[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Βρυξέλλες, 21.12.2010

COM(2010) 799 τελικό

2010/0385 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Κανονισμός ενιαίας ΚΟΑ»)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Αιτιολογία και στόχοι της πρότασης

Σκοπός της πρότασης είναι η προσαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου[1] για την ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς στη διάκριση μεταξύ ανατιθέμενων και εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της Επιτροπής, η οποία θεσπίστηκε με τα άρθρα 290 και 291 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

Επιπλέον, η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει, για λόγους πληρότητας, τις προτάσεις τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, οι οποίες είχαν ήδη υποβληθεί από την Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, καθιστώντας έτσι την ενιαία Κοινή Οργάνωση Αγοράς περισσότερο ευνόητη και προσιτή για όλους τους ενδιαφερόμενους φορείς.

- Γενικό πλαίσιο

Ανατιθέμενες και εκτελεστικές αρμοδιότητες

Τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ διακρίνουν σαφώς μεταξύ, αφενός των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή για την έκδοση μη νομοθετικών πράξεων και, αφετέρου των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή για την έκδοση εκτελεστικών πράξεων:

- Το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ επιτρέπει στον νομοθέτη να αναθέτει στην Επιτροπή την εξουσία έκδοσης μη νομοθετικών πράξεων γενικής ισχύος που συμπληρώνουν ή τροποποιούν ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία της νομοθετικής πράξης. Οι νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται κατ’ αυτόν τον τρόπο από την Επιτροπή είναι, σύμφωνα με την ορολογία που χρησιμοποιεί η Συνθήκη, «κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις» (άρθρο 290 παράγραφος 3).

- Το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίζουν όλα τα μέτρα εσωτερικού δικαίου που είναι αναγκαία για την εφαρμογή των νομικά δεσμευτικών πράξεων της Ένωσης. Με τις εν λόγω πράξεις μπορούν να ανατίθενται εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή όταν απαιτούνται ενιαίες προϋποθέσεις για την εκτέλεσή τους. Οι νομοθετικές πράξεις που εκδίδονται κατ’ αυτόν τον τρόπο από την Επιτροπή είναι, σύμφωνα με την ορολογία που χρησιμοποιεί η Συνθήκη, «εκτελεστικές πράξεις» (άρθρο 291 παράγραφος 4).

Η προτεινόμενη εναρμόνιση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 προς τις νέες απαιτήσεις που απορρέουν από τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ βασίζεται σε προσεκτικό χαρακτηρισμό των υφισταμένων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 αρμοδιοτήτων της Επιτροπής ως «ανατιθέμενων» και «εκτελεστικών», ο οποίος πραγματοποιήθηκε με γνώμονα τα εκτελεστικά μέτρα που έχει εκδώσει η Επιτροπή βάσει των τρεχουσών αρμοδιοτήτων της.

Έπειτα από τη διαδικασία αυτή συντάχθηκε σχέδιο αναθεώρησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007. Με το σχέδιο αυτό ο νομοθέτης έχει την εξουσία να καθορίσει τα βασικά στοιχεία της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών. Οι γενικές κατευθυντήριες γραμμές της κοινής οργάνωσης αγοράς και οι γενικές αρχές που την διέπουν προσδιορίζονται από τον νομοθέτη. Ο νομοθέτης καθορίζει, π.χ., τους στόχους των μέτρων παρέμβασης στην αγορά, των συστημάτων περιορισμού της παραγωγής και των καθεστώτων ενισχύσεων. Ομοίως, ο νομοθέτης θέτει την αρχή της καθιέρωσης ενός συστήματος αδειών εισαγωγής και εξαγωγής, τα θεμελιώδη στοιχεία των κανόνων που αφορούν την εμπορία και την παραγωγή, καθώς και την αρχή της επιβολής κυρώσεων, μειώσεων και αποκλεισμών. Ο νομοθέτης, επίσης, προβλέπει ειδικές διατάξεις για επιμέρους τομείς.

Σύμφωνα με το άρθρο 290 της ΣΛΕΕ, ο νομοθέτης αναθέτει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα συμπλήρωσης ή τροποποίησης ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του καθεστώτος που αυτός επιβάλλει. Κατά συνέπεια, μια κατ’ εξουσιοδότηση πράξη της Επιτροπής μπορεί να προσδιορίζει τα πρόσθετα απαραίτητα στοιχεία για την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς που έχει θεσπίσει ο νομοθέτης. Η Επιτροπή εκδίδει, λόγου χάριν, κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις προκειμένου να καθορίσει τις προϋποθέσεις συμμετοχής των επιχειρήσεων σε ένα καθεστώς, τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την έκδοση μιας άδειας και, εάν είναι αναγκαίο ανάλογα με την οικονομική κατάσταση, το κατά πόσον απαιτείται εγγύηση για την έκδοση αδειών. Ομοίως, ο νομοθέτης αναθέτει στην Επιτροπή την αρμοδιότητα θέσπισης μέτρων για τον καθορισμό των κριτηρίων επιλεξιμότητας των προϊόντων όσον αφορά την παρέμβαση στην αγορά. Εκτός αυτών, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που αφορούν ορισμούς.

Αρμόδια για την εφαρμογή του καθεστώτος που θεσπίζει ο νομοθέτης είναι, σύμφωνα με το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ, τα κράτη μέλη. Εντούτοις, κρίνεται αναγκαία η διασφάλιση της ενιαίας εφαρμογής του καθεστώτος σε όλα τα κράτη μέλη. Για τον λόγο αυτό, ο νομοθέτης παρέχει στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες, σύμφωνα με το άρθρο 291 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, σε ό,τι αφορά τις ενιαίες προϋποθέσεις εφαρμογής της κοινής οργάνωσης αγοράς και το γενικό πλαίσιο των ελέγχων που οφείλουν να διενεργούν τα κράτη μέλη.

Αρμοδιότητες του Συμβουλίου δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ

Το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ ορίζει ότι «Το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των τιμών, των εισφορών, των ενισχύσεων και των ποσοτικών περιορισμών (…)». Η διάταξη αυτή εισάγει εξαίρεση από το άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, το οποίο απαιτεί να χρησιμοποιείται η συνήθης νομοθετική διαδικασία «[για να ορίσουν] την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών … καθώς και τις άλλες διατάξεις που είναι αναγκαίες για την επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής». Η διατύπωση αυτή αντικατοπτρίζει τη γενική τάση της συνθήκης της Λισαβόνας, η οποία κατέστησε τη συνήθη νομοθετική διαδικασία τυπική διαδικασία έκδοσης των ενωσιακών νομοθετικών πράξεων.

Επομένως, το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, ως εξαίρεση, πρέπει να ερμηνεύεται στενά, ώστε να διασφαλίζεται ότι ο νομοθέτης μπορεί να ασκεί τις νομοθετικές προνομίες που του ανήκουν δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ. Στις προνομίες αυτές περιλαμβάνεται η εκ μέρους του ρύθμιση των θεμελιωδών στοιχείων της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) και η λήψη των πολιτικών αποφάσεων που διαμορφώνουν τη δομή της, τα μέσα και τα αποτελέσματά της. Στο πλαίσιο αυτό, η ειδική διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνον όταν ένα ζήτημα του οποίου γίνεται μνεία στην εν λόγω διάταξη δεν εντάσσεται στις θεμελιώδεις πολιτικές αποφάσεις, τις οποίες το άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ επιφυλάσσει αποκλειστικά στον νομοθέτη. Συνεπώς, όταν ένα ζήτημα του είδους αυτού συνδέεται άρρηκτα με την πολιτική ουσία των αποφάσεων που πρέπει να λαμβάνονται από το νομοθέτη, δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ.

Κατ’ ακολουθία, η πρόταση βασίζεται στις ακόλουθες αρχές:

- Οι διαρθρωτικές παράμετροι και τα θεμελιώδη στοιχεία της ΚΓΠ μπορούν να αποφασίζονται μόνο από τον νομοθέτη (Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και Συμβούλιο). Παραδείγματος χάριν, η δημόσια παρέμβαση (συμπεριλαμβανομένου του πλαισίου για τον εκ μέρους της Επιτροπής προσδιορισμό ορισμένων τιμών παρέμβασης μέσω διαγωνισμού) και τα καθεστώτα των ποσοστώσεων γάλακτος και ζάχαρης, που έχουν θεσπιστεί με τον κανονισμό 1234/2007, θα πρέπει να παραμείνουν στο επίπεδο του νομοθέτη, δεδομένου ότι τα στοιχεία αυτά συνδέονται άρρηκτα με τον ορισμό του περιεχομένου του καθεστώτος που θεσπίζει ο νομοθέτης, καθώς και με τα όρια του εν λόγω καθεστώτος.

- Τα μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των τιμών, των εισφορών, των ενισχύσεων και των ποσοτικών περιορισμών, τα οποία αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 και δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ, θα πρέπει να λαμβάνονται από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή θα υποβάλει πρόταση κανονισμού βασιζόμενη στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ όσον αφορά τις διατάξεις του άρθρου 21 σχετικά με τις προϋποθέσεις της υποχρεωτικής ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση βουτύρου, του άρθρου 99 σχετικά με την επιστροφή στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης, των άρθρων 101 και 102 σχετικά με τις ενισχύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του άρθρου 108 σχετικά με την παροχή γαλακτοκομικών προϊόντων στους μαθητές, του άρθρου 155 σχετικά με τις ενισχύσεις στον τομέα των μεταξοσκωλήκων, του άρθρου 273 σχετικά με τις επιστροφές κατά την εξαγωγή και του άρθρου 281 σχετικά με τις ελάχιστες τιμές εξαγωγής ζώντων φυτών. Οι κανονισμοί που θα προταθούν θα προβλέπουν, σε σχέση με τις διατάξεις αυτές, ότι οι προϋποθέσεις καθορισμού των ποσών των ενισχύσεων, των επιστροφών κατά την εξαγωγή και των ελάχιστων τιμών εξαγωγής θα πρέπει να προσδιορίζονται από το Συμβούλιο δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ και ότι το ύψος των εν λόγω ενισχύσεων, επιστροφών και τιμών θα πρέπει να καθορίζεται από την Επιτροπή με εκτελεστικές πράξεις.

Το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ αποτελεί αυτόνομη βάση για την έκδοση νομοθετικών πράξεων του Συμβουλίου. Ωστόσο, για λόγους σαφήνειας ( à titre déclaratoire ), όπου εφαρμόζεται το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η πρόταση ρητά παραπέμπει στη διάταξη αυτή σε κάθε μία από τις σχετικές διατάξεις της ενιαίας ΚΟΑ. Η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο τις προτάσεις που χρειάζονται σε σχέση με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ εν καιρώ.

- Ισχύουσες διατάξεις στο πεδίο που καλύπτει η πρόταση

Άρθρα 290 και 291 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ).

- Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και τους λοιπούς στόχους της Ένωσης

Δεν έχει εφαρμογή.

2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

- Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

- Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Δεν υπήρξε ανάγκη διαβούλευσης με τα ενδιαφερόμενα μέρη ή προσφυγής σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες, δεδομένου ότι η πρόταση εναρμόνισης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου με τη συνθήκη της Λισαβόνας αποτελεί διοργανικό ζήτημα το οποίο αφορά όλους τους κανονισμούς του Συμβουλίου.

- Εκτίμηση επιπτώσεων

Δεν υπάρχει ανάγκη εκτίμησης επιπτώσεων, δεδομένου ότι η πρόταση εναρμόνισης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου με τη συνθήκη της Λισαβόνας αποτελεί διοργανικό ζήτημα το οποίο αφορά όλους τους κανονισμούς του Συμβουλίου.

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Προσδιορισμός των ανατιθέμενων και των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων της Επιτροπής στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου και θέσπιση της αντίστοιχης διαδικασίας για την έκδοση των σχετικών πράξεων.

Στην παρούσα πρόταση ενσωματώνεται το περιεχόμενο των εξής προτάσεων:

(i) νομοθετικό ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Νοεμβρίου σχετικά με την πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 (ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ) όσον αφορά την ενίσχυση που χορηγείται στο πλαίσιο του γερμανικού μονοπωλίου αλκοόλης (COM(2010)336 τελικό)·

(ii) πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 και (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, όσον αφορά τη διανομή τροφίμων στους απόρους της Ένωσης (COM(2010) 486 τελικό)·

(iii) πρόταση τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τα πρότυπα εμπορίας [αριθ. προγραμματισμού 2010/AGRI/010]·

(iv) πρόταση τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων [αριθ. προγραμματισμού 2010/AGRI/026].

- Νομική βάση

Άρθρο 42 πρώτο εδάφιο και άρθρο 43 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ.

- Αρχή της επικουρικότητας

Η γεωργική πολιτική αποτελεί συντρέχουσα αρμοδιότητα μεταξύ της ΕΕ και των κρατών μελών. Αυτό σημαίνει ότι εφόσον η ΕΕ δεν νομοθετεί στον σχετικό τομέα, τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους. Η παρούσα πρόταση περιορίζεται στην προσαρμογή της ενιαίας Κοινής Οργάνωσης Αγοράς στις νέες απαιτήσεις που εισήχθησαν με τη συνθήκη της Λισαβόνας. Ως εκ τούτου, η υφιστάμενη ενωσιακή προσέγγιση δεν θίγεται από την παρούσα πρόταση.

- Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας.

- Επιλογή μέσων

Προτεινόμενο μέσο: κανονισμός του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Η χρήση άλλου μέσου δεν ενδείκνυται για τον εξής λόγο: ως εκ της φύσεως της ΚΓΠ και των οικείων διαχειριστικών απαιτήσεων, η άμεση εφαρμογή αποτελεί απαραίτητο χαρακτηριστικό της νομοθεσίας για την ΚΓΠ.

4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Τα μέτρο αυτό δεν συνεπάγεται επιπλέον ενωσιακές δαπάνες.

5. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

- Απλούστευση

Η πρόταση θα καταστήσει την ενιαία Κοινή Οργάνωση Αγοράς περισσότερο ευνόητη και προσιτή, δεδομένου ότι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 έχει τροποποιηθεί σημαντικά.

2010/0385 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Κανονισμός ενιαίας ΚΟΑ»)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 42 πρώτο εδάφιο και το άρθρο 43 παράγραφος 2,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[2],

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[3],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία[4],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα (Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ)[5] έχει τροποποιηθεί επανειλημμένως. Κατόπιν της έναρξης ισχύος της Συνθήκης της Λισαβόνας χρειάζονται περαιτέρω τροποποιήσεις, για να προσαρμοστούν οι αρμοδιότητες που έχουν ανατεθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο, και ιδίως εκείνες που έχουν ανατεθεί στην Επιτροπή, προς τα άρθρα 290 και 291 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (η συνθήκη). Λόγω του εύρους των τροποποιήσεων αυτών, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 και να αντικατασταθεί με νέο κανονισμό ενιαίας ΚΟΑ. Χάριν τεχνικής απλούστευσης, ενδείκνυται να ενσωματωθεί στον παρόντα κανονισμό και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 922/72 του Συμβουλίου της 2ας Μαΐου 1972 περί καθορισμού των γενικών κανόνων χορηγήσεως ενισχύσεως για τους μεταξοσκώληκες, για την περίοδο εκτροφής 1972/1973[6]. Επομένως, πρέπει επίσης να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 922/72.

2. Δυνάμει του άρθρου 43 παράγραφος 3 της συνθήκης, το Συμβούλιο εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό των τιμών, των εισφορών, των ενισχύσεων και των ποσοτικών περιορισμών. Για λόγους σαφήνειας, όπου εφαρμόζεται το άρθρο 43 παράγραφος 3 της συνθήκης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αναφέρεται ρητά στο γεγονός ότι τα μέτρα θα εκδίδονται από το Συμβούλιο με αυτή τη νομική βάση.

3. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να περιέχει όλα τα βασικά στοιχεία της ενιαίας ΚΟΑ. Ο καθορισμός τιμών, εισφορών, ενισχύσεων και ποσοτικών περιορισμών σε ορισμένες περιπτώσεις συνδέεται άρρηκτα με τα εν λόγω βασικά στοιχεία.

4. Η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την εξουσία να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της συνθήκης, προκειμένου να συμπληρώνει ή να τροποποιεί ορισμένα μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού. Πρέπει να προσδιοριστούν τα στοιχεία ως προς τα οποία μπορεί να ασκείται αυτή η εξουσία, καθώς και οι όροι στους οποίους θα πρέπει να υπόκειται η εν λόγω εξουσιοδότηση.

5. Η διαδικασία του επείγοντος θα πρέπει να χρησιμοποιείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όταν αυτό αποδεικνύεται αναγκαίο για να υπάρξει ουσιαστική και αποτελεσματική αντίδραση σε απειλές για διατάραξη της αγοράς ή όταν σημειώνονται διαταραχές της αγοράς. Η επιλογή της διαδικασίας του επείγοντος θα πρέπει να δικαιολογείται και θα πρέπει να προσδιοριστούν οι περιπτώσεις στις οποίες θα χρησιμοποιείται η εν λόγω διαδικασία.

6. Σύμφωνα με το άρθρο 291 της συνθήκης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι αρμόδια για την εφαρμογή της κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών (στο εξής «ΚΟΑ») που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό. Για να εξασφαλιστεί η ενιαία εφαρμογή της ΚΟΑ στα κράτη μέλη και να αποφευχθούν ο αθέμιτος ανταγωνισμός ή διακρίσεις μεταξύ των επιχειρήσεων, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 291 παράγραφος 2 της συνθήκης. Επομένως, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες δυνάμει της εν λόγω διάταξης, ιδίως όσον αφορά τις ενιαίες προϋποθέσεις υπό τις οποίες εφαρμόζονται τα μέτρα παρέμβασης στην αγορά, τις ενιαίες προϋποθέσεις υλοποίησης των καθεστώτων ενισχύσεων και εφαρμογής κανόνων σχετικά με την εμπορία και την παραγωγή, καθώς και κανόνων που αφορούν τις συναλλαγές με τρίτες χώρες. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να ορίζει τα στοιχειώδη χαρακτηριστικά των ελέγχων που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη.

7. Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί η αποδοτικότητα των καθεστώτων που θεσπίζονται με την ενιαία ΚΟΑ, θα πρέπει να δοθούν στην Επιτροπή οι αναγκαίες εξουσίες για τη λήψη μέτρων διαχείρισης της αγοράς και για τα καθήκοντα καθημερινής διαχείρισης. Για να διασφαλιστεί η ομαλή λειτουργία της ενιαίας ΚΟΑ, θα πρέπει επίσης να ανατεθούν στην Επιτροπή αρμοδιότητες για τη ρύθμιση ορισμένων θεμάτων μάλλον τεχνικού χαρακτήρα και για την έκδοση διατάξεων σχετικά με τις κοινοποιήσεις, την πληροφόρηση και την υποβολή εκθέσεων, τις διαδικασίες και τα τεχνικά κριτήρια που αφορούν τα προϊόντα και τις επιχειρήσεις που είναι επιλέξιμα για στήριξη της αγοράς. Επιπροσθέτως, για να διασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της ΚΟΑ, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να ορίζει, ιδίως, ημερομηνίες, προθεσμίες, γενεσιουργά αίτια των συναλλαγματικών ισοτιμιών, αντιπροσωπευτικές περιόδους και επιτόκια, όσον αφορά δε τα καθεστώτα ενισχύσεων, θα πρέπει να παρασχεθεί στην Επιτροπή, ιδίως, η νομική βάση για τον καθορισμό των ενισχύσεων και για την έκδοση διατάξεων σχετικά με τη διαχείριση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των προγραμμάτων, την προβολή του οφέλους των ενισχύσεων που καταβάλλονται, καθώς και διατάξεων σχετικά με την εφαρμογή σχεδίων κοινωνικών προγραμμάτων. Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να καθορίζει τις διαδικασίες που αφορούν την πληρωμή των ενισχύσεων και των σχετικών προκαταβολών.

8. Επιπλέον, για να επιτευχθούν οι στόχοι της ενιαίας ΚΟΑ και να τηρούνται οι αρχές της, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να θεσπίζει λεπτομερείς διατάξεις, μεταξύ άλλων και για τη διαχείριση των καθεστώτων που αποβλέπουν στον περιορισμό της παραγωγής γάλακτος, ζάχαρης και οίνου, για τις επιθεωρήσεις και τους ελέγχους, και θα πρέπει επίσης να έχει η Επιτροπή την εξουσία να καθορίζει το ποσό των εγγυήσεων, να ορίζει τους κανόνες και τις διαδικασίες ανάκτησης των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και να θεσπίζει κανόνες σχετικά με τις συμβάσεις που αφορούν τη στήριξη της αγοράς.

9. Επιπλέον, στον αμπελοοινικό τομέα, θα πρέπει επίσης να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εξασφαλίζει ότι οι αιτήσεις που αφορούν ονομασίες προέλευσης, γεωγραφικές ενδείξεις, καθώς και παραδοσιακές ενδείξεις, πληρούν τις προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού, ώστε να εξασφαλίζεται η ενιαία εφαρμογή του σε ολόκληρη την Ένωση. Όσον αφορά την παρουσίαση και την επισήμανση των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα, θα πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να θεσπίζει όλες τις αναγκαίες διατάξεις σχετικά με τις διαδικασίες, τις κοινοποιήσεις και τα τεχνικά κριτήρια.

10. Για να διασφαλιστεί η επίτευξη των στόχων του νομοθετικού πλαισίου που θεσπίζεται με τον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει επίσης να διαθέτει η Επιτροπή μόνιμες αρμοδιότητες παρακολούθησης σε σχέση με ορισμένες δραστηριότητες των οργανώσεων παραγωγών, των ομάδων παραγωγών, των διεπαγγελματικών οργανώσεων και των οργανώσεων επιχειρήσεων. Επιπλέον, για να διατηρηθεί η δομή που ορίζεται από την ενιαία ΚΟΑ και τις βασικές παραμέτρους της, θα πρέπει να δοθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να θεσπίζει όλους τους αναγκαίους κανόνες που αφορούν τα έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς και τα έκτακτα μέτρα διαχείρισης, με σκοπό την επίλυση επειγόντων και απρόβλεπτων προβλημάτων που ανακύπτουν σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη.

11. Πλην ρητής αντίθετης διάταξης, η Επιτροπή θα πρέπει να εκδίδει τις εν λόγω εκτελεστικές πράξεις σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. XX/XXXX του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με [ τίτλος του κανονισμού ].

12. Όσον αφορά ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα οποία απαιτούν ταχεία δράση ή αφορούν απλή εφαρμογή γενικών διατάξεων σε συγκεκριμένες περιπτώσεις χωρίς να υπάρχει περιθώριο διακριτικής ευχέρειας, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις χωρίς την επικουρία της επιτροπής.

13. Θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκτελεί ορισμένα διοικητικά ή διαχειριστικά καθήκοντα τα οποία δεν συνεπάγονται την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση ή εκτελεστικών πράξεων.

14. Η αντικατάσταση με νέο κανονισμό ενιαίας ΚΟΑ δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να τεθούν υπό αμφισβήτηση οι πολιτικές αποφάσεις που έχουν ληφθεί επί σειρά ετών στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (εφεξής «ΚΓΠ»). Σκοπός του παρόντος κανονισμού θα πρέπει, επομένως, να είναι κυρίως η εναρμόνιση με τη συνθήκη των αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή. Συνεπώς, δεν θα πρέπει να καταργεί ή να τροποποιεί υφιστάμενες διατάξεις των οποίων η υφιστάμενη αιτιολογία παραμένει ισχυρή, εκτός εάν έχουν καταστεί παρωχημένες, ούτε να προβλέπει νέους κανόνες ή μέτρα. Εξαιρέσεις ως προς την προσέγγιση αυτή αποτελούν η διανομή τροφίμων τους απόρους της Ένωσης και η ενίσχυση που χορηγείται στο πλαίσιο του γερμανικού μονοπωλίου αλκοόλης. Οι διατάξεις σχετικά με τα πρότυπα εμπορίας απηχούν τις προτάσεις που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο μιας συνολικής αναθεώρησης της πολιτικής της ποιότητας.

15. Θα πρέπει να καθοριστούν περίοδοι εμπορίας για τα σιτηρά, το ρύζι, τη ζάχαρη, τις αποξηραμένες χορτονομές, τους σπόρους προς σπορά, το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, το λίνο και την κάνναβη, τα οπωροκηπευτικά, τις μπανάνες, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τους μεταξοσκώληκες, προσαρμοσμένες κυρίως στους βιολογικούς κύκλους παραγωγής καθενός από τα προϊόντα αυτά.

16. Για να σταθεροποιηθούν οι αγορές και να εξασφαλισθεί δίκαιο βιοτικό επίπεδο για τον γεωργικό πληθυσμό, έχει αναπτυχθεί ένα διαφοροποιημένο σύστημα στήριξης των τιμών ανάλογα με τον τομέα, παράλληλα με την εισαγωγή καθεστώτων άμεσης στήριξης, το οποίο λαμβάνει υπόψη, αφενός μεν, τις διαφορετικές ανάγκες καθενός από τους τομείς αυτούς, αφετέρου δε, την αλληλεξάρτησή τους. Τα μέτρα αυτά λαμβάνουν τη μορφή της δημόσιας παρέμβασης ή, ανάλογα με την περίπτωση, της καταβολής ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση προϊόντων στους τομείς των σιτηρών, του ρυζιού, της ζάχαρης, του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, του βόειου κρέατος, του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, του χοίρειου κρέατος και του αιγοπρόβειου κρέατος. Επομένως, λόγω των στόχων των μεταγενέστερων τροποποιήσεων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, ιδίως με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 72/2009 του Συμβουλίου, της 19ης Ιανουαρίου 2009, για τροποποιήσεις της κοινής γεωργικής πολιτικής με την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 320/2006, (ΕΚ) αριθ. 1405/2006, (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και (ΕΚ) αριθ. 479/2008 και για την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1883/78, (ΕΟΚ) αριθ. 1254/89, (ΕΟΚ) αριθ. 2247/89, (ΕΟΚ) αριθ. 2055/93, (ΕΚ) αριθ. 1868/94, (ΕΚ) αριθ. 2596/97, (ΕΚ) αριθ. 1182/2005 και (ΕΚ) αριθ. 315/2007[7], και βάσει της αιτιολογίας που παρατίθεται στον εν λόγω κανονισμό, είναι αναγκαίο να διατηρηθούν τα μέτρα στήριξης των τιμών, όταν προβλέπονται στα υφιστάμενα νομοθετήματα, χωρίς ουσιαστικές αλλαγές σε σχέση με την προηγούμενη νομική κατάσταση.

17. Για λόγους σαφήνειας και διαφάνειας, οι διατάξεις που διέπουν τα μέτρα αυτά θα πρέπει να υπαχθούν σε κοινή δομή, αλλά παράλληλα να διατηρηθεί η εκάστοτε τομεακή πολιτική. Για τον σκοπό αυτό, ενδείκνυται να γίνει διάκριση μεταξύ τιμών αναφοράς και τιμών παρέμβασης.

18. Οι ΚΟΑ για τα σιτηρά, το βόειο κρέας και το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα περιελάμβαναν διατάξεις που εξουσιοδοτούσαν το Συμβούλιο να τροποποιεί τα επίπεδα των τιμών, αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 37 παράγραφος 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Λόγω της ευαισθησίας των συστημάτων τιμών, θα πρέπει να καταστεί σαφές ότι η δυνατότητα που δίνει το άρθρο 43 παράγραφος 2 της συνθήκης να τροποποιούνται τα επίπεδα τιμών θα υπάρχει σε όλους τους τομείς που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

19. Θα πρέπει να καθοριστούν τιμές αναφοράς για τους ποιοτικούς τύπους της λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης. Αυτοί οι ποιοτικοί τύποι θα πρέπει να συνίστανται σε αντιπροσωπευτικές μέσες ποιότητες της ζάχαρης που παράγεται στην Ένωση και να ορίζονται με βάση τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται στο εμπόριο ζάχαρης. Θα πρέπει να είναι δυνατόν να αναθεωρούνται οι ποιοτικοί τύποι ζάχαρης, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη, ιδίως, οι εμπορικές απαιτήσεις και οι εξελίξεις όσον αφορά την τεχνική ανάλυση.

20. Προκειμένου να υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες για τις τιμές της ζάχαρης στην αγορά της Ένωσης, θα πρέπει να προβλεφθεί στον παρόντα κανονισμό ένα σύστημα κοινοποίησης τιμών, βάσει του οποίου θα πρέπει να προσδιορίζονται επίπεδα αγοραίας τιμής για τη λευκή ζάχαρη.

21. Βάσει των τροποποιήσεων που επήλθαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 72/2009, το σύστημα παρέμβασης για τα σιτηρά, το ρύζι, το βούτυρο και το αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη είναι ανοικτό ορισμένες περιόδους του έτους. Ως προς τον τομέα του βόειου κρέατος, η έναρξη και η λήξη της δημόσιας παρέμβασης θα πρέπει να εξαρτάται από τα επίπεδα των αγοραίων τιμών στη διάρκεια μιας ορισμένης περιόδου.

22. Το επίπεδο των τιμών στο οποίο πρέπει να πραγματοποιούνται αγορές στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης είχε, στο παρελθόν, μειωθεί στις ΚΟΑ για τα σιτηρά, το ρύζι και το βόειο κρέας και είχε καθοριστεί παράλληλα με την εισαγωγή καθεστώτων άμεσης στήριξης στους τομείς αυτούς. Επομένως, η ενίσχυση δυνάμει των εν λόγω καθεστώτων συνδέεται στενά με τις τιμές παρέμβασης. Αυτό το επίπεδο τιμών είχε καθοριστεί για τα προϊόντα του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων με στόχο την προώθηση της κατανάλωσης και τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητάς τους. Αυτές οι αποφάσεις πολιτικής εξακολουθούν να ισχύουν.

23. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα διάθεσης των προϊόντων που αγοράζονται στο πλαίσιο της δημόσιας παρέμβασης. Τα σχετικά μέτρα θα πρέπει να λαμβάνονται κατά τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι διαταραχές της αγοράς και να διασφαλίζονται η ισότιμη πρόσβαση στα εμπορεύματα και η ίση μεταχείριση των αγοραστών.

24. Οι στόχοι της ΚΓΠ, όπως ορίζονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1 της συνθήκης, περιλαμβάνουν τη σταθεροποίηση των αγορών και τη διασφάλιση λογικών τιμών των προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές. Με την πάροδο των ετών το καθεστώς διανομής τροφίμων συνέβαλε επιτυχώς στην επίτευξη και των δύο στόχων. Θα πρέπει να εξακολουθήσει να διασφαλίζει τους στόχους της ΚΓΠ και να βοηθά στην επίτευξη των στόχων της συνοχής. Εντούτοις, οι διαδοχικές μεταρρυθμίσεις της ΚΓΠ είχαν ως αποτέλεσμα τη σταδιακή μείωση των αποθεμάτων παρέμβασης, καθώς και του φάσματος των διαθέσιμων προϊόντων. Κατά συνέπεια, οι προμήθειες προϊόντων από την αγορά θα πρέπει να αποτελέσουν επίσης μόνιμη πηγή εφοδιασμού για το καθεστώς.

25. Για να διασφαλιστεί η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση και να αξιοποιηθεί πλήρως η διάσταση του ενωσιακού καθεστώτος που αφορά τη συνοχή, θα πρέπει να προβλεφθεί σταθερό ανώτατο όριο ενωσιακής ενίσχυσης και συγχρηματοδότηση του προγράμματος διανομής τροφίμων από τα κράτη μέλη. Εξάλλου, η πείρα έχει δείξει ότι το καθεστώς χρειάζεται μια πιο μακροπρόθεσμη προοπτική. Επομένως, η Επιτροπή θα πρέπει να καταρτίζει τριετή σχέδια υλοποίησης του καθεστώτος και τα κράτη μέλη θα πρέπει να εκπονούν εθνικά προγράμματα διανομής τροφίμων, τα οποία θα καθορίζουν τους στόχους και τις προτεραιότητές τους όσον αφορά το καθεστώς, συμπεριλαμβανομένων και διατροφικών κριτηρίων. Επίσης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διενεργούν τους κατάλληλους διοικητικούς και φυσικούς ελέγχους και να επιβάλλουν κυρώσεις σε περιπτώσεις παρατυπιών, προκειμένου να διασφαλίζεται η υλοποίηση των τριετών σχεδίων σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες.

26. Για να εξασφαλιστεί η διαφανής, συνεκτική και αποτελεσματική λειτουργία του καθεστώτος διανομής τροφίμων στους απόρους, η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίζει τις διαδικασίες έγκρισης και αναθεώρησης των τριετών σχεδίων και να προβαίνει στην έγκριση των σχεδίων αυτών και, εάν χρειάζεται, των σχετικών αναθεωρήσεων. Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να θεσπίζει διατάξεις για τα πρόσθετα στοιχεία που πρέπει να περιλαμβάνονται στα τριετή σχέδια, κανόνες για την προμήθεια προϊόντων, καθώς και για τις διαδικασίες και τις προθεσμίες που θα ισχύουν για τις αποσύρσεις προϊόντων παρέμβασης, συμπεριλαμβανομένων των μεταβιβάσεων μεταξύ των κρατών μελών, και κανόνες σχετικά με τη μορφή των εθνικών προγραμμάτων διανομής τροφίμων και των ετήσιων εκθέσεων υλοποίησης. Επιπλέον, για να εξασφαλίζεται ομοιομορφία στην υλοποίηση των τριετών σχεδίων από τα κράτη μέλη, η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίζει τις διαδικασίες επιστροφής των δαπανών των φιλανθρωπικών οργανώσεων τις οποίες τα κράτη μέλη επέλεξαν να θεωρήσουν επιλέξιμες, συμπεριλαμβανομένων των προθεσμιών και των ανώτατων ορίων χρηματοδότησης, των όρων που αφορούν τους διαγωνισμούς και των όρων που αφορούν τα είδη διατροφής και την προμήθειά τους. Επίσης, θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που θα προβλέπουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών όσον αφορά τους ελέγχους, τις διαδικασίες και τις προθεσμίες πληρωμών, τις μειώσεις για τη μη τήρησή τους, καθώς και διατάξεις για τη λογιστική τους καταχώριση και τα καθήκοντα που πρέπει να εκτελούν οι εθνικοί οργανισμοί παρέμβασης, μεταξύ άλλων και στην περίπτωση μεταβιβάσεων μεταξύ των κρατών μελών.

27. Για να συμβάλει στην εξισορρόπηση της αγοράς γάλακτος και τη σταθεροποίηση των τιμών της αγοράς, ο παρών κανονισμός προβλέπει τη χορήγηση ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση ορισμένων προϊόντων βουτύρου. Επιπλέον, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να αποφασίζει τη χορήγηση ενίσχυσης για ιδιωτική αποθεματοποίηση λευκής ζάχαρης, ορισμένων ειδών ελαιολάδου και ορισμένων προϊόντων των τομέων του βόειου,, του χοίρειου και του αιγοπρόβειου κρέατος.

28. Οι ενωσιακές κλίμακες ταξινόμησης των σφαγίων των τομέων του βόειου, του χοίρειου και του αιγοπρόβειου κρέατος είναι ουσιώδους σημασίας για την καταγραφή των τιμών και την εφαρμογή των ρυθμίσεων παρέμβασης στους τομείς αυτούς. Επιπλέον, έχουν ως στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας στην αγορά.

29. Οι περιορισμοί της ελεύθερης κυκλοφορίας, οι οποίοι προκύπτουν από την εφαρμογή μέτρων κατά της εξάπλωσης ασθενειών των ζώων, είναι δυνατόν να προκαλέσουν δυσχέρειες στην αγορά ορισμένων προϊόντων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη. Η πείρα αποδεικνύει ότι σοβαρές διαταραχές της αγοράς, όπως σημαντική πτώση της κατανάλωσης ή των τιμών, μπορούν να αποδοθούν στον κλονισμό της εμπιστοσύνης των καταναλωτών ως αποτέλεσμα κινδύνων για τη δημόσια υγεία ή για την υγεία των ζώων.

30. Τα έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς για το βόειο κρέας, το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, το χοίρειο κρέας, το αιγοπρόβειο κρέας, τα αυγά και το κρέας πουλερικών θα πρέπει να συνδέονται ευθέως ή να αποτελούν το επακόλουθο υγειονομικών και κτηνιατρικών μέτρων τα οποία λαμβάνονται για την αποτροπή της εξάπλωσης ασθενειών. Θα πρέπει να λαμβάνονται κατόπιν αιτήσεως των κρατών μελών, ώστε να αποφεύγεται σοβαρή διαταραχή των σχετικών αγορών.

31. Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα της Επιτροπής να θεσπίζει ειδικά μέτρα παρέμβασης, όταν αυτό αποδεικνύεται αναγκαίο για να υπάρξει ουσιαστική και αποτελεσματική αντίδραση σε απειλές για διατάραξη της αγοράς στον τομέα των σιτηρών και για να προλαμβάνεται η μεγάλης κλίμακας προσφυγή στη δημόσια παρέμβαση σε ορισμένες περιφέρειες της Ένωσης στον τομέα του ρυζιού ή για να καλύπτονται ελλείψεις αναποφλοίωτου ρυζιού μετά από φυσικές καταστροφές.

32. Θα πρέπει να καθοριστεί ελάχιστη τιμή για τα ζαχαρότευτλα ποσόστωσης τα οποία αντιστοιχούν σε ποιοτικό τύπο που θα πρέπει να οριστεί, προκειμένου να εξασφαλίζεται δίκαιο βιοτικό επίπεδο στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου της Ένωσης.

33. Χρειάζονται ειδικά μέσα προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή ισορροπία μεταξύ των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων των επιχειρήσεων ζάχαρης και των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων. Συνεπώς, θα πρέπει να καθοριστούν οι τυποποιημένες διατάξεις για τις διεπαγγελματικές συμφωνίες.

34. Η ποικιλία των φυσικών, οικονομικών και τεχνικών καταστάσεων δυσχεραίνει την ενοποίηση των όρων αγοράς ζαχαρότευτλων σε ολόκληρη την Ένωση. Ενδοκλαδικές συμφωνίες υφίστανται ήδη μεταξύ ενώσεων καλλιεργητών ζαχαρότευτλων και επιχειρήσεων ζάχαρης. Κατά συνέπεια, οι διατάξεις-πλαίσιο θα πρέπει να ορίζουν μόνον τις στοιχειώδεις εγγυήσεις που απαιτούνται για τους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων και για τη βιομηχανία ζάχαρης, ώστε να διασφαλίζεται η εύρυθμη λειτουργία της αγοράς ζάχαρης, με δυνατότητα παρέκκλισης από ορισμένους κανόνες στο πλαίσιο ενδοκλαδικής συμφωνίας.

35. Το τέλος παραγωγής που προβλέπεται στον τομέα της ζάχαρης, για να συμβάλλει στη χρηματοδότηση των δαπανών που πραγματοποιούνται, θα πρέπει να προβλεφθεί στον παρόντα κανονισμό.

36. Για να διατηρηθεί η διαρθρωτική ισορροπία των αγορών ζάχαρης σε επίπεδο τιμών που να προσεγγίζει την τιμή αναφοράς, θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να αποφασίζεται η απόσυρση ζάχαρης από την αγορά για το χρονικό διάστημα που χρειάζεται για την αποκατάσταση της ισορροπίας της αγοράς.

37. Όσον αφορά τα ζώντα φυτά, το βόειο, το χοίρειο και το αιγοπρόβειο κρέας, τα αυγά και το κρέας πουλερικών, θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα θέσπισης ορισμένων μέτρων που διευκολύνουν την προσαρμογή της προσφοράς στις απαιτήσεις της αγοράς. Τα μέτρα αυτά μπορούν να συμβάλουν στη σταθεροποίηση των αγορών και στην εξασφάλιση αξιοπρεπούς βιοτικού επιπέδου για τον ενδιαφερόμενο γεωργικό πληθυσμό.

38. Στον τομέα της ζάχαρης ο ποσοτικός περιορισμός της παραγωγής αποτελεί ουσιαστικό μέσο της πολιτικής για την αγορά. Οι λόγοι που κατά το παρελθόν οδήγησαν την Κοινότητα να θεσπίσει καθεστώς ποσοστώσεων παραγωγής στον τομέα της ζάχαρης εξακολουθούν να είναι ισχυροί.

39. Το καθεστώς των ποσοστώσεων ζάχαρης δυνάμει του παρόντος κανονισμού θα πρέπει ειδικότερα να διατηρεί το νομικό καθεστώς των ποσοστώσεων στο βαθμό που, σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το καθεστώς των ποσοστώσεων συνιστά μηχανισμό ρύθμισης της αγοράς στον τομέα της ζάχαρης, με τον οποίο επιδιώκεται να διασφαλιστεί η επίτευξη στόχων δημοσίου συμφέροντος.

40. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει τη δυνατότητα προσαρμογής των ποσοστώσεων ζάχαρης, προκειμένου να αντανακλούν τις αποφάσεις των κρατών μελών σχετικά με την ανακατανομή των εθνικών ποσοστώσεων.

41. Λόγω της ανάγκης για κάποια εθνική ευελιξία όσον αφορά τη διαρθρωτική προσαρμογή της μεταποιητικής βιομηχανίας και της καλλιέργειας ζαχαρότευτλων και ζαχαροκάλαμου κατά την περίοδο εφαρμογής των ποσοστώσεων, θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να τροποποιούν τις ποσοστώσεις των επιχειρήσεων εντός ορισμένων ορίων, χωρίς όμως να περιορίζεται η λειτουργία του ταμείου αναδιάρθρωσης.

42. Για να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις της αγοράς ζάχαρης λόγω πλεονασμάτων ζάχαρης, θα πρέπει να παρασχεθεί στην Επιτροπή η δυνατότητα να προβλέπει, σύμφωνα με ορισμένα κριτήρια, τη μεταφορά του πλεονάσματος ζάχαρης, ισογλυκόζης ή σιροπιού ινουλίνης, το οποίο πρέπει να θεωρείται ποσόστωση παραγωγής της επόμενης περιόδου εμπορίας. Επιπλέον, εάν για ορισμένες ποσότητες δεν πληρούνται οι εφαρμοστέοι όροι, προβλέπεται επίσης ότι θα επιβάλλεται εισφορά επί του πλεονάσματος, ώστε να μην απειλεί η συσσώρευση των ποσοτήτων αυτών την κατάσταση στην αγορά.

43. Το σύστημα των ποσοστώσεων γάλακτος θα πρέπει να διατηρηθεί μέχρι τη λήξη του το 2015, συμπεριλαμβανομένης της επιβολής εισφοράς στις ποσότητες γάλακτος που συλλέγονται ή πωλούνται για άμεση κατανάλωση και υπερβαίνουν ένα κατώτατο όριο εγγύησης.

44. Θα πρέπει να διατηρηθεί η διάκριση μεταξύ παραδόσεων και άμεσων πωλήσεων γάλακτος, το δε καθεστώς θα πρέπει να εφαρμόζεται με βάση ατομικές αντιπροσωπευτικές τιμές περιεκτικότητας σε λιπαρές ουσίες και μια εθνική περιεκτικότητα αναφοράς σε λιπαρές ουσίες. Θα πρέπει να επιτρέπεται στους γεωργούς, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να μεταβιβάζουν προσωρινά την ατομική ποσόστωσή τους. Επιπλέον θα πρέπει να διατηρηθεί η αρχή της μεταβίβασης της ποσόστωσης που αντιστοιχεί σε μια εκμετάλλευση μαζί με τη σχετική έκταση στον αγοραστή, τον μισθωτή ή τον κληρονόμο σε περίπτωση πώλησης, εκμίσθωσης ή κληρονομικής μεταβίβασης της εκμετάλλευσης, ενώ παράλληλα θα πρέπει να διατηρηθούν οι εξαιρέσεις από την αρχή της σύνδεσης των ποσοστώσεων με την εκμετάλλευση, ώστε να συνεχιστούν η αναδιάρθρωση της γαλακτοπαραγωγής και η βελτίωση του περιβάλλοντος. Θα πρέπει να προβλεφθούν κανόνες που θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να επαναφέρουν μέρος των μεταβιβαζόμενων ποσοτήτων στο εθνικό απόθεμα, ανάλογα με τους διάφορους τύπους μεταβίβασης των ποσοστώσεων και με βάση αντικειμενικά κριτήρια.

45. Η εισφορά επί του πλεονάσματος για το γάλα και τα άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα θα πρέπει να καθοριστεί σε αποτρεπτικό επίπεδο και να είναι καταβλητέα από τα κράτη μέλη αμέσως μόλις σημειώνεται υπέρβαση της εθνικής ποσόστωσης. Στη συνέχεια, το κράτος μέλος θα πρέπει να επιμερίζει το βάρος της εισφοράς στους παραγωγούς που συνετέλεσαν στην υπέρβαση αυτή. Οι εν λόγω παραγωγοί θα πρέπει να είναι υπόχρεοι καταβολής του μεριδίου τους επί της οφειλόμενης εισφοράς έναντι του κράτους μέλους, λόγω του γεγονότος ότι υπερέβησαν τη διαθέσιμη ποσότητά τους. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταβάλλουν στο Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων (ΕΓΤΕ) την εισφορά που αντιστοιχεί στην υπέρβαση της εθνικής ποσόστωσης, μειωμένη κατά ένα κατ’ αποκοπή ποσό ύψους 1 %, ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι περιπτώσεις πτώχευσης ή οριστικής αδυναμίας ορισμένων παραγωγών να καταβάλουν το μερίδιό τους επί της οφειλόμενης εισφοράς.

46. Ο κύριος στόχος του συστήματος ποσοστώσεων γάλακτος, ήτοι η μείωση τόσο της ανισορροπίας μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αντίστοιχη αγορά, όσο και των συνακόλουθων διαρθρωτικών πλεονασμάτων, προκειμένου να βελτιωθεί η ισορροπία της αγοράς, διεφάνη ότι μείωνε τον προσανατολισμό προς την αγορά, επειδή στρέβλωνε την ανταπόκριση των γεωργών στα μηνύματα των τιμών και παρεμπόδιζε τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας στον τομέα λόγω της επιβράδυνσης της αναδιάρθρωσης. Έχει προβλεφθεί η σταδιακή κατάργηση των γαλακτοκομικών ποσοστώσεων με ετήσιες αυξήσεις κατά 1 % ανά περίοδο εμπορίας από το 2009/2010 έως το 2013/2014. Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του τομέα, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη, έως τις 31 Μαρτίου 2014, να χορηγούν πρόσθετη εθνική ενίσχυση εντός ορισμένων ορίων. Οι αυξήσεις ποσοστώσεων που ενσωματώθηκαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 248/2008 του Συμβουλίου[8], και η ετήσια αύξηση κατά 1 %, σε συνδυασμό με τις άλλες τροποποιήσεις που μειώνουν την πιθανότητα εφαρμογής της εισφοράς επί του πλεονάσματος, σημαίνουν ότι μόνον η Ιταλία θα διέτρεχε τον κίνδυνο εφαρμογής της εισφοράς επί του πλεονάσματος βάσει των τρεχουσών μορφών παραγωγής, εάν οι ετήσιες αυξήσεις κατά 1 % ίσχυαν από την περίοδο 2009/2010 έως την περίοδο 2013/2014. Κατά συνέπεια, λαμβανομένων υπόψη των τρεχουσών μορφών παραγωγής σε όλα τα κράτη μέλη, η αύξηση των ποσοστώσεων έχει συγκεντρωθεί για την Ιταλία στην αρχή της εν λόγω περιόδου, ώστε να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός.

47. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 προβλέπει διάφορα είδη καθεστώτων ενίσχυσης. Τα καθεστώτα για τις αποξηραμένες χορτονομές, καθώς και για το λίνο και την κάνναβη προβλέπουν ενισχύσεις μεταποίησης για τους τομείς αυτούς, ως μέσο ρύθμισης της εσωτερικής αγοράς στους συγκεκριμένους τομείς. Κατόπιν των τροποποιήσεων που επήλθαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 72/2009 και σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009 του Συμβουλίου, της 19ηςΙανουαρίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης για τους γεωργούς στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής και τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς, για την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 247/2006, (ΕΚ) αριθ. 378/2007 και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003[9], θα εξακολουθήσει να χορηγείται ενίσχυση για τις αποξηραμένες χορτονομές μέχρι την 1η Απριλίου 2012, ενώ για τις μακρές ίνες λίνου, τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης μέχρι την περίοδο εμπορίας 2011/2012. Το σύστημα ποσοστώσεων αμύλου γεωμήλων που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 72/2009, και η σχετική ελάχιστη τιμή εφαρμόζονται μόνο μέχρι το τέλος της περιόδου εμπορίας 2011/12.

48. Για να εξισορροπηθεί η αγορά γάλακτος και να σταθεροποιηθούν οι αγοραίες τιμές για το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, θα πρέπει να ληφθούν μέτρα που να ενισχύουν τη δυνατότητα διάθεσης των γαλακτοκομικών προϊόντων. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει τη χορήγηση ενισχύσεων για την εμπορία ορισμένων γαλακτοκομικών προϊόντων ενόψει ειδικών χρήσεων και προορισμών. Επιπλέον, θα πρέπει να προβλέπει ότι, για να ενθαρρυνθεί η κατανάλωση γάλακτος από τους νέους, η Ένωση θα πρέπει να αναλάβει μέρος των δαπανών που προκύπτουν από τη χορήγηση ενίσχυσης για την παροχή γάλακτος στους μαθητές στα σχολεία.

49. Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα χορήγησης επιστροφής στην παραγωγή, στις περιπτώσεις που προκύπτει ανάγκη να ληφθούν μέτρα όσον αφορά την παρασκευή ορισμένων βιομηχανικών, χημικών ή φαρμακευτικών προϊόντων, με στόχο να καταστούν διαθέσιμα ορισμένα προϊόντα ζάχαρης.

50. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, η στρεμματική ενίσχυση για τον λυκίσκο αποσυνδέθηκε από την παραγωγή από την 1η Ιανουαρίου 2010. Για να μπορούν οι οργανώσεις παραγωγών λυκίσκου να συνεχίσουν τις δραστηριότητές τους όπως προηγουμένως, θα πρέπει να προβλεφθεί με ειδική διάταξη ότι το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος χρησιμοποιεί ισοδύναμα ποσά για τις ίδιες δραστηριότητες.

51. Είναι αναγκαία ενωσιακή χρηματοδότηση, η οποία αντιστοιχεί στο ποσοστό άμεσης ενίσχυσης που μπορούν να παρακρατούν τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, προκειμένου οι εγκεκριμένες οργανώσεις επιχειρήσεων να ενθαρρύνονται να καταρτίζουν προγράμματα εργασίας που αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας παραγωγής ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών. Στο πλαίσιο αυτό, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ότι η ενωσιακή στήριξη κατανέμεται σύμφωνα με την προτεραιότητα των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων εργασίας.

52. Ο παρών κανονισμός διακρίνει μεταξύ, αφενός, των οπωροκηπευτικών, τα οποία περιλαμβάνουν οπωροκηπευτικά προς εμπορία και οπωροκηπευτικά που προορίζονται για μεταποίηση, και, αφετέρου, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών. Οι κανόνες σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών, τα επιχειρησιακά προγράμματα και την ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή εφαρμόζονται μόνο στα οπωροκηπευτικά και στα οπωροκηπευτικά που προορίζονται αποκλειστικά για μεταποίηση.

53. Οι οργανώσεις παραγωγών είναι οι βασικοί παράγοντες του καθεστώτος για τα οπωροκηπευτικά. Λόγω της συνεχώς αυξανόμενης συγκέντρωσης της ζήτησης, η συγκέντρωση της προσφοράς μέσω των οργανώσεων αυτών εξακολουθεί να αποτελεί οικονομική αναγκαιότητα, προκειμένου να ενισχυθεί η θέση των παραγωγών στην αγορά. Η συγκέντρωση αυτή θα πρέπει να είναι προαιρετική και να αποδεικνύει τη χρησιμότητά της μέσω της έκτασης και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών που προσφέρουν οι οργανώσεις παραγωγών στα μέλη τους. Δεδομένου ότι οι οργανώσεις παραγωγών ενεργούν αποκλειστικά προς το συμφέρον των μελών τους, θα πρέπει να τεκμαίρεται ότι ενεργούν εξ ονόματος των μελών τους και για λογαριασμό τους όσον αφορά οικονομικά θέματα.

54. Η παραγωγή οπωροκηπευτικών είναι απρόβλεπτη και τα προϊόντα ευαλλοίωτα. Ακόμη και μικρά πλεονάσματα μπορούν να διαταράξουν σοβαρά την αγορά. Ως εκ τούτου, πρέπει να θεσπιστούν μέτρα για τη διαχείριση κρίσεων. Για να αυξηθεί η ελκυστικότητα των οργανώσεων παραγωγών, τα μέτρα αυτά θα πρέπει να ενσωματώνονται στα επιχειρησιακά προγράμματα.

55. Στην παραγωγή και εμπορία οπωροκηπευτικών θα πρέπει να συνεκτιμώνται πλήρως οι περιβαλλοντικοί προβληματισμοί, στο επίπεδο τόσο των καλλιεργητικών πρακτικών όσο και της διαχείρισης των αποβλήτων και της διάθεσης των προϊόντων που αποσύρονται από την αγορά, ιδίως όσον αφορά την προστασία της ποιότητας των υδάτων και τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και της υπαίθρου.

56. Στις ομάδες παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών στα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Ευρωπαϊκή Ένωση την 1η Μαΐου 2004 ή μετέπειτα, σε ορισμένες εξόχως απόκεντρες περιοχές της Ένωσης ή στα μικρά νησιά του Αιγαίου Πελάγους, οι οποίες επιθυμούν να αποκτήσουν το καθεστώς οργάνωσης παραγωγών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να χορηγηθεί το ευεργέτημα μεταβατικής περιόδου, κατά τη διάρκεια της οποίας είναι δυνατόν να λαμβάνουν εθνική και ενωσιακή χρηματοδοτική στήριξη, εφόσον αναλάβουν ορισμένες δεσμεύσεις.

57. Για να καταστούν οι οργανώσεις παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών περισσότερο υπεύθυνες, ιδίως όσον αφορά τις χρηματοοικονομικές τους αποφάσεις, και για να προσανατολιστούν οι δημόσιοι πόροι που τους διατίθενται προς τις μελλοντικές απαιτήσεις, θα πρέπει να καθοριστούν οι όροι χρήσης των εν λόγω πόρων. Η συγχρηματοδότηση των επιχειρησιακών ταμείων που συνιστούν οι οργανώσεις παραγωγών αποτελεί κατάλληλη λύση. Σε ειδικές περιπτώσεις θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα πρόσθετης χρηματοδότησης. Τα επιχειρησιακά ταμεία θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο για τη χρηματοδότηση επιχειρησιακών προγραμμάτων στον τομέα των οπωροκηπευτικών. Χάριν ελέγχου των ενωσιακών δαπανών, θα πρέπει να καθοριστεί ανώτατο όριο όσον αφορά τη συνδρομή που χορηγείται σε οργανώσεις παραγωγών οι οποίες συνιστούν επιχειρησιακό ταμείο.

58. Στις περιφέρειες όπου υστερεί η οργάνωση της παραγωγής στον τομέα των οπωροκηπευτικών, θα πρέπει να επιτρέπεται η χορήγηση πρόσθετης, εθνικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς. Στην περίπτωση των κρατών μελών που βρίσκονται σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση από πλευράς δομών, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα κάλυψης των συνεισφορών αυτών από την Ένωση.

59. Για λόγους απλούστευσης και προκειμένου να μειωθεί το κόστος του καθεστώτος, οι διαδικασίες και οι κανόνες επιλεξιμότητας των δαπανών στο πλαίσιο των επιχειρησιακών ταμείων θα πρέπει να εναρμονιστούν, στο μέτρο του δυνατού, με τις διαδικασίες και τους κανόνες των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης, επιβάλλοντας στα κράτη μέλη την υποχρέωση να καταστρώνουν εθνική στρατηγική για τα επιχειρησιακά προγράμματα.

60. Είναι σκόπιμο να αντιμετωπιστεί η χαμηλή κατανάλωση οπωροκηπευτικών από τα παιδιά με τη μόνιμη αύξηση του μεριδίου των οπωροκηπευτικών στο διαιτολόγιο των παιδιών στο στάδιο κατά το οποίο διαμορφώνονται οι διατροφικές συνήθειές τους. Επομένως, θα πρέπει να προβλεφθεί ενωσιακή ενίσχυση για τη συγχρηματοδότηση της παροχής στα παιδιά, εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, προϊόντων των τομέων των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και της μπανάνας, καθώς και ορισμένων συναφών εξόδων εφοδιαστικής, διανομής, εξοπλισμού, προβολής, παρακολούθησης και αξιολόγησης. Για να εξασφαλιστεί η εύρυθμη εφαρμογή, τα κράτη μέλη που επιθυμούν να αξιοποιήσουν το σχέδιο προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία θα πρέπει να εκπονούν προηγουμένως στρατηγική, η οποία θα περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, κατάλογο των επιλέξιμων προϊόντων, τα οποία επιλέγονται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων που περιλαμβάνουν τον εποχιακό χαρακτήρα, τη διαθεσιμότητα ή περιβαλλοντικούς προβληματισμούς.

61. Για να διασφαλιστεί η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση του σχεδίου προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία, θα πρέπει να προβλεφθούν σταθερό ανώτατο όριο ενωσιακής ενίσχυσης και ανώτατα ποσοστά συγχρηματοδότησης. Η ενωσιακή ενίσχυση δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται για να υποκαταστήσει τη χρηματοδότηση υπαρχόντων εθνικών σχεδίων προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία. Λόγω των δημοσιονομικών περιορισμών, τα κράτη μέλη θα πρέπει πάντως να είναι σε θέση να αντικαταστήσουν τη χρηματοδοτική συνεισφορά τους στο σχέδιο προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία με συνεισφορές του ιδιωτικού τομέα. Για να εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβλέπουν συνοδευτικά μέτρα, για τα οποία θα πρέπει να τους επιτραπεί να χορηγούν εθνική ενίσχυση.

62. Είναι σημαντικό να προβλεφθούν μέτρα στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα ικανά να ενισχύσουν ανταγωνιστικές δομές. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να καθορίζονται και να χρηματοδοτούνται από την Ένωση, αλλά θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να επιλέγουν τον κατάλληλο συνδυασμό μέτρων για τις ανάγκες των οικείων περιφερειακών φορέων, λαμβανομένων υπόψη των ιδιομορφιών τους, όπου χρειάζεται, καθώς και να ενσωματώνουν τα εν λόγω μέτρα στα εθνικά προγράμματα στήριξης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών.

63. Ένα βασικό μέτρο, επιλέξιμο στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων στήριξης, θα πρέπει να είναι η προώθηση και η εμπορία των ενωσιακών οίνων σε τρίτες χώρες. Οι δραστηριότητες αναδιάρθρωσης και μετατροπής θα πρέπει να εξακολουθήσουν να καλύπτονται από τη στήριξη, λόγω των θετικών διαρθρωτικών επιπτώσεών τους στον αμπελοοινικό τομέα. Θα πρέπει επίσης να παρέχεται στήριξη για επενδύσεις στον αμπελοοινικό τομέα οι οποίες αποβλέπουν στη βελτίωση των καθαυτό οικονομικών επιδόσεων των επιχειρήσεων. Η στήριξη για την απόσταξη υποπροϊόντων θα πρέπει να είναι μέτρο ευρισκόμενο στη διάθεση των κρατών μελών που επιθυμούν να χρησιμοποιήσουν ένα τέτοιο μέσο για να διασφαλιστεί η ποιότητα των οίνων, με παράλληλη διαφύλαξη του περιβάλλοντος.

64. Τα μέσα πρόληψης, όπως η ασφάλιση της συγκομιδής, τα ταμεία αλληλοβοήθειας και ο πρώιμος τρύγος, θα πρέπει να είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης του αμπελοοινικού τομέα, ώστε να ενθαρρύνεται η υπεύθυνη προσέγγιση των καταστάσεων κρίσης.

65. Τα κράτη μέλη ενδέχεται να προτιμούν για διάφορους λόγους να χορηγούν στους γεωργούς αποσυνδεδεμένη από την παραγωγή ενίσχυση στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης Επομένως, θα πρέπει να παρέχεται στα κράτη μέλη αυτή η δυνατότητα, λόγω δε των ιδιομορφιών του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης, κάθε τέτοια μεταφορά θα πρέπει να είναι αμετάκλητη και να μειώνει αντίστοιχα τα κονδύλια που προορίζονται για τα εθνικά προγράμματα στήριξης των επομένων ετών για τον αμπελοοινικό τομέα.

66. Η στήριξη του αμπελοοινικού τομέα θα πρέπει επίσης να προέρχεται από διαρθρωτικά μέτρα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου, της 20ής Σεπτεμβρίου 2005, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)[10]. Για την αύξηση των χρηματοδοτικών μέσων που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, θα πρέπει να προβλεφθεί σταδιακή μεταφορά πιστώσεων στον προϋπολογισμό δυνάμει του κανονισμού αυτού, όταν τα σχετικά ποσά είναι αρκετά σημαντικά.

67. Για τη βελτίωση της λειτουργίας της αμπελοοινικής αγοράς, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν τις αποφάσεις που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων αυτών θα πρέπει να αποκλείει πρακτικές οι οποίες μπορούν να στρεβλώσουν τον ανταγωνισμό.

68. Η πλεονασματική παραγωγή οίνου στην Ένωση αυξήθηκε λόγω παραβιάσεων της μεταβατικής απαγόρευσης των νέων φυτεύσεων. Υπάρχει στην Ένωση πλήθος παράνομων φυτεύσεων που αποτελούν πηγή αθέμιτου ανταγωνισμού, επιδεινώνουν τα προβλήματα του αμπελοοινικού τομέα και πρέπει να αντιμετωπιστούν.

69. Παρόλο που η μεταβατική απαγόρευση των νέων φυτεύσεων έφερε κάποιο αποτέλεσμα στην ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά, ταυτόχρονα δημιούργησε εμπόδια στους ανταγωνιστικούς παραγωγούς που επιθυμούν να ανταποκριθούν με ευελιξία στην αυξανόμενη ζήτηση. Δεδομένου ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη ισορροπία της αγοράς και ότι τα συνοδευτικά μέτρα, όπως το καθεστώς εκρίζωσης, χρειάζονται χρόνο για να παραγάγουν αποτελέσματα, είναι σκόπιμο να διατηρηθεί η απαγόρευση των νέων φυτεύσεων έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, ημερομηνία κατά την οποία θα πρέπει ωστόσο να αρθεί οριστικά, ώστε να επιτραπεί στους ανταγωνιστικούς παραγωγούς να ανταποκρίνονται ελεύθερα στους όρους της αγοράς. Ωστόσο, θα πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να παρατείνουν την απαγόρευση στην επικράτειά τους, εφόσον το κρίνουν αναγκαίο, μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2018.

70. Για να βελτιωθεί η διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού και να ενθαρρυνθεί η αποτελεσματική χρησιμοποίηση των δικαιωμάτων φύτευσης, κατά τρόπον ώστε να αμβλυνθούν ακόμη περισσότερο οι συνέπειες των μεταβατικών περιορισμών φύτευσης, θα πρέπει να εξακολουθήσει να υπάρχει ένα περιθώριο ευελιξίας, όπως τα συστήματα εθνικών ή περιφερειακών αποθεματικών.

71. Η εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Στα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από την ΚΟΑ οίνου θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να εφαρμόζονται οι διατάξεις της συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις. Ωστόσο, οι διατάξεις για την πριμοδότηση εκρίζωσης και ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης δεν θα πρέπει να αποκλείουν αφ’ εαυτών τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων για τους ίδιους σκοπούς.

72. Για να προβλεφθεί η ένταξη του αμπελοοινικού τομέα στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, όλες οι αμπελουργικές εκτάσεις που καλλιεργούνται πραγματικά θα πρέπει να είναι επιλέξιμες για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009.

73. Η μελισσοκομία, η οποία αποτελεί τομέα της γεωργίας, χαρακτηρίζεται από την ποικιλία των συνθηκών παραγωγής και των αποδόσεων, καθώς και από τη διασπορά και την ανομοιογένεια των οικονομικών παραγόντων, τόσο σε επίπεδο παραγωγής, όσο και σε επίπεδο εμπορίας. Επιπλέον, λαμβάνοντας υπόψη την εξάπλωση της βαρρόασης (βαρροϊκή ακαρίαση) κατά τα τελευταία έτη σε πολλά κράτη μέλη και τις δυσχέρειες που συνεπάγεται η ασθένεια αυτή για την παραγωγή μελιού, εξακολουθεί να είναι απαραίτητη η δράση σε ενωσιακό επίπεδο, διότι πρόκειται για ασθένεια που δεν είναι δυνατόν να εκριζωθεί πλήρως και πρέπει να αντιμετωπίζεται με εγκεκριμένα προϊόντα. Υπό τις περιστάσεις αυτές και για να βελτιωθούν η παραγωγή και η εμπορία των προϊόντων μελισσοκομίας στην Ένωση, θα πρέπει να καταρτίζονται ανά τριετία εθνικά προγράμματα τα οποία να περιλαμβάνουν τεχνική βοήθεια, καταπολέμηση της βαρρόασης, εξορθολογισμό της εποχιακής μετακίνησης, διαχείριση της ανασύστασης του ενωσιακού μελισσοκομικού κεφαλαίου, καθώς και συνεργασία σε ερευνητικά προγράμματα σε θέματα μελισσοκομίας και των προϊόντων της, με στόχο τη βελτίωση των γενικότερων συνθηκών παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων μελισσοκομίας. Τα εθνικά αυτά προγράμματα θα πρέπει να χρηματοδοτούνται εν μέρει από την Ένωση.

74. Η ενωσιακή ενίσχυση για την εκτροφή μεταξοσκωλήκων θα πρέπει να χορηγείται ανά χρησιμοποιούμενο κουτί μεταξόσπορου.

75. Η εφαρμογή προτύπων στην εμπορία γεωργικών προϊόντων μπορεί να συμβάλει στη βελτίωση των οικονομικών όρων παραγωγής και εμπορίας, καθώς και της ποιότητας των προϊόντων αυτών. Επομένως, η εφαρμογή των προτύπων αυτών είναι προς το συμφέρον των παραγωγών, των εμπόρων και των καταναλωτών.

76. Κατόπιν της ανακοίνωσης της Επιτροπής για την πολιτική ποιότητας των γεωργικών προϊόντων[11] και των συζητήσεων που επακολούθησαν, κρίνεται σκόπιμο να διατηρηθούν τα πρότυπα εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι προσδοκίες των καταναλωτών και να βελτιωθούν οι οικονομικοί όροι παραγωγής και εμπορίας των γεωργικών προϊόντων, όπως και η ποιότητά τους.

77. Για να διασφαλιστεί ότι όλα τα προϊόντα είναι υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης προς τα συναλλακτικά ήθη ποιότητας και με την επιφύλαξη των διατάξεων που εκδίδονται στον τομέα των τροφίμων, και ειδικότερα της γενικής νομοθεσίας για τα τρόφιμα που περιέχεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 28ης Ιανουαρίου 2002, για τον καθορισμό των γενικών αρχών και απαιτήσεων της νομοθεσίας για τα τρόφιμα, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Ασφάλεια των Τροφίμων και τον καθορισμό διαδικασιών σε θέματα ασφαλείας των τροφίμων[12], καθώς και των αρχών και απαιτήσεων αυτής, ένα βασικό πρότυπο εμπορίας γενικής ισχύος, όπως προβλέπεται στην προαναφερθείσα ανακοίνωση της Επιτροπής, θα ήταν κατάλληλο για τα προϊόντα που δεν καλύπτονται από πρότυπα εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα. Όταν τα εν λόγω προϊόντα συμμορφώνονται με εφαρμοστέο διεθνές πρότυπο, κατά περίπτωση, θα πρέπει να θεωρείται ότι συμμορφώνονται με το πρότυπο εμπορίας γενικής ισχύος.

78. Για ορισμένους τομείς ή/και προϊόντα, οι ορισμοί, οι ονομασίες ή/και οι ονομασίες πώλησης αποτελούν σημαντικό στοιχείο για τον προσδιορισμό των όρων ανταγωνισμού. Επομένως, είναι σκόπιμο να θεσπιστούν ορισμοί, ονομασίες και ονομασίες πώλησης για τους εν λόγω τομείς ή/και προϊόντα, οι οποίες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται στην Ένωση μόνο για την εμπορία προϊόντων που πληρούν τις αντίστοιχες απαιτήσεις.

79. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 διατήρησε την τομεακή προσέγγιση που προβλεπόταν από τις προηγούμενες Κοινές Οργανώσεις Αγοράς για τα πρότυπα εμπορίας. Είναι σκόπιμο να εισαχθούν διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα.

80. Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, έχει ανατεθεί στην Επιτροπή, μέχρι στιγμής, η έκδοση των διατάξεων σχετικά με τα πρότυπα εμπορίας για ορισμένους τομείς. Λόγω του λεπτομερούς τεχνικού χαρακτήρα τους και της ανάγκης συνεχούς βελτίωσης της αποτελεσματικότητάς τους και προσαρμογής τους στις εξελισσόμενες εμπορικές πρακτικές, είναι σκόπιμο να επεκταθεί η προσέγγιση αυτή σε όλα τα πρότυπα εμπορίας, προσδιορίζοντας παράλληλα τα κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των σχετικών κανόνων.

81. Τα πρότυπα εμπορίας πρέπει να εφαρμόζονται για να δίνεται η δυνατότητα στην αγορά να εφοδιάζεται με προϊόντα τυποποιημένης και ικανοποιητικής ποιότητας. Τα πρότυπα θα πρέπει να αφορούν, ιδίως, τους ορισμούς, την κατάταξη σε κατηγορίες, την παρουσίαση και επισήμανση, τη συσκευασία, τη μέθοδο παραγωγής, τη συντήρηση, τη μεταφορά, τις πληροφορίες σχετικά με τους παραγωγούς, την περιεκτικότητα σε ορισμένες ουσίες, τα σχετικά διοικητικά έγγραφα, την αποθήκευση, την πιστοποίηση και τις προθεσμίες.

82. Ειδικότερα, λαμβανομένου υπόψη του συμφέροντος των καταναλωτών να λαμβάνουν επαρκείς και διαφανείς πληροφορίες για τα προϊόντα, πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να καθορίζεται η κατάλληλη ένδειξη του τόπου καλλιέργειας ή εκτροφής, με βάση προσέγγιση κατά περίπτωση στο κατάλληλο γεωγραφικό επίπεδο, με ταυτόχρονη συνεκτίμηση των ιδιαιτεροτήτων ορισμένων τομέων, ιδίως όσον αφορά τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα.

83. Κατά τον καθορισμό των προτύπων εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα, η Επιτροπή θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις προσδοκίες των καταναλωτών, την ιδιαιτερότητα κάθε τομέα και τις συστάσεις διεθνών οργανισμών.

84. Επιπλέον, θα πρέπει να προβλεφθεί η θέσπιση ειδικών μέτρων, όταν χρειάζεται, ιδίως σχετικά με τις μεθόδους ανάλυσης, προκειμένου να αποφεύγονται καταχρήσεις όσον αφορά την ποιότητα και τη γνησιότητα των προϊόντων που προσφέρονται στους καταναλωτές.

85. Προκειμένου να διασφαλιστεί η τήρηση των προτύπων εμπορίας, πρέπει να προβλεφθούν η διενέργεια ελέγχων και η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις σχετικές υποχρεώσεις. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να αναλάβουν την αρμοδιότητα διενέργειας των ελέγχων αυτών.

86. Τα πρότυπα εμπορίας θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να ισχύουν για όλα τα προϊόντα τα οποία διατίθενται στην αγορά της Ένωσης.

87. Πρέπει να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες για τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες, σύμφωνα με τους οποίους ειδικές διατάξεις που ισχύουν σε ορισμένες τρίτες χώρες μπορεί να αιτιολογούν παρεκκλίσεις από τα πρότυπα εμπορίας, εάν εξασφαλίζεται η ισοδυναμία των διατάξεων αυτών με την ενωσιακή νομοθεσία.

88. Όσον αφορά τις λιπαρές ύλες για επάλειψη, ενδείκνυται να εισαχθεί η δυνατότητα να διατηρούν ή να θεσπίζουν τα κράτη μέλη ορισμένες εθνικές διατάξεις σχετικά με τα επίπεδα ποιότητας.

89. Οι διατάξεις που αφορούν τον οίνο θα πρέπει να εφαρμόζονται υπό το πρίσμα των συμφωνιών που συνάπτονται βάσει του άρθρου 218 της συνθήκης.

90. Ενδείκνυται να θεσπιστούν κανόνες για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου, σύμφωνα με τους οποίους τα κράτη μέλη που παράγουν άνω των 50.000 εκατολίτρων ετησίως εξακολουθούν να είναι υπεύθυνα για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες μπορεί να παραχθεί οίνος στο έδαφός τους. Ορισμένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου θα πρέπει να αποκλείονται.

91. Είναι σκόπιμο να προσδιοριστούν ορισμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί όσον αφορά την παραγωγή οίνου, ιδίως όσον αφορά την ανάμειξη (coupage) και τη χρήση ορισμένων τύπων γλεύκους σταφυλιών, χυμού σταφυλιών και νωπών σταφυλιών καταγωγής τρίτων χωρών. Για την τήρηση των διεθνών προτύπων όσον αφορά επιπλέον οινολογικές πρακτικές, η Επιτροπή θα πρέπει γενικά να βασίζεται στις οινολογικές πρακτικές που συνιστά ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV).

92. Όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να περιορίζουν ή να αποκλείουν τη χρήση ορισμένων οινολογικών πρακτικών και να διατηρούν αυστηρότερους περιορισμούς για οίνους που παράγονται στο έδαφός τους, καθώς και να επιτρέπουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών υπό όρους που θα καθοριστούν.

93. Η έννοια των οίνων ποιότητας στην Ένωση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οφείλονται στη γεωγραφική προέλευση του οίνου. Οι οίνοι αυτοί ταυτοποιούνται προς όφελος των καταναλωτών με τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η δημιουργία διαφανούς και πιο ολοκληρωμένου πλαισίου για τους ισχυρισμούς που αφορούν την ποιότητα των σχετικών προϊόντων, θα πρέπει να θεσπιστεί καθεστώς βάσει του οποίου οι αιτήσεις για τις ονομασίες προέλευσης ή τις γεωγραφικές ενδείξεις θα εξετάζονται σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται στο πλαίσιο της ενωσιακής οριζόντιας πολιτικής για την ποιότητα των ειδών διατροφής εκτός από τον οίνο και τα αλκοολούχα ποτά και η οποία ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Μαρτίου 2006, για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[13].

94. Για να διαφυλαχθούν τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά των οίνων με ονομασία προέλευσης ή με γεωγραφική ένδειξη, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να εφαρμόζουν αυστηρότερους κανόνες προς τον σκοπό αυτόν.

95. Για να προστατεύονται στην Ένωση, οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις των οίνων θα πρέπει να αναγνωρίζονται και να καταχωρίζονται σε ενωσιακό επίπεδο. Για να διασφαλίζεται ότι οι αντίστοιχες ονομασίες πληρούν τους όρους του παρόντος κανονισμού, οι αιτήσεις θα πρέπει να εξετάζονται από τις εθνικές αρχές του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι τηρούνται στοιχειώδεις κοινές διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης εθνικής διαδικασίας ένστασης. Η Επιτροπή θα πρέπει στη συνέχεια να εξετάζει τις αιτήσεις για να βεβαιώνεται ότι δεν υπάρχουν πρόδηλα σφάλματα και ότι λαμβάνονται υπόψη το ενωσιακό δίκαιο και το συμφέρον των ενδιαφερομένων εκτός του κράτους μέλους υποβολής της αίτησης.

96. Πρόσβαση στην προστασία θα πρέπει να έχουν οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών οι οποίες προστατεύονται στη χώρα καταγωγής τους.

97. Η διαδικασία καταχώρισης θα πρέπει να επιτρέπει σε κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα να ασκεί τα δικαιώματά του υποβάλλοντας τις ενστάσεις του.

