Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων όπου υπεισέρχονται επικίνδυνες ουσίες

(υποβάλλεται από την Επιτροπή)

2001/0257 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων όπου υπεισέρχονται επικίνδυνες ουσίες

1. Ιστορικό υπόβαθρο

Στις 3 Ιουλίου 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε κατά την πρώτη ανάγνωση τις τροπολογίες που υποβλήθηκαν για την πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου όσον αφορά την τροποποίηση της οδηγίας 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων όπου υπεισέρχονται επικίνδυνες ουσίες [1] (COM(2000) 624 τελικό της 10ης Δεκεμβρίου 2001).

[1] ΕΕ L 10, 14.1.1997, σ. 13.

Διαβίβαση της πρότασης στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (COM(2000) 624 - 2001/0257(COD) σύμφωνα με το άρθρο 175 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ: 11 Δεκεμβρίου 2001.

Γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών: 24 Απριλίου 2002

Γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: ουδέν

2. Στόχος της πρότασης της Επιτροπής

Η οδηγία του Συμβουλίου 96/82/ΕΚ της 9ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων όπου υπεισέρχονται επικίνδυνες ουσίες (γνωστή ως οδηγία Seveso II) αποσκοπεί στην πρόληψη μεγάλων ατυχημάτων και στον περιορισμό των συνεπειών τους για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, με απώτερο στόχο την εξασφάλιση προστασίας υψηλής στάθμης σε ολόκληρη την Κοινότητα κατά τρόπο συνεπή και αποτελεσματικό.

Η πρόταση ακολουθεί την ανακοίνωση με τίτλο «Ασφαλής άσκηση των δραστηριοτήτων εξόρυξης μεταλλευμάτων: συνοδευτικά μέτρα παρακολούθησης των πρόσφατων ατυχημάτων σε μονάδες εξόρυξης» (COM(2000) 664 τελικό) στην οποία η Επιτροπή ορίζει τρεις δράσεις ως καθοριστικής σημασίας για τη βελτίωση της ασφάλειας των εξορυκτικών δραστηριοτήτων (την τροποποίηση της οδηγίας Seveso II, την ανάληψη πρωτοβουλίας για τη διαχείριση των αποβλήτων από τις δραστηριότητες της εξόρυξης μεταλλευμάτων και την εκπόνηση εγγράφων αναφοράς για τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες στο πλαίσιο της οδηγίας ΟΠΕΡ (96/61/ΕΚ) για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης) και αποσκοπεί στην κάλυψη ορισμένων δραστηριοτήτων των εξορυκτικών κλάδων, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων διάθεσης υπολειμμάτων.

Η πρόταση καλύπτει επίσης την έκρηξη πυροτεχνημάτων που έλαβε χώρα στο Enschede τον Μάιο του 2000 προτείνοντας καλύτερο ορισμό των εκρηκτικών και πυροτεχνικών ουσιών παράλληλα με την αύξηση των οριακών ποσοτήτων για τις ουσίες αυτές. Επιπλέον, κατόπιν των συστάσεων δύο μελετών για τις καρκινογόνες ουσίες και τις ουσίες που είναι επικίνδυνες για το περιβάλλον, προτείνεται να συμπεριληφθούν περισσότερες καρκινογόνες ουσίες και να περιοριστούν οι οριακές ποσότητες για τις ουσίες που είναι τοξικές για το υδάτινο περιβάλλον.

Εξετάστηκε επίσης κατά πόσον η έκρηξη στις χημικές εγκαταστάσεις της AZF στην Τουλούζη στις 21 Σεπτεμβρίου 2001 καθιστούν απαραίτητο να τροποποιηθεί η οδηγία Seveso II. Ωστόσο δεδομένου ότι οι ως άνω χώροι καλύπτονταν πλήρως από τις υποχρεώσεις της οδηγίας Seveso II (πράγμα το οποίο δεν ίσχυε για τις εγκαταστάσεις Baia Mare και Enschede), και δεδομένου ότι το ατύχημα είχε μόλις αρχίσει κατά το χρόνο έγκρισης της πρότασης, το κείμενο δεν περιλαμβάνει επιπρόσθετα νομοθετικά μέτρα για το θέμα αυτό.

3. Η γνώμη τησ Επιτροπής για τις τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο

Στις 3 Ιουλίου 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τις 47 τροπολογίες από τις 55 που είχαν υποβληθεί. Μόνο 13 από τις 47 εγκριθείσες τροπολογίες σχετίζονται με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας Seveso II. Πολλές από τις υπόλοιπες κατά τα φαινόμενα διαμορφώθηκαν υπό την επήρεια του τραγικού ατυχήματος της Τουλούζης και αφορούν θέματα που δεν σχετίζονται με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

Η Επιτροπή τονίζει ότι η πρότασή της αποσκοπούσε αποκλειστικά και μόνο στη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας και όχι σε ριζική αναθεώρησή της. Η οδηγία Seveso II αντικατέστησε πλήρως την αρχική οδηγία Seveso [2] το 1982 που ίσχυσε για χρονικό διάστημα που υπερέβη τα δεκαπέντε έτη. Η μετάβαση από την οδηγία Seveso στην οδηγία Seveso II αποτέλεσε ήδη διεξοδική αναθεώρηση της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους μείζονες κινδύνους ατυχήματος. Η νέα οδηγία έχει εφαρμοστεί μόλις εδώ και τρία χρόνια. Η Επιτροπή δεν διαθέτει ακόμη επαρκή στοιχεία από τους φορείς βιομηχανικής εκμετάλλευσης και τα κράτη μέλη σε ό,τι αφορά τα τυχόν προβλήματα που προκύπτουν κατά την εφαρμογή της οδηγίας και ως εκ τούτου είναι της γνώμης ότι είναι πολύ νωρίς για να επιχειρηθεί ευρύτερη αναθεώρηση.

