνες της Συνθήκης που απαιτούν την ουδετερότητα της ΕΕ σε σχέση με τις εθνικές αποφάσεις που διέπουν το καθεστώς ιδιοκτησίας των επιχειρήσεων ύδρευσης[29], ενώ παράλληλα θα μεριμνά για την τήρηση των βασικών αρχών της Συνθήκης, όπως η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση. Όσον αφορά τις ανησυχίες που εκφράστηκαν με την πρωτοβουλία των πολιτών ότι η ύδρευση και η διαχείριση των υδάτινων πόρων δεν θα έπρεπε να υποβάλλεται στους «κανόνες της εσωτερικής αγοράς» και ότι οι υπηρεσίες ύδρευσης θα έπρεπε να εξαιρούνται από την ελευθέρωση, η Επιτροπή επιβεβαιώνει ότι η νέα νομοθεσία σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις δεν θα εφαρμοστεί στις υπηρεσίες που παρέχονται από τις ίδιες τις τοπικές αρχές μέσω κοινής επιχείρησης ή συνδεδεμένης επιχείρησης[30]. Όσον αφορά τις διεθνείς εμπορικές διαπραγματεύσεις, η Επιτροπή θα συνεχίσει επίσης να συνεργάζεται ενεργά με τους εμπορικούς εταίρους προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο στον τομέα της διαχείρισης των υπηρεσιών ύδατος τηρούνται και προστατεύονται με τον κατάλληλο τρόπο. Όπως προαναφέρθηκε, η νομοθεσία της ΕΕ στην εσωτερική αγορά αναγνωρίζει πάντα την ιδιαιτερότητα των υπηρεσιών ύδρευσης και αποχέτευσης, καθώς και τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν για την κάλυψη των βασικών αναγκών του πληθυσμού. Οι νέοι κανόνες της ΕΕ σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης, οι οποίοι εγκρίθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στις 26 Φεβρουαρίου 2014, αποτελούν το πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτού του γεγονότος. Μετά τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από το κοινό κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας, η Επιτροπή πρότεινε να αποκλειστούν σαφώς από το πεδίο εφαρμογής αυτών των κανόνων οι αναθέσεις συμβάσεων για το πόσιμο νερό, καθώς και ορισμένες αναθέσεις συμβάσεων για την επεξεργασία λυμάτων. Η πρόταση αυτή ανταποκρίνεται επίσης στις ανησυχίες που διατυπώθηκαν στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Right2Water. Αύξηση της διαφάνειας Η διαφάνεια μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στη βελτίωση της πρόσβασης των πολιτών σε υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης. Το γεγονός αυτό επηρεάζει τρεις κύριες διαστάσεις (δηλ. τη δυνατότητα πρόσβασης, την προσιτή τιμή και την ποιότητα). Οι διατάξεις της οδηγίας πλαισίου για τα ύδατα οφείλονται στην αναγνώριση της ανάγκης για διαφάνεια. Το άρθρο 14 ορίζει ότι οι ευρωπαίοι πολίτες πρέπει να ενημερώνονται και να ζητείται η γνώμη τους κατά τη διάρκεια της διαδικασίας που προηγείται της έγκρισης σχεδίων διαχείρισης των λεκανών απορροής ποταμών και οι αρχές να εξηγούν σε ποιο βαθμό οι απόψεις τους έχουν ληφθεί υπόψη. Επιπλέον, η νομοθεσία της ΕΕ εγγυάται το δικαίωμα πρόσβασης σε περιβαλλοντικές πληροφορίες που κατέχουν οι δημόσιες αρχές ή άλλοι φορείς για λογαριασμό των δημοσίων αρχών και ορίζει τους βασικούς όρους, τις προϋποθέσεις και τις πρακτικές ρυθμίσεις για την εφαρμογή τους, συμβάλλοντας έτσι στη βελτίωση της διαφάνειας των πολιτικών[31]. Η Επιτροπή συμφωνεί ότι θα πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες για να βελτιωθεί η ποσότητα και η ποιότητα των διαθέσιμων πληροφοριών προς τους πολίτες σχετικά με την ποιότητα του νερού και των υπηρεσιών στον τομέα αυτό. Η βελτίωση της πληροφόρησης μπορεί να ενισχύσει τη θέση των πολιτών, παρέχοντάς τους τη δυνατότητα να παρακολουθούν και να συμμετέχουν πιο ενεργά στη λήψη αποφάσεων για τη διαχείριση του νερού οι οποίες, ως επί το πλείστον, λαμβάνονται σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να αναπτύσσει νέες πρωτοβουλίες για να βελτιωθεί