98. Οι καταχωριζόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις θα πρέπει να προστατεύονται κατά των χρήσεων που εκμεταλλεύονται αδικαιολόγητα τη φήμη της οποίας χαίρουν τα σύμμορφα προϊόντα. Για να προαχθεί ο θεμιτός ανταγωνισμός και να μην παραπλανώνται οι καταναλωτές, η προστασία αυτή θα πρέπει να αφορά και τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της συνθήκης.

99. Ορισμένες ενδείξεις χρησιμοποιούνται παραδοσιακά στην Ένωση και παρέχουν στους καταναλωτές πληροφορίες σχετικά με τις ιδιαιτερότητες και την ποιότητα των οίνων, οι οποίες συμπληρώνουν τις πληροφορίες που παρέχουν οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις. Προκειμένου να εξασφαλιστούν η καλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και ο θεμιτός ανταγωνισμός και να αποφευχθεί η παραπλάνηση των καταναλωτών, οι παραδοσιακές αυτές ενδείξεις θα πρέπει να μπορούν να προστατεύονται εντός της Ένωσης.

100. Η περιγραφή, η ονομασία και η παρουσίαση των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους. Οι διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά την επισήμανση των αμπελοοινικών προϊόντων μπορεί να παρεμποδίσουν την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να λαμβάνουν υπόψη τα έννομα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών. Για τον λόγο αυτό, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν ενωσιακοί κανόνες σχετικά με την επισήμανση.

101. Σε περίπτωση συσσώρευσης ή πιθανής δημιουργίας πλεονασμάτων γαλακτοκομικών προϊόντων, η οποία προκαλεί ή ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρή διαταραχή της ισορροπίας της αγοράς, θα πρέπει να χορηγείται ενίσχυση για το παραγόμενο στην Ένωση αποκορυφωμένο γάλα και αποκορυφωμένο γάλα σε σκόνη που χρησιμοποιούνται ως ζωοτροφές. Οι κανόνες σχετικά με τη χρησιμοποίηση καζεΐνης και καζεϊνικών αλάτων στην παρασκευή τυριών αποσκοπούν στην αποφυγή δυσμενών επιπτώσεων που μπορούν να προκύψουν από το εν λόγω καθεστώς ενίσχυσης, λαμβανομένης υπόψη της ευκολίας υποκατάστασης των τυριών από καζεΐνη και καζεϊνικά άλατα, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτόν στη σταθεροποίηση της αγοράς.

102. Ο παρών κανονισμός επικεντρώνεται σε διάφορα είδη οργανώσεων προς επίτευξη των στόχων της ασκούμενης πολιτικής, ιδίως με σκοπό τη σταθεροποίηση των αγορών των αντίστοιχων προϊόντων, καθώς και τη βελτίωση και διασφάλιση της ποιότητάς τους μέσω κοινής δράσης. Οι σχετικές διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 βασίζονται σε οργανώσεις που είναι αναγνωρισμένες από τα κράτη μέλη ή, υπό ορισμένους όρους, από την Επιτροπή. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να διατηρηθούν.

103. Για να ενισχυθεί περαιτέρω η δράση των οργανώσεων παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών και των ενώσεών τους και να διασφαλιστεί η επιθυμητή σταθερότητα της αγοράς, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να επεκτείνουν, υπό ορισμένους όρους, στο σύνολο των παραγωγών μιας περιφέρειας που δεν είναι μέλη οργάνωσης παραγωγών, τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί από την οργάνωση ή ένωση παραγωγών για τα μέλη της στη συγκεκριμένη περιφέρεια, ιδίως εκείνους που αφορούν την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος.

104. Στον τομέα των οπωροκηπευτικών ειδικότερα, θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα ειδικής αναγνώρισης των οργανώσεων που αποδεικνύουν ότι είναι επαρκώς αντιπροσωπευτικές και λαμβάνουν πρακτικά μέτρα σε σχέση με τους στόχους του άρθρου 39 της συνθήκης. Οι διατάξεις σχετικά με την επέκταση των κανόνων που θεσπίζονται από τις οργανώσεις παραγωγών και τις ενώσεις τους, καθώς και με τον καταμερισμό των δαπανών που προκύπτουν από την επέκταση αυτή, θα πρέπει, λόγω της ομοιότητας των επιδιωκόμενων στόχων, να εφαρμόζονται και στις διεπαγγελματικές οργανώσεις. Παρόμοια προσέγγιση θα πρέπει να ισχύει και για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του καπνού.

105. [Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ορθολογική ανάπτυξη της παραγωγής και, με τον τρόπο αυτό, ένα αξιοπρεπές βιοτικό επίπεδο για τους παραγωγούς γαλακτοκομικών προϊόντων, θα πρέπει να ενισχυθεί η διαπραγματευτική ισχύς τους έναντι των μεταποιητών, γεγονός που θα έχει ως συνέπεια τη δικαιότερη κατανομή της προστιθέμενης αξίας κατά μήκος της αλυσίδας εφοδιασμού. Συνεπώς, για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι της κοινής γεωργικής πολιτικής, θα πρέπει να θεσπιστεί διάταξη δυνάμει του άρθρου 42 και του άρθρου 43 παράγραφος 2 της συνθήκης, η οποία να επιτρέπει στις οργανώσεις παραγωγών που αποτελούνται από γαλακτοπαραγωγούς ή στις ενώσεις αυτών να διαπραγματεύονται τους όρους των συμβάσεων, μεταξύ των οποίων και την τιμή, με τη γαλακτοκομική μονάδα για το σύνολο ή μέρος της παραγωγής των μελών τους. Για να διατηρηθούν συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων, η δυνατότητα αυτή θα πρέπει να υπόκειται σε κατάλληλους ποσοτικούς περιορισμούς. Επομένως, οι εν λόγω οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει επίσης να είναι επιλέξιμες για αναγνώριση στο πλαίσιο της ΚΟΑ.

106. Σε ορισμένους τομείς έχουν θεσπιστεί κανόνες σε επίπεδο ΕΕ όσον αφορά τις διεπαγγελματικές οργανώσεις. Οι οργανώσεις αυτές μπορούν να διαδραματίσουν χρήσιμους ρόλους, επιτρέποντας τον διάλογο μεταξύ των παραγόντων της αλυσίδας εφοδιασμού και προωθώντας τις βέλτιστες πρακτικές και τη διαφάνεια της αγοράς. Οι εν λόγω κανόνες θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, παράλληλα με τις διατάξεις για τη διευκρίνιση της θέσης των εν λόγω οργανώσεων στο πλαίσιο του δικαίου περί ανταγωνισμού, ενώ συγχρόνως θα εξασφαλίζεται ότι δεν στρεβλώνουν τον ανταγωνισμό ή την εσωτερική αγορά και δεν θίγουν την εύρυθμη λειτουργία της κοινής οργάνωσης αγοράς.]

107. Σε ορισμένους τομείς, εκτός από εκείνους για τους οποίους οι ισχύοντες κανόνες προβλέπουν την αναγνώριση οργανώσεων παραγωγών ή διεπαγγελματικών οργανώσεων, τα κράτη μέλη ενδέχεται να επιθυμούν να αναγνωρίσουν παρόμοιες οργανώσεις βάσει του εθνικού δικαίου στο βαθμό που συμβιβάζεται με το ενωσιακό δίκαιο.

108. Μια ενιαία αγορά συνεπάγεται τη θέσπιση καθεστώτος συναλλαγών στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Το εν λόγω καθεστώς συναλλαγών θα πρέπει να περιλαμβάνει εισαγωγικούς δασμούς και επιστροφές κατά την εξαγωγή και να σταθεροποιεί, κατ’ αρχήν, την ενωσιακή αγορά. Το καθεστώς συναλλαγών θα πρέπει να βασίζεται στις δεσμεύσεις που έγιναν δεκτές στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης.

109. Η παρακολούθηση των εμπορικών ροών αποτελεί πρωτίστως θέμα διαχείρισης η οποία πρέπει να χαρακτηρίζεται από ευελιξία. Η απόφαση για τη θέσπιση απαιτήσεων έκδοσης αδειών θα πρέπει να λαμβάνεται με συνεκτίμηση της αναγκαιότητας των αδειών για τη διαχείριση των αντίστοιχων αγορών και, ειδικότερα, για την παρακολούθηση των εισαγωγών των συγκεκριμένων προϊόντων.

110. Ως επί το πλείστον, οι δασμοί που ισχύουν για τα γεωργικά προϊόντα στο πλαίσιο των συμφωνιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) περιλαμβάνονται στο κοινό δασμολόγιο. Ωστόσο, λόγω της εισαγωγής επιπλέον μηχανισμών για ορισμένα προϊόντα των τομέων των σιτηρών και του ρυζιού είναι αναγκαίο να προβλεφθεί η δυνατότητα θέσπισης παρεκκλίσεων.

111. Για την πρόληψη ή την εξουδετέρωση των δυσμενών επιπτώσεων στην ενωσιακή αγορά οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από εισαγωγές ορισμένων γεωργικών προϊόντων, οι εισαγωγές των εν λόγω προϊόντων θα πρέπει να υπόκεινται στην καταβολή συμπληρωματικού δασμού, εφόσον πληρούνται ορισμένοι όροι.

112. Υπό ορισμένους όρους, είναι σκόπιμο το άνοιγμα και η διαχείριση εισαγωγικών δασμολογικών ποσοστώσεων, οι οποίες απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη συνθήκη ή από άλλες πράξεις.

113. Οι εισφορές κατά την εισαγωγή που εφαρμόζονται στα μίγματα έχουν στόχο να εξασφαλίσουν την εύρυθμη λειτουργία του δασμολογικού καθεστώτος στην περίπτωση των εισαγωγών μιγμάτων σιτηρών, ρυζιού και θραυσμάτων ρυζιού.

114. Ο παρών κανονισμός καθορίζει παραδοσιακή ανάγκη εφοδιασμού σε ζάχαρη για ραφινάρισμα στη διάρκεια μιας περιόδου εμπορίας. Για να διασφαλίζεται ο εφοδιασμός της βιομηχανίας ραφιναρίσματος της Ένωσης, οι άδειες εισαγωγής ζάχαρης για ραφινάρισμα θα πρέπει να χορηγούνται μόνο σε εργοστάσια ραφιναρίσματος αποκλειστικής παραγωγής κατά τους τρεις πρώτους μήνες κάθε περιόδου εμπορίας, εντός των ορίων που διαμορφώνονται από την παραδοσιακή ανάγκη εφοδιασμού.

115. Για να μη διαταράσσεται από παράνομες καλλιέργειες η ΚΟΑ κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει έλεγχο των εισαγωγών κάνναβης και σπόρων κάνναβης, προκειμένου να παρέχονται ορισμένες εγγυήσεις όσον αφορά την περιεκτικότητα των εν λόγω προϊόντων σε τετραϋδροκανναβινόλη. Επιπλέον, η εισαγωγή σπόρων κάνναβης, εκτός εκείνων που προορίζονται για σπορά, θα πρέπει να εξακολουθήσει να υπόκειται σε καθεστώς ελέγχου που να προβλέπει σύστημα έγκρισης των εισαγωγέων.

116. Το καθεστώς τελωνειακών δασμών επιτρέπει να μην εφαρμόζεται κανένα άλλο προστατευτικό μέτρο στα εξωτερικά σύνορα της Ένωσης. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών θα μπορούσε, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ανεπαρκής. Σε αυτές τις περιπτώσεις, προκειμένου να μην αφεθεί απροστάτευτη η ενωσιακή αγορά έναντι των ενδεχόμενων συνακόλουθων διαταραχών, η Ένωση θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνει αμελλητί όλα τα απαραίτητα μέτρα. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Ένωσης.

117. Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να απαγορεύεται η χρήση των ρυθμίσεων ενεργητικής ή παθητικής τελειοποίησης. Άρα, είναι σκόπιμο να καταστεί δυνατή η αναστολή της χρήσης των ρυθμίσεων ενεργητικής και παθητικής τελειοποίησης στις περιπτώσεις αυτές.

118. Οι διατάξεις για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή προς τρίτες χώρες, οι οποίες βασίζονται στη διαφορά μεταξύ των τιμών εντός της Ένωσης και των τιμών στη διεθνή αγορά και περικλείονται εντός των ορίων που θέτουν οι δεσμεύσεις που έχουν αναληφθεί στον ΠΟΕ, θα πρέπει να χρησιμεύουν για να διασφαλίζουν τη συμμετοχή της Ένωσης στις διεθνείς συναλλαγές ορισμένων από τα προϊόντα που υπάγονται στον παρόντα κανονισμό. Οι επιδοτούμενες εξαγωγές θα πρέπει να υπόκεινται σε όρια όσον αφορά την αξία και την ποσότητα.

119. Η τήρηση των ορίων όσον αφορά την αξία θα πρέπει να εξασφαλίζεται τη στιγμή του καθορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή, μέσω της παρακολούθησης των πληρωμών σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν για το ΕΓΤΕ. Η παρακολούθηση μπορεί να διευκολυνθεί με τον υποχρεωτικό προκαθορισμό των επιστροφών κατά την εξαγωγή, ενώ στην περίπτωση των διαφοροποιημένων επιστροφών θα παρέχεται η δυνατότητα μεταβολής του καθορισμένου προορισμού εντός μιας γεωγραφικής ζώνης στην οποία εφαρμόζεται ενιαίο ποσοστό επιστροφής κατά την εξαγωγή. Σε περίπτωση μεταβολής του προορισμού, θα πρέπει να καταβάλλεται η επιστροφή κατά την εξαγωγή που εφαρμόζεται στον πραγματικό προορισμό, αφού καθοριστεί ένα ανώτατο όριο για το ποσό που εφαρμόζεται στον προκαθορισμένο προορισμό.

120. Η συμμόρφωση με τα ποσοτικά όρια θα πρέπει να διασφαλίζεται από ένα αξιόπιστο και αποτελεσματικό σύστημα παρακολούθησης. Για τον σκοπό αυτό, για τη χορήγηση επιστροφών κατά την εξαγωγή θα πρέπει να απαιτείται άδεια εξαγωγής. Οι επιστροφές κατά την εξαγωγή θα πρέπει να χορηγούνται εντός των διαθέσιμων ορίων, ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάσταση που επικρατεί για κάθε σχετικό προϊόν. Εξαιρέσεις από αυτόν τον κανόνα θα πρέπει να επιτρέπονται μόνον για τα μεταποιημένα προϊόντα που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα I της συνθήκης, στα οποία δεν εφαρμόζονται ποσοτικά όρια. Θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα παρέκκλισης από την αυστηρή συμμόρφωση με τους κανόνες διαχείρισης, όταν οι εξαγωγές για τις οποίες χορηγείται επιστροφή είναι πιθανόν να μην υπερβούν τα καθοριζόμενα ποσοτικά όρια.

121. Στην περίπτωση εξαγωγής ζώντων βοοειδών, θα πρέπει να προβλέπεται ότι επιστροφές κατά την εξαγωγή χορηγούνται και καταβάλλονται μόνον εάν τηρούνται οι διατάξεις της ενωσιακής νομοθεσίας σχετικά με την καλή μεταχείριση των ζώων, και ιδίως εκείνες που αφορούν την προστασία των ζώων κατά τη μεταφορά.

122. Τα γεωργικά προϊόντα μπορούν, σε ορισμένες περιπτώσεις, να τύχουν ειδικής μεταχείρισης κατά την εισαγωγή σε τρίτες χώρες, εφόσον πληρούν ορισμένες προδιαγραφές ή/και προϋποθέσεις τιμής. Για να εξασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή ενός συστήματος του είδους αυτού είναι αναγκαία η διοικητική συνεργασία μεταξύ των αρχών της τρίτης χώρας εισαγωγής και των αρχών της Ένωσης. Για τον σκοπό αυτό, τα προϊόντα θα πρέπει να συνοδεύονται από πιστοποιητικό το οποίο εκδίδεται στην Ένωση.

123. Οι εξαγωγές βολβών ανθέων σε τρίτες χώρες παρουσιάζουν σημαντικό οικονομικό ενδιαφέρον για την Ένωση. Η συνέχιση και η ανάπτυξη των εξαγωγών αυτών μπορούν να εξασφαλιστούν με τη σταθεροποίηση των τιμών για τις συναλλαγές αυτές. Συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ελάχιστες τιμές εξαγωγής των εν λόγω προϊόντων.

124. Σύμφωνα με το άρθρο 42 της συνθήκης, οι διατάξεις του κεφαλαίου της συνθήκης που αφορά τους κανόνες ανταγωνισμού εφαρμόζονται στην παραγωγή και το εμπόριο των γεωργικών προϊόντων μόνον κατά το μέτρο που ορίζεται από τη νομοθεσία της Ένωσης στο πλαίσιο των διατάξεων και σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 43 παράγραφοι 2 και 3 της συνθήκης. Οι διατάξεις για τις κρατικές ενισχύσεις είχαν σε μεγάλο βαθμό κηρυχθεί εφαρμοστέες. Η εφαρμογή ιδίως των κανόνων της συνθήκης που ισχύουν για τις επιχειρήσεις ορίστηκε περαιτέρω στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2006, περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων[14]. Σύμφωνα με το στόχο να δημιουργηθεί ένα γενικό σύνολο κανόνων πολιτικής για την αγορά, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν οι σχετικοί κανόνες στον παρόντα κανονισμό.

125. Οι κανόνες ανταγωνισμού που αφορούν τις συμφωνίες, τις αποφάσεις και τις πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 της συνθήκης, καθώς και την κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης, θα πρέπει να εφαρμόζονται στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων, κατά το μέτρο που η εφαρμογή τους δεν παρακωλύει τη λειτουργία εθνικών οργανώσεων γεωργικών αγορών ούτε θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων της ΚΓΠ.

126. Δικαιολογείται μια ειδική προσέγγιση στην περίπτωση οργανώσεων γεωργών, ειδικός στόχος των οποίων είναι η από κοινού παραγωγή ή εμπορία γεωργικών προϊόντων ή η χρήση κοινών εγκαταστάσεων, εκτός εάν η εν λόγω κοινή δράση αποκλείει τον ανταγωνισμό ή θέτει σε κίνδυνο την επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 της συνθήκης.

127. Για να μη τεθεί σε κίνδυνο η εξέλιξη της ΚΓΠ και, ταυτόχρονα, να εξασφαλιστούν η ασφάλεια δικαίου και η αμερόληπτη μεταχείριση των σχετικών επιχειρήσεων, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα, υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να κρίνει κατά πόσον οι συμφωνίες, οι αποφάσεις και οι πρακτικές που αναφέρονται στο άρθρο 101 της συνθήκης συμβιβάζονται με τους στόχους της ΚΓΠ.

128. Η εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς που βασίζεται σε κοινές τιμές μπορεί να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Συνεπώς, στα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό θα πρέπει, κατά κανόνα, να εφαρμόζονται οι διατάξεις της συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, θα πρέπει να επιτρέπονται εξαιρέσεις. Ωστόσο, όταν εφαρμόζονται οι εξαιρέσεις αυτές, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να συντάσσει κατάλογο των υφισταμένων, των νέων ή των προτεινόμενων εθνικών ενισχύσεων, να υποβάλλει τις ενδεδειγμένες παρατηρήσεις στα κράτη μέλη και να προτείνει σε αυτά τη λήψη των κατάλληλων μέτρων.

129. Από την προσχώρησή τους, η Φινλανδία και η Σουηδία μπορούν, λόγω της ιδιαίτερης οικονομικής κατάστασης της παραγωγής και εμπορίας ταράνδων και προϊόντων ταράνδων, να χορηγούν ενισχύσεις στον τομέα αυτόν. Επιπλέον, η Φινλανδία μπορεί, εφόσον λάβει σχετική άδεια από την Επιτροπή, να χορηγεί ενισχύσεις για ορισμένες ποσότητες σπόρων προς σπορά και ορισμένες ποσότητες σπόρων σιτηρών που παράγονται αποκλειστικά στη Φινλανδία, λόγω των ιδιαίτερων κλιματικών συνθηκών που επικρατούν σε αυτή.

130. Για την αντιμετώπιση αιτιολογημένων καταστάσεων κρίσης ακόμα και μετά τη λήξη, το 2012, του μεταβατικού μέτρου στήριξης της απόσταξης κρίσης, το οποίο προβλέπεται δυνάμει των προγραμμάτων στήριξης, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν ενίσχυση για απόσταξη κρίσης εντός συνολικού δημοσιονομικού ορίου ίσου προς το 15% της αντίστοιχης αξίας του συγκεκριμένου ετήσιου προϋπολογισμού του κράτους μέλους για το εθνικό του πρόγραμμα στήριξης. Κάθε ενίσχυση του είδους αυτού θα πρέπει να κοινοποιείται στην Επιτροπή και να εγκρίνεται δυνάμει του παρόντος κανονισμού πριν από τη χορήγησή της.

131. Στα κράτη μέλη στα οποία μειώνεται σημαντικά η ποσόστωση ζάχαρης, οι καλλιεργητές ζαχαρότευτλων θα αντιμετωπίσουν ιδιαίτερα σοβαρά προβλήματα προσαρμογής. Στις περιπτώσεις αυτές, η μεταβατική ενωσιακή ενίσχυση προς τους καλλιεργητές ζαχαροτεύτλων, η οποία προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 73/2009, δεν θα επαρκεί για την πλήρη αντιμετώπιση των δυσχερειών των καλλιεργητών ζαχαρότευτλων. Συνεπώς, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη τα οποία έχουν μειώσει την ποσόστωσή τους κατά περισσότερο του 50 % της ποσόστωσης ζάχαρης που καθορίστηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2006 με το παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 318/2006 του Συμβουλίου, της 20ής Φεβρουαρίου 2006, για την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα της ζάχαρης[15], να χορηγούν κρατική ενίσχυση στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων κατά την περίοδο εφαρμογής της μεταβατικής ενωσιακής ενίσχυσης. Για να αποφευχθεί η χορήγηση, από τα κράτη μέλη, κρατικής ενίσχυσης που υπερβαίνει τις ανάγκες των οικείων καλλιεργητών ζαχαρότευτλων, ο καθορισμός του συνολικού ποσού της σχετικής κρατικής ενίσχυσης θα πρέπει και στο μέλλον να εξαρτάται από έγκριση της Επιτροπής, πλην της περίπτωσης της Ιταλίας, στην οποία η μέγιστη ανάγκη για την προσαρμογή των πλέον παραγωγικών καλλιεργητών ζαχαρότευτλων στις συνθήκες της αγοράς μετά τη μεταρρύθμιση έχει εκτιμηθεί σε 11 ευρώ ανά τόνο παραγόμενων ζαχαρότευτλων. Εξάλλου, λόγω των ιδιαίτερων προβλημάτων που αναμένεται να ανακύψουν στην Ιταλία, θα πρέπει να διατηρηθούν οι ρυθμίσεις που επιτρέπουν στους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων να επωφελούνται αμέσως ή εμμέσως από τη χορηγούμενη κρατική ενίσχυση.

132. Στη Φινλανδία, η καλλιέργεια ζαχαρότευτλων υπόκειται σε ιδιαίτερες γεωγραφικές και κλιματικές συνθήκες που επηρεάζουν αρνητικά τον τομέα αυτό πέραν των γενικών επιπτώσεων της μεταρρύθμισης για τη ζάχαρη. Επομένως, θα πρέπει να επιτραπεί στο εν λόγω κράτος μέλος να χορηγεί μονίμως στους οικείους καλλιεργητές ζαχαρότευτλων το ενδεδειγμένο ποσό κρατικής ενίσχυσης.

133. Η ισχύς των ειδικών κανόνων σχετικά με την ενίσχυση που χορηγεί η Γερμανία στο πλαίσιο του γερμανικού μονοπωλίου αλκοόλης επρόκειτο να λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2010. Οι ποσότητες που πωλεί το μονοπώλιο μειώθηκαν από το 2003, τα δε αποστακτήρια και οι μικρές και μεσαίες γεωργικές εκμεταλλεύσεις που τους προμηθεύουν τις πρώτες ύλες κατέβαλαν προσπάθειες για να προετοιμαστούν για την είσοδό τους στην ελεύθερη αγορά. Ωστόσο, επειδή χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να διευκολυνθεί αυτή η προσαρμογή, απαιτείται παράταση του χρόνου σταδιακής κατάργησης του μονοπωλίου και της ενίσχυσης για τους εν λόγω δικαιούχους έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Ορισμένα μικρά αποστακτήρια σταθερής ποσότητας, οι χρήστες των αποστακτηρίων και τα αποστακτήρια συνεταιρισμών φρούτων, που συμβάλλουν ιδιαίτερα στη διατήρηση των παραδοσιακών τοπίων και της βιοποικιλότητας χρησιμοποιώντας τοπικές πρώτες ύλες, θα πρέπει να εξακολουθήσουν να λαμβάνουν την ενίσχυση που χορηγείται από το μονοπώλιο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2017, ημερομηνία κατά την οποία το μονοπώλιο θα πρέπει να καταργηθεί. Για τον σκοπό αυτό, η Γερμανία θα πρέπει να υποβάλλει ετήσιο σχέδιο σταδιακής κατάργησης από το 2013 και μετά.

134. Εάν ένα κράτος μέλος επιθυμεί να στηρίξει, στην επικράτειά του, μέτρα προώθησης της κατανάλωσης γάλακτος και γαλακτοκομικών προϊόντων στην Ένωση, θα πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα χρηματοδότησης των μέτρων αυτών από εισφορά προώθησης που επιβάλλεται στους γαλακτοπαραγωγούς σε εθνικό επίπεδο.

135. [Ελλείψει ενωσιακής νομοθεσίας για τις τυποποιημένες έγγραφες συμβάσεις, τα κράτη μέλη μπορούν, στο πλαίσιο του εθνικού τους ενοχικού δικαίου, να καταστήσουν υποχρεωτική τη χρήση των συμβάσεων αυτών, υπό τον όρο ότι τηρείται συγχρόνως το ενωσιακό δίκαιο και, ιδίως, δεν θίγεται η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς. Με δεδομένη την ποικιλία καταστάσεων στο σύνολο της ΕΕ στο πλαίσιο αυτό, για λόγους επικουρικότητας είναι σκόπιμο η εν λόγω απόφαση να παραμείνει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Εντούτοις, για να διασφαλιστούν κατάλληλα στοιχειώδη πρότυπα για τις εν λόγω συμβάσεις και να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και της κοινής οργάνωσης αγοράς, θα πρέπει να καθοριστούν σε επίπεδο ΕΕ ορισμένοι βασικοί όροι χρήσης των συμβάσεων. Δεδομένου ότι τα καταστατικά ορισμένων γαλακτοκομικών συνεταιρισμών ενδέχεται να περιλαμβάνουν κανόνες που παράγουν παρόμοια αποτελέσματα, θα πρέπει στην περίπτωση αυτή, για λόγους απλούστευσης, να απαλλάσσονται οι εν λόγω συνεταιρισμοί από την απαίτηση σύναψης συμβάσεων. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα οποιουδήποτε ανάλογου συστήματος, θα πρέπει να εφαρμόζεται εξίσου στην περίπτωση κατα την οποία η συλλογή του γάλακτος από τους γεωργούς και η παράδοσή του στους μεταποιητές πραγματοποιούνται από ενδιάμεσες επιχειρήσεις.]

136. Είναι σκόπιμο να διατίθενται επαρκείς πληροφορίες για την κατάσταση και τις προοπτικές εξέλιξης της αγοράς λυκίσκου στην Ένωση. Επομένως, θα πρέπει να προβλεφθεί η καταχώριση όλων των συμβάσεων προμήθειας λυκίσκου που παράγεται στην Ένωση.

137. Για την καλύτερη διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να κοινοποιούν στην Επιτροπή απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους, βασιζόμενη στο αμπελουργικό μητρώο. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν την απογραφή, η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή χορηγείται μόνο στα κράτη μέλη τα οποία έχουν κοινοποιήσει την απογραφή. Για να είναι διαθέσιμες οι πληροφορίες που απαιτούνται για την πραγματοποίηση των κατάλληλων πολιτικών και διοικητικών επιλογών, οι παραγωγοί οινοποιήσιμων σταφυλιών, γλεύκους και οίνου θα πρέπει να υποβάλλουν δηλώσεις συγκομιδής. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να απαιτούν από τους εμπόρους οινοποιήσιμων σταφυλιών να δηλώνουν κάθε έτος τις ποσότητες που διέθεσαν στην αγορά από την τελευταία συγκομιδή. Οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου και οι έμποροι, εκτός από τους λιανοπωλητές, πρέπει να δηλώνουν κάθε έτος τα οικεία αποθέματα γλεύκους και οίνου.

138. Προκειμένου να επιτευχθεί ικανοποιητικό επίπεδο ιχνηλασιμότητας των σχετικών προϊόντων, ιδίως για λόγους προστασίας των καταναλωτών, θα πρέπει να προβλεφθεί ότι όλα τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να κυκλοφορούν εντός της Ένωσης με συνοδευτικό έγγραφο.

139. Είναι σκόπιμο να προβλεφθεί, υπό ορισμένες προϋποθέσεις και για ορισμένα προϊόντα, η λήψη μέτρων σε περιπτώσεις όπου εμφανίζονται ή είναι πιθανόν να εμφανιστούν διαταραχές, λόγω σημαντικών μεταβολών των τιμών της εσωτερικής αγοράς ή των τιμών της διεθνούς αγοράς.

140. Οι αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό και θα πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις ώστε η Επιτροπή να είναι σε θέση να παρακολουθεί και να διασφαλίζει τη συμμόρφωση αυτή, ιδίως στον αμπελοοινικό τομέα.

141. Είναι αναγκαίο να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο ειδικών μέτρων για την αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης, το οποίο να επιτρέπει τη συλλογή οικονομικών δεδομένων και την ανάλυση στατιστικών στοιχείων με σκοπό την παρακολούθηση της αγοράς. Στο βαθμό που η αγορά της αιθυλικής αλκοόλης γεωργικής προέλευσης συνδέεται με την αγορά της αιθυλικής αλκοόλης εν γένει, χρειάζονται επίσης πληροφορίες σχετικές με την αγορά αιθυλικής αλκοόλης μη γεωργικής προέλευσης.

142. Οι δαπάνες στις οποίες υποβάλλονται τα κράτη μέλη, λόγω των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από την Ένωση σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής[16].

143. Για την αύξηση των χρηματοδοτικών μέσων που είναι διαθέσιμα για τον αμπελοοινικό τομέα στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, θα πρέπει να προβλεφθεί σταδιακή μεταφορά πιστώσεων στον προϋπολογισμό που προβλέπεται στον εν λόγω κανονισμό, όταν τα σχετικά ποσά είναι αρκετά σημαντικά.

144. Θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να θεσπίζει τα μέτρα που είναι αναγκαία για την επίλυση ειδικών πρακτικών προβλημάτων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

145. Δεδομένου ότι οι κοινές αγορές γεωργικών προϊόντων εξελίσσονται συνεχώς, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να ανταλλάσσουν πληροφορίες για τις σχετικές εξελίξεις και να θεσπίσουν τα μέσα κοινοποίησης των σχετικών εξελίξεων, καθώς και τα μέσα κοινοποίησης των σχετικών πληροφοριών.

146. Για να αποφεύγονται καταχρήσεις των πλεονεκτημάτων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, τα πλεονεκτήματα αυτά θα πρέπει να μην παρέχονται ή, ανάλογα με την περίπτωση, να ανακαλούνται, όταν διαπιστώνεται ότι οι προϋποθέσεις για την απόκτησή τους έχουν δημιουργηθεί τεχνητά και αντίθετα με τους στόχους του παρόντος κανονισμού.

147. Για να διασφαλίζεται η τήρηση των υποχρεώσεων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, χρειάζεται η διενέργεια ελέγχων και η επιβολή διοικητικών μέτρων και διοικητικών κυρώσεων σε περίπτωση μη τήρησης των εν λόγω υποχρεώσεων, καθώς και η θέσπιση διατάξεων σχετικών με τη σύσταση και την αποδέσμευση εγγυήσεων για να διασφαλίζεται η χρηστή διαχείριση της ενιαίας κοινής οργάνωσης αγοράς στο πλαίσιο της ΚΓΠ. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει να περιλαμβάνουν την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών και τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων από τα κράτη μέλη οι οποίες απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

148. Σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, διάφορα τομεακά μέτρα διαχείρισης της αγοράς θα λήξουν το 2012. Μετά την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007, οι σχετικές διατάξεις θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται μέχρι τη λήξη των αντίστοιχων καθεστώτων.

149. Για να εξασφαλιστεί ασφάλεια δικαίου όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων εμπορίας, η Επιτροπή θα πρέπει να καθορίσει την ημερομηνία κατά την οποία παύουν να εφαρμόζονται στον εκάστοτε τομέα ορισμένες διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007.

150. Για να εξασφαλιστεί η ομαλή μετάβαση από τις ρυθμίσεις που προβλέπονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τον τομέα των οπωροκηπευτικών προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει μεταβατικά μέτρα.

151. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμόζεται από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του. Ωστόσο, η διάταξη με την οποία θεσπίζεται το πρότυπο εμπορίας γενικής ισχύος θα πρέπει να εφαρμόζεται από την …. [ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού].

152. [Όσον αφορά τις συμβατικές σχέσεις, τις οργανώσεις παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό δικαιολογούνται υπό τις τρέχουσες οικονομικές συνθήκες στην αγορά γαλακτοκομικών προϊόντων και από τη διάρθρωση της αλυσίδας εφοδιασμού. Θα πρέπει, επομένως, να εφαρμοστούν για επαρκές χρονικό διάστημα (τόσο πριν όσο και μετά την κατάργηση των ποσοστώσεων γάλακτος), ώστε να μπορέσουν να παραγάγουν πλήρως τα αποτελέσματά τους. Εντούτοις, δεδομένου του εκτεταμένου χαρακτήρα τους, τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει παρά ταύτα να έχουν προσωρινό χαρακτήρα και να υπόκεινται σε επανεξέταση ώστε να κρίνεται ο τρόπος λειτουργίας τους και το κατά πόσον ενδείκνυται να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται. Η επανεξέταση αυτή θα πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των εκθέσεων της Επιτροπής για την ανάπτυξη της αγοράς γάλακτος, οι οποίες θα περιλαμβάνουν, ειδικότερα, πιθανά κίνητρα για την ενθάρρυνση των γεωργών να συνάπτουν συμφωνίες από κοινού παραγωγής και πρόκειται να υποβληθούν στις 30 Ιουνίου 2014 και στις 31 Δεκεμβρίου 2018,]

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 2

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 2

2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ 5

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 5

4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ 6

5. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ 6

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Κανονισμός ενιαίας ΚΟΑ») 7

ΜΕΡΟΣ Ι ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 42

ΜΕΡΟΣ ΙΙ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ 45

ΤΙΤΛΟΣ Ι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΓΟΡΑ 45

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Δημόσια παρέμβαση και ιδιωτική αποθεματοποίηση 45

Τμήμα Ι Εισαγωγικές διατάξεις για τη δημόσια παρέμβαση και την ιδιωτική αποθεματοποίηση 45

Τμήμα II Δημόσια παρέμβαση 48

Υποτμήμα Ι Γενικές Διατάξεις 48

Υποτμήμα II Άνοιγμα των αγορών 48

Υποτμήμα III Τιμές παρέμβασης 50

Υποτμήμα IV Διάθεση από την παρέμβαση 51

[Υποτμήμα V Διανομή στους απόρους της Ένωσης 52

Τμήμα III Ιδιωτική αποθεματοποίηση 56

Υποτμήμα Ι Υποχρεωτική ενίσχυση 56

Υποτμήμα II Προαιρετική ενίσχυση 57

Τμήμα IV Κοινές διατάξεις για τη δημόσια παρέμβαση και την ιδιωτική αποθεματοποίηση 59

Υποτμήμα Ι Γενικές Διατάξεις 59

Υποτμήμα II Ειδικές διατάξεις για την ταξινόμηση σφαγίων 65

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Ειδικά μέτρα παρέμβασης 68

Τμήμα Ι Έκτακτα μέτρα στήριξης της αγοράς 68

Τμήμα II Μέτρα στους τομείς των σιτηρών και του ρυζιού 69

Τμήμα III Μέτρα στον τομέα της ζάχαρης 70

Τμήμα IV Προσαρμογή της προσφοράς 74

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Συστήματα περιορισμού της παραγωγής 75

Τμήμα Ι Γενικές Διατάξεις 75

Τμήμα II Ζάχαρη 76

Υποτμήμα Ι Χορήγηση και διαχείριση ποσοστώσεων 76

Υποτμήμα II Υπέρβαση ποσοστώσεων 77

Τμήμα III Γάλα 80

Υποτμήμα Ι Γενικές Διατάξεις 80

Υποτμήμα II Χορήγηση και διαχείριση των ποσοστώσεων 82

Υποτμήμα III Υπέρβαση ποσοστώσεων 88

Τμήμα IV Διαδικαστικοί κανόνες σχετικά με τις ποσοστώσεις ζάχαρης και γάλακτος 92

Υποτμήμα Ι Διαδικαστικοί κανόνες σχετικά με τις ποσοστώσεις ζάχαρης 92

Υποτμήμα II Διαδικαστικοί κανόνες σχετικά με τις ποσοστώσεις γάλακτος 93

Τμήμα V Δυναμικό παραγωγής στον αμπελοοινικό τομέα 95

Υποτμήμα Ι Παράνομες φυτεύσεις 95

Υποτμήμα II Μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης 98

Υποτμήμα III Κανόνες εμπορίας για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αμπελοοινικής αγοράς 104

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Καθεστώτα ενισχύσεων 105

Τμήμα Ι Επιστροφή στην παραγωγή στον τομέα της ζάχαρης 105

Τμήμα II Ενισχύσεις στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων 105

Υποτμήμα Ι Ενίσχυση για ειδική χρήση 105

Υποτμήμα II Όροι παραγωγής τυριών 107

Υποτμήμα III Ενίσχυση για την παροχή γαλακτοκομικών προϊόντων στους μαθητές 109

Τμήμα IV Ενισχύσεις στον τομέα του λυκίσκου 110

Τμήμα V Ενισχύσεις στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών 111

Τμήμα VI Ενισχύσεις στον τομέα των οπωροκηπευτικών 114

Υποτμήμα Ι Ομάδες παραγωγών 114

Υποτμήμα II Επιχειρησιακά ταμεία και επιχειρησιακά προγράμματα 116

Υποτμήμα III Σχέδιο προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία 124

Τμήμα VII Προγράμματα στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα 127

Υποτμήμα Ι Εισαγωγικές διατάξεις 127

Υποτμήμα II Υποβολή και περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης 128

Υποτμήμα III Ειδικά μέτρα στήριξης 130

Υποτμήμα IV Διαδικαστικές διατάξεις 136

Τμήμα VIII Ειδικές διατάξεις για τον τομέα της μελισσοκομίας 138

Τμήμα IX Ενισχύσεις στον τομέα των μεταξοσκωλήκων 140

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΟΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ 142

[ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Κανόνες εμπορίας 142

Τμήμα Ι Πρότυπα εμπορίας 142

Υποτμήμα Ι Εισαγωγικές διατάξεις 142

Υποτμήμα II Πρότυπο εμπορίας γενικής ισχύος 143

Υποτμήμα III Πρότυπα εμπορίας κατά τομείς ή προϊόντα 144

Υποτμήμα IV Πρότυπα εμπορίας που αφορούν τις εισαγωγές και εξαγωγές 150

Υποτμήμα V Κοινές διατάξεις 151

Τμήμα II Ονομασίες προέλευσης, γεωγραφικές ενδείξεις και παραδοσιακές ενδείξεις στον αμπελοοινικό τομέα 152

Υποτμήμα Ι Εισαγωγικές διατάξεις 152

Υποτμήμα II Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις 153

Υποτμήμα III Παραδοσιακές ενδείξεις 167

Τμήμα III Επισήμανση και παρουσίαση στον αμπελοοινικό τομέα 169

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Οργανώσεις παραγωγών, ομάδες παραγωγών, διεπαγγελματικές οργανώσεις, οργανώσεις φορέων 174

Τμήμα Ι Γενικές αρχές 174

Τμήμα II Κανόνες για τις οργανώσεις παραγωγών, τις διεπαγγελματικές οργανώσεις και τις ομάδες παραγωγών του τομέα των οπωροκηπευτικών 179

Υποτμήμα Ι Καταστατικό και αναγνώριση των οργανώσεων παραγωγών 179

Υποτμήμα II Ενώσεις οργανώσεων παραγωγών και ομάδες παραγωγών 182

Υποτμήμα III Επέκταση των κανόνων στους παραγωγούς μιας οικονομικής περιφέρειας 183

Υποτμήμα IV Διεπαγγελματικές οργανώσεις του τομέα των οπωροκηπευτικών 186

Τμήμα III Κανόνες σχετικά με τις οργανώσεις παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις του αμπελοοινικόυ τομέα 190

Τμήμα IV Κανόνες σχετικοί με τις διεπαγγελματικές οργανώσεις του τομέα του καπνού 191

[Τμήμα V 192

Οργανώσεις παραγωγών του τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων 192

Τμήμα VI Διαδικαστικοί κανόνες 194

ΜΕΡΟΣ ΙΙΙ ΣΥΝΑΛΛΑΓΕΣ ΜΕ ΤΡΙΤΕΣ ΧΩΡΕΣ 196

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Γενικές Διατάξεις 196

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Εισαγωγές 197

Τμήμα Ι Άδειες εισαγωγής 197

Τμήμα II Εισαγωγικοί δασμοί και εισφορές 200

Τμήμα III Διαχείριση εισαγωγικών ποσοστώσεων 205

Τμήμα IV Ειδικές διατάξεις για ορισμένα προϊόντα 208

Υποτμήμα Ι Ειδικές διατάξεις για τις εισαγωγές στους τομείς των σιτηρών και του ρυζιού 208

Υποτμήμα II Καθεστώτα εισαγωγών ζάχαρης 210

Υποτμήμα III Ειδικές διατάξεις για τις εισαγωγές κάνναβης 211

Υποτμήμα IV Ειδικές διατάξεις για τις εισαγωγές λυκίσκου 212

Τμήμα V Μέτρα διασφάλισης και ενεργητική τελειοποίηση 212

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Εξαγωγές 215

Τμήμα Ι Άδειες εξαγωγής 215

Τμήμα II Επιστροφές κατά την εξαγωγή 217

Τμήμα III Διαχείριση εξαγωγικών ποσοστώσεων στον τομέα του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων 223

Τμήμα IV Ειδική μεταχείριση κατά την εισαγωγή σε τρίτες χώρες 224

Τμήμα V Ειδικές διατάξεις για τα ζώντα φυτά 225

Τμήμα VI Παθητική τελειοποίηση 225

ΜΕΡΟΣ ΙV ΚΑΝΟΝΕΣ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΥ 227

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Κανόνες εφαρμοστέοι στις επιχειρήσεις 227

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις 233

ΜΕΡΟΣ V ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΤΟΥ ΕΝΟΣ Ή ΓΙΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ 237

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Ειδικές διατάξεις για περισσότερους του ενός τομείς 237

Τμήμα Ι Διαταραχές των αγορών 237

Τμήμα II Υποβολή εκθέσεων 238

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΕΠΙΜΕΡΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ 239

Τμήμα Ι Λυκίσκος 239

Τμήμα II Οίνος 240

Τμήμα III Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα 244

Τμήμα IV Αιθυλική αλκοόλη 246

ΜΕΡΟΣ VI ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 247

ΜΕΡΟΣ VΙΙ ΑΝΑΘΕΣΗ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΩΝ, ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΕΣ, ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 252

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι Ανάθεση αρμοδιοτήτων και εκτελεστικές διατάξεις 252

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Μεταβατικές και τελικές διατάξεις 254

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 1 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 Μέρος Ι: Σιτηρά 257

Μέρος II: Ρύζι 260

Μέρος III: Ζάχαρη 261

Μέρος IV: Αποξηραμένες χορτονομές 261

Μέρος V: Σπόροι προς σπορά 262

Μέρος VI: Λυκίσκος 264

Μέρος VII: Ελαιόλαδο και επιτραπέζιες ελιές 264

Μέρος VIII: Λίνος και κάνναβη που προορίζονται για την παραγωγή ινών 264

Μέρος IX: Οπωροκηπευτικά 265

Μέρος X: Μεταποιημένα προϊόντα με βάση τα οπωροκηπευτικά 265

Μέρος XI: Μπανάνες 269

Μέρος XII: Οίνοι 269

Μέρος XIII: Ζώντα δένδρα και άλλα φυτά, βολβοί, ρίζες και παρεμφερή προϊόντα, κομμένα άνθη και διακοσμητικά φυλλώματα 270

Μέρος XIV: Ακατέργαστος καπνός 270

Μέρος XV: Βόειο κρέας 270

Μέρος XVI: Γάλα και γαλακτοκομικά προϊόντα 271

Μέρος XVII: Χοίρειο κρέας 271

Μέρος XVIII: Αιγοπρόβειο κρέας 273

Μέρος XIX: Αυγά 273

Μέρος XX: Κρέας πουλερικών 274

Μέρος XXI: Λοιπά προϊόντα 274

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 1 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΓΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΧΟΥΝ ΘΕΣΠΙΣΤΕΙ ΕΙΔΙΚΑ ΜΕΤΡΑ Μέρος Ι: Αιθυλική αλκοόλη γεωργικής προέλευσης 284

Μέρος II: Προϊόντα μελισσοκομίας 284

Μέρος III: Μεταξοσκώληκες 284

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ ΟΡΙΣΜΟΙ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 2 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 Μέρος Ι: Ορισμοί που αφορούν τον τομέα του ρυζιού 285

Μέρος II: Ορισμοί που αφορ