ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
COM(93) 371 TeXlMO-SYN466-SYN467 
Βρυξέλλες, 22 Ιουλίου 1993 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΠΑΡΑΓΩΓΟ ΔΙΚΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΗΣ 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 
- 2 -
Παράγωγο δίκαιο για το δεύτερο στάδιο της 
Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης 
(Ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) 
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στις 21 και 22 Ιουνίου 1993 
στην Κοπεγχάγη ζήτησε από την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις με όλα τα 
απαιτούμενα μέτρα εφαρμογής που συνδέονται με το δεύτερο στάδιο της 
Οικονομικής και Νομισματικής Ενωσης (ΟΝΕ), έτσι ώστε να εγκριθούν από το 
Συμβούλιο το συντομότερο δυνατό μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης και 
πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή διαβιβάζει με 
το παρόν έγγραφο τέσσερα σχέδια προτάσεων νομοθετικών πράξεων. 
Τη νομική βάση των σχεδίων αυτών αποτελεί η συνθήκη για την ίδρυση της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας (συνθήκη ΕΚ) όπως τροποποιήθηκε με τη συνθήκη για την 
Ευρωπαϊκή Ενωση. Το νομοθετικό έργο δεν μπορεί να αρχίσει επίσημα πριν 
τεθεί σε ισχύ η συνθήκη αυτή. Η επίσημη διαδικασία προετοιμασίας της 
νομοθεσίας κινδυνεύει να αντιμετωπίσει σοβαρούς χρονικούς περιορισμούς 
εξαιτίας του μικρού χρονικού διαστήματος που θα μεσολαβήσει από την έναρξη 
ισχύος της συνθήκης μέχρι την έναρξη του δεύτερου σταδίου της ΟΝΕ. 
Προκειμένου να φέρει σε πέρας την προαναφερθείσα εντολή του Ευρωπαϊκού 
Συμβουλίου, η νομοθεσία στον τομέα της ΟΝΕ πρέπει να προετοιμασθεί σε 
ανεπίσημη βάση. Η Επιτροπή, παρότι προτίθεται, μετά την έναρξη ισχύος της 
συνθήκης, να υποβάλει επίσημες προτάσεις σύμφωνες με τα σχέδια προτάσεων 
διατηρεί το δικαίωμα να επιφέρει τροποποιήσεις ανάλογα με τις περιστάσεις. 
Στόχος των σχεδίων προτάσεων είναι να ξεκινήσουν ανεπίσημα οι απαραίτητες 
διαβουλεύσεις με τα κοινοτικά όργανα, έτσι ώστε οι επίσημες διαδικασίες να 
αρχίσουν αμέσως μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης ΕΚ και να ολοκληρωθούν 
εντός της προθεσμίας που όρισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Δύο από τα τέσσερα 
κείμενα απαιτούν συνεργασία με το Κοινοβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 189Γ της 
συνθήκης ΕΚ, ενώ τα υπόλοιπα δύο απαιτούν διαβουλεύσεις. Ενα από τα κείμενα 
απαιτεί διαβούλευση με την επιτροπή διοικητών των κεντρικών τραπεζών και τη 
νομισματική επιτροπή. 
Στην παρούσα ανακοίνωση επισυνάπτονται τα ακόλουθα σχέδια προτάσεων : 
κανονισμός που αποσκοπεί στον προσδιορισμό της απαγόρευσης της χορήγησης 
πιστώσεων στον δημόσιο τομέα από τις κεντρικές τράπεζες (άρθρο 104 της 
συνθήκης ΕΚ). Σκοπός είναι να προσδιοριστούν έννοιες όπως "υπεραναλήψεις 
ή οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις" ή "δημόσιες 
επιχειρήσεις". Η δημιουργία παράγωγου δικαίου βάσει του άρθρου 104 δεν 
είναι υποχρεωτική, αλλά η διευκρίνιση ορισμένων θεμάτων μέσω της 
νομοθεσίας είναι ιδιαίτερα επιθυμητή, όπως εξάλλου επεσήμανε και η 
επιτροπή των διοικητών. Απαιτείται συνεργασία με το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο· 
- 3 -
- κανονισμός που αποσκοπεί στον προσδιορισμό της απαγόρευσης της 
προνομιακής πρόσβασης του δημόσιου τομέα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα 
(άρθρο 104Α της συνθήκης ΕΚ). Το παράγωγο δίκαιο, που είναι υποχρεωτικό, 
θα εξυπηρετήσει τον προσδιορισμό εννοιών. Αυτό αφορά τους όρους 
"προνομιακή πρόσβαση", "χρηματοπιστωτικά ιδρύματα", "λόγοι προληπτικής 
εποπτείας" και, όσον αφορά το άρθρο 104, τον όρο "δημόσιες 
επιχειρήσεις". Απαιτείται συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο· 
κανονισμός σχετικά με την εφαρμογή της διαδικασίας υπερβολικού 
ελλείμματος (άρθρο 104Γ.14 της συνθήκης ΕΚ). Σκοπός του κανονισμού είναι 
η θέσπιση αναλυτικών κανόνων και ορισμών για την εφαρμογή των διατάξεων 
του Πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος. 
Προσδιορίζει αναλυτικότερα τις έννοιες που θα χρησιμοποιηθούν, 
συμπεριλαμβανομένης της έννοιας του δημοσίου χρέους, και θεσπίζει 
κανόνες για την παροχή πληροφοριακών στοιχείων από τα κράτη μέλη προς 
την Επιτροπή. Απαιτείται η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου· 
- απόφαση σχετικά με την κατάρτιση της κλείδας κατανομής των εισφορών των 
κεντρικών τραπεζών στους οικονομικούς πόρους του Ευρωπαϊκού Νομισματικού 
Ιδρύματος (άρθρο 16.2 του καταστατικού του ΕΝΙ). Σκοπός είναι να 
θεσπιστούν κανόνες τους οποίους θα εφαρμόζει η Επιτροπή όταν θα παρέχει 
στοιχεία σχετικά με τον πληθυσμό και το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν για 
την κατάρτιση της κλείδας κατανομής. Απαιτείται η γνώμη του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου, της επιτροπής των διοικητών των κεντρικών τραπεζών και της 
Νομισματικής επιτροπής. 
Μια ακόμα νομοθετική πράξη σχετικά με το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ιδρυμα 
βρίσκεται υπό προπαρασκευή αλλά δεν έχει επισυναφθεί στην παρούσα 
ανακοίνωση. Αφορά τις περιπτώσεις που οι αρχές των κρατών μελών ζητούν τη 
γνώμη του Ιδρύματος για σχέδια νομοθετικών διατάξεων που εμπίπτουν στην 
αρμοδιότητα του. Η Επιτροπή προτίθεται να υποβάλει ανεπίσημα τη σχετική 
πρόταση σε εύθετο χρόνο. 
Κατά τη διάρκεια του έτους, η Επιτροπή θα προτείνει επίσης κάποιες 
τροποποιήσεις στην υφιστάμενη κοινοτική νομοθεσία οι οποίες απαιτούνται για 
την ολοκλήρωση της προπαρασκευής του δευτέρου σταδίου. 
- 4 -
Παράρτημα 1 
ΠΡΟΤΑΣΗ SYN 466 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για τον προσδιορισμό των εννοιών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή 
των απαγορεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 104 και 104Β παράγραφος 1 
της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
- 5 -
Αιτιολογική έκθεση 
Κατά τη συνοδό του στην Κοπενχάγη, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την Επιτροπή 
να υποβάλει προτάσεις σχετικά με όλα τα απαιτούμενα μέτρα για να τεθεί σε 
εφαρμογή το δεύτερο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, έτσι ώστε 
αυτές οι προτάσεις να μπορέσουν να εγκριθούν από το Συμβούλιο μετά την έναρξη 
ισχύος της συνθήκης και πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. Ανταποκρινόμενη σε 
αυτό το αίτημα και λόγω ελλείψεως νομικής βάσης για την υποβολή επίσημης 
πρότασης, η Επιτροπή υποβάλλει το συνημμένο σχέδιο προτάσεως. Στόχος αυτής 
της πρότασης είναι να αρχίσουν ανεπισήμως οι αναγκαίες συζητήσεις με τα 
εμπλεκόμενα κοινοτικά όργανα, έτσι ώστε να μπορέσουν να κινηθούν οι επίσημες 
διαδικασίες αμέσως μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης και να ολοκληρωθούν 
μέσα στην προθεσμία που έχει καθοριστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Μολονότι 
η Επιτροπή έχει την πρόθεση, μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης, να υποβάλει 
επίσημη πρόταση με βάση το περιεχόμενο αυτού του σχεδίου προτάσεως, διατηρεί 
το δικαίωμα να επιφέρει τροποποιήσεις ανάλογα με τις περιστάσεις. 
Ι. Εισαγωγή - γενικότητες 
Σε αντίθεση με τη νομισματική πολιτική, δεν θα υπάρξει συγκεντωτισμός όσον 
αφορά τις δημοσιονομικές πολιτικές κατά το τρίτο στάδιο της νομισματικής 
ένωσης· την ευθύνη θα εξακολουθήσουν να φέρουν τα κοινοβούλια και οι 
κυβερνήσεις των κρατών μελών. Παρά ταύτα, η συνθήκη για την ίδρυση της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας περιλαμβάνει διάφορες διατάξεις που προάγουν τη 
δημοσιονομική πειθαρχία. Τα άρθρα 104 και 104Β, μαζί με το άρθρο 104Α 
αποτελούν ένα σύνολο διατάξεων που αποσκοπούν στην ενίσχυση των πειθαρχικών 
δυνάμεων του μηχανισμού της αγοράς. Οι διατάξεις αυτές ισχύουν ήδη από τις 
αρχές του δεύτερου σταδίου της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. 
Η απαγόρευση της άμεσης χρηματοδότησης του δημόσιου τομέα από τις κεντρικές 
τράπεζες αποτελεί επίσης σημαντικό στοιχείο για την αυτονομία των κεντρικών 
τραπεζών. Η νομισματική πολιτική των κεντρικών τραπεζών δεν πρέπει να 
υπαγορεύεται από τις χρηματοδοτικές ανάγκες του δημόσιου τομέα. 
Τέλος, η απόκτηση και η κατοχή χρέους του δημόσιου τομέα από τις κεντρικές 
τράπεζες, όταν αμοίβεται με κατώτερα της αγοράς επιτόκια, μπορεί να 
επηρεάσει το νομισματικό εισόδημα για το σύνολο του ΕΣΚΤ κατά το τρίτο 
στάδιο, μειώνοντας το νομισματικό εισόδημα όλων των κεντρικών τραπεζών των 
κρατών μελών. 
Το παρόν σχέδιο κανονισμού του Συμβουλίου, βασιζόμενο στα άρθρα 104 και 
104Β της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας προσδιορίζει την 
έννοια της φράσεως "υπεραναλήψεις ή οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές 
διευκολύνσεις" (άρθρο 1 του παρόντος σχεδίου). Αποσαφηνίζει τους όρους υπό 
τους οποίους οι ειδικές μορφές πιστώσεων που απορρέουν από την ιδιότητα του 
δημοσιονομικού αντιπροσώπου δεν θεωρούνται πιστώσεις υπό την έννοια του 
άρθρου 104 (άρθρα 3 έως 6 του παρόντος σχεδίου). Βασιζόμενο στην υφιστάμενη 
νομοθεσία, προσδιορίζει τον όρο "δημόσιες επιχειρήσεις" για τα άρθρα 104 
και 104Β παράλληλα με το άρθρο 104Α και καθιστά σαφές ότι οι κεντρικές 
τράπεζες δεν αποτελούν μέρος του δημόσιου τομέα (άρθρο 7 του παρόντος 
σχεδίου). 
Η Πορτογαλία και το Ηνωμένο Βασίλειο εξουσιοδοτούνται να διατηρήσουν προς 
το παρόν ορισμένες ειδικές ρυθμίσεις οι οποίες κατά κανόνα υπάγονται στην 
απαγόρευση του άρθρου 104. Οι εξουσιοδοτήσεις αυτές θεσπίζονται στο 
Πρωτόκολλο σχετικά με την Πορτογαλία και στην παράγραφο 11 του Πρωτοκόλλου 
για ορισμένες διατάξεις που αφορούν το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης 
Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας. 
- 6 -
II. Σχολιασμός των άρθρων 
Άρθρο 1 - Υπεραναλήφεις ή οποιουδήποτε άλλου είδους 
πιστωτικές διευκολύνσεις 
Το άρθρο 1 διευκρινίζει ότι ένα χρέος με ορισμένη ημερομηνία λήξεως, δεν 
περιλαμβάνεται στον ορισμό "υπεραναλήψει ς και οποιουδήποτε άλλου είδους 
πιστωτικές διευκολύνσεις" εάν δημιουργηθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994 
και για το λόγο αυτό είναι δυνατή η κατοχή του μέχρι τη λήψη του. Οι 
εκκρεμείς υπεραναλήψεις και οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές 
διευκολύνσεις πρέπει να εξαγορασθούν ή να μετατραπούν σε δάνειο με ορισμένη 
ημερομηνία λήξεως πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. Από 1ης Ιανουαρίου 1994, 
οι διατάξεις και τα καταστατικά των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών δεν 
επιτρέπεται να περιλαμβάνουν διατάξεις που επιτρέπουν τις υπεραναλήψεις ή 
οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις· δεν αρκεί να μην 
χορηγούνται πλέον στην πράξη πιστώσεις του είδους αυτού. 
Αρθρο 2 - Απευθείας αγορές 
2.1 Παρότι το άρθρο 104 απαγορεύει τις υπεραναλήψει ς και οποιουδήποτε 
άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις καθώς και τις απευθείας αγορές 
χρεωγράφων του δημοσίου, δεν αναφέρει ρητά τις αγορές στη δευτερεύουσα 
αγορά τίτλων. Αυτό οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι στις περισσότερες χώρες 
η ύπαρξη μιας μεγάλης και ρευστής αγοράς κυβερνητικών χρεωγράφων είναι 
ζωτικής σημασίας για τη διεξαγωγή συναλλαγών στην ελεύθερη αγορά. 
Οπωσδήποτε η πρόθεση είναι να μην δοθεί η δυνατότητα παράκαμψης της 
απαγόρευσης στις κεντρικές τράπεζες να χρηματοδοτούν το δημόσιο τομέα. Το 
παρόν σχέδιο πρότασης αποσαφηνίζει το σημείο αυτό ορίζοντας ότι οι αγορές 
στη δευτερεύουσα αγορά χρεωγράφων είναι συμβατές με το άρθρο 104 μόνον 
εφόσον πραγματοποιούνται για λόγους νομισματικής πολιτικής. Η διάταξη που 
ορίζει ότι τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν την υποχρέωση να μην προσπαθούν να 
επηρεάζουν τους φορείς λήψεως αποφάσεων των εθνικών κεντρικών τραπεζών προς 
το σκοπό αυτό, περιορίζεται στο θέμα της χρηματοδότησης του δημόσιου τομέα 
από την κεντρική τράπεζα και κατά τα άλλα δεν άπτεται άλλων πτυχών της 
ανεξαρτησίας των κεντρικών τραπεζών. 
2.2 Το άρθρο 104 δεν προσδιορίζει εάν η απαγόρευση ισχύει στην κεντρική 
τράπεζα και την κυβέρνηση της ίδιας χώρας μόνον ή εάν καλύπτει και 
διασυνοριακές πιστώσεις. Κατά το δεύτερο στάδιο, οι απευθείας "διακρατικές" 
αγορές διαπραγματεύσιμων χρεωγράφων του δημόσιου τομέα από την κεντρική 
τράπεζα άλλου κράτους μέλους δεν έχουν τις ίδιες συνέπειες με την άμεση 
παρέμβαση της εγχώριας κεντρικής τράπεζας στην αγορά επειδή στην πρώτη 
περίπτωση δεν δημιουργείται χρήμα κεντρικής τράπεζας στην χρεώστρια χώρα. 
Οι συναλλαγές αυτές έχουν μάλλον εμπορικό χαρακτήρα και πρέπει να 
εντάσσονται στο πλαίσιο της διαχείρισης των συναλλαγματικών αποθεμάτων. 
Επιπλέον, για το χρονικό διάστημα που τα σχετικά χρεώγραφα θα είναι 
διαπραγματεύσιμα, οι συναλλαγές αυτές δεν θα επηρεάσουν τη λειτουργία του 
μηχανισμού της αγοράς όσον αφορά το χρέος του δημόσιου τομέα. 
- 7 -
Το γεγονός ότι προκύπτουν πιστώσεις ως "παραπροϊόν" στο πλαίσιο διαφόρων 
συναλλαγών με το δημόσιο τομέα δεν εμποδίζει την υπαγωγή τους στο 
άρθρο 104. Τα άρθρα 3 έως 6 προσδιορίζουν ποιες συναλλαγές δεν καλύπτονται 
από τον ορισμό των "υπεραναλήψεων ή οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικών 
διευκολύνσεων". Οι εξαιρέσεις αυτές βασίζονται στην αρχή που ορίζει ότι η 
απαγόρευση του άρθρου 104 δεν πρέπει να εμποδίζει τις κεντρικές τράπεζες 
των κρατών μελών να ενεργούν αποτελεσματικά ως δημοσιονομικοί αντιπρόσωποι 
(όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του καταστατικού του ΕΣΚΤ). 
Αρθρο 3 - Πιστώσεις εντός της ημέρας (Intra-day credits) 
Σε πολλές χώρες, οι κεντρικές τράπεζες διαχειρίζονται όλους τους μεγάλους 
λογαριασμούς της κεντρικής κυβέρνησης και όλα τα έσοδα και πληρωμές της 
πραγματοποιούνται είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω αυτών. Πίστωση εντός της 
ημέρας προς την κυβέρνηση γίνεται όταν η κεντρική τράπεζα πραγματοποιεί 
πληρωμές εξ ονόματος της κυβέρνησης σε βάση πραγματικού χρόνου με τη 
δημιουργία καθαρών χρεωστικών θέσεων κατά τη διάρκεια της ημέρας. Υπό τη 
στενή έννοια, μια τέτοια πίστωση αποτελεί μορφή εξαιρετικά βραχυπρόθεσμης 
χρηματοδότησης του δημόσιου τομέα από την κεντρική τράπεζα. 
Στα σύγχρονα συστήματα πληρωμών παρατηρείται μια τάση για την εφαρμογή 
συστημάτων ακαθάριστου διακανονισμού σε πραγματικό χρόνο. Το άρθρο 104 δεν 
πρέπει να εμποδίζει τις κεντρικές τράπεζες να ενεργούν αποτελεσματικά ως 
δημοσιονομικοί αντιπρόσωποι, ακόμη και όσον αφορά τις πληρωμές. Επιπλέον, 
λόγω του εξαιρετικά βραχυπρόθεσμου και τεχνικού χαρακτήρα της πίστωσης 
αυτής, δεν θα έχει επιπτώσεις στην άσκηση ανεξάρτητης νομισματικής 
πολιτικής κατά το τρίτο στάδιο της ΟΝΕ. Τέλος, η ύπαρξη πιστώσεων εντός της 
ημέρας δεν μειώνει την επιρροή του μηχανισμού της αγοράς στον κυβερνητικό 
δανεισμό. Προκειμένου να αποφευχθεί πάντως η παράκαμψη του άρθρου 104, οι 
εντός της ημέρας πιστώσεις ορίζονται έτσι ώστε να αποκλείεται η παράταση 
τους μέχρι την επομένη. 
Αρθρο 4 - Είσπραξη επιταγών 
Το άρθρο αυτό προσδιορίζει τις επιτρεπόμενες διαδικασίες για την είσπραξη 
επιταγών από τις κεντρικές τράπεζες εξ ονόματος των κυβερνήσεων τους. Οι 
διαδικασίες αυτές μπορεί να συνεπάγονται (άτοκη) βραχυπρόθεσμη 
χρηματοδότηση εκ μέρους της κεντρικής τράπεζας (float) εφόσον οι επιταγές 
που εκδίδει ο επενδυτικός τομέας υπέρ του δημόσιου ταμείου χρεώνονται στο 
λογαριασμό του δημοσίου από την κεντρική τράπεζα αμέσως ή πολύ σύντομα μετά 
την παραλαβή τους ενώ η αντίστοιχη πίστωση των λογαριασμών στις τράπεζες 
των εκδοτών των επιταγών πραγματοποιείται μία ή περισσότερες μέρες 
αργότερα. 
Καταρχήν, μια θετική διαφορά (float) από την είσπραξη των επιταγών αποτελεί 
ένα είδος βραχυπρόθεσμης πίστωσης και ως εκ τούτου είναι ασυμβίβαστη με το 
άρθρο 104. Οι άμεσες επιπτώσεις μίας θετικής διαφοράς είναι σχετικά μικρές 
παρότι υπάρχει ενδεχόμενο να επηρεαστεί η διαχείριση της βραχυπρόθεσμης 
ρευστότητας. 
- 8 -
Ως εκ τούτου, οι επιταγές δεν πρέπει να χρεώνονται στο λογαριασμό του 
δημόσιου ταμείου πριν πιστωθούν οι λογαριασμοί των εκδοτών. Αυτό όμως είναι 
δύσκολο να εξασφαλιστεί σε κάθε μεμονωμένη περίπτωση. Για λόγους κόστους 
και αποτελεσματικότητας απαιτείται, υπό ορισμένες συνθήκες, μια 
αντικειμενικότερη προσέγγιση. Η λύση που αναφέρεται στο άρθρο 3 θεσπίζει 
σταθερούς χρόνους καθυστέρησης μεταξύ της παραλαβής της επιταγής από την 
κεντρική τράπεζα και της χρέωσης του λογαριασμού του δημόσιου τομέα. Οι 
καθυστερήσεις αυτές πρέπει να αντιστοιχούν στις συνήθεις πρακτικές που 
εφαρμόζονται σε κάθε κράτος μέλος και πρέπει να έχουν ως συνέπεια ο μέσος 
όρος των συναλλαγών αυτών να οδηγεί σε ουδετερότητα ως προς τα πιστωτικά 
αποτελέσματα. 
Αρθρο 5 - Διαθέσιμα σε μεταλλικό νόμισμα 
Στις περισσότερες κοινοτικές χώρες, τα μεταλλικά νομίσματα εκδίδονται από 
το δημόσιο ταμείο και τίθενται σε κυκλοφορία από την κεντρική τράπεζα. Σε 
ορισμένες περιπτώσεις, η κεντρική τράπεζα χρεώνει το λογαριασμό της 
κυβέρνησης πριν θέσει σε κυκλοφορία τα μεταλλικά νομίσματα ενώ δεν τον 
πιστώνει όταν σημειώνονται επανεισροές μεταλλικών νομισμάτων. 
Οι συναλλαγές αυτές αποτελούν καταρχήν μορφή (άτοκης) πιστώσεως. Εντούτοις, 
σε ορισμένες χώρες θα αποδεικνύονταν μάλλον ατελέσφορη, έως και αδύνατη, η 
εφαρμογή της αρχής αυτής υπό τη στενή της έννοια σύμφωνα με την οποία η 
κεντρική τράπεζα μπορεί να χρεώνει το λογαριασμό του εκδότη των μεταλλικών 
νομισμάτων μόνον κατά το χρόνο που τίθενται σε κυκλοφορία ενώ αντίθετα, 
υποχρεούται να πιστώνει τον κρατικό λογαριασμό αμέσως με το αντίστοιχο της 
αξίας των επανεισροών μεταλλικού νομίσματος. Αντί γι'αυτό, οι εθνικές 
κεντρικές τράπεζες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα (χωρίς όμως να είναι 
υποχρεωμένες) να παρακρατούν ένα μέρος των μεταλλικών νομισμάτων που 
εκδίδει το δημόσιο ταμείο. Για πρακτικούς λόγους, προτείνεται ένα όριο 
διαθεσίμων σε μεταλλικό νόμισμα ίσο με το 10% των μεταλλικών νομισμάτων που 
βρίσκονται σε κυκλοφορία. 
Αρθρο 6 - Πιστώσεις χορηγούμενες για την εκπλήρωση διεθνών νομισματικών 
υποχρεώσεων 
Το ΔΝΣ αποτελεί διακυβερνητικό οργανισμό, και για το λόγο αυτό οι 
ειλημμένες στο πλαίσιο του μηχανισμού υποστήριξης ισοζυγίου πληρωμών 
υποχρεώσεις εκπληρούνται από τις μετέχουσες κυβερνήσεις με τη διαμεσολάβηση 
της κεντρικής τους τράπεζας ως δημοσιονομικού αντιπροσώπου. Σήμερα, στα 
περισσότερα κράτη μέλη ο δανεισμός αυτός χρηματοδοτείται τελικά από την 
κεντρική τράπεζα η οποία τον συμπεριλαμβάνει στον ισολογισμό της. 
Παρομοίως, ο κοινοτικός μηχανισμός μεσοπρόθεσμης χρηματοδοτικής υποστήριξης 
των ισοζυγίων πληρωμών επιτρέπει τη χορήγηση δανείων προσφεύγοντας στα 
κράτη μέλη. Σε ορισμένα κράτη μέλη τα δάνεια αυτά δεν χρηματοδοτούνται από 
τον προϋπολογισμό αλλά μέσω της κεντρικής τραπέζης. 
Από καθαρά τυπική άποψη, οι συναλλαγές αυτές αποτελούν χρηματοδότηση του 
δημόσιου τομέα από την κεντρική τράπεζα· από οικονομική άποψη, όμως, οι 
πράξεις αυτές δεν αντιβαίνουν τους στόχους του άρθρου 104. Κατά συνέπεια οι 
εθνικές κεντρικές τράπεζες πρέπει να έχουν τη δυνατότητα (χωρίς όμως να 
είναι υποχρεωμένες) να χορηγούν στις κυβερνήσεις τους δάνεια προς το σκοπό 
αυτό. 
9 -
Αρθρο 7 - Ορισμός του δημόσιου τομέα 
Ο ορισμός των οντοτήτων του δημόσιου τομέα στα άρθρα 104 και 104Β(1) 
θεωρείται σαφής και περιεκτικός. Παρόλα αυτά είναι σκόπιμες δύο 
διευκρινίσεις. Η παράγραφος 1 ορίζει την έννοια των δημοσίων επιχειρήσεων 
βάσει του ορισμού της οδηγίας της Επιτροπής αριθ. 80/723/ΕΟΚ· οι εξαιρέσεις 
πάντως που αναφέρονται στην οδηγία εκείνη δεν είναι κατάλληλες για τους 
σκοπούς των άρΒρίύν 104 και 104Β(1). Ο ορισμός αυτός εγγυάται τη συνοχή με 
το παράγωγο δίκαιο του άρθρου 104Α της συνθήκης για την ίδρυση της 
Ευρωπα ϊ κή ς Ko ινότ ητ ας. 
Η παράγραφος 2 διευκρινίζει ότι η ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες 
εξαιρούνται από τον ορισμό του δημόσιου τομέα προκειμένου να διασφαλιστεί η 
δυνατότητα χορήγησης πιστώσεων μεταξύ κεντρικών τραπεζών. 
- 10 -
ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ)ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για τον προσδιορισμό των εννοιών που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των 
απαγορεύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 104 και 104Β παράγραφος 1 
της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Εχοντας υπόψη : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε με 
τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση, και ιδίως τα άρθρα 104, 104Β 
παράγραφος 2 αυτής, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
Εκτιμώντας : 
ότι τα άρθρα 104 και 104Β παράγραφος 1 εφαρμόζονται άμεσα· ότι, εάν 
παραστεί ανάγκη, μπορούν να προσδιοριστούν οι έννοιες των όρων που 
χρησιμοποιούνται στα άρθρα 104 και 104Β παράγραφος 1· 
ότι η απαγόρευση της άμεσης χρηματοδότησης των δημόσιων φορέων από την 
κεντρική τράπεζα που αναφέρεται στο άρθρο 104 αποτελεί βασικό στοιχείο για 
την ένταξη των χρηματοπιστωτικών εργασιών του δημόσιου τομέα στους κανόνες 
του μηχανισμού της αγοράς, όπερ επιτρέπει να αποφεύγονται τα υπερβολικά 
ελλε ίμματα· 
ότι η διευκρίνιση του όρου "υπεραναλήψεις και οποιουδήποτε άλλου είδους 
πιστωτικές διευκολύνσεις" δημιουργεί ασφάλεια δικαίου όσον αφορά τη 
μεταχείριση των εκκρεμουσών την 31η Δεκεμβρίου 1993 πιστώσεων 
ότι οι απευθείας αγορές στη δευτερεύουσα αγορά χρεωγράφων που εκδίδουν 
φορείς του δημοσίου, στις οποίες αναφέρεται το άρθρο 104 είναι σημαντικές 
για την άσκηση νομισματικής πολιτικής· ότι, όμως, οι αγορές στη 
δευτερεύουσα αγορά χρεωγράφων προσφέρουν τη δυνατότητα παράκαμψης του 
άρθρου 104 και των στόχων που θέτει, εφόσον δεν πραγματοποιούνται 
αποκλειστικά για λόγους νομισματικής πολιτικής· 
ότι κατά τη διάρκεια του δεύτερου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής 
Ενωσης, οι απευθείας αγορές της κεντρικής τράπεζας ενός κράτους μέλους 
διαπραγματεύσιμων χρεωγράφων του δημόσιου τομέα άλλου κράτους μέλους δεν 
επηρεάζουν αρνητικά την άσκηση νομισματικής πολιτικής ή τη λειτουργία του 
μηχανισμού της αγοράς σε σχέση με το δημόσιο χρέος· ότι στο πλαίσιο της 
διαχείρισης των συναλλαγματικών αποθεματικών οι συναλλαγές αυτές έχουν 
μάλλον εμπορικό χαρακτήρα· 
- 11 -
ότι οι πιστώσεις που προσφέρουν οι κεντρικές τράπεζες στο δημόσιο τομέα 
μπορούν να λάβουν διάφορες μορφές· ότι οι πιστώσεις που προκύπτουν από 
καθυστερήσεις μεταξύ χρέωσης και πίστωσης λογαριασμών για συναλλαγές που 
πραγματοποίησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή οι κεντρικές τράπεζες των 
κρατών μελών εξ ονόματος του δημόσιου τομέα αποτελούν στην ουσία ένα είδος 
πιστωτικής διευκόλυνσης· ότι, όμως, το άρθρο 21 παράγραφος 2 του 
καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της 
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προβλέπει ρητά την παροχή υπηρεσιών 
δημοσιονομικού αντιπροσώπου εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών των κρατών 
μελών· ότι συνεπώς απαιτούνται ειδικές προβλέψεις ως προς την εφαρμογή της 
γενικής αυτής αρχής σε ορισμένα είδη συναλλαγών. 
ότι οι πιστώσεις προς το δημόσιο τομέα εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών οι 
οποίες πραγματοποιούνται εντός της ημέρας μπορούν να χρησιμεύσουν στην 
ομαλή λειτουργία των συστημάτων πληρωμών και συμβιβάζονται με τους στόχους 
του άρθρου 104 εφόσον δεν επεκτείνονται μέχρι την επομένη· 
ότι η απαγόρευση της άμεσης χρηματοδότησης των δημοσιονομικών ελλειμμάτων 
από τις κεντρικές τράπεζες δεν πρέπει να εμποδίζει την αποτελεσματική 
άσκηση των λειτουργιών του δημοσιονομικού αντιπροσώπου· ότι, κατά συνέπεια, 
το άρθρο 104 δεν πρέπει να απαγορεύει την είσπραξη επιταγών από τις 
κεντρικές τράπεζες εξ ονόματος των κυβερνήσεων εφόσον αυτό δεν συνεπάγεται, 
γενικά, χορήγηση πιστώσεων από την κεντρική τράπεζα προς την κυβέρνηση· 
ότι τα διαθέσιμα μεταλλικού νομίσματος των κεντρικών τραπεζών που εκδίδει 
το δημόσιο ταμείο αποτελούν καταρχήν μια μορφή άτοκης πίστωσης προς την 
κυβέρνηση· ότι, όμως, σε ορισμένες χώρες θα ήταν ατελέσφορη έως και αδύνατη 
η πλήρης απαγόρευση των πιστώσεων του είδους αυτού· 
ότι οι πιστώσεις των κεντρικών τραπεζών προς τα κράτη μέλη στα οποία 
ανήκουν, για την εκπλήρωση υποχρεώσεων στο πλαίσιο του μηχανισμού στήριξης 
του ισοζυγίου πληρωμών του ΔΝΤ και του μηχανισμού μεσοπρόθεσμης 
χρηματοδοτικής συνδρομής που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. 1969/88 του Συμβουλίου^), εξυπηρετούν τη χορήγηση δανείων προς το 
εξωτερικό για την στήριξη του ισοζυγίου πληρωμών· 
ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις υπάγονται στην απαγόρευση του άρθρου 104 και 
του άρθρου 104Β παράγραφος 1· ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις προσδιορίζονται 
στην οδηγία 88/723/ΕΟΚ της Επιτροπής^2), όπως τροποποιήθηκε από την 
οδηγία 85/413/EOKÎ^)· ότι η οδηγία αυτή προβλέπει εξαιρέσεις από τον 
ορισμό των δημοσιών επιχειρήσεων οι οποίες δεν ενδείκνυνται στο πλαίσιο του 
άρθρου 104 και το άρθρο 104Β παράγραφος 1· 
ότι απαιτείται διευκρίνιση των θεμάτων αυτών· 
ότι εάν χρειαστεί, οι ορισμοί του παρόντος κανονισμού δύνανται να 
αναθεωρηθούν βάσει της αποκτηθείσας εμπειρίας και ενόψει της εφαρμογής του 
Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της άσκησης κοινής 
νομισματικής πολιτικής κατά το τρίτο στάδιο· 
(1) ΕΕ L 178, 8.7.1988, σ. 1 
(2) ΕΕ L 195, 29.7.1980, σ. 35 
(3) ΕΕ L 229, 28.8.1985 σ. 20 
- 12 -
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 
Αρθρο 1 
(Υπεραναλήψεις ή οποιουδήποτε άλλου είδους πιστωτικές διευκολύνσεις) 
Για τους σκοπούς του άρθρου 104, ο όρος "υπεραναλήψει ς ή οποιουδήποτε άλλου 
είδους πιστωτικές διευκολύνσεις" σημαίνει τη χορήγηση ή τη δημιουργία 
διευκολύνσεων του είδους αυτού από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ("ΕΚΤ") ή 
τις κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών ("Εθνικές Κεντρικές Τράπεζες") προς 
κοινοτικά όργανα ή οργανισμούς, κεντρικές κυβερνήσεις, περιφερειακές, 
τοπικές ή άλλες δημόσιες αρχές, άλλους οργανισμούς δημοσίου δικαίου ή 
δημόσιες επιχειρήσεις των κρατών μελών (στο εξής "δημόσιος τομέας"). Ως 
πιστωτική διευκόλυνση δεν θεωρείται η ύπαρξη απαιτήσεων με ορισμένη 
ημερομηνία λήξεως, που αποκτήθηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Αρθρο 2 
(Απευθείας αγορές) 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104, στις απευθείας αγορές 
περιλαμβάνονται και οι αγορές χρεωγράφων του δημόσιου τομέα που 
πραγματοποιούν η ΕΚΤ ή οι εθνικές κεντρικές τράπεζες στη δευτερεύουσα αγορά 
χρεωγράφων εκτός εάν πραγματοποιούνται αποκλειστικά για λόγους άσκησης 
νομισματικής πολιτικής και εφόσον τα κράτη μέλη αναλάβουν την υποχρέωση να 
μην επιχειρήσουν να επηρεάσουν τους φορείς λήψεως αποφάσεων των εθνικών 
κεντρικών τραπεζών, προς το σκοπό αυτό. 
2. Κατά το δεύτερο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής ένωσης, οι 
αγορές από την κεντρική τράπεζα ενός κράτους μέλους διαπραγματεύσιμων 
χρεωγράφων του δημόσιου τομέα άλλου κράτους μέλους, δεν θεωρούνται 
απευθείας αγορές κατά την έννοια του άρθρου 104 υπό τον όρο ότι 
πραγματοποιούνται αποκλειστικά για λόγους διαχείρισης των συναλλαγματικών 
αποθεματικών. 
Αρθρο 3 
(Πιστώσεις εντός της ημέρας) 
Οι πιστώσεις προς το δημόσιο τομέα εκ μέρους της ΕΚΤ ή των εθνικών 
κεντρικών τραπεζών οι οποίες χορηγούνται εντός της ημέρας δεν θεωρούνται 
πιστωτική διευκόλυνση κατά την έννοια του άρθρου 104 εφόσον δεν εκτείνονται 
μέχρι στην επομένη ημέρα. 
Αρθρο 4 
(Είσπραξη επιταγών) 
Οταν η ΕΚΤ ή οι εθνικές κεντρικές τράπεζες λαμβάνουν από το δημόσιο τομέα, 
προς είσπραξη, επιταγές τρίτων και πιστώνουν το λογαριασμό του δημόσιου 
τομέα πριν χρεωθεί ο λογαριασμός του εκδότη της επιταγής, δεν θεωρείται ότι 
υπάρχει πιστωτική διευκόλυνση εφόσον έχει παρέλθει ένα προκαθορισμένο 
χρονικό διάστημα από την παραλαβή της επιταγής, το οποίο πρέπει να 
αντιστοιχεί στο μέσο χρόνο που απαιτείται για την είσπραξη επιταγών σε κάθε 
κράτος μέλος έτσι ώστε η τυχόν διακύμανση (float) να προκύπτει 
κατ'εξαίρεση, να αντιπροσωπεύει μικρό ποσό και να ισοσταθμ ίζεται μέσα σε 
σύντομο χρονικό διάστημα. 
- 13 -
Αρθρο 5 
(Διαθέσιμα σε μεταλλικό νόμισμα) 
Τα διαθέσιμα της ΕΚΤ ή των εθνικών κεντρικών τραπεζών σε μεταλλικό νόμισμα 
που εκδίδει ο δημόσιος τομέας, τα οποία ανέρχονται μέχρι το 10% των 
νομισμάτων σε κυκλοφορία, δεν θεωρούνται πιστωτική διευκόλυνση κατά την 
έννοια του άρθρου 104. 
Αρθρο 6 
(Πιστώσεις για την εκπλήρωση διεθνών νομισματικών υποχρεώσεων) 
Οι πιστώσεις που χορηγεί η ΕΚΤ ή οι εθνικές κεντρικές τράπεζ«ς προς τον 
δημόσιο τομέα για την εκπλήρωση υποχρεώσεων στο πλαίσιο των μηχανισμών 
στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών του ΔΝΤ και του μηχανισμού μεσοπρόθεσμης 
χρηματοδοτικής συνδρομής που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. 1969/88 δεν θεωρούνται πιστωτική διευκόλυνση υπό την έννοια του 
άρθρου 104. 
Αρθρο 7 
(Δημόσιος τομέας) 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 και του άρθρου 104Β παράγραφος 1, ως 
"δημόσιες επιχειρήσεις" νοούνται οι επιχειρήσεις στις οποίες οι δημόσιες 
αρχές μπορούν να ασκήσουν άμεσα ή έμμεσα δεσπόζουσα επιρροή είτε διότι οι 
επιχειρήσεις αυτές τους ανήκουν, είτε λόγω της συμμετοχής τους σε αυτές, 
είτε εξαιτίας των κανόνων που τις διέπουν. 
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 104 και του άρθρου 104Β παράγραφος 1, η 
ΕΚΤ και οι εθνικές κεντρικές τράπεζες δεν αποτελούν τμήμα του δημόσιου 
τομέα. 
Αρθρο 8 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει από 1ης Ιανουαρίου 1994. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει 
άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
- 14 -
Παράρτημα 2 
ΠΡΟΤΑΣΗ SYN 467 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
με τον οποίο προσδιορίζονται οι ορισμοί για την εφαρμογή της 
απαγόρευσης της προνομιακής πρόσβασης που αναφέρεται 
στο άρθρο 104Α της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
- 15 -
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Κατά τη συνοδό του στην Κοπενχάγη, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την 
Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις σχετικά με όλα τα απαιτούμενα μέτρα για να 
τεθεί σε εφαρμογή το δεύτερο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής 
ένωσης, έτσι ώστε αυτές οι προτάσε ις να μπορέσουν να εγκριθούν από το 
Συμβούλιο μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης και πριν από την 
1η Ιανουαρίου 1994. Ανταποκρινόμενη σε αυτό το αίτημα και λόγω ελλειφεως 
νομικής βάσης για την υποβολή επίσημης πρότασης, η Επιτροπή υποβάλλει το 
συνημμένο σχέδιο προτάσεως. Στόχος αυτής της πρότασης είναι να αρχίσουν 
ανεπισήμως οι αναγκαίες συζητήσεις με τα εμπλεκόμενα κοινοτικά όργανα, 
έτσι ώστε να μπορέσουν να κινηθούν οι επίσημες διαδικασίες αμέσως μετά την 
έναρξη ισχύος της συνθήκης και να ολοκληρωθούν μέσα στην προθεσμία που έχει 
καθοριστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Μολονότι η Επιτροπή έχει την 
πρόθεση, μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης, να υποβάλει επίσημη πρόταση 
με βάση το περιεχόμενο αυτού του σχεδίου προτάσεως, διατηρεί το δικαίωμα να 
επιφέρει τροποποιήσεις ανάλογα με τις περιστάσεις. 
Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
Η απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης (άρθρο 104α) σε συνδυασμό με την 
απαγόρευση της απευθείας χρηματοδότησης εκ μέρους των κεντρικών τραπεζών 
(άρθρο 104) καθώς και η ρήτρα της μη αυτόματης κάλυψης (άρθρο 104β) έχουν 
ως στόχο να υποχρεώσουν τις δημόσιες αρχές να συμμορφώνονται με τους 
κανόνες της αγοράς στα πλαίσια των χρηματοπιστωτικών δραστηριοτήτων τους. Η 
τήρηση του μηχανισμού των τιμών αναμένεται ότι θα ωθήσει τις αρχές προς την 
εφαρμογή αυστηρών δημοσιονομικών πολιτικών και ότι με τον τρόπο αυτό θα 
συμβάλει στην αποφυγή των υπερβολικών ελλειμμάτων. 
Η απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 
1994, ταυτόχρονα με την évap^r\ της δεύτερης φάσης της μετάβασης προς την 
οικονομική και νομισματική ένωση. Για την εφαρμογή της απαγόρευσης της 
προνομιακής πρόσβασης θα πρέπει να διευκρινιστούν οι ακόλουθοι τέσσερις 
ορισμοί : 
προνομιακή πρόσβαση 
λόγοι προληπτικής εποπτείας 
δημόσιες επιχειρήσεις 
χρηματοπιστωτικά ιδρύματα 
Το περιεχόμενο των ορισμών αυτών διευκρινίζεται λεπτομερέστερα κατά την 
ανάλυση των άρθρων. 
II. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΑΡΘΡΩΝ 
Αρθρο 1 - ορισμός της προνομιακής πρόσβασης 
Η έννοια της προνομιακής πρόσβασης αφορά τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει ο 
δημόσιος τομέας (παραδείγματος χάρη τίτλοι που εκδίδει το δημόσιο, δάνεια 
που χορηγούνται προς το δημόσιο) και όχι τις κατάθεσεις του δημοσίου τομέα. 
- 16 -
Απαγορεύονται όχι μόνο τα μέτρα τα οποία υποχρεώνουν άμεσα τα 
χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να έχουν στην κατοχή τους χρεώγραφα του δημοσίου 
αλλά και τα μέτρα τα οποία έχουν αυτό το αποτέλεσμα. Η διατύπωση ομοιάζει 
με τη διατύπωση του άρθρου 85 της συνθήκης ΕΟΚ όσον αφορά τον τομέα του 
αντάγωνισμού. 
Η αναφορά στην υποχρέωση συμφωνίας με την αρχή της οικονομίας της αγοράς, η 
οποία βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 3 και 102α της Συνθήκης για την 
Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν στερεί από το δημόσιο το πλεονέκτημα της υψηλής 
πιστοληπτικής ικανότητας που συνήθως διαθέτει. 
Εξάλλου, βάσει της διατύπωσης δεν μπορούν να θεωρηθούν προνομιακή πρόσβαση 
οι υποχρεώσεις οι οποίες συμφωνούν με την αρχή της οικονομίας της ανοικτής 
αγοράς με ελεύθερο ανταγωνισμό (παραδείγματος χάρη η υποχρέωση που υπέχουν 
οι χονδρέμποροι χρηματιστηριακών τίτλων (primary dealers) να 
διαπραγματεύονται κρατικά χρεώγραφα). Υπό το ίδιο πνεύμα, η υποχρέωση που 
επιβάλλεται σε ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να χρηματοδοτούν με 
ειδικούς όρους προγράμματα κοινωνικής κατοικίας συμβιβάζεται με την 
απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης. 
Οι επιδοτήσεις επιτοκίου ή οι άλλες μεταβιβάσεις στο εσωτερικό του δημοσίου 
τομέα, οι οποίες de facto μειώνουν το κόστος του χορηγούμενου δανείου, δεν 
θεωρούνται ότι συνιστούν προνομιακή πρόσβαση, στο βαθμό που το 
χρηματοπιστωτικό ίδρυμα λαμβάνει την τιμή που επικρατεί στην αγορά. 
Απαγορεύεται μόνον η προνομιακή πρόσβαση στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και 
ως εκ τούτου αποκλείεται από το πεδίο εφαρμογής της απαγόρευσης η 
προνομιακή πρόσβαση στις κεφαλαιαγορές. Αυτό σημαίνει, παραδείγματος χάρη, 
ότι η απαγόρευση δεν καλύπτει τα φορολογικά πλεονεκτήματα που παρέχονται 
προς όλους και τα οποία ευνοούν την κατοχή κρατικών χρεωστικών τίτλων. 
Αντίθετα, απαγορεύονται τα φορολογικά πλεονεκτήματα που συνοδεύουν τους 
κρατικούς τίτλους εάν παρέχονται αποκλειστικά και μόνο στα χρηματοπιστωτικά 
ιδρύματα. 
Για να διευκολυνθεί η ανάγνωση, οι οργανισμοί που απαριθμούνται στο άρθρο 
104α και οι οποίοι δεν μπορούν να έχουν προνομιακή πρόσβαση αναφέρονται ως 
"δημόσιος τομέας". 
Αρθρο 2 - ορισμός των λόγων προληπτικής εποπτείας 
Τα μέτρα προληπτικής εποπτείας μπορούν να οδηγήσουν σε προνομιακή πρόσβαση 
στο βαθμό που ενθαρρύνουν την κατοχή κρατικών χρεωγράφων, τα οποία υπό 
κανονικές συνθήκες ενέχουν χαμηλό κίνδυνο. Πράγματι, τα χρεώγραφα του 
δημοσίου ρευστοποιούνται συνήθως αρκετά εύκολα και το κράτος είναι 
καταρχήν καλός οφειλέτης χάρη στην εξουσία που έχει να εισπράττει φόρους· 
κατά συνέπεια, δικαίως επιδιώκεται να διασφαλιστεί η τήρηση εκ μέρους των 
χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ορισμένων κανόνων προληπτικής εποπτείας που 
έχουν ως αποτέλεσμα την κατοχή κρατικών χρεωγράφων. Από την άλλη πλευρά, η 
προληπτική εποπτεία δεν επιτρέπεται να καταστεί μέσο παράκαμψης της 
απαγόρευσης της προνομιακής πρόσβασης. 
- 17 -
Ο ορισμός των λόγων προληπτικής εποπτείας λαμβάνει υπόψη του το 
χρηματοπιστωτικό σύστημα στο σύνολο του, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και 
τους πελάτες. Συνεπώς, οι εθνικές νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις ή 
διοικητικές πράξεις που αφορούν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, παραδείγματος 
χάρη ελλείψει κοινοτικής νομοθεσίας στο συγκεκριμένο τομέα, αναγνωρίζονται 
ως έγκυρα σημεία αναφοράς για τους λόγους προληπτικής εποπτείας, στο βαθμό 
που τηρούν το κοινοτικό δίκαιο. 
Η διατύπωση συνεπάγεται ότι οι κοινοτικοί νομοθετικοί κανόνες οι οποίοι 
θεσπίζουν την προνομιακή μεταχείριση των κρατικών χρεωστικών τίτλων, 
παραδείγματος χάρη στα πλαίσια του μηχανισμού στάθμισης που εφαρμόζεται για 
τον υπολογισμό των συντελεστών φερεγγυότητας ή σε σχέση με τις απαιτήσεις 
διαφοροποίησης που επιβάλλονται από τον ΟΣΕΚΑ, συμβιβάζονται με την 
απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης, επειδή βασίζονται σε λόγους 
προληπτικής εποπτείας. Το ίδιο ισχύει για ορισμένα μέτρα στον τομέα της 
ασφάλισης ζωής και της πρωτασφάλίσης εκτός της ασφάλισης ζωής, τα οποία 
πρόκειται να καταργηθούν μόλις την 1.7.1994 κατ'εφαρμογή των οδηγιών που 
εξέδωσε πρόσφατα το Συμβούλιο, ενώ η απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης 
τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Αρθρο 3 - ορισμός των δημοσίων επιχειρήσεων 
Η απαρίθμηση των οργανισμών που περιλαμβάνονται στο άρθρο 104α, και οι 
οποίοι δεν επιτρέπεται να έχουν προνομιακή πρόσβαση (δημόσιος τομέας) 
θεωρείται σαφής και πλήρης, εξαιρουμένων των δημοσίων επιχειρήσεων, ο 
ορισμός των οποίων περιλαμβάνεται στην παράγραφο 1. Πρόκειται για τον 
ορισμό της οδηγίας της Επιτροπής 80/723/ΕΟΚ<1) περί της διαφάνειας των 
οικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών μελών και των δημοσίων επιχειρήσεων. 
Κρίθηκε προτιμότερο να επαναληφθεί ολόκληρος ο ορισμός αντί να υπάρχει μια 
απλή παραπομπή σε μια οδηγία της Επιτροπής, η οποία μπορεί να τροποποιηθεί 
χωρίς την παρέμβαση του Συμβουλίου. 
Στην παράγραφο 2 διευκρινίζεται ότι οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών 
και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν συμπεριλαμβάνονται στο δημόσιο τομέα, 
ούτως ώστε να μπορούν να υποχρεώνουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να 
κατέχουν τίτλους που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι της κεντρικής 
τράπεζας για λόγους νομισματικής πολιτικής (παραδείγματος χάρη, υποχρεωτικά 
ελάχιστα αποθεματικά). 
Ωστόσο, τα μέσα της νομισματικής πολιτικής δεν θα πρέπει να σχεδιάζονται 
κατά τρόπον ώστε ο μόνος τρόπος για την επίτευξη χρηματοδότησης εκ μέρους 
της κεντρικής τράπεζας να είναι μέσω τίτλων που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις 
έναντι του δημοσίου, παραδείγματος χάρη ως εγγύηση ή σε πράξεις ανοικτής 
αγοράς. Ωστόσο, δεν υπάρχει αντίρρηση για τον περιορισμό ορισμένων ειδικών 
πράξεων σε ειδικούς τίτλους του δημοσίου που εμφανίζουν ορισμένα 
χαρακτ ηριστ ικά. 
(1) ΕΕ L 195, 29.7.1980, σ. 35 
- 18 -
Αρθρο 4 - ορισμός των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων 
Στην παράγραφο 1 τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα ορίζονται μέσω παραπομπών 
στην υφίσταμενη κοινοτική νομοθεσία. Το άρθρο περιλαμβάνει εξάλλου μια 
γενική ρήτρα ("catch-all clause"), η οποία καλύπτει ορισμένα 
χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για τα οποία δεν είναι ακόμη έτοιμη η κοινοτική 
νομοθεσία. 
Στην παράγραφο 2 αποκλείονται από τον ορισμό οι Κεντρικές Τράπεζες των 
κρατών μελών και η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα με βάση το επιχείρημα ότι οι 
σχέσεις τους με το δημόσιο τομέα αναλύονται στο άρθρο 104. οι 
χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες των ταχυδρομείων αποκλείονται από τον ορισμό, 
παρά το γεγονός ότι υποχρεούνται να θέτουν στη διάθεση του δημοσίου τομέα 
τα κεφάλαια που έχουν στην κατοχή τους, επειδή δεν αποτελούν ένα επαρκώς 
ανεξάρτητο από την κεντρική διοίκηση χρηματοπιστωτικό ίδρυμα. 
- 19 -
ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
με τον οποίο προσδιορίζονται οι ορισμοί για την εφαρμογή ι ης απαγόρευσης 
της προνομιακής πρόσβασης που αναφέρεται στο άρθρο 104Α της συνθήκης 
για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη : 
τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε από 
τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση, και ιδίως το άρθρο 104Α παράγραφος 2, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
Εκτιμώντας : 
ότι η απαγόρευση της προνομιακής πρόσβασης αποτελεί ουσιαστικό στοιχείο 
για τη συμμόρφωση των πράξεων χρηματοδότησης του δημοσίου τομέα με τους 
κανόνες της οικονομίας της αγοράς και ότι με τον τρόπο αυτό συμβάλλει στην 
αποφυγή των υπερβολικών ελλειμμάτων 
ότι για λόγους προληπτικής εποπτείας δικαιολογούνται οι παρεκκλίσεις από 
την απαγόρευση προνομιακής πρόσβασης, υπό την προϋπόθεση ωστόσο ότι κάθε 
παρέκκλιση θα πρέπει να συμφωνεί ειδικά με το κοινοτικό δίκαιο για την 
ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων 
ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις, οι οποίες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό 
ρόλο στην οικονομία των κρατών μελών, εμπίπτουν στην απαγόρευση της 
προνομιακής πρόσβασης· ότι οι δημόσιες επιχειρήσεις ορίζονται στην 
οδηγία 80/723/ΕΟΚ της Επιτροπής^1) όπως τροποποιήθηκε από την 
οδηγία 85/413/ΕΟκ(2). ότι η εν λόγω οδηγία προβλέπει εξαιρέσεις από τον 
ορισμό των δημοσίων επιχειρήσεων που δεν ενδείκνυνται στο πλαίσιο του 
άρθρου 104Α· 
ότι η προνομιακή πρόσβαση αφορά την πρόσβαση στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα 
και όχι στις κεφαλαιαγορές· ότι στην οδηγία 89/646/ΕΟΚ του Συμβουλ ίου(·*) 
όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 92/30/EOKÎ^) και στην οδηγία 91/308/ΕΟΚ 
του Συμβουλίου^) δίνονται διαφορετικοί ορισμοί των χρηματοπιστωτικών 
ιδρυμάτων ότι καμία εκ των οδηγιών δεν προβλέπει ορισμό των 
χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων κατάλληλο για το πλαίσιο της απαγόρευσης της 
προνομιακής πρόσβασης· 
(1) ΕΕ L 195, 29.7.1980, σ. 35 
(2) ΕΕ L 229, 28.8.1985, σ. 20 
(3) ΕΕ L 386, 30.12.1989, σ. 1 
(4) ΕΕ L 110, 28.4.1992, σ. 52 
(5) ΕΕ L 166, 28.6.1991, σ. 77 
- 20 -
ότι οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών μελών και η Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα 
έχουν ειδική σχέση με τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και ιδίως με τα 
πιστωτικά ιδρύματα τα οποία για λόγους νομισματικής πολιτικής μπορούν να 
υποχρεωθούν να κατέχουν τίτλους που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι της 
Κεντρικής Τράπεζας των κρατών μελών και/ή της Κεντρικής Ευρωπαϊκής 
Τράπεζας· ότι ωστόσο οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών μελών και η Ευρωπαϊκή 
Κεντρική Τράπεζα οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη την απαγόρευση της προνομιακής 
πρόσβασης κατά το σχεδιασμό και την χρησιμοποίηση των μέσων της 
νομισματικής πολιτικής που αφορούν κατά κύριο λόγο τίτλους που 
αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι του δημοσίου και ότι συνεπώς δεν 
επιτρέπεται να λαμβάνουν μέτρα τα οποία θεσπίζουν προνομιακή πρόσβαση του 
δημοσίου τομέα στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα· ότι οι Κεντρικές Τράπεζες των 
κρατών μελών και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα έχουν ειδική σχέση με το 
δημόσιο τομέα η οποία αναλύεται στο άρθρο 104· 
ότι οι ορισμοί του παρόντος κανονισμού μπορούν, ενδεχομένως, να 
αναθεωρηθούν, υπό το πρίσμα της κτηθείσας εμπειρίας· 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ : 
Άρθρο 1 
Για το σκοπό του άρθρου 104Α, ως "κάθε μέτρο που θεσπίζει προνομιακή 
πρόσβαση" ορίζεται κάθε νομοθετικό, κανονιστικό ή άλλο μέτρο που δεν 
συμφωνεί με την αρχή της οικονομίας της ανοικτής αγοράς με ελεύθερο 
ανταγωνισμό και το οποίο υποχρεώνει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να 
αποκτούν ή να κατέχουν τίτλους που αντιπροσωπεύουν απαιτήσεις έναντι των 
κοινοτικών οργάνων ή οργανισμών, των κεντρικών κυβερνήσεων, των 
περιφερειακών, τοπικών ή άλλων δημοσίων αρχών, άλλων οργανισμών δημοσίου 
δικαίου, ή δημοσίων επιχειρήσεων των κρατών μελών (αναφερόμενα στο εξής ως 
"δημόσιος τομέας") ή έχει ως αντικείμενο ή αποτέλεσμα την εν λόγω απόκτηση 
ή κατοχή. 
Αρθρο 2 
Για τους σκοπούς του άρθρου 104Α, ως "λόγοι προληπτικής εποπτείας" νοούνται 
οι λόγοι που βασίζονται στις νομοθετικές ή κανονιστικές ή διοικητικές 
πράξεις που εκδίδονται βάσει του κοινοτικού δικαίου ή σύμφωνα με αυτό, και 
οι οποίες αποσκοπούν στην προώθηση της ορθής λειτουργίας των 
χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων με στόχο την ενίσχυση της σταθερότητας του 
χρηματοπιστωτικού συστήματος ως σύνολο και την προστασία των πελατών των εν 
λόγω χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. 
Αρθρο 3 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104Α, ως "δημόσια επιχείρηση" ορίζεται κάθε 
επιχείρηση στην οποία το Δημόσιο δύναται να ασκήσει άμεσα ή έμμεσα, λόγω 
κυριότητας, οικονομικής συμμετοχής ή δυνάμει διατάξεων που τη διέπουν, 
αποφασιστ ική επιρροή. 
2. Για τους σκοπούς του άρθρου 104Α, οι Κεντρικές Τράπεζες των κρατών μελών 
και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα δεν συμπεριλαμβάνονται στο δημόσιο 
τομέα. 
Η εξαίρεση αυτή δεν θίγει την τήρηση του άρθρου 104Α εκ μέρους της 
Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και των κεντρικών τραπεζών των κρατών 
μελών 
- 21 -
Αρθρο 4 
1. Για τους σκοπούς του άρθρου 104α, "χρηματοπιστωτικά ιδρύματα" είναι 
τα πιστωτικά ιδρύματα κατά την έννοια του πρώτου εδαφίου του άρθρου 1 
της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ του Συμβουλίου^6), 
οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 της 
οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου<7>, 
οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις κατά την έννοια του άρθρου 1 στοιχείο (α) 
της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου<8), 
- οι ΟΣΕΚΑ κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 της 
οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου<9), 
οι επιχειρήσεις επενδύσεων κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 2 της 
οδηγίας 93/22/ΕΟΚ του Συμβουλίου(10), 
οι οργανισμοί συνταξιοδότησης κατά την έννοια της οδηγίας .../.../ΕΟΚ 
του Συμβουλ ίου(13·), 
άλλες επιχειρήσεις ή οργανισμοί, κύρια δραστηριότητα των οποίων είναι η 
απόκτηση συμμετοχών σε χρηματοοικονομικά στοιχεία ενεργητικού ή η 
μετατροπή των χρηματοοικονομικών απαιτήσεων. 
2. Τα ακόλουθα ιδρύματα δεν συμπεριλαμβάνονται στα χρηματοπιστωτικά 
ιδρύματα που ορίζονται στην παράγραφο 1 : 
Οι κεντρικές τράπεζες των κρατών μελών και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, 
οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες των ταχυδρομείων εφόσον ανήκουν στην 
κεντρική διοίκηση. 
Αρθρο 5 
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει 
άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 
Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
(6) ΕΕ L 322, 17.12.1977, σ. 30 
(7) ΕΕ L 228, 11.8.1992, σ. 1 
(8) ΕΕ L 360, 9.12.1992, σ. 1 
(9) ΕΕ L 375, 31.12.1985, σ. 3 
(10) ΕΕ L 141, 11.6.1993, σ. 27 
(11) ΕΕ L 
- 22 -
Παράρτημα 3 
ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την εφαρμογή των διατάξεων του πρωτοκόλλου 
σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος 
το οποίο προσαρτάται στη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
- 23 -
Αιτιολογική έκθεση 
Κατά τη συνοδό του στην Κοπενχάγη, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κάλεσε την 
Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις σχετικά με όλα τα απαιτούμενα μέτρα για να 
τεθεί σε εφαρμογή το δεύτερο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής 
ένωσης, έτσι ώστε αυτές οι προτάσε ις να μπορέσουν να εγκριθούν από το 
Συμβούλιο μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης και πριν από την 
1η Ιανουαρίου 1994. Ανταποκρινόμενη σε αυτό το αίτημα και λόγω ελλείψεως 
νομικής βάσης για την υποβολή επίσημης πρότασης, η Επιτροπή υποβάλλει το 
συνημμένο σχέδιο προτάσεως. Στόχος αυτής της πρότασης είναι να αρχίσουν 
ανεπισήμως οι αναγκαίες συζητήσεις με τα εμπλεκόμενα κοινοτικά όργανα, 
έτσι ώστε να μπορέσουν να κινηθούν οι επίσημες διαδικασίες αμέσως μετά την 
έναρξη ισχύος της συνθήκης και να ολοκληρωθούν μέσα στην προθεσμία που έχει 
καθοριστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Μολονότι η Επιτροπή έχει την 
πρόθεση, μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης, να υποβάλει επίσημη πρόταση 
με βάση το περιεχόμενο αυτού του σχεδίου προτάσεως, διατηρεί το δικαίωμα να 
επιφέρει τροποποιήσεις ανάλογα με τις περιστάσεις. 
Ι. Γενικές παρατηρήσεις 
Από την αρχή του δεύτερου σταδίου της οικονομικής και νομισματικής ένωσης 
(ΟΝΕ), το άρθρο 109ε, παράγραφος 4, ορίζει ότι τα κράτη μέλη προσπαθούν να 
αποφεύγουν τα υπερβολικά δημοσιονομικά ελλείμματα, χωρίς να υφίσταται ήδη 
νομική υποχρέωση αποφυγής των υπερβολικών δημοσιονομικών ελλειμμάτων, η 
οποία θα ισχύει για τα κράτη μέλη που θα συμμετάσχουν στο τρίτο στάδιο ή 
για εκείνα για τα οποία θα εφαρμοστεί παρέκκλιση. Η σπουδαιότητα αυτής της 
ρήτρας, "προσπαθούν να αποφεύγουν" προκύπτει από το γεγονός ότι μια 
δημοσιονομική κατάσταση χωρίς υπερβολικά ελλείμματα, σύμφωνα με το 
άρθρο 104Γ, παράγραφος 6, αποτελεί ένα από τα κριτήρια αναφορά για την 
τήρηση του οποίου θα αποφανθούν η Επιτροπή και των Ευρωπαϊκό Νομισματικό 
Ιδρυμα όταν θα εξετάσουν κατά πόσον έχει επιτευχθεί υψηλός βαθμός σταθερής 
σύγκλισης πριν από την έναρξη του τρίτου σταδίου. 
Ετσι, ακόμη και αν δεν υφίσταται νομική υποχρέωση αποφυγής των υπερβολικών 
ελλειμμάτων κατά το δεύτερο στάδιο, είναι σαφές ότι στο πλαίσιο της 
διαδικασίας για τα υπερβολικά ελλείμματα, όπως περιγράφεται στο άρθρο 104γ 
και στο πρωτόκολλο σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος που 
προσαρτάται στη Συνθήκη (στο εξής το "πρωτόκολλο"), δεν πρέπει να γίνεται 
διάκριση μεταξύ του δεύτερου και του τρίτου σταδίου για να διαπιστωθεί εάν 
υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα. Αυτό προκύπτει ιδίως από τα καθήκοντα που 
έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή από τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του 
άρθρου 104Γ της Συνθήκης. 
Σύμφωνα με το άρθρο 104Γ, παράγραφος 2, η Επιτροπή "...παρακολουθεί την 
εξέλιξη της δημοσιονομικής κατάστασης και το ύφος του δημοσίου χρέους στα 
κράτη μέλη προκειμένου να εντοπίζει τις μεγάλες αποκλίσεις. Ειδικότερα, 
εξετάζει ...". Από τη διατύπωση αυτών των καθηκόντων προκύπτει σαφώς ότι ο 
εποπτικός ρόλος της Επιτροπής δεν περιορίζεται στα δύο κριτήρια που 
αναφέρονται στο άρθρο 104Γ, παράγραφος 2, αλλά καλύπτει επίσης και την 
εξέλιξη της δημοσιονομικής κατάστασης εν γένει. Αυτή η ερμηνεία 
επιβεβαιώνεται από δύο στοιχεία. Πρώτον, η Επιτροπή μπορεί επίσης να 
- 24 -
συντάξει έκθεση εάν, μολονότι εκπληρώνονται οι όροι των δύο κριτηρίων, 
θεωρεί ότι υπάρχει σε ένα κράτος μέλος κίνδυνος υπερβολικού ελλείμματος· 
μπορεί συνεπώς να αναλάβει πρωτοβουλία βασιζόμενη σε πληροφορίες 
ανεξάρτητες από αυτά τα δύο κριτήρια. Δεύτερον, η έκθεση της Επιτροπής 
λαμβάνει επίσης υπόψη "το κατά πόσον το δημόσιο έλλειμμα υπερβαίνε ι τις 
δαπάνες δημοσίων επενδύσεων καθώς και όλους τους άλλους σχετικούς 
παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της μεσοπρόθεσμης οικονομικής και 
δημοσιονομικής κατάστασης του κράτους μέλους". Από τα προαναφερθέντα 
προκύπτει ότι για να εκπληρώσει τα καθήκοντα που της έχουν ανατεθεί, η 
Επιτροπή πρέπει να παρακολουθεί ευρύ φάσμα στοιχείων, όχι μόνο στο 
δημοσιονομικό αλλά επίσης και στον οικονομικό τομέα. 
Στο πρωτόκολλο, η Συνθήκη θεσπίζει τις τιμές αναφοράς για τα δύο κριτήρια 
που αφορούν το δημοσιονομικό έλλειμμα και το δημόσιο χρέος (άρθρο 1), 
διάφορους ορισμούς μεταβλητών που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της 
διαδικασίας του υπερβολικού ελλείμματος (άρθρο 2), πολλές υποχρεώσεις για 
τα κράτη μέλη (άρθρο 3) και την υποχρέωση για την Επιτροπή να παρέχει τα 
στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου. 
Το άρθρο 104Γ, παράγραφος 14, της Συνθήκης, το οποίο αποτελεί τη νομική 
βάση του παρόντος κανονισμού, ορίζει ότι το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με 
ειδική πλειοψηφία προτάσει της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με το 
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, προσδιορίζει λεπτομερείς κανόνες και ορισμούς για 
την εφαρμογή των διατάξεων του πρωτοκόλλου. Κατά συνέπεια, στόχος του 
κανονισμού είναι να θεσπίσει τους αναλυτικούς ορισμούς που πρέπει να 
χρησιμοποιούνται για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου και να προσδιορίσει τους 
κανόνες γνωστοποίησης από τα κράτη μέλη. 
Πολλοί από τους ορισμούς που περιλαμβάνονται στο πρωτόκολλο παραπέμπουν στο 
Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ). Ο 
κανονισμός δίνει ακριβέστερους ορισμούς αναφέροντας ρητά τους κωδικούς 
ταξινόμησης της δεύτερης έκδοσης του ΕΣΟΛ^1). Για το δημόσιο χρέος για το 
οποίο δεν γίνεται αναφορά στο ΕΣΟΛ στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου, δίνεται 
ακριβέστερος ορισμός, εν μέρει με βάση τους κωδικούς ταξινόμησης του ΕΣΟΛ. 
Παρά το γεγονός ότι το ΕΣΟΛ καταρτίστηκε σε στενή συνεργασία με τα κράτη 
μέλη, η τελική ευθύνη ανήκε ανέκαθεν στην Στατιστική Υπηρεσία των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΣΥΕΚ). Αυτός ο επιμερισμός των αρμοδιοτήτων πρέπει 
να εξακολουθήσει να ισχύει για τις νέες εκδόσεις του ΕΣΟΛ καθώς και για τα 
προβλήματα που ανακύπτουν στο πλαίσιο της ερμηνείας του. Η Επιτροπή θα 
πρέπει να προσαρμόσει τους κωδικούς ταξινόμησης που περιλαμβάνονται στον 
κανονισμό σε περίπτωση τροποποίησης τους στο πλαίσιο νέων εκδόσεων του 
ΕΣΟΛ. 
Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να γνωστοποιούν "αμέσως και τακτικά" στην 
Επιτροπή τα στοιχεία που τα αφορούν. Αυτό δημιουργεί το πρόβλημα της 
μετάβασης από τους ορισμούς που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο των εθνικών 
λογαριασμών προς τους εναρμονισμένους ορισμούς που απαιτούνται από τη 
διαδικασία για τα υπερβολικά ελλείμματα. Από το γεγονός ότι τα κράτη μέλη 
(1) Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ευρωπαϊκό Σύστημα 
Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών, δεύτερη έκδοση, 
Νοέμβριος 1978. 
- 25 -
οφείλουν να κοινοποιούν τα στοιχεία που τα αφορούν (σύμφωνα με τους 
ορισμούς της Συνθήκης) τακτικά στην Επιτροπή και να εξασφαλίζουν ότι οι 
εθνικές διαδικασίες στον τομέα του προϋπολογισμού τους επιτρέπουν να 
εκπληρώνουν τις σχετικές υποχρεώσεις τους σ'αυτόν τον τομέα, συνάγεται το 
συμπέρασμα ότι τα κράτη μέλη θα γνωστοποιούν τα στοιχεία που τα αφορούν 
σύμφωνα με τους ορισμούς της Συνθήκης αμέσως μόλις τα νέα στοιχεία είναι 
διαθέσιμα στο πλαίσιο των εθνικών ορισμών. Πάντως, για να ληφθεί υπόψη το 
χρονικό διάστημα που ενδέχεται να χρειαστεί για τη μετάβαση από τους 
εθνικούς ορισμούς στους ορισμούς του πρωτοκόλλου, προτείνεται η θέσπιση 
ενός συστήματος βάσει του οποίου θα γίνονται δύο κοινοποιήσεις το χρόνο, 
πράγμα που θα αποτελεί την ελάχιστη υποχρέωση των κρατών μελών όσον αφορά 
τις προθεσμίες γνωστοποίησης. 
Επειδή η Επιτροπή οφείλει να παρακολουθεί περισσότερα στοιχεία από αυτά που 
είναι απολύτως αναγκαία για τα κριτήρια που αφορούν το έλλειμμα και το 
χρέος, του άρθρου 104Γ, παράγραφος 2, ο κανονισμός περιλαμβάνει 
περιορισμένο αριθμό άλλων στοιχείων των οποίων η κοινοποίηση στην Επιτροπή 
θεωρείται ότι είναι προς όφελος των κρατών μελών. Η εναλλακτική λύση, 
δηλαδή η συλλογή αυτών των στοιχείων από την Επιτροπή, θα σήμαινε ότι η 
Επιτροπή θα λάμβανε ευαίσθητες από πολιτική άποψη αποφάσεις βασιζόμενη σε 
στοιχεία για τα οποία τα κράτη μέλη δεν θα αναλάμβαναν την ευθύνη. Κατά 
συνέπεια, αυτός ο περιορισμένος αριθμός στοιχείων ενσωματώθηκε στους 
ορισμούς και στα στοιχεία που πρέπει να παρέχονται στην Επιτροπή. 
II. Σχολιασμός των άρθρων 
Αρθρο 1 
Αυτό το άρθρο ορίζει τους όρους "δημόσιο", "οικονομικό έλλειμμα", 
"πρωτογενές δημοσιονομικό υπόλοιπο", "δημόσιες επενδύσεις" και "δημόσιο 
χρέος". Για τους τέσσερις πρώτους όρους οι ορισμοί δίνονται σύμφωνα με 
τους αντίστοιχους κωδικούς ταξινόμησης του ΕΣΟΛ, δεύτερη έκδοση. 
Ο ορισμός του δημοσίου χρέους είναι ακριβέστερος από τον ορισμό του 
πρωτοκόλλου. Πρώτον, για λόγους σαφήνειας γίνεται ρηιή αναφορά στο ΕΣΟΛ. 
Δεύτερον, διευθετήθηκε το ζήτημα της αποτίμησης της ονομαστικής αξίας των 
υποχρεώσεων, ιδίως στην περίπτωση που η ονομαστική αξία μιας υποχρέωσης 
διαφέρει σε μεγάλο βαθμό από την πραγματική αξία. Τέλος, δίνεται ένας 
κανόνας για την αποτίμηση των υποχρεώσεων που έχουν εκφραστεί σε ξένο 
νόμισμα. 
Αρθρο 2 
Στο άρθρο αυτό δίνεται ο ορισμός του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε 
τιμές αγοράς (ΑΕΠτ.α.). Ο ορισμός αυτός παραπ'επει στον ορισμό που δίνεται 
στην οδηγία 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ της 13ης Φεβρουαρίου 1989 για την 
εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος σε τιμές 
αγοράς (οδηγία ΑΕΠ)(^)/ στο πλαίσιο της οποίας το ακαθάριστο εγχώριο 
προϊόν ορίζεται σύμφωνα με το ΕΣΟΛ σε ένα ενδιάμεσο στάδιο του ορισμού του 
ακαθάριστου εθνικού προϊόντος (ΑΕΠ). Για τα έτη για τα οποία είναι 
διαθέσιμα, θα χρησιμοποιούνται τα στοιχεία του ΑΕΠτ.α. που υπολογίζονται 
σύμφωνα με την οδηγία ΑΕΠ. 
(2) ΕΕ L 49, 21.2.1989, σ. 26. 
- 26 -
Αρθρο 3 
Στο άρθρο αυτό δίνεται ο ορισμός των όρων "υφιστάμενο" και "προβλεπόμενο" 
που χρησιμοποιούνται στο πρωτόκολλο. Εισάγεται μία διάκριση μεταξύ του 
ορισμού αυτών των όρων στο άρθρο αυτό και της υποχρέωσης γνωστοποίησης για 
συγκεκριμένα έτη που προβλέπεται στο κεφάλαιο 2 του κανονισμού. Για 
παράδειγμα, αν μία κυβέρνηση αποφασίσει ότι θα σημειωθεί έλλειμμα κατά τα 
δύο προσεχή έτη, αυτό το έλλειμμα πρέπει να θεωρείται ως "προβλεπόμενο" 
έλλειμμα, ενώ το προβλεπόμενο έλλειμμα που εντάσσεται στην υποχρέωση 
γνωστοποίησης είναι το έλλειμμα του τρέχοντος έτους. 
Η παράγραφος 1 αυτού του άρθρου παραπέμπει στο άρθρο 3 του πρωτοκόλλου 
βάσει του οποίου οι κυβερνήσεις των κρατών μελών ευθύνονται για τα 
ελλείμματα του δημοσίου υπό ευρεία έννοια. Αναθέτει συνεπώς στις 
κυβερνήσεις των κρατών μελών την ευθύνη της γνωστοποίησης των στοιχείων που 
αφορούν το δημόσιο υπό ευρεία έννοια. Αυτή η παράγραφος αναφέρει "το 
τρέχον και τα επόμενα έτη" για να ληφθεί υπόψη η χρονική στιγμή κατά την 
οποία γίνεται η γνωστοποίηση. Για παράδειγμα, ένας προϋπολογισμός για το 
επόμενο έτος που εγκρίνεται τον Οκτώβριο και γνωστοποιείται το Δεκέμβριο 
εφαρμόζεται σε ένα "επόμενο" έτος, ενώ εάν κοινοποιηθεί τον Ιανουάριο 
εφαρμόζεται στο "τρέχον" έτος. Η απαίτηση να συμφωνούν τα στοιχεία με τις 
πλέον πρόσφατες αποφάσεις των αρμόδιων για τον προϋπολογισμό αρχών 
σημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι κυβερνήσεις οφείλουν να λαμβάνουν υπόψη τους 
τις τροποποιήσεις που έχουν ψηφιστεί από το Κοινοβούλιο στο σχέδιο 
προϋπολογισμού τους καθώς και κάθε άλλη απόφαση που επηρεάζει τον 
προϋπολογισμό και η οποία έχει ληφθεί μετά την υποβολή του σχεδίου 
προϋπολογισμού. 
Η παράγραφος 2 ορίζει τον όρο "υφιστάμενος", αναγνωρίζοντας ότι τα ιστορικά 
στοιχεία μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο πολλών αναθεωρήσεων προτού 
γίνουν οριστικά. Διευκρινίζεται ιδίως ότι ακόμη και οι αρχικές εκτιμήσεις 
για ένα παρελθόν έτος θεωρούνται ως υφιστάμενα στοιχεία έτσι ώστε να μην 
υπάρχει απόκλιση μεταξύ των υφιστάμενων και των προβλεπόμενων στοιχείων. 
Αρθρο 4 
Αυτό το άρθρο περιγράφει τη διαδικασία γνωστοποίησης την οποία πρέπει να 
τηρούν τα κράτη μέλη καθώς και τα στοιχεία που πρέπει να γνωστοποιούνται. 
Η παράγραφος 1 θεσπίζει τη γενική αρχή σύμφωνα με την οποία τα κράτη μέλη 
πρέπει να κοινοποιούν σύντομα τα στοιχεία τους στην Επιτροπή. Για να 
ληφθούν υπόψη ενδεχόμενες καθυστερήσεις στο πλαίσιο της εναρμόνισης των 
στοιχείων των εθνικών ορισμών με τους ορισμούς του πρωτοκόλλου, παρέχεται 
στα κράτη μέλη συμπληρωματική προθεσμία με τη θέσπιση δύο καταληκτικών 
ημερομηνιών ανά έτος τις οποίες θα μπορούν να χρησιμοποιούν σε περίπτωση 
ανάγκης. Πάντως, στο διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ αυτών των δύο 
ημερομηνιών, τα κράτη μέλη οφείλουν να διαβιβάζουν κάθε σημαντική 
συμπληρωματική πληροφορία για το τρέχον και τα επόμενα έτη. Αυτό θα 
επιτρέψει στην Επιτροπή να έχει την πλέον ενημερωμένη εικόνα της κατάστασης 
στα κράτη μέλη, ακόμα και αν αυτή η εικόνα διαμορφώνεται με βάση τους 
εθνικούς ορισμούς. Η 1η Φεβρουαρίου και η 1η Ιουλίου κάθε έτους 
καθορίστηκαν, μετά από διαβούλευση με τα κράτη μέλη, ως οι δύο καταληκτικές 
ημερομηνίες πριν από τις οποίες τα κράτη μέλη πρέπει να γνωστοποιούν 
ορισμένα στοιχεία σύμφωνα με τους ορισμούς του πρωτοκόλλου. Η Επιτροπή 
έχει επίγνωση του γεγονότος ότι αυτό θα απαιτήσει σε ορισμένες περιπτώσεις 
την προσαρμογή των εθνικών διαδικασιών. Οι προταθείσες καταληκτικές 
ημερομηνίες είναι ωστόσο απαραίτητες εξαιτίας των διαδοχικών σταδίων που 
προβλέπονται στη διαδικασία για τα υπερβολικά ελλείμματα. 
- 27 -
Οι παράγραφοι 2 και 3 καθορίζουν τις υποχρεώσεις γνωστοποίησης σε σχέση με 
τα έτη που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για τις καταληκτικές ημερομηνίες της 
1ης Φεβρουαρίου και της 1ης Ιουλίου. Τα κράτη μέλη οφείλουν ιδίως να 
διαβιβάζουν στοιχεία με τα οποία επεξηγείται η μετάβαση από τους ορισμούς 
των εθνικών λογαριασμών των χωρών στους ορισμούς του πρωτοκόλλου καθώς και 
η αντιστοιχία μεταξύ των διακυμάνσεων του ύψους του δημοσίου χρέους και 
των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Πρέπει να σημειωθεί ότι, μολονότι δεν 
προβλέπεται ρητά στο πρωτόκολλο, ζητείται από τα κράτη μέλη να 
γνωστοποιούν το προβλεπόμενο χρέος τους. Αυτό θεωρείται ιδιαίτερα 
σημαντικό στοιχείο για να εκτιμηθεί κατά πόσον ο λόγος του δημοσίου χρέους 
προς το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν μειώνεται επαρκώς και πλησιάζει την τιμή 
αναφοράς με ικανοποιητικό ρυθμό, προς όφελος των ίδιων των κρατών μελών. 
Η παράγραφος 4 επιτρέπει στα κράτη μέλη των οποίων το δημοσιονομικό έτος 
διαφέρει από το ημερολογιακό έτος να κοινοποιούν τα προβλεπόμενα στοιχεία 
τους για δημοσιονομικά έτη, υπό τον όρο ότι τα υφιστάμενα στοιχεία για τα 
δύο τελευταία έτη θα αφορούν επίσης δημοσιονομικά έτη. 
Αρθρα 5 και 6 
Αυτά τα άρθρα ορίζουν τον περιορισμένο αριθμό στοιχείων τα οποία η Επιτροπή 
θεωρεί ότι προς όφελος των κρατών μελών πρέπει να κοινοποιούνται ταυτόχρονα 
με τα υφιστάμενα και προβλεπόμενα στοιχεία για το έλλειμμα και το χρέος. 
Πρόκειται για στοιχεία τα οποία η Επιτροπή θα λαμβάνει υπόψη της για την 
παρακολούθηση της δημοσιονομικής κατάστασης ενώ παράλληλα θα αποτελούν 
σημαντικά στοιχεία για την εκπόνηση της έκθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 
104γ, παράγραφος 3. Στο άρθρο 5 γίνεται ιδίως αναφορά σε στοιχεία που 
αφορούν τις δημόσιες επενδύσεις και το πρωτογενές δημοσιονομικό υπόλοιπο. 
Τα μη αποπληρωθέντα δάνεια για τα οποία υπάρχει κρατική εγγύηση και η 
ανάληψη από την κυβέρνηση του χρέους άλλων τομέων αποτελούν πολύ σημαντικά 
στοιχεία για την εκτίμηση από την Επιτροπή του κινδύνου υπερβολικού 
ελλείμματος. Κατά συνέπεια, στο άρθρο 6 ζητείται από τα κράτη μέλη να 
παρέχουν στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τις υφιστάμενες και 
προβλεπόμενες πληρωμές στο πλαίσιο των κρατικών εγγυήσεων που έχουν 
παρασχεθεί καθώς επίσης και για τις υφιστάμενες και προβλεπόμενες αναλήψεις 
του χρέους άλλων τομέων. 
Αρθρο 7 
Αυτό το άρθρο καθορίζει τις λεπτομέρειες παρουσίασης των στοιχείων που 
αφορούν το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε τιμές αγοράς (ΑΕΠτ.α.). Η 
διαδικασία είναι λίγο διαφορετική από τη διαδικασία για τα στοιχεία που 
αφορούν το έλλειμμα και το χρέος επειδή τα υφιστάμενα στοιχεία για το 
ΑΕΠτ.α. που καταρτίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της οδηγίας για το 
ακαθάριστο εθνικό προϊόν είναι διαθέσιμα σε μια συγκεκριμένη ημερομηνία και 
πρέπει να χρησιμοποιούνται. 
Αρθρο 8 
Αυτό το άρθρο εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να τροποποιεί τους κωδικούς 
ταξινόμησης του ΕΣΟΛ που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό σε περίπτωση 
τροποποίησης αυτών των κωδικών στο πλαίσιο μελλοντικών εκδόσεων του ΕΣΟΛ. 
Πρόκειται απλώς για μια τεχνική προσαρμογή του κανονισμού. 
- 28 -
Παράρτημα που προσαρτάται στην αιτιολογική έκθεση 
Μερικοί ορισμοί των κωδικών ταξινόμησης του ΕΣΟΛ 
Στο παράρτημα αυτό παρουσιάζονται οι ορισμοί των κωδικών ταξινόμησης του 
Ευρωπαϊκού Συστήματος Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ)(3) 
στους οποίους γίνεται αναφορά στο σχέδιο πρότασης κανονισμού. Οι ορισμοί 
δίνονται ενδεικτικά. Οι ορισμοί που περιλαμβάνονται στο ΕΣΟΛ είναι 
πλήρεις, δηλαδή αναλυτικότεροι από τους ορισμούς που αναφέρονται στο παρόν 
έγγραφο. 
θεσμικοί τομείς 
560 - Τομέας του δημοσίου 
Ο τομέας του δημοσίου περιλαμβάνει όλες τις θεσμικές μονάδες, η κυρία 
δραστηριότητα των οποίων είναι η παραγωγή μη εμπορεύσιμων υπηρεσιών που 
προορίζονται για συλλογική κατανάλωση και/ή η αναδιανομή του εθνικού 
εισοδήματος και πλούτου. Οι κύριοι πόροι αυτών των μονάδων προέρχονται 
άμεσα ή έμμεσα από τις υποχρεωτικές πληρωμές που πραγματοποιούν μονάδες οι 
οποίες ανήκουν σε άλλους τομείς. 
561 - Υποτομέας: Κεντρική διοίκηση 
Ο υποτομέας της κεντρικής διοίκησης περιλαμβάνει όλες τις διοικητικές 
υπηρεσίες του κράτους και άλλους κεντρικούς φορείς η αρμοδιότητα των οποίων 
εκτείνεται σε όλη την οικονομική επικράτεια, εκτός από τη διαχείριση των 
οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης. 
562 - Υποτομέας: Τοπική αυτοδιοίκηση 
Ο υποτομέας της τοπικής αυτοδιοίκησης περιλαμβάνει εκείνες τις μορφές της 
δημόσιας διοίκησης, των οποίων η αρμοδιότητα εκτείνεται σε ένα μέρος μόνο 
της οικονομικής επικράτειας, εκτός από τους τοπικούς φορείς και τα ταμεία 
κοινωνικής ασφάλισης. 
563 - Υποτομέας: Οργανισμοί κοινών ικής ασφάλισης 
Ο υποτομέας των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης περιλαμβάνει όλες τις 
κεντρικές και τοπικές θεσμικές μονάδες η κύρια δραστηριότητα των οποίων 
είναι να προσφέρουν κοινωνικές παροχές και οι κύριοι πόροι των οποίων 
προέρχονται από υποχρεωτικές κοινωνικές εισφορές που καταβάλλονται από 
άλλες μονάδες. 
(3) Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ευρωπαϊκό Σύστημα 
Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών - ΕΣΟΛ, δεύτερη έκδοση, 
Νοέμβριος 1978. 
- 29 -
Συναλλαγές αγαθών και υπηρεσιών 
Ρ41 - Ακαθάριστες επενδύσε ι ς παγίου κεφαλαίου 
Οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου αντιπροσωπεύουν την αξία των 
διαρκών αγαθών που προορίζονται για μη στρατιωτικούς σκοπούς και τα οποία 
αποκτούν παραγωγικές μονάδες μόνιμοι κάτοικοι για να τα χρησιμοποιήσουν για 
περίοδο μεγαλύτερη από ένα έτος στην παραγωγική τους διαδικασία, 
συμπεριλαμβανομένης και της αξίας των τυχόν υπηρεσιών που ενσωματώνονται 
στα αγαθά παγίου κεφαλαίου. 
Διανεμητικές συναλλαγές 
R41 - Πραγματικοί τόκοι 
Οι πραγματικοί τόκοι είναι μορφή αμοιβής για ορισμένα χρηματοπιστωτικά 
περιουσιακά στοιχεία (καταθέσεις, γραμμάτια, ομολογίες και πιστώσεις) που 
χαρακτηρίζονται από την πληρωμή σε προκαθορισμένες ημερομηνίες ενός 
σταθερού ποσοστού της ονομαστικής αξίας του περιουσιακού στοιχείου. 
Μακροοικονομικά μεγέθη 
NI - Ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε αγοραίες τιμές 
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε αγοραίες τιμές αντιπροσωπεύει το τελικό 
αποτέλεσμα της παραγωγικής δραστηριότητας των παραγωγικών μονάδων μονίμων 
κατοίκων. Αντιστοιχεί στη συνολική ακαθάριστη αξία παραγωγής αγαθών και 
υπηρεσιών της οικονομίας μείον την ενδιάμεση ανάλωση, συν το ΦΠΑ επί των 
προϊόντων και τους καθαρούς φόρους επί των εισαγωγών εκτός ΦΠΑ. 
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν ισούται με το άθροισμα της ακαθάριστης 
προστιθέμενης αξίας σε αγοραίες τιμές όλων των κλάδων, πλέον το ΦΠΑ επί των 
προϊόντων και τους καθαρούς φόρους επί των εισαγωγών εκτός ΦΠΑ. 
Ισούται επίσης με το άθροισμα της ακαθάριστης προστιθέμενης αξίας σε 
αγοραίες τιμές όλων των τομέων, πλέον των ΦΠΑ επί των προϊόντων και τους 
καθαρούς φόρους επί των εισαγωγών εκτός ΦΠΑ και μείον την ενδιάμεση ανάλωση 
των τραπεζικών υπηρεσιών η οποία δεν έχει κατανεμηθεί κατά τομέα. 
Ν5 - Καθαρός δανεισμός (+ ή -) 
Ο καθαρός δανεισμός (+ ή -) του τομέα του δημοσίου (S60) είναι το υπόλοιπο 
μεταξύ της ακαθάριστης αποταμίευσης και των μεταβιβάσεων κεφαλαίου που 
λαμβάνονται αφενός και των ακαθάριστων επενδύσεων παγίου κεφαλαίου, της 
μεταβολής των αποθεμάτων, των καθαρών αγορών γηπέδων και άυλων αγαθών και 
των μεταβιβάσεων κεφαλαίου που καταβάλλονται αφετέρου. 
Χρηματοπιστωτικές συναλλαγές 
F20 - Χρήμα και μεταβιβάσιμες κατάθεσε ι ς όψεως 
Η κατηγορία χρήμα και μεταβιβάσιμες καταθέσεις όψεως περιλαμβάνει τα 
τραπεζογραμμάτια και τα κέρματα και τις καταθέσεις όψεως, που μπορούν να 
μετατραπούν άμεσα στο εθνικό νόμισμα της χώρας χωρίς κανέναν περιορισμό και 
που μεταβιβάζονται με επιταγή, τραπεζική εντολή ή με ανάλογους τρόπους. 
- 30 -
F30 - Λοιπές κατάθεσε ι ς 
Η υποκατηγορία λοιπές καταθέσεις καλύπτει όλες τις καταθέσεις, εκτός από 
τις μεταβιβάσιμες καταθέσεις όψεως, δηλαδή τις καταθέσεις που δεν μπορούν 
να χρησιμοποιηθούν σε κάθε στιγμή, χωρίς περιορισμούς ή χωρίς να 
μετατραπούν πρώτα σε τραπεζογραμμάτια και κέρματα ή μεταβιβάσιμες 
καταθέσεις όψεως. Αυτές οι απαιτήσεις αποτελούν μέσα χρηματοδότησης. 
F40 - Γραμμάτια και βραχυπρόθεσμες ομολογίες 
Η κατηγορία γραμμάτια και βραχυπρόθεσμες ομολογίες περιλαμβάνει τους 
τίτλους απαιτήσεων με βραχεία προθεσμία λήξης, συνήθως μέχρι 12 μήνες, αλλά 
με μέγιστο όριο μέχρι 2 χρόνια. Αντιπροσωπεύονται από τίτλους που 
προορίζονται να κυκλοφορήσουν, η ονομαστική αξία των οποίων εκφράζεται με 
ένα στρογγυλευμένο ποσό και καθορίζεται κατά την έκδοση τους, αποφέρουν δε 
τόκο που πληρώνεται συνήθως προκαταβολικά. Οι τίτλοι αυτοί είναι 
εξοφλητέοι στην ονομαστική της αξία κατά την ημερομηνία ή από την 
ημερομηνία που καθορίζεται κατά το χρόνο της έκδοσης. Τα χρεόγραφα αυτά 
είναι μέσα επένδυσης. 
F50 - Μακροπρόθεσμες ομολογίες 
Η κατηγορία μακροπρόθεσμες ομολογίες περιλαμβάνει τους τίτλους χρεογράφων 
με περίοδο λήξης αρκετών ετών, που τοκίζονται με σταθερά ή τιμαριθμικά 
καθοριζόμενα επιτόκια (οι τόκοι πληρώνονται συχνά με μερισματαποδείξεις) 
και οι οποίοι μπορεί να εξοφληθούν αρχίζοντας από ημερομηνία καθοριζόμενη 
κατά το χρόνο έκδοσης. Οι μακροπρόθεσμες ομολογίες είναι διαπραγματεύσιμα 
μέσα επένδυσης που συνήθως εισάγονται στο χρηματιστήριο αξιών. 
F79 - Λοιπά βραχυπρόθεσμα δάνεια 
Η υποκατηγορία λοιπά βραχυπρόθεσμα δάνεια καλύπτει όλα τα βραχυπρόθεσμα 
δάνεια εκτός από όσα ταξινομούνται σαν βραχυπρόθεσμες εμπορικές πιστώσεις ή 
σαν πιστωτικοί-χρεωστικοί λογαριασμοί. 
F89 - Λοιπά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια 
Η υποκατηγορία λοιπά μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια καλύπτει όλα τα 
μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα δάνεια, εκτός από εκείνα που ταξινομούνται 
σαν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες εμπορικές πιστώσεις. 
- 31 -
ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την εφαρμογή των διατάξεων του Πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία 
του υπερβολικού ελλείμματος το οποίο προσαρτάται στη 
Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Εχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όπως τροποποιήθηκε από 
τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση και ιδίως το άρθρο 104Γ, παράγραφος 14, 
τρίτο εδάφιο, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Ko ινοβουλίουί*), 
Εκτιμώντας: 
ότι οι ορισμοί των όρων "δημόσιος" και "δημοσιονομικός", "έλλειμμα" και 
"επένδυση" προσδιορίζονται στο πρωτόκολλο σχετικά με τη διαδικασία του 
υπερβολικού ελλείμματος με παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων 
Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣθΛ)(2)· ότι το ΕΣΟΛ παρέχει γενικά αποδεκτούς 
ορισμούς που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο αναθεωρήσεων· ότι είναι 
απαραίτητο να υπάρχουν ακριβείς ορισμοί που να παραπέμπουν στους κωδικούς 
ταξινόμησης του ΕΣΟΛ, 
ότι ο ορισμός του χρέους που καθορίζεται στο πρωτόκολλο σχετικά με τη 
διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος πρέπει να γίνει πιο αναλυτικός με 
βάση του κωδικούς ταξινόμησης του ΕΣΟΛ· ότι ορισμένες πτυχές που αφορούν 
την αποτίμηση του χρέους πρέπει να γίνουν σαφέστερες· ότι ο ορισμός και η 
εγγραφή των τόκων όπως καθορίζονται στο ΕΣΟΛ πρέπει να προσαρμοστούν για να 
ληφθούν υπόψη τα νέα χρηματοπιστωτικά μέσα, 
ότι η οδηγία αριθ. 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της 13ης 
Φεβρουαρίου 1989 για την εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού 
προϊόντος σε τιμές αγοράς(•*) περιλαμβάνει κατάλληλο και αναλυτικό ορισμό 
του ακαθάριστου εγχωρίου προϊόντος σε τιμές αγοράς, 
ότι η Επιτροπή υποχρεούται να παρέχει τα στατιστικά στοιχεία που 
χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας σχετικά με το υπερβολικό 
έλλειμμα, 
(1) 
(2) Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, Ευρωπαϊκό Σύστημα 
Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών - ΕΣΟΛ, δεύτερη έκδοση, 
Νοέμβριος 1978. 
(3) ΕΕ αριθ. L 49, 21.2.1989, σ. 26. 
- 32 -
ότι πρέπει να θεσπιστούν λεπτομερείς κανόνες προκειμένου τα κράτη μέλη να 
γνωστοποιούν αμέσως και τακτικά στην Επιτροπή τα προβλεπόμενα και 
υφιστάμενα ελλείμματα τους καθώς και το ύψος του χρέους τους, 
ότι σύμφωνα με το άρθρο 104Γ, παράγραφοι 2 και 3, η Επιτροπή παρακολουθεί 
την εξέλιξη της δημοσιονομικής κατάστασης και το ύψος του δημοσίου χρέους 
στα κράτη μέλη και εξετάζει την τήρηση της δημοσιονομικής πειθαρχίας με 
βάση τα κριτήρια του δημοσιονομικού ελλείμματος και του δημοσίου χρέους· 
ότι εάν ένα κράτος μέλος δεν εκπληρώνει τους όρους ενός από τα κριτήρια 
αυτά ή αμφότερων των κριτηρίων, η Επιτροπή λαμβάνει επίσης υπόψη όλους τους 
άλλους σχετικούς παράγοντες· ότι η Επιτροπή θα πρέπει να εκτιμά κατά πόσον 
υπάρχει κίνδυνος υπερβολικού ελλείμματος σε ένα κράτος μέλος· ότι τα κράτη 
μέλη θα πρέπει κατά συνέπεια να παρέχουν στην Επιτροπή συμπληρωματικές 
πληροφορίες σε σχέση με τα ήδη γνωστοποιηθέντα στοιχεία για το έλλειμμα και 
το χρέος, 
ότι οι ορισμοί και οι κανόνες που περιλαμβάνονται στον παρόντα κανονισμό 
μπορούν, ενδεχομένως να αναθεωρηθούν με βάση την κτηθείσα πείρα, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι: ΟΡΙΣΜΟΙ 
Αρθρο 1 
Για τους σκοπούς του πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού 
ελλείματος και του παρόντος κανονισμού, οι όροι που παρατίθενται κατωτέρω 
ορίζονται σύμφωνα με το ΕΣΟΛ. (Οι μεταξύ παρενθέσεων κωδικοί παραπέμπουν 
στη δεύτερη έκδοση του ΕΣΟΛ). 
1. Οι όροι "δημόσιος" και "δημοσιονομικός" καλύπτουν τον τομέα του δημοσίου 
(S60) που χωρίζεται σε τρεις υποτομείς: κεντρική διοίκηση (S61), τοπική 
διοίκηση (S62) και οργανισμοί κοινωνικής ασφάλισης (S63). 
2. Το δημοσιονομικό έλλειμμα (πλεόνασμα) είναι οι καθαρές δανειακές ανάγκες 
(καθαρή ικανότητα χρηματοδότησης) (Ν5) του δημόσιου τομέα (S60), όπως 
ορίζεται στο ΕΣΟΛ. Οι τόκοι που περιλαμβάνονται στο δημοσιονομικό 
έλλειμμα είναι το άθροισμα των πραγματικών τόκων (R41) και των 
κεφαλαιοποιηθέντων τόκων. Οι τόκοι που καλύπτουν πολλές λογιστικές 
περιόδους κατανέμονται μεταξύ των διαφόρων περιόδων. 
3. Το πρωτογενές δημοσιονομικό υπόλοιπο είναι το δημοσιονομικό έλλειμμα ή 
πλεόνασμα όπως ορίζεται στην προηγούμενη παράγραφο, εξαιρουμένων των 
πραγματικών τόκων (R41) που καταβάλλονται από το δημόσιο τομέα και των 
κεφαλαιοποιηθέντων τόκων. 
4. Οι δημόσιες επενδύσεις είναι οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου 
(Ρ41) του δημοσίου τομέα (S60), όπως ορίζονται στο ΕΣΟΛ. 
5. Το δημόσιο χρέος είναι η συνολική ονομαστική αξία όλων των υφιστάμενων 
υποχρεώσεων στις 31 Δεκεμβρίου του δημόσιου τομέα (S60), εξαιρουμένων 
των υποχρεώσεων των οποίων τα αντίστοιχα χρηματοοικονομικά στοιχεία 
βρίσκονται στην κατοχή του δημόσιου τομέα (S60). 
- 33 -
Το δημόσιο χρέος χωρίζεται στις κατηγορίες: χρήμα και καταθέσεις, 
τίτλοι, δάνεια και κάθε άλλο χρέος που δεν έχει ταξινομηθεί σε άλλη 
κατηγορία. Η κατηγορία χρήμα και καταθέσεις περιλαμβάνει τις κατηγορίες 
χρήμα και μεταβιβάσιμες καταθέσεις όψεως (F20) και λοιπές καταθέσεις 
(F30). Η κατηγορία τίτλοι περιλαμβάνει τις κατηγορίες βραχυπρόθεσμοι 
τίτλοι (F40) και ομολογίες (F50). Η κατηγορία δάνεια περιλαμβάνει τα 
λοιπά βραχυπρόθεσμα δάνεια (F79) και τα λοιπά μεσοπρόθεσμα και 
μακροπρόθεσμα δάνεια (F89) όπως ορίζονται στο ΕΣΟΛ. 
Η ονομαστική αξία του ποσού μιας υποχρέωσης στις 31 Δεκεμβρίου είναι 
αναγνωρισμένη επί του σχετικού τίτλου αξία. Στην περίπτωση που η 
παρούσα αξία μιας υποχρέωσης κατά την ημερομηνία έκδοσης διαφέρει σε 
μεγάλο βαθμό από την αναγραφομένη επί του σχετικού τίτλου αξία, η 
ονομαστική αξία είναι η παρούσα αξία. Η παρούσα αξία υπολογίζεται βάσει 
κατάλληλου επιτοκίου που καθορίζεται για την ημέρα κατά την οποία 
αναλαμβάνεται η υποχρέωση. 
Η ονομαστική αξία μιας τιμαριθμικά αναπροσαρμοζόμενης υποχρέωσης 
αντιστοιχεί στην αναγραφομένη επί του σχετικού τίτλου αξία προσαυξημένης 
κατά το ποσό του κεφαλαίου που έχει προκύψει από την τιμαριθμική 
αναπροσαρμογή στις 31 Δεκεμβρίου. 
Οι υποχρεώσεις που εκφράζονται σε ξένο νόμισμα μετατρέπονται σε εθνικό 
νόμισμα με βάση την αντιπροσωπευτική ισοτιμία της αγοράς συναλλάγματος 
την τελευταία εργάσιμη ημέρα κάθε έτους. 
Αρθρο 2 
Το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν είναι το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε τιμές 
αγοράς (ΑΕΠτ.α.) όπως ορίζεται από το άρθρο 2 της οδηγίας αριθ. 89/130/ΕΟΚ, 
Ευρατόμ για την εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος 
σε τιμές αγοράς. 
Αρθρο 3 
1. Ως προβλεπόμενα στοιχεία για το δημοσιονομικό έλλειμμα και το ύψος του 
χρέους νοούνται τα στοιχεία που καθορίζονται για το τρέχον και τα 
επόμενα έτη από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις πλέον πρόσφατες αποφάσεις 
των δημοσιονομικών τους αρχών και τα οποία γνωστοποιούνται στην Επιτροπή 
σύμφωνα με τις διατάξεις περί ευθύνης του άρθρου 3, πρώτη φράση, του 
πρωτοκόλλου σχετικά με τη διαδικασία του υπερβολικού ελλείμματος. 
2. Ως υφιστάμενα στοιχεία σχετικά με το δημοσιονομικό έλλειμμα και το ύψος 
του χρέους νοούνται τα εκτιμώμενα, κατά προσέγγιση, ή οριστικά 
αποτελέσματα για παρελθόν έτος. 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2: ΓΝΩΣΤΟΠΟΙΗΣΗ 
Αρθρο 4 
1. Από την αρχή του έτους 1994, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν αμέσως στην 
Επιτροπή τα προβλεπόμενα και υφιστάμενα δημοσιονομικά τους ελλείμματα 
και το προβλεπόμενο και υφιστάμενο ύψος του δημοσίου χρέους τους και 
τούτο τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο, την πρώτη φορά πριν από την 
1η Φεβρουαρίου του τρέχοντος έτους (έτος η) και τη δεύτερη φορά πριν από 
την 1η Ιουλίου του έτους η. 
- 34 -
Στο διάστημα που μεσολαβεί μεταξύ αυτών των δύο ημερομηνιών, τα κράτη 
μέλη παρέχουν στην Επιτροπή κάθε σχετική συμπληρωματική πληροφορία για 
το τρέχον και τα επόμενα έτη. 
2. Πριν από την 1η Φεβρουαρίου του έτους η, τα κράτη μέλη: 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή το προβλεπόμενο δημοσιονομικό τους 
έλλειμμα τους για το έτος η, την ενημερωμένη εκτίμηση τους όσον 
αφορά το υφιστάμενο δημοσιονομικό έλλειμμα για το έτος η-1 και τα 
υφιστάμενα δημοσιονομικά τους ελλείμματα για τα έτη n-2, η-3 και η-4. 
διαβιβάζουν ταυτόχρονα στην Επιτροπή για τα έτη η, η-1 και η-2 τα 
στοιχεία σχετικά με τα αντίστοιχα ελλείμματα του προϋπολογισμού τους 
όπως προκύπτει από τους εθνικούς τους λογαριασμούς σύμφωνα με τον 
πλέον συνήθη ορισμό που χρησιμοποιείται στο πλαίσιο των εθνικών 
λογαριασμών του κράτους μέλους καθώς και τα στοιχεία με τα οποία 
επεξηγείται η μετάβαση μεταξύ αυτού του ελλείμματος του 
προϋπολογισμού που προκύπτει από τους εθνικούς λογαριασμούς και του 
δημοσιονομικού τους ελλείμματος. Τα στοιχεία με τα οποία επεξηγείται 
αυτή η μετάβαση και διαβιβάζονται στην Επιτροπή περιλαμβάνουν ιδίως 
στοιχεία σχετικά με τις δανειακές ανάγκες των υποτομέων (S61), (S62) 
και (S63). 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή το προβλεπόμενο ύψος του δημοσίου χρέους 
τους για το έτος η, την ενημερωμένη εκτίμηση του υφιστάμενου ύψους 
του δημοσίου χρέους τους για το έτος η-1 και το υφιστάμενο ύψος του 
δημοσίου χρέους τους για τα έτη η-2, η-3 και η-4. 
διαβιβάζουν ταυτόχρονα στην Επιτροπή για τα έτη η, η-1 και η-2 τα 
στοιχεία που επεξηγούν τον τρόπο με τον οποίο το δημοσιονομικό τους 
έλλειμμα και άλλοι σχετικοί παράγοντες συνέβαλαν στη μεταβολή του 
ύψους δημοσίου χρέους τους. 
3. Πριν από την 1η Ιουλίου του έτους η, τα κράτη μέλη : 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή ενημερωμένα στοιχεία για προβλεπόμενο 
δημοσιονομικό τους έλλειμμα για το έτος n καθώς και τα υφιστάμενα 
δημοσιονομικά τους ελλείμματα για τα έτη η-1, η-2 και η-3 και 
εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη δεύτερη περίπτωση 
της παραγράφου 2. 
γνωστοποιούν στην Επιτροπή ενημερωμένα στοιχεία σχετικά με το 
προβλεπόμενο ύψος του δημοσίου χρέους τους για το έτος n καθώς και 
για το υφιστάμενο επίπεδο του δημοσίου χρέους για τα έτη η-1, η-2 και 
η-3 και εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την τέταρτη 
περίπτωση της παραγράφου 2. 
4. Τα στοιχεία σχετικά με το προβλεπόμενο δημοσιονομικό έλλειμμα και το 
προβλεπόμενο ύψος του δημοσίου χρέους που γνωστοποιούνται στην Επιτροπή 
σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου 
εκφράζονται σε εθνικό νόμισμα και σε δημοσιονομικά έτη. 
- 35 -
Τα στοιχεία σχετικά με το υφιστάμενο δημοσιονομικό έλλειμμα και το 
υφιστάμενο ύψος του δημοσίου χρέους που γνωστοποιούνται στην Επιτροπή 
σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου 
εκφράζονται σε εθνικό νόμισμα και σε ημερολογιακά έτη. 
Στην περίπτωση που το δημοσιονομικό έτος διαφέρει από το ημερολογιακό έτος, 
τα κράτη μέλη γνωστοποιούν επίσης στην Επιτροπή στοιχεία σχετικά με το 
υφιστάμενο δημοσιονομικό τους έλλειμμα και το υφιστάμενο ύψος του δημοσίου 
χρέους τους σε δημοσιονομικά έτη για τα δύο δημοσιονομικά έτη που 
προηγούνται του τρέχοντος δημοσιονομικού έτους. 
Αρθρο 5 
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, τηρουμένων των ίδιων προθεσμιών με 
εκείνες που ορίζονται από το άρθρο 4, παράγραφοι 1, 2 και 3, στοιχεία 
σχετικά με τις δημόσιες επενδύσεις τους και τα πρωτογενή δημοσιονομικά τους 
υπόλοιπα. 
Αρθρο 6 
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, τηρουμένων των ίδιων προθεσμιών με 
εκείνες που ορίζονται από το άρθρο 4, παράγραφος 1, τα στοιχεία για το 
τρέχον και τα επόμενα έτη σχετικά με το ύψος των δημοσίων δαπανών και του 
δημοσίου χρέους που οφείλεται στις πραγματοποιηθείσες ή προβλεπόμενες 
πληρωμές στο πλαίσιο της εκτέλεσης των κρατικών εγγυήσεων καθώς και το ύψος 
του χρέους φορέων που δεν υπάγονται στο δημόσιο τομέα και το οποίο έχει 
αναληφθεί ή προβλέπεται η ανάληψη του. 
Αρθρο 7 
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή πρόβλεψη για το έτος n και εκτίμηση 
για το έτος η-1 σχετικά με το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ τ.α) τους 
σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 2, τηρουμένων των ίδιων προθεσμιών με 
εκείνες που ορίζονται από το άρθρο 4, παράγραφος 1, Αυτά τα στοιχεία για το 
ακαθάριστο εγχώριο προϊόν ενημερώνονται για τα προηγούμενα έτη με βάση τα 
στοιχεία που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με τις διατάξεις της 
οδηγίας αριθ. 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ. 
Αρθρο 8 
Η Επιτροπή προσαρμόζει ενδεχομένως τους κωδικούς ταξινόμησης του ΕΣΟΛ που 
περιλαμβάνονται στα άρθρα 1 και 4 με βάση τις ενδεχόμενες αναθεωρήσεις του 
ΕΣΟΛ. 
Αρθρο 9 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει 
άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 
Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
- 36 -
Παράρτημα 4 
ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για τον καθορισμό της κλείδας κατανομής για τους οικονομικούς πόρους 
του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος 
- 37 -
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Κατά τη συνοδό του στην Κοπενχάγη, το Ευρωπαϊκό Συμβουλιο κάλεσε ι ην 
Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις σχετικά με όλα τα απαιτούμενα μέτρα για να 
τεθεί σε εφαρμογή το δεύτερο στάδιο της οικονομικής και νομισματικής 
ένωσης, έτσι ώστε αυτές οι προτάσεις να μπορέσουν να εγκριθούν από το 
Συμβούλιο μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης και πριν από την 1η 
Ιανουαρίου 1994. Ανταποκρινόμενη σε αυτό το αίτημα και λόγω ελλείψεως 
νομικής βάσης για την υποβολή επίσημης πρότασης, η Επιτροπή υποβάλλει το 
συνημμένο σχέδιο προτάσεως. Στόχος αυτής της πρότασης είναι να αρχίσουν 
ανεπισήμως οι αναγκαίες συζητήσεις με τα εμπλεκόμενα κοινοτικά όργανα, 
έτσι ώστε να μπορέσουν να κινηθούν οι επίσημες διαδικασίες αμέσως μετά την 
έναρξη ισχύος της συνθήκης και να ολοκληρωθούν μέσα στην προθεσμία που έχει 
καθοριστεί από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Μολονότι η Επιτροπή έχει την 
πρόθεση, μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης, να υποβάλει επίσημη πρόταση 
με βάση το περιεχόμενο αυτού του σχεδίου προτάσεως, διατηρεί το δικαίωμα να 
επιφέρει τροποποιήσεις ανάλογα με τις περιστάσεις. 
Ι. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
Οι κανόνες που καθορίζουν το μερίδιο συμμετοχής κάθε κεντρικής τράπεζας 
στους οικονομικούς πόρους είναι ταυτόσημοι με τους κανόνες που ισχύουν για 
την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ), γεγονός που καταδεικνύει την πολιτική 
θέληση να καταστεί η οικονομική διάρθρωση του Ευρωπαϊκού Νομισματικού 
Ιδρύματος (ΕΝΙ) παρόμοια προς εκείνη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. 
Η κλείδα κατανομής για το κεφάλαιο της ΕΚΤ έχει μεγάλη σημασία. Εκτός από 
τις εισφορές στο κεφάλαιο, καθορίζει το μερίδιο συμμετοχής κάθε κεντρικής 
τράπεζας στα συναλλαγματικά διαθέσιμα, τη στάθμιση των ψήφων στο Συμβούλιο 
της ΕΚΤ για οικονομικά θέματα και ιδίως την κατανομή του νομισματικού 
εισοδήματος του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών (ΕΣΚΤ) ως σύνολο. 
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι κανόνες καθορισμού των στοιχείων που 
χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της κλείδας κατανομής για την ΕΚΤ 
πρέπει να εκδίδονται από το Συμβούλιο. Για το ΕΝΙ, ωστόσο, η σημασία της 
κλείδας περιορίζεται στις εισφορές στους οικονομικούς πόρους, στην κατανομή 
των ενδεχόμενων πλεονασμάτων (ή ζημιών) και στην κατανομή του προϊόντος της 
εκκαθάρισης του ΕΝΙ στις εθνικές κεντρικές τράπεζες· η νομοθεσία που 
εκπονείται τώρα για το ΕΝΙ θα είναι χρήσιμη για την νομοθεσία σχετικά με 
την κλείδα της ΕΚΤ η οποία θα εκδοθεί αμέσως μόλις ληφθεί η απόφαση για την 
έναρξη του τρίτου σταδίου. 
Σύμφωνα με το άρθρο 29.1 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ, σε κάθε 
εθνική κεντρική τράπεζα αποδίδεται στάθμιση στην κλείδα η οποία ισούται με 
το άθροισμα του 50% του μεριδίου συμμετοχής του οικείου κράτους μέλους στον 
πληθυσμό της Κοινότητας κατά το προτελευταίο έτος πριν από την ίδρυση του 
ΕΣΚΤ και του 50% του μεριδίου συμμετοχής του οικείου κράτους μέλους στο 
ακαθάριστο εγχώριο προϊόν της Κοινότητας σε τιμές αγοράς, όπως μετρήθηκε 
κατά την πενταετία που προηγείται του προτελευταίου έτους πριν από την 
ίδρυση του ΕΣΚΤ. Οσον αφορά την κλείδα για τους οικονομικούς πόρους του 
ΕΝΙ, τα έτη αναφοράς καθορίζονται κατά τον ίδιο τρόπο αλλά υπολογίζονται σε 
σχέση με το έτος ίδρυσης του Ιδρύματος. 
- 38 -
Η παρούσα απόφαση του Συμβουλίου αφορά τους κανόνες που η Επιτροπή οφείλει 
να τηρήσει κατά την παροχή των στατιστικών στοιχείων που είναι αναγκαία για 
τον υπολογισμό της κλείδας που ορίζεται ανωτέρω. Οι κανόνες προσδιορίζουν 
τον ορισμό και τις πηγές για τα στατιστικά στοιχεία που πρόκειται να 
χρησιμοποιηθούν σχετικά με το ΑΕΠ και τον πληθυσμό καθώς και τη μέθοδο 
υπολογισμού. 
Το ΕΝΙ θα ιδρυθεί την 1η Ιανουαρίου 1994· το συμβούλιο του θα αποφασίσει 
σχετικά με το ύψος των πόρων και θα εφαρμόσει την κλείδα κατανομής για τον 
καθορισμό των μεμονωμένων εισφορών στις αρχές του 1994. Συνεπώς, τα 
στοιχεία που πρόκειται να εφαρμοστούν για τον καθορισμό της κλείδας πρέπει 
να παρασχεθούν πριν από την ημερομηνία αυτή. 
Η κλείδα για το ΕΝΙ θα καθοριστεί μια φορά δια παντός και θα ισχύει καθόλη 
τη διάρκεια ύπαρξης του ΕΝΙ. Η ανά πενταετία αναπροσαρμογή που προβλέπεται 
για την κλείδα της ΕΚΤ δεν αφορά το ΕΝΙ, στο βαθμό που η τρίτη φάση θα 
αρχίσει το αργότερο πέντε έτη μετά την ίδρυση του ΕΝΙ. 
II. Σχολιασμός των άρθρων 
Αρθρο Ι 
Στο άρθρο 1 ορίζεται το πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης : τα 
στατιστικά στοιχεία και η μέθοδος υπολογισμού που πρόκειται να 
χρησιμοποιηθούν για τον καθορισμό της κλείδας. Εάν ερμηνευθούν στενά, οι 
παρόντες κανόνες διευκρινίζουν απλώς την έννοια και τις πηγές του πληθυσμού 
και του ΑΕΠ. Ωστόσο, αναπόφευκτα προκύπτουν μεθοδολογικά προβλήματα μεταξύ 
της παροχής των στοιχείων για τις μεμονωμένες χώρες και του καθορισμού της 
κλείδας, τα οποία θα πρέπει επίσης να καλύπτονται από την παρούσα οδηγία 
για λόγους συνοχής και ακρίβειας. 
Αρθρα 2, 3, 4, 5, 6 
Στα εν λόγω άρθρα διευκρινίζονται οι ορισμοί και οι πηγές των στοιχείων που 
αφορούν τον πληθυσμό και το ΑΕΠ. Οι ορισμοί που λαμβάνονται υπόψη είναι οι 
ορισμοί του Ευρωπαϊκού Συστήματος Ολοκληρωμένων Λογαριασμών (ΕΣΟΛ). 
Στο βαθμό που τα μεγέθη στους εθνικούς λογαριασμούς καλύπτουν περίοδο ενός 
έτους, τα στοιχεία του πληθυσμού που τους αντιστοιχούν πρέπει να 
αντιπροσωπεύουν τον μέσο όρο του συνολικού πληθυσμού για το σύνολο του 
έτους. 
Τα στοιχεία για το ΑΕΠτ.α. για τα έτη 1988 έως 1991 προκύπτουν από την 
εφαρμογή της οδηγίας του Συμβουλίου για την εναρμόνιση του καθορισμού του 
ακαθάριστου εθνικού προϊόντος σε τιμές αγοράς. Η οδηγία δεν καλύπτει 
το 1987· συνεπώς, τα στοιχεία για το ΑΕΠτ.α. 1987 είναι εκείνα που συνέλεξε 
η Επιτροπή (EUROSTAT) από τα κράτη μέλη σύμφωνα με την καθορισθείσα 
διαδικασία. Τα στοιχεία 1987 καθίστανται συμβατά με τα στοιχεία 1988-1991 
που προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας περί του ΑΕΠτ.α. Η εν λόγω 
οδηγία εφαρμόζεται μια φορά κατ'έτος και τα στοιχεία που προκύπτουν 
εγκρίνονται επίσημα απ'όλα τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή (EUROSTAT) 
προσαρμόζει, κατά περίπτωση, τα στοιχεία για τα προηγούμενα έτη που δεν 
καλύπτονται από την οδηγία προκειμένου να διασφαλιστεί η συνέχεια των 
σειρών. 
- 39 -
Προς το παρόν, τα στοιχεία που προκύπτουν από την εφαρμογή της οδηγίας ΑΕΠ 
για τη Γερμανία περιλαμβάνουν τα νέα ομόσπονδα κρατίδια από τον 
Οκτώβριο 1990. Στο βαθμό που η περίοδος εφαρμογής της κλείδας καλύπτει την 
Ευρωπαϊκή Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των νέων ομόσπονδων κρατιδίων της 
Γερμανίας, είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί το ΑΕΠτ.α. των εν λόγω ομόσπονδων 
κρατιδίων στην περίοδο 1987-1991. Δεν υπάρχουν στοιχεία για ολόκληρη τη 
Γερμανία πριν από το 1991. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, το ΑΕΠ 
ολόκληρης της Γερμανίας για το 1987-1990 έχει υπολογιστεί με βάση την 
υπόθεση ότι το μερίδιο συμμετοχής των παλαιών ομόσπονδων κρατιδίων στο 
συνολικό ΑΕΠ της Γερμανίας ήταν το ίδιο κατά την εν λόγω περίοδο με το 
1991. 
Στην περίπτωση της Πορτογαλίας, τα στοιχεία που προκύπτουν από την εφαρμογή 
της οδηγίας ΑΕΠτ.α. αφορούν προς το παρόν το ΑΕΠ της ηπειρωτικής χώρας για 
τα έτη 1988 έως 1990 και το συνολικό ΑΕΠ για το 1991. Ωστόσο, αναμένεται 
ότι θα συμπεριληφθεί κατά την προσεχή εφαρμογή της οδηγίας ΑΕΠτ.α. το 
φθινόπωρο του 1993 το συνολικό ΑΕΠ για το 1988-1990, οπότε θα 
χρησιμοποιηθεί το ΑΕΠ που καλύπτει ολόκληρη την επικράτεια. 
Αρθρα 7, 8, 9 
Τα στοιχεία ΑΕΠ καθορίζονται σε εθνικό νόμισμα. Κοινό μέγεθος αναφοράς θα 
είναι η συναλλαγματική ισοτιμία του ECU. Η εναλλακτική που συνίσταται στη 
χρήση μονάδων αγοραστικής δύναμης δεν επιλέχθηκε. Σε σύγκριση με τις ΜΑΔ, 
οι συναλλαγματικές ισοτιμίες καθορίζονται κατά τρόπο σαφή, γεγονός που 
καθιστά τον υπολογισμό ευκολότερο και διαφανέστερο· εξάλλου αντιστοιχούν 
καλύτερα στην έννοια των τιμών αγοράς που συνδέονται με το ΑΕΠ. Επιπλέον, η 
τρέχουσα πρακτική της Κοινότητας όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές ροές από 
τα κράτη μέλη προς την Κοινότητα είναι να χρησιμοποιεί συναλλαγματικές 
ισοτιμίες ως κοινό μέγεθος αναφοράς. 
Αρθρο 10 
Το ΕΝΙ ιδρύεται την 1η Ιανουαρίου 1994. Το Συμβούλιο του ΕΝΙ θα αποφασίσει 
στις αρχές του 1994 όσον αφορά το ύψος των αναγκαίων πόρων και θα 
εφαρμόσει την κλείδα κατανομής για τον καθορισμό των μεμονωμένων εισφορών 
των κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών. Συνεπώς, η Επιτροπή θα 
κοινοποιήσει την κλείδα πριν από την ημερομηνία ίδρυσης του ΕΝΙ στην 
Επιτροπή διοικητών. 
Η στρογγύλευση της στάθμισης στο αμέσως ανώτερο ακέραιο πολλαπλάσιο του 
0,05, που αναφέρεται στο άρθρο 29 του καταστατικού του ΕΣΚΤ και της ΕΚΤ δεν 
εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης. Εναπόκειται στο 
Συμβούλιο του ΕΝΙ να καθορίσει τη στρογγυλευμένη κλείδα. 
- 40 
ΠΡΟΤΑΣΗ 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για τον καθορισμό της κλείδας κατανομής για τους οικονομικούς 
πόρους του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ιδρύματος 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ : 
Εχοντας υπόψη : 
τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας όπως αυτή τροποποιήθηκε 
από τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση, και ιδίως το άρθρο 16, παράγραφος 2 
του Πρωτοκόλλου σχετικά με το καταστατικό του Ευρωπαϊκού Νομισματικού 
Ιδρύματος που επισυνάπτεται στην εν λόγω συνθήκη, και το άρθρο 29, 
παράγραφος 1 και 2 του Πρωτοκόλλου για το Καταστατικό του Ευρωπαϊκού 
Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που 
επισυνάπτεται στην εν λόγω συνθήκη, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλ ίου< *•), 
τη γνώμη της Επιτροπής των Διοικητών των κεντρικών τραπεζών των κρατών 
μελών(2), 
τη γνώμη της Νομισματικής Επ ι τροπής < ·*) # 
Εκτιμώντας : 
ότι το Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ιδρυμα, στο εξής καλούμενο "ΕΝΙ", ιδρύεται 
την 1η Ιανουαρίου 1994, 
ότι το ΕΝΙ θα διαθέτει δικούς του πόρους προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα 
είναι σε θέση να ασκήσει τα καθήκοντα του και τις λειτουργίες που του 
ανατίθενται από την ημερομηνία της ίδρυσης του, 
ότι οι πόροι του ΕΝΙ καθορίζονται από το Συμβούλιο του ΕΝΙ, 
ότι οι πόροι του ΕΝΙ προέρχονται από εισφορές των εθνικών κεντρικών 
τραπεζών σύμφωνα με την κλείδα κατανομής που αναφέρεται στο άρθρο 29 
παράγραφος 1 του καταστατικού του Ευρωπαϊκού Συστήματος Κεντρικών Τραπεζών 
και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΣΚΤ και ΕΚΤ), 
ότι η κλείδα κατανομής για τους οικονομικούς πόρους του ΕΝΙ θα πρέπει να 
καθοριστεί πριν από την έναρξη του δεύτερου σταδίου, 
ότι η Επιτροπή παρέχει τα στατιστικά στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον 
καθορισμό της κλείδας σύμφωνα με τους κανόνες που θεσπίζει το Συμβούλιο, 
(1) 
(2.) 
(3) 
- 41 -
ότι πρέπει να προσδιοριστούν τα χαρακτηριστικά και οι πηγές των στοιχείων 
που θα χρησιμοποιηθούν καθώς και η μέθοδος υπολογισμού για τον καθορισμό 
της κλείδας κατανομής, 
ότι η οδηγία του Συμβουλίου αριθ. 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ της 13ης 
Φεβρουαρίου 1989 για την εναρμόνιση του καθορισμού του ακαθάριστου εθνικού 
προϊόντος σε τιμές αγοράς^4) θεσπίζει διαδικασία έγκρισης των στοιχείων 
που αφορούν το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν σε τιμές αγοράς (ΑΕΠ τ.α) από τα 
κράτη μέλη, 
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ : 
Αρθρο 1 
Τα στατιστικά στοιχεία και η μέθοδος υπολογισμού που χρησιμοποιούνται για 
τον καθορισμό της κλείδας κατανομής των εισφορών των εθνικών τραπεζών για 
τους οικονομικούς πόρους του ΕΝΙ παρέχονται από την Επιτροπή σύμφωνα με 
τους κανόνες που ορίζονται στα επόμενα άρθρα. 
Αρθρο 2 
Ο πληθυσμός και το ΑΕΠτ.α., καθορίζονται σύμφωνα με το ισχύον Ευρωπαϊκό 
Σύστημα Ολοκληρωμένων Λογαριασμών (ΕΣΟΛ). ΑΕΠτ.α. σημαίνει ΑΕΠτ.α. όπως 
αυτό ορίζεται στο άρθρο 2 της οδηγίας αριθ. 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ. 
Αρθρο 3 
Τα στοιχεία σχετικά με τον πληθυσμό αφορούν το έτος 1992. Χρησιμοποιείται ο 
μέσος όρος του συνολικού πληθυσμού για ολόκληρο το έτος, σύμφωνα με τον 
ορισμό του ΕΣΟΛ. 
Αρθρο 4 
Τα στοιχεία σχετικά με το ΑΕΠτ.α. αφορούν κάθε έτος από το 1987 έως το 1991 
και εκφράζονται για κάθε κράτος μέλος στο αντίστοιχο εθνικό νόμισμα σε 
τρέχουσες τιμές. 
Αρθρο 5 
Η Επιτροπή (EUROSTAT) συλλέγει τα στοιχεία για τον πληθυσμό από τα κράτη 
μέλη. 
Αρθρο 6 
1. Τα στοιχεία για τα έτη 1988 έως 1991 προκύπτουν από την εφαρμογή της 
οδηγίας του Συμβουλίου αριθ. 89/130/ΕΟΚ, Ευρατόμ. Η Επιτροπή (EUROSTAT) 
συλλέγει τα στοιχεία για το ΑΕΠτ.α. για το 1987 από τα κράτη μέλη και τα 
καθιστά συμβατά με τα στοιχεία για το ΑΕΠτ.α. για το 198 8 έως το 1991. 
2. Για τη Γερμανία τα στοιχεία σχετικά με το ΑΕΠτ.α. για τα έτη 1987-1990 
υπολογίζονται πολλαπλασιάζοντας το ΑΕΠτ.α. των παλαιών ομόσπονδων κρατών 
με το λόγο του ΑΕΠτ.α. ολόκληρης της Γερμανίας προς το ΑΕΠτ.α. των 
παλαιών ομόσπονδων κρατών το 1991. 
(4) ΕΕ L 49, 21.2.1989, σ. 26 
- 42 -
Αρθρο 7 
1. Το μερίδιο συμμετοχής ενός κράτους μέλους στον πληθυσμό της Κοινότητας 
αντιστοιχεί στο μερίδιο συμμετοχής του στο άθροισμα των πληθυσμών των 
κρατών μελών, εκφρασμένο σε ποσοστιαίες μονάδες. 
2. Τα στοιχεία για το ΑΕΠτ.α. για κάθε έτος και για κάθε κράτος μέλος που 
είναι εκφρασμένα σε εθνικό νόμισμα μετατρέπονται σε στοιχεία εκφρασμένα 
σε ECU. Η τιμή συναλλάγματος που χρησιμοποιείται προς το σκοπό αυτό 
είναι ο μέσος όρος των τιμών συναλλάγματος όλων των εργάσιμων ημερών 
του έτους. Η ημερήσια τιμή συναλλάγματος είναι η τιμή που υπολογίζει η 
Επιτροπή και η οποία δημοσιεύεται στη σειρά "C" της Επίσημης Εφημερίδας 
των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
3. Το μερίδιο συμμετοχής ενός κράτους μέλους στο ΑΕΠτ.α. της Κοινότητας 
είναι το μερίδιο συμμετοχής του στο άθροισμα των ΑΕΠτ.α. των κρατών 
μελών για πέντε έτη, εκφρασμένο σε ποσοστιαίες μονάδες. 
Αρθρο 8 
Η στάθμιση που αποδίδεται σε μια εθνική κεντρική τράπεζα για την κλείδα 
κατανομής αποτελεί τον αριθμητικό μέσο όρο των μεριδίων συμμετοχής του 
αντίστοιχου κράτους μέλους στον πληθυσμό και το ΑΕΠτ.α. της Κοινότητας. 
Αρθρο 9 
Κατά τα διάφορα στάδια υπολογισμού χρησιμοποιούνται επαρκή αριθμό δεκαδικών 
για να διασφαλιστεί η ακρίβεια. Η στάθμιση των εθνικών κεντρικών τραπεζών 
στην κλείδα εκφράζεται με τετραψήφιο δεκαδικό. 
Αρθρο 10 
Η κλείδα κοινοποιείται από την Επιτροπή στην Επιτροπή των Διοικητών των 
κεντρικών τραπεζών των κρατών μελών πριν από την 1η Ιανουαρίου 1994. 
Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
-*ii-
ISSN 0254-1483 
COM(93)371 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 0106 
Apt*, κατάλογο» : CB-CO-93-411-GR-C 
ISBN 92-77-58347-9 
Υπηρεσία EKLOTUIÎÛV Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg