Αριθ. C 318/42 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 12. 88 
Γνωμοδότηση για την πρόταση για δεύτερη οδηγία του Συμβουλίου που συντονίζει τις νομοθετικές, 
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που αφορούν την ανάληψη και άσκηση δραστηριότητας πιστω­
τικού ιδρύματος και τροποποιεί την οδηγία 77/780/ΕΟΚ(1) 
(88/C 318/15) 
Στις 7 Μαρτίου 1988, το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 57 της Συνθήκης 
για την ίδρυση της ΕΟΚ, να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να γνωμοδοτήσει 
για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, κατήρτισε τη γνωμοδότηση του στις 7 Σεπτεμβρίου 1988 με βάση την 
έκθεση του κ. Pardon. 
Κατά τη 258η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 29ης Σεπτεμβρίου 1988), η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με 105 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 3 αποχές. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Λ ντικείμενο και θεμελίωση της οδηγίας 
Η οδηγία, η οποία βασίζεται στις διατάξεις του άρθρου 57, 
παράγραφος 2, της Συνθήκης, έχει ως αντικείμενο να διευκο­
λύνει το δικαίωμα εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών των 
πιστωτικών ιδρυμάτων. Προς το σκοπό αυτό, επιδιώκει την 
εναρμόνιση, στο μέτρο που αυτό απαιτείται, των νομοθετι­
κών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών 
μελών, για την άσκηση, όσον αφορά τα εν λόγω ιδρύματα, 
μιας εποπτείας η οποία αποβλέπει στην κατοχύρωση της 
ασφάλειας των καταθέσεων, στην προστασία της αποταμίευ­
σης του κοινού και, γενικότερα, στην ορθή λειτουργία των 
πιστωτικών ιδρυμάτων στα πλαίσια του γενικού συμφέροντος. 
1.2. Η ανάγκη για μια συνεκτική και πλήρη προστασία των 
καταθέσεων 
Δεδομένου ότι πρόκειται για την εφαρμογή της αρχής της 
ενιαίας άδειας λειτουργίας και της αρχής του ελέγχου που 
ασκείται από τις εποπτικές αρχές της χώρας καταγωγής, τόσο 
αναφορικά με τα υποκαταστήματα που έχουν ιδρυθεί σε ένα 
κράτος μέλος όσο και αναφορικά με τις υπηρεσίες που παρέ­
χονται χωρίς την ίδρυση υποκαταστήματος, η ρύθμιση της 
προστασίας των καταθέσεων θα πρέπει αναγκαστικά να 
αποτελέσει ένα συνεκτικό και ολοκληρωμένα σύνολο σε όλη 
την Κοινότητα και, συνεπώς, σε κάθε κράτος μέλος εξετα­
ζόμενο μεμονωμένα. 
1.3. Πτυχές της προστασίας των καταθέσεων 
Σχετικά με το σημείο αυτό είναι δυνατόν να διακριθούν δύο 
πτυχές: 
α) ο έλεγχος των πιστωτικών ιδρυμάτων που έχουν την 
έγκριση να προσφεύγουν μόνιμα στην συλλογή της 
αποταμίευσης του κοινού με τη μορφή αποδοτέων κεφα­
λαίων και τα οποία χρησιμοποιούν, για ίδιο λογαριασμό, 
πιστώσεις, τοποθετήσεις και άλλες πράξεις τραπεζικής 
φύσεως· 
β) ο έλεγχος της συλλογής της αποταμίευσης του κοινού, με 
κάθε άλλη μορφή και κυρίως με τη μορφή των κινητών 
αξιών, όποιος και αν είναι ο οικονομικός φορέας που 
χρησιμοποιεί την αποταμίευση αυτή. 1.4. Εποπτεία πιστωτικών ιδρυμάτων, αντικείμενο της πρό­
τασης οδηγίας 
1.4.1. Αποκλειστικό αντικείμενο της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ 
και του παρόντος σχεδίου οδηγίας είναι η συνεχής και μόνιμη 
εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων σε κάθε κράτος μέλος 
με στόχο την προώθηση της σωστής διαχείρισης τους και 
την πρόληψη, στο μέτρο του δυνατού, κάθε εξασθένισης ή 
απώλειας της εμπιστοσύνης. 
1.4.2. Η αμοιβαία αναγνώριση των αδειών λειτουργίας και 
των συστημάτων εποπτείας που καθιστά δυνατή τη χορήγηση 
ενιαίας άδειας λειτουργίας που θα ισχύει σε όλη την Κοινό­
τητα καθώς και η εφαρμογή της αρχής της εποπτείας από 
τη χώρα καταγωγής προϋποθέτει την ταυτόχρονη εφαρμογή, 
εκτός της δεύτερης οδηγίας που εξετάζεται εδώ: 
— μιας ειδικής κοινοτικής πράξης στα θέματα των ίδιων 
πόρων, δηλαδή της πρότασης οδηγίας σχετικά με τους 
ίδιους πόρους των πιστωτικών ιδρυμάτων, 
— μιας ειδικής κοινοτικής πράξης στα θέματα του συντε­
λεστή φερεγγυότητας, δηλαδή της πρότασης οδηγίας για 
την αναλογία φερεγγυότητας των πιστωτικών ιδρυμάτων, 
— μιας ειδικής κοινοτικής πράξης στα θέματα του ελέγχου 
των μεγάλων οικονομικών ανοιγμάτων, δηλαδή της 
σύστασης της Επιτροπής της 22ας Δεκεμβρίου 1986 
(87/62/ΕΟΚ, ΕΕ αριθ. L 33, σ. 10), 
— μιας ειδικής κοινοτικής πράξης στα θέματα της εγγύησης 
των καταθέσεων, δηλαδή της σύστασης της Επιτροπής 
της 22ας Δεκεμβρίου 1986 (87/63/ΕΟΚ, ΕΕ αριθ. L 33, 
σ. 16). 
Στην περίπτωση που τα κράτη μέλη δεν εφαρμόσουν αυτές 
τις δύο τελευταίες συστάσεις, η ΟΚΕ κρίνει ότι πρέπει να 
αντικατασταθούν από οδηγίες. 
Σύμφωνα με την Επιτροπή, η εναρμόνιση των συνθηκών 
εξυγίανσης και εκκαθάρισης των πιστωτικών ιδρυμάτων δεν 
πρέπει να επιτευχθεί ταυτόχρονα για να καταλήξει στην αμοι­
βαία αναγνώριση, αλλά θα συνεχισθεί (4η αιτιολογική 
σκέψη). 
(') ΕΕ αριθ. C 84 της 31. 3. 1988, σ. 1. Εξάλλου η ΟΚΕ πιστεύει ότι η οδηγία που αναφέρεται στην 
ελεύθερη εγκατάσταση και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών 
12. 12. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/43 
σε θέματα ενυπόθηκης πίστης θα έπρεπε επίσης να υιοθετηθεί 
επειγόντως από το Συμβούλιο. 
1.4.3. Η Επιτροπεί αναφέρει ότι η εναρμόνιση αυτών των 
διάφορων θεμάτων είναι επαρκής για να εξασφαλισθεί ο έλεγ­
χος από τη χώρα καταγωγής. 
Η ΟΚΕ θεωρεί ότι αυτή η εναρμόνιση είναι απαραίτητη 
και πρέπει οπωσδήποτε να επιτευχθεί στις προβλεπόμενες 
προθεσμίες. 
1.4.4. Ο έλεγχος του χρηματοπιστωτικού ισοζυγίου των 
πιστωτικών ιδρυμάτων πρέπει να καλύπτει ό,τι αφορά την 
ρευστότητα, τη φερεγγυότητα και την αποδοτικότητα των εν 
λόγω ιδρυμάτων για να κατοχυρώνεται η προστασία των 
δανειστών. 
Η ενιαία άδεια λειτουργίας από την αρμόδια αρχή της χώρας 
καταγωγής συνεπάγεται, κατά την άποψη της ΟΚΕ, στενή 
συνεργασία μεταξύ των αρχών των κρατών μελών. Οι αρχές 
των κρατών μελών πρέπει να αλληλοενημερώνονται, ιδιαί­
τερα όσον αφορά τους κανόνες εποπτείας, πρέπει να συντο­
νίζουν τις δράσεις τους και να τείνουν προς μια προσέγγιση 
των καταλληλότερων τεχνικών για να εξασφαλισθεί η 
απαραίτητη ασφάλεια. 
1.5. Ενέργειες που θα πρέπει να ληφθούν στο πεδίο των 
κινητών αξιών 
Η προστασία της αποταμίευσης πρέπει να αποτελέσει ένα 
συνεκτικό σύνολο. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να φροντίσει 
να επιτευχθεί αυτό έτσι ώστε το σύστημα προστασίας να μην 
παρουσιάζει καμιά ρωγμή. 
