Αριθ. C 71/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
Γνωμοδότηση σχετικά με την 17η έκθεση γιο την πολιτική ανταγωνισμού 
(89/C 71/07) 
Στις 25 Μαΐου 1988, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 
της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με την 17η έκθεση για την πολιτική ανταγωνισμού. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 4 Ιανουαρίου 1989, με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. Ramaekers. 
Το τμήμα περιφερειακής ανάπτυξης, χωροταξίας και πολεοδομίας στο οποίο ανατέθηκε η επεξεργασία 
συμπληρωματικής γνωμοδότησης υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 19 Ιουλίου 1988 με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Broicher. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 262η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση της 26ης 
Ιανουαρίου 1989, υιοθέτησε, με 40 ψήφους υπέρ και 6 αποχές, την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Στην 17η έκθεση της, η Επιτροπή προβαίνει σε απολο­
γισμό της πολιτικής ανταγωνισμού το 1987 με τον ακόλουθο 
τρόπο('): 
«Η ολοκλήρωση της μεγάλης εσωτερικής αγοράς θα 
οδηγήσει την Επιτροπή στη διασαφήνιση της πολιτικής 
ανταγωνισμού η οποία θα αποκομίσει το πιο μεγάλο 
όφελος από την ολοκλήρωση αυτή τόσο όσον αφορά τις 
επιχειρήσεις όσο και τους καταναλωτές της Κοινότητας.» 
1.2. Επειδή κρίνει ότι η πολιτική ανταγωνισμού την οποία 
ακολουθεί η Επιτροπή οφείλει να αποτελέσει ένα πραγματικό 
και πλήρες μέσο της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής 
που εφαρμόζεται σε κοινοτική κλίμακα, η ΟΚΕ θεωρεί ότι, 
στα πρόθυρα της ενιαίας αγοράς, πρέπει να αναληφθούν 
προσπάθειες για τη διευκρίνηση των σχετικών εννοιών και 
στόχων που συνδέονται με αυτή, ώστε να προσδιορισθεί με 
τρόπο σαφή η συμβολή της στο πλαίσιο μιας σφαιρικότερης 
πολιτικής και για να μπορεί στο εξής να απολαμβάνει μεγαλύ­
τερης υποστήριξης εκ μέρους των κρατών μελών. 
Επειδή κρίνει, εξάλλου, ότι η 17η έκθεση αποτελεί μια θαυμά­
σια εισαγωγή στη φιλοσοφία της Επιτροπής, η ΟΚΕ θα ήθελε 
να επωφεληθεί της ευκαιρίας αυτής για να διατυπώσει μια 
σειρά παρατηρήσεων σχετικά με την πολιτική ανταγωνισμού 
λαμβάνοντας ως σημείο αναφοράς τη βούληση που εξέφρασε 
η Επιτροπή για τη θέσπιση μιας πραγματικής πολιτικής αντα­
γωνισμού ('), αλλά επίσης και τη σημασία που έχει, από 
δημοκρατική άποψη, η χάραξη μιας τέτοιας πολιτικής λόγω 
των κοινωνικο-οικονομικών και πολιτικών επιλογών που πρέ­
πει να ληφθούν υπόψη. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η πολιτική ανταγωνισμού συνιστά 
ένα σημαντικό δεσμό μεταξύ της βιομηχανίας, των εργαζομέ­
νων και των καταναλωτών. Υπογραμμίζει ότι μια συνεχής 
και προβλεπτή άσκηση της πολιτικής ανταγωνισμού αποκτά 
ιδιαίτερη σημασία. 
