EL    EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , 15.12.2005 
COM(2005) 648 τελικό  
  
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΣΤΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  
µε την οποία  καλείται  το Συµβούλιο  να καταστήσει  εφαρ µοστέο  το άρθρο  251 της 
συνθήκης  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας  στα µέτρα  που λαµβάνονται  
δυνά µει του άρθρου  65 της συνθήκης  σε θέµατα υποχρεώσεων  διατροφής  
 
EL 2   EL ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  ΣΤΟ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  
µε την οποία  καλείται  το Συµβούλιο  να καταστήσει  εφαρ µοστέο  το άρθρο  251 της 
συνθήκης  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας  στα µέτρα  που λαµβάνονται  
δυνά µει του άρθρου  65 της συνθήκης  σε θέµατα υποχρεώσεων  διατροφής  
1. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ  ΚΑΙ  ΘΕΣΜΙΚΟ  ΠΛΑΙΣΙΟ  
1.1. Κοινοτική  νοµοθεσία  που εφαρ µόζεται  στις υποχρεώσεις  διατροφής  
Οι υποχρεώσεις  διατροφής  αποτελούν  αναπόσπαστο  τµήµα του πεδίου  εφαρ µογής του 
κανονισ µού (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συµβουλίου  της 22ας ∆εκε µβρίου  2000, για τη διεθνή  
δικαιοδοσία , την αναγνώριση  και την εκτέλεση  αποφάσεων  σε αστικές  και εµπορικές  
υποθέσεις  (στο εξής: "κανονισ µός Βρυξέλλες  Ι")1. Ο κανονισ µός αυτός  θεσπίζει  κατά  πρώτο  
λόγο  κανόνες  σύγκρουσης  δικαιοδοσίας , εκ των οποίων  ένας ειδικός  κανόνας  στον  τοµέα των 
υποχρεώσεων  διατροφής , προβλέπεται  στο άρθρο  5 παράγραφος  2. Στη συνέχεια  
περιλα µβάνει  κανόνες  αναγνώρισης  και εκτέλεσης  δικαστικών  αποφάσεων  που καλύπτουν , 
µεταξύ  άλλων , τις αποφάσεις  που λήφθηκαν  στα κράτη  µέλη σε υποθέσεις  υποχρεώσεων  
διατροφής . Εξάλλου , πρέπει  να σηµειωθεί  ότι το άρθρο  57 παράγραφος  2 του κανονισ µού 
Βρυξέλλες  Ι αναφέρει  ρητά  τις "συµφωνίες  περί υποχρεώσεως  διατροφής , οι οποίες  
συνάπτονται  ενώπιον  διοικητικών  αρχών  ή επικυρώνονται  από αυτές ", οι οποίες  θεωρούνται  
ως δηµόσια έγγραφα . 
Οι υποχρεώσεις  διατροφής  περιλα µβάνονται  επίσης  στο πεδίο  εφαρ µογής του κανονισ µού 
(ΕΚ) αριθ. 805/2004 του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  και του Συµβουλίου  της 21ης Απριλίου  
2004, για τη θέσπιση  ευρωπαϊκού  εκτελεστού  τίτλου  για µη αµφισβητού µενες αξιώσεις  (στο 
εξής: "κανονισ µός ΕΕΤ")2. Η πράξη  αυτή  διασφαλίζει  την ελεύθερη  κυκλοφορία  σε όλα τα 
κράτη  µέλη των αποφάσεων  που πιστοποιήθηκαν  ως ευρωπαϊκοί  εκτελεστοί  τίτλοι . Οι 
αποφάσεις  σε υποθέσεις  διατροφής  καλύπτονται  από τον εν λόγω  κανονισ µό, που εξάλλου  
αναφέρει  ρητά , όπως  ο κανονισ µός Βρυξέλλες  Ι, τις συµφωνίες  περί υποχρεώσεων  
διατροφής , οι οποίες  συνάπτονται  ενώπιον  διοικητικών  αρχών  ή επικυρώνονται  από αυτές  και 
θεωρούνται  επίσης  ως δηµόσια έγγραφα  (άρθρο  4 σηµείο 3β). 
Αντίθετα , οι υποχρεώσεις  διατροφής  αποκλείονται  από τον κανονισ µό (ΕΚ) αριθ. 2201/2003 
του Συµβουλίου  της 27ης Νοεµβρίου  2003 για τη διεθνή  δικαιοδοσία  και την αναγνώριση  και 
εκτέλεση  αποφάσεων  σε γαµικές διαφορές  και διαφορές  γονικής  µέριµνας ο οποίος  καταργεί  
τον κανονισ µό (ΕΚ) αριθ. 1347/2000 ( στο εξής: "νέος κανονισ µός Βρυξέλλες  ΙΙ")3. Ο 
αποκλεισ µός αυτός  απορρέει  ρητά  από το άρθρο  1 παράγραφος  3 ε) του εν λόγω  κειµένου, 
καθώς  και από την αιτιολογική  σκέψη  11. 
                                                 
1 ΕΕ L 12 της 16ης Ιανουαρίου  2001. 
2 ΕΕ L 143 της 30ής Απριλίου  2004. 
3 ΕΕ L 338 της 23ης ∆εκε µβρίου  2003. 
 
EL 3   EL 1.2. Σχέδιο  µεταρρύθ µισης της κοινοτικής  νοµοθεσίας  σε υποθέσεις  υποχρεώσεων  
διατροφής  
1.2.1. Σύντο µη παρουσίαση  της πρότασης  κανονισ µού που υποβλήθηκε  στο Συµβούλιο  
Σύµφωνα  µε τα συµπεράσ µατα του Ευρωπαϊκού  Συµβουλίου  του Τάµπερε (15 και 16 
Οκτωβρίου  1999) και των Βρυξελλών  (4 και 5 Νοεµβρίου  2004), η Επιτροπή  υπέβαλε  στο 
Συµβούλιο , στο πλαίσιο  της εφαρ µογής του προγρά µµατος αµοιβαίας  αναγνώρισης , πρόταση  
κανονισ µού που στοχεύσει  στην  άρση  των φραγ µών που υπάρχουν  ακόµα και σήµερα στην  
είσπραξη  της διατροφής  στο πλαίσιο  της Ευρωπαϊκής  Ένωσης . Ο µελλοντικός  αυτός  
κανονισ µός έχει τη φιλοδοξία  να δηµιουργήσει  ένα νοµικό περιβάλλον  προσαρ µοσµένο στις 
νόµιµες προσδοκίες  των δικαιούχων  διατροφής . Πρέπει  να τους επιτραπεί  να επιτυγχάνουν  
εύκολα , γρήγορα  και συνήθως  χωρίς  έξοδα , έναν εκτελεστό  τίτλο  που θα είναι  σε θέση  να 
κυκλοφορήσει  χωρίς  εµπόδια  στον  ευρωπαϊκό  δικαστικό  χώρο  και να καταλήξει  
συγκεκρι µένα στην  τακτική  πληρω µή των οφειλό µενων  ποσών . 
Το νέο αυτό  νοµικό περιβάλλον  απαιτεί  την ανάληψη  δράσης  που δεν θα περιοριστεί  σε απλή  
τροποποίηση  των ισχυόντων  µηχανισ µών· θα ληφθούν  µέτρα σε όλους  τους οικείους  τοµείς 
της δικαστικής  συνεργασίας  σε αστικές  υποθέσεις : διεθνής  δικαιοδοσία , εφαρ µοστέο  δίκαιο , 
αναγνώριση  και εκτέλεση , συνεργασία  και άρση  των φραγ µών στην  οµαλή διεξαγωγή  των 
διαδικασιών , περιλα µβανο µένης µιας καλύτερης  πρόσβασης  στις πληροφορίες  που αφορούν  
την κατάσταση  των υπόχρεων , ανεξαρτήτως  του τόπου  διαµονής τους στο πλαίσιο  της 
Ευρωπαϊκής  Ένωσης . Οι συνολικές  αυτές  απαντήσεις  θα συγκεντρωθούν , στο µέτρο του 
δυνατού , σε έναν ενιαίο  κοινοτικό  κανονισ µό. 
Η πρωτοβουλία  αυτή  αποτελεί  κατάληξη  µιας µακράς  διαδικασίας  προβλη µατισµού και 
διαβούλευσης : χρηµατοδότηση  µιας µελέτης  συγκριτικού  δικαίου  (2003), εκπόνηση  και 
παρακολούθηση  µιας Πράσινης  Βίβλου  (2004), οργάνωση  πολλών  συνεδριάσεων  
εµπειρογνω µόνων  (2003-2005) και πραγ µατοποίηση  µιας αξιολόγησης  αντικτύπου , µε τη 
συνδρο µή ενός εξωτερικού  εργολήπτη  και υπό την εποπτεία  µιας διυπηρεσιακής  οµάδας  
καθοδήγησης  που συνεδρίασε  τέσσερις  φορές  κατά  τη διάρκεια  του έτους  2005. 
1.2.2. Νοµική βάση  της πρότασης  κανονισ µού 
Η πρόταση  κανονισ µού του Συµβουλίου  σχετικά  µε τη διεθνή  δικαιοδοσία , το εφαρ µοστέο  
δίκαιο , την αναγνώριση  και την εκτέλεση  αποφάσεων  και τη συνεργασία  σε θέµατα 
υποχρεώσεων  διατροφής  υποβλήθηκε  από την Επιτροπή  βάσει  των άρθρων  61 σηµείο γ) και 
67 παράγραφος  2 της συνθήκης  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας . 
Κατά  συνέπεια , πρόκειται  για πρόταση  που αναφέρεται  στη δικαστική  συνεργασία  σε αστικές  
υποθέσεις , όπως  ορίζεται  στο άρθρο  65 της συνθήκης  και που περιλα µβάνει  "θέµατα που 
άπτονται  του οικογενειακού  δικαίου ", σύµφωνα  µε το άρθρο  67 παράγραφος  5 δεύτερη  
περίπτωση  της συνθήκης . Για το λόγο  αυτό , διαφεύγει  της διαδικασίας  συναπόφασης  και 
πρέπει  να εγκριθεί  από το Συµβούλιο  οµόφωνα , µετά από διαβούλευση  µε το Ευρωπαϊκό  
Κοινοβούλιο . 
2. ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΜΟΣ  
Το άρθρο  67 παράγραφος  5 δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης , όπως  απορρέει  από τη 
συνθήκη  της Νίκαιας , δηµιουργεί  τοµή στο πλαίσιο  της δικαστικής  συνεργασίας  σε αστικές  
 
EL 4   EL υποθέσεις , εφόσον  υποβάλλει  τα µέτρα που προβλέπονται  στο άρθρο  65 στη διαδικασία  
συναπόφασης  του άρθρου  251 "µε εξαίρεση  θέµατα που άπτονται  του οικογενειακού  δικαίου ". 
Έτσι  ισχύουν  δύο καθεστώτα  από την 1η Φεβρουαρίου  2003, ηµεροµηνία έναρξης  ισχύος  της 
συνθήκης  της Νίκαιας : η συναπόφαση  που στο εξής αποτελεί  διαδικασία  του κοινού  δικαίου  
και η έκδοση  από το Συµβούλιο , που αποφαίνεται  οµόφωνα , µετά από απλή  συµβουλευτική  
γνώµη του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  που αποτελεί  το καθεστώς  παρέκκλισης  το οποίο  
προορίζεται  για τα "µέτρα" που περιέχουν  "θέµατα που άπτονται  του οικογενειακού  δικαίου ". 
Ένας  τέτοιος  κατακερ µατισµός κατά  κανόνα  µπορεί  να γίνει χωρίς  δυσκολία . Για 
παράδειγ µα, κανείς  δεν αµφισβητεί  ότι υπάγονται  στο οικογενειακό  δίκαιο , σύµφωνα  µε τη 
συνθήκη , θέµατα γαµικών  διαφορών  και γονικής  µέριµνας. 
Όταν  υπήρξε  θέµα, µε το νέο κανονισ µό Βρυξέλλες  ΙΙ, κατάργησης  της διαδικασίας  κήρυξης  
εκτελεστότητας  για αποφάσεις  σε υποθέσεις  δικαιώ µατος επικοινωνίας , έγινε  ευλόγως  δεκτό  
ότι η νοµοθεσία  αυτή  θα επηρέαζε  τη λειτουργία  των εθνικών  δικαστικών  συστη µάτων  σε 
θέµατα οικογενειακού  δικαίου . Η διατήρηση  του κανόνα  της οµοφωνίας , παρά  την έναρξη  
ισχύος  της συνθήκης  της Νίκαιας , επιτρέπει  στα κράτη  µέλη να εγγυηθούν  ότι κανένας  
κανόνας  κοινοτικού  δικαίου  δεν θα θεσπιστεί  χωρίς  την συναίνεσή  τους για οτιδήποτε  θα 
µπορούσε  να αφορά  τις προσωπικές  σχέσεις  στο πλαίσιο  της οικογένειας , ιδίως  µετά από 
έναν χωρισ µό: δικαίω µα επιµέλειας , δικαίω µα επικοινωνίας , συνέπειες  µιας παράνο µης 
µετακίνησης  παιδιών  κλπ. 
Έτσι , από τη στιγµή που στοχεύεται  το επίκεντρο  των οικογενειακών  σχέσεων , από τη στιγµή 
που ο κοινοτικός  νοµοθέτης  άπτεται  της ίδιας  της οργάνωσης  της οικογένειας , η διατήρηση  
του κανόνα  της οµοφωνίας  κατανοείται  ευκολότερα . Πράγ µατι, δεν υπάρχει  καµία αµφιβολία  
ότι η αναγνώριση  ή η µη αναγνώριση  µιας απόφασης  σχετικά  µε το δικαίω µα επιµέλειας  ή το 
δικαίω µα επικοινωνίας  επηρεάζει  άµεσα την προσωπική  σχέση  µεταξύ  παιδιών  και γονέων  
και κατά  τον τρόπο  αυτό  άπτεται  της ισορροπίας  της οικογενειακής  σχέσης , που αποτελεί  
τοµέα ο οποίος  επηρεάζεται  πολύ  από τις αποκκλίνουσες  νοµικές και πολιτισ µικές 
παραδόσεις  των κρατών  µελών . 
Αντίθετα , υπάρχουν  τοµείς όπου  µια τέτοια  συνάφεια  µε την ισορροπία  της οικογενειακής  
σχέσης  είναι  χαλαρότερη  και για τους οποίους  η εφαρ µογή του άρθρου  67 παράγραφος  5 
δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης  καταλήγει  σε µη ικανοποιητικά  αποτελέσ µατα. Το ίδιο 
ισχύει  για τον τοµέα της είσπραξης  των υποχρεώσεων  διατροφής . 
Στο παρόν  πλαίσιο , πρέπει  να ληφθεί  υπόψη  ο υβριδικός  χαρακτήρας  της ίδιας  της έννοιας  
της υποχρέωσης  διατροφής  – οικογενειακής  στις ρίζες  της αλλά  χρηµατικής  στην  εφαρ µογή 
της, όπως  οποιαδήποτε  άλλη  αξίωση . 
Όπως  αναφέρθηκε  παλαιότερα , ο ίδιος  ο κοινοτικός  νοµοθέτης  ανέκαθεν  θεώρησε , µέχρι 
στιγµής, ότι οι κανόνες  του κοινού  δικαίου  σε θέµατα δικαστικής  συνεργασίας  σε αστικές  
υποθέσεις  µπορούσαν  να επεκταθούν  στις υποχρεώσεις  διατροφής  όπως  οποιαδήποτε  άλλη  
αξίωση . Για τους λόγους  αυτούς  ο κανονισ µός Βρυξέλλες  Ι, που διατήρησε  τη δοµή της 
σύµβασης  των Βρυξελλών  της 27ης Σεπτε µβρίου  1968, δεν περιλα µβάνει  οικογενειακό  
δίκαιο  αλλά  διατηρεί  τις υποχρεώσεις  διατροφής  στο πεδίο  εφαρ µογής του. Αντίθετα , ο νέος 
κανονισ µός Βρυξέλλες  ΙΙ καλύπτει  ουσιαστικό  τµήµα του οικογενειακού  δικαίου  (διαζύγιο , 
γονική  µέριµνα), αλλά  αποκλείει  τις υποχρεώσεις  διατροφής . Τέλος , ο κανονισ µός για τον 
ευρωπαϊκό  εκτελεστό  τίτλο  (ΕΕΤ) περιλα µβάνει  τις αξιώσεις  διατροφής  και εκδόθηκε  
σύµφωνα  µε τη διαδικασία  συναπόφασης . 
 
EL 5   EL Η νέα πρόταση  της Επιτροπής  σχετικά  µε τις υποχρεώσεις  διατροφής  προφανώς  εντάσσεται  
σε διαφορετικό  πλαίσιο . Αντίθετα  από τον κανονισ µό Βρυξέλλες  I και τον κανονισ µό για τον 
ευρωπαϊκό  εκτελεστό  τίτλο , αφιερώνεται  αποκλειστικά  στις υποχρεώσεις  διατροφής  και 
προβλέπει  ειδικούς  κανόνες  για τα θέµατα αυτά , ενώ οι υποχρεώσεις  διατροφής  δεν 
αποτελούσαν , στα δύο προαναφερθέντα  µέσα, παρά  δευτερεύον  τµήµα του τοµέα εφαρ µογής 
των κοινών  κανόνων  στις αξιώσεις  που απορρέουν  από το αστικό  δίκαιο . Ως µοναδικό  
αντικεί µενο της πρότασης  κανονισ µού, οι υποχρεώσεις  διατροφής  καθορίζουν  από µόνες 
τους το νοµικό της χαρακτήρα . 
Ο οικογενειακός  χαρακτήρας  των υποχρεώσεων  διατροφής  περιλα µβάνει  µία κοινοτική  
νοµοθεσία  που "άπτεται " ειδικά  του οικογενειακού  δικαίου  δυνά µει του άρθρου  67 
παράγραφος  5 δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης  και κατά  συνέπεια  διαφεύγει  της σφαίρας  
του κοινού  δικαίου  της δικαστικής  συνεργασίας  σε αστικές  υποθέσεις , που διέπεται  από τη 
διαδικασία  συναπόφασης . 
Το συµπέρασ µα αυτό , παρότι  αναπόφευκτο  από νοµική άποψη , δεν είναι  ικανοποιητικό . 
∆ιότι  εάν οι υποχρεώσεις  διατροφής  "άπτονται " του οικογενειακού  δικαίου , δεν παύουν  να 
αποτελούν  εντελώς  ιδιαίτερο  τµήµα του τοµέα αυτού . Από τη στιγµή που η ύπαρξή  της 
αναγνωρίζεται  και καθιερώνεται  µε δικαστική  απόφαση  ή αντίστοιχη  πράξη , η υποχρέωση  
διατροφής  καθίσταται  αξίωση  και υπάγεται  σε ένα νοµικό καθεστώς  το οποίο  διαφέρει  
ελάχιστα  από εκείνο  που διέπει  το δίκαιο  των περιουσιακών  σχέσεων . Εξάλλου , αυτός  είναι  ο 
λόγος  που εξηγεί  την ένταξη  των υποχρεώσεων  διατροφής  στο πεδίο  εφαρ µογής του 
κανονισ µού Βρυξέλλες  Ι. 
Όσο το κοινοτικό  δίκαιο  αρκείται  στο να διευκολύνει  την επίτευξη  µιας απόφασης  σε 
υπόθεση  διατροφής  και να διασφαλίζει  την κυκλοφορία  της και την εκτέλεσή  της παντού  
στην  Ευρωπαϊκή  Ένωση , δεν κάνει  παρά  να διασφαλίζει  την πρόσβαση  στη δικαιοσύνη  ενός 
δικαιούχου  διατροφής  και την πραγ µατική  ικανοποίηση  της αξίωσής  του. Στο πλαίσιο  αυτό , 
το νοµοθετικό  έργο της Κοινότητας  άπτεται  ουσιαστικά  του δικαίου  περιουσιακών  σχέσεων . 
Η αξίωση  διατροφής  ασφαλώς  έχει ιδιαίτερα  χαρακτηριστικά , αλλά  παρα µένει αξίωση , ένα 
χρηµατικό  ποσό  που πρέπει  να καλυφθεί , µε µέσα που προσδιορίζονται  και εφαρ µόζονται  
εύκολα  σε κάθε  άλλη  απόφαση  χρηµατικής  φύσης : χρήση  εναρ µονισµένων  κανόνων  διεθνούς  
δικαιοδοσίας , έκδοση  εκτελεστού  τίτλου  που αναγνωρίζεται  σε ολόκληρη  την Ευρωπαϊκή  
Ένωση , προσφυγή  σε τραπεζικές  κατασχέσεις  και κατασχέσεις  µισθών , θέσπιση  µιας 
αποτελεσ µατικής  συνεργασίας  µεταξύ  κρατών  µελών  για τη διευκόλυνση  της λειτουργίας  
των υπαρχόντων  νοµικών  µηχανισ µών. 
3. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΗ  ΛΥΣΗ  
Σύµφωνα  µε το άρθρο  67 παράγραφος  2 δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης , το Συµβούλιο  
αποφασίζοντας  οµόφωνα  µετά από διαβούλευση  µε το Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο , λαµβάνει  
απόφαση  ούτως  ώστε  το σύνολο  ή µέρος των τοµέων που καλύπτονται  από τον τίτλο  IV του 
τρίτου  µέρους  της συνθήκης , να ρυθµίζονται  από τη διαδικασία  που αναφέρεται  στο άρθρο  
251. Κατά  συνέπεια , είναι  δυνατό  από νοµική άποψη  να «περάσουν » τα θέµατα 
υποχρεώσεων  διατροφής  από την οµοφωνία  στη συναπόφαση . 
Μία τέτοια  απόφαση  του Συµβουλίου , που θα αποτελούσε  ένα "πέρασ µα" µεταξύ  της 
οµοφωνίας  και της συναπόφασης , θα παρουσίαζε  ένα διπλό  πλεονέκτη µα. Κατά  πρώτο  λόγο , 
θα συµφωνούσε  προς  τον ιδιαίτερο  χαρακτήρα  των υποχρεώσεων  διατροφής . Ακόµη και αν 
είναι  αναµφισβήτητη  η ύπαρξη  στενής  συνάφειας  µεταξύ  της διατροφής  και των 
 
EL 6   EL οικογενειακών  σχέσεων , ισχύει  επίσης  ότι η είσπραξη  µιας αξίωσης  διατροφής  δεν επηρεάζει  
απευθείας  το επίκεντρο  των σχέσεων  αυτών . ∆ιαφέροντας  από µία απόφαση  που αφορά  το 
δικαίω µα επικοινωνίας , µία απόφαση  σε υπόθεση  διατροφής  δεν τροποποιεί  σε τίποτα , µε την 
εκτέλεσή  της, τον χαρακτήρα  και τους τρόπους  που εκφράζονται  οι προσωπικές  σχέσεις  
µεταξύ  των µελών  της ίδιας  οικογένειας . Ο κανόνας  της οµοφωνίας , που στοχεύει  πριν από 
όλα να λάβει  υπόψη  τις ιδιαιτερότητες  οικογενειακής  οργάνωσης  των κρατών  µελών , δεν 
µπορεί  λοιπόν  σε καµία περίπτωση  να αιτιολογηθεί  σε υποθέσεις  υποχρεώσεων  διατροφής . 
Η πραγ µατοποίηση  αυτού  του "περάσ µατος" θα επέτρεπε  κατά  δεύτερο  λόγο  τη θέσπιση , για 
κανόνες  ειδικά  αφιερω µένους  στις υποχρεώσεις  διατροφής , της ίδιας  νοµοθετικής  
διαδικασίας , και ιδίως  µε τις ίδιες αρµοδιότητες  του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου , µε εκείνη  
που εφαρ µόζεται  για πράξεις , όπως  ο κανονισ µός για τον εκτελεστό  τίτλο , που θέσπισαν  ένα 
κοινό  καθεστώς  το οποίο  περιλα µβάνει  την είσπραξη  των υποχρεώσεων  διατροφής  όπως  και 
την είσπραξη  οποιασδήποτε  άλλης  αξίωσης . 
Κατά  συνέπεια , τόσο  λόγω  της ίδιας  της φύσης  των υποχρεώσεων  διατροφής  όσο και δυνά µει 
του νοµοθετικού  πλαισίου  στο οποίο  παρενέβη  η Κοινότητα  µέχρι στιγµής στον  τοµέα αυτό , 
φαίνεται  εύλογο  από νοµική άποψη  και επιθυ µητό από πολιτική  άποψη  να εφαρ µοστεί  στις 
υποχρεώσεις  διατροφής  η διαδικασία  συναπόφασης  που θεσπίστηκε  µε το άρθρο  251 της 
συνθήκης . 
4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ  
Λαµβανο µένων  υπόψη  των επιχειρη µάτων  που προηγήθηκαν , η Επιτροπή  καλεί  το 
Συµβούλιο , σύµφωνα  µε το άρθρο  67 παράγραφος  2 δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης  για 
την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας , να καταστήσει  εφαρ µοστέα  στα µέτρα που 
προβλέπονται  στο άρθρο  65, σε θέµατα υποχρεώσεων  διατροφής , τη διαδικασία  που 
προβλέπεται  στο άρθρο  251 της συνθήκης . 
 
EL 7   EL ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ   
ΑΠΟΦΑΣΗ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
που στοχεύει  να καταστήσει  τη διαδικασία  που προβλέπεται  στο άρθρο  251 της 
συνθήκης  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας  εφαρ µοστέα  στα µέτρα  που 
λαµβάνονται  δυνά µει του άρθρου  65 της συνθήκης  σε θέµατα υποχρεώσεων  διατροφής  
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ  ΤΗΣ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ  ΕΝΩΣΗΣ , 
Έχοντας  υπόψη : 
τη συνθήκη  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας  και ιδίως  το άρθρο  67 παράγραφος  2 
δεύτερη  περίπτωση , 
τη γνώµη του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου , 
Εκτιµώντας  τα εξής: 
1) Από της ενάρξεως  ισχύος  της συνθήκης  του Άµστερντα µ, η Ευρωπαϊκή  Κοινότητα  έχει 
αρµοδιότητα  για τη θέσπιση  µέτρων  που εµπίπτουν  στον  τοµέα της δικαστικής  συνεργασίας  
σε αστικές  υποθέσεις , όπως  προβλέπονται  στο άρθρο  65 της συνθήκης  για την ίδρυση  της 
Ευρωπαϊκής  Κοινότητας · 
2) Σύµφωνα  µε το άρθρο  67 παράγραφος  5 δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης , όπως  απορρέει  
από τη συνθήκη  της Νίκαιας , τα µέτρα που προβλέπονται  στο άρθρο  65 της συνθήκης  
θεσπίζονται  από το Συµβούλιο  σύµφωνα  µε τη διαδικασία  που προβλέπεται  στο άρθρο  251 
της συνθήκης , µε εξαίρεση  τα θέµατα που άπτονται  του οικογενειακού  δικαίου · 
3) Σύµφωνα  µε το άρθρο  67 παράγραφος  2 δεύτερη  περίπτωση  της συνθήκης , το Συµβούλιο , 
αποφασίζοντας  οµόφωνα  µετά από διαβούλευση  µε το Ευρωπαϊκό  Κοινοβούλιο , λαµβάνει  
απόφαση  ούτως  ώστε  το σύνολο  ή µέρος των τοµέων που καλύπτονται  από τον τίτλο  IV του 
τρίτου  µέρους  να ρυθµίζονται  από τη διαδικασία  που αναφέρεται  στο άρθρο  251 και να 
προσαρ µοστούν  οι διατάξεις  που αφορούν  την αρµοδιότητα  του ∆ικαστηρίου · 
4) Η δικαστική  συνεργασία  σε αστικές  υποθέσεις  υπάγεται  σε δύο διαφορετικά  καθεστώτα  
από της ενάρξεως  ισχύος  της συνθήκης  της Νίκαιας : στη συναπόφαση , που στο εξής είναι  η 
διαδικασία  του κοινού  δικαίου  και στη θέσπιση  από το Συµβούλιο , που αποφασίζει  οµόφωνα , 
µετά από συµβουλευτική  γνώµη του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου , που αποτελεί  το καθεστώς  
παρέκκλισης , το οποίο  προορίζεται  για τα µέτρα που περιέχουν  θέµατα τα οποία  άπτονται  του 
οικογενειακού  δικαίου · 
5) Τα σύνορα  που χωρίζουν  τα µέτρα που άπτονται  του οικογενειακού  δικαίου  µε τα λοιπά  
µέτρα ορισµένες φορές  µπορούν  να είναι  δυσδιάκριτα · το ίδιο ισχύει  στον  τοµέα των 
υποχρεώσεων  διατροφής , που από τη φύση  του είναι  υβριδικός : οικογενειακός , διότι  η 
υποχρέωση  διατροφής  δηµιουργείται  κατά  κανόνα  σε µία οικογενειακή  σχέση , αλλά  και 
χρηµατικός  επίσης  στο βαθµό που η υποχρέωση  αποτελεί  αξίωση  η οποία  αντιπροσωπεύει  
ένα χρηµατικό  ποσό · 
6) Το Συµβούλιο  έλαβε  ήδη υπόψη  αυτή  την ιδιαιτερότητα  κατά  τη θέσπιση  του κανονισ µού 
44/2001 της 22ας ∆εκε µβρίου  2000, για τη διεθνή  δικαιοδοσία , την αναγνώριση  και την 
 
EL 8   EL εκτέλεση  αποφάσεων  σε αστικές  και εµπορικές  υποθέσεις , του οποίου  το πεδίο  εφαρ µογής 
περιλα µβάνει  τις υποχρεώσεις  διατροφής , αποκλείοντας  συγχρόνως  το οικογενειακό  δίκαιο · 
7) Επίσης , µετά την έναρξη  ισχύος  της συνθήκης  της Νίκαιας , ο κανονισ µός 805/2004 της 
21ης Απριλίου  2004, για τη θέσπιση  ευρωπαϊκού  εκτελεστού  τίτλου  για µη αµφισβητού µενες 
αξιώσεις , εκδόθηκε  σύµφωνα  µε τη διαδικασία  του άρθρου  251 της συνθήκης , όµως 
εφαρ µοζόµενος στις υποχρεώσεις  διατροφής · 
8) Λαµβανο µένης υπόψη  της ιδιαιτερότητας  του τοµέα των υποχρεώσεων  διατροφής , πρέπει  
να αποφασιστεί  ότι ο τοµέας των υποχρεώσεων  διατροφής  στο εξής θα εµπίπτει  στη 
διαδικασία  που προβλέπεται  στο άρθρο  251· 
9) Η ∆ανία , σύµφωνα  µε τα άρθρα  1 και 2 του πρωτοκόλλου  για τη θέση  της ∆ανίας  που 
προσαρτάται  στη συνθήκη  για την Ευρωπαϊκή  Ένωση  και τη συνθήκη  για την ίδρυση  της 
Ευρωπαϊκής  Κοινότητας , δεν συµµετέχει  στη θέσπιση  της παρούσας  απόφασης  και ως εκ 
τούτου , δεν δεσµεύεται  από αυτήν  και δεν υπόκειται  στην  εφαρ µογή της· 
10) Το Ηνωµένο Βασίλειο  και η Ιρλανδία , δυνά µει του άρθρου  3 του πρωτοκόλλου  για τη 
θέση  του Ηνωµένου Βασιλείου  και της Ιρλανδίας  που προσαρτάται  στη συνθήκη  για την 
Ευρωπαϊκή  Ένωση  και τη συνθήκη  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  Κοινότητας , 
κοινοποίησαν  την επιθυ µία τους να συµµετέχουν  στη θέσπιση  και την εφαρ µογή της 
παρούσας  απόφασης · 
ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ : 
Άρθρο  1 
Από της 1ης Ιουνίου  2006, το Συµβούλιο  αποφαίνεται  σύµφωνα  µε τη διαδικασία  που 
προβλέπεται  στο άρθρο  251 της συνθήκης  για τη θέσπιση  των µέτρων  που προβλέπονται  στο 
άρθρο  65 της συνθήκης  στον  τοµέα των υποχρεώσεων  διατροφής . 
Άρθρο  2 
Το άρθρο  251 της συνθήκης  εφαρ µόζεται  στις γνωµοδοτήσεις  του Ευρωπαϊκού  Κοινοβουλίου  
που θα υποβληθούν  στο Συµβούλιο  πριν από την 1η Ιουνίου  2006 για τις προτάσεις  και τα 
µέτρα για τα οποία  το Συµβούλιο , σύµφωνα  µε την παρούσα  απόφαση , αποφαίνεται  σύµφωνα  
µε τη διαδικασία  που προβλέπεται  στο άρθρο  251 της συνθήκης . 
Βρυξέλλες , (…). 
 Για το Συµβούλιο