EL    EL EL 
 
EL 1   EL  ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  
Βρυξέλλες , 15.9.2010 
SEC(2010) 1059  
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
ΣΥΝΟΨΗ  ΤΗΣ  ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
  
Συνοδευτικό  έγγραφο  στην   
  
Πρόταση  
 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ  ΤΟΥ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ  ΚΑΙ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
για τα εξωχρη µαστηριακά  παράγωγα , τους  κεντρικούς  αντισυ µβαλλο µένους  και τα 
αρχεία  καταγραφής  συναλλαγών   
  
{COM(2010) 484 τελικό } 
{SEC(2010) 1058}  
 
 
EL 2   EL Τα παράγωγα  αποτελούν  σηµαντικό  δοµικό στοιχείο  της σύγχρονης  χρηµατοοικονο µικής. 
Στην  ουσία  είναι  χρηµατοπιστωτικά  συµβόλαια , τα οποία  διευκολύνουν  τη διαπραγ µάτευση  
και αναδιανο µή των κινδύνων . Οφείλουν  το όνοµά τους στο γεγονός  ότι η αξία τους 
«παράγεται » από ένα υποκεί µενο µέσο, όπως  είναι  η τιµή ενός χρηµατοπιστωτικού  µέσου  
(π.χ. η µετοχή  µιας εταιρίας  εισηγ µένης στο χρηµατιστήριο ) ή ενός βασικού  εµπορεύ µατος 
(π.χ. πετρέλαιο ). Εφόσον  αναδιανέ µουν τον κίνδυνο , µπορούν  να χρησι µοποιηθούν  είτε για 
την ασφάλιση  (αντιστάθ µιση) κάποιου  έναντι  συγκεκρι µένου κινδύνου , ή, αντιστρόφως , για 
την ανάληψη  κινδύνου  (επένδυση  ή κερδοσκοπία ). Μπορούν  επίσης  να χρησι µοποιηθούν  για 
εξισορροπητική  κερδοσκοπία  (arbitrage) µ εταξύ  διαφόρων  αγορών . 
Τα παράγωγα  µπορούν  να ποικίλουν  από εκείνα  (π.χ. συµβόλαια  µελλοντικής  εκπλήρωσης  
που έχουν  πλήρως  τυποποιη µένες παρα µέτρους , όπως  η θεωρητική  αξία ή η προθεσ µία 
εξόφλησης , σε εκείνα  (π.χ. συµβόλαια  αντιστάθ µισης) που είναι  πλήρως  προσαρ µοσµένα στις 
ειδικές  ανάγκες  συγκεκρι µένου χρήστη . Το είδος  του παραγώγου  συνήθως  επίσης  καθορίζει  
πώς γίνεται  η διαπραγ µάτευσή  του: η διαπραγ µάτευση  των πλήρως  τυποποιη µένων  
παραγώγων  κατά  κανόνα  γίνεται  σε οργανω µένους  τόπους  διαπραγ µάτευσης , δηλαδή  
χρηµατιστήρια  παραγώγων , ενώ η διαπραγ µάτευση  των προσαρ µοσµένων  στον  πελάτη  (ή 
κατά  παραγγελία ) παραγώγων  γίνεται  διµερώς , δηλαδή  εξωχρη µατιστηριακά  (ή όπως  λέγεται  
στα αγγλικά  over-the-counter (OTC)). 
Η χρηµατοπιστωτική  κρίση  έφερε  την αγορά  των εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων  στο 
προσκήνιο  της προσοχής  των ρυθµιστικών  αρχών . Η παρ’ ολίγον  κατάρρευση  της Bear 
Sterns τον Μάρτιο  του 2008, η χρεοκοπία  της Lehman Brothers, στις 15 Σεπτε µβρίου  2008, 
και η σωτηρία  της AIG, την επόµενη µέρα, έφεραν  στο φως τις αδυνα µίες της λειτουργίας  
αυτής  της αγοράς . Στο πλαίσιο  αυτό , οι ρυθµιστικές  αρχές  έδωσαν  ιδιαίτερη  προσοχή  στον  
ρόλο  που διαδρα µάτισαν  τα συµβόλαια  αντιστάθ µισης πιστωτικού  κινδύνου  (CDS) κατά  τη 
διάρκεια  της κρίσης . 
Από τον Οκτώβριο  του 2008, η Επιτροπή  εργάζεται  εντατικά  για την αντιµετώπιση  των 
αδυνα µιών που έφερε  στο φως η κρίση . Βραχυπρόθεσ µα, η Επιτροπή  επικεντρώθηκε  στην  
αγορά  των CDS και έλαβε  δέσµευση  από τους σηµαντικότερους  διαπραγ µατευτές  στην  
αγορά  να αρχίσουν  να εκκαθαρίζουν  τις συναλλαγές  τους που αφορούν  ευρωπαϊκά  CDS σε 
κεντρικό  αντισυ µβαλλό µενο. Μεσοπρόθεσ µα, επικεντρώθηκε  σε εις βάθος  επανεξέταση  των 
αγορών  παραγώγων , η οποία  κατέληξε  στη δηµοσίευση  δύο ανακοινώσεων  για τις αγορές  
παραγώγων , τον Ιούλιο  και τον Οκτώβριο  του 2009, αντιστοίχως . 
Στην  πρώτη  ανακοίνωση  εξεταζόταν  ο ρόλος  που έπαιξαν  τα παράγωγα  στη 
χρηµατοπιστωτική  κρίση , δινόταν  προσοχή  στα οφέλη  και τους κινδύνους  που συνδέονται  µε 
τις αγορές  παραγώγων  και γινόταν  εκτίµηση για το πώς θα µπορούσαν  να µειωθούν  οι 
κίνδυνοι  που επιση µάνθηκαν . Στη δεύτερη  ανακοίνωση  καθορίζονταν  οι µελλοντικές  δράσεις  
πολιτικής , τις οποίες  σκοπεύει  να προτείνει  η Επιτροπή , προκει µένου να αυξηθεί  η διαφάνεια  
στις αγορές  παραγώγων , να µειωθεί  ο πιστωτικός  κίνδυνος  αντισυ µβαλλο µένου και ο 
λειτουργικός  κίνδυνος  στη διαπραγ µάτευση , όπως  και να ενισχυθεί  η ακεραιότητα  και η 
επίβλεψη  της αγοράς . 
Η παρούσα  έκθεση  εκτίµησης  επιπτώσεων  συνοδεύει  ένα µέρος των προτάσεων  που 
ανακοινώθηκαν  από την Επιτροπή , συγκεκρι µένα εκείνων  που στρέφουν  την προσοχή  στην  
αύξηση  της διαφάνειας  και στη µείωση  του πιστωτικού  κινδύνου  αντισυ µβαλλο µένου και του 
λειτουργικού  κινδύνου , µε την προσφυγή  σε υποδο µές µετασυναλλακτικής  αγοράς . 
∆ιαφάνεια  
 
EL 3   EL Εκ φύσεως , η αγορά  εξωχρη µατηστηριακών  παραγώγων  είναι  αδιαφανής . Αυτό  συµβαίνει  
διότι  τα εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα  είναι  συµβόλαια  ιδιωτικής  διαπραγ µάτευσης  και, 
συνεπώς , οποιαδήποτε  πληροφορία  που αφορρά  κάποιο  από αυτά  συνήθως  είναι  διαθέσι µη 
µόνο στα αντισυ µβαλλό µενα µέρη. 
Με τη χρηµατοπιστωτική  κρίση  τονίστηκε  η έλλειψη  πληροφοριών  όσον  αφορά  τις θέσεις  και 
τα ανοίγ µατα συγκεκρι µένων  επιχειρήσεων  σε εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα . Αφενός , αυτή  
η έλλειψη  πληροφοριών  εµποδίζει  τις ρυθµιστικές  αρχές  να εντοπίσουν  εγκαίρως  τους 
κινδύνους  που συγκεντρώνονται  σε συγκεκρι µένους  οργανισ µούς, και στο σύστη µα στο 
σύνολό  του. Τις εµποδίζει  επίσης  να εκτιµήσουν  µε ακρίβεια  τις συνέπειες  από την αθέτηση  
υποχρεώσεων  ενός συµµετέχοντος  στην  αγορά  και, εποµένως , να ανταποκριθούν  αναλόγως , 
σε περίπτωση  που συµβεί η εν λόγω  αθέτηση  υποχρεώσεων  (η περίπτωση  της Lehman 
αποτελεί  σαφές  παράδειγ µα). Αφετέρου , τροφοδοτεί  την καχυποψία  και την αβεβαιότητα  
µεταξύ  των συµµετεχόντων  στην  αγορά  κατά  τη διάρκεια  κρίσης . 
Πιστωτικός  κίνδυνος  αντισυ µβαλλο µένων  
Τα συµβόλαια  παραγώγων  δεσµεύουν  τους αντισυ µβαλλο µένους  για τη διάρκεια  ενός 
συµβολαίου  εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων . Καθ’ όλη τη διάρκεια  ζωής  του συµβολαίου , 
οι αντισυ µβαλλό µενοι συγκεντρώνουν  απαιτήσεις  εκατέρωθεν , καθώς  τα δικαιώ µατα και οι 
υποχρεώσεις  που περιλα µβάνει  το συµβόλαιο  εξελίσσονται  µε το υποκεί µενο µέσο, από το 
οποίο  παράγεται  το συµβόλαιο . Αυτό  δηµιουργεί  πιστωτικό  κίνδυνο  αντισυ µβαλλο µένου, 
δηλαδή  τον κίνδυνο  να µην εκπληρώσει  ένας αντισυ µβαλλό µενος τις υποχρεώσεις  του βάσει  
του συµβολαίου , όταν καταστούν  ληξιπρόθεσ µες. Η εκκαθάριση  είναι  η λειτουργία  µε την 
οποία  γίνεται  η διαχείριση  αυτών  των κινδύνων  σε διάρκεια  χρόνου . Μπορεί  να διενεργείται  
κεντρικά , µέσω κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου ή διµερώς . Μολονότι  στην  αγορά  
εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων  χρησι µοποιούνται  και τα δύο είδη εκκαθάρισης , µεταξύ  
των δύο χρησι µοποιείται  περισσότερο  η διµερής εκκαθάριση . 
Με την κρίση , κατέστη  εµφανές  ότι το επίπεδο  του πιστωτικού  κινδύνου  αντισυ µβαλλο µένου 
που σχετίζεται  µε εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα  ήταν  πολύ  υψηλότερο  απ’ ότι νόµιζαν 
αρχικά  τόσο  οι συµµετέχοντες  στην  αγορά , όσο και οι ρυθµιστικές  αρχές . Για να τεθεί  
διαφορετικά , το ποσό  των χρησι µοποιού µενων  ασφαλειών  για τον µετριασ µό του πιστωτικού  
κινδύνου  αντισυ µβαλλο µένου ήταν  ανεπαρκές . Ο κυριότερος  λόγος  γι’ αυτό  έγκειται  στην  
ανεπαρκή  εγγυοδοσία  στο µέρος της αγοράς  όπου  η εκκαθάριση  γίνεται  διµερώς , είτε διότι  
από ορισµένους  συµµετέχοντες  στην  αγορά  δεν απαιτείται  να παρέχουν  ασφάλεια  για να 
εγγυηθούν  τις συναλλαγές  τους σε εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα , είτε λόγω  εκδόσεων  
σχετικών  µε τις διαδικασίες  διαχείρισης  κινδύνου  εκείνων  των συµµετεχόντων  στην  αγορά  οι 
οποίοι  όντως  παρέχουν  ασφάλεια . 
Λειτουργικός  κίνδυνος  
Με µια συναλλαγή  σε εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα  διέρχεται  από διάφορα  διαδικαστικά  
στάδια , από το σηµείο στο οποίο  δύο µέρη συµφωνούν  για µια συναλλαγή , έως το σηµείο στο 
οποίο  έχει επιβεβαιωθεί  η συναλλαγή . Περαιτέρω , κατά  τη διάρκεια  ζωής  ενός συµβολαίου  
εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων  χρειάζεται  να γίνει διαχείριση  διαφόρων  γεγονότων  (π.χ. 
διαχείριση  των ασφαλειών  και διακανονισ µός των πληρω µών σε ρευστά  διαθέσι µα), που 
απορρέουν  από τα δικαιώ µατα και τις υποχρεώσεις  του συµβολαίου . 
∆εδο µένου ότι η αγορά  εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων  επιτρέπει  υψηλό  βαθµό ευελιξίας  
κατά  τον καθορισ µό των οικονο µικών  και νοµικών  όρων  των συµβολαίων  παραγώγων , 
 
EL 4   EL υπάρχουν  ορισµένα συµβόλαια  ιδιαίτερα  προσαρ µοσµένα στις ανάγκες  του πελάτη  και 
πολύπλοκα . Για τα εν λόγω  συµβόλαια  απαιτούνται  ακόµη σηµαντικοί  χειρισ µοί σε πολλά  
στάδια  της διαδικασίας . Αυτό  αυξάνει  τον λειτουργικό  κίνδυνο  και µπορεί  να οδηγήσει  σε 
νοµικό κίνδυνο  και, ενδεχο µένως , να οδηγήσει  σε νοµικό κίνδυνο , να περιορίσει  τη 
διαφάνεια , ακόµη και να καταλήξει  σε αύξηση  του πιστωτικού  κινδύνου  
αντισυ µβαλλο µένων . 
