ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
C0M(90) 582 τελικό - ΣΥΝ 318 
Βρυξέλλες, 11 Ιανουαρι'ου 1991 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί' της προσχώρησης των κρατών μελών στη Σύμβαση της Βέρνης για την προστασι'α 
των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων στην πράξη των Παρ ι σι'ων της 24ης 
Ιουλι'ου 1971 και στη διεθνή σύμβαση της Ρώμης για τα δικαιώματα των 
καλλιτεχνών, ερμηνευτών ή εκτελεστών, των παραγωγών 
φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοφωνίας, 
της 26ης Οκτωβρίου 1961 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή) 

- 2 -
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΕΗ 
Η ΠΡΟΕΕΓΓΙΕΗ THE ΕΠΙΤΡΟΠΗΕ ΕΝΑΝΤΙ ΤΩΝ ΠΟΛΥΜΕΡΩΝ ΕΥΜΒΑΕΕΩΝ ΕΤΑ ΘΕΜΑΤΑ ΤΩΝ 
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΕ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΓΓΕΝΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ Η 
ΑΝΑΓΚΑΙΟΤΗΤΑ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΕ ΔΡΑΕΗΕ. 
1. Ενώπιον του αυξανόμενου ρόλου που διαδραματίζουν τα πνευματικά και 
συγγενικά δικαιώματα στις οικονομικές δρατηριότητες, αλλά και αντιμέτωποι 
με τις πνευματικές τους επιπτώσεις - καθώς τα πνευματικά και συγγενικά 
δικαιώματα αποτελούν το υπόβαθρο της πνευματικής δημιουργίας - και τις 
μεταβολές που προκαλεί η τεχνολογία, η Κοινότητα υπογράμμισε τα τελευταία 
χρόνια την αναγκαιότητα ενίσχυσης της προστασίας των εν λόγω δικαιωμάτων. 
Την εκτίμηση αυτή τη συμμερίζονται σχεδόν όλοι. Πράγματι, όχι μόνον οι 
ενδιαφερόμενοι επαγγελματικοί κύκλοι, αλλά και πολυάριθμα κράτη και 
αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί αναγνώρισαν ότι θα πρέπει να ληφθούν μέτρα 
για το θέμα αυτό όσο γίνεται ταχύτερα. 
2. Η άποψη που πρεσβεύει η Επιτροπή - σύμφωνα εξάλλου με όσα έχει 
προδιαγράψει στην Πράσινη της Βίβλο^1^ - είναι ότι η κοινοτική δράση 
οφείλει να αναπτυχθεί με κύριους άξονες δύο παράλληλα και 
αλληλοσυμπληρωματικά επίπεδα: στο εσωτερικό επίπεδο, ενόψει της 
δημιουργίας της μεγάλης αγοράς του 1993, αλλά και στο διεθνές πολυμερές 
επίπεδο, ενόψει της δημιουργίας ενός παγκόσμιου κλίματος που θα εμπεδώνει 
τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα και θα 
τους απονέμει επαρκή και αποτελεσματική ελάχιστη προστασία, από την οποία 
θα μπορούν πλέον επίσης να επωφελούνται και οι δικαιούχοι οι οποίοι 
κατάγονται από την Κοινότητα. 
3. Όπως σημειώνεται στην Πράσινη Βίβλο, "κάθε δράση σε κοινοτική κλίμακα 
πρέπει να βασίζεται στις εξής σκέψεις. Η πνευματική και καλλιτεχνική 
δημιουργικότητα αποτελεί πολύτιμο αγαθό. Είναι η πηγή της πολιτιστικής 
ταυτότητας της Ευρώπης, αλλά και της αντίστοιχης ταυτότητας καθενός από τα 
κράτη που τη συναπαρτίζουν. Πρόκειται για ουσιαστική πηγή οικονομικού 
πλούτου και ευρωπαϊκής επιρροής στην υφήλιο. Η δημιουργικότητα αυτή 
οφείλει να προστατεύεται, είναι ανάγκη να αναβαθμίζεται και να 
προωθείται." 
Η δράση αυτή δεν είναι ωστόσο δυνατόν να τεθεί αποτελεσματικά σε εφαρμογή, 
χωρίς να ληφθούν υπόψη οι προσπάθειες εναρμόνισης που έχουν ήδη γίνει σε 
διεθνή κλίμακα και ιδίως οι προσπάθειες του ΠΟΠΙ (Παγκόσμια Οργάνωση 
Προστασίας της Ιδιοκτησίας επί των έργων της διανοίας). 
4. Ετο πολυμερές επίπεδο, η Κοινότητα υποστήριξε πάντοτε τις προσπάθειες που 
καταβλήθηκαν για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων, είτε επρόκειτο 
για τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της ΠΟΠΙ ή της ΓΣΔΕ 
(TRIPS - Trade Related Intellectual Property Rights) (ΕΕΔΠΙ - Ευγγενικά 
εμπορικά δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας) διαδραματίζοντας ενεργό ρόλο 
στις προσπάθειες αυτές. Η Κοινότητα είναι στην ουσία πεπεισμένη ότι η 
απάντηση θα πρέπει κατά κύριο λόγο να δοθεί σε παγκόσμια κλίμακα ή, 
τουλάχιστον, σε ένα πλαίσιο όσο γίνεται ευρύτερο, λόγω της διεθνοποίησης 
των προβλημάτων των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, που οφείλονται 
ιδίως στις νέες τεχνολογίες. Εκείνο που προέχει ωστόσο είναι να 
διαπιστωθεί ότι σε πολυμερές πλαίσιο οι θέσεις 
(1) Πράσινη Βίβλος για το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την τεχνολογική 
πρόκληση C0M(88)172 τελικό του Ιουνίου 1988. 
- 3" 
των κρατών επί ορισμένων πτυχών αποκλίνουν, με αποτέλεσμα να πρέπει να 
βρεθεί μία δίκαιη ισορροπία μεταξύ του επιπέδου προστασίας που αξιώνουν 
ορισμένες χώρες και του συμφέροντος που πρυτανεύει για άλλα κράτη να 
μεριμνήσουν για την πρόσβαση του μεγαλύτερου δυνατού αριθμού ατόμων στην 
πληροφόρηση και τον πολιτισμό. 
Από τη δική της πλευρά, η Κοινότητα αποβλέπει σ'ένα υψηλό επίπεδο προστασίας 
των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων, 
ιδίως προς όφελος των δημιουργών και καλλιτεχνών, εξασφαλίζοντας παράλληλα 
ότι δεν θα θιγεί σε υπέρμετρο βαθμό ο ανταγωνισμός. Η Κοινότητα πιστεύει 
στην ουσία ότι τουλάχιστον μεσοπρόθεσμα η εξέλιξη αυτή θα είναι επικερδής 
για όλα τα αναπτυγμένα ή αναπτυσσόμενα κράτη, αλλά και για την πνευματική 
δημιουργία στο σύνολο της. 
5. Μέσα σ'αυτό το γενικότερο πλαίσιο, η Επιτροπή εκτιμά ότι θα πρέπει να 
αναμιχθεί κοινοτική δράση σε εσωτερική κλίμακα, χωρίς καθυστέρηση. 
Ετο μέτρο που η προστασία που παρέχεται σε διεθνή κλίμακα είναι επαρκής, η 
Κοινότητα δεν χρειάζεται να παρέμβει με συγκεκριμένο τρόπο. Για να 
επιτευχθεί ωστόσο κάποια ισορροπία μεταξύ των θέσεων των κρατών, ενδέχεται 
οι λύσεις που έχουν βρεθεί να μην ανταποκρίνονται πλήρως στα συμφέροντα των 
δημιουργών, συγγραφέων ή καλλιτεχνών, αλλά και στα συμφέροντα των κρατών της 
Κοινότητας. Υπάρχει επίσης το ενδεχόμενο, μόνο ένα μέρος των κρατών μελών 
της Κοινότητας να έχει προσχωρήσει σε μία πολυμερή σύμβαση, με αποτέλεσμα 
να ποικίλλει, ανάλογα με τη χώρα, και η έκταση της προστασίας - ή έστω και 
της απονομής κάποιου δικαιώματος. 
θα πρέπει στην ουσία να υπενθυμίσουμε ότι, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στην 
Ενιαία Πράξη, η Κοινότητα οφείλει να έχει λάβει, πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 
1992, τα μέτρα που στοχεύουν στην εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς, θα 
πρέπει δηλαδή να έχει εγκαθιδρύσει ένα χώρο χωρίς σύνορα, εντός του οποίου 
εξασφαλίζεται η ελεύθερη διακίνηση των εμπορευμάτων, των προσώπων, των 
υπηρεσιών, και των κεφαλαίων. Η υλοποίηση των πολυμερών συμβάσεων σε εθνική 
κλίμακα - έστω και από τα δώδεκα κράτη μέλη - ενδέχεται να μην είναι επαρκής 
για την επίτευξη του προαναφερθέντος στόχου, ο οποίος εκφράζει την 
χαρακτηριστική ιδιομορφία της Κονότητας και τοποθετείται, σε γενικές 
γραμμές, εκτός του πλαισίου των ανησυχιών που επικρατούν σε πολυμερή 
κλίμακα. 
Η Κοινότητα έχει καθήκον να δράσει, ιδίως στις περιπτώσεις αυτές. 
6. Με άλλα λόγια δηλαδή, οι πολυμερείς συμβάσεις είναι δυνατόν να αποτελέσουν 
ένα "υπόβαθρο", μία κοινή βάση εναρμόνισης, επί της οποίας, λόγω των 
ιδιαζόντων συμφερόντων και της ιδιομορφίας της Κοινότητας, οφείλουν να 
επεξεργαστούν οι συμπληρωματικές διατάξεις που ενισχύουν την προστασία των 
δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων, 
ενσωματώνοντας τας τα στο κεκτημένο του κοινοτικού δικαίου. 
Μια τέτοια προσέγγιση συμβαδίζει πλήρως με τις ευρωπαϊκές πολιστικές 
παραδόσεις, καθώς και με το γράμμα και το πνεύμα των εφαρμοστέων πολυμερών 
συμβάσεων. Οι συμβάσεις αυτές καθιστούν στην ουσία δυνατές τις ιδιαίτερες 
διευθετήσεις μεταξύ κρατών, με βάση τις οποίες απονέμονται πιο εκτεταμένα 
δικαιώματα στους δικαιούχους. 
- 4 -
Επομένως, δεν αποκλείεται η Επιτροπή να οδηγηθεί, σε κάποια μεταγενέστερη 
φάση, στο σημείο να προτείνει την πληρέστερη εναρμόνιση σε σχέση με ορισμένα 
πιο εξειδικευμένα σημεία. Μέσα σ'αυτή την προοπτική, ένα τέτοιο υπόβαθρο θα 
διευκολύνει μόνο, έμπρακτα, την άσκηση των αρμοδιοτήτων που θεμελιώνονται 
στη συνθήκη της Ρώμης, οι οποίες επιτρέπουν ήδη την ανάληψη κοινοτικής 
δράσης για συγκεκριμένες πτυχές του δικαιώματος πνευματικής ιδιοκτησίας και 
των συγγενικών δικαιωμάτων. 
Η παρούσα πρόταση αιι6φααι\ς δεν προδικάζει εξάλλου το ενδεχόμενο κατά την 
προσεχή αναθεώρηση της σύμβασης της Βέρνης να αναλάβει η Κοινότητα ενέργειες 
για τη βελτίωση κατά τον κατάλληλο τρόπο των δυνατοτήτων προστασίας των 
προϊόντων που αφορούν τα πνευματικά δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένων των 
προϊόντων λογισμικού, εξασφαλίζοντας παράλληλα τις δυνατότητες ανταγωνισμού 
στις αγορές. 
Η ΠΡΟΣΧΩΡΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΕ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ 
ΒΕΡΝΗΣ (ΠΡΑΞΗ ΤΩΝ ΠΑΡΙΣΙΩΝ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΡΩΜΗΣ. 
7. Δύο πολυμερείς συμβάσεις διαδραματίζουν καίριο ρόλο στα ζητήματα των 
δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων, τόσο 
λόγω του περιεχομένου τους, όσο και εξαιτίας του αριθμού των 
αντισυμβαλλομένων χωρών. Πρόκειται για τη σύμβαση της Βέρνης περί 
προστασίας των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων - στην οποία, την 1η 
Μαρτίου 1990, συμμετείχαν ως αντισυμβαλλόμενα μέρη 84 κράτη - και τη σύμβαση 
της Ρώμης περί της προστασίας των καλλιτεχνών, ερμηνευτών ή εκτελεστών, των 
παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοφωνίας - στην οποία 
συμμετείχαν ως αντισυμβαλλόμενα μέρη 35 κράτη, την 1η Μαρτίου 1990. 
α) Η oOuBgqn της Bfavnc 
8. Η σύυΒαοη xnc Béovnc. που χρονολογείται από το 1886, διήλθε από διαδοχικές 
αναθεωρήσεις, που είναι γνωστές με την ονομασία της "Πράξη των ... (πόλη 
στην οποία πραγματοποιήθηκε η διπλωματική διάσκεψη αναθεώρησης)". Για να 
τεθεί σε ισχύ κάθε πράξη, χρειάζεται η κύρωση της από τα κράτη. 
Οι δύο τελευταίες αναθεωρήσεις, οι διατάξεις των οποίων επί της ουσίας 
(άρθρα 1 έως 21) τέθηκαν σε ισχύ, είναι η Πράξη των Βρυξελλών της 26ης 
Ιουνίου 1948 και η Πράξη των Παρισίων της 24ης Ιουλίου 197ΐ(2). 
9. Με την τελευταία αυτή Πράξη επήλθαν πολυάριθμες βελτιώσεις, από τις οποίες 
θα σχολιαστούν εδώ οι κυριότερες. 
Άρθρο 2 
Υπό το καθεστώς της Πράξης των Βρυξελλών (άρθρο 2, 5η παράγραφος), τα έργα 
των εφαρμοσμένων τεχνών δεν προστατεύονταν σε όλες τις συνυπογράφουσες 
χώρες. Ετο εξής, εάν ένα κράτος δεν προστατεύει τα έργα αυτά βάσει της 
ειδικής του νομοθεσίας για τα σχέδια και πρότυπα, επέρχεται η προστασία 
τους, υπό τη μορφή των καλλιτεχνικών έργων. 
(2) Η αναθεώρηση που έγινε στη Ετοκχόλμη στις 14 Ιουλίου 1967 δεν έχει τεθεί 
σε ισχύ, όσον αφορά τις διατάξεις της ουσίας, οι οποίες συμπεριλήφθηκαν, 
ωστόσο, χωρίς μεταβολές στην Πράξη των Παρισίων. 
Τα άρθρα 22 και 23 της Πράξης των Παρισίων, αναφορικά με τη συνέλευση και 
την εκτελεστική επιτροπή, έχουν υποστεί περιορισμένες τροποποιήσεις, οι 
οποίες υιοθετήθηκαν από τη συνέλευση της Ένωσης της Βέρνης CJTIÇ Οκτωβρίου 
1979 και τέθηκαν σε ισχύ στις 19 Νοεμβρίου 1984. 
- 5 -
Άρθρα 3 έως 6 
Οι διατάξεις αυτές ρυθμίζουν το πεδίο εφαρμογής της σύμβασης όσον αφορά τους 
προστατευόμενους δημιουργούς και έργα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζονται στα 
άρθρα αυτά, η διάταξη των οποίων ήταν αρκετά συγκεχυμένη στα προγενέστερα 
κείμενα, ανασυντάχθηκαν με συστηματικό τρόπο, γεγονός που καθιστά την 
κατανόηση τους ευχερέστερη. 
Το άρθρο 3 αναφέρει τα κριτήρια που επιτρέπουν να προσδιορισθεί εάν ένα έργο 
προστατεύεται από τη σύμβαση ή όχι. Η Πράξη των Παρισίων προστατεύει όλα τα 
έργα που δημοσιεύονται από υπηκόους των συνυπογραφουσών χωρών. Τα έργα που 
δημοσιεύονται εκτός των χωρών της Ένωσης προστατεύονται επίσης, περίπτωση 
που δεν ίσχυε στην Πράξη των Βρυξελλών (άρθρο 6, 1η παράγραφος). Η πράξη 
των Παρισίων επεκτείνει εξάλλου τον κύκλο των προστατευομένων δημιουργών, 
εξομοιώνοντας με τους υπηκόους των χωρών της Ένωσης τους δημιουργούς που δεν 
κατάγονται από μία από τις χώρες αυτές, οι οποίοι όμως έχουν τη συνήθη 
κατοικία τους σε μία από τις χώρες αυτές (2η παράγραφος). Η διάταξη αυτή 
εφαρμόζεται επίσης για τους απάτριδες και πρόσφυγες δημιουργούς. 
Άρθρο 661 ς 
Η Πράξη των Βρυξελλών δεν υποχρέωνε τα κράτη να προστατεύουν τα ηθικά 
δικαιώματα του δημιουργού - το δικαίωμα διεκδίκησης της πατρότητας του 
έργου, καθώς και το δικαίωμα εναντίωσης σε τροποποιήσεις του έργου, που 
ζημιώνουν την τιμή ή υπόληψη του - παρά μόνο μέχρι τη στιγμή του θανάτου του 
δημιουργού. Το νέο κείμενο παρατείνει την προστασία τουλάχιστον μέχρι την 
εκπνοή της προστασίας των περιουσιακών δικαιωμάτων του δημιουργού. Ωστόσο, 
τα κράτη εκείνα η ισχύουσα νομοθεσία των οποίων, κατά τη στιγμή της 
προσχώρησης στην πράξη των Παρισίων, δεν περιλάμβαναν διατάξεις, για τις 
οποίες εξασφαλιζόταν η προστασία όλων των επιταγών των δικαιωμάτων ηθικής 
φύσεως, έχουν την ευχέρεια να προβλέψουν την απόσβεση ορισμένων εξ αυτών των 
δικαιωμάτων, έπειτα από τον θάνατο του δημιουργού. 
Άρθρο 7 
Η πεντηκονταετής προθεσμίας προστασίας μετά το θάνατο του δημιουργού, που 
προβλέπεται στην Πράξη των Βρυξελλών, δεν παρατάθηκε. Υιοθετήθηκε όμως μία 
σύσταση από τη Διάσκεψη της Ετοκχόλμης, ενόψει της σύναψης μίας πολυμερούς 
συμφωνίας, με την οποία παρατείνεται η χρονική διάρκεια προστασίας. 
