ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 423 
 
 
 
Vol. 1983/0 158 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
COM(83)  423  final 
Bruxelles,  5 juillet  1983 
Η ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΏΝ ΜΕΛΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟ 1984 
(Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο 
με βαση το άρθρο 3 της απόφασης για "σύγκλιση" της 18.02.1974) 
COM(83)  423  final 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Η Επιτροπή διαβιβάζει την ανακοίνωση αυτή στο Συμβούλιο ενόψει 
της εξέτασης, στις 11 Ιουλίου, της οικονομικής κατάστασης της Κοινότητας 
(ΐ), εξέταση που  περ. έχει κυρίως τον καθορισμό των ποσ<5ν για τους δημοσίους 
προϋπολογισμούς το*. 1984. Επισυνάπτει επίσης, για ενημέρωση, έκθεση 
σχετικά με τη συνέχεια που δόθηκε στις κατευθυντήριες γραμμές που είχε 
χαράξει στην ανακοίνωση της της 1ης Ιουλίου 1982 στο Συμβούλιο ίσον 
αφορά τη δημοσιονομική πειθαρχία και την οικονομική σύγκλιση, και το 
δεύτερο μέρος της οποίας αναφέρεται ιδίως στην αναδιάρθρωση των δημοσίων 
δαπανών υπέρ των παραγωγικών δαπανών. 
Το πρώτο κεφάλαιο της ανακοίνωσης παρουσιάζει τις οικονομικές 
προοπτικές για το 1983 και το 1984 και προβάλλει τα κυριότερα προβλήματα 
οικονομικής πολιτικής που θα αντιμετωπίσει η Κοινότητα. Το δεύτερο κεφάλαιο 
περιγράφει τη δημοσιονομική πολιτική που είναι καλύτερα προσαρμοσμένη 
στη σημερινή κατάσταση. 
(Ο ΣδυΦωνα με το άρθρο 3 της απ&ρασης (74/ΐ2ϋ/Ε0Κ) του Συμβουλίου 
σχετικά με την πραγματοποίηση υψηλού βαθμού σύγκλισης των οικονομικών 
πολιτικών των κρατών μελών. 

1 
I. Μακρο-οικονομική κατάσταση της Κοινότητας και προβλέψεις για το  1963-84 
Όπως τονίζει η Επιτροπή στην ανακοίνωση της στο Συμβούλιο της 9ης 
Ιουνίου 1983 (Ο, παρατηρείται από το τελευταίο τρίμηνο του προηγουμένου 
χρόνου μικρή ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας στην Κοινότητα. Το 
ακαθάριστο εγχώριο προϊόν αυξήθηκε κατά 2  °/°, σε ετήσιο ποσοστό, κατά τη 
διάρκεια των τριών τελευταίων μηνών του 1982, καθώς και κατά το πρώτο 
τρίμηνο του 1983. Δεν είναι ωστόσο σίγουρο ότι η ανάκαμψη θα διαρκέσει. 
Πράγματι,  η ανάλογη αύξηση του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος που παρατηρήθηκε 
κατά τα δύο τελευταία τρίμηνα του 1981 ανήγγειλε απλώς την ανάκαμψη κατά 
το 1982 και ορισμένες από τις αιτίες της ύφεσης που σημειώθηκε τον προηγούμενο 
χρόνο εξακολουθούν να υπάρχουν και σήμερα. 
Το διεθνές περιβάλλον κατά τα δύο επόμενα χρόνια θα έχει πρωταρχική 
σημασία για την ανάκαμψη στην Κοινότητα,Αν καιη ανάκαμψη που παρατηρείται στις 
Ηνωμένες Πολιτείες  φαίνεται πως επιβεβαιώνεται,  το βάρος του  εξωτερικού  χρέους σε πολλές 
χώρες και η μείωση των εσόδων από το πετρέλαιο στις χώρες του ΟΠΕΚ θα 
περιορίσουν την αύξηση του παγκοσμίου εμπορίου, που θα είναι σχεδόν ανύπαρκτη 
κατά το 1983 και της τάξης του 3 1/2. % τον επόμενο χρόνο. Αντίθετα, μπορεί 
να αναμένεται κάποια σταθερότητα των τιμών του πετρελαίου σε ονομαστικούς 
όρους και η αύξηση των τιμών των πρώτων  υλών, εκτός του πετρελαίου, θα  είναι 
περιορισμένη λόγω του γεγονότος ότι η ανάκαμψη της ζήτησης πραγματοποιείται 
με βραδύ ρυθμό καθώς και λόγω του μεγέθους των διαθεσίμων ικανοτήτων παραγωγής. 
Συνολικά, το ΑΕΠ, σε πραγματικούς  όρους αναμένεται ότι θα αυξηθεί μόνο 
κατά 1/2 % στην Κοινότητα το 1983 και κατά 1 1/2 % τον επόμενο χρόνο. Το 
1984, προβλέπονται σημαντικές διαφορές ανάπτυξης μεταξύ των κρατών μελίν, 
δεδομένου ότι η ανάπτυξη θα είναι μεγαλύτερη από 2  °/° στην Ομοσπονδιακή 
Δημοκρατία της Γερμανίας, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιταλία, ενώ θα είναι 
της τάξης του 0,5  °/° ή και χαμηλότερη στη Γαλλία και στις Κάτω Χώρες. Η 
ανεργία θα εξακολουθήσει να επεκτείνεται ακόμη, αν και με βραδύτερο ρυθμό 
από ότι κατά τους τελευταίους μήνες. Το ποσοστό ανεργίας που καθορίστηκε 
σε 10, 8 % τον Απρίλιο, θα αυξηθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου πρόβλεψης 
για να φθάσει το 11 ΐ/2  °/° του ενεργού  πολιτικού  πληθυσμού το 1984, που 
αντιστοιχεί σε 13, 5  εκατ. άτομα περίπου. Ακόμη και αν οι θέσεις απασχόλησης 
σταματήσουν να ελαττώνονται όταν σταθεροποιηθεί η ανάκαμψη, η εξέλιξη αυτή 
δεν θα είναι αρκετή για να αποτραπεί η αύξηση της ανεργίας. 
(ΐ) Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την οϊκονομική και 
κοινωνική κατάσταση στην Κοινότητα, της 9ης Ιουνίου 1983 (ΕΠΙΤΡ  (θ3)3?θ). 
Οι αριθμοί που αναφέρονται στα κεφάλαιο αυτό, αποτελούν αναθεωρημένες 
ποοΒλέιϋει  <τ" -δεν διαωέοουν αισθητά από τους  α^Iθυού^  που βοίσκονται στο 
έγγραφο αυτό. 

2 
Αισθητή πρόοδος πραγματοποιήθηκε όσον αφορά την καταπολέμηση του πληθωρισμού ζ 
κατά. τη διάρκεια των έξι τελευταίων μηνών, ο δείκτης των τιμών καταναλωτή 
(διορθωμένο με τις εποχιακές διακυμάνσεις) αυξήθηκε μόνο κατά 7,6 % (ετήσιο 
ποσοστό).  Εκτός από την επιβράδυνση της μέσης αύξησης των τιμών, παρατηρήθηκε 
μεγαλύτερη σύγκλιση ττ; εξέλιξης των ποσοστών πληθωρισμού. Η αύξηση των τιμών 
καταναλωτή στην Κοινότητα μπορεί να φθάσει το 5 3/4 °/° κατά μέσο όρο, το 
1984, που αντιστοιχεί στο χαμηλότερο ποσοστό αύξησης από το 1970. Ακόμη και 
αν οι διαφορές πληθωρισμού παραμείνουν σημαντικές, η αύξηση των τιμών θα 
μετριασθεί στα περισσότερα κράτη  μέλη" το αποτέλεσμα αυτό θα οφείλεται σε 
ουσιαστική μείωση του ανά μονάδα κόστους εργασίας και στη σχετική σταθερότητα 
των τιμών εισαγωγής. 
Χάρη στην εξέλιξη των όρων  εμπορίου  υπέρ της Κοινότητας κατά τη διάρκεια 
των δύο ετών καθώς και στη βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου σε όγκο, μετά 
από το πρώτο εξάμηνο του 1983, το έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών πληρωμών 
πρέπει να ελαττωθεί έτσι ώστε να ισοσκελισθεί σχεδόν τον επόμενο χρόνο. 
Υπάρχει ο κίνδυνος να μην πραγματοποιηθούν πλήρως οι προβλέψεις αυτές. 
Οι κυριότεροι λόγοι ανησυχίας οφείλονται στην εξέλιξη των αμερικανικών επιτο­
κίων και στην πιθανή επίπτωση της στις τιμές συναλλάγματος, στα ευρωπαϊκά 
επιτόκια και στην κατάσταση δανεισμού των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών. Μία 
αύξηση των επιτοκίων στην Ευρώπη ανάλογη με την αύξηση που σημειώθηκε στις 
Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να βλάψει την αναμενόμενη αργή ανάκαμψη της κατα­
νάλωσης και των επενδύσεων. Η αύξηση του βάρους της εξυπηρέτησης του χρέους 
των λιγότερο ανεπτυγμένων χωρών μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη σταθερότητα 
του διεθνούς οικονομικού συστήματος και να εξασθενήσει περισσότερο τις 
αγορές εξαγωγής της Κοινότητας. 
Δύο είναι τα κυριότερα προβλήματα οικονομικής πολιτικής που απειλούν τις 
προοπτικές αυτές : 
- Κατ'αρχήν, πρέπει να διευκρινισθεί αν ο ρυθμός της οικονομικής ανάκαμψης 
της δραστηριότητας είναι ο κατάλληλος, δηλαδή αν ο ρυθμός αυτός είναι 
τόσο ευνοϊκός όσο το επιτρέπουν οι σημερινές συνθήκες. 

3 
Το ζήτημα αυτί  έχει, με τη σειρά του, δύο πλευρές : τη σχετική ταχύτητα 
της συγκυριακής ανάκαμψης μεταξύ των χωρών και το μέσο ρυθμό της για 
την Κοινότητα στο σύνολο της. 
Είναι απαραίτητο να διαφοροποιηθούν τα ποσοστά ανάπτυξης κατά τη διάρκεια 
των δεκαοχτώ επομένων μηνών, προκειμένου να εξαλειφθούν ορισμένες ανισορροπίες 
του ισοζυγίου πληρωμών και να γίνουν στο εσωτερικά επίπεδο νέες προσαρμογές 
σε θέματα προυπολογισμκϊύκαι υποχώρησης του πληθωρισμού. 
Εξάλλου, 
παρά τους περιορισμούς που  υφίατανται  σε πολλά Κράτη, που η οικονομική 
δραστηριδτητά τους δεν μπορεί να  ενταθεί προτού εκδηλωθούν τα αποτελέσματα 
των μέτρων εξυγίανσης, τίθεταί το ερώτημα αν είναι δυνατά να επιτευχθεί, 
κατά το 1984 και κατά μέσον άρο για την Κοινάτητα, ποσοστά ανάπτυξης 
υψηλότερο από το ποσοστό που προβλέπεται σήμερα. Οι φυσικές ικανότητες 
παραγωγής είναι σαφώς διαθέσιμες, οι διεθνείς τιμές των πρώτων υλών είναι 
χαμηλές και είναι αναγκαίο να αποτραπεί επειγόντως η επέκταση της ανεργίας. 
Τίθεται το ερώτημα αν μία τέτοια προσέγγιση μπορεί να αναζητηθεί στην 
ενίσχυση περισσότερο ενεργών πολιτικών χωρίς, ωστόσο, να πληγούν οι μεσο­
πρόθεσμοι  στόχοι,  Οπως η αξιοπιστία των πολιτικών νομισματικής σταθερότητας, 
η μείωση του δημοσίου χρέους και η αναδιάρθρωση της κατανομής των πόρων 
μεταξύ του ιδιωτικού και ταυ δημοσίου τομέα. 
- το δεύτερο σημαντικό πρόβλημα, δηλαδή το διεθνές νομισματικά πλαίσιο, πρέπει 
να ληφθεί υπόψη στη διατύπωση συνολικής εκτίμησης άσον αφορά τις προσαρμογές 
της οικονομικής πολιτικής. Τα επιτόκια άρχισαν να σημειώνουν μικρή αύξηση 
στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ η ανάκαμψη στην Κοινότητα εξαρτάται εν μέρει 
από τη μείωση τους τόσο στην Ευρώπη όσο και στον υπόλοιπο κόσμο. Αν ένα 
σύνολο συνθήκης στις Ηνωμένες Πολιτείες (ισχυρή συγκυριακή ανάκαμψη, το 
γεγονός ότι δεν ρυθμίζεται το πρόβλημα του ελλείμματος του προϋπολογισμού 
και νομισματική ττολιτική ουσιαστικά αυστηρή) έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη 
αύξηση των επιτοκίων στη χώρα  αυτή, το Συμβούλιο πρέπει να επανεξετάσει 
την κατάσταση. 
Η αυθόρμητη τάση που θα εκδηλωνόταν στην Κοινότητα μπορεί να είναι μία 
εξέλιξη των ευρωπαϊκών επιτοκίων παράλληλη με την αύξηση των αμερικανικών 
επιτοκίων που θα συνοδευόταν από αμετάβλητους στόχους δημοσιονομικής 
πολιτικής. Είναι ωστόσο βέβαιο ότι αυτή η σύμπτωση μπορεί να υπονομεύσει 

4 
την προβλεπομένη ανάκαμψη. Προς το παρόν, αποτελεί μόνο μία υπόθεση 
και μπορούμε να ελπίζουμε ιδίως ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα αντιμετω­
πίσουν αμέσως το πρόβλημα του ελλείμματος του προϋπολογισμού1 του, για 
να αποτραπεί η πραγματοποίηση της υπόθεσης αυτής* Αν, μολαταυτα5 
αυτή η δυσμενής υ; 3εση αποδειχθεί βάσιμη, πρέπει να γίνει επανεξέταση 
των χρηματοπιστωτικών πολιτικών στην Ευρώπη. 

-5-
II. Γενικές κατευθύνσεις δημοσιονομικής πολιτικής 
Η συνέχεια  που επιφυλάχθηκε στις κατευθύνσεις  που περιέχονταν στην 
ανακοίνωση  της Επιτροπής  της 1ης  Ιουλίου 1982 σχετικά με τη δημοσιονομική 
πειθαρχία  και την  οικονομική σύγκλιση αποδεικνύουν  άτι κατά το 1983  επιτεύ­
χθηκε σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ ενθαρρυντική πράοδος στον έλεγχο  των 
δημόσιων δαπανών (1), αλλά παρ'ώλα αυτά, εξαιτίας  του γεγονότος ιδίως  της 
απογοητευτικής εξέλιξης  των δημόσιων εσόδων,  το πρόβλημα  του υπερβολικού  ελ­
λείμματος  των δημόσιων οικονομικών παραμένει  οξύ στις περισσότερες χώρες  μέλη. 
Επιτακτικές ανάγκες  και κίνδυνοι  για το 1984 
Ενόψει των προοπτικών  που διαγράφηκαν παραπάνω  τα καθήκοντα  της δημο­
σιονομικής πολιτικής  για το 1984 δεν  μπορούν να προσδιοριστούν  με απλό τρόπο. 
Η πολιτική αυτή πρέπει  να περιλαμβάνει στοιχεία διαφοροποίησης μεταξύ  των 
κρατών μελών  και ευκαμψίας  σε συνάρτηση  με την πραγματική εξέλιξη  της οικονο­
μικής συγκυρίας. 
Βέβαια προκειμένου  να σταθεροποιηθεί  η επιστροφή στις μεγάλες οικονο­
μικές ισορροπίες είναι αναγκαίο  να συνεχιστούν  οι προσπάθειας  που αποβλέπουν 
στο να μειωθεί μεσοπρόθεσμα  το έλλειμμα  των δημόσιων οικονομικών,  με το να 
εξασφαλιστεί κυρίως καλύτερος έλεγχος  των δαπανών. 
Στις περισσότερες χώρες  της Κοινότητας, αλλά κυρίως  στο Βέλγιο, τη 
Δανία, την Ελλάδα, την Ιταλία και την  Ιρλανδία,  το έλλειμμα βρίσκεται ακόμη 
σε υψηλό επίπεδο, πράγμα  που ενδέχεται  να προκαλέσει, είτε  την υπερβολική 
δημιουργία ρευστότητας, είτε  την ώθηση προς  τα πάνω των επιτοκίων,  και να 
επηρεάσει έτσι άμεσα  ή έμμεσα το ισοζύγιο  των τρεχουσών πληρωμών.  Οι εντάσεις 
αυτές αποτελούν  την κληρονομιά μιας παρατεταμένης περιόδου ελλειμματικής δια­
χείρισης,  και η δυναμική πολιτική  που επιβάλλεται  για το 1984  στις χώρες  αυ­
τές, για τις  περισσότερες  από αυτές θα είναι απλώς  η έναρξη μιας συνεχούς 
προσπαθείας  που θα πρέπει να  διαρκέσει πολλά χρόνια.  Στη Γαλλία, οι εξωτερι­
κοί περιορισμοί  που εμφανίστηκαν  το 1982  έδειξαν ότι έπρεπε να καθοριστούν 
στενά όρια  στο δημόσιο έλλειμμα. Στις Κάτω Χώρες,  η δυναμική  των δαπανών εί­
ναι τέτοια ώστε  το δημόσιο έλλειμμα αυξάνεται σημαντικά  από χρόνο σε χρόνο, 
με τρόπο που μια  ανάκαμψη  της ιδιωτικής ζήτησης,  που είναι τη στιγμή αυτή 
συμπιεσμένη,  θα δημιουργούσε γρήγορα σοβαρές ανισορροπίες. 
Αντίθετα,  η μείωση του μη  συγκυριακού μέρους  του δημόσιου ελλείμματος, 
στη Γερμανία  και στο  Ηνωμένο Βασίλειο- χώρες όπου  μια τέτοια διόρθωση  όχι μό­
νο θα ήταν επιθυμητή αλλά έχει γίνει  και δυνατή-  θα έπρεπε να πραγματοποιηθεί 
(1) Παράβαλε  Έκθεση  σχετικά με τη δημοσιονομική πειθαρχία  και την  οικονομική 
σύγκλιση καθώς  και την  αναδιάρθρωση  των δημόσιων δαπανών προς όφελος  των 
παραγωγικών δαπανών  (Έγγραφο  Ιΐ/198/Θ3  - REV. 1) 

-6-
με σύνεση, έτσι ώστε να είναι δυνατόν να αποφευχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις 
στην οικονομική ανάπτυξη. Είναι δύσκολε· να προσδιοριστεί με ακρίβεια το 
διαρθρωτικό μέρος του ελλείμματος και επομένως υπάρχει ο κίνδυνος να  υποτι­
μηθεί η κυκλική σινιστάτα ταυ πραγματικού ελλείμματος : σε  μερικές περιπτώ­
σεις η πολιτική που εφ μόζεται μπορεί πράγματι να είναι π ιό περιοριστική 
απ' όσο επιθυμούν  οι δημόσιες αρχές. 
Συγκυριακή ευκαμψία 
Εάν η παγκόσμια οικονομική συγκυρία και η διεθνής χρηματοπιστωτική 
κατάσταση εξελίσσονταν κατά τους προσεχείς μήνες προς μία κατεύθυνση λιγότε­
ρο ευνοϊκή από την προβλεπόμενη, που θα προκαλούσε κυρίως μια πίεση προς τα 
άνω των επιτοκίων, και εάν, κατά συνέπεια, η άνοδος της οικονομικής δραστη­
ριότητας στην Κοινότητα παρέμενε κάτω από τα αναμενόμενα, θα έπρεπε να ληφθούν 
τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλιστεί η υλοποίηση της ανάκαμψης και να απο­
φευχθεί να εφαρμοστούν ταυτόχρονα μια πολύ αυστηρή νομισματική πολιτική και 
μια πολύ περιοριστική δημοσιονομική πολιτική. 
Στην ενδεχόμενη αυτή περίπτωση πρέπει να γίνει οπωσδήποτε αποδεκτό 
ότι θα πρέπει να λειτουργήσουν ελεύθερα οι αυτόματοι σταθεροποιητές, εκτός 
από τις χώρες εκείνες όπου η αύξηση του δημόσιου χρέους έχει γίνει ιδιαίτε­
ρα αναησυχητική. Στη Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο, χώρες οι οποίες έχουν 
πραγματοποιήσει την πιο αξιοσημείωτη πρόοδο στο θέμα της υποχώρησης του  πλη­
θωρισμού, η μείωση του δημόσιου ελλείμματος πρέπει να προσαρμοστεί στην  εξέ­
λιξη της οικονομικής συγκυρίας, μέσω της εφαρμογής φορολογικών ελαφρύνσεων, 
ενώ ο μεσοπρόθεσμος στόχος της μείωσης του μέρους των δημόσιων δαπανών στα 
πλαίσια του εθνικού εισοδήματος πρέπει να διατηρηθεί. 

-7-
Η ιδιαίτερη σημασία του βάρους του δημόσιου χρέους 
Για να καθοριστεί η έκταση των δημοσιονομικών περιορισμών που είναι 
αναγκαία στις χώρες που πλήττονται ιδιαίτερα από δημοσιονομικές ανισορροπίες, 
η αύξηση του δημόσιου χρέους - κυρίως του εξωτερικού - και των σχετικών  επι­
βαρύνσεων πρέπει να αποτελεί θεμελιώδες κριτήριο. 
Πράγματι η αδιάκοπη αύξηση του λόγου μεταξύ του δημόσιου χρέους και 
του εθνικού εισοδήματος, που παρατηρείται σε πολλές χώρες της Κοινότητας 
(Βέλγιο, Δανία, Γαλλία, Ελλάδα, Ιρλανδία και  Ιταλία),  είναι φυσικό να επιρε-
άζει δυσμενώς τις προσδοκίες των οικονομικών παραγώντων, οι οποίοι αναμένουν 
αύξηση των φορολογικών επιβαρύνσεων ή μια λίγο πολύ μόνιμη άνοδο των μακρο­
πρόθεσμων επιτοκίων. 
Η εξυπηρέτηση του χρέους έχει γίνει τόσο επαχθής ώστε το σχετικό με­
ρίδιο της επιβάρυνσης αυτής στα πλαίσια του συνόλου των δαπανών προκαλεί 
πραγματική συμπίεση των άλλων δαπανών, που είναι αναγκαίες τόσο για την ανά­
πτυξη παραγωγικών δραστηριοτήτων του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα όσο και για 
τη διασφάλιση της κοινωνικής προστασίας. Η συμπίεση αυτή εμφανίζεται κυρίως 
στο Βέλγιο, τη Δανία, την Ιρλανδία και την Ιταλία. 
•ι εντάσεις αυτές οξύνονται ακόμα περισσότερο στην περίπτωση που η 
χρηματοδότηση των ελλειμμάτων πραγματοποιείται εν μέρει με την προσφυγή σε 
εξωτερικά μέσα κάλυψης, όπως συμβαίνει στο Βέλγιο, τη Δανία, την Ιρλανδία 
και, σε μικρότερο βαθμό, τη Γαλλία. Οι ενέργειες αυτές επιβαρύνουν το ισοζύ­
γιο τρεχουσών πληρωμών, μερικές φορές σε τέτοιο βαρθμό ώστε να προκαλούν σο­
βαρές ανισορροπίες και να εμπεριέχουν τον κίνδυνο πρόσθετης διόγκωσης των 
επιβαρύνσεων σε περίπτωση αναπροσαρμογής των συναλλαγματικών ισοτιμιών. 
Μία σταθερή επίλυση του προβλήματος δεν μπορεί να επιτευχθεί παρά 
μόνο με ουσιαστική μείωση του ελλείμμματος, αλλά, εάν ληφθεί υπόψη η έκταση 
των επιβαρύνσεων από τους τόκους που δύσκολα συμπιέζονται, είναι αναγκαίο 
να γίνουν ορισμένες -προσωρινές - θυσίες ως προς τις άλλες δαπάνες και είναι 
επίσης ενδεχόμενο να αποδειχτεί σε ορισμένες περιπτώσεις αναπόφευκτη η  αύξη­
ση της φορολογίας. 

-8-
Προτεραιότητα σε μέτρα εις βάρος των δημόσιων δαπανών 
Η Επιτροπή εξακολουθεί να προτιμά, πράγμα που είχε δηλώσει και το 
προηγούμενο έτος, τις λύσεις που προσφεύγουν το λιγότερο δυνατό στην αύξηση 
της φορολογίας, επειδή εκτιμά ότι η σταθεροποίηση της φορολογικής πίεσης 
έχει σημαντικό ρόλο νσ παίξει στην οικονομική ανάκαμψη. 
Με την ίδια προοπτική κρίνεται αναγκαίο να στραφεί η διάρθρωση των 
δημόσιων δαπανών ακόμα περισσότερο προς τις δαπάνες εκείνες που συμβάλλουν 
στην ανάπτυξη του παραγωγικού δυναμικού και στη βελτίωση της παραγωγικότη­
τας. Σχετικά με αυτό η εμπειρία των τελευταίων χρόνων απέδειξε ότι πράγματι 
στις περισσότερες χώρες της Κοινότητας το σχετικό μερίδιο των παραγωγικών 
δαπανών μειώθηκε  (1). Η επιτυχία των προσπαθειών αναδιάρθρωσης εξαρτάται όχι 
μόνο από τις επιλογές που πραγματοποιούνται κατά την εκπόνηση του προϋπολο­
γισμού, αλλά επίσης από τον καλύτερο έλεγχο των λοιπών δαπανών και ιδίως των 
σχεδόν αυτόματα επαναλαμβανόμενων δαπανών, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυ­
νος να θυσιαστούν τα παραγωγικότερα σχέδια - τα οποία συχνά εξαρτώνται από 
συγκεκριμένη επιλογή. 
(1) Παράβολε Έκθεση για τη δημοσιονομική πειθαρχία και την οικονομική 
σύγκλιση και σχετικά με την αναδιάρθρωση των δημόσιων δαπανών προς 
όφελος των παραγωγικών δαπανών (Έγγραφο  11/198/83  - EL REV.  1). 

-9-
III. Συμπεράσματα 
Με Βάση τις σκέψεις που αναπτύχθηκαν παραπάνω η Επιτροπή δια­
πιστώνει τα εξής  : 
- οι διαθέσιμες προβλέψεις αφήνουν να διαφανεί μια ανάκαμψη της οικονο­
μικής δραστηριότητας στην Κοινότητα. Παρ"όλα αυτά στις περισσότερες 
χώρες μέλη ο ρυθμός της οικονομικής επέκτασης θα είναι ασθενής ή 
συγκρατημένος και η συνέχιση της ανάκαμψης σε ένα ικανοποιητικό ρυθμό 
κατά το 1984 δεν είναι εξασφαλισμένη, τόσο εξαιτίας της αβεβαιότητας 
του διεθνούς κλίματος όσο και λόγω της ατονίας της εσωτερικής  ζήτη­
σης, ιδίως των επενδύσεων των επιχειρήσεων* 
- στις χώρες όπου τα αποτελέσματα των εφαρμοζόμενων πολιτικών δείχνουν επαρκείς προό­
δους για καλύτερες οικονομικές ισορροπίες, υπάρχει κάποιο περιθώριο ελιγμού για 
δράση που να διευκολύνει την ανάκαμψη, υπό τον όρο όμως ότι η δράση αυτή περιλαμβά­
νεται οε μια αξιόπιστη προοπτική ελέγχου των ελλειμμάτων μεσοπρόθεσμα και αναδιάρ­
θρωσης των δημοσίων οικονομικών υπέρ των παραγωγικών  δαπανών. Αντίθετα, στα περισ­
σότερα Κράτη μέλη η κατάσταση των δημοσίων οικονομικών συνεχίζει να απαιτεί κατά προ­
τεραιότητα ενέργειες συμπίεσης των ελλειμμάτων και μείωσης του μέρους των δημοσίων 
δαπανών στην παραγωγή. 
- εάν η άνοδος της οικονομικής δραστηριότητας παραμείνει κατώτερη από 
τις προβλέψεις, η δράση των αυτόματων σταθεροποιητών δεν θα πρέπει να 
εμποδιστεί,  παρά μόνο στις χώρες όπου το δημόσιο χρέος φθάνει σε  ιδι­
αίτερα ανησυχητικό επίπεδο* οι χώρες όπου το δημοσιονομικό έλλειμμα 
έχει μειωθεί σε παραδεκτά επίπεδα θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το 
ενδεχόμενο μιας ορισμένης ελάφρυνσης της φορολογίας τους προκειμένου 
να αποφευχθεί η ενεργοποίηση νέων δυνάμεων που συντελούν στην ύφεση* 
- κύριας άξονας της δημοσιονομικής πολιτικής παραμένει η μεσοπρόθεσμη 
εξυγίανση,  αλλά η πολιτική αυτή πρέπει να εφαρμόζεται με αρκετή ευκαμ­
ψία έτσι ώστε να είναι δυνατόν να αντιμετωπιστούν τα απρόβλεπτα της 
οικονομικής συγκυρίας, πράγμα που ευνοεί τη σύγκλιση των οικονομικών 
εξελίξεων στο εσωτερικό της Κοινότητας" 
- πρέπει να εξασφαλιστεί ο στενός συντονισμός  - σε κάθε κράτος μέλος 
και σε κοινοτικό επίπεδο ~ μεταξύ της νομισματικής και δημοσιονομικής 
πολιτικής, έτσι ώστε το σύνολα των πολιτικών αυτών να μη θέτει σε 
κίνδυνο την  - ήδη πολύ μέτρια  - οικονομική ανάπτυξη και να μην  επιδει­
νώνει την ανεργία, στην περίπτωση που θα  επί δεινωνάταν το διεθνές νο­
μισματικό πλαίσιο.