[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 12.12.2006

SEC(2006) 1648

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ Συνοδευτικό έγγραφο στη

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της Ευρωπαϊκής Υποδομής Ζωτικής Σημασίας, και σχετικά με την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

{COM(2006) 787 τελικό}{SEC(2006) 1654}

ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Ιστορικό

Η ασφάλεια και η οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωση, καθώς και η ευπραγία των πολιτών της εξαρτώνται από ορισμένα έργα υποδομής και από τις υπηρεσίες που αυτά προσφέρουν. Η καταστροφή ή η βλάβη ενός έργου υποδομής που παρέχει βασικές υπηρεσίες θα μπορούσε να προκαλέσει απώλεια ζωών, απώλεια ιδιοκτησιών, κατάρρευση της εμπιστοσύνης και του ηθικού του κοινού στην ΕΕ.

Τα έργα υποδομής ζωτικής σημασίας είναι δυνατόν να υποβαθμισθούν, να καταστραφούν ή να βλαβούν μέσω διαφόρων συμβάντων, τόσο ανθρωπογενών όσο και φυσικών. Κάθε τυχόν τέτοια βλάβη ή καταστροφή θα πρέπει, όσο τούτο είναι δυνατόν, να περιορίζεται σε διάρκεια και σε συχνότητα, καθώς και να είναι εύκολα διαχειρίσιμη, γεωγραφικά απομονωμένη και ελάχιστα επιβλαβής για την ευημερία των κρατών μελών, των πολιτών τους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Το πρόβλημα

Το πρόβλημα που πρέπει να αντιμετωπισθεί είναι τα τρωτά σημεία των έργων υποδομής ζωτικής σημασίας στην Ευρώπη και τα συνακόλουθα τρωτά σημεία των υπηρεσιών που αυτά τα έργα προσφέρουν. Το γενεσιουργό πρόβλημα είναι ότι το χαμηλό επίπεδο προστασίας της υποδομής ζωτικής σημασίας σε ορισμένα κράτη μέλη είναι δυνατόν να αυξήσει τα τρωτά σημεία στα λοιπά κράτη μέλη.

Επιπτώσεις

Το ως άνω πρόβλημα είναι δυνατόν να έχει επιπτώσεις σε όλους τους κατοίκους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στις επιχειρήσεις, στις αρχές των κρατών μελών και σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι επιπτώσεις αυτές είναι δυνατόν να είναι τόσο άμεσες (π.χ., θύματα τρομοκρατικής επίθεσης) όσο και έμμεσες (π.χ., διακοπή ορισμένων υπηρεσιών λόγω προβλημάτων σε συγκεκριμένο έργο υποδομής).

Γιατί απαιτείται επειγόντως δράση σε επίπεδο ΕΕ

- Ένας διαρκώς αυξανόμενος αριθμός κρατών μελών ετοιμάζουν τη δική τους προσέγγιση για την Προστασία της Υποδομής Ζωτικής Σημασίας (ΠΥΖΣ) και περιμένουν από την Επιτροπή να παρουσιάσει ένα γενικό ευρωπαϊκό πρόγραμμα για την ΠΥΖΣ, έτσι ώστε να μπορέσουν να λάβουν υπόψη τους την κοινή προσέγγιση της ΕΕ. Τυχόν καθυστέρηση της έγκρισης του κοινού πλαισίου θα αύξανε το ενδεχόμενο να εκπονηθούν από τα κράτη μέλη ποικίλες και αποκλίνουσες προσεγγίσεις για την ΠΥΖΣ.

- Οι αδύναμοι σύνδεσμοι θα πρέπει να εξαλειφθούν, ιδίως όπου έχουν σημειωθεί διασυνοριακές επιπτώσεις. Ο κίνδυνος να πληγεί ένα κράτος μέλος επειδή κάποιο άλλο δεν μπόρεσε να προστατεύσει επαρκώς την υποδομή στην επικράτειά του πρέπει να ελαχιστοποιηθεί.

- Το πρόσθετο κόστος για τις επιχειρήσεις που λειτουργούν σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη λόγω των αποκλίσεων των μέτρων ασφαλείας θα πρέπει να ελαχιστοποιηθεί.

- Κάποια έργα υποδομής αποκτούν διαρκώς περισσότερο ευρωπαϊκό χαρακτήρα, πράγμα που σημαίνει ότι μια αμιγώς εθνική προσέγγιση είναι ανεπαρκής, π.χ. οι αγωγοί μεταφοράς καυσίμων και τα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας.

- Κάποιες εργασίες σχετικά με τις λεπτομέρειες του τρόπου βελτίωσης της ΠΥΖΣ στην Ευρώπη (ιδίως για ζητήματα όπως ο εντοπισμός των αλληλεξαρτήσεων) είναι εύλογο να απαιτήσουν πολύ χρόνο. Οι εργασίες αυτές θα πρέπει να αρχίσουν το ταχύτερο δυνατόν και χρειάζεται να βασίζονται σε κοινή προσέγγιση.

- Οι εμπλεκόμενοι παράγοντες έχουν αρχίσει και συνεχίζουν διαβουλεύσεις από το 2004, έχουν δε πραγματοποιηθεί τέσσερα σεμινάρια για την ΠΥΖΣ, η έκδοση πράσινης βίβλου, η διεξαγωγή δύο ανεπίσημων συσκέψεων των υπεύθυνων επαφών ΠΥΖΣ και πολλές άλλες διμερείς συσκέψεις με εκπροσώπους του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα.

- Οι εγκληματικές και οι τρομοκρατικές απειλές δεν μειώνονται, υπάρχει δε ενδιαφέρον και συνέργειες στη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής.

Στόχος

Γενικός στόχος της πρότασης μιας πολιτικής για την προστασία της ΥΖΣ θα ήταν η βελτίωση της ΠΥΖΣ στην ΕΕ.

Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των τεσσάρων χωριστών εναλλακτικών πολιτικών

Για την επίτευξη του προαναφερόμενου στόχου έχουν προσδιορισθεί οι εξής εναλλακτικές πολιτικές:

1. Αποφυγή της αντιμετώπισης των ζητημάτων ΠΥΖΣ σε κοινοτικό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό δεν θα απαιτηθούν οριζόντιες ενέργειες σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Η επιλογή της "αμετάβλητης πολιτικής" δεν παρουσιάζει σαφή πλεονεκτήματα ως προς την ΠΥΖΣ στην Ευρώπη. Ωστόσο, παρουσιάζει αρκετά μειονεκτήματα, τα οποία απορρέουν από ζητήματα ανταγωνισμού, μεγαλύτερο κόστος για τις επιχειρήσεις, ανεπαρκή ασφάλεια. Η προσέγγιση αυτή έχει απορριφθεί από όλα τα κράτη μέλη, τα οποία εν γένει διαπιστώσουν την ανάγκη να αντιμετωπισθεί η ΠΥΖΣ σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

2. Δημιουργία ενός μη δεσμευτικού πλαισίου. Στην περίπτωση αυτή θα εδημιουργείτο ένα μη δεσμευτικό οριζόντιο πλαίσιο, αλλά τα κράτη μέλη θα ήταν ελεύθερα να αποφασίζουν αν επιθυμούν να το χρησιμοποιήσουν.

Η επιλογή του "μη δεσμευτικού πλαισίου" παρουσιάζει το σαφές πλεονέκτημα της δημιουργίας ενός πλαισίου προοριζόμενου για την εδραίωση εμπιστοσύνης μεταξύ των εμπλεκομένων παραγόντων. Το πλεονέκτημα αυτό, ωστόσο, δεν μπορεί να αντισταθμίσει τα σοβαρά μειονεκτήματα της επιλογής αυτής, όπως το αυξημένο κόστος, τα προβλήματα ανταγωνισμού και την αύξηση των κινδύνων για την ασφάλεια. Το ζήτημα της ασφάλειας είναι βασικό στην περίπτωση αυτή. Ένα μη δεσμευτικό πλαίσιο δεν θα αποτελούσε την απαιτούμενη βάση ώστε όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν επαρκή μέτρα ΠΥΖΣ.

3. Δημιουργία ενός χαλαρού νομοθετικού πλαισίου. Στην περίπτωση αυτή θα εφαρμόζονταν ορισμένα δεσμευτικά μέτρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα κράτη μέλη θα αναλάμβαναν ορισμένες υποχρεώσει γενικού χαρακτήρα, ενώ θα εδίδετο ιδιαίτερη έμφαση στην ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών, στον διάλογο και στην εδραίωση της εμπιστοσύνης σε επίπεδο ΕΕ.

Η επιλογή του "χαλαρού νομοθετικού πλαισίου" εξασφαλίζει τη βέλτιστη εξισορρόπηση πλεονεκτημάτων και μειονεκτημάτων. Η προσέγγιση αυτή θα διαφύλασσε τον ανταγωνισμό, θα εξασφάλιζε χαμηλότερο κόστος για τις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη και θα αύξανε την ασφάλεια στην ΕΕ. Αυτά τα σαφή πλεονεκτήματα φαίνεται να αντισταθμίζουν τα μειονεκτήματα που έχουν σχέση με το κόστος. Ένα άλλο πιθανό μειονέκτημα της επιλογής αυτής απορρέει από το γεγονός ότι οδηγεί σε ένα ακόμη ρυθμιστικό πλαίσιο στην ΕΕ. Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή φαίνεται δικαιολογημένη από την άποψη της ασφάλειας.

4. Πλήρης εναρμόνιση σε επίπεδο ΕΕ. Στην περίπτωση αυτή θα προτείνονταν σε επίπεδο ΕΕ μέτρα πλήρους εναρμόνισης σχετικά με την οργάνωση των ζητημάτων ΠΥΖΣ στα κράτη μέλη, καθώς και σχετικά με τις απαιτήσεις προστασίας που παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τους κυρίους/διαχειριστές των έργων υποδομής ζωτικής σημασίας.

Η επιλογή της "πλήρους εναρμόνισης" οδηγεί σε αρκετά σαφή πλεονεκτήματα αλλά και μειονεκτήματα. Στα πλεονεκτήματα εντάσσεται το ότι η ΥΖΣ της ΕΕ θα προστατεύεται σε μεγάλο βαθμό. Στα μειονεκτήματα εντάσσεται το υψηλό κόστος και το ότι θα είναι δύσκολο να εδραιωθεί εμπιστοσύνη μεταξύ των εμπλεκομένων παραγόντων. Τέλος, η επιλογή αυτή έχει ήδη απορριφθεί από τα κράτη μέλη, τα οποία επιθυμούν το ΕΠΠΥΖΣ να βασισθεί και να συμπληρώσει όσα έχουν ήδη επιτύχει. Η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να προσκρούσει στις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, οπότε θα ήταν πολύ πιθανό να απορριφθεί από όλα τα κράτη μέλη.

Η ανάλυση των τεσσάρων ως άνω επιλογών επιβεβαιώνει το ότι η δράση σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα προσέφερε προστιθέμενη αξία, οπότε είναι πράγματι αναγκαία. Η επιλογή 3 φαίνεται να παρουσιάζει τα περισσότερα πλεονεκτήματα.

Ωστόσο, και με γνώμονα το ότι το ΕΠΠΥΖΣ αποτελεί μια τελείως νέα πολιτική, οπότε χρειάζεται σταδιακή προσέγγιση στον τομέα της ΠΥΖΣ, η πλέον ρεαλιστική επιλογή θα ήταν ένας συνδυασμός των επιλογών 2 και 3. Στην περίπτωση αυτή, το εν γένει πλαίσιο του ΕΠΠΥΖΣ θα διαμορφωθεί με μια μη δεσμευτική νομοθετική πράξη, ενώ με δεσμευτικές πράξεις θα θεσπισθούν ορισμένες βασικές απαιτήσεις σχετικά με την κοινοτική ΥΖΣ.

Επιπτώσεις της συνιστώμενης πολιτικής δεσμευτικών και μη δεσμευτικών μέτρων

Η ανάγκη για μια περιεκτική και συνεκτική σταδιακή προσέγγιση της κατάρτισης του ΕΠΠΥΖΣ πρέπει κατά προτίμηση να καλυφθεί με συνδυασμό δεσμευτικών και μη δεσμευτικών μέτρων.

Για καθένα από τα βασικά στοιχεία, αξιολογούνται οι επιπτώσεις των δεσμευτικών και μη δεσμευτικών νομοθετικών πράξεων[1]. Επειδή δε γενικός στόχος του ΕΠΠΥΖΣ είναι η βελτίωση της προστασίας της ΥΖΣ στην ΕΕ, οι θετικές επιπτώσεις των βασικών στοιχείων στην ασφάλεια σταθμίζονται με γνώμονα τις δυνητικές δαπάνες.

1. Συμμετοχή στις ομάδες εμπειρογνωμόνων ΠΥΖΣ σε κοινοτικό επίπεδο. Η εδραίωση κλίματος εμπιστοσύνης μεταξύ όλων των παραγόντων που εμπλέκονται στη διαδικασία ΠΥΖΣ είναι ουσιώδους σημασίας για τη μακροπρόθεσμη επιτυχία. Αυτές οι ομάδες εμπειρογνωμόνων θα έχουν πολύ θετική επίδραση στην ασφάλεια. Το κόστος θα περιορισθεί, καθώς οι ομάδες αυτές θα συσταθούν μόνο όπου χρειάζονται και για την αφιλοκερδή εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Επειδή δε οι ομάδες εμπειρογνωμόνων σε κοινοτικό επίπεδο θα λειτουργούν σε εθελοντική βάση, θα πρέπει να αποτελούν μέρος του μη δεσμευτικού πλαισίου του ΕΠΠΥΖΣ.

2. Εφαρμογή ασφαλούς διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών ΠΥΖΣ. Η διαδικασία ανταλλαγής πληροφοριών ΠΥΖΣ μεταξύ των εμπλεκομένων παραγόντων απαιτεί σχέση εμπιστοσύνης. Η υποστήριξη της ανταλλαγής τέτοιων πληροφοριών δεν μπορεί να γίνει με δεσμευτικά μέτρα, διότι αυτά δεν θα συνέβαλλαν στην εδραίωση κλίματος εμπιστοσύνης και στη διευκόλυνση του διαλόγου. Οι επιπτώσεις στην ασφάλεια θα είναι βεβαίως θετικές. Το κόστος αναμένεται να παραμείνει χαμηλό, καθώς τα μέτρα αυτά παραμένουν μη δεσμευτικά και μάλλον συμβάλλουν στη δημιουργία μιας ορισμένης νοοτροπίας για την ασφάλεια.

3. Προσδιορισμός και ανάλυση των αλληλεξαρτήσεων. Ο προσδιορισμός και η ανάλυση των αλληλεξαρτήσεων, τόσο των γεωγραφικών όσο και των τομεακών, θα αποτελέσουν σημαντικό στοιχείο της βελτίωσης της ΠΥΖΣ στην ΕΕ. Δεν είναι δυνατόν να ληφθούν δεσμευτικά μέτρα στην περίπτωση αυτή, διότι ο προσδιορισμός των αλληλεξαρτήσεων αποτελεί μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας, η οποία απαιτεί συνεργασία και συντονισμό μεταξύ πολλών εμπλεκομένων. Το κόστος δεν είναι δυνατόν να υπολογισθεί προς το παρόν, διότι η διαδικασία προσδιορισμού των αλληλεξαρτήσεων εξελίσσεται σταδιακά. Η κοινοτική χρηματοδότηση θα μπορούσε να συμβάλει στη διαδικασία αυτή.

4. Εκπόνηση των εθνικών προγραμμάτων ΠΥΖΣ. Ενώ είναι σαφές ότι η προστασία της εθνικής ΥΖΣ εναπόκειται στους κύριους/διαχειριστές και στα κράτη μέλη, θα προκύψει και κοινοτικό όφελος από την επαρκή αντιμετώπιση του ζητήματος της εθνικής ΥΖΣ σε καθένα από τα κράτη μέλη. Αν και τα οφέλη για την ασφάλεια είναι σαφή, η καθιέρωση μιας δεσμευτικής προσέγγισης των εθνικών προγραμμάτων ΠΥΖΣ είναι πιθανό να μην είναι δυνατή από την αρχή. Η επικουρικότητα και η ανάγκη για μια σταδιακή προσέγγιση του ΕΠΠΥΖΣ είναι δυνατόν να δικαιολογήσει την εστίαση των δεσμευτικών μέτρων στα ζητήματα που άπτονται της ΕΥΖΣ. Η εφαρμογή μιας μη δεσμευτικής προσέγγισης, ωστόσο, θα πρέπει να επαναξιολογείται ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών στο ζήτημα της ΕΥΖΣ.

5. Προσδιορισμός της εθνικής ΥΖΣ από κάθε επιμέρους κράτος μέλος. Ο προσδιορισμός της εθνικής ΥΖΣ αποτελεί προαπαιτούμενο για την εξασφάλιση της επαρκούς προστασίας της. Η εφαρμογή μιας δεσμευτικής προσέγγισης του προσδιορισμού της εθνικής ΥΖΣ θα απέδιδε μεγαλύτερα οφέλη για την ασφάλεια απ' ό,τι μια μη δεσμευτική προσέγγιση. Ωστόσο, και λόγω της αρχής της επικουρικότητας και της ανάγκης να αντιμετωπισθούν κατά πρώτον τα ζητήματα της ΕΥΖΣ, η εφαρμογή μιας μη δεσμευτικής προσέγγισης του προσδιορισμού της εθνικής ΥΖΣ είναι δυνατόν να δικαιολογείται. Καθώς όμως η κοινοτική εμπειρία στον τομέα της ΠΥΖΣ θα αυξάνεται, η προσέγγιση αυτή είναι δυνατόν να πρέπει να επαναξιολογηθεί.

6. Καθορισμός υπευθύνου επαφών ΠΥΖΣ από κάθε κράτος μέλος. Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να καθορίσει έναν υπεύθυνο επαφών ΠΥΖΣ, ο οποίος θα έχει τη γενική εποπτεία των δραστηριοτήτων ΠΥΖΣ και θα συντονίζει την ΠΥΖΣ εντός του εκάστοτε κράτους μέλους αλλά και με τα άλλα κράτη μέλη, το Συμβούλιο και την Επιτροπή. Μόνο μια δεσμευτική προσέγγιση θα μπορούσε να εγγυηθεί την εκτέλεση των σχετικών καθηκόντων από τα κράτη μέλη. Τα μη δεσμευτικά μέτρα θα μπορούσαν επίσης να έχουν κάποια σχετική επιτυχία, αλλά δεν μπορούσαν σε καμία περίπτωση να εγγυηθούν τον καθορισμό υπευθύνου επαφών ΠΥΖΣ από κάθε κράτος μέλος. Ως εκ τούτου, θα ήταν προτιμότερη η δεσμευτική προσέγγιση του ζητήματος αυτού.

7. Προσδιορισμός και χαρακτηρισμός της ευρωπαϊκής ΥΖΣ. Ο προσδιορισμός και ο χαρακτηρισμός της ευρωπαϊκής ΥΖΣ στο πλαίσιο του ΕΠΠΥΖΣ, με σκοπό τη βελτίωση της προστασίας της ΥΖΣ, μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο αφού προσδιορισθεί η σχετική υποδομή. Η διαδικασία αυτή πρέπει να διεξάγεται συντονισμένα, μπορεί δε να επιτύχει μόνο σε κοινοτικό επίπεδο.

Μόνο η δεσμευτική προσέγγιση του προσδιορισμού και του χαρακτηρισμού της ευρωπαϊκής ΥΖΣ μπορεί να έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας ως προς την επίτευξη των στόχων του ΕΠΠΥΖΣ. Επιπλέον δε, η δεσμευτική προσέγγιση του ζητήματος αυτού θα έχει και τις εξής θετικές συνέπειες:

- Διαφάνεια: Εάν ο προσδιορισμός και ο χαρακτηρισμός της ευρωπαϊκής ΥΖΣ ενταχθούν σε νομική διαδικασία, θα υπόκεινται σε λεπτομερή εξέταση από τα κράτη μέλη – ενδεχομένως δε και από άλλους –, οπότε μεγιστοποιείται η διαφάνεια.

- Συγκρισιμότητα: Η εξασφάλιση της εφαρμογής κοινών διαδικασιών και μεθόδων θα σημαίνει ότι τα έργα ευρωπαϊκής ΥΖΣ που θα προσδιορίζονται θα είναι συγκρίσιμα και δεν θα υπόκεινται σε ενδεχομένως διαφορετικές ερμηνείες από τα κράτη μέλη.

Εάν εφαρμοσθεί μια μη δεσμευτική προσέγγιση του ζητήματος αυτού, η ΕΕ θα έχει να αντιμετωπίσει μια κατάσταση στην οποία μόνο ορισμένα από τα ευρωπαϊκά έργα ΥΖΣ που είναι σημαντικά για την ΕΕ θα προσδιορισθούν. Είναι προς το συμφέρον ολόκληρης της ΕΕ να εξαλειφθούν οι αδυναμίες αυτές.

8. Αξιολόγηση των τρωτών σημείων, των απειλών και των κινδύνων της ευρωπαϊκής ΥΖΣ. Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να αξιολογεί τους κινδύνους και τις απειλές για την ευρωπαϊκή ΥΖΣ. Η αξιολόγηση αυτή θα γίνεται με σκοπό τη βελτίωση της προστασίας της υποδομής αυτής. Λόγω της σημασίας της αξιολόγησης αυτής στην εν γένει διαδικασία ενίσχυσης της προστασίας της ΕΥΖΣ, η χρήση δεσμευτικής νομοθετικής πράξης θα ήταν δικαιολογημένη. Χωρίς να εξασφαλισθεί η πραγματοποίηση τέτοιων αξιολογήσεων από όλα τα κράτη μέλη, οι κύριοι/διαχειριστές δεν θα διαθέτουν επαρκείς πληροφορίες ως προς τους πιθανούς κινδύνους, ενώ δεν θα μπορεί να πραγματοποιηθεί σε κοινοτικό επίπεδο αξιολόγηση των ενδεχόμενων κενών στην προστασία.

9. Υποχρεώσεις ως προς την Ευρωπαϊκή Υποδομή Ζωτικής Σημασίας. Για να επιτευχθεί ο στόχος της βελτίωσης της προστασίας της ΕΥΖΣ, θα πρέπει να εξετασθούν δύο μέτρα προς λήψη από τους κύριους/διαχειριστές ΕΥΖΣ: καθορισμός ενός συνδέσμου ασφαλείας και εκπόνηση σχεδίου ασφαλείας λειτουργίας. Η εφαρμογή δεσμευτικής νομοθετικής πράξης σχετικά με τις δύο αυτές υποχρεώσεις είναι δικαιολογημένη, διότι διαφορετικά δεν θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί συνεκτική προσέγγιση της προστασίας της ΕΥΖΣ. Εάν εφαρμοσθούν μη δεσμευτικά μέτρα, θα εξασφαλισθεί η συμμόρφωση μέρους μόνο των κυρίων/διαχειριστών έργων ΕΥΖΣ. Το πιθανό κόστος της προσέγγισης αυτής τουλάχιστον θα αντισταθμισθεί από την αυξημένη ασφάλεια, πράγμα που σημαίνει για το επιχειρηματικό περιβάλλον μεγαλύτερη σταθερότητα, προβλεψιμότητα και αύξηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών, οπότε και αύξηση των επιχειρηματικών ευκαιριών και επενδύσεων.

Συμπέρασμα

Από την ανάλυση των συγκεκριμένων επιπτώσεων των εννέα βασικών μέτρων προκύπτει ότι ο συνδυασμός δεσμευτικών και μη δεσμευτικών μέτρων θα ήταν πλέον ενδεδειγμένος για την επίτευξη των στόχων του ΕΠΠΥΖΣ, ενώ θα σημείωνε και την καλύτερη σχέση κόστους/αποδοτικότητας. Ως προς τα εννέα βασικά μέτρα, τα πέντε θα εντάσσονταν καλύτερα σε ένα μη δεσμευτικό πλαίσιο, ενώ τα τέσσερα θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά:

(I) Μη δεσμευτικά μέτρα:

α) Συμμετοχή στις ομάδες εμπειρογνωμόνων ΠΥΖΣ σε κοινοτικό επίπεδο

β) Εφαρμογή διαδικασίας ανταλλαγής πληροφοριών ΠΥΖΣ

γ) Προσδιορισμός και ανάλυση των αλληλεξαρτήσεων

δ) Εκπόνηση εθνικών προγραμμάτων ΠΥΖΣ

ε) Προσδιορισμός των έργων εθνικής ΥΖΣ

(II) Δεσμευτικά μέτρα:

α) Καθορισμός των υπεύθυνων επαφών ΠΥΖΣ

β) Προσδιορισμός και χαρακτηρισμός της ευρωπαϊκής ΥΖΣ

γ) Αξιολόγηση των απειλών και κινδύνων

δ) Εκπόνηση σχεδίων ασφαλείας λειτουργίας, καθορισμός συνδέσμου ασφαλείας.

Κατά συνέπεια, η συνιστώμενη πολιτική για την κατάρτιση του ΕΠΠΥΖΣ θα μπορούσε να περιλαμβάνει τα εξής:

1. ένα γενικό μη δεσμευτικό πλαίσιο ΕΠΠΥΖΣ, το οποίο θα τεθεί με ανακοίνωση της Επιτροπής·

2. μια δεσμευτική νομοθετική πράξη αναφερόμενη συγκεκριμένα στην ΕΥΖΣ (οδηγία ΕΥΖΣ). Αυτή η πράξη θα θέσει την κοινή προσέγγιση για τον προσδιορισμό και τον χαρακτηρισμό της ΕΥΖΣ και για την αξιολόγηση της ανάγκης για βελτίωση της προστασίας της ΕΥΖΣ.

[1] Ορισμένα στοιχεία μπορούν, λόγω της φύσης τους, να αντιμετωπισθούν μόνο με μη δεσμευτικά μέτρα, π.χ. η σύσταση των ομάδων εμπειρογνωμόνων. Στις περιπτώσεις αυτές η αξιολόγηση θα περιορίζεται στη μη δεσμευτική προσέγγιση.