ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Στις 29 Ιουνίου 2011 η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση για το επόμενο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο για την περίοδο 2014-2020: Προϋπολογισμός για την «Ευρώπη 2020»[1]. Η απλούστευση της υλοποίησης της πολιτικής, η επικέντρωση στα αποτελέσματα και η αυστηρότερη τήρηση των όρων είναι ορισμένα από τα κυριότερα χαρακτηριστικά της επόμενης γενιάς προγραμμάτων.

Η απλούστευση έχει ορισθεί ως βασικός στόχος στην ανακοίνωση για την επανεξέταση του προϋπολογισμού της ΕΕ[2], στο πρόγραμμα για την «έξυπνη νομοθεσία»[3] και την προαναφερθείσα ανακοίνωση για το προσεχές πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. Η πείρα δείχνει ότι η πολυμορφία και ο κατακερματισμός των κανόνων που διέπουν τα προγράμματα δαπανών της τρέχουσας περιόδου προγραμματισμού θεωρούνται συχνά ως ασκόπως περίπλοκα και ότι είναι δύσκολη η εφαρμογή και ο έλεγχος τους. Το γεγονός αυτό επιβάλλει μεγάλη διοικητική επιβάρυνση στους δικαιούχους καθώς και στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη, με το μη επιδιωκόμενο αποτέλεσμα να αποθαρρύνεται η συμμετοχή, να αυξάνονται τα ποσοστά σφάλματος και να καθυστερεί η εφαρμογή. Αυτό σημαίνει ότι δεν αξιοποιούνται πλήρως τα δυνητικά οφέλη των προγραμμάτων της ΕΕ.

Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το Ταμείο Συνοχής (ΤΣ), το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το μελλοντικό Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ), (στο εξής «Ταμεία του ΚΣΠ»), επιδιώκουν συμπληρωματικούς στόχους πολιτικής και η διαχείρισή τους γίνεται με επιμερισμό από τα κράτη μέλη και την Επιτροπή. Είναι, συνεπώς, σημαντικό να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα όλων των διαρθρωτικών μέσων για την υλοποίηση των στόχων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών, των προγραμμάτων και για να υπάρξουν οι βέλτιστες συνέργειες και αποτελεσματικότητα των διαφόρων μέσων. Αυτό θα επιτευχθεί μέσω ασφαλών όρων πολιτικής και κανονιστικού και θεσμικού πλαισίου για τα Ταμεία, της μεγαλύτερης έμφασης στα αποτελέσματα και της παρακολούθησης της προόδου ως προς την επίτευξη των συμφωνηθέντων στα προγράμματα στόχων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών, καθώς και της εναρμόνισης, εφόσον είναι εφικτό, των κανόνων εφαρμογής και των απαιτήσεων ελέγχου.

Βάσει αυτών, ο παρών κανονισμός προτάσσει ένα κοινό σύνολο βασικών κανόνων. Χωρίζεται σε δύο μέρη.

Το πρώτο μέρος ορίζει ένα σύνολο ειδικών διατάξεων που διέπουν όλα τα διαρθρωτικά μέσα τα οποία καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο. Οι διατάξεις αυτές αφορούν τις γενικές αρχές της υποστήριξης, όπως η εταιρική σχέση, η πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, η ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, η αειφορία και η συμμόρφωση με το εφαρμοστέο δίκαιο της ΕΕ και το εθνικό δίκαιο. Η πρόταση περιέχει επίσης τα κοινά στοιχεία του στρατηγικού σχεδιασμού και προγραμματισμού, τα οποία περιλαμβάνουν κατάλογο κοινών θεματικών στόχων που απορρέουν από τη στρατηγική «Ευρώπη 2020», τις διατάξεις του κοινού στρατηγικού πλαισίου στο επίπεδο της Ένωσης και των συμβάσεων εταιρικής σχέσης που θα συναφθούν με κάθε κράτος μέλος. Ορίζει μια κοινή προσέγγιση που θα ενισχύσει τον προσανατολισμό της πολιτικής για τη συνοχή, της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη και της πολιτικής για τις θαλάσσιες υποθέσεις και την αλιεία με γνώμονα τις επιδόσεις, και, ως εκ τούτου, περιέχει διατάξεις για εκ των προτέρων όρους και εξέταση των επιδόσεων, αλλά και τις ρυθμίσεις για την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων και την αξιολόγηση. Ορίζονται επίσης κοινές διατάξεις για την εφαρμογή των Ταμείων του ΚΣΠ όσον αφορά τους κανόνες επιλεξιμότητας και ορίζονται ειδικές ρυθμίσεις για τα χρηματοδοτικά μέσα και την τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων. Ορισμένες ρυθμίσεις διαχείρισης και ελέγχου είναι κοινές για όλα τα Ταμεία του ΚΣΠ.

Το δεύτερο μέρος του κανονισμού περιλαμβάνει ειδικές διατάξεις για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής. Σε αυτές περιλαμβάνονται διατάξεις σχετικά με την αποστολή και τους σκοπούς της πολιτικής για τη συνοχή, το δημοσιονομικό πλαίσιο, ειδικές ρυθμίσεις για τον προγραμματισμό και την υποβολή εκθέσεων, τα μεγάλα έργα και τα κοινά σχέδια δράσης. Το δεύτερο μέρος ορίζει τις απαιτήσεις για τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή και επεξεργάζεται τις ειδικές ρυθμίσεις για τον έλεγχο και τη δημοσιονομική διαχείριση.

Παράλληλα, η Επιτροπή θα εξασφαλίσει ότι εξακολουθούν να υφίστανται οι συνέργειες που έχουν ήδη διαμορφωθεί χάρη στην απλούστευση και την εναρμόνιση του πρώτου πυλώνα (ΕΓΤΕ – Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων) και του δεύτερου πυλώνα (ΕΓΤΑΑ) της κοινής γεωργικής πολιτικής. Συνεπώς, ο ισχυρός δεσμός μεταξύ ΕΓΤΕ και ΕΓΤΑΑ θα διατηρηθεί, όπως και οι δομές που υπάρχουν ήδη στα κράτη μέλη.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ

Διαβούλευση και πραγματογνωμοσύνη

Ο κανονισμός βασίζεται στην ευρεία διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένων των κρατών μελών, των περιφερειών, των κοινωνικών και οικονομικών εταίρων, ακαδημαϊκών εμπειρογνωμόνων και διεθνών οργανισμών στο πλαίσιο της επεξεργασίας της πρότασης για κάθε διαρθρωτικό ταμείο για το δημοσιονομικό πλαίσιο της περιόδου 2014-2020. Επίσης, λήφθηκαν υπόψη τα αποτελέσματα των εκ των υστέρων αξιολογήσεων που διεξήχθησαν για τα προγράμματα της περιόδου 2000-2006· καθώς και πολλές μελέτες και απόψεις εμπειρογνωμόνων.

Παρασχέθηκε πραγματογνωμοσύνη για το επόμενο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή μέσω της ομάδας προβληματισμού υψηλού επιπέδου, η οποία πραγματοποίησε 10 συνεδριάσεις από το 2009 έως το 2011, ενός άτυπου μηχανισμού που δημιουργήθηκε για να υποστηρίξει το έργο της Επιτροπής στη χάραξη των μελλοντικών κατευθύνσεων της πολιτικής για τη συνοχή, καθώς και μιας ειδικής ομάδας έργου για τους εκ των προτέρων όρους, η οποία συνεδρίασε τρεις φορές στις αρχές του 2011. Πραγματοποιήθηκε δημόσια διαβούλευση σχετικά με τα συμπεράσματα της πέμπτης έκθεσης για τη Συνοχή το διάστημα από 12 Νοεμβρίου 2010 έως 31 Ιανουαρίου 2011. Συνολικά υποβλήθηκαν 444 εισηγήσεις. Δημοσιεύτηκε σύνοψη των αποτελεσμάτων στις 13 Μαΐου 2011[4].

Όσον αφορά το μέλλον της αγροτικής ανάπτυξης, πραγματοποιήθηκε δημόσια διαβούλευση από τις 23 Νοεμβρίου 2010 έως τις 25 Ιανουαρίου 2011 και συνεδρίαση της συμβουλευτικής επιτροπής με τους ενδιαφερόμενους φορείς στις 12 Ιανουαρίου 2011[5]. Συνολικά η Επιτροπή έλαβε 517 εισηγήσεις. Το 44% των εισηγήσεων που υποβλήθηκαν από οργανώσεις προερχόταν από φορείς του τομέα της γεωργίας και μεταποίησης και το 40% από εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές, περιβαλλοντικές οργανώσεις, ομάδες σκέψης και ερευνητικά ιδρύματα καθώς και από αναπτυξιακές οργανώσεις, από τον εμπορικό τομέα και οργανώσεις καταναλωτών. Στη διαβούλευση έλαβαν επίσης μέρος και άλλες οργανώσεις (12%) από τους τομείς της προστασίας της υγείας, φορείς διαχείρισης υδάτινων πόρων και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών.

Σχετικά με τη μεταρρύθμιση της κοινής πολιτικής για την αλιεία, τον Απρίλιο του 2009[6] δημοσιεύτηκε Πράσινη Βίβλος και ακολούθησε δημόσια διαβούλευση. Εκτός από τη δημόσια διαβούλευση, οργανώθηκαν περίπου 200 συνεδριάσεις με τα κράτη μέλη, τη συμβουλευτική επιτροπή αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (ΣΕΑΥ) και τα περιφερειακά συμβουλευτικά συμβούλια (ΠΣΣ), την αλιευτική βιομηχανία, τους τομείς της μεταποίησης και εμπορίας, συνδικαλιστικές οργανώσεις, ΜΚΟ και την ερευνητική κοινότητα. Συγκεκριμένα: (i) πραγματοποιήθηκαν δύο συνεδριάσεις με τα κράτη μέλη, κατά τις οποίες συζητήθηκε το ζήτημα της μελλοντικής χρηματοδότησης, στη Γάνδη (12-14 Σεπτεμβρίου 2010) και το Noordwijk (9-11 Μαρτίου 2011)· (ii) οργανώθηκε στις 13 Απριλίου 2010 στις Βρυξέλλες ειδικό σεμινάριο για το μέλλον του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας με τη συμμετοχή φορέων του κλάδου, συνδικαλιστικών οργανώσεων και κρατών μελών· (iii) διάσκεψη για το μέλλον της τοπικής ανάπτυξης στις αλιευτικές περιοχές πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες στις 12-13 Απριλίου 2011.

Από τα αποτελέσματα των διαφόρων δημόσιων διαβουλεύσεων μπορούν να εξαχθούν ορισμένα κοινά συμπεράσματα τα οποία επιβεβαιώνουν τα ακόλουθα:

- η πλειοψηφία των ενδιαφερόμενων μερών τάχθηκε υπέρ της συνέχισης της χρηματοδοτικής υποστήριξης αυτών των πολιτικών·

- η υποστήριξη της ΕΕ πρέπει να εστιαστεί σε ορισμένες προτεραιότητες και οι διάφορες πολιτικές πρέπει να ευθυγραμμιστούν με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020»·

- για την πολιτική συνοχής ειδικότερα, οι ενδιαφερόμενοι φορείς ζήτησαν να υπάρξει μια προσέγγιση με γνώμονα τα αποτελέσματα και υποστήριξαν ένα περισσότερο διαφανές και απλουστευμένο σύνολο διαδικασιών δημοσιονομικής διαχείρισης.

Τα περισσότερα ενδιαφερόμενα μέρη ζήτησαν να υπάρξει μια πιο ολοκληρωμένη προσέγγιση ή κοινές στρατηγικές με άλλες πολιτικές και χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ.

Εκτίμηση αντικτύπου

Η παρούσα πρόταση βασίζεται σε τρεις εκτιμήσεις αντικτύπου: μία για το ΕΤΠΑ, το Ταμείο Συνοχής και το ΕΚΤ μαζί· και δύο ξεχωριστές για το ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ. Στις εν λόγω εκτιμήσεις αντικτύπου αναλύθηκαν θέματα όπως η προστιθέμενη αξία της ΕΕ, οι επιδόσεις και η εφαρμογή των πολιτικών καθώς και η απλούστευση και εναρμόνιση των κανόνων. Οι εναλλακτικές επιλογές που εξετάστηκαν στις εκτιμήσεις επιπτώσεων αφορούσαν: i) τη βελτίωση της ικανότητας της πολιτικής να παράγει ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, (ii) τη βελτίωση των επιδόσεων που επιτυγχάνουν οι πολιτικές και (iii) την απλούστευση - μείωση του διοικητικού κόστους και την ελαχιστοποίηση του κινδύνου σφάλματος.

Παραγωγή ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας

Για να μπορούν να παράγουν μεγαλύτερη ευρωπαϊκή προστιθέμενη αξία, τα διαρθρωτικά προγράμματα οφείλουν: α) να εστιάσουν τη στήριξή τους στις προτεραιότητες της ΕΕ και β) να συντονιστούν με άλλες πολιτικές της ΕΕ και χρηματοδοτικά μέσα. Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» προβλέπει ένα σαφές σύνολο κοινών στόχων, που περιλαμβάνουν τους πρωταρχικούς στόχους και τις εμβληματικές πρωτοβουλίες, ως σαφές πλαίσιο για τον καθορισμό των προτεραιοτήτων χρηματοδότησης. Υπάρχει ευρεία συναίνεση μεταξύ των ενδιαφερόμενων φορέων ως προς τον ρόλο των διαφόρων πολιτικών (συνοχής, αγροτικής ανάπτυξης και πολιτικής για τις θαλάσσιες υποθέσεις και την αλιεία) όσον αφορά τη συμβολή τους στην επίτευξη της στρατηγικής «Ευρώπη 2020»[7].

Όσον αφορά την επικέντρωση στις προτεραιότητες της ΕΕ, οι επιλογές που εκτιμήθηκαν περιλάμβαναν μια ευέλικτη προσέγγιση της επικέντρωσης μέσω διατάξεων εξειδίκευσης· έναν περισσότερο ορατό και περιεκτικό σύνδεσμο με τους πρωταρχικούς ποσοτικούς στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές, ώστε να εξασφαλιστεί κρίσιμη μάζα για το ΕΚΤ και, τρίτον, την επικέντρωση των προτεραιοτήτων της ΕΕ μόνο στα λιγότερο αναπτυγμένα κράτη μέλη. Εκφράστηκε προτίμηση για την επιλογή να υπάρξει ισχυρή σύνδεση με τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», γεγονός που θα συμβάλει τα μέγιστα στην επίτευξη των πρωταρχικών στόχων.

Όσον αφορά τον συντονισμό με άλλες πολιτικές και χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ, οι εξετασθείσες εναλλακτικές επιλογές περιλαμβάνουν μια χαλαρή ευθυγράμμιση βάσει μη δεσμευτικών στρατηγικών κατευθυντήριων γραμμών της Ένωσης, μια συνολικότερη ευθυγράμμιση με τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» μέσω του κοινού στρατηγικού πλαισίου και της σύμβασης εταιρικής σχέσης και καμία ευθυγράμμιση με άλλες πολιτικές και χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ πέρα από την επίσημη συμμόρφωση. Οι ρυθμίσεις στρατηγικού σχεδιασμού που περιλαμβάνουν το κοινό στρατηγικό πλαίσιο στο επίπεδο της Ένωσης και συμβάσεις εταιρικής σχέσης σε εθνικό επίπεδο θεωρείται ότι εξασφαλίζουν τον αποτελεσματικό συντονισμό μεταξύ των πολιτικών και των χρηματοδοτικών μέσων της Ένωσης.

Για την αύξηση των επιδόσεων της πολιτικής

Η αποτελεσματικότητα των διαφόρων διαρθρωτικών μέσων εξαρτάται από ασφαλή πλαίσια πολιτικής και κανονιστικά και θεσμικά πλαίσια. Σε πολλούς τομείς, απαιτείται συνδυασμός στρατηγικών και ρυθμιστικών όρων και δημοσίων επενδύσεων για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που εμποδίζουν την αποτελεσματική ανάπτυξη: Οι επιλογές που εξετάστηκαν σε αυτό το πλαίσιο αφορούσαν: α) το status quo (μακροοικονομικοί δημοσιονομικοί όροι για το Ταμείο Συνοχής, διαδικαστική συμμόρφωση, συμμόρφωση με την τομεακή νομοθεσία της ΕΕ και με τα πλαίσια στρατηγικής, αν και χωρίς συστηματική εφαρμογή, καμία διάταξη σχετικά με τις επιδόσεις· β) εκ των προτέρων όρους που πρέπει να ικανοποιούνται για την έγκριση των προγραμμάτων· γ) εκ των υστέρων όρους που περιλαμβάνουν το πλαίσιο επιδόσεων και το αποθεματικό επίδοσης· δ) ενίσχυση του μακροοικονομικού δημοσιονομικού όρου· και ε) μια συνδυασμένη επιλογή. Εκδηλώθηκε προτίμηση για τη συνδυασμένη επιλογή, διότι η επιλογή αυτή θα επέτρεπε να ικανοποιηθούν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την αποτελεσματική χρήση των Ταμείων του ΚΣΠ και θα παρείχε κίνητρα για την επίτευξη προκαθορισμένων στόχων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών, και την ευθυγράμμιση της εφαρμογής των προγραμμάτων με την οικονομική διακυβέρνηση της Ένωσης.

Απλούστευση - μείωση των διοικητικών δαπανών και ελαχιστοποίηση του κινδύνου σφάλματος

Η ασφαλής, αποτελεσματική και αποδοτική διαχείριση των διαρθρωτικών μέσων απαιτεί τα κατάλληλα, αποτελεσματικά και διαφανή συστήματα στις διάφορες διοικήσεις που εμπλέκονται. Οι μηχανισμοί αυτοί πρέπει να διασφαλίζουν την επιλογή πράξεων υψηλής ποιότητας και την αποτελεσματική εφαρμογή αυτών των πράξεων για την επίτευξη των στόχων της πολιτικής. Τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου πρέπει επίσης να εξασφαλίζουν την πρόληψη και την ανίχνευση των παρατυπιών, συμπεριλαμβανομένης της απάτης, και με τον τρόπο αυτό να παρέχουν εύλογη διαβεβαίωση της κανονικότητας των δαπανών. Παράλληλα, το σύστημα παραγωγής αποτελεσμάτων πρέπει να είναι όσο το δυνατό απλούστερο και ορθολογικό για να διασφαλίζεται η αποτελεσματική εφαρμογή και η μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης για τους δικαιούχους.

Οι εξετασθείσες επιλογές ως προς την πολιτική για τη συνοχή περιλαμβάνουν διάφορες εναλλακτικές δυνατότητες επιστροφής δαπανών (με βάση τις πραγματικές δαπάνες και την επιλογή απλουστευμένου κόστους), την ηλεκτρονική διακυβέρνηση και την αξιοπιστία. Οι βασικές διαφορές ανάμεσα στις επιλογές αφορούν το επίπεδο συμμετοχής της Επιτροπής στην αξιολόγηση των συστημάτων διαχείρισης και έλεγχου, την ύπαρξη δυνατοτήτων επιστροφής με βάση τα αποτελέσματα και τους μηχανισμούς προώθησης της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης κατά την καθημερινή διαχείριση των κεφαλαίων της ΕΕ. Μια αναλογική προσέγγιση που συνεπάγεται ρυθμίσεις ελέγχου βάσει κινδύνου, τη διαθεσιμότητα ενός μεγάλου φάσματος επιλογών επιστροφής και προηγμένη ηλεκτρονική διακυβέρνηση στο επίπεδο των κρατών μελών και των περιφερειών αποτελεί την επιλογή που συγκεντρώνει τις προτιμήσεις, διότι συνεπάγεται σημαντική δυνατότητα μείωσης του κόστους των ελέγχων και μείωση του φόρτου εργασίας και θα ήταν περισσότερο σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.

ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Η δράση της ΕΕ δικαιολογείται βάσει των στόχων που ορίζει το άρθρο 174 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) και της αρχής της επικουρικότητας. Το δικαίωμα δράσης θεμελιώνεται από το άρθρο 175 της ΣΛΕΕ το οποίο επιβάλλει ρητά στην Ένωση να εφαρμόζει αυτή την πολιτική μέσω των διαρθρωτικών ταμείων, σε συνάρτηση με το άρθρο 177 που ορίζει την αποστολή του Ταμείου Συνοχής. Οι σκοποί του ΕΚΤ, του ΕΤΠΑ και του Ταμείου Συνοχής ορίζονται στα άρθρα 162, 176 και 177 της ΣΛΕΕ αντίστοιχα. Οι δράσεις που συνδέονται με τη γεωργία και την αλιεία δικαιολογούνται βάσει του άρθρου 38 και 39 της ΣΛΕΕ.

Το άρθρο 174 της ΣΛΕΕ αναφέρει ότι δίνεται ιδιαίτερη προσοχή στις αγροτικές περιοχές, τις περιοχές που επηρεάζονται από τη βιομηχανική μετάβαση και τις περιοχές που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα, όπως οι υπερβόρειες περιοχές που είναι ιδιαίτερα αραιοκατοικημένες και οι νησιωτικές, διασυνοριακές και ορεινές περιοχές.

Το άρθρο 349 της ΣΛΕΕ αναφέρει ότι θεσπίζονται ειδικά μέτρα που λαμβάνουν υπόψη τη διαρθρωτική οικονομική και κοινωνική κατάσταση των εξόχως απόκεντρων περιοχών, η οποία σε συνδυασμό με ορισμένα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά εμποδίζει σημαντικά την ανάπτυξή τους.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η πρόταση της Επιτροπής για ένα πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο προβλέπει ποσό 376 δισ. ευρώ για την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή για την περίοδο 2014-2020.

Προτεινόμενος προϋπολογισμός 2014-2020 | Δισ. ευρώ |

Λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες Περιφέρειες μετάβασης Περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες Εδαφική συνεργασία Ταμείο Συνοχής Έκτακτη χορήγηση για τις εξόχως απόκεντρες και αραιοκατοικημένες περιοχές | 162,6 38,9 53,1 11,7 68,7 0,926 |

Διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη» για τις μεταφορές, την ενέργεια και ΤΠΕ | 40 δισ. ευρώ (με πρόσθετο ποσό 10 δισ. ευρώ για ειδική χρήση στο εσωτερικό του Ταμείου Συνοχής) |

*Όλα τα στοιχεία είναι εκφρασμένα σε σταθερές τιμές 2011.

Η πρόταση της Επιτροπής ορίζει ελάχιστα μερίδια χρηματοδότησης του ΕΚΤ για κάθε κατηγορία περιφερειών, με στόχο να συμβάλουν τα Ταμεία του ΚΣΠ περισσότερο στην επίτευξη των πρωταρχικών στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η εφαρμογή των μεριδίων συνεπάγεται ένα ελάχιστο συνολικό μερίδιο για το ΕΚΤ της τάξης του 25% των πόρων που διατίθενται για την πολιτική συνοχής, δηλ. σε 84 δισ. ευρώ. Πρέπει να επισημανθεί, ωστόσο, ότι η αναφερθείσα ελάχιστη χορήγηση του ΕΚΤ περιλαμβάνει τον προϋπολογισμό για μια επικείμενη πρόταση της Επιτροπής σχετικά με τη χορήγηση επισιτιστικής βοήθειας σε άτομα σε κατάσταση ανέχειας.

Η πρόταση της Επιτροπής για τη χρηματοδότηση του ΕΓΤΑΑ και του ΕΤΘΑ θα περιληφθεί στον ειδικό κανονισμό του κάθε Ταμείου.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

Κοινές διατάξεις που διέπουν όλα τα Ταμεία του κοινού στρατηγικού πλαισίου

Γενικές αρχές

Οι γενικές αρχές που διέπουν την υποστήριξη όλων των Ταμείων του ΚΣΠ θα περιλαμβάνουν την εταιρική σχέση και την πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, τη συμμόρφωση με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο, την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών και την αειφόρο ανάπτυξη.

Σ’ αυτό το πλαίσιο, για το ΕΚΤ, η Επιτροπή θα συνεχίσει να επικουρείται από την επιτροπή που προβλέπεται στο άρθρο 163 της συνθήκης και η οποία αποτελείται από έναν αντιπρόσωπο κυβέρνησης, έναν αντιπρόσωπο συνδικαλιστικών οργανώσεων εργαζομένων και έναν αντιπρόσωπο οργανώσεων εργοδοτών από κάθε κράτος μέλος.

Στρατηγική προσέγγιση

Για να μεγιστοποιηθεί η επίπτωση της πολιτικής στην επίτευξη των προτεραιοτήτων της Ένωσης, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθεί η διαδικασία στρατηγικού προγραμματισμού. Αυτό συνεπάγεται τον καθορισμό ενός συνόλου θεματικών στόχων στον κανονισμό, σύμφωνα με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020»:

(1) ενίσχυση της έρευνας, της τεχνολογικής ανάπτυξης και της καινοτομίας·

(2) βελτίωση της πρόσβασης και της χρήσης και της ποιότητας των τεχνολογιών των πληροφοριών και των επικοινωνιών·

(3) ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, του γεωργικού τομέα (για το ΕΓΤΑΑ) και του τομέα της αλιείας και της υδατοκαλλιέργειας (για το ΕΤΘΑ)·

(4) υποστήριξη της μετάβασης προς μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε όλους τους τομείς·

(5) προώθηση της προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή, την πρόληψη και διαχείριση κινδύνων·

(6) προστασία του περιβάλλοντος και προώθηση της αποδοτικότητας των πόρων·

(7) προώθηση των βιώσιμων μεταφορών και άρση των προβλημάτων σε βασικές υποδομές δικτύων·

(8) προώθηση της απασχόλησης και υποστήριξη της κινητικότητας της εργασίας·

(9) προώθηση της κοινωνικής ένταξης και καταπολέμηση της φτώχειας·

(10) επένδυση στην εκπαίδευση, την απόκτηση δεξιοτήτων και τη διά βίου μάθηση·

(11) ενίσχυση της θεσμικής ικανότητας και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση.

Ένα κοινό στρατηγικό πλαίσιο θα εξειδικεύει τους στόχους, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών στόχων, για τις προτεραιότητες της Ένωσης ως προς την έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, και θα τους μετατρέπει σε δράσεις για το ΕΤΠΑ, το Ταμείο Συνοχής, το ΕΚΤ, το ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ οι οποίες θα διασφαλίσουν την ολοκληρωμένη χρήση των Ταμείων του ΕΚΤ και την επίτευξη των κοινών στόχων.

Οι συμβάσεις εταιρικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και κάθε κράτους μέλους θα ορίζουν τις δεσμεύσεις των εταίρων σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο και της Επιτροπής. Θα συνδέονται με τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων. Θα καθορίσουν μια ολοκληρωμένη προσέγγιση εδαφικής ανάπτυξης που θα υποστηρίζεται από όλα τα Ταμεία του ΚΣΠ και θα περιλαμβάνουν στόχους βασιζόμενους σε κοινά αποδεκτούς δείκτες, στρατηγικές επενδύσεις και ορισμένους εκ των προτέρων όρους. Θα περιλαμβάνουν δεσμεύσεις για ετήσιο απολογισμό της προόδου στις ετήσιες εκθέσεις της πολιτικής για τη συνοχή, της πολιτικής για την αγροτική ανάπτυξη και σε άλλες δημόσιες εκθέσεις.

Προϋποθέσεις και επιδόσεις

Για τη βελτίωση των επιδόσεων, θα θεσπιστούν νέες διατάξεις σχετικά με τις προϋποθέσεις, ώστε να διασφαλιστεί ότι η χρηματοδότηση της ΕΕ δημιουργεί ισχυρά κίνητρα για τα κράτη μέλη να επιτύχουν τους στόχους, των ποσοτικών συμπεριλαμβανομένων, της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Οι προϋποθέσεις θα έχουν τη μορφή εκ των προτέρων όρων που θα πρέπει να πληρούνται πριν από την εκταμίευση των κεφαλαίων και «εκ των υστέρων» όρων βάσει των οποίων η διάθεση συμπληρωματικών κεφαλαίων θα εξαρτάται από τις επιδόσεις.

Σκοπός της επιβολής αυστηρότερων εκ των προτέρων όρων για τα Ταμεία είναι να διασφαλιστεί η ύπαρξη των αναγκαίων συνθηκών για την πραγματική υποστήριξη από τα Ταμεία. Η μέχρι τώρα εμπειρία υποδηλώνει ότι η αποτελεσματικότητα των επενδύσεων που χρηματοδοτούνται από τα Ταμεία υπονομεύεται ορισμένες φορές από εμπλοκές της πολιτικής και των κανονιστικών και θεσμικών πλαισίων. Η έννοια της επιβολής εκ των προτέρων όρων δεν είναι νέα στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή. Κατά τις διαδοχικές περιόδους προγραμματισμού, θεσπίστηκαν ορισμένοι μηχανισμοί με στόχο να μεγιστοποιηθεί η αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεων. Ορισμένες προϋποθέσεις συνδέονται με όρους διαχείρισης και ελέγχου, ενώ ορισμένες άλλες με τα στρατηγικά και κανονιστικά πλαίσια και με τη διοικητική ικανότητα. Η πείρα από την εφαρμογή των προϋποθέσεων, ωστόσο, είναι διαφορετική για κάθε πρόγραμμα. Για τον λόγο αυτό απαιτείται μια περισσότερο διαφανής και συστηματική εφαρμογή.

Η επιβολή «εκ των υστέρων» όρων θα ενισχύσει την επικέντρωση στις επιδόσεις και την επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Θα βασίζεται στην επίτευξη των ορόσημων που συνδέονται με τους ποσοτικούς στόχους για τις εκροές και τα αποτελέσματα σε σχέση με τους στόχους της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» για τα προγράμματα στη σύμβαση εταιρικής σχέσης. Το 5% του προϋπολογισμού των σχετικών κονδυλίων θα φυλαχθεί και θα διατεθεί κατά την ενδιάμεση εξέταση της επίδοσης, στα κράτη μέλη τα προγράμματα των οποίων θα έχουν επιτύχει τα ορόσημά τους. Εκτός από το αποθεματικό επίδοσης, η μη επίτευξη των ορόσημων μπορεί να επισύρει την αναστολή εκταμίευσης των κεφαλαίων και η σοβαρή υστέρηση ως προς την επίτευξη των στόχων ενός προγράμματος ενδέχεται να προκαλέσει ακύρωση των κεφαλαίων.

Για να εξασφαλιστεί ότι δεν θα υπονομευθεί η αποτελεσματικότητα των κεφαλαίων από μη βιώσιμες μακροοικονομικές δημοσιονομικές πολιτικές, η Επιτροπή προτείνει αυστηρότερους κανόνες του Ταμείου Συνοχής σχετικά με τις μακροοικονομικούς δημοσιονομικούς όρους και την ευθυγράμμισή τους με τα νέα μέτρα επιβολής του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης που θα εγκριθούν στο πλαίσιο της έκτης δέσμης οικονομικής διακυβέρνησης.

Ταυτόχρονα, μπορεί να εφαρμοστεί υψηλότερο ποσοστό συγχρηματοδότησης (κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες), όταν ένα κράτος μέλος λαμβάνει χρηματοδοτική συνδρομή σύμφωνα με τα άρθρα 136 και 143 της ΣΛΕΕ. Με αυτό τον τρόπο μειώνεται η προσπάθεια που απαιτείται από τους εθνικούς προϋπολογισμούς σε μια περίοδο δημοσιονομικής σταθεροποίησης, ενώ παράλληλα διατηρείται το ίδιο συνολικά επίπεδο χρηματοδότησης της ΕΕ.

Κοινές ρυθμίσεις σχετικά με τη διαχείριση

Η πρόταση προβλέπει ένα παρόμοιο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου για όλα τα μέσα επιμερισμένης διαχείρισης και βασίζεται σε κοινές αρχές. Τίθεται σε εφαρμογή ένα σύστημα εθνικής διαπίστευσης για να ενισχυθεί η δέσμευση των κρατών μελών όσον αφορά τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση. Οι ρυθμίσεις της Επιτροπής που διέπουν την αξιοπιστία όσον αφορά την κανονικότητα των δαπανών έχουν εναρμονιστεί και έχουν θεσπιστεί νέα στοιχεία, όπως η διαχειριστική δήλωση αξιοπιστίας και η ετήσια εκκαθάριση λογαριασμών για την ενίσχυση της αξιοπιστίας.

Τοπική ανάπτυξη με την πρωτοβουλία τοπικών κοινοτήτων

Τα κράτη μέλη θα έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιούν κοινές διεργασίες για την προετοιμασία, διαπραγμάτευση, διαχείριση και εφαρμογή και θα ενθαρρυνθούν να το πράξουν, ιδίως όταν υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη για καλύτερο συντονισμό του ανθρώπινου δυναμικού και των επενδύσεων υποδομών.

Τα Ταμεία του ΚΣΠ πρέπει να αντιμετωπίσουν πολλαπλές αναπτυξιακές ανάγκες σε υποπεριφερειακό και τοπικό επίπεδο. Για να διευκολύνει την εφαρμογή πολυδιάστατων και διατομεακών παρεμβάσεων, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθούν οι πρωτοβουλίες τοπικών κοινοτήτων, να διευκολυνθεί η εφαρμογή ολοκληρωμένων στρατηγικών τοπικής ανάπτυξης και η συγκρότηση ομάδων τοπικής δράσης, με βάση την εμπειρία από τη μέθοδο LEADER.

Χρηματοδοτικά μέσα

Εκτός από τη χορήγηση επιχορηγήσεων, προτείνεται να διατίθεται η υποστήριξη σε επιχειρήσεις και έργα που εκτιμάται ότι θα παράγουν ουσιαστικά οικονομικά κέρδη κυρίως μέσω καινοτόμων χρηματοδοτικών μέσων.

Τα χρηματοδοτικά μέσα θα εξακολουθήσουν να είναι παρόμοια με αυτά που εφαρμόζονται την περίοδο 2007-2013∙ θα πρέπει ωστόσο να δοθεί έμφαση σε ορισμένα στοιχεία απλούστευσης. Πρώτον, η Επιτροπή θα παρέχει έτοιμες λύσεις μέσω της πρόσβασης σε χρηματοδοτικά μέσα στο επίπεδο της ΕΕ και μοντέλων για εθνικά και περιφερειακά κεφάλαια που βασίζονται σε τυποποιημένους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται από την Επιτροπή. Δεύτερον, η πρόταση συνιστά ένα σαφές πλαίσιο για την εφαρμογή αυτών των μέσων και αντιμετωπίζει τις ασάφειες που προέκυψαν στο νομοθετικό πλαίσιο της περιόδου 2007-2013, αυξάνοντας την ασφάλεια δικαίου για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Τρίτον, τα χρηματοδοτικά μέσα μπορούν να χρησιμοποιούνται στο μέλλον για όλους τους τύπους επενδύσεων και δικαιούχων, γεγονός που συνιστά σημαντική διεύρυνση των δυνατοτήτων χρήσης αυτών των καινοτόμων μέσων.

Παρακολούθηση και αξιολόγηση

Οι κοινές διατάξεις για όλα τα Ταμεία του ΚΣΠ στον τομέα της παρακολούθησης και αξιολόγησης περιλαμβάνουν τον ρόλο και τη σύνθεση της επιτροπής παρακολούθησης, τις ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής, τις ετήσιες συνεδριάσεις επανεξέτασης, τις εκθέσεις προόδου σχετικά με την εφαρμογή της σύμβασης εταιρικής σχέσης και τις εκ των προτέρων και εκ των υστέρων αξιολογήσεις.

Απλουστευμένοι και ορθολογικοί κανόνες επιλεξιμότητας

Κατά την τρέχουσα περίοδο, πολλοί δικαιούχοι που χρησιμοποιούν κεφάλαια από διαφορετικά χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης είναι αντιμέτωποι με διαφορετικούς κανόνες επιλεξιμότητας, γεγονός που αυξάνει την περιπλοκότητα της διαχείρισης και τους κινδύνους σφαλμάτων. Για τον λόγο αυτό, έχει δοθεί έμφαση σε μέτρα που διασφαλίζουν ότι το διοικητικό κόστος είναι αναλογικό και ότι μειώνεται η διοικητική επιβάρυνση όσον αφορά τη διαχείριση των κεφαλαίων της ΕΕ από τους δικαιούχους. Στόχος είναι να εναρμονιστούν, εφόσον είναι εφικτό, αυτοί οι βασικοί κανόνες για τα μέσα που εφαρμόζονται με επιμερισμένη διαχείριση, ώστε να μειωθεί η πολυπλοκότητα των κανόνων που εφαρμόζονται στην πράξη. Οι μέθοδοι απλουστευμένου κόστους, όπως τα κατ’ αποκοπήν ποσοστά και εφάπαξ ποσά, παρέχουν στα κράτη μέλη τα μέσα να θεσπίζουν μεθόδους διαχείρισης με γνώμονα τις επιδόσεις στο επίπεδο των μεμονωμένων πράξεων.

Οι κοινές διατάξεις εφαρμογής περιλαμβάνουν κοινούς κανόνες για τις επιλέξιμες δαπάνες, τις διάφορες μορφές χρηματοδοτικής υποστήριξης, τα στοιχεία απλουστευμένου κόστους και τη βιωσιμότητα των πράξεων. Η πρόταση προβλέπει, επίσης, κοινές αρχές για τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου.

Στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, οι ισχύοντες κανόνες για τις διοικητικές δαπάνες και τα συστήματα ελέγχου θα διατηρηθούν σε ισχύ.

Γενικές διατάξεις εφαρμοστέες στο ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής

Το τρίτο μέρος του κανονισμού καθορίζει την αποστολή και τους σκοπούς της πολιτικής για τη συνοχή, τη γεωγραφική κάλυψη της υποστήριξης, τους χρηματοδοτικούς πόρους και τους κανόνες συνδρομής, τον προγραμματισμό, τα μεγάλα έργα, τα κοινά σχέδια δράσης, την εδαφική ανάπτυξη, την παρακολούθηση και αξιολόγηση, την ενημέρωση και επικοινωνία, την επιλεξιμότητα των δαπανών και τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου.

Γεωγραφική κάλυψη της υποστήριξης

Γίνεται διάκριση ανάμεσα στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, τις περιφέρειες μετάβασης και τις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες.

Λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες: Σύμφωνα με τη ΣΛΕΕ, η υποστήριξη των λιγότερο αναπτυγμένων περιφερειών θα παραμείνει σημαντική προτεραιότητα για την πολιτική συνοχής. Η διαδικασία κάλυψης της οικονομικής και κοινωνικής υστέρησης των περιφερειών θα απαιτήσει μακροχρόνιες και επίμονες προσπάθειες σε έναν κόσμο αυξανόμενης αβεβαιότητας. Η κατηγορία αυτή αφορά τις περιφέρειες με κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ κατώτερο από το 75 % του μέσου ΑΕγχΠ της EΕ-27.

Περιφέρειες μετάβασης: Θεσπίζεται μια νέα κατηγορία περιφερειών – «οι περιφέρειες μετάβασης» - που αντικαθιστά το σύστημα της σταδιακής ένταξης και σταδιακής εξόδου. Η κατηγορία αυτή θα περιλαμβάνει όλες τις περιφέρειες με κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ από 75% έως 90% του μέσου όρου της ΕΕ-27.

Περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες: Ενώ οι παρεμβάσεις της πολιτικής για τη συνοχή θα εξακολουθήσουν να εστιάζονται κατά προτεραιότητα στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, υπάρχουν σοβαρές προκλήσεις που ανησυχούν όλα τα κράτη μέλη, όπως ο παγκόσμιος ανταγωνισμός στο πλαίσιο της οικονομίας της γνώσης, η μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και η επιδείνωση της κοινωνικής πόλωσης εξαιτίας της τρέχουσας οικονομικής συγκυρίας. Η κατηγορία αυτή αφορά τις περιφέρειες με κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ άνω του 90% του μέσου ΑΕγχΠ της ΕΕ-27.

Όλες οι περιφέρειες, το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ των οποίων για την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 ήταν χαμηλότερο του 75% του μέσου όρου της ΕΕ-25 για την περίοδο αναφοράς αλλά των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ υπερέβη το 75 % του μέσου όρου της ΕΕ-27 θα λάβουν τα δύο τρίτα της χορήγησης που τους αναλογεί για την περίοδο 2007-2013.

Θα θεσπιστούν ελάχιστα ποσοστά συμμετοχής του ΕΚΤ για κάθε κατηγορία περιφερειών (25% για τις περιφέρειες σύγκλισης, 40% για τις περιφέρειες μετάβασης και 52% για τις περιφέρειες ανταγωνιστικότητας).

Το Ταμείο Συνοχής θα ενισχύσει τα κράτη μέλη με κατά κεφαλήν ΑΕΕ κατώτερο του 90% του μέσου ΑΕΕ της ΕΕ-27 όσον αφορά επενδύσεις στα δίκτυα μεταφορών (ΔΕΔ-Μ) και στο περιβάλλον. Μέρος των πόρων του Ταμείου Συνοχής (10 δισ. ευρώ) θα διατεθεί ειδικά για τη χρηματοδότηση βασικών δικτύων μεταφορών στο πλαίσιο της διευκόλυνσης «Συνδέοντας την Ευρώπη».

Η πείρα από το ισχύον δημοσιονομικό πλαίσιο δείχνει ότι πολλά κράτη μέλη δυσκολεύονται να απορροφήσουν μεγάλα ποσά από τα κεφάλαια της ΕΕ σε περιορισμένο χρονικό διάστημα. Επιπλέον, η δημοσιονομική κατάσταση σε ορισμένα κράτη μέλη δυσχεραίνει τη διάθεση κεφαλαίων για τη χορήγηση της εθνικής συμμετοχής. Για να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της απορρόφησης χρηματοδοτικών πόρων, η Επιτροπή προτείνει τα ακόλουθα μέτρα:

- να καθοριστούν οι συντελεστές προσαρμογής για τις πιστώσεις της συνοχής στο 2,5% του ΑΕγχΠ·

- να προσαρμοστούν τα ποσοστά συγχρηματοδότησης στο επίπεδο κάθε άξονα προτεραιότητας εντός των επιχειρησιακών προγραμμάτων στο 85% στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες (ή σε ορισμένες περιπτώσεις, 80 % και 75 %) και στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες, στο 60% στις περιφέρειες μετάβασης και στο 50% στις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες·

- να περιληφθούν ορισμένοι όροι στις συμβάσεις εταιρικής σχέσης σε σχέση με τη βελτίωση της διοικητικής ικανότητας.

Ενισχυμένος στρατηγικός προγραμματισμός με άξονα τα αποτελέσματα

Η Επιτροπή προτείνει μια διαδικασία προγραμματισμού που βασίζεται περισσότερο στην παραγωγή αποτελεσμάτων, ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα προγράμματα της πολιτικής για τη συνοχή έχουν σαφή λογική παρέμβασης, στοχεύουν στην παραγωγή αποτελεσμάτων και περιλαμβάνουν τις απαραίτητες διατάξεις για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της ανάπτυξης και την αποτελεσματική υλοποίηση των Ταμείων. Συγκεκριμένα, η Επιτροπή προτείνει τη θέσπιση κοινών σχεδίων δράσης, τα οποία είναι πράξεις που περιλαμβάνουν ομάδες έργων στο πλαίσιο ενός επιχειρησιακού προγράμματος, με ειδικούς στόχους, δείκτες αποτελεσμάτων και εκροές που αποτελούν αντικείμενο συμφωνίας μεταξύ του κράτους μέλους και της Επιτροπής. Παρέχουν ένα απλουστευμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου με γνώμονα τις επιδόσεις.

Εξορθολογισμός της δημοσιονομικής διαχείρισης και του ελέγχου

Πρέπει να εξευρεθεί ισορροπία του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου ανάμεσα στο κόστος διαχείρισης και ελέγχου και τους συναφείς κινδύνους.

Ο ρόλος της Επιτροπής στην εκ των προτέρων εξέταση των εθνικών συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου θα είναι αναλογικός, εφόσον η υποχρεωτική εξέταση από την Επιτροπή αντικαθίσταται από μια προσέγγιση βάσει κινδύνου. Τα μικρά προγράμματα θα εξαιρεθούν από την επανεξέταση της Επιτροπής. Η προσέγγιση βάση κινδύνου περιορίζει τις διοικητικές δαπάνες που συνδέονται με τα μικρά προγράμματα και τις ισχυρές διοικήσεις. Ενισχύει επίσης τη διαβεβαίωση, αφού οι πόροι της Επιτροπής μπορούν να χρησιμοποιούνται αποτελεσματικότερα και να στοχεύουν σε τομείς υψηλότερου κινδύνου.

Η ηλεκτρονική διαχείριση δεδομένων μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μέσο για τη μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης και ταυτόχρονα αυξάνει τη δυνατότητα ελέγχου των έργων και των δαπανών. Προτείνεται συνεπώς να ζητηθεί από όλα τα κράτη μέλη να συστήσουν συστήματα μέχρι τα τέλη του 2014, ώστε να δώσουν στους δικαιούχους τη δυνατότητα να υποβάλλουν όλα τα στοιχεία μέσω του συστήματος ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων.

Μία από τις περιπλοκότητες του συστήματος δημοσιονομικής διαχείρισης την περίοδο προγραμματισμού 2007-2013 είναι ο γενικός κανόνας ότι όλα τα συνοδευτικά έγγραφα για μεμονωμένες πράξεις πρέπει να διατηρούνται για διάστημα τριών ετών μετά το κλείσιμο του προγράμματος. Ως εκ τούτου, η πρόταση προβλέπει υποχρεωτικό ετήσιο κλείσιμο των πράξεων ή δαπανών που έχουν περατωθεί στο πλαίσιο της ετήσιας εκκαθάρισης λογαριασμών. Αυτό έχει στόχο να μειωθεί η επιβάρυνση που συνδέεται με τη μεγάλη περίοδο διατήρησης των εγγράφων για κάθε μεμονωμένο δικαιούχο και οι κίνδυνοι που συνδέονται με την απώλεια της διαδρομής του ελέγχου.

2011/0276 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού κοινών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο, το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας, τα οποία καλύπτονται από το κοινό στρατηγικό πλαίσιο, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 177,

Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής,

Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια,

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[8],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[9],

Έχοντας υπόψη τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου[10],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Το άρθρο 174 της Συνθήκης προβλέπει ότι, προς ενίσχυση της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής της, η Ένωση αποσκοπεί στη μείωση των διαφορών μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιοχών και στη μείωση της καθυστέρησης των πλέον μειονεκτικών περιοχών ή νήσων, ιδίως των αγροτικών περιοχών, των περιοχών στις οποίες συντελείται βιομηχανική μετάβαση και των περιοχών που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά προβλήματα. Το άρθρο 175 της Συνθήκης απαιτεί από την Ένωση να στηρίζει την υλοποίηση αυτών των στόχων με τη δράση της μέσω του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Προσανατολισμού και Εγγυήσεων τμήμα Προσανατολισμού, του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης, της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων και άλλων μέσων.

2. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2010, το οποίο ενέκρινε τη στρατηγική της Ένωσης για μια «έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», η Ένωση και τα κράτη μέλη οφείλουν να υποστηρίζουν την έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, προωθώντας την αρμονική ανάπτυξη της Ένωσης και μειώνοντας τις περιφερειακές ανισότητες.

3. Για να βελτιωθεί ο συντονισμός και να εναρμονιστεί η εφαρμογή των Ταμείων που παρέχουν υποστήριξη στο πλαίσιο της πολιτικής για τη συνοχή, δηλαδή του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου (ΕΚΤ) και του Ταμείου Συνοχής, με τα ταμεία για την αγροτική ανάπτυξη, δηλαδή του Ευρωπαϊκού Γεωργικού Ταμείου Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και, για τον τομέα των θαλάσσιων υποθέσεων και της αλιείας, συγκεκριμένα του Ευρωπαϊκού Ταμείου Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ), θα πρέπει να θεσπιστούν κοινές διατάξεις για όλα αυτά τα Ταμεία («τα Ταμεία του ΚΣΠ»). Επιπλέον, ο παρών κανονισμός περιέχει διατάξεις που είναι κοινές για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής, αλλά δεν εφαρμόζονται στο ΕΓΤΑΑ και το ΕΤΘΑ. Επειδή κάθε Ταμείο του KΠΣ έχει ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, θα πρέπει να καθοριστούν σε χωριστούς κανονισμούς ειδικοί κανόνες εφαρμοστέοι σε κάθε Ταμείο του ΚΣΠ καθώς και στο ΕΠΤΑ για τον στόχο της ευρωπαϊκής εδαφικής συνεργασίας.

4. Όσον αφορά την κοινή γεωργική πολιτική (ΚΓΠ), έχουν ήδη διαμορφωθεί σημαντικές συνέργειες με την εναρμόνιση και την ευθυγράμμιση των κανόνων διαχείρισης και ελέγχου για τον πρώτο πυλώνα (ΕΓΤΕ-Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Εγγυήσεων) και τον δεύτερο πυλώνα (ΕΓΤΑΑ) της ΚΓΠ. Θα πρέπει, συνεπώς, να διατηρηθεί ο ισχυρός δεσμός μεταξύ του ΕΓΤΕ και του ΕΓΤΑΑ και να εξακολουθήσουν να υφίστανται οι δομές που έχουν ήδη θεσπιστεί στα κράτη μέλη.

5. Οι εξόχως απόκεντρες περιφέρειες πρέπει να μπορούν να ωφελούνται από ειδικά μέτρα και πρόσθετη χρηματοδότηση για την αντιστάθμιση των μειονεκτημάτων που είναι αποτέλεσμα των παραγόντων που αναφέρονται στο άρθρο 349 της Συνθήκης.

6. Για να εξασφαλιστεί η σωστή και συνεκτική ερμηνεία των διατάξεων και να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου για τα κράτη μέλη και τους δικαιούχους, είναι απαραίτητο να διευκρινιστούν ορισμένοι όροι που χρησιμοποιούνται στον κανονισμό.

7. Ο παρών κανονισμός αποτελείται από τρία μέρη, από τα οποία το πρώτο περιέχει τις αιτιολογικές σκέψεις και τους ορισμούς, το δεύτερο τους κανόνες που εφαρμόζονται σε όλα τα Ταμεία του ΚΣΠ και το τρίτο τις διατάξεις που εφαρμόζονται μόνο στο ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής («τα Ταμεία»).

8. Βάσει του άρθρου 317 της Συνθήκης και στο πλαίσιο της επιμερισμένης διαχείρισης, θα πρέπει να καθοριστούν οι όροι υπό τους οποίους η Επιτροπή μπορεί να ασκήσει τις αρμοδιότητές της για την εκτέλεση του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να διασαφηνιστούν οι αρμοδιότητες συνεργασίας από τα κράτη μέλη. Οι όροι αυτοί εκτιμάται ότι θα διαβεβαιώσουν την Επιτροπή ότι τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τους πόρους των Ταμείων με νόμιμο και κανονικό τρόπο και σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στον γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων[11]. Τα κράτη μέλη και οι φορείς που έχουν καθορίσει τα κράτη μέλη για τον συγκεκριμένο σκοπό θα πρέπει να έχουν την ευθύνη της υλοποίησης των προγραμμάτων στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο, σύμφωνα με το θεσμικό, νομικό και δημοσιονομικό πλαίσιο του κράτους μέλους. Οι παρούσες διατάξεις εξασφαλίζουν, επίσης, ότι δίνεται προσοχή στην ανάγκη εξασφάλισης της συμπληρωματικότητας και συνοχής στις παρεμβάσεις της Ένωσης, στην αναλογικότητα των διοικητικών ρυθμίσεων και στη μείωση της διοικητικής επιβάρυνσης για τους δικαιούχους των Ταμείων του ΚΣΠ.

9. Για τη σύμβαση εταιρικής σχέσης και κάθε πρόγραμμα αντίστοιχα, τα κράτη μέλη πρέπει να οργανώνουν εταιρική σχέση με τους εκπροσώπους των αρμόδιων περιφερειακών, τοπικών, αστικών και άλλων δημόσιων αρχών, τους οικονομικούς και κοινωνικούς εταίρους και φορείς που εκπροσωπούν την κοινωνία των πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών εταίρων, μη κυβερνητικών οργανώσεων και φορέων που είναι υπεύθυνοι για την προώθηση της ισότητας και την καταπολέμηση των διακρίσεων. Σκοπός μιας τέτοιας εταιρικής σχέσης είναι η τήρηση της αρχής της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, η εξασφάλιση του ενστερνισμού των παρεμβάσεων από τα ενδιαφερόμενα μέρη και η αξιοποίηση της εμπειρίας και της τεχνογνωσίας των σχετικών συντελεστών. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις για έναν ευρωπαϊκό κώδικα δεοντολογίας, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι εταίροι συμμετέχουν στην προετοιμασία, την υλοποίηση, την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των συμβάσεων εταιρικής σχέσης και των προγραμμάτων με τρόπο συνεπή.

10. Οι δραστηριότητες των Ταμείων του ΚΣΠ και οι πράξεις τις οποίες χρηματοδοτούν θα πρέπει να συμμορφώνονται με το εφαρμοστέο ενωσιακό και εθνικό δίκαιο το οποίο διέπει άμεσα ή έμμεσα την υλοποίηση της πράξης.

11. Στο πλαίσιο των προσπαθειών της για μεγαλύτερη οικονομική, εδαφική και κοινωνική συνοχή, η Ένωση οφείλει, σε όλα τα στάδια της εφαρμογής των Ταμείων του ΚΣΠ, να αποσκοπεί στην εξάλειψη των ανισοτήτων και την προώθηση της ισότητας μεταξύ ανδρών και γυναικών καθώς και στην καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω φύλου, φυλής, εθνότητας, θρησκεύματος ή πεποιθήσεων, αναπηρίας, ηλικίας ή γενετήσιου προσανατολισμού.

12. Οι στόχοι των Ταμείων του ΚΣΠ επιδιώκονται στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης και της προώθησης από την Ένωση του στόχου της προστασίας και της βελτίωσης του περιβάλλοντος, όπως ορίζεται στα άρθρα 11 και 19 της Συνθήκης, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει». Τα κράτη μέλη πρέπει να παρέχουν πληροφορίες για την υποστήριξη των στόχων σχετικά με την κλιματική αλλαγή, σύμφωνα με τη φιλοδοξία να αφιερωθεί τουλάχιστον το 20 % του προϋπολογισμού της Ένωσης στον σκοπό αυτό, με τη χρήση μεθοδολογίας που θα εγκριθεί από την Επιτροπή με εκτελεστική πράξη.

13. Για την επίτευξη των στόχων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών, της στρατηγικής της Ένωσης για μια «έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη», τα Ταμεία του ΚΣΠ πρέπει να εστιάσουν τη στήριξή τους σε περιορισμένο αριθμό κοινών θεματικών στόχων. Το ακριβές πεδίο εφαρμογής καθενός από τα Ταμεία του ΚΣΠ θα διευκρινιστεί στους ειδικούς κανόνες των Ταμείων και είναι δυνατόν να περιορίζεται σε ορισμένους μόνο θεματικούς στόχους που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό.

14. Η Επιτροπή θα πρέπει να εκδώσει με πράξη κατ’ εξουσιοδότηση ένα κοινό στρατηγικό πλαίσιο ώστε οι στόχοι της Ένωσης να μετουσιωθούν σε δράσεις για τα Ταμεία του ΚΣΠ και να δοθεί σαφής στρατηγική κατεύθυνση στη διαδικασία προγραμματισμού σε επίπεδο κρατών μελών και περιφερειών. Το κοινό στρατηγικό πλαίσιο θα πρέπει να διευκολύνει τον τομεακό και εδαφικό συντονισμό των παρεμβάσεων της Ένωσης στο πλαίσιο των Ταμείων του ΚΣΠ με άλλες συναφείς πολιτικές και μέσα της Ένωσης.

15. Το κοινό στρατηγικό πλαίσιο θα πρέπει, συνεπώς, να καθορίσει τους βασικούς τομείς υποστήριξης, τις προκλήσεις της εδαφικής ανάπτυξης που πρέπει να αντιμετωπιστούν, τους στόχους πολιτικής, τις προτεραιότητες για τις δραστηριότητες συνεργασίας, τους μηχανισμούς συντονισμού και τους μηχανισμούς για τη συνοχή και τη συνέπεια με τις οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών και της Ένωσης.

16. Βάσει του κοινού στρατηγικού πλαισίου που θα εγκρίνει η Επιτροπή, κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να καταρτίσει, σε συνεργασία με τους εταίρους του και σε συνεννόηση με την Επιτροπή, μια σύμβαση εταιρικής σχέσης. Με τη σύμβαση εταιρικής σχέσης θα πρέπει να μεταφερθούν στο εθνικό πλαίσιο τα ορισθέντα στο κοινό στρατηγικό πλαίσιο και να αναληφθούν σοβαρές δεσμεύσεις για την επίτευξη των στόχων της Ένωσης μέσω του προγραμματισμού των Ταμείων του ΚΣΠ.

17. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να συγκεντρώνουν την υποστήριξη για να εξασφαλίσουν σημαντική συμβολή στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης σύμφωνα με τις ειδικές εθνικές και περιφερειακές αναπτυξιακές τους ανάγκες. Εκ των προτέρων όροι θα πρέπει να καθοριστούν για να εξασφαλιστεί ότι υπάρχει το αναγκαίο πλαίσιο όρων για την αποτελεσματική χρήση της υποστήριξης της Ένωσης. Η εκπλήρωση αυτών των εκ των προτέρων όρων πρέπει να εκτιμάται από την Επιτροπή στο πλαίσιο της αξιολόγησης της σύμβασης εταιρικής σχέσης και των προγραμμάτων. Στις περιπτώσεις που δεν καταστεί δυνατό να ικανοποιηθεί ένας εκ των προτέρων όρος, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει την εξουσία να αναστείλει τις πληρωμές για το πρόγραμμα.

18. Θα πρέπει να καθοριστεί ένα πλαίσιο επιδόσεων για κάθε πρόγραμμα ώστε να παρακολουθείται η πρόοδος για την επίτευξη των στόχων, των ποσοτικών συμπεριλαμβανομένων, που έχουν τεθεί για κάθε πρόγραμμα στη διάρκεια της περιόδου προγραμματισμού. Η Επιτροπή θα πρέπει να αναλάβει την επανεξέταση των επιδόσεων σε συνεργασία με τα κράτη μέλη το 2017 και 2019. Ένα αποθεματικό επίδοσης θα πρέπει να προβλεφθεί και να κατανεμηθεί το 2019 στις περιπτώσεις που έχουν επιτευχθεί τα ορόσημα ως προς τις επιδόσεις. Λόγω της πολυμορφίας και του διακρατικού χαρακτήρα τους, δεν πρέπει να υπάρχει αποθεματικό για τα προγράμματα της «Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας». Στις περιπτώσεις που υπάρχει σημαντική απόκλιση ως προς την επίτευξη των ορόσημων ή των ποσοτικών στόχων, η Επιτροπή μπορεί να αναστείλει τις πληρωμές για ένα πρόγραμμα, ή στο τέλος της περιόδου προγραμματισμού, να εφαρμόσει δημοσιονομικές διορθώσεις, ώστε να εξασφαλίσει ότι ο προϋπολογισμός της Ένωσης δεν χρησιμοποιείται άσκοπα ή αναποτελεσματικά.

19. Η ύπαρξη στενότερης σχέσης μεταξύ της πολιτικής για τη συνοχή και της οικονομικής διακυβέρνησης της Ένωσης θα εξασφαλίσει ότι η αποτελεσματικότητα των δαπανών στο πλαίσιο των Ταμείων του ΚΣΠ υποβοηθείται από ασφαλείς οικονομικές πολιτικές και ότι τα Ταμεία του ΚΣΠ μπορούν, αν χρειαστεί, να αναπροσανατολιστούν για την αντιμετώπιση των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει μια χώρα. Η διεργασία αυτή πρέπει να είναι σταδιακή και να αρχίζει με τροποποιήσεις της σύμβασης εταιρικής σχέσης και των προγραμμάτων που θα υποστηρίζουν την εφαρμογή των συστάσεων του Συμβουλίου για την αντιμετώπιση των μακροοικονομικών ανισορροπιών και των κοινωνικών και οικονομικών δυσκολιών. Όταν, παρά την ενισχυμένη χρήση των Ταμείων του ΚΣΠ, ένα κράτος μέλος αδυνατεί να λάβει αποτελεσματικά μέτρα στο πλαίσιο της διαδικασίας οικονομικής διακυβέρνησης, η Επιτροπή θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να αναστείλει όλες ή μέρος των πληρωμών και των δεσμεύσεων. Οι αποφάσεις για την αναστολή των πληρωμών θα πρέπει να είναι αναλογικές και αποτελεσματικές και να λαμβάνουν υπόψη τον αντίκτυπο των επιμέρους προγραμμάτων για την αντιμετώπιση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης στρ εν λόγω κράτος μέλος, καθώς και τις προηγούμενες τροποποιήσεις της σύμβασης εταιρικής σχέσης. Όταν η Επιτροπή αποφασίζει για την αναστολή, θα πρέπει να τηρεί την αρχή της ίσης μεταχείρισης των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τον αντίκτυπο από την αναστολή πληρωμών στην οικονομία του οικείου κράτους μέλους. Η αναστολή πληρωμών θα πρέπει να αίρεται και τα κονδύλια να είναι εκ νέου διαθέσιμα στο οικείο κράτος μέλος μόλις το κράτος μέλος λάβει τα αναγκαία μέτρα.

20. Για να διασφαλιστεί η επικέντρωση στην επίτευξη της στρατηγικής της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, θα πρέπει να καθοριστούν κοινές συνιστώσες για όλα τα προγράμματα. Για να εξασφαλιστεί η συνεκτικότητα των ρυθμίσεων προγραμματισμού για τα Ταμεία του ΚΣΠ, θα πρέπει να ευθυγραμμιστούν οι διαδικασίες έγκρισης και τροποποίησης των προγραμμάτων. Ο προγραμματισμός πρέπει να διασφαλίζει τη συνέπεια με το κοινό στρατηγικό πλαίσιο και τη σύμβαση εταιρικής σχέσης, τον συντονισμό των Ταμείων του ΚΣΠ μεταξύ τους καθώς και με τα άλλα υφιστάμενα χρηματοδοτικά μέσα και με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων.

21. Η εδαφική συνοχή έχει προστεθεί στους στόχους της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής από τη Συνθήκη και είναι ανάγκη να εξεταστεί ο ρόλος των πόλεων, η γεωγραφική λειτουργία και οι υποπεριφερειακές περιοχές που αντιμετωπίζουν ειδικά γεωγραφικά ή δημογραφικά προβλήματα. Για τον σκοπό αυτό, για την κινητοποίηση του δυναμικού σε τοπικό επίπεδο, είναι ανάγκη να ενισχυθεί και να διευκολυνθεί η τοπική ανάπτυξη με πρωτοβουλία των τοπικών κοινοτήτων με τον καθορισμό κοινών κανόνων και στενού συντονισμού για όλα τα Ταμεία του ΚΣΠ. Η αρμοδιότητα για την υλοποίηση των στρατηγικών τοπικής ανάπτυξης θα πρέπει να δοθεί σε ομάδες τοπικής δράσης που εκπροσωπούν τα συμφέροντα της κοινότητας, ως ουσιώδης αρχή.

22. Η σημασία των χρηματοδοτικών μέσων αυξάνει χάρη στα πολλαπλασιαστικά τους αποτελέσματα για τα Ταμεία του ΚΣΠ, της ικανότητάς τους να συνδυάζουν διαφορετικές μορφές δημόσιων και ιδιωτικών πόρων για την υποστήριξη στόχων δημόσιας πολιτικής και επειδή οι ανανεωνόμενες μορφές χρηματοδότησης καθιστούν την υποστήριξη αυτή περισσότερο βιώσιμη μακροπρόθεσμα.

23. Τα χρηματοδοτικά μέσα που υποστηρίζονται από τα Ταμεία του ΚΣΠ πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση ειδικών αναγκών της αγοράς με οικονομικά αποδοτικό τρόπο, σύμφωνα με τους στόχους των προγραμμάτων, και δεν πρέπει να παραγκωνίζουν την ιδιωτική χρηματοδότηση. Η απόφαση για τη χρηματοδότηση μέτρων υποστήριξης από τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να καθορίζεται, συνεπώς, βάσει εκ των προτέρων ανάλυσης.

24. Τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να σχεδιάζονται και να εκτελούνται με τρόπο που να προωθεί την ουσιαστική συμμετοχή επενδυτών του ιδιωτικού τομέα και χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων σε κατάλληλη βάση επιμερισμού του κινδύνου. Για να μπορούν να προσελκύσουν τον ιδιωτικό τομέα, τα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να σχεδιάζονται και να εκτελούνται με ευέλικτο τρόπο. Οι διαχειριστικές αρχές πρέπει, συνεπώς, να επιλέγουν τους καταλληλότερους τρόπους εφαρμογής των χρηματοδοτικών μέσων για την αντιμετώπιση των ειδικών αναγκών των περιφερειών στόχου, σύμφωνα με τους στόχους του συναφούς προγράμματος.

25. Οι διαχειριστικές αρχές πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να συνεισφέρουν πόρους από προγράμματα σε χρηματοδοτικά μέσα που προβλέπονται σε επίπεδο ένωσης ή σε μέσα που προβλέπονται σε περιφερειακό επίπεδο. Οι διαχειριστικές αρχές πρέπει επίσης να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν άμεσα τα χρηματοδοτικά μέσα, μέσω ειδικών κεφαλαίων ή μέσω αμοιβαίων κεφαλαίων.

26. Το ύψος των πόρων που χορηγούνται ανά πάσα στιγμή από τα Ταμεία του ΚΣΠ στα χρηματοδοτικά μέσα πρέπει να αντιστοιχεί στο ποσό που είναι απαραίτητο για την υλοποίηση των προγραμματισμένων επενδύσεων και των πληρωμών στους τελικούς δικαιούχους, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων διαχείρισης, που καθορίζονται με βάση τα επιχειρηματικά σχέδια και τις προβλέψεις ταμειακών ροών για προκαθορισμένη περίοδο που δεν πρέπει να υπερβαίνει τα δύο έτη.

27. Είναι απαραίτητο να καθοριστούν οι ειδικοί κανόνες όσον αφορά τα ποσά που γίνονται αποδεκτά ως επιλέξιμες δαπάνες κατά το κλείσιμο, για να εξασφαλιστεί ότι τα ποσά, συμπεριλαμβανομένων των εξόδων διαχείρισης που καταβάλλονται από τα Ταμεία του ΚΣΠ στα χρηματοδοτικά μέσα, χρησιμοποιούνται πράγματι για επενδύσεις και πληρωμές στους τελικούς δικαιούχους. Είναι επίσης αναγκαίο να καθοριστούν ειδικοί κανόνες όσον αφορά την επαναχρησιμοποίηση πόρων που καταλογίζονται ως υποστήριξη από τα Ταμεία του ΚΣΠ, περιλαμβανομένης της χρησιμοποίησης μη αναλωθέντων πόρων μετά το κλείσιμο των προγραμμάτων .

28. Τα κράτη μέλη πρέπει να παρακολουθούν τα προγράμματα, ώστε να επιβλέπουν την εφαρμογή και την πρόοδο προς την επίτευξη των στόχων των προγραμμάτων. Για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να συσταθούν επιτροπές παρακολούθησης και να καθοριστούν η σύνθεσή τους και οι λειτουργίες για τα Ταμεία του ΚΣΠ. Θα μπορούσαν να συσταθούν μικτές επιτροπές παρακολούθησης για να διευκολυνθεί ο συντονισμός μεταξύ των Ταμείων του ΚΣΠ. Για τη διασφάλιση της αποτελεσματικότητας, οι επιτροπές παρακολούθησης πρέπει να είναι σε θέση να υποβάλλουν συστάσεις προς τις διαχειριστικές αρχές σχετικά με την εφαρμογή του επιχειρησιακού προγράμματος και να παρακολουθούν τα μέτρα που λαμβάνονται κατ’ εφαρμογή των συστάσεών τους.

29. Η ευθυγράμμιση των ρυθμίσεων για την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων των Ταμείων του ΚΣΠ είναι αναγκαία για να απλουστευτούν οι ρυθμίσεις σχετικά με τη διαχείριση σε όλα τα επίπεδα. Έχει σημασία να εξασφαλιστούν αναλογικές απαιτήσεις για την υποβολή εκθέσεων αλλά και να διατίθενται περιεκτικές πληροφορίες σχετικά με την πρόοδο για ορισμένα σημεία-κλειδιά της επανεξέτασης. Συνεπώς, είναι ανάγκη οι απαιτήσεις για την υποβολή εκθέσεων να αντανακλούν τις ανάγκες ενημέρωσης για συγκεκριμένα έτη και να ευθυγραμμιστούν με το χρονοδιάγραμμα των επανεξετάσεων της επίδοσης.

30. Για την παρακολούθηση της προόδου των προγραμμάτων, πρέπει να πραγματοποιείται ετήσια συνεδρίαση επανεξέτασης μεταξύ του κράτους μέλους και της Επιτροπής. Ωστόσο, το κράτος μέλος και η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να συμφωνήσουν να μην οργανώσουν τη συνεδρίαση για την αποφυγή περιττής διοικητικής επιβάρυνσης.

31. Για να είναι η Επιτροπή σε θέση να παρακολουθεί την πρόοδο προς την επίτευξη των στόχων της Ένωσης, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν εκθέσεις προόδου σχετικά με την εφαρμογή των συμβάσεων εταιρικής σχέσης τους. Βάσει των εκθέσεων αυτών, η Επιτροπή θα πρέπει να ετοιμάσει το 2017 και το 2019 μια έκθεση στρατηγικής σχετικά με την πρόοδο.

32. Είναι ανάγκη να αξιολογείται η αποτελεσματικότητα, η απόδοση και ο αντίκτυπος της ενίσχυσης από τα Ταμεία του ΚΣΠ, ώστε να βελτιωθεί η ποιότητα της υλοποίησης και του σχεδιασμού των προγραμμάτων και να προσδιοριστεί ο αντίκτυπος των προγραμμάτων σε σχέση με τους στόχους της στρατηγικής της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη και σε σχέση με το ΑΕγχΠ και την ανεργία, ανάλογα με την περίπτωση. Πρέπει, ως προς αυτό, να προσδιοριστούν οι αρμοδιότητες των κρατών μελών και της Επιτροπής.

33. Για να βελτιωθεί η ποιότητα και ο σχεδιασμός κάθε προγράμματος και να επαληθευθεί ότι οι στόχοι, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών, είναι δυνατό να επιτευχθούν, πρέπει να πραγματοποιείται εκ των προτέρων αξιολόγηση κάθε προγράμματος.

34. Η αρμόδια αρχή για την εκπόνηση του προγράμματος πρέπει να καταρτίσει σχέδιο αξιολόγησης. Κατά την περίοδο προγραμματισμού, οι διαχειριστικές αρχές πρέπει να διενεργούν αξιολογήσεις για την αποτίμηση της αποτελεσματικότητας και του αντικτύπου ενός προγράμματος. Η επιτροπή παρακολούθησης και η Επιτροπή θα πρέπει να ενημερώνονται για τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων ώστε να διευκολυνθεί η λήψη αποφάσεων διαχείρισης.

35. Θα πρέπει να διενεργούνται εκ των υστέρων αξιολογήσεις για την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας και της απόδοσης των Ταμείων του ΚΣΠ και του αντικτύπου στους γενικούς σκοπούς των Ταμείων του ΚΣΠ και της στρατηγικής της Ένωσης για μια έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη.

36. Είναι χρήσιμο να διευκρινιστούν τα είδη της δράσης που μπορούν να αναληφθούν με πρωτοβουλία της Επιτροπής και των κρατών μελών ως τεχνική βοήθεια με την υποστήριξη των Ταμείων του ΚΣΠ.

37. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική αξιοποίηση των πόρων της Ένωσης και να αποφευχθεί η υπερβολική χρηματοδότηση πράξεων που παράγουν έσοδα, είναι ανάγκη να καθοριστούν κανόνες υπολογισμού της συνεισφοράς των Ταμείων του ΚΣΠ σε μια πράξη που παράγει έσοδα.

38. Θα πρέπει να ορίζονται οι ημερομηνίες έναρξης και κλεισίματος για την επιλεξιμότητα των δαπανών, ώστε να υπάρχει ενιαίος και δίκαιος κανόνας για την υλοποίηση των Ταμείων του ΚΣΠ σε όλη την Ένωση. Για να διευκολυνθεί η εκτέλεση των επιχειρησιακών προγραμμάτων, είναι σκόπιμο να οριστεί ότι η ημερομηνία έναρξης για την επιλεξιμότητα των δαπανών μπορεί να είναι πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014, εάν το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλει επιχειρησιακό πρόγραμμα πριν από αυτή την ημερομηνία. Για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική χρήση των κονδυλίων της ΕΕ και να μειωθεί ο κίνδυνος για τον προϋπολογισμό της ΕΕ, είναι ανάγκη να τεθούν σε εφαρμογή περιορισμοί για την υποστήριξη πράξεων που έχουν ολοκληρωθεί.

39. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και με την επιφύλαξη των εξαιρέσεων που προβλέπονται στους κανονισμούς (ΕΕ) αριθ. [...] [κανονισμοί του ΕΤΠΑ, του ΕΚΤ, του Ταμείου Συνοχής, της ΕΕΣ, του ΕΓΤΑΑ, του ΕΤΘΑ], τα κράτη μέλη πρέπει να θεσπίσουν εθνικούς κανόνες για την επιλεξιμότητα των δαπανών.

40. Για να απλουστευθεί η χρήση των Ταμείων του ΚΣΠ και να περιοριστεί ο κίνδυνος σφαλμάτων, κατά την παροχή της δυνατότητας διαφοροποίησης, όταν αυτό είναι απαραίτητο για λόγους ιδιαιτερότητας της πολιτικής, πρέπει να καθοριστούν οι μορφές υποστήριξης, εναρμονισμένοι όροι επιστροφής των επιχορηγήσεων και κατ’ αποκοπήν συντελεστές χρηματοδότησης, ειδικοί κανόνες επιλεξιμότητας για τις επιχορηγήσεις και ειδικοί όροι για την επιλεξιμότητα των πράξεων σε συνάρτηση με την περιοχή.

41. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα, η δικαιοσύνη και ο μακροπρόθεσμος αντίκτυπος της παρέμβασης των Ταμείων του ΚΣΠ, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις που να εξασφαλίζουν ότι οι επενδύσεις σε επιχειρήσεις και υποδομές θα έχουν μακροπρόθεσμα αποτελέσματα και θα αποτρέπουν τη χρησιμοποίηση των Ταμείων του ΚΣΠ για δημιουργία αδικαιολόγητου πλεονεκτήματος. Από την εμπειρία συνάγεται ότι μια περίοδος πέντε ετών είναι επαρκής ελάχιστη περίοδος, εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες οι κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις προβλέπουν διαφορετική περίοδο. Ενδείκνυται να αποκλειστούν οι δράσεις που υποστηρίζονται από το ΕΚΤ και αυτές που δεν συνεπάγονται παραγωγικές επενδύσεις ή επενδύσεις σε υποδομές από τη γενικότερη απαίτηση για μακροχρόνια διάρκεια, εκτός αν τέτοιου είδους απαιτήσεις προέρχονται από τους εφαρμοστέους κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις και να αποκλειστούν οι συνεισφορές προς ή από χρηματοδοτικά μέσα.

42. Τα κράτη μέλη πρέπει να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν τη σωστή διαμόρφωση και ορθή λειτουργία των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου ώστε να υπάρξει βεβαιότητα για τη νόμιμη και κανονική χρήση των Ταμείων του ΚΣΠ. Πρέπει να προσδιοριστούν οι υποχρεώσεις των κρατών μελών σε σχέση με τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου και σε σχέση με την πρόληψη, τον εντοπισμό και τη διόρθωση των παρατυπιών και των παραβάσεων του δικαίου της Ένωσης.

43. Σύμφωνα με τις αρχές της επιμερισμένης διαχείρισης, τα κράτη μέλη πρέπει να φέρουν την πρωταρχική ευθύνη, μέσω των συστημάτων τους διαχείρισης και ελέγχου, για την υλοποίηση και τον έλεγχο των πράξεων στα προγράμματα. Για να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα του ελέγχου στην επιλογή και υλοποίηση των πράξεων και της λειτουργίας του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου, θα πρέπει να διευκρινιστούν οι λειτουργίες της διαχειριστικής αρχής.

44. Για να εξασφαλιστεί εκ των προτέρων η βεβαιότητα για τον καθορισμό και τον σχεδιασμό των κύριων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου, τα κράτη μέλη πρέπει να ορίσουν έναν φορέα διαπίστευσης που θα είναι υπεύθυνος για τη διαπίστευση και την ανάκληση της διαπίστευσης των φορέων διαχείρισης και ελέγχου.

45. Θα πρέπει να θεσπιστούν οι εξουσίες και αρμοδιότητες της Επιτροπής να επαληθεύει την αποτελεσματική λειτουργία των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου και να απαιτεί τη λήψη μέτρων από τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα πρέπει, επίσης, να έχει την εξουσία να διεξάγει ελέγχους για θέματα σχετικά με τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση ώστε να συνάγονται συμπεράσματα για τις επιδόσεις των Ταμείων.

46. Οι αναλήψεις υποχρεώσεων από τον προϋπολογισμό της Ένωσης πρέπει να πραγματοποιούνται σε ετήσια βάση. Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματική διαχείριση των προγραμμάτων, είναι αναγκαίο να θεσπιστούν κοινοί κανόνες για τις αιτήσεις ενδιάμεσης πληρωμής, της πληρωμής ετήσιου υπολοίπου και, ανάλογα με την περίπτωση, της πληρωμής του τελικού υπολοίπου, με την επιφύλαξη των ειδικών κανόνων που απαιτούνται για καθένα από τα Ταμεία του ΚΣΠ.

47. Η καταβολή προχρηματοδότησης κατά την έναρξη των προγραμμάτων εξασφαλίζει ότι το κράτος μέλος έχει τα μέσα να παρέχει υποστήριξη στους δικαιούχους για την υλοποίηση του προγράμματος από την έγκριση του προγράμματος. Συνεπώς, πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις για τα ποσά της αρχικής προχρηματοδότησης από τα Ταμεία του ΚΣΠ. Η αρχική προχρηματοδότηση θα πρέπει να εκκαθαριστεί πλήρως στο κλείσιμο του προγράμματος.

48. Για τη διασφάλιση των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, πρέπει να θεσπιστούν μέτρα που επιτρέπουν στον κύριο διατάκτη να διακόπτει τις πληρωμές, όταν υπάρχουν στοιχεία που υποδηλώνουν σοβαρή έλλειψη στη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης και ελέγχου, στοιχεία για παρατυπίες που αφορούν αίτηση πληρωμής ή στοιχεία για μη υποβολή εγγράφων απαραίτητων για την εκκαθάριση λογαριασμών.

49. Για να εξασφαλιστεί ότι οι συγχρηματοδοτούμενες από τον προϋπολογισμό της Ένωσης δαπάνες σε ένα δεδομένο οικονομικό έτος χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τους εφαρμοστέους κανόνες, πρέπει να δημιουργηθεί το κατάλληλο πλαίσιο για την ετήσια εκκαθάριση λογαριασμών. Βάσει αυτού του πλαισίου, οι διαπιστευμένοι φορείς πρέπει να υποβάλουν στην Επιτροπή, για κάθε πρόγραμμα, διαχειριστική δήλωση αξιοπιστίας συνοδευόμενη από πιστοποιημένους ετήσιους λογαριασμούς, συνοπτική έκθεση ελέγχων και τη γνώμη ανεξάρτητου ελεγκτή και έκθεση ελέγχου.

50. Για να διασφαλιστεί, ωστόσο, η χρηστή δημοσιονομική διαχείριση των πόρων της Ένωσης, ενδέχεται να είναι απαραίτητο να πραγματοποιεί η Επιτροπή δημοσιονομικές διορθώσεις. Για να υπάρχει ασφάλεια δικαίου για τα κράτη μέλη, έχει σημασία να οριστούν οι συνθήκες υπό τις οποίες οι παραβιάσεις του εφαρμοστέου ενωσιακού ή εθνικού δικαίου μπορούν να οδηγήσουν σε δημοσιονομικές διορθώσεις από την Επιτροπή. Για να διασφαλιστεί ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις που μπορεί να επιβάλει η Επιτροπή στα κράτη μέλη συνδέονται με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, πρέπει να περιορίζονται στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η παραβίαση του ενωσιακού ή εθνικού δικαίου αφορά άμεσα ή έμμεσα την επιλεξιμότητα, την κανονικότητα, τη διαχείριση ή τον έλεγχο των πράξεων και την αντίστοιχη δαπάνη. Για να εξασφαλιστεί η αναλογικότητα, έχει σημασία να εξετάζει η Επιτροπή τη φύση και τη σοβαρότητα της παράβασης όταν αποφασίζει το ποσό της δημοσιονομικής διόρθωσης.

51. Για να ενθαρρυνθεί η δημοσιονομική πειθαρχία, πρέπει να καθοριστούν οι ρυθμίσεις αποδέσμευσης μιας δημοσιονομικής ανάληψης υποχρέωσης για ένα πρόγραμμα, ιδίως όταν ένα ποσό μπορεί να εξαιρεθεί από την αποδέσμευση, κυρίως όταν οι καθυστερήσεις κατά την εφαρμογή είναι αποτέλεσμα περιστάσεων ανεξάρτητων από τη βούληση του εμπλεκόμενου μέρους, ασυνήθιστες ή απρόβλεπτες και οι συνέπειες των οποίων δεν είναι δυνατό να αποφευχθούν, παρά την επιδεικνυόμενη επιμέλεια.

52. Απαιτούνται πρόσθετες γενικές διατάξεις σε σχέση με την ειδική λειτουργία των Ταμείων. Συγκεκριμένα, για να αυξηθεί η προστιθέμενη αξία της δράσης τους και να ενισχυθεί η συμβολή τους στις προτεραιότητες της στρατηγικής της Ένωσης για μια έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, η λειτουργία αυτών των Ταμείων πρέπει να απλουστευθεί και να επικεντρωθεί στους στόχους της «Επένδυσης στην ανάπτυξη και την απασχόληση» και της «Ευρωπαϊκής Εδαφικής Συνεργασίας».

53. Πρόσθετες διατάξεις για τη συγκεκριμένη λειτουργία του ΕΓΤΑΑ και του ΕΤΘΑ θεσπίζονται στις συναφείς νομοθετικές πράξεις ανά τομέα.

54. Για την προώθηση των στόχων της Συνθήκης σχετικά με την οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή, ο στόχος «Επενδύσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση» πρέπει να υποστηρίζει όλες τις περιφέρειες. Για την εξισορρόπηση και σταδιακή παροχή της υποστήριξης και για να υπάρχει αντιστοίχιση με το επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης, οι πόροι που διατίθενται γι’ αυτόν τον στόχο πρέπει να κατανέμονται από το ΕΤΠΑ και το ΕΚΤ στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, τις περιφέρειες μετάβασης και τις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες ανάλογα με το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εγχώριο προϊόν τους (ΑΕγχΠ) σε σχέση με τον μέσο όρο της ΕΕ. Για να εξασφαλιστεί μακροπρόθεσμα η βιωσιμότητα των επενδύσεων των διαρθρωτικών ταμείων, οι περιφέρειες των οποίων το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ για την περίοδο προγραμματισμού 2007-13 ήταν μικρότερο από το 75 % του μέσου όρου της ΕΕ-25 για την περίοδο αναφοράς αλλά το οποίο υπερέβη το 75% του μέσου όρου της ΕΕ-27 θα πρέπει να λάβουν τουλάχιστον δύο τρίτα από τη χορήγηση της περιόδου 2007-2013. Τα κράτη μέλη με κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό εισόδημα (ΑΕΕ) κατώτερο του 90% από τον μέσο όρο της Ένωσης πρέπει να λάβουν ενίσχυση βάσει του στόχου «Επενδύσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση» του Ταμείου Συνοχής.

55. Πρέπει να καθοριστούν αντικειμενικά κριτήρια για τον ορισμό των επιλέξιμων περιφερειών και περιοχών υποστήριξης από τα Ταμεία. Για τον σκοπό αυτό, ο εντοπισμός των περιφερειών και περιοχών σε επίπεδο Ένωσης πρέπει να βασίζεται στο κοινό σύστημα ταξινόμησης των περιφερειών που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1059/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 26ης Μαΐου 2003, για τη θέσπιση μιας κοινής ονοματολογίας των εδαφικών στατιστικών μονάδων (NUTS)[12].

56. Για τον καθορισμό του κατάλληλου δημοσιονομικού πλαισίου, η Επιτροπή πρέπει να καθορίσει, με εκτελεστικές πράξεις, την ενδεικτική ετήσια κατανομή των διαθέσιμων πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων με τη χρησιμοποίηση μιας αντικειμενικής και διαφανούς μεθόδου, ώστε να υπάρξει στόχευση στις περιφέρειες με αναπτυξιακή υστέρηση, περιλαμβανομένων των περιφερειών που λαμβάνουν μεταβατική υποστήριξη.

57. Είναι απαραίτητο να καθοριστούν τα όρια των πόρων που προορίζονται για την επίτευξη του στόχου «Επενδύσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση» και να εγκριθούν αντικειμενικά κριτήρια για την διάθεσή τους στις περιφέρειες και στα κράτη μέλη. Για να ενθαρρυνθεί η αναγκαία επιτάχυνση της ανάπτυξης των υποδομών μεταφορών και ενέργειας καθώς και των τεχνολογιών των πληροφοριών και επικοινωνιών σε όλη την Ένωση, πρέπει να θεσπιστεί διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη». Η κατανομή των ετήσιων πιστώσεων από τα Ταμεία και τα ποσά που μεταφέρονται από το Ταμείο Συνοχής στη διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη» σε ένα κράτος μέλος πρέπει να περιορίζονται σε ανώτατο όριο το οποίο θα καθοριστεί λαμβάνοντας υπόψη την ικανότητα του συγκεκριμένου κράτους μέλους να απορροφήσει τις εν λόγω πιστώσεις. Επιπλέον, σύμφωνα με τον πρωταρχικό στόχο της μείωσης της φτώχειας, είναι ανάγκη να αναπροσανατολιστεί ο μηχανισμός επισιτιστικής βοήθειας για τα άτομα που βρίσκονται σε ανέχεια ώστε να προαχθεί η κοινωνική ένταξη και η αρμονική ανάπτυξη της Ένωσης. Προβλέπεται μηχανισμός για τη μεταφορά πόρων στο μέσο αυτό, ο οποίος θα εξασφαλίζει ότι οι πόροι θα συνίστανται σε χορηγήσεις του ΕΚΤ μέσω της υπόρρητης αντίστοιχης μείωσης του ελάχιστου ποσοστού των διαρθρωτικών ταμείων που χορηγούνται στο ΕΚΤ σε κάθε χώρα.

58. Για να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στα αποτελέσματα και την επίτευξη των στόχων, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών, της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», το πέντε τοις εκατό των πόρων για τον στόχο «Επενδύσεις στην ανάπτυξη και την απασχόληση» πρέπει να φυλαχθεί ως αποθεματικό επίδοσης για καθένα από τα Ταμεία και κατηγορία περιφέρειας σε κάθε κράτος μέλος.

59. Όσον αφορά τα Ταμεία, για να διασφαλιστεί η σωστή κατανομή σε κάθε κατηγορία περιφερειών, δεν πρέπει να γίνεται μεταφορά πόρων ανάμεσα στις λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, τις περιφέρειες μετάβασης και τις περισσότερο αναπτυγμένες περιφέρειες, εκτός από δεόντως δικαιολογημένες περιστάσεις που συνδέονται με την επίτευξη ενός ή περισσότερων θεματικών στόχων και για ποσοστό που δεν υπερβαίνει το 2 % των συνολικών πιστώσεων αυτής της κατηγορίας περιφερειών.

60. Για να εξασφαλιστεί πραγματικός οικονομικός αντίκτυπος, η υποστήριξη από τα Ταμεία δεν πρέπει να αντικαθιστά τις δημόσιες δαπάνες ή τις ισοδύναμες διαρθρωτικές δαπάνες των κρατών μελών βάσει των όρων του παρόντος κανονισμού. Επιπλέον, για να λαμβάνει η υποστήριξη από τα Ταμεία υπόψη το ευρύτερο οικονομικό πλαίσιο, πρέπει να καθορίζεται το επίπεδο της δημόσιας δαπάνης σε συνάρτηση με τις γενικές μακροοικονομικές συνθήκες στις οποίες υλοποιείται ή χρηματοδότηση βάσει των δεικτών που προβλέπονται στα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, τα οποία υποβάλλονται κάθε έτος από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/1997 της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και τον συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[13]. Η επαλήθευση από την Επιτροπή της τήρησης της αρχής της προσθετικότητας πρέπει να επικεντρωθεί στα κράτη μέλη στα οποία οι λιγότερο αναπτυγμένες περιφέρειες και οι περιφέρειες μετάβασης καλύπτουν τουλάχιστον το 15% του πληθυσμού τους, λόγω της κλίμακας των χρηματοδοτικών πόρων που διατίθενται σε αυτά.

61. Είναι απαραίτητο να θεσπιστούν πρόσθετες διατάξεις σχετικά με τον προγραμματισμό, τη διαχείριση, την παρακολούθηση και τον έλεγχο των επιχειρησιακών προγραμμάτων που χρηματοδοτούνται από τα Ταμεία. Τα επιχειρησιακά προγράμματα θα πρέπει να θέσουν άξονες προτεραιότητας που να αντιστοιχούν σε θεματικούς στόχους, να διαμορφώσουν μια συνεπή λογική παρέμβασης για την αντιμετώπιση των αναπτυξιακών αναγκών και να καθορίζουν το πλαίσιο για την αξιολόγηση της επίδοσης. Θα πρέπει, επίσης, να περιέχουν και άλλα στοιχεία αναγκαία για την αποτελεσματική και αποδοτική υλοποίηση των Ταμείων αυτών.

62. Για λόγους μεγαλύτερης συμπληρωματικότητας και για την απλούστευση της εφαρμογής, θα πρέπει να είναι δυνατό να συνδυάζεται η υποστήριξη από το Ταμείο Συνοχής και το ΕΤΠΑ με την υποστήριξη από το ΕΚΤ σε κοινά επιχειρησιακά προγράμματα βάσει του στόχου για την ανάπτυξη και την απασχόληση.

63. Τα μεγάλα έργα αντιπροσωπεύουν μεγάλο τμήμα των δαπανών της Ένωσης και έχουν συχνά στρατηγική σημασία για την επίτευξη της στρατηγικής της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη. Συνεπώς, είναι δικαιολογημένο τα μεγάλα έργα να συνεχίσουν να αποτελούν το αντικείμενο έγκρισης από την Επιτροπή στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού. Για να διασφαλιστεί η σαφήνεια, πρέπει να καθορίζεται το περιεχόμενο ενός μεγάλου έργου γι’ αυτό τον σκοπό. Η Επιτροπή θα πρέπει, επίσης, να έχει τη δυνατότητα να αρνηθεί την υποστήριξη για ένα μεγάλο έργο, όταν η επιδότηση της υποστήριξης αυτής δεν είναι δικαιολογημένη.

64. Προκειμένου να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα της μερικής εφαρμογής ενός επιχειρησιακού προγράμματος με τη χρήση προσέγγισης βάσει αποτελεσμάτων, είναι χρήσιμο να υπάρξει ένα κοινό σχέδιο δράσης που θα περιλαμβάνει ένα σύνολο ενεργειών που πρέπει να πραγματοποιήσει ένας δικαιούχος για να συμβάλει στους στόχους του επιχειρησιακού προγράμματος. Για να απλουστευθεί και να ενισχυθεί ο προσανατολισμός των Ταμείων με γνώμονα τα αποτελέσματα, η διαχείριση του κοινού σχεδίου δράσης πρέπει να βασίζεται αποκλειστικά σε από κοινού αποδεκτά ορόσημα, εκροές και αποτελέσματα, όπως ορίζονται στην απόφαση της Επιτροπής για την έγκριση του κοινού σχεδίου δράσης. Ο έλεγχος και ο δημοσιονομικός έλεγχος ενός κοινού σχεδίου δράσης θα περιορίζεται επίσης στα επίτευξη αυτών των ορόσημων, εκροών και αποτελεσμάτων. Κατά συνέπεια, είναι αναγκαίο να καθοριστούν κανόνες για την εκπόνηση, το περιεχόμενο, την έγκριση, τη δημοσιονομική διαχείριση και τον έλεγχο των κοινών σχεδίων δράσης.

65. Εφόσον μια στρατηγική αστικής ή τοπικής ανάπτυξης απαιτεί μια ολοκληρωμένη προσέγγιση όταν συνεπάγεται επενδύσεις βάσει περισσότερων του ενός αξόνων προτεραιότητας ή ενός ή περισσότερων επιχειρησιακών προγραμμάτων, η δράση πρέπει να υλοποιείται ως ολοκληρωμένη εδαφική επένδυση στο εσωτερικό ενός επιχειρησιακού προγράμματος.

66. Είναι ανάγκη να εγκριθούν ειδικοί κανόνες σε σχέση με τις λειτουργίες της επιτροπής παρακολούθησης και τις ετήσιες εκθέσεις εφαρμογής των επιχειρησιακών προγραμμάτων που υποστηρίζονται από τα Ταμεία. Πρόσθετες διατάξεις για τη συγκεκριμένη λειτουργία του ΕΓΤΑΑ θεσπίζονται στις νομοθετικές πράξεις του τομέα.

67. Για να εξασφαλιστεί η διαθεσιμότητα ουσιωδών και επίκαιρων πληροφοριών για την υλοποίηση ενός προγράμματος, τα κράτη μέλη πρέπει να δίνουν στην Επιτροπή τα στοιχεία-κλειδιά σε τακτική βάση. Για να αποφευχθεί πρόσθετη επιβάρυνση για τα κράτη μέλη, αυτό θα πρέπει να περιοριστεί στη συνεχή συλλογή στοιχείων και η διαβίβασή τους πρέπει να γίνεται μέσω της ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων.

68. Σύμφωνα με το άρθρο 175 της Συνθήκης, η Επιτροπή υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με τη συνοχή προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών κάθε τρία έτη σχετικά με την πρόοδο που επιτυγχάνεται προς την επίτευξη της οικονομικής, κοινωνικής και εδαφικής συνοχής της Ένωσης. Είναι απαραίτητο να καθοριστεί το περιεχόμενο αυτής της έκθεσης.

69. Ενδείκνυται η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να διεξάγει εκ των υστέρων αξιολόγηση για τα Ταμεία ώστε να λάβει πληροφορίες στο κατάλληλο επίπεδο για τα αποτελέσματα και τον αντίκτυπο των χρηματοδοτούμενων παρεμβάσεων. Χρειάζονται επίσης ειδικές διατάξεις για την εφαρμογή διαδικασίας έγκρισης των σχεδίων αξιολόγησης των Ταμείων.

70. Είναι σημαντικό να ενημερώνεται το ευρύ κοινό για τα επιτεύγματα των Ταμείων της Ένωσης. Οι πολίτες έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν πώς επενδύονται οι δημοσιονομικοί πόροι της Ένωσης. Η βασική ευθύνη για τη διασφάλιση της μετάδοσης των σωστών πληροφοριών στο κοινό πρέπει να βαρύνει τόσο τις διαχειριστικές αρχές όσο και τους δικαιούχους. Για να εξασφαλιστεί επαρκής ενημέρωση του ευρέος κοινού και ισχυρότερες συνέργειες μεταξύ των δραστηριοτήτων επικοινωνίας που αναλαμβάνονται με πρωτοβουλία της Επιτροπής, οι πόροι που διατίθενται για ενέργειες επικοινωνίας στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού θα πρέπει, να συμβάλουν, επίσης, στην κάλυψη της εταιρικής επικοινωνίας των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον βαθμό που αυτές συνδέονται με τους γενικούς στόχους του παρόντος κανονισμού.

71. Για να διασφαλιστεί η ευρεία διάδοση πληροφοριών σχετικά με τα επιτεύγματα των Ταμείων, και τον ρόλο που διαδραματίζει η Ένωση σ’ αυτά, αλλά και για να ενημερώνονται οι ενδεχόμενοι δικαιούχοι για τις ευκαιρίες χρηματοδότησης, θα πρέπει να καθοριστούν στον παρόντα κανονισμό λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τα μέτρα ενημέρωσης και δημοσιότητας καθώς και ορισμένα τεχνικά χαρακτηριστικά αυτών των μέτρων.

72. Για να υπάρξει μεγαλύτερη δυνατότητα πρόσβασης στην ενημέρωση και διαφάνεια των πληροφοριών σχετικά με τις ευκαιρίες χρηματοδότησης και τους δικαιούχους των έργων, πρέπει να δημιουργηθεί σε κάθε κράτος μέλος ένας ενιαίος διαδικτυακός τόπος ή πύλη που θα παρέχει ενημέρωση για όλα τα προγράμματα, συμπεριλαμβανομένων καταστάσεων των χρηματοδοτούμενων έργων στο πλαίσιο κάθε επιχειρησιακού προγράμματος.

73. Πρέπει να προσδιοριστούν τα στοιχεία για τη διαφοροποίηση του ποσοστού συγχρηματοδότησης από τα Ταμεία στα επιχειρησιακά προγράμματα και, συγκεκριμένα, να αυξηθεί το πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα των πόρων της Ένωσης. Επίσης, είναι ανάγκη να καθοριστούν ποσοστά συγχρηματοδότησης ανά κατηγορία περιφέρειας, ώστε να εξασφαλιστεί η τήρηση της αρχής της συγχρηματοδότησης μέσω του κατάλληλου επιπέδου εθνικής υποστήριξης.

74. Τα κράτη μέλη πρέπει να ορίσουν μια διαχειριστική αρχή, μια αρχή πιστοποίησης και μια λειτουργικά ανεξάρτητη ελεγκτική αρχή για κάθε επιχειρησιακό πρόγραμμα. Για να διαθέτουν τα κράτη μέλη ευελιξία ως προς τη διαμόρφωση συστημάτων ελέγχου, ενδείκνυται να δοθεί η δυνατότητα να εκτελούνται τα καθήκοντα της αρχής πιστοποίησης από τη διαχειριστική αρχή. Πρέπει επίσης να παρέχεται στο κράτος μέλος η δυνατότητα να ορίζει ενδιάμεσους φορείς που θα εκτελούν ορισμένα καθήκοντα της διαχειριστικής αρχής ή της αρχής πιστοποίησης. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος πρέπει να προσδιορίσει σαφώς τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντά τους αντίστοιχα.

75. Η διαχειριστική αρχή φέρει την κύρια ευθύνη για την αποτελεσματική και αποδοτική εφαρμογή των Ταμείων και, συνεπώς, εκτελεί έναν σημαντικό αριθμό λειτουργιών που έχουν σχέση με τη διαχείριση και την παρακολούθηση του προγράμματος, τη δημοσιονομική διαχείριση και τους ελέγχους καθώς και την επιλογή των σχεδίων. Πρέπει να καθορίζονται οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντά της.

76. Η αρχή πιστοποίησης καταρτίζει και υποβάλλει στην Επιτροπή αιτήσεις πληρωμής. Καταρτίζει τους ετήσιους λογαριασμούς, πιστοποιεί την πληρότητά τους, την ακρίβεια και την ειλικρίνεια των ετήσιων λογαριασμών και ότι οι δαπάνες που καταχωρίζονται στους λογαριασμούς συμμορφώνονται με τους εφαρμοστέους κανόνες της Ένωσης και τους εθνικούς κανόνες. Πρέπει να καθορίζονται οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντά της.

77. Η ελεγκτική αρχή θα πρέπει να διασφαλίζει τη διενέργεια ελέγχων στα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου σε κατάλληλο δείγμα πράξεων και στους ετήσιους λογαριασμούς. Πρέπει να καθορίζονται οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντά της.

78. Για να ληφθεί υπόψη η ειδική οργάνωση των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής και η ανάγκη να εξασφαλιστεί αναλογική προσέγγιση, απαιτούνται ειδικές διατάξεις για τη διαπίστευση και την άρση της διαπίστευσης της διαχειριστικής αρχής και της αρχής πιστοποίησης.

79. Με την επιφύλαξη των εξουσιών της Επιτροπής όσον αφορά τον δημοσιονομικό έλεγχο, η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής σ’ αυτό τον τομέα πρέπει να αυξηθεί και πρέπει να θεσπιστούν κριτήρια που θα επιτρέψουν στην Επιτροπή να καθορίσει, στο πλαίσιο της στρατηγικής της για τον έλεγχο των εθνικών συστημάτων, το επίπεδο διασφάλισης που πρέπει να λαμβάνει από τους εθνικούς οργανισμούς ελέγχου.

80. Εκτός από τους κοινούς κανόνες περί δημοσιονομικής διαχείρισης, απαιτούνται συμπληρωματικές διατάξεις για το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ και το Ταμείο Συνοχής. Συγκεκριμένα, για να εξασφαλιστεί εύλογη διαβεβαίωση για την Επιτροπή πριν από την ετήσια εκκαθάριση των λογαριασμών, οι αιτήσεις ενδιάμεσων πληρωμών πρέπει να ικανοποιούνται κατά το 90 % του ποσού που προκύπτει από την εφαρμογή του συντελεστή συγχρηματοδότησης για κάθε άξονα προτεραιότητας, όπως ορίζεται στην απόφαση έγκρισης του επιχειρησιακού προγράμματος, στην επιλέξιμη δαπάνη για τον άξονα προτεραιότητας. Τα εκκρεμή οφειλόμενα ποσά πρέπει να καταβάλλονται στα κράτη μέλη κατά την ετήσια εκκαθάριση των λογαριασμών, υπό την προϋπόθεση ότι εύλογη διασφάλιση έχει επιτευχθεί ως προς την επιλεξιμότητα των δαπανών για το έτος που καλύπτεται από τη διαδικασία εκκαθάρισης.

81. Για να εξασφαλιστεί ότι οι δικαιούχοι λαμβάνουν την υποστήριξη το ταχύτερο δυνατό και για να ενισχυθεί η διαβεβαίωση της Επιτροπής, ενδείκνυται να ζητηθεί να περιλαμβάνουν οι αιτήσεις πληρωμής μόνο τις δαπάνες που πληρώθηκαν στους δικαιούχους. Θα πρέπει να προβλέπεται κάθε χρόνο προχρηματοδότηση ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη έχουν επαρκή μέσα να ενεργήσουν με τις ρυθμίσεις αυτές. Η προχρηματοδότηση αυτή πρέπει να εκκαθαρίζεται κάθε χρόνο με την εκκαθάριση των λογαριασμών.

82. Για να εξασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των γενικών κανόνων για την αποδέσμευση, οι κανόνες που θεσπίζονται για τα Ταμεία πρέπει να αναφέρουν λεπτομερώς πώς ορίζονται οι προθεσμίες για την αποδέσμευση και πώς υπολογίζονται τα αντίστοιχα ποσά.

83. Είναι ανάγκη να προσδιοριστεί αναλυτικά η διαδικασία για την ετήσια εκκαθάριση των λογαριασμών που εφαρμόζονται στα Ταμεία ώστε να εξασφαλιστεί σαφής βάση και ασφάλεια δικαίου για τις ρυθμίσεις αυτές. Έχει σημασία να προβλεφθεί περιορισμένη δυνατότητα για ένα κράτος μέλος να ορίζει διάταξη στους ετήσιους λογαριασμούς του για ένα ποσό, η οποία θα υπόκειται σε εν εξελίξει διαδικασία με την ελεγκτική αρχή.

84. Η διαδικασία για ετήσια εκκαθάριση λογαριασμών θα πρέπει να συνοδεύεται από ετήσιο κλείσιμο των ολοκληρωθεισών πράξεων (για το ΕΤΠΑ και το Ταμείο Συνοχής) ή δαπανών (για το ΕΚΤ). Για να μειωθεί το κόστος που συνδέεται με το τελικό κλείσιμο των επιχειρησιακών προγραμμάτων, να μειωθεί η διοικητική επιβάρυνση για τους δικαιούχους και να υπάρξει ασφάλεια δικαίου, το ετήσιο κλείσιμο πρέπει να είναι υποχρεωτικό ώστε να μειώνεται η περίοδος κατά την οποία πρέπει να τηρούνται τα παραστατικά και κατά την οποία πρέπει να ελέγχονται οι πράξεις και να επιβάλλονται δημοσιονομικές διορθώσεις.

85. Για να διασφαλιστούν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική υλοποίηση του προγράμματος, πρέπει να θεσπιστούν μέτρα που να επιτρέπουν στην Επιτροπή να αναστέλλει πληρωμές σε επίπεδο άξονα προτεραιότητας ή επιχειρησιακού προγράμματος.

86. Πρέπει να θεσπιστούν οι ειδικές ρυθμίσεις και διαδικασίες για δημοσιονομικές διορθώσεις από τα κράτη μέλη και από την Επιτροπή για τα Ταμεία, ώστε να υπάρχει ασφάλεια δικαίου για τα κράτη μέλη.

87. Η συχνότητα των δημοσιονομικών ελέγχων των πράξεων πρέπει να είναι ανάλογη με το μέγεθος της υποστήριξης της Ένωσης που προέρχεται από τα Ταμεία. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των διενεργούμενων δημοσιονομικών ελέγχων πρέπει να μειώνεται, όταν η συνολική επιλέξιμη δαπάνη μιας πράξης δεν υπερβαίνει τα 100 000 ευρώ. Παρόλα αυτά, πρέπει να υπάρχει δυνατότητα διενέργειας δημοσιονομικών ελέγχων ανά πάσα στιγμή, όταν υπάρχουν ενδείξεις παρατυπίας ή απάτης ή στο πλαίσιο δειγματοληπτικών ελέγχων μετά το κλείσιμο μιας περατωθείσας πράξης. Για να είναι το επίπεδο των δημοσιονομικών ελέγχων της Επιτροπής ανάλογο με τον κίνδυνο, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι σε θέση να μειώνει το ελεγκτικό της έργο σε σχέση με τα επιχειρησιακά προγράμματα όταν δεν υπάρχουν σημαντικές ανεπάρκειες ή όταν είναι αξιόπιστη η ελεγκτική αρχή.

88. Για τη συμπλήρωση και την τροποποίηση ορισμένων μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει πράξεις κατ’ εφαρμογή του άρθρου 290 της Συνθήκης σε σχέση με έναν κώδικα δεοντολογίας όσον αφορά τους στόχους και τα κριτήρια υποστήριξης της υλοποίησης της εταιρικής σχέσης, την έγκριση ενός κοινού στρατηγικού πλαισίου, συμπληρωματικούς κανόνες για την κατανομή του αποθεματικού επίδοσης, τον καθορισμό της έκτασης και του πληθυσμού που καλύπτουν οι στρατηγικές τοπικής ανάπτυξης, λεπτομερείς κανόνες για τα χρηματοδοτικά μέσα (εκ των προτέρων εκτίμηση, συνδυασμός τύπων υποστήριξης, επιλεξιμότητα, τύποι μη χρηματοδοτούμενων δραστηριοτήτων), τους κανόνες για ορισμένα είδη χρηματοδοτικών μέσων που καθορίζονται σε εθνικό, περιφερειακό, διακρατικό ή διασυνοριακό επίπεδο, τους κανόνες για ορισμένες χρηματοδοτικές συμφωνίες, τη μεταβίβαση και διαχείριση στοιχείων ενεργητικού, τις ρυθμίσεις για τη διαχείριση και τον έλεγχο, τους κανόνες για τις αιτήσεις πληρωμής, και την καθιέρωση συστήματος κεφαλαιοποίησης των ετήσιων δόσεων, τον καθορισμό του ενιαίου συντελεστή για τις πράξεις που παράγουν έσοδα, τον καθορισμό του ενιαίου συντελεστή που εφαρμόζεται στο έμμεσο κόστος για επιχορηγήσεις βάσει υφιστάμενων μεθόδων και αντίστοιχων συντελεστών που εφαρμόζονται στις πολιτικές της Ένωσης, τις αρμοδιότητες των κρατών μελών σε σχέση με τη διαδικασία αναφοράς παρατυπιών και ανάκτησης αχρεωστήτως καταβληθέντων, τις ρυθμίσεις για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με τις πράξεις, τις ρυθμίσεις για την εξασφάλιση επαρκούς διαδρομής ελέγχου, τους όρους των εθνικών δημοσιονομικών ελέγχων, τα κριτήρια διαπίστευσης των διαχειριστικών αρχών και των αρχών πιστοποίησης, τον εντοπισμό κοινά αποδεκτών φορέων δεδομένων και τα κριτήρια για τον καθορισμό του επιπέδου της εφαρμοστέας δημοσιονομικής διόρθωσης. Η Επιτροπή θα πρέπει, επίσης, να είναι εξουσιοδοτημένη να τροποποιεί το παράρτημα V με στόχο την αντιμετώπιση μελλοντικών αναγκών προσαρμογής. Έχει ιδιαίτερη σημασία να διεξάγει η Επιτροπή τις απαραίτητες διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια του προπαρασκευαστικού έργου της, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων.

89. Η Επιτροπή θα πρέπει να διασφαλίζει, κατά την προετοιμασία και σύνταξη των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, την ταυτόχρονη, έγκαιρη και απαραίτητη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

90. Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, όσον αφορά όλα τα Ταμεία του ΚΣΠ, αποφάσεις για την έγκριση των συμβάσεων εταιρικής σχέσης, αποφάσεις για την κατανομή του αποθεματικού επίδοσης, αποφάσεις για την αναστολή πληρωμών που έχουν σχέση με τις οικονομικές πολιτικές των κρατών μελών και, στην περίπτωση αποδέσμευσης, αποφάσεις για την τροποποίηση των αποφάσεων με τις οποίες θεσπίζονται τα προγράμματα· και όσον αφορά τα Ταμεία, αποφάσεις για τον προσδιορισμό των περιφερειών και των κρατών μελών που πληρούν τα κριτήρια του στόχου «Επένδυση για την ανάπτυξη και την απασχόληση», αποφάσεις για τον καθορισμό της ετήσιας κατανομής των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων στα κράτη μέλη, αποφάσεις για τον καθορισμό του προς μεταφορά ποσού από τη χορήγηση του Ταμείου Συνοχής σε κάθε κράτος μέλος για τη διευκόλυνση «Συνδέοντας την Ευρώπη», αποφάσεις για τον καθορισμό του ποσού προς μεταφορά από τη χορήγηση των διαρθρωτικών ταμείων σε κάθε κράτος μέλος για επισιτιστική βοήθεια σε άτομα σε κατάσταση ανέχειας, αποφάσεις για την έγκριση και την τροποποίηση των επιχειρησιακών προγραμμάτων, αποφάσεις για τα μεγάλα έργα, αποφάσεις για κοινά σχέδια δράσης, αποφάσεις για την αναστολή των πληρωμών και αποφάσεις για δημοσιονομικές διορθώσεις.

91. Για να εξασφαλιστούν ομοιόμορφοι όροι για την υλοποίηση του παρόντος κανονισμού, οι εκτελεστικές εξουσίες όσον αφορά τη μεθοδολογία που σχετίζεται με τους στόχους της κλιματικής αλλαγής, τους τυποποιημένους όρους και προϋποθέσεις για την παρακολούθηση των χρηματοδοτικών μέσων, τους ομοιόμορφους όρους σχετικά με την παρακολούθηση και την παροχή πληροφοριών παρακολούθησης για τα χρηματοδοτικά μέσα, τη μεθοδολογία υπολογισμού των καθαρών εσόδων για τα έργα που παράγουν έσοδα, το σύστημα ηλεκτρονικής ανταλλαγής δεδομένων μεταξύ κρατών μελών και Επιτροπής, το υπόδειγμα επιχειρησιακού προγράμματος για τα Ταμεία, την ονοματολογία των κατηγοριών παρέμβασης, το μορφότυπο για την παροχή πληροφοριών για τα μεγάλα έργα και τη μεθοδολογία που θα χρησιμοποιηθεί για τη διενέργεια της ανάλυσης κόστους-ωφέλειας για τα μεγάλα έργα, το υπόδειγμα του κοινού σχεδίου δράσης, το υπόδειγμα των ετήσιων και τελικών εκθέσεων υλοποίησης, ορισμένα τεχνικά χαρακτηριστικά των μέτρων ενημέρωσης και δημοσιότητας και συναφείς οδηγίες, τους κανόνες για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ δικαιούχων και διαχειριστικών αρχών, αρχών πιστοποίησης, ελεγκτικών αρχών και ενδιάμεσων φορέων, το υπόδειγμα της δήλωσης διαχείρισης, τα υποδείγματα για τη στρατηγική δημοσιονομικού ελέγχου, την έκθεση γνωμοδότησης και ετήσιου ελέγχου και τη μεθοδολογία για τη μέθοδο δειγματοληψίας που ακολουθείται, τους κανόνες σχετικά με τη χρήση των δεδομένων που συλλέγονται κατά τη διενέργεια των ελέγχων και το υπόδειγμα των αιτήσεων πληρωμής θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή[14].

92. Ο παρών κανονισμός αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουλίου 2006, περί καθορισμού γενικών διατάξεων για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και το Ταμείο Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999[15]. Κατά συνέπεια, ο εν λόγω κανονισμός πρέπει να καταργηθεί.

93. Εφόσον ο στόχος του παρόντος κανονισμού, συγκεκριμένα η μείωση των ανισοτήτων μεταξύ των επιπέδων ανάπτυξης των διαφόρων περιφερειών και της υστέρησης των λιγότερο αναπτυγμένων περιφερειών ή νησιών, και ιδίως των αγροτικών περιοχών, των περιοχών που επηρεάζονται από τη βιομηχανική μετάβαση και των περιφερειών που πλήττονται από σοβαρά και μόνιμα φυσικά ή δημογραφικά μειονεκτήματα, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη αλλά μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λαμβάνει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει το αναγκαίο για την επίτευξη αυτού του στόχου,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους κοινούς κανόνες που εφαρμόζονται στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ), το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο (ΕΚΤ), το Ταμείο Συνοχής, το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ) και το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας (ΕΤΘΑ), τα οποία λειτουργούν βάσει του κοινού στρατηγικού πλαισίου (στο εξής «Ταμεία του ΚΣΠ»). Καθορίζει επίσης τις αναγκαίες διατάξεις για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα των Ταμείων του ΚΣΠ και ο συντονισμός των Ταμείων μεταξύ τους και με τα άλλα χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει, επίσης, τους γενικούς κανόνες που διέπουν το ΕΤΠΑ, το ΕΚΤ (αποκαλούνται από κοινού «διαρθρωτικά ταμεία») και το Ταμείο Συνοχής. Ο κανονισμός ορίζει τα καθήκοντα, τους στόχους προτεραιότητας και την οργάνωση των διαρθρωτικών ταμείων και του Ταμείου Συνοχής (τα «Ταμεία»), τα κριτήρια επιλεξιμότητας των κρατών μελών και των περιφερειών για υποστήριξη από τα Ταμεία του ΚΣΠ, τους διαθέσιμους χρηματοδοτικούς πόρους και τα κριτήρια κατανομής τους.

Οι κανόνες που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζει ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. [...]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη χρηματοδότηση, τη διαχείριση και την παρακολούθηση της κοινής γεωργικής πολιτικής[16] (στο εξής «κανονισμός ΚΓΠ») και των ειδικών διατάξεων που θεσπίζονται με τους ακόλουθους κανονισμούς:

94. Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1080/200[17]6 (στο εξής «κανονισμός του ΕΤΠΑ»)·

95. Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1081/2006[18] (στο εξής «κανονισμός του ΕΚΤ»)·

96. Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση Ταμείου Συνοχής και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1084/2006[19] (στο εξής «κανονισμός του Ταμείου Συνοχής»)·

97. Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την ευρωπαϊκή εδαφική συνεργασία[20] (στο εξής «κανονισμός ΕΕΣ»)·

98. Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005[21] (στο εξής «κανονισμός του ΕΓΤΑΑ»)· και

99. Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […]/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Θάλασσας και Αλιείας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1198/2006[22] (στο εξής «κανονισμός του ΕΤΘΑ»).

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, οι ορισμοί για τα χρηματοδοτικά μέσα που ορίζονται στον δημοσιονομικό κανονισμό εφαρμόζονται στα χρηματοδοτικά μέσα που υποστηρίζονται από τα Ταμεία του ΚΣΠ, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική διάταξη στον παρόντα κανονισμό.

Επιπλέον, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι ορισμοί:

1) «στρατηγική της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη»: οι στόχοι, συμπεριλαμβανομένων των ποσοτικών και κοινών στόχων, που κατευθύνουν τη δράση των κρατών μελών και της Ένωσης και οι οποίοι ορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο «Ευρώπη 2020: Στρατηγική της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη» και περιέχονται στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 2010 ως παράρτημα Ι (Νέα ευρωπαϊκή στρατηγική για την ανάπτυξη και την απασχόληση, πρωταρχικοί στόχοι της ΕΕ), στη σύσταση του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2010, σχετικά με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και της Ένωσης[23] και στην απόφαση του Συμβουλίου, της 21ης Οκτωβρίου 2010, για τις κατευθυντήριες γραμμές των πολιτικών απασχόλησης των κρατών μελών[24], καθώς και οποιαδήποτε αναθεώρηση τέτοιων ποσοτικών και άλλων κοινών στόχων.

2) «κοινό στρατηγικό πλαίσιο»: το έγγραφο που εξειδικεύει τους γενικούς και ειδικούς στόχους της στρατηγικής της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη σε βασικές δράσεις για τα Ταμεία του ΚΣΠ, θεσπίζοντας για κάθε θεματικό στόχο τις βασικές δράσεις που θα χρηματοδοτηθούν από κάθε Ταμείο του ΚΣΠ και τους μηχανισμούς που διασφαλίζουν τη συνοχή και τη συνέπεια του προγραμματισμού των Ταμείων του ΚΣΠ με τις οικονομικές πολιτικές και τις πολιτικές απασχόλησης των κρατών μελών και της Ένωσης·

3) «ειδικοί κανόνες Ταμείου»: οι διατάξεις που ορίζονται στο τρίτο μέρος του παρόντος κανονισμού ή θεσπίζονται βάσει αυτού ή σε έναν ειδικό ή γενικό κανονισμό που διέπει ένα ή περισσότερα Ταμεία του ΚΣΠ τα οποία αναφέρονται ή απαριθμούνται στο άρθρο 1 τρίτο εδάφιο·

4) «προγραμματισμός»: η διαδικασία οργάνωσης, λήψης αποφάσεων και διάθεσης των χρηματοδοτικών πόρων σε διάφορα στάδια με στόχο την υλοποίηση, σε πολυετή βάση, της κοινής δράσης εκ μέρους της Ένωσης και των κρατών μελών για την επίτευξη της στρατηγικής της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη·

5) «πρόγραμμα»: «επιχειρησιακό πρόγραμμα» που αναφέρεται στο τρίτο μέρος του παρόντος κανονισμού και στον κανονισμό του ΕΤΘΑ και «πρόγραμμα αγροτικής ανάπτυξης» που αναφέρεται στον κανονισμό του ΕΓΤΑΑ·

6) «προτεραιότητα»: «άξονας προτεραιότητας» που αναφέρεται στο τρίτο μέρος του παρόντος κανονισμού και η «προτεραιότητα της Ένωσης» που αναφέρεται στον κανονισμό του ΕΤΘΑ και τον κανονισμό του ΕΓΤΑΑ·

7) «πράξη»: έργο, σύμβαση, δράση ή ομάδα έργων που επιλέγονται από τις διαχειριστικές αρχές των οικείων προγραμμάτων, ή υπό την ευθύνη τους, και συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχων της προτεραιότητας ή των προτεραιοτήτων με τις οποίες σχετίζονται· στο πλαίσιο των χρηματοδοτικών μέσων, η πράξη συνίσταται στις χρηματοδοτικές συνεισφορές από ένα πρόγραμμα σε χρηματοδοτικά μέσα και στη συνακόλουθη χρηματοδοτική υποστήριξη που παρέχουν αυτά τα μέσα·

8) «δικαιούχος»: δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας υπεύθυνος για την έναρξη ή την έναρξη και την εφαρμογή πράξεων· στο πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων, ο όρος «δικαιούχος» δηλώνει τον φορέα που λαμβάνει την ενίσχυση· στο πλαίσιο των χρηματοδοτικών μέσων, ο όρος «δικαιούχος» δηλώνει τον φορέα που εφαρμόζει το χρηματοδοτικό μέσο·

9) «τελικός αποδέκτης»: νομικό ή φυσικό πρόσωπο που λαμβάνει χρηματοδοτική υποστήριξη από ένα χρηματοδοτικό μέσο·

10) «κρατική ενίσχυση»: ενίσχυση που εμπίπτει στο πεδίο του άρθρου 107 παράγραφος 1 της Συνθήκης και θεωρείται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ότι περιλαμβάνει επίσης τις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1998/2006 της Επιτροπής, της 15ης Δεκεμβρίου 2006, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας[25], του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1535/2007 της Επιτροπής, της 20ής Δεκεμβρίου 2007, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας (de minimis) στον τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων[26] και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 875/2007 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 2007, σχετικά με την εφαρμογή των άρθρων 87 και 88 της Συνθήκης ΕΚ στις ενισχύσεις ήσσονος σημασίας στον τομέα της αλιείας και για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1860/2004[27]·

11) «περατωθείσα πράξη»: πράξη που έχει ολοκληρωθεί φυσικά η εκτελεστεί πλήρως και για την οποία έχουν καταβληθεί όλες οι σχετικές πληρωμές από τους δικαιούχους και έχει καταβληθεί στους δικαιούχους η αντίστοιχη δημόσια συμμετοχή·

12) «δημόσια υποστήριξη»: κάθε χρηματοδοτική υποστήριξη για τη χρηματοδότηση μιας πράξης που προέρχεται από τον κρατικό προϋπολογισμό, τον προϋπολογισμό περιφερειακών ή τοπικών αρχών, τον προϋπολογισμό της Ένωσης που αφορά τα Ταμεία του ΚΣΠ, τον προϋπολογισμό οργανισμών δημοσίου δικαίου ή τον προϋπολογισμό ενώσεων δημόσιων αρχών ή οργανισμών δημοσίου δικαίου·

13) «οργανισμός δημοσίου δικαίου»: κάθε οργανισμός που διέπεται από το δημόσιο δίκαιο κατά την έννοια του άρθρου 1 παράγραφος 9 της οδηγίας 2004/18/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[28] και κάθε ευρωπαϊκός όμιλος εδαφικής συνεργασίας (ΕΟΕΣ) που ιδρύεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1082/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[29], ανεξάρτητα αν ο ΕΟΕΣ θεωρείται από τις σχετικές εθνικές διατάξεις εφαρμογής οργανισμός δημοσίου δικαίου ή οργανισμός ιδιωτικού δικαίου·

14) «έγγραφο»: χαρτί ή ηλεκτρονικό μέσο που περιέχει πληροφορίες σχετικά με το περιεχόμενο του παρόντος κανονισμού·

15) «ενδιάμεσος οργανισμός»: κάθε δημόσιος ή ιδιωτικός φορέας που ενεργεί υπό την ευθύνη μιας διαχειριστικής αρχής ή αρχής πιστοποίησης ή εκτελεί καθήκοντα εξ ονόματος μιας τέτοιας αρχής έναντι δικαιούχων που υλοποιούν πράξεις·

16) «στρατηγική τοπικής ανάπτυξης»: ένα συνεκτικό σύνολο πράξεων για την ικανοποίηση τοπικών στόχων και αναγκών, το οποίο συμβάλλει στην επίτευξη της στρατηγικής της Ένωσης «για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη» και εφαρμόζεται στο πλαίσιο εταιρικής σχέσης στο κατάλληλο επίπεδο·

17) «κυλιόμενο κλείσιμο»: το κλείσιμο πράξεων ως αποτέλεσμα της διαδικασίας ετήσιας εκκαθάρισης λογαριασμών και πριν από το γενικό κλείσιμο του προγράμματος·

18) «σύμβαση εταιρικής σχέσης»: έγγραφο που συντάσσει το κράτος μέλος με τη συμμετοχή εταίρων, βάσει της προσέγγισης της πολυεπίπεδης διακυβέρνησης, το οποίο ορίζει τη στρατηγική του κράτους μέλους, τις προτεραιότητες και τις ρυθμίσεις για τη χρήση των πόρων των Ταμείων του ΚΣΠ με αποτελεσματικό και επαρκή τρόπο για την επίτευξη της στρατηγικής της Ένωσης σχετικά με την έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, και το οποίο εγκρίνεται από την Επιτροπή μετά από αξιολόγηση και διάλογο με το κράτος μέλος·

19) «κατηγορία περιφερειών»: είναι ο χαρακτηρισμός της περιφέρειας ως «λιγότερο αναπτυγμένη περιφέρεια», «περιφέρεια μετάβασης» ή «περισσότερο αναπτυγμένη περιφέρεια», σύμφωνα μα το άρθρο 82 παράγραφος 2·

20) «αίτηση πληρωμής»: αίτηση πληρωμής ή δήλωση δαπανών που υποβάλλει το κράτος μέλος στην Επιτροπή·

21) «ΕΤΕπ»: η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Επενδύσεων ή θυγατρικές της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων·

22) «ΜΜΕ»: μικροεπιχείρηση ή μικρομεσαία επιχείρηση κατά την έννοια της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής ή μεταγενέστερων τροποποιήσεών της·

23) «λογιστική χρήση»: για τους σκοπούς του τρίτου μέρους, η περίοδος από 1 Ιουλίου έως 30 Ιουνίου, εκτός από την πρώτη λογιστική χρήση, η οποία καλύπτει την περίοδο από την ημερομηνία έναρξης της επιλεξιμότητας των δαπανών έως την 30ή Ιουνίου 2015. Τελική λογιστική χρήση είναι από 1 Ιουλίου 2022 έως 30 Ιουνίου 2023·

24) «οικονομικό έτος»: για τους σκοπούς του τρίτου μέρους, η περίοδος από 1 Ιανουαρίου έως 31 Δεκεμβρίου.

ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΚΟΙΝΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΕΣ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΤΟΥ ΚΣΠ

ΤΙΤΛΟΣ IΑρχές της υποστήριξης της Ένωσης για τα Ταμεία του ΚΣΠ

Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής

Οι κανόνες που ορίζονται στο παρόν μέρος εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται στο τρίτο μέρος.

Άρθρο 4 Γενικές διατάξεις

1. Τα Ταμεία του ΚΣΠ χορηγούν ενίσχυση, μέσω πολυετών προγραμμάτων, η οποία συμπληρώνει την εθνική, περιφερειακή και τοπική παρέμβαση, με στόχο την υλοποίηση της στρατηγικής της Ένωσης για έξυπνη, διατηρήσιμη και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξη, λαμβάνοντας υπόψη τις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές και τις ειδικές για κάθε χώρα συστάσεις βάσει του άρθρου 121 παράγραφος 2 της Συνθήκης και των σχετικών συστάσεων που εξέδωσε το Συμβούλιο βάσει του άρθρου 148 παράγραφος 4 της Συνθήκης.

2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη εγγυώνται ότι η υποστήριξη από τα Ταμεία του ΚΣΠ είναι σύμφωνη με τις πολιτικές και τις προτεραιότητες της Ένωσης και συμπληρωματική προς τα άλλα μέσα της Ένωσης.

3. Η υποστήριξη από τα Ταμεία του ΚΣΠ εφαρμόζεται σε στενή συνεργασία μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών.

4 Τα κράτη μέλη και οι φορείς οι οποίοι ορίζονται από αυτά γι’ αυτόν τον σκοπό είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή των προγραμμάτων και την εκτέλεση των καθηκόντων τους βάσει του παρόντος κανονισμού και των ειδικών κανονισμών των Ταμείων