ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 38/94 η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 19 Σεπτεμβρίου 1994 για τη θέσπιση της οδηγίας 94/. . ./ΕΚ του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (94/C 301/02)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 75,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας:

1. ότι με την πάροδο του χρόνου οι εθνικές και οι διεθνείς μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων οδικώς έχουν σημαντικά αυξηθεί προκαλώντας κλιμάκωση των κινδύνων ατυχήματος 7

2. ότι όλα τα κράτη μέλη, εξαιρουμένης της Ιρλανδίας, συγκαταλέγονται μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της ευρωπαϊκής συμφωνίας για τις διεθνείς οδικές μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων (ADR) - της οποίας το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής υπερβαίνει τα όρια της Κοινότητας - με την οποία καθορίζονται ενιαίοι κανόνες για την ασφαλή διεθνή μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων οδικώς 7 ότι κατά συνέπεια κρίνεται σκόπιμο να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής των κανόνων αυτών και στις εσωτερικές εθνικές μεταφορές προκειμένου να εναρμονισθούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μεταφέρονται οδικά επικίνδυνα εμπορεύματα στο εσωτερικό της Κοινότητας 7

3. ότι δεν υπάρχει κοινοτική νομοθεσία που να καλύπτει το πλήρες φάσμα απαιτούμενων μέτρων για την ασφαλή μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων και ότι τα εθνικά μετρά ποικίλλουν από το ένα κράτος μέλος στο άλλο 7 ότι εν λόγω αποκλίσεις εμποδίζουν την ελεύθερη παροχή μεταφορικών υπηρεσιών και την ελεύθερη διακίνηση οχημάτων και ειδών μεταφορικού εξοπλισμού 7 ότι, για την υπέρβαση αυτών των εμποδίων, θα πρέπει να ορισθούν ενιαίοι κανόνες που να ισχύουν για όλες τις ενδοκοινοτικές μεταφορές 7

4. ότι επιβάλλεται η ανάληψη αυτής της δράσης σε κοινοτικό επίπεδο προκειμένου να εξασφαλισθεί συνέπεια με τις άλλες κοινοτικές διατάξεις, επαρκής εναρμόνιση ώστε να διευκολύνεται η ελεύθερη κυκλοφορία εμπορευμάτων και υπηρεσιών και εχέγγυα υψηλής ασφάλειας στις εθνικές και διεθνείς μεταφορές 7

5. ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν τη δέσμευση της Κοινότητας και των κρατών μελών της, στο πλαίσιο των στόχων που καθορίζονται στο κεφάλαιο 19 του σχεδίου δράσης 21 της Συνδιάσκεψης της UNCED στο Rio de Janeiro τον Ιούνιο 1992, να καταβάλει προσπάθειες για την μελλοντική εναρμόνιση των συστημάτων ταξινόμησης των επικινδύνων ουσιών 7

6. ότι επί του παρόντος δεν υπάρχει ειδική κοινοτική νομοθεσία για τις προϋποθέσεις ασφαλείας υπό τις οποίες πρέπει να μεταφέρονται οι βιολογικοί παράγοντες και οι γενετικώς τροποποιημένοι οργανισμοί στους οποίους αναφέρονται οι οδηγίες 90/219/ΕΟΚ (4), 90/220/ΕΟΚ (5) και 90/679/ΕΟΚ 7

7. ότι οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας λαμβάνουν υπόψη άλλες κοινοτικές πολιτικές στους τομείς της ασφάλειας των εργαζομένων, της κατασκευής οχημάτων και της προστασίας του περιβάλλοντος 7

8. ότι τα κράτη μέλη εξακολουθούν να είναι ελεύθερα να ρυθμίζουν τα της μεταφοράς επικινδύνων εμπορευμάτων που εκτελείται στο έδαφός τους από όχημα το οποίο δεν καλύπτεται από την οδηγία, ανεξάρτητα από τον τόπο έκδοσής της άδειας κυκλοφορίας του οχήματος 7

9. ότι, τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν ειδικούς κανόνες κυκλοφορίας για τη μεταφορά, στο έδαφός τους, επικινδύνων εμπορευμάτων 7

10. ότι τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να διατηρούν τις απαιτήσεις τους για την εξασφάλιση της ποιότητας όσον αφορά ορισμένες εθνικές δραστηριότητες μεταφορών, έως ότου η Επιτροπή υποβάλει στο Συμβούλιο σχετική έκθεση 7

11. ότι δυνάμει των διατάξεων της ADR επιτρέπεται η σύναψη συμφωνιών, κατά παρέκκλιση των διατάξεων της ADR, και ότι ο μεγάλος αριθμός των συμφωνιών που έχουν συναφθεί σε διμερή βάση μεταξύ των κρατών μελών εμποδίζει την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών για τη μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων 7 ότι η εισαγωγή των απαραίτητων διατάξεων στα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας πρέπει να επιτρέπει στην αποφυγή τέτοιων παρεκκλίσεων 7 ότι, είναι απαραίτητο να προβλεφθεί μεταβατική περίοδος κατά την οποία οι υπάρχουσες συμφωνίες να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται μεταξύ των κρατών μελών 7

