ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Η παρούσα πρόταση αφορά την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας («ο βασικός κανονισμός») στη διαδικασία αντιντάμπινγκ που αφορά τις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας.

Γενικό πλαίσιο

Η παρούσα πρόταση εντάσσεται στο πλαίσιο της εφαρμογής του βασικού κανονισμού και είναι το αποτέλεσμα έρευνας η οποία διενεργήθηκε σύμφωνα με τις ουσιαστικές και διαδικαστικές απαιτήσεις του βασικού κανονισμού.

Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Επιβλήθηκαν προσωρινά μέτρα με τον κανονισμό (ΕE) αριθ. 446/2011 της Επιτροπής (ΕΕ L 122 της 11.5.2011, σ.47).

Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και τους λοιπούς στόχους της Ένωσης

Άνευ αντικειμένου.

2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία αφορά η διαδικασία είχαν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους κατά τη διάρκεια της έρευνας, σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού.

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Δεν παρέστη ανάγκη για εξωτερική εμπειρογνωμοσύνη.

Εκτίμηση επιπτώσεων

Η παρούσα πρόταση είναι αποτέλεσμα της εφαρμογής του βασικού κανονισμού.

Ο βασικός κανονισμός δεν περιλαμβάνει διατάξεις για γενική εκτίμηση των επιπτώσεων, αλλά περιέχει διεξοδικό κατάλογο των όρων που πρέπει να εκτιμηθούν.

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Η συνημμένη πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου βασίζεται στα οριστικά συμπεράσματα σχετικά με το ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το ενωσιακό συμφέρον. Ως εκ τούτου, προτείνεται στο Συμβούλιο να εγκρίνει τη συνημμένη πρόταση κανονισμού που θα πρέπει να δημοσιευτεί το αργότερο έως τις 11 Νοεμβρίου 2011.

Νομική βάση

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Αρχή της επικουρικότητας

Η πρόταση εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας.

Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους:

Το είδος της ενέργειας περιγράφεται στον προαναφερόμενο βασικό κανονισμό και δεν αφήνει περιθώρια για λήψη αποφάσεων σε εθνικό επίπεδο.

Είναι άνευ αντικειμένου η αναφορά του τρόπου με τον οποίο ελαχιστοποιείται και είναι ανάλογος προς τον στόχο της πρότασης ο οικονομικός και διοικητικός φόρτος που βαρύνει την Ένωση, τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, τις περιφερειακές και τις τοπικές αρχές, τους οικονομικούς παράγοντες και τους πολίτες.

Επιλογή νομικών μέσων

Προτεινόμενο μέσο: κανονισμός.

Άλλα μέσα δεν θα ήταν κατάλληλα για τον ακόλουθο λόγο:

Άλλες πράξεις δεν θα ήταν κατάλληλες, διότι ο βασικός κανονισμός δεν προβλέπει εναλλακτικές επιλογές.

4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της Ένωσης.

2011/0277 (NLE)

Πρόταση

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας[1] (ο «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9,

Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («η Επιτροπή»), κατόπιν διαβουλεύσεων με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Προσωρινά μέτρα

2. Η Επιτροπή, με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 446/2011[2] («ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού»), επέβαλε προσωρινό αντισταθμιστικό δασμό στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους (FOH) καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας («οι οικείες χώρες»).

3. Η διαδικασία ξεκίνησε με την ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας που δημοσιεύτηκε στις 13 Αυγούστου 2010[3] κατόπιν καταγγελίας που υπέβαλαν στις 30 Ιουνίου 2010 δύο παραγωγοί της Ένωσης, η Cognis GmbH (Cognis) και η Sasol Olefins & Surfactants GmbH (Sasol), (αμφότεροι αποκαλούμενοι ως «οι καταγγέλλοντες»). Οι δύο εταιρείες αντιπροσωπεύουν μείζον τμήμα, στην παρούσα περίπτωση πάνω από το 25 %, της συνολικής παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος στην Ένωση.

4. Όπως ορίζεται στην αιτιολογική σκέψη 9 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η έρευνα για το ντάμπινγκ και τη ζημία κάλυπτε την περίοδο από την 1η Ιουλίου 2009 έως τις 30 Ιουνίου 2010 («περίοδος έρευνας» ή «ΠΕ»). Η ανάλυση των τάσεων που απαιτήθηκε για την αξιολόγηση της ζημίας κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2007 έως το τέλος της ΠΕ («υπό εξέταση περίοδος»).

5. Επακόλουθη διαδικασία

6. Μετά την κοινοποίηση των ουσιωδών πραγματικών περιστατικών και του σκεπτικού βάσει των οποίων αποφασίστηκε η επιβολή προσωρινών μέτρων αντιντάμπινγκ («κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων»), αρκετά ενδιαφερόμενα μέρη υπέβαλαν γραπτώς τις απόψεις τους σχετικά με τα προσωρινά συμπεράσματα. Τα μέρη τα οποία το ζήτησαν, δόθηκε η δυνατότητα να γίνουν δεκτά σε ακρόαση.

7. Η Επιτροπή συνέχισε να αναζητεί και να επαληθεύει όλες τις πληροφορίες που έκρινε αναγκαίες για τα οριστικά συμπεράσματά της.

8. Στη συνέχεια, όλα τα μέρη ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και για το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας και η οριστική είσπραξη των ποσών που είχαν καταβληθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού («τελική γνωστοποίηση»). Σε όλα τα μέρη παραχωρήθηκε περίοδος εντός της οποίας μπορούσαν να υποβάλουν παρατηρήσεις όσον αφορά την εν λόγω τελική κοινοποίηση.

9. Οι προφορικές και γραπτές παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, ελήφθησαν υπόψη.

Β. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΟΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ

10. Υπό εξέταση προϊόν

11. Το υπό εξέταση προϊόν, όπως ορίζεται στις αιτιολογικές σκέψεις 10 και 11 του κανονισμού για τον προσωρινό δασμό, είναι οι κορεσμένες λιπαρές αλκοόλες με μήκος της αλυσίδας άνθρακα C8, C10, C12, C14, C16 ή C18 (μη περιλαμβανομένων των διακλαδούμενων ισομερών) περιλαμβανομένων των ενιαίων κορεσμένων λιπαρών αλκοολών (οι οποίες αναφέρονται και ως «ενιαίου μήκους») και μείγματα που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C6-C8, C6-C10, C8-C10, C10-C12 (που ταξινομούνται κοινώς ως C8-C10), μείγματα που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C12-C14, C12-C16, C12-C18, C14-C16 (που ταξινομούνται κοινώς ως C12-C14) και μείγματα που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C16-C18 καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας, που εμπίπτει στους κωδικούς ΣΟ ex 2905 16 85, 2905 17 00, ex 2905 19 00 και ex 3823 70 00.

12. Μετά την επιβολή των προσωρινών μέτρων ορισμένα μέρη διαμαρτυρήθηκαν για την ασάφεια στον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος. Ισχυρίστηκαν ότι, σύμφωνα με την ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας, μόνο γραμμικές λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους περιλαμβάνονται στο πεδίο του προϊόντος, αποκλείοντας έτσι οι λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους να περιέχουν διακλαδούμενα ισομερή, ή διακλαδωμένες λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους. Άλλα μέρη ισχυρίστηκαν ότι δεν έχει νόημα ο αποκλεισμός των λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους που περιέχουν διακλαδωμένα ισομερή τα οποία παράγονται από σύνθεση ΟΧΟ διότι έχουν την ίδια χρήση και συναγωνίζονται τις γραμμικές λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους στην αγορά.

13. Διαπιστώθηκε ότι όλες οι κατηγορίες λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους που καλύπτονται από την παρούσα έρευνα, όπως περιγράφεται στην αιτιολογική σκέψη 8, παρά τις πιθανές διαφορές ως προς την πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται για την παραγωγή τους ή τις παραλλαγές όσον αφορά την παραγωγική διαδικασία, έχουν τα ίδια ή παρόμοια βασικά φυσικά, χημικά και τεχνικά χαρακτηριστικά και χρησιμοποιούνται για τους ίδιους σκοπούς. Οι πιθανές διαφορές ως προς το υπό εξέταση προϊόν δεν αλλοιώνουν τον βασικό ορισμό του, τα χαρακτηριστικά του ή την αντίληψη που έχουν γι’ αυτό τα διάφορα μέρη.

14. Ως εκ τούτου, η προσωρινή απόφαση να αποκλειστούν οι λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους που περιέχουν διακλαδούμενα ισομερή από το πεδίο του προϊόντος όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας και να αποκλειστεί η παραγωγή διακλαδούμενων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους αυτών των εταιρειών από τον ορισμό της παραγωγής της ΕΕ (περιλαμβάνοντας τις εταιρείες αυτές που παράγουν λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους από την σύνθεση ΟΧΟ) πρέπει να διατηρηθεί. Ελλείψει άλλων σχετικών παρατηρήσεων όσον αφορά το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 10 και 11 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

15. Ομοειδές προϊόν

16. Υπενθυμίζεται ότι στην αιτιολογική σκέψη 13 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ορίστηκε προσωρινά ότι οι γραμμικές λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους και οι διακλαδούμενες λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους δεν είναι ομοειδή προϊόντα και, επομένως, τα δεδομένα για τους παραγωγούς λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους που παρασκευάζονται από διακλαδούμενα ισομερή πρέπει να αποκλειστούν από την ανάλυση ζημίας.

17. Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το ομοειδές προϊόν, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 12 και 13 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

Γ. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

18. Ινδία

19. Κανονική αξία

20. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 14 έως 18 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

21. Τιμή εξαγωγής

22. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον καθορισμό της τιμής εξαγωγής, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα στην αιτιολογική σκέψη 19 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

23. Σύγκριση

24. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών και των οριστικών συμπερασμάτων, και οι δύο ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς επανέλαβαν τον ισχυρισμό τους ότι οι πωλήσεις τους προς έναν από τους αρχικούς καταγγέλλοντες στην Ένωση κατά την ΠΕ δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον υπολογισμού του περιθωρίου ντάμπινγκ (βλέπε αιτιολογική σκέψη 22 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού). Οι εταιρείες βάσισαν τον ισχυρισμό τους στο γεγονός ότι το άρθρο 9.1 της συμφωνίας του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ προβλέπει το ποσό του δασμού που θα επιβληθεί να είναι ίσο ή μικρότερο με ολόκληρο το περιθώριο ντάμπινγκ. Οι ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς παρέπεμψαν επίσης στο άρθρο 2.4 της συμφωνίας του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ βάσει του οποίου θα γίνει δίκαιη σύγκριση μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας. Σε αυτή τη βάση, ισχυρίστηκαν ότι ο καταγγέλλων είχε διαπραγματευτεί μαζί τους την αγορά πολύ μεγάλων ποσοτήτων σε πολύ χαμηλές τιμές την ίδια στιγμή που προετοίμαζε την καταγγελία, και, για το λόγο αυτό, οι τιμές αυτών των συναλλαγών δεν είχαν καθοριστεί δίκαια και, ως εκ τούτου, οι συναλλαγές αυτές δεν πρέπει να περιληφθούν στους υπολογισμούς για το ντάμπινγκ.

25. Πρώτον, πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός ότι η συμφωνία του ΠΟΕ για το αντιντάμπινγκ επιτρέπει τη δυνατότητα επιβολής δασμού μικρότερου από ολόκληρο το περιθώριο ντάμπινγκ δεν δημιουργεί την υποχρέωση να επιβληθεί αυτός ο δασμός. Το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού επιβάλλει απλά την υποχρέωση να περιοριστεί ο δασμός αντιντάμπινγκ σε επαρκές επίπεδο για την εξάλειψη της ζημίας. Επιπλέον, δεν υπήρξαν αποδείξεις ότι οι τιμές δεν ήταν αποτέλεσμα ελεύθερων διαπραγματεύσεων μεταξύ των μερών. Μια εξέταση των συνολικών αγορών που έγιναν από τον εν λόγω καταγγέλλοντα έδειξε επίσης ότι οι τιμές που διαπραγματεύτηκαν οι δύο ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς ήταν σύμφωνες με τις τιμές στις οποίες είχε συμφωνήσει ο εν λόγω καταγγέλλοντα να αγοράσει συγκρίσιμα προϊόντα από άλλους προμηθευτές. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι ο καταγγέλλων εισήγαγε από τους ινδούς παραγωγούς εξαγωγείς το υπό εξέταση προϊόν για αρκετά χρόνια και όχι μόνο κατά την ΠΕ. Επιπλέον, ένας παραγωγός εξαγωγέας ανέφερε σε προφορική ακρόαση ενώπιον του συμβούλου ακροάσεων ότι οι τιμές τους προς τον συγκεκριμένο καταγγέλλοντα ήταν διαρθρωτικά χαμηλότερες από αυτές που χρέωναν στους άλλους πελάτες. Συμπερασματικά, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι τιμές δεν είχαν οριστεί δίκαια μόνο και μόνο επειδή οι πωλήσεις έγιναν προς έναν καταγγέλλοντα και επιβεβαιώνεται ότι απορρίπτεται ο ισχυρισμός.

26. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών και των οριστικών συμπερασμάτων, και οι δύο ινδοί παραγωγοί εξαγωγείς επανέλαβαν την αξίωσή τους για προσαρμογή λόγω της μετατροπής συναλλαγματικής ισοτιμίας βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 10 στοιχείο ι) του βασικού κανονισμού με το επιχείρημα ότι υπήρξε σταθερή άνοδος της ινδικής ρουπίας (INR) σε σχέση με το ευρώ (EUR) από τον Νοέμβριο του 2009 που αναμένεται να έχει στρεβλωτικό αποτέλεσμα στους υπολογισμούς ντάμπινγκ (βλέπε αιτιολογική σκέψη 23 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού). Και οι δύο παραγωγοί εξαγωγείς αναγνώρισαν ότι οι τιμές πωλήσεών τους το δεύτερο εξάμηνο της ΠΕ ήταν υψηλότερες σε σύγκριση με το πρώτο εξάμηνο της ΠΕ αλλά ισχυρίστηκαν ότι αυτή η τάση οφειλόταν αποκλειστικά σε αύξηση του κόστους των πρώτων υλών και στη γενική βελτίωση των συνθηκών της αγοράς μετά το τέλος της οικονομικής κρίσης και δεν απεικόνισε την ανατίμηση της INR σε σχέση με το ευρώ. Επιπλέον, οι εταιρείες ισχυρίστηκαν ότι ακόμα κιαν ήταν σε θέση να προσαρμόσουν τις τιμές τους τακτικά και σε μικρά διαστήματα, δεν θα μπορούσαν ποτέ να προβλέψουν ακριβώς την εξέλιξη των ισοτιμιών στο απώτερο μέλλον.

27. Η έρευνα έδειξε ότι ακόμα καιν η INR ανατιμήθηκε προοδευτικά σε σχέση με το ευρώ το δεύτερο εξάμηνο της ΠΕ, για κάθε ινδό παραγωγό εξαγωγέα οι τιμές πωλήσεων των κύριων προϊόντων του σε πολλούς κύριους πελάτες στην πραγματικότητα άλλαζε σε μηνιαία βάση, ιδιαίτερα το δεύτερο εξάμηνο της ΠΕ. Επομένως, δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι οι τιμές των πωλήσεων στην Ένωση δεν θα μπορούσαν να τροποποιηθούν παράλληλα ώστε να απεικονίσουν και αλλαγές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες εντός 60 ημερών όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο ι) του βασικού κανονισμού και στο άρθρο 2.4.1 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ. Δεδομένου ότι, σε πολλές περιπτώσεις, οι τιμές άλλαζαν τακτικά, θα μπορούσαν να απεικονίζουν και κάθε αλλαγή στις συναλλαγματικές ισοτιμίες. Επιπλέον, αυτό έδειξε ότι η αγορά των λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους γενικά είναι ανοιχτή στο να δεχτεί συχνές αλλαγές των τιμών. Επομένως, ακόμα και σε περιπτώσεις όπου οι τιμές άλλαζαν λιγότερο συχνά, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι αυτό οφειλόταν στις επιχειρηματικές επιλογές των μερών. Το γεγονός ότι οι τιμές μπορούν να προσαρμοστούν γρήγορα ώστε να απηχούν την τροποποιημένη κατάσταση της αγοράς (στην προκειμένη περίπτωση, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, αλλαγές στις συναλλαγματικές ισοτιμίες) έδωσε στους ινδούς παραγωγούς εξαγωγείς τη δυνατότητα να αντανακλούν τέτοιες αλλαγές στις τιμές πώλησής τους αν το είχαν θελήσει και, προφανώς, το έπραξαν σε ορισμένες περιπτώσεις. Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, δεν διασφαλίζεται η προσαρμογή λόγω της συναλλαγματικής μετατροπής και απορρίπτεται ο ισχυρισμός.

28. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας ινδός παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι μια προσαρμογή βάσει του άρθρου 1 παράγραφος 10 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού για διαφορές στους έμμεσους φόρους που έγινε όσον αφορά ορισμένους τύπους προϊόντος, έπρεπε να είχε γίνει και για προϊόντα και μείγματα με μήκη αλυσίδας C12 και C14 επειδή ο δασμός που καταβάλλεται για πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται για αυτά τα προϊόντα επιστράφηκε μετά την εξαγωγή του προϊόντος. Ωστόσο, δεν υποβλήθηκαν πληροφορίες που να μπορούν να επαληθευτούν επιτόπου κατά τη διάρκεια της έρευνας, ώστε να αποδεικνύεται ότι, πράγματι, αυτοί οι δασμοί επιστράφηκαν στη συνέχεια. Μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων, η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι οι παρατηρήσεις της είχαν παρεξηγηθεί και ότι όλες οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιήθηκαν για την παραγωγή προϊόντων και των μειγμάτων τους με μήκη αλυσίδας C12 και C14 είχαν εισαχθεί αδασμολόγητα. Δεδομένου ότι πρέπει να καταβληθεί έμμεσος φόρος αν αυτές οι πρώτες ύλες ενσωματωθούν στη συνέχεια σε προϊόντα που πωλούνται στην εγχώρια αγορά, η εταιρεία ζητά προσαρμογή της κανονικής αξίας για αυτές τις συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων. Ωστόσο, η απόδειξη που υποβλήθηκε κατά την επαλήθευση δείχνει ότι οι συγκεκριμένες πρώτες ύλες που χρειάζονται για την παραγωγή κατηγοριών προϊόντων με μήκη αλυσίδας C12 και C14 και εισήχθησαν αδασμολόγητα κατά την ΠΕ, ήταν αρκετές για την κατασκευή μόνο ενός τμήματος των εξαγωγικών πωλήσεων αυτού του προϊόντος της εταιρείας κατά την ΠΕ. Επομένως, είναι σίγουρο ότι τουλάχιστον δύο τρίτα του προϊόντος εξαγωγής με μήκη αλυσίδας C12 και C14 κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας πρώτες ύλες για τις οποίες καταβλήθηκαν δασμοί εισαγωγής. Δεδομένου ότι η εταιρεία δεν υπέβαλε ποτέ αποδείξεις που δείχνουν ότι μία από αυτές τις πρώτες ύλες που εισήχθη αδασμολόγητα χρησιμοποιήθηκε για εξαγωγικές πωλήσεις στην ΕΕ και όχι για εξαγωγικές πωλήσεις σε τρίτες χώρες, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.

29. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τη σύγκριση, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων (20) και (23) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

30. Περιθώριο ντάμπινγκ

31. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων (24) έως (26) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

32. Τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, χωρίς την καταβολή δασμών, είναι τα ακόλουθα:

Εταιρεία | Οριστικό περιθώριο ντάμπινγκ |

Godrej Industries Limited | 9,3 % |

VVF Limited | 4,8 % |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 9,3 % |

33. Ινδονησία

34. Κανονική αξία

35. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών και οριστικών συμπερασμάτων, ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι, κατά την επαλήθευση της κερδοφορίας των συναλλαγών, οι πωλήσεις και τα γενικά και διοικητικά έξοδα δεν έπρεπε να είχαν αποδοθεί σε επιμέρους συναλλαγές με βάση τον κύκλο εργασιών και ότι αυτό οδήγησε στη διαπίστωση ότι ορισμένες συναλλαγές δεν ήταν επικερδείς. Ο ισχυρισμός εξετάστηκε, αλλά διαπιστώθηκε ότι η αντιστοίχιση των γενικών και διοικητικών εξόδων σε επιμέρους συναλλαγές με βάση τον κύκλο εργασιών είναι σκοπιμότερη, δεδομένων των χαρακτηριστικών αυτών των εξόδων που σχετίζονται περισσότερο με την αξία παρά με τον όγκο. Πρέπει να σημειωθεί ότι το συνολικό ποσό των γενικών και διοικητικών εξόδων που διατίθενται για κάθε κατηγορία προϊόντος παραμένει το ίδιο ανεξάρτητα από ποια από τις δύο μεθόδους χρησιμοποιείται για να συνδέσουν τα γενικά και διοικητικά έξοδα με μεμονωμένες συναλλαγές. Τέλος, οι συναλλαγές για τις οποίες ο παραγωγός εξαγωγέας αμφισβήτησε το αποτέλεσμα της δοκιμής κερδοφορίας, επανεξετάστηκαν και διαπιστώθηκε ότι οι συναλλαγές δεν ήταν κερδοφόρες. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

36. Ο ίδιος ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι στον καθορισμό του επιπέδου κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευασμένη κανονική αξία, πρέπει να αποκλειστεί το κέρδος των πωλήσεων που διαπιστώθηκε ότι δεν εντάσσεται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων σε επίπεδο κατηγορίας προϊόντος, εφόσον πάνω από το 80% των συνολικών εγχώριων πωλήσεων ήταν κερδοφόρες. Αναφορικά με αυτόν τον ισχυρισμό υπενθυμίζεται ότι ο καθορισμός των πωλήσεων που εντάσσονται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων γίνεται με βάση την κατηγορία του προϊόντος, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 29 έως 32 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού εφόσον αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να αντιστοιχούν οι τιμές πώλησης στο σχετικό κόστος παραγωγής. Επιπλέον, το άρθρο 2 παράγραφος 6 του βασικού κανονισμού δεν αποκλείει την υποδιαίρεση του υπό εξέταση προϊόντος σε κατηγορίες προϊόντων κατά περίπτωση. Επομένως, οι πωλήσεις που δεν εντάσσονται στο πλαίσιο συνήθων εμπορικών πράξεων αποκλείονται, σε επίπεδο κατηγορίας προϊόντος, από τον υπολογισμό του κέρδους που χρησιμοποιείται για την κατασκευασμένη κανονική αξία. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

37. Ο ίδιος ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε επίσης ότι για την κατασκευασμένη κανονική αξία για ορισμένες κατηγορίες του προϊόντος, δεν αφαιρέθηκαν οι προσαρμογές που είχαν καταβληθεί για να μειωθούν οι κανονικές αξίες σε επίπεδο τιμών εκ του εργοστασίου. Ο ισχυρισμός έγινε δεκτός και ο υπολογισμός τροποποιήθηκε ανάλογα.

38. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 27 έως 33 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού όπως αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη 26 παραπάνω.

39. Τιμή εξαγωγής

40. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι δεν είχε δοθεί αιτιολόγηση ούτε για το γεγονός ότι η τιμή που είχε ορίσει η συνδεδεμένη εταιρεία εισαγωγής στην Ένωση κρίθηκε αναξιόπιστη ούτε για την κατασκευασμένη τιμή εξαγωγής, όσον αφορά αυτές τις πωλήσεις, βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι οι τιμές μεταφοράς μεταξύ των συνδεδεμένων μερών δεν θεωρούνται αξιόπιστες διότι θα μπορούσαν να είχαν καθοριστεί τεχνητά σε διαφορετικά επίπεδα ανάλογα με τα πλεονεκτήματα που θα παρουσίαζαν για τις οικείες συνδεδεμένες εταιρείες. Για το λόγο αυτό, όταν η τιμή εξαγωγής βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, κατασκευάζεται χρησιμοποιώντας ένα λογικό περιθώριο κέρδους ανεξάρτητα από το πραγματικό κέρδος που προκύπτει από τις τιμές μεταφοράς, αποφεύγονται στρεβλωτικά αποτελέσματα που μπορεί να οφείλονται στις τιμές μεταφοράς. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

41. Για τις πωλήσεις εξαγωγών στην Ένωση μέσω συνδεδεμένων εισαγωγέων που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση, μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, και οι δύο ινδονήσιοι εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι ήταν ακατάλληλο το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Και οι δύο πρόβαλαν το επιχείρημα ότι το κέρδος που είχε χρησιμοποιηθεί σε προκαταρκτικό στάδιο παρέπεμπε μόνο σε έναν μερικώς συνεργαζόμενο εισαγωγέα χωρίς να έχει επαληθευτεί και συνεπώς δεν ήταν αξιόπιστο. Ομοίως, πρότειναν να χρησιμοποιηθεί ένα κέρδος ίσο με 5% όπως είχε γίνει σε άλλες έρευνες. Λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό επίπεδο συνεργασίας των ανεξάρτητων εισαγωγέων σε αυτή την έρευνα, ο ισχυρισμός γίνεται δεκτός και εφαρμόστηκε επίπεδο κέρδους ίσο με 5%, το οποίο συνάδει με τα επίπεδα κέρδους που χρησιμοποιήθηκαν σε προηγούμενες έρευνες για τον ίδιο τομέα.

42. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τη σύγκριση, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων (34) έως (36) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, κατόπιν προσαρμογών όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 29.

43. Σύγκριση

44. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων και οι δύο ινδονήσιοι εξαγωγείς τόνισαν ότι δεν θα έπρεπε να γίνει καμία προσαρμογή για τις διαφορές στις προμήθειες σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) για πωλήσεις μέσω των αντίστοιχων συνδεδεμένων εμπόρων σε τρίτη χώρα. Και οι δύο εταιρείες ισχυρίστηκαν ότι οι εταιρείες παραγωγής τους στην Ινδονησία και οι αντίστοιχοι συνδεδεμένοι έμποροι στη Σιγκαπούρη αποτελούν μία ενιαία οικονομική οντότητα και ότι οι έμποροι στην τρίτη χώρα ενεργούν ως το τμήμα εξαγωγών των συνδεδεμένων ινδονησιακών εταιρειών τους. Ωστόσο, και στις δύο περιπτώσεις οι εγχώριες πωλήσεις καθώς και ορισμένες εξαγωγικές πωλήσεις σε τρίτες χώρες τιμολογούνται απευθείας από τον κατασκευαστή στην Ινδονησία και οι έμποροι στη Σιγκαπούρη λαμβάνουν ειδική προμήθεια. Για μία από τις ινδονησιακές εταιρείες αυτή η προμήθεια αναφέρεται σε σύμβαση που καλύπτει μόνο τις πωλήσεις εξαγωγών. Επιπλέον, οι έμποροι στην τρίτη χώρα πωλούν επίσης προϊόντα που κατασκευάζονται από άλλους παραγωγούς, σε μία περίπτωση και από μη συνδεδεμένους παραγωγούς. Άρα και οι δύο συνδεδεμένοι έμποροι στη Σιγκαπούρη έχουν επομένως, σαφώς εργασίες που είναι παρόμοιες με εκείνες ενός αντιπροσώπου που εργάζεται με προμήθεια. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

45. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, η κυβέρνηση της Ινδονησίας και ένας ινδονήσιος παραγωγός εξαγωγέας επανέλαβαν τον ισχυρισμό μιας ενιαίας οικονομικής οντότητας όπως αναφέρεται στην προηγούμενη αιτιολογική σκέψη. Ισχυρίστηκαν ότι στην υπόθεση Matsushita κατά Συμβουλίου [4] , το Δικαστήριο είχε αποφασίσει πρωτύτερα ότι το γεγονός ότι ο παραγωγός εκτελεί ορισμένες εργασίες πώλησης δεν σημαίνει ότι μια κατασκευαστική εταιρεία και μια εμπορική εταιρεία δεν μπορούν να αποτελούν μία ενιαία οικονομική οντότητα. Επιπλέον, ισχυρίστηκαν επίσης ότι οι πωλήσεις σε τρίτες χώρες που διενεργούνται από τον εξαγωγέα απευθείας χωρίς την συμμετοχή του εμπόρου στη Σιγκαπούρη αντιπροσωπεύουν μόνο ένα χαμηλό ποσοστό των εξαγωγικών πωλήσεων και ότι στην απόφαση Interpipe [5] , το Πρωτοδικείο αποφάσισε ότι ο μικρός όγκος των απευθείας πωλήσεων από τον παραγωγό δεν υποστηρίζει τον ισχυρισμό ότι δεν υπήρχε ενιαία οικονομική οντότητα. Τέλος, προέβαλαν το επιχείρημα ότι στην υπόθεση Canon κατά Συμβουλίου [6] το γεγονός ότι μια θυγατρική εταιρεία πωλήσεων ενήργησε και ως διανομέας προϊόντων από άλλες εταιρείες δεν επηρέασε τη διαπίστωση της ενιαίας οικονομικής οντότητας.

46. Αν και στην υπόθεση Matsushita κατά Συμβουλίου το Δικαστήριο αποφάσισε ότι τα θεσμικά όργανα μπορούσαν να καταλήξουν, σε αυτή την περίπτωση, ότι ένας κατασκευαστής, μαζί με μία ή περισσότερες εταιρείες διανομής που ελέγχει, αποτελούν μια οικονομική οντότητα ακόμα κιαν εκτελεί ορισμένες εργασίες πώλησης ο ίδιος, δεν προκύπτει αναγκαστικά ότι υπάρχει υποχρέωση να θεωρείται πάντα ένας παραγωγός και οι συνδεδεμένες εταιρείες πώλησης ως ενιαία οικονομική οντότητα. Επιπλέον, σε αντίθεση με τον ινδονήσιο παραγωγό εξαγωγέα, ο κατασκευαστής στην υπόθεση Matsushita κατά Συμβουλίου δεν πραγματοποίησε ο ίδιος απευθείας πωλήσεις. Δεύτερον, στην απόφαση Interpipe, το γεγονός ότι οι απευθείας πωλήσεις από τον παραγωγό εξαγωγέα αντιπροσώπευσαν μόνο ένα περιορισμένο ποσοστό του συνολικού όγκου πωλήσεων στην ΕΕ ήταν μόνο ένα από τα στοιχεία που ανάλυσε το Πρωτοδικείο. Ακόμη πιο σημαντικό, το Δικαστήριο τόνισε το γεγονός ότι αυτές οι απευθείας πωλήσεις έγιναν προς νέα κράτη μέλη μόνο για μια μεταβατική περίοδο. Αντιθέτως, στην παρούσα περίπτωση τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ότι οι πωλήσεις που πραγματοποιούνται απευθείας από τον παραγωγό προς ορισμένες τρίτες χώρες δεν είναι προσωρινές αλλά είναι – τουλάχιστον κατ’ αρχήν – διαρθρωτικές, δηλαδή μόνιμες. Επιπροσθέτως, για κάθε ενδιαφερόμενο παραγωγό, οι πωλήσεις αυτές αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό ποσοστό των εγχώριων πωλήσεών του. Τέλος, στην υπόθεση Canon κατά του Συμβουλίου οι πωλήσεις της θυγατρικής του παραγωγού εξαγωγέα στην εγχώρια αγορά περιέλαβαν άλλα προϊόντα που πωλούνταν μόνο με άλλη εμπορική ονομασία τα οποία, ωστόσο, είχαν παραχθεί από τον ίδιο τον παραγωγό εξαγωγέα. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός απορρίπτεται και αυτή τη φορά.

