Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η αμοιβαία συνδρομή μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί σημαντικό μέσο για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, για τη διευκόλυνση της είσπραξης των φόρων από τα κράτη μέλη, για την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης των επιχειρήσεων και για την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης.

Η αποτελεσματική αμοιβαία συνδρομή προϋποθέτει ότι τα κράτη μέλη δύνανται να ανταλλάσσουν εύκολα και γρήγορα, αυθορμήτως ή κατόπιν αιτήσεως, πληροφορίες σχετικά με ειδικές περιπτώσεις, κατά τις οποίες τα κράτη μέλη δεν είναι δυνατό να ενεργούν μεμονωμένα αλλά χρειάζονται τις πληροφορίες που διαθέτουν ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη. Στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η Επιτροπή, ενεργώντας ως θεματοφύλακας των συνθηκών και ρυθμιστής της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, μπορεί επίσης να χρειάζεται υπό ορισμένες συνθήκες να έχει πρόσβαση σε ορισμένα πληροφοριακά στοιχεία.

Οι ανάγκες αυτές προϋποθέτουν την ύπαρξη απλών και ταυτοχρόνως αποτελεσματικών νομικών διατάξεων και τεχνικών μέσων.

2. ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.

2.1 Στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, ισχύουσα νομική βάση που επιτρέπει τη διοικητική συνδρομή μεταξύ κρατών μελών αποτελεί σήμερα η οδηγία (υποβληθείσες [1] περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων και έμμεσων φόρων. Κατά τη έκδοσή της το πεδίο εφαρμογής της δεν κάλυπτε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Η επέκταση της οδηγίας στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης πραγματοποιήθηκε με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ [2].

[1] ΕΕ L 336, 27.12.77, σ. 15.

[2] ΕΕ L 76 της 23.3.1992, σ.1, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2000/47/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 2000, ΕΕ L 193 της 29.7.2000, σ. 73.

Ως εκ τούτου, η οδηγία 77/799/EOK που προβλέπει ορισμένα γενικά και αυστηρά μέτρα στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών δεν είναι επαρκώς προσαρμοσμένη στις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης ο οποίος απαιτεί ταυτοχρόνως ακρίβεια, ταχύτητα και ευελιξία.

Πράγματι στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η συνεργασία είναι εξαιρετικά συγκεντρωτική, δεδομένου ότι πραγματοποιούνται ελάχιστες απευθείας επαφές μεταξύ τοπικών ή εθνικών υπηρεσιών καταπολέμησης της απάτης, επειδή τον κανόνα αποτελεί η επικοινωνία μεταξύ κεντρικών υπηρεσιών συνδέσμου. Η κατάσταση αυτή συνεπάγεται ταυτόχρονα περιορισμένη αποτελεσματικότητα, μικρή χρησιμοποίηση από τους υπαλλήλους και υπερβολικά μεγάλες προθεσμίες.

Η συνεργασία δεν είναι επίσης αρκετά εντατική εφόσον πραγματοποιούνται ελάχιστες αυτόματες ή αυθόρμητες ανταλλαγές χρήσιμων πληροφοριών για την ανίχνευση και την πρόληψη της απάτης στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

Η συνεργασία τέλος δεν συνοδεύεται από σαφείς κανόνες σε πολλούς τομείς, ιδίως όσον αφορά την παρουσία αλλοδαπών υπαλλήλων κατά τη διενέργεια των ελέγχων, τη δυνατότητα διοργάνωσης πολυμερών ελέγχων ή τη χρησιμοποίηση πληροφοριών που ανακοινώνονται από άλλο κράτος μέλος.

Το γεγονός, εξάλλου, ότι ορισμένες διατάξεις σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή περιέχονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ δεν εξασφαλίζει τη σαφήνεια, τη νομική ασφάλεια και την ομοιομορφία που δικαιούνται να αναμένουν οι εθνικές διοικήσεις και οι επιχειρήσεις. Για το λόγο αυτό, προτείνεται να διαγραφεί από την οδηγία 92/12/ΕΟΚ κάθε διάταξη η οποία αποσκοπεί στην εφαρμογή ή στη διευκόλυνση της αμοιβαίας συνδρομής (συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με το μητρώο των επιχειρήσεων και των αποθηκών και με τον έλεγχο της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης) και να συγκεντρωθούν όλες οι σχετικές διατάξεις σε ενιαίο κείμενο. Το εν λόγω ενιαίο κείμενο θα πρέπει να περιλαμβάνει συνεπώς όλες τις διατάξεις, αφού ενισχυθούν και απλουστευθούν, της οδηγίας 77/799/EOK και της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, ώστε να αποτελεί για τους χρήστες ενιαίο και αποτελεσματικό μέσο διοικητικής συνεργασίας. Αυτός είναι ο σκοπός της συνημμένης πρότασης.

Είναι επίσης σκόπιμο να διευκρινιστεί, ότι μελετάται σχέδιο τροποποίησης της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, ώστε να ρυθμιστεί ιδίως η ανταλλαγή συνοδευτικών διοικητικών εγγράφων με ηλεκτρονικά μέσα και να εξασφαλιστεί η συνοχή των διατάξεων για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης και των τελωνειακών διατάξεων.

2.2 Είναι ακόμη σκόπιμο να υπενθυμιστεί, ότι λόγω της αύξησης των περιπτώσεων απάτης στον τομέα της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης οι γενικοί διευθυντές τελωνείων και φορολογίας αποφάσισαν στις 26 Μαρτίου 1997 να συγκροτήσουν ειδική ομάδα υπεύθυνη για την ανάλυση της κατάστασης στον τομέα των προϊόντων καπνού και των οινοπνευματωδών προϊόντων και για την πρόταση λύσεων. Η ομάδα υπέβαλε στις 24 Απριλίου 1998 την έκθεσή της στους γενικούς διευθυντές τελωνείων και φορολογίας που την αποδέχθηκαν. Η εν λόγω έκθεση λήφθηκε επίσης υπόψη από το Συμβούλιο ECOFIN της 19ης Μαΐου 1998.

Μεταξύ των διαπιστωθέντων προβλημάτων η έκθεση αναφέρεται στον ανεπαρκή συντονισμό, και στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής, μεταξύ των διαφόρων διοικήσεων καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής. Σύμφωνα με την έκθεση διαπιστώνεται ιδίως η ανεπάρκεια της άμεσης επικοινωνίας μεταξύ των αρχών που εμποδίζει την ορθή παρακολούθηση από την αρχή μέχρι το τέλος της κυκλοφορίας προϊόντος που υπόκειται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Ως εκ τούτου, τα ανταλλασσόμενα, συχνά με μεγάλη καθυστέρηση, δεδομένα δεν επιτρέπουν την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης. Στις ελλείψεις αυτές οφείλεται η έλλειψη ενιαίας δράσης. Η έκθεση χαρακτηρίζει τη διαπίστωση αυτή ως γενική διαρθρωτική αδυναμία. Κατ'ουσίαν, η έκθεση ορίζει ότι η οδηγία 77/799/EOK αποτελεί εξαιρετικά αδύναμο νομικό πλαίσιο για την υλοποίηση μιας πραγματικά αποτελεσματικής συνεργασίας.

Κατά συνέπεια, για το σκοπό αυτό, η έκθεση συνιστά τη θέσπιση νομοθετικών μέτρων προοριζόμενων να ενισχύσουν τους μηχανισμούς αμοιβαίας συνδρομής και διοικητικής συνεργασίας στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Η σύσταση αυτή πρέπει να επεκταθεί, ώστε να συμπεριλάβει όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης και όχι μόνο στα προϊόντα του καπνού και του οινοπνεύματος.

Η κύρια, βεβαίως, σύσταση της έκθεσης αφορούσε την εφαρμογή συστήματος πληροφορικής για την παρακολούθηση της κυκλοφορίας και για τον έλεγχο των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Μέχρι σήμερα, δόθηκε από την Επιτροπή προτεραιότητα στην ανάπτυξη του εν λόγω συστήματος.

Ωστόσο, για να επιτευχθεί βέβαιη αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου τεχνικού θέματος θα πρέπει να προβλεφθούν μηχανισμοί διοικητικής συνεργασίας προσαρμοσμένοι στις υφιστάμενες αλλά και στις μελλοντικές ανάγκες, που θα επιτρέπουν ταυτόχρονα την ενίσχυση και την απλούστευση της επικοινωνίας μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής με ιδιαίτερη έμφαση, ιδίως, στην άμεση επικοινωνία μεταξύ των υπηρεσιών και στα αυτοματοποιημένα μέσα.

Το σύστημα πληροφορικής που βρίσκεται υπό ανάπτυξη σήμερα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αυτοματοποιημένη ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνδρομής. Οι συγκεκριμένες πληροφορίες που ανταλλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα θα πρέπει να έχουν την ίδια νομική αξία με τις πληροφορίες που ανταλλάσσονται ταχυδρομικώς μέσω εγγράφων, όπως συμβαίνει σήμερα. Η νομοθεσία οφείλει ωστόσο να προβλέψει αυτή τη δυνατότητα.

2.3 Τέλος, είναι σκόπιμο να σημειωθεί ότι ακολουθήθηκε παρόμοια διαδικασία στον τομέα του ΦΠΑ [3]. Για να υπάρξει συνοχή με την εν λόγω πρόταση, η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει παρόμοιες αρχές προτείνοντας μέτρα ειδικά για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

[3] ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. 1798/2003 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, ΤΗΣ 7ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2003, ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΑΡΙΘ. 218/92 (ΕΕ L 264 ΤΗΣ 15.10.2003 Σ. 1).

3. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

Προκειμένου να ενισχύσει τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθούν οι νομικές διατάξεις που περιέχονται σήμερα στην οδηγία 77/799/EOK σε νομικό πλαίσιο περισσότερο σαφές και άμεσα εφαρμοζόμενο σε κάθε κράτος μέλος. Η παρούσα πρόταση περιέχει σαφείς και υποχρεωτικούς κανόνες που διέπουν τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών. Το πλαίσιο αυτό προβλέπει, ιδίως, αμεσότερες επαφές μεταξύ υπηρεσιών, ώστε η συνεργασία να καταστεί αποτελεσματικότερη και ταχύτερη. Επιτρέπει, επίσης, την εντατικοποίηση και την επιτάχυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ διοικήσεων καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής, ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικότερα η απάτη.

3.1. Κεφάλαιο Ι - Γενικές διατάξεις

3.1.1. Άρθρο 1 - Στόχοι του κανονισμού

Το άρθρο αυτό απεικονίζει, αφενός, το γεγονός ότι ο κανονισμός έχει πλέον μεγαλύτερη έκταση εφαρμογής καλύπτοντας και άλλες συναλλαγές εκτός από τις ενδοκοινοτικές και, αφετέρου, το γεγονός ότι ο κανονισμός περιλαμβάνει και τους κανόνες που επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να ανταλλάσσουν πληροφορίες με την Επιτροπή.

Το άρθρο αυτό, εξάλλου, υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εκ μέρους των κρατών μελών εφαρμογή των κανόνων αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής επί ποινικών θεμάτων.

3.1.2. Άρθρο 2 - Ορισμοί

Λόγω των καινοτομιών που επιφέρει ο κανονισμός, κρίθηκε αναγκαία η προσθήκη ορισμένων ορισμών σε σχέση με την οδηγία 77/799/EOK. Πρόκειται για τους όρους: "κεντρική υπηρεσία συνδέσμου", "υπηρεσία συνδέσμου", "αρμόδιος υπάλληλος", "δομημένη αυτόματη ανταλλαγή", "αυτόματη ανταλλαγή", "αυτοματοποιημένο σύστημα παρακολούθησης της κυκλοφορίας και του ελέγχου των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης", "αριθμός αναγνώρισης "SEED"" και "διοικητική έρευνα". Άλλοι ορισμοί αναπροσαρμόστηκαν κάπως.

3.1.3. Άρθρο 3 - Η αποκέντρωση της διοικητικής συνεργασίας

Κατ' αρχήν, όλες οι ανταλλαγές πληροφοριών θα πρέπει να πραγματοποιούνται μέσω της αρμόδιας αρχής, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 77/799/EOK. Εάν η εν λόγω διαδικασία δεν τηρείται, οι ανταλλασσόμενες πληροφορίες δεν θεωρούνται έγκυρες και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο διαδικασίας ενώπιον των δικαστηρίων.

Η Επιτροπή κρίνει, ωστόσο, ότι η απευθείας επικοινωνία μεταξύ υπαλλήλων ή μεταξύ υπηρεσιών καταπολέμησης της απάτης παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα. Επιτρέπει πράγματι ταχύτερη ανταλλαγή πληροφοριών, καλύτερη αμοιβαία κατανόηση της αίτησης παροχής πληροφοριών, μεγαλύτερα κίνητρα για τους υπαλλήλους και αποφυγή της σπατάλης του περιορισμένου ανθρώπινου δυναμικού μέσω άσκοπων αιτήσεων. Ωστόσο, αν και το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα τέτοιων επαφών μεταξύ των υπαλλήλων, τα κράτη μέλη κάνουν ελάχιστη χρήση αυτής, οι δε πρωτοβουλίες στον τομέα αυτό είναι συχνά ανομοιογενείς και συνεπάγονται ελάχιστα ακριβείς και ανομοιογενείς διαδικασίες.

Η πρόταση δημιουργεί, συνεπώς, ένα σαφές νομικό πλαίσιο για αποκεντρωμένη συνεργασία και διαδραματίζει ταυτόχρονα ρόλο μοχλού για τις κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου, οι οποίες, όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, δημιουργούνται επίσημα με την παρούσα πρόταση.

Η δομή που επιλέγει το άρθρο 3 είναι η εξής:

- επίσημα, η ανταλλαγή πληροφοριών θα εξακολουθήσει να πραγματοποιείται μέσω των αρμοδίων αρχών, οι οποίες όμως θα πρέπει στο εξής να αποτελούν ενιαία αρχή - η οποία θα μπορεί ενδεχομένως να εποπτεύει περισσότερες της μιας υπηρεσίες- σε κάθε κράτος μέλος.

- κάθε αρχή θα ορίζει μια ενιαία κεντρική υπηρεσία συνδέσμου ως κύρια αρμόδια για τη συνεργασία. Η εν λόγω κεντρική υπηρεσία συνδέσμου θα είναι εξ ορισμού υπεύθυνη για τη συνεργασία κατόπιν αιτήσεως (όταν η αιτούσα αρχή δεν γνωρίζει σε ποια τοπική υπηρεσία να απευθυνθεί ή όταν η αίτηση απευθύνεται σε τοπική υπηρεσία αναρμόδια για το χειρισμό της αίτησης). Θα υπάρχουν όμως κεντρικές αρμοδιότητες για την αυτόματη και αυθόρμητη κοινοποίηση ορισμένων πληροφοριών.

- κάθε αρχή μπορεί να καθορίζει επίσης υπηρεσίες συνδέσμου με ειδική αρμοδιότητα για άμεση ανταλλαγή πληροφοριών. Εξυπακούεται ότι τα κράτη μέλη θα εφαρμόζουν την έννοια της υπηρεσίας συνδέσμου για κάθε περίπτωση χωριστά, επειδή η κατάσταση μεταβάλλεται ανάλογα με το μέγεθος των κρατών μελών.

- προβλέπεται τέλος, ότι κάθε αρχή μπορεί εξάλλου να ορίζει υπαλλήλους αρμόδιους για την άμεση ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

- όταν ανταλλάσσονται πληροφορίες μεταξύ υπηρεσιών συνδέσμου ή μεταξύ αρμοδίων υπαλλήλων, οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να κοινοποιούνται παράλληλα στις κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου. Η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου θα είναι η μόνη αρμόδια όταν η αίτηση συνδρομής απαιτεί δράση εκτός της εδαφικής ή επιχειρησιακής ζώνης της υπηρεσίας συνδέσμου ή του αρμοδίου υπαλλήλου.

- τέλος οι κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου θα υποχρεούνται να ενημερώνουν την κατάσταση των υπηρεσιών συνδέσμου και των αρμοδίων υπαλλήλων, ώστε να εξασφαλίζεται η χρησιμότητά τους για τις λοιπές κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου.

3.1.4. Άρθρο 4 - Διασύνδεση με ποινικές διαδικασίες

Όταν οι ζητούμενες πληροφορίες έχουν σχέση με υποθέσεις στο πλαίσιο των οποίων οι εκπρόσωποι των εθνικών διοικήσεων των κρατών μελών που διενεργούν την έρευνα ενεργούν με εξουσιοδότηση ή υπό την εποπτεία των δικαστικών αρχών, η ανταλλαγή πληροφοριών συχνά απορρίπτεται ή καθυστερεί σημαντικά. Κατά συνέπεια, η διοικητική αρχή του κράτους μέλους που υποβάλλει την αίτηση συχνά δεν είναι σε θέση να κινήσει έγκαιρα διοικητική ή ποινική διαδικασία για απάτη που διεπράχθη στην επικράτειά του.

Για το λόγο αυτό, το άρθρο 4 καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών στο πλαίσιο της αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής, όταν οι πληροφορίες συνδέονται με ποινικές διαδικασίες, με την επιφύλαξη των κανόνων σχετικά με την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών θεμάτων.

3.2. Κεφάλαιο ΙΙ - Συνεργασία κατόπιν αιτήσεως

3.2.1. Ένα ενιαίο και αυστηρότερο νομικό πλαίσιο

Για κάθε πληροφορία, τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν το άρθρο 2 της οδηγίας 77/799/EOK, που επιτρέπει γενικά στην αρμόδια αρχή κράτους μέλους να ζητεί από την αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους να της κοινοποιεί, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όλες τις πληροφορίες που επιτρέπουν τον ορθό υπολογισμό του ποσού των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Η οδηγία δεν προβλέπει προθεσμία για την απάντηση.

Για να ενισχυθεί το σύστημα, είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί κεφάλαιο που να ρυθμίζει το σύνολο των μέτρων που αφορούν την ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως. Η πρόταση επανακαθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών μελών και πραγματοποιεί διαχωρισμό μεταξύ αίτησης για την παροχή πληροφοριών (τμήμα 1), αίτησης για τη διενέργεια διοικητικής έρευνας (τμήμα 2), παρουσίας στις διοικητικές υπηρεσίες και συμμετοχής στις διοικητικές έρευνες (τμήμα 4), προσφυγής σε ταυτόχρονους ελέγχους (τμήμα 5) και τέλος αίτησης γνωστοποίησης (τμήμα 6). Το τμήμα 3 τάσσει τρίμηνη προθεσμία για την ανακοίνωση μετά τη λήψη της αίτησης (και μηνιαία προθεσμία όταν υπάρχει ήδη η πληροφορία), αλλά προβλέπει τη δυνατότητα καθορισμού διαφορετικής προθεσμίας σε ειδικές περιπτώσεις.

3.2.2. Τμήμα 1: Αίτηση πληροφοριών (άρθρο 2 της οδηγίας 77/799/EOK) και αίτηση διενέργειας διοικητικών ερευνών

Το άρθρο 5 παράγραφος 1 θα αποτελεί στο μέλλον τη νομική βάση όλων των αιτήσεων παροχής πληροφοριών.

Δυνάμει της παραγράφου 2, η αρχή στην οποία απευθύνεται η αίτηση προβαίνει, εφόσον χρειάζεται, σε διοικητικές έρευνες για τη συγκέντρωση των ζητούμενων πληροφοριών.

Για το σκοπό αυτό, η αίτηση παροχής πληροφοριών στην παράγραφο 3 μπορεί να περιλαμβάνει την αιτιολογημένη αίτηση για διενέργεια διοικητικής έρευνας. Ωστόσο, το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση δύναται να μην ανταποκριθεί. Οφείλει τότε να ενημερώσει αμέσως το αιτών κράτος μέλος εκθέτοντας τους λόγους που το αναγκάζουν να μην ανταποκριθεί στην εν λόγω αίτηση για διενέργεια έρευνας.

Ανεξάρτητα από το εάν πρόκειται για μια απλή αίτηση πληροφοριών ή για αίτηση διοικητικής έρευνας, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενεργεί όπως θα ενεργούσε για δικό της λογαριασμό ή κατόπιν αιτήσεως άλλης αρχής της δικής της χώρας. Η παράγραφος 4 πρέπει, ωστόσο, να συνδυάζεται με το άρθρο 32. Βάσει του άρθρου αυτού, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση έχει το δικαίωμα να αρνείται τη διενέργεια των εν λόγω ερευνών ή τη διαβίβαση των πληροφοριών σε διάφορες περιπτώσεις: π.χ. όταν η διοικητική επιβάρυνση είναι δυσανάλογη, η αιτούσα αρχή δεν εξάντλησε τις συνήθεις πηγές πληροφοριών, η νομοθεσία ή η διοικητική πρακτική του κράτους μέλους που καλείται να παράσχει τις πληροφορίες δεν επιτρέπει στη φορολογική του διοίκηση να διενεργεί τις έρευνες αυτές ούτε να συγκεντρώνει ή να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες αυτές για δικές της ανάγκες, η διαβίβαση των πληροφοριών αυτών θα ήταν αντίθετη προς την δημόσια τάξη ή θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή εμπορικής μεθόδου.

Το άρθρο 6 διευκρινίζει, ότι οι αιτήσεις παροχής πληροφοριών και διενέργειας διοικητικών ερευνών διαβιβάζονται μέσω τυποποιημένου εντύπου. Η πείρα κατέδειξε ότι για να συμφωνηθεί μεταξύ δεκαπέντε κρατών μελών τυποποιημένο έντυπο απαιτείται εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία. Προτείνεται συνεπώς η καθιέρωση του εν λόγω εντύπου μέσω της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2 (διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής).

Είναι, εξάλλου, σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι το έντυπο ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που προβλεπόταν αρχικά στο άρθρο 15 β της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ και περιλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, συνιστά απλουστευμένη μορφή αίτησης για παροχή πληροφοριών. Η εν λόγω διάταξη επιτρέπει την εξάλειψη κάθε αμφιβολίας ως προς το ρόλο του συγκεκριμένου εντύπου και τη διαδικασία που αφορά. Προτείνεται εξάλλου να συμπεριληφθεί το περιεχόμενο του άρθρου 19.6 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ που αφορά τους δειγματοληπτικούς ελέγχους στο κύριο κείμενο του παρόντος κανονισμού, επειδή οι έλεγχοι αυτοί διενεργούνται μέσω του εντύπου ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.

Τέλος, το άρθρο 7 ορίζει ότι οι πληροφορίες ή οι έρευνες είναι δυνατό να ζητούνται υπό μορφή εκθέσεων, βεβαιώσεων και οιωνδήποτε άλλων εγγράφων ή επικυρωμένων αντιγράφων ή αποσπασμάτων αυτών. Η κοινοποίηση πρωτότυπων εγγράφων πραγματοποιείται, εφόσον οι ισχύουσες διατάξεις στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν αντίκεινται σ' αυτή.

3.2.3. Τμήμα 2 : Προθεσμία για την κοινοποίηση

Η Επιτροπή προτείνει μέγιστη προθεσμία τριών μηνών για την κοινοποίηση των πληροφοριών.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδίως στις πολύπλοκες περιπτώσεις απάτης στις οποίες εμπλέκονται διάφορα κράτη μέλη, μπορεί να καθοριστεί διαφορετική προθεσμία με κοινή συμφωνία.

Σε περίπτωση που η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην αίτηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, είναι υποχρεωμένη να ενημερώσει αμέσως την αιτούσα αρχή για τους λόγους που την εμποδίζουν να τηρήσει την εν λόγω προθεσμία και να αναφέρει πότε ακριβώς θα μπορέσει να ικανοποιήσει το αίτημα.

3.2.4. Τμήμα 3 : Παρουσία υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης άλλων κρατών μελών (άρθρο 6 της οδηγίας 77/799/EOK)

Βεβαίως, το πρόγραμμα FISCALIS 2007 [4] προβλέπει κοινοτική χρηματοδότηση για τους πολυμερείς ελέγχους. Ωστόσο, τα κράτη μέλη οφείλουν να κάνουν χρήση της ευχέρειας που προσφέρει το άρθρο 6 της οδηγίας 77/799/EOK για να επιτυγχάνουν τη χορήγησή της. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, ορισμένα κράτη μέλη έχουν επιτρέψει την παρουσία στο έδαφός τους υπαλλήλων άλλων κρατών μελών. Ωστόσο, η εθνική νομοθεσία και η πρακτική των περισσοτέρων κρατών μελών δεν προβλέπουν τέτοια δυνατότητα και επιτρέπουν την παρουσία αλλοδαπών υπαλλήλων κατά τη διενέργεια ελέγχων μόνο μετά από σύμφωνη γνώμη του οφειλέτη των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Ωστόσο, είναι προφανές ότι η συναίνεση του οφειλέτη είναι απίθανη στις περιπτώσεις όπου ο έλεγχος αποσκοπεί στη διερεύνηση εικαζόμενης απάτης. Επίσης, μερικά κράτη μέλη, επικαλούμενα νομικά προβλήματα, απαγορεύουν επίσημα σε υπαλλήλους άλλου κράτους μέλους να παρίστανται σε έρευνες στο έδαφός τους.

[4] Απόφαση αριθ. 2235/2002/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος για τη βελτίωση της λειτουργίας των φορολογικών συστημάτων στην εσωτερική αγορά (πρόγραμμα Fiscalis 2003-2007), ΕΕ L 341, 17.12.2002, σ. 1.

Η παρουσία όμως υπαλλήλων άλλου κράτους μέλους στις διοικητικές υπηρεσίες καθώς και η συμμετοχή τους στις διοικητικές έρευνες μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη, ιδίως όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για παρατυπίες ή απάτη που διαπράχθηκαν σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη και σε περιπτώσεις των οποίων η πολυπλοκότητα καθιστά σκόπιμη την παρουσία των υπαλλήλων. Για το λόγο αυτό, το άρθρο 14 της πρότασης επιτρέπει την παρουσία υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης κράτους μέλους στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, όταν τα δύο αυτά κράτη το επιθυμούν. Παράλληλα, τα άρθρα 11 και 12 θεσπίζουν σύστημα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όλων των μερών καθώς και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν οι εθνικοί υπάλληλοι που διενεργούν έρευνες σε άλλο κράτος μέλος.

3.2.5. Τμήμα 4 : Διενέργεια ταυτόχρονων ελέγχων

Η Επιτροπή κρίνει ότι οι ταυτόχρονοι έλεγχοι θα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των συνήθων προγραμμάτων ελέγχου των κρατών μελών. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν τους ταυτόχρονους ελέγχους στα προγράμματα ελέγχου που εφαρμόζουν, ορισμένοι πολυμερείς έλεγχοι χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό του προγράμματος Fiscalis 2007. Η απόφαση Fiscalis 2007, ωστόσο, δεν αποτελεί νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο πολυμερούς ελέγχου. Συνεπώς, οι υπάλληλοι που συμμετέχουν σε έναν τέτοιο έλεγχο υποχρεούνται να χρησιμοποιούν νομικές βάσεις που επιτρέπουν την ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών (οδηγία 77/799/EOK).

Η παρούσα πρόταση προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να διενεργούν ταυτόχρονους ελέγχους κάθε φορά που οι έλεγχοι αυτοί κρίνονται πιο αποτελεσματικοί από τους εθνικούς ελέγχους (άρθρο 14). Εξάλλου, θεσπίζει σύστημα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όλων των μερών καθώς και τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται (άρθρο 14).

3.2.6. Τμήμα 5: Αίτηση κοινοποίησης

Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ [5] επιτρέπει την κοινοποίηση στον παραλήπτη όλων των πράξεων και αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών, που αφορούν απαίτηση ή την είσπραξη απαίτησης και προέρχονται από το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει η αιτούσα αρχή.

[5] Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1976, ΕΕ αριθ. L 73 της 19.3.1976, σ. 18. Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2001/44/ΕΚ, ΕΕ L 175 της 28.6.2001, σ. 17

Εφόσον, ωστόσο, δεν υπάρχει ακόμη απαίτηση, το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν προβλέπει κοινοποίηση των πράξεων ή αποφάσεων των φορολογικών διοικήσεων άλλων κρατών μελών. Το άρθρο 16 της παρούσας πρότασης προβλέπει σαφή νομική βάση για την εν λόγω κοινοποίηση. Τα άρθρα 16 και 17 καθορίζουν τις προϋποθέσεις εφαρμογής του.

3.3. Κεφάλαιο - ΙΙΙ Ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση

3.3.1. Άρθρα 18 έως 22: Δομημένες αυτόματες και αυτόματες ανταλλαγές πληροφοριών στους τομείς που παρουσιάζουν κινδύνους (άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 77/799/EOK)

Η Επιτροπή αντελήφθη ότι, αν και τα περισσότερα κράτη μέλη υποστηρίζουν την καθιέρωση εντατικοποιημένης ανταλλαγής των χρήσιμων πληροφοριών, οι πληροφορίες αυτές εξακολουθούν να ανταλλάσσονται σπάνια. Για να αυξηθούν οι δυνατότητες ανίχνευσης και πρόληψης της απάτης στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, το άρθρο 19 προβλέπει ορισμένες ειδικές περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη θα ήταν σκόπιμο να ανταλλάσσουν πληροφορίες:

α) περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάρχει υποψία ότι διαπράχθηκε απάτη σε κάποιο άλλο κράτος μέλος.

παράδειγμα: η μη επιστροφή του αντιτύπου 3 του συνοδευτικού διοικητικού εγγράφου επιτρέπει την υπόθεση ότι η φόρτωση προϊόντων υποκειμένων σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης αποτέλεσε αντικείμενο εκτροπής στο κράτος μέλος προορισμού.

β) περιπτώσεις για τις οποίες υφίσταται σημαντικός κίνδυνος να διαπραχθεί απάτη σε άλλο κράτος μέλος.

παράδειγμα: πληρωμή ειδικών φόρων κατανάλωσης σε άλλο κράτος μέλος όπου ο φορολογικός συντελεστής είναι χαμηλός, με εκτροπή των εμπορευμάτων προς την αγορά κράτους μέλους με υψηλή φορολογία.

γ) περιπτώσεις κατά τις οποίες διαπιστώνεται ότι διαπράχθηκε απάτη στο έδαφος κράτους μέλους με ενδεχόμενες επιπτώσεις σε άλλο κράτος μέλος.

παράδειγμα: το κράτος μέλος που διαπιστώνει την μη τακτική φυσική παρουσία προϊόντων υποκειμένων σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης εκτιμά ότι ενδέχεται να έχει διαπραχθεί απάτη στο κράτος μέλος αναχώρησης σχετικά με ΔΣΕ που προορίζεται για ανύπαρκτη επιχείρηση ή για επιχείρηση που δεν γνωρίζει την παράδοση εμπορευμάτων.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο είναι σαφώς ακατάλληλο για όλες αυτές τις περιπτώσεις. Δεν υπάρχει, συνεπώς, σήμερα καμία πραγματική υποχρέωση όσον αφορά την αυτόματη ή την αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών. Είναι, συνεπώς, αναγκαίο να προβλεφθούν στην ίδια την κοινοτική νομοθεσία οι κατηγορίες πληροφοριών που πρέπει να αποτελούν το αντικείμενο ανταλλαγής.

Η πρόταση προβλέπει λοιπόν δύο είδη αυθόρμητης ανταλλαγής: τη δομημένη αυτόματη και την αυτόματη ανταλλαγή. Η διαφορά μεταξύ δομημένης αυτόματης και αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών συνίσταται μόνο στο αν η αρχή που είναι αρμόδια για τη διαβίβαση είναι σε θέση ή όχι να συγκεντρώνει ανά τακτά διαστήματα τις πληροφορίες που πρόκειται να ανταλλαγούν. Είναι για παράδειγμα αδύνατο κάποιο κράτος μέλος να πραγματοποιεί αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών, όταν στο συγκεκριμένο κράτος μέλος τα πρόσωπα που οφείλουν να καταβάλουν τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης δεν υποχρεούνται να κοινοποιούν πληροφορίες. Σ'αυτή την περίπτωση, πρόκειται για δομημένη αυτόματη ανταλλαγή.

Η πρόταση καθορίζει ένα πλαίσιο, ευέλικτο και αποτελεσματικό ταυτόχρονα, στο εσωτερικό του οποίου τα κράτη μέλη θα ρυθμίζουν τις εν λόγω ανταλλαγές πληροφοριών. Καθορίζει απλώς σε ποιες κατηγορίες περιπτώσεων πρέπει να διενεργείται η εν λόγω ανταλλαγή, αλλά τα είδη πληροφοριών για κάθε ένα από τα κράτη μέλη, ο αυτόματος ή ο δομημένος αυτόματος χαρακτήρας καθώς και, κατά περίπτωση, η συχνότητα της ανταλλαγής θα αποφασίζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

Οι αποφάσεις, εξάλλου, που λαμβάνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών δεν θα είναι σε καμία περίπτωση σε θέση να επηρεάσουν τις υποχρεώσεις των φορολογούμενων που προβλέπονται στο άρθρο 24 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ και θα πρέπει, συνεπώς, να αφορούν τις πληροφορίες που είναι ήδη διαθέσιμες σε επίπεδο της φορολογικής διοίκησης.

3.4. Κεφάλαιο IV - Αποθήκευση και ανταλλαγή πληροφοριών ειδικά για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές

Τα 4 άρθρα του παρόντος κεφαλαίου αποσκοπούν στον καθορισμό των γενικών οδηγιών σχετικά με τον τρόπο και τις προθεσμίες αποθήκευσης των πληροφοριών. Στα εν λόγω άρθρα καθορίζεται, επίσης, ο τρόπος ανταλλαγής των αποθηκευμένων πληροφοριών.

Το μητρώο επιχειρήσεων και αποθηκών (SEED), το σύστημα προηγούμενης παροχής πληροφοριών και το σύστημα ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων (MVS), που τέθηκαν σε εφαρμογή με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας μέσω τροποποίησης αυτής (κατάργηση των άρθρων 15 α, 15 β και 19.6 της εν λόγω οδηγίας) και διέπονται στο εξής από τον παρόντα κανονισμό, μετά από επανεξέταση του περιεχομένου τους. Στόχος είναι η χρησιμοποίησή τους ως μέσων διοικητικής συνεργασίας.

Το άρθρο 24 επιτρέπει καθιέρωση της αρχής για την εφαρμογή ενός συστήματος προηγούμενης παροχής πληροφοριών. Το άρθρο 26 προβλέπει τη χρήση του αυτοματοποιημένου συστήματος που αναφέρεται στο άρθρο 1, μόλις αρχίσει να λειτουργεί, για τις ανταλλαγές πληροφοριών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

3.5. Κεφάλαιο V - Σχέσεις με την Επιτροπή

Η παρούσα πρόταση κανονισμού αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση αποτελεσματικού συστήματος αμοιβαίας συνδρομής και ανταλλαγής πληροφοριών, ώστε να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Αναγνωρίζει στην Επιτροπή ρόλο θεματοφύλακα της καλής λειτουργίας της διοικητικής συνεργασίας. Δεν της αναγνωρίζει κανέναν λειτουργικό ρόλο για τη διερεύνηση και την καταπολέμηση της φορολογικής απάτης.

Η απάτη όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στην ενδοκοινοτική της διάσταση πρέπει, ωστόσο, να αντιμετωπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο και να καταπολεμηθεί με κοινή δράση των κρατών μελών και της Επιτροπής. Αν και η κύρια ευθύνη όσον αφορά τα αναγκαία μέτρα για την ορθή λειτουργία της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης ανήκει στα κράτη μέλη, η Επιτροπή οφείλει να αναλάβει το συντονισμό και την ενθάρρυνση στο συγκεκριμένο τομέα.

Κατά συνέπεια, προβλέπεται ρητώς ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να παρέχουν όλα τα αναγκαία για την εν λόγω αξιολόγηση στατιστικά στοιχεία, ενώ οι λεπτομέρειες σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να κοινοποιούνται καθορίζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται, επίσης, να παρέχουν όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους και τις διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν ή υποτίθεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για την παραβίαση της νομοθεσίας περί των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι οποίες επέτρεψαν να αποκαλυφθούν ανεπάρκειες ή κενά της λειτουργίας του συστήματος διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό ή στις διατάξεις της νομοθεσίας σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Είναι επίσης ανάγκη να προβλεφθεί η υποχρέωση των κρατών μελών να παρέχουν κατόπιν σχετικής αιτήσεως στην Επιτροπή ακριβείς πληροφορίες σχετικά με την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όταν η κυκλοφορία αυτή συνδέεται με τελωνειακά καθεστώτα.