12. ότι είναι απαραίτητη η μεταφορά στο κοινοτικό δίκαιο διατάξεων της ADR, ιδίως των απαιτήσεων για την κατασκευή οχημάτων μεταφοράς επικινδύνων εμπορευμάτων 7 ότι, εν προκειμένω, θα πρέπει να προβλεφθεί μεταβατική περίοδος ώστε να μπορούν τα κράτη μέλη να διατηρήσουν προσωρινά ορισμένες ειδικές εθνικές διατάξεις που αφορούν απαιτήσεις κατασκευής οχημάτων για τα οποία έχουν εκδώσει άδεια κυκλοφορίας 7

13. ότι οι υφιστάμενες διαδικασίες ενημέρωσης στα σχετικά εθνικά νομοσχέδια, πρέπει να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια για όλους τους οικονομικούς φορείς 7

14. ότι τα κράτη μέλη πρέπει, όσον αφορά τις εσωτερικές μεταφορές, να διατηρήσουν το δικαίωμα εφαρμογής κανόνων που να ανταποκρίνονται στις συστάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τη συνδυασμένη μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων, στο μέτρο που η ADR δεν έχει εισέτι εναρμονισθεί με τους κανόνες αυτούς, που πρέπει να διευκολύνουν τις συνδυασμένες μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων 7

15. ότι τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν το δικαίωμα ρύθμισης ή απαγόρευσης της μεταφοράς ορισμένων επικινδύνων εμπορευμάτων στο έδαφος τους αποκλειστικά και μόνο για λόγους άλλους από την ασφαλεια των μεταφορών 7 ότι, εν προκειμένω, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν το δικαίωμα να επιβάλουν, για ορισμένες μεταφορές πολύ επικινδύνων ουσιών, την χρήση σιδηροδρομικής ή πλωτής οδού, ή να διατηρήσουν για ορισμένες πολύ επικίνδυνες ουσίες, πολύ ειδικές συσκευασίες 7

16. ότι, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη πρέπει να μπορούν να εφαρμόζουν αυστηρότερους ή επιεικέστερους κανόνες για ορισμένες μεταφορές που εκτελούνται στο έδαφος τους από οχήματα στα οποία έχουν χορηγήσει άδεια κυκλοφορίας 7

17. ότι, κατά την εναρμόνιση των προϋποθέσεων, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι ειδικές εθνικές συνθήκες και ότι, ως εκ τούτου, η παρούσα οδηγία πρέπει να είναι αρκετά ελαστική και να παρέχει στα κράτη μέλη δυνατότητες για ορισμένες παρεκκλίσεις 7 ότι η εφαρμογή των νέων εξελίξεων στη τεχνολογία και τη βιομηχανία δεν πρέπει να παρεμποδίζεται και ότι πρέπει να προβλεφθούν προσωρινές παρεκκλίσεις, για τον σκοπό αυτό 7

18. ότι οχήματα με άδεια κυκλοφορίας τρίτων χωρών πρέπει να έχουν το δικαίωμα να εκτελούν διεθνείς μεταφορές στο έδαφος ενός κράτους μέλους εφόσον τηρούνται οι διατάξεις της ADR 7

19. ότι πρέπει να εξασφαλιστεί η δυνατότητα ταχείας προσαρμογής της παρούσας οδηγίας στην τεχνική πρόοδο, ώστε να ληφθούν υπόψη οι νέες διατάξεις που προβλέπονται στην ADR, και να καθορισθεί η εφαρμογή κατεπειγόντων μέτρων σε περίπτωση ατυχημάτων ή συμβάτων 7 ότι, για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να δημιουργηθεί μια επιτροπή και να καθιερωθεί μια διαδικασία στενής συνεργασίας ματαξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο αυτής της επιτροπής 7

20. ότι τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας περιέχουν διατάξεις για την επαγγελματική κατάρτιση ορισμένων οδηγών οχημάτων για οδική μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων 7 ότι θα πρέπει, κατά συνέπεια, να καταργηθεί η οδηγία 89/684/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1989 για την επαγγελματική κατάρτιση οδηγών οχημάτων για την οδική μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων (6),

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Πεδίο εφαρμογής, ορισμοί και γενικές διατάξεις

Άρθρο 1

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στις οδικές μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων οι οποίες εκτελούνται στο εσωτερικό των κρατών μελών ή μεταξύ τους. Δεν εφαρμόζεται στις μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων τις οποίες εκτελούν οχήματα που ανήκουν στις ένοπλες δυνάμεις ή εμπίπτουν στην ευθύνη τους.

2. Εντούτοις, οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν το δικαίωμα των κρατών μελών να καθορίζουν, τηρουμένου του κοινοτικού δικαίου, απαιτήσεις όσον αφορά:

α) τις εθνικές και διεθνείς μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων οι οποίες εκτελούνται στο έδαφός τους από οχήματα που δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία 7

β) τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας οι οποίοι ρυθμίζουν ειδικά τις εθνικές και διεθνείς μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων 7

γ) τη διασφάλιση της ποιότητας για τις επιχειρήσεις, σύμφωνα με τα πρότυπα ISO 9001 και 9002, όταν εκτελούν εθνικές μεταφορές:

i) εκρηκτικών υλών και αντικειμένων της κλάσης 1, εφόσον το περιεχόμενο εκρηκτικής ύλης υπερβαίνει, ανά μονάδα μεταφοράς:

- τα 1 000 χιλιόγραμμα για τη διαίρεση 1.1,

- τα 3 000 χιλιόγραμμα για τη διαίρεση 1.2,

- τα 5 000 χιλιόγραμμα για τις διαιρέσεις 1.3 και 1.5

ii) σε δεξαμενές ή εμπορευματοκιβώτια-δεξαμενές συνολικής χωρητικότητας μεγαλύτερης από 3 000 λίτρα, των ακόλουθων πολύ επικινδύνων υλών:

- Ύλες της κλάσης 2

- αέρια των στοιχείων

at)

bt)

b)

c)

- υγροποιημένα αέρια υπό ισχυρή ψύξη των στοιχείων 7° β) και 8° β)

- Ύλες των κλάσεων 3, 4.1, 4.2, 4.3, 5.1 5.2, 6.1, 8

- μη περιλαμβανόμενες στο τμήμα β) ή γ) αυτών των κλάσεων

- ή περιλαμβανόμενες, αλλά με κωδικό κινδύνου με τρία ή περισσότερα σημαντικά ψηφία (εκτός του μηδενός),

iii) των ακόλουθων δεμάτων της κλάσης 7 (ραδιενεργές ύλες): δέματα σχάσιμων υλών, δέματα τύπου B(U), δέματα τυπου B(M).

Το πεδίο εφαρμογής των εθνικών διατάξεων που αφορούν αυτές τις απαιτήσεις δεν μπορεί να διευρυνθεί.

Οι προαναφερόμενες διατάξεις παύουν να εφαρμόζονται εάν ανάλογα μέτρα καταστούν υποχρεωτικά μέσω κοινοτικών διατάξεων.

Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 1998, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο έκθεση που θα περιλαμβάνει την εκτίμηση των θεμάτων ασφάλειας που καλύπτονται από το παρόν σημείο, συνοδευόμενη από κατάλληλη πρόταση παράτασης ή κατάργησής του.

Άρθρο 2

Για τους σκοπούς τηη παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

- «ADR», η Ευρωπαϊκή Συμφωνία για τις διεθνείς οδικές μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων, η οποία συνήφθη στη Γενεύη στις 30 Σεπτεμβρίου 1957, καθώς και οι τροποποιήσεις της,

- «όχημα», οποιοδήποτε όχημα με κινητήρα που προορίζεται για οδική χρήση ολοκληρωμένο ή ημιτελές, το οποίο έχει τουλάχιστον τέσσερις τροχούς και είναι σχεδιασμένο για μέγιστη ταχύτητα που υπερβαίνει τα 25 km/h, και τα ρυμουλκούμενά του, εξαιρουμένων των οχημάτων τα οποία κινούνται επί τροχιών, γεωργικών και δασικών ελκυστήρων και όλων των κινητών μηχανισμών,

- «επικίνδυνα εμπορεύματα», οι ύλες και τα αντικείμενα των οποίων η οδική μεταφορά απαγορεύεται ή επιτρέπεται μόνο υπό ορισμένους όρους, βάσει των παραρτημάτων Α και Β της παρούσας οδηγίας,

- «μεταφορά», οποιαδήποτε δραστηριότητα οδικής μεταφοράς η οποία εκτελείται από όχημα, εν όλω ή εν μέρει, επί δημοσίων οδών και στο έδαφος κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων φόρτωσης και εκφόρτωσης των εμπορευμάτων που καλύπτονται από τα παραρτήματα Α και Β, με την επιφύλαξη του καθεστώτος που προβλέπουν οι νομοθεσίες των κρατών μελών όσον αφορά την ευθύνη από τις δραστηριότητες αυτές.

Αποκλείονται από αυτό τον ορισμό οι μεταφορικές δραστηριότητες που εκτελούνται καθ' ολοκληρίαν εντός της περιμέτρου κλειστού χώρου.

Άρθρο 3

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6, δεν μπορούν να μεταφέρονται οδικώς τα επικίνδυνα εμπορεύματα των οποίων η μεταφορά απαγορεύεται βάσει των παραρτημάτων Α και Β της παρούσας οδηγίας.

2. Με την επιφύλαξη των άλλων διατάξεων της παρούσας οδηγίας, η μεταφορά των υπόλοιπων επικινδύνων εμπορευμάτων τα οποία απαριθμούνται στο παράρτημα Α επιτρέπεται, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι που καθορίζουν τα παραρτήματα Α και Β, ιδίως όσον αφορά:

α) τη συσκευασία και την επισήμανση των ως άνω εμπορευμάτων και

β) την κατασκευή, τον εξοπλισμό και την καλή λειτουργία του οχήματος μεταφοράς των εν λόγω εμπορευμάτων.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Παρεκκλίσεις, περιορισμοί και εξαιρέσεις

Άρθρο 4

Κάθε κράτος μέλος μπορεί, μόνο για τις δραστηριότητες εσωτερικής μεταφοράς που εκτελούνται στο έδαφός του από οχήματα με άδεια κυκλοφορίας που έχει εκδώσει το ίδιο, να διατηρεί τις διατάξεις της εθνικής του νομοθεσίας για την οδική μεταφορά των επικινδύνων εμπορευμάτων, οι οποίες είναι σύμφωνες προς τις συστάσεις των Ηνωμένων Εθνών για τις μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων, έως ότου τα παραρτήματα Α και Β της παρούσας οδηγίας αναθεωρηθούν ώστε να ανταποκρίνονται προς τις εν λόγω συστάσεις. Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή.

Άρθρο 5

1. Με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, και ιδίως εκείνων που αφορούν την πρόσβαση στην αγορά, τα κράτη μέλη διατηρούν το δικαίωμα να ρυθμίζουν ή να απαγορεύουν, αποκλειστικά και μόνο για λόγους άλλους πλην της ασφαλείας κατά την μεταφορά, όπως ιδίως για λόγους που έχουν σχέση με την εθνική ασφάλεια ή την προστασία του περιβάλλοντος, τη μεταφορά ορισμένων επικινδύνων εμπορευμάτων στο εδαφός τους.

2. Κάθε ρύθμιση την οποία επιβάλλουν τα κράτη μέλη στα οχήματα που εκτελούν διεθνείς μεταφορές μέσω του εδάφους τους και η οποία επιτρέπεται από την «ένδειξη περιθωρίου» («marginal») 10 599 του παραρτήματος Β, πρέπει να έχει περιορισμένη τοπικά ισχύ, να εφαρμόζεται τόσο στις εθνικές όσο και στις διεθνείς μεταφορές και να μην συνεπάγεται οποιεσδήποτε διακρίσεις.

3. α) Τα κράτη μέλη μπορουν να εφαρμόζουν αυστηρότερες διατάξεις για τις μεταφορές οι οποίες εκτελούνται με οχήματα για τα οποία έχουν εκδώσει άδεια κυκλοφορίας ή στα οποία έχουν επιτρέψει την κυκλοφορία στο έδαφός τους, όχη όμως όσον αφορά την κατασκευή των οχημάτων.

β) Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν τις ειδικές εθνικές τους διατάξεις που αφορούν το κέντρο βάρους των δεξαμενοφόρων οχημάτων για τα οποία η άδεια κυκλοφορίας έχει εκδοθεί στο έδαφός τους έως την ενδεχόμενη τροποποίηση της «ένδειξης περιθωρίου» («marginal») 211 128 του παραρτήματος Β, της παρούσας οδηγίας, αλλά, το αργότερο, έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998.

4. Εάν κράτος μέλος κρίνει ότι οι διατάξεις ασφαλείας αποδείχθηκαν, σε περίπτωση ατυχήματος ή άλλου συμβάντος, ανεπαρκείς για τον περιορισμό των εγγενών κινδύνων της μεταφοράς και εάν χρειάζονται επείγουσες ενέργειες, γνωστοποιεί στην Επιτροπή, στο στάδιο του σχεδίου, τα μέτρα που μελετά να λάβει. Η Επιτροπή, ενεργώντας με τη διαδικασία του άρθρου 9, αποφασίζει κατά πόσον πρέπει να επιτραπεί η εφαρμογή των εν λόγω μέτρων και καθορίζει τη διάρκειά τους.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν τις εθνικές διατάξεις που ισχύουν στις 31 Δεκεμβρίου 1996, και αφορούν:

- τις μεταφορές υλών της κλάσης 1.1,

- τις μεταφορές ασταθών ή/και εύφλεκτων τοξικών αερίων της κλάσης 2,

- τις μεταφορές υλών που περιέχουν διοξίνες ή φουράνια,

- ή τις μεταφορές, με δεξαμενές ή εμπορευματοκιβώτια - δεξαμενές άνω των 3 000 λίτρων, υγρών των κλάσεων 3, 4.2, 4.3, 5.1, 6.1 ή 8 που δεν περιλαμβάνονται στο τμήμα β) ή γ) των εν λόγω κλάσεων.

Οι σχετικές διατάξεις μπορούν να αφορούν μόνο:

- την απαγόρευση της εκτέλεσης των μεταφορών αυτών οδικώς όταν είναι δυνατό να εκτελεστούν σιδηροδρομικώς ή διά πλωτής οδού,

- την υποχρέωση χρησιμοποίησης ορισμένων προτιμησιακών διαδρομών,

- ή κάθε άλλη διάταξη σχετικά με τη συσκευασία υλών που περιέχουν διοξίνες ή φουράνια.

Οι διατάξεις αυτές δεν μπορούν να διευρυνθούν ή να γίνουν αυστηρότερες. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω εθνικές διατάξεις στην Επιτροπή η οποία ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 6

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στο έδαφός τους την οδική μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων που ταξινομούνται, συσκευάζονται και επισημαίνονται σύμφωνα με τις διεθνείς απαιτήσεις οι οποίες αφορούν τις θαλάσσιες ή αεροπορικές μεταφορές, όποτε ή όλη μεταφορά περιλαμβάνει και θαλάσσια ή αεροπορική μεταφορά.

2. Οι διατάξεις των παραρτημάτων Α και Β οι οποίες αφορούν τη χρήση των γλωσσών στην επισήμανση ή στα αναγκαία παραστατικά έγγραφα δεν εφαρμόζονται για τις μεταφορικές δραστηριότητες που περιορίζονται στο έδαφος ενός μόνον κράτους μέλους. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να επιτρέπουν, για τις μεταφορές που εκτελούνται στο έδαφός τους, τη χρήση άλλων γλωσσών εκτός από τις προβλεπόμενες στα παραρτήματα.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη χρήση, στο έδαφός τους, οχημάτων τα οποία κατασκευάστηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997 και τα οποία δεν είναι σύμφωνα προς τις διατάξεις της, αλλά των οποίων η κατασκευή ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εθνικής νομοθεσίας που ισχύουν την 31η Δεκεμβρίου 1996, υπό την επιφύλαξη ότι τα οχήματα αυτά παραμένουν εντός των απαιτούμενων επιπέδων ασφαλείας.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρήσουν τις εφαρμοζόμενες την 31η Δεκεμβρίου 1996 διατάξεις της εθνικής τους νομοθεσίας σχετικά με την κατασκευή, τη χρήση και τους όρους κυκλοφορίας νέων περιεκτών, κατά την έννοια της «ένδειξης περιθωρίου» («marginal») 2212 του παραρτήματος Α, και νέων δεξαμενών, οι οποίες αποκλίνουν από τις διατάξεις των παραρτημάτων Α και Β, έως ότου προστεθούν στα παραρτήματα Α και Β παραπομπές σε πρότυπα για την κατασκευή και χρήση των δεξαμενών και των περιεκτών οι οποίες θα έχουν την ίδια δεσμευτική ισχύ με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, και το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998. Η χρήση των περιεκτών και δεξαμενών που κατασκευάστηκαν πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999 και παραμένουν εντός των απαιτουμένων επιπέδων ασφαλείας μπορεί να συνεχισθεί υπό τους αρχικούς όρους.

5. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να διατηρεί άλλες εθνικές διατάξεις εκτός από εκείνες που προβλέπονται στα παραρτήματα Α και Β, σχετικά με τη θερμοκρασία αναφοράς για την μεταφορά στο έδαφός του υγροποιημένων αερίων και μιγμάτων υγροποιημένων αερίων, μέχρις ότου περιληφθούν στα ευρωπαϊκά πρότυπα διατάξεις σχετικές με τις κατάλληλες, για τις δεδομένες κλιματικές ζώνες, θερμοκρασίες αναφοράς και μέχρις ότου προστεθούν στα παραρτήματα Α και Β παραπομπές στα πρότυπα αυτά.

6. Για τη μεταφορά επί του εδάφους του, κάθε κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει συσκευασίες που έχουν κατασκευαστεί αλλά δεν έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με την ADR πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, υπό την προϋπόθεση ότι οι συσκευασίες αυτές φέρουν ημερομηνία κατασκευής και μπορούν να υποβληθούν επιτυχώς στις δοκιμές που προβλέπει η ισχύουσα έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996 εθνική νομοθεσία, και εφόσον όλες αυτές οι συσκευασίες παραμένουν εντός των απαιτουμένων επιπέδων ασφαλείας (πράγμα που συμπεριλαμβάνει, ενδεχομένως, δοκιμές και επιθεωρήσεις), κατά το εξής σύστημα: μεγάλοι μεταλλικοί περιέκτες χύδην μεταφοράς, μεταλλικά δοχεία χωρητικότητας μεγαλύτερης των 50 λίτρων: επί διάστημα δεκαπέντε ετών το πολύ από την ημερομηνία κατασκευής τους 7 άλλες μεταλλικές και κάθε είδους πλαστικές συσκευασίες: επί διάστημα πέντε ετών το πολύ από την ημερομηνία κατασκευής τους, αλλά όχι μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1998.

7. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998, τη μεταφορά εντός του εδάφους του ορισμένων επικινδύνων εμπορευμάτων που έχουν συσκευαστεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997, υπό την προϋπόθεση ότι αυτά τα εμπορεύματα είναι ταξινομημένα, συσκευασμένα και επισημασμένα σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζει η εθνική νομοθεσία η οποίο εφαρμόζεται πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997.

8. Κάθε κράτος μέλος, όσον αφορά τις μεταφορικές δραστηριότητες οι οποίες εκτελούνται στο έδαφός του από οχήματα για τα οποία έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας στο έδαφός του, μπορεί να διατηρεί τις ισχύουσες στις 31 Δεκεμβρίου 1996 εθνικές του διατάξεις σχετικά με την αναγραφή κωδικού ανάληψης δράσης έκτακτης ανάγκης αντί του αναγνωριστικού αριθμού του κινδύνου που προβλέπεται στο παράρτημα Β.

9. Ύστερα από σχετική διαβούλευση με την Επιτροπή, τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν επιεικέστερες διατάξεις από εκείνες που ορίζονται στα παραρτήματα Α και Β της παρούσας οδηγίας προκειμένου για τις μεταφορές, στο έδαφός τους, μικρών ποσοτήτων ορισμένων επικινδύνων εμπορευμάτων, εξαιρουμένων των μετρίως και πολύ ραδιενεργών υλών.

10. Υπό την προϋπόθεση ότι δεν διακυβεύεται η ασφάλεια, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν προσωρινές παρεκκλίσεις από τα παραρτήματα Α και Β, προκειμένου να μπορούν να διεξάγουν στο έδαφός τους τις αναγκαίες δοκιμές για την τροποποίηση των διατάξεων των παραρτημάτων αυτών σε συνάρτηση με την εξέλιξη της τεχνικής και της βιομηχανίας. Η Επιτροπή ενημερώνεται σχετικά και ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη.

Οι προσωρινές παρεκκλίσεις που συμφωνούνται μεταξύ των αρμοδιών αρχών των κρατών μελών, βάσει των «ενδείξεων περιθωρίου» («marginals») 2010 και 10 602 των παραρτημάτων Α και Β, πρέπει να λαμβάνουν μορφή πολυμερούς συμφωνίας η οποία θα προτείνεται στις αρμόδιες αρχές όλων των κρατών μελών από την αρχή που αναλαμβάνει την πρωτοβουλία για τη συμφωνία. Η Επιτροπή ενημερώνεται σχετικά.

Οι παρεκκλίσεις που αναφέρονται στο πρώτο και δεύτερο εδάφιο πρέπει να εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις λόγω εθνικότητας ή τόπου εγκατάστασης του αποστολέα, του μεταφορέα ή του παραλήπτη, διαρκούν επί πέντε έτη κατ' ανώτατο όριο και δεν ανανεώνονται.

11. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν στο έδαφός τους την εκτέλεση ad hoc μεταφορών επικινδύνων εμπορευμάτων ή και μεταφορών απαγορευμένων βάσει των παραρτημάτων Α και Β, ή την εκτέλεση μεταφορών υπό συνθήκες διαφορετικές από τις προβλεπόμενες στα παραρτήματα Α και Β.

12. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 και το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν τις ισχύουσες συμφωνίες που έχουν συναφθεί με άλλα κράτη μέλη, τηρουμένης της ADR, χωρίς διακρίσεις λόγω εθνικότητας ή τόπου εγκατάστασης του αποστελέα, του μεταφορέα ή του παραλήπτη. Οι υπόλοιπες παρεκκλίσεις οι οποιες επιτρέπονται βάσει των «ενδείξεων περιθωρίου» («marginals») 2010 και 10602 των παραρτημάτων Α και Β πρέπει να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της παραγράφου 10.

Άρθρο 7

Με την επιφύλαξη των εθνικών ή κοινοτικών διατάξεων για την πρόσβαση στην αγορά, τα οχήματα για τα οποία έχει εκδοθεί άδεια κυκλοφορίας ή τα οποία έχουν γίνει δεκτά προς κυκλοφορία σε τρίτες χώρες επιτρέπεται να εκτελούν διεθνείς μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, εφόσον οι μεταφορές αυτές είναι σύμφωνες προς τις διατάξεις της ADR.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Τελικές διατάξεις

Άρθρο 8

Οι τροποποιήσεις που είναι αναγκαίες για την προσαρμογή των παραρτημάτων Α και Β στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο, η οποία συντελείται στους τομείς που καλύπτει η παρούσα οδηγία, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων της ADR, εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει το άρθρο 9.

Άρθρο 9

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή για την μεταφορά επικινδύνων εμπορευμάτων, καλούμενη εφεξής «επιτροπή», την οποία συγκροτούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας πορεδρεύει αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος. Αποφασίζει με την πλειοψηφία που προβλέπεται στο άρθρο 148 παράγραφος 2 της συνθήκης για την έκδοση των αποφάσεων που καλείται να λάβει το Συμβούλιο βάσει προτάσεως της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερόμενο άρθρο. Ο πρόεδρος δεν λαμβάνει μέρος στην ψηφοφορία.

3. α) Η Επιτροπή θεσπίζει τα σχεδιαζόμενα μέτρα όταν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής.

β) Όταν τα σχεδιαζόμενα μέτρα δεν είναι σύμφωνα με τη γνώμη της επιτροπής ή ελλείψει γνώμης, η Επιτροπή υποβάλλει χωρίς καθυστέρηση στο Συμβούλιο πρόταση σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν. Το Συμβούλιο αποφασίζει με ειδική πλειοψηφία.

Εάν το Συμβούλιο δεν έχει αποφασίσει εντός προθεσμίας τριών μηνών από την ημερομηνία υποβολής της πρότασης, τα προτεινόμενα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή.

Άρθρο 10

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1997. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 11

1. Ο οδηγία 89/684/ΕΟΚ καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 1997.

2. Τα προσωρινά πιστοποιητικά που χορηγούν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 2 της προαναφερόμενης οδηγίας για τις εθνικές μεταφορές μόνον εξακολουθούν να ισχύουν έως τις 31 Δεκεμβρίου 1996. Τα πιστοποιητικά που εκδίδονται βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 4 της εν λόγω οδηγίας μπορούν να χρησιμοποιούνται μέχρι να λήξει η ισχύς τους, αλλά μέχρι την 1η Ιουλίου 1997 το αργότερο για τις μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων σε δεξαμενές και για τις μεταφορές εκρηκτικών, και μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2000 το αργότερο για τις μεταφορές των άλλων επικινδύνων εμπορευμάτων.

Άρθρο 12

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

. . ., . . .

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ αριθ. C 17 της 20. 1. 1994, σ. 6.

(2) Γνώμη που διατυπώθηκε στις 27 Απριλίου 1994 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 3ης Μαΐου 1994 (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα), κοινή θέση του Συμβουλίου της . . . (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της . . . (δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ αριθ. L 117 της 8. 5. 1990, σ. 1.

(5) ΕΕ αριθ. L 117 της 8. 5. 1990, σ. 15.

(6) ΕΕ αριθ. L 374 της 31. 12. 1990, σ. 1.

(7) ΕΕ αριθ. L 398 της 30. 12. 1989, σ. 33.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α

Οι «ενδείξεις περιθωρίου» («marginals») 2 000-3 999 του παραρτήματος Α της ευρωπαϊκής συμφωνίας για τις διεθνείς οδικές μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων (ADR), όπως εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 1995, με την αντικατάσταση των λέξεων «συμβαλλόμενο μέρος» από τις λέξεις «κράτος μέλος».

ΣΗΜ: Τα κείμενα, στις επίσημες κοινοτικές γλώσσες, θα δημοσιευθούν μόλις καταρτιστεί κωδικοποιημένο κείμενο και γίνουν οι μεταφράσεις.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β

Οι «ενδείξεις περιθωρίου» («marginals») 10 000-260 000 του παραρτήματος Β της Ευρωπαϊκής Συμφωνίας για τις διεθνείς οδικές μεταφορές επικινδύνων εμπορευμάτων (ADR), όπως εφαρμόζονται από την 1η Ιανουαρίου 1995, με την αντικατάσταση των λέξεων «συμβαλλόμενο μέρος» από τις λέξεις «κράτος μέλος».

ΣΗΜ: Τα κείμενα στις επίσημες κοινοτικές γλώσσες, θα δημοσιευθούν μόλις καταρτιστεί κωδικοποιημένο κείμενο και γίνουν οι μεταφράσεις.

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

I. Εισαγώγη

Στις 25 Νοεμβρίου 1993, η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο πρόταση οδηγίας με βάση το άρθρο 75 της συνθήκης ΕΚ, για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τις οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (1).

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έδωσε τη γνώμη του στις 3 Μαΐου 1994 (2) και η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή έδωσε τη δική της γνώμη στις 27 Απριλίου 1994 (3).

Η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη της τις γνώμες αυτές, διαβίβασε στο Συμβούλιο τροποποιημένη πρόταση στις 2 Ιουνίου 1994.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1994, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 189 Γ της συνθήκης ΕΚ.

II. Στόχος της πρότασης

Η πρόταση της Επιτροπής αποσκοπεί στην εναρμόνιση των κανόνων που εφαρμόζονται στις εθνικές και ενδοκοινοτικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων, ώστε αφενός να εξασφαλισθεί αποδεκτό επίπεδο ασφαλείας και αφετέρου να δημιουργηθεί ενιαία αγορά για τις υπηρεσίες μεταφορών στα πλαίσια της Κοινότητας.

Ένας άλλος στόχος της είναι να ενσωματωθεί στο κοινοτικό δίκαιο η ευρωπαϊκή συμφωνία για τις διεθνείς οδικές μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων (ADR), η οποία συγκαταλέγει στα συμβαλλόμενα μέρη της όλα τα κράτη μέλη, εκτός της Ιρλανδίας που θα πρέπει να γίνει επίσης συμβαλλόμενο μέρος έως το τέλος του 1994.

III. Αναλύση της κοινής θέσης

Η κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο αντιστοιχεί κατ' ουσίαν στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής. Διατηρεί τους στόχους της εναρμόνισης και της ασφάλειας, που θα πρέπει να επιτευχθούν με την πληρέστερη δυνατή ενσωμάτωση της ADR στο κοινοτικό δίκαιο.

Η κοινή θέση περιλαμβάνει πάντως ορισμένες τροποποιήσεις σε σχέση με την πρόταση της Επιτροπής, ιδίως όσον αφορά τη διατήρηση των εθνικών νομοθεσίων σε σαφώς καθορισμένες περιπτώσεις. Οι παρεκκλίσεις αυτές, που έχουν κατά κανόνα προσωρινό χαρακτήρα, αφορούν μικρό μόνο τμήμα της αγοράς των μεταφορών.

Οι κυριότερες τροποποιήσεις τις οποίες επέφερε το Συμβούλιο στην πρόταση της Επιτροπής αφορούν:

- τη δυνατότητα των κρατών μελών να διατηρούν, σε ορισμένες σαφώς καθορισμένες περιπτώσεις, την εθνική τους νομοθεσία όσον αφορά:

- την πιστοποίηση της διασφάλισης της ποιότητας των επιχειρήσεων για τις εθνικές μεταφορές ορισμένων πολύ επικίνδυνων υλών που εκτελούνται στο έδαφός τους 7 προβλέπεται ότι η Επιτροπή θα υποβάλει έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998 σχετική έκθεση συνοδευόμενη από κατάλληλες προτάσεις [άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο γ)],

- τις κατασκευαστικές απαιτήσεις που αφορούν το κέντρο βάρους των δεξαμενοφόρων οχημάτων για τα οποία η άδεια κυκλοφορίας έχει εκδοθεί στο έδαφός τους, έως τις 31 Δεκεμβρίου 1998 [άρθρο 5 παράγραφος 3 στοιχείο α)],

- την απαγόρευση της εκτέλεσης ορισμένων μεταφορών πολύ επικίνδυνων εμπορευμάτων οδικώς όταν είναι δυνατό να εκτελεσθούν σιδηροδρομικώς ή διά πλωτής οδού, την υποχρέωση χρησιμοποίησης προκαθορισμένων διαδρομών για τις εν λόγω μεταφορές καθώς και τις απαιτήσεις σχετικά με τη συσκευασία υλών που περιέχουν διοξίνες ή φουράνια (άρθρο 5 παράγραφος 5),

- τη θερμοκρασία αναφοράς για τη μεταφορά υγροποιημένων αερίων, για τη δεδομένη κλιματική ζώνη (άρθρο 6 παράγραφος 5)

- τη δυνατότητα των κρατών μελών να λαμβάνουν έκτακτα μέτρα, σε περίπτωση ατυχήματος ή άλλου συμβάντος, στα πλαίσια διαδικασίας επιτροπολογίας (άρθρο 5 παράγραφος 4).

IV. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

1. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο

Το Συμβούλιο, ακολουθώντας την τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής, δέχθηκε την τροπολογία 3 (άρθρο 6 παράγραφος 6 πρώτος στίχος της κοινής θέσης), η οποία περιορίζει στο εθνικό έδαφος την παρέκκλιση σχετικά με τη χρησιμοποίηση μη πιστοποιημένων συσκευασιών, και την τροπολογία 13 (άρθρο 6 παράγραφος 9), η οποία εξαιρεί από την παρέκκλιση τις μικρές ποσότητες μετρίως και πολύ ραδιενεργών ουσιών ή προϊόντων.

Η κοινή θέση ενσωματώνει εξάλλου στο άρθρο 5 παράγραφος 3 στοιχείο α) την τροπολογία 2, η οποία προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν αυστηρότερες διατάξεις για τις μεταφορές που εκτελούνται με οχήματα για τα οποία έχουν εκδώσει άδεια κυκλοφορίας ή στα οποία έχουν επιτρέψει την κυκλοφορία στο έδαφός τους, όχι όμως όσον αφορά την κατασκευή των οχημάτων.

2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που δεν έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τις άλλες τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Το Συμβούλιο έκρινε ότι ορισμένες τροπολογίες παρεμβάλλονταν στο πεδίο εφαρμογής της ADR και της ισχύουσας κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με το χώρο εργασίας (τροπολογία 1) ή έθιγαν τα δικαιώματα των τρίτων χωρών που προβλέπονται στην ADR και τη Σύμβαση της Βιέννης για την οδική κυκλοφορία (τροπολογίες 6 και 16) ή συγκρούονταν με άλλες κοινοτικές πολιτικές (τροπολογία 8).

Ορισμένες τροπολογίες ήταν κατά τη γνώμη του αδικαιολόγητες, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη πρέπει να διατηρήσουν το δικαίωμα:

- να καθορίζουν απαιτήσεις ενδεχομένως ανάλογες, αλλά όχι απαραιτήτως αυστηρότερες, όσον αφορά τις μεταφορές επικίνδυνων εμπορευμάτων οι οποίες εκτελούνται από οχήματα που δεν καλύπτονται από την οδηγία (τροπολογία 7),

- να καλύπτουν ορισμένες εθνικές καταστάσεις (π.χ. τη μεταφορά μικρών ποσοτήτων επικίνδυνων εμπορευμάτων με μικρές αποστάσεις) (τροπολογία 21).

Το Συμβούλιο έκρινε ότι ορισμένες τροπολογίες δεν είχαν θέση σε μια οδηγία που αποσκοπεί στην κάλυψη των σχετικών μεταφορών από την άποψη της ασφάλειας (τροπολογία 20). Έκρινε επίσης ότι δεν είναι ανάγκη να επιβληθεί στα κράτη μέλη η υποχρέωση να εφαρμόζουν διατάξεις σχετικές με κώδικα δράσης για την αντιμετώπιση κατεπειγόντων περιστατικών και ότι θα ήταν σκόπιμο να επιτραπεί απλώς η διατήρηση των ισχυουσών εθνικών διατάξεων στον τομέα αυτό (τροπολογίες 9 και 12).

Όσον αφορά τις τροπολογίες 10 και 14, το Συμβούλιο ήταν της γνώμης ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν επαρκείς προθεσμίες, ώστε να μπορέσουν να θεσπισθούν σχετικά ευρωπαϊκά πρότυπα και να ενσωματωθούν στην ADR και την οδηγία. Το Συμβούλιο έκρινε ότι δεν πρέπει να επιτραπεί η ανανέωση των παρεκκλίσεων πενταετούς διαρκείας που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 10 της κοινής θέσης. Κατά τη γνώμη του, εάν εντός της πενταετούς αυτής περιόδου δεν έχουν εγκριθεί οι κατάλληλες τροποποιήσεις της ADR και κατά συνέπεια της οδηγίας, θα πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι οι εν λόγω παρεκκλίσεις δεν συμβάλλουν στη βελτίωση της ασφάλειας των σχετικών μεταφορών (τροπολογία 5).

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε εξάλλου την τροπολογία 11, κρίνοντας, όπως και ο βιομηχανικός κλάδος και τα ιδρύματα που ασχολούνται με τη δοκιμή των συσκευασιών, ότι θα ενδεικνυόταν περισσότερο προθεσμία δεκαπέντε ετών.

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε τέλος την τροπολογία 15, κρίνοντας ότι η προτεινόμενη διαδικασία είναι πολύ γραφειοκρατική και ότι αρκεί η διαδικασία που προβλέπεται στα πλαίσια της ADR.

(1) ΕΕ αριθ. C 17 της 20. 1. 1994, σ. 6.

(2) Έγγρ. 6738/94 PE-RESOL 33.

(3) Έγγρ. CES 561/94.