Αριθ. C 329/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 12. 89 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου όσον αφορά τις ελάχιστες προδιαγραφές που 
απαιτούνται για τα πλοία που καταπλέουν ή αποπλέουν από κοινοτικούς θαλάσσιους λιμένες, και που 
μεταφέρουν επικίνδυνα εμπορεύματα ή ρυπαντικές ουσίες σε δέματα(') 
(89/C 329/08) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 5 Ιουνίου 1989 να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 84 της 
συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της Οικονομικής 
και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα μεταφορών και επικοινωνιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, 
υιοθέτησε τη γνωμοδότηση τους στις 11 Οκτωβρίου 1989, με βάση την εισηγητική έκθεση της δρ. 
Μπρεδήμα-Σαββοπούλου. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε κατά τη 270ή σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση 
της 18ης Οκτωβρίου 1989, ομόφωνα, την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Ύστερα από μια μεγάλη σειρά ατυχημάτων που έβλα­
ψαν σοβαρά το θαλάσσιο περιβάλλον και τις παράκτιες ζώνες 
των κρατών μελών, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά τη σύνοδο 
κορυφής της Κοπεγχάγης του Απριλίου 1978, υπογράμμισε 
το ρόλο που η Κοινότητα έπρεπε να αναλάβει στην έρευνα 
για περισσότερη ασφάλεια των θαλασσίων μεταφορών και 
στην πρόληψη της ρύπανσης που προκαλούν τα πλοία. Αρκεί 
να υπενθυμισθούν τα ναυάγια του Torrey Canyon, του Amoco 
Cadiz παλαιότερα, ή του Betelgeuse. 
1.2. Αποτέλεσμα της ευαισθητοποίησης της διεθνούς κοι­
νής γνώμης στα θέματα γενικότερα της ρύπανσης και της 
θαλάσσιας ρύπανσης ειδικότερα, υπήρξε η λήψη σειράς 
μέτρων της Κοινότητας στον τομέα αυτόν. Μεταξύ αυτών των 
μέτρων συγκαταλέγεται η οδηγία 79/116/ΕΟΚ(2). 
2. Περίληψη των προτάσεων της Επιτροπής 
2.1. Η οδηγία 79/116/ΕΟΚ προβλέπει τις ελάχιστες 
προδιαγραφές που απαιτούνται από τα δεξαμενόπλοια που 
καταπλέουν ή αποπλέουν από λιμένες των κρατών μελών της 
Κοινότητας και που μεταφέρουν χύδην πετρέλαιο, υγρό αέριο 
και χημικά προϊόντα χύμα. Στόχος της οδηγίας αυτής είναι 
η μείωση του κινδύνου ατυχημάτων στα οποία εμπλέκονται 
τέτοιου είδους δεξαμενόπλοια στις θαλάσσιες ζώνες που 
βρίσκονται κοντά στην Κοινότητα. 
2.2. Εντούτοις, η οδηγία αυτή παρουσιάζει ένα μεγάλο 
κενό στο μέτρο που αφήνει έξω από το πεδίο εφαρμογής 
της τις θαλάσσιες μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων που 
εκτελούνται με δέματα, εμπορευματοκιβώτια, βαγόνια-βυτία, 
βυτιοφόρα, κινητά βυτία κλπ. Αξίζει να σημειωθεί πως τέτοιες 
μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων έχουν αυξηθεί αισθητά 
τα τελευταία χρόνια με παράλληλη, επομένως, αύξηση και 
των κινδύνων ατυχημάτων. 
2.3. Σκοπός της παρούσας πρότασης είναι η θέσπιση της 
κατάλληλης κοινοτικής νομοθεσίας για την κάλυψη του 
παραπάνω κενού. Αποτελεί δηλαδή ένα συμπληρωματικό 
βήμα προς την υλοποίηση της πραγματικής προστασίας του 
θαλασσίου περιβάλλοντος από τους κινδύνους που περι­
κλείουν τα επικίνδυνα εμπορεύματα που μεταφέρονται με 
(') ΕΕ αριθ. C 147 της 14. 6. 1989, σ. 3 
(2) ΕΕ αριθ. L 33 της 8. 2. 1979, σ. 33 πλοία. Στόχος της παρούσας πρότασης είναι η πρόληψη των 
ατυχημάτων και, σε περίπτωση που αυτά συμβούν, μετρια­
σμός των συνεπειών τους. Πιο συγκεκριμένα, επιδιώκεται 
να επιβληθεί στα πλοία που καταπλέουν ή αποπλέουν από 
κοινοτικούς λιμένες, και που μεταφέρουν επικίνδυνα εμπορεύ­
ματα σε δέματα, η τήρηση ελαχίστων προδιαγραφών που θα 
αποβλέπουν στη βελτίωση της ασφάλειας της ναυσιπλοΐας, 
στη διασφάλιση της ζωής των ανθρώπων και στην προστασία 
του θαλασσίου περιβάλλοντος και των παρακτίων ζωνών των 
κρατών μελών. Μεταξύ των φορτίων που θα καλύπτονται από 
τις εν λόγω προδιαγραφές περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, 
οι εκρηκτικές ύλες, τα εύφλεκτα υγρά, οι τοξικές ουσίες, τα 
ραδιενεργά υλικά και οι διάφορες ρυπαντικές ουσίες. 
2.4. Η πρόταση της Επιτροπής έχει κατά κύριο λόγο ως 
αντικείμενο τη διαδικασία και το περιεχόμενο πληροφό­
ρησης και γνωστοποίησης εκ μέρους των πλοίων που μεταφέ­
ρουν επικίνδυνα εμπορεύματα σε δέματα προς τις αρμόδιες 
αρχές. Η πρόταση οδηγίας απαιτεί τα σχετικά πλοία να 
γνωστοποιούν στις λιμενικές αρχές πληροφορίες αναφορικά 
με τα πλοία και τα φορτία τους, να χρησιμοποιούν τις υπηρε­
σίες πλοηγίας και να θέτουν στη διάθεση του πλοηγού λεπτο­
μερείς πληροφορίες όσον αφορά το πλοίο, να ενημερώνουν 
οι πλοηγοί τις λιμενικές αρχές όσον αφορά τις ατέλειες που 
διαπίστωσαν. Επίσης, υποχρεώνει τα παράκτια κράτη να πλη­
ροφορούν όλα τα σκάφη που πλέουν στα χωρικά τους ύδατα 
για την παρουσία πλοίων που μεταφέρουν επικίνδυνα 
εμπορεύματα. 
3. Γενικές παρατηρήσεις 
3.1. Η ΟΚΕ επικροτεί χωρίς επιφυλάξεις το σκοπό της 
παρούσας οδηγίας. Στόχος είναι η δημιουργία γύρω από τις 
εκτεταμένες ακτές της Κοινότητας μιας ζώνης ασφαλούς ναυ­
σιπλοΐας απαλλαγμένης από τη ρύπανση. Τα πλοία τα οποία 
κατά τον ένα ή άλλο τρόπο μεταφέρουν επικίνδυνες ουσίες 
αποτελούν περίπου το 1/2 του συνολικού αριθμού των 
πλοίων που προσεγγίζουν σε κοινοτικά λιμάνια. Τούτο 
αποδεικνύει το μεγάλο πρακτικό ενδιαφέρον από την εφαρ­
μογή των προτεινόμενων μέτρων. 
3.2. Η υιοθέτηση του παρόντος σχεδίου οδηγίας θέτει, 
όμως, ένα γενικότερο θέμα αρχής: όταν στα θέματα 
προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος διεξάγονται εργα­
σίες σε διεθνές επίπεδο και υιοθετούνται διεθνείς προδιαγρα-
30. 12. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 329/21 
φές ευρείας αποδοχής, ποια θα πρέπει να είναι η στάση της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας εν προκειμένω; Η πρώτη εναλλα­
κτική είναι να υιοθετήσει δικές της προδιαγραφές και απαιτή­
σεις που να αποκλίνουν από τις διεθνείς. Η δεύτερη εναλλα­
κτική είναι να συμβάλλει στην αποτελεσματική εφαρμογή 
των διεθνών προδιαγραφών. Εάν υιοθετηθεί η πρώτη εναλλα­
κτική υπάρχει ο κίνδυνος και άλλες χώρες ή περιφερειακές 
ομάδες να ακολουθήσουν το παράδειγμα της. Το αποτέλεσμα 
θα είναι αποκλίνουσα εφαρμογή κατά γεωγραφική περιοχή 
και άσκοπη σύγχυση των πλοίων και των αρμοδίων αρχών. 
Για το λόγο αυτό, η ΟΚΕ εισηγείται στην Κοινότητα να 
υιοθετήσει τη δεύτερη εναλλακτική λύση, δηλαδή την εναρ­
μόνιση με τις διεθνείς προδιαγραφές που επεξεργάζονται οι 
εξειδικευμένοι διεθνείς ναυτιλιακοί οργανισμοί, διαμέσου 
της ενσωμάτωσης τους στην κοινοτική νομοθεσία, και την 
εξακρίβωση της πιστής τήρησης τους. Σε τελική ανάλυση, 
η θαλάσσια ρύπανση δεν είναι κοινοτικό πρόβλημα, αλλά 
διεθνές. Συνεπώς, εκείνο που προέχει για την Κοινότητα είναι 
η αυστηρή τήρηση των διεθνών προδιαγραφών. 
3.3. Ο Διακυβερνητικός Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ), 
εξειδικευμένο όργανο των Ηνωμένων Εθνών με μέλη 133 
κράτη είναι κατ'εξοχή αρμόδιος για θέματα ασφαλείας της 
ναυσιπλοΐας και προστασίας του θαλασσίου περιβάλλοντος. 
Υπό την ιδιότητα αυτή, ο ΙΜΟ υιοθέτησε τη Διεθνή Σύμβαση 
MARPOL 73/78 περί προλήψεως της θαλάσσιας ρύπανσης. 
Το παράρτημα III της MARPOL περιλαμβάνει «Κανονισμούς 
για την πρόληψη της ρύπανσης από βλαβερές ουσίες μεταφε­
ρόμενες δια θαλάσσης σε δέματα». Οι βλαβερές ουσίες είναι 
όσες ορίζονται ως «ρυπαντικές» στο διεθνή Ναυτιλιακό 
Κώδικα Επικινδύνων Εμπορευμάτων (IMDG). Οι ρυπαντικές 
ουσίες σημειώνονται στον Κώδικα και θα απαριθμηθούν σε 
εγκύκλιο του ΙΜΟ που θα ενημερώνεται περιοδικώς. Ο Κώδι­
κας εντοπίζει τις θαλάσσιες ρυπαντικές ουσίες της θάλασσας 
με το τεχνικό τους όνομα και τους προσδίδει αύξοντα αριθμό 
των Ηνωμένων Εθνών. Επίσης, δίδει προδιαγραφές για την 
ονομασία τους, τον τρόπο της συσκευασίας τους, την στοιβα-
σία και ειδικές προφυλάξεις. Οι διατάξεις του Κώδικα εφαρ­
μόζονται επί όλων των πλοίων επί των οποίων εφαρμόζεται 
η Διεθνής Σύμβαση περί Ασφαλείας της Ζωής εν Θαλασσή 
(SOLAS 1974), εφόσον μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία. Είναι 
αξιοσημείωτο ότι στον ΙΜΟ δεν μετέχουν μόνον κράτη αλλά 
και οργανισμοί καλύπτοντες όλο το φάσμα των ενδιαφερομέ­
νων (π.χ. ναυτιλιακών ενδιαφερόντων, χημικών βιομηχανιών, 
οικολόγων και ναυτεργατών). Έτσι, η MARPOL 73/78, 
συμπεριλαμβανομένου του παραρτήματος III, και ο Κώδικας 
IMDG, αποτελούν τους καρπούς της ομοφωνίας όλων των 
ενδιαφερόμενων μερών. Ο Κώδικας IMDG ακολουθεί την 
κατάταξη των επικίνδυνων εμπορευμάτων την οποία υιοθέ­
τησαν τα Η.Ε. για ενιαία εφαρμογή στις θαλάσσιες, αεροπορι­
κές και χερσαίες μεταφορές. Οι συνεχώς αυξανόμενες συνδυα­
σμένες μεταφορές αποτελούν ένα επιπλέον λόγο που καθιστά 
απαραίτητη την εναρμόνιση με τις προδιαγραφές του ΙΜΟ. 
3.4. Σχεδόν όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας — πλην 
Ισπανίας, Ιρλανδίας και Λουξεμβούργου — έχουν κυρώσει τη διεθνή σύμβαση MARPOL 73/78, και τα πλοία τους 
δεσμεύονται από τις διατάξεις του παραρτήματος III που 
θα τεθεί σε εφαρμογή διεθνώς την 1/1/1991. Η Κοινότητα 
συνέστησε το 1978 στα κράτη μέλη της την κύρωση της 
MARPOL δια των συστάσεων (ΕΟΚ) αριθ. 114/79 της 
21.12.78(') και (ΕΟΚ) αριθ. 584/78 της 26.6.78(2). Εξάλλου, το 
1982, δεκατέσσερα ευρωπαϊκά κράτη, συμπεριλαμβανομένων 
των κρατών μελών της Κοινότητας, υιοθέτησαν ένα μνημόνιο 
συνεννόησης σχετικά με τους ελέγχους στο κράτος ελλιμενι­
σμού (MOU) το οποίο αποτελεί διοικητική συμφωνία όσον 
αφορά τη διενέργεια ομοιόμορφων ελέγχων από τις λιμενικές 
αρχές. Το εν λόγω μνημόνιο συγκαταλέγει την MARPOL 73/ 
78 μεταξύ των σημαντικότερων συμβάσεων που πρέπει να 
τηρούνται κατά τους ελέγχους που διενεργούνται στα πλαίσια 
του. Συνεπώς, η ΟΚΕ δεν αντιτίθεται στην πρόταση της 
Επιτροπής υπό τον όρο ότι δεν συγκρούεται με τις διεθνείς 
προδιαγραφές. 
3.5. Οι προδιαγραφές της MARPOL είναι οι αυστηρότερες 
που υπάρχουν και τα πλοία κοινοτικής σημαίας συμμορφώνο­
νται ήδη προς αυτές. Δια της εισαγωγής αποκλινουσών και 
χαμηλότερων προδιαγραφών δια του παρόντος σχεδίου 
οδηγίας, η Κοινότητα στην ουσία απευθύνεται στα πλοία 
εκτός MARPOL που προσεγγίζουν σε ναυτικούς λιμένες. 
Όμως, τότε, οι απαιτήσεις για τα πλοία εκτός MARPOL θα 
είναι χαμηλότερες από ό,τι για τα κοινοτικά πλοία και τούτο 
είναι παράλογο. Θα πρέπει τις ίδιες προδιαγραφές να τηρούν 
όλοι για να αποφεύγονται οι διακρίσεις σημαίας, που στην 
συγκεκριμένη περίπτωση είναι σε βάρος των κοινοτικών 
πλοίων. Τούτο αποτελεί ένα πρόσθετο λόγο για να ευθυγραμ­
μισθεί το σχέδιο οδηγίας με το κείμενο του παραρτήματος III 
της MARPOL 73/78, δεδομένου ότι οι διατάξεις αυτού είναι 
από πολλές απόψεις αυστηρότερες από τις διατάξεις της 
οδηγίας. Γενικά, η θέσπιση περιφερειακών ελέγχων επί πλέον 
των μέτρων που έχουν συμφωνηθεί διεθνώς και που έχουν 
καθορισθεί και που εφαρμόζονται διαμέσου του ΙΜΟ δεν 
θα συντείνει στη βελτίωση της ασφάλειας και θα έχει ως 
αποτέλεσμα να προκαλέσει σύγχυση και παρανοήσεις. 
3.6. Εν τέλει, η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι εάν εφαρμοσθούν οι 
παρούσες παρατηρήσεις, το περιεχόμενο της οδηγίας 79/116/ 
ΕΟΚ θα μπορούσε να συγχωνευθεί με το σχέδιο οδηγίας, 
ώστε οι προδιαγραφές και των δύο οδηγιών να είναι εναρμονι­
σμένες τόσον μεταξύ τους όσο και με τις διεθνείς προδιαγρα­
φές. 
4. Ειδικές παρατηρήσεις 
4.1. Ο τίτλος του σχεδίου οδηγίας προτείνεται να τρο­
ποποιηθεί ως εξής: αντί «επικίνδυνα εμπορεύματα ή ρυπαντι­
κές ουσίες σε δέματα» να γραφεί: «επικίνδυνα εμπορεύματα 
ή βλαβερές ουσίες σε δέματα». Η τροποποίηση αυτή είναι 
επιβεβλημένη προκειμένου να εναρμονισθεί το κείμενο με 
την ορολογία του παραρτήματος III της MARPOL 73/78. 
4.2. Στο προοίμιο, στην πρώτη παράγραφο μετά τις λέξεις 
«επικίνδυνων εμπορευμάτων» να προστεθούν οι λέξεις «και 
βλαβερών ουσιών». 
(') ΕΕ αριθ. L 33 της 8. 2. 1979. σ. 17 
(2) ΕΕ αριθ. L 194 της 19.7. 1978, σ. 17 
Αριθ. C 329/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 12. 89 
4.3. Στο άρθρο 1, να αντικατασταθούν στη δεύτερη σειρά 
οι λέξεις «επικίνδυνα εμπορεύματα σε δέματα» με τις λέξεις 
«επικίνδυνα εμπορεύματα ή βραβερές ουσίες σε δέματα». 
4.4. Το άρθρο 2 να αναδιατυπωθεί ως εξής: υπό την έννοια 
της παρούσας οδηγίας νοούνται ως 
— «σχετικά πλοία»: τα πλοία που μεταφέρουν «επικίνδυνα 
εμπορεύματα ή βλαβερές ουσίες σε δέματα», 
— «βλαβερές ουσίες»: «οι ουσίες εκείνες που ορίζονται ως 
ρυπαντικές ουσίες στο διεθνή Ναυτιλιακό Κώδικα Επικιν­
δύνων Εμπορευμάτων (IMDG)», 
— «δέματα»: μια εκ των μορφών συσκευασίας που εξειδικεύε­
ται για τις βλαβερές ουσίες του Κωδικός IMDG. 
4.5. Στο άρθρο 4, μετά τη φράση «που καθορίζονται στα 
άρθρα 5, 6, 7 και 8 της παρούσας οδηγίας» να προστεθούν τα 
εξής: «καθώς και τις προδιαγραφές που καθορίζονται στο 
παράρτημα III της MARPOL 73/78 και ειδικότερα όσες 
αφορούν τα δέματα, σήμανση, ετικέτες, έγγραφα και στοιβα-
σία που ορίζονται λεπτομερώς στον Κώδικα IMDG». 
4.6. Στην τελευταία σειρά του άρθρου 5, παρ. 1. μετά τη 
λέξη «διαδρομών» να προστεθούν τα εξής: «και να διατίθενται 
στους λιμενεργάτες». Στο άρθρο 5, παρ. 1, προτελευταία 
σειρά: μετά τις λέξεις «απόπλου του πλοίου», να προστεθούν 
οι λέξεις «ή το συντομότερο δυνατό μετά την ολοκλήρωση 
της φορτώσεως». 
4.7. Στο άρθρο 5, παρ. 2, τρίτη σειρά μετά τη λέξη 
«ραντάρ», να προστεθούν οι λέξεις «ή vessel traffic services 
(VTS)». 
4.8. Στο άρθρο 6, πρώτη περίπτωση, τρίτη σειρά, μετά τη 
λέξη «ασφάλεια», να προστεθούν οι λέξεις «, επαγγελματική 
ασφάλεια». 
Στο άρθρο 6, δεύτερη περίπτωση, πρώτη σειρά, μετά τις 
λέξεις «επικίνδυνων εμπορευμάτων», να προστεθούν οι λέξεις 
«,ρυπαντικών ουσιών ή ανάλογων αποβλήτων, η οποία έγινε 
αντιληπτή» και να διαγραφούν οι λέξεις «, και ιδίως αυτών 
που αναφέρονται στο παράρτημα 4-III». 
4.9. Στο άρθρο 7, τέταρτη σειρά, μετά τη λέξη «πλοίου», 
να προστεθούν οι λέξεις «, την επαγγελματική ασφάλεια». 
4.10. Στο άρθρο 8, στην πρώτη σειρά, μετά τις λέξεις 
«παράκτιου κράτους», να παρεμβληθούν οι λέξεις «κρίνοντας 
σύμφωνα με τη σοβαρότητα της κατάστασης». 
5.1. Στο παράρτημα Ι, προτείνεται να αντικατασταθούν οι 
λέξεις στον τίτλο «επικίνδυνα εμπορεύματα σε δέματα» με τις λέξεις «επικίνδυνα εμπορεύματα ή βλαβερές ουσίες σε 
δέματα». Εννοείται ότι η κατάταξη των επικίνδυνων εμπορευ­
μάτων θα ακολουθήσει την κατάταξη που υιοθέτησαν τα HE 
για ενιαία εφαρμογή στις θαλάσσιες αεροπορικές και χερ­
σαίες μεταφορές. 
5.2. Το σημείο 1.7. να διατυπωθεί ως εξής: «Ακριβής φύση 
των μεταφερόμενων ουσιών, όπως προβλέπεται στο παράρ­
τημα III της MARPOL 73/78 (Κανονισμός 4 -
Documentation) και όπως γίνεται απαρίθμισή τους στο Διεθνή 
Ναυτιλιακό Κώδικα Επικινδύνων Εμπορευμάτων». 
5.3. Το σημείο 1.8. να διατυπωθεί ως εξής: «Επιβεβαίωση 
της παρουσίας στο πλοίο ενός καταλόγου ή δηλωτικού ή 
σχεδίου στοιβασίας όπως απαιτείται από το παράρτημα III 
(κανονισμός 4) της MARPOL 73/78. 
5.4. Το παράρτημα 2 περιλαμβάνει κατάλογο επιθεώρησης 
πλοίου που μεταφέρει επικίνδυνα εμπορεύματα σε δέματα· ο 
τίτλος του καταλόγου μπορεί να διατυπωθεί ως εξής: «Κατά­
λογος επιθεώρησης πλοίου που μεταφέρει επικίνδυνα 
εμπορεύματα ή βλαβερές ουσίες σε δέματα». Ο κατάλογος 
μπορεί να απλοποιηθεί δεδομένου ότι όλα τα αναφερόμενα 
στο σημείο Β («Εγκαταστάσεις Ασφαλείας του πλοίου») περι­
λαμβάνονται ούτως ή άλλως στα πιστοποιητικά που ζη­
τούνται στο σημείο Γ («Πιστοποιητικά ασφάλειας και άλλα 
έγγραφα επί του πλοίου»). Επιπροσθέτως, υπάρχει υπο­
χρέωση να αναφέρονται όλες οι ελλείψεις και κακή λειτουρ­
γία βάσει του άρθρου 6 του σχεδίου οδηγίας. Τέλος, μεταξύ 
των στοιχείων του πλοίου, ο κατάλογος επιθεώρησης μπορεί 
να περιλαμβάνει επίσης το διεθνή αριθμό του πλοίου αν αυτός 
είναι διαθέσιμος. 
5.5. Σχετικά με το παράρτημα 3, «Λεπτομερείς οδηγίες 
όσον αφορά τη γνωστοποίηση», προτείνεται αντί του κειμέ­
νου αυτού να χρησιμοποιηθεί το standard report format and 
procedures που έχει εκδόσει ο IMO (General principles for ship 
reporting systems and ship reporting requirements, Resolution 
A. 598 (15) (19.11.87), ο οποίος περιλαμβάνει εναρμονισμένη 
διαδικασία γνωστοποίησης. 
5.6. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι το παράρτημα 4.1. απαριθμεί 
τις κατηγορίες των επικινδύνων προϊόντων που είναι δυνατόν 
να μεταφέρονται είτε χύμα είτε υπό μορφή δεμάτων, ενώ η 
οδηγία αναφέρεται μόνο στα προϊόντα που μεταφέρονται υπό 
μορφή δεμάτων (βλ. προοίμιο και άρθρο 1). Κατά τη γνώμη 
του τμήματος το παράρτημα 4.1. πρέπει να διαγραφεί. 
5.7. Παράρτημα 4.ΙΙ «Κατάλογος ρυπαντικών ουσιών». Ο 
κατάλογος αυτός είναι πολύ συντομότερος του καταλόγου 
των ρυπαντικών ουσιών της θάλασσας που απαριθμούνται 
στο Διεθνή Ναυτιλιακό Κώδικα Επικινδύνων Εμπορευμάτων. 
Επίσης, διαφέρουν η ονοματολογία και η παρουσίαση. 
Προκειμένου να αποφευχθεί η σύγχυση των αρμοδίων εθνι­
κών αρχών, των εφοπλιστών και των φορτωτών, η ΟΚΕ ειση­
γείται να διαγραφεί το παράρτημα 4.Π. Η ΟΚΕ προτείνει να 
επαναδιατυπωθούν οι ορισμοί του άρθρου 2 προκειμένου ο 
κατάλογος των ρυπαντικών ουσιών να ταυτίζεται με τον κατά­
λογο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Κώδικα Επικινδύνων 
Εμπορευμάτων. 
30. 12. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 329/23 
5.8. Στο παράρτημα 4.ΙΙΙ «Κατηγορίες ή γενικοί τύποι 
Επικινδύνων Αποβλήτων (τα απόβλητα μπορεί να έχουν τη 
μορφή στερού, υγρού ή ιλύος)» ισχύει η ίδια παρατήρηση ως 
ανωτέρω για το παράρτημα 4.ΙΙ. 
6. Συμπεράσματα 
Η ΟΚΕ, μολονότι επικροτεί τους στόχους της πρότασης 
οδηγίας, κρίνει ότι: δεν υφίστανται νομικά εμπόδια τα οποία θα εκώλυαν την 
εφαρμογή, το συντομότερο δυνατόν, του παραρτήματος III 
της MARPOL 73/78, κατά τη διακριτική ευχέρεια των 
κρατών μελών, 
υπάρχουν δυνατότητες για στενότερη συνεργασία μεταξύ 
της Κοινότητας και του ΙΜΟ με στόχο την επίτευξη μεγα­
λύτερης ευθυγράμμισης με τα διεθνή πρότυπα, χωρίς 
οποιαδήποτε μείωση των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών 
στον τομέα. 
Βρυξέλλες, 18 Οκτωβρίου 1989. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
Γνωμοδότηση πρόταση για απόφαση του Συμβουλίου για την έγκριση ειδικού προγράμματος και τεχνικής 
ανάπτυξης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας (ΕΚΑΕ) στον τοιιέα της διαχείρισης και 
αποθήκευσης των ραδιενεργών αποβλήτων (1990-1994)(') 
(89/C 329/09) 
Στις 5 Ιουνίου 1989, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει, βάσει του άρθρου 170 της συνθήκης ΕΚΑΕ, 
τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για της παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα ενέργειας, πυρηνικών θεμάτων και έρευνας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 6 Οκτωβρίου 1989 με βάση εισηγητική έκθεση 
του κ. Flum. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 270ή σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 18ης Οκτωβρίου 
1989) την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Γενική εκτίμηση 
Το ειδικό πρόγραμμα έρευνας και ανάπτυξης για τη διαχεί-
ρηση και αποθήκευση ραδιενεργών αποβλήτων έχει περιλη­
φθεί στο «πρόγραμμα-πλαίσιο για κοινοτικές δραστηριότητες 
στον τομέα της έρευνας και της τεχνολογίας ανάπτυξης 1987-
1991»(2). 
Είναι ήδη το τέταρτο πενταετές πρόγραμμα για τη διαχείρηση 
και αποθήκευση ραδιενεργών αποβλήτων και περιλαμβάνει 
το χρονικό διάστημα από 1990 έως 1994. Για το ερευνητικό 
αυτό πρόγραμμα προβλέπονται κοινοτικές πιστώσεις ύψους 
79,6 εκ. ECU. 
Η Επιτροπή περιέγραψε πολύ αναλυτικά και πειστικά, πόσο 
αναγκαία είναι η συνέχιση της εργασίας που άρχισε από το 
1973 στον τομέα της διαχείρησης και αποθήκευσης ραδιενερ­
γών αποβλήτων. Επισήμανε επίσης ότι το τρέχον πρόγραμμα (1985-1989) (3) τα σημαντικότερα αποτελέσματα του οποίου 
έχουν επίσης συμπεριληφθεί στο έγγραφο της Επιτροπής, 
πρέπει να συνεχισθεί με ένα περαιτέρω πρόγραμμα, για να 
εξασφαλισθεί μια μακροπρόθεσμη διαχείρηση και αποθή­
κευση ραδιενεργών αποβλήτων σε ανώτατο επίπεδο ασφα­
λείας σε βραχυπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη προοπτική. 
Η ΟΚΕ επικροτεί κατ'αρχήν και με έμφαση το υπό της 
Επιτροπής προτεινόμενο τέταρτο πενταετές πρόγραμμα για 
την περαιτέρω κοινοτική έρευνα της διαχείρησης και αποθή­
κευσης ραδιενεργών αποβλήτων, καθώς και τις γνωμοδο­
τήσεις των συμβουλευτικών επιτροπών για το πρόγραμμα 
αυτό. 
2. Γενικές παρατηρήσεις για τη διαχείρηση και αποθήκευση 
ειδικών αποβλήτων 
Σε όλους τους τομείς που αφορούν τεχνικές ενέργειες (έρευνα, 
ιατρική, βιομηχανία, προϋπολογισμός) προκύπτει θέμα δια-
(') ΕΕαριθ. C 144 της 10.6. 1989, σ. 11. 
(2) ΕΕ αριθ. L 302 της 24. 10. 1987, σ. 1. (3) ΕΕ αριθ. L 83 της 25. 3. 1985, σ. 20.