ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλβς, 31.1.1996 
COM(96) 19 τελικό 
ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ 
ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ 
ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ 
ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ 
ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ 
(υποβλεθείσα από την Επιτροπή) 

Πρόλογος 
Με τον κανονισμό περί συγκεντρώσεων, ο οποίος εκδόθηκε από το Συμβούλιο το 1989, 
η Κοινότητα απέκτησε για πρώτη φορά το κατάλληλο μέσο για τον έλεγχο των 
διασυνοριακών συγκεντρώσεων. Ο ευρωπαϊκός έλεγχος των συγκεντρώσεων θεωρήθηκε 
επιτυχής. Στα πλαίσια του ΕΟΧ, οι συγκεντρώσεις που εμπίπτουν στο πεδίο του 
κανονισμού διέπονται όλες από τους ίδιους κανόνες και αξιολογούνται από μία και μόνο 
αρχή, την Επιτροπή. Αυτό έγινε με ταχύτητα, αποτελεσματικότητα και διαφανείς 
διαδικασίες. 
Από την έναρξη ισχύος του κανονισμού το 1990, η Επιτροπή έχει λάβει περισσότερες από 
350 οριστικές αποφάσεις. Σε ένα μεγάλο αριθμό υποθέσεων, οι κοινοποιηθείσες πράξεις 
δεν δημιουργούσαν προβλήματα ανταγωνισμού και ως εκ τούτου εγκρίθηκαν μέσα σε ένα 
μήνα. Ωστόσο, στις περιπτώσεις που η συγκέντρωση θα δημιουργούσεή θα ενίσχυε κάποια 
δεσπόζουσα θέση, λήφθηκαν μέτρα για να αποτραπεί η αλλοίωση της ανταγωνιστικής 
δομής της αγοράς. Έτσι, απαγορεύθηκαν 4 πράξεις, ενώ 24 άλλες τροποποιήθηκαν 
ουσιωδώς λαμβάνοντας υπόψη τις αντιρρήσεις που διατύπωσε η Επιτροπή σε θέματα 
ανταγωνισμού. 
Μετά από 5 περίπου χρόνια ευρωπαϊκού ελέγχου των συγκεντρώσεων, η Επιτροπή 
υποχρεούται σύμφωνα με τη δέσμευση που έχει αναλάβει από το 1993 απέναντι στο 
Συμβούλιο να εξετάσει πώς λειτούργησε ο σχετικός κανονισμός. Η υποχρέωση της αυτή 
αφορά κυρίως το επίπεδο των κατωτάτων ορίων του κύκλου εργασιών των 
συμμετεχουσών επιχειρήσεων πέραν των οποίων οι συγκεντρώσεις πρέπει να 
κοινοποιούνται στην Επιτροπή, αλλά και τις διαδικασίες παραπομπής των σχετικών 
πράξεων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Επιπλέον, η Επιτροπή, με την 
ευκαιρία αυτή, εξετάζει τις ανεπάρκειες του κανονισμού και απαντά στις κριτικές που 
διατυπώθηκαν μέχρι σήμερα για τη λειτουργία του. 
Στο Πράσινο Βιβλίο που ακολουθεί αναλύεται το υφιστάμενο ρυθμιστικό πλαίσιο για τις 
συγκεντρώσεις τόσο σε επίπεδο Κοινότητας όσο και σε επίπεδο κρατών μελών. Στη 
συνέχεια διατυπώνεται μία σειρά εναλλακτικών προτάσεων για συζήτηση, οι οποίες 
μπορούν να συνοψισθούν ως εξής: 
Κατώτατα όρια: επί του παρόντος, ο κύκλος εργασιών των επιχειρήσεων 
που συμμετέχουν σε μία συγκέντρωση πρέπει να υπερβαίνει τα 5 δισεκατ. 
ECU σε παγκόσμιο επίπεδο και, τουλάχιστον για δύο από τις επιχειρήσεις 
αυτές, τα 250 εκατ. ECU σε επίπεδο Κοινότητας. Ένας σημαντικός αριθμός 
συγκεντρώσεων που είναι σε θέση να επηρεάσουν τη διάρθρωση της αγοράς 
σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη δεν φθάνουν σε τόσο υψηλά επίπεδα. 
Σύμφωνα με τις πληροφορίες που αναθέτει η Επιτροπή, φαίνεται ότι όρια 
2 δισεκατ. ECU και 100 εκατ. ECU αντίστοιχα είναι πιο κατάλληλα. 
Πολλαπλές κοινοποιήσεις: οι επιχειρήσεις των οποίων ο κύκλος εργασιών 
δεν φθάνει τα ισχύοντα υψηλά κατώτατα όρια κύκλου εργασιών υπάγονται 
σε 13 διαφορετικά εθνικά συστήματα ελέγχου των συγκεντρώσεων εντός του 
ΕΟΧ. Οι πολλαπλές κοινοποιήσεις σε εθνικό επίπεδο συνεπάγονται 
μεγαλύτερη ανασφάλεια και περισσότερες ενέργειες και δαπάνες για τις 
επιχειρήσεις και μπορεί να οδηγήσουν στην έκδοση αντιφατικών 
αποφάσεων. Η μείωση των ορίων θα έλυνε αυτό το πρόβλημα σε μεγάλο 
βαθμό. Σαν "δεύτερης επιλογής λύση" θα μπορούσε να προταθεί να 
ελέγχονται αποκλειστικά από ιην Επιτροπή οι περιπτώσεις πολλαπλής 
κοινοποίησης που δεν εμπίπτουν στα ισχύοντα κατώτατα όρια. 
Κοινές επίΥειρήσεις: παρουσιάζονται δύο βασικές κατηγορίες λύσεων για 
τη βελτίωση της αντιμετώπισης των κοινών επιχειρήσεων στα πλαίσια του 
κοινοτικού δικαίου ανταγωνισμού. Αυτές οι δύο κατηγορίες περιλαμβάνουν 
συγκεκριμένες εναλλακτικές προτάσεις εφαρμογής. 
Επίσης προτείνονται και ορισμένες άλλες, κυρίως διαδικαστικής φύσεως, 
βελτιώσεις που αφορούν την αποδοχή δεσμεύσεων κατά το πρώτο στάδιο 
της έρευνας και άλλα ζητήματα του κανονισμού. 
Έσοδα τραπεζών: γίνονται προτάσεις για απλούστευση της μεθόδου 
υπολογισμού του κύκλου εργασιο')ν για τα πισποτικά ιδρύματα και τους 
χρηματοδοτικούς οργανισμούς κα()(ί>ς και για τη γεωγραφική κατανομή 
αυτού του κύκλου εργασιών. 
Σκοπός του παρόντος Πράσινου Βιβλίου είναι να προκαλέσει μία πλατιά συζήτηση. Η 
σύνταξη του έγινε με βάση τις γνώμες που εξέφρασαν τα άλλα κοινοτικά όργανα, τα 
κράτη μέλη, καθώς και οι βιομηχανικοί και νομικοί κύκλοι, κατά την έρευνα που 
πραγματοποίησε η Επιτροπή κατά το περασμένο έτος. Ωστόσο, οι επιλογές που 
περιλαμβάνονται σ' αυτό δεν θα πρέπει να θεωρούνται ολοκληρωμένες ούτε εξαντλητικές. 
Η Επιτροπή πιστεύει ότι το πεδίο εφαρμογής, του κανονισμού πρέπει να επεκταθεί ώστε 
να καλύπτει μεγαλύτερο αριθμό συγχωνεύσεων με κοινοτική διάσταση. Επιπλέον, η 
ισχύουσα πρακτική μπορεί να βελτιωθεί με τους τρόπους που υποδεικνύονται στο παρόν 
έγγραφο. Ζητείται η γνώμη όλων των ενδιαφερομένων μερών ώστε να συζητηθούν 
διεξοδικά όλα αυτά τα ζητήματα. 
ίν 
ΠΡΑΣΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟ 
Πίνακας Περιεχομένων 
Ι. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
II. ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 
Α. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΣΕ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
Β. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ 
ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ 
1Π. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΙ IN ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ 
ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ 
Α. Η ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 
Β. ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ 
IV. ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ 
Α. ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΑΠΟ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ 
(ΑΡΘΡΑ 9 ΚΑΙ 22) 
Β. ΟΙ ΚΟΙΝΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 
Γ. ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΣΤΑ ΠΛΑΙΣΙΑ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ 
Δ. ΠΡΑΞΕΙΣ ΗΣΣΟΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ 
Ε. ΥΠΟΛΟΠΣΜΟΣΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΠΑΤΑ ΠΙΣΤΩΤΙΚΑ 
ΙΔΡΥΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ 
ΣΤ. ΑΛΛΕΣ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΙΣ Ή ΔΙΕΥΚΡΙΝΙΣΕΙΣ 
Παρεπόμενοι περιορισμοί στο πρώτο στάδιο 
Ανάκληση των αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 6 
Αρθρο 7 
Αρθρο 10 παράγραφος 4 
Υπολογισμός του κύκλου εργασιών κοινών επιχειρήσεων 
Δικαιώματα τρίτων 
"Συμμετέχουσες επιχειρήσεις" 
V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
4 b 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
1. Ο κανονισμός αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων 
μεταξύ επιχειρήσεων («κανονισμός για τις συγκεντρώσεις») εκδόθηκε την 21η 
Δεκεμβρίου 1989 και άρχισε να ισχύει από την 21η Σεπτεμβρίου 1990. Ο 
κανονισμός για τις συγκεντρώσεις εφαρμόζεται σε όλες τις πράξεις συγκέντρωσης 
ποτ) έχουν κοινοτική διάσταση, όπως αυτό ορίζεται βάσει του ετήσιου κύκλου 
εργασιών των συμμετεχουσών επιχειρήσεων. 
2. Η Επιτροπή επανεξέτασε τη λειτουργία του κανονισμού για τις συγκεντρώσεις για 
πρώτη φορά το 1993. Η επανεξέταση αυτή εντασσόταν στο πλαίσιο της νόμιμης 
υποχρέωσης να επανεξετάζονται τα όρια των κύκλων εργασιών που προβλέπονται 
στο άρθρο 1 καθώς και οι κανόνες που διέπουν την παραπομπή των υποθέσεων 
που προβλέπονται στα άρθρα 9 και 22. Εξάλλου, η-Επιτροπή επωφελήθηκε της 
ευκαιρίας αυτής για να επανεξετάσει τη λειτουργία του κανονισμού στο σύνολο 
του, ώστε να καθορίσει τους λοιπούς τομείς ποτ) θα μπορούσαν να τύχουν 
βελτιώσεων. 
3. Η επανεξέταση του έτους 1993 οδήγησε σε μια έκθεση από την Επιτροπή προς το 
Συμβούλιο1, συμπεράσματα της οποίας ήταν ότι ισχυρά επιχειρήματα 
συνηγορούσαν υπέρ μιας μείωσης των κατωτάτων ορίων. Πάντως, η Επιτροπή 
θεωρεί ότι θα ήταν φρόνιμο να αποκτήσει μεγαλύτερη πείρα στην εφαρμογή του 
κανονισμού για τις συγκεντρώσεις και να πληροφορηθεί περισσότερα για τις 
επιπτώσεις των εθνικών πολιτικών ελέγχου των συγκεντρώσεων πριν εκπονήσει 
επίσημη πρόταση επανεξέτασης του κανονισμού. Για τους λόγους αυτούς κάλεσε 
το Συμβούλιο να αναβάλει την αναθεώρηση των ορίων έως τα τέλη του 1996 το 
αργότερο. Το Συμβούλιο ενέκρινε τα συμπεράσματα αυτά τον Σεπτέμβριο του 1993. 
4. Κατά τα δύο έτη που ακολούθησαν την επανεξέταση του 1993, σημειώθηκαν 
σημαντικές αλλαγές σε νομικό, πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο. Μετά τη 
διεύρυνση της Ενώσεως, αλλά επίσης και μετά την εξέλιξη των κανονιστικοί 
ρυΟμίσείυν στα παλαιά κράτη μέλη, ο αριθμός των εθνικό >ν συστημάτίον ελέγχου 
των συγκεντρώσεων στην Κοινότητα αυξήθηκε. Σε κοινοτικό επίπεδο, ο έλεγχος 
των συγκεντρώσεων μπήκε σε ένα στάδιο κο)όικοποίησης, όπως αποδεικνύει η 
έκδοση ενός νέου κανονισμού2 εφαρμογής και μια νέα σειρά γενικών κατευθύνσεων 
στα τέλη του 19943. Εξάλλου, οι πρακτικές εφαρμογές της αρχής της 
επικουρικότητας διευκρινίστηκαν λεπτομερέστερα από τα κοινοτικά θεσμικά 
όργανα και τα κράτη μέλη. Τέλος, λόγω μιας όλο και περισσότερο έντονης 
ολοκλήρωσης των αγορών στην Κοινότητα καθώς και λόγω της πρόσφατης 
οικονομικής ανάκαμψης, η δραστηριότητα των συγκεντρώσεων σε διεθνές επίπεδο 
εντάθηκε4. Βάσει του δεδομένων αυτών, μια επανεξέταση του κανονισμού είναι 
COM (92) 385 τελικό, 28 Ιουλίου 1993. 
Κανονισμός της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 3384/94 της 21ης Δεκεμβρίου 1994, ΕΕ 
αριθ. Γ 377 της 31.12.1994,0. 1. 
Ανακοινώσεις της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 1994, ΕΕ αριθ. C 385 της 
31.12.1984,σ. 1, 5, 12 και 21. 
Αφού κορυφώθηκε το 1990, η διασυνοριακή δραστηριότητα στον τομέα των 
συγχωνεύσεωνκαι των αγορών (Σ και Α) μειώθηκε το 1991 για να δραστηριοποιηθεί 
κατά τα επόμενα έτη σε περίπου 1350 πράξεις το χρόνο. Πάντως, το 1994 
απαραίτητη ώστε να καθοριστεί ο καλύτερος τρόπος για να υπάρξουν εγγυήσεις 
σχετικά με τα ευεργετικά αποτελέσματα της εσωτερικής αγοράς που θα απορρέουν 
από μια αποτελεσματική ευρωπαϊκή πολιτική ελέγχου τα)ν συγκεντρώσεων. 
5. Στο πλαίσιο της τρέχουσας επανεξέτασης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής 
πραγματοποίησαν έρευνα μεταξύ των κρατών μελών, των εταιρειών, των 
επαγγελματικών οργανώσεων και των συμβούλων για να συγκεντρώσουν τις 
απόψεις τους σχετικά με την αναθεώρηση του κανονισμού (βλέπε παράρτημα 1). 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κλήθηκαν 
επίσης να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους. 
6. Το Πράσινο Βιβλίο πρέπει να χρησιμεύσει ως βάση για μια σε βάθος εξέταση των 
ειδικών τροποποιήσεων που μπορούν να επέλθουν (ίτον κανονισμό. Ακολουθεί 
τους εξής στόχους: 
- να προσφέρει μια ανάλυση της τρέχουσας κατάστασης· 
- να εξετάσει εάν συντρέχει λόγος επανεξέτασης των ισχυόντων κατωτάτων 
ορίων, σύμφωνα με τη δέσμευση της Επιτροπής έναντι του Συμβουλίου το 
1993· 
να προσδιορίσει άλλους τομείς όπου θα μπορούσαν να επέλθουν βελτιώσεις 
και να προτείνει λύσεις. 
7. Η Επιτροπή θα υποβάλει το παρόν Πράσινο Βιβλίο στο Συμβούλιο και το 
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην 
Επιτροπή Περιφερειών για διαβούλευση. Επίσης καλεί όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη 
να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους. Για να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα της 
διαδικασίας επανεξέτασης, οι εν λόγω παρατηρήσεις θα πρέπει να ανακοινωθούν 
στην Επιτροπή το αργότερο μέχρι της 31ης Μαρτίου 19965. Η Επιτροπή προτίθεται 
να μελετήσει τα αποτελέσματα της εν λόγω διαβούλευσης και να υποβάλει πρόταση 
στο Συμβούλιο κατά τη διάρκεια του 1996. 
χαρακτηρίσθηκε από αύξηση της δραστηριότητας στον τομέα των Σ και Α, τόσο σε 
επίπεδο αριθμού πράξεων όσο και σε επίπεδο αξίας, Ευρωπαϊκή οικονομία 
(Μάρτιος 1995), Συμπλήρωμα Α. 
Οι παρατηρήσεις μπορούν να υποβληθούν με τηλεαντιγραψέα (αριθ. 32-2-296 4301 ) 
ή μέσω ταχυδρομείου στην ακόλουθη διεύθυνση : Commission of the European 
Communities. Directorate General for Competition (DG IV), Directorate B-Merger Task 
Force. Avenue de Cortenberg 150, B-1049, Brussels, Belgium. 
II. ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 
Α. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΩΝ ΣΕ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
1. Ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις 
8. Ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις προσδίδει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ειδικές 
εξουσίες για την εκτίμηση όλων των πράξεων συγκέντρωσης κοινοτικής διάστασης. 
Οι πράξεις αυτές ορίζονται ως οι συγχωνεύσεις, εξαγορές ή κοινές επιχειρήσεις 
συγκέντρωσης όταν: (ι) ο συνολικός κύκλος εργασιών ποτ) πραγματοποιούν σε 
διεθνή κλίμακα όλες οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις υπερβαίνει τα 5 δισεκ. ECU· 
(ii) δύο τουλάχιστον από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις πραγματοποιούν, κάθε 
μια χωριστά, εντός της Κοινότητας συνολικό κύκλο εργασιών άνω των 250 εκατ. 
ECU (αυτό σημαίνει τουλάχιστον 500 εκατ. ECU συνολικού κύκλου εργασιών εντός 
της Κοινότητας) και (iii) εκτός αν κάθε επιχείρηση πραγματοποιεί άνω των δύο 
τρίτων του ολικού κοινοτικού κύκλου εργασιών της σε ένα και το αυτό κράτος 
μέλος (άρθρο 1 του κανονισμού). 
9. Ο κανονισμός βασίζεται στην αρχή του «ενιαίου ελέγχου» των υποθέσεων. Αυτό 
σημαίνει ότι η Επιτροπή έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για την εκτίμηση των 
συγκεντρώσεα>ν κοινοτικών διαστάσεων και ότι, λόγω του γεγονότος αυτού, οι 
συμμετέχουσες επιχειρήσεις απαιτείται να υποβάλουν μια μόνο κοινοποίηση εντός 
της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάτω των προβλεφθέντων ορίων, οι πράξεις 
συγκέντρωσης δεν υπόκεινται παρά μόνο στον εθνικό έλεγχο, εφόσον υφίσταται. 
Μετά την έναρξη ισχύος το 1994 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό 
Χώρο (ΕΟΧ) η αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον 
αφορά τις πράξεις συγκέντρωσης που εμπίπτουν στα προβλεφθέντα όρια 
επεκτάθηκε σε ολόκληρο το έδαφος του ΕΟΧ. 
10. Οι διατάξεις του άρθρου 1 σχετικά με τη κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ της 
Επιτροπής και των κρατών μελών ολοκληρώθηκαν από εκείνες των άρθρων 9, 21 
παράγραφος 3 και 22. Το άρθρο 9 επιτρέπει στην Επιτροπή να παραπέμπει σε ένα 
κράτος μέλος τις περιπτώσεις συγκεντρώσεων που θέτουν προβλήματα 
ανταγωνισμού σε διακεκριμένη αγορά στο εσωτερικό του εν λόγω κράτους μέλους. 
Το άρθρο 22, παράγραφοι 3 έως 5, επιτρέπει σε ένα κράτος μέλος να ζητήσει από 
την Επιτροπή να εφαρμόσει τον κανονισμό για τις συγκεντρώσεις σε πράξεις 
συγκέντρωσης μη κοινοτικών διαστάσεων οι οποίες όμως δημιουργούνή ενισχύουν 
δεσπόζουσα θέση στο έδαφος του. Το άρθρο 21, παράγραφος 3 αναφέρει ότι τα 
κράτη μέλη δικαιούνται να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την προστασία 
έννομων συμφερόντων που δεν καλύπτονται από τον κανονισμό για τις 
συγκεντρώσεις, περιλαμβανομένων των έννομων συμφερόντων όσον αφορά τη 
δημόσια ασφάλεια, την πολυφωνία των μέσων μαζικής ενημέρωσης και τους 
κανόνες χρηστής διαχείρισης. Επίσης, στο πλαίσιο της έρευνας της και της 
εκτίμησης των κοινοποιηθεισών συγκεντρώσεων, η Επιτροπή ενεργεί διατηρώντας 
στενή και μόνιμη επαφή με τις αρμόδιες αρχές των κρατούν μελών (άρθρο 19 του 
κανονισμού για τις συγκεντρώσεις) καθώς και με την εποπτεύουσα αρχή της ΕΖΕΣ 
(άρθρο 58 της συμφωνίας ΕΟΧ). 
11. Ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις θεσπίζει ένα σύστημα προηγούμενης 
υποχρεωτικής κοινοποίησης που εφαρμόζεται σε όλες τις συγκεντρώσεις 
κοινοτικής διάστασης. Οι κοινοποιηθείσες συγκεντρώσεις εκτιμώνται από απόψεως 
επιπτώσε(ον στη διάρθρωση του ανταγωνισμού εντός της Κοινής Αγοράς. Η βασική 
έννοια είναι εκείνη της «δημιουργίας και ενίσχυσης δεσπόζουσας θέσης». Η 
διαδικασία περιλαμβάνει δύο στάδια εξέτασης, η διάρκεια των οποίων καθορίζεται 
από νόμιμες προθεσμίες. Μετά το αρχικό στάδιο διάρκειας ενός μηνός, η Επιτροπή 
οφείλει να αποφανθεί κατά πόσον η πράξη εγείρει ή όχι σοβαρές αμφιβολίες και 
εάν ναι, να κινήσει έρευνα σε βάθος, σε συμ(|>ωνία με τον πρόεδρο της Επιτροπής. 
Τέσσερις μήνες μετά την έναρξη του δεύτερου σταδίου, η Επιτροπή λαμβάνει την 
τελική απόφαση σχετικά με τη συγκέντρωση. 
12. Στις 30 Οκτωβρίου 1995, είχαν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή 376 πράξεις 
συγκέντρωσης κατ'εφαρμογή του κανονισμού για τις συγκεντρώσεις. Η Επιτροπή 
εξέδωσε 357 οριστικές αποφάσεις: 
- 31 αποφάσεις που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 6, παράγραφος 1, 
πρώτο εδάφιο του κανονισμού (που δηλώνουν ότι η πράξη συγκέντρωσης 
δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού)· 
- 303 απο(ράσεις που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 6, παράγρας;ος 
1, δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (που κηρύσσει την πράξη συμβατή προς 
την Κοινή Αγορά από το πρώτο στάδιο της εξέτασης)· 
- 19 αποφάσεις βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 2, του κανονισμού (που 
κηρύσσει την πράξη συμβατή προς την Κοινή Αγορά μετά τη διεξαγωγή της 
έρευνας σε βάθος που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του δεύτερου 
σταδίου)· 
- και 4 αποφάσεις που εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 8, παράγραφος 
3, του κανονισμού (που απαγορεύουν την πράξη συγκέντρωσης). 
Για 12 πράξεις συγκέντρωσης που εγκρίνονται κατ'εφαρμογή του άρθρου 6, 
παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο και 12 άλλες που εγκρίνονται κατ'εφαρμογή του 
άρθρου 8, παράγραφος 2, τέθηκαν όροι και/ή υποχρεώσεις στην απόφαση ώστε να 
υπάρξουν εγγυήσεις για την τήρηση των δεσμεύσεων εκ μέρους των μερών. Τρείς 
υποθέσεις παραπέμφθηκαν στα κράτη μέλη κατόπιν αιτήσεως που υποβλήθηκε 
κατ'εφαρμογή του άρθρου 9 και δύο αιτήσεις υποβλήθηκαν από κράτη μέλη 
κατ'εφαρμογή του άρθρου 22, παράγραφος 3. Σε τρείς περιπτώσεις εφαρμόστηκε 
το άρθρο 21, παράγραφος 3. 
2. Αρθρο 66 της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
Ανθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) 
13. Η συνθήκη ΕΚΑΧ αναφέρει ότι υπόκειται σε προηγούμενη άδεια της Επιτροπής 
κάθε πράξη συγκέντρωσης μεταξύ επιχειρήσεων από τις οποίες η μία τουλάχιστον 
ασκεί δραστηριότητες παραγωγής ή διανομής στον τομέα του άνθρακα ή του 
χάλυβα στο εσωτερικό της Κοινότητας. Η Επιτροπή καθόρισε, σε συμφωνία με το 
Συμβούλιο, ελάχιστα όρια, που υπολογίζονται βάσει των όγκων παραγωγής πον 
επιχειρήσεων κάτω των οποίων οι πράξεις συγκέντρωσης απαλλάσσονται της 
υποχρέοκτης προηγούμενης κοινοποίησης. Παραδείγματος χάρη, για τον 
ακατέργαστο χάλυβα ή τα έτοιμα προϊόντα το όριο προβλέφΟηκε_σε 6 εκατ. τόνους 
το έτος, που αντιστοιχεί σε ποσό ύψους περίπου 2,5 δισ. ECU. 
Β. ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΣΕ ΕΠΙΠΕΔΟ ΚΡΑΤΩΝ 
ΜΕΛΩΝ 
14. Αυτή τη στιγμή υπάρχουν έντεκα εθνικά συστήματα ελέγχου των συγκεντρώσεων 
στην Κοινότητα6, εκ των οποίων οκτώ υποχρεωτικά. Στα υπόλοιπα τέσσερα κράτη 
μέλη, οι Κάτω Χώρες αυτή τη στιγμή θεσπίζουν ένα σύστημα υποχρεωτικής 
προηγούμενης κοινοποίησης των συγκεντρώσειονκαι δεν αποκλείεται τα υπόλοιπα 
τρία κράτη να θεσπίσουν επίσης σχετική εθνική νομοθεσία στο μέλλον. Στο 
παράρτημα 2 υπάρχει πίνακας όπου αναφέρονται τα βασικά χαρακτηριστικά των 
ισχυόντων εθνικών συστημάτων και του συστήματος που προβλέπεται στις Κάτω 
Χώρες. 
15. Από συγκριτική ανάλυση των διαφόρων εθνικών συστημάτων απορρέει η μεγάλη 
ποικιλία των υποχρεώσεων στον τομέα των κοινοποιήσεων, των διαδικασιών και 
των νομικών κανόνων. Η επίσημη συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών που 
μπορούν να ενδιαφέρονται για την ίδια πράξη περιορίζεται ουσιαστικά σε 
ορισμένες διμερείς επαφές, συνήθως για λόγους πληροφόρησης. 
16. Όσον αφορά την αρμόδια αρχή στον τομέα των συγκεντρώσεων στα διάφορα 
κράτη μέλη, πολλά χωριστά όργανα συμμετέχουν εν γένει στη διαδικασία λήψεως 
αποφάσεων. Από τις έντεκα σε πέντε χώρες η οριστική απόφαση λαμβάνεται από 
διοικητική/υπουργική αρχή· σε τέσσερις χώρες από ανεξάρτητη αρχή επί του 
ανταγωνισμού, σε μια από δικαστική αρχή, και σε μια είτε από δικαστική αρχή 
(απαγόρευση) είτε από την αρμόδια αρχή επί του ανταγοννισμού (έγκριση). Τέλος, 
σε δύο χώρες, η απόφαση της ανεξάρτητης αρχής που έχει αρμοδιότητα επί του 
ανταγωνισμού μπορεί να ακυρωθεί από διοικητική ή υπουργική αρχή για λόγους 
δημοσίας τάξεως. 
17. Τα κατώτατα όρια βάσει πυν οποίων γίνεται η υποχρεοπική ή προαιρετική 
κοινοποίηση ποικίλλουν επίσης σε μεγάλο βαθμό, τόσο από απόψεως κριτηρίων 
που χρησιμοποιούνται (κύκλος εργασιών, που πραγματοποιείται είτε στην εν λόγω 
χώρα είτε σε παγκόσμια κλίμακα, στοιχεία ενεργητικού σε παγκόσμια κλίμακα ή 
μερίδιο της αγοράς στην εν λόγω χώρα) όσα και του επιπέδου βάσει του οποίου 
απαιτείται κοινοποίηση της πράξης (ο ελάχιστος κύκλος εργασιών που 
πραγματοποιείται ατομικά σε παγκόσμια κλίμακα εκ μέρους τουλάχιστον δύο από 
τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις ανέρχεται π.χ. σε 0,36 εκατ. ECU στην Αυστρία, 
25,2 εκατ. ECU στην Ιρλανδία και 520 εκατ. ECU στην Γερμανία, ενώ π.χ. ο 
συνολικός κύκλος εργασιών σε παγκόσμια κλίμακα ανέρχεται σε 430 εκατ. ECU 
στη Σουηδία και σε 1,04 δισ. ECU στη Γερμανία, και ο ελάχιστος συνολικός κύκλος 
εργασιών εντός της χώρας ανέρχεται π.χ. σε 125 εκατ. ECU στην Ισπανία, 180 
εκατ. ECU στην Πορτογαλία και 300 εκατ. ECU στην Ιταλία ή άνω του 1 δισεκατ. 
ECU στη Γαλλία)7. Στο βαθμό που αυτές οι αποκλίσεις επιπέδου δεν αντιστοιχούν 
πλήρως στις διαφορές των εθνικοον οικονομκόν, ο βαθμός του ελέγχου που 
επιβάλλεται σε εταιρείες συγκρίσιμου μεγέθους ποικίλλει από το ένα κράτος μέλος 
στο άλλο. 
6 
7 Σε δύο χώρες του ΕΟΧ, ήτοι την Ισλανδία και τη Νορβηγία εφαρμόζονται εξάλλου 
συστήματα προαιρετικής κοινοποίησης. 
Τα κατώτατα αυτά όρια μετατρέπονται σε ECU βάσει των μέσων συντελεστών για 
το 1994. 
18. Όσον αφορά τη διάρκεια της διαδικασίας στα διάφορα κράτη μέλη, το 
προκαταρκτικό στάδιο της εξέτασης σε γενικές γραμμές είναι σύντομο και σε καμία 
περίπτωση δεν υπερβαίνει τους δυόμιση μήνες. II διάρκεια της εξέτασης σε βάθος 
ποικίλλει περισσότερο, κατά μείζονα λόγο εφόσον σε ορισμένες χώρες δεν 
προβλέπεται νόμιμη προθεσμία ενώ σε άλλες οι νόμιμες προθεσμίες μπορούν να 
παραταθούν, παραδείγματος χάρη για να επιτευχθούν συμπληρωματικές 
πληροφορίες. Εξάλλου, σε ορισμένα συστήματα, ο έλεγχος πραγματοποιείται μετά 
τη δημιουργία της συγκέντρωσης εντός προθεσμίας ποτ) μπορεί να ποικίλλει από 
ένα μήνα μέχρι περίοδο αορίστου χρόνου. 
19. Για λόγους εκτίμησης, όλα τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν κριτήρια ανταγωνισμού 
στην ανάλυση των κοινοποιηθεισών πράξεων. Στις περισσότερες περιπτώσεις 
προβλέπεται η δυνατότητα να ληφθούν υπόψη κριτήρια δημοσίου ή γενικού 
συμφέροντος. Η συγκεκριμένη επίπτωση των λοιπών αυτών κριτηρίων στην τελική 
εκτίμηση της πράξης είναι δυσχερής και μπορεί να ποικίλλει από το ένα κράτος 
μέλος στο άλλο. 
20. Ο αριθμός των περιπτώσεων που εξετάστηκαν στα έντεκα κράτη μέλη ποικίλλει 
αισθητά από το ένα στο άλλο. Μεταξύ το>ν χο)ρών που εφαρμόζουν σύστημα 
υποχρεωτικής κοινοποίησης ο μέσος αριθμός κοινοποιήοεονν το έτος κυμάνθηκε 
από 25 στην Πορτογαλία μέχρι περίπου 1540 στη Γερμανία". Μεταξύ των τριών 
χωρών που εφαρμόζουν το σύστημα προαιρετικής κοινοποίησης,, η Γαλλία και η 
Ισπανία έλαβαν κατά μέσο όρο περίπου 24 κοινοποιήσεις το έτος, ενώ το Ηνωμένο 
Βασίλειο μεταξύ 150 και 200 κοινοποιήσεων το έτος. 
21. Ο τρόπος δημοσίευσης των αποφάσεων και ο όγκος των πληροφοριών που 
περιέχονται στην εν λόγω δημοσίευση ποικίλλουν από το ένα κράτος μέλος στο 
άλλο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, δημοσιεύεται το πλήρες κείμενο της απόφασης, 
περιλαμβανομένης της εκτίμησης της πράξης από απόψεως ανταγωνισμού. Σε 
άλλες περιπτώσεις, δημοσιεύονται μόνον ορισμένες αποφάσεις (παραδείγματος 
χάρη οι απαγορεύσεις ή οι σημαντικότερες αποφάσεις) ενώ για τις υπόλοιπες 
απλώς γίνεται μια ανακοίνωση. 
ΠΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΚΑΘΟΡΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΤΩΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ 
Α. Η ΙΣΧΥΟΥΣΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ 
22. Αυτό το μέρος του Βιβλίου ερευνά ποια είναι η ιδανική κατανομή υποθέσεων στον 
τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών 
μελών μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών στον τομέα του ελέγχου των 
συγκεντρώσεων βάσει δύο βασικών κοινοτικών αρχών : της αρχής της 
επικουρικότητας και του στόχου ενίσχυσης της ολοκλήρωσης της κοινής αγοράς 
μέσω της ταχείας και ενιαίας ανάλυσης των διασυνοριακών συγκεντρώσεων. 
Εξετάζει επίσης εάν, βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, τα κατώτατα όρια του 
Κανονισμού πρέπει να παραμείνουν στο σημερινό επίπεδο. 
Στις λοιπές χώρες, ο μέσος αριθμός κοινοποιήσεων το έτος ήταν ο ακόλουθος: 35 
στο Βέλγιο, 55 στην Ιρλανδία, 132 στη Σουηδία, 238 στην Ιταλία και 310 στην 
Αυστρία (άτυπες και τυπικές). Στην Ελλάδα, υποβλήθηκαν περίπου 25 κοινοποιήσεις 
ετησίως στο πλαίσιο του παλαιού καθεστώτος προαιρετικής κοινοποίησης. 
10 
1. Βασικές αργές 
Επικουρικότητα και έλεγχος των συγκεντρώσεων 
23. Ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις προτίθεται να επιφέρει σημαντικές 
διαρθρωτικές μεταβολές «των οποίων τα αποτελέσματα στην αγορά υπερβαίνουν 
τα εθνικά σύνορα ενός κράτους μέλους» (αιτιολογία αριθ. 9). Οι συγκεντρώσεις 
με σημαντικές διασυνοριακές επιπτώσεις θεωρούνται ότι έχουν κοινοτική 
διάσταση. Κατά συνέπεια, αποφασίστηκε ότι η Επιτροπή θα έχει αποκλειστική 
αρμοδιότητα για την αντιμετώπιση τους, ενώ η σχετική νομοθεσία των κρατών 
μελών θα εφαρμόζεται σε συγκεντρώσεις που έχουν βασικά επιπτώσεις σε εθνικό 
επίπεδο. 
24. Η κατανομή των υποθέσεων μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών στον 
τομέα του ελέγχου των συγκεντρώσεων έγινε βάσει των ίδιων αρχών με την έννοια 
της επικουρικότητας. Σύμφωνα με την έννοια αυτή, η δράση αναλαμβάνεται στο 
καταλληλότερο επίπεδο δικαστικού ελέγχου, ενόψει το>ν προς επίτευξη στόχων και 
των διαθέσιμων μέσων εκ μέρους της Κοινότητας και των κρατών μελών9. 
25. Μια συγκέντρωση έχει αισθητές διασυνοριακές επιπτώσεις εάν η επιρροή της στη 
διάρθρωση του ανταγωνισμού εκτείνεται σε γεωγραφική περιοχή που υπερβαίνει 
τα όρια ενός μεμονωμένου κράτους μέλους. Αυτό ισχύει στην περίπτωση που οι 
συμμετέχουσες στη συγκέντρωση επιχειρήσεις ασκούν σημαντικές δραστηριότητες 
σε διάφορα κράτη μέλη ή οι δραστηριότητες τους σε ένα μεμονωμένο κράτος μέλος 
ενδέχεται να έχουν αισθητές επιπτώσεις στον ανταγωνισμό σε άλλα μέρη της 
Κοινότητας - παραδείγματος χάρη όταν η συγκέντρωση ενδέχεται να παρεμποδίζει 
την είσοδο ανταγωνιστών από άλλα κράτη μέλη, δημιουργώντας κατά τον τρόπο 
αυτό εμπόδια σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, ή όταν η υπεράσπιση μιας 
εθνικής θέσης ενδέχεται να έχει δυσμενείς επιπτώσεις στην υπόλοιπη Κοινότητα. 
26. Για συγκεντρώσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις, αιτιολογείταιδράση σε κοινοτικό 
επίπεδο, δεδομένων των στόχων ελέγχου των συγκεντρώσεων και των μέσων που 
διαθέτει η Επιτροπή και τα κράτη μέλη. Εντός της Κοινότητας, οι εξουσίες 
εξέτασης καθώς και καταστολής εκ μέρους της Επιτροπής εκτείνονται πέραν των 
εθνικών ορίων και κατά συνέπεια είναι ευρύτερες από ό,τι ενός μεμονωμένου 
κράτους μέλους. Επίσης, σε πλαίσιο αυξανόμενης ενοποίησης ή τουλάχιστον 
αυξανόμενης αλληλεξάρτησης των οικονομιών, ο έλεγχος σε κοινοτικό επίπεδο 
διευκολύνει την εκτίμηση των επιπτώσεων των εν λόγο) συγκεντρώσεων με ενιαίο 
τρόπο και στο σύνολο τους. 
Η ολοκλήρωση της αγοράς και η αρχή του ενιαίου ελέγχου των υποθέσεων 
27. Οι διασυνοριακές συγχωνεύσεις και εξαγορές είναι ένα από τα βασικά μέσα που 
χρησιμοποιούνται από τις επιχειρήσεις για να αντιμετουτίσουν με επιτυχία τις νέες 
προκλήσεις της ενιαίας αγοράς. Κατά συνέπεια αντιπροσωπεύουν μια θετική 
επίπτωση της ολοκλήρα)σης των αγορών, με την επιφύλαξη ότι δεν θα 
Βλέπε επίσης έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για την 
προσαρμογή της νομοθεσίας της Κοινότητας στην αρχή της επικουρικότητας, COM 
(93)545 τελικό, 24.11.1993. 
11 
αποδειχθούν στη διάρκεια του χρόνου επιβλαβείς για τον ανταγωνισμό 
(αιτιολογίες 3, 4 και 5 του κανονισμού για τις συγκεντρώσεις). 
28. Είναι σημαντικό η έκταση και οι τρόποι έλεγχοι* των επιπτο'κιεων των 
διασυνοριακών συγκεντρώσεων να είναι ενιαίοι σε ολόκληρη την Κοινότητα και 
θα ήταν επιθυμητό η εκτίμηση τους έναντι των κανόνων τοη ανταγωνισμού να μην 
καθυστερεί υπερβολικά την υλοποίηση τους ή να μην αποτελεί πηγή έλλειψης 
ασφάλειας δικαίου. 
29. Κατά συνέπεια, ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις ακολουθεί δύο στόχους: 
πρώτον, την πρόληψη των πράξεων που αντιβαίνουν στις διατάξεις του 
ανταγωνισμού και δεύτερον την παροχή ενός ενιαίου πλαισίου εντός του οποίου 
οι συγκεντρώσεις κοινοτικής διάστασης θα εκτιμώνται βάσει συγκεκριμένου 
χρονοδιαγράμματος. Η αρχή του ενιαίου ελέγχου των υποθέσεων, δυνάμει της 
οποίας οι συγκεντρώσεις κοινοτικής διάστασης δεν ελέγχονται παρά σε κοινοτική 
κλίμακα, εντάσσεται στο πλαίσιο του δεύτερου στόχου. 
30. Η εφαρμογή της αρχής του «ενιαίου ελέγχου τα)ν υπο0έσεα)ν» στις συγκεντρώσεις 
με κοινοτική διάσταση συμβαδίζει με εκείνη της έννοιας της επικουρικότητας: 
αποκλειστικός έλεγχος σε κοινοτικό επίπεδο αιτιολογείται λόγω του μεγέθους και 
των αποτελεσμάτα>ν τα>ν πράξεων αυτών. Αιτιολογείται επίσης για λόγους 
αποτελεσματικότητας. Αντί για την διεξαγωγή πολλαπλών εθνικών ελέγχων, η 
αρχή του ενιαίου ελέγχου των υποθέσεων που τίθεται από τον κανονισμό πράγματι 
απλουστεύει τις διοικητικές διαδικασίες και επιτρέπει στις επιχειρήσεις να 
ανταπεξέρχονται στις δαπάνες αναδιάρθρωσης που μειώνονται στο ελάχιστο σε 
μια ενιαία αγορά. Θεσπίζει δίκαιους κανόνες παιγνιδιού για όλους, παρέχοντας 
εγγυήσεις για την εφαρμογή των ίδιων υποχρεώσεων κοινοποίησης, των ίδιων 
διαδικασιών και των ίδιων νομικών κανόνων σε όλες τις συγκεντρώσεις που 
παράγουν διασυνοριακά αποτελέσματα. 
2. Τα ισχύοντα κατώτατα όρια 
31. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που προηγήθηκαν, η κοινοτική διάσταση μιας 
συγκέντρωσης θα έπρεπε να ορίζεται, λογικά, σε συνάρτηση με τις επιπτώσεις της 
στην αγορά αλλά για μεγαλύτερη ευχρηστία και για λόγους ασφάλειας του δικαίου, 
ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις προβλέπει ποσοτικά κριτήρια για τον ορισμό 
των πράξεων που παράγουν διασυνοριακά αποτελέσματα. Πρόκειται για 
συνολικούς κύκλους εργασιών οι οποίοι πραγματοποιούνται από τις εν λόγω 
επιχειρήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο και στην Κοινότητα. 
32. Όταν εκδόθηκε ο κανονισμός, το επίπεδο των κατώτατων ορίων τατν κύκλων 
εργασιών που επιλέχθηκε υπήρξε ασφαλώς αποτέλεσμα πολιτικού συμβιβασμού. 
Για τους λόγους αυτούς το Συμβούλιο πρόβλεψε ότι με τη λήξη ενός αρχικού 
σταδίου εφαρμογής, θα έπρεπε να επανεξεταστούν τα όρια αυτά βάσει της 
κεκτημένης εμπειρίας (δέκατη αιτιολογία). Η Επιτροπή και το Συμβούλιο δήλωσαν 
επίσης ότι κατά την εν λόγω επανεξέταση θα αντιμετώπιζαν τη δυνατότητα να 
ληφθούν υπόψη και άλλα στοιχεία, πέραν του κύκλου εργασιών. 
33. Στην προαναφερθείσα έκθεση της του 1993, η Επιτροπή αποφάνθηκε ότι με την 
προοδευτική ολοκλήρωση της κοινοτικής αγοράς οι διασυνοριακές πράξεις 
συγκέντρωσης αυξήθηκαν αισθητά, αλλά μόνο μικρός αριθμός των υποθέσεων 
12 
αυτών ενέπιπτε στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Στην έκθεση υπήρχαν 
συγκεκριμένα παραδείγματα συγκεντρώσεων που δεν ενέπτιπταν στο πεδίο 
εφαρμογής του κανονισμού, παρότι υπήρχε περίπτωση επιρροής των συνθηκών του 
ανταγωνισμού εντός της Κοινότητας. Βάσει του γεγονότος αυτού, η Επιτροπή 
κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα κατώτατα όρια του κανονισμού θα έπρεπε να 
μειωθούν. 
34. Τα αποτελέσματα της παρούσας επανεξέτασης ((χάνεται να επιβεβαιώνουν τους 
λόγους γκχ τους οποίους η μείωση των κατώτατων ορίων θεωρήθηκε κατάλληλη 
το 1993. Ενώ με την προοδευτική ολοκλήρωση της αγοράς, οι διασυνοριακές 
συγκεντρώσεις αυξήθηκαν σε αριθμό και σημασία10, υπάρχουν ενδείξεις ότι 
σημαντικός αριθμός συγκεντρώσεων που παράγουν διασυνοριακά αποτελέσματα 
εξακολουθεί να αποκλείεται του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού για τις 
συγκεντρώσεις. Αυτό οφείλεται στο μέγεθος και τα χαρακτηριστικά των τομέων της 
οικονομίας όπου ασκούνται δραστηριότητες διασυνοριακών συγκεντρώσεων, όπως 
επίσης και στο μέγεθος των συμμετεχουσών επιχειρήσεων. Επιπλέον, φαίνεται ότι 
οι διασυνοριακές συγκεντρώσεις εκτός του πεδίου εφαρμογής του Κανονισμού 
είναι πιθανόν να υπόκεινται σε πολλαπλές κοινοποιήσεις που αυξάνουν την 
αβεβαιότητα και το κόστος για τις επιχειρήσεις και ενδέχεται να καταλήξουν σε 
αντίθετες αποφάσεις. 
Ρυθμιζόμενοι τομείς από τον Κανονισμό 
35. Η αρμοδιότητα της Επιτροπής εξαρτάται από το συνολικό ύψος των κύκλων 
εργασιών που πραγματοποιούνται από τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις σε 
παγκόσμιο επίπεδο και στην Κοινότητα. Κατά συνέπεια, ο κανονισμός για τις 
συγκεντρώσεις έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να εφαρμοστεί σε συγκεντρώσεις στις 
οποίες συμμετέχουν επιχειρήσεις με ενεργό δράση σε πολύ μεγάλες αγορές ή 
εταιρείες ετερογενών εκμεταλλεύσεων. Αντίθετα, οι συγκεντρώσεις στο πλαίσιο 
των οποίων ο αγοραστής και/ή η επιχείρηση που αποτελεί αντικείμενο της 
συγκέντρωσης είναι εξειδικευμένες επιχειρήσεις, παρούσες σε μικρότερες αλλά 
σημαντικές από οικονομική άποψη αγορές, έχουν λιγότερες πιθανότητες να 
φθάσουν τα καθορισθέντα κατώτατα όρια. 
36. Η Επιτροπή προέβη σε δύο χωριστές εκτιμήσεις για την κάλυψη των ρυθμιζόμενων 
τομέων από τον κανονισμό. Οι εκτιμήσεις αυτές παρατίθενται παρακάτω με 
αξιολόγηση των αποτελεσμάτων τους. 
