Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών με θέμα τα «Άμεσα μέτρα τα οποία είναι απαραίτητο να ληφθούν για την πρόληψη ζημιών που προκαλούν οι κορμοράνοι στις ευρωπαϊκές περιφέρειες»

(97/C 215/09)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την από 15ης Ιανουαρίου 1997 απόφασή της, βάσει του άρθρου 198Γ, 4η παράγραφος, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας για την κατάρτιση γνωμοδότησης σχετικά με τα «Άμεσα μέτρα τα οποία είναι απαραίτητο να ληφθούν για την πρόληψη ζημιών που προκαλούν οι κορμοράνοι στις ευρωπαϊκές περιφέρειες» και την ανάθεση των σχετικών εργασιών στην επιτροπή 2 «Χωροταξία της υπαίθρου, Γεωργία, Θήρα, Αλιεία, Δάση, Θάλασσα και Ορεινές περιοχές» 7

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης (CDR 28/97 rev.) που υιοθέτησε η επιτροπή 2, στις 12 Φεβρουαρίου 1997, (εισηγητές: οι κ. Bocklet, Lafay και Loos)

υιοθέτησε, κατά την 17η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 13ης Μαρτίου), την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Η τρέχουσα κατάσταση

1.1. Κατά τα τελευταία χρόνια, ο υπό επώαση πληθυσμός των κορμοράνων στις περιφέρειες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει αυξηθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, με αποτέλεσμα να έχει υπονομευθεί η οικολογική ισορροπία. Ενώ, κατά το 1979, ο αριθμός των κορμοράνων ανερχόταν σε περίπου 30 000, το 1995 υπολογιζόταν ήδη σε 700 000. Οι κυριότερες περιοχές επώασης των κορμοράνων ευρίσκονται στις Κάτω Χώρες, στη Δανία, στη Σουηδία, στη Βόρεια Γερμανία, καθώς και στην Πολωνία. Στις ευρωπαϊκές περιφέρειες και ιδιαίτερα σε γαλλικές, βρετανικές, ιρλανδικές, δανικές, γερμανικές και αυστριακές περιοχές, οι κορμοράνοι προκαλούν σοβαρές ζημιές στην ισορροπία του περιβάλλοντος των ιχθύων και στην οικονομία του αλιευτικού τομέα. Ένας κορμοράνος μόνος του, καταναλώνει περίπου 500 gr ιχθύων την ημέρα. Κατά την αναζήτηση τροφής, οι κορμοράνοι συχνά τραυματίζουν μόνο τους ιχθύες, οι οποίοι πεθαίνουν αργότερα. Από όλα τα μέρη της Κοινότητας, οι επαγγελματίες αλιείς, οι ιχθυοκαλλιεργητές και οι οργανώσεις αλιείας των ενδιαφερόμενων περιφερειών εκφράζουν παράπονα για τις τεράστιες ζημίες τους. Στις 26 Οκτωβρίου 1996, περίπου 40 000 αλιείς διαδήλωσαν στο Στρασβούργο κατά της υπερβολικής προστασίας, της οποίας απολαμβάνουν οι κορμοράνοι, βάσει της οδηγίας σχετικά με την προστασία των πτηνών.

1.2. Δεδομένου ότι οι ζημιές στην αλιεία των ενδιαφερόμενων περιφερειών προκαλούνται συχνά από διερχόμενους και εκεί διαχειμάζοντες κορμοράνους, των οποίων οι περιοχές επώασης βρίσκονται σε άλλα κράτη, μια βιώσιμη λύση των προβλημάτων σχετικά με τους κορμοράνους μπορεί να επιτευχθεί μόνο χάρη στη στενή συνεργασία των κρατών μελών και των περιφερειών. Ήδη το Φεβρουάριο 1996, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε ψήφισμα σχετικά με το πρόβλημα που παρουσιάζουν οι κορμοράνοι για τον τομέα της αλιείας στην Ευρώπη. Το Μάϊο 1996, στο πλαίσιο της Σύμβασης της Βόννης (Σύμβαση για τη διατήρηση των αποδημητικών αγρίων ειδών ζώων), η Δανία και οι Κάτω Χώρες υπέβαλαν κοινή έκθεση, στην οποία αναπτύσσουν τις βασικές γραμμές του προβλήματος. Βάσει της πρωτοβουλίας αυτής, στις 3 και 4 Οκτωβρίου 1996, στο Lelystadt της Ολλανδίας, μία ομάδα σχεδιασμού, απαρτιζόμενη από Ολλανδούς και Δανούς, επιφορτίσθηκε με την εκπόνηση σχεδίου, σε συνεργασία με εμπειρογνώμονες του τομέα της αλιείας και ορνιθολόγους από τα διάφορα κράτη, για ένα διεθνές πρόγραμμα δράσης για τον περιορισμό των ζημιών στον τομέα της αλιείας. Το σχέδιο αυτό θα υποβληθεί στην επόμενη διάσκεψη που θα διοργανώσουν τα Μέρη της Σύμβασης της Βόννης στη Γάνδη τον Απρίλιο 1997, όπου και θα καθορισθεί η τελική του μορφή. Το γεγονός αυτό καταδεικνύει ότι δεν έχει ακόμη καταστεί δυνατό να ληφθούν εγκεκριμένα σε διεθνή κλίμακα μέτρα για την επόμενη περίοδο επώασης των κορμοράνων, την άνοιξη 1997. Εξάλλου, η Επιτροπή δεν έχει ακόμη παροτρυνθεί επαρκώς να κινήσει τη διαδικασία για την τροποποίηση της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ () σχετικά με την προστασία των πτηνών και να διαγράψει, τουλάχιστον προσωρινά, τον κορμοράνο από την κατηγορία πτηνών τα οποία χαίρουν υψηλού βαθμού προστασίας.

1.3. Συνεπώς, η Επιτροπή των Περιφερειών, ως όργανο που βρίσκεται κοντά στους πολίτες και εκπροσωπεί τόσο τα άτομα που προστατεύουν τα ζώα όσο και τους ζημιούμενους αλιείς στην Ευρωπαϊκή Ένωση, φρονεί ότι οφείλει να ασκήσει πίεση για την εφαρμογή μέτρων άμεσου χαρακτήρα και την υιοθέτηση ενός διεθνούς σχεδίου δράσης σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

2. Η Επιτροπή των Περιφερειών

θεωρεί ότι:

- κατά τα τελευταία χρόνια, ο πολλαπλασιασμός, επί 20 φορές και άνω, των κορμοράνων στις ευρωπαϊκές περιφέρειες είχε ως αποτέλεσμα την υπονόμευση της ισορροπίας του περιβάλλοντος και ότι αυτό το είδος πτηνών προκαλεί ιδίως σοβαρές απώλειες εσόδων στον τομέα της αλιείας,

και ζητά όπως:

- τα κράτη μέλη και οι περιφέρειες εκμεταλλευθούν τη δυνατότητα που τους προσφέρεται ακόμη και λάβουν κατάλληλα μέτρα άμεσου χαρακτήρα, κατά την επόμενη περίοδο επώασης την άνοιξη 1997, για να χρησιμοποιήσουν πλήρως τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9 της οδηγίας για την προστασία των πτηνών,

- το σχέδιο για ένα πρόγραμμα δράσης, το οποίο θα υποβληθεί στην επόμενη διάσκεψη που θα διοργανώσουν τα Μέρη της Σύμβασης της Βόννης στη Γάνδη, τον Απρίλιο 1997, διαβιβασθεί αμέσως στα ενδιαφερόμενα κράτη 7

- η Επιτροπή κινήσει τη διαδικασία για την προσαρμογή στην επικαιρότητα του παραρτήματος Ι της οδηγίας 79/409/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία των πτηνών και εξετάσει τη δυνατότητα ένταξης του κορμοράνου στο παράρτημα ΙΙ της εν λόγω οδηγίας.

Βρυξέλλες, 13 Μαρτίου 1997.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Pasqual MARAGALL i MIRA

() ΕΕ αριθ. L 103 της 25. 4. 1979, σ. 1.