22. 6. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 153/9 
II 
(Προπαραοκεναοτικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
1696/71 περί κοινής οργανώσεως της αγοράς στον τομέα του λυκίσκου 
COM(90) 210 τελικό 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 30 Μαίον 1990) 
(90/C 153/07) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι το άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1696/71 του 
Συμβουλίου ('), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον 
κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3808/89 (2), δεν προβλέπει τη δυνα­
τότητα χορηγήσεως ενισχύσεως στους παραγωγούς για πει­
ραματικές ποικιλίες" 
ότι η συνεχής ανάπτυξη νέων ποικιλιών είναι βασική για 
τον τομέα του λυκίσκου* ότι οι εκτάσεις τις οποίες διαθέ­
τουν τα ινστιτούτα ερεύνης για να δοκιμάσουν τις πειραμα­
τικές ποικιλίες είναι περιορισμένες, ιδίως όταν οι ποικιλίες 
αυτές φθάνουν σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας επι­
λογής και είναι επιθυμητό να έχουμε αποτελέσματα σε 
μεγαλύτερη κλίμακα-
ότι η χρησιμοποίηση γαιών από τους παραγωγούς για τη 
δοκιμή πειραματικών ποικιλιών στο τελικό τους στάδιο επι­
λογής θα επιτρέψει τον πειραματισμό σε μεγαλύτερη κλί­
μακα" ότι ένα τέτοιο μέτρο θα έχει σαν αποτέλεσμα, όχι 
μόνο να δώσει αξιόλογα αποτελέσματα στα ινστιτούτα 
ερεύνης, αλλά επίσης να δοθεί μια πρώτη ένδειξη για την 
υποδοχή που θα επιφυλαχθεί από την αγορά στις εν λόγω 
ποικιλίες* 
(•) ΕΕ αριθ. L 175 της 4. 8. 1971, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. L 371 της 20. 12. 1989, σ. ότι οι παραγωγοί που είναι διατεθειμένοι να συνεργαστούν 
στα εδάφη τους με τα ινστιτούτα ερεύνης δεν θα πρέπει να 
τιμωρηθούν από την απώλεια του δικαιώματος ενισχύσεως 
στην παραγωγή για την εν λόγω έκταση-
ότι πρέπει να περιοριστεί η περίοδος καθώς και η ολική 
έκταση ανά κράτος μέλος για το οποίο χορηγείται ενίσχυση 
στην παραγωγή για τις εκτάσεις που καλλιεργούνται με πει­
ραματικές ποικιλίες, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Άρθρο 1 
Στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1696/71 προστίθεται το ακό­
λουθο άρθρο: 
«Άρθρο 12α 
Με την επιφύλαξη του άρθρου 12 παράγραφος 3, η ενί­
σχυση μπορεί επίσης να χορηγηθεί στις πειραματικές 
ποικιλίες που έχουν φθάσει σε προχωρημένο στάδιο της 
διαδικασίας επιλογής, για μια ανώτατη διάρκεια πέντε 
ετών, υπό τον όρο ότι οι ποικιλίες αυτές θα καλλιεργη­
θούν από παραγωγό υπό τον έλεγχο ινστιτούτου 
ερεύνης. 
Το ποσό της εν λόγω ενισχύσεως καθορίζεται σύμφωνα 
με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 12 παρά­
γραφος 7 του εν λόγω κανονισμού και δεν μπορεί σε 
καμία περίπτωση να είναι μεγαλύτερο από το ποσό της 
ενισχύσεως που καθορίζεται για την ομάδα 3 "άλλες". 
Η ενίσχυση χορηγείται για έκταση που δεν μπορεί ποτέ 
να υπερβεί το 1 ο/ο της εκτάσεως που καλλιεργείται με 
λυκίσκο στο εν λόγω κράτος μέλος, αλλά δεν μπορεί να 
χορηγηθεί για μια έκταση μικρότερη από δέκα εκτάρια 
ανά κράτος μέλος. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του 
παρόντος άρθρου θεσπίζονται με τη διαδικασία που προ­
βλέπεται στο άρθρο 20». 
Αριθ. C 153/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 6. 90 
Άρθρο 2 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από 
τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων. 
Στις 19 Ιουνίου 1989 η Επιτροπή υπέβαλε την ανωτέρω πρό­
ταση στο Συμβούλιο. Μετά από την γνώμη που εξέδωσε το 
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη συνεδρίαση του της 5ης Απρι­
λίου 1990, η αρχική πρόταση τροποποιείται ως εξής: 
1. Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο άρθρο: 
«Οι διατάξεις των παραρτημάτων και του άρθρου 3 
παράγραφος 1 στοιχεία α) και 6) μπορούν να τροποποιη­
θούν με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 
προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι επιστημονικές εξελί­
ξεις». 
2. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 7α: 
« Άρθρο 7α 
Σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, τα κράτη μέλη 
οφείλουν να μεριμνούν για την επιβολή των ενδεδειγ­
μένων κυρώσεων στην περίπτωση παραβίασης των διατά­
ξεων του παρόντος κανονισμού.» 
3. Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο άρθρο: 
« Άρθρο 8 
Οι κτηνιατρικοί εμπειρογνώμονες μπορούν να διενεργούν 
επιθεωρήσεις επί τόπου, εφόσον τούτο είναι απαραίτητο 
για την ενιαία εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Στις επι­
θεωρήσεις αυτές οι επιθεωρητές εφαρμόζουν ειδικά προ­
φυλακτικά μέτρα ώστε να αποκλειστεί ο κίνδυνος μετά­
δοσης μιας ασθένειας. Η Επιτροπή πληροφορεί τα άλλα 
κράτη μέλη σχετικά με τα αποτελέσματα αυτών των επι­
θεωρήσεων. Η Επιτροπή παρέχει λεπτομέρειες για τον 
ανάλογο αριθμό προσωπικού που απαιτείται για τη διε­
νέργεια αυτών των ελέγχων, έτσι ώστε να μπορέσει να 
υπάρξει σχετική χορήγηση από τον προϋπολογισμό το 
1991. 
Τα κράτη μέλη, στο έδαφος των οποίων διενεργούνται οι 
επιθεωρήσεις, παρέχουν στους εμπειρογνώμονες κάθε Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα 
μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 
συνδρομή που απαιτείται για την εκτέλεση των καθη­
κόντων τους. 
Οι γενικοί κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος 
άρθρου, οι οποίοι αφορούν ιδίως τα κατάλληλα μέτρα 
ασφαλείας, προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση της 
ασθένειας, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που 
καθορίζεται στο άρθρο 10.» 
4. Τα σημεία 1 και 2 του μέρους Ι του παραρτήματος Β 
αντικαθίστανται από τα ακόλουθα: 
«1. Τα χωρίσματα για τους κάπρους πρέπει να είναι 
τοποθετημένα και κατασκευασμένα κατά τρόπον 
ώστε οι κάπροι να μπορούν να γυρίζουν, να ακούουν, 
να οσμίζονται και να βλέπουν τους άλλους χοίρους, 
καθώς και να μπορούν να αναζητούν χωριστά μέρη 
για να ξαπλώνουν και να αφοδεύουν. 
2. Ο χώρος κατάκλισης πρέπει να είναι εφοδιασμένος 
με στεγνή, άνετη στρωμνή π.χ. άχυρο. Το ελάχιστο 
μέγεθος του χωρίσματος για έναν ώριμο κάπρο είναι 
8 m2.» 
5. Το σημείο 3 του μέρους IV του παραρτήματος Β αντικα­
θίσταται από το ακόλουθο: 
«3. Πρέπει να παρέχεται στα χοιρίδια επιπλέον σίδηρος 
μετά τη γέννηση τους και εφόσον είναι αναγκαίο, 
άλλες συμπληρωματικές ουσίες, ηλεκτρολύτες ή υπο­
κατάστατα γάλακτος.» 
6. Το σημείο 5 του μέρους IV του παραρτήματος Β αντικα­
θίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«5. Οι άρρενες χοίροι που προορίζονται για σφαγή, 
ζώντος βάρους κάτω των 90 kg δεν πρέπει να ευνου­
χίζονται. Ο ευνουχισμός αρρένων χοίρων, ηλικίας 
άνω των τεσσάρων εβδομάδων γίνεται μόνο με 
αναισθησία, από κτηνίατρο χειρουργό ή από ειδικευ­
μένο άτομο σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.» Τροποποίηση στην πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδια­
γραφές για την προστασία των χοίρων που εκτρέφονται σε μονάδες εντατικής παραγωγής 
COM(90) 239 τελικό 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή, συμφωνάμε το άρθρο 149 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, στις 
6 Ιουνίου 1990) 
(90/C 153/08)