Κοινή θέση (ΕΚ) αριθ. 6/2002

η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο της 23ης Οκτωβρίου 2001

για την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../2002, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., για την τροποποίηση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 και (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 με σκοπό την καθιέρωση βεβαίωσης οδηγού

(2002/C 9/03)

TΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 71,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Αφού ζητήθηκε η γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης(3),

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με τον κανονισμό (EΟΚ) αριθ. 881/92(4), για την εκτέλεση διεθνών οδικών εμπορευματικών μεταφορών απαιτείται κοινοτική άδεια, ήτοι ενιαίο έγγραφο.

(2) Η έλλειψη παρεμφερούς ενιαίου εγγράφου το οποίο πιστοποιεί το δικαίωμα των οδηγών να οδηγούν οχήματα εκτελώντας μεταφορές βάσει κοινοτικής αδείας, ήτοι τις διεθνείς μεταφορές που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 και τις ενδομεταφορές (καμποτάζ), όπως καθορίζονται και προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93(5), εμποδίζει τα κράτη μέλη να επαληθεύουν κατά πόσον οι οδηγοί τρίτων χωρών απασχολούνται νομίμως ή έχουν τεθεί νομίμως στη διάθεση του μεταφορέα που είναι υπεύθυνος για τη μεταφορά.

(3) Κατά συνέπεια θα πρέπει να καθιερωθεί βεβαίωση οδηγού και να περιορισθεί το πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού στους οδηγούς οι οποίοι είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, ενώ η ενδεχόμενη επέκτασή του θα πρέπει να αποφασιστεί μεταγενέστερα με βάση αξιολόγηση της Επιτροπής.

(4) Ο παρών κανονισμός δεν επηρεάζει τις νομοθετικές και τις κανονιστικές διατάξεις των κρατών μελών και της Κοινότητας που διέπουν την κυκλοφορία, τον τόπο κατοικίας και την πρόσβαση των εργαζομένων σε μια δραστηριότητα.

(5) Η αδυναμία ελέγχου της νομιμότητας της απασχόλησης ή της διάθεσης των οδηγών εκτός του κράτους μέλους εγκατάστασης του μεταφορέα οδήγησε την αγορά σε μια κατάσταση κατά την οποία οι οδηγοί τρίτων χωρών ενίοτε προσλαμβάνονται παρανόμως και αποκλειστικώς για διεθνείς μεταφορές εκτός του κράτους μέλους εγκατάστασης του μεταφορέα με πρόθεση να παραβιασθεί η εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους εγκατάστασης που έχει εκδώσει την κοινοτική άδεια του μεταφορέα.

(6) Οι εν λόγω οδηγοί, οι οποίοι προσλαμβάνονται παρανόμως, εργάζονται συχνά υπό επισφαλείς συνθήκες και χαμηλούς μισθούς με αποτέλεσμα να δημιουργείται κίνδυνος για την οδική ασφάλεια.

(7) Αυτή η συστηματική παραβίαση της εθνικής νομοθεσίας έχει οδηγήσει σε σοβαρή στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ μεταφορέων που χρησιμοποιούν τις πρακτικές αυτές και εκείνων που χρησιμοποιούν αποκλειστικά νομίμως απασχολούμενους οδηγούς.

(8) Οι αρμόδιοι οργανισμοί αδυνατούν να ελέγχουν τις συνθήκες εργασίας των παρανόμως απασχολούμενων οδηγών.

(9) Η καθιέρωση βεβαίωσης οδηγού δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και, ως εκ τούτου, δύναται να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η οποία διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού.

(10) Τα κράτη μέλη χρειάζονται χρόνο για την εκτύπωση και τη διανομή της νέας βεβαίωσης οδηγού και, συνεπώς, ο παρών κανονισμός θα αρχίσει να ισχύει μόνον αφού δοθεί επαρκές χρονικό διάστημα στα κράτη μέλη ούτως ώστε να λάβουν τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του.

