Ψήφισμα

του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τις παρατηρήσεις που αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα της απόφασης σχετικά με τη χορήγηση απαλλαγής όσον αφορά την εκτέλεση του γενικού προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2002 (Επιτροπή)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ,

έχοντας υπόψη το γενικό προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το οικονομικό έτος 2002,

έχοντας υπόψη τους ετήσιους οριστικούς λογαριασμούς των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων που αφορούν τις πράξεις σχετικά με τον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους 2002 — Τόμος Ι — Ενοποιημένες καταστάσεις σχετικά με την εκτέλεση του προϋπολογισμού και ενοποιημένες δημοσιονομικές καταστάσεις [SEC(2003) 1104 — C5-0564/2003, SEC(2003) 1105 — C5-0565/2003] [1],

έχοντας υπόψη την ετήσια έκθεση του Ελεγκτικού Συνεδρίου για το οικονομικό έτος 2002 καθώς και τις ειδικές εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου, ακολουθούμενες αντιστοίχως από τις απαντήσεις των θεσμικών οργάνων που ελέγχθηκαν (C5-0583/2003) [2],

έχοντας υπόψη τη δήλωση η οποία βεβαιώνει την ακρίβεια των λογαριασμών και τη νομιμότητα και κανονικότητα των σχετικών πράξεων που παρέχεται από το Ελεγκτικό Συνέδριο βάσει του άρθρου 248 της συνθήκης ΕΚ (C5-0583/2003) [3],

έχοντας υπόψη τη σύσταση του Συμβουλίου της 9 Μαρτίου 2004 (C5-0145/2004),

έχοντας υπόψη τα άρθρα 274, 275 και 276 της συνθήκης ΕΚ και τα άρθρα 179α και 180β της συνθήκης Ευρατόμ,

έχοντας υπόψη το άρθρο 3 της απόφασης 2003/76/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1 Φεβρουαρίου 2003, για τον καθορισμό των αναγκαίων μέτρων για την εφαρμογή του πρωτοκόλλου που προσαρτάται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, όσον αφορά τις δημοσιονομικές συνέπειες της λήξης της συνθήκης για την ίδρυση της ΕΚΑΧ και σχετικά με το Ταμείο Έρευνας για τον Άνθρακα και το Χάλυβα [4],

έχοντας υπόψη το σημείο 3 του παραρτήματος 1 της απόφασης 2002/234/ΕΚΑΧ των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών, που συνήλθαν στο πλαίσιο του Συμβουλίου, της 27 Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με τις δημοσιονομικές συνέπειες της λήξης της συνθήκης για την ίδρυση της ΕΚΑΧ και σχετικά με το Ταμείο Έρευνας για τον Άνθρακα και το Χάλυβα [5],

έχοντας υπόψη τον δημοσιονομικό κανονισμό της 21 Δεκεμβρίου 1977, και ιδίως το άρθρο 89 και τον δημοσιονομικό κανονισμό της 25 Ιουνίου 2002 [6], και ιδίως τα άρθρα 145 έως 147,

έχοντας υπόψη το άρθρο 93 και το παράρτημα V του εσωτερικού κανονισμού του,

έχοντας υπόψη την έκθεση της επιτροπής ελέγχου του προϋπολογισμού και τις γνωμοδοτήσεις των άλλων σχετικών επιτροπών (Α5-0200/2004),

Α. επισημαίνοντας ότι η εφαρμογή της πολιτικής της ΕΕ χαρακτηρίζεται κυρίως από "επιμερισμένη διαχείριση" μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών,

Β. επισημαίνοντας ότι "θα ανατεθούν καθήκοντα εφαρμογής στα κράτη μέλη" στα θέματα για τα οποία η Επιτροπή εκτελεί τον προϋπολογισμό με επιμερισμένη διαχείριση, σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 3 του δημοσιονομικού κανονισμού,

Γ. επισημαίνοντας ότι ένας από τους κύριους στόχους του εκσυγχρονισμού του λογιστικού συστήματος των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (ΜΑS), όπως παρουσιάζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 17 Δεκεμβρίου 2002 [COM(2002) 755], είναι η ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος στη βάση της αυτοτέλειας των χρήσεων, που θα προσφέρει μια πληρέστερη εικόνα της οικονομικής κατάστασης της Κοινότητας, καταγράφοντας όλα τα στοιχεία ενεργητικού και παθητικού ευθύς μόλις εμφανίζονται και όχι μόνο μετά την πραγματοποίηση μιας είσπραξης ή πληρωμής,

Δ. επισημαίνοντας ότι η διοικητική μεταρρύθμιση υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους στόχους της σημερινής Επιτροπής, ότι η Λευκή Βίβλος "Η μεταρρύθμιση της Επιτροπής" [COM(2000) 200] ενεκρίθη την 1 Μαρτίου 2000 και ότι η Επιτροπή δεσμεύθηκε να εφαρμόσει φιλόδοξο πρόγραμμα με σκοπό την ενίσχυση της ανεξαρτησίας, της υπευθυνότητας, της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της εφαρμογής των πλέον απαιτητικών στόχων υπευθυνότητας,

Ε. επισημαίνοντας ότι η διαδικασία έγκρισης της διαχείρισης αποσκοπεί μεταξύ άλλων στη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης της ΕΕ δημιουργώντας, με βάση τις εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τις απαντήσεις και τις γνωμοδοτήσεις των θεσμικών οργάνων, μία σταθερότερη βάση για τη λήψη αποφάσεων,

ΣΤ. υπενθυμίζοντας την ανάγκη να υπάρχουν σαφείς δείκτες απόδοσης για κάθε μείζονα τομέα δαπανών της Επιτροπής, προκειμένου να αξιολογείται η πρόοδος στη χρηματοοικονομική διαχείριση από έτος σε έτος,

Α. Οριζοντια θεματα

Επιμερισμένη διαχείριση

Γενικά θέματα

1. υπενθυμίζει ότι στους σημαντικότερους δημοσιονομικούς τομείς -τη γεωργία και τα διαρθρωτικά ταμεία- υφίσταται επιμερισμένη διαχείριση, και παρατηρεί ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο συνιστά ιδιαίτερα προσεκτικούς ελέγχους σε αυτούς τους τομείς "λόγω της πολυπλοκότητας και της πολυμορφίας των αντίστοιχων διοικητικών επιπέδων" (ετήσια έκθεση για το οικονομικό έτος 2002, παράγραφος 0.11)·

2. συμφωνεί με την άποψη του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι είναι ανάγκη τόσο η Επιτροπή όσο και τα κράτη μέλη να αποδώσουν μεγαλύτερη προσοχή σε μια μορφή διαχείρισης η οποία να διαχωρίζει την χρηματοδότηση μιας κοινοτικής πολιτικής από την υλοποίησή της και ότι, στην περίπτωση της Κοινότητας, τούτο αφορά το 77,6 % των πιστώσεων υποχρεώσεων του 2002·

3. υπενθυμίζει ότι η λεγόμενη "επιμερισμένη διαχείριση" βασίζεται στην κοινοτική νομοθεσία αφενός, ως πρωτογενές δίκαιο, στο άρθρο 274 της συνθήκης ΕΚ ("Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με τη Επιτροπή προκειμένου να διασφαλίσουν ότι οι πιστώσεις χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης") καθώς και στο παράγωγο δίκαιο στην παράγραφο 3 του άρθρου 53 του δημοσιονομικού κανονισμού ("Όταν η Επιτροπή εκτελεί τον προϋπολογισμό με επιμερισμένη διαχείριση, καθήκοντα εκτέλεσης του προϋπολογισμού μεταβιβάζονται σε κράτη μέλη ...")·

4. υπογραμμίζει ότι από την ανάγνωση των κανόνων αυτών προκύπτει σαφώς η υπεροχή της Επιτροπής όσον αφορά τη διαχείριση των κοινοτικών ταμείων· κατά συνέπεια, ζητεί από την Επιτροπή την επεξεργασία μέτρων τα οποία να καταδεικνύουν την υποδεέστερη αυτή θέση των κρατών μελών και να εξασφαλίζει με τον τρόπο αυτό τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση σε αυτόν τον τομέα·

5. έχει την άποψη ότι δεν υπάρχουν κανόνες που επιτρέπουν με σαφήνεια στην Επιτροπή να διατηρεί την δημοσιονομική της ευθύνη, μεταβιβάζοντάς την στα κράτη μέλη σε περιπτώσεις που αυτά έχουν διαπράξει παραβάσεις·

6. εκτιμά, ως εκ τούτου, ότι η αποτελεσματική εφαρμογή της έννοιας "επιμερισμένη διαχείριση" πρέπει να βασίζεται στη θεμελιώδη αρχή ότι η Ένωση είναι αυτή που παραχωρεί τμήμα των αρμοδιοτήτων της στα κράτη μέλη και ότι αυτά υποχρεούνται να εκτελέσουν το τμήμα της δικής τους εργασίας σύμφωνα με τις οδηγίες που εγκρίνει η Ένωση·

7. υπενθυμίζει ότι η δημοσιονομική ιδιαιτερότητα της επιμερισμένης διαχείρισης συνίσταται στο γεγονός ότι οι εθνικές αρχές που υποδεικνύονται από τα κράτη μέλη είναι αυτές που εκτελούν τις πληρωμές στους δικαιούχους των ενισχύσεων και ότι, παρά το γεγονός ότι τα κράτη μέλη είναι αυτά που εισφέρουν στα κοινοτικά ταμεία, σε περιπτώσεις όπου οι απάτες και οι παρατυπίες δεν ανακαλύπτονται ή δεν γίνονται γνωστές, οι δαπάνες βαρύνουν τον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι αυτόν των κρατών μελών·

Ευθύνη της Επιτροπής

8. υπογραμμίζει ότι μολονότι η καθημερινή διαχείριση είναι επιμερισμένη, η δημοσιονομική ευθύνη είναι αδιαίρετη και την τελική ευθύνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού φέρει η Επιτροπή, όπως επισημαίνει και το άρθρο 274 της συνθήκης ΕΚ ("η Επιτροπή εκτελεί τον προϋπολογισμό ... με δική της ευθύνη ...σύμφωνα με τις αρχές της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης")·

9. ζητεί από την Επιτροπή να αυξήσει σημαντικά το πλήθος των ρητρών σταδιακής κατάργησης που περιλαμβάνονται στη νομοθεσία καθώς και τις λεπτομερείς αξιολογήσεις επιπτώσεων·

10. επισημαίνει ότι η παράγραφος 5 του άρθρου 53 του νέου δημοσιονομικού κανονισμού επιβεβαιώνει το αδιαίρετο της δημοσιονομικής ευθύνης: "Στις περιπτώσεις επιμερισμένης ή αποκεντρωμένης διαχείρισης, προκειμένου να εξασφαλισθεί η χρήση των πόρων σύμφωνα με τις εφαρμοστέες ρυθμίσεις, η Επιτροπή δημιουργεί διαδικασίες εκκαθάρισης των λογαριασμών ή μηχανισμούς δημοσιονομικών διορθώσεων που της δίνουν τη δυνατότητα να αναλαμβάνει την τελική ευθύνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού σύμφωνα με το άρθρο 274 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 179 της συνθήκης Ευρατόμ"·

Ευθύνη των κρατών μελών

11. εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι η ευθύνη των κρατών μελών διατυπώνεται ειδικά στις εξής διατάξεις:

- "Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη καταπολεμούν την απάτη ή οιαδήποτε άλλη παράνομη δραστηριότητα κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, λαμβάνοντας σύμφωνα με το παρόν άρθρο μέτρα τα οποία θα έχουν αποτρεπτικό χαρακτήρα και θα προσφέρουν αποτελεσματική προστασία στα κράτη μέλη.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ίδια μέτρα καταπολέμησης της απάτης κατά των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας με εκείνα που λαμβάνουν για την καταπολέμηση της απάτης κατά των ιδίων οικονομικών συμφερόντων.

Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων της παρούσας συνθήκης ΕΚ, τα κράτη μέλη συντονίζουν τη δράση τους σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας κατά της απάτης. Για το σκοπό αυτό, διοργανώνουν μαζί με την Επιτροπή, στενή και τακτική συνεργασία μεταξύ των αρμόδιων αρχών."

- "Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι οι συγκεκριμένες πιστώσεις χρησιμοποιούνται σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης."

Η άποψη του Ελεγκτικού Συνεδρίου για την επιμερισμένη διαχείριση

12. εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι, από το 1994, το Ελεγκτικό Συνέδριο, στις δηλώσεις του αξιοπιστίας των λογαριασμών, επεσήμανε ότι οι αντίστοιχες πράξεις συχνά εμφανίζουν λάθη, ειδικότερα όσον αφορά τις πληρωμές που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη στους τομείς στους οποίους εφαρμόζεται επιμερισμένη διαχείριση· εκφράζει τη λύπη του διότι η κατάσταση για το οικονομικό έτος 2002 δεν διαφοροποιείται από αυτήν των προηγουμένων οικονομικών ετών

"α) όσον αφορά το ΕΓΤΠΕ-Εγγυήσεων, υπήρξαν και πάλι λάθη κατά τις πληρωμές. Το καθεστώς ενισχύσεων προς τις αροτραίες καλλιέργειες είναι ολιγότερο εκτεθειμένο στον κίνδυνο του λάθους από ό, τι οι πριμοδοτήσεις στην κτηνοτροφία, ενώ οι λοιπές κατηγορίες δαπανών, οι οποίες δεν υπόκεινται στο ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου (SIGC), παρουσιάζουν μεγαλύτερα επίπεδα κινδύνου, ενώ ταυτοχρόνως αποτελούν αντικείμενο λιγότερο αποτελεσματικών ελέγχων·

β) στην περίπτωση των διαρθρωτικών δράσεων, παρά τη βελτίωση των συστημάτων ελέγχου και επίβλεψης, κυρίως στην Επιτροπή, στα κράτη μέλη εξακολουθούν να σημειώνονται λάθη της ιδίας φύσεως και με την ίδια συχνότητα όπως και κατά τα παρελθόντα έτη" [7]·

13. εφιστά την προσοχή επί των σημαντικότερων αποτελεσμάτων των ελέγχων του Ελεγκτικού Συνεδρίου ως προς τους δύο βασικούς τομείς στους οποίους υφίσταται επιμερισμένη διαχείριση κατά το οικονομικό έτος 2002 [8]:

ΓΕΩΡΓΙΑ

- οι οργανισμοί πιστοποίησης διετύπωσαν επιφυλάξεις που αφορούν δαπάνες ύψους 300 εκατ. ευρώ λόγω προβλημάτων που συνδέονται με την επεξεργασία των συναλλαγών που πραγματοποιήθηκαν από τους οργανισμούς πληρωμής (4.8. β)·

- η Επιτροπή δεν απεδέχθη τους λογαριασμούς που αντιστοιχούσαν στο ένα τέταρτο του συνολικού δηλωμένου ποσού (4.8. β)·

- οι έλεγχοι που διενεργήθηκαν από τους οργανισμούς πιστοποίησης δεν εξασφαλίζουν ότι ήσαν ακριβείς οι πληροφορίες που παρασχέθηκαν στους οργανισμούς πληρωμής από τους αιτούντες να περιληφθούν στα συστήματα ενίσχυσης της ΚΑΠ (4.7. δ)·

- το ολοκληρωμένο σύστημα διαχείρισης και ελέγχου (SIGC) [9] αποτελεί σημαντική πηγή πληροφοριών ως προς τη νομιμότητα και την κανονικότητα των πληρωμών που πραγματοποιούνται από το ΕΓΤΠΕ, το SIGC καλύπτει όμως μόνον περίπου το 58 % των πληρωμών αυτών (1.43) και μόνον 14 κράτη μέλη το έχουν θέσει πλήρως σε λειτουργία (4.23) και τούτο παρά το γεγονός ότι "τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν στο πλαίσιο του συστήματος αυτού αποτελούν σημαντική πηγή ελεγμένων πληροφοριών ως προς τη νομιμότητα και την κανονικότητα των ενεργειών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της ΚΑΠ" (4.13)· θεωρεί ότι τα κράτη μέλη που δεν θα υλοποιήσουν το SIGC θα πρέπει να απολέσουν το δικαίωμά τους στις γεωργικές ενισχύσεις από το ΕΓΤΠΕ Τμήμα Εγγυήσεων·

- οι δαπάνες της ΚΑΠ παρουσίαζαν, στο σύνολό τους, όπως και κατά τα παρελθόντα έτη, "σημαντικά λάθη" (4.49)·

Αδυναμίες του συστήματος

Δ ι α ρ θ ρ ω τ ι κ ά τ α μ ε ί α

- προ του τέλους του 2002, τα κράτη μέλη δεν προσκόμιζαν πάντοτε στις αρχές διαχείρισης και πληρωμής, ούτε και στα ενδιάμεσα όργανα, τις κατευθύνσεις για την κατάρτιση των απαραίτητων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου όσον αφορά τις μορφές παρέμβασης κατά την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006 (5.27)·

- τα συστήματα διαχείρισης και ελέγχου που έχουν εξετασθεί από το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν ικανοποιούν πάντοτε τις προβλεπόμενες απαιτήσεις παρά το γεγονός ότι η περίοδος προγραμματισμού 2000-2006 διανύει ήδη το τρίτο έτος της (5.32)·

- 15 % περίπου των συνολικών δαπανών για την περίοδο προγραμματισμού 2000-2006 πραγματοποιήθηκαν χωρίς η Επιτροπή να έχει καμία εγγύηση ότι τα εθνικά συστήματα ελέγχου και επίβλεψης λειτουργούν σύμφωνα με τις προβλέψεις (5.32)·

