Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (98/C 228/06) COM(1998) 226 τελικό - 98/0134(COD)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 8 Ιουνίου 1998)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 28, 100 Α και 113,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 189 Β της συνθήκης,

Εκτιμώντας:

(1) ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (1), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 82/97 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (2), προβλέπει στην τελευταία του διάταξη ότι το Συμβούλιο πραγματοποιεί, πριν από την 1η Ιανουαρίου 1998 και βάσει έκθεσης της Επιτροπής, επανεξέταση του τελωνειακού κώδικα ενόψει της προσθήκης σ' αυτόν των προσαρμογών που θεωρούνται αναγκαίες λαμβανομένης, ιδίως, υπόψη της υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς 7 ότι η έκθεση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από ενδεχόμενες προτάσεις 7

(2) ότι απαιτείται να τεθεί τέλος στον περιορισμό της εσωτερικής αγοράς με τη διατήρηση του δικαιώματος άμεσης αντιπροσώπευσης ενώπιον των τελωνειακών υπηρεσιών υπέρ ορισμένων κατηγοριών επαγγελματιών εγκατεστημένων στο έδαφος του ενδιαφερομένου κράτους μέλους 7 οτι είναι μάλλον σκόπιμο να ανασταλεί η θέση σε εφαρμογή της τροποποίησης αυτής μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2002, ώστε να επιτραπεί η προσαρμογή των οικονομικών κύκλων στη συγκεκριμένη νέα κατάσταση 7

(3) ότι δεν έχουν οριστεί ακόμη οι αρμοδιότητες των διαφόρων αρχών στον τομέα του καθορισμού των τιμών συναλλάγματος μετά την καθιέρωση του ευρώ 7

(4) ότι είναι σκόπιμο να καθοριστεί με μεγαλύτρη σαφήνεια το πρόσωπο που είναι αρμόδιο για τον καθορισμό του τελωνειακού προορισμού των εμπορευμάτων που προσκομίζονται στο τελωνείο 7

(5) ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα η διασάφηση να μη συνοδεύεται από ορισμένα έγγραφα 7

(6) ότι μια μεγαλύτερη ευελιξία των σχετικών κανόνων απαιτείται να διευκολύνει την υπαγωγή στα καθεστώτα τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο και προσωρινής εισαγωγής 7

(7) ότι είναι προτιμότερο να καθορίζονται με τη διαδικασία της επιτροπής ορισμένοι εναλλακτικοί τρόποι υπολογισμού των επιβαρύνσεων που επιβάλλονται στο πλαίσιο του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή 7

(8) ότι, για οικονομικούς λόγους, είναι σκόπιμο να επιτρέπεται σε ορισμένες ελεύθερες ζώνες οι διατυπώσεις για το καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης να διεκπεραιώνονται και οι έλεγχοι να διενεργούνται από τις τελωνειακές αρχές σύμφωνα με το εν λόγω καθεστώς 7

(9) ότι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, η ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση λόγω της φύσης ή του ειδικού προορισμού ενός εμπορεύματος και η διαφορική φορολόγηση βάσει του καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεισαγωγή πρέπει να εφαρμόζονται επίσης σε περίπτωση τελωνειακής οφειλής που γεννάται για λόγους άλλους από τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία 7

(10) ότι, οι διατάξεις που αφορούν τον τόπο γένεσης τελωνειακής οφειλής απαιτείται να προβλέπουν ειδικούς κανόνες για τις ειδικές περιπτώσεις όπου το σχετικό ποσό είναι κατώτερο από κάποιο συγκεκριμένο όριο, καθώς και για τις περιπτώσεις όπου επιτρέπονται οι απλουστευμένες διαδικασίες για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία 7 ότι οι λεπτομέρειες λειτουργίας, όσον αφορά, ιδίως, τον ενδεχόμενο διαχωρισμό του τόπου γένεσης της τελωνειακής οφειλής από τον τόπο στον οποίο οφείλεται ο ΦΠΑ λόγω της εισαγωγής, θα ήταν σκόπιμο να θεσπιστούν με τη διαδικασία της επιτροπής 7

(11) ότι, σε ορισμένες περιπτώσεις, επειδή δεν μπορεί να υπολογιστεί ακόμη επακριβώς το νομίμως οφειλόμενο ποσό, η τριετής προθεσμία παραγραφής κινδυνεύει να οδηγήσει σε αποτυχία τη δράση για εκ των υστέρων είσπραξη 7 ότι σε μια τέτοια περίπτωση, η βεβαίωση του ποσού που ενδεχομένως οφείλεται πρέπει να πραγματοποιείται εγκαίρως 7 ότι η κατάσταση αβεβαιότητας στην οποία βρίσκεται ο ενδιαφερόμενος δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να υπερβαίνει συνολικά τα πέντε έτη 7

(12) ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί αναβολή της εκπλήρωσης της υποχρέωσης πληρωμής της τελωνειακής οφειλής στις περιπτώσεις όπου η οφειλή γεννάται επειδή τα εμπορεύματα διέφυγαν την τελωνειακή επιτήρηση και όταν υπάρχουν πολλοί οφειλέτες, ώστε να επιτρέπεται στις τελωνειακές αρχές να αναλαμβάνουν διαδικασία είσπραξης έναντι συγκεκριμένου οφειλέτη προτού στραφούν εναντίον άλλων οφειλετών 7

(13) ότι τα δημοσιονομικά συμφέροντα της Κοινότητας πρέπει να προστατευθούν από εξαιρετικά χρονοβόρες δικαστικές διαδικασίες και από την πλήρη αδυναμία γνωστοποίησης λόγω της παραγραφής μέρους της γνωστοποιούμενης οφειλής 7

(14) ότι απαιτείται να τροποποιηθεί ανάλογα ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 τροποποιείται ως εξής:

1. Στο άρθρο 5 παράγραφος 2, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να διατηρούν το δικαίωμα διεκπεραίωσης διασαφήσεων στο έδαφός τους με έμμεση αντιπροσώπευση μόνο υπέρ των εκτελωνιστών.

Είναι δυνατό να προβλεφθούν λεπτομέρειες εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής, για να διασφαλιστούν, ιδίως, δίκαιοι όροι πρόσβασης στους δύο τρόπους αντιπροσώπευσης».

2. Στο άρθρο 35, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Όταν τα στοιχεία που χρησιμεύουν στον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας ενός εμπορεύματος εκφράζονται σε νόμισμα άλλο από αυτό του κράτους μέλους όπου πραγματοποιείται η αξιολόγηση, η τιμή συναλλάγματος που θα εφαρμοστεί είναι αυτή που δημοσιεύτηκε δεόντως από τις αρμόδιες για τον τομέα αρχές».

3. Στο άρθρο 49 παράγραφος 1, οι εισαγωγικοί όροι αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Όταν τα εμπορεύματα αποτέλεσαν αντικείμενο συνοπτικής διασάφησης, το πρόσωπο που τα κατέχει οφείλει να διεκπεραιώσει τις διατυπώσεις προκειμένου αυτά να λάβουν τελωνειακό προορισμό μέσα στις ακόλουθες προθεσμίες:»

4. Στο άρθρο 62 προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος 3:

«3. Είναι δυνατό να προβλεφθούν εξαιρέσεις από την υποχρέωση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής, σε περίπτωση, ιδίως, υποβολής διασάφησης μέσω ηλεκτρονικού δικτύου.

Απαιτείται, εξάλλου, να διασφαλίζεται το δικαίωμα ελεύθερης και χωρίς προειδοποίηση πρόσβασης των εθνικών ή, ενδεχομένως, των κοινοτικών, αρχών καθώς και η υποχρέωση της επιχείρησης να φυλάσσει τα αποδεικτικά στοιχεία κατά τη διάρκεια ελάχιστης περιόδου. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής καθορίζονται επίσης με τη διαδικασία της επιτροπής».

5. Στο άρθρο 115, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4. Οι ειδικές διατάξεις για την εφαρμογή της παραγράφου 1 μπορεί να θεσπιστούν σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

6. Στο άρθρο 117 στοιχείο γ), προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:

«Οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες θεωρείται ότι πληρούνται οι οικονομικοί όροι είναι δυνατό να καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

7. Στο άρθρο 118, η παράγραφος 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«4. Είναι δυνατό να καθοριστούν ειδικές προθεσμίες σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

8. Το άρθρο 124 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 124

1. Το σύστημα επιστροφής δασμών μπορεί να χρησιμοποιηθεί για όλα τα εμπορεύματα, εκτός από εκείνα τα οποία, κατά την αποδοχή της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία υπέκειντο σε ποσοτικούς περιορισμούς κατά την εισαγωγή ή για τα οποία ήταν αναγκαία η προσκόμιση πιστοποιητικού εισαγωγής ή εξαγωγής.

2. Η χρησιμοποίηση του συστήματος επιστροφής είναι δυνατή μόνον εάν δεν έχει οριστεί καμία επιστροφή κατά την εξαγωγή για τα παράγωγα προϊόντα κατά τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων εισαγωγής.

3. Το ευεργέτημα του συστήματος επιστροφής μπορεί να παραχωρηθεί μόνον εάν κατά τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης εξαγωγής των παράγωγων προϊόντων, δεν έχει καθοριστεί γι' αυτά καμία επιστροφή ή επιβάρυνση κατά την εξαγωγή.

4. Είναι δυνατό να προβλεφθούν παρεκκλίσεις από τις παραγράφους 1, 2 και 3 σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

9. Στο άρθρο 128 παράγραφος 1, η δεύτερη περίπτωση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«- είτε έχουν τεθεί, με στόχο τη μεταγενέστερη επανεξαγωγή τους, υπό καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης, προσωρινής εισαγωγής, τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με το σύστημα αναστολής ή σε ελεύθερη ζώνη ή ελεύθερη αποθήκη,»

10. Το άρθρο 131 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 131

Οι περιπτώσεις και οι ειδικοί όροι υπό τους οποίους μπορεί να εφαρμοστεί το καθεστώς μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

11. Στο άρθρο 133 στοιχείο ε), προστίθεται το ακόλουθο κείμενο:

«Οι περιπτώσεις, κατά τις οποίες θεωρείται ότι πληρούνται οι οικονομικοί όροι είναι δυνατό να καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

12. Το άρθρο 142 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 142

1. Το ευεργέτημα του καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς παρέχεται για τα εμπορεύματα τα οποία είτε δεν αναφέρονται στις διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 141 είτε, αν και αναφέρονται σε αυτές τις διατάξεις, δεν πληρούν όλους τους όρους που προβλέπονται σχετικά προκειμένου να παρασχεθεί η έγκριση της προσωρινής εισαγωγής με πλήρη απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς.

2. Ο κατάλογος των εμπορευμάτων που αποκλείονται από τη δυνατότητα του ευεργετήματος του καθεστώτος της προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς καθώς και οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορεί να πραγματοποιηθεί υπαγωγή στο εν λόγω καθεστώς καταρτίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής».

13. Το άρθρο 144 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 144

Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς βάσει του άρθρου 201 παράγραφος 1 στοιχείο α) και των άρθρων 203 ή 204, το ποσό της ως άνω οφειλής ισούται με τη διαφορά του ποσού των δασμών, που καθορίζεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 214, και του ποσού που οφείλεται κατ' εφαρμογή του άρθρου 143».

14. Το άρθρο 152 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 152

Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 151, μπορεί να καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής, οι περιπτώσεις και οι ειδικοί όροι υπό τους οποίους ενδέχεται να τεθούν σε ελεύθερη κυκλοφορία τα εμπορεύματα μετά από εργασία τελειοποίησης προς επανεισαγωγή είτε με ολική απαλλαγή από τους εισαγωγικούς δασμούς είτε αφού εκληφθεί ως βάση δασμολόγησης για την εφαρμογή του δασμολογίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το κόστος της εργασίας τελειοποίησης».

15. Καταργείται το άρθρο 153.

16. Το άρθρο 167 τροποποιείται ως εξής:

α) στις παραγράφους 1, 2 και 3, ο όρος «κράτη μέλη» αντικαθίσταται από τον όρο «τελωνειακές αρχές» 7

β) στην παράγραφο 3, η πρώτη φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Με την επιφύλαξη του άρθρου 168α, οι ελεύθερες ζώνες είναι περιφραγμένες».

17. Στο άρθρο 168, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Όταν οι ελεύθερες ζώνες είναι περιφραγμένες, τα όρια και τα σημεία εισόδου και εξόδου της ελεύθερης ζώνης και των ελεύθερων αποθηκών επιτηρούνται από τις τελωνειακές αρχές».

18. Το ακόλουθο άρθρο 168α παρεμβάλλεται μετά το άρθρο 168:

«Άρθρο 168α

1. Οι τελωνειακές αρχές έχουν την ευχέρεια να ορίζουν ελεύθερες ζώνες εντός των οποίων διενεργούνται οι τελωνειακοί έλεγχοι και διατυπώσεις και στις οποίες ισχύουν οι διατάξεις για την τελωνειακή οφειλή, σύμφωνα με το καθεστώς τελωνειακής αποταμίευσης.

Τα άρθρα 170, 176 και 180 δεν εφαρμόζονται στις ελεύθερες ζώνες που ορίζονται με αυτόν τον τρόπο.

2. Οι ελεύθερες ζώνες που ορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν θεωρούνται ελεύθερες ζώνες κατά την έννοια των άρθρων 37, 38 και 205.

Οι αναφορές στις ελεύθερες ζώνες που γίνονται σε άλλους τομείς της νομοθεσίας δεν θεωρείται ότι αναφέρονται στις ελεύθερες ζώνες που αφορά το παρόν άρθρο».

19. Το άρθρο 212α αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 212α

Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση εμπορεύματος λόγω της φύσης ή του ειδικού του προορισμού, ατέλεια ή απαλλαγή, πλήρη ή μερική, από τους εισαγωγικούς ή τους εξαγωγικούς δασμούς, δυνάμει των άρθρων 21, 145 ή 184 έως 187, η ως άνω ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται επίσης σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή δυνάμει των άρθρων 202 έως 205, 210 ή 211, εφόσον η συμπεριφορά του ενδιαφερομένου δεν αφήνει να διαφανεί δόλος ή πρόδηλη αμέλεια και αυτός είναι σε θέση να αποδείξει ότι πληρούνται οι λοιποί όροι για την παραχώρηση της ατέλειας ή της απαλλαγής».

20. Στο άρθρο 215, προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι 5 και 6:

«5. Εάν η τελωνειακή αρχή διαπιστώσει ότι γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή, δυνάμει του άρθρου 202, σε άλλο κράτος μέλος, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε στο κράτος μέλος στο οποίο διαπιστώθηκε η γένεσή της, εφόσον το ύψος της οφειλής δεν υπερβαίνει τα 5 000 Ecu.

6. Σε περίπτωση γένεσης τελωνειακής οφειλής μετά την αποδοχή απλουστευμένης διασάφησης ή άλλου εγγράφου για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, όπως αναφέρεται στο άρθρο 76 παράγραφος 1 στοιχεία α) ή β) και εφόσον εφαρμόζεται το άρθρο 218 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, η τελωνειακή οφειλή θεωρείται ότι γεννήθηκε στο κράτος μέλος στο οποίο υποβλήθηκε η συμπληρωματική διασάφηση, που προβλέπεται στο άρθρο 76 παράγραφος 2».

21. Στο άρθρο 220 παράγραφος 1, προστίθενται τα ακόλουθα εδάφια:

«Όταν οι έλεγχοι που διεξάγουν οι τελωνειακές αρχές οδηγούν σε αναγνώριση τελωνειακής οφειλής ή ποσό δασμών ανώτερο από αυτό που έχει ήδη βεβαιωθεί, χωρίς οι αρχές αυτές να είναι σε θέση να υπολογίσουν το ακριβές ύψος του νομίμως οφειλόμενου ποσού, βεβαιώνουν το ποσό των δασμών που αντιστοιχεί οριστικά στα εμπορεύματα, εντός προθεσμίας επαρκούς για να κοινοποιηθεί αυτό το προσωρινό ποσό στον οφειλέτη πριν από τη λήξη της προθεσμίας που ορίζει το άρθρο 221 παράγραφος 3.

Εντούτοις, η βεβαίωση του ποσού των δασμών στους οποίους δύνανται να υπόκεινται οριστικά τα εμπορεύματα θεωρείται άκυρη, εφόσον οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να καθορίσουν με βεβαιότητα το νομίμως οφειλόμενο ποσό, εντός τριών ετών από την ημερομηνία της γνωστοποίησης προς τον οφειλέτη του προσωρινού ποσού, όπως ορίζεται στην παράγραφο 2».

22. Το άρθρο 221 τροποποιείται ως εξής:

α) η παράγραφος 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Η γνωστοποίηση στον οφειλέτη δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί μετά την παρέλευση δύο ετών από την ημερομηνία γενέσεως της τελωνειακής οφειλής. Η ισχύς της εν λόγω προθεσμίας αναστέλλεται επίσης από τη στιγμή που ασκείται προσφυγή κατά την έννοια του άρθρου 243 και για όσο διάστημα διαρκεί η διαδικασία της προσφυγής».

β) Προστίθενται οι ακόλουθες παράγραφοι 4 και 5:

«4. Αν διαπιστωθεί ότι η προθεσμία που προβλέπεται στην παράγραφο 3 έχει λήξει όσον αφορά μέρος των τελωνειακών οφειλών, η γνωστοποίηση στον οφειλέτη εξακολουθεί να ισχύει για τους λοιπούς δασμούς που αυτή αφορά.

5. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να προσδιορίσουν το ακριβές ποσό των νομίμως οφειλόμενων δασμών εξαιτίας κάποιας πράξεως, η οποία, κατά τον χρόνο της διάπραξής της, υπέκειτο σε δικαστική κατασταλτική δίωξη, η γνωστοποίηση στον οφειλέτη μπορεί, υπό τους όρους που προβλέπουν οι ισχύουσες διατάξεις, να πραγματοποιηθεί μετά τη λήξη της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 3».

23. Στο άρθρο 222, η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Είναι δυνατό να προβλεφθούν με τη διαδικασία της επιτροπής οι περιπτώσεις και οι προϋποθέσεις αναβολής της εκπλήρωσης της υποχρέωσης πληρωμής των δασμών εκ μέρους του οφειλέτη:

- όταν υποβάλλεται αίτηση διαγραφής δασμών σύμφωνα με τα άρθρα 236, 238 ή 239

ή

- όταν κάποιο εμπόρευμα κατάσχεται ενόψει μεταγενέστερης δήμευσης σύμφωνα με το άρθρο 233 στοιχείο γ) δεύτερη περίπτωση ή το άρθρο 233 στοιχείο δ)

ή

- όταν η τελωνειακή οφειλή γεννάται κατ' εφαρμογή του άρθρου 203 και υπάρχουν πολλοί οφειλέτες

ή

- στις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 220 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο».

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1999.

Το σημείο 1 του άρθρου 1 εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2002.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1.

(2) ΕΕ L 17 της 21.1.1997, σ. 1.