30. 12. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 329/15 
λογεί τη μη μείωση της αναστολής κατά 1%, και αντίθετα 
την πλήρη διατήρηση της ως υπό αναστολή παραγωγικό 
απόθεμα. Συνεπώς πρέπει να εγκαταλειφθεί η προταθείσα 
μείωση μέρους των ποσοστώσεων από 5,5% σε 4,5%. 
2.3. Οι πιο ποικίλες φυσικές επιδράσεις (όπως π.χ. κλιματι­
κοί παράγοντες, απρόβλεπτες μεταβολές του αποθέματος 
ζώων κλπ.) καθιστούν αδύνατη την ακριβή κατεύθυνση της 
παραγωγής γάλακτος και συνεπώς την ακριβή τήρηση της 
ποσότητας υπό εγγύηση στις διάφορες επιχειρήσεις. Θα πρέ-
Βρυξέλλες, 18 Οκτωβρίου 1989. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η παρούσα πρόταση κανονισμού πρόκειται να αντι­
καταστήσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) 355/77, σε ό,τι αφορά την 
αλιεία και τις υδατοκαλλιέργειες. Αυτό κατέστη απαραίτητο 
εξαιτίας των μεταβολών στους κανονισμούς που διέπουν τα 
διαρθρωτικά ταμεία. 
1.2. Για πρώτη φορά, η αλιεία και οι υδατοκαλλιέργειες 
αντιμετωπίζονται ανεξάρτητα από τη γεωργία. 
1.3. Ο κίνδυνος να υπάρξει ένα χρονικό κενό ανάμεσα στο 
νέο κανονισμό και τον κανονισμό (ΕΟΚ) 355/77 αποτρέπεται 
με προσωρινές διατάξεις μέχρι τις 30.6.1991. 
1.4. Μια ουσιώδης αλλαγή είναι ότι η ενίσχυση που χορη­
γείται στη μεταποιητική βιομηχανία των κρατών μελών θα 
βασίζεται σε αναλυτικά σχέδια που θα καταρτίζονται και θα 
υποβάλλονται στην Επιτροπή από τα κράτη, και ότι την πει λοιπόν να εγκαταλειφθεί, σε περίπτωση υπέρβασης της 
υπό εγγύηση ποσότητας, η άρνηση, ολική ή μερική, της 
καταβολής αποζημίωσης, εφόσον άλλωστε επιβάλλονται 
κρατήσεις στους παραγωγούς κατά την παράδοση, οι οποίες 
προς το παρόν υπερβαίνουν το κόστος αξιοποίησης για την 
επιπλέον παραγωγή. 
2.4. Η ΟΚΕ παροτρύνει την Επιτροπή να προτείνει περαι­
τέρω δυνατότητες για μεγαλύτερη ελαστικότητα κατά την 
εφαρμογή του συστήματος εγγύησης των ποσοτήτων. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
καθημερινή διαχείριση θα επωμισθεί μια αρχή που θα συστα­
θεί σε κάθε κράτος μέλος, η οποία δεν πρέπει απαραιτήτως 
να είναι κυβερνητική. 
1.5. Η εξέλιξη των πληρωμών σε εκατομμύρια ECU, όπως 
την υπολόγισε η Επιτροπή είναι: 
Τιμές 
Σταθερές Τιμές προσαρμοσμένες 
στον πληθωρισμό 
1990 33,9 33,9 
1991 37,0 38,4 
1992 40,1 43,1 
1993 43,2 48,2 
1.5.1. Ο ετήσιος ρυθμός πληθωρισμού έχει εκτιμηθεί σε 
3,69%. Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΟΚΕ) του Συμβουλίου σχετικά με τη βελτίωση των 
συνθηκών μεταποίησης και εμπορίας των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας 
(89/C 329/07) 
Στις 5 Ιουνίου 1989 και σύμφωνα με το άρθρο 198 της συνθήκης περί ιδρύσεως της ΕΟΚ, το Συμβούλιο 
αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω 
πρόταση. 
Το τμήμα γεωργίας και αλιείας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της 
ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 5 Οκτωβρίου 1989, με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. 
Hancock. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά την 270ή σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 18ης 
Οκτωβρίου 1989) υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
Αριθ. C 329/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 12. 89 
1.6. Ο παρών κανονισμός καλύπτει τόσο τα ψάρια της 
θάλασσας όσο και τα ψάρια γλυκών υδάτων ή υδατοκαλλιέρ­
γειας. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τη θέσπιση ενός ειδικού κανονι­
σμού για τα προϊόντα αλιείας και υδατοκαλλιέργειας επειδή 
τα προϊόντα αυτά παρουσιάζουν πολύ διαφορετικά προβλή­
ματα από τα γεωργικά προϊόντα και επικροτεί το γενικό στόχο 
του. Κρίνεται, ωστόσο, ότι, σε σύγκριση με τον κανονισμό 
(ΕΟΚ) 355/77, οι γενικοί στόχοι δεν ορίζονται με επαρκή 
σαφήνεια και γίνονται πολλές αναφορές, χωρίς εξήγηση, σε 
άλλα νομικά μέσα της Κοινότητας. Αυτό θα δημιουργήσει 
σύγχυση ως προς το νόημα του κανονισμού στους πιθανούς 
δικαιούχους. 
2.1.1. Ο προτεινόμενος κανονισμός δεν τονίζει επαρκώς το 
γεγονός ότι συμπληρώνει τα «κοινοτικά μέτρα για τη βελ­
τίωση και την προπαρασκευή των δομών στον τομέα της 
αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας» (κανονισμός του Συμβου­
λίου (ΕΟΚ) 4028/86). Είναι ανησυχητικό το ότι δεν διασα­
φηνίζεται ότι οι επενδύσεις, που πρέπει να προωθηθούν στον 
τομέα της εμπορίας, θα πρέπει να συμβάλλουν και στη βελ­
τίωση της κατάστασης στον τομέα της αλιείας και υδατοκαλ­
λιέργειας. 
2.2. Επίσης, υπάρχει ανησυχία ότι η κατά παράδοση ελλι­
πής χρηματοδότηση του τομέα αυτού συνεχίζεται και ότι έχει 
ληφθεί ανεπαρκώς υπόψη ο πληθωρισμός. Δεν είναι ασφαλώς 
ρεαλιστικό να υποβάλλεται ένας κανονισμός όταν είναι 
έκδηλο ότι οι διατιθέμενοι χρηματοδοτικοί πόροι δεν θα 
επαρκέσουν για να ικανοποιηθούν όλα τα προγράμματα που 
ενδείκνυται να χρηματοδοτηθούν. 
2.2.1. Πρέπει να εκφρασθούν αμφιβολίες όσον αφορά το 
κατά πόσο ο κανονισμός συμφωνεί απόλυτα με το άρθρο 39 
της συνθήκης καθόσον ένα μεγάλο μέρος των δραστηριοτή­
των αλιείας και υδατοκαλλιέργειας λαμβάνει χώρα σε αγρο­
τικές και μειονεκτικές περιοχές είναι ευκταίο να πραγματο­
ποιείται η μεταποίηση στο χώρο προέλευσης των πρώτων 
υλών, αλλά, βάσει των διατάξεων του, δεν θα χορηγείται 
σε όλες τις περιπτώσεις ίση ενίσχυση. Επίσης, επιδέχεται 
αμφιβολίες το κατά πόσο αντανακλώνται πιστά οι αναθεωρη­
μένοι στόχοι των διαρθρωτικών ταμείων. Πιο συγκεκριμένες 
παρατηρήσεις για το θέμα αυτό διατυπώνονται σχετικά με το 
άρθρο 14. 
2.3. Λόγω του γεγονότος ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 
4028/86 ισχύει για τις επενδύσεις σχετικά με το στόλο, τις 
λιμενικές εγκαταστάσεις και τα μέτρα προώθησης, ενώ ο 
παρών κανονισμός αφορά τη μεταποιητική βιομηχανία, θα 
μπορούσαν να προκύψουν αμφιβολίες ως προς το ποιος κανο­
νισμός ισχύει για ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα. Επιβάλλεται 
να αποφευχθούν παρόμοιες καταστάσεις, όσον το δυνατόν 
περισσότερο, με τη θέσπιση ενδεδειγμένων νομοθετικών δια­
τάξεων εφαρμογής και καλύτερη συσχέτιση των δύο αυτών 
κανονισμών. για να συμμορφωθούν με τους κανονισμούς περί της υγιεινής 
και ασφάλειας στο χώρο εργασίας. 'Ενα επιπρόσθετο πρό­
βλημα, τώρα που υπάρχουν ιδιαίτεροι κανονισμοί για τη 
γεωργία και την αλιεία, είναι ότι σε ορισμένες από τις εν 
λόγω εγκαταστάσεις γίνεται μεταποίηση και των δύο ειδών 
προϊόντων. Θα πρέπει να υιοθετείται μια ελαστική στάση 
όταν εξετάζονται προτάσεις επενδύσεων για εγκαταστάσεις 
στην κατηγορία αυτή. 
2.5. Οι επενδύσεις που προάγουν την επεξεργασία ιχθύων 
από υδατοκαλλιέργειες, ενδέχεται να αποδειχθούν αναπο­
τελεσματικές σε περίπτωση που τα προβλήματα του τομέα 
δεν εξετασθούν συνολικά. Ήδη, η προσφορά ορισμένων 
ειδών, ιδίως του σολομού, είναι πλεονασματική και οι τιμές 
έχουν πτωτική τάση. Καθώς η παραγωγή ενός καθαρού κιλού 
εκτρεφομένων ψαριών απαιτεί 3 έως 5 κιλά άλλων ψαριών ως 
τροφή (με τη μορφή ιχθυαλεύρου και ιχθυελαίου), η τιμή της 
τροφής αυτής είναι επικίνδυνα υψηλή. Η ενθάρρυνση της 
υδατοκαλλιέργειας θα προκαλέσει σημαντική αύξηση της 
ζήτησης και της τιμής της τροφής, έτσι ώστε να απειληθούν 
τόσο η βιωσιμότητα πολλών προγραμμάτων στον τομέα της 
υδατοκαλλιέργειας όσο και οι εγκαταστάσεις μεταποίησης 
από τις οποίες αυτά εξαρτώνται, εκτός και αν αντιμετωπισθεί 
το πρόβλημα της ρύθμισης της αλίευσης ψαριών για βιομη­
χανικούς σκοπούς, με πολύ αυστηρούς όρους που πρέπει να 
θεσπισθούν σε κοινοτικό επίπεδο. 
2.5.1. Λόγω του γεγονότος ότι η εκτροφή, η αναπαραγωγή 
και ο πολλαπλασιασμός ιχθύων και άλλων θαλάσσιων τρο­
φών διαμέσου υδατοκαλλιεργειών, σε γλυκά και υφάλμυρα 
ύδατα, αποτελεί μία διαρκώς διευρυνόμενη δραστηριότητα, 
θα ήταν παράλογο να μην γίνεται ισότιμη μεταχείριση, βάσει 
του κανονισμού αυτού, μεταξύ των εγκαταστάσεων παραγω­
γής που χρησιμοποιούν πρώτες ύλες από τις πηγές αυτές 
και εκείνων που αντλούν τις πρώτες ύλες από θαλάσσιες 
εγκαταστάσεις. Γενικά, ο τομέας αυτός είναι τόσο πολυσύνθε­
τος, με ένα τόσο ευρύ φάσμα διαφορετικών προβλημάτων, 
ώστε να προτείνεται να εκπονήσει η Επιτροπή σχετική 
μελέτη. 
2.6. Στο σημείο 5.4. της αιτιολογικής έκθεσης αναφέρεται 
σαφώς ότι ένας στόχος είναι να απορροφηθούν στη βιομη­
χανία μεταποίησης οι εργαζόμενοι του τομέα της αλιείας 
που θα μείνουν άνεργοι από την αναπόφευκτη ορθολογική 
οργάνωση του στόλου. Δημιουργείται η εντύπωση ότι η Επι­
τροπή ενδέχεται να έχει υποτιμήσει τα προβλήματα της 
επανεκπαίδευσης και προσαρμογής των ατόμων εκείνων που 
έχουν αφιερώσει όλη τους τη ζωή εργαζόμενοι στη θάλασσα, 
και συνιστά να εξετασθεί επειγόντως το πρόβλημα αυτό. 
Υπενθυμίζεται η γνωμοδότηση της ΟΚΕ για τις «Κοινωνικές 
πτυχές της θαλάσσιας αλιείας». 
2.7. Το γεγονός ότι ο νέος κανονισμός θα επιτρέπει την 
κατασκευή νέων εγκαταστάσεων μεταποίησης σε περιοχές με 
πλεονάσματα αποθεμάτων ρέγγας, όπως ζητείται στη γνω­
μοδότηση της ΟΚΕ σχετικά με την κατάσταση της αγοράς 
ρέγγας γίνεται δεκτό με ικανοποίηση, υπό την προϋπόθεση 
ότι θα υπάρχουν επαρκή κεφάλαια διαθέσιμα για τα προγράμ­
ματα αυτά. 
2.4. Σε ορισμένα κράτη μέλη του Νότου υπάρχουν εγκα­
ταστάσεις μεταποίησης που απαιτούν σημαντικές επενδύσεις 2.8. Στις αιτιολογικές σκέψεις γίνεται μνεία του ρόλου της 
Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων. Επειδή τα κεφάλαια που 
30. 12. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 329/17 
προβλέπονται στα πλαίσια του κανονισμού αυτού είναι σχε­
δόν βέβαιο ότι θα είναι ανεπαρκή για να ικανοποιήσουν 
κατάλληλα αιτήματα, προτείνεται να εξετασθεί η δυνατότητα 
δημιουργίας ενός είδους νέου κοινοτικού μέσου (ΝΚΜ) για 
τον τομέα αυτό. Το μέσο αυτό θα αυτοχρηματοδοτείται, αλλά 
θα επιτρέψει την παροχή δανείων με χαμηλά επιτόκια, λόγω 
των δυνατοτήτων διανεισμού της Ευρωπαϊκής Τράπεζας 
Επενδύσεων. 
2.9. Πρέπει να εκφρασθεί απογοήτευση επειδή δεν δίνεται 
προσοχή στη ρύπανση του περιβάλλοντος, ιδίως στα 
απόβλητα που ρίπτονται στα ύδατα, στην υγιεινή γενικότερα 
και στον έλεγχο της διάδοσης ασθενειών που μεταδίδονται 
μέσω των υδάτων, όταν εξετάζεται ο εκσυγχρονισμός των 
εγκαταστάσεων παραγωγής. 
2.10. Όταν εξετάζονται οι αιτήσεις χρηματοδότησης, τόσο 
τα κράτη μέλη όσο και η επιτροπή οφείλουν να λαμβάνουν 
δεόντως υπόψη τις διατάξεις σχετικά με τις συνθήκες εργα­
σίας γενικότερα, ώστε να τηρούνται κατά τον προσήκοντα 
τρόπο τα κοινοτικά πρότυπα. Υπενθυμίζεται ξανά η γνωμοδό­
τηση της ΟΚΕ για τις «Κοινωνικές πτυχές της θαλάσσιας 
αλιείας». 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 1 
3.1.1. Πρέπει να επισημανθεί ότι στον κανονισμό (ΕΟΚ) 
αριθ. 2052/88 δεν γίνεται αναφορά στον τομέα της αλιείας 
και ότι ή το κείμενο πρέπει να διασαφηνισθεί δεόντως ή να 
τροποποιηθεί ο προαναφερόμενος κανονισμός. 
3.1.2. Στην παράγραφο 1, περίπτωση β) θα πρέπει να κατα­
στεί σαφές ότι γίνεται μόνο αναφορά στις περιοχές του στό­
χου 1 και όχι σε εκείνες που καθορίζονται στον κανονισμό 
(ΕΟΚ) αριθ. 4028/86. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε 
έλλειψη συνοχής υπό την έννοια ότι τα δύο μέτρα παύουν να 
είναι συμπληρωματικά. 
3.1.3. Παράγραφος 1 περίπτωση στ). Θα πρέπει να δοθεί 
μεγαλύτερη βαρύτητα στη βελτίωση της υγιεινής και, κατά 
συνέπεια, στην προστασία των καταναλωτών. Το υπάρχον 
κείμενο θα πρέπει να τροποποιηθεί με την απάλειψη των 
λέξεων «ή συμβάλλουν», και την προσθήκη των λέξεων «και 
συμβάλλουν». Η βελτίωση των προτύπων υγιεινής θα πρέπει 
να αποτελεί μία από τις βασικές προτεραιότητες επειδή, ενώ 
δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό, αυξάνει την εμπιστοσύνη 
των καταναλωτών. 
3.1.4. Η παράγραφος 1, σημείο ζ) θα πρέπει να περιλαμβά­
νει μεταξύ των κριτηρίων την ενθάρρυνση της εξαγωγής 
προϊόντων που προέρχονται από νέα ή ανεκμετάλλευτα είδη. 
3.1.5. Η παράγραφος 1, σημείο 1 θ) είναι πολύ ασαφής και 
θα πρέπει να επαναδιατυπωθεί έτσι ώστε να διασαφηνισθούν 
οι προθέσεις της Επιτροπής. 3.1.6. Απαιτείται ένας νέος στόχος 1 κ) σχετικά με τη 
βελτίωση των συνθηκών εργασίας. 
3.2. Άρθρο 3 
3.2.1. Στό άρθρο 3, παράγραφος 1, ζητείται «περιγραφή 
της προηγούμενης κατάστασης». Θα ήταν προτιμότερο να 
ζητείται «το ιστορικό για μια περίοδο χ ετών». 
3.2.2. Τό άρθρο 3, παράγραφος 5, έχει σχέση με τις πλη­
ροφορίες που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στα σχέδια, 
όπως αναφέρεται στο παράρτημα. Κρίνεται ότι θα αποδειχθεί 
δύσκολο στην πράξη να συγκεντρωθούν ορισμένες από τις 
ζητούμενες πληροφορίες και θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι 
πρόκειται σαφώς για μια υπόδειξη και όχι για υποχρεωτικό 
όρο. Ωστόσο, θα πρέπει να απαιτείται ένα ελάχιστο επίπεδο 
ενημέρωσης για κάθε σχέδιο, ακόμη κα όταν πρόκειται για 
μέρος ενός τομεακού ή γενικού σχεδίου. Αυτό θα πρέπει να 
αποτελεί συνάρτηση κριτηρίων που θα θεσπίσει η Επιτροπή. 
3.3. Άρθρο 4 
3.3.1. Η περίπτωση 4 (α) θα πρέπει να τροποποιηθεί ώστε 
να καταστεί σαφές ότι εκείνο που προέχει είναι η χώρα 
προέλευσης της χρηματοδότησης και όχι η πηγή της, είτε 
αυτή είναι κυβερνητική είτε προέρχεται από ιδρύματα, είτε 
είναι ιδιωτική, εφόσον η κυβέρνηση του κράτους μέλους έχει 
συμβάλει δεόντως. 
3.4. Άρθρο 5 
3.4.1. Κρίνεται ότι η προθεσμία της 31ης Μαρτίου 1990 
για την υποβολή των αρχικών τομεακών σχεδίων πιθανόν να 
μην είναι ρεαλιστική. 
3.5. Άρθρο 6 
3.5.1. Αν τα λειτουργικά προγράμματα που αναφέρονται 
στην πρώτη περίπτωση είναι τα ίδια με εκείνα που ορίζονται 
στο άρθρο 5, παράγραφος 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
2052/88, δηλαδή μία σειρά συνεκτικών πολυετών μέτρων που 
μπορεί να εφαρμόζονται με προσφυγή σε ένα ή περισσότερα 
ταμεία, σε ένα ή περισσότερα από τα υπάρχοντα χρηματο­
δοτικά μέσα, εκφράζονται ανησυχίες ότι οι διαδικασίες ενδέ­
χεται να είναι πιό δυσκίνητες από εκείνες που εφαρμόζονται 
σήμερα, και μάλιστα να παρακωλύουν τις σωστές αποφάσεις 
προγραμματισμού των μεμονωμένων επιχειρήσεων. 
3.5.2. Το σύστημα της χορήγησης συνολικών επιχορηγή­
σεων περικλείει και αυτό τον πιθανό κίνδυνο να περιπλέξει 
τις ρυθμίσεις εφαρμογής. 
3.5.3. Τίθεται το ερώτημα ποιος πρόκειται να επωμισθεί 
τις επιπρόσθετες δαπάνες που προκύπτουν από τη χρησιμο­
ποίηση ενός «ενδιάμεσου φορέα που ορίζεται από το κράτος 
μέλος σε συμφωνία με την Επιτροπή (Παράρτημα 5, παράγρα­
φος 2, περίπτωση γ), του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88). 
ΑριθΟ]^ Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ^Ρ1^ 
1^ ^^^ 
1^.1 Οιχρηματοδοτικοίπόροιείναισα^ωςανεπαρκείς 
για την υλοποίηση των στόχων. 
1^.1 Επειδήηκατάσταση αυτή μπορεί να συνεχισθεί και 
δεν υπάρχουν περιθώρια να αντληθούν κεφάλαια από άλλους 
τομείς του προγράμματος^ τα κριτήρια για τη χρηματοδότηση 
οποιουδήποτεσχεδίου βάσειτουάρθρουαυτούπρέπει να 
ορισθούν αυστηρά ώστε να δικαιούνται χρηματοδότησης 
μόνο όσοι έχουν άμεση σχέση με βραχυπρόθεσμες και 
συγκεκριμένες βελτιώσεις στον τομέα.ϋενθάρρυνσηπρό^ 
τύπων προγραμμάτων που προβλέπουν την παραγωγή οστρά 
κων και μαλακίων από υδατοκαλιέργειες και τη μεταποίηση 
τουςθαανταποκρίνεται^ χωρίςαμ^ιβολία^ στα κριτήρια αυτά. 
17 ^^^ 
17Η. ϋρέπει να εξετασθεί αν είναινόμιμηηπροσ^υγή 
στο άρθρο^του κανονισμού ^ΕΟΚ^αριθ.^^επειδήο 
εν λόγω κανονισμός αναφέρεται μόνοστηγεωργίαΟκανονι 
σμός αυτός μπορεί επίσης να χρειασθεί τροποποίηση. 
1^ ^^^ 
Ι^.Ρ Τονίζεται ότι θα πρέπει να αναφέρεται σα^ωςπωςο 
κατάλογος τωνπιθανωνεπενδυσεων είναι ενδεικτικός και όχι 
περιοριστικός επειδή^ διαφορετικά^ ενδέχεται να 
αποκλειστούν απολύτως κατάλληλα προγράμματα^ και ότι το 
άρθρο θα πρέπειναεπαναδιατυπωθεί αναλόγως.^α πρέπει 
να διασαφηνισθεί ότιοκανονισμός αυτός α^ορά μόνο τις 
χερσαίες εργασίες^ συμπεριλαμβανόμενης και της χρήσιμο 
ποίησης προϊόντων υδατοκαλλιέργειας. 
1^ Α^Α^ 
1^.1 ^παράγρα^οςΡτου άρθρου Ιθ^ θα πρέπει να τρο 
ποποιηθεί ώστε να λάβει υπόι^η τις παρατηρήσεις που διατυ 
πωνονταισχετικάμετοάρθρο^.^υνεπώς^θαπρέπει να 
διαγρα^είηπρωτη περίπτωση της δεύτερης παραγράφου του 
άρθρου Ιθ. 
1^.1 Οι λέξεις^διαρκείςοικονομικέςεπιπτωσεις^ στη 
δεύτερη περίπτωση πρέπεινα απαλειφθούν επειδή^ με την 
έννοια που χρησιμοποιούνται^ καλύπτονται ήδη από την 
τρίτη περίπτωση. 
1^.1 ^προϋπόθεση της ]ης περίπτωσης του άρθρουΙΘ^ 
παράγραφος ^^ ότι τα προγράμματα θα πρέπει ^να παρέχουν 
επαρκείς εγγυήσεις βιωσιμότητας από τεχνική και οικονο 
μικήάπο^η^ είναι πολύ ανακριβής και θα πρέπει να διασα 
^ηνισθεί. 
1^. Ενωηπροτίμηση της χρησιμοποίησης κοινοτικών 
αποθεμάτων στις εγκαταστάσεις μεταποίησηςθαπρέπεινα 
αποτελεί πάντα απαραίτητη προϋπόθεση^οισχυρισμός της 
τέταρτης περίπτωσης ότι το μεγαλύτερο τμήμα των πρώτων 
υλών πρέπει να είναι κοινοτικής προέλευσης^ μπορεί να μην 
είναι ρεαλιστικός αν ληφθεί υπό^ηηκατάσταση των κοινό 
τικωναποθεμάτωνιχθών.^ατάσυνέπεια^ πρέπει ναπροστεθεί 
η ^ράση^στο βαθμό που είναι ε^ικτό^.^α πρέπει επίσης να 
ορισθεί τί νοείται με την έκφραση ^τό μεγαλύτερο τμήμα των πρωτωνυλων^.^α πρέπει να διασαφηνισθεί ότιη^κοινοτική 
προέλευσης καλύπτει τα ^άρια^ οπουδήποτε και αν αυτά 
αλιεύοντας με την προϋπόθεση ότι το σχετικό σκάλος ^έρει 
τη σημαία ενός κράτους μέλους. 