Δ ο κ ι μ έ ς ε π ι β ε β α ί ω σ η ς

- το Ελεγκτικό Συνέδριο αναφέρει, ως σφάλματα που διεπράχθησαν στο επίπεδο των τελικών δικαιούχων και τα οποία επηρέασαν την επιλεξιμότητα των δαπανών, δράσεις ή πρόσωπα άσχετα με τα εν λόγω προγράμματα, τον αποκλεισμό εσόδων που προέκυψαν κατά τον υπολογισμό του καθαρού κόστους των προγραμμάτων, τις περισσότερες από μία δηλώσεις για την αυτή δαπάνη καθώς και δαπάνες χωρίς δικαιολογητικά, την χρησιμοποίηση αυθαίρετων τρόπων για τον καταλογισμό των δαπανών, σφάλματα υπολογισμών "και άλλες διάφορες περιπτώσεις μη τήρησης της κοινοτικής νομοθεσίας" (5.40)·

14. εφιστά την προσοχή επί των επανειλημμένων παρατηρήσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις σοβαρές ελλείψεις των συστημάτων επιθεώρησης και ελέγχου των κρατών μελών και εκφράζει τη λύπη του διότι τα κράτη μέλη επιδεικνύουν απροθυμία να συνεργαστούν με την Επιτροπή ώστε να εξασφαλισθεί ότι η χρησιμοποίηση των πιστώσεων γίνεται σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης και ότι η υποχρέωση αυτή εκπληρώνεται μόνον με βραδύτητα και με πολλά προβλήματα·

15. επισημαίνει ως σημαντικά στοιχεία για την κατανόηση της κατάστασης αυτής τα εξής:

α) η νομική βάση της επιμερισμένης διαχείρισης αναπτύσσεται στο παράγωγο δίκαιο (κυρίως στην τομεακή νομοθεσία σχετικά με το ΕΓΠΕ-Εγγυήσεις και τα διαρθρωτικά ταμεία) και όχι στη συνθήκη ΕΚ·

β) παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή διαθέτει το δικαίωμα της πρωτοβουλίας επί θεμάτων τομεακής νομοθεσίας και είναι, από νομική άποψη, πραγματικά υπεύθυνη για την εκτέλεση του προϋπολογισμού βάσει του προαναφερθέντος άρθρου 274 της συνθήκης ΕΚ, οι αρμοδιότητές της μπορεί να περιορίζονται από μία τομεακή νομοθεσία η οποία ενεκρίθη από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο·

γ) η Επιτροπή δεν διαθέτει άλλη δυνατότητα δράσης από την καθιερωμένη από την τομεακή νομοθεσία η οποία, γενικά, δεν παρέχει στην Επιτροπή άλλα μέσα από τα όργανα και τις διαδικασίες επιθεώρησης και τις δημοσιονομικές διορθώσεις·

16. υπογραμμίζει ότι, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων της Επιτροπής όπως αναφέρονται στη συνθήκη ΕΚ, η νομοθετική εξουσία είναι αυτή που προσδιορίζει την αρμοδιότητα της Επιτροπής στο επίπεδο της εφαρμογής της τομεακής νομοθεσίας· θεωρεί ότι είναι δυνατόν να υπάρξει κίνδυνος διατάραξης της ισορροπίας μεταξύ των δύο αυτών θεσμικών οργάνων με αρνητικές επιπτώσεις στις δυνατότητες να εξασφαλισθεί η χρησιμοποίηση των πιστώσεων σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης·

17. επισημαίνει ότι η γενική πολιτική ευθύνη σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ βαρύνει αδιαμφισβήτητα την Επιτροπή· επισημαίνει ότι οι πολλές αδυναμίες που επισημαίνει το Ελεγκτικό Συνέδριο οφείλονται στο γεγονός ότι η Επιτροπή δεν διασφάλισε τη λειτουργία των εν λόγω συστημάτων ελέγχου και επίσης στο σύνθετο χαρακτήρα της νομοθεσίας καθώς επίσης στις ατέλειες των συστημάτων ελέγχου των κρατών μελών·

Συστάσεις

18. εκτιμά ότι, μεταξύ άλλων λόγω της διεύρυνσης, είναι απολύτως αναγκαίο να αποκατασταθεί η σωστή ισορροπία μεταξύ της ευθύνης της Επιτροπής και των νομικών μέσων που διαθέτει προκειμένου να ανταποκριθεί στην ευθύνη αυτή·

19. εκτιμά ότι από τις ίδιες αρχές που ρυθμίζουν την επιμερισμένη διαχείριση απορρέει και η ανάγκη για ένα κλίμα συντονισμού, συνεργασίας και διαλόγου μεταξύ των οργανισμών που παρεμβαίνουν στην εκτέλεση του προϋπολογισμού και ότι, χωρίς το κλίμα αυτό θα είναι δύσκολο να φαντασθεί κανείς την εκτέλεση του προϋπολογισμού σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης·

20. πιστεύει επίσης ότι αυτό το κλίμα κατανόησης μπορεί να οδηγήσει σε κοινή αντίληψη των κινδύνων και των αδυναμιών κατά την εκτέλεση του προϋπολογισμού στους τομείς αυτούς·

21. επισημαίνει ότι η Επιτροπή είναι η πρώτη που πρέπει να ενδιαφερθεί κυρίως ώστε οι διατάξεις που αφορούν την επιθεώρηση και τον έλεγχο να εφαρμόζονται πλήρως και ότι η συγκατάβαση της Επιτροπής στον τομέα αυτό δεν κάνει τίποτα άλλο από το να υπονομεύει την θέση της στους τομείς στους οποίους υφίσταται επιμερισμένη διαχείριση·

22. ζητεί από την Επιτροπή να βελτιώσει, κατά τα προσεχή οικονομικά έτη, την εκτέλεση του προϋπολογισμού:

Γενικά

α) επαγρυπνώντας ώστε να μην εισάγονται στην τομεακή νομοθεσία εξαιρέσεις σχετικές με την εφαρμογή του δημοσιονομικού κανονισμού·

β) αποδίδοντας μεγαλύτερη προσοχή στη διπλή ιδιότητα των κρατών μελών ως μελών του Συμβουλίου και ως εθνικών κρατών, λαμβάνοντας υπόψη την υποχρέωση της Επιτροπής να εκτελεί τον προϋπολογισμό σύμφωνα με την αρχή της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης·

γ) εφαρμόζοντας αυστηρά τις διατάξεις της συνθήκης ΕΚ και του παράγωγου δικαίου στην πρακτική της Επιτροπής και των κρατών μελών στους τομείς όπου υφίσταται επιμερισμένη διαχείριση·

δ) εισάγοντας, ενδεχομένως, νέους κοινούς κανόνες με τους οποίους να βελτιώνεται η δυνατότητα των εθνικών αρχών να εκτελούν το τμήμα της εργασίας που τους αναλογεί·

ε) αναλαμβάνοντας πλήρως τον ρόλο της προάσπισης των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας, τα οποία δεν συμπίπτουν κατ' ανάγκην με τα συμφέροντα των διαφόρων κρατών μελών·

Γεωργία

στ) υποβάλλοντας προτάσεις υψηλότερων σταθερών ποσοστών διόρθωσης για τις αδυναμίες του συστήματος·

ζ) αναλαμβάνοντας την απαιτούμενη δράση για να διασφαλίσει την εφαρμογή του SIGC σε όλα τα κράτη μέλη·

Διαρθρωτικά ταμεία

η) εκπονώντας μελέτη για την διοικητική ικανότητα τόσο των παλαιών κρατών μελών καθώς και των νέων και αυξάνοντας τη συχνότητα των ελέγχων στις χώρες και τις περιφέρειες με σχετικά ασθενή διοικητική διάρθρωση·

θ) βελτιώνοντας σημαντικά τα όργανα ελέγχου όσον αφορά την εφαρμογή της αρχής της συμπληρωματικότητας και τις διατάξεις σχετικά με τις επιχορηγήσεις·

ι) ασκώντας πλήρως το δικαίωμα πραγματοποίησης επιτόπιων ελέγχων και εφαρμογής δημοσιονομικών διορθώσεων έναντι των κρατών μελών·

23. εκτιμά ότι, ως μέθοδος διαχείρισης, η επιμερισμένη διαχείριση είναι κατάλληλη για την υλοποίηση των κοινοτικών πολιτικών στους δύο βασικούς δημοσιονομικούς τομείς, τη γεωργία και τα διαρθρωτικά ταμεία, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από υψηλό αριθμό δικαιούχων και μεγάλα χρηματικά ποσά (77,6 % των πιστώσεων υποχρεώσεων στον προϋπολογισμό του 2002)· υπογραμμίζει πάντως ότι η ορθή υλοποίηση των πολιτικών αυτών προϋποθέτει ότι η Επιτροπή και οι εθνικές αρχές θα εκτελούν τα αντίστοιχα καθήκοντά τους·

Έλεγχος και επιμερισμένη διαχείριση

24. εκφράζει την ικανοποίησή του για τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε η Επιτροπή με σκοπό τον συντονισμό και την εναρμόνιση των προγραμμάτων ελέγχου καθώς και τις μεθόδους που αποσκοπούν στη δημιουργία μιας ολοκληρωμένης έννοιας ελέγχου·

25. εκδηλώνει το ενδιαφέρον του για την ανάπτυξη της πρωτοβουλίας αυτής και επιθυμεί να ενημερώνεται τακτικά σχετικά με τη σημειούμενη πρόοδο, τις επιφυλάξεις οι οποίες θα έχουν διατυπωθεί, τα εμπόδια που θα έχουν παραμερισθεί και το χρονοδιάγραμμα μελλοντικών δράσεων στην έκθεση παρακολούθησης της Επιτροπής·

26. εκφράζει την ικανοποίησή του για την βασική ιδέα η οποία ενυπάρχει στα λεγόμενα "συμβόλαια εμπιστοσύνης"· κατανοεί την περιορισμένη σχετική πληροφόρηση, δεδομένου ότι το πιλοτικό αυτό πρόγραμμα βρίσκεται στο αρχικό του στάδιο, επιθυμεί όμως να ενημερώνεται επακριβώς σχετικά με τα αποτελέσματα της διαδικασίας αυτής καθώς και με τα εγκρινόμενα μέτρα για την προώθηση της υπογραφής των συμβολαίων αυτών παρά τον προαιρετικό τους χαρακτήρα· σημειώνει με ιδιαίτερη ευχαρίστηση την πρόθεση της Αυστρίας και της Δανίας να εφαρμόσουν το μέτρο αυτό και καλεί και τα άλλα κράτη μέλη να ακολουθήσουν το παράδειγμά τους·

27. εκφράζει την ανησυχία του λόγω της έλλειψης συμβολαίων εμπιστοσύνης στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου με τα κράτη μέλη [10]·

28. υποστηρίζει την άποψη ότι τόσο τα κράτη μέλη όσο και η Επιτροπή πρέπει να καταβάλουν προσπάθειες για τη χάραξη ενιαίας στρατηγικής για τον έλεγχο των λογαριασμών όσον αφορά τα προγράμματα που υπόκεινται στην επιμερισμένη διαχείριση· επιδοκιμάζει, στο πλαίσιο αυτό, τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί από την Επιτροπή και ορισμένα κράτη μέλη για την καθιέρωση των συμβολαίων εμπιστοσύνης· υποστηρίζει την άποψη ότι, παράλληλα με τις προσπάθειες αυτές, θα πρέπει να θεσπιστεί μια βάσιμη διαδικασία δήλωσης αξιοπιστίας που θα εκτυλισσόταν σε ετήσια βάση σε επίπεδο των αρμοδίων αρχών για τα διαρθρωτικά ταμεία στα κράτη μέλη και το αποτέλεσμά της θα εξεταζόταν σε κοινοτικό επίπεδο· λαμβάνει υπόψη ότι πολλά κράτη μέλη αντιτίθενται στο σχέδιο μιας τέτοιου είδους ετήσιας δήλωσης αξιοπιστίας που είχε προταθεί για πρώτη φορά από την Επιτροπή, στις 7 Οκτωβρίου 2002, κατά τη συνεδρίαση με τους αρμόδιους υπουργούς των κρατών μελών· επικρίνει, ωστόσο, την προφανή απροθυμία της Επιτροπής να προωθήσει ενεργά τις προτάσεις αυτές στο πλαίσιο της επιτροπολογίας·

Επιστροφή οφειλόμενων εσόδων

29. διαπιστώνει, βάσει των απαντήσεων της Επιτροπής [11], τον υφιστάμενο αποσπασματικό χαρακτήρα σε μεγάλο βαθμό όσον αφορά την επιστροφή μη οφειλόμενων ποσών·

30. επιθυμεί να γνωρίζει τα κριτήρια εναρμόνισης της διαχείρισης αυτής καθώς και τον βαθμό εφαρμογής της·

31. ζητεί από την Επιτροπή, στην έκθεση παρακολούθησης που θα συντάξει, να υποβάλει πλήρες πλαίσιο το οποίο θα επιτρέπει ομοιογενείς συγκρίσεις, θα ενημερώνεται περιοδικώς και το οποίο θα περιέχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις εκκρεμούσες ποσότητες, τον αριθμό των θεμάτων που έχουν επιλυθεί και των υπό επίλυση θεμάτων καθώς και τον βαθμό αποτελεσματικότητας καθεμιάς από τις μονάδες είσπραξης·

Η μεταρρύθμιση της Επιτροπής

Γενικά θέματα

32. επισημαίνει ότι η πρόοδος που έχει συντελεστεί στην εφαρμογή των διαφόρων δράσεων της Λευκής Βίβλου είναι άνιση· διαπιστώνει ότι, παρά την πρόοδο αυτή, παρατηρούνται καθυστερήσεις και δυσχέρειες που θα πρέπει ξεπερασθούν σε αρκετούς τομείς·

33. επισημαίνει την ανακοίνωση της Επιτροπής, της 10ης Φεβρουαρίου, σχετικά με την εκπλήρωση της εντολής για μεταρρύθμιση: έκθεση προόδου και μέτρα που πρόκειται να υλοποιηθούν το 2004 [COM(2004) 93]· αναγνωρίζει ότι η έγκριση και των 98 μεταρρυθμιστικών μέτρων σηματοδοτεί μεν την ολοκλήρωση της νομοθετικής φάσης, αλλά πρέπει να διατηρηθεί η μεταρρυθμιστική ορμή προκειμένου να διασφαλιστεί η πλήρης εφαρμογή·

34. υπενθυμίζει ότι προέχει να σημειωθεί σύντομα πρόοδος στον τομέα της "διοικητικής νοοτροπίας" και ότι για το σκοπό αυτό θα πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια προκειμένου να διασφαλισθεί η βέλτιστη λειτουργία του συστήματος που αφορά τον κατ' ανάθεση διατάκτη· θεωρεί ότι απαιτούνται περαιτέρω προσπάθειες προκειμένου να υπάρξει η αναγκαία εξέλιξη στη νοοτροπία όσον αφορά το αίσθημα ευθύνης του προσωπικού, κατά τρόπον ώστε κάθε μόνιμος ή άλλος υπάλληλος, ανεξάρτητα από τη θέση του στην ιεραρχία να αισθάνεται ότι συμμετέχει και συμπράττει στο από κοινού έργο· αναμένει από τα στελέχη να μη φεισθούν προσπαθειών για την επίτευξη του στόχου αυτού·

35. επιμένει στην άποψη ότι εξακολουθούν να απαιτούνται προσπάθειες προκειμένου να βελτιστοποιηθεί η μεταρρύθμιση το συντομότερο δυνατόν στον τομέα της διαχείρισης των ανθρωπίνων πόρων (εντοπισμός των προτεραιοτήτων, συμπεριλαμβανομένων των "αρνητικών", ανακατανομή των πόρων ώστε να διατεθούν σε πρωταρχικές δράσεις, αξιολόγηση των αναγκών και των κατάλληλων δράσεων κατάρτισης για να καλυφθούν τα "ελλείμματα δεξιοτήτων", κυρίως στους τομείς της δημοσιονομικής διαχείρισης, του ελέγχου και του λογιστικού ελέγχου) και της εφαρμογής των 24 προτύπων ελέγχου· αναμένει ότι στις προσεχείς ετήσιες εκθέσεις δραστηριοτήτων θα διαφαίνεται πλέον η πρόοδος αυτή·

36. εκφράζει την ικανοποίησή του για τα μέτρα που έλαβε η Επιτροπή προκειμένου να διασφαλίσει περαιτέρω πρόοδο στον τομέα της εναρμόνισης των προϋποθέσεων υπό τις οποίες οι γενικοί διευθυντές διατυπώνουν επιφυλάξεις στην ετήσια έκθεσή τους· ελπίζει ότι τα μέτρα αυτά θα τεθούν σε ισχύ κατά τη προσεχή εκπόνηση των ετήσιων εκθέσεων προκειμένου να χρησιμεύσουν για την αξιολόγηση των διατυπωθεισών επιφυλάξεων και να καταστήσουν ευχερέστερο τον εντοπισμό των διορθωτικών μέτρων·

37. εκτιμά ότι το τμήμα της μεταρρύθμισης που συνδέεται με την τροποποίηση του κανονισμού υπηρεσιακής κατάστασης των υπαλλήλων είναι επίσης σημαντικό διότι πρόκειται για ουσιαστικό μέσο το οποίο θα πρέπει να συνοδεύει τη μεταρρύθμιση της διαχείρισης των ανθρώπινων πόρων· αναμένει, κατά συνέπεια, από την Επιτροπή να λάβει υπόψη την σχετική γνωμοδότηση του Κοινοβουλίου·

38. επιδοκιμάζει τις προσπάθειες της Επιτροπής για την καθιέρωση ολοκληρωμένου "δόγματος καταγγελιών"· επισημαίνει ότι ένα τέτοιο δόγμα είναι πραγματικά αποτελεσματικό μόνο αν είναι εν γνώσει των υπαλλήλων· ενθαρρύνει την Επιτροπή να διασφαλίσει ότι οι υπάλληλοι θα έχουν ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία αυτή·

