6. 5.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 120/9 
Εφημερίδα και αλλού αναλυτικότερα στοιχεία με στόχο την Η ΟΚΕ προτείνει, συνεπώς, να δημοσιευθεί και η αιτιολογική 
προώθηση της ενεργειακής αποτελεσματικότητας. έκθεση ως τμήμα της απόφασης ή ως παράρτημα. 
Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 1991. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΡΓΗπςοΐδ δΤΑΕϋΕΕΙΝ 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί των γλυκαντικών ουσιών που 
χρησιμοποιούνται στα τρόφιμα(') 
" (91/0 120/03) 
Στις 2 Οκτωβρίου 1990, και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, εξέδωσε τη γνωμοδότησή του στις 5 Μαρτίου 1991 με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Ο&κΙηϋΓ. 
Κατά τη 285η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 20ής Μαρτίου 1991), η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Ιστορικό 
1.1. Οι γλυκαντικές ουσίες κατατάσσονται στα πρόσθετα 
τροφίμων και υπάγονται σε δύο κατηγορίες: 
α) γλυκαντικά έντονης γλυκαντικής ικανότητας όπως η σακ-
χαρίνη (σε χρήση επί 100 και πλέον έτη), που χρησιμο­
ποιούνται σε πολύ μικρές ποσότητες· 
β) μη σακχαρούχα γλυκαντικά, συνήθους γλυκαντικής 
ικανότητας (μεταξύ των οποίων η σορβιτόλη και η ξυλι-
τόλη, φυσικά συστατικά πολλών καρπών), που χρησιμο­
ποιούνται σε μεγαλύτερες ποσότητες. 
1.2. Προσδίδουν γλυκιά γεύση χωρίς να παράγουν καθό­
λου θερμίδες· ή παράγουν λιγότερες απ'ό,τι τα σάκχαρα που 
είναι τα βασικά γλυκαντικά συστατικά των τροφίμων. 
Επιπλέον, δεν ευνοούν την ανάπτυξη πολλών βακτηριδίων. 
Αυτό σημαίνει ότι μπορούν να συμβάλουν στη μείωση της 
τερηδόνας (ασθένεια που οφείλεται σε βακτηρίδια) και να περιορίσουν τις εξαιτίας βακτηριδίων αλλοιώσεις ορισμένων 
τροφίμων. Τέλος, ειδική εφαρμογή βρίσκουν οι γλυκαντικές 
ουσίες ως πρόσθετα σε τροφές για διαβητικούς. 
1.3. Έχει παρατηρηθεί αυξημένη ζήτηση εκ μέρους των 
καταναλωτών για τρόφιμα με γλυκαντικές ουσίες, και 
συγκεκριμένα: 
α) τρόφιμα που έχουν ευχάριστη γεύση αλλά παράγουν λιγό­
τερες θερμίδες· 
β) προϊόντα με γλυκιά γεύση αλλά χωρίς υδρογονάνθρακες, 
οπότε περιορίζεται και ο κίνδυνος ανάπτυξης τερηδόνας. 
1.4. Ως αποτέλεσμα της αυξημένης αυτής ζήτησης, η βιο­
μηχανία τροφίμων παρήγαγε νέες γλυκαντικές ουσίες, καταλ­
ληλότερες συχνά για ένα συγκεκριμένο είδος διατροφής· 
παρήγαγε επίσης, καινούριες τροφές στις οποίες μπορούν να 
προστίθενται γλυκαντικές ουσίες χωρίς να αλλοιώνεται η 
γεύση τους. 
(') ΕΕ αριθ Ο 242 της 27. 9. 1990, σ. 4. 1.5. Παρότι το βασικό κίνητρο είναι η ζήτηση, η ευρύτερη 
χρήση των γλυκαντικών ουσιών έχει επίσης διαδοθεί κατόπιν 
> 
Αριθ. €120/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5.91 
ιατρικών συμβουλών, όπως αυτές που περιέχονται σε κυβερ­
νητικές εκθέσεις της Γερμανίας (') και του Ηνωμένου Βασι­
λείου^). Στην έκθεση του Ηνωμένου Βασιλείου συνιστάται 
όπως η βιομηχανία τροφίμων παράγει τρόφιμα με χαμηλή 
περιεκτικότητα σε σάκχαρα ή άλλα εντελώς ελεύθερα σακχά­
ρων, ως υποκατάστατα τροφίμων υψηλής περιεκτικότητας σε 
σάκχαρα, μάλιστα δε εφόσον αυτά προορίζονται για παιδιά. 
Αυτό θα πρέπει ασφαλώς να συνδεθεί με τις οδηγίες της 
Επιστημονικής Επιτροπής Τροφίμων (ΕΕΤ) με την έννοια ότι 
οι πολυόζες (που υπάγονται στα μη σακχαρούχα γλυκαντικά 
συνήθους γλυκαντικής ικανότητας) δεν θα πρέπει να χρησιμο­
ποιούνται σε τρόφιμα που προορίζονται αποκλειστικώς για 
βρέφη και νήπια μέχρι τριών ετών(3). 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Κατόπιν αυτών, και επειδή οι σχετικές εθνικές νομοθε­
σίες είναι πολύ διαφορετικές, χρειάζεται μια οδηγία που θα 
διέπει την ελεύθερη κυκλοφορία των τροφίμων στην ενιαία 
αγορά. Η ίδια η πρόταση της Επιτροπής είναι μια αξιολογό­
τατη εργασία· γι'αυτό και εγκρίνεται, με την επιφύλαξη των 
παρακάτω παρατηρήσεων. 
2.2. Ακριβώς επειδή η πρόταση αποβλέπει στην έκδοση 
μιας επιμέρους οδηγίας με οδηγία αναφοράς την 89/107/ΕΟΚ, 
αντικείμενο της είναι μόνον οι γλυκαντικές ουσίες καθεαυτές 
και όχι οι διατάξεις επισήμανσης. Η ΟΚΕ(4) κατά συνέπεια 
συμφωνεί με την αιτιολογική έκθεση στο σημείο που λέει 
ότι «η Επιτροπή εξετάζει τώρα την ανάγκη για περαιτέρω 
υποχρεωτική επισήμανση ορισμένων γλυκαντικών ουσιών 
και τροφίμων που περιέχουν αυτές τις γλυκαντικές ουσίες» 
και προτρέπει την Επιτροπή να ολοκληρώσει σύντομα τη 
σχετική μελέτη. Η ΟΚΕ σημειώνει επίσης ότι στην πρόταση 
της Επιτροπής δεν εξετάζονται οι επιτραπέζιες γλυκαντικές 
ουσίες, αφού αυτές δεν υπάγονται στα πρόσθετα τροφίμων. 
2.2.1. Οι γλυκαντικές ουσίες πρέπει ασφαλώς να εμφαί­
νονται στον κατάλογο συστατικών. Ορισμένα όμως κράτη 
μέλη ζητούν να αναγράφονται στις ετικέτες επισήμανσης 
οδηγίες χρήσεως, δεδομένου ότι οι γλυκαντικές ουσίες που 
περιέχονται σε μεγάλες σχετικά ποσότητες μπορεί να έχουν 
καθαρκτική δράση· επ'αυτού, καλό είναι να υπάρξει εναρμό­
νιση. Ζητούν επίσης να επισημαίνεται στις ετικέτες η παρου­
σία ασπαρτάμης σε προϊόντα που προορίζονται για όσους 
πάσχουν από φαινυλοκετονουρία (πράγμα που είναι σήμερα 
προαιρετικό αλλά που όμως εφαρμόζεται σε διεθνή κλίμακα). 
(') ΝΕΓΟΓΆΗΥΗΒ ΖΟΓ Αικ1επιη§ (ΙΕΓ Ζιΐδ3ΐΖ8ΐοΓΓ — ΖυΙπδδυηβδνεΓ-
0Γάηυη§, Βεβηπκΐιιηβ ζα ΑΓίίΚεΙ 1, Αριθ. 4, Βόννη, 1989. 
(2) «Οΐεί3Γγ &ιΐ{>αΓδ 3η(11ιιιΐϊΐ3η <1186386» — (Διαιτητικά σάκχαρα και 
ασθένειες του ανθρώπου) — ΟΗίεί Με<ϋθ3ΐ ΟΓΓιοεΓ'8 ΟοΐϊίπιϊΙΙεε οη 
ιτιοάίοαΐ 38ρεο(8 οί Γοοά ρο1ϊογ, ΗΜδΟ, Λονδίνο, 1989. 
(3) Έκθεση της ΕΕΤ για τις γλυκαντικές ουσίες (1984 και 1987). 
(4) Με την επιφύλαξη της έγκρισης από την ολομέλεια. 2.3. Η Επιτροπή θα πρέπει να επισπεύσει την υποβολή 
προτάσεων που θα ανταποκρίνονται στη ζήτηση για παρα­
γωγή γλυκαντικών ουσιών μειωμένης ενεργειακής απόδοσης. 
Οι σχετικές προτάσεις καλό θα ήταν να είναι έτοιμες προς 
προώθηση μαζί με την τωρινή. 
2.4. Η κατανάλωση γλυκαντικών ουσιών θα πρέπει να ελέγ­
χεται κατά τακτά διαστήματα σε όλη την Κοινότητα με αξιό­
πιστες έρευνες, όπως αυτή που διεξάγεται στο Ηνωμένο Βασί­
λειο (βλ. 3.4 παρακάτω). Σχετική διάταξη πρέπει να προβλε­
φθεί στην τωρινή πρόταση. Συγκεκριμένο παράδειγμα αποτε­
λεί η νεοεσπεριδίνη 00, προϊόν παραγόμενο από τα πορτο­
κάλια της Σεβίλλης και το οποίο, καθώς άρχισε να παράγεται 
πρόσφατα, δεν είχε ακόμη πολλές εφαρμογές κατά τη στιγμή, 
της επεξεργασίας της πρότασης. 
•2.5. Θα πρέπει να προβλέπεται επίσης τροποποίηση του 
παραρτήματος με βάση τις αλλαγές της καταναλωτικής 
συμπεριφοράς και τα αποτελέσματα των ερευνών αγοράς, σε 
ό,τι κυρίως αφορά την αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη (ΑΗΠ). 
2.5.1. Για να γίνει αυτό, θα χρειασθεί να τροποποιηθεί η 
οδηγία-πλαίσιο 89/107/ΕΟΚ. Το ίδιο πρόβλημα θα ανακύψει 
με περαιτέρω επί μέρους οδηγίες. Προτείνουμε συνεπώς την. 
ακόλουθη λύση: 
2.5.2. Τέτοιες τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν με οδηγία 
της Επιτροπής βάσει της διαδικασίας του άρθρου 11 της 
οδηγίας 89/107/ΕΟΚ. 
2.5.3. Αυτή τη στιγμή, τροποποιήσεις στο παράρτημα 
μπορούν να γίνουν μόνο με βάση το άρθρο 5 της οδηγίας 
89/107/ΕΟΚ και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης. 
Θα χρειασθεί συνεπώς να γίνουν τροποποιήσεις στο άρθρο 5 
της οδηγίας 89/107/ΕΟΚ έτσι ώστε να δημιουργηθούν οι 
προϋποθέσεις για αλλαγές των καταλόγων εγκεκριμένων 
προσθέτων σύμφωνα με το άρθρο 11. 
2.5.4. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει συνεπώς το γεγονός ότι η Επι­
τροπή μελετά το όλο θέμα των εκτελεστικών διαδικασιών 
υπό το φως της επικείμενης αναθεώρησης της Συνθήκης της 
Ρώμης. 
2.6. Η ΟΚΕ τέλος, πιστεύει ότι, πέρα από την παραγωγή 
τροφίμων όπως αυτά για τα οποία γίνεται λόγος στο σημείο 
1.5, πολύ ουσιαστικότερα αποτελέσματα θα προκύψουν αν 
δοθεί ώθηση στην αγωγή γύρω από ζητήματα διατροφής και 
σχετικά με την υγιεινή των οδόντων, σε όλες τις βαθμίδες της 
εκπαίδευσης και με όλα τα προσφερόμενα μέσα. Προτρέπει 
συγκεκριμένα τα κράτη μέλη να θέσουν σε ουσιαστική εφαρ­
μογή το από Μαΐου 1986 ψήφισμα του Συμβουλίου για την 
καθιέρωση μαθήματος καταναλωτικής αγωγής στην πρω­
τοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, ψήφισμα στο 
οποίο γίνεται ιδιαίτερη μνεία σε ζητήματα διατροφής. 
6. 5.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 120/11 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Τελευταία αιτιολογική σκέψη 
Όπου «χωρίς ζάχαρη», να γραφεί «χωρίς πρόσθετα σάκ­
χαρα». Θα πρέπει επίσης να γίνει αναδιατύπωση κατά τρόπον 
ώστε η μειωμένη ενεργειακή απόδοση, η αύξηση του χρόνου 
επί τον οποίο τα τρόφιμα παραμένοι^ν χρησιμοποιήσιμα και 
οι αυξημένες δυνατότητες επιλογής εκ μέρους των καταναλω­
τών να λογίζονται ως πιθανά οφέλη από τη χρησιμοποίηση 
γλυκαντικών ουσιών. 
3.2. Άρθρο 7 
Η δεύτερη περίπτωση να τροποποιηθεί ως εξής: 
«— να απαγορεύεται η εμπορία προϊόντων τα οποία, μετά 
την παρέλευση της ημερομηνίας λήξεως που σημειώνεται 
στη συσκευασία ή δύο χρόνια μετά τη δημοσίευση της 
οδηγίας (από τις δύο ημερομηνίες λαμβάνεται υπόψη 
η μεταγενέστερη), δεν θα έχουν συμμορφωθεί προς τις 
απαιτήσεις της οδηγίας». 
Η διάταξη αυτή είναι απαραίτητη προκειμένου να μην αρχη-
στευθούν ασφαλή προϊόντα που κυκλοφορούν ήδη στο εμπό­
ριο. 
3.3. Παράρτημα 
Εδώ εμφαίνονται οι χρησιμοποιούμενες γλυκαντικές ουσίες 
στις ανώτερες επιτρεπόμενες τιμές. 
3.3.1. Στο παράρτημα υπάρχει ένα σημαντικό πρόβλημα 
παρουσίασης· όπου γίνεται λόγος για τρόφιμα «χωρίς 
ζάχαρη», υπάρχει σχετική υποσημείωση στην οποία διευκρι­
νίζεται ότι πρόκειται για προϊόντα «ελεύθερα από μονοσακχα­
ρίτες ή δισακχαρίτες». Η παρουσίαση αυτή δημιουργεί σύγ­
χυση, πολύ περισσότερο που ενδέχεται να παρουσιασθούν 
αργότερα περιπλοκές αναφορικά με την επισήμανση και να 
περιληφθούν στο παράρτημα και γλυκαντικές τροφές όπως 
είναι για παράδειγμα οι συμπυκνωμένοι χυμοί φρούτων. Αλλά 
και το μέλι, το οποίο ήδη εξαιρείται από το πεδίο εφαρμογής 
της προτεινόμενης οδηγίας (βλ. άρθρο πρώτο, παράγραφος 3). 
Επομένως, τόσο για λόγους σαφήνειας όσο και για λόγους 
επιστημονικής δεοντολογίας, η διατύπωση «χωρίς ζάχαρη» 
θα πρέπει να αντικατασταθεί από τη διατύπωση «χωρίς πρό­
σθετα σάκχαρα». 
Οπότε η υποσημείωση θα πρέπει να αλλάξει και να λέει: 
. «χωρίς πρόσθετα σάκχαρα σημαίνει: χωρίς πρόσθετους 
μονοσακχαρίτες, ολιγοσακχαρίτες, δισακχαρίτες και 
είδη διατροφής που χρησιμοποιούνται για τη γλυκαντική 
τους ικανότητα.» 
3.3.2. Τρόφιμα για διαβητικούς τα οποία δεν είναι ελεύθερα 
σακχάρων ούτε μειωμένης ενεργειακής απόδοσης: τα τρόφιμα 
για διαβητικούς βασίζονται στη φρουκτόζη (σάκχαρο), σε 
σακχαρούχα οινοπνευματώδη ποτά και γλυκαντικά έντονης 
γλυκαντικής ικανότητας ή μείγματα εξ αυτών, οπότε δεν μπο­
ρεί να είναι ούτε μειωμένης ενεργειακής απόδοσης ούτε εντε­
λώς ελεύθερα πρόσθετων σακχάρων. 
Η ΟΚ.Ε προτείνει την ακόλουθη λύση: τα τρόφιμα για διαβη­
τικούς μπορούν να περιέχουν την κατάλληλη ποσότητα από τις γλυκαντικές ουσίες του πίνακα, χωρίς να είναι κατ'ανάγκη 
μειωμένης ενεργειακής απόδοσης ή ελεύθερα πρόσθετων σακ­
χάρων. 
3.3.3. Για τις επιτρεπόμενες ποσότητες πρόσθετων γλυ­
καντικών ουσιών και για τα προϊόντα στα οποία αυτές χρησι­
μοποιούνται θα πρέπει να ισχύουν δύο αρχές: 
α) ότι η κατανάλωση βρίσκεται μέσα στα όρια ΑΗΠ που 
έχει ορισθεί από την ΕΕΤ('), και 
β) ότι, μέσα στα όρια αυτά, μπορούν να παραχθούν προϊόντα 
ελεύθερα από σάκχαρα και μειωμένης ενεργειακής απόδο­
σης σε μεγάλο βαθμό γευστικώς αποδεκτά. 
3.4. Αναφορικά με το σημείο α), η Επιτροπή δεν διέθετε 
δυστυχώς στατιστικά στοιχεία ενδεικτικά της καταναλωτικής 
συμπεριφοράς σε ολόκληρη την Κοινότητα για νά υποστη­
ρίξει τις οριακές τιμές που πρότεινε. Υπάρχουν βέβαια 
αποδεικτικά στοιχεία από επίσημες πηγές, και συγκεκριμένα 
από κυβερνητική έκθεση του Ηνωμένου Βασιλείου (^). Στο 
Ηνωμένο Βασίλειο ισχύουν ποσοτικά όρια για τα μη οινο­
πνευματώδη μόνο ποτά· κατά τα άλλα, η προσθήκη γλυκαντι­
κών ουσιών επιτρέπεται σύμφωνα με την αρχή του ςυαηΐιιπι 
531Ϊ8 (η ποσότητα που χρειάζεται ώστε να επιτευχθεί το επιθυ­
μητό αποτέλεσμα στα πλαίσια της ορθής βιομηχανικής 
πρακτικής). 
Ακόμη, η έκθεση εκείνη, η οποία βασίσθηκε σε εκτεταμένη 
έρευνα γύρω από την κατανάλωση γλυκαντικών ουσιών, κατέ­
ληξε στο συμπέρασμα ότι την εποχή της έρευνας (1987/88) η 
προσθήκη γλυκαντικών ουσιών στα τρόφιμα δεν έγινε αιτία 
για υπέρβαση της ΑΗΠ. Μόνη εξαίρεση, μερικοί διαβητικοί 
με τάσεις υπερκατανάλωσης που υπερέβησαν την ΑΗΠ σακ-
χαρίνης λόγω κατανάλωσης επιτραπέζιων γλυκαντικών 
ουσιών. Από τότε, ωστόσο, σύμφωνα με την έκθεση, η κατα­
νάλωση σακχαρίνης έχει μειωθεί λόγω ευρύτερης διάδοσης 
άλλων γλυκαντικών ουσιών. 
Κατά συνέπεια, οι ανώτατες τιμές θα πρέπει να είναι εκείνες 
που κρίνονται αναγκαίες με βάση την πείρα και να καθορίζο­
νται κατά τρόπον ώστε το τελικό προϊόν να ανταποκρίνεται 
στην προτίμηση του σωστού καταναλωτή. Οι τιμές αυτές 
θα πρέπει να είναι τέτοιες ώστε το πρόσθετο να προσδίδει 
χονδρικώς την ίδια αίσθηση γλυκιάς γεύσης όπως και το 
σάκχαρο που υποκαθιστά. Η ΕΕΤ έχει εκδώσει οδηγό (3) με 
τα ισοδύναμα αποτελέσματα των γλυκαντικών ουσιών. 
3.4.1. Τα προϊόντα μειωμένης ενεργειακής απόδοσης που 
περιέχουν σάκχαρα χρειάζονται μικρότερη ποσότητα πρόσ­
θετων γλυκαντικών ουσιών από εκείνα που δεν περιέχουν 
(') Έκθεση της ΕΕΤ για τις γλυκαντικές ουσίες (1984 και 1987). 
(2) Ροοά διΐΓνεί1ΐ3Π0€ Ραρεί", τεύχος 29, ΜϊπϊδίΓΥ οΓ Α§ποιι11υΓε, 
ΡίδΗεπεδ 3ΐκ1 Ροοά, ΗΜδΟ, Λονδίνο 1990 (Δελτίο επιθεώρησης 
τροφίμων/Υπουργείο γεωργίας, αλιείας και τροφίμων). 
(3) Έκθεση της ΕΕΤ για τις γλυκαντικές ουσίες, 1984. 
Αρίθ. 0 120/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 5. 91 
πρόσθετα σάκχαρα. Σε ορισμένες συνεπώς περιπτώσεις, όταν 
δηλαδή πρόκειται για τρόφιμα μειωμένης ενεργειακής απόδο­
σης, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο γλυκαντικής ουσίας θα 
πρέπει να μειώνεται, ενώ σε άλλες, όταν δηλαδή πρόκειται για 
τρόφιμα χωρίς πρόσθετα σάκχαρα, θα πρέπει να αυξάνεται. 
3.5. Υπάρχουν προϊόντα στα οποία η προσθήκη γλυκαντι­
κών ουσιών αποτελεί τρέχουσα πρακτική και που όμως απου­
σιάζουν από το παράρτημα. Τα προϊόντα αυτά θα πρέπει να 
συμπεριληφθούν, ειδικότερα για την ιατρικής φύσεως πλη­
ροφορία που δίδεται στο σημείο 1.5. 
3.6. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η προσθήκη γλυκαντικών 
ουσιών συνιστάται για προϊόντα μόνο «χωρίς ζάχαρη». Και 
πάλι όμως, με δεδομένο το περιεχόμενο του σημείου 1.5, θα 
πρέπει νά γίνει, λόγος για «προϊόντα μειωμένης ενεργειακής 
απόδοσης ή προϊόντα χωρίς πρόσθετα σάκχαρα». 
3.7. Μερικές φορές, η κατάταξη των τροφίμων δεν είναι 
αρκετά σαφής ώστε η οδηγία να ενσωματωθεί ομοιόμορφα 
στις νομοθεσίες και των δώδεκα κρατών μελών. 
3.8. Οι παρακάτω αλλαγές στο παράρτημα κρίνονται συνε­
πώς αναγκαίες: 
3.8.1. Τρόφιμα στα οποία προστίθενται γλυκαντικές ουσίες 
και τα οποία έχουν παραλειφθεί: 
3.8.1.1. Μπίρες χαμηλής περιεκτικότητας σε οινόπνευμα 
(μέχρι 1,2%) ή χωρίς καθόλου οινόπνευμα: ασπαρτάμη: 
200 πΐβ/1 
3.8.1.2. Πικάντικα τρόφιμα για πρόχειρα γεύματα: 
— ακετοσουλφάμη Κ: 200 ηι§/1(§ (350 
— ασπαρτάμη: 200 ιτι§/1(§ (500 πι§/1ί§), 
— ογοΐ3ΐτΐ3ΐ65 (γλυκαντικό μετά θείου): 250 γπ§/1(§, 
— σακχαρίνη: 100 ΙΏ§/1(§, 
Σημείωση: Δεδομένων των δυσκολιών να τροποποιηθεί η 
οδηγία με βάση τις αλλαγές της καταναλωτικής ζήτησης, οι 
εντός παρενθέσεως τιμές μάλλον ανταποκρίνονται περισσό­
τερο στις ανάγκες. . 
3.8.1.3. Σούπες: σακχαρίνη: 110 
Η ακετοσουλφάμη Κ και τα γλυκαντικά ςγο1αηιαΐ6δ θα έπρεπε 
να επιτρέπονται όταν έχουν παρόμοια γλυκαντική ικανότητα. 
3.8.1.4. Υποκατάστατα βιταμινών 
Για την ΟΚΕ, δεν είναι σαφές κατά πόσον τα προϊόντα αυτά 
μπορούν να κατατάσσονται στα τρόφιμα. Από τη στιγμή που 
θα καταταγούν όμως, θα πρέπει να ισχύουν και εδώ τα ανώτατα 
όρια γλυκαντικών ουσιών. 
3.8.2. Προϊόντα για τα οποία χρειάζεται να γίνουν αλλαγές 
ή διευκρινήσεις: 
3.8.2.1. Είδη ζαχαροπλαστικής 
Έτσι όπως έχει, το κομμάτι αυτό του παραρτήματος είναι ένα 
σύμφυρμα ειδών ζαχαροπλαστικής και εκλεκτών αρτοσκευα­σμάτων. Τα ΕΒο&ΙαΙεη είναι εκλεκτά αρτοσκευάσματα και 
όχι γλυκίσματα· ομοίως, τα γλυκίσματα με βάση το άμυλο 
(γκοφρέτες, κέικ, κλπ.), τα οποία στις εθνικές νομοθεσίες 
θεωρούνται πολλές φορές ως εκλεκτά αρτοσκευάσματα. Τα 
προϊόντα αυτά θα πρέπει να αποτελέσουν άλλη κατηγορία 
στο παράρτημα. Ακόμη, τα δύο πρώτα είδη στην κατηγορία 
«Είδη ζαχαροπλαστικής», έτσι όπως έχει τώρα, θα πρέπει να 
συνδυασθούν σε ένα αφού έχουν τα ίδια επίπεδα κατανάλω­
σης. Από παράλειψη, τέλος, δεν έχουν περιληφθεί σ'αυτήν 
την κατηγορία οι τσίχλες μειωμένης ενεργειακής απόδοσης. 
Άρα λοιπόν, υπό τον τίτλο «Είδη ζαχαροπλαστικής» θα πρέ­
πει να εμφαίνονται τα κάτωθι προϊόντα: 
Γλυκίσματα: 
— Γλυκίσματα μειωμένης ενεργειακής απόδοσης ή χωρίς 
πρόσθετα σάκχαρα, 
— Πολτοί, για άλειμμα με βάση το κακάο, γαλακτοκομικά 
προϊόντα, ξηρούς καρπούς και λιπαρές ουσίες, μειωμένης 
ενεργειακής απόδοσης ή χωρίς πρόσθετα σάκχαρα, 
— Τσίχλες μειωμένης ενεργειακής απόδοσης ή χωρίς πρό­
σθετα σάκχαρα. 
Σημείωση: Με τη διατύπωση «πάστα για σάντουιτς» νοείται 
κάθε παρασκεύασμα εν είδει πολτού που προορίζεται για 
άλειμμα σε ψωμί. Αλλά και οι τσίχλες θα μπορούσαν να 
ταξινομηθούν καλύτερα ως «τσίχλες με ή χωρίς πρόσθετα 
σάκχαρα». 
3.8.2.2. Εκλεκτά αρτοσκευάσματα 
Εδώ πρέπει να περιληφθούν τα γλυκίσματα με βάση το άμυλο 
και τα Εβοβίαΐεη, με τα ανώτατα επίπεδα ως έχουν. Το είδος 
«ΕβοΒΙ&Ιεη» θα πρέπει να μεταφρασθεί στις διάφορες γλώσ­
σες. Σε ό,τι αφορά τη σακχαρίνη, θα έχουμε: 
Εκλεκτά αρτοσκευάσματα: 
— Γκοφρέτες, μπισκότα μειωμένης ενεργειακής απόδοσης ή 
χωρίς πρόσθετα σάκχαρα: 300 ιτίβ/^β, 
— Εκλεκτά αρτοσκευάσματα για ειδική διατροφή: 170 ΙΏ§/ 
— Ρυζόχαρτο και άρτος μεταλήψεως (αντίδωρο): 800 πι§/1ί§, 
3.8.2.3. Ειδικά διαιτητικά τρόφιμα 
Δεν πρόκειται για συνήθεις τροφές. Τα προϊόντα αυτής της 
κατηγορίας υπάγονται στην οδηγία για τα τρόφιμα που προο­
ρίζονται για ειδικούς τρόπους σίτησης και στις επιμέρους 
σχετικές οδηγίες που η Επιτροπή οφείλει να καταρτίσει. 
Στην προκείμενη πρόταση, θα πρέπει να διευκρινίζεται ότι 
πρόκειται για προϊόντα που υπάγονται στην οδηγία 89/398/ 
ΕΟΚ προς αποφυγή και μόνον προβλημάτων κατά την ενσω­
μάτωση σε ορισμένες εθνικές νομοθεσίες. Επιπλέον, ρητώς 
θα πρέπει να εξαιρούνται οι βρεφικές τροφές που χρησιμο­
ποιούνται μετά τον απογαλακτισμό. 
6. 5. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 120/13 
Θα πρέπει, τέλος, να περιληφθούν οι τροφές για διαβητικούς 
και ενδεχόμενα υποκατάστατα βιταμινών (βλ. σημείο 3.8.1.4). 
3.8.3. Κατηγορίες για τις οποίες χρειάζεται να μετα­
βληθούν οι ανώτατες τιμές 
Υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι ανώτατες προτεινόμενες τιμές 
δεν αντιστοιχούν προς εκείνες που ανταποκρίνονται στις 
πραγματικές προτιμήσεις των καταναλωτών στα διάφορα 
κράτη μέλη και στις τιμές ΑΗΠ ταυτοχρόνως. Σε άλλες πάλι 
περιπτώσεις, προτείνεται η χρήση ορισμένων γυκαντικών 
ουσιών οι οποίες από τεχνική άποψη δεν προσφέρονται για 
συγκεκριμένα προϊόντα. 
3.8.3.1. Μη οινοπνευματώδη ποτά 
Στην πράξη, τα προϊόντα που περιέχουν πρόσθετα σάκχαρα 
χρειάζονται διαφορετικές ποσότητες γλυκαντικών από όσα 
δεν περιέχουν πρόσθετα σάκχαρα. Με τον κίνδυνο να περι-
πλακεί η οδηγία, θα ήταν προτιμότερο να γίνει η ως ακολού­
θως κατάταξη των μη οινοπνευματωδών ποτών σε δύο επί 
μέρους κατηγορίες με τις ανώτατες επιτρεπόμενες τιμές γλυ­
καντικών που εμφαίνονται στη συνέχεια: 
Ποτά μειωμένης ενεργειακής απόδοσης: 
— ακετοσουλφάμη Κ: 350 ηι§/1, 
— ασπαρτάμη: 600 ηι§/1, 
— ογοΐ8ΓΠΗί65: 400 ΙΪΙβ/1, 
— σακχαρίνη: 80 πΐβ/Ι. 
Ποτά χωρίς πρόσθετα σάκχαρα: 
— ακετοσουλφάμη Κ: 450 πΐβ/Ι, 
— ασπαρτάμη: 750 πι§/1, 
— ογο1ειιτιαΐ€δ: 600 πι§/1,· 
— σακχαρίνη: 150 πι§/1. 
Εξάλλου, η νεοεσπεριδίνη ϋΟ θα πρέπει να απαλειφθεί και 
από τις δύο κατηγορίες. 
3.8.3.2. Επιδόρπια 
Θα πρέπει να τροποποιηθούν οι ανώτατες τιμές έτσι ώστε να 
ανταποκρίνονται στις πραγματικές απαιτήσεις. 
. Βρυξέλλες, 20 Μαρτίου 1991. 3.8.3.3. Τσίχλες 
Οι τσίχλες, θα πρέπει να υποδιαιρεθούν σε τσίχλες χωρίς 
πρόσθετα σάκχαρα και σε τσίχλες με πρόσθετα σάκχαρα 
σύμφωνα με τις ισχύουσες απαιτήσεις. 
Για τις τσίχλες χωρίς πρόσθετα σάκχαρα, οι ισχύουσες 
ανώτατες τιμές στην Κοινότητα είναι: 
— ακετοσουλφάμη Κ: 6 000 πι§/1ί£, 
— ασπαρτάμη: 5 500 πι§/1(§, 
— ογοΐ3πΐ3ΐεδ: 3 000 πι§/1(8, 
— σακχαρίνη: 2 000 πι§/1ί§, 
— θαυματίνη: 200 ΐϊΐ§/1ί§, 
— νεοεσπεριδίνη ϋΟ 400 πι§/1(£. 
Ορισμένες από τις παραπάνω τιμές είναι ανώτατες τιμές νομο­
θετικώς κατοχυρωμένες, ενώ άλλες έχουν προκύψει εμπειρι-
κώς σε χώρες όπως η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο 
όπου ισχύει νομοθετικώς η αρχή του ςιΐΗηΙιιπι δαίίδ. Από τη 
μοναδική επίσημη μελέτη της καταναλωτικής συμπεριφοράς 
(Ηνωμένο Βασίλειο — βλέπε σημείο 3.4) δεν προκύπτουν 
προβλήματα σχετιζόμενα μέ την ΑΗΠ στα σημερινά επίπεδα 
κατανάλωσης. Εφόσον δεν υπάρχουν στοιχεία που να 
αντικρούουν τα αποτελέσματα της εν λόγω μελέτης, τα 
ανωτέρω αριθμητικά δεδομένα θα πρέπει να περιληφθούν 
στην οδηγία. 
Όταν βέβαια χρησιμοποιούνται περισσότερες από μια γλυ­
καντικές ουσίες, τα ποσοστά τους θα πρέπει να μειώνονται 
αναλογικά· για παράδειγμα, σε μια τσίχλα που περιέχει ακετο­
σουλφάμη Κ σε ποσοστό 3 000 ΗΙ§/1(§, θα προστεθεί σακχα­
ρίνη 1 000 ΓΠβ/^β. 
Χαμηλότερα ποσοστά θα πρέπει επίσης να ισχύουν και για 
τις τσίχλες που περιέχουν πρόσθετα σάκχαρα. 
3.8.3.4. Μηλίτης και απιδίτης 
Μπορεί πάλι να απαλειφθεί η νεοεσπεριδίνη ϋΟ και το ποσο­
στό της σακχαρίνης να γίνει 120 πι§/1. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΡΓ^ηςοίδ δΤΑΕϋΕίΙΝ