Αριθ. Ο 53/74 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 2. 91 
Τροποποιημένη πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για τις εγγυήσεις που προσφέρονται από 
τους πιστωτικούς οργανισμούς ή τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις 
0()Μ(90) 567 τελικό — 8ΥΝ180 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 149 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, στις 
31 Ιανουαρίου 1991) 
(91/0 53/11) 
Αρχική πρόταση 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: Τροποποιημένη πρόταση 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι το άρθρο 59 της συνθήκης θεσπίζει την αρχή της ελεύθερης 
παροχής υπηρεσιών 
ότι πολλές δημόσιες αρχές, όταν ζητούν εγγυήσεις, απαιτούν 
να προσφέρονται από άτομο που διανέμει στο έδαφος τους, 
γεγονός που αντιβαίνει προς την ανωτέρω αρχή· 
ότι η προβλεπόμενη στη συνθήκη αρχή της μη εισαγωγής 
διακρίσεων έχει άμεση εφαρμογή και δεν απαιτείται θέσπιση 
νομοθετικών διατάξεων εφαρμογής· 
ότι οι δημόσιες αρχές διαθέτουν κάποια ευχέρεια κατά την 
εκτίμηση της αποδοχής του εγγυητή· 
ότι οι δημόσιες αρχές έχουν επίσης ιδιαίτερη ευθύνη για την 
εγκαθίδρυση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς· 
ότι η ευθύνη αυτή συνεπάγεται περιορισμό της διακριτικής 
ευχέρειας των δημοσίων αρχών στην περίπτωση των ειδικών 
χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών που παρέχονται από ιδρύμα­
τα που υπόκεινται σε εποπτεία βάσει κοινοτικών κανόνων τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100Α, 
την πρόταση της Επιτροπής 0), 
Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής καν Κοινωνικής 
Επιτροπής (2), 
Εκτιμώντας: 
ότι το άρθρο 59 της συνθήκης θεσπίζει την αρχή της ελεύθερης 
παροχής υπηρεσιών 
ότι πολλές δημόσιες αρχές, όταν ζητούν ασφάλειες, απαιτούν 
να παρέχονται από άτομο που διαμένει στο έδαφος τους, 
γεγονός που αντιβαίνει προς την ανωτέρω αρχή* 
ότι η προβλεπόμενη στη συνθήκη αρχή της μη εισαγωγής 
διακρίσεων έχει άμεση εφαρμογή και δεν απαιτείται θέσπιση 
νομοθετικών διατάξεων εφαρμογής* 
ότι οι δημόσιες αρχές διαθέτουν κάποια ευχέρεια κατά την 
εκτίμηση της αποδοχής του εγγυητή· 
ότι οι δημόσιες αρχές έχουν επίσης ιδιαίτερη ευθύνη για την 
εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς· 
ότι στην περίπτωση των ειδικών χρηματοπιστωτικών υπηρε­
σιών που παρέχονται από ιδρύματα που υπόκεινται ήδη σε 
εποπτεία βάσει κοινοτικών κανόνων, απαιτείται η λήψη 
θετικού μέτρου για να περιοριστεί η διακριτική ευχέρεια των 
δημοσίων αρχών που αποδέχονται μια ασφάλεια-
ότι δεν είναι ωστόσο εύλογο για μια δημόσια αρχή να 
υπόκειται χωρίς τη συναίνεσή της στο δίκαιο και τη δικα­
στική δικαιοδοσία ενός άλλου κράτους μέλους· 
(') ΕΕ αριθ. Ο 51 της 28. 2. 1989, σ. 6. 
(2) ΕΕ αριθ. € 159 της 26. 6. 1989, σ. 4. 
28. 2. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 53/75 
Αρχική πρόταση 
ότι η πρώτη οδηγία 77/780/Ε()Κ του Συμβουλίου της 12ης 
Δεκεμβρίου 1977 περί του συντονισμού των νομοθετικών, 
κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την 
ανάληψη και την άσκηση της δραστηριότητας πιστωτικού 
ιδρύματος ('), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδη­
γία 86/524/ (2), προβλέπει ένα κοινοτικό σύστημα χορήγησης 
άδειας και εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων* 
ότι η πρώτη, οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης 
Ιουλίου 1973 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστι­
κών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη 
και την άσκηση δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός 
της ασφαλίσεως ζωής (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία 
από την οδηγία 87/344/ΕΟΚ (4), προβλέπει ένα κοινοτικό 
σύστημα χορήγησης άδειας και εποπτείας των ασφαλιστι­
κών επιχειρήσεων* Τροποποιημένη πρόταση 
ότι η πρώτη οδηγία 77/78()/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης 
Δεκεμβρίου 1977 περί του συντονισμού των νομοθετικών, 
κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την 
ανάληψη και την άσκηση της δραστηριότητας πιστωτικού 
ιδρύματος ί1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδη­
γία 89/624/ΕΟΚ (2), προβλέπει ένα κοινοτικό σύστημα χορή­
γησης άδειας και εποπτείας των πιστωτικών ιδρυμάτων* 
ότι η πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης 
Ιουλίου 1973 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστι­
κών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη 
και την άσκηση δραστηριότητας πρωτασφαλίσεως, εκτός 
της ασφαλίσεως ζωής (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία 
από την οδηγία 88/357/ΕΟΚ (4), προβλέπει ένα κοινοτικό 
σύστημα χορήγησης άδειας και εποπτείας των ασφαλιστι­
κών επιχειρήσεων 
ότι η λειτουργία των υποκαταστημάτων πιστωτικών ιδρυμά­
των τρίτων χωρών στην Κοινότητα επιτρέπεται μόνο σε 
επίπεδο εθνικής επικράτειας των κρατών μελών και συνεπώς 
δεν εξασφαλίζεται στα εν λόγω υποκαταστήματα η διασυνο­
ριακή αποδοχή των ασφαλειών που παρέχουν 
ότι δεν είναι σκόπιμο να κρίνεται η φερεγγυότητα των 
πιστωτικών ιδρυμάτων ή των ασφαλιστικών εταιρειφν που 
ενεργούν ως εγγυητές από αρχές άλλες εκτός εκείνων οι 
οποίες έχουν την εποπτεία των ιδρυμάτων αυτών, ότι δεν είναι σκόπιμο να κρίνεται η φερεγγυότητα των 
πιστωτικών ιδρυμάτων ή των ασφαλιστικών επιχειρήσεων 
από αρχές άλλες εκτός εκείνων που είναι επιφορτισμένες με 
την εποπτεία των ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων αυτών, 
όταν ενεργούν ως εγγυητές* 
ότι, λόγω των απαιτήσεων όσον αφορά τη λειτουργία της 
ενιαίας αγοράς, αυτό θα ισχύει για τους εγγυητές τόσο από το 
ενδιαφερόμενο κράτος μέλος όσο και από άλλα κράτη 
μέλη, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Άρθρο 1 
Υποχρέωση αποδοχής των εγγυήσεων που προσφέρονται από 
πιστωτικά ιδρύματα ή ασφαλιστικές επιχειρήσεις 
1. Μια δημόσια αρχή η οποία ζητά να εξασφαλιστεί η 
πληρωμή τρέχοντος ή ενδεχομένου χρέους ή η τήρηση 
οποιασδήποτε άλλης υποχρέωσης, υποχρεούται να δέχεται 
την εγγύηση που προσφέρεται από οποιοδήποτε πιστωτικό 
ίδρυμα που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 3 της 
οδηγίας 77/78()/ΕΟΚ ή από οποιαδήποτε ασφαλιστική 
επιχείρηση που έχει λάβει άδεια για τον κλάδο ασφαλίσεων 
εγγυήσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 
73/239/ΕΟΚ. 
(») ΕΕ αριθ. ί 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. 
(2) ΕΕ αριθ. ί 309 της 4. 11. 1986, σ. 15. 
(3) ΕΕ αριθ. ί 228 της 16. 8. 1973, σ. 3. 
Ο ΕΕ αριθ. I. 185 της 4. 7. 1987, σ. 77. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Άρθρο 1 
Υποχρέωση αποδοχής των ασφαλειών που παρέχονται 
από πιστωτικά ιδρύματα ή ασφαλιστικές επιχειρήσεις 
1. Μια δημόσια αρχή η οποία ζητά να εξασφαλιστεί η 
πληρωμή τρέχοντος ή ενδεχομένου χρέους ή η τήρηση 
οποιασδήποτε άλλης υποχρέωσης, υποχρεούται να δέχεται 
την ασφάλεια που παρέχεται από οποιοδήποτε πιστωτικό 
ίδρυμα που έχει λάβει άδεια σύμφωνα με το άρθρο 3 της 
οδηγίας 77/780/ΕΟΚ ή από οποιαδήποτε ασφαλιστική 
επιχείρηση που έχει λάβει άδεια για τον κλάδο ασφαλίσεων 
εγγυήσεων σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 
73/239/ΕΟΚ, εκτός εάν: 
— η δημόσια αρχή έχει λόγους να αμφιβάλλει για την 
αξιοπιστία του εγγυητή, ιδίως αν έχουν περιέλθει στη 
γνώση της γεγονότα που δημιουργούν αμφιβολίες για την 
ύπαρξη φερεγγυότητας, 
— η προσφορά δεν ανταποκρίνεται στους όρους που απαι­
τούνται συνήθως από τη δημόσια αρχή. 
0) ΕΕ αριθ. I. 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. 
(2) ΕΕ αριθ. ί 386 της 30. 12. 1989, σ. 1. 
(3) ΕΕ αριθ. I, 228 της 16. 8. 1973, σ. 3. 
(4) ΕΕ αριθ. ί 172 της 4. 7. 1988, σ. 1. 
Αριθ. € 53/76 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 2. 91 
Αρχική πρόταση Τροποποιημένη πρόταση 
2. Η παράγραφος 1 δεν ισχύει για τις κεντρικές τράπεζες 
στο πλαίσιο των ενεργειών τους όσον αφορά την εφαρμογή 
της νομισματικής πολιτικής. 
Άρθρο 2 
Τροποποίηση της ισχύουσας νομοθεσίας 
Το άρθρο 27 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
222/77 του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1976 περί της 
κοινοτικής διαμετακομίσεως 0) αντικαθίσταται από το ακό­
λουθο κείμενο: 
«3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 33 παράγραφος 2, η 
εγγύηση συνίσταται στην εις ολόκληρον εγγύηση: 
— είτε ενός πιστωτικού ιδρύματος που έχει λάβει άδεια 
σύμφωνα με το άρθρο 3 της οδηγίας 77/239/ΕΟΚ (2), 
— είτε μιας ασφαλιστικής επιχείρησης που έχει λάβει άδεια 
για τον κλάδο ασφάλισης εγγυήσεων σύμφωνα με τα 
άρθρα 6 και 7 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ (3), 
— είτε τρίτου προσώπου, φυσικού ή νομικού, εγκατεστημέ­
νου στην Κοινότητα το οποίο είναι εγκεκριμένος εγγυητής 
στο κράτος μέλος όπου παρέχεται η εγγύηση.» Άρθρο 2 
Εφαρμοστέο δίκαιο και αρμόδιο δικαστήριο 
Το εφαρμοστέο δίκαιο σχετικά με την ασφάλεια καθώς και το 
αρμόδιο δικαστήριο καθορίζονται ανάλογα με την οφειλή για 
την οποία παρέχεται η ασφάλεια, εκτός αν η αρμόδια αρχή 
δεχθεί άλλη ρύθμιση. 
[Διαγράφεται δεδομένου ότι έχει τροποποιηθεί από το 
άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2726/90 του Συμβου­
λίου της 17ης Σεπτεμβρίου 1990]. 
Άρθρο 3 
Έναρξη ισχύος Αμετάβλητο 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του 
μήνα που ακολουθεί την έκδοσή του. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη Αμετάβλητο 
του και ισχύει σε κάθε κράτος μέλος. Άρθρο 3 
(') ΕΕ αριθ. I, 38 της 9. 2. 1977, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. I, 322 της 17. 12. 1977, σ. 30. 
(3) ΕΕ αριθ. I. 228 της 16. 8. 1973, σ. 3.