[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 30.11.2006

COM(2006) 743 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

βάσει του άρθρου 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/EΚ του Συμβουλίου (χρησιμοποίηση ιδιωτικών σκαφών αναψυχής)

1. Εισαγωγή

Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου[1] σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (εφεξής «οδηγία σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων» ή «οδηγία») εκτός από τις διατάξεις που περιλαμβάνονται στην οδηγία και ειδικότερα στα άρθρα 5, 15 και 17, το Συμβούλιο αποφασίζοντας ομόφωνα μετά από πρόταση της Επιτροπής μπορεί να επιτρέψει σε ένα κράτος μέλος να θεσπίσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους ειδικής πολιτικής.

Η Επιτροπή εξετάζει τα αιτήματα. Στη συνέχεια, είτε υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο ή, εναλλακτικά, ενημερώνει το Συμβούλιο για τους λόγους για τους οποίους δεν πρότεινε την έγκριση του μέτρου.

Στο ευρύτερο πλαίσιο της αναθεώρησης των παρεκκλίσεων που προβλέπονται βάσει της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων και λήγουν στα τέλη του έτους 2006, το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Μάλτα υπέβαλαν αίτημα παρέκκλισης από τις διατάξεις της οδηγίας που θα ισχύει από το 2007 για τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται στα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής. Οι εν λόγω επιστολές καταχωρήθηκαν από τη Γενική Διεύθυνση Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης[2].

Σκοπός της παρούσας ανακοίνωσης είναι να ενημερωθεί το Συμβούλιο για τους λόγους για τους οποίους η Επιτροπή δεν προτείνει την έγκριση των μέτρων αυτών.

2. Περίληψη των αιτηματων

2.1. Tο αίτημα του Βελγίου

Το Βέλγιο επιθυμεί να εφαρμόσει πλήρη απαλλαγή στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο για τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής. Το μέτρο αφορά τόσο τη ναυσιπλοΐα εντός των κοινοτικών υδάτων όσο και εντός των εσωτερικών πλωτών οδών. Σκοπός του μέτρου είναι η προώθηση της ανάπτυξης της ναυσιπλοΐας αναψυχής και του τουρισμού και να δοθεί η δυνατότητα στους ιδιοκτήτες ιδιωτικών σκαφών να χρησιμοποιούν τα ίδια πρατήρια ανεφοδιασμού με αυτά που χρησιμοποιούνται για τη ναυσιπλοΐα η οποία αποτελεί αντικείμενο απαλλαγής βάσει της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων.

Tο αίτημα δεν προβλέπει ημερομηνία λήξης του μέτρου.

2.2. Αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου

T ο Ηνωμένο Βασίλειο επιθυμεί να εφαρμόσει μειωμένο φορολογικό συντελεστή (ύψους 6,44 GBP ανά λίτρο) για το πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο για τα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής εντός των κοινοτικών υδάτων και των εσωτερικών πλωτών οδών.

Στόχος του αιτήματος είναι να αποφευχθεί το κόστος μετάβασης που θα προκαλούσε η λήξη της παρέκκλισης. Επιπλέον, το Ηνωμένο Βασίλειο εξήγησε ότι η παρέκκλιση αποβλέπει και σε στόχους περιφερειακής πολιτικής.

Tο Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει ότι υπάρχουν ελάχιστα πλεονεκτήματα από την κανονική φορολογική αντιμετώπιση σε σύγκριση με το κόστος και άλλες συνέπειες που συνδέονται με τη λήξη της παρέκκλισης, ή ότι το κόστος αυτό θα ήταν δυσανάλογο σε σχέση με τα πλεονεκτήματα που θα συνεπαγόταν η κανονική φορολογική μεταχείριση. Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει επιπλέον ότι η εισαγωγή του γενικού φορολογικού καθεστώτος οδηγεί σε αμελητέα αύξηση των εσόδων και μικρή μόνο μείωση των εκπομπών άνθρακα. Το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει ειδικότερα ότι η λήξη της παρέκκλισης συνεπάγεται κόστος συμμόρφωσης για τους ιδιοκτήτες σκαφών αναψυχής και τους προμηθευτές καυσίμων καθώς και διοικητικό κόστος και δυσκολίες εφαρμογής για την δημόσια διοίκηση σε ό,τι αφορά το τέλος της παρέκκλισης. Το Ηνωμένο Βασίλειο προσθέτει ότι θα προέκυπταν δυσανάλογες αρνητικές συνέπειες τόσο για τον τομέα της ναυσιπλοΐας όσο και για τις πολυάριθμες συναφείς μικρές επιχειρήσεις. Επιπλέον, σύμφωνα με το Ηνωμένο Βασίλειο, η λήξη της παρέκκλισης θα δημιουργήσει προβλήματα υγείας και ασφάλειας λόγω της μείωσης του αριθμού των πρατηρίων εφοδιασμού κατά μήκος των ακτών.

Εξάλλου, το Ηνωμένο Βασίλειο υποστηρίζει ότι η παρέκκλιση εξυπηρετεί στόχους περιφερειακής πολιτικής, δεδομένου ότι η λήξη αυτής της παρέκκλισης θα επηρέαζε αρνητικά τα σχέδια ανάπλασης που είναι επικεντρωμένα στον τουρισμό στις μειονεκτικές παράκτιες περιοχές του Ηνωμένου Βασιλείου που δέχτηκαν σημαντικές επενδύσεις από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ. Το Ηνωμένο Βασίλειο υπογραμμίζει ότι η οικονομική ύφεση των παράκτιων περιοχών είναι αποτέλεσμα της εξάρτησής τους από παραδοσιακές βιομηχανίες, όπως η αλιεία και τα ναυπηγεία. Οι παράκτιες περιοχές δέχθηκαν ουσιώδη ενίσχυση από τα διαρθρωτικά ταμεία της ΕΕ και το Ταμείο Συνοχής προκειμένου να στηριχθεί η οικονομική ανάπλαση και διαφοροποίηση. Το Ηνωμένο Βασίλειο εξέφρασε τις ανησυχίες του σχετικά με την πιθανότητα η λήξη της παρέκκλισης να θέσει σε κίνδυνο την ανάπλαση των ακτών του Ηνωμένου Βασιλείου (Σκωτία).

Το αίτημα προβλέπει τη λήξη του μέτρου στις 31 Δεκεμβρίου 2011.

2.3. Το αίτημα της Μάλτας

Η Μάλτα επιθυμεί να εφαρμόσει πλήρη απαλλαγή στο πετρέλαιο που χρησιμοποιείται ως καύσιμο στα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής για ταξίδια στο εξωτερικό.

Σκοπός του μέτρου είναι να αντισταθμιστούν οι επιπτώσεις στον τουριστικό τομέα λόγω του νησιωτικού χαρακτήρα της Μάλτας και της περιφερειακής της θέσης στα ακραία νότια σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ισχυρού ανταγωνισμού από φορείς με έδρα σε μη ευρωπαϊκές χώρες που δεν υπόκεινται στην κοινοτική νομοθεσία για ειδικό φόρο κατανάλωσης. Η Μάλτα θεωρεί ότι το μέτρο δεν θα επηρέαζε την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς ούτε θα δημιουργούσε νόθευση του ανταγωνισμού, λόγω της γεωγραφικής της θέσης και των αυστηρών υφισταμένων ελέγχων που διασφαλίζουν τη σωστή εφαρμογή του μέτρου. Επιπλέον, η Μάλτα υπογραμμίζει τη σημασία της παρέκκλισης ως εργαλείου μάρκετινγκ για την προσέλκυση υπηρεσιών όπως εργασιών συντήρησης και επιδιόρθωσης που προσφέρονται παράλληλα με την προμήθεια αφορολόγητων καυσίμων. Τέλος, η Μάλτα τονίζει τη σημασία της δραστηριότητας για τον τουρισμό και τις αρνητικές επιπτώσεις από τη λήξη της παρέκκλισης στην απασχόληση και την ανάπτυξη στον τομέα.

Tο αίτημα προβλέπει τη λήξη του μέτρου στις 31 Δεκεμβρίου 2012.

3. Ιστορικό των αιτημάτων

Βάσει του άρθρου 14 παράγραφος 1 στοιχείο γ) της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων, τα κράτη μέλη απαλλάσσουν από τη φορολογία ενεργειακά προϊόντα που διατίθενται προκειμένου να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα για τη ναυσιπλοΐα στα ύδατα της Κοινότητας (συμπεριλαμβανομένης της αλιείας), εκτός από τη χρησιμοποίησή τους σε ιδιωτικά σκάφη αναψυχής[3]. Κατά παράδοση, τα κράτη μέλη μπορούν να επεκτείνουν αυτή την απαλλαγή στη ναυσιπλοΐα στις εσωτερικές πλωτές οδούς (η διάταξη αυτή περιλαμβάνεται σήμερα στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο στ)). Οι διατάξεις αυτές εισήχθησαν για πρώτη φορά στην κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης το 1992[4] αλλά και στις δύο περιπτώσεις η ναυσιπλοΐα με ιδιωτικά σκάφη αναψυχής εξαιρείται ρητά. Συνεπώς, η χρησιμοποίηση των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής υπάγεται στην κανονική φορολογία και τους εθνικούς συντελεστές σύμφωνα με την οδηγία, εκτός αν υπάρχει ειδική παρέκκλιση βάσει των άρθρων 18, 18α ή 19 της οδηγίας.

Η σταδιακή κατάργηση αυτής της παρέκκλισης, που περιέχεται σήμερα στα άρθρα 18 και 18α και τα παραρτήματα II και III της οδηγίας, εισήχθη από την Επιτροπή στην επανεξέταση των παρεκκλίσεων που πραγματοποίησε το 2000 όταν αποφάσισε ότι οι εν λόγω παρεκκλίσεις έπρεπε να λήξουν με την προβλεπόμενη έναρξη ισχύος της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων ή σε κάθε περίπτωση, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2002[5]. Τελικά, οι παρεκκλίσεις παρατάθηκαν ως τις 31 Δεκεμβρίου 2006 και ενσωματώθηκαν αργότερα στην οδηγία σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων ενόψει της ομαλής σταδιακής κατάργησής τους. Η ίδια ημερομηνία λήξης επελέγη και για τη Μάλτα στο πλαίσιο της προσχώρησής στην Κοινότητα (άρθρο 18α και παράρτημα ΙΙΙ).

Στην ανακοίνωσή της του Ιουνίου 2006 « επανεξέταση των παρεκκλίσεων που περιέχονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας 2003/96/EΚ ( εφεξής ανακοίνωση του 2006 ) [6] η Επιτροπή ανέφερε ότι η ευνοϊκή φορολογική μεταχείριση των καυσίμων που χρησιμοποιούνται για την εν θέματι δραστηριότητα, σε σύγκριση με τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται για παρόμοιες δραστηριότητες (μεταφοράς ή αναψυχής) δεν πρέπει να ανανεωθεί. Η Επιτροπή κάλεσε ταυτόχρονα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη που θεωρούν ότι πρέπει να συνεχίσουν να επωφελούνται από την παρέκκλιση για λόγους ειδικής πολιτικής να υποβάλουν αίτημα βάσει του άρθρου 19 της οδηγίας αιτιολογώντας δεόντως τις ανάγκες πολιτικής.

4. Αξιολόγηση της επιτροπήσ

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Μάλτα επαναλαμβάνουν σε μεγάλο βαθμό επιχειρήματα που εξετάστηκαν ήδη στην ανακοίνωση του 2006 (η λήξη της παρέκκλισης θα προκαλέσει υψηλό κόστος συμμόρφωσης και διοικητικό κόστος, κίνδυνο απάτης και θα επηρεάσει αρνητικά την ανάπτυξη της δραστηριότητας)[7].

Όπως αναφέρθηκε στην Ανακοίνωση του 2006, το Συμβούλιο αποφασίζοντας ομόφωνα σύμφωνα με τη διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 93 της συνθήκης ΕΚ, επέλεξε ρητά, να καθορίσει ένα γενικό καθεστώς το οποίο υπαγάγει στην κανονική φορολογία τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται στα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής. Η επιλογή αυτή αντικατοπτρίζει βασικά τις πολιτικές και τα συμφέροντα που απαριθμούνται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση, της οδηγίας. Περιλαμβάνονται η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, η ανάγκη να διασφαλισθεί θεμιτός ανταγωνισμός και οι κοινοτικές πολιτικές για την υγεία, το περιβάλλον, την ενέργεια και τις μεταφορές.

Με βάση το συγκεκριμένο ιστορικό δεν πρέπει να χορηγηθεί έγκριση βάσει του άρθρου 19 για λόγους εγγενείς με τη μετάβαση από την παρέκκλιση στο κανονικό καθεστώς φορολογίας. Το ίδιο ισχύει προφανώς για τις διοικητικές επιβαρύνσεις και τις δυσκολίες συμμόρφωσης και/ή εφαρμογής, περιλαμβανομένων και των θεμάτων ασφαλείας[8] που απορρέουν από την ίδια την αλλαγή. Ισχύει επίσης για τις γενικότερες συνέπειες στη δραστηριότητα (για τον τομέα, τις συναφείς επιχειρήσεις ή τον τουρισμό), που θα μπορούσαν να προκύψουν από την κανονική φορολογία της εν λόγω δραστηριότητας, ακόμη και σε μακροπρόθεσμη προοπτική. Εξ ορισμού, τέτοιες γενικές συνέπειες δεν αντιστοιχούν στην έννοια των ειδικών λόγων πολιτικής με την έννοια του άρθρου 19 της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων.

Tα συμφέροντα και οι πολιτικές που καθορίζονται στο άρθρο 19 παράγραφος 1 τρίτη περίπτωση απαγορεύουν εξίσου τη χορήγηση έγκρισης για τους προαναφερθέντες λόγους.

Από την άποψη της εσωτερικής αγοράς και του θεμιτού ανταγωνισμού, η φορολογία πρέπει να είναι κατά το δυνατόν ουδέτερη ώστε να αποφεύγονται συμπεριφορές με φορολογικά κίνητρα σε μια κοινότητα χωρίς φορολογικά σύνορα. Η παρέκκλιση που χορηγήθηκε σε ορισμένα κράτη μέλη δεν επηρεάζει αυτό το σκεπτικό. Πρέπει να θεωρηθεί ότι σκοπός της ήταν η αντιμετώπιση αρχικών δυσκολιών που προκάλεσε η εφαρμογή μιας νομοθεσίας. Λαμβάνοντας υπόψη ότι τα καύσιμα που χρησιμοποιούνται στα ιδιωτικά σκάφη αναψυχής είναι, κατ'αρχάς, φορολογήσιμα στην Κοινότητα από το 1993 και ότι τα άρθρα 18 και 18α της οδηγίας σχετικά με την φορολογία των ενεργειακών προϊόντων καθορίζουν σαφή χρονική προθεσμία για την αντίστοιχη παρέκκλιση, ή σχετικοί λόγοι μεταβατικού χαρακτήρα δεν δικαιολογούν, σήμερα, έγκριση βάσει του άρθρου 19 της οδηγίας.

Στο βαθμό που οι προβλεπόμενες απώλειες επιχειρηματικής δραστηριότητας (όπως υποστηρίζεται από ορισμένα κράτη μέλη τα οποία αφορά η παρέκκλιση) θα αντικατόπτριζαν αντίστοιχα κέρδη κρατών μελών που εφαρμόζουν την κανονική φορολογία, το γεγονός αυτό θα επιβεβαίωνε τα επιχειρήματα υπέρ του θεμιτού ανταγωνισμού έναντι της χορήγησης έγκρισης βάσει του άρθρου 19 της οδηγίας, που θα διαιώνιζε τη νόθευση.

Σε ό,τι αφορά τις κοινοτικές πολιτικές για το περιβάλλον, την ενέργεια και τις μεταφορές, η Επιτροπή δεν βλέπει για ποιο λόγο η εν θέματι δραστηριότητα θα έπρεπε να αντιμετωπισθεί περισσότερο ευνοϊκά από φορολογικής άποψης, σε σχέση με παρόμοιες δραστηριότητες (μεταφοράς ή αναψυχής). Η φορολογία των ενεργειακών προϊόντων δεν δημιουργεί μόνο έσοδα αλλά θεωρείται όλο και περισσότερο χρήσιμο εργαλείο για την εσωτερικοποίηση των αρνητικών εξωτερικοτήτων σε σχέση με την κατανάλωση ενέργειας που αποτελούν σημαντικά στοιχεία των παραπάνω κοινοτικών πολιτικών. Ταυτόχρονα, η φορολογία της ενέργειας δημιουργεί κίνητρα για την βελτίωση της ενεργειακής αποτελεσματικότητας που πρέπει να εφαρμοστούν και στη χρησιμοποίηση των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής. Στο πλαίσιο της προοπτικής αυτής, το απλό κίνητρο που δημιουργούσε μέχρι σήμερα η φορολογική απαλλαγή για την ανάπτυξη της ναυσιπλοΐας αναψυχής δεν μπορεί να δικαιολογήσει και νέα παρέκκλιση σε σχέση με τους γενικούς κανόνες.

Τέλος, είναι σκόπιμο, να εξετασθούν συμπληρωματικά ορισμένα ειδικότερα επιχειρήματα που παρουσίασαν μερικά ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.

Πρώτον, η Επιτροπή οφείλει να απορρίψει τα επιχειρήματα της Μάλτας. Αληθεύει ότι η εναρμονισμένη φορολογία μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να επηρεάσει τον ανταγωνισμό με τρίτες χώρες. Ωστόσο, το γεγονός αυτό έχει ήδη ληφθεί υπόψη από το Συμβούλιο με το άρθρο 14 της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων. Σχετικά, το Συμβούλιο έκρινε ότι οι πτυχές αυτές δικαιολογούσαν μέχρι σήμερα απαλλαγή στην περίπτωση της εμπορικής ναυσιπλοΐας, αλλά όχι στον ιδιαίτερο τομέα που αφορά η παρούσα ανακοίνωση, δηλαδή τη χρησιμοποίηση ιδιωτικών σκαφών αναψυχής (βλ. σημείο 23 της αιτιολογικής έκθεσης της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων. Εξάλλου, και ανεξάρτητα από τις ανταγωνιστικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του τομέα σε άλλα κράτη μέλη γενικά, η Επιτροπή αναφέρεται στη γεωγραφική θέση της Μάλτας. Λαμβανομένων υπόψη των παραπάνω, δεν αποκλείεται η ζητούμενη έγκριση να νοθεύσει τον ανταγωνισμό με άλλους μεσογειακούς προορισμούς.

Δεύτερον, σε ό,τι αφορά τα επιχειρήματα περιφερειακής πολιτικής που προβάλλει το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή επιθυμεί να επισημάνει ότι η παρέκκλιση για το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θεωρήθηκε ποτέ επίσημα όργανο περιφερειακής πολιτικής. Επιπλέον, ούτε η στήριξη των διαρθρωτικών ταμείων στόχευε, ειδικά, στη χρησιμοποίηση ιδιωτικών σκαφών αναψυχής, ούτε βασιζόταν στην αρχή ότι το Ηνωμένο Βασίλειο θα μπορούσε να συνεχίσει να παρεκκλίνει από την οδηγία σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων.[9]

Τέλος, η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχτεί το επιχείρημα της αναλογικότητας που υποστήριξε το Ηνωμένο Βασίλειο. Το επιχείρημα αυτό ξεκινά από την προσωρινή παρέκκλιση που χορηγήθηκε βάσει του άρθρου 18, γεγονός που αντίκειται στο σκεπτικό του κοινοτικού νομοθέτη που, σύμφωνα με το άρθρο 93, της συνθήκης ΕΚ, καθόρισε τη συνήθη φορολογία ως σημείο εκκίνησης. Με την προοπτική αυτή πρέπει να αντιμετωπιστεί και το συναφές επιχείρημα του Ηνωμένου Βασιλείου, το οποίο θεωρεί ότι η μετάβαση στη συνήθη φορολογία θα συνεπαγόταν περιορισμένα μόνο περιβαλλοντικά οφέλη. Το γεγονός ότι η συνολική κατανάλωση στο πλαίσιο των ιδιωτικών σκαφών αναψυχής δεν μπορεί να υπερβαίνει ορισμένα όρια σημαίνει απλώς ότι η εμβέλεια της απαλλαγής είναι περιορισμένη. Αυτό δεν σημαίνει ότι η αναλογικότητα απαιτεί άνιση μεταχείριση σε σχέση με παρόμοιες δραστηριότητες μεταφοράς ή αναψυχής. Εξάλλου, το γεγονός ότι η εφαρμογή μπορεί να απαιτήσει συμπληρωματικές προσπάθειες δεν μπορεί επίσης να αποτελέσει καθοριστικό παράγοντα. Αποτέλεσμα της ίδιας της φύσης της φορολογικής διαχείρισης είναι ότι το κόστος εφαρμογής μπορεί να διαφέρει από τον έναν τομέα στον άλλο, εξ ου και η αναγκαιότητα να ληφθούν υπόψη «λόγοι ειδικής πολιτικής» στο πλαίσιο του άρθρου 19 της οδηγίας.

5. Συμπέρασμα

Συνολικά, η Επιτροπή εκτιμά ότι το Βέλγιο, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Μάλτα που υπέβαλαν τα σχετικά αιτήματα δεν παρουσίασαν λόγους ειδικής πολιτικής που θα δικαιολογούσαν όχι μόνο την αναγκαιότητα να διατηρηθεί η παρέκκλιση έναντι της νομοθεσίας που εγκρίθηκε δύο φορές ομόφωνα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αλλά και την ύπαρξη ενός φορολογικού μέτρου που αντίκειται προφανώς σε διάφορες κοινοτικές πολιτικές. Τα επιχειρήματα που παρουσίασαν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη αντιπροσωπεύουν περισσότερο συνέπειες από την ίδια την ύπαρξη της παρέκκλισης για μακρά χρονική περίοδο.

Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη διέθεταν επαρκή προθεσμία ώστε να προσαρμοστούν στη νέα κατάσταση λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η παρέκκλιση αυτή και άλλες παρόμοιες παρεκκλίσεις εξετάζονται στο πλαίσιο της Κοινότητας τουλάχιστον από το 1996 και η Επιτροπή επέμεινε επανειλημμένα ως προς την αναγκαιότητα να καταργηθούν σταδιακά. Το ίδιο ισχύει και για τη Μάλτα για την οποία η διάρκεια της παρέκκλισης βάσει του άρθρου 18α της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων καθορίστηκε έτσι ώστε να συμπίπτει με τη διάρκεια που καθορίζεται για παρόμοιες παρεκκλίσεις οι οποίες ίσχυαν την εποχή εκείνη για ορισμένα από τα δεκαπέντε κράτη μέλη.

Σε περίπτωση δυσκολιών σε σχέση με τη λήξη της παρέκκλισης σε πολύ ειδικές ή ιδιαίτερες περιπτώσεις και εφόσον τηρείται απόλυτα το κοινοτικό δίκαιο[10], τα κράτη μέλη μπορούν να εγκρίνουν μέτρα για την άρση ή την άμβλυνση των προβλημάτων που δημιουργεί η μετάβαση στο καθεστώς κανονικής φορολογίας.

Κατόπιν των ανωτέρω, η Επιτροπή συμπεραίνει ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που καθορίζονται στο άρθρο 19. Συνεπώς, η Επιτροπή δεν προτείνει την έγκριση των εξεταζομένων μέτρων.

[1] Οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου, της 27ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων και της ηλεκτρικής ενέργειας (ΕΕ L 283 της 31.10.2003 σ. 51· οδηγία όπως τροποποιήθηκε για τελευταία φορά από τις οδηγίες 2004/74/ΕΚ και 2004/75/ΕΚ (ΕΕ L 157 της 30ής Απριλίου 2004, σ. 87 και σ. 100).

[2] Επιστολές που καταχωρήθηκαν στις 16 Οκτωβρίου 2006 (Γαλλία, Πορτογαλία, Ηνωμένο Βασίλειο και Μάλτα) και στις 31 Οκτωβρίου 2006 (Σουηδία).

[3] Ως «ιδιωτικά σκάφη αναψυχής» νοούνται οποιαδήποτε σκάφη που χρησιμοποιούνται από τον ιδιοκτήτη τους ή από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο τα χρησιμοποιεί βάσει μισθώσεως ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, για μη εμπορικούς σκοπούς και ειδικότερα όταν δεν πρόκειται για τη μεταφορά επιβατών ή εμπορευμάτων ή για την παροχή υπηρεσιών έναντι αμοιβής ή για τις ανάγκες των δημόσιων αρχών.

[4] Οδηγία 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή (ΕΕ L 316 της 31.10.1992). Οδηγία που καταργήθηκε μαζί με την οδηγία 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Οκτωβρίου 1992 για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή από τις 31 Δεκεμβρίου 2003 με την οδηγία 2003/96/ΕΚ του Συμβουλίου.

[5] COM (2000) 678 της 15ης Νοεμβρίου 2000.

[6] COM(2006) 342 της 30ης Ιουνίου 2006 – Επανεξέταση των παρεκκλίσεων που περιέχονται στα παραρτήματα ΙΙ και ΙΙΙ της οδηγίας 2003/96/EΚ του Συμβουλίου, οι οποίες λήγουν στα τέλη του 2006 .

[7] Βλέπε Ανακοίνωση του 2006, κεφάλαιο 2.2.2

[8] Όσον αφορά τα θέματα περιβάλλοντος και ασφάλειας, αντιμετωπίζονται στην αντίστοιχη νομοθεσία. Δεν συνδέονται με τους κανόνες της οδηγίας σχετικά με τη φορολογία των ενεργειακών προϊόντων.

[9] Επιπλέον, η Επιτροπή παρατηρεί ότι τα στοιχεία που διαθέτει είναι σημαντικά χαμηλότερα από αυτά που παρουσιάζει το Ηνωμένο Βασίλειο σε ότι αφορά τις επενδύσεις των διαρθρωτικών ταμείων σε τουριστικά σχέδια ενόψει της ανάπλασης των ακτών.

[10] Περιλαμβανομένου, ειδικότερα, των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις που καθορίζονται στη Συνθήκη.