Γνωμοδότηση σχετικά με τις απαιτήσεις της Επιτροπής (προς επιστροφή ποσών) στο πλαίσιο του οικονομικού ελέγχου και της διαδικασίας εκκαθάρισης λογαριασμών: το παράδειγμα του ΕΓΤΠΕ (95/C 210/18)

Στις 27 Σεπτεμβρίου 1994 και σύμφωνα με το άρθρο 10, παράγραφος 1 του Εσωτερικού Κανονισμού, καθώς και με το άρθρο 198 Γ, παράγραφος 4 της Συνθήκης η Επιτροπή των Περιφερειών κατήρτισε γνωμοδότηση πρωτοβουλίας για το ανωτέρω θέμα.

Η επιτροπή 2 «Χωροταξία της Υπαίθρου, Γεωργία, Θήρα, Αλιεία, Δάση, Θάλασσα και Ορεινές Περιοχές», στην οποία ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε ομόφωνα τη γνωμοδότησή της στις 18 Ιανουαρίου 1995 με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Bocklet.

Κατά την 6η σύνοδο ολομέλειας της 1ης και 2ας Φεβρουαρίου 1995 (συνεδρίαση της 2ας Φεβρουαρίου 1995), η Επιτροπή των Περιφερειών υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1.1. Το θέμα των αποκαλούμενων κοινοτικών απαιτήσεων υφίσταται από τις αρχές της δεκαετίας του `80. Από τότε ανατίθενται στις περιφέρειες, σε ολοένα μεγαλύτερο βαθμό, η σύλληψη και/ή εφαρμογή προγραμμάτων, που είτε εν μέρει, είτε εξ ολοκλήρου χρηματοδοτούνται από την ΕΕ.

1.2. Η μεταρρύθμιση της κοινής γεωργικής πολιτικής της ΕΕ είχε ως συνέπεια την έντονη αύξηση των απευθείας πληρωμών υπό μορφή πριμοδοτήσεων ανάλογα με την καλλιεργήσιμη έκταση ή τα ζώα. Η ευθύνη για τη διενέργεια των πληρωμών αυτών, συμπεριλαμβανομένης της εξέτασης της επιλεξιμότητας και του ελέγχου της εκτέλεσης, ανατίθεται στις κυβερνήσεις των κρατών μελών. Όμως, σε ορισμένα κράτη μέλη, η εν λόγω ευθύνη έχει ανατεθεί εν μέρει ή ολοκληρωτικά στις διοικητικές αρχές των περιφερειών.

1.3. Με την έναρξη της τρίτης φάσης της μεταρρύθμισης της γεωργικής πολιτικής κατά το ερχόμενο οικονομικό έτος οι άμεσες μεταβιβαστικές πληρωμές της ΕΕ στους δικαιούχους γεωργούς σε μεγαλύτερες περιφέρειες θα ανέλθουν σε ποσό έως και 700 εκ. Ecu. Κατ`αυτόν τον τρόπο, ο κίνδυνος των απαιτήσεων προς επιστροφή ποσών που μπορούν να προσδιοριστούν σε συνδυασμό με το ολοκληρωμένο διοικητικό και ελεγκτικό σύστημα προσλαμβάνει διαστάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τις δυνατότητες του προϋπολογισμού μιας περιφέρειας. Τα κράτη μέλη, ή, ανάλογα με την κατανομή των αρμοδιοτήτων, οι περιφέρειες θα πρέπει κατά ένα τρόπο να λειτουργούν ως εγγυητές υπέρ των δικαιούχων για τις απαιτήσεις που προσδιορίζονται με βάση το μέσο όρο των αποτελεσμάτων της δειγματοληψίας.

1.4. Όλοι οι οργανισμοί που συμμετέχουν για λογαριασμό του Δημοσίου ως χρηματοδοτικοί εταίροι στο πλαίσιο της υλοποίησης των στόχων των διαρθρωτικών ταμείων και των κοινοτικών πρωτοβουλιών, πρέπει - στο βαθμό που χορηγούν κοινοτικούς πόρους - να υπολογίζουν το ενδεχόμενο να βρεθούν αντιμέτωποι με απαιτήσεις προς επιστροφή ποσών που θα είναι αποτέλεσμα αντιρρήσεων που μπορεί να προκύψουν κατά τον έλεγχο που πραγματοποιεί η Επιτροπή κατά την εκκαθάριση των λογαριασμών για το εκάστοτε ταμείο. Στην περίπτωση αυτή, η διαδικασία καταλογισμού απαιτήσεων, που προς το παρόν γίνεται μόνο κατά την εκκαθάριση λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ-τμήμα εγγυήσεων, θα μπορούσε να πλήξει αυτούς τους χρηματοδοτικούς εταίρους.

2. Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ως θεμέλιο των ελέγχων στην πράξη

2.1. Σύμφωνα με τη σταθερή νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου αποκλείεται η χρηματοδότηση δαπανών οι οποίες αντικειμενικά δεν εξυπηρετούν το κοινοτικό συμφέρον. Αυτό ισχύει ανεξάρτητα από την ενδεχόμενη υποκειμενική ευθύνη που οφείλεται σε λανθασμένη εφαρμογή των νόμων εκ μέρους των διοικητικών αρχών.

2.2. Η έννοια των ποσών που έχουν καταβληθεί «σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις» γίνεται επίσης αντιληπτή κατά ιδιαίτερα περιοριστικό τρόπο. Μία δαπάνη θεωρείται αντικανονική όταν ενώ εξεταζόμενη μεμονωμένα ευρίσκεται σε συμφωνία με το κοινοτικό δίκαιο και συνεπώς θα επιτρεπόταν η χρηματοδότησή της, επηρεάζεται από μία παράβαση που την αφορά άμεσα ή έμμεσα.

2.3. Σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, ο καθορισμός των αρχών οι οποίες είναι αρμόδιες για την εφαρμογή του εναπόκειται αποκλειστικά στο συνταγματικό δίκαιο των επί μέρους κρατών μελών. Κατά συνέπεια, η ρύθμιση του θέματος της αρμοδιότητας θα εμφανίζει συχνά διαφορές μεταξύ των επί μέρους κρατών μελών και το σχετικό καθεστώς θα πρέπει να καθορίζεται με βάση το εκάστοτε σύνταγμα.

2.4. Όμως, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, στην απόφασή του της 12. 6. 1990, (υπόθεση C-8/88), παρατηρεί τα εξής: «Στις αρχές των κρατών μελών, είτε πρόκειται για αρχές της κεντρικής κυβερνήσεως ενός κράτους, είτε για αρχές ομοσπόνδου κράτους, είτε για άλλες αρχές τμημάτων του εθνικού εδάφους, εναπόκειται η διασφάλιση, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους, της τηρήσεως των κανόνων του κοινοτικού δικαίου. Αντιθέτως, δεν εναπόκειται στην Επιτροπή να αποφαίνεται επί της κατανομής των αρμοδιοτήτων μέσω των θεσμικών κανόνων κάθε κράτους μέλους και επί των υποχρεώσεων που, σε ένα κράτος με ομοσπονδιακή δομή, μπορούν να εμπίπτουν αντίστοιχα στις αρχές της ομοσπονδιακής κυβερνήσεως και στις αρχές των ομοσπόνδων αρχών. Το εν λόγω κοινοτικό όργανο μπορεί να ελέγχει μόνον εάν όλα τα μέτρα εποπτείας και ελέγχου που έχουν θεσπιστεί βάσει των διαδικασιών που προβλέπονται σε μια εθνική έννομη τάξη είναι αρκούντως αποτελεσματικά ώστε να καθίσταται δυνατή η ορθή εφαρμογή των κοινοτικών επιταγών».

2.5. Η ΕΤΠ συμφωνεί πλήρως με τις αρχές που διατυπώνονται στην απόφαση αυτή.

3. Δημοσιονομική ευθύνη

3.1. Με βάση τα ανωτέρω, η δημοσιονομική ευθύνη της εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου επιβαρύνει τα κράτη μέλη και τους σχετικούς οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.

3.2. Οι εθνικές κυβερνήσεις εκφράζουν κατά κανόνα την άποψη ότι, στο βαθμό που δεν εφαρμόζουν οι ίδιες το κοινοτικό δίκαιο, οι ζημιές βαρύνουν τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι σε εθνικό επίπεδο για την εκτέλεση του έργου και κατά αυτόν τον τρόπο αρμόδιοι για τη διάθεση των πόρων.

3.3. Από την άλλη πλευρά, οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης πρέπει να υποστηρίξουν την άποψη ότι η εφαρμογή των κοινοτικών νομικών πράξεων από τα κράτη μέλη πραγματοποιείται σε επίπεδο εθνικών αρχών. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν διατηρεί άμεσες θεσμοθετημένες σχέσεις με τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτή η νομική κατάσταση, που στηρίζεται στο διεθνές δίκαιο, δεν πρόκειται να αλλάξει ούτε με τη συνεργασία των τοπικών αρχών.

4. Εφαρμογή του ελέγχου

4.1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ελέγχει την εκτέλεση των μέτρων που χρηματοδοτούνται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από την Κοινότητα. Οι σχετικές εκθέσεις αφορούν πολύ περισσότερο την εφαρμογή σαφώς καθορισμένων μεθόδων ελέγχου, είτε άλλα μέρη της διαδικασίας εκτέλεσης και δεν περιορίζονται σε μια αξιολόγηση του συνόλου των μέτρων που έχουν ληφθεί σε ένα κράτος μέλος.

4.2. Αν οι ελεγκτές θεωρήσουν ότι η διάθεση των κονδυλίων στα κράτη μέλη δεν πραγματοποιήθηκε σε συμφωνία με τις σχετικές κοινοτικές διατάξεις, τα σχετικά ποσά δεν βαρύνουν την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά τον εκάστοτε εθνικό προϋπολογισμό. Τα κονδύλια που δεν έχουν αναληφθεί αφαιρούνται από τις προκαταβολές που χορηγούνται στα κράτη μέλη.

4.3. Έτσι, η ελλειπής εκτέλεση και οι καταχρήσεις που διαπιστώθηκαν στο δειγματοληπτικό έλεγχο οδηγούν σε γενικεύσεις. Επειδή όμως υφίσταται η δυνατότητα ανάκτησης σε συγκεκριμένες ορισμένες περιπτώσεις κατάχρησης, το εκτιμούμενο μέρος των απαιτήσεων βαρύνει τον προϋπολογισμό των αρμόδιων για την εκτέλεση αρχών.

4.4. Η απόφαση να καταλογισθεί ορισμένο ποσό, καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την υποκειμενική ερμηνεία του κανονισμού από τον ελεγκτή. Λόγω του ανεπαρκούς προσδιορισμού των κανόνων ελέγχου, κυρίως σε παλαιότερους κανονισμούς, οι επιφορτισμένοι με την εκτέλεση υπάλληλοι των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης αντιμετώπιζαν διαρκώς στο παρελθόν προβλήματα με ερμηνείες απρόβλεπτου χαρακτήρα. Οι ερμηνείες αυτές συμπεριλαμβάνονταν στη συνέχεια στις εκθέσεις οικονομικού ελέγχου ως κανόνες εκτέλεσης, η εφαρμογή των οποίων επιβαλλόταν λόγω απαιτήσεων, σε ορισμένες περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει καν συγκεκριμένη νομική βάση.

4.5. Οι διοικητικές αρχές κατέβαλαν κατά κανόνα κάθε δυνατή προσπάθεια για την ορθή εφαρμογή των μέτρων. Θα έπρεπε όμως να διαθέτουν ικανότητες μάντη προκειμένου να εφαρμόζουν σωστά μη θεσπισμένες λεπτομέρειες που αφορούσαν τη διοίκηση και τον έλεγχο.

5. Η μελλοντική διαδικασία όσον αφορά τις απαιτήσεις για επιστροφές

5.1. Σήμερα, η Επιτροπή έχει την πρόθεση να απαιτεί 5 % των ποσών που καταβλήθηκαν σε περίπτωση που διαπιστωθούν ελλείψεις στο σύστημα ελέγχου, που μπορεί να ανέλθει έως και σε 10 % σε περίπτωση που διαπιστωθούν ελλείψεις καθοριστικής σημασίας. Είναι επίσης δυνατόν να απορριφθεί το σύνολο του ποσού. Οι σχετικές αποφάσεις λαμβάνονται από την Επιτροπή κατά την κρίση της. Στο σημείο αυτό δεν εφαρμόζεται επαρκώς η αρχή της αναλογικότητας. Από νομική άποψη η Επιτροπή θεωρεί ότι η αρχή της αναλογικότητας ισχύει μόνο για τις σχέσεις μεταξύ πολιτών και Δημοσίου και όχι για τις σχέσεις της Κοινότητας με τα κράτη μέλη και με τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης.

Η Επιτροπή έχει την πρόθεση να τηρήσει εξίσου αυστηρή στάση στην περίπτωση μη τήρησης των προκαθορισμένων προθεσμιών πληρωμής.

5.2. Σύμφωνα με μία μεταβατική ρύθμιση, στη περίπτωση υπέρβασης των προθεσμιών πληρωμής η Επιτροπή προβλέπει τις ακόλουθες περικοπές.

- Μετά την εξάντληση ενός αποθεματικού που ανέρχεται σε 4 % (για αμφισβητούμενες περιπτώσεις ή για πρόσθετους ελέγχους), με τον πρώτο μήνα μετά το τέλος της προθεσμίας αναλαμβάνονται οι πραγματοποιηθείσες δαπάνες μόνο κατά ποσοστό 90 %.

- Δαπάνες που πραγματοποιούνται το δεύτερο μήνα μετά το πέρας της προθεσμίας θα λαμβάνονται υπόψη μόνο σε ποσοστό 75 %.

- Δαπάνες που πραγματοποιούνται τον τρίτο μήνα μετά το πέρας της προθεσμίας θα λαμβάνονται υπόψη μόνο σε ποσοστό 55 %.

- Δαπάνες που πραγματοποιούνται τον τέταρτο μήνα μετά το πέρας της προθεσμίας θα λαμβάνονται υπόψη σε ποσοστό 30 %.

- Δαπάνες που πραγματοποιούνται τουλάχιστον πέντε μήνες μετά το πέρας της προθεσμίας θα απορρίπτονται καθ`ολοκληρία και δεν θα αναλαμβάνονται.

5.3. Στο πλαίσιο της «Αναθεώρησης διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών», που εισήχθη από την Επιτροπή, το Συμβούλιο πρόκειται να εξουσιοδοτήσει με κανονισμό την Επιτροπή να προβάλει απαιτήσεις και να καθορίζει το μέγεθος αυτών. Το διαιτητικό όργανο, που ιδρύθηκε ταυτόχρονα, πρέπει να είναι απόλυτα ανεξάρτητο. Πρέπει να διασφαλιστεί η λειτουργία του εντελώς ανεξάρτητα από την επιρροή τρίτων, είτε πρόκειται για τη διοίκηση του ΕΓΤΠΕ και άλλα κοινοτικά όργανα, είτε για τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες. Η Επιτροπή θα πρέπει να υποχρεούται, κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με ενδεχόμενες συνέπειες, να λαμβάνει υπόψη τη γνώμη του διαιτητικού οργάνου.

Λεπτομερείς κανονισμοί σχετικά με τη χορήγηση και τον περιορισμό των παγίων προκαταβολών, των εθνικών κυρίων παγίων προκαταβολών καθώς και σχετικά με τον εσωτερικό έλεγχο και την πιστοποίηση του ελέγχου, συνιστούν ανεπίτρεπτες παρεμβάσεις στη διοικητική αυτονομία των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι είναι απολύτως ικανοί να αναπτύξουν επαρκώς αποτελεσματικά συστήματα ελέγχου και πληρωμών.

Με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, σύμφωνα με το άρθρο 3, παράγραφος β, της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η Επιτροπή θα διέθετε στην καλύτερη περίπτωση μια γενική αρμοδιότητα, που θα άφηνε στις κοινότητες και τις περιφέρειες επαρκή περιθώρια για να αναπτύξουν τις καλύτερες δυνατές διοικητικές διαδικασίες, ειδικές για κάθε περιφέρεια, διαφυλάττοντας τις υφιστάμενες διαρθρώσεις και σεβόμενες την εκάστοτε συνταγματική τάξη.

6. Συμπερασματικά διαπιστώνεται ότι

6.1. Αναμένεται ότι το μέσο των απαιτήσεων (για επιστροφές) στην Επιτροπή θα χρησιμεύει ολοένα και περισσότερο προκειμένου να οργανωθεί και να εξομοιωθεί, κατά ενιαίο τρόπο, η διοικητική εκτέλεση και - εμμέσως - η διοικητική οργάνωση για την εφαρμογή των μέτρων ενθάρρυνσης μετά την παρουσίασή τους. Στην περίπτωση των σημαντικών ποσών, τα οποία διατίθενται στις περιφέρειες και τις κοινότητες μετά την νέα ΚΓΠ και στη δεύτερη δημοσιονομική περίοδο των διαρθρωτικών ταμείων, η χρηματοπιστωτική πίεση μιας απαίτησης υποχρεώνει τους ενδιαφερόμενους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης να προσαρμοστούν. Δεδομένου ότι, σε περιπτώσεις διαφορών, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποστηρίζει κατά κανόνα την Επιτροπή, οι εθνικές και οι περιφερειακές διοικήσεις έχουν πολύ περιορισμένα περιθώρια παρέκκλισης από τις οδηγίες της Επιτροπής. Από τη στιγμή που η Επιτροπή έχει εκδηλώσει την πρόθεση να δημιουργήσει και για τα διαρθρωτικά ταμεία ένα «ολοκληρωμένο διοικητικό και ελεγκτικό σύστημα», πρέπει να προεξοφλήσουμε ότι μακροπόθεσμα θα υπάρξουν απαιτήσεις, με βάση το πρότυπο του ΕΓΤΠΕ-τμήμα εγγυήσεων, σε όλους τους τομείς στους οποίους η ΕΕ χορηγεί ενισχύσεις ή συγχρηματοδοτεί προγράμματα, κοινοτικές πρωτοβουλίες και έργα.

6.2. Οι οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης δε μπορούν μακροπρόθεσμα να ανεχθούν την παρέμβαση της Επιτροπής στις μικρότερες λεπτομέρειες της διοικητικής διαδικασίας και την προβολή απαιτήσεων κατά την κρίση της. Η διοικητική συμφόρηση, που είναι συνέπεια του γεγονότος αυτού, οδηγεί σε παράλυση των κρατών μελών και κυρίως των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης. Αυτή η μορφή διοίκησης είναι διαμετρικά αντίθετη προς τις σοβαρές προσπάθειες που καταβάλλονται από πολλούς οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης στους τομείς της απορρύθμισης, της οικονομικά αποτελεσματικής διοίκησης και της μείωσης του αριθμού των απασχολούμενων. Οι διοικητικές δαπάνες που απορρέουν από συστήματα όπως το INVEKSI είναι δυσανάλογα υψηλές. Σύμφωνα με υπολογισμούς σε περιφερειακό επίπεδο, οι διοικητικές δαπάνες για την περίπτωση ορισμένων μεταβιβαστικών πληρωμών ανέρχονται σε ποσοστό έως και 20 % των σχετικών πόρων. Παρόμοια ποσοστά είναι πενταπλάσια του συνηθισμένου.

7. Η Επιτροπή των Περιφερειών

7.1. Καλεί με έμφαση την Επιτροπή

- κατά την εκτέλεση αντισταθμιστικών πληρωμών και άλλων μέτρων προώθησης, να διασφαλίζει την αυστηρή τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, η οποία εκφράζεται από το άρθρο 3β της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση,

- όσον αφορά τις απαιτήσεις, να λαμβάνει επαρκώς υπόψη την αρχή της αναλογικότητας και τις σχέσεις της Κοινότητας με τους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης,

- να περιορίσει τις απαιτήσεις σε παραβάσεις κατά των κανόνων που έχουν προσδιοριστεί σαφώς εκ των προτέρων και βασίζονται σε κανονισμό του Συμβουλίου,

- να προβάλει μόνον απαιτήσεις που θα επιβεβαιώνονται από το όργανο συμφιλιώσεως που θα ορισθεί από την Επιτροπή, το οποίο όμως, σε θέματα οργάνωσης και προσωπικού θα είναι πλήρως ανεξάρτητο από την υπηρεσία της Επιτροπής για την εποπτεία, τις πληρωμές και την κατανομή των κονδυλίων του προϋπολογισμού.

7.2. Επικροτεί τη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου διοικητικού και ελεγκτικού συστήματος το οποίο, συμπληρώνει τις περιφερειακές πολιτικές στα κράτη μέλη σύμφωνα με τους θεσμικούς κανόνες και τις πρακτικές που εφαρμόζονται σε αυτά.

7.3. Ζητεί από την Επιτροπή, κατά την μεταρρύθμιση της διαδικασίας εκκαθάρισης των λογαριασμών του ΕΓΤΠΕ-τμήμα Εγγυήσεων να ελέγχει με προσοχή και, δοθείσης της περιπτώσεως, να μη βασίζεται σε μέτρα που περιλαμβάνουν παρέμβαση στη διοικητική και εκτελεστική κυριαρχία των ενδιαφερομένων οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης.

7.4. Ζητεί από την Επιτροπή, να διαβιβάζει, στο μέλλον, για γνωμοδότηση στην Επιτροπή των Περιφερειών όλες τις νομικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης που αφορούν τις περιφερειακές και τις τοπικές εκτελεστικές αρχές.

7.5. Καλεί το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Επιτροπή να διασφαλίσουν την ανεξαρτησία του διαιτητικού οργάνου εφοδιάζοντάς το με τα κατάλληλα διοικητικά μέσα και ορίζοντας ειδικό κονδύλιο για το σκοπό αυτό.

7.6. Αναγνωρίζει ότι κατά τις διαπραγματεύσεις μεταξύ Συμβουλίου και Επιτροπής σημειώθηκε σημαντική πρόοδος όσον αφορά τα κυριαρχικά δικαιώματα των κρατών μελών και των περιφερειών στον εκτελεστικό τομέα, με βάση την εκάστοτε συνταγματική τάξη.

7.7. Αναγνωρίζει ιδιαιτέρως τη διάθεση της Επιτροπής να μεριμνήσει για την ενσωμάτωση των στόχων του άρθρου 3β της Συνθήκης ΕΚ στο διοικητικό δίκαιο των κρατών μελών.

7.8. Ζητεί να μην γίνεται χρήση των διοικητικών διατάξεων ως μέσο για τον περιορισμό της αυτονομίας των διαφόρων τοπικών και των περιφερειακών αρχών.

7.9. Καλεί την Επιτροπή, ενόψει των αποτελεσμάτων των διαπραγματεύσεων στο Συμβούλιο από τις οποίες θα προκύψουν οι νέοι κανόνες εκτέλεσης, να περιορίσει στο απολύτως αναγκαίο τις διατάξεις και να τις διαμορφώσει όσο το δυνατόν απλούστερα. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει, πάνω απ`όλα, να αποφευχθεί ο καθορισμός ανωτάτων ορίων για τα Γραφεία Πληρωμών ανά κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, 2 Φεβρουαρίου 1995.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Jacques BLANC