ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2013 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΩΝ /* COM/2014/0507 final */





1. Εισαγωγή Το 2013, οι σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων συνέχισαν να εξελίσσονται μέσω δύο διαύλων: αφενός, μέσω του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας, που καθιερώθηκε από τη Συνθήκη της Λισαβόνας με σκοπό να αξιολογείται το κατά πόσον οι νέες νομοθετικές προτάσεις της Επιτροπής (οι οποίες δεν εμπίπτουν στους τομείς αποκλειστικής αρμοδιότητας της ΕΕ) είναι σύμφωνες με την αρχή της επικουρικότητας· και, αφετέρου, μέσω του πολιτικού διαλόγου που δρομολόγησε η Επιτροπή το 2006, ώστε να βελτιωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και απόψεων για ζητήματα πολιτικής, όσον αφορά νομοθετικές προτάσεις και μη νομοθετικές πρωτοβουλίες. Επιπλέον, έλαβαν χώρα πολλές συνεδριάσεις και συζητήσεις, γεγονός που αντικατοπτρίζει τον πλούτο των ευρύτερων ανταλλαγών μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων. Η παρούσα ένατη ετήσια έκθεση για τις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων εστιάζεται στον πολιτικό διάλογο. Οι ειδικές πτυχές που αφορούν τον μηχανισμό ελέγχου της επικουρικότητας, συμπεριλαμβανομένης της δεύτερης διαδικασίας «κίτρινης κάρτας» που κινήθηκε από ορισμένα εθνικά κοινοβούλια για την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO)[1], εξετάζονται στην ετήσια έκθεση του 2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα, η οποία δημοσιεύεται παράλληλα με την παρούσα έκθεση και θα πρέπει να θεωρείται συμπληρωματική προς αυτήν. Αυτή η δεύτερη «κίτρινη κάρτα» αποτελούσε σαφή έκφραση της βούλησης των εθνικών κοινοβουλίων να εκφράσουν έντονα τη γνώμη τους στο πλαίσιο των σχέσεών τους με την Επιτροπή όσον αφορά συγκεκριμένη νομοθετική πράξη. Γενικότερα, ο ευρύτερος πολιτικός διάλογος σχετικά με τις προτάσεις και τις πρωτοβουλίες της Επιτροπής συνέχισε να επιτρέπει στα εθνικά κοινοβούλια να διαδραματίζουν εποικοδομητικό ρόλο στη διαμόρφωση της πολιτικής σε επίπεδο ΕΕ, ιδίως στο πλαίσιο της εμβάθυνσης της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ) και της εφαρμογής των συστάσεων του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου. Όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, το 2013 ο πολιτικός διάλογος πραγματοποιήθηκε κυρίως μέσω: i) γενικών διμερών και πολυμερών συζητήσεων και συνομιλιών, συχνά κατά τη διάρκεια διακοινοβουλευτικών συνεδριάσεων (ενότητα 2)· ii) ανταλλαγής γραπτών γνωμών και απαντήσεων μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής (ενότητα 3)· και iii) επαφών και συναντήσεων καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (ενότητα 4). Η έκθεση κλείνει με μια σύντομη ματιά στις μελλοντικές σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων (ενότητα 5). 2. Το ευρύτερο πλαίσιο: κύριες συνεδριάσεις και προκλήσεις Το 2012, στο πλαίσιο της συνεχιζόμενης οικονομικής αστάθειας, τα εθνικά κοινοβούλια εστίασαν την προσοχή τους στην ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση, που περιλάμβανε μεταξύ άλλων τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» και το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-20. Το 2013, ενώ οι γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων εξακολουθούσαν να εστιάζονται σε ζητήματα που αφορούσαν τη δικαιοσύνη και τις εσωτερικές υποθέσεις, την εσωτερική αγορά και την Ευρωπαϊκή Νομισματική Ένωση, στο πολιτικό θεματολόγιο συγκαταλέγονταν επίσης ορισμένα ειδικότερα ζητήματα, όπως η οδηγία για τα προϊόντα καπνού[2] και η οδηγία για τη φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών[3]. Η Διάσκεψη των Κοινοβουλευτικών Επιτροπών Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COSAC) συνέχισε να αποτελεί το βασικό φόρουμ συζητήσεων με τα εθνικά κοινοβούλια. Οι πρόεδροι της COSAC συνεδρίασαν στο Δουβλίνο, τον Ιανουάριο του 2013. Κατά τη συνεδρίαση αυτή, οι συζητήσεις σχετικά με τις προτεραιότητες της ιρλανδικής Προεδρίας έδειξαν ότι το μέλλον της ΟΝΕ και τα συναφή ζητήματα δημοκρατικής νομιμότητας και λογοδοσίας θα παραμείνουν στο πολιτικό θεματολόγιο για αρκετό χρονικό διάστημα, καθώς τα εθνικά κοινοβούλια επιμένουν να λαμβάνεται υπόψη ο ολοένα και σημαντικότερος ρόλος τους. Η 49η σύνοδος ολομέλειας της COSAC διεξήχθη στο Δουβλίνο και ήταν αφιερωμένη κυρίως στο Ευρωπαϊκό Έτος των Πολιτών. Ως εκ τούτου, επικεντρώθηκε σε ζητήματα που αφορούσαν το μέλλον της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των νέων πολιτών στην Ευρώπη. Η 50ή σύνοδος ολομέλειας της COSAC, στο Βίλνιους, συνέχισε τη συζήτηση για τη δημοκρατική νομιμότητα και τη λογοδοσία στην ΕΕ, καθώς και για τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων. Κατά την εν λόγω σύνοδο, ο ιδρυτής της COSAC, ο γάλλος υπουργός Εξωτερικών Laurent Fabius, εκφώνησε ομιλία σχετικά με τη δημιουργία της COSAC. Στην ομιλία του αυτή, τόνισε ότι εξακολουθούσαν να ισχύουν οι λόγοι δημιουργίας της COSAC και ζήτησε καλύτερο συντονισμό πολιτικών και βελτιωμένη συνεργασία μεταξύ των εκπροσώπων των εθνικών θεσμικών οργάνων. Ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής ŠEFČOVIČ εκφώνησε την κεντρική ομιλία σχετικά με την εφαρμογή της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», καθορίζοντας τις σχετικές διεργασίες και επισημαίνοντας τις εναπομένουσες προκλήσεις, ιδίως σε ό,τι αφορά την ανεργία, την καινοτομία, το κλίμα και την ενέργεια. Πραγματοποιήθηκαν δύο συζητήσεις σχετικά με τη δημοκρατική νομιμότητα και τον ρόλο των εθνικών κοινοβουλίων, όπου τονίστηκε η εμφανής απόσταση μεταξύ της ΕΕ και των πολιτών της, καθώς και το πόσο σημαντικό είναι να χρησιμοποιήσουν τα εθνικά κοινοβούλια τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος. Καθ’ όλη τη διάρκεια του 2013, το ζήτημα της δημοκρατικής νομιμότητας εν γένει, καθώς και όσον αφορά το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο ειδικότερα, παρέμεινε βασικό στοιχείο των διακοινοβουλευτικών συνομιλιών και του διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων. Επρόκειτο, μεταξύ άλλων, για άτυπες αλλά και πιο επίσημες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας στο πλαίσιο της ενισχυμένης οικονομικής διακυβέρνησης, είτε στο γενικό πλαίσιο της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας (που ορίζεται στο άρθρο 9 του πρωτοκόλλου αριθ. 1 των Συνθηκών) είτε βάσει του άρθρου 13 της Συνθήκης για τη σταθερότητα, τον συντονισμό και τη διακυβέρνηση, που συμφωνήθηκε στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Μάρτιο του 2012 (βλ. επίσης ενότητα 5 κατωτέρω). Η ευρύτερη συζήτηση σχετικά με τη δημοκρατική νομιμότητα οδήγησε επίσης στην συνειδητοποίηση, σε ολόκληρη την ΕΕ, ότι απαιτείται να ενισχυθεί ο συντονισμός μεταξύ των μακροοικονομικών και δημοσιονομικών πολιτικών των κρατών μελών, προκειμένου να παραμείνει λειτουργική η ΟΝΕ. Ωστόσο, τυχόν περαιτέρω εμβάθυνση της ΟΝΕ πρέπει επίσης να προβλέπει ισχυρό δημοκρατικό έλεγχο, μεταξύ άλλων από τα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Μία από τις βασικές εξελίξεις σε σχέση με τη νέα οικονομική διακυβέρνηση με τη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων ήταν η διοργάνωση της πρώτης «Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Εβδομάδας», όπου συμμετείχαν περίπου 100 βουλευτές από 26 εθνικά κοινοβούλια, κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, τον Ιανουάριο του 2013. Διοργανώθηκαν σύνοδοι από την Επιτροπή Προϋπολογισμών, την Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, καθώς και την Επιτροπή Απασχόλησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν κυρίως σε θεσμικά ζητήματα, όπως η δημοκρατική νομιμότητα, αλλά κάλυψαν και συγκεκριμένα ζητήματα πολιτικής που συνδέονται με το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο και το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-20, όπως η λιτότητα σε σχέση με την ανάπτυξη, η απασχόληση των νέων και ο κοινωνικός αντίκτυπος της οικονομικής προσαρμογής. Μολονότι η Ευρωπαϊκή Κοινοβουλευτική Εβδομάδα δεν αποσκοπούσε στην εξαγωγή συγκεκριμένων συμπερασμάτων, επιβεβαίωσε τη συναίνεση ως προς την ανάγκη ενίσχυσης της δημοκρατικής νομιμότητας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, αυξάνοντας την οικειοποίηση της διαδικασίας από τα εθνικά κοινοβούλια, καθώς και την πρώιμη συμμετοχή τους σε αυτήν. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με τη συμμετοχή των αντίστοιχων κυβερνήσεών τους στο στάδιο που προηγείται της παρουσίασης των εθνικών μεταρρυθμιστικών προγραμμάτων. Ο Πρόεδρος του ιρλανδικού κοινοβουλίου (Houses of the Oireachtas) πρότεινε την τακτική διοργάνωση ειδικών συζητήσεων σχετικά με ευρωπαϊκά ζητήματα («Ευρωπαϊκές Ημέρες»), οι οποίες θα λαμβάνουν χώρα την ίδια ημέρα σε όλα τα εθνικά κοινοβούλια· η πρόταση αυτή έγινε δεκτή με ενδιαφέρον. Η νέα οικονομική διακυβέρνηση με τη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων στη διαδικασία του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου προσδιορίστηκε επίσης με σαφήνεια στο νομοθετικό «δίπτυχο»[4]. Αυτό προβλέπει οικονομικό διάλογο μεταξύ των κρατών μελών της ευρωζώνης με βάση, αφενός, τις γνώμες της Επιτροπής σχετικά με τα αντίστοιχα σχέδια δημοσιονομικών προγραμμάτων τους και, αφετέρου, γενική αξιολόγηση της δημοσιονομικής κατάστασης και των προοπτικών της ευρωζώνης στο σύνολό της. Στο πλαίσιο αυτό, τα κράτη μέλη της ευρωζώνης υπέβαλαν τα οικεία σχέδια δημοσιονομικών προγραμμάτων στην Επιτροπή για πρώτη φορά το φθινόπωρο του 2013, και η Επιτροπή εξέδωσε γνώμες σχετικά με τα εν λόγω σχέδια στις 15 Νοεμβρίου 2013. Οι γνώμες αυτές προσέφεραν στους ενδιαφερόμενους εθνικούς φορείς (συμπεριλαμβανομένων των εθνικών κοινοβουλίων) μια ανεξάρτητη άποψη σχετικά με τα σχέδια των κρατών μελών. 3. Γραπτές γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων Ο συνολικός αριθμός των γνωμών που υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία έτη, αλλά φαίνεται να έχει σταθεροποιηθεί σε μόλις πάνω από 600 ανά έτος, από τις οποίες το 14% περίπου ήταν αιτιολογημένες γνώμες (βλ. παράρτημα 1). Κατόπιν αλλαγών στις εσωτερικές της διαδικασίες, η Επιτροπή συνηθίζει πλέον να απαντά σε αυτές τις γνώμες εντός προθεσμίας τριών μηνών, την οποία έθεσε η ίδια. Ο πολιτικός διάλογος με τα εθνικά κοινοβούλια αποδείχθηκε επιτυχημένος, με σαφή προστιθέμενη αξία. Εάν τα εθνικά κοινοβούλια υποβάλλουν τις γνώμες τους σε πρώιμο στάδιο, αυτές μπορούν να χρησιμεύουν ως σύστημα έγκαιρης προειδοποίησης, παρέχοντας στην Επιτροπή συνοπτική περιγραφή των κύριων επιχειρημάτων επί της ουσίας των προτάσεών της. Στη συνέχεια, η Επιτροπή μπορεί να διεξάγει τις διαπραγματεύσεις με το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με πλήρη γνώση των απόψεων που εκφράζονται από τα εθνικά κοινοβούλια. Η Επιτροπή αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στον πολιτικό διάλογο και καλεί ιδίως τα εθνικά κοινοβούλια να ανταποκρίνονται στις δημόσιες διαβουλεύσεις, στις πράσινες βίβλους και στις ανακοινώσεις κατά το προ-νομοθετικό στάδιο. Από τον Δεκέμβριο του 2013, τα εθνικά κοινοβούλια λαμβάνουν ειδική ενημέρωση για όλες τις δημόσιες διαβουλεύσεις της Επιτροπής. Συμμετοχή και πεδίο εφαρμογής Τα ακόλουθα αριθμητικά στοιχεία αντικατοπτρίζουν μόνο τη δραστηριότητα των εθνικών κοινοβουλίων όσον αφορά τη συμμετοχή τους στον πολιτικό διάλογο με την αυστηρή έννοια του όρου, δηλαδή μέσω της υποβολής γραπτών γνωμών στην Επιτροπή. Όπως τονίζεται σε ολόκληρη την παρούσα έκθεση και ιδίως στην ενότητα 4, η δραστηριότητα ενός εθνικού κοινοβουλίου σχετικά με τις υποθέσεις της ΕΕ δεν μπορεί να μετρηθεί μόνο με βάση τις γραπτές εισηγήσεις στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου, καθώς τα εθνικά κοινοβούλια είναι πιθανό να εκτελούν και άλλες δραστηριότητες ελέγχου. Επιπλέον, τα εθνικά κοινοβούλια δεν υποβάλλουν παρατηρήσεις για όλες τις προτάσεις ή όλα τα έγγραφα της Επιτροπής, αλλά προβαίνουν σε επιλογή σύμφωνα με τις προτεραιότητές τους. Συνολικά, το 2013 υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια 621[5] γνώμες, αριθμός που αντιστοιχεί σε μείωση περίπου 6% σε σύγκριση με το 2012 (663). Είχε σημειωθεί μικρή αύξηση μεταξύ του 2011 και του 2012, καθώς και πολύ σημαντική αύξηση το 2011 σε σύγκριση με το 2010 (7% το 2012, αλλά 60% το 2011). Παρατηρούνται οι ακόλουθες γενικές τάσεις: · στο πλαίσιο του γραπτού πολιτικού διαλόγου, 16 νομοθετικά σώματα έστειλαν περισσότερες γνώμες το 2013 σε σύγκριση με το 2012, 18 σώματα έστειλαν λιγότερες γνώμες σε σύγκριση με το 2012 και 2 έστειλαν τον ίδιο αριθμό γνωμών με το 2012· · η δραστηριότητα στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου είναι άνισα κατανεμημένη μεταξύ των εθνικών κοινοβουλευτικών σωμάτων (σχεδόν το 80% του συνολικού αριθμού γνωμών προήλθε από τα δέκα πιο ενεργά σώματα)· · τα εθνικά κοινοβούλια εξακολουθούν να εστιάζουν τον πολιτικό τους διάλογο με την Επιτροπή σε νομοθετικά έγγραφα, ενώ ένα μικρό μόνο μερίδιο των γνωμών που υποβλήθηκαν αφορούν άλλα είδη πρωτοβουλιών. Το 2013, οι 15 προτάσεις της Επιτροπής που προσέλκυσαν τις περισσότερες γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων συγκέντρωσαν τις 144 (23%) από τις 621 συνολικά γνώμες. Όπως συνέβη και το 2012, ωστόσο, η μεγάλη πλειονότητα των εγγράφων της Επιτροπής, για τα οποία διατύπωσαν παρατηρήσεις τα εθνικά κοινοβούλια κατά τη διάρκεια του 2013, συγκέντρωσε από μία έως τρεις γνώμες, γεγονός που αντικατοπτρίζει τους ποικίλους τομείς ενδιαφέροντος των εθνικών κοινοβουλίων. Οι προτάσεις και οι πρωτοβουλίες της Επιτροπής που συγκέντρωσαν τις περισσότερες γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων ήταν η σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας[6] (20 γνώμες), η προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων[7] (17 γνώμες), η θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών[8] (14 γνώμες), η θέσπιση πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών και τη χρηματοοικονομική διαφάνεια των λιμένων[9] (10 γνώμες) και ο οργανισμός της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνεργασία και την κατάρτιση στον τομέα της επιβολής του νόμου (Ευρωπόλ) και για την κατάργηση των αποφάσεων 2009/371/ΔΕΥ και 2005/681/ΔΕΥ[10] (10 γνώμες)· για περαιτέρω λεπτομέρειες, βλ. παράρτημα 2. Όπως συνέβη και το 2012, ορισμένες από τις προτάσεις που προσέλκυσαν τον μεγαλύτερο συνολικά αριθμό γνωμών των εθνικών κοινοβουλίων συγκέντρωσαν επίσης τις περισσότερες αιτιολογημένες γνώμες στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας. Το 2013, όπως και το 2012, έξι τομείς πολιτικής συγκέντρωσαν περισσότερες από τις μισές γνώμες που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου (323 από 596 το 2013). Επρόκειτο για τους εξής τομείς: δικαιοσύνη, εσωτερική ενιαία αγορά και υπηρεσίες, κινητικότητα και μεταφορές, εσωτερικές υποθέσεις, υγεία και καταναλωτές και επικοινωνίες (για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. παράρτημα 3). Το 2012, τα εθνικά κοινοβούλια εστίαζαν τον πολιτικό τους διάλογο με την Επιτροπή ολοένα και περισσότερο σε νομοθετικές προτάσεις, ενώ ένα μικρό μόνο ποσοστό γνωμών υποβλήθηκε για μη νομοθετικές πρωτοβουλίες. Το 2013, η τάση αυτή συνεχίστηκε. Μεταξύ των 15 εγγράφων της Επιτροπής που συγκέντρωσαν τον μεγαλύτερο αριθμό γνωμών (δηλαδή έξι ή περισσότερες) των εθνικών κοινοβουλίων, μόνο δύο ήταν μη νομοθετικού χαρακτήρα.