(11) Θα πρέπει να επιβεβαιωθεί ότι τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαιτούν να ταξινομείται στο έδαφός τους το όχημα, για το οποίο εκδίδουν επικυρωμένο αντίγραφο της κοινοτικής άδειας.

(12) Θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 καθώς και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 προκειμένου να προβλεφθεί ότι ο οδηγός, εφόσον είναι υπήκοος τρίτης χώρας, οφείλει να έχει στην κατοχή του βεβαίωση οδηγού,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο πρώτο

Ο κανονισμός (EΟΚ) αριθ. 881/92 τροποποιείται ως εξής:

1. Στο άρθρο 2 προστίθεται η ακόλουθη περίπτωση: "- 'οδηγός': το πρόσωπο το οποίο οδηγεί όχημα ή το οποίο έχει επιβιβασθεί στο όχημα αυτό προκειμένου να το οδηγήσει, εφόσον χρειασθεί".

2. Το άρθρο 3 τροποποιείται ως εξής:

α) η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "1. Οι διεθνείς μεταφορές εκτελούνται με κοινοτική άδεια, σε συνδυασμό με βεβαίωση οδηγού, εφόσον ο οδηγός είναι υπήκοος τρίτης χώρας.",

β) προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: "3. Το κράτος μέλος εκδίδει βεβαίωση οδηγού σύμφωνα με το άρθρο 6, για οποιοδήποτε μεταφορέα, ο οποίος:

- είναι κάτοχος κοινοτικής άδειας,

- στο κράτος μέλος αυτό απασχολεί νομίμως οδηγούς υπηκόους τρίτων χωρών ή χρησιμοποιεί νομίμως οδηγούς υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν τεθεί στη διάθεσή του σύμφωνα με τους όρους απασχόλησης και επαγγελματικής κατάρτισης των οδηγών που έχουν θεσπιστεί στο ίδιο κράτος μέλος:

- με νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις

και, ενδεχομένως,

- με συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τους κανόνες που εφαρμόζονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος."

3. Στο άρθρο 4, το υπάρχον κείμενο γίνεται παράγραφος 1 και προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: "2. Η βεβαίωση οδηγού που αναφέρεται στο άρθρο 3 πιστοποιεί ότι, στο πλαίσιο οδικής μεταφοράς βάσει κοινοτικής άδειας, ο εκτελών τη μεταφορά οδηγός υπήκοος τρίτης χώρας, απασχολείται στο κράτος μέλος εγκατάστασης του μεταφορέα σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις και, ενδεχομένως, με συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τους κανόνες που εφαρμόζονται στο συγκεκριμένο κράτος μέλος, για τους όρους απασχόλησης και επαγγελματικής κατάρτισης των οδηγών όσον αφορά την εκτέλεση σε αυτό το κράτος μέλος οδικών μεταφορών."

4. Στο άρθρο 5, προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: "5. Η κοινοτική άδεια εκδίδεται για ανανεώσιμη περίοδο πέντε ετών."

5. Το άρθρο 6 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 6

1. Η βεβαίωση οδηγού που αναφέρεται στο άρθρο 3 εκδίδεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης της μεταφορικής επιχείρησης.

2. Η βεβαίωση οδηγού εκδίδεται από το κράτος μέλος, κατόπιν αίτησης του κατόχου κοινοτικής άδειας για κάθε οδηγό υπήκοο τρίτης χώρας που απασχολεί νομίμως ή που έχει τεθεί νομίμως στη διάθεσή του σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις και, ενδεχομένως, τις συλλογικές συμβάσεις, σύμφωνα με τους κανόνες που εφαρμόζονται σε κάθε κράτος μέλος, σχετικά με τους όρους απασχόλησης και επαγγελματικής κατάρτισης των οδηγών που εφαρμόζονται στο εν λόγω κράτος μέλος. Κάθε βεβαίωση οδηγού πιστοποιεί ότι ο αναγραφόμενος σε αυτήν οδηγός απασχολείται σύμφωνα με τους όρους του άρθρου 4.

3. Η βεβαίωση οδηγού πρέπει να αντιστοιχεί στο υπόδειγμα του παραρτήματος III. Το εν λόγω παράρτημα ορίζει επίσης τους όρους που διέπουν τη χρήση της βεβαίωσης οδηγού. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία για να αποφευχθεί ο κίνδυνος πλαστογράφησης των βεβαιώσεων οδηγού. Ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή.

4. Η βεβαίωση οδηγού ανήκει στον μεταφορέα, ο οποίος την παραδίδει στον αναγραφόμενο στη βεβαίωση οδηγό, όταν ο εν λόγω οδηγός οδηγεί όχημα εκτελώντας μεταφορές βάσει κοινοτικής άδειας που έχει εκδοθεί στο όνομα του μεταφορέα αυτού. Επικυρωμένο αντίγραφο της βεβαίωσης οδηγού φυλάσσεται στις εγκαταστάσεις του μεταφορέα. Η βεβαίωση οδηγού πρέπει να επιδεικνύεται κάθε φορά που τη ζητεί ο αρμόδιος ελεγκτής.

5. Η βεβαίωση οδηγού εκδίδεται για περίοδο την οποία καθορίζει το κράτος μέλος έκδοσης, είναι δε μέγιστης διάρκειας ισχύος πέντε ετών. Η βεβαίωση οδηγού είναι έγκυρη μόνον εφόσον πληρούνται οι όροι υπό τους οποίους εκδόθηκε. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν ότι οι βεβαιώσεις επιστρέφονται αμέσως από τον μεταφορέα στις αρχές έκδοσης όταν οι όροι αυτοί παύουν να πληρούνται."

6. Στο άρθρο 7, το υπάρχον κείμενο γίνεται παράγραφος 1 και προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: "2. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης εξακριβώνουν τακτικά διενεργώντας κάθε χρόνο ελέγχους σε ποσοστό τουλάχιστον 20 % των έγκυρων βεβαιώσεων που εκδίδονται από το εν λόγω κράτος μέλος, κατά πόσον συνεχίζουν να πληρούνται οι όροι του άρθρου 3 παράγραφος 3 για την έκδοση βεβαίωσης οδηγού."

7. Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "Άρθρο 8

1. Εάν δεν πληρούνται οι όροι του άρθρου 3 παράγραφος 2 ή του άρθρου 3 παράγραφος 3, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης απορρίπτουν, με αιτιολογημένη απόφαση, την αίτηση χορήγησης ή παράτασης της κοινοτικής άδειας ή της βεβαίωσης οδηγού.

2. Οι αρμόδιες αρχές αφαιρούν την κοινοτική άδεια ή τη βεβαίωση οδηγού όταν ο δικαιούχος:

- δεν πληροί πλέον τους όρους του άρθρου 3 παράγραφος 2 ή του άρθρου 3 παράγραφος 3,

- έδωσε ανακριβείς πληροφορίες σχετικά με τα απαιτούμενα στοιχεία για την έκδοση της κοινοτικής άδειας ή της βεβαίωσης οδηγού.

3. Σε περίπτωση σοβαρών παραβάσεων ή επανειλημμένων παραβάσεων ήσσονος σημασίας των διατάξεων που διέπουν τις μεταφορές, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης του μεταφορέα ο οποίος διέπραξε την παράβαση μπορούν μεταξύ άλλων να αφαιρέσουν προσωρινά ή εν μέρει τα επικυρωμένα αντίγραφα της κοινοτικής άδειας και να αφαιρέσουν τις βεβαιώσεις οδηγού. Οι κυρώσεις αυτές καθορίζονται σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα της παράβασης που διέπραξε ο κάτοχος της κοινοτικής άδειας και σε συνάρτηση με το συνολικό αριθμό επικυρωμένων αντιγράφων της άδειας που έχει για τις διεθνείς του μεταφορές.

4. Σε περίπτωση σοβαρών παραβάσεων ή επανειλημμένων παραβάσεων ήσσονος σημασίας σχετικά με οποιαδήποτε κατάχρηση βεβαιώσεων οδηγού, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης του μεταφορέα που έχει διαπράξει τις εν λόγω παραβάσεις επιβάλλουν τις δέουσες κυρώσεις, οι οποίες μπορεί να συνίστανται ειδικότερα στις εξής:

- αναστολή της έκδοσης βεβαιώσεων οδηγού,

- αφαίρεση των βεβαιώσεων οδηγού,

- επιβολή πρόσθετων όρων για την έκδοση βεβαιώσεων οδηγού έτσι ώστε να αποτραπεί οποιαδήποτε κατάχρηση,

- προσωρινή ή εν μέρει αφαίρεση των επικυρωμένων αντιγράφων της κοινοτικής άδειας.

Οι κυρώσεις αυτές καθορίζονται σε συνάρτηση με τη σοβαρότητα της παράβασης που διέπραξε ο κάτοχος της κοινοτικής άδειας."

8. Στο άρθρο 9, το υπάρχον κείμενο γίνεται παράγραφος 1 και προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: "2. Τα κράτη μέλη εγγυώνται ότι ο κάτοχος κοινοτικής άδειας μπορεί να ασκήσει προσφυγή κατά οποιασδήποτε απόφασης των αρμόδιων αρχών του κράτους μέλους εγκατάστασης σχετικά με την μη χορήγηση ή την αφαίρεση της βεβαίωσης οδηγού ή σχετικά με την επιβολή πρόσθετων όρων για την έκδοση βεβαιώσεων οδηγού."

9. Στο άρθρο 11 παράγραφος 3, οι όροι "στο άρθρο 8 παράγραφος 3" αντικαθίστανται από τους όρους "στο άρθρο 8 παράγραφοι 3 και 4".

10. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο: "Άρθρο 11α

Η Επιτροπή εξετάζει τις συνέπειες του περιορισμού της υποχρέωσης κατοχής βεβαίωσης οδηγού μόνον για τους οδηγούς υπηκόους τρίτης χώρας και υποβάλλει, εφόσον αυτό δικαιολογείται δεόντως, πρόταση τροποποίησης του παρόντος κανονισμού."

11. Προστίθεται το παράρτημα ΙΙΙ που εμφαίνεται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Το άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 τροποποιείται ως εξής:

1. η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: "1. Κάθε μεταφορέας που εκτελεί οδικές εμπορευματικές μεταφορές για λογαριασμό τρίτου, ο οποίος είναι κάτοχος της κοινοτικής άδειας που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 και του οποίου ο οδηγός, εφόσον είναι υπήκοος τρίτης χώρας, έχει στην κατοχή του βεβαίωση οδηγού υπό τους όρους που προβλέπονται από τον εν λόγω κανονισμό, γίνεται δεκτός, σύμφωνα με τους όρους που καθορίζονται από τον παρόντα κανονισμό, να εκτελεί προσωρινά εθνικές οδικές εμπορευματικές μεταφορές (αποκαλούμενες στο εξής 'ενδομεταφορές' ή 'καμποτάζ') για λογαριασμό τρίτου σε άλλο κράτος μέλος (αποκαλούμενο στο εξής 'κράτος μέλος υποδοχής'), χωρίς να διαθέτει στο εν λόγω κράτος έδρα ή άλλη εγκατάσταση.",

2. στην παράγραφο 2 προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο: "Σε περίπτωση που ο οδηγός είναι υπήκοος τρίτης χώρας, πρέπει να είναι κάτοχος βεβαίωσης οδηγού υπό τους όρους που προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 881/92."

Άρθρο 3

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα μέτρα που λαμβάνουν κατ' εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 4

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από τις ...(6).

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Η Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 96 της 27.3.2001, σ. 207.

(2) ΕΕ C 193 της 10.7.2001, σ. 28.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 16ης Μαΐου 2001 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα), κοινή θέση του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2001 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 του Συμβουλίου, της 26ης Μαρτίου 1992, σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά των οδικών εμπορευματικών μεταφορών μέσα στην Κοινότητα, οι οποίες έχουν ως σημείο αναχώρησης ή προορισμού το έδαφος κράτους μέλους ή διέρχονται από το έδαφος ενός ή περισσότερων κρατών μελών (ΕΕ L 95 της 9.4.1992, σ. 1). Κανονισμός, που τροποποιήθηκε από την πράξη προσχώρησης του 1994.

(5) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 1993, για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους γίνονται δεκτοί στις εθνικές οδικές εμπορευματικές μεταφορές σε ένα κράτος μέλος, μεταφορείς μη εγκατεστημένοι σε αυτό (ΕΕ L 279 της 12.11.1993, σ. 1).

(6) Ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

"ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ

>PIC FILE= "C_2002009EL.002103.EPS">"

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

H Επιτροπή υπέβαλε στις 27 Νοεμβρίου 2000 πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά των εντός της Κοινότητας οδικών εμπορευματικών μεταφορών οι οποίες έχουν ως σημείο αναχώρησης ή προορισμού το έδαφος κράτους μέλους ή διέρχονται από το έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, με σκοπό τη θέσπιση ενιαίας βεβαίωσης οδηγού(1). Η πρόταση αυτή βασίζεται στο άρθρο 71 της Συνθήκης ΕΚ.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε τη γνώμη του για την πρόταση της Επιτροπής στις 16 Μαΐου 2001. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσε τη δική της γνώμη στις 25 Απριλίου 2001(2).

Η Επιτροπή Περιφερειών, μετά από το αίτημα διαβούλευσης του Συμβουλίου της 7ης Μαρτίου 2001, γνωστοποίησε με επιστολή από 19 Ιουνίου 2001, την απόφασή της να απόσχει από την έκδοση γνώμης.

Λαμβάνοντας υπόψη τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο, στις 5 Ιουλίου 2001, τροποποιημένη πρόταση.

Στις 23 Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο εξέδωσε την κοινή θέση του σύμφωνα με το άρθρο 251 της Συνθήκης ΕΚ.

II. ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Η τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής αποσκοπεί στη θέσπιση ενιαίου κοινοτικού εγγράφου και συγκεκριμένα, βεβαίωσης οδηγού ώστε να δύνανται οι εθνικοί οργανισμοί ελέγχου να προβαίνουν αποτελεσματικά στην εξακρίβωση του καθεστώτος απασχόλησης των οδηγών οχημάτων που εκτελούν, βάσει κοινοτικής άδειας, διεθνείς εμπορευματικές μεταφορές στο σύνολο της Κοινότητας. Η Επιτροπή επιδιώκει να αντιμετωπίσει το διαπιστούμενο κατά τα τελευταία έτη πρόβλημα της παράνομης απασχόλησης ολοένα αυξανόμενου αριθμού οδηγών από ορισμένες κοινοτικές επιχειρήσεις. Πράγματι, αφενός οι συνθήκες εργασίας των οδηγών αυτών είναι συχνά μέτριες, πράγμα το οποίο θέτει σε κίνδυνο την οδική ασφάλεια και, αφετέρου, παρόμοια συστηματική παραβίαση της εθνικής νομοθεσίας επιφέρει σημαντικές στρεβλώσεις του ανταγωνισμού.

Το πεδίο εφαρμογής της πρότασης περιορίζεται, κατά τα δύο πρώτα έτη της ισχύος του κανονισμού, στους οδηγούς που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών προκειμένου να περιοριστεί ο διοικητικός φόρτος που συνεπάγεται η θέσπιση της βεβαίωσης. Ο κανονισμός θα εφαρμόζεται στους οδηγούς αυτούς έξι μήνες από τη θέση σε ισχύ του. Αντίθετα, ο κανονισμός, τριάντα μήνες μετά την έναρξη ισχύος του, θα εφαρμόζεται σε όλους τους οδηγούς ανεξαρτήτως υπηκοότητας.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

1. Το Συμβούλιο συμμερίστηκε την άποψη της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία, η απουσία παρεμφερούς ενιαίου εγγράφου το οποίο να πιστοποιεί ότι ο οδηγός οχήματος που εκτελεί μεταφορές βάσει κοινοτικής αδείας, απασχολείται νόμιμα στο έδαφος ενός κράτους μέλους, θέτει στα κράτη μέλη σημαντικά προβλήματα ελέγχου που ευνοούν την ανάπτυξη της παράνομης απασχόλησης οδηγών.

Το Συμβούλιο περιόρισε, ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού στους οδηγούς που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, βασιζόμενο στην έρευνα που διεξήγαγε η Επιτροπή το 1999 και η οποία αποκάλυπτε ότι οι οδηγοί που απασχολούνται παράνομα για την οδήγηση κοινοτικών οχημάτων, τα οποία εκτελούν διεθνείς μεταφορές, προέρχονται συχνά από τρίτες χώρες και εργάζονται υπό συχνά επισφαλείς συνθήκες με χαμηλούς μισθούς.

Σε σχέση με την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής, η κοινή θέση του Συμβουλίου προβλέπει, ως εκ τούτου ότι:

- μόνον οι οδηγοί υπήκοοι τρίτων χωρών υποχρεούνται να είναι εφοδιασμένοι με βεβαίωση οδηγού (βλέπε ιδίως άρθρο 1 σημείο 2) όσον αφορά το άρθρο 3, νέες παράγραφοι 1 και 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 881/92),

- θα αποφασισθεί αργότερα η τυχόν επέκταση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού βάσει αξιολόγησης της Επιτροπής (σημείο 3 του αιτιολογικού). Η Επιτροπή θα εξετάσει πράγματι, τις συνέπειες του περιορισμού αυτού του πεδίου εφαρμογής και θα υποβάλει, εφόσον δικαιολογείται δεόντως, πρόταση τροποποίησης (άρθρο 1, σημείο 10), όσον αφορά το νέο άρθρο 11α).

Εξάλλου, σύμφωνα με τη γνώμη του Συμβουλίου, η απαίτηση της εν λόγω βεβαίωσης μόνον από τους οδηγούς που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών δεν δημιουργεί, μεταξύ αυτών και των οδηγών που έχουν την υπηκοότητα κράτους μέλους, διακρίσεις ασυμβίβαστες με τις ευρωπαϊκές συμφωνίες που έχουν συναφθεί μεταξύ της Κοινότητας και ορισμένων κρατών της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Πράγματι, η κοινή θέση του Συμβουλίου δεν αφορά τους όρους απασχόλησης αλλά αποσκοπεί στην εξακρίβωση της νόμιμης πρόσβασης στην απασχόληση δηλαδή στην τήρηση των σχετικών νομοθεσιών.

Εξάλλου, το Συμβούλιο έκρινε ότι περιορισμένο πεδίο εφαρμογής από το οποίο αποκλείονται οι κοινοτικοί οδηγοί επιτρέπει τη μείωση του διοικητικού φόρτου για τα κράτη μέλη.

Επιπλέον εάν το πεδίο εφαρμογής της κοινής θέσης κάλυπτε επίσης τους οδηγούς που είναι υπήκοοι κράτους μέλους, θα ετίθετο το ζήτημα του καθεστώτος που θα έπρεπε να ισχύει για τους μη μισθωτούς οδηγούς.

Η τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής δεν υποβάλει στο ίδιο καθεστώς τους μη μισθωτούς οδηγούς αλλά περιλαμβάνει στο πεδίο εφαρμογής μόνον τους αυτοαπασχολούμενους οδηγούς οι οποίοι δεν είναι κάτοχοι ως φυσικά πρόσωπα, κοινοτικής άδειας. Προβλέπει ότι:

- εάν ο κάτοχος άδειας και ο οδηγός είναι το ίδιο φυσικό πρόσωπο, η άδεια επαρκεί καθόσον ο οδηγός είναι αυτοαπασχολούμενος επαγγελματίας με την πραγματική έννοια του όρου (κάτοχος του οχήματος) και, συνεπώς, δεν χρειάζεται βεβαίωση,

- εάν ο κάτοχος άδειας είναι νομικό πρόσωπο, ο οδηγός θα πρέπει να διαθέτει βεβαίωση ακόμη και εάν είναι ο μόνος κύριος της επιχείρησης η οποία ενίοτε, έχει άλλη επωνυμία και όχι το όνομά του (ΕΠΕ ενός προσώπου, ΑΕ κ.λπ.).

Προτού αποφασίσει τον προαναφερόμενο περιορισμό του πεδίου εφαρμογής, το Συμβούλιο εξέτασε τη δυνατότητα να επιτρέψει στις επιχειρήσεις να εκδίδουν οι ίδιες τη βεβαίωση για ελάφρυνση του διοικητικού φόρτου των κρατών μελών, δίδοντάς τους τη δυνατότητα να εκδίδουν το συντομότερο δυνατόν, ανάλογα με τις ανάγκες, τις απαιτούμενες βεβαιώσεις. Ωστόσο, το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τη δυνατότητα αυτή διότι είναι δύσκολο να γίνει δεκτό να παρέχει πρόσωπο βεβαίωση στον εαυτό του όταν ο κάτοχος της άδειας και ο οδηγός είναι στην πραγματικότητα το ίδιο πρόσωπο (ο κάτοχος της άδειας είναι νομικό πρόσωπο του οποίου ο διευθυντής, διαχειριστής κ.λπ. είναι ο μόνος οδηγός).

2. Εξάλλου, σε σχέση με την τροποποιημένη πρόταση, η κοινή θέση του Συμβουλίου προβλέπει:

- τη θέσπιση αυστηρότερης διαδικασίας ελέγχων και, συγκεκριμένα, ετήσιων ελέγχων των επιχειρήσεων που θα αφορούν τουλάχιστον το 20 % των βεβαιώσεων (άρθρο 1 σημείο 6), σχετικά με το νέο άρθρο 7, παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 881/92,

- τροποποίηση σχετικά με τις ενδομεταφορές (καμποτάζ) η οποία αντανακλάται στον τίτλο, το σημείο 2 του αιτιολογικού και το άρθρο 2. Η κοινή θέση προβλέπει πράγματι, την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93(3) ώστε να απαιτείται από τον οδηγό που είναι υπήκοος τρίτης χώρας να διαθέτει βεβαίωση οδηγού προκειμένου να εκτελεί τις ενδομεταφορές (καμποτάζ) που ορίζονται και προβλέπονται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93.

IV. ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

Από τις επτά τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το Συμβούλιο δέχθηκε μόνον την έβδομη τροπολογία.

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τις τροπολογίες 1 έως 5 ούτε την τροπολογία 6 δεύτερο τμήμα, λόγω του περιορισμού του πεδίου εφαρμογής της κοινής θέσης μόνον στους οδηγούς τρίτων χωρών. Όσον αφορά την τροπολογία 6, πρώτο τμήμα, η οποία αποσκοπεί στην εφαρμογή του κανονισμού στους οδηγούς που δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους κατά την έναρξη ισχύος του, το Συμβούλιο προτίμησε, για πρακτικούς λόγους που αφορούν την προπαρασκευή των απαιτούμενων για την εκτέλεσή του μέτρων, εφαρμογή του κανονισμού ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του.

(1) ΕΕ C 96 Ε της 27.3.2001, σ. 207.

(2) ΕΕ C 193 της 10.7.2001, σ. 28.

(3) Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 του Συμβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 1993 για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους γίνονται δεκτοί στις εθνικές οδικές εμπορευματικές μεταφορές σε ένα κράτος μέλος, μεταφορείς μη εγκατεστημένοι σε αυτό (ΕΕ L 279 της 12.11.1993, σ. 1).