Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την «Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με διαρθρωτικές ενέργειες στον τομέα της αλιείας»

(1999/C 93/03)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών με θέμα «Agenda 2000: Οι νομοθετικές προτάσεις - Συνολική θεώρηση» 7

έχοντας υπόψη την πρόταση για έναν κανονισμό (ΕΚ) του Συμβουλίου σχετικά με διαρθρωτικές ενέργειες στον τομέα της αλιείας [COM(98) 131 τελικό - 98/0116 CNS] () 7

έχοντας υπόψη την απόφαση της Επιτροπής της 18ης Μαρτίου 1998, βάσει του άρθρου 198 Γ παράγραφος 1 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να ζητήσει γνωμοδότηση της ΕΤΠ για αυτό το θέμα 7

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της Επιτροπής των Περιφερειών της 13ης Μαΐου 1998 να αναθέσει την κατάρτιση αυτής της γνωμοδότησης στην επιτροπή 2 «Γεωργία, ανάπτυξη της υπαίθρου, αλιεία» 7

έχοντας υπόψη τις γνωμοδοτήσεις της ΕΤΠ για τις «Επιπτώσεις της κοινής αλιευτικής πολιτικής στις περιφέρειες» (CDR 14/96 fin () και για την «Κοινή αλιευτική πολιτική - Η προστασία των περιοχών που εξαρτώνται από την αλιεία» (CDR 179/97 fin) () 7

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης (CDR 309/98 rev. 2) που υιοθέτησε η επιτροπή 2 στις 10 Δεκεμβρίου 1998 με βάση εισηγητική έκθεση των κ. Day και Nordwall 7

υιοθέτησε κατά την 27η σύνοδο ολομέλειάς της στις 13 και 14 Ιανουαρίου 1999 (συνεδρίαση της 14ης Ιανουαρίου) την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Τον Ιούλιο 1997, η Επιτροπή δημοσίευσε την «Ατζέντα 2000», ένα πρόγραμμα δράσης για τις μελλοντικές προτάσεις και τις δημοσιονομικές επιπτώσεις της διεύρυνσης της ΕΕ, της μεταρρύθμισης της ΚΓΠ και μιας επανεξέτασης της περιφερειακής πολιτικής.

1.2. Στις 18 Μαρτίου 1998, η Επιτροπή δημοσίευσε τις προτάσεις της για κανονισμούς που θα διέπουν, μεταξύ άλλων, τα διαρθρωτικά ταμεία κατά την περίοδο 2000-2006. Οι προτάσεις αυτές αποτελούν σήμερα αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τα κράτη μέλη και διαβούλευσης με την Επιτροπή των Περιφερειών.

2. Η παρούσα κατάσταση

2.1. Στο υφιστάμενο καθεστώς των διαρθρωτικών ταμείων, υπάρχει ιδιαίτερος στόχος (ο στόχος 5α) που αποβλέπει στην επιτάχυνση της προσαρμογής των διαρθρώσεων της γεωργίας και της αλιείας. Ο στόχος αυτός δεν έχει γεωγραφικό περιορισμό όπως, λόγου χάρη, ο στόχος 5β. Η χρηματοδότησή του προέρχεται εν μέρει από το Χρηματοδοτικό Μέσο Προσανατολισμού της Αλιείας (ΧΜΠΑ).

2.2. Το ΧΜΠΑ καλύπτει όλον τον τομέα της αλιείας και οι χρηματοδοτήσεις του μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ποικίλες δραστηριότητες, όπως ο εκσυγχρονισμός του στόλου, ο παροπλισμός, η ανάπτυξη υδατοκαλλιέργειας, η προστασία θαλάσσιων παράκτιων ζωνών, η κατασκευή υποδομών σε λιμένες αλιείας, η επεξεργασία και η εμπορία των αλιευτικών προϊόντων, η προώθηση των πωλήσεών τους και η επιδότηση αλιέων που εγκαταλείπουν τον κλάδο.

2.3. Ορισμένες περιοχές των στόχων 1, 2 και 5β έχουν προσδιορισθεί ανάλογα με την εξάρτησή τους από την αλιεία. Οι περιοχές αυτές είναι επιλέξιμες για ενισχύσεις από το ΕΤΠΑ και το ΕΚΤ για στήριξη των επιχειρήσεων και του τουρισμού, κατασκευή υποδομών, κοινοτική οικονομική ανάπτυξη και κατάρτιση των υπαλλήλων των ΜΜΕ και των κατοίκων μειονεκτουσών κοινοτήτων. Πόροι του ΕΚΤ διατίθενται, επίσης, για κατάρτιση και ανάπτυξη των επαγγελματικών δεξιοτήτων στις περιοχές των στόχων 3 και 4 που δεν αποτελούν αντικείμενο γεωγραφικού περιορισμού.

2.4. Υπάρχει, ακόμη, μία κοινοτική πρωτοβουλία που λέγεται Pesca και που έχει στόχο να συμπληρώνει τις δραστηριότητες των περιφερειακών στόχων, αλλά που καλύπτει πιο περιορισμένη γεωγραφική έκταση. Οι χρηματοδοτήσεις της Pesca επικεντρώνονται στην άρση των κοινωνικοοικονομικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία και προέρχονται από πόρους του ΕΠΤΑ, του ΕΚΤ και του ΧΜΠΑ. Ο σκοπός για τον οποίο θεσπίστηκε είναι η ενθάρρυνση ενός προγράμματος περισσότερο βασιζόμενου σε τοπικές πρωτοβουλίες - και από αυτήν την άποψη μοιάζει με τη Leader.

3. Ο προτεινόμενος κανονισμός

3.1. Η μεταρρύθμιση των Διαρθρωτικών Ταμείων μετά το 2000 προβλέπει τρεις μόνο στόχους. Σε γενικές γραμμές, ο στόχος 1 μένει ως επί το πλείστον όπως έχει σήμερα, καλύπτοντας την ενίσχυση των πιο μειονεκτικών περιοχών. Ο νέος στόχος 2 παρέχει αναπτυξιακή στήριξη σε περιοχές που πλήττονται από παρακμή και διαρθρωτική αλλαγή και θα περιλαμβάνει 4 σκέλη: βιομηχανικό, αγροτικό, αστικό και αλιείας. Τέλος, ο νέος στόχος 3 θα καλύπτει τις δραστηριότητες που χρηματοδοτούνταν από τους παλαιούς στόχους 3 και 4.

3.2. Οι κοινοτικές πρωτοβουλίες απλοποιούνται και δεν περιλαμβάνουν πλέον ιδιαίτερη πρωτοβουλία Pesca, αν και υπάρχει πρόθεση να συμπεριληφθούν δραστηριότητες τύπου Pesca στο νέο πλαίσιο στήριξης.

3.3. Για τον αλιευτικό τομέα ως σύνολο, η διαρθρωτική ενίσχυση για την περίοδο 2000-2006 θα είναι ως επί το πλείστον η ίδια με την περίοδο 1994-1999. Οι αλιευτικές και παράκτιες ζώνες που προσδιορίζονται στις περιφέρειες του στόχου 1 θα συνεχίσουν να λαμβάνουν ενίσχυση, όχι μόνο από το ΧΜΠΑ, αλλά και από το ΕΤΠΑ και το ΕΚΤ.

3.4. Ο νέος στόχος 2, σκέλος αλιείας, θα εφαρμόζεται στις περιοχές που εξαρτώνται από την αλιεία και υφίστανται οικονομική και κοινωνική αναδιάρθρωση. Οι καλυπτόμενες περιοχές θα επιλέγονται από τα κράτη μέλη με βάση δύο μόνο κριτήρια:

α) το μερίδιο της απασχόλησης στην αλιευτική βιομηχανία σε σχέση με τη συνολική απασχόληση και

β) την απώλεια θέσεων εργασίας στη βιομηχανία ως αποτέλεσμα της αναδιάρθρωσης.

Εντός των γεωγραφικά προσδιορισμένων αυτών περιοχών, η ενίσχυση στις αλιευτικές ζώνες θα παρέχεται μέσω του ΕΤΠΑ, του ΕΚΤ και του ΧΜΠΑ.

3.5. Η Επιτροπή των Περιφερειών επιθυμεί να λάβει ικανοποιητικές διαβεβαιώσεις για την έκταση και τη φύση της ενίσχυσης των περιφερειών που ανήκαν προηγουμένως στους στόχους 1, 2 και 5β, αλλά έπαυσαν πλέον να ανήκουν, καθώς και των περιφερειών που δεν εμπίπτουν στις ζώνες των νέων στόχων 1 και 2.

3.6. Στις περιοχές των παλαιών στόχων 1, 2 και 5β, έχουν προταθεί διεθνικές συμφωνίες, βάσει των οποίων θα συνεχίσει να διατίθεται η ίδια ενίσχυση, αν και σε μειωμένο επίπεδο, επί 6 έτη στην περίπτωση του παλαιού στόχου 1 και επί 4 έτη όσον αφορά τους παλαιούς στόχους 2 και 5β. Η Επιτροπή των Περιφερειών, στην απάντησή της για τις προτάσεις κανονισμών, υποστηρίζει ότι θα πρέπει να υπάρχει ίση αντιμετώπιση όλων των περιοχών από άποψη μεταβατικής περιόδου.

3.7. Όσον αφορά την ενίσχυση του αλιευτικού τομέα εκτός των νέων στόχων 1 και 2, η Επιτροπή προτείνει το ΧΜΠΑ για τον στόχο 2 να είναι αποκλειστικά περιφερειακό, οπότε δεν θα μπορεί να χρησιμοποιείται για την κάλυψη μέτρων εθνικού προγραμματισμού, όπως η αναδιάρθρωση των αλιευτικών στόλων. Έτσι, προτείνει αυτή η μορφή ενίσχυσης να υπαχθεί στο Τμήμα Εγγυήσεων του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων, όπου θα αναπτύσσεται το πρόγραμμα σε εθνικό επίπεδο.

3.8. Έτσι, το ΧΜΠΑ θα ενισχύει όλα τα σχέδια στις περιφέρειες που καλύπτονται από τον νέο στόχο 1, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν τον αλιευτικό στόλο, και θα χρηματοδοτεί επίσης τα διαρθρωτικά μέτρα στις περιοχές του στόχου 2, εκτός από όσα αφορούν τον στόλο.

3.9. Το Τμήμα Εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ θα χρηματοδοτεί την αναδιάρθρωση του στόλου πλην των περιφερειών του στόχου 1 και τα σχέδια που αφορούν την αλιευτική βιομηχανία πλην των περιοχών που καλύπτονται από τους στόχους 1 και 2. Το ΕΓΤΠΕ θα χρηματοδοτεί, επίσης, τα διαρθρωτικά μέτρα κατά τη μεταβατική περίοδο που αναφέρθηκε ανωτέρω.

3.10. Αν και η πρωτοβουλία Pesca δεν πρόκειται να συνεχισθεί, πολλές από τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονταν στο πλαίσιό της προτείνονται για συμπερίληψη στον νέο στόχο 2.

4. Συμπέρασμα

4.1. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει την ενίσχυση του αλιευτικού τομέα. Προσπάθησε επισταμένως να εξασφαλίσει ότι με την απλοποίηση του αριθμού των στόχων (και του αριθμού των κοινοτικών πρωτοβουλιών) δεν θα επηρεασθεί αρνητικά ο τομέας της αλιείας. Η χρήση των προγραμμάτων εθνικής βάσεως του ΕΓΤΠΕ είναι ο τρόπος που προτιμά για να εξασφαλίσει τη συνέχιση της ενίσχυσης του αλιευτικού τομέα και εκτός των ζωνών του νέου γεωγραφικού προσδιορισμού. Παρόλα αυτά, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιθυμεί τη συγχρηματοδότηση του ίδιου μέτρου από δύο διαφορετικούς χρηματοδοτικούς μηχανισμούς ανάλογα με την περιφέρεια στην οποία το εν λόγω μέτρο εφαρμόζεται, όπως συμβαίνει στην περίπτωση των δράσεων για την αναδιάρθρωση του αλιευτικού στόλου, που χρηματοδοτούνται από το ΧΜΠΑ στις περιοχές του στόχου 1 και από το τμήμα εγγυήσεων του ΕΓΤΠΕ στις περιοχές του στόχου 2. Για τον λόγο αυτό, το ΧΜΠΑ θα πρέπει να συμμετέχει και στη συγχρηματοδότηση των δράσεων για την αναδιάρθρωση του αλιευτικού στόλου των περιοχών του στόχου 2.

4.2. Ωστόσο, αν και γενικά επιδιώκεται απλοποίηση, στον τομέα της αλιείας ο κανονισμός κάνει τα πράγματα πιο περίπλοκα, αφού υπάρχουν τέσσερις διαφορετικοί μηχανισμοί για τη λήψη στήριξης και σε ορισμένες περιπτώσεις μπορούν να εφαρμοσθούν στην ίδια περιφέρεια και οι τέσσερις:

- ΧΜΠΑ: όλα τα μέτρα στις περιοχές του στόχου 1,

- ΧΜΠΑ: διαρθρωτικά μέτρα στις περιοχές του στόχου 2,

- ΕΓΤΠΕ: αναδιάρθρωση του στόλου στις περιοχές εκτός του στόχου 1,

- ΕΓΤΠΕ: (απροσδιόριστα) διαρθρωτικά μέτρα στις περιοχές εκτός των στόχων 1 και 2.

Οι δύο πρώτοι θα αποτελούν αντικείμενο διαχείρισης σε περιφερειακό επίπεδο, οι δύο τελευταίοι σε εθνικό. Δύσκολα βλέπει κανείς πώς θα είναι συνεκτική και διαφανής η διαχείριση αυτού του συστήματος, το οποίο έρχεται επιπλέον σε σύγκρουση με την αρχή «μία περιφέρεια-ένα στρατηγικό σχέδιο» για όλα τα ταμεία και τις πρωτοβουλίες, που συνιστάται σήμερα για πολλές περιφέρειες. Πιστεύουμε πως, όπου είναι εφικτό, η χρηματοδότηση θα πρέπει να χορηγείται σε περιφερειακή βάση και όχι σε εθνική, καθώς δεν συμμεριζόμαστε την άποψη της Επιτροπής ότι οι δράσεις για την αναδιάρθρωση του αλιευτικού στόλου δεν μπορούν να έχουν περιφερειακό χαρακτήρα. Για λόγους διαφάνειας και αποτελεσματικότητας, ο προγραμματισμός αυτών των δράσεων και ο έλεγχος της συμμόρφωσης με τα Πολυετή Προγράμματα Προγραμματισμού θα πρέπει να πραγματοποιείται σε περιφερειακό επίπεδο, αφού θα φαινόταν ασυνεπές να πραγματοποιείται ο προγραμματισμός σε εθνικό επίπεδο και η χρηματοοικονομική διαχείριση σε περιφερειακό. Επίσης, η ενίσχυση του ρόλου των περιφερειών κατά το πρότυπο του προγράμματος ΧΜΠΑ, με τη δημιουργία των κατάλληλων μηχανισμών για τις μεταφορές μεταξύ των περιφερειών και την ανάθεση του ελέγχου της συμμόρφωσης στις ίδιες, αποτελεί τη καλύτερη εγγύηση για την επίτευξη του επιδιωκόμενου εθνικού στόχου.

4.3. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει ακόμη να προσδιορίσει τα άλλα διαρθρωτικά μέτρα, πέρα από την αναδιάρθρωση του στόλου, που θα μπορούν να χρηματοδοτούνται από το ΕΓΤΠΕ σε περιφέρειες μη ανήκουσες στους στόχους 1 και 2. Η πρόταση κανονισμού πρόκειται να παρουσιασθεί τον Σεπτέμβριο και δεν ήταν διαθέσιμη την εποχή της κατάρτισης της παρούσας γνωμοδότησης. Είναι σημαντικό να υπάρξει διαβούλευση με την Επιτροπή των Περιφερειών για αυτόν τον νέο κανονισμό.

4.4. Για παράδειγμα, είναι σημαντικό να καλυφθούν οι αλιευτικοί λιμένες που δεν εμπίπτουν στον ορισμό των περιφερειών των νέων στόχων 1 και 2 από τα νέα διαρθρωτικά μέτρα του ΕΓΤΠΕ, τα οποία θα πρέπει να συμπεριλαμβάνουν ενίσχυση για οικονομική διαφοροποίηση και για όλες τις άλλες δραστηριότητες που αναφέρθηκαν προηγουμένως και που καλύπτονται σήμερα από το ΧΜΠΑ.

4.5. Έτσι, αν μία αλιευτική ζώνη δεν είναι επιλέξιμη για ενίσχυση βάσει των στόχων 1 και 2 και αν δεν συμπεριλαμβάνεται ούτε στα νέα διαρθρωτικά μέτρα, που δεν έχουν ακόμη ανακοινωθεί, δεν θα μπορεί να λάβει καμία βοήθεια για υδατοκαλλιέργεια, για εξοπλισμό λιμένων αλιείας, για επεξεργασία και εμπορία των προϊόντων ή για προώθηση των πωλήσεων, για να αναφέρουμε μερικά μόνο παραδείγματα. Η μόνη ενίσχυση που προβλέπει η πρόταση κανονισμού (98/0116) σε εθνικό επίπεδο, εκτός από την κατάρτιση και την ανάπτυξη των επαγγελματικών δεξιοτήτων στο πλαίσιο του ΕΚΤ, είναι για την αναδιάρθρωση του στόλου, για να καλυφθούν οι απαιτήσεις των Πολυετών Προγραμμάτων Προσανατολισμού (ΠΠΠ).

4.6. Είναι σημαντικό να αναγνωρισθεί ότι η κάλυψη των απαιτήσεων του ΠΠΠ IV επιβάλλει τον παροπλισμό ή τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας ή έναν συνδυασμό και των δύο. Προκειμένου να μην επιδεινωθεί η κατάσταση της απασχόλησης, θα ήταν σκόπιμο και ενδεδειγμένο να χορηγείται χρηματοδοτική ενίσχυση στις περιφέρειες που θίγονται από τον παροπλισμό ή τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας, ώστε να μπορέσουν να επανεπενδύσουν σε άλλες δραστηριότητες. Οι χρηματοδοτήσεις αυτές θα πρέπει να διατίθενται, για παράδειγμα, για την επανεπένδυση των ανθρώπινων πόρων που παύουν να απασχολούνται στην αλιεία σε συμπληρωματικές δραστηριότητες, όπως η μεταποίηση και η εμπορία των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας. Πιστεύουμε ότι είναι σημαντικό να επανέλθουν σε ισχύ τα μέτρα αποζημίωσης που εφαρμόζονταν σε ένα παλαιότερο ΠΠΠ, όπως η καταβολή αποζημιώσεων για την προσάραξη σκαφών σε προσωρινή βάση (ουσιαστικά, αποζημίωση για παύση δραστηριότητας). Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να συμπεριληφθούν στους κανονισμούς. Πιστεύουμε, επίσης, ότι πρέπει να επανέλθει σε ισχύ η απαίτηση του ΠΠΠ ΙΙΙ ότι τουλάχιστον το 55 % του στόχου θα πρέπει να επιτυγχάνεται μέσω παροπλισμού και το πολύ έως 45 % με μείωση της αλιευτικής προσπάθειας.

4.7. Είναι σημαντικό να δοθεί όσο το δυνατό περισσότερη βοήθεια στην αλιευτική βιομηχανία για να μπορέσει να προσαρμοσθεί στις αλλαγές. Για παράδειγμα, θα θέλαμε να συμπεριληφθεί στα διαρθρωτικά μέτρα πρόβλεψη για διαφοροποίηση, που δεν υπάρχει σήμερα για τις περιοχές εκτός των στόχων 1, 2 και 5β. Από τους κανονισμούς του ΧΜΠΑ απουσιάζουν, επίσης, τα έργα υδατοκαλλιέργειας του δημόσιου τομέα. Η συνδυασμένη χρηματοδότηση από πηγές του δημοσίου υπέρ σχεδίων παραχώρησης μέρους ενός ποταμόκολπου για την εκπαίδευση πρώην αλιέων στην υδατοκαλλιέργεια σήμερα απαγορεύεται, ενώ μπορούν να χρηματοδοτούνται έργα υδατοκαλλιέργειας ιδιωτικής υποστήριξης. Υπάρχουν περιοχές με αλιεία και σχετικές με την αλιεία δραστηριότητες, που όμως δεν χαρακτηρίζονται αναγκαστικά ως εξαρτώμενες από την αλιεία. Αυτό εισάγει μια περιττή διάκριση και δεν βοηθά την ΕΕ και τους αλιείς να επιτύχουν τον κύριο στόχο - ισορροπία ανάμεσα στους αλιευτικούς πόρους και την εκμετάλλευσή τους.

4.8. Η ΕΤΠ έχει επίγνωση ότι το θέμα είναι ουσιαστικά να προσδιορισθεί πώς θα διατηρηθεί εν λειτουργία ένας τομέας που απασχολεί πάνω από 300 000 ανθρώπους στην Ευρώπη.

Γνωρίζει, επίσης, ότι ο αλιευτικός τομέας είναι ένας τομέας με έντονα οικογενειακά και παραδοσιακά χαρακτηριστικά, που πρέπει να αναπτυχθεί περισσότερο από άποψη αγοράς.

Θα πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στην περαιτέρω ανάπτυξη της κάθετης ολοκλήρωσης, προκειμένου να αποκατασταθεί η ισορροπία μεταξύ των διαφόρων μερών της αγοράς και ιδίως μεταξύ των οικογενειακών επιχειρήσεων και των αλυσίδων καταστημάτων.

4.9. Η ΕΤΠ φρονεί ότι, ως αποτέλεσμα της μεγαλύτερης κλίμακας της αγοράς αλιευτικών προϊόντων, οι υπεύθυνοι των δημοπρατικών ιχθυαγορών στις διάφορες περιφέρειες της Ευρώπης θα πρέπει να εξετάσουν τις διάφορες δυνατότητες ιδιωτικοποίησης και κυρίως συνεργασίας.

Η τελευταία παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, διότι φαίνεται ότι στο άμεσο μέλλον δεν θα αποφευχθεί ορισμένη συγχώνευση των υπερπεντακοσίων δημοπρατικών ιχθυαγορών στην Ευρώπη.

Κατά τη γνώμη της ΕΤΠ, είναι σκόπιμο να εξετασθεί η καταβολή χρηματοδοτικής ενίσχυσης από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ή άλλους οργανισμούς για τη στήριξη πρωτοβουλιών προς αυτήν την κατεύθυνση.

4.10. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει τη σημασία της ανάγκης χρησιμοποίησης περισσότερων τεχνολογικών καινοτομιών επί των σκαφών. Η οικονομική υποστήριξη από μέρους των (περιφερειακών) αρχών για την απόκτηση ναυτικών ηλεκτρονικών εξοπλισμών δεν πρέπει να αποκλεισθεί εκ των προτέρων. Οι εξοπλισμοί αυτοί θα περιλαμβάνουν συστήματα κατανομής της ενέργειας, συστήματα διαχείρισης και λειτουργίας των μηχανών κλπ. Εξάλλου, πρέπει να προωθηθεί η ανάπτυξη κριτηρίων ποιότητας για τα διάφορα είδη ιχθύων, προκειμένου να καταστεί δυνατή στο άμεσο μέλλον η τηλε-δημοπρασία.

5. Συστάσεις

Η Επιτροπή των Περιφερειών συνιστά να τροποποιηθεί η πρόταση κανονισμού ως εξής:

1) Η πρόσβαση στη χρηματοδότηση πρέπει να απλοποιηθεί όσο το δυνατόν περισσότερο.

2) Αντί για την πολυπλοκότητα των προτεινόμενων ταμείων, θα πρέπει να υπάρχει ένα μόνο ταμείο για τα σχέδια εθνικής διαχείρισης και ένα χωριστό ταμείο για τα σχέδια περιφερειακής.

3) Όσον αφορά το ζήτημα της αναδιάρθρωσης του στόλου, το οποίο συνδέεται στενά με τον αλιευτικό τομέα, η ΕΤΠ δεν συμμερίζεται την άποψη ότι είναι αδύνατο να ενισχυθεί ο ρόλος των περιφερειών στα σχετικά μέτρα. Πιστεύει, αντίθετα, ότι αυτά τα μέτρα αναδιάρθρωσης θα πρέπει να αναπτύσσονται σε περιφερειακό επίπεδο και να χρηματοδοτούνται από το ΧΜΠΑ.

4) Στο πλαίσιο της αναδιάρθρωσης του στόλου, επιπροσθέτως των αποζημιώσεων για παροπλισμό, όταν επιδιώκεται μείωση της αλιευτικής προσπάθειας, θα πρέπει να καταβάλλονται αποζημιώσεις για την προσωρινή προσάραξη των σκαφών.

5) Να αποκατασταθεί η απαίτηση του ΠΠΠ ΙΙΙ, ότι τουλάχιστον το 55 % των επιδιωκόμενων μειώσεων πρέπει να επιτευχθεί μέσω παροπλισμού και το πολύ έως 45 % με μείωση της αλιευτικής προσπάθειας.

6) Δεν θα πρέπει να υπάρχει κανένας γεωγραφικός περιορισμός στη στήριξη της αλιευτικής βιομηχανίας. Οι αλιευτικοί λιμένες, οποιουδήποτε μεγέθους, που δεν ανήκουν στις ζώνες των νέων στόχων 1 και 2, πολύ περισσότερο δε εάν είναι περιορισμένων διαστάσεων και αντιμετωπίζουν κρίση, πρέπει να είναι επιλέξιμοι για στήριξη.

7) Θα πρέπει να υπάρχει ευρεία ερμηνεία της διαφοροποίησης για να καλυφθούν οι τέσσερις δεδηλωμένοι πρωταρχικοί στόχοι της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και θα πρέπει να αντλείται συνδυασμένη χρηματοδότηση για την επίτευξή τους από πηγές είτε του δημόσιου είτε του ιδιωτικού τομέα.

8) Να αναγνωρισθεί η αλιευτική βιομηχανία, μαζί με τη γεωργία, ως μείζων πρωτογενής βιομηχανία της ΕΕ και το επίπεδο της διαθέσιμης χρηματοδότησης να είναι σύμμετρο της σημασίας της, λαμβανομένου υπόψη ότι για πολλές παράκτιες περιοχές της Ευρώπης, η αλιεία αποτελεί σε ορισμένες περιπτώσεις τη μόνη πηγή πλούτου στην οποία βασίζεται το τοπικό παραγωγικό δυναμικό.

9) Στο μέλλον, τα κριτήρια για τη χορήγηση ενισχύσεων στον αλιευτικό τομέα θα πρέπει να δίνουν ακόμη περισσότερη προσοχή στο μέλημα της αειφόρου ανάπτυξης. Ωστόσο, αυτό θα πρέπει να επιτευχθεί κατά τρόπο πρακτικά εφαρμόσιμο από τη σκοπιά της πολιτικής ενισχύσεων και να μην περιπλέκει το διοικητικό κόστος.

Βρυξέλλες, 14 Ιανουαρίου 1999.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Manfred DAMMEYER

() ΕΕ C 176 της 9.6.1998, σ. 44.

() ΕΕ C 129 της 2.5.1996, σ. 1.

() ΕΕ C 379 της 15.12.1997, σ. 1.