P6_TA(2007)0040

Στρατηγική της Λισαβόνας (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 8ης και 9ης Μαρτίου 2007)

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με ιδέες για τη στρατηγική της Λισαβόνας εν όψει του Εαρινού Συμβουλίου 2007

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής στο Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με τίτλο "Ώρα να ανεβάσουμε ταχύτητα: Η νέα εταιρική σχέση για την ανάπτυξη και την απασχόληση" (COM(2006)0030),

- έχοντας υπόψη το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με τίτλο "Κοινοτικό Πρόγραμμα της Λισαβόνας: Έκθεση τεχνικής υλοποίησης 2006" (SEC(2006)1379),

- έχοντας υπόψη τα 25 εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα για την ανάπτυξη και την απασχόληση που έχουν υποβάλει τα κράτη μέλη,

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο "Στρατηγική επισκόπηση του προγράμματος για τη βελτίωση της νομοθεσίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση" (COM(2006)0689),

- έχοντας υπόψη τις κοινοτικές στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή, 2007-2013, την εφαρμογή των Διαρθρωτικών Ταμείων σύμφωνα με τη στρατηγική της Λισαβόνας,

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο , την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με τίτλο "Η Ευρώπη στον κόσμο: Η συμμετοχή της στον παγκόσμιο ανταγωνισμό — Συμβολή στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανάπτυξη και την απασχόληση" (COM(2006)0567),

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση του προέδρου της Επιτροπής σε συνεργασία με τον αντιπρόεδρο Verheugen και τους επιτρόπους Almunia και Spidla για τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την ανάπτυξη και την απασχόληση (COM(2005)0141),

- έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισαβόνας της 23ης και 24ης Μαρτίου 2000, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Στοκχόλμης της 23ης και 24ης Μαρτίου 2001, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών της 22ας και 23ης Μαρτίου 2005 και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών της 23ης και 24ης Μαρτίου 2006,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 14ης Δεκεμβρίου 2006 σχετικά με μια ευρωπαϊκή στρατηγική για μια αειφόρο, ανταγωνιστική και ασφαλή ενέργεια — Πράσινη Βίβλος [1],

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών και Νομισματικών Θεμάτων για τον μακροοικονομικό αντίκτυπο της αύξησης της τιμής της ενέργειας (Α6-0001/2007),

- έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την ενεργειακή πολιτική για την Ευρώπη (COM(2007)0001),

- έχοντας υπόψη τη διοργανική συμφωνία του 2003 για τη βελτίωση της νομοθεσίας [2],

- έχοντας υπόψη την οδηγία 2000/78/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2000, για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου για την ίση μεταχείριση στην απασχόληση και την εργασία [3],

- έχοντας υπόψη το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού του,

Γενικές παρατηρήσεις

1. χαιρετίζει τις προσπάθειες που κατέβαλαν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη για την ευόδωση της στρατηγικής της Λισαβόνας και διαπιστώνει ότι η στρατηγική αυτή αποτελεί την ευρωπαϊκή απάντηση στις προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης· επισημαίνει για άλλη μια φορά ότι η επιτυχία της στρατηγικής της Λισαβόνας εξαρτάται από την ανάπτυξη και την απασχόληση καθώς και από την αλληλεπίδραση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών μεταρρυθμίσεων που αποσκοπούν στη δημιουργία μιας οικονομίας και μιας κοινωνίας που θα εμφορούνται από πνεύμα δυναμισμού και καινοτομίας· θεωρεί ότι η εν λόγω στρατηγική δεν πρέπει να περιοριστεί σε μερικές μόνο προτεραιότητες σχετιζόμενες με την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και τη βελτίωση της νομοθεσίας· υπενθυμίζει τις πολλές αλληλοσυμπληρούμενες πτυχές της νέας στρατηγικής για την αειφόρο ανάπτυξη και της στρατηγικής της Λισαβόνας, τους κοινούς στόχους τους ως προς την αυξημένη ανταγωνιστικότητα, τη δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων εργασίας, την ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης, την προστασία του περιβάλλοντος και την πρόληψη των κινδύνων·

2. επικροτεί τις προσπάθειες για την αναθέρμανση της στρατηγικής της Λισαβόνας κατά το Ευρωπαϊκό Εαρινό Συμβούλιο του Μαρτίου 2005 και την διευκρίνιση που έγινε με την ευκαιρία εκείνη ως προς την κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των κρατών μελών και της Κοινότητας για την εφαρμογή εξατομικευμένων μέτρων·

3. πιστεύει ότι, σε έναν κόσμο με περιορισμένους πόρους και εύθραυστο οικοσύστημα, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να προσπαθήσει να γίνει η αποδοτικότερη οικονομική ζώνη του πλανήτη, από άποψη πόρων και ενέργειας· επισημαίνει το κόστος της αδράνειας ή της καθυστερημένης αντίδρασης στον τομέα αυτό και τονίζει το τεράστιο οικονομικό δυναμικό των αποδοτικών ενεργειακών τεχνολογιών και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στη παγκόσμια αγορά, προοπτικές που η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι απόλυτα σε θέση να αξιοποιήσει·

4. πιστεύει ότι η καινοτομία διαδραματίζει ζωτικό ρόλο ως προς την ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αντιδράσει αποτελεσματικά στις προκλήσεις και τις δυνατότητες της παγκόσμιας οικονομίας καθώς και σε άλλες μείζονες προκλήσεις, όπως π.χ. την αλλαγή του κλίματος·

5. υπενθυμίζει ότι η υλοποίηση της "στρατηγικής της Λισαβόνας" απαιτεί επαρκείς και καλά στοχοθετημένους οικονομικούς πόρους μέσω του κοινοτικού προϋπολογισμού· θεωρεί επ' αυτού λυπηρή την έλλειψη πιστώσεων για την υλοποίηση των φιλόδοξων στόχων που είχε θέσει η "στρατηγική της Λισαβόνας"·

6. αναγνωρίζει τη μοναδική προστιθέμενη αξία της περιφερειακής πολιτικής στο πλαίσιο της επιδίωξης των στόχων της Λισαβόνας, γεγονός το οποίο αντικατοπτρίζεται στις "Στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας 2007-2013: πολιτική συνοχής υπέρ της ανάπτυξης και της απασχόλησης"· επισημαίνει ότι, για την τρέχουσα περίοδο προγραμματισμού, οι ΕΕ-15 καλούνται να διαθέσουν, στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ταμείων, το 60 % των δαπανών για τον στόχο της σύγκλισης και το 75 % των δαπανών για τον στόχο της ανταγωνιστικότητας των περιφερειών και της απασχόλησης, ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι της Ατζέντας της Λισαβόνας· καλεί την Επιτροπή να κατευθύνει την επίδοση των κρατών μελών σε ό,τι αφορά την επίτευξη των στόχων της Λισαβόνας μέσω των παρεμβάσεών τους από τα διαρθρωτικά ταμεία·

Βελτίωση της διαχείρισης της Λισαβόνας για βελτίωση της νομοθεσίας

Βελτίωση της νομοθεσίας

7. στηρίζει όλες τις προσπάθειες όλων των θεσμικών οργάνων για την προώθηση της ατζέντας για καλύτερη νομοθεσία· πιστεύει ότι το Κοινοβούλιο πρέπει να συνεχίσει να πρωτοστατεί για την προώθηση αυτής της πρωτοβουλίας, διασφαλίζοντας τη βάση κοινών διαδικασιών με άλλα όργανα, για την ανεξάρτητη αξιολόγηση του αντικτύπου των προτεινόμενων νομοθετικών μέτρων, για μεγαλύτερη διαφάνεια στη διαδικασία λήψης αποφάσεων εντός του Συμβουλίου και για τη βελτίωση του δημοκρατικού ελέγχου στα επικουρικά νομοθετικά μέτρα που εγκρίνει η Επιτροπή· υπενθυμίζει ότι καλύτερη ρύθμιση δεν σημαίνει απορρύθμιση ή ελάχιστη ρύθμιση·

8. ζητεί να αναγνωρισθεί πλήρως ο ρόλος του Κοινοβουλίου στον τομέα της επιτροπολογίας, κάτι που θα βοηθούσε στην απλοποίηση της νομοθεσίας μέσω της κατάργησης πραγματικά εκτελεστικών μέτρων και της διασφάλισης του πλήρους σεβασμού για τις νομοθετικές εξουσίες του ΕΚ· διαπιστώνει ότι οι δημοκρατικές απαιτήσεις και οι υποχρεώσεις που συνεπάγονται σημαντικές δαπάνες δεν προκύπτουν μόνο από τη νομοθεσία, αλλά κυρίως από αποφάσεις στο πλαίσιο της επιτροπολογίας· ζητεί επομένως να αποτελούν και αυτές οι αποφάσεις αντικείμενο πλήρους και ανεξάρτητης αξιολόγησης ως προς τις επιπτώσεις τους·

9. χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής για μείωση των διοικητικών και οικονομικών βαρών των επιχειρήσεων· ζητεί να συμμετέχει περισσότερο στην εκπόνηση έγκυρων αναλύσεων κόστους-οφέλους που θα χρησιμεύσουν ως βάση για τεκμηριωμένη λήψη αποφάσεων και, κατά συνέπεια, καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει μεθοδολογία για ανεξάρτητη εκ των προτέρων εκτίμηση του διοικητικού κόστους· ζητεί επιτακτικά από το Συμβούλιο, την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να δεσμευθούν επί ενός κοινού στόχου μείωσης του κόστους κατά το Ευρωπαϊκό Εαρινό Συμβούλιο του 2007· ζητεί από την Επιτροπή να εξετάζει τακτικά όλα τα πολιτικά, νομοθετικά και μη νομοθετικά κείμενα υπό το πρίσμα του βαθμού υλοποίησης των επιδιωκόμενων στόχων· τονίζει ότι όλες οι πρωτοβουλίες απλοποίησης των κειμένων πρέπει να συνάδουν πλήρως με τις βασικές αρχές και προϋποθέσεις που όρισε στο από 16 Μαΐου 2006 ψήφισμά του για μια στρατηγική απλούστευσης του ρυθμιστικού περιβάλλοντος [4]·

10. επισημαίνει ότι μία μείωση κατά 25 % του διοικητικού φόρτου στα κράτη μέλη θα συντελούσε στην αύξηση του πραγματικού ΑΕγχΠ κατά 1 έως 1,4 %· ζητεί από ό λα τα κράτη μέλη να θέσουν ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους στον συγκεκριμένο τομέα και να συμβάλουν, στο πλαίσιο καλύτερης μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο, στην απλοποίηση κυρίως της υφιστάμενης νομοθεσίας και στην εισαγωγή διαδικασιών μελέτης επιπτώσεων και ταυτόχρονα να καθορίσουν διαδικασίες διαβούλευσης και προσφυγής με τα ενδιαφερόμενα μέρη· υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων και των απαιτούμενων δομών συνεργασίας στο πλαίσιο αυτό·

Έγκαιρη και καλύτερη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

11. ζητεί, με στόχο μεγαλύτερη διαφάνεια και καλύτερη κατανόηση της στρατηγικής της Λισαβόνας και της εφαρμογής της, να δημιουργηθεί κοινή και συνεκτική δομή των εθνικών μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων, η οποία να επιτρέπει καλύτερη συγκριτική μελέτη επιπτώσεων των προτεινόμενων δράσεων σε επίπεδο κράτους μέλους, καθώς και ανοικτό και εποικοδομητικό διάλογο σε ευρωπαϊκό επίπεδο σχετικά με την επιτευχθείσα πρόοδο· υποστηρίζει, στο πλαίσιο αυτό, την ιδέα της κατάρτισης ειδικών συστάσεων κατά χώρα και της θέσπισης συστήματος βαθμολογίας των βέλτιστων πρακτικών για μεταρρυθμιστικά προγράμματα στα διάφορα πεδία πολιτικής· καλεί όλες τις εθνικές κυβερνήσεις να δημοσιεύουν και να κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων όταν μεταφέρουν στο εσωτερικό δίκαιο οδηγίες της ΕΕ, τους λεγόμενους συσχετιστικούς πίνακες·

12. ζητεί την ευρεία συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών στην πραγματοποίηση αλλαγών με στόχο την αύξηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης· υπενθυμίζει ότι η επιτυχία των μεταρρυθμίσεων εξαρτάται από τη συμμετοχή και την ευθύνη ολόκληρης της κοινωνίας· προτείνει, συνεπώς, να καθιερωθεί ανταλλαγή απόψεων για την βέλτιστη πρακτική όσον αφορά τη συμμετοχή εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών στη μεταρρυθμιστική διαδικασία·

Βελτίωση της διαχείρισης των αποφάσεων της Λισαβόνας και της αποδοχής τους από τα κράτη μέλη

13. τονίζει ότι οι ειδικές ανά χώρα συστάσεις πρέπει να εξετάζονται και να εγκρίνονται από το Συμβούλιο, προκειμένου να δημιουργηθεί πραγματικό ευρωπαϊκό πλαίσιο , να ενισχυθεί το συντονιστικό έργο σε θέματα οικονομίας και απασχόλησης και να προωθηθεί η μεγαλύτερη αποδοχή από τα κράτη μέλη·

14. επαναλαμβάνει ότι δεν είναι δυνατή η αντιμετώπιση των προβλημάτων μας σε θέματα οικονομίας και απασχόλησης χωρίς την ενεργό συμμετοχή των κοινοβουλίων, σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο· στηρίζει την Επιτροπή και καλεί τα κράτη μέλη να προωθήσουν ευρύτερο διάλογο με τα εθνικά τους κοινοβούλια για τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματά τους και για τις εκθέσεις εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων εθνικών συστάσεων, και να δημιουργήσουν στενότερους δεσμούς μεταξύ των συζητήσεων για τα εθνικά μεταρρυθμιστικά προγράμματα και των συζητήσεων για τους εθνικούς προϋπολογισμούς·

15. προτρέπει την Επιτροπή να εγκαινιάσει μια μορφή εποπτείας της συγκριτικής αξιολόγησης, χρησιμοποιώντας δείκτες διαρθρωτικής πολιτικής συνδεόμενους σαφώς με τις επιδόσεις στην οικονομία και την απασχόληση, και δείκτες που θα στηρίζουν τη διαρθρωτική εποπτεία, συνεκτιμώντας παράλληλα τις πολιτικές που προωθούν την καινοτομία και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης·

16. τονίζει την ανάγκη για έναν πιο αποτελεσματικό ρόλο των κυβερνητικών εκπροσώπων των αρμόδιων για τη στρατηγική της Λισαβόνας σε όλα τα κράτη μέλη στο υψηλότερο πολιτικό επίπεδο, ώστε να πεισθούν οι αρμόδιοι για τη λήψη των εθνικών αποφάσεων, να βελτιώσουν την προσέγγιση συνδυασμένων τομέων πολιτικής του εν λόγω μεταρρυθμιστικού προγράμματος τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο·

17. τονίζει ότι αποτελεί ρόλο του Εαρινού Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ως κατευθυντηρίου οργάνου, να καταρτίσει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ανάπτυξη και την απασχόληση· καλεί το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο να διασφαλίσει την ισότιμη συμμετοχή όλων των αρμόδιων σχηματισμών του Συμβουλίου· υπογραμμίζει τον δικό του ρόλο στον έλεγχο της εφαρμογής της στρατηγικής της Λισαβόνας στο σύνολό της·

Δημιουργία απασχόλησης και ευκαιριών απασχόλησης

Να δημιουργήσουμε απασχόληση και περισσότερες ευκαιρίες

18. εκτιμά ότι η μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας πρέπει να αποσκοπεί στη συμφιλίωση των απαιτήσεων των βιομηχάνων περί μεγαλύτερης ευελιξίας και των απαιτήσεων των εργαζομένων περί μεγαλύτερης ασφάλειας, μέσα από τη δημιουργία π.χ. νέων προοπτικών απασχόλησης και νέων μορφών ασφάλειας· είναι πεπεισμένο ότι αυτός ο συνδυασμός ευελιξίας και κοινωνικής ασφάλειας θα διευκολύνει την προσαρμογή των εργαζομένων, των επιχειρήσεων και των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στα προβλήματα μιας δυναμικής οικονομίας και μιας εν εξελίξει κοινωνίας· καλεί συνεπώς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να ορίσουν σαφείς και αντικειμενικές αρχές και να εισάγουν μια εντατικότερη διεργασία βαθμονόμησης των επιδόσεων και την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών, με σκοπό την ανάπτυξη και εφαρμογή της ευελιξίας με ασφάλεια·

19. απαιτεί περισσότερες επενδύσεις και εργαζόμενους καλύτερα καταρτισμένους και με περισσότερα προσόντα, ώστε να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα και να αυξηθούν οι συντελεστές απασχόλησης και να επιτευχθούν οι στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας, για να μπορέσει έτσι η Ευρωπαϊκή Ένωση να αντιμετωπίσει την πρόκληση του διεθνούς ανταγωνισμού· τονίζει ότι ο εκσυγχρονισμός των καθεστώτων απασχόλησης και κοινωνικής ασφάλισης σε όλα τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης της προαγωγής ενεργών μέτρων στην αγορά εργασίας (όπως στο δανέζικο μοντέλο), αποτελεί πολιτική επιταγή και ότι η στρατηγική της Λισαβόνας θέτει ως αλληλοϋποστηριζόμενους στόχους την ευημερία και την αλληλεγγύη·

20. υπενθυμίζει ότι η ανεργία πλήττει κυρίως τις ευπαθείς κατηγορίες πληθυσμού, και ιδίως τους εργαζόμενους με χαμηλή ειδίκευση και ότι επιβάλλεται επομένως να γίνει ειδική προσπάθεια για την προαγωγή ενεργών πολιτικών που θα αποσκοπούν στην κατάρτιση των ανέργων εργαζομένων με χαμηλή ειδίκευση και στη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος, ώστε να μειωθεί το υψηλό ποσοστό σ χολικής αποτυχίας·

21. πιστεύει ότι πρέπει να εξαλειφθούν τα εμπόδια στη δημιουργία θέσεων εργασίας, καθώς και οι λόγοι που αποτρέπουν κάποιον να αποδεχθεί μια χαμηλά αμειβόμενη θέση εργασίας· αναγνωρίζει ότι αποτελεί ευθύνη των ανέργων να αποδέχονται προσφορές εργασίας· αναγνωρίζει ότι οι ρυθμίσεις περί του χρόνου εργασίας πρέπει να είναι αρκετά ευέλικτες ώστε να ανταποκρίνονται στις ανάγκες των εργοδοτών και των εργαζομένων και να επιτρέπουν στους ανθρώπους να συνδυάζουν επαγγελματική και οικογενειακή ζωή·

22. θεωρεί λυπηρό το ότι το ποσοστό γυναικών στο εργατικό δυναμικό απέχει ακόμη πολύ από τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας· θεωρεί ότι οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι πρέπει να μπορούν να συνεχίζουν να εργάζονται σε προαιρετική βάση, με τη βοήθεια της κατάλληλης κατάρτισης και της παροχής ιατρικής περίθαλψης στον χώρο εργασίας· εκτιμά ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση πρέπει να αποθαρρύνεται και ότι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να μπορούν εθελοντικώς να εργάζονται ακόμη και μετά τη νόμιμη ηλικία συνταξιοδότησης, εάν ο εργοδότης τους και οι ίδιοι το αποφασίσουν· τονίζει ότι τα μέτρα αυτά είναι αναγκαία για την τόνωση της οικονομικής ανάπτυξης και για τη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών·

23. τονίζει ότι οι ηλικιωμένοι εργαζόμενοι αποτελούν όλο και μεγαλύτερο ποσοστό του ενεργού πληθυσμού της ΕΕ και του οικονομικού παραγωγικού δυναμικού· καλεί τα κράτη μέλη να αυξήσουν τις προσπάθειές τους για την αλλαγή των φορολογικών και ασφαλιστικών συστημάτων, ώστε να ενθαρρυνθεί η μακρύτερη ενεργός επαγγελματική ζωή και ζητεί την αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας κατά των διακρίσεων με βάση την ηλικία·

24. διαπιστώνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση στερείται ειδικευμένων εργαζομένων και ότι η διά βίου μάθηση διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας· καλεί τα κράτη μέλη να αυξήσουν τις προσπάθειες, σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, για τη δημιουργία απασχόλησης και για μεγαλύτερη συμμετοχή των νέων, των γυναικών και των ηλικιωμένων στην αγορά εργασίας, ιδίως με τα εξής μέτρα:

- μέριμνα ώστε μια θέση εργασίας, δυνατότητα κατάρτισης ή άλλες ευκαιρίες απασχόλησης να παρέχονται εντός έξι μηνών σε κάθε νέο που τελειώνει το σχολείο, και εξασφάλιση στους ανέργους ευρύτερης πρόσβασης στην κατάρτιση, ανεξαρτήτως φύλου, θρησκείας ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού,

- εξασφάλιση υψηλότερου ποσοστού απασχόλησης μεταξύ των ατόμων με αναπηρίες, ώστε να αξιοποιούνται πλήρως οι δημιουργικές ικανότητές τους,

- μείωση του χρόνου εκκίνησης των νέων επιχειρήσεων στη μία εβδομάδα κατ 'ανώτατο όριο, με τη βοήθεια χαμηλότερων δαπανών έναρξης λειτουργίας και διοικητικών εξόδων,

- μεγαλύτερες επενδύσεις σε πλήρη και λογικού κόστους δίκτυα παιδικής μέριμνας και σε άλλα δίκτυα αρωγής,

- περαιτέρω μείωση των φορολογικών βαρών επί της απασχόλησης,

- καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και των διακρίσεων, και χάραξη πολιτικών υποδοχής μεταναστών και ένταξής τους που να ανταποκρίνονται στις ανάγκες της ευρωπαϊκής οικονομίας και της ευρωπαϊκής κοινωνίας,

- εμφύσηση νέου δυναμισμού στον τομέα της γνώσης και της καινοτομίας μέσω μεγαλύτερων επενδύσεων· εκχώρηση σαφέστερων δικαιωμάτων και καθηκόντων στους τομείς της παιδείας, της επαγγελματικής κατάρτισης και της δια βίου μάθησης· χρήση των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας· καλύτερη αντιστοιχία του εκπαιδευτικού συστήματος με τις ανάγκες των νέων αγορών εργασίας και ενσωμάτωση της διαπαιδαγώγησης στο πνεύμα επιχειρηματικής πρωτοβουλίας στα εκπαιδευτικά προγράμματα·

25. στηρίζει την πολιτική που επιτρέπει την ιδιωτική χρηματοδότηση των πανεπιστημίων και ενθαρρύνει το ν ιδιωτικό τομέα να εκφράσει τις απόψεις του ως προς τις ανάγκες της αγοράς σε θέματα κατάρτισης και εκπαίδευσης·

26. θεωρεί ότι τα ζητήματα υγείας που σχετίζονται με τη δημογραφική εξέλιξη είναι εξαιρετικής σημασίας και τονίζει ότι όσο περισσότερο χρόνο παραμένουν υγιείς οι άνθρωποι, τόσο περισσότερο χρόνο θα μπορούν και θα θέλουν να παραμένουν οικονομικά ενεργοί και δεν θα επιβαρύνουν συνεχώς περισσότερο τις δαπάνες ιατρικής περίθαλψης· είναι πεπεισμένο ότι ιδιαίτερη σημασία έχουν οι επενδύσεις σε μέτρα για την προστασία των πολιτών από παράγοντες που προκαλούν χρόνια και μακροχρόνια νοσήματα· θα πρέπει συγχρόνως να καταβληθούν προσπάθειες για να διασφαλισθεί ότι τα άτομα που πάσχουν από τα νοσήματα αυτά δεν υφίστανται διακρίσεις στο χώρο εργασίας·

27. καλεί τα κράτη μέλη να επανεξετάσουν τα αναποτελεσματικά κοινωνικά μοντέλα υπό το πρίσμα της οικονομικής βιωσιμότητάς τους, της υπό εξέλιξη παγκόσμιας δυναμικής, και των δημογραφικών τάσεων, ώστε τα κοινωνικά αυτά μοντέλα να καταστούν πιο βιώσιμα·

Εξάλειψη των χρόνιων ανεπαρκειών της εσωτερικής αγοράς

28. τονίζει ότι η ευρωπαϊκή οικονομία, για να είναι ανταγωνιστική παγκοσμίως, χρειάζεται επίσης μια δυναμική εσωτερική αγορά· συνιστά, προκειμένου να διευκολυνθεί η πρόσβαση στην αγορά, να προωθηθούν φιλικές προς την καινοτομία πολιτικές, σύμφωνα με τις αρχές του δημοσίου συμφέροντος και την ανάγκη υψηλού επιπέδου προστασίας των καταναλωτών, ώστε οι πολίτες να μπορούν να αντλούν όλα τα οφέλη της εσωτερικής αγοράς· επικροτεί την πρωτοβουλία της Επιτροπής να επαναξιολογήσει τη λειτουργία της ενιαίας αγοράς, και προσυπογράφει πλήρως τη φιλοδοξία της να ολοκληρώσει το έργο αυτό· καλεί τα κράτη μέλη να αναδεχθούν την εσωτερική αγορά και να αναπτύξουν νοοτροπία αμοιβαίας συνεργασίας για τον έλεγχο και την προώθηση της συμμετοχής των επιχειρήσεων στην πανευρωπαϊκή δραστηριότητα· τονίζει ειδικότερα τη σημασία της σωστής κατάρτισης και εκτέλεσης της ευρωπαϊκής νομοθεσίας και τονίζει επ'αυ τού τον ρόλο των δεόντως καταρτισμένων εθνικών δικαστών·

29. διαπιστώνει ότι η μακροπρόθεσμη ενίσχυση της εσωτερικής αγοράς είναι βασικό μέλημα τόσο για την υλοποίηση των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας όσο, ειδικότερα, και για τη βιώσιμη ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης· σημειώνει επίσης ότι όλα τα ευρωπαϊκά όργανα και τα κράτη μέλη οφείλουν να διατηρήσουν τις προσπάθειές τους για την ενίσχυση αυτού του βασικού στοιχείου της διαδικασίας ολοκλήρωσης·

30. τονίζει ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των αγαθών αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της εσωτερικής αγοράς· επισημαίνει ότι, για τα προϊόντα που δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο κοινοτικής εναρμόνισης, τα άρθρα 28 έως 30 της Συνθήκης ΕΚ απαγορεύουν στα κράτη μέλη να διατηρούν ή να επιβάλλουν φραγμούς στο ενδοκοινοτικό εμπόριο αγαθών· καλεί κατά συνέπεια τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να άρουν οριστικά όλα τα εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία αγαθών εντός της ΕΕ·

31. διαπιστώνει ότι, στον τομέα της αμοιβαίας αναγνώρισης των μη εναρμονισμένων προϊόντων, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές ελλείψεις σε ό,τι αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων· στηρίζει επομένωςτα σχέδια της Επιτροπής για τη διασφάλιση της δεσμευτικής ισχύος της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου μέσω της θέσπισης νομοθετικής πράξης, και τούτο για όλα τα κράτη μέλη·

32. τονίζει ότι εναπόκειται στην Επιτροπή, μετά την τελική έγκριση της οδηγίας για τις υπηρεσίες, να παράσχει γενικές κατευθύνσεις στα κράτη μέλη και να εποπτεύει την πρόοδό τους· συνιστά να συνεργάζονται μεταξύ τους οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών προκειμένου να διασφαλίσουν τη συνεκτική εφαρμογή της οδηγίας σε ολόκληρη την ΕΕ· υπογραμμίζει ότι τούτο είναι ουσιώδες προκειμένου η ευρωπαϊκή οικονομία να ανταποκριθεί στις διατάξεις της Συνθήκης και να συνεχισθεί η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς·

33. τονίζει ότι η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών αποτελεί έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της εσωτερικής αγοράς· τονίζει αφετέρου ότι ο κλάδος των υπηρεσιών αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 70 % του ΑΕγχΠ και της αγοράς εργασίας· συνιστά να βελτιωθεί η συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών υγείας, ειδικά σε ό,τι αφορά την κινητικότητα των ασθενών·

34. υπογραμμίζει ότι η εφαρμογή και προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας εξακολουθεί να είναι σχετικά δαπανηρή και χρονοβόρα στην Ευρώπη, γεγονός που παρεμποδίζει τις καινοτομίες και την ανταγωνιστικότητα· επισημαίνει ότι στο ζήτημα της τυποποίησης δεν έχει δοθεί η δέουσα προσοχή ούτε σε ευρωπαϊκό ούτε σε εθνικό επίπεδο· επαναλαμβάνει την έκκλησή του για βελτίωση του πλαισίου για μια καλύτερη πολιτική στα ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας και ευρεσιτεχνιών που πρέπει να επιτευχθεί χάρη σε πρότυπα ισχύοντα σε επίπεδο ΕΕ, βελτιωμένη συνεργασία μεταξύ εθνικών οργανισμών τυποποίησης, καθώς και απλοποιημένες διαδικασίες· επαναβεβαιώνει την ανάγκη αποτελεσματικής καταπολέμησης των απομιμήσεων προς το συμφέρον της ασφάλειας των ασθενών (π.χ. νοθεία φαρμάκων)·

35. θεωρεί εξαιρετικά λυπηρή τη μέχρι τώρα έλλειψη προόδου στην ευρωπαϊκή πολιτική επί θεμάτων ευρεσιτεχνίας και θεωρεί απαράδεκτο ότι δεν κατέστη δυνατή η υιοθέτηση ενιαίας ευρωπαϊκής πολιτικής σε αυτό τον τομέα· επισημαίνει το αποτέλεσμα της πρώτης ανάγνωσης του κανονισμού για ένα ευρωπαϊκό δίπλωμα ευρεσιτεχνίας, που θα μπορούσε να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων που δεν έχει ακόμη επιλύσει το Συμβούλιο· καλεί την Επιτροπή να υποβάλει χωρίς καθυστέρηση προτάσεις για νέα στρατηγική στον τομέα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, ώστε να βρεθεί το συντομότερο νέα διαπραγματευτική βάση για τις διαπραγματεύσεις εντός του Συμβουλίου· καλεί τα κράτη μέλη να υιοθετήσουν αποτελεσματικό σύστημα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, θεμελιωμένο στις παλαιότερες διαβουλεύσεις και με δυνατότητα συμμετοχής στην επίλυση των διαφορών σχετικά με το Ευρωπαϊκό Δίπλωμα Ευρεσιτεχνίας (EPLA), ώστε να διασφαλιστεί η επίτευξη προόδου και η νομική βεβαιότητα το ταχύτερο δυνατόν·

36. τονίζει τη σημασία που έχει για τη δημιουργία μιας ανταγωνιστικής εσωτερικής αγοράς ένα αποτελεσματικό, καινοτόμο και λειτουργικό καθεστώς δημοσίων συμβάσεων· ζητεί από την Επιτροπή να συνεχίσει τη μεταρρύθμιση των οδηγιών που αφορούν τις δημόσιες συμβάσεις, ώστε να καταστεί δυνατή η ευρύτερη συμμετοχή υποψηφίων και να ελαχιστοποιηθεί η γραφειοκρατία και να εξετασθούν οι καλύτεροι δυνατοί τρόποι διασφάλισης της ισότιμης πρόσβασης των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων στις δημόσιες συμβάσεις·

37. χαιρετίζει την πρόοδο η οποία έχει σημειωθεί χάρη στην εφαρμογή του πρώτου σχεδίου δράσης για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες και επισημαίνει ότι, για τις προοπτικές ανάπτυξης της ευρωπαϊκής οικονομίας, βασική σημασία έχει μια ευρύθμως λειτουργούσα χρηματοοικονομική αγορά· καλεί επιτακτικά τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να μεριμνήσουν ώστε όλα τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν σωστά την ευρωπαϊκή νομοθεσία περί χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και αυτή να γίνεται πλήρως σεβαστή από τους διεθνείς μας εταίρους·

38. επισημαίνει ότι, για την καλή λειτουργία της ενιαίας αγοράς, είναι σημαντικό να λειτουργούν ομαλά οι χρηματοοικονομικές υπηρεσίες· εκτιμά ότι η ανάπτυξη ποιοτικών χρηματοοικονομικών προϊόντων, σε διασυνοριακή βάση, θα συμβάλει στην προώθηση καινοτόμου επιχειρηματικού περιβάλλοντος στην Ευρώπη· θεωρεί ότι η καινοτομία και η ταχεία αύξηση των διεθνών χρηματοοικονομικών συναλλαγών θέτουν νέες προκλήσεις για τον κλάδο των επιχειρήσεων και για το διεθνές χρηματοοικονομικό σύστημα· καλεί την Επιτροπή να βελτιώσει τη διαφάνεια και να καθορίσει αποτελεσματικότερες κανονιστικές πολιτικές προκειμένου να προαγάγει την χρηματοοικονομική σταθερότητα, τη σωστή προστασία των καταναλωτών και την ακεραιότητα των αγορών· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να εξετάσουν την ανάγκη αποτελεσματικότερων κανόνων ελέγχου των κερδοσκοπικών κεφαλαίων και των επενδυτικών κεφαλαίων του ιδιωτικού τομέα·

39. καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να καταστήσουν πραγματικότητα την ελεύθερη κυκλοφορία κεφαλαίων· θεωρεί λυπηρά τα πρόσφατα περιστατικά ορισμένων εθνικών κυβερνήσεων που προσπαθούσαν να εμποδίσουν διασυνοριακές συγχωνεύσεις εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης· συγχαίρει την Επιτροπή για την αποφασιστική προάσπιση της Συνθήκης ΕΕ στο θέμα αυτό· την καλεί συνεπώς να υποβάλει προσεχώς νέες νομοθετικές προτάσεις, ακόμη και για τον τομέα του εταιρικού δικαίου, ώστε να διευκολυνθεί η κινητικότητα των επιχειρήσεων και των κεφαλαίων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επισημαίνει ότι τούτο αφορά ιδιαίτερα την 14η οδηγία περί μεταφοράς της έδρας και την ευρωπαϊκή ιδιωτική εταιρεία·

40. ζητεί να δοθεί περισσότερη προσοχή σε άλλες συνοδευτικές πολιτικές, γεγονός που θα βελτιώσει τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς· θεωρεί ότι θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα ιδίως στη μεταφορά και την επίδειξη του δυναμικού της καλύτερης οργάνωσης και ταχύτερης ανάπτυξης των διευρωπαϊκών δικτύων· υποστηρίζει την κοινοτική πρωτοβουλία της Γερμανικής Προεδρίας στο θέμα αυτό·

Ενίσχυση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας της ΕΕ

41. τονίζει ότι οι ελεύθερες και δίκαιες εμπορικές συναλλαγές ενισχύουν την ευημερία στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο πλανήτη· επισημαίνει ότι οι επιχειρήσεις της εσωτερικής αγοράς λειτουργούν σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον, με αλληλεξαρτώμενες αγορές και παγκόσμιους παίκτες· καλεί τα κράτη μέλη να απόσχουν από κάθε μέτρο προστατευτισμού· εκτιμά ότι η περαιτέρω παγκόσμια ενοποίηση μπορεί να τονώσει την ανταγωνιστικότητα, την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη στην Ευρωπαϊκή Ένωση· τονίζει τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας στο ρυθμιστικό πεδίο , ιδίως σε θέματα εποπτείας, κανονιστικής μεταρρύθμισης και απλοποίησης· υπενθυμίζει πάντως ότι το διεθνές εμπόριο μπορεί επίσης να έχει αρνητικές συνέπειες για τους πιο ευπαθείς και λιγότερο ειδικευμένους εργαζομένους σε ορισμένους τομείς·

