[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 1.7.2005

COM(2005) 303 τελικό

2003/0139 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την

κοινή θέση του Συμβουλίου ενόψει της έκδοσης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις μεταφορές αποβλήτων

2003/0139 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την

κοινή θέση του Συμβουλίου ενόψει της έκδοσης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις μεταφορές αποβλήτων

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο (έγγραφο COM(2003) 379 τελικό – 2003/139(COD): | 30 Ιουνίου 2003. |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση: | 19 Νοεμβρίου 2003. |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: | 28 Ιανουαρίου 2004. |

Ημερομηνία διαβίβασης της τροποποιημένης πρότασης: | 9 Μαρτίου 2004. |

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης: | 24 Ιουνίου 2005. |

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η πρόταση έχει τέσσερεις κύριους στόχους:

- Εφαρμογή στην κοινοτική νομοθεσία της απόφασης του Συμβουλίου του ΟΟΣΑ C(2001)107 της 14ης Ιουνίου 2001.

- Αντιμετώπιση των προβλημάτων που ανέκυψαν κατά την εφαρμογή, τη διοικητική διαχείριση και την επιβολή του κανονισμού του 1993 και επίτευξη μεγαλύτερης νομικής σαφήνειας.

- Επιδίωξη συνολικής εναρμόνισης στον τομέα των διασυνοριακών μεταφορών αποβλήτων.

- Βελτίωση της δομής των άρθρων του κανονισμού.

Για να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι, με την αναθεώρηση τροποποιούνται διάφορα τμήματα και πλευρές του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 259/93 του Συμβουλίου. Στις τροποποιήσεις περιλαμβάνονται:

- Αλλαγές στη δομή του.

- Αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά τους ορισμούς και αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής του (Τίτλος Ι).

- Αλλαγές και αποσαφηνίσεις όσον αφορά τις διαδικασίες που εφαρμόζονται για τις μεταφορές αποβλήτων (Τίτλοι II-VI)· μεταξύ κρατών μελών (Τίτλος ΙΙ)· εντός των κρατών μελών (Τίτλος ΙΙΙ)· και για εξαγωγές από την Κοινότητα και εισαγωγές στην Κοινότητα (Τίτλοι IV, V και VI).

- Αλλαγές σε άλλες διατάξεις του κανονισμού (Τίτλος VII).

3. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

3.1 Γενικές παρατηρήσεις

Στην τροποποιημένη πρότασή της, η Επιτροπή έκανε δεκτές εξ ολοκλήρου, εν μέρει ή κατ’ αρχήν 43 από τις 103 τροπολογίες που προτάθηκαν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την πρώτη ανάγνωση. Στην κοινή θέση είναι τώρα ενσωματωμένες 41 τροπολογίες, είτε ως είχαν, είτε κατ’ ουσία.

Η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί την κοινή θέση όσον αφορά ορισμένα ζητήματα. Στα σημαντικότερα εξ αυτών συγκαταλέγονται τα εξής:

Η Επιτροπή εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι η διττή νομική βάση την οποία προτείνει για τον παρόντα κανονισμό (στο εξής, «ο κανονισμός»), ήτοι περιβάλλον και εμπόριο (άρθρα 175 και 133 της συνθήκης ΕΚ), είναι ορθή και δεν μπορεί να δεχθεί μία μοναδική νομική βάση, όπως πρότεινε το Συμβούλιο (άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ).

Επιπλέον αυτού, η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει την κοινή θέση όσον αφορά τη δυνατότητα των κρατών μελών να προβάλλουν αντιρρήσεις για μεταφορές αποβλήτων που προορίζονται για αξιοποίηση, µε την αιτιολογία «χαμηλότερων προδιαγραφών επεξεργασίας» στη χώρα προορισμού. Η Επιτροπή θεωρεί ότι μια τέτοια διάταξη θα δημιουργούσε φραγμούς στην ευρωπαϊκή αγορά ανακύκλωσης και αξιοποίησης αποβλήτων, χωρίς να βελτιώνει τα περιβαλλοντικά πρότυπα διαχείρισης των αποβλήτων στην ΕΕ.

Το Συμβούλιο έχει τροποποιήσει το άρθρο 1 παράγραφος 6, ώστε να εξαιρέσει πλήρως τα ζωικά υποπροϊόντα από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο δ)). Η Επιτροπή θεωρεί προτιμότερο να προχωρήσει την εξέταση του συσχετισμού μεταξύ του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά µε τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, έτσι ώστε τα σχετικά πορίσματα να δημοσιοποιηθούν πριν από τη θέση σε ισχύ του κανονισμού. Αυτό θα ρυθμίσει το ζήτημα των ανησυχιών που εξέφρασαν κάποια κράτη µέλη όσον αφορά τους κινδύνους διαδικαστικών αλληλεπικαλύψεων και θα επιτρέψει στην Επιτροπή να διατηρήσει την πρότασή της.

3.2 Ειδικές παρατηρήσεις

3.2.1 Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή εξ ολοκλήρου, εν μέρει ή κατ’ αρχήν και ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Οι τροπολογίες 8 και 108, που αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις, έχουν ενσωματωθεί.

Η τροπολογία 9, η οποία αφορά την εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού των αποβλήτων που παράγονται από τις ένοπλες δυνάμεις ενός κράτους μέλους σε ορισμένες καταστάσεις, έχει ενσωματωθεί εν μέρει στο άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο (ζ).

Η τροπολογία 10, η οποία αφορά τις διατάξεις που εφαρμόζονται για τα απόβλητα του παραρτήματος ΙΙΙ, προοριζόμενα για αξιοποίηση, έχει ληφθεί υπόψη. Ολόκληρη η παράγραφος (άρθρο 1 παράγραφος 5), όπως προτάθηκε από την Επιτροπή, έχει διαγραφεί, προκειμένου να αποφευχθεί η σύγχυση από την επιλογή μόνον ορισμένων διατάξεων. Έχει ενσωματωθεί κατ’ αρχήν.

Η τροπολογία 12 αναφέρεται σε μείγματα αποβλήτων για τα οποία δεν υπάρχει ενιαία καταχώριση. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 2 παράγραφος 3.

Οι τροπολογίες 13 και 14, οι οποίες αφορούν ορισμένες εργασίες που συνιστούν μεταβατική (ενδιάμεση) αξιοποίηση και μεταβατική διάθεση, έχουν γίνει δεκτές κατ’ αρχήν και αντικατοπτρίζονται στο άρθρο 2 παράγραφοι 5 και 7. Πάντως, έχουν ακολουθηθεί οι ορισμοί της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ περί των στερεών αποβλήτων.

Στις τροπολογίες 15 και 22 δίδεται ορισμός του κοινοποιούντος, ο οποίος έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 2 παράγραφος 15α.

Η τροπολογία 113, που αφορά τον ορισμό της «χώρας διαμετακόμισης», έχει γίνει δεκτή και αντικατοπτρίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 24α.

Η τροπολογία 79, με σκοπό να υπόκεινται σε προηγούμενη κοινοποίηση και συγκατάθεση οι μεταφορές ανάμικτων αστικών αποβλήτων (καταχώριση 20 03 01) που περισυλλέγονται από ιδιωτικά νοικοκυριά, έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 3 παράγραφος 5. Η τροπολογία 81 έχει γίνει αποδεκτή εν μέρει και κατ’ αρχήν, αντικατοπτρίζεται δε στο άρθρο 3 παράγραφος 5.

Η τροπολογία 24, προκειμένου να μπορούν όλες οι αρμόδιες αρχές να ζητούν συμπληρωματικές πληροφορίες και τεκμηρίωση, εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος, έχει ενσωματωθεί εν μέρει στο άρθρο 4 παράγραφος 3 και στο άρθρο 8 παράγραφος 1.

Οι τροπολογίες 96 και 97, που αφορούν τη χρονική στιγμή κατά την οποία θα συσταθεί η χρηματική εγγύηση και θα παρασχεθούν αποδεικτικά στοιχεία ή ισοδύναμη ασφάλεια, έχουν γίνει δεκτές εν μέρει και κατ’ αρχήν στο άρθρο 4 παράγραφος 5 και στο άρθρο 6 παράγραφος 2.

Οι τροπολογίες 29 και 30, σχετικά με τα αιτήματα για πληροφορίες και έγγραφα, καθώς και την απόδειξη παραλαβής και τη διαβίβαση των κοινοποιήσεων εντός ορισμένης προθεσμίας, έχουν γίνει δεκτές εν μέρει και κατ’ αρχήν στο άρθρο 7 παράγραφος 2 και στο άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2.

Η τροπολογία 115, που αφορά την εκτεταμένη δικαιοδοσία των κρατών μελών να προβάλλουν αντιρρήσεις για μεταφορές αποβλήτων προς διάθεση, είναι δυνατόν να υποστηριχθεί. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 11 παράγραφος 1 στοιχείο (ε).

Η τροπολογία 45, σχετικά με τις αντιρρήσεις για μεταφορές αποβλήτων προοριζόμενων για αξιοποίηση – λόγω του ότι η προβλεπόμενη μεταφορά αποβλήτων δεν προορίζεται για αξιοποίηση, αλλά για διάθεση – έχει γίνει αποδεκτή. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο (η).

Η τροπολογία 52, η οποία αναφέρει ποιες διαδικασίες ισχύουν για τη γενική κοινοποίηση, έχει γίνει δεκτή κατ’ αρχήν και αντικατοπτρίζεται στο άρθρο 4.

Η τροπολογία 100, η οποία αφορά την ενημέρωση των αρμοδίων αρχών και του παραλήπτη από τον κοινοποιούντα, έχει γίνει δεκτή. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 16 στοιχείο (β) και στο άρθρο 17 παράγραφος 1.

Η τροπολογία 84 αναθ., σχετικά με την ολοκλήρωση της αξιοποίησης ή διάθεσης, έχει γίνει κατ’ αρχήν δεκτή, αντικατοπτρίζεται δε στο άρθρο 16 στοιχείο (ε).

Η τροπολογία 57, στην οποία τονίζεται η ανάγκη για συνεργασία μεταξύ των αρχών σε όλες τις περιπτώσεις παράνομης μεταφοράς, προσθέτοντας τη λέξη «ιδιαίτερα» σε περιπτώσεις που η ευθύνη δεν μπορεί να καταλογιστεί ούτε στον κοινοποιούντα, ούτε στον παραλήπτη, έχει γίνει δεκτή. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 23 παράγραφος 5.

Οι τροπολογίες 58 και 101 σχετικά με την ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων έχουν γίνει δεκτές. Έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 25 παράγραφος 4 και στο άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχείο (στ).

Η τροπολογία 60 για τις συνοριακές συμφωνίες έχει γίνει δεκτή. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 29.

Η τροπολογία 61, σχετικά με την περιβαλλοντικώς ορθή διαχείριση, έχει γίνει κατ’ αρχήν δεκτή. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 48 παράγραφος 2.

Οι τροπολογίες 62 έως 65, που αφορούν καταστάσεις κρίσεων ή πολεμικών συρράξεων, έχουν γίνει δεκτές. Έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 40 παράγραφος 1 στοιχείο (δ), στο άρθρο 41 παράγραφος 2 στοιχείο (β), στο άρθρο 42 παράγραφος 1 στοιχείο (ε) και στο άρθρο 43 παράγραφος 2 στοιχείο (γ).

Η τροπολογία 103, σχετικά με την τροποποίηση των παρατημάτων του κανονισμού, έχει γίνει δεκτή. Έχει ενσωματωθεί στο άρθρο 57 παράγραφος 1.

Η τροπολογία 28, σχετικά με τη μέθοδο υπολογισμού της χρηματικής εγγύησης, έχει γίνει εν μέρει αποδεκτή, στις αιτιολογικές σκέψεις.

Οι τροπολογίες 82 έως 46, οι οποίες αφορούν τις κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή της διάταξης για τη λεγόμενη «πλασματική αξιοποίηση», έχουν γίνει δεκτές εν μέρει. Έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχείο (β).

Οι τροπολογίες 75, 76 και 77, που αφορούν τα παραρτήματα, έχουν γίνει αποδεκτές. Έχουν ενσωματωθεί στο παράρτημα VIII, μέρη II-IV.

3.2.2 Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που απορρίφθηκαν από την Επιτροπή και το Συμβούλιο και δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Οι τροπολογίες 2-7, 107, 109 και 110-111, οι οποίες αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις, δεν θεωρήθηκαν σημαντικές για την πρόταση και, επομένως, δεν έγιναν αποδεκτές. Επιπλέον, οι τροπολογίες 4 και 5 δεν έχουν γίνει δεκτές, διότι θα παραβίαζαν το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής.

Η τροπολογία 11, για τη διαγραφή του άρθρου 1 παράγραφος 6 – διάταξη η οποία επιτρέπει την ενδεχόμενη εξαίρεση των ζωικών υποπροϊόντων από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού – έχει απορριφθεί. Η Επιτροπή θεωρεί σημαντικό να διατηρηθεί αυτή η διάταξη, προκειμένου να αποφευχθεί η αλληλεπικάλυψη και ο επακόλουθος περιττός φόρτος για τους φορείς εκμετάλλευσης, λόγω της ταυτόχρονης εφαρμογής του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά µε τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Η Επιτροπή προτιμά, επομένως, να διατηρήσει την πρότασή της και να προχωρήσει την εξέταση του συσχετισμού μεταξύ των δύο κανονισμών, έτσι ώστε τα σχετικά πορίσματα να δημοσιοποιηθούν πριν από τη θέση σε ισχύ του κανονισμού (πρβλ. 3.2.5. σχετικά με τις επιπρόσθετες αλλαγές που επέφερε το Συμβούλιο στην πρόταση).

Η τροπολογία 112, η οποία αφορά την υποχρέωση της Επιτροπής να καθορίσει κατευθυντήριες γραμμές, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, κυρίως διότι παραβιάζει το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής.

Με τις τροπολογίες 17 και 18 προτείνεται, για τα μη επικίνδυνα απόβλητα που παρατίθενται στο παράρτημα ΙΙΙ, να προηγείται γραπτή κοινοποίηση. Αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό, διότι θα ερχόταν σε αντίθεση με την απόφαση του ΟΟΣΑ.

Η τροπολογία 19, με την οποία προστίθενται οι μεταφορές που προορίζονται για «ερευνητικούς σκοπούς» στις μεταφορές που εξαιρούνται από τη διαδικασία κοινοποίησης, δεν είναι δυνατόν να γίνει δεκτή. Οι μεταφορές αυτές ενέχουν τον ίδιο κίνδυνο όπως και όλες οι άλλες μεταφορές αποβλήτων και θα πρέπει να ακολουθούν τις συνήθεις διαδικασίες.

Η τροπολογία 20, η οποία αφορά την υποχρέωση να καθοριστούν οριακές τιμές εντός ορισμένης προθεσμίας, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, διότι θα παραβίαζε το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής. Επιπλέον, δεν θεωρήθηκε απαραίτητο να διατηρηθεί στην πρόταση ειδική διάταξη για τις μεταφορές αποβλήτων που αποτελούνται, περιέχουν ή έχουν μολυνθεί από τις χημικές ουσίες οι οποίες απαριθμούνται στα παραρτήματα Α, Β και Γ της Σύμβασης της Στοκχόλμης της 22ας Μαΐου 2001 για τους έμμονους οργανικούς ρύπους (POP), λόγω της έκδοσης ειδικού κανονισμού επί του θέματος (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 850/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τους έμμονους οργανικούς ρύπους και την τροποποίηση της οδηγίας 79/117/ΕΟΚ, Επίσημη Εφημερίδα L 158 της 30/04/2004, σ. 7-49).

Η τροπολογία 44, που αφορά τις αντιρρήσεις για μεταφορές αποβλήτων προοριζόμενων για αξιοποίηση, με βάση τις αρχές της αυτάρκειας και της εγγύτητας, θα δημιουργούσε φραγμούς στην ευρωπαϊκή αγορά ανακύκλωσης και αξιοποίησης αποβλήτων, χωρίς να βελτιώνει τα περιβαλλοντικά πρότυπα διαχείρισης των αποβλήτων στην ΕΕ. Δεν μπορεί, επομένως, να γίνει αποδεκτή.

Οι τροπολογίες 21, 26-27, 34, 41, 85αναθ. και 91αναθ. σχετικά με τις μεταβατικές (ενδιάμεσες) εργασίες δεν είναι δυνατόν να γίνουν δεκτές. Η Επιτροπή δεν θεώρησε σκόπιμο να απαγορεύσει τις εν λόγω εργασίες. Αντιθέτως, θα πρέπει να ρυθμίζονται, ούτως ώστε οι αρμόδιες αρχές να είναι σε θέση να παρακολουθούν τις μετακινήσεις των αποβλήτων καθ’ όλη τη διάρκεια της μεταφοράς και μέχρι την ολοκλήρωση της αξιοποίησης και της διάθεσης.

Οι τροπολογίες 86 αναθ., 87αναθ. και 88αναθ. έρχονται σε αντίθεση με τις προθεσμίες που προβλέπονται στην απόφαση του ΟΟΣΑ και, επομένως, δεν είναι δυνατόν να γίνουν δεκτές.

Οι τροπολογίες 32 και 33, που αφορούν την επακόλουθη επαλήθευση των ελέγχων και της συμμόρφωσης της κοινοποίησης, θα πρέπει να καλύπτονται από το άρθρο 49 περί επιβολής και δεν είναι δυνατόν να υποστηριχθούν.

Η τροπολογία 35 προσθέτει περαιτέρω λόγους αντιρρήσεων για μεταφορές αποβλήτων προοριζόμενων για διάθεση, οι οποίοι δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί. Η τροπολογία 37, με την οποία διαγράφεται η μνεία της αυτάρκειας σε κοινοτικό επίπεδο, και επομένως υπάρχει μόνον μνεία της αυτάρκειας σε εθνικό επίπεδο, επίσης πρέπει να απορριφθεί. Χρειάζεται ακόμη να ενθαρρυνθεί η συνεργασία μεταξύ γειτονικών και/ή μικρών χωρών, κυρίως μέσω αναφοράς στην αυτάρκεια σε κοινοτικό επίπεδο. Η τροπολογία 38 προσθέτει ότι μπορούν να προβληθούν αντιρρήσεις για μια μεταφορά αποβλήτων προς διάθεση, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, εάν δεν υπάρχουν σε κοινοτικό επίπεδο υποχρεώσεις σχετικά με τη διάθεση. Θα μπορούσε να γίνει άτοπη χρήση αυτής της διάταξης και, άρα, δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

Η τροπολογία 80, η οποία αφορά τα ανάμικτα αστικά απόβλητα που περισυλλέγονται από ιδιωτικά νοικοκυριά, δεν έχει ενσωματωθεί, αλλά πρέπει να σημειωθεί ότι στο άρθρο 3 παράγραφος 5 προβλέπεται ότι τα απόβλητα αυτά θα αντιμετωπίζονται, σε όλες τις περιπτώσεις, ως προοριζόμενα για διάθεση.

Οι τροπολογίες 116 και 117 προσθέτουν περαιτέρω λόγους αντιρρήσεων για μεταφορές αποβλήτων προς διάθεση, οι οποίοι αντίκεινται στην απόφαση του ΟΟΣΑ. Συν τοις άλλοις, η τροπολογία 116 θα δημιουργούσε φραγμούς στην εσωτερική αγορά αποβλήτων προς αξιοποίηση. Άρα, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Η τροπολογία 49, που αφορά τον καθορισμό ορισμένων κριτηρίων ως προς την αξιοποίηση, δεν είναι αποδεκτή. Ωστόσο, στο άρθρο 58 παράγραφος 1 στοιχείο (β) έχει ενσωματωθεί διάταξη σχετικά με την έγκριση κατευθυντηρίων γραμμών για την εφαρμογή της διάταξης για τη λεγόμενη «πλασματική αξιοποίηση».

Με τις τροπολογίες 40 και 50 διαγράφεται η δυνατότητα να συμφωνήσουν οι σχετικές αρμόδιες αρχές με τον κοινοποιούντα να μην απαιτήσουν νέα κοινοποίηση, σε περίπτωση που δεν έχουν επιλυθεί προβλήματα σχετικά με τις αντιρρήσεις, εντός ορισμένου χρονικού διαστήματος. Δεν φαίνεται απαραίτητο ή δικαιολογημένο να υπάρχει αξίωση για κοινοποίηση, εάν όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη συμφωνήσουν άλλως· άρα, η τροπολογία δεν μπορεί να γίνει δεκτή.

Η τροπολογία 51 θεωρείται ότι δεν χρειάζεται (πρβλ. άρθρο 4 πρώτη φράση και άρθρο 9).

Η τροπολογία 99, σχετικά με την εφαρμογή της διαδικασίας γενικής κοινοποίησης όσον αφορά τα συστήματα παραλαβής κατόπιν επιστροφής, δεν μπορεί να γίνει δεκτή, διότι το πεδίο εφαρμογής είναι πολύ ασαφές.

Η τροπολογία 54, η οποία αφορά τις προθεσμίες για τα πιστοποιητικά αξιοποίησης ή διάθεσης, δεν μπορεί να γίνει δεκτή, διότι δεν είναι σύμφωνη με τα χρονοδιαγράμματα που προβλέπονται στην απόφαση του ΟΟΣΑ.

Η τροπολογία 55, που αφορά προηγούμενη ενημέρωση των αρμοδίων αρχών σχετικά με τα «πράσινα απόβλητα», δεν μπορεί να γίνει δεκτή, καθώς θεωρείται επαρκές να συνοδεύεται η μεταφορά από τις πληροφορίες που απαριθμούνται στον σχετικό κατάλογο. Αυτό αντιστοιχεί και στο καθεστώς που προβλέπεται στην απόφαση του ΟΟΣΑ.

Η τροπολογία 105, με την οποία διαγράφεται η υποχρέωση του προσώπου που φροντίζει για τη μεταφορά να παρέχει αντίγραφο της σύμβασης, εάν ζητηθεί από τη σχετική αρμόδια αρχή, όσον αφορά μεταφορές μη επικινδύνων αποβλήτων προς αξιοποίηση, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Για σκοπούς ελέγχου, είναι απαραίτητο να μπορεί να ζητείται η σύμβαση. Πρέπει να τονισθεί ότι οι εμπιστευτικές πληροφορίες τις οποίες περιέχει η σύμβαση προστατεύονται, επειδή αυτός ενδέχεται να είναι ο λόγος που οδήγησε στην υποβολή της τροπολογίας.

Η τροπολογία 121, με την οποία προστίθεται μια περαιτέρω προϋπόθεση όσον αφορά τις εισαγωγές στην Κοινότητα αποβλήτων προς αξιοποίηση, ώστε όσον αφορά τα επικίνδυνα απόβλητα, η αρμόδια αρχή αποστολής εκτός της Κοινότητας να πρέπει να παρουσιάζει προηγουμένως δεόντως αιτιολογημένο αίτημα, το οποίο να αναφέρει ότι «δεν διαθέτουν ή δεν μπορούν λογικώς να αποκτήσουν την τεχνική ικανότητα και τις αναγκαίες εγκαταστάσεις για την ανάκτηση των αποβλήτων κατά οικολογικά ορθό τρόπο», δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Ως προς τις χώρες του ΟΟΣΑ, η διάταξη αυτή θα παραβίαζε την απόφαση του ΟΟΣΑ. Ως προς τις χώρες που δεν είναι μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας και δεν είναι χώρες του ΟΟΣΑ, η εν λόγω απαίτηση ισχύει ήδη. Ως προς τις χώρες που είναι μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας και δεν είναι χώρες του ΟΟΣΑ, δεν θεωρούνται δικαιολογημένοι οι επιπρόσθετοι περιορισμοί βάσει περιβαλλοντικών λόγων. Επομένως, η τροπολογία απορρίπτεται.

Η τροπολογία 67 σχετικά με την Πράξη Προσχώρησης δεν έχει ενσωματωθεί, αφού η εν λόγω πράξη δεν δύναται να τροποποιηθεί μέσω διαδικασίας επιτροπής (βλ. νέο άρθρο 62).

Οι τροπολογίες 68, 71-73, 78 και 106, όλες αφορούν αλλαγές στις συγκεκριμένες καταχωρίσεις στους καταλόγους αποβλήτων που παρατίθενται στα παραρτήματα της πρότασης, και δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές. Όχι λόγω διαφωνίας της Επιτροπής επί της ουσίας, αλλά μάλλον επειδή η Επιτροπή δεν θεωρεί το πλαίσιο κατάλληλο για τροποποιήσεις αυτού του είδους. Αλλαγές στους καταλόγους αποβλήτων θα πρέπει να γίνουν στη νομοθεσία από την οποία προέρχονται (τη Σύμβαση της Βασιλείας, την απόφαση του ΟΟΣΑ και τον κατάλογο αποβλήτων της ΕΕ). Εξ άλλου, οι αλλαγές αυτές θα έρχονταν σε αντίθεση με έναν από τους κύριους στόχους της πρότασης, και συγκεκριμένα τη διεθνή εναρμόνιση όσον αφορά τους καταλόγους αποβλήτων.

3.2.3 Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο, αλλά απορρίφθηκαν από την Επιτροπή

Οι τροπολογίες 1 και 83 αναθ., με τις οποίες προτείνεται αλλαγή της νομικής βάσης από το περιβάλλον και το εμπόριο (άρθρα 175 και 133 της συνθήκης ΕΚ) μόνον στο περιβάλλον (άρθρο 175 της συνθήκης ΕΚ), έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο, αλλά απορρίπτονται από την Επιτροπή. Πρωταρχικός σκοπός του προτεινόμενου κανονισμού είναι η προστασία του περιβάλλοντος. Ωστόσο, επειδή οι διατάξεις των τίτλων IV, V και VI σχετικά με τις εξαγωγές από την Κοινότητα, τις εισαγωγές στην Κοινότητα και τη διαμετακόμιση μέσω της Κοινότητας από και προς τρίτες χώρες είναι επίσης και κανόνες που αφορούν το διεθνές εμπόριο, η νομική βάση όσον αφορά αυτές τις συγκεκριμένες διατάξεις είναι το άρθρο 133 της συνθήκης ΕΚ. Επομένως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η προτεινόμενη από την Επιτροπή διττή νομική βάση για τον κανονισμό, ήτοι περιβάλλον και εμπόριο (άρθρα 175 και 133 της συνθήκης ΕΚ), είναι ορθή και δεν μπορεί να δεχθεί μία μοναδική νομική βάση.

Οι τροπολογίες 42, 47 και 48, οι οποίες αφορούν αντιρρήσεις για μεταφορές αποβλήτων προς αξιοποίηση, βάσει εθνικών προτύπων ή εθνικών υποχρεώσεων, δεν είναι δυνατόν να γίνουν αποδεκτές από την Επιτροπή. Η Επιτροπή θεωρεί ότι μια τέτοια διάταξη θα δημιουργούσε φραγμούς στην ευρωπαϊκή αγορά ανακύκλωσης και αξιοποίησης αποβλήτων, χωρίς να βελτιώνει τα περιβαλλοντικά πρότυπα διαχείρισης των αποβλήτων στην ΕΕ. Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι έχει προτείνει λύσεις για το πιθανό πρόβλημα παράκαμψης των προτύπων στην ανακοίνωσή της, COM(2003) 301 τελικό, µε τίτλο « Προς μια θεματική στρατηγική για την πρόληψη και την ανακύκλωση των αποβλήτων », η οποία εστιάζεται στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών προτύπων διαχείρισης των αποβλήτων. Επιπλέον, η Επιτροπή προειδοποιεί ότι το άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο (γ) είναι τόσο ασαφές όσο και περίπλοκο και ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση των παράνομων μεταφορών αποβλήτων, µε πιθανό αποτέλεσμα να υπάρξουν προσφυγές στα δικαστήρια.

3.2.4 Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή, αλλά δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Η τροπολογία 92, σχετικά με την αποσαφήνιση του ορισμού της «χώρας αποστολής», έχει υποστηριχθεί κατ’ αρχήν από την Επιτροπή, καθώς μπορεί να φανεί χρήσιμη όσον αφορά μεταφορές στην ανοικτή θάλασσα. Η Επιτροπή κρίνει, όμως, ότι η εν λόγω διάταξη θα πρέπει να συμπληρωθεί από μια παράγραφο στην οποία να παρουσιάζονται, με σειρά προτεραιότητας, οι διάφορες επιλογές ως προς τη χώρα που θα πρέπει να θεωρηθεί χώρα αποστολής σε περίπτωση διαφορών.

Η τροπολογία 126, με την οποία προστίθεται, μετά την «αρμόδια αρχή αποστολής», η φράση «ή εκδίδονται βάσει ειδικών κανονισμών που θεσπίζουν τα κράτη μέλη αποστολής», είχε γίνει δεκτή από την Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση· ωστόσο, εν τω μεταξύ θεωρήθηκε περιττή και απορρίφθηκε για λόγους απλούστευσης, μεταξύ άλλων.

Η τροπολογία 122, η οποία αφορά παρεκκλίσεις για ορισμένες δημόσιες επιχειρήσεις, είχε γίνει δεκτή από την Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση, εν τω μεταξύ, όμως, θεωρήθηκε ότι δεν συμβιβάζεται με τη Σύμβαση της Βασιλείας. Έχει, επομένως, απορριφθεί.

Η τροπολογία 31 αναφέρει ότι οι αρμόδιες αρχές προορισμού και διαμετακόμισης εκφράζουν τη γραπτή συγκατάθεσή τους εκδίδοντας γραπτή απόφαση, την οποία διαβιβάζουν στις άλλες αρμόδιες αρχές και στον κοινοποιούντα. Η τροπολογία είχε γίνει δεκτή από την Επιτροπή στην τροποποιημένη της πρόταση, όμως, εν τω μεταξύ κρίθηκε περιττή. Έχει, επομένως, απορριφθεί για λόγους απλούστευσης, μεταξύ άλλων.

Η τροπολογία 53, με την οποία διαγράφεται ολόκληρο το άρθρο που αφορά τις προεγκεκριμένες εγκαταστάσεις αξιοποίησης, είχε γίνει δεκτή από την Επιτροπή, βάσει της λογικής ότι τα οφέλη του άρθρου είναι περιορισμένα, αφού οι αρχές πρέπει, εν πάση περιπτώσει, να προβούν σε εκτίμηση άλλων στοιχείων της κοινοποίησης και, επομένως, μπορούν ακόμη να προβάλουν αντιρρήσεις για απόβλητα προοριζόμενα για προεγκεκριμένη εγκατάσταση.

Η τροπολογία 56, με την οποία περιορίζεται το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 20 της πρότασης της Επιτροπής, δεν έχει ενσωματωθεί.

Η τροπολογία 59, η οποία προβλέπει τη δυνατότητα της Επιτροπής να ορίσει μέγιστο ύψος για τις διοικητικές δαπάνες που χρεώνονται στον κοινοποιούντα, έχει κατ’ αρχήν υποστηριχθεί από την Επιτροπή.

Η τροπολογία 74, σχετικά με την αποσαφήνιση του πεδίου εφαρμογής των κατευθυντηρίων γραμμών, υποστηρίχθηκε από την Επιτροπή.

Η τροπολογία 39, με την οποία παρεμβάλλονται οι λέξεις «συγκεκριμένου τύπου» πριν από τις λέξεις «επικίνδυνων αποβλήτων», έχει κατ’ αρχήν υποστηριχθεί από την Επιτροπή.

Η τροπολογία 66, που αφορά τη δημοσιοποίηση των κοινοποιήσεων, έχει κατ’ αρχήν υποστηριχθεί από την Επιτροπή, υπό την προϋπόθεση να καθορίζονται οι υποχρεώσεις σε χωριστό άρθρο, το οποίο να αναφέρεται στην τήρηση των κανόνων εμπιστευτικότητας, όπως ορίζονται στην εθνική και/ή την κοινοτική νομοθεσία.

Οι τροπολογίες 69 και 70, που αφορούν την ιεράρχηση των καταλόγων αποβλήτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα V (σχετικά με την απαγόρευση των εξαγωγών επικινδύνων αποβλήτων), ώστε ο κατάλογος επικίνδυνων αποβλήτων της ΕΕ να υπερισχύει του καταλόγου μη επικινδύνων αποβλήτων της Σύμβασης της Βασιλείας (παρατίθενται και οι δύο στο παράρτημα), έχουν κατ’ αρχήν υποστηριχθεί από την Επιτροπή.

3.2.5 Επιπρόσθετες αλλαγές που επέφερε το Συμβούλιο στην πρόταση

Το Συμβούλιο επέφερε ορισμένες επιπρόσθετες αλλαγές στην πρόταση. Η σημαντικότερη από αυτές είναι ότι το άρθρο 1 παράγραφος 3 στοιχείο δ) εξαιρεί πλήρως τα ζωικά υποπροϊόντα από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Η Επιτροπή δεν μπορεί να υποστηρίξει την κοινή θέση επ’ αυτού και θεωρεί προτιμότερο να προχωρήσει την εξέταση του συσχετισμού μεταξύ του παρόντος κανονισμού και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά µε τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο, έτσι ώστε τα σχετικά πορίσματα να δημοσιοποιηθούν πριν από τη θέση σε ισχύ του κανονισμού. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κρίνει ότι η προτεινόμενη διατύπωσή της για το άρθρο 1 παράγραφος 6 θα πρέπει να παραμείνει αμετάβλητη.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η κοινή θέση αποτελεί, σε μεγάλο βαθμό, σημαντικό βήμα προόδου, εφόσον βελτιώνει τη σαφήνεια του κανονισμού και ενισχύει τις διατάξεις του, ακολουθώντας τους επιδιωκόμενους στόχους, όπως καθορίζονται στην πρόταση της Επιτροπής. Παρ’ όλα ταύτα, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχθεί την κοινή θέση ως προς ορισμένα ζητήματα, εκ των οποίων τα σημαντικότερα παρατίθενται στη συνημμένη δήλωση. Μεταξύ αυτών, συγκαταλέγονται η νομική βάση του κανονισμού, η δυνατότητα των κρατών μελών να προβάλλουν αντιρρήσεις για μεταφορές αποβλήτων προοριζόμενων για αξιοποίηση και η πλήρης εξαίρεση των ζωικών υποπροϊόντων από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.

5. ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Επιτροπή σημειώνει ότι υπάρχει ομοφωνία στο Συμβούλιο για την αντικατάσταση της διττής νομικής βάσης που πρότεινε η Επιτροπή, τουτέστιν τα άρθρα 133 και 175 παράγραφος 1 της Συνθήκης, από μία μοναδική νομική βάση, η οποία θα περιλαμβάνει µόνο το άρθρο 175 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η πρότασή της περιλαμβάνει την ορθή νομική βάση και επιφυλάσσεται του δικαιώματός της να χρησιμοποιήσει όλα τα νομικά μέσα που έχει στη διάθεσή της.

Η Επιτροπή σημειώνει επίσης ότι στο άρθρο 12 παράγραφος 1 στοιχείο (γ) το Συμβούλιο επιτρέπει στα κράτη µέλη να προβάλλουν αντιρρήσεις και να εμποδίζουν τις μεταφορές αποβλήτων που προορίζονται για αξιοποίηση, µε την αιτιολογία « χαμηλότερων προδιαγραφών επεξεργασίας » στη χώρα προορισμού. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η διάταξη αυτή θα δημιουργήσει φραγμούς στην ευρωπαϊκή αγορά ανακύκλωσης και αξιοποίησης αποβλήτων χωρίς να βελτιώσει τα περιβαλλοντικά πρότυπα της διαχείρισης αποβλήτων στην ΕΕ. Η Επιτροπή υπενθυμίζει ότι έχει προτείνει λύσεις για το πιθανό πρόβλημα παράκαμψης των προτύπων στην ανακοίνωσή της, COM(2003) 301 τελικό, µε τίτλο « Προς μια θεματική στρατηγική για την πρόληψη και την ανακύκλωση των αποβλήτων », η οποία εστιάζεται στην ανάπτυξη ευρωπαϊκών προτύπων διαχείρισης των αποβλήτων. Επιπλέον, η Επιτροπή προειδοποιεί ότι το άρθρο 12 παράγραφος 1, στοιχείο (γ) είναι τόσο ασαφές όσο και περίπλοκο και ενδέχεται να οδηγήσει σε αύξηση των παράνομων μεταφορών αποβλήτων, µε πιθανό αποτέλεσμα να υπάρξουν προσφυγές στα δικαστήρια.

Τέλος, η Επιτροπή σημειώνει ότι το Συμβούλιο εξαιρεί από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού τις « μεταφορές οι οποίες υπόκεινται στις απαιτήσεις έγκρισης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1774/2002 για τον καθορισμό υγειονομικών κανόνων σχετικά µε τα ζωικά υποπροϊόντα που δεν προορίζονται για κατανάλωση από τον άνθρωπο ». Υπό το πρίσμα των διαφορών ανάμεσα στους δύο εν λόγω κανονισμούς όσον αφορά τις διαδικαστικές διατάξεις, η Επιτροπή θεωρεί προτιμότερο να προχωρήσει την εξέταση του συσχετισμού μεταξύ των κανονισμών, έτσι ώστε τα σχετικά πορίσματα να δημοσιοποιηθούν πριν τη θέση σε ισχύ του κανονισμού για τις μεταφορές αποβλήτων. Αυτό θα ρυθμίσει το ζήτημα των ανησυχιών που εξέφρασαν κάποια κράτη µέλη όσον αφορά τους κινδύνους διαδικαστικών αλληλεπικαλύψεων και θα επιτρέψει στην Επιτροπή να διατηρήσει την πρότασή της.