(') Επιτροπή Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, «17η έκθεση για την πολι­
τική ανταγωνισμού», σ. 14. 2.1.1. Επιπλέον, είναι αναγκαίο όπως η κοινοτική αγορά, 
και ιδιαίτερα η ενιαία αγορά του 1992, παραμείνει μια αγορά 
ανοικτή και όπως ο ανταγωνισμός ασκείται, στα πλαίσια της 
αγοράς αυτής, με τρόπο ελεύθερο, όχι μόνο μεταξύ κοινο­
τικών επιχειρήσεων, αλλά και μεταξύ κοινοτικών και αλλο­
δαπών επιχειρήσεων, εφόσον οι τελευταίες τηρούν τις ρυθ­
μίσεις της Γενικής Συμφωνίας δασμών και εμπορίου (ΓΣΔΕ-
GATT). Σχετικά η ΟΚΕ θεωρεί ότι μια μεγαλύτερη «αμοι­
βαιότητα» στις συναλλαγές πρέπει κατά προτίμηση να νοηθεί 
σαν μια ισοδυναμία αμοιβαίων περιορισμών μάλλον παρά 
σαν μια πανομοιότητα αυτών των ίδιων περιορισμών και 
ότι οπωσδήποτε η Κοινότητα θα χρειασθεί να απόσχει από 
οποιαδήποτε συγκρατημένη εξωτερική εμπορική πολιτική. 
Εξάλλου, η ΟΚΕ εκφράζει τη βαθιά της απογοήτευση για 
την αποτυχία της συνδιάσκεψης του Μόντρεαλ σχετικά με 
τη ΓΣΔΕ, επειδή υποθηκεύει τα αποτελέσματα των διαπραγ­
ματεύσεων της Γενεύης και με τον τρόπο αυτοί δημιουργεί 
τον κίνδυνο αρνητικών συνεπειών στην ανάπτυξη του αντα­
γωνισμού και στο συντονισμό της διαδικασίας αύξησης των 
συναλλαγών σε παγκόσμιο επίπεδο. 
2.1.2. Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς προϋποθέτει 
επίσης ότι οι συνθήκες εργασίας στην Κοινότητα θα είναι 
δυνατό να βελτιωθούν διαμέσου μιας κοινωνικής νομοθεσίας 
η οποία θα αποτρέπει τον αθέμιτο ανταγωνισμό στον τομέα 
αυτό. 
2.1.3. Επιπλέον, Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι σε κάθε γνωμοδό­
τηση που έχει εκδώσει εδώ και αρκετά χρόνια (2), επέμεινε 
στην ανάγκη για την υιοθέτηση του κανονισμού που αφορά 
τον έλεγχο των συγκεντρώσεων σε κοινοτικό επίπεδο (16η 
έκθεση, σημεία 38 και 39). «Η πολιτική των συγκεντρώσεων 
διαδραματίζει πράγματι κρίσιμο ρόλο για τη διατήρηση μιας 
ανταγωνιστικής διάρθρωσης της βιομηχανίας μας» (17η 
έκθεση ΒΙ, παρ. 5.1). Υπό τις προϋποθέσεις αυτές η ΟΚΕ 
επιβεβαιώνει την άποψη της και λυπάται διότι ο ανωτέρω 
κανονισμός δεν υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο. 
(2) Γνωμοδοτήσεις της ΟΚΕ σχετικά με την «16η έκθεση για τον 
ανταγωνισμό», ΕΕ αριθ. C 35 της 8. 2. 1988 και για τον «Έλεγχο 
των συγκεντρώσεων», ΕΕ C αριθ. C 208 της 8. 8. 1988. 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 71/23 
2.2. Είναι αλήθεια ότι από μερικά χρόνια η πολιτική αντα­
γωνισμού που ασκεί η Επιτροπή υπέστη μερικές σοβαρές 
αλλαγές και αν έχει καταστεί στην πραγματικότητα πλέον 
παρεμβατική, η Επιτροπή η ίδια παραδέχεται ότι «απομένει 
να γίνουν πολλά στον τομέα (·)». 
Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται πολύ καλά ότι η πολιτική αντα­
γωνισμού βασίζεται, σε μεγάλο βαθμό, εφόσον δεν έχει ακόμα 
θεσπισθεί ο κανονισμός για τις συγκεντρώσεις, μεταξύ 
άλλων, σε μια σειρά αποφάσεων in specie του Δικαστηρίου 
σχετικά με την ερμηνεία των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης. 
Συνεπώς, έχει τη γνώμη ότι ο προγραμματισμός των επιδιωκό­
μενων στόχων εξαρτάται μερικές φορές από ένα παρόμοιο 
μέτρο. Αν και αναγνωρίζει την πρόοδο που επιτεύχθηκε από 
την Επιτροπή και, ιδιαίτερα, την ΓΔ IV κατά τα τελευταία 
χρόνια, η ΟΚΕ πιστεύει, οπωσδήποτε, ότι θα ήταν δυνατό να 
επιτευχθούν a priori, καλύτερα αποτελέσματα, αν οι ίδιοι 
στόχοι εντάσσονταν στο πλαίσιο μιας σαφέστερης πολιτικής, 
που θα είχε εκ προοιμίου αναπτυχθεί και επικυρωθεί από 
άλλες κοινοτικές αρχές και αυτό για να υπάρξει ταυτόχρονα 
διαφάνεια και νομική ασφάλεια. 
2.3. Αυτή η έλλειψη ακρίβειας, στην υλοποίηση μιας πραγ­
ματικής πολιτικής ανταγωνισμού μπορεί κατά ένα τρόπο να 
αντανακλασθεί στην πράξη από τις διαφορές τιμών που υπάρ­
χουν ανάμεσα στα κράτη μέλη για ένα δεδομένο αγαθό ή 
υπηρεσία. Η ίδια η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι οι διαφορές 
τιμών «αποτελούν ιδιαίτερα χρήσιμο δείκτη» όταν πρόκειται 
να εκτιμηθεί η οικονομική αποτελεσματικότητα της πολιτι­
κής ανταγωνισμού (2). Από τα πορίσματα των μελετών που 
εκπόνησε η Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινο­
τήτων (EUROSTAT) και οι οποίες βασίζονται σε μια εναρμο­
νισμένη ταξινόμηση των προτύπων κατανάλωσης (ισοδύναμα 
της αγοραστικής δύναμης), διαπιστώνεται με έκπληξη ότι η 
σημαντική διαφορά τιμών που υπήρχε το 1975 (με και χωρίς 
όλους τους φόρους) μειώθηκε ανεπαίσθητα μετά από μια δεκα­
ετία Ρ). 
2.4. Επιπλέον, είναι ανησυχητική η διαπίστωση ότι σε 
ορισμένους τομείς όπου, κατά τη γνώμη και της Επιτροπής, 
οι τυπικοί φραγμοί στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές είναι πιο 
περιθωριακές, δηλαδή βρίσκονται πιο κοντά στον ιδανικό 
στόχο του 1992, τα αποτελέσματα δεν εκδηλώνονται πάντοτε 
με τρόπο πασίδηλο. Πολύ συχνά, οι εμπορικές πρακτικές 
έχουν οδηγήσει σε σημαντικό κατακερματισμό της αγοράς, 
πράγμα που αποδεικνύεται από τις διαφορές τιμών που δια­
πιστώνονται για το ίδιο προϊόν που πωλείται στις διάφορες 
εθνικές αγορές, γεγονός το οποίο είναι ασυμβίβαστο με ένα 
πραγματικό και υγιή κοινοτικό ανταγωνισμό. 
2.5. Μολονότι σήμερα είναι έκδηλο ότι οι έμμεσοι φόροι 
(ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης) που διαφέρουν από 
το ένα κράτος στο άλλο, για τις ίδιες κατηγορίες προϊόντων, 
συμβάλλουν κατά ένα τρόπο στη διατήρηση σημαντικών δια­
φορών στις τιμές, μελέτες (3) έχουν καταδείξει ότι οι δημοσιο-
(') Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, «17η έκθεση για την 
πολιτική ανταγωνισμού», σ. 18, παράγραφος 4. 
(2) Ευρωπαϊκή Οικονομία, αριθ. 35, Μάρτιος 1988, «1992, η νέα 
ευρωπαϊκή οικονομία», σ. 126. 
(3) Idem, σ. 130. νομικές αυτές διαφορές αντιπροσωπεύουν μόνο το 25 % περί­
που της διασποράς των τιμών που έχει παρατηρηθεί. Το 75 % 
της διασποράς αυτής οφείλεται, σε άλλους παράγοντες που 
έχουν σχέση με την κατάσταση του ανταγωνισμού 
(συγκεντρώσεις, πρόσβαση στην αγορά, κλπ.). 