1^. 11 έκτη περίπτωση που α^ορά τη μη επιλεξιμότητα 
του λιανικού εμπορίου είναι ατυχής^ μολονότι εκτιμάται το 
γεγονός ότι εφαρμόζονται αυστηροί δημοσιονομικοί έλεγχοι 
^στόσο^ υπάρχει ελπίδα ότιοαποκλεισμός του τομέα αυτού 
δεν θα α^ορά και τη χρηματοδότηση των τεχνικών εμπορίας 
του ^ορέα μεταποίησης. Αυτό ισχύει κυρίως για τις μικρές 
ομάδες παράγωγων και συνεταιρισμούς σε μειονεκτικές περί 
1^. ^υποβολή αιτήσεων για επιχορηγήσεις είναι στην 
πράξη πιθανόν να διενεργείται μόνο σε ετήσιαήεξαμηνιαία 
βάση. Ιίαπαίτηση ότι οι εργασίες για ένα πρόγραμμα δεν 
μπορούν να αρχίσουν πριν από την ημερομηνίαλή^ης από 
την Επιτροπή της αίτησης για ενίσχυσης ενδέχεται να έχει 
ως αποτέλεσμα καθυστερήσεις πολλών μηνών σε ορισμένες 
περιπτώσεις. Είναιβέβαιο ότι αυτό θα προβάλλει εμπόδια 
στις επιχειρήσεις και στις αποτελεσματικές και συμφέρουσες 
επενδύσεις σ^έναν τομέα που τις χρειάζεται απελπιστικά 
Ι^.Ρ Νάντως^τοσύστημαδενείναιλογικό επειδή η 
παραλαβή από την Επιτροπή μιας αίτησης δεν εγγυάται την 
αποδοχή της.Τοόλο σύστημα πρέπει να επανεξετασθεί.ενω 
θα πρέπει συγκεκριμένα να διασαφηνισθεί ότιηπραγματο 
ποίηση τωναπαιτούμενωνπροπαρασκευαστικώνεργασιων 
για ένα πρόγραμμα^ όπωςηκατάρτισησχεδίων^ηεπίτευξη 
συμφωνιών γιαπρογραμματισμόκαιη διεξαγωγή^υσικών 
εργασιών που απαιτούνται από τις αρχές προγραμματισμούς 
δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα τον αποκλεισμό 
1^.7. ^α πρέπει να διασαφηνισθεί ότι το άρθρο Ιθ^ παρά 
γρα^ος^περιλαμβάνεται απλώς για σκοπούς διασαφήνισης 
και δεν αποτελεί αποκλειστικό κατάλογο. 
110 Α^^^ 
1ΙΘ.Ι. Οιστόχοιεπιδοκιμά^ονται^αλλάηπέμπτηπερί 
πτώση Θα πρέπει οπωσδήποτε να αναφέρεται στον ^ελεύθερο 
και αθέμιτο διεθνή ανταγωνισμός. Ρια λόγους δικαιοσύνης^ 
οι κενώσεις ^Ι^Ε^ θα πρέπει να συμπεριληφθούν στην τελευ 
ταία περίπτωση. 
1ΙΘ.1 ^Ιιαακόμη προτεραιότηταθαπρέπει ναείναιη 
προσαρμογή των επιχειρήσεων στις μεταβαλλόμενες συνθή 
κες της αγοράς ημιμόνιμουήμόνιμου χαρακτήρα. 
11Θ.1 Νπέμπτη περίπτωση να τροποποιηθεί για να περί 
λάβει τις ημικονσέρβες. 
1ΙΘ.4 Ρια λόγους ακρίβειας^ στην έβδομη περίπτωση με 
την ποιότητακαιτηνυγιεινήθαπρέπεινα γίνεται ειδική 
μνεία των κανονισμών υγιεινής της κοινότητας σχετικά με 
τα ^άρια^ τα καρκινοειδή και τα μαλάκια. 
ΙΙΘ.^. ^ία περαιτέρω προτεραιότητα θα πρέπει να σχετί 
^εται με το περιβάλλον και ιδίως με την επεξεργασία και την 
30. 12. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 329/19 
απόρριψη λυμάτων, πράγμα που απαιτεί την εγκατάσταση 
δαπανηρών εξοπλισμών. 
3.10.6. Τονίζεται ότι θα πρέπει να επιλέγονται μόνο τεχνι­
κές οι οποίες είναι παγκοσμίως αποδεκτές. 
3.11. Άρθρο 14 
3.11.1. Είναι αναμφισβήτητα μεροληπτικό το γεγονός ότι 
ο καθορισμός του ανώτατου επιπέδου των χορηγουμένων 
ενισχύσεων σε 50% αντί του 75% που προβλέπεται στο 
βασικό κανονισμό των διαρθρωτικών ταμείων υπαγορεύτηκε 
μάλλον από την ανεπάρκεια κεφαλαίων παρά από τις ανάγκες 
του τομέα. 
3.11.2. Θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι οι επιδοτήσεις 
του επιτοκίου αποτελούν ένα από τα μέσα που εμπίπτουν στο 
πεδίο εφαρμογής του άρθρου αυτού. Θα πρέπει να προβλέ­
πεται η χορήγηση ενίσχυσης για προηγούμενα δάνεια, αντί 
μιας επιδότησης του επιτοκίου, σε περιπτώσεις που αυτό 
προσφέρεται περισσότερο. 
3.11.3. Προκύπτουν ερωτήματα για το κατά πόσο οι δια­
τάξεις του άρθρου 14, παράγραφος 1, περίπτωση α) και του 
άρθρου 14, παράγραφος 4, περίπτωση α) ανταποκρίνονται 
στους στόχους των αναθεωρημένων διαρθρωτικών ταμείων 
δεδομένου ότι οι περιφέρειες των στόχων 2 και 5 (β) αποκλείο­
νται από το υψηλότερο επίπεδο ενισχύσεων, παρά τη σημασία 
που έχουν η αλιεία, οι υδατοκαλλιέργειες και οι συναφείς 
εγκαταστάσεις εμπορίας και παραγωγής τόσο στις νησιωτικές 
περιοχές όσο και στις περιοχές που διέρχονται βιομηχανική 
παρακμή. 
3.11.4. Φαίνεται να έχει γίνει λάθος όταν ορίζεται ότι οι 
περιοχές αυτές εμπίπτουν στο στόχο αρι9. 1 του παραρτή-
Βρυξέλλες, 18 Οκτωβρίου 1989. ματος του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2052/88, επειδή περιλαμ­
βάνει τις Καναρίους Νήσους, την Σέουτα και την Μελίλλια, 
ενώ καμία από τις περιοχές αυτές δεν εμπίπτει στο πεδίο 
εφαρμογής της κοινοτικής αλιευτικής πολιτικής. 
3.11.5. Στο ίδιο παράρτημα, ορισμένες περιοχές θεωρού­
νται ορθά ως στόχος 1 για γεωργικούς σκοπούς. Ωστόσο, σε 
ό,τι αφορά την αλιεία, είναι πολύ αναπτυγμένες και το να 
τους επιτραπεί η πρόσβαση σε υψηλότερα επίπεδα 
ενισχύσεων μπορεί μόνο να στρεβλώσει τον ανταγωνισμό. 
Για το λόγο αυτό, κυρίως, ορισμένες κοινοτικές ενώσεις μετα­
ποίησης ιχθύων εντάσσονται στη σημερινή διατύπωση των 
κανονισμών. 
4. Συμπερασματικές παρατηρήσεις 
4.1. Είναι εξαιρετικά δύσκολο να υποβάλλονται στο Συμ­
βούλιο σωστές γνωμοδοτήσεις αν: 
α) το κείμενο και οι τροπολογίες στο πρωτότυπο κείμενο δεν 
κατατίθενται έγκαιρα και 
β) όταν η λεπτομερής εφαρμογή ενός κανονισμού θα γίνεται 
κατά ένα τόσο μεγάλο μέρος διαμέσου κανονισμών εφαρ­
μογής που εκδίδονται σε μεταγενέστερο χρονικό σημείο. 
4.2. Ο κανονισμός μπορεί να επιδεχόταν ηπιότερης κρι­
τικής αν είχαν γίνει οι ενδεδειγμένες διαβουλεύσεις με τα 
ενδιαφερόμενα μέρη πριν από την έκδοση του. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE