ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
ΚΟΜ(93)468 τελικό - ΣΥΝ481 
Βρυξέλλες, 8 Δεκεμβρίου 1993 
Πρόταοη 
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΚ) ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την εκτέλεση της απόφασης αριθ. 
347(18) του ΙΜΟ σχετικά με την εφαρμογή της καταμέτρησης όγκου των 
χώρων έρματος σε πετρελαιοφόρα διαχωρισμένου έρματος. 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή) 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
ΓΕΝΙΚΗ ΕΙΣΑΓΩ.ΓΗ 
1. Στην ανακοίνωση "Κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα"ί1), την 
οποία εξέδωσε στις 24 Φεβρουαρίου 1993, η Επιτροπή εφιστά την προσοχή στο 
πρόβλημα της επιβολής λιμενικών τελών με βάση τη χωρητικότητα πετρελαιοφόρων 
διαχωρισμένου έρματος. 
2. Στην ανακοίνωση υπογραμμίζεται ότι, παρά την έκδοση της απόφασης αριθ. 
Α.722(17)(2> του 1991, - "Εφαρμογή της καταμέτρησης όγκου των χώρων έρματος σε 
πετρελαιοφόρα διαχωρισμένου έρματος" - από τη Συνέλευση του Διεθνούς 
Ναυτιλιακού οργανισμού (ΙΜΟ), προκύπτει ότι λόγω μη εφαρμογής της απόφασης, 
όταν συγκριθούν οι αντίστοιχοι όγκοι μεταφερόμενου φορτίου πετρελαίου, τα 
λιμενικά τέλη και οι λοιπές επιβαρύνσεις είναι κατά 15-20% υψηλότερα για τα 
πετρελαιοφόρα διαχωρισμένου έρματος (ΠΔΕ) σε σχέση με εκείνα για τα συμβατικά 
πετρελαιοφόρα. 
3. Για την ασφαλή κυκλοφορία πετρελαιοφόρου χωρίς φορτίο, το σκάφος πρέπει 
να ερματίζεται με υδάτινο έρμα. Τα συμβατικά πετρελαιοφόρα μεταφέρουν το 
υδάτινο αυτό έρμα σε ορισμένες δεξαμενές φορτίου οι οποίες έχουν προηγουμένως 
χρησιμοποιηθεί για πετρέλαιο. Ετσι, το νερό του ερματισμού αναμιγνύεται σε 
αναλογία περίπου 5% με κατάλοιπα πετρελαίου. Κατά τη διάρκεια του πλου 
πραγματοποιείται πλύση των δεξαμενών και το ακάθαρτο νερό ερματισμού 
αντικαθίσταται από καθαρό νερό της ανοικτής θάλασσας. Μετά την κατακάθιση, το 
ακάθαρτο νερό αντλείται εκτός πλοίου και με τον τρόπο αυτό ρυπαίνει το θαλάσσιο 
περιβάλλον. 
Ομως, στα σύγχρονης κατασκευής πετρελαιοφόρα, προβλέπονται δεξαμενές οι 
οποίες χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σαν δεξαμενές υδάτινου έρματος. Με τον 
τρόπο αυτό, η αντικατάσταση του υδάτινου έρματος δεν ρυπαίνει το θαλάσσιο 
περιβάλλον. 
4. Στη σύμβαση MARPOL 73/78<3) το πρόβλημα της αντικατάστασης του 
υδάτινου έρματος αντιμετωπίζεται με την απαίτηση κάθε νέο πετρελαιοφόρο, κατά 
τον ορισμό της σύμβασης, με νεκρό φορτίο που υπερβαίνει κάποια τιμή, να φέρει 
δεξαμενές στις οποίες περιέχεται υδάτινο έρμα χωρίς πετρέλαιο. Τα πετρελαιοφόρα 
αυτά αναφέρονται με τα 
(1) COM(93)66 τελικό, παράγραφοι 29-33 του μέρους II. 
(2) Απόφαση αριθ. Α.722(17), που εκδόθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1991 και ήδη 
αντικαταστάθηκε με την απόφαση Α.747(18), της 4ης Νοεμβρίου 1993. 
(3) Διεθνής Σύμβαση για την πρόληψη της ρύπανσης από τα πλοία, του 1973, 
κ«ι σχετικό πρωτόκολλο του 1978. 
Λ 
αρχικά ΠΔΕ (SBT)<4). Εκτιμάται ότι, επί του παρόντος, το ποσοστό πλοίων ΠΔΕ 
σε σχέση με τα συμβατικά δεξαμενόπλοια του παγκόσμιου στόλου πετρελαιοφόρων 
είναι 35 προς 65. 
5. Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα ΠΔΕ διαφέρουν από τα συμβατικά 
δεξαμενόπλοια κατά το ότι τα πρώτα διαθέτουν δεξαμενές και σωληνώσεις έρματος 
τελείως διαχωρισμένες από το σύστημα φορτίου και οι οποίες δεν χρησιμοποιούνται 
για τη μεταφορά φορτίου. Ετσι, οι διαχωρισμένες αυτές δεξαμενές έρματος 
χρησιμοποιούνται μόνιμα για τη μεταφορά και την άντληση νερού ερματισμού. Το 
γεγονός ότι το νερό ερματισμού που εκχέεται από τα ΠΔΕ δεν περιέχει καθόλου 
πετρέλαιο συνεπάγεται προφανή περιβαλλοντικά ωφέλη. 
6. Καθώς μέρος της χωρητικότητας πετρελαιοφόρου το οποίο πληρεί τις 
απαιτήσεις για ΠΔΕ διατίθεται μόνιμα για υδάτινο έρμα, στα δεξαμενόπλοια αυτά η 
χωρητικότητα που προορίζεται για φορτίο είναι μειωμένη. Κατά συνέπεια, για να 
έχει κάποιο ΠΔΕ την ίδια χωρητικότητα μεταφοράς φορτίου με κάποιο συμβατικό 
πετρελαιοφόρο πρέπει η ολική του χωρητικότητα (0Χ)(*) να υπερβαίνει κατά 15-
20% την ολική χωρητικότητα του συμβατικού πετρελαιοφόρου. 
7. Το πρόβλημα συνίσταται στο γεγονός ότι τα λιμενικά τέλη και οι λοιπές 
επιβαρύνσεις συχνά βασίζονται στην ΟΧ του σκάφους. Δεδομένου όμως ότι η ΟΧ του 
ΠΔΕ είναι κατά 15-20% περίπου μεγαλύτερη σε σχέση με εκείνη συμβατικού 
πετρελαιοφόρου, το ΠΔΕ πρέπει να καταβάλλει λιμενικά τέλη και λοιπές 
επιβαρύνσεις κατά 15-20% υψηλότερα σε σχέση με το συμβατικό πετρελαιοφόρο. 
Είναι εμφανές ότι το ΠΔΕ, ενώ δεν είναι βλαπτικό προς το περιβάλλον, υπόκειται 
άδικα και αδικαιολόγητα σε υψηλότερα λιμενικά τέλη και επιβαρύνσεις. 
8. Η διάκριση αυτή κατά την επιβολή εισφορών στο πλαίσιο των υφιστάμενων 
•υστημάτων τιμολόγησης θέτει επειγόντως θέμα ενιαίας εφαρμογής της καταμέτρησης 
χωρητικότητας όγκων διαχωρισμένου έρματος στα πετρελαιοφόρα σαν βάση για την 
επιβολή λιμενικών τελών και λοιπών επιβαρύνσεων ώστε να πεισθούν οι πλοιοκτήτες 
να επενδύουν σε περιβαλλοντικώς φιλικά πετρελαιοφόρα τα οποία θα ήταν δυνατόν 
να τύχουν των ευεργετημάτων προγράμματος οικονομικών κινήτρων καθοριζόμενου με 
βάση διεθνείς συμφωνίες. 
Προκειμένου να δρομολογηθεί κάποιο τέτοιο πρόγραμμα, υπό τύπον κανόνα 
συμπληρωματικού προς τη Διεθνή Σύμβαση για την καταμέτρηση χωρητικότητας 
πλοίων, του 1969, στις 14 Νοεμβρίου 1977 η Συνέλευση του Διεθνούς Ναυτιλιακού 
Οργανισμού (ΙΜΟ) εξέδωσε την απόφαση αριθ. Α.388(Χ) η οποία στη συνέχεια 
τροποποιήθηκε με την έκδοση της απόφασης αριθ. Α.722(17), της 6ης Νοεμβρίου 
1991, και τελικά με την έκδοση της απόφασης αριθ. Α.747(18), της 4ης Νοεμβρίου 
1993, η οποία αντικαθιστά την απόφαση αριβ. Α.722(17). Οι εν λόγω αποφάσεις του 
ΙΜΟ αποτελούν απλώς συστάσεις. Η απόφαση καλεί τις κυβερνήσεις να παράσχουν 
προς τις λιμενικές τους αρχές και τις υπηρεσίες πλοήγησης οδηγίες ώστε κατά τον 
υπολογισμό τελών να αφαιρείται η χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου 
έρματος από την ΟΧ, όπως προκύπτει με την εφαρμογή του τύπου που δίδεται στο 
παράρτημα της απόφασης του ψηφίσματος και όπως αναγράφεται στο Διεθνές 
Πιστοποιητικό Χωρητικότητας (1969). 
Επιπλέον προς τη σύσταση του ΙΜΟ, η Διεθνής Ενωση Λιμένων (ΙΑΡΗ), το 1991, στη 
σύνοδο που πραγματοποιεί ανά διετία, εξέδωσε απόφαση με την οποία δηλώνεται η 
υποστήριξη προς την απόφαση αριθ. Α.722(17) του ΙΜΟ. Ακολούθως, το 1993, στη 
18η συνδιάσκεψη, η ΙΑΡΗ εξέδωσε την απόφαση αριθ. 2 όπου, στο πλαίσιο επιδίωξης 
του στόχου διατηρητικής οικονομικής και λειτουργικής ανάπτυξης των λιμένων, 
αναφέρεται ότι πρέπει να εξετασθούν κίνητρα τα οποία "θα ήταν δυνατό να 
(4) Σύμβαση MARPOL 73/78 κανονισμός 13 Παράρτημα Ι. 
(5) Σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για την καταμέτρηση της χωρητικότητας 
πλοίων, του 1969. 
2. 
τιμολογίων και τελών ενθαρρύνονται τα πλοία με περιβαλλοντικά φιλικό τεχνικό 
εξοπλισμό και περιβαλλοντικά φιλική λειτουργία. 
9. Ομως, οι κρατικές αρχές και άλλα δημοσίου και ιδιωτικού χαρακτήρα 
πρόσωπα σε πολλές χώρες, περιλαμβανομένων κρατών μελών, συνεχίζουν να 
επιβάλλουν στα ΠΔΕ και στο πλαίσιο των υφιστάμενων τιμολογιακών συστημάτων τέλη 
και επιβαρύνσεις κατά τρόπο ο οποίος δεν συμβαδίζει προς τις αποφάσεις αριθ. 
Α.388(Χ), Α.722(17) και Α.747(18) του ΙΜΟ. Ετσι, οι κάτοχοι ΠΔΕ εξακολουθούν να 
υφίστανται οικονομικά δυσμενή μεταχείριση ενώ οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις και 
οι μεταφορείς ενθαρρύνονται να μη χρησιμοποιούν τα εν λόγω περιβαλλοντικώς 
φιλικά πλοία τα οποία μειονεκτούν από εμπορική άποψη. Η σχετική οικονομική 
επίπτωση κυμαίνεται από 15 έως 20% περίπου, ανάλογα με την ηλικία των πλοίων. 
Εχει υπολογισθεί ότι για ένα υπερδεξαμένοπλοιο ΠΔΕ τα επιπλέον λιμενικά τέλη 
είναι δυνατόν να κυμαίνονται μεταξύ 40.000$ και 240.000$ για κάθε προσέγγιση σε 
λιμένα. Αυτό σημαίνει ότι, εφόσον δεν εφαρμόζεται το ψήφισμα του ΙΜΟ, για 
ορισμένα πλοία, σε ορισμένες γραμμές, η ετήσια διαφορά τελών για ένα ΠΔΕ είναι 
δυνατόν να ανέρχεται σε ποσό που φθάνει μέχρι ένα εκατομμύριο δολάρια. 
10. Δεν αποτελεί σκοπό του παρόντος κανονισμού η εναρμόνιση των τιμολογίων 
τα οποία εφαρμόζουν οι αρχές προς τους χρήστες για τις παρεχόμενες υπηρεσίες. 
Ούτε γίνεται, με τον παρόντα κανονισμό, δεσμευτική στο πλαίσιο της κοινοτικής 
νομοθεσίας η Διεθνής Σύμβαση για την καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων, του 
1969, δεδομένου ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν επικυρώσει και εφαρμόζουν την εν 
λόγω σύμβαση. 
ΛΟΓΟΙ ΠΟΥ ΣΥΝΗΓΟΡΟΥΝ ΓΙΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
11. α) Στόχοι της προβλεπόμενης ενέργειας σε σχέση με τις υποχρεώσεις της 
Κοινότητας. 
Οι στόχοι του παρόντος κανονισμού είναι: 
η ενθάρρυνση της μελέτης, της πρόβλεψης και χρησιμοποίησης 
δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος σε πετρελαιοφόρα πλοία· 
η προώθηση της χρησιμοποίησης στην Κοινότητα ΠΔΕ, τα οποία 
αποτελούν πετρελαιοφόρα περιβαλλοντικώς φιλικά, μέσω της εφαρμογής 
υφιστάμενων διεθνών συστάσεων για την αφαίρεση της χωρητικότητας 
των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος ορισμένων πετρελαιοφόρων κατά 
τον υπολογισμό εισφορών, όταν τα πλοία αυτά προσεγγίζουν σε 
κοινοτικούς λιμένες, προκειμένουν να προστατεύεται το θαλάσσιο 
περιβάλλον. 
Το έκτακτο Συμβούλιο περιβάλλοντος και μεταφορών, στη συνοδό του της 
25ης Ιανουαρίου 1993, κάλεσε την Κοινότητα και τα κράτη μέλη να 
καθιερώσουν αυστηρή και συγκλίνουσα εφαρμογή των διεθνών κανονισμών σε 
ολόκληρη την Κοινότητα. Επίσης, στον κατάλογο ενεργειών με 
προτεραιότητα που συζητήθηκε στις 7 και 8 Ιουλίου 1993, το Συμβούλιο 
κάλεσε την Κοινότητα και τα κράτη μέλη "να εκτελέσουν την απόφαση αριθ. 
Α. 722 (17) του ΙΜΟ σχετικά με την εφαρμογή της καταμέτρησης του όγκου 
των χώρων έρματος σε πετρελαιοφόρα δεξαμενόπλοια διαχωρισμένου 
έρματος". Στην ανακοίνωση "Κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη 
θάλασσα", που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 24 Φεβρουαρίου 1993, που 
έγινε αποδεκτή από το 
Συμβούλιο Μεταφορών στις 8 Ιουνίου1993 και οι στόχοι της οποίας 
υποστηρίχθηκαν πλήρως από την Επιτροπή, τονίζεται ότι ο στόχος για την 
επίτευξη καθαρότερων θαλασσών απαιτεί την υποχρεωτική εφαρμογή σε όλους 
τους κοινοτικούς λιμένες της απόφασης αριθ. Α.722(17) του ΙΜΟ (που έχει 
ήδη αντικατασταθεί από την απόφαση αριθ. 747(18), της 4ης Νοεμβρίου 
1993), όπου περιλαμβάνονται οι αρχές τις οποίες έχουν αποδεχθεί όλα τα 
κράτη μέλη. 
Τα ανωτέρω σημαίνουν ότι, με την εφαρμογή της διεθνούς αυτής 
συμφωνηθείσας σύστασης, οι λιμενικές αρχές και άλλοι στην Κοινότητα θα 
αναπτύξουν για τους πλοιοκτήτες και τις ναυτιλιακές επιχειρήσεις 
οικονομικά κίνητρα προκειμένου οι τελευταίοι αυτοί να χρησιμοποιούν 
περιβαλλοντικώς φιλικά πετρελαιοφόρα και να επενδύουν σε αυτά. 
β) Αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας ή αρμοδιότητα από κοινού με 
τα κράτη μέλη. 
Πρόκειται για αρμοδιότητα της Κοινότητας και των κρατών μελών από κοινού. 
Τα κράτη μέλη έχουν την ευθύνη επεξεργασίας και συμφωνίας όσον αφορά τη 
μεθοδολογία υπολογισμού της χωρητικότητας πλοίων στο πλαίσιο του ΙΜΟ. Στη 
συνέχεια, με βάση το άρθρο 84 παράγραφος (2) της Συνθήκης, η Κοινότητα 
αναλαμβάνει αποκλειστικά την αρμοδιότητα να εξασφαλίσει την ομοιόμορφη 
εφαρμογή της μεθοδολογίας από δημόσια πρόσωπα και από ιδιώτες. Η αγορά 
εξυπηρετείται καλύτερα με ενιαία εφαρμογή της σύστασης του ΙΜΟ. Η 
ενέργεια της Κοινότητας καθορίζει τη νομική βάση - υποχρεωτική εφαρμογή 
διεθνούς σύστασης - ενώ τα δημόσια πρόσωπα και οι ιδιώτες πρέπει να 
λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την εξασφάλιση της επιβολής του κανονισμού. 
Η προβλεπόμενη ενέργεια απορρέει από το γεγονός ότι οι λιμενικές αρχές 
των συγκεκριμένων λιμένων στα κράτη μέλη υπήρξαν εξαιρετικά αμελείς όσον 
αφορά την εισαγωγή των σχετικών συγκεκριμένων αποφάσεων του ΙΜΟ και δεν 
είναι πιθανόν πως θα συμμορφωθούν μελλοντικά, δεδομένου ότι οι 
συγκεκριμένοι λιμένες θα τεθούν σε μειονεκτική θέση από άποψη 
ανταγωνισμού σε περίπτωση που παραμείνουν οι μόνες υπηρεσίες οι οποίες θα 
εφαρμόζουν τον κανονισμό. 
Για το λόγο αυτό, απαιτείται η ανάληψη κοινοτικής ενέργειας ώστε τα κράτη 
μέλη να βοηθηθούν στην επιβολή της απόφασης του ΙΜΟ, πράγμα που δεν θα 
είναι σε θέση να εφαρμόσουν χωρίς την υποστήριξη της Κοινότητας, ακόμη 
και αν έχουν δεχθεί τις σχετικές αρχές. Ο κανονισμός προβλέπει "μηχανισμό 
ώστε, προκειμένου να αντισταθμιστεί" η ενδεχόμενη μείωση εσόδων, οι 
λιμενικές και λοιπές αρχές είναι ελεύθερες να επιβάλουν επιπλέον 
επιβαρύνσεις σε άλλα πλοία. 
γ) Η κοινοτική διάσταση του προβλήματος. 
Ενδεκα κράτη μέλη αποτελούν κράτος λιμένα για ποντοπόρα πλοία. Η μεταφορά 
πετρελαίου προς την Κοινότητα με χρήση των υδάτων που περιβάλλουν την 
Κοινότητα αντιπροσωπεύει το 25% περίπου της παγκόσμιας μεταφοράς 
πετρελαίου. Η μεταφορά πετρελαίου σε κοινοτικά ύδατα είναι ακόμη 
μεγαλύτερη λόγω των διερχόμενων πλοίων. Πρόκειται για την εξασφάλιση της 
διακίνησης σε τεράστια κλίμακα μιας πηγής ενέργειας ζωτικής για την 
Κοινότητα. Ομως, δεν πρέπει να επιτραπεί η πραγματοποίηση της διαδικασίας 
αυτής με απαράδεκτο επίπεδο κινδύνου για το περιβάλλον. Συνεπώς, πρέπει 
να ληφθούν μέτρα με τα οποία θα εξασφαλίζεται ότι το εν λόγω φορτίο 
μεταφέρεται σε πλοία περιβαλλοντικώς φιλικά και ότι τα πλοία που πληρούν 
τις εν λόγω απαιτήσεις - όπως συμβαίνει με τα ΠΔΕ - δεν πρέπει να 
υφίστανται οικονομικά άδικη μεταχείριση. 
Η κοινοτική διάσταση καθορίζεται και από τις συναφείς με το θέμα αυτό 
περιβαλλοντικές παραμέτρους. Στη χάραξη της περιβαλλοντικής πολιτικής, το 
πολιτικό επίπεδο ανάληψης σχετικής ενέργειας εξαρτάται από τη γεωγραφική 
έκταση του περιβαλλοντικού προβλήματος. Εφόσον επιδιώκονται λύσεις 
αποτελεσματικές και με ικανοποιητική σχέση κόστους και 
V 
αποτελέσματος, σύμφωνα με τα δεδομένα που απορρέουν από την παράμετρο του 
χώρου, η ρύπανση σε επίπεδο ΕΚ ή σε γενικότερο επίπεδο, όπως προβλέπεται 
στον παρόντα κανονισμό, πρέπει να αντιμετωπίζεται σε επίπεδο ΕΚ. 
Ενεργώντας μεμονωμένα, τα κράτη μέλη δεν είναι δυνατό να επιλύσουν το 
πρόβλημα αυτό όταν λαμβάνει διαμεθοριακή διάσταση σε ευρωπαϊκό επίπεδο 
και μάλιστα διεθνείς διαστάσεις. 
δ) Η αποτελεσματικότερη λύση, λαμβανομένων υπόψη των πόρων της 
Κοινότητας και των κρατών μελών. 
Οπως εξηγείται ευρέως στις προηγούμενες παραγράφους, η αποτελεσματικότερη 
λύση τοποθετείται σε κοινοτικό επίπεδο. 
ε) Συγκεκριμένη προστιθέμενη αξία της προβλεπόμενης από την Κοινότητα 
ενέργειας και συνέπειες σε περίπτωση απραξίας. 
Η συγκεκριμένη προστιθέμενη αξία του παρόντος κανονισμού συνίσταται στο 
ότι με αυτόν θα επιβληθεί σε όλες τις λιμενικές και λοιπές αρχές στην 
Κοινότητα, με βεβαιότητα και χωρίς επέμβαση στο νομοθετικό σύστημα των 
κρατών μελών, να πράξουν ό,τι απέτυχαν να πράξουν μέχρι τώρα, παρά την 
ύπαρξη διεθνούς σχετικής συστάσεως, δηλαδή: 
- εφαρμογή και επιβολή διεθνών διατάξεων σε ολόκληρη την Κοινότητα, 
χωρίς αποκλίσεις σε επίπεδο λιμένων, και περιορισμός των άδικων και 
αδικαιολόγητων υψηλών λιμενικών επιβαρύνσεων και άλλων τελών για τα 
ΠΔΕ· 
συμβολή στην πρόληψη της ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος με την 
προσέλκυση στην Κοινότητα ΠΔΕ αντί των παλαιότερης γεννεάς 
δεξαμενοπλοίων χωρίς δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος. Εκτιμάται ότι 
το 60% του συνόλου των πετρελαιοφόρων που κινούνται μεταξύ λιμένων 
της Μεσογείου δεν ανήκουν στον τύπο ΠΔΕ· 
αποφυγή στρέβλωσης του ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών λιμένων που 
εφαρμόζουν ή δεν εφαρμόζουν τα διεθνώς συνιστώμενο πρόγραμμα 
οικονομικών κινήτρων για τα πετρελαιοφόρα κατά τον καθορισμό και την 
επιβολή των λιμενικών τελών. Στο σημείο αυτό αξίζει να δοθούν 
μερικές ακόμη εξηγήσεις. 
i) αν σαν βάση ληφθεί ίση ποσότητα διακινούμενων τόνων πετρελαίου, 
οι λιμένες που δεν εφαρμόζουν το σύστημα μείωσης έχουν μεγαλύτερα 
έσοδα από λιμενικά τέλη σε σχέση με λιμένες που ακολουθούν το 
σύστημα· 
ii) οι λιμένες που εφαρμόζουν το σύστημα μείωσης πρέπει, σε σχέση με 
άλλους λιμένες, να προσελκύουν περισσότερους τόνους πετρελαίου 
διακινούμενους σε αυτούς, προκειμένου ανά διακινούμενο τόνο 
πετρελαίου να εισπράττουν τα ίδια έσοδα με λιμένες που δεν εφαρμόζουν 
το σύστημα· 
iii) οι ιδιοκτήτες ή οι ναυτιλιακές επιχειρήσεις πετρελαιοφόρων που 
λειτουργούν σε καθορισμένες διαδρομές δεν έχουν τη δυνατότητα 
ελεύθερης μεταβολής του τόπου φόρτωσης ή εκφόρτωσης από κάποιο λιμένα 
σε άλλο ώστε να επωφελούνται από τη μείωση των επιβαρύνσεων σε κάποιο 
λιμένα ο οποίος εφαρμόζει το εν λόγω σύστημα κινήτρων 
iv) είναι περισσότερο επωφελές για τους ιδιοκτήτες ή τις ναυτιλιακές 
επιχειρήσεις συμβατικών 
Γ 
πετρελαιοφόρων να πραγματοποιούν μεταφορές προς και από λιμένες στους 
οποίους δεν εφαρμόζεται το πρόγραμμα, αφού οι ανά τόνο μεταφερόμενου 
πετρελαίου εισφορές είναι χαμηλότερες σε σχέση με εκείνες για ΠΔΕ της 
ίδιας χωρητικότητας (ΟΧ), παρά το γεγονός ότι τα συμβατικά 
πετρελαιοφόρα αποτελούν μεγαλύτερη απειλή για το περιβάλλον σε σχέση 
με τα ΠΔΕ. 
Από τα ανωτέρω είναι δυνατό να συναχθεί ότι, αν δεν εφαρμοσθεί συγχρόνως 
σε όλους τους λιμένες το διεθνώς συμφωνηθέν σύστημα οικονομικών κινήτρων, 
θα προκληθεί στρέβλωση ανταγωνισμού μεταξύ των κοινοτικών λιμένων, ο 
σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι η εφαρμογή του εν λόγω συστήματος 
κινήτρων ταυτόχρονα σε όλη την Κοινότητα, αποτρέποντας με τον τρόπο αυτό 
τη στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών λιμένων όπως εξηγείται 
ανωτέρω, διότι η στρέβλωση του ανταγωνισμού θα απέβαινε σε βάρος του 
θαλάσσιου περιβάλλοντος, εφόσον οι πλοιοκτήτες και οι ναυτιλιακές 
επιχειρήσεις που διαθέτουν ή χρησιμοποιούν περιβαλλοντικώς φιλικά 
πετρελαιοφόρα δεν προσελκύονται να πραγματοποιούν μεταφορές στα ύδατα 
γύρω από την Κοινότητα σε περίπτωση που το εφαρμοζόμενο στην Κοινότητα 
σύστημα οικονομικών κινήτρων δεν είναι σαφές. 
Εξάλλου, θεωρητικά θα μπορούσαν να σημειωθούν στρεβλώσεις ανταγωνισμού σε 
περίπτωση που κοινοτικοί και μη κοινοτικοί λιμένες εφοδιάζουν την ίδια 
αγορά. Η κατάσταση αυτή δεν είναι δυνατό να εξακριβωθεί αναμφισβήτητα 
στις περιπτώσεις που υφίσταται. Η σχετική εκτίμηση θα πραγματοποιηθεί 
μελλοντικά, μετά την εφαρμογή του συστήματος οικονομικών κινήτρων για τη 
χρησιμοποίηση ΠΔΕ στην Κοινότητα. 
στ) Διαθέσιμοι στην Κοινότητα τρόποι ενέργειας. 
Για την Κοινότητα, τη βέλτιστη ενέργεια αποτελεί η έκδοση από το 
Συμβούλιο κανονισμού με τον οποίο θα επιβάλλεται στα δημόσια πρόσωπα και 
τους ιδιώτες στην Κοινότητα η πλήρης εφαρμογή των διεθνών συστάσεων που 
έχουν εκδοθεί από τη συνέλευση του ΙΜΟ, στο βαθμό που αυτό 
πραγματοποιείται κατά τον αποτελεσματικότερο και ρεαλιστικότερο τρόπο. 
Ετσι, δεν προκαλείται στρέβλωση ανταγωνισμού μεταξύ κοινοτικών λιμένων 
κατά την προσέλκυση ΠΔΕ στην Κοινότητα. Για το περιβάλλον προκύπτουν 
ευεργετήματα με την ενδεχόμενη ανάπτυξη ναυτιλιακών επιχειρήσεων και 
πλοιοκτητών που μεταφέρουν πετρέλαιο προς την Κοινότητα με χρήση 
περισσότερων ΠΔΕ σε σχέση παλαιότερα ενώ έμμεσα τα συμβατικά 
πετρελαιοφόρα θα εκτοπισθούν. 
ζ) Η αναγκαιότητα ομοιόμορφης νομοθεσίας σε σύγκριση με την έκδοση 
οδηγίας με την οποία καθορίζονται οι γενικοί στόχοι και επαφίεται στα 
κράτη μέλη η εφαρμογή. 
Για την εναρμόνιση των εθνικών απαιτήσεων σχετικά με το θέμα αυτό και την 
αποφυγή στρέβλωσης του ανταγωνισμού μεταξύ λιμένων στην Κοινότητα, η 
ενιαία εφαρμογή στο πλαίσιο οδηγίας για τη σύσταση του ΙΜΟ δεν εξυπηρετεί 
το στόχο - προώθηση της χρήσης ΠΔΕ και προστασία του θαλάσσιου 
περιβάλλοντος - καλύτερα από πλαίσιο οδηγίας ή κανονισμού. Ο σχετικός 
στόχος προάγεται καλύτερα με κανονισμό. Περαιτέρω εξηγήσεις δίδονται στην 
παράγραφο 14. 
12. Τα γεγονότα που αναφέρονται ανωτέρω δείχνουν την επείγουσα ανάγκη να 
εξασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή στην Κοινότητα της απόφασης αριθ. Α.747(18) του 
ΙΜΟ για την εφαρμογή της καταμέτρησης χωρητικότητας δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος 
στα πετρελαιοφόρα κατά την επιβολή λιμενικών τελών σε δεξαμενόπλοια ώστε να μειωθεί 
το επίπεδο ρύπανσης του θαλάσσιου περιβάλλοντος. Αυτό συνεπάγεται μέτρα προκειμένου 
να εξασφαλίζεται ότι η ολική χωρητικότητα των δεξαμενών που χρησιμοποιούνται 
αποκλειστικά για τη μεταφορά του διαχωρισμένου υδάτινου έρματος λαμβάνεται υπόψη 
και αφαιρείται από τη χωρητικότητα του πλοίου που χρησιμοποιείται σαν βάση για την 
επιβολή τελών. 
6 
13. Μέχρι τώρα ο στόχος αυτός δεν έχει πραγματοποιηθεί με ενέργεια σε διεθνές 
επίπεδο διότι, με λίγες μόνο εξαιρέσεις, η συμφωνηθείσα στον ΙΜΟ απόφαση δεν 
εφαρμόσθηκε. Επίσης ούτε σε εθνικό επίπεδο κατέστη δυνατή η ικανοποιητική 
αντιμετώπιση του θέματος που τίθεται ανωτέρω. Αντίθετα, η Κοινότητα είναι δυνατόν 
να δώσει λύσεις στο πλαίσιο διατάξεων δεσμευτικών, προορισμένων να επιβάλουν τη 
συμμόρφωση προς απόφαση του ΙΜΟ, δηλαδή, στην προκειμένη περίπτωση να εξασφαλίσουν 
ότι τα ΠΔΕ δεν τυγχάνουν δυσμενούς μεταχείρισης υποχρεούμενα να καταβάλλουν τέλη 
υψηλότερα σε σχέση με τα συμβατικά δεξαμενόπλοια. Με την προσέγγιση αυτή, τα κράτη 
μέλη απαλλάσσονται από προβλήματα που περιγράφονται στις προηγούμενες παραγράφους. 
14. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ο προτεινόμενος από την Επιτροπή 
κανονισμός θεσπίζει σε κοινοτικό επίπεδο: χ) την υποχρέωση να ακολουθηθεί σαφής 
προσέγγιση, διεθνώς αποδεκτή και υποστηριζόμενη από όλα τα κράτη μέλη· ii) την 
αρμοδιότητα των λιμενικών και άλλων αρχών όσον αφορά το έργο εφαρμογής των μέτρων 
iii) την ελευθερία των εν λόγω αρχών να ρυθμίζουν κατά την κρίση τους τα σχετικά 
τέλη, με την προϋπόθεση ότι τηρούν απολύτως τις διατάξεις του κανονισμού σχετικά με 
τη μέτρηση χωρητικότητας σαν βάσης επιβολής τελών και δεν παρατηρείται διακριτική 
μεταχείριση κατά των ΔΧΕ, και χν) δεν τίθενται στις αρμόδιες αρχές εμπόδια όσον 
αφορά την αναπροσαρμογή του συστήματος επιβολής εισφορών, εφόσον κριθεί σκόπιμη η 
προσαρμογή αυτή, έτσι ώστε να αποφεύγεται η μείωση του εισοδήματος τους. 
15. Πρέπει να υπενθυμισθεί ότι, επί του παρόντος, η καταμέτρηση της 
χωρητικότητας σκαφών δεν πραγματοποιείται παγκοσμίως με τον αυτόν τρόπο. Η 
χωρητικότητα πετρελαιοφόρου είναι δυνατόν να έχει καταμετρηθεί σύμφωνα με διάφορους 
κανονισμούς όπως π.χ. τους ελληνικούς, τους κανονισμούς της σύμβασης Οσλο του 1947 
ή τη Διεθνή Σύμβαση για την καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων του 1969 
(κανονισμοί Λονδίνου 1969). Σε πολλά κράτη βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία 
επανακαθορισμού της χωρητικότητας των πλοίων που έχουν δικαίωμα να φέρουν τη σημαία 
τους σύμφωνα με τους κανόνες της τελευταίας σύμβασης, εντός της προβλεπόμενης 
μεταβατικής περιόδου. Προκειμένου να αποφευχθεί η ασάφεια, η βάση για την 
καταμέτρηση χωρητικότητας των όγκων διαχωρισμένου έρματος περιορίζεται μόνο στους 
τελευταίους από τους κανονισμούς που αναφέρονται ανωτέρω. 
16. Αποτελεί έργο των κρατών μελών να φροντίσουν για την ορθή εφαρμογή του 
παρόντος κανονισμού από τις λιμενικές και λοιπές αρχές στην Κοινότητα. Η εργασία 
αυτή αναλαμβάνεται από τα κράτη μέλη τα οποία υποβάλλουν προς την Επιτροπή κανονικά 
εκθέσεις όσον αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού και των επιπτώσεων του. 
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
17. Ο στόχος του παρόντος κανονισμού είναι να προωθηθεί η χρησιμοποίηση των 
ΔΧΕ στην Κοινότητα και να ενισχυθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος με την 
υποχρεωτική εφαρμογή στην Κοινότητα της απόφασης Α.747(18) του ΙΜΟ. 
18. Επίσης ο κανονισμός αποτελεί ουσιαστικό βήμα προς τη βελτίωση της 
συμμόρφωσης με τις διεθνείς διατάξεις που ήδη υφίστανται στον τομέα της ναυτιλίας. 
Προβλήματα όσον αφορά την επιβολή των εν λόγω διεθνών διατάξεων είχαν σαν 
αποτέλεσμα κυμαινόμενα επίπεδα εφαρμογής των διατάξεων αυτών γενικά. Ειδικότερα, 
δεν έχουν τηρηθεί διεθνώς συμφωνηθέντα προγράμματα οικονομικών κινήτρων για τη 
ναυπήγηση και τη λειτουργία περιβαλλοντικά φιλικών πετρελαιοφόρων με μείωση των 
λιμενικών τελών και άλλων επιβαρύνσεων επιβαλλόμενων σε πετρελαιοφόρα συγκεκριμένου 
τύπου κατασκευής. 
19. Ο σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι να επιτευχθεί ομοιόμορφη 
Î 
εφαρμογή των σχετικών διεθνών διατάξεων. Αυτό θα επιτευχθεί με την εξασφάλιση: 
πρώτον, ότι ως ΠΔΕ αναγνωρίζονται χωρίς αμφισβήτηση μόνον τα πλοία τα 
σύμφωνα με τον ορισμό της Σύμβασης MARPOL 73/78· 
δεύτερον, ότι το γεγονός πως κάποιο πλοίο ΠΔΕ είναι σύμφωνο προς τον 
ορισμό αυτό πρέπει να πιστοποιείται με σχετική ένδειξη στο διεθνές 
πιστοποιητικό πρόληψης ρύπανσης από πετρέλαιο με το οποίο είναι 
εφοδιασμένο το πλοίο-
τρίτον, ότι η χωρητικότητα του πλοίου έχει καταμετρηθεί σύμφωνα με τους 
κανονισμούς της Διεθνούς Σύμβασης για την καταμέτρηση χωρητικότητας 
πλοίων, του 1969, ότι η χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος 
πρέπει να υπολογίζεται σύμφωνα με τον γενικά αποδεκτό τύπο που δίδεται 
στην παράγραφο 4 του παραρτήματος του κανονισμού και ότι το αριθμητικό 
μέγεθος που αντιστοιχεί στην εν λόγω χωρητικότητα, μαζί τη δήλωση της 
παραγράφου 3 του παραρτήματος του κανονισμού, πρέπει να περιλαμβάνεται, 
από τον οργανισμό που εκδίδει το πιστοποιητικό χωρητικότητας, στο διεθνές 
πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969) του πλοίου, στη θέση "παρατηρήσεις"· 
- τέταρτον, ότι, κατά την είσπραξη των τελών και επιβαρύνσεων, ο οργανισμός 
που καθορίζει τις εισφορές για τα πετρελαιοφόρα πρέπει από την ΟΧ του 
πλοίου να αφαιρεί τη χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος 
ΠΔΕ, όπως η χωρητικότητα αυτή αναφέρεται στο σημείο "παρατηρήσεις" του 
διεθνούς πιστοποιητικού χωρητικότητας (1969) του πλοίου . 
S 
ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
•Αρθρο 1 
Ο σκοπός του παρόντος κανονισμού είναι η ενθάρρυνση της χρήσης περιβαλλοντικώς 
φιλικών πετρελαιοφόρων δεξαμενοπλοίων με την εναρμονισμένη εφαρμογή της 
απόφασης αριθ. Α.747(18) του IMOÎ1). 
Αρθρο 2 
Το άρθρο αυτό καθορίζει το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Ο κανονισμός 
εφαρμόζεται για πετρελαιοφόρα διαχωρισμένου έρματος σύμφωνα με τον ορισμό της 
Σύμβασης MARPOL 73/78(2)f που πληρούν τις διατάξεις τόσο της Σύμβασης MARPOL 
73/78 όσο και της Διεθνούς Σύμβασης για τη καταμέτρηση της χωρητικότητας 
πλοίων, του 1969, και τα οποία διαθέτουν ισχύον διεθνές πιστοποιητικό 
χωρητικότητας (1969). 
Αρθρο 3 
Το άρθρο αυτό απευθύνεται προς τις αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών και προς 
άλλους φορείς οι οποίοι αναγνωρίζονται από τα κράτη μέλη ως αρμόδιοι να 
εκδίδουν, για λογαριασμό των εν λόγω κρατών διεθνή πιστοποιητικά πλοίων που 
έχουν δικαίωμα να φέρουν τη σημαία των κρατών αυτών. 
Παράγραφος 1. Πετρελαιοφόρα που τυγχάνουν των ευεργετημάτων των μέτρων του 
κανονισμού πρέπει να έχουν μελετηθεί, ναυπηγηθεί και να λειτουργούν σύμφωνα με 
τις απαιτήσεις της Σύμβασης MARPOL 73/7 8. Για την απόδειξη της συμμόρφωσης 
αυτής, πρέπει να πιστοποιείται ότι τα εν λόγω πετρελαιοφόρα είναι πετρελαιοφόρα 
διαχωρισμένου έρματος (ΠΔΕ) και φέρουν δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος. 
Παράγραφος 2. Για κάθε πετρελαιοφόρο που τυγχάνει των ευεργετημάτων του εν λόγω 
προγράμματος πρέπει να υπάρχει διαθέσιμο επί του πλοίου έγκυρο διεθνές 
πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969), προκειμένου να αποδεικνύεται ότι η 
καταμέτρηση του πλοίου έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τους κανονισμούς της 
Διεθνούς Σύμβασης καταμέτρησης χωρητικότητας πλοίων του 1969. Επιπλέον, για τη 
μείωση του φόρτου διοικητικής εργασίας των δημοσίων και ιδιωτικών υπηρεσιών που 
επιβάλλον τέλη σε ΠΔΕ, [στο συμπλήρωμα του διεθνούς πιστοποιητικού πρόληψης της 
ρύπανσης από πετρέλαιο] πρέπει να υπάρχει δήλωση που δείχνει ότι οι δεξαμενές 
διαχωρίζαμενου έρματος πληρούν τις απαιτήσεις της Σύμβασης MARPOL 73/88. Εκτός 
τούτου, η αριθμητική τιμή της χωρητικότητας των δεξαμενών διαχωριζόμενου 
έρματος του πετρελαιοφόρου πρέπει να αναγράφεται σε ειδική θέση στο διεθνές 
πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969) το οποίο έχει εκδοθεί για το συγκεκριμένο 
πετρελαιοφόρο. 
Οι μετρήσεις χωρητικότητας των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος πρέπει να 
πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις απαιτήσεις της Διεθνούς Σύμβασης για την 
καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων 
(1) Με τον οποίο καταργείται η απόφαση Α. 722 (17) του ΙΜΟ, της 6 Νοεμβρίου 
1991. 
(2) Διεθνής Σύμβαση για την πρόληψη της ρύπανσης από πλοία, 1973, και 
σχετικό συνημμένο πρωτόκολλο του 1978. 
4 
(1969) και η χωρητικότητα καθορίζεται σύμφωνα με τους κανονισμούς και τις 
διαδικασίες του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού, το οποίο αποτελεί πλήρες 
αντίγραφο του παραρτήματος της απόφασης αριθ. Α.747(18) του ΙΜΟ. Η προσέγγιση 
αυτή ακολουθείται αποκλειστικά και μόνο με σκοπό την εναρμόνιση στην εφαρμογή 
του προγράμματος οικονομικών κινήτρων στην Κοινότητα, του οποίου γίνεται ρητή 
αναφορά στην απόφαση του ΙΜΟ, με στόχο την προαγωγή της χρησιμοποίησης ΠΔΕ, με 
τη μείωση επιβαρύνσεων για περιβαλλοντικώς φιλικά δεξαμενόπλοια. 
Ο λόγος για τον οποίο η καταμέτρηση χωρητικότητας πλοίων καλυπτόμενων από την 
απόφαση πρέπει να υπολογίζεται μόνο σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για την 
καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων (1969) είναι ότι επί του παρόντος είναι 
δυνατόν να ακολουθούνται, και ακολουθούνται με βάση κανόνες προγενέστερους της 
σύμβασης αυτής, διάφορες μέθοδοι καταμέτρησης χωρητικότητας ενώ σήμερα στα 
κράτη σημαίας προχωρεί η διαδικασία εκ νέου αποτίμησης, κατά τη διεθνώς 
συμφωνηθείσα μεταβατική περίοδο, της χωρητικότητας πλοίων που έχουν δικαίωμα να 
φέρουν τις σημαίες τους. 
Αρθρο 4 
Το άρθρο αυτό απευθύνεται σε υπηρεσίες του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα στα 
κράτη μέλη. 
Το άρθρο επιβεβαιώνει ότι οι υπηρεσίες του δημόσιου και του ιδιωτικού φορέα 
πρέπει να εφαρμόζουν το πρόγραμμα οικονομικών κινήτρων, του οποίου γίνεται ρητή 
μνεία στην απόφαση του ΙΜΟ, για περιβαλλοντικώς φιλικά δεξαμενόπλοια, μόνον 
εφόσον τα εν λόγω πλοία αναγνωρίζονται ως περιβαλλοντικώς φιλικά με τα διεθνή 
πιστοποιητικά που διαθέτουν. Αυτό συμβαίνει στην περίπτωση που τα πλοία 
ακολουθούν πλήρως τις απαιτήσεις του άρθρου 3 και λειτουργούν σαν ΠΔΕ. Μόνο 
στην περίπτωση αυτή η χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος 
συγκεκριμένου πετρελαιοφόρου είναι δυνατόν να απαλλάσσεται από επιβαρύνσεις. 
Αρθρο 5 
Το άρθρο αυτό προβλέπει ότι το παράρτημα του κανονισμού είναι δυνατόν να 
τροποποιείται από την Επιτροπή στο πλαίσιο διαδικασίας επιτροπολογίας, 
προκειμένου να προσαρμόζεται προς ενδεχόμενες εξελίξεις των σχετικών διεθνών 
συμβάσεων και αποφάσεων. 
Αρθρο 6 
Το άρθρο αυτό περιγράφει τη διαδικασία η οποία πρέπει να εφαρμόζεται σε 
περίπτωση που από την Επιτροπή ζητείται η λήψη απόφασης για σχετικά θέματα. 
Αρθρο 7 
Ο κανονισμός απευθύνεται άμεσα σε φυσικά και νομικά πρόσωπα και δεν πρέπει να 
μεταφέρεται στην εθνική νομοθεσία, σε περίπτωση που αυτό δεν απαιτείται από το 
νομοθετικό σύστημα των κρατών μελών. Ομως, κάθε κράτος μέλος πρέπει να 
συμμορφούται προς τον κανονισμό, προκειμένου να ελέγχεται η εφαρμογή του 
κανονισμού και να βοηθούνται τα κράτη μέλη στο σχετικό έλεγχο. Επιπλέον, τα 
κράτη μέλη υποχρεούνται να θέτουν σε ισχύ νομοθεσία μέσω της οποίας θα είναι 
δυνατή η επιβολή κυρώσεων για παραβάσεις σχετικές με την εφαρμογή του 
κανονισμού. 
Ι· 
Αρθρο 8 
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1995. Η ημερομηνία αυτή 
έχει επιλεγεί προκειμένου να δοθεί στις αρμόδιες υπηρεσίες στην Κοινότητα 
επαρκής χρόνος αναπροσαρμογής των οικονομικών συστημάτων τους όσον αφορά την 
επιβολή τελών για υπηρεσίες προς την ναυτιλία έτσι ώστε να μην επέλθει μείωση 
εσόδων με την εφαρμογή του προγράμματος οικονομικών κινήτρων για 
περιβαλλοντικώς φιλικά πετρελαιοφόρα. 
44 
(1) 
(2) 
(3) πρότασης κανονισμού του Συμβουλίου 
ΣΥΝ481 
για την εκτέλεση του 
ψηφίσματος Α.747(18) του ΙΜΟ σχετικά με την εφαρμογή της 
καταμέτρησης όγκων χώρων έρματος σε πετρελαιοφόρα διαχωρισμένου 
έρματος. 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ 
Εχοντας υπόψη : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ειδικότερα το 
άρθρο 84 παράγραφος 2· 
την πρόταση της Επιτροπής(1)· 
τη συενργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο^). 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(^)f 
Εκτιμώντας: 
ότι τόσο η λειτουργική όσο και η λόγω ατυχημάτων ρύπανση από ποντοπόρα 
πετρελαιοφόρα εξακολουθεί και ότι η μεταφορά πετρελαίου από 
δεξαμενόπλοια με συμβατικού τύπου δεξαμενές θέτει συνεχή απειλή για το 
θαλάσσιο περιβάλλον 
ότι υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ) έχουν 
καθορισθεί διεθνώς συμφωνηθέντες κανόνες για τη μελέτη και τη 
λειτουργία περιβαλλοντικώς φιλικών πετρελαιοφόρων 
ότι οι διεθνείς συμβάσεις περιέχουν απαιτήσεις για την πιστοποίηση 
πετρελαιοφόρων ότι ο ΙΜΟ έχει επεξεργασθεί περαιτέρω το θέμα της 
καταμέτρησης χωρητικότητας των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος σε 
πετρελαιοφόρα· 
ότι όλα τα κράτη μέλη εκτός από ένα έχουν επικυρώσει και εφαρμόζουν τη 
Διεθνή Σύμβαση για την πρόληψη της ρύπανσης από πλοία του 1973 καθώς 
και το σχετικό πρωτόκολλο του 1978 (MARPOL 73/78)· ότι όλα τα κράτη 
μέλη έχουν επικυρώσει και εφαρμόζουν τη Διεθνή Σύμβαση για την 
καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων, του 1969· 
ότι, σύμφωνα με τη σύσταση της Συνέλευσης του ΙΜΟ, 
It 
της 4ης Νοεμβρίου 1993(4), υφίσταται η βούληση ενθάρρυνσης της μελέτης 
περιβαλλοντικώς φιλικών δεξαμενοπλοίων καθώς και της χρήσης δεξαμενών 
διαχωρισμένου έρματος σε πετρελαιοφόρα· 
ότι το Συμβούλιο αναγνωρίζει την ανάγκη εντατικοποιημένης κατάλληλης 
ενέργειας σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο προκειμένου να εξασφαλισθεί 
ικανοποιητική αντιμετώπιση των απαιτήσεων ναυτικής ασφάλειας και η 
πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης· ότι είναι επιθυμητή η προώθηση της 
χρησιμοποίησης δεξαμενοπλοίων που πληρούν τις απαιτήσεις του κανονισμού 
13F του παραρτήματος Ι της Σύμβασης MARPOL 73/78, όπως αυτή 
τροποποιείται στις 6 Μαρτίου 1992, καθώς και των πετρελαιοφόρων 
διαχωρισμένου έρματος· 
ότι δεν ενδείκνυται η δυσμενής μεταχείριση πλοιοκτητών και ναυτιλιακών 
επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν πετρελαιοφόρα περιβαλλοντικώς φιλικά 
τόσο από άποψη κατασκευής όσο και από άποψη λειτουργίας· 
ότι η επιβολή τελών επί του όγκου δεξαμενών διαχωρισμένου φορτίου 
πετρελαιοφόρων αποτελεί λειτουργικό μειονέκτημα για εκείνους που έχουν 
πραγματοποιήσει σημαντικό βήμα προς την επίτευξη καθαρότερου 
περιβάλλοντος· 
ότι, για λόγους οικονομικούς, οι ίδιες οι λιμενικές υπηρεσίες δεν είναι 
πρόθυμες να τεθούν σε μειονεκτική θέση από άποψη ανταγωνισμού 
εφαρμόζοντας μόνες την απόφαση του ΙΜΟ· 
ότι για την απόφαση αριθ. Α.722(17) του ΙΜΟ έχει υπάρξει σχετική 
συμφωνία της οποίας δεν έχει επιτευχθεί η εφαρμογή από τα κράτη μέλη· 
ότι, στη χάραξη της περιβαλλοντικής πολιτικής, το πολιτικό επίπεδο στο 
οποίο πρέπει να αναληφθούν ενέργειες εξαρτάται από το γεωγραφικό χώρο 
στον οποίο εκτείνεται το περιβαλλοντικό πρόβλημα. Στην περίπτωση αυτή, 
για λόγους γεωγραφικού συσχετισμού το θέμα της ρύπανσης σε επίπεδο ΕΚ ή 
σε παγκόσμιο επίπεδο πρέπει να αντιμετωπισθεί σε επίπεδο Κοινότητας 
εφόσον επιδιώκονται λύσεις αποτελεσματικές και με ικανοποιητική σχέση 
δαπάνης και αποτελέσματος. Λόγω της διαμεθοριακής διεθνούς διάστασης 
του, το πρόβλημα αυτό δεν είναι δυνατόν να επιλυθεί με μεμονωμένες 
ενέργειες κρατών μελών 
όσον αφορά την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος από τη ρύπανση που 
προκαλούν πετρελαιοφόρα συμβατικού τύπου, για το θαλάσσιο περιβάλλον 
της Κοινότητας και των κρατών μελών της καθώς και τον κλάδο της 
ναυτιλίας, η πλέον πρόσφορη προσέγγιση συνίσταται στην ομοιόμορφη 
εφαρμογή στην Κοινότητα διεθνώς συμφωνηθέντων κανονισμών απευθυνόμενων 
προς όλα τα πρόσωπα που επιβάλλουν επιβαρύνσεις σε πετρελαιοφόρα, 
περιλαμβανόμενων, μεταξύ άλλων, λιμενικών αρχών και οργανισμών πλοηγών 
στην Κοινότητα· 
ότι, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η συμφωνία στον ΙΜΟ όσον 
αφορά τον υπολογισμό της χωρητικότητας όγκων έρματος σε πετρελαιοφόρα 
διαχωρισμένου έρματος, όπως καθορίζεται στην απόφαση αριθ. Α.747(18) 
του ΙΜΟ, που εκδόθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1993, έχει συναφθεί παρουσία των 
κρατών μελών 
(4) Απόφαση αριθ. Α.747(18), που αντικαθιστά την απόφαση αριθ.Α.722(17), 
της 6ης Νοεμβρίου 1991. 
ότι, όπως υπαγορεύεται για λόγους χωρικού συσχετισμού, όσον αφορά τη 
λήψη μέτρων για την Κοινότητα στο σύνολο της, για την αποφυγή 
στρέβλωσης του ανταγωνισμού στην ναυτιλία εντός της Κοινότητας και για 
την επίτευξη αποτελεσματικών και με ικανοποιητική σχέση δαπάνης και 
αποτελέσματος λύσεων, την πλέον πρόσφορη προσέγγιση αποτελεί 
εναρμονισμένη ενέργεια που να μην αντιβαίνει στην αρχή της 
επικουρικότητας, μέσω κανονισμού, έτσι ώστε να εφαρμόζονται στην 
Κοινότητα οι συμφωνηθέντες κανονισμοί· 
ότι, το κράτος σημαίας ή άλλοι φορείς που εκδίδουν τα διεθνή 
πιστοποιητικά πρόληψης της ρύπανσης από πετρέλαιο καθώς και το διεθνές 
πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969) καθώς και οι πλοιοκτήτες και πρόσωπα 
που επιβάλλουν επιβαρύνσεις στα πετρελαιοφόρα πρέπει να συνεργασθούν 
προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος με την 
απαλλαγή από τις σχετικές εισφορές της χωρητικότητας των δεξαμενών 
διαχωρισμένου έρματος πετρελαιοφόρων, σύμφωνα με τη σχετική σύσταση της 
Συνέλευσης του ΙΜΟ, στο πλαίσιο των αρχών που καθορίζονται στο 
παράρτημα του παρόντος κανονισμού· 
ότι η λειτουργία περιβαλλοντικώς φιλικών πετρελαιοφόρων, η οποία 
προάγεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, είναι επωφελής τόσο για 
τα παράκτια κράτη όσο και για τον κλάδο της ναυτιλίας· 
ότι, δεν αποτελεί σκοπό του παρόντος κανονισμού η ενοποίηση νόμων και 
κανονισμών των κρατών μελών με βάση τις ανωτέρω συμβάσεις ούτε η 
εναρμόνιση του συστήματος επιβολής εισφορών στους χρήστες λιμένων και 
λιμενικών υπηρεσιών 
ότι, οι εφαρμόζοντες το πρόγραμμα που συνιστά ο ΙΜΟ δεν πρέπει να 
τίθενται σε μειονεκτική θέση από οικονομική άποψη σε σύγκριση με αυτούς 
που δεν το εφαρμόζουν, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Αρθρο 1 
Σκοπός του κανονισμού είναι η επιβολή στην Κοινότητα της συνημμένης 
στον παρόντα κανονισμό απόφασης αριθ. Α.747(18)(5) του Διεθνούς 
Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), που εκδόθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1993, 
προκειμένου να ενθαρρυνθεί η χρήση πετρελαιοφόρων με δεξαμενές 
διαχωρισμένου έρματος. 
Αρθρο 2 
(5) Με την οποία καταργείται η απόφαση αριθ. Α.722(17) του ΙΜΟ, της 6ης 
Νοεμβρίου 1991. 
IV 
1. ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται για πετρελαιοφόρα τα οποία έχουν τη 
δυνατότητα να φέρουν σε ειδικά προοριζόμενες δεξαμενές φορτίου 
διαχωρισμένο έρμα όπως αυτό ορίζεται στον κανονισμό 1(17) του 
παραρτήματος Ι της Σύμβασης MARPOL 7 3/78Î6)· τα οποία έχουν μελετηθεί, 
κατασκευασθεί φέρουν και λειτουργούν σαν πετρελαιοφόρα διαχωρισμένου 
έρματος· τα οποία πληρούν τις απαιτήσεις της Διεθνούς Σύμβασης για την 
καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων, του 1969· και τα οποία διαθέτουν 
το διεθνές πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969). 
Αρθρο 3 
1. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, από την κυβέρνηση του κράτους 
σημαίας ή από άλλους οργανισμούς που έχουν δικαίωμα να προβαίνουν σε 
σχετικές πιστοποιήσεις για λογαριασμό του κράτους αυτού πρέπει κάθε 
πετρελαιοφόρο το οποίο αποτελεί δεξαμενόπλοιο που έχει μελετηθεί, 
ναυπηγηθεί, είναι εξοπλισμένο, λειτουργεί και συμφωνεί πλήρως με όλες 
τις σχετικές απαιτήσεις της Σύμβασης MARPOL 73/78, να πιστοποιείται σαν 
πετρελαιοφόρο δεξαμενόπλοιο εφοδιασμένο με δεξαμενές διαχωρισμένου 
έρματος. Η συμμόρφωση αυτή πρέπει να αναφέρεται σαφώς από τις εν λόγω 
υπηρεσίες στην κατάλληλη παράγραφο του παραρτήματος του διεθνούς 
πιστοποιητικού πρόληψης ρύπανσης από πετρέλαιο. 
2. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, κατά την έκδοση του διεθνούς 
πιστοποιητικού χωρητικότητας (1969) για δεξαμενόπλοιο διαχωρισμένου 
έρματος το οποίο έχει καταμετρηθεί με βάση τους κανόνες της Διεθνούς 
Σύμβασης για την καταμέτρηση χωρητικότητας πλοίων του 1969, ο αρμόδιος 
φορέας στη θέση "παρατηρήσεις" προβαίνει, σύμφωνα με την παράγραφο 3 
του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού, σε εγγραφή με την οποία 
καθορίζεται η χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος η οποία 
υπολογίζεται σύμφωνα με τη μέθοδο και τη διαδικασία την καθοριζόμενη 
στην παράγραφο 4 του παραρτήματος του παρόντος κανονισμού. 
Άρθρο 4 
Κατά τον καθορισμό των τιμολογίων για πετρελαιοφόρα από πρόσωπα του 
δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα εξαιρείται η χωρητικότητα των δεξαμενών 
διαχωρισμένου έρματος πετρελαιοφόρων τα οποία τηρούν τις απαιτήσεις του 
άρθρου 3, όπως η χωρητικότητα αυτή αναγράφεται στην θέση "παρατηρήσεις" 
του διεθνούς πιστοποιητικού χωρητικότητας (1969). 
Αρθρο 5 
Η Επιτροπή, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 6, 
(6) Διεθνής Σύμβαση για την πρόληψη της ρύπανσης από πλοία, 1973, και 
σχετικό πρωτόκολλο του 197 8. 
/Γ 
έχει τη δυνατότητα να τροποποιεί το παράρτημα του παρόντος κανονισμού, 
προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη τροποποιήσεις της απόφασης Α.747(18) 
του ΙΜΟ καθώς και σχετικές διεθνείς συμβάσεις και νέες διεθνείς 
συμβάσεις. 
Αρθρο 6 
1. Την Επιτροπή θα συνεπικουρεί επιτροπή συμβουλευτικού χαρακτήρα, 
συγκροτούμενη από αντιπροσώπους κρατών μελών με πρόεδρο τον αντιπρόσωπο 
της Επιτροπής. Η επιτροπή θα συγκαλείται από την Επιτροπή μία φορά το 
έτος ή οποτεδήποτε είναι αναγκαίο για την εφαρμογή του παρόντος 
κανονισμού. 
2. Η επιτροπή καταρτίζει η ίδια τον εσωτερικό της κανονισμό. 
3. Για θέματα καλυπτόμενα από το άρθρο 5, ακολουθείται η εξής 
διαδικασία: 
(α) ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην επιτροπή σχέδιο των 
προς λήψιν μέτρων. Η επιτροπή γνωμοδοτεί επί του σχεδίου εντός 
προθεσμίας την οποία είναι δυνατόν να ορίζει ο πρόεδρος ανάλογα 
με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος, ενδεχομένως μετά από 
ψηφοφορία· 
(β) η γνώμη εγγράφεται στα πρακτικά· επιπλέον, κάθε κράτος μέλος 
διατηρεί το δικαίωμα να ζητήσει να περιληφθεί στα πρακτικά η 
θέση του· 
(γ) η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη της στο μέγιστο δυνατό βαθμό τη γνώμη 
της επιτροπής. Ενημερώνει την επιτροπή, σχετικά με τον τρόπο με 
τον οποίο η γνωμοδότηση της λήφθηκε υπόψη. 
Αρθρο 7 
1. Τα κράτη μέλη εκδίδουν εγκαίρως, αλλά πριν από την 1 Ιανουαρίου 
1995, τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις οι οποίες 
είναι αναγκαίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. 
Τα εν λόγω μέτρα καλύπτουν, μεταξύ άλλων, την οργάνωση, τη διαδικασία 
και τα μέσα ελέγχου και επιβολής κυρώσεων σε περίπτωση παράβασης. 
2. Κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος κανονισμού και τον 
έλεγχο της συμμόρφωσης προς αυτές τα κράτη μέλη αλληλοεπικουρούνται. 
3. Εντός του πλαισίου της αμοιβαίας αυτής βοήθειας των αρμόδιων 
/«Τ 
υπηρεσιών των κρατών μελών, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν κάθε έτος προς τα 
υπόλοιπα κράτη μέλη και προς την Επιτροπή όλες τις διαθέσιμες 
πληροφορίες όσον αφορά: 
τις παραβάσεις του παρόντος κανονισμού που διαπράχθηκαν από 
λιμενικές αρχές ή από οποιουσδήποτε άλλους-
τις τυχόν κυρώσεις που επιβλήθηκαν για τις εν λόγω παραβάσεις. 
4. Σε περίπτωση που τα κράτη μέλη θεσπίζουν μέτρα όπως τα αναφερόμενα 
στην παράγραφο 1, τα εν λόγω μέτρα περιλαμβάνουν παραπομπή προς τον 
παρόντα κανονισμό ή συνοδεύονται από την παραπομπή αυτή κατά την 
επίσημη δημοσίευση τους. Οι τρόποι με τους οποίους πραγματοποιείται η 
εν λόγω παραπομπή επαφίονται στα κράτη μέλη. 
5. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως προς την Επιτροπή όλες τις 
διατάξεις εσωτερικής νομοθεσίας τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που 
διέπεται από τον παρόντα κανονισμό. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα 
υπόλοιπα κράτη μέλη. 
Αρθρο 8 
Η Επιτροπή, μετά τη λήψη των εκθέσεων των κρατών μελών όπως προβλέπεται 
στο άρθρο 7, εξετάζει στο σύνολο της την εφαρμογή του κανονισμού. 
Αρθρο 9 
Ο παρών κανονισμός τίθεται σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου 1995 
Αρθρο 10 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός στο σύνολο του και εφαρμόζεται 
άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη. 
Βρυξέλλες 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
4ΐ 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ^) 
Προκειμένου να χρησ ιμοιιο ι ε ίται ενιαία βάση για την εφαρμογή της καταμέτρησης 
χωρητικότητας δεζαμενιόν διαχωρισμένου έρματος σε πετρελαιοφόρα, οι αρμόδιες 
υπηρεσίες, οι φορείς οι αναγνωρισμένοι για την έκδοση διεθνών πιστοποιητικών 
και τα πρόσωπα τα οποία επιβάλλουν δασμούς ή τέλη σε πετρελαιοφόρα πρέπει να 
ακολουθούν τις εξής αρχές: 
1. Το πλοίο πιστοποιείται σαν πετρελαιοφόρο διαχωρισμένου έρματος όπως 
ορίζει η παράγραφος 5 του συμπληρώματος στο διεθνές πιστοποιητικό 
πρόληψης θαλάσσιας ρύπανσης ενώ η θέση των δεξαμενών διαχωρισμένου 
φορτίου αναφέρεται στην παράγραφο 5.2 του εν λόγω συμπληρώματος. 
2. Δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος είναι οι δεξαμενές οι οποίες 
χρησιμοποιούνται αποκλειστικά και μόνο για τη μεταφορά διαχωρισμένου 
υδάτινου έρματος, όπως ορίζει ο κανονισμός 1 (17) του παραρτήματος Ι 
της Σύμβασης MARPOL 73/78. Για τις δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος 
πρέπει να προβλέπονται χωριστό σύστημα άντλησης έρματος καθώς και 
σύστημα σωληνώσεων με διάταξη κατάλληλη για τη λήψη και την απόρριψη 
του νερού ερματισμού από και προς τη θάλασσα. Δεν επιτρέπεται να 
υφίστανται συνδέσεις σωληνώσεων από τις δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος 
προς το σύστημα γλυκού νερού. Δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος δεν 
επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για τη μεταφορά φορτίου ή για την 
αποθήκευση εφοδίων ή υλικού του πλοίου. 
3. Στο διεθνές πιστοποιητικό χωρητικότητας (1969), στη θέση 
"παρατηρήσεις", αναγράφεται η χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου 
έρματος δεξαμενόπλοιων ως εξής: 
"Οι δεξαμενές διαχωρισμένου έρματος τηρούν τις διατάξεις του κανονισμού 
13 του παραρτήματος Ι της Διεθνούς Σύμβασης για την πρόληψη της 
ρύπανσης από πλοία του 1973, όπως η σύμβαση αυτή τροποποιείται με το 
σχετικό πρωτόκολλο του 1978, και η συνολική χωρητικότητα των εν λόγω 
δεξαμενών που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για τη μεταφορά 
διαχωρισμένου υδάτινου έρματος είναι ". 
Η μειωμένη ολική χωρητικότητα, η οποία πρέπει να λαμβάνεται για τον 
υπολογισμό τελών με βάση τη χωρητικότητα, ανέρχεται σε ". 
(1) Το παρόν παράρτημα αποτελεί πλήρες αντίγραφο του παραρτήματος της 
απόφασης Α.747(18) του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού, της 4ης Νοεμβρίου 1993. 
4. Η χωρητικότητα των δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος που αναφέρεται 
ανωτέρω υπολογίζεται με τον τύπο: 
όπου vb 
Κχ ~ 0,2 + 0,02 log ίο ν (ή λαμβάνεται από τους πίνακες του 
παραρτήματος 2 της Διεθνούς Σύμβασης για την καταμέτρηση της 
χωρητικότητα πλοίων, του 1969). 
V = ολικός όγκος όλων των κλειστών χώρων του πλοίου σε κυβικά μέτρα 
όπως ορίζεται στον κανονισμό 3 της Διεθνούς Σύμβασης για την 
καταμέτρηση χωρητικότητας πλοίων, του 1969. 
- ολικός όγκος δεξαμενών διαχωρισμένου έρματος σε κυβικά 
μέτρα, μετρούμενος με βάση τον κανονισμό 6 της Διεθνούς Σύμβασης 
για την καταμέτρηση της χωρητικότητας πλοίων, του 1969. Γ 
ιετί 
ISSN 0254-1483 
COM(93)468 τελικό 
EITPAfA 
GR 14 07 
Apifl. καταλόγου : CB-CO-93-680-GR-C 
ISBN 92-77-62481-7 
ίπηρεσια Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg 
ΖΡ