[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.6.2008

COM(2008) 355 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με τις στατιστικές που καταρτίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) 2150/2002 για τις στατιστικές των αποβλήτων και την ποιότητά τους

1. Εισαγωγη

1.1. Ο κανονισμός για τις στατιστικές των αποβλήτων

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2150/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Νοεμβρίου 2002, για τις στατιστικές των αποβλήτων[1] επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση, σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1, «να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με τις στατιστικές που καταρτίζονται σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό και, ειδικότερα, σχετικά με την ποιότητά τους και τη συνεπαγόμενη επιβάρυνση των επιχειρήσεων.»

Το τμήμα 7 παράγραφος 3 του παραρτήματος I και του παραρτήματος II ορίζει ότι «Η Επιτροπή περιλαμβάνει τις εκθέσεις κάλυψης των δραστηριοτήτων και ποιότητας στην έκθεση που προβλέπεται στο άρθρο 8». Οι εκθέσεις ποιότητας που υποβλήθηκαν από τα κράτη μέλη είναι διαθέσιμες στον ακόλουθο διαδικτυακό τόπο:

http://circa.europa.eu/Public/irc/dsis/pip/library?l=/wastesstatisticssregulat/data_transmission/quality_statistics

Η παρούσα έκθεση συνοψίζει τα πρώτα αποτελέσματα, προβαίνει σε επισκόπηση της ποιότητας των στοιχείων και περιλαμβάνει συστάσεις για πιθανές τροποποιήσεις του κανονισμού. Καλύπτει τα 25 κράτη μέλη της ΕΕ τα οποία είχαν νομική υποχρέωση να υποβάλουν στοιχεία το 2006.

Με αφετηρία το έτος αναφοράς 2004, ο κανονισμός απαιτεί από τα κράτη μέλη της ΕΕ να παρέχουν στοιχεία κάθε δεύτερο έτος. Τα παραρτήματα I και II καθορίζουν τις απαιτήσεις που διέπουν τις στατιστικές για τη δημιουργία αποβλήτων, την επεξεργασία αποβλήτων και το δυναμικό επεξεργασίας αποβλήτων. Τα αποτελέσματα κατανέμονται ανά κατηγορία αποβλήτων σύμφωνα με τη στατιστική ονοματολογία αποβλήτων (ΕΚΑ-Στατ.), η οποία ορίζεται στο παράρτημα III του κανονισμού. Ο πίνακας 1 παρέχει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τις απαιτήσεις υποβολής στοιχείων.

Πίνακας 1: Σύνολα στοιχείων σύμφωνα με τον κανονισμό για τις στατιστικές αποβλήτων

Σύνολο στοιχείων | Περιγραφή και κατανομή | Περιφερειακό επίπεδο |

1 | Δημιουργία | Δημιουργία αποβλήτων κατά: - 20 δραστηριότητες δημιουργίας αποβλήτων: 19 κλάδοι, νοικοκυριά - 48 κατηγορίες αποβλήτων | Εθνικό |

2 | Αποτέφρωση | Αποτέφρωση αποβλήτων κατά: - 2 είδη επεξεργασίας - 14 κατηγορίες αποβλήτων | NUTS 1 |

3 | Ανάκτηση πλην της ανάκτησης ενέργειας | Ανάκτηση αποβλήτων κατά: - 1 είδος επεξεργασίας - 17 κατηγορίες αποβλήτων | NUTS 1 |

4 | Διάθεση πλην της αποτέφρωσης | Διάθεση αποβλήτων κατά: - 2 είδη επεξεργασίας - 16 κατηγορίες αποβλήτων | NUTS 1 |

5 | Υποδομή επεξεργασίας Κάλυψη του συστήματος αποκομιδής | Αριθ./δυναμικό εγκαταστάσεων ανάκτησης/διάθεσης κατά: - 5 είδη επεξεργασίας Ποσοστό πληθυσμού/κατοικιών που καλύπτονται από σύστημα αποκομιδής οικιακών και παρόμοιων αποβλήτων. | NUTS 2 |

1.2. Μέτρα εφαρμογής

Η Επιτροπή πλαισίωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2150/2002 με την κατάρτιση πρόσθετων νομοθετικών πράξεων και με τη σύνταξη ενός εγγράφου καθοδήγησης:

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 574/2004 της Επιτροπής, της 23ης Φεβρουαρίου 2004, για την τροποποίηση των παραρτημάτων I και III τoυ κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2150/2002 για τις στατιστικές των αποβλήτων[2]

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 783/2005 της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2005, για την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2150/2002 περί των στατιστικών των αποβλήτων[3]

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 782/2005 της Επιτροπής, της 24ης Μαΐου 2005, για τον καθορισμό του μορφοτύπου για τη μετάδοση των αποτελεσμάτων των στατιστικών των αποβλήτων[4]

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1445/2005 της Επιτροπής, της 5ης Σεπτεμβρίου 2005, για τον καθορισμό των ορθών κριτηρίων ποιοτικής αξιολόγησης και του περιεχομένου των εκθέσεων για την ποιότητα όσον αφορά τις στατιστικές των αποβλήτων[5]

- Εγχειρίδιο για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2150/2002 για τις στατιστικές αποβλήτων (Ιούλιος 2006, έκδοση 1.1)[6].

1.3. Ποιότητα των στοιχείων σε ένα περιβάλλον εφαρμογής πολλών μεθόδων

Ο κανονισμός (ΕΚ) 2150/2002 καθορίζει τα στοιχεία που πρέπει να υποβάλλονται και την απαραίτητη ποιότητα, αλλά δεν ορίζει μια συγκεκριμένη μέθοδο για την κατάρτιση των στατιστικών για τα απόβλητα, οι οποίες, ως εκ τούτου, καταρτίζονται με την εφαρμογή πολλών και διαφόρων μεθόδων. Η ρύθμιση αυτή παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να διατηρήσουν τα καθιερωμένα τους συστήματα συλλογής στοιχείων και να ελαχιστοποιήσουν τις τροποποιήσεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν με τον κανονισμό.

Ωστόσο, η προσέγγιση της εφαρμογής πολλών μεθόδων δημιουργεί σοβαρά προβλήματα. Μπορεί να οδηγήσει σε μεθοδολογικές διαφορές από χώρα σε χώρα, μεταξύ των διαφόρων συνόλων στοιχείων της ίδιας χώρας, αλλά ακόμη και μέσα στο ίδιο σύνολο στοιχείων. Η κατάσταση αυτή δυσχεραίνει σε κάποιο βαθμό την εξασφάλιση της συγκρισιμότητας των στοιχείων και τη συγκέντρωση στοιχείων υψηλής ποιότητας.

Ο τρόπος με τον οποίο μπορεί να μετρηθεί η ποιότητα των στοιχείων εξαρτάται από τις χρησιμοποιούμενες μεθόδους. Κάθε μέθοδος έχει διαφορετικές παραμέτρους ποιότητας (π.χ. συντελεστής διακύμανσης για τις δειγματοληπτικές έρευνες· ανάλυση ευαισθησίας για τη δημιουργία μοντέλων· κ.λπ.). Ειδικότερα, ο συνδυασμός πολλών επιμέρους μεθόδων μέσα στο ίδιο σύνολο στοιχείων δυσχεραίνει τον καθορισμό δεικτών για τη συνολική ποιότητα των στοιχείων. Κατά συνέπεια, η προσέγγιση της εφαρμογής πολλών μεθόδων, την οποία ακολουθεί ο κανονισμός, παρακωλύει σημαντικά την αξιολόγηση και τη διαβίβαση πληροφοριών για την ποιότητα των στοιχείων.

Η ποικιλία των προσεγγίσεων επηρεάζει επίσης τη συγκρισιμότητα των στοιχείων. Περιορισμοί στη συγκρισιμότητα των στοιχείων ενδέχεται, ειδικότερα, να προκύψουν όσον αφορά την κάλυψη και τον τρόπο κατανομής των αποβλήτων στις διάφορες δραστηριότητες δημιουργίας τους, όπως θα περιγραφεί παρακάτω στην παρούσα έκθεση.

Τα κράτη μέλη, στις εκθέσεις τους για την ποιότητα, περιέγραψαν τα στοιχεία με βάση τα σχετικά με την ποιότητα κριτήρια που χρησιμοποιούνται συνήθως στο ευρωπαϊκό στατιστικό σύστημα για την αξιολόγηση της ποιότητας των στατιστικών[7], κριτήρια που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) 1445/2005 σχετικά με την ποιότητα των στατιστικών των αποβλήτων.

2. Εμπροθεσμη υποβολη και επικαιρότητα των στοιχειων

Η εμπρόθεσμη υποβολή και η επικαιρότητα αφορούν την παροχή των στοιχείων μέσα στις επίσημες προθεσμίες και τη χρονική υστέρηση μεταξύ της περιόδου αναφοράς και της διαθεσιμότητας των στοιχείων.

Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2150/2002, τα στοιχεία για το έτος αναφοράς 2004 και οι εκθέσεις για την ποιότητα έπρεπε να υποβληθούν έως τις 30 Ιουνίου 2006. Η Eurostat αξιολόγησε τις σχετικές πληροφορίες εντός δύο μηνών από τη λήξη της προθεσμίας με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

- πληρότητα των συνόλων στοιχείων·

- πληρότητα της έκθεσης για την ποιότητα·

- επικαιρότητα·

- σωστή εφαρμογή των ορισμών και των ταξινομήσεων·

- εφαρμογή σωστών στατιστικών μεθόδων.

Τα κράτη μέλη ενημερώθηκαν για τα αποτελέσματα στις 23 Αυγούστου 2006 και κλήθηκαν, σε περίπτωση ελλιπών στοιχείων ή μη υποβολής εκθέσεων για την ποιότητα, να παράσχουν τις ελλείπουσες πληροφορίες το συντομότερο δυνατόν. Όπου κρίθηκε απαραίτητο, τα στοιχεία επαναξιολογήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2006, με ενσωμάτωση των πληροφοριών που ελήφθησαν μετά την πρώτη αξιολόγηση· τα φύλλα επαναξιολόγησης εστάλησαν στις 13 Σεπτεμβρίου 2006.

Λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το 2006 ήταν το πρώτο έτος υποβολής στοιχείων, η τήρηση των προβλεπόμενων προθεσμιών ήταν ικανοποιητική. Οι περισσότερες χώρες είτε τήρησαν την προθεσμία είτε την υπερέβησαν κατά μερικές μόνο ημέρες:

- 12 κράτη μέλη τήρησαν την προθεσμία της 30ής Ιουνίου 2006 (Αυστρία, Βέλγιο, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Γερμανία, Εσθονία, Φινλανδία, Ουγγαρία, Λετονία, Πολωνία, Σουηδία, Σλοβενία).

- 6 κράτη μέλη υπέβαλαν στοιχεία ή/και εκθέσεις ποιότητας με κάποια καθυστέρηση, αλλά αρκετά νωρίς για να συμπεριληφθούν στον πρώτο κύκλο αξιολόγησης τον Αύγουστο του 2006 (Δανία, Ισπανία, Ιταλία, Λιθουανία, Σλοβακία, Ηνωμένο Βασίλειο).

- 4 κράτη μέλη υπέβαλαν στοιχεία όχι όμως και έκθεση για την ποιότητα μέχρι τον Αύγουστο του 2006 (Γαλλία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Κάτω Χώρες)· όλα υπέβαλαν την έκθεση λίγο μετά.

- 3 κράτη μέλη δεν υπέβαλαν σημαντικά τμήματα των στοιχείων μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου 2006 (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία) και έλαβαν, κατά συνέπεια, σχετική επίσημη επιστολή. Η Ελλάδα υπέβαλε τα στοιχεία το Νοέμβριο του 2006, η Ιρλανδία τον Ιούνιο του 2007 και η Πορτογαλία το Σεπτέμβριο του 2007.

Δημοσίευση

Τα στοιχεία για τη δημιουργία αποβλήτων δημοσιεύθηκαν στη βάση δεδομένων διάδοσης της Eurostat το Δεκέμβριο του 2006 και τα στοιχεία για την επεξεργασία αποβλήτων τον Ιανουάριο του 2007. Η βάση δεδομένων επικαιροποιήθηκε έκτοτε αρκετές φορές με την προσθήκη αναθεωρημένων στοιχείων ή εκτιμήσεων για ελλείποντα στοιχεία. Το σύνολο στοιχείων για το δυναμικό επεξεργασίας αποβλήτων δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη, διότι η διάρθρωση αυτού του συνόλου στοιχείων περιπλέκεται από τον αριθμό των διαστάσεων.

3. Πληρότητα των στοιχείων

Η παράδοση πλήρων συνόλων στοιχείων έχει καίρια σημασία για την παραγωγή των συγκεντρωτικών στοιχείων της ΕΕ. Η εκτίμηση των ελλειπόντων στοιχείων είναι δύσκολη και χρονοβόρα και επηρεάζει την επικαιρότητα των στατιστικών για τα απόβλητα καθώς και την ποιότητα των στοιχείων. Ως εκ τούτου, οι χώρες καλούνται να ελαχιστοποιήσουν τα ελλείποντα στοιχεία, εν ανάγκη αποστέλλοντας εκτιμήσεις.

Το διάγραμμα 1 δείχνει ότι τα κράτη μέλη υπέβαλαν το 88% των απαιτούμενων στοιχείων· το 12% των στοιχείων θεωρήθηκαν ελλείποντα. Από την εξέταση του τρόπου κατανομής των ελλειπόντων στοιχείων μεταξύ κρατών μελών, οικονομικών τομέων και κατηγοριών αποβλήτων, προκύπτει με σαφήνεια ότι το μεγαλύτερο ποσοστό ελλειπουσών τιμών εντάσσεται σε τρεις τομείς.

Περίπου το ένα τρίτο των ελλειπόντων στοιχείων αφορά τα απόβλητα που παράγονται στους τομείς της γεωργίας, της δασοκομίας και της θήρας (NACE Α), της αλιείας (NACE Β) και των υπηρεσιών (NACE Ζ-Ο). Για έντεκα χώρες ίσχυαν παρεκκλίσεις όσον αφορά την υποβολή στοιχείων σχετικά με τους εν λόγω τομείς, σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού. Αυτό εξηγεί περίπου το 70% των ελλειπόντων στοιχείων σ’ αυτούς τους τρεις τομείς· το υπόλοιπο 30% αφορά χώρες για τις οποίες δεν ίσχυε παρέκκλιση. Μερικές χώρες για τις οποίες ίσχυε παρέκκλιση υπέβαλαν (μέρος από) τα στοιχεία.

Περίπου το 20% των ελλειπόντων στοιχείων αφορά τις λάσπες. Οι ποσότητες λάσπης πρέπει να αναφέρονται σε υγρό και σε ξηρό βάρος. Οι περισσότερες χώρες ήταν σε θέση να υποβάλουν τα στοιχεία είτε σε ξηρό είτε σε υγρό βάρος. Η Eurostat θέσπισε έναν συντελεστή μετατροπής υγρού/ξηρού βάρους και τον χρησιμοποίησε για την εκτίμηση των ελλειπουσών τιμών.

Έως την ημερομηνία σύνταξης της παρούσας έκθεσης η Πορτογαλία είχε υποβάλει στοιχεία μόνο για τα απόβλητα που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά· στοιχεία για τη δημιουργία αποβλήτων στην οικονομία έλειπαν εντελώς. Η Eurostat, για να μπορέσει να υπολογίσει τα συγκεντρωτικά στοιχεία της ΕΕ, χρειάστηκε να προβεί σε εκτιμήσεις τιμών, αν και η σχετική εμπειρική βάση είναι ασθενής το πρώτο έτος.

[pic]

Διάγραμμα 1: Πληρότητα των στοιχείων για τη δημιουργία αποβλήτων ανά κράτος μέλος

Η πληρότητα των στοιχείων που υποβάλλονται για την επεξεργασία αποβλήτων είναι ακόμη σημαντικότερη απ’ ό,τι για τη δημιουργία αποβλήτων, διότι δεν είναι εφικτό να γίνει εκτίμηση των ποσοτήτων που υποβλήθηκαν σε επεξεργασία ανά είδος επεξεργασίας. Οι ποσότητες που υποβάλλονται σε επεξεργασία πρέπει να δηλώνονται σε εθνικό επίπεδο και σε επίπεδο NUTS 1. Η περιγραφή στο παρόν τμήμα αφορά μόνο το εθνικό επίπεδο. Ορισμένες χώρες δεν υπέβαλαν την πλήρη περιφερειακή κατανομή· σ’ αυτό το πρώτο στάδιο υποβολής στοιχείων, η Eurostat έδωσε προτεραιότητα στη συνοχή και την πληρότητα σε εθνικό επίπεδο.

Το ποσοστό ελλειπόντων στοιχείων για την επεξεργασία αποβλήτων δεν υπερβαίνει το 2,6 %. Το μεγαλύτερο μέρος του ποσοστού αυτού αφορά δύο τομείς.

Ορισμένες χώρες δεν μπόρεσαν να παράσχουν στοιχεία για τις λάσπες σε υγρό βάρος και σε ξηρό βάρος, αλλά υπέβαλαν μόνο έναν από τους αριθμούς αυτούς. Περισσότερες από τις μισές ελλείπουσες τιμές αφορούν την ελλιπή υποβολή στοιχείων για τις λάσπες. Οι περισσότερες από τις υπόλοιπες ελλείπουσες τιμές αφορούν τις μεθόδους διάθεσης που χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά: επεξεργασία εδάφους (π.χ. βιοαποικοδόμηση των υγρών ή λασπωδών απορρίψεων στο έδαφος κ.λπ.) και απόρριψη σε υδάτινα συστήματα.

4. Ακρίβεια των στοιχειων

Η ακρίβεια αναφέρεται στην εγγύτητα της εκτιμηθείσας ή υπολογισθείσας τιμής με την ακριβή ή πραγματική τιμή, συμπεριλαμβανομένων πτυχών όπως τα σφάλματα δειγματοληψίας, η κάλυψη των στοιχείων, τα εφαρμοζόμενα κατώτατα όρια, η απουσία απαντήσεων, οι προσαρμογές, οι έλεγχοι και οι διορθώσεις, η εμπιστευτικότητα κ.λπ.

4.1 Κάλυψη στοιχείων και σφάλματα κάλυψης

Ο στόχος του κανονισμού είναι η παραγωγή στατιστικών για τα απόβλητα, σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 1 στοιχείο α) της οδηγίας 2006/12/EK, με εξαίρεση τα ραδιενεργά απόβλητα.

Στατιστικές για τη δημιουργία αποβλήτων πρέπει να καταρτίζονται για όλους τους οικονομικούς τομείς και για τα νοικοκυριά. Οι στατιστικές πρέπει επίσης να καλύπτουν τα απόβλητα που δημιουργούνται από μικρές επιχειρήσεις (κάτω από 10 εργαζόμενοι), αν και οι επιχειρήσεις αυτές πρέπει να απαλλάσσονται από τις έρευνες, όταν αυτό είναι δυνατόν.

Οι στατιστικές για την επεξεργασία αποβλήτων καλύπτουν όλα τα απόβλητα που ανακτώνται ή διατίθενται μέσα σε μια χώρα, ανεξάρτητα από την προέλευση των αποβλήτων. Η βασική έννοια που διέπει τον κανονισμό είναι η συλλογή στοιχείων για τον τελικό προορισμό των αποβλήτων· οι προπαρασκευαστικές ενέργειες επεξεργασίας δεν καλύπτονται.

Αποκλείονται από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού όλα τα απόβλητα που ανακυκλώνονται απευθείας στον τόπο στον οποίο δημιουργήθηκαν.

Ασαφείς ορισμοί

Οι στατιστικές για τα απόβλητα είναι μέρος της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τα απόβλητα. Κατά συνέπεια, πρέπει να βρεθεί κάποιος τρόπος ώστε οι στατιστικές για τα απόβλητα να «ξεπεράσουν» τις ανεπάρκειες των νομικών ορισμών, και ιδίως το πρόβλημα της διάκρισης μεταξύ αποβλήτων και μη αποβλήτων. Οι διαφορετικές ερμηνείες των ορισμών είναι δυνατόν να επηρεάσουν σημαντικά την κάλυψη και τη συγκρισιμότητα των στοιχείων, όταν πρόκειται για τεράστιες ποσότητες αποβλήτων. Κοινά προβλήματα που επισημαίνονται στις εκθέσεις για την ποιότητα είναι ο τρόπος συνεκτίμησης των αποβλήτων ξύλου, των αποβλήτων από μέταλλα και των οργανικών αποβλήτων από τη βιομηχανία τροφίμων.

Σχετικά με το θέμα αυτό, η ερμηνευτική ανακοίνωση της Επιτροπής για τα απόβλητα και τα παραπροϊόντα [COM(2007) 59 τελικό] παρέχει χρήσιμες οδηγίες. Η Επιτροπή εργάζεται επίσης για τον καθορισμό κριτηρίων αποχαρακτηρισμού των αποβλήτων, τα οποία (κριτήρια) θα συνέβαλλαν περαιτέρω στην αποσαφήνιση της διάκρισης μεταξύ αποβλήτων και μη αποβλήτων.

Σαφείς ταξινομήσεις και ορισμοί χρειάζονται ιδίως για τη δυνατότητα χρήσης των στοιχείων κατά την εξέταση του καθορισμού στόχων, π.χ. για την ανακύκλωση.

Εισαγωγές και εξαγωγές

Σφάλματα κάλυψης σχετικά με τη δημιουργία αποβλήτων εμφανίζονται κυρίως λόγω του γεγονότος ότι σε μερικές χώρες τα στοιχεία δεν συλλέγονται απευθείας από τους δημιουργούς των αποβλήτων, αλλά προκύπτουν έμμεσα από την αποκομιδή των αποβλήτων ή την επεξεργασία τους. Αυτή η προσέγγιση διατηρεί σε χαμηλό επίπεδο την επιβάρυνση των απαντώντων, αλλά έχει μερικές αδυναμίες. Μια απ’ αυτές είναι το γεγονός ότι οι άμεσες εξαγωγές αποβλήτων, δηλ. οι εξαγωγές πριν από τις οποίες δεν μεσολαβεί κάποιο στάδιο επεξεργασίας μέσα στη χώρα, δεν καλύπτονται (π.χ. στην Αυστρία, τη Δανία, τη Λιθουανία), εκτός αν χρησιμοποιούνται άλλες πηγές στοιχείων για την προσαρμογή αυτών των εξαγωγών. Αυτό επηρεάζει κυρίως την κάλυψη των ανακυκλώσιμων αποβλήτων. Οι δυνατότητες συλλογής στατιστικών στοιχείων για τις εισαγωγές και τις εξαγωγές αποβλήτων εξετάζονται στο πλαίσιο ενός χωριστού πιλοτικού προγράμματος μελέτης, το οποίο ολοκληρώθηκε το 2007. Ήδη καταρτίζεται έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, στην οποία συνοψίζονται τα σχετικά αποτελέσματα.

Μερικές χώρες καταρτίζουν παραδοσιακά εθνικές στατιστικές μόνο για την επεξεργασία των αποβλήτων που δημιουργούνται μέσα στη χώρα (π.χ. Δανία, Γαλλία, Κάτω Χώρες, Βέλγιο). Ορισμένες από τις εν λόγω χώρες δεν έχουν προσαρμόσει την προσέγγισή τους στις απαιτήσεις του κανονισμού. Αποκλίσεις από την απαιτούμενη κάλυψη μπορεί να υπάρχουν για όλες τις κατηγορίες αποβλήτων (π.χ. Δανία, Βέλγιο) ή μόνο για συγκεκριμένες κατηγορίες αποβλήτων (π.χ. Γαλλία).

Δευτερογενή απόβλητα

Το παράρτημα Ι του κανονισμού για τις στατιστικές των αποβλήτων απαιτεί ρητά την παροχή πληροφοριών για τα απόβλητα που προκύπτουν από διαδικασίες ανάκτησης και διάθεσης, τα γνωστά ως «δευτερογενή απόβλητα». Δευτερογενή απόβλητα προκύπτουν κυρίως από οικονομικές δραστηριότητες που αφορούν τη διαχείριση αποβλήτων (τομείς 37, 51, 57 και 90 της NACE). Ωστόσο, τα στοιχεία και οι εκθέσεις για την ποιότητα δείχνουν ότι αρκετές χώρες δεν έλαβαν υπόψη τους τη διάταξη αυτή, πιθανότατα επειδή τα στοιχεία καταρτίζονται με διαφορετικό τρόπο σε εθνικό επίπεδο.

Λόγω της ελλιπούς κάλυψης των δευτερογενών αποβλήτων, η δημιουργία αποβλήτων τείνει να υποτιμάται σε διάφορους τομείς, πράγμα που περιπλέκει στη συνέχεια την ερμηνεία των στοιχείων για τους εν λόγω τομείς και για τα σύνολα αποβλήτων.

Κάλυψη των μικρών επιχειρήσεων

Τα περισσότερα κράτη μέλη απάλλαξαν τις μικρές επιχειρήσεις από τη συλλογή στοιχείων για τη δημιουργία αποβλήτων. Ενώ μερικές χώρες προέβησαν σε εκτιμήσεις για τα απόβλητα που δημιουργήθηκαν από τις μικρές επιχειρήσεις, άλλες (π.χ. η Τσεχία, η Γαλλία, η Ουγγαρία, η Λετονία, η Πολωνία, η Σλοβενία) δεν το έκαναν, είτε λόγω μεθοδολογικών προβλημάτων είτε επειδή οι ποσότητες των αποβλήτων θεωρήθηκαν μικρές.

Η προκύπτουσα ανεπαρκής κάλυψη των ποσοτήτων των αποβλήτων που δημιουργούνται ποικίλλει ανάλογα με τα κατώτατα όρια που ισχύουν για τη συλλογή στοιχείων και με την οικονομική δομή των χωρών, δηλ. ανάλογα με τον αριθμό και τις δραστηριότητες των επιχειρήσεων που δεν καλύπτονται. Οι πληροφορίες από τις διάφορες χώρες δείχνουν ότι το ποσοστό των αποβλήτων που δημιουργούνται από τις μικρές επιχειρήσεις μπορεί να ποικίλλει σημαντικά. Διάφορες χώρες που δεν κατάρτισαν εκτιμήσεις επισήμαναν στις εκθέσεις τους για την ποιότητα ότι προετοίμαζαν μεθόδους εκτίμησης και ότι θα ήταν σε θέση να παράσχουν εκτιμήσεις στον επόμενο κύκλο υποβολής στοιχείων.

4.2. Προβλήματα ταξινόμησης και κατανομής

Κατανομή ανά οικονομικούς τομείς

Ο κανονισμός καλεί τα κράτη μέλη να κατανέμουν τα στοιχεία τους σε 20 δραστηριότητες που δημιουργούν απόβλητα. Η σωστή κατανομή αποτελεί προϋπόθεση:

- για τη συγκρισιμότητα των ποσοτήτων των αποβλήτων που αφορούν ειδικά κάποιο συγκεκριμένο τομέα·

- για τη συνοχή των στατιστικών για τα απόβλητα με τις στατιστικές για τις επιχειρήσεις.

Η κατανομή των οικονομικών δραστηριοτήτων γίνεται με γνώμονα την ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (NACE αναθ. 1.1). Επειδή έχει εκδοθεί νέα ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων (NACE αναθ. 2), οι κατανομές που προβλέπονται στον κανονισμό για τις στατιστικές αποβλήτων προσαρμόστηκαν αναλόγως. Από το έτος αναφοράς 2008 και μετά θα χρησιμοποιείται η NACE αναθ. 2· προβλέπεται μετατροπή των στοιχείων του 2004 και του 2006 για προσαρμογή τους στη NACE αναθ. 2. Η αναθεώρηση της NACE είναι άσχετη με τα προβλήματα ταξινόμησης που αναλύονται κατωτέρω.

Ο τρόπος σύνδεσης των αποβλήτων με τον τομέα που τα δημιουργεί εξαρτάται από τις μεθόδους που εφαρμόζονται για τη συλλογή των στοιχείων. Περίπου τα δύο τρίτα των κρατών μελών συλλέγουν τα περισσότερα στοιχεία για τη δημιουργία αποβλήτων απευθείας από τους δημιουργούς των αποβλήτων, είτε με έρευνες είτε από διοικητικά έγγραφα. Αυτή η προσέγγιση παρέχει άμεσες πληροφορίες για την πηγή των αποβλήτων. Οι περισσότερες από τις χώρες αυτές χρησιμοποιούν το στατιστικό τους μητρώο επιχειρήσεων για να καθορίσουν τον κωδικό NACE του δημιουργού των αποβλήτων, πράγμα που εξασφαλίζει τη συνοχή με τις στατιστικές επιχειρήσεων.

Στις χώρες στις οποίες τα στοιχεία για τη δημιουργία των αποβλήτων προκύπτουν έμμεσα από στοιχεία για την επεξεργασία των αποβλήτων υπάρχει σημαντικός κίνδυνος εσφαλμένης κατανομής των αποβλήτων. Αυτή η προσέγγιση ακολουθείται από τη Δανία, τη Γερμανία, τη Λιθουανία, την Αυστρία και τη Μάλτα. Σ’ αυτή την περίπτωση οι πληροφορίες για τη δραστηριότητα που δημιουργεί τα απόβλητα προέρχονται μόνο από δευτερογενείς πηγές (π.χ. μονάδα αποκομιδής/συλλογής αποβλήτων, μονάδα επεξεργασίας αποβλήτων) ή πρέπει να ληφθούν με κάποια άλλα μέσα (π.χ. μέσω μοντέλων ή με τη χρησιμοποίηση του ευρωπαϊκού καταλόγου αποβλήτων[8], ο οποίος περιέχει πληροφορίες για την προέλευση των αποβλήτων). Όλες αυτές οι προσεγγίσεις έχουν σαφείς περιορισμούς.

Απόβλητα που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά

Στον κανονισμό η διάκριση μεταξύ των αποβλήτων που δημιουργούνται από τις οικονομικές δραστηριότητες και των αποβλήτων που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά αντικαθιστά την παραδοσιακή έννοια των «αστικών αποβλήτων».

Η μεθοδολογική πρόκληση έγκειται στην παραγωγή επακριβών στατιστικών για τα απόβλητα που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά, διότι η αποκομιδή των αποβλήτων αυτών γίνεται συνήθως μαζί με την αποκομιδή των αποβλήτων που δημιουργούνται από καταστήματα, μικρές επιχειρήσεις και ιδρύματα. Πολλές χώρες δεν διαθέτουν άμεσες πληροφορίες για το ποσοστό των αποβλήτων που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά· συνεπώς, οι χώρες αυτές ήταν υποχρεωμένες να προσδιορίσουν με κάποια άλλη μέθοδο το ποσοστό των αποβλήτων που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά.

Δώδεκα κράτη μέλη υιοθέτησαν τη νέα έννοια και υπέβαλαν στοιχεία αποκλειστικά για τα απόβλητα που δημιουργούνται από τα νοικοκυριά. Οι μέθοδοί τους κυμαίνονται από τις στοχοθετημένες έρευνες (αναλύσεις αποβλήτων) ως τις κατά προσέγγιση εκτιμήσεις που λαμβάνονται από επιχειρήσεις διαχείρισης αποβλήτων ή από μονάδες υγειονομικής ταφής. Εννέα χώρες δεν εφάρμοσαν τη νέα έννοια. Οι εκθέσεις τις οποίες υπέβαλαν τέσσερις χώρες σχετικά με την ποιότητα δεν περιείχαν καμία πληροφορία για το ζήτημα αυτό. Κατά συνέπεια, η συγκρισιμότητα των στοιχείων που αφορούν τα απόβλητα των νοικοκυριών περιορίζεται επί του παρόντος μόνο στις χώρες που συμμορφώθηκαν. Η κατάσταση αναμένεται να βελτιωθεί με την υποβολή των στοιχείων για το 2006, δεδομένου ότι αρκετές χώρες επεξεργάζονται κατάλληλες μεθόδους.

4.3. Σφάλματα μέτρησης

Σφάλματα μέτρησης είναι δυνατόν να προκύψουν από τη χρήση ανακριβών συντελεστών μετατροπής. Οι μονάδες υγειονομικής ταφής που δεν είναι ακόμη εξοπλισμένες με ζυγογέφυρες εξακολουθούν να αποτελούν αρκετά συνηθισμένο πρόβλημα. Στις περιπτώσεις αυτές τα υποβαλλόμενα στοιχεία βασίζονται συνήθως στον όγκο των οχημάτων αποκομιδής και μετατρέπονται μέσω της μέσης πυκνότητας των αποβλήτων. Η εμπειρία της Πολωνίας και της Λιθουανίας δείχνει ότι συνήθως αυτή η προσέγγιση οδηγεί σε υπερεκτίμηση και όχι σε υποεκτίμηση των ποσοτήτων των αποβλήτων. Το σφάλμα μέτρησης είναι πιθανώς μεγαλύτερο για τα αστικά απόβλητα και τα άλλα μη επικίνδυνα απόβλητα που απορρίπτονται σε χώρους υγειονομικής ταφής. Τα επικίνδυνα και τα ανακυκλώσιμα απόβλητα υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να ζυγίζονται για οικονομικούς λόγους. Η ποιότητα των στοιχείων θα βελτιώνεται εν προκειμένω σταθερά, καθώς κλείνουν οι παλιοί χώροι υγειονομικής ταφής και χτίζονται νέοι, που συνάδουν με τη νομοθεσία της ΕΕ.

5. Επιβαρυνση των επιχειρήσεων

Επιβάρυνση των απαντώντων είναι η επιβάρυνση που δημιουργεί στις επιχειρήσεις η απαίτηση υποβολής στοιχείων και η οποία μετριέται ως ο πραγματικός αριθμός των απαντώντων και η επιβάρυνσή τους σε φυσικά μεγέθη (χρόνος που απαιτείται για την απάντηση).

Ο κανονισμός για τις στατιστικές των αποβλήτων καλεί τα κράτη μέλη να μειώσουν την επιβάρυνση με την παροχή πρόσβασης σε διοικητικά στοιχεία και να αποκλείσουν από τις έρευνες τις μικρές επιχειρήσεις, που απασχολούν λιγότερους από 10 εργαζομένους, εκτός αν συμβάλλουν σημαντικά στη δημιουργία αποβλήτων.

Ωστόσο, τα περισσότερα κράτη μέλη δεν μετρούν την επιβάρυνση με φυσικά μεγέθη και, ως εκ τούτου, δεν είναι σε θέση να υποβάλουν σχετικά στοιχεία. Πέντε κράτη μέλη αναφέρουν επιβάρυνση που κυμαίνεται από 30 λεπτά έως πέντε ώρες ανά απαντώντα. Ωστόσο, τα περισσότερα κράτη μέλη γνωρίζουν το φόρτο εργασίας των επιχειρήσεων και ακολουθούν διαφορετικές προσεγγίσεις για τη μείωση της επιβάρυνσης και τη συλλογή των στοιχείων με αποδοτικό τρόπο.

Η σημαντικότερη βοήθεια προς τις επιχειρήσεις είναι η αποφυγή της διπλής υποβολής στοιχείων για διοικητικούς και στατιστικούς σκοπούς με τη χρήση διοικητικών στοιχείων και/ή με το συντονισμό των ερευνών για τα απόβλητα μεταξύ των σχετικών φορέων (στατιστικές υπηρεσίες, υπουργεία περιβάλλοντος, περιβαλλοντικές οργανώσεις). Σε 14 κράτη μέλη η κύρια «πρώτη ύλη» για τις στατιστικές αποβλήτων είναι τα διοικητικά στοιχεία. Άλλες χώρες χρησιμοποιούν τα διοικητικά στοιχεία ως μια από πολλές πηγές στοιχείων.

Η πρόβλεψη του κανονισμού για απαλλαγή των μικρών επιχειρήσεων από τις έρευνες αντιμετωπίζεται με διάφορους τρόπους. Μερικές χώρες καλύπτουν τις μικρές επιχειρήσεις με δειγματοληπτικές έρευνες και υπολογίζουν τα αποτελέσματα κατά παρέκταση (Βέλγιο· Εσθονία για μερικούς τομείς· Ελλάδα). Οι περισσότερες, όμως, τις αποκλείουν εντελώς, ενώ τα σχετικά στοιχεία είτε αγνοούνται (βλ. σημείο 4.3.) είτε υπολογίζονται κατά παρέκταση με μοντέλα εκτιμήσεων που βασίζονται σε παράγοντες αναγωγής. Οι επιμέρους χώρες έχουν θεσπίσει διαφορετικά κατώτατα όρια αποκλεισμού, τα οποία καθορίζονται συνήθως με βάση τον αριθμό των εργαζομένων ή την ποσότητα των αποβλήτων που δημιουργούνται ετησίως. Μερικές χώρες συνδυάζουν τα δύο κριτήρια, για να εξασφαλίσουν ότι η συλλογή δεδομένων καλύπτει ακόμη και τις μικρές επιχειρήσεις, όταν υπερβαίνουν το καθορισμένο κατώτατο όριο δημιουργίας αποβλήτων.

6 . Συμπερασματα

Η ανάλυση των στοιχείων που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου υποβολής στοιχείων δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμη, είναι όμως ήδη προφανής η πρόοδος που έχει επιτευχθεί προς την κατεύθυνση της κατάρτισης πληρέστερων και πιο εναρμονισμένων ευρωπαϊκών στατιστικών για τα απόβλητα.

Πρέπει να τονιστεί ο θετικός αντίκτυπος της υποχρέωσης για τεκμηρίωση των μεθοδολογιών και για αξιολόγηση της ποιότητας των στοιχείων στις εκθέσεις για την ποιότητα. Τα προβλήματα και οι αδυναμίες είναι πιο ορατά και αποκαλύπτουν τα σημεία στα οποία χρειάζεται βελτίωση. Επιπλέον, ο κανονισμός προάγει τη συνοχή μεταξύ των στατιστικών για τα απόβλητα και άλλων στατιστικών τομέων, απαιτώντας την αυστηρή τήρηση της ταξινόμησης οικονομικών δραστηριοτήτων NACE και τη χρήση των στατιστικών μονάδων που εφαρμόζονται στις στατιστικές επιχειρήσεων. Με τον τρόπο αυτό ενισχύει τη δυνατότητα ενσωμάτωσης των στατιστικών για τα απόβλητα στην περιβαλλοντοοικονομική λογιστική.

6.1. Εξελίξεις στα κράτη μέλη

Σε εθνικό επίπεδο, ο δεσμευτικός χαρακτήρας του κανονισμού ενίσχυσε σαφώς τη θέση των στατιστικών για τα απόβλητα στα στατιστικά συστήματα. Οι υποχρεώσεις που επιβάλλει ο κανονισμός οδήγησαν σε μεθοδολογικές εξελίξεις και σε αλλαγές στα εθνικά συστήματα συλλογής στοιχείων.

Με βάση την εμπειρία που αποκτήθηκε στο πλαίσιο του πρώτου κύκλου υποβολής στοιχείων, αρκετές χώρες εξήγγειλαν την πρόθεσή τους να βελτιώσουν την ποιότητα των στοιχείων και τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του κανονισμού. Σε όσες περιπτώσεις οι αλλαγές αυτές απαιτούν την ανάληψη νομικής δράσης, τα μέτρα ενδέχεται να μην τεθούν σε ισχύ έως το έτος αναφοράς 2008.

Φαίνεται ότι ο κανονισμός προώθησε την παρατηρούμενη στα κράτη μέλη γενική τάση για αποφυγή της περιττής υποβολής στοιχείων μέσω της συνεργασίας μεταξύ των φορέων συλλογής στοιχείων και του εξορθολογισμού των υποχρεώσεων υποβολής στοιχείων. Η διπλή χρήση των στοιχείων για διοικητικούς και για στατιστικούς σκοπούς κερδίζει έδαφος, ενώ ο κοινός παρονομαστής είναι η μεγαλύτερη συνοχή μεταξύ των στοιχείων και η μείωση της επιβάρυνσης των απαντώντων.

6.2. Ανάγκη για αναθεώρηση

Αν και το αποτέλεσμα του πρώτου κύκλου υποβολής στοιχείων επιβεβαίωσε τη γενική προσέγγιση, είναι σαφές ότι πρέπει να επανεξεταστούν μερικές εννοιολογικές αδυναμίες.

Κατανομή ανά είδος αποβλήτων

Σύμφωνα με το παράρτημα Ι και το παράρτημα ΙΙ (τμήμα 2) του κανονισμού, οι ποσότητες των αποβλήτων που δημιουργούνται και των αποβλήτων που υποβάλλονται σε επεξεργασία κατανέμονται ανά κατηγορίες αποβλήτων με διαφορετικό τρόπο για κάθε σύνολο στοιχείων (βλ. πίνακα 1). Αυτό έγινε για να ελαχιστοποιηθεί το απαιτούμενο επίπεδο λεπτομέρειας και, ως εκ τούτου, η επιβάρυνση για τα κράτη μέλη.

Η εμπειρία του πρώτου κύκλου υποβολής στοιχείων δείχνει με σαφήνεια ότι τα μειονεκτήματα αυτής της προσέγγισης είναι πολλά, ενώ τα όποια πλεονεκτήματα ασήμαντα, χωρίς αισθητή ελάφρυνση για τα κράτη μέλη. Τα περισσότερα κράτη μέλη συλλέγουν τις πληροφορίες σε πολύ λεπτομερέστερο επίπεδο και μειώνουν τις κατηγορίες όταν προετοιμάζουν τα στοιχεία για διαβίβαση στην Eurostat.

Οι κύριες αρνητικές πτυχές είναι οι εξής:

- Δεν είναι δυνατόν να καταρτιστούν ισοζύγια για τις επιμέρους κατηγορίες αποβλήτων· αυτό δυσχεραίνει πολύ την επικύρωση και την ερμηνεία των στοιχείων.

- Το επίπεδο λεπτομέρειας για τα στοιχεία που αφορούν την επεξεργασία των αποβλήτων είναι πάρα πολύ χαμηλό· σημαντικές κατηγορίες αποβλήτων κατατάσσονται σε μη συγκεκριμένες κατηγορίες αποβλήτων («άλλα απόβλητα»).

- Η παρουσίαση και η διαβίβαση των αποτελεσμάτων είναι πολύ περίπλοκες.

- Οι διαφορετικοί μορφότυποι δυσχεραίνουν το χειρισμό και την επεξεργασία των στοιχείων.

Η τρέχουσα προσέγγιση πρέπει να εγκαταλειφθεί. Αντ’ αυτής πρέπει να υιοθετηθεί μια κοινή κατανομή τόσο για τη δημιουργία των αποβλήτων όσο και για την επεξεργασία τους. Ως βάση για τη σχετική συζήτηση πρέπει να χρησιμοποιηθεί η πιο λεπτομερής κατανομή των κατηγοριών αποβλήτων που γίνεται στο τμήμα 2 του παραρτήματος Ι.

Περιφερειακή κατανομή των στοιχείων για τις υποδομές επεξεργασίας αποβλήτων

Ο κανονισμός επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να παρέχουν στοιχεία για τον αριθμό και το δυναμικό των εγκαταστάσεων ανάκτησης και διάθεσης σε επίπεδο NUTS 2 (παράρτημα ΙΙ, σημείο 3). Αυτή η λεπτομερής περιφερειακή κατανομή προκαλεί σημαντικό φόρτο εργασίας για την Eurostat και για τα κράτη μέλη. Το ποσοστό των εμπιστευτικών στοιχείων αυξάνεται σημαντικά με το περιφερειακό επίπεδο λεπτομέρειας, πράγμα που περιορίζει τη χρησιμότητα. Η σκοπιμότητα αυτής της τόσο αναλυτικής πληροφόρησης πρέπει να επανεξεταστεί.

Κατανομή ανά είδος επεξεργασίας αποβλήτων

Στο πλαίσιο του τμήματος 8 σημείο 2, η υποβολή στοιχείων για την επεξεργασία των αποβλήτων εντάσσει όλες (10) τις εργασίες ανάκτησης, εκτός από την ανάκτηση ενέργειας, σε μία ενιαία κατηγορία υποβολής στοιχείων. Επιπλέον, τα απαιτούμενα στοιχεία για το δυναμικό ανάκτησης αποβλήτων συμπεριλαμβάνει διαδικασίες επεξεργασίας όπως η λιπασματοποίηση, η ανακύκλωση μετάλλων και η διύλιση πετρελαίου. Σ’ αυτές τις περιπτώσεις το επίπεδο λεπτομέρειας φαίνεται ανεπαρκές: για την παρακολούθηση της πολιτικής αποβλήτων θα ήταν χρήσιμο να υπάρχουν πληροφορίες για ορισμένες ενέργειες ανακύκλωσης. Ειδικότερα, υπάρχει αυξανόμενη ανάγκη να παρέχονται στοιχεία κατάλληλα για χρήση ως συγκριτικά σημεία αναφοράς σε σχέση με τους καθορισμένους στόχους. Σε μερικές περιπτώσεις οι στόχοι αυτοί μπορεί να είναι υποχρεωτικοί. Αυτό τονίζει την ανάγκη για συνεκτικά στοιχεία σε όλα τα κράτη μέλη, πράγμα το οποίο απαιτεί ίσως περαιτέρω αποσαφήνιση των ορισμών και των ταξινομήσεων.

Τέλος, οι διαδικασίες διάθεσης (8 είδη επεξεργασίας) χωρίζονται σε δύο κατηγορίες υποβολής στοιχείων, η μία από τις οποίες ουσιαστικά δεν χρησιμοποιείται στα κράτη μέλη.

7. Προοπτική

Με βάση την πρώτη εμπειρία και για να προαχθούν η δυνατότητα χρησιμοποίησης και η ποιότητα των στοιχείων, λαμβανομένου συγχρόνως υπόψη του όποιου πρόσθετου κόστους για τις επιχειρήσεις και τις δημόσιες υπηρεσίες, η Επιτροπή θα προτείνει σε εύθετο χρόνο την τροποποίηση του κανονισμού όσον αφορά τη συλλογή στοιχείων για το έτος αναφοράς 2008, ούτως ώστε:

- να υπάρχει η ίδια κατανομή κατηγοριών αποβλήτων για τη δημιουργία αποβλήτων και την επεξεργασία αποβλήτων, με την ευθυγράμμιση των τμημάτων 2 του παραρτήματος Ι και του παραρτήματος ΙΙ,

- να επανεξεταστούν οι περιφερειακές κατανομές στο παράρτημα ΙΙ,

- να επανεξεταστεί η κατανομή των κατηγοριών επεξεργασίας αποβλήτων στο παράρτημα ΙΙ, και ιδίως η ανάκτηση αποβλήτων και η διάθεση αποβλήτων.

[1] ΕΕ L 332 της 9.12.2002, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΈΚ) αριθ. 1893/2006 (ΕΕ L 393 της 30.12.2006, σ. 1).

[2] ΕΕ L 90 της 27.3.2004, σ. 15.

[3] ΕΕ L 131 της 25.5.2005, σ. 38.

[4] ΕΕ L 131 της 25.5.2005, σ. 26.

[5] ΕΕ L 229 της 6.9.2005, σ. 6.

[6] http://circa.europa.eu/Public/irc/dsis/pip/library?l=/wastesstatisticssregulat/manual_statistics

[7] Ιστοχώρος της Eurostat για την ποιότητα: http://epp.eurostat.ec.europa.eu/portal/page?_pageid=0,1,2273_47140765&_dad=portal&_schema=PORTAL.

[8] Απόφαση 2000/532/EK όσον αφορά τον κατάλογο αποβλήτων, ΕΕ L 226 της 6.9.2000, σ. 3.