η διαφάνεια έναντι των πολιτών. Σύμφωνα με την οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, η Επιτροπή συνεργάζεται στενά με τα κράτη μέλη, ιδίως με μια σειρά πιλοτικών χωρών, για την ανάπτυξη νέων συστημάτων πληροφόρησης που θα επιτρέπουν στους πολίτες να έχουν εύκολη επιγραμμική πρόσβαση στις βασικές πληροφορίες σχετικά με την τήρηση της νομοθεσίας (δομημένα πλαίσια εφαρμογής και πληροφοριών). Η Επιτροπή θα ακολουθήσει μια παρόμοια προσέγγιση, ώστε οι καταναλωτές να έχουν αυξημένη διαφάνεια όσον αφορά την ποιότητα του πόσιμου νερού. Αντίστοιχα με τον ρόλο της στον τομέα των αστικών λυμάτων, η Επιτροπή θα μπορούσε να βοηθήσει τα κράτη μέλη να προσδιορίζουν τα είδη των απαιτούμενων πληροφοριών, ώστε να παρέχονται συγκρίσιμες πληροφορίες σε όλη την ΕΕ. Το υφιστάμενο σύστημα πληροφοριών για το νερό στην Ευρώπη[32] θα μπορούσε να αποτελέσει ενιαίο σημείο επαφής για αυτό το είδος πληροφοριών. Επιπλέον, η Επιτροπή είναι έτοιμη να εξετάσει τη δυνατότητα συγκριτικής αξιολόγησης της ποιότητας του νερού ώστε να παρασχεθούν στους πολίτες περισσότερα μέσα δράσης. Η Επιτροπή προτίθεται επίσης να προωθήσει πιο διαρθρωμένο διάλογο μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών – σε συνεργασία με δημόσιους και ιδιωτικούς φορείς παροχής υπηρεσιών − και να συνεργασθεί στο πλαίσιο των υφιστάμενων πρωτοβουλιών[33] με σκοπό τον καθορισμό ευρύτερης δέσμης δεικτών και κριτηρίων αναφοράς για τις υπηρεσίες ύδρευσης. Αυτό θα αποτελέσει ένα πρώτο βήμα προς τη σημαντική βελτίωση της διαφάνειας και της λογοδοσίας των παρόχων υπηρεσιών ύδατος δίνοντας στους πολίτες πρόσβαση σε συγκρίσιμα στοιχεία σχετικά με τους βασικούς δείκτες απόδοσης αυτών των φορέων εκμετάλλευσης σε οικονομικό, τεχνικό και ποιοτικό επίπεδο. Μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση για αναπτυξιακή βοήθεια Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να εξασφαλίσει ότι η διάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσον αφορά την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχετευτικό σύστημα θα παραμείνει στο επίκεντρο της πολιτικής της για την ανάπτυξη. Η ΕΕ προτίθεται να συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες για την επίτευξη καθολικής πρόσβασης σε ύδρευση και αποχέτευση ως βασικό μέρος της πολιτικής της για την ανάπτυξη. Παρά την πρόοδο που έχει σημειωθεί, περισσότερα από 4 000 παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών σε όλο τον κόσμο πεθαίνουν καθημερινά από νόσους που συνδέονται με την έλλειψη πρόσβασης σε ασφαλές πόσιμο νερό. Κατά την περίοδο προγραμματισμού 2014-2020, η χρηματοδοτική βοήθεια της ΕΕ θα επικεντρωθεί σε ορισμένους στοχευμένους τομείς σε κάθε χώρα-εταίρο και θα δοθεί προτεραιότητα στις περιοχές που έχουν τη μεγαλύτερη ανάγκη προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η βοήθεια χρησιμοποιείται με αποτελεσματικό τρόπο και παράγει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα[34]. Η στήριξη του τομέα της ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής (WASH) θα είναι καλύτερα στοχοθετημένη σε αυτές τις χώρες εταίρους που έχουν ορίσει την ύδρευση και την αποχέτευση ως τομείς προτεραιότητας κατά την εκπόνηση των εθνικών ενδεικτικών προγραμμάτων τους. Η Επιτροπή θα συντονιστεί με τις χώρες εταίρους, τα κράτη μέλη και άλλους αναπτυξιακούς εταίρους για να εξασφαλίσει ότι υπάρχει επαρκής κάλυψη των τομέων WASH σε όλες τις χώρες εταίρους. Ταυτόχρονα, η ΕΕ θα εφαρμόσει μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση και η μελλοντική της δράση θα στηριχθεί στη δημιουργία συνεργιών μεταξύ νερού, ενέργειας και επισιτιστικής ασφάλειας, ιδίως σε περιφερειακό επίπεδο. Δεδομένου ότι η επισιτιστική ασφάλεια αποτελεί τομέα προτεραιότητας για περισσότερες από 50 χώρες, οι παρεμβάσεις στον τομέα της ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής (WASH) θα ενσωματωθούν στα προγράμματα επισιτιστικής ασφάλειας, ώστε να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος του υποσιτισμού των αναπτυσσόμενων χωρών. Με βάση το νέο δημοσιονομικό πλαίσιο (2014-2020), θα χορηγηθούν πάνω από 3 δισ. ευρώ για παρεμβάσεις σχετικές με τη διατροφή, εκ των οποίων η παρέμβαση WASH είναι μια από τις πιο σημαντικές. Ζητήματα που αφορούν το νερό θα εξεταστούν επίσης στο πλαίσιο θεματικών μέσων, χάρη στις διασυνδέσεις τους με τη γεωργία, την ενέργεια και την ασφάλεια. Τα θεματικό πρόγραμμα για τα παγκόσμια δημόσια αγαθά και τις προκλήσεις θα επιδιώξει να ενισχύσει τη συνοχή των εξωτερικών δράσεων και τη διασύνδεσή τους με άλλες πολιτικές πρωτοβουλίες της ΕΕ, όπως, μεταξύ άλλων, οι πολιτικές της ΕΕ για το κλίμα και την ενέργεια, τη βιοποικιλότητα, το περιβάλλον, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων και την περί υδάτων διπλωματία. Η Επιτροπή θα παραμένει σταθερή στη δέσμευσή της όσον αφορά την ανθρωπιστική δράση στον τομέα της ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής (WASH) για καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και για την πρόληψή τους, λαμβανομένου υπόψη του αυξανόμενου κινδύνου συγκρούσεων που συνδέονται με τις ασκούμενες πιέσεις σχετικά με τους υδάτινους πόρους, καθώς και με την αύξηση των ανθρωπιστικών αναγκών που σχετίζονται με το νερό στις αστικές περιοχές. Η Επιτροπή θα συνεχίσει τις τρέχουσες εργασίες της για να αυξήσει ακόμη περισσότερο την ταχύτητα, την αποδοτικότητα και την αποτελεσματικότητα της ανθρωπιστικής βοήθειας ενισχύοντας τους μηχανισμούς συντονισμού μεταξύ των εταίρων στον τομέα της ανθρωπιστικής βοήθειας. Προώθηση συμπράξεων μεταξύ δημοσίων φορέων Η αναγνώριση του δυναμικού των μη κερδοσκοπικών εταιρικών σχέσεων στον τομέα του νερού αυξάνεται σταθερά. Κατά την τελευταία δεκαετία, η διευκόλυνση ΑΚΕ-ΕΕ για το νερό διαδραμάτισε πρωτοποριακό ρόλο στον τομέα αυτό με την εφαρμογή δράσεων ανάπτυξης ικανοτήτων για τις δημόσιες αρχές στις χώρες ΑΚΕ. Το 2013, ζητήθηκε η αξιολόγηση και επί του παρόντος αξιολογείται η χρηματοδοτική διευκόλυνση για το νερό, καθώς και ο αντίκτυπός της. Τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής θα ληφθούν δεόντως υπόψη και θα ενταχθούν στη μελλοντική προσέγγιση προγραμματισμού και στις μελλοντικές αποφάσεις. Στήριξη των συμπράξεων μεταξύ δημόσιων φορέων θα παρασχεθεί επίσης στο πλαίσιο προγραμμάτων στήριξης των παρεμβάσεων στον τομέα της ύδρευσης, αποχέτευσης και υγιεινής (WASH) στις χώρες-εταίρους οι οποίες έχουν επιλέξει το νερό ως τομέα εστίασης των προσπαθειών τους. Με βάση τα διδάγματα που αποκομίστηκαν από παρελθόντα και τρέχοντα έργα, η Επιτροπή θα προσπαθήσει να εντοπίσει νέες δυνατότητες εταιρικής σχέσης (Βορρά-Νότου και Νότου-Νότου) για να ενισχυθούν περισσότερο οι ικανότητες στον τομέα της ύδρευσης και της αποχέτευσης με τη μεταφορά εμπειρογνωμοσύνης και γνώσεων μεταξύ των δημόσιων επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης, των τοπικών αρχών και άλλων φορέων στον τομέα του νερού. Συνέχεια που δόθηκε στη διάσκεψη Ρίο+20 Η ΕΕ θα συνεχίσει να καταβάλλει προσπάθειες για να εξασφαλίσει καθολική πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση επίσης στο πλαίσιο της συνέχειας που δόθηκε στη διάσκεψη του Ρίο+20 που διοργανώθηκε από τα Ηνωμένα Έθνη για τη βιώσιμη ανάπτυξη και στην οποία το νερό αναγνωρίστηκε ως βασικό στοιχείο της βιώσιμης ανάπτυξης. Στην υπουργική δήλωση με τίτλο «Το μέλλον που θέλουμε»[35], οι παγκόσμιοι ηγέτες επιβεβαίωσαν τη δέσμευσή τους για σεβασμό του ανθρώπινου δικαιώματος για ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση, στην προοδευτική πρόσβαση σε ασφαλές και οικονομικά προσιτό πόσιμο νερό και αποχετευτικό σύστημα για όλους (πέραν από τους στόχους του Γιοχάνεσμπουργκ και τους αναπτυξιακούς στόχους της χιλιετίας) και στη σημαντική βελτίωση της εφαρμογής της ολοκληρωμένης διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Στην πρόσφατη ανακοίνωση με τίτλο «Αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης για όλους: εξάλειψη της φτώχειας και εξασφάλιση βιώσιμου μέλλοντος για τον κόσμο»[36], η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι το νερό είναι ένας τομέας που πρέπει να αντιμετωπιστεί με ολοκληρωμένο τρόπο για την επίτευξη της βασικής ανθρώπινης ανάπτυξης και της βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης στο πλαίσιο της αναπτυξιακής ατζέντας μετά το 2015 που θα εκπονηθεί στο επίπεδο των Ηνωμένων Εθνών. Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 25ης Ιουνίου 2013[37] ορίζουν ότι, στο πλαίσιο μετά το 2015, θα πρέπει να ενσωματωθούν οι οικονομικοί, κοινωνικοί και περιβαλλοντικοί πυλώνες της βιώσιμης ανάπτυξης με ισορροπημένο τρόπο για την προώθηση των βασικών συνθηκών διαβίωσης (συμπεριλαμβανομένου του νερού και της αποχέτευσης), οι κινητήριες δυνάμεις της «πράσινης οικονομίας» και η βιώσιμη χρήση, διαχείριση και προστασία των φυσικών πόρων. Στην έκθεση[38] της ομάδας υψηλού επιπέδου του ΟΗΕ για την αναπτυξιακή ατζέντα μετά το 2015 προτείνεται ένας στόχος για την ύδρευση και την αποχέτευση, που εμφανίζονται έτσι ως νέοι τομείς προτεραιότητας στο πλαίσιο μετά το 2015. Η Επιτροπή εκπονεί επί του παρόντος ανακοίνωση σχετικά με το αναπτυξιακό πλαίσιο μετά το 2015[39] και θέτει τους στόχους προτεραιότητας που θα πρέπει να αντιμετωπιστούν στους τομείς του νερού και της αποχέτευσης. Στο διεθνές επίπεδο, η ανοικτή ομάδα εργασίας για τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης[40] καταρτίζει επίσης στόχους. Θα υποβάλει την πρότασή της στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών τον Σεπτέμβριο του 2014. Τα συμπεράσματα της συνέλευσης θα ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο των διακυβερνητικών διαπραγματεύσεων. Τον Σεπτέμβριο του 2015, θα πραγματοποιηθεί σύνοδος κορυφής περάτωσης, στην οποία η ΕΕ και τα κράτη μέλη της θα εξακολουθήσουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο. 4. Συμπεράσματα Η Επιτροπή χαιρετίζει την κινητοποίηση των ευρωπαίων πολιτών για την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση στην Ευρώπη, καθώς και σε παγκόσμιο επίπεδο. Η Επιτροπή υπογραμμίζει τη σημασία της διάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσον αφορά την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση και θα συνεχίσει να μεριμνά ώστε οι αρχές αυτές να παραμείνουν στο επίκεντρο των πολιτικών της. Στο επίπεδο της ΕΕ, η Επιτροπή θα στηριχθεί στις παρελθούσες εργασίες της και θα συνεχίσει να αναπτύσσει και να βελτιώνει την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχετευτικό σύστημα για το σύνολο του πληθυσμού μέσω περιβαλλοντικών πολιτικών και χρηματοδότησης υποδομών. Η Επιτροπή θα συνεχίσει επίσης να διασφαλίζει την ουδετερότητα της ΕΕ όσον αφορά τις επιλογές που πραγματοποιούνται σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για την παροχή υπηρεσιών ύδρευσης και να μεριμνά για την τήρηση των βασικών αρχών της Συνθήκης, όπως η διαφάνεια και η ίση μεταχείριση. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να τείνει ευήκοον ους στις ανησυχίες των πολιτών σχετικά με την ιδιαιτερότητα των υπηρεσιών ύδατος, όπως το έπραξε στο πλαίσιο της νομοθετικής διαδικασίας της ΕΕ σχετικά με τους κανόνες παραχώρησης. Στο μέλλον, η ΕΕ θα επικεντρώσει τις προσπάθειές της στην αύξηση της διαφάνειας έναντι των πολιτών της στον τομέα αυτό, με στόχο να τους χορηγηθούν περισσότερα μέσα δράσης για να καλύψουν τις ελλείψεις ενημέρωσης που δεν τους επιτρέπουν να συμμετέχουν πιο ενεργά στις αποφάσεις διαχείρισης των υδάτων σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Σε παγκόσμιο επίπεδο, η Ένωση διατηρεί τη δέσμευσή της στη διεθνή διαδικασία για την εκπόνηση της αναπτυξιακής ατζέντας μετά το 2015 και την κατάρτιση στόχων βιώσιμης ανάπτυξης καθολικής εφαρμογής. Θα εξακολουθήσει να προωθεί ενεργά την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση και στην ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων στο πλαίσιο της αναπτυξιακής πολιτικής της, ιδίως μέσω χρηματοδοτικής δέσμευσης άνω των 3 δισ. ευρώ για την πραγματοποίηση παρεμβάσεων σχετικά με τη διατροφή, καθώς και στους τομείς του νερού και της αποχέτευσης (2014-2020). Ανταποκρινόμενη στην έκκληση των πολιτών για ανάληψη δράσης, η Επιτροπή δεσμεύεται να λάβει συγκεκριμένα μέτρα και να προετοιμάσει μια σειρά νέων δράσεων στους τομείς που έχουν άμεση σχέση με την εν λόγω πρωτοβουλία και τους στόχους της. Ειδικότερα, η Επιτροπή: · θα ενισχύσει την εφαρμογή της νομοθεσίας που έχει εκδώσει σχετικά με την ποιότητα των υδάτων της, με βάση τις δεσμεύσεις που υποβλήθηκαν στο 7ο ΠΔΠ και στο προσχέδιο για τα ύδατα, · θα δρομολογήσει πανευρωπαϊκή δημόσια διαβούλευση σχετικά με την οδηγία για το πόσιμο νερό, ιδίως με σκοπό τη βελτίωση της πρόσβασης σε νερό καλής ποιότητας στην ΕΕ, · θα βελτιώσει τη διαφάνεια της διαχείρισης των αστικών λυμάτων και του πόσιμου νερού και θα εξετάσει τη δυνατότητα θέσπισης συγκριτικής αξιολόγησης της ποιότητας του νερού, · θα αναπτύξει πιο δομημένο διάλογο μεταξύ των ενδιαφερομένων μερών για τη διαφάνεια στον τομέα των υδάτων, · θα συνεργαστεί με τις υφιστάμενες πρωτοβουλίες με σκοπό την παροχή ευρύτερης δέσμης κριτηρίων αναφοράς για τις υπηρεσίες ύδρευσης, · θα προωθήσει καινοτόμες προσεγγίσεις για την αναπτυξιακή βοήθεια (π.χ. στήριξη εταιρικών σχέσεων μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης του ύδατος και συμπράξεων δημόσιων φορέων), ανταλλαγές βέλτιστων πρακτικών μεταξύ κρατών μελών (π.χ. σχετικά με τα μέσα αλληλεγγύης) και νέες δυνατότητες συνεργασίας, · θα στηρίξει την καθολική πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό και αποχέτευση ως τομείς προτεραιότητας στο πλαίσιο των μελλοντικών στόχων της βιώσιμης ανάπτυξης. Τέλος, η Επιτροπή καλεί τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, να λάβουν υπόψη τις ανησυχίες που διατυπώθηκαν από τους πολίτες μέσω της παρούσας πρωτοβουλίας και τα ενθαρρύνει να εντείνουν τις δικές τους προσπάθειες για να εξασφαλιστεί η παροχή ασφαλούς, καθαρού και οικονομικά προσιτού πόσιμου νερού και αποχέτευσης σε όλους. Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 2 του κανονισμού σχετικά με την πρωτοβουλία ευρωπαίων πολιτών, η παρούσα ανακοίνωση θα γνωστοποιηθεί στους διοργανωτές της πρωτοβουλίας, καθώς και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο και θα δημοσιοποιηθεί. [1] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 211/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών, ΕΕ L 65 της 11.3.2011, σ. 1. [2] Σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 1 του κανονισμού σχετικά με την πρωτοβουλία πολιτών. [3] http://ec.europa.eu/citizens-initiative/public/initiatives/finalised/details/2012/000003 [4] Μεταξύ άλλων, απόφαση αριθ. 64/292 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, της 3.8.2010, και αποφάσεις 7/22, της 28.3.2008, και 15/9, της 6.10.10, του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των Ηνωμένων Εθνών. [5] http://www.un.org/en/sustainablefuture/ [6] Απόφαση 1693 (2009) της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης. [7] Δήλωση της Ύπατης Εκπροσώπου, Catherine Ashton, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης επ’ ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Νερού, 22 Μαρτίου 2010: http://register.consilium.europa.eu/ : έγγρ. 7810/10 [8] Πρώτη αιτιολογική σκέψη της οδηγίας πλαισίου της ΕΕ για τα ύδατα, 2000/60/ΕΚ. [9] Το άρθρο 191 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ εξασφαλίζει επίσης ότι η πολιτική της Ένωσης στον τομέα του περιβάλλοντος αποβλέπει σε υψηλό επίπεδο προστασίας και λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές της Ένωσης. [10] Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Oκτωβρίου 2000, για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων, ΕΕ L 327 της 22.12.2000, σ. 0001-0073. [11] Οδηγία 98/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 3ης Νοεμβρίου 1998, σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ΕΕ L 330 της 5.12.1998, σ. 32-54. [12] Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Μαΐου 1991, για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, ΕΕ L 135 της 30.5.1991, σ. 40-52. [13] Το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ ορίζει σαφώς «αρχή ουδετερότητας» σχετικά με τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη. Επομένως, η ΕΕ δεν δύναται να θεσπίζει νομοθετικές πράξεις που επηρεάζουν τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς της ιδιοκτησίας, καθώς και τους κανόνες που διέπουν την ιδιοκτησία επιχειρήσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας, όπως η ύδρευση. [14] Υπό την επιφύλαξη ορισμένων όρων που προβλέπονται στο άρθρο 23 της οδηγίας 2004/17/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (ΕΕ L 134 της 30.4.2004). [15] Αιτιολογική σκέψη 40 της πρόσφατα εκδοθείσας οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης (PE-CONS 73/13, επίκειται η δημοσίευσή της στην ΕΕ). [16] Οδηγία 2006/123/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με τις υπηρεσίες στην εσωτερική αγορά. [17] COM (2002) 132 τελικό. [18] www.euwi.net [19] ΑΚΕ: ομάδα χωρών της Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού. [20] Στη δράση αυτή δεν περιλαμβάνεται η βοήθεια που παρέχουν τα επιμέρους κράτη μέλη. [21] Απόφαση αριθ. 1386/2013/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Νοεμβρίου 2013, σχετικά με γενικό ενωσιακό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας». [22] Όσον αφορά τα ευρωπαϊκά διαρθρωτικά και επενδυτικά ταμεία, οι προτεραιότητες δαπανών για κάθε χώρα της ΕΕ οριστικοποιούνται επί του παρόντος στο πλαίσιο συμφωνιών εταιρικής σχέσης και επιχειρησιακών προγραμμάτων που έχουν καταρτιστεί από τα κράτη μέλη και συμφωνηθεί με την Επιτροπή. [23] COM (2012) 673 τελικό. [24] Ουσίες που παρουσιάζουν σημαντικό κίνδυνο για το υδάτινο περιβάλλον ή μέσω αυτού. Οδηγία 2013/39/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Αυγούστου 2013, για την τροποποίηση των οδηγιών 2000/60/ΕΚ και 2008/105/ΕΚ όσον αφορά τις ουσίες προτεραιότητας στον τομέα της πολιτικής των υδάτων. [25] Οδηγία 80/68/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Δεκεμβρίου 1979 περί προστασίας των υπογείων υδάτων από τη ρύπανση που προέρχεται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, ΕΕ L 20 της 26.1.1980, σ. 43–48. [26] Σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 19 παράγραφος 2 της οδηγίας. [27] Βλ. ιδίως τη δέσμη των κοινωνικών επενδύσεων που δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή τον Φεβρουάριο 2013 (http://ec.europa.eu/social/main.jsp?catId=1044&langId=en). [28] Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, χρειάζονται