Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (υποβάλλεται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ένα νέο κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε μια ταχύτατα μεταβαλλόμενη αγορά

Η παρούσα είναι μία από τις έξι προτάσεις οι οποίες, συνδυαζόμενες, δημιουργούν ένα νέο πλαίσιο για την κανονιστική ρύθμιση των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Οι έξι προτάσεις είναι οι εξής:

- Οδηγία σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - καθορίζει τις οριζόντιες διατάξεις του νέου κανονιστικού πλαισίου ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

- Οδηγία για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών - στοχεύει στη δημιουργία ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς για υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών μέσω εναρμόνισης των κανόνων αδειοδότησης για την παροχή των υπηρεσιών αυτών.

- Οδηγία για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για τη διασύνδεσή τους - θεσπίζει πλαίσιο για τις συμφωνίες πρόσβασης και διασύνδεσης στην ΕΕ.

- Οδηγία για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών - ορίζει τα δικαιώματα των χρηστών σε σχέση με τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και ιδίως σε σχέση με την καθολική υπηρεσία.

- Οδηγία για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών - ενημερώνει την ισχύουσα οδηγία προκειμένου να εξασφαλίσει ότι είναι τεχνολογικά ουδέτερη και μπορεί να καλύψει τις νέες υπηρεσίες επικοινωνιών.

- Κανονισμός για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο - εισάγει απαίτηση για χωριστή χρέωση στον τοπικό βρόχο, προορίζεται να τεθεί σε ισχύ έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000, πριν από την θέση σε ισχύ της υπόλοιπης δέσμης.

Εκτός από την παραπάνω δέσμη μέτρων, η Επιτροπή είχε εγκρίνει επίσης πρόταση για απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κανονιστικό πλαίσιο για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Κοινότητα [1], ´που καθορίζεται πολιτική και νομικό πλαίσιο στην Κοινότητα με σκοπό την επίτευξη της εναρμόνισης της χρήσης του ραδιοφάσματος.

[1] COM(2000) ...

Οι προτάσεις αυτές είναι το αποτέλεσμα εκτεταμένης δημόσιας διαβούλευσης, που συμπεριέλαβε την Πράσινη Βίβλο σχετικά με τη σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών, καθώς και σχετικά με τις συνέπειες για τις κανονιστικές ρυθμίσεις - Προσέγγιση υπό το πρίσμα της κοινωνίας των πληροφοριών (COM(97) 623) [2], της Πράσινης Βίβλου σχετικά με την πολιτική για το ραδιοφάσμα στο πλαίσιο πολιτικών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όπως οι τηλεπικοινωνίες, οι ραδιοτηλεοπτικά εκπομπές, οι μεταφορές και η Ε&Α (COM(98) 596) [3], καθώς και της ανασκόπησης των επικοινωνιών για το 1999 [4] όσον αφορά το υπάρχον κανονιστικό πλαίσιο και τη δημόσια διαβούλευση που ακολούθησε. Η ανακοίνωση [5] που εκθέτει τα αποτελέσματα της τελευταίας διαβούλευσης δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του τρέχοντος έτους και περιείχε ορισμένους βασικούς προσανατολισμούς για τις έξι προτάσεις.

[2] Τα αποτελέσματα της εν λόγω διαβούλευσης εκτίθενται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών, καθώς και με τις συνέπειες για τις κανονιστικές ρυθμίσεις - Αποτελέσματα της διαβούλευσης γύρω από την Πράσινη Βίβλο (COM(1999) 108).

[3] Τα αποτελέσματα της εν λόγω διαβούλευσης συνοψίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τα επόμενα βήματα στην πολιτική ραδιοφάσματος - Αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης για την Πράσινη Βίβλο (COM(1999) 538).

[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών - Προς ένα νέο πλαίσιο για την υποδομή των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και των σχετιζόμενων υπηρεσιών - Ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999 (COM(1999) 539).

[5] Ανακοίνωση για τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με την ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999 (COM(2000) 239).

Το υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο σχεδιάστηκε κυρίως για να διαχειριστεί τη μετάβαση από το μονοπώλιο στον ανταγωνισμό και για το λόγο αυτό επικεντρώθηκε στη δημιουργία ανταγωνιστικής αγοράς και στα δικαιώματα των νεοεισερχομένων. Το πλαίσιο αυτό υπήρξε επιτυχές ως προς την επίτευξη αυτών των στόχων. Όμως, εν μέρει λόγω της επιτυχίας της ελευθέρωσης της αγοράς σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η αγορά μεταβάλλεται σήμερα με ακόμη ταχύτερους ρυθμούς. Τούτο είχε προβλεφθεί από το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, βάσει του οποίου απαιτούνταν από την Επιτροπή να επανεξετάζει τη λειτουργία των οδηγιών που συνιστούν το κανονιστικό πλαίσιο υπό το πρίσμα των εξελίξεων στην αγορά, της ανάπτυξης της τεχνολογίας και των αλλαγών στη ζήτηση εκ μέρους των χρηστών.

Το νέο πλαίσιο πολιτικής πρέπει να λάβει υπόψη τις εξελίξεις αυτές, ιδίως την σύγκλιση μεταξύ του τομέα των τηλεπικοινωνιών, του ραδιοτηλεοπτικού τομέα και του τομέα της τεχνολογίας των πληροφοριών. Επιδιώκει να ενισχύσει τον ανταγωνισμό σε όλους τους τομείς της αγοράς, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη συνέχιση της προστασίας των βασικών δικαιωμάτων των καταναλωτών. Σχεδιάστηκε, συνεπώς, για την αντιμετώπιση των αναγκών νέων, δυναμικών και σε μεγάλο βαθμό απρόβλεπτων αγορών, με πολύ περισσότερους φορείς από αυτούς που υπάρχουν σήμερα.

Κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας, στις 23-24 Μαρτίου 2000, τονίστηκε το δυναμικό ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και δημιουργίας απασχόλησης που εμπεριέχει η στροφή προς την ψηφιακή οικονομία που βασίζεται στη γνώση. Υπογραμμίστηκε, ιδιαίτερα, η σημασία, για τις επιχειρήσεις και τους πολίτες της Ευρώπης, της πρόσβασης σε φθηνή υποδομή επικοινωνιών παγκόσμιας κλάσης και σε ευρύ φάσμα υπηρεσιών. Προβλήθηκε επίσης ο δυναμισμός των αλλαγών στον τομέα, οι οποίες αφορούν την τεχνολογία και τις αγορές, όπως αποτυπώνονται στην τεχνολογική σύγκλιση των τομέων των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών, καθώς και στην εμφάνιση του Internet.

Για να υπάρξει ασφάλεια δικαίου κατά τη μετάβαση από το ισχύον στο νέο κανονιστικό πλαίσιο, αναμένεται ότι οι πέντε πρώτες νέες οδηγίες του παραπάνω καταλόγου (πλαίσιο, πρόσβαση, άδειες, καθολική υπηρεσία και προστασία δεδομένων) θα τεθούν σε ισχύ την ίδια ημερομηνία. Ταυτόχρονα, θα καταργηθούν οι αντίστοιχες υφιστάμενες οδηγίες.

Στόχοι και σκοποί της προτεινόμενης οδηγίας

Η παρούσα προτεινόμενη οδηγία στοχεύει στη θέσπιση εναρμονισμένου κανονιστικού πλαισίου για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε όλη την ΕΕ. Επιδιώκει να ανταποκριθεί στο φαινόμενο της σύγκλισης καλύπτοντας όλα τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών εντός του πεδίου εφαρμογής της. Ορίζει ορισμένες αρχές και στόχους που θα πρέπει να θέσουν οι ρυθμιστικές αρχές, καθώς και μια σειρά καθηκόντων σχετικών με τη διαχείριση των πόρων εν ανεπαρκεία, όπως το φάσμα των ραδιοσυχνοτήτων (ραδιοφάσμα) και η αριθμοδότηση. Τέλος, περιέχει ορισμένες οριζόντιες διατάξεις, που είναι κοινές σε περισσότερα του ενός μέτρα της δέσμης.

Περίληψη των περιεχομένων της προτεινόμενης οδηγίας

Κεφάλαιο Ι - Πεδίο εφαρμογής, σκοπός και ορισμοί

Στο άρθρο 1 ορίζονται ο σκοπός και το πεδίο εφαρμογής του νέου πλαισίου: η δημιουργία εναρμονισμένου πλαισίου για την κανονιστική ρύθμιση των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Καλύπτονται δηλαδή όλα τα δορυφορικά και επίγεια δίκτυα, συμπεριλαμβανομένων τόσο των σταθερών όσο και των ασύρματων (δηλ. τα δημόσια τηλεφωνικά δίκτυα μεταγωγής, τα δίκτυα που χρησιμοποιούν διαδικτυακό πρωτόκολλο (IP), η καλωδιακή τηλεόραση, τα κινητά και επίγεια δίκτυα ραδιοτηλεοπτικά εκπομπών). Διευκρινίζεται ότι η προτεινόμενη οδηγία δεν καλύπτει υπηρεσίες όπως το μεταδιδόμενο περιεχόμενο, ή οι υπηρεσίες ηλεκτρονικού εμπορίου. Στο άρθρο 1 διευκρινίζεται επίσης ότι ο τηλεπικοινωνιακός τερματικός εξοπλισμός δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του νέου πλαισίου.

Στο άρθρο 2 εκτίθενται οι ορισμοί του νέου πλαισίου. Οι βασικοί νέοι ορισμοί είναι το 'δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών', η 'υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών' και οι 'συναφείς ευκολίες'.

Κεφάλαιο ΙΙ (εθνικές κανονιστικές αρχές)

Το εν λόγω κεφάλαιο καλύπτει τα άρθρα 3-6, στα οποία ορίζονται οι αρχές για τη σύσταση των εθνικών κανονιστικών αρχών (ΕΚΑ) και θεσπίζονται ορισμένες διαδικασίες στις οποίες υπόκεινται οι αρχές αυτές (π.χ. διαβούλευση, δημοσίευση πληροφοριών).

Το άρθρο 3 (εθνικές κανονιστικές αρχές) ορίζει απαίτηση ανεξαρτησίας για τις ΕΚΑ και την κοινοποίηση των φορέων που είναι υπεύθυνοι για κάθε αρμοδιότητα δυνάμει των οδηγιών. Η απαίτηση αυτή δεν διαφέρει πολύ από τις υποχρεώσεις που ήδη ισχύουν για τις ΕΚΑ βάσει του ισχύοντος πλαισίου για τις τηλεπικοινωνίες. Επιβάλλει επίσης απαίτηση αμεροληψίας κατά τη λήψη των αποφάσεων.

Στο άρθρο 4 (δικαίωμα προσφυγής) καθιερώνεται δικαίωμα προσφυγής και καθίσταται σαφές πως η προσφυγή θα απευθύνεται σε φορέα ανεξάρτητο από την κυβέρνηση. Το όργανο στο οποίο γίνεται η προσφυγή πρέπει να είναι σε θέση να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης, και όχι μόνο τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, ενώ η απόφαση της ΕΚΑ είναι δεσμευτική έως την ολοκλήρωση της διαδικασίας προσφυγής.

Στο άρθρο 5 (παροχή πληροφοριών στις εθνικές κανονιστικές αρχές και στην Επιτροπή) θεσπίζεται το δικαίωμα των ΕΚΑ να συλλέγουν πληροφορίες από τους συντελεστές της αγοράς, εξασφαλίζοντας εντούτοις ότι η εν λόγω συλλογή πληροφοριών βρίσκεται σε αναλογία προς το αντικείμενο και είναι αιτιολογημένη. Παρέχεται επίσης στην Επιτροπή το δικαίωμα να ζητά από τις ΕΚΑ να αιτούνται πληροφορίες για τους σκοπούς της Επιτροπής, π.χ. προκειμένου να χρησιμοποιηθούν σε διαδικασίες επίλυσης εμπορικών διαφορών. Τέλος, επιτρέπει την ανταλλαγή εμπιστευτικών πληροφοριών μεταξύ των ΕΚΑ, εφόσον τηρούν το απόρρητο των εν λόγω πληροφοριών.

Το άρθρο 6 (μηχανισμός διαβούλευσης και διαφάνειας) ορίζει τις υποχρεώσεις διαβούλευσης των ΕΚΑ όταν λαμβάνουν αποφάσεις οι οποίες επηρεάζουν τρίτα μέρη. Θεσπίζει επίσης μια διαδικασία που παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να απαιτήσει από τις ΕΚΑ να τροποποιήσουν ή να αποσύρουν το μέτρο, εάν αυτό δεν αιτιολογείται βάσει του κανονιστικού πλαισίου.

Κεφάλαιο III - καθήκοντα και αρμοδιότητες των εθνικών κανονιστικών αρχών (ΕΚΑ)

Το κεφάλαιο αυτό (άρθρα 7 - 12) καλύπτει τις αρμοδιότητες των ΕΚΑ σε σχέση με την κατανομή και την εκχώρηση των πόρων εν ανεπαρκεία (ραδιοφάσμα και αριθμοδότηση) και την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης.

Το άρθρο 7 (στόχοι πολιτικής και κανονιστικές αρχές) υποχρεώνει τις ΕΚΑ να ακολουθούν ένα καθορισμένο σύνολο στόχων και αρχών. Οι εν λόγω στόχοι και αρχές είναι κατά κύριο λόγο εκείνοι που ορίζονται στην ανασκόπηση των επικοινωνιών και που επιβεβαιώνονται κατά τη διαβούλευση, παρόλο που δύο αρχές (η ασφάλεια δικαίου και η εφαρμογή του δικαίου) θα επιτευχθούν δυνάμει του συνόλου του κοινοτικού δικαίου και όχι από τις κανονιστικές αρχές, και, συνεπώς, δεν συμπεριλαμβάνονται στους στόχους των κανονιστικών αρχών.

Το άρθρο 8 (κατανομή και εκχώρηση ραδιοφάσματος) ορίζει ορισμένες υποχρεώσεις που σχετίζονται με την κατανομή και την εκχώρηση ραδιοφάσματος. Ειδικότερα, απαιτεί από τις ΕΚΑ να διαχειρίζονται αποτελεσματικά το φάσμα και εισάγει το δικαίωμα των ΕΚΑ να επιτρέπουν την εμπορία της εκχώρησης συχνοτήτων, με την επιφύλαξη ορισμένων διασφαλίσεων.

Στο άρθρο 9 (διαχείριση πόρων αριθμοδότησης) ορίζονται οι υποχρεώσεις που σχετίζονται με την αριθμοδότηση. Ειδικότερα, διατηρείται η υπάρχουσα διάταξη βάσει της οποίας οι ΕΚΑ υποχρεούνται να εξασφαλίζουν την ύπαρξη επαρκούς πλήθους αριθμών για την κάλυψη των αναγκών όλων των παρόχων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Προβλέπει επίσης την εναρμόνιση των πόρων αριθμοδότησης, όπου αυτό είναι απαραίτητο, για τις πανευρωπαϊκές υπηρεσίες και απαιτεί από τις ΕΚΑ να εξασφαλίσουν ότι όλοι οι χρήστες στην Κοινότητα θα έχουν τη δυνατότητα σύνδεσης με όλους τους μη γεωγραφικούς αριθμούς (π.χ. ατελείς κλήσεις, πρόσθετα τέλη), εκτός αν ο καλούμενος έχει επιλέξει να περιορίσει την πρόσβαση για εμπορικούς λόγους. Η τελευταία παράγραφος απαιτεί να συντονίσουν τα κράτη μέλη τις θέσεις τους σε σχέση με την αριθμοδότηση, την ονοματοδοσία και τη διευθυνσιοδότηση στους κόλπους των διεθνών οργανισμών και φόρουμ.

Τα άρθρα 10 (δικαιώματα διέλευσης) και 11 (από κοινού χρήση ευκολιών και συνεγκατάσταση) καλύπτουν την παραχώρηση δικαιωμάτων διέλευσης και τους μηχανισμούς από κοινού χρήσης των ευκολιών και συνεγκατάστασης, στις περιπτώσεις για παράδειγμα όπου τα δικαιώματα διέλευσης περιορίζονται για περιβαλλοντικούς λόγους ή για λόγους δημόσιας υγείας, δημόσιας ασφάλειας ή χωροταξίας.

Το άρθρο 12 (λογιστικός διαχωρισμός) διατηρεί απαιτήσεις που εμπεριέχονταν στην οδηγία διασύνδεσης, σύμφωνα με τις οποίες, επιχειρήσεις με ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα σε άλλες αγορές οφείλουν να εφαρμόζουν λογιστικό διαχωρισμό μεταξύ αυτών των δραστηριοτήτων και των δραστηριοτήτων τους που αφορούν παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και απαιτήσεις, από όλους τους παρόχους δικτύων δημοσίων επικοινωνιών και υπηρεσιών επικοινωνιών προσιτών στο κοινό, να δημοσιεύουν ελεγμένους χρηματοοικονομικούς λογαριασμούς.

Κεφάλαιο IV -Γενικές διατάξεις

Το κεφάλαιο IV καλύπτει τα άρθρα 13 - 25. Πρόκειται για τις διατάξεις που είναι κοινές σε περισσότερες από μία οδηγίες του κανονιστικού πλαισίου.

Το άρθρο 13 (σημαντική ισχύς στην αγορά) ορίζει την έννοια της σημαντικής ισχύος στην αγορά, στην οποία αναφέρονται τόσο η οδηγία για τα δικαιώματα των χρηστών όσο και η οδηγία για την πρόσβαση, προκειμένου να απαιτήσουν από τις ΕΚΑ να επιβάλουν καθορισμένες υποχρεώσεις σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι παρόλο που ο ίδιος όρος χρησιμοποιείται με τον τρόπο αυτό στο ισχύον κανονιστικό πλαίσιο, τροποποιείται στο τμήμα αυτό, προκειμένου να καλύψει την περίπτωση του φορέα εκμετάλλευσης που κατέχει δεσπόζουσα θέση.

Το άρθρο 14 (ανάλυση αγοράς) περιέχει την διαδικασία που θα χρησιμοποιηθεί από τις ΕΚΑ κατά τη λήψη αποφάσεων σχετικά με την επιβολή υποχρεώσεων σε συγκεκριμένες επιχειρήσεις, τη διατήρηση ή την άρση τέτοιων υποχρεώσεων. Η Επιτροπή θα σχεδιάσει κατευθυντήριες γραμμές για βοηθήσει τις ΕΚΑ να καθορίσουν τις αγορές και να αξιολογήσουν το επίπεδο του ανταγωνισμού. Η Επιτροπή θα εγκρίνει επίσης, σε ετήσια βάση, απόφαση με κατάλογο των αγορών των οποίων τα χαρακτηριστικά δικαιολογούν εκ των προτέρων κανονιστική παρέμβαση. Οι ΕΚΑ δεν μπορούν να επιβάλουν τέτοιου είδους υποχρεώσεις σε αγορές που δεν προσδιορίζονται στην απόφαση, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Επιτροπής. Απαιτεί από τις ΕΚΑ να αξιολογούν τον βαθμό του ανταγωνισμού σε μια δεδομένη αγορά, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές και μόνο στην περίπτωση που ο ανταγωνισμός δεν λειτουργεί αποτελεσματικά να επιβάλλουν ή να διατηρούν υποχρεώσεις. Σε αντίθετη περίπτωση απαιτείται να αίρονται οι υποχρεώσεις. Οι αποφάσεις που λαμβάνονται στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας πρέπει να ανακοινώνονται στην Επιτροπή και στις άλλες ΕΚΑ, σύμφωνα με τον μηχανισμό διαφάνειας του άρθρου 6.

Στο άρθρο 15 (τυποποίηση) περιλαμβάνονται κυρίως οι διατάξεις του ισχύοντος πλαισίου βάσει του οποίου η τυποποίηση είναι μια διαδικασία που στηρίζεται στην πρωτοβουλία της βιομηχανίας, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας ορισμένα επιλεγμένα πρότυπα να καταστούν υποχρεωτικά.

Το άρθρο 16 (μέτρα εναρμόνισης) καλύπτει δύο διαδικασίες που σχετίζονται με την εναρμόνιση της ενιαίας ευρωπαϊκής αγοράς. Η πρώτη έχει σχέση με τη χάραξη κατευθυντήριων γραμμών εκ μέρους της Επιτροπής (π.χ. συστάσεις), που στοχεύει στην αύξηση της εναρμόνισης της εφαρμογής συγκεκριμένων υποχρεώσεων που περιέχονται στο νέο κανονιστικό πλαίσιο. Η δεύτερη δίνει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να προτείνει δεσμευτικά μέτρα εναρμόνισης χρησιμοποιώντας διαδικασίες επιτροπολογίας, σε όποιες περιπτώσεις θεωρεί πως οι αποκλίσεις μεταξύ των εθνικών μέτρων συνιστούν φραγμό για την ενιαία ευρωπαϊκή αγορά.

Το άρθρο 17 (επίλυση διαφορών μεταξύ επιχειρήσεων) εισάγει διαδικασία επίλυσης διαφορών μεταξύ επιχειρήσεων βάσει της ισχύουσας οδηγίας για τη διασύνδεση.

Το άρθρο 18 (επίλυση διαφορών μεταξύ μερών από διαφορετικά κράτη μέλη) θεσπίζει μια διαδικασία αντιμετώπισης των διασυνοριακών διαφορών, που απευθύνεται τόσο στους χρήστες όσο και στις επιχειρήσεις.

Το άρθρο 19 (επιτροπή) θεσπίζει την επιτροπή επικοινωνιών και ορίζει τις δύο προτεινόμενες διαδικασίες επιτροπολογίας (συμβουλευτική και κανονιστική διαδικασία), σύμφωνα με τη νέα απόφαση επιτροπολογίας.

Το άρθρο 20 (ανταλλαγή πληροφοριών) καλύπτει την ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο της επιτροπής επικοινωνιών.

Το άρθρο 21 (ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες) ιδρύει την ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες και ορίζει τη σύνθεση και τις αρμοδιότητές της.

Το άρθρο 22 (δημοσίευση πληροφοριών) εισάγει απαίτηση από τα κράτη μέλη να διαθέτουν πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και των ειδικών μέτρων.

Το άρθρο 23 (διαδικασίες επανεξέτασης) προβλέπει τις διαδικασίες επανεξέτασης της παρούσας οδηγίας.

Κεφάλαιο V - Τελικές διατάξεις

Το άρθρο 24 (κατάργηση), το άρθρο 25 (μεταφορά στην εθνική νομοθεσία), το άρθρο 26 (θέση σε ισχύ) και το άρθρο 27 (αποδέκτες) αφορούν διαδικαστικά μέτρα.

2000/0184 (COD)

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής [6],

[6] ΕΕ C , , σ..

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [7],

[7] ΕΕ C , , σ..

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [8],

[8] ΕΕ C , , σ..

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης [9],

[9] ΕΕ C , , σ..

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο για τις τηλεπικοινωνίες πέτυχε να δημιουργήσει συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στον τομέα των τηλεπικοινωνιών στο μεταβατικό στάδιο της μετάβασης από μονοπωλιακό περιβάλλον σε περιβάλλον πλήρους ανταγωνισμού.

(2) Στις 10 Μαρτίου 1999, η Επιτροπή παρουσίασε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με τη σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών, καθώς και σχετικά με τις συνέπειες για τις κανονιστικές ρυθμίσεις - Αποτελέσματα της διαβούλευσης γύρω από την Πράσινη Βίβλο [10].

[10] COM(1999) 108.

(3) Στις 10 Νοεμβρίου 1999 η Επιτροπή παρουσίασε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με τα επόμενα βήματα στην πολιτική ραδιοφάσματος - Αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης για την Πράσινη Βίβλο [11].

[11] COM(1999) 538.

(4) Στις 10 Νοεμβρίου 1999, η Επιτροπή παρουσίασε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών για ένα νέο πλαίσιο για τις υποδομές ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς υπηρεσίες - Ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999 [12]. Στην εν λόγω ανακοίνωση η Επιτροπή επανεξέτασε το υπάρχον κανονιστικό πλαίσιο του τομέα των τηλεπικοινωνιών, βάσει της υποχρέωσης της Επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 90/387/EΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990 για τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών μέσω της εφαρμογής της παροχής ανοικτού δικτύου (Open Network Provision - ΟΝΡ) [13], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/51/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [14]. Παρουσίασε επίσης σειρά προτάσεων πολιτικής για ένα νέο κανονιστικό πλαίσιο αναφορικά με τις υποδομές των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς υπηρεσίες προς δημόσια διαβούλευση.

[12] COM(1999) 539.

[13] ΕΕ L 192 της 24.7.90, σ.1

[14] ΕΕ L 295 της 29/10/97 σ. 23

(5) Στις 26 Απριλίου 2000 η Επιτροπή παρουσίασε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών για τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με την ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999 και κατευθύνσεις για το νέο πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων. [15] Στην ανακοίνωση συνοψίζεται η δημόσια διαβούλευση και καθορίζονται ορισμένοι βασικοί προσανατολισμοί για τον σχεδιασμό ενός νέου πλαισίου για τις υποδομές των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς υπηρεσίες.

[15] COM(2000) 239.

(6) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας, στις 23-24 Μαρτίου 2000, υπογράμμισε το δυναμικό ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και δημιουργίας απασχόλησης που εμπεριέχει η στροφή προς μια ψηφιακή οικονομία βασιζόμενη στη γνώση. Τονίστηκε ιδιαίτερα η σημασία, για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και τους πολίτες, της πρόσβασης σε φθηνή, παγκόσμιας κλάσης υποδομή επικοινωνιών και σε ευρύ φάσμα υπηρεσιών.

(7) Η σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και της τεχνολογίας των πληροφοριών σημαίνει πως όλα τα δίκτυα και οι υπηρεσίες μετάδοσης θα πρέπει να διέπονται από ενιαίο κανονιστικό πλαίσιο. Το πλαίσιο αυτό αποτελείται από την παρούσα οδηγία και από τέσσερις ειδικές οδηγίες: Οδηγία ../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών] [16], οδηγία ../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για την διασύνδεσή τους] [17], οδηγία ../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών] [18], οδηγία ../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών] [19] και κανονισμό (ΕΚ) αριθ. .../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο] [20] (καλούμενα εφεξής "τα ειδικά μέτρα"). Είναι απαραίτητο να διαχωριστεί η ρύθμιση της μετάδοσης από τη ρύθμιση του περιεχομένου. Το πλαίσιο αυτό δεν καλύπτει επομένως το περιεχόμενο των υπηρεσιών μέσω δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών που χρησιμοποιούν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως το ραδιοτηλεοπτικά εκπεμπόμενο περιεχόμενο, οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και ορισμένες υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών. Το περιεχόμενο των τηλεοπτικών προγραμμάτων καλύπτεται από την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 1989 για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων [21], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [22]. Η διάκριση μεταξύ της ρύθμισης της μετάδοσης και της ρύθμισης του περιεχομένου δεν εμποδίζει να λαμβάνονται υπόψη οι δεσμοί που υπάρχουν μεταξύ τους.

[16] ΕΕ L , , σ. ..

[17] ΕΕ L , , σ. ..

[18] ΕΕ L , , σ. ..

[19] ΕΕ L , , σ. ..

[20] ΕΕ L , , σ. ..

[21] ΕΕ L 298, 17.10.1989, σ. 23.

[22] ΕΕ L 202, 30.7.1997. σ. 60.

(8) Η παρούσα οδηγία δεν καλύπτει εξοπλισμό που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 1999 σχετικά με τον ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών αυτών [23], καλύπτει όμως τον εξοπλισμό ευρείας κατανάλωσης που χρησιμοποιείται για την ψηφιακή τηλεόραση.

[23] ΕΕ L 91, 7.4.1999, σ. 10.

(9) Οι υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών καλύπτονται από την οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά [24].

[24] ΕΕ L 178, 17.7.2000, σ. 1.

(10) Σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

(11) Σύμφωνα με την αρχή του διαχωρισμού κανονιστικών και εκτελεστικών αρμοδιοτήτων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εγγυώνται την ανεξαρτησία της εθνικής κανονιστικής αρχής ή αρχών ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η αμεροληψία των αποφάσεών τους. Αυτή η απαίτηση ανεξαρτησίας εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της θεσμικής αυτονομίας και των συνταγματικών υποχρεώσεων των κρατών μελών, ή της αρχής της ουδετερότητας όσον αφορά τους κανόνες των κρατών μελών που διέπουν το καθεστώς ιδιοκτησίας που ορίζεται στο άρθρο 295 της Συνθήκης. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους, όσον αφορά το προσωπικό, την εμπειρία και τα οικονομικά μέσα, για να διεκπεραιώνουν τα καθήκοντά τους.

(12) Κάθε μέρος που υπόκειται στις αποφάσεις των εθνικών κανονιστικών αρχών θα πρέπει να έχει δικαίωμα προσφυγής ενώπιον ανεξάρτητου οργάνου που έχει συγκροτηθεί από κράτος μέλος, όπως για παράδειγμα ενώπιον δικαστηρίου ή διαμεσολαβητή. Το όργανο στο οποίο απευθύνεται η προσφυγή θα πρέπει να είναι σε θέση να εξετάσει την ουσία της υπόθεσης και, εν αναμονή του αποτελέσματος της προσφυγής, παραμένει ισχυρή η απόφαση της εθνικής κανονιστικής αρχής. Η εν λόγω διαδικασία προσφυγής δεν θίγει τα δικαιώματα νομικών ή φυσικών προσώπων βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

(13) Οι εθνικές κανονιστικές αρχές χρειάζεται να συγκεντρώνουν πληροφορίες από συντελεστές της αγοράς προκειμένου να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στα καθήκοντά τους. Τέτοιου είδους πληροφορίες μπορεί επίσης να χρειασθεί να συλλέγονται για λογαριασμό της Επιτροπής, προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας. Τα αιτήματα πληροφόρησης θα πρέπει να είναι αναλογικά και να μην επιβάλλουν υπέρμετρα βάρη στις επιχειρήσεις. Οι πληροφορίες που συλλέγονται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να είναι προσιτές στο κοινό, εκτός αν πρόκειται για πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα. Όσον αφορά στην τήρηση του απορρήτου κατά την ανταλλαγή πληροφοριών, οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως η 'αρμόδια αρχή' που ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης, [25] όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/1999 [26].

[25] ΕΕ L 13, 21.2.1962, σ. 204.

[26] ΕΕ L 148, 15.6.1999, σ. 5.

(14) Είναι σημαντικό οι εθνικές κανονιστικές αρχές να διαβουλεύονται με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη επί των προτεινόμενων αποφάσεων και να λαμβάνουν υπόψη τους τις παρατηρήσεις των μερών πριν την έγκριση της τελικής απόφασης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο δεν θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενιαία αγορά ή σε άλλους στόχους της Συνθήκης, οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να ανακοινώνουν τα σχέδια των αποφάσεών τους στην Επιτροπή και στις άλλες εθνικές κανονιστικές αρχές προκειμένου να τους δοθεί η ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και να παράσχουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα, όπου αυτό κριθεί απαραίτητο, να απαιτήσει τροποποίηση ή αναστολή των εν λόγω αποφάσεων. Η διαδικασία αυτή δεν θίγει τη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στην οδηγία 98/34/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998 για την καθιέρωση μιας διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών [27], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/ΕΚ [28] και την εξουσία της Επιτροπής δυνάμει της Συνθήκης όσον αφορά παραβιάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας.

[27] ΕΕ L 204, 21.7.1998, σ. 37.

[28] ΕΕ L 217, 5.8.1998, σ. 18.

(15) Ένα εναρμονισμένο σύνολο στόχων και αρχών θα πρέπει να διέπει τις ενέργειες των εθνικών κανονιστικών αρχών. Οι εν λόγω στόχοι και οι αρχές θα πρέπει να είναι οι μοναδικοί οι οποίοι θα διέπουν τις ενέργειες των εθνικών κανονιστικών αρχών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους βάσει του παρόντος κανονιστικού πλαισίου.

(16) Το ραδιοφάσμα είναι απαραίτητο στοιχείο για τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ραδιοεπικοινωνιακής βάσης και, στο μέτρο που σχετίζεται με τις εν λόγω υπηρεσίες, θα πρέπει συνεπώς να κατανέμεται και να παραχωρείται βάσει διαφανών, αμερόληπτων και αντικειμενικών κριτηρίων. Είναι σημαντικό η διαχείριση της κατανομής και της παραχώρησης του ραδιοφάσματος να πραγματοποιείται όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά, σε συμφωνία με την ανάγκη ισόρροπης αντιμετώπισης των απαιτήσεων εμπορικής και μη εμπορικής χρήσης του ραδιοφάσματος. Η δευτερογενής αγορά ραδιοφάσματος μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματικό μέσο αύξησης της αποδοτικής χρήσης του φάσματος, εφόσον έχει προβλεφθεί η ύπαρξη ρητρών διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος και ιδίως της ανάγκης εξασφάλισης της διαφάνειας και της κανονιστικής εποπτείας των συναλλαγών αυτών. Η απόφαση ../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κανονιστικό πλαίσιο για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Κοινότητα [29], δημιουργεί ένα πλαίσιο για την εναρμόνιση του ραδιοφάσματος, κάθε δε ενέργεια στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας πρέπει να στοχεύει στη διευκόλυνση των εργασιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης.

[29] ΕΕ L , , σ. ..

(17) Η πρόσβαση σε πόρους αριθμοδότησης βάσει διαφανών, αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων είναι απαραίτητη για τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να διαχειρίζονται εξ ολοκλήρου το εθνικό σχέδιο αριθμοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των κωδίκων σημείων που χρησιμοποιούνται στη διευθυνσιοδότηση δικτύου. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες παρουσιάζεται ανάγκη εναρμόνισης των πόρων αριθμοδότησης σε επίπεδο Κοινότητας, η Επιτροπή, χρησιμοποιώντας τις εκτελεστικές της εξουσίες, θα πρέπει να αναλαμβάνει αυτό το καθήκον. Ζωτική προϋπόθεση για την ενιαία αγορά αποτελεί η πρόσβαση των τελικών χρηστών σε όλους τους πόρους αριθμοδότησης της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των αριθμών ατελών κλήσεων, πρόσθετου τέλους και άλλων μη γεωγραφικών αριθμών, εκτός από την περίπτωση που ο καλούμενος συνδρομητής έχει επιλέξει, για εμπορικούς λόγους, να περιορίσει την πρόσβαση από ορισμένες γεωγραφικές περιοχές. Οι συμφωνίες χρέωσης των καλούντων που βρίσκονται εκτός του σχετικού κράτους μέλους δεν είναι απαραίτητο να είναι ίδιες με εκείνες που αφορούν τους καλούντες που εδρεύουν στο εν λόγω κράτος μέλος. Οι απαιτήσεις αριθμοδότησης στην Ευρώπη, η ανάγκη παροχής πανευρωπαϊκών και νέων υπηρεσιών και η παγκοσμιοποίηση και η συνέργεια στην αγορά των ηλεκτρονικών επικοινωνιών επιβάλλουν για την Κοινότητα την εναρμόνιση των εθνικών θέσεων με τη Συνθήκη, στους κόλπους των διεθνών οργανισμών και φόρουμ όπου λαμβάνονται οι σχετικές με την αριθμοδότηση αποφάσεις.

(18) Θα πρέπει έγκαιρα να θεσπιστούν αμερόληπτες διαδικασίες για την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης, οι οποίες θα εγγυώνται όρους θεμιτού και αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις εθνικές νομοθεσίες σχετικά με την απαλλοτρίωση περιουσίας.

(19) Η από κοινού χρήση ευκολιών μπορεί να είναι επωφελής για λόγους χωροταξικούς, δημόσιας υγείας ή περιβάλλοντος, και θα πρέπει να ενθαρρύνεται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές με βάση εθελοντικές συμφωνίες. Η υποχρεωτική από κοινού χρήση διευκολύνσεων μπορεί να είναι σκόπιμη υπό ορισμένες συνθήκες, αλλά θα πρέπει να επιβάλλεται στις επιχειρήσεις μόνο έπειτα από πλήρη δημόσια διαβούλευση.

(20) Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει ανάγκη επιβολής υποχρεώσεων εκ των προτέρων προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανάπτυξη αγοράς ανοικτής στον ανταγωνισμό. Ο ορισμός της σημαντικής ισχύος στην αγορά στην οδηγία 97/33/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1997 για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να εξασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) [30], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/61/ΕΚ [31], υπήρξε αποτελεσματικός στις αρχικές φάσεις του ανοίγματος της αγοράς ως όριο για θέσπιση εκ των προτέρων υποχρεώσεων, τώρα όμως πρέπει να προσαρμοστεί σε περισσότερο σύνθετες και δυναμικές αγορές. για το σκοπό αυτό τροποποιείται ώστε να βασιστεί στην έννοια της δεσπόζουσας θέσης, όπως ορίζεται στη νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εξαιρουμένων άλλων περιπτώσεων που επιβάλλονται από τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας και των κρατών μελών της, οι εκ των προτέρων κανονιστικές υποχρεώσεις που προορίζονταν για την εξασφάλιση αποτελεσματικού διαγωνισμού αιτιολογούνται μόνο για επιχειρήσεις που έχουν χρηματοδοτήσει υποδομή βάσει ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων σε πεδία όπου υφίστανται νομικοί, τεχνικοί ή οικονομικοί φραγμοί στην είσοδο στην αγορά, ιδίως για την κατασκευή δικτυακής υποδομής, ή που είναι καθετοποιημένοι φορείς, οι οποίοι έχουν στην ιδιοκτησία τους ή λειτουργούν δικτυακή υποδομή για παροχή υπηρεσιών σε πελάτες, παρέχοντας επίσης υπηρεσίες μέσω της εν λόγω υποδομής, στην οποία οι ανταγωνιστές τους είναι υποχρεωμένοι να ζητήσουν πρόσβαση.

[30] ΕΕ L 199, 26.7.1997, σ. 32.

[31] ΕΕ L 268, 3.10.1998, σ. 37.

(21) Είναι απαραίτητο αυτές οι κανονιστικές υποχρεώσεις να μην επιβάλλονται μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει αποτελεσματικός ανταγωνισμός και όπου τα εθνικά και κοινοτικά μέτρα αποκατάστασης στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Είναι για τον λόγο αυτό απαραίτητο να συντάξει η Επιτροπή σε κοινοτικό επίπεδο κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες να ακολουθούν οι εθνικές κανονιστικές αρχές όταν αξιολογούν την αποτελεσματικότητα του ανταγωνισμού σε μια δεδομένη αγορά και όταν εκτιμούν τη σημαντική ισχύ στην αγορά. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές θα αντιμετωπίσουν επίσης το θέμα των νεοεμφανιζόμενων αγορών, όπου, εκ των πραγμάτων, η εταιρεία που ηγείται της αγοράς είναι πιθανό να διαθέτει σημαντικό μερίδιο της αγοράς αλλά δεν θα πρέπει να της επιβάλλονται άτοπες υποχρεώσεις. Στην περίπτωση διακρατικών αγορών, οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους.

(22) Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της έχουν αναλάβει δεσμεύσεις όσον αφορά τα πρότυπα και το κανονιστικό δίκτυο τηλεπικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών, στο πλαίσιο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου.

(23) Η τυποποίηση θα πρέπει να παραμείνει διαδικασία καθοδηγούμενη από την αγορά. Παρόλα αυτά, πιθανώς να υπάρχουν ακόμη ορισμένες περιπτώσεις κατά τις οποίες ενδείκνυται υποχρεωτική συμμόρφωση με συγκεκριμένα πρότυπα σε κοινοτικό επίπεδο, για την εξασφάλιση διαλειτουργικότητας στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Σε εθνικό επίπεδο, τα κράτη μέλη δεσμεύονται από τις διατάξεις της οδηγίας 98/34/ΕΚ. Η οδηγία 95/47/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 σχετικά με τη χρήση προτύπων για την μετάδοση τηλεοπτικού σήματος [32] δεν προσδιόρισε κάποιο συγκεκριμένο σύστημα ή απαίτηση υπηρεσίας μετάδοσης ψηφιακής τηλεόρασης. Μέσω του Digital Video Broadcasting Group, οι φορείς της αγοράς έχουν αναπτύξει μια ομάδα συστημάτων τηλεοπτικής μετάδοσης τα οποία έχουν τυποποιηθεί από το Ευρωπαϊκό ινστιτούτο τηλεπικοινωνιακών προτύπων (ETSI) και αποτελούν συστάσεις της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών.

[32] ΕΕ L 281, 23.11.1995, σ. 51.

(24) Στην περίπτωση διαφωνίας μεταξύ επιχειρήσεων που εδρεύουν στο ίδιο κράτος μέλος επί αντικειμένου που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία ή από τα ειδικά μέτρα, θα πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα στο θιγόμενο μέρος να απευθύνεται στην εθνική κανονιστική αρχή για την επίλυση της διαφοράς. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές θα πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλουν την απόφασή τους στα μέρη.

(25) Εκτός από τα δικαιώματα προσφυγής που παρέχονται βάσει του εθνικού ή του κοινοτικού δικαίου, υφίσταται ανάγκη για μια απλή διαδικασία για την επίλυση διασυνοριακών διαφορών που δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα μιας και μόνης εθνικής κανονιστικής αρχής. Η διαδικασία αυτή, που μπορεί να κινηθεί κατόπιν αιτήσεως εκατέρου των μερών που ενέχονται σε μια διαφορά, αλλά με σύμφωνη γνώμη όλων των μερών, θα πρέπει να είναι ευέλικτη, δαπανηρή και διαφανής. Εφόσον η Επιτροπή αποφασίσει τη συγκρότηση ομάδας εργασίας για να την επικουρήσει στην επίλυση διασυνοριακών διαφορών, θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι τα μέλη της ομάδας είναι ανεξάρτητα από τα εμπλεκόμενα μέρη.

(26) Μια ενιαία επιτροπή πρέπει να αντικαταστήσει την επιτροπή ONP που θεσπίστηκε βάσει του άρθρο 9 της οδηγίας 90/387/ΕΟΚ και την επιτροπή αδειών που θεσπίστηκε βάσει του άρθρου 14 της οδηγίας 97/13/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Απριλίου 1997 σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών [33].

[33] ΕΕ L 117, 7.5.1997, σ. 15.

(27) Οι εθνικές κανονιστικές αρχές και οι εθνικές αρχές ανταγωνισμού πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ανταλλάσσουν πληροφορίες για την καλύτερη συνεργασία τους.

(28) Πρέπει να συσταθεί ομάδα εργασίας υψηλού επιπέδου αποτελούμενη από εθνικές κανονιστικές αρχές. Πρωταρχικό καθήκον της εν λόγω ομάδας πρέπει να είναι το να επικουρεί την Επιτροπή για την ομοιόμορφη εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας και των ειδικών μέτρων με σκοπό την εξασφάλιση συνεκτικότητας μεταξύ των κρατών μελών. Είναι δυνατόν να συγκροτηθούν ομάδες εμπειρογνωμόνων για την εξέταση ειδικών θεμάτων, π.χ. όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών.

(29) Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να αναθεωρούνται τακτικά, ιδίως προκειμένου να καθοριστεί η ανάγκη τροποποίησης υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων συνθηκών στην τεχνολογία ή τις αγορές.

(30) Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [34], τα μέτρα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας πρέπει να θεσπίζονται με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 της εν λόγω απόφασης ή με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης, ανάλογα με την περίπτωση.

[34] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(31) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης, ο στόχος της επίτευξης ενός εναρμονισμένου πλαισίου για τη ρύθμιση των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και των συναφών ευκολιών όπως τα συστήματα πρόσβασης υπό όρους δεν μπορεί να υλοποιηθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, και συνεπώς μπορεί να υλοποιηθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων αυτών και δεν υπερβαίνει ό,τι είναι απαραίτητο για τον σκοπό αυτό.

(32) Οι ακόλουθες οδηγίες και αποφάσεις πρέπει να καταργηθούν:

- Οδηγία 90/387/ΕΟΚ(

- Απόφαση 91/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού κλήσης έκτακτης ανάγκης [35](

[35] ΕΕ L 217, 6.8.1991, σ. 31.

- Οδηγία 92/44/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 1992 σχετικά με την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου στις μισθωμένες γραμμές [36], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/80/ΕΚ [37](

[36] ΕΕ L 165, 19.6.1992, σ. 27.

[37] ΕΕ L 14, 20.1.1998, σ. 27.

- Απόφαση 92/264/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Μαΐου 1992 για τη θέσπιση κοινού προθέματος πρόσβασης στο διεθνές τηλεφωνικό δίκτυο στην Κοινότητα [38](

[38] ΕΕ L 137, 20.5.1992, σ. 21.

- Οδηγία 95/47/ΕΚ(

- Οδηγία 97/13/ΕΚ(

- Οδηγία 97/33/ΕΚ(

- Οδηγία 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα [39](

[39] ΕΕ L 24, 30.1.1998, σ. 1.

- Οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1998 για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον [40],

[40] ΕΕ L 101, 1.4.1998, σ. 24.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής και στόχος

1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει εναρμονισμένο πλαίσιο για τη ρύθμιση των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και των συναφών ευκολιών. Καθορίζει τις αρμοδιότητες των εθνικών κανονιστικών αρχών και θεσπίζει ένα σύνολο διαδικασιών για την εξασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής του ρυθμιστικού πλαισίου σε ολόκληρη την Κοινότητα.

2. Η παρούσα οδηγία καθώς και τα ειδικά μέτρα δεν θίγουν τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η εθνική νομοθεσία σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία ή η κοινοτική νομοθεσία σε σχέση με τις υπηρεσίες που παρέχονται μέσω των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών υπηρεσιών.

3. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις της οδηγίας 1999/5/EΚ.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

α) «δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών», τα συστήματα μετάδοσης και, κατά περίπτωση, ο εξοπλισμός μεταγωγής και δρομολόγησης και οι λοιποί πόροι που επιτρέπουν τη μεταφορά σημάτων με χρήση καλωδίου, ραδιοκυμάτων, οπτικών ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των δορυφορικών δικτύων, των σταθερών (μεταγωγής δεδομένων μέσω κυκλωμάτων και πακετομεταγωγής συμπεριλαμβανομένου του Internet) και κινητών επίγειων δικτύων, των δικτύων που χρησιμοποιούνται για ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, καθώς και των δικτύων καλωδιακής τηλεόρασης, ανεξάρτητα από το είδος των μεταδιδόμενων πληροφοριών.

β) «υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών», οι υπηρεσίες που παρέχονται έναντι αμοιβής και των οποίων η παροχή συνίσταται, εν όλω ή εν μέρει, στη μετάδοση και δρομολόγηση σημάτων σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών και των υπηρεσιών μετάδοσης σε δίκτυα που χρησιμοποιούνται από τον ραδιοτηλεοπτικό τομέα. Δεν καλύπτουν υπηρεσίες που παρέχουν περιεχόμενα με χρήση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ή που ασκούν έλεγχο επί του περιεχομένου.

γ) «δημόσιο επικοινωνιακό δίκτυο», το δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, το οποίο χρησιμοποιείται εν όλω ή εν μέρει, για την παροχή διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

δ) «συναφείς ευκολίες», οι ευκολίες που σχετίζονται με δίκτυο ή/και υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών, στα οποία είναι απαραίτητη η πρόσβαση για την ανταγωνιστική παροχή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών με ίσους όρους.

ε) «εθνική κανονιστική αρχή», ο φορέας ή οι φορείς στον οποίο/στους οποίους ένα κράτος μέλος έχει αναθέσει οποιαδήποτε από τα καθήκοντα που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία και στα ειδικά μέτρα.

ζ) «χρήστης», κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί ή αιτείται προσιτές στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

η) «καταναλωτής», κάθε φυσικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί διαθέσιμη στο κοινό υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών για σκοπούς που δεν εμπίπτουν στο πεδίο της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητάς του ή του επαγγέλματός του.

θ) «καθολική υπηρεσία», σύνολο υπηρεσιών, που ορίζεται στην οδηγία [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], συγκεκριμένης ποιότητας, προσπελάσιμο για κάθε χρήστη ανεξάρτητα από τη γεωγραφική του θέση, και, υπό το πρίσμα των ιδιαίτερων εθνικών συνθηκών, σε προσιτή τιμή.

ι) «συνδρομητής», κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει συνάψει σύμβαση με φορέα παροχής διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών για την παροχή των υπηρεσιών αυτών.

κ) «ειδικά μέτρα», η οδηγία ../../ΕΚ [για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών], η οδηγία ../../ΕΚ [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για τη διασύνδεσή τους], η οδηγία ../../ΕΚ [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], η οδηγία ../../ΕΚ [για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών] και ο κανονισμός ../../ΕΚ [για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο].

λ) «επιτροπή επικοινωνιών», η επιτροπή που θεσπίζεται βάσει του άρθρου 19.

μ) «ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες», η ομάδα που θεσπίζεται βάσει του άρθρου 21.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 3

Εθνικές κανονιστικές αρχές

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στις εθνικές κανονιστικές αρχές στην παρούσα οδηγία ή στα ειδικά μέτρα αναλαμβάνονται από αρμόδιο φορέα.

2. Τα κράτη μέλη εγγυώνται την ανεξαρτησία των εθνικών κανονιστικών αρχών εξασφαλίζοντας ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές είναι νομικά διακριτές και λειτουργούν ανεξάρτητα από όλους τους οργανισμούς παροχής δικτύων, εξοπλισμού ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τα κράτη μέλη τα οποία διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο των οργανισμών παροχής δικτύων ή/και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών εξασφαλίζουν πλήρη και αποτελεσματικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της κανονιστικής αρμοδιότητας από τις δραστηριότητες που έχουν σχέση με την ιδιοκτησία ή τον έλεγχο.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αμεροληψία και τη διαφάνεια των εθνικών κανονιστικών αρχών κατά την άσκηση των εξουσιών τους.

4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές κατά τρόπο τέτοιο ώστε οι σχετικές πληροφορίες να είναι εύκολα προσβάσιμες, ιδίως στην περίπτωση που τα εν λόγω καθήκοντα ανατίθενται σε δύο ή περισσότερα όργανα. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν επίσης τις διαδικασίες διαβούλευσης και συνεργασίας μεταξύ των εν λόγω αρχών, καθώς και μεταξύ αυτών και των εθνικών αρχών στις οποίες έχει ανατεθεί η εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού και των εθνικών αρχών στις οποίες έχει ανατεθεί η εφαρμογή του δικαίου για την προστασία των καταναλωτών, σε ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα καθήκοντα κάθε αρχής δεν αλληλοεπικαλύπτονται.

5. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές και οι εθνικές αρχές ανταγωνισμού έχουν το δικαίωμα ανταλλαγής πληροφοριών. Για τη διευκόλυνση της συνεργασίας και της αμοιβαίας ανταλλαγής πληροφοριών, οι εθνικές κανονιστικές αρχές έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις τήρησης του απορρήτου σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών ως η αρμόδια αρχή για τους σκοπούς του κανονισμού αριθ. 17.

6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις εθνικές κανονιστικές αρχές στις οποίες έχουν ανατεθεί καθήκοντα βάσει της παρούσας οδηγίας και των ειδικών μέτρων, καθώς και τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.

Άρθρο 4

Δικαίωμα προσφυγής

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ύπαρξη μηχανισμού σε εθνικό επίπεδο βάσει του οποίου κάθε χρήστης ή επιχείρηση έχει δικαίωμα προσφυγής κατά αποφάσεων της εθνικής κανονιστικής αρχής που παρέχει δίκτυα ή/και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε όργανο ανεξάρτητο από την κυβέρνηση και από την ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή. Το όργανο στο οποίο απευθύνεται η προσφυγή μπορεί να εξετάζει όχι μόνο τη διαδικασία βάσει της οποίας λήφθηκε η απόφαση αλλά και την ουσία της υπόθεσης. Εν αναμονή του αποτελέσματος της προσφυγής, η απόφαση της εθνικής κανονιστικής αρχής παραμένει ισχυρή.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αποτελεσματική επιβολή των αποφάσεων που λαμβάνονται από τα αρμόδια όργανα προσφυγής.

3. Εφόσον το όργανο προσφυγής δεν έχει δικαστικό χαρακτήρα, αιτιολογεί πάντοτε εγγράφως την απόφαση. Επίσης, στην περίπτωση αυτή, η απόφασή της υπόκειται σε αναθεώρηση από δικαστήριο.

4. Τα μέλη του οργάνου προσφυγής διορίζονται και παύονται με τους ίδιους όρους όπως τα μέλη του δικαστικού σώματος, όσον αφορά την αρμόδια για τον διορισμό τους αρχή, τη θητεία τους και την παύση τους. Τουλάχιστον το προεδρεύον μέλος του οργάνου προσφυγής διαθέτει τα ίδια νομικά και επαγγελματικά προσόντα όπως τα μέλη του δικαστικού σώματος. Το ανεξάρτητο όργανο λαμβάνει τις αποφάσεις του σύμφωνα με διαδικασία ακρόασης αμφοτέρων των μερών, οι δε αποφάσεις του είναι νομικά δεσμευτικές, με τρόπο που καθορίζει κάθε κράτος μέλος.

Άρθρο 5

Παροχή πληροφοριών

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι επιχειρήσεις παροχής δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών παρέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε οι εθνικές κανονιστικές αρχές να διασφαλίζουν τη συμμόρφωσή τους με την κοινοτική νομοθεσία. Οι αιτούμενες από την εθνική κανονιστική αρχή πληροφορίες είναι ανάλογες προς την εκπλήρωση αυτής της αποστολής. Η εθνική κανονιστική αρχή γνωστοποιεί τους λόγους που δικαιολογούν αυτή την απαίτηση πληροφοριών.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές, όταν τους ζητείται, παρέχουν στην Επιτροπή τις απαραίτητες για την εκπλήρωση των καθηκόντων της πληροφορίες βάσει της συνθήκης. Οι αιτούμενες από την Επιτροπή πληροφορίες είναι ανάλογες προς τον στόχο της εκπλήρωσης των εν λόγω καθηκόντων. Η Επιτροπή παρέχει ενδεχομένως πληροφορίες που υποβλήθηκαν από μια εθνική κανονιστική αρχή σε μια άλλη τέτοια αρχή, στο ίδιο ή σε άλλο κράτος μέλος. Εάν η πληροφορία έχει υποβληθεί εμπιστευτικά, η Επιτροπή και οι σχετικές εθνικές κανονιστικές αρχές τηρούν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα της πληροφορίας.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία για την πρόσβαση του κοινού σε πληροφορίες και με την επιφύλαξη της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας όσον αφορά στο εμπορικό απόρρητο, οι εθνικές κανονιστικές αρχές δημοσιεύουν τις πληροφορίες που συμβάλλουν στη δημιουργία ανοικτής και ανταγωνιστικής αγοράς.

4. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές δημοσιεύουν τους όρους πρόσβασης του κοινού στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών κατευθυντήριων γραμμών και των διαδικασιών για την εν λόγω πρόσβαση. Οι αποφάσεις για άρνηση πρόσβασης σε πληροφορίες είναι αιτιολογημένες και δημοσιοποιούνται.

Άρθρο 6

Μηχανισμός διαβούλευσης και διαφάνειας

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, όταν οι εθνικές κανονιστικές αρχές σκοπεύουν να λάβουν μέτρα σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή με τα ειδικά μέτρα, παρέχουν στα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές δημοσιοποιούν τις εθνικές διαδικασίες διαβούλευσης.

2. Εφόσον εθνική κανονιστική αρχή σκοπεύει να λάβει μέτρα βάσει του άρθρου 8 ή του άρθρου 14 παράγραφοι 4 και 5 της παρούσας οδηγίας ή του άρθρου 8 παράγραφος 2 της οδηγίας ../../ΕΚ [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τη διασύνδεσή τους και συναφείς ευκολίες], ανακοινώνει το σχέδιο μέτρου στην Επιτροπή και στις εθνικές κανονιστικές αρχές των άλλων κρατών μελών, μαζί με το σκεπτικό στο οποίο αυτό βασίζεται. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές δύνανται να υποβάλουν παρατηρήσεις στην ενδιαφερόμενη κανονιστική αρχή εντός της χρονικής περιόδου της διαβούλευσης που καθορίζεται σύμφωνα με την παραγράφο 1.

3. Η ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή λαμβάνει σοβαρότατα υπόψη τις παρατηρήσεις των άλλων εθνικών κανονιστικών αρχών και ανακοινώνει χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή το σχέδιο μέτρου που προκύπτει.

4. Το μέτρο τίθεται σε ισχύ ένα μήνα μετά την ανακοίνωσή του στην Επιτροπή, εκτός εάν η Επιτροπή κοινοποιήσει στην ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή ότι έχει σοβαρές επιφυλάξεις ως προς το συμβιβάσιμο του μέτρου με την κοινοτική νομοθεσία και κυρίως με τις διατάξεις του άρθρου 7. Στις περιπτώσεις αυτές, αναβάλλεται για δύο ακόμη μήνες η θέση σε ισχύ του μέτρου. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών μηνών η Επιτροπή λαμβάνει τελική απόφαση και, εάν είναι απαραίτητο, απαιτεί από την ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή να τροποποιήσει ή να αποσύρει το σχέδιο μέτρου. Εάν η Επιτροπή δεν έχει λάβει απόφαση εντός της εν λόγω προθεσμίας, το σχέδιο μέτρου μπορεί να εγκριθεί από την εθνική κανονιστική αρχή.

5. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, εφόσον εθνική κανονιστική αρχή κρίνει ότι υφίσταται επείγουσα ανάγκη για ανάληψη άμεσης δράσης, κατά παρέκκλιση από τη διαδικασία των παραγράφων 1 έως και 4, με σκοπό τη διασφάλιση του ανταγωνισμού και την προστασία των συμφερόντων των χρηστών, δύναται να λάβει άμεσα μέτρα. Τα μέτρα αυτά, πλήρως αιτιολογημένα, ανακοινώνονται χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή και στις λοιπές εθνικές κανονιστικές αρχές. Η Επιτροπή επαληθεύει το συμβιβάσιμο των εν λόγω μέτρων με την κοινοτική νομοθεσία και ιδίως με τις διατάξεις του άρθρου 7. Εάν είναι απαραίτητο, η Επιτροπή απαιτεί από την εθνική κανονιστική αρχή να τροποποιήσει ή να καταργήσει τα εν λόγω μέτρα.

6. Σε περίπτωση παράλειψης εκ μέρους της Επιτροπής να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια βάσει των παραγράφων 4 και 5, δεν θίγονται ούτε περιορίζονται κατά κανένα τρόπο τα δικαιώματά της να αναλάβει δράση δυνάμει του άρθρου 226 της συνθήκης αναφορικά με οποιαδήποτε απόφαση ή μέτρο εθνικής κανονιστικής αρχής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

Άρθρο 7

Στόχοι πολιτικής και κανονιστικές αρχές

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, κατά την άσκηση των κανονιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στα ειδικά μέτρα, οι εθνικές κανονιστικές αρχές λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο που στοχεύει αποκλειστικά στην επίτευξη των στόχων των παραγράφων 2, 3 και 4. Τα εν λόγω μέτρα είναι ανάλογα προς τους στόχους αυτούς.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, κατά την άσκηση των κανονιστικών λειτουργιών που προσδιορίζονται στην παρούσα οδηγία και στα ειδικά μέτρα, ιδίως εκείνων που αποσκοπούν στην εξασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού, οι εθνικές κανονιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη την ανάγκη τεχνολογικής ουδετερότητας των κανονιστικών ρυθμίσεων. δηλαδή ότι με τις ρυθμίσεις ούτε επιβάλλεται ούτε ευνοείται η χρησιμοποίηση συγκεκριμένου είδους τεχνολογίας.

2. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές προωθούν μια ανοικτή και ανταγωνιστική αγορά για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών υπηρεσιών και για τις συναφείς ευκολίες:

(α) εξασφαλίζοντας ότι οι χρήστες αποκομίζουν το μέγιστο όφελος όσον αφορά στην επιλογή, την τιμή, την ποιότητα και την ανταποδοτική αξία(

(β) εξασφαλίζοντας ότι δεν υφίσταται νόθευση ή περιορισμός του ανταγωνισμού στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών(

(γ) ενθαρρύνοντας τις επενδύσεις σε υποδομή( και

(δ) εξασφαλίζοντας την αποδοτική κατανομή και παραχώρηση του ραδιοφάσματος.

3. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς μέσω:

(α) της άρσης των εναπομεινάντων εμποδίων όσον αφορά στην παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών καθώς και συναφών υπηρεσιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο(

(β) της ενθάρρυνσης της σύστασης και της ανάπτυξης των διευρωπαϊκών δικτύων και της διαλειτουργικότητας των πανευρωπαϊκών υπηρεσιών( και

(γ) της εξασφάλισης ότι, σε παρόμοιες περιπτώσεις, δεν θα υφίσταται διαφοροποίηση στην αντιμετώπιση των επιχειρήσεων που παρέχουν δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

4. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές προωθούν τα συμφέροντα των ευρωπαίων πολιτών μέσω:

(α) της εξασφάλισης οικονομικά προσιτής σε κάθε πολίτη πρόσβασης στην καθολική υπηρεσία που προσδιορίζεται στην οδηγία ../../ΕΚ [καθολική υπηρεσία και δικαιώματα χρηστών σχετικά με τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών](

(β) της εξασφάλισης υψηλού επιπέδου προστασίας για τους καταναλωτές κατά τις συναλλαγές τους με τους προμηθευτές, ειδικότερα μέσω της εξασφάλισης της διαθεσιμότητας απλών και μη δαπανηρών διαδικασιών επίλυσης διαφορών(

(γ) της εξασφάλισης υψηλού επιπέδου προστασίας των προσωπικών δεδομένων και του ιδιωτικού απορρήτου(

(δ) της απαίτησης διαφάνειας των τιμολογίων και των όρων χρήσης των προσιτών στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών( και

(ε) της αντιμετώπισης των αναγκών συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, και ιδιαίτερα των χρηστών με ειδικές ανάγκες.

Άρθρο 8

Διαχείριση του ραδιοφάσματος

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αποτελεσματική διαχείριση του ραδιοφάσματος όσον αφορά υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην επικράτειά τους. Εξασφαλίζουν ότι η κατανομή και η παραχώρηση του ραδιοφάσματος από τις εθνικές κανονιστικές αρχές βασίζεται σε αντικειμενικά, διαφανή, αμερόληπτα και αναλογικά κριτήρια.

2. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές προωθούν την εναρμόνιση της χρήσης του ραδιοφάσματος σε ολόκληρη την Κοινότητα, σύμφωνα με την ανάγκη εξασφάλισης της αποτελεσματικής και αποδοτικής χρήσης του.

3. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές δύνανται να προσφύγουν σε πλειστηριασμούς ή σε διοικητική τιμολόγηση του ραδιοφάσματος, κατ'εφαρμογήν των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 7.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να προβλέψουν διατάξεις για την εμπορία δικαιωμάτων χρήσης ραδιοφάσματος μεταξύ επιχειρήσεων, μόνο στην περίπτωση που τα εν λόγω δικαιώματα παραχωρηθούν από τις εθνικές κανονιστικές αρχές μέσω πλειστηριασμού. Οι αποφάσεις για την εμπορία των δικαιωμάτων αυτών σε ειδικές ζώνες συχνοτήτων υπάγονται στη διαδικασία του άρθρου 6.

5. Tα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η πρόθεση μιας επιχείρησης για εμπορία των δικαιωμάτων χρήσης του ραδιοφάσματος κοινοποιείται στην εθνική κανονιστική αρχή που είναι αρμόδια για παραχώρηση φάσματος και πως κάθε συναλλαγή πραγματοποιείται υπό την εποπτεία και με τη συναίνεση της εν λόγω αρχής. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη γνωρίζουν την πρόθεση πώλησης δικαιωμάτων χρήσης ραδιοφάσματος προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν προσφορά για την απόκτηση των εν λόγω δικαιωμάτων χρήσης. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές εξασφαλίζουν τη μη στρέβλωση του ανταγωνισμού ως αποτέλεσμα των εν λόγω συναλλαγών. Στις περιπτώσεις όπου η χρήση του ραδιοφάσματος έχει εναρμονιστεί μέσω της απόφασης ../../ΕΚ [σχετικά με κανονιστικό πλαίσιο για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Κοινότητα] ή άλλων κοινοτικών μέτρων, οποιαδήποτε τέτοια συναλλαγή δεν θα πρέπει να οδηγεί στην αλλαγή της χρήσης των εν λόγω συχνοτήτων.

6. Αποφάσεις για ανάθεση δικαιωμάτων χρήσης φάσματος υπάγονται στη διαδικασία του άρθρου 6.

Άρθρο 9

Αριθμοδότηση, ονοματοδοσία και διευθυνσιοδότηση

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές ελέγχουν την κατανομή και παραχώρηση όλων των εθνικών πόρων αριθμοδότησης καθώς και τη διαχείριση του εθνικού σχεδίου αριθμοδότησης. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την παροχή επαρκούς πλήθους αριθμών, συμπεριλαμβανομένων σύντομων κωδικών και περιοχών αριθμοδότησης, σε όλες τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών υπηρεσιών που είναι διαθέσιμες στο κοινό.

2. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι τα σχέδια και οι διαδικασίες αριθμοδότησης εφαρμόζονται κατά τρόπο ο οποίος εξασφαλίζει ίση μεταχείριση σε όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμων στο κοινό. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η επιχείρηση στην οποία χορηγείται σειρά αριθμών δεν προβαίνει σε διακρίσεις σε βάρος άλλων φορέων παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εθνικά σχέδια αριθμοδότησης, καθώς και κάθε μεταγενέστερη επέκταση ή τροποποίησή τους, δημοσιεύονται, με την επιφύλαξη μόνο τυχόν περιορισμών για λόγους εθνικής ασφάλειας.

4. Η εθνικές κανονιστικές αρχές υποστηρίζουν την εναρμόνιση των πόρων αριθμοδότησης σε όλη την Κοινότητα, όπου αυτό απαιτείται για την υποστήριξη της ανάπτυξης πανευρωπαϊκών υπηρεσιών. Κάθε εναρμόνιση αυτού του είδους πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19, παράγραφος 2.

5. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι οι χρήστες από άλλα κράτη μέλη έχουν πρόσβαση σε μη γεωγραφικούς αριθμούς στην επικράτειά τους, εκτός αν ο καλούμενος συνδρομητής έχει επιλέξει, για εμπορικούς λόγους, να περιορίσει την πρόσβαση σε καλούντες από συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές.

6. Προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης και σφαιρική διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών, η Κοινότητα λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζεται ο συντονισμός των θέσεων των κρατών μελών στους διεθνείς οργανισμούς και τα φόρουμ όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις επί ζητημάτων σχετικών με την αριθμοδότηση, την ονοματοδοσία και τη διευθυνσιοδότηση των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Άρθρο 10

Δικαιώματα διέλευσης

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες για την παραχώρηση δικαιωμάτων εγκατάστασης ευκολιών επί, υπεράνω ή υποκάτω δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας διατίθενται σε όλους τους παρόχους δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμων στο κοινό, βάσει διαφανών και δημοσιοποιημένων όρων και προϋποθέσεων που εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις και χωρίς καθυστέρηση.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, όπου οι τοπικές αρχές διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο των επιχειρήσεων που παρέχουν δίκτυα ή/και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπάρχει αποτελεσματικός διαρθρωτικός διαχωρισμός της αρμοδιότητας σχετικά με την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης και των δραστηριοτήτων που έχουν σχέση με την κυριότητα ή τον έλεγχο.

Άρθρο 11

Συνεγκατάσταση και από κοινού χρήση διευκολύνσεων

1. Εφόσον επιχείρηση παροχής δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών έχει το δικαίωμα, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να εγκαθιστά ευκολίες επί, υπεράνω ή υποκάτω δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας ή δύναται να επωφελείται διαδικασίας για την απαλλοτρίωση ή τη χρήση ακινήτων, οι εθνικές κανονιστικές αρχές ενθαρρύνουν την από κοινού χρήση των εγκαταστάσεων ή των ακινήτων αυτών, ιδίως όπου άλλες επιχειρήσεις στερούνται πρόσβασης σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις, για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας, δημόσιας ασφάλειας ή τήρησης των πολεοδομικών και χωροταξικών διατάξεων.

2. Οι συμφωνίες που αφορούν τη συνεγκατάσταση ή την από κοινού χρήση ευκολιών αποτελούν, κατά κανόνα, αντικείμενο εμπορικής και τεχνικής συμφωνίας μεταξύ των ενδιαφερομένων. Η εθνική κανονιστική αρχή μπορεί να παρεμβαίνει ώστε να επιλύει διαφορές, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17.

3. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές μπορούν να επιβάλουν ρυθμίσεις για την από κοινού χρήση των ευκολιών ή ακινήτων (συμπεριλαμβανομένης της φυσικής συνεγκατάστασης) σε επιχείρηση που εκμεταλλεύεται δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών μόνο έπειτα από κατάλληλη περίοδο δημόσιας διαβούλευσης, κατά τη διάρκεια της οποίας όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους. Οι ρυθμίσεις αυτές μπορούν να περιλαμβάνουν κανόνες για την κατανομή των δαπανών σχετικά με την από κοινού χρήση της ευκολίας ή του ακινήτου.

Άρθρο 12

Λογιστικός διαχωρισμός και οικονομικές εκθέσεις

1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια επικοινωνιακά δίκτυα ή διαθέσιμες στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες έχουν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα παροχής υπηρεσιών σε άλλους τομείς, στο ίδιο ή σε άλλο κράτος μέλος:

(α) να τηρούν χωριστούς λογαριασμούς για τις δραστηριότητες τις σχετικές με παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, στο βαθμό που θα απαιτείτο εάν οι εν λόγω δραστηριότητες διεξάγονταν από νομικά ανεξάρτητες εταιρίες, ούτως ώστε να εντοπίζονται όλα τα στοιχεία κόστους και εσόδων, με τη βάση του υπολογισμού τους και τις λεπτομερείς χρησιμοποιηθείσες μεθόδους, που έχουν σχέση με τις δραστηριότητές τους τις σχετικές με την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένης της αναλυτικής κατανομής του παγίου και διαρθρωτικού κόστους, ή

(β) να διαχωρίζουν διαρθρωτικά τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέγουν να μην εφαρμόζουν τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σε επιχειρήσεις, των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών, όσον αφορά τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών δεν υπερβαίνει, στο οικείο κράτος μέλος, τα 50 εκατομμύρια ευρώ.

2. Οι επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμες στο κοινό παρέχουν, αμέσως και κατόπιν σχετικής αιτήσεως, οικονομικές πληροφορίες στην εθνική τους κανονιστική αρχή με τις ζητούμενες λεπτομέρειες. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές μπορούν να δημοσιεύουν τις πληροφορίες που συμβάλλουν σε ανοικτή και ανταγωνιστική αγορά, τηρώντας την κοινοτική και εθνική νομοθεσία σχετικά με το εμπορικό απόρρητο.

3. Οι οικονομικές εκθέσεις των επιχειρήσεων που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμες στο κοινό συντάσσονται, υποβάλλονται σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο και δημοσιεύονται. Ο έλεγχος διεξάγεται σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας.

Η απαίτηση αυτή εφαρμόζεται και στους χωριστούς λογαριασμούς που προβλέπονται στην παράγραφο 1, στοιχείο (α).

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 13

Επιχειρήσεις με σημαντική ισχύ στην αγορά

1. Εφόσον βάσει των ειδικών μέτρων απαιτείται να καθορίσουν οι εθνικές κανονιστικές αρχές εάν οι φορείς εκμετάλλευσης κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 2 και 3.

2. Μια επιχείρηση θεωρείται ότι κατέχει σημαντική ισχύ στην αγορά εφόσον, είτε ατομικά είτε σε συνεργασία με άλλες επιχειρήσεις, απολαμβάνει θέση οικονομικής ισχύος που της παρέχει την εξουσία να συμπεριφέρεται, σε σημαντικό βαθμό, ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές, τους πελάτες και τους δυνητικούς της πελάτες.

3. Εφόσον μια επιχείρηση έχει σημαντική ισχύ σε συγκεκριμένη αγορά, δύναται να θεωρηθεί επίσης πως κατέχει σημαντική ισχύ σε μια στενά συνδεδεμένη αγορά, εφόσον οι δεσμοί μεταξύ των δύο αγορών είναι τέτοιοι ώστε να είναι δυνατή η εκμετάλλευση της ισχύος στη μία αγορά στο πλαίσιο της άλλης αγοράς, ενισχύοντας έτσι τη θέση ισχύος της επιχείρησης.

Άρθρο 14

Διαδικασία ανάλυσης της αγοράς

1. Έπειτα από διαβούλευση με τις εθνικές κανονιστικές αρχές μέσω της ομάδας υψηλού επίπέδου για τις επικοινωνίες, η Επιτροπή δημοσιεύει ανακοίνωση σχετικά με συναφείς αγορές προϊόντων και υπηρεσιών (στο εξής «η απόφαση»), απευθυνόμενη στα κράτη μέλη. Στην απόφαση προσδιορίζονται οι εν λόγω αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα χαρακτηριστικά των οποίων δύναται να αιτιολογούν την επιβολή κανονιστικών υποχρεώσεων που ορίζονται στα ειδικά μέτρα, με την επιφύλαξη αγορών που ενδεχομένως προσδιορίζονται από το δίκαιο του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η Επιτροπή δημοσιεύει επίσης κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και τον υπολογισμό της σημαντικής ισχύος στην αγορά (στο εξής «οι κατευθυντήριες γραμμές»).

Η Επιτροπή δύναται επίσης να επισημάνει στην απόφαση τις αγορές που έχουν διακρατικό χαρακτήρα. Στις αγορές αυτές οι ενδιαφερόμενες εθνικές κανονιστικές αρχές διεξάγουν από κοινού την ανάλυση της αγοράς και αποφασίζουν την ενδεχόμενη επιβολή κανονιστικών υποχρεώσεων των παραγράφων 2, 4 και 5 κατά συντονισμένο τρόπο.

Οι εθνικές κανονιστικές αρχές εξασφαλίζουν την προηγούμενη συναίνεση της Επιτροπής πριν χρησιμοποιήσουν ορισμούς αγοράς που διαφέρουν από αυτούς που προσδιορίζονται στην απόφαση ή πριν επιβάλουν τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις σε άλλες αγορές από εκείνες που προσδιορίζονται στην απόφαση.

Η Επιτροπή αναθεωρεί τακτικά την απόφαση.

2. Μέσα σε δύο μήνες από την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω απόφασης ή ενημέρωσής της, οι εθνικές κανονιστικές αρχές διεξάγουν ανάλυση των αγορών των προϊόντων και των υπηρεσιών που προσδιορίζονται στην απόφαση, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εθνικές αρχές για τον ανταγωνισμό συμμετέχουν πλήρως στην εν λόγω ανάλυση. Οι αναλύσεις των επιμέρους αγορών από την εθνική κανονιστική αρχή δημοσιεύονται.

3. Εφόσον απαιτείται από τις εθνικές κανονιστικές αρχές, βάσει των άρθρων 16, 25 ή 27 της οδηγίας ../../ΕΚ [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], ή τα άρθρα 7 ή 8 της οδηγίας ../../ΕΚ [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για τη διασύνδεσή τους] να καθορίσουν εάν θα επιβληθούν, διατηρηθούν ή αρθούν υποχρεώσεις σε επιχειρήσεις, η εθνική κανονιστική αρχή καθορίζει, με βάση την ανάλυση της αγοράς της, που αναφέρεται στην παράγραφο 2, κατά πόσον αγορά που έχει προσδιοριστεί στην απόφαση είναι γνήσια ανταγωνιστική, σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές.

4. Όπου η εθνική κανονιστική αρχή συμπεράνει ότι η αγορά είναι γνήσια ανταγωνιστική, δεν επιβάλλει ή διατηρεί τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις που καθορίζονται στα ειδικά μέτρα. Σε περιπτώσεις όπου υφίστανται ήδη τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις, η αρχή αίρει τις υποχρεώσεις αυτές που έχουν επιβληθεί σε επιχειρήσεις στη συγκεκριμένη αγορά. Οι φορείς που επηρεάζονται από την κατάργηση των υποχρεώσεων ειδοποιούνται εγκαίρως.

5. Εφόσον η εθνική κανονιστική αρχή ορίσει ότι αγορά που προσδιορίζεται στην απόφαση δεν είναι γνήσια ανταγωνιστική σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, επιβάλλει τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις που περιλαμβάνονται στα ειδικά μέτρα ή διατηρεί τις εν λόγω υποχρεώσεις εφόσον υφίστανται ήδη.

6. Μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 4 και 5 υπόκεινται στη διαδικασία του άρθρου 6.

Άρθρο 15

Τυποποίηση

1. Η Επιτροπή καταρτίζει και δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατάλογο προτύπων που χρησιμεύει ως βάση για την ενθάρρυνση εναρμονισμένης παροχής δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών ευκολιών. Εφόσον κριθεί απαραίτητο, δύναται η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19, παράγραφος 2, να απαιτήσει την εκπόνηση προτύπων από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης.

2. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τη χρήση των προτύπων ή/και προδιαγραφών, που αναφέρονται στην παράγραφο 1, για την παροχή υπηρεσιών, τεχνικών διεπαφών ή/και λειτουργιών δικτύων, στο βαθμό που είναι αυστηρά απαραίτητο για την εξασφάλιση της εν λόγω διαλειτουργικότητας και για τη βελτίωση της ελευθερίας επιλογής του χρήστη.

Εφόσον πρότυπα ή/και προδιαγραφές δεν έχουν δημοσιευθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την εφαρμογή προτύπων ή/και προδιαγραφών που θεσπίζονται από ευρωπαϊκά όργανα τυποποίησης, όπως το ETSI ή ο κοινός Ευρωπαϊκός Οργανισμός Τυποποίησης (CEN/CENELEC).

Ελλείψει τέτοιων προτύπων ή/και προδιαγραφών, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την εφαρμογή διεθνών προτύπων ή συστάσεων που εγκρίνονται από τη Διεθνή ένωση τηλεπικοινωνιών (ITU), το Διεθνή οργανισμό τυποποίησης (ISO) ή τη Διεθνή ηλεκτροτεχνική επιτροπή (IEC)(

Όπου υφίστανται διεθνή πρότυπα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης, όπως το ΕΤSI ή η CEN/CENELEC χρησιμοποιούν τα εν λόγω πρότυπα ή τα συναφή τμήματά τους, ως βάση για τα πρότυπα που επεξεργάζονται, εκτός εάν τα διεθνή πρότυπα ή τα συναφή μέρη τους είναι αναποτελεσματικά.

3. Εάν η εφαρμογή των πρότυπων ή/και προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν επαρκεί για την εξασφάλιση της διαλειτουργικότητας των υπηρεσιών σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, δύναται να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή των πρότυπων ή/και προδιαγραφών αυτών, σύμφωνα με την παράγραφο 4, στο βαθμό που αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για την εξασφάλιση της εν λόγω διαλειτουργικότητας και για τη βελτίωση της ελευθερίας επιλογής του χρήστη.

4. Εφόσον η Επιτροπή προτίθεται να καταστήσει υποχρεωτική την εφαρμογή ορισμένων προτύπων ή/και προδιαγραφών, δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 3 του άρθρου 19, καθιστά την εφαρμογή των σχετικών προτύπων υποχρεωτική, αναφερόμενη σε αυτά ως υποχρεωτικά πρότυπα στον κατάλογο προτύπων ή/και προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

5. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι τα πρότυπα ή/και οι προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν συμβάλλουν πλέον στην παροχή εναρμονισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα αποσύρει από τον κατάλογο των προτύπων ή/και των προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19, παράγραφος 2.

6. Εφόσον η Επιτροπή θεωρήσει ότι τα πρότυπα ή/και προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 4 δεν συμβάλλουν πλέον στην παροχή εναρμονισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα αποσύρει από τον κατάλογο των προτύπων ή/και προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19, παράγραφος 3.

Άρθρο 16

Μέτρα εναρμόνισης

1. Η Επιτροπή δύναται, όπου χρειάζεται, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 2 του άρθρου 19, να εκδίδει συστάσεις προς τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές κανονιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τις εν λόγω συστάσεις κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους. Στις περιπτώσεις όπου εθνική κανονιστική αρχή επιλέγει να μην ακολουθήσει μία σύσταση, δημοσιεύει το σκεπτικό της.

2. Εφόσον η Επιτροπή μεταξύ άλλων διαπιστώσει πως η ύπαρξη αποκλινουσών ρυθμίσεων σε κοινοτικό επίπεδο συνιστά φραγμό για την ενιαία αγορά, ή όταν η ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες συμβουλεύσει πως είναι απαραίτητο ένα δεσμευτικό μέτρο εναρμόνισης, η Επιτροπή μπορεί, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία της παραγράφου 3 του άρθρου 19, να θεσπίσει δεσμευτικά μέτρα εναρμόνισης.

Άρθρο 17

Επίλυση διαφορών μεταξύ επιχειρήσεων

1. Σε περίπτωση διαφοράς που προκύψει στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας ή των ειδικών μέτρων μεταξύ επιχειρήσεων παροχής δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ένα κράτος μέλος, η ενδιαφερόμενη εθνική κανονιστική αρχή εκδίδει δεσμευτική απόφαση εντός δύο μηνών για την επίλυση της διαφοράς. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την πλήρη συνεργασία όλων των μερών με την εθνική κανονιστική αρχή.

2. Κατά την επίλυση μιας διαφοράς, η εθνική κανονιστική αρχή λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων:

(α) τα συμφέροντα των χρηστών,

(β) τις κανονιστικές υποχρεώσεις ή περιορισμούς που επιβάλλονται σε οποιοδήποτε από τα μέρη,

(γ) το επιθυμητό της τόνωσης καινοτόμων προσφορών στην αγορά και της παροχής στους χρήστες ευρέως φάσματος υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο,

(δ) κατά περίπτωση, την ύπαρξη τεχνικώς και εμπορικώς βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων στις αιτούμενες υπηρεσίες ή διευκολύνσεις,

(ε) την ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και της διαλειτουργικότητας των υπηρεσιών,

(στ) τη φύση του αιτήματος σε σχέση με τους διαθέσιμους για την ικανοποίηση του αιτήματος πόρους,

(ζ) τη σχετική θέση των μερών στην αγορά,

(η) το δημόσιο συμφέρον (π.χ. την προστασία του περιβάλλοντος, δημόσια υγεία και ασφάλεια),

(θ) την προαγωγή του ανταγωνισμού,

(ι) την ανάγκη διατήρησης καθολικής υπηρεσίας.

3. Η απόφαση της εθνικής κανονιστικής αρχής δημοσιεύεται. Στα ενδιαφερόμενα μέρη παρέχεται πλήρης έκθεση των λόγων επί των οποίων βασίζεται.

4. Η διαδικασία που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν αποκλείει την άσκηση αγωγής αποζημίωσης από οιαδήποτε πλευρά ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων.

Άρθρο 18

Επίλυση διασυνοριακών διαφορών

1. Στην περίπτωση διασυνοριακών διαφορών που προκύπτουν βάσει της παρούσας οδηγίας ή των ειδικών μέτρων μεταξύ μερών σε διαφορετικά κράτη μέλη και οι οποίες δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα μιας και μόνης εθνικής κανονιστικής αρχής, εφαρμόζεται η διαδικασία των παραγράφων 2 έως 5.

2. Οποιοδήποτε μέρος μπορεί να παραπέμψει τη διαφορά στις ενδιαφερόμενες εθνικές κανονιστικές αρχές. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές συντονίζουν τις προσπάθειές τους για την επίλυση της διαφοράς, σύμφωνα με την παράγράφο 2 του άρθρου 17.

3. Εάν η διαφορά δεν επιλυθεί εντός δύο μηνών από την παραπομπή της στις αρμόδιες εθνικές κανονιστικές αρχές, οποιοδήποτε μέρος μπορεί, με τη συμφωνία όλων των μερών, να υποβάλει προς την Επιτροπή, με αντίγραφα προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, αίτηση για απόφαση επί της διαφοράς. Κατά τη σχετικές ενέργειες, τα μέρη παραιτούνται από οιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.

4. Εφόσον η Επιτροπή λάβει αίτηση, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3, εξετάζει την περίπτωση και, εντός τριμήνου, εκδίδει απόφαση, επικουρούμενη, εάν η Επιτροπή το θεωρήσει σκόπιμο, από ομάδα εργασίας εμπειρογνωμόνων. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλα τα μέρη εφαρμόζουν πλήρως την απόφαση.

5. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί απόφαση βάσει της παραγράφου 4, τα μέρη είναι ελεύθερα να αναλάβουν περαιτέρω δράση βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

Άρθρο 19

Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από μία επιτροπή επικοινωνιών, την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής (εφεξής: "η επιτροπή επικοινωνιών").

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7 και του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7 και του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε τρεις μήνες.

Άρθρο 20

Ανταλλαγή πληροφοριών

1. Η Επιτροπή ενημερώνει, όπου είναι απαραίτητο, την επιτροπή επικοινωνιών για το αποτέλεσμα τακτικών διαβουλεύσεων με τους αντιπροσώπους φορέων δικτύων, φορέων παροχής υπηρεσιών, χρηστών, καταναλωτών, κατασκευαστών, και συνδικαλιστικών οργανώσεων.

2. Η επιτροπή επικοινωνιών, λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική της Κοινότητας στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ενθαρρύνει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση και την εξέλιξη των κανονιστικών ρυθμίσεων όσον αφορά την άδεια παροχής δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Άρθρο 21

Ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες

1. Με την παρούσα οδηγία συνιστάται ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες. Έχει συμβουλευτικό ρόλο και ενεργεί ανεξάρτητα.

2. Η ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες αποτελείται από αντιπροσώπους που ορίστηκαν από τις εθνικές κανονιστικές αρχές. Η ομάδα εκλέγει τον πρόεδρό της. Η Επιτροπή παρέχει γραμματεία στην ομάδα. Η ομάδα καταρτίζει τον εσωτερικό της κανονισμό με τη συμφωνία της Επιτροπής.

3. Ορισμένα καθήκοντα που αναφέρονται στην παράγραφο 4 δύνανται να διεξάγονται από ομάδες εμπειρογνωμόνων που συστήνονται για τον σκοπό αυτό. Οι αντιπρόσωποι των εθνικών κανονιστικών αρχών και άλλων σχετικών αρχών, καλούνται, όπου χρειάζεται, να συμμετάσχουν στις εργασίες της ομάδας και των ομάδων των εμπειρογνωμόνων.

4. Η ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες ή/και οι ομάδες εμπειρογνωμόνων:

(α) εξετάζουν οιοδήποτε ερώτημα αφορά στην εφαρμογή των εθνικών μέτρων που εγκρίνονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και των ειδικών μέτρων προκειμένου να προάγουν την ομοιόμορφη εφαρμογή των μέτρων αυτών σε όλα τα κράτη μέλη(

(β) εγκρίνουν τις θέσεις που έχουν συμφωνηθεί ως προς την αναλυτική εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας, προκειμένου να διευκολυνθούν οι πανευρωπαϊκές υπηρεσίες(

(γ) συμβουλεύουν την Επιτροπή κατά την εκπόνηση της απόφασης σχετικά με το συγκεκριμένο προϊόν και τις αγορές υπηρεσιών όπως αναφέρεται στο άρθρο 14(

(δ) εξετάζουν ζητήματα για τα οποία ενημερώνονται από τα κράτη μέλη, τις εθνικές κανονιστικές αρχές, τους συντελεστές της αγοράς ή τους χρήστες και προτείνουν λύσεις όπου χρειάζεται(

(ε) ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με κάθε δυσχέρεια που αντιμετωπίζουν κατά την εφαρμογή της οδηγίας και των ειδικών μέτρων.

(στ) εγκρίνουν κώδικες ορθής πρακτικής που εκπονεί η ομάδα ή οι ομάδες των εμπειρογνωμόνων ή άλλα ενδιαφερόμενα μέρη για χρήση στα κράτη μέλη, για ζητήματα που σχετίζονται με τη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα(

(ζ) παρακολουθούν και δημοσιεύουν όπου χρειάζεται μέσω βάσης δεδομένων τις δραστηριότητες των εθνικών κανονιστικών αρχών σε όλη την Κοινότητα, ιδίως σχετικά με τις εθνικές διαβουλεύσεις για συγκεκριμένα ζητήματα κανονιστικών ρυθμίσεων και μεταγενέστερες αποφάσεις των εθνικών κανονιστικών αρχών(

5. Η ομάδα ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με αποκλίσεις μεταξύ των νομοθεσιών ή των πρακτικών των κρατών μελών ικανές να επηρεάσουν την αγορά των δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Η ομάδα μπορεί, με δική της πρωτοβουλία, να γνωμοδοτεί ή να κάνει συστάσεις για όλα τα θέματα σχετικά με τα δίκτυα ή τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Κοινότητα.

6. Οι γνώμες και οι συστάσεις της ομάδας ανακοινώνονται στην Επιτροπή και στην επιτροπή επικοινωνιών. Η Επιτροπή ενημερώνει την ομάδα σχετικά με τις ενδεχόμενες ενέργειες που σκοπεύει να αναλάβει ανταποκρινόμενη στις γνώμες και τις συστάσεις της.

7. Η ομάδα και οι ομάδες των εμπειρογνωμόνων λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών, συμπεριλαμβανομένων των καταναλωτών, χρηστών, φορέων εκμετάλλευσης του δικτύου, φορέων παροχής υπηρεσιών, κατασκευαστών και σχετικών ενώσεων σε κοινοτικό επίπεδο.

8. Η ομάδα υποβάλλει ετήσια έκθεση των δραστηριοτήτων της και των δραστηριοτήτων των ομάδων των εμπειρογνωμόνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή. Η έκθεση δημοσιεύεται.

Άρθρο 22

Δημοσίευση πληροφοριών

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, επικαιροποιημένες πληροφορίες που αφορούν την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και των ειδικών μέτρων, διατίθενται δημόσια με τρόπο που εγγυάται την εύκολη πρόσβαση όλων των ενδιαφερομένων μερών στις εν λόγω πληροφορίες. Δημοσιεύουν ανακοίνωση στην εθνική επίσημη εφημερίδα τους όπου αναφέρεται ο τρόπος και ο τόπος δημοσίευσης των πληροφοριών. Η πρώτη ανακοίνωση δημοσιεύεται πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002. στη συνέχεια δημοσιεύεται ανακοίνωση σε κάθε αλλαγή των πληροφοριών που περιλαμβάνονται σε αυτήν.

2. Τα κράτη μέλη αποστέλλουν στην Επιτροπή αντίγραφο του συνόλου των εν λόγω ανακοινώσεων με τη δημοσίευσή τους. Η Επιτροπή διανέμει τις πληροφορίες κατά περίπτωση στην επιτροπή επικοινωνιών και την ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες.

Άρθρο 23

Διαδικασίες επανεξέτασης

Η Επιτροπή αναθεωρεί κατά τακτά χρονικά διαστήματα τη λειτουργία της παρούσας οδηγίας και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, την πρώτη φορά το αργότερο τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή μπορεί να ζητά πληροφορίες από τα κράτη μέλη, οι οποίες παρέχονται χωρίς καθυστέρηση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 24

Κατάργηση

Οι ακόλουθες οδηγίες και αποφάσεις καταργούνται από την 1η Ιανουαρίου 2002:

- Οδηγία 90/387/ΕΟΚ.

- Απόφαση 91/396/ΕΟΚ

- Οδηγία 92/44/ΕΟΚ, με την επιφύλαξη των άρθρων 3, 4, 6, 7, 8 και 10 της εν λόγω οδηγίας.

- Απόφαση 92/264/ΕΟΚ.

- Οδηγία 95/47/ΕΚ.

- Οδηγία 97/13/ΕΚ.

- Οδηγία 97/33/ΕΚ, με την επιφύλαξη των άρθρων 4, 6, 7, 8, 11, 12 και 14 της εν λόγω οδηγίας.

- Οδηγία 97/66/ΕΚ.

- Οδηγία 98/10/ΕΚ, με την επιφύλαξη των άρθρων 16 και 17 της εν λόγω οδηγίας.

Άρθρο 25

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2001. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

2. Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία, καθώς και το κείμενο κάθε μετέπειτα τροποποίησης των εν λόγω διατάξεων.

Άρθρο 26

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 27

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

Παράρτημα - Κατάλογος αγορών που θα περιληφθούν στην αρχική απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών (άρθρο 14)

1. Αγορές που αναφέρονται στην οδηγία [...] για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών

Άρθρο 16 - (κανονιστική ρύθμιση λιανικών τιμολογίων) και άρθρο 25 παράγραφος 2 - (επιλογή φορέα)

- - παροχή σύνδεσης και χρήση του δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου σε σταθερές θέσεις

Άρθρο 27 (μισθωμένες γραμμές)

- - παροχή μισθωμένων γραμμών σε τελικούς χρήστες

2. Αγορές που αναφέρονται στην οδηγία [...] για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους

Άρθρο 7 - Αγορές που ορίζονται βάσει του προηγούμενου κανονιστικού πλαισίου, όπου πρέπει να επανεξεταστούν οι υποχρεώσεις

Διασύνδεση (Οδηγία 97/33/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/61/EΚ)

- προέλευση κλήσης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο

- απόληξη κλήσης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο

- υπηρεσίες διαβίβασης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο

- προέλευση κλήσης σε δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα

- απόληξη κλήσης σε δημόσιο κινητό τηλεφωνικό δίκτυο

- διασύνδεση μισθωμένων γραμμών (διασύνδεση τμημάτων κυκλωμάτων)

Δικτυακή πρόσβαση και ειδική δικτυακή πρόσβαση (οδηγία 97/33/ΕΚ, οδηγία 98/10/EΚ)

- πρόσβαση στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένης αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο

- πρόσβαση σε δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα, συμπεριλαμβανομένης επιλογής φορέα

Χωρητικότητα μισθωμένων γραμμών για πελάτες χονδρικής (οδηγία 92/44/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/51/ΕΚ)

- χονδρική παροχή χωρητικότητας μισθωμένων γραμμών σε άλλους προμηθευτές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών υπηρεσιών

3. Αγορές που αναφέρονται στον κανονισμό [...] για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο

- υπηρεσίες που παρέχονται μέσω αδεσμοποίητων (χάλκινων) βρόχων

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

1. Τιτλοσ τησ Δρασησ

Πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών

2. Σχετικο Κονδυλιο του Προϋπολογισμου:

B5-302

3. Νομικη Βαση:

Άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ

4. Περιγραφη τησ Δρασησ

4.1 Γενικός στόχος

Η δέσμη περιλαμβάνει συνολικά προτάσεις για 6 κοινοτικά μέτρα. Σκοπός τους είναι η επικαιροποίηση και τροποποίηση του κανονιστικού δικτύου για την παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Κοινότητα. Το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο είχε αρχικά σχεδιαστεί για τη διαχείριση της μετάβασης από μονοπωλιακό σε ανταγωνιστικό καθεστώς και ήταν εστιασμένο στη δημιουργία ανταγωνιστικής αγοράς καθώς και στα δικαιώματα των νεοεισερχομένων. Στο νέο πλαίσιο πολιτικής πρέπει να συνεκτιμηθεί η σύγκλιση μεταξύ των τομέων των τηλεπικοινωνιών, των ραδιοτηλεοπτικά εκπομπών και των τεχνολογιών των πληροφοριών. Επιδιώκεται η ενίσχυση του ανταγωνισμού σε όλα τα τμήματα της αγοράς, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη συνέχιση της προστασίας των βασικών δικαιωμάτων των καταναλωτών.

Οι 6 προτάσεις είναι οι εξής

- Οδηγία πλαίσιο - καθορίζει τις οριζόντιες διατάξεις για το νέο κανονιστικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις ηλεκτρονικές επικοινωνίες

- Οδηγία για την αδειοδότηση - στοχεύει σε ενιαία ευρωπαϊκή αγορά για υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών μέσω της εναρμόνισης των κανόνων αδειοδότησης της παροχής των εν λόγω υπηρεσιών

- Οδηγία πρόσβασης και διασύνδεσης - καθορίζεται πλαίσιο για συμφωνίες πρόσβασης και διασύνδεσης σε ολόκληρη την ΕΕ

- Οδηγία για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών - καθορίζονται τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ιδιαίτερα σε σχέση με την καθολική υπηρεσία

- Οδηγία για την προστασία των δεδομένων και της ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες - επικαιροποιείται η τρέχουσα οδηγία για να εξασφαλισθεί ότι θα είναι τεχνολογικά ουδέτερη και σε θέση να καλύψει νέες επικοινωνιακές υπηρεσίες

- Κανονισμός για αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο - εξασφαλίζεται η διάθεση αδεσμοποίητων τοπικών βρόχων ώστε να αυξηθεί ο ανταγωνισμός στο δίκτυο τοπικής πρόσβασης

Το παρόν δημοσιονομικό δελτίο καλύπτει και τα 6 μέτρα.

4.2 Καλυπτόμενο χρονικό διάστημα και ρυθμίσεις ανανέωσης

Δεν υφίσταται χρονικό όριο για την εφαρμογή των εν λόγω μέτρων.

5. Ταξινομηση τησ δαπανησ ´η του εσοδου

5.1 Μη υποχρεωτική δαπάνη

5.2 Διαχωριζόμενες πιστώσεις

5.3 Τύπος εσόδων

Δ/Υ

6. Τυποσ τησ δαπανησ ´η του εσοδου

- Επιχορήγηση 100%

- Σε περίπτωση εμπορικής επιτυχίας της δράσης, υπάρχει πρόβλεψη για επιστροφή του συνόλου ή μέρους της κοινοτικής χρηματοδοτικής συνεισφοράς; Δεν εφαρμόζεται.

- Πρόκειται η προτεινόμενη δράση να προκαλέσει αλλαγές στο επίπεδο των εσόδων; Εάν ναι, τι είδους αλλαγές και σε ποιον τύπο εσόδων; Δεν εφαρμόζεται.

7. Δημοσιονομικη επιπτωση

7.1 Μέθοδος υπολογισμού της συνολικής δαπάνης λειτουργίας (σχέση μεταξύ επιμέρους και συνολικών δαπανών)

Το αιτούμενο ποσό προϋπολογισμού απαιτείται για υποστήριξη της επιτροπής επικοινωνιών που συνίσταται βάσει του άρθρου 19 της οδηγίας, καθώς και της ομάδας υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες, βάσει του άρθρου 21 της οδηγίας.

Το αιτούμενο ποσό καλύπτει:

- τακτικές συνεδριάσεις της επιτροπής, της ομάδας υψηλού επιπέδου και των ομάδων εμπειρογνωμόνων της

Η δαπάνη για τις συνεδριάσεις εκτιμήθηκε σε 20.000 ευρώ ανά συνεδρίαση.

7.2 Ανάλυση του κόστους

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (τρέχουσες τιμές)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.3 Επιχειρησιακές δαπάνες για μελέτες, εμπειρογνώμονες κλπ. που περιλαμβάνονται στο μέρος Β του προϋπολογισμού

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (τρέχουσες τιμές)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.4 Χρονοδιάγραμμα πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων και πληρωμών

εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

8. Μεσα για την παταξη τησ απατησ

- Η Επιτροπή, προτού καταβάλλει την χρηματοδοτική της συνεισφορά, ελέγχει τις πληρωμές κάθε υπηρεσίας, λαμβάνοντας υπόψη ισχύουσες συμβατικές υποχρεώσεις, οικονομικές αρχές και ορθή χρηματοδότηση της διαχειριστικής πρακτικής. Όλες οι συμβάσεις και συμφωνίες που συνάπτονται μεταξύ της Επιτροπής και των δικαιούχων πληρωμών περιλαμβάνουν διατάξεις για πάταξη της απάτης.

- Επιπλέον, διεξάγονται εσωτερικοί ή εξωτερικοί λογιστικοί έλεγχοι από τις υπηρεσίες της Επιτροπής ή από το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

9. Στοιχεια αναλύσησ κοστουσ-αποτελεσματικοτητασ

9.1 Ειδικοί και ποσοτικοποιημένοι στόχοι, πληθυσμός στόχος

- Η επιτροπή επικοινωνιών και η ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες και οι ομάδες εμπειρογνωμόνων της συνιστούν ουσιώδες στοιχείο του νέου κανονιστικού πλαισίου.

- Πληθυσμός στόχος: Κατά τις συνεδριάσεις θα παρίστανται εθνικοί αξιωματούχοι και εμπειρογνώμονες.

9.2 Αιτιολογία της δράσης

- Ανάγκη για κοινοτική χρηματοδοτική παρέμβαση, ιδίως υπό το πρίσμα της αρχής της επικουρικότητας

Απαιτείται ανάληψη κοινοτικής χρηματοοικονομικής δέσμευσης για τη λειτουργία επιτροπής επικοινωνιών με συμβουλευτικό και κανονιστικό ρόλο, καθώς και ομάδας υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες και των ομάδων εμπειρογνωμόνων της.

Η νέα επιτροπή επικοινωνιών θα αντικαταστήσει δύο υφιστάμενες επιτροπές (την επιτροπή για την παροχή ανοικτού δικτύου που συστήθηκε βάσει της οδηγίας 90/387/ΕΚ και την επιτροπή αδειοδότησης βάσει της οδηγίας 97/13/ΕΚ).

Επιπλέον, το νέο πλαίσιο προβλέπει τη χρήση επιτροπών εμπειρογνωμόνων στο πλαίσιο της ομάδας υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες, ώστε να συμβάλει στην ομοιόμορφη εφαρμογή του νέου κανονιστικού πλαισίου στα κράτη μέλη. Αναμένεται ότι δύο ομάδες εμπειρογνωμόνων θα λειτουργούν, κατά μέσο όρο, καθόλη τη διάρκεια, με 4-5 ετήσιες συνεδριάσεις ανά επιτροπή.

Θα απαιτηθούν χρηματοοικονομικοί πόροι για την αντιμετώπιση των δαπανών των συνεδριάσεων.

- Επιλογή τρόπων και μέσων

- πλεονεκτήματα έναντι πιθανών εναλλακτικών λύσεων (συγκριτικά πλεονεκτήματα): Η εμπειρία με υφιστάμενες επιτροπές εκπροσώπων από κράτη μέλη απόδειξε την αξία των εν λόγω συνεδριάσεων για τη διασφάλιση κατάλληλης εφαρμογής του κανονιστικού πλαισίου.

- ενδεχόμενη αναφορά σε παρόμοιες, κοινοτικές ή εθνικές, δράσεις: βάσει των υφιστάμενων επιτροπών και ομάδας υψηλού επιπέδου των κανονιστικών φορέων

- αναμενόμενα αποτελέσματα και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα: βελτιωμένη επαφή με χρήστες και συντελεστές της αγοράς

- Κύριοι παράγοντες αβεβαιότητας που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τα ειδικότερα αποτελέσματα της λειτουργίας: οι διατάξεις αυτές αποτελούν αντικείμενο προτάσεων που υπέβαλε η Επιτροπή και εγκρίθηκαν από το ΕΚ και το Συμβούλιο.

9.3 Παρακολούθηση και αξιολόγηση της δράσης

Η ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες θα υποβάλει ετήσια έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητές της προς το ΕΚ και το Συμβούλιο.

10. Διοικητικεσ δαπανεσ (Τμημα III, Μεροσ A του προϋπολογισμου)

Η χρησιμοποίηση των απαραίτητων διοικητικών πόρων θα εξαρτηθεί από την ετήσια απόφαση της Επιτροπής σχετικά με την κατανομή των πόρων, λαμβάνοντας υπόψη τον αριθμό του προσωπικού και πρόσθετα ποσά που έχουν εγκριθεί από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή.

10.1 Επιπτώσεις στον αριθμό θέσεων

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Εάν απαιτηθούν πρόσθετοι πόροι, ένδειξη του ρυθμού διάθεσής τους.

10.2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις του συμπληρωματικού προσωπικού

σε ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα αναφερόμενα ποσά πρέπει να εκφράζουν το συνολικό κόστος των συμπληρωματικών θέσεων για ολόκληρη τη διάρκεια της ενέργειας, εφόσον είναι προκαθορισμένης διάρκειας, ή για χρονικό διάστημα 12 μηνών, εφόσον η διάρκεια είναι αόριστη.

10.3 Αύξηση των δαπανών λειτουργίας εξαιτίας της ενέργειας

σε ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα αναφερόμενα ποσά πρέπει να αντιστοιχούν στη συνολική δαπάνη της ενέργειας, εάν η διάρκειά της είναι προκαθορισμένη, ή σε δαπάνη για χρονικό διάστημα 12 μηνών εάν δεν είναι ορισμένη.

ΕΝΤΥΠΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΜΕ ΕΙΔΙΚΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ (ΜΜΕ)

ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΕΓΓΡΑΦΟΥ

Η ΠΡΟΤΑΣΗ

1. Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας, γιατί είναι απαραίτητη η κοινοτική νομοθεσία στον τομέα αυτό και ποιοι είναι οι κύριοι στόχοι της;

Η οδηγία αποτελεί στοιχείο του νέου κανονιστικού πλαισίου που επιδιώκει να εξασφαλίσει τη συνέχιση της ανάπτυξης του τομέα ηλεκτρονικών επικοινωνιών ως ανταγωνιστικής αγοράς, με οφέλη για το σύνολο των εταιριών και των ιδιωτών που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Η σημασία της εδραίωσης της ενιαίας αγοράς στον τομέα αυτό υποστηρίζεται ευρέως και η προσαρμογή των υπαρχόντων κοινοτικών μέτρων αναγνωρίζεται ως ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος για την επίτευξή της.

ΟΙ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

2. Ποιος θα επηρεαστεί από την πρόταση;

Οι επιχειρηματικοί χρήστες κάθε μεγέθους θα επωφεληθούν από τον αυξημένο ανταγωνισμό, τις καινοτόμες προσφορές στην αγορά και την ανταποδοτική αξία που παρέχει το νέο κανονιστικό πλαίσιο στο σύνολό του.

Οι πάροχοι ηλεκτρονικών δικτύων και υπηρεσιών που έχουν σημαντική ισχύ στην αγορά (δηλαδή βάσει της έννοιας της δεσπόζουσας θέσης στο δίκαιο του ανταγωνισμού), όπως πρώην μονοπωλιακοί φορείς, είναι αυτοί που κυρίως θα επηρεαστούν από την πρόταση. Οι υποχρεώσεις (π.χ. διασύνδεσης και παροχής πρόσβασης στα δίκτυά τους σε άλλες εταιρίες) εκτίθενται στις άλλες οδηγίες του πακέτου.

Οι εν λόγω επιχειρήσεις δεν είναι εγκατεστημένες σε συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές της Κοινότητας.

3. Τί πρέπει να κάνει μια επιχείρηση για να εφαρμόσει την πρόταση;

Η παρούσα πρόταση επιβάλλει υποχρεώσεις στα κράτη μέλη και στις εθνικές κανονιστικές αρχές. Το μόνο άρθρο που έχει άμεσες επιπτώσεις στις επιχειρήσεις είναι το άρθρο για τον λογιστικό διαχωρισμό, το οποίο υποχρεώνει τις επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ή/και διαθέσιμες στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και οι οποίες διαθέτουν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα για την παροχή υπηρεσιών σε άλλους τομείς στο ίδιο ή σε άλλο κράτος μέλος, να διατηρούν χωριστούς λογαριασμούς των δραστηριοτήτων ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

4. Ποιες οικονομικές επιπτώσεις είναι πιθανό να έχει η πρόταση;

Η πρόταση είναι σχεδιασμένη να προωθήσει την ανάπτυξη του τομέα και έτσι να δημιουργήσει θέσεις απασχόλησης τόσο στο πλαίσιο του τομέα όσο και στις συνδεδεμένες αγορές.

Η πρόταση εξασφαλίζει πως η ευρωπαϊκή αγορά δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών εξακολουθεί να προσφέρει ελκυστικές επενδυτικές ευκαιρίες σε παγκόσμιο επίπεδο.

Η πρόταση θα αυξήσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων του τομέα και θα ωφελήσει συνολικά την οικονομία, καθιστώντας τις επιχειρήσεις πιο αποδοτικές, καθώς όλες οι εταιρίες χρειάζονται αποδοτικές υποδομές επικοινωνιών.

5. Περιλαμβάνει η πρόταση μέτρα ώστε να ληφθεί υπόψη η ειδική κατάσταση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (μειωμένες ή διαφορετικές απαιτήσεις, κλπ.);

Γενικά, στόχος της παρούσας πρότασης είναι να μειώσει το ρυθμιστικό βάρος για όλες τις επιχειρήσεις του τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Καθώς το βάρος π.χ. των ειδικών αδειών είναι δυσανάλογα μεγάλο για τις ΜΜΕ, θα ωφεληθούν ιδιαίτερα από την κατάργηση των ειδικών αδειών και τη μεγαλύτερη στήριξη στις γενικές άδειες. Υπάρχει επίσης ένα συγκεκριμένο μέτρο που λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες των ΜΜΕ. Το άρθρο 12 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο παρέχει στις ΕΚΑ τη δυνατότητα να μην επιβάλουν υποχρεώσεις λογιστικού διαχωρισμού σε φορείς με κύκλο εργασιών που δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. EUR.

ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ

6. Απαριθμήστε τους φορείς με τους οποίους έχουν διενεργηθεί διαβουλεύσεις όσον αφορά την πρόταση και περιγράψτε τις απόψεις τους.

Η Επιτροπή διενήργησε διαβουλεύσεις για πολλές πτυχές αυτών των προτάσεων στην ανακοίνωση της ανασκόπησης των επικοινωνιών του 1999 το Νοέμβριο του 1999 (COM(1999) 539). Ανταποκρίθηκαν 229 οργανώσεις και ιδιώτες. Ο κατάλογός τους βρίσκεται στην ακόλουθη διεύθυνση, στον παγκόσμιο ιστό: http://www.ispo.cec.be/infosoc/telecompolicy/review99/comments/comments.html. Οι κύριες απόψεις παρουσιάζονται περιληπτικά στην ανακοίνωση για τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με την ανασκόπηση των επικοινωνιών (COM(2000) 239). Επίσης, στις 28 Απριλίου εκδόθηκε έγγραφο εργασίας που παρουσίαζε περιληπτικά τα κύρια σημεία της παρούσας πρότασης και στο οποίο ανταποκρίθηκαν 128 οργανισμοί και άτομα. Σχετικός κατάλογος βρίσκεται στην ακόλουθη διεύθυνση, στον παγκόσμιο ιστό: http://www.ispo.cec.be/infosoc/telecompolicy/review99/nrfwd/comments.html.