Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση μιας δεύτερης φάσης του προγράμματος ενθάρρυνσης, ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (OISIN II)

(υποβληθείσες από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 31 Δεκεμβρίου 2000, λήγει η ισχύς τριών από τα πολυετή προγράμματα χρηματοδότησης που εγκρίθηκαν με κοινές δράσεις βάσει του άρθρου Κ.3 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι τρεις αυτές κοινές δράσεις είναι:

*η κοινή δράση 96/636/JAI της 29ης Οκτωβρίου 1996 για τη θέσπιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών απευθυνόμενο στα συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα (GROTIUS) [1].

[1] ΕΕ L 287 της 8.11.1996 σ. 3.

*η κοινή δράση 96/700/JAI της 29ης Νοεμβρίου 1996 για την κατάρτιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών μεταξύ των υπευθύνων για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών (STOP) [2].

[2] ΕΕ L 322 της 12.12.1996 σ. 7.

*η κοινή δράση 97/12/JAI της 20ής Δεκεμβρίου 1996 σχετικά με κοινό πρόγραμμα για ανταλλαγές, εκπαίδευση και συνεργασία μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου (OISIN) [3].

[3] ΕΕ L 7 της 10.1.1997 σ. 5.

Τα προγράμματα χρηματοδοτήθηκαν με ποσά δημοσιονομικής αναφοράς ύψους 8,8 εκατ. ευρώ για το GROTIUS, 6,5 εκατ. ευρώ για το STOP, και 8 εκατ. ευρώ για το OISIN αντίστοιχα. Για κάθε έτος εφαρμογής, έχουν εγκριθεί και εν συνεχεία δημοσιευτεί στην Επίσημη Εφημερίδα ετήσια προγράμματα με τα οποία ορίζονται οι στόχοι και τα θέματα που παρουσιάζουν προτεραιότητα, περιγράφονται οι διαδικασίες και καλούνται διοργανωτές να υποβάλουν σχέδια για ενδεχόμενη συγχρηματοδότηση. Έχουν εγκριθεί πολυάριθμα σχέδια για συγχρηματοδότηση. Οι επιτροπές που συστάθηκαν για να συνδράμουν την Επιτροπή στην εφαρμογή των προγραμμάτων, αποτελούμενες από αντιπροσώπους των κρατών μελών, συνήθως συνέρχονταν δύο φορές το χρόνο κατά τη διάρκεια της εφαρμογής του προγράμματος, ιδίως για να συζητήσουν και να διατυπώσουν τις γνώμες τους σχετικά με τα ετήσια προγράμματα και τα σχέδια τα οποία η Επιτροπή πρότεινε να εγκριθούν για συγχρηματοδότηση.

Η Επιτροπή υπέβαλε έκθεση τρεις φορές (1996 και 1997 σε μία έκθεση) προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή των προγραμμάτων. Από τις εκθέσεις αυτές προκύπτει ότι τα προγράμματα έχουν επιτύχει τους στόχους τους με άριστη χρήση των σχετικών πόρων υποστηρίζοντας τα πολυάριθμα σχέδια στα οποία βασίζονται οι εκθέσεις. Η έκθεση που θα υποβληθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή των προγραμμάτων κατά το οικονομικό έτος 2000 θα αποτελέσει μία ευκαιρία για την άντληση περαιτέρω συμπερασμάτων όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και τις επιπτώσεις των προγραμμάτων.

Με βάση μία αξιολόγηση από εξωτερικούς εμπειρογνώμονες που πραγματοποιήθηκε στις αρχές του 2000 επιβεβαιώθηκε ότι τα προγράμματα έχουν επιτύχει τους στόχους τους και συνέβαλαν θετικά σε ευρωπαϊκό επίπεδο όσον αφορά την καταστολή και τη δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις. Επίσης διαπιστώθηκε ότι η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων από πλευράς των χρησιμοποιηθέντων πόρων ήταν ικανοποιητική.

Οι εξωτερικοί εμπειρογνώμονες πρότειναν, ωστόσο, να δοκιμασθούν ορισμένοι τρόποι για τη βελτίωση των αποτελεσμάτων των συγχρηματοδοτούμενων σχεδίων, όπως για παράδειγμα ή πραγματοποίηση λιγότερων σεμιναρίων και διαλέξεων, η καλύτερη προπαρασκευή των σχεδίων και η ευρύτερη διάδοση των αποτελεσμάτων. Τα συμπεράσματα αυτά έχουν ληφθεί υπόψη στις προτάσεις για την παράταση των προγραμμάτων.

Την 1η Μαΐου 1999, τέθηκε σε ισχύ η Συνθήκη του Άμστερνταμ η οποία καθιερώνει την έννοια ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Με βάση τα συμπεράσματα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε στις 15-16 Οκτωβρίου 1999, η έννοια αυτή αποκτά καθοριστική σημασία για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Επιπλέον, η Επιτροπή υιοθέτησε έναν πίνακα αποτελεσμάτων για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά τη δημιουργία του χώρου αυτού.

Είναι προφανές ότι τα προγράμματα μπορούν να συνεχίσουν να διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο όσον αφορά την καταστολή και τη δικαστική συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο μετά την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, με γενικότερο στόχο τη συμβολή στη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα προγράμματα θα πρέπει να παραταθούν ούτως ώστε να συνεχιστεί το σημαντικό έργο της υποστήριξης ενεργειών που συμβάλλουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο στη δημιουργία του χώρου αυτού. Στην περίπτωση του προγράμματος STOP, το συμπέρασμα αυτό ενισχύεται επίσης από το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 19ης Μαΐου 2000 σχετικά με τη δεύτερη ανακοίνωση της Επιτροπής "για περαιτέρω ενέργειες στην καταπολέμηση της σωματεμπορίας γυναικών".

Ωστόσο, στο μέλλον θα χρειαστεί ένας στρατηγικός επαναπροσδιορισμός της λειτουργίας και διαχείρισης των προγραμμάτων στο πλαίσιο της συγχρηματοδότησής τους στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας. Για παράδειγμα, μπορεί να προβλεφθεί μία συγκέντρωση όλων των προγραμμάτων του τίτλου VI σε ένα ενιαίο "πρόγραμμα-πλαίσιο".

2. ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ: ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Οι προτάσεις αποφάσεων του Συμβουλίου για τη θέσπιση της δεύτερης φάσης των προγραμμάτων GROTIUS (γενικές και ποινικές υποθέσεις), STOP και OISIN, βασίζονται στις εμπειρίες που αποκτήθηκαν κατά την πενταετή εφαρμογή των τρεχόντων προγραμμάτων. Το συμπέρασμα που προέκυψε από τη διαδικασία παράτασης των προγραμμάτων είναι ότι μελλοντικά θα χρειαστεί ένας στρατηγικός αναπροσανατολισμός όλων των προγραμμάτων για τη στήριξη ενεργειών στους τομείς της καταστολής και της δικαστικής συνεργασίας. Ένας αναπροσανατολισμός με τη δημιουργία "προγράμματος-πλαισίου του τίτλου VI" θα είναι σύμφωνος και με τη γενικότερη τάση της Επιτροπής να συγκεντρώνει τις προσπάθειές της σε μεγαλύτερα προγράμματα και θα οδηγήσει ενδεχομένως σε αύξηση των διαθέσιμων πόρων. Επίσης, με ένα πρόγραμμα-πλαίσιο θα απλουστευθούν οι διαδικασίες οι σχετικές με τον προϋπολογισμό, οι ενέργειες θα είναι περισσότερο ορατές και θα ενισχυθεί η συνέργια μεταξύ των τεσσάρων χωριστών σήμερα προγραμμάτων του τίτλου VI, ακόμη και αν διατηρηθεί κατ' ουσίαν ο χωρισμός σε "κεφάλαια".

Ο μελλοντικός αυτός αναπροσανατολισμός είναι ο λόγος για τον οποίο η παράταση έχει περιοριστεί μόνο σε δύο χρόνια. Έτσι, ο στρατηγικός αναπροσανατολισμός όλων των προγραμμάτων του τίτλου VI μπορεί να γίνει ταυτοχρόνως, δεδομένου ότι το πρόγραμμα ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας μεταξύ των υπευθύνων για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος (Falcone) επίσης λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2002.

Παρόλο που η διάρθρωση και σε κάποιο βαθμό η διατύπωση των προτάσεων είναι διαφορετικές από εκείνες των κοινών δράσεων με τις οποίες θεσπίστηκαν τα αρχικά προγράμματα, δεν υπάρχει πρόθεση αλλαγής των πεδίων εφαρμογής τους, με εξαίρεση το GROTIUS, το οποίο έχει χωριστεί σε δύο προγράμματα, το GROTIUS "γενικές και ποινικές υποθέσεις" και το GROTIUS "αστικές υποθέσεις": για το τελευταίο, ή Επιτροπή έχει εγκρίνει χωριστή πρόταση [4].

[4] COM(2000) 516 τελικό, 5.9.2000.

Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το τρέχον πρόγραμμα Grotius θεσπίστηκε το 1996 με μια κοινή δράση για τη δικαστική συνεργασία τόσο σε αστικές όσο και σε ποινικές υποθέσεις. Την εποχή εκείνη, η δικαστική συνεργασία σε αστικές και σε ποινικές υποθέσεις ρυθμιζόταν εξ ολοκλήρου στο πρώην άρθρο Κ.1 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Με τη συνθήκη του Άμστερνταμ, που άρχισε να ισχύει την 1η Μαΐου 1999, τροποποιήθηκαν οι διατάξεις για τη δικαστική συνεργασία. Η δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις εμπίπτει τώρα στα άρθρα 61 και 65 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ενώ η δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις εμπίπτει στα άρθρα 29 και 34 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Λόγω αυτής της διαφορετικής νομικής βάσης, χρειάστηκε να εκδοθούν δυο χωριστές αποφάσεις.

Τα πεδία εφαρμογής των προγραμμάτων Grotius, Oisin και STOP αφορούν κυρίως ειδικούς επαγγελματίες, όπως δικαστές, εισαγγελείς, δικηγόρους, αστυνομικούς, υπαλλήλους, προσωπικό των υπηρεσιών καταστολής, δημόσιους υπαλλήλους, και πρόσωπα υπεύθυνα για την παροχή συνδρομής στα θύματα. Ωστόσο, είναι επίσης επιλέξιμα βάσει των προγραμμάτων και κέντρα επιμόρφωσης, πανεπιστήμια, μη κερδοσκοπικές ενώσεις και άλλα ερευνητικά κέντρα.

Οι βασικοί στόχοι είναι η συμβολή στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης προκειμένου να εξασφαλιστεί υψηλό επίπεδο προστασίας των πολιτών και να καταπολεμηθεί το οργανωμένο έγκλημα.

Με την προοπτική αυτή, το Grotius αναμένεται να εξυπηρετήσει τους ειδικότερους στόχους της συνεργασίας μεταξύ των ασκούντων συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα, αυξάνοντας τη γνώση των διαφόρων νομικών και δικαστικών συστημάτων και διευκολύνοντας τη δικαστική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών.

Το Oisin θα προωθήσει τη συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών ώστε να γνωρίσουν καλύτερα τις μεθόδους εργασίας των ομολόγων τους στα άλλα κράτη μέλη και τις υποχρεώσεις που υπέχουν.

Στο πλαίσιο του STOP θα αναπτυχθούν πρωτοβουλίες για την καταπολέμηση της εμπορίας ανθρώπων και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών, περιλαμβανομένης της παιδοπορνογραφίας και των συνδεόμενων μ' αυτήν πράξεων βίας, και για την παροχή βοήθειας στα θύματα τέτοιων εγκληματικών δραστηριοτήτων.

Τα προτεινόμενα μέσα περιλαμβάνουν:

- Επιμορφωτικές ενέργειες σχετικά με τη νομοθεσία, τις διαδικασίες εφαρμογής και τις ορθές πρακτικές που ισχύουν στα κράτη μέλη,

- Ανταλλαγές και προγράμματα κινητικότητας σε ιδρύματα κρατών μελών,

- Σεμινάρια, συνέδρια και διαλέξεις,

- Έρευνα και σπουδές σχετικά με τη νομοθεσία και τις νέες μεθόδους εργασίας,

- Διάδοση των πληροφοριών και εκμετάλλευση των επιτευγμάτων.

Η προτεινόμενη διάρθρωση αντιστοιχεί στη γενικότερη εξέλιξη των προγραμμάτων της Επιτροπής, π.χ. του προγράμματος DAPHNE. Η αναδιάρθρωση επιτρέπει επίσης την καθιέρωση κάποιων νέων όρων και μορφών ενεργειών, όπως για παράδειγμα:

*οι προτάσεις μιλούν για ένα ετήσιο πρόγραμμα εργασίας αντί για ετήσιο πρόγραμμα,

*οι προτάσεις καθιερώνουν τις έννοιες των ειδικών ενεργειών και των συμπληρωματικών μέτρων, για θέματα που αναφέρονται στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας

*οι προτάσεις επιδιώκουν να διατυπώσουν σαφέστερα τα κριτήρια για την αξιολόγηση και την επιλογή των ενεργειών.

Τα προτεινόμενα ποσά δημοσιονομικής αναφοράς για τα προγράμματα έχουν αυξηθεί ενόψει του μεγαλύτερου ενδιαφέροντος που εκδηλώνεται για τα προγράμματα και των περισσότερο φιλόδοξων στόχων. Σύμφωνα με τις προτάσεις, η δημοσιονομική αναφορά είναι 4 εκατ. ευρώ για το GROTIUS, 4 εκατ. ευρώ για το STOP, και 8 εκατ. ευρώ για το OISIN. Η συγχρηματοδότηση προτείνεται να περιοριστεί στο εξής σε 70% αντί του 80%, δεδομένου ότι στόχος είναι να γίνεται ακριβέστερη εκτίμηση των δαπανών από τους διοργανωτές και να αυξηθεί η συμμετοχή των κρατών στη συγχρηματοδότηση των προγραμμάτων.

Όσον αφορά τους στόχους των προτεινόμενων προγραμμάτων, έχουν συνδεθεί στενότερα με τις συνθήκες (σήμερα Συνθήκη του Άμστερνταμ) και με τις πολιτικές και τα σχέδια δράσης ευρωπαϊκής κλίμακας που περιλαμβάνονται στον τίτλο VI. Επίσης, ένας από τους κύριους στόχους είναι η συμμετοχή των υποψήφιων χωρών στις ενέργειες που διοργανώνονται στο πλαίσιο των προγραμμάτων. Θα πρέπει επίσης να προωθηθεί η μεγαλύτερη συμμετοχή δημόσιων υπηρεσιών και οργανισμών από τις υποψήφιες χώρες στα σχέδια των τρεχόντων προγραμμάτων, ενόψει μάλιστα της μελλοντικής διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή ως εκ τούτου προτείνει επίσης να γίνουν ειδικές ενέργειες (που περιγράφονται κατωτέρω) σε τομείς για τους οποίους οι υποψήφιες χώρες έχουν εκφράσει ρητά το ενδιαφέρον τους. Ωστόσο, την τυπική ευθύνη για την υποβολή μιας πρότασης και την σωστή υλοποίηση μιας εγκριθείσας ενέργειας θα εξακολουθεί να έχει το κράτος μέλος ή ο οργανισμός κράτους μέλους. Αλλά, για να ενημερωθούν οι υποψήφιες χώρες σχετικά με τις διαδικασίες και επομένως σχετικά με τις δραστηριότητες του προγράμματος, η Επιτροπή μπορεί να καλεί αντιπροσώπους των υποψήφιων χωρών ως παρατηρητές στις ενημερωτικές συναντήσεις που γίνονται μετά τις επίσημες συνεδριάσεις των επιτροπών που επικουρούν την Επιτροπή στην υλοποίηση των προγραμμάτων.

Αυτή η ενημέρωση θα διευκολύνει τις προπαρασκευαστικές εργασίες για τις συμφωνίες που πρέπει να συναφθούν με κάθε υποψήφια χώρα σχετικά με τη συνεισφορά τους στον προϋπολογισμό των προγραμμάτων.

Όσον αφορά μία άλλη καινοτομία των προτάσεων, η εμπειρία από την εφαρμογή των προηγούμενων προγραμμάτων δείχνει ότι υπάρχουν κενά στα θέματα που καλύπτουν οι προτάσεις που υποβάλλονται στην Επιτροπή σε σχέση με τις προτεραιότητες των ετήσιων προγραμμάτων. Επίσης, οι επί μέρους ενέργειες με συγκεκριμένους στόχους θα μπορούσαν να σχεδιάζονται ώστε να ανταποκρίνονται στις ειδικές ανάγκες που υπάρχουν σε ορισμένους τομείς. Προτείνεται, ως εκ τούτου, να προσδιορίζονται στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας ορισμένες ειδικές ενέργειες αναφέροντας τη μορφή τους (εκστρατείες, διαλέξεις, προγράμματα ανταλλαγών, έρευνα), με συγκεκριμένο θέμα και στόχο. Αυτές οι ειδικές ενέργειες θα χρηματοδοτούνται κατά 100%. Η Επιτροπή, στην πρότασή της για τα ετήσια προγράμματα εργασίας, μπορεί να καθορίζει τις ενέργειες αυτές και να καλεί τους διοργανωτές να υποβάλουν προτάσεις σχετικά με το πώς θα τις υλοποιήσουν. Οι προτάσεις που θα υποβάλλονται στο πλαίσιο αυτό θα αξιολογούνται με τα ίδια κριτήρια όπως κάθε άλλη πρόταση.

Aπό την εμπειρία που υπάρχει αλλά και από τα συμπεράσματα της αξιολόγησης των εξωτερικών εμπειρογνωμόνων προκύπτει επίσης ότι τα προγράμματα πρέπει να περιλαμβάνουν συμπληρωματικά μέτρα για την αποτελεσματικότερη επίτευξη των στόχων τους. Τα μέτρα αυτά σχεδιάζονται για την υποστήριξη των ενεργειών που συγχρηματοδοτούνται ήδη στο πλαίσιο των προγραμμάτων. Αυτό σημαίνει ότι η Επιτροπή θα μπορούσε να αναφέρει στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας της θέματα (π.χ. πρωτοβουλία δημοσίευσης ενός φυλλαδίου με τα αποτελέσματα μιας ενέργειας ή ανάπτυξη δικτυακών τόπων ή βάσεων δεδομένων με πληροφορίες από τις ενέργειες του προγράμματος ή συναντήσεις εμπειρογνωμόνων που ασχολούνται με ένα συγκεκριμένο θέμα) των οποίων οι φορείς υλοποίησης μπορούν να λάβουν συγχρηματοδότηση μέχρι 100%.

Ωστόσο, οι προτάσεις περιορίζουν το ποσοστό των ετήσιων πιστώσεων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν γι' αυτές τις πλήρως χρηματοδοτούμενες ειδικές ενέργειες και τα συμπληρωματικά μέτρα σε ποσοστό 10% για κάθε ένα εξ αυτών.

Οι προτάσεις σχετικά με τις διαδικασίες επιτροπολογίας στο πλαίσιο της εφαρμογής των προγραμμάτων έχουν ως πρότυπο την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [5], γνωστή ως "απόφαση επιτροπολογίας". Η απόφαση αυτή εφαρμόζεται μόνον στις επιτροπές που εργάζονται στο κοινοτικό πεδίο των συνθηκών, αλλά οι διαδικασίες που προβλέπονται στην εν λόγω απόφαση και αποτελούν πρότυπο για τις προτάσεις, είναι στην πράξη ανάλογες με τις διαδικασίες που έχουν εφαρμοστεί κατά την υλοποίηση των προγραμμάτων από το 1996.

[5] ΕΕ L 184 της 17.07.1999 σ. 23 - 26.

Τα μέτρα εφαρμογής των προγραμμάτων προτείνεται να εγκρίνονται με δύο διαφορετικές διαδικασίες, τη διαδικασία συμβουλευτικής επιτροπής και τη διαδικασία διαχειριστικής επιτροπής. Οι προτάσεις δεν προβαίνουν σε διάκριση όσον αφορά την επιλογή της διαδικασίας ανάλογα με το ύψος της ζητούμενης συγχρηματοδότησης, δηλαδή άνω και κάτω των 50.000 ευρώ, λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι οι ενέργειες σπανίως υπερβαίνουν κατά μέσο όρο τις 100.00 ευρώ σε συνολική επένδυση. Προτείνεται, ως εκ τούτου, να ακολουθείται η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής για τις αποφάσεις συγχρηματοδότησης όλων των ενεργειών που προτείνουν οι φορείς υλοποίησης καθώς και για τις αποφάσεις χρηματοδότησης συμπληρωματικών μέτρων. Ο λόγος γι' αυτό είναι ότι η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη διαδικασία επιλογής και ζητά τη γνώμη της επιτροπής επί του γενικού καταλόγου, περιλαμβανομένων των συμπληρωματικών μέτρων.

Για την έγκριση του ετήσιου προγράμματος εργασίας και των ειδικών ενεργειών, αντίθετα, θα ακολουθείται η διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής. Αυτό οφείλεται στο ότι το μέσο αυτό είναι πολύ πιο σημαντικό, ιδίως όσον αφορά τον προσδιορισμό των προτεραιοτήτων για τους υποψήφιους οργανισμούς που υποβάλλουν προσφορές και την πρόβλεψη ειδικών ενεργειών.

Η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής σημαίνει ότι η Επιτροπή είναι υποχρεωμένη να λαμβάνει όσο το δυνατόν υπόψη της τη γνώμη της επιτροπής και να την ενημερώνει για τον τρόπο με τον οποίο έλαβε υπόψη της τη γνώμη αυτή. Η διαδικασία διαχειριστικής επιτροπής σημαίνει ότι η Επιτροπή μπορεί να εγκρίνει το μέτρο, εκτός αν έχει διατυπωθεί αντίθετη γνώμη με ειδική πλειοψηφία από την επιτροπή.

3. ΟΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ: ΤΑ ΑΡΘΡΑ

Άρθρο 1

Με το άρθρο 1 θεσπίζεται η δεύτερη φάση των προγραμμάτων και αναφέρεται ότι θεσπίζονται για διάστημα δύο ετών από την 1η Ιανουαρίου 2001.

Άρθρο 2

Στο άρθρο 2 εκτίθενται οι στόχοι του προγράμματος. Αναφέρεται ότι συνδέονται στενά με το γενικότερο στόχο που διατυπώνεται στη Συνθήκη του Άμστερνταμ και επομένως και με τα σχέδια δράσης κλπ. για τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Εν συνεχεία καθορίζονται οι στόχοι κάθε προγράμματος στο πλαίσιο αυτού του γενικότερου στόχου. Επίσης υπογραμμίζεται ιδιαίτερα η συμμετοχή των υποψήφιων χωρών.

Άρθρο 3

Το άρθρο 3 αφορά τα πρόσωπα που μπορούν να λάβουν συγχρηματοδότηση από τα προγράμματα. Προσδιορίζονται οι οργανισμοί που υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής των προγραμμάτων, αποτελώντας έτσι τις ομάδες-στόχους. Αναφέρεται επίσης τι νοείται ως "ευρωπαϊκή διάσταση" και συνεπώς τον αριθμό των εταίρων που πρέπει να συμμετέχουν από τα κράτη μέλη και τις υποψήφιες χώρες.

Με το άρθρο 3 επίσης καθιερώνονται οι ειδικές ενέργειες και τα συμπληρωματικά μέτρα που μπορούν να συγχρηματοδοτηθούν κατά 100% για την πλήρη επίτευξη των στόχων των προγραμμάτων.

Άρθρο 4

Το άρθρο 4 ορίζει τις ενέργειες του προγράμματος και απαριθμεί τις ενέργειες με τις οποίες υλοποιούνται τα τρέχοντα προγράμματα.

Άρθρο 5

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 5 αφορά τους δημοσιονομικούς κανόνες των προγραμμάτων, ενώ στις ακόλουθες παραγράφους διατυπώνονται οι βασικές αρχές για τη χρηματοδότηση των ενεργειών.

Άρθρο 6

Το άρθρο 6 αφορά την εφαρμογή των προγραμμάτων. Στην παράγραφο 1 αναφέρεται ότι η εφαρμογή πρέπει να γίνεται σε συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Στις παραγράφους που ακολουθούν ορίζεται ένας βασικός κανόνας που πρέπει να τηρείται και οι τρεις ενέργειες στις οποίες πρέπει να προβαίνει η Επιτροπή για την εφαρμογή του προγράμματος. Η παράγραφος 4 αναφέρει τα μέτρα που πρέπει να εξετάζει η επιτροπή που συστήνεται βάσει του άρθρου 7 και να διατυπώνει γνώμη επ' αυτών.

Η παράγραφος 5 ορίζει τα γενικά κριτήρια για την αξιολόγηση και την επιλογή των ενεργειών που θα χρηματοδοτηθούν στο πλαίσιο του προγράμματος. Η Επιτροπή προσπάθησε να είναι πολύ σαφής στο σημείο αυτό, δεδομένου ότι έχει ιδιαίτερη σημασία να γνωρίζουν οι υποψήφιοι διοργανωτές σε ποια βάση θα αξιολογηθούν οι προτάσεις τους. Η Επιτροπή θα βασίζεται στα κριτήρια αυτά για να αιτιολογήσει την επιλογή ή την απόρριψη προτάσεων.

Άρθρο 7

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 7 ορίζει ότι η Επιτροπή επικουρείται κατά την εφαρμογή του προγράμματος από μία επιτροπή την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών. Η παράγραφος 2 προβλέπει τη θέσπιση εσωτερικού κανονισμού. Στην παράγραφο 3 καθιερώνεται η δυνατότητα για την Επιτροπή να καλεί αντιπροσώπους και από τις υποψήφιες χώρες.

Άρθρο 8

Το άρθρο 8 περιγράφει τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής. Στο άρθρο 6, παράγραφος 4 αναφέρεται ότι η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται για την έγκριση ενεργειών που προτείνονται από τους διοργανωτές που ορίζονται στο άρθρο 3, παράγραφος 1 και των συμπληρωματικών μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 4.

Άρθρο 9

Το άρθρο 9 περιγράφει τη διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής. Στο άρθρο 6, παράγραφος 4 αναφέρεται ότι η διαδικασία εφαρμόζεται για την έγκριση ενός ετήσιου προγράμματος εργασίας και την έγκριση ειδικών ενεργειών μέσω του ετήσιου προγράμματος εργασίας.

Άρθρο 10

Το άρθρο 10 επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να αξιολογεί και να παρακολουθεί το πρόγραμμα. Υποχρεώνει επίσης την Επιτροπή να υποβάλει κάθε χρόνο έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τα αποτελέσματα της αξιολόγησης και της παρακολούθησής της.

Άρθρο 11

Το άρθρο 11 αναφέρει ότι η απόφαση για τη θέσπιση του προγράμματος τίθεται σε ισχύ από την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2000/0340 (CNS)

Πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για τη θέσπιση μιας δεύτερης φάσης του προγράμματος ενθάρρυνσης, ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (OISIN II)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 34, παράγραφος 2, στοιχείο γ),

την πρόταση της Επιτροπής της ... 2000,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) το άρθρο 29 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση θέτει ως στόχο της τελευταίας την παροχή στους πολίτες υψηλού επιπέδου προστασίας εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, με την ανάπτυξη από κοινού δράσης μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της αστυνομικής συνεργασίας,

(2) σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε, πρέπει να ενταθεί η συνεργασία των υπηρεσιών που είναι υπεύθυνες για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας,

(3) το πρόγραμμα ΟΙSΙΝ, που θεσπίστηκε με την κοινή δράση 97/12/JAI της 20ής Δεκεμβρίου 1996 [6], συνέβαλε στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών,

[6] ΕΕ L 7, 10.1.1997, σ. 5.

(4) η παράταση του προγράμματος αυτού, που προβλέπεται ρητά στην προαναφερθείσα κοινή δράση, θα επιτρέψει την περαιτέρω βελτίωση αυτής της συνεργασίας,

(5) είναι σκόπιμο να εξασφαλιστεί η συνέχεια των ενεργειών που υποστηρίζονται από το πρόγραμμα Oisin και να παραταθεί για μία δεύτερη φάση διάρκειας δύο ετών,

(6) είναι ανάγκη να γίνει πιο προσιτό το πρόγραμμα Oisin στις χώρες που είναι υποψήφιες για ένταξη διευκολύνοντας τη συμμετοχή τους στα σχέδια που υποστηρίζονται από αυτό,

(7) Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [7] πρέπει να ληφθούν σύμφωνα με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 της εν λόγω απόφασης, τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 4 δεύτερο εδάφιο.

[7] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(8) Δεδομένου ότι τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 4 πρώτο εδάφιο και στο άρθρο 6 παράγραφος 3 πρώτη περίπτωση αποτελούν μέτρα διαχείρισης κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, τα μέτρα αυτά πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 4 της εν λόγω απόφασης.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1 - Κατάρτιση του προγράμματος

1. Με την παρούσα απόφαση καταρτίζεται η δεύτερη φάση του προγράμματος συνεργασίας με την ονομασία "Oisin" που θεσπίσθηκε με την κοινή δράση 97/12/JAI της 20ής Δεκεμβρίου 1996.

2. Το πρόγραμμα παρατείνεται για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2001 έως 31 Δεκεμβρίου 2002, μετά το πέρας της οποίας μπορεί να ανανεωθεί.

Άρθρο 2 - Στόχοι του προγράμματος

1. Το πρόγραμμα συμβάλλει στο γενικότερο στόχο της παροχής στους πολίτες υψηλού επιπέδου προστασίας, εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Στο πλαίσιο αυτό, αποσκοπεί στην προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών και στην καλύτερη γνώση των μεθόδων εργασίας και των υποχρεώσεων των ομολόγων τους στα άλλα κράτη μέλη.

2. Οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες μπορούν να συμμετέχουν στα σχέδια, προκειμένου να εξοικειωθούν με το κεκτημένο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να προετοιμαστούν για την ένταξή τους. Άλλες τρίτες χώρες μπορούν επίσης να συμμετάσχουν εφόσον αυτό είναι προς το συμφέρον των σχεδίων.

Άρθρο 3 - Πρόσβαση στο πρόγραμμα

1. Στο πλαίσιο του προγράμματος συγχρηματοδοτούνται τα σχέδια που υποβάλλουν οι υπηρεσίες καταστολής των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και που αποσκοπούν στην επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 2.

2. Στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης, ως "υπηρεσίες καταστολής" νοούνται οι δημόσιοι οργανισμοί που είναι αρμόδιοι στα κράτη μέλη, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, για την πρόληψη, την εξιχνίαση και την καταπολέμηση του εγκλήματος.

3. Για να είναι επιλέξιμα προς συγχρηματοδότηση, τα σχέδια πρέπει να εφαρμόζονται μεταξύ τουλάχιστον τριών κρατών μελών ή δύο κρατών μελών και μιας υποψήφιας χώρας και να εξυπηρετούν τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 2.

4. Στο πλαίσιο του προγράμματος μπορούν επίσης να συγχρηματοδοτηθούν:

-ειδικές ενέργειες που παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον σε σχέση με τις προτεραιότητες του προγράμματος ή τη συνεργασία με τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες.

-συμπληρωματικά μέτρα, όπως σεμινάρια, συσκέψεις εμπειρογνωμόνων ή άλλες ενέργειες για τη διάδοση των πληροφοριών που προέκυψαν στο πλαίσιο του προγράμματος.

Άρθρο 4 - Ενέργειες του προγράμματος

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τις ακόλουθες μορφές ενεργειών που εφαρμόζονται σε όλους τους τομείς της δικαστικής συνεργασίας, εκτός από τη δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις:

-Κατάρτιση.

-Ανταλλαγές και πρακτικές ασκήσεις.

-Μελέτες και έρευνες.

-Συναντήσεις και σεμινάρια.

-Διάδοση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν στο πλαίσιο του προγράμματος.

Άρθρο 5 - Χρηματοδότηση του προγράμματος

1. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.

2. Η συγχρηματοδότηση ενός σχεδίου από το πρόγραμμα αποκλείει κάθε άλλη χρηματοδότηση μέσω άλλου προγράμματος που χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Οι αποφάσεις χρηματοδότησης επιτρέπουν τη σύναψη συμβάσεων χρηματοδότησης μεταξύ της Επιτροπής και των διοργανωτών. Οι εν λόγω αποφάσεις και συμβάσεις υπόκεινται στο δημοσιονομικό έλεγχο της Επιτροπής και τους ελέγχους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

4. Η χρηματοδοτική παρέμβαση από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 70 % του συνολικού κόστους του σχεδίου.

5. Ωστόσο, τα ειδικά μέτρα και οι συμπληρωματικές ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 4 μπορούν να χρηματοδοτηθούν κατά 100%, εντός του ορίου του 10% της ετήσιας χρηματοδοτικής πίστωσης που διατίθεται για τον πρόγραμμα σε κάθε μία από τις δύο αυτές κατηγορίες.

Άρθρο 6 - Εφαρμογή του προγράμματος

1. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση και την εφαρμογή του προγράμματος, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

2. Η Επιτροπή διαχειρίζεται το πρόγραμμα σύμφωνα με το δημοσιονομικό κανονισμό της 21ης Δεκεμβρίου 1977 που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Για την εφαρμογή του προγράμματος, η Επιτροπή:

-Εκπονεί ένα ετήσιο πρόγραμμα εργασίας που περιλαμβάνει ειδικούς στόχους, θέματα που παρουσιάζουν προτεραιότητα και, κατά περίπτωση, κατάλογο ειδικών ενεργειών και συμπληρωματικών μέτρων.

-Αξιολογεί και επιλέγει τα σχέδια που υποβάλλουν οι διοργανωτές που αναφέρονται στο άρθρο 3.

4. Η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή που αναφέρεται στο άρθρο 7 τα σχέδια μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την εκτέλεση του προγράμματος. Η εξέταση των σχεδίων που υποβάλλουν οι διοργανωτές και των συμπληρωματικών μέτρων πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 8. Η εξέταση του ετήσιου προγράμματος εργασίας και των ειδικών ενεργειών πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 9.

5. Η Επιτροπή αξιολογεί και επιλέγει τα σχέδια που υποβάλλουν οι διοργανωτές με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

-Συμμόρφωση με τους στόχους του προγράμματος.

-Ευρωπαϊκή διάσταση και δυνατότητα πρόσβασης των υποψήφιων χωρών.

-Συμβιβάσιμο με τις εργασίες που έχουν αναληφθεί ή προβλέπονται στο πλαίσιο των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την αστυνομική και τελωνειακή συνεργασία.

-Συμπληρωματικότητα με άλλα προηγούμενα, τρέχοντα ή μελλοντικά σχέδια συνεργασίας,.

-Ικανότητα του διοργανωτή να εφαρμόσει το σχέδιο.

-Η ίδια η ποιότητα του σχεδίου από πλευράς σύλληψης, διοργάνωσης, παρουσίασης και αναμενόμενων αποτελεσμάτων.

-Ποσό της επιχορήγησης που ζητείται από το πρόγραμμα και η αντιστοιχία του με τα αναμενόμενα αποτελέσματα.

-Επίδραση των αναμενόμενων αποτελεσμάτων στους στόχους του προγράμματος.

Άρθρο 7 - Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή, ονομαζόμενη Oisin, την οποία αποτελούν εκπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Η επιτροπή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό μετά από πρόταση του προέδρου της, σύμφωνα με τους όρους που προβλέπει το άρθρο 7 παράγραφος 1 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του ¦Συμβουλίου.

3. Η Επιτροπή μπορεί να καλέσει τους αντιπροσώπους των υποψήφιων για ένταξη χωρών στις ενημερωτικές συναντήσεις που γίνονται μετά τις συνεδριάσεις της επιτροπής.

Άρθρο 8 - Διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής

Εφόσον γίνεται παραπομπή στο παρόν άρθρο, εφαρμόζεται η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπει το άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 3 της τελευταίας.

Άρθρο 9 - Διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής

1. Εφόσον γίνεται παραπομπή στο παρόν άρθρο, εφαρμόζεται η διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής που προβλέπει το άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 3 της τελευταίας.

2. Η περίοδος που προβλέπει το άρθρο 4 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, ορίζεται σε τρείς μήνες.

Άρθρο 10 - Αξιολόγηση

1. Η Επιτροπή αξιολογεί κάθε χρόνο τις ενέργειες που έγιναν για την εκτέλεση του προγράμματος του προηγούμενου έτους.

2. Η Επιτροπή υποβάλλει κάθε χρόνο έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος. Η πρώτη έκθεση διαβιβάζεται πριν από τις 31 Ιουλίου 2002.

Άρθρο 11 - Έναρξη ισχύος

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες, [...]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση μιας δεύτερης φάσης του προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (OISIN II).

2. ΚΟΝΔΥΛΙΟ(Α) ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

B5-820

3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Άρθρο 34 ΣΕΕ

4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

4.1 Γενικός στόχος της ενέργειας

Η ενέργεια αποσκοπεί στην εξασφάλιση μιας συνέχειας στο πρόγραμμα Oisin, το οποίο λήγει στις 19 Δεκεμβρίου του 2000.

Το πρόγραμμα Oisin αποσκοπεί στην προώθηση της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών και στην καλύτερη γνώση των μεθόδων εργασίας και των υποχρεώσεων των ομολόγων τους στα άλλα κράτη μέλη. Ως "υπηρεσίες καταστολής" νοούνται οι δημόσιοι οργανισμοί που είναι αρμόδιοι στα κράτη μέλη, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, για την πρόληψη, τη διερεύνηση και την καταπολέμηση του εγκλήματος, δηλαδή κυρίως οι αστυνομικές και τελωνειακές υπηρεσίες.

Στο πλαίσιο του Oisin συγχρηματοδοτούνται επιμορφωτικές ενέργειες, προγράμματα ανταλλαγών και πρακτικών ασκήσεων, η διοργάνωση συναντήσεων, διαλέξεων ή σεμιναρίων, η πραγματοποίηση μελετών ή ερευνών, καθώς και η διάδοση των αποτελεσμάτων των χρηματοδοτούμενων ενεργειών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Οι ενέργειες αυτές αποτελούν σημαντικά μέσα για την επίτευξη των στόχων της δημιουργίας ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης σε κοινοτική κλίμακα, με τη στενότερη και αποτελεσματικότερη συνεργασία των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών. Εντάσσονται στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε της 15ης και 16ης Οκτωβρίου 1999, που περιλαμβάνουν μια έκκληση για ενίσχυση της συνεργασίας των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την καταπολέμηση του εγκλήματος.

4.2 Περίοδος που καλύπτει η ενέργεια και προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την παράτασή της.

Η διάρκεια του προγράμματος προβλέπεται να είναι δύο έτη (2001-2002), προκειμένου να μελετηθεί η σκοπιμότητα συγχώνευσης των τρεχόντων προγραμμάτων (Grotius, Oisin, Falcone ή Stop) σε ένα και μόνο πρόγραμμα που διέπεται από τις διατάξεις του τίτλου VI της Συνθήκης ΕΕ.

5. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΔΩΝ

5.1 ΜΥΔ

5.2 ΔΠ

5.3 ΔΑΠΑΝΕΣ : 8 ΕΚΑΤ.

6. ΕΙΔΟΣ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΔΩΝ

-επιχορήγηση για συγχρηματοδότηση με άλλους πόρους του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα για τις ενέργειες που προτείνουν διοργανωτές από τα κράτη μέλη, μέχρι 70% του συνολικού κόστους του σχεδίου.

-επιχορήγηση 100% για τις ειδικές ενέργειες που αφορούν ζητήματα προτεραιότητας ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος και για τα συμπληρωματικά μέτρα, εντός του ορίου του 10% του ετήσιου προϋπολογισμού για κάθε μία από τις δύο κατηγορίες.

7. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

7.1 Τρόπος υπολογισμού του συνολικού κόστους της ενέργειας (σύνδεση μεταξύ των ατομικών δαπανών και του συνολικού κόστους)

Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς που προβλέπεται για την εφαρμογή του προγράμματος κατά την περίοδο 2001-2002 είναι 8 εκατ.

Αντιστοιχεί στο κονδύλιο του προϋπολογισμού για το έτος 2000 του προηγούμενου προγράμματος Oisin ύψους 3 εκατ. πολλαπλασιαζόμενο επί δύο (διάρκεια της ενέργειας), με μία προσαύξηση 33%. Η προσαύξηση αυτή δικαιολογείται από δύο στοιχεία:

*την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών, λόγω της έναρξης ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ την 1η Μαΐου 1999 και της έγκρισης προτεραιοτήτων στους τομείς της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε τον Οκτώβριο του 2000.

*την αύξηση του αριθμού των σχεδίων συνεργασίας από την έναρξη ισχύος του προγράμματος, καθώς και τη συνεχή βελτίωση της ποιότητας των τελευταίων. Υπάρχει επομένως κίνδυνος να μην καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση πολλών σχεδίων υψηλής ποιότητας που εντάσσονται στις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την αστυνομική συνεργασία, αν δεν αυξηθούν οι χρηματοδοτικοί πόροι του προγράμματος. Η έκθεση αξιολόγησης των προγραμμάτων του τίτλου VI που υποβλήθηκε από εξωτερικό εμπειρογνώμονα τον Απρίλιο του 2000 στην Επιτροπή καταλήγει στο συμπέρασμα ότι θα ήταν σκόπιμο να αυξηθούν οι διαθέσιμες πιστώσεις για να προωθηθούν τα σχέδια ποιότητας τα οποία διαφορετικά δεν είναι δυνατό να εγκριθούν.

7.2 Αναλυτική παράθεση των στοιχείων της ενέργειας

Η αναλυτική αντιπαράθεση των στοιχείων της ενέργειας εξαρτάται από τα σχέδια που θα υποβληθούν από τα κράτη μέλη. Ωστόσο, η διαχείριση του προγράμματος θα γίνεται με βάση τα προγράμματα ετήσιας εργασίας, μέσω των οποίων θα γίνει προσπάθεια να τονιστεί η ανάγκη χρηματοδότησης λιγότερων σεμιναρίων και διαλέξεων και περισσότερων ανταλλαγών, μελετών ή έρευνας, σύμφωνα με τα συμπεράσματα από την αξιολόγηση της πρώτης φάσης του προγράμματος που πραγματοποιήθηκε το 1999/2000. Υπό τους όρους αυτούς, η ενδεικτική αναλυτική παράθεση για το 2001/2002 θα μπορούσε να έχει ως εξής:

ΠΑΥ σε εκατ. ευρώ (τρέχουσες τιμές)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.3 Επιχειρησιακές δαπάνες μελετών, εμπειρογνωμόνων κλπ. που περιλαμβάνονται στο μέρος Β του προϋπολογισμού

Άνευ αντικειμένου

7.4 Χρονοδιάγραμμα πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων / πιστώσεων πληρωμών

ΠΑΥ σε εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

8. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Εφαρμόζονται οι γενικές διατάξεις σχετικά με την καταπολέμηση της απάτης. Επιπλέον προβλέπονται επιτόπιοι δειγματοληπτικοί έλεγχοι.

9. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ-ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

9.1 Ειδικοί ποσοτικοποιημένοι στόχοι, πρόσωπα στα οποία απευθύνεται η ενέργεια

-Ειδικοί στόχοι : πέραν του γενικότερου στόχου προώθησης της συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής, στα προγράμματα ετήσιας εργασίας του Oisin θα καθορίζονται ορισμένες προτεραιότητες οι οποίες θα συνδέονται όσο το δυνατόν στενότερα με τον πίνακα αποτελεσμάτων για την παρακολούθηση της προόδου όσον αφορά τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο). Χωρίς να προδικάζεται το πρόγραμμα εργασίας για το 2001, το οποίο θα πρέπει να αποφασιστεί από την επιτροπή διαχείρισης του προγράμματος, μπορούν να αναφερθούν ενδεικτικά οι ακόλουθοι στόχοι:

-Να βελτιωθεί η γνώση της λειτουργίας των υπηρεσιών καταστολής των άλλων κρατών μελών και των υποψήφιων χωρών,

-Να προωθηθεί η γνώση των κοινών αξιών των συστημάτων καταστολής των κρατών μελών,

-Να δημιουργηθούν σχέσεις εργασίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής ,

-Να ευνοηθούν οι συζητήσεις σχετικά με τη βελτίωση της αστυνομικής συνεργασίας και τις μεθόδους εργασίας που χρησιμοποιούνται σε πειραματική βάση,

-Να συγκριθούν οι αμοιβαίες τάσεις σχετικά με τη μεταρρύθμιση όσον αφορά τη δημόσια ασφάλεια και την καταπολέμηση της εγκληματικότητας,

-Ενημέρωση σχετικά με τα αποτελέσματα των σχεδίων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

-Πρόσωπα στα οποία απευθύνεται: οι υπηρεσίες καταστολής των κρατών μελών, δηλαδή οι αστυνομικές και τελωνειακές υπηρεσίες των κρατών μελών, με δυνατότητα να συμμετάσχουν και οι υπηρεσίες καταστολής των υποψήφιων προς ένταξη κρατών ή υπηρεσίες ή εμπειρογνώμονες άλλων τρίτων κρατών των οποίων η συμμετοχή θα ήταν αναγκαία για την υλοποίηση της ενέργειας. Για τα σεμινάρια ή τις διαλέξεις, τελικός δικαιούχος είναι κατά κανόνα ένας δημόσιος οργανισμός κράτους μέλους της Ένωσης ή, κατ' εξαίρεση, ένας δημόσιος οργανισμός υποψήφιου προς ένταξη κράτους, σε συνεργασία με διοργανωτές από δύο κράτη μέλη. Για τις μελέτες ή την έρευνα, τελικός δικαιούχος μπορεί να είναι ένα δημόσιο ή ιδιωτικό ινστιτούτο, ή ακόμη και ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας. Στην περίπτωση αυτή, ο καθορισμός του δικαιούχου της χρηματοδότησης γίνεται με βάση τις διαδικασίες που εφαρμόζονται στις δημόσιες συμβάσεις.

9.2 Λόγοι που δικαιολογούν την εvέργεια

-Αναγκαιότητα της κοινοτικής δημοσιονομικής παρέμβασης, με βάση ιδίως την αρχή της επικουρικότητας: συμβολή στην υλοποίηση των στόχων που έθεσε η συνθήκη του Άμστερνταμ και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Τάμπερε όσον αφορά την αστυνομική συνεργασία, προώθηση της ανάπτυξης επαγγελματικών σχέσεων μεταξύ των υπηρεσιών των κρατών μελών που δεν συμμετέχουν άμεσα στη διαχείριση κοινοτικών πολιτικών, διευκόλυνση της σύνδεσης μέσω δικτύου των υπεύθυνων για την προώθηση του προγράμματος, μέριμνα για το διακρατικό χαρακτήρα της ενέργειας, διάδοση των αποτελεσμάτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

-Επιλογή των τρόπων παρέμβασης

* πλεονεκτήματα σε σχέση με τα εναλλακτικά μέτρα (συγκριτικά πλεονεκτήματα): διάδοση των αποτελεσμάτων σε ευρωπαϊκή κλίμακα, κάλυψη σε ευρωπαϊκό επίπεδο των αναγκών των φορέων εκτέλεσης, μεγαλύτερος συντονισμός μεταξύ των τμημάτων του πληθυσμού στα οποία απευθύνεται η ενέργεια.

* ανάλυση ανάλογων ενεργειών που πραγματοποιήθηκαν ενδεχομένως σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο: σε κοινοτικό επίπεδο δεν υπάρχουν άλλες ειδικές ενέργειες και σε εθνικό επίπεδο οι ενέργειες είναι περιορισμένες και δεν επιτρέπουν τη δημιουργία δικτύων και τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών στον ευρωπαϊκό χώρο.

* αναμενόμενα δευτερογενή και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα: συνέργεια και προστιθέμενη αξία σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

-Κυριότεροι παράγοντες αβεβαιότητας που μπορούν να επηρεάσουν τα ειδικά αποτελέσματα της ενέργειας. Από την προηγούμενη εμπειρία ενεργειών κατά το παρελθόν αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν. Αντιθέτως, υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση εκ μέρους των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών και αυξημένη ευαισθητοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο γι' αυτό το είδος των ενεργειών ενόψει της δημιουργίας ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην Ευρώπη.

9.3 Παρακoλoύθηση και αξιoλόγηση

-Δείκτες αποδοτικότητας

* δείκτες αποτελεσματικότητας (μέτρηση των δραστηριοτήτων που αναπτύχθηκαν): ανάλυση και διάδοση των αποτελεσμάτων των σχεδίων, δημιουργία διακρατικών εταιρικών σχέσεων,

* δείκτες επιπτώσεων σύμφωνα με τους επιδιωκόμενους στόχους: αύξηση της κατάρτισης των υπηρεσιών καταστολής όσον αφορά τη γνώση των αστυνομικών και τελωνειακών συστημάτων των άλλων κρατών μελών, αύξηση των συγκεκριμένων ενεργειών συνεργασίας (αριθμός επιμορφωτικών μαθημάτων, ανταλλαγών, διαλέξεων ή σεμιναρίων), διάδοση στην πράξη των αποτελεσμάτων των ενεργειών που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα.

-Τρόποι και περιοδικότητα της προβλεπόμενης αξιολόγησης: εσωτερική ετήσια και συνολική. εξωτερική συνολική

-Αξιολόγηση των αποτελεσμάτων (σε περίπτωση συνέχισης ή παράτασης υφιστάμενης ενέργειας). Εσωτερική και εξωτερική θετική αξιολόγηση από ανεξάρτητο φορέα, αποτελέσματα σύμφωνα με τους στόχους, αναγκαιότητα εξακολούθησης των ενεργειών που έχουν αναληφθεί, αυξανόμενη ζήτηση των φορέων προώθησης.

10. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ (ΜΕΡΟΣ Α ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ III ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ)

Οι ανάγκες σε ανθρώπινους και διοικητικούς πόρους πρέπει να καλυφθούν από τoυς διαθέσιμους πόρους της ΓΔ που διαχειρίζεται το πρόγραμμα.

10.1 Συνέπειες στον αριθμό των θέσεων απασχόλησης

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Για τους πρόσθετους πόρους αναφέρετε με ποιο ρυθμό θα πρέπει να γίνεται η διάθεσή τους.

10.2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των πρόσθετων ανθρώπινων πόρων

(ευρώ)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά εκφράζουν το συνολικό κόστος των πρόσθετων θέσεων απασχόλησης για όλη τη διάρκεια της ενέργειας, εάν αυτή είναι ορισμένη, για 12 μήνες εάν είναι αόριστη.

10.3 Αύξηση άλλων δαπανών λειτουργίας που προκύπτουν από την ενέργεια, ιδίως έξοδα για τις συνεδριάσεις των επιτροπών και των ομάδων εμπειρογνωμόνων

(ευρώ)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Οι ενέργειες που χρηματοδοτούνται από το πρόγραμμα Oisin δεν συνεπάγονται από τη φύση τους δαπάνες εμπειρογνωμόνων, δεδομένου ότι η αξιολόγηση των σχεδίων πραγματοποιείται αφενός από εσωτερικούς εμπειρογνώμονες της Επιτροπής και αφετέρου από δημόσιους εξωτερικούς οργανισμούς, όπως η Europol ή η Association of the European Police Colleges, που προσφέρουν δωρεάν τη συνδρομή τους στην Επιτροπή. Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες της ενέργειας, εάν η διάρκειά της είναι ορισμένη και στις δαπάνες για 12 μήνες, εάν η διάρκειά της είναι απεριόριστη.