Η ΟΚΕ υποστηρίζει ότι το Συμβούλιο θα έπρεπε να υιοθε­
τήσει επειγόντως την οδηγία σχετικά με την παροχή υπηρε­
σιών επενδύσεων στο κοινό. Θα πρέπει να εξετασθεί με ιδιαί­
τερη προσοχή αν οι διατάξεις που επικαλύπτονται στις δύο 
οδηγίες είναι σε κάθε περίπτωση συνεπείς και σχετικές. 
Είναι ουσιαστικό να μην έχουν με κανένα τρόπο πρόσβαση 
στη δημόσια αποταμίευση ιδρύματα που δεν έχουν άδεια 
λειτουργίας και δεν υπόκεινται σε σχετικό έλεγχο. Αν τα 
υπάρχοντα νομικά μέσα αποδειχθούν ανεπαρκή, εναπόκειται 
στην Επιτροπή να διατυπώσει προτάσεις που θα αποβλέπουν 
στην προστασία της αποταμίευσης του κοινού με απόλυτα 
ολοκληρωμένο τρόπο. 
1.6. Θεμελιώδεις αρχές που θα πρέπει να τηρηθού ν κατά τη ν 
εφαρμογή της οδηγίας 
Όσον αφορά το σχέδιο οδηγίας, η εφαρμογή της θα πρέπει 
αναγκαστικά να υποστηρίξει και να προωθήσει ορισμένες 
θεμελιώδεις αρχές που αναφέρονται κυρίως: 
— στην προστασία της αποταμίευσης, 
— στην ισότητα των συνθηκών ανταγωνισμού, 
— στη φερεγγυότητα των εμπορικών συναλλαγών, 
— στην προστασία των καταναλωτών, 
— στην τήρηση της κοινωνικής νομοθεσίας των κρατών 
μελών. 1.6.1. Η προστασία της αποταμίευσης-Κυρώ­
σεις 
Χρειάζεται να αποσαφηνισθεί στο κείμενο της οδηγίας πως 
μόνο τα πιστωτικά ιδρύματα που ελέγχονται και έχουν άδεια 
λειτουργίας σε ένα κράτος μέλος, έχουν την έγκριση να 
συλλέγουν τις καταθέσεις του κοινού με τη μορφή αποδοτέων 
κεφαλαίων. 
Προς το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεω­
θούν να προβλέψουν ποινικές κυρώσεις για κάθε παράβαση 
αυτού του κανόνα και αυτό από τη στιγμή που υπάρχει επιζή­
τηση της αποταμίευσης του κοινού. 
1.6.2. Η ισότητα των συνθηκών ανταγωνισμού 
Η οδηγία επιτρέπει στα κράτη μέλη να θεσπίσουν πολύ πιο 
αυστηρούς κανόνες από αυτούς που ορίζονται στα άρθρα 3, 
4, 9, 10 και 14 όσον αφορά τα ιδρύματα στα οποία έχει 
δοθεί άδεια λειτουργίας από τις αρμόδιες αρχές τους (6η 
αιτιολογική σκέψη). Αυτή η δυνατότητα ενδέχεται να δη­
μιουργήσει «αντίστροφες διακρίσεις» εις βάρος των πιστω­
τικών ιδρυμάτων που έχουν άδεια λειτουργίας σε αυτά τα 
κράτη. 
Η κατάσταση αυτή ενδέχεται να στρεβλώσει το ανταγωνισμό 
μεταξύ των επιχειρήσεων. Δεν φαίνεται να είναι συμβατή 
με την ιδέα μιας μεγάλης ενιαίας αγοράς χωρίς εσωτερικά 
σύνορα. Είναι δυνατόν να αποφευχθεί με μια μεγαλύτερη 
εναρμόνιση. 
1.6.3. Η ευθύτητα στις εμπορικές συναλλαγές 
1.6.3.1. Στα κράτη μέλη υπάρχουν, σε γενικές γραμμές, 
διατάξεις που έχουν ως στόχο να εξασφαλίζουν την ευθύτητα 
στις εμπορικές συναλλαγές. Ο σκοπός που επιδιώκεται είναι, 
αφενός, να εμποδιστεί η νόθευση του ανταγωνισμού μεταξύ 
των οικονομικών παραγόντων και, αφετέρου, να εξασφαλι­
σθεί η προστασία των καταναλωτών. 
1.6.3.2. Στόχος εδώ είναι οι νομικές διατάξεις που επιβάλ­
λουν τη δημοσιότητα των τιμών και κατά γενικότερο τρόπο 
τη διαφάνεια των συνθηκών πώλησης ή παροχής υπηρεσιών· 
την απαγόρευση των πωλήσεων ή υπηρεσιών που συνδέονται 
με ανάρμοστους όρους κλπ.· την απαγόρευση της παραπλα­
νητικής διαφήμισης· την απαγόρευση της πλανόδιας πώλη­
σης και της κατ'οίκον πώλησης για ορισμένα προϊόντα κλπ. 
1.6.3.3. Οι διατάξεις αυτού του χαρακτήρα, παρόλο που 
είναι αλήθεια πως αποτελούν εμπόδια στην ελεύθερη παροχή 
των υπηρεσιών, ωστόσο δικαιολογούνται από ανησυχίες γενι­
κού χαρακτήρα. Αυτές αποτελούν την έκφραση των επιταγών, 
των αναγκών και των προσδοκιών ενός καθορισμένου κοινω­
νικοοικονομικού χώρου. Αν δεν υπάρξει συντονισμός, εναρ­
μόνιση και προσέγγιση των νομοθεσιών στον τομέα αυτό, θα 
παραμείνουν σε ισχύ και θα εφαρμόζονται όχι μόνο στα 
υποκαταστήματα ενός πιστωτικού ιδρύματος που είναι εγκα­
τεστημένα σε ένα κράτος μέλος στο οποίο οι διατάξεις εφαρ­
μόζονται, αλλά επίσης και σ'αυτόν που παρέχει τις υπηρεσίες, 
ακόμη και αν αυτός έχει άδεια λειτουργίας στο κράτος μέλος 
της καταγωγής του, ακόμη και αν η παροχή συμπεριλαμβάνε­
ται στον κατάλογο που επισυνάπτεται στην πρόταση οδηγίας. 
Αριθ. C 318/44 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 12. 88 
1.6.3.4. Το σχέδιο οδηγίας έχει ως αποκλειστικό στόχο 
να προσεγγίσει τις νομοθεσίες των κρατών στον τομέα του 
ελέγχου του οικονομικού φορέα «πιστωτικό ίδρυμα»: συντο­
νισμός των συνθηκών που επιτρέπουν την πρόσβαση στο 
επάγγελμα και συντονισμός των ελάχιστων κανόνων που ρυθ­
μίζουν το μόνιμο διοικητικό έλεγχο του οικονομικού φορέα 
κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων του, από την άποψη 
της ρευστότητας του, της φερεγγυότητας του, της αξιοπιστίας 
των διοικητικών στελεχών του και των σημαντικότερων μετό­
χων του, του περιορισμού των κινδύνων που συνδέονται με 
την επανεπένδυση των καταθέσεων (άρθρο 10, καθεστώς των 
συμμετοχών), της καλής διοικητικής και λογιστικής του 
οργάνωσης. 
1.6.3.5. Το σχέδιο οδηγίας δεν θα πρέπει υπό αυτές τις 
συνθήκες να έχει ως αποτέλεσμα, ενώ αυτό δεν αποτελεί 
στόχο της, να ανατρέψει την εφαρμογή των εθνικών νομοθε­
σιών στα κράτη μέλη στον τομέα της ευθύτητας στις εμπο­
ρικές συναλλαγές ή να παρεμποδίσει τις θεμιτές πρακτικές 
στον τομέα των εμπορικών συναλλαγών όπως αυτές αναγνω­
ρίζονται από τη νομοθεσία ή τη νομολογία. 
1.6.4. Η προστασία των καταναλωτών 
1.6.4.1. Το ιδιωτικό δίκαιο των κρατών μελών περιλαμβά­
νει σε γενικές γραμμές ορισμένους κανόνες προστασίας που 
σχετίζονται με τη δημόσια τάξη: καθεστώς νομικής ανικα­
νότητας, περιουσιακές σχέσεις των συζύγων που εξασφα­
λίζουν σε ορισμένες περιπτώσεις την προστασία της οικογε­
νειακής περιουσίας, απαγόρευση ή ρύθμιση των τυχερών 
παιχνιδιών και των στοιχημάτων, απαγόρευση της τοκο­
γλυφίας κλπ. Ορισμένα από αυτά τα μέτρα μπορούν να 
επιφέρουν ποινική κύρωση. 
1.6.4.2. Υπάρχουν επίσης νομικές διατάξεις επιτακτικού ή 
απαγορευτικού χαρακτήρα που έχουν ως στόχο να εξασφα­
λίσουν στις συμβάσεις την προστασία των «καταναλωτών» 
και, γενικότερα, των προσώπων που δρουν για σκοπούς μη 
επαγγελματικούς. Και εδώ ακόμη αυτές οι ρυθμίσεις λαμ­
βάνουν υπόψη τους τον κοινωνικοοικονομικό χώρο στον 
οποίο εφαρμόζονται και παρουσιάζουν συνεπώς αισθητές δια­
φορές των οποίων η Επιτροπή αναγνωρίζει την νομιμότητα 
δεδομένου ότι η οδηγία σχετικά με την καταναλωτική 
πίστη (') επιτρέπει στα κράτη μέλη, στο άρθρο 15, να προ­
βλέπουν πιο αυστηρές διατάξεις. 
1.6.4.3. Η έννοια του γενικού συμφέροντος, όσον αφορά 
την χρηματοπιστωτική εποπτεία, την οποία τα κράτη μέλη 
θα μπορούν στο εξής να επικαλούνται μόνο όσον αφορά 
τον οικονομικό φορέα στον οποίο δεν έχει χορηγηθεί άδεια 
λειτουργίας πιστωτικού ιδρύματος ή όσον αφορά την παροχή 
υπηρεσιών που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο που 
επισυνάπτεται στην οδηγία (11η αιτιολογική σκέψη) είναι 
ξένη ως προς την έννοια της δημόσιας τάξης του ιδιωτικού 
και του ποινικού δικαίου και ως προς την έννοια των επιτακτι­
κών ή απαγορευτικών νόμων αποκαλούμενων άμεσης εφαρμο­
γής στο διεθνές ιδιωτικό δίκαιο. Οι διατάξεις αυτού του 
χαρακτήρα, που υπάγονται στο ενοχικό δίκαιο, επιβάλλονται 
στους συμβαλλόμενους με σκοπό να προστατευθούν τα συμ­
φέροντα την πλευράς που θεωρείται πιο τρωτή ή λιγότερο 
(') Οδηγία 87/102/ΕΟΚ της 22ας Δεκεμβρίου 1986 σχετικά με την 
προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών δια­
τάξεων των κρατών μελών στον τομέα της καταναλωτικής πίστης. ενημερωμένη. Μολονότι αληθεύει το γεγονός ότι μπορεί να 
αποτελέσουν εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, τα 
συμφέροντα που διακυβεύονται απαιτούν, ωστόσο, να παρα­
μείνουν σε ισχύ οι κανόνες του ουσιαστικού δικαίου του 
κράτους μέλους για το οποίο προορίζονται στα θέματα των 
συμβάσεων, να παράσχουν υποχρεωτικά την προβλεπόμενη 
προστασία στην πλευρά που θεωρείται πιο τρωτή ή λιγότερη 
ενημερωμένη. 
1.6.4.4. Η μόνη λύση έγκειται στο να τεθούν σε εφαρμογή 
σε όλα τα κράτη μέλη, το αργότερο τη στιγμή της έναρξης 
της ισχύος του παρόντος σχεδίου οδηγίας, οι διατάξεις της 
σύμβασης για το δίκαιο που εφαρμόζεται στις συμβατικές 
υποχρεώσεις, η οποία υπογράφηκε στην Ρώμη από τα κράτη 
μέλη στις 19 Ιουνίου 1980. Αυτές οι διατάξεις έχουν κυρίως 
ως στόχο να διασφαλίσουν ότι δεν είναι δυνατόν να στερηθεί 
ο καταναλωτής της προστασίας που του εξασφαλίζουν οι 
επιτακτικές διατάξεις της νομοθεσίας της χώρας στην οποία 
διαμένει (άρθρο 5 της σύμβασης), δεδομένου ότι στην ίδια 
κατάσταση μπορεί να απευθυνθεί μόνο στον αρμόδιο δικαστή 
του τόπου κατοικίας του (σύμβαση μεταξύ των κρατών μελών 
της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας όσον αφορά τη 
δικαιοδοσία και την εκτέλεση των αποφάσεων σε θέματα 
αστικού και εμπορικού δικαίου που υπογράφηκε στις Βρυξέλ­
λες στις 16 Σεπτεμβρίου 1968, άρθρο 13 όπως τροποποιήθηκε 
από το άρθρο 10 της Σύμβασης της 9ης Οκτωβρίου 1978). 
1.6.5. Η τήρηση της κοινωνικής νομοθεσίας 
των κρατών μελών 
Όσον αφορά τις συνθήκες εργασίας, η ΟΚΕ εννοεί ότι η 
εφαρμογή της οδηγίας και κυρίως η εφαρμογή της αρχής της 
εποπτείας από τις αρμόδιες αρχές της χώρας καταγωγής θα 
πρέπει να είναι, στη σημερινή κατάσταση του κοινοτικού 
δικαίου, χωρίς επιπτώσεις όσον αφορά την εφαρμογή της 
κοινωνικής νομοθεσίας της χώρας υποδοχής. Έτσι, για παρά­
δειγμα, αν η κοινωνική νομοθεσία ενός κράτους μέλους καθιε­
ρώνει συμβούλια επιχειρήσεων και επιβάλλει να τους παρέχο­
νται συγκεκριμένες πληροφορίες, η θυγατρική μιας τράπεζας 
που έχει την έδρα της σε ένα άλλο κράτος μέλος και υπάγεται 
συνεπώς στον έλεγχο των αρχών αυτού του κράτους όσον 
αφορά την τραπεζική εποπτεία, εξακολουθεί ωστόσο να 
υπόκειται σε όλες τις διατάξεις της κοινωνικής νομοθεσίας 
της χώρας υποδοχής. 
1.7. Ο επιτακτικός χαρακτήρας των αρχών που αναφέρθηκαν 
Η οδηγία μπορεί να εγκριθεί μόνο αν τηρηθούν και εφαρμο­
σθούν αποτελεσματικά οι αρχές που αναφέρθηκαν εδώ. 
Εναπόκειται στην Επιτροπή να παράσχει όλες τις σχετικές 
εγγυήσεις και να τροποποιήσει κατάλληλα όλες τις αιτιολο­
γικές σκέψεις καθώς και το διατακτικό της οδηγίας για να 
μην υπάρχει καμία αμφιβολία σε αυτό το τόσο σημαντικό 
θέμα. 
Όταν θα τεθεί σε ισχύ η οδηγία θα έχει ως αποκλειστικό 
αποτέλεσμα, σύμφωνα με τον ίδιο το στόχο της, να υποχρεώ­
σει τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν ως ισοδύναμη την 
12. 12. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/45 
εποπτεία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων που ασκείται 
από τα διάφορα κράτη μέλη και να τα εμποδίσει να επικαλού­
νται την εθνική τους νομοθεσία, για λόγους δημόσιου συμ­
φέροντος, όσον αφορά τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και 
τις υπηρεσίες που αναφέρονται στον κατάλογο που επισυ­
νάπτεται, έναντι οποιουδήποτε προσώπου ή οποιασδήποτε 
επιχείρησης που ασκεί τη δραστηριότητα αυτή στην επικρά­
τεια τους. Με τη θέσπιση από το Συμβούλιο της οδηγίας, τα 
κράτη μέλη υποχρεώνονται, έναντι των πιστωτικών ιδρυ­
μάτων στα οποία έχει χορηγηθεί η σχετική άδεια και για τις 
υπηρεσίες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο, να θεω­
ρήσουν μια και για πάντα ότι το δημόσιο συμφέρον, έτσι όπως 
ορίζεται στο εσωτερικό διοικητικό τους δίκαιο, αναφορικά 
με τον έλεγχο του οικονομικού φορέα «πιστωτικό ίδρυμα», 
εξασφαλίζεται από τους κανόνες, που κατ'υπόθεση είναι 
ισοδύναμοι, που ισχύουν στο συγκεκριμένο αυτό τομέα στα 
άλλα κράτη μέλη. 
1.8. Κοινωνικές πτυχές 
1.8.1. Ανεξάρτητα από το θέμα της τήρησης της κοινω­
νικής νομοθεσίας των κρατών μελών (σημ. 1.6.5 πιο πάνω), 
η ΟΚΕ εκφράζει ιδιαίτερα την ανησυχία της για τις 
επιπτώσεις που η οδηγία αυτή ενδέχεται να έχει όσον αφορά 
την απασχόληση στον τομέα των πιστωτικών ιδρυμάτων. 
Παρατηρεί, πάντως, ότι το θέμα της απασχόλησης τίθεται 
ανεξάρτητα από την παρούσα πρόταση οδηγίας. Το δικαίωμα 
εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών είναι αρχές 
οι οποίες είναι εφαρμοστέες ήδη από τώρα. Η παρούσα πρό­
ταση οδηγίας ως αποκλειστικό αντικείμενο έχει να τακτο­
ποιήσει και να ρυθμίσει, για λόγους νομικής ασφάλειας, την 
εφαρμογή των αρχών αυτών που είναι απευθείας και άμεσα 
εφαρμοστέες. 
Πάντως, η εξέταση της παρούσας πρότασης αποτελεί ευκαι­
ρία για την προσέγγιση αυτού του προβλήματος που ανησυχεί 
τους ενδιαφερόμενους κύκλους. 
1.8.2. Κατά την Επιτροπή, αναμένονται ιδιαιτέρως θετικά 
αποτελέσματα όσον αφορά την απασχόληση στον τραπεζικό 
τομέα οφειλόμενα στον πολλαπλασιασμό των διασυνοριακών 
δραστηριοτήτων των πιστωτικών ιδρυμάτων. 
Χωρίς αμφιβολία, θα πρέπει να γίνουν ορισμένες αναδιαρ­
θρώσεις· πιθανόν να χρειασθεί ορθολογική οργάνωση· χωρίς 
αμφιβολία θα καταστεί αναγκαία μια αναβάθμιση των προ­
σόντων του προσωπικού. 
Θα μπορούσαν να υιοθετηθούν, ύστερα από διαβουλεύσεις, 
προγράμματα για την προώθηση προσόντων περισσότερο 
προσαρμοσμένων στις ανάγκες του τομέα. 
1.8.3. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, είναι εξίσου απαραίτητο 
να ενημερωθούν οι κοινωνικοί εταίροι και να γίνουν διαβου­
λεύσεις με αυτούς. Εξάλλου, πρέπει να ενισχυθεί ο κοινω­
νικός διάλογος για να εξευρεθεί ο καταλληλότερος τρόπος για 
την επίλυση των προβλημάτων που ενδέχεται να προκύψουν 
όσον αφορά την απασχόληση('). 
(') Βλ. γνωμοδότηση της ΟΚΕ της 27ης Απριλίου 1988 για τη 
«Δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού χώρου» και 
ιδιαίτερα το σημείο 3.6.2 (ΕΕ αριθ. C 175 της 4. 7. 1988, σ. 1.). 1.9. Φορολογικές πτυχές 
Στη γνωμοδότηση της της 12ης Απριλίου 1988 σχετικά με τη 
«Δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού χώρου», 
η ΟΚΕ είχε τονίσει τις ανησυχίες της σχετικά με τον κίνδυνο 
μετακίνησης ορισμένων χτηματοοικονομικών δραστηριοτή­
των, αποκλειστικά και μόνο λόγω διαφορών μεταξύ των φορο­
λογικών συστημάτων μεταξύ των κρατών μελών. Οι εν λόγω 
μετακινήσεις θα διευκολυνθούν περισσότερο με την εφαρ­
μογή της υπό εξέταση οδηγίας. 
Επιβάλλεται μια προσπάθεια εναρμόνισης του συνόλου της 
φορολογίας. Εν αναμονή της εναρμόνισης αυτής, η ΟΚΕ 
επαναλαμβάνει τη γνώμη που έχει διατυπώσει πρωτύτερα: 
θεωρεί ότι a priori η θέσπιση μιας γενικευμένης κράτησης 
στην πηγή, που να πραγματοποιείται με ένα ενιαίο συντε­
λεστή σε όλα τα κράτη μέλη όσον αφορά τα πάσης φύσης 
χρηματοοικονομικά εισοδήματα, φαίνεται ότι αποτελεί μια 
λύση. 
1.10. Συμπεράσματα 
Με την προϋπόθεση ότι θα τηρηθούν οι αρχές και οι όροι 
που αναφέρονται πιο πάνω και με την επιφύλαξη των παρατη­
ρήσεων που ακολουθούν, το σχέδιο οδηγίας αν τροποποιηθεί 
καταλλήλως και ληφθούν υπόψη όλες αυτές οι παρατηρήσεις, 
θα αποτελέσει ένα απόλυτα ικανοποιητικό μέσο για την 
επίτευξη της εσωτερικής αγοράς, στον τομέα του ελέγχου 
των πιστωτικών ιδρυμάτων προς το συμφέρον των καταθετών 
και της αποταμίευσης. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Άρθρο 1. Ορισμός 
Η οδηγία επαναλαμβάνει τον ορισμό της πρώτης οδηγίας 
(77/780/ΕΟΚ): ένα πιστωτικό ίδρυμα είναι «μία επιχείρηση 
της οποίας η δραστηριότητα συνίσταται στο να δέχεται από 
το κοινό καταθέσεις ή άλλα αποδοτέα κεφάλαια και να παρέ­
χει πιστώσεις για ίδιο λογαριασμό της». 
Λόγω της εμφάνισης νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων 
και νέων μορφών χρηματοπιστωτικής διαμεσολάβησης 
χρειάζεται, προς το συμφέρον της προστασίας των αποταμιευ­
τών και των καταναλωτών και με σκοπό να διατηρηθούν ίσες 
συνθήκες ανταγωνισμού, να δοθεί ένας πιο ευρύς ορισμός 
από αυτόν του 1977. Ο ορισμός θα πρέπει ιδίως να λάβει 
υπόψη τις επιχειρήσεις που χορηγούν δάνεια χωρίς να λαμ­
βάνουν από το κοινό καταθέσεις ή άλλα αποδοτέα κεφάλαια. 
Κατά γενικό τρόπο, θα έπρεπε να υιοθετηθεί η αρχή σύμφωνα 
με την οποία όλες οι επιχειρήσεις που εκτελούν παρόμοιες 
πράξεις να υπόκεινται, όσον αφορά τις εν λόγω πράξεις σε 
παρόμοιους κανόνες. 
2.2. Άρθρο 3. Αρχικό κεφάλαιο 
2.2.1. Τα συστατικά στοιχεία του «κεφαλαίου» δεν προσδι­
ορίζονται. Η Επιτροπή θα έπρεπε να προτείνει μια εναρμό­
νιση στον τομέα αυτό. 
Αριθ. C 318/46 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 12. 88 
2.2.2. Το προτεινόμενο κείμενο φαίνεται να αντανακλά τις 
δυσκολίες που υπάρχουν όσον αφορά τον καθορισμό της 
έννοιας του αρχικού κεφαλαίου. 
Η πρώτη παράγραφος ορίζει ένα ποσό κεφαλαίου σχετικά 
υψηλό το οποίο, όμως, φαίνεται να είναι μάλλον αυθαίρετο. 
Η δεύτερη παράγραφος ορίζει μια εξαίρεση της οποίας αντι-
λαβανόμαστε το στόχο: να ληφθούν υπόψη, για να μην 
προκληθούν κοινωνικά ή οικονομικά προβλήματα, τα ιδρύ­
ματα των οποίων οι δραστηριότητες περιορίζονται από νομι­
κές ρήτρες ή από ρήτρες που προβλέπονται από το καταστα­
τικό τους οι οποίες, όμως, δεν τους στερούν το δικαίωμα 
εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών το οποίο 
προβλέπεται από τη Συνθήκη. 
Πάντως, τα όρια των εξαιρέσεων δεν είναι σαφή. 
2.2.3. Θα μπορούσε να επιτευχθεί μια λύση αν το ελάχιστο 
αρχικό κεφάλαιο οριζόταν, με αντικειμενικό τρόπο, αφού 
ληφθούν ιδιαίτερα υπόψη τα εξής στοιχεία: 
— το πρόγραμμα δραστηριοτήτων που προτείνει να αναλάβει 
το πιστωτικό ίδρυμα, 
— το μέγεθος της οργάνωσης που απαιτείται για την εφαρ­
μογή του προγράμματος του ιδρύματος, 
— το χρονικό διάστημα που απαιτείται για να εισέλθει το 
πιστωτικό ίδρυμα στο λειτουργικό στάδιο και να 
αντισταθμίσουν τα αποτελέσματα τις αρχικές δαπάνες. 
2.2.4. Η επέκταση του προγράμματος δραστηριοτήτων και 
η αύξηση του μεγέθους της οργάνωσης θα μπορούσαν να 
δικαιολογήσουν μια ανάλογη αύξηση του κεφαλαίου. 
2.2.5. Θα ήταν σκόπιμο, αν ληφθούν υπόψη τα παραπάνω, 
οι εποπτικές αρχές να συνεργασθούν στενά για τη θέσπιση 
των κριτηρίων καθορισμού του απαραίτητου αρχικού κεφα­
λαίου και να συντονίσουν, υπό την αιγίδα της Επιτροπής, 
τους κανόνες που εφαρμόζουν στον τομέα με στόχο να επιτευ­
χθεί η εναρμόνιση τους. 
2.3. Άρθρο 4. Ταυτότητα και καταλληλότητα των μετόχων 
ή των εταίρων που κατέχουν ειδική συμμετοχή^) 
Ο ορισμός του κριτηρίου της καταλληλότητας — το οποίο 
περιλαμβάνεται ήδη στο άρθρο 3, παράγραφος 2, της οδηγίας 
77/780/ΕΟΚ — ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. 
(') Βλέπε Ιο άρθρο: ειδική συμμετοχή: η άμεση ή έμμεση κατοχή, 
τουλάχιστον του 10% του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου 
μιας επιχείρησης, ή η άσκηση ουσιώδους επιρροής κατά την 
έννοια του άρθρου 33 της οδηγίας 83/349/ΕΟΚ του Συμβουλίου. 
Πρόκειται για την 7η οδηγία του Συμβουλίου της 13ης Ιουνίου 
1983 που βασίζεται στο άρθρο 54, παράγραφος 3, εδάφιο ζ), της 
Συνθήκης σχετικά με τους ενοποιημένους λογαριασμούς: «Άρ­
θρο 33. 1η παράγραφος. Στην περίπτωση που μια επιχείρηση που 
συμπεριλαμβάνεται στην ενοποίηση, ασκεί ουσιώδη επιρροή στη 
διαχείριση και στην οικονομική πολιτική μιας επιχείρησης που 
δεν συμπεριλαμβάνεται στην ενοποίηση (συγγενής επιχείρηση) 
και στην οποία η πρώτη έχει συμμετοχή κατά την έννοια του 
άρθρου 17 της οδηγίας 78/660/ΕΟΚ, αυτή η συμμετοχή εμφανίζε­
ται στον ενοποιημένο ισολογισμό σε ιδιαίτερο κονδύλι με 
αντίστοιχο τίτλο. Τεκμαίρεται ότι μια επιχείρηση ασκεί ουσιώδη 
επιρροή σε μια άλλη επιχείρηση όταν αυτή κατέχει τουλάχιστον 
το 20% των δικαιωμάτων ψήφου των μετόχων ή εταίρων της 
επιχείρησης αυτής...». Θα ήταν σκόπιμο τα κριτήρια που επιλέγονται από τα κράτη 
μέλη να αποτελέσουν το στόχο συντονισμού· εν αναμονή 
αυτού του συντονισμού οι εποπτικές αρχές θα πρέπει να 
αλληλοενημερώνονται όσον αφορά τα κριτήρια που υιο­
θετούν, στα πλαίσια της συνεργασίας που θα πρέπει να 
τηρούν. 
2.4. Άρθρο 5. Ενιαία άδεια λειτουργίας και κατάργηση του 
αρχικού κεφαλαίου 
Η ΟΚΕ υπενθυμίζει εδώ ότι η ενιαία άδεια λειτουργίας μπορεί 
να γίνει δεκτή μόνο με τον όρο της εφαρμογής, εκτός της 
παρούσας οδηγίας, κοινοτικών πράξεων σχετικά με τα ίδια 
κεφάλαια, τους συντελεστές φερεγγυότητας, τον έλεγχο των 
μεγάλων κινδύνων και την εγγύηση των καταθέσεων. Η οικο­
νομία αυτής της κοινοτικής πράξης σχετικά με την εγγύηση 
των καταθέσεων θα πρέπει να λάβει υπόψη τη νέα κατανομή 
των αρμοδιοτήτων των αρχών τραπεζικής εποπτείας. 
2.5. Άρθρο 7. Ιδρύματα τρίτων χωρών 
2.5.1. Αν ένα πιστωτικό ίδρυμα με έδρα σε τρίτο κράτος 
ιδρύσει θυγατρική σε ένα κράτος μέλος, τότε η θυγατρική 
αυτή αποτελεί εταιρία η οποία διέπεται από το δίκαιο του εν 
λόγω κράτους μέλους και, κατά συνέπεια, υπόκειται στο 
κοινοτικό δίκαιο. Απολαύει, συνεπώς, του δικαιώματος εγκα­
τάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών σε όλη την 
Κοινότητα. 
Χάρη στην ενιαία άδεια λειτουργίας η οποία χορηγήθηκε σε 
ένα μόνο κράτος μέλος, η θυγατρική αυτή θα έχει, κατά 
συνέπεια, πρόσβαση σε όλη την ευρωπαϊκή αγορά. 
Η κατάσταση αυτή έρχεται σε αντίθεση με την κατάσταση 
που αντιμετωπίζουν τα ευρωπαϊκά πιστωτικά ιδρύματα τα 
οποία συχνά έχουν ανυπέρβλητες δυσκολίες για να εγκα­
τασταθούν στην τραπεζική αγορά ορισμένων τρίτων χωρών 
ή οι οποίες βλέπουν την άδεια λειτουργίας τους να περιορίζε­
ται είτε σε καθορισμένες περιοχές της επικράτειας είτε σε 
ένα μικρό αριθμό δραστηριοτήτων. 
2.5.2. Η Επιτροπή προτείνει να της δοθεί η εξουσία να 
καθυστερεί τη χορήγηση άδειας λειτουργίας μιας θυγατρικής 
ενός πιστωτικού ιδρύματος τρίτης χώρας (ή τη συμμετοχή 
συμφερόντων τρίτων χωρών σε ένα κοινοτικό πιστωτικό 
ίδρυμα) έως ότου εξακριβώσει ότι το εν λόγω τρίτο κράτος 
εξασφαλίζει αμοιβαία μεταχείριση. Σε αντίθετη περίπτωση η 
εξέταση της αίτησης για τη χορήγηση άδειας λειτουργίας ή 
για τη συμμετοχή σε κοινοτικό πιστωτικό ίδρυμα θα αναστέλ­
λεται. Η διαδικασία αυτή αποβλέπει στην έναρξη διαπραγμα­
τεύσεων με την εν λόγω χώρα (ή τις εν λόγω χώρες) για την 
επίτευξη ενός συστήματος δίκαιης αμοιβαιότητας. 
Η ΟΚΕ, έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα της χορήγησης της 
ενιαίας άδειας λειτουργίας σε κοινοτικό επίπεδο και της μεγά­
λης οικονομικής σημασίας της σε κοινοτικό επίπεδο, εγκρί­
νει τον προτεινόμενο μηχανισμό. 
2.5.3. Όσον αφορά τις θυγατρικές πιστωτικών ιδρυμάτων 
τρίτων χωρών οι οποίες ήδη απολαύουν άδειας λειτουργίας 
σε ένα κράτος μέλος θα πρέπει να διατηρηθεί η άδεια λειτουρ-
12. 12.88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/47 
γίας τους υπό τους όρους του άρθρου 4 της οδηγίας 77/780/ 
ΕΟΚ και να μην τους χορηγηθεί το ευεργέτημα της παρούσας 
πρότασης οδηγίας έως ότου εξασφαλισθεί η αμοιβαιότητα. 
2.6. Άρθρο 8. Αρχικό κεφάλαιο και ίδια κεφάλαια 
2.6.1. Είναι απαραίτητο ένα πιστωτικό ίδρυμα να έχει διαρ­
κώς ίδια κεφάλαια τα οποία είναι επαρκή σε συνάρτηση με 
τους κινδύνους που αντιμετωπίζει. 
2.6.2. Αν τα ίδια κεφάλαια είναι επαρκή σε σχέση με τους 
συντελεστές φερεγγυότητας, φαίνεται περιττό, από την 
άποψη της τραπεζικής εποπτείας να απαιτείται να είναι ίσα 
προς το αρχικό κεφάλαιο, ιδιαίτερα αν το πρόγραμμα 
δραστηριοτήτων έχει περιορισθεί και η οργάνωση έχει περι-
σταλεί (βλ. σημείο 2.2.3). 
2.6.3. Κατά την πορεία των δραστηριοτήτων του ιδρύ­
ματος, το θέμα της διατήρησης του αρχικού κεφαλαίου διέπε­
ται από το εταιρικό δίκαιο και όχι από τους κανόνες τραπεζι­
κής εποπτείας. 
2.7. Άρθρο 9. Εποπτεία των κατόχων ειδικών συμμετοχών^) 
Όσον αφορά τα κριτήρια της καταλληλότητας, η ΟΚΕ παρα­
πέμπει στις παρατηρήσεις της στο σημείο 2.3 σχετικά με το 
άρθρο 4. 
Ο ορισμός της «ασφαλούς και χρηστής διαχείρισης» δη­
μιουργεί το ίδιο πρόβλημα. Θα ήταν σκόπιμο τα κριτήρια 
που υιοθετούνται από τα κράτη μέλη να αποτελέσουν το 
αντικείμενο ενός συντονισμού και ότι εν αναμονή αυτού του 
συντονισμού οι αρχές ελέγχου να αλληλοενημερώνονται σχε­
τικά με τα κριτήρια που υιοθετούν στα πλαίσια της συνεργα­
σίας που θα πρέπει να τηρούν. 
2.8. Άρθρο 10. Συμμετοχές 
2.8.1. Εδώ πρόκειται για ειδικές συμμετοχές το ποσό των 
οποίων υπερβαίνει το 10% των ιδίων κεφαλαίων σε επιχεί­
ρηση που δεν είναι ούτε πιστωτικό ίδρυμα, ούτε χρημοτο-
δοτικό ίδρυμα, ούτε θυγατρική πιστωτικού ιδρύματος οι 
δραστηριότητες του οποίου τοποθετούνται στην προέκταση 
της τραπεζικής δραστηριότητας ή είναι συναφείς προς τις 
βοηθητικές υπηρεσίες του τραπεζικού τομέα. 
2.8.2. Η κατοχή παρόμοιων μόνιμων συμμετοχών με τη 
μορφή επένδυσης επιτρέπεται από τη νομοθεσία ορισμένων 
κρατών μελών ενώ απαγορεύεται από τη νομοθεσία άλλων. 
2.8.3. Το άρθρο 10 αποβλέπει στο να επιβάλει την αναγνώ­
ριση, από όλα τα κράτη, της άδειας λειτουργίας που χορηγή­
θηκε από ένα κράτος μέλος η νομοθεσία του οποίου επιτρέπει 
την κατοχή συμμετοχών — με τον όρο ότι οι συμμετοχές 
αυτές δεν υπερβαίνουν τα όρια του άρθρου 10 της οδηγίας — 
δεν επιβάλλει όμως στα κράτη μέλη, η νομοθεσία των οποίων 
απαγορεύει την κατοχή συμμετοχών, να την επιτρέψουν στα 
πιστωτικά ιδρύματα που υπάγονται στην εποπτεία τους. 
(') Βλ. υποσημείωση 1, σελίδα 46. 2.8.4. Η κατάσταση αυτή αποτελεί νέο παράδειγμα 
επικριτέων αντίστροφων διακρίσεων (βλ. σημείο 1.6.2). 
2.9. Άρθρο 11. Εύρρυθμες λογιστικές και διοικητικές διαδι­
κασίες και επαρκείς μηχανισμοί εσωτερικού ελέγχου 
Αυτή η διάταξη θα πρέπει να εξετασθεί σε συνδυασμό με 
το άρθρο 3, παράγραφος 6, της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ, που 
προβλέπει ότι η αίτηση άδειας λειτουργίας θα πρέπει να 
συνοδεύεται από ένα πρόγραμμα των δραστηριοτήτων στο 
οποίο θα αναφέρονται κυρίως ο χαρακτήρας των επιχειρή­
σεων που προβλέπονται και η διάρθρωση της οργάνωσης του 
ιδρύματος. 
Όπως έχει ήδη λεχθεί πιο πάνω (σημεία 2.7 και 2.3) τα 
κριτήρια της εκτίμησης θα πρέπει να αποτελέσουν αντικεί­
μενο μιας προσέγγισης και εν αναμονή αυτής της προσέγγι­
σης θα πρέπει να εξετασθούν σε συνεργασία με τις αρμόδιες 
αρχές ελέγχου. 
2.10. Άρθρο 12. Αρμοδιότητα της χώρας υποδοχής 
2.10.1. Το άρθρο 12, παράγραφος 1, αυξάνει τις πληροφο­
ρίες που θα πρέπει να κοινοποιούνται στις αρμόδιες αρχές 
σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/780/ 
ΕΟΚ. 
Η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίηση της για την επέκταση της 
συνεργασίας τους. 
2.10.2. Παρά την αρχή του ελέγχου που ασκείται από τις 
αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής, οι αρμόδιες αρχές 
του κράτους μέλους υποδοχής θα πρέπει να συνεχίσουν να 
είναι επιφορτισμένες, σύμφωνα με το άρθρο 12, 
παράγραφος 2, με την εποπτεία της ρευστότητας ενός πιστω­
τικού ιδρύματος και αυτό έως τον μεταγενέστερο συντονισμό. 
Το κράτος μέλος υποδοχής διατηρεί την απόλυτη αρμοδιό­
τητα του στον τομέα των μέτρων που προκύπτουν από την 
εφαρμογή της νομισματικής πολιτικής. 
2.10.2.1. Η ΟΚΕ αναφέρεται στην γνωμοδότηση της για 
την «Δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χρηματοπιστωτικού 
χώρου» και κυρίως στις «Γενικές παρατηρήσεις». 
2.10.2.2. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η υπό εξέταση διάταξη παρου­
σιάζει έναν προσωρινό χαρακτήρα: 
— μέχρις ότου συντονισθούν τα μέσα μέτρησης της ρευστό­
τητας, όσον αφορά την εποπτεία της ρευστότητας, 
— μέχρις ότου θεσπισθεί μια κοινή πολιτική η οποία να 
στηρίζεται στην ύπαρξη ενός κεντρικού οργανισμού, 
όσον αφορά τα μέτρα που απορρέουν από την εφαρμογή 
των νομισματικών πολιτικών. 
2.10.2.3. Η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίηση της για το 
γεγονός ότι τα μέτρα που παραμένουν στην αρμοδιότητα του 
κράτους υποδοχής δεν μπορούν να προβλέπουν διακριτικές 
ή απαγορευτικές μεταχειρίσεις λόγω του γεγονότος ότι η 
άδεια λειτουργίας ενός πιστωτικού ιδρύματος έχει χορηγηθεί 
από άλλο κράτος μέλος. 
2.10.3. Σύμφωνα με το άρθρο 12, παράγραφος 3, οι αρμόδιες 
αρχές της χώρας υποδοχής μπορούν επίσης να αποφασίζουν 
τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να επιβάλλουν στα πιστωτικά 
Αριθ. C 318/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 12.88 
ιδρύματα, που έχουν άδεια λειτουργίας σε άλλα κράτη μέλη, 
τη λήψη των κατάλληλων μέτρων για να αντιμετωπισθούν 
οι κίνδυνοι της αγοράς τους οποίους υφίστανται λόγω των 
παρεμβάσεων τους στις αγορές κινητών αξιών που υπάρχουν 
στην επικράτεια τους. 
2.10.3.1. Πρόκειται εδώ για μια πολύ σημαντική εξαίρεση 
από την αρχή του ελέγχου που ασκείται στις θυγατρικές από 
τις αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής. 
2.10.3.2. Εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Επιτροπής να 
εξετάσει τις τεχνικές πλαισίωσης των επενδύσεων σε κινητές 
αξίες, σε συνάλλαγμα, σε έντοκα αξιόγραφα, κλπ., να συντο­
νίσει τις εργασίες των αρμόδιων αρχών, για να καταλήξει, 
τελικά σε εναρμόνιση των τεχνικών εποπτείας που θα επιτρέ­
ψει την άσκηση της γενικής εποπτείας από την αρμόδια αρχή 
της χώρας καταγωγής. 
2.10.3.3. Πάντως, χρειάζεται να προβλεφθεί στο κείμενο 
της οδηγίας ότι τα μέτρα που ενδέχεται να ληφθούν σε αυτό 
το πεδίο από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής 
δεν μπορούν να προβλέπουν διακριτικές ή απαγορευτικές 
μεταχειρίσεις επειδή το πιστωτικό ίδρυμα έχει λάβει άδεια 
από άλλο κράτος μέλος. 
2.11. Άρθρο 14. Επαγγελματικό απόρρητο 
Αυτή η διάταξη ενισχύει τις διατάξεις που περιλαμβάνονται 
στο άρθρο 12 της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ. 
Οι διατάξεις της οδηγίας σχετικά με το επαγγελματικό απόρ­
ρητο δεν αντιτίθενται, στις αρμοδιότητες που αναγνωρίζονται 
στις δικαστικές αρχές των κρατών μελών όσον αφορά τα 
ποινικά θέματα. 
Γενικά, η οδηγία δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την 
τροποποίηση της ποινικής νομοθεσίας των κρατών μελών, 
ιδιαίτερα όσον αφορά την κύρωση των παραβάσεων της φορο­
λογικής νομοθεσίας. Το ποινικό δίκαιο, η ποινική δικονομία 
και το φορολογικό δίκαιο των κρατών μελών θα πρέπει να 
εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται σε κάθε οικονομικό φορέα 
ο οποίος ασκεί τις δραστηριότητες τους ως ίδρυμα ή ως άτομο 
στο δικαστικό χώρο του κράτους μέλους στον οποίο το εν 
λόγω δίκαιο είναι εφαρμοστέο. 
2.12. Άρθρο 15. Κυρώσεις 
Οι αρμόδιες αρχές που επιβάλλουν κυρώσεις σύμφωνα με το 
άρθρο 15, θα πρέπει να πληροφορούν σχετικά τις αρμόδιες 
αρχές των κρατών στα οποία είναι εγκατεστημένα υποκα­
ταστήματα του πιστωτικού ιδρύματος κατά του οποίου 
επιβλήθηκαν κυρώσεις. 
2.13. Άρθρο 16. Πεδίο εφαρμογής της αμοιβαίας αναγνώ­
ρισης 
2.13.1. Μπορούν να επωφεληθούν της αμοιβαίας αναγνώ­
ρισης τα πιστωτικά ιδρύματα που ανταποκρίνονται στις 
ακόλουθες δύο απαιτήσεις: 
— είναι αναγνωρισμένα και εποπτεύονται από τις αρμόδιες 
αρχές του κράτους μέλους καταγωγής τους σύμφωνα με 
τις διατάξεις των οδηγιών που αφορούν τον τραπεζικό 
τομέα, — ασκούν τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον 
κατάλογο που επισυνάπτεται στην πρόταση οδηγίας. 
2.13.2. Αυτός ο κατάλογος φαίνεται να είναι αρκετά πλή­
ρης: περιλαμβάνει τις επιχειρήσεις που αποτελούν το κύριο 
σώμα της τραπεζικής δραστηριότητας. 
2.13.3. Αυτή η διάταξη δεν περιορίζει ωστόσο, κατά την 
άποψη της ΟΚΕ, τους νομοθετικούς ή κανονιστικούς αυτοπε­
ριορισμούς που οι ιδιοκτήτες ή οι διαχειριστές, του δημόσιου 
ή ιδιωτικού τομέα, επιβάλλουν στα πιστωτικά ιδρύματα τους 
σχετικά με την ελευθερία της άσκησης των δραστηριοτήτων 
που αναφέρονται στον κατάλογο. Επίσης, θα πρέπει να θεω­
ρηθούν ως αυτοπεριορισμοί που γίνονται δεκτοί με την έννοια 
της παρούσας οδηγίας, οι διατάξεις που η νομοθεσία, ή οι 
κανονισμοί, επιτρέπουν σε ένα κράτος μέλος να αποφασίζει 
προς όφελος των αυτόνομων νομικών προσώπων δημόσιου 
δικαίου, στα πλαίσια της οργάνωσης του κράτους ή των 
δημόσιων επιχειρήσεων, για παράδειγμα, για να εξασφαλι­
σθεί η προστασία του κρατικού προϋπολογισμού ή του στό­
χου των επιχειρήσεων, όπως είναι η αρχή του περιορισμού 
της εδαφικής αρμοδιότητας και οι λειτουργικοί περιορισμοί 
των δημοτικών ταμιευτηρίων καταθέσεων. 
2.13.4. Η ύπαρξη του καταλόγου δεν έχει ως στόχο να 
υποχρεώσει όλα τα πιστωτικά ιδρύματα να ασκούν τις 
δραστηριότητες που αναφέρονται σ'αυτόν. 
Επίσης, δεν έχει ως αποτέλεσμα να απαγορεύσει από μόνος 
του στα πιστωτικά ιδρύματα την άσκηση κάθε άλλης 
δραστηριότητας. Χωρίς αμφιβολία, αν η άλλη δραστηριότητα 
που έχει επιλεγεί αποτελεί αντικείμενο ειδικού κανονισμού 
θα πρέπει να τηρηθεί αυτός ο κανονισμός. Χωρίς αμφιβολία 
επίσης, αυτή η άλλη δραστηριότητα δεν θα πρέπει να διαφεύ­
γει από την εποπτεία της αρμόδιας αρχής τραπεζικού ελέγχου 
όταν η άσκηση της ενδέχεται να θέσει σε κίνδυνο τους πόρους 
που το κοινό έχει εμπιστευθεί στο πιστωτικό ίδρυμα, πράγμα 
που αποτελεί ακριβώς το λόγο ύπαρξης του προληπτικού 
ελέγχου. 
2.13.5. Ένα πιστωτικό ίδρυμα που έχει λάβει άδεια λει­
τουργίας σε ένα κράτος μέλος και πραγματοποιεί επιχειρή­
σεις που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο δεν επωφελεί­
ται από την αμοιβαία αναγνώριση όπως αυτή προκύπτει από 
το σχέδιο οδηγίας. Ωστόσο, το δικαίωμα εγκατάστασης και 
το δικαίωμα της ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών του δεν 
επηρεάζονται. 'Ενα ίδρυμα που δεν έχει άδεια λειτουργίας και 
πραγματοποιεί τις επιχειρήσεις που περιλαμβάνονται στον 
κατάλογο βρίσκεται στην ίδια περίπτωση. 
Σ'αυτές τις περιπτώσεις, το κράτος μέλος υποδοχής θα μπορεί 
ακόμη, όσον αφορά την άσκηση του δικαιώματος εγκατάστα­
σης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, να επιβάλλει την 
τήρηση των ειδικών διατάξεων της δικής του νομοθεσίας και 
της εθνικής του ρύθμισης στα ιδρύματα που δεν έχουν άδεια 
λειτουργίας ως πιστωτικά ιδρύματα στο κράτος μέλος κατα­
γωγής ή για τις δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνονται 
στον κατάλογο, στο βαθμό που αφενός, αυτές οι διατάξεις θα 
είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο και θα δικαιολογούνται 
από το γενικό συμφέρον και, αφετέρου, αυτά τα ιδρύματα 
γΓαυτές τις δραστηριότητες δεν θα υπόκεινται σε αντίστοι­
χους κανόνες σε συνάρτηση με την νομοθεσία ή τη ρύθμιση 
του κράτους μέλους καταγωγής (βλέπε 11η αιτιολογική 
σκέψη). 
12. 12. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 318/49 
Η κατάσταση που δημιουργείται έτσι μπορεί να έχει την 
παράδοξη συνέπεια ότι ένα πιστωτικό ίδρυμα που δεν έχει 
άδεια λειτουργίας μπορεί να υπόκειται σε λιγότερες διατυ­
πώσεις (βλέπε άρθρα 17 και 18) από ένα ίδρυμα που έχει άδεια 
λειτουργίας. 
2.13.6. Η παράγραφος 2 του άρθρου 16 καθιερώνει την 
έννοια της «τραπεζικής ομάδας». 
2.13.6.1. Η Επιτροπή προέβλεψε την κατάσταση κατά την 
οποία ορισμένες δραστηριότητες ασκούνται από ειδικευμένες 
θυγατρικές (χρηματοδοτική μίσθωση, διαχείριση λογαρια­
σμών, πράξεις επί κινητών αξιών, κτηματική πίστη, κλπ.). 
2.13.6.2. Αυτές οι θυγατρικές επεισέρχονται στο πεδίο 
εφαρμογής της οδηγίας εποπτείας σε ενιαία βάση 83/350/ 
ΕΟΚ, δεν έχουν όμως την ιδιότητα του πιστωτικού ιδρύματος 
κατά την έννοια της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ. 
2.13.6.3. Ωστόσο, η ενιαία άδεια λειτουργίας και ο έλεγχος 
από την αρμόδια αρχή του κράτους καταγωγής, αρχή που 
καθιερώνεται από το σχέδιο οδηγίας, μπορεί να επεκταθεί σε 
αυτές τις θυγατρικές με τον όρο ότι τηρούνται οι ακόλουθες 
προϋποθέσεις: 
— η μητρική ή οι μητρικές επιχειρήσεις θα πρέπει να λει­
τουργούν ως «πιστωτικά ιδρύματα» στο κράτος μέλος στο 
δίκαιο του οποίου υπάγεται η θυγατρική, 
— η μητρική ή οι μητρικές επιχειρήσεις κατέχουν το 90 % 
τουλάχιστον των μεριδίων ή των μετοχών της θυγατρικής, 
— η μητρική ή οι μητρικές επιχειρήσεις εγγυώνται τις υπο­
χρεώσεις που αναλαμβάνονται από τη θυγατρική, 
— η θυγατρική περιλαμβάνεται στην εποπτεία σε ενοποιη­
μένη βάση στην οποία υπόκειται η μητρική ή η κάθε μία 
από τις μητρικές επιχειρήσεις, σύμφωνα με την οδηγία 
83/305/ΕΟΚ. 
2.13.6.4. Όσον αφορά τον πρώτο όρο τίθεται το ερώτημα 
τι μπορεί να συμβεί αν οι μητρικές επιχειρήσεις λειτουργούν 
η κάθε μια σε ένα διαφορετικό κράτος μέλος. 
2.14. Άρθρο 17. Προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται 
για να επωφελείται ένα ίδρυμα από την αμοιβαία 
αναγνώριση όσον αφορά το δικαίωμα εγκατάστασης. 
Διαδικασία σχετικά με τις αρχές της χώρας καταγωγής 
καθώς και μεταξύ των αρχών της χώρας καταγωγής και 
της χώρας υποδοχής 
2.14.1. Ένα πιστωτικό ίδρυμα που επιθυμεί να ιδρύσει μια 
θυγατρική στην επικράτεια ενός άλλου κράτους μέλους 
προβαίνει σε σχετική κοινοποίηση στην υπεύθυνη αρχή του 
κράτους καταγωγής. 
Αυτή η αρχή είναι που εκτιμά την αίτηση και, αν η εκτίμηση 
είναι θετική, ανακοινώνει, σε τρεις μήνες μετά την κοινο­
ποίηση, τις πληροφορίες που της ανακοινώθηκαν με την 
ευκαιρία αυτής της κοινοποίησης. 
Δεν θα πρέπει αυτή η εκτίμηση να αποτελέσει εμπόδιο στο 
θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης εγκατάστασης που έχει 
εγγραφεί στη Συνθήκη. Η προθεσμία των τριών μηνών φαίνεται να είναι υπερβολικά 
μεγάλη. 
2.14.2. Πριν η θυγατρική μπορέσει να ασκήσει τις 
δραστηριότητες της στις χώρες υποδοχής, η αρμόδια αρχή 
αυτής της χώρας διαθέτει τρεις μήνες από την παραλαβή της 
ανακοίνωσης για να οργανώσει την εποπτεία του πιστωτικού 
ιδρύματος (βλ. άρθρο 19) και για να εκφρασθεί όταν χρειασθεί 
για την μη δυνατότητα, για λόγους δημόσιου συμφέροντος, 
να ασκηθούν ορισμένες από τις προβλεπόμενες δραστηριότη­
τες τις οποίες η άδεια λειτουργίας στη χώρα προέλευσης δεν 
απαγορεύει και οι οποίες δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο 
του παραρτήματος. 
Και εδώ ακόμη χρειάζεται να μην καταστεί αυτή η εξουσία 
εκτίμησης που παρέχεται στις αρχές της χώρας υποδοχής 
εμπόδιο στο θεμελιώδες δικαίωμα της ελεύθερης εγκατάστα­
σης που προβλέπεται από τη Συνθήκη. 
2.15. Άρθρο 18. Συνθήκες που θα πρέπει να πληρούνται για 
να επωφεληθεί ένα ίδρυμα από την αμοιβαία αναγνώ­
ριση στα θέματα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. 
Διαδικασία έναντι των αρχών της χώρας καταγωγής 
Το πιστωτικό ίδρυμα που επιθυμεί να ασκήσει για πρώτη 
φορά τις δραστηριότητες του στην επικράτεια ενός άλλου 
κράτους μέλους στα πλαίσια της ελεύθερης παροχής υπηρε­
σιών αρκεί να κοινοποιήσει στην αρμόδια αρχή του εκείνες 
τις δραστηριότητες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο του 
παραρτήματος τις οποίες σκοπεύει να ασκήσει. 
2.16. Άρθρο 20. Εξουσίες της Επιτροπής στα θέματα των 
τεχνικών τροποποιήσεων 
2.16.1. Στην Επιτροπή αναγνωρίζεται η εξουσία, σύμφωνα 
με ορισμένες λεπτομέρειες εφαρμογής, να επιφέρει «τεχνικές 
τροποποιήσεις» στην παρούσα οδηγία. Αυτές οι «τεχνικές 
τροποποιήσεις» αναφέρονται περιοριστικά: 
— στη διεύρυνση του περιεχομένου του καταλόγου που 
αναφέρεται στο άρθρο 16 και περιλαμβάνεται στο παράρ­
τημα, 
— στο ποσό του αρχικού κεφαλαίου που απαιτείται σύμφωνα 
με το άρθρο 3, 
— στον κατάλογο των κατηγοριών πιστωτικών ιδρυμάτων 
που αναφέρονται στο άρθρο 3. παράγραφος 2, 
— στα κατώτατα όρια που καθορίζονται στο άρθρο 10, 
— στους τομείς στους οποίους οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει 
να ανταλλάσσουν τις πληροφορίες, που απαριθμούνται 
στο άρθρο 7, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/780/ΕΟΚ. 
2.16.2. Η Επιτροπή υποβάλλει το σχέδιο της σε μια επι­
τροπή αντιπροσώπων των κρατών μελών. Θεσπίζει τα προβλε­
πόμενα μέτρα όταν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής 
αυτής. 
2.16.3. Όταν δεν συμφωνούν, η Επιτροπή υποβάλλει την 
πρόταση της στο Συμβούλιο. 
Αριθ. C 318/50 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 12. 88 
2.16.4. Αν το Συμβούλιο δεν έχει λάβει απόφαση μέσα 
στην καθορισμένη προθεσμία, που δεν μπορεί να ξεπερνά 
τους τρεις μήνες, τα μέτρα θεσπίζονται από την Επιτροπή. 
Βρυξέλλες, 29 Σεπτεμβρίου 1988. 
Γενικές εκτιμήσεις 
1. Η ομάδα μελέτης ΓΣΔΕ/Γύρος Ουρουγουάης παρακο­
λούθησε κατά τους μήνες που πέρασαν τις διαπραγματεύσεις 
στα πλαίσια του Γύρου της Ουρουγουάης, μέσω άτυπων 
επαφών με υπαλλήλους της Επιτροπής, όσον αφορά ειδικό­
τερα θέματα που αποτέλεσαν αντικείμενο εξέτασης από τις 
ομάδες διαπραγματεύσεων, είτε ακούγοντας τις απόψεις των 
αντιπροσώπων ορισμένων συμβαλλομένων κρατών, όπως η 
Ινδία, η Βραζιλία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, είτε με επαφές του 
εισηγητή και του προέδρου της ομάδας μελέτης με τον γενικό 
διευθυντή της Γενικής Συμφωνίας δασμών και εμπορίου 
(ΓΣΔΕ) και τη γραμματεία της, είτε με την ευκαιρία των 
συναντήσεων της ΟΚΕ με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης 
Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) και τέλος με την ευκαιρία 
μίας δημόσιας ακρόασης της επιτροπής εξωτερικών σχέσεων 
του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η γραμματεία του τμήματος 
εξωτερικών σχέσεων, εξάλλου, προμήθευε συνεχώς στα μέλη 
της ομάδας μελέτης ευρεία τεκμηρίωση σχετικά με τα άρθρα 
που δημοσιεύθηκαν στον εξειδικευμένο τύπο. 2.16.5. Η εξουσία που παρέχεται έτσι στην Επιτροπή να 
αποφασίζει μόνη της κρίνεται υπερβολική. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
2. Κατά το διάστημα που διέρρευσε από την διακήρυξη 
της Punta del Este για τους γενικούς στόχους του νέου Γύρου, 
και κατά τις τομεακές διαπραγματεύσεις που έγιναν κατά το 
1987, πραγματοποιήθηκαν πρόοδοι, που θεωρούνται ικανο­
ποιητικές λόγω του όγκου του έργου και της ενεργού συμμε­
τοχής πολλών αντιπροσωπειών στον καθορισμό των στόχων 
και των μεθόδων που πρέπει να υιοθετηθούν όσον αφορά 
πολυάριθμα ειδικά προβλήματα που αποτελούν αντικείμενο 
διαπραγμάτευσης. 
Η σημερινή φάση, που άρχισε τον Ιανουάριο του 1988, είναι 
η δυσκολότερη των, κυρίως ειπείν, διαπραγματεύσεων, της 
παρουσίασης των αιτημάτων και της προσφοράς παραχωρή­
σεων μεταξύ των συμβαλλόμενων χωρών. 
Προβλέπεται η πραγματοποίηση σε υπουργικό επίπεδο μιας 
συνεδρίασης, που κλήθηκε mid term review, στις αρχές του 
προσεχούς Δεκεμβρίου ώστε να καταστεί δυνατή η εκτίμηση 
της μέχρι σήμερα πορείας, να δοθεί πολιτική ώθηση για 
τη συνέχιση των διαπραγματεύσεων, οι οποίες καταρχήν θα 
πρέπει να ολοκληρωθούν στα τέλη του 1990. Γνωμοδότηση για την κατάσταση και τις προοπτικές των διαπραγματεύσεων στα πλαίσια της ΓΣΔΕ/ 
Γύρος Ουρουγουάης όσον αφορά τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των σπουδαιότερων 
βιομηχανικών χωρών, αναπτυσσόμενων χωρών και χωρών κρατικού εμπορίου 
(88/C 318/16) 
Στις 31 Μαΐου 1988, η ΟΚΕ αποφάσισε να καταρτίσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 του 
εσωτερικού κανονισμού, γνωμοδότηση πρωτοβουλίας για την κατάσταση και τις προοπτικές των 
διαπραγματεύσεων στα πλαίσια της ΓΣΔΕ/Γύρος της Ουρουγουάης. 
Το τμήμα εξωτερικών σχέσεων και εμπορικής και αναπτυξιακής πολιτικής, στο οποίο ανατέθηκε η 
προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 16 Σεπτεμβρίου 1988 με 
βάση την έκθεση του εισηγητή, κ. Romoli. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 258η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 29ης 
Σεπτεμβρίου 1988), υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση.