ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 3

2. Είδη πράξεων που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ 3

3. Εξελίξεις μετά την τελευταία έκθεση στις 30 Ιουνίου 2010 4

3.1. Στήριξη ισοζυγίου πληρωμών σε κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ 4

3.2. Μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή 4

3.3. Ευρατόμ 5

3.4. Εγγύηση από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για εξωτερικές χρηματοδοτήσεις της ΕΤΕπ 5

3.5. Ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης 5

4. Στοιχεία για τους κινδύνους που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό 6

4.1. Ορισμός του κινδύνου 6

4.2. Συνολικό οφειλόμενο ποσό κεφαλαίων και τόκων που καλύπτεται από τον προϋπολογισμό 7

4.3. Ετήσιος κίνδυνος που καλύπτεται από τον προϋπολογισμό 8

4.3.1. Κίνδυνοι που συνδέονται με κράτη μέλη 9

4.3.2. Κίνδυνος που συνδέεται με τρίτες χώρες 10

4.4. Εξέλιξη του κινδύνου 11

5. Περιπτώσεις αθέτησης υποχρέωσης πιστούχου, κατάπτωση εγγυήσεων του προϋπολογισμού και τόκοι υπερημερίας 13

5.1. Πληρωμές με ταμειακά διαθέσιμα 13

5.2. Πληρωμές από τον προϋπολογισμό 13

5.3. Ενεργοποίηση του Ταμείου Εγγυήσεων για εξωτερικές δράσεις 13

6. Ταμείο Εγγυήσεων για τις εξωτερικές δράσεις 13

6.1. Ανακτήσεις 13

6.2. Ενεργητικό 14

6.3. Ποσό- στόχος 14

7. Αξιολόγηση των κινδύνων: Οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση των τρίτων χωρών με το μεγαλύτερο άνοιγμα 14

7.1. Σκοπός 14

7.2. Μέθοδοι εκτίμησης των κινδύνων 14

Εισαγωγή

Στόχος της παρούσας έκθεσης είναι η παρακολούθηση της έκθεσης σε πιστωτικούς κινδύνους που βαρύνει τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως αποτέλεσμα των εγγυήσεων που παρέχονται και των δανειοδοτικών πράξεων που εκτελούνται άμεσα από την Ευρωπαϊκή Ένωση ή έμμεσα μέσω των εξωτερικών εντολών της ΕΤΕπ.

Η παρούσα έκθεση υποβάλλεται βάσει του άρθρου 130 του δημοσιονομικού κανονισμού σύμφωνα με το οποίο η Επιτροπή καταρτίζει δύο φορές ετησίως έκθεση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την κατάσταση των εγγυήσεων του προϋπολογισμού και των αντίστοιχων κινδύνων [1]. Συμπληρώνεται από το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής με μία σειρά αναλυτικών πινάκων και επεξηγηματικών σημειώσεων.

Είδη πράξεων που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ

Οι κίνδυνοι που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στο εξής: «προϋπολογισμός») απορρέουν από πλειάδα πράξεων δανειοδότησης και παροχής εγγυήσεων οι οποίες διακρίνονται σε δύο κατηγορίες:

- δάνεια χορηγούμενα από την Ευρωπαϊκή Ένωση για την εξυπηρέτηση μακροοικονομικών στόχων, ήτοι δάνεια μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής[2] («ΜΧΣ») προς τρίτες χώρες και σε συνδυασμό με τα θεσμικά όργανα του Bretton Woods, δάνεια για τη στήριξη του ισοζυγίου πληρωμών[3] («ΣΙΠ») για τη στήριξη ορισμένων χωρών που δεν είναι μέλη της ευρωζώνης και αντιμετωπίζουν δυσχέρειες ως προς το ισοζύγιο πληρωμών τους, δάνεια για τη στήριξη κρατών μελών της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δυσχέρειες πέραν του ελέγχου τους στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ)[4]· και

- δάνεια για την εξυπηρέτηση μικροοικονομικών στόχων, ήτοι δάνεια της Ευρατόμ και κυρίως χρηματοδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων («ΕΤΕπ») όσον αφορά πράξεις σε τρίτες χώρες («εξωτερική χρηματοδότηση της ΕΤΕπ»)[5] που καλύπτονται από εγγυήσεις της ΕΕ[6].

Η εγγυημένη εξωτερική χρηματοδότηση της ΕΤΕπ, τα δάνεια Ευρατόμ και τα δάνεια ΜΧΣ καλύπτονται, από το 1994 και μετά, από το Ταμείο Εγγυήσεων για τις εξωτερικές δράσεις («το Ταμείο»),[7] ενώ τα δάνεια ΣΙΠ και ΕΜΧΣ καλύπτονται άμεσα από τον προϋπολογισμό.

Το Ταμείο καλύπτει περιπτώσεις αθέτησης υποχρεώσεων για δάνεια και εγγυήσεις δανείων που χορηγήθηκαν σε τρίτες χώρες ή για σχέδια σε τρίτες χώρες. Συστάθηκε με σκοπό:

- την παροχή μιας «εφεδρείας ρευστότητας» για να αποφεύγεται η προσφυγή στον προϋπολογισμό κάθε φορά που προκύπτει αθέτηση ή καθυστέρηση πληρωμής εγγυημένου δανείου· και

- τη δημιουργία ενός μηχανισμού δημοσιονομικής πειθαρχίας με τη θέσπιση ενός χρηματοδοτικού πλαισίου για την ανάπτυξη της πολιτικής της ΕΕ σχετικά με τις εγγυήσεις για τα δάνεια που χορηγούν η Επιτροπή και η ΕΤΕπ σε τρίτες χώρες[8].

Η κάλυψη του Ταμείου αποσύρεται εάν οι τρίτες χώρες καταστούν κράτη μέλη και ο κίνδυνος μεταφέρεται από το Ταμείο απευθείας στον προϋπολογισμό. Το Ταμείο τροφοδοτείται από τον προϋπολογισμό και οι πόροι του πρέπει να διατηρούνται σε ένα ορισμένο ποσοστό επί του ποσού των εκκρεμών δανείων και εγγυήσεων δανείων που καλύπτονται από το Ταμείο. Αυτό το ποσοστό, γνωστό ως ποσοστό-στόχος, ανέρχεται επί του παρόντος σε 9%. Εάν οι πόροι του Ταμείου δεν είναι επαρκείς, θα χρησιμοποιούνται πόροι του προϋπολογισμού.

Εξελίξεις μετά την τελευταία έκθεση στις 30 Ιουνίου 2010

Στήριξη ισοζυγίου πληρωμών σε κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ

Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010, πραγματοποιήθηκαν δύο πράξεις συνολικού ύψους 1,35 δισ. ευρώ. Η τέταρτη δόση ύψους 0,2 δισ. ευρώ του δανείου που έχει χορηγηθεί στη Λετονία εκταμιεύθηκε στις 20 Οκτωβρίου 2010. Αυτό το δάνειο χρηματοδοτήθηκε με συνακόλουθες πράξεις (back to back) μέσω δανειοληπτικής πράξης ιδιωτικής τοποθέτησης με μια τράπεζα. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2010 εκταμιεύθηκε η τρίτη δόση ύψους 1,15 δισ. ευρώ του δανείου που έχει χορηγηθεί στη Ρουμανία. Και αυτό το δάνειο χρηματοδοτήθηκε με συνακόλουθες πράξεις (back-to-back) μέσω της έκδοσης ομολόγων αναφοράς της ΕΕ. Κατά μέσον όρο, το 83% των δανειοδοτικών πράξεων ΣΙΠ που έχουν αποφασισθεί έχουν ήδη εφαρμοστεί.[9]

Μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή

Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010 δεν πραγματοποιήθηκε καμία εκταμίευση δανείου.

Το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσαν τον Ιούλιο 2010 μια απόφαση για τη χορήγηση 500 εκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία[10] με τη μορφή δανείου. Μαζί με ένα δάνειο ύψους 110 εκατομμυρίων ευρώ κατόπιν απόφασης που λήφθηκε από το Συμβούλιο το 2002, ένα συνολικό ποσό 610 εκατομμυρίων ευρώ είναι διαθέσιμο για την Ουκρανία.

Ευρατόμ

Δεν πραγματοποιήθηκε καμία εκταμίευση δανείου κατά την περίοδο αναφοράς.

Εγγύηση από τον προϋπολογισμό της ΕΕ για εξωτερικές χρηματοδοτήσεις της ΕΤΕπ

Στο πλαίσιο της εξωτερικής εντολής 2007-2013, ο ρυθμός υπογραφών και εκταμίευσης δανείων επιταχύνθηκε κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010 και ανήλθε σε υπογραφές ύψους 3.476 εκατομμυρίων ευρώ και εκταμιεύσεις ύψους 1.642 εκατομμυρίων ευρώ αντίστοιχα. Συνεπώς, το σωρευτικό ποσό των εκταμιευθέντων δανείων στο πλαίσιο της εξωτερικής εντολής ανερχόταν σε 6.129 εκατομμύρια ευρώ στις 31 Δεκεμβρίου 2010, παρουσιάζοντας αύξηση 37% από τις 30 Ιουνίου 2010.

Ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης

- Ιστορικό

Ως απάντηση στην οικονομική κρίση, το Συμβούλιο και τα κράτη ενέκριναν, τον Μάιο 2010, δέσμη μέτρων για τη διαφύλαξη της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στη ζώνη του ευρώ και γενικότερα στην Ευρώπη.

Στις 11 Μαΐου 2010 συγκροτήθηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ) [11] βάσει του άρθρου 122 παράγραφος 2 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)[12].

Η χρηματοδοτική συνδρομή από την Ένωση στο πλαίσιο του ΕΜΧΣ παρέχεται με τη μορφή δανείου ή πιστωτικού ορίου που χορηγείται στο οικείο κράτος μέλος. Προς τούτο, η Επιτροπή εξουσιοδοτείται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνάπτει δάνεια στις κεφαλαιαγορές. Ο κίνδυνος των πράξεων στο πλαίσιο του ΕΜΧΣ καλύπτεται πλήρως από τον προϋπολογισμό της ΕΕ που εγγυάται την αποπληρωμή των δανείων σε περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων από πλευράς του οικείου κράτους μέλους.

Η ενεργοποίηση της χρηματοδοτικής συνδρομής στο πλαίσιο του ΕΜΧΣ υπόκειται σε αυστηρούς όρους στο πλαίσιο ενός κοινού προγράμματος στήριξης ΕΕ/Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ).

Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης της κρίσης, συγκροτήθηκαν και δύο άλλοι μηχανισμοί, οι οποίοι, σε αντιδιαστολή με τον ΕΜΧΣ, δεν συνεπάγονται κανένα κίνδυνο για τον προϋπολογισμό της ΕΕ. Αντίθετα, οι συγκεκριμένοι μηχανισμοί καλύπτονται από εγγύηση των κρατών μελών που συμμετέχουν σε αυτούς κατ' αναλογία.

Η Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΔΧΣ) δημιουργήθηκε από τα κράτη μέλη της ευρωζώνης ως εταιρεία ιδιοκτησίας τους με έδρα στο Λουξεμβούργο, κατόπιν των αποφάσεων που λήφθηκαν στις 9 Μαΐου 2010, εντός του πλαισίου του συμβουλίου Ecofin. Η ΕΔΧΣ μπορεί να εκδίδει ομόλογα με την εγγύηση των κρατών μελών της ευρωζώνης αξίας έως και 440 δισεκατομμυρίων ευρώ για εν συνεχεία δανεισμό κρατών μελών της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, υπό όρους που αποφασίζονται κατόπιν διαπραγματεύσεων με την Επιτροπή σε συντονισμό με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ και κατόπιν έγκρισης της Ευρωομάδας

Κατόπιν αιτήματος των ελληνικών αρχών, οι υπουργοί της ζώνης του ευρώ συμφώνησαν ομόφωνα στις 2 Μαΐου 2010 να ενεργοποιήσουν στήριξη σταθερότητας προς την Ελλάδα μέσω διμερών δανείων από τα άλλα κράτη μέλη της ευρωζώνης, τα οποία θα συγκέντρωνε η Επιτροπή. Η στήριξη παρασχέθηκε στο πλαίσιο ενός τριετούς κοινού προγράμματος με το ΔΝΤ, το οποίο αφορούσε χρηματοδοτική δέσμη 110 δισεκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να βοηθηθεί η Ελλάδα να αντεπεξέλθει στις χρηματοδοτικές της ανάγκες. Το πρόγραμμα συνοδευόταν από αυστηρούς όρους πολιτικής[13] οι οποίοι συμφωνήθηκαν κατόπιν διαπραγματεύσεων με τις ελληνικές αρχές από την Επιτροπή και το ΔΝΤ, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ. Τα κράτη μέλη της ευρωζώνης συνεισφέρουν από την πλευρά τους το ποσό των 80 δισεκατομμυρίων ευρώ[14] ενώ το ΔΝΤ υποστηρίζει αυτό το πρόγραμμα με μια συμφωνία stand-by για περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ[15]. Οι εκπρόσωποι των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισαν στις 5 Μαΐου 2010 να αναθέσουν στην Επιτροπή τα καθήκοντα που σχετίζονται με τον συντονισμό και τη διαχείριση των συγκεντρούμενων διμερών δανείων. Ο ρόλος αυτός δεν συνεπάγεται αύξηση των εξόδων της Επιτροπής ή άλλου στοιχείου δαπάνης του προϋπολογισμού της ΕΕ.

- Πράξεις κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010

Στις 7 Δεκεμβρίου 2010, το Συμβούλιο αποφάσισε να χορηγήσει χρηματοδοτική ενίσχυση της Ένωσης στην Ιρλανδία, στο πλαίσιο ενός τριετούς κοινού προγράμματος χρηματοδοτικής στήριξης ΕΕ-ΔΝΤ ύψους 85 δισ. ευρώ. Από αυτό, ανώτατο ποσό 22,5 δις. ευρώ θα χορηγηθεί στο πλαίσιο του ΕΜΧΣ (για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτή την πράξη, ανατρέξτε στην παράγραφο 4.4 Εξέλιξη του κινδύνου).

Στοιχεία για τους κινδύνους που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό

Ορισμός του κινδύνου

Ο κίνδυνος που βαρύνει τον προϋπολογισμό απορρέει από το οφειλόμενο ποσό κεφαλαίων και τόκων σε σχέση με πράξεις που καλύπτονται από εγγύηση.

Οι πράξεις που περιέρχονται σε κατάσταση αθέτησης υποχρέωσης πιστούχου καλύπτονται από το Ταμείο όταν συνδέονται με τρίτες χώρες (55% του συνολικού εγγυημένου υπολοίπου στις 31 Δεκεμβρίου 2010) και απευθείας από τον προϋπολογισμό όταν αυτές αφορούν κράτη μέλη (τα δάνεια ΣΙΠ και τα δάνεια για τη χρηματοδότηση ή προς όφελος έργων σε κράτη μέλη αντιπροσωπεύουν το εναπομένον 45% του συνολικού εγγυημένου από τον προϋπολογισμό υπολοίπου στις 31 Δεκεμβρίου 2010). Μεγάλο μέρος των εγγυημένων δανείων που συνδέονται με κράτη μέλη είναι αποτέλεσμα των γύρων διεύρυνσης[16] και της ενεργοποίησης του κοινοτικού μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης για τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ (του μηχανισμού ΣΙΠ).

Για τους σκοπούς της παρούσας έκθεσης, δύο είναι οι μέθοδοι που εφαρμόζονται για την αξιολόγηση των κινδύνων που βαρύνουν τον προϋπολογισμό (είτε άμεσα είτε έμμεσα μέσω του Ταμείου):

- Υπολογισμός του συνολικού οφειλόμενου κεφαλαίου για τις εκάστοτε πράξεις σε συγκεκριμένη ημερομηνία περιλαμβανομένων των δεδουλευμένων τόκων. Η μεθοδολογία αυτή επιτρέπει τον καθορισμό του συνολικού ύψους του κινδύνου που βαρύνει τον προϋπολογισμό σε συγκεκριμένη ημερομηνία για όλες τις μελλοντικές υποχρεώσεις πληρωμών ανεξαρτήτως του πότε καθίστανται ληξιπρόθεσμες και κατά πόσο καλύπτονται από το Ταμείο ή όχι.

- Η δημοσιονομική προσέγγιση η οποία ορίζεται ως «ετήσιος κίνδυνος που βαρύνει τον προϋπολογισμό» βασίζεται στον υπολογισμό του ανώτατου ποσού που η ΕΕ θα ήταν υποχρεωμένη να καταβάλει σε ένα οικονομικό έτος εάν υποτεθεί ότι όλα τα εγγυημένα δάνεια τελούν σε κατάσταση αθέτησης υποχρέωσης πιστούχου[17].

- Τα αποτελέσματα αυτών των δύο μεθόδων παρουσιάζονται στις δύο ενότητες που ακολουθούν. Τέλος, προβλέπεται μία ενότητα σχετικά με την εξέλιξη του κινδύνου.

Συνολικό οφειλόμενο ποσό κεφαλαίων και τόκων που καλύπτεται από τον προϋπολογισμό

Ο συνολικός κίνδυνος που βάρυνε τον προϋπολογισμό στις 31 Δεκεμβρίου 2010 απεικονίζεται στον κατωτέρω πίνακα 1.

Πίνακας 1: Συνολικά οφειλόμενα ποσά καλυπτόμενα από τον προϋπολογισμό στις 31 Δεκεμβρίου 2010, σε εκατ. ευρώ |

Αποπληρωτέο κεφάλαιο | Δεδουλευμένοι τόκοι | Σύνολο | % |

Κράτη μέλη* |

ΜΧΣ | 38 | 0 | 38 | <1% |

Ευρατόμ | 417 | 3 | 420 | 1% |

ΣΙΠ | 12.050 | 197 | 12.247 | 35% |

ΕΤΕπ*** | 3.240 | 30 | 3.269 | 9% |

Υποσύνολο κρατών μελών | 15.744 | 230 | 15.974 | 45% |

Τρίτες χώρες** |

ΜΧΣ | 463 | 2 | 465 | 1% |

Ευρατόμ | 49 | 0 | 49 | <1% |

ΕΤΕπ*** | 18.747 | 135 | 18.882 | 53% |

Υποσύνολο τρίτων χωρών | 19.256 | 137 | 19.396 | 55% |

Σύνολο | 35.002 | 367 | 35.370 | 100% |

* Ο κίνδυνος αυτός καλύπτεται άμεσα από τον προϋπολογισμό. Περιλαμβάνονται επίσης τα δάνεια ΜΧΣ, Ευρατόμ και ΕΤΕπ που χορηγήθηκαν πριν από την προσχώρηση στην ΕΕ. ** Ο κίνδυνος αυτός καλύπτεται από το Ταμείο. ***Περίπου το 83% των δανειοδοτικών πράξεων της ΕΤΕπ (δημόσιες και ημι-δημόσιες δανειοδοτικές πράξεις) καλύπτονται από συνολική εγγύηση, ενώ για τις εναπομένουσες πράξεις η ΕΤΕπ καλύπτεται μόνο ως προς τον πολιτικό κίνδυνο. |

Οι πίνακες A1, A2, A3 και A4 του εγγράφου εργασίας παρέχουν λεπτομερέστερες πληροφορίες για τα οφειλόμενα ποσά, και ιδίως για τα σχετικά ανώτατα όρια, τα εκταμιευθέντα ποσά και τα ποσοστά εγγύησης.

Το συνολικό ποσό του αποπληρωτέου κεφαλαίου και των τόκων που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό αυξήθηκε σε 35,4 δισ. ευρώ (αύξηση κατά 2,6 δισ. ευρώ σε σύγκριση με την κατάσταση στις 30 Ιουνίου 2010). Η μέση αύξηση ήταν 8%. Η αύξηση εξηγείται κυρίως από το ποσό του 1,4 δις. ευρώ που εκταμιεύθηκε στο πλαίσιο του μηχανισμού ΣΙΠ και από την αύξηση των εκταμιεύσεων της ΕΤΕπ σε τρίτες χώρες (1,2 δις. ευρώ κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010).

Ετήσιος κίνδυνος που καλύπτεται από τον προϋπολογισμό

Το 2011, ο προϋπολογισμός θα καλύπτει (απευθείας ή μέσω του Ταμείου) ποσό ύψους 4,8 δισ. ευρώ, το οποίο αντιπροσωπεύει το ποσό που οφείλεται κατά την τρέχουσα περίοδο από το συνολικό οφειλόμενο ποσό στις 31 Δεκεμβρίου 2010.

Από αυτό το ποσό, περίπου 3 δισ. (63%) οφείλεται από κράτη μέλη, ενώ το υπόλοιπο οφείλεται από τρίτες χώρες.

Κίνδυνοι που συνδέονται με κράτη μέλη

Ο κίνδυνος που συνδέεται με τα κράτη μέλη αφορά (α) τον δανεισμό ΕΤΕπ καθώς και τα δάνεια ΜΧΣ και Ευρατόμ που χορηγήθηκαν πριν από την προσχώρηση στην ΕΕ και (β) τα δάνεια που χορηγήθηκαν στο πλαίσιο του μηχανισμού ΣΙΠ μετά την προσχώρηση.

Το 2011, ο προϋπολογισμός θα φέρει μέγιστο άμεσο κίνδυνο ύψους 3 δισ. ευρώ σε σχέση με κράτη μέλη[18] (63% του συνολικού ετήσιου κινδύνου).

Όπως φαίνεται στον πίνακα 2, η Ουγγαρία και η Ρουμανία καταλαμβάνουν την πρώτη και τη δεύτερη θέση μεταξύ των κρατών μελών από την άποψη του οφειλόμενου ποσού που τους αντιστοιχεί.

Πίνακας 2: Κατάταξη των κρατών μελών με κριτήριο τον μέγιστο κίνδυνο που βαρύνει τον προϋπολογισμό το 2011 (εκατ. ευρώ) |

Κατάταξη | Χώρα | Μέγιστος κίνδυνος | % του συνολικού μέγιστου κινδύνου |

1 | Ουγγαρία | 2.209,6 | 73,3% |

2 | Ρουμανία | 383,9 | 12,7% |

3 | Λετονία | 98,3 | 3,3% |

4 | Πολωνία | 81,9 | 2,7% |

5 | Βουλγαρία | 76,9 | 2,6% |

6 | Τσεχική Δημοκρατία | 73,6 | 2,4% |

7 | Σλοβακική Δημοκρατία | 58,1 | 1,9% |

8 | Σλοβενία | 14,3 | 0,5% |

9 | Κύπρος | 9,8 | 0,3% |

10 | Λιθουανία | 5,5 | 0,2% |

11 | Εσθονία | 1,0 | 0% |

12 | Μάλτα | 0,7 | 0% |

Σύνολο | 3.013,7 | 100,0% |

Κίνδυνος που συνδέεται με τρίτες χώρες

Το Ταμείο καλύπτει τα εγγυημένα δάνεια που αφορούν τρίτες χώρες με προθεσμίες λήξης που εκτείνονται έως το 2040. Το 2011, ειδικότερα, το Ταμείο επιβαρύνεται με μέγιστο ετήσιο κίνδυνο σε σχέση με τρίτες χώρες ύψους 1,8 δισ. ευρώ[19] (37% του συνολικού ετήσιου κινδύνου).

Οι χώρες που καταλαμβάνουν τις δέκα πρώτες θέσεις (από σαράντα τέσσερις χώρες) απαριθμούνται κατωτέρω σύμφωνα με τις συνολικές ανεξόφλητες οφειλές τους. Οι χώρες αυτές αντιπροσωπεύουν 1.387.2 εκατ. ευρώ ή το 79% του κινδύνου που επωμίζεται το Ταμείο. Η οικονομική κατάσταση των υπόψη χωρών αναλύεται και σχολιάζεται στο έγγραφο εργασίας.

Πίνακας 3: Κατάταξη των 10 σημαντικότερων τρίτων χωρών με κριτήριο τον μέγιστο κίνδυνο που βαρύνει το Ταμείο το 2011 (εκατ. ευρώ). |

Κατάταξη | Χώρα | Μέγιστος κίνδυνος | % του συνολικού μέγιστου κινδύνου | Κατάταξη πιστωτικού κινδύνου Euromoney[20] |

03/2010 | 09/2010 |

1 | Τουρκία | 395,9 | 28,5 | 59/185 | 50/185 |

2 | Αίγυπτος | 211,4 | 15,2% | 69/185 | 64/185 |

3 | Μαρόκο | 171,3 | 12,3% | 57/185 | 62/185 |

4 | Τυνησία | 166,3 | 12% | 71/185 | 69/185 |

5 | Νότια Αφρική | 99,5 | 7,2% | 53/185 | 44/185 |

6 | Σερβία | 88,0 | 6,3% | 76/185 | 70/185 |

7 | Συρία | 76,8 | 5,5% | 140/185 | 128/185 |

8 | Λίβανος | 76,0 | 5,5% | 82/185 | 76/185 |

9 | Βραζιλία | 55,0 | 4,0% | 51/185 | 42/185 |

10 | Ιορδανία | 47,1 | 3,4% | 72/185 | 67/185 |

Σύνολο για τις 10 χώρες | 1.387,2 | 100,0% |

Εξέλιξη του κινδύνου

Οι εντάσεις που παρατηρήθηκαν σε ορισμένες αγορές κρατικών ομολόγων στην ΕΕ παρέμειναν σε υψηλά επίπεδα, παρά την ενθαρρυντική πρόοδο στο οικονομικό κλίμα κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010.

- Μηχανισμός για τη στήριξη του ισοζυγίου πληρωμών

Η ενεργοποίηση του μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης της ΕΕ (μηχανισμός ΣΙΠ) τον Δεκέμβριο 2008 βοήθησε την Ουγγαρία, τη Λετονία και τη Ρουμανία να αποκαταστήσουν την εμπιστοσύνη των αγορών. Η πρώτη αποπληρωμή δανείου θα πραγματοποιηθεί τον Δεκέμβριο 2011.

Ο μηχανισμός ΣΙΠ με το συνολικό ανώτατο όριο των 50 δισ. ευρώ που διαθέτει έχει εναπομένουσα δυναμικότητα ύψους 36,4 δισ. ευρώ για την παροχή περαιτέρω συνδρομής για ΣΙΠ εφόσον απαιτηθεί[21].

- Ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ)

Τα συμπεράσματα του Συμβουλίου Ecofin περιορίζουν το συνολικό ανώτατο όριο του μηχανισμού στα 60 δισ. ευρώ[22], αλλά το νομικό όριο ορίζεται στο άρθρο 2.2 του κανονισμού του Συμβουλίου, ο οποίος περιορίζει το εναπομένον ποσό στο περιθώριο που παραμένει διαθέσιμο μέχρι το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων[23].

Σε απάντηση στο αίτημα των ιρλανδικών αρχών της 21ης Νοεμβρίου του 2010, παρασχέθηκε τριετής κοινή χρηματοδοτική στήριξη ΕΕ-ΔΝΤ. Το συνολικό πρόγραμμα για την Ιρλανδία θα ανέλθει σε 85 δισ. ευρώ. Ποσό 17,5 δισ. ευρώ θα χρηματοδοτηθεί με συνεισφορά της Ιρλανδίας από τα αποθέματα ρευστών διαθεσίμων του δημόσιου ταμείου της χώρας και από επενδύσεις του εθνικού αποθεματικού ταμείου συντάξεων (National Pensions Reserve Fund). Το υπόλοιπο της συνολικής δέσμης θα χρηματοδοτηθεί από:

- Τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης (ΕΜΧΣ) για ποσό έως 22,5 δισ. ευρώ[24] που καλύπτεται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ·

- Την Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΕΔΧΣ) για ποσό 17,7 δισ. ευρώ (που δεν καλύπτεται από την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ)·

- Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) για ποσό ύψους 22,5 δισ. ευρώ·

- Διμερή δάνεια από το Ηνωμένο Βασίλειο (3,8 δισ. ευρώ), τη Σουηδία (0,6 δισ. ευρώ) και τη Δανία (0,4 δισ. ευρώ).

- Δάνεια μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής

Τα δάνεια ΜΧΣ προς τρίτες χώρες αποτελούν αντικείμενο ατομικών αποφάσεων του Συμβουλίου[25] και, μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης της Λισαβόνας, αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

Οι αποφάσεις του Συμβουλίου για την παροχή μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής στην Αρμενία[26], τη Σερβία[27] και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη[28] δεν είχαν εφαρμοστεί ακόμη στις 31.12.2010.

Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010 δεν πραγματοποιήθηκαν δανειοδοτικές πράξεις μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής.

Δάνεια Ευρατόμ

Τα δάνεια της Ευρατόμ προς κράτη μέλη ή προς ορισμένες επιλέξιμες τρίτες χώρες (Ρωσική Ομοσπονδία, Αρμενία, Ουκρανία) υπόκεινται στο ανώτατο όριο των 4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων έχει ήδη χρησιμοποιηθεί περίπου 85%. Το εναπομένον περιθώριο είναι περίπου 600 εκατ. ευρώ και θα μπορούσε να διατεθεί σε νέα έργα στα κράτη μέλη και την Ουκρανία.

- Δάνεια ΕΤΕπ

Η προηγούμενη γενική εντολή της ΕΤΕπ που κάλυπτε την περίοδο 2000-2007 έληξε στις 31 Ιουλίου 2007. Κατά την ημερομηνία εκείνη, είχαν υπογραφεί συμβάσεις που αντιστοιχούν στο 98% του συνολικού ανώτατου ορίου βάσει αυτής της εντολής (20.060 εκατ. ευρώ – βλ. πίνακα A5 του εγγράφου εργασίας). Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, παρέμενε προς εκταμίευση συνολικό ποσό 3.022 εκατ. ευρώ στο πλαίσιο αυτής της εντολής· ωστόσο, τα ποσά αυτά μπορούν ακόμη να εκταμιευθούν με την εγγύηση της ΕΕ εντός 10 ετών από τη λήξη της εντολής, ενώ κατά την ημερομηνία εκείνη εκπνέει η εγγύηση της Κοινότητας για τα ποσά που δεν έχουν εκταμιευτεί.

Μετά την πρόταση της Επιτροπής για τροποποίηση της νομικής βάσης της εξωτερικής εντολής της ΕΤΕπ για το υπόλοιπο μέρος των τρεχουσών δημοσιονομικών προοπτικών 2007-2013[29], αναμένεται ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο θα εκδώσουν τη σχετική απόφαση πριν από τις 31 Οκτωβρίου 2011. Η εγγύηση της ΕΕ περιορίζεται στο 65% του συνολικού ποσού των πιστώσεων που εκταμιεύονται και των εγγυήσεων που χορηγούνται στο πλαίσιο των χρηματοδοτικών δραστηριοτήτων της ΕΤΕπ, μείον τα επιστραφέντα ποσά, συν όλα τα συναφή ποσά, με ανώτατο όριο το ποσό των 27.800 εκατ. ευρώ[30]. Στο πλαίσιο αυτής της εντολής είχε υπογραφεί, στις 31 Δεκεμβρίου 2010, συνολικό ποσό 16.600 εκατ. ευρώ, από τα οποία 10.603 εκατ. ευρώ δεν είχαν εκταμιευθεί κατά την εν λόγω ημερομηνία (βλ. τον πίνακα A6 του εγγράφου εργασίας).

Περιπτώσεις αθέτησης υποχρέωσης πιστούχου, κατάπτωση εγγυήσεων του προϋπολογισμού και τόκοι υπερημερίας

Πληρωμές με ταμειακά διαθέσιμα

Η Επιτροπή αντλεί από τα ταμειακά διαθέσιμά της για να αποφεύγει τις καθυστερήσεις και τα συναφή έξοδα κατά την εξυπηρέτηση των δανειοληπτικών της πράξεων οσάκις ο οφειλέτης καθυστερεί να καταβάλει τα προβλεπόμενα ποσά στην ΕΕ[31].

Πληρωμές από τον προϋπολογισμό

Δεδομένου ότι δεν υπήρξε καμία περίπτωση αθέτησης υποχρέωσης πιστούχου το πρώτο εξάμηνο του 2010, δεν ζητήθηκε πίστωση βάσει του άρθρου του προϋπολογισμού 01 04 01 («προς υπόμνηση»), « Εγγυήσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης για δανειοληπτικές πράξεις της Ένωσης και της Ευρατόμ και για δανειοδοτικές πράξεις της (ΕΤΕπ) » .

Ενεργοποίηση του Ταμείου Εγγυήσεων για εξωτερικές δράσεις[32]

Σε περίπτωση καθυστερημένης εξόφλησης από τον δικαιούχο ενός δανείου με προορισμό τρίτη χώρα το οποίο έχει χορηγηθεί από την ΕΕ ή έχει καλυφθεί με εγγύηση της ΕΕ, το Ταμείο καλείται να καλύψει την αθέτηση υποχρέωσης πιστούχου εντός τριμήνου από την ημερομηνία κατά την οποία καθίσταται ληξιπρόθεσμη η οφειλή[33].

Το Ταμείο δεν παρενέβη κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2010.

Ταμείο Εγγυήσεων για τις εξωτερικές δράσεις

Ανακτήσεις[34]

Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, το Ταμείο δεν είχε τόκους υπερημερίας προς ανάκτηση.

Ενεργητικό

Στις 31 Δεκεμβρίου 2010, το καθαρό ενεργητικό[35] του Ταμείου ανερχόταν σε 1 485 464 411 ευρώ.

Ποσό- στόχος

Το Ταμείο οφείλει να επιτύχει ένα κατάλληλο επίπεδο (ποσό-στόχο), το οποίο ορίζεται σε 9% των συνολικών τρεχουσών κεφαλαιακών υποχρεώσεων που απορρέουν από κάθε πράξη, προσαυξημένο κατά τους δεδουλευμένους τόκους. Η αναλογία μεταξύ των πόρων του Ταμείου (1 485 464 411 ευρώ) και των εκκρεμών κεφαλαιακών υποχρεώσεων[36] (19 395 882 340 ευρώ) κατά την έννοια του κανονισμού για το Ταμείο, μειώθηκε από 8,21% στις 30 Ιουνίου 2010 σε 7,7% στις 31 Δεκεμβρίου 2010.

Στα τέλη του 2010, οι πόροι του Ταμείου ήταν χαμηλότεροι από το ποσό-στόχο Σύμφωνα με τους κανόνες τροφοδότησης του κανονισμού για το Ταμείο Εγγυήσεων, προστέθηκε κονδύλιο 260 170 000 εκατ. ευρώ στο προσχέδιο προϋπολογισμού του 2012. Το ποσό αυτό θα καταβληθεί από τον προϋπολογισμό στο Ταμείο τον Φεβρουάριο του 2012.

Αξιολόγηση των κινδύνων: Οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση των τρίτων χωρών με το μεγαλύτερο άνοιγμα

Σκοπός

Στα προηγούμενα κεφάλαια της παρούσας έκθεσης παρατίθενται στοιχεία για ποσοτικές πτυχές των κινδύνων που βαρύνουν τον προϋπολογισμό, σε σχέση με τρίτες χώρες. Ωστόσο, επιβάλλεται επίσης να αξιολογηθεί η ποιότητα των κινδύνων η οποία εξαρτάται από το είδος της πράξης και από την πιστοληπτική ικανότητα του δανειολήπτη (βλ. σημείο 4.3 ανωτέρω).

Μέθοδοι εκτίμησης των κινδύνων

Η εκτίμηση κινδύνων που παρουσιάζεται στο έγγραφο εργασίας βασίζεται στις πληροφορίες για την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση, τις βαθμολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και άλλα γνωστά στοιχεία για τις χώρες που έχουν λάβει εγγυημένα δάνεια. Η εκτίμηση των κινδύνων δεν περιλαμβάνει αποτιμήσεις των αναμενόμενων ζημιών και των ανακτήσεων, που αναπόφευκτα παρουσιάζουν υψηλή αβεβαιότητα.

Στους δείκτες κινδύνου χώρας που περιλαμβάνονται στους πίνακες του εγγράφου εργασίας απεικονίζεται η εξέλιξη του κινδύνου αθέτησης υποχρεώσεων. Η ανάλυση αυτή παρουσιάζεται στην ενότητα 3 του εγγράφου εργασίας για τις χώρες που εμφανίζουν τον υψηλότερο πιστωτικό κίνδυνο και το μεγαλύτερο άνοιγμα για τον προϋπολογισμό (συμπεριλαμβανομένων των δανείων ΜΧΣ και Ευρατόμ) κατά το 2011.

[1] Τα έγγραφα COM(2011)150 και SEC(2011)371 συγκροτούν την προηγούμενη έκθεση σχετικά με τις εγγυήσεις που καλύπτονται από τον προϋπολογισμό στις 30 Ιουνίου 2010.

[2] Η ΜΧΣ μπορεί επίσης να προσλάβει τη μορφή μη επιστρεπτέων ενισχύσεων προς τρίτες χώρες. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με ΜΧΣ, βλ. τις εκθέσεις της Επιτροπής COM(2010)513 και SEC(2010)1117.

[3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 332/2002 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών (ΕΕ L 53 της 23.2.2002, σ. 1).

[4] Ένας μηχανισμός παρόμοιος με τον ΣΙΠ που καλύπτει όλα τα κράτη μέλη της ευρωζώνης συστάθηκε στις 11 Μαΐου του 2010 βάσει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου του 2010 (ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ. 1). Λειτουργεί με τρόπο παρόμοιο με τον Μηχανισμό για τη Στήριξη του Ισοζυγίου Πληρωμών, αλλά είναι διαθέσιμος σε όλα τα κράτη μέλη, δηλ. συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών της ευρωζώνης.

[5] Τα στοιχεία σχετικά με τις εντολές που έχουν ανατεθεί στην ΕΤΕπ παρατίθενται στον πίνακα Α1 και οι παραπομπές στις νομικές βάσεις παρατίθενται στον πίνακα A4 του εγγράφου εργασίας.

[6] Συστάθηκε πρόσφατα για την περίοδο από την 1η Φεβρουαρίου 2007 έως την 31η Οκτωβρίου 2011 με την απόφαση αριθ. 633/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009 (ΕΕ L 190 της 22.7.2009, σ. 1) («απόφαση εξωτερικής εντολής») , που αντικαθιστά την απόφαση 2006/1016/ΕΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2006.

[7] Κανονισμός (EΚ, Ευρατόμ) αριθ. 480/2009 του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 2009, σχετικά με την ίδρυση Ταμείου εγγύησης για τις εξωτερικές δράσεις (κωδικοποιημένη έκδοση), ο «κανονισμός για το Ταμείο Εγγυήσεων» (ΕΕ L 145 της 10.06.2009, σ. 10).

[8] Αν και οι εξωτερικοί κίνδυνοι καλύπτονται τελικά από την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ, το Ταμείο Εγγυήσεων ενεργεί ως μέσο προστασίας του προϋπολογισμού της ΕΕ από τον κίνδυνο αθέτησης πληρωμών. Για μια γενική έκθεση σχετικά με τη λειτουργία του Ταμείου, βλέπε COM(2010)418 καθώς και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής (SEC(2010)968).

[9] Βλ. πίνακα A3α στο έγγραφο εργασίας.

[10] Απόφαση αριθ. 388/2010/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2010 για την παροχή μακροοικονομικής βοήθειας στην Ουκρανία (ΕΕ L 179 της 14.07.2010, σ.1).

[11] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ. 1).

[12] Το άρθρο 122 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ προβλέπει την παροχή χρηματοδοτικής ενίσχυσης όταν τα κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσκολίες οφειλόμενες σε έκτακτες περιστάσεις που εκφεύγουν από τον έλεγχό τους.

[13] Τα βασικά στοιχεία των όρων πολιτικής έχουν καταγραφεί στην απόφαση 2010/320/ΕΕ του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2010, απευθυνόμενη προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (ΕΕ L 145 της 11/06/2010, σ. 6). Οι όροι αναλύονταν περαιτέρω σε μνημόνιο συνεννόησης το οποίο συνάφθηκε μεταξύ των ελληνικών αρχών και της Επιτροπής εξ ονόματος των κρατών μελών της ευρωζώνης.

[14] Εκ των οποίων 38 δισεκατομμύρια ευρώ είχαν εκταμιευθεί έως τον Μάρτιο 2011.

[15] Εκ των οποίων 14,6 δισεκατομμύρια ευρώ είχαν εκταμιευθεί έως τον Μάρτιο 2011.

[16] Σύμφωνα με το άρθρο 1 τρίτη παράγραφος του κανονισμού περί του Ταμείου εγγυήσεων, αφ’ ης στιγμής μία χώρα καταστεί κράτος μέλος, ο κίνδυνος για τα σχετικά δάνεια μεταφέρεται από το Ταμείο στον προϋπολογισμό.

[17] Για τον υπολογισμό αυτό, γίνεται δεκτό ότι τα δάνεια σε κατάσταση υπερημερίας δεν επισπεύδονται, πράγμα που σημαίνει ότι λαμβάνονται υπόψη μόνον οι ληξιπρόθεσμες πληρωμές (βλ. επίσης την ενότητα 2 του έγγραφου εργασίας).

[18] Αντιπροσωπεύει τα καταβλητέα ποσά το 2011 (από τα συνολικά οφειλόμενα στις 31 Δεκεμβρίου 2010) και με την παραδοχή ότι τα υπερήμερα δάνεια δεν επισπεύδονται. Για λεπτομέρειες, βλ. Πίνακα Α2, στο έγγραφο εργασίας

[19] Αντιπροσωπεύει τα καταβλητέα ποσά το 2011 (από τα συνολικά οφειλόμενα στις 31 Δεκεμβρίου 2010) και με την παραδοχή ότι τα υπερήμερα δάνεια δεν επισπεύδονται. Για λεπτομέρειες, βλ. Πίνακα Α2, στο έγγραφο εργασίας

[20] Όσο πιο υψηλός είναι ο αριθμός, τόσο πιο χαμηλή είναι η πιστοληπτική ικανότητας της χώρας. Οι χώρες κατατάσσονται σε μια κλίμακα από το μηδέν έως το 185, με το 185 να αντιπροσωπεύει τον υψηλότερο κίνδυνο αθέτησης. Μια χώρα μπορεί να βελτιώσει την αξιολόγηση της και όμως να υποχωρήσει σε σειρά κατάταξης αν η μέση αξιολόγηση διεθνώς, για όλες τις αξιολογούμενες χώρες, βελτιωθεί.

[21] Σημειώστε ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του 2011 το εναπομένον όριο μειώθηκε στα 35 δισ. ευρώ εξαιτίας του νέου προγράμματος προληπτικής στήριξης για τη Ρουμανία ύψους 1,4 δισ. που αποφασίστηκε στις 27 Μαΐου 2011.

[22] Πρβλ. ανακοίνωση τύπου σχετικά με το έκτακτο Συμβούλιο Ecofin στις 9-10 Μαΐου 2010 (http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/en/ecofin/114324.pdf)

[23] Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2010, για τη θέσπιση ευρωπαϊκού μηχανισμού χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (ΕΕ L 118 της 12.5.2010, σ. 1).

[24] Μια πρώτη δόση ύψους 5 δισ. ευρώ εκταμιεύθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2011. Έως τον Ιούνιο του 2011 είχαν εκταμιευθεί 11,4 δισ. ευρώ.

[25] Μετά την έναρξη ισχύος της συνθήκης της Λισαβόνας, η διαδικασία συναπόφασης θα αποτελεί τη συνήθη νομοθετική διαδικασία.

[26] Απόφαση 2009/890/ΕΚ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την παροχή μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής για την Αρμενία (ανώτατο ποσό 65 εκατ. ευρώ υπό τη μορφή δανείου και 35 εκατ. ευρώ υπό τη μορφή μη επιστρεπτέας ενίσχυσης).

[27] Απόφαση 2009/892/ΕΚ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009 για την παροχή μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής στη Σερβία (δανειακή διευκόλυνση ανώτατου ποσού 200 εκατ. ευρώ).

[28] Απόφαση 2009/891/ΕΚ του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009 για την παροχή μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (δανειακή διευκόλυνση ανώτατου ποσού 100 εκατ. ευρώ).

[29] COM(2010)174 της 21ης Απριλίου 2010.

[30] Το ανώτατο όριο υποδιαιρείται σε ένα πάγιο ανώτατο όριο ύψους 25.800 εκατ. ευρώ και μια προαιρετική εντολή ύψους 2.000 εκατ. ευρώ.

[31] Βλέπε άρθρο 12 του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1150/2000 του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2000, για την εφαρμογή της απόφασης 2007/436/ΕΚ, Ευρατόμ για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΕΕ L 130 της 31.5.2000, σ. 1-12).

[32] Από τη θέσπισή του, το 1994, από το Ταμείο έχει παρέμβει για σωρευτικό ποσό 478 εκατ. ευρώ.

[33] Για περισσότερες λεπτομέρειες, βλ. ενότητα 1.4.3. του εγγράφου εργασίας.

[34] Από τη θέσπισή του, του 1994, οι συνολικές ανακτήσεις από το Ταμείο ανέρχονται σε 576 εκατ. ευρώ (περιλαμβάνεται το ποσό του αποπληρωτέου κεφαλαίου και των τόκων, καθώς και οι τόκοι ποινής για καθυστερημένη αποπληρωμή, συν τα πραγματοποιηθέντα συναλλαγματικά κέρδη και ζημίες).

[35] Σύνολο ενεργητικού του Ταμείου μείον δεδουλευμένα πληρωτέα ποσά (έξοδα ΕΤΕπ και έξοδα λογιστικού ελέγχου).

[36] Περιλαμβανομένων των δεδουλευμένων τόκων.