42. εκτιμά ότι η πρόσβαση στην αγορά, μια πιο ισορροπημένη περιφερειακή αντίληψη και η προαγωγή των βασικών εργασιακών προδιαγραφών της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, καθώς και η αξιοπρεπής εργασία σε ολόκληρο τον πλανήτη, έχουν ζωτική σημασία για την ενίσχυση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ η αποτροπή του περιβαλλοντικού ντάμπιγκ είναι βασικό στοιχείο για έναν θεμιτό ανταγωνισμό· δηλώνει έτοιμο να εξετάσει τα κατάλληλα εμπορικά μέτρα έναντι των χωρών που δεν συνεργάζονται, δηλ. που δεν αναλαμβάνουν το μερίδιο που τους αναλογεί στον αγώνα κατά της κλιματικής αλλαγής, ενώ ταυτόχρονα λαμβάνει υπόψη του τα ποικίλα και διαφορετικά στάδια κοινωνικής και οικονομικής ανάπτυξης των εμπορικών μας εταίρων·

43. τονίζει ότι η κοινωνική ευθύνη των επιχειρήσεων δεν πρέπει να ερμηνεύεται ως μονομερής καταναγκασμός εκ μέρους του κράτους, που επιβάλλει στις επιχειρήσεις νέες νομικές υποχρεώσεις που ζημιώνουν την ανταγωνιστικότητά τους και την ικανότητά να δημιουργούν θέσεις εργασίας, αλλά ότι, αντίθετα, πρέπει να γίνει αντιληπτόό τι η ευθύνη αυτή πρέπει να εκφραστεί μέσω φορολογικών ή άλλων πρωτοβουλιών των ιδίων των επιχειρήσεων, ώστε να αναλάβουν εκουσίως έναν ρόλο κοινωνικού ενδιαφέροντος·

44. τονίζει την ανάγκη να δοθούν στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, χάρη στις οποίες η Ευρώπη είναι οικονομικά ανταγωνιστική, καλύτερες χρηματοπιστωτικές, φορολογικές συνθήκες απασχόλησης που θα επιτρέψουν τη διαρκή καινοτομία σε επίπεδο παραγωγής· εκτιμά ότι πρέπει οπωσδήποτε να εφαρμοστούν αποτελεσματικές πολιτικές προκειμένου να αντιμετωπισθούν οι προκλήσεις της παγκοσμιοποίησης·

45. τονίζει τη σημασία της διεθνούς συνεργασίας στο ρυθμιστικό πεδίο , ιδιαίτερα στους τομείς της μεταρρύθμισης και απλοποίησης των ρυθμίσεων· θεωρεί ότι η συνεργασία, θεμελιωμένη στις πολυμερείς συμφωνίες και στη δημοκρατική ευθύνη, θα πρέπει να ενδυναμωθεί, προκειμένου να ανοίξουν σε μια ισορροπημένη βάση οι ξένες αγορές στα προϊόντα και τις υπηρεσίες των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων· τονίζει σε αυτό το πλαίσιο, ότι η Συμφωνία περί των δημοσίων συμβάσεων του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου πρέπει να επανεξισορροπηθεί κατά τρόπον ώστε οι εξαιρέσεις υπέρ των ΜΜΕ που διατηρούνται στις υποχρεώσεις ορισμένων υπογραφόντων μερών να αντισταθμιστούν στις ευρωπαϊκές υποχρεώσεις με ανάλογη εξαίρεση ή με διάταξη που θα επιτρέπει στα υπογράφοντα μέρη να παραχωρούν προτιμησιακό καθεστώς στις ΜΜΕ, υπό τον όρο ότι το ευεργέτημα του καθεστώτος αυτού θα επεκταθεί αδιακρίτως σε όλες τις ΜΜΕ των υπολοίπων υπογραφόντων μερών·

46. θεωρεί ότι η υποστήριξη την οποία πρόσφερε η ΕΕ στις κυβερνήσεις των τρίτων χωρών για να θέσουν σε εφαρμογή μια κοινωνική και περιβαλλοντική νομοθεσία σύμφωνη προς τις διεθνείς συμβάσεις καθώς και αποτελεσματικούς μηχανισμούς ελέγχου, αποτελεί αναγκαίο συμπλήρωμα προκειμένου να προωθηθεί σε παγκόσμιο επίπεδο η κοινωνική ευθύνη των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων· τονίζει ότι η εν λόγω εταιρική κοινωνική ευθύνη πρέπει να αποτελέσει μέρος του επιχειρηματικού διαλόγου με άλλες αγορές·

Ενίσχυση του καινοτόμου δυναμικού της ΕΕ

47. τονίζει τη ζωτική σημασία της τόνωσης των επενδύσεων της ΕΕ στην έρευνα και την ανάπτυξη, τόσο για τα προϊόντα όσο και για τις υπηρεσίες·

48. επικροτεί την έγκριση του 7ου προγράμματος-πλαισίου (ΠΠ7) που έχει ως βασικό στό χο την ενίσχυση των επιστημονικών και τεχνολογικών βάσεων της κοινοτικής βιομηχανίας εξασφαλίζοντας συνεπώς υψηλόβαθμό ανταγωνιστικότητας στη διεθνή σκηνή· επανεπιβεβαιώνει τη σημασία του στόχου του 3% του ΑΕγχΠ για τη χρηματοδότηση της έρευνας και καλεί επιτακτικά τα κράτη μέλη να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που ανέλαβε το Ευρωπαϊκό Εαρινό Συμβούλιο της Βαρκελώνης το 2002· υπενθυμίζει ότι απώτατος στόχος του ΠΠ7 είναι να καταστήσει την ΕΕ πρώτη ερευνητική περιφέρεια στον κόσμο, και ότι το Κοινοβούλιο επανειλημμένα έχει τονίσει τη σημασία της έρευνας και ανάπτυξης και του διαρκώς μεγαλύτερου ρόλου της γνώσης στην ενίσχυση της οικονομικής ανάπτυξης καθώς και στην κοινωνική ευημερία και στην περιβαλλοντική προστασία·

49. στηρίζει θερμά το έργο των τεχνολογικών πλατφορμών για την προαγωγή συνεκτικών στρατηγικών ερευνητικών σχεδίων στους τομείς κεντρικής σημασίας για την ανταγωνιστικότητα της Ευρώπης· καλεί τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν τις μικρές επιχειρήσεις και τους ερευνητικούς οργανισμούς να συμμετέχουν σε αυτές τις πλατφόρμες·

50. επικροτεί την Επιτροπή που μέσω των κοινών τεχνολογικών πρωτοβουλιών διέθεσε στοχοθετημένες πιστώσεις για να προωθήσει τη μετουσίωση των ερευνητικών ιδεών σε συγκεκριμένα προγράμματα· καλεί τα κράτη μέλη να προαγάγουν τα προγράμματα αυτά μέσω των εθνικών τους πρωτοβουλιών υπέρ των καινοτομιών·

51. διαπιστώνει επενδυτικό έλλειμμα στις τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας ανά μισθωτό στην Ευρώπη, σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς και μια σχέση μεταξύ των επενδύσεων στις εν λόγω τεχνολογίες και της αύξησης της παραγωγικότητας· αποδέχεται την ανάγκη στήριξης και ανάπτυξης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης ενός άκρως ανταγωνιστικού τομέα τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας, κυρίως με την πλήρη εφαρμογή των στοιχείων του ευρωπαϊκού κανονιστικού πλαισίου που αφορά τις επικοινωνίες, και τούτο σε όλα τα κράτη μέλη·

52. τονίζει τις μεγάλες δυνατότητες των πιστώσεων των δημοσίων συμβάσεων για την προαγωγή της καινοτομίας· επισημαίνει ότι η προμήθεια στο προ-ανταγωνιστικό στάδιο , καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών μπορεί να γίνει στο πλαίσιο των ήδη υπαρχουσών δημοσίων συμβάσεων· καλεί τα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν σχετικώς τις αντίστοιχες δημόσιες υπηρεσίες τους· επισημαίνει ότι η αποτελεσματική χρήση των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας στην παροχή δημοσίων υπηρεσιών θα βελτιώσει την εμπειρία των πελατών και θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις της ΕΕ να παράγουν ανταγωνιστικά προϊόντα στην παγκόσμια αγορά·

Διασφάλιση βιώσιμων ενεργειακών πολιτικών

53. εκφράζει την πεποίθηση ότι η στρατηγική της Λισαβόνας θα μπορέσει να επιτύχει μόνον εάν καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες για την επίτευξη κοινοτικής ενεργειακής πολιτικής, το οποίο όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει οι διάφορες εθνικές ενεργειακές πολιτικές να γίνουν ομοιόμορφες ή να "κοινοτικοποιηθούν", αλλά ότι πρέπει να δημιουργηθεί μεγαλύτερος ανταγωνισμός και πλεονεκτήματα για τους καταναλωτές· τονίζει ότι η πολυμορφία δεν αποτελεί μόνο τη δύναμη της Ευρώπης, αλλά και επηρεάζει τον ασφαλή ενεργειακό ανεφοδιασμό της·

54. υπενθυμίζει τη σημασία που έχουν για τη σταθερότητα και ανάπτυξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι τρεις κεντρικοί στόχοι της ενεργειακής πολιτικής: ασφάλεια ανεφοδιασμού, βιωσιμότητα και ανταγωνιστικότητα· τονίζει την ανάγκη διαρκούς προσαρμογής αυτών των τριών στόχων στις μεταβαλλόμενες συνθήκες αναζήτησης μιας νέας ισορροπίας·

55. τονίζει την κεφαλαιώδη σημασία που έχει για την ανταγωνιστικότητα και την ανάπτυξη της ευρωπαϊκής βιομηχανίας ο επαρκής και οικονομικά πρόσφορος ενεργειακός ανεφοδιασμός·

56. επικροτεί την Πράσινη βίβλο της Επιτροπής σχετικά με μια ευρωπαϊκή στρατηγική για αειφόρο, ανταγωνιστική και ασφαλή ενέργεια (COM(2006)0105), τονίζει όμως την ανάγκη να ληφθούν υπόψη οι ολοένα μεταβαλλόμενες συνθήκες στην ευρύτερη παγκόσμια ενεργειακή αγορά και τονίζει ότι είναι σημαντικό να επεκταθεί η προοπτική του παραγωγού προκειμένου να συμπεριλάβει μια συστηματική προσέγγιση που θα περικλείει την παραγωγή, τη διανομή και την κατανάλωση, έτσι ώστε να αναπτυχθεί μια ευρωπαϊκή ενεργειακή πολιτική που θα εξασφαλίζει ενέργεια σε προσιτές τιμές για τις επιχειρήσεις και τα ιδιωτικά νοικοκυριά της Ευρώπης·

57. συμφωνεί με την Επιτροπή ότι ουσιώδες στοιχείο μιας κοινής ενεργειακής πολιτικής θα πρέπει να είναι η ενίσχυση της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών μελών, προκειμένου να αντιμετωπίζουν δυσκολίες συνδεόμενες με τη φυσική ασφάλεια των υποδομών και την ασφάλεια του εφοδιασμού· θεωρεί, επιπλέον, ότι μια τέτοια ενίσχυση της αλληλεγγύης θα ενδυνάμωνε σημαντικά την ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να υπερασπίζεται το κοινό της συμφέρον σε ενεργειακά θέματα σε διεθνές επίπεδο·

58. επισημαίνει ότι η ενεργειακή πολιτική εν γένει, και η ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού ειδικότερα, πρέπει να καταστεί αναπόσπαστο τμήμα της κοινής εξωτερικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της εμπορικής, της αναπτυξιακής πολιτικής της και της πολιτικής της στον τομέα της ασφαλείας, και ζητεί μια κοινή στρατηγική που να διασφαλίζει και διαφοροποιεί τον εφοδιασμό και τις οδούς διέλευσης, αποδεικνύοντας την αλληλεγγύη εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης· ζητεί επιτακτικά, στο πλαίσιο αυτό, από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη τους τον πραγματικό κίνδυνο ελλείμματος στον εφοδιασμό σε αέριο από τη Ρωσία μετά το 2010, μεταξύ άλλων εξαιτίας της έλλειψης επενδύσεων· τονίζει ότι τα κράτη μέλη και η Ένωση, στις ενεργειακές συζητήσεις τους με τη Ρωσία, πρέπει να ζητήσουν από αυτήν να επικυρώσει το Πρωτόκολλο Διαμετακόμισης και τη Συνθήκη για τον Ενεργειακό Χάρτη· είναι της γνώμης ότι οι συμφωνίες εταιρικής σχέσης και συνεργασίας θα πρέπει να αξιοποιούνται για τη δημιουργία σταθερού αλλά ανοικτού ρυθμιστικού πλαισίου στις χώρες προμηθευτές και ότι ο αρμόδιος για την ενέργεια Επίτροπος θα πρέπει να ακολουθήσει σαφώς καθορισμένη εντολή που να προβλέπει μακροπρόθεσμο ευρωπαϊκό ενεργειακό σχεδιασμό·

59. τονίζει ότι οι εμπειρίες του χειμώνα 2005 και 2006 και η δραστική αύξηση της ζήτησης ενέργειας από τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες οικονομίες, όπως η Κίνα και η Ινδία, έδειξαν σαφώς ότι καμία βιώσιμη και ασφαλής πηγή ενέργειας δεν μπορεί να αγνοηθεί προκειμένου να διασφαλιστεί ο ενεργειακός εφοδιασμός·

60. χαιρετίζει τις προσπάθειες που καταβάλλονται για την επίτευξη των στόχων της μείωσης των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, όπως συμφωνήθηκε στο Κυότο· αναγνωρίζει ότι η πυρηνική ενέργεια αποτελεί σημαντικό στοιχείο ενεργειακού εφοδιασμού σε πολλά κράτη μέλη· αναγνωρίζει το ρόλο που η πυρηνική ενέργεια διαδραματίζει σήμερα σε ορισμένα κράτη μέλη για τη διασφάλιση της ηλεκτρικής τροφοδοσίας και ως στοιχείο του ενεργειακού μίγματος και ως μέσον αποφυγής εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα· τονίζει ωστόσο, ότι η παραγωγή της ενέργειας αυτής περικλείει κινδύνους και ότι στην παρούσα κατάσταση δεν υπάρχει οριστική λύση στο ζήτημα της ανακύκλωσης των πυρηνικών αποβλήτων· υποστηρίζει την έρευνα στους τομείς της ασφάλειας των αντιδραστήρων και των νέων τεχνολογιών· θεωρεί ότι μόνο σε επίπεδο κρατών μελών μπορεί, στο πλαίσιο της αρχής της επικουρικότητας, να ληφθεί η απόφαση συνέχισης ή μη της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας·

61. επισημαίνει την αυξανόμενη εξάρτηση της ΕΕ από τις εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου που θα μπορούσε να ανέλθει έως το 94 % και το 85 % αντιστοίχως το 2030, ενώ η εξάρτηση από τις εισαγωγές στερεών καυσίμων δεν θα αυξηθεί άνω του 59 %· επισημαίνει ότι οι εισαγωγές πετρελαίου και φυσικού αερίου θα προέρχονται όλο και περισσότερο από πολιτικώς ασταθείς περιοχές του πλανήτη, οι οποίες, με τα έσοδα από τις εξαγωγές τους αυτές, θα διαθέτουν μεγάλη οικονομική ρευστότητα την οποία θα χρησιμοποιούν κατά τρόπο που δεν θα ελέγχεται από την Ευρωπαϊκή Ένωση·

62. τονίζει ότι η πληθωριστική πίεση που οφείλεται στην αύξηση των τιμών του πετρελαίου αυξάνει την αβεβαιότητα ως προς το βαθμό λιτότητας της νομισματικής πολιτικής που συνδέεται με αυτήν, οδηγώντας σε οξύτερη αίσθηση κινδύνου, σε πιο περιορισμένη διεθνή νομισματική ρευστότητα και σε μεγαλύτερες διακυμάνσεις, ιδιαίτερα στις αγορές βασικών προϊόντων και στις κεφαλαιαγορές· προειδοποιεί για τον δυσμενή αντίκτυπο της κερδοσκοπίας στις τιμές πετρελαίου για τις χρηματαγορές, με αποτέλεσμα την επιδείνωση της κρίσης στις τιμές του πετρελαίου· καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να εκπονήσουν λεπτομερές σχέδιο για τη μείωση της εξάρτησης της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τις εισαγωγές πετρελαίου και τη στροφή της προς καθαρές μορφές ενέργειας· ζητεί ενοποιημένο σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης μηχανισμό εκτάκτου ανάγκης για την ασφάλεια του εφοδιασμού·

63. τονίζει το γεγονός ότι έχει καταστεί απαραίτητη νέα μορφή πολιτικού διαλόγου και συνεργασίας μεταξύ καταναλωτριών χωρών, ιδίως με τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Κίνα, την Ινδία και την Ιαπωνία· επισημαίνει ότι ένας τέτοιος διάλογος μεταξύ βασικών καταναλωτριών και παραγωγών χωρών έχει επίσης καταστεί απαραίτητος για να αναπτυχθεί μια παγκόσμια προσέγγιση για την ενέργεια· πιστεύει ότι οι νέες αυτές μορφές παγκόσμιου διαλόγου για την ενέργεια θα πρέπει να θέσουν ως στόχο να καταστήσουν τις παγκόσμιες ενεργειακές αγορές σταθερές, ασφαλείς και διαφανείς, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει μονίμως να προωθούν τις καθαρές πηγές ενέργειας και την ενεργειακή αποδοτικότητα·

64. καλεί την Επιτροπή και το Συμβούλιο να προωθήσουν ένα διεθνώς αναγνωρισμένο σύστημα διαμεσολάβησης σε περιπτώσεις συγκρούσεων και αντιδικιών όσον αφορά την προμήθεια και διανομή ενέργειας· πιστεύει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα μπορούσε να ξεκινήσει μια τέτοια διεργασία αναπτύσσοντας σύστημα διαμεσολάβησης στο πλαίσιο της πολιτικής καλής γειτονίας αλλά και σε συνεργασία με άλλες βασικές προμηθεύτριες χώρες, και να προωθήσει επίσης ενεργά αυτό το σύστημα διαμεσολάβησης σε παγκόσμιο επίπεδο· είναι της γνώμης ότι, κατά συνέπεια, η ΕΕ θα πρέπει να αναπτύξει ένα μοντέλο διεθνούς διαχείρισης της διανομής ενέργειας·

65. επικροτεί το Σχέδιο Συνθήκης για μια Κοινότητα Ενέργειας, το οποίο θεωρεί βασική συμβολή στη σταθεροποίηση της νοτιανατολικής Ευρώπης, στο άνοιγμα των ενεργειακών αγορών και στην ασφάλεια των ευρωπαϊκών οδών διαμετακόμισης· ζητεί να επεκταθεί βαθμιαία η Κοινότητα Ενέργειας ώστε να περιλάβει τη Νορβηγία και την Τουρκία, καθώς και όλες τις χώρες που συμμετέχουν στην ευρωπαϊκή πολιτική καλής γειτονίας·

Καθιστώντας την ενεργειακή πολιτική οικολογικώς αποδεκτή

66. τονίζει ότι η ανάγκη αλλαγής του υφιστάμενου μείγματος ενεργειακής παραγωγής δεν αποτελεί επιβάρυνση αλλά ευκαιρία· θεωρεί ότι η χρήση ηλιακής και αιολικής ενέργειας, ενέργειας από βιομάζα , υδροηλεκτρικής ή γεωθερμικής ενέργειας, και ενεργειακά αποδοτικότερων τεχνολογιών, θα βοηθήσει στην υλοποίηση των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στο Κιότο και στο πλαίσιο της Σύμβασης Πλαισίου του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, και θα ενισχύσει την καινοτομία, τη δημιουργία θέσεων εργασίας και την ανταγωνιστικότητα στην Ευρώπη·

67. στηρίζει επομένως τις προσπάθειες για την ανάπτυξη ανανεώσιμων πηγών ενέργειας με σκοπό την εξασφάλιση του αειφόρου ενεργειακού εφοδιασμού· επικροτεί τη σταθερή ανάπτυξη αυτού του τομέα και τις ευεργετικές για την απασχόληση επιπτώσεις του· διαβλέπει σημαντικές προοπτικές για εξαγωγές εγκαταστάσεων παραγωγής ανανεώσιμων μορφών ενέργειας προς τις τρίτες χώρες·

68. προτρέπει το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2007 να υιοθετήσει το προταθέν από την Επιτροπή σχέδιο δράσης για την αποδοτικότητα της ενέργειας το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει τουλάχιστον τα εξής στοιχεία: να θέτει στο επίκεντρο της ενεργειακής πολιτικής τους καταναλωτές, είτε πρόκειται για νοικοκυριά είτε για εμπορικούς και βιομηχανικούς πελάτες· να καταρτίσει χάρτη πορείας σε επίπεδο Συμβουλίου και Επιτροπής για την επίτευξη του στόχου του να αντιπροσωπεύουν οι πηγές ανανεώσιμης ενέργειας το 50% μέχρι το 2040, και για τη μείωση σε επίπεδο ΕΕ των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα κατά 30 % μέχρι το 2020 —καθώς επίσης και τον στόχο της ΕΕ για βελτίωση, έως το 2020 τουλάχιστον κατά 20 % της ενεργειακής της απόδοσης— και κατά 60 % έως 80 % μέχρι το 2050· να μεταρρυθμίσει το σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ ώστε η αγορά να οδηγηθεί σε επενδύσεις σε μια οικονομία περιορισμένης χρήσης άνθρακα με τον καθορισμό συγκεκριμένου στόχου για τις εκπομπές οξειδίων του άνθρακα στην ΕΕ μέχρι το 2020, όπου θα περιλαμβάνεται ένας στόχος 25 % ενέργειας προερχόμενης από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας έως το 2020, καθώς και ένας δεσμευτικός στόχος για τις εκπομπές καυσαερίων των αυτοκινήτων· να τροποποιεί την ενεργειακή αποδοτικότητα, να επιταχύνει την εφαρμογή των ισχυόντων κοινοτικών κανονισμών στα κράτη μέλη ή, ελλείψει αυτών, να προσφέρει συγκεκριμένες βελτιώσεις στο κανονιστικό πλαίσιο· να αποσυνδέει σαφώς την παραγωγή ενέργειας από τη διανομή ενέργειας, μέσω αυστηρότερου ανεξάρτητου ρυθμιστικού ελέγχου που θα λαμβάνει υπόψη το συμφέρον της Ευρώπης συνολικά· να προσπαθήσει να αντιμετωπίζει την έλλειψη διασυνδέσεων· να δώσει κίνητρα για επενδύσεις και καινοτομίες· να καθορίσει ελάχιστες δεσμευτικές κατευθυντήριες γραμμές για τους ρυθμιστές, συμπεριλαμβανομένης διαδικασίας διορισμού των ρυθμιστών· να κατοχυρώσει την ανεξαρτησία, διαφάνεια και ευθύνη τους· να ορίσει μια φιλόδοξη στρατηγική έρευνας και ανάπτυξης στον τομέα των καθαρών ενεργειακών τεχνολογιών· να αυξήσει κατά 50 % τουλάχιστον τις ετήσιες δαπάνες για την ενεργειακή έρευνα κατά τα επόμενα επτά έτη· να σχεδιάσει αποτελεσματικό μηχανισμό αλληλεγγύης για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε κρίσης ενεργειακού εφοδιασμού· να σχεδιάσει κοινή εξωτερική στρατηγική σε θέματα ενεργειακής πολιτικής με σκοπό να μπορεί η Ευρώπη να ακολουθεί όλο και περισσότερο μια ενιαία τακτική έναντι τρίτων χωρών· να διπλασιάσει τις προσπάθειες προκειμένου ο αγώνας κατά της κλιματικής αλλαγής να αποκτήσει παγκόσμια διάσταση, εφόσον η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν είναι σε θέση να λύσει μόνη της το πρόβλημα αυτό· να επιβάλλει την πλήρη εφαρμογή όλης της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας που αφορά την ενέργεια· καλεί, τέλος, την Επιτροπή να προτείνει πλαίσιο επιλογής εναρμονισμένων σχεδίων στήριξης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας ως μέρος του χάρτη πορείας για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

69. αναγνωρίζει ότι η κλιματική αλλαγή προκαλεί σοβαρά περιβαλλοντικά προβλήματα που απαιτούν άμεση δράση σε επίπεδο ΕΕ και σε διεθνές επίπεδο· πιστεύει ότι έως το 2050, το μέγιστο ποσοστό των ενεργειακών αναγκών της ΕΕ πρέπει να προέρχεται από πηγές χωρίς άνθρακα ή να παράγεται με τεχνολογίες οι οποίες αποτρέπουν τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου, με έμφαση στην εξοικονόμηση ενέργειας, την ενεργειακή αποδοτικότητα και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και ότι, κατά συνέπεια, είναι ανάγκη να καθορισθεί σαφής χάρτης πορείας για την επίτευξη του στόχου αυτού· ζητεί από τους ηγέτες της ΕΕ να συμφωνήσουν, έως τα τέλη του επόμενου έτους, επί ενός δεσμευτικού στόχου για το CO2 έως το 2020 και επί ενός ενδεικτικού στόχου για το CO2 έως το 2050· καλεί την Επιτροπή να θέσει μεγαλόπνοους αλλά ρεαλιστικούς στόχους για ενεργειακές τεχνολογίες με πολύ χαμηλή ή και μηδενική εκπομπή CO2 ή ουδέτερες όσον αφορά το CO2, με στόχο να καλύψουν το 60 % των αναγκών της ΕΕ σε ηλεκτρικό ρεύμα μέχρι το 2020 προς το συμφέρον του ευρωπαϊκού κλίματος και των στόχων της ασφαλού προμήθειας·

70. αναγνωρίζει τον σημαντικό ρόλο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για τις ΜΜΕ προκειμένου αυτές να επιτύχουν τους στόχους της στρατηγικής της Λισαβόνας· καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να λάβουν έμπρακτα μέτρα για τη βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας των ΜΜΕ· σημειώνει ότι σε αυτά εντάσσονται ιδιαίτερα μέτρα για την ευαισθητοποίηση και τη βελτίωση της πρόσβασης στη χρηματοδότηση, μεταξύ άλλων, από τα διαρθρωτικά ταμεία, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης και την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, ώστε να μπορέσουν να κάνουν επενδύσεις για τη μείωση της κατανάλωσης ενέργειας·

71. καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να καταστήσουν την ΕΕ την αποδοτικότερη, από ενεργειακή άποψη, οικονομία στον κόσμο ως το 2020 και να καθορίσουν μέτρα ενεργειακής αποδοτικότητας ως οριζόντια προτεραιότητα για όλους τους τομείς στην ΕΕ· ζητεί από την Επιτροπή να διασφαλίσει την έγκαιρη εφαρμογή των οδηγιών της ΕΕ στον τομέα αυτόκαι προτρέπει το Συμβούλιο να εγκρίνει τις προτάσεις του σχεδίου δράσης για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (CΟΜ(2000)0247), και τα κράτη μέλη να θέσουν τις βέλτιστες πρακτικές ως βάση για τα εθνικά τους σχέδια δράσης σε θέματα ενεργειακής αποδοτικότητας που απαιτεί η οδηγία 2006/32/ΕΚ και που θα πρέπει να υποβληθούν έως τις 30 Ιουνίου 2007· τονίζει ότι, εάν τα κράτη μέλη εφάρμοζαν πλήρως την ισχύουσα νομοθεσία της ΕΕ, το 50 % του στόχου της ΕΕ για εξοικονόμηση ενέργειας κατά 20 % έως το 2020 θα είχε ήδη επιτευχθεί· καλεί τον Πρόεδρο της Επιτροπής να προωθήσει μια παγκόσμια συμφωνία για την ενεργειακή αποδοτικότητα·

72. καλεί το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που θα συνέλθει τον Μάρτιο του 2007 να διασφαλίσει ότι η μελλοντική ενεργειακή πολιτική της Ευρώπης θα υποστηρίζεται από μια φιλόδοξη στρατηγική Ε&Α στον τομέα της ενέργειας, συμπεριλαμβανομένων επαρκέστερης δημόσιας χρηματοδότησης και ισχυρών κινήτρων για αυξημένη ιδιωτική χρηματοδότηση στον τομέα της Ε&Α· προτρέπει τα κράτη μέλη να χαράξουν στρατηγική για την αύξηση του προϋπολογισμού της έρευνας στον τομέα της ενέργειας, ιδίως κατά την ενδιάμεση αναθεώρηση του κοινοτικού προϋπολογισμού στο ΠΠ7 για τις δραστηριότητες έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης και στο Ειδικό Πρόγραμμα για την Έξυπνη Ενέργεια και επικροτεί επομένως την πρόταση της Επιτροπής βάσει της οποίας η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να αυξήσει τουλάχιστον κατά 50 % τις ετήσιες δαπάνες της στον τομέα της ενεργειακής έρευνας κατά τα επόμενα επτά έτη· ζητεί ένα ευρωπαϊκό στρατηγικό σχέδιο για τις ενεργειακές τεχνολογίες και ελπίζει ότι το περιεχόμενό του θα καλύπτει ερευνητικούς τομείς που εστιάζονται στις νέες ενεργειακές τεχνολογίες όπως π.χ. όλες τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, συμπεριλαμβανομένης της κυματικής ενέργειας και της παλιρροϊκής ενέργειας, της αεριοποίησης του άνθρακα και, ιδίως, της αποθήκευσης ενέργειας, εφόσον πρόκειται για μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες προοπτικές·

Δημιουργία εσωτερικής αγοράς ενέργειας

73. τονίζει ότι απαιτούνται περαιτέρω δράσεις για τη δημιουργία λειτουργικής εσωτερικής ενεργειακής αγοράς με σαφέστερο διαχωρισμό μεταξύ παραγωγής και διανομής ενέργειας· επιδοκιμάζει ως εκ τούτου την πρόταση της Επιτροπής για πρόσθετες ενέργειες με σκοπό να επιτευχθεί αυτός ο διαχωρισμός, με παράλληλη άσκηση αυστηρότερου ανεξάρτητου ρυθμιστικού ελέγχου που θα λαμβάνει υπόψη το συμφέρον της ευρωπαϊκής αγοράς στο σύνολό της· επιμένει ότι αυτή η δράση, από κοινού με εθνικά μέτρα, πρέπει να οδηγήσει στην επίτευξη του στόχου της ΕΕ, που είναι το 10 % ως ελάχιστο επίπεδο διασύνδεσης, εντοπίζοντας τα κυριότερα σημεία συμφόρησης και ορίζοντας συντονιστές· πιστεύει ότι η σαφήνεια και η σταθερότητα του πολιτικού πλαισίου και η ανταγωνιστικότητα της ενεργειακής αγοράς είναι αναγκαία στοιχεία για τη δημιουργία υψηλού βαθμού ανταγωνιστικότητας, ενεργειακής ανεξαρτησίας, μακροπρόθεσμης σταθερότητας, αποτελεσματικότητας, περιβαλλοντικής ευαισθησίας και ασφάλειας του εφοδιασμού· καλεί το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2007 να εξασφαλίσει την ευρύτερη θεώρηση του κοινού ευρωπαϊκού συμφέροντος στον τομέα της ενέργειας, προκειμένου η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς να ενταχθεί σε σαφές πολιτικό πλαίσιο , που επί του παρόντος δεν υφίσταται·

74. θεωρεί ότι το διασυνοριακό εμπόριο θα εξαλείψει τα υφιστάμενα αδιέξοδα μεταξύ εθνικών αγορών· ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να προωθήσουν τη βελτίωση της συνεργασίας μεταξύ των φορέων εκμετάλλευσης του συστήματος μεταφορών, ιδίως σε τομείς όπως η διασυνοριακή κατανομή χωρητικότητας, η διαφάνεια, οι ενδοημερήσιες αγορές, ο σχεδιασμός δικτύων και επενδύσεων που έχουν ιδιαίτερη σημασία για την ανάπτυξη των περιφερειακών αγορών· ζητεί από την Επιτροπή να καταρτίσει, από κοινού με τους φορείς εκμετάλλευσης του συστήματος μεταφορών, έναν ευρωπαϊκό κώδικα δικτύων που να διασφαλίζει τη διαλειτουργικότητα των εθνικών δικτύων ενέργειας·

75. συγχαίρει την Επιτροπή για την έρευνα στον ενεργειακό τομέα , την καλεί να επιδιώξει μέτρα επιβολής, συμπεριλαμβανομένων των προστίμων κατά εταιρειών που παραβιάζουν τους κανόνες του ανταγωνισμού, και την ενθαρρύνει να προβεί σε μέτρα εις βάρος κρατών μελών τα οποία προστατεύουν αθεμίτως εθνικούς ενεργειακούς πρωταθλητές·

76. πιστεύει ότι οι καταναλωτές πρέπει να τοποθετηθούν στο επίκεντρο όλων των μελλοντικών ενεργειακών πολιτικών και ότι η ενεργειακή ένδεια θα πρέπει να περιλαμβάνεται με μεγαλύτερη σαφήνεια στις προτάσεις της Επιτροπής· υπενθυμίζει ότι οι καταναλωτές, ιδιαίτερα δε οι δημόσιες αρχές, οι οποίες πρέπει να δίνουν το παράδειγμα σε αυτόν τον τομέα, έχουν επίσης υποχρεώσεις όσον αφορά την εξοικονόμηση ενέργειας· αναγνωρίζει τον καίριο ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η έξυπνη μέτρηση και χρέωση για να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των καταναλωτών ως προς το πώς και γιατί χρησιμοποιείται η ενέργεια και συνεπώς για να αλλάξει η καταναλωτική συμπεριφορά· καλεί το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προτείνουν μέτρα που θα βοηθήσουν τα νοικοκυριά με χαμηλό εισόδημα να εξοικονομήσουν ενέργεια κατά την οικιακή χρήση, ώστε να μειωθούν οι λογαριασμοί τους και να είναι λιγότερο ευάλωτα σε μελλοντικές αυξήσεις τιμών·

77. τονίζει ότι η ενεργειακή πολιτική χρειάζεται δαπανηρές και μακροπρόθεσμες επενδυτικές αποφάσεις, οι οποίες απαιτούν υψηλό βαθμό διαφάνειας και προβλεψιμότητας· καλεί τα κράτη μέλη και την Επιτροπή να προσφέρουν στις επιχειρήσεις αυτήν την ασφάλεια σχεδιασμού και να αποφεύγουν την τακτική υποβολή νέων προτάσεων κανονισμών που προκαλούν αβεβαιότητα και καθυστερούν τις απαραίτητες επενδύσεις στις ενεργειακές υποδομές·

78. επαναβεβαιώνει την έντονη υποστήριξή του στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας· προτείνει, με στόχο τη μεγαλύτερη διαφοροποίηση των ενεργειακών πηγών, να καθορίσει η Επιτροπή ένα σταθερό μακροπρόθεσμο πλαίσιο που θα δημιουργήσει το αναγκαίο επενδυτικό κλίμα· θεωρεί ότι σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να περιλαμβάνεται ένας κοινοτικός στόχος βελτίωσης κατά 20 % τουλάχιστον της ενεργειακής αποδοτικότητας μέχρι το 2020, και καλεί την Επιτροπή να προτείνει ένα πλαίσιο φάσματος εναρμονισμένων σχεδίων υποστήριξης των ανανεώσιμων ενεργειών ως στοιχείο του χάρτη πορείας για την ανανεώσιμη ενέργεια·

79. τονίζει ότι απαιτούνται περαιτέρω δράσεις για τη δημιουργία λειτουργικής εσωτερικής ενεργειακής αγοράς μέσω σαφέστερου διαχωρισμού μεταξύ παραγωγής και διανομής ενέργειας και γι' αυτό ζητεί αυστηρότερο ανεξάρτητο ρυθμιστικό έλεγχο που θα λαμβάνει υπόψη τόσο την ευρωπαϊκή αγορά όσο και τα εθνικά μέτρα για την επίτευξη του στόχου της ΕΕ, που είναι το 10 % ως ελάχιστο επίπεδο διασύνδεσης, θα εντοπίζει τα κυριότερα σημεία συμφόρησης και θα ορίζει συντονιστές·

*

* *

80. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και την Επιτροπή.

[1] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2006)0603.

[2] ΕΕ C 321 της 31.12.2003, σ. 1.

[3] ΕΕ L 303 της 2.12.2000, σ. 16.

[4] ΕΕ C 297 Ε της 7.12.2006, σ. 136.

--------------------------------------------------