[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.7.2006

SEC(2006) 929

ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Έκθεση αξιολόγησης αντικτύπου

Παράρτημα του σχεδίου πρότασης

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με [ τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας για τη συνοχή]{COM(2006) 386 final}

Αξιολόγηση αντικτύπου: στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της κοινότητας για τη συνοχή, 2007-2013

Αρμόδια ΓΔ: ΓΔ REGIO

Άλλες εμπλεκόμενες υπηρεσίες : ΓΔ EMPL

Προγραμματισμός ημερήσιας διάταξης ή αναφορά ΠΕ : 2005/REGIO+/013

Διαδικαστικά θέματα και διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους

Οργάνωση και χρονοδιάγραμμα

Στις 14 Ιουλίου 2004 η Επιτροπή παρουσίασε την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για τη θέσπιση γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής [COM(2004) 492 τελικό].

Σύμφωνα με το άρθρο 23 του σχεδίου κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ), που προβλέπει γενικές διατάξεις για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) και το Ταμείο Συνοχής, το Συμβούλιο καθορίζει, μετά την έγκριση των κανονισμών και βάσει πρότασης της Επιτροπής και λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας όσον αφορά την πολιτική της συνοχής «για την υλοποίηση των προτεραιοτήτων της Κοινότητας με στόχο την προώθηση της ισόρροπης, εναρμονισμένης και αειφόρου ανάπτυξης»[1].

Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές έχουν ήδη εγκριθεί υπό μορφήν σχεδίου [COM(2005) 299 τελικό της 5ης Ιουλίου 2005]. Η εν λόγω πρόταση σχεδίου λαμβάνει υπόψη τις παρατηρήσεις που υπέβαλαν τα κράτη μέλη, τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης και τη γνώμη της ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 18ης Μαΐου 2006. Προβλέπεται ότι η Επιτροπή θα εγκρίνει τις κατευθυντήριες γραμμές στις 12 Ιουλίου 2006.

Διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους

Κατά τη διαδικασία της προετοιμασίας των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών της Κοινότητας πραγματοποιήθηκαν διάφορες εκδηλώσεις στις οποίες έλαβαν μέρος τα κράτη μέλη, οι περιφερειακές/τοπικές αρχές και άλλοι εταίροι:

- μια διάσκεψη με θέμα "Συνοχή και η στρατηγική της Λισαβόνας: ο ρόλος των περιφερειών» στις 3 Μαρτίου 2005·

- διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη μεταξύ Ιανουαρίου και Απριλίου 2005 στην ομάδα εργασίας για τις διαρθρωτικές δράσεις·

- παρουσίαση, στις 17 Μαΐου 2005, ενός ανεπίσημου εγγράφου για τις μελλοντικές προτεραιότητες ως βάσης συζήτησης στο άτυπο Συμβούλιο·

- συζήτηση σχετικά με το ανεπίσημο έγγραφο στην άτυπη συνεδρίαση των Υπουργών στο Λουξεμβούργο στις 20 Μαΐου 2005.

Το πλήρες κείμενο των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών λαμβάνει υπόψη τόσο το ανεπίσημο έγγραφο όσο και το αποτέλεσμα των εν λόγω συζητήσεων.

Δημόσι α διαβούλευση

Πραγματοποιήθηκε δημόσια διαβούλευση σχετικά με το σχέδιο των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών της Κοινότητας για τη συνοχή, 2007-2013. Η διαβούλευση άρχισε στις 7 Ιουλίου 2005 και ολοκληρώθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 2005, ως μέρος μιας ευρύτερης διαδικασίας διαβούλευσης η οποία άρχισε με τις νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής για την πολιτική της συνοχής, 2007-2013. Κατά τη διάρκεια του 2003 και του 2004 η Επιτροπή πραγματοποίησε εκτενή διαβούλευση με τις ευρωπαϊκές περιφερειακές και τοπικές αρχές και τις ενώσεις τους καθώς και με άλλους ενδιαφερομένους στο πλαίσιο των συζητήσεων σχετικά με το μέλλον της πολιτικής της συνοχής, 2007-2013. Αυτά τα πρώτα στάδια ολοκληρώθηκαν με την αξιολόγηση αντίκτυπου η οποία συνόδευσε τις νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής τον Ιούλιο του 2004[2]. Συνεπώς, η εν λόγω δημόσια διαβούλευση είχε ως σκοπό να ενθαρρύνει τη συμμετοχή του ευρέος κοινού και να διευκολύνει την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τη στρατηγική διάσταση της πολιτικής της συνοχής, 2007-2013.

Τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

1. η πολιτική της συνοχής είναι αναπόσπαστα συνδεδεμένη με τη συνολική ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και πρέπει να στηρίξει την ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση·

2. αναπτύσσοντας συνέργειες και συμπληρωματικότητες με άλλες πολιτικές της Κοινότητας, η πολιτική της συνοχής μπορεί να συμβάλει περαιτέρω στην ατζέντα της Λισαβόνας·

3. στηρίχθηκε ευρέως η έμφαση στην καινοτομία και στην οικονομία της γνώσης· επιβεβαιώθηκε η ανάγκη για ενίσχυση της δράσης στήριξης της έρευνας, της εκπαίδευσης και της κατάρτισης·

4. η επικέντρωση σε έναν περιορισμένο αριθμό προτεραιοτήτων θα πρέπει να βοηθήσει στη μεγιστοποίηση του αντικτύπου και της προστιθέμενης αξίας των προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής·

5. η συμπερίληψη περισσότερων καινοτόμων στοιχείων, όπως η έμφαση στην πρόσβαση στη χρηματοδότηση και στη χρηματοοικονομική τεχνική, οι εταιρικές σχέσεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, οι επενδύσεις στην υγεία προκειμένου να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και η παραγωγικότητα και η δημιουργία διοικητικών ικανοτήτων έγιναν ευρέως και ενθέρμως δεκτές και ενθαρρύνθηκαν·

6. οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να επιτρέψουν στα κράτη μέλη και στις περιφέρειες την ευελιξία που απαιτείται προκειμένου να επιλεγεί ένα κατάλληλο μείγμα προτεραιοτήτων και δράσεων που ανταποκρίνονται στις αναπτυξιακές τους απαιτήσεις·

7. στις κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να δοθεί έμφαση στην εδαφική διάσταση της πολιτικής της συνοχής, όχι ως συμβιβαστική λύση μεταξύ εδαφικής συνοχής, αφενός, και ανταγωνιστικότητας, αφετέρου, αλλά ως συμπληρωματική έννοια. Ο ρόλος των πόλεων ως σημαντικών παραγόντων συμβολής στην ατζέντα για την ανάπτυξη και την απασχόληση και η ανάγκη για οικονομική διαφοροποίηση των αγροτικών περιοχών σημειώθηκαν κατ' επανάληψη ως σημαντικοί τομείς που θα πρέπει να ενισχυθούν στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών·

8. η έμφαση στην ανταγωνιστικότητα και την καινοτομία πρέπει να λαμβάνει υπόψη την κοινωνική ατζέντα και η μελλοντική πολιτική της συνοχής πρέπει να συνεχίσει την ισόρροπη προσέγγιση προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι της υψηλότερης οικονομικής ανάπτυξης και των περισσότερων και καλύτερων θέσεων απασχόλησης·

9. οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να αναγνωρίζουν επίσημα το σημαντικό ρόλο των περιφερειών και των πόλεων καθώς και του μη κρατικού τομέα στη χάραξη, το σχεδιασμό, την υλοποίηση και την αξιολόγηση των προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής.

Υπήρξαν 197 συμμετοχές στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης. Δημοσιεύθηκε μια έκθεση η οποία εισήχθη στο δικτυακό τόπο Europa. Η εν λόγω διαβούλευση πραγματοποιήθηκε παράλληλα με τη θεσμική διαδικασία στην οποία έλαβε μέρος το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Οι παρατηρήσεις που ελήφθησαν μέσω της διαβούλευσης ενσωματώθηκαν κατόπιν, κατά περίπτωση, στο κείμενο.

Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε έκθεση σχετικά με το σχέδιο κατευθυντήριων γραμμών[3] στις 18 Μαΐου 2006.

Τα κύρια συμπεράσματα της γνώμης του ΕΚ μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:

10. το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο χαιρετίζει το γεγονός ότι οι στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές έθεσαν τις προτεραιότητες της Κοινότητας όσον αφορά την προώθηση της ισόρροπης, αρμονικής και αειφόρου ανάπτυξης·

11. υπογραμμίζει ότι η πολιτική της συνοχής δεν μπορεί να αντικαταστήσει τις προσπάθειες των κρατών μελών οι οποίες απαιτούνται σε πολλούς τομείς πολιτικής προκειμένου να επιτευχθούν οι φιλόδοξοι στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας·

12. οι στόχοι της στρατηγικής της Λισαβόνας δεν πρέπει να επιδιωχθούν εις βάρος της επίτευξης μεγαλύτερης κοινωνικής και οικονομικής συνοχής, αλλά θα πρέπει να συμβάλουν στην ενίσχυση της εν λόγω συνοχής στο πλαίσιο των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών·

13. η στρατηγική της Λισαβόνας πρέπει να συμβαδίζει με τη στρατηγική του Göteborg για τη βιώσιμη οικονομική ανάπτυξη·

14. εξετάζει τη στοχοθέτηση των δαπανών της πολιτικής της συνοχής υπέρ των προτεραιοτήτων της στρατηγικής της Λισαβόνας·

15. υπογραμμίζει τη σημασία της συνεκτίμησης της αστικής διάστασης·

16. υπογραμμίζει τη σημασία της αρχής της εταιρικής σχέσης ως βασικού παράγοντα για την επιτυχία της εφαρμογής των προγραμμάτων·

17. υπογραμμίζει τη σημασία της χρησιμοποίησης εταιρικών σχέσεων δημόσιου-ιδιωτικού τομέα·

18. η ανταλλαγή των βέλτιστων πρακτικών και η θετική εμπειρία με την κοινοτική πρωτοβουλία EQUAL πρέπει να συνεχιστούν κατά την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013·

19. η “εδαφική συνοχή” πρέπει να αντιμετωπιστεί επαρκώς στις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας.

Γνώμες της Επιτροπής των περιφερειών και της ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Η Επιτροπή των Περιφερειών εξέδωσε γνώμη (αριθ. 140/2005) το Νοέμβριο του 2005 σχετικά με το σχέδιο στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών της Κοινότητας· γνώμη εξέδωσε επίσης και η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή (ΕΟΚΕ 592/2006) τον Απρίλιο του 2006.

ορισμός του προβλήματος

Σύμφωνα με το άρθρο 23 του σχεδίου κανονισμού του Συμβουλίου (ΕΚ), που προβλέπει γενικές διατάξεις για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ) και το Ταμείο Συνοχής, το Συμβούλιο καθορίζει, μετά την έγκριση των κανονισμών και βάσει πρότασης της Επιτροπής και λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τις στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας όσον αφορά την πολιτική της συνοχής «για την υλοποίηση των προτεραιοτήτων της Κοινότητας με στόχο την προώθηση της ισόρροπης, εναρμονισμένης και αειφόρου ανάπτυξης»[4].

Κύριοι στόχοι

Ο βασικός στόχος των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών της Κοινότητας για τη συνοχή είναι να παράσχει στα κράτη μέλη καθοδήγηση για την κατάρτιση των εθνικών στρατηγικών πλαισίων αναφοράς, με σκοπό να εξασφαλιστεί ότι τα προγράμματα που συγχρηματοδοτούνται από τα Ταμεία θα είναι σύμφωνα με τους τομείς προτεραιότητας πολιτικής που ορίζονται σε επίπεδο Κοινότητας, και, ειδικότερα, να συμβάλουν στην υλοποίηση του προγράμματος της Λισαβόνας για ανάπτυξη και απασχόληση. Έχοντας υπόψη τα παραπάνω καθώς και την ανανεωμένη στρατηγική της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, τα προγράμματα που συγχρηματοδοτούνται μέσω της πολιτικής της συνοχής θα πρέπει να επιδιώκουν τη στόχευση πόρων στις εξής τρεις προτεραιότητες:

- βελτίωση της ελκυστικότητας των κρατών μελών, των περιφερειών και των πόλεων με τη βελτίωση της προσβασιμότητας, την εξασφάλιση επαρκούς ποιότητας και επιπέδου υπηρεσιών και τη διαφύλαξη του περιβαλλοντικού δυναμικού τους·

- ενθάρρυνση της καινοτομίας, της επιχειρηματικότητας και της ανάπτυξης της οικονομίας της γνώσης μέσω ερευνητικών ικανοτήτων και ικανοτήτων καινοτομίας, όπου περιλαμβάνονται οι νέες τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας· και

- δημιουργία περισσότερων και καλύτερων θέσεων απασχόλησης, προσελκύοντας περισσότερα άτομα στην απασχόληση ή στην επιχειρηματική δραστηριότητα, βελτιώνοντας την προσαρμοστικότητα των εργαζομένων και των επιχειρήσεων και αυξάνοντας τις επενδύσεις σε ανθρώπινο δυναμικό.

Αυτές οι προτεραιότητες αντιστοιχούν με αυτές που ορίζονται στο έγγραφο της Επιτροπής με τίτλο «Εταιρική σχέση για την ανάπτυξη και την απασχόληση» που εκδόθηκε το Φεβρουάριο του 2005[5] και υποστηρίχθηκε από το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2005.

Οι στρατηγικές κατευθυντήριες γραμμές της Κοινότητας αντιπροσωπεύουν ένα ενιαίο πλαίσιο το οποίο καλούνται να χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες όταν αναπτύσσουν εθνικά, περιφερειακά και τοπικά προγράμματα, ιδίως με σκοπό την αξιολόγηση της συμβολής τους στους στόχους της Ένωσης όσον αφορά τη συνοχή, την ανάπτυξη και την απασχόληση. Οι κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν απαραίτητη προϋπόθεση αλλά όχι τη μοναδική προϋπόθεση για την επίτευξη του κατάλληλου επιπέδου συγκέντρωσης στις βασικές προτεραιότητες για κάθε κράτος μέλος και κάθε περιφέρεια, σύμφωνα με το ανανεωμένο πρόγραμμα της Λισαβόνας.

επιλογές πολιτικησ

Οι κατευθυντήριες γραμμές αποτελούν υποχρεωτική απαίτηση σύμφωνα με το άρθρο 23 του σχεδίου γενικού κανονισμού. Από άποψη περιεχομένου, ο κανονισμός επιβεβαιώνει ότι οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει να επισημαίνουν τις κοινοτικές προτεραιότητες υποστήριξης στο πλαίσιο της πολιτικής της συνοχής και, ιδιαίτερα, να ενισχύουν τις συνέργειες με τη στρατηγική της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση και να βοηθούν στην υλοποίηση της. Για το λόγο αυτό, οι κατευθυντήριες γραμμές υιοθετούν τις τρεις προτεραιότητες που επισημαίνονται στην ανακοίνωση της επιτροπής με τίτλο «Η εταιρική σχέση για την ανάπτυξη και την απασχόληση» και οι οποίες υποστηρίχθηκαν από το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2005.

Αυτή η προσέγγιση υποστηρίζεται από τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης που επιβεβαίωσαν την ευρεία άποψη ότι η πολιτική της συνοχής συνδέεται εκ φύσεως με τη συνολική ανταγωνιστικότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα πρέπει να συμβάλει άμεσα στο πρόγραμμα για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Τόσο τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης όσο και η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επιβεβαιώνουν επίσης ότι, με την ανάπτυξη συνεργειών και συμπληρωματικοτήτων με άλλες κοινοτικές πολιτικές, η πολιτική της συνοχής μπορεί να συμβάλει περαιτέρω στο πρόγραμμα της Λισαβόνας. Η τελική έκδοση των στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών της Κοινότητας, που αποτελεί αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας απόφασης, διατηρεί τον ίδιο κατάλογο επιλεγμένων προτεραιοτήτων, που έχουν ουσιαστική σημασία για να εξασφαλιστεί η συγκέντρωση χρηματοδοτικών πόρων σε έναν περιορισμένο αριθμό προτεραιοτήτων που θα έχουν μεγαλύτερο πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό αντίκτυπο. Επιπλέον, η τελική μορφή των κατευθυντήριων γραμμών θα έχει περισσότερες λεπτομέρειες για τις υπάρχουσες ενέργειες προτεραιότητας, ως ανταπόκριση στα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης, τα σχόλια των κρατών μελών και τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ανάλυση του αντίκτυπου

Η ανάλυση που παρουσιάζεται στο τμήμα αυτό δεν αποτελεί πλήρη ποσοτική ανάλυση του αντίκτυπου στην οικονομία, το περιβάλλον και την κοινωνία. Πλήρης παρουσίαση του αναμενόμενου αντίκτυπου για την οικονομία, την κοινωνία και το περιβάλλον των νέων ταμείων συνοχής εμφανίζεται στην ανάλυση αντικτύπου που συνοδεύει την πρόταση της Επιτροπής για νέους κανονισμούς.[6] Από την ίδια τους τη φύση, οι κατευθυντήριες γραμμές δεν μπορούν να έχουν άμεσο, μετρήσιμο και ποσοτικοποιήσιμο αντίκτυπο στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων ή τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. Αντίθετα, ο προβλεπόμενος αντίκτυπος των κατευθυντήριων γραμμών είναι να εξασφαλιστεί ότι οι κοινοτικοί χρηματοδοτικοί πόροι για την πολιτική της συνοχής θα είναι στοχευμένοι στις κοινοτικές προτεραιότητες και ιδιαίτερα στην υλοποίηση του προγράμματος για την ανάπτυξη και την απασχόληση, ενώ θα ενεργούν ως ισχυρός καταλύτης για την εφαρμογή άλλων κοινοτικών πολιτικών. Με τον τρόπο αυτό, οι κατευθυντήριες γραμμές προσελκύουν επίσης την προσοχή στην ανάγκη, όπου είναι δυνατόν, μεγιστοποίησης των συνεργειών των συμπληρωματικοτήτων με άλλες κοινοτικές πολιτικές.

Όσον αφορά την ανάπτυξη και την απασχόληση, ο αντίκτυπος της πολιτικής της συνοχής όσον αφορά την υποστήριξη της στρατηγικής της Λισαβόνας θα υλοποιηθεί εξασφαλίζοντας τη στενή συνεργασία με τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων. Τα περισσότερα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων επικεντρώνονται στη σημασία της σύγχρονης υποδομής μεταφορών και των τεχνολογιών της πληροφορίας και της επικοινωνίας (π.χ. διαθεσιμότητα ευρυζωνικών επικοινωνιών). Αυτά αποτελούν παραδείγματα του είδους των επενδύσεων που μπορούν να υποστηρίζονται μέσω της πολιτικής της συνοχής. Τέλος, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση προόδου της Επιτροπής, «ένας μεγάλος αριθμός κρατών μελών χρειάζεται επίσης να εξασφαλίσει ότι οι κοινοτικές δαπάνες για τη συνοχή και την αγροτική ανάπτυξη στοχεύουν στην υποστήριξη της στρατηγικής της Λισαβόνας γενικά. Πράγματι, θα πρέπει να προγραμματίζεται η παροχή άμεσης στήριξης στα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων»[7].

παρακολούθηση και αξιολόγηση

Οι παράλληλες διαδικασίες για τη διαδικασία της Λισαβόνας και την προετοιμασία και υλοποίηση των προγραμμάτων της πολιτικής της συνοχής προϋποθέτουν την τακτική υποβολή εκθέσεων και στις δύο περιπτώσεις, όπου περιλαμβάνονται ευκαιρίες για αμοιβαίο έλεγχο ώστε να εξασφαλίζεται η συνεκτικότητα. Οι κανονισμοί για την πολιτική της συνοχής παρέχουν τη νομική βάση για τον αμοιβαίο έλεγχο.

Στην περίπτωση της πολιτικής της συνοχής, οι κανονισμοί προβλέπουν (1) τη σύνταξη ετήσιων εκθέσεων εφαρμογής από τα κράτη μέλη από το 2008 και μετά και (2) την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη για τα στρατηγικά επιτεύγματα των προγραμμάτων σε δύο περιπτώσεις, το 2009 και το 2012. Οι στρατηγικές εκθέσεις πρέπει να περιέχουν πληροφορίες, μεταξύ άλλων, σχετικά με το πώς συνέβαλαν τα προγράμματα στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Το 2010 και το 2013 η Επιτροπή θα εκδώσει περίληψη των εθνικών εκθέσεων υπόψη του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Μια βασική ποσοτική πηγή πληροφοριών για τις στρατηγικές εκθέσεις θα είναι οι πληροφορίες για τους πόρους που έχουν δεσμευθεί σε κάθε κατηγορία από αυτές που έχουν χαρακτηριστεί συναφείς με τη στρατηγική της Λισαβόνας.

Στην περίπτωση της διαδικασίας της Λισαβόνας, το βασικό σημείο αναφέρεται στο γεγονός ότι οι κανονισμοί για την πολιτική της συνοχής προβλέπουν ρητά διευθετήσεις για αμοιβαίο έλεγχο. Το 2007, για πρώτη φορά, τα κράτη μέλη θα έχουν την υποχρέωση να διαθέσουν πληροφορίες σχετικά με τη συμβολή της πολιτικής της συνοχής στις ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής της Λισαβόνας που θα υποβάλουν στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων. Σε συνέχεια αυτών των ετήσιων εκθέσεων, που θα έχει τη μορφή της ετήσιας έκθεσης προόδου, η Επιτροπή θα έχει την υποχρέωση, σύμφωνα με τους κανονισμούς, να παρουσιάσει συνοπτικά τις πληροφορίες που της διέθεσαν τα κράτη μέλη.

Με λίγα λόγια, οι νέοι κανονισμοί θα προσπαθήσουν να διασφαλίσουν ότι η πολιτική της συνοχής διαδραματίζει πραγματικά έναν ρόλο στην υλοποίηση του προγράμματος της Λισαβόνας με τη βοήθεια αυτών των σαφώς καθορισμένων διευθετήσεων για υποβολή εκθέσεων και αμοιβαίο έλεγχο.

[1] COM(2004) 492 τελικό, άρθρο 23.

[2] SEC(2004) 924 της 14.7.2004

[3] Γνώμη του ΕΚ, A6-0175/2006 της 10ης Μαΐου 2006.

[4] COM (2004) 492 τελικό, άρθρο 23

[5] Ανακοίνωση στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με τίτλο «Συνεργασία για την οικονομική μεγέθυνση και την απασχόληση - νέο ξεκίνημα για τη στρατηγική της Λισαβόνας», COM(2005) 24 της 2ας Φεβρουαρίου 2005.

[6] SEC(2004) 924.

[7] COM(2006) 30 τελικό της 25.1.2006, σ. 14.