Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ όσον αφορά το σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας που εφαρμόζεται στις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες» () (97/C 287/08)

Στις 4 Μαρτίου 1997, και σύμφωνα με το άρθρο 99 της Συνθήκης περί ιδρύσεως των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με την παραπάνω πρόταση.

Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο είχε ανατεθεί η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 13 Μαΐου 1997. Η κατάρτιση εισηγητικής έκθεσης χωρίς ομάδα μελέτης είχε ανατεθεί στον κ. Walker.

Κατά την 346η σύνοδο ολομέλειας της 28ης και 29ης Μαΐου 1997 (συνεδρίαση της 28ης Μαΐου 1997), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με 92 ψήφους υπέρ, 2 κατά και 4 αποχές.

1. Εισαγωγή

Η κατάσταση που επικρατεί όσον αφορά την επιβολή ΦΠΑ στις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Σήμερα, οι υπηρεσίες αυτές εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9(1) της έκτης οδηγίας, ωστόσο, σε όλα τα κράτη μέλη αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα μιας όμοιας παρέκκλισης () κατόπιν αιτήσεώς τους. Το κείμενο της παρέκκλισης αυτής παρατίθεται στο παράρτημα 1. Θα τεθεί δε σε εφαρμογή τον Απρίλιο ή τον Ιούλιο σε διάφορα κράτη μέλη (αλλά είναι στη διακριτική ευχέρεια κάθε κράτους μέλους να υιοθετήσει την παρέκκλιση αναδρομικώς από 1ης Ιανουαρίου 1997) και θα έχει ως αποτέλεσμα να αφαιρεθούν οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες από το πεδίο του άρθρου 9(1) και να περιέλθουν στο φάσμα του άρθρου 9(2)(ε) και, συνεπώς, του άρθρου 9(3)(β). Με την προτεινόμενη οδηγία θα θεσπισθεί νέο άρθρο 9(2)(στ), το οποίο θα διέπει τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες αφαιρώντας τες κατ' αυτόν τον τρόπο από τη σφαίρα του άρθρου 9(2)(ε) και, συνεπώς, του άρθρου 9(3)(β). Στη συνέχεια, θα αντικατασταθεί εν ευθέτω χρόνω από το προτεινόμενο νέο κοινό σύστημα ΦΠΑ, όταν, και εφόσον, αυτό τεθεί σε εφαρμογή. Κατά συνέπεια, προβλέπονται τέσσερα διαφορετικά στάδια εξέλιξης των κανονισμών για το ΦΠΑ στις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες για τα επόμενα χρόνια. Οι επιπτώσεις που θα έχουν αυτές οι μεταβολές για τους προμηθευτές και τους καταναλωτές κατά την εν λόγω περίοδο περιγράφονται στο παράρτημα 2.

2. Το ισχύον σύστημα

2.1. Η πρόταση της Επιτροπής καταρτίσθηκε με βάση την υπόθεση ότι οι ισχύοντες κανόνες δεν λαμβάνουν υπόψη την τεχνολογική πρόοδο στον χώρο της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών και ότι επιβάλλεται να επέλθουν τροποποιήσεις προκειμένου να αποφευχθούν η απώλεια φόρων και η στρέβλωση του ανταγωνισμού ως αποτέλεσμα της ισχύουσας νομοθεσίας. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την πρόταση αυτή.

2.2. Σύμφωνα με το άρθρο 9(1), ο τόπος προμήθειας είναι ο τόπος στον οποίο είναι εγκατεστημένος ο προμηθευτής. Στην περίπτωση που ο προμηθευτής είναι εγκατεστημένος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν καταβάλλεται ΦΠΑ για υπηρεσίες που προσφέρονται σε πελάτες εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Παρόλα αυτά, επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι υποχρεωμένες να καταλογίζουν τον ισχύοντα συντελεστή ΦΠΑ στο κράτος μέλος τους για την παροχή υπηρεσιών σε πελάτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην περίπτωση που ο εν λόγω πελάτης είναι εγγεγραμμένη επιχείρηση, η 13η οδηγία προσφέρει τη δυνατότητα επανάκτησης του ΦΠΑ 7 ωστόσο, η διαδικασία αυτή είναι οχληρή και ενδέχεται να αποθαρρύνει δυνητικούς πελάτες. Οι ιδιωτικοί συνδρομητές δεν αποζημιώνονται. Κατά συνέπεια, η φορολογία συνιστά ένα βασικό παράγοντα στρέβλωσης του ανταγωνισμού και τοποθετεί τις τηλεπικοινωνιακές επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε μειονεκτική θέση έναντι των προμηθευτών εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.2.1. Οι πρόσφατες εξελίξεις της τεχνολογίας τηλεπικοινωνιών επιτρέπουν την προσφορά ενός πλήρους φάσματος υπηρεσιών σε επιχειρήσεις και στους εγχώριους καταναλωτές χωρίς να είναι απαραίτητη η φυσική παρουσία του προμηθευτή στη χώρα κατανάλωσης. Για παράδειγμα, σήμερα είναι δυνατόν να γίνει (ατελώς) τηλεφώνημα σε μια τοποθεσία εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης στο οποίο θα δοθεί αυτομάτως απάντηση από την τοποθεσία αυτή. Η δυνατότητα αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να δρομολογηθεί μια κλήση σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου και κατά συνέπεια και σε έναν αριθμό ο οποίος βρίσκεται στη χώρα του συνδρομητή. Η κλήση αυτή δεν υπόκειται σε ΦΠΑ επειδή προέρχεται από μία τοποθεσία εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.2.2. Τα φορολογικά οφέλη για τους ιδιωτικούς χρήστες και τις επιχειρήσεις, όπως είναι οι τράπεζες, που δεν είναι σε θέση να επανακτήσουν εν μέρει ή εν όλω τον ΦΠΑ με τη μορφή της μείωσης προηγουμένως καταβληθέντων φόρων είναι πολύ σημαντικά και οδήγησαν στην ταχεία προώθηση της παροχής παρόμοιων υπηρεσιών, τάση η οποία αναμένεται να συνεχισθεί και να ενταθεί ακόμη περισσότερο. Η κατάσταση αυτή όχι μόνο αποτελεί σοβαρό παράγοντα στρέβλωσης του ανταγωνισμού, αλλά και οδηγεί σε σημαντική μείωση των εσόδων που αποκομίζουν τα κράτη μέλη από το ΦΠΑ.

2.3. Για τους λόγους αυτούς η ΟΚΕ συμφωνεί ότι είναι απαραίτητο να τεθεί σε ισχύ ένα βελτιωμένο σύστημα.

3. Η παρέκκλιση

3.1. Αυτό είναι επίσης το σκεπτικό το οποίο οδήγησε τα κράτη μέλη στο σημείο να διεκδικήσουν την παρέκκλιση που αναφέρεται στο παράρτημα 1. Η παρέκκλιση αυτή έχει ήδη τεθεί σε ισχύ σε ορισμένα κράτη μέλη και μέχρι τον Ιούλιο του τρέχοντος έτους θα ισχύσει σε όλα. Θα παραμείνει δε σε ισχύ έως την 31η Δεκεμβρίου 1999 ή μέχρι τη στιγμή που θα τεθεί σε εφαρμογή η προτεινόμενη οδηγία, αναλόγως με το ποια ημερομηνία θα προηγηθεί.

3.2. Στην παρέκκλιση ορίζεται ότι ο τόπος προμήθειας είναι ο τόπος στον οποίο ευρίσκεται ο πελάτης και τοποθετεί τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες στην ίδια μοίρα με άλλες υπηρεσίες όπως αυτές που παρέχονται από δικηγόρους, λογιστές, συμβούλους και μηχανικούς. Ταυτόχρονα, καταργείται η υποχρέωση των τηλεπικοινωνιακών επιχειρήσεων που εδρεύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση να καταλογίζουν ΦΠΑ για την παροχή υπηρεσιών σε τοποθεσίες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράξη με την οποία βελτιώνεται σημαντικά το ισχύον σύστημα.

3.3. Σε περίπτωση που η φορολογητέα υπηρεσία παρέχεται από ένα προμηθευτή από ένα κράτος μέλος σε μία εγγεγραμμένη επιχείρηση η οποία είναι εγκατεστημένη σε ένα άλλο κράτος μέλος, ο καταναλωτής καταβάλλει ΦΠΑ στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος με βάση ένα σύστημα «ανάστροφης φορολόγησης», μπορεί όμως να αφαιρέσει το ποσό αυτό ως προηγουμένως καταβληθέντα φόρο και δεν υποχρεούται, όπως συμβαίνει σήμερα, να υποβάλει αίτηση σύμφωνα με τη διαδικασία της 8ης οδηγίας η οποία είναι περίπλοκη και μακροσκελής. Πρόκειται για ένα περαιτέρω σημαντικό πλεονέκτημα.

3.4. Σε περίπτωση που ένας φορέας που είναι εγκατεστημένος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης παρέχει υπηρεσίες σε μία εγγεγραμμένη επιχείρηση που είναι εγκατεστημένη στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η παρέκκλιση επιβάλλει την εφαρμογή της ίδιας διαδικασίας «ανάστροφης φορολόγησης». Η ΟΚΕ αποδέχεται τη διαδικασία αυτή ως λογική εξέλιξη της καταστάσεως, διερωτάται ωστόσο, κατά πόσον είναι εφικτή η επίβλεψη της εφαρμογής της διάταξης αυτής, δεδομένου ότι οι φορείς που είναι εγκατεστημένοι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν αντιπροσωπεύονται σε αυτή, δεν είναι δυνατόν να υποχρεωθούν να παράσχουν στις φορολογικές αρχές λεπτομέρειες για τις υπηρεσίες που παρέχουν σε καταναλωτές που είναι εγκατεστημένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Φαίνεται ότι οι αρχές θα εξαρτώνται σημαντικά από τη διάθεση των συνδρομητών να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους, παρόλο που θα είναι δυνατόν να ελέγχονται τα λογιστικά βιβλία επιχειρήσεων στις οποίες έχει χορηγηθεί μερική εξαίρεση.

3.5. Σε περίπτωση που ένας φορέας εγκατεστημένος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης προσφέρει υπηρεσίες σε ιδιωτικούς χρήστες που είναι εγκατεστημένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο φορέας αυτός θα μπορούσε να υποχρεωθεί να εγγραφεί σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο παρείχε παρόμοιες υπηρεσίες εφόσον, το εν λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση των εξουσιών που του παρέχει το άρθρο 9(3)(β).

3.5.1. Το άρθρο 9(2)(ε) προσδιορίζεται από το άρθρο 9(3)(β) στο οποίο αναφέρεται ότι, προκειμένου να αποφευχθούν η διπλή φορολογία, η μη φορολογία και η στρέβλωση του ανταγωνισμού, τα κράτη μέλη μπορούν, εφόσον το κρίνουν απαραίτητο, να θεωρήσουν ότι ο τόπος παροχής υπηρεσιών ο οποίος, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου, θα ευρίσκεται εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί τμήμα της επικράτειας της χώρας στην οποία γίνεται χρήση των υπηρεσιών αυτών. Δεδομένου ότι η διατύπωση του άρθρου επιδέχεται διάφορες ερμηνείες, προσφέρεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να το εφαρμόζουν με διαφορετικό τρόπο σε παρόμοιες περιπτώσεις. Στην περίπτωση αυτή, φαίνεται ότι το άρθρο θα έχει ως αποτέλεσμα τη στρέβλωση του ανταγωνισμού και όχι την πρόληψή της με αποτέλεσμα, η διάταξη να κρίνεται ως ακατάλληλη.

3.5.2. Φαίνεται ότι θα είναι πάρα πολύ δύσκολο να εφαρμοστεί η διάταξη αυτή στην περίπτωση που, όπως είναι πιθανόν, δεν συμμορφωθούν με αυτήν οι φορείς που δεν είναι εγκατεστημένοι στην επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να καθιερωθεί κάποια άλλη μέθοδος υπολογισμού και είσπραξης του φόρου.

3.6. Εν κατακλείδι, η ΟΚΕ θεωρεί ότι η κατάσταση που θα προκύψει με βάση την παρέκκλιση αποτελεί σαφή βελτίωση σε σχέση με το ισχύον σύστημα, χωρίς ωστόσο να είναι άμοιρη σημαντικών ελλείψεων.

4. Η προτεινόμενη οδηγία

4.1. Με την προτεινόμενη οδηγία οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες αφαιρούνται από τη σφαίρα επιρροής του άρθρου 9(2)(ε), και συνεπώς του άρθρου 9(3)(β), και περιέρχονται στο πεδίο εφαρμογής του νέου άρθρου 9(2)(στ). Στο άρθρο αυτό, ως τόπος παροχής ορίζεται ο τόπος στον οποίο είναι εγκατεστημένος ο πελάτης στην περίπτωση που είτε ο φορέας παροχής υπηρεσιών, είτε ο πελάτης είναι εγκατεστημένοι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στην περίπτωση όμως που είτε ο πελάτης είτε ο φορέας είναι εγκατεστημένοι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ανεξάρτητα από το εάν βρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος, τόπος παροχής θεωρείται ότι είναι ο τόπος εγκατάστασης του φορέα.

4.2. Σε περίπτωση που ο πελάτης και ο φορέας παροχής υπηρεσίων είναι εγκατεστημένοι στο ίδιο κράτος μέλος, η κατάσταση θα είναι η ίδια με τη σημερινή τόσο σύμφωνα με την παρέκκλιση, όσο και σύμφωνα με την προτεινόμενη οδηγία.

4.3. Σε περίπτωση που ο πελάτης και ο φορέας παροχής υπηρεσιών είναι εγκατεστημένοι σε διαφορετικά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η θέση των ιδιωτικών χρηστών παραμένει αναλλοίωτη αλλά οι εγγεγραμμένες επιχειρήσεις θα είναι υποχρεωμένες να καταβάλουν ΦΠΑ στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένος ο φορέας και όχι στο δικό τους, με αποτέλεσμα να είναι υποχρεωμένες να επανακτήσουν το ΦΠΑ ακολουθώντας τη διαδικασία της 8ης οδηγίας και όχι μέσω της έκπτωσης προηγουμένως καταβληθέντος φόρου.

4.3.1. Η περίπτωση αυτή κρίνεται ιδιαίτερα δυσμενής για τις επιχειρήσεις επειδή η διαδικασία της 8ης οδηγίας είναι περισσότερο περίπλοκη και χρονοβόρα. Ωστόσο, από την άλλη πλευρά, τα φορολογικά έσοδα πρόκειται μάλλον να αυξηθούν, επειδή στην περίπτωση που ο ΦΠΑ καταλογίζεται από τον προμηθευτή οι αρχές μπορούν ευκολότερα να επιβλέψουν την κατάσταση παρά σύμφωνα με τη διαδικασία της «ανάστροφης φορολόγησης», με αποτέλεσμα την πιθανή μείωση της φοροδιαφυγής.

4.3.2. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι τόσο σύμφωνα με την παρέκκλιση και την προτεινόμενη οδηγία, όσο και με βάση το ισχύον σύστημα, οι ιδιωτικοί χρήστες θα καταβάλλουν ΦΠΑ στον προμηθευτή και, επειδή δεν είναι σε θέση να επανακτήσουν το φόρο αυτό, τα έσοδα θα περιέρχονται στο κράτος μέλος του προμηθευτή. Αυτό είναι ασύμβατο με την έννοια του ΦΠΑ ως φόρου κατανάλωσης, δεδομένου ότι η κατανάλωση λαμβάνει σαφώς χώρα στο κράτος μέλος του καταναλωτή, φαίνεται όμως ότι αυτό δεν είναι δυνατόν να αποφευχθεί στην πράξη.

4.4. Η περίπτωση που ο προμηθευτής είναι εγκατεστημένος εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης και ο συνδρομητής εντός αυτής δεν είναι ουσιαστικά διαφορετική σύμφωνα με την προτεινόμενη οδηγία από την περίπτωση που αναφέρεται στην παρέκκλιση με τη διαφορά ότι το άρθρο 9(3)(β) δεν θα ισχύει πλέον, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει πλέον η δυνατότητα διαφορετικής μεταχείρισης μεταξύ των κρατών μελών ανάλογα με το αν είχαν επιλέξει να κάνουν χρήση ή να μην κάνουν χρήση των εξουσιών που τους παρέχει το άρθρο αυτό σε οποιαδήποτε δεδομένη κατάσταση. Αυτό πρέπει να θεωρηθεί ότι αποτελεί βελτίωση.

4.5. Τα σχόλια που αναφέρονται στο σημείο 3.5.2 σχετικά με τις πρακτικές δυσκολίες που είναι πιθανόν να προκύψουν σύμφωνα με την παρέκκλιση όσον αφορά την υποχρέωση των προμηθευτών να εγγραφούν στα μητρώα όταν δεν αντιπροσωπεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση ισχύουν εξίσου και στην περίπτωση αυτή. Ωστόσο, σύμφωνα με την προτεινόμενη οδηγία, οι επιχειρήσεις αυτές θα είναι υποχρεωμένες να εγγραφούν στα μητρώα ενός μόνο κράτους μέλους και η εγγραφή αυτή θα καλύπτει όλες τις συναλλαγές τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ σύμφωνα με την παρέκκλιση, θα είναι υποχρεωμένοι να εγγραφούν σε κάθε κράτος μέλος στο οποίο διαθέτουν πελάτες. Η αλλαγή αυτή είναι επίσης θετική και είναι πολύ πιθανό ότι θα ωθήσει τους προμηθευτές να συμμορφωθούν προς τους κανόνες. Ωστόσο, ο φόρος που θα προκύπτει από τις συναλλαγές σε όλα τα κράτη μέλη θα περιέρχεται στη χώρα εγγραφής.

5. Το νέο κοινό σύστημα

5.1. Λόγω της συγκέντρωσης των εσόδων από το ΦΠΑ που προβλέπεται στις προτάσεις για το νέο κοινό σύστημα, οι εγγεγραμμένες επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και κάνουν χρήση υπηρεσιών ενός φορέα που βρίσκεται σε ένα άλλο κράτος μέλος θα μπορούν να επανακτήσουν το ΦΠΑ που κατέβαλαν από το ίδιο το κράτος μέλος τους με τη μορφή της έκπτωσης προηγουμένως καταβληθέντων φόρων και δεν θα χρειάζεται να υποβάλουν αίτηση σύμφωνα με την 8η οδηγία στο κράτος μέλος του προμηθευτή. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θα απλοποιηθεί σημαντικά η διαδικασία που θα εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις, με αποτέλεσμα να προκύπτουν σημαντικά πλεονεκτήματα. Το γεγονός ότι ο φόρος θα καταβάλλεται σε «λάθος» κράτος μέλος δεν θα έχει πλέον σημασία, επειδή όλα τα έσοδα από ΦΠΑ θα συγκεντρώνονται σε ένα κεντρικό ταμείο.

5.2. Μια από τις εγγενείς αδυναμίες του συστήματος οι οποίες θα πρέπει να αντιμετωπισθούν είναι ότι θα εξακολουθήσουν να υφίστανται προβλήματα με την εξασφάλιση της συμμόρφωσης των προμηθευτών που δεν αντιπροσωπεύονται στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την υποχρέωση εγγραφής στα μητρώα.

6. Συμπέρασμα

Εν κατακλείδι, η ΟΚΕ θεωρεί ότι η προτεινόμενη οδηγία προσφέρει σημαντικά πλεονεκτήματα έναντι της κατάστασης που επικρατεί λόγω της υφιστάμενης παρέκκλισης και ότι συνιστά μια αξιόλογη βελτίωση. Για το λόγο αυτό συμφωνεί με την πρόταση.

Βρυξέλλες, 28 Μαΐου 1997.

Ο Πρόεδρος της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Tom JENKINS

() ΕΕ C 78 της 12. 3. 1997, σ. 22.

() Αποφάσεις του Συμβουλίου της 17. 3. 1997 (ΕΕ L 86 της 28. 3. 1997).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Κύρια άρθρα των αποφάσεων του Συμβουλίου της 17. 3. 1997 που προβλέπουν τη χορήγηση παρέκκλισης

Άρθρο 1

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 9(1) της οδηγίας 77/388/EΟΚ, επιτρέπεται στο κράτος μέλος να συμπεριλάβει τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες στο άρθρο 9(2)(ε) της οδηγίας. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος κάνει χρήση της δυνατότητας αυτής οι διατάξεις του άρθρου 9(3)(β) της οδηγίας ισχύουν επίσης για τις υπηρεσίες αυτές.

Ως τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες ορίζονται οι υπηρεσίες οι οποίες αφορούν τη μετάδοση, εκπομπή ή λήψη σημάτων, εγγραφών, απεικονίσεων και ήχων ή πληροφοριών οποιασδήποτε φύσης μέσω καλωδιακής σύνδεσης, ραδιοφώνου, οπτικών ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένης της μεταφοράς ή της παραχώρησης του δικαιώματος χρήσης δυναμικότητας για παρόμοια μετάδοση, εκπομπή ή λήψη.

Άρθρο 2

Η απόφαση αυτή μπορεί να εφαρμοστεί στις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες για τις οποίες καταχωρείται χρέωση από την 1η Ιανουαρίου 1997. Ισχύει επίσης για προπληρωμές που καταβλήθηκαν για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών πριν από την ημερομηνία εφαρμογής της απόφασης αυτής από το κράτος μέλος, εφόσον οι προπληρωμές αυτές αφορούν τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρασχέθησαν μετά την ημερομηνία εφαρμογής του.

Άρθρο 3

Η άδεια που χορηγείται με την απόφαση αυτή θα ισχύει έως τις 31 Δεκεμβρίου 1999, ή στην περίπτωση που τεθεί προηγουμένως σε ισχύ η οδηγία με την οποία τροποποιείται ο τόπος φορολογίας τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, έως την ημερομηνία αυτή.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>