Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 21/2000

που καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 28 Φεβρουαρίου 2000

για την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)

(2000/C 128/01)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Αφού ζήτησαν τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το άρθρο 2 της συνθήκης ορίζει ότι η Κοινότητα έχει ως αποστολή να προάγει την αειφόρο ανάπτυξη στο σύνολο της Κοινότητας, ενώ το ψήφισμα της 1ης Φεβρουαρίου 1993(4) δίνει έμφαση στη σημασία αυτής της αειφόρου ανάπτυξης.

(2) Το πρόγραμμα "Προς την αειφορία" που έχει υποβάλει η Επιτροπή και το οποίο έχει εγκριθεί, σε γενικές γραμμές, με το ψήφισμα της 1ης Φεβρουαρίου 1993, υπογραμμίζει το ρόλο και τις ευθύνες των οργανισμών προκειμένου να ενισχυθεί η οικονομία και να προστατευθεί το περιβάλλον σε όλη την Κοινότητα.

(3) Το πρόγραμμα "Προς την αειφορία" απευθύνει έκκληση για διεύρυνση του φάσματος των μέσων στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος και για αξιοποίηση των μηχανισμών της αγοράς, προκειμένου να δεσμευθούν οι οργανισμοί να υιοθετήσουν μια ενεργό προσέγγιση στον τομέα, η οποία να μην περιορίζεται στη συμμόρφωση προς όλες τις συναφείς ρυθμιστικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον.

(4) Η Επιτροπή πρέπει να προωθήσει τη συνοχή μεταξύ των κοινοτικών νομοθετημάτων στο πεδίο της περιβαλλοντικής προστασίας.

(5) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1993, για την εκούσια συμμετοχή των επιχειρήσεων του βιομηχανικού τομέα σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου(5) έδειξε την αποτελεσματικότητά του όσον αφορά τη βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης της βιομηχανίας.

(6) Πρέπει να αξιοποιηθεί η εμπειρία η οποία αποκτήθηκε από την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 για να ενισχυθεί η ικανότητα του κοινοτικού συστήματος οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) να επιφέρει βελτίωση της συνολικής περιβαλλοντικής επίδοσης των οργανισμών.

(7) Το EMAS θα πρέπει να καταστεί διαθέσιμο σε όλους τους οργανισμούς που έχουν περιβαλλοντικές συνέπειες, παρέχοντας σ' αυτούς ένα μέσο για να διαχειρίζονται τις εν λόγω συνέπειες και να βελτιώσουν τη συνολική περιβαλλοντική επίδοσή τους.

(8) Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που αναφέρονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, η αποτελεσματικότητα του EMAS στη βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης των ευρωπαϊκών οργανισμών μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Ο παρών κανονισμός περιορίζεται στην εξασφάλιση μιας ισότιμης εφαρμογής του EMAS σε όλη την Κοινότητα, προβλέποντας κοινούς κανόνες, διαδικασίες και βασικές απαιτήσεις για το EMAS, ενώ τα μέτρα που μπορούν να ληφθούν ικανοποιητικά σε εθνικό επίπεδο επαφίενται στα κράτη μέλη.

(9) Οι οργανισμοί θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να συμμετάσχουν στο EMAS σε εκούσια βάση και μπορούν να αποκομίσουν προστιθέμενη αξία από απόψεως ρυθμιστικού ελέγχου, μείωσης του κόστους και βελτίωσης της δημόσια εικόνας τους.

(10) Είναι σημαντικό να συμμετάσχουν οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις στο EMAS και η συμμετοχή τους θα πρέπει να προωθηθεί με τη διευκόλυνση της πρόσβασης στις πληροφορίες, στα υφιστάμενα ταμεία υποστήριξης και στους δημόσιους φορείς, καθώς και με τη θέσπιση ή την προώθηση μέτρων τεχνικής συνδρομής.

(11) Οι παρεχόμενες από τα κράτη πληροφορίες θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν από την Επιτροπή προκειμένου να εκτιμήσει την ανάγκη θεσπίσεως συγκεκριμένων μέτρων για την αύξηση της συμμετοχής στο EMAS των οργανισμών, και ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων.

(12) Η διαφάνεια και η αξιοπιστία των οργανισμών που εφαρμόζουν συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης ενισχύονται όταν τα συστήματα διαχείρισης, τα προγράμματα ελέγχου και οι περιβαλλοντικές δηλώσεις του εξετάζονται για να εξακριβωθεί αν ανταποκρίνονται στις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και όταν η περιβαλλοντική δήλωση και οι μετέπειτα ενημερώσεις της επικυρώνονται από διαπιστευμένους επαληθευτές περιβάλλοντος.

(13) Είναι συνεπώς απαραίτητο να διασφαλισθεί η επαγγελματική επάρκεια των επαληθευτών περιβάλλοντος με την πρόβλεψη ενός ανεξάρτητου και ουδέτερου συστήματος διαπίστευσης και κατάλληλης εποπτείας των δραστηριοτήτων τους, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνολική αξιοπιστία του EMAS. Προς το σκοπό αυτό, χρειάζεται στενή συνεργασία μεταξύ των εθνικών φορέων διαπίστευσης.

(14) Οι οργανισμοί θα πρέπει να ενθαρρυνθούν να συντάσσουν και να δημοσιοποιούν περιοδικές περιβαλλοντικές δηλώσεις, οι οποίες θα παρέχουν στο κοινό και τους άλλους ενδιαφερόμενους φορείς πληροφορίες σχετικά με την περιβαλλοντική επίδοσή τους.

(15) Εκτός των γενικών απαιτήσεων του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, το EMAS δίδει έμφαση στα ακόλουθα στοιχεία: συμμόρφωση προς τις κείμενες διατάξεις, βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης καθώς και εξωτερική επικοινωνία και συμμετοχή των εργαζομένων.

(16) Η Επιτροπή θα πρέπει να προσαρμόζει τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού, εκτός του παραρτήματος V, να αναγνωρίζει ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα για περιβαλλοντικά θέματα τα οποία συνδέονται με το EMAS και να θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές σε σύμπραξη με τους ενδιαφερόμενους για το EMAS φορείς με σκοπό την συνεπή εφαρμογή των απαιτήσεων του συστήματος σε όλα τα κράτη μέλη.

(17) Τα απαιτούμενα μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή(6).

(18) Ο παρών κανονισμός θα πρέπει ενδεχομένως να αναθεωρηθεί βάσει της πείρας που θα έχει αποκτηθεί ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα λειτουργίας.

(19) Τα θεσμικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα πρέπει να προσπαθήσουν να υιοθετήσουν τις αρχές που καθιερώνονται με τον παρόντα κανονισμό.

(20) Ο παρών κανονισμός συνεχίζει και αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93, ο οποίος θα πρέπει συνεπώς να καταργηθεί,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Το σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου και οι σκοποί του

1. Θεσπίζεται κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (εφεξής καλούμενο "EMAS"), που επιτρέπει την εκούσια συμμετοχή των οργανισμών, για την αξιολόγηση και τη βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης των οργανισμών και την παροχή σχετικών πληροφοριών στο κοινό και άλλους ενδιαφερόμενους.

2. Σκοπός του EMAS είναι η προώθηση της συνεχούς βελτίωσης των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών με:

α) κατάρτιση και εφαρμογή συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης από τους οργανισμούς·

β) συστηματική, αντικειμενική και περιοδική αξιολόγηση των επιδόσεων των συστημάτων αυτών·

γ) ενημέρωση ως προς τις περιβαλλοντικές επιδόσεις και ανοικτό διάλογο με το κοινό και άλλους ενδιαφερόμενους·

δ) ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης εκπαίδευσής τους.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) "περιβαλλοντική πολιτική": οι γενικοί στόχοι και οι αρχές της δράσης του οργανισμού σε θέματα περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης προς όλες τις κανονιστικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον και τις ανάληψης δέσμευσης για συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων· η περιβαλλοντική πολιτική προσφέρει το πλαίσιο για τη θέσπιση και την αναθεώρηση των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων·

β) "συνεχής βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων": η διεργασία ετήσιας βελτίωσης των μετρήσιμων αποτελεσμάτων του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, όσον αφορά τη διαχείριση εκ μέρους ενός οργανισμού των σημαντικών περιβαλλοντικών του πτυχών, με βάση την περιβαλλοντική του πολιτική και τους περιβαλλοντικούς του σκοπούς και στόχους· η βελτίωση των αποτελεσμάτων δεν χρειάζεται να γίνεται ταυτόχρονα σε όλους τους τομείς δράσης·

γ) "περιβαλλοντική επίδοση": τα αποτελέσματα της διαχείρισης εκ μέρους ενός οργανισμού των περιβαλλοντικών του πτυχών·

δ) "πρόληψη της ρύπανσης": η χρήση διεργασιών, μεθόδων, υλικών ή προϊόντων που αποφεύγουν, μειώνουν ή θέτουν υπό έλεγχο τη ρύπανση, όπως η ανακύκλωση, η επεξεργασία, οι αλλαγές διεργασιών, οι μηχανισμοί ελέγχου, η αποτελεσματική χρήση των πόρων και η υποκατάσταση των υλικών·

ε) "περιβαλλοντική επισκόπηση": η αρχική εμπεριστατωμένη ανάλυση των περιβαλλοντικών θεμάτων, συνεπειών και επιδόσεων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες ενός οργανισμού (παράρτημα VII)·

στ) "περιβαλλοντική πτυχή": ένα στοιχείο των δραστηριοτήτων, προϊόντων ή υπηρεσιών ενός οργανισμού, το οποίο μπορεί να αλληλεπιδράσει με το περιβάλλον (παράρτημα VI)· σημαντική περιβαλλοντική πτυχή είναι μια περιβαλλοντική πτυχή η οποία έχει ή μπορεί να έχει σημαντικές περιβαλλοντικές συνέπειες·

ζ) "περιβαλλοντική συνέπεια": οποιαδήποτε αλλαγή στο περιβάλλον είτε αρνητική είτε θετική, η οποία οφείλεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στις δραστηριότητες, τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες ενός οργανισμού·

η) "περιβαλλοντικό πρόγραμμα": η περιγραφή των μέτρων (αρμοδιότητες και μέσα) τα οποία έχουν ληφθεί ή μελετώνται για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων και ο καθορισμός προθεσμιών για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων·

θ) "περιβαλλοντικός σκοπός": ο γενικός περιβαλλοντικός σκοπός, τον οποίο επιδιώκει ο οργανισμός και ο οποίος απορρέει από την περιβαλλοντική πολιτική και, όπου είναι εφικτό, ποσοτικοποιείται·

ι) "περιβαλλοντικός στόχος": μια λεπτομερής απαίτηση επίδοσης, ποσοτικοποιημένη όπου είναι εφικτό, η οποία εφαρμόζεται στον οργανισμό ή τμήματα αυτού, προκύπτει από τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και πρέπει να καθοριστεί και να τηρηθεί προκειμένου να υλοποιηθούν οι σκοποί αυτοί·

ια) "σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης": το τμήμα του συνολικού συστήματος διαχείρισης, το οποίο περιλαμβάνει την οργανωτική διάρθρωση, το σχεδιασμό, τις ευθύνες, τις πρακτικές, τις διαδικασίες, τις διεργασίες και τους πόρους για τη χάραξη, την εφαρμογή, την επιτυχία, την αναθεώρηση και τη διατήρηση και την αναθεώρηση της περιβαλλοντικής πολιτικής·

ιβ) "περιβαλλοντικός έλεγχος": ένα μέσο διαχείρισης που περιλαμβάνει συστηματική, τεκμηριωμένη, περιοδική και αντικειμενική αξιολόγηση των επιδόσεων του οργανισμού, του συστήματος διαχείρισης και των διεργασιών για την προστασία του περιβάλλοντος, και το οποίο αποσκοπεί:

i) στη διευκόλυνση του διαχειριστικού ελέγχου των πρακτικών οι οποίες ενδέχεται να έχουν συνέπειες στο περιβάλλον·

ii) στην αξιολόγηση της συμμόρφωσης με την περιβαλλοντική πολιτική συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων του οργανισμού (παράρτημα II)·

ιγ) "κύκλος ελέγχου": η χρονική περίοδος κατά την οποία ελέγχονται όλες οι δραστηριότητες ενός οργανισμού (παράρτημα II)·

ιδ) "ελεγκτής": άτομο ή ομάδα που ανήκει ή όχι στο προσωπικό ενός οργανισμού και ενεργεί για λογαριασμό των ανώτατων διοικητικών στελεχών του οργανισμού και το οποίο διαθέτει, ατομικά ή συλλογικά, τις αρμοδιότητες που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ σημείο 2.4 και είναι αρκούντως ανεξάρτητο από τις δραστηριότητες που ελέγχει ώστε να μπορεί να κρίνει με αντικειμενικότητα·

ιε) "περιβαλλοντική δήλωση": οι πληροφορίες οι οποίες απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο 3.2 στοιχεία α) έως ζ)·

ιστ) "ενδιαφερόμενος": άτομο ή ομάδα, συμπεριλαμβανομένων των αρχών, το οποίο αφορά ή θίγει η περιβαλλοντική επίδοση του οργανισμού·

ιζ) "επαληθευτής περιβάλλοντος": πρόσωπο ή οργανισμός ανεξάρτητο του υπό επαλήθευση οργανισμού, το οποίο έχει διαπιστευθεί σύμφωνα με τους όρους και τις διαδικασίες του άρθρου 4·

ιθ) "σύστημα διαπίστευσης": σύστημα για τη διαπίστευση και την εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος, το οποίο τελεί υπό τη διαχείριση αμερόληπτου ιδρύματος ή οργανισμού που έχει ορισθεί ή συσταθεί από το κράτος μέλος (φορέας διαπίστευσης), διαθέτει επαρκείς πόρους και αρμοδιότητες και εφαρμόζει κατάλληλες διαδικασίες για την εκτέλεση των καθηκόντων που ορίζει ο παρών κανονισμός για το εν λόγω σύστημα·

κ) "οργανισμός": εταιρεία, ένωση, εκμετάλλευση, επιχείρηση, αρχή ή ίδρυμα, ή τμήματα ή συνδυασμοί αυτών, με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, με ιδία λειτουργία και διοίκηση.

Η οργανωτική ενότητα καταχωρίζεται στο EMAS κατόπιν εγκρίσεως του επαληθευτή περιβάλλοντος, λαμβανομένων υπόψη των κατευθυντήριων γραμμών της Επιτροπής, οι οποίες θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 14, δεν πρέπει να υπερβαίνει όμως τα σύνορα ενός κράτους μέλους. Η μικρότερη οργανωτική ενότητα που εξετάζεται είναι ο χώρος δραστηριοτήτων. Σε εξαιρετικές περιπτώσεις που καθορίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 14, η οργανωτική ενότητα προς καταχώρηση στο EMAS μπορεί να είναι και μικρότερη από έναν χώρο δραστηριοτήτων·

κα) "χώρος δραστηριοτήτων": ολόκληρη η έκταση, σε μια συγκεκριμένη γεωγραφική θέση, υπό τον διαχειριστικό έλεγχο ενός οργανισμού, ο οποίος καλύπτει δραστηριότητες, προϊόντα και υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου των υποδομών, του εξοπλισμού και των υλικών·

κβ) "αρμόδιοι φορείς": οι εθνικοί, περιφερειακοί ή τοπικοί φορείς που ορίζονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 5, προς άσκηση των καθηκόντων που αναφέρονται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 3

Συμμετοχή στο EMAS

1. Δικαίωμα συμμετοχής στο EMAS έχει οποιοσδήποτε οργανισμός επιθυμεί να βελτιώσει τη συνολική περιβαλλοντική επίδοσή του.

2. Προκειμένου να καταχωρισθεί ένας οργανισμός στο EMAS:

α) διενεργεί περιβαλλοντική επισκόπηση των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του, σύμφωνα με το παράρτημα VII, η οποία καλύπτει τα θέματα που περιέχονται στο παράρτημα VI και, με βάση τα αποτελέσματα της επισκόπησης αυτής, εφαρμόζει σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης το οποίο καλύπτει όλες τις απαιτήσεις που περιγράφονται στο παράρτημα Ι.

Ωστόσο, οι οργανισμοί οι οποίοι διαθέτουν πιστοποιημένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, το οποίο έχει αναγνωριστεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις του άρθρου 9, δεν είναι υποχρεωμένοι να πραγματοποιήσουν επίσημη περιβαλλοντική επισκόπηση όταν προχωρήσουν στην εφαρμογή του EMAS, εφόσον το πιστοποιημένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης παρέχει τις απαραίτητες πληροφορίες για τον καθορισμό και την αξιολόγηση των περιβαλλοντικών πτυχών του παραρτήματος VI·

β) διενεργεί ή αναθέτει τη διενέργεια περιβαλλοντικού ελέγχου σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ. Οι έλεγχοι πρέπει να επιτρέπουν να αξιολογηθεί η περιβαλλοντική επίδοση του οργανισμού.

γ) συντάσσει, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ σημείο 3.2, περιβαλλοντική δήλωση. Η δήλωση δίδει ιδιαίτερη προσοχή στην επίδοση του οργανισμού έναντι των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων του·

δ) μεριμνά, αφενός, για την εξέταση της περιβαλλοντικής επισκόπησης, εάν υφίσταται, του συστήματος διαχείρισης, της διαδικασίας ελέγχου καθώς και της περιβαλλοντικής δήλωσης από τον επαληθευτή περιβάλλοντος προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον ανταποκρίνονται στις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και, αφετέρου, για την επικύρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης από τον επαληθευτή περιβάλλοντος προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙΙ·

ε) διαβιβάζει την επικυρωμένη περιβαλλοντική δήλωση στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του ο οργανισμός που ζητά καταχώρηση και, μετά την καταχώρηση, τη δημοσιοποιεί.

3. Προκειμένου ένας οργανισμός να παραμείνει καταχωρημένος στο EMAS:

α) επαληθεύει το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και το πρόγραμμα ελέγχου σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος V σημείο 5.6·

β) διαβιβάζει τις ετήσιες επικυρωμένες ενημερώσεις της περιβαλλοντικής δήλωσης στον αρμόδιο φορέα και τις δημοσιοποιεί. Επιτρέπονται παρεκκλίσεις όσον αφορά τη συχνότητα της ενημέρωσης υπό συνθήκες που καθορίζει η Επιτροπή στις κατευθυντήριες γραμμές που θεσπίζει με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Άρθρο 4

Σύστημα διαπίστευσης

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα για τη διαπίστευση των ανεξάρτητων επαληθευτών περιβάλλοντος και την εποπτεία των δραστηριοτήτων τους. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη είτε χρησιμοποιούν τα υφιστάμενα ιδρύματα διαπίστευσης, ή τους αρμόδιους φορείς που προβλέπονται στο άρθρο 5, είτε ορίζουν ή ιδρύουν οποιοδήποτε άλλο φορέα με το κατάλληλο νομικό καθεστώς.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η σύνθεση των εν λόγω συστημάτων να εξασφαλίζει την ανεξαρτησία και την αμεροληψία τους κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα συστήματα αυτά να λειτουργούν πλήρως εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος κανονισμού.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τις κατάλληλες διαβουλεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη κατά την ίδρυση και διαχείριση των συστημάτων διαπίστευσης.

4. Η διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος και η εποπτεία των δραστηριοτήτων τους διενεργούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος V.

5. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος που έχουν διαπιστευθεί σε ένα κράτος μέλος μπορούν να διενεργούν επαλήθευση σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος V.

6. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν κατ' εφαρμογή του παρόντος άρθρου και κοινοποιούν κάθε σημαντική αλλαγή στη διάρθρωση και στις διαδικασίες των συστημάτων διαπίστευσης.

7. Η Επιτροπή προωθεί, με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2, τη συνεργασία των κρατών μελών με σκοπό ιδίως να αποτραπεί οποιαδήποτε ασυνέπεια μεταξύ του παραρτήματος V και των κριτηρίων, των όρων και των διαδικασιών που εφαρμόζουν οι εθνικοί φορείς διαπίστευσης για τη διαπίστευση και την εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος ώστε να εξασφαλιστεί σταθερή ποιότητα των επαληθευτών περιβάλλοντος.

8. Οι φορείς διαπίστευσης συγκροτούν φόρουμ, αποτελούμενο από όλους τους φορείς διαπίστευσης, με σκοπό την παροχή στην Επιτροπή των στοιχείων και μέσων που απαιτούνται για την εκπλήρωση των υποχρεώσεών της σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 7. Το φόρουμ συνεδριάζει τουλάχιστον μία φορά ετησίως παρουσία αντιπροσώπου της Επιτροπής.

Το φόρουμ καταρτίζει κατά περίπτωση κατευθυντήριες γραμμές σε θέματα διαπίστευσης, επάρκειας και εποπτείας των επαληθευτών. Τα κατευθυντήρια έγγραφα που καταρτίζονται διέπονται από τις διαδικασίες του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Για να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη λειτουργία των φορέων διαπίστευσης και των διεργασιών επαλήθευσης σε όλα τα κράτη μέλη, το φόρουμ καταρτίζει διεργασία αλληλαξιολόγησης. Σκοπός της αξιολόγησης αυτής είναι να διασφαλισθεί ότι τα συστήματα διαπίστευσης των κρατών μελών ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού. Η έκθεση αλληλαξιολόγησης διαβιβάζεται στην Επιτροπή, η οποία την διαβιβάζει για ενημέρωση στην επιτροπή του άρθρου 14 παράγραφος 2 και τη δημοσιοποιεί.

Άρθρο 5

Αρμόδιοι φορείς

1. Εντός τριών μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, κάθε κράτος μέλος ορίζει τον αρμόδιο φορέα που θα είναι υπεύθυνος για την άσκηση των καθηκόντων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, και ιδίως στα άρθρα 6 και 7, και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η σύνθεση των αρμόδιων φορέων να εγγυάται την ανεξαρτησία και την αμεροληψία τους και εξασφαλίζουν ότι οι εν λόγω φορείς εφαρμόζουν τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού κατά τρόπο συνεπή.

3. Τα κράτη μέλη διαθέτουν κατευθυντήριες γραμμές για την αναστολή και τη διαγραφή της καταχώρισης των οργανισμών, προς χρήση των αρμοδίων φορέων. Οι αρμόδιοι φορείς διαθέτουν ειδικότερα διαδικασίες για:

- την εξέταση των παρατηρήσεων των ενδιαφερόμενων μερών όσον αφορά τους καταχωρισμένους οργανισμούς και

- την άρνηση καταχώρισης, τη διαγραφή ή την αναστολή της καταχώρισης των οργανισμών.

4. Ο αρμόδιος φορέας είναι υπεύθυνος για την καταχώριση των οργανισμών στο EMAS. Ελέγχει, συνεπώς, την εγγραφή και τη διατήρηση των οργανισμών στα μητρώα.

5. Οι αρμόδιοι φορείς όλων των κρατών μελών συνεδριάζουν τουλάχιστον μία φορά ετησίως παρουσία αντιπροσώπου της Επιτροπής. Σκοπός των συνεδριάσεων είναι η διασφάλιση της συνεκτικότητας των διαδικασιών που συνδέονται με την καταχώριση των οργανισμών στο EMAS, καθώς και με τη διαγραφή ή την αναστολή της καταχώρισης. Οι αρμόδιοι φορείς καταρτίζουν διεργασία αλληλαξιολόγησης με σκοπό να διαμορφώσουν κοινή προσέγγιση των διαδικασιών καταχώρισης. Η έκθεση αλληλαξιολόγησης διαβιβάζεται στην Επιτροπή, η οποία την διαβιβάζει για ενημέρωση στην επιτροπή του άρθρου 14 παράγραφος 2 και τη δημοσιοποιεί.

Άρθρο 6

Καταχώριση των οργανισμών

Η καταχώριση των οργανισμών πραγματοποιείται από τους αρμόδιους φορείς αναλόγως των ακόλουθων περιπτώσεων:

1. Εάν ένας αρμόδιος φορέας

- έχει λάβει επικυρωμένη περιβαλλοντική δήλωση και

- έχει λάβει από τον οργανισμό συμπληρωμένο έντυπο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VIII και

- έχει εισπράξει τα τυχόν απαιτούμενα τέλη καταχώρησης σύμφωνα με το άρθρο 16 και

- έχει πεισθεί, με βάση τα στοιχεία τα οποία έχει λάβει, ότι ο οργανισμός πληροί όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού,

καταχωρίζει τον αιτούντα οργανισμό και του χορηγεί αριθμό καταχώρισης. Ο αρμόδιος φορέας γνωστοποιεί στη διεύθυνση του οργανισμού ότι ο οργανισμός έχει καταχωριστεί στο μητρώο.

2. Εάν ο αρμόδιος φορέας λάβει έκθεση εποπτείας από τον φορέα διαπίστευσης, η οποία αποδεικνύει ότι οι δραστηριότητες του επαληθευτή ασκήθηκαν με τρόπο που δεν εγγυάται επαρκώς ότι ο αιτών οργανισμός ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του κανονισμού, αρνείται ή αναστέλλει την καταχώριση κατά περίπτωση έως ότου βεβαιωθεί για τη συμμόρφωση του οργανισμού προς το EMAS.

3. Εάν ένας οργανισμός παραλείψει να υποβάλει στον αρμόδιο φορέα, εντός τριών μηνών από τη σχετική αίτηση του τελευταίου,

- την ετήσια επικυρωμένη ενημέρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης ή

- συμπληρωμένο από τον οργανισμό έντυπο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VIII ή

- τα τυχόν απαιτούμενα τέλη καταχώρισης

η καταχώριση του οργανισμού αναστέλλεται ή διαγράφεται, κατά περίπτωση, ανάλογα με τη φύση και την έκταση της παράλειψης. Ο αρμόδιος φορέας ενημερώνει τη διεύθυνση του οργανισμού σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη των σχετικών μέτρων.

4. Αν ο αρμόδιος φορέας συνάγει οποιαδήποτε στιγμή, με βάση τα εις χείρας του στοιχεία, ότι ο οργανισμός δεν πληροί πλέον μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις του παρόντος κανονισμού, η καταχώριση του οργανισμού αναστέλλεται ή διαγράφεται, κατά περίπτωση, ανάλογα με τη φύση και την έκταση της παράλειψης.

Αν ο αρμόδιος φορέας πληροφορηθεί από την αρμόδια εκτελεστική αρχή ότι ένας οργανισμός έχει διαπράξει παράβαση των ισχυουσών ρυθμιστικών απαιτήσεων προστασίας του περιβάλλοντος, αρνείται την καταχώριση του εν λόγω οργανισμού ή, ενδεχομένως, αναστέλλει την καταχώρισή του.

5. Η άρνηση της καταχώρισης, καθώς και η διαγραφή ή η αναστολή της καταχώρισης προϋποθέτει διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους προκειμένου να χορηγηθούν στον αρμόδιο φορέα τα αναγκαία στοιχεία για να μπορέσει να λάβει απόφαση. Ο αρμόδιος φορέας ενημερώνει τη διεύθυνση του οργανισμού σχετικά με τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη των σχετικών μέτρων και για την πορεία των συζητήσεων με την αρμόδια εκτελεστική αρχή.

6. Η άρνηση ή αναστολή αίρεται αν ο αρμόδιος φορέας λάβει αποδεικτικά στοιχεία ότι ο οργανισμός πληροί τις απαιτήσεις του EMAS ή αν λάβει αποδεικτικά στοιχεία από την αρμόδια εκτελεστική αρχή ότι η παράβαση έχει παύσει και ότι ο οργανισμός έχει λάβει επαρκή μέτρα για να εξασφαλίσει ότι δεν θα επαναληφθεί.

Άρθρο 7

Μητρώο καταχωρισμένων οργανισμών και διαπιστευμένων επαληθευτών περιβάλλοντος

1. Ο φορέας διαπίστευσης καταρτίζει, αναθεωρεί και ενημερώνει κατάλογο των επαληθευτών περιβάλλοντος καθώς και το πεδίο διαπίστευσής τους σε κάθε κράτος μέλος και κοινοποιεί στην Επιτροπή και στον αρμόδιο φορέα κάθε μήνα, απευθείας ή μέσω των εθνικών αρχών κατά την κρίση του ενδιαφερομένου κράτους μέλους, τις αλλαγές που επέρχονται στον εν λόγω κατάλογο.

2. Οι αρμόδιοι φορείς καταρτίζουν και τηρούν κατάλογο των καταχωρισμένων οργανισμών σε κάθε κράτος μέλος και ενημερώνουν αυτόν τον κατάλογο κάθε μήνα. Οι αρμόδιοι φορείς κοινοποιούν κάθε μήνα στην Επιτροπή, απευθείας ή μέσω των εθνικών αρχών κατά την κρίση του ενδιαφερομένου κράτους μέλους, τις αλλαγές που επέρχονται στον εν λόγω κατάλογο.

3. Η Επιτροπή τηρεί και θέτει στη διάθεση του κοινού το μητρώο των επαληθευτών περιβάλλοντος και των καταχωρημένων στο πλαίσιο του EMAS οργανισμών.

Άρθρο 8

Λογότυπο

1. Οι οργανισμοί οι οποίοι συμμετέχουν στο EMAS μπορούν να χρησιμοποιούν το λογότυπο που ορίζεται στο παράρτημα IV μόνον εάν τη δεδομένη στιγμή είναι καταχωρισμένοι στο EMAS. Τα τεχνικά στοιχεία για την αναπαραγωγή του λογότυπου καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2 και δημοσιεύονται από την Επιτροπή.

2. Το λογότυπο του EMAS μπορεί να χρησιμοποιείται από τους οργανισμούς στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) σε επικυρωμένο πληροφοριακό υλικό, όπως περιγράφεται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο 3.5, υπό τους όρους που καθορίζονται στις κατευθύνσεις που θεσπίζει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2 και οι οποίοι εξασφαλίζουν ότι δεν γίνεται σύγχυση με σήματα περιβαλλοντικών προϊόντων (στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται το λογότυπο 2, όπως εμφαίνεται στο παράρτημα IV)·

β) σε επικυρωμένες περιβαλλοντικές δηλώσεις (στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται το λογότυπο 2, όπως εμφαίνεται στο παράρτημα IV)·

γ) σε επιστολόχαρτα καταχωρισμένων οργανισμών (στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται το λογότυπο 1, όπως εμφαίνεται στο παράρτημα IV)·

δ) σε πληροφοριακό υλικό που προβάλλει τη συμμετοχή ενός οργανισμού στο EMAS (στην περίπτωση αυτή χρησιμοποιείται το λογότυπο 1, όπως εμφαίνεται στο παράρτημα IV)·

ε) σε διαφημίσεις για προϊόντα, δραστηριότητες και υπηρεσίες, μόνον υπό τους όρους που καθορίζονται στις κατευθύνσεις που θεσπίζει η Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2 και οι οποίοι εξασφαλίζουν ότι δεν γίνεται σύγχυση με σήματα περιβαλλοντικών προϊόντων.

3. Το λογότυπο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) σε προϊόντα ή στη συσκευασία τους·

β) σε συνδυασμό με συγκριτικούς ισχυρισμούς αναφορικά με άλλα προϊόντα, δραστηριότητες και υπηρεσίες.

Η Επιτροπή εξετάζει, ωστόσο, στο πλαίσιο της αξιολόγησης που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 3, σε ποιες εξαιρετικές περιστάσεις το λογότυπο μπορεί να χρησιμοποιείται και, για αυτές τις περιπτώσεις, θεσπίζει κανόνες σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2, οι οποίοι εξασφαλίζουν ότι δεν γίνεται σύγχυση με σήματα περιβαλλοντικών προϊόντων.

Άρθρο 9

Σχέσεις με τα ευρωπαϊκά και διεθνή πρότυπα

1. Οργανισμοί που εφαρμόζουν ευρωπαϊκά ή διεθνή πρότυπα για περιβαλλοντικά θέματα τα οποία σχετίζονται με το EMAS, και για τους οποίους έχει πιστοποιηθεί, με κατάλληλες διαδικασίες πιστοποίησης, ότι συμμορφώνονται προς τα εν λόγω πρότυπα, θεωρείται ότι πληρούν τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, εφόσον:

α) τα πρότυπα έχουν αναγνωριστεί από την Επιτροπή, η οποία ενεργεί με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2·

β) οι απαιτήσεις για τη διαπίστευση των φορέων πιστοποίησης έχουν αναγνωριστεί από την Επιτροπή, η οποία ενεργεί με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

Τα στοιχεία των αναγνωρισμένων προτύπων (συμπεριλαμβανομένων των τμημάτων του EMAS στα οποία έχουν εφαρμογή) και των αναγνωρισμένων απαιτήσεων διαπίστευσης δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Για να είναι δυνατή η καταχώριση των οργανισμών της παραγράφου 1 στο EMAS, οι ενδιαφερόμενοι οργανισμοί αποδεικνύουν στον επαληθευτή περιβάλλοντος τη συμμόρφωσή τους προς τις απαιτήσεις που δεν καλύπτονται από τα αναγνωρισμένα πρότυπα.

Άρθρο 10

Σχέση με την λοιπή περιβαλλοντική νομοθεσία στην Κοινότητα

1. Το EMAS εφαρμόζεται με την επιφύλαξη:

α) της κοινοτικής νομοθεσίας, ή

β) της εθνικής νομοθεσίας ή των εθνικών τεχνικών προτύπων που δεν διέπονται από την κοινοτική νομοθεσία και

γ) των υποχρεώσεων που υπέχουν οι οργανισμοί δυνάμει αυτών των νόμων και προτύπων

όσον αφορά τους περιβαλλοντικούς ελέγχους.

2. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν τον τρόπο με τον οποίο η καταχώριση στο EMAS σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό μπορεί να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της εφαρμογής και της εκτέλεσης της περιβαλλοντικής νομοθεσίας για να αποφευχθεί η άσκοπη αλληλεπικάλυψη των προσπαθειών που καταβάλλουν οι οργανισμοί και οι αρμόδιες εκτελεστικές αρχές.

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα τα οποία λαμβάνουν στο θέμα αυτό.

Άρθρο 11

Προώθηση της συμμετοχής των οργανισμών, και ιδίως των μικρομεσαίων επιχειρήσεων

1. Τα κράτη μέλη προωθούν τη συμμετοχή των οργανισμών στο EMAS, και ιδίως εξετάζουν την ανάγκη εξασφάλισης της συμμετοχής των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (ΜΜΕ):

- διευκολύνοντας την πρόσβασή τους στην πληροφόρηση, σε υπάρχοντα ταμεία ενίσχυσης και σε κρατικούς θεσμούς,

- θεσπίζοντας ή προωθώντας μέτρα τεχνικής συνδρομής, κυρίως σε συνδυασμό με πρωτοβουλίες κατάλληλων επαγγελματικών ή τοπικών κέντρων επαφών (π.χ. τοπικές αρχές, εμπορικά επιμελητήρια, επαγγελματικές ή βιοτεχνικές οργανώσεις).

Προκειμένου να προωθήσουν τη συμμετοχή των ΜΜΕ, συμπεριλαμβανομένων των συγκεντρωμένων σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, οι τοπικές αρχές, σε συνεργασία με βιομηχανικές ενώσεις, εμπορικά επιμελητήρια και ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να συνδράμουν στον προσδιορισμό σημαντικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων. Οι ΜΜΕ μπορούν στη συνέχεια να χρησιμοποιήσουν αυτά τα στοιχεία για τη διαμόρφωση του περιβαλλοντικού τους προγράμματος και τον καθορισμό των σκοπών και στόχων του συστήματος διαχείρισης του EMAS. Επιπλέον, μπορούν να θεσπιστούν σε περιφερειακό ή εθνικό επίπεδο, προγράμματα που ενθαρρύνουν την συμμετοχή των ΜΜΕ, όπως μια σταδιακή προσέγγιση η οποία θα οδηγήσει τελικά στην καταχώριση στο EMAS.

2. Προκειμένου να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή οργανισμών στο EMAS, η Επιτροπή και άλλα θεσμικά όργανα της Κοινότητας καθώς και άλλες δημόσιες αρχές σε εθνικό επίπεδο θα πρέπει να εξετάζουν, με την επιφύλαξη της κοινοτικής νομοθεσίας, με ποιον τρόπο η καταχώριση στο EMAS μπορεί να λαμβάνεται υπόψη κατά τη θέσπιση των κριτηρίων για τις εθνικές πολιτικές σύναψης δημοσίων συμβάσεων.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα τα οποία λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 12

Πληροφόρηση

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε:

α) οι οργανισμοί να ενημερώνονται για το περιεχόμενο του παρόντος κανονισμού·

β) το κοινό να ενημερώνεται για τους σκοπούς και τα κύρια στοιχεία του EMAS.

Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν, ειδικότερα, επαγγελματικές δημοσιεύσεις, τοπικές εφημερίδες, εκστρατείες προβολής ή άλλα λειτουργικά μέσα για να καταστήσουν το EMAS γνωστό στο κοινό.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα τα οποία λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.

3. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την προώθηση του EMAS σε κοινοτικό επίπεδο. Εξετάζει, ιδίως, σε συνεννόηση με τα μέλη της επιτροπής του άρθρου 14 παράγραφος 1 τη δυνατότητα διάδοσης της βέλτιστης πρακτικής με κατάλληλα μέσα και τρόπους.

Άρθρο 13

Παραβάσεις

Σε περίπτωση παράβασης του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα νομικά ή διοικητικά μέτρα, τα οποία κοινοποιούν στην Επιτροπή.

Άρθρο 14

Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή (καλούμενη στο εξής "η επιτροπή").

2. Στις περιπτώσεις που γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε τρεις μήνες.

3. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό κανονισμό της.

Άρθρο 15

Επανεξέταση

1. Η Επιτροπή επανεξετάζει το EMAS με βάση την εμπειρία που θα έχει αποκτηθεί από τη λειτουργία του και τις διεθνείς εξελίξεις, το αργότερο πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού και, αν το κρίνει απαραίτητο, προτείνει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο τις κατάλληλες τροποποιήσεις.

2. Όλα τα παραρτήματα του παρόντος κανονισμού, με εξαίρεση το παράρτημα V, αναπροσαρμόζονται από την Επιτροπή, με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2, με βάση την εμπειρία που έχει αποκτηθεί από τη λειτουργία του EMAS και σύμφωνα με ανάγκες που εντοπίστηκαν για θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις απαιτήσεις του EMAS.

3. Η Επιτροπή αξιολογεί, ειδικότερα, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη και το αργότερο πέντε έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, τη χρήση, αναγνώριση και ερμηνεία, ιδίως εκ μέρους του κοινού και άλλων ενδιαφερομένων μερών, του λογοτύπου του EMAS και εκτιμά εάν υπάρχει ανάγκη αναθεώρησης του λογοτύπου και των προϋποθέσεων για τη χρησιμοποίησή του.

Άρθρο 16

Δαπάνες και τέλη

1. Επιτρέπεται η επιβολή συστήματος τελών, του οποίου τις λεπτομέρειες θα καθορίζουν τα κράτη μέλη, για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών που συνδέονται με τη διαδικασία καταχώρισης των οργανισμών και τη διαπίστευση και εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος, καθώς και των συναφών δαπανών λειτουργίας του EMAS.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν δυνάμει του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 17

Κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93

1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 καταργείται από της ημερομηνίας ενάρξεως ισχύος του παρόντος κανονισμού, υπό την επιφύλαξη των παραγράφων 2 έως 5 του παρόντος άρθρου.

2. Τα εθνικά συστήματα διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς που έχουν συσταθεί δυνάμει του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 εξακολουθούν να ισχύουν. Τα κράτη μέλη τροποποιούν τις διαδικασίες που ακολουθούν τα συστήματα διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς σύμφωνα με τις αντίστοιχες διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω συστήματα θα λειτουργούν πλήρως εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος κανονισμού.

3. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος οι οποίοι έχουν διαπιστευθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 μπορούν να συνεχίσουν να εκτελούν τα καθήκοντα τους σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

4. Οι χώροι δραστηριοτήτων οι οποίοι έχουν καταχωρισθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 θα παραμείνουν στο μητρώο του EMAS. Οι νέες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού ελέγχονται τη στιγμή της επόμενης επαλήθευσης του χώρου δραστηριοτήτων. Εάν η επόμενη επαλήθευση πρόκειται να πραγματοποιηθεί λιγότερο από έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, η ημερομηνία της επόμενης επαλήθευσης μπορεί να μετατεθεί κατά έξι μήνες σε συμφωνία με τον επαληθευτή περιβάλλοντος και τους αρμόδιους φορείς.

5. Οι παράγραφοι 3 και 4 εφαρμόζονται επίσης στους διαπιστευμένους επαληθευτές περιβάλλοντος και τους καταχωρισμένους χώρους δραστηριοτήτων σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93, με την προϋπόθεση ότι οι υπεύθυνοι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς έχουν συμφωνήσει ότι οι επαληθευτές περιβάλλοντος και οι καταχωρισμένοι χώροι δραστηριοτήτων πληρούν όλες τις προϋποθέσεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

Άρθρο 18

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

...,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Πρόεδρος

...

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

...

(1) EE C 400 της 22.12.1998, σ. 7.

(2) EE C 209 της 22.7.1999, σ. 43.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 15ης Απριλίου 1999 (EE C 219 της 30.7.1999, σ. 385), κοινή θέση του Συμβουλίου της 28ης Φεβρουαρίου 2000 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) Ψήφισμα του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και των αντιπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, συνελθόντων στα πλαίσια του Συμβουλίου, της 1ης Φεβρουαρίου 1993, σχετικά με ένα κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής δράσης για το περιβάλλον και τη σταθερή ανάπτυξη (EE C 138 της 17.5.1993, σ. 1).

(5) EE L 168 της 10.7.1993, σ. 1.

(6) EE L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

A. Απαιτήσεις για το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης

Το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης εφαρμόζεται σύμφωνα με το τμήμα 4 του EN/ISO 14001:1996, Ευρωπαϊκό πρότυπο για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης(1).

B. Θέματα που πρέπει να εξετάζονται από τους οργανισμούς που εφαρμόζουν το EMAS

1. Συμμόρφωση προς τις κείμενες διατάξεις

Οι οργανισμοί είναι σε θέση να αποδείξουν ότι:

α) γνωρίζουν όλη την ισχύουσα περιβαλλοντική νομοθεσία, καθώς και τις συνέπειες των διατάξεών της για τον οργανισμό·

β) έχουν διασφαλίσει την τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας και

γ) έχουν θέσει σε εφαρμογή διαδικασίες οι οποίες επιτρέπουν στον οργανισμό να ανταποκρίνεται στις σχετικές απαιτήσεις σε διαρκή βάση.

2. Επίδοση

Ο οργανισμός είναι σε θέση να αποδείξει ότι το σύστημα διαχείρισης και οι διαδικασίες ελέγχου καλύπτουν την πραγματική περιβαλλοντική επίδοση του οργανισμού όσον αφορά τις πτυχές που αναφέρονται στο παράρτημα VI. Η επίδοση του οργανισμού όσον αφορά τους σκοπούς και στόχους του αξιολογείται ως τμήμα της διεργασίας επανεξέτασης της διαχείρισης. Ο οργανισμός μεριμνά επίσης για τη συνεχή βελτίωση της περιβαλλοντικής του επίδοσης, στα πλαίσια της οποίας μπορεί να βασίζει τη δράση του σε τοπικά, περιφερειακά και εθνικά περιβαλλοντικά προγράμματα.

Τα μέσα προς επίτευξη των σκοπών και στόχων δεν μπορούν να είναι περιβαλλοντικοί στόχοι. Εάν ο οργανισμός διαθέτει έναν ή περισσότερους χώρους δραστηριοτήτων, κάθε χώρος δραστηριοτήτων στον οποίον εφαρμόζεται το EMAS συμμορφώνεται με όλες τις απαιτήσεις του EMAS, συμπεριλαμβανομένης της συνεχούς βελτίωσης της περιβαλλοντικής επίδοσης όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο β).

3. Εξωτερική επικοινωνία

Ο οργανισμός είναι σε θέση να αποδείξει την ύπαρξη ανοικτού διαλόγου με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των τοπικών κοινοτήτων και των πελατών, αναφορικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του προκειμένου να προσδιορισθούν τα προβλήματα του κοινού και των ενδιαφερομένων μερών.

4. Συμμετοχή των υπαλλήλων

Πέραν των απαιτήσεων του παραρτήματος Ι μέρος Α, οι υπάλληλοι συμμετέχουν στη διεργασία που αποσκοπεί στη συνεχή βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης του οργανισμού. Για το σκοπό αυτό θα μπορούσαν να αξιοποιούνται οι κατάλληλες μορφές συμμετοχής, όπως το σύστημα του βιβλίου εισηγήσεων ή οι εργασίες ομάδων επί τη βάσει σχεδίων για περιβαλλοντικές επιτροπές. Ο οργανισμός λαμβάνει υπόψιν τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής για την ορθή πρακτική σ' αυτόν τον τομέα.

(1) Το πλήρες κείμενο του προτύπου EN/ISO 14001:1996 θα παρεμβληθεί στο παρόν παράρτημα μόλις υπογραφεί η συμφωνία περί πνευματικής ιδιοκτησίας μεταξύ της Επιτροπής και της CEN. Οι μεταφράσεις του κειμένου του προτύπου θα είναι εκείνες που θα δώσει η CEN.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ

2.1. Γενικές απαιτήσεις

Οι εσωτερικοί έλεγχοι διασφαλίζουν ότι οι δραστηριότητες των οργανισμών ασκούνται σύμφωνα με τις καθορισμένες διαδικασίες. Ο έλεγχος μπορεί, επίσης, να αποκαλύπτει οποιαδήποτε προβλήματα συνδέονται με τις εν λόγω καθορισμένες διαδικασίες ή τυχόν δυνατότητες βελτίωσής τους. Το πεδίο των ελέγχων που διενεργούνται εντός των οργανισμών μπορεί να κυμαίνεται από τον έλεγχο μιας απλής διαδικασίας έως τον έλεγχο σύνθετων δραστηριοτήτων. Μακροπρόθεσμα, όλες οι δραστηριότητες ενός συγκεκριμένου οργανισμού υποβάλλονται σε έλεγχο. Η χρονική περίοδος η οποία απαιτείται για την ολοκλήρωση των ελέγχων όλων των δραστηριοτήτων είναι γνωστή ως κύκλος ελέγχου. Στην περίπτωση μικρών μη σύνθετων οργανισμών, όλες οι δραστηριότητες είναι δυνατόν να ελέγχονται ταυτόχρονα. Για τους οργανισμούς αυτούς, ο κύκλος ελέγχου είναι το διάστημα μεταξύ των εν λόγω ελέγχων.

Οι εσωτερικοί έλεγχοι διενεργούνται από άτομα αρκούντως ανεξάρτητα από την ελεγχόμενη δραστηριότητα προκειμένου να διασφαλίζεται αμερόληπτη κρίση. Είναι δυνατόν να διενεργούνται από μέλη του προσωπικού του οργανισμού ή τρίτα μέρη (προσωπικό άλλων οργανισμών, προσωπικό από άλλα τμήματα του ίδιου οργανισμού ή συμβούλους).

2.2. Στόχοι

Στο πρόγραμμα περιβαλλοντικού ελέγχου των οργανισμών καθορίζονται εγγράφως οι στόχοι κάθε ελέγχου ή κύκλου ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας των ελέγχων για κάθε δραστηριότητα.

Οι στόχοι περιλαμβάνουν, ειδικότερα, την αξιολόγηση των εφαρμοζόμενων συστημάτων διαχείρισης και την εξακρίβωση της συμμόρφωσής τους προς την πολιτική και το πρόγραμμα του οργανισμού, στην οποία συμπεριλαμβάνεται η συμμόρφωση προς τις σχετικές απαιτήσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας.

2.3. Έκταση

Η συνολική έκταση κάθε ελέγχου ή, κατά περίπτωση, κάθε σταδίου ενός κύκλου ελέγχου, ορίζεται επακριβώς και αναφέρεται ρητά στα εξής:

1. καλυπτόμενοι τομείς·

2. ελεγχόμενες δραστηριότητες·

3. περιβαλλοντικά κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη·

4. διάστημα καλυπτόμενο από τον έλεγχο.

Ο περιβαλλοντικός έλεγχος περιλαμβάνει ανάλυση των πραγματικών στοιχείων που απαιτούνται για την αξιολόγηση των επιδόσεων.

2.4. Οργάνωση και πόροι

Οι περιβαλλοντικοί έλεγχοι διενεργούνται από άτομα ή ομάδες που διαθέτουν κατάλληλη γνώση των ελεγχόμενων τομέων και πεδίων, συμπεριλαμβανομένων των γνώσεων και της εμπειρίας όσον αφορά τα σχετικά περιβαλλοντικά, διαχειριστικά, τεχνικά και ρυθμιστικά θέματα, καθώς και κατάλληλη κατάρτιση και ειδίκευση στις τεχνικές ελέγχου για την επίτευξη των δηλωμένων στόχων. Οι πόροι και ο χρόνος που διατίθενται για τον έλεγχο είναι ανάλογα προς την έκταση και τους στόχους του.

Ο έλεγχος διενεργείται με την υποστήριξη των ανώτατων διοικητικών στελεχών του οργανισμού.

Οι ελεγκτές είναι αρκούντως ανεξάρτητοι από τις δραστηριότητες που ελέγχουν, ώστε να εξασφαλίζεται η αντικειμενικότητα της κρίσης τους και η αμεροληψία τους.

2.5. Προγραμματισμός και προετοιμασία του ελέγχου

Κάθε έλεγχος προγραμματίζεται και προετοιμάζεται με τους ακόλουθους στόχους:

- τη διασφάλιση της διάθεσης κατάλληλων πόρων,

- τη διασφάλιση της κατανόησης, από κάθε άτομο που μετέχει στη διεργασία ελέγχου (συμπεριλαμβανομένων των ελεγκτών, της διοίκησης και του προσωπικού), του ρόλου και των ευθυνών του.

Στην προετοιμασία συμπεριλαμβάνεται η εξοικείωση με τις δραστηριότητες του οργανισμού και με το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που αυτός εφαρμόζει, καθώς και η ανασκόπηση των ευρημάτων και των πορισμάτων προηγούμενων ελέγχων.

2.6. Δραστηριότητες ελέγχου

Στις δραστηριότητες ελέγχου περιλαμβάνονται συζητήσεις με το προσωπικό, επαλήθευση των συνθηκών λειτουργίας και του εξοπλισμού και έλεγχος των αρχείων, των γραπτών διαδικασιών και της υπόλοιπης σχετικής τεκμηρίωσης, με σκοπό την αξιολόγηση της περιβαλλοντικής επίδοσης της ελεγχόμενης δραστηριότητας, προκειμένου να εξακριβωθεί αν ανταποκρίνεται προς τα πρότυπα και τους κανονισμούς που εφαρμόζονται ή τους σκοπούς και τους στόχους που έχουν τεθεί και αν το χρησιμοποιούμενο σύστημα διαχείρισης των περιβαλλοντικών ευθυνών είναι αποτελεσματικό και κατάλληλο. Μεταξύ άλλων, θα πρέπει να εφαρμοσθεί δειγματοληπτικός έλεγχος της συμμόρφωσης με τα εν λόγω κριτήρια προκειμένου να εξακριβωθεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος.

Η διεργασία ελέγχου περιλαμβάνει, ειδικότερα, τα ακόλουθα στάδια:

α) κατανόηση των συστημάτων διαχείρισης·

β) εκτίμηση των πλεονεκτημάτων και αδυναμιών των συστημάτων διαχείρισης·

γ) συγκέντρωση σχετικών στοιχείων·

δ) αξιολόγηση των ευρημάτων του ελέγχου·

ε) σύνταξη των συμπερασμάτων του ελέγχου·

στ) έκθεση των ευρημάτων και πορισμάτων του ελέγχου.

2.7. Έκθεση των ευρημάτων και πορισμάτων του ελέγχου

1. Στο τέλος κάθε ελέγχου και κύκλου ελέγχου, οι ελεγκτές συντάσσουν γραπτή έκθεση ελέγχου, με κατάλληλη μορφή και περιεχόμενο, για την πλήρη και επίσημη αναφορά των ευρημάτων και των πορισμάτων του ελέγχου.

Τα ευρήματα και τα πορίσματα του ελέγχου ανακοινώνονται επισήμως στα ανώτατα διοικητικά στελέχη του οργανισμού.

2. Βασικοί σκοποί της γραπτής έκθεσης ελέγχου είναι:

α) η απόδειξη της έκτασης του ελέγχου·

β) η παροχή στη διοίκηση πληροφοριών όσον αφορά το βαθμό συμμόρφωσης με την περιβαλλοντική πολιτική του οργανισμού και την περιβαλλοντική πρόοδο του οργανισμού·

γ) η παροχή στη διοίκηση πληροφοριών όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και την αξιοπιστία των μέτρων παρακολούθησης των περιβαλλοντικών επιπτώσεων του οργανισμού·

δ) ενδεχομένως, η απόδειξη της ανάγκης για διορθωτική δράση.

2.8. Συνέχεια του ελέγχου

Η διεργασία ελέγχου ολοκληρώνεται με την κατάρτιση και εφαρμογή κατάλληλου σχεδίου διορθωτικής δράσης.

Πρέπει να έχουν συγκροτηθεί και να λειτουργούν κατάλληλοι μηχανισμοί, ούτως ώστε να δίδεται συνέχεια στα αποτελέσματα του ελέγχου.

2.9. Συχνότητα των ελέγχων

Ο έλεγχος ή ο κύκλος ελέγχων ολοκληρώνεται, ενδεχομένως, κατά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τα τρία χρόνια. Η συχνότητα ελέγχου οποιασδήποτε δραστηριότητας εξαρτάται από τα ακόλουθα στοιχεία:

α) φύση, έκταση και πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων·

β) σημασία των σχετικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων·

γ) σημασία και αμεσότητα των προβλημάτων που διαπιστώθηκαν από προηγούμενους ελέγχους·

δ) ιστορικό των περιβαλλοντικών προβλημάτων.

Πιο σύνθετες δραστηριότητες με σοβαρότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις ελέγχονται συχνότερα.

Οι οργανισμοί καθορίζουν οι ίδιοι το πρόγραμμα ελέγχου και τη συχνότητα των ελέγχων, λαμβάνοντας υπόψη τις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής, που εκδίδονται με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

Περιβαλλοντική δήλωση

3.1. Εισαγωγή

Η περιβαλλοντική δήλωση αποσκοπεί στην παροχή περιβαλλοντικών πληροφοριών στο κοινό και σε άλλους ενδιαφερόμενους σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις και επιδόσεις του οργανισμού. Αποτελεί επίσης μέσο ανταπόκρισης στις απαιτήσεις των ενδιαφερομένων φορέων που επισημάνθηκαν στο πλαίσιο του παραρτήματος Ι μέρος Β σημείο 3 και κρίθηκαν σημαντικές από τον οργανισμό [παράρτημα VI σημείο 6.4 στοιχείο δ)]. Οι περιβαλλοντικές πληροφορίες υποβάλλονται με σαφήνεια και συνοχή σε έντυπη μορφή, ώστε να είναι προσιτές σε όσους δεν διαθέτουν άλλα μέσα πρόσβασης στις πληροφορίες αυτές. Κατά την πρώτη καταχώριση και στη συνέχεια κάθε τρία χρόνια, ο οργανισμός υποχρεούται να διαθέτει τις λεπτομερείς πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 3.2 σε ενοποιημένη έντυπη μορφή.

Η Επιτροπή θεσπίζει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

3.2. Περιβαλλοντική δήλωση

Κατά την πρώτη καταχώρισή του, ο οργανισμός λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια του σημείου 3.5, παρέχει περιβαλλοντικές πληροφορίες, καλούμενες "περιβαλλοντική δήλωση", οι οποίες επικυρώνονται από επαληθευτή περιβάλλοντος. Οι εν λόγω πληροφορίες υποβάλλονται στον αρμόδιο φορέα μετά την επικύρωση και στη συνέχεια δημοσιοποιούνται. Η περιβαλλοντική δήλωση αποτελεί εργαλείο επικοινωνίας και διαλόγου με τους ενδιαφερομένους όσον αφορά τις περιβαλλοντικές επιδόσεις. Κατά την κατάρτιση και το σχεδιασμό της περιβαλλοντικής δήλωσης, ο οργανισμός λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες ενημέρωσης του κοινού και των άλλων ενδιαφερομένων.

