Α4-0263/96

Ψήφισμα σχετικά με τη συνέχεια που πρέπει να δοθεί στην διακοινοβουλευτική διάσκεψη για την καταπολέμηση της απάτης εις βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού (23 και 24 Απριλίου 1996) για μια συντονισμένη δράση της Ένωσης και των κρατών μελών.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 148 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη της έκθεση της Επιτροπής Ελέγχου του Προϋπολογισμού και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής Ατομικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων καθώς και της Επιτροπής Νομικών Θεμάτων και Δικαιωμάτων των Πολιτών (Α4- 0263/96),

Α. υπενθυμίζοντας ότι η διακοινοβουλευτική διάσκεψη για την καταπολέμηση της απάτης εις βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού στις 23 και 24 Απριλίου 1996 συνεκλήθη προκειμένου να καθιερώσει τις βάσεις μιας αναγκαίας συνεργασίας μεταξύ των εθνικών και κοινοτικών αρχών βασισμένης:

- στο κοινό συμφέρον της Ένωσης και των κρατών μελών, που θίγονται επίσης από τις οικονομικές και πολιτικές ζημίες αυτής της απάτης[semigr ]

- στην αποκεντρωμένη κατανομή των ευθυνών και των αρμοδιοτήτων μεταξύ των δύο επιπέδων,

Β. διαπιστώνοντας ότι η διάσκεψη αυτή επεσήμανε σημαντικά κενά στους μηχανισμούς που προορίζονται, σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο, να προστατεύσουν τα οικονομικά της Ένωσης,

Γ. κρίνοντας ότι πρέπει να δοθεί συνέχεια σ' αυτή τη διαπίστωση με την διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων εμπνεομένων απ' αυτές τις αρχές και διαπιστώσεις,

Δ. εκτιμώντας ότι η Διακυβερνητική Διάσκεψη θα πρέπει να επιληφθεί του προβλήματος να δώσει στη Συνθήκη τα μέσα προκειμένου να προστατεύονται τα οικονομικά κοινοτικά συμφέροντα σε ένα ισοδύναμο επίπεδο και κατά τρόπο αποτελεσματικό, αναλογικό και αποτρεπτικό,

Ε. κρίνοντας ότι σημειώθηκαν σημαντικές πρόοδοι όσον αφορά τη νομοθεσία για τις διοικητικές κυρώσεις και τους ελέγχους, αλλά ότι πρέπει να συμπληρωθεί η νομοθεσία για τα νομικά και δικαστικά μέσα για την προστασία των οικονομικών της Κοινότητας,

ΣΤ. εκφράζοντας ωστόσο τη λύπη του για το γεγονός ότι η ποινική προστασία κατά των απατών υποβιβάσθηκε στον τρίτο πυλώνα,

Ζ. κρίνοντας ότι η καταπολέμηση της διεθνικής απάτης και της διαφθοράς πρέπει να γίνεται από πολυτομεακούς οργανισμούς, που συνδέονται αμοιβαία με προνομιακές σχέσεις,

Η. υπενθυμίζοντας ότι η διεθνική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της επιτροπής είναι το μόνο αποτελεσματικό μέτρο για την καταπολέμηση της απάτης των μεγάλων εγκληματικών οργανώσεων που επωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση των αγορών και την διαφοροποίηση των εθνικών εννόμων τάξεων[semigr ]

Να συντονισθούν οι αρμοδιότητες και οι ευθύνες

1. ζητεί από τους φορείς της Διακυβερνητικής Διάσκεψης να θεσπίσουν στη Συνθήκη τα απαραίτητα μέσα προκειμένου να διώκονται αποτελεσματικά απάτες, όπως:

α) μία νομική βάση που επιτρέπει την υιοθέτηση ρυθμίσεων κατά της απάτης στο πλαίσιο της διαδικασίας συναπόφασης[semigr ]

β) μια υποχρέωση προστασίας των οικονομικών της Κοινότητας στα διάφορα κράτη μέλη κατά ισοδύναμο τρόπο[semigr ]

γ) την ένταξη στην κοινοτική αρμοδιότητα ορισμένων τομέων που αποτελούν μέρος του τίτλου VI της ΣΕΕ («δικαιοσύνη και εσωτερικές υποθέσεις»), όπως αυτοί προβλέπονται στο άρθρο Κ1, 7, 8 και 9, στο βαθμό που σχετίζονται με την προστασία των κοινοτικών οικονομικών συμφερόντων[semigr ]

