Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για το "Πράσινο βιβλίο: Προώθηση ενός Ευρωπαϊκού πλαισίου για την εταιρική κοινωνική ευθύνη"

(2002/C 192/01)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη το Πράσινο Βιβλίο της Επιτροπής για την προώθηση ενός Ευρωπαϊκού πλαισίου για την εταιρική κοινωνική ευθύνη COM(2001) 266 τελικό·

έχοντας υπόψη την απόφαση της Επιτροπής της 25ης Ιουλίου 2001 να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 265, παράγραφος 1 της Συνθήκης ΕΚ, τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της 13ης Ιουνίου 2000 να αναθέσει στην επιτροπή 5 κοινωνική πολιτική, δημόσια υγεία, προστασία των καταναλωτών, έρευνα και τουρισμός την επεξεργασία σχετικής γνωμοδότησης·

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα των Ευρωπαϊκών Συμβουλίων της Λισσαβώνας και της Νικαίας που τονίζουν με έμφαση τον ρόλο της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για την αντιμετώπιση της απασχόλησης, την προσαρμογή των συνθηκών εργασίας στην νέα οικονομία και για το πως μπορεί να συμβάλλει στην επίτευξη του στόχου της δημιουργίας μιας δυναμικής ανταγωνιστικής και συνεκτικής οικονομίας που να βασίζεται στη γνώση·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης (CdR 345/2001 rev.) που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή 5 στις 19 Νοεμβρίου 2001 με βάση την εισηγητική έκθεση της κας Hanniffy (IRL/EPP), μέλος του συμβουλίου της κομητείας Offaly και μέλος της περιφερειακής αρχής του Κέντρου και της κας. Buron(1) (F/PSE), δημοτικού συμβούλου του Chateaubriant·

εκτιμώντας ότι αν και η έννοια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης προάγεται επί του παρόντος κυρίως από τις μεγάλες εταιρείες, υφίστανται εντούτοις πολλές δυνατότητες για όλες τις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, καθώς επίσης και για το δημόσιο τομέα, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και περιφερειακών αρχών, να αναπτύξουν περισσότερο κοινωνικά υπεύθυνες πρακτικές·

εκτιμώντας ότι η έννοια της κοινωνικής υπευθυνότητας υπερβαίνει την απλή εκπλήρωση των νομικών υποχρεώσεων·

υιοθέτησε, κατά την 43η σύνοδο ολομέλειας της 13ης και 14ης Μαρτίου 2002 (συνεδρίαση της 14ης Μαρτίου), την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Γενικές παρατηρήσεις της Επιτροπής των Περιφερειών

1.1. Η Επιτροπή των Περιφερειών επικροτεί το Πράσινο Βιβλίο θεωρώντας ότι αποτελεί ένα σημαντικό βήμα για τη δημιουργία μιας κοινωνικά υπεύθυνης περιεκτικής και ανταγωνιστικής Ευρώπης και για την έναρξη μιας ευρύτερης δημόσιας συζήτησης με θέμα τον τρόπο με τον οποίο η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να προωθήσει την εταιρική κοινωνική ευθύνη, να ενθαρρύνει την αποδοχή της και να εκμεταλλευτεί με τον καλύτερο τρόπο τις υπάρχουσες εμπειρίες.

1.2. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι το Πράσινο Βιβλίο συγκεντρώνει τα αποτελέσματα του προβληματισμού και των συζητήσεων για την ενθάρρυνση των επιχειρήσεων να συμβάλλουν στην δημιουργία μιας καλύτερης κοινωνίας. Το Πράσινο Βιβλίο δημοσιεύεται την στιγμή ακριβώς που οι δομές διακυβέρνησης πρέπει να τροποποιηθούν για να αντιμετωπισθεί η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας πράγμα για το οποίο απαιτείται νέα σκέψη όσον αφορά τη σχέση μεταξύ εταιρειών και κοινωνίας.

