[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.1.2007

SEC(2007) 68 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, για την περίοδο 2006-2009

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Γενικο πλαισιο

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του Συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς και στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών υποβλήθηκε τον Νοέμβριο του 1998. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα την 1 Δεκεμβρίου 1998 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.

Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημενου προγραμματος

Η Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, που υποβλήθηκε στις 22 Νοεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).

Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του επικαιροποιημένου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:

1. οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία

2. η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας

3. η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Σεπτεμβρίου 2006.

Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις

Κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας του 1990, οι Κάτω Χώρες γνώρισαν μια παρατεταμένη περίοδο κυκλικής ανάκαμψης και οι επιδόσεις τους ήταν καλύτερες από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ τόσο από πλευράς οικονομικής ανάπτυξης όσο και μείωσης της ανεργίας. Στις αρχές του 2000 ακολούθησε επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας. Καθ'όλη τη διάρκεια αυτού του οικονομικού κύκλου, οι επιδόσεις της οικονομίας των Κάτω Χωρών ήταν καλύτερες από το μέσο όρο της ζώνης του ευρώ. Ωστόσο, μια σταθερότερη αναπτυξιακή πορεία θα ήταν πιο επωφελής για την οικονομία. Τα σημερινά πολύ υψηλά επίπεδα δανεισμού των νοικοκυριών είναι πιθανό να μειωθούν δραστικά σε περίπτωση περαιτέρω αύξησης των επιτοκίων, οδηγώντας σε υποχώρηση της ιδιωτικής κατανάλωσης και σε νέα επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας.

Επιπλέον, ο μεγάλος δυναμισμός τόσο της αγοράς ακινήτων όσο και της αγοράς μετοχών, που συνέβαλε σημαντικά στην οικονομική άνθηση που παρατηρήθηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1990, οδήγησε επίσης σε προσωρινές αυξήσεις της ελαστικότητας των φόρων. Οι δημοσιονομικοί κανόνες που είχαν θεσπιστεί δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν πλήρως την προκυκλική μεταστροφή της δημοσιονομικής πολιτικής. Μετά από ένα αξιόλογο πλεόνασμα που πραγματοποιήθηκε το 2000, το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης επιδεινώθηκε αισθητά μετατρεπόμενο σε έλλειμμα το 2001 και 2002, ενώ το 2003 υπερέβη το όριο του 3% του ΑΕΠ. Το 2004 και το 2005 επιτεύχθηκε αισθητή δημοσιονομική εξυγίανση, χάρη στην οποία το έλλειμμα μειώθηκε σε 1,9% και 0,3% του ΑΕΠ το 2004 και 2005, αντίστοιχα. Τον Ιούνιο του 2005, το Συμβούλιο προέβη στην κατάργηση της απόφασης περί υπερβολικού ελλείμματος στο πλαίσιο της διαδικασίας που είχε κινηθεί τον Ιούνιο του 2004.

Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμα

Στις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο επικροτεί "τις προσπάθειες που η ολλανδική κυβέρνηση κατέβαλε το 2005 με σκοπό την περαιτέρω μείωση του ελλείμματος σε επίπεδο χαμηλότερο από την τιμή αναφοράς του 3 % του ΑΕΠ, μετά την άνευ χρονοτριβής διάθρωση του υπερβολικού ελλείμματος, καθώς και το γεγονός ότι οι αρχές σκοπεύουν να τηρήσουν το μεσοπρόθεσμο στόχο καθ'όλη τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς του προγράμματος". Κάλεσε τις Κάτω Χώρες "λαμβανομένων επίσης υπόψη των καλύτερων από το αναμενόμενο αποτελεσμάτων που επετεύχθησαν το 2005, να διατηρήσουν ένα άνετο δημοσιονομικό αποτέλεσμα κατά το 2006 και τα επόμενα έτη".

H αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006

Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων των Κάτω Χωρών αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις/προτεραιότητες τα εξής: ταχύτερη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας, ιδίως με την προώθηση της Ε&Α, της καινοτομίας και της εκπαίδευσης, βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των τιμών, κυρίως με τη συγκράτηση του κόστους εργασίας.

Η αξιολόγηση του εν λόγω προγράμματος από την Επιτροπή (που εκδόθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου που συνέταξε τον Δεκέμβριο 2006 [2] ) έδειξε ότι οι Κάτω Χώρες πραγματοποιούν πρόοδο όσον αφορά την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Ενώ υπάρχουν ορισμένοι κίνδυνοι στον μακροοικονομικό τομέα, ιδίως όσον αφορά το βαθμό δανεισμού των νοικοκυριών και τη δυνητική διόγκωση των μισθών λόγω της στενότητας της αγοράς εργασίας, το γενικό πλαίσιο της πολιτικής θεωρείται ενδεδειγμένο. Παρόλο που η βελτίωση όσον αφορά την Ε&Α ήταν περιορισμένη, οι Κάτω Χώρες πραγματοποιούν εν γένει αισθητή πρόοδο στο μικροοικονομικό τομέα. Παρά τα επίσημα υψηλά ποσοστά ανεργίας για τις περισσότερες ομάδες, η εικόνα στον τομέα της απασχόλησης είναι πιο άνιση.

Λαμβάνοντας υπόψη τα ισχυρά σημεία και τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν, απευθύνθηκε η σύσταση στις Κάτω Χώρες να λάβουν μέτρα για τη βελτίωση της προσφοράς εργασίας, ιδίως για τους εργαζόμενους μεγαλύτερης ηλικίας, τις γυναίκες και τις ομάδες που βρίσκονται σε πιο μειονεκτική θέση.

Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής … κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[3]· ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης· η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[4], ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |

- Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7 ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών, για την περίοδο 2006-2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[5], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

(1) Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας των Κάτω Χωρών για την περίοδο 2006 έως 2009.

(2) Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο στηρίζεται το πρόγραμμα προβλέπει ότι το πραγματικό ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 3¼% το 2006, 3% το 2007 και 1¾% ετησίως για την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος. Εκτιμώμενο με βάση τα διαθέσιμα σήμερα πληροφοριακά στοιχεία, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε ευλογοφανείς αναπτυξιακές παραδοχές για το 2006 και σε προσεκτικές αναπτυξιακές παραδοχές για την υπόλοιπη περίοδο του προγράμματος. Οι προβλέψεις του προγράμματος για τον πληθωρισμό θεωρούνται ρεαλιστικές μέχρι το 2007 και στη συνέχεια φαίνεται ότι υποεκτιμούνται λαμβάνοντας υπόψη την αναμενόμενη στενότητα της αγοράς εργασίας.

(3) Για το 2006, η θέση της γενικής κυβέρνησης εκτιμάται ότι έχει ισοσκελιστεί, σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, έναντι του στόχου -1,5% του ΑΕΠ που είχε τεθεί στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας. Το αποτέλεσμα αυτό οφείλεται κατά κύριο λόγο στη σημαντική βελτίωση των κυκλικών προοπτικών που οδήγησαν σε υψηλότερα φορολογικά έσοδα καθώς και υψηλότερες εισπράξεις από την πώληση φυσικού αερίου. Σύμφωνα με πληροφορίες που διατέθηκαν μετά τις φθινοπωρινές προβλέψεις (μηνιαία στοιχεία για το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης) αναμένονται ακόμη καλύτερα δημοσιονομικά αποτελέσματα. Σύμφωνα με τις τελευταίες επίσημες εκτιμήσεις, που υπάρχουν στο μνημόνιο του φθινοπώρου 2006, το 2006 υπολογίζεται ότι έχει πραγματοποιηθεί πλεόνασμα ύψους 0,4% του ΑΕΠ.

(4) Η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος αποσκοπεί στην αντιμετώπιση της πρόκλησης που αντιπροσωπεύει το κόστος της γήρανσης του πληθυσμού με την περαιτέρω δημοσιονομική εξυγίανση. Για το σκοπό αυτό, το πρόγραμμα προβλέπει τη βελτίωση του πλεονάσματος της γενικής κυβέρνησης από 0,1% του ΑΕΠ το 2006 σε 0,9% το 2009. Το πρωτογενές πλεόνασμα επιδιώκεται να βελτιωθεί από 2,4% του ΑΕΠ το 2006 σε 2,9% το 2009. Η αύξηση αυτή θα υλοποιηθεί κατά το μεγαλύτερο μέρος της στο τελευταίο έτος του προγράμματος, λόγω της αναμενόμενης επιστροφής της συνεισφοράς ιδίων πόρων της ΕΕ που καταβλήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου 2007-2009. Η ονομαστική προσαρμογή μπορεί να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στην υποχώρηση του δείκτη δαπανών προς το ΑΕΠ, η οποία υπεραντισταθμίζει την κατά 0,2 εκατοστιαίες μονάδας μείωση του δείκτη εσόδων προς το ΑΕΠ. Σε σύγκριση με την προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, το αποτέλεσμα της γενικής κυβέρνησης διατηρείται σε αισθητά υψηλότερο επίπεδο σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Αυτό οφείλεται κυρίως στα υψηλότερα έσοδα από το φυσικό αέριο, τη βελτίωση της μακροοικονομικής κατάστασης το 2005 και τις προοπτικές για το 2006.

(5) Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλ. το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα πλην των εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων) όπως υπολογίζεται με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προβλέπεται να επιδεινωθεί κατά μισή περίπου εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2007, να σταθεροποιηθεί το 2008 και να βελτιωθεί κατά μισή περίπου εκατοστιαία μονάδα του ΑΕΠ το 2009. Όπως και στην προηγούμενη επικαιροποίηση του προγράμματος σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) για τη δημοσιονομική θέση που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι η επίτευξη διαρθρωτικού ελλείμματος που κυμαίνεται από 0,5 έως 1% ΑΕΠ, στόχος που επιδιώκεται διατηρηθεί στη διάρκεια όλης της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Δεδομένου ότι το κατώτερο όριο του ΜΔΣ που έχουν θέσει οι Κάτω Χώρες ισούται με το ελάχιστο ενδεικτικό όριο (που εκτιμάται σε έλλειμμα κυμαινόμενο σε περίπου 1% του ΑΕΠ), η επίτευξή του ΜΔΣ θα επιτρέψει την εξασφάλιση του περιθωρίου ασφαλείας κατά του κινδύνου εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ βρίσκεται εντός του φάσματος που προβλέπεται για τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ και του ΜΣΙ II στο Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης και στον κώδικα δεοντολογίας και είναι συνεκτικός με το δείκτη χρέους και τη μέση αύξηση του δυνητικού προϊόντος σε μακροπρόθεσμη βάση.

(6) Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος κρίνονται σε γενικές γραμμές ισορροπημένοι από το 2007 και μετά. Αφενός, η πιθανότητα μεταφοράς το 2007 ενός μέρους των υψηλότερων φορολογικών εσόδων που πραγματοποιήθηκαν το 2006 μπορεί να επηρεάσει ευνοϊκά τα δημοσιονομικά αποτελέσματα του 2007. Αφετέρου, το 2008 και 2009, η δημοσιονομική κατάσταση ενδέχεται διαμορφωθεί ευνοϊκότερα, δεδομένου ότι το μακροοικονομικό σενάριο ήταν ιδιαίτερα συντηρητικό. Αντίθετα, τα έσοδα από τις πωλήσεις φυσικού αερίου ενδέχεται να διαμορφωθούν σε χαμηλότερα επίπεδα από τα αναμενόμενα σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος.

(7) Λαμβάνοντας υπόψη αυτήν την αξιολόγηση των κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος θεωρείται επαρκής έτσι ώστε να διατηρηθεί ο ΜΔΣ σε όλη τη διάρκεια του προγράμματος, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα. Επίσης παρέχει επαρκές περιθώριο ασφάλειας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί το ανώτατο όριο του 3% του ΑΕΠ υπό συνθήκες κανονικών μακροοικονομικών διακυμάνσεων καθ' όλη τη διάρκεια του προγράμματος. Ωστόσο, υπάρχει κίνδυνος ο δημοσιονομικός προσανατολισμός που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα να αποκτήσει προκυκλικό χαρακτήρα το 2007, περίοδο κατά την οποία η οικονομική συγκυρία αναμένεται να είναι ευνοϊκή. Αυτό δεν θα ήταν σύμφωνο με το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης.

(8) Χάρη στη δραστική μείωση του ελλείμματος της γενικής κυβέρνησης το 2004 και 2005, το ακαθάριστο δημόσιο χρέος εκτιμάται ότι έχει υποχωρήσει σε 50,2% του ΑΕΠ το 2006, αρκετά χαμηλότερα από την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ που προβλέπει η συνθήκη. Το πρόγραμμα προβλέπει περαιτέρω μείωση του δείκτη χρέους κατά 6 εκατοστιαίες μονάδες κατά τη διάρκεια του προγράμματος.

(9) Οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της γήρανσης του πληθυσμού στις Κάτω Χώρες είναι υψηλότερες από το μέσο όρο της ΕΕ, επηρεαζόμενες κυρίως από τη σχετικά υψηλή αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ κατά τη διάρκεια των προσεχών δεκαετιών. Η αρχική δημοσιονομική θέση, παρόλο που δεν είναι τόσο ισχυρή όσο το 2005, συμβάλλει στο μετριασμό των μακροπρόθεσμων δημοσιονομικών επιπτώσεων της γήρανσης του πληθυσμού, αλλά δεν αρκεί για την πλήρη κάλυψή τους. Η προβλεπόμενη μελλοντική αύξηση των εσόδων ως ποσοστού του ΑΕΠ, κυρίως χάρη στην ετεροχρονισμένη φορολόγηση των συντάξεων, θα αντισταθμίσει εν μέρει την αύξηση των δημοσίων δαπανών μακροπρόθεσμα. Η εξασφάλιση υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων μεσοπρόθεσμα και/ή η εφαρμογή μεταρρυθμιστικών μέτρων για τη μείωση των δαπανών που συνδέονται με τη γήρανση του πληθυσμού θα συμβάλουν στον περιορισμό των κινδύνων όσον αφορά τη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών. Συνολικά, εκτιμάται ότι οι Κάτω Χώρες αντιμετωπίζουν χαμηλό κίνδυνο σε ό,τι αφορά τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

(10) Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, που παρουσιάστηκε το 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες για το άμεσο δημοσιονομικό κόστος ή τις εξοικονομήσεις πόρων που συνεπάγονται οι κυριότερες μεταρρυθμίσεις που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, παρόλο που οι δημοσιονομικές προβλέψεις του φαίνεται να λαμβάνουν υπόψη τις επιπτώσεις στα δημόσια οικονομικά των δράσεων που περιγράφονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών που προβλέπονται στο πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται να είναι συνεκτικά με εκείνα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Ειδικότερα, και τα δύο προγράμματα περιγράφουν την πρόσφατη μεταρρύθμιση του ιατροφαρμακευτικού συστήματος, τις μεταβολές που επήλθαν στο σύστημα φορολόγησης των εταιρειών και τις πρόσθετες δαπάνες που έχουν προγραμματιστεί, παραδείγματος χάρη στον τομέα των υποδομών.

(11) Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος είναι σε γενικές γραμμές συνεπής με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.

(12) Όσον αφορά τις απαιτήσεις περί πληροφοριακών στοιχείων που περιλαμβάνονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, στο πρόγραμμα παρέχονται όλα τα υποχρεωτικά και το μεγαλύτερο μέρος των προαιρετικών στοιχείων[6].

Το γενικό συμπέρασμα είναι ότι η μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική είναι ενδεδειγμένη. Σημαντικό κίνδυνο συνιστά το γεγονός ότι το σημερινό υψηλό επίπεδο των φορολογικών εσόδων μπορεί να μην διατηρηθεί, αλλά οι συνολικοί κίνδυνοι που συνδέονται με την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων είναι σε γενικές γραμμές ουδέτεροι.

Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση και τις ευνοϊκές αναπτυξιακές προοπτικές, οι Κάτω Χώρες καλούνται να διατηρήσουν ισχυρή διαρθρωτική θέση το 2007 και τα μετέπειτα έτη, αποφεύγοντας κατ'αυτόν τον τρόπο τις προκυκλικές δημοσιονομικές πολιτικές σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας.

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολή) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 1,5 | 3¼ | 3 | 1¾ | 1¾ |

COM Noέμ. 2006 | 1,5 | 3,0 | 2,9 | 2,6 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | ¾ | 2½ | 2½ | 2¼ | μ.δ.σ. |

Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 1,5 | 1½ | 1¾ | 1¾ | 1¾ |

COM Noέμ. 2006 | 1,5 | 1,6 | 1,8 | 2,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,5 | 1,5 | 1,1 | μ.δ.σ. | μ.δ.σ. |

Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 20061 | -1,9 | -0,5 | 0,6 | 0,6 | 0,3 |

COM Νοεμ. 20065 | -2,0 | -1,2 | -0,4 | 0,0 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20051 | -2,3 | -1,5 | -0,9 | -0,6 | μ.δ.σ. |

Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 2006 | -0,3 | 0,1 | 0,2 | 0,3 | 0,9 |

COM Α 2006 | -0,3 | 0,0 | 0,1 | 0,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | -1,2 | -1,5 | -1,2 | -1,1 | μ.δ.σ. |

Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 2,1 | 2,4 | 2,4 | 2,4 | 2,9 |

COM Noέμ. 2006 | 2,1 | 2,3 | 2,3 | 2,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 1,4 | 1,1 | 1,4 | 1,5 | μ.δ.σ. |

Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 20061 | 0,8 | 0,4 | -0,1 | 0,0 | 0,7 |

COM Noέμ. 2006 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20051 | 0,0 | -0,7 | -0,6 | -0,6 | μ.δ.σ. |

Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 20063 | 0,8 | 0,4 | -0,1 | 0,0 | 0,4 |

COM Νοεμ. 20064 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,0 | -0,7 | -0,6 | -0,6 | μ.δ.σ. |

Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Noέμ. 2006 | 52,7 | 50,2 | 47,9 | 46,3 | 44,2 |

COM Νοεμ. 2006 | 52,7 | 50,5 | 47,8 | 45,4 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 54,4 | 54,5 | 53,9 | 53,1 | μ.δ.σ. |

Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα. 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (0,3% του ΑΕΠ το 2009· οδηγεί σε μείωση του ελλείμματος). 4Δεν υπάρχουν έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006. 5 Βάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 1,9%, 2,1%, 2,2% και 2,1% αντιστοίχως κατά την περίοδο 2005-2008. Πηγή : Πρόγραμμα σταθερότητας· φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |

[1] ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 τελικό και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.

[4] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[5] ΕΕ L 209 της 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[6] Ειδικότερα, δεν παρέχονται στοιχεία για τις δαπάνες της γενικής κυβέρνησης κατά κατηγορία για το 2009.