[11] Ωστόσο, όπως και το 2012, όλες οι πολιτικές γνώμες, πλην μίας, του σουηδικού κοινοβουλίου (Riksdag) αφορούσαν μη νομοθετικά έγγραφα, αν και το εν λόγω σώμα έστειλε επίσης τις περισσότερες αιτιολογημένες γνώμες. Βασικά θέματα του πολιτικού διαλόγου Οι ακόλουθες νομοθετικές προτάσεις συγκαταλέγονται μεταξύ εκείνων που προσέλκυσαν ιδιαίτερα την προσοχή των εθνικών κοινοβουλίων το 2013 (για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. παράρτημα 2). Δεδομένου ότι οι συγκεκριμένες προτάσεις συγκαταλέγονται και μεταξύ εκείνων που συγκέντρωσαν τις περισσότερες αιτιολογημένες γνώμες, θα πρέπει να γίνει επίσης αναφορά στην παράλληλη ετήσια έκθεση του 2013 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα, όπου παρέχεται λεπτομερέστερη περιγραφή. · Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (EPPO)[12] Επί του παρόντος, η Ένωση δεν έχει ουσιαστικά καμία εξουσία παρέμβασης σε περιπτώσεις κατάχρησης των κονδυλίων της. Τα αριθμητικά στοιχεία για την ανίχνευση, τη διερεύνηση και την επιτυχή δίωξη αδικημάτων εις βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ διαφέρουν σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο (μεταξύ 19% και 90%). Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα αντιμετωπίσει τον κατακερματισμό των διώξεων λόγω του εθνικού χαρακτήρα των συστημάτων δικαιοσύνης, καθώς και το πρόβλημα ότι η καταπολέμηση της ευρωπαϊκής απάτης δεν αποτελεί πάντα υψηλή προτεραιότητα σε εθνικό επίπεδο. Η Συνθήκη της Λισαβόνας (άρθρο 86 της ΣΛΕΕ)[13] παρέχει συγκεκριμένη νομική βάση για τη δημιουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Η Επιτροπή έλαβε 20 γνώμες το 2013 σχετικά με την πρόταση αυτή, εκ των οποίων οι 13 ήταν αιτιολογημένες γνώμες[14]. Δεδομένου ότι ο αριθμός των ψήφων που σχετίζονται με τις εν λόγω αιτιολογημένες γνώμες υπερέβη το όριο των 14 που εφαρμόζεται στις προτάσεις του τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, κινήθηκε η διαδικασία κίτρινης κάρτας. · Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων (οδηγία για τα προϊόντα καπνού)[15] Η αναθεωρημένη πρόταση οδηγίας για τα προϊόντα καπνού προέβλεπε νέους και αυστηρότερους κανόνες σχετικά με τον τρόπο κατασκευής και παρουσίασης των προϊόντων καπνού προς πώληση στην ΕΕ. Πιο συγκεκριμένα, πρότεινε να απαγορευθεί η χρήση των τσιγάρων, του καπνού για στριφτά τσιγάρα και των μη καπνιζόμενων προϊόντων καπνού με χαρακτηριστικά αρώματα/γεύσεις και να καταστεί υποχρεωτική η χρήση εικονογραφικών προειδοποιήσεων μεγάλου μεγέθους στις συσκευασίες τσιγάρων και καπνού για στριφτά τσιγάρα. Πρότεινε επίσης να ρυθμιστούν οι διασυνοριακές πωλήσεις μέσω του διαδικτύου και προέβλεπε τεχνικά χαρακτηριστικά για την καταπολέμηση του παράνομου εμπορίου. Πρότεινε επίσης μέτρα σχετικά με τα προϊόντα που δεν είχαν ρυθμιστεί ρητώς μέχρι σήμερα, όπως τα ηλεκτρονικά τσιγάρα και τα φυτικά προϊόντα για κάπνισμα. Η πρόταση[16] ανταποκρίθηκε στα αιτήματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου των Υπουργών και αντικατοπτρίζει τις εκθέσεις της Επιτροπής του 2005 και του 2007 σχετικά με την εφαρμογή της οδηγίας για τα προϊόντα καπνού (οδηγία 2001/37/ΕΚ). Σχετικά με την πρόταση αυτή, η Επιτροπή έλαβε 17 γνώμες, εκ των οποίων επτά ήταν αιτιολογημένες γνώμες που αμφισβητούσαν τη συμβατότητα της πρότασης με την αρχή της επικουρικότητας. Ενώ η εν λόγω πρόταση προσέλκυσε σε μεγάλο βαθμό το ενδιαφέρον των εθνικών κοινοβουλίων, δεν επιτεύχθηκε το κατώτατο όριο για να κινηθεί η διαδικασία κίτρινης κάρτας (19 ψήφοι). · Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών[17] Η ασυντόνιστη χρήση των παράκτιων και θαλάσσιων ζωνών οδηγεί σήμερα σε ανταγωνισμό για τον θαλάσσιο και παράκτιο χώρο και σε αναποτελεσματική χρήση των θαλάσσιων και παράκτιων πόρων. Η συνεχιζόμενη αβεβαιότητα και η μη προβλέψιμη πρόσβαση στον θαλάσσιο χώρο δημιούργησαν κάθε άλλο παρά βέλτιστο επιχειρηματικό κλίμα για τους επενδυτές. Ως αποτέλεσμα της ταχέως αυξανόμενης ζήτησης για θαλάσσιο χώρο για την ανάπτυξη νέων δραστηριοτήτων, όπως οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και οι εγκαταστάσεις υδατοκαλλιέργειας, η ΕΕ πρέπει να διασφαλίσει τον συνεκτικό σχεδιασμό των θαλάσσιων δραστηριοτήτων. Δεν έχει προχωρήσει αρκετά ο συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών σε αυτό το στάδιο και οι τρέχουσες ανακολουθίες μεταξύ των υφιστάμενων συστημάτων εμποδίζουν τον αποτελεσματικό διασυνοριακό σχεδιασμό. Σχετικά με την πρόταση αυτή, η Επιτροπή έλαβε 14 γνώμες, εκ των οποίων εννέα ήταν αιτιολογημένες γνώμες που αμφισβητούσαν τη συμβατότητα της πρότασης με την αρχή της επικουρικότητας. 4. Επαφές και επισκέψεις Πέρα από την ανταλλαγή γραπτών γνωμών και απαντήσεων μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής, ο πολιτικός διάλογος είχε και λιγότερο επίσημο χαρακτήρα, μέσω συναντήσεων και επαφών, τόσο σε πολιτικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο. Οι εν λόγω συναντήσεις και επαφές περιλαμβάνουν τα εξής: Τα περισσότερα εθνικά κοινοβούλια πραγματοποιούν συναντήσεις με μέλη της Επιτροπής σε τακτική βάση, τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Ο Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Maroš ŠEFČOVIČ, αρμόδιος για τις διοργανικές σχέσεις, πραγματοποίησε οκτώ επισκέψεις σε εθνικά κοινοβούλια το 2013 (στο γερμανικό Bundestag, στο γαλλικό Sénat, στο κροατικό Hrvatski sabor, στο ιρλανδικό Houses of the Oireachtas, στο λιθουανικό Seimas και στο σλοβακικό Národná Rada). Κατά το ίδιο έτος, δέχθηκε μεγάλο αριθμό επισκεπτών/αντιπροσωπειών από εθνικά κοινοβούλια στα κεντρικά γραφεία της Επιτροπής στις Βρυξέλλες (από το τσεχικό Senát, το δανικό Folketing, το γαλλικό Sénat, το ιρλανδικό Houses of the Oireachtas, το ιταλικό Senato della Repubblica, το μαλτέζικο Kamra tad-Deputati, το πολωνικό Sejm και το ρουμανικό Camera Deputaților). Πέραν των συζητήσεων σχετικά με συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις και πρωτοβουλίες πολιτικής, οι εν λόγω συναντήσεις κάλυψαν ζητήματα σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων, καθώς και ζητήματα σχετικά με την εξέλιξη της οικονομικής διακυβέρνησης και τη δημοκρατική νομιμότητα. Η Επιτροπή είχε επίσης εκπροσώπους σε πολιτικό επίπεδο στις περισσότερες διακοινοβουλευτικές συναντήσεις το 2013. Στην πρώτη Ευρωπαϊκή Κοινοβουλευτική εβδομάδα, τον Ιανουάριο του 2013, συμμετείχαν ο Πρόεδρος BARROSO (μαζί με τους Προέδρους VAN ROMPUY και SCHULZ), οι Αντιπρόεδροι REHN και ŠEFČOVIČ, καθώς και οι Επίτροποι LEWANDOWSKI και ANDOR. Ο Αντιπρόεδρος ŠEFČOVIČ παρέστη στη σύνοδο ολομέλειας της COSAC στο Βίλνιους, τον Οκτώβριο του 2013, και στη συνεδρίαση των προέδρων της COSAC στο Δουβλίνο, τον Ιανουάριο του 2013. Ο Αντιπρόεδρος REHN συμμετείχε σε συζήτηση με την Επιτροπή Προϋπολογισμού του φινλανδικού κοινοβουλίου (Eduskunta ), προκειμένου να παρουσιάσει και να συζητήσει την αξιολόγηση της Επιτροπής για το φινλανδικό σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος για το 2014. Η Ύπατη Εκπρόσωπος για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας/Αντιπρόεδρος της Επιτροπής, Βαρόνη ASHTON, παρέστη σε δύο συνεδριάσεις της Διακοινοβουλευτικής Διάσκεψης για την Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας και την Κοινή Πολιτική Ασφάλειας και Άμυνας, η οποία αποσκοπεί στην ενθάρρυνση της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας στον τομέα αυτόν. Η πρώτη από τις συνεδριάσεις αυτές πραγματοποιήθηκε στο Δουβλίνο, τον Απρίλιο του 2013, και η δεύτερη στο Βίλνιους, τον Σεπτέμβριο του 2013. Μέλη του γραφείου του Επιτρόπου ŠEMETA και προσωπικό από τη ΓΔ BUDG συνεδρίασαν με αντιπροσωπεία της Επιτροπής Δημόσιων Λογαριασμών του δανικού κοινοβουλίου (Folketing) στις Βρυξέλλες και με το ολλανδικό κοινοβούλιο στη Χάγη σχετικά με την απαλλαγή του 2012. Έπειτα από την προσχώρηση της Κροατίας στην ΕΕ την 1η Ιουλίου 2013, ο Επίτροπος MIMICA παρουσίασε το πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2014 στο κροατικό κοινοβούλιο (Hrvatski Sabor). Επίσης, υπάλληλοι της Επιτροπής συμμετείχαν σε συνεδριάσεις επιτροπών εθνικών κοινοβουλίων, όταν τους ζητήθηκε, και διάφορες υπηρεσίες της Επιτροπής (ειδικότερα οι ΓΔ CLIMA, ECFIN, ENER, ENV, HOME, JUST, MARE, MARKT, OLAF, REGIO, SANCO) συμμετείχαν στις τακτικές συνεδριάσεις των μονίμων αντιπροσώπων των εθνικών κοινοβουλίων στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν διάφορες επικείμενες πρωτοβουλίες ή τρέχοντα ζητήματα. Το 2013, όπως και το 2012, μόνιμοι αντιπρόσωποι των εθνικών κοινοβουλίων συναντήθηκαν επίσης με τον Αντιπρόεδρο ŠEFČOVIČ, καθώς και με προσωπικό των γραφείων του Προέδρου BARROSO, του Αντιπροέδρου ŠEFČOVIČ και άλλων μελών της Επιτροπής. 5. Συμπεράσματα και προοπτικές Η μεγάλη συμμετοχή στον γραπτό πολιτικό διάλογο μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων συνεχίστηκε το 2013, με συνολικά περίπου 600 γνώμες να έχουν εκδοθεί από τα εθνικά κοινοβούλια. Ενώ σχεδόν όλα τα σώματα πραγματοποίησαν τουλάχιστον μία συνεισφορά, τα δέκα πιο δραστήρια σώματα υπέβαλαν περίπου το 80% του συνόλου των γνωμών. Τα έγγραφα της Επιτροπής που συγκέντρωσαν τις περισσότερες γνώμες ήταν επίσης εκείνα για τα οποία υποβλήθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός αιτιολογημένων γνωμών από τα εθνικά κοινοβούλια. Εκτός από τον γραπτό διάλογο, η Επιτροπή συνέχισε να έχει συχνές επαφές και συναντήσεις με τα εθνικά κοινοβούλια, τόσο σε πολιτικό όσο και σε διοικητικό επίπεδο, στις Βρυξέλλες και στα κράτη μέλη. Στις αρχές του 2014, τα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιβεβαίωσαν την πρόθεσή τους να συμμετέχουν περισσότερο σε δραστηριότητες σε επίπεδο ΕΕ, όπως το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο. Η δημοκρατική νομιμότητα θα παραμείνει βασικό θέμα συζήτησης μεταξύ των θεσμικών οργάνων της ΕΕ και των εθνικών κοινοβουλίων το επόμενο χρονικό διάστημα. Στη σύνοδο ολομέλειας της COSAC τον Ιανουάριο του 2014, ο ρόλος των εθνικών κοινοβουλίων και η δημοκρατική νομιμότητα και λογοδοσία επανήλθαν και πάλι ως θέματα συζήτησης. Παρουσιάστηκαν νέες συγκεκριμένες ιδέες και προτάσεις σχετικά με τον ρόλο και τα δικαιώματα των εθνικών κοινοβουλίων από το ολλανδικό Tweede Kamer και το δανικό Folketing. Τον Απρίλιο του 2014, η Επιτροπή Συνταγματικών Υποθέσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενέκρινε την έκθεση του Carlo Casini (EPP/IT) σχετικά με τα εθνικά κοινοβούλια. Η έκθεση, μεταξύ άλλων, συνιστά στα εθνικά κοινοβούλια «να λάβουν μέτρα προκειμένου να βελτιώσουν τους μηχανισμούς καθοδήγησης και ελέγχου με στόχο την επίτευξη μεγαλύτερης σύγκλισης». Επισημαίνει, επίσης, τον μηχανισμό έγκαιρης προειδοποίησης ως ένα από τα μέσα εξασφάλισης της αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ των ευρωπαϊκών και των εθνικών θεσμικών οργάνων και εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι ο μηχανισμός χρησιμοποιείται επιπλέον ως δίαυλος διαβούλευσης και συνεργατικού διαλόγου μεταξύ των διάφορων θεσμικών οργάνων στο πλαίσιο του συστήματος πολυεπίπεδης διακυβέρνησης της ΕΕ. Η δεύτερη Ευρωπαϊκή Κοινοβουλευτική Εβδομάδα, που διεξήχθη τον Ιανουάριο του 2014, κατέδειξε και πάλι ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια έχουν κοινά συμφέροντα. Η Διακοινοβουλευτική Διάσκεψη στο πλαίσιο του προγράμματος περιλάμβανε τέσσερις συζητήσεις στην ολομέλεια σχετικά με τις μακροοικονομικές ανισορροπίες, τη δημοκρατική νομιμότητα των προγραμμάτων οικονομικής προσαρμογής, την προώθηση της ανάπτυξης και της απασχόλησης και την ενίσχυση της δημοσιονομικής εποπτείας στην ΟΝΕ. Παράρτημα 1 Αριθμός γνωμών που ελήφθησαν από την Επιτροπή το 2013 ανά εθνικό κοινοβούλιο/νομοθετικό σώμα (πολιτικός διάλογος και μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας) Κράτος μέλος || Νομοθετικό σώμα || Συνολικός αριθμός γνωμών[18] || Αριθμός αιτιολογημένων γνωμών επί του συνολικού αριθμού γνωμών (πρωτόκολλο αριθ. 2)[19] Πορτογαλία || Assembleia da República || 192 || 1 Τσεχική Δημοκρατία || Senát || 64 || 2 Γερμανία || Bundesrat || 40 || 3 Γαλλία || Assemblée nationale || 40[20] || 1 Ρουμανία || Camera Deputaților || 38 || 2 Ιταλία || Senato della Repubblica || 36 || 2 Ρουμανία || Senatul || 26 || 3 Σουηδία || Riksdag || 24 || 9 Ηνωμένο Βασίλειο || House of Lords || 18 || 3 Ισπανία || Congreso de los Diputados και Senado (αμφότερα τα σώματα) || 17[21] || 5[22] Ιρλανδία || Houses of the Oireachtas (αμφότερα τα σώματα) || 12[23] || 3[24] Κάτω Χώρες || Eerste Kamer || 10 || 3 Αυστρία || Bundesrat || 9 || 6 Τσεχική Δημοκρατία || Poslanecká sněmovna || 8 || 2 Γαλλία || Sénat || 8 || 4 Πολωνία || Senat || 8 || 2 Μάλτα || Kamra tad-Deputati || 7 || 5 Κάτω Χώρες || Tweede Kamer || 7 || 5 Ιταλία || Camera dei Deputati || 6 || 0 Λιθουανία || Seimas || 6 || 6 Πολωνία || Sejm || 6 || 2 Λουξεμβούργο || Chambre des Députés || 5 || 2 Σλοβενία || Državni zbor || 5 || 1 Ηνωμένο Βασίλειο || House of Commons || 5 || 5 Δανία || Folketing || 4 || 1 Ελλάδα || Βουλή των Ελλήνων || 4 || 3 Βέλγιο || Chambre des Répresentants || 3 || 1 Αυστρία || Nationalrat || 2 || 0 Εσθονία || Riigikogu || 2 || 1 Φινλανδία || Eduskunta || 2 || 1 Ουγγαρία || Országgyűlés || 2 || 1 Βέλγιο || Sénat || 1 || 1 Βουλγαρία || Narodno Sabranie || 1 || 0 Κύπρος || Βουλή των Αντιπροσώπων || 1 || 1 Λετονία || Saeima || 1 || 1 Σλοβακία || Národná Rada || 1 || 0 Κροατία (από 01/07/2013) || Hrvatski sabor || 0 || 0 Γερμανία || Bundestag || 0 || 0 Σλοβενία || Državni svet || 0 || 0 ΣΥΝΟΛΟ || 621 || 88 Παράρτημα 2 Έγγραφα της Επιτροπής που συγκέντρωσαν τον μεγαλύτερο αριθμό γνωμών[25] και ελήφθησαν από την Επιτροπή το 2013 (πολιτικός διάλογος και μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας) || Έγγραφο της Επιτροπής || Τίτλος || Συνολικός αριθμός γνωμών[26] || Αριθμός αιτιολογημένων γνωμών επί του συνολικού αριθμού γνωμών (πρωτόκολλο αριθ. 2)[27] 1 || COM(2013) 534 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας || 20[28] || 13[29] 2 || COM(2012) 788 || Πρόταση οδηγίας για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την κατασκευή, την παρουσίαση και την πώληση των προϊόντων καπνού και των συναφών προϊόντων || 17 || 7 3 || COM(2013) 133 || Πρόταση οδηγίας για τη θέσπιση πλαισίου για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό και την ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών || 14[30] || 9[31] 4 || COM(2013) 173[32] || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τον οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνεργασία και την κατάρτιση στον τομέα της επιβολής του νόμου (Ευρωπόλ) και για την κατάργηση των αποφάσεων 2009/371/ΔΕΥ και 2005/681/ΔΕΥ || 10[33] || 3[34] 5 || COM(2013) 296 || Πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση πλαισίου όσον αφορά την πρόσβαση στην αγορά λιμενικών υπηρεσιών και τη χρηματοοικονομική διαφάνεια των λιμένων || 10[35] || 7[36] 6 || COM(2013) 28[37] || Πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1370/2007 σχετικά με το άνοιγμα της αγοράς εγχώριων επιβατικών σιδηροδρομικών μεταφορών || 9 || 6 7 || COM(2013) 147 || Πρόταση κανονισμού για μέτρα μείωσης του κόστους εγκατάστασης υψίρρυθμων δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών || 9 || 2 8 || COM(2012) 614[38] || Πρόταση οδηγίας σχετικά με τη βελτίωση της ισόρροπης εκπροσώπησης των φύλων σε θέσεις μη εκτελεστικών διοικητικών στελεχών των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών || 8 || 5 9 || COM(2013) 627 || Πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση μέτρων σχετικά με την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά ηλεκτρονικών επικοινωνιών και την επίτευξη μιας συνδεδεμένης ηπείρου και για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/20/EΚ, 2002/21/EΚ και 2002/22/EΚ και των κανονισμών (EΚ) αριθ. 1211/2009 και (EΕ) αριθ. 531/2012 || 8 || 4 10 || COM(2013) 71 || Πρόταση οδηγίας σχετικά με την εφαρμογή ενισχυμένης συνεργασίας στον τομέα της φορολόγησης των χρηματοπιστωτικών συναλλαγών || 8 || 1 11 || COM(2012) 777 || Ανακοίνωση σχετικά με σχέδιο στρατηγικής για μια βαθιά και ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση — Έναρξη συζήτησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο || 6 || 0 12 || COM(2013) 166[39] || Ανακοίνωση με θέμα «Προς μια βαθιά και ουσιαστική Οικονομική και Νομισματική Ένωση — Εκ των προτέρων συντονισμός των σχεδίων για μείζονες μεταρρυθμίσεις οικονομικής πολιτικής» || 6 || 0 13 || COM(2013) 228 || Πρόταση κανονισμού για την προώθηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών και των επιχειρήσεων μέσω της απλούστευσης της αποδοχής ορισμένων δημοσίων εγγράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1024/2012 || 6 || 1 14 || COM(2013) 48[40] || Πρόταση οδηγίας σχετικά με μέτρα για την εξασφάλιση κοινού υψηλού επιπέδου ασφάλειας δικτύων και πληροφοριών σε ολόκληρη την Ένωση || 6 || 1 15 || COM(2013) 535 || Πρόταση κανονισμού σχετικά με τον οργανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη συνεργασία στον τομέα της ποινικής δικαιοσύνης (Eurojust) || 6 || 1 Παράρτημα 3 Αριθμός γνωμών που ελήφθησαν από την Επιτροπή το 2013 ανά επικεφαλής υπηρεσία της Επιτροπής (πολιτικός διάλογος και μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας) Επικεφαλής υπηρεσία της Επιτροπής || Συνολικός αριθμός γνωμών[41] ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών || 68 ΓΔ Δικαιοσύνης || 67 ΓΔ Κινητικότητας και Μεταφορών || 61 ΓΔ Εσωτερικών Υποθέσεων || 52 ΓΔ Υγείας και Καταναλωτών || 43 ΓΔ Επικοινωνιακών Δικτύων, Περιεχομένου και Τεχνολογιών || 38 Γενική Γραμματεία || 32 ΓΔ Απασχόλησης, Κοινωνικών Υποθέσεων και Κοινωνικής Ένταξης || 25 ΓΔ Δράσης για το Κλίμα || 24 ΓΔ Θαλάσσιων Υποθέσεων και Αλιείας || 24 ΓΔ Περιβάλλοντος || 23 ΓΔ Φορολογίας και Τελωνειακής Ένωσης || 21 ΓΔ Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας || 18 ΓΔ Ενέργειας || 18 ΓΔ Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων || 16 Eurostat (Στατιστική Υπηρεσία) || 12 ΓΔ Περιφερειακής Πολιτικής || 11 ΓΔ Έρευνας και Καινοτομίας || 11 ΓΔ Γεωργίας και Αγροτικής Ανάπτυξης || 8 ΓΔ Ανταγωνισμού || 8 ΓΔ Εκπαίδευσης και Πολιτισμού || 7 ΓΔ Διεύρυνσης || 7 ΓΔ Εμπορίου || 7 ΓΔ EuropeAid - Ανάπτυξης και Συνεργασίας || 5 ΓΔ Προϋπολογισμού || 4 Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) || 4 Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης || 3 ΓΔ Επικοινωνίας || 1 ΓΔ Ανθρωπιστικής Βοήθειας και Πολιτικής Προστασίας || 1 ΓΔ Ανθρώπινων Πόρων και Ασφάλειας || 1 Νομική Υπηρεσία || 1 ΣΥΝΟΛΟ || 621 [1] COM(2013) 534. [2] COM(2012) 788. [3] COM(2013) 71. [4] Κανονισμός (EΕ) αριθ. 473/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινές διατάξεις για την παρακολούθηση και την εκτίμηση των σχεδίων δημοσιονομικών προγραμμάτων και τη διασφάλιση της διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ και κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 472/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ενίσχυση της οικονομικής και δημοσιονομικής εποπτείας των κρατών μελών στη ζώνη του ευρώ τα οποία αντιμετωπίζουν ή απειλούνται με σοβαρές δυσκολίες αναφορικά με τη χρηματοοικονομική τους σταθερότητα. [5] Μεταξύ των οποίων 88 αιτιολογημένες γνώμες που υποβλήθηκαν στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας. [6] COM(2013) 534. [7] COM(2012) 788. [8] COM(2013) 133. [9] COM(2013) 296. [10] COM(2013) 173. [11] Η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με ένα σχέδιο στρατηγικής για μια βαθιά και ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση — Έναρξη συζήτησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο (COM(2012) 777) και η ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με θέμα «Προς μια βαθιά και ουσιαστική Οικονομική και Νομισματική Ένωση — Εκ των προτέρων συντονισμός των σχεδίων για μείζονες μεταρρυθμίσεις οικονομικής πολιτικής (COM(2013)166). [12] COM(2013) 534. [13] Βάσει των Συνθηκών της ΕΕ, η Δανία δεν θα συμμετάσχει στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία αποφάσισαν να μην συμμετάσχουν. [14] Πρόσθετες γνώμες υποβλήθηκαν το 2014. [15] COM(2012) 788. [16] Η οδηγία εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2014 και τέθηκε σε ισχύ τον Μάιο του 2014 ως οδηγία 2014/40/ΕΕ. [17] COM(2013) 133. [18] Περιλαμβάνονται τόσο οι γνώμες όσο και οι αιτιολογημένες γνώμες που υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια. [19] Ως αιτιολογημένη γνώμη, σύμφωνα με τον ορισμό στο πρωτόκολλο αριθ. 2, νοείται η γνώμη που αναφέρει σαφώς ότι υπήρξε παράβαση της αρχής της επικουρικότητας και αποστέλλεται στην Επιτροπή εντός οκτώ εβδομάδων από τη διαβίβαση της πρότασης στα εθνικά κοινοβούλια. [20] Από τις οποίες 25 διαβιβάστηκαν χωρίς η Assemblée nationale να επιθυμεί απάντηση. [21] Υπολογίζονται ως 17 γνώμες από δύο σώματα. [22] Υπολογίζονται ως πέντε γνώμες από δύο σώματα. [23] Υπολογίζονται ως 12 γνώμες από δύο σώματα. [24] Υπολογίζονται ως τρεις γνώμες από δύο σώματα. [25] Ο πίνακας περιλαμβάνει όλα τα έγγραφα της Επιτροπής για τα οποία υποβλήθηκαν τουλάχιστον έξι γνώμες από τα εθνικά κοινοβούλια. [26] Περιλαμβάνονται τόσο οι γνώμες όσο και οι αιτιολογημένες γνώμες που υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια. [27] Ως αιτιολογημένη γνώμη, σύμφωνα με τον ορισμό στο πρωτόκολλο αριθ. 2, νοείται η γνώμη που αναφέρει σαφώς ότι υπήρξε παράβαση της αρχής της επικουρικότητας και αποστέλλεται στην Επιτροπή εντός οκτώ εβδομάδων από τη διαβίβαση της πρότασης στα εθνικά κοινοβούλια. [28] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου (Houses of the Oireachtas) — υπολογίζεται ως μία γνώμη από δύο σώματα. [29] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου (Houses of the Oireachtas) — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. Σύμφωνα με το πρωτόκολλο αριθ. 2, στην περίπτωση σχεδίου νομοθετικής πράξης που έχει υποβληθεί βάσει του άρθρου 76 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, εάν οι αιτιολογημένες γνώμες αντιπροσωπεύουν τουλάχιστον το ένα τέταρτο του συνόλου των ψήφων που έχουν τα εθνικά κοινοβούλια —δύο ψήφοι ή, στην περίπτωση κοινοβουλευτικού συστήματος με δύο σώματα, μία ψήφος για καθένα από τα δύο σώματα— επιτυγχάνεται το όριο για την κίνηση της διαδικασίας κίτρινης κάρτας, δηλαδή το σχέδιο επανεξετάζεται. Οι 13 αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με το έγγραφο COM(2013) 534 αντιπροσωπεύουν 18 ψήφους, επιτυγχάνοντας έτσι το όριο των 14 σε σύνολο 56 ψήφων για την κίνηση της διαδικασίας κίτρινης κάρτας, με την προσχώρηση της Κροατίας την 1η Ιουλίου 2013. [30] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου (Houses of the Oireachtas) — υπολογίζεται ως μία γνώμη από δύο σώματα. [31] Μία από τις οποίες υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ιρλανδικού κοινοβουλίου (Houses of the Oireachtas) — υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [32] Μία από τις γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το ιταλικό κοινοβούλιο (Camera dei Deputati), αφορούσε επίσης το έγγραφο COM(2013) 172. [33] Μία εκ των οποίων υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου —υπολογίζεται ως μία γνώμη από δύο σώματα. [34] Μία εκ των οποίων υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου —υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [35] Μία εκ των οποίων υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου —υπολογίζεται ως μία γνώμη από δύο σώματα. [36] Μία εκ των οποίων υποβλήθηκε από κοινού από τα δύο σώματα του ισπανικού κοινοβουλίου —υπολογίζεται ως μία αιτιολογημένη γνώμη από δύο σώματα. [37] Μία από τις γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το τσεχικό κοινοβούλιο (Senát), αφορούσε επίσης τα έγγραφα COM(2013) 25, COM(2013) 26, COM(2013) 27, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31. Μία από τις γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το πορτογαλικό κοινοβούλιο (Assembleia da República), αφορούσε επίσης τα έγγραφα COM(2013) 26, COM(2013) 27, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31. Τρεις από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από τα κοινοβούλια των Κάτω Χωρών (Eerste Kamer και Tweede Kamer) και του Λουξεμβούργου (Chambre des députés), αφορούσαν επίσης το έγγραφο COM(2013) 29. Μία από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το σουηδικό κοινοβούλιο (Riksdag), αφορούσε επίσης τα έγγραφα COM(2013) 27, COM(2013) 29, COM(2013) 30 και COM(2013) 31. [38] Δύο από τις αιτιολογημένες γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το τσεχικό Poslanecká sněmovna και το βρετανικό House of Lords, αφορούσαν επίσης το έγγραφο COM(2012) 615. [39] Τέσσερις από τις γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το τσεχικό (Senát και Poslanecká sněmovna), το ιταλικό (Camera dei Deputati) και το πορτογαλικό κοινοβούλιο (Assembleia da República), αφορούσαν επίσης το έγγραφο COM(2013) 165. [40] Δύο από τις γνώμες σχετικά με αυτό το έγγραφο της Επιτροπής, από το τσεχικό κοινοβούλιο (Poslanecká sněmovna και Senát), αφορούσαν επίσης το έγγραφο JOIN (2013) 1. [41] Περιλαμβάνονται τόσο οι γνώμες όσο και οι αιτιολογημένες γνώμες που υποβλήθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια.