ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 03.07.1998 
COM(1998) 407 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΕΗ THE ΕΠΙΤΡΟΠΗΕ 
ΠΡΟΕ ΤΟ ΕΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΕΧΥΕΗ THE ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ 
TOY AIDS ΕΤΙΕ ΑΝΑΠΤΥΕΕΟΜΕΝΕΕ ΧΩΡΕΕ 

Vni/574/98-EL, Rév.2, Part.l 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΕΗ 
Οι στόχοι χου πgpόvτoς εγγράφου είναι οι εξής: 
• vg gπoxελέσει μια πρώχη βάση συζήχησης σχεχικά με χην gπάvτηση σχο αίτημα του 
Ευρωπαϊκού Ευμβουλίου του Λουξεμβούργου το. οποίο καλεί την Επιτροπή "να μελετήσει τις 
λεπτομέρειες ίδρυσης ταμείου θεραπευτικής αλληλεγγύης υπό την αιγίδα του UNAIDS με 
προορισμό την καταπολέμηση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες"· 
• να gvτgπoκpιθεί στο αίτημα του Κοινοβουλίου, το οποίο εγκρίθηκε gπό το 
Συμβούλιο Υπουργών, στο πλαίσιο του κανονισμού σχετικά με το κονδύλιο αριθ. Β7.6211 
του προϋπολογισμού για το AIDS (σύνδρομο επίκτητης gvoσoλoγικής ανεπάρκειας) για τη 
"μελέτη των οδών Kgi μέσων βελτίωσης της πpόσβgσης σχη θεραπεία των ατόμων που έχουν 
προσβληθεί από χον ιό HIV στις φτωχότερες χώρες ... σε σχενή συνεργασία με χους φορείς 
των Ηνωμένων Εθνών, τις ενδιαφερόμενες μη κυβερνηχικές οργανώσεις, xg εργαστήρια 
φαρμακευτικών προϊόντων, καθώς Kgi με Tg κράτη .μέλη χης Ευρωπαϊκής Ένωσης." 
• να υποστηρίξει Kgi vg εγκρίνει όλες τις εκκλήσεις για ενίσχυση χης διεθνούς gλληλεγγύης 
για την κgχgπoλέμηση του AIDS και, ειδικότερα, την έκκληση της Ομάδας των 8 στο 
Ντένβερ και το Μπέρμινγχαμ, του προγράμματος UNAIDS (κοινού προγράμματος των 
Ηνωμένων Εθνών για το AIDS) σχετικά με την περιγεννητική μετάδοση, της διεθνούς 
πρωτοβουλίας για το εμβόλιο κατά του AIDS (ΙΑVI), και την έκκληση της Διεθνούς 
Τράπεζοκ; για τη δημιουργία ταμείου αγοράς εμβολίων. 
• να gvgκεφgλαιώσει τις τρέχουσες προτεραιότητες της Επιτροπής σχετικά με τον ιό HTV (ιός 
ανθρώπινης ανοσολογικής ανεπάρκειας) και το AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
να παρουσιάσει τη θέση της Επιτροπής έναντι των πρόσφατων εκκλήσεων για ενίσχυση της 
διεθνούς αλληλεγγύης με στόχο την καταπολέμηση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες 
και την πιθανή ειδική συμβολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε μια νέα διεθνή πρωτοβουλία. 
να προτείνει το πλαίσιο συμπληρωματικής στρατηγικής και ορισμένα στοιχεία που πρέπει να 
ληφθούν υπόψη όσον αφορά χρηματοδοτικούς πόρους, μέσω των οποίων η ΕΕ μπορεί να 
συμμετάσχει στην προσπάθεια ενίσχυσης της διεθνούς gλληλεγγύης vig την κgχgπoλεμηση 
χου AIDS σε επίπεδο πρόληψης (εμβόλιο), Kgi στην προσπάθεια βελτίωσης της περίθαλψης 
στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Λ&-
VHI/574/98-EL,Rév.2 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΙΕΧΥΕΗ THE ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ 
TOY AIDS ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ 
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ 
Η εν λόγω ανακοίνωση: 
1) Παρέχει évg πλαίσιο για τις εκκλήσεις διεθνούς αλληλεγγύης, περιγράφοντας την 
τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά xov ιό HIV/AIDS (ιος ανθρώπινης gvoσoλoγικής ανεπάρκειας 
και σύνδρομο επίκτηχης ανοσολογικής ανεπάρκειας) σχις αναπτυσσόμενες χώρες. 
2) Παρουσιάζει χη θέση χης Eυpωπgïκής Επιχροπής όσον αφορά τις εθνικές και διεθνείς 
προτεραιότητες σχετικά με τη χρήση χων δημοσίων πόρων για χην καταπολέμηση χου AIDS χις 
αναπτυσσόμενες χώρες. Τονίζει χην αμοιβαία ανίσχυση χης πρόληψης και χης περίθαλψης με 
την παροχή δημόσιων αγαθών. 
3) Συνοψίζει τις τρέχουσες προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την 
καταπολέμηση του ιού HIV/AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες, πριν συζητηθεί ο τρόπος με τον 
οποίο μπορούν να ενισχυθούν. Κατ'αρχήν, τονίζει την επιτυχία αποδοτικών στοχοθετημένων 
προληπτικών παρεμβάσεων, και τη σημασία της επέκτασης τους. Στη συνέχεια, υπογραμμίζει 
τη σημασία της παροχής υποστήριξης για την ενίσχυση των συστημάτων υγείας, παραθέτοντας 
συνοπτικά τις πιθανές βελχιώσεις. 
4) Ερευνά χη δυνατότητα δημιουργίας νέων μηχανισμών αλληλεγγύης, και εξετάζει 
ορισμένες εvgλλaκτικές λύσεις. Πρώτον, ερευνάται η προοπτική χρηματοδότησης της 
περίθαλψης με φάρμακα για ρετροϊούς σε αναπτυσσόμενες χώρες, ενώ τίθενται θέματα 
τεχνικών αβεβαιοτήτων, σχετικών προτεραιοτήτων, οικονομικής προσιτότητας Kgi κρατικής 
πολιτικής. Δεύτερον, η δυνατόΉ^ ανάπτυξης εμβολίων και μικροβιοκτόνων, Kgi δημιουργίας 
κεφαλαίου αγοράς των εν λόγω προϊόντων αποτελεί αντικείμενο συζητήσεων και γενικής 
υποστήριξης. 
5) Συνοψίζει τη δυνατότητα πρόσθετης ειδικής συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 
καθώς και χορήγησης συμπληρωματικών χρηματοδοτικών πόρων με στόχο: 
• να βοηθήσει τις χώρες στην αγορά βασικών προϊόντων, ειδικότερα, κατά σειρά 
προτεραιότητας: 
α) ΑΖΤ (Αζιδοθυμιδίνη) για τη μονοθεραπεία εγκύων οροθετικών γυναικών 
β) φαρμάκων για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, φυματίωση και άλλες 
περιστασιακά αναπτυσσόμενες νόσους · 
γ) θεραπείας κατά των ρετροϊών για τη διενέργεια πειραματικών ελέγχων σε 
ορισμένες χώρες ήδη επιλεγμένες από το πρόγραμμα UNAIDS. 
λ\> 
• να προωθήσει τις επενδύσεις του ιδιωτικού τομέα για την ανάπτυξη εμβολίων και 
μικροβιοκτόνων και για την παροχή κεφαλαίων αγοράς των εν λόγω προϊόντων. 
6) Υπογραμμίζει τη γενική ευθύνη χου UNAIDS όσον αφορά τη διαχείριση νέων μέσων 
αλληλεγγύης, αναθέτοντας ωστόσο τη λήψη των σημαντικών αποφάσεων στις αναπτυσσόμενες 
χώρες, και τονίζει τη σημασία χης παρακολούθησης. 
ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 
Ι: Εισαγωγή 
Α. Η πρόκληση χης προσεχούς δεκgεxίgς 
Β. Η κgχgπoλέμηση χου HIV/AIDS 
1. Πεpίθgλψη χων ατόμων με HIV/AIDS: ένας διαφορετικός κόσμος 
2. Πρόληψη της εξάπλωσης του HIV/AIDS 
Γ. Πολιτική ώθηση για πεpgιτέpω διεθνείς προσπάθειες Kgi gvgvεωμέvη διεθνή αλληλεγγύη 
Δ. Σχέδιο εγγράφου 
Π: Η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής όσον αφορά τις εθνικές και τις διεθνείς 
προτεραιότητες σχετικά με τη χρήση των διαθέσιμων κρατικών πόρων για την 
καταπολέμηση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
ΠΙ: Οι τρέχουσες προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την καταπολέμηση του 
HIV/AIDS και συστάσεις για τη μελλοντική ενίσχυση των σχετικών τομέων 
Α. Πρόληψη - παρεμβάσεις χαμηλού κόστους 
Το ειδικό θέμα της πρόληψης της μετάδοσης από τη μητέρα στο παιδί. 
Β. Στήριξη των εθνικών συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης 
IV: Νέες πρωτοβουλίες στον τομέα της διεθνούς αλληλεγγύης 
Α. Χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης και των φαρμάκων για ρετροϊούς για άτομα με 
HIV/AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες 
1. Η κατάσταση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης στις αναπτυσσόμενες 
χώρες και τρόποι αντιμετώπισης του πρόσθετου φόρτου εξαιτίας του AIDS· 
2. Το ειδικό θέμα της συνδυασμένης θεραπείας φάρμακα για ρετροϊούς 
α) Τεχνικά θέματα όσον αφορά τη γενικευμένη χρήση της συνδυασμένης 
θεραπείας για τα άτομα με HIV. 
β) Σχετικές προτεραιότηχες 
γ) Οικονομική προσιτότητα. 
δ) Κρατική πολιτική évgvn χης θεpgπευxικής αγωγές κατά χων ρεχροϊών. 
Tpέχoυσg εμπειρία σε ορισμένες gvgπτυσσόμεvες χώρες 
Β. Ιδιωτική Kgi κρατική ετgιpική σχέση για την ανάπτυξη εμβολίου και μικροβιοκτόνων 
Γ. Λεπτομέρειες νέων μέσων διεθνούς αλληλεγγύης 
V: Η ειδική συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής 
Α. Τί θα χρηματοδοτήσουν οι συμπληρωματικοί πόροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; 
Β. Κύρια προϊόντα που μπορούν vg gγopgσθoύv 
1. Προϊόντα που ήδη υπάρχουν 
2. npoïovrg που πρέπει vg gvgπτυχθoύv 
Γ. Πλαίσιο σχετικά με το gvτικείμεvo χρηματοδότησης με νέους πρόσθετους πόρους 
Δ. Τρόποι χορήγησης πιστώσεων στις χώρες 
Ε. Παραδείγματα προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για τη χρησιμοποίηση της 
δημοσιονομικής στήριξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε επίπεδο χώρας 
1. Φάρμακα που διατίθενται ήδη στην αγορά 
2. Προϊόντα μη διαθέσιμα επί του πgρόvτoς 
VI: Διαχείριση νέων μέσων διεθνούς αλληλεγγύης 
Α. Διεθνές επίπεδο. 
Β. Διαχείριση σε εθνικό επίπεδο οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση προϊόντων στις 
αναπτυσσόμενες χώρες 
Γ. Παρακολούθηση 
Δ. Διαχείριση νέου μέσου διεθνούς χρηματοδότησης για τη δοκιμή και την αγορά εμβολίων που 
προορίζονται για τις αναπτυσσόμενες χώρες. 
VII: Συμπέρασμα σχετικά με τη διεθνή συνεργασία και την ειδική συμμετοχή της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας 
Παράρτημα 1 - Παραπομπές όσον αφορά τη διεθνή συνεργασία σχετικά με τον ιό 
HIV/AIDS 
Ι: ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Α. Η πρόκληση της προσεχούς δεκαετίας 
Από την έναρξη της επιδημίας του AIDS κατέστη εμφανές ότι το AIDS δεν ήταν δυνατόν να 
αντιμετωπισθεί αποκλειστικά σε επίπεδο οικογένειας ούχε σε επίπεδο χώρους. Η διεθνής 
KOivonjrg έπρεπε να κινητοποιηθεί Kgi μόνο η κατάλληλη πολιτική ώθηση και οι 
χρηματοδοτικοί πόροι θα μπορούσαν να στηρίξουν τις προσπάθειες της για μεγάλο χρονικό 
διάστημα. 
Στο πλαίσιο αυτό η Ευρωπαϊκή Κοινότητα άρχισε, το 1984, τις πρώτες έρευνες της για τον ιό 
HIV/AIDS και το 1987 συμμετείχε για πρώτη φορά σε ενέργειες σχετικά με τον ιό HIV/AIDS 
στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στο στάδιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς και οι χώρες της 
Αφρικής, της Καραϊβικής και του Ειρηνικού (ΑΚΕ) συμφώνησαν ότι το AIDS είναι δυνατόν να 
αποτελέσει μείζονα πρόκληση για την ανάπτυξη και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπισθεί. Μόλις 
έξι μήνες μετά χην έναρξη του προγράμματος στις χώρες ΑΚΕ, και άλλες αναπτυσσόμενες 
χώρες πληρούσαν τους όρους στήριξης μέσω κονδυλίου χου προϋπολογισμού που 
δημιουργήθηκε ειδικά για τον σκοπό αυτό. 
Στη δεκαετία του '80, η πρόκληση που αντιμετώπισαν οι εν λόγω χώρες ήταν να αναπτύξουν 
γρήγορα αποτελεσματικά μέχρα για την αποφυγή της εξάπλωσης του AIDS, χην ενίσχυση των 
διαφόρων συστημάτων αντιμετώπισης του ιού σημειώνοντας παράλληλα πρόοδο όσον αφορά 
την επιστημονική μελέτη και την αύξηση των γνώσεων στον τομέα. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή από 
κοινού με τη διεθνή κοινότητα υποστήριξαν τις εθνικές και περιφερειακές προσπάθειες. 
Οι πολιτικές και οι στρατηγικές κοινοτικής στήριξης αποτέλεσαν αντικείμενο 
μακρών συζητήσεων, όπως διατυπώνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το 
Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, της 7ης Ιανουαρίου 1994, με τίτλο 
"Πολιτική της Κοινότητας και των κρατών μελών για το AIDS στις αναπτυσσόμενες 
χώρες", καθώς και στη νομική βάση του ειδικού κονδυλίου του προϋπολογισμού 
αριθ. Β7.6211 για το AIDS (αναφ. 95/0164(SYN) με ημερομηνία 26.6.1995). 
Εήμερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, η πρόκληση συνίσταται στην εφαρμογή των 
αποτελεσματικότερων μέτρων στην ευρύτερη κατά το δυvgτόv κλίμακα στηρίζοντας παράλληλα 
τα συστήματα υγειονομικής περίθαλψης για την αντιμετώπιση των ήδη προσβληθέντων ατόμων 
και την αύξηση των γνώσεων για τη βελτίωση των παρεμβάσεων και την ανάπτυξη νέων 
μεθόδων. Τα θέματα αυτά εξετάσθηκαν λεπτομερώς στο έγγραφο "Η καταπολέμηση του AIDS: 
κρατικές προτεραιότητες για μια παγκόσμια επιδημία", το οποίο εκπονήθηκε από κοινού από τη 
Διεθνή Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και το UNAIDS, και δημοσιεύθηκε το 1997. 
Οι μελλοντικές αυτές προκλήσεις παρουσιάσθηκαν από την Επιτροπή σε δημόσια συνεδρίαση 
στο Κοινοβούλιο κατά τη διάρκεια της οποίας ανακοινώθηκαν η συνέχιση και η μελλοντική 
ενίσχυση της στήριξης που πgpέχετgι στις δράσεις κgτgπoλέμησης του AIDS1 στις τρίτες 
χώρες. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρότεινε πpoτεpgιότητες για τη μελλοντική της 
χρηματοδοτική στήριξη. Οι εν λόγω προτεραιότητες συνοψίζονται και αναλύονται στο κεφάλαιο 
Π. 
Συνεδρίαση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 25 Νοεμβρίου 1997 
5 
Β. Η καταπολέμηση του HIV/AIDS 
1. Περίθαλψη των ατόμων με HIV/AIDS: ένας διαφορετικός κόσμος 
Εκτιμάται ότι το 1998, περισσότερο από 30 εκατομμύρια άνθρωποι ανά τον κόσμο έχουν 
προσβληθεί από HIV, το 90% των οποίων ζουν στις αναπτυσσόμενες χώρες και 20 εκατομμύρια 
ζουν στην Αφρική νοτίως της Σαχάρας. Το ήμισυ εκείνων που ζουν στην Αφρική νοτίως της 
Σαχάρας είναι γυναίκες. 
Μέχρι προσφάτως, θεωρείτο ότι η ασθένεια ήτgv θανατηφόρος σε ποσοστό περίπου 100% των 
περιπτώσεων, gv Kgi υπήpχgv σημαντικές διαφορές μετgξύ φτωχών και πλουσίων χωρών όσον 
αφορά την πρόληψη της μετάδοσης από τη μητέρα στο παιδί, την περίθαλψη των ασθενών και 
την εξέλιξη της ασθένειας. 
Στις πλούσιες χώρες, η πλειovότητg των ασθενών τυγχάνει ειδικής cppovxiôgç σε κρατικά ή 
ιδιωτικά ιδpύμgτα. Αν Kgi η πλήρης θεpgπείa δεν ήταν εφικτή, ήταν δυνατή η πapάτgση της 
ζωής με την πρόληψη Kgi τη θεpgπείa των επιλοιμώξεων, τη χρήση της μονοθεραπείας με ΑΖΤ, 
την παροχή ψυχολογικής υποστήριξης και την εξασφάλιση καλής διατροφής, που είχαν ως 
αποτέλεσμα η μέση διάρκεια ζωής μετο^ύ της προσβολής από την ασθένεια Kgi του θgvάτoυ vg 
8ivgi περίπου 12 χρόνια. 
Στις φτωχότερες χώρες, μικρό μόνο ποσοστό ασθενών τυγχάνει ειδικής περίθαλψης. Λόγω της 
φτώχειας, της κακής δκχτροφής, των ελλείψεων του τoμέg υγείας Kgi της gvεπgpκoύς 
gvrip8T<ÎMnoTiç των επιλοιμώξεων, η διάρκεια ζωής μετά την ορομετατροπή ήταν σε γενικές 
γραμμές πολύ μικρότερη των δέκα ετών και η μετάδοση από τη μητέρα στο παιδί αποτελεί 
συνήθη περίπτωση. 
Εντούτοις, πριν από δύο έτη, η αντίληψη ότι το AIDS αποτελεί θανατηφόρο ασθένεια άλλαξε με 
την εισαγωγή και την ανάπτυξη θεραπευτικών στρατηγικών που συνεπάγονται τη συνδυασμένη 
χρήση φαρμάκων για ρεχροϊούς και ανασχολέων πρωχεάσης τα οποία όχι μόνον βελτιώνουν την 
ποιότχχτα ζωής του 80% περίπου χων gσθεvώv, αλλά αφήνουν να εννοηθεί όχι οι μελλονχικές 
πρόοδοι χης φapμgκευxικής έρευνοις μπορούν να επιχρέψουν την ορισχική διακοπή της εξέλιξης 
της ασθένειας. Επυτλέον, στις πλουσιόχερες χώρες, η εμφάνιση χο 1996 χης μovoθεpgπείaς για 
εγκύους γυναίκες, Kgi η ύπgρξη εναλλακτικών λύσεων όσον αφορά χον θηλασμό, και επιλογών 
όσον αφορά χις εξεχάσεις και χην κοινωνική και ψυχολογική υποσχήριξη, ελαχισχοποίησε 
γρήγορα τη μετάδοση του HIV κατά την εγκυμοσύνη. 
Tig πρώτη φορά, έγινε εμφανές όχι η προσβολή από χον ιό HIV δεν είναι gπgpgίτητg μοιραία. 
Μετά την ανακάλυψη αυτή, οι πλούσιες χώρες χρησιμοποιούν ευρέως χα φάρμακα για 
ρεχροϊούς και τους αναστολείς πρωτεάσης. 
Η ανακάλυψη αποχελεσμαχικής μονοθεραπείας για εγκύους γυναίκες και συνδυασμένης 
θεραπείας για άχομα με HIV διεύρυνε ακόμη περισσότερο τη διαφορά χων προοπτικών των 
ατόμων με HIV μεταξύ φχωχών και πλούσιων χωρών. Ενώ σχις βιομηχανικές χώρες ο αριθμός 
χων νέων λοιμώξεων μειώνεχαι (ως αποχέλεσμα επιτυχών εκστρατειών πρόληψης) και 
εμφαίνεται η δυναχόχηχα αποτελεσματικής θεραπείας, οι φτωχές χώρες πλήττονται πάντα από 
υψηλό ποσοστό νέων λοιμώξεων που καταλήγουν μοιραία στο θάνατο. Σε ορισμένες 
αναπτυσσόμενες χώρες παρατηρείται σημαντική μείωση της μέσης διάρκειας ζωής εξαιτίας του 
AIDS, και η θνησιμότητα των ενηλίκων από το AIDS αυξάνεται διαρκώς στις περιοχές με το 
μεγαλύτερο ποσοστό. Είναι πιθανό ότι, Kgxa χην επόμενη δεκgεxίa, 40 εκατομμύρια άxoμg θα 
χάσουν τη ζωή τους εξαιτίας λοίμωξης από τον ιό ανοσολογικής ανεπάρκειας. Επίσης, θα 
προσβληθεί μεγάλος αριθμός παιδιών. 
Η πραγματικότητα δύο διαφορετικών κόσμων έναντι του AIDS και των συνεπειών του 
υπενθυμίζει τις σημαντικές διαφορές που υφίστανται σε θέματα ποιότηχας και πρόσβασης σχην 
6 
ιαχροφαρμακευχική περίθαλψη μεταξύ χων βιoμηχgvικώv Kgi χων gvgπτυσσόμεvωv χωρών 
γενικά και τις δύσκολες επιλογές που συνεπάγονται. Παραδείγμαχος χάρη, σχις αναπτυσσόμενες 
χώρες, 1 στις 50 γυναίκες χάνει τη ζωή της εξαιτίας επιπλοκών στην εγκυμοσύνη και τον τοκεχό 
σε σύγκριση με 1 σχις 2700 σχις ανεγνωρισμένες οικονομίες αγοράς. 
Ε'αυχό χο πλαίσιο χων χεράσχιων ανομοιοχήχων σε επίπεδο υγειονομικού καθεστώτος και 
δυνατοτήτων χων συσχημάχων υγείgς vg gvxιμεxωπίσoυv όλα xg προβλήμαχα υγείας 
περιλαμβανομένου του AIDS, πρέπει να εξεχασθεί η έκκληση για ενίσχυση χης διεθνούς 
αλληλεγγύης προκειμένου να αυξηθεί η πρόσβαση σχην πρόληψη, χην περίθαλψη και τη 
συνδυασμένη θεραπεία. 
2. Πρόληψη της εξάπλωσης χου HIV/AIDS 
Σήμερα είναι ευρέως παροάεκχό όχι πρέπει vg κακιβληθούν rapgixépoo προσπάθειες vig χον 
έλεγχο χης επιδημίας όπου αυχό είναι δυνατόν με χη βελτίωση χης αποχελεσμαχικόχηχας των 
υφιστάμενων μέτρων όσον αφορά χην πληροφόρηση, χη σχοχοθετημένη εκπαίδευση, χην 
παροχή συμβουλών, εξετάσεων, τη χρήση προφυλακτικών και τη θεραπεία των σεξουαλικώς 
μετο^ιδόμενων νοσημάτων, ολλά και με την ανάπτυξη νέων μεθόδων για την αποφυγή της 
μετάδοσης του ιού, ιδίως μεχαξύ χων πληθυσμών χων αναπτυσσόμενων χωρών. 
Μία από τις πρόσθετες προληπτικές μεθόδους που διατίθενται προσφάτως είναι η παροχή 
ζιδοβουδίνης ή ΑΖΤ στις εγκύους γυναίκες για να μειωθεί ο κίνδυνος μετάδοσης του ιού στο 
παιδί. Παράλληλα, μετά τα αποτελέσματα των κλινικών δοκιμών, το ΑΖΤ προστέθηκε από την 
ΠΟΥ στον κατάλογο των βασικών φαρμάκων, ενώ η τιμή του μειώθηκε κατά πολύ προκειμένου 
να καταστεί προσιτό σε ορισμένα στρώματα του πληθυσμού. 
Επί του παρόντος, η δέσμευση να αυξηθεί η πρόσβαση χων ατόμων με HIV σχην περίθαλψη και 
χη θεραπεία βαδίζει παράλληλα με χις προσπάθειες αύξησης χης διαθεσιμότητας των 
υφιστάμενων και των νέων προληπτικών μέτρων, διότι είναι παραδεκτό ότι ο μόνος τρόπος να 
μπορέσουν οι χώρες να αντιμετωπίσουν τον αυξανόμενο φόρτο που προκαλεί το AIDS είναι να 
σταματήσουν την επέκταση του όσο χο δυνατόν χαχύχερα και αποτελεσμαχικόχερα. Οι χώρες 
που είναι σε θέση να ελέγξουν χην επιδημία θα είναι εκείνες που θα μπορέσουν με χη 
μεγαλύτερη επιτυχία να παράσχουν στον πληθυσμό τους με ή χωρίς HIV τη βέλτιστη και πλέον 
κατάλληλη περίθαλψη. 
Ε'αυτό λοιπόν το περίπλοκο πλαίσιο πρέπει να απευθυνθούν νέες εκκλήσεις προκειμένου η ΑΖΤ 
να διατίθεται ευρέως στις εγκύους γυναίκες, να διευρυνθεί η πρόσβαση και σε άλλα φάρμακα 
για ρετροϊούς και να αναπτυχθούν ή να προωθηθούν οι επενδύσεις για την παραγωγή προϊόντων 
όπως τα εμβόλια και τα μικροβιοκτόνα. Οι εξελίξεις αυτές θα αποτελούσαν πραγματική αλλαγή 
εαν υποστηριχθούν στο εγγύς μέλλον και εφόσον οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν στη διάθεση 
τους νέα χρηματοδοτικά μέσα για την αγορά των εν λόγω προϊόντων. 
Γ. Πολιτική ώθηση για περαιτέρω διεθνείς προσπάθειες και ανανεωμένη διεθνή 
αλληλεγγύη 
Για να προωθήσει πρόσθετες προσπάθειες και μηχανισμούς για περαιτέρω αύξηση της διεθνούς 
αλληλεγγύης όσον αφορά το AIDS, το Ευρωπαϊκό Ευμβούλιο του Λουξεμβούργου καλεί την 
Επιτροπή "να μελετήσει τις λεπτομέρειες ίδρυσης ταμείου θεραπευτικής αλληλεγγύης υπό την 
αιγίδα του UN AIDS με προορισμό την καταπολέμηση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες". 
Παρόμοιο αίτημα είχε ήδη υποβάλει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και είχε εγκρίνει το Ευμβούλιο 
των Υπουργών στο πλαίσιο του κανονισμού σχετικά με το κονδύλιο Β7.6211 για το AIDS 
"μελέτη των οδών και μέσων βελτίωσης της πρόσβασης στη θεραπεία των ατόμων που έχουν 
προσβληθεί από τον ιό HIV στις φτωχότερες χώρες ... σε στενή συνεργασία με τους φορείς των 
Ηνωμένων Εθνών, χις ενδιαφερόμενες μη κυβερνηχικές opγgvώσεις, xg εpγgσxήpιg 
φαρμακευτικών προϊόντων, καθώς και με χα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. "^ 
Το παρόν έγγραφο αποχελεί χο πρώχο σχάδιο απαντήσεων σχα εν λόγω αιχήμαχα και αποσκοπεί 
στο να ερμηνεύσει τον συγκεκριμένο ρόλο που καλείχαι να διαδραματίσει χο κοινοχικό 
πρόγραμμα στις αναπτυσσόμενες χώρες συμβάλλοντας στην αύξηση της διεθνούς 
αλληλεγγύης για την πρόληψη και τη βελτιωμένη περίθαλψη των ατόμων με HIV. Αναγνωρίζει 
ότι ο στόχος αυτός αποτελεί ευθύνη όλων. Μόνο μια αυξημένη και καλά συντονισμένη 
προσπάθεια θα θέσει την καταπολέμηση του AIDS μεταξύ των υψηλών προτεραιοτήτων. Το 
έγγροχρ0 ασχολείται κυρίως με τις διάφορες προτεραιότητες και με τη στρατηγική. Εφόσον 
επιτευχθεί συναίνεση με βάση το παρόν έγγραφο, θα καταστεί δυνατή η λεπτομερέστερη 
εξέταση και θα υποβληθούν προτάσεις σχετικά με τις λεπτομέρειες και τη χρηματοδότηση. 
Δ. Σγέδιο εγγράφου 
Η παρούσα εισαγωγή παρουσιάζει το πλαίσιο των εκκλήσεων για διεθνή αλληλεγγύη, 
περιγράφοντος την τpέχoυσg κατάσταση σχετικά με το HIV/AIDS. 
Ετο δεύτερο κεφάλαιο, το έγγραφο σκιαγραφεί τη θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έναντι των 
εθνικών και των διεθνών προτεραιοτήτων όσον αφορά τη χρήση των κρατικών κεφαλαίων για 
την καταπολέμηση του AMDS στις αναπτυσσόμενες χώρες, τονίζοντας την αμοιβαία ενίσχυση 
της πρόληψης και της περίθαλψης μέσω της παροχής δημόσιων αγαθών. 
Το τρίτο κεφάλαιο συνοψίζει εν συντομία τις τρέχουσες προσπάθειες της Ευρωπαϊκής 
Επιτροπής για την κgτgπoλέμηση του ιού HIV/AIDS, πριν συζητηθεί ο τρόπος ενίσχυσης τους. 
Ειδικότερα, ερευνώνται οι προληπτικές πρωτοβουλίες χgμηλoύ κόστους, Kgi η υποστήριξη των 
εθνικών συστημάτων υγείος. 
Το τέταρτο κεφάλαιο ασχολείται με τις δυνατότητες δημιουργίας νέων μέσων gλληλεγγύης, Kgi 
εξετάζονται διάφορες εναλλακτικές λύσεις. Πρώτον, ερευνάται η προοπτική χρηματοδότησης 
της αγοράς φαρμάκων για ρετροϊούς στις αναπτυσσόμενες χώρες λαμβάνοντος υπόψη τις 
τεχνικές πτυχές, τις σχετικές πρωτοβουλίες, την οικονομική προσιτότητα και την κρατική 
πολιτική. Δεύτερον, συζητείται η δυνατότητα ανάπτυξης εμβολίων και μικροβιοκτόνων, καθώς 
και δημιουργίας κεφαλαίου αγοράς των εν λόγω προϊόντων. Οι λεπτομέρειες εξεύρεσης 
κεφαλαίων για νέα μέσα αλληλεγγύης εξετάζονται ακροθιγώς. 
Ετο πέμπτο κεφάλαιο, παρουσιάζεται η ειδική συμβολή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία 
περιλαμβάνει τη χορήγηση πρόσθετων πόρων με στόχο τη συνδρομή των χωρών στην αγορά 
των υφιστάμενων προϊόντων και την προώθηση των επενδύσεων του ιδιωτικού τομέα για την 
ανάπτυξη εμβολίων και μικροβιοκτόνων. 
Ετο έκτο κεφάλαιο περιλαμβάνεται εισαγωγή στη συζήτηση για τη διαχείριση των νέων μέσων 
αλληλεγγύης, διευκρινίζεται η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έναντι άλλων διεθνών φορέων 
και τονίζεται η σημασία της παρακολούθησης. 
Τέλος, στο συμπέρασμα συνοψίζονται τα κυριότερα θέματα που εξετάζον^ι, Kgi προτείνον^ι 
περαιτέρω μέτρα σε στρατηγικό επίπεδο, καθώς και ο αναπροσανατολισμός των πρεχουσών 
πρωτοβουλιών και η συμπλήρωση τους με νέες προσπάθειες που έχουν στόχο i) να επιτρέψουν 
την αγορά ιατροφαρμακευτικών προϊόντων σε εθνική κλίμακα μόλις καταστούν διαθέσιμα και 
ii) να προωθήσουν σημαντικότερες και καταλληλότερες χρηματοδοτήσεις για τη δοκιμή και την 
2 Άρθρο 2, παράγραφος 2β) του κανονισμοί ΕΚ αριθ. 550/σ.7 
8 
αγορά εμβολίων σε διεθνή κλίμακα. Εχο παράρτημα παρατίθεται περίληψη διαφόρων δηλώσεων 
περί διεθνούς αλληλεγγύης όσον αφορά χο HIV/AIDS. 
Π: Η ΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΙΣ ΕΘΝΙΚΕΣ 
ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΧΡΗΣΗ ΤΩΝ 
ΔΙΑΘΕΣΙΜΩΝ ΚΡΑΤΙΚΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΟΥ 
AIDS ΣΤΙΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΜΕΝΕΣ ΧΩΡΕΣ. 
Καχά χη διάρκεια χων δέκα χελευχαίων εχών, χα άχομα, οι χώρες και η διεθνής κοινότητα 
εργάστηκαν από κοινού για να αντιμετωπίσουν τις νέες τεράστιες προκλήσεις που θέτει το 
AIDS. Εντούτοις, η μείωση χων κραχικών πόρων, η αύξηση χου αριθμού χων αχόμων που έχουν 
προσβληθεί παγκοσμίως και οι πολυάριθμες λοιπές υψηλές προχεραιόχηχες που ανχιμεχωπίζουν 
οι πληθυσμοί χων αναπτυσσόμενων χωρών, έχουν καχαστήσει δύσκολες χις επιλογές χων 
κυβερνήσεων και χων χορηγών βοήθειας. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αναφερθεί με χις 
αναπτυσσόμενες χώρες και χους λοιπούς κυριόχερους χορηγούς βοήθειας σχην ανάγκη να δοθεί 
προχεραιόχητα στη χρήση των διαθέσιμων κρατικών πόρων και να αυξηθούν οι δεσμεύσεις και 
οι εταιρικές σχέσεις με τον ιδιωτικό χομέα. Επίσης, η Ευρωπαϊκή Επιχροπή συνήγαγε ορισμένα 
συμπεράσματα σχεχικά με χο συγκριτικό της πλεονέκτημα και με τη μελλοντική πορεία. Οι εν 
λόγω επιλογές παρουσιάσθησαν από την Επιτροπή τον Νοέμβριο 1997 και συνοψίζονται ως 
εξής: 
Οι γενικοί στόχοι των ενεργειών της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έναντι του HIV/AIDS σε εθνικό 
επίπεδο συνίστανται στον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού βοηθώντας τgυτόχpovg τον τομέα 
υγείgς των gvgπτυσσόμεvωv χωρών vg αντιμετωπίσει τις συνέπειες Kgi vg βελτιώσει την 
πoιότητg της περίθαλψης χωρίς διακρίσεις. Γενικός στόχος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε 
διεθνές επίπεδο είναι vg συνεργαστεί για τη βελτίωση των γνώσεων και τις επενδύσεις σε διεθνή 
δημόσια αγαθά όσον αφορά το HIV/AIDS. 
Η εμπειρία των τελευταίων ετών καταδεικνύει σαφώς ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες δεν 
μπορούν να αγνοήσουν την επιδημία του ιού HIV/AIDS. Στις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου 
εμφανίζεται το 90% όλων των λοιμώξεων HIV, το AIDS ανατρέπει τις προόδους που έχουν 
επιτευχθεί με θυσίες σε θέματα βιοτικού επιπέδου. Μεταξύ των ετών 1950 και 1990, η μέση 
διάρκεια ζωής στις αναπτυσσόμενες χώρες αυξήθηκε από 40 σε 63 έτη. Αλλά, σε πολλές χώρες, 
το AIDS έχει μειώσει τη διάρκεια ζωής κατά περισσότερο από 10 έτη. Επίσης, το HIV/AIDS 
τονίζει την ένδεια και τις ανισότητες, εφόσον οι φτωχοί διαθέτουν λιγότερα μέσα για να το 
αντιμετωπίσουν. Τοποθετείται επομένως στον πυρήνα των προβλημάτων που συνδέονται με την 
ανάπτυξη και τη μείωση χης ένδειας. 
Ωσχόσο, οι φχωχοί άνθρωποι και οι φχωχές χώρες ανχιμεχωπίζουν πολλά επείγοντα προβλήμαχα 
εκτός από τον ιό HIV/AIDS, ενώ οι κρατικοί πόροι σπανίζουν και οι επιλογές καθίστανται 
δυσχερείς. Παραδείγματος χάρη, σε μία τυπική περίπτωση αναπτυσσόμενης χώρος, η θεραπεία 
ενός ασθενούς gπό AIDS για ένα έτος κοστίζει όσο η εκπαίδευση δέκα μαθητών του δημοτικού 
για το ίδιο χρονικό διάστημα. Η ισοστάθμιση των δύο αυτών στόχων, αν και δύσκολη, δεν παύει 
να είναι ουσιαστική. 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ως εκ τούτου αναγνωρίσει ότι οι εθνικοί και διεθνείς πόροι θα 
πρέπει να επικεντρωθούν κυρίως στον χαρακτήρα "δημόσιου αγαθού" της ενημέρωσης, της 
εκπαίδευσης και της γνώσης, καθώς και στα πρόσθετα ωφελήματα της πρόληψης των 
μεταδοτικών ασθενειών (όπως ο ιός HIV, η φυματίωση και τα σεξουαλικώς μετοιδιδόμ^Ό 
νοσήματα), που δεν αποτελούν πρόβλημα ιδιωτικής φύσης αλλά δημόσιας υγείας. 
Η πρόληψη είναι επομένως βασικό μέλημα και παραμένει ακόμη και σε μεταγενέστερα στάδια 
όπου η επιδημία έχει εξαπλωθεί στον πληθυσμό. Στα τέλη του 1997, υπολογίζετο ότι 
περισσότερα από 250 εκατομμύρια άτομα ζούσαν σε χώρες όπου η λοίμωξη από τον ιό HTV είχε 
εξαπλωθεί σε μεγάλο βαθμό. Οι χώρες αυτές δεν έχουν άλλη επιλογή από το να 
9 
καχαπολεμήσόυν χην επιδημία με πρόσθεχες προσπάθειες σε επίπεδο πρόληψης και να 
ανχιμεχωπίσουν χον αυξημένο φόρτο χων ασθενειών και των θανάχων εξαιτίας του AIDS, 
καθώς και τις συνέπειες που έχει στη γενικότερη περίθαλψη του πληθυσμού. 
Όταν μια χώρα φθάσει σ'αυτό το στάδιο, και χρησιμοποιούνται κρατικοί πόροι για να μπορέσει 
ο τομέας υγείας να ανταποκριθεί στις ανάγκες, το AIDS μπορεί να αυξήσει τις κρατικές δαπάνες 
στον τομέα της περίθαλψης σε ποσοστό άνω του 40%, ενώ τα άτομα που δεν έχουν προσβληθεί 
έχουν ενίοτε πιο περιορισμένη πρόσβαση στην περίθαλψη από πριν. Θα πρέπει επομένως να 
προσεχθεί ιδιαίτερα η αποφυγή οιασδήποτε διάκρισης μεταξύ ασθενών από AIDS και άλλων 
ασθενών και να καταβληθούν ιδιαίτερες προσπάθειες να διατεθούν οι κρατικοί πόροι για την 
παροχή βασικής περίθαλψης στον φτωχότερο πληθυσμό. 
Ορισμένες σοβαρά πληγείσες χώρες, οι οποίες χρησιμοποίησαν τους πόρους τους κατ'αυτόν τον 
τρόπο ενώ έμμειναν σταθερές στις προσπάθειες τους, σήμερα απολαμβάνουν τους καρπούς των 
κόπων τους. Παραδείγματος χάρη, η Ουγκάντα, η Ταϊλάνδη και η Εενεγάλη έχουν επιτύχει να 
σταθεροποιήσουν την επιδημία μέχρις ενός βαθμού χάρη σε έντονες και επικεντρωμένες 
προσπάθειες πρόληψης. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αυτά είναι πρόσφατα και πρέπει να 
διατηρηθούν με διαρκείς προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή. 
Η διεθνής κοινότητα χορηγών βοήθειας, περιλαμβανομένης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, 
εξετάζει κατά προτεραιότητα τη υποστήριξη των προσπαθειών των αναπτυσσόμενων χωρών να 
αντιμετωπίσουν την πανδημία του AIDS, συνεχίζοντας την παροχή πιστώσεων για επενδύσεις 
σε διεθνή δημόσια αγαθά. Μετο^ύ των διεθνών δημόσιων αγαθών αναφέρονται η επιχειρησιακή 
και βασική έρευνα σε θέματα πολιτικών, συστημάτων, κλινικής αποτελεσματικότητας της 
πρόληψης της μετάδοσης από τη μητέρα στο παιδί και η ανάπτυξη μικροβιοκτόνων και 
εμβολίων. Ακόμη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει αυξήσει σημαντικά τη συμβολή της με την 
ενίσχυση των τομέων υγείας στις gvgπτυσσόμεvες χώρες. 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέλαβε τη δέσμευση να συνεχίσει τις προσπάθειες της για τη βελτίωση 
της αντίδρασης στις αναπτυσσόμενες χώρες και για τον προσανατολισμό της δράσης της στην 
αμοιβαία ενίσχυση της πρόληψης και της περίθαλψης. Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή 
αναλαμβάνει περαιτέρω να επενδύσει, με τους διεθνείς εταίρους της, στην ανάπτυξη νέων 
γνώσεων και νέων προϊόντων, προκειμένου να αυξήσει τις επιλογές για την προστασία των 
ατόμων έναντι του ιού HIV/AIDS. 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναγνωρίζει τη σπουδαιότητα της πολιτικής ώθησης για τη 
συγκέντρωση συμπληρωματικής βοήθειας με στόχο την καταπολέμηση του AIDS στις 
αναπτυσσόμενες χώρες και εξετάζει τις βέλτιστες δυνατότητες της να συμβάλει στις 
προσπάθειες αυτές. Ε'αυτή τη βάση, το παρόν έγγραφο προσδιορίζει τα προβλήματα και τις 
ευκαιρίες πρόσθετης διεθνούς στήριξης, τονίζοντας τον ειδικό ρόλο και το συγκριτικό 
πλεονέκτημα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Εε δεύτερο μόνο στάδιο, κατά τη χάραξη των 
στρατηγικών, θα καταστεί δυνατή η προπαρασκευή πληρέστερων εγγράφων για τη συζήτηση 
των λεπτομερειών και των χρηματοδοτικών μέσων και απαιτήσεων. 
ΠΙ: ΟΙ ΤΡΕΧΟΥΕΕΕ ΠΡΟΕΠΑΘΕΠΕΕ THE ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΕ ΕΠΙΤΡΟΠΗΕ ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ TOY HIV/AIDS ΚΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΗ 
ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΣΧΕΤΙΚΩΝ ΤΟΜΕΩΝ 
Οι τρέχουσες προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την καταπολέμηση του HIV/AIDS 
στις αναπτυσσόμενες χώρες οργανώνονται με χρηματοδοτήσεις από ειδικά κονδύλια, του 
προϋπολογισμού, εθνικά και περιφερειακά προγράμματα του ΕΤΑ στις χώρες ΑΚΕ, και KpguKa 
προγράμματα στην Ασία, τη Λατινική Αμερική Kgi τη λεκάνη της Μεσογείου. 
Α. Πρόληψη - παρεμβάσεις χαμηλού κόστους 
10 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει διαθέσει χο 50% χων χρημαχοδοχικών πόρων χης για χο AIDS σε 
προληπτικές παρεμβάσεις με καλή σχέση κόσχους-αποχελεσμαχικότηχας. Οι πρωτοβουλίες 
περιελάμβαναν ενημερωτικές εκσχραχείες που απευθύνονχο σε ομάδες υψηλού κινδύνου, 
εκπαίδευση χων νέων ιδίως σχα σχολεία, εκπαίδευση αχόμων που ασκούν ένα συγκεκριμένο 
επάγγελμα, όπως, π.χ. οδηγοί φορτηγών ή εκδιδόμενες γυναίκες, εξασφάλιση μεχαγγίσεων χωρίς 
κινδύνους και θεραπεία χων σεξουαλικώς μεχαδιδόμενων νοσημάτων. Tg προγράμμαχα gυxά 
είχgv αξιοσημείωτη επιτυχία και οι ενέργειες πρόληψης συνεχίζουν να αποτελούν 
προτεραιότητα. 
Το ειδικό θέμα της πρόληψης της μετάδοσης από τη μητέρα στο παιδί. 
Δεδομένων των πρόσφατων εξελίξεων, εάν οι εθνικές υπηρεσίες υγείας είναι κατάλληλα 
ενισχυμένες και εάν η χώρα προτίθεχαι να θέσει χα φάρμακα για ρεχροΐούς σχη διάθεση χων 
ασθενών, πρέπει να δοθεί προχεραιότηχα σχα φάρμακα που προλαμβάνουν χη μεχάδοση από τη 
μητέρα στο παιδί. Κάθε χρόνο, στις φχωχότερες χώρες χου κόσμου, 2 εκατομμύρια οροθεχικές 
γυναίκες μένουν έγκυοι και 550.000 βρέφη γεννιούνται με HIV. ΕυγκρίΧικά, σχην Τανζανία, μίg 
gπό χις φτωχότερες χώρες της Αφρικής, ο έλεγχος χων κουνουπιών για χην πρόληψη της 
ελονοσίας κοστίζει από 5 έως 250 δολάρια για κάθε έτος καλής υγείας που έχει κερδιθεί. Το 
κόσχος χης ΑΖΤ για χο σύνολο χων εγκύων γυναικών χης Τανζανίας που έχουν προσβληθεί από 
τον ιό HIV κυμαίνεται σε περίπου 50 δολάρια ανά έτος καλής υγείας που έχει κερδιθεί. 
Υπολογίστηκε ότι η Τανζανία δαπανά ήδη 3,10 δολάρια κατά κεφαλή για την πρόληψη του 
AIDS και ότι η χορήγηση της ΑΖΤ στις εγκύους γυναίκες θα προσθέσει ακόμη 80 σεντ ανά 
άτομο στο ποσό αυτό. 
Από το 1987, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανέλαβε στο πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας, την έρευνα 
και την ανάπτυξη στρατηγικής πρόληψης της μετάδοσης του HIV από τη μητέρα στο παιδί. Επί 
του παρόντος, χρειάζονται ακόμη περαιτέρω λειτουργικές και κλινικές έρευνες ενώ σε 
ορισμένες χώρες άρχισε η πρακτική εφαρμογή. 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να συμβάλει στο προκαταρκτικό στάδιο με τη 
χρηματοδότηση μελέτης σκοπιμότητος για évg σύνολο βgσικώv παροχών στις εγκύους γυvgίκες 
των gvgπτυσσόμεvωv χωρών, που θα περιελάμβανε διάφορες επιλογές όσον αφορά δοκιμές Kgi 
την παροχή συμβουλών για τον ιό HIV, τη διατροφή με θηλασμό ή με με ξένο γάλα, και άλλες 
παρεμβάσεις προτεραιότητος. Tg υφιστάμενα μέσg Kgi κεφάλαια είναι επί του παρόντος 
κατάλληλα για το έργο αυτό. Επομένως, οι σχετικοί πόροι θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν στο 
πλαίσιο των συνήθων μέσων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ανάπτυξη και την αξιολόγηση 
παρόμοιων παρεμβάσεων σε μεγάλη κλίμακα. 
Ευνοπτικά, τα τρέχοντα μέσα που διαθέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την υποστήριξη της 
πρόληψης και της περίθαλψης όσον αφορά τα άτομα με HIV, και η δυνατότητα να προληφθεί η 
περιγεννητική μετάδοση του ιού HIV στο πλαίσιο γενικής στήριξης της περίθαλψης είναι 
κατάλληλα, αλλά θα ήταν δυνατόν να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για την αύξηση και 
τη βελτίωση της υφιστάμενης στήριξης εάν οι αναπτυσσόμενες χώρες μπορούσαν να διαθέτουν 
πιο ευέλικτα μέσα και σημαντικότερο ανθρώπινο δυναμικό στο γενικότερο πλαίσιο στήριξης του 
τομέα υγείας τους. 
Β. Στήριξη των εθνικών συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης 
Κατά τα τελευταία έτη, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αύξησε την υποστήριξη της στους τομείς υγείας 
των αναπτυσσόμενων χωρών χόσο σε ποσοχικό όσο και ποιοχικό επίπεδο, διευκολύνοντος 
ειδικότερα την πpόσβgση στην περίθαλψη Kgi την πρόληψη του AIDS. 
Αυτό αντανακλάται gπό χο επίπεδο στήριξης των σχεδίων υγείας εκ μέρους της Ευρωπαϊκής 
Επιχροπής, το οποίο gπό χο 6ο στο 7ο ΕΤΑ gυξήθηκε από 184 εκατ. ECU σε 415 εκατ. ECU. 
Επυτλέον, 633 εκατ. ECU χρησιμοποιήθηκαν για τη στήριξη των εθνικών προϋπολογισμών 
11 
υγείας σε χώρες ΑΚΕ μέσω χων κεφαλαίων υποκαχάσχασης για ενέργειες διαρθρωχικής 
προσαρμογής. Επίσης, αυξήθηκαν σημαντικά οι προσπάθειες σχις χώρες χης Μεσογείου και χης 
Λατινικής Αμερικής. Σημανχικό μέρος χων κεφgλgίωv gυxώv χpησιμoπoιείχgι σε βασικά 
προγράμματα καχά χων ναρκωχικών, καθώς και για την αναδιάρθρωση των κεντρικών 
αποθηκών ιατρικού υλικού. 
Προκειμένου να αποφευχθεί οιαδήποτε διάκριση καχά ή υπέρ χων ατόμων με HIV, η Ευρωπαϊκή 
Επιτροπή διευκολύνει την πρόσβαση όλων (περιλαμβανομένων των ατόμων με HIV) στην 
περίθαλψη και τη θεραπεία κυρίως μέσω γενικής στήριξης χων υπηρεσιών υγείας, αποδίδοντας 
προτεραιότητα στην πρόσβαση στα βασικότερα φάρμακα. 
Εκτός από τα κυριότερα χρηματοδοτικά μέσα που χρησιμοποιούνται για τη στήριξη των 
συστημάτων υγείας και τη χρηματοδότηση των βασικών φαρμάκων, οι ειδικοί προϋπολογισμοί 
για το AIDS επιτρέπουν την εκπόνηση μελετών, την πραγματοποίηση καινοτόμων παρεμβάσεων 
και την παροχή τεχνικής στήριξης για vg περιληφθούν χα προβλήματα του HIV/AIDS στο 
γενικό σύστημα υγείας. 
Η στήριξη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που αποτελεί μέρος των εθνικών και των διεθνών 
προσπαθειών, εξασφάλισε ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη του συστήματος φαρμάκων πολλών 
χωρών και βελτίωσε τη γενική πρόσβαση στα φάρμακα. Ωστόσο, εξαιτίας της έκτασης του 
προβλήματος και της έλλειψης πόρων και ανθρώπινου δυναμικού, τόσο στην Ευρωπαϊκή 
Κοινότηχα όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες, οι ανάγκες των τελευταίων δεν είναι δυνατόν 
να καλύπτονται επαρκώς. Πρόκειται δε για μακροπρόθεσμη διαδικασία. Τα υφιοτάμενα μέσα 
είναι εν γένει κατάλληλα για τον σκοπό για τον οποίο έχουν συσταθεί. 
Οι κυριότεροι περιορισμοί, ωστόσο, είναι η ανεπάρκεια των κεφgλgίωv που χορηγούνται gπό 
τις χώρες στο πλαίσιο ανταγωνιστικών μεχαξΰ χους πpoτεpgιoτήτωv, οι περιορισμένες τεχνικές 
δυνατότητες στις gvgπτυσσόμεvες χώρες Kgi στην ΕΚ, Kgi η έλλειψη γρήγορων Kgi ευέλικτων 
μέσων πpόσβgσης στο gv0p(bmvo δυvgμικό Kgi στην τεχνογνωσία στον συγκεκριμένο τομέα. Η 
καταβολή περισσότερων προσπαθειών και η ύπαρξη μέσων και ομάδας τεχνικής βοήθειας, θα 
ήταν ευεργετική και θα παρήχε τη δυνατότητα ταχύτερης παραγωγής μεγαλύτερου και 
ποιοτικότερου έργου. Αυτό είναι δυνατόν να εξετασθεί στο πλαίσιο των ενεργειών της 
Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την ενίσχυση του έργου του τομέα υγείας εν γένει σε εθνικό επίπεδο 
και θα μπορούσε να επικεντρωθεί στις ακόλουθες δραστηριότητες: 
• τη βελτίωση του συντονισμού όλων των προσπαθειών των υπηρεσιών υγείας σε εθνικό 
επίπεδο, με ιδιαίτερη έμφαση στην παροχή φαρμάκων υπό την ηγεσία της ενδιαφερόμενης 
χώρας και σε στενή συνεργασία με την ΠΟΥ και άλλους χορηγούς βοήθειας· 
• τη μελέτη του ιού HIV/AIDS, των συνεπειών του, Kgi των αιτημάτων του κοινού με τη 
διενέργεια γενικών μελετών σχετικά με τις κρατικές δαπάνες και τον τομέα υγείας, με βάση 
εργαλείο ταχείας αξιολόγησης που θα πρέπει να αναπτυχθεί και να εγκριθεί-
• την ενθάρρυνση ταχύτερης ανάπτυξης κατάλληλων και βιώσιμων συστημάτων φαρμάκων 
στις αναπτυσσόμενες χώρες, που να περιλαμβάνουν επίσης τα βασικά φάρμακα για τα 
σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα και τον ιό HIV, τις περιστασιακές μεταδοτικές 
ασθένειες όπως η φυματίωση, και την ΑΖΤ για την πρόληψη της μετάδοσης από τη μητέρα 
στο παιδί, και ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη ενός συστήματος που θα επιτρέπει στους 
κατοίκους μιας χώρας να αποφασίζουν ποια φάρμακα πρέπει να επιχορηγούνται και για ποιες 
ασθένειες είναι απαραίτητη και δυνατή η κάλυψη χου κόστους-
• την παροχή καχάρχισης σχετικά με την ορθή χρήση χων φαρμάκων και τη δημιουργία 
συστημάτων παρακολούθησης των αποτελεσμάτων και χων τάσεων-
12 
• χη βελτίωση των συστημάτων ώσχε vg περιλαμβάνουν δοκιμές Kgi πgpoχή συμβουλών οτους 
πληθυσμούς που δεν θα μπopoύσgv vg ευεργετηθούν διαφορετικά-
• την ενίσχυση της συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού κερδοσκοπικού ή μη κερδοσκοπικού 
τομέα για τη στήριξη της γενικής περίθαλψης σε ασθένειες όπως xo AIDS, με χην παροχή, 
π.χ. περισσόχερων εγκαχασχάσεων για περίθαλψη καχ'οίκον. 
IV: ΝΕΕΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 
Οι αυξημένες διεθνείς προσπάθειες για χη βελχίωση της διεθνούς αλληλεγγύης στην 
καταπολέμηση χου AIDS είναι ευπρόσδεκτες. Είναι σαφές, ωσχόσο, όχι η νέα αυχή προσπάθεια 
θα πρέπει να έχει συμπληρωματικό χαρακτήρα και να μην αποτελέσει μείωση της στήριξης των 
υφιστάμενων δραστηριοτήτων στον τομέα του HIV/AIDS. 
Με βάση τη συζήτηση που αναφέρθηκε ανωτέρω, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσδιορίζει 
ορισμένους τομείς προτεραιότητας στους οποίους θα μπορούσαν να καταβληθούν 
συμπληρωμαχικές προσπάθειες διεθνούς επυτέδου και εξεχάζει χις δυνατόχηχες διεθνούς 
συνεργασίας για τη χάραξη νέων πρωτοβουλιών. 
Οι νέες αυτές πρωχοβουλίες διεθνούς αλληλεγγύης επικεντρώνονται κυρίως στα εξής: i) την 
ενίσχυση του συστήματος υγείας στις αναπτυσσόμενες χώρες για να καταστεί δυνατή η αγορά 
των πλέον απαραίτητων φαρμάκων και να βελτιωθεί γενικά η ποιότητα της περίθαλψης των 
ασθενών, και ii) τη δημιουργία νέου χρηματοδοτικού μέσου για την αύξηση των επενδύσεων 
του ιδιωτικού τομέα στην ανάπτυξη νέων μεθόδων πρόληψης, π.χ., εμβολίων και 
μικροβιοκτόνων. Οι επιλογές αυχές εξετάζονται λεπτομερώς στη συνέχεια. 
Α. Χρηματοδότηση της υγειονομικής περίθαλψης και των φαρμάκων για ρετροΐούς για 
άτομα με HIV/AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες 
1. Η κατάσταση των συστημάτων υγειονομικής περίθαλψης στις αναπτυσσόμενες χώρες 
και τρόποι αντιμετώπισης του πρόσθετου φόρτου εξαιτίας του AIDS 
Ακόμη και χωρίς την πρόκληση του AIDS, οι κρατικές υπηρεσίες υγείος στις φτωχότερες 
gvgπτυσσόμεvες χώρες gvτιμετωπίζoυv τεράστια πίεση. Αν Kgi σύμφωνα με τους υπολογισμούς 
της Διεθνούς Τράπεζας, το κόστος πgpoχής ενός συνόλου βgσικής πεpίθgλψης θα ήτgv περίπου 
12 δολάρια ανά άτομο ή 3,4% του ΑΕΠ, το πραγματικό ύψος δαπανών είναι συχνά πολύ 
κατώτερο. Παραδείγματος χάρη, στις χώρες νοτίως της Σαχάρος, οι μέσες κρατικές δαπάνες για 
την υγεία έφθασαν το 1990 στο 2,5% του ΑΕΠ, ενώ στην περίπτωση του Σουδάν κατήλθαν στο 
0,5%. Οι συνολικές δαπάνες από όλες τις πηγές έφθασαν τα 5 δολάρια κατά κεφαλήν στη 
Μοζαμβίκη, την Τανζανία, την Αιθιοπία, τη Σιέρρα Λεόνε και το Σουδάν. Συγκρίνοντας το ποσό 
αυτό με τα 12 δολάρια που απαιτούνται, πρέπει να υπενθυμιστεί ότι μεγάλο μέρος των εν λόγω 
δαπανών προκύπτει από υπηρεσίες που δεν περιλαμβάνονται στο σύνολο των προβλεπόμενων 
υπηρεσιών. Τα χαμηλά αυτά επίπεδα δαπανών είναι εμφανή σε υγειονομικές υπηρεσίες με 
ελάχιστο επίπεδο λειτουργίας, με ηττοπαθές και συχνά απόν προσωπικό, συχνή έλλειψη 
φαρμακευτικού υλικού, που καλύπτουν στην πραγματικότητα μικρό τμήμα του πληθυσμού. 
Έναντι των προβλημάτων αυτών, ελάχιστες από τις φτωχότερες χώρες ήσαν ικανές να 
αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τον ιό HIV/AIDS στηριζόμενες μόνο στους δικούς τους 
πόρους. Γενικά, σημαντικό μέρος των εθνικών πόρων τους χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπευτική 
αγωγή των ασθενών από ATDS. Αυτό δεν ήταν αποτέλεσμα κρατικής πολιτικής, αλλά η 
συνέπεια του διαρκώς αυξανόμενου αριθμού κρεβατιών στα νοσοκομεία, που καταλαμβάνοντο 
από ασθενείς του AIDS. Η κατάσταση αυτή είχε ως δυσάρεστη συνέπεια να καθίσταται διαρκώς 
δυσχερέστερη η εισαγωγή σε νοσοκομεία για ασθενείς με άλλες ασθένειες, αν και είχαν 
περισσότερες πιθανότητες θεραπείας. Επιπλέον, οι ιδιωτικές δαπάνες έχουν σχεδόν 
αποκλειστικό στόχο τη θεραπευτική αγωγή. Η πλειονότητα των πόρων που διατίθενται για 
13 
προληπτικές ενέργειες, όπως η εκπαίδευση χου κοινού, η προώθηση της χρήσης του 
προφυλακτικού και η θεραπεία χων σεξουαλικώς μεχαδιδόμενων νοσημάχων, έχουν παρασχεθεί 
από εξωτερικούς χορηγούς βοήθειας. Έτσι παρατηρείται δλάστασχ\ στην κίνηση ôgnavcav, που 
εξαρτώνται από το τμήμα του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα και από το μέγεθος της 
εξωτερικής χρηματοδότησης. Ετην Τανζανία, όπου ο ιδιωτικός τομέ^ 8ivgi περιορισμένος Kgi 
όπου υπήρξε σημαντική εξωτερική βοήθεια, το 85% των συνολικών δαπανών για τον HIV/AIDS 
αφορούσαν την πρόληψη. Ανχιθέχως, σχην Ακτή του Ελεφαντοστού, ο κύριος όγκος των 
δημόσιων δαπανών κατευθύνθηκε στη θεραπεία, ενώ η εξωχερική βοήθεια είναι ελάχιστη, με 
αποτέλεσμα οι δαπάνες για θεραπεία να αποχελούν, χο 1995, χο 92% χων συνολικών δαπανών 
για χο AIDS. 
2. Το ειδικό θέμα χης συνδυασμένης θεραπείας με φάρμακα για ρετροϊούς 
Το πρόβλημα της έλλειψης πρόσβασης στα φάρμακα για ρετροϊούς στις αναπτυσσόμενες χώρες 
οξύνθηκε όταν οι επιστήμονες ανακοίνωσαν στη Διάσκεψη του Βανκούβερ για το AIDS ότι η 
νέα τρυτλή θεραπεία για το AIDS βελτιώνει και παρατείνει τη διάρκεια ζωής των ασθενών στις 
χώρες της Δύσης. Έκτοτε, υπήρξαν πρόσθετες εκθέσεις που επιβεβαίωσαν τα αποτελέσματα 
αυτά. Το θέμα που τίθεται είναι το εξής: "είναι εφικτή και επιθυμητή η παροχή συνδυασμένης 
θεραπείας στα άτομα που έχουν προσβληθεί από AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες;" 
Ορισμένες ομάδες ζήΉ^ν Tg φάρμακα αυτά να γίνουν "προσιτά σε όλους", που σημαίνει να 
διατίθενται στην πλειονότητα των ατόμων που έχουν προσβληθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Ωστόσο, η ικανοποίηση του αιτήματος αυτού συναντά πολλές δυσκολίες και θέτει τέσσερα 
βασικά προβλήματα: 
α) Τεχνικά θέματα όσον αφορά τη γενικευμένη χρήση της συνδυασμένης θεραπείας για τα άτομα με 
HIV. 
Από κλινική άποψη, είναι πλέον αναγνωρισμένο ότι οι συνδυασμένες θεραπείες κατά των 
ρετροϊών έχουν θετικά αποτελέσματα στην ποιότητα ζωής των ασθενών από HTV7AIDS: 
μειώνουν τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα, βελχιώνουν σημαντικά την ποιότητα ζωής και 
πιθανότατα μειώνουν τη μολυσματικότητα. Ωστόσο, είναι πολλαπλές οι προκλήσεις που πρέπει 
να αντιμετωπισθούν. 
Μεταξύ των θεμάτων που πρέπει να εξετασθούν είναι η μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα 
των φαρμάκων, η απουσία φαρμακευτικών συνδυασμών και αγωγής πιο φιλικών προς τον 
ασθενή (η τρέχουσα αγωγή συνίσταται στη λήψη πλήθους χαπιών σε τακτά χρονικά 
διαστήματα), η ανάγκη εξειδικευμένων εργαστηρίων, δοκιμών και κλινικής παρακολούθησης 
για την εξασφάλιση της θεραπευτικής αγωγής, καθώς και το διατροφικό επίπεδο των ασθενών 
και η συμμόρφωση τους με τη θεραπευτική αγωγή. Μόνο το 80% των ασθενών κατά μέγιστο 
όρο στις βιομηχανικές χώρες ανταποκρίνονται στη θεραπεία. Η θεραπεία απαιτεί σιδηρά 
πειθαρχία και σε βάθος παρακολούθηση των ηπατικών και των νεφρικών λειτουργιών. Επίσης, 
απαιτεί τη διενέργεια δαπανηρών και παρ'όλα αυτά όχι πολύ αποτελεσματικών δοκιμών του 
φορτίου ιών καθώς και κατηρτισμένο ιατρικό προσωπικό για την παρακολούθηση της 
θεραπείας. Εάν δεν πληρούνται οι εν λόγω προϋποθέσεις, υπάρχει κίνδυνος να αναπτυχθεί 
αντίσταση στα νέα φάρμακα σε παγκόσμιο επίπεδο. Επιπλέον, ορισμένα συγκεκριμένα κλινικά 
προλβήματα παραμένουν άλυτα εξαιτίας έλλειψης στοιχείων στις ενδιαφερόμενες χώρες. 
Μεταξύ αυτών αναφέρονται η εφαρμογή και χρήση λιγότερο δαπανηρής διπλής θεραπείας και 
φαρμάκων, η έλλειψη πείρος στη θεραπεία των λοιμώξεων HIV-2 (που αριθμούν το 50% 
περίπου των περιπτώσεων στη Εενεγάλη, αλλά που δεν απαντώνται συχνά στις δυτικές χώρες 
στις οποίες δοκιμάζονται οι περισσότερες θεραπείες και όπου επικρατεί ο HIV-1) με τα 
τελευταία φάρμακα για ρετροϊούς, και η αvgζωπύpωση της φυματίωσης KgTa τη διάρκεια 
θεραπείας κατά των ρετροϊών. 
14 
β) Σχετικές προτεραιότητες 
Όχαν οι πόροι σπανίζουν, όπως σχην περίπτωση των αναπτυσσόμενων χωρών, και συνεπώς δεν 
είναι δυνατή η χρηματοδότηση όλων των παρεμβάσεων που έχουν τη δυνατότητα να σώζουν 
ζωές, θα πρέπει να διερευνηθεί αν οι κρατικοί πόροι που ενδεχομένως θα διατεθούν για τη 
συνδυασμένη θεραπεία ασθενών που πάσχουν από HIV θα είχαν καλύχερο αποχέλεσμα 
χρησιμοποιούμενοι αλλού, με στόχο πιο αποδοτικές παρεμβάσεις. Το ερώχημα αυχό μπορεί να 
τεθεί σε διάφορα πλαίσια. Όσον αφορά τις τρέχουσες παρεμβάσεις ειδικά για το AIDS, χα 
στοιχεία αποδεικνύουν ότι οι πόροι που χρησιμοποιούνται στην πρόληψη είναι πιο αποδοχικοί 
από εκείνους πού χρησιμοποιούνται στη θεραπεία ακόμη και για την avg^<pior| του 
ανθρώπινου πόνου. Ωστόσο, αποδεικνύεται ότι προληπτικά μέτρα χαμηλού κόστους, όπως η 
θεραπεία άλλων σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων, τυγχάνουν ανεπαρκούς 
χρηματοδότησης, ακόμη και αν το κόστος θεραπείας μιας περίπτωσης σεξουαλικώς 
μεταδιδόμενου νοσήματος ανέρχεται σε 10,15 δολάρια, εκ των οποίων μόνο 2,11 δολάρια 
διατίθενται για φάρμακα. Στην Τανζανία, επιτόπιες δοκιμές απέδειξαν όχι χο κόστος πρόληψης 
μιας περίπχωσης HIV με βελτιωμένη θεραπεία σεξουαλικώς μεχαδιδόμενων νοσημάτων 
gvé^xgi σε 218 δολάρια μόνο, πολύ μικρότερο από χο εχήσιο κόστος θεραπείας με συνδυασμό 
φαρμάκων, χο οποίο gvέpχεχgι χουλάχιοτον σε 10.000 δολάρια. Δεδομένου όχι σχόχος μας είναι 
η ελαχιστοποίηση χου φόρου ανθρώπινης δυστυχίας που προκαλεί xo HTV7AIDS, είναι 
σημαντικό να κατευθυνθούν οι διαθέσιμοι πόροι στις αποδοτικότερες ενέργειες όσον αφορά την 
πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας και την περίθαλψη των ατόμων που έχουν ήδη 
προσβληθεί από αυτήν. 
Όσον αφορά τα άτομα που έχουν ήδη προσβληθεί από τον ιό HIV, εξετάζονται εναλλακτικές 
θεραπείες. Ετην Αφρική νοτίως της Εαχάρος, το ετήσιο κόστος πλήρους περίθαλψης χωρίς 
φάρμακα για ρετρόίούς προσεγγίζει τα 500 δολάρια ανά άτομο (μόνο 300 δολάρια χωρίς να 
συμπεριλαμβάνονται οι πιο δαπανηρές επιλοιμώξεις). Η εν λόγω περίθαλψη μπορεί να 
προσθέσει πολλά έτη ζωής σε έναν ασθενή από HIV. Επίσης, αξίζει να υπενθυμισχεί ότι η 
θεραπεία χων επιλοιμώξεων οισθενών με HIV gπoxελεί χην προϋπόθεση κάθε πρόσφατης 
υπερσύγχρονης θεραπείας, και είναι αφεαυτής ένα μέσο βελτίωσης της ποιότητας ζωής. 
Ετην πρακτική εφαρμογή ωστόσο, οι θεραπείες εν γένει αντιμετώπισαν χρόνια προβλήματα 
στην πλειονότητα των αναπτυσσόμενων χωρών. Η θεραπεία της συχνότερης και σοβαρότερης 
περιστασιακής λοίμωξης που συνδέεται με το AIDS, της φυματίωσης, κοστίζει περίπου 20 
δολάρια, αλλά η αποτελεσματικότητα των περισσότερων προγραμμάτων ελέγχου έχει μειωθεί 
κατά την χελευχαία δεκαετία Kgi η θεραπεία αυχή στις περισσότερες χώρες gπέχει πολύ gπό το 
να είναχ προσιτή σε όλους. 
Όσον αφορά τη θεραπεία κατά των ρετροϊών, υπάρχουν σοβαροί λόγοι για να δοθεί 
προτεραιότητα στη χρηματοδότηση θεραπείας βραχείας διάρκειας με ΑΖΤ για τις οροθετικές 
εγκύους γυναίκες, προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση του ιού HIV στο νεογέννητο. Η εν 
λόγω μονοθεραπεία απεδείχθη αποτελεσματική και μειώνει τη μετάδοση κατά 50% μεταξύ των 
γυναικών που δεν θηλάζουν. Η τιμή της μειώθηκε από την εταιρεία κατά 75% και μια μικρής 
διάρκειας θεραπεία κοστίζει σήμερα από 50 έως 150 δολάρια. 
Ετο ευρύτερο πλαίσιο των παράλληλων παρεμβάσεων με τη θεραπεία της λοίμωξης από HIV, 
είναι πολύ πιθανό ότι οι δαπάνες θα είχαν πολύ σημαντικότερα αποτελέσματα αν διατίθεντο για 
ενέργειες διάσωσης, όπως η βρεφική ανοσοποίηση, ή η θεραπεία της δυσεντερίας με τη 
χορήγηση αλάτων ενυδάτωσης, μέτρα τα οποία κοστίζουν λιγότερο από 15 δολάρια ανά έτος 
ζωής που διασώζεται. Οι απλές αυτές τεχνολογίες χαμηλού κόστους παραμένουν στο περιθώριο 
ενώ η κατάλληλη χρηματοδότηση Χους θα πρέπει να αποχελεί προϋπόθεση για χις υψηλές 
κρατικές δαπάνες που προκύπτουν από χην δαπανηρόχαχη παρέμβαση της συνδυασμένης 
θεραπείας των ασθενών από HTV. 
Πολλές προτεραιότητες κρατικού χαρακτήρα ανταγωνίζονται μεταξύ τους στις gvgπτυσσόμεvες 
χώρες. Ε^υτό το πλαίσιο θα πρέπει vg εξρχάξονχαι Kgi Tg nponmg προγράμματα θεραπείας με 
15 
συνδυασμό φαρμάκων διόχι αν και χρηματοδοτούνται σε μεγάλο βαθμό από επιχορηγήσεις ή 
δάνεια του εξωτερικού, είναι δυναχό να προσελκύσουν σημαντικούς εθνικούς πόρους 
(χρηματοδοτικούς και ανθρώπινους) που θα μπορούσαν διαφορεχικά να χρησιμοποιηθούν για 
την αποτελεσματική περίθαλψη πολύ περισσότερων ασθενών ή για την αποφυγή εξάπλωσης της 
επιδημίας σε χιλιάδες άλλα άτομα. 
Για να είναι δίκαιο τόσο έναντι χων προσβεβλημένων από τον ιό HIV ατόμων όσο και έναντι 
εκείνων που δεν έχουν προσβληθεί, το σύστημα υγείας πρέπει να αποφύγει τη διάκριση εις 
βάρος των ατόμων με AIDS. Ωστόσο, είναι ομοίως άδικο να επιχορηγείται περισσότερο η 
περίθαλψη των τελευταίων από την περίθαλψη ατόμων με παρεμφερείς ασθένειες όπως καρκίνο 
του ήπατος ή νεφρικές ασθένειες που απαντώνται εξαιρετικά συχνά στην Αφρική. Πράγματι, το 
κυριότερο πρόβλημα συνίσταται στον συνδυασμό των άμεσων και έμμεσων πιέσεων που 
προκύπτουν από τον HIV, που διακυβεύουν τη λειτουργία των διαρθρώσεων της υγείας. 
Φαίνεται ότι το ποσοστό θνησιμότητας που προκαλεί ο HIV καθίσταται η σημαντικότερη 
πρόκληση για τον τομέα υγεί^ και ο λόγος για τον οποίο επιβάλλεται η επιτάχυνση και η 
ενίσχυση της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας του τομέα υγείας, περιλαμβανομένης της 
κατάλληλης οργάνωσης και χρηματοδότησης των φαρμάκων και της περίθαλψης. Ωστόσο, η 
απόλυτη εστίαση των προσπαθειών στη συγκεκριμένη θεραπεία των ατόμων με HIV θα ήταν 
δυνατόν να διακυβεύσει τις εξαιρετικά αναγκαίες γενικότερες μεταρρυθμίσεις στον τομέα της 
χρηματοδότησης φαρμάκων και της υγειονομικής περίθαλψης. 
γ) Οικονομική προσιτότητα 
Το ετήσιο κόστος της θεραπείας με φάρμακα για ρετροϊούς (τριπλή θεραπεία) ανέρχεται σε 
10.000 - 20.000 δολάρια περίπου ανά άτομο, ενώ το χαμηλότερο κόστος έχει η Ταϊλάνδη, χώρα 
η οποία καταφεύγει σε διπλή θεραπεία εξαιρώντας τις δαπανηρές αντιπρωτεάσες, και το 
υψηλότερο οι ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Οι δαπάνες αυτές είναι πολλαπλάσιες από τις 
μέσες δαπάνες για την υγεία ανά άτομο στις αναπτυσσόμενες χώρες και πολύ υψηλότερες από 
τις τρέχουσες δαπάνες ανά ασθενή από HIV. Ακόμη και αν αναμένεται ότι το κόστος των 
φαρμάκων θα μειωθεί αισθητά συν τω χρόνω, η θεραπεία των ασθενών από HIV, με τη χρήση 
συνδυασμού φαρμάκων θα παραμείνει δαπgvηpή εξgιτίgς του κόστους των δοκιμών Kgi της 
παρακολούθησης που πρέπει να ληφθεί υπόψη. Εκτιμάται ότι η θεραπεία όλων των ατόμων με 
HIV στην Αφρική νοτίως της Εαχάρ^ θα κόστιζε μετgξύ 20 Kgi 40 εκατομ. δολαρίων ετησίως. 
Ουδεμία ένδειξη υπάρχει ότι οιοσδήποτε, κυβέρνηση, ασθενείς ή εξωτερικοί χορηγοί βοήθευχς, 
θα ήσgv διατεθειμένοι και ικανοί να κaτgβάλoυv περισσότερο gπό évg τμήμα gυτoύ του 
κόστους. Ως εκ τούτου είναχ ogcpéç ότι η πpόσβgση στη 0Epgraia κατά των ρετροϊών δεν μπορεί 
vg χρηματοδοτηθεί για όλα τα οροθετικά άτομα. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να γίνουν επιλογές, 
πιθανότατα υπέρ των φτωχότερων. 
δ) Κρατική πολιτική έναντι της θεραπευτικής αγωγής κατά των ρετροϊών. Τρέχουσα εμπειρία σε 
ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες 
Η κατάσταση όσον αφορά την κρατική πολιτική υπέρ της γενικευμένης χρήσης της 
συνδυασμένης θεραπείας για την αντιμετώπιση των ατόμων με HIV ποικίλλει και αλλάζει 
διαρκώς. Εε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, οι πλουσιότεροι άνθρωποι αναζητούν ήδη τρόπους 
εξεύρεσης φαρμάκων για ρετροϊούς, σε αντίθεση με τους φτωχότερους. Κατ'αυτόν τον τρόπο, η 
κρατική χρηματοδότηση των φαρμάκων για ρετροϊούς στις φτωχότερες χώρες θα μπορούσε να 
επιδοτήσει κατά τρόπο δυσανάλογο την περίθαλψη υπέρ των πλουσίων εκτός εάν καθοριστούν 
σαφή κριτήρια υπέρ των φτωχών. Ορισμένες χώρες παρέχουν γενική περίθαλψη που δεν 
περιλαμβάνει φάρμακα για ρετροϊούς (Κένυα), και άλλες έχουν προβλέψει ειδική νομοθεσία για 
την παροχή φαρμάκων για ρετροϊούς σε άτομα με HIV/AIDS τα οποία υπάγονται σε 
διαφορετικά συστήματα υγείας: στο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης (Αργεντινή), ή ιδιωτικής 
ασφάλισης (Νότια Αφρική), ή δημόσιων πόρων (Βραζιλία). 
16 
Τις περισσότερες φορές, ωσχόσο, οι αποφάσεις αυχές λαμβάνονται χωρίς να έχει διευκρινισθεί 
αν θα διατεθούν πρόσθετοι πόροι σχον προϋπολογισμό για χην υγεία ή αν θα πραγμαχοποιηθεί 
ανακατανομή χων υφιστάμενων πισχώσεων (π.χ., από χην πρόληψη σχην περίθαλψη). 
Παραδείγμαχος χάρη, η κυβέρνηση χης Βραζιλίας εγγυήθηκε σχους ασθενείς από AIDS πλήρη 
χρηματοδότηση χων φαρμάκων για ρεχροϊούς. Μόνο χα φάρμακα θα κοστίσουν στη Βραζιλία 
700 εκατ. δολάρια το 1998 ήτοι 4% του προϋπολογισμού χου Υπουργείου Υγείας. Το ποσό αυτό 
αντιπροσωπεύει .περισσότερο από το διπλάσιο χης εχήσιας δαπάνης της διεθνούς κοινότητας για 
την πρόληψη του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Ορισμένες χώρες όπως η Νότια Αφρική, η Μποτσουάνα, η Ζιμπάμπουε ή η Ταϊλάνδη 
αποφάσισαν να θέσουν στη διάθεση οροθετικών εγκύων γυναικών μια θεραπεία μικρής 
διάρκειας με ΑΖΤ και είναι διατεθειμένες να ενισχύσουν τις υπηρεσίες υγείας, όπου χρειάζεται, 
για να το επιτύχουν. 
Ωσχόσο, σε χώρες όπου χα σεξουαλικώς μεχαδιδόμενα νοσήμαχα Kgi η φυματίωση δεν 
τυγχάνουν κατάλληλης θεραπείας, η ιδέα έναρξης εθνικού προγράμμαχος ανίχνευσης και 
θεραπείας χου HIV/AIDS, ή θεραπείας σε εθνικό επίπεδο χου HIV πρέπει να εξεχασθεί σοβαρά 
σε επίπεδο εθνικής πολιτικής. Ορισμένες από τις παρεμβάσεις αυτές είναι δυνατόν να 
χρηματοδοτηθούν και να υλοποιηθούν από τον ιδιωτικό τομέα ή από τις ΜΚΟ σε χώρες όπου οι 
κυβερνήσεις έχουν πιο πιεστικές προτεραιότηχες και όπου παρόμοιες πολιτικές δεν είναι επί του 
πgpόvτoς δυνατόν vg εφαρμοστούν σε εθνικό επίπεδο. 
Παραδείγματος χάρη, οι δοκιμές που έχουν πραγματοποιηθεί στην Ταϊλάνδη σχετικά με τη 
μετάδοση από τη μητέρα στο παιδί είναι δυναχόν να έχουν ως πρώτη συνέπεια, σε πολιτικό 
επίπεδο, τη δυνατότητα για μια γυναίκα που γνωρίζει ότι είναι οροθετική, να τύχει της 
θεραπείας, αφού της έχουν παρασχεθεί πλήρεις συμβουλευτικές υπηρεσίες, έχει τα μέσα να 
αγοράσει ΑΖΤ και επιθυμεί και μπορεί να παραιτηθεί από τον θηλασμό. Θα ήταν επίσης 
δυνατόν η παροχή αυτή να αναληφθεί από τον ιδιωτικό τομέα ή τις ΜΚΟ. 
Β. Ιδιωτική και κρατική εταιρική σχέση για την ανάπτυξη εμβολίου και μικροβιοκτόνων 
Νέες επενδύσεις και νέα χρηματοδοτικά μέσα είναι αναγκαία για να διευκολυνθεί η ανάπτυξη 
και να αυξηθεί η διάθεση νέων μεθόδων πρόληψης του ιού HIV/AIDS στις αναπτυσσόμενες 
χώρες. 
Κατά τα τελευταία έτη, ζητήθηκε επανειλημμένως η ανάπτυξη πρόσθετων μεθόδων πρόληψης 
προκειμένου να καταστούν οι γυναίκες λιγότερο ευάλωτες, όπως το γυναικείο προφυλακτικό και 
το κολπικό μικροβιοκτόνο. Ως απάντηση στο αίτημα αυτό, αναπτύχθηκε γυναικείο 
προφυλακτικό το οποίο σήμερα χρησιμοποιείται από όλο και περισσότερες γυναίκες σε 
ορισμένες χώρες. Οι εργασίες για την ανάπτυξη αποτελεσματικού και οικονομικά προσιτού 
μικροβιοκτόνου συνεχίζονται. 
Υπάρχει ωστόσο ευρεία συναίνεση επί της άποψης ότι "μακροπρόθεσμα, η ανάπτυξη ασφαλών, 
οικονομικά προσιτών και αποτελεσματικών εμβολίων κατά του HIV/AIDS έχει πολλές ελπίδες 
να περιορίσει και ενδεχομένως να εξαλείψει την απειλή που αντιπροσωπεύει αυτή η ασθένεια" 
(ανακοινωθέν της Ομάδος των 7, Ντένβερ 1997 - βλέπε πgpάpτημα 1). Η ανάπτυξη 
μικροβιοκτόνου και εμβολίου προσκρούει σε πολλά εμπόδια που μπορούν να χαρακτηρισθούν 
επιστημονικά, τεχνικά, οικονομικά και χρηματοδοτικά. 
Ετα παλαιότερα και τρέχοντα προγράμματα πλαίσια έρευνας Kgi gvάπτυξης, η Ευρωπαϊκή 
Επιτροπή κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για την ανάπτυξη στην Ευρώπη έρευνας για το 
AIDS προσανατολισμένης προς την παρασκευή εμβολίων. Αξιοσημείωτες προσπάθειες 
επενδύθηκαν σε εγκαταστάσεις μεγάλης κλίμακας που προμηθεύουν αντιδραστήρια και ζώα για 
δοκιμές εμβολίων κατά του AIDS. Οι προσπάθειες αυτές θα συνεχισθούν μέσω της νέας 
17 
Βασικής Δράσης Π χου προγράμμαχος βιολογικών επισχημών και χων ειδικών δραστηριοτήτων 
του προγράμματος INCO. 
Οι επιστημονικές Kgi τεχνικές πτυχές της συζήτησης δεν Gg gvgπτυχθoύv πεpgιτέpω επί του 
βρόντος gλλά υπάρχει η έντονη πεποίθηση ότι η βελτίωση της επιστημονικής ηγεσίgς Kgi του 
συντονισμού είναι δυνατόν vg επιφέρει ποιοτικές διαφορές και να επιτρέψει ταχύτερη και 
επιτυχέστερη πρόοδο. 
Οι οικονομικές και χρηματοδοτικές πτυχές απασχολούν περισσότερο την παρούσα ανακοίνωση 
για την αύξηση της διεθνούς αλληλεγγύης και ως εκ τούτου εξετάζονται σ'αυτήν. Κατά την 
ανάπτυξη νέων προϊόντων, η χρηματοδοτική ευθύνη, κατανέμεται παραδοσιακά μετσ^ύ του 
δημόσιου τομέας όσον gcpopa τη στήριξη της βgσικής έpευvgς, Kgi του ιδιωτικού τoμέg, όσον 
gcpopa τη στήριξη της gvάπτυξης εμπορικών ες^ρμογών. Ωστόσο, το βgσικό θέμg είναχ η 
gv8îiapiœig επενδύσεων του ιδιωτικού rouig για την ανάπτυξη μικροβιοκτόνων προϊόντων ή 
εμβολίων για την προστασία από το HIV/AIDS, που πηγάζει από την αντίληψη της μειωμένης 
αγοραστικής δύναμης των αναπτυσσόμενων χωρών. 
Οι δαπάνες του ιδιωτικού τομέα σε θέματα έρευνας και ανάπτυξης εμβολίου κατά του AIDS 
είναι ανεπαρκείς. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα εμπορικά κίνητρα προσανατολίζονται υπέρ της 
ανάπτυξης θεραπείας του AIDS, που προϋποθέτει προϊόντα με περιορισμένα εξωτερικά οφέλη, 
τα οποία απαιτούν οι υψηλού εισοδήματος ασθενείς από AIDS, και κατά της ανάπτυξης 
μοκροβιοκτόνου ή εμβολίου, προϊόντων με σημαντικά "εξωτερικά οφέλη, ιδιαίτερα για τους 
κατοίκους των αναπτυσσόμενων χωρών. 
Το σύνολο των δαπανών για διεθνή έρευνα και ανάπτυξη όσον αφορά τα εμβόλια για την 
πρόληψη του AIDS, που ανελήφθησαν από τον δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα το 1993, 
εκτιμάται, σύμφωνα με το Εθνικό Ίδρυμα Υγείας, σε 160 εκατ. δολάρια, ήτοι κατώτερο του 7% 
των παγκόσμιων ετήσιων δαπανών για την έρευνα και ανάπτυξη σχετικά με το HIV/AIDS. Εκ 
των 160 εκατ. δολαρίων που δαπανώνται στην έρευνα εμβολίου, μόνο 5 εκατ. δολάρια 
δαπανώνται ετησίως για εμβόλια που προορίζονται για τις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Αντιθέτως, υπάρχουν σαφώς λιγότερες αμφιβολίες ως προς την αγορά και την αποδοτικότητα 
της έρευνας για τα φάρμακα αντιμετώπισης του HIV/AIDS. Τρία εκατομμύρια των ατόμων που 
έχουν προσβληθεί παγκοσμίως ζουν σε βιομηχανικές χώρες όπου η αγοραστική δύναμη των 
ατόμων και των ασφαλειών είναι υψηλή. Το 1995, διεθνής αγορά φαρμάκων για το HIV/AIDS 
και τις συνδεδεμένες με αυτό λοιμώξεις εκτιμήθηκε σε 1,3 δισ. δολάρια. 
Η πρόσφατη ιστορία της ανάπτυξης άλλων προϊόντων, όπως τα εμβόλια ηπατίτιδας, απέδειξε ότι 
τα προϊόντα αυτά δεν αγοράζονται σε μεγάλες ποσότητες gπό τους ιδιώτες ή τις κυβερνήσεις. 
Mig ή δύο δεκαετίες νωρίτερα, η διεθνής κοινότητα εγκωμίαζε ωστόσο τις επενδύσεις στα 
προϊόντα αυτά, εξαιτίας των σοβαρών συνεπειών των εν λόγω ασθενειών στις αναπτυσσόμενες 
χώρες και της θεωρούμενης υψηλής σχέσης κόστους-ωφέλειας. Η απροθυμία της διεθνούς 
βιοϊατρικής βιομηχανίας να προβεί σε σημαντικές επενδύσεις σε προϊόντα που προορίζονται για 
τις αγορές των αναπτυσσόμενων χωρών είναι απόλυτα κατανοητή, με βάση την προγενέστερη 
εμπειρία. 
Η δημιουργία χωριστού ταμείου ειδικής έρευνας πιθανώς δεν αποτελεί λύση και θα συνέβαλε 
μόνο στη διασπορά των προσπαθειών που καταβάλλονται. Η συμπληρωματική χρηματοδότηση 
της βασικής έρευνας θα είχε μικρή μόνο επίδρgση σχα κίνητρα του ιδιωτικού τoμέg να 
αντιμετωπίσει το υψηλό κόστος Kgi τον κίνδυνο που απορρέει από την ανάπτυξη εμβολίου κατά 
του AIDS. Απαιτείται η δημιουργία χρηματοδοτικού μηχανισμού που να εγγυάται ότι όχαν 
αναπτύσσονται από τον ιδιωτικό τομέα εμβόλια κατάλληλα γχα τις αναπτυσσόμενες χώρες, η 
ενδιαφερόμενη αγορά θα διαθέτει την απαραίτητη αγοραστική δύναμη ώστε να καταστεί 
δυνατόν στις ιδιωτικές εταιρείες να καλύψουν το κόστος ανάπτυξης και παραγωγής. 
18 
Δεδομένης της μειωμένης αγοραστικής δύναμης στις αναπτυσσόμενες χώρες, χρειάζονται 
διεθνείς δημόσιες επενδύσεις για να διασφαλισθούν επαρκείς αγορές. Εφόσον χο ίδιο χο προϊόν 
δεν υφίσχαχαι ακόμη, καθίστανται απαραίτητοι καινοτόμοι μηχανισμοί που θα εγγυηθούν αγορά 
για ένα υποθετικό ακόμη προϊόν. Στο πλαίσιο αυτό, η Διεθνής Πρωτοβουλία για το εμβόλιο του 
AIDS, η Διεθνής Τράπεζα (όπως ανακοινώθηκε στην έκθεση έρευνας σχετικά με το AIDS) και η 
προπαρασκευαστική ομάδα της συνόδου κορυφής της Ομάδας χων 8 (ομάδα των οκτώ πλέον 
βιομηχανικών χωρών) στο Μπέρμινγχαμ υποβάλλουν ενδιαφέρουσες προτάσεις για τη 
δημιουργία νέων διεθνών μέσων αλληλεγγύης. Ιδιαίτερα ελκυστική είναι η ιδέα που εξετάζεται 
και αφορά κεφάλαιο ενδεχόμενης αγοράς, μέσω του οποίου οι χορηγοί βοήθειας μπορούν να 
εκδίδουν για συγκεκριμένη περίοδο, γραμμάτια για χα επόμενα έτη, για την αγορά εμβολίων σε 
περίπτωση που πληρούνται οι προϋποθέσεις ασφαλούς και αποτελεσματικού εμβολίου που θα 
μπορεί να χρησιμοποιηθεί στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Γ. Λεπτομέρειες νέων μέσων διεθνούς αλληλεγγύης 
Αναγνωρίζεται ότι η δημιουργία νέων μέσων αλληλεγγύης σε διεθνές επίπεδο αποτελεί θετική 
συμβολή υπό την προϋπόθεση ότι είναι καλά στοχοθετημένοι και συλλογικά προεχοιμασμένοι. 
Τα προβλήμαχα που συνδέονχαι με χις οικονομικές αδυναμίες και χους κοινωνικούς χομείς σε 
πολλές αναπτυσσόμενες χώρες δεν μπορούν να επιλυθούν με τη δημιουργία ειδικών χαμείων σε 
διεθνές επίπεδο. Επιπλέον, είναι σημαντικό να συνειδητοποιηθούν οι δυσκολίες ανάπτυξης της 
διεθνούς αλληλεγγύης σε μια περίοδο δημοσιονομικών περιορισμών σε εθνικό και περιφερειακό 
επίπεδο παγκοσμίως. Ακόμη, δεν θα αποτελούσε απάντηση στην έλλειψη ταχείας προόδου σε 
επίπεδο συντονισμού και συνεργασίας χορηγών βοήθειας στο πλαίσιο της ΕΕ και της διεθνούς 
κοινότητας. 
Πρέπει να συγκεντρωθούν πρόσθετοι κρατικοί πόροι στο πλαίσιο διεθνών δημοσιονομικών 
περιορισμών και σχετικής μείωσης των γενικών πόρων για την ανάπτυξη. Σε κοινοτικό πλαίσιο, 
η ανακατανομή πόρων για την αύξηση των δαπανών που αφορούν δραστηριότητες σχετικές με 
τον ιό HIV/AIDS θα πρέπει να συζητηθεί με τις υπεύθυνες για τον προϋπολογισμό αρχές αλλά 
και με τους εταίρους των αναπτυσσόμενων χωρών (π.χ., στο πλαίσιο των 
(ανα)διαπραγματεύσεων μελλοντικών συμβάσεων μετά τη Λομέ). Κεφάλαια τα οποία δεν 
χρησιμοποιήθηκαν από προηγούμενα ΕΤΑ θα μπορούσαν, π.χ., να προταθούν για να 
τροφοδοτήσουν νέο χρηματοδοτικό μέσο. 
Η συγκέντρωση πόρων θα ήταν δυνατή μέσω δύο βασικών μηχανισμών σε κοινοτικό επίπεδο: 
κατ'αρχήν, της ETE (Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων), και στη συνέχεια, μέσω των 
ευρωπαϊκών ΜΚΟ και οργανισμών. Τα κεφάλαια της ETE, τα οποία κατά παράδοση 
προορίζονται για εμπορικές πράξεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν στην παρασκευή και χη 
διανομή φαρμάκων. Οι ΜΚΟ και οι οργανισμοί μπορούν να συγκεντρώσουν κεφάλαια από τους 
πολίτες ευρωπαϊκών χωρών για την παροχή περίθαλψης στους ασθενείς από HIV/AIDS στις 
αναπτυσσόμενες χώρες. 
Άλλες επιλογές για τη συγκέντρωση κεφαλαίων: 
• Συμμετοχές φαρμακευτικών εταιρειών. Οι συνομιλίες διεξάγονται από το UNAIDS. 
• Ειδικός φόρος, ως ποσοστό της τιμής των φαρμάκων στην Ευρώπη, που θα μεταφερθεί στο 
ταμείο από το εθνικό ασφαλιστικό σύστημα της ευρωπαϊκής χώρας, ή στη φαρμακευχική 
βιομηχανία. Σχο στάδιο αυτό, παρόμοιες επιλογές είναι δύσκολο να εφαρμοστούν δεδομένων 
των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης στην Ευρώπη 
και χων ήδη υψηλών φόρων που καχαβάλλουν οι ευρωπαίοι πολίτες. 
19 
• Εκούσια συνεισφορά χων συστημάτων ασφάλισης υγείας σχην Ευρώπη. Η επιλογή αυχή 
εμφανίζει περιορισμένες δυναχότηχες διότι οι ισχύοντες κανονισμοί σε πολλές χώρες 
αποκλείουν αυτό το είδος μεταφοράς. 
• Συνεισφορές φιλανθρωπικών οργανώσεων. Η επιλογή αυτή θα πρέπει να συνδυαστεί με 
φορολογική απαλλαγή αλλά μπορεί να εξεχασθεί. Ορισμένα ονόμαχα εν δυνάμει χορηγών 
βοήθειας περιλαμβάνονται στις ανακοινώσεις του Αμπιτζάν, αλλά δεν έχουν ακόμη 
επιβεβαιωθεί. 
V: Η ΕΙΔΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Προβλέπεται ότι το πρόγραμμα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το AIDS στις αναπτυσσόμενες 
χώρες συνεχίζει να τους παρέχει στήριξη σε επίπεδο χρηματοδότησης προτεραιοτήτων που 
αναφέρονται στο κεφάλαιο Π. 
Η εν λόγω στήριξη πρέπει vg εξετgσθεί στο πλαίσιο των πρoσπgθειώv που καταβάλλει η 
Ευρωπαϊκή Επιτροπή για την ενίσχυση των κοινωνικών τομέων και την καταπολέμηση της 
φτώχειας με χη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των δημόσιων οικονομικών και με πνεύμα 
δικαιοσύνης. 
Αναφέρεται ότι τα κοινοτικά μέσα για τη χρηματοδότηση δράσεων προτεραιότητας στον τομέα 
της υγείας σε εθνικό, περιφερειακό και διεθνές επίπεδο είναι απολύτως ικανοποιητικά και σε 
συμφωνία με το διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό. Κάθε νέα προσπάθεια θα πρέπει να παρέχει ένα 
νέο στοιχείο στα μέσα και τις δραστηριότητες αυτές, όπως διευκρινίζεται στο κεφάλαιο III. 
Α. Τί θα χρηματοδοτήσουν οι συμπληρωματικοί πόροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής; 
Οι νέοι πρόσθετοι χρηματοδοτικοί πόροι μπορούν κάλλιστα να χρησιμοποιηθούν για την αγορά 
συμπληρωματικών προϊόντων με στόχο την πρόληψη του HIV/AIDS και την περίθαλψη των 
ατόμων με HTV/AIDS. Θα πρέπει να περιλαμβάνουν δύο πτυχές: ΐ) τη στήριξη των κρατών στην 
αγορά των υφιστάμενων προϊόντων και ii) την παρακίνηση σε διεθνές επίπεδο του ιδιωτικού 
τομέα να προβεί σε περαιτέρω επενδύσεις για την ανάπτυξη εμβολίων και μικροβιοκτόνων. 
Β. Κύρια προϊόντα που μπορούν να αγορασθούν 
1. Προϊόντα που ήδη υπάρχουν 
• ΑΖΤ στη μονοθεραπεία για τις εγκύους οροθεχικές γυναίκες 
• φάρμακα για χα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, τη φυματίωση και άλλες επιλοιμώξεις 
• θεραπεία με φάρμακα για ρετροϊούςστο πλαίσιο πειραματικών δοκιμών σε ορισμένες χώρες 
που έχουν επιλεγεί από το πρόγραμμα UNAIDS 
2. Προϊόντα που πρέπει να αναπτυχθούν 
• εμβόλια και μικροβιοκτόνα 
Στο πλαίσιο αυτό, απαιτείται πιο εμπεριστατωμένη εργασία σε δεύτερο στάδιο και από κοινού 
με άλλους αναπτυξιακούς εταίρους προκειμένου να εξετασθούν οι δυνατότητες σύστασης 
ταμείου προώθησης των επενδύσεων ί) του ιδιωτικού τομέα, για την ανάπτυξη των εν λόγω 
προϊόντων και/ή ii) χων ενδιαφερόμενων χωρών για τη δοκιμή των προϊόντων αυτών μόλις 
καταστούν διαθέσιμα. Η Διεθνής Τράπεζα εξετάζει επί του παρόντος τις διάφορες επιλογές. 
Γ. Πλαίσιο σχετικά με το αντικείμενο χρηματοδότησης με νέους πρόσθετους πόρους 
20 
Προτείνεται η παραγωγή και χρηματοδότηση χων προϊόντων που αναφέρονται σχο σημείο Β.1. 
από τα εθνικά συστήμΛ^ υγείας και μέσω αυτών στις αντίστοιχες αναπτυσσόμενες χώρες. 
Ωστόσο, οι συμπληρωματικοί πόροι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα μπορούσαν να 
χρησιμοποιηθούν για χην πραγμαχοποίηση πειpgμαxικώv δοκιμών Kgi την αγορά χων προϊόντων 
αυτών. Η ενδιαφερόμενη χώρα θα μπορούσε τότε vg αρχίσει, με gvgvεώσιμo τgμείo, τη βιώσιμη 
παροχή των εν λόγω προϊόντων. 
Είναι δυνατόν να γίνουν διαφορετικές επιλογές για τα διάφορα προϊόντα. Παραδείγματος χάρη, 
τα εμβόλια, αφού καταστούν διαθέσιμα, θα μπορούσαν να επιδοτούνται για ορισμένο χρονικό 
διάστημα με τρόπο προοδευτικά μειούμενο, ενώ τα μικροβιοκτόνα θα είναι πιθανώς αρκετά 
φθηνά ώστε να μπορεί η πλειονόχηχα χων χρηστών να τα αγοράζουν με δικά τους έξοδα. Στην 
περίπτωση αυτή, ωστόσο, θα ήταν χρήσιμο να διευκολυνθεί στα φτωχότερα άτομα και στα 
άτομα υψηλού κινδύνου η πρόσβαση στα εν λόγω προϊόντα μέσω στοχοθετημένου συστήματος 
όπως η χρήση δελτίων. 
Όσον αφορά τη μονοθεραπεία με ΑΖΤ για τις εγκύους γυναίκες και τη θεραπεία χων 
σεξουαλικώς μεχαάιδόμενων νοσημάτων, της φυματίωσης Kgi άλλων επιλοιμώξεων, πpoτείvετgι 
vg βοηθηθούν οι χώρες vg gπoκxήσoυv Tg σχετικά προϊόν^ μέσω του βgσικoύ συστήματος 
υγείας και να χρηματοδοτηθεί η εφαρμογή του συστήματος καθώς επίσης να επιδοτηθούν τα 
φάρμακα για ορισμένη χρονική περίοδο, στο βαθμό που μπορεί να διασφαλισθεί ότι το 
φτωχότερο τμήμα του πληθυσμού θα αποτελέσει τον στόχο κατάλληλων συστημάτων. 
Όσον αφορά τη συνδυασμένη θεραπεία κατά των ρετροϊών, προτείνεται η χρήση πρόσθετων 
πόρων για δοκιμές παρόμοιων προϊόντων σε ορισμένες χώρες που έχουν επιλεγεί από το 
πρόγραμμα UNAIDS. Τα φάρμακα αυτά είναι δυνατόν να παρέχον^ι gπό ενδιαφερόμενες 
ιδιωτικές εταιρείες, ενώ η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα μπορούσε να χρηματοδοτήσει την τεχνική 
βοήθεια, για την εποπτεία και την παρακολούθηση του πειραμαχικού σχαδίου και τη διάδοση 
της κτηθείσος εμπειρί^. Η εν λόγω αξιολόγηση θα μπορούσε εύκολα να βασισθεί στην εμπειρία 
των ευρωπαϊκών ομάδων έpευvgς κατά τη διάρκεια σχεδίων που προϋποθέτουν την εφαρμογή 
των εν λόγω θεραπευτικών αγωγών στην Ευρώπη και αλλού. 
Ο νέος χρηματοδοτικός μηχανισμός είναι ακόμη δυνατόν να χρησιμεύσει για την εφαρμογή 
παρόμοιου συστήματος, για τη δοκιμή του και για να συμβάλει στην ανάπτυξη εθνικών 
πολιτικών σχετικών με όλα τα προϊόντα αυτά, τη χρηματοδότηση τους και τον απαιτούμενο 
ποιοτικό έλεγχο. 
Α. Τρόποι χορήγησης πιστώσεων στις χώρες 
Εξετάζεται η χορήγηση πρόσθετης χρηματοδοτικής στήριξης στους εθνικούς προϋπολογισμούς 
των αναπτυσσόμενων χωρών, η οποία μπορεί να διατεθεί με βάση σχέδια δράσης και 
εξασφαλίζει χην πλήρωση όλων χων προϋποθέσεων, σύμφωνα με χις κατωτέρω απαιτήσεις και 
διευκρινίσεις. Οι λεπτομέρειες και τα κριτήρια θα εξετασθούν σε μεταγενέστερο στάδιο. 
Ε. Παραδείγματα προϋποθέσεων που πρέπει να πληρούνται για τη χρησιμοποίηση της 
δημοσιονομικής στήριξης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε επίπεδο χώρας 
h Φάρμακα που διατίθενται ήδη στην αγορά 
Η προμήθεια των προϊόντων αυτών θα πρέπει να ενσωματώνεται στο γενικό σύστημα παροχής, 
χρηματοδότησης και διανομής όλων των βασικών φαρμάκων στη χώρα. Το εθνικό σχέδιο πρέπει 
να προβλέπει επιδοτήσεις και ανάκτηση του κόστους, σε αρμονία με τις εθνικές πολιτικές. 
2. Προϊόντα μη διαθέσιμα επί του παρόντος 
21 
α) Εμβόλια 
• απαιχείχαι η χάροξη ολοκληρωμένης πολιτικής για χο εμβόλιο καχά χου ιού HIV. 
• πρέπει να προταθεί βιώσιμο σχέδιο για να διασφαλισθεί πιο μακροπρόθεσμη βιωσιμότηχα 
και για τους μηχανισμούς χρηματοδότησης. 
β) Μικροβιοκτόνα 
Ισχύει ό,τι και για τα εμβόλια, αλλά ενδεχομένως λιγότερο απαρέγκλιτα, διότι είναι δυνατόν να 
πρόκειται για προϊόν ελεύθερης πώλησης και όχι για φαρμακευτικό προϊόν. 
22 
ΣΤ. Τρόποι συγκέντρωσης συμπληρωματικών πόρων σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Επιτροπής 
Εφόσον συμφωνηθούν οι στόχοι της νέας συζήτησης σχετικά με την παρούσα ανακοίνωση, 
μπορεί να υπάρξουν ορισμένες επιλογές για την εφαρμογή των ανωχέρω πρωχοβουλιών: 
Οι χρηματοδοτήσεις είναι δυνατόν να προέρχονται από διάφορες πηγές (κονδύλια 
προϋπολογισμού και ET Α) που επιτρέπουν τη χρήση πόρων για δραστηριότητες σχετικά με το 
AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες. 
V| : ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΝΕΩΝ ΜΕΣΩΝ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 
Α. Διεθνές επίπεδο. 
Το πρόγραμμα UNAIDS φέρει χη γενική ευθύνη της παρακολούθησης όλων των πρωτοβουλιών 
αυτών από ηθικής και κανονιστικής πλευράς, Kgi η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποστηρίζει τη θέση 
αυτή. Αν Kgi έχουν συσχαθεί νέα μέσα σε διεθνές επίπεδο, είναι og(péç ότι η διαχείριση τους θα 
εξασφαλίζεται από υφιστάμενες οργανώσεις με τις δέουσες τεχνικές δυνατότητες και 
ικανότητες. 
Β. Διαχείριση σε εθνικό επίπεδο οικονομικών πόρων για την εξασφάλιση προϊόντων στις 
αναπτυσσόμενες χώρες 
Η διεθνής κοινότητα αναλαμβάνει να μεριμνήσει ώστε τα μέσα αυτά να επιτύχουν τους στόχους 
που τους έχουν τεθεί χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στα ισχύοντα συσχήμαχα υγείgς ή χις 
προσπάθειες πρόληψης. 
Γενικά, ωσχόσο, είναχ βgσικό οι κυριότερες αποφάσεις σχεχικά με Tg συστήματα Kgi τις 
πpoτεpgιότητες στον τομέα της επιδοτούμενης ή άλλης περίθαλψης vg συνεχίσουν να gvήκoυv 
στις αναπτυσσόμενες χώρες, διότι τα θέματα αποτελεσματικότητας, οικονομικής προσιτότητας, 
ισότητας Kgi βιωσιμότητας gπoτελoύv κυρίως εθνική ευθύνη. Οι εξωτερικές πgpεμβάσεις 
μπορούν εντούτοις vg ενισχύσουν τις εθνικές προσπάθειες στους εν λόγω χομείς. 
Γ. Παρακολούθηση 
Eivgi σημαντικό vg δημιουργηθεί Kgi vg χρημαχοδοτηθεί σύσχημα παρακολούθησης για τον 
εντοπισμό όλων των επιπτώσεων, θετικών και αρνητικών, των πρωτοβουλιών αυτών στον τομέα 
υγείας. Αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί ως ακολούθως. 
Σε συνδυασμό με οποιοδήποτε πειραματικό πρόγραμμα για την εισαγωγή φαρμάκων που 
περιλαμβάνουν θεραπεία κατά των ρετροϊών σε πολύ φτωχό πλαίσιο, διεθνής οργανισμός 
υπεύθυνος για τη χρηματοδότηση της εφαρμογής σε εθνικό επίπεδο, θα πραγματοποιούσε, 
πρώτον, βασικές μελέτες σχετικά με το σύστημα υγείας κοντά στον τόπο εφαρμογής του 
πειραματικού προγράμματος προκειμένου vg φθορίσει την ποιότητα Kgi την προσντότητα της 
θεραπευτικής αγωγής και τη διανομή των χρηματοδοτικών πόρων και του ανθρώπινου 
δυναμικού για την εισαγωγή του προγράμματος. Οι ίδιες έρευνες θα μπορούσαν να 
διενεργηθούν εκ νέου έξι μήνες μετά την έναρξη εφαρμογής. Όσον αφορά τα φάρμακα για 
ρετροϊούς, τα αποτελέσματα των ερευνών αυτών θα μπορούσαν να ελεγχθούν ώστε να 
εξασφαλιοθεί ότι οι πόροι που προορίζονται για την παροχή θεραπείας κατά των ρετροϊών στους 
ασθενείς από AIDS δαπανώνται κατά τρόπον ώστε: 
α) Να μεγιστοποιήσουν τη συμμόρφωση των ασθενών, ελαχιστοποιώντας έτσι τον κίνδυνο 
η θεραπεία κατά των ρετροϊών να προκαλέσει την εμφάνιση νέων στελεχών ανθεκτικών στον ιό 
HIV, τα οποία θα ήταν δυνατόν να εξαπλωθούν σε ολόκληρο τον κόσμο. 
23 
β) Να ελαχιστοποιήσουν την εκτροπή χων χρημαχοδοχικών πόρων και χου ανθρώπινου 
δυναμικού από: 
• την πρόληψη χου AIDS· 
• την πρόληψη ασθενειών χων οποίων η πρόληψη είναι εύκολη, όπως η ιλαρά· 
• τη θεραπεία ιάσιμων ασθενειών, περιλαμβανομένων χων συνδεόμενων με χον ιό HIV 
επιλοιμώξεων, που μπορούν εύκολα να αντιμετωπισθούν. 
Α. Διαχείριση νέου μέσου διεθνούς χρηματοδότησης για τη δοκιμή και την αγορά εμβολίων 
που προορίζονται για τις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Προτείνεται όπως οι χορηγοί βοήθειας της διεθνούς κοινότητας συνεργασθούν με τους ήδη 
υφιστάμενους και τους νέους μηχανισμούς. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι διατεθειμένη να 
συμμετάσχει στη διαδικασία αυτή. Οι λεπτομέρειες θα πρέπει να αναλυθούν περαιτέρω και να 
συζητηθούν σε μεταγενέστερα στάδια. 
VU? ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΙΔΙΚΗ 
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ 
Είναι αυτονόητο ότι κανένα μεμονωμένο έθνος ούτε ομάδα εθνών δεν μπορεί να παράσχει 
αποτελεσματικές λύσεις στο πρόβλημα που δημιουργεί ο ιός HIV/AIDS. Ως εκ τούτου, είναι 
σημαντικό να επιτευχθεί μεγάλου βαθμού διεθνής συνεργασία για να μπορέσει η διεθνής 
κοινότητα να έχει τη δυνατότητα εξεύρεσης ορθών και βιώσιμων λύσεων και να επιτύχει την 
ισότητα μεταξύ και εντός των γενεών από οικονομική και πολιτική άποψη. 
Σε διεθνές επίπεδο, το πρόγραμμα UNAIDS πρέπει να αναλάβει τη γενική ευθύνη κάθε νέας 
πρωτοβουλίας αλληλεγγύης. Αν και νέοι μηχανισμοί θεωρούνται επιθυμητοί, είναι σημαντικό η 
χρηματοδότηση τους να συμπληρώνει τις τρέχουσες προσπάθειες καταπολέμησης του 
HIV/AIDS. 
Η Κοινότητα, κατά τα τελευταία δέκα έτη, διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη διεθνή δράση 
κατά του AIDS και σχεδιάζει να συνεχίσει προς την καχεύθυνση αυχή. 
• Όσον αφορά χον έλεγχο χου HIV/AIDS, η Επιτροπή ανέλαβε χην υποχρέωση, εξ ονόμαχος 
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να ενισχύσει χις προσπάθειες σχαθερσποίησης και 
ελαχισχοποίησης χης εξάπλωσης της ασθένειας στην πλειονότητα των αναπτυσσόμενων χωρών 
κατά τη διάρκεια της προσεχούς δεκαετίας. 
• Όσον αφορά τις υπηρεσίες υγείας, περιλαμβανομένων εκείνων που ασχολούνται με τα άτομα 
που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV, η δέσμευση της Κοινόχηχας να υποστηρίξει χις 
προσπάθειες χων αναπτυσσόμενων χωρών για ενίσχυση χων συστημάτων υγείας και τη θέσπιση 
βιώσιμων και αποτελεσματικών συστημάτων προοριζόμενων κυρίως για τον φτωχότερο 
πληθυσμό θα αποτελέσει μείζον έργο για τις επόμενες δεκαετίες. Η Κοινότητα προτίθεται ακόμη 
να αυξήσει τις προσπάθειες της για την ταχύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή νέων 
στραχηγικών από κοινού με όλους χους εχαίρους χης. Επίσης, θα συνεχίσει να προωθεί την 
ανάπτυξη κατάλληλων συστημάχων φαρμάκων σχις χώρες που ζηχούν βοήθεια για χην 
καταπολέμηση χου ιού HIV παρέχοντας χαυχόχρονα την καχάλληλη περίθαλψη σχους ασθενείς 
από AIDS. 
Βρισκόμαστε σε μια καμπή χης δράσης σχεχικά με χον HIV/AIDS σχις αναπτυσσόμενες χώρες. 
Η έλλειψη αποτελεσματικών εμβολίων, η έλλειψη δυναχόχηχας πρόσβασης σε φάρμακα για χα 
σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήμαχα και χις επιλοιμώξεις (περιλαμβανομένης χης φυμαχίωσης) 
και η προσφάχως ανακαλυφθείσα θεραπεία καχά χων ρεχροϊών αποχελούν χον πυρήνα χων 
24 
ανησυχιών όλης χης υφηλίου και ειδικότερα χων φχωχότερων αναπτυσσόμενων χωρών .που 
πλήττονται περισσότερο. 
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αναλαμβάνει να ανανεώσει τις προσπάθειες της ούτως ώστε να μειωθεί 
ο αριθμός των ατόμων που έχουν προσβληθεί στις περισσότερες αναπτυσσόμενες χώρες στις 
οποίες είναι δυνατή η παροχή στήριξης. 
Επιπλέον, οι νέες προσπάθειες και οι πρόσθετοι χρηματοδοτικοί πόροι της ΕΚ μπορούν να 
συγκεντρωθούν σε δύο τομείς: 
• σε επίπεδο χώρας για να επιτρέψουν την αγορά προϊόντων μόλις καχασχούν διαθέσιμα· 
• σε διεθνές επίπεδο για να χονώσουν χις επενδύσεις χου ιδιωχικού χομέα προς χην ανάπτυξη 
και αγορά εμβολίων και/ή μικροβιοκχόνων. 
25 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 
1) Κανονισμός σχετικά με το κονδύλιο του προϋπολογισμού για το AIDS: "άρθρο 2 β)": 
"Μελέτη των οδών και μέσων βελτίωσης της πρόσβασης στη θεραπεία χων ατόμων που 
έχουν προσβληθεί από HIV σχις φχωχόχερες χώρες. Η μελέτη αυτή θα πρέπει να διεξαχθεί 
σε στενή συνεργασία με χους φορείς χων Ηνωμένων Εθνών, χις ενδιαφερόμενες μη 
κυβερνηχικές οργανώσεις, χα εργαστήρια φαρμακευτικών προϊόντων, καθώς και με τα 
κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης." 
2) Συμβούλιο του Λουξεμβούργου: 
"Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο καλεί την Επιτροπή να μελετήσει τις λεπτομέρειες ίδρυσης 
ταμείου θεραπευτικής αλληλεγγύης υπό την αιγίδα του UNAIDS με προορισμό την 
καταπολέμηση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες". 
3) Τροπολογία του εγγράφου του Κοινοβουλίου των χωρών ΑΚΕ: 
"υπενθυμίζει στην Επιτροπή ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου την κάλεσε 
"να μελετήσει τις λεπτομέρειες ίδρυσης ταμείου θεραπευτικής αλληλεγγύης υπό την αιγίδα του 
UNAIDS με προορισμό την καταπολέμηση του AIDS στις αναπτυσσόμενες χώρες" και ζητεί 
από την Επιτροπή να προβλέψει την εφαρμογή του εν λόγω ταμείου στο πλαίσιο της 
προσεχούς σύμβασης." 
4) Ομάδα των 8 στο Ντένβερ: 
"Η πρόληψη της μετάδοσης της λοίμωξης από τον ιό HIV και της gvάπτυξης του AIDS 
gπoτελεί άμεση διεθνή επιταγή για τη δημόσια υγεία. Αν και πρέπει να εξευρεθούν και 
άλλες μέθοδοι πρόληψης και θεραπείας, η ανάπτυξη, μακροπρόθεσμα, ασφαλών, προσιτών 
και αποτελεσματικών εμβολίων κατά του AIDS είναι η καλύτερη μέθοδος περιορισμού και 
ενδεχομένως εξάλειψης της απειλής της ασθένειας αυτής. Θα εργαστούμε για τη χορήγηση 
των πόρων που απαιτούνται για την επιτάχυνση της έρευνας στον τομέα της ανάπτυξης 
εμβολίων κατά του AIDS και θα προωθήσουμε από κοινού τη διεθνή επιστημονική 
σύμπραξη και συνεργασία." 
5) Δήλωση του προγράμματος UNAIDS για τη μετάδοση από τη μητέρα στο παιδί (23-24 
Μαρτίου 98): 
"Πρέπει να καταβληθεί προσπάθεια σε διεθνές επίπεδο για την προώθηση και κλιμάκωση 
των παρεμβάσεων προκειμένου να αποφευχθεί η μετάδοση του HIV από τη μητέρα στο 
παιδί. Επιπλέον, επιβάλλεται από ηθική άποψη να υποστηριχθεί η εισαγωγή της βραχύτερης 
αγωγής με ΑΖΤ (ζιδοβουδίνη) σε χώρες όπου έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δοκιμές και να 
ενθαρρυνθούν παρόμοιες παρεμβάσεις σε χώρες που έχουν τις δυνατότητες και την 
προθυμία να τις υποστηρίξουν." 
6) Διεθνής Τράπεζα: Ταμείο αγοράς εμβολίων: 
Η πρωτοβουλία αυτή αποσκοπεί στο να εξασφαλίσει στη βιομηχανία μια εμπορικά βιώσιμη 
αγορά στις αναπτυσσόμενες χώρες με την ίδρυση διεθνούς ταμείου αγοράς εμβολίων. Το 
ταμείο αυτό μπορεί να εξασφαλίσει στις αναπτυσσόμενες χώρες αγορά ελαχίστου γνωστού 
μεγέθους για την πραγματοποίηση των πληρωμών. Ενθαρρύνοντας τις βιομηχανικές 
επενδύσεις για την ανάπτυξη εμβολίου, το ταμείο αγοράς εμβολίων μπορεί να 
χρηματοδοτείται από τρέχοντα κονδύλια των χωρών ή των χορηγών βοήθειας, ή από 
εγγυημένες πιστώσεις της Διεθνούς Τράπεζας. Δέκα έως δεκαπέντε συμμετέχοντες, 
συμβάλλοντας έκαστος ποσό μεταξύ 50-100 εκατομμυρίων δολαρίων, μπορούν να 
26 
δημιουργήσουν στις αναπτυσσόμενες χώρες αγορά εμβολίων αξίας 0,5 έως 1 
δισεκατομμυρίου δολαρίων. Τα κεφάλαια για την αγορά εμβολίου θα αποδεσμευθούν μόλις 
ολοκληρωθεί επιτυχώς η ανάπτυξη του. Η προοπτική δανείου υπό όρους από τη Διεθνή 
Τράπεζα αποτελεί ιδιαίτερα ελκυστική προσέγγιση δεδομένου ότι οι υφιστάμενοι πόροι που 
διατίθενται για την καταπολέμηση του HIV θα μπορούν να συνεχίσουν να 
χρησιμοποιούνται για την πρόληψη και τη θεραπεία εν αναμονή της ανάπτυξης εμβολίου. 
Τέλος, η ύπαρξη κεφαλαίου αγοράς είναι σημαντική ούτως ώστε τα εμβόλια να καταστούν 
διαθέσιμα, αλλά το κεφάλαιο αυτό καθαυτό δεν είναι αρκετό για να εξαλείψει πλήρως την 
απροθυμία των μεγάλων εργαστηρίων παρασκευής εμβολίων να επενδύσουν στην 
ανάπτυξη εμβολίων κατά του HIV για τις χώρες χαμηλού εισοδήμαχος. 
7) Πρόγραμμα UN AIDS: πειραματικό πρόγραμμα για τη βελχίωση της πρόσβασης σχα 
φάρμακα καχά χου HIV. 
Το πρόγραμμα UNAIDS εγκαινιάζει την πρωχοβουλία για χη βελχίωση χης πρόσβασης σχα 
φάρμακα ανχιμεχώπισης χης λοίμωξης από χον ιό HIV και χο AIDS στις αναπτυσσόμενες 
χώρες. 
"Εξαιτίας της έκτασης και της πιθανότητας μαζικής και διαρκούς καταστροφής λόγω του 
AIDS, καθίσταται ακόμη πιο επιτακτικό και πρωταρχικό το θέμα της ενίσχυσης και χου 
εκσυγχρονισμού χων συστημάτων παροχής περίθαλψης. Η πρωτοβουλία του προγράμματος 
UNAIDS εγκαινιάζει ένα πειραματικό στάδιο το οποίο περιλαμβάνει χην εφαρμογή και 
παρακολούθηση νέων στρατηγικών για την εξάλειψη των φραγμών που εμποδίζουν τη 
βελτίωση της αντιμετώπισης του HIV/AIDS και το οποίο θα υλοποιηθεί στη Χιλή, στην 
Ακτή του Ελεφαντοστού, στην Ουγκάντα και στο Βιετνάμ, χώρες στις οποίες είναι δυνατή 
η κατάλληλη αξιολόγηση της πρωτοβουλίας σε ποικίλο γεωγραφικό, κοινωνικό, 
πολιτισμικό οικονομικό και διαρθρωτικό πλαίσιο". 
27 

ISSN 0254-1483 
COM(98) 407 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 05 11 15 16 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-421-GR-C 
ISBN 92-78-37557-8 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο