Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά ορισμένων δικαιούχων συναλλαγών που χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις () (94/C 393/16)

Στις 14 Ιουλίου 1994, και σύμφωνα με τα άρθρα 43 και 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση.

Το τμήμα γεωργίας και αλιείας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του την 1η Σεπτεμβρίου 1994 με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Bastian.

Κατά την 318η σύνοδο ολομέλειας της 14ης και 15ης Σεπτεμβρίου 1994 (συνεδρίαση της 14ης Σεπτεμβρίου 1994), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.

ΣΥΝΟΨΗ

Υπό την επιφύλαξη των προτεινόμενων τροποποιήσεων και προσθηκών, η ΟΚΕ εκφέρει θετική γνώμη όσον αφορά την πρόταση κανονισμού που της υποβλήθηκε.

Η ΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της διότι, όσον αφορά την καταπολέμηση της απάτης, για την οποία απαιτείται « διακριτική δράση », η ανεπίσημη συνεργασία των κρατών μελών δεν επαρκεί για να μειωθεί κατά τρόπο υπολογίσιμο ο αριθμός των περιπτώσεων απάτης που καταλογίζονται σε επιχειρηματίες.

Η ΟΚΕ ελπίζει ότι το αυστηρότερο ρυθμιστικό πλαίσιο που προτείνει η Επιτροπή θα προσαρμοστεί στην καταστολή αυτού του είδους απάτης.

Ο κανονισμός, για τον οποίον ζητήθηκε η γνώμη της ΟΚΕ, έχει ως κύριο στόχο την οργάνωση μιας προληπτικής δράσης κατά της απάτης χάρη σε ένα « σύστημα συναγερμού » μεταξύ των κρατών μελών και στη λήψη συγκεκριμένων μέτρων όταν δοθεί ο « συναγερμός » αυτός. Η ΟΚΕ συνιστά, συγκεκριμένα, να επιδοθούν τα κράτη μέλη, μέσω των υπηρεσιών τους για την καταπολέμηση της απάτης, σε έντονη προληπτική δράση (π.χ. με τον πολλαπλασιασμό των επιτόπιων ελέγχων) προκειμένου να περιοριστούν οι απόπειρες απάτης.

Η ΟΚΕ υπογραμμίζει ότι η αποτελεσματικότητα του μηχανισμού θα εξαρτηθεί, σε μεγάλο βαθμό, από τη βούληση των κρατών μελών να προβούν ταχέως στον εντοπισμό ενός αναξιόπιστου επιχειρηματία και στη διαβίβαση των σχετικών πληροφοριών, ήδη από τη διοικητική φάση διαπίστωσης της παρατυπίας, προκειμένου να ληφθούν προληπτικά μέτρα στα άλλα κράτη μέλη.

1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

1.1. Το γενικό κοινοτικό πλαίσιο για την καταπολέμηση της απάτης στον τομέα του ΕΓΤΠΕ- Τομέας Εγγυήσεων θεσπίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 595/91 του Συμβουλίου της 4 Μαρτίου 1991, « σχετικά με τις παρατυπίες και την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών στα πλαίσια της χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής καθώς και της οργανώσεως ενός συστήματος πληροφορήσεως στον τομέα αυτό ».

1.2. Δεδομένου ότι η ΟΚΕ επιθυμεί να αποφευχθεί η πληθώρα ρυθμιστικών διατάξεων, εκφράζει τη λύπη της διότι αυτή η νομική βάση και, συγκεκριμένα το άρθρο 4 του κανονισμού, δεν επέτρεψε την ανάπτυξη μιας ουσιαστικότερης και αποτελεσματικότερης διοικητικής συνεργασίας των κρατών μελών στον τομέα της πληροφόρησης σχετικά με τις απάτες και τις παρατυπίες.

1.2.1. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει, ωστόσο, ότι το κείμενο δεν είναι πλήρως προσαρμοσμένο (π.χ. δεν ορίζει την περιοδικότητα διαβίβασης των κατάλληλων πληροφορίων μεταξύ των κρατών μελών) και η έλευση της εσωτερικής αγοράς, η υλοποίηση του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου και οι πολύπλοκες προτιμησιακές συμφωνίες δυσχεραίνουν το έργο των κρατών μελών.