2.6. Μολονότι η ΟΚΕ γνωρίζει ότι είναι δύσκολο να προσ­
διορισθεί με ακρίβεια η «φυσική» διασπορά τιμών που υπάρ­
χει σε έναν τέλεια ολοκληρωμένο κοινοτικό χώρο, ωστόσο, 
εφιστά την προσοχή σε ένα από τα πορίσματα που απορρέει 
από την έκθεση Cecchini με βάση τη διασπορά των τιμών που 
παρατηρείται σε ένα δείγμα συγκεκριμένων διαρκών 
αγαθών(4). Αυτή είναι, στην ουσία, δύο φορές εντονότερη σε 
ολόκληρη την Κοινότητα απ'ό,τι σε ένα μόνο κράτος μέλος, 
πράγμα που καταδεικνύει το αξιόλογο δυναμικό ενός καλύτε­
ρου καταμερισμού των κοινοτικών πόρων. 
Για το λόγο αυτό, και βάσει των προηγούμενων παρατηρή­
σεων, η ΟΚΕ θεωρεί εύλογη τη σκέψη ότι, ακόμη και μετά 
την άρση των κυριότερων μη δασμολογικών φραγμών, θα 
εξακολουθήσουν να υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που θα 
«τροφοδοτούν» τις διαφορές τιμών ανάμεσα στις διάφορες 
χώρες. 
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΟΚΕ είναι της γνώμης 
ότι πρέπει τώρα να αναληφθούν από την Επιτροπή πολιτικές 
και ενημερωτικές προσπάθειες της ίδιας εμβέλειας με εκείνες 
που αναλήφθηκαν για την υλοποίηση της μεγάλης εσωτε­
ρικής αγοράς, ώστε να προσδιορισθούν σαφώς και ακριβώς 
οι έννοιες που έχουν σχέση με την πολιτική ανταγωνισμού 
με στόχο να αποκομισθούν τα οφέλη που προσδοκούν οι 
επιχειρήσεις, οι εργαζόμενοι και οι καταναλωτές της Κοινό­
τητας. 
2.7. Η Επιτροπή φαίνεται μέχρι σήμερα να έχει ελαφρώς 
λησμονήσει τη συμπληρωματικότητα των δύο αυτών προοπτι­
κών. Μια πολιτική ανταγωνισμού, της οποίας τα κυριότερα 
στοιχεία θα εξακολουθήσουν να απέχουν πολύ από τις 
γνωστές ανησυχίες του ευρωπαίου πολίτη, θα έχανε επιπλέον 
κάθε αξιοπιστία όσον αφορά το ρόλο που πρέπει να διαδρα­
ματίσει στην ολοκλήρωση μιας πραγματικής εσωτερικής 
αγοράς. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Για να ανταποκριθεί στα καθήκοντα αυτά, που είναι 
όντως δύσκολα, η Επιτροπή θα πρέπει καταρχή να εξοπλισθεί 
με τα μέσα που θα της επιτρέψουν να παρακολουθεί με τρόπο 
μόνιμο τη διαρθρωτική εξέλιξη των κυριότερων τομέων της 
οικονομίας, τόσο της ευρωπαϊκής όσο και της παγκόσμιας. 
3.2. Μόνο αν στηρίζεται σε πληροφορίες σχετικά με μια 
τόσο μεταβλητή και πολυσύνθετη πραγματικότητα όπως αυτή 
μιας οικονομίας που απλώνεται σε παγκόσμια κλίμακα και 
αναδιαρθώνεται συνεχώς, η Επιτροπή θα μπορέσει να εφαρ­
μόσει με σκοπιμότητα και μεθοδικότητα τους μεγάλους 
άξονες μιας πολιτικής ανταγωνισμού. 
3.3.1. Η Επιτροπή θα πρέπει ιδιαίτερα να διασαφηνίσει a 
priori και κατά τομέα τις επιλογές που απαιτούνται για να 
γίνει δυνατό να καθορισθεί με καλύτερο τρόπο το όριο από 
(4) Idem, σ. 131. 
Αριθ. C 71/24 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 20. 3. 89 
το οποίο μια οικονομική δύναμη καθίσταται υπερβολική τόσο 
όσον αφορά την εσωτερική αγορά όσο και τις διεθνείς αγορές, 
αφού δεν είναι σαφές ότι οι επιπτώσεις από την πλευρά των 
διαστάσεων είναι ίδιες ί1). 
3.3.2. Επιπλέον, αν για λόγους που έχουν σχέση με το 
διεθνή ανταγωνισμό, θα πρέπει να επιτρέπεται η δημιουργία 
ομάδων που θα είναι σε θέση, με την ισχύ τους, να κάμψουν 
τον εσωτερικό ανταγωνισμό, αυτό επιβάλλεται να γίνεται με 
διαφάνεια για να επιτραπεί στα αρμόδια κοινοτικά όργανα να 
διαδραματίσουν το ρόλο τους. 
3.3.3. Εξάλλου, η ΟΚΕ θα επιθυμούσε να εξάγει η Επι­
τροπή τα αναγκαία συμπεράσματα που απορρέουν από την 
απόφαση του Δικαστηρίου σύμφωνα με την οποία οι συμ­
φωνίες μεταξύ επιχειρήσεων τρίτων χωρών δεν διαφεύγουν 
τους κανόνες του ανταγωνισμού εφόσον τα αποτελέσματα 
τους είναι δυνατό να έχουν συνέπειες για την κοινή αγορά. 
3.4. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι οι εργασίες σχετικά με την 
κατάρτιση ενός δείκτη για την εφαρμογή των κοινοτικών 
κανόνων όσον αφορά τον ανταγωνισμό από τα εθνικά δικα­
στήρια θα περατωθούν προσεχώς. 
Καλεί την Επιτροπή να προτείνει, βάσει των εργασιών αυτών, 
συγκεκριμένα μέτρα για τη βελτίωση και εναρμόνιση των 
υφισταμένων διαδικασιών όσον αφορά την εφαρμογή των 
κοινοτικών κανόνων για τον ανταγωνισμό από τα εθνικά 
δικαστήρια. 
3.5. Επίσης, η εξέλιξη της κοινής γεωργικής πολιτικής 
άγει την Ευρωπαϊκή Κοινότητα σε μια ουσιαστική μεταβολή 
της θέσης της σχετικά με τις επιδοτήσεις ιδιαίτερα μέσω του 
θεσμού της εισοδηματικής ενίσχυσης. Η εξέλιξη αυτή θα 
επηρεάσει τους όρους του ανταγωνισμού και η ΟΚΕ επιθυμεί 
να ενημερωθεί για το θέμα αυτό στο πλαίσιο της 18ης έκθεσης 
για την πολιτική ανταγωνισμού. 
3.6. Οι ενισχύσεις που χορηγούν τα κράτη μέλη δύνανται 
ταυτόχρονα να ανεύρουν το πλαίσιο και το όριο τους αν 
ληφθούν υπόψη οι δυσκολίες των επιχειρήσεων, των τομέων 
και των περιοχών. 
Και στις περιπτώσεις αυτές επίσης η επιλογή μεταξύ των 
συμφερόντων των οικονομικών και κοινωνικών εταίρων πρέ­
πει να γίνει με σαφήνεια, σύμφωνα με κριτήρια που δεν 
χρειάζεται κατ'ανάγκη να είναι τα ίδια κατά τομέα και περιφέ­
ρεια. 
3.6.1. Αν και είναι εμφανές ότι η φιλοσοφία της Επιτροπής 
στο θέμα των περιφερειακών ενισχύσεων εξελίσσεται ευνο­
ϊκά, η τελευταία πρέπει πάντως να λάβει υπόψη τους δεσμούς 
(') Βλέπε γνωμοδότηση της ΟΚΕ για τις συγκεντρώσεις επιχειρή­
σεων (ΕΕ αριθ. C 208 της 8. 8. 1988). αλληλεγγύης που έχουν σφυρηλατηθεί. Η ΟΚΕ χαίρει επειδή 
η Επιτροπή κατόρθωσε να προσδιορίσει ένα κριτήριο για 
να οριοθετήσει τις περιοχές (δηλ. εκείνες των οποίων το 
Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν ανά κάτοικο δεν υπερβαίνει το 
75 % του μέσου κοινοτικού ΑΕΠ) στις οποίες θα παρασχεθεί 
μια εντατική ενίσχυση στο πλαίσιο της περιφερειακής πολιτι­
κής σύμφωνα με το άρθρο 92, παράγραφος 3α της Συνθήκης 
ΕΟΚ. 
3.6.2. Λόγω της μεγάλης ποικιλομορφίας καταστάσεων, η 
ΟΚΕ θεωρεί ότι τα προαναφερθέντα κριτήρια επιβάλλεται να 
είναι κατάλληλα, όχι εξομοιωτικά, και να εφαρμόζονται σε 
συνεννόηση με το σύνολο των ενδιαφερομένων εταίρων. 
Καθόσον αφορά το κράτη μέλη με ισχυρή οικονομία, επιβάλ­
λεται να τονισθεί το θετικό γεγονός ότι το Δικαστήριο τους 
αναγνωρίζει επίσης το δικαίωμα να ενθαρρύνουν με τρόπο 
ισοδίκαιο, την περιφερειακή ανάπτυξη. Μόνο με τον τρόπο 
αυτό διασφαλίζεται το δικαίωμα των κρατών μελών να 
αναπτύξουν τις μειονεκτικές περιοχές και καθιερώνονται οι 
όροι που τους επιτρέπουν να αναλάβουν αυτή την ευθύνη 
έναντι των πολιτών. 
3.6.3. Προκειμένου για την αποτελεσματικότητα της περι­
φερειακής ανάπτυξης, η Επιτροπή δεν μπορεί να έχει συμ­
φέρον να χειρίζεται το σύνολο των επενδύσεων σε ίση βάση. 
Εφόσον οι περιφέρειες που θα επωφεληθούν μιας ενίσχυσης 
εξαρτώνται από επενδύσεις που προσανατολίζονται προς τη 
δημιουργία και διατήρηση απασχόλησης, είναι σκόπιμο να 
κλιμακωθεί η επιτρεπόμενη ένταση των ενισχύσεων που 
χορηγούνται κατά προτεραιότητα σε συνάρτηση με την 
επίπτωση τους καθόσον αφορά τη δημιουργία θέσεων 
απασχόλησης. Μόνο με τον τρόπο αυτό μπορεί να προβλε­
φθεί η κάλυψη, μακροπροθέσμως, της καθυστέρησης από την 
οποία πάσχουν οι ασθενώς αναπτυγμένες αγροτικές περιοχές. 
3.7. Πάντως, πρέπει να υπάρχει μόνιμη επαγρύπνηση ώστε 
οι συναλλαγές στην αγορά να εξελιχθούν αφού ληφθούν 
υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών και των κοινωνικο­
οικονομικών κύκλων. 
3.7.1. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η ΟΚΕ κρίνει ότι, 
αν η Επιτροπή επιθυμεί, για λόγους αποτελεσματικότητας, να 
αναπτύσσονται όλο και περισσότερες προληπτικές 
δραστηριότητες στον τομέα αυτό, θα πρέπει να βελτιώσει και 
πολλαπλασιάσει την καταγραφή των τιμών. Μια υπερβολική 
διαφορά τιμών για το ίδιο προϊόν αποτελεί την πιο σημαντική 
και ταχεία ένδειξη απουσίας ανταγωνισμού σε ένα από τα 
στάδια του οικονομικού κυκλώματος. 
3.7.2. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει τη σημασία ενός διαλόγου με 
τις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις και τομείς σχετικά με την 
ερμηνεία αυτής της καταγραφής των τιμών για να εκδίδει 
αιτιολογημένες γνωμοδοτήσεις προς τις αρχές από τις οποίες 
εξαρτάται η εφαρμογή της πολιτικής ανταγωνισμού. 
3.8. Μέχρι το 1992, οι τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών 
τρέχουσας κατανάλωσης κυρίως είναι εκείνες οι οποίες πρέ­
πει να αποτελέσουν το αντικείμενο ιδιαίτερης προσοχής. Οι 
υπερβολικές διαφορές περικλείουν τον κίνδυνο να κατα­
στήσουν αναξιόπιστες όλες τις διακηρύξεις και τις πολιτικές 
20. 3. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 71/25 
που συγκλίνουν προς τη δημιουργία της ενιαίας αγοράς. Η 
κοινή αγορά δεν θα αποφύγει την καθημερινή δοκιμασία, όπως την γνωρίζουν τόσο οι καταναλωτές όσο και οι επιχει­
ρήσεις της Κοινότητας. 
Βρυξέλλες, 26 Ιανουαρίου 1989. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
Γνωμοδότηση για: 
— την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου περί παράτασης της συλλογής πληροφοριών για τις 
δραστηριότητες των μεταφορέων που συμμετέχουν στις ναυτιλιακές μεταφορές τακτικών γραμμών 
σε ορισμένες περιοχές εκμετάλλευσης και 
— την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου περί τροποποίησης της απόφασης 78/774/ΕΟΚ για τις 
δραστηριότητες ορισμένων τρίτων χωρών στον τομέα των ναυτιλιακών μεταφορών 
(89/C 71/08) 
Στις 23 Δεκεμβρίου 1988 σύμφωνα με το άρθρο 84(2) της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για τις παραπάνω προτάσεις. 
Το τμήμα μεταφορών και επικοινωνιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών 
της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 11 Ιανουαρίου 1989, με βάση εισηγητική έκθεση του 
κ. Whitworth. 
Κατά τη 262η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 25ης Ιανουαρίου 1989), η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή εξέδωσε ομόφωνα την κατωτέρω γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η από 19 Σεπτεμβρίου 1978 σύμφωνα με το άρθρο 84(2) 
της Συνθήκης ΕΟΚ(') εκδοθείσα απόφαση του Συμβουλίου 
καθιέρωνε ένα σύστημα παρακολούθησης ώστε όλα τα κράτη 
μέλη να μπορούν να συλλέγουν πληροφορίες σχετικά με τις 
δραστηριότητες των εμπορικών στόλων τρίτων χωρών, οι 
πρακτικές των οποίων ήταν επιζήμιες για τη ναυτιλία των 
κρατών μελών. Η απόφαση προέβλεπε ότι το Συμβούλιο θα 
καθόριζε αργότερα ποιες είναι οι χώρες, ο στόλος των οποίων 
θα αποτελέσει αντικείμενο κοινού συστήματος συλλογής 
πληροφοριών καθώς και ποιες πληροφορίες θα συλλέγονταν. 
1.2. Στις 19 Δεκεμβρίου 1978, το Συμβούλιο υιοθέτησε την 
απόφαση περί συλλογής πληροφοριών για τις δραστηριότη­
τες των μεταφορέων που συμμετέχουν στις ναυτιλιακές μετα­
φορές τακτικών γραμμών σε ορισμένες περιοχές εκμετάλλευ­
σης (79/4/ΕΟΚ)(*). Η απόφαση αυτή ήταν ένα εκτελεστικό μέτρο επεκτείνοντας το σύστημα παρακολούθησης στις 
δραστηριότητες μεταφορέων που μετέχουν στις τακτικές ναυ­
τιλιακές μεταφορές εμπορευμάτων μεταξύ Κοινότητας και 
Ανατολικής Αφρικής, Κοινότητας και Κεντρικής Αμερικής. 
Η ανάγκη για καθιέρωση και εφαρμογή του συστήματος 
παρακολούθησης υποστηρίχθηκε τότε πλήρως από την 
ΟΚΕ(3)(4) και αποτέλεσε, επιπλέον, αντικείμενο προγενέστε­
ρης γνωμοδότησης πρωτοβουλίας για τα προβλήματα στις 
μεταφορές σε σχέση με τις Ανατολικές χώρες Ρ). 
(') ΕΕ αριθ. L 285 της 21. 9. 1978, σ. 35. 
(2) ΕΕ αριθ. L 5 της 9. 1. 1979, σ. 31. (3) ΕΕ αριθ. C 269 της 12. 11. 1978, σ. 56. 
(4) ΕΕ αριθ. C 105 της 26. 4. 1979, σ. 21. 
(5) ΕΕ αριθ. C 59 της 8. 3. 1978, σ. 10.