Οι στόχοι  
Σκοπός  της παρούσας  εκτίµησης  επιπτώσεων  είναι  να διερευνηθεί  η δυνατότητα  εξεύρεσης  
λύσεων  σε κοινοτικό  επίπεδο  στα προαναφερθέντα  προβλή µατα. Ο γενικός  στόχος  είναι  να 
µειωθεί  ο συστη µικός κίνδυνος , µε την αύξηση  της ασφάλειας  και της αποτελεσ µατικότητας  
της αγοράς  εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων . Όπως  αναφέρθηκε  προηγου µένως , για την 
επίτευξη  αυτού  του γενικού  στόχου  απαιτείται  να επιτευχθούν  ειδικότεροι  στόχοι  πολιτικής , 
και συγκεκρι µένα i) αύξηση  της διαφάνειας , ii) µείωση  του πιστωτικού  κινδύνου  
αντισυ µβαλλο µένου, και iii) µείωση  του λειτουργικού  κινδύνου  που συνδέεται  µε τα 
εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα . Καθώς  οι εν λόγω  στόχοι  είναι  ακόµη µάλλον  ευρείς , 
χρειάζεται  να καθοριστούν  περισσότερο  επιχειρησιακοί  στόχοι : 
1. συγκέντρωση  πλήρων  και εκτενών  πληροφοριών  για τις θέσεις  σε εξωχρηιστηριακά  
παράγωγα · 
2. αύξηση  της προσφυγής  σε εκκαθάριση  κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου· 
3. βελτίωση  των πρακτικών  διµερούς  εκκαθάρισης · 
4. αύξηση  της τυποποίησης  των συµβολαίων  εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων . 
Προκρινό µενες επιλογές  πολιτικής  και µέσα πολιτικής  
Στη συνέχεια , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  αναλύονται  οι επιπτώσεις  κάθε  πιθανής  επιλογής  
πολιτικής , που συνδέεται  µε τους ανωτέρω  επιχειρησιακούς  στόχους , και γίνεται  σύγκρισή  
τους µε βασικό  σενάριο , προκει µένου να προσδιοριστεί  η πλέον  ενδεδειγ µένη πορεία  δράσης . 
Κατόπιν  αυτής  της ανάλυσης , η εκτίµηση επιπτώσεων  καταλήγει  στο συµπέρασ µα ότι τα 
µεγαλύτερα  καθαρά  οφέλη  θα επιτευχθούν  µε την έγκριση  µέτρων  βάσει  των οποίων :  
1. θα απαιτείται  από τους συµµετέχοντες  στην  αγορά  να αναφέρουν  όλες τις αναγκαίες  
πληροφορίες  σχετικά  µε τα χαρτοφυλάκιά  τους εξωχρη µατιστηριακών  παραγώγων  
σε αρχείο  καταγραφής  συναλλαγών  ή, εάν αυτό  δεν είναι  δυνατόν , απευθείας  στις 
ρυθµιστικές  αρχές · θα απαιτείται  η δηµοσίευση  πληροφοριών  για τις συνολικές  
θέσεις ·; 
2. θα απαιτείται  η προσφυγή  σε εκκαθάριση  κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου για τα 
εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα  που πληρούν  καθορισ µένα κριτήρια  επιλεξι µότητας · 
3. θα καθορίζονται  ειδικοί  στόχοι  για τη διµερή εκκαθάριση  συναλλαγών  σε 
εξωχρη µατιστηριακά  παράγωγα · και  
4. θα καθορίζονται  ειδικοί  στόχοι  για νοµική και διαδικαστική  τυποποίηση .  
Υπό το πρίσµα των προκρινό µενων  επιλογών  και της ανάγκης  να διασφαλισθεί  ότι το 
νοµοθετικό  πλαίσιο  εφαρ µόζεται  σε ολόκληρη  την ΕΕ, µε το ίδιο ακριβώς  πεδίο  εφαρ µογής, 
 
EL 5   EL χωρίς  καλλωπισ µούς και χωρίς  να επαφίενται  υπολειπό µενες εξουσίες  για τους εθνικούς  
νοµοθέτες , το πλέον  κατάλληλο  µέσο πολιτικής  για την επίτευξη  των επιθυ µητών  στόχων  
θεωρείται  ο κανονισ µός. 
Υποδο µές µετασυναλλακτικής  αγοράς  
Η απόφαση  να απαιτείται  η προσφυγή  σε κεντρικούς  αντισυ µβαλλο µένους  και αρχεία  
καταγραφής  συναλλαγών  θα αυξήσει  περαιτέρω  τη συστη µική σπουδαιότητα  των πρώτων  και 
θα προσφέρει  συστη µικό ρόλο  στα δεύτερα  (στο βαθµό που δεν διέθεταν  ήδη). Αυτό  
επιβάλλει  την υποχρέωση  να διασφαλιστεί  ότι οι υποδο µές αυτές  είναι  ασφαλείς  και υγιείς , 
ώστε  να αποφευχθεί  η κατάσταση  όπου  η προσφυγή  σε αυτές  θα αυξήσει  τελικά  τον 
συστη µικό κίνδυνο , αντί να τον µειώσει . Προκει µένου να επιτευχθεί  αυτός  ο σκοπός , στην  
εκτίµηση επιπτώσεων  αναγνωρίζεται  ότι χρειάζεται  να αντιµετωπισθούν  τα εκκρε µή 
ζητήµατα που έχουν  επιση µανθεί  σε σχέση  µε τη λειτουργία  των κεντρικών  
αντισυ µβαλλο µένων  και των αρχείων  καταγραφής  συναλλαγών . 
Κεντρικοί  αντισυ µβαλλό µενοι 
Ο κεντρικός  αντισυ µβαλλό µενος ορίζεται  ως οντότητα  που παρε µβάλλεται  µεταξύ  των 
αντισυ µβαλλο µένων  σε συµβάσεις  που αποτελούν  αντικεί µενο διαπραγ µάτευσης  σε µία ή 
περισσότερες  χρηµαταγορές , αναλα µβάνοντας  τον ρόλο  αγοραστή  έναντι  κάθε  πωλητή  και 
πωλητή  έναντι  κάθε  αγοραστή . Λόγω  του κεντρικού  του ρόλου  στην  αγορά , ο κεντρικός  
αντισυ µβαλλό µενος, κατά  κανόνα , δεν αναλα µβάνει  κανέναν  κίνδυνο  αγοράς  (τον κίνδυνο  
εξακολουθούν  να τον αναλα µβάνουν  τα αρχικά  µέρη της συναλλαγής ). Ωστόσο , ως 
αντισυ µβαλλό µενος σε κάθε  θέση , ο κεντρικός  αντισυ µβαλλό µενος αναλα µβάνει  πιστωτικό  
κίνδυνο , σε περίπτωση  που ένας από τους αντισυ µβαλλο µένους  του αδυνατεί  να εκπληρώσει  
τις υποχρεώσεις  του. Οµοίως, οι αντισυ µβαλλό µενοι του κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου 
αναλα µβάνουν  τον πιστωτικό  κίνδυνο  της ενδεχό µενης αδυνα µίας του κεντρικού  
αντισυ µβαλλο µένου να εκπληρώσει  τις υποχρεώσεις  του. Ο κεντρικός  αντισυ µβαλλό µενος 
µετριάζει  την έκθεσή  του σε πιστωτικό  κίνδυνο  αντισυ µβαλλο µένου µε ορισµένους  
ενισχυτικούς  µηχανισ µούς, που περιλα µβάνουν  συνήθως  περιορισ µούς της πρόσβασης , 
εργαλεία  διαχείρισης  κινδύνου  (όπως  εγγυοδοσία ) και αλληλασφάλιση  των ζηµιών. Οι εν 
λόγω  µηχανισ µοί από κοινού  είναι  γνωστοί  ως “γραµµές άµυνας” (“risk waterfall”) του 
κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου σε περίπτωση  αθέτησης  υποχρέωσης . 
Λόγω  του ρόλου  που διαδρα µατίζουν  για τον µετριασ µό του κινδύνου , οι κεντρικοί  
αντισυ µβαλλό µενοι αποτελούν  καίρια  συνιστώσα  της αγοράς  την οποία  εξυπηρετούν . Κατά  
συνέπεια , η αδυνα µία τους να εκπληρώσουν  τις υποχρεώσεις  τους µπορεί  να προκαλέσει  
συστη µικό περιστατικό . ∆εδο µένου του συστη µικώς σηµαντικού  ρόλου  τους, οι κεντρικοί  
αντισυ µβαλλό µενοι υπόκεινται  σε αυστηρές  κανονιστικές  ρυθµίσεις . Στην  ΕΕ, κανονιστικές  
ρυθµίσεις  για τους κεντρικούς  αντισυ µβαλλο µένους  προβλέπονται  σε εθνικό  επίπεδο . 
Εφόσον  οι κανόνες  για τη ρύθµιση των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων  διαφέρουν  µεταξύ  
των κρατών  µελών , η επακόλουθη  έλλειψη  ισότι µων όρων  ανταγωνισ µού καθιστά  τη 
διασυνοριακή  παροχή  υπηρεσιών  κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου περισσότερο  δαπανηρή  και 
ενδεχο µένως  λιγότερο  ασφαλή  απ’ ό,τι θα ήταν  επιθυ µητό, αποτελεί  δε εµπόδιο  στην  
ολοκλήρωση  της χρηµατοπιστωτικής  αγοράς  της ΕΕ. 
Υπό αυτό  το πρίσµα, η Επιτροπή  εξέτασε  τη δυνατότητα  θέσπισης  νοµοθεσίας  της ΕΕ για 
τους κεντρικούς  αντισυ µβαλλο µένους  το 2006, αλλά  αποφάσισε  να µην το πράξει  και, αντ’ 
αυτού , επέλεξε  έναν συνδυασ µό αυτορύθ µισης του κλάδου  (κάλεσε  τον κλάδο  να 
συµφωνήσει  για Κώδικα  ∆εοντολογίας ) και συνεργασίας  των κρατών  µελών  (ζήτησε  τη 
 
EL 6   EL συµπλήρωση  των συστάσεων  του ΕΣΚΤ  και της ΕΡΑΑΚΑ  όσον  αφορά  τους κεντρικούς  
αντισυ µβαλλο µένους ) προκει µένου να διασφαλίσει  ασφαλέστερη  και αποτελεσ µατικότερη  
παροχή  υπηρεσιών  κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου στην  ΕΕ. 
Από τότε, κατέστη  εµφανές  ότι η προσέγγιση  που επελέγη  από την Επιτροπή  δεν θα 
επαρκούσε  για την εξάλειψη  των προβλη µάτων  που αφορούν  τους κεντρικούς  
αντισυ µβαλλο µένους , εν µέρει λόγω  των αδυνα µιών της ίδιας  της προσέγγισης , και εν µέρει 
λόγω  της εµφάνισης  νέων  προβλη µάτων . Οι αδυνα µίες αφορούν  κυρίως  τη συνειδητοποίηση  
ότι µε τις συστάσεις  δεν µπορούν  να επιτευχθούν  τα ίδια αποτελέσ µατα ως προς  την 
εναρ µόνιση  των κανονιστικών  ρυθµίσεων  όπως  µε νοµοθεσία  σε επίπεδο  ΕΕ. Στα νέα 
προβλή µατα συγκαταλέγονται  τα εµπόδια  για την δηµιουργία  δεσµών, η εµφάνιση  του 
κινδύνου  ανταγωνισ µού µεταξύ  των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων  ως προς  τον κίνδυνο  και 
το πρόβλη µα της δυνατότητας  µεταφοράς  των ασφαλειών  στο περιβάλλον  κεντρικού  
αντισυ µβαλλο µένου. 
Ενόψει  των προβλη µάτων  που επιση µάνθηκαν  ανωτέρω , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  
διερευνώνται  πιθανοί  τρόποι  να αυξηθεί  η ασφάλεια  και η αποτελεσ µατικότητα  της 
µετασυναλλακτικής  υποδο µής στην  ΕΕ, καθώς  και η προστασία  των επενδυτών . Για τον 
σκοπό  αυτό , καθορίζονται  τέσσερις  ειδικοί  στόχοι , συγκεκρι µένα i) αύξηση  της ασφάλειας  
των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων , ii) καθιέρωση  ισότι µων όρων  ανταγωνισ µού για την 
παροχή  υπηρεσιών  κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου, iii) διευκόλυνση  της δηµιουργίας  δεσµών 
µεταξύ  των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων  και iv) παροχή  επιπρόσθετων  διασφαλίσεων  για 
τους συµµετέχοντες  στην  αγορά  που διαθέτουν  έµµεση πρόσβαση  στους  κεντρικούς  
αντισυ µβαλλο µένους . Οι ειδικοί  στόχοι  που παρατίθενται  ανωτέρω  προϋποθέτουν  την 
επίτευξη  των ακόλουθων  επιχειρησιακών  στόχων : 
5. άρση  των εµποδίων  για τη διασυνοριακή  παροχή  υπηρεσιών  κεντρικού  
αντισυ µβαλλο µένου· 
6. άρση  των εµποδίων  για τη δηµιουργία  δεσµών µεταξύ  των κεντρικών  
αντισυ µβαλλο µένων · 
7. αποφυγή  του ανταγωνισ µού των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων  ως προς  τον 
κίνδυνο · και 
8. διευκόλυνση  της δυνατότητας  µεταφοράς  των θέσεων  πελατών  και των 
συνδεδε µένων  περιθωρίων  ασφαλειών . 
Στη συνέχεια , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  αναλύονται  οι επιπτώσεις  κάθε  πιθανής  επιλογής  
πολιτικής , που συνδέεται  µε τους ανωτέρω  επιχειρησιακούς  στόχους , και γίνεται  σύγκρισή  
τους µε βασικό  σενάριο , προκει µένου να προσδιοριστεί  η πλέον  ενδεδειγ µένη πορεία  δράσης . 
Κατόπιν  αυτής  της ανάλυσης , η εκτίµηση επιπτώσεων  καταλήγει  στο συµπέρασ µα ότι τα 
µεγαλύτερα  καθαρά  οφέλη  θα επιτευχθούν  µε την έγκριση  µέτρων  βάσει  των οποίων :  
9. καθιέρωση  διαβατηρίου  για τις υπηρεσίες  κεντρικού  αντισυ µβαλλο µένου, µε βάση  
εθνική  αδειοδότηση  και εποπτεία  των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων , µε 
ενισχυ µένο ρόλο  για το σώµα εποπτικών  αρχών · 
10. καθιέρωση  κοινών  απαιτήσεων  και διαδικασιών  για την αναγνώριση  του 
δικαιώ µατος των κεντρικών  αντισυ µβαλλο µένων  να καταστούν  διαλειτουργικοί , υπό 
 
EL 7   EL την προϋπόθεση  ότι αντιµετωπίζονται  οι κίνδυνοι  και οι αρµόδιες  αρχές  εγκρίνουν  
τον δεσµό· 
11. καθιέρωση  κοινών , αυστηρών  προτύπων  κινδύνου  για τους κεντρικούς  
αντισυ µβαλλο µένους · και 
12. απαίτηση  από τους κεντρικούς  αντισυ µβαλλο µένους  να προσφέρουν  στους  έµµεσους  
συµµετέχοντες  τη δυνατότητα  να τοποθετούνται  τα περιθώρια  ασφαλειών  τους σε 
διαχωρισ µένους  λογαριασ µούς (συλλογικούς  ή ονοµαστικούς ), αφήνοντας  
ταυτοχρόνως  στους  έµµεσους  συµµετέχοντες  την επιλογή  να επωφεληθούν  ή όχι από 
την προσφορά . 
Και στην  περίπτωση  αυτή  επίσης , ο κανονισ µός θεωρείται  το πλέον  κατάλληλο  µέσο 
πολιτικής  για την επίτευξη  των επιθυ µητών  στόχων . 
Αρχεία  καταγραφής  συναλλαγών  
Το αρχείο  καταγραφής  συναλλαγών  είναι  κεντρικό  µητρώο , το οποίο  διατηρεί  ηλεκτρονική  
βάση  δεδοµένων  για την καταγραφή  των ανοικτών  συναλλαγών  σε εξωχρη µατιστηριακά  
παράγωγα  (συµβόλαια ). Επιπλέον  αυτής  της αρχικής  δραστηριότητας , το αρχείο  καταγραφής  
συναλλαγών  µπορεί  να αναλάβει  επίσης  και άλλες  υπηρεσίες , όπως  τη διαχείριση  των 
γεγονότων  της σύµβασης  και υπηρεσίες  επεξεργασίας  των συναλλαγών . Τα αρχεία  
καταγραφής  συναλλαγών  είναι  πολύ  πρόσφατοι  νεοφερ µένοι στην  οικογένεια  των υποδο µών 
της αγοράς  (το πρώτο  ξεκίνησε  στα τέλη του 2006) και, µέχρι πολύ  πρόσφατα , δεν 
υπόκεινταν  σε κανονιστικές  ρυθµίσεις . Το κύριο  όφελος  για τη δηµόσια πολιτική  από τα 
αρχεία  καταγραφής  συναλλαγών  είναι  η αυξη µένη διαφάνεια , που προσφέρεται  από την 
λειτουργία  τήρησης  αρχείου  και η ακεραιότητα  των πληροφοριών  τις οποίες  διατηρεί . 
Το κυριότερο  πρόβλη µα που προέκυψε  κατά  τη διάρκεια  της κρίσης  αφορούσε  την ταχύτητα  
µε την οποία  οι ρυθµιστικές  αρχές  θα µπορούσαν  να έχουν  πρόσβαση  στις πληροφορίες  που 
ήταν  φυλαγ µένες στο αρχείο  καταγραφής  συναλλαγών  πιστωτικών  παραγώγων  (το µόνο 
αρχείο  καταγραφής  συναλλαγών  που υπήρχε  τότε). Με τον συστη µικό ρόλο  που θα 
αποκτήσουν  τα αρχεία  καταγραφής  συναλλαγών , λόγω  της απαίτησης  αναφοράς , το ζήτηµα 
της πρόσβασης  των ρυθµιστικών  αρχών  σε πληροφορίες  θα καταστεί  ακόµη σηµαντικότερο . 
Επιπλέον , θα πρέπει  να αντιµετωπιστούν  και διάφορες  άλλες  πτυχές  των δραστηριοτήτων  των 
αρχείων  καταγραφής  συναλλαγών , λόγω  της απαίτησης  αναφοράς . 
Στην  εκτίµηση επιπτώσεων  διερευνώνται  τρόποι  για τη δηµιουργία  ασφαλών , υγιών  και 
αποτελεσ µατικών  αρχείων  καταγραφής  συναλλαγών , τα οποία  θα παρέχουν  την αναγκαία  
στήριξη  για την απαίτηση  αναφοράς  και θα διασφαλίζουν  ότι οι αρµόδιες  αρχές  διαθέτουν  τις 
αναγκαίες  πληροφορίες  για την εκτέλεση  των καθηκόντων  τους. Προκει µένου να επιτευχθεί  
αυτός  ο γενικός  στόχος , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  καθορίζονται  τρεις  ειδικότεροι  στόχοι  
πολιτικής , συγκεκρι µένα: i) κατοχύρωση  της ασφάλειας  και της ακεραιότητας  των δεδοµένων  
που φυλάσσονται  σε αρχείο  καταγραφής  συναλλαγών , ii) καθιέρωση  ισότι µων όρων  
ανταγωνισ µού για την παροχή  υπηρεσιών  αρχείου  καταγραφής  συναλλαγών  και iii) 
διασφάλιση  ότι οι αρµόδιες  αρχές  διαθέτουν  απρόσκοπτη  πρόσβαση  στις πληροφορίες  που 
φυλάσσονται  στα αρχεία  καταγραφής  συναλλαγών . Κατόπιν , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  
καθορίζεται  ένας και µόνον  επιχειρησιακός  στόχος , συγκεκρι µένα η καθιέρωση  κοινών  
κανόνων  οι οποίοι  θα διέπουν  τις δραστηριότητες  των αρχείων  καταγραφής  συναλλαγών . 
 
EL 8   EL Στη συνέχεια , στην  εκτίµηση επιπτώσεων  αναλύονται  οι επιπτώσεις  κάθε  πιθανής  επιλογής  
πολιτικής , που συνδέεται  µε τους ανωτέρω  επιχειρησιακούς  στόχους , και γίνεται  σύγκρισή  
τους µε βασικό  σενάριο , προκει µένου να προσδιοριστεί  η πλέον  ενδεδειγ µένη πορεία  δράσης . 
Κατόπιν  αυτής  της ανάλυσης , η εκτίµηση επιπτώσεων  καταλήγει  στο συµπέρασ µα ότι τα 
µεγαλύτερα  καθαρά  οφέλη  θα επιτευχθούν  µε την έκδοση  νοµοθεσίας  η οποία  θα διέπει  τις 
δραστηριότητες  των αρχείων  καταγραφής  συναλλαγών , ενώ η εγγραφή  και η εποπτεία  θα 
πραγ µατοποιείται  σε επίπεδο  ΕΕ από την ΕΑΚΑΑ . 
Και στην  περίπτωση  αυτή  επίσης , ο κανονισ µός θεωρείται  το πλέον  κατάλληλο  µέσο 
πολιτικής  για την επίτευξη  των επιθυ µητών  στόχων .