ΣΥΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας το 2000 καταρτίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 99 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

I. ΓΕΝΙΚΟΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

1. Εισαγωγή

2. Προτεραιότητες και κυριότερες απαιτήσεις στις πολιτικές

2.1 Η κατάσταση της οικονομίας της ΕΕ στην αρχή της νέας χιλιετίας

2.2 Οι μεγάλες προκλήσεις

2.3 Επέκταση της στρατηγικής: ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας της ΕΕ

3. Συστάσεις οικονομικής πολιτικής

3.1 Εφαρμογή μακροοικονομικών πολιτικών προσανατολισμένων στην ανάπτυξη και σταθερότητα

3.2 Διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών

3.3 Βελτίωση της ποιότητας και της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών

3.4 Προώθηση κατάλληλων μισθολογικών εξελίξεων

3.5 Μετάβαση σε μια κοινωνία που βασίζεται στη γνώση

3.6 Εξασφάλιση αποτελεσματικών αγορών προϊόντων (αγαθών και υπηρεσιών)

3.7 Τόνωση των κεφαλαιαγορών με την περαιτέρω ενοποίηση και εμβάθυνσή τους

3.8 Αναζωογόνηση των αγορών εργασίας

3.9 Προώθηση μιας βιώσιμης ανάπτυξης

II. ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΝΑ ΧΩΡΑ

1. Βέλγιο

2. Δανία

3. Γερμανία

4. Ελλάδα

5. Ισπανία

6. Γαλλία

7. Ιρλανδία

8. Ιταλία

9. Λουξεμβούργο

10. Κάτω Χώρες

11. Αυστρία

12. Πορτογαλία

13. Φινλανδία

14. Σουηδία

15. Ηνωμένο Βασίλειο 44

I. γενικοι προσανατολισμοι των οικονομικων πολιτικων

1. εισαγωγη

Η συνθήκη απαιτεί από τα κράτη μέλη να ασκούν την οικονομική τους πολιτική με σκοπό να συμβάλλουν στην υλοποίηση των στόχων της Κοινότητας και στα πλαίσια των γενικών προσανατολισμών των οικονομικών πολιτικών (ΓΠΟΠ) (άρθρο 98). Απαιτεί επίσης από τα κράτη μέλη να θεωρούν τις οικονομικές τους πολιτικές θέμα κοινού ενδιαφέροντος και να τις συντονίζουν στα πλαίσια του Συμβουλίου (άρθρο 99). Για το σκοπό αυτό, από την έναρξη του δεύτερου σταδίου της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης [1], το Συμβούλιο, μετά από σύσταση της Επιτροπής, εκδίδει κάθε χρόνο τους ΓΠΟΠ. Στο επίκεντρο της διαδικασίας συντονισμού των οικονομικών πολιτικών, οι ΓΠΟΠ παρέχουν το πλαίσιο για τον καθορισμό των στόχων και προσανατολισμών των γενικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης. Η σημασία των ΓΠΟΠ αυξήθηκε σημαντικά μετά την έκθεση του Συμβουλίου για το "Συντονισμό των οικονομικών πολιτικών" που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι και το ειδικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας για την απασχόληση, την οικονομική μεταρρύθμιση και την κοινωνική συνοχή, κατά το οποίο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε ότι θα αφιερώνει κάθε χρόνο την άνοιξη μια σύνοδο στα οικονομικά και κοινωνικά θέματα.

[1] Οι πρώτοι ΓΠΟΠ εγκρίθηκαν το Δεκέμβριο του 1993, ενόψει της έναρξης του δεύτερου σταδίου της ΟΝΕ την 1η Ιανουαρίου 1994. Από τότε, οι ΓΠΟΠ εγκρίνονται το καλοκαίρι κάθε έτους.

Λαμβάνοντας ως βάση και επεκτείνοντας τη σημερινή στρατηγική, οι παρόντες ΓΠΟΠ επικεντρώνονται και δίνουν ένα λειτουργικό περιεχόμενο στα συμπεράσματα της Συνόδου Κορυφής της Λισσαβόνας. Ειδικότερα, οι ΓΠΟΠ εστιάζονται στις μεσομακροπρόθεσμες συνέπειες των διαρθρωτικών πολιτικών, στις μεταρρυθμίσεις για την αύξηση του αναπτυξιακού δυναμικού, της απασχόλησης και της κοινωνικής συνοχής και στη μετάβαση σε μια οικονομία βασιζόμενη στη γνώση. Τα θέματα που σχετίζονται με τις στρατηγικές που αποφασίστηκαν στο Κάρντιφ και το Λουξεμβούργο θα εξεταστούν διεξοδικά στο πλαίσιο των αντίστοιχων διαδικασιών. Η μετατόπιση του βάρους των ΓΠΟΠ αντανακλά την σαφή έμφαση που αποδίδουν τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της Λισσαβόνας στην απλούστευση και τον εξορθολογισμό όλων των υφιστάμενων μέσων. Η περαιτέρω ενίσχυση του συντονισμού απαιτεί τη συμμετοχή και των άλλων συνόδων του Συμβουλίου στην προετοιμασία των ΓΠΟΠ από το Συμβούλιο ECOFIN.

Οι ΓΠΟΠ για το 2000 εντάσσονται στο πλαίσιο της οικονομικής κατάστασης και των προοπτικών που παρουσιάζονται στις προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής της άνοιξης του 2000. Εξάλλου, η Επιτροπή έχει επίγνωση της ανάγκης για ανάπτυξη συνεργιών μεταξύ των διαφόρων διαδικασιών συντονισμού, ιδίως όσον αφορά τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση και την εποπτεία των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων. Τέλος, κατά τη διατύπωση της σύστασής της για τους ΓΠΟΠ του 2000, η Επιτροπή εμπνεύστηκε επίσης από τις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα της έκθεσης για την εφαρμογή των ΓΠΟΠ του 1999. Η έκθεση αυτή συμπεραίνει ότι η εφαρμογή των ΓΠΟΠ του 1999 ήταν γενικά ενθαρρυντική και ότι η συνολική μακροοικονομική διαχείριση ήταν κατάλληλη. Η πρόοδος των μεταρρυθμίσεων στις αγορές εργασίες ήταν άνιση: ενώ πολλά κράτη μέλη έθεσαν σε εφαρμογή ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας, μερικά μόνο από αυτά προσπάθησαν να επιλύσουν τα προβλήματα που σχετίζονται με τα καθεστώτα κοινωνικών παροχών και τη δυσκαμψία της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης. Όσον αφορά τις οικονομικές μεταρρυθμίσεις, η πρόοδος ήταν πιο αισθητή στην ενσωμάτωση της νομοθεσίας για την εσωτερική αγορά και στην απελευθέρωση των αγορών τηλεπικοινωνιών και ηλεκτρικής ενέργειας. Βελτίωση, που παραμένει όμως ανεπαρκής, επιτεύχθηκε και στους τομείς των κρατικών ενισχύσεων και της ανάπτυξης των αγορών κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου. Σε πολλούς άλλους τομείς η πρόοδος ήταν περιορισμένη, όπως στην εφαρμογή των κανόνων για τις δημόσιες συμβάσεις και στην ενθάρρυνση της Ε & A και της καινοτομίας.

2. προτεραιοτητεσ και κυριοτερεσ απαιτησεις στις πολιτικεσ

2.1 Η κατάσταση της οικονομίας της ΕΕ στην αρχή της νέας χιλιετίας

Η κληρονομιά της δεκαετίας του 90 - Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, η Ευρωπαϊκή Ένωση προώθησε σε σημαντικό βαθμό την οικονομική ενοποίηση και δημιούργησε ένα σταθερό πλαίσιο για την άσκηση των οικονομικών πολιτικών. Η εσωτερική αγορά έχει ολοκληρωθεί στο μεγαλύτερο μέρος της και τομείς που υπόκεινταν προηγουμένως σε πολλές και πολύπλοκες ρυθμίσεις απελευθερώθηκαν και είναι εκτεθειμένοι στις δυνάμεις του ανταγωνισμού. Έχει τεθεί σε εφαρμογή μια νομισματική πολιτική που είναι προσανατολισμένη στη σταθερότητα και στηρίζεται σε υγιείς δημοσιονομικές πολιτικές και συγκρατημένες μισθολογικές αυξήσεις. Η εισαγωγή του ευρώ ήταν μια επιτυχία. Ο συντονισμός των οικονομικών πολιτικών και των πολιτικών για την απασχόληση γίνεται σε ένα συνολικό πλαίσιο.

Παρά τα αξιόλογα αυτά επιτεύγματα, στη δεκαετία του 90 οι οικονομικές επιδόσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης ήταν απογοητευτικές, τόσο σε σύγκριση με το παρελθόν όσο και με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Οι ρυθμοί οικονομικής ανάπτυξης ήταν σχετικά χαμηλοί, δεν επιτεύχθηκε καθαρή αύξηση της απασχόλησης και το ποσοστό ανεργίας παραμένει υψηλότερο από ό,τι στις αρχές της δεκαετίας. Το βιοτικό επίπεδο στην ΕΕ είναι σε μέσο όρο 35% χαμηλότερο από ό,τι στις ΗΠΑ παρά το γεγονός ότι η παραγωγή ανά ώρα εργασίας ανέρχεται σήμερα σχεδόν στα επίπεδα των ΗΠΑ, μετά από τέσσερις δεκαετίες υστέρησης. Η μεγάλη διαφορά στο κατά κεφαλή εισόδημα μπορεί εν μέρει να αποδοθεί στα χαμηλά και στάσιμα ποσοστά συμμετοχής και απασχόλησης. Επιπλέον, στην ΕΕ η αύξηση των επενδύσεων σε πραγματικούς όρους ήταν πολύ περιορισμένη στη δεκαετία του 90, με αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση του δείκτη επενδύσεις/ΑΕΠ, ενώ στις ΗΠΑ οι επενδύσεις σχεδόν διπλασιάστηκαν σε πραγματικούς όρους.

Η παράδοξη αυτή αντίθεση μεταξύ της σημαντικής βελτίωσης των θεμελιωδών οικονομικών δεδομένων αφενός και των υποτονικών οικονομικών επιδόσεων αφετέρου είναι ενδεικτική της σοβαρότητας των μακροοικονομικών ανισορροπιών και δυσκαμψιών διαρθρωτικής φύσης που υπήρχαν στην αρχή της προηγούμενης δεκαετίας. Αντανακλά εν μέρει και την καθυστερημένη εφαρμογή των οικονομικών μεταρρυθμίσεων σε πολλά κράτη μέλη, καθώς και το χρόνο που απαιτείται για να γίνουν αισθητά τα αποτελέσματα ενός κατάλληλου συνδυασμού οικονομικών πολιτικών. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι πολλά κράτη μέλη επέτυχαν εντυπωσιακές οικονομικές επιδόσεις την τελευταία δεκαετία. Παρόλο που τα περισσότερα κράτη μέλη

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

υπέστησαν επίσης την ύφεση των αρχών της δεκαετίας του 90, πολλά από αυτά γνώρισαν στη συνέχεια ισχυρή ανάκαμψη που κατέστησε δυνατή μια ουσιαστική μείωση της ανεργίας, σε μερικές περιπτώσεις σε επίπεδα χωρίς προηγούμενο από τη δεκαετία του 70. Παρόλο που η εξέλιξη αυτή επηρεάστηκε από ειδικούς παράγοντες σε κάθε χώρα, όλες οι χώρες έχουν ως κοινά στοιχεία το γεγονός ότι η ταχεία μακροοικονομική προσαρμογή συνοδεύτηκε από εκτεταμένες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και την αποφασιστικότητα με την οποία εφαρμόστηκαν αυτές οι αλληλοενισχυόμενες στρατηγικές.

Στην αρχή ενός ενάρετου κύκλου - Από την έγκριση των τελευταίων γενικών προσανατολισμών στις αρχές του καλοκαιριού 1999, η ΕΕ γνωρίζει μια ολοένα ισχυρότερη γενική ανάκαμψη. Χάρη στη συνδυασμένη επίδραση των συνοδευτικών οικονομικών πολιτικών, της ανταγωνιστικής ισοτιμίας του ευρώ και μιας δυναμικής παγκόσμιας οικονομικής συγκυρίας, αναμένεται ότι η ανάκαμψη θα επιταχυνθεί ακόμα περισσότερο στο τρέχον και το επόμενο έτος. Λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού αναξιοποίητου δυναμικού στις αγορές προϊόντων και εργασίας των περισσοτέρων κρατών μελών, καθώς και των προοπτικών για σημαντική ανάκαμψη των επενδύσεων, εκτιμάται ότι υπάρχουν προϋποθέσεις για ταχύρυθμη οικονομική ανάπτυξη χωρίς περιορισμούς παραγωγικής ικανότητας και πληθωριστικές πιέσεις εάν, όπως αναμένεται, η εξέλιξη των μισθών παραμείνει κατάλληλη. Ωστόσο, στις χώρες στις οποίες η ανάκαμψη βρίσκεται σε πιο προχωρημένο στάδιο, υπάρχουν ήδη ενδείξεις κινδύνων συμφόρησης και υπερθέρμανσης. Επιπλέον, η σημαντική υποτίμηση του ευρώ, σε συνδυασμό με την μεγάλη αύξηση των τιμών του πετρελαίου εντείνουν τον κίνδυνο αύξησης του εισαγόμενου πληθωρισμού.

Η δημιουργία θέσεων απασχόλησης συνεχίστηκε με γρήγορους ρυθμούς χάρη στην αύξηση της έντασης απασχόλησης της ανάπτυξης, οδηγώντας σε προοδευτική μείωση του ποσοστού ανεργίας. Με δεδομένες τις ευνοϊκές προοπτικές ανάπτυξης, τον συνεχιζόμενο αναπροσανατολισμό προς τομείς υπηρεσιών με υψηλή ένταση εργασίας και τις προσπάθειες για πραγματική αύξηση της προσφοράς εργασίας, αναμένεται ότι η αύξηση της απασχόλησης θα συνεχιστεί με ταχείς ρυθμούς και θα οδηγήσει σε νέα μείωση της ανεργίας.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Η βελτίωση των οικονομικών προοπτικών αντανακλά εν μέρει την επίδραση ευνοϊκών κυκλικών παραγόντων. Κυρίως όμως είναι το αποτέλεσμα καλής μακροοικονομικής διαχείρισης που βασίζεται σε όλο και μεγαλύτερο βαθμό σε ένα κατάλληλο διαρθρωτικό περιβάλλον. Εάν οι συστάσεις των παρόντων γενικών προσανατολισμών εφαρμοστούν με αποφασιστικότητα, η οικονομία της ΕΕ θα εισέλθει σε έναν ενάρετο κύκλο ισχυρής αύξησης της παραγωγής, υψηλών επιπέδων εμπιστοσύνης και ταχείας δημιουργίας θέσεων απασχόλησης. Υπό τις συνθήκες αυτές, ένας ετήσιος ρυθμός αύξησης του ΑΕΠ της τάξης του 3% στο σύνολο της ΕΕ θα αποτελούσε μια ρεαλιστική προοπτική για τα επόμενα χρόνια.

2.2 Οι μεγάλες προκλήσεις

Με τα υγιή αυτά οικονομικά δεδομένα, οι αρμόδιοι φορείς οικονομικής πολιτικής στην Ευρώπη πρέπει να αντιμετωπίσουν τα επόμενα έτη νέες προκλήσεις και ευκαιρίες, με κυριότερες την επιστροφή στην πλήρη απασχόληση, τη μετάβαση σε μια οικονομία που βασίζεται στη γνώση, την επίπτωση της ταχείας γήρανσης του πληθυσμού και την αύξηση της κοινωνικής συνοχής. Όλα τα κράτη μέλη θα βρεθούν αντιμέτωπα με τις προκλήσεις αυτές, με αισθητές όμως διαφορές ως προς τη σημασία των προβλημάτων αυτών στα διάφορα κράτη και την πρόοδο των μέχρι τώρα προετοιμασιών τους.

Αποκατάσταση πλήρους απασχόλησης - Παρά την προοδευτική μείωσή της στο 9% του εργατικού δυναμικού της Ένωσης, η ανεργία παραμένει σε μη αποδεκτά υψηλά επίπεδα και παρουσιάζει ακόμα σημαντικές διαφορές μεταξύ των δύο φύλων στα περισσότερα κράτη μέλη. Επιπλέον, τα ποσοστά απασχόλησης και συμμετοχής στην Ένωση είναι χαμηλά, ιδίως εκείνα των γυναικών και ανθρώπων μεγαλύτερης ηλικίας σε πολλά κράτη μέλη. Η σημερινή έκταση της μη απασχόλησης συνεπάγεται υψηλό οικονομικό και κοινωνικό κόστος. Η επιστροφή στην πλήρη απασχόληση παραμένει επομένως ο βασικός στόχος της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής και προϋποθέτει ιδίως τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στον τομέα των υπηρεσιών, την αύξηση του ποσοστού απασχόλησης των γυναικών και μεγαλύτερη συμμετοχή εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας. Όπως υπογραμμίστηκε στο ειδικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας, ο γενικός στόχος είναι η αύξηση του ποσοστού απασχόλησης όσο πλησιέστερα δυνατόν στο 70% έως το 2010, από το μέσο σημερινό επίπεδο του 61%, και η αύξηση του αριθμού απασχολούμενων γυναικών σε περισσότερο από 60% έως το 2010 για το σύνολο της ΕΕ, από ένα μέσο ποσοστό 51% σήμερα. Η επίτευξη των στόχων αυτών μεσομακροπρόθεσμα θα επέτρεπε όχι μόνο να τεθεί η οικονομία της ΕΕ σε διατηρήσιμη ανοδική πορεία, αλλά θα ελάφρυνε επίσης σημαντικά τα δημόσια οικονομικά και τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών και θα συνέβαλε στην αποτελεσματική καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Προώθηση της μετάβασης σε μια οικονομία που θα βασίζεται στη γνώση - Η καινοτομία και η σώρευση γνώσεων αποτελούν όλο και περισσότερο τους κεντρικούς παράγοντες ανταγωνιστικότητας, παραγωγικότητας, απασχόλησης και βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου. Ωστόσο, η Ένωση υστερεί σε σχέση με τις Ηνωμένες Πολιτείες τόσο στην ικανότητα καινοτομίας, όπου η υστέρηση αυξήθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του 90, όσο και στην παραγωγή και διάδοση τεχνολογιών των πληροφοριών και επικοινωνιών (ΤΠΕ). Έχει επίσης σοβαρές ελλείψεις σε ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, καθώς και ανεπαρκή εξοικείωση με βασικές ΤΠΕ στο σύνολο του εργατικού δυναμικού και έλλειψη της εμπειρογνωμοσύνης που είναι αναγκαία στην κοινωνία των πληροφοριών. Η αντιμετώπιση της πρόκλησης αυτής θα απαιτήσει συνεπώς την προσαρμογή των οικονομικών διαρθρώσεων, την ανακατανομή των πόρων μεταξύ τομέων, επιχειρήσεων και επαγγελμάτων, καθώς και καλύτερη αντιστοίχηση των επαγγελματικών προσόντων με τις θέσεις απασχόλησης.

Προετοιμασία για τη γήρανση του πληθυσμού - Μετά το 2010 η ΕΕ θα γνωρίσει μια ουσιαστική αύξηση της αναλογίας των μη ενεργών ηλικιωμένων ατόμων και μια μείωση του εργατικού δυναμικού. Εκτός από τις δυνητικά σημαντικές επιπτώσεις στο επίπεδο της συνολικής αποταμίευσης, η αύξηση του δείκτη εξάρτησης θα έχει σοβαρές συνέπειες για τη συμβολή της εργασίας στην οικονομική ανάπτυξη και για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Η αύξηση του δείκτη εξάρτησης θα

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

επιβραδύνει την οικονομική ανάπτυξη, εκτός εάν αντισταθμιστεί από μια συνεχή βελτίωση της παραγωγικότητας των συντελεστών της παραγωγής. Όσον αφορά τη δημοσιονομική επίπτωση της γήρανσης του πληθυσμού, αναμένεται ότι η διατήρηση των σημερινών πολιτικών χωρίς αλλαγές θα αυξήσει σημαντικά τις δαπάνες των δημόσιων συστημάτων συνταξιοδότησης και υγείας. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναπτύξουν συνολικές στρατηγικές που θα περιλαμβάνουν μέτρα για την εξασφάλιση της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών, τη μεταρρύθμιση των συστημάτων συνταξιοδότησης και υγείας, καθώς και κίνητρα για την αύξηση του ποσοστού συμμετοχής, ιδίως για τους εργαζομένους μεγαλύτερης ηλικίας. Αναγνωρί-ζοντας τη σημασία της πρόκλησης αυτής, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας κάλεσε τα κράτη μέλη να ενισχύσουν τη μεταξύ τους συνεργασία, ιδίως στα θέματα που αφορούν την εξέλιξη της κοινωνικής προστασίας σε μια πιο μακροχρόνια προοπτική.

Βελτίωση της κοινωνικής συνοχής - Παρόλο που οι πολίτες της Ένωσης έχουν γενικά υψηλά βιοτικά επίπεδα και κοινωνικής προστασίας, ο κοινωνικός αποκλεισμός είναι ακόμα ιδιαίτερα αισθητός. Η ανεργία παραμένει η κυριότερη αιτία κοινωνικού αποκλεισμού στην ΕΕ. Ο αποκλεισμός οφείλεται ιδίως στο υψηλό ποσοστό μακροχρόνια ανέργων και στη μεγάλη συγκέντρωση της ανεργίας - σε συγκεκριμένες περιοχές ή κοινότητες και σε ειδικές κοινωνικές ομάδες ή κατηγορίες εργαζομένων. Παρόλο που η κοινωνική ένταξη δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την αγορά εργασίας, η καλύτερη προστασία κατά του κοινωνικού αποκλεισμού είναι η απασχόληση. Η δημιουργία καλύτερων συνθηκών για αύξηση της απασχόλησης και μείωση της ανεργίας αποτελεί επομένως την πλέον πολύτιμη συμβολή που οι οικονομικές πολιτικές μπορούν να προσφέρουν στην κοινωνική ένταξη.

2.3 Επέκταση της στρατηγικής: ενίσχυση του αναπτυξιακού δυναμικού της οικονομίας της ΕΕ

Οι προκλήσεις της αποκατάστασης της πλήρους απασχόλησης, της δημιουργίας μιας οικονομίας που θα βασίζεται στη γνώση, της προετοιμασίας στη γήρανση του πληθυσμού και της διασφάλισης της κοινωνικής συνοχής είναι στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους και θα πρέπει να αντιμετωπιστούν με μια συνεπή και συνολική οικονομική στρατηγική σε μεσομακροπρόθεσμη βάση. Κεντρικός άξονας της στρατηγικής αυτής πρέπει να είναι η ενίσχυση της ικανότητας της οικονομίας της ΕΕ να αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς χωρίς πληθωριστικές εντάσεις και για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Παρόλο που στο πλαίσιο της σημερινής κυκλικής ανόδου της δραστηριότητας πρέπει να αναμένεται σημαντική πρόοδος στην αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων, είναι σαφές ότι ένας υψηλός ρυθμός ανάπτυξης δεν μπορεί να διατηρηθεί επί μακρόν χωρίς ουσιαστική αύξηση της δυνητικής παραγωγής στην ΕΕ. Για το σκοπό αυτό, η ΕΕ θα πρέπει:

- να διατηρήσει μακροοικονομικές πολιτικές προσανατολισμένες στη ανάπτυξη και τη σταθερότητας.

- να προωθήσει την ανάπτυξη οικονομικών δραστηριοτήτων που βασίζονται στη γνώση.

- να επισπεύσει την εφαρμογή ριζικών και εκτεταμένων μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων, κεφαλαίων και εργασίας.και

- να εκσυγχρονίσει τα συστήματα κοινωνικής προστασίας.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Και οι τέσσερις άξονες δράσης έχουν ιδιαίτερη σημασία. Είναι στενά συνδεδεμένοι μεταξύ τους, αλληλοστηρίζονται και πρέπει να εφαρμοστούν ταυτόχρονα για να καταστεί δυνατή η αντιμετώπιση των κυριότερων προκλήσεων στην ΕΕ. Οι υγιείς μακροοικονομικές συνθήκες παρέχουν το καλύτερο πλαίσιο για την όσο το δυνατόν ταχύτερη και πληρέστερη αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων των οικονομικών μεταρρυθμίσεων και της μετάβασης σε μια οικονομία που βασίζεται στη γνώση. Αντίστροφα, η βελτίωση της λειτουργίας των αγορών και ο εκσυγχρονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης θα αυξήσουν την αποτελεσματικότητα των μακροοικονομικών πολιτικών. Συνεπώς, για να είναι αποτελεσματική, η στρατηγική πρέπει να είναι συνολική, εφόσον έτσι θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη των καταναλωτών και των επενδυτών και θα επιτύχει ταχύτερα τους στόχους της. Η στενή σχέση μεταξύ ανάγκης για μεταρρυθμίσεις και επίτευξης βασικών στόχων της Ένωσης, όπως η πλήρης απασχόληση και η κοινωνική συνοχή, θα ενισχύσει την προσχώρηση των πολιτών στη στρατηγική αυτή και στις αλλαγές που αυτή συνεπάγεται.

Τα κυριότερα στοιχεία αυτής της στρατηγικής αναφέρονται συνοπτικά κατωτέρω και οι σχετικές συστάσεις αναπτύσσονται στο Τμήμα 3. Η στρατηγική πρέπει να εφαρμοστεί με αποφασιστικότητα από όλους τους αρμόδιους φορείς και να υλοποιηθεί με συντονισμένο τρόπο ώστε να καταστεί δυνατός ο ισόρροπος συνδυασμός όλων των οικονομικών πολιτικών που εξασφαλίζουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, την αύξηση της ικανότητας καινοτομίας, τη σώρευση γνώσεων και την κοινωνική ένταξη:

(i) εφαρμογή μακροοικονομικών πολιτικών προσανατολισμένων στην ανάπτυξη και τη σταθερότητα.

(ii) διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών.

(iii) βελτίωση της ποιότητας και της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

(iv) προώθηση κατάλληλων μισθολογικών εξελίξεων.

(v) μετάβαση σε μια οικονομίας που βασίζεται στη γνώση.

(vi) εξασφάλιση αποτελεσματικών αγορών προϊόντων (αγαθών και υπηρεσιών).

(vii) τόνωση των κεφαλαιαγορών με την περαιτέρω ενοποίηση και εμβάθυνσή τους.

(viii) αναζωογόνηση των αγορών εργασίας.και

(ix) προώθηση μιας βιώσιμης ανάπτυξης.

Τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν γενικά τα ίδια προβλήματα και έχουν τις ίδιες ανάγκες. Συνεπώς, οι γενικές συστάσεις που αναπτύσσονται στο Τμήμα 3 απευθύνονται σε όλα τα κράτη μέλη. Ταυτόχρονα όμως μεταξύ κρατών μελών υπάρχουν σημαντικές διαφορές τόσο στις οικονομικές επιδόσεις και προοπτικές όσο και στις διαρθρώσεις και τα θεσμικά πλαίσια. Αυτό σημαίνει ότι στη συνολική στρατηγική υπάρχουν κάποιες διαφοροποιήσεις στις προτεραιότητες για κάθε κράτος μέλος. Οι προτεραιότητες αυτές παρουσιάζονται στο Μέρος II, στο οποίο καθορίζονται οι κατευθύνσεις της οικονομικής πολιτικής ανά κράτος μέλος. Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να σημειωθεί ότι τα κράτη μέλη αναθεωρούν σήμερα τα εθνικά προγράμματα δράσης για την απασχόληση προκειμένου να λάβουν υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές του 2000 για την απασχόληση. Κατά συνέπεια, οι κατευθύνσεις οικονομικής πολιτικής ανά κράτος μέλος, στο βαθμό που αφορούν θέματα που σχετίζονται με την αγορά εργασίας, συμπληρώνουν τις κατευθυντήριες γραμμές του 2000 για την απασχόληση και παρέχουν μια βάση για την εφαρμογή των αναθεωρημένων εθνικών προγραμμάτων δράσης.

3. συστασεις οικονομικησ πολιτικησ

3.1 Εφαρμογή μακροοικονομικών πολιτικών προσανατολισμένων στην ανάπτυξη και τη σταθερότητα

Ο συνδυασμός των μακροοικονομικών πολιτικών έχει καθοριστική σημασία για την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και τη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών. Βραχυπρόθεσμα πρέπει να στηρίξει την ανάκαμψη και να επιτρέψει την πλήρη αξιοποίηση του αναπτυξιακού δυναμικού. Μεσοπρόθεσμα συμβάλλει στην εδραίωση των γενικών προϋποθέσεων που επιτρέπουν στην οικονομία να εισέλθει σε ισχυρότερη, μη πληθωριστική πορεία ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων απασχόλησης, ιδίως χάρη στην εξασφάλιση κατάλληλων επιπέδων αποταμίευσης και επενδύσεων. Στη ζώνη του ευρώ, ένας πρόσφορος συνδυασμός οικονομικών πολιτικών πρέπει να περιλαμβάνει:

i. μια νομισματική πολιτική που αποσκοπεί στη διατήρηση της σταθερότητας των τιμών, σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Συνθήκης;

ii. συνεχείς προσπάθειες για την όσο το δυνατόν ταχύτερη επίτευξη δημοσιονομικών θέσεων πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματικών και για τη διατήρησή τους μεσοπρόθεσμα (βλέπε τμήμα 3.2). και

iii. μια υπεύθυνη συμπεριφορά, σε μόνιμη βάση, των κοινωνικών εταίρων που να οδηγεί σε μισθολογικές εξελίξεις συμβατές με τη σταθερότητα των τιμών και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης (βλέπε τμήμα 3.4).

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Τα κράτη μέλη που δεν συμμετέχουν στη ζώνη του ευρώ, τα οποία εξακολουθούν να έχουν την ευθύνη της νομισματικής και συναλλαγματικής πολιτικής, πρέπει επίσης να εφαρμόζουν μακροοικονομικές πολιτικές προσανατολισμένες στη σταθερότητα, ως προϋπόθεση για μια διατηρήσιμη ανάπτυξη και για τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Για το σκοπό αυτό θα πρέπει:

iv. να συνεχίσουν την αυστηρή εφαρμογή των προγραμμάτων σύγκλισής τους;

v. να ασκούν τις νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές έτσι ώστε να διασφαλίζουν και, όπου είναι αναγκαίο, να ενισχύουν τη σταθερότητα των τιμών και τη διατηρησιμότητα της θέσης των δημόσιων οικονομικών. Αυτό θα τους επιτρέψει να προετοιμαστούν καλύτερα για την υιοθέτηση του ευρώ. και

vi. να διατηρήσουν υγιείς νομισματικές και δημοσιονομικές πολιτικές που τους επιτρέπουν να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους για τη συναλλαγματική ισοτιμία, για τα δύο κράτη μέλη που συμμετέχουν στο ΜΣΙ2 (Δανία και Ελλάδα), ή να επιτύχουν το στόχο για το πληθωρισμό και να δημιουργήσουν έτσι τις προϋποθέσεις για τη σταθερότητα της συναλλαγματικής ισοτιμίας, για τα δύο κράτη μέλη που επιδιώκουν άμεσους στόχους για τον πληθωρισμό (Σουηδία και Ηνωμένο Βασίλειο).

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

3.2 Διατήρηση υγιών δημόσιων οικονομικών

Η διατήρηση υγιών δημοσιονομικών θέσεων, σύμφωνα με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, θα εξασφαλίσει τα αναγκαία περιθώρια για την πλήρη λειτουργία των αυτόματων σταθεροποιητών χωρίς κίνδυνο υπέρβασης του ορίου του 3% του ΑΕΠ για το έλλειμμα του προϋπολογισμού. Θα συμβάλει επίσης στη διατήρηση των επιτοκίων σε χαμηλά επίπεδα, στην προσέλκυση επενδύσεων, στην περαιτέρω μείωση του δημόσιου χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ και, με την αύξηση της αξιοπιστίας του δημοσιονομικού πλαισίου της ΟΝΕ, στην ενίσχυση της εμπιστοσύνης των επενδυτών. Δεδομένου ότι αναμένεται μια αύξηση της παραγωγής υψηλότερη από τη δυνητική τάση της, η δημοσιονομική πολιτική δεν θα πρέπει να ακολουθήσει προκυκλική κατεύθυνση. Οι δημοσιονομικές προοπτικές δεν εμφανίζουν βελτίωση στις διαρθρωτικές δημοσιονομικές θέσεις στη ζώνη του ευρώ και στο σύνολο της ΕΕ και επομένως οι προσπάθειες δημοσιονομικής εξυγίανσης πρέπει να συνεχιστούν. Στο μέτρο που οι οικονομικές και δημοσιονομικές καταστάσεις διαφέρουν μεταξύ κρατών μελών, η έκταση, ο χρονισμός και η ταχύτητα της νέας προσαρμογής θα πρέπει να υπαγορεύονται από τις εθνικές ιδιαιτερότητες. Σε γενικές όμως γραμμές, τα κράτη μέλη θα πρέπει:

i. να επωφεληθούν από την υψηλότερη της αναμενόμενης οικονομική ανάπτυξη για να επιτύχουν το 2000 δημοσιονομικές θέσεις πολύ κάτω από τους στόχους των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης. αυτό είναι σύμφωνο με τη σύσταση του προηγούμενου έτους για επίσπευση της δημοσιονομικής προσαρμογής ήδη από το 2000 και είναι εφικτό στα περισσότερα κράτη μέλη, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι τα αποτελέσματα το 1999 ήταν καλύτερα από τις προβλέψεις.

ii. να επιτύχουν δημοσιονομικές θέσεις πλησίον της ισορροπίας ή πλεονασματικές νωρίτερα από ό,τι προβλέπεται στα επικαιροποιημένα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, ώστε το αργότερο έως το 2001 να έχει δημιουργηθεί ένα περιθώριο ασφαλείας που θα επιτρέπει την αντιμετώπιση δυσμενών κυκλικών διακυμάνσεων. και

iii. να εντείνουν εάν είναι αναγκαίο τη δημοσιονομική εξυγίανση πέρα από τις ελάχιστες απαιτήσεις του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, ώστε να αυξήσουν τα περιθώρια ελιγμών για τα μέτρα κυκλικής σταθεροποίησης, την αντιμετώπιση απρόβλεπτων δημοσιονομικών εξελίξεων, την επιτάχυνση της πτωτικής πορείας του δημόσιου χρέους και την προετοιμασία ενόψει των δημοσιονομικών προκλήσεων που σχετίζονται με τη γήρανση του πληθυσμού.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

3.3 Βελτίωση της ποιότητας και της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών

Οι σημερινές ευνοϊκές οικονομικές προοπτικές παρέχουν την ευκαιρία για εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις που θα αποσκοπούν στην αναδιάρθρωση των δαπανών και τη μείωση του φορολογικού βάρους και θα ενισχύουν παράλληλα τη δημοσιονομική εξυγίανση. Η σύνθεση και η ποιότητα της δημοσιονομικής εξυγίανσης θα στηρίζουν την απασχόληση και θα εγγυώνται την ομαλή λειτουργία της ΟΝΕ. Οι δημόσιες δαπάνες πρέπει να αναδιαρθρωθούν κατά τρόπο που να ενθαρρύνει τις επενδύσεις σε πάγια και σε άυλα στοιχεία και να αυξάνει το αναπτυξιακό δυναμικό της οικονομίας. οι φορολογικές μεταρρυθμίσεις που αποσκοπούν στη μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων και στην εξάλειψη των φορολογικών στρεβλώσεων θα επηρεάσουν με καθοριστικό τρόπο την αύξηση του δυναμικού ανάπτυξης και δημιουργίας θέσεων απασχόλησης. Επιπλέον, τα φορολογικά συστήματα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις προκλήσεις που θέτει η οικονομική ενοποίηση και η πρόοδος της τεχνολογίας. Τα συστήματα κοινωνικής πρόνοιας πρέπει να στηρίζουν την οικονομική μετατροπή και να προσαρμόζονται κατά τρόπο που καθιστά αποδοτική την εργασία, καταργεί τα αντικίνητρα στην εργασία και επιτρέπει την παροχή υπηρεσιών ποιότητας με αποτελεσματικό τρόπο. Ταυτόχρονα, ο εκσυγχρονισμός του κράτους προνοίας θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι η ανάπτυξη της "νέας οικονομίας" δεν επιδεινώνει τα υφιστάμενα κοινωνικά προβλήματα της ανεργίας, του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας. Η μεσομακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών πρέπει να εξασφαλιστεί λαμβάνοντας υπόψη τις δημογραφικές εξελίξεις και τις άλλες μακροχρόνιες διαρθρωτικές μεταβολές. Τα κράτη μέλη θα πρέπει:

i. να βελτιώσουν τις δημοσιονομικές τους θέσεις με περικοπές δαπανών και όχι με αυξήσεις φόρων.

ii. να εισάγουν ή να ενισχύσουν μηχανισμούς και θεσμούς που συμβάλλουν στον έλεγχο των δαπανών, προκειμένου να καταστεί δυνατή η μείωση των φόρων χωρίς να τεθεί σε κίνδυνο η επίτευξη ή διατήρηση υγιών δημοσιονομικών θέσεων. να καθορίσουν, στο πλαίσιο αυτό, αυστηρούς μεσοπρόθεσμους στόχους για την ετήσια πρόοδο των πρωτογενών δαπανών, ώστε η αύξησή τους σε πραγματικούς όρους να είναι σαφώς βραδύτερη από την άνοδο του πραγματικού ΑΕΠ μεσοπρόθεσμα.

iii. να αναδιαρθρώσουν τις δημόσιες δαπάνες προς όφελος των επενδύσεων σε φυσικό και ανθρώπινο κεφάλαιο, της Ε&Α, της καινοτομίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών, καθώς και υπέρ των ενεργητικών πολιτικών στις αγορές εργασίας σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

iv. να αναθεωρήσουν το σύστημα κοινωνικών παροχών και υγείας κατά τρόπο που να ευνοεί την απασχόληση. να επανεξετάσουν τα συστήματα συνταξιοδότησης και υγείας για να αυξήσουν την αποτελεσματικότητά τους, και να λάβουν υπόψη τη γήρανση του πληθυσμού.

v. να μειώσουν το συνολικό φορολογικό βάρος, ιδίως για τους χαμηλόμισθους, συνεχίζοντας ταυτόχρονα τη δημοσιονομική εξυγίανση.

vi. να βελτιώσουν την αποτελεσματικότητα και τη διαφάνεια των φορολογικών συστημάτων, ιδίως μέσω της διεύρυνσης της φορολογικής βάσης, της μείωσης των φορολογικών συντελεστών και της εξασφάλισης κατάλληλων εισπρακτικών μηχανισμών.

vii. να μεταρρυθμίσουν το σύστημα του ΦΠΑ προκειμένου να απλουστεύσουν και να εκσυγχρονίσουν τους υφιστάμενους κανόνες, να εφαρμόσουν με πιο ομοιόμορφο τρόπο τις ισχύουσες διατάξεις και να ενισχύσουν τη διοικητική συνεργασία. να ολοκληρώσουν τις συζητήσεις για τη φορολογία του ηλεκτρονικού εμπορίου, η οποία είναι απαραίτητη για την καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.και

viii. να ενισχύσουν το συντονισμό στο φορολογικό τομέα προκειμένου να αποφύγουν τον επιζήμιο φορολογικό ανταγωνισμό. να συμφωνήσουν για το πακέτο φορολογικών μέτρων με βάση τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Ελσίνκι του Δεκεμβρίου 1999.

Όπως τα κράτη μέλη, η Κοινότητα πρέπει επίσης να εφαρμόσει αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία. Αυτό πρέπει να ισχύει για όλες τις κατηγορίες δημοσιονομικών προοπτικών, στο πλαίσιο της διοργανικής συμφωνίας για τη δημοσιονομική πειθαρχία και της βελτίωσης της διαδικασίας του προϋπολογισμού. για να αυξηθούν οι οικονομικές επιπτώσεις του προϋπολογισμού της ΕΕ, πρέπει να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες ευέλικτης κατανομής των κοινοτικών πόρων.

3.4 Προώθηση κατάλληλων μισθολογικών εξελίξεων

Η εξέλιξη των μισθών στα κράτη μέλη πρέπει να αντανακλά τις διαφορετικές συνθήκες στην οικονομία και την απασχόληση. Οι κυβερνήσεις μπορούν να θεσπίζουν κατάλληλα πλαίσια για να διευκολύνουν το διάλογο μεταξύ κοινωνικών εταίρων. Για να συμβάλουν στη διαμόρφωση ενός μίγματος πολιτικών που θα ευνοεί την απασχόληση, οι κοινωνικοί εταίροι πρέπει να συνεχίσουν να έχουν υπεύθυνη συμπεριφορά και να συνάπτουν μισθολογικές συμφωνίες με βάση τις αρχές που διατυπώνονται στους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Είναι ιδίως αναγκαίο:

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

i. να επιδιώκουν μισθολογικές αυξήσεις συνεπείς με τη σταθερότητα των τιμών. Στη ζώνη του ευρώ, αυτό συνεπάγεται την επιδίωξη συνολικών αυξήσεων μισθών που είναι συνεπείς με αυξήσεις τιμών εντός των ορίων των στόχων της ΕΚΤ για τη σταθερότητα τιμών. παρόλο που ενδέχεται να υπάρχουν διαφορές ανάλογα με το κράτος μέλος, έχει ουσιώδη σημασία να εξασφαλιστεί ότι η εξέλιξη των μισθών σε εθνικό επίπεδο είναι σύμφωνη με τις εθνικές οικονομικές συνθήκες.

ii. να ενθαρρύνουν αυξήσεις των πραγματικών μισθών σε συνάρτηση με την παραγωγικότητα της εργασίας, λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη για ενίσχυση, εάν είναι αναγκαίο, και διατήρηση στη συνέχεια της αποδοτικότητας των επενδύσεων που αυξάνουν την παραγωγική ικανότητα και δημιουργούν θέσεις απασχόλησης. Αυτό συνεπάγεται ότι στις χώρες όπου η συνολική αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας επιβραδύνεται, θα μειώνονται και τα περιθώρια για πραγματικές αυξήσεις μισθών. Ειδικότερα, η μείωση του χρόνου εργασίας δεν πρέπει να οδηγεί σε αύξηση του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. Η βελτίωση της αποδοτικότητας θα οδηγήσει σε αύξηση των επενδύσεων στην Ένωση μόνο εάν δημιουργηθεί ένα περιβάλλον που ευνοεί τις επενδύσεις σε συνάρτηση με την εξέλιξη της ζήτησης, τις συνθήκες στην αγορά εργασίας, τη φορολογία και το ρυθμιστικό πλαίσιο.

iii. να εξασφαλίσουν ότι το σύστημα συλλογικών διαπραγματεύσεων λαμβάνει υπόψη τις διαφορές παραγωγικότητας (λόγω επαγγελματικών προσόντων, εξειδίκευσης ή γεωγραφικής περιοχής) κατά τον προσδιορισμό του επιπέδου των μισθών. και

iv. να εφαρμόζουν πολιτικές που αποσκοπούν στον περιορισμό των διαφορών στις αποδοχές μεταξύ των δύο φύλων λόγω de facto διακρίσεων.

3.5 Μετάβαση σε μια κοινωνία που βασίζεται στη γνώση

Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να βελτιώσει την ικανότητα καινοτομίας και να την εντάξει στα βασικά στοιχεία της στρατηγικής της για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Αλλά η επίπτωση της καινοτομίας και της διάδοσης των τεχνολογιών θα είναι περιορισμένη εάν δεν ενταχθεί σε ευρύτερες μεταρρυθμιστικές διαδικασίες στις αγορές προϊόντων, κεφαλαίων και εργασίας. Ο ανταγωνισμός και η καλή λειτουργία των χρηματοπιστωτικών αγορών αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την προώθηση της καινοτομίας και την καλύτερη διάδοση των τεχνολογιών. Τα κράτη μέλη θα πρέπει:

i. να παράσχουν επαρκή κίνητρα για την αύξηση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα στη χρηματοδότηση των δαπανών έρευνας και ανάπτυξης, ιδίως με φορολογικά μέτρα και με τη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου.

ii. να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό στις αγορές προϊόντων και κεφαλαίων προκειμένου να δώσουν έτσι στις επιχειρήσεις περισσότερα κίνητρα για καινοτομίες και για τη διάδοση τεχνολογιών και πληροφοριών.

iii. να παράσχουν επαρκή κρατική στήριξη στη χρηματοδότηση της βασικής έρευνας, στη δημιουργία κέντρων αριστείας και στην παροχή κινήτρων για την ενίσχυση των δεσμών μεταξύ ερευνητικών κέντρων και επιχειρήσεων.

iv. να εξασφαλίσουν δυνατότητα πρόσβασης στο Ίντερνετ με χαμηλό κόστος και υψηλή ταχύτητα.

v. να λάβουν μέτρα για να περιορίσουν τον κατακερματισμό και τη στεγανοποίηση των προσπαθειών στον τομέα της έρευνας και ανάπτυξης και να εντείνουν τη συνεργασία σε επίπεδο ΕΕ για τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ζώνης έρευνας και καινοτομίας. να βελτιώσουν, πριν από το 2001, την οργάνωση σε δίκτυο των ερευνητικών κέντρων και να λάβουν, έως το 2002, μέτρα για την άρση των εμποδίων στην κινητικότητα των ερευνητών. να δημιουργήσουν έως τα τέλη του 2001 και βάσει σχετικής πρότασης της Επιτροπής ένα ευρωπαϊκό σύστημα διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας. και

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

vi. να στηρίξουν τις προσπάθειες εκπαίδευσης και κατάρτισης, στον ιδιωτικό και στο δημόσιο τομέα, που αποσκοπούν στην αύξηση της προσαρμοστικότητας του εργατικού δυναμικού και στην αποφυγή της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού λόγω έλλειψης επαγγελματικών προσόντων. να προωθήσουν την δια βίου απόκτηση προσόντων σχετικών με την κοινωνία των πληροφοριών. να μειώσουν, έως το 2010, στο ήμισυ τον αριθμό των νέων ηλικίας 18-24 ετών που δεν προχωρούν πέρα από τις πρώτες τάξεις της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. να αυξήσουν τον αριθμό των ερευνητών και των μηχανικών. να εξασφαλίσουν την πρόσβαση στο Ίντερνετ και στα πολυμέσα σε όλα τα σχολεία έως τα τέλη του 2001 και την απόκτηση από το εκπαιδευτικό προσωπικό των σχετικών προσόντων έως τα τέλη του 2002. να μεριμνήσουν για την ευρύτερη χρήση των τεχνολογιών των πληροφοριών στα σχολεία.

3.6 Εξασφάλιση αποτελεσματικών αγορών προϊόντων (αγαθών και υπηρεσιών)

Η καλή λειτουργία των αγορών προϊόντων θα επιτρέψει στα κράτη μέλη της ΕΕ να επωφεληθούν πλήρως από τα πλεονεκτήματα του ευρώ, της παγκοσμιοποίησης και των νέων τεχνολογιών και έχει καθοριστική σημασία για την αντιμετώπιση των προκλήσεων στο μέτωπο της απασχόλησης. Στον τομέα αυτό έχει ήδη επιτευχθεί ουσιαστική πρόοδος, ιδίως ως αποτέλεσμα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη και της ώθησης που έδωσε η διαδικασία του Κάρντιφ. Στις αγορές υπηρεσιών όμως η πρόοδος ήταν βραδύτερη. Έως τα τέλη του 2000 πρέπει να έχει τεθεί σε εφαρμογή μια στρατηγική για την κατάργηση των εμποδίων στις αγορές υπηρεσιών. Τα κράτη μέλη πρέπει:

i. να ενσωματώσουν πλήρως και αποτελεσματικά τη νομοθεσία για την εσωτερική αγορά, ιδίως στους τομείς των δημόσιων συμβάσεων και των τεχνικών προτύπων.

ii. να εξασφαλίσουν την ανεξαρτησία των αρχών που είναι αρμόδιες για τον ανταγωνισμό. να εξουσιοδοτήσουν τις αρχές αυτές να εφαρμόζουν τα άρθρα 81 (εναρμονισμένες πρακτικές) και 82 (κατάχρηση δεσποζουσών θέσεων) της συνθήκης ΕΚ.

iii. να περιορίσουν τις κρατικές ενισχύσεις, ιδίως τις ενισχύσεις ad hoc, και να τις κατευθύνουν σε οριζόντιους στόχους. να βελτιώσουν την εποπτεία των κρατικών ενισχύσεων και την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητάς τους.

iv. να ολοκληρώσουν την απελευθέρωση της αγοράς τηλεπικοινωνιών έως τα τέλη του 2001 και, ειδικότερα, να εντείνουν τον ανταγωνισμό στα τοπικά δίκτυα έως τα τέλη του 2000.

v. να επιταχύνουν την απελευθέρωση των τομέων της ενέργειας (ηλεκτρική ενέργεια και φυσικό αέριο), των ταχυδρομικών υπηρεσιών και των μεταφορών. ως ελάχιστο μέτρο, να εφαρμόσουν πλήρως τις κοινοτικές οδηγίες για το άνοιγμα των αγορών υπηρεσιών κοινής ωφελείας. να εξασφαλίσουν ότι οι καταναλωτές και οι βιομηχανικοί χρήστες θα επωφεληθούν χωρίς καθυστέρηση από τις μειώσεις των τιμών και από τη βελτίωση της ποιότητας των υπηρεσιών, θεσπίζοντας κατάλληλες ρυθμίσεις και λαμβάνοντας υπόψη τις υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας.

vi. να ενισχύσουν τον ανταγωνισμό στους τομείς των υπηρεσιών, ιδίως των χρηματοπιστωτικών, της διανομής και των υπηρεσιών που παρέχονται σε επιχειρήσεις, και να λάβουν μέτρα για την πλήρη αξιοποίηση των δυνατοτήτων του ηλεκτρονικού εμπορίου.

vii. να ελαφρύνουν τις ρυθμίσεις στις οποίες υπόκεινται οι επιχειρήσεις, ιδίως οι ΜΜΕ και να καθορίσουν μια στρατηγική για τον καλύτερο συντονισμό των ενεργειών για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος έως το 2001.

viii. να σχεδιάσουν μέτρα για να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης με προσφυγή σε νέες τεχνικές διαχείρισης και επικοινωνίας (ηλεκτρονικό εμπόριο, Ίντερνετ, ηλεκτρονική πρόσβαση σε διαδικασίες ανάθεσης δημόσιων συμβάσεων) και με την ενθάρρυνση διαφανών εταιρικών σχέσεων μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. και

ix. να παρακολουθήσουν την εφαρμογή στην πράξη των ρυθμιστικών μεταρρυθμίσεων για να εξασφαλίσουν την επίτευξη συγκεκριμένων αποτελεσμάτων από πλευράς οικονομικής αποτελεσματικότητας.

3.7 Τόνωση των κεφαλαιαγορών με την περαιτέρω ενοποίηση και εμβάθυνσή τους

Η ύπαρξη αποτελεσματικών και ενοποιημένων χρηματοπιστωτικών αγορών βελτιώνει την κατανομή των κεφαλαίων και μειώνει το κόστος τους. Διευκολύνει τη διαδικασία διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και έχει ουσιώδη σημασία για την προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος. Επίσης, ένα υγιές χρηματοπιστωτικό σύστημα συμβάλλει στη μακροοικονομική σταθερότητα. Από την εισαγωγή του ευρώ η ενοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών έχει σημειώσει ενθαρρυντική πρόοδο, χάρη ιδίως στην εφαρμογή προγραμμάτων δράσης για τις αγορές χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου. Ο τομέας αυτός έχει κεντρική πολιτική προτεραιότητα και το ειδικό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας ζήτησε την πλήρη υλοποίηση των προγραμμάτων δράσης έως το 2005 και 2003 αντίστοιχα. Πρέπει ιδίως:

i. να διευκολυνθεί η ευρύτερη δυνατή πρόσβαση στα κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου στο επίπεδο της ΕΕ, ιδίως για τις ΜΜΕ, μέσω ενός "ενιαίου διαβατηρίου για τους εκδότες".

ii. να διευκολυνθεί η συμμετοχή όλων των επενδυτών σε μια ενοποιημένη αγορά με την εξάλειψη των εμποδίων στις επενδύσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων, την εξασφάλιση επαρκούς προστασίας των επενδυτών, τη διευκρίνιση της διάκρισης μεταξύ έμπειρου επενδυτή και μικροεπενδυτή, την αναθεώρηση των κανόνων επαγγελματικής δεοντολογίας και τη βελτίωση του πλαισίου των επενδυτικών εργασιών των θεσμικών επενδυτών.

iii. να προωθηθεί η ενοποίηση των αγορών κρατικών ομολόγων με τη διεύρυνση του πλαισίου διαβουλεύσεων, με την αύξηση της διαφάνειας των τεχνικών και μέσων έκδοσης ομολογιακών τίτλων, καθώς και με τη βελτίωση της λειτουργίας των διασυνοριακών αγορών συμφωνιών πώλησης και επαναγοράς.

iv. να αυξηθεί η αποτελεσματικότητα και η ενοποίηση των συστημάτων εκκαθάρισης και διακανονισμού τίτλων, με σκοπό τη διευκόλυνση και την προώθηση υγιών διασυνοριακών δραστηριοτήτων.

v. να αυξηθεί η συγκρισιμότητα των οικονομικών καταστάσεων των εταιρειών που επιθυμούν να έχουν πρόσβαση σε μια ενοποιημένη χρηματοπιστωτική αγορά και να δοθεί στην ΕΕ η δυνατότητα να αντιδρά γρήγορα στις εξελίξεις στον τομέα της διεθνούς λογιστικής τυποποίησης.

vi. να επιταχυνθεί η εφαρμογή φορολογικών μέτρων για τη στήριξη νέων επιχειρήσεων στο στάδιο ανάπτυξης και επενδύσεων σε κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου. να αναθεωρηθεί η πτωχευτικής νομοθεσίας κατά τρόπο ώστε να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία σε επιχειρηματίες. να αναληφθούν ενέργειες για την προώθηση της συμμετοχής των εργαζομένων στο κεφάλαιο των επιχειρήσεών τους.

vii. να εξασφαλιστεί μια πιο στενή συνεργασία μεταξύ των ρυθμιστικών και εποπτικών αρχών των χρηματοπιστωτικών αγορών της ΕΕ. και

viii. να επιτευχθεί ταχεία πρόοδος όσον αφορά τις επί μακρόν εκκρεμούσες προτάσεις για τις προσφορές εξαγοράς και την αναδιάρθρωση και εκκαθάριση των πιστωτικών ιδρυμάτων και ασφαλιστικών εταιρειών.

Η Ένωση θα πρέπει να συμβάλει στη διεθνή χρηματοπιστωτική και νομισματική σταθερότητα μέσω ενός πραγματικού διαλόγου με τους κυριότερους εμπορικούς εταίρους της. Θα πρέπει επίσης να συμμετάσχει στις προσπάθειες για την προσαρμογή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού και νομισματικού συστήματος στην παγκοσμιοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

3.8 Αναζωογόνηση των αγορών εργασίας

Οι επιδόσεις των αγορών εργασίας βελτιώνονται, σε διαφορετικό όμως βαθμό σε κάθε κράτος μέλος, εν μέρει λόγω της άνισης προόδου στην υλοποίηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και των ενεργητικών μέτρων για την αύξηση της απασχολησιμότητας. Οι χώρες που πραγματοποίησαν τη σημαντικότερη πρόοδο αποκομίζουν τους καρπούς των προσπαθειών τους υπό μορφή υψηλότερης απασχόλησης και χαμηλότερης διαρθρωτικής ανεργίας. Εξακολουθούν ωστόσο να υπάρχουν σημαντικά προβλήματα: η ανεργία παραμένει σε υψηλά επίπεδα που δεν είναι αποδεκτά και πλήττει σε πολύ μεγάλο βαθμό συγκεκριμένες ομάδες εργαζομένων και περιοχές. η αναλογία των μακροχρόνιων ανέργων είναι υψηλή. Το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης, ιδίως των γυναικών και των εργαζομένων μεγαλύτερης ηλικίας, περιορίζει το αναπτυξιακό δυναμικό της ΕΕ. Επιπλέον, η δημογραφική εξέλιξη στην ΕΕ θα επιβραδύνει την αύξηση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας. Για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα αυτά και να αξιοποιηθούν πλήρως τα πλεονεκτήματα μιας οικονομίας που βασίζεται στη γνώση, η ολοκληρωμένη στρατηγική των τεσσάρων αξόνων δράσης που περιγράφεται στις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση θα πρέπει να εφαρμοστεί με άμεσο και διαφανή τρόπο. Η έμφαση στην επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό αποτελεί βασικό στοιχείο ενίσχυσης του ευρωπαϊκού κοινωνικού μοντέλου. Τα κράτη μέλη θα πρέπει:

i. να στηρίξουν τη μετάβαση από τα παθητικά στα ενεργητικά μέτρα και να εφαρμόσουν μια συνολική προληπτική στρατηγική για την καταπολέμηση της μακροχρόνιας ανεργίας και της ανεργίας των νέων, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση. να αυξήσουν ιδίως την απασχολησιμότητα των ατόμων μέσω της μείωσης των φόρων, κυρίως για τους χαμηλόμισθους. να διευκολύνουν την πρόσβαση στην κατάρτιση, την εκπαίδευση και την δια βίου μάθηση στο πλαίσιο της αγοράς εργασίας και να επιδιώξουν την επανένταξη των ανέργων μέσω ενεργητικών προγραμμάτων με συγκεκριμένους στόχους. να επιδιώξουν τη συνεργασία μεταξύ κοινωνικών εταίρων και δημόσιων αρχών στις προσπάθειες για τη βελτίωση της εκπαίδευσης, της κατάρτισης και των δυνατοτήτων δια βίου μάθησης.

ii. να μεταρρυθμίσουν τα συστήματα φορολογίας και κοινωνικής προνοίας για να εξασφαλίσουν ότι υπάρχουν κατάλληλα κίνητρα και αμοιβές για τη συμμετοχή στον ενεργό επαγγελματικό βίο. να αξιολογήσουν ιδίως τη διάρκεια των παροχών και τα κριτήρια επιλεξιμότητας στα καθεστώτα προνοίας. να αποφύγουν τη ν ένταξη των ανέργων σε δαπανηρά, παθητικά συστήματα αποζημίωσης.

iii. να ενισχύσουν την κινητικότητα της εργασίας, βελτιώνοντας ιδίως τη δυνατότητα μεταφοράς των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων κατά τρόπο που να επιτρέπει την κινητικότητα της εργασίας μεταξύ τομέων και περιοχών της ΕΕ.

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

iv. να εκσυγχρονίσουν την οργάνωση της εργασίας σε συνεργασία με τους κοινωνικούς εταίρους, με μέτρα όπως τα ευέλικτα ωράρια εργασίας σε ετήσια βάση, η διευκόλυνση της μερικής απασχόλησης και η αναθεώρηση της αυστηρής νομοθεσίας για την προστασία της εργασίας και τις υψηλές αποζημιώσεις κατά την απόλυση. να συνδυάσουν μια ενδεχόμενη μείωση, είτε εκ του νόμου είτε συμβατική, του συνολικού χρόνου εργασίας με προσπάθειες για την αποφυγή της αύξησης του κόστους εργασίας ανά μονάδα προϊόντος. να λάβουν υπόψη τις μελλοντικές ανάγκες από πλευράς προσφοράς εργασίας. και

v. να ενισχύσουν τις πολιτικές για την ισότητα ευκαιριών μεταξύ αντρών και γυναικών, ιδίως με τη βελτίωση των κινήτρων που παρέχονται με το φορολογικό σύστημα και το σύστημα κοινωνικής προνοίας και με την προώθηση πολιτικών που καθιστούν την εργασία συμβατή με την οικογενειακή ζωή.

3.9 Προώθηση μιας βιώσιμης ανάπτυξης

Η προώθηση φιλικών προς το περιβάλλον τεχνολογιών, προϊόντων και συμπεριφορών μπορεί να συμβάλει στην εξασφάλιση μιας πιο βιώσιμης ανάπτυξης. Μια υγιής περιβαλλοντική πολιτική που προσπαθεί να αξιοποιήσει την αποτελεσματικότητα των μέσων που βασίζονται σε μηχανισμούς της αγοράς μπορεί επίσης να βελτιώσει τις οικονομικές διαρθρώσεις και να ενισχύσει έτσι την οικονομική μεγέθυνση και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει:

i. να εισάγουν ή να ενισχύσουν τις πολιτικές που βασίζονται σε μηχανισμούς της αγοράς, όπως η φορολογία, τα τέλη χρήσης, τα συστήματα ασφάλισης/ευθύνης και οι διαπραγματεύσιμες ποσοστώσεις, οι οποίες επιτρέπουν να εκφραστεί ποσοτικά η στενότητα των πόρων. να διευκολύνουν την επίτευξη των στόχων της ΕΕ στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κυότο. και να συμβάλουν στην αποσύνδεση των περιβαλλοντικών επιταγών από την οικονομική μεγέθυνση. και

ii. να επανεξετάσουν τις υφιστάμενες ή τις νέες πολιτικές που έχουν αρνητικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όπως οι επιζήμιες κλαδικές επιδοτήσεις και φορολογικές απαλλαγές.

II. προσανατολισμοι οικονομικησ πολιτικης ανα χωρα

1. βελγιο

Μετά από μια επιβράδυνση το 1999, αναμένεται ότι η οικονομική δραστηριότητα θα ανακάμψει το 2000 υπό την ώθηση της εσωτερικής ζήτησης, και ιδίως της κατανάλωσης και των επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα, καθώς και χάρη στη συνεχιζόμενη θετική συμβολή των καθαρών εξαγωγών. Η δημιουργία θέσεων απασχόλησης αναμένεται να συνεχιστεί το 2000 και να ενισχυθεί ακόμα περισσότερο το 2001, παράλληλα με τη θέση σε ισχύ των ελαφρύνσεων της φορολογίας της εργασίας.

Δημοσιονομική πολιτική

Η δημοσιονομική προσαρμογή σημείωσε νέα πρόοδο στο Βέλγιο καθώς το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε στο 0,9% του ΑΕΠ, δηλαδή σε επίπεδα κάτω από το στόχο του προγράμματος σταθερότητας, ενώ το δημόσιο χρέος υποχώρησε στο 114,4% του ΑΕΠ. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας 2000-2003, το Βέλγιο θα συνεχίσει τις προσπάθειες για δημοσιονομική εξυγίανση με υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και θα επιδιώξει να επιτύχει δημοσιονομική ισορροπία το 2002 και δείκτη δημόσιου χρέους πλησίον του 100% του ΑΕΠ το 2003. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί:

i. στην επίτευξη καλύτερων δημοσιονομικών αποτελεσμάτων το 2000 σε σχέση με το στόχο για ένα έλλειμμα της τάξης του 1% του ΑΕΠ που προβλέπεται στον προϋπολογισμό και στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, λαμβανομένης υπόψη της βελτίωσης των δημοσιονομικών μεγεθών το 1999 και των προοπτικών για ταχύτερους ρυθμούς ανάπτυξης το 2000 σε σχέση τις προβλέψεις του προϋπολογισμού.

ii. στη συγκράτηση της πραγματικής ετήσιας αύξησης των πρωτογενών δαπανών εντός του ορίου του 1,5% που καθορίζεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, κατά τρόπο που να επιτρέπει τη μείωση του φορολογικού βάρους και κυρίως των φόρων που βαρύνουν την εργασία, διασφαλίζοντας όμως παράλληλα την επίτευξη ενός χαμηλότερου δημοσιονομικού ελλείμματος.

iii. στη διατήρηση του πρωτογενούς πλεονάσματος σε επίπεδα ελαφρά υψηλότερα από το 6% του ΑΕΠ προκειμένου να εξασφαλιστεί η συνεχής μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης και να καταστεί δυνατή η ταχεία μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους. και

iv. στην περαιτέρω μείωση του δημόσιου χρέους με τη χρησιμοποίηση των εσόδων από ιδιωτικοποιήσεις ή από άλλες πωλήσεις κρατικών περιουσιακών στοιχείων.

Αγορές προϊόντων

Το Βέλγιο είναι πολύ καλά ενταγμένο στην ευρωπαϊκή οικονομία. Ο ανοικτός χαρακτήρας της βελγικής οικονομίας εντείνει τον ανταγωνισμό, ιδίως στις αγορές προϊόντων. Ωστόσο, σε ορισμένες αγορές υπηρεσιών υπάρχουν ακόμα προβλήματα. Παρά την ουσιαστική πρόοδο που έχει επιτευχθεί στη μεταφορά της νομοθεσίας για την εσωτερική αγορά, η εφαρμογή της θα πρέπει να επιταχυνθεί. Η βελγική κυβέρνηση ανέλαβε τη δέσμευση να μειώσει τις διοικητικές διατυπώσεις για τις επιχειρήσεις κατά 25% έως το τέλος της θητείας της. Παρά τις πρόσφατες προσπάθειες για τη βελτίωσή του, ο δείκτης των δαπανών για Ε & A ως ποσοστό του ΑΕΠ είναι χαμηλότερος από τον κοινοτικό μέσο όρο, όπως και ο βαθμός διείσδυσης των τεχνολογιών των πληροφοριών και επικοινωνιών. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το Βέλγιο θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα ακόλουθα:

i. αντιμετώπιση του προβλήματος του ανεπαρκούς ανταγωνισμού στις αγορές υπηρεσιών, το οποίο συμβάλλει στη διατήρηση υψηλών τιμών και στη χαμηλή παραγωγικότητα σε τομείς όπως η ενέργεια, οι τηλεπικοινωνίες, οι σιδηροδρομικές μεταφορές και οι υπηρεσίες σε επιχειρήσεις.

ii. επιτάχυνση της απελευθέρωσης των τομέων της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου και ενίσχυση των εξουσιών των ρυθμιστικών αρχών που είναι αρμόδιες για τους τομείς της ενέργειας και των τηλεπικοινωνιών.

iii. άμεση εφαρμογή και παρακολούθηση των σχεδιαζόμενων μέτρων για τη μείωση των διοικητικών διατυπώσεων για τις επιχειρήσεις. και

iv. αύξηση της διαφάνειας στις σχέσεις μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, ιδίως στο πλαίσιο των εταιρικών σχέσεων μεταξύ δημόσιων και ιδιωτικών φορέων, προκειμένου να αποφευχθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.

Κεφαλαιαγορές

Εφαρμόστηκαν διάφορες μεταρρυθμίσεις για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αγοράς σε ένα όλο και πιο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Στον τομέα των κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου κυριαρχούν οι δημόσιοι φορείς και μεγάλο ποσοστό των επενδύσεων αφορούν τα αρχικά επιχειρηματικά στάδια και τις επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας. Παρόλο που η εστίαση των προσπαθειών στα πρώτα επιχειρηματικά στάδια είναι γενικά θετική, η έλλειψη ιδιωτικών κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου, και ιδίως ενδιάμεσων χρηματοδοτήσεων, θα μπορούσε μακροπρόθεσμα να εμποδίσει την ανάπτυξη της αγοράς κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η βελγική κυβέρνηση θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα ακόλουθα:

i. συνέχιση των προσπαθειών για ενθάρρυνση της ανάπτυξης ιδιωτικών, σε αντιδιαστολή με τα δημόσια, κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου με τη βελτίωση της φορολογικής μεταχείρισης. διερεύνηση ιδίως των δυνατότητων μείωσης της φορολογίας εταιρειών και έκπτωσης των ζημιών κεφαλαίων.

Αγορές εργασίας

Οι επιδόσεις των βελγικών αγορών εργασίας όσον αφορά την αύξηση της απασχόλησης ήταν σχετικά ικανοποιητικές. Αρχίζοντας από ένα σχετικά χαμηλό συνολικό ποσοστό απασχόλησης, ιδίως για τις γυναίκες και τους ηλικιωμένους εργαζομένους, η προσφορά εργασίας αυξήθηκε σταθερά. Συνεπώς, η αύξηση της απασχόλησης δεν επέφερε ουσιαστική μείωση της ανεργίας. Το ποσοστό ανεργίας συνεχίζει να είναι από τα υψηλότερα μεταξύ των μικρότερων κρατών μελών και οι περιφερειακές αποκλίσεις έντονες. Ο επιμερισμός των ευθυνών μεταξύ ομοσπονδιακής κυβέρνησης, περιοχών και γλωσσικών κοινοτήτων απαιτεί σημαντικές προσπάθειες συντονισμού. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, το Βέλγιο θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στην ενίσχυση των μέτρων για την προώθηση της κινητικότητας της εργασίας μεταξύ και εντός περιοχών και για την ενθάρρυνση των κοινωνικών εταίρων να λαμβάνουν περισσότερο υπόψη στις μισθολογικές διαπραγματεύσεις τις τοπικές συνθήκες της αγοράς εργασίας και/ή τη χρηματοοικονομική κατάσταση των επιχειρήσεων, δεδομένου ότι υπάρχουν έντονες περιφερειακές αποκλίσεις στα επίπεδα ανεργίας. Οι κοινωνικοί εταίροι και οι δημόσιες αρχές θα πρέπει επίσης, στους αντίστοιχους τομείς αρμοδιότητάς τους, να δίνουν μεγαλύτερο βάρος στην αναβάθμιση των επαγγελματικών προσόντων και στη βελτίωση της εκπαίδευσης του εργατικού δυναμικού. και

ii. στην ενίσχυση των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας προκειμένου να δοθούν στους ανέργους κίνητρα να συμμετάσχουν σε ενεργητικά μέτρα και να αποδέχονται νέες προσφορές θέσεων εργασίας. οι ενεργητικές αυτές πολιτικές θα πρέπει να συνδυάζονται με μια επανεξέταση των δυνητικά αποτρεπτικών συνεπειών του φορολογικού συστήματος και του καθεστώτος επιδομάτων, περιλαμβανομένης της διάρκειας καταβολής των επιδομάτων και της απασχόλησης των ηλικιωμένων εργαζομένων και των γυναικών.

2. δανια

Αναμένεται ότι η οικονομική ανάπτυξη θα επιταχυνθεί το 2000 καθώς η εσωτερική ζήτηση, και ιδίως η ιδιωτική κατανάλωση, θα ενισχύονται παράλληλα με τη βελτίωση των προοπτικών στις εξαγωγικές αγορές. Είναι πιθανό ότι η ανεργία, η οποία στα τέλη του 1999 διαμορφώθηκε στο 4,5%, δηλαδή στο χαμηλότερο επίπεδό της από τη δεκαετία του 70, θα αυξηθεί ελαφρά στη διάρκεια του έτους.

Δημοσιονομική πολιτική

Τα δημόσια οικονομικά της Δανίας βελτιώθηκαν σημαντικά το 1999 και το πλεόνασμα της γενικής κυβέρνησης ανήλθε στο 3% του ΑΕΠ, υπερβαίνοντας κατά 0,5 εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το επίπεδο που αναμενόταν κατά την έγκριση του προϋπολογισμού. Για το 2000, το πλεόνασμα του γενικού προϋπολογισμού αναμένεται να ανέλθει στο 2,2% του ΑΕΠ και, σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Δανίας, να αυξηθεί στη συνέχεια προοδευτικά στο 3% του ΑΕΠ περίπου έως το 2005. Οι υπερβάσεις δαπανών ήταν συνήθεις σε επίπεδο τοπικών διοικήσεων. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί:

i. στην επίτευξη του στόχου της κυβέρνησης για συγκράτηση της πραγματικής αύξησης της δημόσιας κατανάλωσης στο 1,2% στον προϋπολογισμό για το 2000. για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να δοθεί προσοχή στην εξέλιξη των δαπανών σε τοπικό επίπεδο και, εάν υπάρχει κίνδυνος μη επίτευξης του στόχου, να επιδιωχθεί η ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου, εντός των ορίων της αυτονομίας των τοπικών κυβερνήσεων..και

ii. σε νέα μείωση των δεικτών φορολογικού βάρους και δαπανών ως ποσοστό του ΑΕΠ, όπως προβλέπεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης, λαμβανομένης υπόψη της υγιούς κατάστασης των δημόσιων οικονομικών, στο βαθμό που αυτό θα αυξήσει τα οικονομικά κίνητρα και θα συμβάλει στη βελτίωση των μεσοπρόθεσμων προοπτικών για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

Αγορές προϊόντων

Η Δανία είναι μια από τις χώρες που έχουν επιτύχει τη μεγαλύτερη πρόοδο στις μεταρρυθμίσεις των αγορών προϊόντων, ιδίως στις βιομηχανίες δικτύου. Υπάρχουν ωστόσο περιθώρια για βελτίωση των επιπέδων τιμών και της παραγωγικότητας της δανικής οικονομίας, υπό τον όρο ότι θα λυθεί το πρόβλημα του ανεπαρκούς ανταγωνισμού σε ορισμένους τομείς, όπως τα προϊόντα διατροφής και τα ποτά, τα κατασκευαστικά υλικά και το λιανικό εμπόριο. Στον τομέα της Ε & Α για εμπορικές εφαρμογές, η Δανία υστερεί σε σχέση με τις άλλες Βόρειες Χώρες. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Δανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στη λήψη νέων μέτρων για την ενίσχυση της πολιτικής ανταγωνισμού και τη διασφάλιση της πλήρους εφαρμογής της. στην παροχή στο Συμβούλιο Ανταγωνισμού εξουσιών για την εφαρμογή των άρθρων 81 και 82.

ii. στη συνέχιση των προσπαθειών για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας του δημόσιου τομέα, π.χ. με πιο συστηματική προσφυγή σε διαγωνισμούς, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο δημόσιος τομέα στη Δανία παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους στην Ένωση. και

iii. στην εντατικοποίηση των προσπαθειών για την ενθάρρυνση των μεταφορών τεχνολογίας από τα ερευνητικά ιδρύματα στις επιχειρήσεις και για την ανάπτυξη επιχειρηματικών πρωτοβουλιών σε τομείς υψηλής τεχνολογίας.

Κεφαλαιαγορές

Έχουν εφαρμοστεί σημαντικές μεταρρυθμίσεις για την αύξηση της αποτελεσματικότητας των αγορών και για την ανάπτυξη των κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου. Ωστόσο, οι αγορές μετοχικών τίτλων παραμένουν σχετικά μικρές, ιδίως σε σύγκριση με τις αγορές ομολόγων. Το 1998 δημιουργήθηκε ένα χρηματιστήριο για ταχέως αναπτυσσόμενες εταιρείες, αλλά ο αριθμός των εισηγμένων εταιρειών είναι σχετικά μικρός. Παρά τις μεταρρυθμίσεις, η αγορά κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου παραμένει επίσης περιορισμένη. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Δανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στην αύξηση των πηγών κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου μέσω της άρσης των ποσοτικών περιορισμών στις επενδύσεις των συνταξιοδοτικών ταμείων, και

ii. στην εφαρμογή των προτύπων καλής πρακτικής που προτάθηκαν στην ανακοίνωση για τα κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου του Οκτωβρίου 1999, όσον αφορά ιδίως τη φορολογία των επενδύσεων σε εταιρείες κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου, την πτωχευτική νομοθεσία και την προώθηση καινοτόμων ιδιοκτησιακών καθεστώτων για τους εργαζομένους, όπως τα δικαιώματα απόκτησης μετοχών της επιχείρησης.

Αγορές εργασίας

Η κατάσταση της αγοράς εργασίας βελτιώθηκε σημαντικά στη Δανία τα τελευταία χρόνια, εν μέρει ως αποτέλεσμα των εκτεταμένων διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που εφαρμόστηκαν από τα μέσα

της δεκαετίας του 90. Ωστόσο, λόγω του υψηλού ποσοστού ανεργίας και του χαμηλού ποσοστού απασχόλησης, η εξασφάλιση μακροπρόθεσμα επαρκούς εργατικού δυναμικού ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ δυσχερής. Οι δημογραφικές εξελίξεις δεν θα συμβάλουν στην επίλυση του προβλήματος τα επόμενα χρόνια, ούτε η αναγγελθείσα εισαγωγή μιας έκτης εβδομάδας διακοπών. Παρά τις πρόσφατες μεταβολές στους φορολογικούς κανόνες, η φορολογία της εργασίας παραμένει υψηλή και τα καθεστώτα επιδομάτων εκτεταμένα και γενναιόδωρα. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Δανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στη συνέχιση των μεταρρυθμίσεων ώστε να μειωθεί η συνολική φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, και ιδίως ο οριακός συντελεστής του φόρου επί των χαμηλών εισοδημάτων, καθώς και στην αύξηση των κινήτρων για την αποδοχή θέσεων εργασίας ή την παραμονή σε αυτές. στη στενή παρακολούθηση των μεταρρυθμίσεων των καθεστώτων πρόωρης συνταξιοδότησης και αδειών, υπό των φως της ανάγκης για αύξηση της προσφοράς εργασίας.

3. γερμανια

Η οικονομική δραστηριότητα ανέκαμψε σημαντικά στο δεύτερο εξάμηνο του 1999, χάρη στην πρώτη μετά τα μέσα του 1998 θετική συμβολή των εξωτερικών λογαριασμών. Είναι πιθανό ότι η αύξηση του ΑΕΠ θα είναι ισχυρότερη στο τρέχον έτος σε σχέση με το 1999, χάρη στις ευνοϊκές προοπτικές του εξωτερικού περιβάλλοντος και στη διατήρηση της εσωτερικής ζήτησης σε υψηλά επίπεδα ως αποτέλεσμα της αναμενόμενης μείωσης της ανεργίας.

Δημοσιονομική πολιτική

Η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών στη Γερμανία συνεχίστηκε το 1999, με τη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης στο 1,1% του ΑΕΠ έναντι στόχου 2% στο αρχικό πρόγραμμα σταθερότητας. Στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της 1ης Φεβρουαρίου 2000 αναμένεται μείωση του ελλείμματος στο 1% του ΑΕΠ το 2000. Η μείωση αυτή είναι περιορισμένη -παρά τη φιλόδοξη δέσμη περικοπών δαπανών σε ομοσπονδιακό επίπεδο - και αυτό οφείλεται μεταξύ άλλων στην επιδείνωση των δημόσιων οικονομικών σε περιφερειακό επίπεδο και στο επίπεδο του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης. Το 2001, οι προγραμματισμένες μεταρρυθμίσεις της φορολογίας του εισοδήματος φυσικών προσώπων και των εταιρειών θα οδηγήσουν, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, σε αύξηση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης στο 1½ % του ΑΕΠ. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί:

i. στη μείωση του ελλείμματος κάτω από το στόχο του 1% του ΑΕΠ εάν ο ρυθμός οικονομικής ανάπτυξης το 2000 είναι ταχύτερος από εκείνον που αναμενόταν στον προϋπολογισμό.

ii. στην αυστηρή υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων του φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και εταιρειών το 2001, προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί ο κίνδυνος παρατεταμένης επιδείνωσης του διαρθρωτικού ελλείμματος.

iii. στην υλοποίηση διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (όσον αφορά ιδίως τη συνταξιοδότηση και την υγειονομική περίθαλψη), που αποτελούν το κλειδί της διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών μεσοπρόθεσμα. και

iv. στην εξασφάλιση πτωτικής πορείας του δείκτη δημόσιου χρέους, με την πλήρη τήρηση των στόχων για το έλλειμμα και με την αξιοποίηση των δυνατοτήτων για ιδιωτικοποιήσεις σε όλα τα επίπεδα δημόσιας διοίκησης.

Αγορές προϊόντων

Η γερμανική οικονομία είναι καλά ενταγμένη στις ευρωπαϊκές αγορές προϊόντων. Ωστόσο, εκτός από ορισμένες πρόσφατες και γνωστές μεμονωμένες περιπτώσεις, η διεθνής παρουσία των γερμανικών εταιρειών είναι πιο περιορισμένη από ό,τι θα αναμενόταν από μια τόσο σημαντική χώρα, αλλά ενδέχεται να αυξηθεί μετά την πρόσφατη φορολογική μεταρρύθμιση. Τα επίπεδα τιμών στη Γερμανία εξακολουθούν επίσης να είναι υψηλότερα από το μέσο όρο στην ΕΕ. Ωστόσο, ορισμένες πρόσφατες μεταρρυθμίσεις κατέστησαν δυνατή τη βελτίωση της λειτουργίας των γερμανικών αγορών προϊόντων, ιδίως όσον αφορά την πολιτική ανταγωνισμού και την απελευθέρωση των βιομηχανιών δικτύου. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Γερμανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στην εξασφάλιση μεγαλύτερου ανοίγματος των αγορών δημόσιων συμβάσεων.

ii. στον περαιτέρω περιορισμό των κρατικών ενισχύσεων, περιλαμβανομένων των ενισχύσεων ad hoc και των ειδικών κλαδικών ενισχύσεων.

iii. στη θέσπιση μέτρων για την ενίσχυση του ανταγωνισμού στον τομέα της μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας, ώστε να καταστεί δυνατή η πλήρης αξιοποίηση των πλεονεκτημάτων της απελευθέρωσης της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας. και

iv. στη συνέχιση των προσπαθειών για τη μείωση των περιορισμών και διοικητικών διατυπώσεων για τις ΜΜΕ, ιδίως όσον αφορά τις υπηρεσίες σε επιχειρήσεις και τις βιοτεχνίες.

Κεφαλαιαγορές

Η γερμανική χρηματοπιστωτική αγορά αναπτύχθηκε δυναμικά τα τελευταία πέντε χρόνια και ιδίως το 1999. Ιδιαίτερα επιτυχής ήταν η ανάπτυξη της Neuer Markt, της χρηματιστηριακής αγοράς για ταχέως αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις υψηλής τεχνολογίας. Ως αποτέλεσμα της ισχυρής δημόσιας στήριξης, καθώς και των πρόσφατων εξελίξεων στις αγορές, η γερμανική αγορά κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου αναπτύσσεται με γρήγορους ρυθμούς, ενώ παράλληλα σημαντικό μέρος των κεφαλαίων αυτών επενδύεται στα αρχικά επιχειρηματικά στάδια. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Γερμανία θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προτεραιότητα:

i. στην συμμόρφωση με τα πρότυπα καλής πρακτικής που προτάθηκαν στην ανακοίνωση για τα κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου του Οκτωβρίου 1999, όσον αφορά τη φορολογία, την πτωχευτική νομοθεσία (η οποία αναθεωρήθηκε πρόσφατα αλλά παραμένει πολύ αυστηρή) και τη στήριξη των καθεστώτων δικαιωμάτων απόκτησης μετοχών της επιχείρησης από τους εργαζομένους.

Αγορές εργασίας

Η κατάσταση της γερμανικής αγοράς εργασίας βελτιώθηκε κάπως το 1999, αλλά μόνο στο δυτικό τμήμα της χώρας. Η "συμμαχία για την απασχόληση" καθόρισε το πλαίσιο των πρόσφατων προσπαθειών των κοινωνικών εταίρων για τη συγκράτηση των μισθολογικών αυξήσεων, στις οποίες εντάσσεται και η διεύρυνση των δυνατοτήτων μερικής απασχόλησης για τους ηλικιωμένους. Έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή μιας φιλόδοξης φορολογικής μεταρρύθμισης που αποσκοπεί να ελαφρύνει τη φορολογία της εργασίας και να αυξήσει τους περιβαλλοντικούς φόρους. Ο ρυθμός αύξησης των συντάξεων θα επιβραδυνθεί προκειμένου να διατηρηθούν σταθερές οι εισφορές. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Γερμανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στην κριτική επανεξέταση της πολιτικής της έναντι του ανατολικού τμήματος της χώρας, όπου - 10 χρόνια μετά την ενοποίηση - εξακολουθούν να υπάρχουν πολύ σοβαρά προβλήματα απασχόλησης. Η επανεξέταση θα πρέπει ιδίως να αφορά την αποτελεσματικότητα των μεταβιβαστικών πληρωμών, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους οι κοινωνικοί εταίροι θα μπορούσαν να προωθήσουν τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης αυξάνοντας την ευκαμψία στην αγορά εργασίας και υιοθετώντας κατάλληλες μισθολογικές διαρθρώσεις.

ii. στη συνέχιση και την παρακολούθηση των προσπαθειών για την προοδευτική μείωση των φόρων που βαρύνουν την εργασία, μέσω της μείωση των φόρων και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης. Ειδικότερα, το κόστος της εργασίας θα πρέπει να μειωθεί ακόμα περισσότερο στα χαμηλότερα μισθολογικά κλιμάκια, λαμβάνοντας όμως παράλληλα υπόψη την ανάγκη για δημοσιονομική εξυγίανση. και

iii. στη μείωση των αντικινήτρων στο φορολογικό σύστημα και στο καθεστώς επιδομάτων, τα οποία αποθαρρύνουν τη συμμετοχή όλων των ομάδων εργαζομένων στην αγορά εργασίας, και ιδίως των πιο ηλικιωμένων. στην επανεκτίμηση των σημερινών πολιτικών για τη διευκόλυνση της πρόωρης συνταξιοδότησης και στην αναζήτηση των πλέον κατάλληλων πολιτικών για την αποφυγή της πρόωρης αποχώρησης των εργαζομένων από την αγορά εργασίας και για την προώθηση της απασχόλησης των ηλικιωμένων εργαζομένων.

4. ελλαδα

Η ανάκαμψη της οικονομικής δραστηριότητας που άρχισε το 1994 συνεχίστηκε με ταχείς ρυθμούς. το 1999 η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ υπερέβη το μέσο όρο της ΕΕ για τέταρτο συνεχές έτος, παρά μια ελαφρά επιβράδυνση λόγω των μεταβολών στις εξωτερικές συνθήκες. Αναμένεται ότι η παγίωση της αναπτυξιακής διαδικασίας θα επηρεάσει θετικά την αγορά εργασίας. το ποσοστό ανεργίας άρχισε να μειώνεται το 1999 και αναμένεται να ακολουθήσει πτωτική πορεία και τα επόμενα χρόνια.

Δημοσιονομική πολιτική

Η Ελλάδα πέτυχε περαιτέρω πρόοδο το 1999 στη βελτίωση της δημοσιονομικής κατάστασης, καθώς το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης υποχώρησε στο 1,6% του ΑΕΠ, κάτω από το στόχο του προγράμματος σύγκλισης, ενώ το δημόσιο χρέος μειώθηκε στο 104,4% του ΑΕΠ. Η ταχύτερη μείωση του ελλείμματος επιτεύχθηκε χάρη στα πολύ υψηλότερα έσοδα σε σχέση με τα αναμενόμενα, τα οποία αντιστάθμισαν με το παραπάνω την υπέρβαση από πλευράς δαπανών. Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σύγκλισης προβλέπει περαιτέρω μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος το 2000 και 2001. Η δημοσιονομική εξυγίανση υποστηρίζεται από ένα υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα, μέρος του οποίου προέρχεται από το σύστημα κοινωνικής ασφάλισης μετά τις μεταρρυθμίσεις της δεκαετίας του 90. στον τομέα αυτό προβλέπονται νέες μεταρρυθμίσεις, κυρίως λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει:

i. να θεωρήσει ότι ο στόχος του προϋπολογισμού για ένα έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης της τάξης του 1,2% του ΑΕΠ το 2000 αποτελεί ένα ανώτατο όριο. κάθε καλύτερο αποτέλεσμα από την πλευρά των εσόδων θα πρέπει να οδηγήσει σε πρόσθετη μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης. η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να είναι πιο αυστηρή το 2001 εάν εμφανιστούν πληθωριστικές πιέσεις.

ii. να ασκήσει έλεγχο στις δαπάνες με τον καθορισμό σαφών και δεσμευτικών ορίων, με σκοπό τη μείωση του ποσοστού των πρωτογενών δαπανών.

iii. να συνεχίσει τη μεταρρύθμιση στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης προκειμένου να εξασφαλίσει τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος. να βελτιώσει τη διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων των ταμείων κοινωνικής ασφάλισης και να συνεχίσει τον εξορθολογισμό και τον έλεγχο των δαπανών. και

iv. να πραγματοποιήσει τις ιδιωτικοποιήσεις που έχουν προγραμματιστεί για το 2000 και τα επόμενα έτη, προκειμένου να εξασφαλίσει την ταχύτερη μείωση του δείκτη δημόσιου χρέους.

Αγορές προϊόντων

Εν μέρει λόγω της γεωγραφικής θέσης της, η ελληνική οικονομία είναι λιγότερο ενταγμένη στις ευρωπαϊκές αγορές προϊόντων από ό,τι τα άλλα κράτη μέλη. Τα επίπεδα των τιμών είναι υψηλά σε σύγκριση με το βιοτικό επίπεδο στην Ελλάδα και η παραγωγικότητα της εργασίας, η οποία σημειώνει συνεχή βελτίωση, παραμένει κάτω από το μέσο όρο της ΕΕ. Παρά τη σημαντική πρόοδο στην ιδιωτικοποίηση των δημόσιων επιχειρήσεων και τα μέτρα που λήφθηκαν για την προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος και της καινοτομίας, η διαδικασία μεταρρυθμίσεων στις αγορές προϊόντων είναι μάλλον βραδεία. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στην επίτευξη προόδου στη μεταφορά και την εφαρμογή της νομοθεσίας για την εσωτερική αγορά.

ii. στην επιτάχυνση της απελευθέρωσης των τομέων των τηλεπικοινωνιών, της ηλεκτρικής ενέργειας και του φυσικού αερίου.

iii. στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την προώθηση της δημιουργία νέων επιχειρήσεων. και

iv. στη λήψη πρόσθετων μέτρων για να ενισχυθεί η Ε&A και η διάδοση των τεχνολογιών των πληροφοριών και επικοινωνιών και να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα στη χρηματοδότηση δραστηριοτήτων Ε & A.

Κεφαλαιαγορές

Χάρη στη συνεχιζόμενη διαδικασία απελευθέρωσης, η ελληνική κεφαλαιαγορά είναι όλο και πιο ανοικτή στον ανταγωνισμό. Το χρηματιστήριο ωφελήθηκε από τις μεταρρυθμίσεις στην εταιρική διακυβέρνηση και στους όρους εισαγωγής, καθώς και από την αποϋλοποίηση των τίτλων. Αντίθετα, οι επενδύσεις κεφαλαίων επιχειρηματικού κινδύνου παραμένουν οι χαμηλότερες στην ΕΕ, παρά τα κίνητρα που παρέχονται με φορολογικές ελαφρύνσεις και προγράμματα χρηματοδοτικής στήριξης. Η κατάσταση αυτή περιορίζει σημαντικά τις διαθέσιμες πηγές χρηματοδότησης για τις μικρές και ταχέως αναπτυσσόμενες εταιρείες. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στην επιτάχυνση της εφαρμογής των μέτρων που προτάθηκαν στο πρόγραμμα δράσης για τα κεφάλαια επιχειρηματικού κινδύνου του 1998, με ιδιαίτερη έμφαση στα πρότυπα καλής πρακτικής που προβλέπονται στην ανακοίνωση του Οκτωβρίου 1999.

Αγορές εργασίας

Η ελληνική αγορά εργασίας δεν επωφελήθηκε στο βαθμό που αναμενόταν από την παρατεταμένη περίοδο οικονομικής ανάκαμψης. Παρά την αύξηση της απασχόλησης, η ανεργία σημείωσε επίσης άνοδο τα τελευταία χρόνια λόγω της διόγκωσης του εργατικού δυναμικού. Η ανεργία άρχισε να μειώνεται, αλλά υπάρχουν ακόμα σημαντικά διαρθρωτικά προβλήματα, όπως το χαμηλό ποσοστό απασχόλησης, η περιορισμένη ανάπτυξη της μερικής απασχόλησης και της απασχόλησης των γυναικών και η σημαντική ανεργία μακράς διαρκείας. Έχουν ληφθεί μέτρα για διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στην αγορά εργασίας και για την προληπτική αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και των μακροχρόνια ανέργων, αλλά η υλοποίησή τους προσέκρουσε στην έλλειψη σύγχρονων και αποτελεσματικών υπηρεσιών. Η φορολογία που βαρύνει την εργασία μειώθηκε. Ωστόσο, τα αποτελέσματα των μεταρρυθμίσεων

για τη διευκόλυνση της μερικής απασχόλησης και για μεγαλύτερη ευελιξία στις ώρες εργασίας ήταν μέχρι τώρα περιορισμένα λόγω δυσκολιών στην εφαρμογή τους. Ομοίως, η δυνατότητα μη συμμετοχής σε μισθολογικές συμφωνίες που συνάπτονται σε κεντρικό επίπεδο δεν οδήγησε στην πράξη σε πιο αποκεντρωμένες μισθολογικές διαπραγματεύσεις. Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, η Ελλάδα θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα:

i. στη λήψη αποφασιστικών και συνεπών μέτρων, των οποίων τα αποτελέσματα πρέπει να μπορούν να μετρηθούν άμεσα, για να αποφευχθεί η ένταξη τόσο των νέων όσο και των ενηλίκων σε μακροχρόνια ανεργία. στην ενίσχυση ιδίως των προσπαθειών για την ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης των υπηρεσιών απασχόλησης και την εφαρμογή προληπτικών πολιτικών σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές αριθ. 1 και 2 για την απασχόληση. στη συνέχιση των προσπαθειών για τη μεταρρύθμιση, σε συνάρτηση με τις ανάγκες του παραγωγικού μηχανισμού, των συστημάτων κατάρτισης και εκπαίδευσης.

ii. στην εξασφάλιση πλήρους και αποτελεσματικής υλοποίησης των μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας που αποφασίστηκαν το 1998, ιδίως όσον αφορά την επέκταση της μερικής απασχόλησης και την αύξηση της ευελιξίας στις ώρες εργασίας. και

iii. την επανεξέταση, από κοινού με τους κοινωνικούς εταίρους, των συστημάτων διαμόρφωσης των μισθών, με σκοπό την προσαρμογή των μισθολογικών αυξήσεων στις διαφορές παραγωγικότητας σε γεωγραφικό και κλαδικό επίπεδο και σε επίπεδο μεμονωμένων επιχειρήσεων, εξασφαλίζοντας ιδίως στην πράξη τη δυνατότητα παρέκκλισης, στο πλαίσιο των τοπικών συμφώνων απασχόλησης, από τις κλαδικές μισθολογικές συμφωνίες.

5. ΙΣΠΑΝΙΑ

Το 1999, η αύξηση του ΑΕΠ διατήρησε τον προηγούμενο ταχύ ρυθμό της συνοδευόμενη από σημαντική αύξηση της απασχόλησης. Οι προοπτικές για το 2000 παραμένουν ευνοϊκές, χάρη σε μια πιο συγκρατημένη αύξηση της εγχώριας ζήτησης και στην ανάκαμψη των ισπανικών εξαγωγών. Εντούτοις, η εξέλιξη των τιμών από το δεύτερο εξάμηνο του 1999 ήταν δυσμενέστερη από ό,τι αναμενόταν, αλλά η τάση αυτή είναι πιθανό να επιβραδυνθεί κατά τη διάρκεια του 2000 με την προϋπόθεση ότι θα διατηρηθεί η συγκράτηση των μισθών.

Δημοσιονομική πολιτική

Το 1999 πραγματοποιήθηκε αισθητή πρόοδος στον τομέα της δημοσιονομικής εξυγίανσης: το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε σε 1,1% του ΑΕΠ, ποσοστό χαμηλότερο κατά μισή εκατοστιαία μονάδα από τον στόχο που είχε τεθεί στο αρχικό πρόγραμμα σταθερότητας. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης αναμένεται να μειωθεί περαιτέρω το 2000 και το 2001 και να μετατραπεί σε πλεόνασμα το 2002 και 2003, πράγμα που θα επιτευχθεί κυρίως μέσω της συγκράτησης των πρωτογενών τρεχουσών δαπανών. Αυτό θα επιτρέψει επίσης μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης. Για την αντιμετώπιση του προβλήματος της γήρανσης του πληθυσμού, δημιουργήθηκε ένα αποθεματικό ταμείο για τις συντάξεις κοινωνικής ασφάλισης. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί στα εξής:

i. στην επίτευξη και ενδεχομένως τη βελτίωση των δημοσιονομικών στόχων που είχαν τεθεί στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, λαμβάνοντας υπόψη τις επιδόσεις του 1999 που ήταν καλύτερες από τις αναμενόμενες. στην προετοιμασία των αρχών, ήδη από το 2000, για την ενδεχόμενη εφαρμογή μιας αυστηρότερης δημοσιονομικής πολιτικής έτσι ώστε να αντισταθμιστούν τυχόν κίνδυνοι υπερθέρμανσης της οικονομίας.

ii. στην εφαρμογή του σχεδίου για την μεταρρύθμιση του νόμου για τον εθνικό προϋπολογισμό το 2000 με στόχο τη βελτίωση του ελέγχου των πρωτογενών τρεχουσών δαπανών, που βρίσκονται στο επίκεντρο της στρατηγικής για την δημοσιονομική εξυγίανση. με τον τρόπο αυτό, οι μη προβλεπόμενες στον προϋπολογισμό δαπάνες θα μπορέσουν να περιοριστούν κυρίως στα απρόβλεπτα ενδεχόμενα.

iii. στη σταδιακή αύξηση του αποθεματικού συνταξιοδοτικού ταμείου που δημιουργήθηκε στο νόμο για τον προϋπολογισμό του 2000 για να αντιμετωπισθεί το μακροχρόνιο πρόβλημα της γήρανσης του πληθυσμού. στη λήψη πρόσθετων μέτρων κατά το νέο γύρο των συνομιλιών σχετικά με τη μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού συστήματος μεταξύ της κυβέρνησης και των κοινωνικών εταίρων που πρέπει να πραγματοποιηθεί το 2000 στο πλαίσιο του Pacto de Toledo του 1995. και

iv. στη συνέχιση και την πλήρη τήρηση του υφιστάμενου εσωτερικού συμφώνου σταθερότητας μεταξύ των περιφερειών και του κράτους, δεδομένου ότι οι περιφερειακές κυβερνήσεις αποκτούν όλο και σημαντικότερο ρόλο σε πολλούς τομείς δαπανών.

Αγορές προϊόντων

Η ισπανική οικονομία είναι αρκετά καλά ενσωματωμένη στις ευρωπαϊκές αγορές προϊόντων. Λήφθηκαν διάφορα μέτρα για την προώθηση του ανταγωνισμού στις αγορές προϊόντων, και ειδικότερα βελτιώθηκε η ενσωμάτωση της νομοθεσίας για την εσωτερική αγορά, σημειώθηκε πρόοδος όσον αφορά την ελευθέρωση του τομέα των τηλεπικοινωνιών, ενισχύθηκε η νομοθεσία ανταγωνισμού και δημιουργήθηκαν "ενιαίες θυρίδες" για τις ΜΜΕ. Στόχος του νέου προγράμματος για την επιστήμη και την τεχνολογία είναι η σημαντική αύξηση του δείκτη δαπανών Ε&Α προς το ΑΕΠ. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ισπανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. συνέχιση της μεταρρύθμισης του 1999 όσον αφορά τη νομοθεσία ανταγωνισμού. στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης αυτής ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δοθεί στην επέκταση των εξουσιών της ανεξάρτητης αρχής ανταγωνισμού έτσι ώστε να είναι σε θέση να αναλαμβάνει τη διερεύνηση υποθέσεων.

ii. συνέχιση της μείωσης των ενισχύσεων για συγκεκριμένους τομείς (σιδηρόδρομοι, άνθρακας, ναυπηγεία).

iii. λήψη μέτρων για την ενίσχυση του ανταγωνιστικού πλαισίου σε τομείς όπως ο ηλεκτρισμός, το αέριο και η λιανική διανομή και προσέγγιση της τιμής του ύδατος στο πραγματικό του κόστος. και

iv. συνέχιση των μέτρων για τη μείωση των διοικητικών επιβαρύνσεων, ιδίως για τις ΜΜΕ, λαμβάνοντας υπόψη τη σημαντική συμβολή των ΜΜΕ στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στον ιδιωτικό τομέα, και επέκταση της γεωγραφικής κάλυψης των ενιαίων θυρίδων για επιχειρήσεις.

Κεφαλαιαγορές

Η αγορά κεφαλαίων αναπτύσσεται με ταχύ ρυθμό μετά τις μεταρρυθμίσεις που αναλήφθηκαν για την ενίσχυση της πρόσβασης των επιχειρήσεων στην αγορά κεφαλαίων και τη διευκόλυνση των επενδύσεων σε κινητές αξίες που δεν έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο καθώς και χάρη στη διαδικασία ιδιωτικοποίησης και την ανάπτυξη του χαρτοφυλακίου μετοχών που κατέχονται από τα νοικοκυρά. Εντούτοις, η αγορά επιχειρηματικού κεφαλαίου παραμένει μικρή. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ισπανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να εντατικοποιήσει τις προσπάθειές της για την ανάπτυξη των αγορών επιχειρηματικού κεφαλαίου και ιδίως για την αύξηση των επενδύσεων σε ιδρυτικά κεφάλαια. θα ήταν χρήσιμο να ληφθούν υπόψη τα παραδείγματα ορθής πρακτικής που αναφέρονται στην ανακοίνωση του Οκτωβρίου 1999 για τα επιχειρηματικά κεφάλαια σε τομείς όπως η νομοθεσία για την πτώχευση, η προώθηση καινοτόμων σχεδίων συμμετοχής των εργαζομένων στην ιδιοκτησία των επιχειρήσεων, ή η προώθηση των χρηματιστηρίων που ειδικεύονται σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις.

Αγορές εργασίας

Η ισπανική αγορά εργασίας παρουσίασε σημαντική βελτίωση της κατά τα τελευταία έτη, με αισθητή πτώση της ανεργίας και μεγάλη αύξηση της απασχόλησης, και ιδίως της μερικής απασχόλησης. Καταβλήθηκαν προσπάθειες για την μετάβαση από παθητικές σε ενεργητικές πολιτικές για την αγορά εργασίας, και δόθηκε μεγαλύτερο βάρος σε προληπτικά μέτρα για την αντιμετώπιση της ανεργίας των νέων και της μακράς διάρκειας ανεργίας. Μειώθηκε η φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, ιδίως όσον αφορά τους χαμηλόμισθους. Ωστόσο, η ανεργία εξακολουθεί να είναι η υψηλότερη στην ΕΕ, και υπάρχουν ακόμη σημαντικά διαρθρωτικά προβλήματα, όπως η διαίρεση της αγοράς εργασίας σε προσωρινές και μόνιμες συμβάσεις, το χαμηλό ποσοστό συμμετοχής και απασχόλησης των γυναικών και οι ευρείες περιφερειακές αποκλίσεις. Επίσης, υπάρχει κίνδυνος δημιουργίας μισθολογικών πιέσεων. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ισπανία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. στην επανεξέταση, από κοινού με τους κοινωνικούς εταίρους, του συστήματος διαμόρφωσης των μισθών και της εφαρμογής του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας σε περιφερειακό-τοπικό επίπεδο και λήψη μέτρων για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς στέγης προκειμένου να προωθηθεί η κινητικότητα της εργασίας και να καταπολεμηθούν οι περιφερειακές ανισότητες όσον αφορά την ανεργία.

ii. στη συνέχιση των προσπαθειών για την βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ενεργητικών πολιτικών για την αγορά εργασίας έτσι ώστε να περιορισθεί η μετατροπή της σε μακροχρόνια ανεργία, σε συνδυασμό με την επανεξέταση του φορολογικού συστήματος και των συστημάτων παροχών για τη βελτίωση των κινήτρων πρόσληψης, ανάληψης εργασίας και συμμετοχής σε προγράμματα στο πλαίσιο των ενεργητικών πολιτικών της αγοράς εργασίας. επανεξέταση της ποιότητας και της αποτελεσματικότητας της τεχνικής εκπαίδευσης στα σχολεία. και

iii. στην περαιτέρω επανεξέταση, από κοινού με τους κοινωνικούς εταίρους, της αυστηρής νομοθεσίας για την προστασία των θέσεων εργασίας για τους εργαζομένους στο πλαίσιο μόνιμων συμβάσεων και της άμβλυνσης των εμποδίων για τις απολύσεις έτσι ώστε να μειωθεί η βαρύτητα των προσωρινών συμβάσεων και να αυξηθεί η ευελιξία της αγοράς εργασίας.

6. ΓΑΛΛΙΑ

Η οικονομική δραστηριότητα επιταχύνθηκε κατά τα μέσα του 1999 και η ανάκαμψη φαίνεται να έχει πλέον παγιωθεί: ο ρυθμός της ανάπτυξης αναμένεται να διατηρήσει το δυναμισμό του το 2000 και να επιτρέψει τη δημιουργία ενός μεγάλου αριθμού θέσεων απασχόλησης. Παρά το γεγονός ότι ο ρυθμός ανάπτυξης διαμορφώνεται σε επίπεδα υψηλότερα της δυνητικής τάσης, οι πληθωριστικές πιέσεις θα εξακολουθήσουν να είναι περιορισμένες λόγω του εντονότερου ανταγωνισμού και της συγκρατημένης αύξησης των μισθών.

Δημοσιονομική πολιτική

Το 1999 η Γαλλία πραγματοποίησε αισθητή πρόοδο όσον αφορά τη βελτίωση της δημοσιονομικής της θέσης, δεδομένου ότι το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης μειώθηκε σε 1,8% του ΑΕΠ, μισή εκατοστιαία μονάδα χαμηλότερα από το στόχο που είχε ορισθεί στο αρχικό πρόγραμμα σταθερότητας. Σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, εντός του 2000 και κατά τα επόμενα έτη θα καταβληθούν προσπάθειες για περαιτέρω μείωση του δείκτη του ελλείμματος. Στο αποτέλεσμα αυτό θα οδηγήσει ο αυστηρός έλεγχος των δαπανών, ο οποίος θα επιτρέψει επίσης τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης. Μεσοπρόθεσμα, τα δημόσια οικονομικά της Γαλλίας και ιδίως το σύστημα συνταξιοδότησης και ασφάλισης ασθενείας, θα αντιμετωπίσουν αυξανόμενη πίεση λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί στα εξής:

i. στη μείωση του δημοσίου ελλείμματος το 2000 σε επίπεδο σαφώς χαμηλότερο από εκείνο που ορίστηκε στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, λαμβάνοντας υπόψη τα καλύτερα από τα αναμενόμενα αποτελέσματα όσον αφορά το δημόσιο έλλειμμα το 1999 και τις ιδιαίτερα ευνοϊκές προοπτικές ανάπτυξης.

ii. στη λήψη άμεσων διορθωτικών μέτρων σε περίπτωση οποιασδήποτε σημαντικής παρέκκλισης από τους στόχους που έχουν τεθεί για τις δαπάνες σε συγκεκριμένους τομείς σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. εφαρμογή των διορθωτικών αυτών μέτρων εντός του ιδίου έτους ή, το αργότερο, κατά το επόμενο έτος.

iii. προτεραιότητα στην ταχύτερη μείωση του ελλείμματος έναντι των πρόσθετων φορολογικών ελαφρύνσεων το 2000 και 2001, στην περίπτωση που υπάρξουν ευρύτερα δημοσιονομικά περιθώρια, για να αποφευχθεί η τόνωση μέσω του προϋπολογισμού της ήδη έντονης οικονομικής δραστηριότητας. και

iv. στον προσανατολισμό της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού συστήματος, που προγραμματίζεται να ξεκινήσει το 2000, με γνώμονα τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των δημοσίων οικονομικών, λαμβάνοντας υπόψη παράγοντες όπως η δίκαιη μεταχείριση, ακόμη και μεταξύ των γενεών.

Αγορές προϊόντων

Η γαλλική οικονομία είναι σχετικά καλά ενσωματωμένη στις ευρωπαϊκές αγορές προϊόντων. Κατά την πρόσφατη περίοδο, επιταχύνθηκε ο ρυθμός των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, πράγμα που οδήγησε σε βελτίωση του ανταγωνιστικού περιβάλλοντος και σε μείωση των διοικητικών διατυπώσεων για τις επιχειρήσεις. Η παρούσα ευνοϊκότερη μακροοικονομική κατάσταση προσφέρει στη Γαλλία μια ευκαιρία για πρόσθετες μεταρρυθμίσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Γαλλία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να βελτιώσει το ρυθμό ενσωμάτωσης των οδηγιών για την εσωτερική αγορά ο οποίος είναι ανεπαρκής και μάλιστα επιδεινώθηκε πρόσφατα. να επιλύσει τα προβλήματα εφαρμογής των κανόνων για την εσωτερική αγορά. να συνεχίσει τις προσπάθειες για την επίτευξη μεγαλύτερης διαφάνειας στη διαδικασία ανάθεσης δημοσίων συμβάσεων.

ii. να παρακολουθεί στενά και να εξασφαλίσει τη μείωση του σχετικά υψηλού επιπέδου των ad hoc ενισχύσεων.

iii. να επιταχύνει την ελευθέρωση, που έχει ήδη ξεκινήσει, των βιομηχανιών δικτύου, και ιδίως στον τομέα της ενέργειας. και

iv. να συνεχίσει τις προσπάθειες για την απλούστευση των διοικητικών διατυπώσεων για τις επιχειρήσεις και να ενθαρρύνει την καινοτομία.

Κεφαλαιαγορές

Η γαλλική αγορά κεφαλαίων είναι ώριμη και αποτελεσματική. Το χρηματιστήριο αναπτύχθηκε δυναμικά κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, μετά τον εκσυγχρονισμό των τεχνολογιών, τη δημιουργία μιας αγοράς για εταιρίες ταχύρρυθμης ανάπτυξης, την ιδιωτικοποίηση, και την θέσπιση φορολογικών μέτρων για την προώθηση των επενδύσεων σε μετοχικό κεφάλαιο. Λήφθηκαν διάφορα μέτρα για την τόνωση της ανάπτυξης του επιχειρηματικού κεφαλαίου. Ωστόσο, παρά την πρόσφατη πρόοδο που συντελέστηκε, η αγορά επιχειρηματικού κεφαλαίου δεν είναι επαρκώς ανεπτυγμένη. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Γαλλία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να διευκολύνει περαιτέρω την πρόσβαση των θεσμικών επενδυτών σε χρηματιστήρια και σε τοποθετήσεις επιχειρηματικού κεφαλαίου. και

ii. να εξετάσει με ιδιαίτερη προσοχή τα παραδείγματα ορθής πρακτικής που προτάθηκαν στην ανακοίνωση του Οκτωβρίου 1999 σχετικά με τα επιχειρηματικά κεφάλαια, για τη βελτίωση του φορολογικού πλαισίου, την αναθεώρηση της νομοθεσίας για την πτώχευση και την προώθηση της περαιτέρω ανάπτυξης των συστημάτων συμμετοχής των εργαζομένων στην ιδιοκτησία.

Αγορές εργασίας

Η κατάσταση στην αγορά εργασίας βελτιώθηκε στη Γαλλία, παρά το γεγονός ότι το 1999 το ποσοστό ανεργίας που έφθασε σε 11% του ενεργού

πληθυσμού εξακολουθεί να είναι ένα από τα υψηλότερα της Ένωσης. Η μείωση του ποσοστού ανεργίας των νέων σημείωσε ακόμη μεγαλύτερη κάμψη καθώς άρχισε η βαθμιαία εφαρμογή νέων σημαντικών μέτρων. Η ονομαστική αύξηση των μισθών παρέμεινε συγκρατημένη, παρά την πρόσφατη βελτίωση της ζήτησης εργασίας. Ο επόμενος γύρος των μισθολογικών διαπραγματεύσεων θα είναι κρίσιμος, δεδομένου ότι θα ληφθούν επίσης υπόψη τα αποτελέσματα της σταδιακής υιοθέτησης της εβδομάδας 35 ωρών εργασίας. Η πραγματική φορολόγηση της εργασίας και το καθαρό ποσοστό αντικατάστασης είναι υψηλότερα στη Γαλλία σε σχέση με τον κοινοτικό μέσο όρο και το ρυθμιστικό περιβάλλον εξακολουθεί να είναι σχετικά δύσκαμπτο. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Γαλλία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να συνεχίσει την εφαρμογή και να αξιολογήσει την αποτελεσματικότητα των μέτρων πολιτικής για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, ιδίως όσον αφορά τους ανειδίκευτους και τους χαμηλόμισθους εργαζόμενους.

ii. να επανεξετάσει τα συστήματα παροχής επιδομάτων και τη νομοθεσία για την προστασία της απασχόλησης, έτσι ώστε οι εργαζόμενοι να έχουν μεγαλύτερα κίνητρα για την ανάληψη εργασίας και τη συμμετοχή σε ενεργά μέτρα καθώς και οι εργοδότες για την πραγματοποίηση προσλήψεων. και

iii. να παρακολουθεί στενά την εφαρμογή της μεταρρύθμισης για την εβδομάδα 35 ωρών εργασίας προκειμένου να αποφευχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις όσον αφορά το μισθολογικό κόστος, την προσφορά εργασίας και την μεσοπρόθεσμη οργάνωση της εργασίας.

7. ιρλανδια

Η αύξηση του ΑΕΠ το 1999 ήταν και πάλι εξαιρετικά υψηλή και για το 2000 αναμένεται κάπως χαμηλότερη αλλά έντονη ανάπτυξη δεδομένου ότι η άνοδος της τελικής ζήτησης θα διατηρηθεί σε υψηλά επίπεδα. Σε κάποιο βαθμό η τρέχουσα επιτάχυνση του πληθωρισμού οφείλεται σε παράγοντες περιστασιακής φύσεως και παρόλο που ο διαρθρωτικός πληθωρισμός φαίνεται να βρίσκεται υπό έλεγχο, υπάρχουν ενδείξεις υπερθέρμανσης, ιδίως στην αγορά εργασίας. Συνεπώς, οι περιορισμοί από πλευράς ζήτησης θα μπορούσαν να απειλήσουν βραχυπρόθεσμα την πορεία τόσο του πληθωρισμού όσο και της ανάπτυξης.

Δημοσιονομική πολιτική

Το 1999, τα δημόσια οικονομικά εμφάνισαν και πάλι μεγάλο πλεόνασμα που ανήλθε σε 2% του ΑΕΠ. Στο πρόγραμμα σταθερότητας, προβλέπεται η συνέχιση των πλεονασμάτων κατά τα προσεχή έτη. Υπάρχουν πλέον σαφείς ενδείξεις για την ανοδική τάση του πληθωρισμού στην οικονομία και την εμφάνιση περιορισμών στην προσφορά τόσο σε φυσικούς όρους, συμπεριλαμβανομένης της υποδομής, όσο και στην αγορά εργασίας. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί στα εξής:

i. να υπάρχει ετοιμότητα, ήδη το 2000, για τη χρησιμοποίηση μέτρων δημοσιονομικής πολιτικής για να εξασφαλιστεί η οικονομική σταθερότητα λαμβάνοντας υπόψη το βαθμό υπερθέρμανσης της οικονομίας. να χρησιμοποιηθεί ο προϋπολογισμός του 2001 για την επίτευξη του στόχου αυτού.

ii. να περιοριστεί η αύξηση της πραγματικής δημόσιας κατανάλωσης από το ποσοστό 4,3% που έχει εκτιμηθεί για το 1999 σε 2,7% το 2002, όπως προτείνεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας;.και

iii. να εξασφαλιστεί ότι παρέχεται άμεση προτεραιότητα στους στόχους του Εθνικού Προγράμματος Ανάπτυξης, λαμβάνοντας υπόψη την αναγκαιότητα κάλυψης των διαρθρωτικών αναγκών μιας ταχέως αναπτυσσόμενης οικονομίας, επιτυγχάνοντας συγχρόνως τους στόχους σταθερότητας της δημοσιονομικής πολιτικής.

Αγορές προϊόντων

Η οικονομία της Ιρλανδίας είναι πολύ καλά ενσωματωμένη με την οικονομία της υπόλοιπης ΕΕ, με σχετικά χαμηλές τιμές, παρά την πρόσφατη ταχεία αύξηση των τιμών στέγασης και ορισμένων υπηρεσιών, και υψηλή παραγωγικότητα. Κατά τα πρόσφατα έτη πραγματοποιήθηκε ένας αριθμός μεταρρυθμίσεων στην αγορά προϊόντων. Πραγματοποιήθηκε πρόοδος όσον αφορά την ανάπτυξη του ανταγωνισμού στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, οι αγορές ηλεκτρισμού και αερίου πρόκειται να ανοίξουν προοδευτικά στον ανταγωνισμό και η κυβέρνηση έχει αρχίσει να χρησιμοποιεί μορφές συνεργασίας μεταξύ του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημοσίων υπηρεσιών. Οι δημόσιες δαπάνες στον τομέα της έρευνας είναι μάλλον χαμηλές, αλλά οι δημοσιονομικοί πόροι που θα διατεθούν σε Ε&Α πρόκειται να αυξηθούν αισθητά. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ιρλανδία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να χορηγηθεί στην αρμόδια για τον ανταγωνισμό αρχή εξουσία εφαρμογής των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ. να εξασφαλισθεί η πραγματική ενίσχυση της πολιτικής ανταγωνισμού στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού που θα αναληφθεί κατά τη διάρκεια του έτους αυτού μεριμνώντας να μην περιοριστεί σε διαδικαστικά θέματα. και

ii. να ληφθούν μέτρα για την περαιτέρω ελευθέρωση του τομέα των μεταφορών, εξασφαλίζοντας ιδίως την άσκηση ανταγωνισμού στον τομέα των μεταφορών με αστικά λεωφορεία και των σιδηροδρομικών μεταφορών, π.χ. μέσω συστήματος δικαιόχρησης.

Κεφαλαιαγορές

Οι κεφαλαιαγορές αναπτύσσονται ικανοποιητικά και κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας διπλασιάστηκε η κεφαλαιοποίηση του χρηματιστηρίου ως ποσοστό του ΑΕΠ. Ωστόσο, ο αριθμός των εταιριών που έχουν εισαχθεί στο χρηματιστήριο παραμένει μικρός. Λήφθηκαν αρκετά μέτρα για να ενθαρρυνθεί το επιχειρηματικό κεφάλαιο, και οι εξελίξεις είναι θετικές δεδομένου ότι ευνοείται η χρηματοδότηση από επενδυτές του ιδιωτικού τομέα έναντι του δημοσίου. Οι επενδύσεις, οι οποίες κατά το παρελθόν εστιάζονταν συνήθως κατά την τελευταία φάση της ανάπτυξης των επιχειρήσεων (τη φάση επέκτασης), προσανατολίζονται περισσότερο προς τα αρχικά στάδια. Ωστόσο, το συνολικό επίπεδο των επενδύσεων εξακολουθεί να είναι χαμηλό. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ιρλανδία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να καταβάλει μεγαλύτερες προσπάθειες ιδίως για την ανάπτυξη κεφαλαίων εκκίνησης και ιδρυτικών επιχειρηματικών κεφαλαίων.

Αγορές εργασίας

Η έντονη αύξηση της απασχόλησης και τα ποσοστά ανεργίας που πλησιάζουν τα χαμηλότερα επίπεδα που είχαν ποτέ παρατηρηθεί αποτελούν τα βασικά χαρακτηριστικά της σημερινής ιρλανδικής αγοράς εργασίας. Το ποσοστό απασχόλησης είναι πολύ κοντά σε εκείνο της ζώνης του ευρώ, ενώ η συμμετοχή των γυναικών στο εργατικό δυναμικό αυξάνεται και οι πρόσφατες τάσεις δείχνουν σημαντική μείωση της μακροχρόνιας ανεργίας. Ενώ οι δημογραφικές εξελίξεις θα εξακολουθήσουν να αυξάνουν το μέγεθος του εργατικού δυναμικού, η συνολική κατάσταση προκαλεί τις ανησυχίες ότι οι πιέσεις που δημιουργούνται στην αγορά εργασίας θα μπορούσαν να περιορίσουν την οικονομική ανάπτυξη. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ιρλανδία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. στην παρακολούθηση των μισθολογικών εξελίξεων στο πλαίσιο της συγκράτησης των μισθών που απαιτείται για να διατηρηθεί η αύξηση της απασχόλησης. και

ii. στη θέσπιση μιας συνολικής στρατηγικής για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στην αγορά εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της κατάργησης των φορολογικών απαλλαγών που λειτουργούν ως αντικίνητρα, και λήψη μέτρων που διευκολύνουν το συμβιβάσιμο της εργασίας με την οικογενειακή ζωή. συνέχιση των προσπαθειών για την καθιέρωση συστημάτων ευέλικτης άδειας καθώς και για την βελτίωση των συστημάτων μέριμνας παιδιών και άλλων προστατευομένων μελών.

8. ΙΤΑΛΙΑ

Από το δεύτερο ήμισυ του περασμένου έτους, η οικονομική ανάπτυξη στην Ιταλία επιταχύνθηκε αισθητά, και οι προοπτικές παραμένουν ευνοϊκές για το 2000-2001. Η ανάπτυξη τροφοδοτείται από την εγχώρια ζήτηση, ενώ οι καθαρές εξαγωγές εμφανίζουν βελτίωση. Παρά την βελτίωση της ευελιξίας της αγοράς εργασίας, η ανεργία άρχισε και πάλι να σημειώνει άνοδο.

Δημοσιονομική πολιτική

Το 1999, η Ιταλία μείωσε τη έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης σε 1,9% του ΑΕΠ, ποσοστό ελαφρά καλύτερο από τον αρχικό στόχο του 2,0%. Ωστόσο, το πρωτογενές πλεόνασμα ήταν χαμηλότερο από το αναμενόμενο (4,9% του ΑΕΠ αντί 5,5%) και το χρέος διατηρήθηκε σε υψηλά επίπεδα (114,9% του ΑΕΠ). Το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας προβλέπει μια περαιτέρω μείωση του δείκτη του ελλείμματος σε 0,1% το 2003. Η μείωση του ελλείμματος θα μπορούσε να επιτευχθεί με τον αυστηρό έλεγχο των δαπανών, ο οποίος θα επέτρεπε επίσης μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης. Σε μεσοπρόθεσμη βάση, τα δημόσια οικονομικά της Ιταλίας, και ιδίως το συνταξιοδοτικό σύστημα, θα αντιμετωπίσουν αυξανόμενη πίεση λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί στα εξής:

i. να επιτευχθούν καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα από τα σχεδιαζόμενα το 2000 και 2001 και, συνεπώς, να επιταχυνθεί η μείωση του ακόμη υψηλού δείκτη χρέους/ΑΕΠ λαμβάνοντας υπόψη την κυκλική ανάκαμψη η οποία θα είναι πιθανότατα ισχυρότερη απ' ό,τι είχε υποτεθεί στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας.

ii. να τεθεί ως ελάχιστος στόχος, η επίτευξη ενός πρωτογενούς πλεονάσματος 5,0% του ΑΕΠ του 2000 και 2001 σύμφωνα με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ιδίως μέσω του αυστηρού ελέγχου των τρεχουσών πρωτογενών δαπανών.

iii. να συγκρατηθεί μεσοπρόθεσμα η αναμενόμενη αύξηση του λόγου των συνταξιοδοτικών δαπανών προς το ΑΕΠ. για το σκοπό αυτό να αρχίσει όσο το δυνατόν συντομότερα η επανεξέταση του συνταξιοδοτικού συστήματος και να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για την μεταρρύθμισή του ιδίως με την προώθηση των χρηματοδοτούμενων συνταξιοδοτικών παροχών. και

iv. να εφαρμοστεί το πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης που έχει σχεδιαστεί, τηρώντας τις προθεσμίες και επιταχύνοντας τη διαδικασία εφόσον αυτό είναι δυνατόν, ιδίως στον τομέα της ενέργειας και των μεταφορών. χρησιμοποίηση των εσόδων της ιδιωτικοποίησης για την περαιτέρω μείωση του δημοσίου χρέους.

Αγορές προϊόντων

Η ιταλική οικονομία έχει σχετικά χαμηλότερο βαθμό ενσωμάτωσης στις ευρωπαϊκές αγορές προϊόντων σε σύγκριση με τα άλλα μεγάλα κράτη μέλη. Η διεθνής διάσταση των ιταλικών εταιριών δεν ανταποκρίνεται σε εκείνη που θα αναμενόταν από μια χώρα αυτού του μεγέθους. Ωστόσο, τα επίπεδα των τιμών στην Ιταλία είναι αισθητά χαμηλότερα από το μέσο όρο της ΕΕ και η παραγωγικότητα είναι συγκρίσιμη με εκείνη της Γαλλίας και της Γερμανίας. Αρκετές μεταρρυθμίσεις συνέβαλαν στη βελτίωση της λειτουργίας των αγορών προϊόντων, και ιδίως η ιδιωτικοποίηση και η ελευθέρωση των υπηρεσιών κοινής ωφελείας καθώς και η μείωση των διοικητικών διατυπώσεων που επιβάλλονται στις ΜΜΕ. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ιταλία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να πραγματοποιήσει μεγαλύτερη πρόοδο στην ενσωμάτωση της νομοθεσίας για την εσωτερική αγορά δεδομένου ότι στον τομέα των κοινωνικών υποθέσεων το ποσοστό των πράξεων που δεν έχουν μεταφερθεί εξακολουθεί να είναι σχετικά υψηλό σε σύγκριση με τα άλλα κράτη μέλη και υπάρχουν αρκετές ενδείξεις για την ύπαρξη προβλημάτων στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων.

ii. να εντατικοποιήσει τις προσπάθειές της για την περαιτέρω μείωση του συνολικού επιπέδου των μη γεωργικών κρατικών ενισχύσεων και να βελτιώσει τη διάρθρωσή τους, δεδομένου ότι το επίπεδο των μη γεωργικών κρατικών ενισχύσεων εκφραζόμενο ως ποσοστό του ΑΕΠ εξακολουθεί να είναι μεταξύ των υψηλότερων στην ΕΕ και το μερίδιο των περιφερειακών ενισχύσεων έχει αυξηθεί εις βάρος άλλων οριζόντιων στόχων.

iii. να συνεχίσει τις προσπάθειες για την απλοποίηση του κανονιστικού περιβάλλοντος για επιχειρήσεις και την ανάπτυξη ενιαίων θυρίδων για την εξυπηρέτησή τους. και

iv. να ενισχύσει τις πρωτοβουλίες για την προώθηση της Ε&Α και της καινοτομίας λαμβάνοντας υπόψη το πολύ χαμηλό δείκτη των δαπανών Ε&Α προς το ΑΕΠ.

Κεφαλαιαγορές

Πραγματοποιήθηκε σημαντική πρόοδος όσον αφορά τη μεγαλύτερη εμβάθυνση και ολοκλήρωση των χρηματοοικονομικών αγορών και την ανάπτυξη επιχειρηματικού κεφαλαίου στην Ιταλία. Οι ιταλικές αγορές μετοχικού κεφαλαίου αναπτύσσονται με ταχύ ρυθμό χάρη στο εκτεταμένο πρόγραμμα ιδιωτικοποίησης που εφαρμόζεται επί του παρόντος. Επίσης κατά τα τελευταία χρόνια διαπιστώθηκε μεγάλη ανάπτυξη του επιχειρηματικού κεφαλαίου και του ιδιωτικού μετοχικού κεφαλαίου, και η δημιουργία του Nuovo Mercato θα συμβάλει περαιτέρω στην αξιοποίηση των εξελίξεων αυτών. Ωστόσο, η αγορά επιχειρηματικού κεφαλαίου δεν έχει ακόμα αναπτυχθεί σε ικανοποιητικό βαθμό. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ιταλία θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προτεραιότητα στα εξής:

i. να συνεχίσει τις προσπάθειες για την ενθάρρυνση της ανάπτυξης του επιχειρηματικού κεφαλαίου, ιδίως με την περαιτέρω βελτίωση του φορολογικού πλαισίου για το επιχειρηματικό κεφάλαιο, διευκολύνοντας τις επενδύσεις των θεσμικών επενδυτών στα χρηματιστήρια και σε επιχειρηματικά κεφάλαια, καθώς και με τη μεταρρύθμιση της νομοθεσίας περί πτώχευσης.

Αγορές εργασίας

Παρά την πρόσφατη ελαφρά βελτίωση, η κατάσταση της αγοράς εργασίας εξακολουθεί να είναι δυσχερής, με χαμηλό ποσοστό απασχόλησης, υψηλή διαρθρωτική ανεργία και μεγάλες περιφερειακές αποκλίσεις. Η κατάτμηση των αγορών εργασίας, οι παράτυπες συμβάσεις εργασίας, η εκτεταμένη ανεπίσημη οικονομία και η ανισοκατανομή της ανεργίας στις διάφορες ομάδες και τις περιφέρειες δείχνουν την ύπαρξη διαρθρωτικών προβλημάτων. Πολλές βασικές διαρθρώσεις είναι δυσμενείς για την απασχόληση, όπως η υψηλή φορολογική επιβάρυνση της εργασίας, τα χαλαρά συστήματα παροχών σε συνδυασμό με την αυστηρή νομοθεσία για την προστασία της απασχόλησης και το πολύπλοκο σύστημα διαπραγμάτευσης των μισθών. Ενώ καταβλήθηκαν σημαντικές προσπάθειες για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας, τον εκσυγχρονισμό της διοίκησης και τη θέσπιση νέων διαρθρώσεων που ευνοούν την εισαγωγή μεταρρυθμίσεων, κανένα από τα μέτρα αυτά δεν έχει ακόμη αποδώσει καρπούς. Είναι σαφές ότι οι προσπάθειες αυτές πρέπει να συμπληρωθούν με συνολικά διαρθρωτικά μέτρα. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η Ιταλία θα πρέπει να δώσει άμεση προτεραιότητα στα εξής:

i. να επανεξετάσει το βαθμό προστασίας που παρέχεται από τα συστήματα παροχών και τη νομοθεσία για την προστασία της απασχόλησης και να ενισχύσει τα ενεργητικά μέτρα για την αγορά εργασίας. να συνδυάσει τη βελτίωση του συστήματος επιδομάτων ανεργίας με αύξηση της ευελιξίας της νομοθεσίας για την προστασία της απασχόλησης και τη θέσπιση αυστηρότερων κανόνων επιλεξιμότητας για τη συνταξιοδότηση και άλλα συστήματα παροχών, θεσπίζοντας ταυτόχρονα κατάλληλες απαιτήσεις όσον αφορά τις δυνατότητες για πρόσληψη και κίνητρα για τη συμμετοχή σε ενεργητικά προγράμματα στην αγορά εργασίας.

ii. να προωθήσει την ευελιξία της αγοράς εργασίας και, ιδιαίτερα, να εντατικοποιήσει τις προσπάθειες για την προώθηση της ευελιξίας των μισθών σύμφωνα με τις διαφορές της παραγωγικότητας κατά περιφέρεια. και

iii. να συνεχίσει τις προσπάθειες για τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης της εργασίας και να παρακολουθεί από κοντά την εξέλιξη της κατάστασης, ιδιαίτερα όσον αφορά τα αποτελέσματα των προσωρινών μέτρων που θεσπίστηκαν στον τομέα της φορολογίας και των εισφορών κοινωνικής ασφάλισης υπέρ των λιγότερο ευνοημένων ομάδων και περιφερειών της αγοράς εργασίας.

9. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

Η αύξηση του πραγματικού ΑΕΠ ήταν ιδιαίτερα έντονη το 1999, παρά τις δυσμενείς εξωτερικές εξελίξεις, και αναμένεται να παραμείνει ισχυρή. Η ανεργία διατηρείται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και ασκούνται κάποιες πληθωριστικές πιέσεις.

Δημοσιονομική πολιτική

Λόγω της ταχείας οικονομικής ανάπτυξης και της επακόλουθης αύξησης των φορολογικών εσόδων, κατά τα πρόσφατα έτη η κυβέρνηση του Λουξεμβούργου πραγματοποίησε κατ' επανάληψη πλεονάσματα με σχετική ευκολία. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η δημοσιονομική πολιτική θα πρέπει να αποσκοπεί:

i. στην στενή παρακολούθηση των τρεχουσών δημοσίων δαπανών για να διευκολυνθεί η επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων, επιτρέποντας συγχρόνως τη μείωση της φορολογικής επιβάρυνσης όπως προβλέπεται στο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. και

ii. στο συνδυασμό της υγιούς διαχείρισης των δημοσίων οικονομικών με μεταρρυθμίσεις, ιδίως στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης, που απαιτούνται για να διατηρηθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα του συστήματος και να υπάρξει η απαιτούμενη προετοιμασία για την αντιμετώπιση της γήρανσης του πληθυσμού.

Αγορές προϊόντων

Ενώ η οικονομία του Λουξεμβούργου είναι πολύ καλά ενσωματωμένη στην ευρωπαϊκή αγορά προϊόντων και οι μακροοικονομικές επιδόσεις της είναι εξαιρετικές, υπάρ