[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 19.12.2006

COM(2006) 824 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ, ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ

Η φορολογική μεταχείριση των ζημιών σε περιπτώσεις με διασυνοριακό χαρακτήρα{SEC(2006) 1690}

1. Διασυνοριακη φορολογικη ελαφρυνση λογω ζημιων και εσωτερικη αγορα

1.1. Εισαγωγή

Η παρούσα ανακοίνωση εντάσσεται στο πλαίσιο της ανακοίνωσης για το συντονισμό των συστημάτων άμεσης φορολόγησης των κρατών μελών στην εσωτερική αγορά[1] και περιγράφει έναν τομέα στον οποίο ένας τέτοιος συντονισμός θα ήταν πολύ χρήσιμος.

Η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία παρεμποδίζεται μεταξύ άλλων από την έλλειψη διασυνοριακής φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών[2]. Στην ανακοίνωση του 2005 με τίτλο "Η συμβολή των φορολογικών και τελωνειακών πολιτικών στη στρατηγική της Λισσαβόνας"[3], η λύση του προβλήματος αυτού αποτελούσε ένα από τα στοχοθετημένα μέτρα που μπορούν να ληφθούν βραχυπρόθεσμα για την εξάλειψη των διασυνοριακών φορολογικών εμποδίων που αντιμετωπίζουν οι επιχειρήσεις της ΕΕ. Μια ενέργεια προς την κατεύθυνση αυτή είναι ιδιαίτερα επίκαιρη ενόψει της πρόσφατης απόφασης του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Marks & Spencer [4] . Ελλείψει διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών, οι ζημίες αυτές συμψηφίζονται εν γένει μόνο σε σχέση με τα κέρδη που αποκομίζονται στα κράτη μέλη στα οποία πραγματοποιούνται οι επενδύσεις. Τούτο στρεβλώνει τις αποφάσεις των επιχειρήσεων στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς.

Η παρούσα ανακοίνωση[5] εκθέτει τις βασικές αρχές και προβλήματα που έχουν σχέση με τη διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών. Προτείνει τους τρόπους κατά τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών που πραγματοποιούνται:

- στο πλαίσιο μίας εταιρίας (δηλαδή των ζημιών ενός υποκαταστήματος ή μιας "μόνιμης εγκατάστασης" που βρίσκεται σε άλλο κράτος)· ή

- στο πλαίσιο ομίλου εταιριών (δηλαδή των ζημιών μέλους ενός ομίλου σε άλλο κράτος μέλος).

1.2. Το πρόβλημα

Οι εταιρείες ελπίζουν πάντα ότι θα πραγματοποιούν κέρδη, συμβαίνει όμως να πραγματοποιούν ζημίες. Στην πράξη, όλα σχεδόν τα φορολογικά συστήματα στην ΕΕ αντιμετωπίζουν τα κέρδη και τις ζημίες κατά τρόπο ασύμμετρο: ενώ τα κέρδη φορολογούνται για τη φορολογική χρήση κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν, η φορολογική αξία μιας ζημίας δεν επιστρέφεται από τις φορολογικές διοικήσεις τη στιγμή που πραγματοποιείται η ζημία. Επομένως, για να αποφεύγεται η "υπερφορολόγηση", οι επιχειρήσεις ή οι όμιλοι επιχειρήσεων πρέπει να συμψηφίζουν τις ζημίες με άλλη θετική φορολογική βάση στο εσωτερικό τους. Με τον τρόπο αυτό, αποφεύγονται τα προβλήματα ταμειακών ροών που προκύπτουν από υστέρηση στο συνυπολογισμό της ζημίας, δηλαδή οι ζημίες μεταφέρονται σε μεταγενέστερες χρήσεις και συμψηφίζονται με μελλοντικά κέρδη, αντί να συμψηφιστούν άμεσα με άλλη θετική φορολογική βάση[6]. Με τη διασυνοριακή φορολογική ελάφρυνση λόγω ζημιών θα μπορούσε να αποτραπεί η συγκέντρωση των ζημιών σε διαφορετικές επιχειρηματικές μονάδες.

Μια εταιρία με περισσότερα υποκαταστήματα στην ημεδαπή φορολογείται, κατ'αρχήν, αυτομάτως, επί των καθαρών αποτελεσμάτων, δηλαδή τόσο τα κέρδη όσο και οι ζημίες των υποκαταστημάτων αυτών λαμβάνονται αυτομάτως και άμεσα υπόψη. Στις περισσότερες άλλες περιπτώσεις, η ελάφρυνση λόγω ζημιών είναι δυνατή μόνο αν επιτρέπεται από συγκεκριμένη διάταξη που υιοθετεί το εκάστοτε κράτος μέλος.

Ελάφρυνση λόγω ζημιών στην ημεδαπή | Διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών |

Στο εσωτερικό μιας εταιρίας ("μόνιμης εγκατάστασης") | Επιτρέπεται αυτομάτως | Επιτρέπεται στις περισσότερες περιπτώσεις |

Στο εσωτερικό ομίλου εταιριών ("μητρικής" και "θυγατρικών") | Επιτρέπεται σύμφωνα με ειδικούς κανόνες στα περισσότερα κράτη μέλη | Κατ'αρχήν δεν επιτρέπεται, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων |

1.3. Η εσωτερική αγορά και οι επιπτώσεις της στις αποφάσεις των επιχειρήσεων

Η διαφορετική μεταχείριση των διασυνοριακών ζημιών από τα κράτη μέλη έχει επιπτώσεις στη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Τα ζητήματα που συνδέονται με τη διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών επηρεάζουν τις αποφάσεις των επιχειρήσεων ως προς τη στιγμή και τον τρόπο διείσδυσης σε μια νέα αγορά. Η έλλειψη (ή ο περιορισμός) διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών αποτελεί φραγμό για τη διείσδυση σε άλλες αγορές, γεγονός που διαιωνίζει την τεχνητή κατάτμηση της εσωτερικής αγοράς σύμφωνα με τις εθνικές κατευθύνσεις.

Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις στα μεγάλα κράτη μέλη, οι οποίες είναι σε θέση να πραγματοποιούν μεγαλύτερες οικονομίες φάσματος και κλίμακας στο εσωτερικό της δικής τους εθνικής αγοράς, βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση σε σχέση με τους πιθανούς ανταγωνιστές που προέρχονται από μικρότερα κράτη μέλη, ακόμη και όταν οι τελευταίοι είναι πιο καινοτόμοι και αποτελεσματικοί. Οι μεγαλύτερες εταιρείες αναπτύσσουν, κατά κανόνα, περισσότερες δραστηριότητες στα διάφορα κράτη μέλη σε σχέση με τις μικρότερες, γεγονός που τους επιτρέπει να απορροφούν πιο εύκολα τις ζημίες. Κατά τον ίδιο τρόπο, τα κράτη μέλη με μεγαλύτερες εγχώριες αγορές βρίσκονται σε πλεονεκτικότερη θέση, επειδή είναι πολύ πιθανότερο να έχουν ήδη επενδύσει οι εταιρίες στις αγορές αυτές, γεγονός που τους επιτρέπει να συμψηφίζουν τις τυχόν ζημίες που προκύπτουν από ορισμένες δραστηριότητες έναντι της θετικής φορολογικής βάσης που προκύπτει από άλλες δραστηριότητες. Το ζήτημα αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις ΜΜΕ όσον αφορά τις αρχικές ζημίες που προκύπτουν από νέες επενδύσεις στο εξωτερικό[7]. Επομένως, η έλλειψη, ή η περιορισμένη δυνατότητα, διασυνοριακής φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών:

- ευνοεί τις εγχώριες επενδύσεις και αποθαρρύνει τις επενδύσεις σε άλλα κράτη μέλη·

- ευνοεί τις διασυνοριακές επενδύσεις στα μεγάλα κράτη μέλη·

- ευνοεί τις μεγάλες επιχειρήσεις σε σχέση με τις ΜΜΕ, όταν πρόκειται για διασυνοριακές επενδύσεις· και

- επηρεάζει την επιλογή μεταξύ μόνιμης εγκατάστασης και θυγατρικής ως μορφής εγκατάστασης.

Όλες οι στρεβλώσεις αυτές έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση των τιμών τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους καταναλωτές και, συνακολούθως, την απώλεια ευημερίας. Όταν η περιορισμένη δυνατότητα διασυνοριακών ελαφρύνσεων λόγω ζημιών περιορίζει τον ανταγωνισμό στην αγορά ενός κράτους μέλους, οι εταιρίες που κατέχουν δεσπόζουσα θέση θίγονται επίσης μακροπρόθεσμα, επειδή υφίστανται λιγότερες πιέσεις για την πραγματοποίηση επενδύσεων και την αύξηση της αποδοτικότητάς τους.

1.4. Διασυνοριακή φορολογική ελάφρυνση λόγω ζημιών και νομολογία του Δικαστηρίου

Το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει ασχοληθεί με τη διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών μεταξύ μόνιμων εγκαταστάσεων στις υποθέσεις Futura [8] και AMID [9] .

Στην υπόθεση Futura , το Δικαστήριο εξέτασε την κατάσταση από την πλευρά του κράτους υποδοχής της μόνιμης εγκατάστασης, διαπιστώνοντας ότι η αρχή της εδαφικότητας μπορεί να δικαιολογήσει τον περιορισμό των ζημιών που επιτρέπεται να μεταφερθούν μόνο στις ζημίες εκείνες που έχουν οικονομική σχέση με τα πραγματοποιηθέντα στο ίδιο κράτος εισοδήματα.

Στην υπόθεση AMID, το Δικαστήριο υιοθέτησε την προσέγγιση του κράτους εγκατάστασης και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η φοροαπαλλαγή των κερδών της μόνιμης εγκατάστασης που βρίσκεται στο Λουξεμβούργο, δυνάμει της συμφωνίας περί αποφυγής διπλής φορολόγησης μεταξύ του Βελγίου και του Λουξεμβούργου, δεν δημιουργεί, όσον αφορά την ελάφρυνση λόγω ζημιών, αντικειμενική διαφορά μεταξύ της κατάστασης μιας βελγικής εταιρίας με μόνιμη εγκατάσταση στο Λουξεμβούργο και μιας Βελγικής εταιρίας με εγκατάσταση (υποκατάστημα) στο Βέλγιο[10]. Ελλείψει δικαιολογίας, η διαφορετική μεταχείριση των δύο αυτών εταιριών όσον αφορά την έκπτωση των ζημιών είναι αντίθετη προς την ελευθερία εγκαταστάσεως και δεν μπορεί να γίνει δεκτή[11].

Το θέμα της διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών μεταξύ εταιριών αποτέλεσε αντικείμενο απόφασης του Δικαστηρίου για πρώτη φορά στην υπόθεση Marks & Spencer. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς, η απαγόρευση συμψηφισμού των κερδών της εδρεύουσας στο ΗΒ μητρικής εταιρίας με τις ζημίες των αλλοδαπών θυγατρικών της στην ΕΕ που δεν δραστηριοποιούνται στο ΗΒ παραβιάζει την ελευθερία εγκαταστάσεως που προβλέπει η συνθήκη ΕΚ. Οι ζημίες εκμετάλλευσης οδήγησαν τελικά στην πλήρη παύση των δραστηριοτήτων των περισσότερων θυγατρικών.

Το ΗΒ προέβαλλε διάφορα αιτιολογικά στοιχεία για τον περιορισμό αυτό: α) την ανάγκη ισόρροπης κατανομής της εξουσίας φορολογήσεως μεταξύ των κρατών μελών, β) την ανάγκη αποφυγής του κινδύνου διττής εκπτώσεως των ζημιών και γ) τον κίνδυνο φοροαποφυγής. Το Δικαστήριο απεδέχθη ότι οι τρεις αυτοί παράγοντες, λαμβανόμενοι από κοινού υπόψη, μπορούν να δικαιολογήσουν τις διατάξεις για τον περιορισμό της ελευθερίας εγκαταστάσεως[12]. Ωστόσο, έκρινε ότι το βρετανικό καθεστώς φορολογικής ελάφρυνσης δεν πληροί την αρχή της αναλογικότητας, σε περίπτωση που η θυγατρική έχει εξαντλήσει τις δυνατότητες συνυπολογισμού των ζημιών οι οποίες παρέχονται εντός του κράτους στο οποίο έχει την έδρα της.

2. ZΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΜΙΑΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ – ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΠΟΥ ΥΦΙΣΤΑΝΤΑΙ ΟΙ ΜΟΝΙΜΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Οι ζημίες στο εσωτερικό μιας εταιρίας είναι οι ζημίες που υφίστανται οι εξαρτώμενες μονάδες της ίδιας εταιρίας, για παράδειγμα τα χωριστά τμήματα, οι θυγατρικές, ή οι μόνιμες εγκαταστάσεις.

2.1. Η φορολογική μεταχείριση των ζημιών στην ημεδαπή

Η ελάφρυνση λόγω ζημιών που προκύπτουν από δραστηριότητες στην ημεδαπή στο πλαίσιο μίας μόνο εταιρίας παρέχεται σε όλα τα κράτη μέλη, ούτως ώστε οι ζημίες στο εσωτερικό μίας εταιρίας να λαμβάνονται αμέσως υπόψη. Δεδομένου ότι η εταιρία φορολογείται επί του καθαρού αποτελέσματος όλων των δραστηριοτήτων των ημεδαπών υποκαταστημάτων, η ελάφρυνση ανακτάται αυτομάτως μόλις καταστεί εκ νέου κερδοφόρο το ζημιογόνο τμήμα της επιχείρησης.

2.2. Η φορολογική μεταχείριση των ζημιών σε διασυνοριακό επίπεδο

Η εταιρία φορολογείται συνήθως, ως μη έχουσα την έδρα της στην οικεία χώρα, επί των αποτελεσμάτων της μόνιμης εγκατάστασης στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εν λόγω εγκατάσταση. Σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο, το εθνικό δίκαιο μιας χώρας πρέπει να παρέχει την ίδια μεταχείριση στις μόνιμες εγκαταστάσεις με εκείνη των οικονομικών μονάδων που έχουν την έδρα τους στη χώρα αυτή: για παράδειγμα, όσον αφορά τη μεταφορά ζημιών σε μεταγενέστερες ή προγενέστερες χρήσεις[13].

Τα αποτελέσματα της μόνιμης εγκατάστασης ενσωματώνονται με τον τρόπο αυτό στα συνολικά αποτελέσματα της επιχείρησης στο κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η εταιρική έδρα. Οι συμφωνίες περί διπλής φορολόγησης παρέχουν κατά κανόνα στο κράτος μέλος υποδοχής πρωτογενή φορολογικά δικαιώματα επί των κερδών της μόνιμης εγκατάστασης. Το κράτος μέλος της εταιρικής έδρας έχει συνήθως μόνο δευτερογενή φορολογικά δικαιώματα επί των κερδών αυτών. Η επιλογή από το κράτος μέλος της μεθόδου για την αποφυγή της διπλής φορολόγησης εξαρτάται από ποια από τις δύο μεθόδους που αναφέρονται στο άρθρο 23 του υποδείγματος σύμβασης του ΟΟΣΑ (δηλαδή τη μέθοδο φορολογικής πίστωσης ή τη μέθοδο φοροαπαλλαγής) έχει υιοθετηθεί στις συμφωνίες περί διπλής φορολόγησης με το άλλο κράτος μέλος.

α) Μέθοδος φορολογικής πίστωσης

Με τη μέθοδο της φορολογικής πίστωσης λαμβάνεται υπόψη το παραγόμενο παγκοσμίως εισόδημα της εταιρίας στο κράτος στο οποίο έχει την έδρα της. Οι καταβαλλόμενοι στην αλλοδαπή φόροι πιστώνονται έναντι του τμήματος του ημεδαπού φόρου που εισπράττεται επί του εισοδήματος που φορολογείται στην αλλοδαπή. Επομένως, η μέθοδος φορολογικής πίστωσης λειτουργεί κατά τρόπο παρεμφερή με τη μεταχείριση των ζημιών των ημεδαπών εγκαταστάσεων. Κατά τον καθορισμό του παγκοσμίως παραχθέντος εισοδήματος της εταιρίας λαμβάνονται υπόψη όλες οι ζημίες.

β) Μέθοδος φοροαπαλλαγής …

Με τη μέθοδο της φοροαπαλλαγής, το αλλοδαπό εισόδημα που φορολογείται στη χώρα προέλευσης απαλλάσσεται εν γένει από τη φορολογική βάση της εταιρικής έδρας.

(1) … χωρίς έκπτωση των ζημιών

Δεδομένου ότι τα αποτελέσματα μιας μόνιμης εγκατάστασης δεν λαμβάνονται υπόψη στο επίπεδο της εταιρικής έδρας, η ελάφρυνση λόγω ζημιών δεν είναι δυνατή. Η προσέγγιση αυτή εφαρμόζεται από επτά κράτη μέλη.

(2) … με (προσωρινή) έκπτωση των ζημιών

Προς το παρόν, πέντε κράτη μέλη δέχονται την έκπτωση των ζημιών που έχουν υποστεί οι ευρισκόμενες σε άλλο κράτος μέλος μόνιμες επιχειρηματικές εγκαταστάσεις, παρά τη φοροαπαλλαγή των κερδών. Οι ζημίες αυτές ανακτώνται μόλις η μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση καταστεί εκ νέου κερδοφόρα (ούτως ώστε να διασφαλίζεται η φορολογική συνοχή).

2.3. Ελευθερία εγκαταστάσεως και εσωτερικές ζημίες σε μια επιχείρηση

Αν οι ζημίες των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων δεν μπορούν να συμψηφιστούν με τα κέρδη της εταιρικής έδρας ("προς τα άνω κάθετος συμψηφισμός των ζημιών"), η μεταχείριση είναι διαφορετική σε σχέση με μια καθαρά εγχώρια περίπτωση. Τούτο καθιστά λιγότερο ελκυστική την άσκηση της ελευθερίας εγκαταστάσεως και μια εταιρία θα μπορούσε, κατά συνέπεια, να παραιτηθεί από τη σύσταση μόνιμης εγκατάστασης σε άλλο κράτος μέλος. Μια τέτοια διαφορά στη μεταχείριση συνιστά εμπόδιο στην ελευθερία εγκαταστάσεως, απαγορευόμενο από το άρθρο 43 ΕΚ. Το Δικαστήριο έχει δηλώσει ρητά στην υπόθεση AMID ότι μία εταιρία βρίσκεται στην πράξη στην ίδια κατάσταση είτε διαθέτει μόνιμη επιχειρηματική εγκατάσταση στην αλλοδαπή είτε όχι[14].

Το ενδεχόμενο διττής εκπτώσεως των ζημιών μπορεί να αποφευχθεί μέσω μηχανισμού ανάκτησης. Ενώ στις ημεδαπές καταστάσεις η ανάκτηση των ζημιών γίνεται αυτομάτως, στις διασυνοριακές ο μηχανισμός αυτός πρέπει να εξασφαλίζεται ρητά. Το γεγονός ότι πέντε κράτη μέλη τον έχουν ήδη υιοθετήσει φανερώνει ότι είναι εφικτό ένα σύστημα έκπτωσης των ζημιών και ανάκτησης από μελλοντικά κέρδη.

Ο κίνδυνος φοροαποφυγής είναι ιδιαίτερα περιορισμένος για τις ζημίες των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων, δεδομένου ότι οι ζημίες λαμβάνονται υπόψη μόνο στο επίπεδο της εταιρικής έδρας ("κάθετος συμψηφισμός ζημιών προς τα άνω).

3. ZΗΜΙΕΣ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΟΜΙΛΟΥ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ – ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΠΟΥ ΕΜΦΑΝΙΖΟΥΝ ΟΙ ΞΕΝΕΣ ΘΥΓΑΤΡΙΚΕΣ

3.1. Αιτιολόγηση της φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών στο πλαίσιο ομίλου εταιριών

Οι εταιρείες που έχουν νομική προσωπικότητα δυνάμει του αστικού δικαίου υπόκεινται εν γένει σε φόρο εισοδήματος νομικών προσώπων σε όλα τα κράτη μέλη. Η άσκηση δραστηριοτήτων μέσω σύστασης εταιρίας οδηγεί στη δημιουργία ξεχωριστής οντότητας, τόσο από νομικής όσο και από φορολογικής πλευράς. Ένας όμιλος εταιριών δεν διαθέτει νομική προσωπικότητα σύμφωνα με το εταιρικό δίκαιο, ούτε αναγνωρίζεται ως αυτοτελής, υποκείμενη σε φόρο, οντότητα. Επομένως, στο πλαίσιο ομίλου εταιριών, οι ζημίες δεν λαμβάνονται αυτομάτως υπόψη με τον τρόπο που λαμβάνονται στο πλαίσιο μιας εταιρίας. Ωστόσο, από οικονομική σκοπιά, ένας όμιλος εταιριών μπορεί να θεωρείται αυτοτελής οικονομική μονάδα. Πολλά κράτη μέλη έχουν θεσπίσει εθνικό σύστημα για τη φορολόγηση ομίλων, ούτως ώστε να αντιμετωπίζουν τον όμιλο ως αυτοτελή οικονομική μονάδα. Ωστόσο, περιορισμένος μόνο - αν και παρ'όλα αυτά αυξανόμενος - αριθμός κρατών μελών, διαθέτουν συστήματα φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών που εφαρμόζονται και στις διασυνοριακές καταστάσεις[15].

Η έλλειψη εθνικού καθεστώτος φορολόγησης ομίλων στρεβλώνει τις αποφάσεις στον τομέα των επενδύσεων - ιδίως όσον αφορά τη νομική μορφή των επενδύσεων αυτών (δεδομένου ότι ευνοεί τη σύσταση υποκαταστημάτων αντί θυγατρικών) - αλλά όχι τις αποφάσεις για τον τόπο πραγματοποίησης της επένδυσης. Ωστόσο, η έλλειψη διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών για τους ομίλους εταιριών μπορεί επίσης να στρεβλώσει τις αποφάσεις των επιχειρήσεων, τόσο όσον αφορά τη νομική μορφή των επενδύσεων όσο και τον τόπο πραγματοποίησής τους.

3.2. Εγχώρια ελάφρυνση λόγω ζημιών στο πλαίσιο ομίλου εταιριών

Έξι κράτη μέλη δεν διαθέτουν εθνικό σύστημα φορολόγησης ομίλων. Τα καθεστώτα που εφαρμόζονται από τα άλλα δεκαεννέα κράτη μέλη μπορούν να καταταχθούν σε γενικές γραμμές στις ακόλουθες τρεις κατηγορίες:

α) σύστημα "μεταβίβασης των ζημιών εντός του ομίλου" (επτά κράτη μέλη)·

β) "σώρευση" των φορολογικών αποτελεσμάτων του ομίλου (έντεκα κράτη μέλη)· ή

γ) πλήρη φορολογική ενοποίηση (ένα κράτος μέλος).

Ο όρος "μεταβίβαση ζημιών εντός του ομίλου" καλύπτει τόσο τη "φορολογική ελάφρυνση υπέρ ομίλου εταιριών" όσο και "τη συνεισφορά εντός του ομίλου εταιριών". Αμφότερες οι παραλλαγές αυτές του συστήματος επιτρέπουν την οριστική μεταφορά εισοδήματος μεταξύ των εταιριών, ούτως ώστε να εκπίπτουν οι ζημίες από τα κέρδη εντός του ομίλου. Σύμφωνα με το σύστημα "φορολογικής ελάφρυνσης υπέρ ομίλου εταιριών" μία ζημία μπορεί να μεταφερθεί (ή να μεταβιβαστεί) σε κερδοφόρο μέλος του ομίλου. Αντίθετα, με το σύστημα "συνεισφοράς εντός του ομίλου" τα κέρδη ενός μέλους του ομίλου μπορούν να μεταβιβάζονται σ' ένα ζημιογόνο μέλος του ομίλου. Στο βαθμό που το σύστημα "συνεισφοράς εντός του ομίλου" χρησιμοποιείται για την εξάλειψη των ζημιών, το σύστημα αυτό έχει τις ίδιες οικονομικές επιπτώσεις με το σύστημα "μεταβίβασης των ζημιών εντός του ομίλου".

Το σύστημα "σώρευσης" συνεπάγεται την ενοποίηση όλων των επιμέρους φορολογικών αποτελεσμάτων (δηλαδή των κερδών και των ζημιών) των διαφόρων μελών του ομίλου στο επίπεδο της μητρικής εταιρίας. Η "σώρευση" αυτή δεν συνδέεται κατ'ανάγκη με την ύπαρξη ζημιών, παρότι η ύπαρξη των ζημιών αυτών είναι ο κύριος λόγος για τον οποίο εφαρμόζεται το εν λόγω σύστημα. Η "πλήρης φορολογική ενοποίηση" βαίνει πέραν του συστήματος σώρευσης, δεδομένου ότι, για φορολογικούς λόγους, η νομική προσωπικότητα των μελών του ομίλου και οι τυχόν συναλλαγές εντός του ομίλου δεν λαμβάνονται υπόψη. Τα αποτελέσματα του ομίλου καθορίζονται με βάση έναν μόνο λογαριασμό κερδών και ζημιών.

Όλες οι μέθοδοι, όταν εφαρμόζονται στην ημεδαπή, προβλέπουν την πλήρη αντιστάθμιση των ζημιών εντός ενός ομίλου, είτε κάθετη προς τα άνω/προς τα κάτω (δηλαδή μεταξύ μητρικής και θυγατρικής) είτε οριζόντια (δηλαδή μεταξύ των θυγατρικών). Τούτο σημαίνει ότι αν ο όμιλος εμφανίζει συνολική καθαρή ζημία, τα κέρδη επιμέρους μελών του ομίλου δεν θα φορολογηθούν αλλά θα συμψηφιστούν με τις ζημίες άλλων μελών του ομίλου. Όλες οι μέθοδοι εξασφαλίζουν άμεση ελάφρυνση, δεδομένου ότι εμποδίζουν τη συγκέντρωση των ζημιών στις διάφορες οικονομικές μονάδες. Η ελάφρυνση είναι εν γένει προσωρινή λόγω της αυτόματης ανάκτησης, δηλαδή διαρκεί μέχρι να καταστεί εκ νέου κερδοφόρα η ζημιογόνος θυγατρική. Η ελάφρυνση είναι μόνιμη μόνο όταν οι ζημίες είναι οριστικές.

Το να επεκταθούν απλώς τα ισχύοντα στην ημεδαπή καθεστώτα σε διασυνοριακές καταστάσεις, αν και αποτελεί βελτίωση σε σχέση με τη σημερινή κατάσταση, δεν αποτελεί την ιδανική λύση. Στο επίπεδο της ημεδαπής, η ανάκτηση των ζημιών είναι αυτόματη: για την επέκταση του ίδιου καθεστώτος σε διασυνοριακό επίπεδο, πρέπει, επομένως, να δημιουργηθεί ειδικός προς το σκοπό αυτό μηχανισμός ανάκτησης. Επιπλέον, θα μπορούσε να είναι τεχνικώς δύσκολο να εφαρμόζονται όλες οι πτυχές ενός ημεδαπού συστήματος φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών σε διασυνοριακό πλαίσιο. Όλα τα κράτη μέλη που διαθέτουν σύστημα διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών εφαρμόζουν διαφορετικούς κανόνες για τις διασυνοριακές και εθνικές καταστάσεις.

3.3. Ορισμός του πεδίου εφαρμογής ενός στοχοθετημένου μέτρου

3.3.1. Διαχωρισμός έναντι μιας κοινής ενοποιημένης βάσης επιβολής του φόρου εταιριών

Κάθε στοχοθετημένο μέτρο που αποβλέπει στην καθιέρωση διασυνοριακής φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών αποτελεί προσωρινή λύση μέχρι να θεσπιστεί κοινή ενοποιημένη βάση επιβολής του φόρου εταιριών. Θα ήταν πιο εύκολο να αναπτυχθεί και να εφαρμοστεί ένα τέτοιο μέτρο αλλά, το πεδίο εφαρμογής του θα ήταν, κατ' ανάγκη, πιο περιορισμένο σε σχέση με την εν λόγω κοινή βάση στο σύνολο της ΕΕ. Τούτο δεν θα απαιτούσε την εναρμόνιση των φορολογικών συστημάτων ή της φορολογητέας βάσης. Αντίθετα με την κοινή ενοποιημένη βάση επιβολής του φόρου εταιριών, η οποία βασίζεται σε "πολυμερή" ή "κοινή" προσέγγιση, ένα στοχοθετημένο μέτρο θα μπορούσε, θεωρητικά, να μελετηθεί αποκλειστικά για την πραγματοποίηση και εφαρμογή του από ένα μόνο κράτος μέλος ("μονομερώς"). Ωστόσο, η πιο σωστή προσέγγιση θα ήταν μια συντονισμένη δράση μεταξύ της χώρας εγκατάστασης και της χώρας στην οποία έχει πραγματοποιηθεί η ξένη επένδυση.

3.3.2. Οι επιπτώσεις της απόφασης του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-446/03 Marks & Spencer

Από την απόφαση αυτή είναι δυνατό να αντληθούν οι ακόλουθες αρχές και κατευθύνσεις: πρώτον, για να διασφαλιστεί η ισόρροπη κατανομή της εξουσίας φορολογήσεως, το κράτος της μητρικής εταιρίας θα επέτρεπε μόνιμη φορολογική ελάφρυνση λόγω ζημιών στην περίπτωση οριστικών ζημιών. Δεύτερον, για να αποφευχθεί η διττή έκπτωση των ζημιών από τις εταιρίες, οι ελαφρύνσεις πρέπει να εξαρτώνται από την προϋπόθεση ότι η θυγατρική έχει εξαντλήσει πρώτα τις άμεσες δυνατότητες ελάφρυνσης λόγω ζημιών που διαθέτει το κράτος μέλος στον οποίο εδρεύει. Τρίτον, ο κίνδυνος φοροαποφυγής είναι μεγαλύτερος όταν ένας όμιλος εταιριών είναι ελεύθερος να αποφασίζει πότε και που επιθυμεί να ληφθούν υπόψη τα αποτελέσματα χρήσεως για φορολογικούς σκοπούς. Το πρόβλημα αυτό είναι ακόμη μεγαλύτερο όταν μια εταιρία είναι ελεύθερη να συμψηφίζει τις ζημίες της με την οριζόντια ή την κάθετη προς τα κάτω μέθοδο. Προφανώς, οι επιχειρήσεις έχουν την τάση να καταλογίζουν τις ζημίες στις εταιρείες με τη μεγαλύτερη φορολογητέα αξία.

Η Επιτροπή πιστεύει ότι τα προβλήματα αυτά μπορούν να επιλυθούν κατά μέγα μέρος με τον περιορισμό της διασυνοριακής ελάφρυνσης στην κάθετη προς τα άνω μέθοδο. Η επιλογή αυτή, σε συνδυασμό με έναν μηχανισμό ανάκτησης και την απαίτηση εξάντλησης κάθε δυνατότητας ελάφρυνσης που διαθέτει η θυγατρική, θα μειώσει τον κίνδυνο φοροαποφυγής.

3.3.3. Εννοιολογικό πλαίσιο - Κατευθυντήριες αρχές ενός στοχοθετημένου μέτρου

Ένα στοχοθετημένο μέτρο για τη διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών πρέπει να διασφαλίζει ότι οι εταιρικοί όμιλοι που δραστηριοποιούνται σε διάφορα κράτη μέλη τυγχάνουν της ίδιας, στο μέτρο του δυνατού, μεταχείρισης με εκείνη των ομίλων που δραστηριοποιούνται σε ένα μόνο κράτος μέλος. Ειδικότερα, το μέτρο αυτό πρέπει να προβλέπει ότι οι ζημίες εκπίπτουν από τη φορολογητέα βάση της χρήσεως κατά την οποία πραγματοποιήθηκαν. Επομένως, ένα στοχοθετημένο μέτρο πρέπει:

α) να επιτρέπει αποτελεσματική και άμεση έκπτωση των ζημιών μία και μόνο φορά·

β) να επιτρέπει, κατ' ελάχιστον, να λαμβάνονται υπόψη οι ζημίες στο επίπεδο της μητρικής εταιρίας ("προς τα άνω κάθετος" συμψηφισμός)·

γ) να μην οδηγεί, κατά κανόνα, στην οριστική μετατόπιση του εισοδήματος από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, εκτός αν οι ζημίες είναι οριστικές και δεν υπάρχει δυνατότητα ελάφρυνσης στο κράτος στο οποίο έχουν πραγματοποιηθεί οι ζημίες αυτές·

δ) να εξαντλεί πρώτα τις άμεσες δυνατότητες ελάφρυνσης που υπάρχουν σε εθνικό επίπεδο· και

ε) να μην αφήνει περιθώριο για καταχρήσεις.

3.4. Εναλλακτικές δυνατότητες της διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών

Θεωρητικά, υπάρχουν τρεις δυνατές εναλλακτικές λύσεις που προσφέρουν το ελάχιστο αυτό επίπεδο αντιστάθμισης των ζημιών. Οι εναλλακτικές αυτές λύσεις δεν διαφέρουν ως προς το συνυπολογισμό των ζημιών, αλλά ως προς τη μεταχείριση των μελλοντικών κερδών της θυγατρικής στο επίπεδο της μητρικής εταιρίας:

Φορολογικό έτος της ζημίας | Έκπτωση της ζημίας κατά το φορολογικό έτος της ζημίας |

Επόμενο (α) φορολογικό (ά) έτος (η) | Λύση 1 οριστική μεταβίβαση της ζημίας | Λύση 2 προσωρινή μεταβίβαση της ζημίας | Λύση 3 τρέχουσα φορολόγηση των αποτελεσμάτων της θυγατρικής |

τα μελλοντικά κέρδη δεν λαμβάνονται υπόψη | ανάκτηση της ζημίας που έχει εκπέσει | συνυπολογισμός των αποτελεσμάτων της ζημιογόνου οικονομικής μονάδας για ορισμένο χρονικό διάστημα |

3.4.1. Λύση 1: Οριστική μεταβίβαση της ζημίας ("μεταβίβαση των ζημιών εντός του ομίλου")

Το καθεστώς αυτό συνεπάγεται οριστική μεταβίβαση των ζημιών (στο πλαίσιο καθεστώτος "φορολογικής ελάφρυνσης υπέρ ομίλου εταιριών", όπως στην υπόθεση Marks & Spencer ) ή των κερδών (στο πλαίσιο καθεστώτος "συνεισφοράς εντός ομίλου") χωρίς ανάκτηση, εκτός αν θεσπιστούν μέτρα επανεξισορρόπησης. Ένας τρόπος να εξουδετερωθούν οι επιπτώσεις στα φορολογικά έσοδα του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα της η εταιρία που απορροφά τη ζημία είναι να θεσπιστεί σύστημα συμψηφισμού, ούτως ώστε το κράτος μέλος της εταιρίας που μεταβιβάζει τη ζημία να αποζημιώνει το κράτος μέλος της εταιρίας που απορροφά τη ζημία. Το σύστημα αυτό θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη κάθε σημαντική διαφορά μεταξύ των εφαρμοστέων φορολογικών συντελεστών και των κανόνων φορολογικής λογιστικής. Ιδιαίτερη προσοχή θα πρέπει επίσης να δοθεί στα θέματα φορολογικού σχεδιασμού.

3.4.2. Λύση 2: Προσωρινή μεταφορά της ζημίας ("μέθοδος έκπτωσης/επανένταξης")

Σύμφωνα με το καθεστώς αυτό, οι ζημίες μιας ευρισκόμενης σε άλλο κράτος μέλος θυγατρικής που έχουν εκπέσει από τα αποτελέσματα της μητρικής εταιρίας, ανακτώνται σε μεταγενέστερο στάδιο, όταν η θυγατρική καταστεί εκ νέου κερδοφόρα. Τούτο ισοδυναμεί με προσωρινή μεταβίβαση των ζημιών. Αυτή ήταν η προσέγγιση που είχε επιλεγεί στην πρόταση οδηγίας του 1990[16].

Η μέθοδος αυτή έχει το πλεονέκτημα ότι μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη σχετικά εύκολα. Πρώτον, οι ζημίες εκπίπτουν και, εν συνεχεία, όταν η θυγατρική καταστεί εκ νέου κερδοφόρα, οι ζημίες που είχαν εκπέσει προηγουμένως ανακτώνται μέσω αντίστοιχης πρόσθετης φορολογικής επιβάρυνσης την οποία φέρει η μητρική εταιρία. Ο μηχανισμός αυτός συνεπάγεται, επομένως, άμεση και προσωρινή ελάφρυνση στο επίπεδο της μητρικής εταιρίας και αποτρέπει κατά τον τρόπο αυτό τα προβλήματα ταμειακών ροών που θα προέκυπταν σε διαφορετική περίπτωση.

3.4.3. Λύση 3: Τρέχουσα φορολόγηση των αποτελεσμάτων της θυγατρικής (“σύστημα ενοποιημένων κερδών”)

Με το σύστημα αυτό, τα κέρδη και οι ζημίες που πραγματοποιούνται σε ένα συγκεκριμένο φορολογικό έτος από ορισμένα ή όλα τα μέλη του ομίλου λαμβάνονται υπόψη κατά τη διάρκεια συγκεκριμένου χρονικού διαστήματος στο επίπεδο της μητρικής εταιρίας. Οι ενοποιημένες θυγατρικές και οι μόνιμες επιχειρηματικές εγκαταστάσεις τυγχάνουν της ίδιας μεταχείρισης. Για να αποτραπεί η διπλή φορολόγηση, εφαρμόζεται η μέθοδος φορολογικής πίστωσης. Ο φόρος που καταβάλλει μια θυγατρική στο κράτος εγκατάστασής της μπορεί να αχθεί σε πίστωση του φόρου που οφείλεται στο κράτος μέλος της μητρικής εταιρίας για το εισόδημα της θυγατρικής. Η κατανομή των κερδών μεταξύ των μελών του ομίλου δεν λαμβάνεται υπόψη.

Η εφαρμογή του καθεστώτος αυτού δεν συνδέεται με την ύπαρξη ζημιών ούτε περιορίζεται από την ύπαρξη ζημιών (παρότι αυτός είναι ο κύριος λόγος εφαρμογής του). Επομένως, μόλις επιλεγεί μια θυγατρική για να συμμετάσχει σ' ένα τέτοιο καθεστώς, το καθεστώς αυτό θα εφαρμοστεί κατά κανόνα για ορισμένο χρονικό διάστημα, δηλαδή τρία, πέντε ή περισσότερα έτη.

Το καθεστώς των ενοποιημένων κερδών μπορεί να εφαρμοστεί:

- σε μία ή περισσότερες θυγατρικές που επιλέγονται κατά τη διακριτική ευχέρεια του φορολογούμενου - επιλεκτικό καθεστώς , ή

- σε όλες τις θυγατρικές ενός ομίλου - συνολικό καθεστώς .

Μεταξύ των δύο αυτών καθεστώτων, το επιλεκτικό απαιτεί λιγότερη τεκμηρίωση αλλά μπορεί να είναι ευάλωτο στις επιθετικές τεχνικές φορολογικού σχεδιασμού που συνεπάγονται συγκέντρωση του κόστους στις επιλεγόμενες για ενοποίηση θυγατρικές. Στο συνολικό καθεστώς, τα συνολικά χρηματοοικονομικά αποτελέσματα του ομίλου υπόκεινται ση φορολογία του κράτους στο οποίο εδρεύει η μητρική εταιρία. Η μέθοδος φορολογικής πίστωσης μπορεί να συμβάλει στην εξάλειψη κάθε απόπειρας φορολογικής διευθέτησης με βάση τον υπολογισμό της φορολογητέας βάσης και των φορολογικών συντελεστών. Το κυριότερο μειονέκτημα είναι η αύξηση του κόστους συμμόρφωσης, επειδή είναι αναγκαίο να υπολογιστεί εκ νέου το εισόδημα όλων των μελών του ομίλου σύμφωνα με τους κανόνες που ισχύουν στο κράτος μέλος της μητρικής εταιρίας[17].

4. Συμπέρασμα

Η Επιτροπή τονίζει ότι είναι αναγκαίο να δημιουργηθούν αποτελεσματικά συστήματα που να προβλέπουν τη διασυνοριακή ελάφρυνση λόγω ζημιών εντός της ΕΕ. Η περιορισμένη δυνατότητα διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια για τις διασυνοριακές επιχειρηματικές δραστηριότητες και την ανάπτυξη αποτελεσματικής εσωτερικής αγοράς. Η καθιέρωση συστημάτων διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών θα είναι προς όφελος κυρίως των ΜΜΕ, οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα τη στιγμή αυτή εξαιτίας της έλλειψης μιας τέτοιας μορφής φορολογικής ελάφρυνσης. Επιπλέον, η καθιέρωση τέτοιων συστημάτων θα επιτρέψει να εξαλειφθεί ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην ανάδυση πιο ανταγωνιστικών ευρωπαϊκών επιχειρήσεων στην παγκόσμια αγορά.

Ζημίες στο εσωτερικό μιας εταιρίας

Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν να ληφθούν υπόψη οι ζημίες των μόνιμων επιχειρηματικών εγκαταστάσεων, η Επιτροπή ενθαρρύνει ένθερμα τα εν λόγω κράτη μέλη να επανεξετάσουν τα φορολογικά συστήματά τους ώστε να προαγάγουν την ελευθερία εγκαταστάσεως που προβλέπει η συνθήκη ΕΚ.

Ζημίες στο εσωτερικό ομίλου εταιριών

Η Επιτροπή ενθαρρύνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν και να διατηρήσουν σε ισχύ εθνικά φορολογικά συστήματα για την ελάφρυνση λόγω ζημιών εντός ομίλου εταιριών, τα οποία εξασφαλίζουν μεταχείριση ισοδύναμη με εκείνη που εφαρμόζεται για την ελάφρυνση λόγω ζημιών εντός μίας μεμονωμένης εταιρίας. Με τον τρόπο αυτό, θα εξαλειφθούν οι στρεβλώσεις και θα ενθαρρυνθεί η επιλογή της οικείας χώρας ως τόπου πραγματοποίησης επενδύσεων, γεγονός που θα συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής της Λισσαβόνας.

Η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι είναι αναγκαίο να αυξηθούν οι δυνατότητες διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών εντός ομίλου εταιριών ώστε να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη των επιχειρήσεων σε ολόκληρη την ενιαία αγορά και σε παγκόσμια κλίμακα.

Η παρούσα ανακοίνωση παρουσιάζει τρεις δυνατές προσεγγίσεις για την παροχή διασυνοριακής φορολογικής ελάφρυνσης λόγω ζημιών. Απαιτείται συντονισμένη επιλογή λύσης ώστε να μεγιστοποιηθούν τα οφέλη για την εσωτερική αγορά και να μειωθούν οι περιττές αλληλεπικαλύψεις στα εικοσιπέντε κράτη μέλη.

Η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να εξετάσουν τις προτάσεις που διατυπώνονται στην παρούσα ανακοίνωση ώστε να κληθούν τα κράτη μέλη:

- να επανεξετάσουν τα υφιστάμενα εθνικά συστήματα για να επιτρέψουν τη φορολογική ελάφρυνση λόγω ζημιών εντός μιας εταιρίας στο πλαίσιο διασυνοριακών καταστάσεων·

- να θέσουν γρήγορα σε εφαρμογή μία ή περισσότερες από τις δυνατές λύσεις που προτείνονται στην παρούσα ανακοίνωση για τη μεταχείριση των ζημιών που πραγματοποιούνται εντός ομίλων εταιριών· και

- να εξετάσουν με ποιο τρόπο θα εφαρμόσουν τις εισηγήσεις που διατυπώνονται στην παρούσα ανακοίνωση τόσο σε εθνικό όσο και σε διασυνοριακό επίπεδο βελτιώνοντας τα ισχύοντα καθεστώτα ελάφρυνσης λόγω ζημιών και την καθιέρωση νέων.

[1] COM (2006) 823 τελικό.

[2] COM(2001) 582 τελικό: “Προς μία εσωτερική αγορά χωρίς φορολογικά εμπόδια", σ. 12.

[3] COM (2005) 532 τελικό, σ. 8.

[4] Υπόθεση C-446/03 Marks & Spencer [2005], η οποία δεν έχει ακόμη δημοσιευθεί.

[5] Το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, SEC(2006)1690, περιέχει τεχνικά παραρτήματα με περαιτέρω εξηγήσεις και διευκρινίσεις.

[6] Στην υπόθεση C-397/98 Metallgesellschaft [2001] Συλλ. I-1727 το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων έχει ήδη αποφανθεί ότι οι χρηματικές ζημίες που ανακύπτουν επειδή δεν υπάρχει άμεσος συμψηφισμός των ζημιών, αντιβαίνουν στη νομοθεσία της ΕΕ.

[7] Οι ιδιαίτερες δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι ΜΜΕ σε σχέση με τις διασυνοριακές οικονομικές δραστηριότητες (έλλειψη διασυνοριακής ελάφρυνσης λόγω ζημιών και υψηλό κόστος συμμόρφωσης) εξετάζονται από την Επιτροπή στην ανακοίνωσή της σχετικά με την περιγραφή ενός πιθανού πιλοτικού καθεστώτος φορολόγησης βάσει των κανόνων του κράτους εγκατάστασης (COM(2005) 702 τελικό).

[8] Υπόθεση C-250/95 Futura [1997] I-2492.

[9] Υπόθεση C-141/99 AMID [2000] I-11621.

[10] Υπόθεση C-141/99 AMID [2000] I-11621, παράγραφοι 28 και 29.

[11] Το ίδιο, παράγραφοι 30 και 31.

[12] Υπόθεση C-446/03 Marks & Spencer [2005] παράγραφος 51.

[13] Για παράδειγμα, υπόθεση C-311/97 Royal Bank of Scotland [1999] Συλλ. I-2651.

[14] Υπόθεση C-141/99 AMID [2000] I-11621, παράγραφοι 25 και επόμενα.

[15] Η Δανία και η Γαλλία εφαρμόζουν παρόμοια καθεστώτα εδώ και πολλά χρόνια. Η Ιταλία και η Αυστρία εγκαινίασαν τα καθεστώτα αυτά το 2004 και 2005, αντίστοιχα.

[16] COM(90) 595 τελικό. Πρόταση που αποσύρθηκε, ΕΕ C 5, της 9.1.2004, σ. 20.

[17] Για τους ομίλους ΜΜΕ, η φορολογία του κράτους εγκατάστασης θα μπορούσε να διευθετήσει τα κυριότερα μειονεκτήματα.