EL    EL  
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  
Βρυξέλλες , 11.11.2011 
SEC(2011) 1333 τελικό  
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
ΣΥΝΟΨΗ  ΤΗΣ  ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
που συνοδεύει  το έγγραφο  
Πρόταση  οδηγίας  του Συµβουλίου  για την καθιέρωση  κοινού  συστή µατος  φορολόγησης  
των τόκων  και των δικαιω µάτων  που καταβάλλονται  µεταξύ  συνδεδε µένων  εταιρειών   
διαφορετικών  κρατών  µελών  (αναδιατύπωση ) 
{COM(2011) 714 τελικό } 
{SEC(2011 ) 1332 τελικό }  
 
EL    EL ΣΥΝΟΨΗ  
Η παρούσα  εκτίµηση επιπτώσεων  συνοδεύει  την πρόταση  αναδιατύπωσης  της οδηγίας  
2003/49/ΕΚ του Συµβουλίου  για την καθιέρωση  κοινού  συστή µατος φορολόγησης  των τόκων  
και των δικαιω µάτων  που καταβάλλονται  µεταξύ  συνδεδε µένων  εταιρειών  διαφορετικών  
κρατών  µελών  (εφεξής  «η οδηγία »). Η οδηγία  έχει τροποποιηθεί  µε τις οδηγίες  2004/66/ ΕΚ, 
2004/76/ΕΚ και 2006/98/ ΕΚ και τα παραρτή µατα VI και VII της Συνθήκης  Προσχώρησης  
της Βουλγαρίας  και της Ρουµανίας , και έχει επεκταθεί  η εφαρ µογή της σε εταιρείες  και 
φόρους  στα νέα κράτη  µέλη, έχουν  δε παρασχεθεί  σε κάποια  από αυτά  προσωρινές  
παρεκκλίσεις  από ορισµένες διατάξεις  της1. Προκει µένου να απλουστευθούν  οι εφαρ µοστέοι  
κανόνες , είναι  χρήσι µο να συγχωνευθούν  όλες αυτές  οι νοµοθετικές  πράξεις  σε ένα ενιαίο  
νοµοθετικό  κείµενο. 
Τα ευεργετή µατα της οδηγίας  παρέχονται  σε εταιρείες  που υπόκεινται  σε φόρο  εταιρειών  
στην  ΕΕ, έχουν  φορολογική  έδρα  σε ένα κράτος  µέλος της ΕΕ και έχουν  συσταθεί  µε µια από 
τις νοµικές µορφές  που αναφέρονται  στο παράρτη µα της οδηγίας . Καλύπτει  πληρω µές 
µεταξύ  συνδεδε µένων  εταιρειών , δηλ. όταν µία από τις εταιρείες  κατέχει  άµεσα ελάχιστη  
συµµετοχή  25 % στο µετοχικό  κεφάλαιο  της άλλης  εταιρείας  ή όταν  µια τρίτη  εταιρεία  
κατέχει  άµεσα ελάχιστη  συµµετοχή  25 % στο µετοχικό  κεφάλαιο  τόσο  της πληρώτριας  όσο 
και της αποδέκτριας  εταιρείας . 
Βάσει  του άρθρου  8 της οδηγίας , η Επιτροπή  όφειλε  να υποβάλει  έκθεση  στο Συµβούλιο  
σχετικά  µε την εφαρ µογή της οδηγίας , προκει µένου να διευρυνθεί  το πεδίο  εφαρ µογής της. Η 
έκθεση  υποβλήθηκε  στις 23 Απριλίου  2009 (COM(2009) 179) και κατέληγε  στο συµπέρασ µα 
ότι θα µπορούσαν  να γίνουν  νοµοθετικές  τροποποιήσεις , ώστε  να βελτιωθεί  η λειτουργία  της 
και, εποµένως , να επιτευχθούν  πληρέστερα  οι στόχοι  της. 
Περιγραφή  του προβλή µατος  
Το κυριότερο  ζήτηµα µε το οποίο  ασχολείται  η εν λόγω  νοµοθεσία  είναι  η βαρύτερη  
φορολόγηση  των διασυνοριακών  ροών  κεφαλαίων  απ’ ό,τι των εγχώριων  συναλλαγών . Στην  
περίπτωση  των διεθνών  πληρω µών, ο αποδέκτης  καταβάλλει  φόρο  εταιρειών  στο κράτος  της 
φορολογικής  του έδρας  και επιβάλλεται  επιπρόσθετη  παρακράτηση  φόρου  από το κράτος  από 
το οποίο  πραγ µατοποιείται  η πληρω µή (το κράτος  της παρακράτησης  στην  πηγή ). Οι 
φορολογικές  σχέσεις  µεταξύ  κρατών  µελών  διέπονται  εν γένει  από συµβάσεις  περί διπλής  
φορολόγησης , όπου  µπορεί  να προβλέπεται  απαλλαγή  ή µείωση  της παρακράτησης  του 
φόρου  στην  πηγή · επίσης , το κράτος  της φορολογικής  έδρας  µπορεί  να επιτρέψει  στη 
φορολογού µενη εταιρεία  να µειώσει  τον φόρο  εταιρείας  που καταβάλλει , χορηγώντας  της 
πίστωση  φόρου , συνδεό µενη µε την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή . Η παρακράτηση  
των φόρων  στην  πηγή  και οι διοικητικές  διαδικασίες  που απαιτούνται  για την ελάφρυνση  από 
αυτούς  εµποδίζουν  την οµαλή λειτουργία  της εσωτερικής  αγοράς . Κατά  τις αρχές  της 
δεκαετίας  του ’90, µε την οδηγία  για τις µητρικές  και τις θυγατρικές  εταιρείες  είχε 
εναρ µονιστεί  το φορολογικό  καθεστώς  που διέπει  τις διανο µές κερδών  στην  ΕΕ2. Μόλις  το 
                                                 
1 ΕΕ L 157 της 26.6.2003, σ. 49, ΕΕ L 168 της 1.5.2004, σ. 35, ΕΕ L 157 της 30.4.2004, σ. 106, ΕΕ L 
363 της 20.12.2006, σ. 129 και ΕΕ L 157 της 21.6.2005, σ. 278 και σ. 311. 
2 Οδηγία  90/435/ΕΟΚ  του Συµβουλίου  σχετικά  µε το κοινό  φορολογικό  καθεστώς  το οποίο  ισχύει  για τις 
µητρικές  και τις θυγατρικές  εταιρείες  διαφορετικών  κρατών  µελών , ΕΕ L 225 της 20.8.1990, σ. 6, όπως  
τροποποιήθηκε  µε την οδηγία  2003/123/ ΕΚ του Συµβουλίου , ΕΕ L 7 της 13.1.2004, σ. 41. 
 
EL    EL 2003 εναρ µόνισε  το Συµβούλιο  το φορολογικό  καθεστώς  που διέπει  τις διασυνοριακές  
πληρω µές τόκων  και δικαιω µάτων  µεταξύ  συνδεδε µένων  εταιρειών , προκει µένου να τις θέσει  
σε ισότι µη θέση  µε τις εγχώριες  πληρω µές, προβλέποντας  απαλλαγή  της παρακράτησης  του 
φόρου  στην  πηγή . Λόγω  των διαφορετικών  νοµοθετικών  διαδικασιών  που εφαρ µόστηκαν  και 
της πλέον  πρόσφατης  τροποποίησης  της οδηγίας  για τις µητρικές  και τις θυγατρικές , το 2003, 
τα πεδία  εφαρ µογής των δύο νοµοθετικών  πράξεων  διαφέρουν . 
Ως προς  την κλίµακα των εν λόγω  προβλη µάτων , στο 82 % των περιπτώσεων , τόσο  η µητρική  
εταιρεία  όσο και η θυγατρική  εταιρεία  έχουν  τη νοµική µορφή  που εµπίπτει  στο πεδίο  
εφαρ µογής της οδηγίας · σχεδόν  το 95  % των πληρω µών δικαιω µάτων  και περίπου  το 90  % 
των πληρω µών τόκων  καλύπτονται  από την οδηγία . Όσον  αφορά  την απαίτηση  σύνδεσης , οι 
µη συνδεδε µένες εταιρείες  (0 έως 25  % συµµετοχή ) αντιπροσωπεύουν  το 12  % των δεσµών 
συµµετοχής . Με την παρούσα  πρωτοβουλία  καταβάλλεται  προσπάθεια  να επιλυθούν  
ορισµένα από τα προβλή µατα τα οποία  άπτονται  των διασυνοριακών  πληρω µών που δεν 
εµπίπτουν  στο πεδίο  εφαρ µογής της: 
- Οι επιχειρήσεις  που επιδιώκουν  ελαχιστοποίηση  του κόστους  προσπαθούν  να αποφύγουν  
την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή , µέσω φορολογικού  σχεδιασ µού: οι όµιλοι εταιρειών  
ενδέχεται  να συστήσουν  µια ενδιά µεση οντότητα  σε διαφορετικό  κράτος  µέλος, ούτως  ώστε  η 
πληρω µή την οποία  εισπράττει  να τυγχάνει  φορολογικής  απαλλαγής , η οποία  δεν θα 
µπορούσε  να εφαρ µοστεί  µε άλλον  τρόπο . Αυτό  µπορεί  να οδηγήσει  σε επιλογές  που δεν 
είναι  οι βέλτιστες  και έχουν  ως γνώµονα όχι την αποδοτικότητα , αλλά  φορολογικούς  
παράγοντες · από την άλλη  πλευρά , τα κράτη  µέλη έχουν  απώλεια  φορολογικών  εσόδων . 
- Οι συντελεστές  για τους φόρους  που παρακρατούνται  στην  πηγή  ποικίλλουν  στις διάφορες  
διµερείς  σχέσεις  µεταξύ  των κρατών  µελών . Στις διάφορες  συµβάσεις  περί διπλής  
φορολόγησης  µπορεί  να προβλέπονται  διαφορετικοί  συντελεστές , µε ενδεχό µενο αποτέλεσ µα 
τη στρέβλωση  των οικονο µικών  αποφάσεων  και την προσέλκυση  των επενδύσεων  σε χώρες  
µε χαµηλή φορολογία . 
- Οι όροι για την παροχή  της απαλλαγής  από την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή , βάσει  
της οδηγίας , οι οποίοι  αφορούν  την οργανωτική  µορφή , τις σχέσεις  µεταξύ  των µερών  που 
προβαίνουν  στη συναλλαγή , τα εταιρικά  µερίδια , τις ελάχιστες  περιόδους  συµµετοχής  κ.λπ., 
αποτελούν  κίνητρο  για τις εταιρείες  να προβαίνουν  σε επιλογές  µε γνώµονα φορολογικούς  
παράγοντες , αντί για κριτήρια  αποδοτικότητας . 
- Οι απαιτήσεις  για την παροχή  των ευεργετη µάτων  της οδηγίας  είναι  αυστηρότερες  από 
εκείνες  που προβλέπονται  στην  οδηγία  για τις µητρικές  και τις θυγατρικές  όσον  αφορά  την 
απαλλαγή  των µερισµάτων . Το διαφορετικό  φορολογικό  καθεστώς  για τα µερίσµατα, τους 
τόκους  και τα δικαιώ µατα είναι  δυνατόν  να στρεβλώσει  την κεφαλαιακή  δοµή των εταιρειών  
και την κατανο µή των άυλων  περιουσιακών  στοιχείων . 
- Η εφαρ µογή της φορολογικής  ελάφρυνσης  από την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή , 
που προβλέπεται  στις συµβάσεις  περί διπλής  φορολόγησης , προϋποθέτει  διοικητικές  
διαδικασίες  που συνεπάγονται  επαχθή  διοικητική  επιβάρυνση  και κόστος  για τις εταιρείες . Σε 
πολλές  περιπτώσεις , προβλέπεται  µόνον  αργότερα , µέσω επιστροφής , µε αποτέλεσ µα κόστος  
ρευστότητας . Επίσης , εάν παρασχεθεί  µέσω πίστωσης  φόρου  στο κράτος  της φορολογικής  
έδρας , µεσολαβεί  χρονικό  διάστη µα µεταξύ  της επιβάρυνσης  από την παρακράτηση  του 
 
EL    EL φόρου  στην  πηγή  και της έκπτωσης  στη φορολογική  δήλωση , πάλι µε αποτέλεσ µα κόστος  
ρευστότητας . Αυτό  το κόστος  συµµόρφωσης  για τις εταιρείες  της ΕΕ υπολογίζεται  σε 126 
εκατο µµύρια ευρώ  ετησίως . 
- Οι εταιρείες  καταλήγουν  να υπόκεινται  σε διπλή  φορολόγηση : τους επιβάλλεται  φόρος  στην  
πηγή  και καταβάλλουν  φόρο  εταιρειών  στο κράτος  της φορολογικής  τους έδρας . Το εν λόγω  
κράτος  µπορεί  να προβλέπει  ελάφρυνση  από τη διπλή  φορολόγηση , είτε µε απαλλαγή  του εν 
λόγω  εισοδή µατος, είτε επιτρέποντας  έκπτωση  του φόρου  που επιβάλλεται  στην  πηγή . 
Ωστόσο , εάν η παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή  που επιβάλλεται  στην  ακαθάριστη  
πληρω µή είναι  υψηλότερη  από τον φόρο  εταιρειών  (χαµηλοί ονοµαστικοί  συντελεστές ), 
υπολογιζό µενο επί του καθαρού  εισοδή µατος που προκύπτει  από την εν λόγω  πληρω µή, οι 
εταιρείες  υφίστανται  υψηλότερη  φορολόγηση  από εκείνη  που επιβάλλεται  στις αντίστοιχες  
εγχώριες  πληρω µές. 
Άλλο  πρόβλη µα αφορά  τους όρους  που επιβάλλονται  για την απαλλαγή  από την 
παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή , στην  περίπτωση  που η πληρω µή πραγ µατοποιείται  από 
µια εταιρεία  µέσω µόνιµης εγκατάστασης , δηλ. υποκαταστή µατος: η πληρω µή πρέπει  να 
αποτελεί  εκπιπτό µενη από τον φόρο  δαπάνη  γι’ αυτή  τη φορολογού µενη εταιρεία . Με την 
παρούσα  διατύπωση , η οδηγία  δεν εφαρ µόζεται  σε περιπτώσεις  όπου  δεν χορηγείται  έκπτωση  
για λόγους  όπως  η µη συµµόρφωση  µε όλες τις τυπικές  απαιτήσεις , ενώ η συναλλαγή  όντως  
συνδέεται  µε τις δραστηριότητες  της µόνιµης εγκατάστασης . 
Τέλος , βάσει  της οδηγίας , δεν απαιτείται  να συνδέεται  η απαλλαγή  στην  πηγή  µε φορολόγηση  
της πληρω µής στο κράτος  της φορολογικής  έδρας  του αποδέκτη , πράγ µα το οποίο  µπορεί  να 
καταλήξει  σε αφορολόγητες  πληρω µές. Τότε  που εκδόθηκε  η οδηγία , το Συµβούλιο  κάλεσε  
την Επιτροπή  να προτείνει  τις αναγκαίες  τροποποιήσεις . Η Επιτροπή  ενέκρινε  τροποποιητική  
πρόταση , COM(2003) 841, µ ε σκοπό  να εξαιρέσει  από την απαλλαγή  της παρακράτησης  του 
φόρου  στην  πηγή  τις εταιρείες  που ήδη απαλλάσσονταν  από τον φόρο  επί των τόκων  και των 
δικαιω µάτων  που εισπράττονται  στο κράτος  της φορολογικής  τους έδρας . Μολονότι  
επικρατούσε  γενική  συναίνεση  επί ενός συµβιβαστικού  κειµένου, οι συζητήσεις  στις οµάδες 
εργασίας  του Συµβουλίου , από το 2004 έως το 2006, δεν κατέληξαν  σε οµοφωνία . Η 
Επιτροπή  απέσυρε  την εν λόγω  πρόταση , όταν ενέκρινε  την ανακοίνωση  «Πρόγρα µµα 
εργασιών  της Επιτροπής  για το 2010 – Ώρα για δράση », COM(2010) 135 τελικό , διότι  
προγρα µµάτισε  να προτείνει  την παρούσα  νέα αναδιατύπωση  της οδηγίας . 
Με τη διατήρηση  της σηµερινής  κατάστασης  θα διαιωνίζονταν  οι στρεβλώσεις  στη 
συµπεριφορά  των επιχειρήσεων , το κόστος  συµµόρφωσης  για τις εταιρείες  και ο κίνδυνος  
διπλής  φορολόγησης . Κατά  συνέπεια , θα υπήρχαν  λιγότερες  διασυνοριακές  ροές κεφαλαίων , 
µε αποτέλεσ µα µειωµένες µεταφορές  κεφαλαίων  και τεχνολογίας . Θα υπήρχαν  δυσµενείς  
επιπτώσεις  στη διαδικασία  διασυνοριακής  κατανο µής των πόρων . Εν ολίγοις , δεν θα 
µπορούσε  να υλοποιηθεί  το δυνα µικό της εσωτερικής  αγοράς . 
Κατ’ αρχήν , η κατάσταση  αυτή  επηρεάζει  εταιρείες  όλων  των τοµέων και µεγεθών , µολονότι  
το κόστος  συµµόρφωσης  αντιπροσωπεύει  µεγαλύτερο  µερίδιο  του συνολικού  κόστους  για τις 
µικρότερες  εταιρείες . Όσον  αφορά  τους τόκους , τα προβλή µατα που εξετάζονται  εδώ 
αφορούν  κυρίως  τον χρηµατοπιστωτικό  τοµέα. Πάντως , η κεφαλαιακή  δοµή των οµίλων 
εταιρειών , σε οποιονδήποτε  τοµέα δραστηριοτήτων , αποτελείται  από ίδια κεφάλαια  και 
δανεισ µό. Αυτό  σηµαίνει  ότι επηρεάζονται  όλοι οι τοµείς δραστηριοτήτων . Όσον  αφορά  τα 
 
EL    EL δικαιώ µατα, οι τοµείς που κάνουν  εντατική  χρήση  τεχνολογίας  και δικαιω µάτων  διανοητικής  
ιδιοκτησίας  αντιµετωπίζουν  αυτές  τις φορολογικές  επιβαρύνσεις  συχνότερα . 
Επηρεάζονται  επίσης  και οι φορολογικές  αρχές , αφού  εισπράττουν  έσοδα  από την 
παρακράτηση  φόρων  στην  πηγή  ή µειώνονται  τα φορολογικά  τους έσοδα  από την πίστωση  
φόρου , την οποία  χρησι µοποιούν  οι φορολογού µενες εταιρείες  για την εξάλειψη  της διπλής  
φορολόγησης . 
Επικουρικότητα  
Η παρούσα  πρωτοβουλία  είναι  αναγκαία , διότι  τα κράτη  µέλη φορολογούν  τις διασυνοριακές  
δραστηριότητες  σύµφωνα  µε τις διµερείς  φορολογικές  συµβάσεις  τους, οι οποίες  είναι  
αποτέλεσ µα διµερών  διαπραγ µατεύσεων . Κάθε  ζεύγος  χωρών  καταλήγει  σε διαφορετική  
λύση . Όταν  δεν υπάρχει  εφαρ µοστέα  διµερής φορολογική  σύµβαση , η παρακράτηση  του 
φόρου  στην  πηγή  επιβάλλεται  σύµφωνα  µε µονοµερείς  κανόνες , που αποφασίζονται  ανάλογα  
µε τις εθνικές  φορολογικές  πολιτικές . ∆εν υπάρχει  αυθόρ µητη συντονισ µένη δράση  για την 
εξάλειψη  των εµποδίων  αυτών  από την εσωτερική  αγορά . Άρα, απαιτούνται  δράσεις  σε 
επίπεδο  ΕΕ ώστε  να διασφαλιστούν  εναρ µονισµένες και συντονισ µένες φορολογικές  
πολιτικές  σε αυτόν  τον συγκεκρι µένο τοµέα της φορολογίας . 
Ο αποχρών  λόγος  για δράσεις  της ΕΕ απορρέει  από τη διασυνοριακή  φύση  του προβλή µατος 
και από την αδυνα µία εκάστου  µεµονωµένου κράτους  µέλους  να καθιερώσει  µια ενιαία  
φορολογική  πολιτική  για το ίδιο και για ολόκληρη  την ΕΕ. Σαφώς , οι δράσεις  σε επίπεδο  ΕΕ 
θα διασφαλίσουν  ότι τα κράτη  µέλη θα δεσµεύονται  στον  ίδιο βαθµό από την απαλλαγή  της 
παρακράτησης  του φόρου  στην  πηγή . 
Στόχοι  
Στόχος  της παρούσας  πρωτοβουλίας  είναι  να µειωθούν  τα προαναφερθέντα  διασυνοριακά  
εµπόδια  στην  εσωτερική  αγορά , µε την επέκταση  του πεδίου  εφαρ µογής της απαλλαγής  από 
την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή , που προβλέπεται  στην  οδηγία , µε το µικρότερο  
δυνατό  κόστος . Ειδικότερα , είναι  απαραίτητο  να εξαλειφθούν  οι στρεβλώσεις  οι οποίες  
οφείλονται  στα διαφορετικά  καθεστώτα  που ισχύουν  για τις κεφαλαιακές  ροές µερισµάτων , 
τόκων  και δικαιω µάτων . Εποµένως , ένας από τους βασικούς  στόχους  είναι  η ευθυγρά µµιση 
του πεδίου  εφαρ µογής της οδηγίας  µε εκείνο  της οδηγίας  για τις µητρικές  και τις θυγατρικές  
εταιρείες . Έτσι , αναµένεται  να προωθηθούν  οι χρηµατοπιστωτικές  και τεχνολογικές  
δραστηριότητες  και να ενισχυθούν  οι συγκεκρι µένες πολιτικές  της ΕΕ σε αυτούς  τους τοµείς. 
Επιλογές  πολιτικής  
Μπορεί  να εξεταστεί  µια σειρά  επιλογών  πολιτικής : 
- Επιλογή  1: να µην γίνει καµία συγκεκρι µένη ενέργεια . 
- Επιλογή  2: τα οφέλη  της οδηγίας  θα µπορούσαν  να επεκταθούν  σε πληρω µές µεταξύ  µη 
συνδεδε µένων  επιχειρήσεων · επιπλέον , θα µπορούσε  να διευρυνθεί  ο κατάλογος  των τύπων  
εταιρειών  για τις οποίες  ισχύει  η οδηγία . 
- Επιλογή  3: άλλη  λύση  θα ήταν  να ευθυγρα µµιστούν  οι όροι σχετικά  µε τα ευεργετή µατα της 
οδηγίας  µε τους όρους  της οδηγίας  για τις µητρικές  και τις θυγατρικές , λαµβάνοντας  υπόψη  
 
EL    EL ότι οι εταιρείες  είναι  συνδεδε µένες όταν υπάρχει  άµεση ή έµµεση συµµετοχή  10  % στο 
µετοχικό  κεφάλαιο  και επεκτείνοντας  τον κατάλογο  των τύπων  εταιρειών  για τις οποίες  
ισχύει  η οδηγία . 
- Επιλογή  4: το νοµικό κείµενο της οδηγίας  θα µπορούσε  να τροποποιηθεί , προκει µένου να 
διευκρινιστεί  ότι οι πληρω µές από τη µόνιµη εγκατάσταση , που συνδέονται  µε τις 
δραστηριότητές  της, όντως  τυγχάνουν  φορολογικής  απαλλαγής . 
- Επιλογή  5: θα µπορούσε  να προστεθεί  απαίτηση  φορολόγησης , µε την οποία  να αποκλείεται  
η απαλλαγή  από την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή  όταν ο αποδέκτης  της πληρω µής δεν 
υπόκειται  πράγ µατι σε φορολογία  επί του εισοδή µατος που προκύπτει  από αυτήν . 
Επιπτώσεις  των επιλογών  πολιτικής  
Με την επιλογή  1 δεν θα αντιµετωπιζόταν  το οικονο µικό κόστος , ούτε οι στρεβλώσεις  που 
προκύπτουν  από την παρακράτηση  φόρων  στην  πηγή , και δεν θα λύνονταν  τα προβλή µατα 
που περιγράφονται  ανωτέρω . 
Με την επιλογή  2 θα επηρεάζονταν  τα φορολογικά  έσοδα  των κρατών  µελών . Όσον  αφορά  
τις πληρω µές τόκων , στα 13 κράτη  µέλη της ΕΕ που ακόµη εφαρ µόζουν  παρακράτηση  του 
φόρου  στην  πηγή  για τις εξερχό µενες πληρω µές τόκων  – Βέλγιο , Βουλγαρία , Τσεχική  
∆ηµοκρατία , Ελλάδα , Ουγγαρία , Ιρλανδία , Ιταλία , Λετονία , Πολωνία , Πορτογαλία , 
Ρουµανία, Σλοβενία  και Ηνωµένο Βασίλειο  – αντιστοιχούν  πληρω µές τόκων  εντός  της ΕΕ 
που, το 2008, ανέρχονταν  σε σχεδόν  112 δισεκατο µµύρια ευρώ . Λαµβάνοντας  υπόψη  ότι 
µόνον  το 10  % του ακαθάριστου  χρέους  στις χώρες  της ΕΕ είναι  µεταξύ  εταιρειών  και ότι ο 
µέσος συντελεστής  παρακράτησης  του φόρου  στην  πηγή  στις χώρες  που εφαρ µόζουν  
παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή  για τις διασυνοριακές  πληρω µές είναι  7,1  %, τα 
ακαθάριστα  έσοδα  από την παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή  επί των πληρω µών µεταξύ  
εταιρειών  υπολογίζεται  σε 0,8 δισεκατο µµύρια ευρώ . Αυτή  η απώλεια  εσόδων  επί των 
εξερχο µένων  τόκων  τείνει  να αντισταθ µιστεί  µε κέρδη  από χαµηλότερη  πίστωση  φόρου  για 
παρακράτηση  φόρου  στην  πηγή  που καταβάλλεται  στις χώρες  υποδοχής . Εποµένως , ο 
συµψηφισ µός αυτού  του αποτελέσ µατος θα καταλήξει , κατά  πάσα  πιθανότητα , σε πολύ  
περιορισ µένες επιπτώσεις  στα καθαρά  έσοδα : η απώλεια  αναµένεται  να µην υπερβεί  τα 200 
έως 300 εκατ. ευρώ3. 
Όσον  αφορά  τις πληρω µές δικαιω µάτων , οι συνολικές  εκροές  δικαιω µάτων  και τελών  αδειών  
εντός  της ΕΕ ανέρχονταν  σε περισσότερα  από 31 δισεκατο µµύρια ευρώ , το 2008. Στις 22 
χώρες  της ΕΕ που εφαρ µόζουν  παρακράτηση  του φόρου  στην  πηγή  για εξερχό µενες 
πληρω µές δικαιω µάτων  αντιστοιχούν  πληρω µές δικαιω µάτων  εντός  της ΕΕ που ανέρχονται  
σε 23,3 δισ. ευρώ . Τα ακαθάριστα  έσοδα  από εξερχό µενες πληρω µές δικαιω µάτων , 
λαµβάνοντας  υπόψη  µέσο συντελεστή  παρακράτησης  του φόρου  στην  πηγή  5,5  %, δυνητικά  
ανέρχονται  σε περίπου  1,3 δισ. ευρώ  για την ΕΕ στο σύνολό  της. Αυτή  η απώλεια  εσόδων  επί 
των εξερχο µένων  δικαιω µάτων  τείνει  να αντισταθ µιστεί  µε κέρδη  από χαµηλότερη  πίστωση  
φόρου  για παρακράτηση  φόρου  στην  πηγή  που καταβάλλεται  στις χώρες  υποδοχής . 
Εποµένως , ο συµψηφισ µός αυτού  του αποτελέσ µατος θα καταλήξει , κατά  πάσα  πιθανότητα , 
                                                 
3 Πηγή : Copenhagen Economics, Taxation of interest and royalties — impact assessment of amendments 
to the present Directive , Οκτώβριος  2010. 
 
EL    EL σε πολύ  περιορισ µένες επιπτώσεις  στα καθαρά  έσοδα : για τις επτά χώρες  µε τα µεγαλύτερα  
αρνητικά  ισοζύγια  δικαιω µάτων  ως προς  το ΑΕΠ  – Βουλγαρία , Τσεχική  ∆ηµοκρατία , 
Ελλάδα , Πολωνία , Πορτογαλία , Ρουµανία και Σλοβακία  – η απώλεια  αναµένεται  να µην 
υπερβεί  τα 100 έως 200 εκατ. ευρώ4. 
Επί του παρόντος , το πεδίο  εφαρ µογής της οδηγίας  και της οδηγίας  για τις µητρικές  και τις 
θυγατρικές  περιορίζεται  στις συνδεδε µένες εταιρείες . Η επέκταση  των ευεργετη µάτων  της 
οδηγίας  σε µη συνδεδε µένες επιχειρήσεις  θα ήταν  νέο χαρακτηριστικό , που θα επηρέαζε  τις 
φορολογικές  σχέσεις  µεταξύ  όλων  των κρατών  µελών  της ΕΕ. 
Για τις εταιρείες , η κυριότερη  επίπτωση  αυτής  της δεύτερης  επιλογής  θα ήταν  η µείωση  του 
κόστους  συµµόρφωσης : ετησίως , θα µπορούσαν  να εξοικονο µηθούν  έως και 126 εκατ. ευρώ  
περίπου . Οι θετικές  επιπτώσεις  θα ήταν  σηµαντικές  για τις ΜΜΕ , για τις οποίες  το εν λόγω  
κόστος  είναι  αναλογικά  υψηλότερο . Αυτός  ο τύπος  εταιρείας  θα ωφεληθεί  επίσης  από την 
κατάργηση  της παρακράτησης  φόρων  στην  πηγή  για τα δικαιώ µατα: τείνουν  να παραχωρούν  
άδειες  επί των δικαιω µάτων  βιοµηχανικής  ιδιοκτησίας  τους, εφόσον  δεν είναι  σε θέση  να 
εκµεταλλευθούν  οι ίδιες τις εφευρέσεις  τους. Από την άλλη  πλευρά , θα παρέ µεναν οι 
διαφορές  στη φορολογία  των µερισµάτων , των τόκων  και των δικαιω µάτων , µε τις 
αντίστοιχες  στρεβλώσεις  που επηρεάζουν  την εσωτερική  δοµή του κεφαλαίου  των εταιρειών , 
την κατανο µή της διανοητικής  ιδιοκτησίας  των εταιρειών  της ΕΕ και την οργανωτική  µορφή . 
Με την επιλογή  3 θα εξισορροπούνταν  οι όροι που προβλέπονται  στις οδηγίες  για τη 
φορολογία  των µερισµάτων , των τόκων  και των δικαιω µάτων . Η επιλογή  αυτή  θα συνέβαλλε  
στη µείωση  των προαναφερό µενων  φορολογικών  στρεβλώσεων . Συν τοις άλλοις , θα 
µπορούσε  να αποφέρει  οφέλη  ως προς  την αυξη µένη ευελιξία  και το χαµηλότερο  κόστος  
αναδιάρθρωσης  κατά  την επιλογή , από τις εταιρείες , της οργανωτικής  µορφής , της 
κεφαλαιακής  δοµής, των δοµών συµµετοχής  στο µετοχικό  κεφάλαιο  και της κατανο µής των 
άυλων  περιουσιακών  στοιχείων . Οι εξοικονο µήσεις  όσον  αφορά  το κόστος  συµµόρφωσης  
των επιχειρήσεων  υπολογίζονται  σε 38,4 έως 58,8 εκατ. ευρώ . Οι επιπτώσεις  στα καθαρά  
έσοδα  των κρατών  µελών  ενδέχεται  να είναι  ακόµη πιο περιορισ µένες από ό,τι στην  
προηγού µενη επιλογή  πολιτικής : υπολογίζονται  χονδρικά  σε 160-310 εκατ. ευρώ . Η 
µεταφορά  αυτών  των αλλαγών  στο εσωτερικό  δίκαιο  αναµένεται  να µην είναι  ιδιαίτερα  
επαχθής , αφού  έχει αποκτηθεί  πείρα  από την εφαρ µογή της οδηγίας  για τις µητρικές  και τις 
θυγατρικές . 
Επιπλέον , υπάρχουν  δύο άλλες  πρωτοβουλίες  που µπορούν  να συνδυαστούν  µε τις επιλογές  2 
ή 3, προκει µένου να αντιµετωπιστούν  δύο από τα ειδικά  προβλή µατα που προαναφέρθηκαν . 
Οι επιλογές  4 και 5 είναι  βέβαιον  ότι θα συντελέσουν  στη βελτίωση  της λειτουργίας  της 
οδηγίας  και, για τον λόγο  αυτόν , θα πρέπει  να συµπεριληφθούν  σε οποιαδήποτε  
τροποποιητική  πρόταση .  
Οι ανωτέρω  εκτιµήσεις  θα πρέπει , ωστόσο , να αντιµετωπιστούν  µε επιφυλακτικότητα , καθώς  
βασίζονται  σε ορισµένες παραδοχές  και στατιστικά  δεδοµένα, στις περιπτώσεις  που δεν ήταν  
δυνατόν  να γίνει νοµική ανάλυση . 
                                                 
4 Πηγή : βλ. υποση µείωση  3. 
 
EL    EL Σύγκριση  των επιλογών  πολιτικής  
Καθώς  οι επιλογές  4 και 5 µπορούν  να συνδυαστούν  µε τις επιλογές  2 και 3, θα αναφερθού µε 
στο εξής σε δύο εναλλακτικές  λύσεις : η εναλλακτική  λύση  Ι αποτελεί  συνδυασ µό των 
επιλογών  2, 4 και 5, ενώ η εναλλακτική  λύση  ΙΙ είναι  συνδυασ µός των επιλογών  3, 4 και 5. 
Μολονότι  η εναλλακτική  λύση  Ι θα ήταν  αποτελεσ µατικότερη  όσον  αφορά  τη µείωση  του 
κόστους  συµµόρφωσης , θα ήταν  λιγότερο  αποδοτική  και µη συνεπής  µε άλλους  στόχους  για 
τη βελτίωση  της λειτουργίας  της οδηγίας . Σε εποχή  αστάθειας  των δηµόσιων  οικονο µικών , η 
λύση  αυτή  θα συνεπαγόταν  πιο απότο µη µείωση  των φορολογικών  εσόδων  των κρατών  
µελών · η εφαρ µογή θα ήταν  δυσχερέστερη · και θα ήταν  ασυνεπής  µε τον στόχο  της 
εξάλειψης  των στρεβλώσεων  που προκύπτουν  από τη διαφορά  του πεδίου  εφαρ µογής µεταξύ  
της οδηγίας  και της οδηγίας  για τις µητρικές  και τις θυγατρικές . 
Ως εκ τούτου , η εναλλακτική  λύση  ΙΙ είναι  η προτι µώµενη επιλογή , εφόσον  προσφέρει  πιο 
εξισορροπη µένη λύση . ∆εν θα είναι  τόσο  αποτελεσ µατική  όσο η εναλλακτική  λύση  I όσον  
αφορά  τη µείωση  του κόστους  συµµόρφωσης , αλλά  µε αυτήν  είναι  πάντως  δυνατόν  να 
επιτευχθούν  όλοι οι στόχοι  που έχουν  τεθεί  στην  παρούσα  πρωτοβουλία , µε µικρότερες  
µειώσεις  των φορολογικών  εσόδων . Από τη δηµόσια διαβούλευση , που δροµολογήθηκε  από 
την Επιτροπή , φαίνεται  επίσης  ότι οι περισσότεροι  συµφεροντούχοι  που απάντησαν  
προτι µούσαν  αυτή  την εναλλακτική  λύση . Αντιθέτως , η κυριότερη  επιλογή  της εναλλακτικής  
λύσης  Ι, ήτοι η επέκταση  της οδηγίας  στις πληρω µές µεταξύ  µη συνδεδε µένων  επιχειρήσεων , 
συγκέντρωσε  πολύ  µικρή υποστήριξη , µόνον  29 % των απαντήσεων  που λήφθηκαν . 
Τα κράτη  µέλη είχαν  επίσης  την ευκαιρία  να εκφράσουν  τις απόψεις  τους όσον  αφορά  τις 
επιλογές  αυτές , σε συνεδρίαση  για να συζητηθεί  η έκθεση  της Επιτροπής  σχετικά  µε την 
οδηγία , που πραγ µατοποιήθηκε  στις 23 Νοεµβρίου  2009. Εν γένει , ήταν  περισσότερο  
διατεθει µένα να δεχθούν  τις πρωτοβουλίες  της επιλογής  3· ορισµένα κράτη  µέλη απέρριψαν  
ρητά  κάθε  τροποποίηση  βάσει  της επιλογής  2. Όσον  αφορά  τις τεχνικές  τροποποιήσεις  που 
προτείνονταν  στην  επιλογή  4, οι περισσότεροι  αντιπρόσωποι  των κρατών  µελών  
συµφώνησαν  ότι υπάρχει  ανάγκη  να δοθεί  λύση . Αναφορικά  µε την επιλογή  5, το θέµα είχε 
τεθεί  στη σύνοδο  του Συµβουλίου  ECOFIN, που εξέδωσε  την οδηγία , όπου  ευρεία  
πλειοψηφία  των κρατών  µελών  υποστήριξε  τις πρωτοβουλίες  της Επιτροπής  σε αυτόν  τον 
τοµέα. Ωστόσο , θα πρέπει  να τονιστεί  ότι η συνεδρίαση  της 23ης Νοεµβρίου  2009 ήταν  
τεχνικού  χαρακτήρα  και δεν ζητήθηκε  από τις αντιπροσωπείες  να λάβουν  πολιτική  θέση  επί 
των πρωτοβουλιών . Όντως , ορισµένοι αντιπρόσωποι  παρέ µειναν  σιωπηλοί  κατά  τη διάρκεια  
της συζήτησης .