Πρόσκληση υποβολής παρατηρήσεων επί του σχεδίου κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας

(2004/C 93/05)

Τα ενδιαφερόμενα μέρη είναι δυνατόν να υποβάλλουν τις παρατηρήσεις τους εντός μηνός από την ημερομηνία δημοσίευσης του παρόντος σχεδίου κανονισμού προς: European Commission Directorate General for Agriculture

Unit H.2

Office Loi 130 05/126 B - 1049 Brussels Φαξ (32-2) 296 76 72 E-mail: Agri-State-Aids@cec.eu.int

Σχέδιο κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 994/98 του Συμβουλίου, της 7ης Μαΐου 1998, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 92 και 93 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε ορισμένες κατηγορίες οριζόντιων κρατικών ενισχύσεων(1), και ιδίως το άρθρο 2,

έχοντας δημοσιεύσει σχέδιο του παρόντος κανονισμού(2),

έχοντας συμβουλευθεί τη Συμβουλευτική Επιτροπή Κρατικών Ενισχύσεων,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 994/98 εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να καθορίζει σε κανονισμό όριο κάτω από το οποίο τα μέτρα ενίσχυσης θεωρείται ότι δεν ικανοποιούν όλα τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης και κατά συνέπεια δεν εμπίπτουν στη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 88 παράγραφος 3 της Συνθήκης.

(2) Η Επιτροπή εφάρμοσε τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης και ειδικότερα διευκρίνισε, σε πολλές αποφάσεις, τον ορισμό της ενίσχυσης κατά την έννοια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Η Επιτροπή έχει επίσης αποσαφηνίσει την πολιτική της ως προς ένα ανώτατο όριο των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, κάτω από το οποίο μπορεί να θεωρηθεί ότι δεν εφαρμόζεται το άρθρο 87 παράγραφος 1, πιο πρόσφατα δε στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 69/2001 της Επιτροπής(3). Ενόψει των ειδικών κανόνων που ισχύουν στους τομείς της γεωργίας και της αλιείας, και των κινδύνων ακόμα και μικρά ποσά ενίσχυσης να πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ για τους εν λόγω τομείς, ο κανονισμός (ΕΚ) 69/2001 δεν εφαρμόζεται στους τομείς αυτούς.

(3) Λαμβανομένης υπόψη της πείρας που έχει αποκτηθεί από την Επιτροπή, και κυρίως από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) και για την τροποποίηση και κατάργηση ορισμένων κανονισμών(4), και των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για τις κρατικές ενισχύσεις στον τομέα της γεωργίας(5), συνάγεται ότι τα πολύ μικρά ποσά ενισχύσεων που χορηγούνται στον τομέα της γεωργίας δεν πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης, εφόσον συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση κατά την οποία και τα ποσά ενίσχυσης που λαμβάνουν μεμονωμένοι παραγωγοί παραμένουν χαμηλά και το συνολικό ποσό της ενίσχυσης που χορηγείται στον τομέα της γεωργίας δεν υπερβαίνει κάποιο μικρό ποσοστό της αξίας παραγωγής. Η γεωργική παραγωγή στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα χαρακτηρίζεται συνήθως από το γεγονός ότι κάποιο αγαθό παράγεται από πολύ μεγάλο αριθμό πολύ μικρών παραγωγών, οι οποίοι παράγουν ευρέως ανταλλάξιμα προϊόντα στο πλαίσιο κοινών οργανώσεων της αγοράς. Για το λόγο αυτό, η επίπτωση μικρών ποσών ενίσχυσης που χορηγούνται σε επιμέρους παραγωγούς στη διάρκεια συγκεκριμένης χρονικής περιόδου θα πρέπει να συνδέεται με την αξία της γεωργικής παραγωγής σε τομεακό επίπεδο κατά την ίδια χρονική περίοδο. Ο καθορισμός ανώτατου ορίου με τη μορφή ποσού ανά κράτος μέλος βάσει της αξίας της παραγωγής στον γεωργικό τομέα επιτρέπει να εξασφαλιστεί μία συνεκτική προσέγγιση σε όλα τα κράτη μέλη, που να στηρίζεται σε μία αντικειμενική οικονομική τιμή αναφοράς. Για την ενίσχυση της διαφάνειας και της ασφάλειας του δικαίου, ενδείκνυται να θεσπιστεί σε κανονισμό ένας κανόνας για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της γεωργίας.

(4) Λαμβανομένης υπόψη της πείρας που έχει αποκτήσει η Επιτροπή στην αξιολόγηση κρατικών ενισχύσεων στον τομέα της αλιείας, ιδίως από την έναρξη ισχύος των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών για την εξέταση κρατικών ενισχύσεων στους τομείς της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας(6), και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2792/1999 του Συμβουλίου σχετικά με τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων και διαδικασιών για κοινοτική διαρθρωτική συνδρομή στον τομέα της αλιείας(7), συνάγεται ότι τα πολύ μικρά ποσά ενισχύσεων που χορηγούνται στον τομέα της αλιείας δεν πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης, εφόσον συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις. Λόγω της ομοιότητας των χαρακτηριστικών παραγωγής στους τομείς της αλιείας και της γεωργίας, οι προϋποθέσεις αυτές πληρούνται επίσης όταν και το ποσό ενίσχυσης που λαμβάνεται από μια αλιευτική επιχείρηση παραμένει χαμηλό και το συνολικό ποσό της ενίσχυσης που χορηγείται στον τομέα της αλιείας δεν υπερβαίνει κάποιο μικρό ποσοστό της αξίας της αλιευτικής παραγωγής. Για την ενίσχυση της διαφάνειας και της ασφάλειας του δικαίου, ενδείκνυται να θεσπιστεί σε κανονισμό κανόνας για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της αλιείας.

(5) Λαμβανομένης υπόψη της συμφωνίας για τη Γεωργία(8) του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), ο εν λόγω κανονισμός δεν πρέπει να εξαιρεί τις εξαγωγικές ενισχύσεις ή τις ενισχύσεις που ευνοούν εγχώρια ή εισαγόμενα προϊόντα. Τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να αποφεύγουν την παροχή οιασδήποτε στήριξης η οποία αντιβαίνει στις δεσμεύσεις που προβλέπονται στην εν λόγω συμφωνία. Οι ενισχύσεις των δαπανών που συνεπάγεται η συμμετοχή σε εμποροπανηγύρεις, ή μελετών ή συμβουλευτικών υπηρεσιών οι οποίες απαιτούνται για την είσοδο ενός νέου ή υφιστάμενου προϊόντος σε νέα αγορά δεν αποτελούν κανονικά εξαγωγικές ενισχύσεις. Η νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ορίζει ότι, εφόσον η Κοινότητα έχει θεσπίσει νομοθετική ρύθμιση για τη δημιουργία κοινής οργάνωσης αγοράς σε ορισμένο κλάδο της γεωργίας, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να μην λαμβάνουν κανένα μέτρο δυνάμενο να παρεκκλίνει από τη ρύθμιση αυτή ή να την αντιστρατευτεί(9). Η αρχή αυτή ισχύει επίσης και στον τομέα της αλιείας. Για το λόγο αυτό, ο παρών κανονισμός δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται σε ενισχύσεις, το ποσό των οποίων καθορίζεται βάσει τιμής ή ποσότητας προϊόντων που τίθενται στην αγορά.

(6) Λαμβανομένης υπόψη της πείρας της Επιτροπής συνάγεται ότι ενίσχυση η οποία δεν υπερβαίνει ανώτατο όριο 3000 ευρώ ανά δικαιούχο στη διάρκεια οποιασδήποτε περιόδου τριών ετών, εφόσον το συνολικό ποσό της ενίσχυσης αυτής που χορηγήθηκε σε όλες τις επιχειρήσεις κατά τα τρία έτη υπολείπεται ενός ανώτατου ορίου που καθορίζεται από την Επιτροπή περίπου στο 0,3 % της γεωργικής παραγωγής ή της αλιευτικής παραγωγής για το [2001], δεν επηρεάζει τις συναλλαγές μεταξύ των κρατών μελών ή/και δεν στρεβλώνει ή απειλεί να στρεβλώσει τους όρους του ανταγωνισμού και κατά συνέπεια δεν εμπίπτει στο άρθρο 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης. Η σχετική περίοδος των τριών ετών έχει κινητό χαρακτήρα και επομένως για κάθε νέα χορήγηση ενίσχυσης ήσσονος σημασίας πρέπει να υπολογίζεται το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγήθηκαν κατά τα προηγούμενα τρία χρόνια. Η ενίσχυση ήσσονος σημασίας πρέπει να θεωρείται ότι έχει χορηγηθεί κατά το χρόνο απονομής στον δικαιούχο του νομίμου δικαιώματος να λάβει την ενίσχυση. Ο κανόνας αυτός για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας δεν θίγει τη δυνατότητα που έχουν οι επιχειρήσεις να λαμβάνουν, για το ίδιο σχέδιο, κρατική ενίσχυση που έχει εγκριθεί από την Επιτροπή ή που καλύπτεται από κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία.

(7) Για λόγους διαφάνειας, ισότιμης μεταχείρισης και ορθής εφαρμογής του ανώτατου ορίου για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόζουν την ίδια μέθοδο υπολογισμού. Με σκοπό να διευκολυνθεί ο υπολογισμός αυτός και σύμφωνα με τον κανονισμό 69/2001, τα ποσά των ενισχύσεων που δεν έχουν τη μορφή επιχορήγησης σε μετρητά πρέπει να μετατρέπονται σε ακαθάριστο ισοδύναμο επιχορήγησης. Ο υπολογισμός του ισοδυνάμου επιχορήγησης των ενισχύσεων που καταβάλλονται σε πολλές δόσεις και των ενισχύσεων που καταβάλλονται με τη μορφή δανείων με ευνοϊκούς όρους πρέπει να γίνεται με βάση τα επιτόκια που εφαρμόζονται στην αγορά κατά το χρόνο της χορήγησής τους. Για να εξασφαλίζεται η ομοιόμορφη, διαφανής και απλή εφαρμογή των κανόνων για τις κρατικές ενισχύσεις, τα επιτόκια της αγοράς για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεωρείται ότι είναι τα επιτόκια αναφοράς, υπό τον όρο ότι, σε περίπτωση δανείου με ευνοϊκούς όρους, το δάνειο καλύπτεται από τις συνήθεις ασφάλειες και δεν ενέχει υπερβολικά υψηλό κίνδυνο. Τα επιτόκια αναφοράς πρέπει να είναι εκείνα που καθορίζονται περιοδικά από την Επιτροπή με αντικειμενικά κριτήρια και δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στο Ίντερνετ.

(8) Η Επιτροπή υποχρεούται να εξασφαλίζει ότι τηρούνται οι κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, και ιδίως ότι οι ενισχύσεις που χορηγούνται βάσει των κανόνων για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας πληρούν τους σχετικούς όρους. Σύμφωνα με την αρχή της συνεργασίας που διατυπώνεται στο άρθρο 10 της Συνθήκης, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να διευκολύνουν την εκπλήρωση αυτής της αποστολής, δημιουργώντας τον αναγκαίο μηχανισμό για να εξασφαλίσουν ότι το συνολικό ποσό της ενίσχυσης, που χορηγείται βάσει του κανόνα για τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας, δεν υπερβαίνει το ανώτατο όριο των 3000 ευρώ ανά δικαιούχο και το συνολικό ανώτατο όριο που καθορίζεται από την Επιτροπή με βάση την αξία της γεωργικής ή της αλιευτικής παραγωγής ανά κράτος μέλος για μία περίοδο τριών ετών. Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει, όταν χορηγούν ενίσχυση ήσσονος σημασίας, να πληροφορούν την ενδιαφερόμενη επιχείρηση ότι η ενίσχυση έχει χαρακτήρα ήσσονος σημασίας, να ενημερώνονται πλήρως για τις άλλες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που λήφθηκαν τα τρία τελευταία χρόνια και να εξακριβώνουν προσεκτικά ότι η νέα ενίσχυση ήσσονος σημασίας δεν οδηγεί σε υπέρβαση των ανωτάτων ορίων των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας. Η τήρηση των ανωτάτων ορίων μπορεί να εξασφαλίζεται, εναλλακτικά, μέσω κεντρικού μητρώου.

(9) Λαμβανομένης υπόψη της πείρας που έχει αποκτήσει η Επιτροπή και ιδίως της συχνότητας με την οποία είναι γενικά αναγκαία η αναθεώρηση της πολιτικής για τις κρατικές ενισχύσεις, κρίνεται σκόπιμο να περιοριστεί η περίοδος εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. Σε περίπτωση λήξης του παρόντος κανονισμού χωρίς παράταση της ισχύος του, τα κράτη μέλη θα έχουν περίοδο προσαρμογής έξι μηνών για τα καθεστώτα ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό. Στο πλαίσιο της ασφάλειας του δικαίου, ενδείκνυται να διευκρινιστεί η επίπτωση του παρόντος κανονισμού σε ενισχύσεις που χορηγήθηκαν πριν από την έναρξη ισχύος του.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται σε ενισχύσεις που χορηγούνται σε επιχειρήσεις στους τομείς της γεωργίας ή της αλιείας, με εξαίρεση:

α) τις ενισχύσεις, το ποσό των οποίων καθορίζεται με βάση την τιμή ή την ποσότητα προϊόντων που τίθενται στην αγορά·

β) τις ενισχύσεις σε δραστηριότητες που σχετίζονται με εξαγωγές, δηλαδή τις ενισχύσεις που συνδέονται άμεσα με τις εξαγόμενες ποσότητες, με τη δημιουργία και τη λειτουργία δικτύου διανομής ή με άλλες τρέχουσες δαπάνες που συνδέονται με την εξαγωγική δραστηριότητα·

γ) τις ενισχύσεις που χορηγούνται υπό τον όρο χρησιμοποίησης εγχώριων προϊόντων αντί για εισαγόμενα.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:

1. ως "επιχειρήσεις του γεωργικού τομέα": νοούνται επιχειρήσεις οι οποίες δραστηριοποιούνται στην παραγωγή, μεταποίηση και εμπορία γεωργικών προϊόντων·

2. ως "γεωργικά προϊόντα" νοούνται:: α) τα προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα I της Συνθήκης, πλην των αλιευτικών προϊόντων και των προϊόντων υδατοκαλλιέργειας όπως ορίζονται στην παράγραφο 5·

β) τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς CN 4502, 4503 και 4504 (προϊόντα φελλού)·

γ) τα προϊόντα που χρησιμοποιούνται για απομίμηση ή υποκατάσταση του γάλακτος και των γαλακτοκομικών προϊόντων, όπως αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1898/87 του Συμβουλίου(10)·

3. ως "μεταποίηση γεωργικού προϊόντος": νοείται η επέμβαση σε γεωργικό προϊόν, όταν το προϊόν το οποίο προκύπτει από την επέμβαση αυτή είναι επίσης γεωργικό·

4. ως "επιχειρήσεις του αλιευτικού τομέα": νοούνται επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην παραγωγή, μεταποίηση και εμπορία αλιευτικών προϊόντων·

5. ως "αλιευτικά προϊόντα": νοούνται: τόσο τα προϊόντα που αλιεύονται στη θάλασσα ή στα εσωτερικά ύδατα όσο και τα προϊόντα υδατοκαλλιέργειας που απαριθμούνται στο άρθρο 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 104/2002(11)·

6. ως "μεταποίηση και εμπορία αλιευτικού προϊόντος": νοούνται όλες οι ενέργειες, συμπεριλαμβανομένων του χειρισμού, της κατεργασίας, της παραγωγής και της διανομής, μεταξύ της στιγμής αλίευσης ή εκφόρτωσης στην ξηρά και του σταδίου του τελικού προϊόντος.

Άρθρο 3

Ενισχύσεις ήσσονος σημασίας

1. Μέτρα ενίσχυσης θεωρούνται ότι δεν ανταποκρίνονται σε όλα τα κριτήρια του άρθρου 87 παράγραφος 1 της Συνθήκης και, συνεπώς, δεν υπόκεινται στην υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται από το άρθρο 88 παράγραφος 3 της Συνθήκης, εφόσον πληρούν τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στις παραγράφους 2 και 3.

2. Το σύνολο των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που χορηγούνται σε οιαδήποτε επιχείρηση δεν μπορεί να υπερβαίνει το ποσό των 3000 ευρώ σε περίοδο τριών ετών. Το ανώτατο αυτό όριο εφαρμόζεται ανεξάρτητα από τη μορφή ή τον επιδιωκόμενο στόχο της ενίσχυσης.

Το σωρευτικό ποσό που χορηγείται με τον τρόπο αυτό σε διάφορες επιχειρήσεις στον γεωργικό τομέα δεν υπερβαίνει την τιμή που ορίζεται ανά κράτος μέλος στο παράρτημα 1, σε οιαδήποτε περίοδο τριών ετών.

Το σωρευτικό ποσό που χορηγείται με τον τρόπο αυτό σε διάφορες επιχειρήσεις στον τομέα της αλιείας δεν υπερβαίνει την τιμή που ορίζεται ανά κράτος μέλος στο παράρτημα 2, σε οιαδήποτε περίοδο τριών ετών.

3. Τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 2 εκφράζονται ως επιχορήγηση σε μετρητά. Σε όλες τις περιπτώσεις χρησιμοποιούνται ακαθάριστα ποσά, δηλαδή προ άμεσων φόρων. Εφόσον η ενίσχυση χορηγείται με μορφή άλλη από την επιχορήγηση, το ποσό της ενίσχυσης είναι το ακαθάριστο ισοδύναμο της ενίσχυσης.

Οι ενισχύσεις που καταβάλλονται σε πολλές δόσεις ανάγονται στην αξία τους κατά τον χρόνο χορήγησής τους. Το επιτόκιο που χρησιμοποιείται για την προεξόφληση αυτή και για τον υπολογισμό του ποσού μιας ενίσχυσης σε περίπτωση δανείου με ευνοϊκούς όρους είναι το επιτόκιο αναφοράς κατά το χρόνο χορήγησης.

Άρθρο 4

Σώρευση και έλεγχος

1. Όταν ένα κράτος μέλος χορηγεί ενίσχυση ήσσονος σημασίας σε μία επιχείρηση, την ενημερώνει ότι η ενίσχυση έχει χαρακτήρα ήσσονος σημασίας και λαμβάνει από την ενδιαφερόμενη επιχείρηση όλες τις πληροφορίες σχετικά με άλλες ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που αυτή έχει λάβει κατά τα προηγούμενα τρία χρόνια.

Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν νέα ενίσχυση ήσσονος σημασίας μόνον αφού εξακριβώσουν ότι η ενίσχυση αυτή δεν αυξάνει το ανώτατο ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που λήφθηκαν κατά τη σχετική τριετή περίοδο σε επίπεδο που υπερβαίνει οιοδήποτε από τα ανώτατα όρια που ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2.

2. Εάν κάποιο κράτος μέλος έχει δημιουργήσει κεντρικό μητρώο ενισχύσεων ήσσονος σημασίας, το οποίο περιέχει όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας που έχουν χορηγηθεί από οιαδήποτε αρχή του εν λόγω κράτους μέλους, η απαίτηση του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 1 δεν εφαρμόζεται πλέον από τη χρονική στιγμή κατά την οποία το μητρώο καλύπτει περίοδο τριών ετών.

3. Τα κράτη μέλη καταγράφουν και συγκεντρώνουν όλες τις πληροφορίες που σχετίζονται με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. Τα μητρώα αυτά περιέχουν όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να αποδειχθεί ότι έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος κανονισμού. Τα μητρώα που αφορούν μεμονωμένη ενίσχυση ήσσονος σημασίας διατηρούνται επί 10 έτη από την ημερομηνία κατά την οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση και εκείνα που αφορούν καθεστώς ενισχύσεων ήσσονος σημασίας επί 10 έτη από την ημερομηνία κατά την οποία χορηγήθηκε η τελευταία μεμονωμένη ενίσχυση δυνάμει του καθεστώτος. Μετά από γραπτή αίτηση της Επιτροπής, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος της παρέχει, εντός 20 εργάσιμων ημερών ή εντός μεγαλύτερης περιόδου που ορίζεται στην αίτηση της Επιτροπής, όλες τις πληροφορίες που η τελευταία θεωρεί αναγκαίες για να εκτιμήσει εάν έχουν τηρηθεί οι όροι του παρόντος κανονισμού, ιδιαίτερα όσον αφορά το συνολικό ποσό των ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που έχουν ληφθεί από οιαδήποτε επιχείρηση και από το σύνολο του τομέα της γεωργίας ή της αλιείας του οικείου κράτους μέλους.

Άρθρο 5

Έναρξη και διάρκεια ισχύος

1. Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 20ή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Παραμένει σε ισχύ μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2006.

2. Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται επίσης σε ενισχύσεις που έχουν χορηγηθεί πριν από την έναρξη ισχύος του, εφόσον πληρούν τους όρους που αναφέρονται στα άρθρα 1 και 3 του παρόντος κανονισμού. Οι ενισχύσεις που δεν πληρούν τους όρους αυτούς αξιολογούνται από την Επιτροπή σύμφωνα με τα σχετικά πλαίσια, κατευθυντήριες γραμμές, ανακοινώσεις και υπομνήματα.

3. Με τη λήξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, τα καθεστώτα ενισχύσεων ήσσονος σημασίας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εξακολουθούν να καλύπτονται από το ευεργέτημα του παρόντος κανονισμού κατά τη διάρκεια περιόδου προσαρμογής έξι μηνών.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου προσαρμογής, τα καθεστώτα αυτά μπορούν να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται βάσει των όρων του παρόντος κανονισμού.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 142 της 14.5.1998, σ. 1.

(2) ΕΕ C ...

(3) ΕΕ L 10 της 13.1.2001, σ. 30.

(4) ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80.

(5) Αναθεωρημένη έκδοση ΕΕ C 232 της 12.8.2000, σ. 19.

(6) ΕΕ C 19 της 20.1.2001, σ. 7.

(7) ΕΕ L 337 της 30.12.1999, σ. 10, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό 2369/2002 (ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 49).

(8) ΕΕ L 336 της 23.12.1994, σ. 22.

(9) Υπόθεση C-113/2000 Ισπανία/Επιτροπή, συλλογή υποθέσεων 2002 σ. I-07601, σημείο 73.

(10) ΕΕ L 182 της 3.7.1987, σ. 36.

(11) ΕΕ L 17 της 21.1.2000, σ. 22.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1

Σωρευτικά ποσά για τον τομέα της γεωργίας ανά κράτος μέλος όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

Σωρευτικά ποσά για τον τομέα της αλιείας ανά κράτος μέλος όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>