ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ - ΕΙΚΟΣΤΗ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ANTIΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ - ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΑΝΤΙΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (2001)

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ - ΕΙΚΟΣΤΗ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ [1] ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ANTIΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΚΑΙ ΑΝΤΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ - ΓΕΝΙΚΗ ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΩΝ ΥΠΟΘΕΣΕΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ, ΤΩΝ ΕΠΙΔΟΤΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ (2001)

[1] Οι προηγούμενες εκθέσεις περιλαμβάνονται στα έγγραφα COM(83)519 τελικό/2. COM(84)721 τελικό. COM(86)308 τελικό. COM(87)178. COM(88)92 τελικό. COM(89)106. COM(90)229 τελικό. SEC(91)92 τελικό. SEC(91)974 τελικό. SEC(92)716 τελικό. COM(93)516 τελικό. COM(95)16 τελικό. COM(95)309 τελικό. COM(96)146 τελικό. COM(97)428 τελικό, COM(98)482 τελικό, COM(1999)411 τελικό, COM(2000)440 τελικό και COM(2001)571 τελικό

(20η ετήσια έκθεση προς το Κοινοβούλιο - 2001)

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Στοχοσ

1. Επισκοπηση τησ νομοθεσιασ και βασικεσ εννοιεσ

1.1 Δράση κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

1.1.1 Ισχύον δίκαιο

1.1.1.1 Διεθνές πλαίσιο

1.1.1.2 Κοινοτική νομοθεσία

1.1.2 Τι είναι το ντάμπινγκ και οι αντισταθμίσιμες επιδοτήσεις - βασικοί όροι για την επιβολή των δασμών

1.1.2.1 Ντάμπινγκ και επιδοτήσεις

1.1.2.2 Σημαντική ζημία και αιτιώδης συνάφεια

1.1.2.3 Συμφέρov της Κoιvότητας

1.1.3 Διαδικασία

1.1.4 Οι υπηρεσίες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων της Επιτροπής

1.2 Διασφαλίσεις

1.2.1 Νομικό πλαίσιο

1.3 Αλλαγές στην κοινοτική νομοθεσία το 2001

2. Γενικη επισκόπηση των ερευνων και των μετρων κατα του νταμπινγκ και των επιδοτησεων

2.1 Νέες έρευνες

2.2 Έρευνες επανεξέτασης

3. Επισκοπηση δραστηριοτητων το 2001

3.1 Νέες έρευνες

3.1.1 Έναρξη διαδικασιών

3.1.2 Προσωρινά μέτρα

3.1.3 Οριστικά μέτρα

3.1.3.1 Παρουσίαση

3.1.3.2 Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

3.1.4 Έρευνες που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων

3.1.4.1 Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

3.2 Έρευνες επανεξέτασης

3.2.1 Επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων

3.2.1.1 Έναρξη διαδικασιών

3.2.1.2 Επανεξετάσεις που περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού

3.2.1.3 Επανεξετάσεις που ολοκληρώθηκαν με περάτωση

3.2.2 Ενδιάμεση επανεξέταση

3.2.3 Άλλες "ενδιάμεσες" επανεξετάσεις

3.2.4 Επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα

3.2.5 Έρευνες για την απορρόφηση του δασμού

3.2.6 Έρευνες για την καταστρατήγηση του δασμού

3.3 Διασφαλίσεις

4. Ελεγχος των αναληψεων υποχρεωσεων

5. Επιστροφές

6. Δικαστικοσ Ελεγχοσ: αποφασεισ του δικαστηριου/πρωτοδικειου

6.1 Επισκόπηση των νομικών αναθεωρήσεων το 2001

6.2 Υποθέσεις που εκκρεμούν

6.3 Νέες υποθέσεις

6.4 Αποφάσεις εκδοθείσες από το Πρωτοδικείο

6.4.1 Αναπτήρες τσέπης αερίου που δεν ξαναγεμίζουν καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ιαπωνίας

6.4.2 Σιδηροπυρίτιο καταγωγής Αιγύπτου και Πολωνίας

6.4.3 Ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας

6.5 Αποφάσεις εκδοθείσες από το Πρωτοδικείο και το Δικαστήριο

6.5.1 Σιδηροπυρίτιο καταγωγής Κίνας, Καζακστάν, Ρωσίας και Ουκρανίας

6.6 Αποφάσεις εκδοθείσες από το Δικαστήριο

6.6.1 Αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου της 18ης Δεκεμβρίου

1997 στις υποθέσεις T-159&160/94

6.6.2 Προδικαστικό ζήτημα : Παραπομπή στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 234 EΚ

εκ μέρους του Finanzgericht Dusseldorf (Γερμανία) για προδικαστικό ζήτημα - Εφαρμογή της απόφασης για την υπόθεση C-245/95

7. Έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων τρίτων χωρών όσον αφορά

εισαγωγές προϊόντων από την Κοινότητα και/ή τα κράτη μέλη της

7.1 Υποθέσεις αντιντάμπινγκ που αναλήφθηκαν κατά της Κοινότητας ή των κρατών μελών της

7.1.1 Παρουσίαση

7.1.2 Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις

7.1.2.1 Ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες

και το Ηνωμένο Βασίλειο

7.1.2.2 Προϊόντα χάλυβα θερμής έλασης από τις Κάτω Χώρες

7.1.2.3 Ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Λουξεμβούργου και Ηνωμένου Βασιλείου

7.1.2.4 Χαλύβδινοι δοκοί δόμησης καταγωγής Γερμανίας, Ιταλίας, Λουξεμβούργου και Ισπανίας

7.1.2.5 Πλατέα προϊόντα ψυχρής έλασης από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Γερμανίας

7.1.2.6 Σιτάλευρο καταγωγής Κοινότητας

7.1.2.7 Πολυμερές του χλωριούχου βινιλίου καταγωγής Βελγίου, Γερμανίας, Φινλανδίας, Ελλάδας, Ιταλίας και Κάτω Χωρών

7.2 Έρευνες κατά των επιδοτήσεων που αναλήφθηκαν κατά της Κοινότητας ή των κρατών μελών της

7.2.1 Παρουσίαση

7.2.2 Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις

7.2.2.1 Ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες

και το Ηνωμένο Βασίλειο

7.2.2.2 Ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ιταλίας

7.2.2.3 Κονσερβοποιημένα ροδάκινα καταγωγής Ελλάδας

7.2.2.4 Κονσερβοποιημένες τομάτες καταγωγής Ιταλίας

8. Μέτρα διασφάλισης όσον αφορά την Κοινότητα

8.1 Παρουσίαση

8.2 Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις

8.2.1 Εισαγωγές χάλυβα

8.2.2 Κονσερβοποιημένα ροδάκινα

8.2.3 Παιχνίδια

8.2.4 Σωλήνες από χάλυβα

8.2.5 Κλωστοϋφαντουργικά είδη

8.2.6 Νιτρικό κάλιο

8.2.7 Ζαχαρωτά (καραμέλες)

8.2.8 Πυρίμαχα υλικά από μαγνήσιο

9. Δραστηριοτητεσ στο πλαισιο του Παγκοσμιου Οργανισμου Εμποριου (ΠΟΕ)

9.1 Επίλυση των διαφορών με αντικείμενο ντάμπινγκ, επιδοτήσεις και μέτρα διασφάλισης

9.1.1 Γενική επισκόπηση της διαδικασίας επίλυσης των διαφορών στο πλαίσιο του ΠΟΕ

9.1.2 Διαδικασίες επίλυσης των διαφορών που κίνησε η Κοινότητα.

9.1.2.1 ΗΠΑ - Μέθοδος ιδιωτικοποιήσεων (αντισταθμιστικοί δασμοί)

9.1.2.2 ΗΠΑ - Αντισταθμιστικά μέτρα για αντιδιαβρωτικά επίπεδα προϊόντα άνθρακα και χάλυβα καταγωγής Γερμανίας

9.1.2.3 ΗΠΑ - Πράξη εξάλειψης του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

9.1.2.4 Αργεντινή- κεραμικά πλακίδια δαπέδων

9.1.2.5 ΗΠΑ- Εισαγωγές χάλυβα

9.1.2.6 Αργεντινή- Κονσερβοποιημένα ροδάκινα

9.1.3 Διαδικασίες επίλυσης των διαφορών που κίνησαν τρίτες χώρες κατά της

Κοινότητας.

9.1.3.1 Ινδία - δασμοί αντιντάμπινγκ σε εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού

9.1.3.2 Βραζιλία - δασμοί αντιντάμπινγκ σε εξαρτήματα σωληνώσεων από ελατό χυτοσίδηρο

9.2 Άλλες δραστηριότητες του ΠΟΕ

10. Συμπέρασμα

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΩΝ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ: ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α // Νέες έρευνες που κινήθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Έρευνες αντιντάμπινγκ

Β. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β // Νέες έρευνες που κινήθηκαν

Α. ανά τομέα προϊόντων κατά την περίοδο 1997 - 2001 (31 Δεκεμβρίου)

Β. ανά χώρα εξαγωγής κατά την περίοδο 1997 - 2001 (31 Δεκεμβρίου)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ // Νέες έρευνες που περατώθηκαν με την επιβολή προσωρινών δασμών κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Έρευνες αντιντάμπινγκ

Β. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ // Νέες έρευνες που περατώθηκαν με την επιβολή οριστικών δασμών κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Έρευνες αντιντάμπινγκ

Β. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ε // Νέες έρευνες που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Έρευνες αντιντάμπινγκ

Β. Έρευνες κατά των επιδοτήσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΣΤ // Επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων που κινήθηκαν ή περατώθηκαν από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ζ // Ενδιάμεσες επανεξετάσεις που κινήθηκαν ή περατώθηκαν από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ H // Άλλες επανεξετάσεις που περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι // Επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα που κινήθηκαν ή περατώθηκαν από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι // Έρευνες κατά της απορρόφησης των δασμών που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ K // Έρευνες κατά της καταστρατήγησης των μέτρων που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ L // Έρευνες στο πλαίσιο επανεξέτασης με ταχείες διαδικασίες (κατά των επιδοτήσεων) που κινήθηκαν ή περατώθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ M // Αναλήψεις υποχρεώσεων που έγιναν αποδεκτές ή απορρίφθηκαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ N // Μέτρα που έληξαν κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ξ // Ισχύοντα οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στις 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Ανά προϊόν

Β. Ανά χώρα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ο // Ισχύοντα οριστικά μέτρα κατά των επιδοτήσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Ανά προϊόν

Β. Ανά χώρα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Π // Ισχύουσες αναλήψεις υποχρεώσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2001

Α. Ανά προϊόν

Β. Ανά χώρα

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ρ // Εκκρεμείς έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων στις 31 Δεκεμβρίου 2001:

Α. Νέες έρευνες (ανά προϊόν)

Β. Έρευνες για επανεξέταση (ανά προϊόν) .

Γ. Ανά χώρα (Νέες έρευνες και έρευνες για επανεξέταση)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Σ // Επιστροφές κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Τ // Δικαστικές υποθέσεις

Α. Υποθέσεις που εκκρεμούσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στις 31 Δεκεμβρίου 2001

Β. Αποφάσεις του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά το 2001

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Υ // Έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων τρίτων χωρών όσον αφορά εισαγωγές προϊόντων από την Κοινότητα και/ή τα κράτη μέλη της

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V // Μέτρα διασφάλισης τρίτων χωρών κατά το 2001

Στοχοσ

Η παρούσα έκθεση υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε συνέχεια του ψηφίσματος της 16ης Δεκεμβρίου 1981 για τις δραστηριότητες της Κοινότητας κατά του ντάμπινγκ [2], καθώς και της έκθεσης της επιτροπής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τη βιομηχανία, το εξωτερικό εμπόριο, την έρευνα και την ενέργεια [3].

[2] ΕΕ C 11, 18.1.1982, σ.37

[3] PE 141.178/τελικό της 30.11.1990, εισηγητής κ. Gijs DE VRIES

Η παρούσα έκθεση περιέχει συνοπτική περιγραφή των εξελίξεων της γενικής πολιτικής. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα προηγούμενα έτη, η έκθεση δεν περιέχει πλέον πλήρη ανάλυση για κάθε επιμέρους υπόθεση. Για να αποφευχθεί η επανάληψη πληροφοριών που έχουν ήδη δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αποφασίστηκε να πραγματοποιηθεί απλώς επισκόπηση των ερευνών καθώς και αναφορά των σημαντικότερων πληροφοριών, όπως για παράδειγμα του ποσού των επιβληθέντων δασμών. Αντίθετα, υποθέσεις που χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής υποβάλλονται σε λεπτομερέστερη επεξεργασία. Συνεπώς, η έκθεση εστιάζει κυρίως την προσοχή στα πραγματικά περιστατικά, είναι συμπυκνωμένη και καλύπτει τα πλέον ουσιώδη γεγονότα του έτους. Τα λεπτομερή παραρτήματα που καλύπτουν όλες τις υποθέσεις διασφαλίζουν ότι τα πραγματικά περιστατικά που περιέχονται στην έκθεση είναι σημαντικά και αρκούν για την κατανόηση των δραστηριοτήτων του 2001. Τέλος, αυτή η νέα μορφή θα επιτρέψει επίσης την αντιμετώπιση των πρακτικών συνεπειών της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο μέλλον, λαμβανομένων υπόψη θεμάτων όπως, μεταξύ άλλων, των μεταφράσεων.

Όπως και κατά το παρελθόν έτος, η παρούσα έκθεση παρέχει επίσης μια γενική επισκόπηση των δικαστικών υποθέσεων σχετικά με τα μέσα εμπορικής πολιτικής. Περιέχει, επίσης, επισκόπηση των δραστηριοτήτων σχετικά με τα μέτρα κατά του ντάμπινγκ, τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων και τα μέτρα διασφάλισης που θέσπισαν τρίτες χώρες καθώς και των δράσεων στο πλαίσιο του μνημονίου συμφωνίας για την επίλυση των διαφορών του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου εκ μέρους και κατά της Κοινότητας.

Το έτος 2001 μπορεί να θεωρηθεί ότι χαρακτηρίζεται από επιστροφή στους κανονικούς ρυθμούς όσον αφορά την έναρξη διαδικασιών έρευνας και την επιβολή μέτρων, σε σύγκριση με τα έτη 1999 και 2000. Κατά τη διάρκεια αυτών των ετών παρουσιάστηκε εξαιρετική αύξηση του αριθμού των νέων διαδικασιών έρευνας και του αριθμού των προσωρινών/ οριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν.

Το 2001, 10 χώρες άρχισαν 25 συνολικά έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων σχετικά με εισαγωγές από κράτη μέλη της Κοινότητας. Η Επιτροπή παρείχε βοήθεια σε κοινοτικές εταιρείες για πολλές από αυτές τις υποθέσεις και παρενέβη ενώπιον φορέων έρευνας τρίτων χωρών καθώς και στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

Τα παραρτήματα της παρούσας έκθεσης διευκολύνουν τον εντοπισμό των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στους πίνακες.

Η παρούσα έκθεση διατίθεται επίσης στο ευρύ κοινό. Η έκθεση του 2000 εκδόθηκε σε περίπου 500 αντίτυπα. (Ιστότοπος διαδικτύου http://europa.eu.int/comm/trade/policy/dumping/reports.htm)

1. Επισκοπηση τησ νομοθεσιασ και βασικεσ εννοιεσ

1.1. Δράση κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

1.1.1. Ισχύον δίκαιο

1.1.1.1. Διεθνές πλαίσιο

Σε διεθνές επίπεδο, οι αθέμιτες εμπορικές πρακτικές, όπως το ντάμπινγκ και η παροχή επιδοτήσεων, θεωρήθηκαν απειλή για τις ανοικτές αγορές ήδη από το 1947, όταν υπεγράφη η πρώτη συμφωνία της GATT. Η συμφωνία περιείχε ειδικές διατάξεις που επέτρεπαν στα μέλη της GATT να λαμβάνουν μέτρα κατά των πρακτικών αυτών, στην περίπτωση που προκαλούσαν σημαντική ζημία στην εγχώρια βιομηχανία ενός μέλους της GATT.

Έκτοτε καταβλήθηκαν σημαντικές προσπάθειες για την εναρμόνιση των κανόνων σχετικά με τα μέσα εμπορικής άμυνας. Κατά τον τελευταίο γύρο της GATT (που είναι γνωστός ως "γύρος της Ουρουγουάης"), ο οποίος οδήγησε στην ίδρυση του ΠΟΕ και στη σύναψη λεπτομερών συμφωνιών κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων, αυτές οι προσπάθειες επικεντρώθηκαν σε διαδικαστικούς κανόνες καθώς και σε πρακτικούς όρους που πρέπει να πληρούνται προκειμένου να λαμβάνονται μέτρα άμυνας. Η Κοινότητα διαδραμάτισε ενεργό ρόλο στις διαπραγματεύσεις για τον καθορισμό αυτών των κριτηρίων, τα οποία συμπεριέλαβε και στη δική της νομοθεσία.

1.1.1.2. Κοινοτική νομοθεσία

Η πρώτη νομοθεσία κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων της Κοινότητας ανάγεται στο 1968 και εν συνεχεία τροποποιήθηκε πολλές φορές. Οι ισχύοντες βασικοί κανονισμοί (ΕΚ και ΕΚΑΧ) που αποτελούν τη νομική βάση των ερευνών κατά των επιδοτήσεων και του ντάμπινγκ στην Κοινότητα, άρχισαν να ισχύουν μεταξύ Μαρτίου 1996 και Απριλίου 1998. Είναι παρόμοιοι με τις συμφωνίες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων που συνήφθησαν κατά τις διαπραγματεύσεις GATT/ΠΟΕ. Τα βασικά κείμενα είναι τα εξής:

-Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1995 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [4]

[4] ΕΕ L 56, της 6.3.1996, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2238/2000 του Συμβουλίου (ΕΕ αριθ. L 257, της 11.10.2000, σ. 2)

-Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2026/97 του Συμβουλίου, της 6ης Οκτωβρίου 1997 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [5]

[5] ΕΕ L 288, 21.10.97, σ. 1

-Απόφαση αριθ. 2277/96/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 28ης Νοεμβρίου 1996 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα [6]

[6] ΕΕ L 308, της 29.11.96, σ. 11, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση αριθ. 435/2001/ΕΚΑΧ της Επιτροπής (ΕΕ αριθ. L 63, της 3.3.2001, σ. 14)

-Απόφαση αριθ. 1889/98/ΕΚΑΧ της Επιτροπής, της 3ης Σεπτεμβρίου 1998 για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο επιδοτήσεων εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα [7].

[7] ΕΕ L 245, 4.9.1998, σ. 3

Αυτοί οι κανονισμοί και οι αποφάσεις θα αναφέρονται συνολικά στο εξής ως "οι βασικοί κανονισμοί".

Η κοινοτική νομοθεσία περιλαμβάνει ορισμένες διατάξεις που αποσκοπούν στο να εξασφαλίσουν την ισόρροπη εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Αυτές οι διατάξεις περιλαμβάνουν την "εξέταση του συμφέροντος της Κοινότητας" και τον "κανόνα του χαμηλότερου δασμού", που υπερβαίνουν τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τον ΠΟΕ.

Η εξέταση του συμφέροντος της Κοινότητας αντιστοιχεί σε ρήτρα του δημοσίου συμφέροντος και προβλέπει ότι μπορούν να ληφθούν μέτρα μόνον στην περίπτωση που δεν είναι αντίθετα προς το γενικό συμφέρον της Κοινότητας. Αυτό προϋποθέτει την εκτίμηση των οικονομικών συμφερόντων στο σύνολό τους, συμπεριλαμβανομένων των συμφερόντων του εγχωρίου κλάδου παραγωγής, των χρηστών, των καταναλωτών και των μεσαζόντων.

Ο κανόνας του χαμηλότερου δασμού ορίζει ότι τα μέτρα που επιβάλλει η Κοινότητα μπορούν να είναι χαμηλότερα από το περιθώριο του ντάμπινγκ ή των επιδοτήσεων, εφόσον ο χαμηλότερος δασμός είναι επαρκής για να εξουδετερωθεί η ζημία που έχει υποστεί ο σχετικός κοινοτικός κλάδος παραγωγής.

1.1.2. Τι είναι το ντάμπινγκ και οι αντισταθμίσιμες επιδοτήσεις - βασικοί όροι για την επιβολή των δασμών

1.1.2.1. Ντάμπινγκ και επιδοτήσεις

Tο ντάμπινγκ ορίζεται παραδοσιακά ως η εισαγωγή διακρίσεων στις τιμές μεταξύ των εθνικών αγορών ή ως πωλήσεις σε τιμές χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής. Η νομοθεσία κατά του ντάμπινγκ της Κοινότητας ορίζει το ντάμπινγκ ως την πώληση ενός προϊόντος στην Κοινότητα σε τιμή χαμηλότερη από την "κανονική αξία" του. Αυτή η "κανονική αξία" είναι συνήθως η πραγματική τιμή πωλήσεων στην εγχώρια αγορά της χώρας εξαγωγής. Συνεπώς, μία εταιρεία πραγματοποιεί πωλήσεις σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ, αν οι τιμές στην εγχώρια αγορά της είναι υψηλότερες από τις τιμές εξαγωγής της (διάκριση ως προς τις τιμές).

Αν, ωστόσο, οι πωλήσεις στην εγχώρια αγορά δεν είναι αντιπροσωπευτικές, ιδίως επειδή δεν έχουν πραγματοποιηθεί σε επαρκείς ποσότητες, η κανονική αξία μπορεί να καθοριστεί διαφορετικά, για παράδειγμα με βάση τις τιμές πώλησης άλλων παραγωγών στην εν λόγω αγορά ή το κόστος παραγωγής. Στην τελευταία περίπτωση, μία εταιρεία πωλεί σε τιμές ντάμπινγκ αν οι τιμές εξαγωγής της είναι χαμηλότερες από το κόστος παραγωγής.

Στις περισσότερες υποθέσεις όπου εμφανίζεται το ντάμπινγκ σε όχι τυχαία βάση, υπάρχει ορισμένη κατάτμηση της αγοράς. Αυτή η κατάτμηση μπορεί να οφείλεται, μεταξύ άλλων, σε κυβερνητική ρύθμιση ή σε προτιμήσεις των καταναλωτών. Αυτό έχει ως συνέπεια να προστατεύονται οι εξαγωγείς, τουλάχιστον σε ορισμένο βαθμό, από τον διεθνή ανταγωνισμό στην εγχώρια αγορά.

Οι επιδοτήσεις μπορεί να έχουν παρόμοιες επιπτώσεις με τις πωλήσεις σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ. Συνίστανται σε απευθείας ενίσχυση εκ μέρους του Δημοσίου, που παρέχει όφελος στους παραγωγούς ή στους εξαγωγείς (π.χ. υπό μορφή επιχορηγήσεων, φορολογικών και δασμολογικών απαλλαγών και προτιμησιακών δανείων με επιτόκια χαμηλότερα από εκείνα της αγοράς, συστημάτων προώθησης των εξαγωγών κ.λ.π.), που επιτρέπουν στους εξαγωγείς να πωλούν σε χαμηλές τιμές στην Κοινότητα.

1.1.2.2. Σημαντική ζημία και αιτιώδης συνάφεια

Για να ληφθούν μέτρα κατά των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών δεν αρκεί να εξάγουν οι εταιρείες τα προϊόντα τους στην Κοινότητα σε τιμές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων. Λαμβάνονται μέτρα μόνον όταν αυτές οι εξαγωγές προκαλούν σημαντική ζημία στους κοινοτικούς παραγωγούς, οι οποίοι δεν μπορούν να είναι ανταγωνιστικοί σε ισότιμη βάση με τους εξαγωγείς.

Δείκτη ζημίας αποτελεί το γεγονός ότι οι όγκοι των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και/ή επιδοτήσεων αυξάνονται κατά τη διάρκεια ορισμένης περιόδου καθώς και το ότι οι τιμές αυτών των εισαγωγών είναι χαμηλότερες από τις τιμές πωλήσεων του κοινοτικού κλάδου παραγωγής. Κατά συνέπεια, ο σχετικός κοινοτικός κλάδος παραγωγής αναγκάζεται να μειώσει τον όγκο της παραγωγής και τις τιμές πώλησης, χάνει μερίδια της αγοράς, σημειώνει ζημίες ή υποχρεούται να μειώσει τον αριθμό των απασχολουμένων. Στην χειρότερη των περιπτώσεων, οι εξαγωγείς ενδέχεται να προσπαθήσουν να εξουδετερώσουν βιώσιμους κοινοτικούς παραγωγούς εφαρμόζοντας ληστρική στρατηγική καθορισμού τιμών. Εν πάση περιπτώσει, η ανάλυση της ζημίας απαιτεί να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες πριν αποφασισθεί αν ο σχετικός κοινοτικός κλάδος παραγωγής έχει πράγματι υποστεί "σημαντική ζημία".

Μία άλλη προϋπόθεση για την επιβολή μέτρων είναι η ανάγκη να υπάρχει "αιτιώδης συνάφεια", δηλαδή η ζημία πρέπει να έχει προκληθεί από το ντάμπινγκ ή τις επιδοτήσεις. Αυτή η προϋπόθεση πληρούται όταν η ζημία που έχει προκληθεί στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής, συμπίπτει με την αύξηση των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ και επιδοτήσεων. Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εισαγωγές που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ ή επιδοτήσεων δεν είναι αναγκαστικά η μόνη αιτία της ζημίας.

1.1.2.3. Συμφέρov της Κoιvότητας

Τέλος, πρέπει να διασφαλιστεί ότι η εφαρμογή των μέτρων δεν είναι αντίθετη προς το συμφέρον της Κοινότητας. Σχετικά με αυτό πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα όλων των οικονομικών φορέων που ενδέχεται να επηρεαστούν από το αποτέλεσμα της έρευνας.

1.1.3. Διαδικασία

Οι έρευνες ακολουθούν τους διαδικαστικούς κανόνες που καθορίζονται στους αντίστοιχους βασικούς κανονισμούς. Αυτοί οι κανόνες εξασφαλίζουν διαφανή, θεμιτή και αντικειμενική διαδικασία, εφόσον παρέχουν σημαντικά διαδικαστικά δικαιώματα στα ενδιαφερόμενα μέρη. Επιπλέον, τα αποτελέσματα της έρευνας δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα και η Κοινότητα υποχρεούται να αιτιολογεί τις αποφάσεις της σ' αυτήν τη δημοσίευση. Τέλος, διασφαλίζεται ότι κάθε υπόθεση εξετάζεται με βάση τα ιδιαίτερα στοιχεία της και η Επιτροπή δεν διστάζει να περατώσει μία υπόθεση, αν δεν πληρούνται οι όροι για την επιβολή μέτρων.

Ενώ κάθε έρευνα είναι διαφορετική, ανάλογα με τα προϊόντα και τις χώρες που ενέχονται, όλες οι υποθέσεις ακολουθούν τους ίδιους διαδικαστικούς κανόνες. Ωστόσο, ορισμένοι προτιμησιακοί κανόνες εφαρμόζονται στις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και στην Τουρκία. Οι κανόνες που ισχύουν για κάθε νέα υπόθεση περιγράφονται συνοπτικά στη συνέχεια.

Έναρξη διαδικασίας

Μία υπόθεση αρχίζει κανονικά όταν υποβάλλεται δεόντως αιτιολογημένη καταγγελία από τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής που κατασκευάζει το ίδιο ή παρόμοιο προϊόν με εκείνο που αναφέρεται στην καταγγελία. Μετά την παραλαβή αυτής της καταγγελίας, η Επιτροπή αξιολογεί κατά πόσον η καταγγελία περιέχει επαρκή αποδεικτικά στοιχεία που επιτρέπουν την έναρξη διαδικασίας. Η διαδικασία κινείται με τη δημοσίευση ανακοίνωσης για την έναρξη διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα. Σ' αυτήν την ανακοίνωση, καλούνται όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των χρηστών και, όταν χρειάζεται, των οργανώσεων των καταναλωτών, να συμμετάσχουν και να συνεργαστούν στην έρευνα. Αποστέλλονται, επίσης, λεπτομερή ερωτηματολόγια στους παραγωγούς των χωρών εξαγωγής και της Κοινότητας, στους εμπόρους (ειδικότερα τους εισαγωγείς) και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, όπως οι χρήστες. Κοινοποιείται επίσης σ' αυτά τα μέρη ότι μπορούν να ζητήσουν ακρόαση και πρόσβαση στους μη εμπιστευτικούς φακέλους για να υπερασπισθούν την υπόθεσή τους.

Η έρευνα μέχρι το στάδιο των προσωρινών μέτρων

Μετά την παραλαβή των απαντήσεων στο ερωτηματολόγιο, διεξάγονται επιτόπιες έρευνες από τους υπαλλήλους της Επιτροπής στις εγκαταστάσεις των συνεργαζομένων μερών.

Στόχος αυτών των επισκέψεων είναι να επαληθευθεί αν είναι αξιόπιστες οι πληροφορίες που παρέχονται στο ερωτηματολόγιο. Οι επαληθευμένες πληροφορίες χρησιμοποιούνται εν συνεχεία για να υπολογιστούν ή να καθοριστούν το περιθώριο του ντάμπινγκ και οι παράγοντες της ζημίας, ειδικότερα το περιθώριο των χαμηλότερων από τις κοινοτικές τιμών και το επίπεδο εξουδετέρωσης της ζημίας. Αυτοί οι υπολογισμοί απαιτούν συχνά την επεξεργασία χιλιάδων συναλλαγών και συνεπάγονται πολύπλοκες αναλύσεις του κόστους παραγωγής.

Τα αποτελέσματα των υπολογισμών και οι άλλες διαπιστώσεις συνοψίζονται σ' ένα έγγραφο εργασίας, βάσει του οποίου αποφασίζεται - μετά από διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της συμβουλευτικής επιτροπής - αν χρειάζεται να επιβληθούν προσωρινά μέτρα ή αν πρέπει να περατωθεί η διαδικασία. Και στις δύο περιπτώσεις, σ' αυτό το στάδιο η λήψη της απόφασης αποτελεί αρμοδιότητα της Επιτροπής.

Η έρευνα μέχρι το στάδιο των οριστικών μέτρων

Μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα κανονισμού της Επιτροπής για την επιβολή προσωρινών δασμών, τα ενδιαφερόμενα μέρη που έχουν υποβάλει σχετικό αίτημα ενημερώνονται για την έρευνα για να μπορέσουν να επαληθεύσουν τους υπολογισμούς της Επιτροπής και να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους. Μπορούν, επίσης, να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους κατά τη διάρκεια ακρόασης. Αυτές οι προσωρινές παρατηρήσεις λαμβάνονται υπόψη όταν η Επιτροπή προετοιμάζει το δεύτερο, οριστικό, έγγραφο εργασίας.

Μετά την τελική κοινοποίηση και τις διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη βάσει του δεύτερου εγγράφου εργασίας, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση στο Συμβούλιο σχετικά με την επικύρωση ή μη των προσωρινών μέτρων και επιβάλλει οριστικά μέτρα. Άλλη δυνατότητα είναι η αποδοχή από την Επιτροπή των αναλήψεων υποχρεώσεων που προσφέρουν οι εξαγωγείς, οι οποίοι αναλαμβάνουν τη δέσμευση να τηρούν τις ελάχιστες τιμές. Σ' αυτήν την περίπτωση, δεν επιβάλλονται γενικά δασμοί για τις εταιρείες για τις οποίες γίνονται δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων.

Το Συμβούλιο αποφασίζει αν θα εγκρίνει την πρόταση της Επιτροπής με απλή πλειοψηφία, δηλ. τουλάχιστον οκτώ κράτη μέλη πρέπει να είναι υπέρ της προτάσεως της Επιτροπής. Ο κανονισμός για την επιβολή οριστικών δασμών και για την είσπραξη των προσωρινών δασμών δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα.

Με βάση τα συμπεράσματα της έρευνας, μπορεί επίσης να αποφασιστεί η περάτωση διαδικασίας χωρίς την επιβολή μέτρων. Ισχύει η ίδια διαδικασία (κοινοποίηση, παρατηρήσεις, ακροάσεις, έγγραφο εργασίας) που περιγράφεται ανωτέρω. Η περάτωση διαδικασίας γίνεται γενικά με απόφαση της Επιτροπής κατόπιν διαβουλεύσεων με τα κράτη μέλη.

Προθεσμίες

Η διαδικασία που περιγράφεται παραπάνω υπόκειται σε αυστηρές δεσμευτικές προθεσμίες. Η απόφαση για την επιβολή προσωρινών δασμών πρέπει να λαμβάνεται εντός εννέα μηνών από την έναρξη της διαδικασίας και η συνολική διάρκεια μιας έρευνας περιορίζεται σε 15 μήνες (13 μήνες για τις υποθέσεις κατά των επιδοτήσεων). Τούτο οδηγεί σε σημαντική πίεση χρόνου, λαμβανομένων υπόψη, μεταξύ άλλων, των εσωτερικών διαβουλεύσεων και της ανάγκης δημοσίευσης κανονισμών και αποφάσεων των κοινοτικών οργάνων σε όλες τις κοινοτικές γλώσσες συγχρόνως.

Τα μέτρα κατά του ντάμπινγκ ή τα αντισταθμιστικά μέτρα παραμένουν κατά κανόνα σε ισχύ επί πέντε έτη και μπορούν να λάβουν τη μορφή δασμών ή αναλήψεων υποχρεώσεων που συμφωνούνται με εξαγωγείς. Τα μέτρα επιβάλλονται σε εθνικό επίπεδο, αλλά στους εξαγωγείς που συνεργάστηκαν καθ' όλη τη διάρκεια της έρευνας μπορεί να χορηγηθεί ατομική μεταχείριση, με την εφαρμογή ειδικού δασμού για κάθε εταιρεία. Κατά την πενταετή περίοδο, τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να ζητήσουν επανεξέταση των μέτρων ή την επιστροφή των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ. Τα μέτρα μπορούν, επίσης, να ανασταλούν για ορισμένο χρονικό διάστημα, αν πληρούνται συγκεκριμένα κριτήρια.

Οι βασικοί κανονισμοί προβλέπουν διοικητική επανεξέταση και πραγματοποιούν διάκριση μεταξύ της ενδιάμεσης επανεξέτασης, της επανεξέτασης ως προς νέο εξαγωγέα και της επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων. Οι διαδικασίες αυτές κινούνται κανονικά μόνο βάσει έγκυρων αποδείξεων και δεν υπερβαίνουν συνήθως σε διάρκεια τους 12 μήνες.

H επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων προορίζεται να καθορίσει αν η λήξη της ισχύος των μέτρων είναι πιθανόν να οδηγήσει στη συνέχιση ή στην επανάληψη του ντάμπινγκ και της ζημίας. Κατά τη διάρκεια της πενταετούς περιόδου, η Επιτροπή μπορεί να πραγματοποιήσει ενδιάμεση επανεξέταση. Στο πλαίσιο της εν λόγω διαδικασίας, η Επιτροπή εξετάζει αν έχουν μεταβληθεί σημαντικά οι συνθήκες, όσον αφορά την επιδότηση/το ντάμπινγκ και τη ζημία ή αν τα ισχύοντα μέτρα επιτυγχάνουν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα εξάλειψης της ζημίας. Τέλος, οι βασικοί κανονισμοί προβλέπουν ότι διενεργείται επανεξέταση για να καθοριστούν τα ατομικά περιθώρια για τους νέους εξαγωγείς στη σχετική χώρα εξαγωγής.

Δικαστικός έλεγχος

Τα διαδικαστικά δικαιώματα των μερών, συμπεριλαμβανομένων των ακροάσεων και της πρόσβασης στους μη εμπιστευτικούς φακέλους, προστατεύονται σε όλες τις φάσεις της διαδικασίας και, προς το σκοπό της ορθής εφαρμογής τους, προβλέπεται σύστημα δικαστικού ελέγχου. Η αρμοδιότητα για τον έλεγχο των υποθέσεων κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων εμπίπτει στο Πρωτοδικείο και στο Δικαστήριο στο Λουξεμβούργο. Βέβαια, τα μέλη του ΠΟΕ έχουν πάντοτε τη δυνατότητα προσφυγής στο μηχανισμό επίλυσης των διαφορών που προβλέπει ο οργανισμός αυτός.

1.1.4. Οι υπηρεσίες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων της Επιτροπής

Κατά τη διάρκεια του 2001, οι έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων εξακολούθησαν να διενεργούνται από τις Διευθύνσεις Β και Γ της Γενικής Διεύθυνσης Εμπορίου, η οποία είναι επιφορτισμένη με την εξωτερική εμπορική πολιτική. Ενώ η Διεύθυνση Γ ασχολήθηκε με τις πτυχές των ερευνών που αφορούν το ντάμπινγκ και τις επιδοτήσεις, η Διεύθυνση Β κάλυψε τους τομείς της ζημίας και των συμφερόντων της Κοινότητας. Επιπλέον, η Μονάδα 1 στη Διεύθυνση Β ήταν επιφορτισμένη με τις πτυχές πολιτικής των δύο Διευθύνσεων και η Μονάδα 1 στη Διεύθυνση Γ παρακολούθησε τις δραστηριότητες τρίτων χωρών κατά του ντάμπινγκ, των επιδοτήσεων και των μέτρων διασφάλισης. Πραγματοποιήθηκε αναδιάρθρωση τον Απρίλιο 2002, που είχε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία Διεύθυνσης που καλύπτει όλα τα Μέσα Εμπορικής Άμυνας.

1.2. Διασφαλίσεις

1.2.1. Νομικό πλαίσιο

Η αρχή της ελευθέρωσης των εισαγωγών καθορίστηκε στο πλαίσιο της GATT 1947 και ενισχύθηκε το 1994 με τις συμφωνίες του ΠΟΕ. Δεδομένου ότι τα μέτρα διασφάλισης συνίστανται στη μονομερή ανάκληση ή αναστολή προηγουμένως συμφωνηθείσας δασμολογικής παραχώρησης ή άλλων υποχρεώσεων στο πλαίσιο της ελευθέρωσης του εμπορίου, πρέπει να θεωρούνται ως εξαίρεση από αυτή την αρχή. Η GATT 1947 και η συμφωνία του ΠΟΕ επέβαλαν αυστηρούς όρους για την εφαρμογή της εν λόγω "ρήτρας διαφυγής". Το άρθρο XIX της GATT 1994 και η συμφωνία του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης, ως έχουν, δεν καθορίζουν απλώς κανόνες και κριτήρια, αλλά καθιερώνουν και μηχανισμό πολυμερούς ελέγχου στο πλαίσιο της επιτροπής του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης.

Βάσει των κανόνων του ΠΟΕ, τα μέτρα διασφάλισης πρέπει να θεωρούνται ως βραχυπρόθεσμα μέτρα άμυνας που εφαρμόζονται σε όλες τις εισαγωγές του προϊόντος που υπόκειται σε μέτρο, ανεξάρτητα από την καταγωγή του [8].

[8] Όσον αφορά, ωστόσο, κράτη που δεν αποτελούν μέλη του ΠΟΕ, τα μέτρα διασφάλισης μπορεί να είναι επιλεκτικά και να εφαρμόζονται σε προϊόντα καταγωγής συγκεκριμένης χώρας

Τα μέτρα διασφαλίσεως πρέπει να θεσπίζονται μόνον μετά από εμπεριστατωμένη έρευνα που παρέχει αποδεικτικά στοιχεία για την ύπαρξη α) απρόβλεπτων εξελίξεων που οδηγούν σε β) αυξημένες εισαγωγές γ) ύπαρξη σοβαρής ζημίας για τους εγχώριους παραγωγούς και δ) ύπαρξη αιτιώδους συνάφειας μεταξύ των εισαγωγών και της ζημίας. Τέλος, η θέσπιση μέτρων απαιτεί ανάλυση όλων των σχετικών συμφερόντων, δηλ. των επιπτώσεων των μέτρων στους παραγωγούς, τους χρήστες και τους καταναλωτές. Αυτές οι αρχές αντανακλώνται στους αντίστοιχους κοινοτικούς κανονισμούς [9]., καθώς και στη διάταξη που επιβάλλει να λαμβάνονται μέτρα διασφάλισης μόνον όταν είναι προς το συμφέρον της Κοινότητας

[9] Κανονισμοί του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 3285/94 για τους κοινούς κανόνες εισαγωγής, αριθ. 519/94 για τους κοινούς κανόνες σχετικά με τις εισαγωγές από ορισμένες τρίτες χώρες και αριθ. 517/94 για τους κοινούς κανόνες σχετικά με τις εισαγωγές κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων από ορισμένες τρίτες χώρες

1.3. Αλλαγές στην κοινοτική νομοθεσία το 2001

Το 2000, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2238/2000 [10] για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/94 του Συμβουλίου για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η τροποποίηση συνίστατο σε:

[10] ΕΕ L 257, 11.10.2000, σ. 2

-διατήρηση του καθεστώτος οικονομίας της αγοράς που εφαρμόζεται στην Κίνα και τη Ρωσία από το 1998 [11], εάν αποδειχθεί ότι ισχύουν συνθήκες οικονομίας της αγοράς.

[11] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 905/98 του Συμβουλίου (ΕΕ L 128, 30.04.1998)

-επέκταση του εν λόγω καθεστώτος οικονομίας της αγοράς στην Ουκρανία, το Βιετνάμ και το Καζακστάν.

-και επέκταση του ευεργετήματος αυτού σε οποιαδήποτε άλλη χώρα χωρίς οικονομία της αγοράς, αμέσως μόλις αυτή καθίσταται μέλος του ΠΟΕ.

Για να εναρμονιστούν σχετικά τα δύο καθεστώτα ΕΚ και ΕΚΑΧ, η Επιτροπή εξέδωσε, στις 2 Μαρτίου 2001, την απόφαση αριθ. 435/2001/ΕΚΑΧ [12], για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 2277/96/ΕΚΑΧ για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.

[12] ΕΕ L 63, 3.3.2001, σ. 14

Η Κοινότητα ενέκρινε, επίσης, νομοθεσία που της επιτρέπει να αναπροσαρμόζει, όταν χρειάζεται, τα μέτρα κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων που βασίζονται σε αποφάσεις της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ. Στις 23 Ιουλίου 2001, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1515/2001 του Συμβουλίου για τα μέτρα που μπορεί να θεσπίζει η Κοινότητα βάσει εκθέσεως του οργάνου επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ όσον αφορά τα μέτρα αντιντάμπινγκ και κατά των επιδοτήσεων [13], Σ' αυτό το πλαίσιο, το Συμβούλιο εξέδωσε, στις 23 Ιουλίου 2001, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1515/2001, που θεσπίζει ειδικές διατάξεις που επιτρέπουν στην Κοινότητα να καθιστά τα μέτρα που λαμβάνονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 ή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2026/97 σύμφωνα με τις συστάσεις και τις ρυθμίσεις που περιέχονται στην έκθεση που εκδίδει το Όργανο Επίλυσης Διαφορών του ΠΟΕ. Οι διατάξεις αυτές είναι δυνατό να:

[13] ΕΕ L 201, 26.7.2001, σ. 10

-καταργούν, αναστέλλουν ή τροποποιούν το υπό αμφισβήτηση μέτρο με ή χωρίς επανεξέταση και/ή

-να εγκρίνουν κάθε άλλο ειδικό μέτρο που θεωρείται κατάλληλο υπό τις εκάστοτε περιστάσεις.

Για να λαμβάνονται πλήρως υπόψη οι νομικές ερμηνείες που περιέχονται στην έκθεση την οποία εκδίδει το ΟΕΔ, μπορεί να γίνεται, εφόσον χρειάζεται, επίκληση των προαναφερόμενων διατάξεων σχετικά με μέτρα για τα οποία δεν προκύπτει συγκεκριμένη διαφορά.

2. Γενικη επισκόπηση των ερευνων και των μετρων κατα του νταμπινγκ και των επιδοτησεων

2.1. Νέες έρευνες

Στα τέλη του 2001, η Κοινότητα είχε θέσει σε ισχύ 175 μέτρα αντιντάμπινγκ [14] και 16 αντισταθμιστικά μέτρα. Τα μέτρα αντιντάμπινγκ κάλυψαν 68 προϊόντα και 36 χώρες (βλ. παράρτημα Ξ). Τα μέτρα αντιντάμπινγκ κάλυψαν 11 προϊόντα και 8 χώρες (βλ. παράρτημα Ρ). Η πλειονότητα των οριστικών μέτρων είχε τη μορφή δασμών. εντούτοις, για σημαντικό αριθμό περιπτώσεων, έγιναν αποδεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων.

[14] Τα μέτρα υπολογίζονται ανά προϊόν και ανά ενδιαφερόμενη χώρα

Μεταξύ των μέτρων που ίσχυαν κατά το τέλος του 2001, 34 αφορούσαν την Κίνα, 20 την Ινδία, 11 τη Δημοκρατία της Κορέας, 11 τη Ρωσία, 9 την Ινδονησία, 8 την Ιαπωνία και 11 μέτρα εφαρμόζονταν για χώρες χωρίς οικονομία αγοράς, στις οποίες περιλαμβάνονται η Ουκρανία με 8 μέτρα και η Λευκορωσία με 3 μέτρα. Είκοσι τέσσερα μέτρα αφορούσαν μια ή περισσότερες από τις 10 χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΧΚΑΕ) [15].

[15] Οι χώρες αυτές είναι οι εξής: η Ρουμανία, η Βουλγαρία, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Τσεχική Δημοκρατία, η Σλοβενία, η Ουγγαρία, η Πολωνία, η Λιθουανία, η Λετονία και η Εσθονία

Για μία πιο ρεαλιστική άποψη των επιπτώσεων που έχουν τα μέτρα αντιντάμπινγκ, ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και ο εμπορικός όγκος των εν λόγω προϊόντων, που ποικίλλει σημαντικά ανάλογα με τον τομέα προϊόντος. Ο όγκος αυτός είναι συχνά πολύ μεγάλος στην περίπτωση προϊόντων υψηλής τεχνολογίας, όπως οι ηλεκτρονικές συσκευές, που αποτελούν προϊόντα υψηλής προστιθέμενης αξίας. Θα πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το 0,5% [16] των συνολικών εισαγωγών στην Κοινότητα υποβλήθηκε το 2001 σε μέτρα αντιντάμπινγκ και αντεπιδοτήσεων.

[16] Πηγή Comext

ΠΙΝΑΚΑΣ 1

Έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1997 έως 31 Δεκεμβρίου 2001 [17]

[17] Η έναρξη διαδικασίας για μια υπόθεση που αφορά περισσότερες από μία χώρες, θεωρείται ως χωριστή έρευνα/διαδικασία ανά χώρα

>TABLE POSITION>

2.2. Έρευνες επανεξέτασης

Τα μέτρα αντιντάμπινγκ, στα οποία περιλαμβάνονται αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές, είναι δυνατό να υποβάλλονται, σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό, σε πέντε διαφορετικά είδη επανεξέτασης: επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων (άρθρο 11 παράγραφος 2), ενδιάμεση επανεξέταση (άρθρο 11 παράγραφος 3), επανεξέταση ως προς νέους εξαγωγείς (άρθρο 11 παράγραφος 4), έρευνες κατά της απορρόφησης του δασμού (άρθρο 12) και έρευνες για την καταστρατήγηση των μέτρων (άρθρο 13).

Επίσης τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων είναι δυνατό να υποβάλλονται, σύμφωνα με τον βασικό κανονισμό, σε πέντε διαφορετικά είδη επανεξέτασης: επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων (άρθρο 18), ενδιάμεση επανεξέταση (άρθρο 19), έρευνες κατά της απορρόφησης του δασμού (άρθρο 19 παράγραφος 3), επανεξετάσεις με συνοπτική διαδικασία (άρθρο 20) και έρευνες για την καταστρατήγηση των μέτρων (άρθρο 23).

Αυτές οι επανεξετάσεις εξακολουθούν να αποτελούν σημαντικό τμήμα των εργασιών των υπηρεσιών αντιντάμπινγκ της Επιτροπής. Κατά την περίοδο από το 1997 έως το 2001, κινήθηκαν συνολικά 161 έρευνες επανεξέτασης. Οι εν λόγω έρευνες επανεξέτασης αντιπροσώπευαν περίπου το 42% του συνόλου των ερευνών.

Το 2001 άρχισαν 29 επανεξετάσεις. Από αυτές, οι 12 αποτελούσαν επανεξετάσεις ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, οι 14 ενδιάμεσες επανεξετάσεις, οι 2 επανεξετάσεις ως προς νέους εξαγωγείς και μία ήταν επανεξέταση για την καταστρατήγηση των μέτρων.

Επισκόπηση των ερευνών που κινήθηκαν στο πλαίσιο επανεξετάσεων το 2001 περιλαμβάνονται στα παραρτήματα Ζ έως Λ, ενώ ο πίνακας 2 περιέχει στατιστικές πληροφορίες για τα έτη 1997- 2001.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2

Επανεξετάσεις ερευνών κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων

κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 1997 έως 31 Δεκεμβρίου 2001 [18]

[18] Η έναρξη διαδικασίας για μια υπόθεση που αφορά περισσότερες από μία χώρες, θεωρείται ως χωριστή έρευνα/διαδικασία ανά χώρα

>TABLE POSITION>

Λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τα συμπεράσματα παρατίθενται στο σημείο 3.2.

3. Επισκοπηση δραστηριοτητων το 2001

3.1. Νέες έρευνες

3.1.1. Έναρξη διαδικασιών

Το 2001 κινήθηκαν 33 έρευνες. Έξι από αυτές ήταν έρευνες κατά των επιδοτήσεων. Αφορούσαν 10 διαφορετικά προϊόντα από 19 διαφορετικές χώρες. Οι λεπτομέρειες γι' αυτές τις έρευνες περιλαμβάνονται στο Παράρτημα Α. Η πλέον θιγείσα χώρα ήταν η Ινδία με 8 έρευνες, ακολουθούμενη από την Ινδονησία την οποία αφορούσαν 3 έρευνες. Τα προϊόντα που αποτέλεσαν κυρίως αντικείμενο των ερευνών ήταν αυτά του τομέα σιδήρου και χάλυβα.

Σε σύγκριση με το 2000 (31 ενάρξεις διαδικασίας), ο αριθμός των νέων ερευνών επιβεβαιώνει επιστροφή στην κανονική κατάσταση που υπήρχε κατά τη δεκαετία του ενενήντα.

Κατά την πενταετία 1997-2001, άρχισαν 224 έρευνες οι οποίες αφορούσαν εισαγωγές από 40 χώρες. Οι έρευνες αφορούσαν κυρίως τους τομείς σιδήρου και χάλυβα με 16 έρευνες, χημικών προϊόντων με 5 έρευνες και κλωστοϋφαντουργικών ειδών με 5 έρευνες. Οι έρευνες κατανέμονται ανά τομέα προϊόντος στο παράρτημα Β (Α).

Οι κύριες χώρες τις οποίες αφορούσαν οι έρευνες την περίοδο 1997 - 2001 ήταν η Ινδία με 31 έρευνες, η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας με 25 έρευνες, η Κορέα με 22 έρευνες και η Ταϊβάν με 17 έρευνες. Οι έρευνες που κινήθηκαν κατά την τελευταία πενταετία κατανέμονται ανά χώρα εξαγωγής στο παράρτημα Β (Β).

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις υποθέσεις που άρχισαν το 2001 καθώς και το όνομα του καταγγέλλοντος. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Α.

>TABLE POSITION>

>TABLE POSITION>

3.1.2. Προσωρινά μέτρα

Το 2001, επιβλήθηκαν προσωρινοί δασμοί για 18 διαδικασίες που αφορούσαν εισαγωγές από 16 διαφορετικές χώρες. Όπως φαίνεται στον πίνακα 1 (βλ. σημείο 2.1), οι έρευνες αφορούσαν 48 υποθέσεις το 2000 και 17 το 1999.

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις υποθέσεις για τις οποίες επιβλήθηκαν προσωρινά μέτρα το 2001 και με το επιβληθέν μέτρο. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Γ.

>TABLE POSITION>

3.1.3. Οριστικά μέτρα

3.1.3.1. Παρουσίαση

Το 2001, επιβλήθηκαν οριστικοί δασμοί για 12 διαδικασίες που αφορούσαν εισαγωγές από 10 διαφορετικές χώρες και κάλυπταν 6 προϊόντα. Η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας και η Ρωσία συμμετέσχον με 2 έρευνες η καθεμία. Οι Πολωνία, Ουκρανία, Τσεχική Δημοκρατία, Ταϊλάνδη, Τουρκία, Ινδία, Κορέα και Ιαπωνία συμμετέχουν με μία έρευνα η καθεμία.

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις υποθέσεις για τις οποίες επιβλήθηκαν οριστικά μέτρα το 2001 και με το επιβληθέν μέτρο. Περαιτέρω πληροφορίες υπάρχουν στην Επίσημη Εφημερίδα η οποία αναφέρεται στο παράρτημα Δ. Το Παράρτημα Δ παρέχει επίσης ορισμένες πρόσθετες πληροφορίες για τον όγκο εισαγωγών και κατανάλωσης.

>TABLE POSITION>

3.1.3.2. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

1. Φύλλα λεπτά από αργίλιο καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Ρωσίας

Η συνολική κοινοτική κατανάλωση των εν λόγω φύλλων από αργίλιο (κοινώς αλουμινόχαρτου οικιακής χρήσης) κατά την περίοδο της έρευνας ανήλθε σε 86.117 τόνους με αξία 191 εκατ. ευρώ. Η αξία του συνόλου των εισαγωγών από τις εν λόγω χώρες κατά την ίδια περίοδο ανήλθε σε 35 εκατ. ευρώ.

Η υπόθεση αυτή δεν ήταν ξεκάθαρη δεδομένου ότι η Επιτροπή, μετά από έρευνα εννέα μηνών, δεν ήταν ακόμη σε θέση να λάβει απόφαση. Πράγματι, ορισμένες πτυχές του ντάμπινγκ και της αιτιώδους συνάφειας χρειάζονταν περαιτέρω έρευνα προτού ληφθεί απόφαση. Το Συμβούλιο επέβαλε, ωστόσο, οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στις 17 Μαΐου 2001.

Οι δασμοί που επιβλήθηκαν στις δύο ενδιαφερόμενες χώρες δεν διέφεραν πολύ, ανέρχονταν δηλαδή σε 15,0% για την Κίνα και σε 14,9% για τη Ρωσία αλλά είχαν υπολογιστεί σε διαφορετική βάση. Πράγματι, κατ' εφαρμογή του "κανόνα του χαμηλότερου δασμού" [19], ο δασμός που επιβλήθηκε στην Κίνα βασίστηκε στο επίπεδο της ζημίας, ενώ ο δασμός που επιβλήθηκε στη Ρωσία βασίστηκε στο επίπεδο του διαπιστωθέντος ντάμπινγκ. Μόλις πληροφορήθηκε τα αποτελέσματα της έρευνας, ο ρώσος παραγωγός-εξαγωγέας πρότεινε να αυξήσει τις τιμές εξαγωγής σε επίπεδο που δεν αποτελεί ντάμπινγκ και να αναλάβει σχετική υποχρέωση. Η εν λόγω ανάληψη υποχρέωσης έγινε αποδεκτή από την Επιτροπή και δεν επιβλήθηκε συνεπώς δασμός στα λεπτά φύλλα από αργίλιο που παρήγαγε ο εν λόγω εξαγωγέας.

[19] Σύμφωνα με αυτόν τον κανόνα, το επίπεδο του ντάμπινγκ ή το επίπεδο της ζημίας, οποιοδήποτε είναι μικρότερο, αποτελεί το επίπεδο του δασμού

Θα πρέπει να σημειωθεί ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που χορηγήθηκε σε παραγωγό της Ρωσίας μεταχείριση χώρας με οικονομία της αγοράς, πράγμα που σημαίνει ότι για τον καθορισμό της κανονικής αξίας χρησιμοποιήθηκαν ως βάση οι εγχώριες τιμές και το κόστος. Το αίτημα του παραγωγού της Κίνας για πανομοιότυπη μεταχείριση απορρίφθηκε, επειδή η σχετική εταιρεία δεν λειτουργούσε υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Για τον εν λόγω εξαγωγέα, η κανονική αξία έπρεπε να υπολογιστεί με βάση τις τιμές σε ανάλογη χώρα, στη συγκεκριμένη περίπτωση στις ΗΠΑ.

Η έρευνα έδειξε επίσης ότι συνέπεσαν ακριβώς την ίδια περίοδο δύο γεγονότα (από το 1996 έως το 1999). Αφενός, οι εισαγωγές από τις δύο ενδιαφερόμενες χώρες αυξήθηκαν κατά 18 ποσοστιαίες μονάδες από πλευράς μεριδίου της αγοράς (από 1% σε 19%) ενώ, αφετέρου, η Κοινότητα έχασε 17 ποσοστιαίες μονάδες.

Το γεγονός αυτό είχε σαφώς επιπτώσεις στην κατάσταση του κοινοτικού κλάδου παραγωγής ο οποίος έχασε 8% από πλευράς παραγωγής και πωλήσεων με μαζική συμπίεση των τιμών κατά 14%, γεγονός που οδήγησε σε απώλειες ύψους 7%. Δεν υπήρχε, συνεπώς, αμφιβολία ότι οι κοινοτικοί παραγωγοί υπέστησαν σημαντική ζημία που προκλήθηκε από τις εισαγωγές που αποτέλεσαν αντικείμενο ντάμπινγκ.

Δεδομένου ότι δεν διαπιστώθηκε κανένας λόγος για μη ανάληψη δράσης κατά των εν λόγω εισαγωγών, το Συμβούλιο αποδέχθηκε την πρόταση της Επιτροπής για επιβολή οριστικών δασμών αντιντάμπινγκ, ενώ η Επιτροπή αποδέχθηκε την ανάληψη υποχρέωσης εκ μέρους του μοναδικού ρώσου εξαγωγέα.

2. Λαμπτήρες φθορισμού μικρού μεγέθους με ηλεκτρονικό κύκλωμα (CFL-i) καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας

Στις 19 Ιουλίου 2001, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στο επίπεδο των διαπιστωθέντων περιθωρίων ντάμπινγκ, με εξαίρεση έναν παραγωγό-εξαγωγέα (Philips & Yaming) για τον οποίο το επίπεδο της ζημίας ήταν χαμηλότερο. Οι επιβληθέντες δασμολογικοί συντελεστές κυμαίνονταν από 0% έως 59,5%. Ο επιβληθείς σε εθνική κλίμακα δασμός ανήλθε σε 66,1%.

Το οικονομικό συμφέρον από την υπόθεση ήταν σχετικά μέτριο, με συνολική κοινοτική κατανάλωση κατά την περίοδο της έρευνας ύψους 555 ευρώ περίπου και 123 εκατομμυρίων μονάδων. Η αξία του συνόλου των εισαγωγών καταγωγής Κίνας κατά την ίδια περίοδο ανήλθε σε 69 εκατ. Ευρώ περίπου. Η διαδικασία παρουσίασε, ωστόσο, ορισμένες ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσες πλευρές.

Πρώτον, αν και η Κίνα δεν αποτελεί μέλος του ΠΟΕ, για τον καθορισμό των οριστικών δασμών υπολογίστηκαν εκ νέου τα περιθώρια ντάμπινγκ για να ληφθούν υπόψη τα συμπεράσματα της ειδικής ομάδας του ΠΟΕ και οι συστάσεις του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου στην υπόθεση που αποτέλεσε αντικείμενο της προσφυγής της Ινδίας κατά της Κοινότητας σχετικά με τα βαμβακερά πανικά κρεβατιού. Οι εν λόγω συστάσεις δεν επιτρέπουν πλέον την πρακτική "μηδενισμού" στους υπολογισμούς του μέσου περιθωρίου του ντάμπινγκ ανά τύπο προϊόντος. Συνεπώς, τα περιθώρια του ντάμπινγκ που αποτελούν τη βάση για τους δασμούς μειώθηκαν κατά μία έως δύο ποσοστιαίες μονάδες.

Δεύτερον, ένα άλλο αμφιλεγόμενο θέμα ήταν η επιλογή του Μεξικού ως κατάλληλης ανάλογης χώρας, επειδή η εταιρεία που ήταν διατεθειμένη να συνεργαστεί στην ανάλογη χώρα συνδεόταν με τον καταγγέλλοντα που είχε υποβάλει προς εξέταση την υπόθεση αντιντάμπινγκ. Η ίδια η Επιτροπή προσπάθησε να αποφύγει να χρησιμοποιήσει το Μεξικό. Ωστόσο, κατ' εφαρμογή του βασικού κανονισμού, η Επιτροπή δεν είχε άλλη επιλογή διότι καμία από τις εταιρείες με τις οποίες ήλθε σε επαφή σε ολόκληρο τον κόσμο δεν ήταν διατεθειμένη να συνεργαστεί. Συνεπώς δεν υπήρχε εναλλακτική λύση άλλη από το Μεξικό.

Τρίτον, η υπόθεση ήταν αμφιλεγόμενη επειδή ορισμένα μέρη ισχυρίστηκαν ότι οι δασμοί αντιντάμπινγκ θα ήταν αντίθετοι προς το κοινοτικό συμφέρον στο σύνολό του. Προέβαλαν σχετικά το αιτιολογικό ότι οι εισαγωγικοί δασμοί θα οδηγούσαν σε αυξήσεις των τιμών για τους λαμπτήρες εξοικονόμησης ενέργειας, σε αντίθεση με τη συνολική κοινοτική φιλοσοφία για ενθάρρυνση της εξοικονόμησης ενέργειας. Το θέμα αυτό εξετάστηκε με ιδιαίτερη προσοχή. Βάσει των αποτελεσμάτων της έρευνας, θεωρήθηκε απίθανο ότι θα αυξανόταν σημαντικά η τιμή των CFL-i μετά την επιβολή των μέτρων. Η εκτίμηση αυτή βασίστηκε στο γεγονός ότι για ορισμένους κινέζους παραγωγούς-εξαγωγείς επιβάλλονταν μηδενικοί ή χαμηλοί δασμοί (όπως για το μεγαλύτερο κινέζο εξαγωγέα), έτσι ώστε οι εισαγωγείς να αυξάνουν σημαντικά το περιθώριο κέρδους και να προσφέρονται εναλλακτικές πηγές προμήθειας από άλλες τρίτες χώρες όπου δεν επιβάλλονται δασμοί. Συνήχθη, επίσης, το συμπέρασμα ότι τα μέτρα δεν θα ήταν αντίθετα προς τις κοινοτικές πολιτικές εξοικονόμησης ενέργειας και ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής δεν ήταν δυνατό να φέρει το κόστος της κοινοτικής ενεργειακής και περιβαλλοντικής πολιτικής υφιστάμενος τις συνέπειες αθέμιτων εμπορικών πρακτικών.

3. Εσωτερικοί ομφαλοί ταχυτήτων (IGH) από την Ιαπωνία

Το Συμβούλιο επέβαλε οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ στις 26 Οκτωβρίου 2001. Η διαδικασία άρχισε τον Ιούλιο 2000, μετά από καταγγελία της SRAM Deutschland GmbH (SRAM), που αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό ποσοστό της κοινοτικής παραγωγής εσωτερικών ομφαλών ταχυτήτων.

Η υπόθεση παρουσίαζε ορισμένες ιδιαιτερότητες: αφορούσε δύο μόνο εταιρείες, μια μικρή έως μεσαία κοινοτική επιχείρηση παραγωγής (σχεδόν μόνο) εσωτερικών ομφαλών ταχυτήτων για ποδήλατα και έναν παγκόσμιας εμβέλειας ιάπωνα παραγωγό (Shimano) που παρείχε στην αγορά όχι μόνο τους εν λόγω ομφαλούς αλλά και πολυάριθμα άλλα μέρη και εξαρτήματα ποδηλάτων. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τύπου, η Shimano ξόδεψε 1 με 2 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ στην προσπάθειά της να επιτύχει παρασκηνιακά τη θετική γι' αυτήν εξέλιξη της συγκεκριμένης διαδικασίας.

Ντάμπινγκ

Το περιθώριο του ντάμπινγκ ορίστηκε σε 36,6% για το μοναδικό εξαγωγέα-παραγωγό της Ιαπωνίας.

Ζημία και πρόκληση ζημίας

Από την έρευνα προέκυψε ότι υπήρχε συμπίεση των τιμών του κοινοτικού κλάδου παραγωγής κατά την περίοδο της έρευνας και ότι αυτές οι τιμές είχαν μειωθεί λόγω των εισαγωγών από την Ιαπωνία που αποτέλεσαν το αντικείμενο ντάμπινγκ. Ενδιαφέρον ήταν το γεγονός ότι οι συγκρίσεις των τιμών βάσει των τιμοκαταλόγων παρουσίαζαν μικρές διαφορές, ενώ οι τιμές που πράγματι εφαρμόστηκαν και ελέγχθηκαν τόσο από πλευράς SRAM όσο και από πλευράς Shimano (λαμβανομένων υπόψη των εκπτώσεων κ.λ.π.) κατέδειξαν ακόμη χαμηλότερες τιμές.

Επί μερικά έτη, οι εισαγωγές στην κοινοτική αγορά από την Ιαπωνία αυξήθηκαν σημαντικά, ενώ ταυτόχρονα οι κύριοι δείκτες ζημίας (αποδοτικότητα, μερίδιο της αγοράς κ.λ.π.) για τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής ακολούθησαν αρνητικές τάσεις.

Αυτό ήταν ιδιαιτέρως προφανές μεταξύ του 1998 και της περιόδου έρευνας, όταν η κοινοτική κατανάλωση μειώθηκε στο 1%, ενώ οι ιαπωνικές εισαγωγές αυξήθηκαν κατά 43%. Την ίδια περίοδο, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής γνώρισε συμπίεση των τιμών που οδήγησε σε οικονομικές απώλειες.

Συμφέρov της Κoιvότητας

Μια άλλη ενδιαφέρουσα πτυχή της παρούσας υπόθεσης ήταν το γεγονός ότι υποβλήθηκαν στις υπηρεσίες της Επιτροπής πολλές διαμαρτυρίες για ενδεχόμενους δασμούς εκ μέρους παραγωγών ποδηλάτων, εισαγωγέων και εξειδικευμένων καταστημάτων λιανικής πώλησης. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής ανέλαβαν τη διενέργεια επιτόπιων ερευνών σε (πολύ μικρότερο) αριθμό εταιρειών που επιθυμούσαν να συνεργαστούν για την έρευνα. Οι συνολικά διαπιστωθείσες συνέπειες του δασμού, που συνίσταντο σε αύξηση 0,5% περίπου του κόστους των κοινοτικών κατασκευαστών ποδηλάτων, ήταν πολύ μικρότερες από αυτές που ανέμεναν οι εν λόγω εταιρείες.

Το δεύτερο θέμα που εξετάστηκε στο παρόν πλαίσιο ήταν ο ανταγωνισμός. Πολλά μέρη έθεσαν το ερώτημα εάν οι δασμοί θα οδηγούσαν σε δεσπόζουσα θέση της SRAM στην κοινοτική αγορά. Λαμβανομένης ωστόσο υπόψη της εδραίωσης της Shimano στην κοινοτική αγορά (39%), της έντονης παρουσίας της σε άλλους τομείς σχετικούς με τα ποδήλατα και του σχετικά χαμηλού συντελεστή του δασμού, διατυπώθηκε το συμπέρασμα ότι, αντίθετα, οι δασμοί θα εξασφάλιζαν μάλλον αποτελεσματικό ανταγωνισμό στην αγορά της Κοινότητας δεδομένου ότι θα έθεταν τη SRAM στο ίδιο ακριβώς επίπεδο με τη Shimano. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει, ωστόσο, να παρακολουθεί τις εξελίξεις στην αγορά, ώστε να είναι σε θέση να αναλάβει δράση σε περίπτωση που θα υπάρξουν ενδείξεις για ενδεχόμενες στρεβλώσεις του ανταγωνισμού στο μέλλον.

Μέτρα

Βάσει των συμπερασμάτων που διατυπώθηκαν ως προς το ντάμπινγκ, τη ζημία, την αιτιώδη συνάφεια και το συμφέρον της Κοινότητας, επιβλήθηκαν οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ σύμφωνα με τον κανόνα του ελάχιστου δασμού στο επίπεδο του περιθωρίου ζημίας ύψους 11,3%.

3.1.4. Έρευνες που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων

Σύμφωνα με τις διατάξεις των αντίστοιχων βασικών κανονισμών, οι έρευνες μπορούν να περατωθούν χωρίς την επιβολή μέτρων όταν ανακαλείται μια καταγγελία ή όταν τα μέτρα είναι περιττά (π.χ. μη ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ/επιδοτήσεων, μη ύπαρξη ζημίας, μέτρα που αντιβαίνουν στο συμφέρον της Κοινότητας).

Το 2001, 12 νέες διαδικασίες περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων, σε σύγκριση με 32 το 2000 και 22 το 1999.

Αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που περατώθηκαν χωρίς την επιβολή μέτρων κατά το 2001 παρέχεται στη συνέχεια. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Ε.

>TABLE POSITION>

3.1.4.1. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις (με χρονολογική σειρά)

1. Συρματόσχοινα και καλώδια από χάλυβα καταγωγής Δημοκρατίας της Κορέας και Μαλαισίας

Η διαδικασία που αφορούσε συρματόσχοινα και καλώδια από χάλυβα καταγωγής Τσεχικής Δημοκρατίας, Δημοκρατίας της Κορέας, Μαλαισίας, Ρωσίας, Ταϊλάνδης και Τουρκίας άρχισε στις 5 Μαΐου 2000, μετά από καταγγελία που διατύπωσε η Liaison Committee of European Union Wire Rope Industries (EWRIS) εξ ονόματος του κοινοτικού κλάδου παραγωγής.

Η διαδικασία αφορούσε τη Δημοκρατία της Κορέας και τη Μαλαισία και περατώθηκε στις 4 Αυγούστου 2001 λόγω του ότι το διαπιστωθέν περιθώριο ντάμπινγκ ήταν ελάχιστο.

2. Έγχρωμοι τηλεοπτικοί δέκτες καταγωγής Τουρκίας

Η διαδικασία άρχισε στις 15 Ιουλίου 2000. Το κύριο θέμα ήταν η εξέταση της καταγωγής. Οι εν λόγω τηλεοπτικοί δέκτες περιέχουν συχνά συστατικά καταγωγής χωρών άλλων από τη χώρα κατασκευής ή συναρμολόγησης του τελικού προϊόντος, με αποτέλεσμα να θεωρείται ότι έχουν καταγωγή χώρας άλλης από τη χώρα κατασκευής ή συναρμολόγησης.

Σύμφωνα με την πάγια πρακτική της Κοινότητας η εξέταση της καταγωγής έγχρωμων τηλεοπτικών δεκτών που είχαν εξαχθεί από την Τουρκία αποτέλεσε αντικείμενο της έρευνας αντιντάμπινγκ. Αποδείχθηκε ότι, στη συγκεκριμένη περίπτωση, η καταγωγή των έγχρωμων σωληνωτών καθοδικών λυχνίων καθόριζε την καταγωγή των τηλεοπτικών δεκτών. Η εξέταση της καταγωγής οδήγησε σχετικά στο συμπέρασμα ότι οι δέκτες που είχαν εξαχθεί από την Τουρκία κατά την περίοδο έρευνας δεν ήταν τουρκικής καταγωγής.

Λόγω των εξαχθέντων συμπερασμάτων, η διαδικασία περατώθηκε χωρίς την επιβολή μέτρων αντιντάμπινγκ με απόφαση που δημοσιεύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 2001.

3.2. Έρευνες επανεξέτασης

3.2.1. Επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων

Το άρθρο 11 παράγραφος 2 και το άρθρο 18 του βασικού κανονισμού προβλέπουν τη λήξη ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ μετά από πέντε έτη, εκτός εάν προκύψει από μια επανεξέταση για τη λήξη ισχύος ότι πρέπει να διατηρηθούν τα μέτρα αυτά στην αρχική τους μορφή.

Το 2001, έληξε αυτόματα η ισχύς 8 μέτρων. Τα στοιχεία για τα εν λόγω μέτρα περιέχονται στο παράρτημα Ν.

Από την έναρξη ισχύος της διάταξης του βασικού κανονισμού για την λήξη ισχύος των μέτρων το 1985, έληξαν αυτομάτως 313 μέτρα.

3.2.1.1. Έναρξη διαδικασιών

Το 2001, άρχισαν 12 έρευνες επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων.

Παρατίθεται στη συνέχεια πίνακας με τις εν λόγω υποθέσεις καθώς και το όνομα του καταγγέλλοντος. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένες επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων διεξάγονται παράλληλα με ενδιάμεσες επανεξετάσεις, που επιτρέπουν την τροποποίηση των δασμολογικών συντελεστών. Οι επανεξετάσεις αυτές σημειώνονται με αστερίσκο. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΣΤ.

>TABLE POSITION>

3.2.1.2. Επανεξετάσεις που περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού

Κατά το 2001, 6 επανεξετάσεις ενόψει της λήξης μέτρων περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ορισμένες επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων διεξάγονται παράλληλα με ενδιάμεσες επανεξετάσεις, που επιτρέπουν την τροποποίηση των δασμολογικών συντελεστών. Οι επανεξετάσεις αυτές σημειώνονται με αστερίσκο.

Παρέχεται στη συνέχεια αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που περατώθηκαν με επιβεβαίωση του δασμού το 2001 καθώς και το αποτέλεσμα της έρευνας. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα ΣΤ.

>TABLE POSITION>

Περατώθηκαν δύο επανεξετάσεις ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σχετικά με ηλεκτρονικούς ζυγούς. Μία επανεξέταση που αφορούσε την Ιαπωνία άρχισε λίγους μήνες πριν από την έναρξη μιας άλλης επανεξέτασης που αφορούσε τη Σιγκαπούρη.

1. Ηλεκτρονικοί ζυγοί από την Ιαπωνία

Τον Απρίλιο 1998 άρχισε επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων που είχαν επιβληθεί αρχικά τον Απρίλιο 1993. Στις 9 Μαρτίου 2001, το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα έπρεπε να διατηρηθούν στην αρχική τους μορφή, δηλ. δασμοί κατ' αξία κυμαινόμενοι μεταξύ 15,3% και 31,6%.

Λόγω των αποδεικτικών στοιχείων που διέθετε η Επιτροπή και του χαμηλού επιπέδου συνεργασίας εκ μέρους των παραγωγών-εξαγωγέων (μόνο για το 4% των εξαγωγών κατά την περίοδο έρευνες υπήρξαν απαντήσεις στο ερωτηματολόγιο της Επιτροπής), διατυπώθηκε η άποψη ότι οι εισαγωγές θα εξακολουθούσαν να πραγματοποιούνται με τιμές ντάμπινγκ για το άμεσο μέλλον και σε αυξημένες ποσότητες αν έπαυε η εφαρμογή των μέτρων, δεδομένου ότι υπήρχαν αποθέματα στην Ιαπωνία.

Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής γνώρισε βραχυπρόθεσμη αύξηση των πωλήσεων λόγω της καθιέρωσης του ευρώ και της ανάγκης που προέκυψε για ανανέωση των ζυγών, και σημείωσε μεγάλη αύξηση των κερδών γεγονός όμως που θεωρήθηκε προσωρινό. Παρά τα εν λόγω καλά αποτελέσματα, το μερίδιο της αγοράς μειώθηκε.

Λόγω των σημαντικών ποσοτήτων ζυγών που θα ήταν δυνατό να εξαχθούν από την Ιαπωνία στην Κοινότητα με τιμές ντάμπινγκ σε περίπτωση κατάργησης των μέτρων, διατυπώθηκε η άποψη ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής θα υφίστατο, σε μια τέτοια περίπτωση, νέες ζημίες.

2. Ηλεκτρονικοί ζυγοί από τη Σιγκαπούρη

Τον Οκτώβριο 1998 άρχισε επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων που είχαν επιβληθεί αρχικά τον Οκτώβριο 1993. Στις 9 Μαρτίου 2001, το Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα θα έπρεπε να διατηρηθούν στην αρχική τους μορφή και επίπεδο δηλαδή δασμό κατ' αξία 15,4% για την εταιρεία που συνεργάστηκε κατά την έρευνα και 31% για τις υπόλοιπες εταιρείες.

Μια εταιρεία που αντιπροσώπευε το 70% των εξαγωγών από την Σιγκαπούρη συνεργάστηκε κατά την εν λόγω έρευνα και διαπιστώθηκε ότι εξακολουθούσε να πραγματοποιεί σημαντικό ντάμπινγκ ύψους 12% στις εξαγωγές της προς την Κοινότητα. Το ντάμπινγκ αυτό μάλλον θα συνεχιστεί κατά το άμεσο μέλλον δεδομένου ότι η κοινοτική αγορά είναι μεγάλη και ελκυστική, με τιμές ελαφρώς υψηλότερες από τις τιμές σε άλλες αγορές τρίτων χωρών προς τις οποίες πραγματοποιούν πωλήσεις οι εξαγωγείς της Σιγκαπούρης. Υπό αυτές τις συνθήκες, εκφράστηκε η άποψη ότι η κατάργηση των μέτρων θα επέφερε κατά πάσα πιθανότητα αύξηση των ποσοτήτων των εισαγωγών με ντάμπινγκ.

Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής βρέθηκε στην ίδια κατάσταση με αυτή που παρατηρήθηκε κατά την έρευνα που αφορούσε την Ιαπωνία. Λόγω της πιθανότητας συνέχισης του ντάμπινγκ σε μεγάλες ποσότητες, διατυπώθηκε η άποψη ότι η ζημία θα επαναλαμβανόταν εάν έπαυε η εφαρμογή των μέτρων. Περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με την έρευνα παρέχονται στη συνέχεια.

3.2.1.3. Επανεξετάσεις που ολοκληρώθηκαν με περάτωση

Το 2001, η παρακάτω επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων σχετικά με 6 χώρες περατώθηκε χωρίς συνέχιση των μέτρων:

Σιδηροπυρίτιο (FeSi) καταγωγής Βραζιλίας, Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Καζακστάν, Ρωσίας, Ουκρανίας και Βενεζουέλας

Η επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων άρχισε στις 9 Δεκεμβρίου 1998 και αφορούσε οριστικά μέτρα που επιβλήθηκαν το Δεκέμβριο 1993 για τις απαριθμούμενες χώρες. Τα εν λόγω μέτρα καταργήθηκαν στις 23 Μαρτίου 2001.

Διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν σημαντικά αποθέματα στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, στο Καζακστάν, στη Ρωσία και την Ουκρανία και ότι υπήρχε πιθανότητα σημαντικές ποσότητες εισαγωγών με ντάμπινγκ να κατευθυνθούν προς την Κοινότητα σε περίπτωση κατάργησης των μέτρων. Όσον αφορά τη Βραζιλία και τη Βενεζουέλα, οι αλλαγές στη δομή των εταιρειών και στις σχετικές αγορές καθιστούσε μάλλον απίθανη την επανάληψη του ζημιογόνου ντάμπινγκ.

Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής επωφελήθηκε από αύξηση των τιμών σιδηροπυριτίου (FeSi) ανά μονάδα από το 1994 έως το 1996, αλλά το 1998 μείωση των τιμών άρχισε να συμπιέζει τα περιθώρια. Αν και η ζήτηση στην Κοινότητα σημείωσε αύξηση κατά την εξεταζόμενη περίοδο λόγω των εξελίξεων στη βιομηχανία χάλυβα, αυτή καλύφθηκε κυρίως με αύξηση των εισαγωγών από τρίτες χώρες. Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής υποχρεώθηκε να μειώσει τις τιμές από το 1997 έως το τέλος του 1998 στην προσπάθειά του να διατηρήσει το μερίδιο αγοράς του, το οποίο παρόλα αυτά σημείωσε ελαφρά συρρίκνωση. Συνήχθη το συμπέρασμα ότι σημαντικές ποσότητες εισαγωγών με ντάμπινγκ καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, Καζακστάν, Ρωσίας ή Ουκρανίας ήταν δυνατό να εισαχθούν στην αγορά εάν έπαυε η εφαρμογή των μέτρων και να ζημιώσουν τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής.

Ωστόσο αν και εφαρμόζονταν για μεγάλο χρονικό διάστημα μέτρα αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές FeSi (Βενεζουέλα 1983, Βραζιλία, Kαζακστάν, Ρωσία και Ουκρανία 1987), η κατάσταση στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής εξακολούθησε να επιδεινώνεται. Από το 1987, τα επίπεδα παραγωγής μειώθηκαν κατά 50% περίπου και το μερίδιο αγοράς από 30% σε 17%. Μετά το 1993, παρά το γεγονός ότι τα μέτρα εξάλειψαν σχεδόν τις εισαγωγές από τις σχετικές χώρες, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής εξακολούθησε να χάνει μερίδιο της αγοράς ενώ αυξάνονταν οι εισαγωγές από άλλες τρίτες χώρες, ιδίως τη Νορβηγία. Συνήχθη, συνεπώς, το συμπέρασμα ότι ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής δεν ήταν σε θέση να επωφεληθεί από τα μέτρα που εφαρμόστηκαν και ότι δεν δικαιολογείτο η περαιτέρω επιβολή παράλογου βάρους στις βιομηχανίες των επόμενων σταδίων παραγωγής.

3.2.2. Ενδιάμεση επανεξέταση

Το άρθρο 11 παράγραφος 3 και το άρθρο 19 του βασικού κανονισμού προβλέπουν επανεξέταση των μέτρων κατά την περίοδο εφαρμογής τους με πρωτοβουλία της Επιτροπής, κατόπιν αιτήσεως κράτους μέλους ή, υπό την προϋπόθεση ότι έχει παρέλθει τουλάχιστον ένα έτος από την επιβολή των οριστικών μέτρων, μετά από αίτηση εξαγωγέα, εισαγωγέα ή παραγωγού της Κοινότητας συνοδευόμενη από επαρκή αποδεικτικά στοιχεία. Στο πλαίσιο των ερευνών, εξετάζεται, μεταξύ άλλων, αν έχουν μεταβληθεί σημαντικά οι συνθήκες όσον αφορά το ντάμπινγκ και τη ζημία. Οι επανεξετάσεις μπορούν να περιορισθούν στο ντάμπινγκ/στις επιδοτήσεις ή στη ζημία.

Κατά το 2001, άρχισαν 14 ενδιάμεσες επανεξετάσεις, 6 ολοκληρώθηκαν με επιβεβαίωση ή τροποποίηση δασμών και μία περατώθηκε.

Παρέχεται στη συνέχεια αλφαβητική (σύμφωνα με το αγγλικό πρωτότυπο) κατάσταση των υποθέσεων που περατώθηκαν το 2001, καθώς και το αποτέλεσμα της έρευνας. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Ζ.

>TABLE POSITION>

3.2.3. Άλλες "ενδιάμεσες" επανεξετάσεις

Κατά το 2001, περατώθηκαν και ορισμένες άλλες επανεξετάσεις που δεν εμπίπτουν στις διατάξεις του άρθρου 11 παράγραφος 3 ή του άρθρου 19 των βασικών κανονισμών ή για τις οποίες δεν δημοσιεύθηκε ανακοίνωση για την έναρξη διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα.

Αυτές αφορούν ειδικότερα:

-έρευνες που διενεργήθηκαν και περατώθηκαν στο πλαίσιο ειδικών διατάξεων του κανονισμού για την επιβολή των αρχικών μέτρων, σε περίπτωση που πραγματοποιήθηκε δειγματοληψία (συσκευές λήψεως εικόνων για την τηλεόραση, σολομός, ξύλινες παλέτες, σκληρές ινοσανίδες).

-τροποποίηση μέτρων μετά από απόφαση του Πρωτοδικείου (σακίδια χεριού).

-έρευνες που διεξήχθησαν μετά από υποβολή στο Πρωτοδικείο αίτησης για την ακύρωση του κανονισμού επιβολής των οριστικών μέτρων (συνθετικές ίνες από πολυεστέρες).

-έρευνες που διεξήχθησαν μετά από έκθεση του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου που ενέκρινε το όργανο επίλυσης διαφορών του ΠΟΕ (πανικά κρεβατιού).

Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Η.

3.2.4. Επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα

Σχετικά με τα μέτρα αντιντάμπινγκ, το άρθρο 11 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού προβλέπει την επανεξέταση των μέτρων (επανεξέταση "νέου εξαγωγέα") με σκοπό να καθορισθούν ατομικά περιθώρια ντάμπινγκ για νέους εξαγωγείς στην εν λόγω χώρα εξαγωγής, οι οποίοι δεν πραγματοποίησαν εξαγωγές του εν λόγω προϊόντος κατά την περίοδο της έρευνας.

Τα εν λόγω μέρη πρέπει να αποδείξουν ότι είναι πραγματικά νέοι εξαγωγείς, δηλαδή ότι δεν συνδέονται με κανέναν από τους εξαγωγείς ή παραγωγούς της χώρας εξαγωγής, οι οποίοι υπόκεινται στα μέτρα αντιντάμπινγκ και ότι πράγματι πραγματοποίησαν εξαγωγές στην Κοινότητα μετά την προαναφερθείσα περίοδο έρευνας ή ότι έχουν αναλάβει αμετάκλητη συμβατική υποχρέωση για την εξαγωγή σημαντικής ποσότητας στην Κοινότητα.

Όταν κινηθεί διαδικασία επανεξέτασης για έναν νέο εξαγωγέα, αναστέλλονται οι δασμοί όσον αφορά αυτόν τον εξαγωγέα, αλλά οι εξαγωγές του υπόκεινται σε καταχώρηση, δυνάμει του άρθρου 14 παράγραφος 5 του βασικού κανονισμού έτσι ώστε, αν η επανεξέταση καταλήξει σε προσδιορισμό του ντάμπινγκ όσον αφορά αυτόν τον εξαγωγέα, οι δασμοί αντιντάμπινγκ να μπορούν να εισπραχθούν αναδρομικά από την ημερομηνία έναρξης της διαδικασίας επανεξέτασης.

Σχετικά με τα μέτρα κατά των επιδοτήσεων, το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού προβλέπει την επανεξέταση (επανεξέταση "με συνοπτική διαδικασία"), ώστε να καθοριστεί αμέσως ατομικός αντισταθμιστικός δασμός. Κάθε εξαγωγέας που οι εξαγωγές του υποβάλλονται σε οριστικό αντισταθμιστικό δασμό αλλά ο οποίος δεν έχει αποτελέσει αντικείμενο ατομικής έρευνας κατά την αρχική έρευνα για λόγους άλλους από άρνηση συνεργασίας με την Επιτροπή, μπορεί να ζητήσει τέτοια επανεξέταση.

Το 2001, κινήθηκαν 2 επανεξετάσεις νέου εξαγωγέα και δεν άρχισε καμία συνοπτική διαδικασία. Αφότου πραγματοποίησε η Επιτροπή την πρώτη επανεξέταση του τύπου αυτού το 1990, κινήθηκαν συνολικά 34 έρευνες.

Όσον αφορά τις περατωθείσες έρευνες, αυτές αφορούν μία επανεξέταση για νέο εξαγωγέα (με επιβολή/τροποποίηση δασμού) και τρεις συνοπτικές διαδικασίες (μια με επιβολή/τροποποίηση δασμού και δύο με περάτωση).

Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπουν τα παραρτήματα Θ και Λ.

3.2.5. Έρευνες για την απορρόφηση του δασμού

Η δυνατότητα για επανεξετάσεις όσον αφορά την απορρόφηση του δασμού, όπου εξετάζονται οι περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εξαγωγείς αναλαμβάνουν απευθείας ή εμμέσως το κόστος του δασμού και, επομένως, αυξάνουν το περιθώριο του ντάμπινγκ χωρίς να επηρεάζουν σημαντικά τις τιμές μεταπώλησης, ενσωματώθηκε στο άρθρο 12 και στο άρθρο 19 παράγραφος 3 των βασικών κανονισμών.

Το 2001, δεν άρχισε καμία τέτοια έρευνα, ενώ μια έρευνα περατώθηκε με αύξηση του δασμού.

Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Ι.

3.2.6. Έρευνες για την καταστρατήγηση του δασμού

Η δυνατότητα να κινηθούν εκ νέου έρευνες σε περιπτώσεις κατά τις οποίες αποδεικνύεται ότι τα μέτρα έχουν καταστρατηγηθεί, θεσπίστηκε με το άρθρο 13 και το άρθρο 23 των βασικών κανονισμών.

Η καταστρατήγηση ορίζεται ως η μεταβολή του τύπου του εμπορίου μεταξύ τρίτων χωρών και της Κοινότητας που απορρέει από πρακτική, διαδικασία ή εργασία για την οποία δεν υπάρχει επαρκής λόγος ή οικονομική αιτιολόγηση άλλη εκτός της επιβολής του δασμού. Οι δασμοί μπορούν να επεκταθούν στις εισαγωγές ομοειδών προϊόντων από τρίτες χώρες ή σε μέρη των προϊόντων, αν λαμβάνει χώρα καταστρατήγηση.

Το 2001 άρχισε μία νέα έρευνα. Περισσότερες πληροφορίες περιέχονται στην Επίσημη Εφημερίδα στην οποία παραπέμπει το παράρτημα Κ.

3.3. Διασφαλίσεις

Η Κοινότητα έχει καταφύγει σπανίως σε μέτρα διασφάλισης, ενώ από τη θέση σε ισχύ της συμφωνίας του 1994 για τον ΠΟΕ δεν έχουν θεσπιστεί τέτοια μέτρα.

Κατ' αρχήν, η Επιτροπή θεωρεί ότι τα μέτρα διασφάλισης θα έπρεπε να χρησιμοποιούνται μόνον κατ' εξαίρεση σε επείγουσες περιπτώσεις. Την άποψη αυτή συμμερίζεται και το όργανο επίλυσης των διαφορών του ΠΟΕ.

Η Επιτροπή αναμένει από τους εμπορικούς εταίρους της Κοινότητας να ακολουθήσουν παρόμοια αυστηρή προσέγγιση. Εντούτοις, όλο και περισσότερες χώρες θεσπίζουν μέτρα διασφάλισης, συχνά σε περιπτώσεις που δεν ευθυγραμμίζονται πλήρως με το άρθρο XIX της GATT 1994, τη συμφωνία του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης και άλλους κανόνες του ΠΟΕ. Η δράση, συνεπώς, της Επιτροπής σε σχέση με τα μέτρα διασφάλισης συνίσταται όλο και περισσότερο στην προστασία των εξαγωγικών συμφερόντων των κοινοτικών παραγωγών ενώπιον των οργάνων του ΠΟΕ, εφόσον κρίνεται αναγκαίο (βλ. σημείο 9.1.2).

Όσον αφορά τα παραδοσιακά εμπορικά καθεστώτα, η Επιτροπή συμφώνησε, στο πλαίσιο πολλών διμερών συμφωνιών στις οποίες είναι συμβαλλόμενο μέρος (ευρωπαϊκές συμφωνίες, συμφωνίες με τα κράτη της Μεσογείου, συμφωνίες ελεύθερων συναλλαγών με τη Νότια Αφρική και το Μεξικό, κλπ..), να εισαγάγει ειδικές ρήτρες διασφάλισης που θα εφαρμόζονται σε περιπτώσεις που θα προκύπτουν μεταξύ των εταίρων. Αυτές οι ρήτρες δημιουργούν συμπληρωματικά δικαιώματα και υποχρεώσεις με εκείνα που απορρέουν από τους κανόνες του ΠΟΕ για τα μέτρα διασφάλισης (ιδίως ειδική διαδικασία κοινοποίησης και διαβουλεύσεων). Ως προς αυτό, η Επιτροπή παρακολουθεί στενά κάθε υπόθεση, που κινείται από τους εταίρους με τους οποίους έχει συνάψει προτιμησιακή εμπορική συμφωνία.

4. Ελεγχος των αναληψεων υποχρεωσεων

Οι αναλήψεις υποχρεώσεων αποτελούν μορφή μέτρων αντιντάμπινγκ ή αντισταθμιστικού μέτρου. Γίνονται αποδεκτές από την Επιτροπή, αν αποδειχθεί ότι μπορούν να εξουδετερώσουν αποτελεσματικά τις ζημιογόνες επιπτώσεις του ντάμπινγκ ή των επιδοτήσεων. Για την επίτευξη αυτού του στόχου, οι εξαγωγείς προτείνουν κανονικά την αύξηση των τιμών τους. Η αύξηση των τιμών απορρέει κατ' ανάγκη από τα συμπεράσματα της έρευνας και εξαρτάται άμεσα από το διαπιστωθέν επίπεδο του ντάμπινγκ ή της επιδότησης ή από το επίπεδο εξάλειψης της ζημίας, οποιοδήποτε είναι το χαμηλότερο.

Για να μπορεί η Επιτροπή να παρακολουθεί αν τηρούνται οι αναλήψεις υποχρεώσεων, τα ενδιαφερόμενα μέρη οφείλουν να υποβάλλουν τακτικές, συνήθως ανά τρίμηνο, εκθέσεις με τα στοιχεία για τις πωλήσεις τους. Υποχρεούνται επίσης να παρέχουν στην Επιτροπή κάθε άλλη πληροφορία που θεωρείται αναγκαία και να επιτρέπουν τους ελέγχους των εν λόγω δεδομένων και πληροφοριών στις εγκαταστάσεις τους από την Επιτροπή ακόμη και μετά σύντομη προειδοποίηση. Σε περίπτωση παραβίασης ή ανάκλησης των ανειλημμένων υποχρεώσεων, επιβάλλεται δασμός.

Στις αρχές του 2001, έγιναν αποδεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων από 266 εταιρείες, που αφορούσαν 19 προϊόντα καταγωγής 21 διαφορετικών χωρών.

Στις αρχές του 2001, επιβλήθηκαν δασμοί αντιντάμπινγκ και/ή αντισταθμιστικοί δασμοί σε 8 εταιρείες που παραβίασαν τις υποχρεώσεις που είχαν αναλάβει (σολομός Ατλαντικού εκτροφής, καταγωγής Νορβηγίας- 3 εταιρείες. ξύλινες παλέτες καταγωγής Πολωνίας - 5 εταιρείες). Επιπλέον, 5 εταιρείες ανακάλεσαν εκουσίως τις αναλήψεις υποχρεώσεών τους (ξύλινες παλέτες καταγωγής Πολωνίας- 1 εταιρεία. σολομός Ατλαντικού εκτροφής, καταγωγής Νορβηγίας- 3 εταιρείες, σκληρές ινοσανίδες καταγωγής Λετονίας- 1 εταιρεία). Έληξαν οι αναλήψεις υποχρεώσεων για εξαρτήματα σωληνώσεων καταγωγής Κροατίας (1 εταιρεία) και για καθαρό ακατέργαστο μαγνήσιο καταγωγής Ρωσίας και Ουκρανίας (3 εταιρείες). Με βάση τα συμπεράσματα της έρευνας επανεξέτασης, η ανάληψη υποχρέωσης που πρότεινε 1 άλλη εταιρεία δεν θεωρήθηκε πλέον αναγκαία (αναπτήρες που δεν ξαναγεμίζουν καταγωγής Ταϊλάνδης).

Έγιναν επίσης αποδεκτές αναλήψεις υποχρεώσεων ως προς τις τιμές για 12 ακόμη εταιρείες σε 4 νέες υποθέσεις (συρματόσχοινα και καλώδια από χάλυβα καταγωγής Τσεχικής Δημοκρατίας, Τουρκίας, Ρωσίας και Ταϊλάνδης - 5 εταιρείες. ουρία καταγωγής Βουλγαρίας - 1 εταιρεία. ταινίες τερεφθαλικού πολυαιθυλενίου καταγωγής Ινδίας - 5 εταιρείες. λεπτά φύλλα από αργίλιο καταγωγής Ρωσίας - 1 εταιρεία) και για 8 νέους εξαγωγείς σε ήδη εξεταζόμενες υποθέσεις (σολομός Ατλαντικού εκτροφής, καταγωγής Νορβηγίας - 2 εταιρείες. ξύλινες παλέτες από την Πολωνία - 5 εταιρείες. ορισμένα πλατέα προϊόντα έλασης από όχι σε κράμα χάλυβες καταγωγής Ινδίας - 1 εταιρεία).

Συνεπώς, ο συνολικός αριθμός αναλήψεων υποχρεώσεων που ίσχυαν κατά το τέλος του 2001 ήταν 271. Λεπτομέρειες παρατίθενται στο παράρτημα Μ και επισκόπηση όλων των ισχυουσών αναλήψεων υποχρεώσεων περιλαμβάνεται στο παράρτημα Π.

Λόγω της συνεχιζόμενης αύξησης του αριθμού των αναλήψεων υποχρεώσεων και της πολύπλοκης φύσεώς τους, η Επιτροπή εξακολούθησε να παρέχει πρόσθετους πόρους για την παρακολούθηση των αναλήψεων υποχρεώσεων.

Δεδομένου ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων πρέπει να έχουν τις ίδιες διορθωτικές συνέπειες που θα είχε η επιβολή δασμών ως εναλλακτική λύση, η εξέταση, η προσαρμογή και ο σχεδιασμός των αναλήψεων υποχρεώσεων που προτείνονται, πρέπει να στηρίζονται σε διπλή εκτίμηση του κινδύνου και της αποτελεσματικότητας. Υπήρξαν, συνεπώς, περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αναλήψεις υποχρεώσεων δεν έγιναν αποδεκτές, ιδίως όταν ο εξαγωγέας δεν παρείχε επαρκή συνεργασία και ακριβή στοιχεία κατά την έρευνα ή όταν η δομή των συναλλαγών της εταιρείας επέτρεπε υπερβολικά μεγάλο πεδίο αντιστάθμισης μεταξύ των προϊόντων που δεν υπόκεινται όλα σε αναλήψεις υποχρεώσεων, εφόσον πωλούνταν στον ίδιο πελάτη στην Κοινότητα.

Μετά την αποδοχή των αναλήψεων υποχρεώσεων, η συνέχιση των επαφών με τον κοινοτικό κλάδο παραγωγής εξακολουθεί να είναι απαραίτητη για να συγκεντρώνονται τα κατάλληλα στοιχεία σχετικά με τις επιπτώσεις των αναλήψεων υποχρεώσεων στην αγορά. Με αυτόν τον τρόπο, η Επιτροπή είναι σε θέση να επιδοθεί πιο αποτελεσματικά στις δραστηριότητες παρακολούθησης.

5. Επιστροφές

Το άρθρο 11 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού αντιντάμπινγκ επιτρέπει στους εισαγωγείς να ζητούν την επιστροφή των καταβληθέντων δασμών αντιντάμπινγκ, εφόσον αποδειχθεί ότι εξαλείφθηκε ή μειώθηκε σε επίπεδο κατώτερο του ισχύοντος δασμού το περιθώριο ντάμπινγκ, βάσει του οποίου καταβλήθηκαν οι δασμοί.

Η Επιτροπή εξακολούθησε να εξετάζει αιτήσεις επιστροφής που εκκρεμούσαν και νέες αιτήσεις. Στο πλαίσιο αυτής της δραστηριότητας, η Επιτροπή προσπάθησε να διαρθρώσει τις διάφορες έρευνες κατά τρόπο που να αξιοποιεί καλύτερα τους πόρους της. Κατά το 2001, εκδόθηκαν 3 αποφάσεις που αφορούσαν διαφορετικές αιτήσεις. Από τις αποφάσεις αυτές, οι 2 ενέκριναν την μερική επιστροφή των καταβληθέντων δασμών και μία απόφαση απέρριψε την αίτηση, επειδή ο αιτών δεν στήριξε την υπόθεσή του με τις απαιτούμενες αποδείξεις. Αιτήσεις που αφορούσαν 4 ακόμη καταγγελίες ανακλήθηκαν εκουσίως από τους αιτούντες, όταν κατέστη σαφές ότι οι εξαγωγείς-παραγωγοί τους δεν θα παρείχαν συνεργασία.

Η ουσία 7 υποθέσεων επιστροφής εξεταζόταν ακόμη κατά τη λήξη του έτους. 7 νέες αιτήσεις επιστροφής υποβλήθηκαν κατά τη διάρκεια του έτους, για 3 από τις οποίες θα αναληφθεί σύντομα εξέταση της ουσίας.

Περισσότερες λεπτομέρειες παρατίθενται στο παράρτημα Σ.

6. Δικαστικοσ Ελεγχοσ: αποφασεισ του δικαστηριου/πρωτοδικειου

6.1. Επισκόπηση των νομικών αναθεωρήσεων το 2001

Το 2001, εκδόθηκαν τέσσερις αποφάσεις ή διατάγματα κατά της πρακτικής ντάμπινγκ ή κατά των επιδοτήσεων από το Πρωτοδικείο και τρεις από το Δικαστήριο. Στο πλαίσιο άλλης τεχνικής απόφασης, που δεν είχε συνέπειες ως προς την ουσία της υπόθεσης ή της πολιτικής που ακολούθησαν τα κοινοτικά όργανα, το Πρωτοδικείο θεώρησε ότι δεν υπήρχε λόγος να εκδοθεί απόφαση.

6.2. Υποθέσεις που εκκρεμούν

Στο Παράρτημα Τ παρατίθενται οι υποθέσεις κατά του ντάμπινγκ / των επιδοτήσεων που εξακολουθούσαν να εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου κατά το τέλος του 2001 (10 ενώπιον του Πρωτοδικείου και 3 ενώπιον του Δικαστηρίου).

6.3. Νέες υποθέσεις

Το 2001, υποβλήθηκαν έξι νέες υποθέσεις (σε σύγκριση με 6 το 1999 και 7 το 2000), 4 ενώπιον του Πρωτοδικείου και 2 αιτήσεις αναίρεσης ενώπιον του Δικαστηρίου. Συνεπώς, ο αριθμός των νέων υποθέσεων παραμένει σταθερός κατά τα τελευταία τρία έτη.

Οι υποθέσεις που υποβλήθηκαν στο Πρωτοδικείο το 2001 αφορούν ιδίως τα παρακάτω θέματα:

-καθορισμό του καθεστώτος οικονομίας της αγοράς [20]

[20] T-35/01, Shanghai Teraoka κατά Συμβουλίου, ΕΕ C 118 της 21.4.2001, σ. 41

-εξέταση και αξιολόγηση των παραγόντων ζημίας [21]

[21] T-35/01, Shanghai Teraoka κατά Συμβουλίου, ΕΕ C 118 της 21.4.2001, σ. 41

-επαρκή κοινοποίηση αποτελεσμάτων [22]

[22] T-35/01, Shanghai Teraoka κατά Συμβουλίου, ΕΕ C 118 της 21.4.2001, σ. 41

-καθορισμό σημαντικής ζημίας [23]

[23] T-35/01, Shanghai Teraoka κατά Συμβουλίου, ΕΕ C 118 της 21.4.2001, σ. 41

-αξιολόγηση του συμφέροντος της Κοινότητας [24]

[24] T-132/01, Euroalliages κατά Επιτροπής, ΕΕ C 227 της 11.8.2001, σ. 32

-αίτηση λήψης προσωρινών μέτρων [25]

[25] T-132/01 R, Euroalliages κατά Επιτροπής

-ακύρωση της απόφασης της Επιτροπής για περάτωση επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων χωρίς την επιβολή μέτρων [26]

[26] T-132/01, Euroalliages κατά Επιτροπής, ΕΕ C 227 της 11.8.2001, σ. 32

-επιλογή ανάλογης χώρας/ ανάλογου παραγωγού [27].

[27] T-255/01, Changzhou Hailong Electronics & Yankon κατά Συμβουλίου, ΕΕ C 3 της 5.1.2002, σ.37

6.4. Αποφάσεις εκδοθείσες από το Πρωτοδικείο

Οι ακόλουθες συνοπτικές περιγραφές επικεντρώνονται μόνο στα σημαντικότερα σημεία των αποφάσεων και δεν εξετάζουν όλα τα θέματα που έθιξαν οι εν λόγω δικαστικές αποφάσεις.

6.4.1. Αναπτήρες τσέπης αερίου που δεν ξαναγεμίζουν καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ιαπωνίας

-Υποθέσεις T-82/00 - BIC και λοιποί κατά Συμβουλίου : Απόφαση της 5ης Απριλίου 2001 (ECR 2001 Page II-01241)

Μετά από έρευνα ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων και ενδιάμεση επανεξέταση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3433/91 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικών μέτρων στις εισαγωγές αναπτήρων τσέπης με πυρόλιθο αερίου που δεν ξαναγεμίζουν, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ιαπωνίας, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι εάν έπαυαν να ισχύουν τα μέτρα ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής θα υφίστατο κατά πάσα πιθανότητα εκ νέου ζημία. Ωστόσο, δεν επιτεύχθηκε στο Συμβούλιο η αναγκαία απλή πλειοψηφία για την έγκριση δύο διαδοχικών προτάσεων της Επιτροπής.

Για να αποφευχθεί τόσο η αδικαιολόγητη παράταση της επανεξέτασης όσο και η διατήρηση των μέτρων σε ισχύ για αόριστο χρονικό διάστημα, η Επιτροπή έκρινε ότι τα οριστικά μέτρα έπρεπε να καταργηθούν. Υπέβαλε, συνεπώς, πρόταση στο Συμβούλιο που προέβλεπε την κατάργηση των μέτρων. Η εν λόγω πρόταση έγινε τελικά αποδεκτή από το Συμβούλιο. Στη συνέχεια, ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής αμφισβήτησε τον κανονισμό με τον ισχυρισμό ότι το Συμβούλιο δεν δικαιολόγησε επαρκώς την κατάργηση.

Το Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η αιτιολόγηση του οργάνου ήταν σαφής και νόμιμη. Υπενθύμισε ότι δεν είναι απαραίτητο για την αιτιολόγηση να εξεταστούν όλα τα σχετικά γεγονότα και νομικά σημεία, δεδομένου ότι το ερώτημα κατά πόσον η αιτιολόγηση είναι αρκετά λεπτομερής πρέπει να εξεταστεί, όχι μόνο βάσει της διατύπωσής της, αλλά και βάσει του πλαισίου της και όλων των νομικών κανόνων που διέπουν το εν λόγω θέμα.

Το Πρωτοδικείο υποστήριξε, εξάλλου, ότι ο αμφισβητούμενος κανονισμός έδειχνε σαφώς ότι το Συμβούλιο δεν συμμεριζόταν την άποψη της Επιτροπής για διατήρηση των μέτρων.

6.4.2. Σιδηροπυρίτιο καταγωγής Αιγύπτου και Πολωνίας

-Υπόθεση T-188/99- Euroalliages κατά Επιτροπής : Απόφαση της 20ης Ιουνίου 2001 (ECR 2001 Σελίδα II-01757)

Το 1992, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικά μέτρα στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου (FeSi) καταγωγής Αιγύπτου και Πολωνίας. Η Επιτροπή περάτωσε το 1999 επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων χωρίς επιβολή μέτρων. Βάση της απόφασης αποτέλεσε η έλλειψη πιθανότητας για συνέχιση ή επανάληψη της ζημίας.

Ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής (ο αιτών) υπέβαλε αίτηση στο Πρωτοδικείο, βασιζόμενη κυρίως στην, κατά τους ισχυρισμούς, παραβίαση του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού.

Το Πρωτοδικείο απέρριψε την αίτηση.

Πρώτον, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι, αντίθετα προς τους ισχυρισμούς του αιτούντος, το άρθρο 11 παράγραφος 2 δεν απαιτεί απόδειξη της συνέχισης ή της επανάληψης της ζημίας. Αρκεί ένα πόρισμα σχετικά με την πιθανότητα, αλλά όχι απλώς το ενδεχόμενο. Δεύτερον, το Πρωτοδικείο όρισε ότι το άρθρο 11 παράγραφος 2 εδάφιο 2 προβλέπει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την έναρξη επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, όχι τις προϋποθέσεις διατήρησης των μέτρων. Σύμφωνα με το Πρωτοδικείο, τα 3 κριτήρια που περιλαμβάνονται στην παρούσα παράγραφο αποτελούν απλώς παραδείγματα και πρέπει να αντιμετωπίζονται εναλλακτικά και όχι σωρευτικά. Συνεπώς, οι προϋποθέσεις έναρξης επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων δεν πρέπει να συγχέονται με τις προϋποθέσεις διατήρησης των μέτρων. Τρίτον, το Πρωτοδικείο όρισε ότι, βάσει των ανωτέρω και σύμφωνα με το βασικό κανονισμό και τη συμφωνία αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ, η συνέχιση των μέτρων πέραν των 5 ετών εξαρτάται από πολύ αυστηρούς όρους και απαιτεί θετική απόδειξη της πιθανότητας επανάληψης του ντάμπινγκ και της ζημίας. Στην παρούσα περίπτωση, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η Επιτροπή επαλήθευσε δεόντως ότι το ντάμπινγκ συνεχιζόταν και ότι η ζημία είχε εξαλειφθεί. Η Επιτροπή, όμως, δεν μπόρεσε να αποδείξει ότι υπήρχαν αποδεικτικά στοιχεία για την πιθανότητα ζημιογόνου ντάμπινγκ, όσον αφορά την κατάσταση των εισαγωγέων ή τους όρους της αγοράς. Ελλείψει τέτοιων αντικειμενικών αποδεικτικών στοιχείων, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η Επιτροπή ορθώς αποφάσισε να μη διατηρήσει τα μέτρα.

Τέλος, το Πρωτοδικείο έπρεπε να αποφασίσει για τη μεταχείριση των πληροφοριών που συγκεντρώνονται μετά την περίοδο έρευνας. Σχετικά με το θέμα αυτό, το Πρωτοδικείο υπενθύμισε ότι οι διατάξεις του άρθρου 6 του βασικού κανονισμού που διέπει τη διαδικασία έρευνας ισχύουν για τις επανεξετάσεις ενόψει της λήξεως των μέτρων, και ιδίως για τον κανόνα που ορίζει ότι "Οι πληροφορίες που αφορούν περίοδο μετά την περίοδο έρευνας, δεν λαμβάνονται κατά κανόνα υπόψη. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, στην περίπτωση επανεξετάσεων ενόψει της λήξεως των μέτρων, η αναφορά στο άρθρο 11 εδάφιο 2 παράγραφος 3 σε "όλα τα σχετικά και δεόντως τεκμηριωμένα αποδεικτικά στοιχεία που υποβλήθηκαν" αφορά μόνο τα αποδεικτικά στοιχεία που συγκεντρώθηκαν και επαληθεύθηκαν δεόντως κατά την περίοδο έρευνας σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 του βασικού κανονισμού.

6.4.3. Ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Ινδίας

-Υπόθεση T-58/99 - Mukand et al. Εναντίον του Συμβουλίου - Απόφαση της 19ης Σεπτεμβρίου 2001 (ECR 2001 Σελίδα II-02521)

Το 1998, το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2450/98 για την επιβολή οριστικού αντισταθμιστικού δασμού στις εισαγωγές ράβδων ανοξείδωτου χάλυβα (εφεξής SSBB) καταγωγής Ινδίας.

Κατά τη διοικητική διαδικασία, στο πλαίσιο απόφασης σχετικά με τη λήξη έρευνας κατά των μονοπωλίων, η Επιτροπή διαπίστωσε ότι ορισμένοι κοινοτικοί παραγωγοί πλατέων προϊόντων από ανοξείδωτο χάλυβα, προϊόντων του προηγούμενου σταδίου παραγωγής των SSBB, παραβίασαν τη νομοθεσία για τον ανταγωνισμό τροποποιώντας και εφαρμόζοντας ομοιόμορφα τις αξίες αναφοράς στον τύπο υπολογισμού της προσαύξησης της τιμής του κράματος (στοιχείου της βασικής τιμής).

Μετά την έκδοση του επίμαχου κανονισμού, η Επιτροπή (ΓΔ Ανταγωνισμού) άρχισε περαιτέρω έρευνα κατά των μονοπωλίων, αυτήν την φορά για, κατά τους ισχυρισμούς, κοινές πρακτικές προσαύξησης της τιμής του κράματος στον τομέα των SSBB.

Οι αιτούντες έφεραν το θέμα ενώπιον του Πρωτοδικείου προτού ενημερωθούν για τα πορίσματα της προαναφερθείσας διαδικασίας κατά των μονοπωλίων, σύμφωνα με τα οποία δεν υπήρχε αθέμιτη συμπεριφορά αθέμιτου από πλευράς ανταγωνισμού από μέρους των κοινοτικών παραγωγών. Ισχυρίστηκαν ότι η ζημία που ενδεχομένως προκλήθηκε από άλλους παράγοντες, ιδίως από την αθέμιτη από πλευράς ανταγωνισμού συμπεριφορά του κοινοτικού κλάδου παραγωγής, δεν έπρεπε να αποδοθεί στις εν λόγω εισαγωγές.

Αφού έλαβαν υπόψη την απόφαση με την οποία η Επιτροπή έθεσε τέρμα στη διαδικασία κατά των μονοπωλίων, οι αιτούντες υποστήριξαν ότι το γεγονός και μόνο ότι επλήγησαν απλώς από τη αθέμιτη από πλευράς ανταγωνισμού συμπεριφορά των κοινοτικών παραγωγών πλατέων προϊόντων αρκούσε για να συναχθεί το συμπέρασμα ότι η κοινοτική τιμή για τις SSBB δεν ήταν αξιόπιστη.

Το Πρωτοδικείο ακύρωσε τον επίμαχο κανονισμό όσον αφορά τα προϊόντα που εισάγουν οι αιτούντες.

Το Πρωτοδικείο καταδίκασε τα κοινοτικά όργανα διότι δεν έλαβαν υπόψη την πιθανότητα η ομοιόμορφη εφαρμογή των τιμών στα επίπεδα προϊόντα του προηγούμενου σταδίου παραγωγής να επηρεάζει την αξιοπιστία των τιμών στην αγορά των SSBB. Το Πρωτοδικείο κατέληξε, συνεπώς, στο συμπέρασμα ότι πράγματι η τιμή των SSBB στην Κοινότητα υπέστη τεχνητή διόγκωση λόγω των έμμεσων επιπτώσεων των πρακτικών αθέμιτου ανταγωνισμού που αποδίδονται στους κοινοτικούς παραγωγούς επίπεδων προϊόντων. Εάν τα κοινοτικά όργανα είχαν εκτιμήσει δεόντως την αξιοπιστία της τιμής των SSBB στην κοινοτική αγορά, θα είχαν αποδείξει ότι η τιμή αυτή είχε υποστεί τεχνητή διόγκωση.

6.5. Αποφάσεις εκδοθείσες από το Πρωτοδικείο και το Δικαστήριο

6.5.1. Σιδηροπυρίτιο καταγωγής Κίνας, Καζακστάν, Ρωσίας και Ουκρανίας

-Υπόθεση T-132/01R - Euroalliages και λοιποί κατά Επιτροπής : Απόφαση της 1ης Αυγούστου 2001 και 27ης Φεβρουαρίου 2002, και υπόθεση C-404/01P (R) - Αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης της 1ης Αυγούστου 2001 : απόφαση της 14ης Δεκεμβρίου 2001

Οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ επιβλήθηκαν στις εισαγωγές σιδηροπυριτίου (FeSi) καταγωγής διαφόρων χωρών το 1993 και 1994. Μετά από επανεξέταση ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, η Επιτροπή εξέδωσε την επίμαχη απόφαση για την περάτωση της διαδικασίας αντιντάμπινγκ χωρίς διατήρηση μέτρων για τις εισαγωγές FeSi από την Κίνα, το Καζακστάν, τη Ρωσία και την Ουκρανία. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα μέτρα θα οδηγούσαν μάλλον σε συνέχιση ή επανάληψη του ντάμπινγκ και της ζημίας, αλλά έκρινε ότι η διατήρησή τους δεν εξυπηρετούσε το συμφέρον της Κοινότητας (βλ. επίσης σημείο 3.2.1.3).

Η Euroalliages και άλλοι άσκησαν κύρια προσφυγή κατά της Επιτροπής ενώπιον του Πρωτοδικείου με αίτημα την ακύρωση της απόφασης (Υπόθεση T-132/01) και παράλληλα οι αιτούντες κατέθεσαν ενώπιον του Πρωτοδικείου αίτηση για την επιβολή προσωρινών μέτρων (Υπόθεση T132/01R).

Στην υπόθεση T132/01R, ο πρόεδρος του Πρωτοδικείου εξέτασε πρώτον τη ζημία που υπέστη ο κοινοτικός κλάδος παραγωγής και τη χαρακτήρισε ως σημαντική, συνώνυμη της σοβαρής ζημίας. Δεύτερον, λόγω των ειδικών περιστάσεων της παρούσας υπόθεσης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ζημία που υπέστησαν οι ενάγοντες δεν θα εξαλειφόταν απλώς και μόνον με την απόφαση κατάργησης της επίμαχης απόφασης. Τρίτον, κατά την άποψη του προέδρου, η επίμαχη απόφαση παρουσίαζε χαρακτηριστικά (πιθανότητα συνέχισης ή επανάληψης της ζημίας και του ντάμπινγκ) που δεν παρατηρούνται σε απόφαση για περάτωση επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ. Τέλος, λόγω του γεγονότος ότι δεν ήταν βέβαιο ότι οι ενάγοντες θα αποζημιώνονταν στη συνέχεια στο πλαίσιο της υποτιθέμενης ευθύνης της Κοινότητας, ο πρόεδρος του Πρωτοδικείου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ζημία ήταν και ανεπανόρθωτη ως προς τη φύση της.

Συνεπώς, το Πρωτοδικείο έκρινε ότι η υπόθεση είχε επείγοντα χαρακτήρα και όρισε ότι οι εισαγωγές FeSi από τις εν λόγω χώρες θα έπρεπε να αποτελούν το αντικείμενο καταχώρησης χωρίς την παροχή ασφάλειας από τους εισαγωγείς.

Η Επιτροπή άσκησε αίτηση αναίρεσης κατά της αποφάσεως του προέδρου του Πρωτοδικείου ενώπιον του Δικαστηρίου των ΕΚ.

Κατ' ουσίαν, στην απόφασή του ο πρόεδρος του Δικαστηρίου έκρινε κυρίως ότι η απόφαση του προέδρου του Πρωτοδικείου βασίστηκε στο γεγονός ότι η ζημία θεωρήθηκε ως μη χαρακτηριστική του συγκεκριμένου είδους απόφασης και ως ανεπανόρθωτη αποκλειστικά επειδή η αποκατάσταση των ζημιών σύμφωνα με το άρθρο 288 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ ήταν παρακινδυνευμένη.

Πρώτον, σύμφωνα με το Δικαστήριο ΕΚ, η ζημία που ήταν δυνατό να υποστούν οι ενάγοντες ενυπάρχει σαφώς στην απόφαση περάτωσης διαδικασίας προς το συμφέρον της Κοινότητας. Δεύτερον, η αβεβαιότητα που συνδέεται με το αποτέλεσμα της ανάληψης δράσης για αποζημίωση δεν μπορεί να χαρακτηρίσει τη ζημία ως ανεπανόρθωτη ως προς τη φύση της.

Συνεπώς, ο πρόεδρος του Δικαστηρίου ακύρωσε την απόφαση του προέδρου του Πρωτοδικείου και ανέπεμψε την υπόθεση στο Πρωτοδικείο.

Στην απόφασή του ο πρόεδρος του Πρωτοδικείου συμφώνησε τελικά με τα πορίσματα της απόφασης του προέδρου του Δικαστηρίου ΕΚ της 14ης Δεκεμβρίου 2001. δηλαδή ότι η αβεβαιότητα που συνδέεται με το αποτέλεσμα της ανάληψης δράσης για αποζημίωση δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ανεπανόρθωτη. Λόγω της έλλειψης επείγουσας ανάγκης, ο πρόεδρος του Πρωτοδικείου απέρριψε οριστικά την αίτηση για επιβολή προσωρινών μέτρων.

6.6. Αποφάσεις εκδοθείσες από το Δικαστήριο

6.6.1. Αίτηση αναίρεσης κατά της απόφασης του Πρωτοδικείου της 18ης Δεκεμβρίου 1997 στις υποθέσεις T-159&160/94

-Υπόθεση C-76&77/98P - Nutrasweet/Ajinomoto κατά Συμβουλίου : Απόφαση της 3ης Μαΐου 2001

Με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1391/91, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ασπαρτάμης καταγωγής Ιαπωνίας και Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής σύμφωνα με τον ισχύοντα τότε βασικό κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2423/88 του Συμβουλίου (εφεξής βασικός κανονισμός). Η Nutrasweet ήταν ο μοναδικός παραγωγός στις ΗΠΑ και είχε επιτύχει τη χρήση της ευρεσιτεχνίας για την ασπαρτάμη στις ΗΠΑ μέχρι το 1999, δηλαδή μετά τη λήξη της περιόδου έρευνας. Η Αjinomoto ήταν ο μόνος παραγωγός στην Ιαπωνία. Δεν πραγματοποιούσε άμεσες εξαγωγές στην ΕΚ αλλά μέσω των ΗΠΑ.

Στις 18 Δεκεμβρίου 1997, το Πρωτοδικείο απέρριψε την προσφυγή των Nutrasweet και Ajinomoto (ενάγοντες). Βλ. επίσης τη 16η ετήσια έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (1997) - σημείο 11.4.2.4.

Πρώτον, στην παρούσα αίτηση αναίρεσης, οι ενάγοντες αμφισβήτησαν το γεγονός ότι η ύπαρξη ευρεσιτεχνίας μόνο στην εγχώρια αγορά του εξαγωγέα εμπόδισε, κατά τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας, τη σύγκριση των τιμών στην εν λόγω αγορά με τις τιμές εξαγωγής.

Δεύτερον, οι ενάγοντες αμφισβήτησαν ότι το Πρωτοδικείο εφάρμοσε το νόμο επειδή απέτυχε παντελώς να ικανοποιήσει με την απόφασή του τη θεμελιώδη αρχή του κοινοτικού δικαίου, δηλαδή το δικαίωμα για ακρόαση των εξαγωγέων πριν από την επιβολή προσωρινού δασμού.

Το Δικαστήριο ΕΚ απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως προς όλα τα μέρη της.

Όσον αφορά τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας, το Δικαστήριο όρισε πρώτον ότι μπορεί να υπάρξει παρέκκλιση από την αρχή του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχείο α) του βασικού κανονισμού, δηλαδή τον προσδιορισμό της κανονικής αξίας βάσει των τιμών, με εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 3 στοιχείο β) μόνον όταν δεν υπάρχουν πωλήσεις του ομοειδούς προϊόντος στο πλαίσιο των συνήθων εμπορικών συναλλαγών ή όταν οι πωλήσεις αυτές δεν επιτρέπουν την ορθή σύγκριση, δηλαδή οι εν λόγω πωλήσεις δεν είναι αρκούντως αντιπροσωπευτικές. Σύμφωνα με το Δικαστήριο, αυτές οι δύο προαναφερθείσες περιπτώσεις έχουν χαρακτήρα εξαντλητικό και αφορούν αμφότερες χαρακτηριστικά των πωλήσεων και όχι την τιμή του προϊόντος. Το Δικαστήριο έκρινε ότι οι ενάγοντες εισήγαγαν μια καινούρια περίπτωση που δεν προέβλεπε ο βασικός κανονισμός στο άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο β), δηλαδή τη συγκρισιμότητα εγχώριων τιμών και τιμών εξαγωγής. Η ύπαρξη ευρεσιτεχνίας που προστατεύει τις πωλήσεις του προϊόντος στην εγχώρια αγορά της χώρας εξαγωγής δεν αποτελεί παράγοντα που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής μιας ή δύο παρεκκλίσεων που προβλέπει σχετικά το άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού.

Όσον αφορά την παραβίαση του δικαιώματος ακρόασης, το Δικαστήριο όρισε για μια ακόμη φορά ότι η νομιμότητα του οριστικού κανονισμού που προβλέπει την είσπραξη προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ μπορεί να θιγεί από κάθε παρατυπία του προσωρινού κανονισμού, μόνον εφόσον η παρατυπία αυτή αντανακλάται στον οριστικό κανονισμό.

6.6.2. Προδικαστικό ζήτημα : Παραπομπή στο Δικαστήριο βάσει του άρθρου 234 EΚ εκ μέρους του Finanzgericht Dusseldorf (Γερμανία) για προδικαστικό ζήτημα - Εφαρμογή της απόφασης για την υπόθεση C-245/95

-Υπόθεση C-239/99.- Nachi Europe κατά Hauptzollamt Krefeld: Απόφαση της 15ης Φεβρουαρίου 2001

Με απόφαση της 2ας Μαΐου 1995 στις συνεκδικαζόμενες υποθέσεις T-163&165/94 (NTN Corporation and Koyo Seiko κατά Συμβουλίου), το Πρωτοδικείο κατήργησε το άρθρο 1 του κανονισμού αριθ. 2849/92 [28] (επίμαχος κανονισμός), στο μέτρο που επιβάλλει δασμό αντιντάμπινγκ στους ενάγοντες. Η αίτηση αναίρεσης της Επιτροπής απορρίφθηκε από το Δικαστήριο ΕΚ.

[28] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2849/92 του Συμβουλίου της 28ης Σεπτεμβρίου 1992 περί τροποποιήσεως του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ κατά τις εισαγωγές ένσφαιρων τριβέων (ρουλεμάν με σφαιρίδια), με μέγιστη εξωτερική διάμετρο υπερβαίνουσα τα 30 χιλιοστά, καταγωγής Ιαπωνίας

Ως αποτέλεσμα των δύο αυτών αποφάσεων, η Επιτροπή δημοσίευσε ανακοίνωση στην οποία όριζε ότι οι εισαγωγείς μπορούσαν να ζητήσουν επιστροφή των δασμών από τις εθνικές τελωνειακές αρχές για προϊόντα (ένσφαιρους τριβείς) που είχαν κατασκευαστεί μόνο από τους ενάγοντες (Koyo Seiko and NTN).

Μια γερμανική εταιρεία εισήγαγε ένσφαιρους τριβείς που είχε κατασκευάσει η μητρική της εταιρεία στην Ιαπωνία και ζήτησε επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ που είχε καταβάλει από τις γερμανικές αρχές. Το αίτημα απορρίφθηκε και στη συνέχεια η γερμανική εταιρεία άσκησε προσφυγή ενώπιον της αρμόδιας αρχής, η οποία αποφάσισε να αναστείλει τη διαδικασία και να θέσει το ερώτημα στο Δικαστήριο ΕΚ προς έκδοση προδικαστικής απόφασης.

Το Δικαστήριο υπενθύμισε καταρχάς την πάγια νομολογία, σύμφωνα με την οποία παρά το νομοθετικό τους χαρακτήρα οι κανονισμοί αντιντάμπινγκ είναι δυνατό να έχουν άμεσες και ατομικές συνέπειες για ορισμένα άτομα. Υπενθύμισε, επίσης, ότι το πεδίο εφαρμογής μιας ακυρωτικής απόφασης δεν μπορεί να έχει αποτελέσματα πέραν αυτών που επεδίωξε ο ίδιος ο ενάγων.

Σ' αυτό το πλαίσιο, το Δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το Πρωτοδικείο ορθώς ακύρωσε το άρθρο 1 του επίμαχου κανονισμού μόνον στο βαθμό που αυτός επέβαλε δασμούς αντιντάμπινγκ στους ενάγοντες. Το Δικαστήριο συμπλήρωσε στη συνέχεια ότι η γερμανική εταιρεία είχε δικαίωμα να προσβάλει τον επίμαχο κανονισμό αμέσως ενώπιον του Πρωτοδικείου, αλλά δεν το έπραξε εντός των ισχυουσών προθεσμιών και δεν μπορούσε πλέον να ασκήσει την εν λόγω προσφυγή ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.

7. Έρευνες κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων τρίτων χωρών όσον αφορά εισαγωγές προϊόντων από την Κοινότητα και/ή τα κράτη μέλη της

Στις αρχές του 2001, 17 χώρες εφήρμοζαν συνολικά 117 μέτρα κατά του ντάμπινγκ και των επιδοτήσεων σχετικά με εισαγωγές από την Κοινότητα και/ή τα κράτη μέλη της. Κατά τη διάρκεια του 2001, επιβλήθηκαν 15 νέα μέτρα. Στα τέλη 2001, είχαν ήδη αρχίσει 25 νέες έρευνες.

Η Επιτροπή προσεγγίζει δραστήρια επί του παρόντος τις εν λόγω υποθέσεις. Σε ορισμένες περιπτώσεις, σημειώνεται αύξηση της παρέμβασης έναντι των αρχών των τρίτων χωρών σε διάφορα στάδια των εθνικών διαδικασιών, καθώς και σε επίπεδο ΠΟΕ. Συνεχές πρόβλημα στις εν λόγω υποθέσεις είναι ότι το γεγονός ότι πολλοί κοινοτικοί εξαγωγείς δεν συνεργάζονται σ' αυτές τις έρευνες με το αναπόφευκτο αποτέλεσμα να επιβάλλονται κανονικά μέτρα. Κάθε σημαντική άρνηση συνεργασίας, βεβαίως, μειώνει την ικανότητα παρέμβασης της Επιτροπής και, συνεπώς, ένας από τους στόχους της Επιτροπής στο συγκεκριμένο τομέα είναι να ενθαρρύνονται οι κοινοτικοί εξαγωγείς να συνεργάζονται πλήρως με τις εθνικές αρχές ερευνών των τρίτων χωρών.

Η Επιτροπή προτίθεται να στηρίξει τα κράτη μέλη και τις εταιρείες που συμμετέχουν στις εν λόγω έρευνες. Εντούτοις, θα πρέπει οι ίδιες οι εταιρείες να αναλάβουν πρωταρχικό ρόλο για την προάσπιση των συμφερόντων τους με συνεργασία και, ενδεχομένως, διορισμό νόμιμου αντιπροσώπου.

7.1. Υποθέσεις αντιντάμπινγκ που αναλήφθηκαν κατά της Κοινότητας ή των κρατών μελών της

7.1.1. Παρουσίαση

Ο κατωτέρω πίνακας περιγράφει τις δράσεις αντιντάμπινγκ των τρίτων χωρών κατά της Κοινότητας και/ή των κρατών μελών της το 2001. Δείχνει την κατάσταση στην αρχή του έτους, κατά τη διάρκεια του έτους και στο τέλος του έτους, όσον αφορά τα μέτρα που ισχύουν και τις υποθέσεις που άρχισαν. Λεπτομερέστερα στοιχεία παρέχονται στο παράρτημα Υ, τμήμα Α.

ΠΙΝΑΚΑΣ 3

Έρευνες αντιντάμπινγκ κατά της Κοινότητας ή των κρατών μελών τηςκατά το έτος 2001

>TABLE POSITION>

>TABLE POSITION>

Το 2001, η Γερμανία είναι το κράτος μέλος που εθίγη περισσότερο από οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ (29) με δεύτερη τη Γαλλία (28) και τρίτη την Ιταλία (23). Επίσης την ΕΕ ως σύνολο αφορούσαν 15 ακόμη οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ.

7.1.2. Λεπτομέρειες σχετικά με ορισμένες επιμέρους υποθέσεις

Αυτό το κεφάλαιο περιλαμβάνει ορισμένες δράσεις αντιντάμπινγκ που αναλήφθηκαν το 2000 από τρίτες χώρες και αξίζουν ιδιαίτερη προσοχή.

7.1.2.1. Ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο

Το Δεκέμβριο 2000, οι ΗΠΑ ξεκίνησαν μια εξαιρετικά αμφιλεγόμενη υπόθεση σχετικά με ουράνιο χαμηλού εμπλουτισμού από τη Γαλλία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο Επιτροπή κρίνει ότι η έρευνα αυτή δεν θα έπρεπε να έχει αρχίσει δεδομένου ότι ο αιτών, USEC, δεν διαθέτει το απαιτούμενο καθεστώς για την υποβολή καταγγελίας. Στην πραγματικότητα αποτελεί απλώς υπεργολάβο που δεν είναι καν ο δικαιούχος του προϊόντος. Ο δικαιούχος είναι πράγματι αντίθετος προς την υπόθεση.

Παρά την πραγματοποίηση πολλών παρεμβάσεων και αρκετών γύρων διαβουλεύσεων από την Επιτροπή, οι ΗΠΑ θέσπισαν προσωρινούς δασμούς αντιντάμπινγκ (17,52% για τη Γαλλία και 3,35% για τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και το ΗΒ).

Εκτός από την έλλειψη του απαιτούμενου καθεστώτος, η Επιτροπή άσκησε κριτική στα προσωρινά μέτρα και για άλλους λόγους. Όσον αφορά τη Γαλλία, αποκαλύφθηκε ότι πραγματοποιήθηκε διπλός υπολογισμός των μέτρων αντιντάμπινγκ και ότι παράλληλα επιβλήθηκε προσωρινός αντισταθμιστικός δασμός. Εξάλλου, οι ΗΠΑ έκριναν ότι οι τιμές μεταξύ δύο κρατικών επιχειρήσεων ήταν εξαιρετικά υψηλές και αποτελούσαν επιδότηση. Ήδη για την υπόθεση αντιντάμπινγκ, κατασκεύασαν μια, κατά την άποψή τους, λογική τιμή μεταξύ των δύο στα ίδια σχεδόν επίπεδα - δηλ. στο ίδιο επίπεδο που θεωρούσαν ότι αποτελούσε επιδότηση. Δεν είναι δυνατό να είναι και οι δύο σωστές.

Το επιχείρημα για την προκαταρκτική ζημία ήταν επίσης πολύ ασθενές. Στην πραγματικότητα, οι ζημίες της USEC φαίνεται ότι οφείλονται στη δική της ανικανότητα και στις επιπτώσεις των ρωσικών εισαγωγών.

Στις 14 Δεκεμβρίου 2001, η αρχή ερευνών των ΗΠΑ (DOC) δημοσίευσε τα οριστικά πορίσματά της. Διαπίστωσε περιθώριο ντάμπινγκ 19,57% για τη Γαλλία και ελάχιστο περιθώριο για τις εταιρείες Urenco. Αλλάζοντας τον υπολογισμό των επιδοτήσεων, η DOC εξάλειψε προφανώς το πρόβλημα του "διπλού υπολογισμού", αλλά δημιούργησε σαφώς ένα περιθώριο ντάμπινγκ συνυπολογίζοντας ένα τεχνητά υψηλό κόστος ηλεκτροδότησης.

Τα οριστικά πορίσματα (για τη ζημία) της Επιτροπής Διεθνούς Εμπορίου των ΗΠΑ για το ουράνιο αναμένεται ότι θα εκδοθούν το 2002.

7.1.2.2. Προϊόντα χάλυβα θερμής έλασης από τις Κάτω Χώρες

Στις 3 Μαΐου 2001, οι ΗΠΑ επέβαλαν προσωρινό δασμό αντιντάμπινγκ ύψους 2,44% στις εισαγωγές των προαναφερθέντων προϊόντων από το Corus (πρώην Hoogovens) στις Κάτω Χώρες. Κατά τον υπολογισμό των περιθωρίων ντάμπινγκ, οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την πρακτική "μηδενισμού" δηλαδή υπολόγισαν τα περιθώρια του ντάμπινγκ για κάθε μοντέλο και μηδένισαν όλα τα αρνητικά περιθώρια ντάμπινγκ για τα επιμέρους μοντέλα. Σ' αυτή τη βάση, υπολόγισαν μέσο σταθμισμένο περιθώριο ντάμπινγκ ύψους 2,44%. Χωρίς την εν λόγω μέθοδο, δεν θα είχε υπάρξει ντάμπινγκ και η υπόθεση θα είχε περατωθεί.

Φαίνεται ότι οι ΗΠΑ χρησιμοποίησαν την ίδια μέθοδο που εφάρμοσε η Κοινότητα στην υπόθεση για τα "πανικά κρεβατιού από την Ινδία". Αυτό θεωρήθηκε από το δευτεροβάθμιο δικαιοδοτικό όργανο του ΠΟΕ ως ασυμβίβαστο προς τον ΠΟΕ και γι' αυτό εγκαταλείφθηκε. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πρακτική που χρησιμοποιήθηκε είναι ο συστηματικός μηδενισμός ανά μοντέλο και όχι ο μηδενισμός σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των τιμών εξαγωγής των διαφόρων αγοραστών, περιοχών ή χρονικών περιόδων ("στοχοθέτηση"), που φαίνεται ότι επιτρέπεται από το άρθρο 2.4.2 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ.

Στις 15 Σεπτεμβρίου 2001, οι ΗΠΑ επιβεβαίωσαν τα πορίσματα και επέβαλαν οριστικό δασμό ύψους 3,06%. Εάν δεν είχε πραγματοποιηθεί μηδενισμός, δεν θα υπήρχε ντάμπινγκ. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξετάζουν την πρακτική των ΗΠΑ στο συγκεκριμένο τομέα και ενδέχεται να αναλάβουν αργότερα δράση στο πλαίσιο του ΠΟΕ.

7.1.2.3. Ράβδοι από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Λουξεμβούργου και Ηνωμένου Βασιλείου

Στις 24 Ιανουαρίου 2001, οι ΗΠΑ άρχισαν έρευνα αντιντάμπινγκ για εισαγωγές ράβδων από ανοξείδωτο χάλυβα καταγωγής Γαλλίας, Γερμανίας, Ιταλίας, Λουξεμβούργου και Ηνωμένου Βασιλείου.

Στις 26 Ιουλίου 2001, οι ΗΠΑ εξέδωσαν προκαταρκτική απόφαση για την υπόθεση και επέβαλαν προσωρινούς δασμούς αντιντάμπινγκ κυμαινόμενους μεταξύ 4,3 και 28,07% για τη Γαλλία, 6,48 και 21,03% για τη Γερμανία, ελάχιστου ποσοστού και 33% για την Ιταλία και 6,85 και 125,77% για το ΗΒ.

Οι κύριοι ευρωπαίοι παραγωγοί ράβδων από ανοξείδωτο χάλυβα δεν εθίγησαν ιδιαίτερα από αυτά τα προκαταρκτικά συμπεράσματα. Στην πραγματικότητα, το περιθώριο αντιντάμπινγκ για τη γαλλική εταιρεία Ugine (Usinor Group) ανέρχεται μόνο σε 4,30%, για την αγγλο-ολλανδική εταιρεία Corus σε 6,85% και για τον ιταλό παραγωγό Valbruna σε ελάχιστο όριο (1,85%). Το εξαιρετικά υψηλό επίπεδο ντάμπινγκ για την ιταλική εταιρεία Cogne (πρώτο μεγαλύτερο παραγωγό του συγκεκριμένου προϊόντος στην Ιταλία) μπορεί να εξηγηθεί από το γεγονός ότι η εταιρεία αποφάσισε να μη συνεργασθεί με την αρχή έρευνας των ΗΠΑ.

Για τρεις από τους τέσσερις γερμανούς παραγωγούς ορίστηκε εξαιρετικά υψηλό περιθώριο αντιντάμπινγκ (ο μέσος συντελεστής κυμαίνεται μεταξύ 17,07 και 21,03%). Τέλος, οι ΗΠΑ επέ