Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 20/2001

που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 23 Μαρτίου 2001

για την έκδοση της οδηγίας 2001/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ... , περί οργανώσεως του χρόνου εργασίας των κατ' επάγγελμα εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών

(2001/C 142/04)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71 και την παράγραφο 2 του άρθρου 137,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Μετά από διαβούλευση με την Επιτροπή των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),

Eκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων κοινωνικών διατάξεων στον τομέα των οδικών μεταφορών(4), θεσπίζει κοινούς κανόνες για το χρόνο οδήγησης και τις περιόδους ανάπαυσης των οδηγών. Ο κανονισμός αυτός δεν καλύπτει άλλες πτυχές του χρόνου εργασίας στον τομέα των οδικών μεταφορών.

(2) Η οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με ορισμένα στοιχεία της οργάνωσης του χρόνου εργασίας(5), η οποία καλύπτει και τις οδικές μεταφορές επιτρέπει τη θέσπιση αυστηρότερων προδιαγραφών όσον αφορά την οργάνωση του χρόνου εργασίας. Επειδή έχει τομεακό χαρακτήρα, η παρούσα οδηγία υπερισχύει της οδηγίας 93/104/ΕΚ κατ' εφαρμογή του άρθρου 14 της τελευταίας.

(3) Παρά τις εντατικές διαπραγματεύσεις μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, δεν επετεύχθη συμφωνία όσον αφορά τους μετακινούμενους εργαζόμενους στον τομέα των οδικών μεταφορών.

(4) Συνεπώς, χρειάζεται ένα σύνολο πιο συγκεκριμένων προδιαγραφών για το χρόνο εργασίας στον τομέα των οδικών μεταφορών προκειμένου να εξασφαλίζεται η ασφάλεια των μεταφορών καθώς και η υγεία και η ασφάλεια των ενδιαφερομένων.

(5) Δεδομένου ότι οι στόχοι της προτεινομένης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω των διαστάσεων και των αποτελεσμάτων αυτής, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς επίτευξη των στόχων αυτών.

(6) Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας καλύπτει μόνο τους μετακινουμένους εργαζομένους που απασχολούνται σε μεταφορική εταιρεία εγκατεστημένη σε κράτος μέλος και οι οποίοι συμμετέχουν σε κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών διεπόμενες από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή, άλλως, από την ευρωπαϊκή συμφωνία για την εργασία των πληρωμάτων των οχημάτων που εκτελούν διεθνείς οδικές μεταφορές (AETR).

(7) Πρέπει να διευκρινιστεί ότι οι μετακινούμενοι εργαζόμενοι που εξαιρούνται της παρούσας οδηγίας και δεν είναι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί, απολαύουν της βασικής προστασίας που προβλέπεται από την οδηγία 93/104/ΕΚ. Η βασική αυτή προστασία περιλαμβάνει τους ισχύοντες κανόνες για επαρκή χρόνο ανάπαυσης, για το μέσο μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας, για την ετήσια άδεια καθώς και ορισμένες βασικές διατάξεις για τους εργαζόμενους τη νύκτα, συμπεριλαμβανομένων των ιατρικών εξετάσεων.

(8) Δεδομένου ότι οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 αλλά εξαιρούνται της οδηγίας 93/104/ΕΚ, είναι σκόπιμο να εξαιρεθούν προσωρινά οι οδηγοί αυτοί από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας· εξυπακούεται ότι η Επιτροπή θα αξιολογήσει τις συνέπειες της προσωρινής αυτής εξαίρεσης.

(9) Οι ορισμοί της παρούσας οδηγίας δεν πρέπει να αποτελέσουν προηγούμενο για άλλες κοινοτικές ρυθμίσεις σχετικά με τον χρόνο εργασίας.

(10) Προκειμένου να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια, να αποφεύγονται στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εξασφαλίζεται η ασφάλεια και η υγεία των μετακινούμενων εργαζομένων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, οι εν λόγω εργαζόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν επακριβώς, αφενός, ποια είναι τα χρονικά διαστήματα που αφιερώνονται σε δραστηριότητες των οδικών μεταφορών και τα οποία θεωρούνται ως χρόνος εργασίας και, αφετέρου, τα χρονικά διαστήματα που εξαιρούνται και θεωρούνται διάλειμμα, χρόνος ανάπαυσης ή περίοδος υποχρέωσης διαθεσιμότητας. Οι εργαζόμενοι αυτοί θα πρέπει να δικαιούνται ελάχιστες ημερήσιες και εβδομαδιαίες περιόδους ανάπαυσης καθώς και κατάλληλα διαλείμματα. Θα πρέπει επίσης να καθιερωθεί ανώτατο όριο εβδομαδιαίων ωρών εργασίας.

(11) Έρευνες έχουν δείξει ότι ο ανθρώπινος οργανισμός είναι πιο ευαίσθητος κατά τη διάρκεια της νύκτας στις περιβαλλοντικές οχλήσεις και σε ορισμένες επαχθείς μορφές οργάνωσης εργασίας, και ότι μακρές περίοδοι νυκτερινής εργασίας είναι επιζήμιες για την υγεία των εργαζομένων και μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλειά τους και την οδική ασφάλεια εν γένει.

(12) Συνεπώς, θα πρέπει να περιοριστεί η διάρκεια της νυκτερινής εργασίας και να προβλεφθεί ότι οι εργαζόμενοι τη νύκτα επαγγελματίες οδηγοί λαμβάνουν κατάλληλη αποζημίωση για τη δραστηριότητά τους και δεν βρίσκονται σε μειονεκτική θέση σε θέματα κατάρτισης.

(13) Οι εργοδότες θα πρέπει να τηρούν αρχείο των υπερβάσεων του μεγίστου εβδομαδιαίου μέσου όρου χρόνου εργασίας που εφαρμόζεται στους μετακινούμενους εργαζομένους.

(14) Οι διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 σχετικά με το χρόνο οδήγησης για τις διεθνείς και εθνικές μεταφορές επιβατών, εκτός των τακτικών υπηρεσιών, δύνανται να συνεχίζουν να εφαρμόζονται. Συνεπώς, η διάρκεια του χρόνου εργασίας των οδηγών που εκτελούν τις μεταφορές αυτές μπορεί να υπερβαίνει, υπό προϋποθέσεις, τον μέγιστο εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας που προβλέπεται από την παρούσα οδηγία για τις μεταφορές εμπορευμάτων και για τις τακτικές υπηρεσίες μεταφοράς επιβατών.

(15) Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και τις εξελίξεις στον κλάδο στα κράτη μέλη, και να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών έκθεση για την εφαρμογή των κανόνων και τις συνέπειες των διατάξεων σχετικά με τη νυκτερινή εργασία.

(16) Θα πρέπει να προβλεφθεί ότι ορισμένες διατάξεις μπορεί να υπόκεινται σε παρεκκλίσεις που εφαρμόζονται, κατά περίπτωση, από τα κράτη μέλη ή τους κοινωνικούς εταίρους. Κατά γενικό κανόνα, σε περίπτωση παρέκκλισης, θα πρέπει να χορηγούνται στους οικείους εργαζομένους περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Σκοπός

Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να θεσπίσει τις ελάχιστες προδιαγραφές για την οργάνωση του χρόνου εργασίας προκειμένου να βελτιωθεί η ασφάλεια και η υγεία των κατ' επάγγελμα εκτελούντων κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών, καθώς και η οδική ασφάλεια, και να υπάρξει περαιτέρω προσέγγιση των όρων ανταγωνισμού.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους μετακινούμενους εργαζόμενους που απασχολούνται από επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε κράτος μέλος, και συμμετέχουν σε δραστηριότητες οδικών μεταφορών διεπόμενες από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή, άλλως, από τη συμφωνία AETR.

Η Επιτροπή θα υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο στις(6) το αργότερο, αξιολόγηση των συνεπειών της προσωρινής εξαίρεσης των αυτοαπασχολούμενων οδηγών. Θα αναλύσει ιδίως τις συνέπειές της στην οδική ασφάλεια, τις συνθήκες ανταγωνισμού, τη διάρθρωση του επαγγέλματος καθώς και τις κοινωνικές πτυχές. Ανάλογα με τα αποτελέσματα της ανάλυσης αυτής, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει τις προϋποθέσεις υπό τις οποίες οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί, των οποίων θα πρέπει να δοθεί σαφέστερος ορισμός, θα υπαχθούν στην παρούσα οδηγία στις(7) το αργότερο.

2. Η οδηγία 93/104/ΕΚ, εφαρμόζεται στους μετακινούμενους εργαζομένους οι οποίοι εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

3. Η παρούσα οδηγία, καθ' όσον περιλαμβάνει ειδικότερες διατάξεις σχετικά με τους μετακινούμενους εργαζόμενους οι οποίοι εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών, υπερισχύει των σχετικών διατάξεων της οδηγίας 93/104/ΕΚ δυνάμει του άρθρου 14 της τελευταίας.

4. Η παρούσα οδηγία συμπληρώνει τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και, εφόσον είναι αναγκαίο, της συμφωνίας AETR, οι οποίες υπερισχύουν των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 3

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:

α) "χρόνος εργασίας" κάθε περίοδος από την έναρξη έως τη λήξη της εργασίας, εντός της οποίας ο μετακινούμενος εργαζόμενος ευρίσκεται στην θέση εργασίας του, στη διάθεση του εργοδότη και ασκεί τα καθήκοντα ή τις δραστηριότητές του, ήτοι:

- ο χρόνος που αφιερώνεται σε κάθε δραστηριότητα οδικής μεταφοράς. Οι δραστηριότητες αυτές περιλαμβάνουν: οδήγηση, φόρτωση και εκφόρτωση, επίβλεψη των επιβατών κατά την επιβίβαση και αποβίβασή τους από τα οχήματα, καθαρισμό και τεχνική συντήρηση των οχημάτων, καθώς και όλες τις άλλες εργασίες που αποσκοπούν στην ασφάλεια του οχήματος, του φορτίου και των επιβατών,

- οι περίοδοι κατά τις οποίες ο μετακινούμενος εργαζόμενος οφείλει να ευρίσκεται στη θέση εργασίας του, έτοιμος να αναλάβει τη συνήθη εργασία του, και δεν μπορεί, κατόπιν οδηγιών του εργοδότη του, να διαθέσει ελεύθερα το χρόνο του, ιδίως κατά τις περιόδους αναμονής για τη φόρτωση ή εκφόρτωση, όταν δεν μπορεί να εκτιμηθεί εκ των προτέρων η προβλεπόμενη διάρκειά τους, δηλαδή είτε πριν από την αναχώρηση ή ακριβώς πριν από την πραγματική έναρξη της εν λόγω περιόδου είτε σύμφωνα με τους γενικούς όρους που έχουν αποτελέσει αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τους κοινωνικούς εταίρους ή/και οι οποίοι ορίζονται στη νομοθεσία των κρατών μελών.

Εξαιρούνται του χρόνου εργασίας τα κατ' άρθρο 5 διαλείμματα, ο κατ' άρθρο 6 χρόνος ανάπαυσης καθώς και οι κατά το στοιχείο β) του παρόντος άρθρου περίοδοι υποχρέωσης διαθεσιμότητας, με την επιφύλαξη της νομοθεσίας των κρατών μελών ή συμφωνιών μεταξύ κοινωνικών εταίρων, που προβλέπουν αντιστάθμιση ή περιορισμό των περιόδων αυτών·

β) "περίοδος υποχρέωσης διαθεσιμότητας" - οι περίοδοι πέραν των διαλειμμάτων και του χρόνου ανάπαυσης, κατά τις οποίες ο μετακινούμενος εργαζόμενος δεν οφείλει μεν να παραμένει στον τόπο εργασίας του, πρέπει όμως να είναι διαθέσιμος για να αποκρίνεται σε ενδεχόμενες κλήσεις για ανάληψη ή συνέχιση της οδήγησης ή για εκτέλεση άλλων εργασιών. Ειδικότερα ως περίοδοι υποχρέωσης διαθεσιμότητας νοούνται οι περίοδοι κατά τις οποίες ο μετακινούμενος εργαζόμενος συνοδεύει όχημα μεταφερόμενο με οχηματαγωγό ή με τραίνο, καθώς και οι περίοδοι αναμονής στα σύνορα και αυτές που οφείλονται σε απαγορεύσεις της κυκλοφορίας.

Οι περίοδοι αυτές και η προβλεπόμενη διάρκειά τους πρέπει να γνωστοποιούνται εκ των προτέρων στον μετακινούμενο εργαζόμενο, είτε πριν την αναχώρηση ή ακριβώς πριν την πραγματική έναρξη της εν λόγω περιόδου, είτε σύμφωνα με τους γενικούς όρους που έχουν συμφωνηθεί με τους κοινωνικούς εταίρους και/ή οι οποίοι ορίζονται στη νομοθεσία των κρατών μελών,

- για τους μετακινούμενους εργαζομένους οι οποίοι οδηγούν εκ περιτροπής, ο χρόνος κατά τον οποίο ο εργαζόμενος ευρίσκεται στη θέση του συνοδηγού ή σε κουκέτα, ενώ το όχημα ευρίσκεται εν κινήσει·

γ) "θέση εργασίας" - ο τόπος όπου ευρίσκεται η επιχείρηση στην οποία εκτελεί καθήκοντα ο μετακινούμενος εργαζόμενος,

- το όχημα το οποίο χρησιμοποιεί ο μετακινούμενος εργαζόμενος όταν εκτελεί καθήκοντα και

- κάθε άλλος χώρος όπου εκτελούνται οι δραστηριότητες που συνδέονται με τη διενέργεια της μεταφοράς·

δ) "μετακινούμενος εργαζόμενος" κάθε εργαζόμενος, ο οποίος ανήκει στο μετακινούμενο προσωπικό, συμπεριλαμβανομένων των ασκουμένων και των μαθητευομένων, και ο οποίος είναι στην υπηρεσία μιας επιχείρησης που εκτελεί, για λογαριασμό τρίτου ή για ίδιο λογαριασμό, οδικές μεταφορές επιβατών ή εμπορευμάτων·

ε) "αυτοαπασχολούμενος οδηγός" κάθε πρόσωπο, η κύρια επαγγελματική δραστηριότητα του οποίου συνίσταται στην εκτέλεση οδικών μεταφορών επιβατών ή εμπορευμάτων για λογαριασμό πελάτη·

στ) "εβδομάδα" η περίοδος από τη Δευτέρα, ώρα 00:00, έως την Κυριακή, ώρα 24:00·

γ) "νυκτερινή περίοδος" κάθε περίοδος τουλάχιστον τεσσάρων ωρών, όπως ορίζεται από την εθνική νομοθεσία, μεταξύ ώρας 00:00 και 7:00·

η) "νυκτερινή εργασία" κάθε εργασία που εκτελείται κατά τη νυκτερινή περίοδο.

Άρθρο 4

Μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:

a) ο μέσος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας δεν υπερβαίνει τις 48 ώρες. Ο μέγιστος εβδομαδιαίος χρόνος εργασίας μπορεί να αυξηθεί σε 60 ώρες, εφόσον δεν σημειώνεται, εντός τετραμήνου, υπέρβαση του μέσου όρου των 48 ωρών την εβδομάδα. Οι διατάξεις του άρθρου 6 παράγραφος 1, εδάφια 4 και 5, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, του άρθρου 6 παράγραφος 1, εδάφιο 4, της συμφωνίας AETR, υπερισχύουν των διατάξεων της παρούσας οδηγίας, όταν οι οδηγοί δεν υπερβαίνουν μια μέση διάρκεια 48 ωρών εργασίας την εβδομάδα εντός τετραμήνου·

β) ο χρόνος εργασίας για λογαριασμό πλειόνων εργοδοτών, συνιστά το σύνολο των ωρών εργασίας. Ο εργοδότης ζητά γραπτώς από τον μετακινούμενο εργαζόμενο λογαριασμό του χρόνου εργασίας που εκτελεί για άλλο εργοδότη. Ο μετακινούμενος εργαζόμενος παρέχει τις πληροφορίες αυτές γραπτώς.

Άρθρο 5

Διάλειμμα

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, με την επιφύλαξη του επιπέδου προστασίας που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85, ή, άλλως, η συμφωνία AETR, οι μετακινούμενοι εργαζόμενοι ποτέ δεν εργάζονται πάνω από έξι διαδοχικές ώρες χωρίς διάλειμμα. Ο χρόνος εργασίας διακόπτεται από διάλειμμα τουλάχιστον 30 λεπτών, εάν το σύνολο των ωρών εργασίας κυμαίνεται μεταξύ έξι και εννέα ωρών, και τουλάχιστον 45 λεπτών, εάν το σύνολο των ωρών εργασίας υπερβαίνει τις εννέα ώρες.

2. Τα διαλείμματα μπορούν να υποδιαιρούνται σε περιόδους διάρκειας η καθεμία τουλάχιστον 15 λεπτών.

Άρθρο 6

Χρόνος ανάπαυσης

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, μαθητευόμενοι και ασκούμενοι υπόκεινται στις διατάξεις στις οποίες υπόκεινται και οι άλλοι μετακινούμενοι εργαζόμενοι, κατ' εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή, άλλως, της συμφωνίας AETR.

Άρθρο 7

Νυκτερινή εργασία

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι:

- εάν εκτελείται νυκτερινή εργασία, ο καθημερινός χρόνος εργασίας δεν υπερβαίνει τις δέκα ώρες ανά 24ωρο,

- για τη νυκτερινή εργασία χορηγείται αποζημίωση σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές διατάξεις, τις συλλογικές συμβάσεις, τις συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων ή/και την εθνική πρακτική, και εφόσον η αποζημίωση αυτή, ως εκ της φύσεώς της, δεν θέτει σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια.

2. Η Επιτροπή στις(8) το αργότερο, αξιολογεί, στα πλαίσια της έκθεσης που καταρτίζει σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 2, τις συνέπειες των διατάξεων της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου. Η Επιτροπή, συνοδεύει ενδεχομένως την έκθεση αυτή με τις ενδεδειγμένες προτάσεις.

3. Οι διατάξεις για την εκπαίδευση των επαγγελματιών οδηγών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εργάζονται τη νύκτα, θα αποτελέσουν αντικείμενο πρότασης οδηγίας εκ μέρους της Επιτροπής, η οποία θα ορίζει τις γενικές αρχές της εν λόγω εκπαίδευσης.

Άρθρο 8

Παρεκκλίσεις

1. Παρεκκλίσεις από τα άρθρα 4 και 7 μπορούν να εγκρίνονται με νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις, με συλλογικές συμβάσεις ή με συμφωνίες μεταξύ των κοινωνικών εταίρων, εφόσον χορηγούνται στους ενδιαφερομένους ισοδύναμες περίοδοι αντισταθμιστικής ανάπαυσης.

2. Η ευχέρεια παρέκκλισης από το άρθρο 4 δεν επιτρέπεται να καταλήξει στον καθορισμό περιόδου αναφοράς άνω των έξι μηνών, για τον υπολογισμό του μέγιστου εβδομαδιαίου μέσου χρόνου εργασίας των 48 ωρών.

Άρθρο 9

Πληροφόρηση και τήρηση αρχείου

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:

α) οι μετακινούμενοι εργαζόμενοι να ενημερώνονται για τις σχετικές εθνικές διατάξεις, τον εσωτερικό κανονισμό της επιχείρησής τους και τις συμφωνίες μεταξύ κοινωνικών εταίρων, και ειδικότερα τις συλλογικές συμβάσεις και τις τυχόν συμφωνίες επιχείρησης, που συνάπτονται βάσει της παρούσας οδηγίας, με την επιφύλαξη της οδηγίας 91/533/ΕΟΚ της 14ης Οκτωβρίου 1991, σχετικά με την υποχρέωση του εργοδότη να ενημερώνει τον εργαζόμενο για τους όρους που διέπουν τη σύμβαση ή τη σχέση εργασίας(9)·

β) να καταγράφεται ο χρόνος εργασίας των μετακινούμενων εργαζόμενων. Τα αρχεία φυλάσσονται τουλάχιστον επί ένα έτος μετά τη λήξη της καλυπτόμενης περιόδου. Οι εργοδότες είναι υπεύθυνοι για την καταγραφή του χρόνου εργασίας των μετακινούμενων εργαζομένων. Κατόπιν αιτήσεως, ο εργοδότης παρέχει στους μετακινούμενους εργαζομένους αντίγραφο του αρχείου όπου έχουν καταγραφεί οι ώρες εργασίας.

Άρθρο 10

Ευνοϊκότερες διατάξεις

Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν ή να θεσπίζουν ευνοϊκότερες νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας των μετακινούμενων εργαζόμενων, ή να διευκολύνουν ή να επιτρέπουν την εφαρμογή συλλογικών συμβάσεων ή άλλων συμφωνιών μεταξύ κοινωνικών εταίρων, ευνοϊκότερων για την προστασία της ασφάλειας και της υγείας τους.

Άρθρο 11

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα κυρώσεων για τις παραβιάσεις των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την επιβολή των κυρώσεων αυτών. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Άρθρο 12

Διαπραγματεύσεις με τρίτες χώρες

Προκειμένου να εφαρμοσθεί και στους μετακινούμενους εργαζομένους που απασχολούνται σε επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε τρίτη χώρα, μια ρύθμιση ισοδύναμη προς την προβλεπόμενη στην παρούσα οδηγία, η Κοινότητα θα αρχίσει διαπραγματεύσεις με τις οικείες τρίτες χώρες, από της ενάρξεως ισχύος της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 13

Έκθεση

1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά διετία στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, αναφέροντας τις απόψεις των κοινωνικών εταίρων. Η έκθεση περιέρχεται στην Επιτροπή το αργότερο έως τις 30 του πρώτου Σεπτεμβρίου μετά τη λήξη της εν λόγω διετίας. Η περίοδος αυτή είναι η ίδια με την αναγραφόμενη στο άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85.

