Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με

- τις "Προτάσεις Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, υπηρεσιών και έργων", και

- την "Πρόταση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας και των μεταφορών"

(2001/C 144/08)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης δημοσίων συμβάσεων προμηθειών, υπηρεσιών και έργων και περί συντονισμού των διαδικασιών σύναψης συμβάσεων στους τομείς του ύδατος, της ενέργειας και των μεταφορών. [COM(2000) 275 τελικό - 2000/0115 (COD) και COM(2000) 276 τελικό - 2000/0117 (COD)]·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου της 8ης Σεπτεμβρίου 2000, να ζητήσει τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του άρθρου 265 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της 9ης Ιουνίου 1999 να καταρτισθεί σχετική γνωμοδότηση, τις εργασίες της οποίας ανέθεσε στην επιτροπή 6 "Απασχόληση, κοινωνική πολιτική, ενιαία αγορά, βιομηχανία, ΜΜΕ"·

έχοντας υπόψη την Ανακοίνωση της Επιτροπής για τις Δημόσιες Συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, COM(98) 143 τελικό·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της με θέμα την Ανακοίνωση της Επιτροπής για τις Δημόσιες Συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση CdR 108/1998 fin(1)·

έχοντας υπόψη το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής - Οι Δημόσιες Συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Κατευθύνσεις και προβληματισμοί COM(96) 583 τελικό·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της με θέμα το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής "Οι Δημόσιες Συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση: Κατευθύνσεις και προβληματισμοί" CdR 81/1997 fin(2)·

έχοντας υπόψη την απόφαση, σύμφωνα με το άρθρο 40 παράγραφος 2 του ΕΚ της ΕΤΠ, του Προεδρείου της 26ης Οκτωβρίου 2000 να ορίσει ως γενική εισηγήτρια την κα Segersten Larsson προκειμένου να καταρτίσει τη σχετική γνωμοδότηση·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης (CdR 312/2000 rev. 1) της γενικής εισηγήτριας κας Segersten Larsson·

έχοντας υπόψη ότι έχουν εκδοθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο πολλές σχετικές αποφάσεις όπως εκείνη της 26ης Σεπτεμβρίου 2000, υπόθεση C-225/98, η Επιτροπή κατά της Γαλλίας για μη εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την οδηγία 71/305/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 26ης Ιουλίου 1971, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 89/440/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 18ης Ιουλίου 1989, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 93/37/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1993, σχετικά με ορισμένες διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων κατασκευαστικών έργων και συντήρηση σχολικών κτιρίων·

υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση στην 36η σύνοδο ολομέλειας της στις 13 και 14 Δεκεμβρίου 2000 (συνεδρίαση της 13ης Δεκεμβρίου).

1. Οι απόψεις της Επιτροπής των Περιφερειών

1.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών εκφράζει την ικανοποίησή της για το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αντιμετώπισε πολύ θετικά την κριτική που της απευθύνθηκε για τους περιττούς γραφειοκρατικούς κανόνες που διέπουν τη σύναψη των δημόσιων συμβάσεων προμηθειών καθώς και για την πρόθεση της Επιτροπής να δώσει περισσότερο βάρος στη μεγαλύτερη ευελιξία, στον εκσυγχρονισμό και στην απλούστευση των εν λόγω κανόνων.

1.2. Η Επιτροπή των Περιφερειών φρονεί ότι η κωδικοποίηση των τριών "κλασικών" οδηγιών σε ένα μόνο κείμενο αποτελεί σωστή απόφαση. Τώρα το κείμενο της Οδηγίας έχει απλουστευθεί σε μεγάλο βαθμό διότι έχουν εισαχθεί πίνακες περιεχομένων και ενδιάμεσοι τίτλοι στο κείμενο. Πρόκειται για θετικό βήμα.

1.3. Είναι επίσης θετικό το γεγονός ότι έχουν αυξηθεί οι δυνατότητες για το ηλεκτρονικό εμπόριο πράγμα που ευθυγραμμίζεται απολύτως με παλαιότερη πρόταση της ΕΤΠ.

1.4. Είναι επίσης θετικό ότι έχει καταστεί δυσκολότερη η συμμετοχή των κύκλων του οικονομικού εγκλήματος στις διαδικασίες σύναψης δημόσιων συμβάσεων.

1.5. Η Επιτροπή των Περιφερειών κρίνει επίσης θετικά το γεγονός ότι ο τηλεπικοινωνιακός τομέας εξαιρείται από την Οδηγία προμηθειών.

1.6. Αντίθετα η Επιτροπή των Περιφερειών φρονεί ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει, σε ορισμένες περιπτώσεις, ακολουθήσει εσφαλμένη κατεύθυνση στις προτάσεις της και ότι η υποβληθείσα πρόταση είναι εν μέρει ελλιπής. Δυστυχώς, η ΕΤΠ διαπιστώνει επίσης ότι ορισμένες από τις προτάσεις παράγουν το αντίθετο αποτέλεσμα από εκείνο που επιδιώκεται.

1.7. Η ΕΤΠ κρίνει ότι τα σχέδια της Επιτροπής για την εξέταση ορισμένων σημαντικών θεμάτων, όπως των περιβαλλοντικών και των κοινωνικών πτυχών στους τομείς σε μη δεσμευτικά ερμηνευτικά έγγραφα είναι ανεπαρκή αυτά καθ' εαυτά, και επιθυμεί να εξεταστούν δεόντως τα σημαντικά αυτά θέματα στις οδηγίες.

1.8. Η ΕΤΠ φρονεί ότι είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ρητώς στην πρόταση οδηγίας η δυνατότητα που υφίσταται να χρησιμοποιούν τα όργανα ανάθεσης ως κριτήρια κοινωνικού ή περιβαλλοντικού χαρακτήρα, και ότι είναι αναγκαίο να αναφερθούν ρητώς τα εν λόγω κριτήρια στην πρόσκληση υποβολής προσφορών. Τα αποκλειστικώς οικονομικά κριτήρια δεν μπορούν να είναι τα μόνα που θα κρίνουν την καλύτερη ή την πιο πλεονεκτική προσφορά

2. Οι συστάσεις της ΕΤΠ σχετικά με την πρόταση οδηγίας

2.1. Ηλεκτρονική ανάθεση δημόσιων συμβάσεων

2.1.1. Ενώ η ΕΤΠ επικροτεί γενικότερα τις νέες διατάξεις για την ηλεκτρονική ανάθεση συμβάσεων και τη μείωση των χρονικών ορίων, υπάρχουν εντούτοις τομείς στους οποίους η οδηγία θα πρέπει να καταστεί πιο καινοτόμος. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι έχει ιδιαίτερη σημασία να αντιμετωπισθούν όλες οι πτυχές της ηλεκτρονικής ανάθεσης συμβάσεων δεδομένου ότι ο τομέας αυτός μεταβάλλεται ταχύτατα και η κατάσταση κατά το 2002 οπότε θα εφαρμοστεί η εν λόγω οδηγία θα είναι πολύ διαφορετική από σήμερα.

2.1.2. Συγκεκριμένα, η ΕΤΠ παροτρύνει την Επιτροπή να συμπεριλάβει και διατάξεις που εξηγούν με πιο τρόπο θα αντιμετωπίζονται στην οδηγία οι παραγγελίες μέσω ηλεκτρονικών καταλόγων (ηλεκτρονικές αγορές ή εμπορικά κέντρα). Οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να είναι στενά συνδεδεμένες με τις διατάξεις για τις συμφωνίες πλαίσιο αναθεωρημένες σύμφωνα με τις υποδείξεις της ΕΤΠ που ακολουθούν.

2.2. Νέοι κανόνες όσον αφορά ιδιαίτερα πολύπλοκες δημόσιες συμβάσεις

2.2.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της υποστήριξε ότι η συμφωνία-πλαίσιο πρέπει να επιτρέπεται ρητώς σε όλες τις οδηγίες και ότι είναι ευχάριστο ότι η Επιτροπή προτείνει τη ρύθμιση της συμφωνίας-πλαίσιο. Η Επιτροπή των Περιφερειών φρονεί όμως, ότι η παρούσα πρόταση ρύθμισης δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και δεν εισάγει την απαραίτητη ευελιξία.

2.2.2. Η ΕΤΠ κατανοεί ότι η νέα διαδικασία ανταποκρίνεται στις ειδικές απαιτήσεις ορισμένων κρατών μελών των οποίων οι αρχές ασχολούνται με σχέδια δημόσιων και ιδιωτικών συμπράξεων (ΠΠΠ) σε μεγάλη κλίμακα. Εντούτοις, η ΕΤΠ φρονεί ότι οι προτάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής δεν είναι αρκετά καινοτόμες, διότι η διαδικασία δεν είναι γενικώς αποδεκτή. Η σύναψη δημόσιων συμβάσεων παροχής υπηρεσιών αποτελεί ένα τομέα ο οποίος απαιτεί γενικότερα πολλές επαφές μεταξύ αγοραστών και πωλητών καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας σύναψης των συμβάσεων. Αυτό δεν αποτελεί εξαιρετική απαίτηση, οι δε ισχύουσες ρυθμίσεις είναι υπερβολικά δύσκαμπτες.

2.2.3. Ο όρος "αντικειμενικά" στην αιτιολογία για τη χρήση της διαδικασίας πρέπει να εξηγηθεί και να προστεθεί μία νέα αιτιολογική σκέψη ώστε να αντικατοπτρίζεται η πραγματικότητα των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού δικαίου, ιδίως ότι "δεν μπορούν αποτελεσματικώς να κατανείμουν τους κινδύνους και τις αμοιβές στη σύμβαση άνευ διαπραγματεύσεως με τους οικονομικούς φορείς".

2.2.4. Ιδιαιτέρως ανησυχούμε σχετικά με τη διάταξη που αναφέρεται στις "γενικές λύσεις". Οι οικονομικοί φορείς θα θεωρήσουν ότι έχουν δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας σε οιοδήποτε παρόμοια γενική λύση και θα ζητήσουν πληρωμή για τις λύσεις αυτές είτε χρησιμοποιούνται, είτε όχι. Όσες τοπικές αρχές δεν διαθέτουν προϋπολογισμό για να χρηματοδοτήσουμε τις γενικές λύσεις. Έτσι, οι τοπικές αρχές δεν θα μπορούν να χρησιμοποιήσουν τη διαδικασία. Ως εναλλακτική λύση, η ΕΤΠ προτείνει να αντικατασταθεί ο όρος "γενική λύση". Αυτό δεν θα αποτελέσει τεχνική λύση αλλά θα περιγράψει την προσέγγιση των οικονομικών φορέων όσον αφορά την υλοποίηση της Σύμβασης και θα βοηθήσει τις αρχές που συνάπτουν τη Σύμβαση στο να προσδιορίσουν καλύτερα τις απαιτήσεις αυτής στη συγγραφή υποχρεώσεων που αποτελεί τη βάση των περαιτέρω διαπραγματεύσεων.

2.2.5. Η ΕΤΠ στη γνωμοδότηση για το Πράσινο Βιβλίο ανέφερε ότι "δεν θα πρέπει να θεωρείται αναγκαία η ματαίωση της διαδικασίας προμηθειών διότι η προσφερόμενη τιμή είναι υψηλότερη από αυτήν που μπορεί να καταβάλλει η αναθέτουσα αρχή, στην περίπτωση που η διεξαγωγή διαπραγματεύσεων θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα μια χαμηλότερη τιμή που θα ήταν αποδεκτή τόσο από τον αγοραστή όσον και από τον πωλητή". Το εν λόγω πρόβλημα δεν διευθετείται ούτε με την προτεινόμενη λύση.

2.2.6. Η ΕΤΠ προτρέπει την Επιτροπή να τροποποιήσει την Οδηγία προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα στις αναθέτουσες αρχές να χρησιμοποιούν μια διαδικασία με διαπραγμάτευση που θα χαρακτηρίζεται από μεγάλη ευελιξία και θα καθιστά δυνατή τη διεξαγωγή ενός ευρέως διαλόγου με τους προμηθευτές, πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη σύναψη των συμβάσεων. Η Επιτροπή πρέπει να λάβει ως πρότυπο τις διατάξεις της οδηγίας περί προμηθειών.

2.3. Συμφωνία-πλαίσιο

2.3.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών σε προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της υποστήριξε ότι η συμφωνία-πλαίσιο πρέπει να επιτρέπεται ρητώς σε όλες τις οδηγίες και ότι είναι ευχάριστο ότι η Επιτροπή προτείνει τη ρύθμιση της συμφωνίας-πλαίσιο. Η Επιτροπή των Περιφερειών φρονεί όμως, ότι η παρούσα πρόταση ρύθμισης δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις και δεν εισάγει την απαραίτητη ευελιξία.

2.3.2. Στις αιτιολογικές σκέψεις η Επιτροπή διακρίνει μεταξύ συμβάσεων πλαισίου και συμφωνιών πλαισίου(3). Σύμφωνα με την έννοια της οδηγίας οι συμφωνίες-πλαίσιο δεν θεωρούνται ως συμβάσεις εφόσον δεν περιέχουν όλα τα απαραίτητα στοιχεία που χρειάζονται για την παράδοση προμηθειών.

2.3.3. Αντίθετα, οι συμβάσεις-πλαίσιο περιλαμβάνονται στον ορισμό της οδηγίας για τις δημόσιες συμβάσεις. Στην αιτιολογία αναφέρεται ως παράδειγμα μια αντίστοιχη σύμβαση πλαίσιο με το δελτίο παραγγελίας. Σε ορισμένα κράτη μέλη "οι συμβάσεις-πλαίσιο" αυτού του είδους έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα και συνεπώς αναφέρονται ως "διευθετήσεις-πλαίσιο" ή "συμφωνίες-πλαίσιο" στα εν λόγω κράτη μέλη. Με τη χρησιμοποίηση του όρου "συμφωνία-πλαίσιο" στην οδηγία για να περιγραφεί αυτό που αποτελεί κατ' ουσία μια νέα διαδικασία με δύο γύρους ανταγωνισμού, η Επιτροπή αντί να αποσαφηνίζει το ζήτημα προκαλεί μεγαλύτερη σύγχυση.

2.3.4. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αφορά μόνο τις συμφωνίες-πλαίσιο με την ιδιαίτερη έννοια που αποδίδει η οδηγία στον όρο αυτό, σύμφωνα, όμως, με την άποψη της ΕΤΠ, αυτό δεν συνάγεται με αρκετή σαφήνεια. Ο ορισμός πρέπει να γίνει σαφέστερος. Ειδικότερα, πρέπει να καταστεί σαφές στα κράτη μέλη τα οποία σε τακτική βάση αναθέτουν μη δεσμευτικές συμβάσεις πλαίσιο (που αποκαλούν συμφωνίες-πλαίσιο ή συμφωνίες) και πρέπει να αντιμετωπίζονται ακριβώς όπως και οποιεσδήποτε άλλες δημόσιες συμβάσεις και όχι ως συμφωνίες-πλαίσιο κατά την ειδική έννοια της οδηγίας.

2.3.5. Η Επιτροπή των Περιφερειών δίνει μεγάλη σημασία στο εν λόγω θέμα προκειμένου να μην υπάρξουν αργότερα αμφισβητήσεις κατά πόσον οι συμφωνίες κατά πόσον σήμερα θεωρούνται ως συμβάσεις-πλαίσιο προβλέπονται στους νέους κανόνες. Αυτό ισχύει π.χ. στα περισσότερα κράτη μέλη όπου χρησιμοποιούνται πρότυπα επιλογής πελατών βάσει των οποίων η αναθέτουσα αρχή συνάπτει συμφωνίες με περισσότερους προμηθευτές και αργότερα ο κάθε πολίτης μπορεί να επιλέξει ο ίδιος τον προμηθευτή, όπως επίσης και οι συμφωνίες που συνάπτουν οι αρμόδιες για τις δημόσιες συμβάσεις αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης.

2.3.6. Ούτε η διαδικασία που θα ισχύσει για την συμφωνία πλαίσιο είναι αρκετά ευέλικτη. Αυτό συμβαίνει κυρίως διότι ο ανταγωνισμός πρέπει να είναι ελεύθερος κάθε φορά που εφαρμόζεται η συμφωνία, πράγμα που δημιουργεί περισσότερη εργασία για την αναθέτουσα αρχή και ματαιώνει τον επιδιωκόμενο στόχο της συμφωνίας πλαίσιο. Αυτό ισχύει επίσης και για την απαίτηση της συμμετοχής τουλάχιστον τριών προμηθευτών και τη μακρόχρονη διάρκεια της συμφωνίας. Η διαδικασία αυτή μπορεί να είναι χρήσιμη, όμως διαφέρει κατά πολύ από το συνήθη τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι συμφωνίες πλαίσιο σε ορισμένα κράτη μέλη και, πράγματι, θα έπρεπε να αποκαλούνται αλλιώς.

2.3.7. Κατ' αρχάς φαίνεται ότι η Επιτροπή είχε σκεφθεί ότι οι όροι της συμφωνίας-πλαίσιο θα εφαρμόζονται κυρίως στις δημόσιες συμβάσεις για την προμήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών όπως και σε άλλες παρόμοιες. Συμβάσεις μέσω της χρήσης συμφωνίας-πλαίσιο συνάπτονται εντωμεταξύ και για άλλους τύπους συμβάσεων προκειμένου να καλυφθεί μια ατομική ανάγκη, π.χ. παροχή μέσου βοηθείας σε άτομο με ειδικές ανάγκες, αλλά η προτεινόμενη μέθοδος δεν είναι ρεαλιστική.

2.3.8. Εάν ρητή πρόθεση της Επιτροπής είναι να καλύψει με την κλασσική οδηγία τις συμφωνίες πλαίσιο, η ΕΤΠ είναι της γνώμης ότι το προτεινόμενο κείμενο για τις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας περιγράφει πολύ καλύτερα το ευρύ φάσμα των διαφόρων τεχνικών που τα κράτη μέλη θεωρούν ως συμφωνίες πλαίσιο και παρέχει την απαραίτητη ευελιξία.

2.4. Μεταβολές των ελάχιστων ορίων

2.4.1. Η Επιτροπή προτείνει να μειωθεί ο αριθμός των ελάχιστων ορίων που θα πρέπει να δίνονται σε ευρώ. Η μείωση του αριθμού των ελαχίστων ορίων είναι πολύ χρήσιμη η αναφορά τους όμως σε ευρώ, στην πράξη, δεν θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του ορίου σε σχέση με το σημερινό. Εντωμεταξύ, η πρόταση θα έχει ως συνέπεια τη μείωση της πρακτικής στις περισσότερες περιπτώσεις πράγμα που απορρίπτει η ΕΤΠ.

2.4.2. Η ΕΤΠ υποστήριξε και παλαιότερα ότι τα ελάχιστα όρια έχουν τεθεί πολύ χαμηλά και γι αυτό πρέπει να αυξηθούν. Συνεχίζει μάλιστα να έχει την ίδια άποψη και προτρέπει την Επιτροπή να αναλάβει πρωτοβουλία για την επαναδιαπραγμάτευση των GPA όσον αφορά το εν λόγω θέμα.

2.4.3. Τα χαμηλά ελάχιστα όρια δημιουργούν ένα ιδιαίτερο πρόβλημα όσον αφορά τις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών διότι σε αυτές οι δαπάνες της συναλλαγής είναι συχνά σχετικά υψηλές σε σχέση με την αξία της σύμβασης, πράγμα που από παλαιότερα έχει επισημανθεί από την ΕΤΠ. Το σκέλος του προβλήματος όσον αφορά τα χαμηλά ελάχιστα όρια θα μπορούσε να λυθεί εάν περιλαμβανόταν στην οδηγία διάταξη που θα καθόριζε ότι η σύμβαση με διαπραγμάτευση για την οποία έχει προηγηθεί προκήρυξη πρέπει να επιτρέπεται πάντοτε, εφόσον είναι μικρής αξίας και αφορά υπηρεσίες π.χ. δημόσια σύμβαση που δεν υπερβαίνει την αξία των 400000 ευρώ. Η διάταξη αυτή θα συνέβαλε στην αύξηση της ευελιξίας.

2.5. Κριτήρια για την ποιοτική επιλογή

2.5.1. Η ΕΤΠ εκφράζει την ικανοποίησή της διότι η Επιτροπή προτείνει την αύξηση της επαγρύπνησης σχετικά με την εγκληματικότητα των προμηθευτών. Η ΕΤΠ φρονεί ότι ανειλικρινείς προμηθευτές δεν θα πρέπει να συμμετέχουν στις διαδικασίες σύναψης δημοσίων συμβάσεων.

2.5.2. Εξάλλου, η ΕΤΠ φρονεί ότι η Επιτροπή πρέπει να διευκρινίσει τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 1, στο οποίο ορίζεται ότι παράγοντες της αγοράς αποκλείονται από την ανάθεση δημόσιων συμβάσεων εάν κατά τη διάρκεια των τελευταίων 5 ετών έχουν καταδικαστεί για δωροδοκία. Στις χώρες που ένα νομικό πρόσωπο δεν μπορεί να καταδικαστεί για δωροδοκία, μήπως οι διατάξεις θα αφορούν το σύνολο του προσωπικού του προμηθευτή; Τι θα συμβεί άραγε στην περίπτωση που ένας υπάλληλος αλλάζει εργοδότη ή αρχίζει μια νέα επιχείρηση; Θα θεσπιστούν και μάλιστα ποιες κυρώσεις σε περίπτωση που ένας οικονομικός παράγων λαμβάνει στην επιχείρησή του τα κατάλληλα προληπτικά μέτρα ή όταν απολύει άνευ προειδοποιήσεως έναν διευθυντή της επιχείρησης ο οποίος υπέπεσε σ' αυτά τα αδικήματα χωρίς να το γνωρίζει ο πρώτος; Τι θα συμβεί άραγε στις περιπτώσεις που ένας μόνον προμηθευτής, που έχει καταδικαστεί για δωροδοκία, μπορεί να προμηθεύσει ορισμένο προϊόν ή όταν η αλλαγή προμηθευτή θα έχει ως συνέπεια τη δημιουργία μεγάλων εξόδων; Η ΕΤΠ φρονεί ότι τα θέματα αυτά πρέπει να διερευνηθούν διεξοδικότερα. Εδώ πρέπει να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι κυρώσεις θα καθορίζονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία επειδή δεν υπάρχει ακόμη ευρωπαϊκό ποινικό δίκαιο.

2.5.3. Στην περίπτωση που η προτεινόμενη τώρα διατύπωση είναι οριστική δημιουργείται πρόβλημα για τις αναθέτουσες αρχές και για τους πολίτες σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις προμήθειας φαρμάκων στις περιπτώσεις που πρόκειται για ένα μοναδικό φάρμακο, δηλαδή πρόκειται για φάρμακο ζωής ή θανάτου, το οποίο δεν μπορεί να διατεθεί από κανέναν άλλο προμηθευτή. Η Επιτροπή πρέπει να τροποποιήσει τη διατύπωση του κειμένου όσον αφορά τις πολύ ειδικές και σπάνιες περιπτώσεις.

2.5.4. Η ΕΤΠ θεωρεί ως πολύ σημαντικό να δοθεί η δυνατότητα στις αναθέτουσες αρχές να απαιτούν από τους προμηθευτές να εφαρμόζουν την εθνική τους νομοθεσία στον κοινωνικό τομέα. Μία αναθέτουσα αρχή δεν πρέπει να επιλέγει προμηθευτές που παραβιάζουν π.χ. τους κανόνες για την καταπολέμηση της ανεργίας, το εργασιακό περιβάλλον, της ελάχιστης αμοιβής, ή της παιδικής εργασίας. Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να αναφέρονται στην πρόσκληση υποβολής προσφοράς και να μην εισάγουν δυσμενείς διακρίσεις. Αυτές οι σημαντικές πτυχές καθιερώθηκαν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης "Beentes" (31/87) και τώρα πρόσφατα στην υπόθεση C-225/98. Η ΕΤΠ φρονεί ότι είναι σημαντικό να συμπεριληφθούν ρητώς στην οδηγία οι αρχές που καθιερώνονται από τη νομολογία.

2.5.5. Η ΕΤΠ είναι πεπεισμένη ότι οι αναθέτουσες αρχές θα πρέπει να είναι σε θέση να ζητούν επιπρόσθετες πληροφορίες στο στάδιο της ποιοτικής επιλογής. Έτσι, οι αρχές θα πρέπει να μπορούν να ζητούν πληροφορίες π.χ. για την πολιτική των οικονομικών φορέων όσον αφορά την περιβαλλοντική διαχείριση·

2.6. Κριτήρια για την ανάθεση συμβάσεων

2.6.1. Η Επιτροπή προτείνει όπως τα κριτήρια ανάθεσης, στην περίπτωση που δεν θα ισχύει το κριτήριο της χαμηλότερης τιμής, έχουν άμεση σχέση με το αντικείμενο της σύμβασης· πρόκειται για νέο στοιχείο σε σχέση με την ισχύουσα κατάσταση. Αυτό θα έχει ως συνέπεια να μην προβάλλονται περιβαλλοντικές απαιτήσεις για τις μεθόδους επεξεργασίας. Η ΕΤΠ ανέφερε στη γνωμοδότησή της για την "Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση" (βλ. σημείο 3.1.2) τα εξής: "η ΕΤΠ φρονεί ότι είναι πολύ σημαντικό να καθορίζονται στις δημόσιες συμβάσεις όχι μόνο οι απαιτήσεις σχετικά με τις ιδιότητες του προϊόντος (π.χ. περιεχόμενο σε πλαστικό PVC) αλλά να προσδιορίζονται και οι αντικειμενικές απαιτήσεις όσον αφορά τη συνολική επιβάρυνση του περιβάλλοντος από ένα προϊόν ή μία επιχείρηση, δηλαδή να υπάρχουν απαιτήσεις όσον αφορά τη διαδικασία παραγωγής του". Η ΕΤΠ θα υποστηρίξει την εν λόγω άποψη.

2.6.2. Η ΕΤΠ συμφωνεί να συμπεριληφθεί το περιβάλλον στα κριτήρια για την ανάθεση συμβάσεων. Μολονότι αυτό δεν αλλάζει τίποτα βασικά, αφού η απαρίθμηση είναι ενδεικτική, εντούτοις αποτελεί ένα σημαντικό βήμα και υπενθύμιση στις αναθέτουσες αρχές ότι έχουμε δικαίωμα να ζητούμε να λαμβάνονται υπόψη οι περιβαλλοντικές ιδιότητες κατά την ανάθεση των δημόσιων συμβάσεων. Η ΕΤΠ φρονεί άλλωστε ότι στο κείμενο της οδηγίας πρέπει να χρησιμοποιηθεί η φράση "συνέπειες για το περιβάλλον" αντί της φράσης "περιβαλλοντικές ιδιότητες" αφού η τελευταία παρέχει λιγότερες δυνατότητες για την προβολή απαιτήσεων σε σύγκριση με την ισχύουσα κατάσταση.

2.6.3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτείνει επίσης την ιεράρχηση των κριτηρίων αξιολόγησης για την εκτίμηση της προσφοράς που είναι οικονομικά η πλέον συμφέρουσα.

2.6.4. H Επιτροπή με την εν λόγω οδηγία επιδιώκει τη μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαδικασία σύναψης δημόσιων συμβάσεων και τη διασφάλιση της ίσης μεταχείρισης των προμηθευτών. Η ΕΤΠ φρονεί ότι οι εν λόγω κανόνες δεν θα ανταποκριθούν στους εν λόγω στόχους. Οι κανόνες βασίζονται σε μία μη ρεαλιστική άποψη ότι η αξία του κάθε κριτηρίου μπορεί να προσδιοριστεί ήδη από την έναρξη της διαδικασίας. Αυτό προϋποθέτει άλλωστε ότι οι αναθέτουσες αρχές διαθέτουν ήδη από την αρχή ακριβείς πληροφορίες, πράγμα που μπορεί να συμβεί μόνο κατ' εξαίρεση.

2.6.5. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχει ως αποτέλεσμα να καταρτίζεται το πρόγραμμα με διάφορες παραμέτρους και με τη βοήθεια στάθμισης και εν συνεχεία με μαθηματικούς υπολογισμούς ακριβείας να επιλέγεται η προσφορά που είναι οικονομικά η πλέον συμφέρουσα. Στην πράξη όμως, ο εν λόγω στόχος είναι σχεδόν αδύνατος και επιπλέον θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν πολλές "χαλαρές" παράμετροι έτσι που ο αισθητικός χαρακτήρας δεν θα έχει πλέον σημασία.

2.6.6. Θα έπρεπε να είναι τελείως αδύνατο να σταθμίζονται τα κριτήρια κατά τους διαγωνισμούς προμηθειών όταν αγοράζονται πολλά και διάφορα προϊόντα με τον ίδιο διαγωνισμό, π.χ. τρόφιμα, νοσοκομειακό υλικό ή φάρμακα. Σε ένα διαγωνισμό για την προμήθεια φαρμάκων για νοσηλευτικό ίδρυμα, το συμβούλιο κομητείας της Σουηδίας αγοράζει συνήθως με μία σύμβαση τα διάφορα φάρμακα για όλες τις ανάγκες του. Προκειμένου να αξιολογηθούν τα κριτήρια χρειάζονται διάφορες σταθμίσεις για τις διάφορες ομάδες προϊόντων. Κριτήρια "προτίμησης" βαρύνουν φυσικά λιγότερο όταν πρόκειται για φάρμακα για μικρά παιδιά σε σχέση με τα φάρμακα για τους μεγάλους. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα το διαχωρισμό των συμβάσεων έτσι ώστε να υπάρχει η ίδια στάθμιση για τις διάφορες ομάδες προϊόντων, πράγμα που θα είχε ως συνέπεια να χωριστεί μία σύμβαση που θεωρείται μεγάλη και υπερβαίνει τα σημερινά ελάχιστα όρια, σε πολλές μικρότερες από τις οποίες πολλές είναι βέβαιο ότι θα βρίσκονται κάτω από τα ελάχιστα όρια.

2.6.7. Οι αγοραστές που γνωρίζουν την πρόταση φρονούν ότι δεν πρόκειται να εφαρμοστεί στην πράξη. Η ΕΤΠ φρονεί ότι οι κανόνες που δεν μπορούν να εφαρμοστούν στην πράξη δεν πρέπει να συμπεριληφθούν στην οδηγία. Υπάρχει επίσης ένας μεγάλος κίνδυνος, η άσκηση πολλών περιττών προσφυγών στο Δικαστήριο σχετικά με τη στάθμιση.

2.6.8. Οι αναθέτουσες αρχές οφείλουν ακόμη να είναι σε θέση να συμπεριλαμβάνουν αντικειμενικά κοινωνικά κριτήρια που δεν δημιουργούν διακρίσεις και εγγυώνται την ίση μεταχείριση και τον ελεύθερο ανταγωνισμό.

2.7. Ειδικοί όροι των συμβάσεων

2.7.1. H Επιτροπή προτείνει ένα νέο κανόνα ο οποίος αφορά τη δυνατότητα προβολής ειδικών απαιτήσεων για την εκτέλεση μίας σύμβασης· ο κανόνας αυτός έχει ως στόχο την κωδικοποίηση του ισχύοντος δικαίου στον εν λόγω τομέα. Η διατύπωση είναι εν τω μεταξύ περιοριστική σε σχέση με τη νομολογία των δικαστηρίων, η οποία πρόκειται να κωδικοποιηθεί· βάσει αυτής η προβολή απαίτησης πρέπει να έχει σχέση με την εκτέλεση της σύμβασης.

2.7.2. Η ΕΤΠ φρονεί ότι είναι σημαντικό όπως η διατύπωση που αφορά τις δυνατότητες προβολής ειδικών απαιτήσεων σχετικά με την εκτέλεση της σύμβασης μην αποτελεί κώλυμα όσον αφορά το δικαίωμα των αναθετουσών αρχών να αποφασίζουν για το τι θα συμφωνηθεί· αυτό ισχύει π.χ. για τη δυνατότητα προβολής περιβαλλοντικών απαιτήσεων όσον αφορά τις μεθόδους παραγωγής και απαιτήσεων για τις κοινωνικές πτυχές. Βέβαια, υποτίθεται ότι δεν θα γίνονται δυσμενείς διακρίσεις προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα εκπλήρωσης της απαίτησης προμηθευτές από όλα τα κράτη μέλη.

2.8. Κοινή ονοματολογία για τις δημόσιες συμβάσεις (CPV)

2.8.1. Η ΕΤΠ φρονεί ότι η χρησιμοποίηση ενός μόνο συστήματος αποτελεί σαφές πλεονέκτημα. Το πρόβλημα έγκειται στην υπάρχουσα CPV-ονοματολογία η οποία δημιουργεί πολλά προβλήματα εξαιτίας της ετερογενούς διάρθρωσής της και της ασάφειας ορισμένων τομέων.

2.8.2. Οι πρακτικές συνέπειες που προκύπτουν στην πράξη είναι ότι το CPV είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθεί (π.χ. τα παρκόμετρα βρίσκονται στην ίδια ομάδα με τις ιατρικές συσκευές και με τα φαρμακευτικά προϊόντα), είναι συνεπώς δύσκολο να γνωρίζει κανείς ποίος αριθμός αντιστοιχεί στην κάθε περίπτωση (ο προορισμός ενός συγκεκριμένου μοσχεύματος είναι χειρουργικός ή ορθοπεδικός;) καθώς και η έλλειψη ορισμένων τομέων από μία ομάδα υπηρεσιών (στην ομάδα υπηρεσίες υγείας και περίθαλψης υπάγονται οι υπηρεσίες για τον καθαρισμό των πόλεων, λείπουν όμως οι υπηρεσίες για την περίθαλψη των παιδιών). Οι ελλείψεις της ονοματολογίας δημιουργούν επίσης προβλήματα για τους προμηθευτές. Αναφέρουν ότι είναι δύσκολο να βρουν σχετικές προκηρύξεις διαγωνισμών και ζητούν τη διάθεση περισσότερων δεδομένων για τις δημόσιες συμβάσεις και ισχυρίζονται στο παρελθόν παρασύρθηκαν από την ονοματολογία και νόμισαν ότι επρόκειτο για κάποιο προϊόν ή υπηρεσία ενώ επρόκειτο για κάτι τελείως το διαφορετικό. Τα προβλήματα αυτά αποτελούν επίσης εμπόδιο στην πραγματοποίηση και διάδοση του ηλεκτρονικού εμπορίου.

2.8.3. Η ΕΤΠ ζητεί από την Επιτροπή να βελτιώσει το ταχύτερο δυνατόν την ονοματολογία CPV προκείμενου να αποτελέσει στο μέλλον ένα αποτελεσματικό μέσο.

2.8.4. Ένα βελτιωμένο CPV μπορεί επίσης να αποτελέσει ένα μέσο για την Επιτροπή προκείμενου να λαμβάνει ορθά στατιστικά στοιχεία σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις από το Καθημερινό Ηλεκτρονικό Δελτίο Υποβολής Προσφορών (TED, βάση δεδομένων με έδρα το Λουξεμβούργο για την εξυπηρέτηση όσων υποβάλλουν προσφορές) και χάρη σ' αυτό να μειωθεί ο διοικητικός φόρτος των αναθετουσών αρχών.

2.9. Αποκλειστικά δικαιώματα

2.9.1. Η πρόταση για την εκχώρηση αποκλειστικών δικαιωμάτων σε άλλους φορείς εκτός από τις αναθέτουσες αρχές, έτσι όπως ορίζεται στο άρθρο 55 είναι ασαφής. Η διατύπωση είναι υπερβολικά ευρεία, αφού είναι ασαφές εάν μπορεί να ερμηνευθεί με την έννοια ότι περιλαμβάνει όλες τις συμφωνίες των αναθετουσών αρχών με τους ιδιωτικούς προμηθευτές, εφόσον για κάθε συμφωνία, που ερμηνεύεται με συστατικό τρόπο, μπορεί να λεχθεί ότι περιλαμβάνει ένα στοιχείο αποκλειστικού δικαιώματος. Πρέπει επίσης να διασαφηνιστεί ότι οι διατάξεις περιλαμβάνουν μόνο συμφωνίες που αφορούν τα ίδια τα αποκλειστικά δικαιώματα.

2.10. Προθεσμίες για τις δημόσιες συμβάσεις με διαπραγμάτευση

2.10.1. Η Επιτροπή προτείνει την καθιέρωση μίας αυστηρότερης ρύθμισης όσον αφορά τις προθεσμίες για τις δημόσιες συμβάσεις με διαπραγμάτευση, και προτείνει την καθιέρωση προθεσμίας 40 ημερών για την παραλαβή της προσφοράς. Στη σημερινή οδηγία δεν τάσσεται προθεσμία για την παραλαβή της προσφοράς.

2.10.2. Η ΕΤΠ φρονεί ότι η πρόταση πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα τον περιορισμό της ευελιξίας και ότι οι προτεινόμενες τροποποιήσεις δεν πρέπει να εισαχθούν.

3. Συστάσεις της ΕΤΠ σχετικά με θέματα τα οποία δεν εξετάζονται στην πρόταση οδηγίας

3.1. Δημόσιες συμβάσεις που προσαρμόζονται στο περιβάλλον

3.1.1. Η ΕΤΠ σε παλαιότερες γνωμοδοτήσεις της αναφέρθηκε ιδιαίτερα στην ανάγκη προβολής περιβαλλοντικών απαιτήσεων στις δημόσιες συμβάσεις. Η υπό εξέταση πρόταση οδηγίας δεν αναφέρεται καθόλου στο εν λόγω θέμα, μολονότι ορισμένα σημεία της οδηγίας καθιερώνουν μία αυστηρότερη ρύθμιση. Η ΕΤΠ φρονεί ότι έχει πρωταρχική σημασία ότι οι περιφερειακές και τοπικές αρχές, που είναι αρμόδιες για την ανάθεση των δημόσιων συμβάσεων, θα έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν οι ίδιες το περιεχόμενο των δημόσιων συμβάσεων. Με την οδηγία για τις δημόσιες συμβάσεις πρέπει επίσης να διασφαλιστεί διαφάνεια και ισοτιμία στη διαδικασία ανάθεσης των δημόσιων συμβάσεων. Ένας αναθέτων φορέας που π.χ. επιθυμεί να αγοράσει οικολογικά οπωροκηπευτικά ή κρέας, το οποίο δεν προέρχεται από ζώο που έχει τραφεί με ορμόνες, πρέπει να έχει αυτό το δικαίωμα, όπως και το δικαίωμα να χρησιμοποιεί τις σχετικές περιβαλλοντικές σημάνσεις και το σύστημα πιστοποίησης που χρησιμοποιούνται στον εν λόγω τομέα. Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να περιέχονται στους όρους της πρόσκλησης για την υποβολή προσφοράς.

3.1.2. Επειδή η Επιτροπή επιθυμεί κατά κάποιο τρόπο να θέσει υπό αμφισβήτηση το εν λόγω δικαίωμα, δηλαδή της αγοράς του σχετικού προϊόντος, στο σχέδιο της για την ερμηνεία της ανακοίνωσης όσον αφορά την προσαρμογή των δημόσιων συμβάσεων στο περιβάλλον και λόγω της υποβολής αυστηρότερης πρότασης οδηγίας, η ΕΤΠ φρονεί ότι είναι σημαντικό να συμπεριλάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στην οδηγία κανόνες όσον αφορά τη δυνατότητα προβολής απαιτήσεων για τις μεθόδους παραγωγής και τη χορήγηση βεβαίωσης παραλαβής, για την περιβαλλοντική σήμανση και την περιβαλλοντική πιστοποίηση.

3.2. Διακοινοτική συνεργασία

3.2.1. Η ΕΤΠ εξέθεσε τόσο στη γνωμοδότηση για το Πράσινο Βιβλίο όσο και στη γνωμοδότηση για την Ανακοίνωση της Επιτροπής για τις Δημόσιες Συμβάσεις το πρόβλημα που δημιουργείται με την οδηγία για τις δημόσιες συμβάσεις όσον αφορά τη διακοινοτική συνεργασία.

3.2.2. Η ΕΤΠ στη γνωμοδότηση για το Πράσινο Βιβλίο ανέφερε τα εξής (στο σημείο 2.4.3) "πρέπει να τονιστεί ότι οι δημόσιες συμβάσεις τις οποίες συνάπτουν οι αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης μέσω των δικών τους ανεξάρτητων νομικών προσώπων, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και πρέπει να θεωρούνται ως έργο που εκτελείται μεμονωμένα". Εζητήθη επίσης από την Επιτροπή να διευκρινίσει κατά πόσον θα συμπεριληφθεί στην οδηγία η εκχώρηση π.χ. υποχρεώσεων κοινότητας σε διακοινοτική επιχείρηση με μορφή συνεργασίας (π.χ. σε μία εταιρία συλλογής απορριμμάτων).

3.2.3. Τα εν λόγω προβλήματα εξετάστηκαν επίσης από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στην υπόθεση Teckal (C-107/98) και στην υπόθεση Αrnhem (C-360-96) καθώς και από τα εθνικά δικαστήρια.

3.2.4. Η ΕΤΠ ζητεί από την Επιτροπή να διασαφηνιστούν στην οδηγία για τις δημόσιες συμβάσεις τα εν λόγω θέματα.

3.3. Ιδιωτικοποίηση

3.3.1. Η ΕΤΠ επέστησε την προσοχή της Επιτροπής στα προβλήματα που μπορεί να δημιουργηθούν κατά την ιδιωτικοποίηση δημόσιων επιχειρήσεων και στην περίπτωση που δίνεται η δυνατότητα σε υπαλλήλους τους να ιδρύσουν δική τους επιχείρηση στην οποία θα ανατεθεί από τις τοπικές και περιφερειακές αρχές η εκτέλεση των υποχρεώσεων που είχαν αναληφθεί από τις τοπικές και περιφερειακές αρχές.

3.3.2. Η ΕΤΠ φρονεί ότι οι κανόνες για τις δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών δεν πρέπει να καταστήσουν δυσκολότερες τις διαδικασίες αυτές· πρέπει να παρασχεθεί η δυνατότητα μεταβατικής λύσης, δηλαδή να μπορεί κανείς, εντός περιορισμένου χρονικού διαστήματος, να τις αγοράζει χωρίς να ακολουθήσει τη διαδικασία των δημόσιων συμβάσεων, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα, μακροπρόθεσμα, την αύξηση του ανταγωνισμού.

3.4. Ορισμός των συμβάσεων για τις υπηρεσίες και διαχωρισμός τους σε υπηρεσίες Α και Β

3.4.1. Η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τη μεταφορά ορισμένων υπηρεσιών από την κατηγορία Α στην Β. Ορισμένες οικονομικές υπηρεσίες δεν είναι δυνατόν π.χ. να δημοπρατηθούν βάσει των πολύ τυπικών κανόνων της κατηγορίας Α, εφόσον μεταξύ άλλων οι σχετικές διατάξεις για τις προθεσμίες δυσχεραίνουν την ανάληψη ενεργειών σύμφωνα με τους επιχειρηματικούς κανόνες.

3.4.2. Στην πρόταση οι δημόσιες συμβάσεις υπηρεσιών ορίζονται ως αμοιβαία υποχρεωτικές συμφωνίες μεταξύ ενός ή περισσοτέρων παρόχων υπηρεσιών και μιας αναθέτουσας αρχής, η οποία, συμφωνία, θα αφορά αποκλειστικά και κατά κύριο λόγο παρόμοιες υπηρεσίες όπως αυτές περιγράφονται στο παράρτημα Ι. Επειδή η φράση "αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο" είναι ασαφής θα πρέπει να απαλειφθεί.

3.5. Συστήματα προεπιλογής

3.5.1. Η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή να συμπεριλάβει διατάξεις για τα συστήματα προεπιλογής στην κλασσική οδηγία που να είναι ανάλογες με τις διατάξεις της νέας οδηγίας για τις επιχειρήσεις κοινής ωφελείας. Παρόμοιες ρυθμίσεις, ισχύουν σε πολλά κράτη μέλη και η χρήση τους εμποδίζεται τώρα αισθητά από τις οδηγίες για τη σύναψη συμβάσεων. Η ΕΤΠ δεν κατανοεί πώς η χρήση παρόμοιων συστημάτων από επιχειρήσεις κοινής ωφελείας θεωρείται επιτρεπτή βάσει του κοινοτικού νόμου ενώ απαγορεύεται σε άλλες αρχές που αναθέτουν συμβάσεις.

3.6. Εκπροσώπηση των τοπικών και περιφερειακών αρχών

3.6.1. Η ΕΤΠ επιθυμεί και πάλι να επισύρει την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι καίτοι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην εφαρμογή των κανόνων για τις δημόσιες συμβάσεις εντούτοις εκπροσωπούνται σε πολύ περιορισμένο βαθμό στα συμβουλευτικά όργανα της Επιτροπής.

3.6.2. Ως εκ τούτου, η ΕΤΠ ζητεί από την Επιτροπή να προβεί στις κατάλληλες ενέργειες ώστε να συμπεριληφθούν εκπρόσωποι των τοπικών και περιφερειακών αρχών στα εν λόγω όργανα, πράγμα που θα έχει ως αποτέλεσμα να αξιοποιεί η Επιτροπή με τον καλύτερο τρόπο τις εμπειρίες που έχουν αποκτήσει οι αναθέτουσες αρχές των τοπικών και περιφερειακών αρχών.

Βρυξέλλες, 13 Δεκεμβρίου 2000.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Jos Chabert

(1) EE C 373 της 2.12.1998, σ. 13.

(2) EE C 244 της 11.8.1997, σ. 28.

(3) Εδώ χρησιμοποιούνται οι αγγλικοί όροι επειδή τόσο η σύμβαση-πλαίσιο όσο και η συμφωνία-πλαίσιο σημαίνουν στα σουηδικά την συμφωνία-πλαίσιο.