10.

Όπως έχει επισημανθεί σε προηγούμενες γνώμες της που αφορούν σχέδια εθνικών νομοθετικών διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τις συμφωνίες παροχής χρηματοοικονομικής ασφάλειας, η ΕΚΤ επιθυμεί να τονίσει ότι όλα τα μέρη που εμπλέκονται στη νομοθετική διαδικασία θα πρέπει να διερευνήσουν ενδελεχώς τον πιθανό αντίκτυπο της Σύμβασης στη συστημική σταθερότητα και στην αντιμετώπιση των πράξεων σύστασης ασφαλειών, προκειμένου να μην υπονομευθεί το υφιστάμενο επίπεδο προστασίας. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να περιλαμβάνει τον περιορισμό της επιλογής του δικαίου που εφαρμόζεται στα εμπράγματα δικαιώματα, τα οποία αφορούν τίτλους που κατέχονται σε λογαριασμούς τηρούμενους σε συστημικώς σημαντικά συστήματα (ιδίως σε συστήματα διακανονισμού τίτλων που αξιολογούνται και χρησιμοποιούνται από το Ευρωσύστημα), στο δίκαιο που διέπει το οικείο σύστημα, καθώς και τη λήψη κάθε άλλου μέτρου για τη διαφύλαξη του αμετάκλητου χαρακτήρα, της ασφάλειας και της διαφάνειας του συστήματος (12). Στο πλαίσιο αυτό η ΕΚΤ εφιστά επίσης την προσοχή στα πρότυπα συμψηφισμού και διακανονισμού τίτλων στην Ευρωπαϊκή Ένωση («Standards for Securities Clearing and Settlement in the European Union»), τα οποία δημοσιεύει η ΕΚΤ και η ευρωπαϊκή επιτροπή ρυθμιστικών αρχών των αγορών κινητών αξιών (Committee of European Securities Regulators, εφεξής «CESR») (εφεξής «πρότυπα ΕΣΚΤ-CESR») (13). Τα εν λόγω πρότυπα περιέχουν αρχές σχετικές με την ασφάλεια, το υγιές και την αποτελεσματικότητα του συμψηφισμού και διακανονισμού τίτλων. Το πρότυπο 1 ορίζει ότι τα συστήματα συμψηφισμού και διακανονισμού τίτλων και οι μεταξύ τους συζεύξεις θα πρέπει να διαθέτουν μία καλά θεμελιωμένη, σαφή και διαφανή νομική βάση εντός των οικείων νομικών συστημάτων. Όπως σημειώνεται στη σελίδα 15 της έκθεσης του ΕΣΚΤ και της CESR του Σεπτεμβρίου του 2004, το εν λόγω πρότυπο, το οποίο, μεταξύ άλλων, απευθύνεται στα κεντρικά αποθετήρια τίτλων και στους σημαντικούς θεματοφύλακες, συνεπάγεται ότι για σκοπούς που σχετίζονται με το συστημικό κίνδυνο θα πρέπει να προαχθεί η εναρμόνιση των κανόνων, ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι όποιες αποκλίσεις προέρχονται από την ύπαρξη διαφορετικών εθνικών κανόνων και νομικών πλαισίων. Η εφαρμογή, ιδίως, των νομοθεσιών πλειόνων νομικών συστημάτων στο πλαίσιο του ίδιου συστήματος αυξάνει τη νομική πολυπλοκότητα και θα μπορούσε να επηρεάσει τη συστημική σταθερότητα. Η οδηγία σχετικά με το αμετάκλητο του διακανονισμού μείωσε τους κινδύνους αυτούς, θεσπίζοντας σαφείς κανόνες σχετικά με το δίκαιο που προορίζεται να διέπει το σύστημα και το δίκαιο που προορίζεται να διέπει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις ενός συμμετέχοντα σε μία κατάσταση αφερεγγυότητας. Στο ίδιο πνεύμα, το φάσμα των νομικών συστημάτων που επιλέγονται σε σχέση με ένα συγκεκριμένο σύστημα θα πρέπει να ελαχιστοποιηθεί. Με την επιφύλαξη των αναλύσεων για το νομικό κίνδυνο, αποδεικνύεται ίσως συνετή η επιλογή ενός και μόνο νομικού συστήματος προκειμένου για τις εμπράγματες σχέσεις επί όλων των τίτλων που κατέχονται στο λογαριασμό των συμμετεχόντων στο σύστημα, και, παρομοίως, ενός και μόνο νομικού συστήματος προκειμένου για τις συμβατικές πτυχές της σχέσης μεταξύ του συστήματος αυτού και καθενός εκ των συμμετεχόντων. Το επιλεγόμενο δίκαιο θα πρέπει, στην ιδανική περίπτωση, να συμπίπτει με το δίκαιο που διέπει το σύστημα, ώστε να διαφυλάσσεται ο αμετάκλητος χαρακτήρας, η ασφάλεια και η διαφάνεια του συστήματος (βλ. έκθεση του ΕΣΚΤ και της CESR του Σεπτεμβρίου του 2004, σημείο 37).