μεταξύ 50 και 100 λίτρων νερού ανά άτομο και ανά ημέρα για να καλυφθούν οι πλέον βασικές ανάγκες και να περιοριστούν οι ανησυχίες που αφορούν την υγεία. Η πρόσβαση σε 20-25 λίτρα νερού ανά άτομο και ανά ημέρα αντιπροσωπεύει ένα ελάχιστο επίπεδο, αλλά το επίπεδο αυτό προκαλεί ανησυχίες σχετικά με την υγεία γιατί δεν επαρκεί για την κάλυψη των βασικών απαιτήσεων υγιεινής και κατανάλωσης. Βλ.: http://www.ohchr.org/Documents/Publications/FactSheet35en.pdf. [29] Το άρθρο 345 της ΣΛΕΕ ορίζει σαφώς «αρχή ουδετερότητας» σχετικά με τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς της ιδιοκτησίας στα κράτη μέλη. Επομένως, η ΕΕ δεν δύναται να θεσπίζει νομοθετικές πράξεις που επηρεάζουν τους κανόνες που διέπουν το καθεστώς της ιδιοκτησίας, καθώς και τους κανόνες που διέπουν την ιδιοκτησία επιχειρήσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας, όπως η ύδρευση. Ομοίως, δεν υπάρχει καμία νομική βάση στις Συνθήκες που θα επέτρεπε την έγκριση νομικής πράξης της ΕΕ για την επιβολή υποχρεώσεων στις επιχειρήσεις σχετικά με την επανεπένδυση των κερδών τους ή τη μετοχική τους διάρθρωση. [30] Υπό την επιφύλαξη των όρων που προβλέπονται στα άρθρα 28, 29 και 30 της οδηγίας 2014/XX/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις συμβάσεις που συνάπτονται από φορείς που δραστηριοποιούνται στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας, των μεταφορών και των ταχυδρομικών υπηρεσιών (εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στις 26 Φεβρουαρίου 2014 και δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί). [31] Οδηγία 2003/4/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2003, για την πρόσβαση του κοινού σε περιβαλλοντικές πληροφορίες και για την κατάργηση της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου. [32] http://water.europa.eu/ [33] Παραδείγματος χάριν: http://www.waterbenchmark.org [34] Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση «Πρόγραμμα δράσης για αλλαγή», COM(2011) 637 τελικό. [35] http://www.un.org/en/sustainablefuture/ [36] COM (2013) 92. [37] http://www.eu-un.europa.eu/articles/en/article_13692_en.htm [38] http://www.un.org/sg/management/pdf/HLP_P2015_Report.pdf [39] Πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2014, COM(2013)739. [40] Στο έγγραφο των αποτελεσμάτων της διάσκεψης Ρίο+20 ανατέθηκε σε 30μελή ανοικτή ομάδα εργασίας της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών η κατάρτιση πρότασης σχετικά με τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης οι οποίοι θα εξεταστούν από τη Συνέλευση κατά την 68η σύνοδό της. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Διαδικαστικές πτυχές της πρωτοβουλίας πολιτών «Right2Water» Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 211/2011, η παρούσα πρωτοβουλία καταχωρίστηκε στις 10.5.2012 και δημοσιεύτηκε στο επιγραμμικό μητρώο της Επιτροπής: http://ec.europa.eu/citizens-initiative/public/initiatives/ongoing/details/2012/000003?lg=el Τα μέλη της επιτροπής πολιτών που έχουν καταχωριστεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι κάτοικοι των ακόλουθων κρατών μελών: Γαλλία, Βέλγιο, Γερμανία, Σουηδία, Βουλγαρία, Ιταλία και Ηνωμένο Βασίλειο. Η πρωτοβουλία καταχωρίστηκε στην αγγλική γλώσσα. Εν συνεχεία, οι διοργανωτές κατέθεσαν μεταφράσεις του τίτλου, του αντικειμένου και των στόχων της πρωτοβουλίας σε όλες τις επίσημες γλώσσες της ΕΕ. Σύμφωνα με τον κανονισμό για την πρωτοβουλία πολιτών, τα έντυπα που χρησιμοποιήθηκαν από τους πολίτες για να δηλώσουν την υποστήριξή τους στην πρωτοβουλία ανέφεραν τον τίτλο, το αντικείμενο και τους στόχους της πρωτοβουλίας. Ο σύνδεσμος προς το επιγραμμικό μητρώο της Επιτροπής (βλέπε ανωτέρω) αναφερόταν επίσης στα έντυπα, πράγμα που επέτρεπε στους πολίτες που το επιθυμούσαν να βρίσκουν λεπτομερέστερες πληροφορίες σχετικά με την πρωτοβουλία, τις οποίες είχαν περιλάβει οι διοργανωτές σε παράρτημα ως μέρος της αίτηση καταχώρησής τους. Το παράρτημα αυτό ήταν διαθέσιμο μόνο στα αγγλικά (οι διοργανωτές δεν δημοσίευσαν μεταφράσεις του εν λόγω παραρτήματος). Στο εν λόγω παράρτημα δεν ανέτρεξαν κατ’ ανάγκη όλοι οι πολίτες που υποστήριξαν την πρωτοβουλία. Η επίσημη 12μηνη περίοδος συγκέντρωσης για την εν λόγω πρωτοβουλία έληξε στις 10 Μαΐου 2013. Εντούτοις, η Επιτροπή έκανε δεκτές δηλώσεις υποστήριξης της πρωτοβουλίας έως την 1η Νοεμβρίου 2013, λόγω των δυσχερειών που αντιμετώπισαν οι περισσότεροι διοργανωτές όσον αφορά την κατάρτιση των επιγραμμικών συστημάτων συγκέντρωσης κατά τη διάρκεια της εναρκτήριας φάσης της πρωτοβουλίας των ευρωπαίων πολιτών[1]. Μετά την επαλήθευση των δηλώσεων υποστήριξης από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών, οι διοργανωτές υπέβαλαν την πρωτοβουλία τους στην Επιτροπή, στις 20 Δεκεμβρίου 2013, από κοινού με πιστοποιητικά που εξέδωσαν οι αρχές 25 κρατών μελών και με πληροφορίες σχετικά με τις πηγές χρηματοδότησης και στήριξης, σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού. Ο αριθμός των έγκυρων δηλώσεων υποστήριξης που αναφέρονται στα πιστοποιητικά και στις πληροφορίες που παρασχέθηκαν από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών εμφαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Τα αριθμητικά αυτά στοιχεία αυτά λαμβάνουν υπόψη την πρόσθετη περίοδο συγκέντρωσης υπογραφών, έως την 1η Νοεμβρίου 2013. Κράτος μέλος || Αριθμός υπογραφόντων || Όριο για συνυπολογισμό στον ελάχιστο αριθμό των επτά κρατών μελών Αυστρία || 57 643 || 14 250 Βέλγιο || 40 549 || 16 500 Βουλγαρία || 1 406 || 13 500 Κύπρος || 2 924 || 4 500 Τσεχική Δημοκρατία || 7 575 || 16 500 Εσθονία || 516 || 4 500 Φινλανδία || 14 589 || 9 750 Γερμανία || 1 236 455 || 74 250 Ελλάδα || 33 220 || 16 500 Ουγγαρία || 18 245 || 16 500 Ιρλανδία || 2 513 || 9 000 Ιταλία || 65 223 || 54 750 Λετονία || 393 || 6 750 Λιθουανία || 13 252 || 9 000 Λουξεμβούργο || 5 566 || 4 500 Μάλτα || 1 635 || 4 500 Κάτω Χώρες || 21 469 || 19 500 Πολωνία || 3 962 || 38 250 Πορτογαλία || 13 964 || 16 500 Ρουμανία || 3 176 || 24 750 Σλοβακία || 20 988 || 9 750 Σλοβενία || 17 546 || 6 000 Ισπανία || 58 051 || 40 500 Σουηδία || 11 579 || 15 000 Ηνωμένο Βασίλειο || 7 104 || 54 750 Σύνολο || 1 659 543 || Το όριο επιτεύχθηκε σε 13 κράτη μέλη Τις επόμενες εβδομάδες που ακολούθησαν την υποβολή της πρωτοβουλίας, οι διοργανωτές διαβίβασαν στην Επιτροπή πιστοποιητικά από τις αρμόδιες αρχές δύο επιπλέον κρατών μελών: • Γαλλία: 17 247 έγκυρες δηλώσεις υποστήριξης • Δανία: 3 495 έγκυρες δηλώσεις υποστήριξης Σύμφωνα με το άρθρο 10 του κανονισμού, η Επιτροπή: - δημοσίευσε, στις 20 Δεκεμβρίου 2013, τις σχετικές πληροφορίες στο μητρώο στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/citizens-initiative/public/initiatives/finalised/details/2012/000003 - συναντήθηκε με τους διοργανωτές το πρωί της 17ης Φεβρουαρίου 2014. Το απόγευμα της ίδιας ημέρας, σύμφωνα με το άρθρο 11 του κανονισμού, δόθηκε στους διοργανωτές η ευκαιρία να παρουσιάσουν την πρωτοβουλία τους σε δημόσια ακρόαση που διοργανώθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Στη συνάντηση με την Επιτροπή και στη δημόσια ακρόαση η Επιτροπή εκπροσωπήθηκε από τον Αντιπρόεδρο κ. Šefčovič, καθώς και από υπαλλήλους από τις διάφορες σχετικές υπηρεσίες. [1] Βλ. δελτίο Τύπου της 18ης Ιουλίου 2012: http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/sefcovic/headlines/press-releases/2012/07/2012_07_18_eci_en.htm