Αποκεντρωμένος δημοσιονομικός έλεγχος και αξιολόγηση των κινδύνων

39. αναγνωρίζει ότι η Επιτροπή κατέβαλε σημαντικές προσπάθειες για να διασφαλίσει τη μετάβαση από ένα κεντρικά οργανωμένο σύστημα ελέγχου προς ένα αποκεντρωμένο σύστημα (ήτοι σε ένα σύστημα εσωτερικού ελέγχου της διοίκησης), πράγμα που είχε, μεταξύ άλλων, ως αποτέλεσμα να μεταφερθούν πάνω από 200 θέσεις από τη γενική διεύθυνση δημοσιονομικού ελέγχου, ορισμένες από τις οποίες πήγαν σε άλλες γενικές διευθύνσεις για να ενισχύσουν το εσωτερικό τους σύστημα ελέγχου, ενώ οι υπόλοιπες προορίσθηκαν για την άσκηση των νέων καθηκόντων εσωτερικού λογιστικού ελέγχου·

40. υπενθυμίζει ότι βασικό στοιχείο κάθε συζήτησης σχετικά με την καταλληλότερη δομή και μορφή δημοσιονομικού ελέγχου θα είναι η εξεύρεση της δέουσας ισορροπίας μεταξύ των απαιτήσεων λειτουργικότητας και των απαιτήσεων ελέγχου· θεωρεί ότι η αυστηρή τήρηση των κανόνων και των κατευθυντήριων γραμμών δεν συμβαδίζει κατ' ανάγκην με την αποτελεσματική επίλυση των προβλημάτων·

41. θεωρεί ότι μια προσπάθεια ελέγχου που εστιάζεται αποκλειστικά και μόνον στην αποφυγή τυπικών σφαλμάτων ενδέχεται να δημιουργήσει προσκόμματα στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας, δεδομένου ότι προσκολλάται υπέρμετρα στις κανονιστικές διατάξεις με τις γνωστές συνέπειες: έλλειψη ευελιξίας και υπερβολική γραφειοκρατία· κρίνει, κατά συνέπεια, ότι η αξιολόγηση των κινδύνων συνιστά ουσιώδες στοιχείο της οργάνωσης του εσωτερικού ελέγχου, διότι μόνο με την αξιολόγηση των κινδύνων είναι δυνατόν να διασφαλισθεί ότι το αποτέλεσμα του εσωτερικού ελέγχου είναι σύμμετρο με το κόστος·

42. διαπιστώνει ότι τα 24 πρότυπα εσωτερικού ελέγχου που χρησιμεύουν ως πλαίσιο του εσωτερικού ελέγχου στην Επιτροπή, τα οποία ενέκρινε η Επιτροπή το 2000 και τροποποίησε το 2001, εξακολουθούν να μην εφαρμόζονται πλήρως· παρατηρεί ότι, όπως ορίζει το πρότυπο αριθ. 11: "Κάθε ΓΔ αναλύει συστηματικά τους κινδύνους που αφορούν τις κύριες δραστηριότητές της τουλάχιστον άπαξ ετησίως, εκπονεί τα δέοντα σχέδια δράσης για την αντιμετώπισή τους και τοποθετεί προσωπικό αρμόδιο για την εφαρμογή των σχεδίων αυτών" [12]·

43. θεωρεί ότι, λόγω του βασικού ρόλου της αξιολόγησης των κινδύνων στον εσωτερικό έλεγχο, η αναφορά της Επιτροπής στην εφαρμογή αυτού του προτύπου είναι ανησυχητική και μη ικανοποιητική [13]· καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή να δώσει υψηλή προτεραιότητα στην αξιολόγηση των κινδύνων και στα άλλα στοιχεία του συστήματος εσωτερικού ελέγχου· ελπίζει ότι γρήγορα θα γενικευθεί η εφαρμογή των κανόνων εσωτερικού ελέγχου [14]·

44. εκφράζει την αποδοκιμασία του για την έλλειψη λογιστών στην Επιτροπή· επισημαίνει την υψηλή συχνότητα αλλαγής διατακτών κατά το 2002·

Η μεταρρύθμιση του λογιστικού συστήματος

45. το μελλοντικό λογιστικό σύστημα θα πρέπει να προσφέρει πλήρη ικανότητα λογιστικής καταγραφής στη βάση της αυτοτέλειας των χρήσεων, αξιοπιστία στοιχείων και ασφαλή πρόσβαση·

46. υπογραμμίζει ότι ένα από τα ζητήματα που τίθενται είναι να γίνει σαφές εάν η Επιτροπή οφείλει να υιοθετήσει ριζοσπαστική στάση και να εφαρμόσει άμεσα πλήρως λειτουργικό ενιαίο σύστημα ή να προτιμηθεί σταδιακή μετάβαση προς το νέο σύστημα μέσω μιας μεταβατικής φάσης κατά την οποία θα λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των τοπικών συστημάτων·

47. σημειώνει ότι η Επιτροπή προτιμά την τελευταία αυτή μέθοδο την οποία θεωρεί ασφαλέστερη και επίσης διότι εκτιμά ότι μία περίοδος επικύρωσης σε μεγάλη κλίμακα είναι απαραίτητη πριν τα τοπικά συστήματα συνδεθούν με το κεντρικό σύστημα·

48. διαπιστώνει τα ακόλουθα βήματα προόδου στην εφαρμογή των πρώτων μεταρρυθμιστικών φάσεων κατά το 2003:

α) καθορισμός λογιστικών προδιαγραφών·

β) τεκμηρίωση για τις απαιτήσεις των χρηστών·

γ) καθορισμός λογιστικών πράξεων·

δ) πίνακας λογιστικών εγγραφών για την κωδικοποίηση όλων των δοσοληψιών·

ε) λογιστικό εγχειρίδιο οδηγιών·

49. λαμβάνει γνώση της μελέτης σκοπιμότητας που πραγματοποίησε η Price Waterhouse Coopers για το σχέδιο MAS της Επιτροπής και των κυριότερων συστάσεών της για την επιτυχή ολοκλήρωση του σχεδίου·

50. υπενθυμίζει ότι ο δημοσιονομικός κανονισμός στηρίζεται σε ένα διττό σύστημα που συνδυάζει τη λογιστική της αυτοτέλειας των χρήσεων σε ό, τι αφορά τη γενική δημοσιονομική λογιστική, με μια ταμιακή λογιστική σε ό,τι αφορά την εκτέλεση του προϋπολογισμού· σημειώνει ότι το εν λόγω σύστημα δημοσίων λογιστικών μεθόδων είναι σύμφωνο προς τις απαιτήσεις της Διεθνούς Ομοσπονδίας Λογιστών και είναι ίδιο με εκείνο που εφαρμόζουν τα περισσότερα κράτη μέλη· επισημαίνει πάντως ότι το σύστημα αυτό απαιτεί συνεχή συμφιλίωση μεταξύ στοιχείων εφαρμογής προϋπολογισμού και αποτελεσμάτων·

51. σημειώνει ότι αυτό το "διττό" σύστημα επιτρέπει τη χρήση διπλογραφικού λογιστικού συστήματος για τη γενική λογιστική, ενώ διατηρούνται οι μοναδικές λογιστικές εγγραφές που χρησιμοποιεί η αρμόδια επί του προϋπολογισμού αρχή προκειμένου να επαληθεύεται η πορεία εφαρμογής του προϋπολογισμού·

52. εκτιμά τις προσπάθειες της Επιτροπής να τηρήσει το χρονοδιάγραμμα που έχει ορίσει η ισχύουσα νομοθεσία, αναγνωρίζοντας ταυτοχρόνως ότι είναι υπερβολικά πιεστικό εάν ληφθεί υπόψη η εμπειρία πολλών κρατών μελών από μια ανάλογη διεργασία εκσυγχρονισμού των δημοσίων λογιστικών· προτείνει, κατά συνέπεια, την ανάγκη εφαρμογής μιας σταδιακής μεταρρύθμισης, που θα εστιασθεί πρώτα απ' όλα στην εξάλειψη κάθε σημαντικής αδυναμίας σε επίπεδο ασφαλείας και κάθε λογιστική ανακολουθία, και που δεύτερον θα διασφαλίσει την παρουσίαση των αποτελεσμάτων του 2005 στη βάση της αυτοτέλειας των χρήσεων ενώ, τέλος, θα δημιουργήσει συνεκτικό και ενοποιημένο σύστημα για την υποστήριξη της νέας δομής·

53. θεωρεί ότι όλα τα όργανα της ΕΕ και οι αποκεντρωμένοι οργανισμοί πρέπει να μεριμνήσουν ώστε να διαθέτουν επίσης λογιστικά συστήματα συμβατά με το νέο πλαίσιο και θεμελιωμένα σε ανάλογες βασικές αρχές και προδιαγραφές, όπως ορίζει ο δημοσιονομικός κανονισμός·

54. θεωρεί ότι η πλήρης συνεργασία και δέσμευση όλων των υπηρεσιών της Επιτροπής (stakeholders) είναι θεμελιώδους σημασίας για την επιτυχία του ΜΑS· ομοίως, αναμένει από τη ΓΔ Προϋπολογισμού ότι θα λάβει όσο το δυνατόν περισσότερο υπόψη της τις ανάγκες των χρηστών·

55. τονίζει τον υψηλό βαθμό προτεραιότητας που το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δίδει στην ομοιομορφία των δεδομένων του νέου συστήματος και ειδικότερα στη δημιουργία ενός κεντρικού μητρώου αποδείξεων πληρωμών και μιας τράπεζας δεδομένων που θα αφορά τους εργολάβους και που θα προσφέρουν πλήρεις, ακριβείς και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις συμβατικές σχέσεις των οργάνων·

56. τονίζει την προθεσμία του 2005 για την ολοκλήρωση της διασύνδεσης των τοπικών συστημάτων με το κεντρικό, μετά την οποία τα στοιχεία που θα διαβιβάζονται από μη εγκεκριμένα συστήματα δεν θα αναγνωρίζονται· ζητεί εγγυήσεις ότι η προθεσμία αυτή θα τηρηθεί από όλες ανεξαιρέτως τις υπηρεσίες·

57. αναγνωρίζει ότι η επιλογή 3, όπως παρουσιάζεται στην προαναφερθείσα Ανακοίνωση της Επιτροπής για το MAS, αντιπροσωπεύει τη μόνη ρεαλιστική, αν και ενδιάμεση, λύση για την μέχρι την 1 Ιανουαρίου 2005 επίτευξη των βασικών στόχων εν όψει ενός σύγχρονου λογιστικού συστήματος θεμελιωμένου στην αρχή της αυτοτέλειας των χρήσεων και ανταποκρινόμενου στις τομεακές ανάγκες των επιχειρησιακών κλάδων· τονίζει ότι η προθεσμία του 2005, ως οριζόμενη από τον δημοσιονομικό κανονισμό και αποτελούσα επομένως προτεραιότητα και για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν αποτελεί το τέρμα της μεταρρυθμιστικής διεργασίας, δεδομένου ότι το πληροφοριακό σύστημα που θα υποστηρίζει τη νέα λογιστική δομή ακόμη δεν θα έχει εγκατασταθεί προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος του πλήρως ολοκληρωμένου συστήματος (έτσι όπως ορίζεται στην επιλογή 2)·

58. υπενθυμίζει την ιδιότητα του παρατηρητή που, στο πλαίσιο του σχεδίου ΜΑS, έχουν τόσο η υπηρεσία εσωτερικού λογιστικού ελέγχου όσο και το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο σε ό, τι αφορά την επιτροπή λογιστικών προδιαγραφών και την ομάδα επίβλεψης σχεδίου και τονίζει το καθήκον τους να παρακολουθήσουν από κοντά την πορεία προόδου της μεταρρύθμισης και να προσφέρουν εποικοδομητικές και έγκαιρες συμβουλές καθώς επίσης και να απευθύνουν, όποτε χρειάζεται, έγκαιρα σήματα συναγερμού τα οποία οι υπεύθυνοι του σχεδίου θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους κατά την εφαρμογή των διαφόρων φάσεων·

Οι δομές ελέγχου μετά τη μεταρρύθμιση

Γενικά θέματα

59. υπενθυμίζει ότι η διοικητική μεταρρύθμιση υπήρξε ένας από τους βασικούς στόχους της σημερινής Επιτροπής, ότι η Λευκή Βίβλος "Μεταρρύθμιση της Επιτροπής" ενεκρίθη την 1η Μαρτίου 2000 και ότι η Επιτροπή δεσμεύτηκε να θέσει σε εφαρμογή ένα φιλόδοξο πρόγραμμα με σκοπό την ενίσχυση της ανεξαρτησίας, της υπευθυνότητας, της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της εφαρμογής υψηλού επιπέδου υπευθυνότητας· επισημαίνει ότι έγιναν πολλά σημαντικά και απαραίτητα βήματα στη σωστή κατεύθυνση και ότι είναι απαραίτητο να συνεχισθεί η προσπάθεια ώστε να παραμερισθούν τα ενδεχόμενα εμπόδια της μεταρρύθμισης·

60. υποστηρίζει ότι οι γενικοί όροι των συμβάσεων με τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα πρέπει να υποχρεώνουν την αναθέτουσα αρχή να συνεργάζεται πλήρως, διευκρινίζοντας την τελική ιδιοκτησία σημαντικών θέσεων εντός της εν λόγω επιχείρησης στην περίπτωση κατά την οποία υπάρχουν βάσιμοι λόγοι να εκφραστούν υπόνοιες για πιθανή σύγκρουση συμφερόντων·

61. επισημαίνει ότι από την εξέταση των προβλημάτων που διεπιστώθησαν στην Eurostat προκύπτει ότι πρέπει να υπάρχουν εγγυήσεις έναντι της απόκρυψης κρίσιμων πληροφοριών·

62. επισημαίνει ότι η δημοσιονομική διαχείριση και οι δομές ελέγχου περιλαμβάνουν σήμερα τα ακόλουθα σημαντικά στοιχεία οργάνωσης:

α) γενικούς διευθυντές ως εντεταλμένους διατάκτες πληρωμών·

β) υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου·

γ) επιτροπή παρακολούθησης των ελέγχων·

δ) αρμοδιότητες εσωτερικού ελέγχου (επίπεδο ΓΔ)·

ε) διατάκτη·

στ) κεντρική οικονομική υπηρεσία στη γενική διεύθυνση προϋπολογισμών·

63. εκτιμά ότι η περίπτωση της Eurostat υπογράμμισε την ανάγκη αναθεώρησης των υφιστάμενων σχέσεων μεταξύ των διαφόρων παραγόντων και μεταξύ των Επιτρόπων σε ατομικό επίπεδο και της Επιτροπής στο σύνολό της, πέραν της λειτουργίας της αλυσίδας υπευθυνοτήτων, ώστε να εξασφαλίζεται ότι σημειώνεται πρόοδος όχι μόνο στο επίπεδο της δημοσιονομικής διαχείρισης, αλλά και της διαχειριστικής διάρθρωσης της Επιτροπής·

64. εμμένει στη δήλωση που περιέχεται στην παράγραφο 1 του ψηφίσματός του της 4ης Δεκεμβρίου 2003 σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής για την αξιολόγηση των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) [15], στην οποία επισημαίνει ότι ήταν σφάλμα οι αρμοδιότητες για την κατάρτιση του προϋπολογισμού, την τήρηση λογαριασμών και την καταπολέμηση της απάτης να συγκεντρωθούν στα χέρια ενός Επιτρόπου, διότι τούτο συνεπάγεται αναμφισβήτητα σύγκρουση συμφερόντων· εμμένει στο πιεστικό αίτημά του, να αποφευχθεί μελλοντικά παρόμοια σύγκρουση συμφερόντων· καλεί την Επιτροπή να λάβει μέτρα για τον διαχωρισμό των αρμοδιοτήτων των Επιτρόπων όσον αφορά την εκτέλεση των προϋπολογισμών και τον δημοσιονομικό έλεγχο·

65. υπογραμμίζει την πολιτική σημασία που αποδίδει στις διαπιστώσεις και τα συμπεράσματα σχετικά με την Eurostat, στο ψήφισμά του της 29ης Ιανουαρίου 2004 [16] ως προς τη συνέχιση της χορήγησης απαλλαγής για το 2001, όσον αφορά τη διευκρίνιση των ευθυνών για ζητήματα που σχετίζονται με την Eurostat και διαπιστώνει ότι η παρουσίαση ενώπιον των δικαστικών αρχών, εκ μέρους της OLAF, των παρατυπιών της Eurostat συνιστά επαγρύπνηση για την περίπτωση κατά τη οποία θα ήταν σκόπιμο να ζητείται η ανάληψη πολιτικής ευθύνης από τους αρμόδιους επιτρόπους, σε συνάρτηση με την εξέλιξη των διεξαγόμενων δικαστικών διαδικασιών·

Οι γενικοί διευθυντές ως εντεταλμένοι διατάκτες πληρωμών

66. ελπίζει ότι η αποτελεσματικότητα, η διαφάνεια και η λογοδοσία βελτιώνονται με την καθιέρωση ενός συστήματος το οποίο απαιτεί από τον κάθε γενικό διευθυντή ή επικεφαλής υπηρεσίας την υποβολή ετήσιας έκθεσης δραστηριοτήτων συνοδευόμενης από δήλωση σχετικά με τον βαθμό εμπιστοσύνης όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των ελέγχων του τμήματός του σε βαθμό που οι εκθέσεις αυτές αποτελούν πλέον ουσιαστικό εργαλείο για την ετήσια αξιολόγηση του προϋπολογισμού εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου·

67. εμμένει στα αιτήματα και τις συστάσεις του που έχει ήδη διατυπώσει στην παράγραφο 20 του προαναφερθέντος ψηφίσματός του της 4ης Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με την πρόβλεψη, στο πλαίσιο του δημοσιονομικού κανονισμού, για ουσιαστικότερους ελέγχους των γενικών διευθυντών υπό την ιδιότητά τους ως διατακτών, για την πρόληψη κάθε κατάχρησης εξουσίας, την έστω και δειγματοληπτική επαλήθευση εκ μέρους του υπολόγου της Επιτροπής των στοιχείων που του διαβιβάζουν οι διατάκτες και τη μεταβίβαση των λεγόμενων εσωτερικών ελεγκτικών αρμοδιοτήτων των γενικών διευθύνσεων όχι μόνο στους γενικούς διευθυντές αλλά και στους εσωτερικούς ελεγκτές·