2. Η Επιτροπή συντάσσει, ανά διετία, έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τα κράτη μέλη, και σχετικά με τις εξελίξεις που σημειώνονται στον τομέα. Η Επιτροπή διαβιβάζει την έκθεσή της στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών.

Άρθρο 14

Τελικές διατάξεις

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο στις(10) ή βεβαιώνονται ότι, έως την ημερομηνία αυτή, οι κοινωνικοί εταίροι έχουν εισάγει, κατόπιν συμφωνίας, τις αναγκαίες διατάξεις· τα κράτη μέλη πάντως οφείλουν να λάβουν όλα τα μέτρα ώστε να δύνανται ανά πάσα στιγμή να εξασφαλίσουν τα αποτελέσματα που επιβάλλει η παρούσα οδηγία.

Οταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις του πρώτου εδαφίου, αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Με την επιφύλαξη του δικαιώματος των κρατών μελών να εισάγουν, λαμβάνοντας υπόψη τους την κατάσταση, διαφορετικές νομοθετικές, κανονιστικές και συμβατικές διατάξεις περί του χρόνου εργασίας, εφόσον τηρούνται οι ελάχιστες απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας δεν μπορεί να δικαιολογήσει μια υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1.

3. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα κείμενα των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που έχουν ήδη θεσπίσει ή θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 15

Εναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 16

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Για το Συμβούλιο

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 43 της 17.2.1999, σ. 4.

(2) ΕΕ C 138 της 18.5.1999, σ. 33.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Απριλίου 1999 (ΕΕ C 219 της 30.7.1999, σ. 235), που επιβεβαιώθηκε την 6η Μαΐου 1999 (ΕΕ C 279 της 1.10.1999, σ. 270), κοινή θέση του Συμβουλίου της 23ης Μαρτίου 2001 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1.

(5) ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σ. 18· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/34/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 195 της 1.8.2000, σ. 41).

(6) Πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(7) Έξι έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(8) Πέντε έτη από την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

(9) ΕΕ L 288 της 18.10.1991, σ. 32·

(10) Τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 25 Νοεμβρίου 1998, η Επιτροπή υπέβαλε, στο πλαίσιο της ανακοίνωσής της(1) σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας στους κλάδους και δραστηριότητες που εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 93/104/ΕΚ(2), πρόταση ειδικής οδηγίας για τον τομέα των οδικών μεταφορών, και συγκεκριμένα πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την οργάνωση του χρόνου εργασίας για κινούμενους εργαζομένους που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών και για αυτοαπασχολούμενους οδηγούς(3). Η πρόταση αυτή βασίζεται στα άρθρα 71 και 137 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε τη γνώμη του σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής στις 14 Απριλίου 1999(4) και, με το ψήφισμά του της 6ης Μαΐου 1999(5), επιβεβαίωσε την ψηφοφορία του σχετικά με την πρόταση με αντικείμενο την αλλαγή διαδικασίας (από διαδικασία συνεργασίας σε συνεργασία συναπόφασης) μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης του Άμστερνταμ.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσε τη γνώμη της στις 25 Μαρτίου 1999(6).

Η Επιτροπή των Περιφερειών αποφάσισε να μη δώσει γνώμη(7).

Στις 27 Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή υπέβαλε τροποποιημένη πρόταση και, κατά τη σύνοδο του Συμβουλίου στις 20 και 21 Δεκεμβρίου 2000, τροποποίησε εκ νέου την πρότασή της σύμφωνα με το σχέδιο κοινής θέσης του Συμβουλίου.

Την 23η Μαρτίου 2001, το Συμβούλιο καθόρισε κοινή θέση, σύμφωνα με το άρθρο 251 της συνθήκης ΕΚ.

II. ΣΤΟΧΟΣ

Στο πλαίσιο της γενικής οδηγίας 93/104/ΕΚ, η Επιτροπή πρότεινε ειδική οδηγία σχετικά με το χρόνο εργασίας όσον αφορά τις οδικές μεταφορές, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες των δραστηριοτήτων αυτού του τομέα.

Επί του παρόντος, η κοινοτική κοινωνική νομοθεσία που εφαρμόζεται στον τομέα των οδικών μεταφορών συνίσταται σε δύο κανονισμούς και μία οδηγία, και συγκεκριμένα τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85(8), τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85(9) και την οδηγία 88/599/ΕΟΚ(10).

1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 περιλαμβάνει ιδίως διατάξεις που εφαρμόζονται στους μισθωτούς οδηγούς και τους ελεύθερους επαγγελματίες οι οποίοι εκτελούν οδικές μεταφορές επιβατών ή εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας. Οι διατάξεις της ευρωπαϊκής συμφωνίας σχετικά με την εργασία των πληρωμάτων οχημάτων που εκτελούν διεθνείς μεταφορές (AETR)(11) εφαρμόζονται σε ορισμένες διεθνείς μεταφορές οι οποίες αναφέρονται στον κανονισμό.

Ο κανονισμός αυτός περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με τις απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν τα πληρώματα (π.χ. ηλικία, επαγγελματική κατάρτιση), το χρόνο οδήγησης, τα διαλείμματα και το χρόνο ανάπαυσης των οδηγών, την απαγόρευση ορισμένων τύπων αμοιβής, τη δυνατότητα παρεκκλίσεων, τον έλεγχο και τις κυρώσεις.

Ο κανονισμός προβλέπει μόνον τον χρόνο εργασίας, χωρίς να λαμβάνει υπόψη, κατά κανόνα, τον υπόλοιπο χρόνο που περνούν οι μετακινούμενοι εργαζόμενοι και οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί στον τόπο εργασίας. Οι διατάξεις σχετικά με το χρόνο εργασίας διαφέρουν μεταξύ των κρατών μελών, τόσο από άποψη μορφής όσο και από άποψη λεπτομερειών.

2. Η Επιτροπή κρίνει ότι η διατήρηση των διαφορών όσον αφορά τον χρόνο εργασίας δεν δικαιολογείται στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, διότι θέτει τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις σε κατάσταση αθέμιτου ανταγωνισμού. Κατά την Επιτροπή, είναι επομένως απαραίτητη η θέσπιση κοινών κανόνων σχετικά με τη διάρκεια του χρόνου εργασίας. Στο πλαίσιο της ελευθέρωσης των οδικών μεταφορών, της ανάπτυξής τους, καθώς και της αύξησης των συναλλαγών με τρίτες χώρες, οι εν λόγω κανόνες είναι, κατά τη γνώμη της, επίσης απαραίτητοι για την πρόληψη των κινδύνων επιδείνωσης των συνθηκών εργασίας των οδηγών οδικών μεταφορών και υποβάθμισης της ασφάλειας.

Η Επιτροπή προέβαλε επίσης την ανάγκη ίσης μεταχείρισης όλων των οδηγών, μισθωτών ή μη, πράγμα που συνεπάγεται την υπαγωγή στο πεδίο εφαρμογής των ρυθμίσεων σχετικά με τον χρόνο εργασίας μορφών υπεργολαβίας οι οποίες δεν καλύπτονται επί του παρόντος.

3. Γι' αυτούς τους λόγους, η πρόταση τομεακής οδηγίας προβλέπει τον καθορισμό κοινών κανόνων για τη διάρκεια του χρόνου εργασίας των μετακινούμενων εργαζομένων και των αυτοαπασχολούμενων οδηγών. Η αρχική πρόταση της Επιτροπής του 1998 δεν προέβλεπε τον προσωρινό αποκλεισμό των αυτοαπασχολούμενων οδηγών από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Αντίθετα, η τροποποιημένη πρόταση του Νοεμβρίου 2000 προβλέπει ότι η οδηγία θα εφαρμοσθεί στους αυτοαπασχολούμενους οδηγούς τρία έτη μετά την τελική ημερομηνία μεταφοράς της. Η Επιτροπή τροποποίησε την πρότασή της σχετικά με αυτό το σημείο, όχι κατόπιν αίτησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, αλλά προκειμένου να ληφθεί υπόψη το αδιέξοδο στα πλαίσια του Συμβουλίου, λόγω των αποκλινουσών απόψεων των αντιπροσωπειών σχετικά με τη συνυπαγωγή ή μη των αυτοαπασχολούμενων οδηγών στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Όπως αναφέρεται στο σημείο Ι παραπάνω, η Επιτροπή τροποποίησε εκ νέου, το Δεκέμβριο 2000, την πρότασή της σύμφωνα με την κοινή θέση του Συμβουλίου.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

1. Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας (κυρίως το άρθρο 2)

Η κοινή θέση προβλέπει ότι η οδηγία εφαρμόζεται μόνον στους μετακινούμενους εργαζομένους που απασχολούνται από επιχείρηση μεταφορών εγκατεστημένη σε κράτος μέλος και συμμετέχουν σε κινητές δραστηριότητες οδικών μεταφορών διεπόμενες από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή, άλλως, από τη συμφωνία ΑΕΤR. Προβλέπει επίσης ότι η βασική προστασία που προβλέπεται από τη γενική οδηγία 93/104/ΕΟΚ εφαρμόζεται στους λοιπούς μετακινούμενους εργαζομένους οι οποίοι εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της.

Η Επιτροπή, σε συνάρτηση με τα αποτελέσματα μιας ανάλυσης τα οποία πρέπει να υποβάλει το αργότερο πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας, μπορεί να προτείνει τους όρους υπό τους οποίους οι αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί θα υπαχθούν στην οδηγία το αργότερο έξι έτη μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της.

2. Ορισμοί του "χρόνου εργασίας" και της "περιόδου υποχρέωσης διαθεσιμότητας" [άρθρο 3 στοιχεία α) και β)]

Η κοινή θέση συμπεριλαμβάνει στον ορισμό του "χρόνου εργασίας" τις περιόδους κατά τις οποίες ο μετακινούμενος εργαζόμενος οφείλει να παραμένει στη θέση εργασίας του, οπότε δεν μπορεί, κατόπιν εντολής του εργοδότη του, να αποφασίζει ελεύθερα για το χρόνο του. Προσθέτει, ως παράδειγμα, ότι οι περίοδοι αναμονής για τη φόρτωση ή εκφόρτωση θεωρούνται ως χρόνος εργασίας όταν η διάρκειά τους δεν είναι γνωστή εκ των προτέρων και διευκρινίζει το τελευταίο αυτό κριτήριο.

Η κοινή θέση ορίζει ως "περίοδο υποχρέωσης διαθεσιμότητας", σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85, τις περιόδους πέραν των διαλειμμάτων και του χρόνου ανάπαυσης, κατά τις οποίες ο μετακινούμενος εργαζόμενος δεν οφείλει μεν να παραμένει στη θέση εργασίας του, πρέπει όμως να είναι διαθέσιμος για να αποκρίνεται σε ενδεχόμενες κλήσεις για ανάληψη ή συνέχιση της οδήγησης ή για εκτέλεση άλλων εργασιών. Αυτές οι περίοδοι και η προβλεπόμενη διάρκειά τους πρέπει να γνωστοποιούνται εκ των προτέρων στον μετακινούμενο εργαζόμενο, είτε πριν την αναχώρηση ή ακριβώς πριν την πραγματική έναρξη της εν λόγω περιόδου, είτε σύμφωνα με τους γενικούς όρους που έχουν συμφωνηθεί με τους κοινωνικούς εταίρους και/ή οι οποίοι ορίζονται στη νομοθεσία των κρατών μελών.

Αυτές οι περίοδοι δεν θεωρούνται ως χρόνος εργασίας.

3. Νυκτερινή εργασία [άρθρο 3 στοιχεία ζ) και η) -ορισμοί- και άρθρο 7 - ρυθμίσεις]

Η κοινή θέση θεωρεί ως "νυκτερινή εργασία" κάθε εργασία που εκτελείται κατά τη νυκτερινή περίοδο, και συγκεκριμένα μεταξύ 00:00 και 7:00 και διευκρινίζει ότι, εάν εκτελείται νυκτερινή εργασία, ο καθημερινός χρόνος εργασίας για κάθε 24ωρο δεν πρέπει να υπερβαίνει τις δέκα ώρες. Εξάλλου, προβλέπει τη δυνατότητα παρεκκλίσεων.

IV. ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

1. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο και την Επιτροπή

Το Συμβούλιο δέχθηκε, κατά λέξη, εν μέρει ή ως προς το πνεύμα, οκτώ από τις δέκα έξι τροπολογίες που υπέβαλε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

- στην αιτιολογική σκέψη αριθ. 14 της κοινής θέσης, σχετικά με το άρθρο 4 στοιχείο α), την τροπολογία 1,

- στο άρθρο 2 παράγραφος 1, τις τροπολογίες 2 και 25. Ο αποκλεισμός από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας των μετακινούμενων εργαζομένων που συμμετέχουν σε δραστηριότητες οδικών μεταφορών οι οποίες δεν καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 συνεπάγεται αποκλεισμό από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας των περιπτώσεων που αποτελούν αντικείμενο αυτών των δύο τροπολογιών,

- στο άρθρο 3, στοιχείο α), πρώτη περίπτωση ("νοείται ως χρόνος εργασίας ο χρόνος που αφιερώνεται σε όλες τις άλλες εργασίες που αποσκοπούν στην ασφάλεια του οχήματος, του φορτίου και των επιβατών"), την τροπολογία 7,

- στο άρθρο 8, την τροπολογία 12, δεύτερο και τρίτο μέρος, καθώς και την τροπολογία 13,

- στο άρθρο 9 στοιχείο β), την τροπολογία 14 (μολονότι τα αρχεία φυλάσσονται ένα έτος αντί των δύο που προέβλεπε η τροπολογία) και την τροπολογία 15,

- στο άρθρο 14 παράγραφος 2, την τροπολογία 17 σχετικά με την προσθήκη της ρήτρας περί μη υποβάθμισης. Το Συμβούλιο έκρινε προτιμότερο να επαναλάβει αυτή τη ρήτρα στο άρθρο των τελικών διατάξεων παρά στο άρθρο 10 (άρθρο 9 της τροποποιημένης πρότασης) για τις ευνοϊκότερες διατάξεις.

Η Επιτροπή τροποποίησε την πρότασή της σύμφωνα με την κοινή θέση του Συμβουλίου.

2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δεν έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο και την Επιτροπή

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τις ακόλουθες τροπολογίες.

Η Επιτροπή τροποποίησε την πρότασή της σύμφωνα με την κοινή θέση του Συμβουλίου.

2.1. Αυτοαπασχολούμενοι οδηγοί

Λαμβανομένου υπόψη του προσωρινού αποκλεισμού των αυτοαπασχολούμενων οδηγών από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τις τροπολογίες που αφορούν ειδικότερα αυτούς τους οδηγούς, και συγκεκριμένα τις τροπολογίες 3, 4, 5, 6, 8 (πρώτο μέρος) και 16. Σύμφωνα με το αίτημα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που αντικατοπτρίζεται στην τροπολογία 10, η κοινή θέση [άρθρο 3 στοιχείο ε)] εισήγαγε στην οδηγία τον ορισμό του αυτοαπασχολούμενου οδηγού. Ωστόσο, αυτός ο ορισμός διαφέρει από εκείνον που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν είναι όμως οριστικός, λαμβανομένου υπόψη του άρθρου 2 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο της κοινής θέσης.

2.2. Νυκτερινή εργασία [άρθρο 3 στοιχεία ζ) και η) και άρθρο 7]

Το Συμβούλιο δε δέχθηκε τις τροπολογίες 9, 30 και 12 (πρώτο μέρος) (απαλοιφή της δυνατότητας παρέκκλισης από το άρθρο 7) που είχαν ως στόχο να προσφέρουν στους ενδιαφερομένους την απαιτούμενη προστασία από άποψη ασφάλειας και υγείας. Το Συμβούλιο έκρινε ότι είναι σκόπιμο να υπάρχει κάποια ευελιξία στο πλαίσιο των ρυθμίσεων περί νυκτερινής εργασίας των μετακινούμενων εργαζομένων που εκτελούν δραστηριότητες οδικών μεταφορών, λαμβανομένης υπόψη της φύσης αυτής της δραστηριότητας. Εξάλλου, το άρθρο 17α της οδηγίας 93/104/ΕΚ προβλέπει ότι το άρθρο 8 αυτής της οδηγίας σχετικά με τη διάρκεια της νυκτερινής εργασίας, δεν εφαρμόζεται στους μετακινούμενους εργαζομένους. Επομένως, οι κοινοί κανόνες σχετικά με αυτό το θέμα εγγράφονται στο πλαίσιο των τομεακών οδηγιών, που τους αναπροσαρμόζουν σε συνάρτηση με τις συγκεκριμένες απαιτήσεις.

2.3. Προηγούμενη γνώση της έναρξης της "περιόδου υποχρέωσης διαθεσιμότητας" [άρθρο 3 στοιχείο β)]

Το Συμβούλιο δε δέχθηκε την τροπολογία 8 (δεύτερο μέρος) η οποία είχε ως στόχο να διευκρινίσει ότι οι "περίοδοι αναμονής", οι οποίες αντιστοιχούν στην "περίοδο υποχρέωσης διαθεσιμότητας" που προβλέπεται στο άρθρο 3 στοιχείο β) της κοινής θέσης, πρέπει να γνωστοποιούνται "τουλάχιστον μία μέρα εκ των προτέρων και πριν τη λήξη της προηγούμενης περιόδου εργασίας κατά βάρδιες σύμφωνα με τους όρους που έχουν συμφωνηθεί μεταξύ των κοινωνικών εταίρων και τους όρους που προβλέπονται στη νομοθεσία των κρατών μελών". Η κοινή θέση, προκειμένου να εξασφαλισθεί η απαραίτητη ευελιξία για την εκτέλεση των μεταφορών, προβλέπει ότι ο μετακινούμενος εργαζόμενος μπορεί να ειδοποιείται να παραμένει διαθέσιμος "είτε πριν την αναχώρηση ή ακριβώς πριν την πραγματική έναρξη της εν λόγω περιόδου, είτε σύμφωνα με τους γενικούς όρους που έχουν συμφωνηθεί με τους κοινωνικούς εταίρους ή/και οι οποίοι ορίζονται στη νομοθεσία των κρατών μελών".

2.4. Παρεκκλίσεις όσον αφορά το χρόνο ανάπαυσης (άρθρο 8)

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προτείνει, στην τροπολογία 12 (πρώτο μέρος), να προβλεφθούν παρεκκλίσεις από τη διάταξη σχετικά με το χρόνο ανάπαυσης (άρθρο 6 της κοινής θέσης). Αντίθετα, το άρθρο 8 της κοινής θέσης δεν παρέχει αυτή τη δυνατότητα, διότι το άρθρο 6, σχετικά με το χρόνο ανάπαυσης, διαφέρει από την αρχική πρόταση της Επιτροπής και δεν προβλέπει πλέον συμπληρωματικές ρήτρες σχετικά με την ανάπαυση των μετακινούμενων εργαζομένων οι οποίοι δεν υπόκεινται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 ή, άλλως, στη συμφωνία AETR. Πράγματι, το άρθρο 2 παράγραφος 2 της κοινής θέσης προβλέπει ότι σ' αυτούς τους μετακινούμενους εργαζομένους εφαρμόζονται οι διατάξεις της γενικής οδηγίας 93/104/ΕΚ.

2.5. Κυρώσεις (άρθρο 11)

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε την τροπολογία 18 η οποία αποσκοπούσε στον καθορισμό κοινού φάσματος κυρώσεων από τα κράτη μέλη.

Το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν είναι αποδεκτό να επιβληθεί στα κράτη μέλη να εναρμονίσουν τα καθεστώτα κυρώσεών τους. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να θεσπίζουν διατάξεις σ' αυτόν τον τομέα.

2.6. Ρύθμιση περί υπεργολαβίας

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε την τροπολογία 19 η οποία αποσκοπούσε κυρίως στην ενσωμάτωση, στο άρθρο των τελικών διατάξεων (άρθρο 14 της κοινής θέσης), νέας παραγράφου, μεταξύ άλλων σχετικά με τη ρύθμιση περί υπεργολαβίας. Το Συμβούλιο κρίνει ότι αυτό το θέμα υπάγεται στην αρμοδιότητα των κρατών μελών.

(1) ΕΕ C 43 της 17.2.1999, σ. 1.

(2) Οδηγία 93/104/ΕΚ του Συμβουλίου της 23ης Νοεμβρίου 1993 σχετικά με ορισμένες πτυχές της οργάνωσης του χρόνου απασχόλησης (ΕΕ L 307 της 13.12.1993, σ. 18)· οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/34/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουνίου 2000, για την τροποποίηση της οδηγίας 93/104/ΕΚ ώστε να καλυφθούν οι τομείς και οι δραστηριότητες που εξαιρούνται από την εν λόγω οδηγία (ΕΕ L 195 της 1.8.2000, σ. 41).

(3) ΕΕ C 43 της 17.2.1999, σ. 4.

(4) ΕΕ C 219 της 30.7.1999, σ. 231.

(5) ΕΕ C 279 της 1.10.1999, σ. 270.

(6) ΕΕ C 138 της 18.5.1999, σ. 33.

(7) Επιστολή της 25ης Ιουνίου 1999.

(8) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, για την εναρμόνιση ορισμένων διατάξεων κοινωνικού χαρακτήρα στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 1).

(9) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3812/85 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1985, σχετικά με συσκευή ελέγχου στον τομέα των οδικών μεταφορών (ΕΕ L 370 της 31.12.1985, σ. 8) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2135/98 που τροποποιεί επίσης την οδηγία 88/599/ΕΟΚ (ΕΕ L 274 της 9.10.1998, σ. 1).

(10) Οδηγία 88/599/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Νοεμβρίου 1988, σχετικά με τις ενιαίες διαδικασίες όσον αφορά την εφαρμογή των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 3820/85 και (ΕΟΚ) αριθ. 3821/85 (ΕΕ L 325 της 29.11.1988, σ. 55) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2135/98.

(11) Συμφωνία της 1ης Ιουλίου 1970, η οποία υπερβλήθη προς υποργραφή στη Γενεύη, στις 31 Μαρτίου 1971.