47. Εξάλλου, μία ινδονησιακή εταιρεία ισχυρίστηκε ότι, ακόμα και αν η έννοια της ενιαίας οικονομικής οντότητας δεν θα γίνει δεκτή, η Επιτροπή επέβαλε ένα «διπλό περιθώριο» αφαιρώντας από την τιμή εξαγωγής προς ανεξάρτητους πελάτες στην Ένωση τόσο το κέρδος για τον συνδεδεμένο εισαγωγέα στην Ένωση όσο και την προμήθεια για τον συνδεδεμένο έμπορο στην τρίτη χώρα. Όμως, τα δύο στοιχεία συνυπολογίστηκαν για διάφορους σκοπούς και αφαιρέθηκαν ξεχωριστά. Όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 28, για τις τιμές εξαγωγής μέσω συνδεδεμένων εισαγωγέων στην Ένωση, η τιμή εξαγωγής κατασκευάστηκε δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού, δηλαδή με βάση την τιμή με την οποία τα εισαγόμενα προϊόντα μεταπωλήθηκαν για πρώτη φορά σε ανεξάρτητο αγοραστή. Σε αυτές τις περιπτώσεις γίνεται προσαρμογή για το πραγματοποιούμενο κέρδος ώστε να οριστεί μια αξιόπιστη τιμή εξαγωγής στο επίπεδο των συνόρων της Ένωσης. Αντιθέτως, η προμήθεια για τον συνδεδεμένο έμπορο στην τρίτη χώρα αφαιρέθηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

48. Η εταιρεία ισχυρίστηκε επιπλέον ότι, σε περίπτωση προσαρμογής της τιμής εξαγωγής λόγω της προμήθειας του συνδεδεμένου εμπόρου στην τρίτη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ), πρέπει να γίνει η ίδια προσαρμογή στην κανονική αξία, δεδομένου ότι αυτός ο έμπορος συντονίζει και τις εγχώριες πωλήσεις. Ωστόσο, η γραπτή σύμβαση μεταξύ του εμπόρου και του παραγωγού στην Ινδονησία καλύπτει μόνο τις εξαγωγικές πωλήσεις. Επιπροσθέτως, οι εγχώριες πωλήσεις τιμολογούνται από την εταιρεία στην Ινδονησία. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

49. Αναφορικά με την προσαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 στοιχείο θ) του βασικού κανονισμού, θεωρείται σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί ένα εύλογο περιθώριο κέρδους ανεξάρτητα από το πραγματικό κέρδος που απορρέει από τις τιμές μεταφοράς προκειμένου να αποφευχθούν τυχόν στρεβλωτικά αποτελέσματα που ενδέχεται να προκύψουν από τις τιμές μεταφοράς. Επομένως, τα πραγματικά περιθώρια κέρδους των εμπόρων στην τρίτη χώρα που χρησιμοποιήθηκαν σε προκαταρκτικό στάδιο αντικαταστάθηκαν από κέρδος ίσο με 5% που θεωρείται εύλογο κέρδος για τις δραστηριότητες που διενεργούνται από τις εταιρείες εμπορίου στον χημικό τομέα, όπως έγινε στις προηγούμενες περιπτώσεις[7].

50. Μια άλλη ινδονησιακή εταιρεία ισχυρίστηκε ότι η Επιτροπή είχε αφαιρέσει δύο φορές έξοδα προμήθειας για πωλήσεις μέσω του συνδεδεμένου εισαγωγέα της στην Ένωση. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι έγινε προσαρμογή τόσο για τα γενικά και διοικητικά έξοδα του συνδεδεμένου εισαγωγέα όσο και για τα έξοδα προμηθειών ως δαπάνες απευθείας πώλησης για την κατασκευή της τιμής εξαγωγής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Επειδή τα έξοδα προμηθειών συμπεριλαμβάνονται ήδη στα γενικά και διοικητικά έξοδα, αυτό οδήγησε σε διπλή αφαίρεση για έξοδα προμηθειών. Αυτός ο ισχυρισμός κρίθηκε δικαιολογημένος και ο υπολογισμός τροποποιήθηκε ανάλογα.

51. Μια εταιρεία επανέλαβε το αίτημά της για προσαρμογή για διαφορές στα φυσικά χαρακτηριστικά με το επιχείρημα ότι εξάγει το υπό εξέταση προϊόν σε υγρή και σε στερεά μορφή στην ΕΕ ενώ το πωλεί μόνον σε στερεά μορφή στην εγχώρια αγορά της και ότι οι τιμές για την υγρή μορφή είναι χαμηλότερες από εκείνες της στερεάς μορφής του υπό εξέταση προϊόντος (βλέπε αιτιολογική σκέψη 39 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού). Για να υποστηρίξει το αίτημα η εταιρεία υπέβαλε αντίγραφο των δύο τιμολογίων για πωλήσεις σε άλλες αγορές εξαγωγών. Ωστόσο, αυτό το στοιχείο δεν έγινε δυνατό να επαληθευτεί σε αυτό το προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, ούτε μπορούσε να εξακριβωθεί ότι η διαφορά που εμφανίζεται ισχύει για όλες τις περιπτώσεις που υπάρχουν οι παραπάνω διαφορές στα φυσικά χαρακτηριστικά. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

52. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας ινδονήσιος εξαγωγέας ισχυρίστηκε ότι το επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του πιστωτικού κόστους του συνδεδεμένου εισαγωγέα στην Ένωση στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού ήταν δυσανάλογο και πρότεινε να χρησιμοποιηθεί ένα επιτόκιο που να βασίζεται σε στοιχεία που δημοσίευσε για την ΠΕ η Deutsche Bundesbank. Επειδή το επιτόκιο που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του πιστωτικού κόστους για την εταιρεία αυτή στον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού βασίστηκε σε πληροφορίες που υπέβαλαν άλλα μέρη και, επομένως, απηχεί τη συγκεκριμένη χρηματοοικονομική τους κατάσταση που δεν ισχύει αναγκαστικά για τον εν λόγω συνδεδεμένο εισαγωγέα, ο ισχυρισμός έγινε δεκτός και ο υπολογισμός τροποποιήθηκε ανάλογα.

53. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων για την σύγκριση, επιβεβαιώνονται τα προσωρινά συμπεράσματα στις αιτιολογικές σκέψεις 37 έως 40 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, προσαρμοσμένα όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 36, 37 και 39 παραπάνω.

54. Περιθώριο ντάμπινγκ

55. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων (41) έως (42) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

56. Τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, χωρίς την καταβολή δασμών, είναι τα ακόλουθα:

Εταιρεία | Προσωρινό περιθώριο ντάμπινγκ |

P.T. Ecogreen Oleochemicals | 7,3% |

P.T. Musim Mas | 5,4% |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 7,3% |

57. Μαλαισία

58. Κανονική αξία

59. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας από τους παραγωγούς εξαγωγείς της Μαλαισίας ισχυρίστηκε ότι η επαλήθευση κερδοφορίας στο πλαίσιο της αξιολόγησης των συνήθων εμπορικών πράξεων (βλέπε αιτιολογική σκέψη 46 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) δεν έπρεπε να είχε βασιστεί στο σταθμισμένο μέσο ετήσιο κόστος παραγωγής αλλά, δεδομένων των καθημερινών διακυμάνσεων των τιμών της κύριας πρώτης ύλης, έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί το κόστος κάθε εγχώριας συναλλαγής. Αναφορικά με αυτό το αίτημα πρέπει να τονιστεί ότι η σταθερή πρακτική της Επιτροπής είναι να χρησιμοποιεί το σταθμισμένο μέσο κόστος παραγωγής ως σημείο αναφοράς για τη δοκιμή κερδοφορίας. Σε αυτή τη βάση στηρίχτηκε η απάντηση της εταιρείας στο ερωτηματολόγιο και αποτέλεσε το θεμέλιο για την επιτόπια επίσκεψη επαλήθευσης που συνέδεσε τα δεδομένα που ανέφερε η εταιρεία με τους λογαριασμούς της. Το αίτημα να χρησιμοποιηθεί μια συναλλαγή με βάση το κόστος παραγωγής, που θα αποτελούσε διακοπή από την συνήθη πρακτική της Επιτροπής, αναφέρθηκε για πρώτη φορά στις παρατηρήσεις της εταιρείας για το έγγραφο της κοινοποίησης των προσωρινών συμπερασμάτων και, επομένως, τα αντίστοιχα στοιχεία δεν μπορούσαν να επαληθευτούν επιτόπου. Πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι τα φύλλα κόστους για τις συναλλαγές της εταιρείας που υπέβαλε προς υποστήριξη του αιτήματός της, βασίζονται σε μεγάλο βαθμό σε εκτιμήσεις και επομένως, δεν μπορούν να αντανακλούν πιο ακριβή και αντιπροσωπευτικά δεδομένα κόστους σε σχέση με αυτά που ανέφερε αρχικά η εταιρεία και επαληθεύτηκαν επιτόπου. Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι η δομή του νέου φύλλου κόστους που προσκομίστηκε δεν επιτρέπει τη συσχέτιση με το τμήμα των εκθέσεων διαχείρισης που επαληθεύτηκαν επιτόπου. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

60. Ο εξαγωγέας της Μαλαισίας που δεν έχει εγχώριες πωλήσεις (βλέπε αιτιολογική σκέψη 51 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) ισχυρίστηκε ότι τα ποσά για τα γενικά και διοικητικά έξοδα και για το κέρδος που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας δεν έπρεπε να βασιστούν στον σταθμισμένο μέσο όρο των πραγματικών ποσών που ορίστηκαν για τους δύο άλλους παραγωγούς εξαγωγείς που πωλούν το ομοειδές προϊόν στην αγορά της Μαλαισίας. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι αυτά τα στοιχεία δεν είναι αντιπροσωπευτικά, δεδομένου ότι η εταιρεία χρησιμοποιεί διαφορετικές μεθόδους κατασκευής με διαφορετικές βασικές πρώτες ύλες. Αναφορικά με το αίτημα αυτό πρέπει να υπενθυμιστεί ότι για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας χρησιμοποιήθηκαν τα έξοδα κατασκευής της ίδιας της εταιρείας. Μόνον τα ποσά που αφορούσαν τα γενικά και διοικητικά έξοδα βασίστηκαν σε στοιχεία που προσκόμισαν οι δύο άλλοι παραγωγοί εξαγωγείς της Μαλαισίας. Αναφορικά με το ποσό του κέρδους, ορίστηκε όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 45 παρακάτω. Δεύτερον, η εταιρεία δεν κατάφερε να εξηγήσει το, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, αποτέλεσμα της μεθόδου παραγωγής που χρησιμοποιήθηκε στα γενικά και διοικητικά έξοδα. Επιπροσθέτως, σημειώνεται ότι μόνο ένα περιορισμένο μέρος της παραγωγής της εταιρείας βασίζεται στην κατά τους ισχυρισμούς διαφορετική μέθοδο παραγωγής ενώ ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής κατασκευάζεται με την ίδια μέθοδο παραγωγής και με τη χρήση των ίδιων βασικών πρώτων υλών όπως συνέβη και με τους άλλους δύο παραγωγούς της Μαλαισίας. Επομένως, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η εταιρεία δεν κατάφερε να αποδείξει ότι τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν δεν ήταν αντιπροσωπευτικά και ο ισχυρισμός, σε αυτό το πλαίσιο, απορρίπτεται.

61. Ο ίδιος εξαγωγέας της Μαλαισίας ισχυρίστηκε επιπλέον, ότι, σε περίπτωση που η Επιτροπή, παρ'όλα αυτά, χρησιμοποιήσει τα στοιχεία από τους άλλους δύο εξαγωγείς με σκοπό τον καθορισμό των γενικών και διοικητικών εξόδων, τα στοιχεία αυτά πρέπει να βασίζονται σε σταθμισμένα μέσα στοιχεία που σχετίζονται με όλες τις εγχώριες συναλλαγές αυτών των παραγωγών εξαγωγέων και όχι μόνο με κερδοφόρες συναλλαγές. Κατ’αρχήν, το αίτημα αυτό έγινε αποδεκτό. Συνεπώς, όσον αφορά τα γενικά και διοικητικά έξοδα, επιβεβαιώνεται ότι το μέσο κόστος τους για όλες τις εγχώριες συναλλαγές των δύο παραγωγών εξαγωγέων της Μαλαισίας χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή της κανονικής αξίας. Τα στοιχεία που χρησιμοποιήθηκαν για αυτόν τον υπολογισμό επαληθεύτηκαν στις επισκέψεις επαλήθευσης στις αντίστοιχες εταιρείες της Μαλαισίας. Όσον αφορά τον προσδιορισμό του κέρδους, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν ήταν δυνατόν να καθοριστεί ποσό για κέρδος με βάση τα ποσά που προέκυψαν και πραγματοποιήθηκαν από τους άλλους δύο παραγωγούς εξαγωγείς. Πράγματι, αυτά τα αποτελέσματα υπολογισμού καταλήγουν σε αρνητικό συνολικό αποτέλεσμα. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να καθοριστεί στοιχείο κέρδους σε αυτή τη βάση. Σε αυτό το πλαίσιο, απορρίπτεται το αίτημα του εξαγωγέα της Μαλαισίας να μπορεί να χρησιμοποιηθεί αρνητικό ποσό ως ποσό κέρδους για την κατασκευή κανονικής αξίας. Στην πραγματικότητα, η έννοια του κέρδους υπονοεί αναγκαστικά την ύπαρξη θετικού ποσού. Εξετάστηκε επίσης αν το ποσό για κέρδος θα μπορούσε να οριστεί με βάση τις κερδοφόρες πωλήσεις του παραγωγού εξαγωγέα στη Μαλαισία αλλά η προσέγγιση αυτή απορρίφθηκε γιατί θα ερχόταν σε αντίθεση με τα πορίσματα του ΠΟΕ στην περίπτωση βαμβακερών πανικών κρεβατιού καταγωγής Ινδίας[8]. Επομένως, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, ο υπολογισμός του κέρδους πρέπει να βασίζεται σε οποιαδήποτε άλλη εύλογη μέθοδο και, ελλείψει τυχόν διαθέσιμων στοιχείων, το μακροπρόθεσμο εμπορικό επιτόκιο στη Μαλαισία θεωρήθηκε ως η καταλληλότερη βάση για τον καθορισμό του κέρδους. Αυτή η μέθοδος κρίθηκε συντηρητική, εύλογη και καταλληλότερη κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 6 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Σημειώνεται ότι το περιθώριο κέρδους έτσι όπως έχει καθοριστεί δεν υπερβαίνει το κέρδος που πραγματοποιούν άλλοι παραγωγοί εξαγωγείς σε σχέση με τις πωλήσεις προϊόντων της ιδίας γενικής κατηγορίας στην εγχώρια αγορά της χώρας καταγωγής.

62. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 44 έως 51 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκτός από την τροποποίηση όπως εξηγήθηκε παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 45.

