14. 2. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 34/11 
Αρθρο 12 
Η απόφαση 75/327/ΕΟΚ καταργείται ('). 
Αρθρο 13 
1. Μετά από διαβουλεύσεις με την Επιτροπή, τα κράτη 
μέλη θεσπίζουν διατάξεις νομοθετικού, κανονιστικού ή διοι­
κητικού χαρακτήρα για την εφαρμογή της παρούσας οδη­
γίας το αργότερο την 1η Ιανουαρίου 1993. Πληροφορούν 
αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Οι διατάξεις που θεσπί-
(') ΕΕ αριθ. L 152 της 12. 6. 1975, σ. 3. ζονται δυνάμει του πρώτου εδαφίου παραπέμπουν ρητά 
στην παρούσα οδηγία. 
2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το 
κείτων διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν 
στο τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Η Επι­
τροπή πληροφορεί σχετικά τα άλλα κράτη μέλη. 
Αρθρο 14 
Η οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 
αριθ. 1191/69 για τις ενέργειες των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που συνδέονται με 
την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών 
μεταφορών 
COM(89) 564 τελικό 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή την 1η Δεκεμβρίου 1989) 
(90/C 34/07) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 75, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, υποχρεώσεις δημόσιας υπηρεσίας δεν μπορεί πλέον να 
δικαιολογείται από την ανάγκη κάλυψης των αναγκών 
δημόσιων μεταφορών, εκτός από την παροχή ορισμένων 
υπηρεσιών αστικών, προαστειακών και περιφερειακών μετα­
φορών 
ότι, κατά συνέπεια, κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθεί ο 
κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 του Συμβουλίου (') ώστε 
να καθοριστούν οι γενικοί κανόνες που θα διέπουν τις συμ­
βάσεις δημόσιας υπηρεσίας, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι ένας από τους στόχους της κοινής πολιτικής μεταφορών 
είναι η κατάργηση των ανισοτήτων στις υποχρεώσεις που 
συνδέονται με την έννοια της δημόσιας υπηρεσίας και οι 
οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ουσιώδη νόθευση 
των όρων ανταγωνισμού στην αγορά μεταφορών 
ότι ο ιδιαίτερα κοινωφελής χαρακτήρας των υπηρεσιών 
μεταφορών μπορεί να δικαιολογήσει την έννοια της δημό­
σιας υπηρεσίας που ισχύει για τις δραστηριότητες τους* 
ότι οι λεπτομέρειες παροχής των υπηρεσιών αυτών πρέπει 
να καθορίζονται από κοινού με τις αρμόδιες αρχές και με 
τις επιχειρήσεις στο πλαίσιο μιας σύμβασης, με σκοπό να 
εξασφαλιστεί η εμπορική δραστηριότητα των εν λόγω επι­
χειρήσεων ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Αρθρο 1 
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 τροποποιείται ως εξής: 
1. Οι παράγραφοι 2, 3 και 4 του άρθρου 1 αντικαθίστανται 
από το ακόλουθο κείμενο: 
«2. Εάν κριθεί αναγκαίο για να εξασφαλιστεί ικανο­
ποιητική μεταφορά σε μια ιδιαίτερη γραμμή ή γεωγρα­
φική περιφέρεια, το κράτος μέλος μπορεί να λάβει μέτρα 
για τη δημιουργία ή τη συνέχιση παροχής δημόσιων υπη­
ρεσιών μεταφοράς βάσει των συμβάσεων που θα δια­
πραγματευθεί με τις επιχειρήσεις, σύμφωνα με το άρθρο 
14. 
3. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να συνεχίσουν να 
υποβάλλουν τις αστικές, προαστειακές και περιφερειακές 
ότι λαμβανομένων υπόψη των δυνατοτήτων που παρέχουν 
οι συμβάσεις αυτές, τα να επιβάλλονται επί μόνιμης βάσης (') ΕΕ αρι8. L 156 της 28. 6. 1969, σ. 1. 
Αριθ. C 34/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14. 2. 90 
υπηρεσίες στην επιβολή υποχρεώσεων δημόσιας υπηρε­
σίας που ορίζονται στην παράγραφο 1. Η εκμετάλλευση 
των υπηρεσιών αυτών δα γίνεται στο πλαίσιο μιας ιδιαί­
τερης διοικητικής μονάδας που 3α ανταποκρίνεται στις 
ακόλουθες προϋποθέσεις: 
α) οι λογιστικές καταχωρήσεις πρέπει να είναι ξεχωρι­
στές και τα στοιχεία ενεργητικοί» να διακρίνονται 
σαφώς-
6) πρέπει να αναγνωρίζεται η εσωτερική αυτονομία της 
μονάδας, όσον αφορά την τρέχουσα διαχείριση και 
τον έλεγχο του διοικητικού και λογιστικού τομέα* 
γ) πρέπει ο ισολογισμός να ισοσκελίζεται από τα έσοδα 
εκμετάλλευσης, περιλαμβανομένων και των δημόσιων 
επιχορηγήσεων και των αντισταθμίσεων, χωρίς ενί­
σχυση από ή προς έναν άλλο τομέα δραστηριότητας 
της επιχείρησης. 
4. Η χρηματοοικονομική επιβάρυνση μιας επιχείρησης 
μεταφορών που προκύπτει από την επιβολή των υποχρεώ­
σεων δημόσιας υπηρεσίας που ορίζονται στην παρά­
γραφο 3 αποτελεί το αντικείμενο αντιστάθμισης σύμ­
φωνα με τις κοινές μεθόδους που ορίζονται στον 
παρόντα κανονισμό.» 
2. Στο άρθρο 1 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 5: 
«5. Κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού, 
νοούνται ως: 
— "αστικές και προαστειακές υπηρεσίες" οι υπηρεσίες 
μεταφοράς επιβατών που λειτουργούν σύμφωνα με 
ιδιαίτερο σύστημα τιμολόγησης με σκοπό να καλύ­
ψουν τις ανάγκες ενός αστικού κέντρου ή μιας 
περιοχής, καθώς και τις ανάγκες της μεταφοράς επι­
βατών μεταξύ του κέντρου αυτού ή της περιοχής 
αυτής και των προαστείων τους, 
— "περιφερειακές υπηρεσίες" οι υπηρεσίες μεταφοράς 
που αποβλέπουν στο να καλύψουν τις ανάγκες μετα­
φοράς μιας περιφέρειας, ή τις ανάγκες μεταφοράς 
μεταξύ μιας περιφέρειας και των κέντρων μετα­
φοράς.» 
3. Το δεύτερο εδάφιο της παραγράφου Ι, η παράγραφος 2 
του άρθρου 10 καθώς και η παράγραφος 3 του άρθρου 11 
καταργούνται. 
4. Το τμήμα V αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«ΤΜΗΜΑ V 
Συμβάσεις δημόσιας υπηρεσίας 
'Αρ&ρο4 
1. Με τον όρο "σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας" νοείται 
μια σύμβαση που διαπραγματεύεται και συνάπτεται 
μεταξύ του κράτους μέλους και μιας επιχείρησης μετα­
φοράς με σκοπό να παρέχονται στο κοινό επαρκείς υπη­
ρεσίες αστικών, προαστειακών ή περιφερειακών μετα­
φορών, ενώ ταυτόχρονα θα διασφαλίζονται η αυτονομία 
και τα εμπορικά συμφέρονται της επιχείρησης μετα­
φορών. 
2. Μέσω της σύμβασης δημόσιας υπηρεσίας, το κράτος 
μέλος μπορεί ιδιαίτερα να εγγυηθεί: — την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς που ανταποκρίνο­
νται σε καθορισμένα πρότυπα όσον αφορά τη συνέ­
χεια, την τακτικότητα, τη μεταφορική ικανότητα και 
την ποιότητα, 
— την εκμετάλλευση συμπληρωματικών υπηρεσιών, 
— τη μεταφορά με καθορισμένα κόμιστρα και όρους 
μεταφοράς, ιδιαίτερα για ορισμένες κατηγορίες επι­
βατών ή για ορισμένες γραμμές. 
Μία σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας μπορεί να καλύπτει 
είτε την παροχή μιας υπηρεσίας με τρόπο ώστε, χωρίς τη 
σύμβαση, θα προέκυπτε οικονομικό μειονέκτημα για την 
επιχείρηση, είτε τη δημιουργία ή τη διατήρηση μιας υπη­
ρεσίας μεταφοράς η οποία, διαφορετικά, δεν θα υπήρχε. 
3. Κάθε σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας πρέπει να συνά­
πτεται προκαταβολικά και να καλύπτει, μεταξύ άλλων, 
τα ακόλουθα στοιχεία: 
α) τη διάρκεια ισχύος της σύμβασης, που πρέπει να είναι 
πολυετής-
6) τα χαρακτηριστικά των παρεχόμενων υπηρεσιών, 
κυρίως τα πρότυπα συνέχειας, τακτικότητας, μεταφο­
ρικής ικανότητας και ποιότητας" 
γ) τους διαδικαστικούς κανόνες σχετικά με τον καθο­
ρισμό ή την αναπροσαρμογή των τιμολογίων των 
μεταφορών 
δ) την τιμή της σύμβασης, η οποία μπορεί να καθοριστεί 
είτε ως προστιθέμενη στα έσοδα από τα κόμιστρα —-
εφόσον η επιχείρηση πρέπει να καθορίσει τις τιμές της 
εντός ορισμένων ορίων που θέτει η σύμβαση — είτε 
ως περιλαμβάνουσα τα έσοδα από τα κόμιστρα — 
εφόσον το κράτος μέλος διατηρεί το δικαίωμα να 
καθορίζει τα τιμολόγια" 
ε) τη σαφή και ρητή αναγραφή των μέσων και των προ­
θεσμιών καταβολής της τιμής της σύμβασης· 
ζ) τη δυνατότητα πρόβλεψης τροποποιητικών ρητρών 
ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι απρόβλεπτες μετα­
βολές των συνθηκών 
η) κάθε ενδεχόμενη πρόβλεψη για την απόσβεση των 
στοιχείων ενεργητικού που χρησιμοποιούνται για την 
εκμετάλλευση των υπηρεσιών. 
4. Όταν μια επιχείρηση επιθυμεί να διακόψει ή να 
μεταβάλει σημαντικά την παροχή υπηρεσίας που υπό­
κειται σε σύμβαση δημόσιας υπηρεσίας, η αρμόδια αρχή 
ενημερώνεται προκαταβολικά και μπορεί να επιβάλει την 
αναστολή της απόφασης για περίοδο που κρίνεται ικανο­
ποιητική ώστε να διοργανωθεί δημόσια διαβούλευση. Αν 
η αρμόδια αρχή επιθυμεί να διατήρησες την παροχή 
αυτής της υπηρεσίας, πρέπει να πραγματοποιήσει για το 
σκοπό αυτό διαπραγματεύσεις για τη σύναψη μιας σύμ­
βασης δημόσιας υπηρεσίας. 
5. Σε περίπτωση που αποτύχουν οι διαπραγματεύσεις 
αυτές, ή στην περίπτωση που προκύψει διαφωνία σχε-
14. 2. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 34/13 
τικά με την εκτέλεση μιας σύμβασης, τα ενδιαφερόμενα 
μέρη μπορούν να απευθυνθούν σε μία επιτροπή διαιτη­
σίας την οποία καθορίζουν τα δύο μέρη. Κατά τη διάρ­
κεια της ανάλυσης που πραγματοποιεί η επιτροπή διαιτη­
σίας, εξακολουθεί να παρέχεται η εν λόγω υπηρεσία. Για 
να καταλήξει σε συμπεράσματα, η επιτροπή πρέπει 
κυρίως να λάβει υπόψη: 
— το γενικό συμφέρον του κοινωνικού συνόλου, 
— τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της παρεχόμενης υπηρε­
σίας, 
— την κάλυψη του πραγματικού κόστους της υπηρεσίας. 
Τα συμπεράσματα της επιτροπής πρέπει να ανακοινω­
θούν εντός προθεσμίας τριών μηνών και δεσμεύουν τα 
δύο μέρη. 
6. Η εταιρεία δικαιούται αντιστάθμισης που χορη­
γείται σύμφωνα με τις μεθόδους που παρατίθενται στο 
τμήμα IV για την περίοδο που προηγείται της σύναψης 
της σύμβασης. 
7. Το κράτος μέλος διαβιβάζει στις 31 Μαΐου κάθε 
έτους στην Επιτροπή τις πληροφορίες σχετικά με τις συμ­
βάσεις δημόσιας υπηρεσίας που ίσχυαν κατά το προηγού­
μενο έτος, και ιδιαίτερα: 
— περίληψη του περιεχομένου των νέων συμβάσεων και 
των τροποποιητικών ρητρών, 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη, για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 75, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι η λειτουργία της εσωτερικής αγοράς απαιτεί την ενί­
σχυση και την αύξηση της αποτελεσματικότητας των υπο­
δομών στον τομέα των μεταφορών μεταξύ των περιοχών της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας, κυρίως με ένα δίκτυο τρένων 
μεγάλης ταχύτητας για τη μεταφορά προσώπων και, ενδεχο­
μένως, εμπορευμάτων — τα συμπεράσματα των επιτροπών διαιτησίας που ορί­
ζονται στην παράγραφο 5, 
— μια γενική εκτίμηση των συμβάσεων που έληξαν. 
Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, αφού το 
ζητήσει η ίδια, κάθε συμπληρωματική πληροφορία για 
τους όρους, την εκμετάλλευση και τα αποτελέσματα των 
συμβάσεων δημόσιας υπηρεσίας.» 
5. Το άρθρο 19 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«Άρθρο 19 
1. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στις σιδηροδρο­
μικές επιχειρήσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής 
της οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την ανάπτυξη 
των σιδηροδρόμων στην Κοινότητα ('). 
2. Όσον αφορά τις άλλες επιχειρήσεις μεταφορών, οι 
επιχειρήσεις των οποίων κύρια δραστηριότητα είναι η 
παροχή υπηρεσιών μεταφοράς τοπικού ή περιφερειακού 
χαρακτήρα εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του 
παρόντος κανονισμού.» 
Άρθρο 2 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 
1992. 
(') Βλέπε πρόταση οδηγίας σελίδα 8 της παρούσας Επίσημης Εφημε­
ρίδας. 
ότι η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο το 1986 μια έκθεση 
με τίτλο «προς ένα ευρωπαϊκό δίκτυο μεγάλης ταχύ­
τητας» ('), ότι το Κοινοβούλιο συμφώνησε για μια κοινο­
τική δράση στον τομέα αυτό (2), και ότι η Κοινότητα των 
ευρωπαϊκών σιδηροδρόμων υπέβαλε, στην αρχή του 1989, 
μία «πρόταση για ευρωπαϊκό δίκτυο μεγάλης ταχύτητας»· 
ότι η κατάσταση κορεσμού του εναερίου χώρου και πολλών 
οδικών αξόνων είναι ανησυχητική και ότι η αύξηση της 
αεροπορικής και οδικής μεταφορικής ικανότητας συνεπά­
γεται σημαντικές επενδύσεις· 
ότι η Κοινότητα πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ανά­
πτυξη των τεχνολογιών που συμβάλλουν περισσότερο στη 
διαφύλαξη του περιβάλλοντος-
ότι οι σιδηροδρομικές υποδομές ανταποκρίνονται στην 
ανάγκη αυτή και η ανάπτυξη της τεχνολογίας της μεγάλης 
ταχύτητας θα ήταν χρήσιμη σ'αυτές· 
(') COM(89) 341 τελικό. 
(2) Έκθεση Starita ΡΕ 109.323. Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δικτύου τρένων μεγάλης 
ταχύτητας 
COM(89) 564 τελικό 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή την 1η Δεκεμβρίου 1989) 
(90/C 34/08)