37. Η πρώτη ανάλυση περιλαμβάνει τη σύγκριση του αριθμού των κοινοποιήσεων 
βάσει του κανονισμού για τις συγκεντρώσεις ανά οικονομικό τομέα με τον αριθμό 
των συγκεντρώσεων που έχουν καταχωριστεί από την AMDATA11 στον αντίστοιχο 
τομέα. Έτσι προέκυψαν ορισμένοι τομείς τοον οποίων η κάλυψη από τον 
κανονισμό είναι κάτω ή ίση με ποσοστό 10%12. Παραδείγματα των τομέων αυτών 
Βλέπε υποσημείωση 4. 
Μια βάση δεδομένων που παρέχει πληροφορίες για συγκεντρώσειςκαι εξαγορές που 
συλλέγονται από το «Acquisitions Monthly». 
Αντίθετα, η κάλυψη ορισμένων άλλων τομέο)ν όπως οι αερομεταφορές και οι 
τηλεπικοινωνίες υπερβαίνει το 50%. Αυτές οι διαφορές κάλυψης οφείλονται στα 
χαρακτηριστικά του κάθε τομέα και αναλύονται στο παρόν τμήμα του Πράσινου 
13 
αποτελούν οι μηχανικές κατασκευές, οι ηλεκτρολογικές και ηλεκτρονικές 
κατασκευές, η κατασκευή και μηχανίκευση μέσω υπολογιστή, η βιομηχανία 
καουτσούκ και πλαστικών ειδών, η κλωστοϋφαντουργία, η βιομηχανία τροφίμων 
και ποτών, μεταλλικών προϊόντων, ξυλουργικών κατασκευών, ιατρικών οργάνων, 
κατασκευών, προμήθειας ενέργειας, κατασκευής χάρτου και εκδοτική βιομηχανία, 
ξενοδοχειακών επιχειρήσεων και τροφοδοσίας, ηλεκτρονικών υπολογιστών και 
συναφών υπηρεσιών, καθώς και ο τραπεζικός και χρηματοοικονομικός τομέας. Η 
κάλυψη ορισμένων άλλων τομέων επίσης είναι περιορισμένη. Παραδείγματος χάρη, 
ο τομέας χημικών προϊόντων, όπου σημειώθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός 
κοινοποιήσεων βάσει του κανονισμού είχε κάλυψη μόνο περίπου 16%. 
38. Η δεύτερη ανάλυση στοχεύει (ίτον προόιορισμό των ειδικών συγκεντρώσεο)ν με 
σημαντικές διασυνοριακές επιπτώσεις που βρίσκονται κάτω των ισχυόντατν 
κατωτάτων ορίων13. Οι συγκεντρώσεις αυτές καλύπτουν ευρύτατο φάσμα τομέων, 
ορισμένοι από τους οποίους αναφέρθηκαν ήδη παραπάνω. Παραδείγματα τα)ν 
τομέων αυτών είναι: η χημεία, περιλαμβανομένων των βασικών χημικών 
προϊόντων και των εξειδικευμένων προϊόντων, καθώς και οι ομόρροπες 
εφαρμογές τους· τα φαρμακευτικά προϊόντα· τα ανταλλακτικά αυτοκινήτων ο 
μηχανικός και ηλεκτρολογικός εξοπλισμός· η βιοτεχνολογία· η κατασκευή υλικών 
η πληροφορική· η κατασκευή χάρτου και η εκδοτική βιομηχανία· η μίσθωση 
αεροπλάνων· οι τουριστικές υπηρεσίες και η τροφοδοσία. 
39. Οι συγκεντρώσεις αυτές βρέθηκαν εκτός του πεδίου εφαρμογής του Κανονισμού 
είτε γιατί ο συνολικός παγκόσμιος κύκλος εργασκόν ήταν κατώτερος των 2 
δισεκατ. ECU, είτε γιατί δεν υπήρχαν τουλάχιστον δύο επιχειρήσεις με κοινοτικό 
κύκλο εργασιών 250 εκατ. ECU η καθεμία χωριστά. Ειδικότερα, λόγω του 
σημερινού ύψους κοινοτικού κατώτατου ορίου, πρέπει να σημειωθεί ότι έστω και 
αν μια πολύ μεγάλη επιχείρηση αγοράσει μια μικρότερη επιχείρηση με υψηλό 
μερίδιο στην κοινοτική αγορά, το γεγονός ότι η τελευταία αυτή επιχείρηση έχει 
συνολικό κοινοτικό κύκλο εργασιών κάτω των 250 εκατ. ECU θα έχει ως συνέπεια 
η πράξη αυτή να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού για τις 
συγκεντρώσεις. Επίσης, ακόμη και πράξεις στις οποίες συμμετέχουν δύο μεγάλες 
επιχειρήσεις ενδέχεται να μην εμπίπτουν στα προβλεπόμενα κοινοτικά όρια, εάν 
αφορούν ανταλλαγή ή εξαγορά συγκεκριμένων στοιχείων ή επιχειρηματικών 
δραστηριοτήτων. Στις περιπτώσεις αυτές, όσον αφορά τον πωλητή, μόνον ο κύκλος 
εργασιών που αναφέρεται στο τμήμα που αποτελεί αντικείμενο της ανταλλαγής ή 
εξαγοράς μπορεί να ληφθεί υπόψη και έστω και αν αντιστοιχεί σε υψηλό μερίδιο 
της κοινοτικής αγοράς ενδέχεται και πάλι να μην εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής 
του κανονισμού. 
Βιβλίου. 
Η Επιτροπή συνέταξε δύο καταλόγους ειδικοί ν παραδειγμάτων τέτοιους είδους 
υποθέσεοτν, εκ των οποίων ο πρώτος καλύπτει την περίοδο μέχρι το 1993 και ο 
δεύτεροςτη περίοδο 1993-1995. Οι κατάλογοι αυτοί κοινοποιήθηκαν στα κράτη μέλη 
αλλά δεν έχουν προσαρτηθεί στο παρών έγγραφο για λόγους επιχειρηματικού 
απορρήτου. Οι περισσότερες από αυτές τις υποθέσεις θα ενέπιπταν στο πεδίο 
εφαρμογής των κανονισμών, αν τα κατώτατα όρια ήταν 2 δισεκατ. ECU και 100 
εκατ. ECU 
14 
40. Οι πράξεις ανδιάρθρωσης σε πολλούς από τους τομείς αυτούς συχνά 
παρουσιάζουν διεθνή διάσταση, εφόσον οι δραστηριότητες της εταιρείας 
εκτείνονται σε αρκετά κράτη μέλη. Κατά συνέπεια, η χαμηλή τους κάλυψη δείχνει 
ότι (τημαντικός αριθμός διασυνοριακών πράξεων αποκλείεται του πεδίου 
εφαρμογής του κανονισμού. Σε ορισμένους άλλους τομείς, όπως ο τραπεζικός και 
χρηματοοικονομικός ή ο τομέας της προμήθειας ενέργειας, οι παράγοντες της 
αγοράς τείνουν να έχουν ισχυρή εθνική παρουσία. Ι Ιάντιος, ακόμη και στους τομείς 
αυτούς, οι πράξεις χαρακτηρίζονται όλο και περισσότερο από διασυνοριακή 
διάρθρωση. Βάσει των υπαρχόντων κατωτάτων ορίων, τέτοιου είδους 
συγκεντρώσεις παραμένουν εκτός του πεδίου εφαρμογής της κοινοτικής 
νομοθεσίας. 
41. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που οι συγκεντρώσεις κοινοτικής διάστασης οι οποίες 
πραγματοποιούνται στους προαναφερθέντες τομείς διαφεύγουν του πεδίου του 
κανονισμού. Οι λόγοι αυτοί συνδέονται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε 
τομέα. 
42. Πρώτον, στους τομείς όπως η κλωστοϋφαντουργία, η τυπογραφία, η εκδοτική 
βιομηχανία, οι ξενοδοχειακές υπηρεσίες και η τροφοδοσία, ο συνολικός κύκλος 
εργασιών ακόμη και των μεγαλύτερων επιχειρήσεων είναι κατώτερος των 
ισχυόντων ορία>ν. Αυτό δεν σημαίνει ότι οι εν λόγω τομείς είναι λιγότερο 
σημαντικοί σε παγκόσμιο επίπεδο14. Αν λάβουμε υπόψη το παράδειγμα της 
παραγωγής και κατανάλωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον τομέα της 
κλωστοϋφαντουργίας το έτος 1993, διαπιστώνουμε ότι αντίστοιχα ανήλθαν σε 
ποσά 106 δισεκατ. ECU και 110 δισεκατ. ECU. Επιπλέον, οι τρείς μεγαλύτερες 
επιχειρήσεις κλωστοϋφαντουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αριθμούνται μεταξύ 
των 10 μεγαλύτερων επιχειρήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο15. 
43. Δεύτερον, σε ορισμένους διαφοροποιημένους τομείς, οι επιχειρήσεις έχουν 
εξειδικευτεί σε τμήματα της αγοράς που αντιπροσωπεύουν συνολικό κύκλο 
εργασιών σχετικά χαμηλό. Στους τομείς αυτούς, η εξαγορά εξειδικευμένων 
επιχειρήσεων με σημαντική παρουσία στην αγορά ή επίσης η εκχώρηση, εκ μέρους 
μεγάλων ομίλων, ορισμένων από τις επιχειρήσεις τους ή ορισμένων από τις 
δραστηριότητες τους ενδέχεται να μην εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του 
κανονισμού για τις συγκεντρώσεις. Αυτό ισχύει κυρίως για τον τομέα 
ανταλλακτικών αυτοκινήτων οχημάτων, όπου έστα) κι αν ασκούν δραστηριότητες 
μεγάλες διεθνείς επιχειρήσεις, η εν λόγω αγορά είναι εξαιρετικά κατακερματισμένη 
λόγω της ύπαρξης μεγάλου αριθμού εξειδικευμένοι παραγο>γών που έχουν μέγεθος 
MME. 
44. Ο τομέας των μηχανολογικών κατασκευών αποτελεί επίσης ενδιαφέρον 
παράδειγμα. Ο σημαντικός αυτός τομέας - το 1992 κατείχε την πέμπτη θέση στην 
κοινοτική βιομηχανική παραγωγή, περιλαμβάνει μεγάλη ποικιλία 
διαφοροποιημένων προϊόντων. Πρόκειται για μια εξαιρετικά πολωμένη 
15 Τα χρησιμοποιηθέντα στοιχεία περιλαμβάνονται στο DABLE Synopsis of European 
Entreprises του 1995. 
Πανόραμα της Βιομηχανίας ΕΚ, κεφάλαιο 14, Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (1994). 
15 
βιομηχανία, με μεγάλο ποσοστό συγκέντρωσης στην κορυιρή της, περιορισμένο 
αριθμό πολύ μεγάλων επιχειρήσεα>ν και μεγάλο αριθμό MME. 
45. Στον τομέα των χημικών και ς)αρμακευτικών προϊόντων, περίπου το 16% όλων 
των συγκεντρώσεων κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή. Λαμβανομένης υπόψη της 
διεθνούς διάστασης της εν λόγω βιομηχανίας, ο αριθμός αυτός φαίνεται σχετικά 
μικρός. Η μεγάλη ποικιλία τα)ν χημικών προϊόντων και η τάση εξειδίκευσης μέσω 
αναδιαρθρώσεων που πραγματοποιήθηκαν ςχάνονται να αποτελούν τις βασικές 
ερμηνείες. Η στρατηγική αυτή συνεπάγεται ορισμένες ανταλλαγές ή εξαγορές που 
δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού λόγω του χαμηλού κύκλου 
εργασιών των δραστηριοτήτων που έχουν εξαγοραστεί και αποτελούν αντικείμενο 
των εν λόγω πράξεων. 
Επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εqκιρμoγής του κανονισμού 
46. Τα ισχύοντα κατώτατα όρια δεν καλύπτουν παρά μικρό μέρος των ευρωπαϊκών 
επιχειρήσεων. Επί των 2.200 μεγαλύτερων ευρωπαϊκών επιχειρήσεων που 
αναφέρονται στη βάση δεδομένων DABLE (Synopsis of European Enterprises16 
1995) μόνον 152 επιχειρήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΕΖΕΣ (ήτοι 7% 
από όλες τις εταιρείες που περιλαμβάνονται στη βάση DABLE) σημείωναν το 1993 
έναν κύκλο εργασιών σε παγκόσμιο επίπεδο άνω των 5 δισεκατ. ECU. Συνολικά, 
293 επιχειρήσεις (13% όλων των επιχειρήσεων που αναφέρονται στην DABLE) 
είχαν πραγματοποιήσει κύκλο εργασιών, σε παγκόσμιο επίπεδο, άνω των 2,5 
δισεκατ. ECU και λόγω του γεγονότος αυτού ενέπιπταν στον κοινοτικό έλεγχο στην 
περίπτωση συγκεντρώσεως μεταξύ επιχειρήσεων του ιδίου μεγέθους. 
47. Έστο) κι αν οι επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού 
δεν έχουν όλες ενταχθεί στις στατιστικές αυτές, ιδίως οι επιχειρήσεις τρίτων 
χωρίον, πάντως απορρέει ότι το πεδίο εφαρμογής είναι σχετικά περιορισμένο. Η 
διαπίστωση αυτή είναι τόσο σημαντικότερη όσο η μετατόπιση σε παγκόσμιο 
επίπεδο των αγορών και η αυξανόμενη ολοκλήρωση τους στην Κοινότητα θα 
έπρεπε να παρακινούν μεγαλύτερο αριθμό επιχειρήσεα>ν, περιλαμβανομένων των 
μεσαίων επιχειρήσεων, να προβαίνουν στο μέλλον σε διασυνοριακές πράξεις 
συγκέντρωσης. Η προσοχή της Επιτροπής στράφηκε στο γεγονός ότι οι 
επιχειρήσεις μεσαίου μεγέθους, που δεν επωφελούνται «του ενιαίου ελέγχου των 
υποθέσεων» θα είχαν πιθανότητες να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα πολλών κρατών 
μελών και λόγω του γεγονότος αυτού να πρέπει να προβούν σε πολλαπλές εθνικές 
κοινοποιήσεις. 
Ο κανόνας των δύο τρίτων 
48. Εν γένει δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για την έκταση της εφαρμογής του 
κανόνα των δύο τρίτων στις ευραχπαϊκές εταιρείες. Πόντιος, η Επιτροπή γνωρίζει 
ότι ορισμένοι μεγάλοι ευρωπαϊκοί όμιλοι, όπως η Siemens, εμπίπτουν στον 
κανόνα το)ν δύο τρίτων και πραγματοποιούν σημαντικές δραστηριότητες στην 
Κοινότητα πέραν τα>ν εγχίόρκον αγορών τους. Κάθε συγκέντρωση με 
συμμετέχοντες τουλάχιστον δύο από τους ομίλους αυτούς της ιδίας εθνικότητας, 
Η βάση δεδομένων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τις μεγάλες επιχειρήσει: 
16 
θα βρισκόταν εκτός του πεδίου εςχιρμογής του κανονισμού, παρά τις σημαντικές 
επιπτώσεις της εν λόγο) πράξης σε ολόκληρη την Κοινότητα. 
Γεωγραφικές αγορές που επηρεάζονται από τις συγκεντρώσεις οι οποίες δεν 
εμπίπτουν στα ισχύοντα κατώτατα όρια 
49. Η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να διευκρινίσουν τον αριθμό των πράξεων, 
μεταξύ εκείνων που τους κοινοποιήθηκαν κατά τα δύο τελευταία χρόνια, στις 
οποίες η εν λόγω γεωγραφική αγορά ορίζεται ως υπερβαίνουσα τα σύνορα ενός 
μόνον κράτους ή στις οποίες επηρεάζεται άνευ μιας γεωγραφικής αγοράς. 
50. Βάσει των απαντήσεων που υποβλήθηκαν, η Επιτροπή προσπάθησε να προβεί σε 
εκτίμηση του αριθμού των πράξεων που είχαν διασυνοριακές επιπτώσεις αλλά δεν 
ενέπιπταν στα κατώτατα όρια. Πάντως, συχνά δεν διέθετε κανένα - ή σχεδόν 
κανένα, από τα απαραίτητα στοιχεία για την εν λόγω εκτίμηση. Ακόμη και στις 
περιπτώσεις όπου υπήρχαν διαθέσιμες πληροφορίες, μόνον ορισμένες 
συγκεντρώσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις μπόρεσαν να εντοπισθούν επρόκειτο 
για περιπτώσεις στις οποίες η εν λόγω γεωγραφική αγορά είχε οριστεί ως 
υπερβαίνουσα τα εθνικά σύνορα17. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές, το ποσοστό 
των συγκεντρώσεων με διασυνοριακές επιπτώσεις και οι οποίες κοινοποιήθηκαν 
στις εθνικές αρχές θα ήταν τουλάχιστον 10% στην Ιταλία, 20% στη Γαλλία, την 
Ισπανία, το Βέλγιο και την Πορτογαλία, άνω του 30% στην Αυστρία και άνω του 
50% στη Γερμανία18. 
Πολλαπλές εθνικές κοινοποιήσεις 
51. Οι συγκεντρώσεις με διασυνοριακά αποτελέσματα οι οποίες δεν εμπίπτουν στα 
προβλεπόμενα κατώτατα όρια από τον κανονισμό υπόκεινται στη νομοθεσία των 
κρατών μελών σχετικά με τις συγκεντρώσεις. Λόγω του διασυνοριακού τους 
χαρακτήρα, οι εν λόγω πράξεις ενδέχεται να πρέπει να κοινοποιηθούν στις αρχές 
άνω του ενός κράτους μέλους. 
52. Οι πολλαπλές εθνικές κοινοποιήσεις αποτελούν άμεση επίπτωση του ισχύοντος 
επιπέδου κατωτάτων κοινοτικών ορίων και του πολλαπλασιασμού των εθνικών 
συστημάτων ελέγχου των συγκεντρώσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Κατά κανόνα, 
η ύπαρξη πολλαπλών εθνικών κοινοποιήσεοτν αποτελεί ένδειξη του διασυνοριακού 
χαρακτήρα των αποτελεσμάτων μιας πράξης. Κατά συνέπεια, θα έπρεπε οι 
(Τυγκεντρο')σεις αυτού του είδους να ελέγχονται σε κοινοτική κλίμακα. 
Οι συγκεντρώσεις που επηρεάζουν μια ή περισσότερες εθνικές γεωγραφικές αγορές 
μπορούν επίσης να έχουν επιπτώσεις που υπερβαίνουν τα σύνορα ενός μόνον 
κράτους μέλους, αλλά είναι δύσκολο να επιτευχθούν οι απαραίτητες πληροφορίες. 
Τα γερμανικά στοιχεία αναφέρονται στις πράξεις όπου τουλάχιστον μια από τις 
συμμετέχουσες επιχειρήσεις δεν ήταν γερμανική. Αν και οι συγκεντρώσεις μεταξύ 
επιχειρήσεων διαφόρων εθνικοτήτων δεν παράγουν όλες αποτελέσματα που 
υπερβαίνουν τα σύνορα ενός κράτους μέλους, τα στοιχεία αυτά είναι χρήσιμα διότι 
δίνουν μια ιδέα για το σύνολο των πράξεων οι οποίες έχουν διασυνοριακέ; 
επιπτώσεις. 
17 
53. Μετά τα αποτελέσματα της έρευνας που διεξάχθηκε εκ μέρους της Επιτροπής, η 
συντριπτική πλειοψηφία των επιχειρήσεων, το>ν ομοσπονδιών και ενίόσεων 
επιχειρήσεων, ταιν γραφείων δικηγόρα>ν και των γραφείων συμβούλων θεωρούν 
ότι η «αρχή του ενιαίου ελέγχου των υποθέσεων» που θεσπίστηκε από τον 
κανονισμό αποτελεί πλεονέκτημα για τις επιχειρήσεις. Εάν μια συγκέντρωση 
κοινοποιείται σε πολλά κράτη μέλη, οι προθεσμίες έκδοσης αποφάσεως μπορούν 
να ποικίλλουν και η ισχύς της πράξης προφανώς υπόκειται στην έκδοση της 
τελευταίας σχετικής απόφασης. Οι αποκλίσεις προσέγγισης μεταξύ των εθνικών 
συστημάτων στον τομέα αυτό, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή κριτηρίων σχετικά 
με το γενικό συμφέρον, μπορούν να καταστήσουν δύσκολα προβλέψιμη την έκβαση 
της διαδικασίας. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων αυτών, τα σημαντικότερα 
πλεονεκτήματα του «ενιαίου ελέγχου των υποθέσεων» είναι η ασφάλεια του 
δικαίου και η γρήγορη λήψη αποφάσεως. 
54. Από πρακτική άποψη, για να μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με πολλές και 
διαφορετικές αρχές, χρειάζεται συντονισμός των πληροφοριών σχετικά με τις 
βασικές πληροφορίες του φακέλου, το χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας και τους 
ισχυρισμούς. Για τα γεγονότα που αναφέρονται στην ανακοίνωση και τον τρόπο 
με τον οποίο αναλύονται, πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ίδια χαρακτηριστικά κάθε 
εθνικής αγοράς και κάθε εθνικής διαδικασίας. Εξάλλου, χρειάζεται άρτια γνώση 
τανν διαφόρων εθνικών νομικών συστημάτων και καλή γνώση πολλών γλωσσών, 
πράγμα που υποχρεώνει τις περισσότερες επιχειρήσεις να προσλαμβάνουν 
εξωτερικούς τοπικούς εμπειρογνώμονες. 
55. Οι ποικίλες κοινοποιήσεις συνεπάγονται συμπληρωματικές δαπάνες και 
προσπάθειες, τόσο εξωτερικές όσο και εσωτερικές. Οι οικονομίες που απορρέουν 
από την εφαρμογή της αρχής του «ενιαίου ελέγχου» είναι εξαιρετικά δύσκολο να 
εντοπιστούν ποσοτικά, στο βαθμό που εξαρτώνται από το μέγεθος της 
επιχείρησης, την πολυπλοκότητα της υπόθεσης και τον αριθμό των εθνικών αρχών 
που θα έπρεπε να συμμετέχουν στη διαδικασία εάν δεν είχε αρμοδιότητα η 
Επιτροπή. Πάντως, σύμφωνα με την έρευνα που διεξάχθηκε από την Επιτροπή, 
φαίνεται ότι κατά κανόνα και για συγκρίσιμες υποθέσεις, η εφαρμογή του 
κανονισμού αντιπροσωπεύει για τις επιχειρήσεις βασικό πλεονέκτημα από 
απόψεως κόστους. 
56. Η αρχή του «ενιαίου ελέγχου» του κανονισμού δημιουργεί ένα πεδίο δράσης για 
όλες τις εταιρείες που αναδιαρθρώνουν τις δραστηριότητες τους στην Ευρώπη. 
Σύμφωνα με την έρευνα, ο διεθνικός χαρακτήρας της Επιτροπής διευκολύνει τη 
συνολική εκτίμηση των υποθέσεων με διασυνοριακές επιπτώσεις και περιορίζει τις 
τεχνικές δυσχέρειες που συνδέονται με την εξέταση ευρύτερων αγορών από ό,τι 
οι εθνικές. Ένας ενιαίος έλεγχος καταργεί τον κίνδυνο αντιφατικών αποφάσεων. 
Επίσης, είναι ευκολότερο και αποτελεσματικότερο το να υπάρξει διαπραγμάτευση 
για τη θεραπεία τα>ν προβλημάτων και οι τρίτοι μπορούν να παρέμβουν 
αποτελεσματικότερα όταν ενέχεται μια μόνον αρχή. 
57. Ο αριθμός των πολλαπλίήν κοινοποιήσε<ι>ν δεν εξαρτάται παρά εν μέρει από τον 
υποχρείοτικό ή προαιρετικό χαρακτήρα της κοινοποίησης, σε συνάρτιση με το 
εξεταζόμενο εθνικό σύστημα. Για λόγους ασφάλειας του δικαίου, οι επιχειρήσεις 
μπορούν να θεωρήσουν ότι έχουν υποχρέωση να κοινοποιήσουν την πράξη 
συγκέντρωσης, έστω κι εάν η κοινοποίηση είναι προαιρετική, τουλάχιστον εφόσον 
κατέχουν σημαντική θέση στην αγορά. Πράγματι, πρέπει να τους τονισθεί ο 
κίνδυνος που συνεπάγεται η απουσία κοινοποίησης ιδίως εάν οι εθνικές αρχές 
έχουν την ευχέρεια να λαμβάνουν μέτρα εκ τα>ν υστέρο>ν μετά την πραγματοποίηση 
της πράξης. 
Συνολική εκτίμηση 
58. Οι μέχρι στιγμής διαθέσιμες πληροφορίες οδηγούν στο συμπέρασμα ότι τα 
ισχύοντα κατώτατα όρια θα πρέπει να μειωθούν κατά τρόπο ώστε ο κύριος όγκος 
των πράξεων με σημαντικές διασυνοριακές επιπτώσεις να εμπίπτει στο πεδίο 
εφαρμογής του κοινοτικού δικαίου. Αυτό, όχι μόνον θα έδινε στην Επιτροπή τη 
δυνατότητα να εξετάσει περισσότερες υποθέσεις διασυνοριακού χαρακτήρα που 
συνιστούν ή ενισχύουν δεσπόζουσα θέση, αλλά επίσης να ενισχύσει και να 
προωθήσει τη συνεκτικότητα με την οποία εξετάζονται οι εν λόγω υποθέσεις, 
βάσει μιας αρχής «ενιαίου ελέγχου». 
Β. ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ 
59. Στο τμήμα αυτό, διατυπώνεται η θέση ότι για να καλυφθούν πληρέστερα οι 
συγκεντρώσεις με σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα, θα ήταν ορθότερο να 
υπάρχει ένας συνδυασμός κατωτάτων ορίων κύκλου εργασιών σε παγκόσμιο 
επίπεδο ύψους 2 δισεκατ. ECU και σε κοινοτικό επίπεδο ύψους 100 εκατ. ECU για 
κάθε μία από δύο τουλάχιστον συμμετέχουσες επιχειρήσεις. Για να αντιμετωπισθεί, 
ειδικότερα, το πρόβλημα των πολλαπλών εθνικών κοινοποιήσεων, μία άλλη λύση 
που συνεπάγεται μικρότερες αλλαγές θα ήταν η επέκταση της αρμοδιότητας της 
Επιτροπής μόνο στις συγκεντρώσεις εκείνες οι οποίες δεν φθάνουν στα ισχύοντα 
κατώτατα όρια, αλλά υπάγονται σε περισσότερα του ενός εθνικά συστήματα 
ελέγχου των συγκεντρώσεων. 
1. Μείωση των κατωτάτων ορίων 
Θέση των κοινοτικών οργάνων 
60. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιοκαι η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή είναι υπέρ 
της μείωσης των κατωτάτων ορίων. Ειδικότερα, στο ψήφισμα του σχετικά με την 
23η έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, που εγκρίθηκε στις 16 Μαρτίου 
1995, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επανέλαβε την υποστήριξη του όσον αφορά την 
πρόθεση της Επιτροπής να μειώσει σημαντικά το κατώτατο όριο του κύκλου 
εργασκόν με βάση το οποίο κρίνεται η ανάγκη παρέμβασης της Επιτροπής11'. 
Επίσης, στη γνωμοδότηση της σχετικά με την τροποποίηση του κοινοτικού 
κανονισμού περί συγκεντρώσεων, που διατυπώθηκε στις 25 Οκτωβρίου 1995, η 
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή συνέστησε στην Επιτροπή να προτείνει ένα 
κατώτατο όριο κύκλου εργασιών σε διεθνές επίπεδο 2 δισεκατ. ECU και ένα 
κατώτατο όριο κύκλου εργασιών εντός της Κοινότητας 100 εκατ. ECU. Επίσης 
ζήτησε την κατάργηση του κανόνα των δύο τρίτα)ν20. 
Βλ. σημείο 32 του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την 
ΧΧΙΙΙη έκθεση επί της πολιτικής ανταγωνισμού, ΕΕ C89/146, 10.4.1995. 
Γνωμοδότηση σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, 
CES 1157/95. 
Η θέση των κρατών μελών 
61. Σύμφωνα με τις πρώτες παρατηρήσεις που έχουν διατυπωθεί μέχρι σήμερα, οι 
απόψεις των κρατών μελών ως προς τη μείωση των κατωτάτονν ορίων διαφέρουν. 
Ορισμένα κράτη μέλη υποστηρίζουν σθεναρά τη μείωση των κατωτάτων ορύον, 
ενο) άλλα επιθυμούν τη διατήρηση τους στα σημερινά επίπεδα. Εξάλλου, φαίνεται 
να υπάρχει μία γενικότερη συναίνεση όσον αφορά την εκ μέρους της Επιτροπής 
εξέταση του προβλήματος τα>ν πολλαπλών κοινοποιήσεων και την αναζήτηση 
συγκεκριμένης λύσης για την αντιμετώπιση του. 
Παρατηρήσεις επιχειρήσεων, βιομηχανικών ενώσεων και νομικών συμβούλων 
62. Από όλες τις απαντήσεις που έλαβε η Επιτροπή κατά την έρευνα της, προκύπτει 
ότι οι επιχειρήσεις και οι νομικοί σύμβουλοι είναι στην πλειοψηφία τους υπέρ της 
μείωσης των κατωτάτων ορίων του κύκλου εργασιών σε διεθνές και κοινοτικό 
επίπεδο. Οι απόψεις διίστανται περισσότερο όσον acpooa την τροποποίηση του 
κανόνα των δύο τρίτων. 
63. Από τις είκοσι τέσσερις ενώσεις που απάντησαν στην έρευνα, έντεκα επιθυμούν 
τη μείωση του κατωτάτου ορίου. Ορισμένες από τις ενώσεις αυτές, στις οποίες 
περιλαμβάνεται και η UNICE (Ένωση των Συνομοσπονδιών της Βιομηχανίας και 
των Εργοδοτών της Ευρώπης) και η ICC (Διεθνές Εμπορικό Επιμελητήριο), 
εξέφρασαν ανομοιογενείς απόψεις λόγω των διισταμένων θέσεων των μελών τους. 
Για το λόγο αυτό, προτείνουν να δοθεί στις επιχειρήσεις η δυνατότητα 
κοινοποίησης τ«)ν πράξεων που δεν φθάνουν τα κατο')τατα όρια κατ' επιλογήν 
τους είτε στην Επιτροπή είτε στις αρμόδιες εθνικές αρχές. Όσον αφορά τον 
κανόνα των δύο τρίτων, οι περισσότερες από τις ενώσεις αυτές προτείνουν τη 
διατήρηση του, με εξαίρεση την BDI (Bundesverband der Deutschen Industrie), 
η οποία συνέστησε ένθερμα την κατάργηση του. 
Η θέση της Επιτροπής 
64. Κατά το χρόνο έκδοσης του κανονισμού, η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι το 
κατώτατο όριο του κύκλου εργασιών σε διεθνές επίπεδο θα πρέπει vex μειωθεί σε 
2 δισεκατ. ECU μετά από πάροδο ενός αρχικού χρονικού διαστήματος τεσσάρων 
ετών, προσθέτοντας ότι το κατώτατο όριο του κύκλου εργασιών εντός της 
Κοινότητας θα πρέπει επίσης να αναθεωρηθεί με βάση την πείρα που θα αποκτηθεί 
και την εξέλιξη του κατωτάτου ορίου του κύκλου εργασιών σε διεθνές επίπεδο, 
που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αντίστοιχη μείωση του πρώτου σε 100 εκατ. ECU. 
65. Όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, τα ισχύοντα κατώτατα όρια του κύκλου 
εργασιών, τόσο σε παγκόσμιο όσο και σε κοινοτικό επίπεδο, φαίνεται να 
αποκλείουν έναν αρκετά μεγάλο αριθμό πράξεων με σημαντικά διασυνοριακά 
αποτελέσματα από το πεδίο εςκχρμογής του κανονισμού. Ως εκ τούτου, από τα 
αποτελέσματα της παρούσας έρευνας φαίνεται να προκύπτει ότι η ανάγκη για 
μείωση των κατωτάτων ορίων είναι σήμερα τουλάχιστον εξίσου_επιτακτική με το 
1993. Είναι δύσκολο να προσδιοριστεί το ακριβές επίπεδο αυτής της μείωσης των 
κατωτάτων ορίων. Ωστόσο, με βάση τις επί του παρόντος υπάρχουσες 
πληροφορίες, φαίνεται ότι με τα όρια των 2 δισεκατ. ECU και 100 εκατ. ECU οι 
περισσότερες περιπτώσεις διασυνοριακών πράξεων θα εμπίπτουν στο πεδίο 
εφαρμογής του κανονισμού. Θα λυνόταν έτσι σε μεγάλο βαθμό και το πρόβλημα 
20 
το)ν πολλαπλών εθνικών κοινοποιηθεί ο ν οι οποίες γίνονται σήμερα για ορισμένες 
πράξεις με σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή 
θεωρεί κατάλληλα στο παρόν στάδιο, αυτά τα επίπεδα. Ταυτόχρονα, θα εξετάσει 
κατά πόσο τα επίπεδα αυτά πρέπει να επανεξεταστούν με βάση τις περαιτέρω 
πληροφορίες που ενδέχεται να περιέλθουν σ' αυτήν κατά την περίοδο των 
διαβουλεύσεων. 
66. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι ο κανόνας των δύο τρίτων μπορεί σε ορισμένες 
περιπτώσεις να οδηγήσει σε αποκλεισμό συγκεντρώσεων με διασυνοριακά 
αποτελέσματα από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Η καθιέρωση του κανόνα 
των τριών τετάρτων, θα έχει σαν αποτέλεσμα την υπαγωγή μεγαλύτερου αριθμού 
τέτοιων περιπτώσεων στο πεδίο του κανονισμού, αλλά και ενός σημαντικού 
αριθμού περιπτώσεων που έχουν επιπτώσεις κυρίοος σε εθνικό επίπεδο. Συνεπώς, 
η Επιτροπή θεωρεί ότι, στο στάδιο αυτό, λαμβάνοντας υπόψη όλους τους 
παράγοντες, η διατήρηση του κανόνα των δύο τρίτων θα ήταν κατά πάσα 
πιθανότητα περισσότερο σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. 
67. Σύμφωνα με ορισμένα σχόλια που διατυπώθηκαν στην Επιτροπή, η μείωση των 
κατωτάτων ορίων θα οδηγούσε σε αύξηση του αριθμού των κοινοποιήσεων 
πράξεων που έχουν επιπτώσεις κυρίως σε εθνικό επίπεδο και, ως εκ τούτου, του 
αριθμού των αιτήσεων παραπομπής βάσει του άρθρου 9. Οι επιπτώσεις από τη 
μείωση των κατωτάτων ορίων όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 9 αναλύονται 
κατωτέρω στο σημείο IV.A. 
Πληθωρισμός και διεύρυνση της Ένωσης 
68. Η Επιτροπή εξέτασε το πρόβλημα των επιπτώσεων του πληθωρισμού και της 
διεύρυνσης της Ένωσης όσον αφορά τα ισχύοντα κατώτατα όρια. Όπως φαίνεται, 
οι επιπτώσεις αυτές θα είναι μάλλον περιορισμένες, και συγκεκριμένα: 
(i) Κατά μέσο όρο, στην Ευρωπαϊκή Ένοχιη, ο πληθωρισμός και οι 
νομισματικές διακυμάνσεις (υποτιμήσεις και ανατιμήσεις) κατά την 
περίοδο 1989-1994 οδήγησαν σε μείωση του πρώτου από τα κατώτατα αυτά 
όρια από 5 δισεκατ. ECU σε 4 δισεκατ. ECU και του δεύτερου από 250 εκατ. 
ECU σε 216 εκατ. ECU. Η μείωση αυτή δεν μπορεί να αγνοηθεί, αλλά, 
σύμφωνα με τα αριθμητικά στοιχεία της παραγράφου 61 ανωτέρω, δεν 
είναι τόσο σημαντική ώστε να αμφισβητηθεί η αναγκαιότητα μείωσης των 
ισχυόντων κατωτάτων ορίων. 
(ϋ) Σε ορισμένες από τις παρατηρήσεις που έλαβε η Επιτροπή αναφέρεται ότι, 
συνεπεία της διεύρυνσης της Ένωσης, θα υπάγονται στο πεδίο του 
κανονισμού περισσότερες επιχειρήσεις, δεδομένου ότι θα αυξηθεί ο κύκλος 
εργασιών τους στην Κοινότητα και/ή δεν θα εφαρμόζεται πλέον ο κανόνας 
των δύο τρίτων. Ωστόσο, μεταξύ των πράξεων που κοινοποιήθηκαν στην 
Επιτροπή από την 1η Ιανουαρίου 1995, λίγες είναι εκείνες που έφθασαν 
στα κατώτατα όρια λόγω του επιπλέον κύκλου^ εργασιών που 
πραγματοποιούν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις στα νέα κράτη μέλη. 
Εκτίμηση του αριθμού των επιπλέον υποθέσεων 
21 
69. Ο (χκριβής αριθμός τα>ν επιπλέον υποθέσεων που θα προκύψουν λόγα) της μείωσης 
του κατωτάτου ορίου είναι δύσκολο να προβλεφθεί. Μία εκτίμηση 
πραγματοποιήθηκε με βάση τις πληροφορίες που δόθηκαν από τα κράτη μέλη. Τα 
στοιχεία που δόθηκαν αφορούν τον αριθμό των εθνικών κοινοποιήσεατν 
συγκεντρώσείον που πραγματοποιήθηκαν κατά τα έτη 1993 και 1994 και οι οποίες 
θα υπάγονταν στο πεδίο εςχχρμογής του κανονισμού περί συγκεντροκιεων, εάν τα 
κατώτατα όρια του κύκλου εργασιών σε διεθνές και κοινοτικό επίπεδο είχαν 
μειωθεί αντίστοιχα σε 2 δισεκατ. ECU και 100 εκατ. ECU με παράλληλη διατήρηση 
του κανόνα των δύο τρίτων. 
70. Στη βάση αυτή, υπολογίζεται ότι η Επιτροπή θα είχε να εξετάσει από 65 έως 80 
επιπλέον υποθέσεις το χρόνο. Οι αριθμοί αυτοί είναι ανάλογοι με τις προβλέψεις 
της ΓΔ Π21, η οποία υπολογίζει σε 65 τον αριθμό των επιπλέον υποθέσεων κάθε 
χρόνο (ή 90, εάν υπολογιστούν και οι κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας). 
Επιπτώσεις στους πόρους της Επιτροπής 
71. Εκφράστηκαν ορισμένες ανησυχίες ότι η αύξηση του φόρτου εργασίας της 
Επιτροπής που θα προκύψει από τη μείίοση το)ν κατωτάτων ορίων θα είναι σε 
βάρος της αποτελεσματικότητας των τκρισταμένα)ν διαδικασιών και της ποιότητας 
των σχετικών αναλύσεων. Η πρόταση μείωσης των κατο>τάτανν ορίων θα πρέπει 
να δικαιολογείται από λόγους γενικότερης πολιτικής, λαμβάνοντας όμως 
παράλληλα υπόψη και την ανάγκη αύξησης των αναγκαίων πόρων ώστε να μην 
είναι σε βάρος της αποτελεσματικότητας. 
2. Περιπτώσεις πολλαπλών κοινοποιήσεων 
72. Οι συγκεντρώσεις για τις οποίες έχουν γίνει πολλαπλές κοινοποιήσεις θεωρούνται 
κατά κανόνα ότι έχουν σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, 
ονμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, εξετάζονται σε κοινοτικό επίπεδο. 
Επίσης, οι πολλαπλές κοινοποιήσεις σε εθνικό επίπεδο σημαίνουν επιπλέον 
ανασφάλεια, ενέργειες και δαπάνες για τις επιχειρήσεις και μπορεί να οδηγήσουν 
σε αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις, αντίθετες με την αρχή της ίσης μεταχείρισης. 
73. Υπάρχει μία γενικότερη ανησυχία μεταξύ των βιομηχανικών επιχειρήσεων όσον 
αφορά τις συγκεντρώσεις που δεν υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια και που 
απαιτείται κοινοποίηση τους σύμφωνα με τα συστήματα που ισχύουν σε 
περισσότερα του ενός κράτη μέλη. Για το λόγο αυτό, πολλές επιχειρήσεις και 
ενώσεις επιχειρήσεων, μεταξύ των οποίων και εκείνες οι οποίες δεν είναι υπέρ 
μίας γενικότερης μείωσης του κατωτάτου ορίου, ζήτησαν από την Επιτροπή να 
υποβάλει μία πρόταση ώστε οι εν λόγω περιπτώσεις να εξετάζονται σε κοινοτικό 
επίπεδο. 
Δυνατότητες επιλογής 
74. Τα συστήματα ελέγχου τα>ν συγκεντροκιεων που ισχύουν στην Ευρίυπαϊκή Ένωση 
παρουσιάζουν πολύ μεγάλη ανομοιογένεια. Μ εναρμόνιση τους, π.χ. μέσα) 
"Ανταγωνισμός και ενοποίηση: κοινοτική πολιτική ελέγχου των συγκεντρώσείον", 
Ευρωπαϊκή Οικονομία τεύχος 57 (1994), σημείο 2.2.3.4., σ. 38. 
22 
κοινοτικής οδηγίας, θα μπορούσε να περιορίσει ένα μέρος του φόρτου διοικητικής 
εργασίας που προκύπτει από τις πολλαπλές κοινοποιήσεις σε εθνικό επίπεδο. Η 
Επιτροπή θα ενεθάρρυνε κάθε προσπάθεια εναρμόνισης, ιδίως ιος προς τη μορφή 
της κοινοποίησης και τους άλλους διαδικαστικούς κανόνες. Συγχρόνεος, η 
εναρμόνιση θα ήταν η καταλληλότερη λύση στο πρόβλημα πον πολλαπλών 
κοινοποιήσεων για τους ακόλουθους λόγους: Ακόμη και αν αγνοηθούν οι 
δυσκολίες και ο χρόνος που απαιτείται για την τροποποίηση των εθνικαΥν 
νομοθεσκόν, οι επιχειρήσεις θα εξακολουθούν να έχουν υποχρέοκιη για 
κοινοποίηση σε διάφορες εθνικές αρχές και για παροχή πληροφορκόν σχετικά με 
τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε εθνικής αγοράς, και, το σημαντικότερο, οι 
πράξεις συγκέντρωσης με διασυνοριακά αποτελέσματα θα εξακολουθούν να 
υπάγονται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών, σε αντίθεση με την αρχή της 
επικουρικότητας. 
75. Ορισμένες βιομηχανικές ενώσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται η UNICE, η ICC, 
η CNPF (Conseil National du Patronat Français) και η AGREF (Associations 
des Grandes Entreprises Françaises), πρότειναν, στις περιπτώσεις πολλαπλών 
κοινοποιήσεων των πράξεων οι οποίες κατατάσσονται μεταξύ των ισχυόντων 
κατωτάτων ορίων και ορισμένων κατωτάτων ορίων που δεν έχουν ακόμα 
προσδιοριστεί - για παράδειγμα 2 δισεκατ. ECU και 100 εκατ. ECU - οι 
(τυμμετέχουσες επιχειρήσεις να έχουν τη δυνατότητα κοινοποίησης το)ν πράξεοχν 
αυτονν είτε στην Επιτροπή είτε στις αρμόδιες εθνικές αρχές. Η Επιτροπή ή οι 
αρμόδιες εθνικές αρχές, κατά περίπτυκνη, θα αποκτούν αποκλειστική αρμοδιότητα 
από την κοινοποίηση της συγκεκριμένης πράξης. Είναι προφανές ότι η λύση αυτή 
είναι επιθυμητή από την πλευρά των επιχειρήσεο)ν, επειδή προσφέρει τη 
μεγαλύτερη ευελιξία. Αντίθετα, αφήνεται στις συμμετέχουσες επιχειρήσεις η 
ευχέρεια επιλογής της αρμόδιας αρχής. Για το λόγο αυτό, στο παρόν στάδιο 
φαίνεται ότι, για την εξεύρεση λύσης στο πρόβλημα, θα ήταν σκοπιμότερο να 
βρεθούν σαφή και αντικειμενικά κριτήρια για την κατανομή των αρμοδιοτήτων 
μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. 
Προτεινόμενες επιλογές 
76. Όπως εξηγήθηκε προηγουμένως, η μείωση των κατωτάτων ορίων σε 2 δισεκατ. 
ECU και 100 εκατ. ECU22 αντίστοιχα θα είχε σαν αποτέλεσμα να υπάγονται στον 
κανονισμό οι περισσότερες από τις υποθέσεις που παρουσιάζουν σημαντικά 
διασυνοριακά αποτελέσματα. Ταυτόχρονα, αυτό θα έλυνε σε μεγάλο βαθμό και το 
πρόβλημα πον πολλαπλίόν κοινοποιήσεονν, δεδομένου ότι ορισμένες από τις 
υποθέσεις αυτές θα έπρεπε να κοινοποιηθούν σε περισσότερες της μιας εθνικές 
(χρχές. 
77. ΓΚΧ να αντιμετοοπισθεί συγκεκριμένα το πρόβλημα το)ν πολλαπλών εθνικών 
κοινοποιήσεων, μία άλλη λύση μικρότερης εμβέλειας θα ήταν η επέκταση το)ν 
αρμοδιοτήτων της Επιτροπής μόνο στις συγκεντρώσεις εκείνες που δεν 
υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια τα οποία υπάγονται σε περισσότερα του ενός 
εθνικά συστήματα. Συγκρινόμενη με τη μείωση των καπυτάτων ορίων, η λύση αυτή 
θα είχε σαν συνέπεια να υπάγονται στον κανονισμό ορισμένες αλλά όχι οι 
περισσότερες από τις συγκεντρώσεις με σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα. 
Βλ. ανωτέρω παράγραφο 65. 
23 
Λόγο) το>ν όιαφορανν στα κ(χτο')τ(χτα όρια που θέτουν οι εθνικές νομοθεσίες για την 
κοινοποίηση ή λόγο) της έλλειψης νομοθεσίας ελέγχου τυ>ν συγκεντρυ'κτειυν σε 
ορισμένα κράτη μέλη, η ύπαρξη ή μη πολλα./ιλο>ν εθνικών κοινοποιήοπον 
εξαρτάται από ιις εθνικές αγορές στις οποίες δραστηριοποιούνται κατά κύριο 
λόγο οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις. Η Επιτροπή ο>ς εκ τούτου θεωρεί αυτή τη 
μικρότερης εμβέλειας λύση ο)ς ελάχιστη προϋπόθεση για την επίτευξη μιας 
κατανομής αρμοδιοτήτων που να είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. 
78. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, η αρμοδιότητα της Επιτροπής θα μπορούσε να 
επεκταθεί και στις περιπτώσεις συγκεντρώσεων που βρίσκονται μεταξύ των 
ισχυόντων κατωτάτων ορίων και άλλων χαμηλότερων, όπως τα 2 δισεκατ. ECU (σε 
παγκόσμιο επίπεδο) και τα 100 εκατ. (σε κοινοτικό επίπεδο), και που αποτελούν 
αντικείμενο πολλαπλών κοινοποιήσεων. Το άρθρο 1 του κανονισμού περί 
συγκεντρώσεων θα μπορούσε, επομένως, να τροποποιηθεί και να προβλέπει ότι μία 
συγκέντρωση κατά την έννοια του κανονισμού η οποία δεν φθάνει τα κατώτατα 
όρια ποτ) θεσπίζονται στην παράγραφο 2 έχει, παρόλα αυτά, κοινοτική διάσταση, 
εφόσον υπάγεται στην αρμοδιότητα ορισμένοι' αριθμού κραταΥν μελών. 
79. Μία συγκέντρο)ση θεο)ρείται ότι εμπίπτει στην αρμοδιότητα ορισμένου αριθμού 
κρατών μελών, εφόσον φθάνει το κατώτατο όριο βάσει του οποίου καθορίζεται στο 
οικείο κράτος μέλος η υποχρέωση κοινοποίησης, στα πλαίσια των συστημάτων 
υποχρεωτικής κοινοποίησης, ή προβλέπεται η δυνατότητα προαιρετικής 
κοινοποίησης της συγκέντρωσης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι τα συστήματα 
προαιρετικής κοινοποίησης είναι χρήσιμα από την άποψη αυτή. Κάθε συγκέντρωση 
που φθάνει το κατώτατο όριο που ισχύει σε περισσότερα του ενός συστήματα 
ενδέχεται να έχει σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα, ανεξάρτητα από τον 
υποχρεωτικό ή προαιρετικό χαρακτήρα των σχετικών κοινοποιήσεων. Εάν 
αποκλειστούν τα συστήματα προαιρετικής κοινοποίησης κατά τον προσδιορισμό 
του αριθμού των εμπλεκόμενων αρχών, αυτό θα συνιστούσε διάκριση μεταξύ των 
επιχειρήσεων που συμμετέχουν σε διασυνοριακές πράξεις συγκέντρα)σης ανάλογα 
με τις εθνικές αγορές που επηρεάζονται σε κάθε περίπτίυση. Τέλος, για λόγους 
ασφάλειας του δικαίου οι επιχειρήσεις γνωστοποιούν τις συγκεντρώσεις τους 
ακόμα και στα συστήματα προαιρετικής κοινοποίησης, ιΟία)ς όταν κατέχουν 
σημαντικά μερίδια αγοράς. 
80. Όσον αφορά τον αριθμό των εθνικών νομοθεσκόν που πρέπει να έχουν εφαρμογή, 
θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία: κατά τη γνο')μη της 
Επιτροπής, μία συγκέντρωση που εμπίπτει στη νομοθεσία δύο τουλάχιστον 
εθνικών συστημάτων ενδέχεται να έχει σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα και 
θα πρέπει, καταρχήν, να τύχει της εφαρμογής της αρχής της αποκλειστικής 
αρμοδιότητας σύμφωνα με τον κανονισμό. Οι εν λόγω συγκεντρώσεις θα πρέπει, 
ως εκ τούτου, να εξετάζονται σε κοινοτικό επίπεδο. Σύμφωνα με ορισμένες 
απαντήσεις που δόθηκαν στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής, η κοινοτική 
διάσταση μιας συγκέντρωσης είναι περισσότερο εμφανής όταν εμπλέκονται 
τουλάχιστον τρεις εθνικές αρχές. Τα κράτη μέλη επεσήμαναν ωστόσο ότι στις 
περιπτώσεις όπου εμπλέκονται μόνο δύο εθνικές αρχές, τα σχετικά προβλήματα 
μπορούν να επιλυθούν κατά τρόπο μάλλον ικανοποιητικό με διμερή συντονισμό. 
Αντίθετα, εάν εφαρμόζονται τρία ή περισσότερα συστήματα, ο συντονισμός αυτός 
δημιουργεί προφανώς προβλήματα και είναι, (ος εκ τούτου, αναποτελεσματικός. 
Τα επιχειρήματα αυτά, συμπονά με τα οποία τα εμπλεκόμενα εθνικά συστήματα 
24 
δεν πρέπει να υπερβαίνουν τα τρία, κατ' ανοΥτατο όριο, πρέπει να εξετασθούν κατά 
την περίοδο της διαβούλευσης. 
Διαδικασία 
81. Στις προαναφερθείσες περιπτώσεις θα εφαρμόζονται οι ίδιοι κανόνες ουσίας και 
διαδικασίας ποτ) εφαρμόζονται σε κάθε συγκέντρο)ση κατά την έννοια του 
κανονισμού, με την ακόλουθη εξαίρεση: εκτός από τα συνήθη κριτήρια για τη 
διαπίστωση της αρμοδιότητας της Επιτροπής, θα πρέπει να εξακριβώνεται κατά 
πόσον η συγκέντρωση ανταποκρίνεται στα κατώτατα όρια που ισχύουν για την 
κοινοποίηση σε ορισμένο αριθμό κρατών μελών. 
82. Υπάρχουν δύο βασικές προσεγγίσεις: είτε τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη 
επιβεβαιώνουν την εφαρμογή των καποτάτοχν ορκυν που ισχύουν σ' αυτά και η 
Επιτροπή δεσμεύεται από την εκτίμηση τους αυτή· είτε αποφαίνεται σχετικά η ίδια 
η Επιτροπή. Η δεύτερη προσέγγιση σημαίνει ότι η Επιτροπή θα πρέπει να 
ερμηνεύει τις εθνικές νομοθεσίες περί συγκεντρώσεων, πράγμα το οποίο είναι 
δύσκολο στην πράξη και θα υπήρχε κίνδυνος διαφορετικής ερμηνείας των εθνικών 
νομοθεσκόν από την Επιτροπή και από τα κράτη μέλη. Για τους λόγους αυτούς, 
η Επιτροπή θεο)ρεί προτιμότερη την προ')τη προσέγγιση. 
83. Η εφαρμογή των εθνικών νομοθεσιών μπορεί να γίνει με δύο τρόπους: 
(i) Στο πλαίσιο της επίσημης κοινοποίησης, τα μέρη αναφέρουν στο έντυπο CO 
(σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας) όλα τα στοιχεία από τα 
οποία προκύπτει ότι η συγκέντρωση ανταποκρίνεται στα κατώτατα όρια 
που προβλέπονται για την κοινοποίηση σε ορισμένο αριθμό κρατών μελών. 
Αντίγραφο του εν λόγω εντύπου αποστέλλεται στα κράτη μέλη με τη συνήθη 
διαδικασία. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώσουν την 
Επιτροπή εντός ορισμένης προθεσμίας (π.χ. εντός εντός μίας έως δύο 
εβδομάδων) εφόσον η συγκέντρωση ανταποκρίνεται στα κατώτατα όρια που 
ισχύουν σ' αυτά. Η εκτίμηση στην οποία προβαίνουν τα κράτη μέλη είναι 
δεσμευτική για την Επιτροπή. Εάν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη δεν 
διατυπώσουν αντιρρήσεις για την ανάλυση τανν μερών εντός της 
προβλεπόμενης προθεσμίας, αναγνο>ρίζεται η αρμοδιότητα της Επιτροπής. 
(Π) Πριν από την επίσημη κοινοποίηση, τα μέρη ενημερα>νουν την Επιτροπή 
για τη συγκέντρωση. Στο στάδιο αυτό, δεν απαιτείται κανένα έντυπο CO, 
παρά μόνο τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι η πράξη αποτελεί 
συγκέντρωση κατά την έννοια του κανονισμού και ότι ανταποκρίνεται στα 
κατώτατα όρια που ισχύουν για τη γνωστοποίηση της στα κράτη μέλη. 
Ακολουθείται τότε η ίδια διαδικασία κατά το ανωτέρω σημείο (i). Στην 
περίπτωση αυτή, υπάρχουν δύο εκδοχές: 
τα μέρη υποχρεούνται να κοινοποιήσουν τη συγκέντρωση εντός της 
προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 4, αλλά η προθεσμία για το 
προΥιο στάδιο αρχίζει μόνο μετά την επίλυση του ζητήματος της 
(χρμοδιότητας και την υποβολή πλήρους κοινοποίησης με το έντυπο 
CO· ή 
τα μέρη γνωστοποιούν τη συγκέντρακιη πριν από τη σύναψη της 
τελικής συμφωνίας ή την απόκτηση του ελέγχου. 
25 
84. Στις πρίότες επαιμές που είχε η Επιτροπή με τα ενδκκρερόμενα μέρη, της 
επεσήμαναν ότι οι διαδικασίες αυτές ενδέχεται να δημιουργήσουν ορισμένες 
πρακτικές δυσκολίες. Συγκεκριμένα, υποστηρίχθηκε ότι δεν θα είναι πάντα 
εύκολο να καθοριστεί γρήγορα κατά πόσον μία συγκέντροκτη ανταποκρίνεται στα 
κατώτατα όρια που προβλέπουν οι εθνικές νομοθεσίες για την κοινοποίηση, 
ιδιαίτερα στις περιπτώσεις όπου τα όρια αυτά αφορούν τα μερίδια αγοράς. 
85. Οι δυσχέρειες που παρουσιάζει στην πράξη η εφαρμογή ορισμένο>ν καποτάτων 
ορίίον ποτ) ισχύουν σε εθνικό επίπεδο δεν προκύπτουν από τις προτάσεις της 
Επιτροπής. Οι επιχειρήσεις οφείλουν ήδη να ειραρμόζουν τις εθνικές νομοθεσίες 
και να ελέγχουν κατά πόσον έχουν εφαρμογή στη συγκεκριμένη πράξη τα διάφορα 
κατώτατα όρια που ισχύουν για τις κοινοποιήσεις. Κατά τις διαβουλεύσεις που 
θα ακολουθήσουν μετά την έκδοση του παρόντος Πράσινου Βιβλίου, η Επιτροπή 
θα έχει την ευκαιρία να εξετάσει το ζήτημα αυτό, καθο')ς και οποιαδήποτε άλλα 
πρακτικά προβλήματα τα οποία ενδεχομένο>ς θα όιαπκπτοθούν. 
86. Σε κάθε περίπτακτη, είναι σαφές ότι όσο μικρότερος είναι ο αριθμός των 
νομοθεσιών το>ν κρατούν μελών που χρειάζονται για να όιαπισπυθεί η αρμοδιότητα 
της Επιτροπής, τόσο απλούστερες θα είναι οι διαδικασίες και τόσο μεγαλύτερη η 
ασφάλεια του δικαίου για τις συμμετέχουσες επιχειρήσεις. Κατά τη γνώμη της 
Επιτροπής, η απλούστερη διαδικασία είναι αυτή στην οποία εμπλέκονται δύο 
κράτη μέλη, ενώ με περισσότερα από τρία κράτη μέλη η διαχείριση του 
συστήματος καθίσταται εξαιρετικά δύσκολη τόσο από την πλευρά των 
συμμετεχουσών επιχειρήσεων όσο και από την πλευρά των αρμόδιων αρχών. 
Αριθμός πολλαπλών κοινοποιήσεων 
87. Η Επιτροπή έχει σήμερα υπόψη της 100 περίπου περιπτώσεις πολλαπλών 
κοινοποιήσεων που έγιναν κατά τα τελευταία Ουόμισυ χρόνια. Το 35% περίπου 
το)ν περιπτώσεων αυτών κοινοποιήθηκαν σε περισσότερες από δύο και μέχρι δέκα 
εθνικές αρχές. 
88. Τα αριθμητικά αυτά στοιχεία δεν αντιστοιχούν σε καμία περίπτο)οη στο συνολικό 
αριθμό των πολλαπλών κοινοποιήσεων που έγιναν κατά την περίοδο αυτή. Η 
Επιτροπή δεν διαθέτει, επί του παρόντος, στατιστικά στοιχεία από τα κράτη μέλη 
για το 1995, μία χρονιά που χαρακτηρίζεται από έντονη δραστηριότητα στον 
τομέα των συγκεντρώσεων. Τα υπάρχοντα δεδομένα για την περίοδο 1993-1994 
είναι πολύ δύσκολο να αναλυθούν, επειδή σε κάθε κράτος μέλος δεν τηρούνται τα 
ίδια στοιχεία. Επιπλέον, οι πολλαπλές κοινοποιήσεις σε εθνικό επίπεδο θα γίνουν 
συχνότερες στο μέλλον, στο βαθμό που οι επιχειρήσεις θα γνωρίζουν καλύτερα τα 
πρόσφατα θεσπισθέντα συστήματα ελέγχου των συγκεντρώσεων, θα τεθούν σε ισχύ 
στην Κοινότητα νέα συστήματα και θα εφαρμόζονται περισσότερο τα συστήματα 
προαιρετικής κοινοποίησης. Η ολοκλήρωση το>ν αγορ<όν, με επιστέγασμα την 
αύξηση το>ν διασυνοριακοί πράξεων συγκέντροκιης, θα έχει επίσης σαν 
αποτέλεσμα την αύξηση το>ν πολλαπλών κοινοποιήσεοτν. Για τους λόγους αυτούς, 
ο αριθμός των επιπλέον υποθέσεατν ποτ) θα κληθεί να εξετάσει η Επιτροπή θα είναι 
πολύ υψηλότερος από τις πρoαvαcpερθείσες προβλέψεις. 
IV ΑΛΛΑ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ 
26 
89. Εκτός από τα καταότατα όρια, στην έρευνα της Επιτροπής διαπιστώθηκε ότι 
υπάρχουν ορισμένα ειδικά ζητήματα τα οποία επιδέχονται βελτίωση. Με βάση 
τους προβληματισμούς που αναπτύχθηκαν, το Πράσινο Ηιβλίο περιέχει ορισμένες 
προτάσεις για την τροποποίηση ή τη διασαφήνιση το>ν υφιστάμενοι διατάξεων. 
90. Εκτός από τις τροποποιήσεις αυτές, η Επιτροπή προτίθεται επίσης να εξετάσει τις 
διατάξεις της Συνθήκης ΕΚΑΧ που αναφέρονται στις συγκεντρώσεις, 
περιλαμβανομένων και των σχετικών κατωτάτων ορίων. Τα ζητήματα αυτά, 
ωστόσο, βρίσκονται εκτός του πλαισίου της παρούσας επανεξέτασης και δεν θα 
αναλυθούν περαιτέρω στο έγγραφο αυτό. 
91. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις αφορούν κυρίως διαδικαστικά ζητήματα. Όσον 
αφορά τα ζητήματα ουσίας, κατά την έρευνα διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν ορισμένα 
σημεία όπου θα ήταν χρήσιμες κάποιες διευκρινίσεις, όπως η έννοια της 
ολιγοπο)λιακής δεσπόζουσας θέσης, η 0εο)ρία της "υπό παύσην πληρωμών 
επιχείρησης" και η θεο)ρία της "οικονομικής (αποτελεσματικότητας". Τα ζητήματα 
αυτά είναι καλύτερα να εξεταστούν στα πλαίσια ορισμένίυν ερμηνευτικών 
κατευθυντήριου/ οδηγιών. 
Α. Παοαποιιπή υποθέσεων από και προς τα κράτη μέλη (άρθρα 9 και 22) 
Άρθρο 9 
92. Στις περιπτώσεις συγκεντρώσεων που έχουν επιπτώσεις κυρίως σε εθνικό επίπεδο, 
είναι προτιμότερο να πραγματοποιείται και ο έλεγχος σε εθνικό επίπεδο. Είναι 
δυνατόν οι εν λόγω πράξεις να υπερβαίνουν τα ισχύοντα κατώτατα όρια. Στις 
περιπτώσεις αυτές, και σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, το άρθρο 9 
του κανονισμού προβλέπει ένα διορθωτικό μηχανισμό παραπομπής στις εθνικές 
αρχές. Μέχρι σήμερα έχουν παραπεμφθεί στις εθνικές αρχές τρεις υποθέσεις: η 
υπόθεση Steetley/Tarmac παραπέμφθηκε στις βρετανικές αρχές, η υπόθεση 
Holdercim/Cedest στις γαλλικές αρχές και η υπόθεση Mc( 'ormick/CPC/Rabobankonç 
γερμανικές αρχές. 
93. Οι επιχειρήσεις και τα περισσότερα κράτη μέλη έχουν εκφράσει την ικανοποίηση 
τους από την εφαρμογή του άρθρου αυτού. Σύμφωνα με την έρευνα, ο μηχανισμός 
αυτός θεωρείται γενικά ότι λειτουργεί κατά τρόπο ικανοποιητικό. Ταυτόχρονα, 
έγιναν στην Επιτροπή ορισμένες υποδείξεις για τη διασαφήνιση ή βελτίωση της 
διαδικασίας παραπομπής. Επίσης τονίστηκε ότι, σε περίπτωση μείωσης των 
κατωτάτων ορίων, ενδέχεται να αυξηθεί ο αριθμός των περιπτώσεων που έχουν 
επιπτώσεις κυρίως σε εθνικό επίπεδο και, ως εκ τούτου, των αιτήσεων για 
παραπομπή κατ* εφαρμογή του άρθρου 9. 
94. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, ιδιαίτερα σε περίπτωση που τα κατώτατα όρια δεν 
μειωθούν, οποιαδήποτε τροποποίηση του άρθρου 9 θα πρέπει να είναι 
περιορισμένη ώστε να μην διαταραχθεί η ευαίσθητη ισορροπία που δημιουργούν 
οι ισχύουσες διατάξεις περί παραπομπής και να μην εξουδετερωθούν τα 
πλεονεκτήματα της αρχής του ενιαίου ελέγχου. Η υπερβολικά συχνή εφαρμογή του 
άρθρου 9 θα ελάττο)νε την ασφάλεια δικαίου που παρέχεται στις επιχειρήσεις και, 
πιθανόν, θα έπρεπε να συνδυασθεί με μία εναρμόνιση το>ν βασικοΥν στοιχεκυν που 
χαρακτηρίζουν τα εθνικά συστήματα ελέγχου το>ν συγκεντρο')σεο)ν. 
27 
95. Η Επιτροπή, ο)ς εκ τούτου, προτείνει να διατηρηθεί το άρθρο 9 υπό την παρούσα 
μορφή του, προβλέποντας όμως μία εξαίρεση όσον αςχ)ρά τις πράξεις 
συγκέντρο)σης που επηρεάζουν μόνο ένα μη σημαντικό τμήμα της κοινής αγοράς. 
Θα μπορούσε να προβλεφθεί ότι στις περιπτο'κτεις αυτές, το κράτος μέλος που 
ζητά την παραπομπή πρέπει να ανακοινώνει στην Επιτροπή ότι η συγκέντροχιη 
επηρεάζει μία διακεκριμένη αγορά στο έδαφος του που δεν αποτελεί σημαντικό 
τμήμα της κοινής αγοράς. Αντίθετα, το εν λόγω κράτος μέλος δεν θα υποχρεούται 
να αποδείξει ότι η πράξη συγκέντρωσης απειλεί να δημιουργήσει ή να ενισχύσει 
δεσπόζουσα θέση στην αγορά αυτή. 
96. Η Επιτροπή προτείνει επίσης να εξεταστεί το ζήτημα κατά πόσον η πρακτική που 
ακολουθεί κατά την εφαρμογή τοτ) άρθρου 9 θα πρέπει να διασαφηνιστεί 
περαιτέρο), για παράδειγμα, μέσο) ερμηνευτικής ανακοίνοκτης. 
Αρθρο 22 
97. Το άρθρο 22 παράγραφος 3 έχει ήδη εφαρμοστεί σε δύο περιπτώσεις^ και 
θεωρείται γενικά χρήσιμο ιδίως για εκείνα τα κράτη μέλη που δεν διαθέτουν επί 
του παρόντος σύστημα ελέγχου το)ν συγκεντρώσεο)ν. Η Επιτροπή προτείνει (ος εκ 
τούτου τη διατήρηση του. Παρόλα αυτά, υπό το φως της εμπειρίας, θα μπορούσαν 
να γίνουν οι ακόλουθες τροποποιήσεις: 
Θα μπορούσε να προβλεφθεί ρητά ότι η αίτηση που προβλέπεται στο άρθρο 
22 μπορεί επίσης να υποβληθεί από πολλά κράτη μέλη από κοινού. Μία 
τέτοια αίτηση θα ήταν, για παράδειγμα, πρόσφορη σε περιπτώσεις όπου η 
συγκέντρο)ση θα δημιουργούσε ή θα ενίσχυε δεσπόζουσα θέση σε μία 
γεο)γραφική αγορά που εκτείνεται πέραν του εδάφους ενός κράτους μέλους 
και θα επέτρεπε έτσι στην Επιτροπή να εξετάσει τις επιπτώσεις της 
συγκέντρυκτης σε μεγαλύτερη έκταση. 
Θα (Απορούσε να ορίζεται ότι η συγκέντρο>ση θα αναστέλλεται απο την 
ημερομηνία παραλαβής της αίτησης βάσει του άρθρου 22, υπό τον όρο ότι 
δεν έχει τεθεί σε εφαρμογή πριν από την ημερομηνία αυτή. 
Π ροκειμένου να εναρμονιστούν οι προθεσμίες που προβλέπονται στα άρθρα 
10 και 22 αντίστοιχα, η τέταρτη παράγραφος του άρθρου 22 θα έπρεπε να 
τροποποιηθεί ως εξής: 
"Η προθεσμία εντός της οποίας πρέπει να κινηθεί η διαδικασία ποτ) 
προβλέπεται στο άρθρο 10 παράγραq)oς 1 αρχίζει την επομένη της 
παραλαβής της αίτησης του κράτους μέλους". 
Το κείμενο τοτ) άρθρου 23 θα πρέπει επίσης να τροποποιηθεί για να δοθεί 
στην Επιτροπή η δυνατότητα να θεσπίσει διατάξεις εφαρμογής όσον αφορά 
τις προθεσμίες που ορίζονται βάσει τοτ) άρθρου 22. 
Β. Οι κοινές επιγειρήσεις 
Παρούσα κατάσταση 
98. Στους κανόνες περί ανταγοηασμού, γίνεται διάκριση μεταξύ κοινών επιχειρήσεονν 
συγκέντρωσης και κοινών επιχειρήσεο)ν συνεργασίας. Οι πρώτες υπάγονται στο 
πεδίο εφαρμογής του κανονισμού για τις συγκεντρώσεις, ενώ οι δεύτερες 
Στις υποθέσεις British Airways/Dan Air και RTL/Veronica/nndemol. 
28 
υπάγονται στο πεδίο του κανονισμού αριθ. 17/62 και ορισμένανν άλλανν 
κανονισμών ειραρμογής τοτ) άρθρου 85 της Συνθήκης ΕΚ. 
99. Σύμ(ρο)να με το άρθρο 3 παράγραιρος 2 του κανονισμού περί συγκεντρώσεα)ν, 
όπο>ς ερμηνεύτηκε (χπό την Επιτροπή στη σχετική ανακοίνοκιη του 199424, οι κοινές 
επιχειρήσεις συγκέντρωσης εκπληρώνουν όλες τις λειτουργίες μιας αυτόνομης 
οικονομικής ενότητας,25 που δεν προϋποθέτει συντονισμό της ανταγαηαστικής 
συμπεριφοράς επιχειρήσεα)ν, οι οποίες παραμένουν ανεξάρτητες. Ο εν λόγω 
συντονισμός θεωρείται κρίσιμος μόνο εφόσον ενδέχεται να οδηγήσει σε περιορισμό 
του ανταγωνισμού κατά την έννοια του άρθρου 85 παράγραφος 1 της Συνθήκης 
ΕΚ. Οι κοινές επιχειρήσεις που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 3 παράγραφος 2 
Οείορούνται 0)ς κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας. Στις κοινές επιχειρήσεις 
συνεργασίας περιλαμβάνεται ένα ευρύ φάσμα συμφοννκόν, από τις πράξεις 
όιαρθραττικού χαρακτήρα μέχρι τις συνεργασίες που έχουν μορφή σύμπραξης 
(καρτέλ). 
100. Στα πλαίσια της έρευνας που πραγματοποίησε η Επιτροπή, πολλοί εκπρόσωποι 
επιχειρήσεων καθώς και ορισμένα κράτη μέλη εξέφρασαν ιδιαίτερη ανησυχία 
σχετικά με τη διαφορετική αντιμετώπιση των κοινών επιχειρήσεων συγκέντρωσης 
και των κοινών επιχειρήσεων συνεργασίας διαρθρωτικού χαρακτήρα. 
Υποστηρίζεται ότι και τα δύο είδη επιχειρήσεων είναι όμοια ως προς τις συνέπειες 
που έχουν στη διάρθρωση της αγοράς. Ωστόσο έχουν επί του παρόντος 
διαφορετικά καθεστώτα. Η κατάσταση αυτή θεο)ρείται μάλλον ως μη 
ικανοποιητική, ιδιαίτερα στο βαθμό που οι διαφορές αυτές αναφέρονται στις 
προθεσμίες για την εξέταση της σχετικής πράξης και στην ασφάλεια δικαίου που 
παρέχεται στις επιχειρήσεις. 
101. Η Επιτροπή έχει αναγνωρίσει ότι είναι επιθυμητή μία εναρμόνιση των καθεστώτων 
που εφαρμόζονται στις κοινές επιχειρήσεις με την καθιέραχτη μιας ειδικής ταχείας 
διαδικασίας σχετικά με ορισμένες κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας26. Η Επιτροπή 
έχει θέσει μία διοικητική προθεσμία δύο μηνών, που ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 
1993, εντός της οποίας θα πρέπει να διαμορφώνει την αρχική της γνώμη όσον 
αφορά τις πράξεις του είδους αυτού. Σύμφωνα με την έρευνα της Επιτροπής, η 
καθιέρωση της διαδικασίας αυτής αποτελεί θετική εξέλιξη, αλλά εξακολουθεί να 
μην διασφαλίζει πλήρη ισότητα μεταχείρισης. 
Χρειάζεται αλλαγή; 
24 
25 
2Λ Ανακοίνωση της Επιτροπής της 21ης Δεκεμβρίου 1994 σχετικά με τη διάκριση 
μεταξύ κοινών επιχειρήσεων με χαρακτήρα συγκέντρωσης και κοινών επιχειρήσεων 
με χαρακτήρα συνεργασίας, ΕΕ C 385, 31.12.1994, σ. 1. 
Αυτό σημαίνει ότι εκπληρώνουν όλες τις λειτουργίες τις οποίες διεκπεραιώνουν 
συνήθο)ς άλλες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην ίδια αγορά και έχουν 
επαρκή χρηματοδοτικά και άλλα μέσα για την άσκηση των δραστηριοτήτων τους σε 
διαρκή βάση. 
Υπάρχουν κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας που εκπληροενουν όλες τις λειτουργίες 
μιας αυτόνομης οικονομικής ενότητας και ορισμένες οι οποίες εκπληροννουν 
ορισμένες από τις λειτουργίες αυτές χωρίς να έχουν πρόσβαση στην αγορά, και 
ιδιαίτερα οι κοινές επιχειρήσεις έρευνας και ανάπτυξης ή παραγωγής. 
29 
102. Οι οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας συνεπάγονται 
σημαντικές αλλαγές στη διάρθρωση πυν συμμετεχουσ(όν επιχειρήσεα)ν. Μπορεί να 
έχουν, από την άποψη αυτή, όμοια αποτελέσματα στη όιάρθραχτη της αγοράς με 
τις κοινές επιχειρήσεις συγκέντρωσης. Η κυριότερη δκκρορά μεταξύ αυτών των 
δύο μορςκον κοινάνν επιχειρήσεο)ν είναι ότι στην περίπτοκιη το>ν οικονομικά 
αυτόνομοχν κοινών επιχειρήσε(ον συνεργασίας, η ανεξάρτητη παρουσία τοτν 
μητρικών επιχειρήσεων στην ίδια αγορά με την κοινή επιχείρηση ή σε γειτνιάζουσες 
αγορές θεωρείται ότι ενδέχεται να οδηγήσει σε συντονισμό των ανταγωνιστικοί 
συμπεριφορών των μητρικών επιχειρήσεων. Για το λόγο αυτό, έχει εφαρμοστεί 
ένα διαφορετικό ουσιαστικό κριτήριο γι' αυτή τη μορορή κοινών επιχειρήσεων. 
Επίσης, πρέπει να εφαρμόζονται διαφορετικοί διαδικαστικοί κανόνες, με ειδική 
μεταχείριση όσον αφορά τις προθεσμίες και την ασφάλεια του δικαίου. Δεδομένου 
ότι οι κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας που εκπληρώνουν όλες τις λειτουργίες μιας 
αυτόνομης οικονομικής ενότητας μπορεί να συνεπάγονται μεταβίβαση σημαντικοί 
πόροχν (χπό τις μητρικές επιχειρήσεις, θα πρέπει να εξετασθεί σε ποιο βαθμό 
πρέπει να περιοριστούν οι διαφορές στη μεταχείριση τους. 
103. Σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες, οι περισσότερες κοινές επιχειρήσεις 
συνεργασίας εξετάζονται μέσα σε ένα μήνα (στάδιο 1), και οι υπόλοιπες μέσα σε 
πέντε μήνες (στάδιο 2 - εμπεριστατωμένη εξέταση). Σε όλες τις περιπτώσεις, η 
διαδικασία ολοκληρώνεται με επίσημη έγκριση ή απόφαση απαγόρευσης, η οποία 
μπορεί να ανακληθεί μόνο σε εξαιρετικές περιπτο')σεις (βλ. άρθρο 8 παράγραφος 
5 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων). Εάν μέσα στις προθεσμίες αυτές δεν 
ληφθεί καμία απόφαση, η κοινή επιχείρηση θεωρείται ότι έχει εγκριθεί. 
104. Για τις κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας με διαρθρωτικό χαρακτήρα δεν υπάρχουν 
αυτές οι νόμιμες προθεσμίες. Η δίμηνη προθεσμία που ισχύει για ορισμένες 
πράξεις του είδους αυτού έχει διοικητικό χαρακτήρα. Επιπλέον, λύγο) το)ν 
ισχυόντα)ν διαδικαστικοί περιορισμοΥν βάσει του κανονισμού 17/62, δεν είναι 
δυνατόν να ληφθεί επίσημη απόφαση μέσα σε δύο μήνες, αλλά μόνο να σταλεί 
διοικητική επιστολή, η οποία δεν δεσμεύει τις αρχές και τα δικαστήρια το>ν 
κρατών μελαΥν. Δεν υπάρχει νόμιμη ή διοικητική προθεσμία για την ολοκλήρωση 
της εμπεριστατωμένης εξέτασης. Τέλος, βάσει του κανονισμού 17/62, στις 
περιπτώσεις που χορηγείται απαλλαγή, αυτή ισχύει μόνο για ορισμένο χρονικό 
διάστημα και η απόφαση μπορεί να ανακληθεί ή να τροποποιηθεί, υπό τις 
συνθήκες που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού. 
105. Οι προαναφερθείσες διαφορές οφείλονται στους διαφορετικούς κανονισμούς 
εφαρμογής που ισχύουν για τις κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας και συγκέντρωσης 
καθώς και στην άποψη ότι υπάρχει μία βασική διαφορά μεταξύ των περιορισμών 
του ανταγοονισμού, που αξιολογούνται βάσει του άρθρου 85, αφενός, και των 
συγκεντρώσεων, στις οποίες δεν εφαρμόζεται η θεμελιώδης απαγόρευση των 
συμφωνκόν και περιοριστικών πρακτικίόν που νοθεύουν τον ανταγο)νισμό, 
αφετέρου. Η μεταρρύθμιση τατν ισχυουσ(όν ρυθμίσεονν θα πρέπει να παραμείνει 
εντός το>ν ορκυν τοτ) κοινοτικού συστήματος δικαίου. Η ουσιαστική τροποποίηση 
του άρθρου 85 παράγραφος 1 θα υπερέβαινε τα όρια το>ν εξουσιών το)ν 
κοινοτικών οργάνων. 
106. Δεν έχει ακόμη διαπιστωθεί σε ποιο βαθμό έχουν προκύψει πρακτικά προβλήματα 
από το σύστημα. Παρόλα αυτά, οι εν λόγω αλλαγές μπορεί επίσης να γίνουν για 
30 
λόγους γενικότερης πολιτικής ανταγα>νισμού, ιδιαίτερα για τη δημιουργία ενός 
απλούστερου, περισσότερο διαφανούς και αποτελεσματικού συστήματος. 
Εξεταζόμενες επιλογές 
107. Εκτός από την επιλογή των πρακτικών βελτκόσεο)ν στις εσοντερικές διαδικασίες 
(όστε να επιταχυνθεί η λήψη το)ν αποφάσεο)ν (για παράδειγμα με τη συντόμευση 
το)ν ισχυουσών διοικητικών προθεσμκόν), υπάρχουν προς εξέταση και πέντε 
άλλες επιλογές οι οποίες προϋποθέτουν τη θέσπιση νέων νομοθετικών πράξεων. 
Οι πέντε αυτές επιλογές μπορούν να διαιρεθούν σε δύο ομάδες που αντιστοιχούν 
σε δύο διαφορετικές προσεγγίσεις: η πρώτη ομάδα αφορά διαδικαστικά ζητήματα 
με παράλληλη διατήρηση το)ν ουσιαστικοί κριτηρίανν, ενώ στη δεύτερη οι 
διαρθρωτικές κοινές επιχειρήσεις συνεργασίίχς υπόκεινται τόσο στο ουσιαστικό 
κριτήριο όσο και στους διαδικαστικούς κανόνες του κανονισμού περί 
συγκεντρώσεων. 
108. Ι. Επιλογές ως προς τη διαδικασία 
α. Δημιουργία νέων διαδικασιών για τις οικονομικά αυτόνομες κοινές 
επιχειρήσεις συνεργασίας μέσω νέου κανονισμού, προκειμένου να 
απλουστευθούν οι διαδικασίες και να επιτευχθεί η λήψη ταχύτερων 
αποφάσεων και η ασφάλεια του δικαίου. 
β. Υπαγωγή των οικονομικά αυτόνομων κοινών επιχειρήσεων συνεργασίας 
στις διαδικασίες του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, διατηρώντας τα δύο 
ουσιαστικά κριτήρια χωριστά. 
γ. Επέκταση τοτ) πεδίου εφαρμογής των κανονισμοί απαλλαγής κατά 
κατηγορίες της Επιτροπής ποτ) αφορούν τις οριζόντιες μορφές συνεργασίας 
(και έκδοση νέου για τους τομείς που δεν καλύπτονται από τους 
υφιστάμενους κανονισμούς) ώστε να καλύπτονται και οι οικονομικά 
αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας, με διαδικασίες εναντίωσης και 
κατώτατα όρια μεριδίων αγοράς. 
109. II. Επιλογές ως προς την ουσία και τη διαδικασία 
α. Επέκταση τοτ) πεδίου εφαρμογής του άρθρου 3 παράγραφος 2 του 
κανονισμού περί συγκεντρώσεων σε όλες τις οικονομικά αυτόνομες κοινές 
επιχειρήσεις συνεργασίας. 
β. Επέκταση του άρθρου 3 παράγραφος 2 του κανονισμού περί 
συγκεντρώσεων σε όλες τις κοινές επιχειρήσεις, είτε οικονομικά αυτόνομες 
είτε όχι, εκτός από τις πλασματικές (καρτέλ που έχουν συσταθεί ο)ς κοινές 
επιχειρήσεις). 
110. Ολες αυτές οι επιλογές έχουν σημαντικές επιπκόοεις όσον αφορά τις 
προτεραιότητες και την κατανομή τα)ν πόρονν εντός τατν υπηρεσκόν της Επιτροπής. 
Σχολιασμός των επιλογών 
31 
111. Η επιλογή τα>ν πρακτικών αλλαγών στις εσοπερικές διαδικασίες θα επέφερε 
βελτκυση της σημερινής κατάστασης χωρίς οποιαδήποτε νομοθετική αλλαγή. 
Δεδομένου ότι δεν χρειάζεται προσαρμογή παρά μόνο το)ν διοικητικών 
διαδικασιών, αυτό μπορεί να γίνει αμέσο)ς. Ωστόσο, οι αλλαγές αυτές θα 
παραμείνουν σε εσοπερικό επίπεδο και δεν θα επιτευχθεί ασφάλεια του δικαίου 
μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. 
Επιλογές ως προς τη διαδικασία 
112. Ασφάλεια του δικαίου μπορεί να επιτευχθεί γρηγορότερα με βάση την επιλογή α. 
με ένα νέο κανονισμό του Συμβουλίου ο οποίος θα θεσπίζει μία διαδικασία για τις 
οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας ευθυγραμμιζόμενος με τον 
κανονισμό περί συγκεντρώσεων. Θα δοθεί έμφαση στην απλούστευση των 
διαδικασιών με παράλληλη διατήρηση των ισχυόντο)ν ουσιαστικών κριτηρίων. 
113. Με την επιλογή β, το ουσιαστικό κριτήριο του άρθρου 85 παράγραφοι 1 και 3 θα 
εξακολουθήσει να εχραρμόζεται στις οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις 
συνεργασίας. Ταυτόχρονα, θα προβλέπεται ότι στις επιχειρήσεις αυτές θα 
εφαρμόζονται οι διαδικαστικοί κανόνες του κανονισμού περί συγκεντρώσεων αντί 
αυτών του κανονισμού 17/62 και των άλλων εκτελεστικών κανονισμών που 
εφαρμόζονται σήμερα. 
114. Για τις οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας θα ισχύουν όλες 
οι σύντομες προθεσμίες και τα άλλα διαδικαστικά πλεονεκτήματα του κανονισμού 
περί συγκεντρώσεων. Θα ισχύουν επίσης οι ίδιοι όροι κοινοποίησης και οι άλλες 
διαδικαστικές ρυθμίσεις. Ωστόσο, το εφαρμοζόμενο ουσιαστικό κριτήριο θα 
εξακολουθεί να διέπεται από τη διάκριση μεταξύ κοινών επιχειρήσεων 
συγκέντρωσης και συνεργασίας: οι κοινές επιχειρήσεις συγκέντρωσης θα υπάγονται 
στο κριτήριο τοτ) άρθρου 2, ενώ οι οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις 
συνεργασίας θα υπάγονται στο κριτήριο του άρθρου 85 παράγραφοι 1 και 3. Οι 
απαλλαγές βάσει του άρθρου 85 παράγραφος 3 θα είναι περιορισμένες χρονικά και 
θα μπορούν να ανακληθούν σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και πρακτική, 
η οποία λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη τις ανταγυηαστικές σχέσεις μεταξύ το>ν 
μητρικών εταιρειών της κοινής επιχείρησης. 
115. Σύμφωνα με την επιλογή ν. το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού περί 
συγκεντρώσεων θα παραμείνει αμετάβλητο. Αντίθετα η Επιτροπή θα 
χρησιμοποιήσει τις νομοθετικές αρμοδιότητες που έχει βάσει τοτ) κανονισμού 
(ΕΟΚ) αριθ. 2821/71 του Συμβουλίου για την κάλυψη το>ν περισσότεροι από τις 
κοινές επιχειρήσεις συνεργασίας με τη θέσπιση απαλλαγής κατά κατηγορίες. Για 
το σκοπό αυτό, οι κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 417/85 και 418/85, που λήγουν και οι 
δύο στο τέλος του 1997, μπορεί να διευρυνθούν ο)ς προς το πεδίο εφαρμογής τους 
και να συγχωνευθούν. Τα πλεονεκτήματα της απαλλαγής κατά κατηγορίες θα 
ισχύουν μέχρις ενός ορισμένου ορίου του μεριδίου αγοράς. Το σχετικό κατώτατο 
όριο ποτ) θα καθοριστεί θα πρέπει να είναι σαφούς μεγαλύτερο από τα ισχύοντα 
(που είναι: 10% για τις οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις, 20% για τις εν 
μέρει αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις). Οι επιχειρήσεις που δεν καλύπτονται από 
την αυτόματη απαλλαγή θα υπάγονται σε μία διαδικασία μη εναντιώσεως με δύο 
προθεσμίες: μία δίμηνη προθεσμία εντός της οποίας η Επιτροπή θα πρέπει να 
διαμορφο'χτει την αρχική της γνώμη (που αντιστοιχεί στην ισχύουσα διοικητική 
32 
προθεσμία, αλλά θα είναι νομικά δεσμευτική), και μία δεύτερη πεντάμηνη 
προθεσμία για την τελική απόφαση, θετική ή αρνητική. 
116. Σύμιρατνα με την επιλογή αυτή, οι διαφορές μεταξύ των σχετικών ουσιαστικοί 
κριτηρύον θα εξακολουθήσουν να υφίστανται. Παρόλο ποτ) δεν θα υπάρξει 
εναρμόνιση τατν κανόνο>ν όσον αςχ)ρά τις ατομικές διαδικασίες, θα γίνει μία 
προσέγγιση τους, επιταχύνοντας έτσι τις διαδικασίες. Είναι αλήθεια ότι η 
εcpαρμoγή ενός κριτηρίου με βάση το μερίδιο αγοράς μπορεί να δημιουργήσει 
πρακτικές δυσχέρειες. Ωστόσο, η διαδικασία εναντίοχιης θα καθιστά την Επιτροπή 
υπεύθυνη, σε τελική ανάλυση, όσον αφορά τον ορθό καθορισμό της σχετικής 
(χγοράς και τονν μεριδίων αγοράς των ενδιαφερομένου μεροΥν. Οι περιπτο'κιεις που 
ανταποκρίνονται στις προϋποθέσεις για αυτόματη απαλλαγή δεν θα χρειάζεται να 
κοινοποιηθούν. Η απαλλαγή βάσει του κανονισμού θα διαρκεί όσο και η απαλλαγή 
κατά κατηγορία. 
Επιλογές ως ποος την ουσία και τη διαδικασία 
117. Σύμφωνα με την επιλογή α, το άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού περί 
συγκεντρα')σεο)ν θα τροποποιηθεί και θα ορίζει τα εξής: "η δημιουργία κοινής 
επιχείρησης που εκπληραΥνει μόνιμα όλες τις λειτουργίες μιας αυτόνομης 
οικονομικής ενότητας συνιστά συγκέντρυκτη κατά την έννοια της παραγράφου 1 
στοιχείο β)". Κατ' ουσίαν, αυτό θα σημαίνει ότι το κριτήριο της δεσπόζουσας θέσης 
που προβλέπεται στο άρθρο 2 του κανονισμού θα εφαρμόζεται κατά τη δημιουργία 
των οικονομικά αυτόνομων κοινών επιχειρήσεων συνεργασίας. Όσον αφορά τα 
ζητήματα συνεργασίας τα οποία δεν είναι παρεπόμενα, εφαρμόζεται, είτε στα 
πλαίσια της ίδιας διαδικασίας είτε χωριστά, το άρθρο 85 παράγραφοι 1 και 3. 
118. Με την επιλογή αυτή επιτυγχάνεται ασφάλεια δικαίου και ταχείες διαδικασίες. 
Επιπλέον, θα απλουστευθεί η διάκριση μεταξύ κοινών επιχειρήσεων συνεργασίας 
και συγκέντρωσης, επειδή θα εφαρμόζονται οι ίδιες διαδικασίες και τα ίδια 
ουσιαστικά κριτήρια σε όλες τις οικονομικά αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις, εκτός 
από τις ρήτρες που δεν είναι παρεπόμενες. Η επιλογή αυτή προϋποθέτει 
επανεκτίμηση του πεδίου εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 1 όσον αφορά την 
υφιστάμενη από μακρού πρακτική της Επιτροπής και, εν πάση περιπτα')σει, θα 
πρέπει να παραμείνει εντός των ορίων του άρθρου 85, όπο)ς έχει ερμηνευθεί από 
το Δικαστήριο. 
119. Ως προς την κατανομή της δικαιοδοσίας μεταξύ της Επιτροπής και το)ν κρατών 
μελών, με την επιλογή αυτή η κατανομή της δικαιοδοσίας που προβλέπεται στο 
άρθρο 1 του κανονισμού περί συγκεντροκτεαχν εκτείνεται σε όλες τις οικονομικά 
αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις. Ως εκ τούτου, η εθνική νομοθεσία εφαρμόζεται και 
στις αυτόνομες κοινές επιχειρήσεις που δεν υπερβαίνουν τα κατώτατα όρια. 
120. Τέλος, σύμφωνα με την επιλογή β, όλες οι κοινές επιχειρήσεις, εκτός από τα 
συγκεκαλυμμένα καρτέλ, θα υπάγονται στον κανονισμό περί συγκεντρώσεων με την 
επέκταση του πεδίου του άρθρου 3 παράγραφος 2. Κατά συνέπεια, τόσο το 
ουσιαστικό κριτήριο όσο και η διαδικασία θα αλλάξουν για όλες τις κοινές 
επιχειρήσεις συνεργασίας. Η ασφάλεια δικαίου και οι ταχείες διαδικασίες θα 
υπάρχουν ακριβώς όπως σήμερα για τις κοινές επιχειρήσεις συγκέντρωσης. Η 
επιλογή αυτή προϋποθέτει επίσης επανεξέταση του πεδίου του άρθρου 85 
παράγραφος 1 όσον αφορά την τρέχουσα και πάγια πρακτική και, εν πάση 
33 
περιπτο'χιει, θ(χ πρέπει να παραμείνει εντός τοιν ορίο>ν ίου άρθρου 85, όπτος έχει 
ερμηνευθεί (χπό το Δικαστήριο. Θα υπάρξει πρόβλημα προσδιορισμού εκείνο)ν το>ν 
κοιν(όν επιχειρήσευ)ν στις οποίες εξακολουθεί να εφαρμόζεται το άρθρο 85 
(συγκεκαλυμμένα καρτέλ). 
Συμπερασματικές παρατηρήσεις 
121. Όπο)ς θα έχει ήδη γίνει σαφές, η Επιτροπή ενδιαφέρεται να γνο>ρίζει πόσο 
σοβαρές 0εο)ρούνται οι διαφορές στην αντιμεττόπιση τονν κοινο')ν επιχειρήσεοχν 
συνεργασίας και στ)γκέντρωσης από άποψη προΟεσμκόν, διαδικασκόν, 
ουσιαστικών κριτηρίων και ασφάλειας του δικαίου. Αυτό θα επηρεάσει σαφώς την 
επιλογή μεταξύ των διαφόρων δυνατοτήτων που υπάρχουν. Με τις 
προαναφερθείσες επιλογές ως προς τη διαδικασία επέρχονται διαδικαστικές 
βελτιώσεις κυρίους ως προς τις προθεσμίες, και αυξάνεται η ασφάλεια του 
δικαίου. Οι επιλογές 0)ς προς την ουσία και τη διαδικασία φαίνεται να 
εξασφαλίζουν περισσότερο διεξοδική και εναρμονισμένη αντιμετα'τπιση πον κοινοχν 
επιχειρήσεοεν συγκέντρακτης και συνεργασίας με βάση ία ανοπέρο) κριτήρια. Η 
Επιτροπή είναι, στο παρόν στάδιο, διατεθειμένη να συζητήσει την επιλογή ποτ) 
φαίνεται περισσότερο ενδεδειγμένη για την αντιμετο>πιση τοον δυσχερειών στη 
μεταχείριση πον κοινών επιχειρήσεο)ν και για την απλούστευση το)ν διαδικασκόν, 
την εξασφάλιση διαφάνειας και την άσκηση αποτελεσματικής πολιτικής 
ανταγωνισμού. 
Γ. Δεσιιεύσεις στα πλαίσια πράξεων συγκέντρακτης 
122. Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, κατά 
το δεύτερο στάδιο, η απόφαση με την οποία εγκρίνεται η συγκέντρωση μπορεί να 
συνοδεύεται από όρους και υποχρεώσεις για να εξασφαλιστεί ότι τα μέρη θα 
τηρήσουν τις δεσμεύσεις που έχουν αναλάβει έναντι της Επιτροπής. Οι δεσμεύσεις 
αυτές πρέπει να υποβληθούν μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξη του δεύτερου 
σταδίου (άρθρο 18 του κανονισμού 3384/94 της Επιτροπής). Δεν προτείνεται καμία 
μεταβολή ο>ς προς την πρακτική που ακολουθεί η Επιτροπή στο θέμα αυτό. 
123. II ρακτική της Επιτροπής είναι να δέχεται δεσμεύσεις < ικόμη και στο προπό στάδιο, 
εφόσον τα προβλήματα ανταγοηασμού που ανακύπτουν είναι σαφή και 
περιορισμένα σε σύγκριση με το σύνολο του σχεδίου, μπορούν εύκολα να 
αντιμεταχπιστούν και η τήρηση των δεσμεύσεονν είναι εύκολο να ελεγχθεί. Η 
έγκριση της συγκέντρο)σης βασίζεται στην τήρηση τονν όεσμεύσεονν αυτονν. Η 
Επιτροπή Οείορεί ότι η προσέγγιση αυτή παρέχει μία ρυθμιστική αντιμεττόπιση 
ανάλογη με το μέγεθος του προβλήματος ανταγοηασμού που προκύπτει και τις 
δυνατότητες επίλυσης τοτ). Η πρακτική της αποδοχής δεσμεύσεων κατά το πρώτο 
στάδιο τυγχάνει επίσης της γενικότερης υποστήριξης εκ μέρους το>ν βιομηχάνων 
και των νομικιόν συμβούλων, επειδή αποφεύγουν τις δαπάνες και την απώλεια 
χρόνου που συνεπάγεται η διαδικασία του δεύτερου σταδίου. Πολιτική της 
Επιτροπής είναι να καλεί τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους τρίτους να 
υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί το)ν δεσμεύσεων πριν από τη λήψη 
απόφασης βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 1. 
124. II Επιτροπή θεοορεί ότι στα πλαίσια του σημερινού καθεστοπος, μπορεί να δεχθεί 
και να απαιτήσει την τήρηση των δεσμεύσεοον από το πριότο στάδιο. Ωστόσο, θα 
υπήρχε μεγαλύτερη ασφάλεια δικαίου εάν περιληφθεί στον κανονισμό μία ειδική 
34 
διάταξη γκχ το σκοπό αυτό. Ταυτόχρονα, οι εν λόγο) δεσμεύσεις πρέπει να γίνονται 
δεκτές κατά τρόπο που να εξασ<|>αλίζεται η όκοράνεια και να ζητείται εγκαίρο>ς η 
γνο')[ΐη τιον κραταΥν μελαΥν και τα>ν ενδιαφερομένου ιρικον. 
Προτεινόμενες αλλαγές 
125. Σύμφωνα με τα προαναφερθέντα, το άρθρο 6 παράγραφος 1 του κανονισμού περί 
συγκεντρώσεων θα μπορούσε να τροποποιηθεί με βάση το άρθρο 8 παράγραφοι 2 
και 5 στοιχείο β), κατά τρόπο ώστε να παρέχεται στην Επιτροπή ειδική 
αρμοδιότητα να αποδέχεται και να απαιτεί την τήρηση των δεσμεύσεων στα 
πλαίσια του πρώτου σταδίου: 
126. ΓΚΧ να εξασί'ραλιστεί δκκράνεια και να δοθεί στα κράτη μέλη και τους 
ενόιαιρερόμενους τρίτους αρκετός χρόνος για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις 
τους, κρίνεται απαραίτητο ένα χρονικό διάστημα τουλάχιστον δύο εβόομάόοιν απο 
την ημερομηνία υποβολής των όεσμεύσεονν. Ως εκ τούτου, [ΐπορούν να εξεταστούν 
τρεις δυνατές διαδικαστικές λύσεις: 
Να απαιτείται μία περίοδος διαβούλευσης δύο εβδομάδων από την 
ημερομηνία υποβολής το)ν δεσμεύσεων. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε 
παράταση της διάρκειας του πρώτου σταδίου κατά δύο το πολύ εβδομάδες. 
Να μην παραταθεί η διάρκεια του πρώτου σταδίου. Οι επιχειρήσεις θα 
υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους εγκαίρως ώστε να γίνει διαβούλευση δύο 
εβδομάδων εντός του χρονικού διαστήματος τοτ) ενός μηνός. Λόγω των 
χρονικών περιορισμών κατά το πρώτο στάδιο, η λύση αυτή, στην πράξη. 
είναι εφικτή μόνο εάν το πρόβλημα του ανταγοηασμού και η αντιμετώπιση 
του εντοπισθούν στα αρχικά στάδια της διαδικασίας. Διαφορετικά, τα μέρη 
θα αποσύρουν την αρχική τους κοινοποίηση και θα υποβάλουν νέα που 
περιλαμβάνει τις προτεινόμενες δεσμεύσεις. Σε περίπτωση ανάκλησης και 
εκ νέου κοινοποίησης, η Επιτροπή θα μπορούσε, κατά περίπτωση, να 
λάβει (χμέσο)ς απόφαση μετά από το χρονικό διάστημα τονν τρκόν 
εβδομάδο)ν ποτ) προβλέπεται για την υποβολή αίτησης κατ' εφαρμογή του 
άρθρου 9. 
Να θεσπισθεί ένας μηχανισμός που θα αντιστοιχεί στο άρθρο 9: υποχρέωση 
ανάληψης δεσμεύσεων εντός τριών εβδομάδων από την κοινοποίηση και 
παράταση του πρώτου σταδίου σε έξι εβδομάδες. 
Δ. Πράξεις ήσσονος σηιχασίας 
127. Στα πλαίσια του παρόντος Πράσινου Βιβλίου, μία πράξη ορίζεται ο)ς ήσσονος 
σημασίας εάν οι επιπτώσεις της στην ανταγωνιστική δομή της Κοινότητας είναι 
ανύπαρκτες ή ασήμαντες. 
128. Ενδέχεται ορισμένες πράξεις ήσσονος σημασίας να εμπίπτουν στο πεδίο του 
κανονισμού περί συγκεντρώσεων. Για παράδειγμα, μπορεί να απαιτείται η 
κοινοποίηση συγκεντρώσεοτν που δεν συνεπάγονται αλληλοεπικάλυψη μεταξύ των 
σχετικίόν όραστηριοτήταχν σε κοινοτικό επίπεδο, λόγο) του κύκλου εργασκόν το)ν 
συμμετέχουσα')ν επιχειρήσεατν σε άλλα τμήματα της αγοράς εκτός εκείνο>ν που 
επηρεάζει η πράξη (βλ. υποθέσεις Seagram/MCA και JCSAT/SAJAC). Κατά τα 
τελευταία δύο χρόνια κοινοποιήθηκαν στην Επιτροπή δέκα συγκεντροκιεις με 
καμία ή με ελάχιστη αλληλοεπικάλυψη. 
35 
129. Αλλο παράδειγμα πράξεο)ν ήσσονος σημασίας μπορεί να είναι οι κοινές 
επιχειρήσεις με πολύ μικρό κύκλο εργασκόν που πρέπει να κοινοποιηθούν λόγο) 
τοτ) κύκλου εργασιών των μητρικών τους επιχειρήσεοτν. Κατά τα δύο τελευταία 
χρόνια υπήρχαν τουλάχιστον 20 κοινές επιχειρήσεις με κύκλο εργασιών μικρότερο 
το>ν 100 εκατ. ECU. Ωστόσο, οι κοινές αυτές επιχειρήσεις δεν αποτελούσαν όλες 
πράξεις ήσσονος σημασίας, δεδομένου ότι σε ορισμένες περιπτώσεις τα μερίδια 
(χγοράς υπερέβαιναν το 25%. 
130. Ορισμένες επιχειρήσεις και ενοκιεις που συμμετείχαν στην έρευνα ανέφεραν ότι η 
κοινοποίηση το>ν πράξεα)ν ήσσονος σημασίας αποτελεί ανοκρελη επιβάρυνση για 
τις επιχειρήσεις. Οι εν λόγω πράξεις θα πρέπει ο)ς εκ τούτου να αποκλειστούν από 
το πεδίο του κανονισμού ή να εξετάζονται με απλουστευμένες διαδικασίες. 
131. Η Επιτροπή δεν θεωρεί, στο στάδιο αυτό, ότι οι συγκεντρώσεις ήσσονος σημασίας 
πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο του κανονισμού περί συγκεντρώσεων για 
τους ακόλουθους λόγους: εάν οι συγκεντρώσεις ήσσονος σημασίας καθορίζονται 
με βάση τα κατώτατα όρια του κύκλου εργασιών, θα υπήρχε κίνδυνος αποκλεισμού 
πράξεων οι οποίες δημιουργούν προβλήματα από άποψη ανταγωνισμού. Η 
εφαρμογή κατωτάτων ορίων μεριδίου αγοράς θα ήταν περισσότερο ενδεδειγμένη, 
αλλά θα περιόριζε την ασφάλεια του δικαίου. Επιπλέον, εάν οι πράξεις ήσσονος 
σημασίας αποκλειστούν από το πεδίο του κανονισμού περί συγκεντρώσεων, δεν 
θα εφαρμόζεται πλέον ως προς αυτές η αρχή του ενιαίου ελέγχου και θα πρέπει 
να γίνονται πολλαπλές κοινοποιήσεις σε εθνικό επίπεδο. 
132. Αόγο) το)ν προαναφερθέντα™ προβλημάτονν ορισμού, η Επιτροπή θεωρεί επίσης ότι 
θα ήταν δύσκολο να αρθεί για όλες αυτές τις πράξεις η αναστολή που προβλέπει 
το άρθρο 7 του κανονισμού. Ως εκ τούτου, στο βαθμό που η κοινοποίηση πράξεο)ν 
ήσσονος σημασίας συνιστά αδικαιολόγητη επιβάρυνση, η ισχύουσα διαδικασία θα 
έπρεπε να απλουστευθεί όσο το δυνατόν περισσότερο. 
133. Στα πλαίσια των ισχυόντων κανόνων, οι πληροφορίες που κοινοποιούνται στην 
Επιτροπή για τις πράξεις ήσσονος σημασίας είναι περιορισμένες. Το νέο έντυπο 
CO27 περιλαμβάνει μία συνοπτική κοινοποίηση για τις περιπτώσεις που ο κύκλος 
εργασιών της κοινής επιχείρησης και/ή ο κύκλος των εισφερομένων 
δραστηριότητος είναι κάτο) των 100 εκατ. ECU στο έδαφος τοτ) ΕΟΧ και η 
συνολική αξία του ενεργητικού που μεταβιβάζεται στην κοινή επιχείρηση είναι 
κάτω των 100 εκατ. ECU στο έδαφος του ΕΟΧ. Όσον αφορά τις άλλες πράξεις 
εκτός τατν κοινών επιχειρήσεων, δεν απαιτείται καμία πληροφορία σχετικά με την 
αγορά, εφόσον το μερίδιο αγοράς όλων των μεριόν δεν υπερβαίνει το 15% στην 
αγορά ενός συγκεκριμένου προϊόντος και κάθε ατομικό ή ενοποιημένο μερίδιο 
αγοράς δεν υπερβαίνει το 25% σε μία αγορά που βρίσκεται στα προηγούμενα ή 
επόμενα στάδια της διαδικασίας παραγο>γής στην οποία δραστηριοποιούνται ένα 
ή περισσότερα μέρη. Οι διατάξεις αυτές περιορίζουν ήδη σημαντικά τις 
διατυπώσεις κοινοποίησης. Στην πράξη, εάν χρειασθεί, οι ζητούμενες πληροφορίες 
μπορεί να περιορισθούν ακόμα περισσότερο μέσω ενός συστήματος απαλλαγής από 
τη συμπλήρωση του εντύπου. 
27 Παράρτημα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 3384/94 της Επιτροπής, της 21ης 
Δεκεμβρίου 1994, ΕΕ L αριθ. 377, 31.12.1995, σ. 1. 
36 
134. Επιπλέον, η Επιτροπή μπορεί να λάβει συνοπτική απόφαση στις υποθέσεις 
ήσσονος σημασίας χο>ρίς να χρειάζεται να περιμένει λήξη της νόμιμης προθεσμίας. 
Οι διαδικαστικές αυτές βελτιώσεις δεν θα απαιτούσαν τροποποίηση του 
κανονισμού περί συγκεντρώσεοτν. 
Ε. Υπολογισμός του κύκλου εργασιών για τα πισποτικά ιδρύματα και τους 
χρηματοδοτικούς οργανισμούς 
135. Για τα πιστωτικά ιδρύματα και τους άλλους χρηματοδοτικούς οργανισμούς, ο 
κανονισμός περί συγκεντρώσεων, βασιζόμενος σε ορισμένες εθνικές νομοθεσίες 
περί ελέγχου των συγκεντρώσεων, χρησιμοποιεί τα στοιχεία του ενεργητικού αντί 
του κύκλου εργασιών στα πλαίσια της εφαρμογής του άρθρου 1 παράγραφος 2. Για 
τον καθορισμό του κύκλου εργασιών σε κοινοτικό επίπεδο και την εφαρμογή του 
κανόνα των δύο τρίτων, τα στοιχεία του ενεργητικού κατανέμονται μεταξύ της 
Κοινότητας και τοτν κρατών μελών κατά την αναλογία πυν απαιτήσεο)ν έναντι 
κατοίκιον της Κοινότητας και το>ν κρατοΥν μελών προς το σύνολο τονν απαιτήσεοΥν 
τους. 
136. Η προσέγγιση που ακολουθεί σήμερα η Επιτροπή δημιουργεί δύο προβλήματα: 
(i) ένας θεωρητικός κύκλος εργασιών που υπολογίζεται με βάση τα στοιχεία 
του ενεργητικού αποκλείει ορισμένες πράξεις (π.χ. εισοδήματα που 
προκύπτουν από πράξεις σε συνάλλαγμα και σε τίτλους)· 
(ϋ) στην πράξη, ο τόπος κατοικίας του πιστοπή είναι δύσκολο να 
προσδιορισθεί και μπορεί να ποικίλλει ανάλογα με τη διάρκεια του δανείου. 
Συνεπώς, ο γεωγραφικός επιμερισμός του κύκλου εργασιών είναι δύσκολος 
για τις τράπεζες. 
137. Για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών, η Επιτροπή μελετά την 
τροποποίηση της προσέγγισης της: 
(i) Κύκλος εργασιών 
138. Η Επιτροπή έχει μελετήσει το ζήτημα κατά πόσον η χρήση τοτν στοιχείων του 
ενεργητικού ή τοτ) ακαθάριστου εισοδήματος τραπεζοΥν θα επέφερε σημαντική 
μεταβολή στον αριθμό ή τις κατηγορίες των τραπεζών που θα υπάγονται στον 
κανονισμό περί συγκεντρώσεων. Η αξιολόγηση αυτή οδήγησε στο συμπέρασμα ότι 
και οι δύο βάσεις υπολογισμού παρέχουν σε μεγάλο βαθμό παρόμοια 
αποτελέσματα. Ωστόσο, γίνεται δεκτό ότι η χρήση του εισοδήματος των τραπεζών 
θα απεικόνιζε πιο πιστά την οικονομική πραγματικότητα της δραστηριότητας των 
ιδρυμάτοτν αυτών. 
139. Τα ακαθάριστα έσοδα των τραπεζών περιλαμβάνουν, κατ1 ελάχιστον, τα στοιχεία 
που απαριθμούνται στο άρθρο 28 Β σημεία 1, 2, 3 και 4 της οδηγίας 86/635/ΕΟΚ 
για τους ετήσιους και ενοποιημένους λογαριασμούς το>ν τραπεζών και λοιπών 
χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Ως εκ τούτου, στον ορισμό αυτό θα 
περιλαμβάνονται οι τόκοι, τα έσοδα από τίτλους, οι προμήθειες και τα έσοδα από 
χρηματοδοτικές πράξεις. 
37 
140. Θα ήταν ορθότερο να χρησιμοποιηθεί το ακαθάριστο εισόδημα των τραπεζών, και 
όχι με το καθαρό, ως βάση υπολογισμού του κύκλου εργασιών. Πράγματι, το 
καθαρό εισόδημα τραπεζών εξισώνεται με τα ακαθάριστα έσοδα και όχι με τις 
πυ)λήσεις, για παράδειγμα στον κλάδο της μεταποίησης ή το>ν υπηρεσιοΥν. Συνεπτός, 
το να χρησιμοποιηθεί υ>ς βάση υπολογισμού για τις τράπεζες δεν θα ήταν σύμςχυνο 
με τη γενικότερη προσέγγιση της Επιτροπής όσον αφορά τον υπολογισμό του 
κύκλου εργασιών. Ωστόσο, θα πρέπει ακόμη να εξετασθεί πιο από τα δύο είδη 
τραπεζικού εισοδήματος απεικονίζει ακριβέστερα την οικονομική πραγματικότητα 
του όλου κλάδου των τραπεζών. 
(ϋ) Γεοη/ραφική κατανομή του κύκλου εργασκόν 
141. II Επιτροπή θεο>ρεί ότι η κατανομή το>ν εισοδημάτονν με βάση τον τόπο 
εγκατάστασης του πιστοπή μπορεί να είναι δυσχερές έργο για τις τράπεζες. Ενώ 
στην ανακοίνωση της Επιτροπής για τον υπολογισμό του κύκλου εργασιών 
αναφέρεται ότι ο κύκλος εργασιών που προκύπτει από υπηρεσίες κατανέμεται 
ανάλογα με τον τόπο στον οποίο βρίσκεται ο πελάτης, (οστόσο προβλέπεται μία 
εξαίρεση από τον κανόνα αυτό όσον αφορά τα διατραπεζικά δάνεια28. Ως εκ 
τούτου, για να απλοποιηθεί η προσέγγιση της Επιτροπής, μπορεί να θεωρηθεί ότι 
η κατανομή του εισοδήματος των τραπεζών θα πρέπει να βασίζεται στον τόπο 
εγκατάστασης του υποκαταστήματος της τράπεζας που συνάπτει το δάνειο ή που 
παρέχει την υπηρεσία. 
ΣΤ. Αλλες τροποποιήσεις ή διευκρινίσεις 
Παρεπόμενοι περιορισμοί στο πρώτο στάδιο 
142. Για να υπάρχει μία ρητή νομική βάση για την αποδοχή παρεπόμενοι περιορισμοί 
κατά τη λήψη απο(ράσεο)ν στο προΥυο στάδιο, θα πρέπει να προστεθεί η ακόλουθη 
διάταξη στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β): 
"Η απόφαση με την οποία η συγκέντρωση κηρύσσεται συμβιβάσιμη με την κοινή 
αγορά καλύπτει επίσης τους περιορισμούς που σχετίζονται άμεσα και είναι 
αναγκαίοι για την πραγματοποίηση της συγκέντρωσης." 
Ανάκληση των αποφάσεων που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 6 
143. Όπο>ς και οι αποφάσεις που λαμβάνονται βάσει του άρθρου 8, θα πρέπει να 
προβλέπεται ρητά στον κανονισμό ότι η Επιτροπή [Απορεί να ανακαλέσει μία 
απόφαση που έλαβε βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 1 ή βάσει του άρθρου 6 
παράγραφος 1 στοιχείο β), εφόσον: 
"η κήρυξη του ασυμβίβαστου βασίζεται σε εσφαλμένα στοιχεία για τα οποία 
ευθύνεται μία από τις επιχειρήσεις ή είναι αποτέλεσμα απάτης." 
Αρθρο 7 
144. ΓΚΧ την εναρμόνιση της χρονικής διάρκειας της αναστολής uov συγκεντροΉτεων με 
τη διάρκεια του προ'που σταδίου, η διάρκεια αναστολής βάσει τοτ) άρθρου 7 
Πρβλ. παραγρ. 45 και 66 της της προαναφερθείσας ανακοίνωσης της Επιτροπής για 
τον υπολογισμό του κύκλου εργασιών. 
38 
παράγραφος 1 θα πρέπει να αυξηθεί (χπό τρεις εβδομάδες στο χρονικό διάστημα 
που απαιτείται για τη λήψη οριστικής απόφασης. 
145. Επισημάνθηκε στην Επιτροπή ότι οι όροι για τη χορήγηση παρέκκλισης από την 
αναστολή είναι υπερβολικά αυστηροί. Εάν είναι σαφές ότι μία συγκέντρο>ση δεν 
δημιουργεί προβλήματα ανταγωνισμού - για παράδειγμα σε περίπτωση πράξεων 
ήσσονος σημασίας -, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να χορηγεί απαλλαγή 
κατά περίπτοκτη, ακόμη και αν οι συμμετέχουσες επιχειρήσεις δεν θα υποστούν 
σοβ(χρή ζημία. Γκχ να υπάρχει αυτή η δυνατότητα, θα πρέπει να γίνει σχετική 
τροποποίηση τοτ) άρθρου 7. 
Άρθρο 10 παράγραφος 4 
146. Το άρθρο 10 παράγραφος 4 προβλέπει μία κατ1 εξαίρεση αναστολή της τετράμηνης 
προθεσμίας για τη λήψη απόφασης βάσει του άρθρου 8 στις περιπτώσεις κατά τις 
οποίες, λόγω περιστάσεων για τις οποίες ευθύνεται μία από τις συμμετέχουσες 
στη συγκέντρωση επιχειρήσεις, η Επιτροπή υποχρεώθηκε να συγκεντρώσει 
πληροφορίες με απόφαση κατ' εφαρμογή του άρθρου 11 ή. να διατάξει τη 
διενέργεια ελέγχου με απόφαση κατ' εφαρμογή του άρθρου 13. Το πεδίο 
εφαρμογής της διάταξης αυτής θα μπορούσε να επεκταθεί ρητά και στη διαδικασία 
του πρώτου σταδίου. 
Υπολογισμός του κύκλου εργασιών κοινών επιχειρήσεων 
147. Κατά την έκδοση του κανονισμού περί συγκεντροκτευκν, η Επιτροπή και το 
Συμβούλιο θεώρησαν ότι η αναθεώρηση των κατο>τάτο>ν ορίων θα πρέπει να 
συνδυαστεί με την επανεξέταση της μεθόδου υπολογισμού του κύκλου εργασιών 
των κοινών επιχειρήσεων, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 5. Στο 
μεταξύ, η μέθοδος αυτή διευκρινίστηκε με ανακοίνακιη της Επιτροπής σχετικά με 
τον υπολογισμό τοτ) κύκλου εργασιών. Δεν κρίθηκε αναγκαία καμία τροποποίηση 
στο σημείο αυτό. 
Δικαιώματα τρίτων 
148. Εκφράστηκαν ανησυχίες σχετικά με το περιορισμένο χρονικό διάστημα εντός του 
οποίου οι τρίτοι μπορούν να υποβάλουν παρατηρήσεις σχετικά με τις δεσμεύσεις 
του πρώτου σταδίου. Το θέμα αυτό αναλύθηκε παραπάνω στο σημείο IV.Γ. 
149. Προτάθηκε επίσης να επεκταθούν τα δικακόματα ακρόασης τοτν τρίτων που 
υποβάλλουν σχετική αίτηση γραπτούς σΰμφο)να με το άρθρο 18 παράγραφος 4 του 
κανονισμού περί συγκεντρώσεο>ν σε όλους όσους αιρορούν άμεσα οι αντιρρήσεις 
της Επιτροπής. Η Επιτροπή θα εξετάσει κατά πόσον πρέπει να αλλάξει ό,τι 
ισχύει σήμερα ως προς αυτό. 
"Συμμετέχουσες επιχειρήσεις" 
150. Η Επιτροπή θα επανεξετάσει το κείμενο του κανονισμού, προκείμενοι' να αρθούν 
όλες οι ασάφειες ή ανακολουθίες όσον αφορά τη χρήση τοτ) όρου "συμμετέχουσες 
επιχειρήσεις". 
39 
V. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
151. Με βάση τις ανωτέρο) εκτιμήσεις, τα συμπεράσματα τοτ) Πράσινοτ) Βιβλίου είναι 
τα ακόλουθα: 
Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, φαίνεται ότι τα ισχύοντα 
κατώτατα όρια για την εφαρμογή του κανονισμού περί συγκεντρώσεων θα 
πρέπει να μειωθούν προκειμένου να καλυφθεί μεγαλύτερος αριθμός 
πράξεων με σημαντικά διασυνοριακά αποτελέσματα. Επ' αυτού κρίνεται 
ορθότερη η καθιέρωση ενός συνδυασμού κατοπάτων ορίο)ν κύκλου 
εργασιών σε παγκόσμιο επίπεδο ύψους 2 δισεκατ. ECU και σε κοινοτικό 
επίπεδο ύψους 100 εκατ. ECU, για καθεμία από δύο τουλάχιστον 
συμμετέχουσες επιχειρήσεις. 
ΓΚΧ την αντιμετοιπιση, ειδικότερα, του προβλήματος τυνν πολλαπλίόν 
εθνικο')ν κοινοποιήσετυν, μια άλλη λύση μικρότερης εμβέλειας θα ήταν να 
υπάγονται στην (χποκλειστική αρμοδιότητα της Επιτροπής μόνο οι 
υποθέσεις που υπόκεινται σε πολλαπλή κοινοποίηση και οι οποίες δεν 
ανταποκρίνονται στα ισχύοντα κατώτατα όρια. 
Θα εξεταστούν επίσης και ορισμένες άλλες, κατά κύριο λόγο 
διαδικαστικές, βελτιώσεις τοκαι η αποδοχή των δεσμεύσεων που έχουν 
αναληφθεί κατά το πρώτο στάδιο της διαυ κανονισμού, μεταξύ των οποίο)ν 
και η αντιμετώπιση των κοινών επιχειρήσεων δικασίας. 
152. Η Επιτροπή θα επιθυμούσε να γίνει μία γενικότερη συζήτηση με βάση το Πράσινο 
Βιβλίο και καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις 
τους μέχρι τις 31 Μαρτίου 1996. 
40 
ΙΙαράοτιιμα 1 
Συνοπτική παρουσίαση της έρευνας που πραγματοποιήθηκε «τα κράτη μέλη, «τις 
επιχειρήσεις και στους νομικούς συμβούλους 
Τα κράτη μέλη 
Ζητήθηκε από όλα τα κράτη μέλη να υποβάλουν στοιχεία σχετικά με την εθνική τους 
νομοθεσία ελέγχου των συγκεντρώσεων, τον αριθμό και το είδος των υποθέσεων που 
εξετάστηκαν κατά το 1993 και το 1994 καθώς και τα μέσα συνεργασίας τους με τις άλλες 
εθνικές αρχές. Επιπλέον, ζητήθηκε η γνώμη τους σχετικά με τον ορισμό της 
επικουρικότητας στα πλαίσια του ελέγχου των συγκεντρα'κτεατν και σχετικά με τις 
τροποποιήσεις του κανονισμού, ανεξάρτητα από το ζήτημα το)ν καπυτάτων ορίων. 
Υπήρξε ανταπόκριση (χπό όλα τα κράτη μέλη. 
Οι επιχειρήσεις 
Στην έρευνα συμμετείχαν συνολικά 289 επιχειρήσεις από τον ΕΟΧ, την Ελβετία, την 
Ιαποτνία, τις ΗΠΑ και τη Νορβηγία, οι οποίες ασκούν δραστηριότητες τόσο στον τομέα 
της μεταποίησης όσο και των υπηρεσιών. Τα εροπηματολόγια ποτ) τους δόθηκαν 
αφορούσαν την εμπειρία που είχαν από την εθνική και την κοινοτική νομοθεσία ελέγχου 
των συγκεντρώσεων, τα πλεονεκτήματα της αρχής του ενιαίου ελέγχου καθώς και τη 
σκοπιμότητα αναθεώρησης των ισχυόντων κατωτάτων ορίων. Επίσης, ζητήθηκε από τις 
επιχειρήσεις να δώσουν παραδείγματα πράξεων τις οποίες είχαν κοινοποιήσει σε 
περισσότερες της μίας εθνικές αρχές. Επιπλέον, οι επιχειρήσεις ρωτήθηκαν σχετικά με τη 
σκοπιμότητα οποιωνδήποτε αλλαγών στον κανονισμό. Στο εροπηματολόγιο απάντησαν 
συνολικά 118 επιχειρήσεις. 
Βιομηχανικές ενώσεις 
Ζητήθηκε η γνώμη των ευρωπαϊκών οργάνων εκπροσώπησης τα>ν επιχειρήσεων καθώς και 
των εθνικών βιομηχανικών ενώσεων με την αποστολή 40 συνολικά ερωτηματολογίων. Τα 
εροντήματα που τους τέθηκαν ήταν τα ίδια με εκείνα που περιείχε το ερωτηματολόγιο για 
τις επιχειρήσεις. Δόθηκαν απαντήσεις από 25 ενώσεις. 
Νομικοί σύμβουλοι 
54 συνολικά νομικοί σύμβουλοι, και συγκεκριμένα δικηγορικά γραφεία ή εταιρείες 
παροχής συμβουλών με ειδίκευση στο κοινοτικό και εθνικό δίκαιο ελέγχου των 
συγκεντρώσεων, έλαβαν ερωτηματολόγια με τα οποία ζητήθηκε η γνο')μη τους σχετικά με 
τις πρακτικές κοινοποιήσεων, το κοινοτικό σύστημα ελέγχου τοτν συγκεντρώσεων, τις 
μεταβολές των κατωτάτων ορίων και άλλες τροποποιήσεις του κανονισμού. Επίσης τους 
ζητήθηκε να αναφέρουν παραδείγματα πράξεων που κοινοποιήθηκαν σε περισσότερες της 
μίας αρχές ελέγχου. Δόθηκαν απαντήσεις από 24 συνολικά εταιρείες. 
<Ί 
Κράτη μέλη 
Επιχειρήσεις 
Ενώσεις Βιομηχ. 
Νομικοί σύμβουλοι Αριθμός 
ερωτηματολογίων 
που εστάλησαν 
15 
289 
40 
54 Απαντήσεις που 
λήφθηκαν 
15 
118 
25 
24 Ποσοστό 
απαντήσεο)ν 
100% 
41% 
63% 
44% 
WZ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
Εθνικά συστήματα ελέγχου των συγκεντρώσεων στον ΕΟΧ 
ΙΡΛΑΝΔΙΑ 
ΣΟΥΗΔΙΑ Αοιιόδια αογή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
Α - οριστική 
απόφαση 
ΑΑ - γνώμη 
ΑΑ - ευνοϊκή γνώμη 
ΔΑ: απαγόρευση Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) ναι 
β) όχι 
γ)-
α) ναι 
β) ναι 
γ)-Κατώταταόοια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
α) σύνολο 
περιουσιακών 
στοιχείων ή κύκλος 
εργασιών κάθε μίας 
από τουλάχιστον 
δύο επιχειρήσεις.1 
β) 10 εκατ./ 
20 εκατ. Λίρες 
Ιρλανδίας (12,6/ 25,2 
εκατ. ECU)2 
α) συνολικός κύκλος 
εργασιών σε 
παγκόσμιο επίπεδο 
β) 4 δισεκατομμύρια 
SKR (430 εκατ. 
ECU) Νόιιιιιες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α) 30 ημέρες από 
της κοινοποιήσεως ή 
της παραλαβής της 
πληροφορίας 
β) 3 μήνες από της 
κοινοποιήσεως ή της 
παραλαβής της 
πληροφορίας 
α) 1 μήνας 
β) 4 μήνες από της 
κοινοποιήσεως για 
παραπομπή στην ΕΕ 
Δεν προβλέπεται 
προθεσμία για την 
ΕΕ Κοιτηοια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) απασχόληση και 
λοιπά κριτήρια 
κοινού 
ενδιαφέροντος 
α) ναι 
β) δημόσιο 
συμφέρον Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α)-
β) εφημερίδες και 
περιοδικά: δεν 
προβλέπεται 
κατώτατο όριο 
Τα περιουσιακά στοιχεία και ο κύκλος εργασιών μπορούν να ερμηνευθούν ότι υπολογίζονται σε παγκόσμιο επίπεδο, εφόσον μία τουλάχιστον επιχείρηση 
έχει δραστηριότητεςστην Ιρλανδία. Στην πράξη, το Department of Entreprise and Employment έχει μια σύντομη διαδικασία έκδοσης επιστολής που επιβεβαιώνει 
το μη κοινοποιήσιμο μιας πράξης, βάσει της οποίας επιλύονται οι αβεβαιότητες που απορρέουν από το φαινομενικά ευρύ πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας· 
Τα όρια αυτά της νομοθεσίας μετατράπηκαν σε ECU βάσει των μέσων συντελεστών για το 1994. 
1 
-S ΙΣΠΑΝΙΑ 
ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ Αρμόδια αργή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
Α - οριστική 
απόφαση 
ΑΑ - γνώμη 
(+ έλεγχος στο 
στάδιο 2) 
Α- οριστική 
απόφαση 
ΑΑ - γνώμη (στάδιο 
2) Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) όχι 
β) ναι 
γ) εντός των 5 ετών 
που ακολουθούν την 
πραγματοποίηση της 
συγκέντρωσης 
α) ναι 
β) ναι 
γ)-Κατώταταόρια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
α) μερίδιο της 
αγοράς στην 
Ισπανία â συνολικός 
κύκλος εργασιών 
στην Ισπανία 
β) 25 %/ 
20 δισεκατ. ΡΤΑ 
(125 εκατ. ECU) 
α) μερίδιο της 
αγοράς στην 
Πορτογαλία â και 
συνολικός κύκλος 
εργασιών στην 
Πορτογαλία 
β) 30 %/ 
30 δισεκατ. ESC 
(180 εκατ. ECU) Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α) 1 μήνας από της 
κοινοποιήσεως 
β) 6 μήνες από της 
κοινοποιήσεως 
α) 50 εργάσιμες 
ημέρες από της 
κοινοποιήσεως 
β) 95 εργάσιμες 
ημέρες από της 
κοινοποιήσεως Κριτήρια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) διεθνής 
οικονομική 
ανταγωνιστικότητα 
+ τεχνικές πρόοδοι 
+ βελτίωση της 
διανομής 
α)ναι 
β) οικονομική 
αξιολόγηση ή 
διεθνής 
ανταγωνιστικότητα Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α)-
β) 
χρηματοπιστωτικά 
ιδρύματα, 
ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις: ειδικά 
όρια 
α) χρηματο­
πιστωτικά 
ιδρύματα, 
ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις 
ΟΛ ΗΝΩΜΕΝΟ 
ΒΑΣΙΛΕΙΟ 
ΕΛΛΑΔΑ Αρμόδια αργή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
Α - οριστική 
απόφαση 
ΑΑ - γνώμη 
ΑΑ 
(η Α μπορεί να 
ακυρώσει αποφάσεις 
για λόγους δημοσίου 
συμφέροντος) Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) όχι 
β) ναι 
γ) παραπομπή στην 
MMC (Monopolies 
and Mergers 
Commission) εντός 6 
μηνών από την 
πραγματοποίηση της 
συγκέντρωσης ή την 
παραλαβή της 
πληροφορίας 
α) ναι 
β) ναι 
γ) κοινοποίηση 
εντός 1 μηνός από 
την πραγματοποίηση 
της συγκέντρωσης Κατώτατα όρια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
(έλεγχος a priori) 
α) σύνολο 
περιουσιακών 
στοιχείων σε 
παγκόσμιο επίπεδο 
Π μερίδιο της 
αγοράς στο 
Ηνωμ.Βασίλειο 
β) 70 εκατ. UKL 
(90,9 εκατ. 
ECU)/25% ) 
(έλεγχος a priori) 
α) μερίδιο της 
αγοράς στην Ελλάδα 
τ[ συνολικός κύκλος 
εργασιών σε 
παγκόσμιο επίπεδο 
+ κύκλος εργασιών 
για κάθε μία από 
τουλάχιστον δύο 
επιχειρήσεις στην 
Ελλάδα 
β) 25 %· 50 εκατ. 
ECU/5 εκατ. ECU Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
(προκαταρκτική 
κοινοποίηση) 
α) 35 εργάσιμες 
ημέρες από της 
κοινοποιήσεως(για 
παραπομπή στην 
MMC) 
β) 6 (+ 3) μήνες από 
της ημερομηνίας 
αναφοράς 
Δεν προβλέπεται 
προθεσμία για τον 
Υπουργό 
(έλεγχος a priori) 
α) 1 μήνας από της 
πλήρους 
κοινοποιήσεως 
β) 3 μήνες από της 
πλήρους 
κοινοποιήσειος (J-
δυνατότητα 
παράτασης) Κριτήρια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) δημόσιο 
συμφέρον 
α) ναι 
β) γενικότερα 
οικονομικά 
πλεονεκτήματα ή 
δημόσιο συμφέρον Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α)-
β) μεταφορές στον 
τομέα του τύπου, 
συγκεντρώσεις 
μεταξύ 
επιχειρήσεων 
ύδρευσης, μέσων 
μαζικής ενημέρωσης 
α)-
βΐ) μέσα μαζικής 
ενημέρωσης 
β2) πιστωτικά 
ιδρύματα, 
ασφαλιστικές : 
επιχειρήσεις ειδικά 
όρια 
ΒΕΛΓΙΟ 
ΓΑΛΛΙΑ Αρμόδια αργή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
Α - εξέταση 
ΑΑ - απόφαση 
Α - οριστική 
απόφαση + εξέταση 
ΑΑ - γνώμη + 
εξέταση (στάδιο 2) Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) ναι 
β) ναι 
α) όχι 
β) ναι 
γ) ανά πάσα στιγμή 
μετά την 
πραγματοποίηση της 
συγκέντρωσης Κατώτατα όρια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
α) μερίδιο της 
αγοράς στο Βέλγιο 
και συνολικός 
κύκλος εργασιών 
β) 25 %/3 δισεκατ. 
BEF (70 εκατ. ECU) 
α) συνολικός κύκλος 
εργασιών στη 
Γαλλία + κύκλος 
εργασιών των 2 
τουλάχιστων 
επιχειρήσεων â 
μερίδιο της αγοράς 
στη Γαλλία 
β) 7 δισεκατ. FF + 
2 δισεκ. FF 
(1,060 δισεκατ. + 
300 εκατ. ECU)/25 % Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α) 1 μήνας από της 
κοινοποιήσεως 
β) 1 μήνας 
+ 75 ημέρες από της 
κοινοποιήσεως 
(δυνατότητα 
αναστολής και 
συμπληρωματικές 
πληροφορίες κλπ.) 
a) 2 μήνες από της 
κοινοποιήσεως 
β) 6 μήνες από της 
κοινοποιήσειος Κριτήρια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) τεχνική και 
οικονομική 
πρόοδος, 
οικονομικό και 
γενικό συμφέρον, 
διεθνής 
ανταγωνιστ ικότητα 
εφόσον οι 
περιορισμοί είναι 
απαραίτητοι και δεν 
καταργούν τον 
ανταγωνισμό 
α) ναι 
β) οικονομική και 
κοινωνική 
αξιολόγηση Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α)-
β) τράπεζες, 
πιστωτικά ιδρύματα 
και 
χρηματοπιστωτικοί 
οργανισμοί, 
ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις: ειδικά 
όρια 
α - β τύπος και 
οπτικοακουστικά 
μέσα 
ΓΕΡΜΑΝΙΑ Αρμόδια αρχή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
ΑΑ ( Α: αίτηση για 
κατ'εξαίρεση 
υπουργική έγκριση) Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) ναι 
β) ναι 
γ) για τις μικρές 
συγκεντρώσεις, ένα 
έτος από την πλήρη 
κοινοποίηση 
(έλεγχος a posteriori) Κατώτατα όσια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
έλεγχος a priori 
α) κύκλος εργασιών 
μιας επιχείρησης σε 
παγκόσμιο επίπεδο 
â κύκλος εργασιών 
κάθε μίας από 
τουλάχιστον 2 
επιχειρήσεις 
β) 2 δισεκατ./1 
δισεκατ. DM (1,4 
δισεκ./520 εκατ. 
ECU) 
έλεγχος a posteriori 
συνολικός 
παγκόσμιος κύκλος 
εργασιών των 
μερών: 500 εκατ. 
DM (260 εκατομ. 
ECU) Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α) 1 μήνας από της 
πλήρους 
κοινοποιήσεως 
β) + 3 μήνες 
(προθεσμία που 
μπορεί να 
παραταθεί κατόπιν 
κοινής συμφωνίας) Κριτήρια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι (ΑΑ) 
β) δημόσιο 
συμφέρον 
(κατ'εξαίρεση: Α) Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α)-
β) πιστωτικά 
ιδρύματα, 
ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις: ειδικά 
όρια 
β2) ειδικοί κανόνες 
για τον υπολογισμό 
του κύκλου 
εργασιών: 
- στον τομέα 
διανομής 
- για εφημερίδες και 
περιοδικά 
°0 ΙΤΑΛΙΑ 
ΑΥΣΤΡΙΑ Αρμόδια αργή 
Α: διοικητική' 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
ΑΑ (κριτήρια 
γενικού 
συμφέροντος 
μπορούν να 
καθοριστούν από 
την Α για να 
εφαρμοστούν από 
την ΑΑ: μέχρι 
στιγμής δεν 
προβλέπονται) 
ΔΑ Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) ναι 
β) ναι 
γ)-
α) ναι 
β) ναι 
γ) ναι (για τις 
μικρές 
συγκεντρώσεις, 
υποχρέωση 
ενημέρωσης ΔΑ) Κατώτατα όοια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
α) συνολικός κύκλος 
εργασιών στην 
Ιταλία ή κύκλος 
εργασιών της 
εταιρείας που 
αποτελεί 
αντικείμενο της 
συγκέντρωσης στην 
Ιταλία 
β) 606 δισεκ./60,6 
δισεκ. LIT (300 
εκατ./30 εκατ. ECU) 
(έλεγχος a priori) 
α) συνολικός κύκλος 
εργασιών και 
κύκλος εργασιών 
κάθε μίας από δύο 
τουλάχιστον 
επιχειρήσεις σε 
παγκόσμιο επίπεδο 
β) 3,5 δισεκ/ 
5 εκατ. SCH 
(250 εκατ./ 
0,36 εκατ. ECU) Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α) 30 ημέρες από 
της παραλαβής της 
πλήρους 
κοινοποιήσεως 
β) + 45 ημέρες 
(+30 ημέρες κατ' 
εξαίρεση για 
συμπληρωματ ικές 
πληροφορίες) 
σ) 4 εβδομάδες από 
της πλήρους 
κοινοποιήσεως 
β) 5 μήνες από της 
πλήρους 
κοινοποιήσεως Κριτήρια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) γενικό συμφέρον 
της εθνικής 
οικονομίας (βλ. 
πρώτη στήλη) 
α) ναι 
β) αξιολόγησης της 
διεθνούς αντα­
γωνιστικότητας Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α)-
β) παραγωγή και 
διανομή ταινιών: 
ειδικά όρια 
α)-
βΐ) μέσα μαζικής 
ενημέρωσης 
β2) τράπεζες, 
ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις: ειδικά 
οοια 
ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ 
(η νομοθεσία δεν 
έχει ακόμη τεθεί σε 
ισχύ) Αρμόδια αρχή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
Α Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) ναι 
β) ναι 
γ)-Κατώτατα όρια 
α) κριτήρια 
β) επίπεδα 
α) συνολικός κύκλος 
εργασιών και 
κύκλος εργασιών 
κάθε μίας από δύο 
τουλάχιστον 
επιχειρήσεις των 
Κάτω Χωρών 
β) 250 εκατ./ 
30 εκατ. GUIL 
(116 εκατ. /14 εκατ. 
ECU) Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α) 4 εβδομάδες από 
της κοινοποιήσεως 
β) 13 εβδομάδες από 
της κοινοποιήσεως Κοιτήρια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) γενικό 
οικονομικό 
συμφέρον Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α) τράπεζες, 
ασφαλιστικές 
επιχειρήσεις 
ΙΣΛΑΝΔΙΑ ΑΑ - οριστική 
απόφαση α) όχι 
β) ναι 
γ) ναι α) τεκμήριο 
δεσπόζουσας θέσης 
ή μείωση του 
ανταγωνισμού στην 
Ισλανδία 
β) ουδέν α)-
β) 2 μήνες από της 
γνωστοποιήσεως της 
συγκεντρώσεως ή 
της εξαγοράς α) ναι 
β) όχι α) ουδέν 
β) ουδέν 
s ΝΟΡΒΗΓΙΑ Αρμόδια αργή 
Α: διοικητική/ 
υπουργική αρχή 
ΑΑ: αυτόνομη ή 
ανεξάρτητη αρχή 
ανταγωνισμού 
ΔΑ: δικαστική αρχή 
ΑΑ - τελική 
απόφαση 
0 - δευτεροβάθμια 
εξέταση της 
απόφασης της ΑΑ Διαδικασίες 
α) Υποχρεωτική 
κοινοποίηση 
β) Έλεγχος a priori 
γ) Έλεγχος a 
posteriori 
α) όχι 
β) ναι 
γ) ναι Καταπατά όρια 
α) κριτήρια 
β)επίπεδα 
α) δημιουργία ή 
ενίσχυση αισθητού 
περιορισμού του 
ανταγωνισμού που 
αντίκειται στην 
πραγματική χρήση 
των πόρων της 
κοινωνίας της 
Νορβηγίας 
β) ουδέν Νόμιμες προθεσμίες 
α) Στάδιο 1 
β) Στάδιο 2 
α)-
β) εντός έξι μηνών 
από της συμφωνίας 
εξαγοράς Κοιτηοια εκτίμησης 
α) Δεσπόζουσα θέση 
ή περιορισμός του 
ανταγωνισμού 
β) Λοιπά κριτήρια 
α) ναι 
β) όχι Ρυθμιζόμενοι τομείς 
α) Τομείς που 
αποκλείονται του 
ελέγχου των 
συγκεντρώσεων 
β) Ειδική 
κανονιστική 
ρύθμιση 
α) ουδέν 
β) ουδέν 
ISSN 0254-1483 
COM(96) 19 τελικό 
! ί. ί 
' J 
r 
GR 
1 ·· ! 
î ! l·' 
• J ! 08 
li 
Αριθ^κοπαλογ^ : C3B-CO-96-050-GR-C 
! }. : ι ISBN 92-78-00180-5 B!i> 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο • I!