1.2.1.1. Η ΟΚΕ κρίνει, επίσης, ότι η πολυπλοκότητα των κοινοτικών ρυθμίσεων βοηθά τον πολλαπλασιασμό των περιπτώσεων απάτης και προτείνει στις κοινοτικές αρχές να απλοποιήσουν, όσο το δυνατόν περισσότερο, τα κείμενα που θεσπίζουν και να έχουν πάντα κατά νου, τη στιγμή της σύνταξή τους, τη δυνατότητα που θα έχουν όσον αφορά τον έλεγχο της ορθής εφαρμογής τους σε συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών.

1.3. Η πρόταση κανονισμού της Επιτροπής, μολονότι πραγματεύεται ορισμένες απάτες εις βάρος του ΕΓΤΠΕ - Εγγυήσεις, συμπληρώνει τους ήδη υπάρχοντες μηχανισμούς καταπολέμησης της απάτης και πρέπει να εκτιμηθεί ως συμβολή στη γενική ενίσχυση του αγώνα κατά της απάτης στον οποίο επιδίδονται οι κοινοτικές αρχές σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

1.3.1. Η ΟΚΕ υπενθυμίζει ότι οι απάτες δεν αφορούν αποκλειστικά τις συναλλαγές που χρηματοδοτεί το ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις, αλλά όλες τις συναλλαγές που χρηματοδοτούνται από κοινοτικούς πόρους.

1.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι ο κανονισμός που προτείνει η Επιτροπή είναι κατάλληλος και απαραίτητος προκειμένου, όπως συνέστησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη σύνοδό του στις 21 και 22 Ιουνίου στην Κοπεγχάγη, να συνεχιστεί η καταπολέμηση της απάτης και των παρατυπιών εις βάρος του κοινοτικού προϋπολογισμού και, ειδικότερα, η καταπολέμηση των απατών που διαπράττονται από επιχειρηματίες στο πλαίσιο διαγωνισμών, καταβολής επιστροφών κατά την εξαγωγή και πωλήσεων με μειωμένη τιμή προϊόντων που αποτελούν αντικείμενο παρέμβασης.

1.5. Η ΟΚΕ επικροτεί την πρωτοβουλία της Επιτροπής που όρισε ως προτεραιότητα της στρατηγικής της κατά της απάτης για το 1994 την καταπολέμηση των υπεύθυνων για απάτες, από τους οποίους οι σημαντικότεροι (σε όγκο) είναι οι επιχειρηματίες στον τομέα του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις. Η έκθεση του 1993 της Επιτροπής βεβαιώνει, πράγματι, ότι οι απάτες στις επιστροφές αποτελούσαν το 22 % των περιπτώσεων απάτης που της είχαν γνωστοποιηθεί το ίδιο έτος και το 68 % του ύψους της χρηματοδότησης (δηλαδή 168 από τα 248 εκατομμύρια Ecu).

1.6. Σε γενικές γραμμές, η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι οι απάτες του ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεις είναι επιζήμιες για τη διαφάνεια της κοινής αγροτικής πολιτικής και για την εικόνα που έχει η κοινή γνώμη για τους αγρότες, σε μια εποχή κρίσης και δημοσιονομικής αυστηρότητας. Συνεπώς, συμφωνεί με το στόχο του προτεινόμενου κανονισμού, δηλαδή τη διευκόλυνση της συνεργασίας των αρμόδιων αρχών για την καταπολέμηση των παρατυπιών που διαπράττουν οι επιχειρηματίες.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1.

Σεβασμός της αρχής της επικουρικότητας

2.1.1. Η καταπολέμηση της απάτης αποτελεί, κατά πρώτον, αρμοδιότητα των κρατών μελών, τα οποία διαθέτουν τα σημαντικότερα μέσα και εξουσίες για την ανάληψη δράσης. Σύμφωνα με το άρθρο 209Α της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη έχουν σαφείς υποχρεώσεις και ευθύνες στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης.