δ) τη ρητή εισαγωγή της «καταπολέμησης της διαφθοράς» ως θέματος κοινού ενδιαφέροντος στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση[semigr ]

Να συμπληρωθεί η νομοθεσία

2. καλεί την Επιτροπή να επανεξετάσει τα τομεακά νομικά μέσα, προκειμένου να τα εναρμονίσει με τον κανονισμό 2988/95 περί των διοικητικών κυρώσεων και ελέγχων, ιδίως όσον αφορά τον αποκλεισμό ή την άρση της ωφέλειας σε περίπτωση παρατυπίας[semigr ]

3. ζητεί από τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και το Συμβούλιο να δημιουργήσουν περισσότερους προληπτικούς κανόνες για την καταπολέμηση της απάτης και της διαφθοράς, οι οποίοι να αυξάνουν τη διαφάνεια (και επομένως και τη δυνατότητα ελέγχου) των εσόδων και των δαπανών του προϋπολογισμού και της σχετικής διαδικασίας λήψης αποφάσεων[semigr ]

4. ζητεί από το Συμβούλιο να συνεχίσει με εντατικό ρυθμό τις διαβουλεύσεις για το δεύτερο πρωτόκολλο στη Σύμβαση για την Προστασία των Οικονομικών Συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (όσον αφορά την ευθύνη των νομικών προσώπων) και να λάβει δεόντως υπόψη τις απόψεις που πρόκειται να υποβάλει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[semigr ]

5. υπενθυμίζει ότι, εάν αποδεικνυόταν αδύνατο να επιτευχθεί ομόφωνη επικύρωση της σύμβασης για την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και των πρωτοκόλλων τα οποία θα ακολουθούσαν, θα ανακτούσε την ελευθερία δράσης του και θα μπορούσε να ζητήσει από την Επιτροπή να προτείνει μία κοινοτική πρωτοβουλία[semigr ]

6. συνιστά στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή, σε συνεργασία, να καταστήσουν πλέον ομοιογενή τα ακόλουθα νομικά και δικαστικά μέσα, που μπορούν να ασκήσουν επιρροή στην προστασία των κοινοτικών οικονομικών στη φάση της δικαστικής δίωξης και της ανάκτησης:

- η διευθέτηση: η πρακτική αυτή θα πρέπει να γίνεται δεκτή κατ' εξαίρεση, ποτέ για τα οφειλόμενα ποσά ή για τις εκ προθέσεως παρατυπίες και πάντοτε βάσει μιας προηγούμενης θεώρησης της κοινοτικής αρχής, η οποία θα πρέπει να προειδοποιείται συστηματικά[semigr ]

- η παράσταση πολιτικής αγωγής, η οποία θα πρέπει να αντικατασταθεί, στα κράτη τα οποία δεν έχουν αυτό το μέσο, από ισότιμους μηχανισμούς προστασίας[semigr ]

- τις ειδικευμένες αρχές για κοινοτικές απάτες οι οποίες θα μπορούν να συσταθούν στις εθνικές εισαγγελίες και δικαστήρια[semigr ]

- η είσπραξη και η ανάκτηση, οι οποίες θα πρέπει να ανατεθούν σε οργανισμούς κατά κύριον λόγον υπευθύνους, που ενεργούν στο πλαίσιο εναρμονισμένων διαδικασιών (υποχρεωτική κοινοποίηση στην Επιτροπή[semigr ] ισοτιμία προνομίων που υποβοηθούν τις απαιτήσεις του δημοσίου και αυτές της Κοινότητας[semigr ] ενιαίες προθεσμίες παραγραφής), και παρακολουθούνται από μία κεντρική κοινοτική υπηρεσία.

Να παγιωθεί η οργάνωση κατά της απάτης

7. καλεί:

α) τα κράτη μέλη να συστήσουν αυτούς τους πολυπειθαρχικούς οργανισμούς, πλαισιώνοντάς τους με εξειδικευμένο προσωπικό[semigr ]

β) την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να συνεργασθούν για την εφαρμογή ενός ευρέος προγράμματος κατάρτισης των ελεγχόντων και για τον προσδιορισμό ενός νομικού μέσου δίδοντας στους εθνικούς ελεγκτές ανάλογες εξουσίες έρευνας[semigr ]

γ) την Επιτροπή να καθορίσει καλύτερα το ρόλο της μονάδας συντονισμού της καταπολέμησης της απάτης (UCLAF) η οποία θα πρέπει να βασίζεται σε τέσσερις πυλώνες:

- συστηματική πληροφόρηση για το σύνολο της απάτης[semigr ]

- συντονισμός των εθνικών ερευνών[semigr ]

- έρευνες κατόπιν πρωτοβουλίας της UCLAF στο πλαίσιο των διεθνικών απατών ή αυτών που θίγουν την αποτελεσματικότητα της προστασίας[semigr ]

- δράσεις ανάκτησης/είσπραξης σε περίπτωση βαρείας εθνικής ανεπάρκειας ή παραδειγματικού χαρακτήρα της κοινοτικής παρέμβασης.

Να δημιουργηθούν οι βάσεις της συνεργασίας

8. ζητεί από την Επιτροπή:

α) να υποβάλει τις κανονιστικές προτάσεις τις οποίες αυτή κρίνει απαραίτητες για την ενίσχυση της διοικητικής συνεργασίας[semigr ]

β) να προτείνει, στο πλαίσιο ενός συντονισμένου προβληματισμού με τα κράτη μέλη:

- ένα νομικό μέσο που ρυθμίζει την προδικαστική κατασταλτική συνεργασία[semigr ]

- μία πρωτοβουλία για την καθιέρωση μιας γνήσιας δικαστικής συνεργασίας, με την εξάλειψη των υπαρχόντων νομικών εμποδίων, την ανάθεση της αρμοδιότητας δίωξης σε μία μόνο χώρα και την ρύθμιση των κατά παραγγελία πράξεων και της αποδεικτικής τους ισχύος[semigr ]

9. συνιστά στο Συμβούλιο να καθιερώσει γενικές υποχρεώσεις για τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο μιας ιδιαίτερης (οριζόντιας) νομικής πράξης, με στόχο την εξάλειψη των ουσιαστικών εμποδίων που δυσχεραίνουν την έκδοση και τη νομική συνδρομή σε ποινικές υποθέσεις (π.χ. απαίτηση διμερούς ποινικής ευθύνης) και τη διευκόλυνση και επίσπευση των διαδικασιών που αφορούν τη δικαστική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών σε ποινικές υποθέσεις.

10. κρίνει ότι μία αποτελεσματική διεθνική συνεργασία πρέπει να βασίζεται σε μία λειτουργία συγκέντρωσης της πληροφορίας και συντονισμού των δράσεων εκ μέρους ενός κοινοτικού οργανισμού, όπως η UCLAF[semigr ] ζητεί κατά συνέπεια από την Επιτροπή να προβλέψει αυτό το ρόλο της Μονάδας στις πρωτοβουλίες που στοχεύουν στη ρύθμιση της διοικητικής, κατασταλτικής και διοικητικής συνεργασίας[semigr ]

11. κρίνει ότι η εφαρμογή των κατά παραγγελία ανακριτικών πράξεων θα διευκολυνθεί με την χορήγηση ειδικής αρμοδιότητας σε μία κοινοτική υπηρεσία η οποία θα ενεργούσε κατόπιν αιτήσεως του αρμοδίου κράτους μέλους για τη δίωξη και κατ' εφαρμογήν του νόμου του τελευταίου και ζητεί από την Επιτροπή και από τα κράτη μέλη να προβληματισθούν σχετικά με αυτήν την μεταγενέστερη εξέλιξη[semigr ]

12. ζητεί από την Επιτροπή να μελετήσει το ζήτημα της κίνησης ποινικών διώξεων σε περίπτωση αδικήματος που θίγει τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, ειδικότερα σε περίπτωση διαφθοράς υπαλλήλων[semigr ]

13. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει την παρούσα πρόταση στην Επιτροπή, το Συμβούλιο καθώς και σε όλους τους συμμετασχόντες στην διακοινοβουλευτική διάσκεψη και στους προέδρους των διαφόρων νομοθετικών σωμάτων των κοινοβουλίων των κρατών μελών.