Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις μεταφορές αποβλήτων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις μεταφορές αποβλήτων

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

2. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ

3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΆΣΗ

4. ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

4.1. Στόχοι

4.2. Κύρια στοιχεία

4.2.1. Το συνολικό διαδικαστικό πλαίσιο της πρότασης

4.2.2. Κυριότερες αλλαγές στη δομή του κανονισμού

4.2.3. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και τους ορισμούς - Τίτλος Ι

4.2.4. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά μεταφορές εντός της Κοινότητας - Τίτλος ΙΙ

4.2.5. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά μεταφορές εντός των κρατών μελών - Τίτλος ΙΙΙ

4.2.6. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά εξαγωγές από την Κοινότητα και εισαγωγές σε αυτήν - Τίτλοι IV, V και VΙ

4.2.7. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά άλλες διατάξεις - Τίτλος VII

5. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

6. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

7. ΠΛΕΥΡΈΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

8. ΔΙΕΘΝΕΊΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

9. ΠΛΕΥΡΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

10. ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

11. ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

12. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις μεταφορές αποβλήτων

ΤΙΤΛΟΣ I ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΕΝΤΟΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ Ή ΜΕ ΔΙΑΜΕΤΑΚΟΜΙΣΗ ΜΕΣΩ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ ΜΕΤΑΦΟΡΈΣ ΕΝΤΌΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΏΝ ΜΕΛΏΝ

ΤΙΤΛΟΣ ΙV ΕΞΑΓΩΓΈΣ ΑΠΌ ΤΗΝ ΚΟΙΝΌΤΗΤΑ ΣΕ ΤΡΊΤΕΣ ΧΏΡΕΣ

ΤΙΤΛΟΣ V ΕΙΣΑΓΩΓΈΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΌΤΗΤΑ ΑΠΌ ΤΡΊΤΕΣ ΧΏΡΕΣ

ΤΙΤΛΟΣ VI ΔΙΑΜΕΤΑΚΌΜΙΣΗ ΜΈΣΩ ΤΗΣ ΚΟΙΝΌΤΗΤΑΣ ΑΠΌ ΚΑΙ ΠΡΟΣ ΤΡΊΤΕΣ ΧΏΡΕΣ 102

Τίτλος VII Άλλες διατάξεις 104

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΑ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IB

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV A

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

ΠΑΡΑΤΗΜΑ ΙΧ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Χ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

Η Κοινότητα θέσπισε μέτρα για την επιτήρηση και τον έλεγχο των μεταφορών αποβλήτων το 1984, με την οδηγία 84/631/ΕΟΚ της 6ης Δεκεμβρίου 1984 [1]. Η οδηγία άρχισε να εφαρμόζεται από την 1η Οκτωβρίου 1985 και κάλυπτε τις μεταφορές επικίνδυνων αποβλήτων. βάσει της οδηγίας, απαιτείτο προηγούμενη κοινοποίηση προς τις ενδιαφερόμενες χώρες, δίδοντάς τους έτσι τη δυνατότητα να προβάλουν αντιρρήσεις για μια συγκεκριμένη μεταφορά.

[1] ΕΕ L 326, 13.12.1984, σ. 31.

Η οδηγία 84/631/ΕΟΚ τροποποιήθηκε από την οδηγία 86/279/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Ιουνίου 1986 [2], με την οποία εισήχθησαν συμπληρωματικές διατάξεις, με σκοπό να βελτιωθεί η παρακολούθηση των εξαγωγών αποβλήτων από την Κοινότητα. Στη συνέχεια, σύμφωνα με την ανάλογη διαδικασία επιτροπής, η Επιτροπή ενέκρινε διάφορες τεχνικές τροποποιήσεις των εν λόγω οδηγιών [3].

[2] ΕΕ L 181, 4.7.1986, σ 13.

[3] Στην οδηγία 84/631/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 6.12.1984: Οδηγία 85/469/ΕΟΚ της Επιτροπής της 22.7.1985, ΕΕ L 272, 12.10.1985, σ. 1 και οδηγία 86/121/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8.4.1986, ΕΕ L 100, 16.04.1986, σ. 20. Στην οδηγία 86/279/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12.6.1986: Οδηγία 87/112/ΕΟΚ της Επιτροπής της 23.12.1986, ΕΕ L 48, 17.2.1987, σ. 31.

Το 1990, κατόπιν των διεθνών εξελίξεων στο πλαίσιο της Σύμβασης της Βασιλείας και του ΟΟΣΑ, η Επιτροπή υπέβαλε την πρόταση [4] για τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 της 1ης Φεβρουαρίου 1993 σχετικά με τις μεταφορές αποβλήτων. Κρίθηκε αναγκαία η θέσπιση κανονισμού παρά οδηγίας, ώστε να εξασφαλιστεί ταυτόχρονη και εναρμονισμένη εφαρμογή σε όλα τα κράτη μέλη. Η μεταφορά στην εθνική νομοθεσία και η εφαρμογή των οδηγιών του 1984 και 1986 καθυστέρησε, επομένως, σημαντικά ή δεν έλαβε διόλου χώρα σε ορισμένα κράτη μέλη.

[4] COM(90) 415 τελικό, 26 Οκτωβρίου 1990.

Ο κανονισμός του 1993 ετέθη σε ισχύ στις 9 Φεβρουαρίου 1993 και σε εφαρμογή από τις 6 Μαΐου 1994. Από τότε, έχουν γίνει τεχνικές τροποποιήσεις μέσω της ανάλογης διαδικασίας επιτροπής [5].

[5] Συγκεκριμένα, οι εξής:

2. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗΣ

Νομική υποχρέωση

Η Σύμβαση της Βασιλείας της 22ας Μαρτίου 1989 για τον έλεγχο της διασυνοριακής διακίνησης επικίνδυνων αποβλήτων και της διάθεσής τους, όπως τροποποιήθηκε [6], και η απόφαση του ΟΟΣΑ C(92)39/final για τον έλεγχο της διασυνοριακής διακίνησης αποβλήτων προοριζομένων για εργασίες ανάκτησης, όπως τροποποιήθηκε, είναι οι βασικοί πυλώνες του κανονισμού του 1993.

[6] Την 1η Φεβρουαρίου 1993, το Συμβούλιο ενέκρινε τη Σύμβαση της Βασιλείας εξ ονόματος της Κοινότητας, βλ. απόφαση 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 39, 16.2.1993, σ. 1.

Οι πρόσφατες εξελίξεις στο πλαίσιο της Σύμβασης της Βασιλείας, και συγκεκριμένα η έγκριση δύο λεπτομερών καταλόγων αποβλήτων ως νέων παραρτημάτων VIII και ΙΧ της Σύμβασης, τον Νοέμβριο του 1998, απετέλεσαν το κίνητρο για να αναθεωρήσει ο ΟΟΣΑ την απόφασή του 1992, ώστε να εναρμονίσει τους καταλόγους και ορισμένες άλλες απαιτήσεις με τη Σύμβαση της Βασιλείας. Η αναθεώρηση αυτή κατέληξε στην έγκριση της απόφασης του Συμβουλίου του ΟΟΣΑ C(2001)107 της 14ης Ιουνίου 2001 [7]. Προκειμένου να εφαρμοστεί αυτή η τροποποιημένη απόφαση στην Κοινότητα, έχει καταστεί νομικώς απαραίτητη η αναθεώρηση του κανονισμού.

[7] Απόφαση του Συμβουλίου του ΟΟΣΑ C(2001)107 final σχετικά με την αναθεώρηση της απόφασης C(92)39/final για τον έλεγχο της διασυνοριακής διακίνησης αποβλήτων προοριζομένων για εργασίες ανάκτησης. Στις 28 Φεβρουαρίου 2002, εγκρίθηκε από το Συμβούλιο προσθήκη στην απόφαση αυτή, C(2001)107/ADD1, στην οποία περιλαμβάνονται τα έγγραφα κοινοποίησης και μεταφοράς και οι οδηγίες για τη συμπλήρωσή τους. Τέλος, η προσθήκη ενσωματώθηκε στην απόφαση ως τμήμα C του προσαρτήματος 8 και το πλήρες κείμενο της απόφασης εκδόθηκε τον Μάιο του 2002 ως C(2001)107 final.

Στα συμπεράσματα του Συμβουλίου [8], βάσει των οποίων επιτρέπεται στα κράτη μέλη να ψηφίσουν εξ ονόματος της Κοινότητας υπέρ της τροποποιημένης απόφασης του ΟΟΣΑ, όπως περιλαμβάνεται στο έγγραφο του ΟΟΣΑ C(2001)107, δηλώνεται ότι η εν λόγω απόφαση θα είναι δεσμευτική για τα κράτη μέλη και την Κοινότητα μόνον όταν ολοκληρωθούν οι απαραίτητες κοινοτικές διαδικασίες. Η Κοινότητα έχει άρα τη νομική υποχρέωση να αναθεωρήσει τον ισχύοντα κανονισμό, προκειμένου να εφαρμόσει την αναθεωρημένη απόφαση του ΟΟΣΑ [9].

[8] Βλ. συμπεράσματα του Συμβουλίου στο έγγραφο 9458/01, που εγκρίθηκε την 1η Ιουνίου 2001.

[9] Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 1ης Ιουνίου 2001 αναφέρουν περαιτέρω ότι, μετά την ολοκλήρωση των αναγκαίων κοινοτικών διαδικασιών, η Επιτροπή θα υποβάλει δήλωση στον ΟΟΣΑ, αναφέροντας ότι έχουν ολοκληρωθεί οι κοινοτικές διαδικασίες για την εφαρμογή της απόφασης του ΟΟΣΑ του 2001.

Ευκαιρία για βελτιώσεις

Από τότε που ετέθη σε ισχύ ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου, έχουν ανακύψει διάφορες δυσκολίες όσον αφορά την εφαρμογή, τη διοικητική διαχείριση και την επιβολή του.

Τα προβλήματα αυτά έχουν συζητηθεί με τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερομένους από το 1999. Υπό το φως των συζητήσεων αυτών, κρίθηκε αναγκαία η αναθεώρηση του κανονισμού. Η νομικώς απαιτούμενη αναθεώρηση αποτελεί επίσης ευκαιρία να αντιμετωπιστούν ζητήματα, επιπλέον εκείνων που απορρέουν άμεσα από την εφαρμογή της τροποποίησης του ΟΟΣΑ, και να επιδιωχθεί νομική σαφήνεια επί των ζητημάτων αυτών.

Πρόθεση της Επιτροπής ήταν επίσης να τείνει προς μέγιστη συνολική εναρμόνιση στον τομέα των μεταφορών αποβλήτων, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο ο συνολικός σκοπός της προστασίας του περιβάλλοντος. Συνεπώς, η εφαρμογή των διατάξεων και των αρχών της Σύμβασης της Βασιλείας αποτελεί επίσης θέμα προτεραιότητας στην πρόταση.

Τέλος, ο κανονισμός αναδιαρθρώθηκε και ευθυγραμμίστηκε, ώστε να παρουσιάζεται αποτελεσματικότερα η λογική των υποχρεώσεών του και άρα να επιτυγχάνεται μεγαλύτερη σαφήνεια.

3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΆΣΗ

Ο πρωταρχικός στόχος του κανονισμού του 1993 είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Αυτός ο κύριος στόχος έχει διατηρηθεί στη νέα πρόταση, της οποίας η νομική βάση είναι επομένως το περιβάλλον, το άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ. Αυτό συμβαδίζει με την απόφαση του Συμβουλίου να βασίσει τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου στο άρθρο 130Σ (τώρα άρθρο 175) και με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στην υπόθεση C-187/93, στην οποία επιβεβαιώθηκε ότι ο κανονισμός ορθώς βασίστηκε στο άρθρο 130Σ και όχι στο άρθρο 100 (τώρα άρθρο 94, εσωτερική αγορά).

Ωστόσο, όσον αφορά τις διατάξεις των τίτλων IV, V και VI σχετικά με τις εξαγωγές από την Κοινότητα, τις εισαγωγές στην Κοινότητα και τη διαμετακόμιση μέσω της Κοινότητας από και προς τρίτες χώρες, μπορεί να υποστηριχτεί ότι αυτοί είναι κανόνες που αποσκοπούν στην επίτευξη συνολικού και γενικού περιβαλλοντικού στόχου, όντας ταυτοχρόνως κανόνες που αφορούν το διεθνές εμπόριο. επομένως, οι περιβαλλοντικοί κανόνες ισχύουν επίσης και για το εμπορικό καθεστώς και ως εκ τούτου συνδέονται με αυτό. Άρα, η νομική βάση όσον αφορά τις συγκεκριμένες διατάξεις αυτών των τριών τίτλων είναι το άρθρο 133 της συνθήκης ΕΚ.

4. ΣΤΟΧΟΙ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

4.1. Στόχοι

Όπως ήδη περιγράφεται στο σημείο 2, η πρόταση έχει τέσσερις κύριους στόχους:

- Εφαρμογή στην κοινοτική νομοθεσία της απόφασης του Συμβουλίου του ΟΟΣΑ C(2001)107 της 14ης Ιουνίου 2001.

- Αντιμετώπιση των προβλημάτων που ανέκυψαν κατά την εφαρμογή, τη διοικητική διαχείριση και την επιβολή του κανονισμού του 1993 και επίτευξη μεγαλύτερης νομικής σαφήνειας.

- Επιδίωξη συνολικής εναρμόνισης στον τομέα των διασυνοριακών μεταφορών αποβλήτων.

- Βελτίωση της δομής των άρθρων του κανονισμού.

Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, με την αναθεώρηση τροποποιούνται διάφορα τμήματα και πλευρές του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου. Στις τροποποιήσεις περιλαμβάνονται:

- Αλλαγές στη δομή του

- Αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά τους ορισμούς και αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής του (Τίτλος Ι)

- Αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά τις διαδικασίες που εφαρμόζονται για τις μεταφορές αποβλήτων (Τίτλοι II-VI):

- - μεταξύ κρατών μελών (Τίτλος ΙΙ)

- - εντός των κρατών μελών (Τίτλος ΙΙΙ)

- - για εξαγωγές από την Κοινότητα και εισαγωγές στην Κοινότητα (Τίτλοι IV, V και VI)

- Αλλαγές σε άλλες διατάξεις του κανονισμού (Τίτλος VII).

4.2. Κύρια στοιχεία

4.2.1. Το συνολικό διαδικαστικό πλαίσιο της πρότασης

Τα προτεινόμενα κύρια στοιχεία του διαδικαστικού πλαισίου είναι τα εξής:

Οι μεταφορές αποβλήτων πρέπει να ακολουθούν διάφορες διαδικασίες και καθεστώτα ελέγχου, που προσδιορίζονται από τον τύπο των μεταφερομένων αποβλήτων και από τον τύπο επεξεργασίας στην οποία θα υποβληθούν τα απόβλητα στον προορισμό τους. Επομένως, ισχύουν διαφορετικά επίπεδα καθεστώτος ελέγχου, ανάλογα με τον κίνδυνο που δημιουργούν τα απόβλητα και η επεξεργασία τους από άποψη ανάκτησης ή διάθεσης.

Η διαδικασία προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης:

Οι μεταφορές όλων των αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση και οι μεταφορές επικίνδυνων και ημι-επικίνδυνων αποβλήτων που προορίζονται για ανάκτηση υπόκεινται στην απαίτηση προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης.

Άρα, όταν ο παραγωγός αποβλήτων ή ο φορέας συλλογής αποβλήτων - ο κοινοποιών - προτίθεται να πραγματοποιήσει μεταφορά επικίνδυνων ή ημι-επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV προς ανάκτηση ή διάθεση, ή μεταφορά μη επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ προς διάθεση, πρέπει να υποβάλει προηγούμενη γραπτή κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή αποστολής.

Ο κοινοποιών προβαίνει στην κοινοποίηση με τη συμπλήρωση των λεγόμενων εγγράφων κοινοποίησης και μεταφοράς, με τα οποία παρέχει τις αναγκαίες πληροφορίες και έγγραφα για την εξέταση της κοινοποίησης.

Κατά τη στιγμή της κοινοποίησης, ο κοινοποιών οφείλει επίσης να συνάψει σύμβαση με τον παραλήπτη όσον αφορά την ανάκτηση ή διάθεση των κοινοποιουμένων αποβλήτων, όπως και να συστήσει χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια, η οποία να καλύπτει τη μεταφορά μέχρις ότου ολοκληρωθεί η ανάκτηση ή διάθεση.

Μόλις παραλάβει κατάλληλα συμπληρωμένη κοινοποίηση, η αρμόδια αρχή αποστολής διαβιβάζει αντίγραφα της κοινοποίησης στις λοιπές σχετικές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη, ενημερώνει δε τον κοινοποιούντα σχετικά με τη διαβίβαση αυτή. Η αρμόδια αρχή αποστολής οφείλει να διαβιβάσει την κοινοποίηση εντός τριών εργασίμων ημερών από την παραλαβή.

Όταν η αρμόδια αρχή προορισμού παραλάβει αντίγραφο της κοινοποίησης από την αρμόδια αρχή αποστολής και κρίνει ότι η κοινοποίηση είναι κατάλληλα ολοκληρωμένη, χορηγεί απόδειξη παραλαβής στον κοινοποιούντα.

Αυτή η απόδειξη παραλαβής σηματοδοτεί την έναρξη της προθεσμίας 30 ημερών, εντός της οποίας οι αρμόδιες αρχές προορισμού, αποστολής και διαμετακόμισης πρέπει είτε να συγκατατεθούν στην κοινοποιημένη μεταφορά, είτε να προβάλουν αντιρρήσεις.

Οι έννοιες «κατάλληλα συμπληρωμένη» και «κατάλληλα ολοκληρωμένη» διευκρινίζονται περαιτέρω στο άρθρο 5 παράγραφοι 2 και 3 του κανονισμού.

Οι αρμόδιες αρχές προορισμού και αποστολής πρέπει να δώσουν εγγράφως στον κοινοποιούντα τη συγκατάθεσή τους για τη μεταφορά. Η αρμόδια αρχή διαμετακόμισης, ωστόσο, μπορεί να δώσει σιωπηρή συγκατάθεση. Αυτό σημαίνει ότι, εάν δεν έχει προβληθεί καμία αντίρρηση εντός της προθεσμίας των 30 ημερών, μπορεί να θεωρηθεί ότι έχει δοθεί σιωπηρή συγκατάθεση από την αρμόδια αρχή διαμετακόμισης.

Η μεταφορά μπορεί να αρχίσει μόνον αφού κοινοποιών λάβει:

1) γραπτή συγκατάθεση από την αρμόδια αρχή αποστολής,

2) γραπτή συγκατάθεση από την αρμόδια αρχή προορισμού, και

3) γραπτή συγκατάθεση από την αρμόδια αρχή διαμετακόμισης ή αφού παρέλθει η προθεσμία των 30 ημερών και μπορεί επομένως να υποτεθεί ότι έχει δοθεί σιωπηρή συγκατάθεση.

Η μεταφορά αποβλήτων πρέπει να συνοδεύεται από αντίγραφο των εγγράφων κοινοποίησης και μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων αντιγράφων των συγκαταθέσεων που δόθηκαν από τις αρμόδιες αρχές.

Όπως αναφέρεται κατωτέρω, προτείνεται επίσης να αποτελέσει αυτό το διαδικαστικό πλαίσιο τη βάση για εισαγωγές στην Κοινότητα και εξαγωγές από αυτήν, με τις απαιτούμενες τροποποιήσεις για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων της Σύμβασης της Βασιλείας.

Γενική απαίτηση ενημέρωσης

Οι μεταφορές μη επικίνδυνων αποβλήτων, που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση, δεν υπόκεινται στη διαδικασία προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης. Οι εν λόγω μεταφορές υπόκεινται μόνον στη γενική απαίτηση ενημέρωσης, δηλαδή να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες και έγγραφα.

Πρέπει, εντούτοις, να έχει πάλι συναφθεί σύμβαση μεταξύ του προσώπου που φροντίζει για τη μεταφορά και του παραλήπτη όσον αφορά την ανάκτηση των μεταφερομένων αποβλήτων και πρέπει να συνοδεύουν την μεταφορά αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη αυτής της σύμβασης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι μεταφορές μη επικίνδυνων αποβλήτων, που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ, και προορίζονται για ανάκτηση σε χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ υπόκεινται και θα συνεχίσουν να υπόκεινται σε χωριστό καθεστώς, όπως προβλέπεται στο άρθρο 38 (βλ. σημείο 4.2.6).

4.2.2. Κυριότερες αλλαγές στη δομή του κανονισμού

Η δομή της προτεινόμενης αναθεώρησης είναι, κατά βάση, η ίδια με εκείνη του κανονισμού του 1993, δηλαδή, υποδιαίρεση σε Τίτλους ανάλογα με τον προορισμό των αποβλήτων:

Τίτλος ΙΙ: Μεταφορές μεταξύ κρατών μελών εντός της Κοινότητας ή με διαμετακόμιση μέσω τρίτων χωρών Τίτλος ΙΙΙ: Μεταφορές εντός των κρατών μελών Τίτλος IV: Εξαγωγές από την Κοινότητα σε τρίτες χώρες Τίτλος V: Εισαγωγές στην Κοινότητα από τρίτες χώρες Τίτλος VI: Διαμετακόμιση μέσω της Κοινότητας από και προς τρίτες χώρες Τίτλος VII: Άλλες διατάξεις

Η κυριότερη αλλαγή είναι ότι όλα τα άρθρα που επί του παρόντος περιλαμβάνονται στον τίτλο VII, σχετικά με κοινές διατάξεις, και ορισμένα από τα άρθρα που περιλαμβάνονται στον ισχύοντα τίτλο VIII, σχετικά με άλλες διατάξεις, έχουν μεταφερθεί στον τίτλο ΙΙ, που αφορά τις ενδοκοινοτικές μεταφορές. Αυτό κατέστη δυνατόν, διότι έχει αλλάξει η λογική των διατάξεων όσον αφορά τις εξαγωγές από την Κοινότητα και τις εισαγωγές σε αυτήν, προκειμένου οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ να μπορούν να εφαρμόζονται κατ' αναλογία (mutatis mutandis) (βλ. σημείο 4.2.6 κατωτέρω), με ορισμένες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, ώστε να υπάρχει συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις της Σύμβασης της Βασιλείας. Επομένως, κατέστη περιττός ο ειδικός τίτλος σχετικά με κοινές (διαδικαστικές) διατάξεις.

Η γενική λογική της αναθεώρησης είναι ότι οι διατάξεις που αφορούν τις ενδοκοινοτικές μεταφορές, όπως περιλαμβάνονται στον τίτλο ΙΙ, αποτελούν τη βάση του κανονισμού. Ως εκ τούτου, ο τίτλος ΙΙ περιέχει επίσης και τις κοινές διατάξεις.

Ο τίτλος ΙΙ περιλαμβάνει έξι κεφάλαια:

Το κεφάλαιο 1 που αφορά τη διαδικασία προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης, Το κεφάλαιο 2 που αφορά τη διαδικασία γενικής απαίτησης ενημέρωσης, Το κεφάλαιο 3 που αφορά τις γενικές απαιτήσεις, Το κεφάλαιο 4 που αφορά τις υποχρεώσεις παραλαβής σε περίπτωση επιστροφής, Το κεφάλαιο 5 που αφορά γενικές διοικητικές διατάξεις, και Το κεφάλαιο 6 που αφορά μεταφορές εντός της Κοινότητας με διαμετακόμιση μέσω τρίτων χωρών.

Οι τίτλοι IV και V περιλαμβάνουν έκαστος τρία κεφάλαια:

Το κεφάλαιο 1 που αφορά απόβλητα προοριζόμενα για διάθεση, Το κεφάλαιο 2 που αφορά απόβλητα προοριζόμενα για ανάκτηση, και Το κεφάλαιο 3 που αφορά γενικές διατάξεις.

Ο τίτλος VII περιλαμβάνει διατάξεις που δεν αφορούν το διαδικαστικό σκέλος του κανονισμού. Το κεφάλαιο 1 περιέχει, επομένως, άλλες διατάξεις που αφορούν τα κράτη μέλη σχετικά με την επιβολή, την υποβολή εκθέσεων, τη διεθνή συνεργασία και τον καθορισμό των αρμοδίων αρχών, ανταποκριτών και τελωνείων, βάσει του κανονισμού. Το κεφάλαιο 2 περιέχει άλλες διατάξεις που αφορούν τις συνεδριάσεις των ανταποκριτών, την τροποποίηση των παραρτημάτων, συμπληρωματικά μέτρα, την κατάργηση, τις μεταβατικές διατάξεις, καθώς και την έναρξη ισχύος και εφαρμογή.

4.2.3. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής και τους ορισμούς - Τίτλος Ι

1. Πεδίο εφαρμογής: Το άρθρο 1 έχει συντομευτεί, οι δε διατάξεις που δεν αφορούν συγκεκριμένα το πεδίο εφαρμογής έχουν μεταφερθεί στα σχετικά άρθρα.

Στην παράγραφο 4, προτείνεται να διευκρινιστεί ότι οι μεταφορές από την Ανταρκτική, με διαμετακόμιση μέσω της Κοινότητας, υπόκεινται στις απαγορεύσεις εξαγωγών δυνάμει της Σύμβασης της Βασιλείας, όπως εφαρμόζονται στον κανονισμό (βλ. σημείο 4.2.6, παράγραφος 2 κατωτέρω).

Οι διατάξεις του ισχύοντος άρθρου 1 παράγραφος 3 στοιχεία (γ) και (δ), που αφορούν «έκτακτες περιπτώσεις» σχετικά με τον έλεγχο μη επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ (προτεινόμενο παράρτημα ΙΙΙ) έχουν μεταφερθεί στο άρθρο 3 - ένα (νέο) εισαγωγικό άρθρο σχετικά με το γενικό διαδικαστικό πλαίσιο.

Τέλος, έχει αποσαφηνιστεί το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού όσον αφορά απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ.

2. Ορισμοί: Η ορολογία όσον αφορά τους όρους «κοινοποιών», «παραλήπτης», «αποστολή» και «προορισμός», αντί για τους όρους «εξαγωγέας», «εισαγωγέας», «εξαγωγή» και «εισαγωγή», αντιστοίχως, δεν έχει εναρμονιστεί με την ορολογία της Σύμβασης της Βασιλείας και την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001. Εάν γινόταν αυτό, θα χρειαζόταν να χρησιμοποιηθεί διαφορετική ορολογία για τις διατάξεις που αφορούν τις ενδοκοινοτικές μεταφορές, σε σύγκριση με την ορολογία για τις εισαγωγές στην Κοινότητα και τις εξαγωγές από αυτήν. Για τον λόγο αυτόν, διατηρήθηκε επίσης ο όρος «μεταφορές».

Προστέθηκαν διάφοροι νέοι ορισμοί: «επικίνδυνα απόβλητα», «μείγμα αποβλήτων», «περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση», «παραγωγός», «κάτοχος», «φορέας συλλογής», «έγγραφο κοινοποίησης και μεταφοράς», «αρμόδια αρχή», «Υπερπόντιες Χώρες και Εδάφη», «τελωνείο εξαγωγής από την Κοινότητα», «τελωνείο εξόδου από την Κοινότητα» και «τελωνείο εισόδου στην Κοινότητα», καθώς και «Κοινότητα», «εισαγωγή» και «διασυνοριακή μεταφορά».

Προτείνεται τροποποίηση - και ευθυγράμμιση με τη Σύμβαση της Βασιλείας - του γενικού ορισμού της «αρμόδιας αρχής», μεταξύ άλλων, προκειμένου να μην υπάρχουν ανησυχίες σχετικά με τις επανεισαγωγές στην Κοινότητα στρατιωτικών αποβλήτων που έχουν δημιουργηθεί από τις ένοπλες δυνάμεις των κρατών μελών. Επομένως, σε περίπτωση που δεν έχει οριστεί καμία αρμόδια αρχή, η αρμόδια αρχή πρόκειται να είναι η ρυθμιστική αρχή του κράτους ή της περιφέρειας που έχει δικαιοδοσία για τη διασυνοριακή μεταφορά αποβλήτων, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει τις στρατιωτικές αρχές.

Έχει προστεθεί ορισμός της «περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης» των αποβλήτων. Αντικατοπτρίζει τον ορισμό της Σύμβασης της Βασιλείας και χρησιμοποιείται όσον αφορά τις εξαγωγές από την Κοινότητα και τις εισαγωγές σε αυτήν. Ως προς τις ενδοκοινοτικές μεταφορές, ισχύει ο στόχος να εξασφαλίζεται ανάκτηση ή διάθεση των αποβλήτων, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία, ούτε να βλάπτεται το περιβάλλον, όπως απαιτείται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε [10].

[10] ΕΕ L 194, 25.7.1975, σ. 39.

Τέλος, πρέπει να σημειωθεί ότι ο ορισμός του «κοινοποιούντος» μεταφέρθηκε από τους ορισμούς στο άρθρο 4 και αποσαφηνίστηκε. Προτείνεται, επομένως, να τεθούν επί ίσης βάσεως οι πρώτες τρεις κατηγορίες κοινοποιούντων στην ιεράρχηση των κοινοποιούντων - συγκεκριμένα, ο αρχικός παραγωγός, ο νέος παραγωγός και ο φορέας συλλογής (μικρών ποσοτήτων από διαφορετικές πηγές), βλ. άρθρο 4 παράγραφος 2.

Άρα, ο κοινοποιών είναι:

(α) το πρόσωπο του οποίου η δραστηριότητα παρήγαγε τα απόβλητα. ή

(β) το πρόσωπο που διαθέτει άδεια και πραγματοποιεί προεπεξεργασία, ανάμειξη ή άλλες εργασίες που μεταβάλλουν τη φύση ή τη σύνθεση των αποβλήτων πριν από τη μεταφορά. ή

(γ) ο αδειούχος φορέας συλλογής ο οποίος, από διάφορες μικρές ποσότητες της ιδίας κατηγορίας αποβλήτων συγκεντρωμένων από μια ποικιλία πηγών, έχει συγκροτήσει το φορτίο προς μεταφορά.

Μόνον εάν τα εν λόγω πρόσωπα είναι άγνωστα, αφερέγγυα ή μη διαθέσιμα με άλλον τρόπο, μπορούν να διαβιβάσουν κοινοποίηση ο αδειούχος φορέας συλλογής ή ο καταχωρισμένος εργολάβος ή μεσίτης. Τελικά, στην τρίτη σειρά, μπορεί να διαβιβάσει κοινοποίηση ο κάτοχος.

4.2.4. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά μεταφορές εντός της Κοινότητας - Τίτλος ΙΙ

Ο τίτλος ΙΙ περιέχει τις κύριες διατάξεις του κανονισμού. Όπως αναφέρθηκε, η αλλαγή αυτή έγινε διότι, πρώτον, οι εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται κατ' αναλογία (mutatis mutandis) στις εξαγωγές από την Κοινότητα και στις εισαγωγές σε αυτήν, αν και με ορισμένες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, και, δεύτερον, περίπου 79% όλων των μεταφορών που αφορούν τα κράτη μέλη λαμβάνουν χώρα μεταξύ κρατών μελών εντός της Κοινότητας [11].

[11] Υπολογισμός που βασίζεται στις αναφορές των κρατών μελών όσον αφορά μεταφορές επικίνδυνων αποβλήτων για τα έτη 1997-1999. Περίπου 15% είναι ανάμεσα σε και από χώρες της ΕΖΕΣ και κράτη μέλη, και περίπου 7% είναι μεταξύ ΟΟΣΑ και κρατών μελών και άλλων χωρών.

Οι κυριότερες αλλαγές της πρότασης σε σύγκριση με τον κανονισμό του 1993 είναι οι εξής:

1. Κατάλογοι: Μείωση του αριθμού των καταλόγων από τρεις σε δύο.

Οι ισχύοντες κατάλογοι αντικατοπτρίζουν τους καταλόγους στην απόφαση του ΟΟΣΑ του 1992 και κατατάσσουν τους τύπους αποβλήτων στις εξής κατηγορίες:

- Μη επικίνδυνα απόβλητα, που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ / πράσινος κατάλογος αποβλήτων

- Ημι-επικίνδυνα απόβλητα, που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ / πορτοκαλί κατάλογος αποβλήτων

- Επικίνδυνα απόβλητα, που απαριθμούνται στο παράρτημα IV / κόκκινος κατάλογος αποβλήτων.

Σύμφωνα με την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001, προτείνεται να συγχωνευθούν τα ισχύοντα παραρτήματα ΙΙΙ και IV σε ένα παράρτημα - παράρτημα IV - και να διατηρηθεί το ισχύον παράρτημα ΙΙ ως παράρτημα ΙΙΙ.

Επίσης σύμφωνα με την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001, προτείνεται να συμπεριληφθούν τα παραρτήματα II και VIII της Σύμβασης της Βασιλείας στο παράρτημα IV του κανονισμού και να συμπεριληφθεί το παράρτημα ΙΧ της Σύμβασης της Βασιλείας στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού. Στα παραρτήματα ΙΙ, VIII και ΙΧ της Σύμβασης της Βασιλείας απαριθμούνται «κατηγορίες αποβλήτων που απαιτούν ειδική εξέταση» (ΙΙ), επικίνδυνα απόβλητα (VIII) και μη επικίνδυνα απόβλητα (ΙΧ), αντιστοίχως.

2. Διαδικασίες: Μείωση των αντιστοίχων διαδικασιών από τρεις σε δύο.

Στον κανονισμό του 1993 καθιερώνονται τρεις διαδικασίες, ανάλογα με τον κατάλογο στον οποίο απαριθμούνται τα κοινοποιούμενα απόβλητα και τον προορισμό τους.

- Τα μη επικίνδυνα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση υπόκεινται μόνον στην απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες.

- Τα ημι-επικίνδυνα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση υπόκεινται σε διαδικασία που βασίζεται σε προηγούμενη κοινοποίηση και σιωπηρή συγκατάθεση.

- Τα επικίνδυνα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα IV, τα απόβλητα που δεν απαριθμούνται και προορίζονται για ανάκτηση και όλα τα απόβλητα που προορίζονται για διάθεση, υπόκεινται σε διαδικασία που βασίζεται σε προηγούμενη κοινοποίηση και γραπτή συγκατάθεση.

Για να απλουστευθεί ο κανονισμός, προτείνεται να μειωθεί ο αριθμός των διαδικασιών σε δύο. Η μία διαδικασία συνεπάγεται απαιτήσεις ενημέρωσης όσον αφορά απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση [12]. Η άλλη αφορά προηγούμενη κοινοποίηση με γραπτή συγκατάθεση όσον αφορά όλες τις άλλες μεταφορές - συγκεκριμένα, όσον αφορά όλα τα απόβλητα που προορίζονται για διάθεση και τα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα IV και προορίζονται για ανάκτηση. Επιτρέπεται, ωστόσο, σιωπηρή συγκατάθεση από πλευράς της αρμόδιας αρχής διαμετακόμισης.

[12] Είναι συζητήσιμο κατά πόσον η απαίτηση να συνοδεύονται τα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ από ορισμένες πληροφορίες είναι διαδικαστική απαίτηση ή όχι. Ωστόσο, αφού στην απόφαση του ΟΟΣΑ χρησιμοποιείται η ορολογία «διαδικασία πράσινου ελέγχου» όσον αφορά μεταφορές αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ (προσάρτημα 3 της απόφασης του ΟΟΣΑ του 2001) και αφού είναι σαφέστερο από άποψη περιγραφής εάν αναφέρεται ως διαδικασία, θεωρείται σκόπιμο να χρησιμοποιείται «ορολογία διαδικασίας» όσον αφορά αυτή την απαίτηση ενημέρωσης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, χρησιμοποιείται ο όρος «συνήθης εμπορική συναλλαγή».

Επ' αυτού, η πρόταση δεν ακολουθεί την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001, βάσει της οποίας απαιτείται σιωπηρή συγκατάθεση και η δυνατότητα γραπτής συγκατάθεσης για επικίνδυνα και ημι-επικίνδυνα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα IV και προορίζονται για ανάκτηση (πορτοκαλί κατάλογος - πορτοκαλί διαδικασία). Αφού έχουν συγχωνευθεί ο κατάλογος επικίνδυνων αποβλήτων (κόκκινος) και ο κατάλογος ημι-επικίνδυνων αποβλήτων (πορτοκαλί), στην απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001 καταργείται η σημερινή διαδικασία για επικίνδυνα απόβλητα, που προβλέπει προηγούμενη κοινοποίηση με γραπτή συγκατάθεση (κόκκινος κατάλογος - κόκκινη διαδικασία). Πρέπει να σημειωθεί ότι η απόφαση του ΟΟΣΑ αφορά μόνον απόβλητα προοριζόμενα για ανάκτηση.

Οι λόγοι για τους οποίους δεν ακολουθείται η απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001 επ' αυτού του σημείου, και αντιθέτως απαιτείται γραπτή συγκατάθεση, είναι πολλοί και διάφοροι. Πρώτον, δεν θεωρείται σκόπιμο, από περιβαλλοντική άποψη, να επιτρέπεται σιωπηρή συγκατάθεση από τις αρμόδιες αρχές προορισμού και αποστολής όσον αφορά τις μεταφορές όλων των επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται σήμερα στο παράρτημα IV. Δεύτερον, δυνάμει της Σύμβασης της Βασιλείας απαιτείται γραπτή συγκατάθεση από όλες τις ενδιαφερόμενες αρμόδιες αρχές για μεταφορές επικίνδυνων αποβλήτων. Τρίτον, θα χανόταν έτσι το όφελος της απλούστευσης των διαδικασιών - διότι, ακόμη και αν επιτρεπόταν σιωπηρή συγκατάθεση για μεταφορές προοριζόμενες για ανάκτηση, πάλι θα έπρεπε να διατηρηθεί γραπτή συγκατάθεση όσον αφορά όλα τα απόβλητα που προορίζονται για διάθεση. Τέταρτον, με τη γραπτή συγκατάθεση υπάρχει μεγαλύτερη νομική σαφήνεια για όλους τους ενδιαφερομένους. για τον λόγο αυτόν, είναι σαφώς προτιμότερη από άποψη ελέγχου και επιβολής.

Εν συνόψει, το προτεινόμενο απλουστευμένο διαδικαστικό πλαίσιο έχει ως εξής:

- Οι μεταφορές μη επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση πρέπει να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες.

- Οι μεταφορές όλων των αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση, των επικίνδυνων και ημι-επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα IV, καθώς και των μη απαριθμούμενων αποβλήτων που προορίζονται για ανάκτηση, υπόκεινται σε προηγούμενη κοινοποίηση και γραπτή συγκατάθεση (σιωπηρή από τη χώρα διαμετακόμισης).

3. Συγκατάθεση από τις αρμόδιες αρχές χωριστά: Προτείνεται οι αρμόδιες αρχές να δίδουν η κάθε μία τη συγκατάθεσή της χωριστά και εντός προθεσμίας 30 ημερών.

Όπως επισημαίνεται ανωτέρω στην παράγραφο 2, η πρόταση δεν ακολουθεί την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001 όσον αφορά το στοιχείο της σιωπηρής συγκατάθεσης: προτείνεται, κατά κανόνα, γραπτή συγκατάθεση (όχι όμως για την αρμόδια αρχή διαμετακόμισης).

Όσον αφορά τη συγκατάθεση, η απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001 ορίζει επίσης ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να παρέχουν συγκατάθεση η κάθε μία χωριστά. Αυτό συμβαίνει στο πλαίσιο του ισχύοντος κανονισμού του 1993 όσον αφορά απόβλητα προοριζόμενα για ανάκτηση. Εν τούτοις, όσον αφορά απόβλητα προοριζόμενα για διάθεση, βάσει του ισχύοντος καθεστώτος, η αρμόδια αρχή προορισμού δίδει έγκριση για κοινοποιημένη μεταφορά μόνον εάν δεν υπάρχουν αντιρρήσεις από τις λοιπές σχετικές αρμόδιες αρχές. Οι αρμόδιες αρχές έχουν άρα στη διάθεση τους διαφορετικές προθεσμίες για να συμμορφωθούν, αφού η αρμόδια αρχή προορισμού πρέπει να "περιμένει" την απάντηση των άλλων αρχών.

Η πρόταση να αποτελέσει η χωριστή συγκατάθεση από κάθε μία αρμόδια αρχή τον κύριο και γενικό κανόνα βασίζεται στα εξής: Πρώτον, καθιστά δυνατή την καθιέρωση ενιαίας προθεσμίας για όλες τις αρμόδιες αρχές (30 ημέρες από την παραλαβή από την αρμόδια αρχή προορισμού). Δεύτερον, καθιστά δυνατή τη διατήρηση ενός περαιτέρω απαιτούμενου στοιχείου για την ευθυγράμμιση της πρότασης: συγκεκριμένα, την εφαρμογή κατ' αναλογία των κοινοτικών διατάξεων για τις εξαγωγές και εισαγωγές. Χωρίς χωριστή συγκατάθεση, θα χρειαζόταν να θεσπιστούν ειδικές διατάξεις που να καλύπτουν τις χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ.

4. Διεκπεραίωση της κοινοποίησης από την αρμόδια αρχή αποστολής: Προτείνεται να αποστέλλεται η κοινοποίηση από τον κοινοποιούντα στην αρμόδια αρχή αποστολής. Η αρμόδια αρχή αποστολής διαβιβάζει κατόπιν την κοινοποίηση στις λοιπές σχετικές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη.

Επί του παρόντος, τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν κατά πόσον η κοινοποίηση θα αποστέλλεται μέσω της αρμόδιας αρχής αποστολής στις σχετικές χώρες ή θα αποστέλλεται από τον κοινοποιούντα σε όλες τις σχετικές αρμόδιες αρχές.

Προτείνεται να καταργηθεί αυτή η επιλογή και να απαιτείται να αποστέλλεται η κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή αποστολής, και περαιτέρω μέσω αυτής. Κατά τη Σύμβαση της Βασιλείας, οι κοινοποιήσεις πρέπει να διεκπεραιώνονται μέσω της αρμόδιας αρχής αποστολής, αν και αυτό είναι προαιρετικό στην απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001.

Για να εξασφαλιστεί ενιαία εφαρμογή του κανονισμού, θεωρείται αποτελεσματικότερο να καταργηθεί η επιλογή της διαδικασίας, που προβλέπεται στον υπάρχοντα κανονισμό. Συν τοις άλλοις, θεωρείται ότι η διεκπεραίωση των κοινοποιήσεων μέσω της αρμόδιας αρχής αποστολής θα βελτιώσει την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας. Ο έλεγχος της εκπλήρωσης των βασικών απαιτήσεων όσον αφορά πληροφορίες και έγγραφα σχετικά με την κοινοποίηση θα μπορεί έτσι - στην πλειονότητα των περιπτώσεων - να διενεργείται από την αρμόδια αρχή αποστολής.

5. Διαδικαστικές διασφαλίσεις για τον κοινοποιούντα: Όταν διεκπεραιώνει την κοινοποίηση η αρμόδια αρχή αποστολής, μπορεί να γίνει κατάχρηση του συστήματος με αποτέλεσμα να εμποδίζονται κατ' ουσία οι μεταφορές. Για να αποφευχθεί αυτή η κατάχρηση, εισάγονται ορισμένες διαδικαστικές διασφαλίσεις.

Πρώτα απ' όλα, καθιερώνεται η έννοια της «κατάλληλα συμπληρωμένης» κοινοποίησης, ώστε να προσδιορίζεται επακριβώς πότε πρέπει να υποβάλλεται η κοινοποίηση στις λοιπές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη από την αρμόδια αρχή αποστολής.

Δεύτερον, καθιερώνεται η έννοια της «κατάλληλα ολοκληρωμένης» κοινοποίησης, ώστε να προσδιορίζεται επακριβώς από πότε αρχίζει να υπολογίζεται η προθεσμία των 30 ημερών για την παροχή συγκατάθεσης ή/και τη διατύπωση αντιρρήσεων.

Για τον σκοπό αυτών των δύο εννοιών, γίνεται διάκριση μεταξύ α) πληροφοριών και εγγράφων που πρέπει να παρέχονται ή να επισυνάπτονται στα έγγραφα κοινοποίησης και μεταφοράς, και β) συμπληρωματικών πληροφοριών και εγγράφων, που ενδέχεται να ζητηθούν από τις σχετικές αρμόδιες αρχές κατά τη στιγμή που τους κοινοποιείται η μεταφορά.

Τρίτον, προβλέπεται παράρτημα, στο οποίο απαριθμούνται ποιες πληροφορίες και έγγραφα μπορούν να ζητηθούν, και σε ποιο στάδιο της κοινοποίησης.

Τέταρτον, δίδεται η δυνατότητα στον κοινοποιούντα να ζητήσει - εντός ορισμένης προθεσμίας - αιτιολογημένη εξήγηση από την αρμόδια αρχή προορισμού σχετικά με τους λόγους για τους οποίους αρνείται να αποδεχτεί την κοινοποίηση ως ολοκληρωμένη. Με τη ρητή και αιτιολογημένη εξήγηση, ο κοινοποιών θα είναι σε θέση να προσβάλει την εν λόγω απόφαση με διοικητική ή δικαστική προσφυγή.

6. Αντιρρήσεις για τις μεταφορές: Προτείνεται να αποσαφηνιστεί η δυνατότητα διατύπωσης αντιρρήσεων για τις μεταφορές προς ανάκτηση και διάθεση, ώστε να είναι δυνατόν να προβάλλονται αντιρρήσεις και στις ακόλουθες καταστάσεις:

- Για να εξασφαλίζεται ότι η επεξεργασία των σχετικών αποβλήτων θα λάβει χώρα σε εγκατάσταση που καλύπτεται από την οδηγία 96/61/ΕΟΚ σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης, αλλά δεν εφαρμόζει βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές, όπως ορίζονται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας (όταν προορίζονται για διάθεση και όταν προορίζονται για ανάκτηση).

- Για να εξασφαλίζεται ότι η επεξεργασία των σχετικών αποβλήτων λαμβάνει χώρα σύμφωνα με νομικώς δεσμευτικά πρότυπα περιβαλλοντικής προστασίας σχετικά με εργασίες διάθεσης ή ανάκτησης, που καθορίζονται βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας (όταν προορίζονται για διάθεση και όταν προορίζονται για ανάκτηση).

- Για να εξασφαλίζεται ότι η επεξεργασία των σχετικών αποβλήτων λαμβάνει χώρα σύμφωνα με τα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων που καταρτίζονται σύμφωνα με το άρθρο 7 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, με σκοπό να εξασφαλίζεται η εφαρμογή νομικώς δεσμευτικών υποχρεώσεων ανάκτησης ή ανακύκλωσης, που καθορίζονται βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας (όταν προορίζονται για ανάκτηση).

Στόχος της οδηγίας πλαισίου για τα απόβλητα [13] είναι εν γένει να προάγει την πρόληψη της δημιουργίας αποβλήτων και την ανάκτησή τους. Σε διάφορες πράξεις της κοινοτικής νομοθεσίας, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται η οδηγία για τις συσκευασίες [14], η οδηγία για τα ορυκτέλαια [15], η οδηγία για το οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους [16], η οδηγία περί υγειονομικής ταφής των αποβλήτων [17] και η οδηγία σχετικά με τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού [18], καθορίζονται προτεραιότητες και στόχοι ανάκτησης και ανακύκλωσης, καθώς και άλλες απαιτήσεις σχετικά με την επεξεργασία των αποβλήτων, οι οποίες είναι δεσμευτικές για τα κράτη μέλη. Θεωρείται άρα σκόπιμο να αποσαφηνίζεται στον κανονισμό ότι, σε περίπτωση που τα σχετικά απόβλητα υπόκεινται στις εν λόγω κοινοτικές υποχρεώσεις, είναι δυνατόν να προβληθούν αντιρρήσεις για τη μεταφορά σε δύο περιπτώσεις. Η πρώτη περίπτωση είναι όταν δεν θα τηρηθούν τεχνικές απαιτήσεις που είναι υποχρεωτικές σε επίπεδο ΕΕ. Η δεύτερη περίπτωση είναι όταν η επεξεργασία των σχετικών αποβλήτων δεν θα γίνει σύμφωνα με τα σχέδια διαχείρισης των αποβλήτων, που καταρτίζονται από τα κράτη μέλη όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας πλαισίου για τα απόβλητα, με σκοπό να εξασφαλίζεται η εφαρμογή νομικώς δεσμευτικών υποχρεώσεων ανάκτησης ή ανακύκλωσης, που καθορίζονται στην κοινοτική νομοθεσία. Τα ανωτέρω είναι σύμφωνα με το 6ο Πρόγραμμα Δράσης για το Περιβάλλον, στο οποίο ζητείται να ληφθούν περαιτέρω μέτρα για να ενθαρρυνθεί η ανακύκλωση και η ανάκτηση των αποβλήτων, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες αρχές της ιεράρχησης των αποβλήτων.

[13] Οδηγία 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15.07.1975, ΕΕ L 194, 25.07.1975, σ. 39.

[14] Οδηγία 94/62/ΕΚ του Συμβουλίου της 20.12.1994, όπως τροποποιήθηκε, ΕΕ L 365, 31.12.1994, σ. 10.

[15] Οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16.06.1975, ΕΕ L 194, 25.07.1975, σ. 23.

[16] Οδηγία 2000/53/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18.09.2000 - Δηλώσεις της Επιτροπής ΕΕ L 269, 21.10.2000, σ. 34.

[17] Οδηγία 1999/31/ΕΚ του Συμβουλίου της 26.04.1999, ΕΕ L 182, 16.07.1999, σ. 1.

[18] Οδηγία 2002/96/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 27.01.03, ΕΕ L 37, 13.02.03, σ. 24.

Αναπτύσσονται πολιτικές, σε επίπεδο Κοινότητας και κρατών μελών, για να προαχθεί η ανάκτηση και η ανακύκλωση των αποβλήτων. Παρ' όλα ταύτα, υπάρχουν μόνον λίγες κοινοτικές περιβαλλοντικές απαιτήσεις για τις εργασίες ανάκτησης των αποβλήτων, με την αξιοσημείωτη εξαίρεση της αποτέφρωσης. Επομένως, τα απόβλητα ενδέχεται να διοχετεύονται σε λιγότερο δαπανηρές λύσεις, και άρα, πιθανώς επίσης, χαμηλών προδιαγραφών. Ωστόσο, δεν υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές τεκμηριωμένες πληροφορίες σχετικά με τις πραγματικές ροές αποβλήτων. Σε αυτή την ιδιάζουσα κατάσταση, ο συνδυασμός ελεύθερων εμπορικών συναλλαγών και έλλειψης κοινοτικών περιβαλλοντικών προτύπων ενδέχεται να καταλήξει στον αποκλεισμό από την αγορά εγκαταστάσεων και μεθόδων επεξεργασίας με υψηλότερες περιβαλλοντικές επιδόσεις, όπως και ενδέχεται να υπονομευθούν οι προσπάθειες των κρατών μελών να εφαρμόσουν υψηλότερα περιβαλλοντικά πρότυπα στον τομέα της ανάκτησης των αποβλήτων. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι υπάρχει ανάγκη να καθιερωθούν ισότιμοι όροι ανταγωνισμού στην Κοινότητα για την ανακύκλωση και να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο περιβαλλοντικής προστασίας και οικονομικών επιδόσεων. Η Επιτροπή θα συμπεριλάβει προτάσεις για την επίτευξη αυτού του στόχου στο πλαίσιο της θεματικής στρατηγικής για την ανακύκλωση.

7. Μεταβατικές εργασίες ανάκτησης και διάθεσης: Προτείνονται ειδικές διατάξεις όσον αφορά τις μεταβατικές εργασίες ανάκτησης και διάθεσης, οι οποίες αντικατοπτρίζουν τις διατάξεις της απόφασης του ΟΟΣΑ του 2001.

Προτείνεται επομένως να αποσαφηνιστεί ότι οι εγκαταστάσεις μεταβατικής ανάκτησης και διάθεσης δεσμεύονται από τις ίδιες υποχρεώσεις όπως και οι εγκαταστάσεις τελικής ανάκτησης και διάθεσης - το οποίο σημαίνει ότι πρέπει επίσης να παρέχουν γραπτή επιβεβαίωση της παραλαβής των αποβλήτων και να πιστοποιούν την ολοκλήρωση των μεταβατικών εργασιών ανάκτησης ή διάθεσης - και εντός της ιδίας προθεσμίας. Περαιτέρω, προτείνεται ότι, όταν μια εγκατάσταση μεταβατικών εργασιών παραδίδει απόβλητα για επακόλουθη και τελική ανάκτηση ή διάθεση σε άλλη εγκατάσταση, πρέπει να λαμβάνει το συντομότερο δυνατόν, αλλά το αργότερο ένα ημερολογιακό έτος από την παράδοση των αποβλήτων, πιστοποιητικό από την εγκατάσταση αυτή, το οποίο να αναφέρει ότι ολοκληρώθηκε η επακόλουθη και τελική ανάκτηση ή διάθεση.

Στο πλαίσιο της απαίτησης να συσταθεί χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια, προτείνεται επιπλέον ότι, εάν η μεταφορά προορίζεται για μεταβατικές εργασίες, τότε η απαίτηση αυτή μπορεί να πληρούται με τη σύσταση συμπληρωματικής χρηματικής εγγύησης ή ισοδύναμης ασφάλειας από τον παραλήπτη, η οποία να καλύπτει την εν λόγω μεταφορά μέχρι την ολοκλήρωση της τελικής ανάκτησης ή διάθεσης. Σκοπός είναι να καταστεί σαφές ότι η χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια πρέπει να καλύπτει ολόκληρη τη μεταφορά μέχρι την τελική διάθεση ή ανάκτηση.

8. Απαιτήσεις ενημέρωσης όσον αφορά μεταφορές μη επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ: Προτείνεται να επεκταθεί και να αποσαφηνιστεί ο κατάλογος πληροφοριών και εγγράφων που πρέπει να συνοδεύουν τις μεταφορές αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση.

Προτείνεται άρα να αναφέρονται το όνομα και η διεύθυνση του παραγωγού, του νέου παραγωγού ή του φορέα συλλογής, του προσώπου που φροντίζει για τη μεταφορά, του παραλήπτη και του(των) κατόχου(-ων). Επί του παρόντος, απαιτούνται μόνον το όνομα και η διεύθυνση του κατόχου. Συν τοις άλλοις, προτείνεται να αναφέρεται ο κωδικός ταυτοποίησης των αποβλήτων, με χρήση του κωδικού του ΟΟΣΑ στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού και του κωδικού του Ευρωπαϊκού Καταλόγου Αποβλήτων της απόφασης 2000/532/ΕΚ της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε [19].

[19] ΕΕ L 226, 6.9.2000, σ. 3.

Επιπλέον, προστίθεται παράρτημα το οποίο περιέχει το έντυπο που πρέπει να χρησιμοποιείται για την παροχή των πληροφοριών που πρέπει να συνοδεύουν τις μεταφορές μη επικίνδυνων αποβλήτων απαριθμούμενων στο παράρτημα ΙΙΙ. Επί του παρόντος, δεν υπάρχει τέτοιο έντυπο. Προτείνεται, όμως, τυποποιημένο έντυπο ώστε να εξασφαλίζεται ότι ο κλάδος δεν έχει να αντιμετωπίζει διαφορετικές απαιτήσεις από τα διάφορα κράτη μέλη όσον αφορά τα έντυπα και τις πληροφορίες.

Προτείνονται συμπληρωματικές απαιτήσεις, προκειμένου να διευκολύνεται ο καλύτερος έλεγχος και των μη επικίνδυνων αποβλήτων επίσης. Όπως φάνηκε σαφώς σε μια πρόσφατη περίπτωση, όπου ανακαλύφθηκε μόλυνση της αλυσίδας ζωοτροφών και τροφίμων από απόβλητα ζάχαρης που περιείχαν ορμόνες (ΜΡΑ), χρειάζεται έλεγχος των μεταφορών των υποτιθέμενων μη επικίνδυνων αποβλήτων. Δεν πρέπει να υποτιμώνται οι εκτεταμένες συνέπειες της εσφαλμένης ταξινόμησης μιας κατηγορίας αποβλήτων για τους σκοπούς του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 σχετικά με τις μεταφορές αποβλήτων [20].

[20] Μόνο σε ένα από τα κράτη μέλη που υπέστησαν στις συνέπειες - στις Κάτω Χώρες - το κόστος υπολογίζεται ότι ανήλθε σε 107 έως 132 εκατομμύρια EUR συνολικά (πρωτογενής τομέας: 43 εκατ. EUR, τομέας των ζωοτροφών: 33 εκατ. EUR, σφαγεία: 25 έως 50 εκατ. EUR και κυβέρνηση: 6 εκατ. EUR).

Τέλος, προτείνεται να παρέχονται αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη σύμβασης μεταξύ του προσώπου που φροντίζει για τη μεταφορά και του παραλήπτη για την ανάκτηση των αποβλήτων και η σύμβαση να περιλαμβάνει την υποχρέωση του προσώπου που φροντίζει για τη μεταφορά να πάρει πίσω τα απόβλητα, εάν η μεταφορά δεν ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν ή εάν πραγματοποιηθεί κατά παράβαση των διατάξεων του κανονισμού.

Η τελευταία απαίτηση συνδυάζεται με τη διευκρίνιση όσον αφορά τις υποχρεώσεις παραλαβής κατόπιν επιστροφής στα άρθρα 24 και 26 (βλ. παράγραφο 13 κατωτέρω). Προτείνεται, επομένως, η υποχρέωση παραλαβής κατόπιν επιστροφής, σε περιπτώσεις που η μεταφορά δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν ή πρέπει να θεωρηθεί παράνομη, να καλύπτει επίσης μεταφορές μη επικίνδυνων αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (βλ. παράγραφο 13 κατωτέρω).

9. Απόβλητα προοριζόμενα για εργαστηριακή ανάλυση: Σύμφωνα με την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001, οι μεταφορές αποβλήτων που προορίζονται ρητά για εργαστηριακή ανάλυση δεν υπόκεινται στη διαδικασία της προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης.

Αντ' αυτής, προτείνεται το πρόσωπο που φροντίζει για τις εν λόγω μεταφορές να ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές σχετικά με τη μεταφορά τρεις εργάσιμες ημέρες πριν από την έναρξή της, η δε μεταφορά να συνοδεύεται από ορισμένες πληροφορίες.

10. Διοικητικός κανόνας όσον αφορά απόβλητα που περιέχουν χημικές ουσίες με έμμονους οργανικούς ρύπους (POP): Προτείνεται τα απόβλητα που αποτελούνται, περιέχουν ή έχουν μολυνθεί από τις χημικές ουσίες οι οποίες απαριθμούνται στα παραρτήματα Α, Β και Γ της Σύμβασης της Στοκχόλμης, ή στο παράρτημα VIII του κανονισμού, να υπόκεινται στις ίδιες διατάξεις όπως και οι μεταφορές αποβλήτων που προορίζονται για διάθεση.

Υπό την επιφύλαξη της τεχνικής εφαρμογής της Σύμβασης της Στοκχόλμης, με το παρόν άρθρο θα καθιερωθεί, στο πλαίσιο των μεταφορών, σαφής διοικητικός κανόνας. Θα είναι σαφές, ιδίως όσον αφορά εξαγωγές από την Κοινότητα, ότι απαγορεύονται οι εν λόγω μεταφορές, εκτός εάν προορίζονται για χώρες της ΕΖΕΣ. Κατ' εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης, είναι σημαντικό να γίνεται αυστηρός έλεγχος κάθε μεταφοράς αποβλήτων που αποτελούνται, περιέχουν ή έχουν μολυνθεί από έμμονους οργανικούς ρύπους, προκειμένου να αποφεύγεται η ανεπαρκής διαχείριση αυτών των ουσιών.

11. Διοικητικός κανόνας για τη ρύθμιση των διαφωνιών σε θέματα ταξινόμησης: Προτείνεται να θεσπιστεί διαδικαστικός κανόνας όσον αφορά διαφωνίες μεταξύ αρμοδίων αρχών σχετικά με την ταξινόμηση των αποβλήτων ως αποβλήτων, την ταξινόμηση και την καταχώριση σε κατάλογο των αποβλήτων και την ταξινόμηση ορισμένων εργασιών ως ανάκτησης ή διάθεσης.

Προτείνεται άρα να καθιερωθεί σαφής και επακριβής διαδικαστικός κανόνας, ο οποίος να προβλέπει ότι, στις εν λόγω περιπτώσεις διαφωνίας, εφαρμόζεται η αυστηρότερη διαδικασία. Πρέπει να τονιστεί ότι ο κανόνας εφαρμόζεται μόνον για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και υπό την επιφύλαξη τυχόν δικαστικής προσφυγής που ασκείται για τη ρύθμιση των διαφωνιών αυτών μεταξύ αρμοδίων αρχών.

12. Χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια: Προτείνεται να διευκρινιστεί ότι η χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια που συστήνεται από την κοινοποιούντα, πρέπει να έχει συσταθεί και να είναι νομικώς δεσμευτική κατά τη στιγμή της κοινοποίησης, πρέπει δε να ισχύει για την κοινοποιημένη μεταφορά το αργότερο κατά την έναρξη της μεταφοράς.

Προτείνεται επίσης να αποσαφηνιστεί ότι το ποσό της κάλυψης της εγγύησης ή ισοδύναμης ασφάλειας πρέπει να εγκρίνεται από την αρμόδια αρχή αποστολής, ότι όλες οι αρμόδιες αρχές πρέπει να έχουν πρόσβαση σ' αυτήν και ότι πρέπει επίσης να καλύπτει ενδεχόμενα έξοδα αποθήκευσης.

Εξάλλου, διευκρινίζεται ότι η εγγύηση πρέπει να ισχύει και να καλύπτει την κοινοποιημένη μεταφορά καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένης και της ολοκλήρωσης της τελικής ανάκτησης ή διάθεσης. Τέλος, ορίζεται ότι εάν η μεταφορά προορίζεται για εργασίες ανάκτησης ή διάθεσης που θεωρούνται μεταβατικές, η απαίτηση αυτή μπορεί να πληρούται με τη σύσταση συμπληρωματικής χρηματικής εγγύησης ή ισοδύναμης ασφάλειας από τον παραλήπτη, η οποία να καλύπτει την εν λόγω μεταφορά μέχρι την ολοκλήρωση της τελικής ανάκτησης ή διάθεσης.

13. Υποχρεώσεις παραλαβής σε περίπτωση επιστροφής: Προτείνεται να αποσαφηνιστεί ότι η υποχρέωση παραλαβής των αποβλήτων κατόπιν επιστροφής - τόσο σε περιπτώσεις που η μεταφορά δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν, όσο και σε περιπτώσεις που η μεταφορά πρέπει να θεωρηθεί παράνομη - ισχύει επίσης και για μη επικίνδυνα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση. Προτείνονται επίσης διευκρινίσεις όσον αφορά την υποχρέωση να γίνουν νέες κοινοποιήσεις, σε περιπτώσεις παραλαβής κατόπιν επιστροφής. Θεωρείται άρα σκόπιμο να απαιτείται παραλαβή κατόπιν επιστροφής όλων των αποβλήτων, και όχι μόνον όσον αφορά απόβλητα που αποτελούν αντικείμενο προηγούμενης κοινοποίησης και συγκατάθεσης.

14. Ο ρόλος της Επιτροπής για διαβίβαση πληροφοριών από τα κράτη μέλη: Προτείνεται ότι, σε περίπτωση που τα κράτη μέλη πρέπει να γνωστοποιήσουν πληροφορίες σχετικά με τη νομοθεσία, τις προεγκεκριμένες εγκαταστάσεις κ.λπ. σε άλλα κράτη μέλη, το σχετικό κράτος μέλος είναι το ίδιο υπεύθυνο για τη γνωστοποίηση αυτή.

Επί του παρόντος, όταν η Επιτροπή λαμβάνει αυτές τις πληροφορίες από ένα κράτος μέλος, τις διαβιβάζει στα άλλα κράτη μέλη. Ενόψει των σύγχρονων μεθόδων επικοινωνίας, όμως, θεωρείται προτιμότερο να αναλαμβάνει αυτά τα καθήκοντα το ίδιο το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Προτείνεται, συνεπώς, να γνωστοποιούν τα κράτη μέλη τις πληροφορίες αυτές, τόσο στην Επιτροπή, όσο και στα λοιπά κράτη μέλη.

15. Επικοινωνία με ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων: Για την προετοιμασία για (μελλοντικές) εξελίξεις στον τομέα των επικοινωνιών μέσω ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων με ηλεκτρονική υπογραφή, προτείνεται να καθιερωθεί η δυνατότητα επικοινωνίας με τα εν λόγω μέσα. Ωστόσο, η επικοινωνία αυτή επιτρέπεται μόνον ανάλογα με την απόφαση των σχετικών αρμοδίων αρχών.

Εάν επιτρέπεται η εν λόγω επικοινωνία, η αρμόδια αρχή αποστολής δύναται να αποφασίσει να αναλαμβάνει και να διεκπεραιώνει την υποβολή της προαναφερόμενης γνωστοποίησης. Ειδάλλως, ο κοινοποιών και ο παραλήπτης θα υποχρεούνται να υποβάλλουν την προαναφερόμενη γνωστοποίηση. Για ορισμένους κοινοποιούντες και παραλήπτες, αυτό μπορεί να αποτελέσει σοβαρή τεχνική και οικονομική επιβάρυνση, αλλά όχι για άλλους. Επομένως, η απόφαση από την αρμόδια αρχή αποστολής να αναλάβει τα καθήκοντα γνωστοποίησης πρέπει να ληφθεί κατόπιν συμφωνίας με τις λοιπές σχετικές αρμόδιες αρχές και τον κοινοποιούντα.

16. Υποσημείωση στο παράρτημα ΙΙΙ, καταχώριση GC 030: Όσον αφορά την καταχώριση GC 030 στο παράρτημα ΙΙΙ και τα σκάφη προοριζόμενα για διάλυση, έχει προστεθεί υποσημείωση ώστε να διευκρινιστεί ότι πρέπει να υπάρχει ισορροπία μεταξύ της ανάγκης να μην περιέχουν τα εν λόγω σκάφη επικίνδυνα υλικά και του γεγονότος ότι ορισμένα υλικά, που ταξινομούνται ως επικίνδυνα, είναι απαραίτητα για την ασφαλή λειτουργία των σκαφών. Στην υποσημείωση αποσαφηνίζεται ότι αυτή η ισορροπία πρέπει να προσδιορίζεται σε συνάρτηση με τους αναγνωρισμένους κανόνες και κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ανακύκλωση των πλοίων, και ιδίως εκείνους που καταρτίζονται υπό την αιγίδα του ΙΜΟ και της Σύμβασης της Βασιλείας.

4.2.5. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά μεταφορές εντός των κρατών μελών - Τίτλος ΙΙΙ

Δεν προτείνονται αλλαγές σχετικά με τις μεταφορές αποβλήτων εντός των κρατών μελών. Οι διατάξεις των τίτλων ΙΙ και VII ακόμη δεν εφαρμόζονται για μεταφορές αποβλήτων που ακολουθούν διαδρομή αποκλειστικά εντός ενός και του ιδίου κράτους μέλους. Παρ' όλα ταύτα, τα κράτη μέλη υποχρεούνται όμως να καθιερώσουν κατάλληλο σύστημα ελέγχου όσον αφορά τις εν λόγω μεταφορές και μπορούν πάντα να εφαρμόσουν το σύστημα που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό.

4.2.6. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά εξαγωγές από την Κοινότητα και εισαγωγές σε αυτήν - Τίτλοι IV, V και VΙ

1. Γενική λογική: Εν γένει, ο παρών τίτλος έχει ευθυγραμμιστεί σύμφωνα με τη λογική ότι οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ σχετικά με τις ενδοκοινοτικές μεταφορές αποτελούν τη βάση, η οποία εφαρμόζεται κατ' αναλογία (mutatis mutandis). Επομένως, αναφέρονται μόνον τροποποιήσεις και συμπληρώσεις του τίτλου ΙΙ. Αυτές οι τροποποιήσεις και συμπληρώσεις αφορούν κυρίως την εφαρμογή των διαδικαστικών απαιτήσεων της Σύμβασης της Βασιλείας, οι οποίες διαφέρουν από εκείνες για τις ενδοκοινοτικές μεταφορές.

Επί του παρόντος, υπάρχουν αρκετές διαφορετικές διαδικασίες όσον αφορά τις εισαγωγές και εξαγωγές:

1) Εξαγωγή προς διάθεση σε χώρες της ΕΖΕΣ (άρθρο 15)

2) Εξαγωγή προς ανάκτηση (αξιοποίηση), σε χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ, αποβλήτων που απαριθμούνται στα παραρτήματα ΙΙΙ και IV (άρθρο 17 - όπως για τις ενδοκοινοτικές μεταφορές)

3) Εισαγωγή προς διάθεση από χώρες της ΕΖΕΣ και συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας (άρθρο 20)

4) Εισαγωγή προς ανάκτηση (αξιοποίηση) από χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ (άρθρο 22 - όπως για τις ενδοκοινοτικές μεταφορές)

5) Εισαγωγή προς ανάκτηση (αξιοποίηση) από χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ (άρθρο 20).

Με την εφαρμογή των διατάξεων του τίτλου ΙΙ κατ' αναλογία για εξαγωγές από την Κοινότητα και εισαγωγές σε αυτήν, ο αριθμός των διαδικασιών μειώνονται στις δύο που προβλέπονται στον τίτλο ΙΙ, συγκεκριμένα, στην απαίτηση προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και γραπτής συγκατάθεσης και στην απαίτηση να συνοδεύεται η μεταφορά από ορισμένες πληροφορίες.

Τα ειδικά διαδικαστικά στοιχεία που απαιτούνται βάσει της Σύμβασης της Βασιλείας είναι τα εξής:

- Όλες οι ενδιαφερόμενες χώρες πρέπει να δώσουν γραπτή συγκατάθεση για την κοινοποιημένη μεταφορά και έχουν στη διάθεσή τους 60 ημέρες για τον σκοπό αυτόν.

- Η χώρα αποστολής οφείλει να λάβει την απόφαση να συγκατατεθεί στη μεταφορά μόνον αφού λάβει γραπτή επιβεβαίωση από τις άλλες ενδιαφερόμενες χώρες.

- Η χώρα διαμετακόμισης πρέπει να δώσει απόδειξη παραλαβής της κοινοποίησης, η οποία σηματοδοτεί την έναρξη της προθεσμίας των 60 ημερών για συγκατάθεση.

Καθίσταται επίσης σαφές ότι η μεταφορά μπορεί να αρχίσει μόνον εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις (συγκατάθεση, σύμβαση, χρηματική εγγύηση, περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση/προστασία του περιβάλλοντος). Η εν λόγω διευκρίνιση μπορεί να μην είναι νομικώς απαραίτητη, αλλά κρίνεται σημαντική προκειμένου να ενισχυθεί η επιβολή.

Τέλος, έχουν προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα οι κανόνες που αφορούν τα τελωνεία και έχει προστεθεί μια παράγραφος στην οποία ορίζεται ότι, εάν ένα τελωνείο αντιληφθεί μεταφορά που δεν είναι σύμφωνη με τις διατάξεις του κανονισμού, οφείλει να ενημερώσει τη σχετική αρμόδια αρχή στην Κοινότητα και να φροντίσει να κατακρατήσει τα απόβλητα μέχρις ότου ληφθεί διαφορετική απόφαση. Εννοείται ότι και οι μεταφορές που παραβιάζουν τις απαγορεύσεις που ορίζονται στον κανονισμό θα υπόκεινται στην απαίτηση της κατακράτησης. Επιπλέον, ο μελλοντικός κανονισμός ή κανονισμοί, που θα θεσπιστούν σύμφωνα με το άρθρο 38, θα πρέπει να περιέχουν διατάξεις σχετικά με την κατακράτηση των αποβλήτων από τα τελωνεία.

2. Απαγόρευση εξαγωγών όσον αφορά την ανάκτηση, βάσει της Σύμβασης της Βασιλείας - Παράρτημα V: Στις 22 Σεπτεμβρίου 1995, η Διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης της Βασιλείας ενέκρινε την απόφαση ΙΙΙ/1, με την οποία εισάγεται μια νέα εισαγωγική παράγραφος 7α, ένα νέο άρθρο 4Α και ένα νέο παράρτημα VII στη Σύμβαση της Βασιλείας. Η απόφαση αποσκοπεί στην άμεση απαγόρευση των εξαγωγών επικίνδυνων αποβλήτων, προοριζόμενων για τελική διάθεση, από συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης που απαριθμούνται στο παράρτημα VII σε μέρη που δεν απαριθμούνται στο παράρτημα VII και στην απαγόρευση, από την 1η Ιανουαρίου 1998, των εξαγωγών επικίνδυνων αποβλήτων, προοριζόμενων για ανάκτηση, από μέρη που απαριθμούνται στο παράρτημα VII σε μέρη που δεν απαριθμούνται εκεί. Η εν λόγω απαγόρευση θεσπίζεται στην κοινοτική νομοθεσία στα άρθρα 35 και 37 της πρότασης (άρθρα 14 και 16 του ισχύοντος κανονισμού). Το άρθρο 35 περιέχει την απαγόρευση που αφορά τη διάθεση και το άρθρο 37 περιέχει την απαγόρευση που αφορά την ανάκτηση.

Αναφορικά με την απαγόρευση που αφορά την ανάκτηση, πρώτα απ' όλα, προτείνεται να διευκρινιστεί ότι καλύπτονται από την απαγόρευση επικίνδυνα απόβλητα και μείγματα επικίνδυνων αποβλήτων εκτός καταλόγων, καθώς και απόβλητα για τα οποία η χώρα προορισμού έχει κοινοποιήσει ότι είναι επικίνδυνα ή των οποίων έχει απαγορεύσει την εισαγωγή. Δεύτερον - σύμφωνα με την απόφαση του ΟΟΣΑ του 2001 - προτείνεται να συμπεριληφθούν τα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ της Σύμβασης της Βασιλείας, στο παράρτημα V, μέρος 3, ως κατάλογος Α. Τα εν λόγω απόβλητα είναι τα εξής: Y46 - απόβλητα που συλλέγονται από κατοικίες (οικιακά απορρίμματα) και Y47 - κατάλοιπα που προέρχονται από την καύση οικιακών απορριμμάτων. Σαφώς, η Κοινότητα δεν πρέπει να εξάγει οικιακά απόβλητα και κατάλοιπα αποτέφρωσης σε χώρες εκτός του ΟΟΣΑ, το οποίο είναι σύμφωνο με την αρχή της αυτάρκειας που ορίζεται στο άρθρο 5 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε.

Η απαγόρευση που αφορά τη διάθεση, όπως περιλαμβάνεται στο άρθρο 35, παραμένει αμετάβλητη. Απαγορεύονται άρα ακόμη οι εξαγωγές επικίνδυνων αποβλήτων προοριζόμενων για διάθεση, εκτός εάν προορίζονται για χώρες της ΕΖΕΣ που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας.

3. Απαίτηση για περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση και προστασία του περιβάλλοντος: Όπως αναφέρθηκε ήδη στο σημείο 4.2.2., και οι δύο τίτλοι IV και V περιλαμβάνουν κεφάλαιο στο οποίο είναι συγκεντρωμένες γενικές διατάξεις για τους εν λόγω τίτλους. Τα κεφάλαια αυτά περιέχουν άρθρο σχετικά με την απαίτηση περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης, σε περιπτώσεις εξαγωγών από την Κοινότητα, και προστασίας του περιβάλλοντος στην Κοινότητα, σε περιπτώσεις εισαγωγών στην Κοινότητα. Η έννοια της περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης προέρχεται από τη Σύμβαση της Βασιλείας και ορίζεται όπως εκεί. Η περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση ορίζεται ως η λήψη όλων των εφικτών μέτρων ώστε να εξασφαλίζεται ότι η διαχείριση των αποβλήτων λαμβάνει χώρα κατά τρόπο με τον οποίο θα προστατεύεται η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον έναντι δυσμενών επιπτώσεων που ενδέχεται να προκύψουν από τα εν λόγω απόβλητα.

Σχετικά με την απαίτηση περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης, προτείνεται περαιτέρω ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι πληρούται, μεταξύ άλλων, εάν είναι αποδεδειγμένο ότι εφαρμόζονται στην εγκατάσταση στην τρίτη χώρα προορισμού οι κατευθυντήριες γραμμές επεξεργασίας που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΧ όσον αφορά τη σχετική κατηγορία αποβλήτων. Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι η υπόθεση αυτή εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη της συνολικής εκτίμησης της περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και συμπεριλαμβανομένης της τελικής διάθεσης ή ανάκτησης στην τρίτη χώρα προορισμού.

Το παράρτημα ΙΧ αναφέρεται σε τρεις κατευθυντήριες γραμμές, οι οποίες εγκρίθηκαν όλες από τη Διάσκεψη των Μερών της Σύμβασης της Βασιλείας:

- Τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για την περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση των βιοϊατρικών και ιατροφαρμακευτικών αποβλήτων (Υ1.Υ3),

- Τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για την περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση των αποβλήτων από μπαταρίες μολύβδου - οξέος και

- Τεχνικές κατευθυντήριες γραμμές για την περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση της πλήρους και μερικής διάλυσης πλοίων.

Το παράρτημα ΙΧ πρόκειται να αναπτυχθεί περαιτέρω, μέσω της επιτροπής για την προσαρμογή στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο της κοινοτικής νομοθεσίας περί αποβλήτων και σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε. Επιπλέον, στο παράρτημα ΙΧ μπορεί να γίνεται αναφορά σε κατευθυντήριες γραμμές που έχουν εγκριθεί από τον ΟΟΣΑ ή έχουν εγκριθεί στο πλαίσιο άλλων οργάνων, βλ. άρθρο 61. Επ' αυτού, πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε οι κατευθυντήριες γραμμές να είναι συγκεκριμένες και όχι γενικές. Πρέπει να δίδουν ειδικές οδηγίες για τις διάφορες και προτιμώμενες μεθόδους διάθεσης και πρέπει να είναι προσαρμοσμένες στα τελευταία δεδομένα, τόσο από άποψη τεχνικού επιπέδου, όσο και από άποψη αντιμετώπισης των περιβαλλοντικών ανησυχιών. Αν και είναι προφανές, πρέπει τέλος να τονιστεί ότι η απαίτηση περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης εφαρμόζεται υπό την επιφύλαξη των διατάξεων των άρθρων 35 και 38, με τα οποία εφαρμόζεται η απαγόρευση εξαγωγής επικίνδυνων αποβλήτων, βάσει της Σύμβασης της Βασιλείας, από χώρες του ΟΟΣΑ σε χώρες εκτός του ΟΟΣΑ.

4. Υπερπόντιες Χώρες και Εδάφη: Προτείνονται δύο άρθρα ώστε να υπάρχουν ρητοί κανόνες στον κανονισμό σχετικά με τις εξαγωγές αποβλήτων στις Υπερπόντιες Χώρες και Εδάφη και τις εισαγωγές από αυτά. Με τους κανόνες που θεσπίζονται, εφαρμόζεται επομένως το άρθρο 39 της απόφασης 2001/822/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2001 για τη σύνδεση των Υπερπόντιων Χωρών και Εδαφών με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα [21].

[21] ΕΕ L 314, 30.11.2001, σ. 1.

5. Διαφορετικό καθεστώς όσον αφορά εξαγωγές μη επικίνδυνων αποβλήτων σε χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ: Υπό την ευθύνη της ΓΔ TRADE, εφαρμόζεται ειδικό καθεστώς για τις εξαγωγές μη επικίνδυνων αποβλήτων, προοριζόμενων για ανάκτηση, σε χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ, δηλαδή αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ.

Το παρόν καθεστώς θα συνεχιστεί, αν και με τροποποιημένη και απλουστευμένη μορφή, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 38.

Έχει ζητηθεί από όλες τις χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ να αναφέρουν ποιες διαδικασίες θέλουν να εφαρμοστούν για τις εισαγωγές από την Κοινότητα των εν λόγω αποβλήτων προς ανάκτηση. Επί του παρόντος, προσφέρονται οι ακόλουθες πέντε επιλογές ως απάντηση σε αυτή την ερώτηση: α) απαγόρευση, β) κοινοποίηση με γραπτή συγκατάθεση, γ) κοινοποίηση με σιωπηρή συγκατάθεση, δ) ειδική διαδικασία βάσει γραπτής συγκατάθεσης και/ή ε) κανένας έλεγχος στη χώρα προορισμού. Στην παρούσα πρόταση, προτείνεται απλούστευση της διαδικασίας, και συγκεκριμένα, να μειωθούν σε τρεις οι διαδικαστικές επιλογές των χωρών στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ και ζητήθηκε η γνώμη τους: α) απαγόρευση, β) κοινοποίηση με γραπτή συγκατάθεση ή γ) κανένας έλεγχος στη χώρα προορισμού.

Για την εφαρμογή αυτής της διάταξης, η Επιτροπή θα αποστείλει μια λεγόμενη "ειδοποίηση" ("note verbal") στις σχετικές χώρες για να τις ρωτήσει σχετικά με τις διαδικασίες που πρόκειται να εφαρμοστούν για τις εξαγωγές προς τη χώρα τους αποβλήτων για ανάκτηση τα οποία δεν καλύπτονται από την απαγόρευση εξαγωγών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί το υψηλότερο δυνατό επίπεδο εναρμόνισης συνολικά όσον αφορά τους καταλόγους αποβλήτων, η Επιτροπή θα χρησιμοποιήσει το παράρτημα ΙΙΙ για την έρευνα αυτή, διορθωμένο εν ανάγκη ώστε να χρησιμοποιείται όσο το δυνατόν περισσότερο η ορολογία της Σύμβασης της Βασιλείας και να υπάρχει συνέπεια με την απαγόρευση εξαγωγών που προβλέπεται εκεί.

Με αυτόν τον μελλοντικό κανονισμό της Επιτροπής, ο οποίος πρόκειται να τεθεί σε ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα καταργηθούν τόσο ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1420/1999 του Συμβουλίου [22], όσο και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1547/1999 της Επιτροπής [23], βάσει των οποίων ρυθμίζονται επί του παρόντος οι εν λόγω εξαγωγές.

[22] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1420/1999 του Συμβουλίου της 29.04.1999, ΕΕ L 166, 1.7.1999, σ. 6.

[23] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1547/1999 της Επιτροπής της 12.7.1999, ΕΕ L 185, 17.7.1999, σ. 1.

4.2.7. Κυριότερες αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά άλλες διατάξεις - Τίτλος VII

Όπως αναφέρθηκε ήδη, προτείνεται αναδιάρθρωση και συντόμευση του τίτλου VII. Ο τίτλος VII περιέχει άρα την πλειονότητα των άρθρων που περιλαμβάνονται στον τίτλο VIII σχετικά με άλλες διατάξεις στον ισχύοντα κανονισμό. Βλέπε την εξήγηση ανωτέρω στο σημείο 4.2.2.

Εκτός από αυτές τις διαρθρωτικές αλλαγές, προτείνονται μόνον οι ακόλουθες αλλαγές:

1. Χρήση της ιστοθέσης ως εναλλακτικής λύσης στη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα: Προτείνεται να γίνεται χρήση της ιστοθέσης της Επιτροπής ως εναλλακτικής λύσης στη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα.

Σύμφωνα με τον ισχύοντα κανονισμό, η Επιτροπή πρέπει να δημοσιεύει τους καταλόγους τελωνείων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η Επιτροπή έχει επίσης δημοσιεύσει τον κατάλογο των αρμοδίων αρχών στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Ωστόσο, ενόψει των εξελίξεων στις μεθόδους επικοινωνίας, θεωρείται αποτελεσματικότερη και περισσότερο ευπρόσιτη η χρήση μόνον ιστοθέσεων.

2. Έγκριση συμπληρωματικών μέτρων: Προτείνεται να δοθεί εντολή στην Επιτροπή να εγκρίνει συμπληρωματικά μέτρα σχετικά με τη θέση σε ισχύ, την εφαρμογή, τη διοικητική διαχείριση και την επιβολή του κανονισμού. Ορίζεται περαιτέρω ότι τα εν λόγω μέτρα πρέπει να εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, και τη λεγόμενη κανονιστική διαδικασία, που θεσπίζεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ [24]. Με τον ισχύοντα κανονισμό, δεν ανατίθενται τέτοιες αρμοδιότητες στην Επιτροπή.

[24] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

5. ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

Η αναγνώριση ότι "είναι σημαντικό να οργανωθεί η παρακολούθηση και ο έλεγχος των μεταφορών αποβλήτων με τρόπο ώστε να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος", όπως δηλώνεται στην έκτη αιτιολογική σκέψη στο προοίμιο του κανονισμού του 1993, ισχύει εξίσου και σήμερα, σχεδόν 10 χρόνια μετά την έγκρισή του. Είναι επομένως, αναγκαίο να διατηρηθεί και να βελτιωθεί το σύστημα προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης, βάσει του οποίου οι αρμόδιες αρχές είναι σε θέση και υποχρεούνται να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να εξασφαλίζουν την προστασία της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος εντός, καθώς και εκτός της Κοινότητας.

Εντός της Κοινότητας, ο παραγωγός και οι κοινοποιών στην Κοινότητα λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση κάθε αποβλήτου που μεταφέρουν εντός της Κοινότητας λαμβάνει χώρα χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, όπως απαιτείται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, και σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία περί αποβλήτων, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και συμπεριλαμβανομένης της τελικής διάθεσης ή τελικής ανάκτησης στο κράτος προορισμού. Εκτός της Κοινότητας, ο παραγωγός και ο κοινοποιών και άλλες επιχειρήσεις που συμμετέχουν στη μεταφορά λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση κάθε αποβλήτου που μεταφέρουν λαμβάνει χώρα κατά περιβαλλοντικώς ορθό τρόπο, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και συμπεριλαμβανομένης της τελικής διάθεσης ή τελικής ανάκτησης στην τρίτη χώρα προορισμού [25].

[25] Η περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση ορίζεται όπως στη Σύμβαση της Βασιλείας, συγκεκριμένα ως «η λήψη όλων των εφικτών μέτρων ώστε να εξασφαλίζεται ότι η διαχείριση των αποβλήτων λαμβάνει χώρα κατά τρόπο με τον οποίο θα προστατεύεται η ανθρώπινη υγεία και το περιβάλλον έναντι δυσμενών επιπτώσεων που μπορεί να προκύψουν από τα εν λόγω απόβλητα».

6. ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

Βάσει συνολικής εκτίμησης, θεωρείται ότι η πρόταση δεν θα επιβάλει πρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις στον κλάδο. Το σύστημα των απαιτήσεων υποβολής κοινοποιήσεων και πληροφοριών σχετικά με μεταφορές αποβλήτων είναι εδραιωμένο σε ολόκληρη την Κοινότητα και πρέπει να αναμένεται ότι η απαίτηση να διεκπεραιώνονται οι κοινοποιήσεις από την αρμόδια αρχή αποστολής, και μέσω αυτής, θα έχει ως αποτέλεσμα κάποια οικονομική ανακούφιση των κοινοποιούντων, σε σύγκριση με την υποχρέωσή τους να υποβάλλουν την κοινοποίηση σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Η διευκρίνιση ότι η χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια πρέπει να έχει συσταθεί και να είναι νομικώς δεσμευτική κατά την κοινοποίηση ενδέχεται να συνεπάγεται επιπρόσθετα έξοδα για τις βιομηχανίες που υποβάλλουν κοινοποιήσεις στα κράτη μέλη, σε περίπτωση που αυτό δεν απαιτείται επί του παρόντος.

Πρέπει να αναμένεται, όμως, ότι η πρόταση θα συνεπάγεται επιπρόσθετα έξοδα για ορισμένα κράτη μέλη. Η πρόταση ορίζει ότι οι κοινοποιήσεις πρέπει να διεκπεραιώνονται μέσω της αρμόδιας αρχής αποστολής. Για τα κράτη μέλη τα οποία διαθέτουν προηγμένο και τελειοποιημένο σύστημα για τη διεκπεραίωση, τον έλεγχο και την παρακολούθηση των κοινοποιήσεων και των μεταφορών, το εν λόγω σύστημα δεν θα συνεπάγεται περαιτέρω δαπάνες. Για τα κράτη μέλη τα οποία δεν βρίσκονται ακόμη σε αυτή τη θέση, με την πρόταση πιθανώς θα προκύψουν ορισμένες επιπλέον δαπάνες. Παρ' όλα ταύτα, πρέπει επίσης να μην λησμονείται ότι με το σύστημα της διεκπεραίωσης των κοινοποιήσεων μέσω της αρμόδιας αρχής αποστολής θα προκύψουν εξοικονομήσεις από τον περιορισμό των γραφειοκρατικών διαδικασιών και των ελέγχων για τις αρμόδιες αρχές προορισμού και διαμετακόμισης. Επομένως, το σύστημα, κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι συνολικά οικονομικά ουδέτερο.

7. ΠΛΕΥΡΈΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

Ορισμένα μέλη του κλάδου παρουσίασαν εισηγήσεις, αναφέροντας ότι, παρ' όλο το γεγονός ότι ο κανονισμός ισχύει άμεσα στα κράτη μέλη, από ορισμένες πλευρές εφαρμόζεται πολύ διαφορετικά στα διάφορα κράτη μέλη, το οποίο προκαλεί στρεβλώσεις στην εσωτερική αγορά. Το γεγονός αυτό αφορά, παραδείγματος χάρη, διαφορετικές απαιτήσεις υποβολής πληροφοριών και εγγράφων όσον αφορά τις κοινοποιήσεις και τις μεταφορές, διαφορετικά συστήματα διεκπεραίωσης των κοινοποιήσεων, διαφορετικές απαιτήσεις για τη χρηματική εγγύηση - τη σύστασή της, τον υπολογισμό, την ελευθέρωση και την πρόσβαση - και διαφορετικές απαιτήσεις σε πληροφορίες και μορφή των εντύπων για απόβλητα που υπόκεινται στην απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες. Με την πρόταση αντιμετωπίζονται τα θέματα αυτά, καθώς και άλλες περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει νομική σαφήνεια. Θεωρείται άρα ότι με την πρόταση θα προωθηθεί περισσότερο ενιαία εφαρμογή του κανονισμού, προς όφελος της εσωτερικής αγοράς, στον τομέα της ανάκτησης των αποβλήτων.

8. ΔΙΕΘΝΕΊΣ ΠΛΕΥΡΕΣ

Όπως προαναφέρθηκε στο σημείο 2, ο κανονισμός βασίζεται εν πολλοίς στη Σύμβαση της Βασιλείας της 22ας Μαρτίου 1989 για τον έλεγχο της διασυνοριακής διακίνησης επικίνδυνων αποβλήτων και της διάθεσής τους, όπως τροποποιήθηκε [26], και στην απόφαση του ΟΟΣΑ C(1992)39 final για τον έλεγχο της διασυνοριακής διακίνησης αποβλήτων προοριζομένων για εργασίες ανάκτησης, όπως τροποποιήθηκε.

[26] Την 1η Φεβρουαρίου 1993, το Συμβούλιο ενέκρινε τη Σύμβαση της Βασιλείας εξ ονόματος της Κοινότητας, βλέπε απόφαση 93/98/ΕΟΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 39, 16.2.1993, σ. 1.

Στις 14 Ιουνίου 2001, το Συμβούλιο του ΟΟΣΑ τροποποίησε την προαναφερόμενη απόφαση του ΟΟΣΑ του 1992. Προκειμένου να εφαρμοστεί αυτή η τροποποίηση, έχει καταστεί νομικώς απαραίτητη η αναθεώρηση του κανονισμού.

Κατά την εφαρμογή της απόφασης του ΟΟΣΑ του 2001, δεν πρέπει να λησμονείται η συνολική της διάσταση και η διεθνής εφαρμογή. Το γεγονός αυτό συνεπάγεται ερμηνεία και την επιλογή της Κοινότητας να εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες, το οποίο επιτρέπεται βάσει της απόφασης του ΟΟΣΑ του 2001. Όπως επισημαίνεται στα σημεία 3 και 4.2, ένας από τους στόχους της πρότασης θεωρείται επομένως η συνολική εναρμόνιση.

Συν τοις άλλοις, στη διευρυμένη κοινότητα, η συνολική εναρμόνιση και ένας κανονισμός που προσφέρει υψηλό βαθμό νομικής σαφήνειας αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.

9. ΠΛΕΥΡΕΣ ΕΜΠΟΡΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

Η πρόταση δεν μεταβάλλει το ισχύον σύστημα εξαγωγών από την Κοινότητα και εισαγωγών στην Κοινότητα - απλώς αλλάζει το διαδικαστικό πλαίσιο. Όσον αφορά εξαγωγές αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ (μη επικίνδυνα απόβλητα) και προορίζονται για ανάκτηση σε χώρες τις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ, το άρθρο 38 ορίζει το βασικό διαδικαστικό πλαίσιο για μελλοντικούς κανονισμούς σε αυτό το συγκεκριμένο πεδίο.

10. ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΑΝΑΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑ

Στην παρούσα πρόταση τροποποίησης του κανονισμού του 1993 λαμβάνονται υπόψη οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. Από την πρόταση καλύπτονται μόνον εκείνα τα στοιχεία που είναι απαραίτητα για την ορθή και ενιαία λειτουργία του κανονισμού, εξασφαλίζοντας ταυτοχρόνως την προστασία του περιβάλλοντος και την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Με την πρόταση ενισχύεται επίσης η νομική σαφήνεια, όπου χρειάζεται.

Είναι δύσκολο να συμβιβαστεί η σαφήνεια με τα διαφορετικά συμφέροντα των διαφόρων ενδιαφερομένων συντελεστών, και μάλιστα την επιθυμία να εξασφαλιστεί περισσότερο ενιαία εφαρμογή του κανονισμού. Παρ' όλα ταύτα, καταβάλλεται προσπάθεια να παραμείνει η πρόταση όσο το δυνατόν απλούστερη.

11. ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ

Το παράρτημα Γ περιλαμβάνει κατάλογο συμμετοχής στις διαβουλεύσεις του 2001-2002 (κράτη μέλη, χώρες υπό προσχώρηση, βιομηχανία, ΜΚΟ και τοπικές αρχές).

12. ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Α) Περιεχόμενα ανά άρθρο

Β) Παράλληλη απαρίθμηση των προτεινόμενων άρθρων και των αντίστοιχων άρθρων του κανονισμού του 1993.

Γ) Κατάλογος των κρατών μελών, των υπό προσχώρηση χωρών, των εκπροσώπων της βιομηχανίας, των τοπικών αρχών και των ΜΚΟ των οποίων ζητήθηκε η γνώμη και οι οποίοι συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις του 2001-2002.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ A Περιγραφή ανά άρθρο

ΤΙΤΛΟΣ ι - Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 1 - Πεδίο εφαρμογής

Στο άρθρο 1 ορίζεται το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού και απαριθμούνται οι εξαιρέσεις.

Άρθρο 2 - Ορισμοί

Το άρθρο 2 περιέχει μια σειρά ορισμών που αφορούν τον κανονισμό. Εάν ένας ορισμός έχει ήδη δοθεί στην οδηγία 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, ο εν λόγω ορισμός ισχύει επίσης και για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ - Μεταφορές μεταξύ κρατών μελών εντός της Κοινότητας ή με διαμετακόμιση μέσω τρίτων χωρών

Άρθρο 3 - Γενικό διαδικαστικό πλαίσιο

Στο άρθρο 3 παρουσιάζεται επισκόπηση του γενικού διαδικαστικού πλαισίου και ορίζεται ποια απόβλητα υπόκεινται σε εκάστη διαδικασία. Επίσης θεσπίζονται ειδικές διατάξεις όσον αφορά απόβλητα που προορίζονται για εργαστηριακή ανάλυση και απόβλητα που περιέχουν ορισμένες χημικές ουσίες.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 - Διαδικασία προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης

Άρθρο 4 - Διαδικασία προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης

Στο άρθρο 4 ορίζεται ο κοινοποιών και προβλέπεται η υποχρέωση του κοινοποιούντος να διαβιβάσει προηγούμενη γραπτή κοινοποίηση στην αρμόδια αρχή αποστολής και μέσω αυτής, εάν προτίθεται να μεταφέρει απόβλητα από ένα κράτος μέλος σε άλλο κράτος μέλος ή/και να τα διαμετακομίσει μέσω ενός ή περισσοτέρων άλλων κρατών μελών.

Το άρθρο ορίζει περαιτέρω ότι η μεταφορά μπορεί να αρχίσει μόνον αφού κοινοποιών λάβει:

- γραπτή συγκατάθεση από την αρμόδια αρχή αποστολής και προορισμού και μετά από σιωπηρή ή

- γραπτή συγκατάθεση από την αρμόδια αρχή διαμετακόμισης.

Άρθρο 5 - Απαιτήσεις κοινοποίησης

Στο άρθρο 5 καθορίζονται οι απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται όταν διαβιβάζεται κοινοποίηση.

Οι κοινοποιήσεις πρέπει να γίνονται από τον κοινοποιούντα, με χρήση των εγγράφων κοινοποίησης και μεταφοράς που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα 1 Α και 1 Β, με παροχή των πληροφοριών και εγγράφων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙ μέρος 1, 2 και 3, με σύναψη σύμβασης με τον παραλήπτη για την ανάκτηση ή διάθεση των κοινοποιουμένων αποβλήτων και με σύσταση χρηματικής εγγύησης ή ισοδύναμης ασφάλειας.

Στο παρόν άρθρο επίσης καθορίζονται οι έννοιες της «κατάλληλα συμπληρωμένης» κοινοποίησης και της «κατάλληλα ολοκληρωμένης» κοινοποίησης.

Μόλις παραλάβει «κατάλληλα συμπληρωμένη» κοινοποίηση, η αρμόδια αρχή αποστολής υποχρεούται να διαβιβάσει την κοινοποίηση στις λοιπές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη: βλ. άρθρο 8. Μόλις παραλάβει «κατάλληλα ολοκληρωμένη» κοινοποίηση, η αρμόδια αρχή προορισμού ή αποστολής υποχρεούται να χορηγήσει απόδειξη παραλαβής: βλ. άρθρο 9. Η απόδειξη παραλαβής σηματοδοτεί την έναρξη της προθεσμίας 30 ημερών για συγκατάθεση των αρμοδίων αρχών.

Άρθρο 6 - Σύμβαση

Στο άρθρο 6 καθορίζονται περαιτέρω απαιτήσεις, που αφορούν τη σύμβαση μεταξύ του κοινοποιούντος και του παραλήπτη για την ανάκτηση ή διάθεση των κοινοποιουμένων αποβλήτων. Το άρθρο ορίζει ότι η σύμβαση πρέπει να έχει συναφθεί και να είναι νομικώς δεσμευτική κατά τη στιγμή της κοινοποίησης και ότι πρέπει να περιλαμβάνει ορισμένες υποχρεώσεις από πλευράς τόσο του κοινοποιούντος, όσο και του παραλήπτη.

Άρθρο 7 - Χρηματική εγγύηση

Ομοίως, στο άρθρο 7 καθορίζονται περαιτέρω απαιτήσεις για τη(τις) χρηματική(-ές) εγγύηση(-εις) ή ισοδύναμη(-ες) ασφάλειας(-ες), που καλύπτει(-ουν) τα έξοδα μεταφοράς, τελικής διάθεσης ή τελικής ανάκτησης και αποθήκευσης, συμπεριλαμβανομένων περιπτώσεων που η μεταφορά δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν ή περιπτώσεων που η μεταφορά είναι παράνομη.

Η χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια πρέπει να έχει συσταθεί και να είναι νομικώς δεσμευτική κατά τη στιγμή της κοινοποίησης, πρέπει δε να ισχύει για τη μεταφορά το αργότερο κατά την έναρξη της κοινοποιημένης μεταφοράς.

Το άρθρο επίσης ορίζει ότι η εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια πρέπει να ισχύει και να καλύπτει τη μεταφορά μέχρι την τελική επεξεργασία και ότι, όσον αφορά μεταφορές αποβλήτων που προορίζονται για μεταβατικές εργασίες ανάκτησης ή διάθεσης, η απαίτηση αυτή μπορεί να πληρούται με τη σύσταση συμπληρωματικής χρηματικής εγγύησης ή ισοδύναμης ασφάλειας από τον παραλήπτη.

Τέλος, το άρθρο ορίζει ότι όλες οι σχετικές αρμόδιες αρχές πρέπει να έχουν πρόσβαση στη χρηματική εγγύηση ή ισοδύναμη ασφάλεια και προσδιορίζει πότε μπορεί να ελευθερωθεί.

Άρθρο 8 - Διαβίβαση της κοινοποίησης από την αρμόδια αρχή αποστολής

Το άρθρο 8 ορίζει ότι, όταν η αρμόδια αρχή αποστολής παραλάβει «κατάλληλα συμπληρωμένη» κοινοποίηση, όπως περιγράφεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2, υποχρεούται να διαβιβάσει αντίγραφα της κοινοποίησης στις λοιπές σχετικές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη.

Εάν η αρμόδια αρχή αποστολής κρίνει ότι η κοινοποίηση δεν είναι κατάλληλα συμπληρωμένη, μπορεί να ζητήσει πληροφορίες και έγγραφα από τον κοινοποιούντα, που πρέπει να ζητηθούν εντός τριών εργασίμων ημερών από την παραλαβή της κοινοποίησης.

Το άρθρο 8 ορίζει επιπλέον ότι ο κοινοποιών έχει το δικαίωμα να ζητήσει αιτιολογημένη εξήγηση από την αρμόδια αρχή αποστολής, εάν αυτή δεν διαβιβάσει την κοινοποίηση, όπως απαιτείται, στις λοιπές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη εντός της προθεσμίας.

Άρθρο 9 - Απόδειξη παραλαβής από την αρμόδια αρχή προορισμού

Το άρθρο 9 ορίζει ότι, μόλις παραλάβει «κατάλληλα ολοκληρωμένη» κοινοποίηση, όπως περιγράφεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3, η αρμόδια αρχή προορισμού πρέπει να αποστείλει απόδειξη παραλαβής στον κοινοποιούντα και αντίγραφά της στις λοιπές σχετικές αρμόδιες αρχές και στον παραλήπτη, το οποίο πρέπει να γίνει εντός τριών εργασίμων ημερών από την παραλαβή της κοινοποίησης.

Ορίζεται περαιτέρω ότι ο κοινοποιών έχει το δικαίωμα να ζητήσει αιτιολογημένη εξήγηση από την αρμόδια αρχή προορισμού, εάν αυτή δεν αποστείλει απόδειξη παραλαβής της κοινοποίησης εντός της προθεσμίας.

Άρθρο 10 - Συγκατάθεση από τις αρμόδιες αρχές προορισμού, αποστολής και διαμετακόμισης

Το άρθρο 10 ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές προορισμού, αποστολής και διαμετακόμισης διαθέτουν προθεσμία 30 ημερών από την αποστολή της απόδειξης παραλαβής από την αρμόδια αρχή προορισμού, για να λάβουν την απόφαση να συγκατατεθούν στην κοινοποιημένη μεταφορά ή να προβάλουν αντιρρήσεις.

Στο άρθρο θεσπίζονται επίσης κανόνες σχετικά με την ισχύ της συγκατάθεσης.

Άρθρο 11 - Όροι εκτέλεσης της μεταφοράς

Στο άρθρο 11 καθορίζεται το δικαίωμα των αρμοδίων αρχών αποστολής, προορισμού και διαμετακόμισης να επιβάλλουν όρους σε συνάρτηση με τη συγκατάθεσή τους για την κοινοποιημένη μεταφορά.

Άρθρο 12 - Αντιρρήσεις για μεταφορές προοριζόμενες για διάθεση

Στο άρθρο 12 απαριθμούνται οι λόγοι στους οποίους μπορεί να βασιστεί η διατύπωση αντιρρήσεων για μεταφορά προοριζόμενη για διάθεση, από πλευράς της αρμόδιας αρχής αποστολής, προορισμού ή/και διαμετακόμισης.

Άρθρο 13 - Αντιρρήσεις για μεταφορές προοριζόμενες για ανάκτηση

Ομοίως, στο άρθρο 13 απαριθμούνται οι λόγοι στους οποίους μπορεί να βασιστεί η διατύπωση αντιρρήσεων για μεταφορά προοριζόμενη για ανάκτηση, από πλευράς της αρμόδιας αρχής αποστολής, προορισμού ή/και διαμετακόμισης.

Άρθρο 14 - Γενική κοινοποίηση

Στο άρθρο 14 προβλέπεται η δυνατότητα να χρησιμοποιείται γενική κοινοποίηση, αντί για διάφορες μεμονωμένες κοινοποιήσεις, όταν απόβλητα με τα ίδια φυσικά και χημικά χαρακτηριστικά πρόκειται να μεταφέρονται κατά περιόδους στον ίδιο παραλήπτη, στην ίδια εγκατάσταση, ακολουθώντας την(τις) ίδια(-ες) διαδρομή(-ές) και δρομολόγιο(-α).

Άρθρο 15 - Προεγκεκριμένες εγκαταστάσεις ανάκτησης

Το άρθρο 15 ορίζει ότι οι αρμόδιες αρχές προορισμού, στη δικαιοδοσία των οποίων υπάγονται συγκεκριμένες εγκαταστάσεις ανάκτησης, δύνανται να αποφασίζουν να χορηγούν προεγκρίσεις στις εν λόγω εγκαταστάσεις. Επιπλέον, ορίζεται ότι οι αρμόδιες αρχές οι οποίες αποφασίζουν να χορηγήσουν προέγκριση σε μια εγκατάσταση, σύμφωνα με το παρόν άρθρο, γνωστοποιούν ορισμένες πληροφορίες στην Επιτροπή, στη Γραμματεία του ΟΟΣΑ και στις αρμόδιες αρχές των άλλων κρατών μελών και ότι μπορεί να χρησιμοποιείται το έντυπο του παραρτήματος VI για τον σκοπό αυτόν. Τέλος, εισάγεται ρήτρα εξουσιοδότησης, ώστε να μπορούν να καθορίζονται περαιτέρω όροι και απαιτήσεις σχετικά με προεγκεκριμένες εγκαταστάσεις ανάκτησης.

Άρθρο 16 - Διατάξεις σχετικά με μεταβατικές εργασίες ανάκτησης και διάθεσης

Στο άρθρο 16 θεσπίζονται ειδικές διατάξεις σχετικά με μεταφορές αποβλήτων που προορίζονται για μεταβατικές εργασίες ανάκτησης ή διάθεσης (ανάμειξη, επανασυσκευασία, ανταλλαγή, αποθήκευση ή άλλες εργασίες ανάκτησης ή διάθεσης που θεωρούνται μεταβατικές και όχι τελικές).

Άρθρο 17 - Απαιτήσεις κατόπιν της συγκατάθεσης για μεταφορά

Στο άρθρο 17 απαριθμούνται οι απαιτήσεις που αφορούν το χρονικό διάστημα μετά τη συγκατάθεση για την κοινοποιημένη μεταφορά: συμπλήρωση του εγγράφου μεταφοράς από όλους τους ενδιαφερομένους και από τον κοινοποιούντα, προηγούμενη ενημέρωση σχετικά με την ακριβή έναρξη της μεταφοράς, γραπτή επιβεβαίωση της παραλαβής των αποβλήτων από τον παραλήπτη και πιστοποιητικό τελικής διάθεσης ή ανάκτησης από τον παραλήπτη.

Άρθρο 18 - Αλλαγές στη μεταφορά μετά τη συγκατάθεση

Το άρθρο 18 ορίζει ότι, εάν τυχόν υπάρξουν ουσιαστικές αλλαγές στις λεπτομέρειες ή/και τους όρους της μεταφοράς για την οποία έχει δοθεί συγκατάθεση, πρέπει να διαβιβαστεί νέα κοινοποίηση, εκτός εάν όλες οι σχετικές αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν ότι για τις προτεινόμενες αλλαγές δεν υπάρχει ανάγκη νέας κοινοποίησης.

Κεφάλαιο 2 - Γενικές απαιτήσεις ενημέρωσης

Άρθρο 19 - Απόβλητα που πρέπει να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες

Το άρθρο 19 προβλέπει ότι οι μεταφορές αποβλήτων, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 4 - δηλαδή απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και απόβλητα που προορίζονται ρητά για εργαστηριακή ανάλυση - υπόκεινται στη διαδικαστική απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες. Μεταξύ των πληροφοριών αυτών συγκαταλέγονται αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη σύμβασης μεταξύ του προσώπου που φροντίζει για τη μεταφορά και του παραλήπτη για την ανάκτηση των αποβλήτων, η οποία να είναι νομικώς δεσμευτική κατά την έναρξη της μεταφοράς.

Το άρθρο 19 ορίζει περαιτέρω ότι οι πληροφορίες πρέπει να παρέχονται από το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά στο έντυπο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα VII και ότι τα κράτη μέλη, για σκοπούς επιθεώρησης, επιβολής, προγραμματισμού και στατιστικής, και σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, δύνανται να απαιτούν πληροφορίες σχετικά με τις μεταφορές που υπόκεινται στις διατάξεις του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 20 - Απόβλητα που αποτελούν αντικείμενο προηγούμενης ενημέρωσης

Στο άρθρο 20 προβλέπεται ότι όσον αφορά τα απόβλητα που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 - απόβλητα που προορίζονται ρητά για εργαστηριακή ανάλυση - το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά πρέπει να ενημερώνει τις σχετικές αρμόδιες αρχές όσον αφορά τη μεταφορά 3 εργάσιμες ημέρες πριν από την έναρξή της.

Επιπλέον, ορίζεται ότι πρέπει να παρέχονται οι πληροφορίες που απαριθμούνται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 και, για την υποβολή των πληροφοριών αυτών, να χρησιμοποιείται το έντυπο που περιλαμβάνεται στο παράρτημα VII.

Κεφάλαιο 3 - Γενικές απαιτήσεις

Άρθρο 21 - Απαγόρευση ανάμειξης των αποβλήτων κατά τη μεταφορά

Το άρθρο 21 ορίζει ότι τα απόβλητα που καλύπτονται από διαφορετικές κοινοποιήσεις δεν πρέπει να αναμειγνύονται ούτε μεταξύ τους, ούτε με οποιαδήποτε άλλα απόβλητα που δεν αποτελούν αντικείμενο κοινοποίησης, κατά τη διάρκεια της μεταφοράς.

Άρθρο 22 - Προστασία του περιβάλλοντος εντός της Κοινότητας

Το παρόν άρθρο ορίζει ότι ο παραγωγός και ο κοινοποιών στην Κοινότητα πρέπει να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση κάθε αποβλήτου που μεταφέρουν εντός της Κοινότητας λαμβάνει χώρα χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο η ανθρώπινη υγεία και χωρίς να χρησιμοποιούνται διαδικασίες ή μέθοδοι που ενδέχεται να βλάψουν το περιβάλλον, όπως απαιτείται στο άρθρο 4 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, και σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία περί αποβλήτων. Η υποχρέωση αυτή ισχύει καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και συμπεριλαμβάνει την τελική διάθεση ή τελική ανάκτηση στη χώρα προορισμού.

Άρθρο 23 - Φύλαξη των εγγράφων και των πληροφοριών

Στο άρθρο 23 ορίζεται ότι κάθε έγγραφο που απευθύνεται στις αρμόδιες αρχές ή αποστέλλεται από αυτές σχετικά με κοινοποιημένη μεταφορά πρέπει να φυλάσσεται στην Κοινότητα, επί τρία τουλάχιστον έτη, από τις αρμόδιες αρχές, τον κοινοποιούντα και τον παραλήπτη και ότι οι πληροφορίες που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 σχετικά με απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ πρέπει να φυλάσσονται στην Κοινότητα, επί τρία τουλάχιστον έτη, από το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά και τον παραλήπτη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 - ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΛΑΒΗΣ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ

Άρθρο 24 - Παραλαβή κατόπιν επιστροφής σε περίπτωση που η μεταφορά δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν

Στο άρθρο 24 θεσπίζονται οι κανόνες που αφορούν το καθήκον της αρμόδιας αρχής αποστολής να εξασφαλίζει την παραλαβή των αποβλήτων κατόπιν επιστροφής, σε περίπτωση που μια μεταφορά αποβλήτων, στην οποία έχουν συγκατατεθεί οι σχετικές αρμόδιες αρχές, δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν. Επομένως, προβλέπεται ότι η αρμόδια αρχή αποστολής μεριμνά ώστε τα υπόψη απόβλητα να επιστραφούν στην περιοχή δικαιοδοσίας της, ή σε άλλο σημείο της χώρας αποστολής, από τον κοινοποιούντα, ή εάν αυτό είναι ανέφικτο, από την ίδια την αρμόδια αρχή και ότι αυτό πρέπει να γίνει εντός 90 ημερών.

Συν τοις άλλοις, προβλέπεται ότι οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν επίσης και για τις μεταφορές αποβλήτων που υπόκεινται στην απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες, σύμφωνα με το άρθρο 19, και ότι το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά, στις εν λόγω περιπτώσεις, υπόκειται στις ίδιες υποχρεώσεις κατά το παρόν άρθρο, όπως και ο κοινοποιών.

Άρθρο 25 - Δαπάνες παραλαβής κατόπιν επιστροφής σε περίπτωση που η μεταφορά δεν μπορεί να ολοκληρωθεί

Στο άρθρο 25 καθορίζεται πώς χρεώνονται οι δαπάνες που προκύπτουν από την επιστροφή των αποβλήτων μιας μεταφοράς που δεν μπορεί να ολοκληρωθεί όπως προβλεπόταν - συγκεκριμένα, στον κοινοποιούντα ή, εάν αυτό είναι ανέφικτο, στην αρμόδια αρχή αποστολής. ή, εάν και αυτό είναι ανέφικτο, όπως θα συμφωνήσουν αλλιώς τα ενδιαφερόμενα μέρη και οι σχετικές αρμόδιες αρχές.

Ορίζεται περαιτέρω ότι καλύπτονται επίσης από το παρόν άρθρο οι μεταφορές αποβλήτων, απαριθμούμενων στο παράρτημα ΙΙΙ, οι οποίες υπόκεινται στην απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες και δεν μπορούν να ολοκληρωθούν όπως προβλεπόταν. Προβλέπεται επομένως ότι, στις εν λόγω περιπτώσεις, το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά υπόκειται στις ίδιες υποχρεώσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο, όπως και ο κοινοποιών.

Άρθρο 26 - Παραλαβή κατόπιν επιστροφής σε περίπτωση που η μεταφορά είναι παράνομη

Στο άρθρο 26 καθορίζεται πότε είναι παράνομη μια μεταφορά και θεσπίζονται οι κανόνες που αφορούν το καθήκον της αρμόδιας αρχής αποστολής να εξασφαλίζει την παραλαβή των αποβλήτων κατόπιν επιστροφής, από μια μεταφορά που θεωρείται παράνομη, και ότι αυτό γίνεται εντός 30 ημερών.

Ορίζεται περαιτέρω ότι, εάν για την παράνομη μεταφορά υπεύθυνος δεν είναι ο κοινοποιών, αλλά μάλλον ο παραλήπτης, τότε η αρμόδια αρχή προορισμού πρέπει να μεριμνά ώστε τα εν λόγω απόβλητα να διατίθενται ή να ανακτώνται από τον παραλήπτη ή, εάν αυτό είναι ανέφικτο, από την ίδια την αρμόδια αρχή, και ότι και αυτό επίσης γίνεται εντός 30 ημερών.

Τέλος, ορίζεται ότι, εάν η ευθύνη για την παράνομη μεταφορά δεν μπορεί να καταλογιστεί ούτε στον κοινοποιούντα, ούτε στον παραλήπτη, οι αρμόδιες αρχές πρέπει να συνεργάζονται ώστε να εξασφαλίζουν τη διάθεση ή ανάκτηση των υπόψη αποβλήτων.

Όπως και στο άρθρο 24, προβλέπεται ότι οι διατάξεις του παρόντος άρθρου ισχύουν επίσης και για τις μεταφορές αποβλήτων, απαριθμούμενων στο παράρτημα ΙΙΙ, οι οποίες υπόκεινται στην απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες, σύμφωνα με το άρθρο 19, και ότι, στις εν λόγω περιπτώσεις, το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά υπόκειται στις ίδιες υποχρεώσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο, όπως και ο κοινοποιών.

Άρθρο 27 - Δαπάνες παραλαβής κατόπιν επιστροφής σε περίπτωση που η μεταφορά είναι παράνομη

Στο άρθρο 27 καθορίζεται πώς πρέπει να χρεώνονται οι δαπάνες που προκύπτουν από την επιστροφή, κ.λπ. των αποβλήτων μιας μεταφοράς που είναι παράνομη.

Ορίζεται περαιτέρω ότι καλύπτονται επίσης από το παρόν άρθρο οι μεταφορές αποβλήτων, απαριθμούμενων στο παράρτημα ΙΙΙ, οι οποίες υπόκεινται στην απαίτηση να συνοδεύονται από ορισμένες πληροφορίες και θεωρούνται παράνομες. Προβλέπεται επομένως ότι, στις εν λόγω περιπτώσεις, το πρόσωπο που φροντίζει για τη μεταφορά υπόκειται στις ίδιες υποχρεώσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο, όπως και ο κοινοποιών.

Κεφάλαιο 5 - Γενικές διοικητικές διατάξεις

Άρθρο 28 - Υποβολή γνωστοποίησης

Το άρθρο 28 ορίζει ότι η αναφερόμενη γνωστοποίηση δύναται να υποβάλλεται με έναν από τους ακόλουθους τρόπους: ταχυδρομικώς, με τηλεομοιοτυπία (φαξ), με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο με ψηφιακή υπογραφή ή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο χωρίς ψηφιακή υπογραφή, και επακόλουθη ταχυδρομική αποστολή.

Ορίζει περαιτέρω ότι, σύμφωνα με την απόφαση της σχετικής αρμόδιας αρχής, η αναφερόμενη γνωστοποίηση δύναται να υποβάλλεται μέσω ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων, με ηλεκτρονική υπογραφή ή ηλεκτρονική απόδειξη γνησιότητας, σύμφωνα με την οδηγία 1999/93/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με το κοινοτικό πλαίσιο για ηλεκτρονικές υπογραφές [27] ή εφάμιλλο σύστημα ηλεκτρονικής απόδειξης γνησιότητας, το οποίο να παρέχει το ίδιο επίπεδο ασφάλειας, και υπό την επιφύλαξη της συγκατάθεσης των σχετικών αρμοδίων αρχών.

[27] ΕΕ L 13, 19.1.2000, σ. 12.

Άρθρο 29 - Γλώσσα

Το άρθρο 29 ορίζει ότι κάθε κοινοποίηση, πληροφορία, έγγραφο ή άλλη γνωστοποίηση, που υποβάλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου ΙΙ, παρέχεται σε γλώσσα την οποία δέχονται οι σχετικές αρμόδιες αρχές και ότι οι σχετικές αρμόδιες αρχές μπορούν να ζητήσουν από τον κοινοποιούντα να αποστείλει εγκεκριμένη(-ες) μετάφραση(-εις) σε γλώσσα αποδεκτή από αυτές.

Άρθρο 30 - Διαφωνία σε θέματα ταξινόμησης

Στο άρθρο 30 θεσπίζεται διοικητικός κανόνας για τις περιπτώσεις που οι αρμόδιες αρχές αποστολής και προορισμού διαφωνούν σχετικά με την ταξινόμηση όσον αφορά τη διάκριση μεταξύ αποβλήτων και μη αποβλήτων, σχετικά με την ταξινόμηση των κοινοποιημένων αποβλήτων στο παράρτημα ΙΙΙ ή IV ή σχετικά με την ταξινόμηση των κοινοποιημένων εργασιών επεξεργασίας των αποβλήτων ως διάθεσης ή ανάκτησης. Ορίζεται, επομένως, ότι τα υλικά πρέπει να θεωρούνται απόβλητα, ότι τα απόβλητα πρέπει να θεωρείται ότι απαριθμούνται στο παράρτημα IV και ότι εφαρμόζονται οι διατάξεις που αφορούν απόβλητα προοριζόμενα για ανάκτηση, αντιστοίχως. Τονίζεται ότι αυτός ο διοικητικός κανόνας εφαρμόζεται μόνον για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού και υπό την επιφύλαξη του δικαιώματος των ενδιαφερομένων μερών να επιλύουν τυχόν διαφορές σχετικά με τα εν λόγω ζητήματα δικαστικώς.

Άρθρο 31 - Διοικητικές δαπάνες

Στο άρθρο 31 ορίζεται ότι μπορούν να χρεώνονται στον κοινοποιούντα ενδεδειγμένες και ανάλογες διοικητικές δαπάνες για την εφαρμογή των διαδικασιών κοινοποίησης και παρακολούθησης, καθώς και οι συνήθεις δαπάνες για κατάλληλες αναλύσεις και επιθεωρήσεις.

Κεφάλαιο 6 - Μεταφορές εντός της Κοινότητας με διαμετακόμιση μέσω τρίτων χωρών

Άρθρο 32 - Μεταφορές προοριζόμενες για διάθεση

Στο άρθρο 32 θεσπίζονται οι κανόνες που αφορούν μεταφορές εντός της Κοινότητας, προοριζόμενες για διάθεση, οι οποίες διαμετακομίζονται μέσω τρίτων χωρών. Ορίζεται, επομένως, ότι η αρμόδια αρχή αποστολής πρέπει να ρωτήσει την αρμόδια αρχή της τρίτης χώρας κατά πόσον επιθυμεί να αποστείλει τη γραπτή συγκατάθεσή της για την προβλεπόμενη μεταφορά.

Άρθρο 33 - Μεταφορές προοριζόμενες για ανάκτηση

Στο άρθρο 33 ορίζεται ότι, όταν πραγματοποιείται μεταφορά αποβλήτων εντός της Κοινότητας, με διαμετακόμιση μέσω μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ, και προορίζεται για ανάκτηση, εφαρμόζεται το άρθρο 32.

Όσον αφορά μεταφορά αποβλήτων που πραγματοποιείται εντός της Κοινότητας, με διαμετακόμιση μέσω μίας ή περισσοτέρων τρίτων χωρών στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ, και προορίζεται για ανάκτηση, ορίζεται περαιτέρω ότι η συγκατάθεση για τη μεταφορά μπορεί να δοθεί σιωπηρά.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙΙ - Μεταφορές εντός των κρατών μελών

Άρθρο 34 - Εφαρμογή του παρόντος κανονισμού για μεταφορές εντός των κρατών μελών

Στο άρθρο 34 ορίζονται τα της εφαρμογής του κανονισμού για μεταφορές εντός των κρατών μελών.

ΤΙΤΛΟΣ IV - Εξαγωγές από την Κοινότητα σε τρίτες χώρες

Κεφάλαιο 1 - Απόβλητα προς διάθεση

Άρθρο 35 - Απαγόρευση των εξαγωγών εκτός αυτών προς χώρες της ΕΖΕΣ

Το άρθρο 35 ορίζει ότι απαγορεύεται κάθε εξαγωγή από την Κοινότητα αποβλήτων προοριζόμενων για διάθεση, με την εξαίρεση των εξαγωγών που προορίζονται για διάθεση σε χώρες της ΕΖΕΣ.

Ωστόσο, ορίζεται περαιτέρω ότι οι εξαγωγές αυτές πάλι απαγορεύονται εάν η χώρα της ΕΖΕΣ απαγορεύει τις εισαγωγές των εν λόγω αποβλήτων ή εάν η αρμόδια αρχή αποστολής έχει λόγους να πιστεύει ότι η διαχείριση των αποβλήτων δεν θα πραγματοποιηθεί κατά περιβαλλοντικώς ορθό τρόπο στη σχετική χώρα προορισμού.

Άρθρο 36 - Διαδικασίες κατά την εξαγωγή σε χώρες της ΕΖΕΣ

Το άρθρο 36 ορίζει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν εξάγονται απόβλητα από την Κοινότητα και προορίζονται για διάθεση σε χώρες της ΕΖΕΣ. Ορίζεται, επομένως, ότι εφαρμόζονται κατ' αναλογία (mutatis mutandis) οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ, αν και με ορισμένες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, οι οποίες απαριθμούνται [28].

[28] Ουσιαστικά, το άρθρο 36 καλύπτει μόνον την Ελβετία. Οι άλλες χώρες της ΕΖΕΣ - Νορβηγία, Λιχτενστάιν και Ισλανδία - είναι επίσης και χώρες του ΕΟΧ.

Κεφάλαιο 2 - Απόβλητα προς ανάκτηση

Εξαγωγές σε χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ

Άρθρο 37 - Απαγόρευση των εξαγωγών εάν τα απόβλητα απαριθμούνται στο παράρτημα V

Στο άρθρο 37 τίθεται σε εφαρμογή η απαγόρευση των εξαγωγών όσον αφορά απόβλητα προοριζόμενα για ανάκτηση, βάσει της Σύμβασης της Βασιλείας, ορίζεται δε ότι απαγορεύονται οι εξαγωγές από την Κοινότητα επικίνδυνων αποβλήτων προοριζόμενων για ανάκτηση σε χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ. Ορίζεται, επομένως, ότι η απαγόρευση καλύπτει τα ακόλουθα επικίνδυνα απόβλητα: επικίνδυνα απόβλητα που απαριθμούνται στο παράρτημα V, επικίνδυνα απόβλητα που δεν είναι ταξινομημένα σε ενιαία καταχώριση στο παράρτημα V, μείγματα επικίνδυνων αποβλήτων και μείγματα επικίνδυνων αποβλήτων με μη επικίνδυνα απόβλητα, που δεν είναι ταξινομημένα σε ενιαία καταχώριση στο παράρτημα V, απόβλητα για τα οποία η χώρα προορισμού έχει κοινοποιήσει ότι είναι επικίνδυνα, βάσει του άρθρου 3 της Σύμβασης της Βασιλείας, απόβλητα των οποίων έχει απαγορευθεί η εισαγωγή από τη χώρα προορισμού ή εάν η αρμόδια αρχή αποστολής έχει λόγους να πιστεύει ότι η διαχείριση των αποβλήτων δεν θα πραγματοποιηθεί κατά περιβαλλοντικώς ορθό τρόπο στη σχετική χώρα προορισμού.

Άρθρο 38 - Διαδικασίες κατά την εξαγωγή αποβλήτων του παραρτήματος ΙΙΙ

Στο άρθρο 38 καθορίζεται το πλαίσιο για μελλοντική νομοθεσία όσον αφορά εξαγωγές αποβλήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ και προορίζονται για ανάκτηση σε χώρες στις οποίες δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ και που δεν καλύπτονται από την απαγόρευση του άρθρου 37. Προβλέπεται επομένως ότι η Επιτροπή ειδοποιεί κάθε χώρα στην οποία δεν ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ και ζητεί γραπτή επιβεβαίωση εάν τα απόβλητα μπορούν να εξαχθούν για εργασίες ανάκτησης, καθώς και πληροφορίες σχετικά με το ποια από τις απαριθμούμενες διαδικασίες ελέγχου, ενδεχομένως, πρόκειται να ακολουθηθεί: απαγόρευση, διαδικασία προηγούμενης γραπτής κοινοποίησης και συγκατάθεσης, όπως περιγράφεται στο άρθρο 36, ή κανένας έλεγχος στη χώρα προορισμού. Με αυτόν τον μελλοντικό κανονισμό της Επιτροπής, ο οποίος πρόκειται να τεθεί σε ισχύ κατά την ημερομηνία εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα καταργηθούν τόσο ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1420/1999 του Συμβουλίου, όσο και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1547/1999 της Επιτροπής, βάσει των οποίων ρυθμίζονται επί του παρόντος οι εν λόγω εξαγωγές.

Εξαγωγές σε χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ

Άρθρο 39 - Εξαγωγές αποβλήτων των παραρτημάτων III, IV και IV A

Στο άρθρο 39 καθορίζεται ποιες διαδικασίες πρέπει να ακολουθούνται για εξαγωγές από την Κοινότητα αποβλήτων που απαριθμούνται στα παραρτήματα ΙΙΙ, IV και IV A και προορίζονται για ανάκτηση σε χώρες και μέσω χωρών στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ. Ορίζεται, επομένως, ότι εφαρμόζονται κατ' αναλογία (mutatis mutandis) οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ, αν και με ορισμένες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, οι οποίες απαριθμούνται.

Κεφάλαιο 3 - Γενικές διατάξεις

Άρθρο 40 - Εξαγωγές στην Ανταρκτική

Στο άρθρο 40 καθίσταται σαφές ότι απαγορεύεται κάθε εξαγωγή αποβλήτων από την Κοινότητα στην Ανταρκτική.

Άρθρο 41 - Εξαγωγές σε Υπερπόντιες Χώρες ή Εδάφη

Το άρθρο 41 ορίζει ότι απαγορεύεται κάθε εξαγωγή από την Κοινότητα αποβλήτων προοριζόμενων για διάθεση σε Υπερπόντιες Χώρες ή Εδάφη και ότι όσον αφορά εξαγωγές αποβλήτων προοριζόμενων για ανάκτηση, εφαρμόζεται κατ' αναλογία η απαγόρευση του άρθρου 37. Περαιτέρω, αποσαφηνίζεται ότι όσον αφορά εξαγωγές αποβλήτων προοριζόμενων για ανάκτηση σε Υπερπόντιες Χώρες ή Εδάφη, οι οποίες δεν καλύπτονται από αυτή την απαγόρευση, εφαρμόζονται κατ' αναλογία οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ.

Το άρθρο αντικατοπτρίζει τους κανόνες που θεσπίζονται στο άρθρο 39 της απόφασης 2001/822/ΕΚ του Συμβουλίου της 27ης Νοεμβρίου 2001 για τη σύνδεση των Υπερπόντιων Χωρών και Εδαφών με την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

Άρθρο 42 - Εξασφάλιση περιβαλλοντικώς ορθής διαχείρισης σε τρίτες χώρες

Το άρθρο 42 ορίζει ότι ο παραγωγός και ο κοινοποιών και άλλες επιχειρήσεις που συμμετέχουν στη μεταφορά πρέπει να λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο ώστε να εξασφαλίζουν ότι η διαχείριση κάθε αποβλήτου που μεταφέρουν λαμβάνει χώρα κατά περιβαλλοντικώς ορθό τρόπο, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και συμπεριλαμβανομένης της τελικής διάθεσης ή ανάκτησης στην τρίτη χώρα προορισμού.

Ορίζει, εξάλλου, ότι η αρμόδια αρχή αποστολής στην Κοινότητα πρέπει να απαιτεί και να εξασφαλίζει περιβαλλοντικώς ορθό τρόπο διαχείρισης οποιωνδήποτε εξαγομένων αποβλήτων, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και συμπεριλαμβανομένης της τελικής διάθεσης ή ανάκτησης στην τρίτη χώρα προορισμού, όπως και ότι πρέπει να απαγορεύονται οι εξαγωγές που πραγματοποιούνται κατά παράβαση των κανόνων αυτών.

Το άρθρο 42 επίσης ορίζει ότι μπορεί να θεωρηθεί ότι λαμβάνει χώρα περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση όσον αφορά τη σχετική κατηγορία αποβλήτων και εργασίες ανάκτησης, εάν, μεταξύ άλλων, μπορεί να αποδειχθεί ότι εφαρμόζονται στην εγκατάσταση στην τρίτη χώρα προορισμού οι κατευθυντήριες γραμμές επεξεργασίας που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΧ όσον αφορά τη σχετική κατηγορία αποβλήτων. Το παράρτημα ΙΧ πρόκειται να αναπτυχθεί περαιτέρω, μέσω της επιτροπής για την προσαρμογή στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο της κοινοτικής νομοθεσίας περί αποβλήτων, σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 18 της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε, και με κανονισμό της Επιτροπής, βλ. άρθρο 61.

ΤΙΤΛΟΣ V - Εισαγωγές στην Κοινότητα

Κεφάλαιο 1 - Εισαγωγές αποβλήτων προς διάθεση

Άρθρο 43 - Απαγόρευση των εισαγωγών εκτός αυτών από χώρες της ΕΖΕΣ ή χώρες μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας ή εάν υπάρχει συμφωνία

Το άρθρο 43 ορίζει ότι απαγορεύεται κάθε εισαγωγή στην Κοινότητα αποβλήτων προοριζόμενων για διάθεση, εκτός εάν προέρχονται από χώρες της ΕΖΕΣ ή άλλες χώρες που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας ή άλλες χώρες με τις οποίες η Κοινότητα, ή η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της, έχουν συνάψει διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς.

Στο άρθρο 43 επίσης καθορίζονται οι απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται, όταν συνάπτονται διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμοί. Μεταξύ αυτών, συγκαταλέγεται η απαίτηση να βασίζονται οι διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμοί, που συνάπτονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο, στη διαδικασία ελέγχου του άρθρου 44.

Άρθρο 44 - Διαδικαστικές απαιτήσεις κατά την εισαγωγή από χώρα της ΕΖΕΣ ή χώρα μέρος της Σύμβασης της Βασιλείας

Στο άρθρο 44 καθορίζεται ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθείται, όταν εισάγονται στην Κοινότητα απόβλητα, προοριζόμενα για διάθεση, από χώρες της ΕΖΕΣ ή άλλες χώρες μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας. Ορίζεται, επομένως, ότι εφαρμόζονται κατ' αναλογία (mutatis mutandis) οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ, αλλά με ορισμένες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, οι οποίες απαριθμούνται.

Κεφάλαιο 2 - Εισαγωγές αποβλήτων προς ανάκτηση

Άρθρο 45 - Απαγόρευση των εισαγωγών εκτός αυτών από χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ, χώρες της ΕΖΕΣ ή χώρες μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας ή εάν υπάρχει συμφωνία

Το άρθρο 45 ορίζει ότι απαγορεύεται κάθε εισαγωγή στην Κοινότητα αποβλήτων προοριζόμενων για ανάκτηση, εκτός εάν προέρχονται από χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ ή από χώρες της ΕΖΕΣ ή από άλλες χώρες που είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας ή άλλες χώρες με τις οποίες η Κοινότητα, ή η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της, έχουν συνάψει διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς.

Στο άρθρο 45 επίσης καθορίζονται οι απαιτήσεις που πρέπει να πληρούνται, όταν συνάπτονται διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμοί. Οι απαιτήσεις είναι παρεμφερείς με εκείνες του άρθρου 43 και, μεταξύ αυτών, συγκαταλέγεται η απαίτηση να βασίζονται οι διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμοί, που συνάπτονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο, στη διαδικασία ελέγχου του άρθρου 44 ή 46, αναλόγως.

Άρθρο 46 - Διαδικαστικές απαιτήσεις κατά την εισαγωγή από χώρες στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ

Στο άρθρο 46 καθορίζεται ποια διαδικασία πρέπει να ακολουθείται, όταν εισάγονται στην Κοινότητα απόβλητα, προοριζόμενα για ανάκτηση, από χώρα στην οποία ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ ή/και μέσω χωρών στις οποίες ισχύει η απόφαση του ΟΟΣΑ. Ορίζεται, επομένως, ότι εφαρμόζονται κατ' αναλογία οι διατάξεις του τίτλου ΙΙ, αλλά με ορισμένες τροποποιήσεις και συμπληρώσεις, οι οποίες απαριθμούνται.

Άρθρο 47 - Διαδικαστικές απαιτήσεις κατά την εισαγωγή από χώρες μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας στις οποίες δεν ισχύ