63. Τιμή εξαγωγής

64. Για εξαγωγικές πωλήσεις στην Ένωση μέσω των συνδεδεμένων εισαγωγέων που βρίσκονται στην Ένωση, μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, οι δύο εξαγωγείς της Μαλαισίας ισχυρίστηκαν ότι δεν ήταν κατάλληλο το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για την κατασκευή της εξαγωγικής τιμής σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Μία από τις εταιρείες υποστήριξε τα αιτήματά της με τα στοιχεία κερδοφορίας της ΠΕ ορισμένων ευρωπαίων μη συνδεδεμένων εμπόρων τους. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι αυτά τα στοιχεία δεν μπορούν να θεωρηθούν αντιπροσωπευτικά, δεδομένου ότι οι έμποροι δήλωσαν εμπορικές συναλλαγές σε ευρύ φάσμα χημικών προϊόντων και σε μία περίπτωση ο έμπορος είναι και παραγωγός. Επομένως, απορρίπτονται ως αξιόπιστο σημείο αναφοράς. Η δεύτερη εταιρεία ισχυρίστηκε ότι ο συνδεδεμένος εισαγωγέας της στην ΕΕ δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί ως διανομέας αλλά ως συνδεδεμένος αντιπρόσωπος και επομένως, το κόστος των γενικών και διοικητικών εξόδων και η προσαρμογή του κέρδους στην κατασκευή της τιμής εξαγωγής δεν πρέπει να υπερβαίνουν το ποσοστό της προμήθειας που παραχωρείται κανονικά σε ανεξάρτητους αντιπροσώπους που δραστηριοποιούνται στον τομέα. Η εταιρεία υπέβαλε τις συμφωνίες της με ανεξάρτητους αντιπροσώπους ως σημείο αναφοράς. Το αίτημα αναπτύχθηκε περαιτέρω μετά την κοινοποίηση οριστικών συμπερασμάτων προβάλλοντας το επιχείρημα ότι στην υπόθεση ηλεκτροδίων βολφραμίου[9], το κέρδος του συνδεδεμένου εισαγωγέα κρίθηκε αξιόπιστο και έγινε δεκτό στην κατασκευή της τιμής εξαγωγής. Ως απάντηση σε αυτό το αίτημα πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού δεν προβλέπει διαφορετική μεταχείριση των συνδεδεμένων εισαγωγέων που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενεργούν ως διανομείς και των εισαγωγέων που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ενεργούν ως αντιπρόσωποι. Το άρθρο 2 παράγραφος 9 απαιτεί προσαρμογές για όλες τις δαπάνες που πραγματοποιούνται μεταξύ της εισαγωγής και της επαναπώλησης και για τα κέρδη που προκύπτουν. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι η έρευνα έδειξε ότι η συνδεδεμένη εταιρεία βρίσκεται στην Ένωση. Μεταξύ άλλων χειρίζεται τις παραγγελίες του πελάτη και την τιμολόγηση του οικείου προϊόντος που παράγεται από τον συνδεδεμένο εξαγωγέα και είναι υπεύθυνη για τη διεκπεραίωση του εκτελωνισμού στην ΕΕ. Πρέπει να σημειωθεί ότι το γεγονός πως ορισμένες δραστηριότητες εκτελούνται από τη συνδεδεμένη εταιρεία πριν από την εισαγωγή δεν σημαίνει ότι η εξαγωγική τιμή δεν μπορεί να επανακατασκευαστεί με βάση την τιμή μεταπώλησης στον πρώτο ανεξάρτητο πελάτη με τις αναγκαίες προσαρμογές να γίνονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9. Οι διαφορές στις εργασίες που ισχυρίστηκε η εταιρεία σε σύγκριση με τους άλλους συνδεδεμένους εισαγωγείς αντανακλώνται κανονικά στα γενικά και διοικητικά έξοδα όπου η Επιτροπή χρησιμοποίησε πραγματικά δεδομένα της εταιρείας. Επομένως, αυτός ο ισχυρισμός δεν μπορεί να γίνει δεκτός. Πρέπει να σημειωθεί επιπλέον, ότι στην προαναφερόμενη υπόθεση ηλεκτροδίων βολφραμίου ο συνδεδεμένος εισαγωγέας ενσωματώθηκε περαιτέρω στο προϊόν μεταγενέστερου σταδίου που παράγεται από τη συνδεδεμένη ομάδα και εκτελούσε παράλληλα άλλες δραστηριότητες από αυτές της εμπορικής εταιρείας. Συνεπώς, για μια τόσο περίπλοκη δομή, το κέρδος των μη συνδεδεμένων εισαγωγέων διαπιστώθηκε ότι δεν ήταν αρκετά αντιπροσωπευτικό. Η κατάσταση σε αυτή την περίπτωση δεν είναι συγκρίσιμη με την κατάσταση του εν λόγω συνδεδεμένου εισαγωγέα της Μαλαισίας, ο οποίος εκτελεί μόνο εμπορικές εργασίες. Παρ’όλα αυτά, για τους λόγους που εξηγήθηκαν στην αιτιολογική σκέψη 29 παραπάνω, το περιθώριο κέρδους προσαρμόζεται στο 5%. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά τον καθορισμό της τιμή εξαγωγής, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 52 έως 54 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκτός από την τροποποίηση όπως εξηγήθηκε παραπάνω.

65. Σύγκριση

66. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας εισαγωγέας της Μαλαισίας επανέλαβε το αίτημά του (βλέπε και την αιτιολογική σκέψη 57 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού) ότι ο συνδεδεμένος εισαγωγέας του στην Ένωση είναι, στην πραγματικότητα, το τμήμα εξαγωγών του κατασκευαστή και ότι θα υπήρχαν υπερβολικές αφαιρέσεις στον καθορισμό της τιμής εξαγωγής εκ του εργοστασίου αν πραγματοποιούνταν πλήρεις προσαρμογές για το κόστος των γενικών και διοικητικών εξόδων και για τα κέρδη σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 9 του βασικού κανονισμού. Η εταιρεία ζήτησε, εναλλακτικά, να γίνει παρόμοια προσαρμογή στον υπολογισμό της κανονικής αξίας. Το αίτημα επαναλήφθηκε κατά την υποβολή μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων. Ωστόσο, δεν υποβλήθηκε νέο επιχείρημα που θα οδηγούσε σε αλλαγή των συμπερασμάτων προς αυτή την κατεύθυνση. Ειδικότερα, υπενθυμίζεται ότι η συνδεδεμένη εταιρεία είχε εκδώσει τιμολόγια προς πελάτες στην Ένωση και ότι αυτή είχε λάβει πληρωμές από πελάτες στην Ένωση. Επιπλέον, πρέπει να σημειωθεί ότι οι πωλήσεις που πραγματοποίησε η συνδεδεμένη εταιρεία συμπεριελάμβαναν περιθώριο κέρδους. Επίσης, οι οικονομικοί λογαριασμοί της συνδεδεμένης εταιρείας έδειξαν ότι αυτός έφερε το γενικό κόστος και το διοικητικό κόστος που προέκυπτε μεταξύ εισαγωγής και μεταπώλησης. Ως εκ τούτου, προκύπτει ότι η συνδεδεμένη εταιρεία όντως εκτελεί τυπικά καθήκοντα εισαγωγέα. Τέλος πρέπει να σημειωθεί ότι ο παραγωγός στη Μαλαισία εκτελεί επίσης απευθείας πωλήσεις σε ανεξάρτητους πελάτες στην Ένωση και σε άλλες χώρες. Για το τελευταίο αυτό σημείο, η εταιρεία παρέπεμψε στην απόφαση Interpipe με επιχειρήματα παρόμοια με αυτά που προέβαλαν οι ινδονήσιοι παραγωγοί εξαγωγείς. Για λόγους που εξηγήθηκαν ήδη στην αιτιολογική σκέψη 33 παραπάνω, οι συνθήκες αυτής της υπόθεσης είναι διαφορετικές από τις συνθήκες που συζητήθηκαν στην απόφαση Interpipe. Επιπροσθέτως, ο ισχυρισμός του εξαγωγέα της Μαλαισίας ότι τις ανεξάρτητες πωλήσεις της εταιρείας διαπραγματεύτηκε ο συνδεδεμένος εισαγωγέας στην ΕΕ που ενεργούσε με την ιδιότητα του τμήματος εξαγωγικών πωλήσεων της εταιρείας της Μαλαισίας αντικρούει τις εξηγήσεις που δόθηκαν κατά την επίσκεψη επαλήθευσης όπου τονίστηκε σε αυτό το πλαίσιο ο βασικός ρόλος που διαδραμάτισε η μητρική εταιρεία στην Ιαπωνία. Τα παραπάνω πορίσματα οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η προσαρμογή για τα γενικά και διοικητικά έξοδα και τα κέρδη πρέπει να διατηρηθεί και ότι δεν δικαιολογείται παρόμοια προσαρμογή για τον υπολογισμό της κανονικής αξίας.

67. Η ίδια εταιρεία ισχυρίστηκε επίσης ότι η αφαίρεση ορισμένων δαπανών πώλησης του συνδεδεμένου εισαγωγέα είχε γίνει δύο φορές στην επανακατασκευή της τιμής εξαγωγής. Οι υπολογισμοί ελέγχθηκαν και, επειδή διαπιστώθηκε ότι ο ισχυρισμός είναι δικαιολογημένος, προσαρμόστηκαν ανάλογα.

68. Ένας από τους εξαγωγείς της Μαλαισίας ισχυρίστηκε ότι η σύγκριση μεταξύ της κανονικής αξίας και της τιμής εξαγωγής δεν πρέπει να βασίζεται σε κατηγορίες προϊόντων όπως προσδιορίζονται από τον αριθμό ελέγχου του προϊόντος (ΑΕΠ) αλλά στους κωδικούς προϊόντων της ίδιας της εταιρείας. Σύμφωνα με την ίδια εταιρεία, οι ΑΕΠ που χρησιμοποιήθηκαν στην έρευνα δεν αποτυπώνουν αρκετά λεπτομερώς τις ιδιαιτερότητες της διαδικασίας παραγωγής και τις διαφορές στο κόστος και τις τιμές. Για να υποστηρίξει αυτόν τον ισχυρισμό η εταιρεία παρέπεμψε σε ορισμένα προϊόντα της που κατασκευάστηκαν χρησιμοποιώντας διαφορετικές διαδικασίες παραγωγής και διαφορετικές βασικές πρώτες ύλες καταλήγοντας σε υψηλότερο κόστος παραγωγής ανά μονάδα. Πρέπει να σημειωθεί ότι αυτός ο ισχυρισμός δεν διατυπώθηκε στο προκαταρκτικό στάδιο της έρευνας ούτε κατά τη διάρκεια της επίσκεψης επαλήθευσης επιτόπου. Επιπροσθέτως, η χρήση των κωδικών προϊόντων της ίδιας της εταιρείας στον υπολογισμό αναμένεται ότι δεν θα λύσει το πρόβλημα των διαφορετικών μεθόδων παραγωγής εφόσον οι κωδικοί των προϊόντων της ίδιας εταιρείας χρησιμοποιήθηκαν και για προϊόντα που κατασκευάζονται με βάση διαφορετικές διαδικασίες παραγωγής. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

69. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά την σύγκριση, επιβεβαιώνονται οι προσωρινές διαπιστώσεις των αιτιολογικών σκέψεων 55 έως 58 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, εκτός από την τροποποίηση όπως εξηγήθηκε παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 49.

70. Περιθώριο ντάμπινγκ

71. Μετά την κοινοποίηση των προσωρινών συμπερασμάτων, ένας παραγωγός της Μαλαισίας που δεν εξήγαγε στην ΕΕ σχολίασε την αιτιολογική σκέψη 60 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ισχυριζόμενος ότι υπάρχουν άλλοι παραγωγοί του υπό εξέταση προϊόντος στη Μαλαισία. Σε αυτό το πλαίσιο σημειώνεται ότι η παρουσία του πρόσθετου παραγωγού στη Μαλαισία, που δεν είναι εξαγωγέας στην ΕΕ, δεν αλλάζει το πόρισμα που αφορά το επίπεδο συνεργασίας στη Μαλαισία επειδή δεν υποβλήθηκαν αποδείξεις ότι οι εταιρείες που συμμετείχαν στην έρευνα δεν πραγματοποιούν όλες τις εξαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στην ΕΕ την ΠΕ. Επιπλέον, ο ίδιος παραγωγός της Μαλαισίας κατέκρινε το γεγονός ότι οι παραγωγοί, όπως ο ίδιος, που δεν εξήγαγαν στην Ένωση την ΠΕ υπόκεινται στο συντελεστή εναπομείναντος δασμού. Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να σημειωθεί ότι οι εταιρείες που δεν έχουν εξαγάγει στην ΕΕ, κατά την ΠΕ, δεν μπορούν να έχουν ατομικό δασμολογικό συντελεστή. Ωστόσο, αμέσως μόλις οι εταιρείες αυτές αρχίζουν τις εξαγωγές, ή αναλαμβάνουν την αμετάκλητη υποχρέωση να πωλούν στην Ένωση, μπορούν να ζητήσουν επανεξέταση ως νεοεμφανιζόμενη επιχείρηση σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού πράγμα που μπορεί να οδηγήσει σε ατομικό περιθώριο δασμού, αν συντρέχον οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο αυτό.

72. Ένας από τους παραγωγούς της Μαλαισίας ισχυρίστηκε ότι η αξία CIF που χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τον υπολογισμό του ποσοστού του περιθωρίου ντάμπινγκ δεν πρέπει να βασίζεται στην τιμή που δηλώνεται στο τελωνείο, αλλά πρέπει να υπολογίζεται από την τιμή μεταπώλησης, μετά την αφαίρεση όλων των δαπανών που πραγματοποιούνται μετά την εισαγωγή στην ΕΕ. Ωστόσο, εφόσον η τιμή CIF χρησιμοποιήθηκε ως βάση για τις δηλώσεις στο τελωνείο στα σύνορα της Ένωσης και δεν φαίνεται να υπάρχουν λάθη στη δήλωση, η ίδια τιμή πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως βάση για τον υπολογισμό του ποσοστού του περιθωρίου ντάμπινγκ. Η εταιρεία ισχυρίστηκε ότι υπάρχει χρονική απόκλιση μεταξύ των συναφών παραδόσεων από τη Μαλαισία και του εκτελωνισμού με σκοπό τη μεταπώληση στην ΕΕ. Ωστόσο, ακόμα καιν τα τιμολόγια για τον εκτελωνισμό εκδίδονται σε μεταγενέστερο στάδιο, με τιμές που ακολουθούν τη μέθοδο αποτίμησης αποθεμάτων FIFO, η τιμή μεταφοράς εξακολουθεί να αποτελεί βάση για τον υπολογισμό της τελωνειακής αξίας και όχι η τιμή μεταπώλησης. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

73. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον υπολογισμό του περιθωρίου ντάμπινγκ, επιβεβαιώνεται το περιεχόμενο των αιτιολογικών σκέψεων (59) έως (60) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

74. Τα οριστικά περιθώρια ντάμπινγκ, εκφρασμένα ως ποσοστό της τιμής CIF ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης, χωρίς την καταβολή δασμών, είναι τα ακόλουθα:

Εταιρεία | Οριστικό περιθώριο ντάμπινγκ |

KL-Kepong Oleomas Sdn. Bhd. | 3,3 % |

Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd. | 5,3% |

Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd. | 5,7 % |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 5,7 % |

Δ. ΖΗΜΙΑ

75. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

76. Μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι έπρεπε να γίνουν μικρές διορθώσεις στα στοιχεία κατανάλωσης λόγω λάθους εγγραφής. Αυτό οδήγησε σε μικρές αλλαγές στον όγκο πωλήσεων, στο μερίδιο αγοράς του κλάδου της Ένωσης και το μερίδιο αγοράς των ενδιαφερόμενων χωρών. Ωστόσο, αυτές οι διορθώσεις δεν επηρεάζουν ουσιαστικά τις τάσεις και τα συμπεράσματα όσον αφορά την κατανάλωση, τον όγκο των πωλήσεων, το μερίδιο της αγοράς του κλάδου της Ένωσης και το μερίδιο αγοράς των οικείων χωρών κατά την εξεταζόμενη περίοδο στην αγορά της Ένωσης.

77. Παραγωγή της Ένωσης και κλάδος παραγωγής της Ένωσης

78. Όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 62 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι το ομοειδές προϊόν κατασκευάστηκε από τους δύο καταγγέλλοντες και από τους μικρούς παραγωγούς στην Ένωση. Όπως αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 11 και 12 παραπάνω, οι παραγωγοί που παράγουν λιπαρές αλκοόλες και τα μείγματά τους που περιέχουν διακλαδούμενα ισομερή αποκλείστηκαν από τον ορισμό της παραγωγής FOH στην Ένωση. Παρά το γεγονός που εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 58 παρακάτω, επιβεβαιώνεται ο ορισμός του κλάδου της Ένωσης όπως ορίστηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 62 και 63 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

79. Ένας από τους δύο καταγγέλλοντες εξαγοράστηκε από εταιρεία που συμμετέχει στην σημερινή διαδικασία ως χρήστης. Αυτός ο καταγγέλλων κράτησε ουδέτερη στάση μετά την δημοσίευση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

80. Ως εκ τούτου, ορισμένα μέρη αμφισβήτησαν το επίπεδο υποστήριξης της έρευνας ισχυριζόμενα ότι η υποστήριξη για την έρευνα πρέπει διατηρείται σε όλη την διάρκειά της.

81. Η ανάλυση αυτού του ισχυρισμού έδειξε ότι ο άλλος καταγγέλλων αντιπροσωπεύει πάνω από το 40% της συνολικής παραγωγής της Ένωσης, συνεπώς πάνω από το 25% της συνολικής παραγωγής της Ένωσης και το 100% των παραγωγών FOH της Ένωσης εκφράζουν την υποστήριξή τους ή την αντίθεσή τους προς την καταγγελία. Ως εκ τούτου, τα κατώφλια του 25% και του 50% που απαιτούνταν από το άρθρο 5 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού ικανοποιούνται πλήρως και επιβεβαιώνεται η υποστήριξη.

82. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι εφόσον και οι δύο καταγγέλλοντες είχαν εισαγάγει το υπό εξέταση προϊόν κατά την ΠΕ, δεν πρέπει να θεωρούνται μέρος του κλάδου της Ένωσης. Ωστόσο, εξακριβώθηκε ότι το ποσοστό των εισαγωγών του προϊόντος που πραγματοποίησαν οι εν λόγω εταιρείες από τις οικείες χώρες δεν είναι σημαντικό σε σχέση με την παραγωγή του ομοειδούς προϊόντος από μέρους τους. Επιπλέον, οι εισαγωγές αυτές ήταν κυρίως προσωρινού χαρακτήρα. Επομένως, μπορεί να επιβεβαιωθεί ότι η βασική δραστηριότητα αυτών των εταιρειών είναι η παραγωγή και οι πωλήσεις του ομοειδούς προϊόντος. Κατά συνέπεια, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 62 έως 63 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

83. Κατανάλωση της Ένωσης

84. Ελλείψει παρατηρήσεων σχετικά με την ενωσιακή κατανάλωση, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 64 έως 66 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

85. Εισαγωγές στην Ένωση από τις οικείες χώρες και πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές

86. Συσσώρευση

87. Ορισμένα μέρη κατέκριναν το γεγονός ότι μια σωρευτική αξιολόγηση έγινε για τις οικείες χώρες που τις αφορά ο κανονισμός για την επιβολή προσωρινού δασμού. Σύμφωνα με τη γνώμη τους, οι όροι για τη συσσώρευση που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού δεν ικανοποιήθηκαν. Ειδικότερα, ισχυρίστηκαν ότι οι αρνητικές πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές που διαπιστώθηκαν για μία από τις χώρες απέκλεισαν τη συσσώρευση. Επιπλέον, υπέβαλαν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία οι τάσεις στους όγκους πωλήσεων για τις τρεις χώρες εξαγωγής διέφεραν κατά την εξεταζόμενη περίοδο και ότι η πρόσβαση σε πρώτες ύλες και οι πρώτες ύλες που χρησιμοποιήθηκαν στις τρεις χώρες εξαγωγής παρουσίαζαν επίσης διαφορές. Τέλος, αναφέρθηκε ότι οι πωλήσεις εξαγωγών από μία από τις οικείες χώρες διοχετεύτηκαν μέσω συνδεδεμένων εταιρειών. Κατά την άποψή τους, υπάρχουν διάφορες συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των εν λόγω χωρών στην αγορά της Ένωσης. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, όταν διεξάγονται ταυτοχρόνως έρευνες αντιντάμπινγκ σε σχέση με τις εισαγωγές δεδομένου προϊόντος από περισσότερες της μίας χώρες, τα αποτελέσματα των εισαγωγών αυτών αξιολογούνται σωρευτικώς μόνον εφόσον διαπιστώνεται ότι: α) το περιθώριο ντάμπινγκ που προκύπτει για τις εισαγωγές από κάθε χώρα ξεχωριστά υπερβαίνει το ελάχιστο όριο που ορίζει το άρθρο 9 παράγραφος 3 και ότι ο όγκος των εισαγωγών από κάθε χώρα ξεχωριστά δεν είναι αμελητέος, καθώς και ότι β) μια σωρευτική αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των εισαγωγών είναι σκόπιμη, αν ληφθούν υπόψη οι συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των εισαγόμενων προϊόντων και οι συνθήκες ανταγωνισμού μεταξύ των εισαγόμενων προϊόντων και του ομοειδούς ενωσιακού προϊόντος.

α) Όπως εξηγήθηκε στην παράγραφο 4.3.2 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, ο όγκος των εισαγωγών ντάμπινγκ για κάθε οικεία χώρα δεν ήταν αμελητέος και η παρουσία των εισαγωγών ντάμπινγκ παρέμεινε σημαντική την υπό εξέταση περίοδο.

β) Διαπιστώθηκε ότι οι συνθήκες ανταγωνισμού και η τιμολόγηση των οικείων χωρών ήταν παρόμοια μεταξύ των εισαγόμενων προϊόντων και του ομοειδούς προϊόντος, ιδιαίτερα κατά την ΠΕ. Όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 127 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, τα επίπεδα εξάλειψης της ζημίας που ορίστηκαν για τις εν λόγω χώρες ήταν πολύ πάνω από το ελάχιστο κατώφλι του 2%. Ως εκ τούτου, η τιμή πώλησης σε χαμηλότερες τιμές δεν αντανακλά ακριβώς την κατάσταση που θα επικρατούσε σε μία αγορά με αποτελεσματικό ανταγωνισμό τιμών. Επιπροσθέτως, οι δίοδοι πωλήσεων και οι τάσεις τιμών για καθεμία από τις εν λόγω χώρες αναλύθηκαν και διαπιστώθηκε ότι είναι παρόμοιες όπως φαίνεται στον παρακάτω πίνακα. Οι τιμές εισαγωγής των οικείων χωρών ακολούθησαν μια πτωτική τάση και ήταν ιδιαίτερα χαμηλές κατά την ΠΕ σε σχέση με τις μέσες τιμές του κλάδου της Ένωσης.

Εισαγωγές με βάση την Eurostat (όπως προσαρμόστηκαν για να καλύψουν μόνο το υπό εξέταση προϊόν) | 2007 | 2008 | 2009 | ΠΕ |

Μέση τιμή σε EUR/τόνο Μαλαισία | 911 | 944 | 799 | 857 |

Δείκτης: 2007=100 | 100 | 104 | 88 | 94 |

Ετήσιο Δ% | 3,6 | -15,4 | 7,3 |

Μέση τιμή σε EUR/τόνο Ινδονησία | 996 | 1169 | 899 | 912 |

Δείκτης: 2007=100 | 100 | 117 | 90 | 92 |

Ετήσιο Δ% | 17,3 | -23,1 | 1,4 |

Μέση τιμή σε EUR/τόνο Ινδία | 997 | 1141 | 897 | 915 |

Δείκτης: 2007=100 | 100 | 114 | 90 | 92 |

Ετήσιο Δ% | 14,4 | -21,4 | 2,1 |

88. Ως εκ τούτου, επιβεβαιώνονται τα συμπεράσματα που περιέχονται στις αιτιολογικές σκέψεις 67 έως 70 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

89. Όγκος, τιμή και μερίδιο αγοράς των εισαγωγών με ντάμπινγκ που προέρχονται από τις ενδιαφερόμενες χώρες

90. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων σχετικά με τον όγκο, την τιμή και το μερίδιο της αγοράς των εισαγωγών με ντάμπινγκ από τις οικείες χώρες, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 71 έως 73 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

91. Πωλήσεις σε χαμηλότερες τιμές

92. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι υπάρχουν διαφορές στις τιμές πρώτων υλών μεταξύ των FOH που παράγονται από φυσικά έλαια και λίπη και των FOH που παράγονται από συνθετικές πηγές όπως αργό πετρέλαιο ή ορυκτέλαιο και ότι ένα πρόσθετο κριτήριο για τον αριθμό ελέγχου του προϊόντος (ΑΕΠ) έπρεπε να είχε εισαχθεί προκειμένου να εξεταστούν οι διαφορές στο κόστος παραγωγής που προκύπτουν από τις διαφορετικές διαδικασίες παραγωγής. Ωστόσο ο ΑΕΠ καθορίζεται με βάση τα επιμέρους κριτήρια κάθε υποκατηγορίας προϊόντων που εμπίπτουν στον ορισμό του υπό εξέταση προϊόντος και όχι με βάση την τιμή καθενός από αυτά τα προϊόντα. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά όσον αφορά τα βασικά χαρακτηριστικά των FOH που παρήχθησαν από φυσικά έλαια και λίπη και των FOH που παρήχθησαν από αργό πετρέλαιο ή ορυκτέλαιο, ούτε το κόστος της διαφοράς παραγωγής είναι τόσο μεγάλο ώστε να δικαιολογεί διαφοροποίηση όσον αφορά τον ΑΕΠ. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

93. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι τα στοιχεία που αντιστοιχούν στις δαπάνες μετά την εισαγωγή, οι οποίες ανέρχονται περίπου στο 3% της τιμής εισαγωγής, και χρησιμοποιούνται για να καθοριστεί το επίπεδο της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές από τις εν λόγω χώρες, δεν ήταν σαφή και δεν φαίνεται να είναι κατάλληλα για αυτή την περίπτωση. Ωστόσο, οι πληροφορίες που επαληθεύτηκαν κατά την έρευνα έδειξαν ότι τα μέρη εισαγωγής, όπως οι εισαγωγείς και οι χρήστες, έπρεπε να καταβάλουν αυτό το ποσό των δαπανών μετά την εισαγωγή προκειμένου να κυκλοφορήσει το υπό εξέταση προϊόν ελεύθερα στην αγορά της Ένωσης. Επιπροσθέτως, τα μέρη δεν παρείχαν άλλες αποδείξεις που θα έδειχναν ότι οι δαπάνες μετά την εισαγωγή δεν είχαν οριστεί σωστά σε αυτή την περίπτωση. Επομένως, ο ισχυρισμός αυτός απορρίφθηκε. Επιβεβαιώνεται η μεθοδολογία που χρησιμοποιείται για τον καθορισμό της τιμής πώλησης σε χαμηλότερες τιμές, όπως αναλύεται στις αιτιολογικές σκέψεις 74 και 75 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

94. Οικονομική κατάσταση του κλάδου παραγωγής της Ένωσης

95. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις

96. Παρά την αλλαγή στην ιδιοκτησία που αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 58, κρίθηκε ότι τα στοιχεία που παρασχέθηκαν και επαληθεύτηκαν στις εγκαταστάσεις του καταγγέλλοντος που αποσύρθηκε, δεν πρέπει να αποκλειστούν αυτόματα από την ανάλυση ζημίας δεδομένου ότι η παραγωγή παραμένει μέρος της παραγωγής της Ένωσης.

97. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι ορισμένα στοιχεία που παρείχε ο κλάδος της Ένωσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τις αγορές του υπό εξέταση προϊόντος καταγωγής Ινδίας, Μαλαισίας και Ινδονησίας, πρέπει να αποκλειστούν από την ανάλυση ζημίας και τον υπολογισμό του περιθωρίου ζημίας γιατί αν τυχόν διατυπωθεί ισχυρισμός ζημίας σχετικά με αυτές τις αγορές, η ζημία θα έχει προκληθεί με ιδία ευθύνη. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 63 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, αυτές οι αγορές οφείλονταν κυρίως στο προσωρινό κλείσιμο μίας από τις εγκαταστάσεις παραγωγής του ενός παραγωγού. Επιπλέον, οι αγορές αυτές δεν ήταν σημαντικές σε σχέση με τη συνολική παραγωγή των καταγγελλόντων. Επομένως, δεν υπήρχαν επιτακτικοί λόγοι για τον αποκλεισμό των αγορών των εν λόγω παραγωγών από την ανάλυση ζημίας ή τον υπολογισμό του επιπέδου εξάλειψης ζημίας.

98. Επιβεβαιώνονται τα προκαταρτικά συμπεράσματα όπως παρατίθενται στην αιτιολογική σκέψη (76) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

99. Παραγωγή, ικανότητα παραγωγής, χρησιμοποίηση της ικανότητας παραγωγής, πωλήσεις και μερίδιο αγοράς

100. Ελλείψει παρατηρήσεων σχετικά με την παραγωγή, την ικανότητα παραγωγής, την χρησιμοποίηση της ικανότητας, τις πωλήσεις και το μερίδιο αγοράς του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 77 έως 81 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

101. Μέσες τιμές μονάδας του κλάδου παραγωγής της Ένωσης

102. Μετά τη δημοσίευση του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι έπρεπε να γίνουν διορθώσεις στις μέσες τιμές ανά μονάδα του κλάδου της Ένωσης λόγω λάθους εγγραφής. Ο πίνακας παρακάτω δείχνει την τροποποιημένη τάση στην τιμή ανά μονάδα του κλάδου της Ένωσης κατά την εξεταζόμενη περίοδο.

Τιμή κατά μονάδα, όγκοι πωλήσεων σε μη συνδεδεμένους πελάτες στην ΕΕ | 2007 | 2008 | 2009 | ΠΕ |

Δείκτης: 2007=100 | 100 | 123 | 102 | 96 |

Ετήσιο Δ% | 22,6% | -16,9% | -5,3% |

Πηγή: απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο |

103. Σε αντίθεση με όσα αναφέρονται στην αιτιολογική σκέψη 84 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, οι τιμές του κλάδου της Ένωσης μειώθηκαν κατά 4% στην εξεταζόμενη περίοδο. Η μείωση ήταν σημαντική από το 2008 έως το 2009 ενώ σημειώθηκε περαιτέρω μείωση κατά την ΠΕ. Σε αυτή την περίοδο η τιμή των πωλήσεων μειώθηκε κατά 22%. Η παραπάνω αλλαγή δεν έχει αντίκτυπο στο συμπέρασμα για την οικονομική κατάσταση του ενωσιακού κλάδου, επομένως, ελλείψει παρατηρήσεων όσον αφορά τις μέσες τιμές ανά μονάδα του ενωσιακού κλάδου, οι αιτιολογικές σκέψεις 82 και 83 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού επιβεβαιώνονται.

104. Αποθέματα, απασχόληση, μισθοί και παραγωγικότητα, κερδοφορία, ταμειακές ροές, επενδύσεις, αποδόσεις επενδύσεων και ικανότητα άντλησης κεφαλαίου, ανάπτυξη, μέγεθος του πραγματικού περιθωρίου ντάμπινγκ.

105. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι δεν ήταν δυνατόν ο κλάδος της Ένωσης να υπέστη ζημία δεδομένου ότι οι εταιρείες που αποτελούν μέρος του κλάδου της Ένωσης είναι κάθετα ολοκληρωμένες και εισήγαγαν το υπό εξέταση προϊόν από τρίτες χώρες. Συνεπώς, θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το εισαγόμενο προϊόν για το μεταγενέστερο στάδιο της παραγωγής και να πουλήσουν την παραγωγή που δεν είναι επικερδής.

106. Πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες έρευνες αντιντάμπινγκ, οι παραγωγοί όπως π.χ. οι παραγωγοί χάλυβα και οι κατασκευαστές χημικών προϊόντων που περιλήφθηκαν στον ορισμό του κλάδου της Ένωσης σε αυτές τις περιπτώσεις, έχουν μια δραστηριότητα που ασκείται σε μεταγενέστερο στάδιο και ότι ένα μέρος της παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος προορίζεται για δέσμια χρήση. Ωστόσο, σε μια τέτοια κατάσταση, η πιθανή ύπαρξη της υλικής ζημίας για τον κλάδο της Ένωσης ερευνάται αποκλειστικά για την παραγωγή και τις πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος. Στην παρούσα περίπτωση, η υλική ζημία διαπιστώθηκε στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του υπό εξέταση προϊόντος όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 77 έως 93 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Τα μέρη δεν παρείχαν απόδειξη που να αποδεικνύει ότι τα πορίσματα σε αυτές τις αιτιολογικές σκέψεις δεν είναι σωστά και ότι ο κλάδος της Ένωσης δεν υπέστη υλική ζημία κατά την ΠΕ. Επομένως ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

107. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι το κλείσιμο ενός μέρους της παραγωγικής ικανότητας από τους καταγγέλλοντες έδειξε μια παραπλανητική εικόνα της ζημίας που ισχυρίζονται ότι υπέστησαν. Προέβαλαν το επιχείρημα ότι υπήρχαν άλλοι παραγωγοί στην Ένωση που συνέβαλαν στην ικανότητα της Ένωσης και ότι η ικανότητα του κλάδου της Ένωσης αυξήθηκε με επενδύσεις σε νέα ικανότητα. Αυτό δεν είναι ένδειξη ενός κλάδου που υπέστη ζημία. Άλλα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η μείωση των επενδύσεων δεν σημαίνει ζημία, αλλά μετεγκατάσταση της παραγωγής εκτός ΕΕ.

108. Η έρευνα κατέληξε στην αιτιολογική σκέψη 78 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού ότι η ικανότητα παραγωγής του κλάδου της Ένωσης αυξήθηκε κατά 9% το 2008 αλλά μειώθηκε κατά 10% στην ΠΕ. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα των αποφάσεων που λήφθηκαν για την αντιμετώπιση του ανταγωνισμού από τις εν λόγω χώρες και τα επακόλουθα προσωρινά κλεισίματα οφείλονταν επίσης στην πίεση που ασκήθηκε από τις εισαγωγές ντάμπινγκ. Αναφορικά με τις επενδύσεις, στην αιτιολογική σκέψη 89 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού αναφέρθηκε ότι οι επενδύσεις που έγιναν από τον κλάδο της Ένωσης στην Ένωση μειώθηκαν κατά 35% στην υπό εξέταση περίοδο. Αυτός είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες ζημίας που οδήγησαν στα συμπεράσματα των αιτιολογικών σκέψεων 92 και 93 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, σύμφωνα με τα οποία ο κλάδος της Ένωσης υπέστη υλική ζημία στην ΠΕ.

109. Ελλείψει άλλων παρατηρήσεων αναφορά με τα αποθεματικά, την απασχόληση, τους μισθούς και την παραγωγικότητα, την κερδοφορία, την ταμειακή ροή, τις επενδύσεις, τις αποδόσεις των επενδύσεων και την ικανότητα άντλησης κεφαλαίου, την ανάπτυξη και το μέγεθος του πραγματικού περιθωρίου ντάμπιγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 85 έως 91 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

110. Εξελίξεις μετά την ΠΕ

111. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι δεν υπήρχαν αποδείξεις υλικής ζημίας του κλάδου της Ένωσης και το γεγονός ότι ένας από τους δύο αρχικούς καταγγέλλοντες είχε αποσύρει την υποστήριξή του στην έρευνα έδειξε ότι δεν υφίσταται ζημία. Προβλήθηκε το επιχείρημα ότι οι δείκτες ζημίας για τον άλλο καταγγέλλοντα δεν παρουσίασαν εικόνα ζημίας.

112. Πρέπει να σημειωθεί ότι η εν λόγω εταιρεία δεν ήταν αντίθεση στην έρευνα αλλά κράτησε ουδέτερη στάση. Επομένως, όπως εξηγείται στην αιτιολογική σκέψη 57 παραπάνω, εξακολουθεί να κρίνεται σκόπιμο να παραμείνουν και οι δύο παραγωγοί της Ένωσης μέρος του κλάδου της Ένωσης.

113. Διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι σημειώθηκε μεγάλη αύξηση των τιμών την περίοδο που ακολούθησε την ΠΕ και ότι αυτές οι εξελίξεις των τιμών αυτή την περίοδο θα μεταφραστούν αμέσως σε κέρδη για τους καταγγέλλοντες που ανακοίνωσαν οι ίδιοι καλύτερα αποτελέσματα στις δημόσιες δηλώσεις τους για την περίοδο 2010-2011.

114. Ορισμένα μέρη επέμειναν ότι υπήρξε σημαντική βελτίωση στην κατάσταση του κλάδου της Ένωσης στην περίοδο μετά την ΠΕ, τονίζοντας ότι ορισμένες εταιρείες σχεδίαζαν να χτίσουν νέες εγκαταστάσεις στην ΕΕ. Ειπώθηκε επίσης ότι ενόψει των πρόσφατων αυξήσεων στις τιμές εισαγωγών, πρέπει να ανασταλούν τα μέτρα ή να επιβληθούν με τη μορφή ελάχιστης τιμής εισαγωγής (ΕΤΕ).

115. Τα γεγονότα που συνέβησαν μετά την ΠΕ δεν λαμβάνονται κανονικά υπόψη στην έρευνα αντιντάμπινγκ. Επιπλέον, δεν προσκομίστηκαν αποδείξεις σύμφωνα με τις οποίες τα αναφερόμενα γεγονότα μετά την ΠΕ είναι προφανή, αδιαμφισβήτητα και διαρκή. Αναφορικά με τυχόν αναστολή των οριστικών μέτρων, αυτό πρέπει να εξεταστεί υπό το φως των εξελίξεων μετά την ΠΕ που αναμένεται να έχουν διάρκεια.

116. Όσον αφορά την επιβολή ΕΤΕ, όπως εξηγείται παρακάτω στις αιτιολογικές σκέψεις 121 έως 124 κρίνεται ότι οι συνθήκες δεν το δικαιολογούν. Για τους λόγους αυτούς, απορρίπτονται οι παραπάνω ισχυρισμοί.

117. Συμπέρασμα σχετικά με τη ζημία

118. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι περισσότεροι δείκτες ζημίας που αφορούν τον κλάδο της Ένωσης έδειξαν πτωτική τάση την εξεταζόμενη περίοδο. Με βάση τα παραπάνω, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα των αιτιολογικών σκέψεων 92 και 93 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, σύμφωνα με το οποίο ο κλάδος της Ένωσης υπέστη υλική ζημία την ΠΕ.

Ε. ΑΙΤΙΩΔΗΣ ΣΥΝΑΦΕΙΑ

119. Οι συνέπειες των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ

120. Ένα μέρος παρατήρησε ότι η ανάλυση στην αιτιολογική σκέψη 108 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού είναι ατελής διότι φαίνεται ότι συνδέει μια γενική και συνεχή μείωση της κατανάλωσης με την αύξηση των εισαγωγών, ενώ, σύμφωνα με το μέρος αυτό, οι εισαγωγές από τις εν λόγω χώρες συμβάδιζαν με την κατανάλωση.

121. Πράγματι, πρέπει να αποσαφηνιστεί ότι, όπως αναφέρεται στις αιτιολογικές σκέψεις 64 έως 66 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, η συνολική κατανάλωση αυξήθηκε κατά 2% στην εξεταζόμενη περίοδο. Ωστόσο, αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπήρχε σημαντική συνολική αύξηση του όγκου και του μεριδίου της αγοράς των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές από τις εν λόγω χώρες στην εξεταζόμενη περίοδο (βλέπε αιτιολογική σκέψη 96 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού), ενώ το μέγεθος της αγοράς παρέμεινε σχεδόν αμετάβλητο και ενώ ο κλάδος της Ένωσης έχασε ένα σημαντικό μερίδιο αγοράς, ιδιαίτερα μεταξύ του 2009 και της ΠΕ.

122. Ορισμένα μέρη πρόβαλαν το επιχείρημα ότι οι τάσεις των εισαγωγών από τις εν λόγω χώρες δεν συνδέονται με την επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης του κλάδου της Ένωσης, ιδίως όσον αφορά τον όγκο των πωλήσεων, τις αξίες των πωλήσεων και την κερδοφορία. Ισχυρίστηκαν ότι υπήρξε μια βελτίωση της κερδοφορίας του κλάδου της Ένωσης όταν οι εισαγωγές αυξήθηκαν το 2008 και, στη συνέχεια σημείωσαν σημαντική πτώση όταν οι εισαγωγές παρέμειναν σταθερές.

123. Σε αντίθεση με τον προαναφερθέντα ισχυρισμό, η έρευνα κατέδειξε έναν συνολικό συσχετισμό των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές και της ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης σε όλη την διάρκεια της εξεταζόμενης περιόδου (βλέπε αιτιολογικές σκέψεις 95 έως 98 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Η έρευνα έδειξε επίσης ότι ο κλάδος της Ένωσης δεν μπορούσε να ανακάμψει την εξεταζόμενη περίοδο λόγω της αυξημένης παρουσίας των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές στην αγορά της Ένωσης. Συνεπώς, ο ισχυρισμός πρέπει να απορριφθεί.

124. Διατυπώθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι οι διαφορές στις τάσεις των εισαγωγών υπήρχαν ανάλογα με την κατηγορία των αλκοολών που παρήγαγαν ορισμένοι παραγωγοί εξαγωγείς και ότι επομένως, πρέπει να πραγματοποιηθεί ξεχωριστή ανάλυση της ζημίας για αυτές τις αλκοόλες. Ωστόσο, οι διάφορες κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο πεδίο του προϊόντος έχουν τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά. Η έρευνα δεν αποκάλυψε ουσιαστικές διαφορές μεταξύ των FOH που παράγονται από διαφορετικές πρώτες ύλες. Επομένως δεν υπάρχουν λόγοι στην περίπτωση αυτή να γίνει ξεχωριστή ανάλυση των τάσεων ανά κατηγορία αλκοόλης.

125. Διατυπώθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η ζημία αυτή δεν μπορούσε να αποδοθεί στην Ινδία γιατί οι εισαγωγές της δεν αυξήθηκαν κατά την εξεταζόμενη περίοδο, ιδιαίτερα όταν δεν συνυπολογίζονται οι αγορές από τους καταγγέλλοντες. Διαπιστώθηκε, ωστόσο, ότι οι εισαγωγές από την Ινδία έγιναν σε τιμές ντάμπινγκ στην αγορά της Ένωσης και ότι το περιθώριο ντάμπινγκ ήταν πολύ υψηλότερο από το ελάχιστο επίπεδο του 2%. Επιπλέον, όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 63 έως 65 παραπάνω, ικανοποιήθηκαν οι όροι για την σωρευτική αξιολόγηση των εν λόγω χωρών. Άρα πρέπει να απορριφθεί αυτός ο ισχυρισμός

126. Διατυπώθηκε επίσης ο ισχυρισμός ότι η ζημία δεν μπορούσε να αποδοθεί στις εταιρείες με αρνητικό ατομικό περιθώριο πωλήσεων σε χαμηλότερες τιμές ούτε, για το λόγο αυτό, στο σύνολο των εισαγωγών από την Ινδονησία.

127. Όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 63 έως 65, ικανοποιήθηκαν όλοι οι όροι της σωρευτικής αξιολόγησης των εν λόγω εισαγωγών. Συνεπώς, τα αποτελέσματα που είχαν οι εισαγωγές ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές καταγωγής των εν λόγω χωρών στον κλάδο της Ένωσης αξιολογήθηκαν από κοινού για τον σκοπό της ανάλυσης της ζημίας και της αιτίας της. Επιπλέον, η απουσία πωλήσεων σε χαμηλότερες τιμές δεν αποκλείει την ύπαρξη υλικής ζημίας στον κλάδο της Ένωσης. Πράγματι, όπως εξηγείται στις αιτιολογικές σκέψεις 124 έως 127 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, διαπιστώθηκε ότι η τιμή που χρέωσε ο κλάδος της Ένωσης δεν ήταν επαρκής για να καλύψει όλες τις δαπάνες παραγωγής και να επιτύχει το εύλογο περιθώριο κέρδους που θα μπορούσε να πετύχει ελλείψει εισαγωγών ντάμπινγκ στην ΠΕ. Επομένως αυτός ο ισχυρισμός απορρίπτεται.

128. Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά τις συνέπειες από τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 95 έως 98 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

129. Επίδραση άλλων παραγόντων

130. Αρκετά μέρη ισχυρίστηκαν ότι η πραγματική αιτία της ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης πρέπει να αποδοθεί στην χρηματοοικονομική κρίση, δεδομένου ότι η κύρια βλάβη στον κλάδο συντελέστηκε όταν σταθεροποιήθηκαν οι εισαγωγές από τις εν λόγω χώρες. Αναφέρθηκε επίσης ότι η επιδείνωση της κερδοφορίας του κλάδου της Ένωσης ήταν παρόμοια με αυτή που παρατηρήθηκε για άλλες εταιρίες που δραστηριοποιούνται στον χημικό τομέα.

131. Η κρίση έπαιξε ρόλο στην επίδοση του κλάδου της Ένωσης. Οι τάσεις στους παράγοντες ζημίας όπως η χρησιμοποίηση της ικανότητας και ο όγκος των πωλήσεων έδειξαν ότι η κατάσταση του κλάδου της Ένωσης επιδεινώθηκε με την κρίση και κατά κάποιο τρόπο βελτιώθηκε με την ανάκαμψη της αγοράς. Ωστόσο, η έρευνα έδειξε ότι η βελτίωση δεν επέτρεψε την ανάκαμψη του κλάδου της Ένωσης που πόρρω απείχε από την οικονομική του κατάσταση που επικρατούσε στην αρχή της εξεταζόμενης περιόδου. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 89 παραπάνω, το 2008, λίγο πριν αρχίσει η χρηματοοικονομική κρίση, ήταν το έτος με την υψηλότερη αύξηση των εισαγωγών ντάμπινγκ από τις οικείες χώρες και με την πιο απότομη πτώση του όγκου πωλήσεων του κλάδου της Ένωσης. Ύστερα από αυτό το έτος ο κλάδος της Ένωσης δεν ανέκαμψε και οι εισαγωγές ντάμπινγκ εξακολούθησαν να εμφανίζονται μαζικά στην αγορά της Ένωσης. Για τους λόγους αυτούς είναι σαφές ότι ανεξάρτητα από άλλους παράγοντες, οι εισαγωγές ντάμπινγκ συνέβαλαν σημαντικά στην υλική ζημία που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης την ΠΕ. Ως εκ τούτου, αυτός ο ισχυρισμός απορρίπτεται.

132. Αρκετά μέρη ισχυρίστηκαν επίσης ότι οι πραγματικές αιτίες της σύμφωνα με τους ισχυρισμούς ζημίας του κλάδου της Ένωσης ήταν οι εισαγωγές από άλλες τρίτες χώρες, η μείωση της ζήτησης, η αύξηση των τιμών των πρώτων υλών και η έλλειψη της κατάλληλης πρόσβασης στις πρώτες ύλες, οι λανθασμένες στρατηγικές αποφάσεις του κλάδου της Ένωσης, η ανταγωνιστική πίεση στην αγορά του σε μεταγενέστερο στάδιο, η μείωση στην παραγωγή του υπό εξέταση προϊόντος που προορίζεται για δέσμια χρήση, η γενική αλλαγή στις συνθήκες της αγοράς και η ανταγωνιστική κατάσταση στην αγορά της Ένωσης.

133. Αξίζει να σημειώσει κανείς ότι τα παραπάνω μέρη δεν ήταν σε θέση να τεκμηριώσουν τους ισχυρισμούς τους και να καταδείξουν ότι άλλοι παράγοντες διαφορετικοί από τις εισαγωγές ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές από τις οικείες χώρες διασπούσαν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης και των εισαγωγών ντάμπινγκ.

134. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή δεν ανάλυσε τον πιθανό αντίκτυπο που είχαν οι πωλήσεις διακλαδούμενων FOH στις πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος που έγιναν από τον κλάδο της Ένωσης ούτε τα αποτελέσματα που είχε στην οικονομική κατάσταση του. Η έρευνα επικεντρώθηκε στο προϊόν όπως ορίστηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 8 έως 12 και κανένα μέρος δεν προσκόμισε αξιόπιστα στοιχεία που θα επέτρεπαν να αξιολογηθεί ο πιθανός αρνητικός αντίκτυπος των διακλαδούμενων FOH στην οικονομική κατάσταση του κλάδου της Ένωσης. Συνεπώς, ο ισχυρισμός αυτός απορρίπτεται.

135. Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά την επίδραση άλλων παραγόντων, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 99 έως 106 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

136. Συμπέρασμα για την αιτιώδη συνάφεια

137. Η έρευνα δεν κατέδειξε ότι υπήρχαν άλλοι παράγοντες εκτός από τις εισαγωγές ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές από τις οικείες χώρες που διασπούν την αιτιώδη συνάφεια μεταξύ της υλικής ζημίας που υπέστη ο κλάδος της Ένωσης και των εισαγωγών ντάμπινγκ.

138. Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμπέρασμα σχετικά με την αιτιώδη συνάφεια, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 107 έως 110 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

ΣΤ. ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

139. Κλάδος παραγωγής της Ένωσης

140. Ελλείψει τυχόν παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον του ενωσιακού κλάδου παραγωγής, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις 112 έως 113 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

141. Εισαγωγείς

142. Ελλείψει παρατηρήσεων, επιβεβαιώνονται οι αιτιολογικές σκέψεις (115) έως (116) του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

143. Χρήστες

144. Υπενθυμίζεται ότι για να αξιολογηθεί ο πιθανός αντίκτυπος των μέτρων αντιντάμπινγκ στους χρήστες της Ένωσης, η έρευνα επικεντρώθηκε κυρίως στα συγκεντρωτικά δεδομένα που προσκόμισαν οι πέντε μεγάλες εταιρείες χρηστών στις οποίες έγιναν επισκέψεις κατά το προσωρινό στάδιο.

145. Σε αυτή τη βάση διαπιστώθηκε προσωρινά ότι το μερίδιο του κόστους του υπό εξέταση προϊόντος στο συνολικό κόστος παραγωγής για αυτή την ομάδα ήταν σημαντικό και κυμάνθηκε από 10% έως 20% ανάλογα με το τελικό προϊόν. Ωστόσο, τα διαθέσιμα στοιχεία αναθεωρήθηκαν και, σύμφωνα με νέους υπολογισμούς και τη διάρθρωση ορισμένων αριθμών, διαπιστώθηκε ότι το μερίδιο του κόστους κυμάνθηκε μεταξύ 15% και 25%. Ομοίως, το μέσο περιθώριο κέρδους των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν το υπό εξέταση προϊόν διαπιστώθηκε ότι είναι περίπου 6% για την ομάδα των εταιρειών στις οποίες πραγματοποιήθηκε επίσκεψη. Οι νέοι υπολογισμοί δείχνουν ένα υψηλότερο μέσο περιθώριο κέρδους που είναι περίπου 7,5%. Τέλος, διορθώθηκε επίσης το μέσο μερίδιο των επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν το υπό εξέταση προϊόν σε σχέση με το σύνολο των επιχειρήσεων. Αυτό διαπιστώθηκε προσωρινά ότι είναι περίπου 22%, ενώ σύμφωνα με νέους υπολογισμούς, διαπιστώθηκε ποσοστό ύψους 25%.

146. Μετά την δημοσίευση του προσωρινού κανονισμού, ορισμένοι χρήστες αντέδρασαν και διατύπωσαν παρατηρήσεις σχετικά με την τελική κοινοποίηση. Αμφισβήτησαν την επιλογή των πέντε εταιρειών χρηστών που αναφέρθηκαν στην αιτιολογική σκέψη 118 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού με το επιχείρημα ότι τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την αξιολόγηση του πιθανού αντικτύπου των μέτρων στον κλάδο των χρηστών δεν ήταν διαφανή και δεν βασίστηκαν σε αντιπροσωπευτικό αριθμό μερών αλλά σε μικρό αριθμό μερών. Διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι η ανάλυση πρέπει να συνυπολογίσει τα δεδομένα που προσκόμισαν όλοι οι συνεργαζόμενοι χρήστες στην έρευνα.

147. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 117 και 118 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, οι 21 συνεργαζόμενες εταιρείες αντιπροσωπεύουν συνολικά περίπου το 25% των συνολικών αγορών του υπό εξέταση προϊόντος από την ΕΕ την ΠΕ, ενώ οι πέντε εταιρείες που χρησιμοποιήθηκαν για να αξιολογήσουν το συμφέρον των χρηστών αντιπροσώπευαν περίπου το 18% αυτών των αγορών και το 72% των αγορών του υπό εξέταση προϊόντος από τους συνεργαζόμενους χρήστες. Οι πέντε αυτοί χρήστες, εκτός από το γεγονός ότι ο αριθμός τους είναι αντιπροσωπευτικός όσον αφορά τον όγκο των αγορών του υπό εξέταση προϊόντος, αντιπροσωπεύουν πολύ καλά τους διαφορετικούς επιχειρηματικούς τομείς του κλάδου των χρηστών. Πράγματι, οι πέντε εταιρείες στις οποίες έγινε επίσκεψη είναι μια ανομοιογενής ομάδα που περιλαμβάνει όχι μόνο τους παραγωγούς πρώτης χρήσης, δηλαδή τους παραγωγούς αλλά και τους χρήστες τασιενεργών ουσιών καθώς και άλλους χρήστες σε μεταγενέστερο στάδιο.

148. Ωστόσο, διενεργήθηκε ευρύτερη ανάλυση που λαμβάνει υπόψη όλες τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τους συνεργαζόμενους χρήστες. Ειδικότερα, πραγματοποιήθηκε ειδική αξιολόγηση του πιθανού αντικτύπου των δασμών αντιντάμπινγκ για τους παραγωγούς τασιενεργών ουσιών ως ξεχωριστή ομάδα εφόσον η ομάδα αυτή θα μπορούσε εν δυνάμει να επηρεαστεί περισσότερο από την επιβολή μέτρων. Πραγματοποιήθηκε επίσης ξεχωριστή ανάλυση για μια δεύτερη ομάδα χρηστών που αποτελείται από όλες τις άλλες εταιρείες χρηστών που συνεργάστηκαν στην έρευνα.

149. Πραγματοποιήθηκε προσομοίωση για την εκτίμηση της πιθανής επίδρασης ενός μέσου δασμού 5% στις εισαγωγές FOH για όλους τους συνεργαζόμενος χρήστες πρώτα και μετά για τις δύο ξεχωριστές ομάδες. Το αποτέλεσμα της προσομοίωσης έδειξε ότι ο τελικός αντίκτυπος αυτού του μέσου δασμού στο συνολικό κόστος παραγωγής για τις επιχειρήσεις που χρησιμοποιούν το υπό εξέταση προϊόν θα ήταν περίπου 0,09% για όλους τους χρήστες, ενώ ο αντίκτυπος του ίδιου δασμού στο προϊόν μεταγενέστερου σταδίου για την ομάδα των παραγωγών επιχειρήσεων τασιενεργών ουσιών θα ήταν περίπου 0,05% και στη δεύτερη ομάδα εταιρειών περίπου 0,29%.

150. Η ανάλυση έδειξε επίσης ότι οι παραγωγοί τασιενεργών ουσιών πέτυχαν χαμηλότερα περιθώρια κέρδους στους τομείς που χρησιμοποιούν το προϊόν στο πλαίσιο της έρευνας· Ωστόσο, η ομάδα αυτή εισήγαγε από τις οικείες χώρες μόνο το 2,6% περίπου των συνολικών αγορών του υπό εξέταση προϊόντος στο πλαίσιο της έρευνας την ΠΕ. Επιπλέον, το ποσοστό των επιχειρήσεων τασιενεργών ουσιών που χρησιμοποιούν FOH σε σχέση με τον συνολικό κύκλο εργασιών είναι περίπου 24%. Ως εκ τούτου, ακόμα και με την εφαρμογή μέσου δασμού ντάμπινγκ ύψους 5%, ο τελικός αντίκτυπος στη συνολική τους κερδοφορία του κόστους παραγωγής των προϊόντων όπου περιλαμβάνεται το προϊόν που ερευνάται, είναι πολύ περιορισμένος, ή ακόμα και αμελητέος.

151. Ωστόσο, ορισμένοι παραγωγοί τασιενεργών ουσιών ισχυρίστηκαν ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ θα τους αποτρέψουν να αγοράσουν ελεύθερα τις πρώτες ύλες τους, δημιουργώντας έτσι στρέβλωση του τμήματος της αγοράς τους.

152. Όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 120 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το επίπεδο των δασμών αντιντάμπινγκ και ο πιθανός αντίκτυπος στον κλάδο των χρηστών και στην αγορά σε μεταγενέστερο στάδιο δεν δημιουργούν σοβαρά εμπόδια στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος. Η έρευνα επιβεβαίωσε ότι οι οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ δεν θα μπορούσαν να δημιουργήσουν στρέβλωση στην αγορά σε μεταγενέστερο στάδιο. Παράλληλα, δεν πρέπει να είναι δύσκολο για τους παραγωγούς τασιενεργών ουσιών να μεταφέρουν αυτή την μάλλον χαμηλή αύξηση του κόστους στην τελική τιμή των προϊόντων τους. Επομένως, απορρίπτονται οι ισχυρισμοί ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ θα δημιουργούσαν στρεβλώσεις στην αγορά σε μεταγενέστερο στάδιο.

153. Μετά την κοινοποίηση των οριστικών συμπερασμάτων, ορισμένοι χρήστες επέμειναν ότι οι παραγωγοί της Ένωσης είχαν αρνηθεί να τους προμηθεύουν αγαθά και ότι δεν υπήρχαν εναλλακτικές για τον εφοδιασμό. Ωστόσο, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 120 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού, το σχετικά χαμηλό επίπεδο των προτεινόμενων μέτρων δεν αναμένεται να εμποδίζει τη δυνατότητα εισαγωγής του υπό εξέταση προϊόντος. Επιπλέον, οι παραγωγοί της Ένωσης δεν παρήγαν το προϊόν με πλήρη αξιοποίηση της παραγωγικής τους ικανότητας κατά την υπό εξέταση περίοδο. Επιπροσθέτως, οι εισαγωγές είναι επίσης πιθανές από άλλες τρείς χώρες που δεν υπόκεινται σε μέτρα και τα στοιχεία της Eurostat για εισαγωγές FOH από τον υπόλοιπο κόσμο μετά την ΠΕ δείχνουν ότι αυτές οι εισαγωγές αυξάνονται και αυτό δείχνει ότι ο κίνδυνος διακοπής τροφοδοσίας είναι αβάσιμος. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίπτεται.

154. Μερικές ενώσεις χρηστών, που δεν αναγγέλθηκαν μέσα στην προθεσμία που προβλέπεται στο σημείο 5.3 της ανακοίνωσης για την έναρξη διαδικασίας, ισχυρίστηκαν ότι οι απόψεις τους, ιδιαίτερα όσον αφορά τον πιθανό αντίκτυπο των μέτρων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και σε συγκεκριμένους τομείς, δεν αντικατοπτρίζονται στην αξιολόγηση για το συμφέρον της Ένωσης. Ωστόσο, πρέπει να σημειωθεί ότι όλες οι παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν από τις ενώσεις πρέπει να ληφθούν υπόψη σε αυτή την έρευνα. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 109 παραπάνω, η αξιολόγηση για το συμφέρον της Ένωσης έχει συνυπολογίσει όλες τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από τους συνεργαζόμενους χρήστες. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε.

155. Μερικά μέρη ισχυρίστηκαν ότι η διάρκεια των μέτρων, σε περίπτωση που επιβληθούν, πρέπει να περιορίζεται σε ανώτατη περίοδο δύο ετών. Σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό, επιβάλλεται κανονικά οριστικό μέτρο αντιντόπινγκ για πέντε έτη. Δεδομένου ότι κανένα μέρος δεν απέδειξε ότι μια περίοδος δύο ετών θα ήταν αρκετή για να εξουδετερωθεί το ντάμπινγκ που προκαλεί ζημία, όπως απαιτείται στο άρθρο 11.1 του βασικού κανονισμού, φαίνεται ότι δεν υπάρχει βάσιμος λόγος για παρέκκλιση από τη συνηθισμένη διάρκεια ισχύος των μέτρων. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω ισχυρισμός απορρίφθηκε.

156. Ελλείψει τυχόν άλλων παρατηρήσεων όσον αφορά το συμφέρον των χρηστών, συνάγεται το συμπέρασμα ότι η επιβολή οριστικών μέτρων στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος δεν θα είναι αντίθετη προς τα συμφέροντα των εισαγωγέων και, επομένως, οι αιτιολογικές σκέψεις 117 και 121 επιβεβαιώνονται.

157. Συμπέρασμα σχετικά με το συμφέρον της Ένωσης

158. Με βάση τα παραπάνω, επιβεβαιώνεται το συμπέρασμα της αιτιολογικής σκέψης 122 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού. Δεν υπάρχουν επιτακτικοί λόγοι κατά της επιβολής οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές FOH από τις εν λόγω χώρες.

Ζ. ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ

159. Επίπεδο εξάλειψης της ζημίας

160. Υπενθυμίζεται ότι το περιθώριο κέρδους που χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό του κέρδους στόχου στο προσωρινό στάδιο ήταν 7,7%. Οι καταγγέλλοντες ισχυρίστηκαν ότι θα ήταν καταλληλότερο ένα κέρδος στόχος ίσο με 15%. Σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να σημειωθεί ότι δεν κατάφεραν να υποβάλουν επαληθεύσιμα αποδεικτικά στοιχεία που να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό ότι το κέρδος στόχος ήταν πολύ χαμηλό. Επομένως, προτείνεται να επιβεβαιωθεί το προσωρινό κέρδος στόχος ίσο με 7,7% που βασίζεται στο περιθώριο κέρδους που επιτυγχάνεται για το σύνολο των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων σχετικά με τις αλκοόλες του ενός καταγγέλλοντος στο τελευταίο κερδοφόρο έτος πριν από την εμφάνιση των εισαγωγών ντάμπινγκ σε χαμηλές τιμές.

161. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι ο στόχος του 7,7% δεν ήταν ρεαλιστικός και ήταν πολύ υψηλός. Πρότειναν να χρησιμοποιηθεί ένα χαμηλότερο περιθώριο κέρδους μεταξύ 3 και 5% για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας. Αυτός ο ισχυρισμός ωστόσο δεν τεκμηριώθηκε από αποδείξεις που δείχνουν ότι το προτεινόμενο κέρδος ήταν αυτό που θα μπορούσε να επιτευχθεί από τον κλάδο της Ένωσης ελλείψει εισαγωγών ντάμπινγκ στην αγορά της Ένωσης και, επομένως, δεν έγινε δεκτός.

162. Ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι η Επιτροπή εσφαλμένα όρισε το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας με βάση το περιθώριο της πώλησης σε χαμηλότερες τιμές από τις ενδεικτικές, ενώ έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές από τις πραγματικές. Στην παρούσα περίπτωση, δεν θεωρήθηκε ότι το περιθώριο πώλησης σε χαμηλότερες τιμές ήταν μια κατάλληλη βάση για τον καθορισμό του επιπέδου εξάλειψης της ζημίας για τον κλάδο της Ένωσης, δεδομένου ότι δεν θα απηχούσε το επίπεδο της τιμής που θα μπορούσε να επιτευχθεί ελλείψει εισαγωγών ντάμπινγκ στην αγορά της Ένωσης. Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.

163. Σε αυτή τη βάση, μπορούν να επιβεβαιωθούν τα προσωρινά περιθώρια ζημίας που εκφράζονται ως ποσοστό της τιμής CIF στα σύνορα της Ένωσης, πριν από την καταβολή του δασμού όπως αναφέρθηκε στην αιτιολογική σκέψη 127 του κανονισμού για την επιβολή προσωρινού δασμού.

164. Οριστικά μέτρα

165. Μορφή των οριστικών μέτρων

166. Όπως αναφέρθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 79 έως 84, ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν, μεταξύ άλλων, ότι τα τρέχοντα μέτρα πρέπει να ανασταλούν διότι τα γεγονότα μετά την ΠΕ που αφορούν την αύξηση της τιμής του υπό εξέταση προϊόντος στην αγορά της Ένωσης είναι προφανή, αδιαμφισβήτητα και διαρκή. Ισχυρίστηκαν επίσης ότι τυχόν οριστικά μέτρα δεν πρέπει να λαμβάνουν την μορφή δασμού ad valorem αλλά να επιβάλλονται με τη μορφή ΕΤΕ.

