[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 28.7.2009

COM(2009) 389 τελικό

2009/0109 (COD)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την κατάργηση των συμφωνιών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ) έπαψε να υφίσταται με τη λήξη της ιδρυτικής της συνθήκης στις 23 Ιουλίου 2002. Η ΕΚΑΧ είχε συνάψει ορισμένες διεθνείς συμφωνίες με τρίτες χώρες, μεταξύ των οποίων η Ελβετία. Οι συμφωνίες αυτές δεν προέβλεπαν το ενδεχόμενο της λήξης της ισχύος της εν λόγω συνθήκης.

Βάσει του άρθρου 71 παράγραφος 1 της ιδρυτικής συνθήκης της ΕΚΑΧ, οι εμπορικές συμφωνίες μεταξύ της ΕΚΑΧ και των τρίτων χωρών συνάπτονταν από τα κράτη μέλη. Για τον λόγο αυτό οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνήλθαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου αποφάσισαν κατά τη λήξη της ισχύος της συνθήκης ΕΚΑΧ να μεταβιβάσουν από τις 24 Ιουλίου 2002 στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα (ΕΚ) τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απέρρεαν από τις διεθνείς συμφωνίες που είχε συνάψει η ΕΚΑΧ. Το Συμβούλιο αποφάσισε ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα αναλάμβανε τα εν λόγω δικαιώματα και υποχρεώσεις[1]. Από τότε, οι διεθνείς αυτές συμφωνίες διέπονται από τη συνθήκη ΕΚ.

Λίγο πριν από τη λήξη των αποφάσεων αυτών, οι αντιπρόσωποι των κυβερνήσεων των κρατών μελών που συνήλθαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου είχαν ήδη αποφασίσει τη λήξη της συμφωνίας της 21ης Μαρτίου 1955, σχετικά με τον καθορισμό άμεσων διεθνών σιδηροδρομικών τιμολογίων για τη μεταφορά άνθρακα και χάλυβα[2], η δε Επιτροπή είχε καταγγείλει τη συμφωνία της 28ης Ιουλίου 1956, σχετικά με τον καθορισμό των άμεσων διεθνών σιδηροδρομικών τιμολογίων στις υπό διαμετακόμιση μεταφορές άνθρακα και χάλυβα από το ελβετικό έδαφος.[3].

Κοινοτικοί και Ελβετοί εμπειρογνώμονες συμφώνησαν στην έκθεσή τους της 30ης Απριλίου 2003 ότι ούτε οι υπόλοιπες συμφωνίες μεταξύ της ΕΚΑΧ και της Ελβετίας (ιδίως η συμφωνία ελευθέρων συναλλαγών που είχε συναφθεί μεταξύ της ΕΚΑΧ και της Ελβετίας στις 22 Ιουλίου 1972[4]) δεν είχαν πλέον λόγο ύπαρξης. Ουσιαστικά, στις σχέσεις μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ελβετίας, είχε καθοριστεί μία παράλληλη διάρθρωση συμφωνιών για τους τομείς του άνθρακα και του χάλυβα μόνο για λόγους ανταγωνισμού.

Παρότι υπάρχουν διαφορές ως προς λεπτομέρειες μεταξύ της συμφωνίας της ΕΚΑΧ και της Ελβετίας και της συμφωνίας ελευθέρων συναλλαγών που είχε συναφθεί παράλληλα από την ΕΚ και την Ελβετία, ιδίως όσον αφορά τα μέτρα διασφάλισης, οι διαφορές αυτές δεν δικαιολογούν τη διατήρηση της συμφωνίας ΕΚΑΧ. Εξάλλου, οι σχετικές διατάξεις δεν έχουν εφαρμοστεί εδώ και καιρό. Η διατήρηση ενός ιδιαίτερου καθεστώτος για τα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα δεν συνεπάγεται καμία προστιθέμενη αξία. Μετά την κατάργηση της συμφωνίας μεταξύ της ΕΚΑΧ και της Ελβετίας, οι διατάξεις της συμφωνίας ελευθέρων συναλλαγών μεταξύ της ΕΚ και της Ελβετίας θα εφαρμόζονται αυτόματα στα σχετικά προϊόντα, ιδίως όσον αφορά τις δασμολογικές παραχωρήσεις και τα μέτρα επιτήρησης.

Για τον λόγο αυτό, η Ελβετία πρότεινε, με ρηματική διακοίνωση της ελβετικής αποστολής στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες της 10ης Νοεμβρίου 2004, την κατάργηση μέσω αμοιβαίας συναίνεσης όλων των συμφωνιών που εξακολουθούν να ισχύουν μεταξύ της ΕΚΑΧ και της Ελβετίας, δηλαδή της συμφωνίας διαβούλευσης μεταξύ της Ανώτατης Αρχής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας της 7ης Μαΐου 1956[5], τη συμφωνία ελευθέρων συναλλαγών για τα προϊόντα ΕΚΑΧ της 22ας Ιουλίου 1972, η πρόσθετη συμφωνία περί ισχύος της συμφωνίας αυτής, όσον αφορά το Λιχτενστάιν[6], καθώς και όλες οι τροποποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν μετά από τις διευρύνσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα ήταν σκόπιμο να καταργηθούν οι συμφωνίες αυτές ταυτόχρονα, μέσω της διαδικασίας που προβλέπεται στην προαναφερθείσα ρηματική διακοίνωση.

Η κατάργηση των συμφωνιών μεταξύ της ΕΚΑΧ και της Ελβετίας αποτελεί μέρος των μέτρων στον τομέα της βελτίωσης της κοινοτικής νομοθεσίας. Οι διαδικασίες και τα μέσα που έχουν θεσπιστεί στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για τη βελτίωση της νομοθεσίας περιλαμβάνουν την απλούστευση της ισχύουσας νομοθεσίας και απαιτούν μεταξύ άλλων την αξιολόγηση όλου του κοινοτικού κεκτημένου ώστε να εξασφαλιστεί ότι η κοινοτική νομοθεσία είναι σαφής και ενημερωμένη.

Η συνθήκη ίδρυσης της ΕΚ δεν προβλέπει ρητά εσωτερικές διαδικασίες για την κατάργηση διεθνούς συμφωνίας. Η κατάργηση διεθνούς συμφωνίας με αμοιβαία συναίνεση μπορεί ωστόσο να συγκριθεί με την τροποποίηση συμφωνίας.

2009/0109 (COD)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την κατάργηση των συμφωνιών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 133, σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 3 πρώτη φράση,

την πρόταση της Επιτροπής[7],

Εκτιμώντας τα εξής:

1. Η συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα έληξε σύμφωνα με το άρθρο της 97 στις 23 Ιουλίου 2002.

2. Σύμφωνα με την απόφαση 2002/595/ΕΚ των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που συνήλθαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου στις 19 Ιουλίου 2002[8], τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες που έχουν συναφθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα με τις τρίτες χώρες μεταβιβάζονται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η Κοινότητα με την απόφαση 2002/596/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Ιουλίου 2002 [9] αναλαμβάνει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συνθήκες αυτές.

3. Από την λήξη της ισχύος της συνθήκης ΕΚΑΧ, δεν δικαιολογείται πλέον η διατήρηση ειδικού καθεστώτος για τα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα.

4. Η κατάργηση των συμφωνιών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας αποτελεί τμήμα των μέτρων στον τομέα της βελτίωσης της νομοθεσίας,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο πρώτο

Καταργούνται με αμοιβαία συναίνεση οι ακόλουθες συμφωνίες μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας:

1. Η συμφωνία διαβούλευσης της 7ης Μαΐου 1956, μεταξύ της ανώτατης αρχής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας [10],

2. η συμφωνία της 22ας Ιουλίου 1972, μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας [11],

3. η πρόσθετη συμφωνία της 22ας Ιουλίου 1972, περί ισχύος, όσον αφορά το πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, της συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας[12],

καθώς και όλες οι συμπληρωματικές και πρόσθετες σχετικές συμφωνίες και πρωτοκόλλα.

Άρθρο 2

Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται να απαντήσει στη ρηματική διακοίνωση της Ελβετικής Αποστολής στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες της 10ης Νοεμβρίου 2004 με τη ρηματική διακοίνωση που περιλαμβάνεται στο παράρτημα.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ρηματική διακοίνωση

Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων υποβάλλει τα σέβη της στην Ελβετική Αποστολή στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και έχει την τιμή να δηλώσει ότι έλαβε τη διακοίνωσή της της 10ης Νοεμβρίου 2004, όσον αφορά την κατάργηση πολλών συμφωνιών που είχαν συναφθεί μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, το περιεχόμενο της οποίας είχε ως εξής:

«Η Ελβετική Αποστολή στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες υποβάλλει τα σέβη της στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και αναφερόμενη στη συμφωνία διαβούλευσης της 7ης Μαΐου 1956, μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και της Ανώτατης Αρχής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, καθώς και στη συμφωνία της 22ας Ιουλίου 1972, μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, καθώς και σε όλες οι σχετικές συμπληρωματικές συμφωνίες, έχει την τιμή να της γνωστοποιήσει ότι:

Το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε στις 19 Ιουλίου 2002 να μεταβιβάσει στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις διεθνείς συμφωνίες που είχαν συναφθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ). Δεδομένου ότι η ΕΚΑΧ έπαψε να υφίσταται στις 23 Ιουλίου 2002, οι διατάξεις των συμφωνιών που την συνέδεαν με την Ελβετική Συνομοσπονδία έπαψαν να έχουν πρακτική σημασία. Η αποστολή έχει την τιμή να προτείνει στην Επιτροπή την κατάργηση των ακόλουθων συμφωνιών, μέσω αμοιβαίας συναίνεσης σύμφωνα με το άρθρο 54 στοιχείο β) της Σύμβασης της Βιέννης για το δίκαιο των συνθηκών:

- Της συμφωνίας διαβουλεύσεων της 7ης Μαΐου 1956 μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και της Ανώτατης Αρχής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα,

- της συμφωνίας της 22ας Ιουλίου 1972 μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας· και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα,

- του πρόσθετου πρωτοκόλλου της 17ης Ιουλίου 1980 στη συμφωνία μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα μετά την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα,

- της πρόσθετης συμφωνίας της 22ας Ιουλίου 1972, περί ισχύος, όσον αφορά το πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, της συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας (με τελική πράξη και δήλωση),

- του συμπληρωματικού πρωτοκόλλου της 17ης Ιουλίου 1980 στην πρόσθετη συμφωνία περί ισχύος, όσον αφορά το πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, της συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας μετά την προσχώρηση της Ελληνικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα,

- του πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, μετά τη θέση σε εφαρμογή του εναρμονισμένου συστήματος επωνυμίας και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων,

- του πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία μεταξύ του πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας , μετά τη θέση σε εφαρμογή του εναρμονισμένου συστήματος επωνυμίας και κωδικοποίησης των εμπορευμάτων,

- του πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, μετά την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα,

- του δεύτερου πρόσθετου πρωτοκόλλου στη συμφωνία μεταξύ της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, μετά την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα,

- του συμπληρωματικού πρωτοκόλλου στην πρόσθετη συμφωνία περί ισχύος, όσον αφορά το πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν, της συμφωνίας μεταξύ των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας μετά την προσχώρηση του Βασιλείου της Ισπανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας στην Κοινότητα,

καθώς και όλων των συμπληρωματικών και πρόσθετων σχετικών συμφωνιών.

Εάν η Επιτροπή συμφωνεί με την παρούσα πρόταση, η Αποστολή έχει την τιμή να προτείνει η παρούσα ρηματική διακοίνωση και η απάντηση της Επιτροπής να αποτελέσουν συμφωνία για την κατάργηση των προαναφερθεισών συμφωνιών που θα αρχίσει να ισχύει την επομένη από την ημέρα της κοινοποίησης της απάντησης της Κοινότητας.»

Η Επιτροπή έχει την τιμή να κοινοποιήσει στην Αποστολή ότι, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου της [...] συμφωνεί εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την πρόταση κατάργησης των προαναφερθεισών συμφωνιών.

Η πρόταση της Αποστολής και η παρούσα διακοίνωση αποτελούν ως εκ τούτου συμφωνία για την κατάργηση των προαναφερθεισών συμφωνιών που θα αρχίσει να ισχύει από την επομένη της κοινοποίησης της εν προαναφερθείσας απάντησης.

Το Πριγκιπάτο του Λιχτενστάιν θα ενημερωθεί για την κατάργηση των συμφωνιών αυτών.

Η Επιτροπή διαβιβάζει στην Αποστολή τη διαβεβαίωση της βαθύτατης εκτίμησής της,

Βρυξέλλες, [ημερομηνία]

[1] Αποφάσεις 2002/595/ΕΚ και 2002/596/ΕΚ της 19ης Ιουλίου 2002 (ΕΕ L 194 της 23.7.2002, σ. 35 και 36).

[2] Απόφαση 2001/764/ΕΚΑΧ της 23ης Οκτωβρίου 2001 (ΕΕ L 288 της 1.11.2001, σ. 38).

[3] Απόφαση 2002/275/ΕΚΑΧ της 12ης Απριλίου 2002 (ΕΕ L 96 της 13.4.2002, σ. 27).

[4] ΕΕ L 350 της 19.12.1973, σ. 13.

[5] ΕΕ αριθ. 7 της 21.2.1957, σ. 85.

[6] ΕΕ L 350 της 19.12.1973, σ. 29.

[7] ΕΕ C της , σ. .

[8] ΕΕ L 194 της 23.7.2002, σ. 35.

[9] ΕΕ L 194 της 23.7.2002, σ. 36.

[10] ΕΕ αριθ. 7 της 21.2.1957, σ. 85.

[11] ΕΕ L 350 της 19ης Δεκεμβρίου 1973, σ. 13.

[12] ΕΕ L 350 της 19ης Δεκεμβρίου 1973, σ. 29.