Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την εναρμόνιση των ουσιωδών διατάξεων σε θέματα ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων για πράξεις εγγυημένες μεσοπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα (94/C 272/02) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(94) 297 τελικό - 94/0166(ACC)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 2 Σεπτεμβρίου 1994)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 113,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας:

ότι η μεσοπρόθεσμη και βραχυπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο στις διεθνείς συναλλαγές και ότι συνιστά σημαντικό μέσο άσκησης της εμπορικής πολιτικής 7

ότι, εξαιτίας των διαφορών που υφίστανται μεταξύ τους όσον αφορά τα συστατικά στοιχεία της εγγύησης, τα ασφάλιστρα και τις πολιτικές κάλυψης, τα διάφορα δημόσια συστήματα μεσοπρόθεσμης και βραχυπρόθεσμης ασφάλισης εξαγωγικών πιστώσεων, όπως αυτά υπάρχουν και λειτουργούν σήμερα εντός της Κοινότητας, συνεπάγονται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ των επιχειρήσεων της Κοινότητας 7

ότι, για την άμβλυνση των υφιστάμενων στρεβλώσεων στον ανταγωνισμό, είναι ανάγκη να πραγματοποιηθεί η εναρμόνιση των εν λόγω διαφόρων δημόσιων συστημάτων ασφάλισης των εξαγωγικών πιστώσεων, η οποία θα ανταποκρίνεται στα προβλεπόμενα από το άρθρο 112 της συνθήκης, θα στηρίζεται σε ομοιόμορφες αρχές και θα αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της κοινής εμπορικής πολιτικής 7

ότι η εναρμόνιση αυτή θα ευνοήσει οπωσδήποτε τη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων ασφαλιστών πιστώσεων οι οποίοι ενεργούν για λογαριασμό ή με τη στήριξη του δημοσίου και κατ' επέκταση θα συμβάλει στην εντονότερη συνεργασία μεταξύ επιχειρήσεων της Κοινότητας 7

ότι η συνεργασία, αυτής της μορφής, είναι ένας σημαντικός ή ακόμη και καθοριστικός παράγοντας για την ανταγωνιστικότητα των κοινοτικών εξαγωγών προς τις αγορές τρίτων χωρών 7

ότι η μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη ασφάλιση εξαγωγικών πιστώσεων επιτελεί σημαντική λειτουργία στο πλαίσιο των εμπορικών σχέσεων με τις αναπτυσσόμενες χώρες και συμβάλλει κατ' επέκταση στην ενσωμάτωσή τους στην παγκόσμια οικονομία, πράγμα το οποίο αποτελεί έναν από τους στόχους της κοινοτικής πολιτικής στους τομείς της συνεργασίας και της ανάπτυξης 7

ότι στο Λευκό Βιβλίο της του Ιουνίου 1985 για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 1985) η Επιτροπή τονίζει τη σημασία που έχει ένα περιβάλλον ευνοϊκό για την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων 7

ότι, με την απόφασή του της 27ης Σεπτεμβρίου 1960 (1), το Συμβούλιο προέβη στη σύσταση ομάδας συντονισμού της πολιτικής της ασφάλισης πιστώσεων, των εγγυήσεων και των χρηματοδοτικών πιστώσεων 7

ότι, από αυτήν την ομάδα συντονισμού, ανατέθηκε εντολή στις 15 Μαΐου 1991 σε εμπειρογνώμονες καθενός των κρατών μελών 7 ότι το σύνολο των προτάσεων των εν λόγω εμπειρογνωμόνων περιέχονται σε δύο εκθέσεις με τίτλο: «Ομάδα εμπειρογνωμόνων ενιαία αγορά 1992» και οι οποίες υποβλήθηκαν στο Συμβούλιο στις 27 Μαρτίου 1992 και 11 Ιουνίου 1993, αντίστοιχα 7

ότι, στο πλαίσιο της εναρμόνισης αυτής, τα ασφάλιστρα που είναι καταβλητέα στους ασφαλιστές πιστώσεων πρέπει να ανταποκρίνονται στον κίνδυνο έναντι του οποίου παρέχεται η εγγύηση 7

ότι, σύμφωνα με το άρθρο 3Β παράγραφος 3 της συνθήκης, η εν λόγω εναρμόνιση είναι αναγκαία προκειμένου η πολιτική εξαγωγών να στηρίζεται σε ομοιόμορφες αρχές και να μην υπάρχουν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών επιχειρήσεων 7

ότι η εναρμόνιση αυτή αποτελεί ένα πρώτο στάδιο το οποίο θα πρέπει να ακολουθηθεί από άλλα, ώστε να εκλείψουν όλες οι μορφές νόθευσης του ανταγωνισμού που θα αποδεικνυόταν ότι εξακολουθούν να υπάρχουν 7

ότι θα πρέπει να καταργηθεί η οδηγία 70/509/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση της 1ης Ιανουαρίου 1973 (3), και από την οδηγία 70/510/ΕΟΚ του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση προσαρμογής της 1ης Ιανουαρίου 1973 (4),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

1. Τα κράτη μέλη οφείλουν να φροντίζουν ώστε οι οργανισμοί ασφάλισης των εξαγωγικών πιστώσεων που εγγυώνται για λογαριασμό ή με τη στήριξη του δημοσίου που εφεξής αποκαλούνται «ασφαλιστές», να εγγυώνται τις πράξεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με τις περιεχόμενες στα παραρτήματα Α, Β και Γ λεπτομέρειες.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι ασφαλιστές που προτίθενται να παρεκκλίνουν ενδεχομένως από τις κοινές αρχές που καθορίζονται στα παραρτήματα Α, Β και Γ, να ακολουθούν το σύνολο των διαδικασιών κοινοποίησης, διαβούλευσης και παρέκκλισης που προβλέπονται στο παράρτημα Δ.

Άρθρο 2

1. Το πεδίο εφαρμογής των κοινών αρχών, όπως αυτές εκτίθενται στο παράρτημα Α και το παράρτημα Β, αποτελείται από τις πράξεις εξαγωγής, με εξαίρεση όσες αφορούν γεωργικά προϊόντα, που είναι εγγυημένες άμεσα ή έμμεσα με τη στήριξη, με οποιαδήποτε μορφή, ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών και οι οποίες περιλαμβάνουν:

α) για όλες τις χρηματοδοτούμενες με πιστώσεις αγοραστού πράξεις, οποιοδήποτε και αν είναι το αντικείμενο της πράξεως εξαγωγής, χρόνο αποπληρωμής των εν λόγω πιστώσεων διάρκειας ίσης ή ανώτερης των 24 μηνών 7

β) για όλες τις πράξεις τοις μετρητοίς ή τις πράξεις που χρηματοδοτούνται με πιστώσεις προμηθευτή, κατασκευαστική διάρκεια ίση ή ανώτερη των 12 μηνών ή διάρκεια πίστωσης ίση ή ανώτερη των 24 μηνών ή, τέλος, κατασκευαστική διάρκεια και διάρκεια πίστωσης ίσες ή ανώτερες συνολικά των 24 μηνών, και εφόσον πρόκειται για:

- συμβάσεις προμηθειών με σκοπό την παράδοση κεφαλαιουχικών αγαθών και οιονεί κεφαλαιουχικών αγαθών (μηχανήματα ή είδη εξοπλισμού που πρέπει να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο μιας βιομηχανικής μονάδας ή με εμπορικό σκοπό) 7 ένα μέρος των υπηρεσιών μπορεί να ενσωματωθεί σε τέτοιου είδους συμβάσεις, όπως, παραδείγματος χάρη, η ευθύνη για την εγκατάσταση των προϊόντων αυτών που αναλαμβάνει ο προμηθευτής,

- συμβάσεις «με το κλειδί στο χέρι» με σκοπό τη δημιουργία πλήρων βιομηχανικών μονάδων, στις οποίες το ποσοστό των ενσωματούμενων υπηρεσιών ή/και δημοσίων έργων δεν υπερβαίνει το 25 % του συνολικού ποσού της εν λόγω σύμβασης.

Όλες οι άλλες μορφές παροχής εγγυήσεως σε εμπορικές συμβάσεις (όπως παραδείγματος χάρη οι συμβάσεις δημοσίων έργων, οι συμβάσεις παροχής υπηρεσιών ή χρηματοδοτικής μίσθωσης), καθώς και η παροχή εγγύησης στις συστάσεις ασφαλειών, αποκλείονται του πεδίου εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

2. Το πεδίο εφαρμογής των κοινών αρχών που περιγράφονται στο παράρτημα Γ αποτελείται από τις πράξεις εξαγωγής που είναι άμεσα ή έμμεσα εγγυημένες με τη στήριξη ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών και περιλαμβάνουν:

α) για όλες τις πράξεις που χρηματοδοτούνται με πιστώσεις αγοραστή, οποιοδήποτε είναι το αντικείμενο της πράξεως εξαγωγής, χρόνο αποπληρωμής των εν λόγω πιστώσεων ίσο ή ανώτερο των 24 μηνών 7

β) για όλες τις πράξεις τοις μετρητοίς, κατασκευαστική διάρκεια ίση ή ανώτερη των 12 μηνών 7

γ) για όλες τις πράξεις που χρηματοδοτούνται με πιστώσεις προμηθευτή, κατασκευαστική διάρκεια ίση ή ανώτερη των 12 μηνών ή διάρκεια πιστώσεως ίση ή ανώτερη των 24 μηνών ή, τέλος, κατασκευαστική διάρκεια και διάρκεια πιστώσεως ίσες ή ανώτερες συνολικά των 24 μηνών.

Άρθρο 3

1. Το πεδίο εφαρμογής των κοινών αρχών που περιγράφονται στα παραρτήματα Α, Β και Γ αποτελείται από τις πράξεις που ορίζονται στο άρθρο 2, και οι οποίες αφορούν αγοραστές ή δανειολήπτες του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα.

Κατά την έννοια αυτών των κοινών αρχών, είναι δημόσιος φορέας ο αγοραστής ή ο δανειολήπτης ο οποίος, αποτελώντας υπό τη μία ή άλλη μορφή αυτή καθαυτή τη δημόσια αρχή (κράτος, εξαρτημένοι συλλογικοί φορείς του δημοσίου, όπως οι επαρχίες, τα διαμερίσματα, οι δήμοι και οι δημόσιοι οργανισμοί) δεν μπορεί να κηρυχθεί δικαστικά ή διοικητικά σε πτώχευση.

2. Εάν, σε ορισμένες περιπτώσεις, φανεί αναγκαία η ερμηνεία του ορισμού που παρατίθεται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη θα λάβουν υπόψη τους για τον προσδιορισμό της ιδιότητας του αγοραστή ή του δανειολήπτη, τα ακόλουθα στοιχεία:

- δημόσιος αγοραστής ή δανειολήπτης μπορεί να είναι ένα κυρίαρχο κράτος ή η κεντρική κυβέρνηση ή κάθε άλλος δημόσιος φορέας εξαρτώμενος από την κεντρική κυβέρνηση, όπως οι περιφερειακές αρχές, οι δημοτικές αρχές ή αυτές του ευρύτερου δημόσιου τομέα,

- ο δημόσιος αγοραστής ή δανειολήπτης δύναται, με τις ενέργειές του, να κινήσει την ευθύνη της κεντρικής κυβέρνησης ή του κράτους και συνεπώς οι οφειλόμενες δυνάμει της εμπορικής συμφωνίας ή της συμβάσεως πιστώσεως του αγοραστή πληρωμές, διενεργούνται με χρησιμοποίηση των κονδυλίων του κρατικού προϋπολογισμού ή είναι εγγυημένες από το κράτος το οποίο ενεργεί παραδείγματος χάρη μέσω του υπουργείου του των οικονομικών ή μέσω της κεντρικής τράπεζάς του,

- ο δημόσιος αγοραστής ή δανειολήπτης δύναται να καταβάλει το χρέος του είτε χρησιμοποιώντας πόρους που δεν προέρχονται από την κεντρική κυβέρνηση, αλλά από τοπικές φορολογικές εισφορές είτε παρέχοντας ο ίδιος κάποια δημόσια υπηρεσία.

Οπωσδήποτε όμως είναι υποχρεωτικό να βεβαιώνεται:

- το νομικό καθεστώς του αγοραστή ή του δανειολήπτη,

- η πραγματική αποτελεσματικότητα όλων των μέσων παροχής εννόμου προστασίας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν κατά του αγοραστή ή του δανειολήπτη,

- οι πηγές χρηματοδότησης και εισοδήματος του αγοραστή ή του δανειολήπτη,

- ο βαθμός επιρροής ή ελέγχου τον οποίο δύναται να ασκεί αντίστοιχα η κεντρική κυβέρνηση.

Άρθρο 4

1. Συγκροτείται επιτροπή διαχείρισης, η οποία αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.

Ο εκπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή διαχείρισης σχέδιο των μέτρων που πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, και ειδικότερα στους ακόλουθους τομείς:

α) ανάπτυξη κοινής μεθόδου για την αξιολόγηση του κινδύνου που αντιπροσωπεύουν οι διάφορες οφειλέτριες χώρες και για την κατάταξη των χωρών αυτών σε έξι διαφορετικές κατηγορίες (η κατηγορία 1 θα αντιπροσωπεύει τον ελαφρότερο κίνδυνο και η κατηγορία 6 το σοβαρότερο κίνδυνο) 7

β) ανάπτυξη κοινής μεθόδου για τον καθορισμό των κατώτατων συντελεστών ασφαλίστρου και των συντελεστών ασφαλίστρου αναφοράς 7

γ) κατάρτιση καταλόγου με τα διεθνή ή εθνικά πιστωτικά ιδρύματα η παρέμβαση των οποίων τεκμαίρεται ότι βελτιώνει τον κίνδυνο-χώρας 7

δ) επεξεργασία των αρχών που οφείλει να ακολουθεί κάθε ασφαλιστής για την εκτίμηση του κινδύνου-αγοραστού 7

ε) επεξεργασία των αρχών που οφείλει να ακολουθεί κάθε ασφαλιστής για την εκτίμηση του κατασκευαστικού κινδύνου.

2. Η επιτροπή γνωμοδοτεί επί του σχεδίου εντός προθεσμίας που δύναται να καθορίζει ο πρόεδρος, ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του εκάστοτε θέματος. Η γνώμη εκδίδεται με την πλειοψηφία που προβλέπει το άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που το Συμβούλιο καλείται να λάβει με πρόταση της Επιτροπής. Κατά τις ψηφοφορίες στο πλαίσιο της επιτροπής διαχείρισης, οι ψήφοι των εκπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται με τη μέθοδο που προβλέπει το προαναφερθέν άρθρο. Ο πρόεδρος δεν συμμετέχει στην ψηφοφορία.

Η Επιτροπή προβαίνει στη θέσπιση μέτρων, τα οποία υπόκεινται σε άμεση εφαρμογή. Εντούτοις, αν τα μέτρα δεν συμβαδίζουν με τη γνώμη της επιτροπής διαχείρισης, πρέπει να γνωστοποιούνται αμέσως από την Επιτροπή στο Συμβούλιο.

Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή δύναται να μεταθέσει την εφαρμογή των μέτρων που έχει αποφασίσει η ίδια για μέγιστο χρονικό διάστημα ενός μηνός από την ημερομηνία γνωστοποίησης των μέτρων.

Το Συμβούλιο δύναται, εντός της προθεσμίας που ορίζεται στο τρίτο εδάφιο προηγουμένως να αποφασίσει διαφορετικά με ειδική πλειοψηφία.

Άρθρο 5

Η Επιτροπή υποβάλλει, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1996 έκθεση σχετικά με τα διδάγματα που θα έχουν προκύψει με βάση την πείρα από την εφαρμογή των κοινών αρχών που καθιερώνονται έτσι στην εν λόγω οδηγία και, κατά περίπτωση, προτείνει διαρρυθμίσεις ή νέες κοινές αρχές τις οποίες θεωρεί η ίδια αναγκαίες, ειδικότερα στους ακόλουθους τομείς:

α) τις ενδεχόμενες τροποποιήσεις του περιεχομένου των παραρτημάτων Α, Β, Γ και Δ με σκοπό τη μείωση των στρεβλώσεων του ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών ασφαλιζομένων 7

β) τις νέες κοινές αρχές προς συμπλήρωση του πεδίου εφαρμογής του παραρτήματος Α όσον αφορά το μη ακόμη καλυπτόμενο πεδίο, όπως, για παράδειγμα, την απευθείας παρεχόμενη εγγύηση για τις τράπεζες οι οποίες αναχρηματοδοτούν πιστώσεις προμηθευτή, την εγγύηση βεβαιωμένων ενεγγύων πιστώσεων και, για τους εξαγωγείς, την εγγύηση των αναθέσεων κατασκευών και δημοσίων έργων, τις συμβάσεις παροχής αμιγών υπηρεσιών, τις συμβάσεις χρηματοδοτικής μίσθωσης και τις παροχές τραπεζικών εγγυήσεων ή ακόμη, τους βραχυπρόθεσμους κινδύνους που δεν εμπίπτουν ούτε στον ορισμό του κινδύνου αγοράς ούτε στο πεδίο εφαρμογής του παραρτήματος Α).

Άρθρο 6

Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι κανόνες του παραρτήματος Δ επιβάλλουν τη γνωστοποίηση προς έκδοση γνώμης, το κράτος μέλος δικαιούται να εφαρμόζει τη ζητούμενη παρέκκλιση ως προληπτικό μέτρο. Η παρέκκλιση θεωρείται εγκριθείσα εφόσον παρέλθει προθεσμία οκτώ εργάσιμων ημερών από τη γνωστοποίηση, εκτός αν η Επιτροπή έχει ειδοποιήσει το οικείο κράτος μέλος ότι θεωρεί αναγκαία την παραπομπή του θέματος στην επιτροπή που προβλέπει το άρθρο 4, είτε με δική της πρωτοβουλία είτε μετά από αίτηση ενός άλλου κράτους μέλους. Η επιτροπή αποφαίνεται με βάση τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 4. Στην περίπτωση αυτή, το οικείο κράτος μέλος δικαιούται να εξακολουθήσει να εφαρμόζει τη ζητούμενη παρέκκλιση ως προληπτικό μέτρο μέχρι την έκδοση οριστικής αποφάσεως.

Άρθρο 7

Το σύνολο των διαδικασιών που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία συμπληρώνει τις διαδικασίες που έχουν ήδη θεσπιστεί με την απόφαση 73/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου (5).

Άρθρο 8

Σε κρίσιμες περιστάσεις, όταν τα μέρη πρέπει να τοποθετηθούν μέσα σε βραχύτερες προθεσμίες σε σχέση με τις προβλεπόμενες στα άρθρα 4 ή 6, διεξάγονται διαβουλεύσεις βάσει συνοπτικής έγγραφης διαδικασίας στο πλαίσιο του συστήματος OLIS.

Άρθρο 9

Οι οδηγίες 70/509/ΕΟΚ και 70/510/ΕΟΚ καταργούνται.

Άρθρο 10

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1994.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 11

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 12

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ αριθ. 66 της 27. 10. 1960, σ. 1339/60.

(2) ΕΕ αριθ. L 254 της 23. 11. 1970, σ. 1.

(3) ΕΕ αριθ. L 2 της 1. 1. 1973, σ. 1.

(4) ΕΕ αριθ. L 254 της 23. 11. 1970, σ. 26.

(5) ΕΕ αριθ. L 346 της 17. 12. 1973, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α

ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΑ ΣΥΣΤΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΗΣ ΕΓΓΥΗΣΗΣ

1. ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΙΣΤΩΣΗΣ ΑΓΟΡΑΣΤΗ (1)

1.1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1.1.1. Οι κοινές αρχές, όπως αυτές ορίζονται στα παρακάτω σημεία 1.2 και 1.3, εφαρμόζονται όταν:

- η εγγύηση χορηγείται σε πιστωτικά ιδρύματα (και μάλιστα οποιασδήποτε εθνικότητας) τα οποία χορηγούν δάνεια υπό τη μορφή συμβάσεων πίστωσης αγοραστού, συναπτόμενα με έναν ή περισσότερους δανειολήπτες του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, στο μέτρο που:

- με τα δάνεια αυτά χρηματοδοτούνται είτε μία είτε περισσότερες εξαγωγικές συμβάσεις,

- οι επιμέρους καταβολές των δανείων αυτών πραγματοποιούνται μετά την πλήρη εκτέλεση της εμπορικής συμφωνίας ή με βάση προοδευτικά διενεργούμενες πληρωμές,

- οι όροι και οι προϋποθέσεις της κατ' αυτόν τον τρόπο χρηματοδοτούμενης εμπορικής συμφωνίας έχουν ήδη εγκριθεί από τον ασφαλιστή,

- η σύμβαση πίστωσης αγοραστού αποτελεί άνευ όρων δέσμευση του δανειολήπτη να επιστρέψει την οφειλή του, οποιαδήποτε είναι η εξέλιξη της εμπορικής συμφωνίας που χρηματοδοτείται με αυτήν.

1.1.2. Αυτές οι κοινές αρχές καθιερώνονται για την παροχή εγγύησης έναντι του συνόλου των κινδύνων. Όμως, ο ασφαλιστής δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να περιορίσει την εγγύησή του σε ορισμένους εξ αυτών. Στην περίπτωση αυτή ακολουθεί, αν είναι αναγκαίο, τις προς τούτο προβλεπόμενες στο παράρτημα Δ διαδικασίες.

1.1.3. Οι εγγυημένες συμβάσεις πιστώσεων αγοραστού μπορούν να συνάπτονται σε ένα ή περισσότερα ξένα νομίσματα. Στην περίπτωση αυτή, η εγγύηση μπορεί να χορηγηθεί είτε με βάση το ή τα εν λόγω ξένα νομίσματα είτε με βάση το εθνικό νόμισμα του ασφαλιστή.

1.1.4. Στην περίπτωση που όλες οι υποχρεώσεις ενός δανειολήπτη του ιδιωτικού τομέα είναι πλήρως και άνευ όρων εγγυημένες από δημόσιο φορέα, εφαρμόζονται οι κοινές αρχές που ισχύουν για τους δημόσιους δανειολήπτες, όπως αυτές παρατίθενται στο σημείο 1.2.

1.2. ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗΣ

1.2.1. Ορισμοί του κινδύνου και της συστατικής προθεσμίας της ασφαλιστικής περίπτωσης

Ο κίνδυνος για τον οποίο παρέχεται εγγύηση είναι ο πιστωτικός κίνδυνος. Επέλευση του κινδύνου υπάρχει όταν ο ασφαλιζόμενος ευρίσκεται σε αδυναμία να εισπράξει το όλο ή μέρος της απαίτησής του τρεις μήνες μετά την ημερομηνία της εν λόγω απαίτησης στο μέτρο που η αδυναμία αυτή προέρχεται απευθείας και αποκλειστικά από ένα ή περισσότερα γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περιπτώσεως που αναφέρονται στο σημείο 1.2.2.

1.2.2. Γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περίπτωσης

1.2.2.1. Απουσία παροχής εκ μέρους του δανειολήπτη και, κατά περίπτωση, του εγγυητή του.

1.2.2.2. Γενικό χρεωστάσιο κυρυσσόμενο από την κυβέρνηση της χώρας του δανειολήπτη ή άλλης χώρας, μέσω της οποίας πρέπει να διενεργηθεί η πληρωμή.

1.2.2.3. Κάθε άλλη πράξη ή απόφαση της κυβέρνησης ξένης χώρας, η οποία εμποδίζει την εκτέλεση της εξομοιώνονται με αποφάσεις της κυβερνήσεως, όπως και των νομοθετικών μέτρων που λαμβάνονται από την Κοινότητα.

1.2.2.4. Πολιτικά γεγονότα, οικονομικές δυσχέρειες που μεσολάβησαν έξω από τη χώρα του ασφαλιστή, ή νομοθετικά και διοικητικά μέτρα που ελήφθησαν έξω από τη χώρα του ασφαλιστή, τα οποία εμποδίζουν ή καθυστερούν τη μεταφορά των ποσών που καταβλήθηκαν στο πλαίσιο της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού.

1.2.2.5. Νομικές διατάξεις θεσπιζόμενες στη χώρα του δανειολήπτη και οι οποίες προβλέπουν ότι οι διενεργούμενες από το δανειολήπτη πληρωμές τον απαλλάσσουν του χρέους του, παρά το γεγονός ότι, εξαιτίας διακυμάνσεων στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι πληρωμές αυτές, όταν μετατρέπονται στο νόμισμα της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού, δεν καλύπτουν πλέον το οφειλόμενο ποσό, και τούτο κατά την ημερομηνία της μεταφοράς.

1.2.2.6. Περιπτώσεις ανωτέρας βίας που συμβαίνουν έξω από τη χώρα του ασφαλιστή, όπως παραδείγματος χάρη πόλεμος, περιλαμβανομένου του εμφυλίου πολέμου, επανάσταση, στάση, δημόσιες ταραχές, κυκλώνας, πλημμύρα, σεισμός, ηφαιστειακή έκρηξη, παλιρροιακό κύμα ή πυρηνικό ατύχημα.

1.2.3. Γενική εξαίρεση της εγγύησης

Δεν δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο οποιασδήποτε αποζημίωσης, οι ζημίες που άμεσα ή έμμεσα οφείλονται:

1.2.3.1. σε ενέργεια ή παράλειψη του ασφαλισμένου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό του τελευταίου με την οποία η σύμβαση πιστώσεως αγοραστού καθίσταται πλήρως ή μερικώς ανεφάρμοστη 7

1.2.3.2. στην αναγραφή των οποιωνδήποτε διατάξεων στη σύμβαση πιστώσεως αγοραστού ή σε οποιαδήποτε άλλα προσαρτημένα έγγραφα, περιλαμβανομένων αυτών των εγγυήσεων ή των ασφαλειών που επισυνάπτονται στην εν λόγω σύμβαση, με τις οποίες διατάξεις περιορίζονται τα δικαιώματα του ασφαλιζόμενου 7

1.2.3.3. σε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ του ασφαλισμένου και του δανειολήπτη (ή/και του εγγυητή του) συναφθεί μετά την υπογραφή της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού και η οποία εμποδίζει ή καθυστερεί την πληρωμή των οφειλόμενων ποσών.

1.2.4. Ενεργοποίηση της εγγυήσεως

Η εγγύηση αρχίζει να παράγει αποτελέσματα όταν πληρούνται οι προηγούμενοι όροι που προβλέπονται στο συμβόλαιο ασφάλισης της πιστώσεως και εφόσον επίσης πληρούνται όλοι οι προηγούμενοι όροι χρήσης, εκ μέρους του δανειολήπτη, της πιστώσεως που τίθεται στη διάθεσή του από τον ασφαλιζόμενο.

1.2.5. Έκταση της εγγυήσεως

1.2.5.1. Ποσά της εγγυήσεως

- Η εγγύηση εκτείνεται αποκλειστικά στα ακόλουθα ποσά που οφείλονται από το δανειολήπτη δυνάμει της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού: το κεφάλαιο της εν λόγω πιστώσεως, το ποσό των τόκων αποπληρωμής, περιλαμβανομένων των τόκων υπερημερίας, και οι αντίστοιχες τραπεζικές προμήθειες. Αποκλείονται της εγγυήσεως τα οφειλόμενα από το δανειολήπτη ποσά λόγω ποινικής ρήτρας ή ζημίας.

- Οι εγγυημένοι τόκοι υπερημερίας περιορίζονται σε αυτούς που είναι απαιτητοί μεταξύ της ημερομηνίας γενέσεως της απαιτήσεως και της καταληκτικής προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης.

- Εγγυημένες τραπεζικές προμήθειες είναι οι αναγραφόμενες στη σύμβαση πιστώσεως αγοραστού (συνήθως: προμήθεια ανάληψης δεσμεύσεως, προμήθεια πρακτορεύσεως, προμήθεια διαχειρίσεως).

1.2.5.2. Προμήθειες από την αλλοδαπή

Όταν η εμπορική συμφωνία που χρηματοδοτείται από τη σύμβαση πιστώσεως αγοραστού, περιλαμβάνει αγαθά και υπηρεσίες προελεύσεως τρίτης χώρας, η χρηματοδότηση των τελευταίων αυτών μπορεί να περιληφθεί στην εγγύηση, εφόσον αυτά έχουν δηλωθεί στον ασφαλιστή και έχουν γίνει δεκτά από αυτόν. Η ενσωμάτωση αυτή είναι, αντιθέτως, αυτόματη όταν πρόκειται για ορισμένες υπεργολαβίες με προέλευση ένα (ή περισσότερα) κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και τούτο, σύμφωνα με τις διατάξεις της αποφάσεως 82/854/ΕΟΚ του Συμβουλίου (2).

1.2.6. Εγγυημένο ποσοστό και μεγίστη αποζημίωση

1.2.6.1. Το εγγυημένο ποσοστό και η μεγίστη αποζημίωση που οφείλονται από τον ασφαλιστή πρέπει να καθορίζονται ρητά στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο που εκδίδεται από τον τελευταίο.

1.2.6.2. Το εγγυημένο ποσοστό δεν δύναται να υπερβαίνει το 95 %.

1.2.6.3. Ο ασφαλιζόμενος οφείλει να αναλάβει ο ίδιος αποκλειστικά το βάρος ενός μέρους του μη καλυπτόμενου από τον ασφαλιστή ποσοστού του κινδύνου. Το μέρος αυτό δεν μπορεί να είναι κατώτερο του 2 % του ποσού της απαίτησης για την οποία έχει παρασχεθεί εγγύηση, και μάλιστα ανεξαρτήτως του εγγυημένου ποσοστού του κινδύνου. Η διαφορά ανάμεσα στο ποσοστό που εξακολουθεί να επιβαρύνει αποκλειστικά τον ασφαλιζόμενο και στο μη εγγυημένο ποσοστό μεταφέρεται στην περίπτωση αυτή στον εξαγωγέα. Παρά ταύτα, ο ασφαλιζόμενος δύναται επίσης να μεταφέρει στους οργανισμούς που συμμετέχουν στην χρηματοδότηση ή στους κατά δεύτερο λόγο συμμετέχοντες το τμήμα του μέρους του μη εγγυημένου ποσοστού που εξακολουθεί υποχρεωτικά να τον επιβαρύνει και το οποίο αντιστοιχεί στη συμμετοχή των τελευταίων αυτών στη χρηματοδότηση. Η μεταφορά, εξάλλου, του μη εγγυημένου ποσοστού του κινδύνου προϋποθέτει τη ρητή συγκατάθεση του ασφαλιστή.

1.2.7. Γενικές αρχές και όροι της αποζημίωσης

1.2.7.1. Ο ασφαλιζόμενος δικαιούται αποζημιώσεως κατά την εκπνοή της προθεσμίας με την οποία επέρχεται η ασφαλιστική περίπτωση, όπως αυτή ορίζεται στο σημείο 1.2.1, εφόσον έχουν ήδη συμπληρωθεί οι προηγούμενοι όροι για την ενεργοποίηση της εγγυήσεως, και εφόσον ο ασφαλιζόμενος έχει διαχειριστεί τον κίνδυνο με επιμέλεια συνετού οικογενειάρχη και η απαίτηση για την οποία ζητείται αποζημίωση είναι νομικά αδιαμφισβήτητη.

1.2.7.2. Εφόσον ο ασφαλιστής έχει λάβει, εντός των απαιτουμένων προθεσμιών, το σύνολο των αναγκαίων πληροφοριών, τα έγγραφα και τις αποδείξεις που επιτρέπουν να διαπιστωθεί το αδιαμφισβήτητο της απαίτησης, καταβάλλει την οφειλόμενη αποζημίωση εντός 45 ημερών από τη χρονικά μεταγενέστερη των ακόλουθων ημερομηνιών:

- εκπνοή της προθεσμίας που συνιστά την ασφαλιστική περίπτωση,

- ημερομηνία έγκρισης εκ μέρους του ασφαλιζόμενου του ποσού της αποζημίωσης.

1.2.7.3. Αν η ασφαλισθείσα απαίτηση αποτελεί το αντικείμενο αναχρηματοδότησης στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας ενοποίησης, ο ασφαλιστής απαλείφει την προθεσμία των 45 ημερών που ορίζεται στο σημείο 1.2.7.2, εφόσον η διμερής συμφωνία ενοποίησης έχει όντως αρχίσει να ισχύει.

1.2.7.4. Εφόσον οι ζημίες για τις οποίες ο ασφαλιζόμενος ζητεί αποζημίωση αντιστοιχούν σε αμφισβητούμενα δικαιώματα, ο ασφαλιστής δύναται να αναβάλει την αποζημίωση μέχρις ότου η αμφισβήτηση λήξει με δικαίωση του ασφαλιζόμενου εκ μέρους της διαιτητικής ή δικαστικής αρχής που προβλέπεται στη σύμβαση πιστώσεως αγοραστού. Ο ασφαλιστής δύναται επίσης στην περίτπωση αυτή να ζητήσει την περιαφή εκτελεστηρίου τύπου στη χώρα του οφειλέτη για αυτήν τη δικαστική απόφαση.

1.2.7.5. Αν οι υποχρεώσεις του δανειολήπτη έναντι του ασφαλιζόμενου συνοδεύονται από εγγύηση ή από οποιαδήποτε άλλη μορφή ασφάλειας, ο ασφαλιζόμενος οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε, όχι μόνο η εγγύηση ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ασφάλειας να είναι νομικά έγκυρη, αλλά επίσης να δύναται να επιτύχει την ενεργοποίησή της.

1.2.7.6. Κατά τον υπολογισμό του ποσού της αποζημώσεως, ο ασφαλιστής δεν δύναται να καταβάλει στον ασφαλιζόμενό του ποσό ανώτερο της ζημίας που πραγματικά υπέστη ο τελευταίος αυτός ή/και ανώτερο του ποσού που πραγματικά οφείλεται από το δανειολήπτη δυνάμει της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού.

1.2.8. Διμερής συμφωνία ενοποίησης

Αν το ασφαλιζόμενο δάνειο εντάσσεται στο πλαίσιο μιας διμερούς συμφωνίας ενοποίησης, ο ασφαλιζόμενος οφείλει να τηρήσει τους όρους της συμφωνίας αυτής τόσο όσον αφορά το μέρος εκείνο του δανείου για το οποίο έχει δοθεί εγγύηση όσο και για το μη καλυπτόμενο μέρος του δανείου. Ο ασφαλιζόμενος οφείλει επίσης να παράσχει στον ασφαλιστή του κάθε αναγκαία συνδρομή κατά την υλοποίηση της συμφωνίας ενοποιήσεως.

1.2.9. Πρόσθετα έξοδα

Στο μέτρο που έχουν τύχει της εγκρίσεως του ασφαλιστή, η παρεχόμενη εγγύηση καλύπτει, και μάλιστα μέχρι ύψους του εγγυημένου ποσοστού που ορίζεται από τον τελευταίο αυτό, τις πρόσθετες δαπάνες που έχουν σχέση με κάθε ενέργεια η οποία επιτρέπει τον περιορισμό ή την αποφυγή κάποιας ζημίας. Οι εν λόγω πρόσθετες δαπάνες περιλαμβάνουν τα δικαστικά έξοδα, καθώς και όλες τις λοιπές δαπάνες νομικής φύσεως.

Οπωσδήποτε, εάν οι δαπάνες αυτές αφορούν ποσά ή απαιτήσεις μη εγγυημένες από τον ασφαλιστή, καταλογίζονται κατ' αναλογία ποσοστού στα εγγυημένα ή μη εγγυημένα ποσά και απαιτήσεις.

1.3. ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗΣ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

Οι διατάξεις των σημείων 1.2.3 έως 1.2.9 («Δημόσιος δανειολήπτης») εφαρμόζονται επίσης για τους δανειολήπτες του ιδιωτικού τομέα («Δανειολήπτης του ιδιωτικού τομέα»).

1.3.1. Ορισμοί του κινδύνου και της προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περιπτώσεως

Ο κίνδυνος για τον οποίο παρέχεται εγγύηση είναι ο πιστωτικός κίνδυνος. Ο κίνδυνος πραγματοποιείται όταν ο ασφαλιζόμενος ευρίσκεται σε αδυναμία να εισπράξει το όλο ή μέρος της απαιτήσεώς του τρεις μήνες από την ημερομηνία της εν λόγω απαιτήσεως, στο μέτρο που η αδυναμία αυτή προέρχεται άμεσα και αποκλειστικά από ένα ή περισσότερα γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περιπτώσεως που αναφέρονται στο σημείο 1.3.2.

Όταν η μη πληρωμή του χρέους οφείλεται στην επέλευση του γενεσιουργού γεγονότος της ασφαλιστικής περιπτώσεως του σημείου 1.3.2.1, ο ασφαλιστής απαλείφει οποιαδήποτε προθεσμία που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περιπτώσεως.

1.3.2. Γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περιπτώσεως

1.3.2.1. Νομική ή πραγματική αφερεγγυότητα του δανειολήπτη και, κατά περίπτωση του εγγυητή του.

1.3.2.2. Απουσία παροχής από πλευράς του δανειολήπτη και, κατά περίπτωση, του εγγυητή του.

1.3.2.3. Γενικό χρεωστάσιο κηρυσσόμενο από την κυβέρνηση της χώρας του δανειολήπτη ή από την κυβέρνηση τρίτης χώρας μέσω της οποίας πρέπει να πραγματοποιηθεί η πληρωμή.

1.3.2.4. Κάθε άλλη ενέργεια ή απόφαση της κυβερνήσεως ξένης χώρας με την οποία εμποδίζεται η εκτέλεση της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού, περιλαμβανομένων των αποφάσεων των δημοσίων αρχών που εξομοιώνονται με αποφάσεις της κυβερνήσεως καθώς και των νομοθετικών μέτρων που εκδίδονται από την Κοινότητα.

1.3.2.5. Γεγονότα πολιτικά, οικονομικές δυσχέρειες που σημειώθηκαν εκτός της χώρας του ασφαλιστή ή νομοθετικά και διοικητικά μέτρα εκτός της χώρας του ασφαλιστή που εμποδίζουν ή καθυστερούν τη μεταφορά των καταβληθέντων ποσών στο πλαίσιο της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού.

1.3.2.6. Νομικές διατάξεις θεσπιζόμενες στη χώρα του δανειολήπτη και οι οποίες προβλέπουν ότι οι διενεργούμενες από το δανειολήπτη πληρωμές τον απαλλάσσουν του χρέους του, παρά το γεγονός ότι, εξαιτίας διακυμάνσεων στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι πληρωμές αυτές, όταν μετατρέπονται στο νόμισμα της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού, δεν καλύπτουν πλέον το οφειλόμενο ποσό, κατά την ημερομηνία της μεταφοράς.

1.3.2.7. Περιπτώσεις ανωτέρας βίας που συμβαίνουν εκτός της χώρας του ασφαλιστή, όπως π.χ. πόλεμος, περιλαμβανομένου του εμφυλίου πολέμου, επανάσταση, στάση, δημόσιες ταραχές, κυκλώνας, πλημμύρα, σεισμός, ηφαιστειακή έκρηξη, παλιρροιακό κύμα ή πυρηνικό ατύχημα.

2. ΕΓΓΥΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ ΠΙΣΤΩΣΕΩΣ ΠΡΟΜΗΘΕΥΤΗ (3)

2.1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

2.1.1. Οι γενικές αρχές, όπως αυτές ορίζονται στα σημεία 2.2 και 2.3, εφαρμόζονται όταν η εγγύηση έχει χορηγηθεί σε μία ή περισσότερες επιχειρήσεις της Κοινότητας η οποία συνάπτει εμπορική συμφωνία με έναν ή περισσότερους αγοραστές του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα.

2.1.2. Αυτές οι κοινές αρχές καθιερώνονται για την παροχή εγγύησης έναντι του συνόλου των κινδύνων. Όμως, ο ασφαλιστής δύναται, ανάλογα με την περίπτωση, να αποφασίσει περιορισμό της εγγύησής του σε ορισμένους εξ αυτών. Στην περίπτωση αυτή ακολουθεί, αν είναι αναγκαίο, τις προς τούτο προβλεπόμενες στο παράρτημα Δ διαδικασίες.

2.1.3. Το πεδίο εφαρμογής αυτών των κοινών αρχών είναι το οριζόμενο από το άρθρο 2, παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας, διευκρινίζεται δε ότι συμπεριλαμβάνει τη χορηγηθείσα σε εξαγωγέα εγγύηση στην περίπτωση που η συναφθείσα από τον τελευταίο αυτό εμπορική συμφωνία χρηματοδοτείται με πίστωση αγοραστού ή με οποιαδήποτε άλλη μορφή διακανονισμού.

2.1.4. Στην περίπτωση που όλες οι υποχρεώσεις ενός αγοραστή του ιδιωτικού τομέα είναι πλήρως και άνευ όρων εγγυημένες από δημόσιο φορέα, εφαρμόζονται οι κοινές αρχές που ισχύουν για τους δημόσιους αγοραστές, όπως αυτές περιγράφονται στο σημείο 2.2.

2.2. ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ

2.2.1. Ορισμοί των κινδύνων και της προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης

2.2.1.1. Κατασκευαστικός κίνδυνος

Ο κατασκευαστικός κίνδυνος επέρχεται όταν η εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων του ασφαλιζόμενου ή η κατασκευή των αγαθών που παραγγέλθηκαν αναστέλλεται επί διάστημα έξι συναπτών μηνών, στο μέτρο που η αναστολή αυτή προέρχεται άμεσα και αποκλειστικά από ένα ή περισσότερα γεγονότα τα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περίπτωσης που αναφέρονται στο σημείο 2.2.2.

2.2.1.2. Πιστωτικός κίνδυνος

Ο πιστωτικός κίνδυνος επέρχεται όταν ο ασφαλιζόμενος ευρίσκεται σε αδυναμία να εισπράξει το σύνολο ή μέρος της απαίτησής του έξι μήνες μετά τη λήξη της προθεσμίας της εν λόγω απαίτησης, στο μέτρο που αυτή η αδυναμία προέρχεται άμεσα και αποκλειστικά εξ ενός ή περισσοτέρων γεγονότων γενεσιουργών της ασφαλιστικής περιπτώσεως, τα οποία αναφέρονται στο σημείο 2.2.2.

2.2.2. Γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περιπτώσεως

2.2.2.1. Καταγγελία (4) της συμβάσεως από τον αγοραστή.

2.2.2.2. Αυθαίρετη άρνηση του αγοραστή να δεχθεί την παράδοση των αγαθών, χωρίς να έχει την προς τούτο νομική δυνατότητα.

2.2.2.3. Απουσία παροχής εκ μέρους του αγοραστή και, κατά περίπτωση, του εγγυητή του.

2.2.2.4. Γενικό χρεωστάσιο κηρυσσόμενο από την κυβέρνηση της χώρας του αγοραστή ή τρίτης χώρας, μέσω της οποίας πρέπει να διενεργηθεί η πληρωμή.

2.2.2.5. Κάθε άλλη ενέργεια ή απόφαση της κυβερνήσεως ξένης χώρας με την οποία εμποδίζεται η εκτέλεση της εμπορικής συμφωνίας συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων των δημοσίων αρχών οι οποίες εξομοιώνονται με αποφάσεις της κυβερνήσεως καθώς και των νομοθετικών μέτρων που λαμβάνονται από την Κοινότητα.

2.2.2.6. Γεγονότα πολιτικά, οικονομικές δυσχέρειες που σημειώθηκαν εκτός της χώρας του ασφαλιστή ή νομοθετικά και διοικητικά μέτρα που ελήφθησαν εκτός της χώρας του ασφαλιστή, που εμποδίζουν ή καθυστερούν τη μεταφορά των καταβληθέντων ποσών στο πλαίσιο της εμπορικής συμβάσεως.

2.2.2.7. Νομικές διατάξεις θεσπιζόμενες στη χώρα του δανειολήπτη και οι οποίες προβλέπουν ότι οι διενεργούμενες από το δανειολήπτη πληρωμές τον απαλλάσσουν του χρέους του, παρά το γεγονός ότι, εξαιτίας διακυμάνσεων στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι πληρωμές αυτές, όταν μετατρέπονται στο νόμισμα της εμπορικής συμβάσεως, δεν καλύπτουν πλέον το οφειλόμενο ποσό, και τούτο κατά την ημερομηνία της μεταφοράς.

2.2.2.8. Περιπτώσεις ανωτέρας βίας που συμβαίνουν εκτός της χώρας του ασφαλιστή, όπως παραδείγματος χάρη πόλεμος, περιλαμβανομένου του εμφυλίου πολέμου, επανάσταση, στάση, δημόσιες ταραχές, κυκλώνες, πλημμύρα, σεισμός, ηφαιστειακή έκρηξη, παλιρροιακό κύμα ή πυρηνικό ατύχημα.

2.2.2.9. Κάθε μέτρο ή απόφαση της κυβερνήσεως της χώρας του ασφαλιστή (5) που ελήφθη στο ειδικό πλαίσιο του εξωτερικού εμπορίου, όπως π.χ. απαγόρευση εξαγωγών, εφόσον το οικείο μέτρο ή η απόφαση δικαιολογείται με βάση το χειρισμό των διεθνών υποθέσεων και υπό την προϋπόθεση ότι οι συνέπειες του μέτρου ή της απόφασης δεν επιβαρύνουν με οποιονδήποτε τρόπο την ίδια κυβέρνηση.

2.2.3. Γενικές εξαιρέσεις της εγγυήσεως

Δεν δύνανται να αποτελέσουν αντικείμενο οποιασδήποτε αποζημιώσεως οι ζημίες που οφείλονται άμεσα ή έμμεσα:

2.2.3.1. σε ενέργεια ή σε παράλειψη του ασφαλιζόμενου ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου που ενεργεί για λογαριασμό του τελευταίου, με την οποία καθίσταται πλήρως ή μερικώς ανεφάρμοστη η εμπορική σύμβαση,

2.2.3.2. σε μη εκτέλεση εκ μέρους υπεργολάβων, συμπραττόντων ή άλλων προμηθευτών, εφόσον αυτή η μη εκτέλεση δεν αποτελεί τη συνέπεια πολιτικών γεγονότων, όπως εκείνα που περιγράφονται ως γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περιπτώσεως στο σημείο 2.2.2 (σημεία 2.2.2.4 έως 2.2.2.9),

2.2.3.3. στην αναγραφή στο κείμενο της εμπορικής συμβάσεως ή σε οποιαδήποτε άλλα προσαρτημένα έγγραφα, περιλαμβανομένων αυτών που αφορούν τις εγγυήσεις ή τις ασφάλειες που επισυνάπτονται στην εν λόγω σύμβαση οποιωνδήποτε διατάξεων με τις οποίες περιορίζονται τα δικαιώματα του ασφαλιζόμενου,

2.2.3.4. σε οποιαδήποτε συμφωνία συναφθεί μετά την υπογραφή της εμπορικής συμβάσεως μεταξύ του ασφαλιζόμενου και του αγοραστή ή/και του εγγυητή και με την οποία εμποδίζεται η πληρωμή των οφειλόμενων ποσών.

2.2.4. Ενεργοποίηση της εγγυήσεως

Εφόσον πληρούνται όλοι οι προηγούμενοι όροι που προβλέπονται στο συμβόλαιο ασφάλισης της πιστώσεως, όπως, παραδείγματος χάρη η εξόφληση της προκαταβολής που είναι πληρωτέα κατά την παραγγελία,

2.2.4.1. η εγγύηση του κατασκευαστικού κινδύνου παράγει ενέργεια από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της εμπορικής συμβάσεως,

2.2.4.2. η εγγύηση του πιστωτικού κινδύνου παράγει ενέργεια από την ημερομηνία κατά την οποία, σύμφωνα με τους όρους της εμπορικής συμβάσεως, η πλήρης εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων του ασφαλιζόμενου δημιουργεί υπέρ αυτού το δικαίωμα προς πληρωμή.

Εντούτοις, η εγγύηση του πιστωτικού κινδύνου δύναται να αρχίσει να παράγει ενέργεια από την ημερομηνία κάθε παραδόσεως ή μερικής αποστολής αν, σύμφωνα με τους όρους της εμπορικής συμβάσεως, η εν λόγω παράδοση ή μερική αποστολή δημιουργεί υπέρ του ασφαλιζόμενου το δικαίωμα προς πληρωμή συγκεκριμένου και οριστικού ποσού που αντιστοιχεί ακριβώς στα αγαθά που παραδόθηκαν ή απεστάλησαν (6).

2.2.5. Έκταση της εγγυήσεως

2.2.5.1. Κατασκευαστικός κίνδυνος

Η εγγύηση του κατασκευαστικού κινδύνου εκτείνεται εντός των ορίων του συνολικού ποσού της συμβάσεως, στο ποσό των δαπανών στις οποίες προέβη ο ασφαλιζόμενος για την εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεών του ή για την κατασκευή των αγαθών που του παραγγέλθηκαν, εφόσον οι εν λόγω δαπάνες είναι συναφείς με την υλοποίηση της ασφαλισθείσας συμβάσεως.

Η εγγύηση του κατασκευαστικού κινδύνου δεν καλύπτει:

- τις αποστολές αγαθών για τις οποίες ενεργοποιήθηκε η εγγύηση του πιστωτικού κινδύνου σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 2.2.4.2,

- τα ασφάλιστρα της ασφάλισης πιστώσεως που καταβλήθηκαν από τον ασφαλιζόμενο στον ασφαλιστή,

- τα ποσά που κατέβαλε ο ασφαλιζόμενος μετά από αίτηση για κατάπτωση τραπεζικής ασφάλειας που συστάθηκε στο πλαίσιο της ασφαλισθείσας συμβάσεως (7).

2.2.5.2. Πιστωτικός κίνδυνος

Η εγγύηση του πιστωτικού κινδύνου εκτείνεται αποκλειστικά στα οφειλόμενα από τον αγοραστή ποσά δυνάμει της εμπορικής συμβάσεως. Στο ποσό αυτό δυνατόν να περιλαμβάνεται, για πράξη χρηματοδοτούμενη με πίστωση προμηθευτού, το κεφάλαιο της εν λόγω πιστώσεως, καθώς και το ποσό των τόκων αποπληρωμής, εξαιρουμένων των τόκων υπερημερίας.

Αποκλείονται της εγγυήσεως τα ποσά που καταβλήθηκαν από τον ασφαλιζόμενο μετά από αίτηση για κατάπτωση τραπεζικής ασφάλειας, τα ποσά των ποινικών ρήτρων, καθώς και οι αποζημιώσεις.

2.2.5.3. Προμήθειες εξωτερικού

Όταν η εμπορική σύμβαση περιλαμβάνει αγαθά και υπηρεσίες προελεύσεως τρίτης χώρας, τα εν λόγω αγαθά και υπηρεσίες μπορούν να περιλαμβάνονται στην παρεχόμενη εγγύηση στο μέτρο που έχουν δηλωθεί στον ασφαλιστή και έχουν γίνει δεκτά από αυτόν. Η ενσωμάτωση αυτή είναι, αντιθέτως, αυτόματη όταν πρόκειται για ορισμένες υπεργολαβίες με προέλευση ένα ή περισσότερα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, και τούτο σύμφωνα με τις διατάξεις της αποφάσεως 82/854/ΕΟΚ.

2.2.6. Εγγυημένο ποσοστό και μέγιστη αποζημίωση

2.2.6.1. Το εγγυημένο ποσοστό και η μέγιστη αποζημίωση που οφείλονται από τον ασφαλιστή πρέπει να καθορίζονται ρητά στο ασφαλιστήριο συμβόλαιο που εκδίδεται από τον τελευταίο.

2.2.6.2. Το εγγυημένο ποσοστό δεν δύναται να υπερβαίνει το 90 %.

2.2.6.3. Ο ασφαλιζόμενος οφείλει να αναλάβει ο ίδιος αποκλειστικά το βάρος του μη καλυπτόμενου από τον ασφαλιστή ποσοστού του κινδύνου. Δύναται παρά ταύτα, και με την επιφύλαξη της ρητής συμφωνίας του ασφαλιστή, να μεταφέρει σε υπεργολάβους το μη εγγυημένο ποσοστό του κινδύνου που αντιστοιχεί στη συμμετοχή των εν λόγω υπεργολάβων στην εμπορική σύμβαση. Επιπλέον, αν το ποσοστό του μη εγγυημένου από τον ασφαλιστή κινδύνου υπερβαίνει το 10 %, ο ασφαλιζόμενος δύναται να μην αναλάβει να επιβαρυνθεί μόνος του με το μέρος εκείνο του κινδύνου που υπερβαίνει αυτό το 10 %.

2.2.7. Γενικές αρχές και όροι της αποζημίωσης

2.2.7.1. Ο ασφαλιζόμενος δικαιούται αποζημιώσεως κατά την εκπνοή της προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης, όπως αυτή ορίζεται στο σημείο 2.2.1, εφόσον έχουν ήδη πληρωθεί οι προηγούμενοι όροι για την ενεργοποίηση της εγγυήσεως, και εφόσον ο ασφαλιζόμενος έχει διαχειριστεί τον κίνδυνο με επιμέλεια συνετού οικογενειάρχη και η απαίτηση προς αποζημίωση είναι νομικά αδιαμφισβήτητη.

2.2.7.2. Εφόσον ο ασφαλιστής έχει λάβει, εντός των απαιτουμένων προθεσμιών, το σύνολο των αναγκαίων πληροφοριών, τα έγγραφα και τις αποδείξεις που επιτρέπουν να διαπιστωθεί το αδιαμφισβήτητο της απαίτησης, καταβάλλει την οφειλόμενη αποζημίωση το αργότερο:

- για τον κατασκευαστικό κίνδυνο, εντός 45 ημερών από την πλέον μακρυσμένη των ακόλουθων ημερομηνιών:

- εκπνοή της προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περιπτώσεως,

- ημερομηνία παραλαβής της εκθέσεως εμπειρογνωμοσύνης (εφόσον είναι αναγκαία),

- ημερομηνία έγκρισης εκ μέρους του ασφαλιζόμενου του ποσού της αποζημιώσεως 7

- για τον πιστωτικό κίνδυνο, εντός 45 ημερών από τη χρονικά μεταγενέστερη των ακόλουθων ημερομηνιών:

- εκπνοή της προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περιπτώσεως,

- ημερομηνία έγκρισης εκ μέρους του ασφαλιζόμενου του ποσού της αποζημιώσεως.

2.2.7.3. Όταν η ασφαλισθείσα απαίτηση αποτελεί το αντικείμενο αναχρηματοδότησης στο πλαίσιο διμερούς συμφωνίας ενοποίησης, ο ασφαλιστής απαλείφει τις οριζόμενες στο σημείο 2.2.7.2 προθεσμίες των 45 ημερών, εφόσον η διμερής συμφωνία ενοποίησης έχει όντως αρχίσει να ισχύει.

2.2.7.4. Αν οι ζημίες για τις οποίες ο ασφαλιζόμενος ζητεί αποζημίωση αντιστοιχούν σε αμφισβητούμενα δικαιώματα, ο ασφαλιστής δύναται να αναβάλει την αποζημίωση μέχρις ότου η αμφισβήτηση λήξει με δικαίωση του ασφαλιζόμενου εκ μέρους της διαιτητικής ή δικαστικής αρχής που προβλέπεται στην εμπορική σύμβαση. Ο ασφαλιστής δύναται επίσης στην περίπτωση αυτή, να ζητήσει την περιαφή εκτελεστηρίου τύπου στη χώρα του οφειλέτη για αυτήν τη δικαστική απόφαση.

2.2.7.5. Αν οι υποχρεώσεις του αγοραστού έναντι του ασφαλιζόμενου συνοδεύονται από εγγύηση ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ασφάλειας, ο ασφαλιζόμενος οφείλει να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε, όχι μόνο η εγγύηση ή οποιαδήποτε άλλη μορφή ασφάλειας να είναι νομικά έγκυρη, αλλά επίσης να δύναται να επιτύχει την ενεργοποίησή της.

2.2.7.6. Κατά τον υπολογισμό του ποσού της αποζημιώσεως, ο ασφαλιστής δεν δύναται να καταβάλει στον ασφαλιζόμενό του ποσό ανώτερο της ζημίας που πραγματικά υπέστη ο τελευταίος αυτός ή/και ανώτερο του ποσού που πραγματικά οφείλεται από τον αγοραστή δυνάμει της εμπορικής συμβάσεως.

2.2.8. Διμερής συμφωνία ενοποίησης

Αν η ασφαλισθείσα εμπορική σύμβαση εντάσσεται στο πλαίσιο μιας διμερούς συμφωνίας ενοποίησης, ο ασφαλιζόμενος οφείλει να τηρήσει τους όρους της συμφωνίας αυτής τόσον όσον αφορά το μέρος εκείνο του δανείου για το οποίο έχει δοθεί εγγύηση όσο και για το μη καλυπτόμενο μέρος. Ο ασφαλιζόμενος οφείλει επίσης να παράσχει στον ασφαλιστή του κάθε αναγκαία συνδρομή κατά την υλοποίηση της συμφωνίας ενοποίησης.

2.2.9. Πρόσθετα έξοδα

Στο μέτρο που έχουν τύχει της εγκρίσεως του ασφαλιστή, η παρεχόμενη εγγύηση καλύπτει μέχρι το ύψος του εγγυημένου ποσοστού που ορίζεται από τον τελευταίο αυτό, τις πρόσθετες δαπάνες που έχουν σχέση με κάθε ενέργεια η οποία επιτρέπει τον περιορισμό ή την αποφυγή κάποιας ζημίας. Οι εν λόγω πρόσθετες δαπάνες περιλαμβάνουν τα δικαστικά έξοδα καθώς και όλες τις λοιπές δαπάνες νομικής φύσεως.

Εντούτοις, εάν τα έξοδα αυτά είναι συναφή με ποσά ή απαιτήσεις μη εγγυημένες από τον ασφαλιστή, καταλογίζονται κατ' αναλογία ποσοστού στα εγγυημένα ή μη εγγυημένα ποσά και απαιτήσεις.

2.3. ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ ΤΟΥ ΙΔΙΩΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ

Οι διατάξεις των σημείων 2.2.3 έως 2.2.9 («Δημόσιος αγοραστής») εφαρμόζονται επίσης στους αγοραστές του ιδιωτικού τομέα «Αγοραστής του ιδιωτικού τομέα»).

2.3.1. Ορισμός των κινδύνων και των προθεσμιών που συνιστούν επέλευση της ασφαλιστικής περίπτωσης

2.3.1.1. Κατασκευαστικός κίνδυνος

Ο κατασκευαστικός κίνδυνος πραγματοποιείται όταν η εκτέλεση των συμβατικών υποχρεώσεων του ασφαλιζόμενου (ή η κατασκευή των παραγγελθέντων αγαθών) αναστέλλεται επί χρονικό διάστημα έξι συναπτών μηνών, εφόσον η εν λόγω αναστολή προέρχεται άμεσα και αποκλειστικά εξ ενός ή περισσοτέρων από τα γεγονότα τα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περίπτωσης που αναφέρονται στο σημείο 2.3.2.

2.3.1.2. Πιστωτικός κίνδυνος

Ο πιστωτικός κίνδυνος πραγματοποιείται όταν ο ασφαλιζόμενος ευρίσκεται σε αδυναμία να εισπράξει το όλον ή μέρος της απαιτήσεώς του έξι μήνες μετά την εν λόγω απαίτηση, στο μέτρο που η αδυναμία αυτή προέρχεται άμεσα και αποκλειστικά εξ ενός ή περισσοτέρων γενεσιουργών της ασφαλιστικής περίπτωσης γεγονότων που αναφέρονται στο σημείο 2.3.2.

Αν η μη πληρωμή του χρέους οφείλεται στην επέλευση του γενεσιουργού γεγονότος της ασφαλιστικής περίπτωσης που αναφέρεται στο σημείο 2.3.2.3, ο ασφαλιστής απαλείφει κάθε προθεσμία συστατική της ασφαλιστικής περίπτωσης.

2.3.2. Γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περίπτωσης

2.3.2.1. Καταγγελία (8) της σύμβασης από τον αγοραστή.

2.3.2.2. Αυθαίρετη άρνηση του αγοραστή να παραλάβει τα αγαθά χωρίς να έχει την προς τούτο νομική δυνατότητα.

2.3.2.3. Νομική ή πραγματική αφερεγγυότητα του δυνειολήπτη και, κατά περίπτωση, του εγγυητή του.

2.3.2.4. Μη πληρωμή εκ μέρους του αγοραστή και, κατά περίπτωση, του εγγυητή του (9).

2.3.2.5. Γενικό χρεωστάσιο κηρυσσόμενο από την κυβέρνηση της χώρας του αγοραστή ή από την κυβέρνηση τρίτης χώρας μέσω της οποίας πρέπει να πραγματοποιηθεί η πληρωμή.

2.3.2.6. Κάθε άλλη πράξη ή απόφαση της κυβερνήσεως ξένης χώρας με την οποία εμποδίζεται η εκτέλεση της εμπορικής συμβάσεως, περιλαμβανομένων των αποφάσεων των δημοσίων αρχών που εξομοιώνονται με αποφάσεις της κυβερνήσεως, καθώς και των νομοθετικών μέτρων που εκδίδονται από την Κοινότητα.

2.3.2.7. Γεγονότα πολιτικά, οικονομικές δυσχέρειες που σημειώθηκαν εκτός της χώρας του ασφαλιστή ή νομοθετικά και διοικητικά μέτρα που λαμβάνονται εκτός της χώρας του ασφαλιστή, τα οποία εμποδίζουν ή καθυστερούν τη μεταφορά των καταβληθέντων ποσών στο πλαίσιο της εμπορικής συμβάσεως.

2.3.2.8. Νομικές διατάξεις θεσπιζόμενες στη χώρα του αγοραστή και οι οποίες προβλέπουν ότι οι διενεργούμενες από τον αγοραστή πληρωμές τον απαλλάσσουν του χρέους του, παρά το γεγονός ότι, εξαιτίας διακυμάνσεων στις συναλλαγματικές ισοτιμίες, οι πληρωμές αυτές, όταν μετατρέπονται στο νόμισμα της εμπορικής συμβάσεως, δεν καλύπτουν πλέον το οφειλόμενο ποσό, και τούτο κατά την ημερομηνία της μεταφοράς.

2.3.2.9. Περιπτώσεις ανωτέρας βίας που συμβαίνουν εκτός της χώρας του ασφαλιστή, όπως π.χ. πόλεμος, περιλαμβανομένου του εμφυλίου πολέμου, επανάσταση, στάση, δημόσιες ταραχές, κυκλώνας, πλημμύρα, σεισμός, ηφαιστειακή έκρηξη, παλιρροιακό κύμα ή πυρηνικό ατύχημα.

2.3.2.10. Κάθε μέτρο ή απόφαση της κυβερνήσεως της χώρας του ασφαλιστή (10) που ελήφθη στο ειδικό πλαίσιο του εξωτερικού εμπορίου, όπως π.χ. απαγόρευση εξαγωγών, εφόσον το οικείο μέτρο ή η απόφαση δικαιολογείται με βάση το χειρισμό των διεθνών υποθέσεων και υπό την προϋπόθεση ότι οι συνέπειες του μέτρου ή της απόφασης δεν επιβαρύνουν με οποιοδήποτε τρόπο την ίδια κυβέρνηση.

(1) Σύμβαση βάσει της οποίας ένα ή περισσότερα πιστωτικά ιδρύματα αναλαμβάνουν την υποχρέωση να πληρώσουν τοις μετρητοίς έναν εξαγωγέα για λογαριασμό κάποιου αγοραστή, ο οποίος οφείλει να εξοφλήσει το πιστωτικό ίδρυμα που χορήγησε την πίστωση.

(2) ΕΕ αριθ. L 357 της 18. 12. 1982, σ. 20.

(3) Η έννοια της «πίστωσης προμηθευτού» καλύπτει το σύνολο των περιπτώσεων και αφορά τόσο τις συμβάσεις τοις μετρητοίς, όσο και τις συμβάσεις επί πιστώσει.

(4) «Καταγγελία της συμβάσεως» σημαίνει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυθαίρετη απόφαση του δημόσιου αγοραστή να διακόψει ή να ακυρώσει τη σύμβαση χωρίς να έχει την προς τούτο νομική δυνατότητα.

(5) Περιλαμβανομένου κάποιου μέτρου ή αποφάσεως που θεσπίζεται από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

(6) Για παράδειγμα:

- η παράδοση οπισθογραφημένων συναλλαγματικών ή γραμματίων σε διαταγή είναι ανεπαρκής ώστε να επιτραπεί η προκαταβολική έναρξη ισχύος του πιστωτικού κινδύνου,

- αν η σύμβαση προμηθειών ή η σύμβαση ετοιμοπαράδοτου έργου «με το κλειδί στο χέρι» προβλέπει την παροχή ειδικών υπηρεσιών, όπως παραδείγματος χάρη, ορισμένες εργασίες εγκατάστασης, η εγγύηση του πιστωτικού κινδύνου δύναται, κατά περίπτωση, να ενεργοποιηθεί από την ημερομηνία κατά την οποία η παροχή των εν λόγω υπηρεσιών δημιουργεί συμβατικά το δικαίωμα προς πληρωμή.

(7) Αυτού του είδους η εξαίρεση δεν σημαίνει πάντως ότι ο ασφαλιστής δεν δύναται να εγγυηθεί ένα τέτοιο κίνδυνο.

(8) «Καταγγελία της συμβάσεως» σημαίνει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυθαίρετη απόφαση του ιδιώτη αγοραστή να διακόψει ή να ακυρώσει τη σύμβαση χωρίς να έχει την προς τούτο νομική δυνατότητα.

(9) Η έννοια της «απουσίας παροχής» δεν καλύπτει, στη συγκεκριμένη περίπτωση, παρά το σύνολο των χρηματικών υποχρεώσεων που υπέχει ο αγοραστής ή/και ο εγγυητής του, και ιδιαίτερα, την διεκπεραίωση όλων των διατυπώσεων για τη μετατροπή και μεταφορά σε πίστωση του ασφαλιζόμενου των πληρωμών που διενήργησε ο αγοραστής σε τοπικό νόμισμα.

(10) Περιλαμβανομένου κάποιου μέτρου ή αποφάσεως που λαμβάνεται από την Κοινότητα.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β

ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΩΝ

1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1.1. Κάθε ασφαλιστής προσαρμόζει το δικό του σύστημα ασφαλίστρων ώστε να το καθιστά συμβιβάσιμο με τις κοινές αρχές που εκτίθενται στο παρόν παράρτημα.

1.2. Κάθε ασφαλιστής, όταν θέτει σε εφαρμογή το σύνολο των αρχών που εκτίθενται στο παρόν παράρτημα, ακολουθεί την αρχή σύμφωνα με την οποία τα ασφάλιστρο που χρεώνει πρέπει να αντιστοιχεί προς τους ασφαλιζόμενους κινδύνους και να παρέχει ικανοποιητική αμοιβή, στο μέτρο του δυνατού, για την ανάληψη των εν λόγω κινδύνων.

1.3. Κάθε ασφαλιστής, για τον προσδιορισμό των προς χρέωση συντελεστών ασφαλίστρων, χρησιμοποιεί το σύνολο των στοιχείων που έχουν συγκεντρωθεί σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 της παρούσας οδηγίας.

2. ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕΝΗ ΟΡΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΟΥ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗ ΑΝΑΦΟΡΑΣ

2.1. Ο εμπορικός κίνδυνος ορίζεται στο παράρτημα Α, σημεία 1.3.2.1, 1.3.2.2 και 2.3.2.1 έως 2.3.2.4.

2.2. Ο πολιτικός κίνδυνος ορίζεται στο παράρτημα Α, σημεία 1.2.2.1 έως 1.2.2.6, 1.3.2.3 έως 1.3.2.7, 2.2.2.1 έως 2.2.2.9, 2.3.2.5 έως 2.3.2.10.

2.3. Ο κατασκευαστικός κίνδυνος ορίζεται στο παράρτημα Α σημεία 2.2.1.1, 2.2.5.1 και 2.3.1.1.

2.4. Ο πιστωτικός κίνδυνος ορίζετει στο παράρτημα Α σημεία 1.2.1, 1.3.1, 2.2.1.2, 2.2.5.2 και 2.3.1.2.

2.5. Η ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΟΥ Ή ΤΟΥ ΕΓΓΥΗΤΟΥ

Ο ορισμός του δημόσιου αγοραστού ή του εγγυητού είναι ο προβλεπόμενος στο άρθρο 3 παράγραφος 1 της παρούσας οδηγίας.

Δεδομένου αυτού, και αναφορικά ειδικότερα με τα ασφάλιστρα, οι συντελεστές διαμορφώνονται όχι μόνο σε συνάρτηση με το ιδιωτικό ή δημόσιο καθεστώς του αγοραστού αλλά επίσης σε συνάρτηση με την ιδιότητά του εντός των δύο αυτών κατηγοριών:

2.5.1. δημόσιος: - νομισματικές αρχές (γενικότερα, υπουργείο οικονομικών ή κεντρική τράπεζα),

- άλλοι αυτεξούσιοι αγοραστές ή εγγυητές,

- αγοραστές ή εγγυητές στερούμενοι κυριαρχίας 7

2.5.2. ιδιώτης: - πρώτης τάξεως αγοραστές ή τράπεζες,

- συνήθεις τράπεζες,

- συνήθεις αγοραστές του ιδιωτικού τομέα.

Οι έννοιες αυτές του δημόσιου αγοραστή, αυτεξούσιου και μη, καθώς και αυτές του αγοραστού ή της τράπεζας - του ιδιωτικού τομέα, πρώτης τάξεως ή συνήθους, προσδιορίζονται στης «αρχές που πρέπει να ακολουθούνται από κάθε ασφαλιστή για την εκτίμηση του κινδύνου - αγοραστού» (όπως αυτές έχουν οριστεί με βάση τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 4 της παρούσας οδηγίας).

3. ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ

3.1. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΗ (Ή ΤΟΥ ΕΓΓΥΗΤΗ)

3.1.1. Αγοραστής ή εγγυητής του ιδιωτικού τομέα

Κάθε ασφαλιστής δύναται να εγγυάται μόνον τον εμπορικό κίνδυνο ή μόνον τον πολιτικό κίνδυνο. Δύναται επίσης να εγγυάται τα δύο είδη κινδύνων σωρευτικά.

Αν ο ασφαλιστής αποφασίζει να περιορίσει την εγγύηση σε ένα μόνον από τους δύο προαναφερόμενους κινδύνους, χρεώνει μόνο το ασφάλιστρο που αντιστοιχεί στον ασφαλιζόμενο κίνδυνο.

Αν αποφασίσει να περιορίσει την εγγύηση του εμπορικού ή/και του πολιτικού κινδύνου σε ορισμένα γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περίπτωσης, ο ασφαλιστής δεν μειώνει παρά ταύτα το ύψος του ασφαλίστρου.

3.1.2. Αγοραστής ή εγγυητής του δημόσιου τομέα

3.1.2.1. Όταν ο αγοραστής ή ο εγγυητής θεωρείται ως νομισματική αρχή, το γεγονός ότι ένας ασφαλιστής περιορίζει την εγγύηση σε ορισμένα γεγονότα γενεσιουργά της ασφαλιστικής περίπτωσης, δεν συνεπάγεται παρά ταύτα κάποια μείωση του ύψους του ασφαλίστρου.

3.1.2.2. Στην περίπτωση που ο αγοραστής ή ο εγγυητής θεωρείται ως αυτεξούσια, πλην της νομισματικής αρχής, ή μη αυτεξούσια οντότητα, ο ασφαλιστής δύναται να αποκλείσει τους κινδύνους επί του αγοραστού αυτού ή επ' αυτού του εγγυητή. Στην περίπτωση αυτή, ο ασφαλιστής χρεώνει το εφαρμοστέο για τον κίνδυνο της ενδιαφερόμενης χώρας ποσοστό ασφαλίστρου. Το γεγονός του αποκλεισμού ορισμένων άλλων γεγονότων γενεσιουργών της ασφαλιστικής περίπτωσης δεν συνεπάγεται μείωση του ύψους του ασφαλίστρου.

3.2. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΕΧΟΜΕΝΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ

3.2.1. Πιστωτικός κίνδυνος

3.2.1.1. Όταν οι υποχρεώσεις πληρωμής του αγοραστού συνοδεύονται από άνευ όρων εγγύηση ή από αμετάκλητη ενέγγυο πίστωση, η οποία εκ των πραγμάτων βελτιώνει τον αναλαμβανόμενο κίνδυνο, ο ασφαλιστής χρησιμοποιεί τους προβλεπόμενους για τον εγγυητή συντελεστές ή για την τράπεζα που ανοίγει την ενέγγυο πίστωση, εφόσον:

- εγκρίνει την τράπεζα που παρέχει την αμετάκλητη ενέγγυο πίστωση, είτε αυτή βεβαιώνεται είτε όχι από άλλη τράπεζα και εφόσον η χρήση της πιστώσεως αυτής δεν εξαρτάται με κανένα τρόπο από τον αγοραστή,

- εγκρίνει την τράπεζα ή οποιονδήποτε άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα, που παρέχει την άνευ όρων εγγύηση.

Όταν το ποσοστό ασφαλίστρου που προβλέπεται για τον εγγυητή (1) είναι κατώτερο από αυτό που προβλέπεται για τον αγοραστή, και τούτο για λόγους της χώρας του εγγυητή, ο ασφαλιστής χρησιμοποιεί τον προβλεπόμενο για τον εγγυητή συντελεστή εφόσον όντως αποκλεισθεί ο κίνδυνος μεταφοράς που είναι εγγενής στη χώρα του αγοραστή.

3.2.1.2. Αν μέρος μόνο των υποχρεώσεων πληρωμής του αγοραστή συνοδεύεται από άνευ όρων εγγύηση ή από αμετάκλητη ενέγγυο πίστωση, η μείωση ασφαλίστρου στην οποία προβαίνει ο ασφαλιστής είναι ευθέως ανάλογη με το μέρος εκείνο που έχει αναλάβει ο εγγυητής (2).

3.2.2. Κατασκευαστικός κίνδυνος

3.2.2.1. Όταν, εξαιρουμένης της πληρωτέας με την παραγγελία προκαταβολής, όλες οι πληρωμές διενεργούνται με τη χρήση αμετάκλητης ενεγγύου πιστώσεως που εκδίδεται και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ήδη με την έναρξη ισχύος της ασφαλιζόμενης εμπορικής συμβάσεως, είτε βεβαιώνεται η εν λόγω πίστωση από άλλη τράπεζα είτε όχι, ο ασφαλιστής χρησιμοποιεί τους προβλεπόμενους για την τράπεζα που ανοίγει την ενέγγυο πίστωση συντελεστές εφόσον:

- εγκρίνει την τράπεζα εκδόσεως της αμετάκλητης ενεγγύου πιστώσεως και εφόσον,

- η χρησιμοποίηση της πιστώσεως αυτής δεν εξαρτάται κατά κανένα τρόπο από τον αγοραστή και μπορεί να γίνει στη χώρα του εξαγωγέα με την υποβολή εγγράφων, όπως, παραδείγματος χάρη, αποδεικτικό αποταμιεύσεως στις γενικές αποθήκες, που καταργούν τον επί του αγοραστή, καθώς και επί της χώρας του αγοραστού κίνδυνο.

3.2.2.2. Όταν, εξαιρουμένης της κατά την παραγγελία πληρωτέας προκαταβολής, όλες οι πληρωμές συνοδεύονται από άνευ όρων εγγύηση, δυνάμενη να ενεργοποιηθεί σε πρώτη ζήτηση, εκδοθείσα και διαθέσιμη αμέσως με την έναρξη ισχύος της ασφαλιζόμενης συμβάσεως, ο ασφαλιστής χρησιμοποιεί τους προβλεπόμενους για τον εγγυητή συντελεστές εφόσον εγκρίνει την τράπεζα ή οποιοδήποτε άλλο φορέα του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα, ο οποίος χορηγεί αυτήν την άνευ όρων εγγύηση.

3.2.2.3. Στην περίπτωση που, ικανοποιουμένου του ασφαλιστή, όλες οι συμβατικές υποχρεώσεις του αγοραστή συνοδεύονται από εγγύηση παρεχόμενη από φορέα του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, πλην τραπέζης, κατά τρόπο που ο κατασκευαστικός κίνδυνος να μεταφέρεται έτσι από τον αγοραστή στον εγγυητή, το χρησιμοποιούμενο ασφάλιστρο είναι αυτό που προβλέπεται για τον εγγυητή.

3.3. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΚΙΝΔΥΝΟ-ΧΩΡΑΣ

3.3.1. Στην περίπτωση που η ασφαλιστέα σύμβαση είναι πλήρως χρηματοδοτούμενη από κάποιο διεθνή χρηματοδοτικό οργανισμό (ΔΧΟ) ή κάποιον αντίστοιχο εθνικό οργανισμό (3) που έχει τύχει εγκρίσεως σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, ο κίνδυνος-χώρας θεωρείται ότι είναι βελτιωμένος στο μέτρο που:

α) οι πληρωμές του ΔΧΟ διενεργούνται απευθείας σε πίστωση του εξαγωγέα 7

β) ο δανειολήπτης ή η χώρα του δεν έχει καθυστερημένες πληρωμές έναντι ΔΧΟ.

3.3.2. Στην περίπτωση που η ασφαλιστέα σύμβαση συνοδεύεται από εγγυήσεις άλλες, πλην αυτής που αναφέρεται στο σημείο 3.2, οι οποίες θέτουν τον κίνδυνο πληρωμής εξ ολοκλήρου εκτός της χώρας του οφειλέτη ή του εγγυητή (εξωτερίκευση του κινδύνου), ο κίνδυνος-χώρας δύναται να θεωρηθεί από τον ασφαλιστή ως βελτιωμένος.

3.3.3. Σε περίπτωση συνδυασμού των παραγόντων που αναφέρονται στα σημεία 3.3.1 και 3.3.2, ο κίνδυνος-χώρας θεωρείται ως βελτιωμένος.

3.3.4. Στην περίπτωση που ένας ΔΧΟ χρηματοδοτεί τμήμα μόνον της συμβάσεως, ο κίνδυνος-χώρας για το εν λόγω τμήμα θεωρείται ως βελτιωμένος, υπό τον όρο ότι:

α) πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στα στοιχεία α) και β) του σημείου 3.3.1 7

β) το υπόλοιπο τμήμα της σχετικής πράξεως χρηματοδοτείται πλήρως από άλλους οργανισμούς που έχουν εξίσου την κάλυψη του ασφαλιστή ή τουλάχιστον που έχουν γίνει αποδεκτοί από τον τελευταίο αυτό.

Η ίδια αρχή εφαρμόζεται όταν το σύνολο των παρεχομένων ασφαλειών (ή/και ο συνδυασμός χρηματοδότησης εκ μέρους ενός ΔΧΟ με ένα σύστημα συμπληρωματικών ασφαλειών) δεν αφορά παρά μόνο τμήμα της συμβάσεως.

3.3.5. Αν ο κίνδυνος-χώρας είναι βελτιωμένος, σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 3.3.1, 3.3.2, 3.3.3 και 3.3.4, ο ασφαλιστής εφαρμόζει τους συντελεστές που προβλέπονται για την αμέσως ανώτερη κατηγορία χωρών από αυτή της χώρας του οφειλέτη. Πάντως, ο ασφαλιστής χρεώνει όλες τις προσαυξήσεις ασφαλίστρου που θα είχε εφαρμόσει αν ο κίνδυνος-χώρας είχε παραμείνει εντός της κατηγορίας της χώρας του οφειλέτη ή τις προσαυξήσεις που εφαρμόζει στην κατηγορία αυτή για άλλες πράξεις συναλλαγής.

3.4. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

3.4.1. Υπολογισμός της διάρκειας του κινδύνου για την παρεχόμενη στις τράπεζες εγγύηση στις περιπτώσεις πιστώσεων αγοραστή

Ο ασφαλιστής υπολογίζει το ασφάλιστρο λαμβάνοντας υπόψη τη συνολική διάρκεια του κινδύνου έναντι του οποίου παρέχει εγγύηση. Η εν λόγω συνολική διάρκεια αντιστοιχεί στη μέση διάρκεια του κινδύνου, η οποία υπολογίζεται μεταξύ της πρώτης χρήσης και της τελευταίας δόσης προς αποπληρωμή της εν λόγω πιστώσεως, μετά από στάθμιση με βάση τα ποσά που όντως διακινδυνεύονται. Όσον αφορά την περίοδο που εκτείνεται μεταξύ της πρώτης χρήσης της πιστώσεως και του σημείου εκκίνησης της αποπληρωμής της, ο ασφαλιστής λαμβάνει υπόψη για τη στάθμιση μόνο το αρχικό κεφάλαιο των πιστώσεων, και όχι τους ενδιάμεσους τόκους, ούτε τις τραπεζικές προμήθειες. Για την περίοδο που εκτείνεται από το σημείο εκκίνησης της αποπληρωμής της πίστωσης και την τελευταία δόση προς αποπληρωμή της, ο ασφαλιστής λαμβάνει υπόψη για τη στάθμιση μόνο το αρχικό κεφάλαιο των πιστώσεων, καθώς και τα ποσά που αντιστοιχούν στους τόκους αποπληρωμής, αλλά όχι τους τόκους υπερημερίας.

Η μέση σταθμισμένη διάρκεια, η οποία υπολογίζεται μεταξύ της πρώτης χρήσης της πίστωσης και του σημείου εκκίνησης της αποπληρωμής της, δηλαδή η μέση σταθμισμένη διάρκεια χρήσης, προσδιορίζεται με βάση χρονοδιάγραμμα των δόσεων που καταρτίζεται, σύμφωνα με τις προβλέψεις της, από τη δανειοδοτούσα τράπεζα κατά την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της. Ο ασφαλιστής αναθεωρεί, κατά περίπτωση, το ποσό του εισπραττόμενου ασφαλίστρου σε συνάρτηση με το πραγματικό και οριστικό χρονοδιάγραμμα των διενεργούμενων έναντι της πιστώσεως καταβολών.

Ο ασφαλιστής δεν αναθεωρεί το ποσό του ασφαλίστρου αν η μέση διάρκεια χρήσης, σταθμισμένη με βάση τις πραγματικές και οριστικές καταβολές, δεν αποκλίνει πέραν του 10 % σε σχέση με τον μέσο όρο που προκύπτει από το βάσει προβλέψεων χρονοδιάγραμμα των καταβολών και δεν αποκλίνει πέραν των έξι μηνών σε σχέση με αυτό το τελευταίο χρονοδιάγραμμα.

3.4.2. Υπολογισμός της διάρκειας του κινδύνου για την παρεχόμενη στους εξαγωγείς εγγύηση

3.4.2.1. Διάρκεια κατασκευής

Κατά τον υπολογισμό του ασφαλίστρου, ο ασφαλιστής λαμβάνει υπόψη τη διάρκεια κατασκευής. Αυτή αντιστοιχεί προς το χρονικό διάστημα μεταξύ της ενάρξεως ισχύος της εμπορικής συμβάσεως και της ημερομηνίας κατά την οποία ο ασφαλιζόμενος έχει εκπληρώσει το σύνολο των συμβατικών του υποχρεώσεων.

Εντούτοις, σε περιπτώσεις τμηματικών παραδόσεων και εφόσον αυτές αντιμετωπίζονται αυτοτελώς βάσει της εμπορικής συμβάσεως και έχουν καθεμιά ξεχωριστό σημείο εκκίνησης για την αποπληρωμή της, η διάρκεια κατασκευής αντιστοιχεί προς το χρονικό διάστημα μεταξύ της ενάρξεως ισχύος της εμπορικής συμβάσεως και της μέσης σταθμισμένης ημερομηνίας των παραδόσεων.

3.4.2.2. Διάρκεια της πιστώσεως

Ο ασφαλιστής λαμβάνει υπόψη του για τον υπολογισμό του ασφαλίστρου τη συνολική διάρκεια του πιστωτικού κινδύνου. Η τελευταία αυτή αντιστοιχεί προς το χρονικό διάστημα μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία ενεργοποιήθηκε για τον εξαγωγέα η εγγύηση του πιστωτικού κινδύνου και της ημερομηνίας της τελευταίας καταβολής που διενεργήθηκε από τον αγοραστή. Η προαναφερόμενη στάθμιση γίνεται σε συνάρτηση με το αρχικό κεφάλαιο των πιστώσεων και με τους τόκους αποπληρωμής που όντως διακινδυνεύονται.

3.4.2.3. Το μέσο χρηματοδότησης της εμπορικής συμβάσεως δεν επηρεάζει καθόλου το συντελεστή του ασφαλίστρου. Κατά συνέπεια, ο συνολικός συντελεστής ασφαλίστρου παραμένει αμετάβλητος ανεξαρτήτως αν η εμπορική σύμβαση χρηματοδοτήθηκε με πίστωση προμηθευτή ή με πίστωση αγοραστή.

3.5. ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ ΣΕ ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗ ΒΑΣΗ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΓΓΥΗΣΕΩΣ

3.5.1. Μόνον το τμήμα εκείνο της συμβάσεως που εγγυάται ο ασφαλιστής λαμβάνεται υπόψη κατά τον υπολογισμό του ασφαλίστρου. Με άλλους όρους, κανένα ασφάλιστρο δεν είναι απαιτητό για το τμήμα εκείνο της συμβάσεως που δεν καλύπτεται από την εγγύηση.

3.5.2. Τα ασφάλιστρο υπολογίζεται μέχρι ύψους του εγγυημένου ποσοστού επί του ποσού που όντως εγγυάται ο ασφαλιστής σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 3.5.3 και 3.5.4.

3.5.3. Χορήγηση της εγγυήσεως στις τράπεζες στην περίπτωση πιστώσεως αγοραστή

Η βάση υπολογισμού της εγγυήσεως συντίθεται από τα ακόλουθα στοιχεία:

3.5.3.1. Ποσό του δανείου

Πρόκειται για ολόκληρο το τμήμα της εμπορικής συμβάσεως, περιλαμβανομένων των πρόσθετων ποσών, που χρηματοδοτείται από το δάνειο, στο μέτρο που ο ασφαλιστής έχει δεχτεί να εγγυηθεί το εν λόγω τμήμα (και ενδεχομένως τα εν λόγω πρόσθετα ποσά).

3.5.3.2. Ενδιάμεσοι τόκοι και τόκοι αποπληρωμής

Αν το επιτόκιο (τα επιτόκια) είναι κυμαινόμενο (κυμαινόμενα), ο ασφαλιστής υπολογίζει το ασφάλιστρο με βάση την εκτίμηση του ποσού των τόκων όπως αυτή καταρτίζεται από τη δανειοδοτούσα τράπεζα κατά την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της και εφόσον το αντίστοιχο ποσό έχει εγκριθεί από τον ασφαλιστή. Το ποσό αυτό αποτελεί και το ανώτατο όριο της υποχρέωσης του ασφαλιστή. Ο τελευταίος αυτός δεν αναπροσαρμόζει το ποσό του ασφαλίστρου σε συνάρτηση με τους όντως εφαρμοζόμενους συντελεστές στο τιμολόγιο της δανειοδοτούσας τράπεζας προς το δανειολήπτη της, εκτός εάν ο ασφαλιστής δέχεται να αυξήσει το ανώτατο όριο της αναλαμβανόμενης υποχρέωσής του.

3.5.3.3. Τόκοι υπερημερίας

Πρόκειται για τους τόκους που τρέχουν από την ημερομηνία γενέσεως της απαιτήσεως μέχρι τέλους της προθεσμίας επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης. Το ασφάλιστρο υπολογίζεται με βάση το ποσό των τόκων υπερημερίας, όπως αυτό υπολογίζεται από τη δανειοδοτούσα τράπεζα κατά την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της και στο μέτρο που το αντίστοιχο ποσό έχει γίνει αποδεκτό από τον ασφαλιστή. Το ποσό αυτό αποτελεί και το ανώτατο όριο υποχρέωσης του ασφαλιστή. Ο τελευταίος αυτός δεν αναπροσαρμόζει το ποσό του ασφαλίστρου σε συνάρτηση με τους τόκους υπερημερίας που όντως χρεώθηκαν από τη δανειοδοτούσα τράπεζα στο δανειολήπτη της, εκτός εάν ο ασφαλιστής δεχτεί να αυξήσει το ανώτατο όριο της αναλαμβανόμενης υποχρέωσής του.

3.5.3.4. Ποσά των τραπεζικών προμηθειών

Πρόκειται για τις συνήθεις προμήθειες που χρεώνονται από τη δανειοδοτούσα τράπεζα στο δανειοδοτούμενο, στο μέτρο που η πληρωμή των προμηθειών αυτών δεν συνιστά, από την άποψη της συμβάσεως πιστώσεως αγοραστού, προηγούμενο όρο για την έναρξη ισχύος της τελευταίας αυτής. Το ασφάλιστρο υπολογίζεται με βάση το ποσό των προμηθειών όπως αυτό εκτιμάται από τη δανειοδοτούσα τράπεζα, κατά την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου της και στο μέτρο που το αντίστοιχο ποσό έχει εγκριθεί από τον ασφαλιστή. Το ποσό αυτό αποτελεί και το ανώτατο όριο της υποχρέωσης του ασφαλιστή. Ο τελευταίος αυτός δεν αναπροσαρμόζει το ποσό του ασφαλίστρου σε συνάρτηση με τις προμήθειες που όντως χρεώθηκαν από τη δανειοδοτούσα τράπεζα στο δανειολήπτη της, εκτός αν ο ασφαλιστής δεχτεί να αυξήσει το ανώτατο όριο της αναλαμβανόμενης υποχρέωσής του.

3.5.4. Χορήγηση της εγγυήσεως στους εξαγωγείς

Η βάση υπολογισμού της εγγυήσεως συντίθεται από τα ακόλουθα στοιχεία:

3.5.4.1. Κίνδυνος κατασκευής

Αυτός, αντιστοιχεί προς το συνολικό ποσό της εμπορικής συμβάσεως, μείον την προκαταβολή που εισπράχθηκε κατά την παραγγελία.

Πάντως, κατόπιν αιτήσεως του εξαγωγέα, η βάση υπολογισμού της εγγυήσεως μπορεί να μειωθεί σε ένα μέγιστο ποσό του κινδύνου, όπως αυτό ορίζεται από τον εξαγωγέα, κατά την έκδοση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου του και στο μέτρο που ο ασφαλιστής εγκρίνει αυτή τη μειωμένη βάση υπολογισμού. Το ποσό αυτό αποτελεί και το ανώτατο όριο υποχρεώσεως του ασφαλιστή. Ο τελευταίος αυτός δεν αναπροσαρμόζει το ποσό του ασφαλίστρου σε συνάρτηση με το ανώτατο ποσό του κινδύνου που όντως σημειώθηκε, εκτός εάν ο ασφαλιστής δέχεται να αυξήσει το δικό του ανώτατο όριο αναλαμβανόμενης υποχρέωσης.

3.5.4.2. Πιστωτικός κίνδυνος

Αυτός αντιστοιχεί προς τις απαιτήσεις έναντι των οποίων ίσχυσε ο πιστωτικός κίνδυνος.

- Για τις πληρωτέες τοις μετρητοίς συμβάσεις, πρόκειται για τα ποσά που οφείλονται όταν οι συμβατικές υποχρεώσεις του εξαγωγέα έχουν εκτελεσθεί στο ακέραιο.

Δυνατόν επίσης να πρόκειται για τα ποσά που οφείλονται όταν έχουν πραγματοποιηθεί τμηματικές παραδόσεις ή διενεργηθεί παροχές υπηρεσιών που δημιουργούν δικαίωμα, κατά τους όρους της εμπορικής συμβάσεως, προς αξίωση πληρωμής, κατά την έννοια του σημείου 2.2.4.2 του παραρτήματος Α.

- Για τις χρηματοδοτούμενες συμβάσεις (πιστώσεις προμηθευτή), πρόκειται για το αρχικό κεφάλαιο της εκάστοτε πίστωσης, προσαυξημένο κατά τους τόκους αποπληρωμής. Οι τόκοι υπερημερίας εξαιρούνται της βάσης υπολογισμού της εγγυήσεως. Αν το επιτόκιο (ή τα επιτόκια) είναι κυμαινόμενο (κυμαινόμενα), εφαρμόζεται η προαναφερόμενη στο σημείο 3.5.3.1. αρχή.

3.6. ΒΑΣΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟ ΤΩΝ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, οι συντελεστές ασφαλίστρου που οφείλουν να εφαρμόζουν οι ασφαλιστές ανάλογα με τις κατηγορίες χωρών και τις κατηγορίες κινδύνων καθορίζονται ανά τακτά χρονικά διαστήματα βάσει κοινής μεθόδου.

Η μέθοδος αυτή πρέπει να ανταποκρίνεται οπωσδήποτε στις ακόλουθες βασικές αρχές:

3.6.1. Τιμολόγηση του κινδύνου

3.6.1.1. Για τις νομισματικές αρχές καθώς και για τους λοιπούς δημόσιους αγοραστές ή εγγυητές (αυτεξούσιους και μη)

- Το εισπραττόμενο ασφάλιστρο για τον πιστωτικό κίνδυνο είναι κατώτερο, όταν ο αγοραστής ή ο εγγυητής είναι ο ίδιος νομισματική αρχή, από το ασφάλιστρο που εισπράττεται για τους άλλους αυτεξούσιους αγοραστές ή εγγυητές. Το εισπραττόμενο ασφάλιστρο για τον πιστωτικό κίνδυνο που είναι εγγενής σε αυτούς τους άλλους αυτεξούσιους αγοραστές ή εγγυητές, είναι κατώτερο από το εισπραττόμενο ασφάλιστρο για τους μη αυτεξούσιους αγοραστές ή εγγυητές,

- το εισπραττόμενο ασφάλιστρο για τον κατασκευαστικό κίνδυνο αντιστοιχεί στο 70 % αυτού που εισπράττεται για τον πιστωτικό κίνδυνο και τούτο, για την ίδια συνολική διάρκεια κινδύνου. Ο εφαρμοζόμενος συντελεστής ασφαλίστρου είναι, σε όλες τις περιπτώσεις, αυτός του μη αυτεξούσιου δημόσιου αγοραστή και τούτο, οποιαδήποτε είναι η ιδιότητα του αγοραστή (νομισματική αρχή, αυτεξούσιος ή μη αυτεξούσιος).

3.6.1.2. Για τους αγοραστές ή εγγυητές ιδιωτικού δικαίου

- Εισπραττόμενο ασφάλιστρο για τον πιστωτικό κίνδυνο.

- Το ασφάλιστρο είναι το ίδιο, είτε πρόκειται για αγοραστή είτε για τράπεζα πρώτης τάξεως.

- Το ασφάλιστρο για μία τράπεζα (η ένα πρώτης τάξεως αγοραστή) είναι κατώτερο από αυτό που εφαρμόζεται για συνήθη τράπεζα.

- Το ασφάλιστρο για συνήθη τράπεζα είναι κατώτερο από αυτό που εφαρμόζεται για συνήθη αγοραστή.

- Εισπραττόμενο ασφάλιστρο για τον κατασκευαστικό κίνδυνο.

- Για τον πολιτικής φύσεως κίνδυνο, αυτό αντιστοιχεί προς το 70 % του εισπραττόμενου για τον πιστωτικό κίνδυνο ασφαλίστρου και τούτο, για την ίδια συνολική διάρκεια του κινδύνου.

- Για τους εμπορικής φύσεως κινδύνους, το ασφάλιστρο είναι ίδιο με αυτό που εισπράττεται για τον πιστωτικό κίνδυνο και τούτο, για την ίδια συνολική διάρκεια του κινδύνου.

3.6.2. Συντελεστές ασφαλίστρου

3.6.2.1. Ποσοστά που εφαρμόζονται για τους πολιτικούς κινδύνους (συντελεστής «χώρας» και νομισματικών αρχών)

Το καθοριζόμενο για κάθε κατηγορία χωρών ποσοστό, αποτελεί ένα ελάχιστο ποσοστό.

Για τις χώρες της κατηγορίας 6, εφαρμόζονται δύο ελάχιστοι συντελεστές:

- ένας συντελεστής για τις συναπτόμενες με τον ιδιωτικό τομέα πράξεις και στις οποίες παρέχονται εγγυήσεις σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 2.3.6 του παραρτήματος Γ,

- ένας άλλος, υψηλότερος συντελεστής για τις πράξεις στις οποίες παρέχονται εγγυήσεις για λόγους εθνικού συμφέροντος.

Ο ασφαλιστής δύναται (4) να καθορίσει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, όσον αφορά ορισμένες χώρες, συντελεστές υψηλότερους από τους ελάχιστους συντελεστές και τούτο για λόγους:

- καταστάσεως του δικού του χαρτοφυλακίου κινδύνων (περισσότερο ή λιγότερο καλή κατανομή των κινδύνων),

- συγκεντρώσεως των κινδύνων του σε ορισμένες χώρες,

- του στόχου να επιτύχει σε εύθετο χρόνο χρηματοπιστωτική ισοσκέλιση των λογαριασμών του,

- κάποιας κακής εμπειρίας που έχει με ορισμένες χώρες σε θέματα πληρωμών.

Οι κατ' αυτόν τον τρόπο οριζόμενοι συντελεστές δεν δύνανται να υπερβαίνουν τους καθοριζόμενους σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στο άρθρο 4 της παρούσας οδηγίας για την αμέσως ανώτερη κατηγορία χωρών. Δεδομένου αυτού, για τις χώρες της κατηγορίας 6, η οριζόμενη από τον ασφαλιστή αύξηση δύναται να είναι απεριόριστη.

3.6.2.2. Ποσοστά που εφαρμόζονται στους πολιτικούς κινδύνους (άλλοι δημόσιοι αγοραστές πέραν των νομισματικών αρχών)

Τα ποσοστά ασφαλίστρου που ορίζονται για τους δημόσιους αγοραστές, αυτεξούσιους, άλλους πλην των νομισματικών αρχών, και μη αυτεξούσιους, συνιστούν ελάχιστα ποσοστά.

Ο ασφαλιστής δύναται (5) να ορίσει, όσον αφορά ορισμένους δημόσιους αγοραστές, αυτεξούσιους και μη αυτεξούσιους, συντελεστές ανώτερους των ελάχιστων συντελεστών, λόγω:

- του τρόπου με τον οποίο εκτιμά τον σύμφυτο με ένα συγκεκριμένο αγοραστή κίνδυνο,

- της συγκεντρώσεως των κινδύνων του σε ορισμένους αγοραστές,

- του στόχου του να επιτύχει, σε εύθετο χρόνο, χρηματοπιστωτική ισοσκέλιση των λογαριασμών του.

Αυτή η αύξηση των συντελεστών δεν δύναται να υπερβαίνει το 40 % των ελάχιστων συντελεστών που ορίζονται για τους εν λόγω αγοραστές.

3.6.2.3. Ποσοστά που εφαρμόζονται στους εμπορικούς κινδύνους (αγοραστής ή τράπεζα πρώτης τάξεως)

Οι εφαρμοστέοι όσον αφορά έναν αγοραστή ή μία τράπεζα πρώτης τάξεως συντελεστές αποτελούν τους ελάχιστους συντελεστές.

Ο ασφαλιστής δύναται (6) να καθορίσει, ως προς ορισμένους αγοραστές - ή τράπεζες - πρώτης τάξεως, συντελεστές ανώτερους από τους ελάχιστους συντελεστές και τούτο, μέχρι ποσοστού 40 % της διαφοράς μεταξύ του εφαρμοστέου σ' αυτήν την κατηγορία αγοραστών συντελεστή και του συντελεστή αναφοράς που εφαρμόζεται όσον αφορά τις συνήθεις τράπεζες.

3.6.2.4. Ποσοστά που εφαρμόζονται στους εμπορικούς κινδύνους (συνήθης αγοραστής)

Οι εφαρμοστέοι ως προς τους συνήθεις αγοραστές συντελεστές αποτελούν συντελεστές αναφοράς.

Ο ασφαλιστής δύναται (7) να ορίσει, όσον αφορά ορισμένους συνήθεις αγοραστές, συντελεστές κατώτερους ή ανώτερους των συντελεστών αναφοράς που καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας και τούτο, λόγω:

α) για τους ανώτερους συντελεστές,

- του τρόπου με τον οποίο εκτιμά τον σύμφυτο με ένα συγκεκριμένο αγοραστή κίνδυνο,

- της συγκεντρώσεως των κινδύνων του σε ορισμένους αγοραστές ή σε ορισμένους τομείς δραστηριότητας,

- του στόχου του να επιτύχει, σε εύθετο χρόνο, χρηματοπιστωτική ισοσκέλιση των λογαρισμών του 7

β) για τους κατώτερους συντελεστές, λόγω καλύτερης εκτίμησης του κινδύνου.

Το περιθώριο μείωσης ή προσαύξησης που δύναται να εφαρμόσει ο ασφαλιστής, δεν δύναται να είναι ανώτερο του 40 % της διαφοράς που υπάρχει μεταξύ του εφαρμοστέου στην κατηγορία αυτή συντελεστή και του συντελεστή αναφοράς που εφαρμόζεται όσον αφορά τις συνήθεις τράπεζες.

3.6.2.5. Ποσοστά που εφαρμόζονται στους εμπορικούς κινδύνους (συνήθεις τράπεζες)

Οι εφαρμοστέοι στους εμπορικούς κινδύνους συντελεστές (συνήθεις τράπεζες) αποτελούν συντελεστές αναφοράς.

Ο ασφαλιστής δύναται (8) να ορίσει, όσον αφορά ορισμένες συνήθεις τράπεζες, συντελεστές κατώτερους ή ανώτερους των συντελεστών αναφοράς που καθορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας και τούτο, λόγω:

α) για τους ανώτερους συντελεστές,

- του τρόπου με τον οποίο αυτός εκτιμά τον σύμφυτο με συγκεκριμένη τράπεζα κίνδυνο,

- της συγκεντρώσεως των κινδύνων του σε ορισμένους αγοραστές ή σε ορισμένους τομείς δραστηριότητας,

- του στόχου να επιτύχει, σε εύθετο χρόνο, χρηματοπιστωτική ισοσκέλιση των λογαριασμών του 7

β) για τους κατώτερους συντελεστές, λόγω διαφορετικής εκ μέρους του εκτίμησης του κινδύνου.

Η εφαρμοζόμενη από τον ασφαλιστή μείωση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 % του συντελεστή αναφοράς.

Η εφαρμοζόμενη από τον ασφαλιστή προσαύξηση δεν πρέπει να είναι ανώτερη του 40 % της διαφοράς που υπάρχει μεταξύ του εφαρμοστέου στην κατηγορία αυτή συντελεστή και του συντελεστή που εφαρμόζεται όσον αφορά μία συνήθη τράπεζα.

3.7. ΠΛΗΡΩΜΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ

Ολόκληρο το ποσό του ασφαλίστρου οφείλεται κατά την ημερομηνία έκδοσης του ασφαλιστηρίου συμβολαίου.

3.7.1. Όσον αφορά το ασφαλιστήριο που παραδίδεται στις τράπεζες με το οποίο παρέχεται εγγύηση πιστώσεως αγοραστού, ο ασφαλιστής δύναται να δεχτεί πληρωμή σε τμηματικές δόσεις του αντίστοιχου ασφαλίστρου, εφόσον:

3.7.1.1. 15 % του ποσού του ασφαλίστρου έχει πληρωθεί τοις μετρητοίς, κατά την ημερομηνία εκδόσεως του ασφαλιστηρίου συμβολαίου,

3.7.1.2. χρεώνεται ορισμένο επιτόκιο στο τμήμα εκείνο του ασφαλίστρου που δεν έχει πληρωθεί τοις μετρητοίς. Ο ασφαλιστής εφαρμόζει το κατάλληλο εμπορικό επιτόκιο, από την ημερομηνία εκδόσεως του ασφαλιστηρίου συμβολαίου,

3.7.1.3. το πράγματι εισπραττόμενο ποσό του ασφαλίστρου αντιστοιχεί, κάθε στιγμή, προς τον πράγματι αναλαμβανόμενο από τον ασφαλιστή κίνδυνο, κατά το μέτρο άντλησης των ποσών της πιστώσεως.

3.7.2. Όσον αφορά το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που παραδίδεται στους εξαγωγείς, ο ασφαλιστής δύναται να δεχτεί πληρωμή σε τμηματικές δόσεις του αντίστοιχου ασφαλίστρου στο μέτρο που:

3.7.2.1. 15 % του ποσού του ασφαλίστρου έχει πληρωθεί τοις μετρητοίς, κατά την ημερομηνία παράδοσης του ασφαλιστηρίου,

3.7.2.2. εισπράττεται ορισμένο επιτόκιο όσον αφορά το τμήμα του ασφαλίστρου που δεν πληρώθηκε τοις μετρητοίς. Ο ασφαλιστής εφαρμόζει το κατάλληλο εμπορικό επιτόκιο από την ημερομηνία παράδοσης του ασφαλιστηρίου,

3.7.2.3. το ασφάλιστρο που αντιστοιχεί στον πιστωτικό κίνδυνο έχει ήδη πληρωθεί στο ακέραιο, πριν αρχίσει να τρέχει ο εν λόγω πιστωτικός κίνδυνος.

3.8. ΕΙΣΠΡΑΞΗ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΙΣΤΡΟΥ

3.8.1. Το ασφάλιστρο που έχει καταβληθεί έναντι του κατασκευαστικού κινδύνου περιέρχεται οριστικά στον ασφαλιστή αφ' ης στιγμής έχει ενεργοποιηθεί ο σχετικός κατασκευαστικός κίνδυνος κατά την έννοια των διατάξεων του σημείου 2.2.4.1 του παραρτήματος Α.

3.8.2. Σε περιπτώσεις εγγύησης πίστωσης προμηθευτού, αν ο πιστωτικός κίνδυνος δεν έχει ενεργοποιηθεί, είτε καθόλου είτε εν μέρει, κατά την έννοια των διατάξεων του σημείου 2.2.4.2 του παραρτήματος Α, ο ασφαλιστής δεν χρεώνει το ασφάλιστρο που αντιστοιχεί στον εκάστοτε μη ενεργοποιηθέντα κίνδυνο. Αν το ασφάλιστρο έχει ήδη πληρωθεί και εφόσον δεν γεννάται καθόλου θέμα ασφαλιστικής περίπτωσης ή κινδύνου επέλευσης ασφαλιστικής περίπτωσης ως προς τον πιστωτικό κίνδυνο, ο ασφαλιστής το αποδίδει στον ασφαλισμένο του. Στην περίπτωση αυτή, ο ασφαλιστής αφαιρεί από το αποδοτέο ποσό ένα κατ' αποκοπήν ποσό, το οποίο αντιπροσωπεύει τις διοικητικές δαπάνες του ασφαλιστή.

3.8.3. Σε περίπτωση εγγύησης πίστωσης αγοραστού, ο ασφαλιστής δεν χρεώνει το ασφάλιστρο που αντιστοιχεί στο τμήμα του δανείου το οποίο δεν χρησιμοποιήθηκε από τον ασφαλιζόμενο. Αν το ασφάλιστρο έχει ήδη πληρωθεί και εφόσον δεν γεννάται καθόλου θέμα ασφαλιστικής περίπτωσης ή κινδύνου επέλευσης ασφαλιστικής περίπτωσης ως προς τον πιστωτικό κίνδυνο, ο ασφαλιστής το αποδίδει στον ασφαλισμένο του. Στην περίπτωση αυτή, ο ασφαλιστής αφαιρεί από το αποδοτέο ποσό ένα κατ' αποκοπήν ποσό, το οποίο αντιπροσωπεύει τις διοικητικές δαπάνες του ασφαλιστή.

(1) Γενικός όρος, ο οποίος αφορά επίσης την περίπτωση τραπέζης που εκδίδει αμετάκλητη ενέγγυο πίστωση.

(2) Αν και οι περισσότεροι ΔΧΟ είναι τράπεζες, οι διατάξεις του σημείου 3.2 δεν εφαρμόζονται στις περιπτώσεις που μία εξαγωγική σύμβαση χρηματοδοτείται από έναν από τους ΔΧΟ. Αντίθετα, οι διατάξεις αυτές εφαρμόζονται όταν οι διενεργούμενες από το ΔΧΟ πληρωμές είναι εγγυημένες από τράπεζα.

(3) Ο ασφαλιστής ακολουθεί, στην περίπτωση αυτή, τις προς τούτο προβλεπόμενες στο παράρτημα Δ διαδικασίες.

(4) Ο ασφαλιστής ακολουθεί, στην περίπτωση αυτή, τις προς τούτο προβλεπόμενες στο παράρτημα Δ διαδικασίες.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ

ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΘΟΡΙΣΜΟ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΛΥΨΗΣ ΑΝΑ ΧΩΡΑ

1. Από καθαρά τεχνκή άποψη, ο ασφαλιστής καθορίζει τη δική του πολιτική κάλυψης ανά χώρα με γνώμονα τη δική του εκτίμηση για τον κίνδυνο-χώρας, το μέγεθος των κινδύνων που διατρέχει σε κάθε χώρα, καθώς και τη σύνθεση του χαρτοφυλακίου κινδύνων που έχει αναλάβει ανά χώρα.

2. Ο ασφαλιστής καθορίζει την πιστωτική του πολιτική λαμβάνοντας υπόψη την ταξινόμηση των χωρών, όπως αυτή καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας. Εντούτοις, ο ασφαλιστής διατηρεί το δικαίωμα να παύσει να εγγυάται πράξεις που αφορούν συγκεκριμένη χώρα, επικαλούμενος, παραδείγματος χάρη, λόγους διμερούς χαρακτήρα, και μάλιστα ανεξάρτητα από την κατηγορία στην οποία υπάγεται η συγκεκριμένη χώρα.

Για να προσδιορίσει κατά πόσον και υπό ποίες προϋποθέσεις είναι δυνατή η παροχή εγγύησης ως προς συγκεκριμένη χώρα, ο ασφαλιστής εφαρμόζει τις παρακάτω κοινές αρχές.

2.1. Έναντι των χωρών της κατηγορίας 1 (ελαφρότερος κίνδυνος), η πολιτική κάλυψης του ασφαλιστή διαμορφώνεται εντελώς ελεύθερα.

2.2. Έναντι των χωρών των κατηγοριών 2, 3, 4 και 5, η πολιτική κάλυψης του ασφαλιστή καθορίζεται με βάση τις ακόλουθες αρχές.

2.2.2. Περιορισμός της δυνατότητας κάλυψης ανά χώρα

2.2.2.1. Από τεχνική άποψη, ένας ασφαλιστής είναι δυνατό να επιθυμεί να περιορίσει το δικό του συνολικό χαρτοφυλάκιο διατρεχόμενων κινδύνων, όπως αυτό ορίζεται στο σημείο 3, και αυτό για τους ακόλουθους, μεταξύ άλλων, λόγους:

- το βαθμό κινδύνου που παρουσιάζει η σχετική χώρα,

- τη μικρή οικονομική οπουδαιότητα της χώρας,

- την ανάγκη να προβεί σε διαφοροποίηση των κινδύνων του από τη στιγμή που οι κίνδυνοι τους οποίους έχει αναλάβει σε συγκεκριμένη χώρα έχουν φθάσει σε υπερβολικό επίπεδο συγκέντρωσης.

2.2.2.2 Για κάθε κατηγορία χωρών ορίζονται κατώφλια κινδύνου, πέραν των οποίων ο ασφαλιστής λαμβάνει συγκεκριμένα μέτρα. Τα κατώφλια αυτά αποτελούν ανώτατα όρια, σε ποσοστό τοις εκατό, των κινδύνων που δύναται να αναλάβει ένας ασφαλιστής σε συγκεκριμένη χώρα σε σχέση με το συνολικό ύψος των κινδύνων που αυτός έχει αναλάβει (στο σύνολο των χωρών). Τα εν λόγω ποσοστά είναι τα ακόλουθα:

- 4 % για τις χώρες της κατηγορίας 2,

- 3 % για τις χώρες της κατηγορίας 3,

- 2 % για τις χώρες της κατηγορίας 4,

- 1 % για τις χώρες της κατηγορίας 5.

2.2.2.3. Αν οι συνολικά αναλαμβανόμενοι κίνδυνοι ενός ασφαλιστή σε συγκεκριμένη χώρα, υπολείπονται του κατωφλίου που έχει οριστεί για την αντίστοιχη κατηγορία χωρών, η πολιτική κάλυψης δεν υπόκειται γενικότερα σε περιορισμό. Αν, παρόλα αυτά, ο ασφαλιστής επιθυμεί να περιστείλει τη δική του δυνατότητα εγγυοδοσίας, μπορεί να τροποποιήσει την πολιτική κάλυψης που ακολουθεί προσφεύγοντας, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, σε μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες μεθόδους:

- τον καθορισμό ανώτατου ορίου ποσού για το σύνολο των κινδύνων που αναλαμβάνει στην εν λόγω χώρα,

- τον καθορισμό, π.χ. ανά έτος, ανώτατου ορίου ποσού όσον αφορά την αξία των συναπτόμενων εγγυημένων συμβάσεων,

- τον καθορισμό, π.χ. ανά έτος, ανώτατου ορίου ποσού όσον αφορά το συνολικό ύψος των προσφορών εγγυοδοσίας,

- τον καθορισμό ανώτατου ορίου εγγυημένου ανά πράξη ποσού.

2.2.2.4. Αν οι συνολικά αναλαμβανόμενοι κίνδυνοι ενός ασφαλιστή, σε συγκεκριμένη χώρα έχουν φθάσει το κατώφλι που έχει προβλεφθεί για την αντίστοιχη κατηγορία χωρών, ο ασφαλιστής καθορίζει ανώτατο όριο στο συνολικό ποσό των αναληφθέντων από τον ίδιο κινδύνων στην εν λόγω χώρα, χρησιμοποιώντας ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέσα:

- τον καθορισμό, π.χ. ανά έτος, ανώτατου ορίου ποσού όσον αφορά την αξία των συναπτόμενων εγγυημένων συμβάσεων,

- τον καθορισμό, π.χ. ανά έτος, ανώτατου ορίου ποσού όσον αφορά το συνολικό ύψος των προσφορών εγγυοδοσίας,

- τον καθορισμό του ανώτατου ορίου εγγυημένου ανά πράξη ποσού.

2.2.3. Διαρρυθμίσεις των όρων κάλυψης ανά χώρα

Ο ασφαλιστής δύναται (1) να επιβάλλει, ως προς συγκεκριμένη χώρα, ορισμένους πάγιους όρους κάλυψης, όπως για παράδειγμα:

2.2.3.1. την εγγύηση πληρωμής ή/και μεταφοράς, την οποία παρέχει η κεντρική τράπεζα ή το υπουργείο οικονομικών της οικείας χώρας 7

2.2.3.2. το άνοιγμα αμετάκλητης ενεγγύου πιστώσεως ή παροχή τραπεζικής εγγυήσεως 7

2.2.3.3. την παράταση της προθεσμίας επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης 7

2.2.3.4. τη μείωση του εγγυημένου ποσοστού κάλυψης 7

2.2.3.5. την παροχή εγγύησης μόνο σε συγκεκριμένους τομείς δραστηριότητας ή σε συγκεκριμένα είδη έργων.

2.3. Έναντι των χωρών της κατηγορίας 6 (σοβαρότερος κίνδυνος), ο ασφαλιστής δύναται (2) μονάχα, εφόσον ο κίνδυνος θεωρείται εξαιρετικά υψηλός, να παρέχει εγγύηση ως προς ορισμένες πράξεις για λόγους που ανάγονται στη διμερή πολιτική ή στο εθνικό συμφέρον. Δύναται, επίσης να παρέχει εγγύηση για ορισμένες πράξεις στις ακόλουθες περιπτώσεις.

2.3.1. Όταν η εμπορική συμβάση χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από κάποιον από τους διεθνείς χρηματοδοτικούς οργανισμούς (εφεξής «ΔΧΟ») ή τους αντίστοιχους εθνικούς οργανισμούς που έχουν εγκριθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, και υπό την προϋπόθεση ότι:

2.3.1.1. οι καταβολές του ΔΧΟ γίνονται απευθείας υπέρ του εξαγωγέα 7

2.3.1.2. ο δανειολήπτης (ή η χώρα του) δεν είναι υπερήμερος έναντι του ΔΧΟ.

2.3.2. Όταν η εμπορική σύμβαση χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου με παραχωρούμενες πιστώσεις, υπό την προϋπόθεση ότι οι καταβολές εκ μέρους του παρέχοντος την ενίσχυση γίνονται απευθείας υπέρ του εξαγωγέα.

2.3.3. Όταν η εμπορική σύμβαση χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από ένα ΔΧΟ με πίστωση βοήθειας, και τούτο υπό τους προβλεπόμενους στα σημεία 2.3.1 και 2.3.2 όρους.

2.3.4. Όταν η εμπορική σύμβαση συνοδεύεται από ένα σύνολο ασφαλειών, με τις οποίες ο κίνδυνος πληρωμής μετατίθεται εκτός της χώρας του οφειλέτη, πράγμα που επιτρέπει στον ασφαλιστή να θεωρήσει ότι έχει μειωθεί ο κίνδυνος.

2.3.5. Όταν η εμπορική σύμβαση χρηματοδοτείται εν μέρει από ένα ΔΧΟ και με παραχωρούμενη πίστωση, ενώ το υπόλοιπο της συμβάσεως συνοδεύεται από σύνολο παρεχομένων ασφαλειών με τις οποίες ο σχετικός με το υπόλοιπο κίνδυνος πληρωμής μετατίθεται εξ ολοκλήρου εκτός της χώρας του οφειλέτη.

2.3.6. Στο πλαίσιο των διαδικασίων παρέκκλισης που προβλέπονται στο παράρτημα Δ, η Επιτροπή δύναται να αποφασίζει τη διατύπωση πρότασης, προκειμένου να επιτρέπεται σε ορισμένες περιπτώσεις η παροχή εγγύησης για εμπορικές συμβάσεις που συνάπτονται με τον ιδιωτικό τομέα κάποιας χώρας της κατηγορίας 6. Πράγματι, η Επιτροπή ειναι δυνατόν να καταλήγει στο συμπέρασμα ότι, σε ορισμένες ειδικές περιπτώσεις, η οφειλέτρια χώρα διαθέτει ελεύθερα μετατρέψιμο και επαρκές ξένο συνάλλαγμα.

3. ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΙΚΟΥ ΥΨΟΥΣ ΤΩΝ ΔΙΑΤΡΕΧΟΜΕΝΩΝ ΚΙΝΔΥΝΩΝ

Για τον υπολογισμό του συνολικού ύψους των διατρεχόμενων κινδύνων, ο ασφαλιστής λαμβάνει υπόψη την αξία των μεσομακροπρόθεσμων πράξεών του, όπως αυτές ορίζονται στο άρθρο 2, παράγραφος 2, της παρούσας οδηγίας εντός των ορίων των εφαρμοζομένων εγγυημένων ποσοστών κάλυψης. Το συνολικό αυτό ύψος αναληφθέντων κινδύνων απαρτίζεται από τα ακόλουθα στοιχεία:

3.1. Το μέγιστο ποσό του κινδύνου για κεφάλαιο και για τόκους όσον αφορά τις συναφθείσες συμβάσεις τις οποίες οφείλει να εγγυηθεί ο ασφαλιστής, ακόμη και αν δεν έχει εκδοθεί ακόμη το ασφαλιστήριο συμβόλαιο - (στο ποσό αυτό προστίθενται, μόνο όταν πρόκειται για πίστωση αγοραστού, οι τόκοι υπερημερίας που έχουν επισωρευθεί στη διάρκεια της προθεσμίας που συνιστά επέλευση της ασφαλιστικής περιπτώσεως). Τα ποσά τα οποία έχουν ενδεχομένως αντασφαλίσει άλλοι οργανισμοί δεν συνυπολογίζονται στο ανωτέρω μέγιστο ποσό διατρεχομένων κινδύνων, εφόσον ο ασφαλιστής ενεργεί ως κύριος ασφαλιστής. Αντιθέτως, συνυπολογίζονται στο ανωτέρω ποσό, αν ο ασφαλιστής παρεμβαίνει με την ιδιότητα του αντασφαλιστή.

3.2. Τις πιστώσεις για τις οποίες έχει καταβάλει αποζημίωση ο ασφαλιστής, χωρίς να έχει αναζητήσει, ούτε παραιτηθεί από τα σχετικά ποσά. Οι εν λόγω πιστώσεις, πρέπει να συναρτώνται με την επέλευση κατασκευαστικής ή πιστωτικής ζημίας.

3.3. Το ποσό που αντιστοιχεί στις μη δυνάμενες να επαναπατρισθούν δαπάνες όπως, π.χ. το ποσό των καταπτώσεων τραπεζικών εγγυήσεων, καθώς και το ποσό που αντιστοιχεί στην ασφάλιση έναντι του κινδύνου μη επανάκτησης, δεν συνυπολογίζεται στο συνολικό ποσό αναληφθέντων κινδύνων παρά μόνο εφόσον η αποζημίωση έχει πράγματι καταβληθεί και δεν έχει μεσολαβήσει ούτε ανάκτηση του σχετικού ποσού, ούτε παραίτηση από αυτό.

3.4. Τα ποσά που χρωστούν οι οφειλέτριες χώρες από τόκους στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης των χρεών τους, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαιοποιημένων τόκων.

3.5. Κατά την κοινοποίηση εκ μέρους του ασφαλιστή του συνολικού ποσού των αναληφθέντων κινδύνων, κατ' εφαρμογήν των σχετικών διατάξεων του παραρτήματος Δ, τα ανωτέρω ποσά μετατρέπονται σε Ecu με βάση την τελευταία γνωστή ισοτιμία.

(1) Ο ασφαλιστής ακολουθεί, στην περίπτωση αυτή, τις προς τούτο προβλεπόμενες στο παράρτημα Δ διαδικασίες.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ

ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ

1. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

1.1. Κάθε ασφαλιστής τηρεί το σύνολο των διαδικασιών που ορίζονται στο παρόν παράρτημα για τους σκοπούς της εφαρμογής των κοινών αρχών που περιέχονται στα παραρτήματα Α, Β και Γ. Το εν λόγω σύνολο διαδικασιών συμπληρώνει το σύνολο διαδικασίων που έχει θεσπισθεί με την απόφαση 73/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

1.2. Κάθε ασφαλιστής δύναται, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, για ορισμένες χώρες ή για ένα συγκεκριμένο τομέα δραστηριότητας, να αποφασίζει να παρεκκλίνει από ορισμένες από τις κοινές αρχές που προβλέπονται στα παραρτήματα Α, Β και Γ, προκειμένου να ευθυγραμμίζει τους όρους και τις προϋποθέσεις της εγγύησης που παρέχει με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προσφέρονται στο διεθνή ανταγωνισμό. Στην περίπτωση αυτή, ο ασφαλιστής γνωστοποιεί στους υπόλοιπους ασφαλιστές πιστώσεων που εφεξής θα αποκαλούνται ως «οι εταίροι του», την κοινή αρχή ή τις κοινές αρχές από την οποία ή τις οποίες σκοπεύει να παρεκκλίνει, το αργότερο εντός 15 εργάσιμων ημερών πριν από την προβλεπόμενη ημερομηνία υποβολής της προσφοράς του. Με την ευκαιρία αυτή παραθέτει το σύνολο των στοιχείων και τις αποδείξεις που έχει στη διάθεσή του όσον αφορά το περιεχόμενο της ανταγωνιστικής προσφοράς.

1.3. Όταν ένας ασφαλιστής καταφεύγει στις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος, ειδοποιεί σχετικά τους εταίρους του, είτε προς ενημέρωσή τους είτε προς διατύπωση γνώμης.

1.3.1. Η γνωστοποίηση προς διατύπωση γνώμης είναι υποχρεωτική στις περιπτώσεις που περιγράφονται στα σημεία 2.1.2, 2.2.2., 2.3.2., 2.4.2, 2.4.3, 3.1.4, 3.2.4, 3.3.3, 3.4.2, 3.5.2 και 4.6 του παρόντος παραρτήματος, εφαρμόζονται επίσης οι διατάξεις του άρθρου 6 της παρούσας οδηγίας.

1.3.2. Η γνωστοποίηση προς ενημέρωση είναι απαραίτητη στις λοιπές περιπτώσεις.

2. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α

2.1. ΠΡΟΘΕΣΜΙΑ ΕΠΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ

2.1.1. Κάθε ασφαλιστής δύναται να αποφασίζει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και συνεκτιμώντας το ύψος του κινδύνου που διατρέχει στο πλαίσιο συγκεκριμένης πράξης επιμήκυνση του χρόνου επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης που καθορίζεται στα σημεία 1.2.1, 1.3.1, 2.2.1.1, 2.2.1.2, 2.3.1.1 και 2.3.1.2 του παραρτήματος Α. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής γνωστοποιεί αμέσως τις σχετικές παρεκκλίσεις από τις κοινές αρχές τόσο στους εταίρους του, όσο και στην Επιτροπή.

2.1.2. Κάθε ασφαλιστής δύναται να αποφασίσει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, ως προς το σύνολο των πράξεων τις οποίες εγγυάται και οι οποίες αφορούν συγκεκριμένη χώρα, συστηματική παράταση της προθεσμίας επέλευσης της ασφαλιστικής περίπτωσης που καθορίζεται στα σημεία 1.2.1, 1.3.1, 2.2.1.1, 2.2.1.2, 2.3.1.1 και 2.3.1.2 του παραρτήματος Α. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής γνωστοποιεί την πρόθεσή του στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

2.2. Γενεσιουργά γενονότα της ασφαλιστικής περίπτωσης

2.2.1. Κάθε ασφαλιστής δύναται να αποφασίζει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και συνεκτιμώντας τον συναφή με συγκεκριμένη πράξη κίνδυνο, την απάλειψη ορισμένων γενεσιουργών γεγονότων της ασφαλιστικής περίπτωσης πολιτικού ή εμπορικού χαρακτήρα, όπως αυτά ορίζονται στα σημεία 1.2.2, 1.3.2, 2.2.2 και 2.3.2 του παραρτήματος Α. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής κοινοποιεί εκ των υστέρων τις παρεκκλίσεις αυτές από τις κοινές αρχές αφενός στους εταίρους του και αφετέρου στην Επιτροπή. Η εν λόγω κοινοποίηση υποβάλλεται ανά εξάμηνο τουλάχιστον (τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο κάθε έτους).

2.2.2. Κάθε ασφαλιστής δύναται να αποφασίσει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, ως προς το σύνολο των πράξεων τις οποίες εγγυάται και οι οποίες αφορούν συγκεκριμένη χώρα, συστηματική απάλειψη ή διαρρύθμιση ορισμένων από τα πολιτικού ή εμπορικού χαρακτήρα γενεσιουργά γεγονότα της ασφαλιστικής περίπτωσης όπως αυτά ορίζονται στα σημεία 1.2.2, 1.3.2, 2.2.2 και 2.3.2 του παραρτήματος Α. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής γνωστοποιεί την πρόθεσή του στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

2.3. ΑΣΦΑΛΙΖΟΜΕΝΟ ΠΟΣΟΣΤΟ

2.3.1. Κάθε ασφαλιστής δύναται να αποφασίζει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και συνεκτιμώντας το ύψος του κινδύνου που συνδέεται με συγκεκριμένη πράξη τη μείωση του ασφαλιζόμενου ποσοστού το οποίο καθορίζεται στα σημεία 1.2.6.2 και 2.2.6.2 του παραρτήματος Α. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής γνωστοποιεί αμέσως τις σχετικές παρεκκλίσεις από τις κοινές αρχές στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

2.3.2. Κάθε ασφαλιστής δύναται να αποφασίσει, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, ως προς το σύνολο των πράξεων τις οποίες εγγυάται και οι οποίες αφορούν συγκεκριμένη χώρα, συστηματική μείωση του ασφαλιζόμενου ποσοστού το οποίο καθορίζεται στα σημεία 1.2.6.2 και 2.2.6.2 του παραρτήματος Α. Στην περίπτωση αυτή ο ασφαλιστής γνωστοποιεί την πρόθεσή του στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

2.4. ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΑΓΟΡΑΣΤΗ Ή/ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΗ

2.4.1. Όταν ο ασφαλιστής κοινοποιεί την πρόθεσή του να εγγυηθεί πράξη χρηματοδοτούμενη με πίστωση διάρκειας άνω των πέντε ετών, συμπληρώνει τα στοιχεία που οφείλει να κοινοποιεί στους εταίρους του άρθρου 4 του παραρτήματος επισημαίνοντας το όνομα και την ακριβή ιδιότητα του δημόσιου φορέα που πραγματοποιεί την αγορά ή/και λαμβάνει το δάνειο. Επίσης διευκρινίζει εάν πρόκειται για τη νομισματική αρχή, αν πρόκειται για αυτεξούσιο αγοραστή ή εγγυητή ή αν ο αγοραστής ή ο εγγυητής δεν είναι αυτεξούσιος.

Όταν ο αγοραστής ή/και ο δανειολήπτης είναι του ιδιωτικού τομέα, ο ασφαλιστής διευκρινίζει κατά πόσον πρόκειται για αγοραστή ή για κάποια τράπεζα πρώτης τάξεως ή αν πρόκειται για συνήθη τράπεζα ή αγοραστή του ιδιωτικού τομέα.

Αν κάποιο κράτος μέλος έχει διαφορετική γνώμη για την ιδιότητα του αγοραστή, του δανειολήπτη ή/και του εγγυητή εν συγκρίσει με αυτήν που του έχει κοινοποιήσει κάποιος από τους εταίρους του, οι δύο πλευρές ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με το θέμα αυτό και επιδιώκουν να καταλήξουν σε σύμπτωση απόψεων όσον αφορά τον προσδιορισμό της αμφισβητούμενης ιδιότητας.

2.4.2. Εφόσον δεν εξευρίσκεται κανένας τέτοιος κοινός προσδιορισμός, το θέμα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

2.4.3. Όταν πρόκειται για πράξεις χρηματοδοτούμενες με πιστώσεις διάρκειας από δύο ετών (24 μήνες) μέχρι πέντε ετών οι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες περί της ακριβούς ιδιότητας του αγοραστή, του δανειολήπτη ή/και του εγγυητή, εφόσον το κρίνουν σκόπιμο. Επί αποδεδειγμένης περιπτώσεως ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών εξαγωγέων ή μεταξύ τραπεζών, οι ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες επί του θέματος και προσπαθούν να καταλήξουν σε σύμπτωση απόψεων όσον αφορά την αμφισβητούμενη ιδιότητα. Εφόσον δεν εξευρίσκεται κανένας τέτοιος κοινός προσδιορισμός, το θέμα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

3. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β

3.1. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ (ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΗΣ «ΧΩΡΑΣ» ΚΑΙ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ)

3.1.1. Ο ασφαλιστής δύναται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, να εφαρμόζει ως προς συγκεκριμένη χώρα συντελεστή υψηλότερο του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, στο μέτρο που:

3.1.1.1. η εν λόγω προσαύξηση δεν υπερβαίνει κατά περισσότερο από 10 % τον προαναφερθέντα ελάχιστο συντελεστή 7

3.1.1.2. ο εφαρμοζόμενος συντελεστής εξακολουθεί να υπολείπεται του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας για την αμέσως ανώτερη κατηγορία χωρών 7

3.1.1.3. η προσαύξηση αυτή στηρίζεται σε κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στην παράγραφο 3.6.2.1 του παραρτήματος Β 7

3.1.1.4. πρόκειται για χώρα που έχει καταταγεί στην κατηγορία 1, 2, 3, 4 ή 5.

3.1.2. Ο ασφαλιστής δύναται, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, να προσαυξάνει έναντι συγκεκριμένης χώρας τον συντελεστή ασφαλίστρου κατά ποσοστό 10 % και άνω του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, υπό την προϋπόθεση ότι:

3.1.2.1. η εν λόγω προσαύξηση στηρίζεται σε κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο σημείο 3.6.2.1 του παραρτήματος Β 7

3.1.2.2. ο εφαρμοζόμενος συντελεστής εξακολουθεί να είναι κατώτερος ή το πολύ ίσος με τον ελάχιστο συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας για την αμέσως ανώτερη κατηγορία χωρών 7

3.1.2.3. Πρόκειται για χώρα που έχει καταταγεί στην κατηγορία 1, 2, 3, 4 ή 5 7

3.1.2.4. οι πράγματι εφαρμοζόμενοι συντελεστές ασφαλίστρου γνωστοποιούνται από τον ασφαλιστή εκ των υστέρων και ανά εξάμηνο (τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο κάθε έτους) στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

3.1.3. Σε περίπτωση που ο ασφαλιστής σχεδιάζει να εγγυηθεί πράξη που αφορά χώρα η οποία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας έχει καταταγεί στην κατηγορία 6, ενεργώντας στο πλαίσιο των διατάξεων των σημείων 4.4, 4.5 και 4.6, κοινοποιεί αμέσως στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή το συντελεστή ασφαλίστρου που σκοπεύει να εφαρμόσει.

3.1.4. Σε περίπτωση αποδεδειγμένου ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών εξαγωγέων ή μεταξύ τραπεζών, οι ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες επί του θέματος και καταβάλλουν προσπάθειες για τον καθορισμό ενιαίου συντελεστή ασφαλίστρου για να εγγυηθούν τη σχετική πράξη. Αν με τις προκαταρκτικές αυτές διαβουλεύσεις δεν επιτευχθεί συμφωνία, το θέμα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

3.2. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ (ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΠΛΗΝ ΤΩΝ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ)

3.2.1. Ο ασφαλιστής δύναται, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, να εφαρμόζει ως προς συγκεκριμένο αγοραστή ή δανειολήπτη συντελεστή ανώτερο του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, υπό την προϋπόθεση ότι:

3.2.1.1. η εν λόγω προσαύξηση δεν υπερβαίνει κατά περισσότερο από 10 % τον προαναφερθέντα ελάχιστο συντελεστή 7

3.2.1.2. ο εφαρμοζόμενος συντελεστής εξακολουθεί να υπολείπεται του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθορισθεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας για την αμέσως ανώτερη κατηγορία χωρών 7

3.2.1.3. η εν λόγω προσαύξηση στηρίζεται σε κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στην παράγραφο 3.6.2.2 του παραρτήματος Β 7

3.2.1.4. Πρόκειται για χώρα η οποία έχει καταταγεί στην κατηγορία 1, 2, 3, 4 ή 5.

3.2.2. Ο ασφαλιστής δύναται, μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1997, να προσαυξάνει έναντι συγκεκριμένου αγοραστή ή δανειολήπτη τον συντελεστή ασφαλίστρου κατά ποσοστό 10 % και άνω (και μέχρις ανωτάτου ορίου 40 %) του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, υπό την προϋπόθεση ότι:

3.2.2.1. ο εφαρμοζόμενος συντελεστής παραμένει κατώτερος του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας για την αμέσως ανώτερη κατηγορία χωρών 7

3.2.2.2. η εν λόγω προσαύξηση στηρίζεται σε κάποιον από τους λόγους που προβλέπονται στο σημείο 3.6.2.2 του παραρτήματος Β 7

3.2.2.3. πρόκειται για χώρα η οποία έχει καταταγεί στην κατηγορία 1, 2, 3, 4 ή 5.

3.2.2.4. Οι πράγματι εφαρμοζόμενοι συντελεστές ασφαλίστρου γνωστοποιούνται από τον ασφαλιστή εκ των υστέρων και ανά εξάμηνο τον Ιούνιο και Δεκέμβριο κάθε έτους στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

3.2.3. Σε περίπτωση που ο ασφαλιστής σχεδιάζει να εγγυηθεί πράξη η οποία αφορά χώρα που έχει καταταγεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας στην κατηγορία 6, ενεργώντας στο πλαίσιο των διατάξεων των σημείων 4.4, 4.5 και 4.6, κοινοποιεί αμέσως στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή το συντελεστή αφαλίστρου που σκοπεύει να εφαρμόσει.

3.2.4. Σε περίπτωση αποδεδειγμένου ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών εξαγωγέων ή μεταξύ τραπεζών, οι ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες επί του θέματος και καταβάλλουν προσπάθειες για τον καθορισμό ενιαίου συντελεστή ασφαλίστρου για την παροχή εγγύησης στη συγκεκριμένη πράξη. Αν με τις προκαταρκτικές αυτές διαβουλεύσεις δεν επιτευχθεί συμφωνία, το ζήτημα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

3.3. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ (ΑΓΟΡΑΣΤΗΣ Ή ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΡΩΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ)

3.3.1. Ο ασφαλιστής δύναται να καθορίζει έναντι αγοραστή ή τράπεζας πρώτης τάξεως, συντελεστή ανώτερο του ελάχιστου συντελεστή που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, και τούτο μέχρι ποσοστού 40 % της διαφοράς μεταξύ του συντελεστή που εφαρμόζεται για την αντίστοιχη κατηγορία αγοραστών και του συντελεστή αναφοράς που εφαρμόζεται έναντι των συνήθων τραπεζών, εφόσον πρόκειται για χώρα που έχει καταταγεί στην κατηγορία 1, 2, 3, 4 ή 5, και εφόσον ο ασφαλιστής γνωστοποιεί τον πράγματι εφαρμοζόμενο συντελεστή ασφαλίστρου εκ των υστέρων και ανά εξάμηνο (τον Ιούνιο και τον Δεκέμβριο κάθε έτους) στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή.

3.3.2. Σε περίπτωση που ο ασφαλιστής σχεδιάζει να εγγυηθεί πράξη που αφορά μια χώρα η οποία με βάση τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας έχει καταταγεί στην κατηγορία 6, ενεργώντας στο πλαίσιο των διατάξεων των σημείων 4.4, 4.5 και 4.6, γνωστοποιεί αμέσως στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή το συντελεστή ασφαλίστρου που σκοπεύει να εφαρμόσει.

3.3.3. Σε περίπτωση αποδεδειγμένου ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών εξαγωγέων ή μεταξύ τραπεζών, οι ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες επί του θέματος και καταβάλλουν προσπάθειες για τον καθορισμό ενιαίου συντελεστή ασφαλίστρου για να εγγυηθούν τη σχετική πράξη. Αν με τις προκαταρκτικές αυτές διαβουλεύσεις δεν επιτευχθεί συμφωνία, το ζήτημα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

3.4. ΠΟΣΟΣΤΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ (ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΑΓΟΡΑΣΤΕΣ)

3.4.1. Ο ασφαλιστής δύναται να ορίζει έναντι κάποιου συνήθους αγοραστή συντελεστή κατώτερο ή ανώτερο του συντελεστή αναφοράς που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας και μέχρι ποσοστού 40 % της διαφοράς που υφίσταται μεταξύ του συντελεστή που ισχύει για την αντίστοιχη κατηγορία και του συντελεστή αναφοράς που εφαρμόζεται έναντι των συνήθων τραπεζών.

3.4.2. Σε περίπτωση αποδεδειγμένου ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών εξαγωγέων ή μεταξύ τραπεζών, οι ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες επί του θέματος και καταβάλλουν προσπάθειες για τον καθορισμό ενιαίου συντελεστή ασφαλίστρου για την παροχή εγγύησης στη συγκεκριμένη πράξη. Αν με τις προκαταρκτικές αυτές διαβουλεύσεις δεν επιτευχθεί συμφωνία, το ζήτημα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

3.5. ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ (ΣΥΝΗΘΕΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ)

3.5.1. Ο ασφαλιστής δύναται να ορίζει έναντι κάποιας συνήθους τράπεζας συντελεστή κατώτερο ή ανώτερο του συντελεστή αναφοράς που έχει καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 4 της παρούσας οδηγίας, και μέχρι ποσοστού 40 % της διαφοράς που υφίσταται μεταξύ του συντελεστή που ισχύει για την αντίστοιχη κατηγορία αγοραστών και του συντελεστή αναφοράς που εφαρμόζεται έναντι των συνήθων τραπεζών.

3.5.2. Σε περίπτωση αποδεδειγμένου ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών εξαγωγέων ή μεταξύ τραπεζών, οι ενδιαφερόμενοι ασφαλιστές ανταλλάσσουν πληροφορίες επί του θέματος και καταβάλλουν προσπάθειες για τον καθορισμό ενιαίου συντελεστή ασφαλίστρου για την παροχή εγγύησης στη συγκεκριμένη πράξη. Αν με τις προκαταρκτικές αυτές διαβουλεύσεις δεν επιτευχθεί συμφωνία, το ζήτημα παραπέμπεται στην Επιτροπή.

4. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗΣ ΚΑΙ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΚΟΙΝΕΣ ΑΡΧΕΣ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ

4.1. Στις αρχές κάθε έτους και το αργότερο μέχρι τις 31 Ιανουαρίου, κάθε ασφαλιστής υποβάλλει έκθεση στους εταίρους του, καθώς και στην Επιτροπή, στην οποία εξηγεί το περιεχόμενο της πολιτικής κάλυψης που πρόκειται να ακολουθήσει κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους για κάθε οφειλέτρια χώρα. Η έκθεση περιέχει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα στοιχεία για κάθε οφειλέτρια χώρ