[2] Οδηγία του Συμβουλίου 82/501/ΕΟΚ της 24ης Ιουνίου 1982 περί του κινδύνου ατυχημάτων μεγάλης έκτασης τον οποίον περικλείουν ορισμένες βιομηχανικές δραστηριότητες, ΕΕ L 230, 5.8.1982, σ.1

Εντούτοις η Επιτροπή εξέτασε όλες τις προτεινόμενες τροπολογίες προσπαθώντας να εγκρίνει όσο το δυνατόν περισσότερες. Η Επιτροπή βρίσκεται στην ιδιαιτέρως ευχάριστη θέση να σημειώσει ότι το εργαστήριο για το νιτρικό αμμώνιο που οργάνωσε το Γραφείο Κινδύνων Μειζόνων Ατυχημάτων του Κοινού Κέντρού Ερευνών συνέβαλε ώστε να διαμορφωθούν προτάσεις με στόχο να δοθεί η δέουσα συνέχεια στο ατύχημα της Τουλούζης.

Η Επιτροπή δύναται να αποδεχθεί τις τροπολογίες 1, 2, 27, 37, 39, 40, 42 και 45 πλήρως.

Οι τροπολογίες 8, 9, 13, 16, 18, 23-25, 32, 46 και 53 γίνονται δεκτές καταρχήν υπό την προϋπόθεση ότι θα αναδιατυπωθούν. Η Επιτροπή αποδέχεται εν μέρει τις τροπολογίες 7, 17, 26, 54 και 55.

Οι τροπολογίες 3-6, 10-12, 14, 15, 19-22, 28, 29, 31, 33-36, 38, 43 και 44 δεν γίνονται δεκτές από την Επιτροπή.

Η άποψη της Επιτροπής σε ό,τι αφορά τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχει ως εξής:

3.1. Τροπολογίες που γίνονται πλήρως δεκτές από την Επιτροπή

Οι τροπολογίες 1 και 2 προτείνουν αιτιολογικές σκέψεις που αφορούν το ατύχημα στην Τουλούζη, καθιερώνοντας τροποποιήσεις για τις τροποποιήσεις του νιτρικού αμμωνίου διευκρινίζοντας παράλληλα ότι δεν θα πρέπει να καλύπτονται από την οδηγία οι χώροι τελικής χρήσης του νιτρικού αμμωνίου.

Η τροπολογία 27 καθιερώνει σχέση με την απόφαση του Συμβουλίου 2001/792/ΕΚ περί κοινοτικού μηχανισμού για τη διευκόλυνση της ενισχυμένης συνεργασίας στις επεμβάσεις βοήθειας της πολιτικής προστασίας [3], απαιτώντας από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη την απόφαση αυτή στα εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης.

[3] ΕΕ L 297, 15.11.2001, σ. 7.

Η τροπολογία 37 αποσκοπεί στο να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να παρέχουν στην Επιτροπή βασικές πληροφορίες σχετικά με τις μονάδες που καλύπτονται από την οδηγία (όνομα, διεύθυνση, δραστηριότητα).

Η τροπολογία 39 προτείνει τη δημιουργία 4 νέων καταχωρήσεων για το νιτρικό αμμώνιο συμπεριλαμβανομένων των αντιστοίχων οριακών ποσοτήτων.

Οι τροπολογίες 40 και 42 προτείνουν τη δημιουργία 2 νέων καταχωρήσεων για το νιτρικό κάλιο συμπεριλαμβανομένων των αντιστοίχων ορισμών και των οριακών ποσοτήτων.

Η τροπολογία 45 αναδιατυπώνει ένα μέρος του τμήματος του παραρτήματος ΙΙΙ που αφορά την οργάνωση και το προσωπικό, ορίζοντας τις πληροφορίες που επιβάλλεται να περιλαμβάνονται στο σύστημα διαχείρισης της ασφάλειας και τονίζοντας τη συμμετοχή των υπεργολαβικών επιχειρήσεων.

3.2. Τροπολογίες που γίνονται δεκτές εν μέρει ή επί της αρχής από την Επιτροπή

Η τροπολογία 7, σχετικά με την κάλυψη των υπολειμμάτων από τις εξορυκτικές δραστηριότητες, διευκρινίζει ότι πρέπει να καλύπτονται αποκλειστικά και μόνο οι εγκαταστάσεις διάθεσης υπολειμμάτων που είναι εν «λειτουργία», με τη θέση αυτή συμφωνεί επί της αρχής η Επιτροπή αλλά προτείνει να αντικατασταθεί ο όρος «εν λειτουργία» από τον όρο «εν ενεργεία». Η τροπολογία προτείνει επίσης να διευρυνθεί η έννοια των εγκαταστάσεων διάθεσης υπολειμμάτων κατά τρόπο που να καλύπτονται και οι χρησιμοποιούμενες για μηχανική και φυσική επεξεργασία των ορυκτών, πράγμα το οποίο δεν δέχεται η Επιτροπή για τους λόγους που αναφέρονται στην τροπολογία 6 (βλέπε τμήμα 3.3. κατωτέρω). Όπως αναφέρεται στην αιτιολογική έκθεση που επισυνάπτεται στην αρχική πρόταση της Επιτροπής, η Επιτροπή προτίθεται να καλύψει τα θέματα ασφαλείας που σχετίζονται με ανάλογες εγκαταστάσεις διάθεσης υπολειμμάτων με πρωτοβουλία για τη διαχείριση των αποβλήτων από εξορυκτικές δραστηριότητες. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προτείνει το εξής κείμενο για το άρθρο 4, σημείο στ) (νέο):

«(στ) οι χώροι υγειονομικής ταφής εξαιρουμένων των εν ενεργεία εγκαταστάσεων διάθεσης υπολειμμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δεξαμενών ή φραγμάτων για τα υπολείμματα, όπου απαντούν επικίνδυνες ουσίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι της παρούσας οδηγίας και οι οποίες χρησιμοποιούνται σε σχέση με την χημική και θερμική επεξεργασία των ορυκτών».

Η τροπολογία 8 προτείνει την προσθήκη επιπλέον παραγράφου στο άρθρο 4, μετακινώντας την εξαίρεση για την «υπεράκτια αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών» από την παράγραφο ε) σ'αυτήν την παράγραφο για λόγους σαφήνειας. Η Επιτροπή αποδέχεται τη διευκρίνηση, υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει προσθήκη που να καθιστά σαφές ότι οι υδρογονάνθρακες καλύπτονται από την εξαίρεση. Ως εκ τούτου η Επιτροπή προτείνει:

Στο άρθρο 4, το εξής κείμενο για το εδάφιο (ε):

«(ε) η εκμετάλλευση (αναζήτηση, εξόρυξη και επεξεργασία) των ορυκτών σε ορυχεία, λατομεία ή με γεωτρήσεις εξαιρουμένων των εγχειρημάτων χημικής και θερμικής επεξεργασίας και αποθήκευσης που σχετίζονται με τις αντίστοιχες λειτουργίες που περιλαμβάνουν επικίνδυνες ουσίες σύμφωνα με τον ορισμό του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας·»

Στο άρθρο 4 προτείνεται το εξής κείμενο για το εδάφιο (ζ):

«(ζ) η υπεράκτια αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών, συμπεριλαμβανομένων των υδρογονανθράκων·»

Οι τροπολογίες 9. 13, 18, 23 και 24 αντιμετωπίζουν το θέμα των μονάδων που εμπίπτουν για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας Seveso II. Οι τροπολογίες αυτές αποσκοπούν στη θέσπιση εύλογων προθεσμιών για την υποβολή κοινοποιήσεων (άρθρο 6) και εκθέσεων ασφαλείας (άρθρο 9) καθώς και την καθιέρωση προληπτικής πολιτικής για τα μείζονα ατυχήματα (άρθρο 7) και τα εσωτερικά και εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης (άρθρο 11). Η Επιτροπή δέχεται όλες τις ως άνω τροπολογίες επί της αρχής, με ελαφρές τροποποιήσεις ως προς τη διατύπωση. Ως εκ τούτου προτείνει:

Στο άρθρο 6 παράγραφος 1 να προστεθεί νέο εδάφιο (νέα παύλα) μετά από το δεύτερο εδάφιο:

«- για τις μονάδες που εμπίπτουν για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, εντός τριών μηνών μετά από την ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής της οδηγίας για τη συγκεκριμένη μονάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, πρώτη φράση.»

Στο άρθρο 7, παρεμβάλλεται νέα παράγραφος μετά από την παράγραφο 2:

«2A. Για τις μονάδες που εμπίπτουν για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, το έγγραφο συντάσσεται χωρίς καθυστέρηση και εν πάση περιπτώσει το αργότερο εντός τριών μηνών από την ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής της οδηγία για τη συγκεκριμένη μονάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, πρώτη φράση.»

Στο άρθρο 9 παράγραφος 3, παρεμβάλλεται νέα παύλα μετά από την τρίτη παύλα:

«- για τις μονάδες που εμπίπτουν για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, χωρίς καθυστέρηση και εν πάση περιπτώσει το αργότερο εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης εφαρμογής της οδηγίας για τη συγκεκριμένη μονάδα σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, πρώτη φράση.»

Στο άρθρο 11, παράγραφος 1 σημείο α) μετά την τρίτη παύλα προστίθεται η ακόλουθη νέα παύλα:

«- για τις μονάδες που εμπίπτουν για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, χωρίς καθυστέρηση και εν πάση περιπτώσει το αργότερο εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής της οδηγίας για τη συγκεκριμένη μονάδα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, πρώτη φράση.»

Στο άρθρο 11, παράγραφος 1, σημείο β) μετά την τρίτη παύλα προστίθεται η ακόλουθη νέα παύλα:

«- για τις μονάδες που εμπίπτουν για πρώτη φορά στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας χωρίς καθυστέρηση και εν πάση περιπτώσει το αργότερο εντός ενός έτους από την ημερομηνία έναρξης εφαρμογής της οδηγίας της συγκεκριμένης μονάδας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 2, παράγραφος 1, πρώτη φράση.»

Με την τροπολογία 16 προτείνεται η αντικατάσταση του άρθρου 8 του όρου «αρμόδια αρχή για την προετοιμασία εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης» από τους όρους «υπεύθυνη αρχή για την προετοιμασία εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης». Η Επιτροπή δέχεται τη ως άνω αλλαγή επί της αρχής. Ωστόσο, δεδομένου ότι η τροπολογία προτείνεται σε συνδυασμό με την τροπολογία 15, που έχει απορριφθεί από την Επιτροπή, είναι απαραίτητο να επαναδιατυπωθεί. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει το εξής κείμενο για το άρθρο 8 παράγραφος 2, σημείο β):

«προβλέπεται η συνεργασία σε ό,τι αφορά την ενημέρωση του κοινού και την παροχή πληροφοριών στην αρχή που είναι υπεύθυνη για την προετοιμασία εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης».

Στην τροπολογία 17 προτείνεται να αναφέρονται στην έκθεση ασφαλείας τα άτομα και οι οργανισμοί που εμπλέκονται στην εκπόνησή της και να περιγράφονται οι χρησιμοποιούμενες μέθοδοι. Η Επιτροπή αποδέχεται το πρώτο μέρος της πρότασης, αλλά δεν πιστεύει ότι οιαδήποτε επιπλέον υποχρέωση περιγραφής των χρησιμοποιούμενων μεθόδων - πέραν των στοιχείων που είναι απαραίτητα για την αξιολόγηση της έκθεσης ασφαλείας - θα συνέβαλαν στην ασφάλεια. Ως εκ τούτου προτείνει το εξής κείμενο να αντικαταστήσει την πρώτη υποπαράγραφο του άρθρου 9, παράγραφος 2:

«Η έκθεση ασφάλειας περιλαμβάνει τουλάχιστον τα δεδομένα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ. Η έκθεση αναφέρει όλα τα άτομα και τους οργανισμούς που συμμετείχαν στην εκπόνησή της. Η έκθεση ασφαλείας περιλαμβάνει επίσης ενημερωμένο κατάλογο των επικινδύνων ουσιών που απαντούν στην μονάδα».

Με τις τροπολογίες 25 και 26 προτείνεται η ενίσχυση των διατάξεων του άρθρου 11 σε ό,τι αφορά τις διαβουλεύσεις κατά την προπαρασκευή και την αναθεώρηση των σχεδίων έκτακτης ανάγκης. Η Επιτροπή αποδέχεται επί της αρχής την τροπολογία 25 καθώς επίσης αποδέχεται επί της αρχής την πρόθεση της τροπολογίας 26 με την οποία τονίζεται η ανάγκη διαβουλεύσεων με το προσωπικό εξωτερικών επιχειρήσεων που απασχολείται επιτόπου. Ως εκ τούτου προτείνει το εξής κείμενο να αντικαταστήσει το άρθρο 11 παράγραφος 3:

«Υπό την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των αρμοδίων αρχών, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα εσωτερικά σχέδια ανάγκης που προβλέπει η παρούσα οδηγία να συντάσσονται κατόπιν διαβουλεύσεων με το προσωπικό που απασχολείται εντός της μονάδας, συμπεριλαμβανομένου και του αντίστοιχου υπεργολαβικού προσωπικού, καθώς και να πραγματοποιούνται διαβουλεύσεις με το κοινό για τα εξωτερικά σχέδια έκτακτης ανάγκης, κατά την σύνταξη ή ενημέρωσή τους.

Η τροπολογία 32 διευκρινίζει ότι οι πληροφορίες σχετικά με τα μέρα ασφαλείας για την απαιτούμενη συμπεριφορά σε περίπτωση ατυχήματος πρέπει να παρέχονται σε όλα τα άτομα που ενδέχεται να πληγούν από μεγάλο ατύχημα «κατά τακτά διαστήματα και σύμφωνα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο» και διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της ως άνω υποχρέωσης σε «όλες τις μονάδες που δέχονται κοινό (σχολεία, νοσοκομεία κλπ.)». Η Επιτροπή αποδέχεται επί της αρχής την τροπολογία και προτείνει το ακόλουθο κείμενο σε αντικατάσταση της πρώτης υποπαραγράφου του άρθρου 13(1).

"Τα κράτη ϴέλη ϴεριμνούν ώστε οι πληροφορίες σχετικά ϴε τα ϴέτρα ασφαλείας και την απαιτούϴενη συμπεριφορά σε περίπτωση ατυχήϴατος να παρέχονται αυτεπαγγέλτως , κατά τακτά διαστήϴατα και σύϴφωνα ϴε τον καλύτερο δυνατό τρόπο , σε όλα τα άτοϴα και σε όλες τις ϴονάδες που δέχονται άτομα (σχολεία, νοσοκοϴεία κλπ. ...) και ενδέχεται να πληγούν από ϴεγάλο ατύχηϴα σε ϴονάδα που αναφέρεται στο άρθρο 9.»

Η τροπολογία 54 προτείνει την τροποποίηση του άρθρου 12 (σχεδιασμός χρήσεων γης) διευρύνοντας τον κατάλογο των εξελίξεων που μπορούν, μακροπρόθεσμα, να διαχωριστούν από τις μονάδες της Seveso II ώστε να συμπεριληφθούν τα κοινόχρηστα κτίρια, οι οδοί μεταφοράς, οι βιομηχανικές μονάδες και οι ψυχαγωγικές περιοχές. Η Επιτροπή αποδέχεται εν μέρει την πρόταση αυτή, εξαιρουμένων των βιομηχανικών μονάδων, σημειώνοντας ότι τα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα μεταξύ των επικινδύνων βιομηχανικών μονάδων αντιμετωπίζονται στο άρθρο 8. Θεωρεί επίσης ότι εάν χρησιμοποιηθούν απλώς και μόνο οι όροι «οδοί μεταφοράς» η έννοια θα είναι ιδιαίτερα υπερβολικά ευρεία και ως εκ τούτου οι όροι θα πρέπει να αντικατασταθούν από τους όρους «μείζονες μεταφορικές οδοί». Ως εκ τούτου προτείνει το κάτωθι κείμενο να αντικαταστήσει το άρθρο 12, παράγραφος 1 δεύτερη υποπαράγραφος:

«Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι πολιτικές τους για τη χρήση γης καθώς και άλλες συναφείς προς αυτήν πολιτικές και οι διαδικασίες για την εφαρμογή αυτών λαμβάνουν δεόντως υπόψη την ανάγκη, να διατηρηθούν μακροπρόθεσμα κατάλληλες αποστάσεις μεταξύ μονάδων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία και οικιστικών περιοχών, κτιρίων και κοινόχρηστων περιοχών, μειζόνων μεταφορικών οδών, ψυχαγωγικών περιοχών και περιοχών που θεωρούνται ως εκ φύσεως ιδιαίτερα ευπαθείς ή θεωρείται ότι παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον, και, στην περίπτωση των ήδη υφιστάμενων μονάδων, την ανάγκη επιπλέον τεχνικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 5 ώστε να μην παρατηρηθεί κλιμάκωση των κινδύνων για τους ανθρώπους».

Με την τροπολογία 55 θα υποχρεωνόταν η Επιτροπή να εκπονεί κατευθύνσεις για την αξιολόγηση της συμβατότητας μεταξύ των ήδη υφιστάμενων μονάδων που καλύπτονται από την οδηγία και ευπαθών περιοχών καθώς και να διαμορφώσει μεθοδολογία για την καθιέρωση των ενδεδειγμένων ελάχιστων αποστάσεων ασφαλείας. Η Επιτροπή υποστηρίζει την περαιτέρω διαμόρφωση κατευθύνσεων για το σχεδιασμό των χρήσεων γης, επιπλέον των όσων έχουν ήδη δημοσιευθεί (http://mahbsrv.jrc.it/downloads-pdf/Landuse2.pdf), και ως εκ τούτου έχει ήδη τεθεί επικεφαλής των εργασιών που εκτελούνται στον τομέα αυτόν. Ωστόσο, δεν είναι πεπεισμένη ότι είναι δυνατόν ή χρήσιμο να αναπτυχθεί αποκλειστικά και μόνο μία μεθοδολογία επί του παρόντος. Η Επιτροπή ως εκ τούτου δέχεται μόνο εν μέρει την ως άνω τροπολογία. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι είναι απαραίτητη η συμμετοχή των κρατών μελών στην προπαρασκευή των απαιτούμενων κατευθύνσεων, προτείνεται να παρεμβληθεί μετά από την παράγραφο 1 η εξής νέα παράγραφος για το άρθρο 12:

«1A. Η Επιτροπή καλείται, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη, να εκπονήσει κατευθύνσεις με τις οποίες να ορίζονται τα χαρακτηριστικά της εναρμονισμένης τεχνικής βάσης δεδομένων για δεδομένα σενάρια κινδύνου που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της συμβατότητας μεταξύ των μονάδων που καλύπτονται και των ευαίσθητων περιοχών που αναφέρονται στο άρθρο 1,2 παράγραφος 1. Κατά τη διαμόρφωση της ως άνω βάσης δεδομένων, λαμβάνονται υπόψη οι αξιολογήσεις των κρατών μελών, οι πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί από τους φορείς εκμετάλλευσης και κάθε άλλη συναφής πληροφορία».

Η τροπολογία 53 προτείνει ορισμούς για τις τέσσερις νέες καταχωρήσεις σχετικά με το νιτρικό αμμώνιο ως αυτοί προτείνονται στην τροπολογία 39. Η Επιτροπή αποδέχεται την ως άνω τροπολογία επί της αρχής και προτείνει το κάτωθι κείμενο να αντικαταστήσεις τις υποσημειώσεις 1 και 2 στο παράρτημα Ι, μέρος Ι:

«1. Νιτρικό αμμώνιο (5000 / 10000): λιπάσματα ικανά για αυτοσυντηρούμενη αποσύνθεση.

Ισχύει για μείγματα ή σύνθετα λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο (τα οποία μείγματα/σύνθετα λιπάσματα περιέχουν νιτρικό αμμώνιο με φωσφορικό άλας και/ή ανθρακικό κάλιο) των οποίων η περιεκτικότητα σε άζωτο είναι

- μεταξύ 15,75% [4] και 24,5% [5] κατά βάρος, και άλλη περιεκτικότητα που είτε δεν υπερβαίνει το 0,4% των συνολικών καυσίμων/οργανικών υλικών είτε ανταποκρίνεται στις υποχρεώσεις του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 80/876/ΕΟΚ (όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε),

[4] η περιεκτικότητα 15,75% σε άζωτο κατά βάρος που προκύπτει από το νιτρικό αμμώνιο αντιστοιχεί σε περιεκτικότητα 45% σε νιτρικό αμμώνιο.

[5] η περιεκτικότητα 24,5% σε άζωτο κατά βάρος που προκύπτει από το νιτρικό αμμώνιο αντιστοιχεί σε περιεκτικότητα 70% σε νιτρικό αμμώνιο.

- έως και 15,75% [6] κατά βάρος και απεριόριστα καύσιμα υλικά,

[6] η περιεκτικότητα 15,75% σε άζωτο κατά βάρος που προκύπτει από το νιτρικό αμμώνιο αντιστοιχεί σε περιεκτικότητα 45% σε νιτρικό αμμώνιο.

με ιδιότητες αυτοσυντηρούμενης αποσύνθεσης σύμφωνα με τη δοκιμή λεκάνης των Ηνωμένων Εθνών (βλέπε συστάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τη μεταφορά επικινδύνων αγαθών: εγχειρίδιο δοκιμών και κριτηρίων, μέρος ΙΙΙ, σημείο 38.2).

2. Νιτρικό αμμώνιο (1250 / 5000): βαθμός λιπάσματος

Ισχύει για απλά λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο και για μείγματα λιπασμάτων/σύνθετα λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο στα οποία η περιεκτικότητα σε άζωτο που προκύπτει από το νιτρικό αμμώνιο είναι:

- μεγαλύτερη από 24,5% κατά βάρος, εκτός από μείγματα νιτρικού αμμωνίου με δολομίτη, ασβεστόλιθο και/ή ανθρακικό ασβέστιο ελάχιστης καθαρότητας 90%,

- μεγαλύτερη από 15,75% κατά βάρος για μείγματα νιτρικού αμμωνίου και θειικού αμμωνίου,

- μεγαλύτερη από 28% [7] κατά βάρος για μείγματα νιτρικού αμμωνίου με δολομίτη, ασβεστόλιθο και/ή ανθρακικό ασβέστιο ελάχιστης καθαρότητας 90%,

[7] η περιεκτικότητα 28% σε άζωτο κατά βάρος που προκύπτει από το νιτρικό αμμώνιο αντιστοιχεί σε περιεκτικότητα 80% σε νιτρικό αμμώνιο.

και πληρούν τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 80/876/ΕΟΚ (όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε).

3. Νιτρικό αμμώνιο (350/2500): τεχνικού βαθμού

Ισχύει για

- το νιτρικό αμμώνιο και τα παρασκευάσματα νιτρικού αμμωνίου στα οποία η περιεκτικότητα σε άζωτο λόγω του νιτρικού αμμωνίου ανέρχεται σε

- μεταξύ 24,5% και 28% κατά βάρος, με περιεκτικότητα έως και 0,4% σε εύφλεκτες ουσίες,

- υψηλότερη του 28% κατά βάρος, με περιεκτικότητα σε εύφλεκτες ουσίες έως και 0,2%,

- υδατικά διαλύματα νιτρικού αμμωνίου στα οποία η συγκέντρωση του νιτρικού αμμωνίου υπερβαίνει το 80% κατά βάρος.

4. Νιτρικό αμμώνιο (10/50): «εκτός προδιαγραφών» υλικά και λιπάσματα που δεν ανταποκρίνονται στη δοκιμή έκρηξης

Ισχύει για

- υλικά που απορρίπτονται κατά τη μεταποιητική διαδικασία και για το νιτρικό αμμώνιο και τα παρασκευάσματα νιτρικού αμμωνίου, των λιπασμάτων που βασίζονται άμεσα στο νιτρικό αμμώνιο και μείγματα ή σύνθετα λιπάσματα με βάση το νιτρικό αμμώνιο, που αναφέρονται στις υποσημειώσεις 2 και 3 που επιστρέφονται ή έχουν ήδη επιστραφεί από τον τελικό χρήστη σε παραγωγό, σε μονάδα προσωρινής αποθήκευσης ή επανεπεξεργασίας για επανεκατεργασία, ανακύκλωση ή επεξεργασία για να καταστεί ασφαλής η χρήση τους, επειδή δεν ανταποκρίνονται πλέον στις προδιαγραφές των υποσημειώσεων 2 και 3

- λιπάσματα που αναφέρονται στις σημειώσεις 1 και 2 και δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ της οδηγίας 80/876/ΕΟΚ (όπως τροποποιήθηκε και ενημερώθηκε)».

Η τροπολογία 46 αφορά την υποχρέωση παροχής πληροφοριών σε όσους ενδέχεται να επηρεαστούν από τις συνέπειες ατυχήματος. Η τροπολογία προτείνει την προσθήκη στα ανακοινωνόμενα στοιχεία ενός χάρτη ο οποίος να αναφέρει τις επικίνδυνες περιοχές. Η Επιτροπή αποδέχεται την τροπολογία αυτή επί της αρχής και προτείνει το εξής κείμενο να παρεμβληθεί μετά από το σημείο 10 του παραρτήματος V:

«10A. Χάρτης στον οποίο αναφέρονται οι περιοχές που ενδεχομένως θα επηρεαστούν από τις συνέπειες μειζόνων ατυχημάτων στην συγκεκριμένη μονάδα.»

3.3. Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή

Οι τροπολογίες 3-5 προτείνουν αιτιολογικές σκέψεις που αναφέρονται σε θέματα που σχετίζονται με το ατύχημα στην Τουλούζη. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι οι προτεινόμενες αιτιολογικές σκέψεις στις τροπολογίες 1 και 2 επαρκούν και ότι οι τροπολογίες που προτείνονται στο σημείο αυτό δεν είναι σκόπιμες για την κοινοτική νομοθεσία.

Η τροπολογία 6 προτείνει να διευρυνθεί η έννοια των εξορυκτικών δραστηριοτήτων κατά τρόπον που να καλύπτονται από την οδηγία η μηχανική και φυσική μεταποίηση των ορυκτών. Η Επιτροπή τονίζει ότι η οδηγία αυτή θα πρέπει να ισχύει αποκλειστικά και μόνο για τις επικίνδυνες ουσίες που μεταφέρονται στους χώρους αυτούς ή αποθηκεύονται εκεί, και/ή στις περιπτώσεις για τις οποίες λαμβάνει χώρα χημική και θερμική επεξεργασία. Όταν η επεξεργασία είναι μηχανική ή φυσική, οι μόνες φυσικές ουσίες που απαντούν επιτόπου υπό φυσιολογικές συνθήκες θα είναι οι περιεχόμενες στα εξορυχθέντα μεταλλεύματα.

Η τροπολογία 10 προτείνει να απαιτείται από τον ασκούντα την εκμετάλλευση να περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τα μέτρα επιμόρφωσης στην κοινοποίηση. Ωστόσο, η κοινοποίηση έχει ως σκοπό την παροχή ορισμένων ελάχιστων πληροφοριών στις αρμόδιες αρχές, όπως το όνομα του ασκούντος την εκμετάλλευση, η διεύθυνση της μονάδας κλπ. Η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι το θέμα της επιμόρφωσης αντιμετωπίζεται κατάλληλα σε άλλα σημεία, όπως για παράδειγμα, στο παράρτημα ΙΙΙ (συστήματα διαχείρισης της ασφάλειας) και το παράρτημα IV (σχέδια έκτακτης ανάγκης).

Η τροπολογία 11 προτείνει να απαιτείται από τους ασκούντες την εκμετάλλευση να ενημερώνουν την αρμόδια αρχή σε περίπτωση τροποποίησης εγκατάστασης, μονάδας ή χώρου αποθήκευσης. Κάτι ανάλογο θα είχε ως αποτέλεσμα την επιπλέον γραφειοκρατική επιβάρυνση δίχως να βελτιώνεται η ασφάλεια, δεδομένου ότι το άρθρο 6 επιβάλλει ήδη την υποχρέωση στους φορείς εκμετάλλευσης να κοινοποιούν οιαδήποτε ουσιαστική αύξηση της ποσότητας των επικίνδυνων ουσιών, ή οιαδήποτε μεταβολή στη διαδικασία χρησιμοποίησής τους.

Η τροπολογία 12 προτείνει να απαιτείται από τον φορέα εκμετάλλευσης «να βεβαιώνει την τήρηση των υποχρεώσεών του» σε έγγραφη έκθεση για την οικεία πολιτική πρόληψης των μεγάλων ατυχημάτων (ΜΑΡΡ). Κάτι ανάλογο δεν κρίνεται σκόπιμο για την ως άνω έκθεση. Υπό φυσιολογικές συνθήκες επιβάλλεται να υπάρχει μία ιεραρχία των εγγράφων: στην κορυφή της ιεραρχίας αυτής η πολιτική πρόληψης των μεγάλων ατυχημάτων (ΜΑΡΡ) καθορίζει την πολιτική για τις αρχές πρόληψης των μεγάλων ατυχημάτων και έκαστο των κατωτέρων επιπέδων διευκρινίζει λεπτομερέστερα την εφαρμογή των αρχών αυτών, καταλήγοντας στα έγγραφα εργασίας και τις οδηγίες.

Η τροπολογία 14 προτείνει να προστεθεί στο άρθρο 8 (πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα) αναφορά στο άρθρο 12 για τον σχεδιασμό της χρήσης γης. Ωστόσο το άρθρο 8 έχει ως στόχο να εξασφαλισθεί ότι λαμβάνεται δεόντως υπόψη η πιθανότητα πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων μεταξύ επιμέρους μονάδων. Η γενική υποχρέωση του ασκούντος την εκμετάλλευση για τη λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων με στόχο την πρόληψη των μεγάλων ατυχημάτων, συμπεριλαμβανομένων και των πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων, καλύπτεται επαρκώς από το άρθρο 5. Εναπόκειται στον ασκούντα την εκμετάλλευση να προσδιορίσει τα μέτρα αυτά και όχι στα κράτη μέλη στο πλαίσιο του σχεδιασμού της χρήσης γης.

Η τροπολογία 15 προτείνει να απαιτείται ρητά να ενημερώνεται το κοινό για τους πιθανούς κινδύνους πολλαπλασιαστικών αποτελεσμάτων με τον τοπικό Τύπο, ταχυδρομικά και μέσω του ιστοτόπου που διατηρεί στο Διαδίκτυο η αντίστοιχη περιφερειακή αρχή. Βάσει της αρχής της επικουρικότητας πρόκειται για θέμα για το οποίο θα πρέπει να αποφασίσουν αποκλειστικά και μόνο οι εθνικές και τοπικές αρχές.

Η τροπολογία 19 προτείνει να καταστεί υποχρεωτική η επανεξέταση της έκθεσης ασφαλείας «σε περίπτωση τροποποίησης της οργάνωσης εργασίας που έχει επίπτωση στην ασφάλεια μιας εγκατάστασης». Αλλαγές στην οργάνωση εργασίας συμβαίνουν συνεχώς, και σημαντικές αλλαγές θα πρέπει όντως να οδηγούν στην προσαρμογή του συστήματος διαχείρισης της ασφάλειας. Ωστόσο, η απαίτηση να εκτελείται επίσημη επανεξέταση της έκθεσης ασφαλείας υπό αυτές τις συνθήκες θα είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί περιττός διοικητικός φόρτος εργασίας.

Η τροπολογία 20 προτείνει να επιβληθεί υποχρέωση στα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε να συγκλίνουν οι διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την εκπόνηση εκθέσεων ασφαλείας σε μία ενιαία ευρωπαϊκή μέθοδο. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται σήμερα απηχούν την ιδιαίτερη ποικιλία των χημικών εγκαταστάσεων, και είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς πώς μία και μόνη μέθοδος θα μπορούσε να είναι κατάλληλη υπό όλες τις περιστάσεις. Εντούτοις, η Επιτροπή ενθαρρύνει τη σύγκλιση και έχει δημοσιεύσει έγγραφο με κατευθύνσεις σχετικά με το πώς θα πρέπει να εκπονούνται οι εκθέσεις ασφαλείας (http://mahbsrv.jrc.it/GuidanceDocs-SafetyReport.html).

Ο τροπολογίες 21 και 22 προτείνουν την τροποποίηση του άρθρου 10 ώστε οι ασκούντες την εκμετάλλευση όλων των μονάδων να έχουν την υποχρέωση να ενημερώνουν την αρμόδια αρχή για οιεσδήποτε τροποποιήσεις πριν από την τροποποίησή τους. Η υποχρέωση αυτή ισχύει ήδη για τις μονάδες «ανώτερης βαθμίδας» (άρθρο 9) και σύμφωνα με την άποψη της Επιτροπής δεν ενδείκνυται για τις μονάδες της «κατώτερης βαθμίδας» (άρθρα 6 και 7).

Η τροπολογία 28 προτείνει να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη σε περίπτωση ατυχήματος να ενημερώνουν το κέντρο παρακολούθησης και πληροφοριών που έχει ιδρυθεί σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου 2001/792/ΕΚ καθώς και να συνεργάζονται με το κέντρο αυτό. Ο αναφερόμενος κοινοτικός μηχανισμός αποσκοπεί στη διευκόλυνση της συνεργασίας στις επεμβάσεις βοήθειας της πολιτικής προστασίας. Ως εκ τούτου, η ιδέα μιας γενικής υποχρέωσης κοινοποίησης και συνεργασίας στο πλαίσιο του ως άνω μηχανισμού εν προκειμένω κατά τα φαινόμενα είναι ακατάλληλη.

Η τροπολογία 29 προτείνει την τροποποίηση του άρθρου 12 σχετικά με το σχεδιασμό της χρήσης γης κατά τρόπο που να περιλαμβάνονται έλεγχοι σχετικά με «τις τεχνικές λύσεις που εφαρμόζονται και αποσκοπούν στη μείωση των περιμέτρων κινδύνου». Ωστόσο, η ανάγκη για «... επιπλέον τεχνικά μέτρα ... ώστε να μην αυξηθούν οι κίνδυνοι για τους ανθρώπους» αναφέρεται ήδη ρητά στο άρθρο 12, και η προτεινόμενη παράγραφος είναι συνεπής προς την υπόλοιπη δομή του άρθρου.

Η τροπολογία 31 θα υποχρέωνε την Επιτροπή να διαμορφώσει «καθεστώς κινήτρων και/ή χρηματοδότησης για την αλλαγή τοποθεσίας των μονάδων». Ωστόσο, με γνώμονα την αρχή της επικουρικότητας, η Επιτροπή θεωρεί ότι ανάλογα καθήκοντα εμπίπτουν στο πεδίο των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών. Η Επιτροπή θα εξετάσει κατά πόσον οιοδήποτε ανάλογο καθεστώς συμβιβάζεται προς την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τον ανταγωνισμό.

Οι τροπολογίες 33 και 34 αποσκοπούν στην ενίσχυση του δικαιώματος του κοινού να έχει πρόσβαση στις εκθέσεις ασφαλείας και τα σχέδια έκτακτης ανάγκης απαιτώντας μεταξύ άλλων αυτά να δημοσιεύονται στις εφημερίδες και στο Διαδίκτυο, να διαβιβάζονται στους τοπικούς συμβουλευτικούς φορείς και να αναρτώνται σε μονάδες που υποδέχονται κοινό σε μεγάλο αριθμό. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει την αίσθηση ότι η ισορροπία που επέτυχε η οδηγία Seveso II μεταξύ της «ενεργού» πληροφόρησης, που διατίθεται αυτομάτως στα άτομα που ενδέχεται να υποστούν τις συνέπειες ατυχήματος και η «παθητική» πληροφόρηση, η οποία διατίθεται κατόπιν αιτήσεως, ως επί το πλείστον είναι ορθή και θα διατηρηθεί. Επιπλέον, με βάση την αρχή της επικουρικότητας, οι μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται για τη διάθεση των πληροφοριών αποτελούν θέμα για το οποίο αποφασίζουν τα κράτη μέλη ή λαμβάνονται αποφάσεις σε τοπικό επίπεδο.

Η τροπολογία 35 προτείνει έναν νέο άρθρο με τίτλο «Επιμόρφωση του προσωπικού των μονάδων ή επιχειρήσεων και των εξωτερικών επιχειρήσεων», με το οποίο καθιερώνονται υποχρεώσεις παροχής στο προσωπικό τακτικής επιμόρφωσης και εκπόνησης έκθεσης για την επιμόρφωση ανά διετία που υποβάλλεται στις αρμόδιες αρχές. Η Επιτροπή συμφωνεί σε ό,τι αφορά τη σημασία της επιμόρφωσης, αλλά είναι της γνώμης ότι το θέμα αντιμετωπίζεται ορθά στο παράρτημα ΙΙΙ (συστήματα διαχείρισης της ασφάλειας) και το παράρτημα IV (σχέδια έκτακτης ανάγκης). Επιπλέον, δεδομένου ότι η έκθεση ασφαλείας θα πρέπει να αποδεικνύει ότι έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή η διαχείριση της ασφάλειας, θα πρέπει να περιλαμβάνει υποχρεωτικά πληροφορίες σχετικά με την επιμόρφωση του προσωπικού. Η Επιτροπή δεν υποστηρίζει το διπλασιασμό των απαιτήσεων περί υποβολής εκθέσεων.

Η τροπολογία 36 προτείνει να καταστεί υποχρεωτικό για τα κράτη μέλη να επιβάλλουν την αναστολή δραστηριοτήτων σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ο ασκών την εκμετάλλευση δεν έχει παράσχει πληροφορίες σχετικά με αλλαγές/τροποποιήσεις και σχετικά με την επιμόρφωση. Η Επιτροπή δεν θεωρεί κάτι ανάλογο απαραίτητο δεδομένου ότι το άρθρο 17 επιτρέπει ήδη στα κράτη μέλη να απαγορεύσουν τη λειτουργία μονάδας σε περιπτώσεις ανεπαρκούς παροχής πληροφοριών ή στις περιπτώσεις κατά τις οποίες θεωρούν ότι η έκθεση ασφαλείας δεν είναι πλήρης.

Η τροπολογία 38 αποσκοπεί στον περιορισμό του «εμπορικού ή βιομηχανικού απορρήτου» αποκλειστικά για διαδικασίες, και όχι για τις πληροφορίες που αφορούν την αποθήκευση των επικινδύνων ουσιών. Μολονότι η Επιτροπή συμφωνεί με το δικαίωμα στην πληροφόρηση «εν γένει» και ιδίως σε ό,τι αφορά το δικαίωμα του κοινού να πληροφορείται τους κινδύνους στους οποίους ενδεχομένως θα εκτεθεί, δεν θεωρεί σκόπιμο να περιορισθεί η έννοια του εμπορικού ή βιομηχανικού απορρήτου.

Η τροπολογία 43 προτείνει αναφορές στην οδηγία 2000/60/ΕΚ (οδηγία πλαίσιο για το νερό) και την οδηγία 91/689/ΈΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα. Ανάλογες αναφορές δεν κρίνονται απαραίτητες κατά την άποψη της Επιτροπής. Η οδηγία προβλέπει ήδη την περίπτωση των αταξινόμητων ουσιών και παρασκευασμάτων, και ως εκ τούτου τα επικίνδυνα απόβλητα μπορούν να καλυφθούν βάσει των ιδιοτήτων τους ως παρασκευασμάτων.

Η τροπολογία 44 προτείνει να ενσωματωθεί στο παράρτημα ΙΙ μέρος IV η υποχρεωτική εκτέλεση «μελετών κινδύνου» για συγκεκριμένες ουσίες. Η απαίτηση αυτή καλύπτεται ήδη από το παράρτημα ΙΙ, τμήμα ΙΙΙ Γ.2.

3.4. Τροποποιημένη πρόταση

Έχοντας υπόψη το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της ως αναφέρει ανωτέρω.