Οι ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις εν λόγω πληροφορίες είναι οι εξής:

α) κατανοητή και σαφής περιγραφή του οργανισμού που καταχωρίζεται στο EMAS και σύνοψη των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του καθώς και, κατά περίπτωση, των σχέσεών του με τυχόν μητρικό οργανισμό·

β) η περιβαλλοντική πολιτική και μια σύντομη περιγραφή του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης του οργανισμού·

γ) περιγραφή όλων των σημαντικών άμεσων και έμμεσων περιβαλλοντικών πτυχών του οργανισμού οι οποίες έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και επεξήγηση της φύσης της επίπτωσης που σχετίζεται με αυτές τις πτυχές (παράρτημα VI)·

δ) περιγραφή των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων σε σχέση με τις σημαντικές περιβαλλοντικές πτυχές και επιπτώσεις·

ε) σύνοψη των διαθέσιμων στοιχείων σχετικά με την επίδοση του οργανισμού σε σύγκριση προς τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του που συνδέονται με τη σημαντική περιβαλλοντική επίπτωσή του. Η σύνοψη μπορεί να περιλαμβάνει αριθμητικά στοιχεία για τις εκπομπές ρυπαντικών ουσιών, την παραγωγή αποβλήτων, την κατανάλωση πρώτων υλών, ενέργειας και νερού, το θόρυβο καθώς και άλλες πτυχές που αναφέρονται στο παράρτημα VI. Τα στοιχεία επιτρέπουν την ετήσια σύγκριση για την αξιολόγηση της εξέλιξης της περιβαλλοντικής επίδοσης του οργανισμού·

στ) άλλοι παράγοντες που αφορούν την περιβαλλοντική επίδοση, συμπεριλαμβανομένης της επίδοσης σε σχέση με τις νομοθετικές διατάξεις όσον αφορά τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις τους·

ζ) ονοματεπώνυμο και αριθμός διαπίστευσης του επαληθευτή περιβάλλοντος και ημερομηνία επικύρωσης.

3.3. Κριτήρια για τις εκθέσεις επιδόσεων

Τα ανεπεξέργαστα δεδομένα που προκύπτουν από τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης μπορούν να χρησιμοποιούνται κατά ποικίλους τρόπους προκειμένου να προβάλουν την περιβαλλοντική επίδοση των οργανισμών. Οι οργανισμοί ενθαρρύνονται να χρησιμοποιούν κατά περίπτωση δείκτες περιβαλλοντικής επίδοσης. Σε περίπτωση που ένας οργανισμός χρησιμοποιεί δείκτες περιβαλλοντικής επίδοσης (π.χ. κατανάλωση ενέργειας ανά τόνο προϊόντος), οφείλει να διασφαλίζει ότι οι δείκτες τους οποίους επιλέγει:

α) παρέχουν σαφή εκτίμηση της επίδοσης των οργανισμών·

β) είναι κατανοητοί και σαφείς·

γ) επιτρέπουν τη σύγκριση της περιβαλλοντικής επίδοσης των οργανισμών σε ετήσια βάση·

δ) επιτρέπουν, ανάλογα με την περίπτωση, τη σύγκριση με κλαδικά, εθνικά ή περιφερειακά σημεία αναφοράς·

ε) επιτρέπουν, ανάλογα με την περίπτωση, τη σύγκριση με ρυθμιστικές απαιτήσεις.

3.4. Ενημέρωση των πληροφοριών που είναι διαθέσιμες στο κοινό

Ο οργανισμός ενημερώνει σε ετήσια βάση τις πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 3.2 και μεριμνά για την ετήσια επικύρωση κάθε αλλαγής από επαληθευτή περιβάλλοντος. Παρεκκλίσεις από τη συχνότητα ενημέρωσης των πληροφοριών επιτρέπονται υπό όρους που καθορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές που θεσπίζει η Επιτροπή με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 2. Μετά την επικύρωσή τους οι αλλαγές υποβάλλονται, επίσης, στον αρμόδιο φορέα και δημοσιοποιούνται.

3.5. Δημοσίευση των πληροφοριών

Οι οργανισμοί πιθανόν να επιθυμούν να κοινοποιήσουν τις πληροφορίες που προέρχονται από τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισής τους σε διάφορες ομάδες του πληθυσμού ή ενδιαφερόμενους και να χρησιμοποιούν μόνο επιλεγμένες πληροφορίες της περιβαλλοντικής δήλωσης. Οποιεσδήποτε περιβαλλοντικές πληροφορίες δημοσιεύονται από τους οργανισμούς μπορούν να φέρουν το λογότυπο του EMAS, υπό τον όρο ότι έχουν επικυρωθεί από επαληθευτή περιβάλλοντος ως:

α) σαφείς και μη παραπλανητικές·

β) τεκμηριωμένες και επαληθεύσιμες·

γ) συναφείς και χρησιμοποιούμενες εντός του κατάλληλου πλαισίου·

δ) αντιπροσωπευτικές της συνολικής περιβαλλοντικής επίδοσης του οργανισμού·

ε) μη επιδεχόμενες παρερμηνεία·

στ) σημαντικές σε σχέση με τις συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις,

και ότι παραπέμπουν στην τελευταία περιβαλλοντική δήλωση του οργανισμού από την οποία έχουν αντληθεί.

3.6. Δημοσιοποίηση

Οι πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 3.2 στοιχεία α) έως ζ) και αποτελούν την περιβαλλοντική δήλωση του οργανισμού, καθώς και οι ενημερωμένες πληροφορίες που αναφέρονται στο σημείο 3.4 διατίθενται στο κοινό και σε πάντα ενδιαφερόμενο. Για τον σκοπό αυτό, συνιστάται στους οργανισμούς να χρησιμοποιούν όλες τις διαθέσιμες μεθόδους (ηλεκτρονική δημοσίευση, βιβλιοθήκες κ.λπ.). Οι οργανισμοί πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν στον επαληθευτή περιβάλλοντος ότι πας ενδιαφερόμενος για την περιβαλλοντική επίδοση των οργανισμών διαθέτει εύκολη και ελεύθερη πρόσβαση στις πληροφορίες που προβλέπονται στο σημείο 3.2 στοιχεία α) έως ζ) και στο σημείο 3.4.

3.7. Ευθύνη σε τοπικό επίπεδο

Οι οργανισμοί οι οποίοι είναι καταχωρισμένοι στο EMAS πιθανόν να επιθυμούν να συντάσσουν ενιαία περιβαλλοντική δήλωση, η οποία καλύπτει διαφορετικούς χώρους δραστηριοτήτων. Προορισμός του συστήματος είναι να καταστήσει τους οργανισμούς υπόλογους σε τοπικό επίπεδο και, για το λόγο αυτό, οι οργανισμοί μεριμνούν ώστε οι σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις κάθε χώρου δραστηριοτήτων να προσδιορίζονται επακριβώς και να εξετάζονται στην ενιαία δήλωση.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΛΟΓΟΤΥΠΟ

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

Και τα δύο λογότυπα φέρουν πάντα τον αριθμό καταχώρισης του οργανισμού. Το λογότυπο χρησιμοποιείται είτε:

- σε τρία χρώματα (Pantone αριθ. 355 πράσινο· Pantone αριθ. 109 κίτρινο· Pantone αριθ. 286 μπλε),

- σε μαύρο πάνω σε άσπρο, ή

- σε άσπρο πάνω σε μαύρο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΔΙΑΠΙΣΤΕΥΣΗ, ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΚΟΝΤΑ ΤΩΝ ΕΠΑΛΗΘΕΥΤΩΝ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

5.1. Γενικές διατάξεις

Η διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος βασίζεται στις ακόλουθες γενικές αρχές επάρκειας που ορίζονται στο παρόν παράρτημα. Οι φορείς διαπίστευσης μπορούν να προβούν στη διαπίστευση φυσικών προσώπων ή/και οργανισμών, ως επαληθευτών περιβάλλοντος. Οι διαδικαστικές απαιτήσεις και τα λεπτομερή κριτήρια για τη διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος καθορίζονται δυνάμει του άρθρου 4 από τα εθνικά συστήματα διαπίστευσης σύμφωνα με τις ανωτέρω γενικές αρχές, των οποίων η τήρηση διασφαλίζεται διαμέσου της διεργασίας αλληλαξιολόγησης που θεσπίζεται με το άρθρο 4.

5.2. Απαιτήσεις για τη διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος

5.2.1. Τα ακόλουθα προσόντα αποτελούν τις ελάχιστες απαιτήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκρίνεται ένας επαληθευτής, άτομο ή οργανισμός:

α) γνώση και κατανόηση του κανονισμού, της γενικής λειτουργίας των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης, των σχετικών προτύπων και κατευθυντήριων γραμμών για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, που εκδίδει η Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 4 και το άρθρο 14 παράγραφος 2·

β) γνώση και κατανόηση των νομοθετικών και ρυθμιστικών απαιτήσεων που καλύπτουν τη δραστηριότητα η οποία υπόκειται σε επαλήθευση·

γ) γνώση και κατανόηση των περιβαλλοντικών θεμάτων·

δ) γνώση και κατανόηση των τεχνικών πτυχών της δραστηριότητας η οποία υπόκειται σε επαλήθευση, που συνδέονται με περιβαλλοντικά θέματα·

ε) κατανόηση της γενικής λειτουργίας της δραστηριότητας η οποία υπόκειται σε επαλήθευση με σκοπό την εκτίμηση της καταλληλότητας του συστήματος διαχείρισης·

στ) γνώση και κατανόηση των απαιτήσεων και της μεθοδολογίας περιβαλλοντικού ελέγχου·

ζ) γνώση του περιβαλλοντικού ελέγχου (περιβαλλοντική δήλωση).

Επιπροσθέτως, ο επαληθευτής περιβάλλοντος πρέπει να είναι ανεξάρτητος, ιδίως έναντι του ελεγκτή ή συμβούλου του οργανισμού, αμερόληπτος και αντικειμενικός κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Κάθε επαληθευτής περιβάλλοντος ή οργανισμός επαλήθευσης εξασφαλίζει ότι ο επαληθευτής ή ο οργανισμός και το προσωπικό του δεν υφίστανται καμία εμπορική, οικονομική ή άλλη πίεση, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση τους ή να θέσει σε κίνδυνο την εμπιστοσύνη στην ανεξαρτησία της κρίσης τους και την ακεραιότητά τους όσον αφορά τις δραστηριότητές τους, και ότι συμμορφώνονται προς τους τυχόν ισχύοντες σχετικούς κανόνες.

Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διαθέτει τεκμηριωμένες μεθόδους και διαδικασίες καθώς και μηχανισμούς ποιοτικού ελέγχου και κανόνες για την εξασφάλιση του εμπιστευτικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την επαλήθευση.

Στην περίπτωση που ο επαληθευτής περιβάλλοντος είναι οργανισμός, διαθέτει και θέτει στη διάθεση τρίτων, έπειτα από σχετική αίτηση, οργανόγραμμα στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς οι δομές και οι αρμοδιότητες στα πλαίσια του οργανισμού, καθώς και δήλωση σχετικά με το νομικό καθεστώς του, την ιδιοκτησία του και τις πηγές χρηματοδότησής του.

5.2.2. Έκταση της διαπίστευσης

Η έκταση της διαπίστευσης των επαληθευτών περιβάλλοντος καθορίζεται σύμφωνα με την ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων (κώδικες NACE) που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3037/90 του Συμβουλίου(1). Η έκταση της διαπίστευσης οριοθετείται από τα προσόντα του επαληθευτή περιβάλλοντος και λαμβάνει επίσης υπόψη το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της δραστηριότητας. Ανάλογα με την περίπτωση, αυτό εξασφαλίζεται μέσω εποπτείας.

5.2.3. Πρόσθετες απαιτήσεις για τη διαπίστευση φυσικών προσώπων ως επαληθευτών περιβάλλοντος οι οποίοι διενεργούν επαληθεύσεις μόνοι

Οι επαληθευτές περιβάλλοντος οι οποίοι είναι φυσικά πρόσωπα και διενεργούν επαληθεύσεις μόνοι, εκτός από τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις των σημείων 5.2.1 και 5.2.2, οφείλουν να διαθέτουν:

- όλα τα προσόντα που απαιτούνται για να διενεργούν επαληθεύσεις στους τομείς διαπίστευσής τους,

- διαπίστευση περιορισμένης έκτασης, η οποία εξαρτάται από τα ατομικά προσόντα τους.

Η συμμόρφωση με τις εν λόγω απαιτήσεις διασφαλίζεται διαμέσου της αξιολογήσεως που διεξάγεται πριν από τη διαπίστευση και διαμέσου του εποπτικού ρόλου του φορέα διαπίστευσης.

5.3. Εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος

5.3.1. Εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος εκτελούμενη από τον φορέα διαπίστευσης ο οποίος χορήγησε τη διαπίστευσή τους

Οι επαληθευτές περιβάλλοντος ενημερώνουν αμέσως τον φορέα διαπίστευσής τους για όλες τις τυχόν αλλαγές οι οποίες έχουν επιπτώσεις στη διαπίστευση ή την έκτασή της.

Λαμβάνονται μέτρα, σε τακτά χρονικά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τους 24 μήνες, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι διαπιστευμένοι επαληθευτές περιβάλλοντος εξακολουθούν να πληρούν τις απαιτήσεις διαπίστευσης και να ελέγχεται η ποιότητα των επαληθεύσεων που έχουν διενεργήσει. Η εποπτεία μπορεί να συνίσταται σε έλεγχο εκτελούμενο στο γραφείο, συγκέντρωση μαρτυριών από οργανισμούς, ερωτηματολόγια, εξέταση περιβαλλοντικών δηλώσεων που επικυρώθηκαν από τους επαληθευτές και εξέταση εκθέσεων επαλήθευσης. Θα πρέπει να είναι ανάλογη προς τις δραστηριότητες που αναλαμβάνουν οι επαληθευτές.

Οποιαδήποτε απόφαση του φορέα διαπίστευσης για παύση ή αναστολή διαπίστευσης ή για περιορισμό της έκτασής της, λαμβάνεται μόνον κατόπιν ακροάσεως του διαπιστευμένου επαληθευτή περιβάλλοντος.

5.3.2. Εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος που εκτελούν δραστηριότητες επαλήθευσης σε κράτος μέλος άλλο από αυτό της διαπίστευσής τους

Όταν ένας επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε ένα κράτος μέλος πρόκειται να ασκήσει δραστηριότητες επαλήθευσης σε άλλο κράτος μέλος, οφείλει να κοινοποιήσει στο φορέα διαπίστευσης του τελευταίου, τουλάχιστον τέσσερις εβδομάδες προηγουμένως:

- τις λεπτομέρειες της διαπίστευσής του και, κατά περίπτωση, τα προσόντα και τη σύνθεση της ομάδας,

- το χρόνο και τον τόπο της επαλήθευσης: διεύθυνση και στοιχεία επαφής του οργανισμού, μέτρα που έχουν ληφθεί για την αντιμετώπιση προβλημάτων σχετικών με νομικές και γλωσσικές γνώσεις, εφόσον χρειάζονται.

Ο φορέας διαπίστευσης μπορεί να ζητήσει περαιτέρω στοιχεία σχετικά με τις απαιτούμενες νομικές και γλωσσικές γνώσεις κατά τα ανωτέρω.

Η κοινοποίηση αυτή διαβιβάζεται πριν από κάθε νέα επαλήθευση.

Ο φορέας διαπίστευσης δεν επιβάλλει άλλους όρους οι οποίοι μπορούν να θίξουν το δικαίωμα του επαληθευτή να παράσχει τις υπηρεσίες του σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο στο οποίο χορηγήθηκε η διαπίστευση. Απαγορεύεται ιδίως η επιβολή μεγαλύτερων τελών κοινοποίησης· εξάλλου, ο φορέας διαπίστευσης δεν χρησιμοποιεί τη διαδικασία κοινοποίησης για να καθυστερήσει την άφιξη του επαληθευτή. Οποιαδήποτε δυσκολία εποπτείας του επαληθευτή κατά την κοινοποιημένη ημερομηνία πρέπει να δικαιολογείται δεόντως. Εάν προκύψουν δαπάνες εποπτείας, ο φορέας διαπίστευσης μπορεί να επιβάλει ανάλογα τέλη.

Εάν ο εποπτεύων φορέας διαπίστευσης δεν είναι ικανοποιημένος με την ποιότητα των εργασιών του επαληθευτή, η έκθεση εποπτείας διαβιβάζεται στον ενδιαφερόμενο επαληθευτή, στο φορέα διαπίστευσης ο οποίος χορήγησε τη διαπίστευση, στον αρμόδιο φορέα της χώρας της έδρας του υπό επαλήθευση οργανισμού και, στην περίπτωση περαιτέρω διαφωνίας, στο forum των φορέων διαπίστευσης.

Οι οργανισμοί δεν μπορούν να αρνηθούν την εποπτεία των επαληθευτών από τους φορείς διαπίστευσης, μέσω αξιολογήσεων ενώπιον μαρτύρων κατά τη διάρκεια της διεργασίας επαλήθευσης.

5.4. Καθήκοντα των επαληθευτών περιβάλλοντος

5.4.1. Καθήκον του επαληθευτή περιβάλλοντος είναι να ελέγχει, με την επιφύλαξη των εκτελεστικών εξουσιών των κρατών μελών σε θέματα τήρησης των ρυθμιστικών απαιτήσεων:

α) τη συμμόρφωση προς όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού: την αρχική περιβαλλοντική επισκόπηση, κατά περίπτωση, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, τον περιβαλλοντικό έλεγχο, τα αποτελέσματά του και την περιβαλλοντική δήλωση·

β) την ακρίβεια, αξιοπιστία και ορθότητα των δεδομένων και των πληροφοριών:

- της περιβαλλοντικής δήλωσης (παράρτημα ΙΙΙ σημεία 3.2 και 3.3),

- των περιβαλλοντικών πληροφοριών που πρέπει να επικυρώνονται (παράρτημα ΙΙΙ σημείο 3.4).

Ειδικότερα, ο επαληθευτής ερευνά, σύμφωνα με τους κανόνες της ορθής επαγγελματικής πρακτικής, την τεχνική εγκυρότητα της αρχικής περιβαλλοντικής επισκόπησης, του ελέγχου ή άλλων διαδικασιών που εφαρμόζονται από τον οργανισμό χωρίς περιττή επανάληψη των διαδικασιών αυτών. Μεταξύ άλλων, ο επαληθευτής πρέπει να διενεργεί δειγματοληπτικούς ελέγχους προκειμένου να διαπιστώσει εάν τα αποτελέσματα του εσωτερικού ελέγχου είναι αξιόπιστα.

5.4.2. Κατά την πρώτη επαλήθευση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει, ειδικότερα, εάν ο οργανισμός ικανοποιεί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) ένα πλήρως λειτουργικό σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης σύμφωνα με το παράρτημα Ι·

β) ένα πλήρως σχεδιασμένο πρόγραμμα ελέγχων, το οποίο έχει ήδη αρχίσει σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ, κατά τρόπο ώστε να έχουν καλυφθεί τουλάχιστον οι περιοχές με το σημαντικότερο περιβαλλοντικό αντίκτυπο·

γ) ολοκλήρωση μιας επανεξέτασης της διαχείρισης·

δ) σύνταξη περιβαλλοντικής δήλωσης σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ σημείο 3.2.

5.4.3. Συμμόρφωση προς τις κείμενες διατάξεις

Ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξασφαλίζει ότι ο οργανισμός εφαρμόζει διαδικασίες με σκοπό τον έλεγχο των πτυχών ή των δραστηριοτήτων του που υπόκεινται σε κοινοτικές ή εθνικές νομοθετικές διατάξεις και αν οι εν λόγω διαδικασίες είναι σε θέση να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση. Ειδικότερα, από την εξέταση των ελέγχων συνάγεται η ικανότητα των εφαρμοζόμενων διαδικασιών να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση προς τις κείμενες διατάξεις.

Ο επαληθευτής δεν επικυρώνει την περιβαλλοντική δήλωση, εάν κατά τη διεργασία επαλήθευσης παρατηρήσει, π.χ., μέσω δειγματοληπτικών ελέγχων, ότι ο οργανισμός δεν τηρεί τις νομοθετικές διατάξεις.

5.4.4. Προσδιορισμός του οργανισμού

Κατά την επαλήθευση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και την επικύρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης, ο επαληθευτής βεβαιώνεται ότι οι ενότητες του οργανισμού είναι επακριβώς καθορισμένες και αντιστοιχούν σε πραγματικό διαχωρισμό των δραστηριοτήτων. Το περιεχόμενο της δήλωσης πρέπει να καλύπτει σαφώς τα διάφορα τμήματα του οργανισμού στα οποία έχει εφαρμογή το EMAS.

5.5. Όροι εκτέλεσης των καθηκόντων του επαληθευτή περιβάλλοντος

5.5.1. Ο επαληθευτής ενεργεί στο πλαίσιο της διαπίστευσής του και βάσει έγγραφης συμφωνίας με τον οργανισμό, η οποία καθορίζει το αντικείμενο της εργασίας, παρέχει στον επαληθευτή τη δυνατότητα να εργαστεί με επαγγελματική ανεξαρτησία και επιβάλλει στον οργανισμό να παράσχει την αναγκαία συνδρομή.

5.5.2. Η επαλήθευση συνεπάγεται εξέταση εγγράφων, επίσκεψη στον οργανισμό, η οποία περιλαμβάνει ιδίως συνεντεύξεις με το προσωπικό, σύνταξη έκθεσης προς τη διοίκηση του οργανισμού και επίλυση εκ μέρους του των ζητημάτων που επισημαίνονται στην εν λόγω έκθεση.

5.5.3. Στα έγγραφα που πρέπει να εξετασθούν πριν από την επίσκεψη συμπεριλαμβάνονται βασικές πληροφορίες σχετικά με τον οργανισμό και τις εκεί δραστηριότητες, η περιβαλλοντική πολιτική και το περιβαλλοντικό πρόγραμμα, η περιγραφή του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης που εφαρμόζεται στον οργανισμό, λεπτομέρειες για την περιβαλλοντική επισκόπηση ή τον έλεγχο, η έκθεση για την εν λόγω επισκόπηση ή τον έλεγχο και για κάθε διορθωτική ενέργεια που ακολούθησε και το σχέδιο περιβαλλοντικής δήλωσης.

5.5.4. Ο επαληθευτής συντάσσει έκθεση προς τη διοίκηση του οργανισμού. Στην έκθεση αναφέρονται:

α) όλα τα θέματα τα οποία συνδέονται με τις εργασίες που εκτέλεσε ο επαληθευτής·

β) το σημείο εκκίνησης της πορείας του οργανισμού προς την εφαρμογή ενός συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης·

γ) σε γενικές γραμμές, περιπτώσεις μη συμμόρφωσης προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και ιδίως:

- οι τεχνικές ατέλειες της περιβαλλοντικής επισκόπησης ή της μεθόδου ελέγχου ή του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης ή κάθε άλλης σχετικής διεργασίας,

- τα σημεία διαφωνίας με το σχέδιο περιβαλλοντικής δήλωσης καθώς και λεπτομέρειες για τις τροποποιήσεις ή προσθήκες που θα πρέπει να γίνουν στην περιβαλλοντική δήλωση·

δ) η σύγκριση με την αξιολόγηση των προηγούμενων δηλώσεων και την αξιολόγηση της επίδοσης του οργανισμού.

5.6. Συχνότητα των επαληθεύσεων

Ο επαληθευτής περιβάλλοντος, σε συνεννόηση με τον οργανισμό, καταρτίζει πρόγραμμα με σκοπό να διασφαλισθεί ότι όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την καταχώριση EMAS επαληθεύονται σε περίοδο η οποία δεν υπερβαίνει τους 36 μήνες. Επιπλέον, ο επαληθευτής επικυρώνει, κατά διαστήματα τα οποία δεν υπερβαίνουν τους δώδεκα μήνες, κάθε ενημερωμένη πληροφορία της περιβαλλοντικής δήλωσης. Παρεκκλίσεις από τη συχνότητα των ενημερώσεων επιτρέπονται υπό τις συνθήκες που καθορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής, οι οποίες εκδίδονται με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2.

(1) EE L 293 της 24.10.1990, σ. 1· κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 761/93 (EE L 83 της 3.4.1993, σ. 1).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΕΣ ΠΤΥΧΕΣ

6.1. Γενικές διατάξεις

Ο οργανισμός εξετάζει όλες τις περιβαλλοντικές πτυχές των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του και αποφασίζει, βάσει κριτηρίων τα οποία ορίζει ο ίδιος, ποιες περιβαλλοντικές πτυχές έχουν σημαντικές επιπτώσεις, προκειμένου να καθορίσει τους περιβαλλοντικούς στόχους του. Τα κριτήρια αυτά είναι προσιτά στο κοινό.

Ο οργανισμός εξετάζει τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες περιβαλλοντικές πτυχές των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του.

6.2. Άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές

Οι εν λόγω πτυχές καλύπτουν τις δραστηριότητες των οργανισμών που βρίσκονται υπό το διαχειριστικό έλεγχό τους και περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

α) εκπομπές στην ατμόσφαιρα·

β) απορρίψεις στα ύδατα·

γ) αποφυγή, ανακύκλωση, επαναχρησιμοποίηση, μεταφορά και διάθεση στερεών και άλλων αποβλήτων, ιδίως επικίνδυνων·

δ) χρήση και μόλυνση του εδάφους·

ε) χρήση φυσικών πόρων και πρώτων υλών (συμπεριλαμβανομένης της ενέργειας)·

στ) τοπικά θέματα (θόρυβος, κραδασμοί, οσμές, σκόνη, οπτική εμφάνιση κ.λπ.)·

ζ) θέματα μεταφορών (τόσο προϊόντων και υπηρεσιών όσο και εργαζομένων)·

η) κίνδυνοι περιβαλλοντικών ατυχημάτων και επιπτώσεις ή ενδεχόμενες επιπτώσεις από συμβάντα, ατυχήματα και πιθανές καταστάσεις έκτακτης ανάγκης·

θ) συνέπειες για τη βιολογική ποικιλότητα.

6.3. Έμμεσες περιβαλλοντικές πτυχές

Οι δραστηριότητες, τα προϊόντα και υπηρεσίες των οργανισμών μπορεί να έχουν σημαντικές περιβαλλοντικές πτυχές, επί των οποίων οι οργανισμοί πιθανόν να μην έχουν πλήρη διαχειριστικό έλεγχο.

Στις επιπτώσεις αυτές συγκαταλέγονται ενδεικτικά:

α) θέματα που σχετίζονται με τα προϊόντα (σχεδιασμός, ανάπτυξη, συσκευασία, μεταφορά, χρήση και ανάκτηση/διάθεση αποβλήτων)·

β) οι επενδύσεις κεφαλαίου, η χορήγηση δανείων και οι ασφαλιστικές υπηρεσίες·

γ) οι νέες αγορές·

δ) η επιλογή και σύνθεση των υπηρεσιών (π.χ., μεταφορές ή τροφοδοσία·

ε) οι διοικητικές αποφάσεις και οι αποφάσεις προγραμματισμού·

στ) η σύνθεση της κλίμακας των προϊόντων·

ζ) η περιβαλλοντική επίδοση και οι πρακτικές των εργολάβων, υπεργολάβων και προμηθευτών.

Οι οργανισμοί πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξουν ότι έχουν εντοπίσει τις σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που συνδέονται με τις διαδικασίες προμηθειών τις οποίες εφαρμόζουν και ότι τις έχουν λάβει υπόψη στο σύστημα διαχείρισης. Ο οργανισμός φροντίζει να εξασφαλίσει ότι οι προμηθευτές και οι ενεργούντες εξ ονόματος του οργανισμού συμμορφούνται προς την περιβαλλοντική πολιτική του, κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων στα πλαίσια της σύμβασης.

Στην περίπτωση των παραπάνω έμμεσων περιβαλλοντικών πτυχών, ο οργανισμός εξετάζει σε ποιο βαθμό μπορεί να επηρεάσει τις πτυχές αυτές και ποια μέτρα μπορεί να λάβει για να μειωθούν οι επιπτώσεις τους.

6.4. Σημασία

Ο οργανισμός είναι υπεύθυνος να καθορίσει κριτήρια αξιολόγησης της σημασίας των περιβαλλοντικών πτυχών των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών του και να προσδιορίσει ποια έχουν σημαντική περιβαλλοντική επίπτωση. Τα κριτήρια που χρησιμοποιεί ο οργανισμός πρέπει να είναι πλήρη, αναπαραγώγιμα, να επιδέχονται ανεξάρτητο έλεγχο και δημοσιοποιημένα.

Οι παράμετροι για τον καθορισμό των κριτηρίων εκτίμησης της σημασίας των περιβαλλοντικών πτυχών των οργανισμών δύνανται να περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, τα εξής:

α) πληροφορίες σχετικά με την κατάσταση του περιβάλλοντος για τον προσδιορισμό των δραστηριοτήτων, προϊόντων και υπηρεσιών των οργανισμών που μπορεί να έχουν περιβαλλοντικές επιπτώσεις·

β) δεδομένα που διαθέτει ο οργανισμός σχετικά με τις εισροές πρώτων υλών και ενέργειας, τις απορρίψεις, τα απόβλητα καθώς και τις εκπομπές, από πλευράς επικινδυνότητάς τους·

γ) απόψεις των ενδιαφερόμενων φορέων·

δ) περιβαλλοντικές δραστηριότητες του οργανισμού οι οποίες αποτελούν αντικείμενο ρύθμισης·

ε) δραστηριότητες προμηθειών·

στ) σχεδιασμός, ανάπτυξη, παραγωγή, διανομή, συντήρηση, χρήση, επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και διάθεση των προϊόντων του οργανισμού·

ζ) δραστηριότητες του οργανισμού με το σημαντικότερο περιβαλλοντικό κόστος και περιβαλλοντικό όφελος.

Ο οργανισμός κατά την εκτίμηση της σημασίας των περιβαλλοντικών επιπτώσεων των δραστηριοτήτων του, θα πρέπει να λάβει υπόψη όχι μόνον τις κανονικές συνθήκες λειτουργίας, αλλά και τις συνθήκες που συνεπάγεται το άνοιγμα ή κλείσιμο, καθώς και τις λογικά προβλέψιμες συνθήκες εκτάκτου ανάγκης. Επίσης λαμβάνονται υπόψη οι δραστηριότητες κατά το παρελθόν, το παρόν, και οι υπό σχεδιασμόν.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ

7.1. Γενικές διατάξεις

Ο οργανισμός ο οποίος δεν έχει παράσχει τα στοιχεία που απαιτούνται για τον προσδιορισμό και την εκτίμηση των σημαντικών περιβαλλοντικών πτυχών σύμφωνα με το παράρτημα VI, οφείλει να προσδιορίσει τη θέση του έναντι του περιβάλλοντος διαμέσου μιας επισκόπησης. Σκοπός της επισκόπησης θα πρέπει να είναι να εξεταστούν όλες οι περιβαλλοντικές πτυχές του οργανισμού ως βάση για τη συγκρότηση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης.

7.2. Απαιτήσεις

Η επισκόπηση θα πρέπει να καλύπτει πέντε βασικά πεδία:

α) νομοθετικές, ρυθμιστικές και άλλες απαιτήσεις με τις οποίες συμφωνεί ο οργανισμός·

β) προσδιορισμό όλων των περιβαλλοντικών πτυχών με σημαντική περιβαλλοντική επίπτωση σύμφωνα με το παράρτημα VI, με ποιοτική και ποσοτική εκτίμηση, και με κατάλογο όσων κρίνονται σημαντικές·

γ) περιγραφή των κριτηρίων για την εκτίμηση της σημασίας της περιβαλλοντικής επίπτωσης, σύμφωνα με το παράρτημα VI σημείο 6.4·

δ) εξέταση όλων των υφιστάμενων πρακτικών και διαδικασιών περιβαλλοντικής διαχείρισης·

ε) αξιολόγηση των πορισμάτων της διερεύνησης παρελθόντων συμβάντων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

>PIC FILE= "C_2000128EL.002402.EPS">

Αιτιολογική έκθεση του Συμβουλίου

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Στις 3 Νοεμβρίου 1998, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS), που βασίζεται στο άρθρο 130 Σ παράγραφος 1 της συνθήκης (άρθρο 175 παράγραφος 1 της συνθήκης του Άμστερνταμ).

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσαν τις γνώμες τους στις 15 Απριλίου και στις 26 Μαΐου 1999, αντιστοίχως.

3. Η Επιτροπή των Περιφερειών αποφάσισε, στις 28 Ιουνίου 1999, να μην γνωμοδοτήσει επί αυτής της προτάσεως.

4. Στις 24 Ιουνίου 1999, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο τροποποιημένη πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το ίδιο θέμα.

5. Στις 28 Φεβρουαρίου 2000, το Συμβούλιο ενέκρινε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 της συνθήκης (πρώην άρθρο 189 Γ).

II. ΣΤΟΧΟΣ

Ο κανονισμός αποβλέπει στη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του αρχικού συστήματος EMAS όπως θεσπίστηκε από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1863/93 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1993, με διεύρυνση της συμμετοχής των ενδιαφερόμενων οργανισμών από τον τομέα της βιομηχανίας σε όλους τους οικονομικούς τομείς. Με τον τρόπο αυτό, ο κανονισμός θα αυξήσει τη δυνατότητα του EMAS να συμβάλει στη βιώσιμη ανάπτυξη και θα εκλογικεύσει τη σχέση μεταξύ EMAS και υφιστάμενων διεθνών προδιαγραφών στον τομέα της περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Αποβλέπει επίσης στην ενίσχυση της συμμετοχής των εργαζόμενων, την αύξηση της διαφάνειας της συμμετοχής των επιχειρήσεων στο EMAS, καθώς και στην ενιαία εφαρμογή του EMAS στα κράτη μέλη.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

A. ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Στη τροποποιημένη της πρόταση η Επιτροπή δέχτηκε, στην ολότητά τους, εν μέρει ή καταρχήν, δεκαοχτώ από τις πενήντα εννέα τροπολογίες που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την πρώτη του ανάγνωση.

Ικανός αριθμός των τροποποιήσεων του ΕΚ που δέχτηκε η Επιτροπή, ενσωματώθηκαν πλήρως, εν μέρει ή καταρχήν στην κοινή θέση.

Ορισμένες περαιτέρω διευκρινίσεις για τις τροπολογίες που δεν αποδέχτηκε το Συμβούλιο δίνονται κατωτέρω στα αντίστοιχα κεφάλαια.

B. ΚΥΡΙΕΣ ΜΕΤΑΒΟΛΕΣ ΠΟΥ ΕΙΣΗΧΘΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

Γενικές παρατηρήσεις

Οι ακόλουθες γενικές παρατηρήσεις αφορούν μεταβολές στην ορολογία και τη διατύπωση στο σύνολο του κειμένου της κοινής θέσης και επισημαίνονται ευθύς εξ αρχής για λόγους απλούστευσης:

- οι όροι "ενδιαφερόμενων κύκλων" έχουν αντικατασταθεί στο σύνολο του κειμένου με τους όρους "ενδιαφερόμενα μέρη" για λόγους συμβατότητας με το ISO 14001. Επομένως, στο άρθρο 2 έχει περιληφθεί ορισμός του όρου "ενδιαφερόμενα μέρη",

- όταν στο κείμενο γίνεται μνεία στις κατευθύνσεις της Επιτροπής, η έγκριση των εγγράφων των κατευθύνσεων υπόκειται στη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 14 του κανονισμού.

Προοίμιο

Το προοίμιο έχει τροποποιηθεί ώστε να ευθυγραμμιστεί με το τροποποιημένο κείμενο της κοινής θέσης, να τονιστεί η ιδιαιτερότητα του EMAS και να ληφθούν υπόψη ορισμένες από τις τροπολογίες που προτείνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έγιναν αποδεκτές από την Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση.

Οι τροπολογίες αριθ. 4 (αιτιολογική σκέψη 14α) και αριθ. 5 (αιτιολογική σκέψη 14γ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δεν περιελήφθησαν, καθώς το Συμβούλιο εκτιμά ότι οι συνέπειές τους δεν είναι σαφείς, τόσο σχετικά με τα κίνητρα για τους οργανισμούς, πέραν των ήδη προβλεπόμενων μέτρων στον παρόντα κανονισμό, για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των οργανισμών στον EMAS, όσο και σχετικά με τις αναγκαίες διαρθρώσεις στις υποψήφιες χώρες, εφόσον καμία ειδική διάταξη για τις χώρες αυτές δεν περιέχεται στον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 1

Το άρθρο αυτής της κοινής θέσης δίνει τώρα μεγαλύτερη έμφαση στην ενεργό συμμετοχή των εργαζόμενων, με ρητή αναφορά στη κατάρτισή τους. Επιπλέον, η ρήτρα που περιείχετο προηγουμένως στην τελευταία παράγραφο του άρθρου αυτού ενσωματώνεται τώρα στο νέο άρθρο 10.

Άρθρο 2

Οι κύριες μεταβολές περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

- οι ορισμοί "ενδιαφερόμενο μέρος", "περιβαλλοντική επίδοση", "βελτίωση της περιβαλλοντικής επίδοσης" και "πρόληψη της ρύπανσης" έχουν προστεθεί σύμφωνα με τους ορισμούς του ISO 14001,

- ο ορισμός της "περιβαλλοντικής πολιτικής" έχει προσαρμοστεί ώστε να περιλάβει τη δέσμευση για συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων και να δηλωθεί σαφέστερα ότι "θα θεσπιστεί ένα πλαίσιο καθορισμού και επανεξέτασης των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων",

- ο ορισμός του "περιβαλλοντικού προγράμματος" έχει τροποποιηθεί ώστε να διευκρινιστεί καλύτερα η σχέση του με τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους,

- ο ορισμός του "οργανισμού" έχει τροποποιηθεί ώστε να διευκρινιστεί καλύτερα η σχέση του με το "χώρο δραστηριοτήτων" για λόγους καταχώρισης,

- επιπλέον, στον ορισμό των "αρμόδιων οργάνων" έχει ληφθεί υπόψη η τροπολογία που προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και έχει ενσωματωθεί στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής.

Άρθρο 3

Το κείμενο έχει τροποποιηθεί στην παράγραφο 2, όσον αφορά τη διατήρηση της καταχώρισης στο EMAS από τους οργανισμούς, στο σημείο όπου η κοινή θέση προβλέπει τη δυνατότητα παρεκκλίσεων από τη συχνότητα των ετήσιων επικυρωμένων ενημερώσεων των περιβαλλοντικών δηλώσεων των οργανισμών, υπό διαδικασίες που θα καθοριστούν στις κατευθύνσεις της Επιτροπής.

Άρθρο 4

Το άρθρο αυτό έχει αναδιατυπωθεί στην κοινή θέση. Οι κύριες μεταβολές περιλαμβάνουν:

- παράταση της προθεσμίας έως ότου καταστεί λειτουργικό το σύστημα σε δώδεκα μήνες μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος του κανονισμού, προκειμένου να δοθεί μεγαλύτερο περιθώριο ευλυγισίας στους εν λόγω οργανισμούς, δεδομένου του διευρυμένου πεδίου εφαρμογής του κανονισμού,

- απλουστευμένη διατύπωση για τις προσπάθειες να βελτιωθεί η συνοχή των απαιτήσεων του EMAS σχετικά με τη διαπίστευση και την εποπτεία των επιθεωρητών περιβάλλοντος στα κράτη μέλη,

- μειωμένη συχνότητα των συναντήσεων του forum των οργάνων διαπίστευσης ("τουλάχιστον μία φορά κατ' έτος"),

- να ζητηθεί από την Επιτροπή να υποβάλει την έκθεση δραστηριοτήτων της αξιολόγησης από ομόλογους, την οποία λαμβάνει, και στην επιτροπή του άρθρου 14 και να δίνει την έκθεση στη δημοσιότητα.

Άρθρα 5, 6 και 7

Τα άρθρα αυτά έχουν αναδιατυπωθεί στην κοινή θέση για λόγους μεγαλύτερης σαφήνειας χωρίς ουσιαστικές μεταβολές.

Η αναδιατύπωση, ιδίως του άρθρου 6 σκοπό έχει να ομαδοποιήσει και να κάνει σαφέστερες τις προϋποθέσεις για την καταχώριση, την άρνηση καταχώρισης, αναστολή ή διαγραφή οργανισμών από το μητρώο.

Άρθρο 8

Το άρθρο για το λογότυπο έχει τροποποιηθεί από το Συμβούλιο.

Το Συμβούλιο συμφώνησε για το λογότυπο του EMAS όπως εκτίθεται στο παράρτημα IV. Περαιτέρω τεχνικές προδιαγραφές σχετικά με την αναπαραγωγή του λογότυπου θα αποφασιστούν με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 14 του κανονισμού. Στο άρθρο 8 παράγραφος 2 απαριθμούνται οι περιπτώσεις στις οποίες επιτρέπεται η χρήση του λογότυπου (και ποιας συγκεκριμένης μορφής του) από οργανισμούς. Ιδίως, η χρήση του λογότυπου του EMAS για διαφημίσεις προϊόντων, δραστηριοτήτων και υπηρεσιών, που είχαν αποκλειστεί από την πρόταση της Επιτροπής, έχουν περιληφθεί από το Συμβούλιο ως αποδεκτές, μόνον υπό τους όρους που θα περιληφθούν στις κατευθύνσεις της Επιτροπής και υπό την προϋπόθεση ότι δεν δημιουργείται σύγχυση με τις ετικέτες των οικολογικών προϊόντων. Οι ίδιες συνθήκες εφαρμόζονται και όσον αφορά τη χρήση του λογότυπου σχετικά με τις επικυρωμένες πληροφορίες όπως περιγράφεται στο παράρτημα ΙΙΙ σημείο 3.5.

Το άρθρο αποκλείει επίσης την χρήση του λογότυπου στις περιπτώσεις που απαριθμούνται στην παράγραφο 3 που ακολουθεί.

Προβλέπεται ωστόσο ότι η Επιτροπή, στο πλαίσιο της αξιολόγησης που ανέλαβε δυνάμει του άρθρου 15 του κανονισμού, θα εξετάσει σε ποιες εξαιρετικές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο λογότυπος και εν συνεχεία θα εκδώσει τα κείμενα των κατευθύνσεων, εξασφαλίζοντας και πάλι ότι δεν θα υπάρξει σύγχυση με τις ετικέτες οικολογικών προϊόντων.

Άρθρο 10

Αυτό είναι ένα νέο άρθρο που εισήγαγε το Συμβούλιο για να καλύψει την σχέση με τη λοιπή κοινοτική περιβαλλοντική νομοθεσία: περιλαμβάνει το κείμενο που περιείχετο προηγουμένως στο άρθρο 1 (παράγραφος 1) και στο άρθρο 10 της πρότασης της Επιτροπής (παράγραφος 2). Η παράγραφος 2 απευθύνεται στα κράτη μέλη τα οποία οφείλουν να εξετάσουν πώς πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η καταχώρηση στο EMAS κατά την εφαρμογή και επιβολή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας προκειμένου να αποφευχθούν περιττές επικαλύψεις των προσπαθειών τόσο από τους οργανισμούς, όσο και από τις αρμόδιες για την επιβολή αρχές. Ζητείται επίσης από τα κράτη μέλη να ενημερώσουν την Επιτροπή για τα μέτρα που λαμβάνουν σχετικά.

Άρθρο 11

Η κοινή θέση ενσωματώνει, στην πρώτη παράγραφο, ορισμένες από τις τροπολογίες που προτείνονται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με το άρθρο αυτό και οι οποίες έχουν γίνει όλες δεκτές από την Επιτροπή στη τροποποιημένη της πρόταση. Όσον αφορά δε τις προτεινόμενες τροπολογίες που δεν περιελήφθησαν στην κοινή θέση, το Συμβούλιο θεωρεί δύσκολο να εξασφαλιστεί η εφαρμογή τους στην πράξη σχετικά με την "μη υπερβολική επιβάρυνση" και τα "εύλογα τέλη". Μέτρα για την προώθηση της συμμετοχής των οργανισμών στο EMAS, και ιδίως των ΜΜΕ, αναφέρονται στο σύνολο του άρθρου 11 και το ζήτημα του κόστους και των εξόδων που συνδέονται με τον κανονισμό αυτόν καλύπτεται στο άρθρο 16 όπου προβλέπεται ένα σύστημα τελών "σύμφωνα με λεπτομέρειες που θα θεσπιστούν από τα κράτη μέλη".

Ορισμένες από τις τελευταίες παραγράφους του άρθρου αυτού όπως περιέχονται στη πρόταση της Επιτροπής βρίσκονται τώρα στο άρθρο 10 και στο προοίμιο (πρώην παράγραφος 4) της κοινής θέσης.

Το άρθρο 11 του κειμένου του Συμβουλίου περιλαμβάνει μια νέα παράγραφο 2 η οποία καλεί τα θεσμικά όργανα της ΕΚ και άλλες δημόσιες αρχές να εξετάσουν πώς θα μπορούσε, με την επιφύλαξη του κοινοτικού δικαίου, να ληφθεί υπόψη η καταχώριση στο EMAS κατά τον καθορισμό κριτηρίων για τις πολιτικές δημοσίων συμβάσεων ως ένα από τα μέσα για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή των οργανισμών στο EMAS.

Άρθρο 12

Το Συμβούλιο θεωρεί ιδιαίτερα σημαντικές τις διατάξεις για την ενημέρωση, δεδομένου ότι ένας από τους σκοπούς του κανονισμού είναι η αύξηση της διαφάνειας του συστήματος EMAS. Το άρθρο 12 έχει επομένως ενισχυθεί από το Συμβούλιο περιλαμβάνοντας στην παράγραφο 3 αίτημα προς την Επιτροπή να εξετάσει, μετά από διαβουλεύσεις με τα μέλη της επιτροπής του άρθρου 14, τη δυνατότητα διάδοσης των βέλτιστων πρακτικών με τους κατάλληλους τρόπους και μέσα.

Άρθρο 14

Το Συμβούλιο αποφάσισε τη σύσταση μιας κανονιστικής επιτροπής σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίστηκε στη νέα απόφαση 468/1999/ΕΚ που ενέκρινε το Συμβούλιο στις 28 Ιουνίου 1999.

Άρθρο 15

Το άρθρο για την αναθεώρηση του κανονισμού τροποποιήθηκε από το Συμβούλιο όσον αφορά:

- τη νέα παράγραφο 2 που για λόγους απλούστευσης περιέχει ένα μεγάλο τμήμα του κειμένου που βρισκόταν προηγουμένως σε ένα ξεχωριστό άρθρο σχετικά με τα παραρτήματα της πρότασης της Επιτροπής (άρθρο 13). Το τροποποιημένο κείμενο της κοινής θέσης προβλέπει την προσαρμογή όλων των παραρτημάτων του κανονισμού της Επιτροπής σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 14 του κανονισμού αυτού, με την εξαίρεση του παραρτήματος V που αφορά τη διαπίστευση, την εποπτεία και τα καθήκοντα των επιθεωρητών περιβάλλοντος,

- τη νέα παράγραφο 3 που προβλέπει αξιολόγηση εκ μέρους της Επιτροπής σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, το αργότερο πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού, σχετικά με "τη χρήση, αναγνώριση και ερμηνεία, ειδικά από το κοινό και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, του λογότυπου του EMAS" και αξιολόγηση του "κατά πόσον υπάρχει ανάγκη να αναθεωρηθεί ο λογότυπος και οι προϋποθέσεις για τη χρήση του".

Άρθρο 17

Το άρθρο αυτό έχει τροποποιηθεί στην κοινή θέση ως εξής:

- παράγραφος 2: η προθεσμία έχει ευθυγραμμιστεί με τη νέα προθεσμία των δώδεκα μηνών του άρθρου 4,

- παράγραφος 4: δίνεται συμπληρωματική περίοδος έξι μηνών σε ορισμένες περιπτώσεις σε χώρους δραστηριοτήτων που έχουν καταχωρισθεί δυνάμει του ισχύοντος συστήματος EMAS, προκειμένου να καταστεί δυνατή η μετάβαση στο νέο σύστημα το οποίο εισάγεται με τον παρόντα κανονισμό,

- παράγραφος 5: χώροι δραστηριοτήτων εκτός του τομέα της βιομηχανίας καταχωρισμένοι "πειραματικά" στο ισχύον σύστημα EMAS δύνανται τώρα να καταχωρισθούν με το νέο σύστημα, υπό την προϋπόθεση ότι συμμορφώνονται με όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 18

Η προθεσμία για την εφαρμογή έχει διαγραφεί από την κοινή θέση προκειμένου να αποφευχθεί η σύγχυση καθώς διάφορες διατάξεις επιτρέπουν την εφαρμογή διαφορετικών προθεσμιών του κανονισμού.

Παραρτήματα

Παράρτημα Ι (Απαιτήσεις για το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης)

Οι κύριες τροποποιήσεις στο παράρτημα αυτό αφορούν: α) διευκρίνιση για τις πτυχές που σχετίζονται με τη νομική συμμόρφωση των οργανισμών ως προς τη νομοθεσία του περιβάλλοντος· β) αναφορά στη δέσμευση των οργανισμών για συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών τους επιδόσεων και σχετική αναφορά σε τοπικά, περιφερειακά και εθνικά περιβαλλοντικά προγράμματα και γ) την υποχρέωση συμμόρφωσης με όλες τις απαιτήσεις του EMAS για κάθε χώρο δραστηριοτήτων που ιδρύει ένας οργανισμός.

Η ενσωμάτωση του προτύπου ISO EN 14001:1996 σ' αυτό το παράρτημα θα εξαρτηθεί από τη σύναψη συμφωνίας περί πνευματικής ιδιοκτησίας μεταξύ της Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τυποποίησης (CEN).

Οι τροποποιήσεις που έγιναν στο άρθρο 3 του κανονισμού παρατίθενται σε ένα πρόσθετο σημείο 4 σχετικά με τη συμμετοχή των εργαζόμενων και ορισμένες πρακτικές λεπτομέρειες για τις κατάλληλες μορφές συμμετοχής των εργαζόμενων.

Παράρτημα ΙΙ (Απαιτήσεις αναφορικά με τον εσωτερικό περιβαλλοντικό έλεγχο)

Εκτός από ορισμένες φραστικές αλλαγές (σημείο 2.3), το εδάφιο για τη συχνότητα των ελέγχων στο κείμενο του Συμβουλίου (σημείο 2.9) απαιτεί ειδικά τώρα ότι ο έλεγχος ή ο κύκλος ελέγχων ολοκληρώνεται, ενδεχομένως, κατά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τα τρία χρόνια. Οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό της συχνότητας με την οποία ελέγχεται κάθε δραστηριότητα παραμένουν οι ίδιοι, καθώς και η αρχή ότι περισσότερο περίπλοκες δραστηριότητες με σημαντικότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις πρέπει να ελέγχονται συχνότερα.

Παράρτημα ΙΙΙ (Περιβαλλοντική δήλωση)

Στις κύριες μεταβολές που έγιναν από το Συμβούλιο περιλαμβάνονται:

- σημείο 3.1: περισσότερο ακριβείς απαιτήσεις σχετικά με τον τρόπο που παρουσιάζεται η περιβαλλοντική ενημέρωση στο κοινό και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, δεδομένου ότι η πρόθεση είναι να παρέχεται ενημέρωση σε έντυπη μορφή σ' αυτούς που δεν έχουν άλλο τρόπο απόκτησης μιας τέτοιας ενημέρωσης χωρίς να δημιουργείται ταυτόχρονα υπερβολική επιβάρυνση στους οργανισμούς,

- σημείο 3.2: τονίζεται ο χαρακτήρας της περιβαλλοντικής δήλωσης ως μέσο διαλόγου και επικοινωνίας με το κοινό και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, ενσωματώνοντας στο κείμενο του Συμβουλίου μια τροποποίηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγινε δεκτή από την Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση. Οι ελάχιστες απαιτήσεις για την περιβαλλοντική δήλωση έχουν συμπληρωθεί και έγιναν σαφέστερες από το Συμβούλιο, ευθυγραμμιζόμενες με το τροποποιημένο παράρτημα VI, ιδίως όσον αφορά στη σχέση μεταξύ των περιβαλλοντικών πτυχών και επιπτώσεων και του είδους των δεδομένων που πρέπει να παρέχονται για την περιβαλλοντική επίδοση του οργανισμού,

- σημείο 3.3: το Συμβούλιο έκρινε χρήσιμο να ενθαρρύνει τους οργανισμούς να κάνουν χρήση, όπου ενδείκνυται, των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων, και στις περιπτώσεις αυτές δίνονται κριτήρια για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις [αμετάβλητα σε σχέση με τον κατάλογο της Επιτροπής, με την εξαίρεση μιας προσαρμογής στο κριτήριο που αναφέρεται στο στοιχείο γ)]. Η αναδιατύπωση είναι σύμφωνη καταρχήν με την τροποποίηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Η αρίθμηση και η σειρά των εδαφίων έχει αναδιοργανωθεί από το Συμβούλιο.

Παράρτημα IV (Λογότυπο)

Το παράρτημα αυτό περιλαμβάνει το λογότυπο του EMAS, το οποίο δίνεται σε δύο μορφές (μόνον το γραπτό μέρος), ανάλογα με τις συγκεκριμένες περιπτώσεις χρησιμοποίησής του όπως απαριθμούνται στο άρθρο 8 του κανονισμού.

Παράρτημα V (Διαπίστευση, εποπτεία και καθήκοντα των επιθεωρητών περιβάλλοντος)

Στις σημαντικές μεταβολές που έγιναν από το Συμβούλιο περιλαμβάνονται:

- σχετικά με τις απαιτήσεις της διαπίστευσης (σημείο 5.2): οι επιθεωρητές απαιτείται να έχουν μια γενική κατανόηση της λειτουργίας του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης· επιπλέον, η ανεξαρτησία των επιθεωρητών θεωρείται ζήτημα ιδιαίτερα σημαντικό από το Συμβούλιο και επομένως δίνονται περαιτέρω εξειδικεύσεις, προκειμένου να εξασφαλιστεί τούτο στην πράξη· η αρμοδιότητα των επιθεωρητών έχει επισημανθεί σαφώς ως ένας παράγοντας για τον ορισμό του πεδίου εφαρμογής της διαπίστευσης· επιπλέον, η συμμόρφωση με τις πρόσθετες απαιτήσεις που περιλαμβάνονται στο παρόν παράρτημα πρέπει να εξασφαλιστεί και μέσω της αξιολόγησης που προηγείται της διαπίστευσης,

- σχετικά με την εποπτεία των επιθεωρητών (σημείο 5.3): διαστήματα για τακτικούς ποιοτικούς ελέγχους στους επιθεωρητές και τις δραστηριότητές τους που επεκτείνονται τώρα σε 24 μήνες· ως προς το δικαίωμα δε των επιθεωρητών να ασκούν τις δραστηριότητές τους σε άλλα κράτη μέλη, αναφέρεται τώρα ρητά ότι ένα τέτοιο δικαίωμα δεν πρέπει να παρεμποδιστεί με την επιβολή τελών κοινοποίησης που συνιστούν διάκριση· επιπλέον προβλέπεται ότι η εποπτεία μπορεί να περιλαμβάνει και μαρτυρικές καταθέσεις,

- σχετικά με τα καθήκοντα των επιθεωρητών (σημείο 5.4): προβλέπεται η χρήση επιτόπιων ελέγχων από τους επιθεωρητές προκειμένου να ελεγχθεί η αξιοπιστία των αποτελεσμάτων του εσωτερικού ελέγχου,

- σχετικά με τη συχνότητα των ελέγχων (σημείο 5.6): το κείμενο έχει ευθυγραμμιστεί με το τροποποιημένο άρθρο 3, που επιτρέπει παρεκκλίσεις από τη συχνότητα που έχει θεσπιστεί μέσω των κατευθύνσεων της Επιτροπής.

Παράρτημα VI (Περιβαλλοντικές πτυχές)

Το παράρτημα αυτό έχει αναδιατυπωθεί και τροποποιηθεί από το Συμβούλιο. Έγινε σαφέστερη η απαίτηση για έναν οργανισμό να εξετάζει τόσο τις άμεσες όσο και τις έμμεσες περιβαλλοντικές πτυχές των δραστηριοτήτων, των προϊόντων και των υπηρεσιών του, που έχουν οριστεί στο πλαίσιο του διαχειριστικού ελέγχου. Η σχέση μεταξύ των περιβαλλοντικών πτυχών και σημαντικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων με σκοπό τον καθορισμό των σκοπών και των στόχων του οργανισμού έχει αναπτυχθεί περαιτέρω με πρόθεση να αποσαφηνιστεί έτι περαιτέρω στο σύνολο του κειμένου.

Ο κατάλογος των άμεσων περιβαλλοντικών πτυχών έχει συμπληρωθεί και διευρυνθεί ώστε να περιλάβει, λόγου χάρη, τους κινδύνους περιβαλλοντικών ατυχημάτων και τις σχετικές επιπτώσεις τους, καθώς και τις επιπτώσεις στη βιολογική ποικιλομορφία. Ο κατάλογος των έμμεσων περιβαλλοντικών πτυχών καλύπτει επίσης την "περιβαλλοντική επίδοση και τις πρακτικές των εντολέων, υπεργολάβων και προμηθευτών". Το σημείο για τη σημασία (6.4) έχει αναδιατυπωθεί και απλοποιηθεί, χωρίς να θίγεται η ουσία των παραγόντων που απαριθμούνται.

Παράρτημα VII (Αρχική περιβαλλοντική επισκόπηση)

Το παράρτημα αυτό έχει προσαρμοστεί μετά την τροποποίηση του παραρτήματος VI και επομένως είναι σημαντικά συντομευμένο προκειμένου να αποφευχθούν οι επικαλύψεις.

Παράρτημα VIII (Ελάχιστες απαιτήσεις σχετικά με τις πληροφορίες καταχώρησης)

Μόνον μικρές μεταβολές στη διατύπωση.

Η Επιτροπή συμφώνησε με όλες τις μεταβολές που έκανε το Συμβούλιο.