2.1.2. Τα κράτη μέλη πρέπει να οργανώσουν, με τη βοήθεια της Επιτροπής, μια στενή και τακτική συνεργασία των αρμόδιων υπηρεσιών των διοικήσεών τους. Η πρόταση κανονισμού εντάσσεται σε αυτό το νομικό πλαίσιο δεδομένου ότι επιδιώκει την ενίσχυση της εταιρικής σχέσης και την ανάπτυξη της συνεργασίας των κρατών μελών στην καταπολέμηση της απάτης.

2.1.3. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η Επιτροπή σέβεται την αρχή της επικουρικότητας διότι αποκλείει τον εαυτό της από το πεδίο εφαρμογής του προτεινόμενου κανονισμού : μόνο οι « αρμόδιες εθνικές αρχές των κρατών μελών » κατέχουν τις διαθέσιμες πληροφορίες στο πλαίσιο του νέου συστήματος εντοπισμού. Η πολιτική χροιά του κειμένου είναι, ωστόσο, πολύ έντονη διότι δημιουργείται ένα κοινοτικό σύστημα που δεσμεύει τα κράτη μέλη όσον αφορά την κυκλοφορία των πληροφοριών σχετικά με ορισμένους επιχειρηματίες και με την υποχρεωτική υιοθέτηση προληπτικών μέτρων.

2.1.4. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι η Επιτροπή δεν θεωρεί απαραίτητη τη θέσπιση μιας κεντρικής διαχείρισης του προτεινόμενου συστήματος εντοπισμού αλλά υπενθυμίζει ότι η σωστή εφαρμογή του προτεινόμενου συστήματος θα πραγματοποιηθεί, ενδεχομένως, μέσω της υποχρέωσης της εκκαθάρισης λογαριασμών.

2.2.

Εγγυήσεις που δίνονται στους επιχειρηματίες

2.2.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι πρόκειται για την πιο ευαίσθητη πτυχή της πρότασης κανονισμού, εφόσον τα κράτη μέλη δέχονται την αρχή της συστηματοποιημένης ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με τους επιχειρηματίες.

2.2.2. Η ΟΚΕ επιθυμεί να υπογραμμίσει τη διαφορά μεταξύ ενός επιχειρηματία « που αποδεδειγμένα προέβη σε απάτη » και ενός επιχειρηματία που « είναι ύποπτος απάτης ».

2.2.3. Στην πρώτη περίπτωση, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α), ο εντοπισμός του επιχειρηματία σε κοινοτικό επίπεδο δεν φαίνεται να παρουσιάζει ιδιαίτερη νομική δυσκολία. Μετά το πέρας της διοικητικής ή της δικαστικής διαδικασίας και αφού ο επιχειρηματίας αποδεδειγμένα προέβη σε απάτη, το τμήμα θεωρεί απολύτως απαραίτητη τη διαβίβαση της πληροφορίας αυτής μεταξύ των κρατών μελών και για την έγκριση διοικητικών μέτρων πρόληψης εναντίον του ενεχόμενου επιχειρηματία.

2.2.4. Στη δεύτερη περίπτωση, στην οποία αναφέρεται το άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β), πρόκειται για « βάσιμες υπόνοιες » απάτης εις βάρος του επιχειρηματία. Η πρόταση κανονισμού δεν διευκρινίζει τα κριτήρια εκτίμησης αυτών των υπονοιών, από τα οποία, όμως, θα εξαρτηθούν σημαντικές νομικές συνέπειες όπως ο εντοπισμός ή όχι του επιχειρηματία σε όλα τα κράτη μέλη και η εφαρμογή ή όχι εναντίον του των μέτρων που ορίζει το άρθρο 3. Το τμήμα ζητεί από το Συμβούλιο να προσδιορίσει με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια, στον εν λόγω κανονισμό, τα κριτήρια αυτά.

