Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων σωληνώσεων καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ταϊλάνδης

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ.584/96, όπως επιβεβαιώνεται τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003, το Συμβούλιο επέβαλε οριστικό δασμό αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων σωληνώσεων, καταγωγής μεταξύ άλλων Ταϊλάνδης. Τα μέτρα συνίστανται σε δασμό κατ'αξία, εκτός για τους δύο Ταϊλανδούς παραγωγούς-εξαγωγείς για τους οποίους έγιναν δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων με την απόφαση 96/252/ΕΚ της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2000/453/ΕΚ της Επιτροπής.

Τον Απρίλιο 2001, η Επιτροπή κίνησε αυτεπάγγελτα ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου («ο βασικός κανονισμός»), για να εξετάσει την καταλληλότητα της μορφής των μέτρων όσον αφορά τους δύο εξαγωγείς για τους οποίους έγιναν δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων. Συνήχθη το συμπέρασμα ότι είναι σκόπιμο να τροποποιηθεί η μορφή των μέτρων σε δασμό κατ'αξίαν.

Εν συνεχεία, τον Ιανουάριο 2003, η Επιτροπή κίνησε μερική ενδιάμεση επανεξέταση, που περιορίστηκε στις πτυχές του ντάμπινγκ, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, κατόπιν αιτήσεως που υποβλήθκε από έναν Ταϊλανδό παραγωγό εξαγωγέα, Awaji Sangyo (Thailand) Co., Ltd. Αυτή η έρευνα έδειξε την ύπαρξη λιγότερου ντάμπινγκ από ό,τι είχε δείξει η αρχική έρευνα. Επιπλέον, διαπιστώθηκε ότι δεν φαίνεται πιθανό να επαναληφθούν εκ νέου στο προσεχές μέλλον οι πρακτικές ντάμπινγκ στα προηγούμενα επίπεδά τους. Συνεπώς συνήχθη το συμπέρασμα ότι η φύση της μεταβολής των περιστάσεων είναι μόνιμη. Υπό αυτές τις συνθήκες θεωρείται επομένως σκόπιμο να τροποποιηθούν τα μέτρα σε ό,τι αφορά αυτήν την εταιρεία.

Ζητήθηκε η γνώμη των κρατών μελών τα οποία τάχθηκαν υπέρ της τροποποιήσεως των μέτρων.

Με βάση τα ανωτέρω, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο να εγκρίνει την επισυναπτόμενη πρόταση κανονισμού για την τροποποίηση του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003 στις εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων σωληνώσεων καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ταϊλάνδης.

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων σωληνώσεων καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ταϊλάνδης

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 384/96 [1] του Συμβουλίου για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (εφεξής ο «βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 11 παράγραφος 3,

[1] ΕΕ L 56, 6.3.1996, σ. 1, Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 461/2004 του Συμβουλίου (ΕΕ L 77, 13.3.2004, σ. 12).

την πρόταση που υπέβαλε η Επιτροπή μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα :

Α. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

1. Προηγούμενες έρευνες και ισχύοντα μέτρα

(1) Τα μέτρα που ισχύουν επί του παρόντος στις εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων σωληνώσεων, από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής Ταϊλάνδης, είναι οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε αρχικά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 584/96 [2] του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1592/2000 [3] του Συμβουλίου και επιβεβαιώθηκε, μετά από έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος, με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003 [4] του Συμβουλίου.

[2] ΕΕ L 84, 3.4.1996, σ. 1.

[3] ΕΕ L 182, 21.7.2000, σ. 1.

[4] ΕΕ L 139, 6.6.2003, σ. 1.

(2) Τα μέτρα που εφαρμόζονται σ'αυτές τις εισαγωγές, συνίστανται σε δασμό κατ'αξία, εκτός για τους δύο Ταϊλανδούς παραγωγούς-εξαγωγείς για τους οποίους έγιναν δεκτές οι αναλήψεις υποχρεώσεων με την απόφαση 96/252/ΕΚ [5] της Επιτροπής, όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2000/453/ΕΚ της Επιτροπής [6].

[5] ΕΕ L 84, 3.4.1996, σ. 46.

[6] ΕΕ L 182, 21.7.2000, σ. 25.

(3) Τον Απρίλιο 2001, η Επιτροπή κίνησε παράλληλα έρευνα επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος [7] δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού και, αυτεπαγγέλτως, ενδιάμεση επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Η επανεξέταση δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού ολοκληρώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου ο οποίος διατήρησε τα ισχύοντα μέτρα. Ωστόσο, η ενδιάμεση επανεξέταση, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, παρέμεινε ανοικτή μετά την περάτωση της έρευνας επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων.

[7] ΕΕ C 103, 3.4.2001, σ. 5.

2. Λόγοι της επανεξέτασης

(4) Τον Απρίλιο 2001 η Επιτροπή κίνησε αυτεπάγγελτα, με δική της πρωτοβουλία, ενδιάμεση επανεξέταση, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, για να εξετάσει την καταλληλότητα της μορφής των μέτρων όσον αφορά τις εισαγωγές καταγωγής Ταϊλάνδης. Ως προς αυτό, πρέπει να σημειωθεί ότι προέκυψαν προβλήματα εφαρμογής κατά την παρακολούθηση των αναλήψεων υποχρεώσεων που έγιναν αποδεκτές από τους δύο εξαγωγείς στην Ταϊλάνδη, δηλαδή τις εταιρείες Awaji Sangyo (Thailand) Co., Ltd. και TTU Industrial Corp. Ltd. («οι εν λόγω εξαγωγείς»), τα οποία είχαν επιπτώσεις στην επανορθωτική επίδραση των μέτρων. Μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, η Επιτροπή κίνησε έρευνα η οποία περιορίστηκε στην μορφή των μέτρων. Η έναρξη της επανεξέτασης αναγγέλθηκε παράλληλα με την έναρξη της επανεξέτασης ενόψει της λήξεως ισχύος των μέτρων, με την οποία επιβεβαιώθηκαν τα ισχύοντα μέτρα.

(5) Η Επιτροπή ενημέρωσε επίσημα τους αιτούντες κοινοτικούς παραγωγούς, τους παραγωγούς-εξαγωγείς στη Ταϊλάνδη, τους εισαγωγείς/εμπόρους, τις βιομηχανίες-χρήστες και τις ενώσεις των χρηστών που είναι γνωστό ότι ενδιαφέρονται καθώς και τους αντιπροσώπους της κυβέρνησης της Ταϊλάνδης σχετικά με την έναρξη της επανεξέτασης. Επίσης, η Επιτροπή έδωσε στα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους γραπτώς και να ζητήσουν ακρόαση.

(6) Μετά την κοινοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού, ένας Ταϊλανδός παραγωγός-εξαγωγέας, η Awaji Sangyo (Thailand) Co., Ltd. («ο αιτών»), υπέβαλε αίτηση τον Απρίλιο 2002 για ενδιάμεση επανεξέταση των μέτρων αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονταν σ'αυτήν την εταιρεία, η οποία περιορίστηκε στην κατάσταση του ντάμπινγκ, δυνάμει του άρθρου 11 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Στην αίτηση προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η μόνιμη φύση μεταβολής των περιστάσεων είχε ως αποτέλεσμα να μειωθεί σημαντικά η κανονική αξία η οποία από την πλευρά της είχε μειώσει ή εξουδετερώσει το ντάμπινγκ, οπότε και δεν ήταν πλέον αναγκαία η επιβολή των μέτρων στα σημερινά επίπεδα όσον αφορά τις εισαγωγές της εταιρείας για να εξαλειφθεί το ντάμπινγκ.

(7) Η Επιτροπή, αφού διαπίστωσε, μετά από διαβουλεύσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή, ότι υπήρχαν επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την έναρξη ενδιάμεσης επανεξέτασης, δημοσίευσε ανακοίνωση για την έναρξη [8] και άρχισε έρευνα.

[8] ΕΕ C 17, 24.1.2003, σ. 2.

(8) Η Επιτροπή ενημέρωσε επισήμως τους εκπροσώπους της χώρας εξαγωγής και τον αιτούντα για την έναρξη ενδιάμεσης επανεξέτασης που περιοριζόταν στις πτυχές του ντάμπινγκ και παρέσχε στα άμεσα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να γνωστοποιήσουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν ακρόαση. Η Επιτροπή έστειλε επίσης ερωτηματολόγιο στον αιτούντα.

(9) Η Επιτροπή αναζήτησε και επαλήθευσε όλες τις πληροφορίες που έκρινε απαραίτητες για την έρευνα και διεξήγαγε επιτόπιες επαληθεύσεις στις εγκαταστάσεις της εν λόγω εταιρείας.

(10) Η έρευνα για την πρακτική ντάμπινγκ κάλυψε την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2001 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2002 (" περίοδος της έρευνας" ή " ΠΕ" ).

Β. ΥΠΟ ΕΞΕΤΑΣΗ ΠΡΟΪΟΝ ΚΑΙ ΟΜΕΙΔΕΣ ΠΡΟΪΟΝ

Υπό εξέταση προϊόν

(11) Το υπό εξέταση προϊόν που αποτελεί αντικείμενο των ενδιάμεσων επανεξετάσεων είναι το ίδιο προϊόν με εκείνο που αφορούσαν οι προηγούμενες έρευνες, δηλαδή εξαρτήματα σωληνώσεων (με εξαίρεση τα χυτά, τους συζευκτήρες και τους συζευκτήρες με βόλτες), από σίδηρο ή χάλυβα (μη συμπεριλαμβανομένου του ανοξείδωτου χάλυβα), με μέγιστη εξωτερική διάμετρο μη υπερβαίνουσα τα 609,6 mm, από αυτά που χρησιμοποιούνται για συγκόλληση κατ' άκρον ή για άλλους σκοπούς («το υπό εξέταση προϊόν» ή «εξαρτήματα σωληνώσεων»), καταγωγής Ταϊλάνδης. Το προϊόν αυτό υπάγεται επί του παρόντος στους κωδικούς ΣΟ ex 7307 93 11 (κωδικός Taric 7307 93 11 99), ex 7307 93 19 (κωδικός Taric 7307 93 19 99) ex 7307 99 30 (κωδικός Taric 7307 99 30 98) και ex 7307 99 90 (κωδικός Taric 7307 99 90 98).

Ομοειδές προϊόν

(12) Όπως και κατά την προηγούμενη έρευνα, αυτές οι έρευνες έδειξαν ότι τα εξαρτήματα σωληνώσεων από σίδηρο ή χάλυβα που παράγονται στην Ταϊλάνδη, τα οποία πωλούνται στην εγχώρια αγορά ή/και εξάγονται στην Κοινότητα, έχουν τα ίδια βασικά φυσικά χαρακτηριστικά με τα εξαρτήματα σωληνώσεων που πωλούνται στην Κοινότητα από τους κοινοτικούς παραγωγούς και ως εκ τούτου θεωρούνται ομοειδή προϊόντα κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

Γ. ΝΤΑΜΠΙΝΓΚ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΝ ΑΙΤΟΥΝΤΑ

1.1. Κανoνική αξία

(13) Όσον αφορά τον καθορισμό της κανονικής αξίας, εξετάστηκε κατά πρώτον κατά πόσον οι συνολικές πωλήσεις ομοειδούς προϊόντος του αιτούντα ήταν αντιπροσωπευτικές σε σχέση με τις συνολικές εξαγωγικές πωλήσεις προς την Κοινότητα. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 2 του βασικού κανονισμού διαπιστώθηκε ότι αυτό πράγματι συνέβαινε, δεδομένου ότι ο όγκος των εγχωρίων πωλήσεων του αιτούντα ήταν τουλάχιστον 5% του συνολικού όγκου των εξαγωγικών πωλήσεων προς την Κοινότητα.

(14) Εν συνεχεία εξετάστηκε αν οι εγχώριες πωλήσεις του αιτούντα ήταν επαρκώς αντιπροσωπευτικές για κάθε τύπους προϊόντος που εξάγονταν στην Κοινότητα. Θεωρήθηκε ότι αυτό πράγματι συνέβαινε στις περιπτώσεις όπου, κατά την ΠΕ, ο συνολικός όγκος των εγχωρίων πωλήσεων ενός τύπου προϊόντος αντιπροσώπευε το 5% ή περισσότερο του συνολικού όγκου πωλήσεων του ίδιου τύπου προϊόντος που εξήχθη προς την Κοινότητα. Με βάση τα παραπάνω, διαπιστώθηκε ότι οι εγχώριες πωλήσεις όλων των τύπων, εκτός ενός, που εξήχθησαν προς την Κοινότητα ήταν αντιπροσωπευτικές .

(15) Επίσης, εξετάστηκε κατά πόσο οι εγχώριες πωλήσεις κάθε τύπου του προϊόντος μπορούσαν να θεωρηθούν ότι είχαν πραγματοποιηθεί κατά τις συνήθεις εμπορικές πράξεις, με τον καθορισμό της αναλογίας των αποδοτικών πωλήσεων του εν λόγω τύπου προϊόντος προς ανεξάρτητους πελάτες. Στις περιπτώσεις που ο όγκος πωλήσεων ενός τύπου προϊόντος που πραγματοποιήθηκαν σε καθαρή τιμή πώλησης ίση ή μεγαλύτερη από το υπολογισθέν κόστος μονάδας παραγωγής αντιπροσώπευε τουλάχιστον το 80% ή περισσότερο του συνολικού όγκου των πωλήσεων του εν λόγω τύπου, και όταν η μέση σταθμισμένη τιμή αυτού του τύπου ήταν ίση ή μεγαλύτερη από το κόστος μονάδας παραγωγής, η κανονική αξία καθορίστηκε με βάση την πραγματική εγχώρια τιμή, υπολογιζόμενη ως ο μέσος σταθμισμένος όρος των τιμών όλων των εγχωρίων πωλήσεων αυτού του τύπου κατά την ΠΕ, ανεξαρτήτως του αν οι εν λόγω πωλήσεις ήταν επικερδείς ή όχι. Στην περίπτωση που ο όγκος των επικερδών πωλήσεων ενός τύπου προϊόντος αντιπροσώπευε λιγότερο από 80%, αλλά τουλάχιστον 10%, του συνολικού όγκου των πωλήσεων, η κανονική αξία υπολογίστηκε με βάση την πραγματική εγχώρια τιμή, υπολογιζόμενη ως ο σταθμισμένος μέσος όρος των αποδοτικών εγχωρίων πωλήσεων μόνον αυτού του τύπου.

(16) Στις περιπτώσεις που ο όγκος των επικερδών πωλήσεων οιουδήποτε τύπου σωληνώσεων αντιπροσώπευε ποσοστό κατώτερο του 10% του συνολικού όγκου των πωλήσεων του εν λόγω τύπου στην εγχώρια αγορά, θεωρήθηκε ότι ο συγκεκριμένος τύπος πωλήθηκε σε ανεπαρκείς ποσότητες και ότι η εγχώρια τιμή δεν μπορεί να αποτελέσει κατάλληλη βάση για τον καθορισμό της κανονικής αξίας.

(17) Όταν, για τον καθορισμό της κανονικής αξίας, δεν ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθούν οι εγχώριες τιμές συγκεκριμένου τύπου που πώλησε ο αιτών, χρειάστηκε να εφαρμοστεί άλλη μέθοδος. Σχετικά με αυτό, επειδή δεν υπήρχαν άλλοι παραγωγοί-εξαγωγείς και άλλη εύλογη μέθοδος, χρησιμοποιήθηκε η κατασκευασμένη κανονική αξία.

(18) Σε όλες τις περιπτώσεις που χρησιμοποιήθηκε η κατασκευασμένη κανονική αξία και σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού, η κανονική αξία κατασκευάστηκε με την προσθήκη στο κόστος παρασκευής των εξαγόμενων τύπων, το οποίο προσαρμόστηκε όπου κρίθηκε απαραίτητο, εύλογου ποσού για τα έξοδα πώλησης, τα γενικά και διοικητικά έξοδα ("ΓΔΕΠ") και εύλογου περιθωρίου κέρδους. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή εξέτασε κατά πόσον τα ΓΔΕΠ και το κέρδος που απεκόμισε ο εν λόγω παραγωγός-εξαγωγέας στην εγχώρια αγορά αποτελούν αξιόπιστα στοιχεία. Τα πραγματικά εγχώρια ΓΔΕΠ θεωρήθηκαν αξιόπιστα στις περιπτώσεις που ο όγκος των εγχωρίων πωλήσεων της εν λόγω εταιρείας, μπορούσε να θεωρηθεί αντιπροσωπευτικός. Το εγχώριο περιθώριο κέρδους καθορίστηκε με βάση τις εγχώριες πωλήσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τις συνήθεις εμπορικές πράξεις.

1.2. Tιμή εξαγωγής

(19) Δεδομένου ότι όλες οι εξαγωγικές πωλήσεις του υπό εξέταση προϊόντος πραγματοποιήθηκαν σε απευθείας ανεξάρτητο πελάτη στην Κοινότητα, η τιμή εξαγωγής καθορίστηκε σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 8 του βασικού κανονισμού με βάση τις πράγματι καταβληθείσες ή καταβλητέες τιμές για τις εξαγωγικές πωλήσεις προς την Κοινότητα.

1.3. Σύγκριση

(20) Για την ορθή σύγκριση ανά τύπο προϊόντος με βάση τις τιμές «εκ του εργοστασίου», και στο ίδιο στάδιο εμπορίας, έγιναν οι δέουσες προσαρμογές για να ληφθούν υπόψη οι διαφορές για τις οποίες προβλήθηκε ισχυρισμός και αποδείχθηκε ότι επηρεάζουν τη δυνατότητα σύγκρισης των τιμών μεταξύ της τιμής εξαγωγής και της κανονικής αξίας. Οι προσαρμογές αυτές πραγματοποιήθηκαν όσον αφορά τις εισαγωγικές επιβαρύνσεις, τις εκπτώσεις, τα έξοδα μεταφοράς, ασφάλισης, διεκπεραίωσης, συσκευασίας, τις πιστώσεις και τις προμήθειες, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 10 του βασικού κανονισμού.

1.4. Περιθώριο ντάμπινγκ

(21) Για να υπολογιστεί το περιθώριο ντάμπινγκ, η Επιτροπή πραγματοποίησε σύγκριση μεταξύ της μέσης σταθμισμένης κανονικής αξίας και της μέσης σταθμισμένης τιμής εξαγωγής στην Κοινότητα.

(22) Από τη σύγκριση, όπως περιγράφηκε παραπάνω, προέκυψε ύπαρξη πρακτικής ντάμπινγκ για τον αιτούντα. Το περιθώριο ντάμπινγκ, εκφραζόμενο ως ποσοστό της συνολικής τιμής CIF στα σύνορα της Κοινότητας, πριν από την καταβολή του δασμού, είναι 7,4%.

1.5. Μόνιμη φύση της αλλαγής περιστάσεων και πιθανότητα επανάληψης της πρακτικής ντάμπινγκ

(23) Σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική της Επιτροπής, εξετάστηκε κατά πόσον η φύση της αλλαγής περιστάσεων ήταν λογικό να θεωρηθεί μόνιμη.

(24) Διαπιστώθηκε ότι δεν υπήρχαν λόγοι να αναμένεται ότι οι τιμές των εγχωρίων πωλήσεων και η κανονική αξία δεν θα παρέμεναν σταθερές στο προσεχές μέλλον.

(25) Η Επιτροπή εξέτασε την πιθανή εξέλιξη των τιμών εξαγωγής ως συνέπεια της εφαρμογής χαμηλότερου συντελεστή δασμού. Ως προς αυτό, θεωρήθηκε ότι οι αναλήψεις υποχρεώσεων που έγιναν αποδεκτές στο πλαίσιο της αρχικής διαδικασίας είχαν ως συνέπεια να περιορίσουν τις πωλήσεις του αιτούντα στην αγορά της Κοινότητας. Όπως αναφέρεται κατωτέρω στην αιτιολογική σκέψη 35, διαπιστώθηκε ότι αυτός ο τύπος αναλήψεων υποχρεώσεων δεν ήταν πλέον κατάλληλος. Συνεπώς, εξετάστηκε αν οι εξαγωγικές πωλήσεις που υπόκεινταν σε χαμηλότερο δασμό μπορούσαν να προκαλέσουν σημαντική αύξηση των εισαγωγών του υπό εξέταση προϊόντος που παράγεται από τον αιτούντα στην Κοινότητα.

(26) Η έρευνα έδειξε ότι η ικανότητα παραγωγής του αιτούντα είχε αυξηθεί σημαντικά μετά την αρχική περίοδο έρευνας και σε μικρότερο βαθμό κατά τα τελευταία τρία έτη, ενώ η χρησιμοποίηση της παραγωγικής του ικανότητα παρέμεινε κοντά στο 100%.

(27) Εντούτοις, η έρευνα έδειξε επίσης ότι η εταιρεία εξάγει το μεγαλύτερο τμήμα της παραγωγής της σε καλά εδραιωμένες αγορές άλλων τρίτων χωρών. Όντως, ο αιτών εξήγε πάνω από το 90% της παραγωγής του υπό εξέταση προϊόντος κατά την ΠΕ σχεδόν εξολοκλήρου σε άλλες τρίτες χώρες. Οι εξαγωγές σε άλλες τρίτες χώρες τριπλασιάστηκαν μετά την αρχική περίοδο έρευνας και συνέχισαν να αυξάνονται κατά τα τελευταία τρία έτη. Διαπιστώθηκε επίσης ότι οι εξαγωγές σε άλλες τρίτες χώρες πωλούνταν σε τιμές κατά περίπου 25% υψηλότερες από εκείνες στην ΕΚ.

(28) Επειδή ο αιτών δεν διαθέτει πλεονάζουσα ικανότητα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αύξηση των πωλήσεων στην Κοινότητα αν μειωθούν οι δασμοί αντιντάμπινγκ, οι ανωτέρω διαπιστώσεις καθώς και οι διαπιστώσεις που αφορούν τις εξαγωγές σε τρίτες χώρες, και ειδικότερα οι τιμές εξαγωγής σ'αυτές τις χώρες, θεωρούνται αποδεικτικά στοιχεία για το ότι δεν φαίνεται πιθανό να επαναληφθούν στο προσεχές μέλλον εισαγωγές με ντάμπινγκ σε επίπεδα παρόμοια με εκείνα που είχαν καθοριστεί στην προηγούμενη έρευνα.

(29) Συνάγεται επομένως το συμπέρασμα ότι η φύση της μεταβολής των περιστάσεων, ειδικότερα της σημαντικά μειωμένης κανονικής αξίας, είναι μόνιμη. Λόγω του μειωμένου επιπέδου του ντάμπινγκ, θεωρείται επομένως σκόπιμο να τροποποιηθούν τα μέτρα σε ό,τι αφορά τον αιτούντα.

1.6. Συμπεράσματα

(30) Σύμφωνα με το άρθρο 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού, το ποσό του δασμού αντιντάμπινγκ δεν πρέπει να υπερβαίνει το περιθώριο του ντάμπινγκ που καθορίστηκε, αλλά πρέπει να είναι μικρότερο από αυτό το περιθώριο αν αυτός ο χαμηλότερος δασμός είναι κατάλληλος για να εξουδετερώνεται η ζημία που έχει προκληθεί στον κοινοτικό κλάδο παραγωγής. Επειδή ο δασμός για τον αιτούντα υπολογίστηκε με βάση το περιθώριο του ντάμπινγκ, ο δασμός πρέπει να προσαρμοστεί στο χαμηλότερο περιθώριο του ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε στην παρούσα έρευνα, δηλαδή 7,4%.

(31) Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι όσον αφορά τον αιτούντα, ο δασμός αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε αρχικά με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 584/96 του Συμβουλίου και επιβεβαιώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου, πρέπει να τροποποιηθεί.

(32) Τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με τα πραγματικά περιστατικά και τις παρατηρήσεις βάσει των οποίων επρόκειτο να συσταθεί η τροποποίηση του δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου όσον αφορά τον αιτούντα.

Δ. Ενδιάμεση επανεξέταση που περιορίζεται στην μορφή των μέτρων

(33) Οι αναλήψεις υποχρεώσεων που έγιναν αρχικά δεκτές από τους δύο εν λόγω εξαγωγείς, συνίσταντο ουσιαστικά σε ποσοτικές αναλήψεις υποχρεώσεων σύμφωνα με τις οποίες οι εταιρείες αναλάμβαναν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν το ότι οι εξαγωγές τους στην Κοινότητα θα πραγματοποιούνταν εντός των ορίων ενός ανωτάτου όγκου.

(34) Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, στόχος των αναλήψεων υποχρεώσεων είναι να εξουδετερωθούν οι ζημιογόνες επιπτώσεις των εισαγωγών με ντάμπινγκ, πράγμα που επιτυγχάνεται με την αύξηση των τιμών του εξαγωγέα ή με την παύση των εξαγωγών σε τιμές ντάμπινγκ. Η έρευνα έδειξε ότι ο τύπος των αναλήψεων υποχρεώσεων που έγιναν αρχικά δεκτές στην παρούσα υπόθεση, το 1996, και που περιόριζαν απλώς την ποσότητα των εισαγωγών στην Κοινότητα, δεν κατόρθωσε να αυξήσει τις τιμές σε μη ζημιογόνα επίπεδα και έτσι να αποκαταστήσει το θεμιτό εμπόριο στην αγορά της Κοινότητας. Επομένως, στην παρούσα υπόθεση, οι αναλήψεις υποχρεώσεων υπό την σημερινή τους μορφή δεν θεωρούνται κατάλληλες και αποτελεσματικές για να εξαλείψουν τις ζημιογόνες επιπτώσεις του ντάμπινγκ. Επιπλέον, η Επιτροπή δεν είναι σε θέση να ελέγχει αποτελεσματικά το αν οι εξαγόμενες ποσότητες του υπό εξέταση προϊόντος, περιορίζονται σε εκείνες που προσδιορίζονται στις αναλήψεις υποχρεώσεων.

(35) Συνήχθη επομένως το συμπέρασμα ότι οι ισχύουσες αναλήψεις υποχρεώσεων δεν είναι πλέον κατάλληλες.

(36) Τα ενδιαφερόμαν μέρη ενημερώθηκαν σχετικά με όλα τα ουσιαστικά πραγματικά περισταστικά και τις παρατηρήσεις που οδήγησαν σ'αυτό το συμπέρασμα.

Ε. ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ

(37) Τα μέτρα αντιντάμπινγκ που εφαρμόζονται στις εισαγωγές ορισμένων εξαρτημάτων σωληνώσεων, από σίδηρο ή χάλυβα, καταγωγής, μεταξύ άλλων, Ταϊλάνδης, όπως επιβεβαιώθηκαν από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου, πρέπει να τροποποιηθούν όσον αφορά (i) τον αιτούντα λόγω του χαμηλότερου περιθωρίου ντάμπινγκ που διαπιστώθηκε κατά την έρευνα, και (ii) τους εν λόγω εξαγωγείς λόγω των διαπιστώσεων της ενδιάμεσης επανεξέτασης που περιορίστηκε στη μορφή των μέτρων.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου αντικαθιστάται από το ακόλουθο:

"2. Ο οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται στην καθαρή τιμή "ελεύθερο στα σύνορα της Κοινότητας", πριν από την επιβολή δασμού, για τα προϊόντα που παράγονται από τις ακόλουθες εταιρείες, καθορίζεται ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2. Το άρθρο 1, παράγραφος 3 και το άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 964/2003 του Συμβουλίου καταργούνται.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος