ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή Θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την έκδοση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της Οδηγίας 96/82/ΕΚ της 9ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων όπου υπεισέρχονται επικίνδυνες ουσίες

2001/0257 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την Κοινή Θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την έκδοση Οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της Οδηγίας 96/82/ΕΚ της 9ης Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων όπου υπεισέρχονται επικίνδυνες ουσίες

1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Η πρόταση COM(2001) 624 τελικό - 2001/0257(COD) της 10ης Δεκεμβρίου 2001 [1] διαβιβάστηκε στο Συμβούλιο στις 11 Δεκεμβρίου 2001 σύμφωνα με τη διαδικασία συναπόφασης, δυνάμει του άρθρου 175 παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ.

[1] ΕΕ C 075, 26.03.2002, σ. 357.

Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε στις 24 Απριλίου 2002.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε σε πρώτη ανάγνωση στην εν ολομελεία σύνοδό του της 3ης Ιουλίου 2002.

Στις 26 Σεπτεμβρίου 2002, η Επιτροπή ενέκρινε τροποποιημένη πρόταση COM(2002) 540 τελικό - 2001/0257(COD), η οποία διαβιβάστηκε στο Συμβούλιο στις 26 Σεπτεμβρίου 2002.

Μετά τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και δυνάμει του άρθρου 251 παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, το Συμβούλιο ενέκρινε Κοινή Θέση στις 20 Φεβρουαρίου 2003.

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ

Η οδηγία 96/82/ΕΚ του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 1996 [2] για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες (η καλούμενη Οδηγία Σεβέζο II) στοχεύει στην πρόληψη των σοβαρών ατυχημάτων και στον περιορισμό των επιπτώσεών τους για τον άνθρωπο και για το περιβάλλον, με παράλληλη εξασφάλιση υψηλών επιπέδων προστασίας, σε ολόκληρη την Κοινότητα, κατά τρόπο συνεκτικό και αποτελεσματικό.

[2] ΕΕ L 10, 14.01.1997, σ.13.

Η πρόταση ακολουθεί την ανακοίνωση «Ασφαλής άσκηση των δραστηριοτήτων εξόρυξης μεταλλευμάτων: συνοδευτικά μέτρα παρακολούθησης των πρόσφατων ατυχημάτων σε μονάδες εξόρυξης» (COM(2000) 664 τελικό) στην οποία η Επιτροπή καθορίζει τρεις βασικές δράσεις για την αύξηση της ασφάλειας των εξορυκτικών δραστηριοτήτων (τροποποίηση της Οδηγίας Σεβέζο II, μία πρωτοβουλία για τη διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων και έγγραφο αναφοράς για τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνολογίες υπό την οδηγία για την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (IPPC) (96/61/ΕΚ)) και αποβλέπει στην υπαγωγή ορισμένων δραστηριοτήτων των εξορυκτικών βιομηχανιών, συμπεριλαμβανομένων των εγκαταστάσεων τελικής διάθεσης των υπολειμμάτων.

Επίσης, η πρόταση αντιμετωπίζει το ζήτημα της έκρηξης πυροτεχνημάτων που συνέβη στο Enschede το Μάιο του 2000, προτείνοντας έναν καλύτερο ορισμό των εκρηκτικών και πυροτεχνικών ουσιών, καθώς και τη μείωση των ποσοτήτων κατωφλίου των εν λόγων ουσιών. Επιπλέον, μετά τις συστάσεις δύο μελετών για τα καρκινογόνα και τις επικίνδυνες για το περιβάλλον ουσίες, προτείνει την υπαγωγή περισσότερων καρκινογόνων ουσιών και τη μείωση των κατωφλίων για τις ουσίες που είναι τοξικές για το υδάτινο περιβάλλον.

Επίσης, εξετάστηκε η σκοπιμότητα άμεσων τροποποιήσεων της Οδηγίας Σεβέζο II λόγω της έκρηξης στις χημικές εγκαταστάσεις της AZF που συνέβη στην Τουλούζη στις 21 Σεπτεμβρίου 2001. Ενώ η αρχική πρόταση δεν περιείχε περαιτέρω σχετικά νομοθετικά μέτρα, η τροποποιημένη πρόταση επιφέρει αλλαγές όσον αφορά τον ορισμό και τις ποσότητες κατωφλίου για το νιτρικό αμμώνιο, τον σχεδιασμό των χρήσεων γης και την ενημέρωση του κοινού.

3. ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

3.1. Γενικά σχόλια

Η Επιτροπή απεδέχθη πλήρως, εν μέρει ή καταρχήν, 24 από τις 47 τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση. Από τις 24 αυτές τροπολογίες, οι 21 ενσωματώθηκαν, είτε αυτολεξεί είτε εν πνεύματι , στην Κοινή Θέση. Οι άλλες τρεις τροπολογίες απορρίφθηκαν από το Συμβούλιο.

Με τη γνώμη του της 3ης Ιουλίου 2002, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είχε ζητήσει μια ουσιαστικότερη επανεξέταση της Οδηγίας Σεβέζο II. Μόνο ορισμένες από τις 47 εγκριθείσες τροπολογίες σχετίζονται με το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Φαίνεται ότι η πλειονότητα των τροπολογιών καταρτίστηκε υπό την επήρεια του τραγικού ατυχήματος της Τουλούζης.

Η Επιτροπή σημειώνει το γεγονός ότι το Συμβούλιο συμφωνεί με την Επιτροπή για το πρόωρο μιας ουσιαστικότερης, στην παρούσα φάση, επανεξέτασης της Σεβέζο II. Η παρούσα οδηγία έχει εφαρμοστεί μόνο για μία τριετία. Η βραχύτητα της περιόδου δεν επιτρέπει την συγκέντρωση κατάλληλων πληροφοριών από βιομηχανικές επιχειρήσεις ή από τα κράτη μέλη, όσον αφορά τα προβλήματα που προέκυψαν κατά την εφαρμογή της οδηγίας. Χωρίς το στοιχείο αυτό δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθεί, στο παρόν στάδιο, μια ευρύτερη επανεξέταση, όπως το ζήτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Κοινή Θέση που εγκρίθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2003 δεν αλλοιώνει την προσέγγιση και τους σκοπούς της πρότασης, και, ως εκ τούτου, είναι σε θέση να υποστηρίξει την Κοινή Θέση.

3.2. Λεπτομερή σχόλια

3.2.1. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή και ενσωματώθηκαν πλήρως ή εν μέρει στην Κοινή Θέση

Οι τροπολογίες 1 και 2 προτείνουν αιτιολογικές σκέψεις που σχετίζονται με το ατύχημα της Τουλούζης, επιδιώκοντας την τροποποίηση των κατηγοριών νιτρικού αμμωνίου, και επισημαίνοντας ότι οι χώροι προσωρινής αποθήκευσης νιτρικού αμμωνίου πριν από την μεταφορά τους για τελική διάθεση δεν πρέπει να καλύπτονται από την οδηγία. Η τροπολογία γίνεται πλήρως δεκτή.

Η τροπολογία 7, η οποία αφορά την κάλυψη των υπολειμμάτων (καταλοίπων) των εξορυκτικών δραστηριοτήτων, ορίζει ότι μόνον οι «εν λειτουργία» εγκαταστάσεις διάθεσης υπολειμμάτων καλύπτονται, πράγμα που η Επιτροπή έκανε δεκτό κατ'αρχήν, προτείνοντας, εκ παραλλήλου, την αντικατάσταση των λέξεων «εν λειτουργία» από τις λέξεις «εν ενεργεία». Επίσης, η τροπολογία προτείνει τη διεύρυνση του φάσματος των καλυπτόμενων εγκαταστάσεων διάθεσης υπολειμμάτων, ούτως ώστε να υπαχθούν και οι εγκαταστάσεις που σχετίζονται με τη μηχανική και φυσική επεξεργασία, πράγμα που η Επιτροπή δεν έκανε δεκτό, για τους λόγους που αναφέρονται στην περίπτωση της τροπολογίας 6 (βλέπε σημείο 3.2.3 στη συνέχεια). Όπως εξηγείται στην αιτιολογική έκθεση που επισυνάπτεται στην αρχική πρόταση της Επιτροπής, η Επιτροπή προτίθεται να καλύψει τις σχετικές με την ασφάλεια πτυχές των εν λόγω εγκαταστάσεων διάθεσης υπολειμμάτων μέσω της πρωτοβουλίας για τη διαχείριση των εξορυκτικών αποβλήτων. Η τροπολογία ενσωματώνεται πλήρως.

Η τροπολογία 8 προτείνει την προσθήκη παραγράφου στο άρθρο 4, μεταφέροντας την εξαίρεση της «υπεράκτιας αναζήτησης και εκμετάλλευσης ορυκτών» από την παράγραφο ε) στην συγκεκριμένη παράγραφο, και αυτό για λόγους σαφήνειας. Η Επιτροπή έκανε δεκτή την αποσαφήνιση αυτή, υπό την προϋπόθεση προσθήκης που θα αναφέρει ρητά την υπαγωγή των υδρογονανθράκων στην εξαίρεση. Η τροπολογία ενσωματώνεται πλήρως.

Οι τροπολογίες 9, 13, 18, 23 και 24 αντιμετωπίζουν το ζήτημα των εγκαταστάσεων που εντάσσονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας Σεβέζο II. Οι τροπολογίες αυτές αποβλέπουν στον καθορισμό λογικών χρονικών ορίων για την υποβολή κοινοποιήσεων (άρθρο 6) και εκθέσεων ασφαλείας (άρθρο 9) καθώς και για τη θέσπιση πολιτικής για την πρόληψη των σοβαρών ατυχημάτων (άρθρο 7) και τα εσωτερικά και εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης (άρθρο 11). Η Επιτροπή έκανε δεκτές όλες αυτές τις τροπολογίες κατ'αρχήν, με ελαφρές τροποποιήσεις στη διατύπωση. Οι τροπολογίες ενσωματώνονται πλήρως.

Η τροπολογία 16 προτείνει την αντικατάσταση, στο άρθρο 8, των λέξεων «αρχή που είναι αρμόδια για την προετοιμασία εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης» με τις λέξεις «αρχή που είναι υπεύθυνη για την κατάρτιση εξωτερικών σχεδίων έκτακτης ανάγκης». Η Επιτροπή έκανε δεκτή κατ'αρχήν την εν λόγω τροπολογία. Ωστόσο, δεδομένου ότι αυτή προτείνεται σε συνδυασμό με την τροπολογία 15 που απερρίφθη από την Επιτροπή, ήταν αναγκαία νέα διατύπωση. Η τροπολογία ενσωματώνεται πλήρως.

Η τροπολογία 17 προτείνει την συμπερίληψη, στην έκθεση ασφαλείας, αναφοράς σε όλα τα πρόσωπα και οργανώσεις που εμπλέκονται στη σύνταξή της καθώς και στην περιγραφή των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν. Η Επιτροπή απεδέχθη το πρώτο μέρος της πρότασης αυτής, πλην όμως δεν πιστεύει ότι μία πρόσθετη απαίτηση για την περιγραφή των μεθόδων που χρησιμοποιήθηκαν - πέραν των στοιχείων που είναι αναγκαία για την αξιολόγηση της έκθεσης ασφαλείας - θα συνέβαλλε περαιτέρω στην ασφάλεια. Η τροπολογία ενσωματώνεται, με την αντικατάσταση των λέξεων «κατονομάζει (η έκθεση ασφαλείας) όλα τα πρόσωπα και οργανώσεις ...» από «κατονομάζει τις εμπλεκόμενες οργανώσεις ....». Η Επιτροπή θα ήθελε να επισημάνει το γεγονός ότι οι εκθέσεις ασφαλείας μπορούν να συνταχθούν με τη βοήθεια ανεξάρτητων ειδικών (= ατόμων) που δεν μπορούν να ενταχθούν στην έννοια «οργανώσεις». Ως εκ τούτου, προτιμά το κείμενο της οικείας τροποποιημένης πρότασης.

Οι τροπολογίες 25 και 26 προτείνουν την ενίσχυση των διατάξεων του άρθρου 11 για τις διαβουλεύσεις κατά την κατάρτιση και επανεξέταση των σχεδίων για την αντιμετώπιση καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης. Η Επιτροπή δέχθηκε κατ'αρχήν την τροπολογία 25 καθώς και, κατ'αρχήν, την πρόθεση της τροπολογίας 26 για τη γνωμοδότηση προσωπικού εξωτερικών επιχειρήσεων που απασχολείται στον χώρο της επιχείρησης. Ενσωματώνεται, με την προσθήκη των λέξεων «μακροπρόθεσμα» κατά την αναφορά στο προσωπικό εξωτερικών επιχειρήσεων. Κατά την άποψη της Επιτροπής, δεν είναι σημαντική η διάρκεια του χρόνου απασχόλησης προσωπικού εξωτερικών επιχειρήσεων στο χώρο της επιχείρησης, αλλά το κατά πόσον απασχολείται σε ευαίσθητους τομείς. Ως εκ τούτου, προτιμά το κείμενο της οικείας τροποποιημένης πρότασης, χωρίς τις λέξεις «μακροπρόθεσμα».

Η τροπολογία 27 δημιουργεί μια σύνδεση με την απόφαση του Συμβουλίου 2001/792/ΕΚ περί κοινοτικού μηχανισμού για τη διευκόλυνση της ενισχυμένης συνεργασίας στις επεμβάσεις βοήθειας της πολιτικής προστασίας [3], απαιτώντας από τα κράτη μέλη να λαμβάνουν υπόψη την απόφαση στα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης. Ενσωματώνεται εν πνεύματι, ενώ διαγράφεται η αναφορά στην απόφαση του Συμβουλίου 2001/792/ΕΚ. Η Επιτροπή πιστεύει ότι είναι χρήσιμη η ρητή αναφορά στην απόφαση του Συμβουλίου 2001/792/ΕΚ και, ως εκ τούτου, προτιμά την τροπολογία όπως προτάθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και την οποία η Επιτροπή αποδέχθηκε πλήρως.

[3] ΕΕ L 297, 15.11.2001, σ. 7.

Η τροπολογία 32 ορίζει ότι οι πληροφορίες οι σχετικές με τα μέτρα ασφαλείας και την απαιτούμενη συμπεριφορά σε περίπτωση ατυχήματος, πρέπει να παρέχονται σε όλα τα άτομα που ενδέχεται να πληγούν από μεγάλο ατύχημα, «ανά τακτά διαστήματα και σύμφωνα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο» και επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω υποχρέωσης σε «όλες τις μονάδες που δέχονται κοινό (σχολεία, νοσοκομεία, κλπ.)». Η Επιτροπή έκανε δεκτή κατ'αρχήν την εν λόγω τροπολογία. Ενσωματώνεται εν πνεύματι. Η Επιτροπή επισημαίνει το γεγονός ότι η διατύπωση «που δέχονται κοινό» θα περιελάμβανε μόνο δημόσια κτίρια και όχι ιδιωτικά κτίρια γραφείων. Ως εκ τούτου, προτιμά το κείμενο που περιλαμβάνει η τροποποιημένη πρόταση, όπου γίνεται αναφορά σε «όλες τις μονάδες όπου συγκεντρώνονται άτομα».

Η τροπολογία 37 αποβλέπει στο να υποχρεωθούν τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν στην Επιτροπή βασικές πληροφορίες για τις μονάδες που καλύπτονται από την Οδηγία (όνομα, διεύθυνση, δραστηριότητα). Ενσωματώνεται, με την προσθήκη της φράσης: «η πρόσβαση στη βάση δεδομένων είναι δυνατή μόνο για τα άτομα τα εξουσιοδοτημένα από την Επιτροπή ή για αρμόδιες αρχές των κρατών μελών». Η Επιτροπή προτιμά την τροπολογία όπως αυτή προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την οποία και αποδέχεται πλήρως, και η οποία δεν περιέχει την εν λόγω φράση.

Η τροπολογία 39 προτείνει τη δημιουργία τεσσάρων νέων κατηγοριών για το νιτρικό αμμώνιο, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτήτων κατωφλίου. Ενσωματώνεται πλήρως.

Η τροπολογία 45 αλλάζει τη διατύπωση μέρους του τμήματος που αφορά την οργάνωση και το προσωπικό στο παράρτημα ΙΙΙ. στο μέρος αυτό ορίζονται οι πληροφορίες που πρέπει να περιέχονται στο σύστημα διαχείρισης της ασφάλειας, με έμφαση στη συμμετοχή υπεργολάβων. Ενσωματώνεται, με ελάχιστες μεταβολές στο κείμενο που προτείνονται από την Επιτροπή (αντικαθίσταται η λέξη «υπεργολάβοι» από τις λέξεις «προσωπικού υπεργολαβικών επιχειρήσεων»).

Η τροπολογία 53 προτείνει ορισμούς για τις τέσσερις νέες κατηγορίες του νιτρικού αμμωνίου που προτείνονται στην τροπολογία 39. Η Επιτροπή έκανε δεκτή κατ'αρχήν την εν λόγω τροπολογία. Ενσωματώνεται πλήρως.

Η τροπολογία 54 προτείνει την τροποποίηση του άρθρου 12 (σχεδιασμός χρήσεων γης) διευρύνοντας τον κατάλογο των εξελίξεων που μπορούν, μακροπρόθεσμα, να διαχωριστούν από τις μονάδες της Σεβέζο II ώστε να συμπεριληφθούν τα κοινόχρηστα κτίρια, οι οδοί μεταφοράς, οι βιομηχανικές μονάδες και οι ψυχαγωγικές περιοχές. Η Επιτροπή αποδέχεται εν μέρει την πρόταση αυτή, εξαιρουμένων των βιομηχανικών μονάδων, σημειώνοντας ότι τα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα μεταξύ των επικίνδυνων βιομηχανικών μονάδων αντιμετωπίζονται στο άρθρο 8. Θεωρεί επίσης ότι εάν χρησιμοποιηθούν απλώς και μόνο οι όροι «οδοί μεταφοράς», η έννοια θα είναι περισσότερο του δέοντος ευρεία και ως εκ τούτου θα πρέπει να αντικατασταθούν οι όροι «κατά το δυνατόν μακρύτερη» από τους όρους «μείζονες μεταφορικές οδοί». Η Επιτροπή πιστεύει ότι αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε προβλήματα ερμηνείας και ως εκ τούτου προτιμά το κείμενο της οικείας τροποποιημένης πρότασης.

Με τη τροπολογία 55 θα υποχρεωνόταν η Επιτροπή να καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για τη δημιουργία εναρμονισμένης τεχνικής βάσεως δεδομένων με τα δεδομένα και σενάρια κινδύνου, που θα χρησιμοποιούνται για την εκτίμηση της συμβατότητας μεταξύ των υφιστάμενων μονάδων που καλύπτονται από την οδηγία και ευαίσθητων περιοχών, καθώς και για την ανάπτυξη μεθοδολογίας για τον καθορισμό κατάλληλων ελάχιστων αποστάσεων ασφαλείας. Η Επιτροπή υποστηρίζει την περαιτέρω ανάπτυξη κατευθυντηρίων γραμμών για τον σχεδιασμό των χρήσεων γης, δεν είναι όμως πεπεισμένη για τη δυνατότητα ή την σκοπιμότητα ανάπτυξης, επί του παρόντος, ενιαίας μεθοδολογίας. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή έκανε δεκτή εν μέρει μόνο την εν λόγω τροπολογία. Ενσωματώνεται, με παράλληλη διαγραφή της λέξης «εναρμονισμένη» και της αναφοράς σε «δεδομένα και σενάρια επικινδυνότητας». Η Επιτροπή πιστεύει ότι χωρίς μία εναρμονισμένη τεχνική βάση δεδομένων, δηλαδή χωρίς μία κοινή αντίληψη για τα ενδεχόμενα σενάρια ατυχημάτων και για τις επιπτώσεις τους, δεν θα είναι δυνατή η επίτευξη προόδου στον καθορισμό των ιδίων υψηλών επιπέδων προστασίας για όλους τους πολίτες της Ευρώπης. Ως εκ τούτου, σαφώς προτιμά το κείμενο στην οικεία τροποποιημένη πρόταση.

3.2.2. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή και δεν ενσωματώθηκαν στην Κοινή Θέση

Στις τροπολογίες 40 και 42 προτείνονται δύο νέες εγγραφές για το νιτρικό κάλιο, συμπεριλαμβανομένων των ορισμών τους και των ποσοτήτων κατωφλίου. Η Επιτροπή έκανε δεκτές τις εν λόγω τροπολογίες, δεδομένου ότι ευθυγραμμίζουν τις ποσότητες κατωφλίου του νιτρικού καλίου με τις αντίστοιχες του νιτρικού αμμωνίου.

Η τροπολογία 46 αναφέρεται στην υποχρέωση παροχής πληροφοριών σε όσους ενδέχεται να θιγούν από τις επιπτώσεις ατυχήματος. Η τροπολογία προτείνει την προσθήκη στοιχείων σε χάρτη όπου εμφαίνονται οι επικίνδυνες ζώνες. Η Επιτροπή έκανε δεκτή κατ'αρχήν την εν λόγω τροπολογία.

3.2.3. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που απέρριψε η Επιτροπή και το Συμβούλιο και δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Οι τροπολογίες 3-5 προτείνουν αιτιολογικές σκέψεις που είναι απόρροια του ατυχήματος της Τουλούζης.

Η τροπολογία 6 προτείνει τη διεύρυνση του φάσματος των εξορυκτικών δραστηριοτήτων που θα καλύπτονται από την οδηγία, συμπεριλαμβανομένης της μηχανικής και φυσικής επεξεργασίας ορυκτών.

Η τροπολογία 10 προτείνει να απαιτείται από τον φορέα εκμετάλλευσης, να περιλαμβάνει, στην γνωστοποίηση, πληροφορίες για τα εκπαιδευτικά μέτρα.

Η τροπολογία 11 προτείνει να απαιτείται από τους φορείς εκμετάλλευσης η ενημέρωση της αρμόδιας αρχής σε περίπτωση τροποποίησης εγκαταστάσεων, μονάδας ή περιοχής αποθήκευσης.

Η τροπολογία 12 προτείνει να απαιτείται από τον φορέα εκμετάλλευσης να «βεβαιώνει την τήρηση των υποχρεώσεών του», στο έγγραφο που καθορίζει την πολιτική πρόληψης σοβαρών ατυχημάτων (ΜΑΡΡ).

Η τροπολογία 14 προτείνει την προσθήκη, στο άρθρο 8 (πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα), σύνδεσης με το άρθρο 12 για τον σχεδιασμό των χρήσεων γης.

Η τροπολογία 15 προτείνει να θεσπιστεί ρητή απαίτηση για την ενημέρωση του πληθυσμού όσον αφορά την πιθανότητα επικίνδυνων καταστάσεων και κινδύνων καθώς και για το ενδεχόμενο πρόκλησης πολλαπλών αποτελεσμάτων, μέσω του τοπικού τύπου και ταχυδρομικώς, καθώς και μέσω της επίσημης ιστοσελίδας των αρμόδιων περιφερειακών αρχών.

Η τροπολογία 19 προτείνει να καταστεί υποχρεωτική η έκθεση ασφαλείας «σε περίπτωση τροποποίησης της οργάνωσης εργασίας που έχει επίπτωση στην ασφάλεια μιας εγκατάστασης».

Η τροπολογία 20 προτείνει την επιβολή υποχρέωσης στα κράτη μέλη για μέριμνα ώστε να συγκλίνουν οι διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την σύνταξη εκθέσεων ασφαλείας σε μία ενιαία ευρωπαϊκή μέθοδο.

Οι τροποποιήσεις 21 και 22 προτείνουν την τροποποίηση του άρθρου 10, ούτως ώστε οι ασκούντες την εκμετάλλευση όλων των μονάδων να είναι υποχρεωμένοι να ενημερώνουν την αρμόδια αρχή για τις τυχόν τροποποιήσεις, προτού αυτές επιφερθούν.

Η τροπολογία 28 προτείνει την επιβολή υποχρεώσεως στα κράτη μέλη, ούτως ώστε, σε περίπτωση ατυχήματος, να ενημερώνουν το κέντρο παρακολούθησης και πληροφοριών, την ίδρυση του οποίου προβλέπει η απόφαση 2001 2001/792/ΕΚ του Συμβουλίου, και να συνεργάζονται με το εν λόγω κέντρο.

Η τροπολογία 29 προτείνει την τροποποίηση του άρθρου 12 σχετικά με τον σχεδιασμό των χρήσεων γης, ούτως ώστε να περιληφθούν έλεγχοι για «τις τεχνικές λύσεις που εφαρμόζονται για τη μείωση των περιμέτρων κινδύνου».

Η τροπολογία 31 προβλέπει την επιβολή υποχρέωσης για την Επιτροπή, όσον αφορά την ανάπτυξη "καθεστώτος κινήτρων και/ή χρηματοδότησης για την αλλαγή τοποθεσίας των μονάδων».

Οι τροπολογίες 33 και 34 αποβλέπουν στην ενίσχυση του δικαιώματος πρόσβασης του κοινού στις εκθέσεις ασφαλείας και στα σχέδια αντιμετώπισης των καταστάσεων έκτακτου ανάγκης, απαιτώντας, μεταξύ άλλων, τη δημοσίευσή τους στον Τύπο και στο Ίντερνετ, τη διαβίβασή τους σε τοπικά συμβουλευτικά σώματα και την ταχυδρόμησή τους σε μονάδες που είναι ανοικτές σε μεγάλο αριθμό ατόμων.

Η τροπολογία 35 προτείνει ένα νέο άρθρο για την «επιμόρφωση του προσωπικού των μονάδων ή επιχειρήσεων και των εξωτερικών επιχειρήσεων», με το οποίο θεσπίζονται υποχρεώσεις για την τακτική επιμόρφωση του προσωπικού και για την ανά διετία υποβολή, στις αρμόδιες αρχές, έκθεσης για την εκπαίδευση.

Η τροπολογία 36 προτείνει τη θέσπιση υποχρέωσης, για τα κράτη μέλη, διακοπής των δραστηριοτήτων μιας μονάδας όταν ο ασκών την εκμετάλλευση δεν έχει ενημερώσει την αρμόδια αρχή για τυχόν μεταβολές/τροποποιήσεις καθώς και για την εκπαίδευση.

Η τροπολογία 38 αποβλέπει στον περιορισμό «του εμπορικού ή βιομηχανικού απορρήτου» αποκλειστικά στις διαδικασίες και όχι στις πληροφορίες σχετικά με την αποθήκευση επικίνδυνων ουσιών.

Η τροπολογία 43 προτείνει παραπομπές στην Οδηγία 2000/60/ΕΚ (Οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα) και στην Οδηγία 91/689/ΕΟΚ για τα επικίνδυνα απόβλητα.

Η τροπολογία 44 προτείνει να προστεθεί, στο Παράρτημα ΙΙ Μέρος IV, υποχρέωση εκπόνησης «μελετών κινδύνου» σε σχέση με ουσίες.

3.2.4. Άλλες μεταβολές που επέφερε το Συμβούλιο

Στο άρθρο 13, παράγραφος 6, προσετέθη το ακόλουθο κείμενο στο τέλος της παραγράφου «υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου και του άρθρου 20». (Άρθρο 1 παράγραφος 1).

Στην εισαγωγή στο Παράρτημα Ι, αποσαφηνίστηκε το σημείο 6 και προστέθηκε το ακόλουθο σημείο 7: «7. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως υγρό νοείται κάθε ουσία που δεν ορίζεται ως αέριο και η οποία δεν βρίσκεται σε στερεά κατάσταση σε θερμοκρασία 20 ΊC σε σταθερή πίεση 101.3 kPa» (Άρθρο 1 παράγραφος 2).

Άλλες τεχνικές μεταβολές αναφέρονται στη Σημείωση του Μέρους 1 του Παραρτήματος Ι (Άρθρο 1 παράγραφος 2).

Τέλος, η μεταβατική περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 παρατάθηκε από 12 σε 18 μήνες.

Η Επιτροπή είναι σε θέση να κάνει δεκτές τις εν λόγω αλλαγές, θα προτιμούσε όμως μεταβατική περίοδο 12 μηνών, όπως είχε αρχικά προταθεί.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Κοινή Θέση που εγκρίθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2003 δεν αλλοιώνει την προσέγγιση και τους σκοπούς της πρότασης, και, ως εκ τούτου, είναι σε θέση να υποστηρίξει την Κοινή Θέση.