1^491 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ,θ102^19 
^νωτοο^τηο^γιατηνπ^το^οοηγίαςτ 
ιο^άτωνσεενοποιη^νη^άση 
^91^102^0^ 
Σης20Δεκεμβρίου 1990,και συμφωνάμετοάρθρο57,παράγραφος2τηςΣυνθήκηςπερίιδρυσεωςτης 
ΕυρωπαϊκήςΟ^κονομικήςΚοινότητας,τοΣυμβουλιοαποφάσισεναζητήσειτη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και ΚοινωνικήςΕπιτροπήςγιατηνπαραπάνωπρόταση. 
Τοτμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών στοοποίοανατεθηκεηπροετοιμασία των 
σχετικών εργασιών της ΟΚΕ,κατήρησε τη γνωμοδότηση του στις^^βρουαρίου 1991 με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Ρ^οιι. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 2^η συνοδό ολομέλειας ^συνεδρίαση της 27ης 
^βρουαρίου 1991^, υιοθε^σε κατά πλειο^φία και με 1] ψήφους κατά και^αποχες την ακόλουθη 
γνωμοδότηση. 
1 Ρενικεςπαοατη^ησεις 
1.1. Στόχος μίας εποπτείας σε ενοποιημένη βάση είναι να 
ε^ασφαλισθείοαποτελεσματικός έλεγχος των πιστωτικών 
ιδρυμάτων που αποτελούν τμήμα ενός ομίλου.Οελεγχος 
αυτός πρέπει να λαμβάνει υπό^η όχι μόνο τους κινδύνους 
στους οποίους εκτίθεται το ίδιο το πιστωτικό ίδρυμα αλλά 
και τους κινδύνους στους οποίους εκτίθενται τα άλλα μέλη 
του ομίλου και τα οποία ενδέχεται να επηρεάσουν τη φερεγ­
γυότητα του συγκεκριμένου πιστωηκού ιδρύματος. 
12, ^πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την εποπτεία 
τωνπιστωτικώνιδρυμάτωνσεενοποιημενηβάση^ηοποίαθα 
αναφερεταιστησυνεχειαωςη^Ηρόταση^επιτυγχάνειάραγε 
αυτόντον στόχος 
Σημειώνονται ορισμένες βελτιώσεις σε σχέση με την οδηγία 
^5Θ^Ε0Κτην οποία προβλεπεταινααντικαταστήσειη 
πρότασης 
^ΐ) ^υποχρέωση εποπτείας σε ενοποιημένη βάση της τρα­
πεζικής δραστηριότηταςεπεκτείνεται σεπεριπτώσεις 
όπουημητρική επιχείρηση του ομίλου είναι μια χρη­
ματοπιστωτική εταιρείας ήτοι μια επιχείρηση της 
οποίαςοιθυγατρικεςεταιρείεςείναιαποκλειστικάή 
κυρίωςπιστωτικάήχρηματοδοτικά ιδρύματα. 
^ί) Οτανημητρική εταιρεία του ομίλου αποτελεί ^μικτή 
εταιρεί^,ημικτή αυτή εταιρεία και οι μη τραπεζικές 
και μη χρηματοδοτικές θυγατρικές της υποχρεούνται να 
παρεχουντιςπληροφορίεςπουαπαιτούνταιαπότιςαρχες 
ελέγχου τωνπιστωτικώνιδρυμάτωντου ομίλου. 
^ϋ)Ηροσδιορίζονταιτα αντικείμενα έλεγχου σε ενοποιη­
μένη βάση, ήτοιηφερεγγυότητα, τα όρια σχετικά με τις 
μηχρηματοπιστωτικεςσυμμετοχεςπουέχειστηνκατοχή 
τουεναπιστωτικόίδρυμακαιοιενοποιημενεςθυγατρικές 
του. 
^Ορίζονται με ακριβέστερο και λεπτομερέστερο τρόπο οι 
μέθοδοι ενοποίησης ^πλήρουςήκαταναλογία^ήθεσης 
σε ισοδυναμία καιηυποχρεωτικήήπροαιρετική εφαρ­
μογή τους. 11 Εντούτοις,ηΟΚΕτοτμήμαδιατυπώνειμιασημαντική 
επιφύλαξη σε σχέση με την πρόταση γενικώς^ ενδέχεται να 
προκαλέσειστρεβλώσειςτουανταγωνισμούμετα^ύοικονομι-
κών φορέων οιοποίοιεντούτοιςθα έπρεπε νααντιμετω-
πίζονται με τον ίδιο τρόπο. 
111. Στην πρόταση αναγνωρίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές 
μπορούν να μην περιλάβουν στην ενοποίηση τα ειδικευμένα 
χρηματοδοτικάιδρύματα,ταοποίαλόγωτηςδραστηριότητάς 
των υπόκεινται κυρίως σε κινδύνους αγοράς έβλεπε άρθρο], 
παράγραφος ],^ο εδάφιο. Ιο μέρος). Αυτό σημαίνει στην 
ουσία ότι^ για μια τράπεζα πουηίδιαπροβαίνει σεσυναλλα-
γές τίτλων και όχι μέσω θυγατρικής, δεν τίθεται πρόβλημα 
ενοποίησης οι δραστηριότητες της υπόκεινται σε τραπεζι­
κούς κανόνες εποπτείας και στον έλεγχο αυτών των κανόνων 
από την αρμόδια αρχή.Αντίθετα μια τράπεζαηοποία έχει 
ιδρύσειμιαθυγατρικήγιατιςσυναλλαγέςτίτλων,θαεδύνατο, 
με τη συμφωνία των αρχών,νααποφύγειτονενοποιμένο 
έλεγχοοοποίοςείναιομόνοςπουθαε^ασφάλιζετηνισότιμη 
μεταχείριση αυτών των δύο τύπωντράπεζας. 
112. Προφανώς τίθεται το πρόβλημα του θεμιτού αντα­
γωνισμού μεταξύ τραπεζών που προέρχονται από δύο διαφο-
ρετικάσυστήματα^απότημίαπλευρά,ευρίσκεταιένασύνθετο 
σύστημα,ήτοικοινών τραπεζών χρηματιστηριακώνεται-
ρειώνχρεωγράφων, κλπ. που συνιστούν ενοποιημένες θυγα­
τρικές τραπεζών ^το σύστημα αυτό επικρατεί στην ηπειρω-
τική Ευρώπης και από την άλλη πλευρά, το σύστημα εμπο­
ρικών τραπεζών καιχωριστών επενδυτικών επιχειρήσεων 
οι τελευταίες θα μπορούσαν να είναι θυγατρικές τραπεζών 
υποκείμενεςόμως σε χωριστή εποπτεία και επομένως μη 
ενοποιημένες με το μητρικό οίκο. 
111 Είναισαφέςότιμιαπροαιρετική ενοποίηση που 
παρέχει τη δυνατότητα σένα από τα δύο αυτά συστήματα να 
απαλλάσει τις επενδυτικές επιχειρήσεις του από έλεγχο σε 
ενοποιημένη βάση, προκαλεί στρέβλωση ανταγωνισμού 
εφόσον οι αντίστοιχεςρυθμίσεις,πουισχύουνγιατη μη 
ενοποιημένη θυγατρική είτε δεν υπάρχουν^αυτήείναιη 
περίπτωση των πιστωτικών δραστηριοτήτων που ασκούνται 
από τις επενδυτικές επιχειρήσεις έβλεπε παρακάτω^ είτε 
Αριθ. C 102/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4. 91 
είναι λιγότερο αυστηρές — αυτό ισχύει επίσης, διότι η πρό­
ταση οδηγίας για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των 
επιχειρήσεων επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων 
(«ΟΕΚΛΗ1) προβλέπει ηπιότερο καθεστώς. Κυρίως όσον 
αφορά τον ορισμό των ιδίων κεφαλαίων που απαιτούνται για 
την κάλυψη των κινδύνων αγοράς, ο ορισμός που χρησιμο­
ποιείται από την πρόταση οδηγίας είναι πολύ αυστηρότερος 
από την οδηγία για τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυ­
μάτων («ΟΙΚ»)(2). Για παράδειγμα: η OEK επιτρέπει ως ίδια 
κεφάλαια το 250% των δευτερευόντων δανείων, που υπολο­
γίζονται με βάση τον σκληρό πυρήνα των ιδίων κεφαλαίων, 
σε σύγκριση με το 50% που επιτρέπει η ΟΙΚ. 
1.3.4. Αναγνωρίζοντας το βάσιμο αυτού του συλλογισμού, 
η Επιτροπή εισήγαγε τελικώς στην πρόταση, άρθρο 3, παρά­
γραφος 3, 4η περίπτωση, 2ο μέρος, μια ρήτρα που επιτρέπει 
στα πιστωτικά ιδρύματα, με τη σύμφωνη γνώμη των αρμόδιων 
αρχών, να μην περιλάβουν στην ενοποίηση χαρτοφυλάκιο 
διαπραγμάτευσης εφόσον το χαρτοφυλάκιο αυτό υπόκειται 
σε ιδιαίτερους κανόνες εποπτείας, στην προκειμένη περί­
πτωση της ΟΕΚ. Με αυτόν τον τρόπο η Επιτροπή πιστεύει 
ότι αποκαθιστά μια «ισότιμη μεταχείριση» μεταξύ των δύο 
προαναφερθέντων τραπεζικών συστημάτων. 
1.3.5. Η επιλογή αυτή δεν φαίνεται ρεαλιστική και μάλιστα 
στερείται λογικού υπόβαθρου. Η ενοποίηση θα πρέπει να 
εξασφαλίζει μια σφαιρική άποψη όλων των κινδύνων στους 
οποίους εκτίθενται τα πιστωτικά ιδρύματα που ανήκουν στον 
ίδιο όμιλο. Η μη κάλυψη ενός τόσο σημαντικού τμήματος 
όπως οι κίνδυνοι που συνδέοναι με το χαρτοφυλάκιο διαπραγ­
μάτευσης θα έθετε υπό αμφισβήτηση την ίδια την εποπτεία 
σε ενοποιημένη βάση. Για το λόγο αυτό πρέπει να αναμένεται 
ότι οι περισσότερες εθνικές αρχές ελέγχου θα επιβάλουν στα 
πιστωτικά ιδρύματα την ενοποίηση του χαρτοφυλακίου των 
διαπραγμάτευσης. Η επιλογή της μη καλύψεως του χαρτο­
φυλακίου διαπραγμάτευσης της ενοποίησης θα παρέμενε στις 
περισσότερες χώρες νεκρό γράμμα. Επιβάλλεται λοιπόν να 
είναι υποχρεωτική η ενοποίηση για όλα τα κράτη μέλη. 
1.3.6. Εξάλλου, η μη ενοποίηση μιας επιχείρησης επενδύ­
σεων (χρηματιστηριακές εταιρείες, εταιρείες χρεωγράφων) 
που είναι θυγατρική ενός πιστωτικού ιδρύματος προϋποθέτει 
ότι η πτώχευση της θυγατρικής δεν επηρεάζει σε καμία περί­
πτωση τη μητρική τράπεζα. Είναι σαφές όμως ότι η μητρική 
τράπεζα θα διέτρεχε τον κίνδυνο να μην επιβιώσει μετά την 
παύση της λειτουργίας μιας θυγατρικής (οπωσδήποτε στην 
περίπτωση θυγατρικής της οποίας κατέχει το 100% των μετο­
χών) στην οποία θα είχε αρνηθεί τη βοήθεια της. Επιβάλλεται 
συνεπώς μια ενοποίηση κινδύνων, ήτοι πιστωτικών και 
αγοραίων κινδύνων τους οποίους διατρέχει η μητρική τρά­
πεζα και η θυγατρική επιχείρηση επενδύσεων. Αυτή είναι 
(') ΕΕ αριθ. C 152 της 21. 6.1990, σ. 6. 
(2) Οδηγία 89/299/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 17ης Απριλίου 1989 
σχετικά με τα ίδια κεφάλαια των πιστωτικών ιδρυμάτων (ΕΕ αριθ. 
L 124 της 5. 5. 1989, σ. 16). εξάλλου και η άποψη της Επιτροπής της Βασιλείας η οποία 
σε μια πρόσφατη έκθεση, διαπιστώνει: 
«Είναι απαραίτητο για παράδειγμα να ενοποιηθούν οι 
θέσεις των επιχειρήσεων επενδύσεων, που βρίσκονται 
στην κυριότητα τραπεζών και υπόκεινται σε ειδική 
εποπτεία, με τις θέσεις της μητρικής τράπεζας, ώστε να 
μην μπορεί μια τράπεζα να μετριάσει την πίεση των 
κανονιστικών διατάξεων ιδρύοντας μια θυγατρική για τις 
συναλλαγές τίτλων.» 
1.3.7. Στην επιχειρηματολογία αυτή η Επιτροπή αντιπρο-
βάλλει εκτιμήσεις πρακτικού ουσιαστικά χαρακτήρα: λόγω 
του πολύπλοκου χαρακτήρα των προβλημάτων που συνδέο­
νται με την ενοποίηση των κινδύνων της αγοράς δεν υφίστα­
ται καμία συμφωνία σήμερα σε διεθνές επίπεδο. Μεταξύ των 
προβλημάτων αυτών η Επιτροπή θίγει την αντιστάθμιση των 
διαμετρικά αντίθετων ανοικτών θέσεων που παρουσιάζουν 
αντιστοίχως ο μητρικός οίκος και η θυγατρική του και το 
θέμα των διαφορετικών ωριαίων ατράκτων στις οποίες δύνα­
νται να λειτουργούν τα μέλη ενός ομίλου. 
1.3.8. Οι εκτιμήσεις αυτές είναι οπωσδήποτε εύλογες, δεν 
οδηγούν όμως σε κανένα συμπέρασμα: στην Επιτροπή της 
Βασιλείας γίνεται προσπάθεια εξεύρεσης λύσεων για την 
ενοποίηση των κινδύνων αγοράς. Εξάλλου, αυτή η ίδια η 
Επιτροπή έχει ήδη παραδεχθεί ότι οι ανοικτές θέσεις που 
διατηρούν τα μέλη του ίδιου χρηματοδοτικού ομίλου επιδέ­
χονται, καταρχήν,εναλλαγή. 
1.3.9. Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση της ΟΚΕ, η υποχρεω­
τική ενοποίηση των επιχειρήσεων επενδύσεων σε ένα τρα­
πεζικό όμιλο επιβάλλεται για δύο άλλους λόγους εκτός αυτών 
που έχουν ήδη αναφερθεί: 
— Η διάκριση μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρή­
σεων επενδύσεων καθίσταται όλο και πιο αμφίβολη. Το 
όριο μεταξύ των δύο αυτών ειδών επιχειρήσεων είναι 
δυσδιάκριτο, αφού οι μεν προβαίνουν σε δραστηριότητες 
που άλλοτε προορίζονταν αποκλειστικά για τις δε. Συνε­
πώς, πρέπει να εγκαταλειφθεί μια θεσμική προσέγγιση, 
που διέπεται από ρύθμιση ανάλογα με το είδος των ιδρυ­
μάτων, και αντί αυτής να προτιμηθεί μια λειτουργική 
προσέγγιση που να διέπεται από ρύθμιση ανά είδος 
δραστηριοτήτων. Η ίδια δραστηριότητα προκαλεί τον 
ίδιο κίνδυνο, άσχετα από την επιχείρηση που την πραγμα­
τοποιεί και, κατά συνέπεια, πρέπει να διέπεται από τις 
ίδιες νομοθετικές διατάξεις όσον αφορά τη συνετή αντι­
μετώπιση της. Διαφορετικά, δεν θα διασφαλισθεί ο θεμιτός 
ανταγωνισμός μεταξύ των δύο ειδών ιδρυμάτων. Η οδηγία 
για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων των επιχειρήσεων 
επενδύσεων και των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν υιοθετεί 
πλήρως τη λειτουργική προσέγγιση. Επιπλέον, δεν έχει 
υιοθετηθεί ακόμη· δεν μπορεί να αποκλεισθεί το ενδεχό­
μενο τροποποιήσεων που θα θέτουν σε περαιτέρω μειονε­
κτική θέση τις τράπεζες. Συνεπώς, η ενοποίηση είναι το 
μόνο μέσο προκειμένου να αποφευχθεί η στρέβλωση του 
ανταγωνισμού μεταξύ τραπεζών που προβαίνουν οι ίδιες 
σε συναλλαγές τίτλων και αυτών που λειτουργούν μέσω 
θυγατρικών. 
18.4.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/21 
— Η ενοποίηση καθιστά δυνατή την υπαγωγή των πιστω­
τικών πράξεων που αφορούν συναλλαγές τίτλων (π.χ. 
πίστωση «Lombard» προκαταβολές έναντι τίτλων, χρη­
ματοδότηση περιθωρίων) στις διατάξεις της οδηγίας για 
το συντελεστή φερεγγυότηταςί1). Ο όγκος των πιστωτικών 
αυτών πράξεων που πραγματοποιούνται από τις επιχειρή­
σεις επενδύσεων είναι σημαντικός. Εφόσον το ποσό των 
δανείων αυτών δεν αφαιρείται από τα ίδια κεφάλαια ως μη 
ρευστοποιήσιμο στοιχείο ενεργητικού, αρμόζει να αντι­
μετωπίζονται οι κίνδυνοι αυτοί με τον ίδιο τρόπο όπως και 
στην περίπτωση των τραπεζών. Οι τράπεζες υπόκεινται 
γενικώς σε μια απαίτηση ιδίων κεφαλαίων της τάξης του 
8 % σύμφωνα με την οδηγία για το συντελεστή φερεγγυό­
τητας. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Άρθρο Ι — Ορισμοί 
2.1.1. Χρηματοδοτικό ίδρυμα 
Το χρηματοδοτικό ίδρυμα ορίζεται ως «επιχείρηση η οποία 
δεν συνιστά πιστωτικό ίδρυμα, και της οποίας η κύρια 
δραστηριότητα συνίσταται στη λήψη και κατοχή συμμε­
τοχών ή στην άσκηση μιας ή περισσοτέρων δραστηριοτήτων 
που εμφαίνονται στα σημεία 2 έως 12 του παραρτήματος στην 
οδηγία 89/646/ΕΟΚ». Ο ορισμός θα έπρεπε να ορίζει σαφώς 
ότι οι προβλεπόμενες συμμετοχές είναι συμμετοχές σε επιχει­
ρήσεις οι οποίες ασκούν δραστηριότητες που περιλαμβά­
νονται στο προαναφερόμενο παράρτημα. 
2.1.2. Χρηματοδοτική εταιρεία 
Δεν υπόκεινται σε ενοποιημένη εποπτεία παρά μόνον οι συμ­
μετοχές των χρηματοδοτικών εταιρειών σε χρηματοδοτικά 
και πιστωτικά ιδρύματα. Στην εποπτεία αυτή δεν υπόκεινται 
ούτε οι μη χρηματοδοτικές συμμετοχές ούτε αυτή καθ'ευατή 
η χρηματοδοτική εταιρεία. 
2.1.3. Συμμετοχή 
Η οδηγία 83/350/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Ιουνίου 
1983, σχετικά με την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων σε 
ενοποιημένη βάση(2) ανεφέρετο στο πρώτο της άρθρο, 4η 
περίπτωση σε μια κατοχή, άμεση ή έμμεση σε ποσοστό 25 % 
ή περισσότερο του κεφαλαίου ενός άλλου πιστωτικού ή χρη­
ματοδοτικού ιδρύματος. Η υπό εξέταση πρόταση οδηγίας 
συμμορφούμενη προς το άρθρο 33 της 7ης οδηγίας του Συμ­
βουλίου, της 13ης Ιουνίου 1983, σχετικά με τους ενοποιη­
μένους λογαριασμούς (3) και στο άρθρο 42, το οποίο παραπέ­
μπει σε αυτή, της οδηγίας του 86/635/ΕΟΚ του Συμβουλίου, 
της 8ης Δεκεμβρίου 1986, σχετικά με τους ετήσιους λογαρια-
(') Οδηγία 89/647/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1989, 
σχετικά με το συντελεστή φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυ­
μάτων (ΕΕ αριθ. L 386 της 30. 12. 1989, σ. 14). 
(2) ΕΕ αριθ. L 193 της 18. 7. 1983, σ. 18. 
0) ΕΕ αριθ. L 193 της 18. 7. 1983, σ. 1. σμούς και τους ενοποιημένους λογαριασμούς των τραπεζών 
και των άλλων χρηματοδοτικών ιδρυμάτων (4) μειώνει το 
ποσοστό σε 20%, το ποσοστό δε αυτό αναφέρεται όχι μόνο 
στην κατοχή του κεφαλαίου, αλλά επίσης και στην κατοχή 
των δικαιωμάτων ψήφου της εταιρείας. Αυτό σημαίνει ότι ο 
μέτοχος ή ο συνεταίρος που συμμετέχει στο κεφάλαιο με 
ποσοστό μικρότερο του ποσοστού 20% θα υποβάλλεται παρά 
ταύτα σε ενοποιημένη εποπτεία όταν διαθέτει ποσοστό 20 % ή 
περισσότερο των κατεχομένων από την εταιρεία δικαιωμάτων 
ψήφου. 
2.2. Άρθρο 3 — Εποπτεία σε ενοποιημένη βάση των πιστω­
τικών ιδρυμάτων και των χρηματοδοτικών εταιρειών 
2.2.1. Παράγραφος 3, 4η περίπτωση 
Βλέπε σχετικά τις γενικές παρατηρήσεις. 
2.2.2. Παράγραφος 7 
Η παράγραφος αυτή παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα 
να ελέγχουν τις μητρικές επιχειρήσεις μεμονωμένα ακόμη 
και αν αυτές ελέγχονται ήδη σε ενοποιημένη βάση και οι 
θυγατρικές των ελέγχονται μεμονωμένα. Η δυνατότητα αυτή 
θα πρέπει να καταργηθεί: τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρε­
ώνονται να παραιτούνται από την άσκηση της μεμονωμένης 
εποπτείας της μητρικής επιχείρησης ακόμη και αν γίνεται 
ενοποιημένη εποπτεία του ομίλου και μεμονωμένη εποπτεία 
των θυγατρικών, επειδή σε παρόμοιες περιπτώσεις, ο μη 
ενοποιημένος έλεγχος της μητρικής επιχείρησης δεν παρέχει 
νέες πληροφορίες στην ελεγκτική αρχή. 
2.2.3. Παράγραφοι 8 και 9 
Με βάση την αρχή ελέγχου της χώρας προέλευσης που 
αναγνωρίζεται από τη Δεύτερη Τραπεζική Οδηγία Ρ), θα 
έπρεπε να ασκείται μία μόνο εποπτεία σε ενοποιημένη βάση 
στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Προφανώς, οι αρχές της δεύτε­
ρης οδηγίας εφαρμόζονται μόνο σε υποκαταστήματα και όχι 
στις θυγατρικές εταιρείες των κοινοτικών πιστωτικών ιδρυ­
μάτων. Ωστόσο, η ενοποίηση δεν γνωρίζει, δικαιολογημένα 
αυτή τη νομική διάκριση. Σε περίπτωση που οι ελεγκτικές 
αρχές ενός κράτους μέλους ασκούν εποπτεία σε ενοποιημένη 
βάση, θα ήταν περιττή μια εποπτεία επί μερικώς ενοποιημένης 
βάσης σε ένα άλλο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινό­
τητας. Οι εθνικές αρχές ελέγχου πρέπει να αποδεχθούν την 
έννοια της Ενιαίας Αγοράς με όλες τις συνέπειες που αυτή 
συνεπάγεται, δηλαδή την ισοτιμία του ελέγχου εποπτείας 
στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα από τις αρχές του 1993. Προκει­
μένου να επεξηγηθεί η έννοια αναφέρεται ένα παράδειγμα: οι 
διατάξεις της πρότασης μετατιθέμενες σε εθνικό επίπεδο θα 
εσήμαιναν για την περίπτωση της Γερμανίας την επιβολή 
μίας μερικής ενοποίησης στη Βαυαρία που θα ασκείται από 
τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους όπου εδρεύει η πραγ-
(4) ΕΕ αριθ. L 372 της 31.12.1986, σ. 1. 
(5) Οδηγία 89/646/ΕΟΚ της 15ης Δεκεμβρίου 1989, ΕΕ αριθ. C 386 
της 30. 12. 1989, σ. 1. 
Αριθ. C 102/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4.91 
ματική μητρική επιχείρηση, θα μπορούσε να προβλεφθεί 
όμως μία εξαίρεση στην περίπτωση χρηματοδοτικής εται­
ρείας εγκατεστημένης σε χώρα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
που δεν ασκεί τραπεζική δραστηριότητα και της οποίας οι 
θυγατρικές που ασκούν τραπεζικές δραστηριότητες 
βρίσκονται συγκεντρωμένες σε άλλη χώρα της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας. (Η εξαίρεση αυτή προβλέπεται από το άρθρο 4, 
παράγραφος 2 της πρότασης.) 
2.3. Άρθρο 5—Μορφή και έκταση της ενοποίησης 
2.3.1. Παράγραφοι 1, 2 και 3 
2.3.1.1. Σκοπός του νομοθέτη φαίνεται να είναι ο ακόλου­
θος: 
(i) Η πλήρης ενοποίηση είναι υποχρεωτική εφόσον μια 
επιχείρηση κατέχει άνω του 50% των δικαιωμάτων 
ψήφου ή του κεφαλαίου μια άλλης επιχείρησης ή αν έχει 
τον ουσιαστικό έλεγχο αυτής (άρθρο 5, παράγραφος 1, 
πρώτο εδάφιο). 
Εξαίρεση 
Αν στην προαναφερθείσα περίπτωση η μητρική επιχεί­
ρηση μπορεί να αποδείξει ότι, παρά το γεγονός ότι έχει 
την πλειοψηφία της συμμετοχής στη θυγατρική, η ευθύνη 
της περιορίζεται ανάλογα με το τμήμα του κεφαλαίου 
που κατέχει (για παράδειγμα επειδή ο μέτοχος μειοψη­
φίας έχει αναλάβει ευθύνη κατ'αναλογία της συμμετοχής 
του), τότε μπορεί να επιβληθεί η κατ'αναλογία ενοποίηση 
(άρθρο 5, παράγραφος, 1,2ο εδάφιο). 
(ii) Σε περίπτωση συμμετοχών μειοψηφίας, οι αρμόδιες 
αρχές έχουν τη διακριτική ευχέρεια να καθορίσουν κατά 
πόσο και πως θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η 
ενοποίηση, και μπορούν, ειδικότερα, να επιτρέψουν τη 
χρησιμοποίηση της μεθόδου της θέσης σε ισοδυναμία 
(άρθρο 5, παράγραφος 3). 
Βρυξέλλες, 27 Φεβρουαρίου 1991. Εξαίρεση 
Εντούτοις, αν στις περιπτώσεις συμμετοχών μειοψηφίας 
οι μέτοχοι ή οι εταίροι διευθύνουν από κοινού την εξαρ­
τώμενη επιχείρηση, έτσι ώστε ο μέτοχος ή ο εταίρος 
μειοψηφίας να επηρεάζει άμεσα την τύχη της επιχείρη­
σης στην οποία έχει συμμετοχή, τότε απαιτείται η κατ'α­
ναλογία ενοποίηση της συμμετοχής του (άρθρο 5, παρά­
γραφος 2). 
2.3.1.2. Αν αυτή είναι η πρόθεση του Ευρωπαίου νομοθέτη, 
θα έπρεπε να διατυπωθεί σαφέστερα. 
Όσον αφορά την ουσία της ρύθμισης αυτής, η ΟΚΕ, με 
στόχο τη διαφύλαξη του θεμιτού ανταγωνισμού μεταξύ των 
επιχειρήσεων που υπάγονται στην πρόταση οδηγίας, διατυ­
πώνει τη γνώμη ότι, οποιαδήποτε και αν είναι η μέθοδος που 
θα υιοθετηθεί για την ενσωμάτωση μιας συμμετοχής στον 
ισολογισμό της μητρικής εταιρείας — πλήρης ή κατ'αναλο­
γία ενοποίηση, ή θέση σε ισοδυναμία — η οδηγία δεν θα 
πρέπει να αφήσει την επιλογή αυτή στα κράτη μέλη, αλλά 
οφείλει να περιγράψει η ίδια τη μέθοδο που πρέπει να εφαρμό­
ζεται, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο να εφαρμόζονται 
διαφορετικές μέθοδοι στα μεμονωμένα κράτη μέλη. 
2.3.2. Παράγραφος 3 
Η παράγραφος αυτή ρυθμίζει τις περιπτώσεις των συμμετοχών 
«εκτός των περιπτώσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 
1 και 2». θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι αναφέρονται μόνο 
οι συμμετοχές στα πιστωτικά και χρηματοδοτικά ιδρύματα. 
2.4. Άρθρο 6 — Πληροφορίες που πρέπει να παράσχουν οι 
μικτές εταιρείες και οι θυγατρικές τους 
Για τις μικτές εταιρείες δεν προβλέπεται καμία εποπτεία σε 
ενοποιημένη βάση, ούτε επί του συνόλου, ούτε επί της μικτής 
εταιρείας θεωρούμενης ως αυτοτελούς. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois STAEDELIN