2.2.5. Η ΟΚΕ θέλει να υπογραμμίσει τη σοβαρότητα της ζημίας που θα υποστεί ο επιχειρηματίας εάν εντοπιστεί αδίκως από ένα κράτος μέλος ότι παρουσιάζει ενδεχόμενο μη αξιοπιστίας. Θεωρεί, επομένως, ότι η έννοια της « βάσιμης υπόνοιας » πρέπει να διευκρινιστεί καλύτερα από τον κανονισμό και ότι το προτεινόμενο καθεστώς πρέπει « να παρέχει ουσιαστικά ένα μέγιστο όριο εγγυήσεων και να προβλέπει τα απαραίτητα για την πρόληψη ορισμένων καταστάσεων για τους επιχειρηματίες », όπως αναφέρει και η αιτιολογική έκθεση.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1.

Άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β)

3.1.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η έννοια της « βάσιμης υπόνοιας » είναι νομικά πολύ ασαφής. Η Επιτροπή προτίθεται να την προσδιορίσει σαφέστερα στον κανονισμό εφαρμογής σε σχέση με το ουσιαστικό δίκαιο κάθε κράτους μέλους προκειμένου να μην περιπλακεί ο κανονισμός με τεχνικές λεπτομέρειες εξαιτίας των διαφορετικών νομικών καταστάσεων των κρατών μελών.

3.1.2. Η ΟΚΕ ζητεί, ωστόσο, από το Συμβούλιο να δώσει σαφέστερο ορισμό της έννοιας στον κανονισμό. Αναφερόμενο στο άρθρο 3, παράγραφος 1, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 595/91, προτείνει, για παράδειγμα, την ακόλουθη διατύπωση :

« εκείνων που αποτελούν αντικείμενο βάσιμης υπόνοιας, δηλαδή εκείνων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο μιας πρώτης διοικητικής πράξης διαπίστωσης της παρατυπίας ».

3.1.3. Ο κανονισμός εφαρμογής θα καθορίσει τον τύπο των « πρώτων διοικητικών πράξεων διαπίστωσης της παρατυπίας » που θα λαμβάνονται εις βάρος ορισμένων επιχειρηματιών από τις αρμόδιες διοικητικές αρχές των κρατών μελών και θα επιτρέψουν να τεθεί σε λειτουργία, σε κάθε κράτος μέλος, η διαδικασία εντοπισμού και επικοινωνίας που προβλέπεται από τον κανονισμό πλαίσιο.

3.1.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι έτσι θα αποφευχθεί ο νομικός κίνδυνος να αιτιολογείται η « βάσιμη υπόνοια » από μια « απλή εκτίμηση » στην οποία προβαίνει η αρμόδια αρχή ενός κράτους μέλους όσον αφορά τον κίνδυνο αναξιοπιστίας : η έννοια αυτή θα προσδιορίζεται σαφώς βάσει μιας ακριβούς διοικητικής πράξης.

3.2.

Άρθρο 2

3.2.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι το τελευταίο τμήμα της φράσης « (...) ή ενδεχομένως, με πρωτοβουλία της Επιτροπής » βρίσκεται σε αντίθεση με την αρχή που τίθεται στο άρθρο 1, παράγραφος 1, σχετικά με ένα σύστημα εντοπισμού του αναξιόπιστου επιχειρηματία και διαβίβασης της πληροφορίας μεταξύ των κρατών μελών μόνο.

3.2.2. Η σύνταξη που χρησιμοποιείται αφήνει να εννοηθεί ότι η Επιτροπή θα έχει την εξουσία να υποχρεώσει ένα κράτος μέλος να θέσει σε λειτουργία τη διαδικασία εντοπισμού και διαβίβασης της πληροφορίας. Σύμφωνα με την ερμηνεία του κειμένου από την Επιτροπή, η φράση αυτή λαμβάνει απλώς υπόψη τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3.

3.2.3. Προκειμένου να αποφευχθεί κάθε εσφαλμένη ερμηνεία και να τηρηθεί η αρχή της επικουρικότητας, στην οποία βασίζεται ο κανονισμός, η ΟΚΕ προτείνει να προστεθεί η ακόλουθη διευκρίνιση :

« (...) ή, ενδεχομένως, με πρωτοβουλία της Επιτροπής στις περιπτώσεις που προβλέπει το άρθρο 3, παράγραφος 3 ».

3.3.

Άρθρο 3

3.3.1. Τα μέτρα που προβλέπει το άρθρο προσδίδουν όλη την αποτελεσματικότητά του στο σύστημα πρόληψης που επιδιώκει να θέσει σε λειτουργία ο κανονισμός.

3.3.2. Η ΟΚΕ υπενθυμίζει ότι οι κανονιστικές ρυθμίσεις για τη γεωργία περιλαμβάνουν ήδη μηχανισμούς που δίνουν τη δυνατότητα, σε περιπτώσεις σοβαρών παρατυπιών των δικαιούχων, τον προσωρινό ή οριστικό αποκλεισμό των τελευταίων από τα πλεονεκτήματα που απορρέουν από τα διάφορα καθεστώτα πριμοδοτήσεων που χορηγούνται απευθείας στους γεωργούς. Όμως, δεν υφίστανται παρόμοιοι κανόνες όσον αφορά τους επιχειρηματίες.

3.3.2.1. Ο προτεινόμενος κανονισμός καλύπτει αυτό το νομικό κενό και θα πρέπει να επιτρέψει να ενισχυθεί η πτυχή της πρόληψης για την καταπολέμηση της απάτης.

3.3.3. Ωστόσο, η ΟΚΕ θεωρεί ότι τα μέτρα που προβλέπονται στα στοιχεία α) και β) θα πρέπει να έχουν ενδεχομένως σωρευτική ισχύ προκειμένου να ενισχυθεί το φάσμα των κυρώσεων που μπορούν να επιβάλουν τα κράτη μέλη. Προτείνει επομένως να αντικατασταθεί η πρόθεση « ή » που συνδέει τα στοιχεία α) και β), από τις προθέσεις « και/ή ».

3.3.4. Ακόμη, και πάντοτε με τη φροντίδα της διασφάλισης των δικαιωμάτων των επιχειρηματιών, η ΟΚΕ προτείνει να συμπληρωθεί ως εξής το στοιχείο β) :

« αναστολή της πληρωμής των ποσών, για τις τρέχουσες συναλλαγές που πρόκειται να προσδιοριστούν, και ενδεχομένως, της αποδέσμευσης της σχετικής εγγύησης, έως ότου διαπιστωθεί η ύπαρξη (ή μη) παρατυπίας κατά την έννοια του άρθρου 1, παράγραφος 2, στοιχείο α) ».

3.4.

Άρθρο 4

3.4.1.

Παράγραφος 1

3.4.1.1. Δεδομένου ότι επιθυμεί τη διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρηματιών, στα οποία γίνεται αναφορά στον προτεινόμενο κανονισμό, η ΟΚΕ προτείνει να προστεθεί το επίρρημα « συγκεκριμένα » στην πρώτη γραμμή :

« πρέπει συγκεκριμένα να τηρούν ».

3.4.1.2. Συστήνει επίσης να προστεθεί το ακόλουθο στοιχείο δ) :

« δ) την πάροδο ευλόγου χρονικού διαστήματος μεταξύ της αρχής και του τέλους των διαδικασιών, στις οποίες γίνεται αναφορά στο άρθρο 3, παράγραφος 1, στοιχεία α) και β) ».

3.4.1.3. Η προσθήκη θα συμβάλει στη διασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων των επιχειρηματιών, στους οποίους γίνεται αναφορά στην πρόταση κανονισμού. Ο κανονισμός εφαρμογής θα πρέπει να αναφέρει αναλυτικά τι ακριβώς εννοεί κάθε κράτος μέλος ως « εύλογο χρονικό διάστημα » σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες του.

3.4.2.

Παράγραφος 3

3.4.2.1. Η ΟΚΕ δεν μπορεί να δεχθεί την παρούσα διατύπωση της παραγράφου, η οποία δεν πρέπει να θίξει τη νομική ευαισθησία των κρατών μελών. Θεωρεί δύσκολο, εάν όχι αδύνατο λόγω της αρχής της επικουρικότητας, να ζητηθεί από τα κράτη μέλη να προσαρμόσουν το εθνικό τους δίκαιο σχετικά με το απόρρητο της ανακριτικής διαδικασίας προκειμένου να εφαρμοστεί ο κανονισμός.

3.4.2.1.1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 595/91 του Συμβουλίου διευκρινίζει, αντιθέτως, σε μία από τις αιτιολογικές του σκέψεις ότι « οι εθνικοί κανόνες ποινικής δικονομίας και δικαστικής συνδρομής μεταξύ των κρατών μελών επί ποινικών υποθέσεων δεν πρέπει να επηρεάζονται από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού ».

3.4.2.2. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει τους λόγους που ώθησαν την Επιτροπή να συμπεριλάβει την παράγραφο αυτή : συχνά βρίσκεται αντιμέτωπη με το απόρρητο της ανακριτικής διαδικασίας όταν ζητεί πληροφορίες σχετικά με έναν επιχειρηματία, ο οποίος αποτελεί αντικείμενο προκαταρκτικής εξέτασης.

3.4.2.3. Σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνει στον προτεινόμενο κανονισμό, η ΟΚΕ θεωρεί, ωστόσο, ότι δεν δικαιολογούνται οι ανησυχίες αυτές :

- η πληροφορία, για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β), σχετίζεται με μια διοικητική διαδικααία που δεν καλύπτεται από το απόρρητο της ανακριτικής διαδικασίας 7

- η πληροφορία στην οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο α), προϋποθέτει ότι ο επιχειρηματίας :

* είτε έχει αποδεχθεί ότι διέπραξε την απάτη και κατέβαλε φορολογικό πρόστιμο στην αρμόδια διοίκηση του κράτους μέλους, το οποίο αποφάσισε να μην κινήσει (ή να διακόψει) τη δικαστική δίωξη. Στην περίπτωση αυτή, δεν ισχύει (ή δεν ισχύει πλέον) το απόρρητο της ανακριτικής διαδικασίας,

* είτε καταδικάστηκε και, συνεπώς, το απόρρητο της ανακριτικής διαδικασίας δεν ισχύει πλέον.

3.4.2.4. Η ΟΚΕ υποδεικνύει να τροποποιηθεί και να διατυπωθεί η παράγραφος 3 ως εξής :

« Όσον αφορά τους επιχειρηματίες που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 2, στοιχείο β), τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να εξασφαλισθεί η διαβίβαση, όσο το δυνατόν συντομότερα, μεταξύ των διαφόρων αρμόδιων εθνικών αρχών, των πληροφοριών που έχουν συλλέξει κατά τη διάρκεια της διοικητικής φάσης της διαδικασίας διαπίστωσης μιας απάτης ή μιας απόπειρας απάτης. »

3.4.2.4.1. Για τους ίδιους λόγους, η ΟΚΕ προτείνει η προτελευταία αιτιολογική σκέψη της πρότασης κανονισμού να τροποποιηθεί ως εξής :

« Εκτιμώντας ότι ο παρών κανονισμός πρέπει, κατά την εφαρμογή του, να παρέχει ένα μέγιστο όριο εγγυήσεων στους επιχειρηματίες προκειμένου να μην συνεπάγεται επιζήμιες, αδικαιολόγητες ή δυσανάλογες συνέπειες για τους εν λόγω επιχειρηματίες. »

3.4.2.5. Η ΟΚΕ ζητεί επίσης να προστεθεί η ακόλουθη παράγραφος 4 :

« Ο παρών κανονισμός τίθεται σε εφαρμογή σύμφωνα με τις υφιστάμενες κοινοτικές και εθνικές διατάξεις σχετικά με την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. »

3.4.2.5.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η διευκρίνιση αυτή είναι απαραίτητη για την εξασφάλιση του συνόλου των θεμελιωδών δικαιωμάτων των επιχειρηματιών.

Βρυξέλλες, 14 Σεπτεμβρίου 1994.

Η Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Susanne TIEMANN

() ΕΕ αριθ. C 151 της 2. 6. 1994, σ. 13.