Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 του Συμβουλίου για την εφαρμογή της αρχής της ελεύθερης κυκλοφορίας των υπηρεσιών στις θαλάσσιες μεταφορές στο εσωτερικό των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές καμποτάζ) (98/C 213/09) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(1998) 251 τελικό - 98/0158(SYN)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 3 Ιουνίου 1998)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 84 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και σύμφωνα του άρθρου 189 Γ της συνθήκης,

Εκτιμώντας:

ότι στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 του Συμβουλίου (1) θεσπίζεται η αρχή ότι η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών δεν εφαρμόζεται κατ' ανάγκην ομοιόμορφα για όλες τις παρεχόμενες υπηρεσίες, λαμβανομένης υπόψη της φύσεως ορισμένων ειδικών υπηρεσιών 7

ότι, ως εκ τούτου, στο άρθρο 3 του εν λόγω κανονισμού καθορίζονται διαφορετικοί κανόνες για την επάνδρωση σκαφών που εκτελούν θαλάσσιες ενδομεταφορές μεταξύ ηπειρωτικών λιμένων έναντι σκαφών που εκτελούν θαλάσσιες ενδομεταφορές μεταξύ λιμένων σε νησιά και καθορίζεται επίσης η υποχρέωση της Επιτροπής να υποβάλει στο Συμβούλιο, επί τη βάσει έκθεσης σχετικά με τις οικονομικές και κοινωνικές επιπτώσεις της ελευθέρωσης των θαλάσσιων ενδομεταφορών μεταξύ λιμένων σε νησιά, πρόταση η οποία ενδεχομένως να περιλαμβάνει προσαρμογές των οριζομένων στο εν λόγω άρθρο διατάξεων σχετικά με την εθνικότητα του πληρώματος, ούτως ώστε το οριστικό σύστημα να εγκριθεί από το Συμβούλιο πριν από την 1η Ιανουαρίου 1999 7

ότι η ανωτέρω αναφερόμενη έκθεση υποβλήθηκε από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 17 Ιουνίου 1997 7 ότι όπως προκύπτει από την έρευνα που διενεργήθηκε ο ισχύον κανόνας σύμφωνα με τον οποίο για τις θαλάσσιες ενδομεταφορές μεταξύ λιμένων σε νησιά όλα τα θέματα σχετικά με την επάνδρωση εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κράτους υποδοχής αποτελεί περιττό εμπόδιο για την σωστή λειτουργία της ενιαίας αγοράς 7

ότι ο τομέας των θαλάσσιων εμπορικών ενδομεταφορών φορτίων συνδέεται στενά με τη διεθνή ναυτιλιακή αγορά και ότι δεν διαπιστώθηκε κανένα πειστικό οικονομικό επιχείρημα το οποίο να δικαιολογεί την συνεχιζόμενη παρέκκλιση από τον συνήθη κανόνα του κράτους της σημαίας, εκτός από την περίπτωση παροχής υπηρεσιών τοπικής μόνον σημασίας 7

ότι η προώθηση της απασχόλησης εντός της Κοινότητας αποτελεί έναν από τους στόχους της συνθήκης 7

ότι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά στον τομέα των τακτικών υπηρεσιών επιβατικών μεταφορών και πορθμείων θα μπορούσε να αιτιολογήσει ορισμένες ειδικές διατάξεις για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης αναστάτωσης των συνθηκών ανταγωνισμού που θα επέφερε η χρήση πληρωμάτων από τρίτες χώρες αμοιβομένων με τους μισθούς που ισχύουν στην πατρίδα τους 7 ότι τα ίδια επιχειρήματα ισχύουν για τον τομέα των θαλάσσιων ενδομεταφορών με κρουαζιερόπλοια γραμμής 7

ότι είναι σκόπιμο να απαιτείται να μην είναι δυσμενέστερη έναντι διαμενόντων στην Κοινότητα η μεταχείριση υπηκόων τρίτων χωρών που απασχολούνται στους προαναφερόμενους τομείς 7

ότι πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 3577/92,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 3

1. Για σκάφη που εκτελούν υπηρεσίες ενδομεταφορών διαφορετικές από τις αναφερόμενες στην παράγραφο 2, όλα τα θέματα σχετικά με την επάνδρωση του σκάφους εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κράτους στο οποίο είναι νηολογημένο το σκάφος (κράτος της σημαίας), εκτός αν πρόκειται για σκάφη κάτω των 650 GT, στα οποία μπορούν να εφαρμόζονται οι όροι που ισχύουν στο κράτος όπου το σκάφος εκτελεί τις υπηρεσίες (κράτος υποδοχής).

2. Για σκάφη που εκτελούν τακτικές υπηρεσίες επιβατικών μεταφορών και πορθμείων, περιλαμβανομένων των μεικτών υπηρεσιών επιβατών/φορτίων και των τακτικών υπηρεσιών με κρουαζιερόπλοια, εφαρμόζονται ως προς το ποσοστό κοινοτικών υπηκόων που απαιτείται για την επάνδρωση (δηλαδή όλο το προσωπικό που απασχολείται επί του σκάφους) οι κανόνες του κράτους υποδοχής. Όλα τα λοιπά θέματα σχετικά με την επάνδρωση εμπίπτουν στην αρμοδιότητα του κράτους της σημαίας.

3. Όταν το κράτος υποδοχής επιτρέπει σε υπηκόους τρίτων χωρών να απασχολούνται σε σκάφη τα οποία εκτελούν τις θαλάσσιες ενδομεταφορές που αναφέρονται στην παράγραφο 2, απαιτεί τα εν λόγω μέλη του προσωπικού των πλοίων να έχουν την ίδια μεταχείριση ως προς τους όρους και τις προϋποθέσεις απασχόλησης όπως οι διαμένοντες στο κράτος μέλος που είναι το κράτος της σημαίας. Το κράτος υποδοχής εφαρμόζει τους δικούς του όρους και προϋποθέσεις απασχόλησης σε ναυτικούς από τρίτες χώρες απασχολούμενους σε σκάφη υπό τη σημαία του τα οποία εκτελούν τις εν λόγω μεταφορές.

4. Τα μέτρα των κρατών μελών για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος άρθρου κοινοποιούνται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 9.»

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 364 της 12.12.1992, σ. 7.