167. Ωστόσο, κρίθηκε ότι σε αυτή την συγκεκριμένη περίπτωση οι συνθήκες δεν είναι τέτοιες ώστε να δικαιολογούν την επιβολή ελάχιστης τιμής εισαγωγής (ΕΤΕ). Αυτή η μορφή του μέτρου θα μπορούσε εύκολα να παρακαμφθεί δεδομένης της φύσης του υπό εξέταση προϊόντος και των σύνθετων εταιρικών δομών των εν λόγω εξαγωγέων.

168. Ωστόσο, έχει γίνει δεκτό ότι υπάρχει κάποια ευαισθησία της αγοράς στις διακυμάνσεις των τιμών του εν λόγω προϊόντος και, επομένως, θα ήταν εύλογο να ελαχιστοποιηθεί ο αντίκτυπος των οριστικών μέτρων στους χρήστες της Ένωσης στην περίπτωση πιθανών σημαντικών αυξήσεων των τιμών του υπό εξέταση προϊόντος. Ως εκ τούτου, θεωρείται σκόπιμο να αλλάξει η μορφή των οριστικών μέτρων από δασμούς ad valorem σε ειδικούς δασμούς.

169. Αυτή η μορφή μέτρων αναμένεται να περιορίσει σε ορισμένο βαθμό τυχόν αθέμιτες αρνητικές συνέπειες για τους χρήστες στην περίπτωση που οι τιμές παρουσιάσουν σημαντική και ραγδαία αύξηση. Από την άλλη πλευρά, αν οι τιμές μειωθούν, οι ειδικοί δασμοί θα συνεχίσουν να εξασφαλίζουν επαρκή προστασία για τους παραγωγούς της Ένωσης. Οι ειδικοί δασμοί βασίζονται στις αξίες CIF των εξαγωγών των συνεργαζόμενων εταιρειών της ΕΕ στην ΠΕ, που έχουν μετατραπεί σε ευρώ σύμφωνα με τις μηνιαίες συναλλαγματικές τιμές, πολλαπλασιαστεί με το χαμηλότερο περιθώριο ντάμπινγκ ή ζημίας σύμφωνα με τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού.

170. Σε αυτό το πλαίσιο, δύο παραγωγοί εξαγωγείς ισχυρίστηκαν ότι πρέπει να χρησιμοποιείται η ετήσια μέση συναλλαγματική τιμή αντί της μηνιαίας. Ωστόσο, σημειώνεται ότι σύμφωνα με την πάγια πρακτική, για κάθε συναλλαγματική μετατροπή σε έρευνες αντιντάμπινγκ χρησιμοποιούνται οι μηνιαίες συναλλαγματικές τιμές. Αυτό συνέβη και σε αυτή την έρευνα. Ως εκ τούτου, ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.

171. Ο καταγγέλλων ισχυρίστηκε ότι, κατά τον καθορισμό των ειδικών δασμών, έπρεπε να είχαν χρησιμοποιηθεί οι σημερινές τιμές FOH και όχι οι αξίες CIF κατά την ΠΕ. Πρέπει να σημειωθεί ότι οι ειδικοί δασμοί καθορίζονται με βάση τους υπολογισμούς ντάμπινγκ και ζημίας κατά την ΠΕ. Δεν προβλήθηκαν τεκμηριωμένα επιχειρήματα για να βασιστεί ο υπολογισμός των ειδικών δασμών σε αυτή την περίπτωση σε περίοδο μεταγενέστερη της ΠΕ. Επομένως, αυτός ο ισχυρισμός απορρίφθηκε.

172. Επιβολή των οριστικών μέτρων

173. Μετά τη δημοσίευση των προσωρινών μέτρων, εμφανίστηκε ένας εν δυνάμει παραγωγός εξαγωγέας και ισχυρίστηκε ότι πρέπει να οριστεί ο εναπομένων δασμός στο επίπεδο του υψηλότερου δασμού που επιβάλλεται και όχι στο επίπεδο του υψηλότερου περιθωρίου ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε για την Ινδονησία. Ωστόσο, ο εναπομένων δασμός καθορίζεται στο εναπομένον περιθώριο ντάμπινγκ ή στο εναπομένον περιθώριο ζημίας εφαρμόζοντας τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού. Ως εκ τούτου, το αίτημα απορρίφθηκε.

174. Βάσει των ανωτέρω, κρίνεται ότι, σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, πρέπει να επιβληθούν οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος στο κατώτερο επίπεδο των περιθωρίων ντάμπινγκ ή ζημίας, σύμφωνα με τον κανόνα του χαμηλότερου δασμού.

175. Όλα τα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ. Επίσης, τους δόθηκε προθεσμία εντός της οποίας θα μπορούσαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους μετά την τελική κοινοποίηση. Οι παρατηρήσεις που υποβλήθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη εξετάστηκαν δεόντως και, όπου κρίθηκε σκόπιμο, τα πορίσματα τροποποιήθηκαν ανάλογα.

176. Οι προτεινόμενοι δασμοί αντιντάμπινγκ είναι οι ακόλουθοι:

Χώρα | Εταιρεία | Οριστικός ειδικός συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ (ευρώ ανά καθαρό τόνο) |

Ινδία | VVF Limited | 46,98 |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 86,99 |

Ινδονησία | P.T. Musim Mas | 45,63 |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 80,34 |

Μαλαισία | KL-Kepong Oleomas Sdn.Bhd. | 35,19 |

Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd. | 61,01 |

Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd | 51,07 |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 61,01 |

177. Οι συντελεστές δασμού αντιντάμπινγκ για κάθε εταιρεία που καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό εφαρμόζονται αποκλειστικά και μόνο στις εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος, το οποίο παράγεται από τις εν λόγω εταιρείες και συνεπώς, από τα αναφερόμενα συγκεκριμένα νομικά πρόσωπα. Οι εισαγωγές του υπό εξέταση προϊόντος που κατασκευάζεται από κάθε άλλη εταιρεία, η οποία δεν κατονομάζεται ρητώς στο άρθρο 1 με την επωνυμία και τη διεύθυνσή της, συμπεριλαμβανομένων των οντοτήτων που συνδέονται με τις εταιρείες που κατονομάζονται ρητώς, δεν μπορούν να τύχουν αυτών των συντελεστών και υπόκεινται στο δασμολογικό συντελεστή που ισχύει για «όλες τις άλλες εταιρείες».

178. Οποιαδήποτε αίτηση για την εφαρμογή των ως άνω επιμέρους συντελεστών δασμού αντιντάμπινγκ των εταιρειών (π.χ. λόγω αλλαγής επωνυμίας της οντότητας ή μετά τη συγκρότηση νέων οντοτήτων παραγωγής ή πωλήσεων) υποβάλλεται στην Επιτροπή[10] μαζί με όλα τα σχετικά στοιχεία, ιδίως τυχόν τροποποίηση των δραστηριοτήτων της εταιρείας που αφορούν την παραγωγή και τις εγχώριες και εξαγωγικές πωλήσεις που συνδέεται, π.χ., με αυτήν την αλλαγή επωνυμίας ή τη μεταβολή των οντοτήτων παραγωγής και πωλήσεων. Εάν κρίνεται σκόπιμο, ο παρών κανονισμός θα τροποποιείται τότε ανάλογα, με την επικαιροποίηση του καταλόγου των εταιρειών οι οποίες επωφελούνται από τον ατομικό συντελεστή αντιντάμπινγκ.

179. Αναλήψεις υποχρεώσεων

180. Ένας παραγωγός εξαγωγέας από την Ινδία και ένας από τη Μαλαισία, μαζί με τον συνδεδεμένο εισαγωγέα πρόσφεραν ανάληψη υποχρέωσης ως προς την τιμή σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού. Και οι δύο προσφορές ανάληψης υποχρεώσεων περιείχαν έναν υψηλό αριθμό ομάδων προϊόντων (που καθορίζονται από το χημικό προσδιορισμό), κάθε ομάδα υπόκειται σε διαφορετική ελάχιστη τιμή εισαγωγής (ΕΤΕ), με διαφορές τιμών μεταξύ των ομάδων που φτάνουν έως και 25% για τον εξαγωγέα της Μαλαισίας και μέχρι το 100% για τον εξαγωγέα της Ινδίας. Επιπλέον, οι τιμές κυμάνθηκαν έως το 20% μέσα στις διαφορές, παρουσιάζοντας συνεπώς υψηλό κίνδυνο διασταυρούμενης αντιστάθμισης. Σημειώθηκε επίσης ότι η προσφορά του ινδού εξαγωγέα δεν αντιμετώπισε την μεταβλητότητα των τιμών του υπό εξέταση προϊόντος. Προσδιορίστηκαν πρόσθετοι κίνδυνοι διασταυρούμενης αντιστάθμισης όσο αφορά τον εξαγωγέα της Μαλαισίας και τον συνδεδεμένο εισαγωγέα του στην Ένωση ο οποίος δεν προμηθεύτηκε μόνο το υπό εξέταση προϊόν από τον εξαγωγέα της Μαλαισίας αλλά και από άλλους προμηθευτές. Τέλος, θα ήταν δύσκολο για το τελωνείο να καθορίσει το χημικό προσδιορισμό του προϊόντος χωρίς επιμέρους ανάλυση, όμως έτσι θα γινόταν η παρακολούθηση ιδιαίτερα επαχθής ή και ανέφικτη. Επομένως, οι ισχυρισμοί αυτοί απορρίφθηκαν. Κατόπιν της πρότασης για αλλαγή της μορφής των μέτρων, ένας παραγωγός εξαγωγέας τροποποίησε την προσφορά του για ανάληψη υποχρεώσεων προτείνοντας μια μέση ΕΤΕ για όλες τις ομάδες των προϊόντων και ισχυρίστηκε ότι δεν θα υπάρχει πλέον κίνδυνος διασταυρούμενης αντιστάθμισης. Ο άλλος παραγωγός εξαγωγέας απλά διατήρησε την προσφορά του. Ωστόσο, δεδομένου του αριθμού των κατηγοριών των προϊόντων και της διακύμανσης στις τιμές, μια ΕΤΕ θα μπορούσε να υποσκάψει τελείως την αποτελεσματικότητα των μέτρων. Επιπλέον, η δομή των εταιρειών και των προσφορών τους, όπως τονίστηκε παραπάνω, εξακολουθεί να αποτελεί εμπόδιο για την αποδοχή μιας προσφοράς ανάληψης υποχρεώσεων. Το καθεστώς δήλωσης στοιχείων και τιμών που πρότεινε ένας εξαγωγέας δεν αντιμετωπίζει όλες τις ανησυχίες και, σε κάθε περίπτωση, θα καθιστούσε την παρακολούθηση ιδιαίτερα επαχθή, αν όχι ανέφικτη. Συνεπώς, οι προσφορές υποχρεώσεων δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές.

181. Οριστική είσπραξη των προσωρινών δασμών αντιντάμπινγκ

182. Δεδομένου του μεγέθους των διαπιστωθέντων περιθωρίων ντάμπινγκ και λαμβανομένου υπόψη του επιπέδου ζημίας που προκλήθηκε στον ενωσιακό κλάδο παραγωγής, θεωρείται απαραίτητο τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ, που επιβλήθηκε με τον κανονισμό για την επιβολή προσωρινού δασμού, να εισπραχθούν οριστικά στο ύψος του ποσού των οριστικά επιβληθέντων δασμών. Εάν οι οριστικοί δασμοί είναι χαμηλότεροι από τους προσωρινούς δασμούς, τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση πέραν του οριστικού συντελεστή του δασμού αντιντάμπινγκ αποδεσμεύονται.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Με τον παρόντα κανονισμό επιβάλλεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές κορεσμένων λιπαρών αλκοολών με μήκος της αλυσίδας άνθρακα C8, C10, C12, C14, C16 ή C18 (μη περιλαμβανομένων των διακλαδούμενων ισομερών) περιλαμβανομένων των ενιαίων κορεσμένων λιπαρών αλκοολών (οι οποίες αναφέρονται και ως «ενιαίου μήκους») και μειγμάτων που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C6-C8, C6-C10, C8-C10, C10-C12 (που ταξινομούνται κοινώς ως C8-C10), μειγμάτων που περιέχουν κυρίως ένα συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C12-C14, C12-C16, C12-C18, C14-C16 (που ταξινομούνται κοινώς ως C12-C14) και μειγμάτων που περιέχουν κυρίως έναν συνδυασμό μηκών αλυσίδας άνθρακα C16-C18 που εμπίπτει στους κωδικούς ΣΟ πρώην 2905 16 85, 2905 17 00, πρώην 2905 19 00 και πρώην 3823 70 00 (κωδικοί TARIC 2905 16 85 10, 2905 19 00 60, 3823 70 00 11 και 3823 70 00 91), καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας.

2. Ο συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που ισχύει για τα προϊόντα που περιγράφονται στην παράγραφο 1 και παράγονται από τις εταιρείες που παρατίθενται παρακάτω έχει ως εξής:

Χώρα | Εταιρεία | Οριστικός συντελεστής δασμού αντιντάμπινγκ (ευρώ ανά καθαρό τόνο) | Πρόσθετος κωδικός Taric |

Ινδία | VVF Ltd, Taloja, Maharashtra | 46,98 | B110 |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 86,99 | B999 |

Ινδονησία | P.T. Musim Mas, Tanjung Mulia, Medan, Sumatera Utara | 45,63 | B112 |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 80,34 | B999 |

Μαλαισία | KL-Kepong Oleomas Sdn. Bhd, Petaling Jaya, Selangor Darul Ehsan | 35,19 | B113 |

Emery Oleochemicals (M) Sdn. Bhd., Kuala Langat, Selangor | 61,01 | B114 |

Fatty Chemical Malaysia Sdn. Bhd. Prai, Penang | 51,07 | B117 |

Όλες οι άλλες εταιρείες | 61.01 | B999 |

3. Στις περιπτώσεις στις οποίες τα εμπορεύματα έχουν υποστεί ζημία πριν από τη θέση τους σε ελεύθερη κυκλοφορία και επομένως η καταβληθείσα ή καταβλητέα τιμή υπολογίζεται κατ’ αναλογία για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας σύμφωνα με το άρθρο 145 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2454/93 της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 1993, για τον καθορισμό ορισμένων διατάξεων εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα[11], το ποσό του δασμού αντιντάμπινγκ υπολογιζόμενο με βάση τα προαναφερόμενα ποσά, μειώνεται κατά ποσοστό που αντιστοιχεί στην αναλογική κατανομή της πράγματι καταβληθείσας ή καταβλητέας τιμής.

4. Εκτός αν άλλως ορίζεται, εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς.

Άρθρο 2

Εισπράττονται οριστικά τα ποσά που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση υπό μορφή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕE) αριθ. 446/2011 της Επιτροπής στις εισαγωγές ορισμένων λιπαρών αλκοολών και των μειγμάτων τους καταγωγής Ινδίας, Ινδονησίας και Μαλαισίας. Τα ποσά που έχουν κατατεθεί ως εγγύηση και υπερβαίνουν τους οριστικούς συντελεστές των δασμών αντιντάμπινγκ αποδεσμεύονται.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επομένη ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Πρόεδρος

[…]

[1] ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 51.

[2] ΕΕ L 122 της 11.5.2011, σ. 47.

[3] ΕΕ C 219 της 13.8.2010, σ. 12.

[4] Matsushita Electric Industrial Co. Ltd και Matsushita Electric Trading Co. Ltd κατά Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, υπόθεση C-175/87, απόφαση του Δικαστηρίου της 10ης Μαρτίου 1992.

[5] Interpipe Nikopolsky Seamless Tubes Plant Niko Tube ZAT και Interpipe Nizhnedneprovsky Tube Rolling Plant VAT κατά Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υπόθεση T-249/06, απόφαση του Πρωτοδικείου της 10ης