Τέλος, είναι χρήσιμο να κοινοποιείται οικειοθελώς στην Επιτροπή κάθε άλλη πληροφορία, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η Επιτροπή από την πλευρά της θα είναι υποχρεωμένη να κοινοποιεί τις πληροφορίες αυτές στις αρμόδιες αρχές των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών στα οποία αυτές δεν έχουν ακόμη διαβιβαστεί.

3.6. Κεφάλαιο VI - Ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες

Το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν παρέχει νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες. Όταν διαπράττεται απάτη σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης κατά τις εισαγωγές ή τις εξαγωγές, είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται τα μέσα τελωνειακής συνεργασίας.

Ενδέχεται, ωστόσο, να αποδειχθεί χρήσιμο να συγκεντρωθούν ορισμένες πληροφορίες προερχόμενες από τρίτες χώρες, οι οποίες δύνανται να συμπληρώσουν δεόντως τις διαθέσιμες πληροφορίες σε εθνικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, το άρθρο 28 παράγραφος 1 προβλέπει νομική βάση για τη δυνατότητα κοινοποίησης σε κάθε κράτος μέλος πληροφοριών που προέρχονται από τρίτη χώρα βάσει διμερούς συμφωνίας. Επίσης, όταν οι εν λόγω πληροφορίες παρουσιάζουν κοινοτικό ενδιαφέρον, δύνανται να κοινοποιούνται και στην Επιτροπή.

Εξάλλου, βάσει του άρθρου 28 παράγραφος 2, οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατ'εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι δυνατό να κοινοποιούνται σε τρίτη χώρα με τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων αρχών που τις χορήγησαν.

3.7. Κεφάλαιο VII - Όροι που διέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών

3.7.1. Άρθρο 29: Ανταλλαγή με ηλεκτρονική μορφή

Βάσει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, οι πληροφορίες παρέχονται στο μέτρο του δυνατού με ηλεκτρονική μορφή σύμφωνα με τον τρόπο που θα αποφασιστεί στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

3.7.2. Άρθρο 30: Μεταφράσεις

Οι αιτήσεις συνδρομής και τα συνημμένα δικαιολογητικά έγγραφα συντάσσονται σε οποιαδήποτε γλώσσα επιλεγόμενη δια κοινής συμφωνίας και δύνανται να συνοδεύονται από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση μόνο σε εξαιρετικές δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις.

Η παρούσα διάταξη αποσκοπεί στη διευκόλυνση και στην επιτάχυνση της ανταλλαγής πληροφοριών.

3.7.3. Άρθρο 31: Όρια της ανταλλαγής πληροφοριών

Βάσει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση έχει το δικαίωμα να αρνηθεί τη διενέργεια των εν λόγω ερευνών ή τη διαβίβαση των πληροφοριών, όταν η διοικητική επιβάρυνση είναι δυσανάλογη ή όταν η αιτούσα αρχή δεν εξάντλησε τις συνήθεις πηγές πληροφοριών ή η νομοθεσία ή η διοικητική πρακτική του κράτους μέλους που καλείται να παράσχει τις πληροφορίες δεν επιτρέπει στη φορολογική του διοίκηση να διενεργεί τις εν λόγω έρευνες ούτε να συγκεντρώνει ή να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες αυτές για δικές της ανάγκες ή όταν η διαβίβαση των πληροφοριών αυτών θα ήταν αντίθετη προς την δημόσια τάξη ή θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή εμπορικής μεθόδου.

Η δεύτερη παράγραφος προστέθηκε για να ευθυγραμμίσει το άρθρο 31 του κανονισμού με το άρθρο 18 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ που προσφέρει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συμφωνήσουν την επιστροφή των δαπανών που απορρέουν στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται ιδιαίτερη δυσκολία ή που χαρακτηρίζονται από εξαιρετικά υψηλές δαπάνες ή που εντάσσονται στο πλαίσιο του αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος.

Το άρθρο 31 παράγραφος 4, όπως και το άρθρο 14 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ, προβλέπει ότι η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει την αιτούσα αρχή και την Επιτροπή για τους λόγους που εμποδίζουν την αμοιβαία συνδρομή.

3.7.4. Άρθρο 32, παράγραφοι 1 και 2 : Επιβαλλόμενα όρια για τη χρήση των πληροφοριών (άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 3 της οδηγίας 77/799/EOK)

Βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/799/EOK, οι πληροφορίες που προέρχονται από το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν χωρίς περιορισμούς στο κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση μόνο για διοικητικούς και φορολογικούς σκοπούς. Στην πράξη, το άρθρο αυτό δεν ερμηνεύεται με τον ίδιο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη. Σύμφωνα με ορισμένα κράτη μέλη, απαιτείται η χορήγηση ρητής άδειας του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, όταν οι εν λόγω πληροφορίες κοινολογούνται στο πλαίσιο δικαστικής διαδικασίας. Σύμφωνα με άλλα κράτη μέλη, αρκεί σιωπηρή άδεια.

Το άρθρο 32 διευκρινίζει ότι οι κοινοποιούμενες με οποιαδήποτε μορφή κατ'εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πληροφορίες έχουν εμπιστευτικό χαρακτήρα. Εξάλλου, εν πάση περιπτώσει, οι πληροφορίες αυτές είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται επ' ευκαιρία δικαστικών ή διοικητικών διαδικασιών, οι οποίες οδηγούν στην ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων και οι οποίες κινούνται συνεπεία παραβιάσεων της φορολογικής νομοθεσίας.

Δύνανται επίσης να χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της φορολογικής βάσης, την είσπραξη και τον έλεγχο των ειδικών φόρων κατανάλωσης και της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Οι πληροφορίες αυτές είναι δυνατόν, εξάλλου, να χρησιμοποιηθούν για την επιβολή άλλων επιβαρύνσεων, δασμών και φόρων που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ της 15ης Μαρτίου 1976. Η διάταξη αυτή ανταποκρίνεται στη σύσταση που διατύπωσε η ομάδα υψηλού επιπέδου για τη "συνοχή φορολογίας - τελωνείων", σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται η εξέταση της δυνατότητας να καθιερωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών και φορολογικών υπηρεσιών. Η παρούσα διάταξη εξασφαλίζει νομική βάση στην εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Εξασφαλίζει επίσης νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης υπηρεσιών και άλλης φορολογικής υπηρεσίας κράτους μέλους.

Η παράγραφος 3, εξάλλου, περιορίζει την πρόσβαση στις πληροφορίες, σε κοινοτικό επίπεδο, στα πρόσωπα που είναι διαπιστευμένα στην αρχή διαπίστευσης ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη συντήρηση και την ανάπτυξη του δικτύου CCN/CSI.

3.7.5. Άρθρο 32, παράγραφος 3 : Ανάγκη συναίνεσης της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση για την κοινοποίηση σε κράτος μέλος (άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 77/799/EOK)

Το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 77/799/EOK θεσπίζει διαδικασία σύμφωνα με την οποία απαιτείται η εξασφάλιση της συναίνεσης του κράτους μέλους που παρέχει την πληροφορία ώστε αυτή να δύναται να διαβιβαστεί σε άλλο κράτος μέλος. Οι διαδικασίες αυτές είναι δυνατό να εμποδίζουν ή να καθυστερούν τη διαβίβαση πληροφοριών στα κράτη μέλη που τις χρειάζονται.

Το άρθρο 32 παράγραφος 3 δεν απαιτεί πλέον αυτή τη συναίνεση. Όταν η αιτούσα αρχή κρίνει ότι οι πληροφορίες τις οποίες έλαβε από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενδέχεται να φανούν χρήσιμες στην αρμόδια αρχή τρίτου κράτους μέλους, μπορεί να τις διαβιβάσει σ'αυτή.

3.7.6. Άρθρο 32 παράγραφος 4: Εμπόδια στην ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα

Πολλά κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσκολίες κατά την ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, λόγω των περιορισμών που εμπεριέχονται στην εθνική τους νομοθεσία. Ισχυρίζονται ότι οι κανόνες περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα περιορίζουν σοβαρά τις δυνατότητες ανταλλαγής πληροφοριών. Συγκεκριμένα, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η εφαρμογή της οδηγίας 95/46/ΕΚ, περί προστασίας των προσώπων κατά την επεξεργασία και κατά την ελεύθερη κυκλοφορία των προσωπικών δεδομένων [6], μπορεί μερικές φορές να παρεμποδίζει την ανταλλαγή προσωπικών δεδομένων ακόμη και σε περιπτώσεις τεκμηριωμένης απάτης καθώς και, ακόμη περισσότερο, στο πλαίσιο πληροφοριών βάσει των οποίων θεωρείται ως εξαιρετικά πιθανή η ύπαρξη απάτης.

[6] ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31

Τα κράτη μέλη οφείλουν συνεπώς να επικαλούνται το άρθρο 13 της προαναφερθείσας οδηγίας, το οποίο προβλέπει παρεκκλίσεις από τους συνήθεις κανόνες με σκοπό τη διαφύλαξη των οικονομικών συμφερόντων κράτους μέλους (συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών ζητημάτων). Για το λόγο αυτό, το άρθρο 32 παράγραφος 4 ορίζει ότι τα κράτη μέλη περιορίζουν την έκταση των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, στο άρθρο 10, στο άρθρο 11 παράγραφος 1 και στα άρθρα 12 και 21 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, έτσι ώστε οι ρυθμίσεις για την προστασία των φυσικών προσώπων όσον αφορά τη χρήση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα να μη θίγουν την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού.

Η εθνική νομοθεσία που ισχύει σε ορισμένα κράτη μέλη προβλέπει τη γνωστοποίηση της ανταλλαγής πληροφοριών στον ενδιαφερόμενο. Είναι σαφές ότι στις περιπτώσεις απάτης η γνωστοποίηση αυτή παρεμποδίζει τον αποτελεσματικό έλεγχο. Το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη γνωστοποιούν οποιαδήποτε αίτηση παροχής πληροφοριών στον ενδιαφερόμενο έχει ως αποτέλεσμα τα άλλα κράτη μέλη να είναι απρόθυμα να εφαρμόζουν τις ρυθμίσεις για την αμοιβαία συνδρομή στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν υπόνοιες απάτης.

3.7.7. Άρθρο 33: Αποδεικτικά στοιχεία

Το άρθρο 33 διευκρινίζει το γεγονός ότι είναι δυνατό να γίνεται επίκληση των διαπιστώσεων, βεβαιώσεων, πληροφοριών, εγγράφων, επικυρωμένων αντιγράφων και όλων των πληροφοριών που λαμβάνονται από υπαλλήλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και διαβιβάζονται στην αιτούσα αρχή, ως αποδεικτικών στοιχείων από τους αρμόδιους φορείς της αιτούσας αρχής με τον ίδιο τρόπο που ισχύει για τα αντίστοιχα εθνικά έγγραφα.

3.7.8. Άρθρο 34

Η παρούσα διάταξη αποσκοπεί στη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συντονισμού σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο επιβάλλοντας στα κράτη μέλη την υποχρέωση να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για το σκοπό αυτό.

3.8. Κεφάλαιο VΙΙΙ: Τελικές διατάξεις

3.8.1. Άρθρα 35 και 36: Διαδικασίες διαβουλεύσεων και επιτροπών

Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι γενικά μέτρα που αποβλέπουν στην εφαρμογή των ουσιαστικών στοιχείων της βασικής πράξης. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (1999/468/ΕΚ).

3.8.2. Άρθρο 37: Έκθεση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο

Η συχνότητα της έκθεσης στην Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο παρατείνεται από δύο σε 5 έτη.

3.8.3. Άρθρο 38: Δυνατότητα εφαρμογής ευρύτερων διατάξεων στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής (Άρθρο 11 της οδηγίας αριθ. 77/799/EOK).

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου αυτού αντιστοιχεί στο άρθρο 11 της οδηγίας 77/799/EOK, η δεύτερη παράγραφος στο άρθρο 9 παράγραφος 3. Η σύνταξη τροποποιήθηκε ελαφρά.

4. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ

Δεδομένου ότι είναι ανάγκη να αντικατασταθεί εξ ολοκλήρου η οδηγία 77/799/EOK όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, οι εν λόγω φόροι εξαιρούνται πλέον από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

Είναι, εξάλλου, ανάγκη να τροποποιηθεί η οδηγία 92/12/ΕΟΚ, ώστε να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της τα άρθρα 15α, 15β και 19.6 που περιλαμβάνονται πλέον, μετά την τροποποίησή τους, στο πλαίσιο της πρότασης κανονισμού για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

5. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η παρούσα πρόταση φιλοδοξεί να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ φορολογικών διοικήσεων παρέχοντάς τους ένα απλό και αποτελεσματικό νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση των φοροφυγάδων επί ίσοις όροις.

Η Επιτροπή υποβάλλει την παρούσα πρόταση βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης επειδή κρίνει ότι τα προτεινόμενα μέτρα δεν αποτελούν διατάξεις φορολογικής εναρμόνισης, αλλά αποσκοπούν στη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

Πράγματι, η παρούσα πρόταση δεν σκοπεύει να τροποποιήσει τις υποχρεώσεις των οφειλετών ειδικών φόρων κατανάλωσης ή τους κανόνες για την εφαρμογή της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, αλλά επιδιώκει να προσαρμόσει τη διοικητική συνεργασία στις προκλήσεις της εσωτερικής αγοράς.

Το άρθρο 95 αποτελεί πράγματι τη νομική βάση για τη θέσπιση μέτρων που αφορούν την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αποσκοπούν στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Δυνάμει της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 95, η πρώτη παράγραφος του εν λόγω άρθρου δεν ισχύει για τις φορολογικές διατάξεις, οι οποίες διέπονται από το άρθρο 93.

Σύμφωνα με την ερμηνεία της Επιτροπής, η παρέκκλιση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 95 δεν δύναται να αποκλείει την εφαρμογή του γενικού κανόνα που καθορίζεται στην πρώτη παράγραφο του εν λόγω άρθρου 95, εφόσον οι φορολογικές διατάξεις δεν αποτελούν τον κύριο στόχο του προτεινόμενου μέτρου.

Πράγματι, ο παρών κανονισμός αποσκοπεί απλώς στη διευκόλυνση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών καθορίζοντας κοινούς κανόνες για την ανταλλαγή πληροφοριών και για την πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες. Το γεγονός ότι το περιεχόμενο της πληροφορίας αυτής μπορεί να βοηθήσει τον ορθό υπολογισμό και την είσπραξη των ειδικών φόρων κατανάλωσης δεν σημαίνει ότι η φορολόγηση αποτελεί τον κύριο στόχο της πρότασης. Αποτελεί απλώς φυσική συνέπεια αυτής.

2003/0309(COD)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής [7],

[7] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [8],

[8] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 251 της συνθήκης [9],

[9] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η απάτη που διαπράττεται πέραν των συνόρων των κρατών μελών οδηγεί σε σημαντικές εθνικές δημοσιονομικές απώλειες και δύναται να προκαλέσει στρεβλώσεις του ανταγωνισμού κατά την κυκλοφορία προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Ως εκ τούτου επηρεάζει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(2) Η καταπολέμηση της απάτης όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης απαιτεί στενή συνεργασία μεταξύ των διοικητικών αρχών που είναι επιφορτισμένες σε κάθε ένα από τα κράτη μέλη με την εφαρμογή των διατάξεων που έχουν θεσπιστεί στο συγκεκριμένο τομέα.

(3) Είναι, συνεπώς, σκόπιμο να καθοριστούν οι κανόνες σύμφωνα με τους οποίους οι διοικητικές αρχές των κρατών μελών οφείλουν να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή και να συνεργάζονται με την Επιτροπή, ώστε να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των ρυθμίσεων που διέπουν την κυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης καθώς και την είσπραξη των εν λόγω φόρων.

(4) Η αμοιβαία συνδρομή και η διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης διέπονται από την οδηγία 77/799/EOK του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1977 περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων [10] .

[10] ΕΕ L 336, 27.12.77, σ. 15. Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2003/93/ΕΚ (ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 23).

(5) Το εν λόγω νομικό εργαλείο αποδείχθηκε αποτελεσματικό μέχρι τώρα, αλλά δεν επαρκεί πλέον για την αντιμετώπιση των νέων αναγκών όσον αφορά τη διοικητική συνεργασία που προκύπτουν από την όλο και μεγαλύτερη ολοκλήρωση των οικονομιών εντός της εσωτερικής αγοράς.

(6) Εξάλλου, η οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης [11], καθιέρωσε ορισμένα μέσα ανταλλαγής πληροφοριών, ενώ οι σχετικές διαδικασίες θα πρέπει να καθοριστούν στο πλαίσιο γενικού νομικού μέσου για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

[11] ΕΕ L 76 της 23.3.1992, σ.1. Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 807/2003 (ΕΕ L 122 της 16.5.2003, σ. 36).

(7) Θεωρήθηκε εξάλλου αναγκαίο να προβλεφθούν σαφέστεροι και περισσότερο υποχρεωτικοί κανόνες για τη ρύθμιση της συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών, δεδομένου ότι τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις όλων των ενδιαφερομένων μερών δεν ρυθμίζονται επαρκώς.

(8) Πραγματοποιούνται, επίσης, ελάχιστες απευθείας επαφές μεταξύ τοπικών ή εθνικών υπηρεσιών καταπολέμησης της απάτης, επειδή τον κανόνα αποτελεί η επικοινωνία μεταξύ κεντρικών υπηρεσιών συνδέσμου. Η κατάσταση αυτή συνεπάγεται ταυτόχρονα περιορισμένη αποτελεσματικότητα, μικρή χρησιμοποίηση του συστήματος διοικητικής συνεργασίας και υπερβολικά μεγάλες προθεσμίες επικοινωνίας. Είναι σκόπιμο συνεπώς να προβλεφθούν αμεσότερες επαφές μεταξύ υπηρεσιών, ώστε η συνεργασία να καταστεί αποτελεσματικότερη και ταχύτερη.

(9) Η συνεργασία δεν είναι, τέλος, αρκετά εντατική εφόσον, εκτός από τον έλεγχο της κυκλοφορίας που προβλέπεται στο άρθρο 15β της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, πραγματοποιούνται ελάχιστες αυτόματες ή αυθόρμητες ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών. Θα πρέπει, επίσης, να εντατικοποιηθούν και να επιταχυνθούν οι ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ διοικήσεων καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής, ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικότερα η απάτη.

(10) Είναι συνεπώς αναγκαίο να συνταχθεί για τον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης ένα ειδικό κείμενο που θα περιλαμβάνει τις διατάξεις της οδηγίας 77/799/EOK όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Επιπλέον, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν στο εν λόγω κείμενο τα στοιχεία που επιτρέπουν την εξασφάλιση καλύτερης συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών μέσω της βελτίωσης των μέσων διάδοσης των πληροφοριών όσον αφορά την κυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

(11) Η οδηγία 77/799/EOK δεν είχε ως αντικείμενο την εναρμόνιση των φορολογικών διατάξεων αλλά αποσκοπούσε στη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς διευκολύνοντας τη διοικητική συνεργασία μεταξύ εθνικών διοικήσεων στον τομέα της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Ο παρών κανονισμός επιδιώκει τον ίδιο στόχο.

(12) Ο παρών κανονισμός απαιτείται να μη θίγει τα λοιπά κοινοτικά μέτρα που συμβάλλουν στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

(13) Ο παρών κανονισμός περιλαμβάνει, διευκρινίζοντάς τα, τα συστήματα που περιέχονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ, τα οποία αποσκοπούν στη διευκόλυνση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών (όπως το μητρώο των σχετικών επιχειρήσεων και των χώρων και το σύστημα ελέγχου της κυκλοφορίας). Εξάλλου, ο παρών κανονισμός προβλέπει τη θέση σε εφαρμογή ενός συστήματος προηγούμενης παροχής πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών.

(14) Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει ορισμένα δικαιώματα και ορισμένες υποχρεώσεις που προβλέπονται από την οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών [12], να περιορισθούν ώστε να διασφαλίσουν τα συμφέροντα που αναφέρονται στο άρθρο 13, στοιχείο ε) της εν λόγω οδηγίας.

[12] ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31.

(15) Είναι σκόπιμο να θεσπιστούν τα αναγκαία μέτρα για τη θέση σε εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή. [13]

[13] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(16) Επειδή οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης, που αποσκοπεί στην απλούστευση και την ενίσχυση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, δεν δύνανται να υλοποιηθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη διότι, για να επιτευχθούν η ενιαία δράση και η αποτελεσματικότητα που επιδιώκονται, απαιτείται ομοιομορφία των εφαρμοζόμενων μέτρων η οποία μπορεί να υπάρξει καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που αναφέρεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που αναφέρεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη αυτών των στόχων.

(17) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τις αρχές που αναγνωρίζονται ειδικότερα από το Χάρτη Θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Κεφάλαιο Ι

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1

1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τους όρους σύμφωνα με τους οποίους οι διοικητικές αρχές των κρατών μελών που είναι επιφορτισμένες με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί των ειδικών φόρων κατανάλωσης συνεργάζονται μεταξύ τους καθώς και με την Επιτροπή, ώστε να ανταλλάσσουν κάθε χρήσιμη πληροφορία και να εξασφαλίζουν την τήρηση της νομοθεσίας αυτής.

Για το σκοπό αυτό, καθορίζει κανόνες και διαδικασίες που επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να συνεργάζονται και να ανταλλάσσουν μεταξύ τους και με την Επιτροπή όλες τις πληροφορίες που επιτρέπουν την ορθή εφαρμογή των εν λόγω ειδικών φόρων κατανάλωσης.

Καθορίζει, εξάλλου, κανόνες και διαδικασίες για την ανταλλαγή ορισμένων πληροφοριών με ηλεκτρονικά μέσα, ιδίως όσον αφορά τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές στον τομέα των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

2. Ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εκ μέρους των κρατών μελών εφαρμογή των κανόνων αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής επί ποινικών θεμάτων.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού νοούνται ως :

1) "αρμόδια αρχή": η αρχή η οποία ορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1.

2) "αιτούσα αρχή": η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου κράτους μέλους ή κάθε υπηρεσία συνδέσμου ή αρμόδιος υπάλληλος του εν λόγω κράτους μέλους που διατυπώνει αίτηση συνδρομής εξ ονόματος της αρμόδιας αρχής.

3) "αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση": η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου κράτους μέλους ή κάθε υπηρεσία συνδέσμου ή αρμόδιος υπάλληλος του εν λόγω κράτους μέλους που λαμβάνει αίτηση συνδρομής εξ ονόματος της αρμόδιας αρχής.

4) "δομημένη αυτόματη ανταλλαγή": η συστηματική και χωρίς προηγούμενη αίτηση κοινοποίηση προκαθορισμένων πληροφοριών σε άλλο κράτος μέλος, μόλις οι πληροφορίες αυτές είναι διαθέσιμες.

5) "αυτόματη ανταλλαγή": η συστηματική και χωρίς προηγούμενη αίτηση κοινοποίηση προκαθορισμένων πληροφοριών σε άλλο κράτος μέλος, ανά τακτά και εκ των προτέρων καθορισμένα διαστήματα.

6) "αυτοματοποιημένο σύστημα", το αυτοματοποιημένο σύστημα παρακολούθησης της κυκλοφορίας και του ελέγχου των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης που προβλέπεται από την απόφαση αριθ. 1152/2003/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Ιουνίου 2003 [14].

[14] ΕΕ L 162 της 1.7.2003, σ. 1.

7) "πρόσωπο":

α) φυσικό πρόσωπο,

β) νομικό πρόσωπο,

γ) ένωση προσώπων, όταν, βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας, της αναγνωρίζεται δικαιοπρακτική ικανότητα, χωρίς όμως να έχει το καθεστώς νομικού προσώπου.

8) "παρέχεται πρόσβαση": παρέχεται άδεια πρόσβασης στην αντίστοιχη ηλεκτρονική βάση δεδομένων και δίδεται η άδεια λήψης δεδομένων με ηλεκτρονικά μέσα.

9) "με ηλεκτρονικά μέσα": με ηλεκτρονικό εξοπλισμό επεξεργασίας (συμπεριλαμβανομένης της αριθμητικής συμπίεσης) και αποθήκευσης δεδομένων και με χρησιμοποίηση καλωδιακής ή ασύρματης σύνδεσης, οπτικών μέσων ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών μέσων.

10) "αριθμός αναγνώρισης SEED": ο αριθμός που προβλέπεται στο άρθρο 24 παράγραφος 2 στοιχείο α) του παρόντος κανονισμού.

11) "αριθμός φορολογικού μητρώου ΦΠΑ": ο αριθμός που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1 στοιχεία γ), δ) και ε) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου. [15]

[15] ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1.

12) "ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης": η κυκλοφορία μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών, προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης στο πλαίσιο του καθεστώτος αναστολής των ειδικών φόρων κατανάλωσης κατά την έννοια του τίτλου ΙΙΙ της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ ή προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης τα οποία έχουν παραδοθεί στην κατανάλωση κατά την έννοια των άρθρων 7 έως 10 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.

13) "διοικητική έρευνα": όλοι οι έλεγχοι, οι επαληθεύσεις και οι δράσεις που αναλαμβάνουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι ή οι αρμόδιες αρχές κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους, που αποσκοπούν στη διασφάλιση της ορθής εφαρμογής της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

14) "δίκτυο CCN/CSI": το κοινό σύστημα που βασίζεται στο κοινό δίκτυο επικοινωνίας (CCN) και η κοινή διασύνδεση των συστημάτων (CSI), που αναπτύχθηκαν από την Κοινότητα για να εξασφαλιστούν όλες οι διαβιβάσεις με ηλεκτρονικά μέσα που πραγματοποιούνται μεταξύ των αρμοδίων αρχών στον τελωνειακό και το φορολογικό τομέα.

Άρθρο 3

1. Κάθε κράτος μέλος γνωστοποιεί στα λοιπά κράτη μέλη και στην Επιτροπή την ενιαία αρμόδια αρχή που ορίζεται ως η αρχή εξ ονόματος της οποίας εφαρμόζονται οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού, άμεσα ή με μεταβίβαση αρμοδιοτήτων.

2. Κάθε κράτος μέλος καθορίζει μια κεντρική υπηρεσία συνδέσμου ως κυρία υπεύθυνη, με μεταβίβαση αρμοδιοτήτων,

(a) για τις επαφές με τα λοιπά κράτη μέλη στον τομέα της διοικητικής συνεργασίας,

(b) για τη διαχείριση και τον έλεγχο των διαδικασιών και των συστημάτων κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, που προβλέπονται από την κοινοτική νομοθεσία και ειδικότερα για το ηλεκτρονικό μητρώο στοιχείων που προβλέπεται στο άρθρο 23,

(c) για το σύστημα προηγούμενης παροχής πληροφοριών που προβλέπεται στο άρθρο 24,

(d) για τις αιτήσεις ελέγχου με προορισμό ή με προέλευση τα λοιπά κράτη μέλη, που προβλέπονται στο άρθρο 25.

(e) γενικότερα για κάθε άλλη ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την κυκλοφορία προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή και τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών.

3. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους δύναται να καθορίζει υπηρεσίες συνδέσμου διαφορετικές από την κεντρική υπηρεσία συνδέσμου, οι οποίες θα είναι αρμόδιες για την άμεση ανταλλαγή πληροφοριών βάσει του παρόντος κανονισμού. Οι υπηρεσίες συνδέσμου περιλαμβάνουν κάθε υπηρεσία που διαθέτει ειδική εδαφική ή επιχειρησιακή αρμοδιότητα. Η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει τον κατάλογο των εν λόγω υπηρεσιών και να τον θέτει στη διάθεση των κεντρικών υπηρεσιών συνδέσμου.

4. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους δύναται, εξάλλου, να υποδεικνύει υπό τις προϋποθέσεις που αυτή ορίζει αρμόδιους υπαλλήλους, υπεύθυνους για την άμεση ανταλλαγή πληροφοριών βάσει του παρόντος κανονισμού. Στην περίπτωση αυτή, μπορεί να περιορίζει την έκταση των μεταβιβαζόμενων αρμοδιοτήτων. Η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου είναι υποχρεωμένη να ενημερώνει τον κατάλογο των εν λόγω υπαλλήλων και να τον θέτει στη διάθεση των κεντρικών υπηρεσιών συνδέσμου των λοιπών ενδιαφερομένων κρατών μελών.

5. Οι υπάλληλοι που ανταλλάσσουν πληροφορίες βάσει των άρθρων 11 και 14 θεωρείται ότι διαθέτουν σχετική αρμοδιότητα, υπό τις προϋποθέσεις που τάσσουν οι αρμόδιες αρχές.

6. Όταν κάποια υπηρεσία συνδέσμου ή αρμόδιος υπάλληλος διατυπώνει ή λαμβάνει αίτηση συνδρομής ή απάντηση σε τέτοια αίτηση, ενημερώνει σχετικά την υπηρεσία συνδέσμου του κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται υπό τους όρους που αυτό έχει καθορίσει.

7. Όταν υπηρεσία συνδέσμου ή αρμόδιος υπάλληλος λαμβάνει αίτηση συνδρομής που απαιτεί την ανάληψη δράσης εκτός της εδαφικής ή επιχειρησιακής αρμοδιότητάς του, τη διαβιβάζει αμέσως στην κεντρική υπηρεσία συνδέσμου του κράτους μέλους στο οποίο υπάγεται και ενημερώνει σχετικά την αιτούσα αρχή. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 11 αρχίζει την ημέρα που ακολουθεί εκείνη κατά την οποία η αίτηση συνδρομής διαβιβάστηκε στην κεντρική υπηρεσία συνδέσμου.

Άρθρο 4

Η κατά τον παρόντα κανονισμό υποχρέωση συνδρομής δεν αφορά τη γνωστοποίηση πληροφοριών ή εγγράφων που έχουν περιέλθει στις διοικητικές αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 1 κατόπιν αδείας ή αιτήσεως της δικαστικής αρχής.

Ωστόσο, όταν αρμόδια αρχή έχει σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο την εξουσία να κοινοποιήσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, αυτές πρέπει στο πλαίσιο της διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό να κοινοποιούνται. Για κάθε κοινοποίηση αυτού του είδους απαιτείται η προηγούμενη έγκριση της δικαστικής αρχής, εφόσον η ανάγκη για την εν λόγω άδεια προκύπτει από το εθνικό δίκαιο.

Κεφάλαιο ΙΙ

Συνεργασία κατόπιν αιτήσεως

Τμήμα 1

Αίτηση για Παροχη Πληροφοριων και Διενεργεια Διοικητικών Ερευνών

Άρθρο 5

1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση κοινοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1, συμπεριλαμβανομένων και αυτών που αφορούν μια ή περισσότερες συγκεκριμένες περιπτώσεις.

2. Όσον αφορά την κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, προβαίνει, εάν συντρέχει λόγος, στις αναγκαίες διοικητικές έρευνες για να συγκεντρώσει τις πληροφορίες αυτές.

3. Η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να περιλαμβάνει αιτιολογημένη αίτηση σχετικά με συγκεκριμένη διοικητική έρευνα. Εάν το κράτος μέλος αποφασίσει ότι δεν απαιτείται διοικητική έρευνα, ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τους λόγους που οδήγησαν στην εν λόγω απόφαση.

4. Για τη συγκέντρωση των ζητούμενων πληροφοριών ή για τη διενέργεια της ζητούμενης διοικητικής έρευνας, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ή η διοικητική αρχή προς την οποία η τελευταία παρέπεμψε το θέμα, ενεργεί όπως θα ενεργούσε και για δικό της λογαριασμό ή μετά από αίτηση άλλης αρχής της χώρας της.

Άρθρο 6

Οι αιτήσεις για παροχή πληροφοριών και διενέργεια διοικητικών ερευνών βάσει του άρθρου 5 διαβιβάζονται μέσω εντύπου συγκεκριμένης μορφής, το οποίο εγκρίνεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2. Υπό τις συνθήκες, ωστόσο, που αναφέρονται στο άρθρο 25, το ομοιόμορφο έγγραφο ελέγχου της κυκλοφορίας προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, που προβλέπεται στο άρθρο 25 παράγραφος 3 του παρόντος κανονισμού, αποτελεί απλουστευμένη μορφή αίτησης για παροχή πληροφοριών.

Άρθρο 7

1. Κατόπιν αιτήσεως της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση διαβιβάζει σ'αυτή υπό μορφή εκθέσεων, βεβαιώσεων ή άλλων εγγράφων ή επικυρωμένων αντιγράφων ή αποσπασμάτων αυτών, όλες τις σχετικές πληροφορίες που διαθέτει καθώς και τα αποτελέσματα των διοικητικών ερευνών.

2. Η κοινοποίηση πρωτότυπων εγγράφων πραγματοποιείται μόνον εφόσον οι ισχύουσες διατάξεις στο κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένη η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δεν αντίκεινται σ' αυτή.

Τμήμα 2

Προθεσμια κοινοποιησησ

Άρθρο 8

Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση πραγματοποιεί τις κοινοποιήσεις που αναφέρονται στα άρθρα 5 και 7 το συντομότερο δυνατό και το αργότερο τρεις μήνες μετά τη λήψη της αίτησης.

Άρθρο 9

Για ειδικές κατηγορίες περιπτώσεων, είναι δυνατό να ταχθούν προθεσμίες διαφορετικές από αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 8 με κοινή συμφωνία μεταξύ των αιτουσών αρχών και των αρχών στις οποίες υποβάλλεται η αίτηση.

Άρθρο 10

Σε περίπτωση που η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην αίτηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τους λόγους που την εμποδίζουν να τηρήσει την εν λόγω προθεσμία και δηλώνει πότε θα μπορέσει να ικανοποιήσει το αίτημα.

Τμήμα 3

Παρουσια στα γραφεία των διοικητικών υπηρεσιών και συμμετοχή στις διοικητικές έρευνες

Άρθρο 11

1. Μετά από συμφωνία μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και σύμφωνα με διαδικασία που ορίζει η τελευταία, υπάλληλοι ειδικά εξουσιοδοτημένοι από την αιτούσα αρχή έχουν τη δυνατότητα να παρευρίσκονται στα γραφεία ή στις διοικητικές υπηρεσίες του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους όσον αφορά την ανταλλαγή των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 1. Όταν οι ζητούμενες πληροφορίες περιέχονται σε έγγραφα στα οποία έχουν πρόσβαση οι υπάλληλοι της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής λαμβάνουν αντίγραφα των εγγράφων που περιέχουν τις ζητούμενες πληροφορίες.

2. Μετά από συμφωνία μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και σύμφωνα με τον τρόπο που καθορίζει η τελευταία, υπάλληλοι οριζόμενοι από την αιτούσα αρχή είναι δυνατό να συμμετέχουν στις διοικητικές έρευνες, ώστε να ανταλλάσσουν τις πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 1. Οι διοικητικές έρευνες διενεργούνται αποκλειστικά από τους υπαλλήλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής δεν ασκούν τις αρμοδιότητες ελέγχου που έχουν ανατεθεί στους υπαλλήλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Δύνανται, ωστόσο, να έχουν πρόσβαση στους ίδιους χώρους και στα ίδια έγγραφα με αυτούς, μόνον μέσω αυτών και για τις ανάγκες της διεξαγόμενης διοικητικής έρευνας και μόνον.

3. Οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής που βρίσκονται σε άλλο κράτος μέλος κατ' εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 πρέπει να δύνανται να επιδεικνύουν ανά πάσα στιγμή γραπτή εντολή που θα αναφέρει τα στοιχεία ταυτότητας και την επίσημη ιδιότητά τους.

Άρθρο 12

Όταν η εθνική ποινική δικονομία επιφυλάσει ορισμένες ενέργειες μόνο στους υπαλλήλους που ορίζονται ειδικά από την εθνική νομοθεσία, οι υπάλληλοι της αιτούσας αρχής δεν συμμετέχουν στις ενέργειες αυτές.

Δεν συμμετέχουν στις κατ' οίκον έρευνες ή στις επίσημες ανακρίσεις προσώπων στο πλαίσιο του ποινικού δικαίου. έχουν όμως πρόσβαση στις πληροφορίες που λαμβάνονται κατ' αυτόν τον τρόπο, υπό τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 4.

Τμήμα 4

Ταυτοχρονοι ελεγχοι

Άρθρο 13

Για την ανταλλαγή των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 1, δύο ή περισσότερα κράτη μέλη δύνανται να συμφωνήσουν ότι θα προβαίνουν, καθένα στο έδαφός του, σε ταυτόχρονους ελέγχους της κατάστασης όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, ενός ή περισσοτέρων προσώπων που παρουσιάζουν κοινό ή συμπληρωματικό ενδιαφέρον, κάθε φορά που τέτοιοι έλεγχοι θεωρούνται πιο αποτελεσματικοί από έλεγχο που διενεργεί ένα και μόνο κράτος μέλος.

Άρθρο 14

1. Κάθε κράτος μέλος καθορίζει κατά τρόπο ανεξάρτητο τα πρόσωπα έναντι των οποίων προτίθεται να προτείνει τη διενέργεια ταυτόχρονου ελέγχου. Η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές των άλλων ενδιαφερομένων κρατών μελών για τις περιπτώσεις που προτείνεται να αποτελέσουν το αντικείμενο ταυτόχρονων ελέγχων. Αιτιολογεί την επιλογή αυτή, στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό, παρέχοντας τις πληροφορίες που την οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Καθορίζει την προθεσμία εντός της οποίας απαιτείται να διενεργηθούν οι έλεγχοι.

2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη αποφασίζουν στη συνέχεια αν επιθυμούν να συμμετάσχουν στους ταυτόχρονους ελέγχους. Η αρμόδια αρχή στην οποία προτείνεται η διενέργεια ταυτόχρονου ελέγχου επιβεβαιώνει στην αντίστοιχη αρχή την αποδοχή ή την απόρριψη του αιτήματος διενέργειας του συγκεκριμένου ελέγχου.

3. Κάθε αρμόδια αρχή ορίζει αντιπρόσωπο υπεύθυνο να κατευθύνει και να συντονίζει τον έλεγχο.

4. Οι αρμόδιες αρχές ενημερώνουν, το ταχύτερο δυνατό, την Επιτροπή για τη διενέργεια ταυτόχρονου ελέγχου και για τους μηχανισμούς απάτης που διαπιστώνονται κατά τη διάρκεια του εν λόγω ελέγχου, τους οποίους περιλαμβάνουν στις εκθέσεις και τις αξιολογήσεις που πραγματοποιούν σχετικά. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά την επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 1.

Τμήμα 5

Αιτηση διοικητικησ κοινοποιησησ

Άρθρο 15

Μετά από αίτηση της αιτούσας αρχής, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, τηρώντας τη νομοθεσία του κράτους μέλους της έδρας της για την κοινοποίηση των αντίστοιχων πράξεων, κοινοποιεί στον παραλήπτη όλες τις πράξεις και αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από τις διοικητικές αρχές και αφορούν την εφαρμογή της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στο έδαφος του κράτους μέλους όπου εδρεύει η αιτούσα αρχή.

Άρθρο 16

Η αίτηση κοινοποίησης, στην οποία αναφέρεται το αντικείμενο της προς κοινοποίηση πράξης ή απόφασης, περιλαμβάνει το όνομα, τη διεύθυνση και κάθε άλλη πληροφορία χρήσιμη για την εξακρίβωση της ταυτότητας του παραλήπτη.

Το υπόδειγμα εντύπου της αίτησης κοινοποίησης αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

Άρθρο 17

Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει αμέσως την αιτούσα αρχή για τη συνέχεια που δίδει στην αίτηση κοινοποίησης και ειδικότερα για την ημερομηνία κατά την οποία η απόφαση ή η πράξη κοινοποιήθηκε στον παραλήπτη.

Κεφάλαιο III

Ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση

Άρθρο 18

Με την επιφύλαξη των διατάξεων του κεφαλαίου IV, η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους προβαίνει σε δομημένη αυτόματη ή αυτόματη ανταλλαγή των πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 1 με την αρμόδια αρχή κάθε άλλου ενδιαφερόμενου κράτους μέλους στις παρακάτω περιπτώσεις:

1) όταν διαπράχθηκε ή ενδέχεται να διαπράχθηκε παραβίαση της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στο άλλο κράτος μέλος.

2) όταν υφίσταται κίνδυνος απάτης στο άλλο κράτος μέλος.

3) όταν διαπράχθηκε ή ενδέχεται να διαπράχθηκε παραβίαση της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στο έδαφος κράτους μέλους με ενδεχόμενες προεκτάσεις σε άλλο κράτος μέλος.

Άρθρο 19

Σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2 καθορίζονται:

1) οι ακριβείς κατηγορίες πληροφοριών.

2) για κάθε ένα από τα κράτη μέλη, ο δομημένος ή αυτόματος χαρακτήρας της ανταλλαγής, καθώς και στην τελευταία περίπτωση η συχνότητα της ανταλλαγής.

3) ο τρόπος ανταλλαγής των εν λόγω πληροφοριών.

Άρθρο 20

Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών δύνανται, σε κάθε περίπτωση, να κοινοποιούν, χωρίς προηγούμενη αίτηση και αυθόρμητα, τις πληροφορίες οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 1 και τις οποίες γνωρίζουν.

Άρθρο 21

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα διοικητικά και οργανωτικά μέτρα για τη διευκόλυνση των συναλλαγών που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο.

Άρθρο 22

Η εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου δεν είναι δυνατό να υποχρεώνει κράτος μέλος να επιβάλλει νέες υποχρεώσεις στους οφειλέτες ειδικών φόρων κατανάλωσης σχετικά με τη συγκέντρωση των πληροφοριών.

Κεφάλαιο IV

Αποθήκευση και ανταλλαγή ειδικών πληροφοριών για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές

Άρθρο 23

1. Η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους τηρεί ηλεκτρονικό μητρώο δεδομένων που περιέχει τα εξής:

α) μητρώο των προσώπων που έχουν την ιδιοτήτα εγκεκριμένου αποθηκευτή ή εγγεγραμμένου επαγγελματία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης κατά την έννοια του άρθρου 4 στοιχεία α) και δ) της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.

β) μητρώο των χώρων που είναι εγκεκριμένοι ως φορολογικές αποθήκες.

2. Τα μητρώα περιέχουν τις ακόλουθες πληροφορίες, που τίθενται στη διάθεση των λοιπών κρατών μελών:

α) τον αριθμό εγγραφής στα μητρώα που εκδίδει η αρμόδια αρχή όσον αφορά το πρόσωπο και τους χώρους.

β) το όνομα και τη διεύθυνση του προσώπου και των χώρων.

γ) την κατηγορία και την ονοματολογία των προϊόντων που δύνανται να αποθηκευτούν ή να παραληφθούν από το πρόσωπο ή που δύνανται να αποθηκευτούν ή να παραληφθούν στους χώρους.

δ) τα στοιχεία της αρμόδιας αρχής από την οποία είναι δυνατό να ληφθούν άλλες πληροφορίες.

ε) την ημερομηνία έκδοσης, τροποποίησης και κατά περίπτωση την ημερομηνία λήξης της ισχύος του αριθμού φορολογικού μητρώου.

στ) τις αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό της ταυτότητας των εγκεκριμένων αποθηκευτών, των εγγεγραμμένων επαγγελματιών και των χώρων που έχουν εγκριθεί ως φορολογικές αποθήκες.

ζ) τις αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό των προσώπων που διαθέτουν αρμοδιότητα κατά την έννοια των διατάξεων του άρθρου 15 παράγραφος 3 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.

η) τις αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό των προσώπων που παρεμβαίνουν περιστασιακά κατά την κυκλοφορία των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

θ) τις πληροφορίες για την υποχρεωτική εγγύηση σχετικά με την κυκλοφορία των εμπορευμάτων που αναφέρεται στο άρθρο 13 στοιχείο α) της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.

3. Κάθε εθνικό μητρώο τίθεται στη διάθεση των άλλων κρατών μελών.

4. Τα στοιχεία που πρέπει να καταγράφονται στα μητρώα που αναφέρονται στην παράγραφο 2, ο τρόπος τήρησης και ενημέρωσης των μητρώων, οι εναρμονισμένες προδιαγραφές σύνθεσης του αριθμού ειδικών φόρων κατανάλωσης και συγκέντρωσης των αναγκαίων πληροφοριών για τον καθορισμό των προσώπων και των χώρων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 και ο τρόπος της θέσης στη διάθεση όλων των κρατών μελών των μητρώων που αναφέρεται στην παράγραφο 3 καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

5. Όταν ο προσδιορισμός της ταυτότητας της επιχείρησης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μέσω του αριθμού φορολογικού μητρώου ΦΠΑ, εφαρμόζεται το άρθρο 27 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1798/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [16].

[16] ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 1.

Άρθρο 24

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε εφαρμογή ηλεκτρονικό σύστημα προηγούμενης παροχής πληροφοριών που επιτρέπει στην κεντρική υπηρεσία συνδέσμου ή σε οποιαδήποτε υπηρεσία συνδέσμου, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3, του κράτους μέλους αναχώρησης των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, να διαβιβάζει μήνυμα ενημέρωσης ή προειδοποίησης στην υπηρεσία συνδέσμου του κράτους μέλους προορισμού το αργότερο τη στιγμή αναχώρησης των προϊόντων. Στο πλαίσιο της εν λόγω ανταλλαγής πληροφοριών, οι κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου πραγματοποιούν ανάλυση των κινδύνων πριν από την αποστολή και μετά τη λήψη των μηνυμάτων.

2. Οι πληροφορίες που πρόκειται να ανταλλαγούν καθώς και ο τρόπος ανταλλαγής πληροφοριών καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

Άρθρο 25

1. Κατ'εφαρμογή του άρθρου 5, κατά τη διάρκεια κυκλοφορίας προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης ή μετά την εν λόγω κυκλοφορία, η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου κράτους μέλους μπορεί να ζητήσει πληροφορίες από την κεντρική υπηρεσία συνδέσμου άλλου κράτους μέλους. Στο πλαίσιο της εν λόγω ανταλλαγής πληροφοριών, οι κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου πραγματοποιούν ανάλυση των κινδύνων κατά την αποστολή και τη λήψη των αιτήσεων.

2. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται επίσης για την καθιέρωση δειγματοληπτικών ελέγχων, οι οποίοι δύνανται να διενεργούνται μέσω αυτοματοποιημένων διαδικασιών.

3. Η ανταλλαγή πληροφοριών που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2 πραγματοποιείται μέσω ομοιόμορφου εγγράφου ελέγχου της πραγματοποιούμενης κυκλοφορίας. Ο τύπος και το περιεχόμενο του εν λόγω εγγράφου καθώς και ο τρόπος ανταλλαγής πληροφοριών καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

4. Όταν αποστολέας προϊόντων υποκειμένων σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης αντιμετωπίζει κατάσταση κατά την οποία δεν πραγματοποιείται επιστροφή του αντιτύπου αριθ. 3 του συνοδευτικού διοικητικού εγγράφου (ΣΔΕ) και εξαντλεί όλα τα μέσα που διαθέτει για να αποδείξει την κανονική λήξη της κυκλοφορίας στο πλαίσιο καθεστώτος αναστολής, η εν λόγω επιχείρηση μπορεί να ζητήσει από την κεντρική υπηρεσία συνδέσμου του κράτους μέλους στο οποίο είναι εγκατεστημένη να χρησιμοποιήσει το έγγραφο που προβλέπεται στην παράγραφο 3. Η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου αποφασίζει ποια συνέχεια θα δοθεί στην εν λόγω αίτηση. Εάν ανταποκριθεί σ'αυτή, ο αποστολέας ουδόλως απαλλάσσεται των φορολογικών ευθυνών που τον βαρύνουν.

Άρθρο 26

1. Όταν η παρακολούθηση της κυκλοφορίας και των ελέγχων των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης πραγματοποιείται μέσω ηλεκτρονικού συστήματος, η αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους αποθηκεύει και επεξεργάζεται τις πληροφορίες στο πλαίσιο του εν λόγω συστήματος.

Προκειμένου να είναι δυνατή η χρησιμοποίηση των πληροφοριών αυτών στα πλαίσια των προβλεπόμενων από τον παρόντα κανονισμό διαδικασιών, οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να διατηρούνται επί τριετία τουλάχιστον από τη λήξη του ημερολογιακού έτους κατά το οποίο επιβάλλεται να δίδεται πρόσβαση στις πληροφορίες.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν, ώστε οι πληροφορίες που αρχειοθετούνται στο σύστημα να είναι ενημερωμένες, πλήρεις και ακριβείς.

Κεφάλαιο V

Σχέσεις με την Επιτροπή

Άρθρο 27

1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή εξετάζουν και αξιολογούν τη λειτουργία του συστήματος διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό. Η Επιτροπή συγκεντρώνει στοιχεία από την εμπειρία των κρατών μελών ενόψει της βελτίωσης της λειτουργίας αυτού του συστήματος.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε πληροφορία σχετικά με την εκ μέρους τους εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων όλων των αναγκαίων στατιστικών στοιχείων για την αξιολόγηση αυτής της εφαρμογής. Τα εν λόγω στατιστικά στοιχεία καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους και τις διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν ή υποτίθεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για την παραβίαση της νομοθεσίας περί των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι οποίες επέτρεψαν να αποκαλυφθούν ανεπάρκειες ή κενά της λειτουργίας του συστήματος διοικητικής συνεργασίας που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό ή στις διατάξεις της νομοθεσίας σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

4. Μετά από αίτηση της Επιτροπής, τα κράτη μέλη της παρέχουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες, εφόσον οι πληροφορίες αυτές έχουν σχέση με τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, την εξαγωγή ή την υπαγωγή προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης σε καθεστώς αναστολής ή οικονομικό καθεστώς κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου [17].

[17] ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ.1.

5. Ενόψει της αξιολόγησης της αποτελεσματικότητας του ισχύοντος συστήματος διοικητικής συνεργασίας για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής, τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να κοινοποιούν στην Επιτροπή κάθε άλλη πληροφορία που αναφέρεται στο άρθρο 1.

6. Η Επιτροπή κοινοποιεί τις πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 5 στα λοιπά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

Κεφάλαιο VI

Σχέσεις με τις τρίτες χώρες

Άρθρο 28

1. Όταν κοινοποιούνται πληροφορίες από τρίτη χώρα στην αρμόδια αρχή κράτους μέλους, αυτή δύναται να τις διαβιβάζει στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών που ενδέχεται να ενδιαφέρονται σχετικά και οπωσδήποτε σε όσους διατυπώνουν σχετικό αίτημα, εφόσον το επιτρέπουν οι ισχύουσες στην εν λόγω χώρα ρυθμίσεις σχετικά με τη συνδρομή.

Οι πληροφορίες αυτές δύνανται επίσης να κοινοποιούνται στην Επιτροπή κάθε φορά που παρουσιάζουν ενδιαφέρον σε κοινοτικό επίπεδο.

2. Με την επιφύλαξη ότι η ενδιαφερόμενη τρίτη χώρα έχει δεσμευθεί νομικά να παράσχει την αναγκαία συνδρομή για να συγκεντρωθούν όλα τα αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τον παράτυπο χαρακτήρα των πράξεων που φαίνεται να αντιβαίνουν προς τη νομοθεσία για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, είναι δυνατό να γνωστοποιηθούν στη χώρα αυτή οι πληροφορίες που έχουν συγκεντρωθεί κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, με τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων αρχών που τις έχουν παράσχει, τηρουμένων των εσωτερικών διατάξεων περί κοινοποίησης δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε τρίτες χώρες.

Κεφάλαιο VII

Όροι που διέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών

Άρθρο 29

Οι πληροφορίες που κοινοποιούνται βάσει του παρόντος κανονισμού παρέχονται στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με τον τρόπο που πρόκειται να θεσπιστεί βάσει της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

Άρθρο 30

Οι αιτήσεις παροχής συνδρομής, συμπεριλαμβανομένων των αιτήσεων κοινοποίησης πληροφοριών και τα επισυναπτόμενα σ'αυτές δικαιολογητικά είναι δυνατό να συντάσσονται σε οποιαδήποτε γλώσσα που επιλέγεται με κοινή συμφωνία μεταξύ της αιτούσας αρχής και της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Οι εν λόγω αιτήσεις συνοδεύονται από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους όπου είναι εγκατεστημένη η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση, μόνο στις περιπτώσεις που αιτιολογούνται δεόντως από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση.

Άρθρο 31

1. Η αρχή κράτους μέλους στην οποία υποβάλλεται η αίτηση παρέχει στην αιτούσα αρχή άλλου κράτους μέλους τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 1, υπό την προϋπόθεση ότι:

α) ο αριθμός και η φύση των αιτήσεων παροχής πληροφοριών οι οποίες υποβάλλονται από την αιτούσα αρχή σε συγκεκριμένη χρονική περίοδο δεν επιβάλλουν δυσανάλογη διοικητική επιβάρυνση στη αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση,

β) η αιτούσα αρχή έχει εξαντλήσει τις συνήθεις πηγές πληροφοριών, τις οποίες θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ανάλογα με τις περιστάσεις για να λάβει τις απαιτούμενες πληροφορίες χωρίς να κινδυνεύει η επίτευξη του επιδιωκόμενου αποτελέσματος.

2. Όταν η αμοιβαία συνδρομή παρουσιάζει ιδιαίτερες δυσκολίες που χαρακτηρίζονται από πολύ υψηλά έξοδα ή που εντάσσονται στο πλαίσιο του αγώνα κατά της απάτης, οι αιτούσες αρχές και οι αρχές στις οποίες υποβάλλεται η αίτηση μπορούν να συμφωνούν ειδικό τρόπο επιστροφής για συγκεκριμένη περίπτωση.

3. Ο παρών κανονισμός δεν επιβάλλει την υποχρέωση διεξαγωγής ερευνών ή της διαβίβασης πληροφοριών, όταν η νομοθεσία ή η διοικητική πρακτική του κράτους μέλους το οποίο θα έπρεπε να παράσχει τις πληροφορίες δεν παρέχουν στην αρμόδια αυτή αρχή την δυνατότητα ούτε να διεξάγει τις έρευνες αυτές ούτε να συλλέγει ή να χρησιμοποιεί τις συγκεκριμένες πληροφορίες για τις ανάγκες του εν λόγω κράτους μέλους.

4. Η αρμόδια αρχή κράτους μέλους δύναται να αρνηθεί την διαβίβαση πληροφοριών, όταν το κράτος μέλος που τις ζητεί δεν είναι σε θέση, για νομικούς λόγους, να παράσχει παρόμοιες πληροφορίες. Το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.

5. Η άρνηση διαβίβασης πληροφοριών είναι δυνατή σε περίπτωση που θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή εμπορικής μεθόδου ή πληροφορίας, των οποίων η κοινολόγηση θα ήταν αντίθετη προς την δημοσία τάξη.

6. Η αρμόδια αρχή πληροφορεί την αιτούσα αρχή για τους λόγους που αντιτίθενται στην ικανοποίηση της αίτησης συνδρομής. Αυτή η αιτιολογημένη άρνηση κοινοποιείται επίσης στην Επιτροπή.

7. Είναι δυνατό να καθοριστεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2, ελάχιστο ποσό πέραν του οποίου θα είναι δυνατή η υποβολή αίτησης συνδρομής.

Άρθρο 32

1. Οι πληροφορίες που γνωστοποιούνται κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θεωρούνται εμπιστευτικές. Οι εν λόγω πληροφορίες καλύπτονται από το επαγγελματικό απόρρητο και τυγχάνουν της προστασίας που προβλέπεται για τέτοιου είδους πληροφορίες τόσο από την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο περιήλθαν, όσον και από τις αντίστοιχες διατάξεις που εφαρμόζονται στα κοινοτικά όργανα.

Δύνανται να χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της φορολογικής βάσης, για την είσπραξη και το διοικητικό έλεγχο των ειδικών φόρων κατανάλωσης, για τους ελέγχους της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης και για τις έρευνες.

Δύνανται να χρησιμοποιούνται επ'ευκαιρία δικαστικών ή διοικητικών διαδικασιών που καταλήγουν στην ενδεχόμενη εφαρμογή κυρώσεων, που επιβάλλονται μετά από παραβιάσεις της φορολογικής νομοθεσίας, με την επιφύλαξη των γενικών κανόνων και των νομικών διατάξεων που διέπουν τα δικαιώματα των κατηγορουμένων και των μαρτύρων στο πλαίσιο τέτοιων διαδικασιών.

Δύνανται, εξάλλου, να χρησιμοποιούνται για την επιβολή άλλων επιβαρύνσεων, δασμών και φόρων που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου [18].

[18] ΕΕ L 73 της 19.3.1976, σ. 18.

Τα πρόσωπα που είναι δεόντως διαπιστευμένα στην αρχή διαπίστευσης ασφάλειας της Επιτροπής δύνανται να έχουν πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες μόνον εφόσον αυτή είναι αναγκαία για τη συντήρηση και την ανάπτυξη του δικτύου CCN/CSI.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους που παρέχει τις πληροφορίες επιτρέπει τη χρησιμοποίησή τους για άλλους σκοπούς στο κράτος μέλος της αιτούσας αρχής, όταν η νομοθεσία του κράτους μέλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση επιτρέπει τη χρησιμοποίησή τους για παρόμοιους σκοπούς.

3. Όταν η αιτούσα αρχή κρίνει ότι οι πληροφορίες τις οποίες έλαβε από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενδέχεται να φανούν χρήσιμες στην αρμόδια αρχή τρίτου κράτους μέλους, μπορεί να τις διαβιβάσει σ'αυτή. Ενημερώνει σχετικά την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση. Η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δύναται να θέτει ως προϋπόθεση για τη διαβίβαση των πληροφοριών σε τρίτο κράτος την προηγούμενη συγκατάθεσή της.

4. Τα κράτη μέλη περιορίζουν την έκταση των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, στο άρθρο 10, στο άρθρο 11 παράγραφος 1 και στα άρθρα 12 και 21 της οδηγίας 95/46/ΕΚ στο βαθμό που αυτό κρίνεται αναγκαίο προκειμένου να μη θίγεται η διασφάλιση των συμφερόντων που αναφέρονται στο άρθρο 13, στοιχείο ε) της εν λόγω οδηγίας.

Άρθρο 33

Οι εκθέσεις, οι βεβαιώσεις και όλα τα λοιπά έγγραφα καθώς και τα επικυρωμένα αντίγραφα ή αποσπάσματα των εν λόγω εγγράφων, που συλλέγουν οι υπάλληλοι της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και που διαβιβάζονται στην αιτούσα αρχή στις περιπτώσεις παροχής συνδρομής οι οποίες προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό, είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία από τα αρμόδια όργανα του κράτους μέλους της αιτούσας αρχής, όπως ακριβώς και τα αντίστοιχα έγγραφα που διαβιβάζονται από άλλη αρχή της δικής τους χώρας.

Άρθρο 34

1. Για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για:

α) τη διασφάλιση καλού εσωτερικού συντονισμού μεταξύ των αρμοδίων αρχών που αναφέρονται στο άρθρο 3.

β) την καθιέρωση άμεσης συνεργασίας μεταξύ των ειδικά εξουσιοδοτημένων, για το συντονισμό αυτόν, αρχών.

γ) τη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συστήματος ανταλλαγής πληροφοριών που προβλέπει ο παρών κανονισμός.

2. Η Επιτροπή κοινοποιεί, το συντομότερο δυνατό, στην αρμόδια αρχή κάθε κράτους μέλους τις πληροφορίες που λαμβάνει και τις οποίες είναι σε θέση να παράσχει.

Κεφάλαιο VIII

Γενικές και τελικές διατάξεις

Άρθρο 35

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης, στο εξής καλούμενη "επιτροπή".

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7 και του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

Η περίοδος που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, ορίζεται σε τρεις μήνες.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό.

Άρθρο 36

Η επιτροπή μπορεί να εξετάζει κάθε θέμα σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού το οποίο φέρει προς συζήτηση ο πρόεδρός της είτε με δική του πρωτοβουλία είτε κατόπιν αιτήσεως του αντιπροσώπου κράτους μέλους.

Άρθρο 37

1. Κάθε πέντε έτη από την ημερομηνία θέσης σε ισχύ του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση για τις συνθήκες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπει ο παρών κανονισμός.

Άρθρο 38

1. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού δεν θίγουν την εκπλήρωση ευρύτερων υποχρεώσεων σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή που απορρέουν από άλλες νομικές πράξεις, συμπεριλαμβανομένων ενδεχόμενων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών.

2. Όταν οι αρμόδιες αρχές συμφωνούν επί διμερών θεμάτων στους τομείς που αποτελούν αντικείμενο του παρόντος κανονισμού, πλην της ρυθμίσεως μεμονωμένων περιπτώσεων, ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή. Η Επιτροπή ενημερώνει με την σειρά της, για τα θέματα αυτά τις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών.

Άρθρο 39

Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 2005.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος