Πρόταση πράξης του Συμβουλίου για την κατάρτιση της σύμβασης σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη (97/C 337/03) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(97) 387 τελικό - 97/0227(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή δυνάμει του άρθρου Κ.3 παράγραφος 2 στοιχείο γ) της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 30 Ιουλίου 1997)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο Κ.3 παράγραφος 2 πρώτη περίπτωση στοιχείο γ),

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας ότι για τους σκοπούς της επίτευξης των στόχων της Ένωσης, τα κράτη μέλη θεωρούν την πολιτική της μετανάστευσης και ειδικότερα τις προϋποθέσεις διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της συνένωσης των οικογενειών και της πρόσβασης στην εργασία, ως θέματα κοινού ενδιαφέροντος που υπάγονται στη συνεργασία που θεσπίζει ο τίτλος VI της συνθήκης,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ότι καταρτίζεται η συνημμένη σύμβαση, η οποία υπογράφεται σήμερα από τους αντιπροσώπους των κυβερνήσεων των κρατών μελών,

ΣΥΝΙΣΤΑ στα κράτη μέλη την κύρωσή της σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς τους κανόνες.

ΣΥΜΒΑΣΗ Σχετικά με τους κανόνες αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης

ΤΑ ΥΨΗΛΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ της παρούσας σύμβασης, κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης,

ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ στην πράξη του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της . . .,

ΕΚΤΙΜΩΝΤΑΣ:

(1) ότι βάσει του άρθρου Κ.1 παράγραφος 3 στοιχεία α) και β) της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, η πολιτική μετανάστευσης και ειδικότερα οι προϋποθέσεις διαμονής των υπηκόων τρίτων χωρών στο έδαφος των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης της συνένωσης των οικογενειών και της πρόσβασης στην εργασία αποτελούν, υπό την επιφύλαξη των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, θέματα κοινού ενδιαφέροντος που υπάγονται στη συνεργασία που καθιερώνεται από τον τίτλο VI αυτής της συνθήκης 7

(2) ότι οι κανόνες που διέπουν τις προϋποθέσεις διαμονής συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στην εργασία των πολιτών της Ένωσης και των άλλων υποκειμένων του κοινοτικού δικαίου, υπάγονται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ότι η παρούσα σύμβαση προσδιορίζει τους κανόνες που ισχύουν για τα πρόσωπα που δεν υπόκεινται από το κοινοτικό δίκαιο 7

(3) ότι έχουν ήδη εκδοθεί ψηφίσματα που προβλέπουν τους κανόνες αποδοχής καθώς και ψήφισμα σχετικά με τα δικαιώματα των μονίμως εγκατεστημένων υπηκόων τρίτων χωρών 7 ότι είναι χρήσιμο να αξιοποιηθεί αυτό το πολιτικό κεκτημένο με πιο προωθημένη συνεργασία που να καταλήγει στην θέσπιση κοινών κανόνων που να διέπουν την πολιτική μετανάστευσης, με την επιφύλαξη των περιορισμών για λόγους δημοσίας τάξεως και ασφάλειας 7

(4) ότι αυτοί οι κανόνες, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τα συμφέροντα όλων των κρατών μελών, οφείλουν ειδικότερα να προσδιορίζουν τους όρους της αποδοχής για τους σκοπούς μισθωτής εργασίας ή άσκησης ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας 7

(5) ότι αυτοί οι κανόνες έχουν εξίσου ως στόχο να διαφυλάξουν το άνοιγμα των κρατών μελών στον υπόλοιπο κόσμο και την ένταση των συναλλαγών τους, ιδιαίτερα πολιτιστικών, επιστημονικών και οικονομικών, με τις άλλες χώρες χάρη σε κοινές διατάξεις για την αποδοχή για λόγους κατάρτισης, συμπεριλαμβανόμενης της επαγγελματικής 7

(6) ότι αυτοί οι κανόνες οφείλουν να επιτρέπουν την άσκηση του δικαιώματος οικογενειακής ζωής με τον καθορισμό του πλαισίου εντός του οποίου θα διοργανωθεί η συνένωση των οικογενειών 7

(7) ότι αυτοί οι κοινοί κανόνες οφείλουν να συμπληρωθούν με τον καθορισμό των δικαιωμάτων των υπηκόων τρίτων χωρών οι οποίοι διαμένουν νόμιμα σε κάποιο κράτος μέλος και ιδιαίτερα εκείνων οι οποίοι είναι μονίμως εγκατεστημένοι, ότι σχετικά με το θέμα αυτό πρέπει επίσης να προσδιοριστούν οι προϋποθέσεις υπό τις οποίες μπορούν να απολαύουν δικαιωμάτων σε κάποιο άλλο κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο έχουν αποκτήσει το καθεστώς των μονίμως εγκατεστημένων 7

(8) ότι αυτοί οι κοινοί κανόνες οφείλουν να συμφωνούν με τις κοινές διεθνείς δεσμεύσεις, κυρίως την ευρωπαϊκή σύμβαση προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου 1950 και τη σύμβαση της Γενεύης, σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων, της 28ης Ιουλίου 1951, η οποία τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, καθώς και με τις πιο ευνοϊκές συνταγματικές διατάξεις που ισχύουν στον τομέα του ασύλου 7

(9) ότι αυτοί οι κοινοί κανόνες αποδοχής εξαιρέσει αυτών που αφορούν την οικογενειακή συνένωση καθώς και αυτών που εφαρμόζονται στα άτομα που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένα, δεν δημιουργούν δικαίωμα διαμονής και ότι τα κράτη μέλη διατηρούν την ευχέρεια εκτίμησης ως προς τις πραγματικές αποφάσεις αποδοχής των υπηκόων τρίτων χωρών,

ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΝ ΤΙΣ ΑΚΟΛΟΥΘΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΟΡΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 1 Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας συνθήκης, νοείται ως:

α) αποδοχή: η δυνατότητα υπηκόου τρίτης χώρας να εισέρχεται προς διαμονή στην επικράτεια κράτους μέλους για περίοδο μεγαλύτερη των τριών μηνών 7

β) άδεια διαμονής: απόφαση κράτους μέλους, υπό τη μορφή που προβλέπεται από τη νομοθεσία του, με την οποία επιτρέπεται η διαμονή ατόμου στην επικράτειά του για περίοδο ανώτερη των τριών μηνών, εξαιρουμένων των προσωρινών αδειών που μπορούν να χορηγούνται σε ορισμένες περιπτώσεις από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα σύμβαση εφαρμόζεται στους υπηκόους τρίτων χωρών, υπό την επιφύλαξη πλέον ευνοϊκών διατάξεων που μπορούν να προκύπτουν από:

α) διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και τρίτων χωρών αφετέρου, που έχουν τεθεί σε ισχύ πριν από την υπογραφή της παρούσας σύμβασης 7

β) συμφωνίες μεταξύ ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών με τρίτες χώρες, που έχουν τεθεί σε ισχύ πριν από την υπογραφή της παρούσας σύμβασης.

Δεν εφαρμόζεται σε:

α) πρόσωπα που έχουν υποβάλει αίτηση σε κράτος μέλος με σκοπό την αναγνώριση του καθεστώτος πρόσφυγα κατά την έννοια της σύμβασης της Γενεύης του 1951 7

β) μετατοπισθέντα πρόσωπα που απολαύουν άδειας διαμονής σε κράτος μέλος βάσει της προσωρινής προστασίας 7

γ) πρόσωπα στα οποία έχει κατ' εξαίρεση επιτραπεί να διαμένουν στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, ιδίως για ανθρωπιστικούς λόγους.

2. Η παρούσα σύμβαση δεν εφαρμόζεται ούτε στους πολίτες της Ένωσης, ούτε στους υπηκόους τρίτων χωρών που απολαύουν δικαιώματος διαμονής σε κράτος μέλος δυνάμει του κοινοτικού δικαίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ

Άρθρο 3 Εξέταση των αρχικών αιτήσεων αποδοχής

1. Η αρχική αίτηση αποδοχής σε κάποιο κράτος μέλος μπορεί να εξετασθεί από τις αρμόδιες αρχές του μόνον εάν ο υπήκοος τρίτης χώρας διαμένει εκτός της επικράτειας των κρατών μελών, κατά τη στιγμή της υποβολής της αίτησης, και μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης.

2. Το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση προβαίνει σε εμπεριστατωμένη εξέτασή της, λαμβάνοντας υπόψη τις επιταγές δημοσίας τάξεως, δημοσίας ασφαλείας και δημοσίας υγείας. Κοινοί κανόνες, εξέτασης θα καθοριστούν, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 4 Έγγραφα ταξιδίου

Οι υπήκοοι τρίτων χωρών πρέπει να είναι εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα έγγραφα ταξιδίου προκειμένου να εισέλθουν στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο τους έχει χορηγηθεί η άδεια διαμονής. Προς το σκοπό αυτό, το συγκεκριμένο κράτος μέλος χορηγεί τις ενδεχομένως απαραίτητες θεωρήσεις.

Ανάλογα με την περίπτωση, τα άλλα κράτη μέλη χορηγούν θεωρήσεις διέλευσης προκειμένου να επιτρέψουν τη μετάβαση στο κράτος μέλος όπου έχει χορηγηθεί η αποδοχή.

Άρθρο 5 Δυνατότητα απουσίας

1. Ο υπήκοος τρίτης χώρας που έχει γίνει δεκτός σε κράτος μέλος μπορεί να απουσιάσει από το κράτος μέλος αυτό για περίοδο που δεν υπερβαίνει 13 πλήρεις εβδομάδες ανά πλήρες ημερολογιακό έτος, προσαυξημένη με τη διάρκεια των νομίμων αδειών.

Σε περίπτωση απουσίας για λόγους ίδιους με εκείνους που στήριξαν την αποδοχή του ατόμου, τα αναφερόμενα στο πρώτο εδάφιο όρια δεν εφαρμόζονται.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 33, μπορούν να απουσιάσουν από το κράτος μέλος στο οποίο έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι για διάστημα που δεν υπερβαίνει 26 διαδοχικές εβδομάδες. Μπορεί να υπάρξει υπέρβαση της περιόδου αυτής όταν απουσιάζουν για να αλλάξουν κράτος μέλος κατοικίας σύμφωνα με τις προβλεπόμενες στο άρθρο 35 προϋποθέσεις.

3. Οι επιτρεπόμενες περίοδοι απουσίας, που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 μπορούν να παραταθούν:

α) όταν αίτηση για το σκοπό αυτό στηριγμένη σε σοβαρούς λόγους έχει υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο πριν από την αναχώρησή του και έχει γίνει δεκτή 7

β) όταν αίτηση θεμελιωμένη σε εξαιρετικούς λόγους έχει υποβληθεί μετά την αναχώρησή του και έχει γίνει δεκτή.

Ο κατάλογος αυτών των λόγων καταρτίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 6 Ανανέωση της άδειας διαμονής

1. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της σύμβασης της Γενεύης του 1951, ο υπήκοος τρίτης χώρας μπορεί να ζητήσει επί τόπου την ανανέωση της άδειας διαμονής του κατά τη λήξη της εγκεκριμένης προθεσμίας διαμονής, αν εξακολουθούν να πληρούνται οι όροι που δικαιολόγησαν την αποδοχή του.

2. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 31, αίτηση αποδοχής για άλλο λόγο από αυτόν που στήριξε την προηγούμενη αποδοχή δεν μπορεί να υποβληθεί από τον ενδιαφερόμενο παρά μόνο εάν αυτός ευρίσκεται εκτός της επικράτειας των κρατών μελών. Αυτή η νέα αίτηση αποδοχής μπορεί να εξεταστεί μόνο εάν ο υπήκοος της τρίτης χώρας διαμένει εκτός της επικράτειας των κρατών μελών κατά τη στιγμή υποβολής της αίτησης και μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης.

3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 2, επιτρέπονται οι επιτόπου αιτήσεις αποδοχής με διαφορετική βάση από εκείνη που στήριξε την προηγούμενη αποδοχή, στις περιπτώσεις που απαριθμούνται περιοριστικά σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 36 για τα ακόλουθα άτομα:

α) άτομα που έχουν γίνει δεκτά βάσει των άρθρων 7 και 8 και τα οποία επιθυμούν να διαμείνουν σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου IV 7

β) άτομα που έχουν γίνει δεκτά σύμφωνα με τις διατάξεις του κεφαλαίου IV και τα οποία επιθυμούν να διαμείνουν σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 7 και 8.

4. Κατά παρέκκλιση των παραγράφων 2 και 3, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σύμφωνα με τα άρθρα 30 και 31 της παρούσας σύμβασης, δεν οφείλουν να εγκαταλείψουν την επικράτεια των κρατών μελών προκειμένου να υποβάλουν την αίτηση ανανέωσης της άδειας διαμονής τους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΑΠΟΔΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΜΙΣΘΩΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ

Άρθρο 7 Αρχές

1. Η αποδοχή υπηκόου τρίτης χώρας στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για λόγους μισθωτής απασχόλησης μπορεί να χορηγηθεί εφόσον μια προσφερόμενη θέση απασχόλησης στο κράτος μέλος δεν μπορεί να καλυφθεί βραχυπρόθεσμα:

α) από τους πολίτες της Ένωσης 7

β) από υπήκοο τρίτης χώρας που διαμένει νομίμως στο συγκεκριμένο κράτος μέλος και που ανήκει ήδη στην κανονική αγορά εργασίας αυτού του κράτους μέλους 7

γ) από υπήκοο τρίτης χώρας που έχει αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένος.

2. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 1 θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 8 Προϋποθέσεις αποδοχής

1. Κατά την αρχική αποδοχή του με σκοπό τη μισθωτή απασχόληση, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να διαθέτει εκ των προτέρων σύμβαση εργασίας διάρκειας που δεν μπορεί να είναι κατώτερη του ενός έτους, και την άδεια να καταλάβει αυτή τη θέση απασχόλησης στην επικράτεια του σχετικού κράτους μέλους. Εφόσον πληρούνται αυτοί οι όροι και έχει εγκριθεί η αποδοχή, χορηγείται άδεια διαμονής στον υπήκοο τρίτης χώρας, διάρκειας τουλάχιστον αντίστοιχης με εκείνη της σύμβασης εργασίας. Ωστόσο, η πρώτη άδεια διαμονής περιορίζεται σε περίοδο 4 ετών.

2. Η άδεια διαμονής για λόγους μισθωτής απασχόλησης μπορεί να ανανεωθεί εφόσον κατά την υποβολή της αίτησης συνεχίζουν να πληρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1.

3. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής της παραγράφου 2 θεσπίζονται βάσει των μέτρων εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36 της παρούσας σύμβασης.

Άρθρο 9 Εποχιακά εργαζόμενοι

1. Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, νοούνται ως εποχιακά εργαζόμενοι οι υπήκοοι τρίτης χώρας που διατηρούν τη νόμιμη κατοικία τους σε μια τρίτη χώρα, αλλά απασχολούνται στο έδαφος ενός κράτους μέλους σε τομέα δραστηριότητας εξαρτώμενο από το ρυθμό των εποχών, στη βάση σύμβασης ορισμένου χρόνου και για συγκεκριμένη εργασία.

2. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών γίνονται δεκτοί ως εποχιακά εργαζόμενοι για μέγιστη περίοδο έξη μηνών ανά ημερολογιακό έτος, μετά τη λήξη του οποίου οφείλουν να επιστρέψουν σε κάποια τρίτη χώρα.

3. Στην περίπτωση άδειας διαμονής χορηγούμενης για περίοδο κατώτερη των έξη μηνών, η παράταση της διάρκειας διαμονής μπορεί να χορηγηθεί επιτόπου με σκοπό να επιτραπεί στον εποχιακά εργαζόμενο να ολοκληρώσει την εργασία για την οποία είχε χορηγηθεί η αρχική αποδοχή. Η αίτηση παράτασης, αιτιολογημένη καταλλήλως, πρέπει να υποβληθεί από τον εργοδότη ένα μήνα πριν από τη λήξη της πρώτης άδειας.

4. Για την αποδοχή εποχιακά εργαζομένων, τα κράτη μέλη δίνουν προτεραιότητα στους υπηκόους τρίτων χωρών που έχουν ήδη ασκήσει στο κράτος μέλος εποχιακή δραστηριότητα, σε σχέση με τους υπηκόους τρίτων χωρών που υποβάλλουν για πρώτη φορά αίτηση αποδοχής με σκοπό την εποχιακή εργασία.

Άρθρο 10 Διαμεθοριακοί εργαζόμενοι

1. Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, νοούνται ως διαμεθοριακοί εργαζόμενοι οι υπήκοοι τρίτης χώρας που διαμένουν στην παραμεθόριο ζώνη αυτής της τρίτης χώρας, αλλά απασχολούνται στην παραμεθόριο ζώνη κάποιου όμορου κράτους μέλους και επιστρέφουν καθημερινά ή τουλάχιστον μία φορά την εβδομάδα στην παραμεθόριο ζώνη της τρίτης χώρας.

2. Σε διαμεθοριακό εργαζόμενο, υπήκοο τρίτης χώρας, μπορεί να δοθεί άδεια να ασκήσει μισθωτή δραστηριότητα στην παραμεθόριο ζώνη ενός όμορου κράτους μέλους, κατά παρέκκλιση των αρχών που περιλαμβάνονται στο άρθρο 7.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΑΠΟΔΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΑΣΚΗΣΗΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

Άρθρο 11 Ορισμός

Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, νοείται ως αποδοχή για λόγους ανεξάρτητης οικονομικής δραστηριότητας η είσοδος ενός φυσικού προσώπου, υπηκόου τρίτης χώρας, στην επικράτεια κράτους μέλους, με σκοπό να ασκήσει σ' αυτό οικονομική δραστηριότητα χωρίς κανένα δεσμό εξάρτησης από κάποιον εργοδότη.

Άρθρο 12 Όροι αποδοχής

Η αποδοχή στην επικράτεια κράτους μέλους ενός υπηκόου τρίτης χώρας που επιθυμεί να εγκατασταθεί για να ασκήσει ανεξάρτητη δραστηριότητα μπορεί να χορηγείται εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις, υπό την επιφύλαξη της τήρησης από το ενδιαφερόμενο άτομο των κανόνων που διέπουν την άσκηση της εν λόγω δραστηριότητας:

α) ο υπήκοος της τρίτης χώρας διαθέτει επαρκείς πόρους που του επιτρέπουν να ξεκινήσει στο εν λόγω κράτος μέλος τη δραστηριότητα για την οποία υπέβαλε αίτηση αποδοχής 7

β) η δραστηριότητα που δημιουργείται από το πρόσωπο που έγινε δεκτό θα έχει, μέσα στην προθεσμία που αντιστοιχεί στην περίοδο ισχύος του πρώτου τίτλου διαμονής του, θετική επίδραση στην απασχόληση στο κράτος μέλος όπου το πρόσωπο αυτό διαμένει.

Τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 13 Άδεια διαμονής

1. Η άδεια διαμονής ενός υπηκόου τρίτης χώρας, που αναφέρεται στο άρθρο 12, προκειμένου να ασκήσει ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον δύο ετών.

2. Η αίτηση ανανέωσης μπορεί να υποβληθεί επιτόπου για την ίδια δραστηριότητα για την οποία χορηγήθηκε η αρχική άδεια, ή για δραστηριότητα που αποτελεί συνέχεια ή εξέλιξη της αρχικής δραστηριότητας.

Κατά την υποβολή της αίτησης ανανέωσης, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει:

α) να έχει πράγματι ασκήσει τη δραστηριότητα για την οποία έχει χορηγηθεί η αποδοχή 7

β) να μπορεί να εξασφαλίσει την κανονική συνέχιση της δραστηριότητας 7

γ) να συμμορφώνεται με τους όρους του άρθρου 12 στοιχείο β).

Άρθρο 14 Παροχή υπηρεσιών

Η αποδοχή υπηκόων τρίτων χωρών στα κράτη μέλη με σκοπό να ασκήσουν σε αυτά δραστηριότητες που υπάγονται στον τομέα της παροχής υπηρεσιών θα καθοριστεί, με την επιφύλαξη του κοινοτικού δικαίου, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V ΑΠΟΔΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗΣ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ

Άρθρο 15 Αποδοχή για λόγους σπουδών

Η αποδοχή για λόγους σπουδών στην επικράτεια ενός κράτους μέλους μπορεί να χορηγηθεί στους υπηκόους τρίτων χωρών οι οποίοι έχουν γίνει δεκτοί σε δημόσιο ή εγκεκριμένο εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προκειμένου να:

α) λάβουν μέρος σε προπαρασκευαστικά μαθήματα για ειδική τριτοβάθμια εκπαίδευση 7

β) συνεχίσουν σπουδές 7

γ) προετοιμάσουν γραπτή πτυχιακή εργασία ή διδακτορική διατριβή 7

δ) αφού έχουν περατώσει ανώτατες σπουδές πιστοποιούμενες με δίπλωμα, να ασκήσουν ερευνητική δραστηριότητα στο πλαίσιο της επαγγελματικής κατάρτισης ή τελειοποίησης, εφόσον αυτή η δραστηριότητα δεν έχει ως κύριο στόχο την εξασφάλιση εισοδήματος.

Άρθρο 16 Άδεια διαμονής

1. Η διαμονή πρέπει να περιορίζεται στη διάρκεια των σπουδών που αντιστοιχούν στην επιλεγείσα εκπαίδευση. Η διάρκεια της χορηγούμενης άδειας διαμονής θα ισούται με τη διάρκεια της περιόδου ισχύος της εγγραφής στο ίδρυμα στο οποίο φοιτά.

2. Η άδεια διαμονής μπορεί να παρατείνεται ανά έτος 7 η άδεια διαμονής θα παρατείνεται εάν ο δικαιούχος αποδεικνύει ότι πληροί πάντα τις απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αρχικής άδειας και ότι πληροί τις μορφές ελέγχου, τις οποίες αξιώνει το εκπαιδευτικό ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης στο οποία φοιτά.

3. Η αλλαγή εκπαίδευσης δεν είναι πλέον δεκτή μετά το πρώτο έτος σπουδών. Σε περίπτωση αλλαγής εκπαίδευσης, η οποία επέρχεται μετά από αυτή την περίοδο, ο φοιτητής οφείλει να ζητήσει νέα άδεια αποδοχής για λόγους σπουδών.

4. Τα μέτρα εφαρμογής του παρόντος άρθρου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 17 Άδεια απασχόλησης για τους φοιτητές

Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που γίνονται δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους για λόγους σπουδών δεν είναι εξουσιοδοτημένοι να ασκούν εκεί αμειβόμενη δραστηριότητα, μισθωτή ή ανεξάρτητη. Παραπληρωματικές ή βραχυπρόθεσμες δραστηριότητες παραμένουν δυνατές στο μέτρο που δεν παρεμποδίζουν τη συνέχιση των σπουδών και, ιδιαίτερα κατά παρέκκλιση του άρθρου 9 της παρούσας σύμβασης, των σπουδών των εποχιακά εργαζομένων.

Άρθρο 18 Τέλος των σπουδών

1. Αν κατά το τέλος των σπουδών τους, που ανήκουν σε μια από τις κατηγορίες του άρθρου 15, οι υπήκοοι τρίτων χωρών επιθυμούν να παραμείνουν ως φοιτητές σε μία άλλη κατηγορία, μπορούν να ζητήσουν νέα άδεια διαμονής επιτόπου.

2. Αν, κατά το τέλος των σπουδών τους, οι υπήκοοι τρίτων χωρών επιθυμούν να παραμείνουν στο κράτος μέλος για άλλο σκοπό, πρέπει να υποβληθούν εκ νέου σε αρχική διαδικασία αποδοχής.

Άρθρο 19 Ασκούμενοι

1. Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, νοείται ως ασκούμενος ο εργαζόμενος του οποίου η παρουσία στην επικράτεια κάποιου κράτους μέλους συνδέεται στενά με την επιθυμία βελτίωσης των ικανοτήτων του και των προσόντων του στο επάγγελμα το οποίο επέλεξε με σκοπό να το συνεχίσει σε τρίτη χώρα.

2. Προκειμένου να γίνουν δεκτοί ως ασκούμενοι στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, οι υπήκοοι τρίτων χωρών οφείλουν να πληρούν τις δύο ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) να είναι δικαιούχοι μιας σύμβασης κατάρτισης με τον οργανισμό υποδοχής, η οποία σύμβαση να τους κατοχυρώνει επαρκή αμοιβή για τη διαβίωσή τους 7

β) να διαθέτουν κοινωνική προστασία που να καλύπτει τους κινδύνους που μπορούν να προκύψουν στο κράτος υποδοχής.

3. Η άδεια διαμονής των ασκουμένων περιορίζεται σε ένα έτος. Αν η περίοδος που απαιτείται για την απόκτηση της επαγγελματικής εξειδίκευσης είναι ανώτερη του ενός έτους, η άδεια διαμονής μπορεί να παρατείνεται ανά έτος. Σε καμία περίπτωση δεν χορηγείται παράταση για να δοθεί η δυνατότητα στο συγκεκριμένο άτομο να καταλάβει θέση απασχόλησης.

Άρθρο 20 Ειδικά προγράμματα

Τα κράτη μέλη διευκολύνουν την αποδοχή φοιτητών, ασκουμένων και ερευνητών υπηκόων τρίτων χωρών στο πλαίσιο προγραμμάτων συνεργασίας που τυγχάνουν κοινοτικής χρηματοδότησης.

Για το σκοπό αυτό, θα θεσπισθούν μέτρα εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 21 Περιορισμός του πεδίου εφαρμογής

Οι διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου δεν εφαρμόζονται για:

α) τους μαθητές της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης 7

β) τους μαθητευόμενους.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI ΑΠΟΔΟΧΗ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ

Άρθρο 22 Προϋποθέσεις αποδοχής

Οι υπήκοοι τρίτων χωρών στους οποίους δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις των κεφαλαίων III, IV, V και VII μπορούν να γίνουν δεκτοί στην επικράτεια ενός κράτους μέλους, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) διαθέτουν επαρκείς πόρους για να εξασφαλίζουν τη διαβίωσή τους χωρίς να πρέπει να ασκούν μια από τις αμειβόμενες δραστηριότητες που προβλέπονται στο κεφάλαιο III και IV 7

β) τυγχάνουν κοινωνικής προστασίας ισχύουσας στο κράτος μέλος στο οποίο ζητούν να γίνουν δεκτοί 7

γ) μπορούν να χορηγήσουν αποδείξεις ότι η προέλευση αυτών των πόρων είναι νόμιμη 7

δ) διαθέτουν στέγη στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλουν την αίτησή τους.

Τα μέτρα εφαρμογής του πρώτου εδαφίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 23 Άδεια διαμονής

1. Η αρχική άδεια διαμονής στους υπηκόους τρίτων χωρών χορηγείται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους.

2. Η άδεια διαμονής μπορεί να ανανεώνεται για περίοδο τουλάχιστον ενός έτους. Κατά την υποβολή της αίτησης ανανέωσης, ο υπήκοος της τρίτης χώρας οφείλει να αποδείξει ότι συνεχίζει να πληροί τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 22.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII ΑΠΟΔΟΧΗ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΣΥΝΕΝΩΣΗΣ ΤΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ

Άρθρο 24 Αρχές

1. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών που κατοικούν νομίμως σε κάποιο κράτος μέλος τουλάχιστον από έτος και οι οποίοι, κατά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης που προβλέπεται στο άρθρο 28, διαθέτουν δικαίωμα διαμονής στο συγκεκριμένο κράτος μέλος για τουλάχιστον ένα ακόμα έτος, μπορούν να ασκήσουν το δικαίωμά τους για οικογενειακή συνένωση.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που απολαύουν των διατάξεων του άρθρου 15 μπορούν να υποβάλουν την προβλεπόμενη στο άρθρο 28 αίτηση, εφόσον κατοικούν νομίμως σε κράτος μέλος τουλάχιστον δύο έτη και διαθέτουν δικαίωμα διαμονής στο κράτος αυτό για ένα ακόμη έτος.

Άρθρο 25 Κατάσταση των μελών των οικογενειών των πολιτών της Ένωσης που δεν ασκούν το δικαίωμά τους στην ελεύθερη κυκλοφορία

Κατά παρέκκλιση του παρόντος κεφαλαίου, η οικογενειακή συνένωση των υπηκόων τρίτων χωρών που είναι μέλη οικογένειας πολίτη της Ένωσης, ο οποίος κατοικεί σε κράτος μέλος του οποίου διαθέτει την ιθαγένεια, υπόκειται στους ίδιους όρους με εκείνους που προβλέπονται στα άρθρα 10, 11 και 12 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1612/68 του Συμβουλίου, της 15ης Οκτωβρίου 1968, περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των εργαζομένων στο εσωτερικό της Κοινότητας (1) και από τις λοιπές σχετικές διατάξεις του κοινοτικού δικαίου.

Άρθρο 26 Κατηγορίες προσώπων που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης

1. Τα ακόλουθα πρόσωπα γίνονται δεκτά για τους σκοπούς της οικογενειακής συνένωσης στο μέτρο που ο γάμος είναι συμβατός με τις θεμελιώδεις αρχές της έννομης τάξης του κράτους μέλους:

α) ο/η σύζυγος του κατοίκου 7

β) τα τέκνα του κατοίκου και της συζύγου του, συμπεριλαμβανομένων των υιοθετημένων τέκνων σύμφωνα με απόφαση ληφθείσα από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους, ή απόφαση αναγνωρισθείσα από την εν λόγω αρχή 7

γ) τα τέκνα, συμπεριλαμβανομένων των υιοθετημένων, του κατοίκου ή της συζύγου του όταν ένας εξ αυτών διαθέτει μόνος τη γονική μέριμνα, του έχει ανατεθεί η επιμέλεια αυτών των τέκνων και φέρει πράγματι το βάρος αυτής.

2. Για να πληρούνται οι όροι αποδοχής με σκοπό την οικογενειακή συνένωση, τα τέκνα οφείλουν να μην έχουν ακόμα τη νόμιμη ηλικία ενηλικίωσης του κράτους μέλους και να μην είναι έγγαμα.

3. Τα κράτη μέλη θα εξετάσουν καλοπροαίρετα τη συνένωση των συντηρούμενων ανιόντων και λοιπών κατιόντων στο μέτρο που πληρούνται οι όροι του άρθρου 28 του παρόντος τίτλου.

Άρθρο 27 Απάτη

1. Τα κράτη μέλη αρνούνται την αποδοχή για λόγους οικογενειακής συνένωσης του συζύγου ή τέκνου, ή του αφαιρούν την άδεια διαμονής όταν αποδειχθεί ότι η αποδοχή τους επετεύχθη με απάτη ή πλαστογραφία.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αρνηθούν την αποδοχή του συζύγου ή ενός υιοθετημένου τέκνου για λόγους οικογενειακής συνένωσης ή να αποσύρουν την άδεια διαμονής όταν αποδεικνύεται ότι ο γάμος ή η υιοθεσία συνήφθησαν αποκλειστικά για να επιτραπεί στο συγκεκριμένο πρόσωπο να γίνει δεκτό σε κάποιο κράτος μέλος.

Άρθρο 28 Στέγη και μέσα διαβίωσης

1. Προκειμένου να ασκήσει το δικαίωμά του για οικογενειακή συνένωση, ο υπήκοος τρίτης χώρας οφείλει να υποβάλει αίτηση στο κράτος μέλος στο οποίο διαμένει και ταυτοχρόνως να χορηγήσει αποδείξεις ότι διαθέτει κατάλληλη στέγη και επαρκή μέσα διαβίωσης για να καλύψει τις ανάγκες της οικογενείας του μετά τη συνένωση. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί έξι μήνες μετά την είσοδό του στο κράτος μέλος που διαμένει.

2. Τα μέτρα εφαρμογής της πρώτης παραγράφου καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 29 Άδεια διαμονής

Εφόσον το κράτος μέλος κάνει δεκτή την αίτηση για οικογενειακή συνένωση, εκδίδει για τα μέλη της οικογένειας της οποίας ζητείται η συνένωση απαραίτητες άδειες διαμονής, των οποίων η διάρκεια είναι αντίστοιχη προς την υπόλοιπη διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής του αιτούντος τη συνένωση.

Άρθρο 30 Απασχόληση των προσώπων που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης

1. Τα πρόσωπα που γίνονται δεκτά για λόγους οκογενειακής συνένωσης δεν έχουν δικαίωμα να ασκούν μισθωτή ή ανεξάρτητη δραστηριότητα πριν από τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών από την άφιξή τους.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, η προθεσμία των 6 μηνών μπορεί να μην τηρηθεί στην περίπτωση που απρόβλεπτες μεταβολές στη σύνθεση της οικογένειας ή στα έσοδά της καθιστούν αναγκαία την ύπαρξη δυνατότητας άσκησης δραστηριότητας για τα άτομα που έγιναν δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης.

Άρθρο 31 Απόκτηση αυτόνομου καθεστώτος από τα πρόσωπα που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης

1. Σε περίπτωση χηρείας, διαζυγίου, διάστασης, θανάτου των γονέων, ενηλικίωσης, τα πρόσωπα που γίνονται δεκτά για λόγους οικογενειακής συνένωσης μπορούν να υποβάλουν αίτηση για τη χορήγηση άδειας διαμονής με άλλη ιδιότητα, η οποία θα εξεταστεί στο κράτος μέλος στο οποίο έχουν γίνει δεκτά.

2. Τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα μπορούν να υποβάλουν την αίτηση το αργότερο τρεις μήνες πριν από τη λήξη της άδειάς τους διαμονής. Πάντως, αν η άδεια διαμονής λήγει σε διάστημα μικρότερο των τριών μηνών μετά την εξάλειψη του γεγονότος που δικαιολόγησε την αποδοχή αυτή, η προθεσμία παρατείνεται προκειμένου να ανέλθει συνολικά σε τρεις μήνες.

Κατά τη διάρκεια της περιόδου εξέτασης της αίτησης και μέχρι την κοινοποίηση της απόφασης, το οικείο κράτος μέλος τους χορηγεί, στο βαθμό που είναι απαραίτητο, προσωρινή άδεια διαμονής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII ΜΟΝΙΜΩΣ ΕΓΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΙ ΥΠΗΚΟΟΙ ΤΡΙΤΩΝ ΧΩΡΩΝ

Άρθρο 32 Ορισμός

Οι υπήκοοι τρίτων χωρών αναγνωρίζονται ως μονίμως εγκατεστημένοι σε κάποιο κράτος μέλος όταν πληρούνται οι ακόλουθες δύο προϋποθέσεις:

α) διαμένουν τακτικά και νόμιμα σε κάποιο κράτος μέλος πέντε έτη τουλάχιστον 7

β) διαθέτουν άδεια η οποία επιτρέπει συνολική διάρκεια διαμονής τουλάχιστον δέκα ετών από την πρώτη αποδοχή.

Άρθρο 33 Άδεια διαμονής

1. Μόλις οι υπήκοοι τρίτων χωρών αναγνωρισθούν ως μονίμως εγκατεστημένοι, καταγράφεται σχετική μνεία στο έγγραφο που επιτρέπει τη διαμονή.

2. Κατά τη λήξη ισχύος του τίτλου διαμονής όπως προβλέπεται στο άρθρο 32 στοιχείο β), οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι είναι μονίμως εγκατεστημένοι έχουν δικαίωμα να αποκτήσουν τίτλο διαμονής αντίστοιχης διάρκειας προς τη μέγιστη ισχύουσα διάρκεια στο κράτος μέλος όπου διαμένουν και η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη των δέκα ετών.

Άρθρο 34 Δικαιώματα στο κράτος μέλος κατοικίας

1. Στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένοι, και υπό την επιφύλαξη του κοινοτικού δικαίου, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι:

α) έχουν πρόσβαση στο σύνολο της επικράτειας αυτού του κράτους μέλους 7

β) μπορούν να ασκούν οποιαδήποτε δραστηριότητα που αναφέρεται στα κεφάλαια III, IV και V της παρούσας σύμβασης 7

γ) μπορούν να διαμένουν για κάθε λόγο που αναφέρεται στα κεφάλαια VI και VII της παρούσας σύμβασης 7

δ) δικαιούνται αυξημένης προστασίας έναντι της απομάκρυνσης, υπό την επιφύλαξη λόγων δημόσιας τάξης και εσωτερικής ασφάλειας 7

ε) τυγχάνουν μεταχείρισης παρόμοιας με εκείνη των πολιτών της Ένωσης όσον αφορά:

i) την πρόσβαση στη μισθωτή ή ανεξάρτητη απασχόληση,

ii) την επαγγελματική κατάρτιση,

iii) το συνδικαλιστικό δικαίωμα,

iv) το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι,

v) την πρόσβαση στην κατοικία, τόσο του ιδιωτικού τομέα όσο και του δημόσιου ή της τοπικής αυτοδιοίκησης,

vi) την κοινωνική πρόνοια,

vii) τη σχολική φοίτηση.

2. Τα μέτρα εφαρμογής της παραγράφου 1 θεσπίζονται βάσει των μέτρων εφαρμογής σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 36.

Άρθρο 35 Δικαιώματα στα άλλα κράτη μέλη

1. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι αναγνωρίζονται ως μονίμως εγκατεστημένοι μπορούν:

α) να υποβάλουν υποψηφιότητα για θέση απασχόλησης σε κάποιο άλλο κράτος μέλος ανταποκρινόμενοι σε προσφορά εργασίας της οποίας έλαβαν γνώση, τηρώντας τις αρχές του άρθρου 7 7

β) να ζητήσουν τη συνέχιση των σπουδών, όπως αυτές καθορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 2, σε κάποιο άλλο κράτος μέλος.

Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο, εάν το άτομο εξασφαλίσει σύμβαση εργασίας ή εγγραφή σε ίδρυμα τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, το σχετικό κράτος μέλος δέχεται τον υπήκοο τρίτης χώρας και του εκδίδει τις απαραίτητες άδειες, στις οποίες περιλαμβάνονται και οι άδειες διαμονής.

2. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών, οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι, υπό τους όρους που προβλέπονται στην παράγραφο 1, σε κάποιο κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο αναγνωρίστηκαν ως μονίμως εγκατεστημένοι, αναγνωρίζονται εξίσου ως μονίμως εγκατεστημένοι μετά από διετή περίοδο παραμονής σε κάποιο άλλο κράτος μέλος κατοικίας. Αυτό τεκμηριώνεται με την έκδοση άδειας διαμονής αντίστοιχης διάρκειας με εκείνη που τους επέτρεψε να αναγνωρισθούν ως μονίμως εγκατεστημένοι στο προηγούμενο κράτος μέλος.

3. Οι υπήκοοι τρίτων χωρών οι οποίοι έχουν αναγνωρισθεί ως μονίμως εγκατεστημένοι σε κάποιο κράτος μέλος δεν αναγνωρίζονται πλέον ως τοιούτοι, από τη στιγμή που αναγνωρίζονται ως μονίμως εγκατεστημένοι σε κάποιο άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 2.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IX ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 36 Διαδικασία θέσπισης των μέτρων εφαρμογής

1. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3, τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στην παρούσα σύμβαση θεσπίζονται στο πλαίσιο του Συμβουλίου με την πλειοψηφία των δύο τρίτων των υψηλά συμβαλλομένων μερών.

2. Τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3, στο άρθρο 7 παράγραφος 2, στο άρθρο 8 παράγραφος 3, στο άρθρο 12 και στο άρθρο 34 θεσπίζονται με κοινή συμφωνία των υψηλά συμβαλλομένων μερών, εντός προθεσμίας δύο ετών από την ημερομηνία δημοσίευσης στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της πράξης με την οποία καταρτίζεται η παρούσα σύμβαση.

Μετά τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τα μέτρα εφαρμογής θεσπίζονται σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο.

3. Τα μέτρα εφαρμογής που προβλέπονται στο άρθρο 14 και 22 καθώς και εκείνα που δεν προβλέπονται ρητά στην παρούσα σύμβαση, θεσπίζονται με κοινή συμφωνία των υψηλά συμβαλλόμενων μερών.

4. Τα μέτρα εφαρμογής που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 37 Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων

1. Οποιαδήποτε διαφορά μεταξύ κρατών μελών ή μεταξύ ενός κράτους μέλους και της Επιτροπής σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης πρέπει, σε μια πρώτη φάση, να εξετάζεται στο πλαίσιο του Συμβουλίου με σκοπό να επιτευχθεί συμφωνία. Κατά τη λήξη προθεσμίας έξι μηνών, αν δεν μπορεί να εξευρεθεί λύση, ασκείται προσφυγή στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από οιονδήποτε διάδικο.

2. Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων είναι αρμόδιο να εκδίδει προδικαστικές αποφάσεις σχετικά με την ερμηνεία της παρούσας σύμβασης. Κάθε δικαστήριο κράτους μέλους της οποίας οι αποφάσεις δεν υπόκεινται σε ένδικα μέσα εσωτερικού δικαίου ζητά από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να αποφανθεί προδικαστικά για θέμα ανακύπτον σε εκκρεμούσα ενώπιόν του υπόθεση το οποίο αφορά την ερμηνεία της παρούσας σύμβασης, όταν κρίνει ότι μια απόφαση σχετικά με το θέμα αυτό είναι απαραίτητη για να εκδώσει την απόφασή του.

Άρθρο 38 Σχέσεις με τις τρίτες χώρες

Το κράτος μέλος που προτίθεται να πραγματοποιήσει με κάποια τρίτη χώρα διαπραγματεύσεις σχετικά με τον προσδιορισμό προνομιακών κανόνων αποδοχής των υπηκόων της τρίτης χώρας, ενημερώνει εγκαίρως τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή.

Κανένα κράτος μέλος δεν συνάπτει, με μία ή περισσότερες τρίτες χώρες, τέτοιες συμφωνίες, χωρίς προηγούμενη συμφωνία του Συμβουλίου.

Άρθρο 39 Ρήτρα διασφάλισης

Οι διατάξεις της παρούσας σύμβασης δεν εμποδίζουν τη δυνατότητα κράτους μέλους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου Κ2 παράγραφος 2 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, να παρεκκλίνει από τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης. Αυτή η παρέκκλιση έχει εξαιρετικό χαρακτήρα και οφείλει να περιορίζεται στον αυστηρά αναγκαίο χρόνο.

Το κράτος μέλος που κάνει χρήση αυτής της δυνατότητας λαμβάνει υπόψη, πράττοντας τοιουτοτρόπως, τα συμφέροντα των άλλων κρατών μελών, τα οποία τηρεί ενήμερα, καθώς και την Επιτροπή.

Άρθρο 40 Επιφυλάξεις

Η παρούσα σύμβαση δεν υπόκειται σε επιφυλάξεις.

Άρθρο 41 Κύρωση και έναρξη ισχύος

1. Η παρούσα σύμβαση υποβάλλεται στην έγκριση των κρατών μελών σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους. Κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει την εθνική διαδικασία κύρωσης το αργότερο έξι μήνες μετά τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της πράξης κατάρτισης της παρούσας σύμβασης.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στο θεματοφύλακα την ολοκλήρωση των διαδικασιών που απαιτούνται από τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους για την κύρωση της παρούσας σύμβασης.

3. Η παρούσα σύμβαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την κοινοποίηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 από το κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το οποίο όντας μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την ημερομηνία έγκρισης από το Συμβούλιο της πράξης που καταρτίζει την παρούσα σύμβαση προβαίνει τελευταίο σε αυτήν τη διατύπωση.

4. Οι διατάξεις της παρούσας σύμβασης εφαρμόζονται από την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας σύμβασης.

Κατά παρέκκλιση του πρώτου εδαφίου, οι διατάξεις σχετικά με τη διαδικασία έγκρισης των μέτρων εφαρμογής τα οποία προβλέπονται στο άρθρο 36 ισχύουν από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της πράξης κατάρτισης της παρούσας σύμβασης.

Τα μέτρα εφαρμογής αρχίζουν να ισχύουν το νωρίτερο κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της παρούσας σύμβασης.

Άρθρο 42 Τροποποιήσεις της παρούσας σύμβασης

1. Τροποποιήσεις της παρούσας σύμβασης και των μέτρων εφαρμογής της παρούσας σύμβασης μπορούν να προτείνονται από κάθε κράτος μέλος, υψηλά συμβαλλόμενο μέρος, καθώς και από την Επιτροπή. Κάθε πρόταση τροποποίησης διαβιβάζεται στο Συμβούλιο, και αν είναι απαραίτητο, στην Επιτροπή.

2. Οι τροποποιήσεις της παρούσας σύμβασης θεσπίζονται ομόφωνα από το Συμβούλιο, το οποίο συστήνει την έγκρισή τους από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τους αντίστοιχους συνταγματικούς κανόνες τους. Οι τροποποιήσεις της παρούσας σύμβασης δημοσιεύονται μετά την έγκρισή τους από το Συμβούλιο στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Κάθε κράτος μέλος θέτει σε κίνηση την εθνική διαδικασία έγκρισης το αργότερο έξι μήνες μετά τη δημοσίευση αυτών των τροποποιήσεων στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Οι θεσπιζόμενες σύμφωνα με την παράγραφο 2 τροποποιήσεις τίθενται σε ισχύ σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 41 παράγραφος 3.

4. Οι τροποποιήσεις των μέτρων εφαρμογής της παρούσας σύμβασης θεσπίζονται από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται για την έγκριση των εν λόγω μέτρων εφαρμογής. Εκτός αντιθέτων διατάξεων προβλεπομένων από την πράξη του Συμβουλίου που αφορά την έγκρισή τους, αυτές οι τροποποιήσεις τίθενται σε ισχύ την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την έγκρισή τους από το Συμβούλιο.

Άρθρο 43 Προσχώρηση νέων κρατών μελών

1. Η παρούσα σύμβαση είναι ανοικτή στην προσχώρηση κάθε κράτους, το οποίο καθίσταται μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2. Το κείμενο της σύμβασης που καταρτίζεται στη γλώσσα ή τις γλώσσες του προσχωρούντος κράτους μερίμνη του Συμβουλίου, είναι αυθεντικό.

3. Τα έγγραφα προσχώρησης κατατίθενται στο θεματοφύλακα.

4. Η παρούσα σύμβαση τίθεται σε ισχύ ως προς το προσχωρούν κράτος μέλος την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της λήξης περιόδου δύο μηνών μετά την ημερομηνία κατάθεσης του εγγράφου προσχώρησης ή από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της σύμβασης, εφόσον αυτή δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ κατά τη λήξη της προαναφερόμενης περιόδου.

Άρθρο 44 Θεματοφύλακας

1. Ο Γενικός Γραμματέας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι ο θεματοφύλακας της παρούσας σύμβασης.

2. Ο θεματοφύλακας δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων το στάδιο των κυρώσεων και προσχωρήσεων, των τροποποιήσεων και της έναρξης ισχύος καθώς και κάθε άλλη κοινοποίηση σχετική με την παρούσα σύμβαση.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι υπογράφοντες πληρεξούσιοι έθεσαν την υπογραφή τους κάτω από την παρούσα σύμβαση.

Έγινε στ. . . ., στις . . ., σε ένα μόνο αντίτυπο, στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ιρλανδική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα, όλα δε τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά και κατατίθενται στα αρχεία της Γενικής Γραμματείας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

(1) ΕΕ L 257 της 19. 10. 1968, σ. 2.