ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 29.10.1998 
COM(1998) 615 τελικό 
98/0099 (COD) 
Τροποποιημένη πρόταση 
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές 
(υποβληθείσα από την Επιτροπή 
σύμφωνα με το άρθρο 189 Α, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ) 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Στις 25 Μαρτίου 1998, η Επιτροπή ενέκρινε πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την καταπολέμηση των καθυστερήσεων πληρωμών 
στις εμπορικές συναλλαγές1. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της για την πρόταση της 
Επιτροπής στις 10 Σεπτεμβρίου 19982. 
Στις 17 Σεπτεμβρίου, στα πλαίσια της διαδικασίας συναπόφασης, το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο ενέκρινε, σε πρώτη ανάγνωση, την έκθεση της Επιτροπής Οικονομικών και 
Νομισματικών Υποθέσεων και Βιομηχανικής Πολιτικής, καθώς και το νομοθετικό 
ψήφισμα που αποτελεί τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την πρόταση της 
Επιτροπής3. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υιοθέτησε 27 τροπολογίες, τις περισσότερες από 
τις οποίες αποδέχεται η Επιτροπή, διότι αποσαφηνίζουν και συμπληρώνουν την αρχική 
διατύπωση της πρότασης. Για ορισμένες από τις τροπολογίες αυτές, η Επιτροπή 
αποδέχθηκε την ουσία αλλά τροποποίησε τη διατύπωση τους. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή 
υποβάλλει την τροποποιημένη πρόταση της, τα κύρια χαρακτηριστικά της οποίας 
περιγράφονται παρακάτω. 
Υπάρχουν ορισμένες τροπολογίες τις οποίες η Επιτροπή δεν αποδέχθηκε. Οσον αφορά την 
τροπολογία που προτείνει την προσθήκη ενός επιπλέον άρθρου σχετικά με την έκδοση 
αδειών για τους οργανισμούς είσπραξης οφειλών, η Επιτροπή διατήρησε την αρχική της 
θέση. Η τροπολογία με την οποία προτείνεται η προσθήκη ενός νέου άρθρου 6Α, που θα 
ορίζει ότι «οι ρυθμίσεις των κρατών μελών για την παράσταση δικηγόρου στο δικαστήριο 
δεν θίγονται από τις προαναφερθείσες διατάξεις», εξασθενεί σαφώς το αρχικό κείμενο, το 
οποίο απλώς επιτρέπει στον πιστωτή να επιλέξει τον αντιπρόσωπο του, εφόσον ο 
οφειλέτης δεν έχει αμφισβητήσει την οφειλή· κατά συνέπεια, η τροπολογία αυτή δεν 
μπορεί να γίνει δεκτή. Το ίδιο συμβαίνει και με την τροπολογία η οποία τροποποιεί το 
άρθρο 8(2), σχετικά με το δικαίωμα του πιστωτή να απαιτεί τόκους από τις αναθέτουσες 
αρχές, τροπολογία η οποία διαγράφει τις λέξεις «χωρίς να χρειάζεται να προβληθεί 
σχετική αξίωση από τον πιστωτή». Η Επιτροπή δεν είναι δυνατόν να δεχθεί την 
τροπολογία αυτή, διότι πρέπει να καθίσταται σαφές ότι οι αναθέτουσες αρχές οφείλουν να 
καταβάλλουν τόκους για τις καθυστερήσεις πληρωμών αυτομάτως, δηλαδή χωρίς να 
χρειάζεται να προβληθεί σχετική αξίωση από τον πιστωτή. 
Η τροπολογία η οποία προσθέτει μια νέα αιτιολογική σκέψη σχετικά με τα αναλώσιμα 
προϊόντα διατροφής αφορά έναν συγκεκριμένο τομέα και δεν είναι δυνατόν να γίνει 
αποδεκτή, διότι αντιβαίνει προς τη γενική φύση της οδηγίας. Η τροπολογία που προσθέτει 
μια νέα παράγραφο στο άρθρο 9, σχετικά με την ακρόαση του προέδρου της 
συμβουλευτικής επιτροπής, δεν συνάδει με τα περί «επιτροπολογίας» κείμενα και, κατά 
EEC 168, 3.6.1998, σ. 13. 
Εκδόθηκε στις 10.9.1998, αλλά δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην ΕΕ. 
Η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκδόθηκε στις 17.09.1998, αλλά δεν δημοσιεύθηκε ακόμη 
στην ΕΕ. 
συνέπεια, δεν είναι δυναχόν να γίνει δεκτή. Η χροπολογία που προβλέπει την προσθήκη 
ενός νέου άρθρου 9Α σχεχικά με χην υποβολή έκθεσης για την εξέλιξη χης καχάσχασης 
καθίσχαχαι περιχχή αν ληφθεί υπόψη η χροπολογία η οποία αφορά χην επανεξέχαση χης 
οδηγίας σχο άρθρο 3(3), χην οποία η Επιχροπή αποδέχεχαι. Η χροπολογία η οποία 
προχείνει χην προσθήκη μιας νέας αιχιολογικής σκέψης, που να ζηχά από χα κράχη μέλη 
να επαγρυπνούν για χο ενδεχόμενο αθέμιχων εμπορικών πρακχικών, καθώς και η 
χροπολογία που προσθέχει μια νέα παράγραφο, η οποία ζηχά από χα κράχη μέλη να 
λάβουν όλα χα καχάλληλα μέχρα προκειμένου να μειώσουν χις μακρές περιόδους 
πληρωμής (άρθρο 3) έχουν περισσόχερο χο χαρακτήρα σύσχασης και, καχά συνέπεια, δεν 
είναι δυναχόν να ενσωμαχωθούν σχην παρούσα οδηγία. 
Καχά χην υποβολή χης παρούσας χροποποιημένης πρόχασης, η Επιχροπή έλαβε επίσης 
υπόψη χης χη γνώμη χης Οικονομικής και Κοινωνικής Επιχροπής, σχο μεγαλύχερο δυναχό 
βαθμό. 
2. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΚΥΡΙΟΤΕΡΕΣ ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΕΣ 
Αρθρο 2: Ορισμοί 
Το άρθρο 2(1), σχο οποίο δίνεχαι ο ορισμός χης «εμπορικής συναλλαγής» 
αποσαφηνίσχηκε, προκειμένου να συμπεριλάβει και χις επιχειρήσεις οι οποίες δεν είναι 
ούχε φυσικά ούχε νομικά πρόσωπα. Επιχειρήσεις χέχοιου είδους είναι, π.χ., οι επιχειρήσεις 
που δεν έχουν εχαιρική νομική μορφή και οι οποίες διαφορεχικά δεν θα περιλαμβάνονχαν 
σχο πεδίο εφαρμογής χης οδηγίας. Ωσχόσο, η Επιχροπή δεν περιέλαβε χην αναφορά σχα 
όργανα χης Ευρωπαϊκής Ένωσης, διότι τα όργανα αυτά δεσμεύονται από το 
δημοσιονομικό κανονισμό4, τον οποίο η Επιτροπή προτίθεται να τροποποιήσει, με σκοπό 
να υποβάλει τα κοινοτικά όργανα στους ίδιους κανόνες με αυτούς που περιλαμβάνονται 
στην παρούσα οδηγία. 
Ο όρος «αρχές», στο άρθρο 2(4) της αρχικής πρότασης, μετατράπηκε σε «αναθέτουσες 
αρχές», ενώ ο ορισμός απλουστεύθηκε. Η Επιτροπή αποδέχεται την αρχή στην οποία 
θεμελιώνεται η τροπολογία του Κοινοβουλίου, αλλά αναδιατύπωσε το κείμενο, με σκοπό 
να χρησιμοποιηθούν οι ορισμοί που υπάρχουν ήδη στις οδηγίες για τις δημόσιες 
συμβάσεις και να μη δημιουργηθεί νέος ορισμός. Για τους σκοπούς της παρούσας 
οδηγίας, ο νέος ορισμός περιλαμβάνει επίσης τους «αναθέτοντες φορείς», οι οποίοι 
μνημονεύονται στην οδηγία 93/38/ΕΟΚ. Η μεταβολή αυτή αντανακλάται σε όλα τα 
άρθρα της τροποποιημένης πρότασης. 
Αρθρο 3: Ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας, τόκος και αποζημίωση για την 
προκληθείσα ζημία 
Σε όλη την οδηγία, η έννοια της «προθεσμίας εξόφλησης» αντικαταστάθηκε με την έννοια 
της «ημερομηνίας (προθεσμίας) υπερημερίας», δεδομένου ότι στα δίκαια όλων σχεδόν 
των κρατών μελών η πληρωμή πρέπει κατά κανόνα να πραγματοποιηθεί κατά τον χρόνο 
της παράδοσης. Πρόθεση της Επιτροπής δεν ήταν να τροποποιήσει την αρχή αυτή, αλλά 
κυρίως να προσδιορίσει τους όρους και τις συνέπειες της υπερημερίας του οφειλέτη. 
Το άρθρο 3(1) τροποποιήθηκε προκειμένου να ληφθεί υπόψη η προσήκουσα 
πραγματοποίηση της παροχής αγαθών ή υπηρεσιών ως προϋπόθεση για την υπερημερία 
του οφειλέτη. 
Προκειμένου να εξασφαλιστεί ένας μη επιδεχόμενος αμφιβολιών τρόπος υπολογισμού της 
ημερομηνίας κατά την οποία ο οφειλέτης καθίσταται υπερήμερος (ημερομηνία 
υπερημερίας), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο πρόσθεσε μια διευκρινιστική διάταξη στην 
παράγραφο (1)(α), ορίζοντας ότι αφετηρία για τον υπολογισμό της ημερομηνίας αυτής 
είναι η ημερομηνία παραλαβής του τιμολογίου. Η διάταξη αυτή επέβαλε την προσθήκη 
μιας νέας παραγράφου (1)(β), βάσει της οποίας τεκμαίρεται ότι το τιμολόγιο θεωρείται ότι 
έχει παραληφθεί πέντε ημέρες μετά την ημερομηνία έκδοσης του, εκτός αν ένα από τα 
μέρη μπορούν να αποδείξουν άλλο χρονικό σημείο παραλαβής. 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επεσήμανε την ανάγκη να παροτρύνονται τα συμβαλλόμενα 
μέρη μιας σύμβασης να συμφωνούν λογικές προθεσμίες πληρωμής, χωρίς, ωστόσο, να 
ΕΕ L 356, 31.12.1977, σ. 1. 
εξαναγκάζονχαι να χο κάνουν. Ειδικόχερα, προσχέθηκε η παράγραφος (1)(δ), σχόχος χης 
οποίας είναι η αποθάρρυνση χων μερών από χου να συμφωνούν προθεσμίες πληρωμής 
που υπερβαίνουν χις 45 ημερολογιακές ημέρες. Σχο σημείο αυχό, η Επιχροπή 
χροποποίησε χην χροπολογία χου Κοινοβουλίου μειώνονχας χην προθεσμία πληρωμής από 
60 σε 45 ημέρες, με σχόχο χην αποφυγή υπερβολικά μεγάλων προθεσμιών πληρωμής. Αν 
και χα συμβαλλόμενα μέρη εξακολουθούν να είναι καχ'αρχήν ελεύθερα να συμφωνούν 
μεγαλύχερες προθεσμίες πληρωμής, ωσχόσο οι προθεσμίες αυχές θα ισχύουν μόνον αν ο 
αγορασχής δώσει σχον πωληχή εγγυημένη συναλλαγμαχική. Η παράγραφος (1)(δ) πρέπει 
να συνδυάζεχαι με χην παράγραφο (1)(ε), δεδομένου όχι η χελευχαία καθορίζει χις 
συνέπειες που έχει η μη εξασφάλιση συναλλαγμαχικής από χον αγορασχή για χον πωληχή. 
Η Επιχροπή διαχήρησε χο αρχικό χης κείμενο για χην παράγραφο (1)(ζ), αλλά λαμβάνει 
υπόψη χης χην χροπολογία σχα πλαίσια περαιχέρω διαπραγμαχεύσεων σχους κόλπους χου 
Συμβουλίου. 
Καχόπιν σχεχικού αιχήμαχος χου Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου προσχέθηκε μια νέα 
παράγραφος 3(3), προκειμένου να καχασχεί δυναχή η αξιολόγηση χης 
αποχελεσμαχικόχηχας χης οδηγίας. Η χροπολογία αυτή αναδιατυπώθηκε, δεδομένου ότι η 
Επιτροπή θεωρεί ότι αξιολόγηση θα μπορούσε να γίνει μετά από τρία έτη από την 
ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 10(1), προκειμένου να καταστεί δυνατή η εξέταση 
των αλλαγών στις πρακτικές πληρωμής. 
Αρθρο 4: Παρακράτηση της κυριότητας 
Η Επιτροπή αποδέχθηκε ως προς την ουσία τους τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου 
σχετικά με το άρθρο 4, αλλά τις αναδιατύπωσε και μετέβαλε τη σειρά διαφόρων 
διατάξεων. Οι παράγραφοι 1 και 2 περιγράφουν τώρα τους όρους υπό τους οποίους 
μπορεί να συμφωνηθεί εγκύρως ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας, η παράγραφος 3 
περιγράφει τα αποτελέσματα της, ενώ η παράγραφος 4 καθορίζει ορισμένους τομείς στους 
οποίους τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να συμπληρώσουν το προτεινόμενο κείμενο. 
Το άρθρο 4(1) τροποποιήθηκε κατά τρόπον που αποσαφηνίζει την ανάγκη να υπάρχει 
συμφωνία των μερών σχετικά με τη χρήση ρήτρας παρακράτησης της κυριότητας. Η 
συμφωνία αυτή μπορεί να γίνει είχε με ειδική σύμβαση είχε σιωπηρώς βάσει χων 
εγγράφων που συνοδεύουν χα σχεχικά αγαθά ή υπηρεσίες. Σχο πλαίσιο αυχό, η Επιχροπή 
θεωρεί όχι ο περιορισμός σχις «εμπορικές συναλλαγές» περιχχεύει. 
Καθώς χο πρώην άρθρο 4(2), χο οποίο αφορούσε χην εφαρμογή χης ρήχρας 
παρακράχησης χης κυριόχηχας σε οφειλές που είναι πληρωχέες σε μία και μόνο δόση, 
διαγράφηκε, καχέσχη αναγκαίο να αποσαφηνισχούν οι ρήχρες σχο παράρχημα, 
προκειμένου να καθίσχαχαι σαφές όχι ο πωλητής παραμένει κύριος των αγαθών μέχρι της 
πλήρους αποπληρωμής του τιμήματος. 
Στο άρθρο 4(3), ορίζεται πλέον σαφώς ότι η ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας πρέπει 
να μπορεί να προβληθεί και κατά των τρίτων μερών, ακόμη και στην περίπτωση 
πτώχευσης του οφειλέτη. Η διάταξη αυτή αντικατοπτρίζει την κατάσταση που επικρατεί 
σήμερα σε όλα σχεδόν χα κράχη μέλη, όπου ο πισχωχής δικαιούχαι να διαχωρίσει χα 
σχεχικά αγαθά από χην περιουσία χου πχωχεύσανχος. 
Το άρθρο 4(4) παρέχει σχα κράχη μέλη χο δικαίωμα να προσχαχεύουν χον χρίχο 
καλόπισχο αγορασχή και να αποφασίζουν όσον αφορά χη μεχαχείριση χων καχαβολών που 
έχουν ήδη πραγμαχοποιηθεί από χον οφειλέχη. Τα κράχη μέλη μπορούν επίσης να λάβουν 
ειδικά μέχρα για χα αγαθά χα οποία ενσωμαχώνονχαι σε άλλο κινηχό ή ακίνηχο αγαθό. 
Αρθρο 7: Διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις 
Το πεδίο εφαρμογής χου άρθρου 7 διευρύνθηκε προκειμένου να συμπεριλάβει ολόκληρη 
χην αλυσίδα ανάθεσης και εκχέλεσης χων δημοσίων συμβάσεων, επιβάλλονχας σχον 
κύριο ανάδοχο χην υποχρέωση να χηρεί χις ίδιες απαντήσεις διαφάνειας και ένανχι χων 
υπεργολάβων χου. 
Αρθρο 8: Ταχεία πληρωμή, ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας και αυτόματη 
τοκοφορία 
Το άρθρο 8(1) αποσαφηνίσχηκε ορίζονχας με μεγαλύχερη ακρίβεια χις ημερομηνίες 
υπερημερίας για χις δημόσιες συμβάσεις. Η Επιχροπή αποδέχεχαι καχ'αρχήν χην 
χροπολογία χου Κοινοβουλίου, αλλά προχείνει ένα ανώχαχο όριο ύψους 100.000 ECU για 
χις μικρόχερες συμβάσεις, με μέγιστη προθεσμία υπερημερίας της τάξεως των 45 ημερών, 
ενώ για τις συμβάσεις που υπερβαίνουν το ποσό αυτό προτείνεται η περίοδος πληρωμής 
των 60 ημερών. Η Επιχροπή θεωρεί όχι η προχεινόμενη από χο Κοινοβούλιο περίοδος 
πληρωμής χων 90 ημερών είναι υπερβολικά μεγάλη για χην χελική πληρωμή. 
Όπως συμβαίνει με χο άρθρο 7, χροποποιήθηκε και χο άρθρο 8, προκειμένου να 
εξασφαλισχεί η ίση μεχαχείριση χων υπεργολάβων και προμηθευχών με χον κύριο 
ανάδοχο. Επιπλέον, καθώς οι υπεργολάβοι και οι προμηθευχές βρίσκονχαι σε σχέση 
εξάρχησης από χον κύριο ανάδοχο, ο χελευχαίος υποχρεούχαι να παρέχει εγγύηση υπέρ 
χου υπεργολάβου ή χου προμηθευχή, που να εξασφαλίζει χην πληρωμή όλων χων 
οφειλομένων ποσών. 
Αρθρο 1θ: Μεταφορά στην εθνική νομοθεσία 
Η παράγραφος 10(2) χροποποιήθηκε καχόπιν σχεχικού αιχήμαχος χου Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου, προκειμένου να αποσαφηνισχεί η αρχική διαχύπωση. Πράγμαχι, πρόθεση 
χης Επιχροπής ήχαν να δώσει σχα κράχη μέλη τη δυναχόχηχα να θεσπίσουν διαχάξεις 
περισσόχερο ευνοϊκές για χον πισχωχή. 
Τροποποιημένη πρόχαση 
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την καχαπολέμηση χων καθυσχερήσεων πληρωμών σχις εμπορικές συναλλαγές 
(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για χον ΕΟΧ) 
(υποβάλλεχαι από την Επιχροπή σύμφωνα με χο άρθρο 189Β της συνθήκης ΕΚ) 
ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
TO EYPnnAIKO KOINOBOYAIO 
KAI TO SYMBOYAIO THI 
EYP^nAlKHS ENftLHI, 
'Exovxaq \yji6\yr\: 
xr\ auv0f|KT| yia TT|V i8pvar| xt|<; 
E\)pco7taiicfj<; KoivoxTixaq, Kai i§(co<; TO 
dpOpo 100 A, 
TTJV 7cp6xaar| xrjq E7tixpo7rr|<;5, 
xrj yva)no56xr|OT| vf\q OIKOVOHIKT|<; Kai 
KoivcoviKf|<; EmTp07ifi(;6, 
Evepyd)VTa<; au^cpcova JXE TT| 
5ia5iKaoia TOD dpGpou 189B xr\q 
m)v0f|KT|<;7, 
EKxi^i6vxa<;: 
1. on xo EupcoTcaiico 
KoivoPoi3X,io, oxo \|/f|(pia|id xou8 
axexiKd [is xo oXoK^r|pco|a,evo 
7ipoypa|i(xa \>7tEp xcov MME Kai xr|<; 
pioxExviaq9, wtoypdnniaE jxe ep.(paar| 
oxi r| EmxpoTcfi ocpe&ei va urcopatai 
7tpoxdaeiq yia XTJV avxinsxamiori xou 
7tpopXr||iaxo<; xcov KaOvaxEpfjascov 
7tX.r|pcofA©v 
2. oxi axiq 12 Maiou 1995 r| 
E7cixp07rr| E^ESCOCTE cruaxaor| axETlKa 
fj.£ xiq 7cpo9£a|xi£q 7tA.T|pcoj-if|<; axiq 
E|i7ropiK£<; auvaAXaysq10-Αμεχάβληχο 
Αμεχάβληχο ΑΡΧΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΜΕΝΗ ΠΡΟΤΑΣΗ 
TO EYPnnAIKO KOINOBOYAIO 
KAI TO SYMBOYAIO THI 
EYP^nAlKHS ENftLHI, 
'Exovxaq \m6i|/r|: 
xr| auv0f|KT| yia xr|v i8pvar| xt|<; 
E\)pco7caiKfj(; Koiv6xT]xa<;, Kai i§(co<; xo 
dpOpo 100 A, 
XTJV 7tp6xaar| xrjq E7tixpo7rr|<;5, 
xrj yvG)no56xr|OT| xt|<; OiKovoniicf|<; Kai 
KoivcoviKf|<; E7iixp07ifi<;6, 
EVEpy6vxa<; au^cpcova JXE xt| 
5ia5iKaoia xou dpGpou 189B xr\q 
Ol)v0f|KT|<;7, 
EKxi^i6vxa<;: 
1. oxi xo EupamaiKO 
KoivoPoi3X,io, oxo \|/f|(pia|id xou8 
axExucd [is xo oXoicXr|pco|a,Evo 
7ip6ypa|i(xa urap xcov MME Kai xr|<; 
pioxExviaq9, u7toypdnnia£ JXE Epxpaari 
oxi r| EmxpoTcfi ocpEi^Ei va urcoPatai 
7tpoxdasiq yia XTJV avxinsxamiari xou 
7tpopXr||iaxo<; xcov KaOvax£pf|a£6ov 
7tX.r|pcofA©v 
2. oxi axiq 12 Maiou 1995 r| 
E7cixp07rr| E^ESCOCTE auaxaor| axETlKa 
fj.£ xiq 7ipo9£a|xi£q 7&r|p(flnf|<; axiq 
E|i7ropiK£<; auvaAXaysq10-Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
5 ΕΕΟ 168, 3.6.1998, σ. 13. 
6 Εκδόθηκε στις 10.9.1998, αλλά δεν δημοσιεύθηκε ακόμη στην ΕΕ. 
7 Η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου εκδόθηκε στις 17.09.1998, αλλά δεν δημοσιεύθηκε ακόμη 
στην ΕΕ. 
8 ΕΕ Ο 323, 21.11.1994, σ. 19. 
9 <:0Μ(94) 207 τελικό της 3ης Ιουνίου 1994. 
10 ΕΕί 127, 10.6.1995, σ. 19. 
8 
3. oxi xo EupamavK6 
Koivopoutao, axo \|/f|(piajxd xou 
axsxiKd LIE xr|v avaKoivcoar] XT|<; 
E7iixpo7rr|<; yia xi<; 7tpo0£aLii£<; 
7i^r|p(0|if|(; axiq E|i7copiKE<; 
ouvaAAayfiq11, KdXsaE xr|v Eupa)7taiKf| 
E7tixpo7rr| va E^ExdoEi xr| LiExaxporcri 
XTJC; CTuaxaafjq xr|<; a£ 7tp6xaar| o5r|yiaq 
xou SuLipouAaou, XTJV orcoia va 
u7iopd^£i xo auvxojxoxEpo Suvaxov 
4. oxi GXK; 29 Maiou 1997 T| 
OIKOVOLUKTI Kai Koivo)viKf| Emxpo7rr| 
E^sScoaE yvco^o86xT|aT| axExiKd ^.E XT|V 
ripdaivri BipXo XTJC; Emxp07crj<; «Oi 
8r|Li6ai£<; aujipdaEic; axr|v EupcorcaiKfi 
'Evcoar]: KaxsuOuvaEiq Kai 
TcpopXrmaxiajLioi yia xo Li£?dov»12, 
oxr)v o7coia 7ip6x£iv£ xrj 0£omarj 
fjiyiaxcov 7ipo0£ajj.icbv 7tX<r|pco(xfj(; Kai 
xrj 0Ea|io6£xr|OTj xr)q U7ioxp£coar)(; xcov 
apxcbv va 7&r|pcbvouv XOKOU<; 
U7t£prj|i£pia(; a£ 7tspi7rxcoar| 
Ka0uax£pr]OT|(; xcov ocpEitabv xou<;-
5. oxi axiq 4 Iouviou 1997 r) 
E7iixpo7rr| 8r)(ioai£ua£ sva 7rp6ypaLi|j,a 
8pdar|<; yia xr|v sviaia ayopd 13, axo 
OTtoio U7ioypdnnio£ oxi xo 7rp6pAj|Lia 
xcov Ka0uaxEpf|a£cov 7iA,r)pco|icbv 
anoxekei Eva oA,osva Kai aopapoxspo 
£|i7c68io yia xt|v Ercixuxia xt|<; Eviaiaq 
ayopdq-
6. oxi axiq 17 Iouviou 1997 r| 
E7nxp07rf| E^ESCOOE avaKoivcoar|-
£K0£ar) axsxiKd LIE xiq Ka0uax£pf|aEi<; 
7tA,T|pC0LlCbV GXK; £LL7tOplK£<; 
auvaAXaysq14, axrjv orcoia auvoi|/i^£ xa 
a7iox£X£OLiaxa jiiaq a^ioXoyrjaric, xcov 
a7tox£A<£o^dxcov xrjq auaxaariq xqq 
E7iixpo7tf)<; xr|<; 12r|<; Maiou 1995-A|X£xdpA,r|xo 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
I 3. oxi xo EupcoTcate 
Koivopoutao, axo \|/f|cpiaLid xou 
axsxiKd LIE xirv avaKoivcoar] xrjq 
E7cixpo7rr|(; yia xiq 7tpo0£aLii£<; 
7i^r|pco|if|(; axiq ELwtopiKEq 
auvaAAayfiq11, KdXsaE xr|v Eupco7taiKf| 
E7tixpo7rr| va E^ExdaEi xr\ LiExaxporcri 
XTJC; auaxaafjq xr|<; a£ 7tp6xaar| o8r|yiaq 
xou SuLipouAaou, XTJV orcoia va 
u7iopd^£i xo auvxojxoxEpo Suvaxov 
4. oxi axiq 29 Maiou 1997 rj 
OIKOVOLUKTI Kai KOIVCOVIKI5! Emxpo7rr| 
E^sScoaE yvco^o86xr|aT| axExiKd LIE XT|V 
ripdaivri BipXo XTJC; Emxp07crj<; «Oi 
SrjLioaiEq aujipdaEic; axr|v EupcorcaiKfi 
Evcoar]: Kax£u0uva£iq Kai 
TcpopXrmaxiajLioi yia xo Li£?dov»12, 
axr)v orcoia rcpox£iv£ xrj 0£amarj 
fjiyiaxcov rcpo0£aLiicbv 7tA-r|pco|xfj(; Kai 
xr) 0EaLio0£xr|OT) xr)q urcoxp£coar)<; xcov 
apxcbv va rc^r|pcbvouv xoKouq 
urcEprjLiEpiaq a£ rc£pircxcoar| 
Ka0uax£pr]ar|(; xcov ocpEitabv xouq-
5. oxi axiq 4 Iouviou 1997 rj 
Ercixporcf| 8r)Lioai£ua£ sva rcpoypaLiLia 
8pdar|<; yia XT|V sviaia ayopd 13, axo 
orcoio urcoypdLiLiias oxi xo rcpopAr|Lia 
xcov Ka0uaxEpf)a£cov rcA,r)pcoLicbv 
arcoxEtai Eva oA,osva Kai aopapoxspo 
ELLTCOSIO yia xr|v Ercixuxia xrjq Eviaiaq 
ayopdq-
6. oxi axiq 17 Iouviou 1997 r| 
Ercixporcf| E^ESCOOE avaKoivcoar|-
£K0£aT) axsxiKd LIE xiq Ka0uax£pf|aEiq 
7lX,T|pC0LlCbV axiq SLl7lOplK£<; 
auvaXXayE^14, axrjv o^oia auvoi(/i^£ xa 
a7iox£X£OLiaxa Liiaq a^ioXoyriariq xcov 
a7tox£A£aLidxcov xr)q auaxaariq xrjt; 
E7iixpo7tf)<; xr|<; 12rj(; Maiou 1995-ALisxdpA,r|xo 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμιεχάρληχο 
I 
11 ΕΕ C 211, 22.7.1996, σ. 43. 
12 EEC 287, 22.9.1997, σ. 92. 
13 CSE(97) 1 τελικό, 4 Ιουνίου 1997, σ. 8 και 38. 
14 ΕΕ C 216, 17.7.1997, σ. 10. 
9 
7. oxi 01 ErcixEipfjasiq, Kai KUpicoq 
oi LUKpOLiEaafeq, ErccoLii^ovxai LisydA,a 
OlKOVOLUKd Kai 8lOlKT|XlKd pdpr] 
E^aixiaq xcov Ka0uax£pf|a£cov 
rcXripcoLicbv oxi, ErcircXsov, oi 
Ka0uax£pf|a£iq rcA,r|pcoLicbv arcoxsA,ouv 
PaaiKf| aixia rcxcoxsuaEcov, rcou 
arc£iX,ouv xr|v £rcipicoar| xcov 
ercix£ipr|a£cov Kai oSrryouv axqv 
arccbtaia fiEydXou api0Liou 0sascov 
arcaax6Aj|ar|q-
8. oxi oi Siacpopsq rcou urcdpxouv 
LiExa^u xcov Kpaxcbv ustabv oaov 
acpopd xouq Kavovsq Kai xiq rcpaKxucsq 
rcX,r|pcoLif|q rcapaKcoXuouv xryv Eupu0Lir] 
A.£ixoupyia xrjq Eacox£piKf|q ayopdq-
oxi Evaq rciaxcoxf|q rcou Eivai 
avayKaaLiEvoq va srciSicbKEi xr|v 
siarcpa^r] xcov rcoacbv rcou xou 
ocpE&ovxai arco ocpEilsxEq 
syKaxEaxrjLiEvouq as Sidcpopa Kpdxrj 
[itXr\ avxiLiExcorcic^Ei rcoA,u 
SiacpopsxiKouq Lisxa^u xouq Kavovsq 
xcov sOviKcbv vo|ao0£ai6v, rcpdyLia rcou 
KaOiaxd xo spyo xou 8uaKoX,o, 
Xpovopopo Kai 8arcavrjp6-
9. oxi r| Kaxdaxaari auxf| EXEI coq 
arcoxE^saLia va rcspiopic^ovxai 
ar|LiavxiKd oi EjircopiKEq auvaAlaysq 
Lisxa^u xcov Kpaxcbv LIEXCOV, rcpdyLia 
rcou 8EV auLipiPdc^Exai LIE XO dpOpo 7A 
xrjq auv0f|Kr|q, SESOLIEVOU OXI OI 
ErcixsiprjLiaxiEq rcpsrcsi va EXOUV xr| 
8uvax6xr]xa va ELircopsuovxai as oX-rj 
xr|v EacoxspiKTi ayopd urco auv0f|K6q 
rcou va E^aacpa^ouv oxi oi 
SiaauvopiaKsq auvaXAaysq 8sv 
auvErcdyovxai LisyaXuxEpouq 
KivSuvouq arco xiq EyxcbpiEq rccoA,fja£iq-
oxi EVSEXOLIEVT) E(papLioyf| 
SiacpopExiKcbv Kavovcov yia xiq 
eyxcbpisq Kai xiq SiaauvopiaKsq 
auvaAAaysq 0a oSiryouaE a£ 
axpEp^cbaEiq xou avxaycoviaLiou-7. όχι οι επιχείρησες και Kupicoq οι 
μικpoμεσaίεq, επωμίζονχαι μεγάλα 
οικονομικά και διοικηχικά βάρη 
εξaιxίaq χων υπερβολικών περιόδων 
πληpωμήq και χων καθυσχερήσεοΐν 
πληρωμών όχι, επιπλέον, χα 
προβλήμαχα αυχά αποτελούν βασική 
αιτία πχωχεύσεων, που απειλούν χην 
επψίωση χων επιχειρήσεων και 
οδηγούν σχην απώλεια μεγάλου 
αριθμού θέσεων απασχόληοτ^· 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
10 7. oxi oi ErcixEipfjasiq, Kai KUpicoq 
oi LiiKpOLiEaaifiq, srccoLii^ovxai LisydA-a 
oiKovoLiiKd Kai 8ioncr|xiKd pdpr] 
E^aixiaq xcov Ka0uaxspf|a£cov 
rcXripcoLicbv oxi, srcircXsov, oi 
Ka0uax£pf|a£iq rcA,r|pcoLicbv arcoxsA,ouv 
Paaucf| aixia rcxcoxsuaEcov, rcou 
arc£iX,ouv xr|v £rcipicoar| xcov 
ercix£ipr|a£cov Kai oSrryouv axr|v 
arccbtaia (isyaXou api0Liou ©EOECOV 
arcaax6A,r|ar|q-
8. oxi oi SiacpopEq rcou urcdpxouv 
Lisxa^u xcov Kpaxcbv usXcbv oaov 
acpopd xouq Kavovsq Kai xiq rcpaKxiKEq 
rcX,r|pcoLif|q rcapaKcoXuouv xr|v Eupu0Lir] 
A.sixoupyia xrjq EacoxspiKf|q ayopdq-
oxi Evaq rciaxcoxf|q rcou Eivai 
avayKaaLisvoq va srciSicoKEi xr|v 
siarcpa^r] xcov rcoacbv rcou xou 
ocpE&ovxai arco ocpEilsxEq 
syKaxEaxrjLiEvouq as Sidcpopa Kpdxrj 
LiE^rj avxiLiExcorcic^si rcoA,u 
SiacpopsxiKouq Lisxa^u xouq Kavovsq 
xcov s0viKcbv voLio0£aicbv, rcpdyLia rcou 
Ka0iaxd xo Epyo xou 8uaKoX,o, 
Xpovopopo Kai 8arcavrjp6-
9. oxi r| Kaxdaxaari auxf| EXEI coq 
arcoxE^saLia va rcspiopic^ovxai 
ar|LiavxiKd oi EjircopiKEq auvaXlayEq 
Lisxa^u xcov Kpaxcbv LIEXCOV, rcpdyLia 
rcou SEV aujipiPdc^Exai LIE XO dp0po 7A 
xrjq auv0f|Kr|q, SESOLIEVOU OXI OI 
ErcixEiprjLiaxiEq rcpsrcsi va EXOUV xr| 
Suvaxoxrjxa va ELircopsuovxai a£ oX-rj 
xr|v EacoxspiKTi ayopd urco auv0f|K£q 
rcou va E^aacpa^ouv oxi oi 
SiaauvopiaKsq auvaAAaysq Ssv 
auvErcdyovxai LisyaXuxEpouq 
KivSuvouq arco xiq syxcbpiEq rccoA,fja£iq-
oxi EVSEXOLIEVT] £(papLioyf| 
SiacpopsxiKcbv Kavovcov yia xiq 
eyxcbpisq Kai xiq SiaauvopiaKsq 
auvaAAaysq 0a o8r|youas a£ 
axpEptabasiq xou avxaycoviaLiou-7. όχι οι επιχείρησες και Kupicoq οι 
μικpoμεσaίεq, επωμίζονχαι μεγάλα 
οικονομικά και 8ιοικηχικά βάρη 
εξaιxίaq χων υπερβολικών περιό8ων 
πληpωμήq και χων καθυσχερήσεο^ν 
πληρωμών όχι, επιπλέον, χα 
προβλήμαχα αυχά αποχελούν βασική 
αιχία πχωχεύσεων, που απειλούν χην 
επιβίωση χων επιχειρήσεων και 
ο8ηγούν σχην απώλεια μεγάλου 
αριθμού θέσεων απασχόληοτ^· 
Αμεχάβληχο 
Αμεχάβληχο 
10 
10. όχι οι πλέον πρόσφαχες 
σχαχισχικές δείχνουν όχι, μεχά χην 
έκδοση της σύσχασης χης 12ης Μαΐου 
1995, δεν έχει γίνει, σχην καλύχερη 
περίπχωση, καμία Ρελχίωση όσον 
αφορά χις καθυσχερήσεις πληρωμών 
σε πολλά κράτη μέλη· Αμεχάρληχο 
11. όχι, σύμφωνα με χις αρχές χης 
επικουρικότηχας και χης 
αναλογικότηχας, που αναφέρονχαι σχο 
άρθρο 3 Β χης συνθήκης, ο σχόχος χης 
καχαπολέμησης χων καθυσχερήσεων 
πληρωμών σχην εσωχερική αγορά δεν 
μπορεί να επιχευχθεί επαρκώς αν χα 
κράχη μέλη δρουν μεμονωμένα και θα 
είναι πιο αποχελεσμαχικό να 
αναληφθεί δράση σε κοινοχικό 
επίπεδο· όχι η παρούσα οδηγία 
περιορίζεχαι σχις ελάχισχες 
απαιτήσεις που είναι αναγκαίες για 
χην επίχευξη χου επιδιωκόμενου 
σκοπού· Αμεχάρληχο 
12. όχι η καθυσχέρηση χων 
πληρωμών αποχελεί παράραση 
συμΡαχικής υποχρέωσης, η οποία έχει 
γίνει οικονομικά ελκυσχική για χους 
οφειλέχες σχα περισσόχερα κράχη 
μέλη λόγω χων χαμηλών επιχοκίων 
υπερημερίας και/ή χης Ρραδύτηχας 
χων διαδικασιών αποκαχάσχασης χης 
ζημίας· όχι για να αναχραπεί αυχή η 
χάση, πρέπει να γίνουν αποφασισχικές 
αλλαγές· όχι οι συνέπειες χων 
καθυσχερήσεων πληρωμών πρέπει να 
είναι χέχοιες ώσχε και να 
αποθαρρύνουν χις καθυσχερήσεις 
πληρωμών και να αποζημιώνουν 
πλήρως χους πισχωχές για χις 
διάφορες δαπάνες σχις οποίες 
υποράλλονχαι· Αμεχάρληχο 
13. όχι η χρήση ρηχρών για χην 
παρακράχηση χης κυριότηχας ως 
μέσου επιχάχυνσης χων πληρωμών 13. όχι η χρήση ρηχρών για χην 
παρακράχηση χης κυριότητας ως 
μέσου επιχάχυνσης χων πληρωμών 
11 
εμποδίζεχαι σήμερα από ορισμένες 
διαφορές που υπάρχουν μεχαξύ χων 
επιμέρους εθνικών νομοθεσιών όχι 
είναι απαραίχηχο να εξασφαλισχεί 
σχους πισχωχές η δυναχόχηχα να 
ασκούν χο δικαίωμα παρακράχησης 
της κυριότητας σε όλη την Κοινότηχα, 
χρησιμοποιώνχας μια ενιαία ρήχρα 
αναγνωρισμένη από όλα χα κράτη 
μέλη· εμποδίζεχαι σήμερα από ορισμένες 
διαφορές που υπάρχουν μεχαξύ χων 
επιμέρους εθνικών νομοθεσιών όχι 
είναι απαραίχηχο να εξασφαλισχεί 
σχους πισχωχές η δυναχόχηχα να 
ασκούν χο δικαίωμα παρακράχησης 
της κυριότηχας σε όλη την Κοινότηχα, 
χρησιμοποιώντας μια ενιαία ρήχρα 
αναγνωρισμένη από όλα χα κράτη 
μέλη, και ότι πρέπει να ληφθεί 
μέριμνα ώσχε οι υπερΡολικά μεγάλες 
περίοδοι πληρωμής και οι 
καθυστερήσεις χων πληρωμών να μη 
σχρεΡλώνουν χις εμπορικές 
συναλλαγές καχά χη λειχουργία της 
εσωτερικής αγοράς · 
14. ότι οι συνέπειες χων 
καθυσχερήσεων πληρωμών μπορούν 
να λειχουργήσουν αποχρεπχικά μόνο 
αν συνοδεύονται από χαχείες, 
αποχελεσμαχικές και μη δαπανηρές 
για χον πισχωχή διαδικασίες 
αποκαχάσχασης της ζημίας· σύμφωνα 
με την αρχή της αποφυγής χων 
διακρίσεων, που θεσπίζεχαι σχο 
άρθρο 6 χης συνθήκης, οι διαδικασίες 
αυχές πρέπει να είναι σχη διάθεση χων 
πισχωχών από όλα χα κράτη μέλη, 
ανεξαρτήτως του χόπου καχοικίας 
χους· Αμεχάρληχο 
15. όχι οι δημόσιες αρχές 
προραίνουν σε σημανχικό όγκο 
πληρωμών προς χις επιχειρήσεις· όχι η 
χήρηση αυστηρής πειθαρχίας όσον 
αφορά τις πληρωμές εκ μέρους των εν 
λόγω αρχών θα είχε ευεργετική 
επίδραση σε όλη την οικονομία· όχι 
για χις πληρωμές που πραγμαχοποιεί η 
Επιχροπή έχει ήδη αποφασισχεί να 
δίνεχαι σε ορισμένους πισχωχές χο 
δικαίωμα να εισπράχχουν χόκους 
υπερημερίας για χις καθυσχερήσεις 
πληρωμών 15. όχι οι δημόσιες αρχές προΡαίνουν 
σε σημανχικό όγκο πληρωμών προς 
χις επιχειρήσεις· όχι η χήρηση 
αυσχηρής πειθαρχίας όσον αφορά χις 
πληρωμές εκ μέρους χων εν λόγω 
αρχών θα είχε ευεργεχική επίδραση σε 
όλη την οικονομία· ότι στο πλαίσιο 
χων δημοσίων συμΡάσεων, οι 
συμΡαλλόμενες επιχειρήσεις 
καθυσχερούν ενίοχε με χη σειρά χους 
χις πληρωμές σχους προμηθευχές και 
υπεργολάΡους χους, επιΡάλλονχας 
συνήθως δυσανάλογα μεγάλες 
προθεσμίες εξόφλησης, συμπεριφορά 
που πλήχχει σοΡαρά χα συμφέροντα 
πολυάριθμων επιχειρήσεων, ιδίως 
μικρομεσαίων όχι για χις πληρωμές 
12 
16. oxi yia xouq aKorcouq xr|q 
EcpapLioyf|q xrjq rcapouaaq o8r|yiaq, r| 
Ercixporcfj rcpsrcsi va srciKOupsixai arco 
Liia £rcixporcf| OULIPOU^EUXIKOU 
XapaKxfjpa, 
EEEAOIE THN nAPOYZA 
OAHHA: 
KEOAAAIO I 
ApOpo 1 
Ilsdio E(pap^oyf\q 
Oi Siaxd^siq xr|q rcapouaaq oSrjyiaq 
EcpapLioc^ovxai as otaq xiq rcXrjpcoLiEq 
rcou rcpayjiaxorcoiouvxai axa rcX-aiaia 
SLircopiKcbv auvaM,aycbv. 
ApOpo 2 rcou rcpayLiaxorcoiEi rj Ercixporcfj EXEI 
f|8r| arcocpaaiaxsi va Sivsxai as 
opiajisvouq rciaxcoxsq xo SiKaicoLia va 
siarcpdxxouv xoKOuq urcsprjLispiaq yia 
xiq Ka0uax£pfjasiq rc^rjpcoLicbv 
Αμεχάρληχο 
17. όχι, όχαν επανεξεχασχεί η 
παρούσα ο8ηγία, εν5έχεχαι να 
χρειασχεί να διερευνηθεί η 
δυναχόχηχα ανχιμεχώπισης χων 
επιπχώσεων χων μεγάλων συμΡαχικών 
περιόδων πληρωμών 
18. όχι ο όρος "αναθέχουσες 
αρχές" πρέπει να ανχισχοιχεί σχον 
ορισμό που καθορίζεχαι σχις οδηγίες 
92/50/ΕΟΚΜ και 93/37/ΕΟΚΙ6 και να 
περιλαμΡάνει, για χους σκοπούς της 
παρούσας οδηγίας, χους "αναθέχονχες 
φορείς", όπως ορίζονχαι σχην οδηγία 
93/38/ΕΟΚ12. 
Άρθρο 1 
Πεδίο εφαρμογής 
Αμεχάρληχο 
Άρθρο 2 
15 ΕΕ L 209, 24.7.1992, σ. 1. 
16 EEL 199, 9.8.1993, σ. 54. 
17 EEL 199, 9.8.1993, σ. 84. 
13 16. oxi yia xouq aKorcouq xr|q 
scpapLioyfjq xrjq rcapouaaq o8r|yiaq, r| 
Ercixporcfj rcpsrcsi va srcucoupEixai arco 
Liia £rcixporcf| OULIPOU^EUXIKOU 
XapaKxfjpa, 
EEEAOIE THN nAPOYZA 
OAHHA: 
KEOAAAIO I 
ApOpo 1 
Ilsdio Eqmppoyfiq 
Oi Siaxd^siq xr|q rcapouaaq oSrjyiaq 
EcpapLioc^ovxai as otaq xiq rcXrjpcoLiEq 
rcou rcpayjxaxorcoiouvxai axa rcX-aiaia 
SLircopiKcbv auvaM,aycbv. 
ApOpo 2 rcou rcpayLiaxorcoiEi rj Ercixporcfj EXEI 
rjSrj arcocpaaiaxsi va Sivsxai as 
opiaLisvouq rciaxcoxsq xo SiKaicoLia va 
siarcpdxxouv xoKOuq urcsprjLiEpiaq yia 
xiq Ka0uaxspfjaEiq rc^rjpcoLicbv 
Αμεχάρληχο 
17. όχι, όχαν επανεξεχασχεί η 
παρούσα ο8ηγία, εν5έχεχαι να 
χρειασχεί να διερευνηθεί η 
δυναχόχηχα ανχιμεχώπισης χων 
επιπχώσεων χων μεγάλων συμΡαχικών 
περιόδων πληρωμών 
18. όχι ο όρος "αναθέχουσες 
αρχές" πρέπει να ανχισχοιχεί σχον 
ορισμό που καθορίζεχαι σχις οδηγίες 
92/50/ΕΟΚΜ και 93/37/ΕΟΚΙ6 και να 
περιλαμΡάνει, για χους σκοπούς της 
παρούσας οδηγίας, τους "αναθέτοντες 
φορείς", όπως ορίζονται στην οδηγία 
93/38/ΕΟΚ12. 
Άρθρο 1 
Πεδίο εφαρμογής 
Αμετάρλητο 
Άρθρο 2 
15 ΕΕ L 209, 24.7.1992, σ. 1. 
16 EEL 199, 9.8.1993, σ. 54. 
17 EEL 199, 9.8.1993, σ. 84. 
13 
Ορισμοί 
Για χους σκοπούς χης παρούσας 
οδηγίας, νοούνχαι ως: Ορισμοί 
Για χους σκοπούς χης παρούσας 
οδηγίας, νοούνχαι ως: 
1. "εμπορική συναλλαγή": κάθε 
συναλλαγή μεχαξύ δύο ή 
περισσοχέρων φυσικών ή νομικών 
προσώπων, που χην διεξάγουν σχο 
πλαίσιο χης επιχειρηματικής 
δραστηριότητας τους, ή μεχαξύ 
χέχοιων προσώπων και αρχών, η 
οποία οδηγεί σχην παράδοση αγαθών 
ή χην παροχή υπηρεσιών έναντι 
αμοιΡής· 1. "εμπορική συναλλαγή": κάθε 
συναλλαγή μεχαξύ επιχειρήσεων η 
οποία οδηγεί σχην παράδοση αγαθών 
ή χην παροχή υπηρεσιών ένανχι 
αμοφής· ως επιχείρηση νοείχαι κάθε 
φορέας που συγκροχείχαι σε μόνιμη 
Ράση και ο οποίος ασκεί ανεξάρτητη 
οικονομική δραστηριότητα, ακόμη και 
αν η δραστηριότηχα αυχή ασκείχαι 
από ένα και μόνο άχομο ή δεν έχει 
κερδοσκοπικό χαρακτήρα. Οι 
αναθέχουσες αρχές θεωρούνχαι σε 
κάθε περίπχωση επιχειρήσεις για χους 
σκοπούς χης παρούσας οδηγίας· 
2. «καθυσχέρηση πληρωμής»: 
κάθε παράραση χων συμΡαχικών ή 
νόμιμων διαχάξεων σχεχικά με χην 
πληρωμή· Αμεχάρληχο 
3. "παρακράχηση χης 
κυριότητας": χο γεγονός όχι ο 
πωληχής παρακραχεί χην κυριόχηχα 
χων πωλουμένων αγαθών μέχρις όχου 
ο αγορασχής εξοφλήσει πλήρως χο 
χίμημα· 3. παρακράχηση χης 
κυριότηχας": η ανεξάρτητη των 
οποιωνδήποχε τυπικών προϋποθέσεων 
συμφωνία ότι ο πωληχής παραμένει 
κύριος χων πωλουμένων αγαθών 
μέχρις όχου εξοφληθεί πλήρως χο 
χίμημα· 
4. "αρχές": χο κράχος, οι αρχές 
περιφερειακής διοίκησης ή χοπικής 
αυχοδιοίκησης, οι οργανισμοί 
δημοσίου δικαίου ή οι ενώσεις που 
συγκροχούνχαι από μία ή 
περισσόχερες χέχοιες αρχές ή από 
οργανισμούς δημοσίου δικαίου. Ένας 
οργανισμός θεωρείχαι δημοσίου 
δικαίου όχαν: συγκροχείχαι με 
αποκλεισχικό σκοπό χην ικανοποίηση 
αναγκών γενικού συμφέρονχος, δεν 
έχει Ριομηχανικό ή εμπορικό 4. "αναθέχουσες 
ανχισχοιχεί σχον αρχές : 
ορισμό που 
καθορίζεχαι σχις οδηγίες 92/50/EOKi8-
και 93/37/ΕΟΚ19 και περιλαμΡάνει 
χους "αναθέχονχες φορείς", όπως 
ορίζονχαι σχην οδηγία 93/38/EOKiQ. 
18 ΕΕ L 209, 24.7.1992, σ. 1. 
19 ΕΕ L 199, 9.8.1993, σ. 54. 
20 EEL 199, 9.8.1993, σ. 84. 
14 
χαρακτήρα, _ε_ε_ νομική 
προσωπικόχηχα και χρημαχοδοχείχαι 
καχά χο μεγαλύχερο μέρος από χο 
κράχος, από αρχές περιφερειακής 
διοίκησης ή χοπικής αυχοδιοίκησης ή 
από άλλους οργανισμούς δημοσίου 
δικαίου ή υπόκειχαι σχη διοικηχική 
εποπχεία χέχοιων οργανισμών ή έχει 
διοικηχικό, διαχειρισχικό ή εποπχικό 
συμΡούλιο χου οποίου περισσόχερα 
από χα μισά μέλη διορίζονχαι από χο 
κράχος, από αρχές περιφερειακής 
διοίκησης ή χοπικής αυχοδιοίκησης ή 
από άλλους οργανισμούς δημοσίου 
δικαίου· 
5. "δημόσιες συμΡάσεις": 
συμΡάσεις οικονομικού 
ενδιαφέρονχος που συνάπχονχαι 
εγγράφως μεχαξύ φυσικού ή νομικού 
προσώπου και αρχών. 5. "δημόσιες συμΡάσεις": 
συμΡάσεις οικονομικού 
ενδιαφέρονχος που συνάπχονχαι 
εγγράφως μεχαξύ μιας αναθέχουσας 
αρχής, καχά χην έννοια της 
παραγράφου 4, και μιας επιχείρησης η 
οποία δεν είναι αναθέτουσα αρχή. 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΚΕΦΑΛΑΙΟ II 
Άρθρο 3 Άρθρο 3 
Προθεσμία εξόφλησης, τόκος και 
ανόρθωση της ζημίας Ημερομηνία (προθεσμία) 
υπερημερίας, τόκος και 
αποκατάσταση της ζημίας 
1. 
όχι: Τα κράχη μέλη διασφαλίζουν 1. Τα κράχη μέλη θεσπίζουν χις 
αναγκαίες νομοθεχικές διαχάξεις και 
χροποποιούν χους δικονομικούς χους 
κανόνες καχά χρόπον ώσχε, εφόσον 
χα αγαθά ή οι υπηρεσίες 
παρασχέθηκαν προσηκόντως και 
έχουν χηρηθεί οι σχεχικοί νομικοί 
όροι, να διασφαλίζεχαι όχι: 
(α) η προθεσμία εξόφλησης της 
οφειλής δεν υπερΡαίνει τις 21 
ημερολογιακές ημέρες από χην 
ημερομηνία έκδοσης χου χιμολογίου, 
εκχός αν ορίζεχαι διαφορεχικά σχη 
σύμΡαση ή σχους γενικούς όρους 
πώλησης χου πωλητή· (α) η ημερομηνία (προθεσμία) 
υπερημερίας για χην εξόφληση χης 
οφειλής δεν υπερΡαίνει χις 21 
ημερολογιακές ημέρες από χην 
παραλαΡή χου χιμολογίου, εκχός αν 
ορίζεχαι διαφορεχικά σχη σύμΡαση ή 
σχους γενικούς όρους πώλησης χου 
πωλητή· 
15 
(P) av 8EV urcdpxEi xi|xoA,6yio r) av 
r| rjLiEpOLirivia £K8oariq xou xiLioXoyiou 
SEV Lircopsi va rcpoaSiopiaxsi LIE 
pEpaioxrjxa r) av r| r|Li£poLirjvia 
EKSoarjq xou xinoA,oyiou sivai 
rcpoyEvsaxspri arco xr|v rjLispoLirjvia 
rcapdSoarjq, rj rcpoOsaLiia E^ocpA-riarjq 
urcoXoyi^sxai LIE acpsxrjpia xrjv 
T|LispOLinvia rcapd8oarjq xcov ayaOcbv fj 
xcov urcrjpEaicbv 
(y) o rciaxcoxf|q Sucaiouxai va 
c^rjxf|asi xoKOuq arc6 xov ocpEiX£xr| yia (P) To xiLioXoyio GscopEixai 6xi sxei 
rcapaXrjcpGsi xo apyoxspo rcsvxE 
rjLispo^oyiaKEq TjLispsq Lisxd xrjv 
rjLispOLiT|via £K8oaf|q xou, EKxoq sdv o 
ayopaaxf|q f| o rccoA,rjxf|q Lircopouv va 
arcoSsi^ouv 6Xko XP0VIK6 arjLisio 
rcapaX,apfjq-
(γ) αν 8εν υπάρχει χιμολόγιο ή αν η 
ημερομηνία πapaλaPήq χου 
χιμολογίου 8εν μπορεί να 
προσδιορισχεί με ΡεΡαιόχηχα ή αν η 
ημερομηνία παραλαβής χου 
τιμολογίου είναι προγενέστερη από 
την ημερομηνία παροχής των 
σχετικών αγαθών ή υπηρεσιών, η 
ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας 
υπολογίζεται με αφετηρία αυτή την 
τελευταία ημερομηνία-
(δ) όταν η ημερομηνία (προθεσμία) 
υπερημερίας που καθορίζεται στη 
σύμβαση ή στους γενικούς όρους 
πώλησης του πωλητή είναι 
μεγαλύτερη των 45 ημερολογιακών 
ημερών από την ημερομηνία 
παραλαβής του τιμολογίου, ο 
αγοραστής παρέχει, ιδίοις εξόδοις, 
στον πωλητή συναλλαγματική, που 
αναφέρει ρητώς την προθεσμία 
εξόφλησης της και η οποία 
διασφαλίζεται από αναγνωρισμένο 
πιστωτικό ίδρυμα-
(ε) στην περίπτωση κατά την οποία ο 
αγοραστής δεν παράσχει στον πωλητή 
τη συναλλαγματική , που 
προαναφέρθηκε στο σημείο (δ) 
ανωτέρω, εφαρμόζεται η κανονική 
ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας 
και το κανονικό επίπεδο του τόκου, 
όπως προβλέπεται στο παρόν άρθρο, 
ενώ οιεσδήποτε συμβατικές 
παρεκκλίσεις που θίγουν τα 
συμφέροντα του πωλητή ακυρώνονται 
αυτομάτως- το υπόλοιπο της 
σύμβασης εξακολουθεί να ισχύει-
(στ) ο πιστωτής δικαιούται να ζητήσει 
τόκoυq από τον οφειλέτη για κάθε 
16 (P) av 8EV urcdpxEi xiLioA,6yio r) av 
r| rjLiEpOLirivia £K8oariq xou xiLioXoyiou 
SEV Lircopsi va rcpoaSiopiaxEi LIE 
pEpaioxrjxa r) av r| r|Li£poLirjvia 
EKSoarjq xou xiLioA,oyiou sivai 
rcpoy£V£ax£pr| arco xr|v rjLispoLirjvia 
rcapdSoarjq, rj rcpo0£aLiia E^ocpA-riarjq 
urcoXoyi^Exai LIE acpsxrjpia xrjv 
rjLispoLirjvia rcapdSoarjq xcov aya0cbv fj 
xcov urcrjpsaicbv 
(y) o rciaxcoxf|q Sucaiouxai va 
c^rjxf|a£i xoKOuq arc6 xov ocpEiXsxri yia (P) To xiLioXoyio 0£cop£ixai 6xi sxei 
rcapaXrjcp0£i xo apyoxEpo rc£vx£ 
rjLiEpo^oyiaKEq rjLiEpsq LiExd xrjv 
rjLiEpoLiT|via £K8oaf|q xou, EKxoq sdv o 
ayopaaxf|q f| o rccoA,rjxf|q jircopouv va 
arcoSfii^ouv 6Xko XP0VIK6 arjLisio 
rcapaX,apfjq-
(γ) αν 8εν υπάρχει χιμολόγιο ή αν η 
ημερομηνία πapaλaPήq χου 
χιμολογίου 8εν μπορεί να 
προσδιορισχεί με ΡεΡαιόχηχα ή αν η 
ημερομηνία παραλαΡής χου 
τιμολογίου είναι προγενέστερη από 
την ημερομηνία παροχής των 
σχετικών αγαθών ή υπηρεσιών, η 
ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας 
υπολογίζεται με αφετηρία αυτή την 
τελευταία ημερομηνία-
(δ) όταν η ημερομηνία (προθεσμία) 
υπερημερίας που καθορίζεται στη 
σύμΡαση ή στους γενικούς όρους 
πώλησης του πωλητή είναι 
μεγαλύτερη των 45 ημερολογιακών 
ημερών από την ημερομηνία 
παραλαΡής του τιμολογίου, ο 
αγοραστής παρέχει, ιδίοις εξόδοις, 
στον πωλητή συναλλαγματική, που 
αναφέρει ρητώς την προθεσμία 
εξόφλησης της και η οποία 
διασφαλίζεται από αναγνωρισμένο 
πιστωτικό ίδρυμα-
(ε) στην περίπτωση κατά την οποία ο 
αγοραστής δεν παράσχει στον πωλητή 
τη συναλλαγματική , που 
προαναφέρθηκε στο σημείο (δ) 
ανωτέρω, εφαρμόζεται η κανονική 
ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας 
και το κανονικό επίπεδο του τόκου, 
όπως προΡλέπεται στο παρόν άρθρο, 
ενώ οιεσδήποτε συμΡατικές 
παρεκκλίσεις που θίγουν τα 
συμφέροντα του πωλητή ακυρώνονται 
αυτομάτως- το υπόλοιπο της 
σύμβασης εξακολουθεί να ισχύει-
(στ) ο πιστωτής δικαιούται να ζητήσει 
τόκoυq από τον οφειλέτη για κάθε 
16 
κάθε ποσό η εξόφληση χου οποίου 
εκκρεμεί όχαν η ημερομηνία λήξης 
της προθεσμίας εξόφλησης, όπως 
ορίζεται ράσει των σχοιχείων α) και 
Ρ), παρέλθει χωρίς ο πισχωχής να έχει 
λάρει χο οφειλόμενο ποσό· ποσό η εξόφληση χου οποίου 
εκκρεμεί όχαν η ημερομηνία 
(προθεσμία) υπερημερίας, όπως 
ορίζεχαι ράσει χων σχοιχείων (α) έως 
(ε) ανωχέρω, παρέλθει χωρίς ο 
πισχωχής να έχει λάρει χο οφειλόμενο 
ποσό· 
(δ) οι χόκοι αρχίζουν να 
"χρέχουν" αυχόμαχα από χην επομένη 
της ημερομηνίας που λήγει η 
προθεσμία για χην εξόφληση, χωρίς 
να χρειάζεται να γίνει υπενθύμιση της 
οφειλής· (ζ) οι χόκοι αρχίζουν να "χρέχουν" 
αυχόμαχα από χην επομένη της 
ημερομηνίας καχά χην οποία ο 
οφειλέχης καθίσχαχαι υπερήμερος 
[ημερομηνία (προθεσμία) 
υπερημερίας], χωρίς να χρειάζεχαι να 
γίνει υπενθύμιση χης οφειλής· 
(ε) χο ύψος χων χόκων 
υπερημερίας ("νόμιμο επιχόκιο"), 
χους οποίους δικαιούχαι να ζηχήσει ο 
πισχωχής, ισούχαι με χο άθροισμα χου 
επιχοκίου προσφορών (επιχόκιο 
επαναγοράς χίχλων) χης Ευρωπαϊκής 
Κενχρικής Τράπεζας ("επιχόκιο 
αναφοράς") συν 8 χουλάχισχον 
εκαχοσχιαίες μονάδες ("περιθώριο"), 
εκχός αν ορίζεχαι διαφορεχικά στη 
σύμΡαση ή σχους γενικούς όρους 
πώλησης χου πωληχή· για χα κράχη 
μέλη που δεν συμμεχέχουν σχην χρίχη 
φάση χης Οικονομικής και 
Νομισμαχικής Ένωσης, χο επιχόκιο 
αναφοράς θα είναι χο ισοδύναμο 
επιχόκιο που θα καθορίσει η κενχρική 
χους χράπεζα· Νέα αρίθμηση: χο (ε) γίνεχαι (η)· καχά 
χα λοιπά αμεχάρληχο. 
(στ) ΧΟ νόμιμο επιχόκιο 
υπερημερίας χροποποιείχαι αυχόμαχα 
σε συνάρτηση με τις μεχαΡολές χου 
επιχοκίου αναφοράς που αναφέρεχαι 
σχο σχοιχείο (ε)· Νέα αρίθμηση: χο (σχ) γίνεχαι (θ) και 
η παραπομπή σχο σχοιχείο (ε) γίνεχαι 
(η)· καχά χα λοιπά αμεχάρληχο. 
(ζ) πέραν χου δικαιώμαχος για 
λήψη χόκων, ο πισχωχής δικαιούχαι 
να ζητήσει από χον οφειλέτη πλήρη 
αποζημίωση για τη ζημία ή βλάβη που 
υπέστη. Νέα αρίθμηση: χο (ζ) γίνεχαι (ι)· καχά 
χα λοιπά αμεχάρληχο. 
2. Το περιθώριο για το οποίο 
γίνεχαι λόγος στην παράγραφο 1(ε) 
παραπάνω μπορεί να χροποποιηθεί 2. Νέα αρίθμηση: η παραπομπή 
σχο σχοιχείο 1 (ε) γίνεχαι 1 (η); καχά χα 
λοιπά αμεχάρληχο. 
17 
arco xrjv Ercixporcf|, LIS xrj SiaSiKaaia 
rcou avacpspsxai axo dpOpo 9 
rcapaKdxco, av arco8£ix0si 6xi xo 
VOLllLlO ErciXOKlO SfiV Eivai 7&£OV 
ErcapKcbq u\|/rjX6 yia va arcoOappuvsi 
xov ayopaaxfj arco xo va 
mOuaxEpfjasi xrjv s£6cpXrjar| xr|q 
ocpE&fjq xou Kai yia va arco^rjLucbasi 
xov rccoXrjxf| yia orcoiaSrjrcoxE arccbteia 
rj CrjLiia urcoaxEi E£ aixiaq xrjq 
KaGuaxsprjariq xr|q rcXrjpcoLifjq, Kai 
i8icoq yia xoKOuq xouq orcoiouq o 
rcco>-Tjxf|q 0a icXrj0£i EvSEXOLisvcoq va 
KaxapdA^i auvsrcfiia urcEppaarjq xou 
rciaxcoxiKou xou opiou (aKdX,urcxr| 
rciaxcoarj). 
ApOpo 4 
napaKpdTT|(TT| TT|q Kt>pi6xT|Taq 
1. Ta Kpdxrj \ki\x\ SiaacpaXic^ouv 
6xi o rccoXrjxf|q SiaxrjpEi xrjv KUpioxrjxa 
xcov aya9cbv scpoaov Koivorcoifjasi 
yparcxcbq axov ayopaaxf|, xo apyoxEpo 
Ecoq xr|v rjLiEponrjvia rcapdSoarjq xcov 
ayaGcbv, xrjv rcpoOsafj xou va 
8iaxr|pfjaEi xr|v KUpioxrjxa xcov 
ayaOcbv. 3. Τρία έτη μεχά χη λήξη χης 
περιόδου που καθορίζεχαι σχο άρθρο 
10(1) χης οδηγίας, η Επιχροπή, αφού 
συμΡουλευθεί χην επιχροπή που 
αναφέρεχαι σχο άρθρο 9, προΡαίνει σε 
επανεξέχαση, μεχαξύ άλλων, χου 
νομίμου επιχοκίου, προκειμένου να 
εκχιμηθούν οι συνέπειες σχις 
εμπορικές συναλλαγές και η 
λειχουργία χης νομοθεσίας σχην 
πράξη. Τα αποχελέσμαχα χης 
επανεξέχασης αυχής και άλλων 
επανεξεχάσεων γνωσχοποιούνχαι σχο 
Κοινό Ρούλιο. 
Άρθρο 4 
Παρακράτηση της κυριότητας 
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν 
ότι ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα, 
εφόσον έχει συμφωνηθεί ρήτρα 
παρακράχησης χης κυριόχηχας. Πέραν 
χης σύναψης μεμονωμένης επί μέρους 
σύμΡασης, μια χέχοια συμφωνία θα 
θεωρείχαι έγκυρη αν η ρήχρα 
παρακράχησης χης κυριόχηχας 
περιλαμΡάνεχαι σχην χυποποιημένη 
σύμΡαση χου πωλητή ή στο τιμολόγιο 
ή στα έγγραφα παράδοσης που 
συνοδεύουν τα αγαθά, τα οποία ο 
αγοραστής παρέλαΡε χο αργόχερο 
καχά χη σχιγμή χης παράδοσης, χωρίς 
18 arco xrjv Ercixporcf|, LIE xrj SiaSiKaaia 
rcou avacpspsxai axo dpOpo 9 
rcapaKdxco, av arco8six0£i 6xi xo 
VOLllLlO ErciXOKlO SSV Eivai 7&EOV 
ErcapKcbq u\|/rjX6 yia va arcoOappuvsi 
xov ayopaaxfj arco xo va 
KaOuaxEpfjaEi xrjv E^ocp^rjari xr|q 
ocpE&fjq xou Kai yia va arco^rjLucbaEi 
xov rccoXrjxf| yia orcoiaSrjrcoxE arccbteia 
rj CrjLtia urcoaxsi E§ aixiaq xr|q 
KaGuaxsprjariq xr|q rcXrjpcoLifjq, Kai 
i8icoq yia xoKOuq xouq orcoiouq o 
rcco>-Tjxf|q 0a icXrj0£i EvSEXOLisvcoq va 
Kaxapdtei auvsrcEia urcEppaarjq xou 
rciaxcoxiKou xou opiou (aKdX,urcxr| 
rciaxcoarj). 
ApOpo 4 
napaKpdTT|(TT| TT|q KupioxriTaq 
1. Ta Kpdxrj \xekr\ SiaacpaH^ouv 
6xi o rccoXrjxf|q SiaxrjpEi xrjv KUpioxrjxa 
xcov aya0cbv scpoaov Koivorcoifjasi 
yparcxcbq axov ayopaaxf|, xo apyoxspo 
Ecoq xr|v rjLiEponrjvia rcapdSoarjq xcov 
aya0cbv, xrjv rcpoOsafj xou va 
8iaxr|pfjaEi xr|v KUpioxrjxa xcov 
aya06v. 3. Τρία έτη μεχά χη λήξη χης 
περιόδου που καθορίζεχαι σχο άρθρο 
10(1) χης οδηγίας, η Επιχροπή, αφού 
συμΡουλευθεί χην επιχροπή που 
αναφέρεχαι σχο άρθρο 9, προΡαίνει σε 
επανεξέχαση, μεχαξύ άλλων, χου 
νομίμου επιχοκίου, προκειμένου να 
εκχιμηθούν οι συνέπειες σχις 
εμπορικές συναλλαγές και η 
λειχουργία χης νομοθεσίας σχην 
πράξη. Τα αποχελέσμαχα χης 
επανεξέχασης αυχής και άλλων 
επανεξεχάσεων γνωσχοποιούνχαι σχο 
Κοινό Ρούλιο. 
Άρθρο 4 
Παρακράτηση της κυριότητας 
1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν 
ότι ο πωλητής διατηρεί την κυριότητα, 
εφόσον έχει συμφωνηθεί ρήτρα 
παρακράχησης χης κυριόχηχας. Πέραν 
χης σύναψης μεμονωμένης επί μέρους 
σύμΡασης, μια χέχοια συμφωνία θα 
θεωρείχαι έγκυρη αν η ρήχρα 
παρακράχησης χης κυριόχηχας 
περιλαμΡάνεχαι σχην χυποποιημένη 
σύμΡαση χου πωλητή ή στο τιμολόγιο 
ή στα έγγραφα παράδοσης που 
συνοδεύουν τα αγαθά, τα οποία ο 
αγοραστής παρέλαΡε χο αργόχερο 
καχά χη σχιγμή χης παράδοσης, χωρίς 
18 
να προΡάλει ανχιρρήσεις. Δεν 
απαιχείχαι καμία άλλη χυπική 
διαδικασία. 
2. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν 
χο κύρος χων ρηχρών που περιέχονχαι 
σχο παράρτημα ή άλλων ρηχρών με 
ισοδύναμο αποχέλεσμα. 
Εφόσον εκπνεύσει η προθεσμία 
εξόφλησης χωρίς ο αγοραστής να έχει 
καχαράλει χο χίμημα, ο πωλητής 
δύναται να ζητήσει να του 
επιστραφούν τα εν λόγω αγαθά. Ο 
αγοραστής, αμέσως μόλις τα αγαθά 
περιέλθουν στην κατοχή του, είναι 
υπεύθυνος για οποιαδήποτε ζημία ή 
απώλεια. Η κοινοποίηση δύναται 
εγκύρως να περιληφθεί στην 
τυποποιημένη σύμΡαση του 
αγοραστή, σχο χιμολόγιο ή σε 
μεμονωμένη επιμέρους σύμΡαση. 3. Εφόσον παρέλθει η 
ημερομηνία (προθεσμία) υπερημερίας 
χωρίς ο αγοραστής να έχει καταράλει 
χο χίμημα, ο πωληχής δύναχαι να 
ζητήσει να του επιστραφούν τα εν 
λόγω αγαθά. Τα κράτη μέλη 
εξασφαλίζουν ότι η ρήτρα 
παρακράτησης της κυριότητας είναι 
δεσμευτική και μπορεί να προΡληθεί 
κατά τρίτων, ακόμη και σε περίπτωση 
πχώχευσης χου οφειλέχη ή στην 
περίπτωση οιασδήποτε άλλης 
παρόμοιας διαδικασίας στο πλαίσιο 
της νομοθεσίας των κρατών μελών. Ο 
αγοραστής, το αργότερο από τη 
στιγμή κατά την οποία τα αγαθά 
περιέρχονται στην κατοχή του, είναι 
υπεύθυνος για οποιαδήποτε ζημία ή 
απώλεια. 
Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν το 
κύρος χων ρηχρών που περιέχονχαι 
σχο παράρτημα ή άλλων ρηχρών με 
ισοδύναμο αποχέλεσμα. Νέα αρίθμηση: η παράγραφος αυτή 
γίνεται 4(2)· κατά τα λοιπά 
αμετάρλητο. 
2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεχαι 
μόνο για χις οφειλές που είναι 
πληρωχέες σε μία και μόνη δόση. Διαγράφεχαι 
3. Τα κράχη μέλη καθορίζουν χα 
αποχελέσμαχα της ρήτρας 
παρακράτησης της κυριότητας ως 
προς τις πτυχές που δεν καλύπτονται 
από την παρούσα οδηγία και, ιδίως, 
όσον αφορά τα αποτελέσματα έναντι 
χων καλόπισχων χρίχων. 
Άρθρο 5 4. Τα κράχη μέλη δύνανχαι να 
θεσπίσουν διαχάξεις, ιδίως για χην 
προσχασία καλόπισχων χρίχων, καθώς 
και όσον αφορά χις καχαΡολές που 
έχουν ήδη πραγμαχοποιηθεί από χον 
οφειλέτη. Μπορούν επίσης να 
θεσπίσουν διατάξεις για τα αγαθά τα 
οποία ενσωματώνονχαι σε άλλο 
κινηχό ή ακίνηχο αγαθό. 
Άρθρο 5 
19 
Taxsisq SiaSiKaaieq eiarcpa^riq yia 
\ir\ a|KpifrpT)TOUfi£veq ocpsiXsq 
1. Ta Kpdxrj LIEXTJ jxEpiLivouv yia 
xrjv urcap^r| Liiaq xaxsiaq SiaSiKaaiaq 
siarcpa^rjq xcov LITJ aLicpiaprjxouLiEvcov 
ocpEitabv. 
2. H 8ia8iKaaia auxf| 
EcpapLio^Exai avE^dpxrjxa arco xo u\|/oq 
xrjq ocpEdfjq. 
3. H 8ia8iKaaia auxfj rcpsrcsi va 
sivai axrj 8id0sarj xcov rciaxcoxcbv as 
6Xa xa Kpdxrj \iekr\, av£^apxf|xcoq xou 
xorcou KaxoiKiaq xouq. 
4. 0 rciaxcoxfjq Eivai EtauOspoq va 
ErciXE^Ei av 0a EKrcpoacorcr|0£i r) oyx 
arco xpixov. 
5. H SiaSiKaaia EVCOTCIOV XOU 
SiKaaxrjpiou rcpsrcEi va sivai 
SiaLiopcpcoLiEvrj Kaxd XEXOIO xporco, 
cbaxs xo XP0VIK0 SidaxrjLia rcou 
LisaoXaPsi (isxa^u xrjq rjLiEpojirjviaq 
rcapa^apfjq xrjq aixrjariq xou rciaxcoxf| 
Kai xrjq rjLiEpOLirjviaq Kaxd xrjv orcoia 
xo arcoypacpo r) laoSuvaLio syypacpo 
KaOiaxaxai EKXE^EOXO, SEV rcpsrcEi va 
urcEppaivEi xiq 60 rjLiEpo^oyiaKEq 
rjLiEpEq. Aux6 xo XP0VIK6 SidaxrjLia 
8EV 0iy£i: 
(a) xrjv Ecpap|ioyr| xcov rcspi 
Koivorcoifjascoq r) srciSoascoq Kavovcov 
Kai 
(P) xo 8iKaico|ia xou 
svayoLiEvou va aLicpiaprjxfjaEi xrjv 
OCp£lXf|. 
ApOpo 6 
A7cXoucrrEi)|i£Vcq vofUKsq 
SiaSiKaoieq yia ocpciXeq niKpou 
u\j/ouq 
Ta Kpdxrj LIEXTJ LIEPILIVOUV cbaxE va 
Eivai SiaOsaiLisq arcA.ouax£ULiEV£q Taxefeq SiaSiKaoieq ciorcpa^riq yia 
]it\ a^(pKfPi)TOt)^£V£q ocpEiXsq 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Άρθρο 6 
Απλουστευμένες νομικές 
διαδικασίες για οφειλές μικρού 
ύψους 
Τα κράχη μέλη μεριμνούν ώσχε να 
είναι διαθέσιμες απλουσχευμένες 
20 TaxEieq SiaSiKaoieq eiorcpa^r|q yia 
\ir\ a|KpifrpT)TOUfi£V£q ocpei>xq 
1. Ta Kpdxrj LIEXTJ jxEpiLivouv yia 
xrjv urcap£r| Liiaq xaxsiaq SiaSiKaaiaq 
siarcpa^rjq xcov urj aLicpiaprjxouLiEvcov 
ocpEitabv. 
2. H 8ia8iKaaia auxf| 
EcpapLio^Exai avE^dpxrjxa arco xo u\|/oq 
xrjq ocpE&fjq. 
3. H 8ia8iKaaia auxfj rcpsrcsi va 
sivai axrj 8id0£arj xcov rciaxcoxcbv a£ 
6Xa xa Kpdxrj \iekr\, av£^apxf|xcoq xou 
xorcou KaxoiKiaq xouq. 
4. 0 rciaxcoxfjq sivai stauOspoq va 
ErciXE^Ei av 0a EKrcpoacorcrj0£i f| 6xi 
arco xpixov. 
5. H SiaSiKaaia EVCOTCIOV XOU 
SiKaaxrjpiou rcpsrcEi va sivai 
SiaLiopcpcoLLEvrj Kaxd XEXOIO xporco, 
cbaxs xo XP0VIK0 SidaxrjLia rcou 
LisaoXaPsi Lisxa^u xrjq rjLiEpojirjviaq 
rcapa^apfjq xrjq aixr|ar|q xou rciaxcoxf| 
Kai xrjq rjLiEpOLirjviaq Kaxd xrjv orcoia 
xo arcoypacpo f| laoSuvaLio syypacpo 
KaOiaxaxai SKxstaaxo, SEV rcpsrcsi va 
urcsppaivEi xiq 60 rjLispo^oyiaKsq 
rjLiEpsq. Aux6 xo XP0VIK6 SidaxrjLia 
Ssv 0iy£i: 
(a) xrjv £cpapjioyf| xcov rcspi 
Koivorcoifjascoq f| srciSoascoq Kavovcov 
Kai 
(P) xo SiKaicoLia xou 
svayoLiEvou va aLupiaprjxfjasi xrjv 
OCp£lXf|. 
ApOpo 6 
A7tXovcrrEUji£VEq vofUKsq 
SiaSiKaoieq yia ocpciXsq niKpou 
u\j/ouq 
Ta Kpdxrj LIEXTJ LIEPILIVOUV cbaxs va 
Eivai SiaOsaiLisq arcA.ouax£ULiEVEq TaxeiEq SiaSiKaoieq eiorcpa^r|q yia 
]it\ a^(pKfPi)TOt)^£V£q ocpEiXsq 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Αμεχάρληχο 
Άρθρο 6 
Απλουστευμένες νομικές 
διαδικασίες για οφειλές μικρού 
ύψους 
Τα κράχη μέλη μεριμνούν ώσχε να 
είναι διαθέσιμες απλουσχευμένες 
20 
διαδικασίες για χις οφειλές που δεν 
υπερΡαίνουν ένα καχώχαχο όριο, χο 
οποίο δεν δύναχαι να είναι 
χαμηλόχερο χων 20.000 ECU. Οι 
διαδικασίες αυχές προρλέπουν απλές 
και ολιγοδάπανες μεθόδους 
προσφυγής σχη δικαιοσύνη για την 
εξόφληση των οφειλών. διαδικασίες για τις οφειλές που δεν 
υπερΡαίνουν ένα ανώτατο όριο, το 
οποίο δεν δύναται να είναι 
χαμηλότερο των 20.000 ECU. Οι 
διαδικασίες αυτές προρλέπουν απλές 
και ολιγοδάπανες μεθόδους 
προσφυγής στη δικαιοσύνη για την 
εξόφληση των οφειλών. 
Το ποσό αυχό μπορεί, εν ανάγκη, να 
χροποποιηθεί από χην Επιχροπή, σε 
συνάρτηση με τις μεταΡολές των 
οικονομικών συνθηκών, σύμφωνα με 
τη διαδικασία του άρθρου 9. Αμετάρλητο 
Οι διαδικασίες αυχές πρέπει να είναι 
σχη διάθεση των πιστωτών από όλα 
χα κράτη μέλη, ανεξαρτήτως του 
τόπου κατοικίας τους. Αμετάρλητο 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΚΕΦΑΛΑΙΟ III 
Άρθρο 7 Άρθρο 7 
Διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις Διαφάνεια στις δημόσιες συμβάσεις 
Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα 
συμΡατικά τεύχη των δημοσίων 
συμΡάσεων περιλαμΡάνουν ακρφή 
και λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις 
περιόδους και τις προθεσμίες 
πληρωμής που εφαρμόζουν οι 
αναθέτουσες αρχές. Ιδιαίτερα, 
καθορίζονται χρονικά όρια για την 
ολοκλήρωση των διοικητικών 
διατυπώσεων που προηγούνται της 
πληρωμής, όπως είναι οι διαδικασίες 
παραλαΡής των δημοσίων έργων. 
Άρθρο 8 Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα 
συμΡατικά τεύχη των δημοσίων 
συμΡάσεων περιλαμΡάνουν ακρφή 
και λεπτομερή στοιχεία σχετικά με τις 
ημερομηνίες (προθεσμίες) 
υπερημερίας και τις προθεσμίες 
πληρωμής που εφαρμόζουν οι 
αναθέτουσες αρχές, ακόμα και όχαν 
αυχές οι ημερομηνίες (προθεσμίες) 
υπερημερίας και προθεσμίες 
πληρωμής καθορίζονχαι σε εκ χου 
νόμου οριζόμενους γενικούς 
συμΡαχικούς όρους. Ιδιαίχερα, 
καθορίζονχαι χρονικά όρια για την 
ολοκλήρωση χων διοικηχικών 
διαχυπώσεων που προηγούνχαι της 
πληρωμής, όπως είναι οι διαδικασίες 
παραλαΡής χων δημοσίων έργων. Η 
ίδια υποχρέωση διαφάνειας 
εφαρμόζεται στη σχέση αναδόχου-
υπεργολάΡου κατά την εκτέλεση 
δημοσίων έργων. 
Άρθρο 8 
21 
Ταχεία πληρωμή, προθεσμία 
εξόφλησης και αυτόματη 
τοκοφορία Ταχεία πληρωμή, ημερομηνία 
(προθεσμία) υπερημερίας και 
αυτόματη τοκοφορία 
Τα κράχη μέλη διασφαλίζουν όχι: Τα κράχη μέλη διασφαλίζουν όχι: 
1. η προθεσμία εξόφλησης χων 
συμΡαχικών οφειλών από χις αρχές, 
όπως ορίζεχαι σχο άρθρο 3, 
παράγραφος 1, σχοιχεία (α) και (Ρ) 
δεν υπερΡαίνει χις 60 ημερολογιακές 
ημέρες· η συμΡαχικά καθοριζόμενη 
προθεσμία δεν μπορεί σε καμία 
περίπχωση να υπερΡαίνει αυχή τη 
μέγιστη προθεσμία πληρωμής· 1. η προθεσμία υπερημερίας για 
την εξόφληση των συμΡατικών 
οφειλών από τις αναθέτουσες αρχές, 
όπως ορίζεται στο άρθρο 3, 
παράγραφος 1, στοιχεία α) έως γ), δεν 
υπερΡαίνει τις 45 ημερολογιακές 
ημέρες, εκτός εάν η αξία της 
σύμΡασης υπερΡαίνει τα 100.000 Ecu, 
οπότε η μέγιστη προθεσμία 
υπερημερίας θα είναι 60 
ημερολογιακές ημέρες· η συμΡατικά 
καθοριζόμενη προθεσμία δεν μπορεί 
σε καμία περίπτωση να υπερΡαίνει 
αυτές τις μέγιστες προθεσμίες 
υπερημερίας· σε μια δημόσια 
σύμΡαση, ο κύριος ανάδοχος πρέπει 
να εξασφαλίσει για τον υπεργολάΡο 
και τους προμηθευτές όρους οι οποίοι 
είναι τουλάχισχον εξίσου ευνοϊκοί με 
εκείνους που προέρλεψε η 
αναθέχουσα αρχή για χον κύριο 
ανάδοχο-
Προκειμένου να διασφαλίζονχαι για 
χους προμηθευχές και χους 
υπεργολάΡους οι όροι αυχοί, ο κύριος 
ανάδοχος υποχρεούχαι να παρέχει 
εγγύηση υπέρ του προμηθευτή ή του 
υπεργολάΡου που να διασφαλίζει την 
πληρωμή όλων των οφειλόμενων 
ποσών. Η εν λόγω εγγύηση είναι 
εκτελεστή αμέσως μεχά χην 
παρέλευση 60 ημερολογιακών 
ημερών από την ημερομηνία 
υποΡολής του τιμολογίου από τον 
προμηθευτή ή χον υπεργολάΡο σχον 
κύριο ανάδοχο. 
2. ο πιστωτής δικαιούται να 
(Απαιτήσει τόκους από την αρχή για 
κάθε ποσό που του οφείλεται και δεν 
του έχει καταρληθεί έως την 
ημερομηνία λήξης της προθεσμίας 
πληρωμής. Ο τόκος υπολογίζεται 2. ο πιστωτής δικαιούται να 
απαιχήσει χόκους από την αναθέχουσα 
αρχή για κάθε ποσό που χου οφείλεχαι 
και δεν χου έχει καχαρληθεί έως χην 
ημερομηνία λήξης χης προθεσμίας 
υπερημερίας. Ο χόκος υπολογίζεχαι 
22 
orccoq opi^sxai axo dpGpo 3, 
rcapdypacpoq 1, axoixsia (8) Kai (E) Kai 
KaxaPdX^Exai auxoLiaxa arc6 xrjv ap^rj 
Xcopiq va xPsiaC£Tai va rcpopArjOsi 
axsxiKfj a^icoarj arc6 xov rciaxcoxfj-
3- ^ aPfl1 $sv SiKaiouxai va 
^rjxfjasi f| va arcaixf|a£i arco xov 
rciaxcoxfj va rcapaixr|0£i arco 
orcoioSfjrcoxE arco xa SucaubLiaxd xou 
rcou avacpspovxai axo rcapov dpOpo. 
KE<I>AAAIO IV 
ApOpo 9 
H ETClTpOTtfj 
Tia xrjv srcavE^Exaarj xrjq Asixoupyiaq 
xr|q rcapouaaq oSrjyiaq Kai iSicoq yia 
xiq rc£pircxcba£iq rcou avacpspovxai axo 
dpGpo 3, rcapdypacpoq 2, Kai axo 
dpOpo 6, rj Ercixporcfj srciKOupEixai arco 
Liia srcixporcfj auLipouXsuxiKou 
XapaKxfjpa xrjv orcoia arcoxs^ouv 
avxircpoacorcoi xcov Kpaxcbv LIEXCOV Kai 
xrjq orcoiaq rcpOESpsusi o 
avxircpoacorcoq xrjq Ercixporcf|q. 
0 avxircpoacorcoq xrjq Ercixporcfjq 
urcoPdXlEi axrjv EV Xoyco Ercixporcfj 
axs8io xcov Lisxpcov rcou rcpOKEixai va 
>-TJCp0OUV. H OULlP0UA£UXlKf| E7nxporcf| 
SiaxurccbvEi xr| yvcoLir| xrjq yia xo 
OXESIO auxo Lisaa ae rcpoOsaLiia xrjv 
orcoia Lircopsi va opiaEi o rcpoESpoq 
avdA,oya LIE XOV srcsiyovxa xapaKxf|pa 
xou ^rjxfjLiaxoq, rcpopaivovxaq, EV 
avdyKTj, aE vj/rjcpocpopia. 
H yvwLirj KaxaxcopiC^Exai axa 
rcpaKxiKd. ErcircXsov, Kd0£ Kpdxoq 
LisA-oq EXEI xo SiKaicoLia va ^rjxfjasi va 
Kaxaxcopiaxsi rj yvcbLiri xou axa 
rcpaKxiKd. 
H Ercixporcf| AxxLipdvsi iSiaixspa orccoq opi^Exai axo dpOpo 3, 
rcapdypacpoq 1, axoixsia (Q Kai (rj) Kai 
KaxapdXlsxai auxoLiaxa arc6 xrjv 
avaGsxouaa apxn, X<opiq va xpeuxCsxai 
va rcpopXrjGsi axsxiicf| a^icoarj arco xov 
rciaxcoxf|-
3. η αναθέχουσα αρχή δεν 
5ικαιούχαι να ζηχήσει ή να απαντήσει 
από χον πισχωχή να παραιχηθεί από 
οποιοδήποχε από χα 8ικαιώμαχά χου. 
Oμoίωq, ούχε ο πισχωχής δικαιούχαι 
να ζηχήσει ή να απαντήσει από χους 
προμηθευχές ή υπεργολάβους χου να 
παραιτηθούν από χα δικαιώμαχα αυχά. 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV 
Άρθρο 9 
Η επιτροπή 
Αμεχάρληχο 
23 orccoq opi^sxai axo dpOpo 3, 
rcapdypacpoq 1, axoixsia (8) Kai (E) Kai 
KaxaPdX^Exai auxoLiaxa arc6 xrjv apxn 
Xcopiq va xPsiaC£Tai va rcpopArjOsi 
axsxiKfj a^icoarj arc6 xov rciaxcoxfj-
3- ^ aPfl1 $sv SiKaiouxai va 
^rjxfjasi f| va arcaixf|a£i arco xov 
rciaxcoxfj va rcapaixr|0£i arco 
orcoioSfjrcoxE arco xa SucaubLiaxd xou 
rcou avacpEpovxai axo rcapov dpOpo. 
KE<I>AAAIO IV 
ApOpo 9 
H ETClTpOTtfj 
Tia xrjv ErcavE^sxaarj xrjq Asixoupyiaq 
xr|q rcapouaaq oSrjyiaq Kai iSicoq yia 
xiq rcEpircxcbaEiq rcou avacpspovxai axo 
dpOpo 3, rcapdypacpoq 2, Kai axo 
dpOpo 6, rj Ercixporcfj srciKOupEixai arco 
Liia srcixporcfj auja,pouXsuxiKou 
XapaKxfjpa xrjv orcoia anoxeXovv 
avxircpoacorcoi xcov Kpaxcbv LIEXCOV Kai 
xrjq orcoiaq rcpOESpsusi o 
avxircpoacorcoq xrjq Ercixporcf|q. 
0 avxircpoacorcoq xrjq Ercixporcfjq 
urcoPdXlEi axrjv EV Xoyco Ercixporcf| 
axs8io xcov Lisxpcov rcou rcpOKSixai va 
>-rjcp0ouv. H auLiPouA£uxiKf| Ercixporcf| 
Siaxurccbvsi xr| yvcbLiri xrjq yia xo 
axsSio auxo Lisaa ae rcpoOsaLiia xrjv 
orcoia Lircopsi va opiaEi o rcpoESpoq 
avdA,oya LIE XOV srcsiyovxa xapaKxf|pa 
xou ^rjxfjLiaxoq, rcpopaivovxaq, EV 
avdyKTj, aE vj/rjcpocpopia. 
H yvroLirj Kaxaxcopit^sxai axa 
rcpaKxiKd. ErcircXsov, Kd0£ Kpdxoq 
LisX-oq EXSI xo SiKaicoLia va ^rjxfjasi va 
Kaxaxcopiaxsi rj yvcbLiri xou axa 
rcpaKxiKd. 
H Ercixporcf| XxxLipdvsi iSiaixspa orccoq opi^sxai axo dpOpo 3, 
rcapdypacpoq 1, axoixsia (Q Kai (rj) Kai 
KaxapdXlsxai auxoLiaxa arc6 xrjv 
avaOsxouaa apxn, X<opiq va xpeuxCsxai 
va rcpopXrjOsi axsxiicf| a^icoarj arco xov 
rciaxcoxfj-
3. η αναθέχουσα αρχή 8εν 
δικαιούχαι να ζηχήσει ή να απαντήσει 
από χον πισχωχή να παραιχηθεί από 
οποιοδήποχε από χα δικαιώμαχα χου. 
Ομοιας, ούχε ο πισχωχής δικαιούχαι 
να ζηχήσει ή να απαντήσει από χους 
προμηθευχές ή υπεργολάβους χου να 
παραιτηθούν από χα δικαιώμαχα αυχά. 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV 
Άρθρο 9 
Η επιτροπή 
Αμεχάρληχο 
23 
urcoijrr| xrj yvcbiirj xrjq ouLipou^EuxiKf|q 
srcixporcf|q Kai xrjv EvrjLiEpcbvEi yia xov 
xporco LIE xov orcoio EXfjcpOrj urc6\j/r| rj 
yvcbfirj auxfj. 
ApOpo 10 
Meracpopd oxo eocoxepiKO SiKaio 
1. Ta Kpdxrj JIEXTJ OEXOUV as iaxu 
xiq avayKaisq vojioOexiKEq, 
KavoviaxiKEq Kai SioiKrjxiKsq Siaxd^Eiq 
yia va aujiLiopcpcoOouv LIS XTTV 
rcapouaa oSriyia xo apyoxspo scoq xr|v 
31rj AEKSLippiou 2000. nXrjpocpopouv 
ajAEacoq xrjv Ercixporcfj axsxiKd. 
'Oxav xa Kpdxrj jis^r| Osarci^ouv 
xiq Siaxd^siq auxsq, fispifivouv cbaxs oi 
sv Xoyco Siaxd^siq va rcspisxouv 
rcaparcojircfj axrjv rcapouaa oSrjyia fj 
va auvoSsuovxai arco xsxoia 
rcaparcojircfj Kaxd xrjv Erciarjiirj 
SriLioaisuafj xouq. 0 xporcoq xrjq 
rcaparco|ircf|q KaOopic^sxai arco xa 
KpdXT| LIE^TJ. 
2. Ta Kpdxrj LLEXTJ Suvavxai va 
5iaxrjpf|aouv as iaxu fj va 06arciaouv 
Siaxd^Eiq auaxrjpoxspEq arco xiq 
Siaxd^siq rcou arcaixouvxai yia xr| 
auLiLiopcpcoarj LIS xr|v rcapouaa o5r|yia. 
3. Ta Kpdxrj JIEXTJ avaKoivcbvouv 
axrjv Ercixporcfj xo KEifisvo xcov 
Kupioxspcov VOLIOOSXIKCOV, 
KavoviaxiKcbv Kai SIOIKTJXIKCOV 
Siaxd^scov rcou 0Earci£ouv axov xoLisa 
xov orcoio Sisrcsi rj rcapouaa oSrjyia. 
ApOpo 11 
'Evap^n ioy(voq 
H rcapouaa oSrjyia apxi^si va laxusi 
xrjv EiKoaxfj rjLiepa Liexd xrj 
5rjLioai£uaf| xrjq axrjv Emarjptj 
Ecprj^epiSa rcov EvpcoKai'Kcbv 
Koivozrjrcov. Αρθρο 10 
Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο 
Αμεχάρληχο 
2. Τα κράχη μέλη 8ύνανχαι να 
8ιαχηρήσουν σε ισχύ ή να θεσπίσουν 
8ιαχάξεκ; που είναι suvoïKôxEpsq για 
χον πισχωχή από xiq 5ιaxάξειq που 
απαιχούνχαι για χη συμμόρφωση με 
χην παρούσα ο8ηγία. 
Αμεχάρληχο 
Άρθρο 11 
Έναρξη ισχύος 
Αμεχάρληχο 
24 urcoijrr| xr| yvcbLirj xrjq auLipou^EuxiKf|q 
srcixporcf|q Kai xrjv EvrjLiEpcbvEi yia xov 
xporco LIE xov orcoio EXfjcpOrj urc6\|/rj rj 
yvcbfirj auxfj. 
ApOpo 10 
Meracpopd oxo eocoxepiKO SiKaio 
1. Ta Kpdxrj JIEXTJ OEXOUV as iaxu 
xiq avayKaisq vojioOsxiKsq, 
KavoviaxiKEq Kai SioiKrjxiKsq Siaxd^siq 
yia va aujiLiopcpcoOouv LIE xr|v 
rcapouaa oSriyia xo apyoxspo scoq XTTV 
31rj AsKEjippiou 2000. nXrjpocpopouv 
ajisacoq xrjv Ercixporcfj axsxiKd. 
'Oxav xa Kpdxrj jiE^rj Osarci^ouv 
xiq Siaxd^siq auxsq, fispifivouv cbaxs oi 
sv Xoyco Siaxd^siq va rcspiExouv 
rcaparcojircfj axrjv rcapouaa oSrjyia fj 
va auvoSsuovxai arco xsxoia 
rcaparcojircfj Kaxd xrjv Erciarjfirj 
SrifioaiEuafj xouq. O xporcoq xrjq 
rcaparcojircf|q KaOopic^sxai arco xa 
KpdXT| LIE^TJ. 
2. Ta Kpdxrj JIEXTJ Suvavxai va 
5iaxrjpf|aouv as iaxu fj va 06arciaouv 
Siaxd^Eiq auaxrjpoxspEq arco xiq 
Siaxd^siq rcou arcaixouvxai yia xr| 
aujiLiopcpcoari LIS xr|v rcapouaa o5r|yia. 
3. Ta Kpdxrj fisXrj avaKoivcbvouv 
axrjv Ercixporcfj xo KEifisvo xcov 
Kupioxspcov VOLIOOSXIKCOV, 
KavoviaxiKcbv Kai SioiicrjxiKcbv 
Siaxd^scov rcou 0Earci£ouv axov xoLisa 
xov orcoio Sisrcsi rj rcapouaa oSrjyia. 
ApOpo 11 
'Evap^n ioy(voq 
H rcapouaa oSrjyia apxi^si va laxusi 
xrjv EiKoaxfj rjLiepa Liexd xrj 
5rjLtoai£uaf| xrjq axrjv Emarjprj 
E(pt]pLEpida rcov EvpcoTtaiKcbv 
Koivozrjrcov. Αρθρο 10 
Μεταφορά στο εσωτερικό δίκαιο 
Αμεχάρληχο 
2. Τα κράχη μέλη 8ύνανχαι να 
8ιαχηρήσουν σε ισχύ ή να θεσπίσουν 
8ιαχάξεκ; που είναι suvoïKôxEpsq για 
χον πισχωχή από xiq 5ιaxάξειq που 
απαιχούνχαι για χη συμμόρφωση με 
χην παρούσα ο8ηγία. 
Αμεχάρληχο 
Άρθρο 11 
Έναρξη ισχύος 
Αμεχάρληχο 
24 
ApOpo 12 
ArcoSeKxeq 
H rcapouaa o8rjyia arcsuOuvsxai axa 
Kpdxrj USXTJ. 
Bpu^sXXsq, 
Tia xo EupcorcaiKO KoivopouXio, Tia 
xo SufiPouXio, 
0 rcp6s8poq 0 rcp6s8poq Άρθρο 12 
Αποδέκτες 
Αμεχάρληχο 
25 ApOpo 12 
ArcoSeKxeq 
H rcapouaa oSrjyia arcsuOuvsxai axa 
Kpdxrj LtsXrj. 
Bpu^sXXsq, 
Tia xo EupcorcaiKO KoivopouXio, Tia 
xo SufiPouXio, 
0 rcp6s8poq 0 rcp6s8poq Άρθρο 12 
Αποδέκτες 
Αμεχάρληχο 
25 
napdprnna 
Kardtoyoq xov pijxpcov rcou 
avayvcapttjovrai arco xa Kpdrr| \iekr\ 
yia xouq OKorcouq xou dpOpou 4 
ES: "El vendedor conservara la 
propiedad de los bienes hasta el 
pago." 
DA: "Varen forbliver s^lgerens 
ejendom, indtil den erbetalt." 
DE: "Die Ware verbleibt bis zur 
Bezahlung im Eigentum des 
VerkSufers." 
EL: "0 rcco^rjxfjq rcapaKpaxsi xrjv 
KUpioxrjxa xcov ayaOcbv Lisxpi va 
E^ocpXTjOsi xo xiLirjLid xouq." 
EN: "The goods remain the property 
of the seller until payment." 
FR: "Les marchandises restent la 
propriiti du vendeur jusqu'au 
paiement." 
IT: "Le merci restano di proprietu 
del venditore fino al pagamento." 
NL: "De waren blijven tot de 
betaling eigendom van de verkoper." 
PT: "0 vendedor conservara a 
propriedade dos bens ati ao momento 
do pagamento." 
FI: "Tavara on myyjSn omaisuutta, 
kunnes kauppahinta on maksettu." 
SV: "Varorna fcprblir sSljarens 
egendom tills de betalats." ITapapTTma 
Κατάλογος των ρητρών που 
αναγνωρίζονται από τα κράτη μέλη 
για τους σκοπούς του άρθρου 4 
ES: "El vendedor conservara la 
propiedad de los bienes hasta el pago 
final." 
DA: "Varen forbliver 8ζ^εΓ6η8 
ejendom, indtil den er fuldstCndig 
betalt." 
DE: "Die Ware bleibt bis zur 
vollstàndigen Bezahlung im Eigentum 
des VerkSufers." 
EL: "0 πωλητής παρακραχεί χην 
κυριόχηχα χων αγαθών μέχρι χην 
πλήρη εξόφληση χου χιμήμαχος" 
ΕΝ: "The goods remain the property 
of the seller until fully paid." 
FR: "Les marchandises restent la 
propriiti du vendeur jusqu'au 
paiement complet." 
IT: "Le merci restano di proprietfj" 
del venditore fino al pieno 
pagamento." 
NL: "De waren blijven tot de 
volledige betaling eigendom van de 
verkoper." 
PT: "0 vendedor conservara a 
propriedade dos bens ati ao momento 
do pagamento final." 
FI: "Tavara on myyjan omaisuutta, 
kunnes kauppahinta on 
kokonaisuudessaan maksettu." 
SV: "Varorna fcprblir saljarens 
egendom tills de betalats helt och 
hsllet." 
26 napdprnna 
Kardtoyoq xov pnrpcbv rcou 
avayvcapttjovrai arco xa Kpdrr| \iekr\ 
yia xouq OKorcouq xou dpOpou 4 
ES: "El vendedor conservara la 
propiedad de los bienes hasta el 
pago." 
DA: "Varen forbliver sQgerens 
ejendom, indtil den erbetalt." 
DE: "Die Ware verbleibt bis zur 
Bezahlung im Eigentum des 
VerkSufers." 
EL: "0 rcco^rjxfjq rcapaKpaxsi xrjv 
KUpioxrjxa xcov ayaOcbv Lisxpi va 
£^o(pA,Tj0£i xo xiLirjLid xouq." 
EN: "The goods remain the property 
of the seller until payment." 
FR: "Les marchandises restent la 
propriiti du vendeur jusqu'au 
paiement." 
IT: "Le merci restano di proprietu 
del venditore fino al pagamento." 
NL: "De waren blijven tot de 
betaling eigendom van de verkoper." 
PT: "0 vendedor conservara a 
propriedade dos bens ati ao momento 
do pagamento." 
FI: "Tavara on myyjSn omaisuutta, 
kunnes kauppahinta on maksettu." 
SV: "Varorna fcprblir sSljarens 
egendom tills de betalats." IlapdpTiijia 
Κατάλογος των ρητρών που 
αναγνωρίζονται από τα κράτη μέλη 
για τους σκοπούς του άρθρου 4 
ES: "El vendedor conservara la 
propiedad de los bienes hasta el pago 
final." 
DA: "Varen forbliver 8ζ^εΓ6η8 
ejendom, indtil den er fuldstCndig 
betalt." 
DE: "Die Ware bleibt bis zur 
vollstàndigen Bezahlung im Eigentum 
des VerkSufers." 
EL: "0 πωληχής παρακραχεί χην 
κυριόχηχα χων αγαθών μέχρι χην 
πλήρη εξόφληση χου χιμήμαχος" 
ΕΝ: "The goods remain the property 
of the seller until fully paid." 
FR: "Les marchandises restent la 
propriiti du vendeur jusqu'au 
paiement complet." 
IT: "Le merci restano di proprietfj 
del venditore fino al pieno 
pagamento." 
NL: "De waren blijven tot de 
volledige betaling eigendom van de 
verkoper." 
PT: "0 vendedor conservara a 
propriedade dos bens ati ao momento 
do pagamento final." 
FI: "Tavara on myyjan omaisuutta, 
kunnes kauppahinta on 
kokonaisuudessaan maksettu." 
SV: "Varorna fcprblir saljarens 
egendom tills de betalats helt och 
hsllet." 
26 
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 
ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 
με ιδιαίχερη αναφορά σχις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (MME) 
Τίχλος χης πρόχασης: Τροποποιημένη πρόχαση οδηγίας χου Ευρωπαϊκού ΚοινοΡουλίου 
και χου ΣυμΡουλίου για χην καχαπολέμηση χων καθυσχερήσεων 
πληρωμών σχις εμπορικές συναλλαγές 
Κωδικός εγγράφου: 98016. 
Η ΠΡΟΤΑΣΗ 
Λ Με βάση την αρχή της επικουρικότητας, γιατί είναι απαραίτητη η θέσπιση κοινοτικής 
νομοθεσίας στον εν λόγω τομέα και ποιοι είναι οι βασικοί στόχοι της; 
Η παρούσα πρόχαση περιλαμράνει μια δέσμη μέχρων για χην καχαπολέμηση χων 
καθυσχερήσεων πληρωμών σχις εμπορικές συναλλαγές σχην Ευρωπαϊκή Κοινόχηχα. 
Τα εφαρμοζόμενα μέχρα ισχύουν για όλες χις καθυσχερήσεις πληρωμών που 
σημειώνονχαι μεχαξύ επιχειρήσεων, αφενός, και μεχαξύ χου δημόσιου χομέα και 
xcov επιχειρήσεων, αφεχέρου. Ισχύουν για όλες χις επιχειρήσεις, 
συμπεριλαμΡανομένων χων επιχειρήσεων εχαιρικής και μη εχαιρικής νομικής 
μορφής καθώς και χων αυχοαπασχολούμενων, που πληρούν χον ορισμό χης 
«επιχείρησης» ο οποίος περιλαμΡάνεχαι σχο άρθρο 2(1). 
Γενικός σχόχος χης πρόχασης είναι να ενθαρρυνθεί η χήρηση χων συμΡαχικών 
περιόδων πληρωμής, γεγονός που θα ωφελήσει όλες ανεξαιρέχως χις επιχειρήσεις. Η 
πρόχαση παρέχει ένα νομικό πλαίσιο που λειχουργεί αποχρεπχικά για χους 
κακοπληρωχές, παρέχει χο δικαίωμα σχους πισχωχές να ζηχούν ικανοποιηχική 
αποζημίωση σε περίπχωση καθυσχέρησης χης οφειλόμενης πληρωμής και, χέλος, 
θέχει σχη διάθεση χων πισχωχών χαχείες, αποχελεσμαχικές και μη δαπανηρές 
διαδικασίες για χην είσπραξη χων οφειλόμενων ποσών. Τέλος, προρλέπονχαι ειδικά 
μέχρα για χη Ρελχίωση χων διαδικασιών πληρωμής που εφαρμόζουν οι δημόσιες 
αρχές. 
Από έγκυρα σχοιχεία προκύπχει όχι οι καθυσχερήσεις πληρωμών εμποδίζουν χην 
ομαλή λειχουργία χης εσωχερικής αγοράς.21 Οι πρακχικές πληρωμής που 
εφαρμόζονχαι σχην Κοινόχηχα παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές, γεγονός που 
αποθαρρύνει χις επιχειρήσεις από χο να δρασχηριοποιούνχαι σχις διασυνοριακές 
συναλλαγές. Οι διαφορές που υπάρχουν σε επίπεδο εθνικών νομοθεσιών όσον 
αφορά χις καθυσχερήσεις πληρωμών, οι διαφορεχικές διαδικασίες ένδικης 
προσχασίας και οι διαφορεχικές προσεγγίσεις που εφαρμόζονχαι σε θέμαχα 
αποζημίωσης για χις δαπάνες που προκύπχουν από χην είσπραξη οφειλών, 
λειχουργούν και αυχές ανασχαλχικά για χις διασυνοριακές συναλλαγές. Τέλος, οι 
21 Βλέπε για παράδειγμα την έρευνα «European Payment Habits Survey 1996», Intrum Justitia, 
Αμστερνταμ, Απρίλιος 1997. 
27 
διαφορές σχις προθεσμίες πληρωμής και χα προρλήμαχα από χις καθυσχερήσεις 
πληρωμών υπονομεύουν την ανχαγωνισχικόχηχα χων επιχειρήσεων22. 
Με χη σύσχαση για χις προθεσμίες πληρωμών σχις εμπορικές συναλλαγές23, που 
εξέδωσε η Επιχροπή χο 1995, δόθηκε σχα κράχη μέλη η ευκαιρία να 
ανχιμεχωπίσουν χο πρόρλημα αυχό μόνα χους, χωρίς να θεσπισχεί κάποιο 
δεσμευχικό νομικό μέσο. Ωσχόσο, η έκθεση χης Επιχροπής που εκδόθηκε χον Ιούλιο 
χου 1997 καχαλήγει σχο συμπέρασμα όχι χα κράχη μέλη δεν έλαΡαν χα απαραίχηχα 
μέχρα και όχι πρέπει να προχαθούν περαιχέρω μέχρα για χη μείωση χων 
καθυσχερήσεων πληρωμών σχην Κοινόχηχα, όπως, π.χ., η έκδοση οδηγίας24. Από χις 
χελευχαίες σχαχισχικές προκύπχει επίσης όχι χο πρόρλημα χων καθυσχερήσεων 
πληρωμών δεν αμΡλύνθηκε σε πολλά κράχη μέλη, παρά χην έκδοση χης σύσχασης 
χης Επιχροπής25. 
Λόγω χης ανεπαρκούς δράσης χων κραχών μελών και χων συνεχιζόμενων 
αρνηχικών συνεπειών που έχουν οι καθυσχερήσεις πληρωμών σχην ομαλή 
λειχουργία χης ενιαίας αγοράς, κρίνεχαι πλέον σκόπιμη η πρόχαση ενός δεσμευχικού 
μέσου με χη μορφή οδηγίας. ΛαμΡανομένης υπόψη χης αρχής χης επικουρικόχηχας, 
σύμφωνα με χο άρθρο 3Β χης Συνθήκης, είναι πλέον προφανές όχι ο σχόχος χης 
μείωσης χων καθυσχερήσεων πληρωμών σχο εσωχερικό χης ενιαίας αγοράς δεν 
μπορεί να επιχευχθεί ικανοποιηχικά εάν χα κράχη μέλη ενεργούν μεμονωμένα και 
για χο λόγο αυχό θα πρέπει να ληφθούν μέχρα σε κοινοχικό επίπεδο. 
ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΟΣ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ 
2. Ποιες επιχειρήσεις πρόκειται να επηρεάσει η πρόταση; 
Η συγκεκριμένη πρόχαση πρόκειχαι να επηρεάσει όλες γενικά χις επιχειρήσεις σε 
δύο περιπχώσεις: 
α) Σχην περίπχωση που μια επιχείρηση πληρώνεχαι καθυσχερημένα από μια 
άλλη επιχείρηση· 
Ρ) Σχην περίπχωση που μια επιχείρηση πληρώνει καθυσχερημένα μια άλλη 
επιχείρηση. 
Σύμφωνα με ορισμένες έρευνες, σχις χώρες χου ΕΟΧ26 υπάρχουν μεγάλες 
διακυμάνσεις μεχαξύ χων συμΡαχικών προθεσμιών πληρωμής και χου πραγμαχικού 
χρόνου πληρωμής. Οι μεγαλύχερες μέσες προθεσμίες πληρωμής παραχηρούνχαι 
σχην Ελλάδα, σχην Πορχογαλία και σχην Ιχαλία. Οι μικρόχερες μέσες προθεσμίες 
πληρωμής παραχηρούνχαι σχη ΝορΡηγία, σχη Φινλανδία και σχη Σουηδία. Οι χώρες 
με χις μεγαλύχερες καθυσχερήσεις πληρωμών (αριθμός ημερών που μεσολαρούν 
από χη συμΡαχική προθεσμία πληρωμής έως χον πραγμαχικό χρόνο πληρωμής) είναι 
η Πορχογαλία, η Ιχαλία, χο Βέλγιο, η Ελλάδα, οι Κάχω Χώρες και χο Ηνωμένο 
Βασίλειο. 
22 Βλέπε έκθεση της Επιτροπής για τις καθυστερήσεις πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές, ΕΕ αριθ.Ο 
216, 17.7.1997, σ. 10, ιδίως τμήματα 3.1 και 3.2. 
23 ΕΕ αριθ. L 127, 10.6.1995, σ.19. 
24 ΕΕαριθ. C 216, 17.7.1997, τμήματα 2.1 και 4. 
25 ΕΕαριθ. C 216, 17.7.1997, τμήμα 2.2. 
26 Βλέπε σύνοψη πρόσφατων στατιστικών στην ΕΕ αριθ. C 216, 17.7.1997, τμήμα 2.2. 
28 
Οι χομείς οι οποίοι παρουσιάζουν, τις περισσόχερες φορές, χα υψηλόχερα ποσοσχά 
σχις καθυσχερήσεις πληρωμών σχην Ευρώπη, είναι ο καχασκευασχικός χομέας, ο 
δημόσιος χομέας, ο χομέας χων μεχαφορών/διοικηχικής μέριμνας, ο χομέας χων 
λιανικών/χονδρικών πωλήσεων και ο πρωτογενής χομέας. Ανχίθεχα, οι χομείς με χα 
υψηλόχερα ποσοσχά χήρησης χων προθεσμιών πληρωμής είναι ο 
χραπεζικός/ασφαλισχικός χομέας, η χημική Ριομηχανία και οι χηλεπικοινωνίες27. 
Οι πελάχες οι οποίοι χείνουν, σε ολόκληρη χην Ευρώπη, να καθυσχερούν 
περισσόχερο χις πληρωμές χους είναι οι μεγάλες επιχειρήσεις, ακολουθούμενες από 
χο δημόσιο χομέα και χις μικρές επιχειρήσεις. Οι μεγάλες επιχειρήσεις 
καχαγράφονχαι ως οι πελάχες οι οποίοι παρουσιάζουν χις μεγαλύχερες 
καθυσχερήσεις σχις πληρωμές (32% χων περιπχώσεων σχην ΕΕ καχά μέσο όρο), 
ενώ χα σχετικά ποσοσχά είναι ιδιαίχερα υψηλά σχην Ισπανία (49%) και σχην Ιχαλία 
(41 %).28 
Από μια έρευνα που πραγμαχοποιήθηκε χο 1994 για χο Ηνωμένο Βασίλειο, 
προκύπχει ότι χα υψηλόχερα επίπεδα καθυστερήσεων πληρωμών παρατηρούνται 
στο Ριομηχανικό τομέα, στον κατασκευαστικό τομέα και στον τομέα των χονδρικών 
πωλήσεων, ενώ τα χαμηλότερα επίπεδα καθυστερήσεων πληρωμών εντοπίζονται 
στον τομέα των λιανικών πωλήσεων, στον πρωτογενή τομέα και στον τομέα των 
μεταφορών29. Υπάρχουν επίσης σημαντικές περιφερειακές διαφορές. Από μια άλλη 
πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε για το Ηνωμένο Βασίλειο, επιΡεΡαιώνεται 
ότι ο Ριομηχανικός τομέας έχει το ρεκόρ στη μη τήρηση των προθεσμιών πληρωμής 
(14% έγκαιρων πληρωμών), ενώ ακολουθούν ο κατασκευαστικός τομέας (20,4%) 
και ο τομέας των χονδρικών πωλήσεων (20,6%). Το ρεκόρ στην τήρηση των 
προθεσμιών πληρωμής κατέχει με μεγάλη διαφορά ο τομέας των 
χρηματοοικονομικών υπηρεσιών (31,6%)30. Από την έρευνα προκύπτει, επίσης, ότι 
ο αριθμός των μικρών επιχειρήσεων που πληρώνουν έγκαιρα τους λογαριασμούς 
τους είναι διπλάσιος από τον αριθμό των μεγαλύτερων επιχειρήσεων (23,2% των 
μικρών επιχειρήσεων πληρώνουν έγκαιρα τους λογαριασμούς τους σε σύγκριση με 
το 13,8% των μεσαίων επιχειρήσεων και το 9,7% των μεγάλων επιχειρήσεων). 
Στη Γαλλία, οι καθαροί δανειολήπτες (δηλαδή εκείνοι που ωφελούνται κυρίως απύ 
τις εμπορικές πιστώσεις) συγκεντρώνονται στον τομέα των λιανικών πωλήσεων, και 
ιδιαίτερα στον τομέα της ευρείας διανομής τροφίμων, και στους τομείς των 
χονδρικών πωλήσεων, της αυτοκίνητοΡιομηχανίας και των πωλήσεων/επισκευών 
αυτοκινήτων31. Οι εμπορικές πιστώσεις απορροφώνται, κυρίως, από τις μεγάλες 
επιχειρήσεις, δεδομένου ότι το 43% από αυτές λαμΡάνεται από επιχειρήσεις που 
απασχολούν περισσότερους από 500 εργαζομένους και το 31% από επιχειρήσεις 
που απασχολούν περισσότερους από 2.000 εργαζομένους. Οι καθαροί δανειοδότες 
είναι διεσπαρμένοι σε πολλούς και διάφορους τομείς, αλλά εντοπίζονται κυρίως 
στον τομέα της παραγωγής αγαθών ενδιάμεσης κατανάλωσης και μηχανολογικού 
εξοπλισμού, στον τομέα των χονδρικών πωλήσεων και στον τομέα της παροχής 
υπηρεσιών σε επιχειρήσεις. Το 57% των εμπορικών πιστώσεων χορηγείται από 
27 «European Payment Habits Survey 1996», Intrum Justitia, Αμστερνταμ, Απρίλιος 1997. 
28 «European Business Survey», Grant Thornton International Business Strategies Ltd., άνοιξη 1997, σ. 
25. 
29 Forum of Private Business, Λονδίνο, 31 Μαρτίου 1994. 
30 Survey of the payment performance in Britain, Dun & Bradstreet, Λονδίνο, Οκτώβριος 1997. 
31 Observatoire des dilais de paiement, πέμπτη έκθεση, Παρίσι, Σεπτέμβριος 1997, σ. 10. 
29 
επιχειρήσεις που απασχολούν λιγότερους από 500 εργαζομένους. Οι πρόσφατες 
τάσεις στις εμπορικές πιστώσεις έχουν ευνοήσει τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις εις 
βάρος των MME. Αυτό επιβεβαιώνεται από μια πρόσφατη μελέτη της Experian για 
τη βρετανική αγορά, από την οποία προέκυψε ότι οι μεγάλες εταιρείες καθυστερούν 
περισσότερο την εξόφληση των τιμολογίων τους (πάνω από 23,3% σε σχέση με το 
μέσο όρο), ενώ οι μικρές επιχειρήσεις πληρώνουν γρηγορότερα.32 
Τέλος, στην Ισπανία αναφέρεται ότι υπάρχουν οξύτατα προβλήματα στον 
κατασκευαστικό τομέα, δεδομένου ότι οι μέσες προθεσμίες πληρωμής από τις 
μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες προς τις MME που παρέχουν κατασκευαστικά 
υλικά φθάνουν τις 215 ημέρες33. Αναφέρεται εξάλλου ότι υπάρχουν πολύ 
σημαντικά προβλήματα εξόφλησης λογαριασμών για τους προμηθευτές 
υγειονομικού εξοπλισμού σε δημόσια νοσοκομεία στην Ιταλία (μέση προθεσμία 
πληρωμής 307 ημέρες), στην Ισπανία (305 ημέρες), καθώς και στην Πορτογαλία και 
στην Ελλάδα, με σημαντικές περιφερειακές διακυμάνσεις34. 
Η πρόταση θα θέσει, επίσης, νέες απαιτήσεις προκειμένου να διασφαλίζεται η 
έγκαιρη πληρωμή από τις δημόσιες αρχές σε όλα τα κράτη μέλη. Οι στατιστικές που 
δημοσιεύει η CreditReform δείχνουν σταθερά ότι οι δημόσιες αναθέτουσες αρχές 
καθυστερούν περισσότερο την εξόφληση των τιμολογίων τους απ'ό,τι οι ιδιωτικές 
επιχειρήσεις. Π.χ., στην Αυστρία, το ποσοστό των επιχειρήσεων που πληρώνονται 
μετά από περισσότερες από 60 ημέρες ανέρχεται σε 28,8% όταν ο οφειλέτης είναι 
δημόσιος φορέας, ενώ το ποσοστό αυτό μειώνεται σε 16% όταν ο οφειλέτης είναι 
ιδιωτικός φορέας35. Η μελέτη της Experian επιβεβαιώνει το γεγονός ότι οι δημόσιοι 
οργανισμοί κοινής ωφέλειας είναι οι χειρότεροι κακοπληρωτές στο Ηνωμένο 
Βασίλειο36. Επιπλέον, υπάρχουν στοιχεία που δείχνουν ότι οι δημόσιες αναθέτουσες 
αρχές μεταχειρίζονται τις μικρότερες επιχειρήσεις, και ιδίως τις βιοτεχνικές, ακόμη 
χειρότερα απ'ό,τι τις άλλες MME37. 
3. Τι οφείλουν να πράξουν οι επιχειρήσεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την 
πρόταση; 
Όσον αφορά γενικά τις επιχειρήσεις, οι διατάξεις της πρότασης που αφορούν την 
αποζημίωση σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής (άρθρο 3), προβλέπουν τη 
θέσπιση νέων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να 
σέβονται αυτά τα νέα δικαιώματα και υποχρεώσεις, με τα οποία επιδιώκεται η 
παροχή κατάλληλης αποζημίωσης στους πιστωτές που εξοφλούνται με 
καθυστέρηση και η αποτροπή των κακοπληρωτών από το να πληρώνουν με 
καθυστέρηση. Ταυτόχρονα, η τροποποιημένη πρόταση σέβεται σε μεγάλο βαθμό 
την αρχή της ελευθερίας των συμβάσεων, ούτως ώστε τα μέρη που υπογράφουν μια 
σύμβαση να παραμένουν ελεύθερα να διαπραγματεύονται, π.χ., την προθεσμία 
εξόφλησης (ημερομηνία υπερημερίας) και το επιτόκιο των τόκων υπερημερίας και 
να καταλήγουν σε σχετική συμφωνία. 
32 News release of 16.7.1998, Experian, Nottingham. 
33 Συνομοσπονδία προμηθευτών κατασκευαστικών υλικών, έκθεση για την ισπανική κατασκευαστική 
βιομηχανία, Μαδρίτη, Σεπτέμβριος 1996. 
34 Ευρωπαϊκή ένωση κατασκευαστών διαγνωστικού εξοπλισμού, Οκτώβριος 1997. 
35 "Wirtschaftslage Mittelstand in Oesterreich, Frohjahr 1998", Creditreform, Βιέννη 1998, σ. 12-13. 
36 News release of 16.7.1998, Experian, Nottingham. 
37 "Wirtschaftslage Handwerk, Frohjahr 1998", Creditreform, Neuss 1998, σ. 20. 
30 
Ωστόσο, αν επιλέξουν προθεσμία εξόφλησης (ημερομηνία υπερημερίας) 
μεγαλύτερη των 45 ημερολογιακών ημερών, η τροποποιημένη πρόταση υποχρεώνει 
τον αγοραστή να παράσχει στον πωλητή εγγυημένη συναλλαγματική [άρθρο 
3(1 )(δ)]. Το κόστος που συνεπάγεται η παροχή αυτής της συναλλαγματικής βαρύνει 
τον αγοραστή. Πιστεύεται ότι η διάταξη αυτή θα μειώσει σημαντικά τον αριθμό των 
συμβάσεων στις οποίες προβλέπονται τέτοιες μεγάλες προθεσμίες πληρωμής. 
Πράγματι, η μέση συμβατική περίοδος πληρωμής των έξι «καλύτερων» κρατών 
μελών είναι μόνο 25 ημέρες. Ο κοινοτικός μέσος όρος είναι 39 ημέρες. Κατά 
συνέπεια, περίοδοι πληρωμής μεγαλύτερες των 45 ημερών πρέπει να θεωρούνται ως 
εξαίρεση και να περιορίζονται σε έναν πολύ μικρό αριθμό περιπτώσεων. Ωστόσο, 
όπου υπάρχουν, δεν είναι συνήθως απαραίτητες για την εξέταση του τιμολογίου ή 
της ποιότητας των αγαθών και των υπηρεσιών που παρέχονται. Τείνουν, μάλλον, να 
αντανακλούν τη μεγαλύτερη αγοραστική δύναμη την οποία διαθέτει ο αγοραστής, ο 
οποίος επιθυμεί να λάβει εμπορική πίστωση από τον προμηθευτή του· ως εκ τούτου, 
κρίνεται εύλογο να θεσπιστεί διάταξη που να επιρρίπτει στον αγοραστή το κόστος 
έκδοσης της συναλλαγματικής. 
Η τροποποιημένη πρόταση υποχρεώνει επίσης τον κύριο ανάδοχο μιας δημόσιας 
σύμβασης να παράσχει εγγύηση στους υπεργολάβους και τους προμηθευτές του ότι 
θα πληρωθούν εντός 60 ημερών για όλα τα ποσά που τους οφείλονται. Η 
υποχρέωση αυτή αντανακλά το γεγονός ότι οι υπεργολάβοι και οι προμηθευτές 
εξαρτώνται από τον κύριο ανάδοχο, ο οποίος πρέπει να εμποδίζεται να 
εκμεταλλεύεται την πλεονεκτική του θέση για να εξασφαλίζει ασυνήθιστα μεγάλες 
περιόδους εμπορικής πίστωσης δαπάναις των υπεργολάβων και των προμηθευτών 
του. Πιστεύεται ότι η διάταξη αυτή θα μειώσει σημαντικά τον αριθμό των 
περιπτώσεων στις οποίες οι προμηθευτές και οι υπεργολάβοι πτωχεύουν εξ αιτίας 
του γεγονότος ότι ο κύριος ανάδοχος καθυστερεί υπερβολικά την εξόφληση της 
οφειλής του. 
Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες παραβιάζονται οι συμβατικές υποχρεώσεις ή οι 
νόμιμες απαιτήσεις πληρωμής, οι επιχειρήσεις οι οποίες εξοφλούνται με 
καθυστέρηση θα είναι σε θέση να διεκδικήσουν αποζημίωση και οι επιχειρήσεις οι 
οποίες εξοφλούν τις οφειλές τους με καθυστέρηση θα υποχρεούνται να καταβάλουν 
αποζημίωση με τη μορφή τόκων υπερημερίας και θα επιβαρύνονται για όλα τα 
έξοδα που σχετίζονται με την είσπραξη των οφειλών, όπως δικηγορικά και 
διοικητικά έξοδα. 
Οι τόκοι υπερημερίας θα «τρέχουν» αυτομάτως, χωρίς ο πιστωτής να χρειάζεται να 
αποστείλει σχετική επιστολή υπόμνησης [άρθρο 3, παράγραφος 1(ζ)]. Η διάταξη 
αυτή θα έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση του διοικητικού φόρτου των επιχειρήσεων 
σε εκείνα τα κράτη μέλη (π.χ. Βέλγιο) στα οποία απαιτείται, προς το παρόν, η 
αποστολή επιστολής υπόμνησης. 
Η ομοιόμορφη ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας (άρθρο 4) θα περιορίσει το 
διοικητικό φόρτο εργασίας των επιχειρήσεων οι οποίες χρησιμοποιούν ρήτρες 
παρακράτησης της κυριότητας, ιδιαίτερα όσον αφορά τις εξαγωγές. Όπως έχουν 
σήμερα τα πράγματα, οι εξαγωγείς ενδέχεται να χρειάζονται μια ειδική ρήτρα 
παρακράτησης της κυριότητας για κάθε κράτος μέλος προς το οποίο εξάγουν τα 
εμπορεύματα τους, προκειμένου να τηρούν τις διαφορετικές νομικές απαιτήσεις που 
ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος. Η κατάσταση αυτή δημιουργεί πρόσθετο φόρτο 
εργασίας για τις επιχειρήσεις. Στο εξής οι επιχειρήσεις θα μπορούν να 
31 
χρησιμοποιούν μια ενιαία ρήτρα παρακράτησης κυριότητας χρησιμοποιώντας ένα 
από τα υποδείγματα που περιλαμβάνονται στην πρόταση ή κάποιο ισοδύναμο με 
αυτά. Σε ορισμένα κράτη μέλη, η κατάργηση της υποχρέωσης των επιχειρήσεων να 
τηρούν ορισμένες τυπικές απαιτήσεις, όπως η πρωτοκόλληση της σύμβασης ή η 
χρησιμοποίηση συμβολαιογράφου, θα περιορίσει σημαντικά τις δαπάνες νομικού 
και διοικητικού χαρακτήρα. Σε πρώτη φάση, οι επιχειρήσεις ίσως χρειαστεί να 
τροποποιήσουν την τυποποιημένη σύμβαση ή τις επιμέρους συμβάσεις που 
χρησιμοποιούν, προκειμένου να επιτύχουν τη συμμόρφωση τους με την ομοιόμορφη 
ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας. Ωστόσο, οι τροποποιήσεις αυτές δεν θα είναι 
ιδιαίτερα δαπανηρές και θα γίνουν άπαξ. Ot σχετικές δαπάνες θα αντισταθμιστούν 
από το μακροπρόθεσμο περιορισμό του διοικητικού φόρτου εργασίας καθώς και 
από την ενίσχυση των εξαγωγών χάρη στην εφαρμογή της ομοιόμορφης ρήτρας 
παρακράτησης της κυριότητας. 
Οι προτάσεις για τις διαδικασίες ένδικης προστασίας (άρθρα 5 και 6) στοχεύουν στο 
να διασφαλίσουν στους πιστωτές την ταχεία και αποτελεσματική είσπραξη των 
οφειλόμενων σε αυτούς ποσών με το χαμηλότερο δυνατό κόστος. Οι προβλεπόμενες 
αλλαγές αναμένεται να οδηγήσουν σε εξοικονόμηση πόρων για τις επιχειρήσεις που 
χρησιμοποιούν αυτές τις διαδικασίες, χάρη στη μείωση των απαιτούμενων 
διατυπώσεων και στο χαμηλό οικονομικό κόστος, ιδιαίτερα στις περιπτώσεις κατά 
τις οποίες ο οφειλέτης και ο πιστωτής βρίσκονται σε διαφορετικά κράτη μέλη. Όσον 
αφορά τις ταχείες διαδικασίες είσπραξης για μη αμφισβητούμενες οφειλές (άρθρο 
5), η κατάργηση του ανώτατου ορίου (που βασίζεται στο ποσό της οφειλής) για την 
εφαρμογή των σχετικών διαδικασιών σε ορισμένα κράτη μέλη, θα επιτρέψει την 
εφαρμογή των ταχειών διαδικασιών για ακόμη περισσότερες οφειλές. Στη Γερμανία, 
δεν υπάρχει κανένα ανώτατο · όριο για την ταχεία διαδικασία είσπραξης 
{Mahnverfahren) και το 1996 περισσότερες από 8 εκατομμύρια οφειλές 
ρυθμίστηκαν με βάση αυτό το σύστημα. Στο πλαίσιο του εν λόγω συστήματος, το 
μέσο κόστος για την είσπραξη μιας τυπικής οφειλής ανέρχεται σε 17 ECU περίπου, 
σε σύγκριση με τα 100 ECU που κοστίζει η χρησιμοποίηση περισσότερο 
παραδοσιακών νομικών διαδικασιών είσπραξης οφειλών. 
Όσον αφορά τις απλουστευμένες νομικές διαδικασίες για οφειλές μικρού ύψους 
(άρθρο 6), το ανώτατο όριο των 20.000 ECU σημαίνει ότι θα καλύπτονται πολύ 
περισσότερες εμπορικές συναλλαγές από τις διαδικασίες αυτές και ότι, επομένως, 
θα μπορούν περισσότερες επιχειρήσεις να ωφελούνται από τη σχετική ταχύτητα και 
το χαμηλό κόστος των νομικών διαδικασιών για οφειλές μικρού ύψους ("Small 
Claims Courts"). 
Οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι προκηρύξεις δημόσιων 
συμβάσεων και τα συμβατικά τεύχη θα περιλαμβάνουν ακριβή στοιχεία για τις 
προθεσμίες πληρωμής (άρθρο 7). Η πρόβλεψη αυτή συνεπάγεται ορισμένα 
διοικητικά έξοδα· ωστόσο, εάν χρησιμοποιούνται τυποποιημένα στοιχεία για τις 
προθεσμίες πληρωμής, τα έξοδα θα είναι εφάπαξ. 
Επιπλέον, οι δημόσιες αρχές θα πρέπει να πληρούν τις υποχρεώσεις τους όσον 
αφορά την τήρηση των μέγιστων προθεσμιών πληρωμής και της αυτόματης 
πληρωμής τόκων υπερημερίας (άρθρο 8). Η υποχρέωση αυτή συνεπάγεται την 
τροποποίηση των συμβατικών ρητρών καθώς και τη δημιουργία, στο πλαίσιο των 
δημόσιων αρχών, διοικητικών συστημάτων και διαδικασιών που θα διασφαλίζουν 
την τήρηση των προθεσμιών πληρωμής. Η αλλαγή των ηλεκτρονικών συστημάτων 
32 
ενδέχεται να συνεπάγεται πρόσθετα έξοδα. Η ανάγκη θέσπισης παρόμοιων 
διαδικασιών είχε ήδη επισημανθεί στη σύσταση της Επιτροπής του 1995 [άρθρο 
6(β) και (γ)]. Στην Ιρλανδία, η οποία πρόσφατα εισήγαγε νομοθετική διάταξη για 
την έγκαιρη πληρωμή από το δημόσιο τομέα, οι διοικητικές δαπάνες για τη 
δημιουργία και λειτουργία συστημάτων αυτόματης πληρωμής τόκων υπερημερίας 
δεν θεωρείται ότι ήταν ιδιαίτερα υψηλές. Δεν προβλέπεται η χρησιμοποίηση 
πρόσθετου προσωπικού για τη διεκπεραίωση των νέων διαδικασιών. 
4. Ποιες είναι οι πιθανές οικονομικές συνέπειες της πρότασης; 
Η εν λόγω πρόταση αναμένεται να ωφελήσει σημαντικά τις επιχειρήσεις και 
ιδιαίτερα τις MME. Ο περιορισμός των καθυστερήσεων πληρωμών θα βελτιώσει τη 
χρηματοοικονομική ροή (cash-flow) των επιχειρήσεων και θα μειώσει το 
χρηματοοικονομικό κόστος που προκαλείται από την καθυστέρηση των πληρωμών. 
Μια άλλη θετική συνέπεια της πρότασης έγκειται στο γεγονός ότι οι επιχειρήσεις θα 
μειώσουν το μεγάλο διοικητικό κόστος που συνεπάγεται η προσπάθεια είσπραξης 
των οφειλών, θα εξοικονομήσουν χρόνο και προσωπικό εφόσον πλέον δεν θα 
χρειάζεται να αποστέλλουν επιστολές υπόμνησης της οφειλής, να διαχειρίζονται 
απαιτήσεις που εκκρεμούν και να προσπαθούν να εισπράξουν οφειλές 
προσφεύγοντας σε διάφορες διαδικασίες ένδικης προστασίας. Θα περιοριστούν 
επίσης τα έξοδα νομικού χαρακτήρα που συνδέονται με την προσπάθεια είσπραξης 
οφειλών. 
Επιπλέον, στην περίπτωση που οι επιχειρήσεις πληρώνονται με καθυστέρηση, θα 
αποζημιώνονται εξ ολοκλήρου για όλες τις δαπάνες στις οποίες έχουν προβεί. Και 
στο σημείο αυτό θα υπάρξουν οφέλη για τις επιχειρήσεις τόσο όσον αφορά τα κέρδη 
όσο και την ανταγωνιστικότητα τους. 
Οι συντομότερες προθεσμίες πληρωμής θα ενισχύσουν την οικονομική θέση των 
επιχειρήσεων χάρη στη μείωση του ποσοστού καθυστερούμενων οφειλών στο 
συνολικό ενεργητικό τους. Κατά συνέπεια, οι επιχειρήσεις δεν θα αντιμετωπίζουν 
τόσο έντονα τον κίνδυνο της πτώχευσης. Το γεγονός ότι θα υπάρχει ταχύτερη 
χρηματοοικονομική ροή μεταξύ αγοραστών και προμηθευτών θα συμβάλει επίσης 
στην απομάκρυνση του κινδύνου της πτώχευσης όταν ένας σημαντικός πελάτης δεν 
πληρώνει έγκαιρα. 
Για να γίνει σαφέστερο το μέγεθος των ωφελειών που μπορεί να προσφέρει η 
παρούσα πρόταση, δίνεται το ακόλουθο παράδειγμα. Σε μια έρευνα που 
πραγματοποιήθηκε το 1994 για το Ηνωμένο Βασίλειο, αναφέρεται ότι οφείλονταν 
σε ιδιωτικές επιχειρήσεις του Ηνωμένου Βασιλείου καθυστερούμενα καθαρά ποσά 
ύψους 10 δισεκ. λιρών στερλινών (14,8 δισεκ. ECU)· αυτό σημαίνει ότι η οριστική 
εξάλειψη των καθυστερήσεων πληρωμών θα έχει ως αποτέλεσμα να ωφεληθούν οι 
συγκεκριμένες επιχειρήσεις από την είσπραξη αυτού του καθαρού ποσού38. Εάν 
υποτεθεί ότι το ποσό των εμπορικών οφειλών στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι, σε 
χονδρικές γραμμές, αντιπροσωπευτικό εκείνου των υπόλοιπων κρατών μελών και 
ότι ο συνολικός αριθμός επιχειρήσεων του Ηνωμένου Βασιλείου αποτελεί αναλογία 
του συνολικού αριθμού επιχειρήσεων της Κοινότητας39, το συνολικό ποσό των 
38 Forum of Private Business, Λονδίνο, 21 Μαρτίου 1994. 
39 Οι αριθμοί είναι 2.549 εκατομ. και 15.777 εκατομ. αντίστοιχα: Οι επιχειρήσεις της Ευρώπης, τέταρτη 
έκθεση, Ευρωπαϊκή Επιτροπή/Eurostat, 1996. 
33 
καθυστερούμενων ποσών (εμπορικές πιστώσεις) που οφείλονται σε επιχειρήσεις της 
ΕΕ είναι της τάξης των 90 δισεκ. ECU. 
Εάν ληφθεί ως βάση ένα μέσο τραπεζικό επιτόκιο 12%, οι τόκοι που θα 
καταβάλλονται στις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις για τις καθυστερούμενες πληρωμές θα 
ανέρχονται σε 10,8 δισεκ. ECU το χρόνο. 
Οι προτάσεις θα έχουν θετικό αντίκτυπο και στην απασχόληση. Κατά μια πηγή, μία 
στις τέσσερις πτωχεύσεις στην Ευρώπη οφείλεται σε καθυστερούμενες πληρωμές40. 
Το 1997, υπολογίζεται ότι στη Δυτική Ευρώπη σημειώθηκαν 207.800 πτωχεύσεις41 
Στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων αυτών επρόκειτο για επιχειρήσεις πολύ 
μικρού μεγέθους (με λιγότερους από 10 εργαζομένους)42. Το γεγονός αυτό οδήγησε 
σε απώλεια 1,8 εκατομμυρύον θέσεων απασχόλησης και εισπράξεων ύψους 94,5 
δισεκ. ECU43. Κατά συνέπεια, ο αριθμός των θέσεων απασχόλησης που χάνονται 
στην ενλόγω περιφέρεια «υνεπεία του φαινομένου της καθυστέρησης των 
πληρωμών θα μπορούσε να ανέρχεται σε 450.000 ετησίως, ενώ το ποσό των 
εσόδων που χάνονται λόγω του φαινομένου αυτού ανέρχεται σε 23,6 δισεκ. ECU 
το χρόνο. Οι προτάσεις, εκτός από το ότι θα οδηγήσουν στη διατήρηση αυτών των 
θέσεων απασχόλησης και των σχετικών οικονομικών μεγεθών χάρη στη βελτίωση 
τ^ζ χρηματοοικονομικής ροής (cash-flow), της κερδοφορίας και της 
ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και στη δημιουργία ενός υγιούς κλίματος 
πληρωμών στις ευρωπαϊκές οικονομίες, είναι πολύ πιθανόν να ωθήσουν τις 
επιχειρήσεις να προσλάβουν περισσότερο προσωπικό. 
Οι προτάσεις θα επηρεάσουν θετικά και την ανταγωνιστικότητα. Οι επιχειρήσεις, 
κατά τον υπολογισμό των τιμών, θα είναι σε θέση να λαμβάνουν με μεγαλύτερη 
ακρίβεια υπόψη τους την περίοδο πληρωμής. Οι επιχειρήσεις εκείνες οι οποίες προς 
το παρόν αυξάνουν τις τιμές προκειμένου να αντισταθμίσουν τις μεγάλες 
προθεσμίες πληρωμής και τις αναμενόμενες καθυστερήσεις πληρωμών, ιδιαίτερα 
όσον αφορά τις εξαγωγές, θα είναι σε θέση να μειώσουν τις τιμές τους εάν είναι 
βέβαιες ότι θα πληρωθούν ταχύτερα. Επιπλέον, ο περιορισμός του ύψους των 
εκκρεμών οφειλών θα απελευθερώσει πόρους που θα μπορούν να χρησιμοποιηθούν 
σε περισσότερο παραγωγικές χρήσεις, όπως η έρευνα και η τεχνολογική ανάπτυξη. 
Η συνολική μείωση των καθυστερήσεων πληρωμών στην Κοινότητα, οι 
αποτελεσματικότερες διαδικασίες είσπραξης οφειλών σε άλλο κράτος μέλος και η 
ενιαία ρήτρα παρακράτησης της κυριότητας θα ενθαρρύνουν, επίσης, το 
ενδοκοινοτικό εμπόριο. Το αποτέλεσμα όλης αυτής της διαδικασίας θα είναι να 
ενισχυθεί η συμμετοχή στην ενιαία αγορά και να προωθηθεί η επίτευξη του στόχου 
της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής. 
Τέλος, η έγκαιρη πληρωμή από το δημόσιο τομέα θα επηρεάσει θετικά την 
οικονομία στο σύνολο της. Οι προμηθευτές των δημόσιων αρχών που πληρώνονται 
40 Fidiration Nationale de l'Information d'Entreprises et de la Gestion de Crtances, ?υών, Σεπτέμβριος 
1997. 
41 "Insolvenzen in Europa 1997/98", Creditreform, Neuss 1998, σ. 3 (στοιχεία για τα κράτη μέλη της ΕΕ, 
εκτός από την Πορτογαλία λόγω ελλείψεως αξιόπιστων στατιστικών, συν Ελβετία και Νορβηγία). 
42 Πέμπτη έκθεση του Ευρωπαϊκού Παρατηρητηρίου για τις MME, ευρωπαϊκό δίκτυο για την έρευνα στον 
τομέα των MME, Νοέμβριος 1997, κεφάλαιο 7: «Failures and bankruptcies». 
43 "Insolvenzen in Europa 1997/98", Creditreform, Neuss 1998, σ. 34. 
34 
έγκαιρα θα είναι και αυτοί με τη σειρά τους σε θέση να πληρώσουν τους 
προμηθευτές τους έγκαιρα και η όλη αυτή κατάσταση θα έχει ευεργετική επίδραση 
στην οικονομία. Ο στόχος αυτός θα γίνει κατά μείζονα λόγο πραγματικότητα 
δεδομένου ότι η τροποποιημένη πρόταση προβλέπει ότι στις δημόσιες συμβάσεις ο 
κύριος ανάδοχος πρέπει να μεταβιβάζει στους υπεργολάβους ή τους προμηθευτές 
του οποιεσδήποτε ευνοϊκές συνθήκες και όρους έχει εξασφαλίσει από την 
αναθέτουσα αρχή. 
ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΙ ΣΤΙΣ MME 
5. Η πρόχαση περιέχει μέχρα που επιχρέπουν χη συνεκτίμηση χης ιδιαίτερης κατάστασης 
των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων (μειωμένες ή διαφορετικές απαιτήσεις κ.λπ.); 
Η τροποποιημένη πρόταση περιέχει δύο μέτρα τα οποία θα ωφελήσουν ιδιαίτερα τις 
MME. Το πρώτο περιλαμβάνεται στο άρθρο 3(1 )(δ), το οποίο υποχρεώνει τον 
αγοραστή να εξασφαλίσει για τον πωλητή, ιδίοις εξόδοις, εγγυημένη 
συναλλαγματική, αν η προθεσμία εξόφλησης (ημερομηνία υπερημερίας) είναι 
μεγαλύτερη των 45 ημερολογιακών ημερών από την ημερομηνία παραλαβής του 
τιμολογίου. Είναι σαφές ότι συνήθως οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι εκείνες οι οποίες 
επιμένουν στον καθορισμό τέτοιων μεγάλων περιόδων πληρωμής· κατά συνέπεια, οι 
MME θα επωφεληθούν από την ασφάλεια την οποία παρέχει η συναλλαγματική ή, 
εναλλακτικά, από την προθυμία του αγοραστή να συμφωνήσει σε συντομότερες 
προθεσμίες πληρωμής, προκειμένου να αποφύγει την ανάγκη παροχής 
συναλλαγματικής. 
Το δεύτερο μέτρο το οποίο θα ωφελήσει ιδιαίτερα τις MME είναι η εγγύηση την 
οποία υποχρεούται να παράσχει ο κύριος ανάδοχος στους προμηθευτές και τους 
υπεργολάβους του, σύμφωνα με τη δεύτερη υποπαράγραφο του άρθρου 8(1). Και 
στην περίπτωση αυτή, οι MME είναι εκείνες που τίθενται συνήθως αντιμέτωπες με 
τον κύριο ανάδοχο και οι οποίες, ως εκ τούτου, θα προστατευθούν από τον 
καθορισμό ασυνήθιστα μεγάλων περιόδων πληρωμής από μέρους του. 
Παρά το γεγονός ότι η οδηγία ισχύει για όλες τις επιχειρήσεις, ωστόσο θα ωφελήσει 
κυρίως εκείνες τις MME οι οποίες πωλούν εμπορεύματα ή υπηρεσίες χωρίς να 
υπογράφουν γραπτές συμβάσεις. Η πλειονότητα των εμπορικών συναλλαγών των 
MME εκτιμάται ότι πραγματοποιείται χωρίς γραπτές συμβάσεις. Η πρόταση θα 
προσφέρει σαφήνεια και βεβαιότητα όσον αφορά την προθεσμία πληρωμής 
(ημερομηνία υπερημερίας) και τις συνέπειες που συνεπάγεται η καθυστέρηση των 
πληρωμών. 
Έχει υποστηριχθεί - συνήθως από τις οργανώσεις που εκπροσωπούν τα συμφέροντα 
των μεγάλων επιχειρήσεων - ότι οι MME ενδέχεται να πληγούν από το αυξημένο 
επιτόκιο που προβλέπεται στο άρθρο 3(1 )(η). Ωστόσο, την άποψη αυτή αντικρούουν 
οι οργανώσεις που εκπροσωπούν τις MME και τις βιοτεχνικές επιχειρήσεις, και 
ιδίως η UEAPME, που υποστηρίζουν την προτεινόμενη οδηγία, περιλαμβανομένου 
του αυξημένου επιτοκίου. Μερικές από τις οργανώσεις των MME αναφέρουν 
μάλιστα ότι τα μέλη τους έχουν ταχθεί υπέρ της θέσπισης ενός ακόμη 
υψηλότερου επιτοκίου από το επιτόκιο που προτείνεται εδώ, δεδομένου ότι είναι 
υποχρεωμένα να πληρώνουν στις τράπεζες τους επιτόκια υπερημερίας ύψους έως 
και 17%, τα οποία ίσως να μην αντισταθμίζονται πλήρως από το επιτόκιο που 
προτείνεται στην παρούσα οδηγία. 
35 
Επιπλέον, χα σχαχισχικά σχοιχεία που αναφέρονχαι σχο σημείο 2 παραπάνω, και 
ιδύος οι σχαχισχικές χις οποίες έχει παρουσιάσει χο γαλλικό Observatoire des Délais 
des Paiement, δείχνουν όχι χο μεγαλύχερο μέρος χων χόκων που θα πρέπει να 
πληρωθούν, και συγκεκριμένα το 74%, θα το επωμισθούν οι μεγάλες 
επιχειρήσεις, ενώ οι MME (οι οποίες ορίζονται εδώ ως οι επιχειρήσεις που 
απασχολούν έως 500 εργαζομένους) θα πληρώσουν το υπόλοιπο. Κατά συνέπεια, οι 
MME θα επωφεληθούν σαφώς από την παρούσα οδηγία. 
ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ 
Ποιοι οργανισμοί ερωτήθηκαν σχετικά με την πρόταση και ποιες ήταν οι βασικές 
απόψεις τους. 
Πραγματοποιήθηκαν ευρείες διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, που 
διήρκεσαν αρκετά χρόνια, γύρω από το πρόβλημα των καθυστερούμενων 
πληρωμών. Ένας πρώτος γύρος διαβουλεύσεων βασίστηκε σε σχετικό έγγραφο 
εργασίας της Επιτροπής σχετικά με το πρόβλημα των καθυστερήσεων των 
πληρωμών στις εμπορικές συναλλαγές44. Οι εθνικές και ευρωπαϊκές επαγγελματικές 
οργανώσεις, καθώς και ορισμένα κράτη μέλη, υπέβαλαν περισσότερες από 130 
γραπτές παρατηρήσεις. Στις 7 και 8 Ιουλίου του 1993 διοργανώθηκε, επίσης, 
δημόσια ακρόαση, στην οποία εξέφρασαν τις απόψεις τους 30 περίπου οργανώσεις. 
Ένας δεύτερος γύρος διαβουλεύσεων πραγματοποιήθηκε μετά τη δημοσίευση της 
έκθεσης της Επιτροπής, τον Ιούλιο του 1997. Ελήφθησαν 114 γραπτές απαντήσεις, 
κυρίως από εθνικές εμπορικές ενώσεις καθώς και από ευρωπαϊκές οργανώσεις, 
συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εκπροσωπούν επιχειρήσεις, δικηγόρους και 
οργανισμούς είσπραξης οφειλών. Από τις απαντήσεις αυτές, 91 (80%) υποστήριζαν 
τη θέσπιση κοινοτικής νομοθεσίας για τις καθυστερούμενες πληρωμές και 23 (20%) 
ήταν γενικώς κατά. Εξάλλου, στις 7 Οκτωβρίου 1997, η Επιτροπή διοργάνωσε μια 
δημόσια ακρόαση, στην οποία παρευρέθηκαν πάνω από 200 άτομα. Οι περισσότεροι 
από τους παρευρισκόμενους, μεταξύ των οποίων και μέλη του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, τάχθηκαν ανοικτά 
υπέρ της θέσπισης κοινοτικής νομοθεσίας. 
Στις περισσότερες από τις απαντήσεις υποστηρίχθηκε σαφώς το δικαίωμα επιβολής 
τόκων για τις καθυστερούμενες πληρωμές με ιδιαίτερα υψηλό επιτόκιο που να 
λειτουργεί αποτρεπτικά για τους κακοπληρωτές. Επιπλέον, υποστηρίχθηκε το 
δικαίωμα των πιστωτών να αποζημιώνονται εξ ολοκλήρου για όλες τις δαπάνες στις 
οποίες προβαίνουν στην προσπάθεια τους να εισπράξουν τα οφειλόμενα ποσά, όπως 
είναι δαπάνες διοικητικού και νομικού χαρακτήρα. Όλοι όσοι διατύπωσαν 
παρατηρήσεις για το δημόσιο τομέα υποστήριξαν τη θέσπιση νομοθετικών 
ρυθμίσεων, όπως είναι, για παράδειγμα, ο καθορισμός μέγιστων προθεσμιών 
πληρωμής και η αυτόματη επιβολή τόκων για τις καθυστερούμενες πληρωμές από 
το δημόσιο χομέα. Υπάρχει επίσης ομοφωνία για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής 
ρήτρας παρακράτησης της κυριότητας. Σε πολλές απαντήσεις υποστηρίχθηκε η 
απλούστευση των διαδικασιών ένδικης προστασίας. Τέλος, οι οργανισμοί είσπραξης 
οφειλών, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και εθνικό επίπεδο, ζητούν τη χορήγηση άδειας 
στους οργανισμούς είσπραξης οφειλών σε όλα τα κράτη μέλη και τη διασφάλιση της 
44 SEC(92) 2214 τελικό, 22.12.1993. 
36 
εύρυθμης λειχουργίας χης ενιαίας αγοράς όσον αφορά χην είσπραξη των οφειλών 
μέσο) χης αμοιβαίας αναγνώρισης των αδειών στην Κοινότητα. 
37 

ISSN 0254-1483 
COM(98) 615 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 08 09 10 01 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-98-602-GR-C 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
Λ 2.