1.3. Η ΕΤΠ δέχεται ότι η αρχή της εταιρικής σχέσης μεταξύ εταιρειών, κυβερνήσεων, ΜΚΟ, ατόμων και κοινωνίας του πολίτη αποτελεί τη βάση της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και συμφωνεί ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο συμβάλλοντας στην ανάπτυξη των πρακτικών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

1.4. Η ΕΤΠ τονίζει με έμφαση ότι πρέπει να γίνει σαφής διάκριση μεταξύ των εταιρειών που δρουν από αίσθημα ευθύνης και όχι από αισθήματα φιλανθρωπίας, ελεημοσύνης ή χορηγίας και ότι βάση της πρωτοβουλίας αυτής είναι ακριβώς η πρώτη εκδοχή.

1.5. Η ΟΚΕ τονίζει ότι η πρόταση αυτή βασίζεται αποκλειστικά στον εθελούσιο χαρακτήρα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και παράλληλα συμφωνεί με τη διαβεβαίωση της Επιτροπής ότι η εταιρική κοινωνική ευθύνη δεν πρέπει ωστόσο να θεωρηθεί υποκατάστατο των κοινοτικών ρυθμίσεων ή της νομοθεσίας όσον αφορά τα κοινωνικά δικαιώματα ή τα περιβαλλοντικά πρότυπα, συμπεριλαμβανομένης της ανάπτυξης νέας κατάλληλης νομοθεσίας.

1.6. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι υπάρχουν δυνατότητες για την καλύτερη ενσωμάτωση των αρχών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και σε άλλα προγράμματα και πολιτικές της ΕΕ και ότι ορισμένα από τα προγράμματα αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την καλύτερη έρευνα, προαγωγή και αξιολόγηση των πολιτικών εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

1.7. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι τα θέματα που εκτίθενται στο Πράσινο Βιβλίο αφορούν τόσο τους δημόσιους όσο και τους ιδιωτικούς οργανισμούς και συνιστά όπως το προτεινόμενο Μνημόνιο ή το Λευκό Βιβλίο δώσουν μεγαλύτερη σημασία στο ρόλο των δημόσιων αρχών, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών και περιφερειακών αρχών, όσον αφορά την υιοθέτηση και εφαρμογή των αρχών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

2. Οι συστάσεις της Επιτροπής των Περιφερειών

2.1. Ο ρόλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ανάγκη πλαισίου

2.1.1. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι ενώ η εταιρική κοινωνική ευθύνη βασίζεται στην οικειοθελή συμμετοχή των εταιρειών, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει το δικό της ρόλο να διαδραματίσει παρέχοντας ένα πλαίσιο για την συνειδητοποίηση, την προαγωγή των αρχών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, την συμπαράσταση προς τις εταιρείες και τις δημόσιες αρχές για να ενσωματώσουν τις πρακτικές εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και για την προαγωγή των ορθών πρακτικών.

2.1.2. Η ΕΕ θα μπορούσε επίσης να ενθαρρύνει την έρευνα όσον αφορά τις επιπτώσεις που έχουν οι πρακτικές εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στην απόδοση των επιχειρήσεων καθώς επίσης και την επίδραση της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης σε συγκεκριμένες στοχοθετημένες ομάδες και κοινωνικούς τομείς.

2.1.3. Η ΕΤΠ συνιστά στην Επιτροπή να διεξάγει μια μελέτη, με σκοπό να υιοθετήσει συμπεριφορά και πρακτικές που είναι συμβατές με την κοινωνική εταιρική ευθύνη στα πλαίσια του ευρωπαϊκού προσανατολισμού.

2.1.4. Η ΕΤΠ συνιστά οι δείκτες που θα πρέπει να προσδιοριστούν από την ειδική ομάδα για τις εταιρείες της κοινότητας, εφόσον ταιριάζουν, να υιοθετηθούν και να εφαρμοσθούν χωρίς καθυστέρηση.

2.2. Η προαγωγή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης

2.2.1. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι εάν η εταιρική κοινωνική ευθύνη αντιμετωπισθεί ως επένδυση και όχι ως κόστος, τότε οι εταιρείες θα πρέπει να πεισθούν και να συνειδητοποιήσουν την εμπορική έννοια της ανάπτυξης αυτής της προσέγγισης όσον αφορά την εταιρική κοινωνική ευθύνη. Προς τούτο, η ΕΤΠ πιστεύει ότι πρέπει να γίνει μία έρευνα σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά τις νοοτροπίες του καταναλωτή για να προσδιορισθεί το επίπεδο υποστήριξης από πλευράς καταναλωτή των προϊόντων και υπηρεσιών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και για να εκτιμηθεί το εμπορικό όφελος, για τις εταιρείες, που προκύπτει από την επένδυση στην εταιρική κοινωνική ευθύνη.

2.2.2. Η ΕΤΠ συνιστά επίσης μιαν έρευνα των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στον τομέα της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης το συντομότερο δυνατό για να εκτιμηθεί η επίδραση της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης όσον αφορά την απόδοση των επιχειρήσεων.

2.2.3. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι η Επιτροπή πρέπει να αναπτύξει και να παράσχει ένα "κιβώτιο εργαλείων" για τις εταιρείες και τις δημόσιες αρχές που έχουν πεισθεί για την ανάγκη και το όφελος της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και που επιθυμούν να εφαρμόσουν τις αρχές της χρησιμοποιώντας τις βέλτιστες διαθέσιμες πρακτικές.

2.2.4. Η ΕΤΠ πιστεύει ότι είναι απαραίτητο να εξεταστεί η αναγκαιότητα και η πραγματική χρησιμότητα της καθιέρωσης μιας επισήμανσης εταιρικής κοινωνικής ευθύνης για τα αγαθά και τις υπηρεσίες. Αν και η ύπαρξη επισήμανσης θα βοηθούσε ίσως στην ευαισθητοποίηση του καταναλωτή, η ΕΤΠ γνωρίζει εντούτοις εξίσου ότι υπάρχουν δυνατότητες κατάχρησης των επισημάνσεων. Για το λόγο αυτό, σε περίπτωση που είναι επιθυμητή η καθιέρωσή τους, είτε σε δημόσιο είτε σε ιδιωτικό επίπεδο, η ΕΤΠ θεωρεί ότι θα ήταν λογικό να υπάρχει δυνατότητα επόπτευσης των προδιαγραφών των εν λόγω επισημάνσεων, με την ανάπτυξη ελάχιστων αντικειμενικών κριτηρίων και με τον έλεγχο της εφαρμογής τους, προκειμένου να διαφυλαχθεί η αξιοπιστία της διαδικασίας εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και να προστατευθεί ο καταναλωτής.

2.2.5. Αλλά θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη και η φωνή των περιθωριακών της κοινωνίας στα πλαίσια της ανάπτυξης της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Χρειάζεται να διατεθεί ένας μικρός προϋπολογισμός για να δοθεί δυνατότητα στις ομάδες αυτές να διευκολύνουν την ανάπτυξη μιας προσέγγισης εταιρικής σχέσης.

Η ΕΤΠ συνιστά να βασιστεί η ανάπτυξη της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και των δεσμών μεταξύ εταιρειών και περιθωριακών σε έναν ελαφρό αναπροσανατολισμό της εστιάσεως στα υπάρχοντα χρηματοδοτικά μέσα όπου αυτό είναι απαραίτητο.

2.3. Η καλύτερη δυνατή εκμετάλλευση των υπαρχουσών εμπειριών

2.3.1. Η ΕΤΠ πιστεύει ότι πρέπει να γίνει η καλύτερη δυνατή χρήση των υπαρχουσών εμπειριών και να εντοπισθούν οι ορθές πρακτικές ως ουσιαστικά μέσα για την εθελούσια συμμετοχή των επιχειρήσεων.

2.3.2. Η ΕΤΠ συνιστά επίσης να συμπεριληφθούν στην διαδικασία αυτή και μελέτες που προέρχονται από τρίτες χώρες δεδομένου ότι έτσι παρέχονται δυνατότητες διανοίξεως νέων προοπτικών όσον αφορά την λειτουργία εταιρειών εκ παραλλήλου με την ανάπτυξη της κοινωνίας, πράγμα που συμβάλλει στη δημιουργία μιας πιο ανταγωνιστικής Ευρώπης.

2.3.3. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι η εταιρική κοινωνική ευθύνη πρέπει να ενσωματωθεί στις επίσημες και ανεπίσημες εκπαιδευτικές δομές και να καταβληθεί μια προσχεδιασμένη προσπάθεια να συμπεριληφθεί και στην ύλη της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης ειδικότερα στα μαθήματα για τις επιχειρήσεις και τη διοίκηση.

2.3.4. Η ΕΤΠ τονίζει με έμφαση την ευθύνη των εταιρειών όσον αφορά τους υπαλλήλους σε σχέση με τη συνεχή κατάρτισή τους και την ανάπτυξη. Χρειάζεται να καταδειχθούν τα πλεονεκτήματα της αυξανόμενης συμμετοχής των εργαζομένων στη διοίκηση των επιχειρήσεων, η αύξηση των προσόντων των εργαζομένων και η ταχεία προσαρμογή τους στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, που απορρέουν από την προσαρμογή τους στη στρατηγική της δια βίου εκπαίδευσης.

2.3.5. Η ΕΤΠ τονίζει με έμφαση ότι η ανάπτυξη δεν επιτυγχάνεται μεμονωμένα στον περιβαλλοντικό κοινωνικό πολιτισμικό ή οικονομικό τομέα. Όλοι αυτοί οι τομείς συνδέονται μεταξύ τους και η πρόοδος του ενός προκαλεί θετικές αλλαγές σε άλλους ή και σε όλους τους τομείς.

2.3.6. Η ΕΤΠ συνιστά να γίνει στο Πράσινο Βιβλίο ιδιαίτερη μνεία στην πολιτιστική ανάπτυξη. Η σχέση μεταξύ εταιρειών και πολιτισμικής ανάπτυξης έχει ήδη εδραιωθεί και παρέχει δυνατότητες κοινωνικής αλλαγής και αυξημένης οικονομικής δραστηριότητας.

2.3.7. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει τους δεσμούς που υφίστανται μεταξύ εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και κοινωνικού κεφαλαίου και ζητεί να γίνει σχετική αναφορά. Ο όρος κοινωνικό κεφάλαιο αναφέρεται στα χαρακτηριστικά κοινωνικής οργάνωσης όπως τα δίκτυα, οι προδιαγραφές, και η κοινωνική πίστη που διευκολύνει τον συντονισμό και την συνεργασία για αμοιβαίο κέρδος (Putnam, 1995).

Συνεπώς βασικές έννοιες είναι οι εξής:

- Συμμετοχή στα κοινωνικά δίκτυα

- Συμμετοχή στις δημοκρατικές δομές

- Μείωση των κοινωνικών ανισοτήτων

- Δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης και αμοιβαία συνεργασία.

Η ανάπτυξη του κοινωνικού κεφαλαίου οδηγεί σε αύξηση των διασυνδέσεων μέσω δικτύου, στην μεγαλύτερη εμπιστοσύνη και συμμετοχή και τέλος σε μία πιο κοινωνικά συνεκτική κοινωνία.

2.3.8. Η ΕΤΠ τονίζει με έμφαση το ρόλο που μπορεί να διαδραματίσουν οι τεχνολογίες πληροφοριών και επικοινωνιών στην εταιρική κοινωνική ευθύνη και ειδικότερα η αποτελεσματικότητά τους για την επιτάχυνση των ροών πληροφόρησης για τις βέλτιστες πρακτικές και για τη δυνατότητα που παρέχουν στις εταιρείες να επικοινωνούν με τους εργαζομένους και τις κοινότητες με ανοικτό και διάφανο τρόπο.

2.3.9. Η ΕΤΠ συνιστά να δοθεί έμφαση στις θετικές επιπτώσεις μια προορατικής προσέγγισης της υγείας και της ασφάλειας εκ μέρους των εταιρειών. Η συστηματική απουσία λόγω ασθένειας ή ατυχήματος είναι αιτία απώλειας πόρων και απειλή για την ανταγωνιστικότητα. Οι στρατηγικές προλήψεως για την εξάλειψη των αιτίων κακής υγείας αποτελούν αναπόσπαστο σκέλος της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

2.3.10. Μεγάλο μέρος της εργασίας εκτελείται σήμερα με βάση την υπεργολαβία. Οι εταιρείες πρέπει να ενθαρρύνουν τους υπεργολάβους να προσαρμόσουν μια προορατική/προληπτική προσέγγιση όπως σκιαγραφείται ανωτέρω.

2.3.11. Οι πολιτικές διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού πρέπει να αντικατοπτρίζουν την εταιρική κοινωνική ευθύνη ενώ ταυτόχρονα απαιτείται δημιουργία πλαισίων εκπαίδευσης/ανάπτυξης. Οι εταιρείες θα πρέπει να ενθαρρυνθούν για να ενσωματώσουν την εταιρική κοινωνική ευθύνη στα προγράμματα κατάρτισης των εργαζομένων.

2.3.12. Η ΕΤΠ τονίζει τον καίριο ρόλο που έχουν να διαδραματίσουν εδώ οι ΜΜΕ. Αν και αναγνωρίζει ότι οι μεγάλες εταιρείες είναι πρωτίστως εκείνες που επεκτείνουν τις δραστηριότητες εταιρικής κοινωνικής ευθύνης, εν τούτοις η ΕΤΠ φρονεί ότι οι ΜΜΕ έχουν το μοναδικό πλεονέκτημα να συνεργάζονται με τις τοπικές κοινότητες για την ανάπτυξη μιας επιχειρησιακής νοοτροπίας. Η σύνδεση του εργατικού δυναμικού με το άμεσο περιβάλλον του είναι ένας σημαντικός παράγων για να διευκολυνθεί ο προορατικός διάλογος μεταξύ ΜΜΕ και κοινωνίας του πολίτη. Για τις ΜΜΕ θα χρειαστεί μία διαρθρωμένη υποστήριξη από τα υπάρχοντα χρηματοδοτικά μέσα διότι δεν είναι πιθανόν να υιοθετήσουν τις πρακτικές εταιρικής κοινωνικής ευθύνης βραχυπρόθεσμα.

2.3.13. Η ΕΤΠ προτείνει να δοθεί έμφαση στην χρήση της καθοδήγησης εν είδει παραδείγματος των αναγκών της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Η ύπαρξη προορατικής συνεργασίας με τις αναπτυσσόμενες επιχειρήσεις οδηγεί στην δημιουργία μιας πιο καινοτόμου και επιχειρησιακής κοινωνίας με φυσικό επακόλουθο την αυξημένη οικονομική απόδοση των υφιστάμενων εταιρειών.

2.4. Ο ρόλος των τοπικών και περιφερειακών αρχών για την προαγωγή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης

2.4.1. Η ΕΤΠ τονίζει ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές διαδραματίζουν ήδη και μπορούν να διαδραματίσουν ακόμη σημαντικότερο ρόλο σε πολλές από τις πρωτοβουλίες για την προαγωγή της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης και ιδιαιτέρως όσον αφορά τα εξής:

- ανάπτυξη τοπικών κοινωνικών εταιρικών σχέσεων μεταξύ εταιρειών τριτοβάθμιου τομέα και περιθωριακών ομάδων

- ανάπτυξη δημόσιων και ιδιωτικών συμπράξεων με έμφαση στην επίδραση επί της τοπικής κοινότητας

- τοπικά βραβεία/αξιολόγηση

- υποστήριξη των ΜΜΕ

- ανάπτυξη τοπικών πολιτισμικών πρωτοβουλιών συνδεδεμένων με τις εταιρείες

- προσδιορισμός τοπικών περιθωριακών ομάδων που πρέπει να στοχοθετηθούν από τις εταιρείες

- ευαισθητοποίηση όσον αφορά την διασύνδεση μεταξύ τοπικής ανάπτυξης και οικονομικής ανάπτυξης

- συντονισμός της κατάρτισης και της δια βίου εκπαίδευσης

- ανάπτυξη των τεχνολογιών πληροφόρησης και επικοινωνίας.

2.4.2. Πρέπει να τονισθεί ο ρόλος των τοπικών και περιφερειακών αρχών στον οικονομικό και κοινωνικό σχεδιασμό. Έχουν ιδιαίτερη ευθύνη για τη δημιουργία μόνιμων φορέων ανταλλαγής πληροφοριών, διαλόγου, επεξεργασίας σχεδίων, οι οποίοι συνδέουν τις επιχειρήσεις (που εκπροσωπούνται από τους κοινωνικούς εταίρους) και τους λοιπούς φορείς της αυτοδιοίκησης - ιδιαιτέρως στους τομείς της επαγγελματικής κατάρτισης, της απασχόλησης, της καταπολέμησης του αποκλεισμού, και της προστασίας του περιβάλλοντος. Οι εκπρόσωποι του κόσμου των επιχειρήσεων πρέπει να κληθούν να συμμετάσχουν στις διαδικασίες σχεδιασμού όσον αφορά το έδαφός τους - π.χ. στην επεξεργασία των 21 τοπικών Αgenda.

Τα διορθωτικά ταμεία - και συγκεκριμένα το ΕΚΤ - θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν προς υποστήριξη των εν λόγω συμμετοχικών δομών, ώστε να βοηθηθούν για την ανάπτυξη καινοτόμων εμπειριών. Οι κοινοτικές πρωτοβουλίες Urban και Εqual θα μπορούσαν επίσης να λάβουν υπόψη τις τοπικές δράσεις προαγωγής της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης.

Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να επιδειχθεί όσον αφορά τις επιπτώσεις των αναδιαρθρώσεων των εταιρειών στις τοπικές και περιφερειακές αρχές. Οι τοπικές αρχές πρέπει να συμβάλουν στη δημιουργία ομάδων "στρατηγικής επιτήρησης" - τόσο για την αξιολόγηση του αντίκτυπου των αλλαγών που προβλέπονται στις δραστηριότητες των επιχειρήσεων όσο και για τη δημιουργία συνθηκών αποδεκτών από όλα τα συμβαλλόμενα μέρη, οι οποίες είναι απαραίτητες για τις εν λόγω αλλαγές.

Σύντονη προσοχή όμως πρέπει να επιδειχθεί στα θέματα ασφαλείας που συνδέονται με την κατάσταση και την δραστηριότητα της επιχείρησης.

2.4.3. Ο ρόλος των τοπικών και περιφερειακών αρχών στον οικονομικό και κοινωνικό σχεδιασμό πρέπει να τονισθεί με ιδιαίτερη έμφαση στην δημιουργία διαλόγου μεταξύ εταιρειών και τοπικής κοινότητας έτσι ώστε να ελαχιστοποιηθούν οι δυνατότητες μελλοντικών συγκρούσεων σχετικά με την ανάπτυξη προτεινόμενων επιχειρήσεων.

2.4.4. Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές εξακολουθούν να αναθέτουν πολλές από τις δραστηριότητές τους σε εξωτερικούς συμβασιούχους παράλληλα με την ιδιοκτησία και την λειτουργία εταιρειών και - όπως έχει επανειλημμένα αναφερθεί - αντιπροσωπεύουν έναν από τους μεγαλύτερους εργοδότες σε τοπικό επίπεδο. Εξάλλου οι τοπικοί οργανισμοί προβαίνουν σε παρεμβάσεις αποκεντρωμένης συνεργασίας που επιδιώκουν την ανάπτυξη των τοπικών αυτοδιοικήσεων των τρίτων χωρών. Μια πρωτοποριακή εμπειρία την οποία θα στήριζε κατάλληλα η ΕΕ, θα μπορούσε να ήταν η υιοθέτηση εκ μέρους των Δήμων και Κοινοτήτων ενός δεοντολογικού απολογισμού επί τη βάσει ειδικών δεικτών. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές μπορούν να πρωτοστατήσουν για την προαγωγή των ορθών πρακτικών εταιρικής κοινωνικής ευθύνης λαμβάνοντας τα κατάλληλα μέτρα για να διασφαλισθεί ότι οι στρατηγικές τους όσον αφορά τις συμβάσεις αγορών και προμηθειών, ευθυγραμμίζονται με τις αρχές της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης. Για τη διευκόλυνση της διαδικασίας αυτής, η ΟΚΕ θεωρεί ότι πρέπει να ενθαρρυνθούν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και να καταρτίσουν συστήματα βραβεύσεως των ορθών πρακτικών εταιρικής κοινωνικής ευθύνης στις περιοχές τους για την προαγωγή των ορθών πρακτικών.

Βρυξέλλες, 14 Μαρτίου 2002.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Albert Bore

(1) Μέλος της Επιτροπής των Περιφερειών μέχρι τις 25 Ιανουαρίου 2002.