ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 και (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 του Συμβουλίου προκειμένου να καθιερωθεί η βεβαίωση οδηγού

1. Ιστορικο τησ υποθεσησ

(1) Στις 23 Νοεμβρίου 2000, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που τροποποιεί τον κανονισμό (EΟΚ) αριθ. 881/92 [1] του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά των οδικών εμπορευματικών μεταφορών μέσα στην Κοινότητα, οι οποίες έχουν ως σημείο αναχώρησης ή προορισμού το έδαφος κράτους μέλους ή διέρχονται από το έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, με σκοπό να καθιερωθεί ενιαία βεβαίωση οδηγού (COM(2000) 751 τελικό) [2].

[1] ΕΕ L 95 της 09.04.1992, σ. 1.

[2] ΕΕ C 96 Ε της 27.03.2001, σ. 207.

(2) Στις 25 Απριλίου 2001, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε ευνοϊκή γνώμη [3].

[3] ΕΕ C 193 της 10.07.2001, σ. 28.

(3) Στις 16 Μαΐου 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε γνώμη [4] σε πρώτη ανάγνωση σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής, με επτά τροπολογίες. Η Επιτροπή αποφάσισε να αποδεχθεί από αυτές μια στο σύνολό της (τροπολογία 7 η οποία επιτρέπει ακριβέστερη αναγνώριση του οδηγού) και μια εν μέρει (τροπολογία 6 η οποία περιορίζει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, τα πρώτα δύο έτη εφαρμογής του, στους υπηκόους των τρίτων χωρών και το επεκτείνει στη συνέχεια σε όλους τους οδηγούς που εκτελούν οδικές ενδοκοινοτικές μεταφορές).

[4] ΕΕ C ...

(4) Στις 5 Ιουλίου 2001, η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τροποποιημένη πρόταση κανονισμού (COM (2001) 373 τελικό) [5].

[5] ΕΕ C 270 Ε της 25.09.2001, σ. 231.

(5) Στις 23 Οκτωβρίου 2001, το Συμβούλιο εξέδωσε επίσημα την κοινή θέση που αποτελεί το αντικείμενο της παρούσας ανακοίνωσης.

2. Αντικειμενο τησ προτασησ τησ Επιτροπησ

Η πρόταση τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 προκειμένου να καθιερωθεί ενιαίο έγγραφο το οποίο θα βεβαιώνει ότι ο οδηγός που εκτελεί διεθνείς μεταφορές εμπορευμάτων είναι εξουσιοδοτημένος να οδηγεί το όχημα αυτό για λογαριασμό του μεταφορέα. Αυτό το ενιαίο έγγραφο, δηλαδή η βεβαίωση οδηγού, θα επιτρέπει στους υπαλλήλους που είναι αρμόδιοι των ελέγχων σε όλα τα κράτη μέλη να ελέγχουν αποτελεσματικότερα εάν είναι εντάξει ως προς την επαγγελματική τους κατάσταση οι οδηγοί που οδηγούν κοινοτικό όχημα και εκτελούν διεθνείς μεταφορές υπό την κάλυψη κοινοτικής αδείας. Η βεβαίωση οδηγού θα εκδίδεται μόνον στους οδηγούς που απασχολούνται νόμιμα ή είναι νόμιμα στη διάθεση κοινοτικού μεταφορέα. Έτσι, η βεβαίωση θα επιτρέψει να καταπολεμηθεί η παράτυπη απασχόληση οδηγών.

3. Σχολια επι τησ κοινησ θεσησ

3.1. Βασικό σημείο

Η μόνη αξιοσημείωτη διαφωνία απόψεων μεταξύ των οργάνων έγκειται στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Εξαιτίας του πολύ μεγάλου διοικητικού φόρτου που θα δημιουργήσει η καθιέρωση της βεβαίωσης, το Συμβούλιο επιθυμεί να περιορισθεί το πεδίο εφαρμογής μόνον στους οδηγούς που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, ενώ το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κρίνει ότι ο κανονισμός πρέπει να εφαρμοσθεί αμέσως μετά την έναρξη ισχύος του για τους οδηγούς που είναι υπήκοοι τρίτων χωρών, και δύο χρόνια αργότερα, για τους οδηγούς που είναι υπήκοοι κράτους μέλους της ΕΕ. Η Επιτροπή ακολούθησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο σημείο αυτό αλλά δεν συμφωνεί όσον αφορά την προθεσμία εφαρμογής του κανονισμού. Κρίνει ότι ο κανονισμός πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος του για τους οδηγούς υπηκόους των τρίτων χωρών και τριάντα μήνες μετά την έναρξη ισχύος του για όλους τους οδηγούς ανεξαρτήτως της εθνικότητάς τους. Το Συμβούλιο τέλος τάσσεται υπέρ της προθεσμίας ενός έτους μετά την έναρξη ισχύος του κανονισμού και μόνον για τους οδηγούς υπηκόους των τρίτων χωρών.

Το Συμβούλιο έλαβε ομόφωνα κοινή θέση σύμφωνα με την οποία θα αποφασισθεί αργότερα η τυχόν επέκταση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού (σε όλους τους οδηγούς) με βάση αξιολόγηση της Επιτροπής. Δεδομένου όμως ότι είναι δυνατόν αλλά όχι βέβαιο εάν θα συμπεριληφθούν όλοι οι οδηγοί στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού, είναι σκόπιμο στο παρόν στάδιο της διαδικασίας να επαναληφθεί η θέση της Επιτροπής στην τροποποιημένη πρότασή της και εκείνη που εξέφρασε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση και να απορριφθεί επομένως η κοινή θέση όσον αφορά το σημείο για το πεδίο εφαρμογής.

3.2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση που έγιναν δεκτές

Από τις επτά τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η Επιτροπή αποδέχθηκε δύο, τη μια από τις οποίες εξ ολοκλήρου, την τροπολογία 7, η οποία προσθέτει στα προσωπικά στοιχεία του οδηγού τον αριθμό της άδειας οδήγησης και κοινωνικής ασφάλισης. Την τροπολογία αυτή αποδέχθηκε και το Συμβούλιο. Όσον αφορά την τροπολογία 6, η οποία περιορίζει για ένα πρώτο χρονικό διάστημα το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού στους υπηκόους τρίτων χωρών και μετά δύο χρόνια το επεκτείνει σε όλους τους οδηγούς, έγινε δεκτή μόνον από την Επιτροπή στην τροποποιημένη πρότασή της.

3.3. Άλλα σημεία υπόψη

(1) Σύμφωνα με την κοινή θέση, θα ήταν σκόπιμο να τροποποιηθεί όχι μόνον ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 881/92 αλλά και ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3118/93 [6] του Συμβουλίου για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους γίνονται δεκτοί στις εθνικές οδικές εμπορευματικές μεταφορές σε ένα κράτος μέλος μεταφορείς μη εγκατεστημένοι σε αυτό. Στόχος της προσθήκης αυτής είναι να διευκρινισθεί χωρίς άλλες αμφιβολίες ότι ο οδηγός, εάν είναι υπήκοος τρίτης χώρας, οφείλει να διαθέτει επίσης βεβαίωση οδηγού εφόσον οδηγεί όχημα με το οποίο εκτελείται ενδομεταφορά. Η διευκρίνιση αυτή κρίνεται σκόπιμη για να αποφεύγεται κάθε σύγχυση.

[6] ΕΕ L 279 της 12.11.1993, σ. 1.

(2) Στο κείμενο της κοινής θέσης εισάγονται ορισμένες τροποποήσεις τεχνικής φύσεως στο κείμενο της πρότασης της Επιτροπής και της γνώμης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αφορούν τη μνεία των συλλογικών συμβάσεων, τους κανόνες επαγγελματικής εκπαίδευσης των οδηγών και τον αριθμό και την περιοδικότητα των ελέγχων που θα διενεργούν τα κράτη μέλη. Γι'αυτές της τεχνικής φύσεως τροποποιήσεις δεν υπάρχουν παρατηρήσεις.

(3) Όσον αφορά την παραβίαση της αρχής της ίσης μεταχείρισης στις συνθήκες εργασίας, που προβλέπεται στο κοινοτικό δίκαιο και στις συμφωνίες που έχουν συναφθεί με τις τρίτες χώρες, το θέμα τέθηκε σχετικά με τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής μόνον στους υπηκόους των τρίτων χωρών. Η Επιτροπή έκρινε ότι η υποχρεωτική κατοχή ενός εγγράφου (άδεια εργασίας, σύμβαση εργασίας) δεν υπεισέρχεται στον ορισμό των συνθηκών εργασίας αλλά αποβλέπει να επαληθεύεται εάν η πρόσβαση στην απασχόληση είναι νομότυπη, δηλαδή εάν τηρούνται οι σχετικές νομοθεσίες. Αυτές καθαυτές όμως οι συνθήκες εργασίας όπως η αμοιβή και η απόλυση, σύμφωνα με τους όρους των συμφωνιών με τις τρίτες χώρες, δεν πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο καμιάς διάκρισης με βάση την εθνικότητα.

4. Συμπερασμα

Το κείμενο της κοινής θέσης του Συμβουλίου φαίνεται ισόρροπο εξαιρουμένων των εξής σημείων:

* οι κοινοτικοί οδηγοί πρέπει να συμπεριληφθούν αργότερα στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού.

* Ο κανονισμός πρέπει να τεθεί σε εφαρμογή έξι μήνες (και όχι δώδεκα μήνες) μετά την έναρξη ισχύος του για τους οδηγούς υπηκόους των τρίτων χωρών και τριάντα μήνες μετά την έναρξη ισχύος του για όλους τους οδηγούς ανεξαρτήτως της εθνικότητάς τους