[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 7.2.2007

SEC (2007) 137 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου, για την περίοδο 2006-2009

(υποβάλλεται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενικο πλαισιο

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου υποβλήθηκε τον Φεβρουάριο του 1999. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 15 Μαρτίου 1999 βάσει σχετικής σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.

Ιστορικο για την αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματος

Η Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου, που υποβλήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2006, και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).

Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:

1. οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία,

2. η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας), και

3. η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις

Οι μακροοικονομικές επιδόσεις του Λουξεμβούργου την τελευταία 25ετία ήταν εντυπωσιακές από άποψη αύξησης τόσο του προϊόντος όσο και της απασχόλησης. Παρά τα μικρά ελλείμματα που παρουσίασε η χώρα τα τελευταία έτη, η κατάσταση των δημόσιων οικονομικών της παραμένει ουσιαστικά υγιής με πολύ χαμηλό δημόσιο χρέος και σημαντικά αποθέματα του Δημοσίου. Ωστόσο, παρά την έντονη δημιουργία απασχόλησης, η κατάσταση στην αγορά εργασίας είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι φαίνεται εκ πρώτης όψεως. Η ανεργία είναι μεν ακόμη μάλλον χαμηλή, αλλά από το 2002 παρουσιάζει άνοδο, ενώ οι μόνιμοι κάτοικοι της χώρας αντιμετωπίζουν ισχυρό ανταγωνισμό από μη μόνιμους κατοίκους. Εκτός αυτού, το ποσοστό απασχόλησης μόνιμων κατοίκων μεγαλύτερης ηλικίας, μολονότι αυξήθηκε τα τελευταία χρόνια, εξακολουθεί να είναι από τα χαμηλότερα στην ΕΕ. Η επιβάρυνση που αντιπροσωπεύουν για τα δημόσια οικονομικά αυτοί οι άνεργοι και οι επιπρόσθετοι συνταξιούχοι μπορούσε μέχρι τώρα να αντιμετωπιστεί εύκολα χάρη στα υψηλά επίπεδα εσόδων. Ωστόσο δεν πρέπει να υποτιμηθεί. Εκτός αυτού, η μεγάλη προβλεπόμενη αύξηση των δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση κατά τις επερχόμενες δεκαετίες αποτελεί πηγή ανησυχίας όσον αφορά την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμα

Στις 14 Φεβρουαρίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το τελευταίο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας που κάλυπτε την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο ήταν της γνώμης ότι « μολονότι η γενικότερη στρατηγική του προγράμματος για τη μείωση του ελλείμματος μέσω του περιορισμού των δαπανών είναι αξιέπαινη, [...]οι αρχές του Λουξεμβούργου πρέπει να εντείνουν τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής το 2006 και να προσδιορίσουν και να εφαρμόσουν τα απαραίτητα μέτρα για τα έτη 2007 και 2008, και να βελτιώσουν τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ιδίως με τη συγκράτηση της αύξησης των δημόσιων δαπανών μέσω της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος ».

Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 27 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Λουξεμβούργου αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις τα εξής: δημιουργία ενός υψηλής ποιότητας συστήματος εκπαίδευσης και μάθησης, ένταξη της οικονομίας στο ευρωπαϊκό και διεθνές γίγνεσθαι, επίτευξη ενός ελκυστικού οικονομικού περιβάλλοντος και ενός σταθερού μακροοικονομικού πλαισίου, καθώς και σεβασμός των αρχών της διατηρήσιμης ανάπτυξης.

H αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006[2]) έδειξε ότι το Λουξεμβούργο σημειώνει πολύ ικανοποιητική πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων και των δράσεων που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο του εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του 2006, αλλά ότι εξακολουθεί να υπάρχει περιθώριο για περαιτέρω βελτίωση όσον αφορά τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν το 2005. Τα ληφθέντα μακροοικονομικά μέτρα προμηνύουν δημοσιονομική εξυγίανση και χαμηλότερο πληθωρισμό. Σε μικροοικονομικό επίπεδο, έχει τεθεί σε εφαρμογή μια σειρά ελπιδοφόρων μέτρων. Απαιτούνται, όμως, μεγαλύτερες προσπάθειες για την εφαρμογή ενός συστήματος παρακολούθησης και αξιολόγησης της ετήσιας προόδου, ενώ πρέπει να ληφθούν διάφορα μέτρα όπως μέτρα στήριξης νεοσύστατων επιχειρήσεων και ΜΜΕ. Παρά τις ενθαρρυντικές μεταρρυθμίσεις στο μέτωπο της απασχόλησης, δεν έχει εξαγγελθεί καμμία νέα πρωτοβουλία για την αύξηση του ποσοστού απασχόλησης μεταξύ των ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας ούτε έχουν ακόμη λάβει χώρα μείζονες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος.

Με βάση την πραγματοποιηθείσα πρόοδο το Λουξεμβούργο κλήθηκε να εστιάσει τις προσπάθειές του στα εξής: στρατηγικές για την περαιτέρω αύξηση του ποσοστού απασχόλησης ατόμων μεγαλύτερης ηλικίας και μεταρρύθμισης των υφιστάμενων συστημάτων πρόωρης συνταξιοδότησης, περαιτέρω προσπάθειες για τη μείωση του ποσοστού των νέων που εγκαταλείπουν τις σπουδές και άρση των τεχνητών φραγμών μεταξύ των διαφόρων κλάδων εκπαίδευσης, στενή παρακολούθηση του αντίκτυπου των πρόσφατων μέτρων υπέρ της νεότητας στην ανεργία των νέων, καθώς και μεγαλύτερη στήριξη για ανταγωνιστικές αγορές, για την ενσωμάτωση των οδηγιών της ΕΕ στην εθνική νομοθεσία και για τις ΜΜΕ.

Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |

- Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου, για την περίοδο 2006-2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

4. Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Λουξεμβούργου, που καλύπτει την περίοδο 2006-2009.

5. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει επιβράδυνση της αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ από 5,5% το 2006 σε 4,3% κατά μέσο όρο για το υπόλοιπο της περιόδου. Με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, το σενάριο αυτό θεωρείται θεμελιωμένο σε εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Οι προβλέψεις του προγράμματος ως προς τον πληθωρισμό φαίνονται, επίσης, ρεαλιστικές.

6. Για το 2006, το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης εκτιμάται σε 1,0% του ΑΕΠ στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι στόχου 1,8% του ΑΕΠ που προέβλεπε το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην προς τα κάτω αναθεώρηση του ελλείμματος του 2005 από 2,3% του ΑΕΠ στο προηγούμενο πρόγραμμα σε 1,0% του ΑΕΠ με βάση τα πλέον πρόσφατα στοιχεία. Η εξέλιξη του ελλείμματος το 2006 ενδέχεται να είναι επίσης καλύτερη από ό,τι εκτιμάται στο νέο πρόγραμμα (1,5% του ΑΕΠ) καθώς είναι πιθανό να έχουν υποεκτιμηθεί τα φορολογικά έσοδα.

7. Κύριος στόχος της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής του προγράμματος είναι η επαναφορά των δημόσιων οικονομικών σε ισοσκελισμένη θέση εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος. Αυτό προβλέπεται να επιτευχθεί με την προοδευτική βελτίωση του αποτελέσματος γενικής κυβέρνησης από εκτιμώμενο έλλειμμα 1,5% του ΑΕΠ σε ένα μικρό πλεόνασμα το 2009 (0,1% του ΑΕΠ). Η μείωση του πρωτογενούς αποτελέσματος θα επέλθει παράλληλα με τη μείωση του ονομαστικού ελλείμματος. Η προσαρμογή βασίζεται σε ελάττωση του δείκτη δαπανών κατά 3,8 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ που αντισταθμίζει με το παραπάνω τη μείωση του δείκτη εσόδων κατά 2,1 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ. Η στρατηγική αυτή μοιάζει με εκείνην που περιγράφεται στο πρόγραμμα του 2005, το οποίο με βάση εν γένει παρόμοιες μακροοικονομικές προοπτικές, προέβλεπε ότι το έλλειμμα θα κορυφωνόταν το 2005 αντί το 2006 και ότι γενικά ισοσκελισμένη θέση θα επιτυγχανόταν το 2008 αντί το 2009.

8. Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα), υπολογιζόμενο σύμφωνα με την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προγραμματίζεται να βελτιωθεί από έλλειμμα της τάξεως του 1¼% του ΑΕΠ το 2006 σε πλεόνασμα της τάξεως του 1% στα τέλη της περιόδου του προγράμματος. Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) του προγράμματος είναι διαρθρωτικό έλλειμμα ίσο προς 0,8% του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα αποβλέπει στην επίτευξη του ΜΔΣ το 2007, δηλαδή ένα έτος νωρίτερα από το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι (κάπως) απαιτητικότερος από το ελάχιστο όριο αναφοράς (που εκτιμάται ως έλλειμμα 1% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει τη δημιουργία περιθωρίου ασφαλείας ώστε να αποτραπεί η εμφάνιση υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που υποδεικνύεται για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και αντικατοπτρίζει επαρκώς τον δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος μακροπρόθεσμα.

9. Τα δημοσιονομικά αποτελέσματα μπορεί να είναι καλύτερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, οι φορολογικές προβλέψεις φαίνονται μάλλον επιφυλακτικές, ιδίως για το 2007. Πράγματι, τα τελευταία έτη οι δημοσιονομικές εξελίξεις στο Λουξεμβούργο είναι πολύ συχνά καλύτερες από το προβλεπόμενο, κυρίως χάρη στα πολύ ανώτερα από το αναμενόμενο έσοδα.

10. Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος φαίνεται επαρκής για την επίτευξη του ΜΔΣ μέχρι το 2007 όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Φαίνεται, επίσης, ότι προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων από το 2007 και μετά. Ο ρυθμός προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, όπως απορρέει από το πρόγραμμα ανταποκρίνεται πλήρως στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης που προσδιορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς) και ότι η προσαρμογή θα πρέπει να είναι υψηλότερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας. Μετά την επίτευξη του ΜΔΣ, ο προσανατολισμός της δημοσιονομικής πολιτικής που συνεπάγεται το πρόγραμμα ανταποκρίνεται, επίσης, πλήρως στο σύμφωνο.

11. Υπολογίζεται ότι το 2006 το ακαθάριστο δημόσιο χρέος ανήλθε σε 7,5% του ΑΕΠ, ήταν δηλαδή πολύ κατώτερο του 60% του ΑΕΠ, που αποτελεί την τιμή αναφοράς βάσει της Συνθήκης. Το πρόγραμμα προβλέπει ότι ο δείκτης χρέους θα αυξηθεί ελαφρά σε 8,5% του ΑΕΠ μέχρι τα τέλη της περιόδου του προγράμματος.

12. Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στο Λουξεμβούργο είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ, καθώς επηρεάζεται κυρίως από την πολύ σημαντική αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών κατά 7½ εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, και των συνολικών δημόσιων δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση, κατά 8¼ εκατοστιαίες μονάδες, μεταξύ 2004 και 2050 (έναντι μέσου όρου αύξησης στην ΕΕ κατά 2¼ και 3½ εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, αντίστοιχα). Το τρέχον επίπεδο του ακαθάριστου χρέους είναι πολύ χαμηλό ενώ στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης έχουν συσσωρευθεί σημαντικά περιουσιακά στοιχεία. Ωστόσο, μολονότι το τρέχον μέγεθος των περιουσιακών αυτών στοιχείων (που εκτιμάται σε 25% του ΑΕΠ περίπου) συμβάλλει σημαντικά στη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, δεν πρόκειται να αρκέσει για την αντιστάθμιση του αντίκτυπου που θα έχει η σημαντική αύξηση των σχετιζόμενων με τη δημογραφική γήρανση δαπανών στον δείκτη χρέους μακροπρόθεσμα. Ως εκ τούτου, παρότι η διατήρηση μιας ισχυρής δημοσιονομικής θέσης θα συμβάλλει στην αντιμετώπιση ενός μέρους του κόστους της δημογραφικής γήρανσης όπως παραδέχονται οι αρχές της χώρας, απαιτούνται ορισμένες αλλαγές στο σύστημα συντάξεων ούτως ώστε να συγκρατηθεί η μελλοντική αύξηση των δημόσιων δαπανών και να μειωθούν οι κίνδυνοι για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, το Λουξεμβούργο φαίνεται ότι αντιμετωπίζει μεσαίας τάξεως κίνδυνο ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών του.

13. Το πρόγραμμα σταθερότητας περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης του Οκτωβρίου 2006 για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, παρέχει ορισμένες πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, ενώ οι δημοσιονομικές προβλέψεις του φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη οι επιπτώσεις που συνολικά θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών τα οποία προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται ότι συνάδουν με τις δράσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, η πρόθεση της κυβέρνησης, την οποία επιβεβαιώνει το πρόγραμμα, να διατηρήσει τις δημόσιες επενδύσεις σε υψηλά επίπεδα φαίνεται ότι αντικατοπτρίζει το γεγονός ότι το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων θεωρεί ως τομείς προτεραιότητας την αύξηση της Ε&Α, την ενθάρρυνση της βιώσιμης αξιοποίησης των πόρων και τη βελτίωση των σιδηροδρομικών συνδέσεων με τις όμορες χώρες.

14. Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος συμβαδίζει εν μέρει με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Ειδικότερα, δεν έχουν επέλθει σημαντικές μεταρρυθμίσεις στο σύστημα συντάξεων μέχρι σήμερα.

15. Όσον αφορά τις απαιτήσεις δεδομένων που ορίζει ο κώδικας δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρουσιάζει ορισμένα κενά τόσο στα υποχρεωτικά όσο και στα προαιρετικά δεδομένα[6]. Εκτός αυτού, αποκλίνει σε ορισμένα ουσιώδη σημεία από το υπόδειγμα που παρέχει ο κώδικας δεοντολογίας[7].

Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι, σε ένα πλαίσιο αναμενόμενης έντονης ανάπτυξης, το πρόγραμμα σημειώνει ταχεία πρόοδο όσον αφορά την επίτευξη του ΜΔΣ ο οποίος προβλέπεται ότι θα επιτευχθεί από το 2007 και μετά, ενώ προβλέπει την περαιτέρω συρρίκνωση του ελλείμματος στη συνέχεια. Ωστόσο, τα μέτρα περικοπής των δαπανών που αποφασίστηκαν πρόσφατα έχουν μόνον προσωρινό χαρακτήρα (έως το 2009).

Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση και λαμβάνοντας υπόψη την προβλεπόμενη αύξηση των σχετιζόμενων με την δημογραφική γήρανση δαπανών, το Λουξεμβούργο καλείται να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών του εφαρμόζοντας μέτρα διαρθρωτικής μεταρρύθμισης (ιδίως στον τομέα των συντάξεων).

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Πραγματικό ΑΕΠ(% μεταβολής) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | 4,0 | 5,5 | 4,0 | 5,0 | 4,0 |

COM Noεμ. 2006 | 4,0 | 5,5 | 4,5 | 4,2 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 2005 | 4,0 | 4,4 | 4,9 | 4,9 | μ.δ.σ. |

Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ(%) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | 3,8 | 2,9 | 1,4 | 2,0 | 2,0 |

COM Noεμ. 2006 | 3,8 | 3,2 | 2,2 | 1,8 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 2005 | 3,7 | 2,6 | 2,0 | 1,8 | μ.δ.σ. |

Κενό παραγωγής(% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20061 | -1,6 | -0,3 | -0,8 | -0,5 | -1,6 |

ΠΣ Νοεμ. 20065 | -2,2 | -0,9 | -0,7 | -0,9 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 20051 | -1,7 | -1,3 | -0,7 | -0,6 | μ.δ.σ. |

Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | -1,0 | -1,5 | -0,9 | -0,4 | 0,1 |

COM Noεμ. 2006 | -1,0 | -1,0 | -0,5 | -0,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 2005 | -2,3 | -1,8 | -1,0 | -0,2 | μ.δ.σ. |

Πρωτογενές αποτέλεσμα(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | -0,8 | -1,3 | -0,8 | -0,2 | 0,3 |

COM Noεμ. 2006 | -0,8 | -0,8 | -0,3 | -0,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 2005 | -2,1 | -1,7 | -0,7 | 0,1 | μ.δ.σ. |

Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 20061 | -0,2 | -1,3 | -0,5 | -0,1 | 0,9 |

COM Noεμ. 2006 | 0,0 | -1,1 | -0,2 | 0,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 20051 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 | μ.δ.σ. |

Διαρθρωτικό αποτέλεσμα 2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 3 | -0,2 | -1,3 | -0,5 | -0,1 | 0,9 |

ΠΣ Νοεμ. 20064 | 0,0 | -1,1 | -0,2 | 0,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 2005 | -1,5 | -1,2 | -0,6 | 0,1 | μ.δ.σ. |

Ακαθάριστο δημόσιο χρέος(% του ΑΕΠ) | ΠΣ Νοεμ. 2006 | 6,1 | 7,5 | 8,2 | 8,5 | 8,5 |

COM Noεμ. 2006 | 6,0 | 7,4 | 7,3 | 7,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Νοεμ. 2005 | 6,4 | 9,6 | 9,9 | 10,2 | μ.δ.σ. |

Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα. 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Το πρόγραμμα δεν περιλαμβάνει έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα 4Δεν περιλαμβάνονται έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα στις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. 5Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 4,1%, 4,1%, 4,4% και 4,7% αντιστοίχως για την περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ)· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.

[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[5] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Συγκεκριμένα, λείπουν στοιχεία για τα τομεακά ισοζύγια (εκτός του ισοζυγίου γενικής κυβέρνησης).

[7] Λείπει το μέρος που αφορά τα θεσμικά χαρακτηριστικά των δημόσιων οικονομικών.