Η Πράξη των Βρυξελλών δεν καθόριζε ελάχιστη διάρκεια προστασίας για τα 
κινηματογραφικά έργα, τα φωτογραφικά έργα και τις εφαρμοσμένες τέχνες. Η 
χρονική αυτή διάρκεια ήταν ταυτόσημη με τη διάρκεια που προβλεπόταν από τη 
νομοθεσία της χώρας στην οποία αξιωνόταν η παροχή προστασίας (άρθρο 7, 3η 
παραγρ.). Ετο εξής, η χρονική διάρκεια προστασίας των κινηματογραφικών 
έργων θα ανέρχεται τουλάχιστον σε πενήντα έτη, που θα είναι δυνατόν να 
υπολογίζονται με βάση δύο εκδοχές, η εκλογή μεταξύ των οοπίων θα 
εναποτίθεται στις χώρες της Ένωσης (2η παραγρ.). Οσον αφορά τα φωτογραφικά 
έργα και τις εφαρμοσμένες τέχνες, τα κράτη οφείλουν να παρέχουν τουλάχιστον 
είκοσι πενταετή προστασία, από τη στιγμή της υλοποίησης τους (4η παράγραφος). 
Άρθρο 9 
Σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, το αποκλειστικό δικαίωμα αναπαραγωγής 
περιλαμβάνεται στην ελάχιστη προστασία που κατοχυρώνεται από τη σύμβαση και 
που ενσωματώθηκε στη Εύμβαση της Βέρνης μόλις τη στιγμή της αναθεώρησης της 
Ετοκχόλμης. Όλοι οι τρόποι αναπαραγωγής καλύπτονται από το αυτό το 
αποκλειστικό δικαίωμα. 
Ετη δεύτερη παράγραφο αναφέρονται οι πιθανές παρεκκλίσεις. Τα 
συνυπογράφοντα κράτη μπορούν να περιορίσουν το δικαίωμα αναπαραγωγής (σε 
ορισμένες ειδικές περιπτώσεις). Οι εξαιρέσεις που προβλέπονται από την 
εθνική νομοθεσία δεν πρέπει ωστόσο να βλάπτουν ούτε την ομαλή εκμετάλλευση 
του έργου, αλλά ούτε και τα νόμιμα συμφέροντα του δημιουργού. 
Άρθρο 1461 ς 
Το άρθρο αυτό διέπει τα δικαιώματα των δημιουργών κινηματογραφικών έργων. 
Αν εξαιρέσουμε την 1η παράγραφο, που αντιστοιχεί στο άρθρο 14, παράγραφος 2, 
της Πράξης των Βρυξελλών, όλες οι άλλες διατάξεις συμπεριλήφθηκαν από το 
κείμενο της Στοκχόλμης. Ετόχος της ρύθμισης είναι να απλουστευθεί η 
εκμετάλλευση των έργων αυτών σε διεθνή κλίμακα. Εε ό,τι αφορά τα δικαιώματα 
πνευματικής ιδιοκτησίας, οι δυσχέρειες που συνδέονται με την εκμετάλλευση 
των έργων αυτών οφείλονται κατά κύριο λόγο στο γεγονός ότι οι κάτοχοι των 
δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας ποικίλλουν, ανάλογα με τις εθνικές 
νομοθεσίες των κρατών της Ένωσης. 
10. Όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας είναι αντισυμβαλλόμενα μέρη της Εύμβασης 
της Βέρνης, Πράξης των Παρισίων, με εξαίρεση το Βέλγιο και την Ιρλανδία, που 
ακόμα δεσμεύονται από την Πράξη των Βρυξελλών του 1948. Οφείλει επίσης να 
σημειωθεί ότι πολυάριθμα κράτη, με τα οποία η Κοινότητα διατηρεί σχέσεις και 
ιδίως η ΗΠΑ, η Ιαπωνία, ορισμένες χώρες της ΕΖΕΕ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων 
Ευναλλαγών) και της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης είναι μέλη της σύμβασης 
αυτής στην Πράξη των Παρισίων. Η Ένωση Σοβιετικών Εοσι ολιστικών Δημοκρατιών 
ανακοίνωσε πρόσφατα την πρόθεση της να προβεί επίσης σε κύρωση της σύμβασης 
αυτής. 
β) Η qouBoon Tnc Ptfrunc 
11. Η ούυΒαοη Tnc Péunc του 1961 ρυθμίζει με αναλυτικό τρόπο τα δικαιώματα που 
είναι κοινώς γνωστά με την ονομασία "συγγενικά δικαιώματα". Με τη σύμβαση 
επιδιώκεται να εξασφαλισθεί η έννομη προστασία των συμφερόντων που δεν 
αναγνωρίζονται ούτε από τη Εύμβαση της Βέρνης, ούτε από την παγκόσμια 
σύμβαση για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας^3) και ιδίως να 
κατοχυρωθεί η προστασία των καλλιτεχνών ερμηνευτών. 
12. Οταν επεξεργάστηκε η σύμβαση αυτή το 1961, προπορευόταν, σε σύγκριση με 
πολυάριθμες εθνικές νομοθεσίες. Επιπλέον, στο άρθρο 26 της σύμβασης 
προβλεπόταν ότι τη στιγμή της κατάθεσης των εγγράφων κύρωσης, αποδοχής ή 
προσχώρησης, κάθε κράτος ώφειλε να είναι σε θέση, σύμφωνα με τις διατάξεις 
της εθνικής του νομοθεσίας, να εφαρμόσει τις διατάξεις της ίδιας της 
σύμβασης. Οι λόγοι αυτοί εξηγούν ιδίως γιατί ο αριθμός των 
αντισυμβαλλομένων κρατών παρέμεινε περιορισμένος, μέχρι πρόσφατα. 
(3) Η παγκόσμια σύμβαση περί των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας της 
6ης Σεπτεμβρίου 1952 που αναθεωρήθηκε στο Παρίσι στις 24 Ιουλίου 1971, 
είχε σχεδιαστεί κατά τρόπο ώστε να καταστεί δυνατή η προσχώρηση σε ένα 
πολυμερές μέσο για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ενός ορισμένου 
αριθμού κρατών που δεν ήταν διατεθιμένα να εγγυηθούν το υψηλό ελάχιστο 
επίπεδο προστασίας των δημιουργών που προβλεπόταν από τη σύμβαση της 
Βέρνης. Το γεγονός αυτό εξηγεί την πιο περιορισμένη προστασία των 
δημιουργών που κατοχυρώνεται από την παγκόσμια σύμβαση, σε σχέση με τη 
Εύμβαση της Βέρνης. 
- 7 -
13. Εδώ και αρκετό καιρό μπορεί ωστόσο να διαπιστωθεί ότι υπάρχει αυξημένο 
ενδιαφέρον για τη σύμβαση αυτή. Πράγματι, από την 1η Ιανουαρίου 1987 έξι 
κράτη έγιναν αντισυμβαλλόμενα μέρη, από τα οποία δύο μέσα στο 1990. θα 
πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι μεταξύ των αντισυμβαλλομένων μερών της 
σύμβασης αυτής συγκαταλέγονται πολυάριθμα κράτη, με τα οποία η Κοινότητα 
διατηρεί σχέσεις και ιδίως η πλειοψηφία των χωρών της ΕΖΕΕ και η Ιαπωνία. 
14. Από τα κράτη μέλη της Κοινότητας, επτά είναι μέλη της και συγκεκριμένα η 
Γερμανία, η Δανία, η Γαλλία, η Ιρλανδία, η Ιταλία, το Λουξεμβούργο και το 
Ηνωμένο Βασίλειο. Η Ισπανία και η Πορτογαλία έχουν αντίστοιχα υιοθετήσει 
νομοθετήσει νομοθετικές ρυθμίσεις, το νόμο αριθ. 22/87 της 11ης Νοεμβρίου 
1987 και τον κώδικα των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των 
συγγενικών δικαιωμάτων αριθ. 45/85 της 17ης Σεπτεμβρίου 1985 - που 
αναγνωρίζουν κάποια μορφή προστασίας υπέρ των συγγενικών δικαιωμάτων. Στο 
Βέλγιο και τις Κάτω Χώρες έχουν υποβληθεί στα Κοινοβούλια νομοσχέδια, με τα 
οποία επιδιώκεται η καθιέρωση συγκεκριμένης προστασίας για τα συγγενικά 
δικαιώματα, εάν υιοθετηθούν τα σχετικά νομοσχέδια, θα καταστήσουν δυνατή 
την προσχώρηση και αυτών των κρατών στη σύμβαση της Ρώμης. 
15. Οι παρεκκλίσεις των διατάξεων των εθνικών νομοθεσιών, σε ό,τι αφορά το 
ελάχιστο εύρος προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που 
εγγυάται η Πράξη των Παρισίων της Σύμβασης της Βέρνης και η αναγνώριση 
συγγενικών δικαιωμάτων στους ερμηνευτές ή εκτελεστές καλλιτέχνες, στους 
παραγωγούς φωνογραφημάτων και στους οργανισμούς ραδιοφωνίας, ορθώνει εμπόδια 
στην ελεύθερη κυκλοφορία των εμπορευμάτων και των υπηρεσιών μεταξύ των 
κρατών μελών, ενώ προκαλεί και στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, που ζημιώνουν 
τα οικονομικά και πολιτιστικά συμφέροντα των δημιουργών, συγγραφέων και 
καλλιτεχνών, των επιχειρήσεων, των κρατών αλλά και ολόκληρης της Κοινότητας. 
16. Μία τέτοια κατάσταση αντιστρατεύεται βαθύτατα στην εσωτερική αγορά, υπό τη 
μορφή του χώρου χωρίς σύνορα, εντός του οποίου εξασφαλίζεται η ελεύθερη 
κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων. 
Με τη σημερινή κατάσταση των πραγμάτων, η προστασία των δικαιούχων εξαρτάται 
από τα εθνικά σύνορα, ανάλογα με το κατά πόσον κάποιο κράτος μέλος έχει 
προσχωρήσει στις προαναφερθείσες συμβάσεις και παραχωρεί ως εκ τούτου κάποιο 
δικαίωμα ή και όχι. 
Η Κοινότητα είναι υποχρεωμένη να κατοχυρώσει την εύρυθμη λειτουργία της 
εσωτερικής αγοράς. Οι δημιουργοί, οι συγγραφείς και οι καλλιτέχνες, αλλά 
και οι ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις πρέπει να μπορούν να μεταχειρίζονται την 
Κοινότητα ως μία και την αυτή εγχώρια αγορά, στον ευρύτερο δυνατό βαθμό. 
Αυτό καθιστά αναγκαία την εξάλειψη των ανόμοιων νομοθετικών διατάξεων που 
παρενοχλούν τη λειτουργία της αγοράς, αναχαιτίζοντας ή και μεταβάλλοντας τις 
διασυνοριακές συναλλαγές αγαθών και υπηρεσιών ή προκαλώντας στρεβλώσεις του 
ανταγωνισμού. 
17. Η προσχώρηση όλων των κρατών μελών στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) και της Ρώμης θα παρείχε τη δυνατότητα ύπαρξης ενός "κοινού 
υπόβαθρου εναρμόνισης", με στήριγμα το οποίο θα ήταν δυνατή η συνέχιση της 
κατασκευής του κοινοτικού οικοδομήματος στα θέματα των δικαιωμάτων 
πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων. Πράγματι, όσο 
λείπει αυτή η κονή βάση, θα ορθώνονταν φραγμοί σε κάθε μελλοντική εναρμόνιση 
που θα αναλάμβανε η Κοινότητα με στόχο την ενίσχυση των εν λόγω δικαιωμάτων 
ή, σε κάθε περίπτωση, θα καθυστερούσε, εξ'αιτίας του διαφορετικού βαθμού των 
ελάχιστων κανόνων, που αναγνωρίζονται από τα κράτη μέλη. 
•~8 " • 
18. Δεν θα πρέπει όμως να παραβλέψουμε και το γεγονός ότι η θέση των κρατών 
μελών και της Κοινότητας θα δώσει το παράδειγμα, προσδίνοντας μία "ώθηση" 
κατάλληλη να οδηγήσει σε ένα όλο και ευρύτερο ρεύμα προσχωρήσεων σε διεθνή 
κλίμακα στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των Παρισίων) και της Ρώμης. Αυτό 
θα είχε ως αποτέλεσμα να ενισχυθεί η ακτινοβολία του ευρωπαϊκού πολιτισμού. 
Η πνευματική δημιουργία θα δεχόταν έτσι σημαντική ώθηση, και αυτό όχι μόνο 
προς όφελος των δημιουργών, συγγραφέων και καλλιτεχνών, αλλά επίσης και των 
επιχειρήσεων, του κοινού, των κρατών μελών και της διεθνούς Κοινότητας. 
19. Η Επιτροπή επιθυμεί να υπογραμμίσει ότι η παρούσα πρόταση εντάσσεται πλήρως 
στο πλαίσιο των ενεργειών που έχει αναλάβει η Κοινότητα, αλλά εξίσου και στα 
μέτρα που έχουν λάβει άλλοι διεθνείς οργανισμοί. 
20. Έτσι, τον Ιούνιο του 1984 οι υπουργοί πολιτισμού αφιέρωσαν σημαντικό μέρος 
της πρώτης τους ανεπίσημης συνόδου σε κοινοτικό επίπεδο στην προετοιμασία 
ενός ψηφίσματος για την καταπολέμηση της οπτικοακουστικής πειρατείας. Το 
ψήφισμα αυτό υιοθετήθηκε στις 24 Ιουλίου 1984 από τους εκπροσώπους των 
κυβερνήσεων των κρατών μελών(4). Ετο πρώτο χωρίο του ψηφίσματος αυτού 
προβλέπεται ότι "τα κράτη μέλη θα προσπαθήσουν να κυρώσουν σύντομα, αν δεν 
το έχουν ακόμα κάνει, τις διεθνείς συμβάσεις που θεωρούν ότι, με τα στοιχεία 
αμοιβαιότητας που περιλαμβάνουν, είναι δυνατόν να διευκολύνουν την κίνηση 
διαδικασιών κατά των πράξεων οπτικοακουστικής πειρατείας". Ετην έκτη 
παράγραφο του σκεπτικού μνημονεύεται η σύμβαση της Ρώμης και τα μέτρα που 
έχουν ληφθεί από τη Διεθνή επιτροπή των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας 
της Εύμβασης της Βέρνης. 
Αναφορικά με το θέμα αυτό, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στο προαναφερθέν 
σύστημα και υπό το φως των πτυχών που αναλύονται στην Πράσινη της Βίβλο για 
το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας^), η Επιτροπή είναι της άποψης ότι η 
προσχώρηση όλων των κρατών μελών της Κοινότητας στις συμβάσεις της Βέρνης 
και της Ρώμης διανύει τη δυνατότητα ύπαρξης μίας συμπαγούς νομικής βάσης, 
που μπορεί να συμβάλει στην ακόμη αποτελεσματικότερη καταπολέμηση της 
πειρατείας και ιδίως της οπτικοακουστικής πειρατείας. 
Πρόκειται για ένα πρόσθετο στοιχείο - που δεν είναι και δευτερεύουσας 
σημασίας - που αποτέλεσε και την αιτιολογική βάση υποβολής της εν λόγω 
πρότασης. 
21. Πολύ πρόσφατα εξάλλου, στο σχέδιο συμφωνίας TRIPS που η Κοινότητα υπέβαλε 
στο πλαίσιο του Κύκλου της Ουρουγουάης στη ΓΕΔΕ (GATT)^6), στο άρθρο 1 
προβλέπεται ότι "τα αντισυμβαλλόμενα μέρη θα συμμορφωθούν με τις θεμελιώδεις 
διατάξεις ... της Εύμβασης της Βέρνης για την προστασία των λογοτεχνικών και 
καλλιτεχνικών έργων, που αναθεωρήθηκε στο Παρίσι το 1971...". Παρομοίως, 
στο δεύτερο μέρος, προβλέπονται ειδικές διατάξεις, στις οποίες 
επαναλαμβάνονται οι όροι της Εύμβασης της Ρώμης, για τους καλλιτέχνες, 
ερμηνευτές ή εκτελεστές, τους παραγωγούς φωνογραφημάτων και τους οργανισμούς 
ραδιοφων(ας. 
22. Η προσχώρηση στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των Παρισίων) και της Ρώμης 
αποτελεί επίσης ένα βήμα που έχει προβλεφθεί από άλλους διεθνείς 
οργανισμούς. 
(4) ΕΕ αριθ. C 204 της 3ης Αυγούστου 1984, σελίδα 1. 
(5) Πράσινη Βίβλος για το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας και την 
τεχνολογική πρόκληση COM(88)172 τελικό του Ιουνίου 1988, κεφάλαιο 2. 
(6) Έγγραφο ΜΤΝ, GNG/NG11/W/68 της 29ης Μαρτίου 1990. 
-9 -
Ετη σύσταση του που φέρει τον αριθμό R(88)2 της 18ης Ιανουαρίου 1988, η 
Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης συνιστά έτσι στις κυβερνήσεις 
των κρατών μελών να θεσπίσουν τις αναγκαίες διατάξεις, ενόψει της υλοποίησης 
των μέτρων που αποσκοπούν στην καταπολέμηση της πειρατείας στο πεδίο των 
δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων. Ετα 
μέτρα αυτά συγκαταλλέγεται η "κύρωση των συνθηκών" και, πιο συγκεκριμένα η 
μνεία ότι "τα κράτη οφείλουν να επανεξετάσουν προσεκτικά τη δυνατότητα να 
καταστούν αντισυμβαλλόμενα μέρη, εάν ήδη δεν έχουν γίνει στη: 
- Εύμβαση της Βέρνης για την προστασία των καλλιτεχνικών και λογοτεχνικών 
έργων, με τη μορφή που έλαβε στην Πράξη των Παρισίων (1971), 
- διεθνή σύμβαση για την προστασία των καλλιτεχνών, ερμηνευτών ή 
εκτελεστών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοφωνίας 
(Ρώμη, 1961)...". 
23. Η ΠΟΠΙ κατέβαλλε συνεχείς προσπάθειες, ούτως ώστε τα κράτη να προσχωρήσουν 
στις προαναφερθείσες συμβάσεις. Η δράση της αναφορικά με τα ζητήματα αυτά 
είναι πασίγνωστη. Με βάση τις σημερινές συνθήκες, αρκεί να αναφερθούμε στις 
εργασίες των διεθνών επιτροπών για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και 
στα συμπόσια που έγιναν το Μάρτιο του 1981 και το Μάρτιο του 1983, τα οποία 
υπενθυμίζονται στο ψήφισμα των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών 
(της Κοινότητας), της 24ης Ιουλίου 1984. Η Επιτροπή θεωρεί καθήκον της να 
υπογραμμίσει τη σημασία που προσδίδει στις εργασίες της ΠΟΠΙ τόσο εξ αιτίας 
της ποιότητας των εργασιών αυτών, όσο και λόγω της αντιπροσωπευτικότητάς 
τους σε παγκόσμια κλίμακα. 
Ξεκινώντας εξάλλου από το δεδομένο ότι, στο πλαίσιο της ΠΟΠΙ, θα συνέλθει το 
1991 στη Γενεύη μία επιτροπή εμπειρογνωμόνων για να εξετάσει εάν χρειάζεται 
να αναληφθεί η επεξεργασία ενός πρωτοκόλλου σχετικού με τη σύμβαση της 
Βέρνης, η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι η προσχώρηση όλων των κρατών μελών 
της Κοινότητας στη Εύμβαση της Βέρνης (Πράξη των Παρισίων) θα μπορούσε να 
συμβάλει εύλογα στην επιτυχία των εργασιών αυτών, που στοχεύουν στην 
ενίσχυση της προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας σε παγκόσμια 
κλίμακα. 
24. Εε όλες τις φάσεις των εξελίξεων που αναλύθηκαν προηγουμένως, η Επιτροπή 
διευκρίνισε τους λόγους που αποτέλεσαν και το υπόβαθρο της παρούσας πρότασης 
και κατέδειξε ότι η εν λόγω πρόταση εντάσσεται αρμονικά στις εργασίες που 
διεξάγονται από άλλους διεθνείς οργανισμούς ευρωπαϊκών και παγκόσμιων 
διαστάσεων. 
Πρέπει, εξάλλου, να υπογραμμιστεί ότι υπό το φως των εξελίξεων στις εργασίες 
σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα θα μπορούσε με αυτή την ιδιότητα να 
προσχωρήσει στις συμβάσεις αυτές. Η παρούσα πρόταση πάντως δεν προδικάζει 
σε καμία περίπτωση άλλες πρωτοβουλίες που έχουν ως στόχο την προσχώρηση της 
Κοινότητας με την ιδιότητα της αυτή στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) και της Ρώμης. 
Μία τελευταία πτυχή οφείλει ακόμη να διευκρινιστεί: η ποοθεουία. εντός της 
οποίας όλα τα κράτη μέλη της Κοινότητας οφείλουν να καταστούν 
αντισυμβαλλόμενα μέρη των συμβάσεων της Βέρνης (Πράξη των Παρισίων) και της 
Ρώμης. Αν ληφθεί ιδίως υπόψη το γεγονός ότι, βάσει των άρθρων 36 της 
Εύμβασης της Βέρνης και 26 της Εύμβασης της Ρώμης, κατά τη χρονική στιγμή 
της κατάθεσης των εγγράφων κύρωσης, αποδοχής ή προσχώρησης, κάθε κράτος 
οφείλει να είναι σε θέση να προσδώσει ισχύ ή να εφαρμόσει τις εν λόγω 
συμβάσεις και ότι, εξ αιτίας του γεγονότος αυτού, θα χρειαστεί να κινηθούν 
οι νομοθετικές διαδικασίες σε ορισμένα κράτη μέλη, η Επιτροπή εκτιμά ότι η 
χρονική προθεσμία που θα χρειαστεί για να καταστούν όλα τα δώδεκα κράτη μέλη 
αντισυμβαλλόμενα μέρη στις εν λόγω συμβάσεις, θα πρέπει να καθορισθεί στις 
31 Δεκεμβρίου 1992, ημερομηνία εκπνοής της χρονικής περιόδου, εντός της 
οποίας επιδιώκεται η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς. 
-10 -
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
περί της προσχώρησης των κρατών μελών στη Σύμβαση της Βέρνης για την προστασία 
των λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων στην Πράξη των Παρισίων της 24ης 
Ιουλίου 1971 και στη διεθνή σύμβαση της Ρώμης για τα δικαιώματα των 
καλλιτεχνών, ερμηνευτών ή εκτελεστών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των 
οργανισμών ραδιοφωνίας, της 26ης 
Οκτωβρίου 1961. 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και ιδίως τα 
άρθρα 57, παράγραφος 2, 66, 100α και 113, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, 
έχοντας υπόψη τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι η Σύμβαση της Βέρνης (Πράξη των Παρισίων) και η Σύμβαση της Ρώμης εγγυώνται 
ένα ελάχιστο επίπεδο προστασίας, αντιστοίχως, για τους συγγραφείς και τους 
καλλιτέχνες, ερμηνευτές ή εκτελεστές, τους παραγωγούς φωνογραφημάτων και τους 
οργανισμούς ραδιοφωνίας και ότι λόγω του περιεχομένου τους, οι εν λόγω 
συμβάσεις αποτελούν αντικείμενο ευρείας συναίνεσης, σε διεθνή κλίμακα, 
ότι δέκα κράτη μέλη είναι ήδη αντισυμβαλλόμενα μέρη της Εύμβασης της Βέρνης 
στην Πράξη των Παρισίων, ενώ τα δύο άλλα δεσμεύονται ακόμη από την Πράξη των 
Βρυξελλών της 26ης Ιουνίου 1948 και ότι εξάλλου μόνο η πλειοψηφία των κρατών 
μελών έχει προσχωρήσει στη Εύμβαση της Ρώμης σχετικά με τα "συγγενικά 
δικαιώματα", 
- 11 -
ότι οι αποκλίσεις των εθνικών νομοθεσιών αναφορικά με την ελάχιστη έκταση 
προστασίας των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας που εγγυώνται από την Πράξη 
των Παρισίων και με την αναγνώριση των δικαιωμάτων των καλλιτεχνών, ερμηνευτών 
ή εκτελεστών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών ραδιοφωνίας θέτει 
φραγμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία των ερμπορευμάτων και των υπηρεσιών, ενώ 
προκαλεί παράλληλα και στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, από τις οποίες ζημιώνονται 
τα οικονομικά και καλλιτεχνικά συμφέροντα των δημιουργών, συγγραφέων και 
καλλιτεχνών και των ενδιαφερομένων επιχειρήσεων και ότι η κατάσταση αυτή είναι 
αντίθετη στην εγκαθίδρυση και λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, υπό τη μορφή 
χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα, εντός του οποίου εξασφαλίζεται η ελεύθερη 
κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων, 
σύμφωνα με όσα ακριβώς προβλέπονται στο άρθρο 8Α της Ευνθήκης, 
ότι η προσχώρηση όλων των κρατών μελών στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) και της Ρώμης είναι σε θέση να συμβάλει σημαντικά στην καταπολέμηση 
της πειρατείας των οπτικοακουστικών έργων, όπως προκύπτει και από το ψήφισμα 
των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, της 24ης Ιουλίου 1984, σχετικά 
με την καταπολέμηση της οπτικοακουστικής πειρατείας <1), 
ότι η προσχώρηση όλων των κρατών μελών στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) και της Ρώμης θα δώσει τη δυνατότητα ύπαρξης μίας κοινής βάσης 
εναρμόνισης, με υπόβαθρο που θα επιτρέψει να συνεχιστεί ευχερέστερα το έργο 
ανέγερσης του κοινοτικού οικοδομήματος στα θέματα των δικαιωμάτων πνευματικής 
ιδιοκτησίας και των συγγενικών δικαιωμάτων· 
ότι, λόγω της διεθνοποίησης των ζητημάτων που συνδέονται με τα δικαιώματα 
πνευματικής ιδιοκτησίας και τα συγγενικά δικαιώματα, πρέπει να επιδιωχθεί 
βελτιωμένη προστασία των προαναφερθέντων δικαιωμάτων σε διεθνή κλίμακα* ότι η 
προσχώρηση όλων των κρατών μελών στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των Παρισίων) 
και της Ρώμης ενδέχεται να ευνοήσει την προσχώρηση άλλων κρατών και ότι η 
απόφαση αυτή εντάσσεται πλήρως στο πλαίσιο των ενεργειών που καταβάλλουν άλλοι 
διεθνείς οργανισμοί και ιδίως η ΠΟΠΙ, η ΓΕΔΕ και το Ευμβούλιο της Ευρώπης· 
(1) ΕΕ αριθ. C 204, 3.08.1984, σ. 1. 
- 12 -
ότι θέματα όπως αυτά που ρυθμίζονται από τις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας· ότι με την παρούσα 
κατάσταση των πραγμάτων η προσχώρηση της Κοινότητας δεν είναι δυνατή χωρίς να 
γίνει τροποποίηση που θα επιτρέπει την προσχώρηση διεθνών οργανισμών* ότι υπό 
το φως των εξελίξεων στις εργασίες σε κοινοτικό επίπεδο η Κοινότητα θα μπορούσε 
με την ιδιότητα της αυτή να προσχωρήσει στις συμβάσεις της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) και της Ρώμης· ότι η παρούσα απόφαση δεν θίγει καθόλου μιά τέτοια 
προσχώρηση, κατάλληλες προτάσεις για την οποία μπορούν να υποβληθούν, όταν 
έρθει η ώρα, στο Συμβούλιο· ότι εν τω μεταξύ πρέπει το Ευμβούλιο να αποφασίσει 
ότι τα κράτη μέλη θα προσχωρήσουν στις εν λόγω συμβάσεις· 
ότι προέχει να προβλεφθεί μία χρονική προθεσμία, εντός της οποίας όλα τα κράτη 
μέλη θα καταστούν αντισυμβαλλόμενα μέρη των συμβάσεων της Βέρνης (Πράξη των 
Παρισίων) και της Ρώμης· ότι, συνεκτιμώντας το γεγονός ότι θα χρειαστεί να 
κινηθούν οι νομοθετικές διαδικασίες σε ορισμένα κράτη μέλη, η εν λόγω προθεσμία 
πρέπει να καθορισθεί για τις 31 Δεκεμβρίου 1992, ημερομηνία εκπνοής της 
χρονικής περιόδου, εντός της οποίας επιδιώκεται η ολοκλήρωση της εσωτερικής 
αγοράς, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ 
Άρθρο 1 
Τα κράτη μέλη κυρώνουν ή προσχωρούν και συμμορφώνονται το αργότερο στις 31 
Δεκεμβρίου 1992, με τις διατάξεις της Σύμβασης της Βέρνης για την προστασία των 
λογοτεχνικών και καλλιτεχνικών έργων στην Πράξη των Παρισίων της 24ης Ιουλίου 
1971 και της διεθνούς σύμβασης της Ρώμης για την προστασία των καλλιτεχνών, 
ερμηνευτών ή εκτελεστών, των παραγωγών φωνογραφημάτων και των οργανισμών 
ραδιοφωνίας της 26ης Οκτωβρίου 1961. 
Άρθρο 2 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Βρυξέλλες, 
Για το Ευμβούλιο 
0 Πρόεδρος 
-Ί3 
NOTE ON FINANCIAL IMPACT 
The present proposal does not have budgetary consequences 
for the Community. Should any budgetary need occur It would 
be borne by existing resources of DG III. 
ΛΗ-
NOTE ON S .Μ.Ε. 's 
The present proposal has no Impact on S.M.E 
contain specific measures for S.M.E.'s. s and does not 
- AS-
ISSN 0254-1483 
COM(90)582 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 16 06 
Αρι*. καταλόγου : CB-CO-90-690-GR-C 
ISBN 92-77-68123-3 
ΤΙΜΗ ΠΩΛΗΣΗΣ μέχρι 30σελίδες: 3,50ECU για κάδε 10 επιπλέον σελίδες: 1,25 ECU 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg