P6_TA(2005)0237

Μεταρρύθμιση του ΟΗΕ

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του σχετικά με τις σχέσεις ΕΕ-ΟΗΕ της 29ης Ιανουαρίου 2004 [1],

- έχοντας υπόψη την έκθεση "Ασφαλέστερος κόσμος: η κοινή μας ευθύνη" της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου σχετικά με τις απειλές, τις προσκλήσεις και τις αλλαγές, της 1ης Δεκεμβρίου 2004,

- έχοντας υπόψη την έκθεση "Επενδύοντας στην ανάπτυξη: πρακτικό σχέδιο για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετηρίδας" του Σχεδίου της Χιλιετηρίδας των ΗΕ, της 17ης Ιανουαρίου 2005,

- έχοντας υπόψη την έκθεση "Μεγαλύτερη ελευθερία: προς την ανάπτυξη, την ασφάλεια και τα ανθρώπινα δικαιώματα για όλους" του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ της 21ης Μαρτίου 2005,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 103, παράγραφος 2, του Κανονισμού του,

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Έκθεση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου (στο εξής ΕΟΥ) πραγματοποιεί περισσότερες από εκατό συστάσεις για αλλαγές και αναφέρεται στην ανάγκη μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να αντιμετωπιστούν προκλήσεις και απειλές που κυμαίνονται από την φτώχεια, τις λοιμώδεις νόσους, την περιβαλλοντική καταστροφή και την μη στρατιωτική βία έως την τρομοκρατία, τα όπλα μαζικής καταστροφής και τη μη διασπορά των πυρηνικών· λαμβάνοντας υπόψη ότι η Έκθεση του Γενικού Γραμματέα (στο εξής ΕΓΓ) υπογραμμίζει και υιοθετεί τις περισσότερες από αυτές τις συστάσεις,

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΟΥ διατυπώνει ένα νέο όραμα συλλογικής ασφάλειας και αντιμετωπίζει όλες τις σημαντικές απειλές για τη διεθνή ειρήνη και ασφάλεια που γίνονται αισθητές σε ολόκληρο τον κόσμο,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι κατά τη γνώμη του Γενικού Γραμματέα, σε συνέχεια των συστάσεων της ΕΟΥ, επείγει οι πολιτικές και τα όργανα των Ηνωμένων Εθνών να επανεξετασθούν έτσι ώστε να ανυψωθούν στην πρόκληση της αντιμετώπισης νέων απειλών και να αποφευχθεί η διάβρωσή τους απέναντι στην αυξημένη ασυμφωνία μεταξύ των κρατών και στις μονομερείς εκ μέρους τους ενέργειες,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΟΥ δηλώνει σαφώς ότι η χρήση βίας, οποτεδήποτε είναι αναγκαία, πρέπει να αποτελεί τελευταία διέξοδο, θέση η οποία πρόκειται να επαναληφθεί εκ νέου σε ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας σχετικά με τις αρχές που διέπουν τη χρήση βίας και ότι υποστηρίζει ανεπιφύλακτα τον νεοεμφανιζόμενο κανόνα ότι υπάρχει συλλογική διεθνής ευθύνη προστασίας σε περίπτωση γενοκτονίας και άλλων δολοφονικών πράξεων μεγάλης κλίμακας, εθνοτικής κάθαρσης, ή σοβαρών παραβιάσεων του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, εφόσον οι κυρίαρχες κυβερνήσεις έχουν αποδειχθεί ανίκανες ή απρόθυμες να αποτρέψουν παρόμοιες καταστάσεις,

Ε. εκτιμώντας ότι η γνήσια πολυμερής προσέγγιση είναι το καταλληλότερο εργαλείο για την επίλυση των προβλημάτων και των απειλών που αντιμετωπίζει η διεθνής κοινότητα, υπό την προϋπόθεση να στηρίζεται σε καλά προσαρμοσμένους θεσμούς και σε αποτελεσματικές διαδικασίες λήψης και επιβολής αποφάσεων,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η ΕΓΓ υπογραμμίζει την ανάγκη για δράση και άμεση μεταρρύθμιση και παρουσιάζει ένα σύνολο απτών μέτρων τα οποία είναι εφικτό να εγκρίνουν οι αρχηγοί Κρατών και Κυβερνήσεων έως το Σεπτέμβριο του 2005,

Ζ. εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να βρίσκονται στις επάλξεις των προσπαθειών για την εξασφάλιση καθολικής συμμετοχής σε πολυμερείς συμβάσεις,

Η συλλογική ασφάλεια κατά τον 21ο αιώνα: πρόληψη, συνειδητοποίηση και κοινή ευθύνη

1. χαιρετίζει θερμά την Έκθεση του Γενικού Γραμματέα, η οποία διατυπώθηκε σε συνέχεια της ΕΟΥ και υποστηρίζει έντονα την διαφαινόμενη αποφασιστικότητα να επιτευχθεί συνεπής και διεξοδική μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, έτσι ώστε να προσαρμοστεί ο οργανισμός στη νέα παγκόσμια πραγματικότητα και να γίνει περισσότερο αποτελεσματικός, ισότιμος, με μακρόπνοη προοπτική και υπόλογος στην παροχή συλλογικής ασφάλειας τον 21ο αιώνα· χαιρετίζει ιδίως την ρεαλιστική προσέγγιση που ακολουθούν και οι δύο Εκθέσεις, οι οποίες σε αντίθεση με προηγούμενες προτάσεις μεταρρύθμισης συνδυάζουν ικανοποιητικά το όραμα με τα συγκεκριμένα και πρακτικά μέτρα δράσης·

2. καλεί το Συμβούλιο να προσυπογράψει άνευ επιφυλάξεων την έκθεση μεταρρύθμισης που παρουσίασε ο Kofi Annan και ζητεί από την λουξεμβουργιανή Προεδρία να καταβάλει προσπάθειες ώστε να λάβει το Συμβούλιο απόφαση σχετικά με κοινή θέση της ΕΕ με στόχο συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις των Ηνωμένων Εθνών·

3. επιδοκιμάζει σαφώς την άποψη ότι η πρόοδος στον τομέα της ανάπτυξης πρέπει να συμβαδίζει με την πρόοδο στους τομείς της ασφάλειας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ότι η μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών δεν πρέπει να θεωρείται αυτοσκοπός, αλλά αναπότρεπτη συνέπεια της εις βάθος ανάλυσης των πολιτικών και αμυντικών παραμέτρων και συντελεστών που διακυβεύονται σε νέο και ανασφαλές παγκόσμιο περιβάλλον· κατά συνέπεια, συνιστά την ενίσχυση του συστήματος και των οργάνων των Ηνωμένων Εθνών, δεδομένου ότι αποτελούν τα καταλληλότερα και τα μοναδικά παγκόσμια θεσμικά όργανα που διαθέτουν το δυναμικό για να καλλιεργήσουν και να εξασφαλίσουν τη συλλογική ασφάλεια με θεμιτό όσο και αποτελεσματικό τρόπο·

4. εγκρίνει τον αυστηρό περιορισμό της έννοιας της αυτοάμυνας, της χρήσης βίας και της "ευθύνης προστασίας" αμάχων πληθυσμών που ορίζει η Ομάδα Υψηλού Επιπέδου σύμφωνα με το πνεύμα και το γράμμα του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, και συμφωνεί ότι ο ορισμός αυτός δεν πρέπει να εμποδίζει το Συμβούλιο Ασφαλείας να ενεργεί προληπτικά —και ακόμη περισσότερο προορατικά σε σχέση με το παρελθόν—, δεδομένου ότι αποτελεί το μοναδικό νόμιμο φορέα για τέτοια δράση· υπενθυμίζει ότι η αποτελεσματική πρόληψη των κρίσεων μπορεί να επιτευχθεί μόνον εφόσον τα Ηνωμένα Έθνη διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα για να εξασφαλίσουν τη μόνιμη παρακολούθηση και παρατήρηση των εθνοτικών, γλωσσικών ή θρησκευτικών εντάσεων που ενδέχεται να προκαλέσουν κρίση·

5. επαναλαμβάνει ότι, όταν το Συμβούλιο Ασφαλείας εξετάζει τη χρήση βίας πρέπει να λαμβάνει πάντοτε υπόψη του τα πέντε κριτήρια που την καθιστούν θεμιτή: σοβαρότητα της απειλής, ορθός σκοπός, τελευταία διέξοδος, αναλογικά μέσα και συνεκτίμηση των συνεπειών· συμφωνεί ότι οι αρχές που συνδέονται με τη χρήση βίας και με την έγκριση της χρήσης βίας πρέπει να αναγνωρισθούν με ψήφισμα του Συμβουλίου Ασφαλείας· προτείνει να δοθεί στο Συμβούλιο Ασφαλείας η δυνατότητα να μεταβιβάζει τις εξουσίες που πηγάζουν από το κεφάλαιο 7 του Χάρτη σε αναγνωρισμένη περιφερειακή οργάνωση κατά περίπτωση, για περιορισμένο χρονικό διάστημα και σε συγκεκριμένες περιπτώσεις·

6. υποστηρίζει την έκκληση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου, όπως επιβεβαιώνεται με την έκθεση του Γενικού Γραμματέα, να αποκτήσει ο Διεθνής Οργανισμός Ατομικής Ενέργειας (ΔΟΑΕ) σημαντικότερο ρόλο και ισχυρότερα μέσα, όπως η ενίσχυση, για παράδειγμα της εξουσίας ελέγχου και επαλήθευσης που διαθέτει για την καταπολέμηση της διάδοσης των πυρηνικών όπλων και της πρόληψης της χρήσης ατομικών, βιολογικών και χημικών (ΑΒΧ) όπλων· υποστηρίζει σθεναρά το κάλεσμα προς τα κράτη προκειμένου να δεσμευτούν να τηρούν σχολαστικά όλα τα άρθρα της Συνθήκης περί μη διαδόσεως των πυρηνικών όπλων, της Συμβάσεως για τα Βιολογικά και Τοξινικά Όπλα και της Συμβάσεως για τα Χημικά Όπλα με σκοπό να ενισχυθεί περαιτέρω το πολυμερές πλαίσιο για τη μη διασπορά των όπλων αυτών και τον αφοπλισμό και για να υποβληθούν ειδικές προτάσεις στον συγκεκριμένο τομέα·

7. υποστηρίζει την παροχή εγγυήσεων εφοδιασμού καυσίμου που απαιτείται για την ανάπτυξη μη στρατιωτικών χρήσεων, όπως είναι μία διευθέτηση στην οποία ο ΔΟΑΕ θα είχε τον ρόλο εγγυητή, για τον εφοδιασμό σχασίμου υλικού σε χρήστες πυρηνικής ενέργειας για μη στρατιωτικούς σκοπούς σε τιμές αγοράς για κράτη που παραιτούνται οικειοθελώς από την ανάπτυξη στο έδαφός τους εγκαταστάσεων εμπλουτισμού του ουρανίου και διαχωρισμό του πλουτωνίου·

8. υποστηρίζει τη χάραξη, από τα Ηνωμένα Έθνη, αντιτρομοκρατικής στρατηγικής, η οποία να σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου, να επιτυγχάνει τη συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών και να βασίζεται στους πέντε πυλώνες της αποτροπής από την προσφυγή στην τρομοκρατία ή τη στήριξή της, στερώντας από τους τρομοκράτες την πρόσβαση σε κεφάλαια και σε υλικούς πόρους, αποτρέποντας κράτη από την υποστήριξη της τρομοκρατίας, αναπτύσσοντας την ικανότητα των κρατών να καταπολεμούν τη τρομοκρατία και προασπίζοντας τα ανθρώπινα δικαιώματα·

9. υπογραμμίζει από την άποψη αυτή την ανάγκη να συνεχιστεί η αξιοποίηση του προηγούμενου έργου της Αντιτρομοκρατικής Επιτροπής και να υποστηριχθεί η Εκτελεστική Διεύθυνση της Αντιτρομοκρατικής Επιτροπής στο έργο της εξασφάλισης της συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την Απόφαση 1373 (2001) του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών·

10. αναμένει την κατάρτιση, από την Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, μιας σφαιρικής σύμβασης για την τρομοκρατία η οποία να βασίζεται σε σαφή και συμφωνημένο ορισμό, με σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών που θα περιλαμβάνει μεταξύ άλλων αναφορά στους ορισμούς που περιέχονται στη Σύμβαση του 1999 για την απαγόρευση της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας και στην Απόφαση 1566 (2004) του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ, και θα επαναλαμβάνει ότι οι πράξεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των 12 προηγουμένων αντιτρομοκρατικών συμβάσεων συνιστούν τρομοκρατία, μαζί με δήλωση ότι συνιστούν επίσης έγκλημα βάσει του διεθνούς δικαίου· επίσης ενθαρρύνει την αποτελεσματικότερη συνεργασία σε άλλους τομείς προτεραιότητας, όπως η αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και του λαθρεμπορίου μικρών και ελαφρών όπλων και η προσπάθεια για πλήρη εξάλειψη των ναρκών ξηράς·

11. υποστηρίζει απόλυτα την ανάγκη να επιδοθούν τα ανεπτυγμένα κράτη ενεργητικότερα σε διαδικασίες διατήρησης της ειρήνης σε ολόκληρο τον κόσμο, και κατά συνέπεια ζητεί να καταβληθούν μεγαλύτερες προσπάθειες από τα κράτη μέλη της ΕΕ ώστε οι στρατοί να μετασχηματιστούν σε μονάδες κατάλληλες για ανάπτυξη σε ειρηνευτικές επιχειρήσεις και να τεθούν τμήματα σε αναμονή στη διάθεση των σκοπών των Ηνωμένων Εθνών· δηλώνει τη δέσμευσή του για ουσιαστική αναζωογόνηση τόσο της πρόληψης συγκρούσεων όσο και της ειρήνευσης μετά τις συγκρούσεις, προσφέροντας στις ειρηνευτικές δυνάμεις την κατάλληλη εντολή, επαρκείς πόρους και την κατάλληλη κατάρτιση έτσι ώστε να εκτελούν τα καθήκοντα που τους ανατίθενται και να αποφεύγονται πολιτικές και ανθρωπιστικές κρίσεις· συμφωνεί με την πρόταση να διενεργούνται ειρηνευτικές επιχειρήσεις από περιφερειακούς οργανισμούς εφόσον υπάρχει εξουσιοδότηση του Συμβουλίου Ασφαλείας·

Απαλλαγή από στερήσεις: μια κοινή και ισορροπημένη θεώρηση για την ανανεωμένη αναπτυξιακή πολιτική των ΗΕ

12. δράττεται της ευκαιρίας για να καλέσει όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη να καταβάλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την επίτευξη των αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετηρίδας (ΑΣΧ)· τονίζει ότι οι αναπτυξιακές μεταρρυθμίσεις και στόχοι, όπως αναφέρονται στους ΑΣΧ, πρέπει να επιτευχθούν σύμφωνα με τις προσπάθειες μεταρρύθμισης στους τομείς της συλλογικής ασφάλειας και των θεσμικών αναμορφώσεων· είναι πεπεισμένο ότι μόνο η βαθιά και ισόρροπη μεταρρύθμιση του συστήματος των ΗΕ ως συνόλου θα επιφέρει καλύτερη ισορροπία Βορρά-Νότου στους κόλπους του οργανισμού αυτού, γεγονός το οποίο θα έχει ως αποτέλεσμα ο ΟΗΕ να τύχει ευρύτερης αποδοχής και νομιμοποίησης έναντι των μελών του·

13. υπενθυμίζει ότι πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή οι προγενέστερες δεσμεύσεις των δωρητριών χωρών για τη χρηματοδότηση της ανάπτυξης —ιδίως προς επίτευξη προόδου στον τομέα της καταπολέμησης του HIV/AIDS, της ελονοσίας και της φυματίωσης· στο πλαίσιο αυτό, επισημαίνει ότι πρέπει να ενισχυθούν και να λάβουν επαρκή κονδύλια οι ομάδες του ΟΗΕ που είναι αποσπασμένες στις χώρες παρέμβασης, να καταρτισθεί αρτιότερα το προσωπικό τους και να αναπτύξουν στενή συνεργασία με τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα για την επίτευξη των ΑΣΧ·

14. τονίζει ιδιαίτερα την ανάγκη να ενισχυθεί περαιτέρω η επιστημονική έρευνα και ανάπτυξη, καθώς και να διασφαλισθεί η περιβαλλοντική βιωσιμότητα, να αντιμετωπισθεί η αλλαγή του κλίματος και να δοθεί απάντηση στις ειδικές ανάγκες των αναπτυσσομένων χωρών στον τομέα της γεωργίας, των φυσικών πόρων και της διαχείρισης του περιβάλλοντος·

15. υπενθυμίζει ότι η επιτυχία της εταιρικής σχέσης πρέπει να βασίζεται σε διεργασία δύο κατευθύνσεων: οι αναπτυσσόμενες χώρες πρέπει να ενισχύσουν τη διακυβέρνησή τους, να καταπολεμήσουν τη διαφθορά και να μεγιστοποιήσουν τους εσωτερικούς τους πόρους για τη χρηματοδότηση των εθνικών αναπτυξιακών στρατηγικών τους, ενώ οι ανεπτυγμένες χώρες πρέπει να υποστηρίξουν αυτές τις προσπάθειες των αναπτυσσόμενων χωρών μέσω της αποτελεσματικότερης χορήγησης της αναπτυξιακής βοήθειας, βελτιώνοντας την πρόσβαση στις αγορές τους και ανακουφίζοντας το εξωτερικό τους χρέος·

16. επιδοκιμάζει την άποψη ότι η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη και η ασφάλεια μαζί με το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την προστασία του περιβάλλοντος είναι βαθιά αλληλοεξαρτώμενες έννοιες· υπογραμμίζει ότι η πρόληψη του κινδύνου μέσω της ανάπτυξης είναι δυνατόν να μειώσει σημαντικά τις απειλές πολιτικού, στρατιωτικού ή τρομοκρατικού χαρακτήρα οι οποίες προέρχονται από πραγματικές ή θεωρούμενες κοινωνικές ανισότητες, οικονομικές αδικίες και περιβαλλοντική υποβάθμιση· χαιρετίζει την παρατήρηση της Έκθεσης ότι δεν υπάρχει ιεράρχηση των απειλών, και ότι κίνδυνοι διαφορετικού χαρακτήρα δεν μπορούν να εξετάζονται χωριστά ο ένας από τον άλλο· επαναλαμβάνει κατά συνέπεια ότι τα ζητήματα ασφαλείας συνδέονται στενά με την επίτευξη και την παγίωση των ΑΣΧ·

17. προσυπογράφει ανεπιφύλακτα τις ειδικές εκκλήσεις του Γενικού Γραμματέα στον τομέα αυτόν, όπως σχετικά με τον καθορισμό σαφούς χρονοδιαγράμματος για την επίτευξη από τις ανεπτυγμένες χώρες του στόχου του 0,7 % του ΑΕΠ που προορίζεται για επίσημη αναπτυξιακή βοήθεια, σχετικά με την αναγνώριση των ειδικών αναγκών της Αφρικής, σχετικά με την προώθηση σειράς πρωτοβουλιών ταχείας υλοποίησης για την άμεση επίτευξη σημαντικής προόδου στους ΑΣΧ, συμπεριλαμβανομένης της κατάργησης των τελών χρήσης της στοιχειώδους υγείας και εκπαίδευσης·

18. ενστερνίζεται τη σύσταση της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα για ενίσχυση της συνεισφοράς μη κρατικών παραγόντων στους στόχους των ΗΕ, συμπεριλαμβανομένων νέων μηχανισμών για να εξασφαλίζεται η λογοδοσία της κοινωνίας των πολιτών, του ιδιωτικού τομέα και των διεθνών οργανισμών·

19. χαιρετίζει τη σύσταση της έκθεσης του Γενικού Γραμματέα για διεθνές πλαίσιο για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος μετά το 2012, με ευρύτερη συμμετοχή όλων των σημαντικών υπεύθυνων για εκπομπές, και για την υποστήριξη περιβαλλοντικών στόχων με χρονικές δεσμεύσεις για όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ·

20. επανεπιβεβαιώνει ότι τα όργανα λήψης αποφάσεων των Ηνωμένων Εθνών πρέπει να έχουν την αρμοδιότητα —και την ευθύνη— τόσο να ορίζουν κοινά δημόσια αγαθά όσο και να θεσπίζουν ρυθμίσεις που θα έχουν ως στόχο να προστατεύουν τα αγαθά αυτά και να υιοθετούν κανονισμούς για τη διαφύλαξη και την υπεράσπιση των δημόσιων αυτών αγαθών· περιλαμβάνοντας και τον ορισμό διεθνών κανόνων που αποσκοπούν στη διευκρίνιση της σχέσεως που υφίσταται ανάμεσα στο εμπόριο και το περιβάλλον για να εξασφαλισθεί η προστασία των πολυμερών περιβαλλοντικών συμφωνιών από τους κανόνες που διέπουν το εμπόριο·

Ανανεωμένα θεσμικά όργανα για μεγαλύτερη αντιπροσωπευτικότητα και αποτελεσματικότητα

21. επιμένει ότι η αναγκαία μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών συνολικά κατά κανένα τρόπο δεν πρέπει να περιοριστεί στην ή να επισκιαστεί από την μεταρρύθμιση αποκλειστικά του Συμβουλίου Ασφαλείας και από άλλα θεσμικά ζητήματα, αν και η επανεξέταση των δομών και των μεθόδων εργασίας προκειμένου να υπάρξει μεγαλύτερη αντιπροσωπευτικότητα και αξιοπιστία είναι θέμα εξαιρετικής σημασίας· καλεί τα κράτη μέλη των Ηνωμένων Εθνών να καταβάλουν κάθε προσπάθεια, έτσι ώστε οι ενδεχόμενες δυσκολίες που ίσως παρατηρηθούν στην επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τη νέα σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας, να μην θέσουν εν αμφιβόλω τη μεταρρύθμιση συνολικά·

22. είναι πεπεισμένο ότι το κεντρικό στοιχείο που καθοδηγεί τη μεταρρύθμιση του Συμβουλίου Ασφαλείας πρέπει να είναι η ενίσχυση του κύρους του, ο πραγματικά αντιπροσωπευτικός χαρακτήρας όλων των γεωγραφικών περιοχών, η νομιμότητα και η αποτελεσματικότητά του και ο πρωταρχικός του ρόλος στη διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και ασφάλειας· είναι πεπεισμένο για την ανάγκη τροποποίησης της σύνθεσης του Συμβουλίου Ασφαλείας κατά τρόπο που να λαμβάνει υπόψη τις εξελίξεις του διεθνούς συστήματος και τη σημερινή γεωπολιτική πραγματικότητα, με την αύξηση του αριθμού των αναπτυσσόμενων χωρών στο Συμβούλιο, με την εξασφάλιση ότι τα μέλη του επιθυμούν και δύνανται να αναλάβουν δράση όταν αυτό απαιτείται, και με τη χρήση αποτελεσματικότερων και διαφανέστερων μεθόδων εργασίας· θεωρεί ότι οι δύο προτάσεις (Πρότυπο Α και Β) της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου αντανακλούν επαρκώς μια τέτοια καλύτερη αντιπροσώπευση, αν και άλλες προτάσεις μεταρρύθμισης είναι επίσης δυνατές, και υπογραμμίζει ότι μια έδρα της ΕΕ στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών παραμένει ο στόχος, μόλις δημιουργηθούν οι πολιτικές, συνταγματικές και νομικές συνθήκες για μια τέτοια έδρα·

23. σημειώνει την πρόταση να επεκταθεί η σύνθεση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών με προσθήκη νέων θέσεων για κάθε περιφερειακή ομάδα, περιλαμβανομένης και της "Ευρώπης"· εκφράζει την άποψη ότι στο πλαίσιο αυτό η κατάλληλη λύση που θα μπορούσε να είναι συνεπής με την Συνθήκη Συντάγματος της Ευρώπης, η οποία δημιουργεί νομική προσωπικότητα της Ένωσης και ευρωπαίο υπουργό εξωτερικών, θα ήταν να αποδοθεί μία πρόσθετη μόνιμη έδρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση· καλεί τα κράτη μέλη να εξετάσουν σοβαρά την πρόταση αυτή, έτσι ώστε να ενισχυθεί η επιρροή της Ευρώπης στον κόσμο μέσα από τη συνοχή και την αποτελεσματικότητα της Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ)·

24. θεωρεί ωστόσο ότι, σε κάθε περίπτωση, ανεξάρτητα από τη διαδικασία που θα επιλεγεί, ορισμένες από τις "ευρωπαϊκές" μη μόνιμες έδρες πρέπει να αποδοθούν στην ΕΕ καθεαυτήν· στο πλαίσιο αυτό, καλεί το Συμβούλιο της ΕΕ να θεσπίσει τον κατάλληλο μηχανισμό για τον ορισμό των κρατών μελών της ΕΕ τα οποία θα φέρουν εις πέρας την εντολή τους ως εκπρόσωποι της ΕΕ σε στενή συνεργασία με τα άλλα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τον Ύπατο Εκπρόσωπο για την ΚΕΠΠΑ ή τον μελλοντικό Υπουργό Εξωτερικών, την Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έως ότου πληρωθούν οι προϋποθέσεις για έδρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

25. υποστηρίζει ανεπιφύλακτα την πρόταση της ΕΟΥ για τη θέσπιση μηχανισμού ενδεικτικής ψηφοφορίας στο Συμβούλιο Ασφαλείας βάσει του οποίου τα μέλη θα μπορούσαν να ζητήσουν την τοποθέτηση δημοσίως όσον αφορά τις προτεινόμενες δράσεις, οι αρνητικές ψήφοι δεν θα είχαν το αποτέλεσμα της αρνησικυρίας, ούτε και η τελική ψηφοφορία θα είχε νομικό κύρος αλλά θα αύξανε την υπευθυνότητα της λειτουργίας της αρνησικυρίας·

26. υποστηρίζει έντονα την ενίσχυση της προστασίας και προαγωγής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών, το οποίο μέχρι σήμερα δεν έχει δυστυχώς επιτύχει πάντοτε την επιθυμητή αποτελεσματικότητα από πλευράς αποτελεσμάτων και ζητεί σημαντικά αυξημένη χρηματοδοτική στήριξη από όλα τα κράτη μέλη προς το Γραφείο του Υπάτου Αρμοστή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καθώς και ενεργό συμμετοχή του Υπάτου Αρμοστή στην εργασία και στις συζητήσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας· υποστηρίζει στο πλαίσιο αυτό την πρόταση να υποβάλλει ο Ύπατος Αρμοστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα ετήσια έκθεση που παρουσιάζει προστιθέμενη αξία υπό την έννοια του ορατού των συστάσεων των Ηνωμένων Εθνών και, παράλληλα, επιτρέπει την αξιολόγηση του επιπέδου συνεργασίας ενός κράτους με τους μηχανισμούς του ΟΗΕ·

27. υποστηρίζει την αντικατάσταση της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ΗΕ με μικρότερο μόνιμο Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που θα εκλέγεται από τη Γενική Συνέλευση —η οποία, όταν εκλέγει τα μέλη του σώματος αυτού, πρέπει να επιλέγει ως μέλη τα κράτη που σέβονται σε μεγαλύτερο βαθμό τα ανθρώπινα δικαιώματα— με ενισχυμένη πλειοψηφία, γεγονός που θα του προσδίδει αυξημένη δημοκρατική νομιμοποίηση και πολιτικό κύρος· υποστηρίζει τη συμπερίληψη στις μεθόδους εργασίας της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ΗΕ ενός μηχανισμού αξιολόγησης από ομοτίμους που θα επέτρεπε να υπόκειται κάθε χώρα σε τακτά χρονικά διαστήματα σε αξιολόγηση όσον αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων· υποστηρίζει την ιδέα του να συνδεθεί η προσχώρηση στην Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ΗΕ με την υποχρέωση ενός κράτους μέλους να απευθύνει ανοικτή πρόσκληση στους μηχανισμούς και τις διαδικασίες του ΟΗΕ· φρονεί ότι έχει ύψιστη σημασία η ενίσχυση του ρόλου των ανεξάρτητων ΜΚΟ στους κόλπους της Επιτροπής των ΗΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα και ότι η συμμετοχή τους απαιτεί μεταρρύθμιση της Επιτροπής των ΜΚΟ·

28. δηλώνει εκ νέου την πλήρη υποστήριξή του στο έργο του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου και ενθαρρύνει όλα τα κράτη μέλη του ΟΗΕ να συνεργαστούν μαζί του· χαιρετίζει την εγκαθίδρυση ενός ειδικού εισηγητή για τη συμβατότητα των αντιτρομοκρατικών μέτρων με το διεθνές δίκαιο όσον αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα· αναγνωρίζει το σημαντικό ρόλο του Διεθνούς Δικαστηρίου και υποστηρίζει την εξέταση των μέσων για την ενίσχυση του έργου του Δικαστηρίου·

29. υποστηρίζει ανεπιφύλακτα την άποψη της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου ότι ο ρόλος, το περιθώριο ελιγμών, και η ευθύνη του Γενικού Γραμματέα πρέπει να αυξηθούν στον τομέα της ειρήνης και της ασφάλειας· στο πλαίσιο αυτό, υπογραμμίζει την ανάγκη να παρασχεθούν στον Γενικό Γραμματέα η κατάλληλη ελευθερία, η διακριτική ευχέρεια και οι πόροι για την οργάνωση της δομής και των τρόπων του εργασιακού του περιβάλλοντος με σκοπό να είναι σε θέση η διοίκηση των ΗΕ να προσαρμόσει τις προτεραιότητες της μεταρρύθμισης·

30. εκφράζει μεγάλη ανησυχία για τις κατηγορίες ότι ειρηνευτικές δυνάμεις των ΗΕ χρησιμοποίησαν σεξουαλική και σωματική βία, μεταξύ άλλων στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, στη Βοσνία και στο Κοσσυφοπέδιο· καταδικάζει το γεγονός ότι δεν έχει απαγγελθεί κατηγορία εναντίον τους, ούτε έχουν τιμωρηθεί οι ένοχοι σεξουαλικής βίας και βιασμών κατά τις πρόσφατες συγκρούσεις και καλεί τα ΗΕ να επιλύσουν τα προβλήματα ώστε να διασφαλισθεί ότι ο οργανισμός θα συνεχίσει τον ηγετικό ρόλο του ως υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στον κόσμο·

31. χαιρετίζει την πρόταση να δημιουργηθεί Ειρηνευτική Επιτροπή καθώς και ένα Γραφείο Ειρηνευτικής Στήριξης μέσα στη Γραμματεία του ΟΗΕ και τη συμμετοχή διεθνών χρηματοπιστωτικών οργανισμών έτσι ώστε να ενισχυθεί η ικανότητα του οργανισμού να υποστηρίζει προσπάθειες ειρήνευσης μετά από συγκρούσεις ανασυγκρότησης και ανοικοδόμησης κατεστραμμένων εθνών όπου η έννοια του κράτους έχει εξαφανισθεί· ζητεί την συγκρότηση ενός μη στρατιωτικού ειρηνευτικού σώματος ("Λευκόκρανοι"), που θα είναι σε θέση να εκτελεί λειτουργίες μη στρατιωτικού χαρακτήρα· υποστηρίζει ανεπιφύλακτα την ανάγκη να εξασφαλιστεί στους ανθρωπιστικούς φορείς μεγαλύτερη προστασία και ασφαλής και απρόσκοπτη πρόσβαση στους ευαίσθητους πληθυσμούς· τονίζει την ανάγκη να χορηγηθούν στον Γενικό Γραμματέα πρόσθετοι πόροι για τις διαμεσολαβητικές του ιδιότητες ("αποστολές καλής θελήσεως") και υποστηρίζει τη δημιουργία μονάδας αρωγής στο κράτος δικαίου και ταμείου που θα συνδράμει τις εθνικές κυβερνήσεις στην προσπάθειά τους να αποκαταστήσουν το κράτος δικαίου και τη δημοκρατία·

32. επιμένει στην ανάγκη να αναβιώσει η Γενική Συνέλευση διαμορφώνοντας καλύτερα τη δομή της ημερήσιας διατάξεως και συντομεύοντάς την έτσι ώστε να εξετάζονται ταχύτερα και αποτελεσματικότερα τα μεγαλύτερα ζητήματα ουσίας που επηρεάζουν σήμερα τον κόσμο, μειώνοντας τον αριθμό των μελών των επιτροπών της και επικεντρώνοντας τις δραστηριότητές της στον αντικειμενικό σκοπό της βελτίωσης των ψηφισμάτων και της αξιοπιστίας του οργανισμού στο σύνολό του· ζητεί την εγκαθίδρυση μηχανισμών στους κόλπους της Γενικής Συνέλευσης με σκοπό τη συστηματική συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών·

33. ζητεί τη δραστική μείωση του αριθμού των μελών του Συμβουλίου Οικονομικών και Κοινωνικών Υποθέσεων (ECOSOC) και την ενίσχυση των αρμοδιοτήτων λήψεως αποφάσεων ώστε ο φορέας αυτός να γίνει ισοδύναμος του Συμβουλίου Ασφαλείας σε τομείς που αφορούν την οικονομία, τα οικονομικά, την ανάπτυξη, τη βιοτεχνολογία, τα συστήματα επικοινωνίας, θέματα δεοντολογίας, καθώς και απειλές για το κλίμα και τον βιοχώρο· ζητεί την καθιέρωση μηχανισμού συνεχούς και μόνιμης διαβούλευσης ανάμεσα στο αναμορφωμένο ECOSOC και τους θεσμούς της συμφωνίας του Bretton Woods όπως επίσης και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ), ώστε να μπορεί το ECOSOC να αξιολογεί αποτελεσματικά την πρόοδο στα αναπτυξιακά ζητήματα που εξετάζουν τα Ηνωμένα Έθνη και να εξυπηρετεί ως φόρουμ αναπτυξιακής συνεργασίας υψηλού επιπέδου· ζητεί καλύτερο μηχανισμό συντονισμού μεταξύ των διαφόρων υπηρεσιών των ΗΕ που δρουν υπό την αιγίδα του ECOSOC· υποστηρίζει το προτεινόμενο διετές Φόρουμ Αναπτυξιακής Συνεργασίας υψηλού επιπέδου και τη συγκρότηση Εκτελεστικής Επιτροπής του ECOSOC·

34. κρίνει, εντούτοις, ότι οι προτάσεις μεταρρύθμισης στην έκθεση του Γενικού Γραμματέα όσον αφορά τον κοινωνικοοικονομικό τομέα εξακολουθούν να υπολείπονται κατά πολύ των σημερινών αναγκών ενός φορέα που συνενώνει τις πλέον αναπτυγμένες με τις αναπτυσσόμενες χώρες για την αντιμετώπιση των κρίσιμων διασυνδέσεων ανάμεσα στο εμπόριο, τα οικονομικά, το περιβάλλον και την οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη· υποστηρίζει ανεπιφύλακτα, ως πρώτο βήμα, την πρόταση στην έκθεση της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου να μετατραπεί η Ομάδα G20, της οποίας η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι θεσμικό μέλος και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα μέλη ex officio, σε ηγετική ομάδα με τακτική συμμετοχή του ΠΟΕ, του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ, του Προέδρου του ECOSOC και του Υπάτου Αρμοστή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων·

35. προτείνει τη μετατροπή του υφισταμένου πλην όμως ανενεργού και απηρχαιωμένου Συμβουλίου Κηδεμονίας σε Συμβούλιο για τα "διαλυμένα κράτη", το οποίο θα είναι αρμόδιο, ενώπιον των Ηνωμένων Εθνών, για τον συντονισμό της διεθνούς συνεργασίας στην περίπτωση διαλυμένων κρατών και, ευρύτερα, για την πρόληψη συρράξεων σε "υπό διάλυση" κράτη· προτείνει αυτό το συμβούλιο για τα "διαλυμένα κράτη" να λάβει εντολή από το Συμβούλιο Ασφαλείας για τη διαχείριση, επί προσωρινής βάσεως, των εδαφών -και των αντίστοιχων πληθυσμών- εκεί όπου οι επίσημες δομές του κράτους έχουν καταρρεύσει ή βρίσκονται υπό εξαφάνιση·

36. ζητεί να ενισχυθεί η διεθνής διακυβέρνηση για περιβαλλοντικά ζητήματα αναβαθμίζοντας το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον σε εξειδικευμένη υπηρεσία του ΟΗΕ η οποία διαθέτει επαρκείς χρηματοοικονομικούς πόρους, υλικό και ανθρώπινο δυναμικό, είναι ανοικτή στη συμμετοχή της κάθε χώρας και επιφορτισμένη να διασφαλίζει τη συμμόρφωση κυβερνήσεων, διεθνών οικονομικών φορέων και διακρατικών εταιριών και να λειτουργεί ως φορέας αναφοράς για επιστημονική, τεχνική και νομική εμπειρία σε περιβαλλοντικά ζητήματα· ζητεί τη δημιουργία νέας δράσεως συνοχής που θα εξασφαλίσει τη βιωσιμότητα του περιβάλλοντος και θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα των κλιματικών αλλαγών αλλά και ζητήματα απερήμωσης, βιοποικιλότητας και φυγής του πληθυσμού μετά από φυσικές καταστροφές· ζητεί διευκρίνιση της δικαιοδοτικής σχέσης, συμπεριλαμβανομένων των μηχανισμών επίλυσης διαφορών, μεταξύ ΠΟΕ και πολυμερών συμφωνιών για το περιβάλλον μέσα στο σύστημα του ΟΗΕ·

37. εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι τον Νοέμβριο του 2004, το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και το Πρόγραμμα των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη υπέγραψαν μνημόνιο συμφωνίας το οποίο προβλέπει για το πρώτο να παρέχει βοήθεια σε χώρες, κατόπιν αιτήσεώς τους, για την οικοδόμηση της υποδομής για την τήρηση των περιβαλλοντικών υποχρεώσεων, ως ενός εκ των θεμελιωδών πυλώνων της αειφόρου ανάπτυξης· υποστηρίζει την πρόταση αυτή και τονίζει ανεπιφύλακτα ότι απαιτείται να παρασχεθούν εγγυήσεις για τη διάθεση επαρκών πόρων έτσι ώστε τα δύο προγράμματα να μπορούν να συνεργάζονται αποτελεσματικά·

38. τονίζει ότι η Οργάνωση των ΗΕ για την Εκπαίδευση, την Επιστήμη και τον Πολιτισμό (UNESCO) αποτελεί κομβική υπηρεσία στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών με παγκόσμια ευθύνη για την εκπαίδευση, την επιστήμη (περιλαμβανομένου και του τομέα των υδάτων) και τον πολιτισμό (περιλαμβανομένου του τομέα των επικοινωνιών και των μέσων ενημέρωσης)· καλεί τις χώρες μέλη να χορηγήσουν στην UNESCO μεγαλύτερα οικονομικά μέσα για να εκπληρώνει το σημαντικό έργο της· καλεί τον Γενικό Γραμματέα των ΗΕ να βασίζεται συστηματικά στις δραστηριότητες της UNESCO και ειδικότερα αυτές που αφορούν τη μείωση της φτώχειας, τις πολιτικές εκπαίδευσης και τη διατήρηση της πολιτισμικής διαφοροποίησης·

39. ζητεί την ίδρυση Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών (ΚΣΗΕ) εντός του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών, η οποία θα αύξανε το δημοκρατικό χαρακτήρα και την εσωτερική δημοκρατική διαδικασία του οργανισμού και θα επέτρεπε στην παγκόσμια κοινωνία των πολιτών να συμμετάσχει απευθείας στη διαδικασία λήψης αποφάσεων· δηλώνει ότι στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση πρέπει να παραχωρηθούν αυθεντικά καθήκοντα πληροφόρησης, συμμετοχής και ελέγχου και ότι θα πρέπει να είναι σε θέση να εκδίδει συστάσεις που να απευθύνονται στη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών·

40. συνιστά ως πρώτο βήμα την διεξαγωγή κοινοβουλευτικής εκδήλωσης πριν από τη συγκέντρωση των Αρχηγών Κρατών και Κυβερνήσεων το Σεπτέμβριο του 2005, η οποία θα είχε συμπληρωματικό χαρακτήρα ως προς τη Δεύτερη Παγκόσμια Διάσκεψη Προέδρων Κοινοβουλίων που έχει προγραμματισθεί για τις 7- 9 Σεπτεμβρίου 2005 στη Νέα Υόρκη· δηλώνει ότι διατίθεται να αποστείλει αντιπροσωπεία σε αυτές τις κοινοβουλευτικές εκδηλώσεις· υποστηρίζει πλήρως τη δημιουργία Ταμείου για τη Δημοκρατία που θα έχει ως στόχο να ενθαρρύνει, εγκαθιδρύει και ενισχύει τη δημοκρατία παγκοσμίως, σύμφωνα με την έκκληση της ΕΓΓ·

41. καλεί τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν και να ενισχύσουν την "Ομάδα για τη Δημοκρατία των ΗΕ" που προάγει τη δημοκρατία στα κράτη μέλη του ΟΗΕ και βοηθά στην καθιέρωση δημοκρατικών δομών εντός του συστήματος των ΗΕ εξυπηρετώντας ρόλο προτύπου για αναδυόμενες δημοκρατίες και, ταυτόχρονα, εμποδίζοντας τα μη δημοκρατικά απολυταρχικού καθεστώτος κράτη να προεδρεύουν σε σημαντικούς φορείς των ΗΕ και να θέτουν με τον τρόπο αυτό σε κίνδυνο την αξιοπιστία των Ηνωμένων Εθνών·

42. χαιρετίζει την πρωτοβουλία του Γενικού Γραμματέα να οργανώσει "Εκδήλωση για τη Συνθήκη, πρόσκληση σε καθολική συμμετοχή - Στόχος 2005: απάντηση σε παγκόσμιες προκλήσεις"· καλεί τα κράτη μέλη να υποστηρίξουν την πρωτοβουλία αυτή υπογράφοντας, επικυρώνοντας ή προσχωρώντας σε εκείνες τις συνθήκες που εμφαίνονται στον Στόχο 2005 και των οποίων δεν είναι ήδη μέλη· καλεί επίσης το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προωθήσουν, στο πλαίσιο των σχέσεών τους με τρίτες χώρες, αυτή την πρωτοβουλία και να βοηθήσουν εκείνες τις χώρες στις προσπάθειές τους με προοπτική την υπογραφή, επικύρωση ή προσχώρηση στις συνθήκες αυτές μέχρι τον Σεπτέμβριο 2005·

43. υπενθυμίζει την επιτυχή συνεργασία ανάμεσα στα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση όσον αφορά τις επιχειρήσεις διάσωσης και το έργο για την ανακούφιση των πληγέντων την επομένη της καταστροφής που προξένησε το παλιρροϊκό κύμα· χαιρετίζει τη σύσταση του Γενικού Γραμματέα με την οποία ζητείται από τα Ηνωμένα Έθνη να βασισθούν στις επιτυχίες των περιφερειακών οργανώσεων, ιδίως όσον αφορά την ανάπτυξη αυστηρών κανόνων για την εξασφάλιση της πολιτικής σταθερότητας και την προάσπιση των δικαιωμάτων των εθνοτικών μειονοτήτων, των αυτοχθόνων λαών και των εκτοπισμένων στο εσωτερικό της χώρας προσώπων· χαιρετίζει τη σύσταση να χορηγηθεί αυξημένη βοήθεια στην Αφρική και την Αφρικανική Ένωση· ζητεί να υπάρξει εντατικότερη εταιρική σχέση ανάμεσα στα Ηνωμένα Έθνη και την Ευρωπαϊκή Ένωση, δεδομένου ότι η τελευταία είναι η πλέον ενδεδειγμένη για να συντονίσει με άλλες χώρες ή περιφερειακούς οργανισμούς την αποτελεσματική εφαρμογή των παγκόσμιων πολιτικών, περιλαμβανομένων όσων αφορούν το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, το Πρωτόκολλο του Κιότο και τη διεθνή απαγόρευση ναρκών κατά προσωπικού·

44. επαναλαμβάνει την άποψή του σύμφωνα με την οποία, υπό το πρίσμα του Συντάγματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ορθολογική οργάνωση της διπλωματικής εκπροσώπησης της ΕΕ στα Ηνωμένα Έθνη είναι υψίστης σημασίας για τη βελτίωση των σχέσεων μεταξύ τους και για την επιρροή που μπορεί να ασκήσει η ΕΕ στο διεθνές προσκήνιο· ενθαρρύνει κατά συνέπεια το Συμβούλιο και την Επιτροπή να επιδιώξουν ενεργά τη συγχώνευση των αντίστοιχων γραφείων συνδέσμου και αντιπροσωπειών τους σε κοινή εξωτερική αντιπροσωπεία της Ένωσης σε κάθε μία από τις παρακάτω έδρες των Ηνωμένων Εθνών: Νέα Υόρκη, Γενεύη, Βιέννη και Ναϊρόμπι·

45. προτρέπει τα κράτη μέλη της ΕΕ να στηρίξουν χωρίς χρονοτριβή τις προτάσεις μεταρρύθμισης που περιγράφονται στην ΕΓΓ σε συνέχεια της ΕΟΥ ώστε να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια για την υλοποίηση αυτών των μεταρρυθμίσεων στους κατάλληλους τομείς και την παροχή των αναγκαίων προς τον σκοπό αυτό μέσων σε συνεργασία με τα θεσμικά όργανα της ΕΕ·

46. καλεί το Γραφείο της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να αναθέσει σε ομάδα εμπειρογνωμόνων τη σύνταξη πρώτης μελέτης που θα αφορά τον τρόπο με τον οποίο ολόκληρος ο μηχανισμός μεταρρύθμισης του συστήματος των Ηνωμένων Εθνών θα μπορούσε να λειτουργήσει τόσο από πλευράς Χάρτη του ΟΗΕ όσο και από πλευράς θεσμικών οργάνων της ΕΕ·

47. αποφασίζει να δρομολογήσει σειρά δημοσίων πρωτοβουλιών για να ενημερώσει την ευρωπαϊκή και μη ευρωπαϊκή κοινή γνώμη σχετικά με την ιστορική έκταση της μεταρρύθμισης των Ηνωμένων Εθνών και τις επιπτώσεις της μεταρρύθμισης αυτής επί του ευρωπαϊκού θεσμικού συστήματος·

*

* *

48. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο και στην Επιτροπή, στις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, στον Πρόεδρο του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, στον Πρόεδρο της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών, στον Πρόεδρο της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών και στα μέλη της Ομάδας Υψηλού Επιπέδου για την μεταρρύθμιση των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, στη Διακοινοβουλευτική Ένωση και στην Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης.

[1] ΕΕ C 96 E της 21.4.2004, σ. 79.

--------------------------------------------------