68. εκφράζει ρητώς τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν ικανοποίησε το αίτημά του που είχε διατυπωθεί στην παράγραφο 21 του προαναφερθέντος ψηφίσματός του της 4 Δεκεμβρίου 2003, σχετικά με την υποβολή των αναγκαίων νομοθετικών προτάσεων για την τροποποίηση του δημοσιονομικού κανονισμού και των σχετικών εκτελεστικών του διατάξεων·

69. εκτιμά ότι κάθε Επίτροπος είναι υπόλογος για τις υπηρεσίες που λειτουργούν στον τομέα της αρμοδιότητάς του και πρέπει να μεριμνά ώστε οι στόχοι των υπηρεσιών αυτών να επιτυγχάνονται με πλήρη σεβασμό των αρχών της χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης·

70. αναμένει ότι θα ικανοποιηθεί η επιθυμία που εξέφρασε στην παράγραφο 30, πρώτη περίπτωση του ψηφίσματός του της 29 Ιανουαρίου 2004 σχετικά με τη διαρθρωτική αλλαγή των σχέσεων μεταξύ επιτρόπων και γενικών διευθυντών·

Υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου

71. υπενθυμίζει ότι ο εσωτερικός ελεγκτής είναι ανεξάρτητος κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του, όπως καθορίζεται στον δημοσιονομικό κανονισμό (κεφάλαιο 8 άρθρο 85)· υπογραμμίζει ότι το άρθρο 85 του δημοσιονομικού κανονισμού αναφέρεται άμεσα στους έγκυρους διεθνείς κανόνες και ότι οι κανόνες αυτοί αποτελούν διεθνή σημεία αναφοράς για την επαγγελματική πρακτική του εσωτερικού ελέγχου και έχουν καταρτισθεί από το Ινστιτούτο Εσωτερικών Ελεγκτών (www.theiia.org)·

72. υπογραμμίζει, ειδικότερα, τα ακόλουθα σημεία αναφοράς [17]:

"1100 Ανεξαρτησία και αντικειμενικότητα

Η δραστηριότητα του εσωτερικού ελέγχου πρέπει να είναι ανεξάρτητη και οι εσωτερικοί ελεγκτές πρέπει να είναι αντικειμενικοί κατά την άσκηση των καθηκόντων τους

1110 Ανεξαρτησία στο επίπεδο της οργάνωσης

Ο επικεφαλής ελεγκτής πρέπει να είναι υπεύθυνος σε οργανωτικό επίπεδο το οποίο θα επιτρέπει στους εσωτερικούς ελεγκτές να ανταποκρίνονται στις ευθύνες τους

1110.Α1

Δεν πρέπει να υπάρχουν παρεμβάσεις στη δραστηριότητα του εσωτερικού ελέγχου όσον αφορά τον καθορισμό του πεδίου άσκησής του, την εκτέλεση των καθηκόντων και την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων"·

73. εκτιμά, ως εκ τούτου, ότι η υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου πρέπει να είναι στενά συνδεδεμένη με την Προεδρία της Επιτροπής· επισημαίνει ότι είναι μείζονος σημασίας να μην υπαχθεί η εν λόγω υπηρεσία στο ιεραρχικό πλαίσιο καμιάς επιμέρους γενικής διεύθυνσης, προκειμένου να διασφαλισθεί αποτελεσματικός εσωτερικός έλεγχος·

Επιτροπή παρακολούθησης των ελέγχων

74. διαπιστώνει ότι η Επιτροπή παρακολούθησης των ελέγχων (CSA) σχεδιάστηκε κατά το "Charter of the Internal Audit Service of the European Commission" [SEC(2000) 1801/2] [18] με βασικό τομέα ευθύνης την παρακολούθηση των δράσεων που εφαρμόζονται από τις γενικές διευθύνσεις και τις υπηρεσίες βάσει των αναλύσεων, των εκτιμήσεων και των συστάσεων των εσωτερικών και εξωτερικών ελεγκτών·

75. εκτιμά επίσης ότι η Επιτροπή παρακολούθησης των ελέγχων επικουρεί το Σώμα των Επιτρόπων ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι εργασίες της υπηρεσίας του εσωτερικού ελεγκτή λαμβάνονται υπόψη από τις υπηρεσίες της Επιτροπής και, στο μέτρο αυτό, μπορεί να προτείνει στην Επιτροπή τα κατάλληλα μέτρα·

76. εκφράζει την ικανοποίησή του για την απάντηση της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή παρακολούθησης των ελέγχων θέτει υπόψη της Επιτροπής οποιοδήποτε ενδεχόμενο σημείο τριβής εμφανίζεται λόγω των εργασιών της και επί του οποίου, κατά την άποψή της, η Επιτροπή οφείλει να λάβει κάποιο μέτρο, διαβιβάζοντας τα πρακτικά των συνεδριάσεων της επιτροπής αυτής στον Γενικό Γραμματέα [19]·

77. επισημαίνει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο, στην ετήσια έκθεσή του για το 2001 [20], δήλωνε ότι "ήταν αντίθετο προς τους συνήθεις κανόνες, οι οποίοι απαγορεύουν στον πρόεδρο μιας επιτροπής ελέγχου να λειτουργεί στο επίπεδο της οργάνωσης με τρόπο που θα μπορούσε να προκαλέσει σύγχυση συμφερόντων" (9.56)· έχει την άποψη ότι, για τον λόγο αυτό, θα ήταν σκόπιμο να διευκρινιστούν οι κανόνες λειτουργίας της επιτροπής αυτής, εις τρόπον ώστε:

α) να μην υπάρχουν συγκρούσεις συμφερόντων·

β) να υπαχθεί η γραμματεία της επιτροπής αυτής στη Γενική Γραμματεία, όπως προτείνει και η ίδια η επιτροπή στην ετήσια έκθεσή της και

γ) να δημοσιεύονται οι ετήσιες εκθέσεις συνοδευόμενες από αξιολόγηση του βαθμού εφαρμογής των παρατηρήσεων που περιέχονται στις εκθέσεις ελέγχου·

Αρμοδιότητες εσωτερικού ελέγχου (στο επίπεδο ΓΔ)

78. επισημαίνει ότι μολονότι ο δημοσιονομικός κανονισμός προβλέπει μόνον έναν εσωτερικό ελεγκτή, η Επιτροπή αποφάσισε, το 2000, να εκχωρήσει αρμοδιότητες εσωτερικού ελέγχου (CAI) στο κάθε τμήμα, ώστε να παρέχεται υποστήριξη στους γενικούς διευθυντές και στους επικεφαλής υπηρεσιών κατά την άσκηση των νέων καθηκόντων τους σχετικά με τη δημοσιονομική διαχείριση·

79. ελπίζει ότι η Επιτροπή θα βελτιώσει τους διαύλους πληροφόρησης μεταξύ των κεντρικών και των περιφερειακών λογιστικών οργάνων καθώς και μεταξύ των κεντρικών και περιφερειακών οργάνων ελέγχου [21]·

80. ζητεί από την Επιτροπή να προβεί σε μεταρρύθμιση των κανόνων που διέπουν τις αρμοδιότητες εσωτερικού ελέγχου με βάση τον νέο δημοσιονομικό κανονισμό·

81. εκτιμά ότι η μεταρρύθμιση αυτή θα πρέπει να εξασφαλίσει ευκαμψία και λειτουργική αυτονομία στις σχέσεις μεταξύ των αρμοδιοτήτων εσωτερικού ελέγχου και της υπηρεσίας εσωτερικού ελέγχου ενισχύοντας όλες τις διασυνδέσεις και τις σχέσεις που προβλέπονται από την ανακοίνωση προς την Επιτροπή του αντιπροέδρου Kinnock σχετικά με τις προϋποθέσεις για την δημιουργία αρμοδιότητας εσωτερικού ελέγχου σε κάθε υπηρεσία της Επιτροπής (SEC(2000) 1803/3) [22]·

Κεντρική οικονομική διεύθυνση στη γενική διεύθυνση προϋπολογισμών

82. υπενθυμίζει ότι η μεταρρύθμιση επιμένει ιδιαιτέρως στο θέμα της αποκέντρωσης των δημοσιονομικών ελέγχων· εκτιμά ότι τούτο δημιουργεί την επείγουσα ανάγκη να αναπτυχθούν καταλληλότεροι και περισσότερο επαληθεύσιμοι τρόποι κεντρικής εποπτείας της διαχείρισης των συστημάτων ελέγχου που λειτουργούν στα διάφορα τμήματα· εκτιμά ότι η κεντρική αυτή εποπτεία της διαχείρισης θα πρέπει να καταλήγει σε επίσημη έκθεση σχετικά με την ποιότητα των εσωτερικών συστημάτων ελέγχου των τμημάτων, η οποία πρέπει να δημοσιεύεται, στην αρχική της μορφή, στο πλαίσιο της συνολικής έκθεσης·

83. εκφράζει την ανησυχία του για τον μεγάλο αριθμό μετακινήσεων διοικητικών υπαλλήλων στην Επιτροπή και ζητεί από την Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μέτρα για τη διερεύνηση και την εξάλειψη των αιτίων του προβλήματος αυτού στην οργάνωσή της·

84. εκτιμά ότι είναι απαραίτητη η απρόσκοπτη επικοινωνία μεταξύ των κεντρικών οργάνων δημοσιονομικού ελέγχου και των οργάνων δημοσιονομικού ελέγχου κάθε γενικής διεύθυνσης ή υπηρεσίας με σκοπό την επίτευξη της σχέσης που εκτιμάται ως η κατάλληλη σε θέματα ελέγχου·

85. εκφράζει την ικανοποίησή του για την απάντηση της Επιτροπής ότι τόσο η υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου όσο και οι αρμοδιότητες εσωτερικού ελέγχου μπορούν να αξιολογούν τα συστήματα ελέγχου και τα πορίσματα των ελέγχων και οι έλεγχοι θα διαβιβάζονται στην κεντρική δημοσιονομική υπηρεσία (SFC) και την υπηρεσία εσωτερικού ελέγχου και θα περιλαμβάνονται στην ετήσια συνολική έκθεση [23]·

Υπηρεσία λογιστικής της Γενικής Διεύθυνσης Προϋπολογισμών

86. υπενθυμίζει ότι ο υπόλογος, σύμφωνα με το στοιχείο ε) του άρθρου 61 του δημοσιονομικού κανονισμού, είναι αρμόδιος για "τον καθορισμό και την επικύρωση των λογιστικών συστημάτων καθώς και, εφόσον συντρέχει περίπτωση, την επικύρωση των συστημάτων που καθορίζονται από τον διατάκτη και προορίζονται για την παροχή ή την αιτιολόγησητων λογιστικών πληροφοριών"·

87. σημειώνει ότι το άρθρο 61 παράγραφος 2 του δημοσιονομικού κανονισμού ορίζει ότι για την άσκηση του καθήκοντος αυτού ο υπόλογος "λαμβάνει από τους διατάκτες, οι οποίοι εγγυώνται την αξιοπιστία τους, όλες τις αναγκαίες πληροφορίες για την κατάρτιση των λογαριασμών που να παρέχουν πιστή απεικόνιση της περιουσιακής κατάστασης των Κοινοτήτων και της εκτέλεσης του προϋπολογισμού"·

88. συμφωνεί με την ιδέα της Επιτροπής όσον αφορά την ανάγκη διατήρησης της συνεργασίας στο επίπεδο της δημοσιονομικής διαχείρισης, με την επιφύλαξη της λειτουργικής ανεξαρτησίας των οργάνων ελέγχου και αναγνώρισης της κατάλληλης κατηγορίας για τους υπεύθυνους των υπηρεσιών αυτών [24].

Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)

89. χαιρετίζει την πρόταση της Επιτροπής [COM(2004) 103] για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [25] σχετικά με την OLAF· επαναβεβαιώνει το κείμενο της παραγράφου 38 του ψηφίσματός του σχετικά με την ετήσια έκθεση του 2002 για την καταπολέμηση της απάτης στην οποία διαπιστώνει ότι οι νομοθετικές προτάσεις που έχει υποβάλει η Επιτροπή ακολουθούν εν μέρει την ορθή κατεύθυνση, αλλά τα ακόλουθα θιγόμενα σημεία είναι εντελώς απαράδεκτα και θα πρέπει να θεωρηθούν σχεδόν ως πρόκληση:

α) αντί να καθορίζεται ότι η OLAF ανταποκρίνεται επιτέλους πλήρως στο βασικό της καθήκον, που έχει επί καιρό παραμελήσει, στον τομέα των εσωτερικών ελέγχων, η πρόταση της Επιτροπής παρέχει πλέον στην υπηρεσία αυτή ρητώς τη δυνατότητα να παραιτείται από τους εσωτερικούς της ελέγχους όταν μάλιστα υπάρχουν αρκετές υπόνοιες ότι έχουν σημειωθεί απάτες ή πράξεις διαφθοράς ή άλλες παράνομες ενέργειες εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας·

β) αντί να υπόκειται διοικητικά η γραμματεία της επιτροπής εποπτείας της OLAF στη Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή προτείνει πλέον να υπόκειται διοικητικά η εν λόγω γραμματεία στην Επιτροπή· με τον τρόπο αυτό, αμφισβητείται η ανεξαρτησία της επιτροπής εποπτείας·

γ) αντί να ενισχύονται τα δικαιώματα των θιγόμενων ατόμων στο πλαίσιο εσωτερικού ελέγχου, στερούνται τα άτομα αυτά τη δυνατότητα προσφυγής στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, που προβλεπόταν προηγουμένως στον κανονισμό της OLAF, σε περίπτωση που η υπηρεσία αυτή λαμβάνει, στο πλαίσιο των ελέγχων της, επιζήμια μέτρα. Με τον τρόπο αυτό, θα άνοιγε ο δρόμος για τις καταχρήσεις εξουσίας (π.χ. διενέργεια ελέγχου χωρίς να υπάρχουν βάσιμοι λόγοι, υπερβολικά μεγάλη διάρκεια των ελέγχων), καθότι τέτοιου είδους παραβάσεις δεν θα υπόκεινται μελλοντικά σε δικαστικό έλεγχο·

90. εκφράζει την ικανοποίησή του για την πρόθεση της Επιτροπής να διαβιβάζει στον αρμόδιο Επίτροπο όλα τα θέματα που οι γενικές διευθύνσεις αναφέρουν στην OLAF [26]·

91. υπογραμμίζει το προαναφερθέν ψήφισμά του της 4ης Δεκεμβρίου 2003, στο οποίο υποστηρίζει την αναγγελία, εκ μέρους του προέδρου της Επιτροπής, μεγαλύτερης προτεραιότητας στα κύρια καθήκοντα της OLAF και βελτίωσης της ροής πληροφοριών μεταξύ της OLAF και των θεσμικών οργάνων, καλύτερης προάσπισης των δικαιωμάτων υπεράσπισης των ενεχομένων στις έρευνες και ενίσχυσης του ρόλου της επιτροπής εποπτείας της OLAF·

92. εκφράζει την απορία του για το γεγονός ότι η Επιτροπή του διαβίβασε την έκθεση προόδου σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 με περισσότερο από ένα έτος καθυστέρηση και τώρα, μετά την έγκριση από το Κοινοβούλιο του προαναφερθέντος ψηφίσματός του της 4ης Δεκεμβρίου 2003, χρειάστηκε περί τους τρεις μήνες για να αποφασίσει σχετικά με αντίστοιχη δέσμη προτάσεων στις 9 Φεβρουαρίου 2004· διαπιστώνει ότι οι καθυστερήσεις αυτές κατέστησαν σχεδόν αδύνατη τη βελτίωση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 πριν από τις ευρωεκλογές·

93. πιστεύει ότι η επιτροπή εποπτείας της OLAF θα πρέπει να είναι πλήρως ανεξάρτητη από την Επιτροπή·

94. εκφράζει την βαθιά ανησυχία του διότι ο διευθυντής της OLAF έχει δηλώσει ότι δεν προτίθεται να ακολουθήσει τη σύσταση του διαμεσολαβητή για εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης της εταιρίας Blue Dragon· επισημαίνει ότι σύμφωνα με την Επιτροπή Εποπτείας παραμένουν αναπάντητα σοβαρά ερωτηματικά όσον αφορά το χειρισμό του θέματος εκ μέρους της OLAF· παροτρύνει την OLAF να συμμορφωθεί με τις συστάσεις της Επιτροπής Εποπτείας· χαιρετίζει το εκ νέου άνοιγμα της υπόθεσης εκ μέρους της Επιτροπής·

95. επισημαίνει ότι οι περισσότερες από τις 1000 υποθέσεις που ο OLAF κληρονόμησε από την UCLAF έχουν κλείσει· καλεί την Επιτροπή Εποπτείας να διερευνήσει πόσες από αυτές τις υποθέσεις έχουν κλείσει χωρίς αποτέλεσμα· παροτρύνει την Επιτροπή Εποπτείας να δώσει ιδιαίτερη προσοχή, ούτως ώστε να μην κλείνουν οι υποθέσεις χωρίς δέουσα αιτιολόγηση·

Υποβολή των αποτελεσμάτων των ελέγχων

96. υπογραμμίζει την ιδιαίτερη σημασία της αρχής σύμφωνα με την οποία το άτομο για το οποίο διεξάγεται έλεγχος οφείλει να έχει το δικαίωμα να εκφράσει την άποψή του επί των αποτελεσμάτων του ελέγχου που παρουσιάζει ο ελεγκτής και εφιστά την προσοχή στο γεγονός ότι η αποτελεσματικότητα του κοινοβουλευτικού ελέγχου της δημοσιονομικής διαχείρισης της ΕΕ εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα και την αξιοπιστία των πληροφοριών των ειδικών εκθέσεων και των ετησίων εκθέσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου·

97. επισημαίνει ότι η διαδικασία απαλλαγής αποσκοπεί, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης της ΕΕ δημιουργώντας, με βάση τις εκθέσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και τις απαντήσεις και τις γνωμοδοτήσεις των θεσμικών οργάνων, μια καλύτερη βάση για την λήψη των αποφάσεων· εκφράζει την ικανοποίησή του για το γεγονός ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο όχι μόνο συμβάλλει στην κάλυψη των αδυναμιών αλλά και στην ανάπτυξη και βελτίωση της διαχείρισης της ΕΕ, επισημαίνοντας λύσεις που δεν μπορούν να θεωρηθούν ιδανικές· υπενθυμίζει ότι οι βελτιώσεις προϋποθέτουν φυσικά ότι το πρόσωπο για το οποίο διεξάγεται ο έλεγχος επιδεικνύει συνεργασιμότητα με τον ελεγκτή·

98. επισημαίνει ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο, παρά τον τίτλο του, δεν είναι δικαστική αρχή με αρμοδιότητες στη διαδικασία λήψεως αποφάσεων και ότι μπορεί να επιτύχει αποτελέσματα μόνο με την ποιότητα των εκθέσεών του·

99. εκτιμά ότι το αποτέλεσμα των ελέγχων που πραγματοποιεί το Ελεγκτικό Συνέδριο εξαρτάται κυρίως από την εξέλιξη της διαδικασίας και τη συνέχεια που δίδεται στα αποτελέσματα των ερευνών του από πλευράς της αρμόδιας για την χορήγηση απαλλαγής αρχής και, ως εκ τούτου, το Ελεγκτικό Συνέδριο και η αρμόδια για την χορήγηση της απαλλαγής αρχή έχουν κοινό συμφέρον να βελτιωθούν οι εκθέσεις καθώς και η εξέτασή τους από πλευράς της αρμόδιας επιτροπής·

100. επισημαίνει ότι η στάση της Επιτροπής έναντι των αποτελεσμάτων των ελέγχων του Ελεγκτικού Συνεδρίου ποικίλλει αναλόγως των τομέων που αποτελούν αντικείμενο έρευνας· επισημαίνει ότι η Επιτροπή συχνά δηλώνει ότι συμφωνεί με τις συστάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά τους ίδιους όρους, συχνά όμως διατυπώνει επικρίσεις επί των αποτελεσμάτων και των παρατηρήσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά την κοινή αγροτική πολιτική, την διαρθρωτική πολιτική και τις εξωτερικές δράσεις·

101. εκτιμά ότι είναι φυσικό η Επιτροπή και το Ελεγκτικό Συνέδριο να έχουν διαφορετικές απόψεις όσον αφορά τη σημασία που πρέπει να αποδίδεται στο αποτέλεσμα του ελέγχου, επισημαίνει όμως ότι δεν είναι ικανοποιητικό τα δύο θεσμικά όργανα να μην συμφωνούν πάντοτε ως προς τις προδιαγραφές και τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται στο πλαίσιο των ερευνών, πράγμα που ελαττώνει τη σαφήνεια του μηνύματος·

102. ελπίζει ότι τόσο η Επιτροπή όσο και το Ελεγκτικό Συνέδριο θα καταβάλλουν μεγαλύτερες προσπάθειες προκειμένου να εξασφαλίσουν ότι τα αποτελέσματα του ελέγχου υποβάλλονται στην αρμόδια για την χορήγηση της απαλλαγής αρχή με τον πλέον σαφή τρόπο·

103. εκφράζει την ικανοποίησή του για την προώθηση της συνεργασίας μεταξύ του Ελεγκτικού Συνεδρίου και την αρμόδια επιτροπή του Κοινοβουλίου και εφιστά την προσοχή στη νέα διαδικασία υποβολής των εκθέσεων προς την επιτροπή, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι οι ειδικές εκθέσεις πρέπει να υποβάλλονται δημοσίως κατά τη διάρκεια συνεδρίασης της αρμόδιας επιτροπής καθώς και κατά τις σχετικές προπαρασκευαστικές συνεδριάσεις·

104. ελπίζει ότι η προσωπική επαφή, η οποία είναι θετική και ουσιώδους σημασίας για την ανάπτυξη της συνεργασίας μεταξύ των θεσμικών οργάνων, θα μπορεί να διατηρηθεί και να αναπτυχθεί στο μέλλον· θεωρεί ότι είναι σκόπιμο να καθορισθούν ακριβέστεροι κανόνες και διαδικασίες για την εξέταση από πλευράς της αρμόδιας επιτροπής των ειδικών εκθέσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου·

105. ζητεί από αμφότερα τα μέρη να αναπτύξουν ακόμη περισσότερο τη διαδικασία, εις τρόπον ώστε τόσο τα αποτελέσματα του ελέγχου όσο και οι απαντήσεις της Επιτροπής να αποτελούν αντικείμενο εξαντλητικού ελέγχου στο επίπεδο της επιτροπής· είναι πεπεισμένο ότι μία εξέταση από την αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή συμβάλλει ουσιαστικά προκειμένου να υπογραμμισθούν τα προβλήματα που επισημαίνει η έκθεση του ελέγχου και, ως εκ τούτου, συμβάλλει στη βελτίωση της οικονομικής διαχείρισης της Ένωσης·

106. υπογραμμίζει επίσης τον αποφασιστικό ρόλο της Επιτροπής κατά τη διαβίβαση πληροφοριών σχετικά με την δημοσιονομική διαχείριση στην αρμόδια για την χορήγηση της απαλλαγής αρχή και το κοινό και ζητεί από την Επιτροπή να εξακολουθήσει να διασφαλίζει ότι αποδίδεται τουλάχιστον η αυτή σημασία στην εφαρμογή της πολιτικής όσο και στην ανάπτυξή της· εκτιμά ότι πολλές περιπτώσεις παρατυπιών και "δημιουργικών μεθόδων διαχείρισης" είναι αποτέλεσμα της συνήθειας που κυριαρχεί στην Επιτροπή και η οποία αποδίδει πολύ μεγαλύτερη σημασία και γόητρο στην ανάπτυξη των πολιτικών από ό, τι στην εφαρμογή των πολιτικών που έχουν ήδη αποφασισθεί·

Διαφθορά

107. καλεί την Επιτροπή να αυξήσει τις προσπάθειές της για την υποστήριξη της στρατηγικής των σημερινών κρατών μελών, των προς ένταξη χωρών και των άλλων υποψηφίων χωρών με στόχο την καταπολέμηση της διαφθοράς, ιδίως στους τομείς των δημοσίων συμβάσεων, των τελωνείων και των συνοριακών ελέγχων καθώς και με τη χρηματοδότηση των πολιτικών κομμάτων·

108. πιστεύει ότι είναι παντού αναγκαίο να δοθεί περισσότερη προσοχή στη διαφάνεια, την υπευθυνότητα και την αποτελεσματικότητα της δημόσιας διοίκησης και να ενημερωθεί η κοινή γνώμη, μέσω σχετικών εκστρατειών, για το γεγονός ότι η διαφθορά αποτελεί κίνδυνο για την οικονομία, αλλά και για την κοινωνία γενικά· καλεί την Επιτροπή να στηρίξει τις εθνικές και, κυρίως, τις τοπικές ΜΚΟ που εργάζονται για την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης όσον αφορά τη διαφθορά·

109. ελπίζει, συνεπώς, ότι η Επιτροπή θα εξετάζει προσεκτικά ποιες ΜΚΟ θα ενισχύει, και θα υποχρεώνει τις ΜΚΟ που λαμβάνουν ενισχύσεις να λογοδοτούν και να υποβάλλουν δηλώσεις αξιοπιστίας συντεταγμένες από ανεξάρτητους ελεγκτές, όπως ισχύει για τις συνήθεις επιχειρήσεις·

110. καλεί την Επιτροπή να επαληθεύσει ότι οι ΜΚΟ τις οποίες υποστηρίζει πληρούν τις προϋποθέσεις όσον αφορά τη διαφάνεια στις δραστηριότητές τους και εφαρμόζουν ορθές ρυθμίσεις όσον αφορά τα διοικητικά όργανά τους·

Β. Τομεακα θεματα

Ίδιοι πόροι

Οι φορολογούμενοι και ο προϋπολογισμός της ΕΕ

111. υπενθυμίζει ότι τα έσοδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη χρηματοδότηση των δαπανών της χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες των ονομαζόμενων "ιδίων πόρων": παραδοσιακοί ίδιοι πόροι (αγροτικοί δασμοί, εισφορές ζάχαρης και τελωνειακοί δασμοί)· ίδιοι πόροι που υπολογίζονται βάσει του φόρου προστιθέμενης αξίας τον οποίο εισπράττουν τα κράτη μέλη και ίδιοι πόροι σε συνάρτηση με το ακαθάριστο εθνικό προϊόν των κρατών μελών·

112. παρατηρεί ότι τα έσοδα της Κοινότητας μέσω των ιδίων πόρων ήταν μέχρι σήμερα επαρκή για τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων και πολιτικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σημειώνει όμως ότι, από το 1970, όταν οι χρηματοδοτικές συνεισφορές των κρατών μελών αντικαταστάθηκαν από τους ίδιους πόρους, και μετά την καθιέρωση των ιδίων πόρων σε συνάρτηση με το ΑΕΠ, το 1988, έχουν πραγματοποιηθεί αμέτρητες τροποποιήσεις του συστήματος, κυρίως λόγω πιέσεων εκ μέρους των κρατών μελών·

113. υπενθυμίζει ότι οι ίδιοι πόροι σε συνάρτηση με τον ΦΠΑ και το ΑΕΠ βασίζονται σε μακροοικονομικές στατιστικές που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη και ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο δεν έχει τρόπο να διασταυρώσει άμεσα τα στοιχεία στα οποία βασίζονται οι στατιστικές αυτές· εφιστά την προσοχή στην άποψη του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι [αυτές οι παρατηρήσεις] θέτουν υπό αμφισβήτηση την "ακρίβεια και την αξιοπιστία των καταστάσεων ΦΠΑ, που καταρτίζουν τα κράτη μέλη" (σημείο 3.37 της ετήσιας έκθεσης για το 2002)·

114. πιστεύει ότι υπάρχουν σοβαροί λόγοι για την αναδιοργάνωση της χρηματοδότησης του προϋπολογισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και ότι ο στόχος πρέπει να είναι, αφενός, η εξασφάλιση της οικονομικής ανεξαρτησίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με τις οικονομικές συνεισφορές των κρατών μελών, που υπόκεινται στις αποφάσεις των εθνικών κοινοβουλίων και, αφετέρου, η χρηματοδότηση όλων των δραστηριοτήτων που αναλογούν σε μια Ένωση με 25 κράτη μέλη, χωρίς όμως πρόσθετη επιβάρυνση των ευρωπαίων φορολογουμένων·

Οικον έτος | Προϋπολογισμός ΕΕ [28] (αποτελέσματα), σε εκατ. ευρώ | Συνολικά φορολογικά έσοδα ΕΕ-15 [29] σε δισεκατ. ευρώ | Προϋπολογισμός ΕΕ σε % των φορολογικών εσόδων των κρατών μελών |

| (1) | (2) | (3) = (1)/(2)/1000 |

2000 | 83331,1 | 2414,4 | 3,5 |

2001 | 79987,3 | 2450,2 | 3,3 |

2002 | 85144,5 | 2488,1 | 3,4 |

115. [27] του συνόλου των φορολογικών εσόδων των κρατών μελών και ότι η αντίληψη πολλών πολιτών σχετικά με το μέγεθος του προϋπολογισμού της ΕΕ ουδόλως ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα·

116. καλεί την Επιτροπή να εκπονήσει έκθεση σχετικά με τις δυνατότητες καθιέρωσης αμεσότερης σχέσης μεταξύ των φορολογουμένων και του προϋπολογισμού της ΕΕ, εφόσον ένα τέτοιο καθεστώς θα συνιστούσε όχι μόνο οικονομικό πλεονέκτημα, αλλά και σημαντικό πολιτικό μέσο για την επίτευξη όλων των στόχων που τίθενται στο άρθρο 2 της συνθήκης ΕΚ·

Κοινοτικό σύστημα διαμετακόμισης

117. εκφράζει την ικανοποίησή του για την επιτυχία της ακρόασης που διοργανώθηκε στη βάση των συστάσεων οι οποίες είχαν διατυπωθεί από την πρώτη προσωρινή επιτροπή, το 1997· υπενθυμίζει ότι βάση για τη σύσταση της προσωρινής επιτροπής ήταν η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς, η ανάγκη ταχείας και αποτελεσματικής διεκπεραίωσης των τελωνειακών διατυπώσεων, καθώς και ενός αποτελεσματικού συστήματος διαμετακόμισης, για τη διασφάλιση της ορθής πληρωμής του ΦΠΑ και των τελωνειακών δασμών· υπενθυμίζει επίσης ότι το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, ως αποτέλεσμα των εργασιών της ερευνητικής επιτροπής, κάλεσαν την Επιτροπή να αναθεωρήσει το κοινοτικό σύστημα διαμετακόμισης και να καθιερώσει το νέο μηχανογραφημένο σύστημα διαμετακόμισης (ΝΜΣΔ)·

118. θεωρεί ικανοποιητικό το γεγονός ότι όλα τα κράτη μέλη έλαβαν όλα τα υποχρεωτικά και διοικητικά μέτρα και όλοι οι τελωνειακοί σταθμοί της Κοινότητας έχουν προσαρμοσθεί στο ΝΜΣΔ· εκφράζει την ικανοποίησή του διότι, ήδη από το στάδιο ανάπτυξης του ΝΜΣΔ ελήφθη υπόψη η διεύρυνση και διότι, ήδη σήμερα, το ΝΜΣΔ ξεχωρίζει ως ένα ιδιαίτερα ευέλικτο μέσο·

119. παρατηρεί ότι ίσως είναι υπερβολικά νωρίς για την αξιολόγηση της επιτυχίας του συστήματος από την άποψη των επιχειρήσεων διαμετακόμισης, διαπιστώνει όμως ότι οι επιχειρηματίες φαίνονται κάπως απρόθυμοι να το εφαρμόσουν· καλεί την Επιτροπή να υποστηρίξει τη μετάβαση στο στάδιο 3.2 του ΝΜΣΔ, που είναι κυρίως εθνικό ζήτημα, εφόσον αναμένεται ότι η λειτουργία της διαχείρισης εγγυήσεων, που θα αρχίσει να εφαρμόζεται στο στάδιο αυτό, θα αποτελέσει ισχυρό κίνητρο ώστε οι επιχειρήσεις να αρχίσουν να εφαρμόζουν το σύστημα·

120. πιστεύει ότι τα 68 εκατ. ευρώ που έχουν μέχρι στιγμής δαπανηθεί για το έργο αυτό θα αποδώσουν μόνο εάν αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των χρηστών· πιστεύει επίσης ότι μία από τις αιτίες για το χαμηλό ποσοστό προσχώρησης στο νέο σύστημα είναι η απόφαση να χρησιμοποιηθεί η λεγόμενη "αποκεντρωμένη αρχιτεκτονική", που σημαίνει ότι οι εθνικές τελωνειακές υπηρεσίες χρησιμοποιούν μια εθνική εφαρμογή, σε αντίθεση με τη "συγκεντρωτική αρχιτεκτονική", που βασίζεται σε κοινοτική εφαρμογή με την οποία είναι συνδεδεμένες όλες οι εθνικές τελωνειακές υπηρεσίες·

121. διαπιστώνει ότι η πραγματική κατάσταση εξακολουθεί να υστερεί κατά πολύ της σύστασης που είχε διατυπώσει η ερευνητική επιτροπή, και σύμφωνα με την οποία όλες οι εθνικές τελωνειακές υπηρεσίες πρέπει να λειτουργούν σαν να αποτελούσαν ενιαίο οργανισμό, απέναντι στις επιχειρήσεις· διαπιστώνει με λύπη ότι, αν και η Επιτροπή και οι σύνδεσμοι επιχειρήσεων συμμερίζονται τον στόχο αυτόν, οι εθνικές τελωνειακές υπηρεσίες τηρούν πολύ παθητική στάση·

122. διαπιστώνει επίσης ότι το ΝΜΣΔ δεν μπορεί ούτε να προλάβει, ούτε να καταπολεμήσει άμεσα την απάτη που διαπράττεται με τη βοήθεια πλαστών τελωνειακών δηλώσεων, η οποία μπορεί να αποκαλυφθεί μόνο με επιτόπιους ελέγχους· εκφράζει την ικανοποίησή του διότι, με την απλοποίηση του διοικητικού έργου των τελωνειακών υπαλλήλων, το ΝΜΣΔ μπορεί να συμβάλει στην απελευθέρωση ανθρώπινων πόρων για την καταπολέμηση αυτής της μορφής απάτης· καλεί τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν τους πόρους που θα απελευθερωθούν για την πραγματοποίηση εκτεταμένων και αποτελεσματικών φυσικών ελέγχων·

123. διαπιστώνει ότι η Επιτροπή ανέχεται να θεωρούνται ως μη υποκείμενα στη διαδικασία αποστολής εμπορεύματα που έχουν δηλωθεί εσφαλμένα, από αμέλεια ή από πρόθεση, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να επικαλεστεί την εγγύηση, τα έγγραφα να πρέπει να επιστρέφονται στο κράτος εισόδου στην ΕΕ και η καταπολέμηση της απάτης να δυσχεραίνεται· ζητεί από την Επιτροπή να θέσει αμέσως τέρμα στην πρακτική αυτή και να προτείνει σχετική τροποποίηση του τελωνειακού κώδικα·

124. διαπιστώνει ότι σε πολλές τελωνειακές υπηρεσίες το προσωπικό μειώνεται αντί να αυξάνεται, με αποτέλεσμα να μην αποκαλύπτονται πολλές περιπτώσεις εσφαλμένων δηλώσεων και παρατυπιών που θα μπορούσαν να αποκαλυφθούν με φυσικό έλεγχο επί τόπου και με τη χρήση εγγράφων· διαπιστώνει ότι το κόστος της ενίσχυσης του προσωπικού ελέγχου αντισταθμίζεται με το παραπάνω από την αύξηση των εσόδων από δασμούς· ζητεί από την Επιτροπή να υπενθυμίσει στα κράτη μέλη να ενισχύσουν το προσωπικό που απαιτείται για τη διεξαγωγή φυσικών ελέγχων λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι το μερίδιο των κρατών μελών στα έσοδα από δασμούς θα αυξηθεί από 10 % σε 25 %·

125. ελπίζει να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα η δήλωση της Επιτροπής ότι αυτή "θεωρεί ότι ο στόχος του περιορισμού της απάτης επιτυγχάνεται και ότι το ΝΜΣΔ θα επιτύχει όλους τους στόχους για τους οποίους δημιουργήθηκε" [30]·

126. καλεί την Επιτροπή να συντάξει, πριν από τις 15 Ιουνίου 2004, συνολική έκθεση στην οποία θα φαίνεται η παρακολούθηση των 38 συστάσεων της ερευνητικής επιτροπής το 1997·

127. καλεί επίσης την Επιτροπή να εκθέσει στην αρμόδια επιτροπή του και βάσει συνοπτικής έκθεσης —πριν από την έκθεση παρακολούθησης— τη συνέχεια του ΝΜΣΔ (και τα ενδεχόμενα σχετικά προβλήματα) όσον αφορά, μεταξύ των άλλων, την υλοποίηση του σταδίου 3.2, τον αριθμό των χρηστών, τον βαθμό ικανοποίησής τους, την εφαρμογή του συστήματος στα κράτη μέλη (σημερινά και νέα) και το βαθμό στον οποίο έχουν δεσμευθεί οι εθνικές τελωνειακές υπηρεσίες·

Γεωργία

Καθορισμός των ποσών της επιδότησης που καταβάλλεται για τις εξαγωγές

128. σημειώνει, σε σχέση με την απάντηση της Επιτροπής στο σημείο 25 της ειδικής έκθεσης αριθ. 9/2003 όσον αφορά το σύστημα καθορισμού των ποσών της επιδότησης που καταβάλλεται για την εξαγωγή γεωργικών προϊόντων [31], ότι ούτε η Επιτροπή ούτε το Ελεγκτικό Συνέδριο παρείχαν στην αρμόδια για την απαλλαγή αρχή λεπτομερή στοιχεία σχετικά με την έννοια και τη φύση αυτών των "εξαιρετικά σημαντικών συνθηκών" που επέβαλαν στην Επιτροπή την επιλογή "ποσοστού διαφορετικού από το θεωρητικά υπολογισθέν" [32]·

129. υπενθυμίζει ότι το ύψος της επιβάρυνσης του προϋπολογισμού της ΕΕ για τις επιστροφές κατά την εξαγωγή εξαρτάται αφενός από την ποσότητα των προς εξαγωγή προϊόντων και αφετέρου από το ποσό της επιστροφής που καθορίζεται από την Επιτροπή και ότι για το λόγο αυτό χαιρετίζει και θεωρεί χρήσιμη την έρευνα του Ελεγκτικού Συνεδρίου όσον αφορά τον τρόπο, τις διαδικασίες και τα δεδομένα βάσει των οποίων η Επιτροπή καθορίζει το ποσό της επιστροφής, καθώς ο καθορισμός του ποσού της επιστροφής αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα σημεία του μηχανισμού επιστροφών κατά την εξαγωγή·

130. κατανοεί ότι, στην απάντησή τους στις παρατηρήσεις των ελεγκτών, οι ελεγχόμενοι επιχειρούν να υπερασπιστούν και να εξηγήσουν τις αποφάσεις τους· κατανοεί επίσης ότι οι ειδικές εκθέσεις αντικατοπτρίζουν τη διαχείριση σε μια δεδομένη στιγμή πριν από τη δημοσίευσή τους και ότι, κατά το διάστημα που απαιτείται για την ολοκλήρωση του ελέγχου, μπορεί να έχουν επέλθει αλλαγές·

131. θεωρεί, ωστόσο, παρά την ανωτέρω παραδοχή, ότι το χάσμα που εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο τα δύο θεσμικά όργανα βλέπουν αφενός "την επικρατούσα κατάσταση" και αφετέρου "την κατάσταση που θα έπρεπε να επικρατεί" φέρνει την αρμόδια για την απαλλαγή αρχή σε πολύ δύσκολη και δυσάρεστη θέση·

132. υπενθυμίζει στο Ελεγκτικό Συνέδριο και στην Επιτροπή ότι στόχος της διαδικασίας ελέγχου είναι να βελτιώνει συνεχώς τη σχετική διαδικασία διαχείρισης και ότι τόσο τα συμπεράσματα του ελέγχου όσο και οι απαντήσεις σε αυτά πρέπει να διατυπώνονται κατά τρόπο ώστε το ευρωπαϊκό κοινό να μπορεί να τα κατανοήσει και αναμένει ταχεία πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση·

133. σημειώνει ότι ο τελευταίος σχετικός έλεγχος του Συνεδρίου πραγματοποιήθηκε το 1990 [33] και ότι το συμπέρασμά του όσον αφορά τη μέθοδο καθορισμού των επιστροφών κατά την εξαγωγή ήταν ότι "δεν τηρούνταν τεκμηρίωση σχετικά με τα γεγονότα, εξέταση των γεγονότων από την Επιτροπή, αποφάσεις και τα αποτελέσματα και ότι, κατά συνέπεια, ήταν κυριολεκτικά αδύνατος τόσο ο ανεξάρτητος έλεγχος από τρίτους όσο και ο έλεγχος από τη διαχείριση" (ειδική έκθεση 9/2003 παράγραφος 9)·

134. υπενθυμίζει ότι στο ψήφισμά του σχετικά με την ειδική έκθεση αριθ. 2/90 του Ελεγκτικού Συνεδρίου, το Κοινοβούλιο κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η "εσωτερική διαδικασία που εφαρμόζεται από την Επιτροπή για τη λήψη των αποφάσεών της πρέπει, ενόψει της υποχρέωσης δημόσιας λογοδοσίας, να είναι εγγράφως τεκμηριωμένη έτσι ώστε να μπορεί ανά πάσα στιγμή να εξεταστεί από τις αρμόδιες για τον έλεγχο αρχές" (ειδική έκθεση 9/2003 παράγραφος 10)·

135. σημειώνει ότι, στην τελευταία έκθεσή του το Ελεγκτικό Συνέδριο κατέληγε πως

α) η Επιτροπή έχει πρόσβαση σε εκτενείς πληροφορίες για την αγορά, οι οποίες όμως δεν είναι πάντοτε επίκαιρες, πλήρεις ή αντικειμενικές·

β) σε πολλές περιπτώσεις, η χρήση αυτών των στοιχείων και ο αντίκτυπός τους στα ποσά των επιστροφών που καθορίζονται τελικά δεν είναι σαφείς·

γ) όσον αφορά τον καθορισμό των ποσών των επιστροφών κατά την εξαγωγή, η Επιτροπή δεν διευκρινίζει τις μεθόδους εργασίας της, ούτε εξηγεί συστηματικά και με συνεκτικό τρόπο τα καθοριζόμενα ποσά (ειδική έκθεση 9/2003 παράγραφος 39)·

136. εκφράζει την λύπη του για τη βραδεία πρόοδο που σημειώθηκε στα 13 χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο ελέγχων, και ζητεί να σημειωθεί περαιτέρω βελτίωση με βάση τις συστάσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου και της αρμόδιας για την απαλλαγή αρχής και να εφαρμοστεί πλήρως το ολοκληρωμένο σχέδιο δράσης του για το 2002·

137. αναμένει να λογοδοτήσει η Επιτροπή για τα εξής στην έκθεση παρακολούθησης που θα συντάξει:

α) τον λόγο της βραδύτητας και της μικρής προόδου που σημειώθηκε στα 13 χρόνια που μεσολάβησαν μεταξύ των δύο ελέγχων (ειδική έκθεση 9/2003 παράγραφος 39)·

β) τα αποτελέσματα των εργασιών της ομάδας εργασίας που συνέστησε η Επιτροπή έπειτα από τον έλεγχο του Συνεδρίου (ειδική έκθεση 9/2003 παράγραφος 40α υποσημείωση 7)·

γ) σε ποιο βαθμό η ΓΔ Γεωργίας πληροί το πρότυπο αριθ. 15 των προτύπων εσωτερικού ελέγχου, σύμφωνα με το οποίο:

"η διαδικασία που ακολουθεί η ΓΔ στο πλαίσιο των βασικών λειτουργιών της τεκμηριώνεται πλήρως, και τα σχετικά στοιχεία, που ενημερώνονται τακτικά, είναι διαθέσιμα στο αρμόδιο προσωπικό και πληρούν τις απαιτήσεις του δημοσιονομικού κανονισμού και όλων των συναφών αποφάσεων της Επιτροπής" [34]·

138. αναμένει επίσης να υποβάλει το συντομότερο δυνατόν η Επιτροπή:

α) το συνολικό πλαίσιο των πληροφοριών που θα λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού της επιστροφής·

β) αξιόπιστα έγγραφα σχετικά με τις συγκεκριμένες πληροφορίες·

γ) ποιοτικό έλεγχο των επιλεγεισών πληροφοριών·

δ) σαφή δήλωση σχετικά με την εσωτερική κατανομή καθηκόντων και ευθυνών στην Επιτροπή·

ε) σαφή και απερίφραστη περιγραφή των ακολουθητέων διαδικασιών και, κυρίως·

στ) περιγραφή των διαδικασιών ελέγχου και των κριτηρίων αξιολόγησης·

139. καλεί το Ελεγκτικό Συνέδριο να το τηρεί ενήμερο σχετικά με την εφαρμογή εκ μέρους της Επιτροπής των συστάσεων που περιέχονται στην παράγραφο 40 στοιχεία α) έως η) της ειδικής έκθεσης 9/2003.

Το καθεστώς προχρηματοδότησης

140. παρακολουθεί με ενδιαφέρον τον έλεγχο, εκ μέρους του Ελεγκτικού Συνεδρίου, της διαχείρισης από την Επιτροπή και της εφαρμογής από τα κράτη μέλη του καθεστώτος προχρηματοδότησης, που αποτελεί σημαντική συνιστώσα του συστήματος επιστροφών κατά την εξαγωγή, το οποίο, με τη σειρά του, αποτελεί μέρος της κοινής αγροτικής πολιτικής που εγκρίνει το Συμβούλιο·

141. υπενθυμίζει ότι ο τομέας αυτός είναι ιδιαίτερα πολύπλοκος, δεδομένου ότι η Επιτροπή παρεμβαίνει ενεργά στις αγορές γεωργικών προϊόντων μετά τη λήψη δύσκολων αποφάσεων σύμφωνα με τις οποίες σημαντικά ποσά καταβάλλονται σε καθημερινή βάση από τον προϋπολογισμό της ΕΕ, καθώς και ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο, σε προηγούμενες ειδικές και ετήσιες εκθέσεις του, έχει χαρακτηρίσει τον τομέα αυτόν τομέα υψηλού κινδύνου·

142. σημειώνει ότι περίπου το 11 % των επιστροφών που καταβλήθηκαν το 2000 —περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ— καταβλήθηκαν στο πλαίσιο του καθεστώτος προχρηματοδότησης (ειδική έκθεση 1/2003 παράγραφος 2) [35]·

143. σημειώνει ότι οι έρευνες που πραγματοποίησε η Επιτροπή το 1997, σχετικά με τους ελέγχους που διενεργούν οι εθνικές αρχές, αποκάλυψαν τόσο σημαντικά σφάλματα που η Επιτροπή επέβαλε στα κράτη μέλη δημοσιονομικές διορθώσεις που υπερβαίνουν τα 166 εκατομμύρια ευρώ (ειδική έκθεση 1/2003 παράγραφος V) αλλά ότι στη συνέχεια δεν έγινε εμπεριστατωμένη εξέταση των διαδικασιών·

144. θεωρεί ότι οι δημοσιονομικές διορθώσεις δεν αντικατοπτρίζουν μόνο την ικανότητα και την προθυμία των κρατών μελών να εφαρμόζουν ορθά το καθεστώς, αλλά και τη δυνατότητα ορθής εφαρμογής του καθεστώτος και θεωρεί γενικά ότι η ερμηνεία πολλών νομικών διατάξεων που αφορούν την κοινή γεωργική πολιτική είναι ιδιαίτερα δυσχερής λόγω της πολυπλοκότητάς τους και ότι οι διατάξεις που αφορούν τους ελέγχους σε πολλές περιπτώσεις παρουσιάζουν ελλείψεις όσον αφορά τη διαφάνεια, με αποτέλεσμα να μην παρέχεται στις αρχές των κρατών μελών η ευκαιρία να εφαρμόσουν σωστά τις διαδικασίες·

145. δυσκολεύεται να κατανοήσει γιατί η Επιτροπή δεν δίνει μεγαλύτερη προσοχή σε μεγάλες δημοσιονομικές διορθώσεις ή γιατί δεν τις αντιμετωπίζει ως ενδείξεις συναγερμού που μπορεί να σημαίνουν ότι το σχετικό καθεστώς και οι διαδικασίες του πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο ενδελεχούς ελέγχου με στόχο την απλοποίηση ή την τροποποίησή τους·

146. σημειώνει τα συμπεράσματα του Ελεγκτικού Συνεδρίου, σύμφωνα με τα οποία:

α) είναι δυσχερής η ερμηνεία των νομικών διατάξεων, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο για τα κράτη μέλη να εφαρμόσουν το καθεστώς·

β) το καθεστώς προχρηματοδότησης περιπλέκει ακόμη περισσότερο το ήδη πολύπλοκο σύστημα των επιστροφών κατά την εξαγωγή·

γ) οι διατάξεις σχετικά με τους ελέγχους είναι τόσο ασαφείς ώστε υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις, όχι μόνο μεταξύ των κρατών μελών αλλά και μεταξύ περιφερειών εντός του ίδιου κράτους μέλους, όσον αφορά τη φύση και την έκταση των ελέγχων·

δ) δεν εξυπηρετείται πλέον ο αρχικός στόχος του συστήματος·

και το γεγονός ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο συνιστά, υπό το πρίσμα των εν λόγω συμπερασμάτων, να εξεταστεί το ενδεχόμενο κατάργησης του καθεστώτος·

147. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή —αν και συμφωνεί με ορισμένες από τις παρατηρήσεις του Ελεγκτικού Συνεδρίου— δεν ακολούθησε τη σύσταση του Συνεδρίου για την κίνηση διαδικασιών για κατάργηση του καθεστώτος της προχρηματοδότησης, αλλά αντίθετα υιοθέτησε δύο νέους κανονισμούς που περιπλέκουν περαιτέρω ένα ήδη πολύπλοκο σύστημα·

148. θεωρεί ότι το καθεστώς προχρηματοδότησης ουσιαστικά παρέχει άτοκα κεφάλαια στις επιχειρήσεις που επωφελούνται του καθεστώτος επιστροφών κατά την εξαγωγή·

149. κατανοεί ότι το Συμβούλιο είναι το όργανο που χαράσσει την κοινή γεωργική πολιτική και ότι επομένως η επιρροή της Επιτροπής είναι περιορισμένη· εκφράζει, ωστόσο, τη λύπη του για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν καταβάλλει μεγαλύτερες προσπάθειες να καταστήσει σαφές στο Συμβούλιο ότι η τήρηση σημείο προς σημείο των συστάσεων του Ελεγκτικού Συνεδρίου είναι σημαντικό και απαραίτητο βήμα για τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαχείρισης της ΕΕ· ζητεί, συνεπώς, από την Επιτροπή, να υποβάλει πρόταση έως το Δεκέμβριο του 2004 σχετικά με την κατάργηση του συστήματος προχρηματοδότησης·

150. εκφράζει τη βαθιά του απογοήτευση για το γεγονός ότι το Συμβούλιο δεν έχει υιοθετήσει ακόμη την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1258/1999 περί χρηματοδοτήσεως της κοινής γεωργικής πολιτικής [COM(2002) 293], που έχει στόχο να επεκτείνει τη μέγιστη χρονική περίοδο κατά την οποία μπορεί να εφαρμοστεί διόρθωση επί των δαπανών από 24 σε 36 μήνες και η οποία αντιμετωπίζεται θετικά τόσο από το Ελεγκτικό Συνέδριο [36] όσο και από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [37]·

Στήριξη των μειονεκτικών περιοχών

151. υπενθυμίζει ότι το καθεστώς στήριξης των γεωργικών επιχειρήσεων σε μειονεκτικές περιοχές αποτελεί ένα από τα 22 μέτρα ενίσχυσης της γεωργίας και ότι, από τη θέσπισή του, το 1975, υπέστη μία σημαντική τροποποίηση, το 1999· υπενθυμίζει επίσης ότι ο σχετικός προϋπολογισμός ανέρχεται συνολικά σε 2 δισεκατ. ευρώ ετησίως και ότι περίπου το 50 % του ποσού αυτού καταβάλλεται από τα ευρωπαϊκά ταμεία, απορροφώντας το 1 % του συνολικού ετήσιου προϋπολογισμού, ή περίπου το 12,5 % του συνολικού προϋπολογισμού για την ενίσχυση της υπαίθρου, με αποτέλεσμα μέσω του κανονισμού αυτού να λαμβάνει ενίσχυση το 55,8 % όλων των γεωργικών επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση·

152. υπενθυμίζει ότι η έννοια των "μειονεκτικών περιοχών" ορίσθηκε για πρώτη φορά το 1975, όταν καθιερώθηκαν οι κοινοτικές ενισχύσεις προς τις περιοχές αυτές και ότι, έκτοτε, ο ορισμός αυτός έχει υποστεί μικρές μόνο προσαρμογές (ειδική έκθεση 4/2003 παράγραφος 5) [38]· έτσι, η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία διακρίνει τρεις κατηγορίες μειονεκτικών περιοχών:

- τις ορεινές περιοχές,

- τις λοιπές μειονεκτικές περιοχές,

- τις περιοχές που αντιμετωπίζουν ειδικές δυσκολίες·

153. διαπιστώνει ότι από το 1975, οι κανόνες στήριξης ουδέποτε υποβλήθηκαν σε γενική αξιολόγηση και καλεί την Επιτροπή να υποβάλει στο Κοινοβούλιο, εγκαίρως ούτως ώστε να ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο της προσεχούς διαδικασίας για τη χορήγηση απαλλαγής, μια συνοπτική έκθεση αξιολόγησης, τούτο δε ακόμη και εάν ορισμένα κράτη μέλη δεν έχουν εκπληρώσει τη νόμιμη υποχρέωσή τους να διαβιβάζουν τα αναγκαία προς τούτο στοιχεία·

154. σημειώνει δύο ζητήματα που θεωρεί ανησυχητικά:

α) τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τον χαρακτηρισμό περιοχών τους ως μειονεκτικών·

β) σε ορισμένα από αυτά τα κράτη μέλη οι χαρακτηριζόμενες ως μειονεκτικές περιοχές αυξήθηκαν σημαντικά με το πέρασμα των χρόνων [39]·

155. σημειώνει επίσης ότι η αύξηση αυτή επιδρά αναγκαστικά στις δύο τελευταίες κατηγορίες, στις οποίες η "μειονεξία" και οι "δυσκολίες" ορίζονται στη βάση στατιστικών κριτηρίων, λαμβάνοντας υπόψη τον εθνικό μέσο όρο·

156. υπενθυμίζει ότι μπορούν να προσαρμοσθούν κριτήρια και να γίνουν τροποποιήσεις στη χρησιμοποιούμενη στατιστική βάση για τον χαρακτηρισμό των "κανονικών" περιοχών, πράγμα που σημαίνει ότι ο ορισμός των περιοχών που εντάσσονται στις δύο τελευταίες κατηγορίες είναι κάπως πιο ελαστικός, αν όχι ασαφής, από τον ορισμό των σαφώς ορεινών περιοχών, όπως αποδεικνύουν οι συνεχείς αυξήσεις των δύο τελευταίων κατηγοριών·

157. σημειώνει με ικανοποίηση ότι, μετά τα προηγούμενα σχόλια του Ελεγκτικού Συνεδρίου, που διατυπώθηκαν το 1993, η Επιτροπή επιχείρησε να διενεργήσει έρευνα σχετικά με τους χαρακτηρισμούς, λυπάται όμως διότι η Επιτροπή δεν ολοκλήρωσε την έρευνα εκείνη εξαιτίας των πιέσεων που ασκήθηκαν από ορισμένα κράτη μέλη·

158. εκφράζει την ανησυχία του για τη δυσκολία της Επιτροπής να υπερασπισθεί αποτελεσματικά τα κοινοτικά συμφέροντα έναντι των εθνικών συμφερόντων και συμμερίζεται τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου ότι μία από τις σοβαρότερες αδυναμίες των διατάξεων σχετικά με τις μειονεκτικές περιοχές είναι το γεγονός ότι οι χαρακτηρισμοί πραγματοποιούνται ή τροποποιούνται από τα ίδια τα κράτη μέλη και όχι από την Κοινότητα·

159. καλεί την Επιτροπή να πραγματοποιήσει λεπτομερή και διεξοδική έρευνα όσον αφορά τη σημερινή κατάταξη όλων των μειονεκτικών περιοχών και, ταυτόχρονα, να υποβάλει, κατά την προσεχή έκθεση παρακολούθησης, πρόταση περιοδικής αναθεώρησης της κατάστασης των μειονεκτικών περιοχών και να θεσπίσει αποτελεσματικό σύστημα το οποίο όχι μόνο θα αποτρέπει την επέκταση των περιοχών αυτών, αλλά και θα επιτρέπει τη μείωσή τους·

160. σημειώνει ότι τα κράτη μέλη διαθέτουν μεγάλη ποικιλία δεικτών για τον ορισμό των μειονεκτικών περιοχών (17 δείκτες για την αξιολόγηση της παραγωγικότητας των γαιών, 12 για τα οικονομικά αποτελέσματα και τρεις για τον πληθυσμό) (ειδική έκθεση 4/2003 παράγραφος 33 και παράρτημα ΙΙ), καθώς και ότι το Ελεγκτικό Συνέδριο διαπίστωσε, στον επιτόπιο έλεγχο που πραγματοποίησε, ότι η χρήση των πολυάριθμων αυτών δεικτών μπορεί να οδηγήσει σε εντελώς διαφορετικούς τρόπους μεταχείρισης των διαφόρων δικαιούχων, ιδίως στις παραμεθόριες περιοχές·

161. ζητεί, στην κατεύθυνση αυτή, την αξιολόγηση, πριν από τις 15 Ιουνίου 2004, του συνόλου των ισχυόντων δεικτών βάσει της καταλληλότητας και της σχετικότητάς τους και τον μεγαλύτερο δυνατό περιορισμό τους, καθώς και τον (επανα)προσδιορισμό τους κατά τρόπο ώστε να προσφέρονται λιγότερο για "επέμβαση" εκ μέρους των κρατών μελών·

162. εκφράζει τη λύπη του διότι η Επιτροπή δεν αντέδρασε στον κίνδυνο αρνητικών επιπτώσεων εξαιτίας του ατυχέστατου συνδυασμού της αρμοδιότητας των κρατών μελών για την κατάταξη των μειονεκτικών περιοχών, της χρήσης μεγάλης ποικιλίας κριτηρίων και της ανεπαρκούς αξιολόγησης·

163. θεωρεί απολύτως αναγκαία την επίβλεψη της κατάστασης από την ίδια την Επιτροπή, εφόσον δεν μπορεί να αναμένεται από τα κράτη μέλη να διαβιβάζουν στην Επιτροπή πληροφορίες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη μείωση της βοήθειας που εισπράττουν· σημειώνει επίσης ότι η Επιτροπή θα έπρεπε να είχε δώσει περισσότερη προσοχή στην ενυπάρχουσα και προφανή στο σύστημα αυτό σύγκρουση μεταξύ των συμφερόντων των κρατών μελών και εκείνων της Κοινότητας·

164. καλεί την Επιτροπή να ερευνήσει, παρουσιάζοντάς την στην προσεχή έκθεση παρακολούθησης, ποια ήταν η συνέπεια της εισαγωγής, από το 1990, του όρου της διατήρησης του φυσικού τοπίου για τη χορήγηση αντισταθμιστικών αποζημιώσεων, καθώς και η επίδρασή της στον όγκο των πληρωμών των ενισχύσεων·

165. καλεί την Επιτροπή να μελετήσει το ισχύον καθεστώς όσον αφορά τις υπέρμετρες αποζημιώσεις, ώστε να εξασφαλισθεί ότι οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις οι οποίες λειτουργούν υπό παρόμοιες συνθήκες θα αποζημιώνονται κατά ανάλογο τρόπο, αλλά και να είναι συγκρίσιμες οι μέθοδοι που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη για να αποφεύγεται η υπέρμετρη αποζημίωση, καθώς και να υποβάλει πρόταση για έναν σαφή, εφαρμόσιμο ορισμό της έννοιας της "υπέρμετρης αποζημίωσης"·

166. προτείνει επίσης να περιληφθεί στο καθεστώς των αντισταθμιστικών αποζημιώσεων μια αξιολόγηση της διάρθρωσης του κόστους των γεωργικών εκμεταλλεύσεων, ούτως ώστε, όταν αυτή είναι υψηλότερη σε μια συγκεκριμένη περιοχή συγκριτικά με τον μέσο όρο των γεωργικών εκμεταλλεύσεων σε άλλες, φυσιολογικές περιοχές, κατά ένα ορισμένο ποσοστό και για μια ορισμένη διάρκεια, να λαμβάνεται υπόψη το γεγονός αυτό κατά την εξέταση των υποψηφιοτήτων για τις αποζημιώσεις αυτές·

167. καλεί την Επιτροπή να προσαρμόσει και να διευκρινίσει τον όρο "καλές γεωργικές πρακτικές", διασφαλίζοντας ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τον όρο αυτόν κατά τρόπο συνεπή και υποβάλλουν τα αναγκαία έγγραφα από τα οποία να απορρέει ότι το έπραξαν όντως· επισημαίνει στο πλαίσιο αυτό ότι το Κοινοβούλιο διέθεσε πιστώσεις από τον προϋπολογισμό του 2004 για την περαιτέρω προώθηση των περιβαλλοντικών δεικτών·

168. πιστεύει ότι η Επιτροπή πρέπει να διαδραματίσει πολύ ενεργότερο ρόλο στη διαχείριση και επίβλεψη των αποζημιώσεων και, για τον λόγο αυτόν, πρέπει να καθορίσει σαφώς ελάχιστα πρότυπα ελέγχου, τα οποία πρέπει να τηρούνται κατά τις επαληθεύσεις των αιτήσεων ενίσχυσης ή τους επί τόπου ελέγχους· πιστεύει επίσης ότι η Επιτροπή πρέπει να ενημερώνει το Κοινοβούλιο κατά πόσον τα κράτη μέλη τηρούν όσα ορίζει το άρθρο 48 παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου [40] και σε ποιες ακριβώς ενέργειες έχει προβεί η Επιτροπή στο πλαίσιο αυτό· αναμένει από την Επιτροπή ότι θα προβλέψει κυρώσεις για τα κράτη μέλη τα οποία δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους και δεν παρέχουν τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με την εκ μέρους τους διαχείριση των κανόνων στήριξης, λόγου χάριν μειώνοντας ή περικόπτοντας την καταβολή αποζημιώσεων·

169. είναι της γνώμης ότι, εφόσον ο δημοσιονομικός κανονισμός απαιτεί συγκεκριμένους, ποσοτικά προσδιορισμένους στόχους για κάθε μέτρο ενίσχυσης, θα ήταν σκόπιμο να καθορίζονται οι δείκτες για τις μειονεκτικές περιοχές άμεσα από συγκεκριμένους στόχους προς επίτευξη και να ορίζονται τα κριτήρια για την παροχή ενίσχυσης υπό μορφή υποχρεωτικών αποτελεσμάτων, τούτο θα επέτρεπε στο καθεστώς να είναι πολύ λιγότερο ευάλωτο στις σκοπιμότητες των κρατών μελών·

170. εκφράζει την ανησυχία του για το γεγονός ότι η επιτροπή διαχείρισης συνεχίζει να διαδραματίζει καίριο ρόλο στην εφαρμογή του καθεστώτος στήριξης, ενώ οι δραστηριότητες και οι αποφάσεις της είναι σχεδόν ανεξέλεγκτες·

171. προτείνει στην Επιτροπή να εξετάσει τα 22 υπάρχοντα μέτρα ενίσχυσης στον αγροτικό τομέα, καθώς και το ενδεχόμενο συγχώνευσης ορισμένων από τα μέτρα αυτά, ώστε να βελτιωθεί η επίβλεψή τους·

Διαρθρωτικά ταμεία

Εκτέλεση του προϋπολογισμού το 2002

172. Ξεχωρίζουν τα εξής:

Το 2002, η εκτέλεση των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων πλησίασε το 98 % (βλέπε πίνακα 1). Ωστόσο, όσον αφορά τις πιστώσεις πληρωμών, το επίπεδο εκτέλεσης είναι σαφώς χαμηλότερο, όπως συνέβη και στα οικονομικά έτη 2000 και 2001.

ΠΙΝΑΚΑΣ 1

Εκτέλεση του προϋπολογισμού της ΕΕ, 2000-2002

| Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων | Πιστώσεις πληρωμών |

Εγκεκριμένες πιστώσεις | Εκτελεσθείσες πιστώσεις | Βαθμός εκτέλεσης | Εγκεκριμένες πιστώσεις | Εκτελεσθείσες πιστώσεις | Βαθμός εκτέλεσης |

εκατ. ευρώ | % | εκατ. ευρώ | % |

2000 | 96620 | 79601 | 82,4 | 95034 | 83440 | 87,8 |

2001 | 106924 | 103333 | 96,6 | 97160 | 79987 | 82,3 |

2002 | 100977 | 98875 | 97,9 | 98579 | 85144 | 86,4 |

Ο προϋπολογισμός συντίθεται από επτά κατηγορίες: 1. Γεωργία, 2. Διαρθρωτικά μέτρα, 3. Εσωτερικές πολιτικές, 4. Εξωτερικές ενέργειες, 5. Διοίκηση, 6. Αποθεματικά και 7. Προενταξιακή ενίσχυση. Τα ποσοστά εκτέλεσης των πιστώσεων πληρωμών διαφοροποιούνται σημαντικά, ανάλογα με την κατηγορία, με τα διαρθρωτικά μέτρα και την προενταξιακή ενίσχυση να παρουσιάζουν τα χαμηλότερα μεγέθη, όπως φαίνεται στο σχήμα 1.

ΣΧΗΜΑ 1

Βαθμοί εκτέλεσης των πιστώσεων πληρωμών, 2000-2002

+++++ TIFF +++++

Σημείωση: Δεν περιλαμβάνονται οι δείκτες εκτέλεσης των διοικητικών δαπανών (κατηγορία 5) και τα αποθεματικά (κατηγορία 6), διότι οι πιστώσεις των κατηγοριών αυτών είναι διαφορετικής φύσης από εκείνες των υπολοίπων.Πηγή: Ετήσιοι λογαριασμοί των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οικονομικά έτη 2001 και 2002.

Όταν συγκρίνονται βαθμοί εκτέλεσης, πρέπει να επισημαίνονται τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των διαφόρων κατηγοριών. Για παράδειγμα, για τη γεωργία (κατηγορία 1), ο βαθμός εκτέλεσης ενσωματώνει την εξέλιξη των τιμών των αγροτικών προϊόντων στην αγορά, καθώς και τη σχέση ευρώ/δολαρίου. Συνεπώς, ένας χαμηλός βαθμός εκτέλεσης μπορεί να σημαίνει, ενδεχομένως, ευνοϊκότερη σχέση ευρώ-δολαρίου και όχι ανεπαρκή διαχείριση.

Για άλλες κατηγορίες, (διαρθρωτικά ταμεία, εσωτερικές πολιτικές, εξωτερικές ενέργειες και προενταξιακή ενίσχυση), οι πιστώσεις συνδέονται κυρίως με πολυετή προγράμματα. Η εκτέλεση των προγραμμάτων αυτών περνά από διάφορα στάδια-από την προκήρυξη και την επιλογή των σχεδίων στην πραγματική εκτέλεση εκ μέρους των αναδόχων, ακολουθώντας τις διαδικασίες των δημόσιων διαγωνισμών. Συνεπώς, ένας χαμηλός βαθμός εκτέλεσης μπορεί να σημαίνει προβλήματα σε κάποιο από τα στάδια αυτά. Για ορισμένα προγράμματα ισχύει η επιμερισμένη διαχείριση, δηλαδή ορισμένα στάδια της εκτέλεσης τα διαχειρίζεται η Επιτροπή και άλλα κυρίως οι αρμόδιες υπηρεσίες των κρατών μελών ή των δικαιούχων χωρών.

Διαρθρωτικά ταμεία

Το 2002, ο βαθμός εκτέλεσης των πιστώσεων πληρωμών για τα διαρθρωτικά μέτρα πλησίασε το 75 %. Περίπου κατά τα τρία τέταρτα, η υποεκτέλεση οφειλόταν σε χαμηλότερες του αναμενόμενου πληρωμές για παλαιότερα προγράμματα (βλέπε πίνακα 2). Όλα τα είδη παλαιών προγραμμάτων παρουσίασαν πολύ χαμηλούς βαθμούς εκτέλεσης· για παράδειγμα, οι σημαντικότερες θέσεις (στόχος 1 στόχος 2 και κοινοτικές πρωτοβουλίες) είχαν βαθμούς εκτέλεσης χαμηλότερους του 20 %.

ΠΙΝΑΚΑΣ 2

Πληρωμές για διαρθρωτικά μέτρα, 2002

| Εγκεκριμένες πιστώσεις | Εκτελεσθείσες πιστώσεις | Διαφορά | Βαθμός εκτέλεσης |

εκατ. ευρώ | % |

Νέα προγράμματα (2000-2006) | 24289 | 22326 | 1964 | 91,9 |

Παλαιότερα προγράμματα (προ του 2000) | 7314 | 1173 | 6141 | 16,0 |

Εκ των οποίων: | | | | |

Στόχος 1 | 3388 | 609 | 2779 | 18,0 |

Στόχος 2 | 1600 | 243 | 1357 | 15,2 |

Στόχος 3 | 500 | 0 | 500 | 0,0 |

Άλλα | 240 | 80 | 160 | 33,2 |

Κοινοτικές πρωτοβουλίες | 1478 | 181 | 1297 | 12,2 |

Καινοτόμες δράσεις/τεχνική υποστήριξη | 108 | 61 | 47 | 56,2 |

Σύνολο | 31603 | 23499 | 8104 | 74,4 |

Πηγή: Ετήσιοι λογαριασμοί των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οικονομικό έτος 2002. |

Το 2002, οι πληρωμές για παλαιότερα προγράμματα αντιστοιχούσαν σε επιστροφές πραγματικών δαπανών στα κράτη μέλη. Η Επιτροπή βάσιζε την πρότασή της για τις πιστώσεις πληρωμών σε προβλέψεις που της διαβιβάσθηκαν από τα κράτη μέλη. Συνεπώς, οι πολύ χαμηλοί βαθμοί εκτέλεσης σημαίνουν πως το κλείσιμο των παλαιών προγραμμάτων προχώρησε με πολύ βραδύτερο ρυθμό από ό, τι περίμεναν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη.

Προενταξιακή ενίσχυση

Την προενταξιακή ενίσχυση (κατηγορία 7) αποτελούσαν τρία προγράμματα: PHARE (διοικητική υποστήριξη), ISPA (διαρθρωτική υποστήριξη) και SAPARD (γεωργία) [41]. Τα τρία αυτά προγράμματα είχαν σχετικά χαμηλούς βαθμούς εκτέλεσης -το SAPARD είχε σημαντικά χαμηλότερο βαθμό εκτέλεσης από τα άλλα δύο προγράμματα (βλέπε πίνακα 3).

ΠΙΝΑΚΑΣ 3

Εκτέλεση των πληρωμών των προενταξιακών ενισχύσεων,

| Εγκεκριμένες πιστώσεις πληρωμών | Εκτελεσθείσες πιστώσεις πληρωμών | Βαθμός εκτέλεσης | Υποχρεώσεις που εκκρεμούν (RAL) |

| εκατ. ευρώ | % | εκατ. ευρώ |

Sapard | 370 | 124 | 33,5 | 1469 |

ISPA | 506 | 398 | 78,7 | 2642 |

Phare | 1596 | 1101 | 69,0 | 4305 |

Σύνολο | 2472 | 1623 | 65,7 | 8416 |

Πηγή: Ετήσιοι λογαριασμοί των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Οικονομικό έτος 2002. |

Το SAPARD είχε καθυστερήσει σημαντικά, διότι απαιτήθηκε περισσότερος από τον προβλεπόμενο χρόνο για την εγκατάσταση αποκεντρωμένων συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου στις υποψήφιες χώρες, πράγμα που αποτελούσε προϋπόθεση του προγράμματος. Για παράδειγμα, η διαπίστευση των αρμοδίων αρχών έγινε μόλις στο δεύτερο εξάμηνο του 2002 στην Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ουγγαρία. Αυτές οι τρεις χώρες συγκέντρωναν τα δύο τρίτα των πιστώσεων [42].

Όσον αφορά το ISPA, η Επιτροπή εξήγησε ότι οι πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων είχαν καθυστερήσει και συγκεντρωθεί στο τέλος του οικονομικού έτους διότι η επιτροπή διαχείρισης του προγράμματος συνεδρίασε μόλις στα μέσα Ιουλίου. Αυτό, φυσικά, προκάλεσε και καθυστέρηση στην εκτέλεση των πιστώσεων πληρωμών.

Σε σχέση με το Phare, η Επιτροπή απέδωσε τον χαμηλό βαθμό εκτέλεσης στο γεγονός ότι οι δικαιούχες χώρες παρουσίασαν ελάχιστες αιτήσεις πληρωμών σε σχέση με ό, τι είχαν προβλέψει προηγουμένως, αλλά και στη συγκέντρωση των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων στο τέλος του έτους.

Στο τέλος του 2002, είχε συσσωρευτεί σημαντικό ποσό σε πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων που εκκρεμούσαν, για τα τρία προγράμματα. Οι εκκρεμούσες υποχρεώσεις για το SAPARD και το ISPA ανέρχονταν σε περισσότερα από 4 δισεκατ. ευρώ. Σε αντίθεση με τα δύο αυτά προγράμματα, το Phare θεσπίσθηκε πριν από το έτος 2000. Ωστόσο, από τις υποχρεώσεις που εκκρεμούσαν στο τέλος του 2002, λιγότερο από 12 % αντιστοιχούσαν σε αναλήψεις υποχρεώσεων οικονομικών ετών πριν από το 2000·

173. σημειώνει με ικανοποίηση ότι η εκτέλεση των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων ήταν υψηλότερη το 2002 από ό, τι το 2001 και το 2000, λυπάται όμως διότι ο βαθμός εκτέλεσης των πιστώσεων πληρωμών εξακολουθεί να είναι πολύ χαμηλός, προκαλώντας την εμφάνιση πολύ υψηλού πλεονάσματος στον προϋπολογισμό της ΕΕ για τρίτο συνεχόμενο οικονομικό έτος·

174. εκφράζει την ανησυχία του για τη συνεχιζόμενη υποχρησιμοποίηση των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων στα διαρθρωτικά μέτρα και την προενταξιακή ενίσχυση, αν και το επίπεδο των πιστώσεων πληρωμών που εκτελέσθηκαν το 2002 για τις δύο αυτές κατηγορίες ήταν ανώτερο εκείνων του 2000 και του 2001·

175. σημειώνει ότι ο βασικός λόγος του χαμηλού βαθμού εκτέλεσης των πιστώσεων πληρωμών για τις διαρθρωτικές δράσεις το 2002 υπήρξε ο πολύ βραδύτερος από τον αναμενόμενο ρυθμός ολοκλήρωσης των παλαιών προγραμμάτων· λαμβάνει υπό σημείωση την έκθεση προόδου της Επιτροπής προς την αρμόδια για την έγκριση της διαχείρισης αρχή για τους λόγους που προκαλούν την καθυστέρηση αυτή και μία αξιολόγηση σχετικά με τον τρόπο πρόληψης παρόμοιων καθυστερήσεων κατά το κλείσιμο των προγραμμάτων 2000-2006·

176. εκφράζει την έκπληξή του για το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν δημοσίευσε κατευθυντήριες γραμμές για το πρόγραμμα SAPARD σε όλες τις γλώσσες των νέων κρατών μελών, όπως ζητείται στην παράγραφο 81 του ψηφίσματος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, της 8 Απριλίου 2003 [43], σχετικά με την απαλλαγή για το οικονομικό έτος 2001· επιμένει ότι η Επιτροπή πρέπει να επανορθώσει με την πρώτη ευκαιρία·

Προβλέψεις των κρατών μελών

177. διαπιστώνει ότι σημαντικός αριθμός κρατών μελών δεν έχουν υποβάλει τις προβλέψεις τους για το θέμα των αιτήσεων πληρωμών για τα οικονομικά έτη 2002 και 2003 προ της λήξεως της προθεσμίας της 30 Απριλίου 2002, όπως ορίζεται στην παράγραφο 7 του άρθρου 32 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 του Συμβουλίου [44] σχετικά με τα διαρθρωτικά ταμεία· παρατηρεί επίσης ότι το συνολικό ποσοστό σφάλματος ως προς την πρόβλεψη για όλα τα προγράμματα ανερχόταν στο 73 %, τα δύο τρίτα του οποίου οφείλονταν στις υπερβολικά εξωπραγματικές προβλέψεις πέντε κρατών μελών·

178. καλεί επιμόνως την Επιτροπή να εξετάσει την καθιέρωση μηχανισμού κυρώσεων στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1260/1999 για την προσεχή περίοδο προγραμματισμού (2007-2013), ιδιαίτερα στην περίπτωση κατά την οποία οι προβλέψεις για τα οικονομικά έτη 2004 και 2005 δεν επέδειξαν συνεχή βελτίωση·

179. καλεί την Επιτροπή να εξετάσει τη θέσπιση ενός συστήματος βάσει του οποίου εάν η διαφορά μεταξύ των πόρων που ζητήθηκαν και των πραγματικών αναγκών σε ένα συγκεκριμένο οικονομικό έτος υπερβαίνει κάποιο ποσοστό, θα επιβάλλεται η υποχρέωση υποβολής προβλέψεων για τα επόμενα έτη συνοδευόμενων από έκθεση ανεξάρτητου ελεγκτή και, εάν η διαφορά παραμένει, θα μπορεί να μειώνεται το χορηγούμενο ποσόν κατά το ποσοστό της διαφοράς·

Απλοποίηση

180. σημειώνει ότι η Επιτροπή ενέκρινε πρωτοβουλία για τη διασφάλιση της απλοποίησης, της αποσαφήνισης, του συντονισμού και της ευέλικτης διαχείρισης των διαρθρωτικών πολιτικών για το διάστημα 2000-2006 και λαμβάνει υπό σημείωση την έκθεση της Επιτροπής προς την αρμόδια για την έγκριση της διαχείρισης αρχή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνει και σχετικά με τον βαθμό στον οποίο τα μέτρα αυτά έχουν συμβάλει στην υποστήριξη ή/και τη βελτίωση της εκτέλεσης·

Κανόνας Ν+2

181. κάνει δεκτό με ικανοποίηση τον κανόνα Ν+2 ως μέθοδο για την παρακίνηση των κρατών μελών να εφαρμόζουν τα προγράμματα των διαρθρωτικών ταμείων και να περιορίσουν σημαντικά τον όγκο των RAL· επιμένει ότι ο κανόνας αυτός πρέπει να εφαρμόζεται με συνέπεια και αποφασιστικότητα στο πλαίσιο όχι μόνο της τρέχουσας περιόδου προγραμματισμού (2000-2006) αλλά και της προσεχούς (2007-2013)·

182. εκφράζει την ικανοποίησή του για τη δήλωση της Επιτροπής ότι ενημερώνει ανά τρίμηνο το Κοινοβούλιο σχετικά με την τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά την εφαρμογή του κανόνα N+2, όπως είχε ζητήσει το Κοινοβούλιο με την παράγραφο 27 του ψηφίσματός του, της 22ας Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τα Διαρθρωτικά Ταμεία [45]· ελπίζει ότι η συνεργασία των δύο θεσμικών οργάνων στο πλαίσιο της εν λόγω εποπτείας θα αποδώσει καρπούς, ιδιαίτερα όσον αφορά τη διαπίστωση των αιτίων των διαρκών δυσχερειών στην εκτέλεση των προγραμμάτων και τον εντοπισμό των βέλτιστων μεθόδων διαχείρισης των προγραμμάτων·

Αιτίες της υποχρησιμοποίησης

183. πιστεύει ότι η Επιτροπή, λαμβάνοντας υπόψη τη συνεχή υποχρησιμοποίηση των πιστώσεων πληρωμών στα διαρθρωτικά ταμεία, που αποτελούν μη υποχρεωτικές δαπάνες και έναν από τους κύριους στόχους του Κοινοβουλίου, πρέπει να βελτιώσει την ανάλυσή της όσον αφορά τις αιτίες της υποχρησιμοποίησης·

184. καλεί την Επιτροπή να προβεί σε λεπτομερή ανάλυση που θα λαμβάνει υπόψη:

α) όλα τα στάδια της διαχείρισης ενός σχεδίου και τις αντίστοιχες δραστηριότητες·

β) τα στάδια που εξαρτώνται από τη διαχείριση και βρίσκονται υπό την ευθύνη των κρατών μελών και τα στάδια που εξαρτώνται από τη διαχείριση και βρίσκονται υπό την ευθύνη της Επιτροπής·

γ) δείκτες ικανοποιητικής/μη ικανοποιητικής εκτέλεσης των διαφόρων δραστηριοτήτων σε κάθε στάδιο·

δ) ποια προβλήματα επισημάνθηκαν και σε ποια στάδια·

ε) διεξοδική ανάλυση του προβλήματος που θα επισημαίνει σαφώς την αιτία του (κράτη μέλη ή Επιτροπή)·

185. ζητεί από την Επιτροπή να σημειώσει ότι είναι αναγκαία μια σαφώς βελτιωμένη ανάλυση των αιτιών της υποχρησιμοποίησης, ώστε να αντιμετωπισθεί η (εσφαλμένη) γενική εντύπωση ότι η εκτελεστική αρχή της Ένωσης, η Επιτροπή, αποφεύγει να εφαρμόσει την πολιτική που ενέκρινε στο πεδίο αυτό η νομοθετική αρχή της Ένωσης δηλαδή το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο·

186. πιστεύει ότι θα ήταν ωφέλιμο να δημοσιεύσει η Επιτροπή τα αποτελέσματα των ερευνών της στα κράτη μέλη σχετικά με την εφαρμογή βασικών παραμέτρων, όπως η αρχή της συμπληρωματικότητας, ο δημοσιονομικός έλεγχος, η αιτιολόγηση των δαπανών και των αγορών του δημοσίου διότι, πέρα από την αύξηση της διαφάνειας στη διαχείριση, θα επέτρεπε στα θεσμικά και άλλα όργανα να συγκρίνουν τα αποτελέσματά τους κατά τον ίδιο τρόπο, ενώ εκείνοι που συμμετέχουν ή θα συμμετάσχουν στο μέλλον στα προγράμματα θα επωφεληθούν από την πείρα των παλαιότερων συναδέλφων τους·

187. χαιρετίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής να ζητήσει από τα κράτη μέλη να υποβάλουν ετήσια έκθεση σχετικά με την εφαρμογή των ελεγκτικών δραστηριοτήτων τους το 2002 και δηλώνει ότι θα επιθυμούσε να λάβει σχετική συνοπτική έκθεση·

Αποτελεσματικότητα των διαρθρωτικών ταμείων

188. καλεί την Επιτροπή να περιλάβει στην ετήσια έκθεσή της για τη συναπόφαση προς το Κοινοβούλιο αξιολόγηση της επίπτωσης των διαρθρωτικών ταμείων στο επίπεδο των οικονομικών ανισοτήτων μεταξύ των περιφερειών, συγκρίνοντας τα κατά περιφέρεια και κατά ταμείο αποτελέσματα και αναφέροντας ενδεχομένως την επίδραση την οποία, εν σχέσει και προς την αποτελεσματικότητα, έχει η ποιότητα των θεσμών στις επωφελούμενες περιφέρειες·

Εφαρμογή των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1681/94 και (ΕΚ) αριθ. 438/2001

189. λαμβάνει γνώση των αποτελεσμάτων της έρευνας που διεξήγαγαν η OLAF και η ΓΔ περιφερειακή πολιτικής σχετικά με τα συστήματα και τις διαδικασίες δήλωσης παρατυπιών και την ανάκτηση αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών εκ μέρους των κρατών μελών· διαπιστώνει, με βάση τα αποτελέσματα αυτά, ότι κατά το 2002 και το 2003 τα κράτη μέλη εξακολουθούσαν να έχουν αμφιβολίες σε σχέση με την ορθή εφαρμογή ορισμένων διατάξεων των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1681/94 [46] και (ΕΚ) αριθ. 438/2001 [47] της Επιτροπής· σημειώνει τα μέτρα συνέχειας και απλούστευσης για την άρση των ασαφειών αυτών, που ανήγγειλε η Επιτροπή· ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει στο Κοινοβούλιο έκθεση σχετικά με την πρόοδο προς την κατεύθυνση της επίτευξης αυτού του στόχου·

Ζητήματα σχετικά με το μέλλον των διαρθρωτικών ταμείων

190. ελπίζει ότι η Επιτροπή θα αναλάβει πρωτοβουλία η οποία θα εγγυάται σε μεγαλύτερο βαθμό ότι οι πιστώσεις του στόχου 2 θα φθάνουν στις περιοχές που έχουν πληγεί σε μεγαλύτερο βαθμό από διαρθρωτικά προβλήματα, εναρμονίζοντας σε κοινοτικό επίπεδο τις εθνικές αποφάσεις [48]·

191. ελπίζει όπως και η Επιτροπή ότι θα αποφευχθούν καθυστερήσεις στις νομοθετικές προτάσεις για την προσεχή περίοδο προγραμματισμού και ότι η διαδικασία θα είναι έτοιμη πριν την 1 Ιανουαρίου 2007 [49]·

192. συμμερίζεται την ανησυχία της Επιτροπής για τα μεταφραστικά προβλήματα που πρόκειται να υπάρξουν και ζητεί από την Επιτροπή να επεξεργασθεί τις κατάλληλες δημοσιονομικές προβλέψεις [50]·

193. ζητεί από την Επιτροπή να μην εγκαταλείψει τις προσπάθειες για αναθεώρηση των συστημάτων διαχείρισης και ελέγχου των κοινοτικών πρωτοβουλιών με σκοπό την επίτευξη "εύλογης εγγύησης" [51]·

194. επικροτεί την σύζευξη μεταξύ του χάρτη των επιλέξιμων για ενίσχυση από τα διαρθρωτικά ταμεία περιφερειών και του χάρτη των αδειών για περιφερειακές ενισχύσεις εθνικού χαρακτήρα [52]·

195. καλεί την Επιτροπή να εξετάσει τα αποτελέσματα της συμμετοχής ιδιωτικών κεφαλαίων στην συγχρηματοδότηση προγραμμάτων που επωφελούνται των Διαρθρωτικών Ταμείων και να λάβει μέτρα για την ενδεχόμενη τόνωση της συμμετοχής αυτής·

Εσωτερικές πολιτικές και έρευνα

196. παρατηρεί ότι η αρμοδιότητα εφαρμογής των εσωτερικών πολιτικών κατανέμεται μεταξύ 13 γενικών διευθύνσεων;

197. ζητεί από την Επιτροπή να δρομολογήσει την ανάπτυξη διαδικασιών για τη βελτίωση της συνέπειας των διαδικασιών εκ των προτέρων και μεσοπρόθεσμων αξιολογήσεων, προκειμένου να εξασφαλιστεί συνεπέστερη βάση πληροφοριών για τις εκ των υστέρων αξιολογήσεις;

198. ζητεί από την Επιτροπή να υποβάλει έκθεση σχετικά με την πρόοδο και τις δραστηριότητες που σχεδιάζει για την καλύτερη ένταξη των κοινωνικών και περιβαλλοντικών στόχων της Λισσαβώνας και του Γκέτενμποργκ στον προγραμματισμό και την αξιολόγηση των διαρθρωτικών ταμείων τόσο σε κοινοτικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο κρατών μελών;

199. συγχαίρει το Ελεγκτικό Συνέδριο για την πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυσή του όσον αφορά τις ετήσιες εκθέσεις δραστηριότητας και τις δηλώσεις για το 2002 ορισμένων γενικών Διευθύνσεων [53] και υπογραμμίζει τα εξής:

α) όλες οι γενικές διευθύνσεις τις οποίες αφορούσε η ανωτέρω α