30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ 0 81/1 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως 
των νομοθεσιών των κρατών μελών οι οποίες αφορούν στα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της 
μόλυνσης του αέρα από τα αέρια που προέρχονται από τους κινητήρες με τους οποίους είναι εφοδια­
σμένα τα οχήματα με κινητήρα 
ΟΟΜΑ%% &% ΓΕ^ικ-ό — 5ΜΥ 240 
(Υποβλήθηκε απο την Επιτροπή στις 5 Ιανουαρίου 1990) 
(90/0 81/01) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΏΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Εχοντας υπόψη 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 100 α, 
την πρόταση της Επιτροπής ('), 
Σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβου/ΐιο (2), 
Εχοντας υπόψη τη ννωμη της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής (3), 
Εκτιμώντας 
οτι πρέπει να ληφθούν μέτρα νια την προοδευτική δημιουρ­
γία της εσωτερικής αγοράς κατά τη διάρκεια της χρονικής 
περιόδου που λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 1992 
οτι η εσωτερική αγορά συνεπάγεται ενα χώρο δίχως εσωτε­
ρικά σύνορα στον οποίο είναι διασφαλισμένη η ελεύθερη 
κυκλοφορία των εμπορευμάτων, των προσώπων, των υπηρε­
σιών και των κεφαλαίων 
οτι το πρώτο πρόγραμμα δράσης των Ευρωπαϊκών Κοινοτή­
των για την προστασία του περιβάλλοντος, το οποίο εγκρί­
θηκε απο το Συμβούλιο στις 22 Νοέμβριου 1973, καλεί ήδη τα 
κράτη μέλη να λάβουν υπόψη τους τις πλέον πρόσφατες επι­
στημονικές εξελίξεις στον τομέα της καταπολέμησης της 
ρύπανσης του αέρα που προκαλείται απο την εκπομπή των 
αέριων εξαγωγής των αυτοκίνητων οχημάτων και να προ­
σαρμόσουν στις εξελίξεις αυτές τις οδηγίες που έχουν ηδη 
θεσπισθεί 
Ο ΕΕαριθ € 
(2) Λήψη γνώμης την 
(3) ΕΕαριθ ( οτι στο τρίτο πρόγραμμα δράσης προβλέπεται να καταβλη­
θούν περαιτέρω προσπάθειες με σκοπό τη σημαντική μείωση 
του σημερινού επιπέδου των εκπομπών ρύπων απο τα οχή­
ματα με κινητήρα 
οτι στην οδηγία 70/220/ΕΟΚ (4), όπως τροποποιήθηκε 
τελευταία απο τη οδηγία 89/491/Ε0Κ(5), καθορίζονται οι 
οριακές τιμές για τις εκπομπές του μονοξείδιου του άνθρακα 
και των ακαυστων υδρογονανθράκων απο τους κινητήρες 
των οχημάτων αυτών οτι οι οριακές αυτές τιμές μειώθηκαν 
για πρώτη φορά με την οδηγία 74/290/ΕΟΚ (6) και συμπλη­
ρώθηκαν, συμφωνά με την οδηγία 77/102/ΕθΚ(7), με τις 
οριακές τιμές για τις ανεκτές εκπομπές οξειδίων του αζώτου 
οτι οι οριακές τιμές των τριών αυτών ρύπων μειώθηκαν στα-
διακα με τις οδηγίες 78/665/ΕΟΚ(«% 83/351/ΕΟΚ(?) και 
88/76/ΕΟΚ(10) ότι οριακές τιμές για εκπομπές ρυπογόνων 
σωματιδίων απο τους κινητήρες με ανάφλεξη δια συμπιεσεως 
θεσπίσθηκαν αε την οδηγία 88/436/Ε0Κ(") και οτι περισ­
σότερο αυστηρά ευρωπαϊκά πρότυπα για αυτοκίνητα κυβι­
σμού μικρότερου των 1 400 απ3 εισήχθησαν με την οδηγία 
89/458/Ε0Κ(12) 
οτι το έργο που ανέλαβε να εκτελέσει η Επιτροπή στο συγκε­
κριμένο πεδίο έδειξε οτι η Κοινότητα διαθέτει η τελειοποιεί 
τεχνολογίες οι οποίες επιτρέπουν την περαιτέρω μείωση των 
υπο συζήτηση οριακών τιμών για όλα τα μεγέθη κινητήρων 
ί 76 της 6 4 1970, σ 1 
1238 της 15 8 1989, σ 43 
ί 159 της 15 6 1974, σ 61 
Ε 32 της 3 2 1977, σ 32 
ί 223 της 14 8 1978, σ 48 
ί 197 της 20 7 1983, σ 1 
136τη^9 2 1988, σ 1 
1214 τη,, 6 8 1988, σ 1 
1226τη^3 8 1989, σ 1 (4) 
θ) 
(6) 
{') 
(«) 
<») 
(1ϋ) 
(") 
Ο2) ΕΕαριθ 1 
ΕΕαριθ 1 
ΕΕαριθ ] 
ΕΕαριθ 1 
ΕΕαριθ 1 
ΕΕαριθ 1 
ΕΕαριθ 1 
ΕΕαριθ 1 
ΕΕ αριθ 1 
Αριθ. C 81/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ότι καθόσον περισσότερο αυστηρά πρότυπα εκπομπών έχουν 
προβλεφθεί με την οδηγία 89/458/ΕΟΚ για αυτοκίνητα κυβι­
σμού μικρότερου των 1 400 cm3, είναι αναγκαίο, σύμφωνα με 
το άρθρο 5 της παρούσας οδηγίας, να ευθυγραμμισθούν οι 
οριακές τιμές για τις εκπομπές των αυτοκινήτων με κυβισμό 
ίσο ή μεγαλύτερο των 1 400 cm3 με αυτά τα πρότυπα, τις 
ίδιες ημερομηνίες εφαρμογής και επί τη βάσει μιας βελτιωμέ­
νης ευρωπαϊκής διαδικασίας δοκιμών που συμπεριλαμβάνει 
μία αλληλουχία οδηγήσεως σε υπεραστικό περιβάλλον ότι 
πρέπει να καθορισθούν ταυτόχρονα οι απαιτήσεις αναφο­
ρικά με τις εξατμιστικές εκπομπές και την αντοχή των 
συστατικών μερών των οχημάτων που συναρτώνται με εκπο­
μπές αερίων, και να εισαγάγει, σύμφωνα με το άρθρο 4 της 
οδηγίας 88/436/ΕΟΚ, το δεύτερο στάδιο των κανονισμών 
για τις εκπομπές των ρυπογόνων σωματιδίων των αυτοκινή­
των εφοδιασμένων με κινητήρα ανάφλεξης με συμπίεση, 
εδραιώνοντας έτσι τις απαιτήσεις των Ευρωπαϊκών Κοινοτή­
των αναφορικά με τις εκπομπές αερίων ρύπων από επιβατικά 
αυτοκίνητα' 
ότι είναι απαραίτητο να υλοποιηθούν οι πλέον αυστηροί 
ευρωπαϊκοί κανονισμοί, υπό πλήρη εναρμόνιση, ώστε να 
ωφεληθεί στο μέγιστο δυνατό βαθμό το ευρωπαϊκό περιβάλ­
λον από τις διατάξεις αυτές και συγχρόνως να διασφαλισθεί 
το ενιαίο της αγοράς' 
ότι, λαμβανομένου υπόψη του σημαντικού ρόλου των εκπο­
μπών ρύπων από οχήματα με κινητήρα και της συνεισφοράς 
τους στη δημιουργία αερίων στα οποία οφείλεται το φαινό­
μενο θερμοκηπίου, οι εκπομπές C02, ιδιαίτερα, πρέπει να 
σταθεροποιηθούν και στη συνέχεια να μειωθούν σε ευθυ­
γράμμιση με τις αποφάσεις του διοικητικού συμβουλίου του 
Προγράμματος Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Εθνών 
(UNEP) στις 24 Μαΐου 1989, και ιδιαίτερα στο σημείο 11 
στοιχείο δ) της εν λόγω απόφασης, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
Άρθρο 1 
Τα παραρτήματα της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ αντικαθίστανται 
από τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας. 
Άρθρο 2 
1. Από την 1η Ιανουαρίου 1991 τα κράτη μέλη δεν μπορούν 
για λόγους σχετικούς με τη ρύπανση του αέρα από τις εκπο­
μπές των αερίων εξαγωγής των κινητήρων: 
— ούτε να αρνούνται για έναν τύπο οχήματος με κινητήρα 
τη χορήγηση έγκρισης τύπου ΕΟΚ, ή την έκδοση του 
πιστοποιητικού που προβλέπεται στο άρθρο 10 παρά­
γραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/156/ 
ΕΟΚ Ο ή τη χορήγηση εθνικής έγκρισης, 
ή 
(') ΕΕαριθ. L 42 της 23. 2. 1970, σ. 1. — ούτε να απαγορεύουν την πρώτη θέση σε κυκλοφορία 
οχημάτων με κινητήρα, 
εφόσον οι εκπομπές από αυτόν τον τύπο του οχήματος με 
κινητήρα ή από αυτά τα οχήματα ανταποκρίνονται στις δια­
τάξεις της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιούνται από 
την παρούσα οδηγία. 
2. Από την 1η Ιουλίου 1992, τα κράτη μέλη: 
— αρνούνται τη χορήγηση έγκρισης τύπου ΕΟΚ ή την 
έκδοση του πιστοποιητικού που προβλέπεται στο άρθρο 
10 παράγραφος 1 τελευταία περίπτωση της οδηγίας 70/ 
156/ΕΟΚ για τύπους οχήματος με κινητήρα, 
— αρνούνται τη χορήγηση εθνικής έγκρισης τύπου για 
τύπους οχήματος με κινητήρα εφόσον οι εκπομπές των 
εν λόγω τύπων δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις 
των παραρτημάτων της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τρο­
ποποιείται με την παρούσα οδηγία. 
3. Από τις 31 Δεκεμβρίου 1992, τα κράτη μέλη απαγορεύουν 
την πρώτη θέση σε κυκλοφορία οχημάτων οι εκπομπές των 
οποίων δεν ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις των παραρτη­
μάτων της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιείται με την 
παρούσα οδηγία. 
Άρθρο 3 
Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν φορολογικά κίνητρα 
για τα οχήματα που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία. 
Τα κίνητρα αυτά ανταποκρίνονται στις διατάξεις της συνθή­
κης όπως επίσης και στις ακόλουθες συνθήκες: 
— εφαρμόζονται σε όλα τα οχήματα που παράγονται 
εγχωρίως καθώς και στα οχήματα που εισάγονται για 
εμπορία στην αγορά ενός κράτους μέλους και τα οποία 
είναι εφοδιασμένα με εξοπλισμό που επιτρέπει να ικανο­
ποιούνται εκ των προτέρων τα ευρωπαϊκά πρότυπα που 
τίθενται σε ισχύ το 1992, 
— παύουν να ισχύουν τις ημερομηνίες που αναφέρονται 
στο άρθρο 2 παράγραφος 3 οι οποίες αφορούν την υπο­
χρεωτική έναρξη ισχύος των τιμών εκπομπών για τα νέα 
οχήματα, 
— αφορούν ποσό, για κάθε τύπο οχήματος, ουσιωδώς 
χαμηλότερο από την πραγματική δαπάνη του εξοπλι­
σμού που προσαρμόζεται στο όχημα, ώστε αυτό να 
ανταποκρίνεται στις τιμές εκπομπών που έχουν καθορι­
σθεί καθώς και της δαπάνης της τοποθέτησης του εξο­
πλισμού στο όχημα. 
Η Επιτροπή ενημερώνεται για οποιαδήποτε σχέδιο εφαρμο­
γής ή τροποποίησης των φορολογικών κινήτρων που αναφέ­
ρονται στην πρώτη υποπαράγραφο, εκ των προτέρων, ώστε 
να διαθέτει επαρκές περιθώριο χρόνου να υποβάλλει παρατη­
ρήσεις. 
Άρθρο 4 
Με απόφαση της Επιτροπής η οποία έχει ληφθεί κατά πλειο­
ψηφία και η οποία λαμβάνει υπόψη της τα αποτελέσματα 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/3 
των εργασιών που ευρίσκονται σε εξέλιξη αναφορικά με το 
φαινόμενο θερμοκηπίου, το Συμβούλιο αποφασίζει για τη 
λήψη μέτρων τα οποία αποσκοπούν στον περιορισμό των 
εκπομπών C02 από τα οχήματα με κινητήρα. 
Άρθρο 5 
Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, 
κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμ­μορφωθούν με την παρούσα οδηγία, το αργότερο την 1η 
Ιανουαρίου 1991. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχε­
τικά. 
Οι διατάξεις που λαμβάνονται σύμφωνα με την πρώτη υπο­
παράγραφο αναφέρονται ρητά στην παρούσα οδηγία. 
Άρθρο 6 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
Αριθ. C 81/4 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι 
ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΟΡΙΣΜΟΙ, ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ, ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ, ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ 
ΔΟΚΙΜΩΝ, ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ, ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ, 
ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 
1. ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
Η παρούσα οδηγία ισχύει για τις εκπομπές των σωλήνων εξαγωγής και τις εξατμιστικές εκπομπές όλων των οχημά­
των με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης καθώς και για τις εκπομπές των σωλήνων εξαγωγής όλων των οχημάτων 
κατηγορίας ΜΙ και Ν1 (') που είναι εφοδιασμένα με κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως που προβλέπονται από το 
άρθρο 1 της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ στην εκδοχή της οδηγίας 83/351/ΕΟΚ (2), εκτός εκείνων των οχημάτων της κατη­
γορίας Ν1 για τα οποία η έγκριση χορηγείται σύμφωνα με την οδηγία 88/77/ΕΟΚ (3). 
Ύστερα από αίτηση του κατασκευαστή, είναι δυνατόν να επεκτείνεται η έγκριση τύπου σύμφωνα με τις διατάξεις 
της παρούσας οδηγίας από τα οχήματα των κατηγοριών Μ1 ή Ν1 που είναι εφοδιασμένα με κινητήρες ανάφλεξης 
διά συμπιέσεως και έχουν ήδη εγκριθεί, στα οχήματα Μ2 και Ν2 των οποίων η μάζα αναφοράς δεν υπερβαίνει τα 
2 840 kg και τα οποία πληρούν τις προϋποθέσεις του τμήματος 6 του παρόντος παραρτήματος (επέκταση της έγκρι­
σης τύπου ΕΟΚ). 
2. ΟΡΙΣΜΟΙ 
Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας: 
2.1. Τύπος οχήματος όσον αφορά τις εκπομπές μέσω του σωλήνα εξαγωγής που προέρχονται από τον κινητήρα, σημαί­
νει μια κατηγορία μηχανοκίνητων οχημάτων τα οποία δεν παρουσιάζουν μεταξύ τους ουσιώδεις.διαφορές στα ακό­
λουθα σημεία: 
2.1.1. την ισοδύναμη αδράνεια, που προσδιορίζεται συναρτήσει της μάζας αναφοράς όπως καθορίζεται στο σημείο 5.1 του 
παραρτήματος III και 
2.1.2. στα χαρακτηριστικά του κινητήρα και του οχήματος όπως ορίζονται στο παράρτημα II. 
2.2. Μάζα αναφοράς: ισοδυναμεί με τη μάζα του οχήματος έτοιμου προς λειτουργία, μείον τη μάζα του οδηγού η οποία 
ορίζεται ίση με 75 kg, συν μια ισοκατανεμημένη μάζα 100 kg. 
2.2.1. Μάζα του οχήματος έτοιμου προς λειτουργία: η μάζα που ορίζεται στο σημείο 2.6 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 
70/156/ΕΟΚ. 
2.3. Μέγιστη μάζα: η μάζα που ορίζεται στο σημείο 2.7 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ. 
2.4. Αέριοι ρύποι: οι εκπομπές αερίων εξαγωγής (καυσαερίων) ήτοι το μονοξείδιο του άνθρακα, οι υδρογονάνθρακες 
(εκφραζόμενοι ως λόγος του CHi gs) και τα οδείδια του αζώτου, εκφραζόμενα σε ισοδύναμα διοξείδια του αζώτου 
(Ν02). 
2.5. Ρυπογόνα σωματίδια: οι συνιστώσες των αερίων εξαγωγής που απομακρύνονται από τα αραιωμένα αέρια εξαγωγής 
υπό μέγιση θερμοκρασία 325 Κ (52° C) με τη βοήθεια των φίλτρων που περιγράφονται στο παράρτημα III. 
2.6. Εκπομπές σωλήνα εξαγωγής: 
— για τα οχήματα με κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης, οι εκπομπές των αερίων ρύπων, 
— για τα οχήματα με κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως, οι εκπομπές των αερίων ρύπων και των ρυπογόνων 
σωματιδίων. 
2.7. Εξατμιστικές εκπομπές είναι οι απώλειες των ατμών των υδρογονανθράκων που προέρχονται από το σύστημα καυ­
σίμου του οχήματος με κινητήρα- οι απώλειες αυτές είναι διαφορετικές από εκείνες που προέρχονται από το 
σύστημα εξαγωγής. 
2.7.1. Απώλειες λόγω αναπνευστικής εξάτμισης δοχείου: οι εκπομπές υδρογονανθράκων που προέρχονται από τις αλλαγές 
θερμοκρασίας του δοχείου του καυσίμου (εκφραζόμενες ως λόγος του CH^)· 
2.7.2. Απώλειες λόγω θερμού εμποτισμού: οι εκπομπές υδρογονανθράκων που προέρχονται από το σύστημα καυσίμου 
ενός ακινητοποιημένου οχήματος μετά από μια περίοδο οδηγήσεως (εκφραζόμενες ως λόγος του CH2,2o)· 
Ψ 
(3) Σύμφωνα με τον ορισμό του σημείου 0.4 του παραρτήματος Ι της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ — 
ΕΕαριθ. L 197 της 20.7.1983, σ. 1. 
ΕΕ αριθ. L 36 της 9. 2. 1988, σ. 1. ΕΕαριθ. L42της23.2.1970,σ. 1. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/5 
2.8. Στροφαλοθάλαμος κινητήρα: οι χώροι, στο εσωτερικό ή το εξωτερικό του κινητήρα, οι οποίοι είναι συνδεδεμένοι με 
τη λεκάνη αποστράγγισης ελαίου (κάρτερ) μέσω εσωτερικών ή εξωτερικών αγωγών διά των οποίων διαφεύγουν τα 
αέρια και οι ατμοί. 
2.9. Διάταξη εκκίνησης ψυχρού κινητήρα: η διάταξη που εμπλουτίζει πρόσκαιρα το μείγμα αέρα/καυσίμου του κινη­
τήρα διευκολύνοντας έτσι την εκκίνηση του. 
2.10. Βοηθητική διάταξη εκκίνησης: μια διάταξη που υποβοηθά την εκκίνηση του κινητήρα χωρίς εμπλουτισμό του μείγ­
ματος αέρα/καυσίμου όπως βύσματα διαπυρώσεως, μετατροπές του χρονισμού της αντλίας εγχύσεως κ.λ.π. 
2.11. Κυβισμός κινητήρα: 
2.11.1. για κινητήρες με παλινοδρομικά έμβολα και επιβαλλόμενη ανάφλεξη, ο ονομαστικός όγκος εμβολισμού των κυλίν­
δρων' 
2.11.2. για κινητήρες με περιστροφικά έμβολα (Wankel) ο διπλάσιος του ονομαστικού όγκου των κυλίνδρων. 
2.12. Συσκευές αντιρρύπανσης: τα συστατικά εκείνα μέρη του οχήματος τα οποία ρυθμίζουν ή/και περιορίζουν τις εκπο­
μπές του σωλήνα και τις εξατμιστικές εκπομπές. 
3. ΑΙΤΗΣΗ ΕΓΚΡΙΣΕΩΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ 
3.1. Η αίτηση για έγκριση ενός τύπου οχήματος αναφορικά με τις εκπομπές του σωλήνα εξαγωγής, τις εξατμιστικές 
εκπομπές και την αντοχή των συσκευών αντιρρύπανσης, υποβάλλεται από τον κατασκευαστή του οχήματος ή από 
τον εξουσιοδοτημένο εκπρόσωπο του. 
3.2. Η αίτηση συνοδεύεται με τις απαιτούμενες πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα II, συμπληρωμένες από: 
3.2.1. μια περιγραφή του συστήματος ελέγχου των εξατμιστικών εκπομπών που είναι εγκατεστημένο στο όχημα' 
3.2.2. για την περίπτωση οχημάτων με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης, μία δήλωση αναφορικά με την ισχύ είτε του 
στομίου εισαγωγής μειωμένης διατομής, σημείο 5.1.2.1 ή της ένδειξης, σημείο 5.1.2.2, και στην τελευταία περίπτωση 
μια περιγραφή της ένδειξης. 
3.2.3. Όταν εφαρμόζεται, υποβολή αντιγράφων άλλων εγκρίσεων τύπου συνοδευόμενα από τα σχετικά στοιχεία, που επι­
τρέπουν την επέκταση των εγκρίσεων και τον προσδιορισμό των συντελεστών επιδείνωσης. 
3.3. Ένα όχημα αντιπροσωπευτικό του τύπου του οχήματος προς έγκριση πρέπει να παρουσιάζεται στην τεχνική υπηρε­
σία η οποία είναι επιφορτισμένη με την εκτέλεση των δοκιμών έγκρισης τύπου που προβλέπονται στο τμήμα 5 του 
παρόντος παραρτήματος. 
4. ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ 
4.1. Ένα πιστοποιητικό, σύμφωνα με το υπόδειγμα του παραρτήματος Χ, εκδίδεται ως πιστοποιητικό έγκρισης τύπου 
ΕΟΚ. 
5. ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΔΟΚΙΜΕΣ 
5.1. Γενικά 
5.1.1. Τα συστατικά μέρη του οχήματος που πιθανόν επηρεάζουν τις εκπομπές του σωλήνα εξαγωγής και τις εξατμιστικές 
εκπομπές πρέπει να σχεδιάζονται, να κατασκευάζονται και να συναρμολογούνται κατά τέτοιο τρόπο ώστε, υπό 
κανονικές συνθήκες λειτουργίας και παρά τις δονήσεις στις οποίες μπορεί να υπόκειται το όχημα, να ανταποκρίνο­
νται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. Τα τεχνικά μέτρα που λαμβάνονται από τον κατασκευαστή πρέπει να 
είναι τέτοια ώστε να επιβεβαιώνεται ότι οι εκπομπές του σωλήνα εξαγωγής και οι εξατμιστικές εκπομπές υπόκεινται 
σε αποτελεσματικούς περιορισμούς κατά τη συνήθη περίοδο ζωής του οχήματος και υπό κανονικές συνθήκες λει­
τουργίας. Οι διατάξεις αυτές για τις εκπομπές των αγωγών εξόδου θεωρείται ότι ικανοποιούνται αν συμφωνούν με 
τις διατάξεις των σημείων 5.3.1.4 και 7.1.1.1 αντίστοιχα. 
5.1.2. Το όχημα που είναι εξοπλισμένο με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης σχεδιάζεται ώστε να επιτυγχάνεται λει­
τουργία με αμόλυβδη βενζίνη, όπως προδιαγράφεται στην οδηγία 85/210/ΕΟΚ ('). 
5.1.2.1. Υπό την επιφύλαξη του σημείου 5.1.2.2, το στόμιο εισαγωγής του δοχείου καυσίμων πρέπει να σχεδιάζεται έτσι 
ώστε να αποτρέπεται η πλήρωση του δοχείου καυσίμων μέσω ενός ακροφυσίου αντλίας παροχής καυσίμου με εξω­
τερική διάμετρο 23,6 mm ή μεγαλύτερη. 
(') ΕΕαριθ. L96 της 3.4. 1985, σ. 25. 
Αριθ. C 81/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
5.1.2.2. Για την περίπτωση οχήματος που ικανοποιεί και τις δύο ακόλουθες συνθήκες, δεν εφαρμόζονται οι απαιτήσεις του 
σημείου 5.1.2.1. 
5.1.2.2.1. Το όχημα έχει σχεδιασθεί και κατασκευασθεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε καμιά συσκευή ρύθμισης των εκπομπών των 
αερίων ρύπων δεν επηρεάζεται αρνητικά από τη χρήση αμόλυβδης βενζίνης και 
5.1.2.2.2. Σε σημείο άμεσα ορατό στο άτομο που γεμίζει το δοχείο καυσίμου, έχει σημειωθεί με εμφανή, ευδιάκριτο και ανεξί­
τηλο τρόπο η ένδειξη της αμόλυβδης βενζίνης προδιαγραφής ISO 2575-1982. Πρόσθετες αντίστοιχες ενδείξεις επι­
τρέπονται. 
5.2. Πεδίο εφαρμογής δοκιμών 
Στο σχήμα 1.5.2 παρουσιάζονται οι απαιτούμενες δοκιμές για την έγκριση τύπου οχήματος. 
5.2.1. Τα οχήματα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης υποβάλλονται στους ακόλουθους τύπους δοκιμών. Εξαιρούνται 
τα οχήματα που αναφέρονται στο σημείο 8.1. 
— Τύπος Ι (με προσομοίωση της μέσης εκπομπής των σωλήνων εξαγωγής μετά από εκκίνηση με ψυχρό κινητήρα) 
— Τύπος III (εκπομπές αερίων του στροφαλοθαλάμου) 
— Τύπος IV (εξατμιστικές εκπομπές) 
— Τύπος V (αντοχή των συστημάτων αντιρρύπανσης). 
5.2.2. Τα οχήματα με κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης που αναφέρονται στο σημείο 8.1 υποβάλλονται στις ακόλουθες 
δοκιμές: 
— τύπος Ι (με προσομοίωση της μέσης εκπομπής των σωλήνων εξαγωγής μετά από εκκίνηση με ψυχρό κινητήρα), 
— τύπος II [εκπομπή μονοξειδίου του άνθρακα υπό αεργή ταχύτητα (ρελαντί)], 
— τύπος 111 (εκπομπές αερίων του στροφαλοθαλάμου). 
5.2.3. Τα οχήματα με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως υποβάλλονται στις ακόλουθες δοκιμές. Εξαιρούνται τα οχή­
ματα που αναφέρονται στο σημείο 8.1. 
— τύπος Ι (με προσομοίωση της μέσης εκπομπής των σωλήνων εξαγωγής μετά από εκκίνηση με ψυχρό κινητήρα), 
— τύπος V (αντοχή των συστημάτων αντιρρύπανσης). 
5.2.4. Τα οχήματα με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως που αναφέρονται στο σημείο 8.1 υποβάλλονται στις ακόλουθες 
δοκιμές: 
— τύπος Ι (με προσομοίωση της μέσης εκπομπής των σωλήνων εξαγωγής μετά από εκκίνηση με ψυχρό κινητήρα 
— μόνον αέριοι ρύποι). 
5.3. Περιγραφή δοκιμών 
5.3.1. Δοκιμή τύπου Ι (με προσομοίωση της μέσης εκπομπής των σωλήνων εξαγωγής μετά από εκκίνηση με ψυχρό κινη­
τήρα). 
5.3.1.1. Στο σχήμα 1.5.3 παρουσιάζεται η αλληλουχία των ενεργειών που απαιτούνται για τη χορήγηση της έγκρισης τύπου 
Ι. Η δοκιμή αυτή εκτελείται σε όλα τα οχήματα που αναφέρονται στο τμήμα Ι με μέγιστη μάζα όχι μεγαλύτερη από 
3,5 τόνους. 
5.3.1.2. Το όχημα τοποθετείται επί δυναμομετρικής εξέδρας εφοδιασμένης με σύστημα προσομοίωσης της απορροφούμενης 
ισχύος πορείας και της αδράνειας. 
5.3.1.2.1. Πρέπει να εκτελεσθεί μια δοκιμή διαρκείας 19 λεπτών και 40 δευτερολέπτων χωρίς διακοπή, αποτελούμενη από δύο 
μέρη, το μέρος 1 και το μέρος 2. Τα οχήματα που αναφέρονται στο σημείο 8.1 εξαιρούνται από τη δοκιμή αυτή. Η 
ρύθμιση του εξοπλισμού δοκιμών είναι δυνατόν να πραγματοποιείται μέσα σε περίοδο όχι μεγαλύτερη από 20 δευτε­
ρόλεπτα, με τη συγκατάθεση του κατασκευαστή, μεταξύ του τέλους του μέρους 1 και της αρχής του μέρους 2, κατά 
την οποία δεν λαμβάνονται δείγματα. 
5.3.1.2.2. Το μέρος 1 της δοκιμής αποτελείται από τέσσερις στοιχειώδεις αστικούς κύκλους. Κάθε στοιχειώδης αστικός 
κύκλος αποτελείται από 15 φάσεις (ρελαντί, επιτάχυνση, σταθερή ταχύτητα, επιβράδυνση κ.λπ.). 
5.3.1.2.3. Το μέρος 2 της δοκιμής αποτελείται από έναν υπεραστικό κύκλο. Ο υπεραστικός κύκλος αποτελείται από 13 φάσεις 
(ρελαντί, επιτάχυνση, σταθερή ταχύτητα, επιβράδυνση κ.λπ.). 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/7 
Σχήμα 1.5.2 
Δοκιμές για την έγκριση τύπου και την έγκριση επεκτάσεων 
Δοκιμή έγκρισης τύπου 
Τύπος Ι 
Τύπος II 
Τύπος III 
Τύπος IV 
Τύπος V 
Επέκταση Κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης 
Οχήματα Μ] 
— μάζα < 2,5 
τόνων 
— κατά μέγιστο 6 
θέσεων 
ναι 
μέρος 1 -Ι­
μερος 2 
— 
ναι 
ναι 
ναι 
Τμήμα 6 Οχήματα που ανα­
φέρονται στην ενό­
τητα 8.1 
ναι 
(m < 3,5 τόνων) 
μέρος 1 
ναι 
ναι 
— 
— 
Τμήμα 6 Κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως 
Οχήματα Μι 
— μάζα < 2,5 
τόνων 
— κατά μέγιστο 6 
θέσεων 
ναι 
μέρος 1 -Ι­
μερος 2 
— 
— 
— 
ναι 
Τμήμα 6 Οχήματα που ανα­
φέρονται στην ενό­
τητα 8.1 
ναι 
(m < 3,5 τόνων) 
μέρος 1 
— 
— 
— 
— 
— Τύποι Μ2 & 
Ν2 
— Μάζα ανα­
φοράς 
όχι μεγαλύ­
τερη από 
2 840 kg 
— Τμήμα 6 
5.3.1.2.4. Για τα οχήματα που αναφέρονται στο σημείο 8.1 εκτελείται χωρίς διακοπή μια δοκιμή διάρκειας 13 λεπτών αποτε­
λούμενη από τέσσερις μόνον αστικούς κύκλους (μέρος 1). 
5.3.1.2.5. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής τα αέρια εξαγωγής αραιώνονται και ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα συλλέγεται σε 
έναν ή περισσότερους σάκους. Τα αέρια εξαγωγής του οχήματος αραιώνονται, γίνεται δειγματοληψία και αναλύο­
νται σύμφωνα με τις παραπάνω αναφερόμενες διαδικασίες. Μετράται επίσης ο συνολικός όγκος των αραιωμένων 
αερίων. Αναγράφονται οι τιμές όχι μόνον των εκπομπών του μονοξειδίου του άνθρακα, των υδρογονανθράκων και 
των οξειδίων του αζώτου που προέρχονται από τους κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως αλλά και των εκπομπών 
των ρυπογόνων σωματιδίων. 
5.3.1.3. Η δοκιμή διεξάγεται σύμφωνα με τις διαδικασίες που αναφέρονται στο παράρτημα III. Επίσης η συλλογή και ανά­
λυση των αερίων καθώς και η απομάκρυνση και ζύγιση των ρυπογόνων σωματιδίων πραγματοποιείται όπως αναφέ­
ρεται στο παράρτημα III. 
5.3.1.4. Υπό τις προϋποθέσεις των σημείων 5.3.1.4.2 και 5.3.1.5 η δοκιμή εκτελείται τρεις φορές. Με την εξαίρεση των οχημά­
των που αναφέρονται στο σημείο 8.1, τα αποτελέσματα κάθε δοκιμής πολλαπλασιάζονται με τους κατάλληλους 
συντελεστές επιδείνωσης οι οποίοι λαμβάνονται σύμφωνα με τις διαδικασίες του σημείου 5.3.5. Η μάζα των αερίων 
εκπομπών1, και στην περίπτωση οχημάτων με κινητήρα ανάφελεξης διά συμπιέσως, η μάζα των ρυπογόνων σωματι­
δίων που λαμβάνεται σε κάθε δοκιμή πρέπει να είναι μικρότερη από τις τιμές που αναγράφονται στον παρακάτω 
πίνακα. 
Μάζα μονοξειδίου του άνθρακα 
(g/km) 
2,72 Συνδυασμένη μάζα υδρογονανθράκων και 
οξειδίων του αζώτου 
(g/km) 
0.97 Μάζα ρυπογόνων σωματιδίων (') 
L, 
(g/km) 
0,9 
(') Για κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως 
5.3.1.4.1. Κατά παρέκκλιση των προδιαγραφών του 5.3.1.4 για κάθε ρύπο ή συνδυασμό ρύπων, ένα από τα τρία αποτελέσματα 
δοκιμών μπορεί να υπερβαίνει, αλλά όχι περισσότερο από 10 °/ο, το προδιαγραφόμενο όριο, με τον όρο ότι ο αριθμη­
τικός μέσος όρος των τριών αποτελεσμάτων είναι μικρότερος από το όριο αυτό. Όταν σημειώνεται υπέρβαση των 
προδιαγραφόμενων ορίων σε περισσότερους από ένα ρύπους, η υπέρβαση επιτρέπεται να σημειωθεί είτε κατά τη 
διάρκεια μιας και της αυτής δοκιμής είτε κατά τη διάρκεια διαφορετικών δοκιμών ('). 
(Ι) Αν για μία από τις τρεις μετρήσεις που αντιστοιχούν σε κάθε ρύπο ή συνδυασμό ρύπων παρατηρείται υπέρβαση του καθοριζο­
μένου ορίου στο σημείο 5.3.1.4, μεγαλύτερη του 10 °/ο η δοκιμή για το προβλεπόμενο όχημα πρέπει να συνεχίζεται όπως προ­
διαγράφεται στο σημείο 5.3.1.4.2. 
Αριθ. € 81/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σχήμα 1.5.3. 
Λογικό διάγραμμα για την έγκριση τύπου Ι 
(βλέπε σημείο 5.3.1) 
Η έγκριση τύπου ΕΟΚ. 
ναι 
ναι 
ναι Μια δοκιμή 
V,, < 0,70 ί 
| όχι 
ν„> 1,10 ο 
όχι 
2 δοκιμές 
V,, 5=0,85 ο 
και \ < ί 
και ν , + \, < 1,70 ο 
Ι * 
V > 1,10ο 
η \ ι ^ί 
και \ =Ϊ ι 
| όχι 
3 δοκιμές 
V <ο 
και V, < ο 
και \ < ο 
| όχι 
V, > 1,10ο 
η V,, =ϊί 
και V,, 2τ ί 
η V, ΞΪΟ 
και \ , =Ϊ ί 
| * 
(V,, + ν, + V,,) κι_ 
Ι όχι 
(V - ν,. + V,) τ> 1.1 ο 
Ι οχι 
Δυνατότητα να αυξηθεί ο αριθμός 
δοκίμων σε 10 
ΠΙ - IV) ναι 
ναι 
ναι 
ναι 
ναι 
ναι Γ χορηγείται 
Γ χορηγείται 
τ χορηγείται 
Γ χορηγείται / 
/ 
•"> ί 
\ 
ν<ο 
(π - 10) ναι /" -> 
--ι χυμ'ΐΓίΐι,αι 
δεν χορηγείται 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ €81/9 
5 3 14 2 Ο αριθμός των δοκίμων που περιγράφονται στο 5 3 14 μπορεί, υστέρα απο αίτηση του κατασκευαστή, να αυξηθεί σε 
10, υπό την προϋπόθεση οτι ο αριθμητικός μέρος ορός (χ) των πρώτων τριών αποτελεσμάτων που λαμβάνονται για 
κάθε ρύπο η για το συνδυασμό δυο ρύπων, που υπόκεινται στους περιορισμούς, περιλαμβάνεται μεταξύ 100 και 
110 ο/ο του ορίου Στην περίπτωση αυτή, ισχύει μόνον η απαίτηση οτι ο αριθμητικός μέσος ορός (χ,) και των δέκα 
αποτελεσμάτων που λαμβάνονται για κάθε ρύπο η συνδυασμό δυο ρύπων που υπόκεινται στους περιορισμούς είναι 
μικρότερος της οριακή τιμής (χ < Ι) 
5 3 15 Ο αριθμός των δοκίμων που προδιαγράφονται στο 5 3 14 μειώνεται υπο τους ορούς που αναφέρονται παρακάτω, 
οπού V, είναι το αποτέλεσμα της πρώτης δοκιμής και ν2 το αποτέλεσμα της δεύτερης δοκιμής για κάθε ρύπο η νια 
τη συνδυασμένη εκπομπή δυο ρυπω\ του υπόκεινται στους περιορισμούς 
5 3 15 1 Εκτελείται μονό ιιια δοκιμή αν το αποτέλεσμα που λαμβάνεται για κάθε ρύπο η για τη συνδυασμένη εκπομπή δυο 
ρυπω\ ποι υπόκεινται στου*. περιορισμούς είναι μικρότερο η ισο του 0,70 ί (δηλαδή V, < 0,70 ί) 
5 3 15 2 Αν δεν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του 53 Ι 5 Ι, εκτελούνται μόνον δυο δοκιμές αν, για κάθε ρύπο η για τη συνδυ­
ασμένη εκπομπή δυο ρύπων, που υπόκεινται στους περιορισμούς, ικανοποιούνται οι ακόλουθες απαιτήσεις 
V, < 0.Β< Ι και V, + ν2 < 1 70 Ι και Υ2 < Ι 
5 3 2 Δοκιμή τύπου II[έλεγχος της εκπομπής μονοξείδιου τον άνθρακα νπο άεργη ταχύτητα (ρελαντί)] 
5 3 2 1 Η δοκιμή αυτή εκτελείται νια ολα τα οχήματα με κινητήρα επιβαλλόμενης ανάφλεξης που αναφέρονται στο 8 1 
5 3 2 2 Οταν εκτελείται δοκιμή συμφωνά με το παράρτημα IV, η κατ' όγκον περιεκτικότητα του μονοξείδιου του άνθρακα 
των εκπεμπόμενων αέριων, με τον κινητήρα σε άεργη κατάσταση, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 3,5 %, με τη ρύθμιση 
που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή τύπου Ι Στην περίπτωση που χρησιμοποιούνται οι ρυθμίσεις που προδιαγράφο­
νται στο παρόν παράρτημα, η τιμή αυτή δεν πρέπει να υπερβαίνει το 4,5 °/ο 
5 3 3 Δοκιμή τύπου III (εΛενχος των εκπεαποιιένων αέριων τοι στροφαλοθαλαμου) 
5 3 3 1 Η δοκιμή αυτή εκτελείται νια ολα τα οχήματα που αναφέρονται στο τμήμα 1, με την εξαίρεση εκείνων που είναι 
εφοδιασμένα με κινητήρες ανάφλεξης δια συμπιεσεως 
5 3 3 2 Οταν εκτελούνται δοκιμές συμφωνά με το παράρτημα V, το σύστημα εξαερισμού του στροφαλοθαλαμου δεν πρέπει 
να επιτρέπει καμία εκπομπή αέριων από το στροφαλοθαλαμο στην ατμόσφαιρα 
5 3 4 Δοκιμή τύπον IV ι προσδιορισμός των εξατμιστικων εκπομπών) 
5 3 4 1 Η δοκιμή αυτή πρέπει να εκτελείται σε ολα τα οχήματα που αναφέρονται στο τμήμα 1, με την εξαίρεση των οχημά­
των που είναι εξοπλισμένα με κινητήρες ανάφλεξης δια συμπιέσεως και των οχημάτων που αναφέρονται στην ενό­
τητα 8 1 
^342 Οταν εκτελούνται δοκιμές συμφωνά με το παράρτημα VI, οι τιμές των εξατμιστικων εκπομπών πρέπει να είναι 
μικρότερες απο 2 § δοκιμή 
5 3 5 Δοκιμή τύπου ν<αντοχή των συσκευών αντφρνπανσης) 
5 3 5 1 Η δοκιμή αυτή εκτελείται σε ολα τα οχήματα που αναφέρονται στο τμήμα 1, με την εξαίρεση των οχημάτων που 
αναφέρονται στην ενότητα 8 1 
5 3 Μ 1 θ κατασκευαστής μπορεί να εκλέξει είτε 
την εκτέλεση μιας δοκιαης τεχνητής γήρανσης στα 30 000 κπι, συμφωνά με ενα προδιαγεγραμμένο πρόγραμμα, όπως 
περινραφεται στο παράρτημα VII, επι τροχιάς η στη δυναμομετρικη εξέδρα, 
5 3 Ό 2 είτε την εκτέλεση μιας δοκιμής τεχνητής γήρανσης στα 80 000Ιαη, συμφωνά αε ένα προδιαγεγραμμένο πρόγραμμα, 
όπως περιγράφεται στο παράρτημα VIII, επι τροχιάς, επι οδού η σε δυναμομετρικη εξέδρα 
^352 Κατά παρέκκλιση των απαιτήσεων του σημείου 5 3 5 1ο κατασκευαστής έχει τη δυνατότητα να εκλέξει είτε την 
εκτέλεση δοκιμής συμφωνά με τα σημεία 53511η*; 3 512 είτε τη χρήση των συντελεστών επιδείνωσης απο τον 
παρακάτω πίνακα 
Αριθ. C 81/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σύστημα ελέγχου εκπομπών 
Κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης 
Κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως Συντελεστές επιδείνωσης 
Ψο 
1,2 
1,1 ΗΨ + NOx 
1,2 
1,0 Σωματίδια (') 
1,2 
Ύστερα από αίτηση του κατασκευαστή, η τεχνική υπηρεσία μπορεί να εκτελέσει τη δοκιμή τύπου 1, με τη χρήση 
των συντελεστών επιδείνωσης του παραπάνω πίνακα, πριν την ολοκλήρωση της δοκιμής τύπου V. Μετά την ολοκλή­
ρωση της δοκιμής τύπου V, η τεχνική υπηρεσία μπορεί να τροποποιήσει τα αποτελέσματα της έγκρισης τύπου που 
αναγράφονται στο παράρτημα Χ, μέσω της αντικατάστασης των συντελεστών επιδείνωσης που αναφέρονται στον 
παραπάνω πίνακα με εκείνους που προκύπτουν από τις μετρήσεις της δοκιμής τύπου V. 
5.3.5.3. Οι συντελεστές επιδείνωσης πρέπει να προσδιορίζονται με τη χρήση είτε των διαδικασιών του σημείου 5.3.5.1 ή με 
τη χρήση των τιμών του πίνακα του σημείου 5.3.5.2. Οι συντελεστές πρέπει να χρησιμοποιούνται σε συμφωνία με τις 
απαιτήσεις των σημείων 5.3.1.4 και 7.1.1.1. 
6. ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ 
6.1. Εκπομπές του σωλήνα εξαγωγής 
(Δοκιμές τύπου Ι και τύπου II). 
6.1.1. Τύποι οχημάτων με διάφορες μάζες αναφοράς 
Η έγκριση που έχει χορηγηθεί σε έναν τύπο οχήματος μπορεί να επεκταθεί, υπό τις παρακάτω συνθήκες, και σε 
τύπους οχημάτων που δεν διαφέρουν από τον εγκεκριμένο τύπο παρά μόνον ως προς τη μάζα αναφοράς. 
6.1.1.1. Οχήματα διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο 8.1. 
6.1.1.1.1. Η έγκριση μπορεί να επεκταθεί στους τύπους οχημάτων των οποίων η μάζα αναφοράς απαιτεί τη χρήση του αμέσως 
ανώτερου ή οποιουδήποτε κατώτερου επιπέδου ισοδύναμης αδράνειας. 
6.1.1.2. Οχήματα που αναφέρονται στο σημείο 8.1. 
6.1.1.2.1. Η έγκριση μπορεί να επεκταθεί στους τύπους οχημάτων των οποίων η μάζα αναφοράς απαιτεί απλώς τη χρήση του 
αμέσως ανωτέρου ή του αμέσως κατωτέρου επιπέδου ισοδύναμης αδράνειας. 
6.1.1.2.2. Αν η μάζα αναφοράς του τύπου του οχήματος, για τον οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης, απαιτεί τη χρησιμο­
ποίηση ρυθμιστικού σφονδύλου με ισοδύναμη αδράνεια υψηλότερου επιπέδου από εκείνο που χρησιμοποιείται για 
τον ήδη εγκεκριμένο τύπο οχήματος, η επέκταση της έγκρισης χορηγείται. 
6.1.1.2.3. Αν η μάζα αναφοράς του τύπου του οχήματος για τον οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης απαιτεί τη χρησιμο­
ποίηση ρυθμιστικού σφονδύλου με ισοδύναμη αδράνεια κατώτερου επιπέδου από εκείνο που χρησιμοποιείται για 
τον ήδη εγκεκριμένο τύπο οχήματος, η επέκταση της έκρισης χορηγείται αν οι μάζες των ρύπων που λαμβάνονται 
απο το ήδη εγκεκριμένο όχημα τηρούν τα προδιαγραφόμενα όρια για το όχημα για το οποίο ζητείται η επέκταση 
της έγκρισης. 
6.1.2. Τύηοι οχημάτων με διαφορετικές ολικές σχέσεις μετάδοσης της κίνησης 
Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήματος επεκτείνεται και σε τύπους οχημάτων που δεν διαφέρουν από τον 
εγκεκριμένο τύπο παρά μόνον ως προς τη σχέση μετάδοσης της κίνησης υπό τις ακόλουθες προϋποθέσεις: 
6.1.2.1. Για καθεμία από τις σχέσεις μετάδοσης που χρησιμοποιούνται κατά τη δοκιμή του τύπου Ι, είναι απαραίτητο να 
προσδιορισθεί η αναλογία. 
Ε = V, - V, 
όπου V[ και V2 είναι αντίστοιχα η ταχύτητα στις 1000 στροφές/λεπτό του κινητήρα του εγκεκριμένου τύπου οχήμα­
τος και η ταχύτητα του τύπου του οχήματος για το οποίο ζητείται η επέκταση της έγκρισης. 
(') Για οχήματα με κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/11 
6.1.2.2. Αν για κάθε σχέση μετάδοσης προκύπτει ότι Ε < 8 °/ο, η επέκταση χορηγείται χωρίς να επαναληφθούν οι δοκιμές 
τύπου Ι. 
6.1.2.3. Αν τουλάχιστον για μία σχέση μετάδοσης προκύπτει ότι Ε > 8 °/ο και αν για κάθε σχέση μετάδοσης προκύπτει ότι Ε 
< 13 °/ο, οι δοκιμές τύπου Ι πρέπει να επαναλαμβάνονται, αλλά μπορούν να πραγματοποιούνται σε εργαστήριο της 
εκλογής του κατασκευαστή, εφόσον συμφωνεί η αρχή που χορηγεί την έγκριση. Το πρακτικό των δοκιμών πρέπει να 
αποστέλλεται στην τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορτισμένη με τις δοκιμές έγκρισης τύπου. 
6.1.3. Τύποι οχημάτων με διαφορετικές μάζες αναφοράς και με διαφορετικές ολικές σχέσεις μετάδοσης της κίνησης 
Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήματος μπορεί να επεκταθεί και σε τύπους οχημάτων που δεν διαφέρουν 
από τον εγκεκριμένο τύπο παρά μόνον ως προς τη μάζα αναφοράς και την ολική σχέση μετάδοσης της κίνησης, υπό 
τον όρο ότι ικανοποιείται το σύνολο των συνθηκών που αναφέρονται στα σημεία 6.1.1 και 6.1.2. 
6.1.4. Τύποι οχημάτων με κιβώτιο ταχυτήτων με αυτομάτως ή συνεχώς μεταβαλλόμενη σχέση μετάδοσης 
Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήματος με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων επεκτείνεται σε τύπους οχημά­
των με κιβώτιο ταχυτήτων' με αυτομάτως ή συνεχώς μεταβαλλόμενη σχέση μετάδοσης υπό τις ακόλουθες προϋποθέ­
σεις: 
6.1.4.1. Ο τύπος οχήματος πρέπει να είναι εξοπλισμένος και να λειτουργεί με τις ίδιες βασικές μορφές εξαρτημάτων και 
συστημάτων (εκτός της μορφής της σχέσης μετάδοσης) που ενδέχεται να επηρεάζουν τις εκπομπές αερίων ρύπων. 
Επιτρέπονται διαφορές λεπτομερειακών χαρακτηριστικών που επιβάλλονται λόγω των διαφορετικών λειτουργικών 
χαρακτηριστικών των κιβωτίων ταχυτήτων με αυτομάτως ή συνεχώς μεταβαλλόμενη σχέση μετάδοσης. 
6.1.4.2. Ο τύπος οχήματος πρέπει να έχει μάζα αναφοράς ίση με τη μάζα αναφοράς του τύπου οχήματος με χειροκίνητο 
κιβώτιο ταχυτήτων. Η επιτρεπόμενη απόκλιση είναι ± 5. 
6.1.4.3. Ο τύπος οχήματος πρέπει να δοκιμάζεται και να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του τμήματος 5 τροποποιημένου ως ακο­
λούθως: 
6.1.4.3.1. οι οριακές τιμές για τη συνολική μάζα των υδρογονανθράκων και των οξειδίων του αζώτου είναι οι τιμές που προ­
κύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των τιμών L2 οι οποίες περιλαμβάνονται στον πίνακα 5.3.1.4 επί το συντελεστή 
1,2. 
6.1.5. Παρατήρηση 
Όταν η έγκριση ενός τύπου οχήματος έχει χορηγηθεί σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 6.1.1 έως 6.1.4, η 
έγκριση αυτή είναι δυνατόν να μην επεκτείνεται σε άλλους τύπους οχημάτων. 
6.2. Εξατμιστικές εκπομπές 
6.2.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήματος εξοπλισμένου με σύστημα ελέγχου των εξατμιστικών εκπομπών 
μπορεί να επεκταθεί με τις ακόλουθες προϋποθέσεις. 
6.2.1.1. Η βασική αρχή του συστήματος δοσιμετρίας καυσίμου/αέρος (δηλαδή απλή έγχυση, εξαεριωτές κ.λπ.) πρέπει να 
είναι η ίδια. 
6.2.1.2. Το σχήμα και το υλικό κατασκευής του δοχείου καυσίμου καθώς και το υλικό του συστήματος σωληνώσεων των 
υγρών καυσίμων πρέπει να είναι το ίδιο. Η διατομή και το κατά προσέγγιση μήκος των σωληνώσεων πρέπει να είναι 
ταυτόσημα με τα αντίστοιχα μεγέθη που προκύπτουν κατά τη δοκιμή της δυσμενέστερης περίπτωσης (αναφορικά με 
το μήκος) μιας οικογένειας σωληνώσεων. Η περίπτωση της αποδοχής μη ταυτοσήμων συσκευών διαχωρισμού 
ατμού/υγρού πρέπει να αποφασισθεί από την τεχνική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για τις δοκιμές έγκρισης τύπου. 
Ο όγκος του δοχείου καυσίμου πρέπει να βρίσκεται στην περιοχή ± 10 ο/ο. Η ρύθμιση της ανακουφιστικής δικλείδας 
του δοχείου πρέπει να είναι πανομοιότυπη. 
6.2.1.3. Η μέθοδος αποθήκευσης του ατμού του καυσίμου πρέπει να είναι πανομοιότυπη όσον αφορά τη μορφή και τον όγκο 
της συσκευής παγίδευσης, το μέσο αποθήκευσης, τη συσκευή καθαρισμού αέρα (αν χρησιμοποιείται για τον έλεγχο 
των εξατμιστικών εκπομπών) κ.λπ. 
6.2.1.4. Ο όγκος της λεκάνης καυσίμου του εξαεριωτή πρέπει να ευρίσκεται στην περιοχή των +/- 10 χιλιοστών του 
λίτρου. 
6.2.1.5. Η μέθοδος καθαρισμού των αποθηκευμένων ατμών πρέπει να είναι πανομοιότυπη (δηλαδή παροχή αέρα, σημείο 
εκκίνησης ή όγκος καθαρισμού κύκλου υπερπολλαπλασιασμού της ταχύτητας). 
6.2.1.6. Η μέθοδος σφράγισης και αερισμού του συστήματος δοσιμετρίας καυσίμου πρέπει να είναι πανομοιότυπος. 
Αριθ. C 81/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
6.2.2. Πρόσθετες παρατηρήσεις: 
i) επιτρέπονται διαφορετικά μεγέθη κινητήρων, 
ii) επιτρέπονται διαφορετικά μεγέθη ισχύος κινητήρα, 
iii) επιτρέπονται αυτόματα και χειροκίνητα κιβώτια ταχυτήτων και η μετάδοση κίνησης σε δύο και σε τέσσερις 
τροχούς, 
ίν) επιτρέπονται διαφορετικοί τύποι αμαξώματος, 
ν) επιτρέπονται διαφορετικά μεγέθη τροχών και ελαστικών. 
6.3. Ανθεκτικότητα των διατάξεων αντιρύπανσης 
(δοκιμή τύπου V) 
6.3.1. Η έγκριση που χορηγείται σε έναν τύπο οχήματος μπορεί να επεκταθεί και σε διαφορετικούς τύπους οχημάτων, υπό 
τον όρο ότι ο συνδυασμός κινητήρα/συστήματος ελέγχου ρύπων είναι πανομοιότυπος με εκείνο του οχήματος για 
το οποίο έχει ήδη χορηγηθεί έγκριση. Κατά συνέπεια εκείνοι οι τύποι οχημάτων, των οποίων οι παρακάτω αναφερό­
μενοι παράμετροι είναι ταυτόσημοι ή ευρίσκονται μέσα στα προδιαγεγραμμένα όρια, θεωρούνται ότι ανήκουν στον 
ίδιο συνδυασμό κινητήρα/συστήματος ελέγχου ρύπανσης. 
6.3.1.1. Κινητήρας: 
— αριθμός κυλίνδρων, 
— κυβισμός κινητήρα (±15 °/ο), 
— διάταξη των κυλίνδρων, 
— αριθμός βαλβίδων, 
— σύστημα τροφοδοσίας καυσίμου, 
— τύπος συστήματος ψύξεως, 
— διαδικασία καύσης. 
6.3.1.2. Σύστημα ελέγχου ρύπανσης: 
— Καταλυτικοί μετατροπείς 
— αριθμός καταλυτικών στοιχείων, 
— μέγεθος και μορφή των καταλυτικών μετατροπέων (όγκος ± 10), 
— τύπος καταλυτικής δράσης (οξείδωση, τρίοδος —) 
— φορτίο πολύτιμων μετάλλων (ταυτόσημο ή υψηλότερο), 
— λόγος πολύτιμων μετάλλων (±15 °/ο), 
— υπόστρωμα (δομή και υλικά), 
— πυκνότητα κυψέλης, 
— τύπος του περιβλήματος του καταλυτικού μετατροπέα, 
— θέση των καταλυτικών μετατροπέων (διαστάσεις και θέση ως προς το σύστημα εξαγωγής ώστε να μην 
παράγεται μεταβολή θερμοκρασίας μεγαλύτερη από ± 50 Κ στο σημείο εισαγωγής του καταλυτικού 
μετατροπέα). 
— Έγχυση αέρα 
— τύπος (αέρας υπό παλμική κίνηση, αεραντλία, κ.λπ.). 
— EGR 
— με η χωρίς. 
6.3.1.3. Κατηγορία αδράνειας: η διαφορά των μαζών αναφοράς δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από το μισό του εύρους της 
αδράνειας του βασικού οχήματος. 
6.3.1.4. Η δοκιμή αντοχής μπορεί να γίνει χρησιμοποιώντας ένα όχημα του οποίου το είδος αμαξώματος, το κιβώτιο ταχυ­
τήτων (αυτόματο ή χειροκίνητο), οι διαστάσεις των τροχών ή επισώτρων, είναι διαφορετικά από τα αντίστοιχα του 
τύπου οχήματος για το οποίο ζητείται η έγκριση τύπου. 
7. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ 
7.1. Κατά γενικό κανόνα η συμφωνία της παραγωγής με τις προδιαγραφές για τον περιορισμό των εξατμιστικών εκπο­
μπών και των εκπομπών του σωλήνα εξαγωγής ελέγχεται όπως περιγράφεται στο πιστοποιητικό έγκρισης τύπου που 
περιλαμβάνεται στο παράρτημα Χ και εφόσον απαιτείται με όλες ή με ορισμένες από τις δοκιμές των τύπων Ι, II και 
III και IV που αναφέρονται στο σημείο 5.2. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/13 
7.1.1. Για τον έλεγχο της συμφωνίας όσον αφορά τη δοκιμή τύπου 1 πρέπει να ακολουθείται η ακόλουθη διαδικασία: 
7.1.1.1. λαμβάνεται ένα όχημα από τη σειρά παραγωγής και υποβάλλεται στη δοκιμή που περιγράφεται στο σημείο 5.3.1. Οι 
συντελεστές επιδείνωσης πρέπει να εφαρμόζονται με τον ίδιο τρόπο. Εντούτοις, οι οριακές τιμές του σημείου 5.3.1.4 
αντικαθίστανται από τις ακόλουθες οριακές τιμές: 
Μάζα μονοξειδίου του άνθρακα 
(g/km) 
3.16 Συνολική μάζα υδρογονανθράκων και οξει­
δίων του αζώτου 
(g/km) 
1,13 Μάζα σωματιδίων(>) 
L, 
(g/km) 
0,24 
7.1.1.2. Αν το όχημα που λαμβάνεται από τη σειρά παραγωγής δεν τηρεί τις προδιαγραφές του σημείου 7.1.1.1, ο κατα­
σκευαστής μπορεί να ζητήσει να πραγματοποιηθούν μετρήσεις σε δείγμα οχημάτων που λαμβάνεται από τη σειρά 
παραγωγής όπου περιλαμβάνεται και το όχημα το οποίο δεν τηρεί τις ανωτέρω προδιαγραφές. 
Ο κατασκευαστής καθορίζει το μέγεθος n του δείγματος. Το δείγμα των οχημάτων με την εξαίρεση εκείνου που έχει 
ληφθεί αρχικά υποβάλλεται σε μία μόνο δοκιμή τούπου Ι. Το αποτέλεσμα που ισχύει για το όχημα που έχει ληφθεί 
αρχικά είναι ο αριθμητικός μέσος όρος των αποτελεσμάτων των τριών δοκιμών τύπου 1 που πραγματοποιήθηκαν 
στο όχημα αυτό. Ο αριθμητικός μέσος όρος (χ) των αποτελεσμάτων που λαμβάνονται από το τυχαίο δείγμα και η 
τυπική απόκλιση S (') για την εκπομπή μονοξειδίου του άνθρακα, τη συνολική εκπομπή υδρογονανθράκων και οξει­
δίων του αζώτου και την εκπομπή των ρυπογόνων σωματιδίων αποτυπώνονται σε γραφική παράσταση. Η παρα­
γωγή της σειράς θεωρείται ότι συμφωνεί με τις προδιαγραφές εάν 
χ + kS < L 
L: η οριακή τιμή που καθορίζεται στο σημείο 7.1.1.1 
k: στατιστικός συντελεστής που εξαρτάται από το n και που δίνεται στον παρακάτω πίνακα: 
n 
k 
n 
k 2 
0,973 
11 
0,265 3 
0,613 
12 
0,253 4 
0,489 
13 
0,242 5 
0,421 
14 
0,233 6 
0,376 
15 
0,224 7 
0,342 
16 
0,216 8 
0,317 
17 
0,210 9 
0,296 
18 
0,203 10 
0,279 
19 
0,198 
εάν n < 20,4 Κ = 0,860 
7.1.2. Κατά τη διάρκεια μιας δοκιμής τύπου II ή τύπου III που πραγματοποιείται σε ένα όχημα που λαμβάνεται από τη 
σειρά παραγωγής, πρέπει να πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρονται στα σημεία 5.3.2.2 και 5.3.3.2. 
7.1.3. Κατά παρέκκλιση των προδιαγραφών του σημείου 3.1.1 του παραρτήματος III, η τεχνική υπηρεσία που είναι επιφορ­
τισμένη με τον έλεγχο της συμφωνίας της παραγωγής με τις προδιαγραφές μπορεί, αν συμφωνεί ο κατασκευαστής, 
να πραγματοποιήσει τις δοκιμές τύπων Ι, II, III, και IV σε οχήματα που έχουν διατρέξει λιγότερο από 3 000 km. 
7.1.4. Κατά τη δοκιμή του παραρτήματος VI η μέση τιμή των εξατμιστικών εκπομπών για όλα τα οχήματα παραγωγής του 
τύπου για το οποίο ζητείται η έγκριση, πρέπει να είναι μικρότερη από την οριακή τιμή που αναφέρεται στο 5.3.4.2. 
7.1.5. Για τις συνηθισμένες δοκιμές τέλους γραμμής παραγωγής, ο κάτοχος έγκρισης μπορεί να αποδεικνύει τη συμφωνία 
με τις προδιαγραφές μέσω της δειγματοληψίας οχημάτων που ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις του σημείου 7 του 
παραρτήματος VI. 
(') Η τυπική απόκλιση είναι S- = = Σ^ χ)-
n - 1 όπου χ ένα οποιοδήποτε από τα n επί μέρους αποτελέσματα. 
Αριθ. C 81/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
7.2. Όπου παραχωρείται επέκταση έγκρισης βάσει των διατάξεων του σημείου 6.1.4 (κιβώτια ταχυτήτων με αυτόματη ή 
συνεχώς ματαβαλλόμενη σχέση μετάδοσης) οι οριακές τιμές για τη συνολική μάζα των υδρογονανθράκων και των 
οξειδίων του αζώτου είναι εκείνες οι τιμές που προκύπτουν από τον πολλαπλασιασμό των τιμών L2, οι οποίες περι­
λαμβάνονται στον πίνακα της παραγράφου 7.1.1.1, επί το συντελεστή 1,2. 
8. ΜΕΤΑΒΑΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 
8.1. Για την έγκριση και τον έλεγχο της συμφωνίας της παραγωγής με τις προδιαγραφές: 
— των οχημάτων, εκτός από τα οχήματα της κατηγορίας Μι, 
— των οχημάτων της κατηγορίας Μ ι που είναι σχεδιασμένα για τη μεταφορά προσώπων και έχουν περισσότερες 
από έξι θέσεις, στις οποίες περιλαμβάνεται και η θέση του οδηγού ή έχουν μέγιστη μάζα μεγαλύτερη από 2 500 
kg, 
— των οχημάτων παντός εδάφους, όπως ορίζονται στο παράρτημα Ι της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ, όπως πρόσφατα 
τροποποιήθηκε από την οδηγία 87/403/ΕΟΚ (')' 
η δοκιμή που θα εκτελεσθεί είναι η δοκιμή μέρος 1. Οι οριακές τιμές που περιλαμβάνονται στους πίνακες του 
σημείου 5.3.1.4 (έγκριση τύπου) και 7.1.1.1 (έλεγχος συμφωνίας) αντικαθίστανται από τα ακόλουθα: 
για έγκριση τύπου οχήματος: 
Μάζα αναφοράς 
RW 
(kg) 
RW > 1 020 
1 020 < RW > 1 250 
1 250 < RW > 1 470 
1 470 < RW > 1 700 
1 700 < RW > 1 930 
1 930 < RW > 2 150 
2 150 < RW Μονοξείδιο του άνθρακα 
Li 
(g/δοκιμή) 
58 
67 
76 
84 
93 
101 
110 Συνδυασμένη εκπομπή υδρογονανθράκων και οξει­
δίων του αζώτου 
L2 
(g/δοκιμή) 
19,0 
20,5 
22,0 
23,5 
25,0 
26,5 
28,0 
Για τον έλεγχο συμφωνίας της παραγωγής με τις προδιαγραφές: 
Μάζα αναφοράς 
RW 
(kg) 
RW > 1 020 
1 020 < RW > 1 250 
1 250 < RW > 1 470 
1 470 < RW > 1 700 
1 700 < RW > 1 930 
1 930 < RW > 2 150 
2 150 < RW Μονοξείδιο του άνθρακα 
L] 
(g/δοκιμή) 
70 
80 
91 
101 
112 
121 
132 Συνδυασμένη εκπομπή υδρογονανθράκων και οξει­
δίων του αζώτου 
L2 
(g/δοκιμή) 
23,8 
25,6 
27,5 
29,4 
31,3 
33,1 
35,0 
8.2. Οι διατάξεις του παραρτήματος Ι, τμήμα 8.3, με την εξαίρεση του σημείου 8.3.1.3, της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως 
τροποποιήθηκε με την οδηγία 88/436/ΕΟΚ, ισχύουν: 
— μέχρι τις 30 Ιουνίου 1994 για την έγκριση τύπου, 
— μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1995 για τον έλεγχο της συμφωνίας της παραγωγής με τις προδιαγραφές, για οχήματα 
κατηγορίας Μι ανεξάρτητα του κυβισμού των κινητήρων τους. 
Ο περιορισμός των παραπάνω διατάξεων για οχήματα κυβισμού κινητήρα > 1 400 cm3, αποσύρεται. 
Μετά από αίτηση του κατασκευαστή, η τεχνική υπηρεσία μπορεί να εκτελέσει τις δοκιμές σύμφωνα με αυτές τις 
διατάξεις, αντί των διατάξεων των δοκιμών που αναφέρονται στο παράρτημα Ι, σημεία 5.3.1 και 7.1.1 της παρούσας 
οδηγίας. 
8.3. Οχήματα για τα οποία έχει χορηγηθεί έγκριση τύπου σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τρο­
ποποιήθηκε με την οδηγία 89/458/ΕΟΚ, θεωρείται ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας υπό 
τον όρο ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις της δοκιμής τύπου IV (δοκιμή εξατμιστικών εκπομπών). 
8.4. Για τον έλεγχο της συμφωνίας της παραγωγής οχημάτων με τις προδιαγραφές για τα οποία χορηγείται έγκριση σύμ­
φωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 89/458/ΕΟΚ, ισχύουν οι διατά­
ξεις της οδηγίας 89/458/ΕΟΚ. 
(·) ΕΕαριθ. L 220 της 8. 8. 1987, σ. 44. 
30.3.90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/15 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ // 
ΔΕΛΤΙΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΏΝ ΑΡΙΘ.... 
Σύμφωνα με το παράρτημα Ι της οδηγίας 70/156/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικό με την έγκριση τύπου ΕΟΚ, που αναφέρεται στα μέτρα 
που πρέπει να ληφθούν κατά της ρύπανσης του αέρα από τις εκπομπές των οχημάτων με κινητήρα (οδηγία 70/220/ΕΟΚ όπως τροπο­
ποιήθηκε τελευταία από την οδηγία /.. ./ΕΟΚ) 
Οι ακόλουθες πληροφορίες παρέχονται, κατά περίπτωση, σε τρία αντίγραφα και συνοδεύονται από πίνακα 
περιεχομένων. Σχέδια, αν υπάρχουν, περιέχουν επαρκείς λεπτομέρειες και υποβάλλονται υπό κατάλληλη 
κλίμακα σε μέγεθος Α4, ή διπλωμένα στο μέγεθος αυτό. Σε περίπτωση λειτουργιών που ελέγχονται με τη 
βοήθεια μικροεπεξεργαστή, πρέπει να παρέχονται πληροφορίες σχετικά με την απόδοση. 
0. ΓΕΝΙΚΑ 
0.1. Κατασκευαστής (εμπορική επωνυμία): 
0.2. Τύπος και εμπορική περιγραφή (αναφέρονται τυχόν παραλλαγές): 
0.3. Μέσα αναγνώρισης του τύπου, εφόσον υπάρχει η σχετική σήμανση στο όχημα: 
0.3.1. Θέση όπου βρίσκεται η σήμανση αυτή: 
0.4. Κατηγορία οχήματος: 
0.5. Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή: 
0.6. Όνομα και διεύθυνση του εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου του κατασκευαστή (αν υπάρχει): 
1. ΓΕΝΙΚΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ 
1.1. Φωτογραφίες ή/και σχέδια ενός αντιπροσωπευτικού οχήματος: 
1.2. Κινητήριοι άξονες (πλήθος, θέση σύζευξη): 
2. ΜΑΖΕΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ 
(σε kg και mm) 
(αναφέρονται στα σχέδια κατά περίπτωση) 
2.1. Μάζα του οχήματος με το αμάξωμα, έτοιμου για κυκλοφορία, ή μάζα του πλαισίου με το θάλαμο, εφόσον ο κατα­
σκευαστής δεν παρέχει το αμάξωμα (συμπεριλαμβανομένων των ψυκτικών υγρών, λιπαντικών, καυσίμων, εργα­
λείων, του εφεδρικού τροχού και του οδηγού): 
Μέγιστη τεχνικά επιτρεπόμενη μάζα μεταφερόμενου φορτίου που δηλώνεται από τον κατασκευαστή: 
Αριθ €81/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
3 
3 1 
3 1 1 
32 
321 
321 1 
3212 
32121 
32122 
3213 
3214 
3215 
3216 
32 17 ΣΥΣΤΗΜΑ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΙΣΧΥΟΣ 
Κατασκευαστής 
Κωδικός αριθμός που έχει δοθεί στον κινητήρα από τον κατασκευαστή (όπως αποτυπώνεται επι του κινητήρα η 
οπω^ παρέχεται με άλλα μέσα αναγνώρισης) 
Κινητήρας εσωτερικής καύσης 
Ειδικέ^ πληροφορίες νια τον κινητήρα 
Αρχή λειτουρνιας επιβαλλομένη ανάφλεξη/ανάφλεξη με συμπίεση, τετραχρονος/διχρονος (') 
Αριθμός, διάταξη, και σειρά ανάφλεξης των κυλίνδρων 
Διάμετρος του κυλίνδρου ΙΏΙΤΙ (2) 
Διαδρομή του εμβόλου ΙΤΙΠΙ (2) 
Κυ/ ινδρισμο^ του κινητήρα απ3 (3) 
Αονος ονκομετρικης συμπίεσης (4) 
Σχέδια νια το θάλαμο καύσης, την κεφαλή των εμβολών και τους δακτυλίους στεγανότητας των εμβολών 
Αερνη ταχύτητα (κατάσταση ρελαντί) (4) ιτιιη - 1 
Κατ ονκο περιεκτικότητα των αέριων εξα /ωγης σε μονοξείδιο του άνθρακα, όταν ο κινητήρας λειτουργεί σε κατά 
στάση ρελαντί (4) Ο/ο, όπως δηλώνεται απο τον κατασκευαστή 
3 2 18 Μενιστη καθαρή ισχύς Κ\ν σε ιηιη- 1 (συμφωνά με την μέθοδο που περιγράφεται στο παράρτημα 
Ι τη,, οδηνιας 80/1269/ΕΟΚ καθώς και στις επόμενες τροποποίησες) 
3 22 Καύσιμο πετρέλαιο ντηζελ/βενζινη (') 
3 2 3 Αριθμός οκτανίου (ΚΟΝ) της αμόλυβδης βενζίνης 
3 2 4 Σύστημα τροφοδοσίας καυσίμου 
3 2 4 1 Με ε^αερωτη(ες) ναι/οχι (») 
3 2 4 11 Κατασκευαστης(ες) 
3 2 4 12 Τυπος(οι) 
12 4 13 Αριθμός (σήμανση) 
3 2 4 14 Ρύθμισες (4) 
12 4 14 1 Αναβλυστηρε^ 
124 142 Στενωτικοι δακτύλιοι 
3 2 4 14 3 Στάθμη θαλάμου πλωτηρα 
3 2 4 14 4 Μάζα πλωτηρα 
324 145 Βελονοειδης βαλβίδα πλωτηρα 
(') Να διαγράφει οτι δεν ισχύει 
(2) Η αριθμητική τιμή να στρογγυλοποιηθεί στο πλησιέστερο δέκατο του χιλιοστού 
(θ Η τιμή αυτή να υπολονιστει λαμβάνοντας τον αριθμό π = 3 1416 και με στρονγυλοποιση στο πλησιέστερο αιι3 
(4) Να προσδιοριστεί η ανοχή 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/17 
3.2.4.1.5. Σύστημα εκκίνησης με ψυχρό κινητήρα' χειροκίνητο/αυτόματο: (') 
3.2.4.1.5.1. Αρχή(ές) λειτουργίας: 
3.2.4.1.5.2. Όρια λειτουργίας/ρυθμίσεις: (·) (2) 
3.2.4.2. Με έγχυση καυσίμου (μόνο στην περίπτωση ανάφλεξης με συμπίεση)' ναι/όχι: (ι) 
3.2.4.2.1. Περιγραφή του συστήματος: 
3.2.4.2.2. Αρχή λειτουργίας' άμεση έγχυση/προθάλαμος άμεσης έγχυσης/θάλαμος περιδίνησης: 
3.2.4.2.3. Αντλία έγχυσης: 
3.2.4.2.3.1. Κατασκευαστής(ές) 
3.2.4.2.3.2. Τύπος(οι): 
3.2.4.2.3.3. Μέγιστη παροχή καυσίμου (!)(2) mmVava διαδρομή ή κύκλο υπό ταχύτητα περιστροφής της 
αντλίας: min, n, εναλλακτικά χαρακτηριστική καμπύλη: 
3.2.4.2.3.4. Ρύθμιση χρόνου έγχυσης: (2) 
3.2.4.2.3.5. Καμπύλη προποριας έγχυσης: (2) 
3.2.4.2.3.6. Διαδικασία βαθμονόμησης' τράπεζα δοκιμών/δοκιμή στον κινητήρα: 
3.2.4.2.4. Ρυθμιστής: 
3.2.4.2.4.1. Τύπος: 
3.2.4.2.4.2. Σημείο διακοπής: 
3.2.4.2.4.2.1. Σημείο διακοπής υπό φορτίο min - 1: 
3.2.4.2.4.2.2. Σημείο διακοπής χωρίς φορτίο min - 1 : 
3.2.4.2.4.2.3. Άεργος ταχύτητα (σε κατάσταση ρελαντί) min - 1: 
3.2.4.2.6. Εγχυτής(ές): 
3.2.4.2.6.1. Κατασκευαστής(ές): 
3.2.4.2.6.2. Τύπος(οι): 
3.2.4.2.6.3. Πίεση ανοίγματος (2): KPa ή χαρακτηριστική καμπύλη (2): 
3.2.4.2.7. Συστήματα εκκίνησης του κινητήρα σε ψυχρή κατάσταση: 
3.2.4.2.7.1. Κατασκευαστής(ές): 
3.2.4.2.7.2. Τύπος(οι): 
3.2.4.2.4.7.3. Περιγραφή: 
3.2.4.2.8. Βοηθητικό μέσο εκκίνησης: 
3.2.4.2.8.1. Κατασκευαστής(ές): 
3.2.4.2.8.2. Τύπος(οι): 
(') Να διαγραφεί ότι δεν ισχύει. 
(2) Να προσδιοριστεί η ανοχή. 
Αριθ. C 81/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
3.2.4.2.8.3. Περιγραφή του συστήματος: 
3.2.4.3. Με έγχυση καυσίμου (μόνο σε περίπτωση επιβαλλόμενης ανάφλεξης)' ναι/όχι: (') 
3.2.4.3.1. Περιγραφή συστήματος: 
3.2.4.3.2. Αρχή λειτουργίας' σωλήνας εισαγωγής (ενός/πολλαπλών σημείων)/άμεση έγχυση/άλλη (να προσδιοριστεί ('): 
3.2.4.3.3. Κατασκευαστής(ές): 
3.2.4.3.4. Τύπος(οι): 
3.2.4.3.5. Εγχυτήρες: πίεση ανοίγματος (2) — KPa ή χαρακτηριστική καμπύλη: (2) 
3.2.4.3.6. Ρύθμιση χρόνου έγχυσης: 
3.2.4.3.7. Σύστημα εκκίνησης του κινητήρα σε ψυχρή κατάσταση: 
3.2.4.3.7.1. Αρχή(ές) λειτουργίας: (') (2): 
3.2.4.3.7.2. Όρια λειτουργίας/ρυθμίσεις: 
3.2.4.4. Αντλία τροφοδοσίας καυσίμου: 
3.2.4.4.1. Πίεση: (2) KPa η χαρακτηριστική καμπύλη: (2) 
3.2.5. Ανάφλεξη: 
3.2.5.1. Κατασκευαστής: 
3.2.5.2. Τύπος: 
3.2.5.3. Αρχή λειτουργίας: 
3.2.5.4. Καμπύλη προπορίας ανάφλεξης: (2) 
3.2.5.5. Ρύθμιση χρόνου στατικής ανάφλεξης (2) πριν από το ΑΝΣ: 
3.2.5.6. Διάκενο επαφών: (2) mm 
3.2.5.7. Γωνία διακοπής: (2) 
3.2.5.8. Αναφλεκτήρες: 
3.2.5.8.1. Κατασκευαστής: 
3.2.5.8.2. Τύπος: 
3.2.5.8.3. Ρύθμιση διάκενου αναφλεκτήρα: 
3.2.5.9. Πηνίο ανάφλεξης: 
3.2.5.9.1. Κατασκευαστής: 
3.2.5.9.2. Τύπος: 
3.2.5.10. Πυκνωτής ανάφλεξης: 
3.2.5.10.1. Κατασκευαστής: 
(') Να διαγραφεί ότι δεν ισχύει. 
(2) Να προσδιοριστεί η ανοχή. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/19 
3.2.5.10.2. Τύπος: 
3.2.6. Σύστημα ψύξης (υγρού/αέρος): (') 
3.2.7. Σύστημα τροφοδοσίας: 
3.2.7.1. Υπερπληρωτής' ναι/όχι: (·) 
3.2.7.1.1. Κατασκευαστής(ές) 
3.2.7.1.2. Τύπος(οι) 
3.2.7.1.3. Περιγραφή του συστήματος (π.χ. μέγιστη πίεση πλήρωσης' KPa, θυρίδα αποχέτευσης αν υπάρχει): 
3.2.7.2. Ενδιάμεσο σύστημα ψύξης' ναι/όχι: (') 
3.2.7.3. Περιγραφή και σχέδια σωλήνων εισαγωγής και των εξαρτημάτων τους (συλλέκτης, σύστημα θέρμανσης, πρόσθετα 
σημεία εισαγωγής αέρα, κ.λπ.): 
3.2.7.3.1. Περιγραφή σωλήνα εισαγωγής (συμπεριλαμβάνονται σχέδια ή/και φωτογραφίες): 
3.2.7.3.2. Φίλτρο αέρα, σχέδια — ή — 
3.2.7.3.2.1. Κατασκευαστής(ές) 
3.2.7.3.2.2. Τύπος(οι): 
3.2.7.3.3. Σιγαστήρας εισαγωγής, σχέδια, — ή —: 
3.2.7.3.3.1. Κατασκευαστής(ές): 
3.2.7.3.3.2. Τύπος(οι): 
3.2.8. Σύστημα εξαγωγής αερίων («εξάτμιση»): 
3.2.8.1. Περιγραφή ή/και σχέδια του συστήματος εξαγωγής: 
3.2.9. Χρονισμός βαλβίδων ή ισοδύναμα στοιχεία: 
3.2.9.1. Μέγιστη ανύψωση βαλβίδων, γωνίες ανοίγματος και κλεισίματος, ή λεπτομέρειες ρύθμισης εναλλακτικών συστημά­
των διανομής, σε σχέση με τα νεκρά σημεία: 
3.2.9.2. Περιοχές αναφοράς ή/και περιοχές ρύθμισης: (') 
3.2.10. Χρησιμοποιούμενο λιπαντικό: 
3.2.10.1. Κατασκευαστής: 
3.2.10.2. Τύπος: 
3.2.11. Μέτρα που έχουν ληφθεί κατά της ρύπανσης του αέρα: 
3.2.11.1. Σύστημα ανακύκλωσης των αερίων του στροφαλοθαλάμου (περιγραφή και σχέδια): 
3.2.11.2. Πρόσθετα συστήματα αντιρρύπανσης (αν υπάρχουν και αν δεν καλύπτονται σε άλλα σημεία του παρόντος): 
(') Να διαγραφεί ότι δεν ισχύει. 
Αριθ €81/20 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
3 2 112 1 Καταλυτικός μετατροπέας ναι/όχι (') 
3 2 112 1 1 Αριθμός στοιχείων καταλύτη 
3 2 112 12 Διαστάσεις και μορφή του καταλυτικού μετατροπέα (όγκος ) 
3 2 112 13 Τύπος καταλυτικής δράσης 
3 2 112 14 Συνολικό φορτίο πολυτίμων μετάλλων 
3 2 112 15 Σχετική συγκέντρωση 
3 2 112 2 16 Υπόβαθρο (δομή και υλικά) 
3 2 112 17 Πυκνότητα κυττάρου 
3 2 112 2 18 Τύπος περιβλήματος του (ων) καταλυτικου(ων) στοιχειου(ων) 
3 2 11219 Σημείο τοποθέτησης του καταλυτικού μετατροπέα (θέση και απόσταση αναφοράς ως προς το σωλήνα εξαγωγής) 
3 2 112 1 10 Θέση του αισθητήρα οξυγόνου 
3 2 112 2 Εγχυση αέρα ναι/οχι (·) 
3 2 112 2 1 Τύπος (ενχυση αέρα με παλμική κίνηση, αεραντλία ) 
3 2 112 3 ΕΟΚ ναι/οχι (') 
3 2 112 3 1 Χαρακτηριστικά (ροη, ) 
3 2 112 4 Συστήματα έλεγχου εξατμιστικων εκπομπών 
π>ηρης και λεπτομερής περιγραφή των συσκευών καθώς και της κατάστασης ρύθμισης 
3 2 112 5 Αλλα συστήματα (περιγραφή και τρόπος λειτουργίας) 
ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ 
41 
41 1 
42 
421 
422 
423 Συμπλέκτης(τύπος) 
Μένιστη μετατροπή στρέψης 
Κιβώτιο ταχυτήτων 
Τύπος 
Θέση ως προς τον κινητήρα 
Μέθοδος ελέγχου 
(') Να διαγράφει ότι δεν ισχύει 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/21 
4.3. Σχέσεις μετάδοσης: 
Δείκτης 
Μέγιστο για συνεχώς μετα­
βαλλόμενη μετάδοση 
1 
2 
3 
4. 5, άλλα 
Ελάχιστο για συνεχώς 
μεταβαλλόμενη μετάδοση 
Αντίστροφη κίνηση (όπι­
σθεν) Σχέσεις στο κιβώτιο ταχυτήτων Τελική(ές) σχέση(σεις) 
διαφορικών Ολικές σχέσεις 
5. ΑΝΑΡΤΗΣΗ 
5.1. Ελαστικά και τροχοί που τοποθετούνται κανονικά: 
5.1.1. Κατανομή των ελαστικών στους άξονες και επιτρεπόμενοι συνδυασμοί ελαστικών: 
5.1.2. Περιοχή μεγέθους ελαστικών: 
5.1.3. Άνω και κάτω όρια των ακτινών κύλισης: 
5.1.4. Πίεση ελαστικών όπως συνιστάται από τον κατασκευαστή: KPa: 
6. ΑΜΑΞΩΜΑ 
6.1. Αριθμός θέσεων: 
Αριθ. C 81/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III 
ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ Ι 
(Έλεγχος της μέσης εκπομπής ρύπων του σωλήνα εξαγωγής μετά από εκκίνηση με ψυχρό κινητήρα) 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Το παρόν παράρτημα περιγράφει τις διαδικασίες για τη δοκιμή τύπου Ι όπως προσδιορίζεται στο σημείο 5.3.1 του 
παραρτήματος Ι. 
2. ΚΥΚΛΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΣΤΗ ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗ ΕΞΕΔΡΑ 
2.1. Περιγραφή του κύκλου 
Ο κύκλος δοκιμής στη δυναμομετρική εξέδρα περιγράφεται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος. 
2.2. Γενικοί όροι υπό τους οποίους εκτελείται ο κύκλος 
πρέπει να εκτελεσθούν, εφόσον κρίνεται απαραίτητο, προκαταρκτικοί κύκλοι δοκιμών ώστε να προσδιορισθεί ο βέλτι­
στος βαθμός ενεργοποίησης των οργάνων επιτάχυνσης και πέδησης που απαιτείται ώστε να επιτευχθεί ένας κύκλος που 
προσεγγίζει το θεωρητικό κύκλο μέσα στα προκαθορισμένα όρια. 
2.3. Χρήση του κιβωτίου ταχυτήτων 
2.3.1. Αν η μέγιστη ταχύτητα που μπορεί να επιτευχθεί με την πρώτη σχέση μετάδοσης του κιβωτίου ταχυτήτων (πρώτη «ταχύ­
τητα») είναι κάτω από 15 km/h, η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση μετάδοσης χρησιμοποιούνται για τους στοιχειώδεις 
αστικούς κύκλους (μέρος 1) και η δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη σχέση μετάδοσης για τον υπεραστικό κύκλο 
(μέρος 2). 
Η δεύτερη, τρίτη και τέταρτη σχέση μετάδοσης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον αστικό κύκλο (μέρος 1) και 
η δεύτερη, τρίτη, τέταρτη και πέμπτη σχέση μετάδοσης για τον υπεραστικό κύκλο (μέρος 2), όταν οι οδηγίες οδηγήσεως 
συνιστούν εκκίνηση με τη δεύτερη σχέση μετάδοσης σε επίπεδη επιφάνεια, ή όταν η πρώτη σχέση μετάδοσης ορίζεται 
ως η σχέση που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για κίνηση σε ανώμαλο έδαφος, για βραδεία κίνηση ή για ρυμούλκηση. 
Για οχήματα που έχουν μέγιστο λόγο ισχύος/μάζας σε κατάσταση λειτουργίας μικρότερο ή ίσο με 40 kW ανά τόνο και 
με μέγιστη ταχύτητα μικρότερη ή ίση από 130 km/h, η μέγιστη ταχύτητα για τον υπεραστικό κύκλο (μέρος 2) περιορίζε­
ται στην τιμή 90 km/h. 
2.3.2. Τα οχήματα με ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δοκιμάζονται με τις σχέσεις μετάδοσης («ταχύτητες») που κανονικά 
χρησιμοποιούνται για την οδήγηση και η αλλαγή των σχέσεων μετάδοσης διενεργείται σύμφωνα με τις οδηγίες του 
κατασκευαστή. 
2.3.3. Τα οχήματα με αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων δοκιμάζονται με την υψηλότερη σχέση μετάδοσης («κανονική πορεία») σε 
σύμπλεξη. Ο επιταχυντής (γκάζι) χρησιμοποιείται έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η σταθερότερη δυνατή επιτάχυνση, που 
επιτρέπει στο κιβώτο την κανονική σειρά εναλλαγής μεταξύ των διαφόρων σχέσεων μετάδοσης. Επιπλέον, τα σημεία 
αλλαγής σχέσεων μετάδοσης που αναφέρονται στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος δεν ισχύουν και η επιτά­
χυνση πρέπει να συνεχίζεται για όλη τη διάρκεια της περιόδου που αντιπροσωπεύει η ευθεία γραμμή που συνδέει μεταξύ 
τους το τέλος κάθε άεργης περιόδου (ρελαντί) με την έναρξη της επόμενης περιόδου σταθερής ταχύτητας. Ισχύουν οι 
ανοχές που αναφέρονται στο σημείο 2.4. 
2.3.4. Τα οχήματα που είναι εφοδιασμένα με σχέση υπερπολλαπλασιασμού της ταχύτητας στο σύστημα μετάδοσης, την οποία 
μπορεί να ενεργοποιήσει ο οδηγός, δοκιμάζονται με το σύστημα αυτό εκτός λειτουργίας, στον υπεραστικό κύκλο (μέρος 
1) και με τη σχέση υπερπολλαπλασιασμού σε λειτουργία για τον υπεραστικό κύκλο (μέρος 2). 
2.3. Ανοχές 
2.4.1. Επιτρέπεται απόκλιση ± 2 km/h μεταξύ της ενδεικνυόμενης ταχύτητας και της θεωρητικής ταχύτητας κατά τη διάρκεια 
των σταδίων επιτάχυνσης, σταθερής ταχύτητας και επιβράδυνσης, όταν γίνεται χρήση του συστήματος πέδησης του 
οχήματος. Αν, χωρίς πέδηση, το όχημα επιβραδύνεται ταχύτερα από όσο προβλέπεται, τότε ισχύουν μόνο οι διατάξεις 
του σημείου 6.5.3. Όταν αλλάζουν τα στάδια, επιτρέπονται αποκλίσεις ταχύτητας που υπερβαίνουν τις προδιαγραφόμε­
νες τιμές, υπό την προϋπόθεση ότι η διάρκεια των αποκλίσεων που διαπιστώνονται δεν υπερβαίνει ποτέ και σε οποιαδή­
ποτε περίπτωση, τα 0,5 s. 
2.4.2. Οι ανοχές για τους χρόνους είναι ± 1,0 s. Οι παραπάνω ανοχές ισχύουν τόσο στην αρχή όσο και στο τέλος κάθε περιό­
δου αλλαγής σχέσεως μετάδοσης (!) για τον αστικό κύκλο (μέρος 1) και για τις λειτουργίες με αριθ. 3,5 και 7 του υπερα­
στικού κύκλου (μέρος 2). 
(') Σημειώνεται ότι ο επιτρεπόμενος χρόνος των δύο δευτερολέπτων περιλαμβάνει το χρόνο αλλαγής ταχύτητας συν, ενδεχομέ­
νως, ορισμένο περιθώριο επαναπροσαρμογής στον κύκλο. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/23 
2.4.3. Οι ανοχές για την ταχύτητα και για τους χρόνους συνδυάζονται όπως αναφέρεται στο προσάρτημα 1 του παρόντος 
παραρτήματος. 
3. ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΥΣΙΜΑ 
3.1. Όχημα δοκιμής 
3.1.1. Το όχημα πρέπει να βρίσκεται σε καλή μηχανική κατάσταση. Πρέπει να έχει λειτουργήσει και να έχει διατρέξει τουλά­
χιστον 3 000 km πριν από τη δοκιμή. 
3.1.2. Η διάταξη του σωλήνα εξαγωγής δεν πρέπει να παρουσιάζει διαρροές που μπορούν να μειώσουν την ποσότητα των συλ­
λεγομένων αερίων, η οποία πρέπει να είναι η ίδια με εκείνη που εκπέμπεται από τον κινητήρα. 
3.1.3. Μπορεί να ελέγχεται η στεγανότητα του συστήματος εισαγωγής για να επιβεβαιώνεται ότι οι αναλογίες του μείγματος 
δεν επηρεάζονται λόγω τυχαίας εισαγωγής αέρα. 
3.1.4. Οι ρυθμίσεις του κινητήρα και των οργάνων ελέγχου του οχήματος πρέπει να είναι εκείνες που προβλέπονται από τον 
κατασκευαστή. Η απαίτηση αυτή ισχύει ιδίως για τη ρύθμιση του ρελαντί (περιστροφική ταχύτητα και περιεκτικότητα 
σε CO των αερίων εξαγωγής), τη διάταξη εκκίνησης με ψυχρό κινητήρα και για τα συστήματα ρυθμίσεως των αερίων 
ρύπων που εκπέμπονται από το σωλήνα εξαγωγής. 
3.1.5. Το όχημα δοκιμής ή ένα ισοδύναμο όχημα, πρέπει να είναι εφοδιασμένο, αν χρειάζεται, με συσκευή για τη μέτρηση των 
χαρακτηριστικών παραμέτρων που είναι αναγκαίες για τη ρύθμιση της δυναμομετρικής εξέδρας, σύμφωνα με τις προ­
διαγραφές του σημείου 4.1.1. 
3.1.6. Η τεχνική υπηρεσία μπορεί να επιβεβαιώνει αν η απόδοση του οχήματος συμφωνεί με τις προδιαγραφές του κατασκευα­
στή, αν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για κανονική οδήγηση και, κυρίως, αν μπορεί να ξεκινήσει με κινητήρα ψυχρό ή σε 
θερμοκρασία λειτουργίας. 
3.2. Καύσιμο 
Για τις δοκιμές πρέπει να χρησιμοποιείται το πρότυπο καύσιμο του οποίου τα χαρακτηριστικά δίνονται στο παράρ­
τημα IX. 
4. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΩΝ 
4.1. Δυναμομετρική εξέδρα 
4.1.1. Η δυναμομετρική εξέδρα πρέπει να επιτρέπει την προσομοίωση της απορροφούμενης ισχύος πορείας επί οδού και να 
ανήκει σε έναν από τους δύο ακόλουθους τύπους: 
— εξέδρα με σταθερή καμπύλη απορρόφησης ισχύος: εξέδρα της οποίας τα φυσικά χαρακτηριστικά δίνουν καμπύλη 
απορρόφησης ισχύος σταθερής μορφής, 
— εξέδρα με ρυθμιζόμενη καμπύλη απορρόφησης ισχύος: εξέδρα στην οποία μπορούν να ρυθμιστούν δύο τουλάχι­
στον παράμετροι απορροφούμενης ισχύος πορείας επί οδού για τη μεταβολή της μορφής της καμπύλης. 
4.1.2. Η ρύθμιση της εξέδρας δεν πρέπει να μεταβάλλεται με το χρόνο. Δεν πρέπει να δημιουργεί δονήσεις που μπορούν να 
μεταδοθούν στο όχημα και να επηρεάσουν δυσμενώς την κανονική λειτουργία του. 
4.1.3. Πρέπει να είναι εφοδιασμένη με συστήματα προσομοίωσης της αδράνειας και της απορροφούμενης ισχύος πορείας επί 
οδού. Αυτά τα συστήματα προσομοίωσης πρέπει να είναι συνδεδεμένα με τον εμπρόσθιο κύλινδρο, αν πρόκειται για 
εξέδρα με δύο κυλίνδρους. 
4.1.4. Ακρίβεια 
4.1.4.1. Η μέτρηση και η ανάγνωση της ένδειξης της απορροφούμενης ισχύος πρέπει να πραγματοποιείται με ακρίβεια ± 5 ο/ο. 
4.1.4.2. Στην περίπτωση εξέδρας με σταθερή καμπύλη απορρόφησης ισχύος, η ακρίβεια της ρύθμισης στα 90km/h πρέπει να 
είναι ± 5 °/ο. Στην περίπτωση εξέδρας με ρυθμιζόμενη καμπύλη απορρόφησης ισχύος, η ρύθμιση του φορτίου της εξέ­
δρας πρέπει να μπορεί να προσαρμόζεται στην απορροφούμενη ισχύ πορείας επί οδού, με ακρίβεια 5 ο/ο στα 100, 80, 60 
και 40 km/h και 10 ο/ο στα 20 km/h. Σε χαμηλότερες ταχύτητες, η ρύθμιση αυτή πρέπει να διατηρεί θετική τιμή. 
4.1.4.3. Η ολική αδράνεια των περιστρεφόμενων τιμημάτων (συμπεριλαμβανόμενης, όταν χρειάζεται, της προσομοιούμενης 
αδρανείας), πρέπει να είναι γνωστή και πρέπει να αντιστοιχεί προς την τάξη αδράνειας για τη δοκιμή με ανοχή ± 20 kg. 
Αριθ. C 81/24 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
4.1.4.4. Η ταχύτητα του οχήματος πρέπει να προσδιορίζεται από την ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου (του εμπρόσθιου 
κυλίνδρου στην περίπτωση εξέδρων με δύο κυλίνδρους). Για ταχύτητες πάνω από 10 km/h πρέπει να μετράται με ακρί­
βεια ± 1 km/h. 
4.1.5. Ρύθμιση της καμτνύλης απορρόφησης ισχύος της εξέδρας και ρύθμιση της αδράνειας 
4.1.5.1. Εξέδρα με σταθερή καμπύλη απορρόφησης ισχύος: η πέδη πρέπει να ρυθμίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που 
αναπτύσσεται στους κινητήριους τροχούς υπό σταθερή ταχύτητα 90 km/h. Επίσης σημειώνεται η απορροφούμενη ισχύς 
σε ταχύτητα 50 km/h. Οι μέθοδοι που πρέπει να εφαρμόζονται για τον προσδιορισμό και την ρύθμιση της πέδης περι­
γράφονται στο προσάρτημα 3. 
4.1.5.2. Εξέδρα με ρυθμιζόμενη καμπύλη απορρόφησης ισχύος: η πέδη πρέπει να ρυθμίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ 
που αναπτύσσεται στους κινητήριους τροχούς υπό σταθερές ταχύτητες 100, 80, 60, 40 και 20 km/h. Οι μέθοδοι που πρέ­
πει να εφαρμόζονται για τον προσδιορισμό και τη ρύθμιση της πέδης περιγράφονται στο προσάρτημα 3. 
4.1.5.3. Αδράνεια 
Για τις εξέδρες ηλεκτρικής προσομοίωσης της αδράνειας, πρέπει να αποδεικνύεται ότι δίνουν ισοδύναμα αποτελέσματα 
με τα συστήματα μηχανικής προσομοίωσης. Η μέθοδος με τις οποίες επιτυγχάνεται αυτή η ισοδυναμία περιγράφεται 
στο προσάρτημα 4. 
4.2. Σύστημα δειγματοληψίας των αερίων εξαγωγής 
4.2.1. Το σύστημα δειγματοληψίας των εκπεμπόμενων αερίων πρέπει να επιτρέπει τη μέτρηση των πραγματικών ποσοτήτων 
των εκπεμπόμενων ρύπων που περιέχονται στα αέρια εξαγωγής για τα οποία πραγματοποιείται μέτρηση. Χρησιμοποιεί­
ται σύστημα δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο (CVS). Προς το σκοπό αυτό, τα αέρια εξαγωγής του οχήματος αραιώνο­
νται συνεχώς υπό ελεγχόμενες συνθήκες, με αέρα του περιβάλλοντος. Για τη μέτρηση της μάζας των εκπεμπόμενων 
ρύπων με τη μέθοδο αυτή πρέπει να ικανοποιούνται δύο προϋποθέσεις: αφενός πρέπει να μετράται ο ολικός όγκος του 
μείγματος των αερίων εξαγωγής και του αέρα αραίωσης και αφετέρου να λαμβάνεται συνεχώς για ανάλυση ένα ανά­
λογο δείγμα του όγκου αυτού. 
Οι ποσότητες των εκπεμπόμενων ρύπων καθορίζονται σύμφωνα με τις συγκεντρώσεις στο δείγμα, μετά από διόρθωση 
ώστε να ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα σε ρύπους του αέρα του περιβάλλοντος και η συνολική ροή κατά τη διάρκεια 
της δοκιμής. Το μέγεθος της εκπομπής των ρυπογόνων σωματιδίων προσδιορίζεται βαρομετρικά σύμφωνα με το σημείο 
4.3.2 από τη συνολική ποσότητα των σωματιδίων τα οποία παρακρατούνται με κατάλληλα φίλτρα από ανάλογες ποσό­
τητες της ροής καθόλη τη διάρκεια της δοκιμής. 
4.2.2. Η ροή διά μέσου του συστήματος πρέπει να είναι επαρκής ώστε να παρεμποδίζεται η συμπύκνωση υδρατμών, υπό οποιεσ-
δήποστε συνθήκες που είναι δυνατό να παρατηρηθούν κατά τη διάρκεια της δοκιμής, όπως καθορίζεται στο προσάρ­
τημα 5. 
4.2.3. Η γενική αρχή λειτουργίας του συστήματος δειγματοληψίας παρουσιάζεται στο σχήμα ΙΙΙ.4.2.3. Το προσάρτημα 5 περι­
γράφει παραδείγματα τριών τύπων συστημάτων δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο, που ανταποκρίνονται στις απαιτή­
σεις του παρόντος παραρτήματος. 
4.2.4. Το μείγμα αέρα-αερίων εξαγωγής πρέπει να είναι ομογενές στη θέση του ακροστοιχείου δειγματοληψίας S2. 
4.2.5. Το ακροστοιχείο δειγματοληψίας πρέπει να επιτρέπει τη λήψη αντιπροσωπευτικού δείγματος των αραιωμένων αερών 
εξαγωγής. 
4.2.6. Το σύστημα δειγματοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Η σχεδίαση του και τα υλικά κατασκευής πρέπει να μην επη­
ρεάζουν τη συγκέντρωση των ρύπων στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής. Αν ένα στοιχείο του συστήματος (εναλλάκτης θερ­
μότητας, ανεμιστήρας κ.λπ.) επηρεάζει τη συγκέντρωση οποιουδήποτε αερίου ρύπου στα αραιωμένα αέρια, τότε το 
δείγμα του ρύπου αυτού πρέπει να λαμβάνεται πριν από τη διέλευση του μέσα από το στοιχείο αυτό, εφόσον η δυσλει­
τουργία αυτή δεν μπορεί να διορθωθεί. 
Διάγραμμα αρχής λειτουργίας συστήματος δειγματοληψίας αερίων εξαγωγής 
Φίλτρο (προαιριτικο 
Είσοδος του 
αέρα αραίωσης 
Είσοδος των 
αερίων εξάγω 
γης του οχή­
ματος Προς τη διάταξη εξαγωγής των αέριων και 
το σύστημα μέτρησης του όγκου 
~Πϊ Θάλαμος ανάμειξης 51 
5 Ι 
1 ι 
Ι 
η 
Αριθ. C 81/26 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
4.2.7. Αν το εξεταζόμενο όχημα έχει σύστημα εξαγωγής αερίων πολλαπλών σωλήνων οι συνδετήριοι σωλήνες πρέπει να είναι 
συνδεδεμένοι όσο το δυνατό πλησιέστερα προς το όχημα. 
4.2.8. Οι μεταβολές της στατικής πίεσης στην έξοδο ή στις εξόδους του σωλήνα εξαγωγής του οχήματος δεν πρέπει να αποκλί­
νουν περισσότερο από ± 1,25 KPa από τις μεταβολές της στατικής πίεσης που μετρώνται κατά τη διάρκεια του κύκλου 
δοκιμών στην εξέδρα, πριν να συνδεθεί με το σύστημα δειγματοληψίας η έξοδος ή οι έξοδοι του σωλήνα εξαγωγής. 
Αν τεκμηριώνεται, μετά από έγγραφη αίτηση του κατασκευαστή προς τη διοικητική αρχή που χορηγεί την έγκριση, η 
ανάγκη μείωσης του διαστήματος ανοχών, χρησιμοποιείται σύστημα δειγματοληψίας που επιτρέπει τη μείωση των ανο­
χών στο διάστημα ± 0,25 KPa. Η αντίθλιψη πρέπει να μετράται μέσα στο σωλήνα εξαγωγής όσο το δυνατό πλησιέ­
στερα προς το άκρο του, ή σε προέκταση της ίδιας διαμέτρου. 
4.2.9. Οι διάφορες δικλείδες που χρησιμοποιούνται για να κατευθύνουν τη ροή των αερίων εξαγωγής πρέπει να είναι ταχείας 
ρύθμισης και δράσης. 
4.2.10. Τα δείγματα αερίου συλλέγονται σε σάκους δειγματοληψίας με επαρκή χωρητικότητα. Οι σάκοι αυτοί κατασκευάζο­
νται από υλικό τέτοιο ώστε να μη μεταβάλλονται οι αέριοι ρύποι περισσότερο από ± 2 °/ο μετά από χρονικό διάστημα 
αποθήκευσης 20 min. 
4.3. Εξοπλισμός ανάλυσης 
4.3.1. Απαιτήσεις 
4.3.1.1. Η ανάλυση των αερίων ρύπων πραγματοποιείται με τις παρακάτω συσκευές' μονοξείδιο του άνθρακα (CO) και διοξείδιο 
του άνθρακα (CO2): 
— συσκευή ανάλυσης του τύπου με απορρόφηση υπερύθρων, χωρίς διασπορά (NDIR), 
— υδρογονάνθρακες (HC) — κινητήρες ανάφλεξης με σπινθήρα, 
— συσκευή ανάλυσης του τύπου ιονισμού με φλόγα (FID), βαθμονομημένη με βάση προπάνιο εκφραζόμενο σε ισοδύ­
ναμο ατόμων άνθρακα (Ci), 
— υδρογονάνθρακες (HC) — οχήματα με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως, 
— συσκευή ανάλυσης του τύπου ιονισμού με φλόγα της οποίας τα στοιχεία ανίχνευσης, οι δικλείδες, οι σωληνώσεις 
κ.λπ., θερμαίνονται στους 190 ± 10° C (HFID). Βαθμονομείται με βάση προπάνιο εκφραζόμενο σε ισοδύναμο ατό­
μων άνθρακα (CO, 
— οξείδια του αζώτου (NO,): 
— συσκευή ανάλυσης του τύπου χημειοφωταύγειας (CLA) με μετατροπέα ΝΟΧ/ΝΟ είτε συσκευή ανάλυσης του 
τύπου με απορρόφηση συντονισμού υπεριωδών χωρίς διασπορά (NDUVR) με μετατροπέα ΝΟ/ΝΟ, 
σωματίδια: 
βαρυμετρικός προσδιορισμός των συγκροτουμένων σωματιδίων. Τα σωματίδια σε κάθε δοκιμή συγκρατούνται σε δύο 
φίλτρα τοποθετημένα εν σειρά, κάθετα στη ροή του αερίου δείγματος. Η ποσότητα των συγκρατουμένων σωματιδίων 
πρέπει να είναι η ακόλουθη: 
— Ve: παροχή μέσα από τα φίλτρα, 
— Vmiv: παροχή μέσα στη σήραγγα, 
— Μ: μάζα σωματιδίων (g/δοκιμή), 
— M|im„: οριακή μάζα σωματιδίων (οριακή μάζα που ισχύει κάθε φορά), (g/δοκιμή), 
— m: μάζα σωματιδίων που συγκρατούνται από τα φίλτρα (g), 
— d: πραγματική απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο δοκιμής (km) 
ΚΛ m Χ» A VeP Μ= — η m = Mxdx ., . d Vmix. 
Το ποσοστό δειγματοληψίας των σωματιδίων (Vep/Vmix) προσαρμόζεται έτσι ώστε για Μ = M|imi„ 1 < m < 5 mg 
(όταν χρησιμοποιούνται φίλτρα διαμέτρου 47 mm). 
Η επιφάνεια του φίλτρου αποτελείται από υλικό υδρόφοβο και αδρανές ως προς τα συστατικά των αερίων εξαγω­
γής [φίλτρο ινών υάλου με επίστρωση φθοριούχου άνθρακα (PTFE) ή ισοδύναμο υλικό]. 
4.3.1.2. Ακρίβεια 
Οι συσκευές ανάλυσης πρέπει να έχουν εύρος κλίμακας μέτρησης που ανταποκρίνεται στην ακρίβεια που απαιτείται για 
τη μέτρηση των συγκεντρώσεων των ρύπων στα δείγματα των αερίων εξαγωγής. 
Το σφάλμα μέτρησης δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από ± 3 ο/ο μη λαμβανομένης υπόψη της αληθούς τιμής των 
αερίων βαθμονόμησης. Για συγκεντρώσεις κάτω από 100 ppm, το σφάλμα μέτρησης δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από 
± 3 ppm. Η ανάλυση του δείγματος του αέρα του περιβάλλοντος εκτελείται με την ίδια συσκευή ανάλυσης και με την 
ίδια κλίμακα μέτρησης όπως η μέτρηση του αντίστοιχου δείγματος των αραιωμένων αερίων εξαγωγής. 
Η μέτρηση των συγκροτούμενων σωματιδίων πρέπει να γίνεται με εγγυημένη ακρίβεια 1 μg. Ο ζυγός ακριβείας που χρη­
σιμοποιείται για τη ζύγιση όλων των φίλτρων πρέπει να έχει ακρίβεια (τυπική απόκλιση) και ικανότητα ανάγνωσης 1 
μ& 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/27 
4.3.1.3. Διαχωριστής ύδατος 
Καμία διάταξη ξήρανσης του αερίου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται πριν από τις συσκευές ανάλυσης εκτός και αν απο­
δεικνύεται ότι η διάταξη αυτή δεν έχει καμία επίδραση στην περιεκτικότητα της ροής του αερίου σε ρύπους. 
4.3.2. Ιδιαίτερες προδιαγραφές για τους κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως 
Για τη συνεχή ανάλυση των υδρογονανθράκων (HC) με τον ανιχνευτή ιονισμού με φλόγα (HFID) χρησιμοποιείται θερ­
μαινόμενος αγωγός δειγματοληψίας καθώς και καταγραφέας (R). Η μέση συγκέντρωση των μετρούμενων υδρογοναν­
θράκων προσδιορίζεται με ολοκλήρωση. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η θερμοκρασία του αγωγού δειγματοληψίας 
πρέπει να είναι ρυθμισμένη στους 463 ± 10 Κ (190 ± 10° C). Ο αγωγός πρέπει να είναι εφοδιασμένος με θερμαινόμενο 
φίλτρο (Fh), ικανότητας συλλογής 99 ο/ο για σωματίδια > 0,3 μιη, που χρησιμοποιείται για την αφαίρεση των στερεών 
σωματιδίων από τη συνεχή ροή του αερίου που χρησιμοποιείται για την ανάλυση. Ο χρόνος απόκρισης του συστήματος 
δειγματοληψίας (από το ακροστοιχείο δειγματοληψίας μέχρι την είσοδο της συσκευής ανάλυσης) πρέπει να είναι μικρό­
τερος από 4s. 
Ο ανιχνευτής τύπου HFID πρέπει να χρησιμοποιείται με σύστημα σταθερής παροχής (εναλλάκτης θερμότητας) ώστε να 
εξασφαλίζεται αντιπροσωπευτικό δείγμα, εκτός αν υπάρχει αντιστάθμιση για τη διακύμανση της παροχής των συστη­
μάτων CFV ή CFO. 
Η διάταξη δειγματοληψίας για τα σωματίδια αποτελείται από τη σήραγγα αραίωσης, το ακροστοιχείο δειγματοληψίας, 
τη μονάδα φίλτρων, την αντλία μερικής ροής καθώς και μονάδα ρύθμισης της ροής και τη διάταξη μέτρησης. Η ποσό­
τητα της ροής που λαμβάνεται ως δείγμα για τον προσδιορισμό των σωματιδίων διοχετεύεται μέσα από ένα ζεύγος φίλ­
τρων τοποθετημένων εν σειρά. Το ακροστοιχείο δειγματοληψίας πρέπει να είναι τοποθετημένο μέσα στη σήραγγα 
αραίωσης κατά τρόπο που να επιτρέπει τη λήψη μιας αντιπροσωπευτικής ποσότητας της ροής του ομογενούς μείγματος 
αέρα/αερίων εξαγωγής και να εξασφαλίζει ότι στο σημείο της λήψης η θερμοκρασία του μείγματος αέρα/αερίων εξαγω­
γής δεν υπερβαίνει τους 325 Κ (52° C). Η θερμοκρασία της ροής του αερίου στο μετρητή ροής δεν πρέπει να παρουσιάζει 
διακυμάνσεις μεγαλύτερες από ± 3 Κ η δε παροχή δεν πρέπει να παρουσιάζει αποκλίσεις μεγαλύτερες από ± 5 ο/ο. Αν η 
ποσότητα της ροής μεταβληθεί σε απαράδεκτο βαθμό λόγω κορεσμού των φίλτρων, η δοκιμή διακόπτεται. Κατά την 
επανάληψη της πρέπει να μειωθεί η παροχή ή να χρησιμοποιηθεί μεγαλύτερο φίλτρο. Τα φίλτρα πρέπει να αφαιρούνται 
από το θάλαμο το νωρίτερο μία ώρα πριν από την έναρξη της δοκιμής. 
Τα απαιτούμενα φίλτρα σωματιδίων πρέπει να ρυθμίζονται (όσον αφορά τη θερμοκρασία και την υγρασία) τοποθετού­
μενα σε ένα ανοικτό, προστατευόμενο από την κατακάθιση σκόνης, τρυβλίο για διάστημα τουλάχιστον οκτώ ωρών και 
κατά μέγιστο 56 ωρών πριν από τη δοκιμή, μέσα σε τεχνητά κλιματιζόμενο θάλαμο. Μετά τη ρύθμιση αυτή ζυγίζονται 
τα αχρησιμοποίητα φίλτρα και φυλάσσονται μέχρις ότου χρησιμοποιηθούν. 
Εάν τα φίλτρα δεν χρησιμοποιηθούν μέσα σε μία ώρα από την απομάκρυνση τους από το θάλαμο ζυγίσεως, θα επαναζυ-
γισθούν. Το όριο της μιας ώρας μπορεί να αντικατασταθεί από όριο οκτώ ωρών αν ισχύει η μία ή και οι δύο συνθήκες 
που αναφέρονται εδώ: 
— ένα σταθεροποιημένο φίλτρο τοποθετείται και διατηρείται σε σφραγισμένη συσκευή συγκράτησης φίλτρων εφο­
διασμένη με πώματα στα άκρα, 
— ένα σταθεροποιημένο φίλτρο τοποθετείται σε σφραγισμένη συσκευή συγκράτησης φίλτρων η οποία αμέσως μετά 
τοποθετείται σε έναν αγωγό δειγματοληψίας από τον οποίο δεν διέρχεται ροή. 
4.3.3. Βαθμονόμηση 
Κάθε συσκευή ανάλυσης πρέπει να βαθμονομείται, όσο συχνά είναι απαραίτητο, οπωσδήποτε κατά τη διάρκεια του 
μήνα που προηγείται της δοκιμής για την έγκριση και τουλάχιστον μία φορά κάθε έξι μήνες ώστε να επιβεβαιώνεται η 
ομογένεια της παραγωγής. Το προσάρτημα 6 περιγράφει τη μέθοδο βαθμονόμησης που πρέπει να εφαρμόζεται σε κάθε 
τύπο συσκευής ανάλυσης που αναφέρεται στο σημείο 4.3.1. 
4.4. Μέτρηση του όγκου 
4.4.1. Η εφαρμοζόμενη μέθοδος μέτρησης του συνολικού όγκου των αραιωμένων αερίων εξαγωγής στο σύστημα δειγματολη­
ψίας υπό σταθερό όγκο πρέπει να παρουσιάζει ακρίβεια ± 2 ο/ο. 
4.4.2. Βαθμονόμηση του συστήματος δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο 
Η συσκευή μέτρησης του όγκου στο σύστημα δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο πρέπει να βαθμονομείται με μέθοδο 
ικανή να εξασφαλίζει την ακρίβεια και με συχνότητα που να επιτρέπει τη διατήρηση της ακρίβειας αυτής. 
Αριθ. C 81/28 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30.3.90 
Στο προσάρτημα 6 παρουσιάζεται ένα παράδειγμα μεθόδου βαθμονόμησης το οποίο δίνει την απαιτούμενη ακρίβεια. 
Στη μέθοδο αυτή, χρησιμοπείται μια διάταξη μέτρησης της παροχής δυναμικού τύπου, που είναι κατάλληλη για τις 
μεγάλες παροχές που συναντώνται κατά τη χρησιμοποιοίηση του συστήματος δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο. Η 
διάταξη πρέπει να είναι πιστοποιημένης ακρίβειας και σύμφωνη με ένα επίσημο εθνικό ή διεθνές πρότυπο. 
4.5. Αέρια 
4.5.1. Καθαρά αέρια 
Τα καθαρά αέρια που χρησιμοποιούνται, ανάλογα με την περίπτωση, για τη βαθμονόμηση και τη λειτουργία του εξοπλι­
σμού πρέπει να πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις: 
— καθαρό άζωτο 
(καθαρότητα < 1 ppm C, < 1 ppm CO, < 400 ppm CO:, < 0,1 ppm NO), 
— καθαρός συνθετικός αέρας 
(καθαρότητα < 1 ppm C, < 1 ppm CO, < 400 ppm C02, < 0,1 ppm NO), περιεκτικότητα σε οξυγόνο από 18 έως 
21 ο/ο κατ' όγκο, 
— καθαρό οξυγόνο 
(καθαρότητα > 99,5 ο/ο, κατ' όγκο Ο2), 
— καθαρό υδρογόνο (και μείγμα που περιέχει υδρογόνο) 
(καθαρότητα < 1 ppm C, < 400 ppm CO:). 
4.5.2. Αέρια βαθμονόμησης 
Τα μείγματα αερίων που χρησιμοποιούνται για τη βαθμονόμηση πρέπει να έχουν την ακόλουθη χημική σύνθεση: 
— C; Hg και καθαρός συνθετικός αέρας (βλέπε σημείο 4.5.1) 
— CO και καθαρό άζωτο, 
— CO: και καθαρό άζωτο 
— NO και καθαρό άζωτο, 
(η αναλογία ΝΟ2 σε αυτό το αέριο βαθμονόμησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 5 ο/ο της περιεκτικότητας σε NO). 
Η πραγματική συγκέντρωση ενός αερίου βαθμονόμησης πρέπει να συμφωνεί με την ονομαστική τιμή με προσέγιση ± 
2θ/ο. 
Οι συγκεντρώσεις που προδιαγράφονται στο προσάρτημα 6 μπορούν επίσης να λαμβάνονται με συσκευή ανάμειξης-
δοσιμετρίας αερίου, με αραίωση με καθαρό άζωτο, ή με καθαρό συνθετικό αέρα. Η ακρίβεια της συσκευής ανάμειξης 
πρέπει να είναι τέτοια ώστε η συγκέντρωση των αραιωμένων αερίων βαθμονόμησης να μπορεί να προσδιοριστεί με προ­
σέγγιση ± 2 ο/ο. 
4.6. Πρόσθετος εξοπλισμός 
4.6.1. Θερμοκρασίες 
Οι αναφερόμενες στο προσάρτημα 8 θερμοκρασίες πρέπει να μετρώνται με ακρίβεια ± 1,5 Κ. 
4.6.2. Πίεση 
Η ατμοσφαιρική πίεση πρέπει να μετράται με προσέγγιση ± 0,1 kPa. 
4.6.3. Απόλυτη υγρασία 
Η απόλυτη υγρασία (Η) πρέπει να μετράται με προσέγγιση ± 5 °/ο. 
4.7. Το σύστημα δειγματοληψίας αερίων εξαγωγής πρέπει να ελέγχεται με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 3 του 
προσαρτήματος 7. Η μέγιστη επιτρεπτή απόκλιση μεταξύ της εισαγομένης και μετρούμενης ποσότητας αερίου είναι 5 ο/ο. 
5. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
5.1. Προσαρμογή του συστήματος προσομοίωσης αδρανείας προς τις αδράνειες μετακίνησης του οχήματος 
Χρησιμοποιείται σύστημα προσομοίωσης της αδράνειας που επιτρέπει να λαμβάνεται ολική αδράνεια των περιστρεφό­
μενων μαζών, ανάλογη προς τη μάζα αναφοράς σύμφωνα με τα ακόλουθα όρια: 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/29 
Μάζα αναφοράς του οχήματος 
RW 
(kg) 
RW < 750 
750 < RW < 850 
850 < RW < 1 020 
1 020 < RW < 1 250 
1 250 < RW < 1 470 
1 470 < RW < 1 700 
1 700 < RW < 1 930 
1 930 < RW < 2 150 
2 150 < RW<2 380 
2 380 < RW<2 610 
2 610 < RW Ισοδύναμη μάζα του συστήματος αδράνειας 
Ι 
(kg) 
680 
800 
910 
1 130 
1 360 
1 590 
1 810 
2 040 
2 270 
2 270 
2 270 
5.2. Ρύθμιση της κέδης 
Η ρύθμιση της πέδης πραγματοποιείται σύμφωνα με τις μεθόδους που περιγράφονται στο σημείο 4.14. Η χρησιμοποιού­
μενη μέθοδος και οι λαμβανόμενες τιμές (ισοδύναμη αδράνεια, χαρακτηριστική παράμετρος ρύθμισης) αναφέρονται στο 
πρακτικό δοκιμής. 
5.3. Προετοιμασία του οχήματος 
5.3.1. Για τα οχήματα που έχουν κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως και προκειμένου να μετρηθούν τα σωματίδια, πρέπει 
κατά μέγιστο 36 ώρες και κατά ελάχιστο 6 ώρες πριν από τη δοκιμή, να εκτελεσθεί ο κύκλος μέρος 2 που περιγράφεται 
στο προσάρτημα 1 του παρόντος παραρτήματος. Πρέπει να εκτελεσθούν τρεις διαδοχικοί κύκλοι. Η ρύθμιση της πέδης 
υποδεικνύεται στα σημεία 5.1 και 5.2. Μετά την προετοιμασία αυτή του οχήματος που είναι ειδική για κινητήρες με 
ανάφλεξη διά συμπιέσεως και πριν την έναρξη των δοκιμών, τα οχήματα με κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως και με 
κινητήρες επιβαλλόμενης ανάφλεξης πρέπει να διατηρηθούν σε χώρο όπου η θερμοκρασία παραμένει σχετικά σταθερή 
και μεταξύ 20 και 30° C. Η ρύθμιση αυτή πρέπει να εκτελεσθεί για χρονική περίοδο τουλάχιστον 6 ωρών και συνεχίζε­
ται έως ότου η θερμοκρασία του λαδιού του κινητήρα και του ψυκτικού υγρού, αν υπάρχει, εξισωθεί με αυτήν του 
χώρου ρύθμισης με προσέγγιση ± 2 Κ. 
Αν το ζητήσει ο κατασκευαστής, η δοκιμή πραγματοποιείται μέσα σε χρονικό διάστημα όχι μικρότερο των τριάντα 
ωρών μετά την λειτουργία του οχήματος στην κανονική θερμοκρασία. 
5.3.2. Η πίεση των ελαστικών πρέπει να είναι εκείνη που καθορίζεται από τον κατασκευαστή και που χρησιμοποιείται κατά 
τη διάρκεια της προκαταρκτικής δοκιμής επί οδού για τη ρύθμιση της πέδης. Στις εξέδρες με δύο κυλίνδρους η πίεση των 
ελαστικών μπορεί να αυξάνεται κατά 50 °/ο το πολύ σε σχέση με την πίεση που συνιστά ο κατασκευαστής. Η χρησιμο­
ποιούμενη πίεση πρέπει να σημειώνεται στο πρακτικό δοκιμής. 
6. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΩΝ ΣΤΗΝ ΕΞΕΔΡΑ 
6.1. Ιδιαίτερες συνθήκες για την εκτέλεση του κύκλου 
6.1.1. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η θερμοκρασία του θαλάμου δοκιμής πρέπει να κυμαίνεται μεταξύ 293 και 303 Κ (20 και 
30° C). Η απόλυτη υγρασία του αέρα (Η) στο θάλαμο δοκιμής, ή του αέρα εισαγωγής του κινητήρα πρέπει να είναι 
τέτοια ώστε 
5,5 < Η < 12,2 g H20/kg ξηρού αέρα. 
6.1.2. Το όχημα πρέπει να είναι περίπου οριζόντιο κατά τη διάρκεια της δοκιμής, για να αποφεύγεται ανώμαλη κατανομή του 
καυσίμου. 
6.1.3. Η δοκιμή πρέπει να πραγματοποιείται με ανασηκωμένο το κάλυμμα του κινητήρα (καπό), εκτός αν αυτό είναι τεχνικά 
αδύνατο. Αν απαιτείται, για τη διατήρηση της κανονικής θερμοκρασίας στον κινητήρα, χρησιμοποιείται βοηθητική διά­
ταξη αερισμού που κατευθύνει αέρα πάνω στο ψυγείο (υδρόψυκτα οχήματα) ή στην είσοδο του αέρα (αερόψυκτα οχή­
ματα). 
6.2.4. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, πρέπει να καταγράφεται η ταχύτητα συναρτήσει του χρόνου για να μπορεί να ελεγχθεί η 
ακρίβεια των εκτελουμένων κύκλων. 
6.2. Εκκίνηση του κινητήρα 
6.2.1. Ο κινητήρας τίθεται σε κίνηση μέσω των διατάξεων που προβλέπονται για το σκοπό αυτό, σύμφωνα με τις οδηγίες του 
κατασκευαστή όπως αυτές αναγράφονται στις οδηγίες χρήσης των οχημάτων μαζικής παραγωγής. 
Αριθ. C 81/30 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
6.2.2. Ο κινητήρας μένει στο ρελαντί για 40 s. 
6.3. Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 
6.3.1. Χειροκίνητο ή ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων 
6.3.1.1. Κατά τη διάρκεια των περιόδων ρελαντί ο κινητήρας ευρίσκεται σε σύμπλεξη και το κιβώτιο ταχυτήτων ευρίσκεται στο 
νεκρό σημείο. 
6.3.1.2. Για να πραγματοποιηθούν οι επιταχύνσεις σύμφωνα με τον κανονικό κύκλο, 5 s πριν από την επιτάχυνση που ακολου­
θεί κάθε περίοδο ρελαντί του στοιχειώδους αστικού κύκλου (μέρος 1), επιλέγεται η πρώτη σχέση μετάδοσης με τον κινη­
τήρα σε αποσύμπλεξη. 
6.3.1.3. Η πρώτη περίοδος ρελαντί στην αρχή του αστικού κύκλου (μέρος 1) αποτελείται από 6 s ρελαντί, με το κιβώτιο στο 
νεκρό σημείο και τον κινητήρα σε σύμπλεξη και από 5 s με το κιβώτιο στην πρώτη σχέση μετάδοσης και τον κινητήρα 
σε σύμπλεξη. 
Η περίοδος ρελαντί κατά την έναρξη του υπεραστικού αστικού κύκλου (μέρος 2) συνιστάται από 20 s ρελαντί με το 
κιβώτιο στην πρώτη σχέση μετάδοσης και τον κινητήρα σε αποσύμπλεξη. 
6.3.1.4. Γοα τις περιόδους ρελαντί κάθε αστικού κύκλου, (μέρος 1) οι αντίστοιχοι χρόνοι είναι 16 s στο νεκρό σημείο και 5 s με 
πρώτη σχέση μετάδοσης και τον κινητήρα σε αποσύμπλεξη. 
6.3.1.5. Μεταξύ δύο διαδοχικών στοιχειωδών αστικών κύκλων, (μέρος 1) η διάρκεια ρελαντί είναι 13 s, κατά τη διάρκεια των 
οποίων το κιβώτιο είναι στο νεκρό σημείο και ο κινητήρας σε σύμπλεξη. 
6.3.1.6. Στο τέλος της περιόδου επιβράδυνσης (ακινητοποίηση του οχήματος επί των κυλίνδρων) του υπεραστικού κύκλου 
(μέρος 2), η περίοδος ρελαντί συνίσταται από 20 s κατά τη διάρκεια των οποίων το κιβώτιο είναι στο νεκρό σημείο και ο 
κινητήρας σε σύμπλεξη. 
6.3.2. Αυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων 
Μετά την αρχική σύμπλεξη, ο μοχλός επιλογής δεν πρέπει να κινείται καθόλου κατά τη διάρκεια της δοκιμής, εκτός από 
την περίπτωση που καθορίζεται στο σημείο 6.4.3, ή εκτός αν ο μοχλός επιλογής μπορεί να ενεργοποιήσει τη σχέση υπερ-
πολλαπλασιασμού στο κιβώτιο ταχυτήτων, αν υπάρχει. 
6.4. Επιταχύνσεις 
6.4.1. Οι φάσεις των επιταχύνσεων διεξάγονται με όσο το δυνατό σταθερό ρυθμό επιτάχυνσης καθόλη τη διάρκεια της φάσης. 
6.4.2. Αν η επιτάχυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στον καθορισμένο χρόνο, ο συμπληρωματικός χρόνος που απαιτείται, 
αν είναι δυνατόν αφαιρείται από τη χρονική διάρκεια αλλαγής σχέσης μετάδοσης και σε αντίθετη περίπτωση από την 
περίοδο σταθερής ταχύτητας που ακολουθεί. 
6.4.3. Αυτόματα κιβώτια ταχυτήτων 
Αν η επιτάχυνση δεν μπορεί να επιτευχθεί μέσα στον καθορισμένο χρόνο, ο μοχλός επιλογής πρέπει να χρησιμοποιείται 
σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ισχύουν για χειροκίνητα κιβώτια ταχυτήτων. 
6.5. Επιβραδύνσεις 
6.5.1. Όλες οι επιβραδύνσεις του στοιχειώδη αστικού κύκλου (μέρος 1) επιτυγχάνονται με τον επιταχυντή (γκάζι) τελείως 
ελεύθερο και τον κινητήρα σε σύμπλεξη. Ο κινητήρας αποσυμπλέκεται, χωρίς τη χρήση του μοχλού επιλογής, όταν η 
ταχύτητα ευρίσκεται στα 10 km/h. 
Όλες οι φάσεις επιβράδυνσης στον υπεραστικό κύκλο (μέρος 2) επιτυγχάνονται με την πλήρη απελευθέρωση του επιτα­
χυντή και τον κινητήρα σε σύμπλεξη. Ο κινητήρας αποσυμπλέκεται, χωρίς τη χρήση του μοχλού επιλογής, όταν η ταχύ­
τητα ευρίσκεται στα 50 km/h στην τελευταία επιβράδυνση. 
6.5.2. Αν για την επιβράδυνση χρειαστεί μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από το προβλεπόμενο για τη φάση αυτή, γίνεται 
χρήση των φρένων του οχήματος ώστε να καταστεί δυνατός ο χρονισμός του κύκλου. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/31 
6.5.3. Αν για την επιβράδυνση χρειαστεί μικρότερο χρονικό διάστημα από το προβλεπόμενο για τη φάση αυτή, η σύμπτωση με 
το θεωρητικό κύκλο επιτυγχάνεται μέσω μιας περιόδου σταθερής ταχύτητας ή ρελαντί η οποία συνεχίζεται έως την επο­
μένη φάση λειτουργίας. 
6.5.4. Στο τέλος της περιόδου επιβράδυνσης (ακινητοποίηση του οχήματος επί των κυλίνδρων), του στοιχειώδη αστικού 
κύκλου (μέρος 1) το κιβώτιο ταχυτήτων τίθεται στο νεκρό σημείο και συμπλέκεται ο κινητήρας. 
6.6. Σταθερές ταχύτητες 
6.6.1. Πρέπει να αποφεύγεται η συνεχής άντληση καυσίμου (μαρσάρισμα) ή το κλείσιμο της πεταλούδας του επιταχυντή κατά 
τη μετάβαση από το στάδιο της επιτάχυνσης στο ακόλουθο στάδιο σταθερής ταχύτητας. 
6.6.2. Οι περίοδοι σταθερής ταχύτητας επιτυγχάνονται με τη διατήρηση του επιταχυντή σε σταθερή θέση. 
7. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΑΕΡΙΩΝ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ 
7.1. Δειγματοληψία 
Η δειγματοληψία αρχίζει κατά την έναρξη του πρώτου στοιχειώδη αστικού κύκλου δοκιμής, όπως ορίζεται στο σημείο 
6.2.2 και αποπερατώνεται στο τέλος της τελευταίας περιόδου ρελαντί του υπεραστικού κύκλου (μέρος 2) ή της τελευ­
ταίας περιόδου ρελαντί του τελευταίου στοιχειώδη αστικού κύκλου (μέρος 1) για τα οχήματα που αναφέρονται στο 
σημείο 8.1. 
7.2. Ανάλυση 
7.2.1. Η ανάλυση των αερίων εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο πραγματοποιείται το ταχύτερο δυνατό, και πάντως όχι 
αργότερα από 20 λεπτά μετά το τέλος του κύκλου δοκιμής. Τα φίλτρα σωματιδίων που χρησιμοποιήθηκαν ήδη, πρέπει 
να μεταφερθούν στο θάλαμο ζύγισης όχι αργότερα από μία ώρα μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής των αερίων εξαγω­
γής, πρέπει να συντηρηθούν εκεί για διάστημα 2 ωρών έως 36 ωρών και κατόπιν να ζυγισθούν. 
7.2.2. Πριν από κάθε ανάλυση δείγματος, η κλίμακα της συσκευής ανάλυσης που χρησιμοποιείται για κάθε ρύπο μηδενίζεται 
με τον κατάλληλο αέριο μηδενισμού. 
7.2.3. Οι συσκευές ανάλυσης ρυθμίζονται κατόπιν σύμφωνα με τις καμπύλες βαθμονόμησης, με τη βοήθεια των αερίων βαθμο­
νόμησης που έχουν ονομαστικές συγκεντρώσεις μεταξύ 70 °/ο και 100 ο/ο της πλήρους κλίμακας. 
7.2.4. Ελέγχεται εν συνεχεία για μια φορά ακόμη ο μηδενισμός των συσκευών ανάλυσης. Αν η ένδειξη διαφέρει πάνω από 2 °/ο 
από την ένδειξη που λαμβάνεται κατά τη ρύθμιση του σημείου 7.2.2, η διαδικασία επαναλαμβάνεται. 
7.2.5. Αναλύονται εν συνεχεία τα δείγματα. 
7.2.6. Μετά την ανάλυση, ελέγχονται πάλι το μηδέν και το εύρος της κλίμακας με τα ίδια αέρια. Αν οι νέες αυτές τιμές δεν 
διαφέρουν πάνω από 2 °/ο από εκείνες που λαμβάνονται κατά τη ρύθμιση σύμφωνα με το σημείο 7.2.3, τα αποτελέσματα 
της ανάλυσης θεωρούνται αποδεκτά. 
7.2.7. Για όλες τις εργασίες που περιγράφονται στο παρόν τμήμα οι παροχές και πιέσεις των διαφόρων αερίων πρέπει να είναι 
οι ίδιες που χρησιμοποιούνται κατά τη βαθμονόμηση των συσκευών ανάλυσης. 
7.2.8. Η ανάγνωση της τιμής για τη συγκέντρωση κάθε ρύπου μετρούμενου στα αέρια, πραγματοποιείται μετά τη σταθεροποί­
ηση της συσκευής μέτρησης. Οι εκπομπές μάζας υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης διά συμπιέσεως υπολογί­
ζονται σύμφωνα με την ολοκληρωμένη ένδειξη του ανιχνευτού Η FID, διορθωμένη, αν χρειάζεται, για να ληφθεί υπόψη 
η διακύμανση της παροχής όπως καθορίζεται στο προσάρτημα 5. 
8. ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΣΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΕΜΠΟΜΕΝΩΝ ΣΩΜΑΤΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΡΥΠΩΝ 
8.1. Όγκος που λαμβάνεται υπόψη 
Ο όγκος που λαμβάνεται υπόψη διορθώνεται για να αναχθεί στις συνθήκες: 101,33 KPa και 273,2 Κ. 
Αριθ €81/32 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
8 2 Συνολική μάζα εκπεμπόμενων σωματιδίων και αερίων ρύπων 
Προσδιορίζεται η μάζα Μ κάθε αέριου ρύπου που εκπέμπεται απο το όχημα κατά τη διάρκεια της δοκιμής από το γινό­
μενο της συνκέντρωσης κατ' όγκο επι τον όγκο του εξεταζόμενου αέριου, με βάση τις ακόλουθες τιμές πυκνότητας στις 
παραπάνω συνθήκες αναφοράς 
— για το μονοξείδιο του άνθρακα (ΟΌ) ά = 1,25 @/Ι, 
— νια τους υδρογονάνθρακες (€Η, „) ά = 0,619 β/1, 
— νια τα οξείδια του αζώτου (ΝΟ.) ά = 2,05 §/1 
Η μάζα πι των σωματιδίων που προέρχονται απο το σωλήνα εξαγωγής των οχημάτων κατά τη διάρκεια των δοκίμων 
προσδιορίζεται, μέσω της ζύγισης των μαζών των σωματιδίων που συλλέγονται απο τα δυο φίλτρα, με τη χρήση των 
ακολουθών σχέσεων 
αν 0,95 (ιτΐι + ΓΠ2) < πη, ΠΙ = πι, 
αν 0,95 (πι + πι ) > πΐι, πι = πΐι + ιτΐ2 
αν πι2 > π),, ακυρώνεται η δοκιμή 
οπού 
πΐ|=η μάζα των σωματιδίων του πρώτου φίλτρου, 
πι2 = η μάζα των σωματιδίων του δευτέρου φίλτρου 
Το προσάρτημα 8 δίνει τους σχετικούς υπολογισμούς καθώς και παραδείγματα για τον προσδιορισμό της ποσότητας 
των εκπεμπόμενων σωματιδίων και των αέριων ρύπων 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/33 
Προσάρτημα Ι 
ΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΤΑ ΣΤΑΔΙΑ ΤΟΥ ΚΥΚΛΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ Ι 
ΚΥΚΛΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ 
Ο κύκλος λειτουργίας που αποτελείται από: το μέρος 1 (αστικός κύκλος) και το μέρος 2 (υπεραστικός κύκλος, εμφανίζε­
ται στο σχήμα III. 1.1. 
2. ΣΤΟΙΧΕΙΩΔΗΣ ΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (ΜΕΡΟΣ 1) 
Βλέπε σχήμα III.1.2 και πίνακα III.1.2. 
2.1. Ανάλυση κατά στάδια 
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 
Ρελαντί, όχημα σε κίνηση, κινητήρας σε σύμπλεξη με 
μια σχέση μετάδοσης («ταχύτητα») 
Αλλαγή σχέσης μετάδοσης 
Επιταχύνσεις 
Περίοδοι σταθερής ταχύτητας 
Επιβραδύνσεις Χρόνος 
60s 
9s 
8s 
36 s 
57 s 
25 s 
195 s Ποσοστό ° ο 
30,8 
4,6 35,4 
4,1 
18,5 
29,2 
12,8 
100 0/Ό 
1.2. Ανάλυση με βάση τη χρήση των σχέσεων μετάδοσης 
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 
Ρελαντί, όχημα σε κίνηση, κινητήρας σε σύμπλεξη με 
μια σχέση μετάδοσης 
Αλλαγή σχέσης μετάδοσης 
Πρώτη σχέση μετάδοσης 
Δεύτερη σχέση μετάδοσης 
Τρίτη σχέση μετάδοσης Χρόνος 
60s 
9s 
8s 
24 s 
53 s 
41 s 
195 s Ποσοστό (O'o) 
30,8 
4,6 35.4 
4,1 
12,3 
27,2 
21 
100 0/0 
2.3. Γενικές πληροφορίες 
Μέση ταχύτητα κατά τη δοκιμή: 19 km/h 
Πραγματικός χρόνος λειτουργίας: 195 s 
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται σε κάθε κύκλο: 1,013 km 
Ισοδύναμη απόσταση για τους 4 κύκλους: 4,052 km 
ταχύτητα (Κπι/ΐι) 
Α Κύκλος λειτουργίας για τη δοκιμή τύπου Ι 
120 -
110 — 
100 — 
90 — 
80 — 
70 
60 — 
50 
40 -
30 Η 
20 
10 -ο 
? 
1 
1 
! 
! 
Ι 
< 
Β5 Εναρξη δειγματοληψίας Ε5 Αποπεράτωση δειγματοληψίας II Ρ Οχημα με υποδιαστασιολογημένο κινητήρα § 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/35 
a g 
5§3 ci r*-i m m 
^ 
1 i τ n — 1Λ (Ν ΙΛ t oc m — v-irsior^oorviooror^it^-
12 I 
-a θ 
c- ;*; Ε" Ε" >5 
^ S > 5 £ 
-a ω ο. δ. δ Β <§ <9-<9- 8 pi ρ »=: κ e; _ ω Μ ω u e ο. fl 
2-3 
2j 
Γ*) f"> ^ </~> * Ι~ ΟΟ Ον Ο - (Ν n ^ m >β h » » 
η 
00 
51 
5 Ι ι 
1 
1 
Ι 
δ 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/37 
3. ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΙ ΚΥΚΛΟΣ (ΜΕΡΟΣ 2) 
Βλέπε σχήμα III. 1.3 και πίνακα III. 1.3 
3.1 Ανάλυση κατά στάδια 
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 
Ρελαντί, όχημα σε κίνηση, κινητήρας σε σύμπλεξη με μια 
σχέση μετάδοσης 
Αλλαγή σχέσης μετάδοσης 
Επιταχύνσεις 
Περίοδοι σταθερής ταχύτητας 
Επιβραδύνσεις Χρόνος 
20 s 
20 s 
6s 
103 s 
209 s 
42 s 
400 s Ποσοστό (o/o) 
5,0 
5,0 
1,5 
25,8 
52,2 
10,5 
100 0/0 
3.2. Ανάλυση με βάση τη χρήση της σχέσης μετάδοσης 
Άεργος κατάσταση (ρελαντί) 
Άεργος κατάσταση, όχημα σε κίνηση, κινητήρας σε σύμπλεξη 
με μια σχέση μετάδοσης 
Αλλαγή σχέσης μετάδοσης 
Πρώτη σχέση μετάδοσης 
Δεύτερη σχέση μετάδοσης 
Τρίτη σχέση μετάδοσης 
Τέταρτη σχέση μετάδοσης 
Πέμπτη σχέση μετάδοσης Χρόνος 
20 s 
20 s 
6s 
5s 
9s 
8s 
99 s 
233 s 
400 s Ποσοστό (o/o) 
5,0 
5,0 
1,5 
1,3 
2,2 
2,0 
24,8 
58,2 
100 o/o 
3.3. Γενικές πληροφορίες 
Μέση ταχύτητα κατά τη διάρκεια της δοκιμής: 62,6 km/h 
Πραγματικός χρόνος διαδρομής: 400 s 
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται σε κάθε κύκλο: 6,955 km 
Ανώτατη ταχύτητα: 120 km/h 
Ανώτατη επιτάχυνση: 0,833 m/s2 
Ανώτατη επιβράδυνση: - 1,389 m/s2 
Αριθ. C 81/38 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
a 3 
2=3-
2 ο 
Β. Ι 
-a g ^t *n + Τ T* m ir> 
ΙΛ "Λ IT) "Λ VI ^1 
— so s© so s© rs © m oo — o-> Tf so r-CN <~*l ro m m ro c«"> 
§"~ OooOroOinOOO in so — m r<-> ro c-4 c-j 
-s--Oi/->CN|<^rsoorN|OOooONr'">omOOOsOoo 
,2 
pr 
i i 
4? r» ,_, — ,_, — 
§ r ί * §• * §• r r r ί ί ί 
3 -Ρ to -Ρ" 3 -Γ 5 ·Γ 3 -Ρ- (Ο (Ο 
-s Γ- -Τ; r- ^ r- ^ QQ- 0Q» QQ. 
— CN c^ ^r w~> Ό r— oooNO^-rsr^^-io^r-oooo — 1L 
>s 
Πίνακας III. 1.3 
Υπεραστικός κύκλος (μέρος 2) για τη δοκιμή τύπου Ι £ 
ταχύτητα (ΚΙΏ/Η) 
Α 
120 
110 
100 
90 
80 
70 
60 
50 
40 
30 
20 — 3* 
5 Ι 
ι 
1 
ι 
Ο 
Χρόνος (κ) 
Αριθ €81/40 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
4 ΥΠΕΡΑΣΤΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ (Οχημα με υποδιαστασιολογημενο κινητήρα) 
Βλέπε σχήμα III 1 4 και πίνακα III 1 4 
4 1 Ανάλυση κατά στάδια 
Αεργος κατάσταση (ρελαντί) 
Ρελαντί, όχημα σε κίνηση, κινητήρας σε συμπλεξη με 
μια σχέση μετάδοσης 
Α/ Λαγη σχέσης μετάδοσης 
Επιταχι νσεις 
Περίοδοι σταθερής ταχύτητας 
Επιβραδύνσεις Χρόνος 
20 5 
20 5 
65 
72 5 
252; 
30 5 
400 5 Ποσοστό (<>/ο) 
5,0 
5,0 
1,5 
18,0 
63,0 
7,5 
100θ/ο 
4 2 Ανάλυση με βάση τη χρήση των σχέσεων μετάδοσης 
Αερνος κατάσταση 
Ρελαντί όχημα σε κίνηση, κινητήρας σε συμπλεξη με 
αια σχέση μετάδοσης 
Αλλαγή σχέσης μετάδοσης 
Πρώτη σχέση μετάδοσης 
Δεύτερη σχέση μετάδοσης 
Τρίτη σχέση μετάδοσης 
Τέταρτη σχέση μετάδοσης 
Πέμπτη σχέση μετάδοσης Χρόνος 
20 5 
20 5 
65 
55 
95 
85 
99 5 
233: 
400 5 Ποσοστό (Ο/ο) 
5,0 
5,0 
1,5 
1,3 
2,2 
2,0 
248 
58,2 
100θ/ο 
4 1 Γενικές πληροφορίες 
Μέση ταχύτητα κατά τη διάρκεια της δοκιμής 59,3 ίω/Η 
Πρανματικος χρόνος διαδρομής 400 5 
Θεωρητική απόσταση που καλύπτεται σε κάθε κύκλο 6,5941™ 
Ανωτάτη ταχύτητα 90 Ιση/Η 
Ανωτάτη επιτάχυνση 0,833 πι/52 
Ανωτάτη επιβράδυνση - 1,389 π\/&2 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/41 
II 
ϋ«· 
¥ 
* £ 
3 *-
1 •w ? £ 
CJ 
£ 
< 
§. ι 
I if: 
1 
< __— I fs |f*i I ,*<n+t*'nin<nviin 
---NNNnmn 
•8-w 
"St ε 
i_ 
f ο ο ο ο 
3\ ΟΟ w-i Ο 
ι § ι ι ι 
ο ο ο ο 
Γ~- Ο ΟΟ >/"> 
3 
Ι Ι 
m t ΙΛ * t^ οο ο\ 
Η 5 Η > Η > ** SF^rrr 
C -« rj-iS a-β Β-β 
CLPJ<UJ<UJ<UWUWUWUW 8.9 
If 
to 
-9 ε 
P. A 
ft 
II s£ 
— r-ir^^i-w^vor^ooONO ΓΜΡη·*<Λ\οι~~οοσν 
Σχήμα IIIΙ 4 
Υπεραστικός κύκλος (οχήματα με υποδιαστασιολογημένο κινητήρα) για τη δοκιμή τύπου Ι ο 
ταχύτητα (Ιίΐτι/Γΐ) 
Α 
120 — 
110 — 
100 
90 
80 
70 — 
60 
50 — 
40 
30 — 
20 -
10 — Αριθμός λειτουργίας 
15 
13 16 
100 150 200 250 300 —Γ-
350 17 
19 
~τ-1 
400 51 
Ι Ι 
1 
Ι 
ψ 
Ι 
Ι 
χρόνος (5) ο 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/43 
Προσάρτημα 2 
1. ΟΡΙΣΜΟΣ ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ ΜΕ ΣΤΑΘΕΡΗ ΚΑΜΠΥΛΗ ΑΠΟΡΡΟΦΗΣΗΣ ΙΣΧΥΟΣ 
1.1. Εισαγωγή 
Σε περίπτωση που η ολική αντίσταση σε πορεία επί οδού μεταξύ των ταχυτήτων 10 και 100 km/h δεν αναπαράγεται 
στην εξέδρα, χρησιμοποιείται δυναμομετρική εξέδρα με τα ακόλουθα χαρακτηριστικά. 
1.2. Ορισμός 
1.2.1. Η δυναμομετρική εξέδρα μπορεί να έχει έναν ή δύο κυλίνδρους. 
Ο εμπρόσθιος κύλινδρος κινεί, άμεσα ή έμεσα, τις μάζες αδράνειας και το σύστημα απορρόφησης της ισχύος (πέδη). 
1.2.2. Η πέδη ρυθμίζεται για 80 km/h με μία από τις μεθόδους που περιγράφονται στο σημείο 3, οπότε προσδιορίζεται η περί­
μετρος Κ σύμφωνα με την εξίσωση Ρ = KV3. 
Η ισχύς (PJ που απορροφάται από την πέδη και τις εσωτερικές τριβές της εξέδρας, από τη ρύθμιση αναφοράς μέχρι την 
ταχύτητα οχήματος 80 km/h, έχει ως εξής: 
EavV > 12 km/h 
Ρ = KV3 ± 5 ο/ο KV3 ± 5 Ο/ο PV9o 
(δεν επιτρέπονται αρνητικές τιμές) 
EavV < 12 km/h: 
η ισχύς Ρα θα περιλαμβάνεται μεταξύ των τιμών 0 και Ρα = KV3i2 ± 5 °/ο PV80 
όπου Κ είναι μια χαρακτηριστική παράμετρος της δυναμομετρικής εξέδρας και PV80 είναι απορροφούμενη ισχύς στα 80 
km/h. 
2. ΜΕΘΟΔΟΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΛΙΝΔΡΟΦΟΡΟΥ ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ 
2.1. Εισαγωγή 
Το παρόν προσάρτημα περιγράφει τη μέθοδο που πρέπει να χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της απορροφούμενης 
ισχύος από τη δυναμομετρική εξέδρα. 
Η απορροφούμενη ισχύς αποτελείται από την ισχύ που απορροφούν οι τριβές και την ισχύ που απορροφά η πέδη. 
Η κυλινδροφόρος δυναμομετρική εξέδρα τίθεται σε λειτουργία με ταχύτητα ανώτερη από τη μέγιστη ταχύτητα δοκιμής. 
Κατόπιν η διάταξη εκκίνησης της εξέδρας αποσυμπλέκεται. Η ταχύτητα περιστροφής του κινουμένου κυλίνδρου μειώνε­
ται. 
Η κινητική ενέργεια των κυλίνδρων απορροφάται από την πέδη και τις τριβές. Στη μέθοδο αυτή δεν λαμβάνεται υπόψη η 
διακύμανση των εσωτερικών τριβών των κυλίνδρων που σημειώνεται με ή χωρίς όχημα. Οι τριβές του οπίσθιου κυλίν­
δρου δεν λαμβάνονται υπόψη, όταν ο τελευταίος είναι ελεύθερος. 
2.2. Βαθμονόμηση του δείκτη ισχύος, ως συνάρτηση της απορροφούμενης ισχύος, στα 80 km/h. 
Εφαρμόζεται η ακόλουθη διαδικασία 
(βλέπε επίσης σχήμα III.2.2.2). 
2.2.1. Μετράται η ταχύτητα περιστροφής του κυλίνδρου, αν αυτό δεν έχει ήδη γίνει. Για το σκοπό αυτό μπορεί να χρησιμοποι­
ηθεί ένας πέμπτος τροχός, ένα στροφόμετρο ή άλλη διάταξη. 
2.2.2. Τοποθετείται το όχημα επί της εξέδρας ή εφαρμόζεται άλλη μέθοδος για την εκκίνηση της εξέδρας. 
2.2.3. Ανάλογα με την συγκεκριμένη κατηγορία αδρανείας, χρησιμοποιείται ρυθμιστικός σφόνδυλος ή άλλο σύστημα προσο­
μοίωσης της αδρανείας. 
Αριθ €81/44 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3.90 
Σχήμα 11122 2 
Διάγραμμα της αχορροφούμενης ισχύος αχό τη δυναμομετρική εξέδρα 
ρν,ο 
ρνΡ Απορροφημένη 
ισχύς (Ρ,) σε ΙαιΤΗ 
2 2 4 Προσδίδεται στην εξέδρα ταχύτητα 80 ίπι/ίι 
2 2 5 Σημειώνεται η ένδειξη της ισχύος (Ρ,) 
2 2 6 Η ταχύτητα αυξάνεται στα 901πη/Η 
2 2 7 Αποσυμπλέκεται η διάταξη εκκίνησης της εξέδρας 
2 2 8 Σημειώνεται ο χρόνος επιβράδυνσης της εξέδρας από 85 Ιππ/Η σε 75 Ιαι/Ιι 
2 2 9 Ρυθμίζεται η πέδη σε διαφορετική τιμή 
2 2 10 Επαναλαμβάνονται οι εργασίες που αναφέρονται στα σημεία 2 2 4 εως 2 2 9 όσες φορές χρειάζεται για να καλυφθεί όλη 
η περιοχή των τιμών ισχύος που χρησιμοποιούνται σε πορεία επι οδού 
2 2 11 Η απορροφουμενη ισχύς υπολογίζεται συμφωνά με τον τύπο 
Ρ3 = 2 0001 
όπου 
Ρ, = απορροφουμενη ισχύς σε 1ί\ν 
Μ, = ισοδύναμη αδράνεια σε Κ§ 
(δεν λαμβάνεται υπόψη η αδράνεια του ελευθέρου πίσω κυλίνδρου) 
V, = αρχική ταχύτητα σε πι/$ (85 Ιαπ/Η = 23,61 πι/δ) 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/45 
V: = τελική ταχύτητα σε m/s (75 km/h = 20,83 m/s), 
t = χρόνος επιβράδυνσης του κυλίνδρου από 85 km/h σε 75 km/h 
2.2.12. Σχήμα ΙΗ.2.2.2.12. Εμφανίζεται η ισχύς (Pi) στην ταχύτητα των 80 km/h συναρτήσει της απορροφούμενης ισχύος στα 80 
km/h. 
Σχήμα III.2.2.2.12 
Ενδεικνυόμενη ισχύς (Pi) στην ταχύτητα 80 km/h συναρτήσει της απορροφούμενης ισχύος (Pa) στην ταχύτητα των 80 km/h 
Ενδεικνυόμενη ισχύς (Ρ,) | Ρ, 
στα 80 km/h 
3,00 
2,00 
1,00 
1,00 2,00 3,00 4,00 in kW 
Απορροφούμενη ισχύς (Pa) στα 80 km/h σε KW 
2.2.13. Οι εργασίες που καθορίζονται στα σημεία 2.2.3 έως 2.2.12 πρέπει να επαναληφθούν για όλες τις κατηγορίες αδρανείας 
που λαμβάνονται υπόψη. 
2.3. Βαθμονόμηση του δείκτη ισχύος συναρτήσει της αχορροφούμενης ισχύος, για άλλες ταχύτητες. 
Οι διαδικασίες του σημείου 2.2 επαναλαμβάνονται όσες φορές είναι αναγκαίο για τις ταχύτητες που έχουν επιλεγεί. 
2.4. Επαλήθευση της καμπύλης απορρόφησης της δυναμομετρικής εξέδρας μέσω ρύθμισης αναφοράς υπό ταχύτητα 80 km/h 
2.4.1. Τοποθετείται το όχημα στην εξέδρα ή εφαρμόζεται άλλη μέθοδος για την εκκίνηση της εξέδρας. 
2.4.2. Η εξέδρα ρυθμίζεται για απορροφούμενη ισχύ (Pa) στην ταχύτητα των 80 km/h. 
2.4.3. Σημειώνεται η απορροφούμενη ισχύς για ταχύτητες 100, 80,60,40 και 20 km/h. 
2.4.4. Χαράζεται η καμπύλη Pa(V) και επαληθεύεται ότι τηρεί τις προδιαγραφές του σημείου 1.2.2. 
2.4.5. Επαναλαμβάνονται οι εργασίες των σημείων 2.4.1 έως 2.4.4 για άλλες τιμές ισχύος Pa στην ταχύτητα των 80 km/h και 
για άλλες τιμές αδρανείας. 
2.5. Η ίδια διαδικασία πρέπει να εφαρμόζεται για τη βαθμονόμηση δύναμης ή ροπής στρέψης. 
Αριθ. C 81/46 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
3. ΡΥΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ 
3.1. Ρύθμιση συναρτήσει της υποπίεσης 
3.1.1. Εισαγωγή 
Η μέθοδος αυτή εν γένει δεν προτιμάται και πρέπει να εφαρμόζεται μόνο σε εξέδρες με σταθερή καμπύλη απορρόφησης 
ισχύος, για τον προσδιορισμό της ρύθμισης της απορροφούμενης ισχύος σε ταχύτητα 80 km/h. Η μέθοδος αυτή δεν επι­
τρέπεται να χρησιμοποιηθεί με τους κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως. 
3.1.2. Όργανο δοκιμ ης 
Η υποπίεση (ή απόλυτη πίεση) στο σύστημα εισαγωγής του οχήματος μετράται με ακρίβεια ± 0,25 KPa. Πρέπει η ανά­
γνωση της πίεσης να καταγράφεται συνεχώς ή κατά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν το ένα δευτερόλεπτο. Η ταχύτητα 
πρέπει να καταγράφεται συνεχώς με ακρίβεια ± 0,4 km/h. 
3.1.3. Δοκιμές πορείας επί οδού 
3.1.3.1. Επιβεβαιώνεται ότι ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του σημείου 4 του προσαρτήματος 3. 
3.1.3.2. Το όχημα τίθεται σε λειτουργία με σταθερή ταχύτητα 80 km/h και καταγράφεται η ταχύτητα και η υποπίεση (ή η από­
λυτη πίεση) σύμφωνα με τις απαιτήσεις του σημείου 3.1.2. 
3.1.3.3. Επαναλαμβάνεται τρεις φορές για κάθε διεύθυνση η εργασία που περιγράφεται στο σημείο 3.1.3.2. Οι έξι δοκιμές πρέπει 
να ολοκληρωθούν μέσα σε τέσσερις ώρες. 
3.1.4. Αναγωγή των δεδομένων και κριτήρια αποδοχής 
3.1.4.1. Εξετάζονται τα αποτελέσματα των δοκιμών που πραγματοποιήθηκαν σύμφωνα με τα σημεία 3.1.3.2 και 3.1.3.3. (Η ταχύ­
τητα δεν πρέπει να είναι μικρότερη από 79,5 km/h ή μεγαλύτερη από 80,5 km/h για διάρκεια μεγαλύτερη του ενός δευ­
τερολέπτου). Για κάθε δοκιμή, μετράται η υποπίεση ανά διαστήματα ενός δευτερολέπτου και υπολογίζεται η μέση 
υποπίεση (ν) και η τυπική απόκλιση (s). Ο απολογισμός αυτός περιλαμβάνει τουλάχιστον 10 αναγνώσεις της υποπίεσης. 
3.1.4.2. Η τυπική απόκλιση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 10 ο/ο της μέσης τιμής (ν) για κάθε δοκιμή. 
3.1.4.3. Υπολογίζεται η μέση τιμή (ν) για τις έξι δοκιμές (τρεις δοκιμές για κάθε κατεύθυνση). 
3.1.5. Ρύθμιση της εξέδρας 
3.1.5.1. Προκαταρκτικές εργασίες 
Εκτελούνται οι εργασίες που προδιαγράφονται στα σημεία 5.1.2.2.1 έως 5.1.2.2.4 του προσαρτήματος 3. 
3.1.5.2. Ρύθμιση 
Αφότου το όχημα έλθει στη θερμοκρασία λειτουργίας, τίθεται σε κίνηση με σταθερή ταχύτητα 80 km/h και ρυθμίζεται η 
πέδη ώστε να αναπαραχθεί η τιμή της υποπίεσης που προσδιορίσθηκε σύμφωνα με το σημείο 3.1.4.3. Τυχόν απόκλιση 
από την τιμή αυτή δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 0,25 KPa. 
Για την εργασία αυτή χρησιμοποιούνται τα ίδια όργανα που χρησιμοποιήθηκαν και για τη δοκιμή επί οδού. 
3.2. Αλλες μέθοδοι ρύθμισης 
Η ρύθμιση της εξέδρας μπορεί να πραγματοποιηθεί υπό σταθερή ταχύτητα 80 km/h, σύμφωνα με τις απαιτήσεις του 
προσαρτήματος 3. 
3.3. Εναλλακτική μέθοδος 
Σύμφωνα με την έγκριση του κατασκευαστή, μπορεί να εφαρμοσθεί η ακόλουθη μέθοδος. 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ € 81/47 
3 3 1 Η πέδη ρυθμίζεται έτσι ώστε να απορροφά την ισχύ που εξασκείται στους κινητήριους τροχούς υπό σταθερή ταχύτητα 
80 κιτι/Η συμφωνά με τον κατωτέρω πίνακα 
Μάζα αναφοράς του οχήματος 
κ\ν 
Μ 
Κ\ν< 750 
750 < Κ\ν < 850 
850 < Κ\ν < 1 020 
1 020 < Κ\ν < 1 250 
1 250 < Κ\ν < 1 470 
1 470 < Κ\ν < 1 700 
1 700 < Κ.λν < 1 930 
1 930<Κ\ν<2 150 
2 150 < Κλν < 2 380 
2 380 < Κνν < 2 610 
2 610< Κνν Απορροφουμενη ισχύς από την εξέδρα 
Ρ3 
[1ί\ν] 
47 
5,1 
5,6 
6,3 
7,0 
7,5 
8,1 
8,6 
9,0 
9,4 
9,8 
3 3 2 Για οχήματα έκτος απο επιβατικά, με μάζα αναφοράς πάνω απο 1 700 Κ§ η για οχήματα των οποίων όλοι οι τροχοί 
είναι κινητήριοι οι τιμές ισχύος που αναγράφονται στον πίνακα του σημείου 3 3 1 πολλαπλασιάζονται με το συντελε 
στη 1 3 
Αριθ. C 81/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Προσάρτημα 3 
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΟΣ ΟΧΗΜΑΤΟΣ — ΜΕΘΟΔΟΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ ΕΠΙ ΟΔΟΥ — ΠΡΟΣΟΜΟΙΩΣΗ 
ΕΠΙ ΚΥΑΙΝΔΡΟΦΟΡΟΥ ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ 
ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ 
Οι παρακάτω μέθοδοι έχουν ως αντικείμενο τη μέτρηση της αντίστασης κατά την πορεία ενός οχήματος που κινεί­
ται με σταθερή ταχύτητα επί οδού και την προσομοίωση της αντίστασης αυτής κατά τη διάρκεια δοκιμής σε κυλιν-
δροφόρο δυναμοιιετρική εξέδρα σύμφωνα με τις συνθήκες που καθορίζονται στο σημείο 4.1.4.1 του παραρτήματος 
III. 
ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΤΗΣ ΟΔΟΥ 
Η οδός πρέπει να είναι οριζόντια και επαρκούς μήκους ώστε να επιτρέπει την εκτέλεση των μετρήσεων που καθορί­
ζονται παρακάτω. Η κλίση πρέπει να είναι σταθερή με προσέγγιση ± 0,1ο/ο και να μην υπερβαίνει το 1,5 °/ο. 
3. ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ 
3.1. Ανεμος 
Κατά τη διάρκεια της δοκιμής, η μέση ταχύτητα του ανέμου δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 3 m/s, με μέγιστες τιμές 
ταχύτητας μικρότερες των 5 m/s. Επιπλέον, η συνιστώσα του ανέμου εγκαρσίως ως προς την οδό δοκιμής πρέπει να 
είναι κατώτερη από 2 m/s. Η ταχύτητα του ανέμου πρέπει να μετράται σε απόσταση 0,7 m πάνω από την επιφάνεια 
του οδοστρώματος. 
3.2. Υγρασία 
Η οδός πρέπει να είναι στεγνή. 
3.3. Πίεση και θερμοκρασία 
Η πυκνότητα του αέρα κατά το χρονικό διάστημα της πραγματοποίησης της δοκιμής δεν πρέπει να διαφέρει περισ­
σότερο από ± 7,5 °/ο από τις συνθήκες αναφοράς, η δε ατμοσφαιρική πίεση και θερμοκρασία πρέπει να είναι Ρ = 
100kPa.KaiT = 293,2 Κ. 
4. ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΟΧΗΜΑΤΟΣ 
4.1. Αρχική λειτουργία (ροντάρισμα) 
Το όχημα πρέπει να ευρίσκεται σε κανονική κατάσταση λειτουργίας και ρύθμισης μετά την αρχική λειτουργία του 
(ροντάρισμα) για 3 000 km τουλάχιστον. Τα ελαστικά πρέπει να έχουν ρονταριστεί συγχρόνως με το όχημα, ή να 
έχουν από 90 0/ο έως 50 °/ο του βάθους των αυλακώσεων του πέλματος. 
4.2 Επαληθεύσεις 
Επαληθεύεται αν στα κατωτέρω σημεία το όχημα είναι σύμφωνο με τις προδιαγραφές του κατασκευαστή για την 
εξεταζόμε\η χρήση: 
— τροχοί, διακοσμητικά καλύμματα (τάσια), ελαστικά (κατασκευαστής, τύπος, πίεση), 
— γεωμετρία του εμπρόσθιου άξονα, 
— ρύθμιση της πέδης (εξάλειψη της παθητικής οπισθέλκουσας), 
— λίπανση του εμπρόσθιου και οπίσθιου άξονα, 
— ρύθμιση της ανάρτησης και έδρασης του οχήματος κ.λπ. 
4.3. Προκαταρκτικές εργασίες για τη δοκιμή 
4.3.1. Το όχημα φορτίζεται με τη μάζα αναφοράς του. Η έδραση του οχήματος πρέπει να είναι εκείνη που λαμβάνεται 
όταν το κέντρο βάρους του φορτίου ευρίσκεται στο μέσο της ευθείας που ενώνει τα σημεία «R» των εμπρόσθιων 
εξώτερων θέσεων. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/49 
4.3.2. Για ης δοκιμές επί οδού, τα παράθυρα του οχήματος είναι κλειστά. Τα ενδεχόμενα καλύμματα κλιματισμού, φανών 
κ.λπ. πρέπει να ευρίσκονται σε θέση εκτός λειτουργίας. 
4.3.3. Το όχημα πρέπει να είναι καθαρό. 
4.3.4. Αμέσως πριν τη δοκιμή, το όχημα πρέπει να φέρεται στην κανονική θερμοκρασία λειτουργίας με κατάλληλο τρόπο. 
5. ΜΕΘΟΔΟΙ 
5.1. Μέθοδος μεταβολής ενεργείας κατά την επιβράδυνση με το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σημείο (κατηφορική κίνηση 
με το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σημείο). 
5.1.1. Επίοδού 
5.1.1.1. Εξοπλισμός μέτρησης και ανεκτό σφάλμα 
— η μέτρηση του χρόνου εκτελείται με σφάλμα μικρότερο του 0,1 s, 
— η μέτρηση της ταχύτητας εκτελείται με σφάλμα μικρότερο του 2 ο/ο. 
Διαδικασία της δοκιμής 
Το όχημα επιταχύνεται έως ότου επιτευχθεί ταχύτητα μεγαλύτερη κατά 10 km/h από την ταχύτητα δοκιμής V που 
έχει επιλεγεί. 
Τίθεται το κιβώτιο ταχυτήτων στο νεκρό σημείο. 
Μετράται ο χρόνος (t,) που απαιτήθηκε για τη μείωση της ταχύτητας του οχήματος από την τιμή V2 στην τιμή V, 
όπου: 
V: « V + ΔνΚπι/Ιι,ν, = V - ΔνΚΜ/Ιι,μεΔν < 5 Km/h. 
Εκτελείται η ίδια δοκιμή κατά την αντίθετη κατεύθυνση και προσδιορίζεται ο αντίστοιχος χρόνος t2. 
Λαμβάνεται ο μέσος όρος Τ των δύο χρόνων t| και t2. 
Οι δοκιμές αυτές επαναλαμβάνονται όσες φορές χρειάζεται ώστε ο βαθμός στατιστικής ακρίβειας (ρ) του μέσου 
όρου 
1 " Τ = — Σ Tj Τι να είναι ίσος ή κατώτερος από 2 ο/ο (ρ < 2 °/ο) n i= 1 
Ο βαθμός στατιστικής ακρίβειας (ρ) ορίζεται από τον τύπο: 
• ts 100 
Ρ=77Χ^Γ 
όπου: 5.1.1.2. 
5.1.1.2.1 
5.1.1.2.2 
5.1.1.2.3 
5.1.1.2.4. 
5.1.1.2.5. 
5.1.1.2.6. 
t: συντελεστής που δίνεται από τον παρακάτω πίνακα, 
h: αριθμός δοκιμών, 
s: τυπική απόκλιση, s= V γ (Tj — Τ)2 
ϊ- ι n- 1 
n 
t 
t 4 
3,2 
1,6 5 
2,8 
1,25 6 
2,6 
1,06 7 
2,5 
0,94 8 
2,4 
0,85 9 
2,3 
0,77 10 
2,3 
0,73 11 
2,2 
0,66 12 
2,2 
0,64 13 
2,2 
0,61 14 
2,2 
0,59 15 
2,2 
0,57 
5.1.1.2.7. Υπολογίζεται η ισχύς από τον τύπο: Ρ= MxVxAV 
500 Τ 
Αριθ. C 81/50 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30.3.90 
όπου: 
Ρ: εκφράζεται σε kW, 
V: ταχύτητα της δοκιμής σε m/s, 
AV: απόκλιση ταχύτητας ως προς την ταχύτητα V, σε m/s, 
Μ: μάζα αναφοράς σε kg 
Τ: χρόνος σε s. 
5.1.2. Επί δνναμομετρικής εξέδρας 
5.1.2.1. Εξοπλισμός μέτρησης και ανεκτό σφάλμα 
Ο εξοπλισμός πρέπει να είναι ο ίδιος με εκείνον που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή επί οδού. 
5.1.2.2. Διαδικασία δοκιμής 
5.1.2.2.1. Τοποθετείται το όχημα επί της κυλινδροφόρου δυναμομετρικής εξέδρας. 
5.1.2.2.2. Προσαρμόζεται η πίεση των ελαστικών (εν ψυχρώ) των κινητήριων τροχών προς την τιμή που απαιτείται για την 
εκτέλεση της δοκιμής στην κυλινδροφόρο δυναμομετρική εξέδρα. 
5.1.2.2.3. Ρυθμίζεται η ισοδύναμη αδράνεια της δυναμομετρικής εξέδρας. 
5.1.2.2.4. Με κατάλληλη μέθοδο, το όχημα και η εξέδρα φέρονται στη θερμοκρασία λειτουργίας τους. 
5.1.2.2.5. Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στο σημείο 5.1.1.2 (εκτός από τα σημεία 5.1.1.2.4 και 5.1.1.2.5), με αντι­
κατάσταση του Μ από το Ι στον τύπο του σημείου 5.1.1.2.7. 
5.1.2.2.6. Ρυθμίζεται η πέδη έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του σημείου 4.1.4.1 του παραρτήματος ΠΙ. 
5.2. Μέθοδος της μέτρησης της ροπής στρέψης υκό σταθερή ταχύτητα 
5.2.1. Επί οδού 
5.2.1.1. Εξοπλισμός μέτρησης και ανεκτό σφάλμα 
— η μέτρηση της ροπής στρέψης εκτελείται με μια κατάλληλη συσκευή μέτρησης, ακρίβειας 2 °/ο, 
— η μέτρηση της ταχύτητας εκτελείται με ακρίβεια 2 <Vo. 
5.2.1.2. Διαδικασία δοκιμής 
5.2.1.2.1. Φέρεται το όχημα στην επιλεγμένη σταθερή ταχύτητα V. 
5.2.1.2.2. Καταγράφεται η ροπή στρέψης C (t) και η ταχύτητα επί ένα ελάχιστο χρονικό διάστημα 10s μέσω εξοπλισμού της 
κατηγορίας 1000 σύμφωνου με το πρότυπο ISO αριθ. 970. 
5.2.1.2.3. Οι διακυμάνσεις της ροπής στρέψης C (t) και της ταχύτητας συναρτήσει του χρόνου δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 
5 <Vo κατά τη διάρκεια κάθε δευτερολέπτου του χρόνου καταγραφής. 
5.2.1.2.4. Η τιμή της ροπής στρέψης C είναι η μέση ροπή στρέψης και προσδιορίζεται σύμφωνα με τον τύπο: 
it + Δ t 
C(t)d« 
- I 
5.2.1.2.5. Εκτελείται η ίδια δοκιμή σε αντίθετη κατεύθυνση και προσδιορίζεται η αντίστοιχη ροπή στρέψης C,2. 
5.2.1.2.6. Προσδιορίζεται ο μέσος όρος Ct των δύο τιμών ροπής στρέψης C„ και C,2. 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ €81/51 
522 Επι της δυναμομετρικης εξεδραζ 
522 1 Εξοπλισμός μέτρησης και ανεκτό σφά/μα 
θ εξοπλισμός πρέπει να είναι ο ίδιος με εκείνο που χρησιμοποιείται για τη δοκιμή επι οδού 
5222 Διαδικασία δοκιμής 
5 2 2 2 1 Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στα σημεία 5 1 2 2 1 έως 5 1 2 2 4 
5 2 2 2 2 Εκτελούνται οι εργασίες που περιγράφονται στα σηαεια 5 2 1 2 1 εως 5 2 1 2 4 
5 2 2 2 3 Ρυθμίζεται η πέδη έτσι ώστε να ανταποκρίνεται στι< απαιτήσεις του σημείου 4 1 4 1 του παραρτήματος ΠΙ 
5 3 Προσδιορισμός του ολοκληρώματος της ροπής στρέψης κατά τη διάρκεια μεταβαλλόμενου κύκλου δοκιμής 
5 3 1 Η μέθοδος αυτή αποτελεί ενα προαιρετικό συμπλήρωμα της μεθόδου με σταθερή ταχύτητα που περιγράφεται στο 
σημείο 5 2 
5 3 2 Κατά τη δυναμική αυτή ανάλυση, προσδιορίζεται η μέση τιμή της ροπής στρέψης Μ μέσω της ολοκλήρωσης των 
πρανματικω\ τιμών της ροπή., στρέψης ως προς το χρόνο δοκιμής του οχήματος με καθορισμένο κύκλο λειτουργίας 
Το ολοκλήρωμα της ροπής στρέψης διαιρείται δια τη< διαφοράς του χρόνου Το αποτέλεσμα είναι 
Μ = Μ(1) άΐ, ννο&ει Μ(1) > θ 
12 - 11 Ι ( 
Η τιμή Μ υπολογίζεται απο εζι σειρές αποτελεσμάτων 
Ο αριθμός δειγματοληψίας του Μ συνίσταται να είναι τουλάχιστον δυο ανα δευτερόλεπτο 
5 3 3 Ρύθμιση της όυναμομετρικης εξέδρας 
Η πέδη ρυθμίζεται με τη μέθοδο που περιγράφεται στο σημείο 5 2 Αν η ροπή Μ που προκύπτει στη δυναμομετρικη 
εξέδρα δεν ισούται με τη ροπή Μ επι οδού, τότε οι ρυθμίσεις της πέδης τροποποιούνται εως ότου οι τιμές αυτές να 
είναι ίσες με προσεννιση ± 5 ° ο 
Σημείωση 
Η μέθοδος αυτή μπορεί να χρησιμοποιείται μονό για δυναμόμετρα ηλεκτρικής προσομοίωσης της αδράνειας, η με 
δυνατότητα ρύθμισης μέγιστης ακρίβειας 
5 3 4 Κριτήρια αποδοχής 
Η τυπική απόκλιση εξι μετρήσεων δεν πρέπει να υπερβαίνει το 2 ο ο της μέσης τιμής 
5 4 Μέθοδος για τη μέτρηση της επιβράδυνσης με γυροσκοπική πλατφόρμα 
5 4 1 Επι οδού 
54 11 Εζοπ/ισμο^ μέτρησης και ανεκτό σφάλμα 
— μέτρηση της ταχύτητα,, σφάλμα μικρότερο απο 2 ο/ο, 
— μέτρηση της επιβράδυνσης σφάλμα μικρότερο απο 1 ο ο, 
— μέτρηση της κλίσης της οδού σφάλμα μικρότερο απο 1 ο/ο, 
— μέτρηση του χρόνου σφάλμα μικρότερο απο 0,1 & 
Η εδραση του οχήματος προσδιορίζεται σε μια οριζόν τια επιφάνεια αναφοράς εναλλακτικά είναι δυνατόν η επιπε 
δοτητα του οχήματος να προσδιορισθεί μέσω διορθωτικού συντελεστή που λαμβάνει υπόψη την κλίση της οδού (αϊ) 
5412 Διαδικασία δοκιμή., 
5 4 12 1 Επιταχύνεται το όχημα μέχρι να επιτευχθεί ταχύτητα μεγαλύτερη κατά 5 κπι/Η τουλάχιστον από την ταχύτητα V 
που έχει επιλενει 
Αριθ €81/52 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
5 4 12 2 Καταγράφεται η επιβράδυνση μεταξύ των ταχυτήτων V + 0,5 κπι/Η και V - 0,5 ΚΓΠ/ΙΙ 
5 4 12 3 Υπολογίζεται η μέση επιβράδυνση που αντιστοιχεί στην ταχύτητα V συμφωνά με τον ακόλουθο τύπο 
γ, = — Ι ν (ι) άί - (ι χ 5ΐη 3 ) 
1 ^ ο 
οπού 
γι μέση τιμή της επιβράδυνσης στην ταχύτητα V κατά μια διεύθυνση της οδού, 
Ι χρόνος επιβράδυνσης από V + 0,5 1αη/Η μέχρι V - 0,5 ΚΙΓΙ/Κ, 
ν,(ΐ) η επιβράδυνση που καταγράφεται κατά τη διάρκεια του χρόνου αυτού, 
8 = 9,81 πι 5 
5 4 12 4 Εκτελούνται οι ίδιες μετρήσεις κατά την άλλη διεύθυνση και προσδιορίζεται το 72 
5 4 12 5 Υπολογίζεται η μέση τιμή Γι = 
Γ = — νια τη δοκιμή ι 
5 4 12 6 Διενερνουνται αρκετές δοκιμές όπως προβλέπεται στο σημείο 5 1 1 2 6, με αντικατάσταση του Τ απο το Γ οπού 
η 
1 Σ 
Ι 
5 4 12 7 Υπολονιζεται η ιιεση απορροφουμενη δύναμη Ρ = Μ Γ, 
οπού 
Μ μάζα αναφοράς του οχήματος σε κ§, 
Γ μέση επιβράδυνση που υπολογίστηκε προηγουμένως 
5 4 2 Επι δυναμομετρικης εξέδρας 
542 1 Εξοπλισμός μέτρησης και ανεκτό σφάλμα 
Χρησιμοποιείται ο εξοπλισμός μέτρησης της δυναμομετρικης εξέδρας συμφωνά με τις διατάξεις του σημείου 2 του 
προσαρτήματος 2 του παρόντος παραρτήματος 
5422 Διαδικασία δοκιμής 
5 4 2 2 1 Ρύθμιση της δύναμης πάνω στο σωτρο (ζάντα), υπό σταθερή ταχύτητα Επι κυλινδροφορου δυναμομετρικης εξέδρας, 
η ολική αντίσταση είναι της μορφής 
Ρ ολική = Ρ ενδεικνυομένη + Ρ περιστροφή του κινητήριου άξονα, 
οπού 
Ρ ολική = Ρ (αντίσταση στην πορεία επι οδού) 
Τότε Ρ ενδεικνυομένη = Ρκ - Ρ περιστροφή του κινητήριου άξονα, 
οπού 
Ρ ενδεικνυομένη είναι η δύναμη που αναγράφεται επι της αντίστοιχης συσκευής μετρήσεως της κυλινδροφορου 
δυναμομετρικης εξέδρας 
Ρ κ - είναι γνωστή 
Η Ρ περιστροφής του κινητήριου άξονα μπορεί να 
— μετράται πάνω στην κυλινδροφορο εξέδρα, η οποία είναι σε θέση να λειτουργεί ως κινητήρας 
Το όχημα δοκιμής, με το κιβώτιο στο νεκρό σημείο, φέρεται με τη χρήση της δυναμομετρικης εξέδρας στην ταχύ­
τητα δοκιμής Η αντίσταση περιστροφής του κινητήριου άξονα μετράται κατόπιν μέσω της αντίστοιχης συσκευής 
μέτρησης της κυλινδροφορου εξέδρας 
— προσδιορίζεται νια τις δυναμομετρικές εξέδρες που δεν είναι σε θέση να λειτουργούν ως κινητήρες 
Για τις δυναμομετρικες εξέδρες με δυο κυλίνδρους η αντίσταση στην περιστροφή ΚΓ είναι εκείνη που προσδιορίζεται 
προηγουμένως επι της οδού 
Για τις δυναμομετρικες εξέδρες με έναν κύλινδρο, η αντίσταση στην περιστροφή Κ.Γ είναι εκείνη που προσδιορίζεται 
κατά τη δοκιμή επι οδού πολλαπλασιασμένη επι ένα συντελεστή Κ ο οποίος είναι ίσος με το λόγο της μάζας του 
κινητήριου άξονα προς την ολική μάζα του οχήματος 
Σημείωση 
Το ΚΓ Λαμβάνεται απο την καμπύλη Ρ = ("(V) 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/53 
Προσάρτημα 4 
ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΩΝ ΜΗ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΑΔΡΑΝΕΙΩΝ 
1. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ 
Η μέθοδος που περιγράφεται στο παρόν προσάρτημα επιτρέπει να ελέγχεται αν η ολική αδράνεια της εξέδρας αποτελεί 
ικανοποιητική προσομοίωση των πραγματικών τιμών που απαντώνται κατά τη διάρκεια των διαφόρων σταδίων του 
κύκλου δοκιμής. 
2. ΑΡΧΗ 
2.1. Κατάρτιση των εξισώσεων εργασίας 
Δεδομένου ότι η εξέδρα υπόκειται στις διακυμάνσεις της ταχύτητας περιστροφής του ή των κυλίνδρων, η δύναμη στην 
επιφάνεια του ή των κυλίνδρων μπορεί να εκφραστεί από τον τύπο: 
F = Ι χ γ = ΙΜ χ γ + F, 
όπου: 
F: δύναμη στην επιφάνεια του ή των κυλίνδρων, 
Ι: ολική αδράνεια της εξέδρας (ισοδύναμη αδράνεια του οχήματος, βλέπε πίνακα του σημείου 5.1 κατωτέρω), 
Ι νι: αδράνεια των μηχανικών μαζών της εξέδρας, 
γ: επιτάχυνση κατά την εφαπτόμενη στην επιφάνεια του κυλίνδρου, 
F]: δύναμη αδράνειας. 
Σημείωση: 
Επεξήγηση του τύπου αυτού, όσον αφορά τις εξέδρες με μηχανική προσομοίωση των αδρανειών, παρουσιάζεται στο 
τέλος του παρόντος προσαρτήματος. 
Έτσι, η ολική αδράνεια εκφράζεται από τον τύπο: 
Ι = ΙΜ + fL 
Υ 
όπου: 
Ι Μ μπορεί να υπολογιστεί ή να μετρηθεί με τις παραδοσιακές μεθόδους, 
F, μπορεί να μετρηθεί στην εξέδρα, αλλά επίσης μπορεί να υπολογιστεί από την περιφερειακή ταχύτητα των κυλίνδρων. 
Η ολική αδράνεια «Ι» προσδιορίζεται κατά τη διάρκεια της δοκιμής επιτάχυνσης ή επιβράδυνσης με τιμές ανώτερες ή 
ίσες με εκείνες που λαμβάνονται κατά τη διάρκεια ενός κύκλου δοκιμής. 
2.2. Προδιαγραφή για τον υπολογισμό της ολικής αδράνειας 
Οι μέθοδοι δοκιμής και υπολογισμού πρέπει να επιτρέπουν τον προσδιορισμό της ολικής αδράνειας Ι με σχετικό 
σφάλμα (ΔΙ/Ι) μικρότερο από 2 ο/ο. 
3. ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ 
3.1. Η μάζα της προσομοιούμενης ολικής αδράνειας Ι πρέπει να παραμένει ίση με τη θεωρητική τιμή της ισοδύναμης αδρά­
νειας (βλέπε σημείο 5.1 του παραρτήματος III), μέσα στα ακόλουθα όρια: 
3.1.1. ± 5 ο/ο της θεωρητικής τιμής για κάθε στιγμιαία τιμή, 
3.1.2. ± 2 °/ο της θεωρητικής τιμής για τη μέση τιμή που υπολογίζεται για κάθε αλληλουχία του κύκλου. 
3.2. Τα όρια που καθορίζονται στο σημείο 3.1.1 μεταβάλλονται κατά ± 50 ο/ο για ένα δευτερόλεπτο κατά τη θέση του οχή­
ματος σε κίνηση και, για τα οχήματα με χειροκίνητο κιβώτιο ταχυτήτων, για δύο δευτερόλεπτα κατά τις αλλαγές των 
σχέσεων μετάδοσης. 
Αριθ. 0 81/54 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
4 ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ 
4 1 Ελεγχος διενεργείται σε κάθε δοκιμή του κύκλου που ορίζεται στο σημείο 2 1 του παραρτήματος III 
4 2 Εντούτοις, ο έλεγχος αυτός δεν είναι απαραίτητος, αν ικανοποιούνται οι απαιτήσεις του σημείου 3 με στιγμιαίες επιτα­
χύνσεις που είναι τουλάχιστον κατά τρεις φορε^ μεγαλύτερες η μικρότερες απο τις τιμές που λαμβάνονται κατά τις 
αλληλουχίες του θεωρητικού κύκλου 
5 ΤΕΧΝΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ 
Επεξηνηση των εξισώσεων εργασίας 
5 Ι Ισορροπία των δυνααεων επι οδού 
ακ = Κ, ϊΓι ^®Ι + Κ2 .ΙΓ; ^ + κ3 Μ γτ, + Ι<3 Ρ5 Γι 
5 2 Ισορροπία των δυνάμεων επι εξέδρας με μηχανική προσομοίωση αδράνειας 
ά\νιτι 
€. - Κ, *, ψ ^3 ' *" * Γ,^3Ρ,Γ, 
άΐ ΚΓΠ 
= κ, ΙΓ, ^1+ κ3Ιγη+Ιθ3Ρ8Γι αι 
5 3 Ισορροπία των δυνάμεων επι εξέδρας με αδράνειες που έχουν μη μηχανική προσομοίωση αδράνειας 
/ ^£ \ 
Οε = *, ]Γ, *°± + κ3 ^ *- Γ, + ^1 Γ, Ι + Ζ3 Ρ, Γ, 
άί \ Κε Κ.ε / 
= |ί, ϊΓι ^2 + ^ (ΙΜγ + Ρ,) Γ, + Κ; Ρ, Π 
ν αϊ 
Στους τύπους αυτούς 
(Κ ροπή στρέψης του κινητήρα επι οδού, 
0Π ροπή στρέψης του κινητήρα επι εξέδρας αε αδράνειες μηχανικής προσομοίωσης, 
€, ροπή στρέψης του κινητήρα επι εξέδρας με αδράνειες ηλεκτρικής προσομοίωσης, 
]Γ ροπή αδράνειας του συστήματος μετάδοσης της κίνησης του οχήματος που μεταφέρεται στους κινητήριους 
τροχούς, 
)τ ροπή αδράνειας των μη κινητήριων τροχών, 
]&η ροπη αδράνειας της εξέδρας με αδράνειες μηχανικής προσομοίωσης, 
.) Κε ροπη μηχανικής αδράνειας της εξέδρας με αδράνειες ηλεκτρικής προσομοίωσης, 
Μ ιιαία του οχήματος επι οδού, 
Ι ισοδύναμη αδράνεια της εξέδρας με αδράνειες μηχανικής προσομοίωσης, 
ΙΜ μηχανική αδράνεια της εξέδρας με αδράνειες ηλεκτρικής προσοαοιωσης, 
Ριτι συνιστάμενη δύναμη υπο σταθερή ταχύτητα, 
Γ συνιστάμενη ροπη στρέψης των αδρανειών ηλεκτρικής προσομοίωσης, 
Ρ συνιστάμενη δύναμη των αδρανειών ηλεκτρικής προσομοίωσης, 
νωνιακη επιτάχυνση των κινητήριων τροχών, 
νωνιακη επιτάχυνση των μη κινητήριων τροχών, 
νωνιακη επιτάχυνση της εξέδρας με μηχανικές αδράνειες, 
νωνιακη επιτάχυνση της εξέδρας με ηλεκτρικές αδράνειες, 
/ νραμαικη επιτάχυνση, 
Γ, ακτίνα υπο φορτίο των κινητήριων τροχών, 
Γ ακτίνα υπο φορτίο των μη κινητήριων τροχών, αϊ 
άθ2 
αι 
ά\νιπ 
αι 
αι 
30. 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ €81/55 
&η ακτίνα των κυλίνδρων της εξέδρας με μηχανικές αδράνειες, 
Κε ακτίνα των κυλίνδρων της εξέδρας με ηλεκτρικές αδράνειες, 
κ, συντελεστής εξαρτώμενος απο το λόγο μείωσης στροφών και από διάφορες αδράνειες μετάδοσης και «απόδο­
σης», 
κ σχέση αεταδοσης 
χ !_ χ <αποόοση» 
Γ2 
κ, σχέση μετάδοσης χ «απόδοση» 
Αν υποτεθεί ότι οι δυο τύποι εξέδρας (σημεία 5 2 και 5 3) έχουν τα ίδια χαρακτηριστικά και γίνει απλοποίηση, λαμβάνε­
ται ο τύπος 
Ι(,(Ι,τ, χ ν+ Ρ,) Γ =κ Ι χ ν Χ Γ 
οπότε 
Ι - ΙΜ + — 
γ 
Αριθ. C 81/56 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30.3.90 
Προσάρτημα 5 
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΤΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΣΩΛΜβΝ ΕΞΑΓΩΓΗ! 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
1.1. Αρκετοί τύποι συστημάτων δειγματοληψίας επιτρέπουν την τήρηση των προδιαγραφών που αναφέρονται στο 
σημείο 4.2 του παραρτήματος III. Τα συστήματα που περιγράφονται στα σημεία 3.1,3.2 και 3.3 θεωρούνται αποδε­
κτά αν ικανοποιούν τα κύρια κριτήρια που αφορούν την αρχή της μεταβλητής αραίωσης. 
1.2. Το εργαστήριο πρέπει να αναφέρει στις εκθέσεις του τον τρόπο δειγματοληψίας που χρησιμοποιήθηκε κατά την 
εκτέλεση της δοκιμής. 
2. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΜΕΤΑΒΛΗΤΗΣ ΑΡΑΙΩΣΗΣ ΠΑ ΤΗ ΜΕΤΡΗΣΗ ΤΩΝ 
ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΕΞΑΓΩΓΗΣ 
2.1. Πεδίο εφαρμογής 
Καθορίζονται τα χαρακτηριστικά λειτουργίας ενός συστήματος δειγματοληψίας αερίων εξαγωγής, που προορίζεται 
να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση της πραγματικής μάζας των εκπομπών από το σωλήνα εξαγωγής ενός οχήματος, 
σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Η αρχή της δειγματοληψίας με μεταβλητή αραίωση για τη μέτρηση 
της μάζας των εκπομπών απαιτεί την ικανοποίηση τριών συνθηκών: 
2.1.1. Τα αέρια εξαγωγής του οχήματος πρέπει να αραιώνονται συνεχώς με τον αέρα του περιβάλλοντος κάτω από καθορι­
σμένες συνθήκες. 
2.1.2. Ο ολικός όγκος του μείγματος των αερίων εξαγωγής και του αέρα αραίωσης πρέπει να μετράται με ακρίβεια. 
2.1.3. Ένα δείγμα σταθερής αναλογίας αραιωμένων αερίων εξαγωγής/αέρα αραίωσης συλλέγεται για ανάλυση. 
Οι ποσότητες των εκπομπών των αερίων ρύπων καθορίζονται από τις συγκεντρώσεις του αναλογικού δείγματος και 
τον ολικό όγκο που μετράται στη διάρκεια της δοκιμής. Οι συγκεντρώσεις του δείγματος διορθώνονται για να 
ληφθεί υπόψη η περιεκτικότητα του αέρα του περιβάλλοντος σε ρύπους. Επιπλέον, <*«ην περίπτωση οχημάτων με 
κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως, απεικονίζονται σε γραφική παράσταση οι εκπομ*ές σωματιδίων. 
2.2. Τεχνική περίληψη 
Το σχήμα ΙΠ.5.2.2 δίνει το διάγραμμα της αρχής λειτουργίας του συστήματος δειγματοληψίας. 
2.2.1. Τα αέρια εξαγωγής του οχήματος αραιώνονται με επαρκή ποσότητα αέρα του περιβάλλοντος ώστε να αποφευχθεί η 
συμπύκνωση υδρατμών στο σύστημα δειγματοληψίας και μέτρησης. 
2.2.2. Το σύστημα δειγματοληψίας των αερίων εξαγωγής πρέπει να έχει σχεδιασθεί καιΛ τρόπο του να επιτρέπει τη 
μέτηση των μέσων συγκεντρώσεων κατ' όγκο των C02, CO, HC και ΝΟΧ, επίσης δε, στην περίπτωση των οχημάτων 
με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως, την μέτρηση των εκπομπών σωματιδίων τα οποία περιέχονται στα αέρια 
εξαγωγής που εκπέμπονται κατά τον κύκλο δοκιμής του οχήματος. 
2.2.3. Το μείγμα αέρα και αερίων εξαγωγής πρέπει να είναι ομογενές στο σημείο που ευρίσκεται το ακροστοιχείο δειγμα­
τοληψίας (βλέπε σημείο 2.3.1.2). 
2.2.4. Το ακροστοιχείο δειγματοληψίας πρέπει να εξάγει ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των αραιωμένων αερίων εξαγω­
γής· 
2.2.5. Το σύστημα πρέπει να επιτρέπει τη μέτρηση του ολικού όγκου των αραιωμένων αερίων εξαγωγής του δοκιμαζόμε­
νου οχήματος. 
2.2.6. Το σύστημα δειγματοληψίας πρέπει να είναι αεροστεγές. Ο σχεδιασμός του συστήματος δειγματοληψίας με μετα­
βλητή αραίωση και τα υλικά από τα οποία αποτελείται πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μην επηρεάζεται η συγκέ­
ντρωση των ρύπων στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής. Αν ένα από τα στοιχεία του ΟΛΚϊΐήματος (εναλλάκτης θερμότη­
τας, διαχωριστής τύπου «κυκλώνα», ανεμιστήρας κ.λπ.) τροποποιεί τη συγκέντρκίη οποιουδήποτε ρύπου των 
αραιωμένων αερίων και αν το ελάττωμα αυτό δεν μπορεί να διορθωθεί, τότε το δείγρβ αυτού του ρύπου πρέπει να 
λαμβάνεται πριν από αυτό το στοιχείο. 
#%/« //Μ 2 2 
Σχηματική παράσταση ενός συστήματος μεταβλητής αραίωσης για τη μέτρηση των εκπομπών των αέριων εξαγωγής 
Αέρα., 
* 
Φίλτρο αέρα 
(προαιρετικό) 
Σάκος δειγματοληψίας του 
αέρα τουπεριβαλλοντος(που 
συλλέγεται κατά τη 
δοκιμή) ^^^^ ^^ 
Ρυθμιστής ^^ 
παροχής Μέτρηση της πίεσης 
και της Οί ρμοκρασιας 
του μί ιγματος 
Θάλαμος 
ανάμειξης 
ι ι Προετοιμασία του 
μείγματος 
(αν χρειάζεται) 1 Σάκος δειγματοληψίας των 
αραιωμένων αε ριων εξαγωγής Μετρητής 
(που συλλέγονται κατά τη δοκιμή) 
Φίλτρο Λ 
Ρυθμιστής 
παροχής ' ^ " παροχής 
Αντλία 
Διάταξη 
αναρρόφησης 
Ογκομετρική 
Διάταξη Προς την 
ατμόσφαιρα 
Θέση προθέρμανσης 
του δείγματος 
για τους πετρέλαιο 
κινητήρες 
Ι 
^ ο 
? 
5 Ι 
Ι 
Ι5 
1 
Ι 
1 
1 
Ο 
Αριθ. C 81/58 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
2.2.7. Αν το δοκιμαζόμενο όχημα έχει σύστημα εξαγωγής πολλαπλών σωλήνων, οι σωλήνες συναρμογής πρέπει να είναι 
συνδεδεμένοι μεταξύ τους με ένα συλλέκτη τοποθετημένο όσο το δυνατό πλησιέστερα στο όχημα. 
2.2.8. Τα δείγματα των αερίων συλλέγονται σε σάκους δειγματοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να μην εμποδίζεται 
η ροή των αερίων κατά τη δειγματοληψία. Οι σάκοι αυτοί πρέπει να κατασκευάζονται από υλικά που δεν αλλοιώ­
νουν τις συγκεντρώσεις των αερίων ρύπων (βλέπε σημείο 2.3.4.4). 
2.2.9. Το σύστημα μεταβλητής αραίωσης πρέπει να σχεδιάζεται με τρόπο που να επιτρέπει τη δειγματοληψία των αερίων 
εξαγωγής χωρίς να τροποποιείται αισθητά η αντίθλιψη στην έξοδο του σωλήνα εξαγωγής (βλέπε σημείο 2.3.1.1). 
2.3. Ιδιαίτερες απαιτήσεις 
2.3.1. Σύστημα συλλογής και αραίωσης των αερίων εξαγωγής 
2.3.1.1. Το μήκος του σωλήνα σύνδεσης του σωλήνα ή των σωλήνων εξαγωγής του οχήματος και του θαλάμου ανάμειξης 
πρέπει να είναι όσο το δυνατόν μικρότερο. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει ο σωλήνας: 
— να μεταβάλλει τη στατική πίεση στην ή στις εξόδους των αερίων εξαγωγής του δοκιμαζόμενου οχήματος περισ­
σότερο από ± 0,75 kPa στα 50 km/h, η περισσότερο από ± 1,15 kPa σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής, σε σχέση 
με τις στατικές πιέσεις που καταγράφονται όταν δεν υπάρχει τίποτε συνδεδεμένο στους σωλήνες εξαγωγής του 
οχήματος' η πίεση πρέπει να μετράται μέσα στο σωλήνα εξαγωγής ή σε μία προέκταση του με την ίδια διάμε­
τρο όσο το δυνατόν πλησιέστερα στην άκρη του σωλήνα, 
— να τροποποιεί ή να μεταβάλλει τη σύσταση των αερίων εξαγωγής. 
2.3.1.2. Πρέπει να προβλέπεται ένας θάλαμος ανάμειξης μέσα στον οποίο αναμειγνύονται τα αέρια εξαγωγής του οχήματος 
και ο αέρας αραίωσης ώστε να δημιουργείται ένα ομογενές μείγμα στο σημείο της εξόδου από το θάλαμο. 
Η ομογένεια του μείγματος σε μία τυχούσα εγκάρσια τομή της ροής στη θέση του ακροστοιχείου δειγματοληψίας 
δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 2 ° ο από τη μέση τιμή που καταγράφεται σε πέντε τουλάχιστον σημεία 
ευρισκόμενα σε ίσα διαστήματα επί της περιφερείας της φλέβας των αερίων. Η πίεση στο εσωτερικό του θαλάμου 
ανάμειξης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 0,25 kPa από την ατμοσφαιρική πίεση, ώστε να ελαχιστοποι­
ούνται οι επιπτώσεις στις συνθήκες που επικρατούν στην έξοδο του σωλήνα εξαγωγής και να περιορίζεται η πτώση 
της πίεσης μέσα στη συσκευή προετοιμασίας του αέρα αραίωσης, αν αυτή υπάρχει. 
2.3.2. Διάταξη αναρρόφησης/ογκομετρική διάταξη 
Αυτή η διάταξη μπορεί να έχει ένα φάσμα σταθερών ταχυτήτων, ώστε να υπάρχει επαρκής παροχή για να εμποδίζε­
ται η συμπύκνωση των υδρατμών. Γενικά, για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα αυτό, η συγκέντρωση του C02 στο σάκο 
δειγματοληψίας των αραιωμένων αερίων εξαγωγής πρέπει να διατηρείται σε επίπεδο κάτω του 3 °/ο κατ' όγκο. 
2.3.3. Μέτρηση του όγκου 
2.3.3.1. Η ογκομετρική συσκευή πρέπει να διατηρεί την ακρίβεια που έχει επιτευχθεί κατά τη βαθμονόμηση της κατά ± 2 ο/ο 
υπό όλες τις συνθήκες λειτουργίας. Αν η συσκευή αυτή δεν μπορεί να αντισταθμίσει της διακυμάνσεις θερμοκρασίας 
του μείγματος των αερίων εξαγωγής και του αέρα αραίωσης, στο σημείο μέτρησης, πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας 
εναλλάκτης θερμότητας για να διατηρηθεί η θερμοκρασία στο επίπεδο της προβλεπόμενης θερμοκρασίας λειτουρ­
γίας με ακρίβεια ± 6Κ. 
Αν χρειαστεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ένας διαχωριστής τύπου «κυκλώνα» για την προστασία της ογκομετρικής 
συσκευής. 
2.3.3.2. Αμέσως πριν την ογκομετρική συσκευή πρέπει να τοποθετηθεί ένας ανιχνευτής θερμοκρασίας. Ο ανιχνευτής αυτός 
πρέπει να έχει ακρίβεια της τάξης του ± 1Κ. και χρόνο απόκρισης 0,1s για το 62 ο/ο της διακύμανσης μιας δεδομένης 
θερμοκρασίας (τιμή που μετράται με έλαιο σιλικόνης). 
2.3.3.3. Οι μετρήσεις πίεσης πρέπει να έχουν ακρίβεια της τάξης των ± 0,4 kPa κατά τη διάρκεια της δοκιμής. 
2.3.3.4. Η μέτρηση της διαφοράς της πίεσης ως προς την ατμοσφαιρική, πραγματοποιείται πριν και, αν είναι απαραίτητο, 
μετά την ογκομετρική συσκευή. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/59 
2.3.4. Δειγματοληψία αερίων 
2.3.4.1. Αραιωμένα αέρια εξαγωγής 
2.3.4.1.1. Το δείγμα αραιωμένων αερίων εξαγωγής λαμβάνεται πριν από τη διάταξη αναρρόφησης αλλά μετά από τις συσκευές 
προπαρασκευής (αν υπάρχουν). 
2.3.4.1.2. Η παροχή δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από ± 2 ο/ο από τη μέση τιμή. 
2.3.4.1.3. Η παροχή της δειγματοληψίας πρέπει να είναι τουλάχιστον 5 λίτρα/λεπτό και το πολύ 0,2 ο/ο της παροχής των αραι­
ωμένων αερίων εξαγωγής. 
2.3.4.1.4. Ενα ισοδύναμο όριο εφαρμόζεται στα συστήματα δειγματοληψίας σταθερής μάζας. 
2.3.4.2. Αέρας αραίωσης 
2.3.4.2.1. Λαμβάνεται δείγμα αραίωσης, υπό σταθερή παροχή, από σημείο που βρίσκεται κοντά στο στόμιο εισαγωγής του 
αέρα του περιβάλλοντος και, αν υπάρχει φίλτρο, μετά από αυτό. 
2.3.4.2.2. Ο αέρας αυτός δεν πρέπει να έχει μολυνθεί από τα αέρια εξαγωγής που προέρχονται από τη ζώνη ανάμειξης. 
2.3.4.2.3. Η παροχή δειγματοληψίας του αέρα αραίωσης πρέπει να είναι συγκρίσιμη με εκείνη που χρησιμοποιείται για τα 
αραιωμένα αέρια εξαγωγής. 
2.3.4.3. Ενέργειες δειγματοληψίας 
2.3.4.3.1. Τα υλικά που χρησιμοποιούνται κατά τη δειγματοληψία πρέπει να είναι τέτοια ώστε να μη μεταβάλλουν τη συγκέ­
ντρωση των ρύπων. 
2.3.4.3.2. Μπορούν να χρησιμοποιούνται φίλτρα για το διαχωρισμό των στερεών σωματιδίων από το δείγμα. 
2.3.4.3.3. Είναι απαραίτητο να υπάρχουν αντλίες για τη διοχέτευση του δείγματος προς τον ή τους σάκους δειγματοληψίας. 
2.3.4.3.4. Ρυθμιστές παροχής και μετρητές παροχής είναι απαραίτητοι για την επίτευξη των τιμών των παροχών που απαιτού­
νται για τη δειγματοληψία. 
2.3.4.3.5. Αεροστεγείς ταχυσύνδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ανάμεσα στις τριόδους βάνες και τους σάκους δειγματο­
ληψίας. Οι σύνδεσμοι πρέπει να φράσσονται αυτόματα προς την πλευρά του σάκου. Άλλα συστήματα μπορούν να 
χρησιμοποιηθούν για να διοχετεύουν τα δείγματα μέχρι τη συσκευή ανάλυσης (π.χ. τρίοδοι διακόπτες). 
2.3.4.3.6. Οι διάφορες βάνες που χρησιμοποιούνται για την διοχέτευση των αερίων της δειγματοληψίας πρέπει να είναι 
ταχείας ρύθμισης και ενέργειας. 
2.3.4.4. Αποθήκευση του δείγματος 
Τα δείγματα των αερίων πρέπει να συλλέγονται σε σάκους δειγματοληψίας επαρκούς χωρητικότητας ώστε να μη 
μειώνεται ο ρυθμός δειγματοληψίας. Οι σάκοι πρέπει να αποτελούνται από υλικό που δεν αλλοιώνει την συγκέ­
ντρωση από ± 2 ο/ο μετά από 20 λεπτά. 
2.4. Πρόσθετη συσκευή δειγματοληψίας για τον έλεγχο των οχημάτων με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως 
2.4.1. Σε αντιδιαστολή με τη δειγματοληψία αερίων στην περίπτωση των οχημάτων με ανάφλεξη διά σπινθήρος, τα σημεία 
λήψης των δειγμάτων υδρογονανθράκων και σωματιδίων βρίσκονται στο εσωτερικό της σήραγγας αραιώσεως. 
2.4.2. Για να αποφευχθούν οι θερμικές απώλειες των αερίων εξαγωγής μεταξύ της εισόδου του σωλήνα εξαγωγής και της 
σήραγγας αραίωσης, πρέπει το μήκος του σχετικού σωλήνα να μην υπερβαίνει τα 3,6 m ή τα 6,1 m εφόσον έχει 
ρυθμική μόνωση. Η εσωτερική διάμετρος του σωλήνα πρέπει να μην υπερβαίνει τα 105 mm. 
Αριθ. €81/60 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3.90 
Σχήμα 1115.2.4.4 
Διάταξη ακροστοιχείου δειγματοληψίας σωματιδίων 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/61 
2.4.3. Στη σήραγγα αραίωσης, η οποία αποτελείται από έναν ευθύγραμμο σωλήνα από υλικό το οποίο είναι καλός αγωγός 
του ηλεκτρισμού, πρέπει η ροή να είναι πλήρως τυρβώδης (αριθμός Reynolds > 4 000) ώστε το αραιωμένο αέριο 
εξαγωγής να είναι ομογενές στα σημεία δειγματοληψίας και να εξασφαλίζεται η λήψη αντιπροσωπευτικών δειγμά­
των αερίων και σωματιδίων. Η σήραγγα αραίωσης πρέπει να έχει διάμετρο τουλάχιστον 200 mm κάι το σύστημα 
πρέπει να είναι γειωμένο. 
2.4.4. Το σύστημα δειγματοληψίας για τον προσδιορισμό των σωματιδίων αποτελείται από ένα ακροστοιχείο δειγματολη­
ψίας εντός της σήραγγας αραίωσης και δύο φίλτρα τοποθετημένα εν σειρά. Κατά τη διεύθυνση της ροής, τοποθετού­
νται βαλβίδες ταχείας διακοπής, ανάντι και κατάντι από το ζεύγος των φίλτρων. 
Η διάταξη του ακροστοιχείου δειγματοληψίας εμφανίζεται στο σχήμα III.5.2.4.4. 
2.4.5. Το ακροστοιχείο δειγματοληψίας για τα σωματίδια πρέπει να έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά: 
Πρέπει να είναι τοποθετημένο κοντά στον άξονα της σήραγγας, κατάντι από την είσοδο των αερίων εξαγωγής και 
σε απόσταση ίση περίπου με το δεκαπλάσιο της διαμέτρου της σήραγγας. Η εσωτερική του διάμετρος πρέπει να 
είναι τουλάχιστον 12 mm. Η απόσταση από το άκρο του ακροστοιχείου δειγματοληψίας μέχρι το στήριγμα του φίλ­
τρου πρέπει να αντιστοιχεί τουλάχιστον σε πέντε φορές τη διάμετρο του ακροστοιχείου δειγματοληψίας αλλά, σε 
καμία περίπτωση, να μην υπερβαίνει τα 1 020 mm. 
2.4.6. Η συσκευή μέτρησης της ροής του αερίου δείγματος αποτελείται από αντλίες, ρυθμιστές και μετρητές της ροής. 
2.4.7. Το σύστημα δειγματοληψίας για τους υδρογονάνθρακες αποτελείται από θερμαινόμενο ακροστοιχείο δειγματολη­
ψίας, αγωγό, φίλτρα και αντλία. 
Το ακροστοιχείο δειγματοληψίας εκπομπών αερίων και το ακροστοιχείο δειγματοληψίας για τα σωματίδια πρέπει 
να είναι τοποθετημένα συμμετρικά ως προς την έξοδο των αερίων εξαγωγής και κατά τρόπο ώστε να αποφεύγεται η 
αλληλεπίδραση μεταξύ των δύο δειγματοληψιών. Η εσωτερική διάμετρος του ακροστοιχείου δειγματοληψίας πρέπει 
να είναι 4 mm. 
2.4.8. Όλα τα θερμαινόμενα μέρη πρέπει να διατηρούνται, με τη χρήση του συστήματος θέρμανσης, σε θερμοκρασία 463Κ 
± 10 Κ. 
2.4.9. Αν δεν είναι δυνατή η αντιστάθμιση των διακυμάνσεων της ροής, απαιτείται η τοποθέτηση εναλλάκτου θερμότητας 
και ρυθμιστή θερμοκρασίας σύμφωνα με όσα ορίζονται στο σημείο 2.3.3.1 ώστε να εξασφαλίζεται σταθερή ροή στο 
σύστημα καθώς και σταθερή αναλογία, μεταξύ της ροής του δείγματος και της συνολικής ροής. 
3. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ 
3.1. Σύστημα μεταβλητής αραίωσης με αντλία θετικού εκτοπίσματος (σύστημα PDP-CVS) (σχήμα ΗΙ.5.3.1) 
3.1.1. Το σύστημα δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο με αντλία θετικού εκτοπίσματος (PDP-CVS) ικανοποιεί τις απαιτή­
σεις του παρόντος παραρτήματος μέσω της μέτρησης της παροχής των αερίων που διέρχονται από την αντλία υπό 
σταθερή θερμοκρασία και πίεση. Για τη μέτρηση του ολικού όγκου, υπολογίζεται ο αριθμός των στροφών της βαθ­
μονομημένης αντλίας θετικού εκτοπίσματος. 
Το αναλογικό δείγμα λαμβάνεται με δειγματοληψία υπό σταθερή παροχή, με τη βοήθεια αντλίας, μετρητή παροχής 
και βάνας ρύθμισης της παροχής. 
3.1.2. Το σχήμα III.5.3.1 δείνει το διάγραμμα της αρχής λειτουργίας ενός τέτοιου συστήματος δειγματοληψίας. Δεδομένου 
ότι ακριβή αποτελέσματα μπορούν να λαμβάνονται με διάφορες διατάξεις, δεν είναι υποχρεωτικό η εγκατάσταση να 
είναι αυστηρώς σύμφωνη με το διάγραμμα. Προκειμένου να ληφθούν συμπληρωματικές πληροφορίες και να συντο­
νιστεί η λειτουργία των επί μέρους στοιχείων της εγκατάστασης, μπορούν να χρησιμοποιούνται πρόσθετα στοιχεία, 
όπως όργανα, βάνες, ηλεκτρομαγνητικά πηνία και διακόπτες. 
3.1.3. Ο εξοπλισμός συλλογής περιλαμβάνει: 
3.1.3.1. ένα φίλτρο (D) για τον αέρα αραίωσης, το οποίο να προθερμαίνεται, αν χρειάζεται. Το φίλτρο αυτό αποτελείται από 
ένα στρώμα ενεργού άνθρακα μεταξύ δύο στρωμάτων χαρτιού και χρησιμεύει για την ελάττωση και τη σταθεροποί­
ηση της συγκέντρωσης των υδρογονανθράκων που προέρχονται από εκπομπές του περιβάλλοντος μέσα στον αέρα 
αραίωσης' 
3.1.3.2. ένα θάλαμο ανάμειξης (Μ) στον οποίο αναμειγνύονται ομογενώς τα αέρια εξαγωγής και ο αέρας' 
Αριθ. €81/62 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30.3.90 
Σχήμα 111531 
Διάγραμμα συστήματος δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο με αντλία θετικού εκτοπίσματος (σύστημα ΡΟΡ-ΟΥ8) 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/63 
3.1.3.3. έναν εναλλάκτη θερμότητας (Η) επαρκούς ικανότητας ώστε να διατηρείται, σταθερή με προσέγγιση ± 6Κ ως προς 
την προβλεπόμενη τιμή καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής, η θερμοκρασία του μείγματος αέρα/αερίων εξαγωγής, η 
οποία μετράται ακριβώς ανάντι από την αντλία θετικού εκτοπίσματος. Η συσκευή αυτή δεν πρέπει να επηρεάζει τη 
συγκέντρωση των ρύπων των αραιωμένων αερίων που λαμβάνονται για ανάλυση' 
3.1.3.4. μία διάταξη ρύθμισης της θερμοκρασίας (TC) που χρησιμοποιείται για την προθέρμανση του εναλλάκτη θερμότητας 
πριν από τη δοκιμή και τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του κατά τη διάρκεια της δοκιμής ώστε οι αποκλίσεις, ως προς 
την προβλεπόμενη τιμή να περιορίζονται στο ± 6Κ' 
3.1.3.5. μία αντλία θετικού εκτοπίσματος (PDP) που χρησιμοποιείται για την τροφοδοσία μείγματος αέρα/αερίων εξαγωγής 
σταθερής παροχής. Η αντλία πρέπει να έχει επαρκή χωρητικότητα ώστε να εμποδίζεται η συμπύκνωση των υδρα­
τμών στο σύστημα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες λειτουργίας κατά τη διάρκεια της δοκιμής. Για το σκοπό αυτό, χρη­
σιμοποιείται γενικά μία αντλία θετικού εκτοπίσματος με χωρητικότητα: 
3.1.3.5.1. διπλάσια από τη μέγιστη παροχή των αερίων εξαγωγής που σημειώνεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου 
δοκιμής, ή 
3.1.3.5.2. επαρκή ώστε να διατηρείται η συγκέντρωση του CCK στο σάκο δειγματοληψίας των αραιωμένων αερίων εξαγωγής 
κάτω του 3 °/ο κατ' όγκο' 
3.1.2.6. έναν αισθητήρα θερμοκρασίας (Τ,) (ακρίβεια και ορθότητα ± 1 Κ) προσαρμοσμένο ακριβώς ανάντι από την αντλία 
θετικού εκτοπίσματος. Ο αισθητήρας αυτός πρέπει να επιτρέπει την συνεχή παρακολούθηση της θερμοκρασίας του 
αραιωμένου μείγματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής' 
3.1.3.7. ένα μανόμετρο (G,) (ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa), προσαρμοσμένο ακριβώς ανάντι του μετρητή όγκου, που 
χρησιμεύει για την καταγραφή της διαφοράς πίεσης μεταξύ του μείγματος αερίων και του αέρα του περιβάλλοντος' 
3.1.3.8. ένα άλλο μανόμετρο (G:) (ακρίβεια και ορθότητα ± 0,4 kPa), τοποθετημένο έτσι ώστε να επιτρέπεται η καταγραφή 
της διαφοράς πίεσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας' 
3.1.3.9. δύο ακροστοιχεία δειγματοληψίας (S, και S2) με τα οποία επιτρέπεται η λήψη σταθερών δειγμάτων του αέρα αραίω­
σης και του αραιωμένου μείγματος αερίων εξαγωγής/αέρα' 
3.1.3.10. ένα φίλτρο (F) που χρησιμεύει για την απομάκρυνση των στερεών σωματιδίων από τη ροή των αερίων που συλλέγο­
νται για ανάλυση' 
3.1.3.11. αντλίες (R) που χρησιμεύουν για τη λήψη σταθερής ροής αέρα αραίωσης καθώς επίσης και του αραιωμένου μείγμα­
τος αερίων εξαγωγής/αέρα κατά τη διάρκεια της δοκιμής' 
3.1.3.12. ρυθμιστές παροχής (Ν) που χρησιμεύουν για την διατήρηση καθόλη τη διάρκεια της δοκιμής, σταθερής παροχής των 
δειγμάτων των αερίων που συγκεντρώνουν τα ακροστοιχεία δειγματοληψίας S, και S2. Η παροχή αυτή πρέπει να 
είναι τέτοια ώστε, στο τέλος κάθε δοκιμής, η ποσότητα των δειγμάτων να είναι επαρκής για την ανάλυση (10 λίτρα 
ανά λεπτό)' 
3.1.3.13. μετρητές παροχής (FL) για τη ρύθμιση και τον έλεγχο, κατά.τη διάρκεια της δοκιμής, της σταθερής ροής των αερίων 
δειγματοληψίας' 
3.1.3.14. βάνες ταχείας ενέργειας (V) που χρησιμεύουν για την διοχέτευση της σταθερής παροχής των δειγμάτων αερίων είτε 
προς τους σάκους δειγματοληψίας είτε προς την ατμόσφαιρα' 
3.1.3.15. αεροστεγείς ταχυσυνδέσμους (Q) που παρεμβάλλονται ανάμεσα στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους 
δειγματοληψίας. Ο σύνδεσμος πρέπει να εμφράσσεται αυτόματα από την πλευρά του σάκου. Άλλες μέθοδοι για τη 
διοχέτευση του δείγματος μέχρι τη συσκευή ανάλυσης μπορούν να χρησιμοποιούνται εναλλακτικά (π.χ. τρίοδοι δια­
κόπτες)' 
3.1.3.16. σάκους (Β) για τη συλλογή των δειγμάτων των αραιωμένων καυσαερίων και του αέρα αραίωσης κατά τη διάρκεια 
της δοκιμής. Οι σάκοι πρέπει να έχουν επαρκή χωρητικότητα ώστε να μην προκαλούν μείωση της παροχής δειγμα­
τοληψίας. Πρέπει να είναι κατασκευασμένοι από υλικό που να μην επηρεάζει ούτε τις μετρήσεις ούτε τη χημική 
σύνθεση των δειγμάτων των αερίων (π.χ. από μεμβράνη διαστρώσεων πολυαιθυλαινίου-πολυαμιδίου ή φθοριωμένων 
πολυυδρογονανθράκων)' 
3.1.3.17. έναν ψηφιακό μετρητή (C) που χρησιμεύει για την καταγραφή του αριθμού στροφών της αντλίας θετικού εκτοπί­
σματος κατά τη διάρκεια της δοκιμής. 
Αριθ. C 81/64 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
3.1.4. Πρόσθετος εξοπλισμός που απαιτείται για τη δοκιμή οχημάτων με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως 
Για τη δοκιμή οχημάτων με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 4.3.1.1 και 
4.3.2 του παραρτήματος III, πρέπει να χρησιμοποιούνται οι πρόσθετες συσκευές που περιβάλλονται από τη διακε­
κομμένη γραμμή στο σχήμα ΙΙΙ.5.3.1. 
Fh: θερμαινόμενο φίλτρο' 
S»: ακροστοιχεία δειγματοληψίας κοντά στο θάλαμο ανάμειξης' 
Vh: θερμαινόμενη πολύοδη βάνα' 
Q: ταχυσύνδεσμος που επιτρέπει την ανάλυση του δείγματος αέρα του περιβάλλοντος ΒΑ από τη συσκευή 
HFID' 
Η FID: θερμαινόμενη συσκευή ανάλυσης του τύπου με ιονισμό με φλόγα' 
I, R: συσκευές ολοκλήρωσης και καταγραφής των στιγμιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων' 
Lh: θερμαινόμενος σωλήνας δειγματοληψίας. 
Όλα τα θερμαινόμενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται σε θερμοκρασία 463 Κ ± 10Κ. 
Σύστημα δειγματοληψίας για τα σωματίδια 
S4: σωλήνας δειγματοληψίας στη σήραγγα αραίωσης, 
Fr: μονάδα φίλτρων αποτελούμενη από δύο εν σειρά φίλτρα, διάταξη διακλάδωσης της ροής που επιτρέπει τη 
χρησιμοποίηση προσθέτων παράλληλα τοποθετημένων, ζευγών φίλτρων, 
— αγωγός δειγματοληψίας, 
— αντλίες, ρυθμιστές ροής, μετρητές ροής, 
3.2. Σύστημα αραιώσεως με σωλήνα V Ventari κρίσιμης ροής (σύστημα CFV-CVS) (σχήμα III 5.3.2) 
3.2.1. Η χρησιμοποίηση ενός σωλήνα Venturi κρίσιμης ροής, κατά τη διαδικασία δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο, βασί­
ζεται στις αρχές της μηχανικής των ρευστών υπό συνθήκες κρίσιμης ροής. Η παροχή του μεταβλητού μείγματος 
αέρα αραίωσης και αερίων εξαγωγής διατηρείται στην ταχύτητα του ήχου η οποία είναι ευθέως ανάλογη προς την 
τετραγωνική ρίζα της θερμοκρασίας των αερίων. Η παροχή ελέγχεται, υπολογίζεται και ολοκληρώνεται συνεχώς 
καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής. 
Η χρησιμοποίηση ενός πρόσθετου σωλήνα Venturi για τη δειγματοληψία εξασφαλίζει τη λήψη αναλογικών αερίων 
δειγμάτων. Καθώς η πίεση και η θερμοκρασία είναι ίσες στις εισόδους των δύο σωλήνων Venturi, ο όγκος του 
αερίου που λαμβάνεται ως δείγμα είναι ανάλογος προς τον ολικό όγκο του μείγματος των αραιωμένων αερίων εξα­
γωγής που παράγεται και, συνεπώς, ικανοποιούνται οι απαιτήσεις που αναφέρονται στο παρόν παράρτημα. 
3.2.2. Στο σχήμα III.5.3.2 παρουσιάζεται η αρχή λειτουργίας ενός τέτοιου συστήματος δειγματοληψίας. Δεδομένου ότι 
αποτελέσματα ακριβείας μπορούν να επιτευχθούν με διάφορες διατάξεις, δεν είναι υποχρεωτικό η εγκατάσταση να 
είναι αυστηρώς σύμφωνη με το διάγραμμα αυτό. Προκειμένου να ληφθούν συμπληρωματικές πληροφορίες και να 
συντονιστούν οι λειτουργίες των στοιχείων που συνθέτουν την εγκατάσταση, μπορούν να χρησιμοποιούνται πρό­
σθετα στοιχεία όπως όργανα βάνες, πηνία και διακόπτες. 
3.2.3. Ο εξοπλισμός συλλογής περιλαμβάνει: 
3.2.3.1. ένα φίλτρο (D) για τον αέρα αραίωσης, που προθερμαίνεται αν χρειάζεται. Το φίλτρο αυτό αποτελείται από ένα 
στρώμα ενεργού άνθρακα μεταξύ δύο στρωμάτων χαρτιού. Χρησιμεύει για να ελαττώνει και να σταθεροποιεί τις 
παρασιτικές εκπομπές υδρογονανθράκων του αέρα αραίωσης' 
3.2.3.2. ένα θάλαμο ανάμειξης (Μ) μέσα στον οποίο τα αέρια εξαγωγής και ο αέρας αναμειγνύονται ομογενώς' 
3.2.3.3. ένα διαχωριστή «κυκλώνα» (CS) που χρησιμεύει για την απομάκρυνση των σωματιδίων' 
3.2.3.4. δύο ακροστοιχεία δειγματοληψίας (S, και S:) που επιτρέπουν τη λήψη δειγμάτων αέρα αραίωσης και αραιωμένων 
αερίων εξαγωγής' 
3.2.3.5. ένα σωλήνα δειγματοληψίας Venturi (SV) κρίσιμης ροής που επιτρέπει τη λήψη αναλογικών δειγμάτων των αραιω­
μένων αερίων εξαγωγής στο ακροστοιχείο δειγματοληψίας S;' 
3.2.3.6. ένα φίλτρο (F) που χρησιμεύει για την απομάκρυνση των στερεών σωματιδίων από τη ροή των αερίων που συλλέγο­
νται για ανάλυση' 
3.2.3.7. αντλίες (Ρ) που χρησιμεύουν για τη συλλογή ενός μέρους της ροής του αέρα και των αραιωμένων αερίων εξαγωγής 
στους σάκους κατά τη διάρκεια της δοκιμής' 
2%φα //Μ ^ 2 
Διάγραμμα συστήματος δειγματοληψίας υπό σταθερό όγκο με σωλήνα Υεηίιιπ κρίσιμης ροής (σύστημα ΟΡΥ-ϋΥδ) 
Προς την ατμόσφαιρα 
Προς την ατμόσφαιρα 
Είσοδος του αέρα 
αραίωσης § 
? 
5 Ι ι ι ι 
Ι 
% I-1 
ο 
Εξοπλισμός αναγκαίος μόνο για τη δοκιμή κινητήρων ντήζελ 
Αριθ. C 81/66 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
3.2.3.8. ένα ρυθμιστή παροχής (Ν) που χρησιμεύει για τη λήψη σταθερής παροχής δειγματοληψίας του αερίου κατά τη διάρ­
κεια της δοκιμής, μέσω του ακροστοιχείου δειγματοληψίας S|. Η παροχή αυτή πρέπει να είναι τέτοια ώστε στο 
τέλος της δοκιμής να υπάρχουν δείγματα επαρκούς ποσότητας για ανάλυση (~ 10 λίτρα/λεπτό). 
3.2.3.9. έναν αναστολέα (PS) στο σωλήνα δειγματοληψίας' 
3.2.3.10. μετρητές παροχής (FL) για τη ρύθμιση και τον έλεγχο της παροχής των αερίων δειγματοληψίας κατά τη διάρκεια 
των δοκιμών' 
3.2.3.11. βάνες ταχείας ενέργειας (V) που χρησιμεύουν για τη διοχέτευση σταθερής παροχής δειγμάτων αερίου είτε προς τους 
σάκους δειγματοληψίας είτε προς την ατμόσφαιρα' 
3.2.3.12. αεροστεγείς ταχυσυνδέσμους (Q) που παρεμβάλλονται ανάμεσα στις βάνες ταχείας ενέργειας και στους σάκους 
δειγματοληψίας. Ο σύνδεσμος πρέπει να εμφράσσεται αυτόματα από την πλευρά του σάκου. Μπορούν να χρησιμο­
ποιηθούν άλλες μέθοδοι για τη διοχέτευση του δείγματος μέχρι τη συσκευή ανάλυσης (π.χ. τρίοδοι διακόπτες)' 
3.2.3.13. σάκους (Β) για τη συλλογή των δειγμάτων, των αραιωμένων αερίων εξαγωγής και του αέρα αραίωσης κατά τις δοκι­
μές. Οι σάκοι πρέπει να έχουν επαρκή χωρητητικότητα ώστε να μην προκαλείται μείωση της παροχής της δειγματο­
ληψίας. Πρέπει να είναι κατασκευασμένοι από υλικό που δεν επηρεάζει ούτε τις μετρήσεις, ούτε τη χημική σύνθεση 
των δειγμάτων των αερίων (π.χ. από μεμβράνη διαστρώσεων πολυαιθυλενίου-πολυαιμιδίου ή φθοριωμένων πολυυ-
δρογονανθράκων). 
3.2.3.14. ένα μανόμετρο (G), ακρίβειας και ορθότητας της τάξης των ± 0,4 kPa' 
3.2.3.15. έναν αισθητήρα θερμοκρασίας (Τ) ορθότητας και ακρίβειας της τάξης των ± 1 Κ και χρόνο απόκρισης 1,5s για το 
62 °/ο μιας θερμοκρασιακής μεταβολής (τιμή που μετράται με έλαιο σιλικόνης)' 
3.2.3.16. ένα σωλήνα μετρήσεων Venturi κρίσιμης ροής (MV) που χρησιμεύει για τη μέτρηση της παροχής των αραιωμένων 
αερίων εξαγωγής' 
3.2.3.17. έναν ανεμιστήρα (BL) επαρκούς ικανότητας για τη διακίνηση του ολικού όγκου των αραιωμένων αερίων εξαγωγής. 
3.2.3.18. Το σύστημα δειγματοληψίας CFV-CVS πρέπει να έχει επαρκή χωρητικότητα ώστε να παρεμποδίζεται η συμπύ­
κνωση των υδρατμών μέσα στο σύστημα υπό οποιεσδήποτε συνθήκες κατά τη διάρκεια των δοκιμών. Προς το 
σκοπό αυτό, χρησιμοποιείται γενικώς ένας ανεμιστήρας (BL) με ικανότητα: 
3.2.3.18.1. διπλάσια από τη μέγιστη παροχή των αερίων εξαγωγής που εκπέμπεται κατά τις φάσεις επιτάχυνσης του κύκλου 
δοκιμής, ή 
3.2.3.18.2. αρκετή για να διατηρηθεί η συγκέντρωση του C02, στο σάκο δειγματοληψίας των αραιωμένων αερίων εξαγωγής, 
κάτω του 3 0/ο κατ' όγκο. 
3.2.4. Πρόσθετος εξοπλισμός για τη δοκιμή οχημάτων με κινητήρα ανάφ&ξης διά συμπιέσεως 
Για τη δοκιμή των οχημάτων με κινητήρα ανάφλεξης διά συμπιέσεως, σύμφωνα με τις διατάξεις των σημείων 4.3.1.1 
και 4.3.2 του παραρτήματος III, πρέπει να χρησιμοποιούνται οι πρόσθετες συσκευές που περικλείονται από τη διακε­
κομμένη γραμμή στο σχήμα ΠΙ.5.3.2: 
Fh: θερμαινόμενο φίλτρο, 
S?: ακροστοιχείο δειγματοληψίας κοντά στο θάλαμο ανάμειξης, 
Vh: θερμαινόμενη πολύοδη βάνα, 
Q: ταχυσύνδεσμος που επιτρέπει την ανάλυση του δείγματος αέρα του περιβάλλοντος ΒΑ από τη συσκευή 
HFID, 
Η FID: θερμαινόμενη συσκευή ανάλυσης του τύπου με ιονισμό με φλόγα, 
I, R: συσκευές ολοκλήρωσης και καταγραφής των στιγμιαίων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων, 
Lh: θερμαινόμενος σωλήνας δειγματοληψίας. 
Όλα τα θερμαινόμενα στοιχεία πρέπει να διατηρούνται σε θερμοκρασία 463 Κ ± 10 Κ. 
Σύστημα δειγματοληψίας για τη μέτρηση των σωματιδίων: 
S4: ακροστοιχείο δειγματοληψίας στη σήραγγα αραίωσης, 
Fp: μονάδα φίλτρων αποτελούμενη από δύο εν σειρά φίλτρα, 
— διάταξη διακλάδωσης της ροής, που επιτρέπει τη χρησιμοποίηση προσθέτων παράλληλα τοποθετημένων 
ζευγών φίλτρων, 
— αγωγός δειγματοληψίας, 
— αντλίες, ρυθμιστές ροής, μετρητές ροής. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/67 
Αν δεν είναι δυνατή η αντιστάθμιση των διακυμάνσεων παροχής, πρέπει να προβλέπεται ένας εναλλάκτης θερμότη­
τας (Η) και μια διάταξη για τη ρύθμιση της θερμοκρασίας (TC) με τα χαρακτηριστικά που καθορίζονται στο σημείο 
2.2.3 ώστε να εξασφαλίζεται η σταθερότητα της παροχής διαμέσου του σωλήνα Venturi (MV) και, επομένως, η ανά­
λογη παροχή που διέρχεται από το ακροστοιχείο δειγματοληψίας S3. 
3.3. Σύστημα μεταβλητής αραίωσης με έλεγχο σταθερής παροχής μέσω ενός διαφραγματικού στομίου (CFO-CVS) (σχήμα 
ΠΙ.5.3.3) (μόνο για κινητήρες ανάφλεξης δια σπινθήρος) 
3.3.1. Ο εξοπλισμός συλλογής περιλαμβάνει: 
3.3.1.1. ένα σωλήνα δειγματοληψίας που συνδέει το σωλήνα εξαγωγής του οχήματος με τη διάταξη συλλογής' 
3.3.1.2. μια διάταξη δειγματοληψίας που περιλαμβάνει μία αντλία που χρησιμεύει για την αναρρόφηση ενός αραιωμένου 
μείγματος αερίων εξαγωγής και αέρα' 
3.3.1.3. ένα θάλαμο ανάμειξης (Μ) μέσα στον οποίο τα αέρια εξαγωγής και ο αέρας αναμειγνύονται ομογενώς' 
3.3.1.4. έναν εναλλάκτη θερμότητας (Η) επαρκούς χωρητικότητας ώστε να διατηρείται καθ' όλη τη διάρκεια της δοκιμής η 
θερμοκρασία του μείγματος αέρα/αερίων εξαγωγής, η οποία μετράται ακριβώς ανάντι από το σύστημα μέτρησης 
παροχής, σταθερή με προσέγγιση ± 6 Κ. Η διάταξη αυτή δεν πρέπει να τροποποιεί τη συγκέντρωση των ρύπων των 
αραιωμένων αερίων που λαμβάνονται για ανάλυση. 
Αν, για ορισμένους ρύπους δεν τηρείται ο όρος αυτός, το δείγμα για τους ρύπους αυτούς πρέπει να λαμβάνεται πριν 
από το διαχωριστή τύπου «κυκλώνα». 
Αν είναι αναγκαίο, προβλέπεται μια διάταξη ρύθμισης της θερμοκρασίας (TC) για την προθέρμανση του εναλλάκτη 
θερμότητας πριν από τη δοκιμή και τη ρύθμιση της θερμοκρασίας του κατά τη διάρκεια της δοκιμής ώσε οι αποκλί­
σεις, ως προς την προβλεπομένη τιμή, να περιορίζονται στο ± 6 Κ' 
3.3.1.5. δύο ακροστιχεία δειγματοληψίας (Si και S2) που επιτρέπουν τη λήψη των δειγμάτων, μέσω αντλιών (Ρ), μετρητών 
παροχής (FL) και, αν απαιτείται φίλτρων (F) για την απομάκρυνση των στερεών σωματιδίων από τα αέρια που χρη­
σιμοποιούνται για ανάλυση' 
3.3.1.6. μία αντλία για τον αέρα αραίωσης και μία άλλη για το αραιωμένο μείγμα αερίων' 
3.3.1.7. μία ογκομετρική συσκευή εφοδιασμένη με διαφραγματικό στόμιο μέτρησης της παροχής' 
3.3.1.8. έναν αισθητήρα θερμοκρασίας (Τ,) ακριβείας και ορθότητας ± 1 Κ, τοποθετημένο αμέσως ανάντι της ογκομετρικής 
διάταξης. Ο αισθητήρας αυτός πρέπει να επιτρέπει το συνεχή έλεγχο της θερμοκρασίας του αραιωμένου μείγματος 
των αερίων εξαγωγής κατά τη διάρκεια της δοκιμής' 
3.3.1.9. ένα μανόμετρο (G,), ακριβείας και ορθότητας ± 0,4 ΚΡ, τοποθετημένο ακριβώς ανάντι της ογκομετρικής διάταξης 
που χρησιμεύει για την καταγραφή της διαφοράς πίεσης μεταξύ του μείγματος αερίων και του αέρα του περιβάλλο­
ντος' 
3.3.1.10. ένα άλλο μανόμετρο (G:) ακριβείας και ορθότητας ± 0,4 ΚΡ τοποθετημένο κατά τρόπο που να επιτρέπει την κατα­
γραφή της διαφοράς πίεσης μεταξύ της εισόδου και της εξόδου της αντλίας' 
3.3.1.11. ρυθμιστές παροχής (Ν) που χρησιμεύουν για τη διατήρηση σταθερής παροχής δειγματοληψίας αερίων κατά τη διάρ­
κεια της δοκιμής μέσω των ακροστοιχείων δειγματοληψίας S, και S:. Η παροχή δειγματοληψίας πρέπει να είναι 
τέτοια ώστε στο τέλος κάθε δοκιμής να υπάρχουν δείγματα επαρκούς ποσότητας για την ανάλυση (10 λίτρα/λεπτό)' 
3.3.1.12. μετρητές παροχής (FL) για τη ρύθμιση και τον έλεγχο της σταθερής παροχής της δειγματοληψίας αερίου κατά τη 
δοκιμή' 
3.3.1.13. τρίοδες βάνες ταχείας ενέργειας (V) που χρησιμεύουν για τη διοχέτευση σταθερής παροχής δειγμάτων αερίων, είτε 
προς τους σάκους δειγματοληψίας είτε προς την ατμόσφαιρα' 
3.3.1.14. αεροστεγείς ταχυσυνδέσμους (Q) που παρεμβάλλονται ανάμεσα στις τρίοδες βάνες ταχείας ενέργειας και στους 
σάκους δειγματοληψίας. Ο σύνδεσμος πρέπει να εμφράσσεται αυτόματα από την πλευρά του σάκου. Άλλες μέθοδοι 
για να διοχετεύεται το δείγμα μέχρι τη συσκευή της ανάλυσης μπορούν να χρησιμοποιηθούν (π.χ. κρουνοί τριών 
στομίων)' 
Σχήμα 111.5.3.3 
Διάγραμμα συστήματος μεταβλητής αραίωσης με διατήρηση μιας σταθερής παροχής με υποπιεσογόνο όργανο (σύστημα ΟΡΟ-ΟΥδ) Π 
Είσοδος του 
αέρα αραίωσης Γ-Ω-* 
Είσοδος των 
αερίων εξαγωγής 51 
1 ί 
"Ο 
ψ 
% 
Ι 
1 
§ 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ 0 81/69 
3 3 115 σάκους (Β) για τη συλλονη των δειγμάτων αραιωμένων αέριων εξαγωγής και αέρα αραίωσης κατά τη δοκιμή Πρέ 
πει να έχουν επαρκή χωρητικότητα ώστε να μην προκαλείται μείωση της παροχής δειγματοληψίας Πρέπει να είναι 
κατασκευασμένοι από υλικό που δεν επηρεάζει ούτε τις μετρήσεις ούτε τη χημική σύνθεση των δειγμάτων των 
αεριω\ (π χ απο μεμβράνη διαστρώσεων πουαιθυλενιου πολυαμιδιου η φθοριωμενων πολυυδρονονανθρακων) 
Αριθ. C 81/70 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Προσάρτημα 6 
ΜΕΘΟΔΟΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ! ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ 
1. ΧΑΡΑΞΗ ΤΗΣ ΚΑΜΠΥΛΗΣ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΣΚΕΥΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ 
1.1. Κάθε κλίμακα μέτρησης που χρησιμοποιείται πρέπει να βαθμονομείται σύμφωνα με τις απαιτήσεις του σημείου 4.3.3 
του παραρτήματος ΠΙ, με την παρακάτω μέθοδο. 
1.2. Η καμπύλη βαθμονόμησης της συσκευής ανάλυσης καταρτίζεται βάσει πέντε τουλάχιστον σημείων βαθμονόμησης, η 
απόσταση μεταξύ των οποίων πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφη. Η ονομαστική συγκέντρωση πρέπει να 
είναι τουλάχιστον ίση με το 80 °/ο της πλήρους κλίμακας. 
1.3. Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. Αν το πολυώνυμο που προκύπτει 
είναι βαθμού ανώτερου του 3, ο αριθμός των σημείων βαθμονόμησης πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος με το βαθμό του 
πολυωνύμου αυτού συν 2. 
1.4. Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από 2 Ο/ο από την ονομαστική τιμή κάθε αερίου βαθμονό­
μησης. 
1.5. Χάραξη της καμπύλης βαθμονόμησης 
Από τη χάραξη της καμπύλης βαθμονόμησης και των σημείων βαθμονόμησης επιτρέπεται η επαλήθευση της ορθής εκτέ­
λεσης της βαθμονόμησης. Πρέπει να αναφέρονται οι διάφορες χαρακτηριστικές παράμετροι της συσκευής ανάλυσης, 
ιδίως: 
— η κλίμακα, 
— η ευαισθησία, 
— το μηδέν, 
— η ημερομηνία της βαθμονόμησης. 
1.6. Εναλλακτικές μέθοδοι (π.χ. μέσω υπολογιστή, ηλεκτρονικού διακόπτη κλίμακας κ.λπ.) μπορούν να χρησιμοποιούνται 
εφόσον αποδεικνύεται επαρκώς προς την τεχνική υπηρεσία ότι παρέχουν ισοδύναμη ακρίβεια. 
1.7. Επαλήθευση της βαθμονόμησης 
1.7.1. Κάθε κλίμακα μέτρησης που χρησιμοποιείται πρέπει να ελέγχεται πριν από κάθε ανάλυση σύμφωνα με τις ακόλουθες 
διατάξεις: 
1.7.2. Η βαθμονόμηση ελέγχεται με τη βοήθεια ενός αερίου μηδενισμού και ενός αερίου εύρους κλίμακας (βαθμονόμησης) του 
οποίου η ονομαστική τιμή ευρίσκεται κοντά στην τιμή για την οποία πραγματοποιείται ανάλυση. 
1.7.3. Αν, για τα δύο εξεταζόμενα σημεία, η διαφορά μεταξύ της θεωρητικής τιμής και της τιμής που λαμβάνεται κατά τη δια­
δικασία βαθμονόμησης δεν υπερβαίνει το ± 6 °/ο της πλήρους κλίμακας, οι παράμετροι ρύθμισης μπορούν να αναπρο­
σαρμόζονται. Στην αντίθετη περίπτωση, πρέπει να καταρτίζεται νέα καμπύλη βαθμονόμησης σύμφωνα με το σημείο 1 
του παρόντος προσαρτήματος. 
1.7.4. Μετά τη δοκιμή, το αέριο μηδενισμού και το ίδιο αέριο εύρους κλίμακας χρησιμοποιούνται για ένα νέο έλεγχο. Η ανά­
λυση θεωρείται ως αποδεκτή αν η διαφορά μεταξύ των δύο μετρήσεων είναι κατώτερη από 2 ο/ο. 
2. ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗ FID, ΑΠΟΚΡΙΣΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ 
2.1. Βελτιστοποίηση απόκρισης και ανιχνευτή 
Ο ανιχνευτής ιονισμού με φλόγα HD πρέπει να ρυθμίζεται όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. 
Πρέπει να χρησιμοποιείται προπάνιο για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης της συσκευής, στο πλέον σύνηθες φάσμα 
δοκιμών. 
2.2. Βαθμονόμηση του αναλυτή υδρογονανθράκων (HC) 
Ο αναλυτής πρέπει να βαθμονομείται με τη χρήση προπανίου και καθαρού συνθετικού αέρα. Βλέπε παράγραφο 4.5.2 του 
παραρτήματος 4 (αέρια βαθμονόμησης). 
Χαράζεται μία καμπύλη βαθμονόμησης όπως περιγράφεται στις παραγράφους 1.1 έως 2.4 του παρόντος προσαρτήματος. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/71 
2.3. Συντελεστές απόκρισης για διάφορους υδρογονάνθρακες και προτεινόμενα όρια. 
Ο συντελεστής απόκρισης (Rf) για ένα συγκεκριμένο τύπο υδρογονάνθρακα, είναι ο λόγος της ένδειξης συγκέντρωσης 
του ανιχνευτή ιονισμού με φλόγα (FID) προς τη συγκέντρωση του κυλίνδρου αερίων, εκφρασμένου σε μέρη ανά εκα­
τομμύριο ισοδύναμου άνθρακα (ppm C1). 
Η συγκέντρωση του αερίου δοκιμής πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παρέχεται απόκριση στο 80 ο/ο του εύρους της πλή­
ρους κλίμακας για το φάσμα δοκιμών. Η συγκέντρωση πρέπει να είναι γνωστή και με ακρίβεια ± 2 ο/ο ως προς ένα 
βαρυμετρικό πρότυπο εκφρασμένο κατ' όγκο. Επιπλέον ο κύλινδρος των αερίων πρέπει να έχει υποστεί προεργασία για 
24 ώρες σε θερμοκρασία μεταξύ 293 και 303 Κ (20° και 30° C). 
Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται όταν τίθεται σε λειτουργία ο αναλυτής και στη συνέχεια ανά μεγάλα δια­
στήματα λειτουργίας. Τα αέρια δοκιμών που χρησιμοποιούνται και οι συνιστώμενοι συνετελεστές απόκρισης είναι: 
— Μεθάνιο και καθαρός αέρας 1,00 < Rf < 1,15 
— Προπυλένιο και καθαρός αέρας 0,90 < Rf < 1,00 
— Τολουένιο και καθαρός αέρας 0,90 < Rf < 1,00 
Σε σχέση με ένα συντελεστή απόκρισης (Rf) ίσο με 1,00 για προπάνιο και καθαρό αέρα. 
2.4. Έλεγχος παρεμβολής οξυγόνου και συνιστώμενα όρια 
Οι συντελεστές απόκρισης πρέπει να προσδιορίζονται όπως περιγράφεται στην παράγραφο 3.3. Το αέριο δοκιμής που 
χρησιμοποιείται και το συνιστώμενο εύρος του συντελεστή απόκρισης είναι: 
— Προπάνιο και άζωτο 0,95 < Rf < 1,05. 
3. ΔΟΚΙΜΗ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΟΠΕΑ ΝΟΧ 
Η απόδοση του μετατροπέα που χρησιμοποιείται για τη μετατροπή ΝΟ2 σε NO ελέγχεται σύμφωνα με τη μεθοδολογία 
που ακολουθεί. 
Ο έλεγχος αυτός μπορεί να πραγματοποιείται με έναν οζονιστήρα, σύμφωνα με τη διάταξη δοκιμής του σχήματος II1.6.3 
και τη διαδικασία που περιγράφεται κατωτέρω. 
3.1. Η συσκευή ανάλυσης βαθμονομείται στην κλίμακα που χρησιμοποιείται συνηθέστερα σύμφωνα με τις προδιαγραφές 
του κατασκευαστή με τη χρήση αερίων μηδενισμού και εύρους κλίμακας. (Το αέριο βαθμονόμησης πρέπει να έχει περιε­
κτικότητα σε NO που να αντιστοιχεί στο 80 ο/ο περίπου της πλήρους κλίμακας' η συγκέντρωση ΝΟ2 στο μείγμα αερίων 
πρέπει να είναι κάτω από 5 ο/ο της συγκεντρώσεως NO). Η συσκευή ανάλυσης NO, ρυθμίζεται για λειτουργία με NO, 
έτσι ώστε το αέριο εύρους κλίμακας να μη διέρχεται από το μετατροπέα. Καταγράφεται η ενδεικνυόμενη συγκέντρωση. 
3.2. Με ένα σύνδεσμο Ταυ, προστίθεται συνεχώς οξυγόνο ή συνθετικός αέρας στη ροή του αερίου μέχρις ότου η αναγραφό­
μενη συγκέντρωση είναι κατά 10 °/ο περίπου μικρότερη από την αναγραφόμενη συγκέντρωση βαθμονόμησης όπως αυτή 
καθορίζεται στο σημείο 3.1. Καταγράφεται η αναγραφόμενη συγκέντρωση (C). Καθ' όλη τη διαδικασία αυτή, ο οζονι-
στήρας πρέπει να παραμένει ανενεργός. 
3.3. Τίθεται κατόπιν σε λειτουργία ο οζονιστήρας ώστε να παράγεται αρκετό όζον ώστε η συγκέντρωση NO να μειωθεί στο 
20 ο/ο (ελάχιστη τιμή 10 ο/ο) της συγκέντρωσης βαθμονόμησης που καθορίζεται στο σημείο 3.1. Καταγράφεται η αναγρα­
φόμενη συγκέντρωση (d). 
3.4. Ρυθμίζεται κατόπιν η συσκευή ανάλυσης για λειτουργία με ΝΟΧ ώστε το μείγμα αερίων (που αποτελείται από NO, ΝΟ2, 
Ο2 και Ν2) να διέρχεται εφεξής από το μετατροπέα. Καταγράφεται η αναγραφόμενη συγκέντρωση (a). 
3.5. Τίθεται κατόπιν ο οζονιστήρας εκτός λειτουργίας. Το μείγμα αερίων που ορίζεται στο σημείο 3.2 παροχετεύεται μέσω 
του μετατροπέα στη συσκευή ανίχνευσης. Καταγράφεται η αναγραφόμενη συγκέντρωση (b). 
3.6. Διακόπτεται επίσης η προσαγωγή οξυγόνου ή συνθετικού αέρα με τον οζονιστήρα πάντοτε εκτός λειτουργίας. Η τιμή 
ΝΟΧ που αναγράφεται στη συσκευή ανάλυσης δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερη από 5 °/ο από την τιμή που καθορίζεται 
στο σημείο 3.1. 
3.7. Η απόδοση του μετατροπέα ΝΟΧ υπολογίζεται ως ακολούθως: 
Απόδοση (Ο/ο) = (1 + -—- ) χ 100 
c - α 
Αριθ. €81/72 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σχήμα III 6 3 
Προσαγωγή Ο; 
η αέρα 0—^ 
~ Α( 
Ο—-Ηλεκτρομαγνητική βάνα 
έλεγχου της παροχής 
^ 
ΥΑΚΙΑΟ 
^ 
Μεταβλητός 
μετασχηματιστής 
Προσαγωγή ΝΟ/Ν21 } Γ>^ 
^ΙΜ Βάνα έλεγχου της παροχής 
Γ? Μετρητής παροχής ^ ϋ Οζονιστηρας 
•Σύνδεσμος εισόδου της 
συσκευής ανάλυσης 
3 8 Η απόδοση του μετατροπέα δεν πρέπει να είναι κατώτερη του 95 ο/ο 
3 9 Ο έλεγχος της απόδοσης πρέπει να γίνεται τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα 
4 ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ ΥΠΟ ΣΤΑΘΕΡΟ ΟΓΚΟ (ΣΥΣΤΗΜΑ Ονδ) 
4 1 Το σύστημα €Υ5 βαθμονομείται με τη χρήση ενός μετρητή παροχής ακρίβειας και μιας διάταξης ρύθμισης της παροχής 
Μετριέται η παροχή στο σύστημα για διάφορες τιμές πίεσης καθώς επίσης και οι παράμετροι ρύθμισης του συστήματος, 
και κατόπιν προσδιορίζεται η σχέση των παραμέτρων αυτών προς τις παροχές 
4 11 θ μετρητής παροχής που χρησιμοποιείται μπορεί να είναι διάφορων τύπων, π χ βαθμονομημένος σωλήνας νεπίυπ, 
μετρητής παροχής στρωτής ροής, βαθμονομημένος αετρητης παροχής με μυλισκο, υπο την προϋπόθεση οτι πρόκειται νια 
συσκευή δυναμικής αετρησης η οποία, επιπλέον, ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές των σημείων 422 και 42 3 του 
παραρτήματος 111 
4 1 2 Στα τμήματα που ακολουθούν παρέχονται στοιχεία για μεθόδους βαθμονόμησης των συσκευών δειγματοληψίας ΡΟΡ 
και ΟΡν, βάσει μετρητή παροχής στρωτής ροής που παρέχει την επιθυμητή ακρίβεια, καθώς επίσης και μια μέθοδος 
στατιστικής επαλήθευσης της εγκυρότητας της βαθμονόμησης 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/73 
4.2. Βαθμονόμηση της αντλίας θετικού εκτοπίσματος (PDP) 
4.2.1. Η διαδικασία βαθμονόμησης που καθορίζεται κατωτέρω περιγράφει τον εξοπλισμό, τη διάταξη της δοκιμής και τις διά­
φορες παραμέτρους που πρέπει να μετρούνται ώστε να προσδιορίζεται η παροχή της αντλίας του συστήματος CVS. 
Όλες οι παράμετροι που αφορούν την αντλία, μετριούνται ταυτόχρονα με τις παραμέτρους του μετρητή παροχής που 
είναι συνδεδεμένος εν σειρά με την αντλία. Κατόπιν χαράσσεται η καμπύλη της υπολογιζόμενης παροχής (εκφραζόμενη 
σε m-'/min στην είσοδο της αντλίας, υπό απόλυτη θερμοκρασία και πίεση) ως προς την αριθμητική τιμή της συνάρτησης 
συσχέτισης ενός ορισμένου συνδυασμού παραμέτρων της αντλίας. Κατόπιν, προσδιορίζεται η γραμμική εξίσωση που 
εκφράζει τη σχέση μεταξύ της παροχής της αντλίας και της συνάρτησης συσχέτισης. Εάν η αντλία του συστήματος CVS 
έχει πολλές βαθμίδες ταχυτήτων, γίνεται χωριστή βαθμονόμηση για κάθε χρησιμοποιούμενη βαθμίδα ταχύτητας. 
4.2.2. Αυτή η διαδικασία βαθμονόμησης βασίζεται στη μέτρηση των απόλυτων τιμών των παραμέτρων της αντλίας και των 
παραμέτρων των μετρητών παροχής που επιτρέπουν τον προσδιορισμό της παροχής σε κάθε σημείο. Τρεις όροι πρέπει 
να τηρούνται για να εξασφαλίζεται η ακρίβεια και η συνέχεια της καμπύλης βαθμονόμησης: 
4.2.2.1. Οι πιέσεις της αντλίας πρέπει να μετρούνται σε σημεία μέτρησης πάνω στην ίδια την αντλία και όχι στις εξωτερικές 
σωληνώσεις που συνδέονται με την είσοδο και την έξοδο της αντλίας. Τα στοιχεία μέτρησης της πίεσης που ευρίσκονται 
στο άνω και στο κάτω σημείο της μετωπικής πλάκας απαγωγής της αντλίας, υπόκεινται στις πραγματικές πιέσεις που 
υφίστανται μέσα στο θάλαμο της αντλίας και εκφράζουν επομένως τις απόλυτες διαφορές πίεσης. 
4.2.2.2. Κατά τη διάρκεια της βαθμονόμησης πρέπει να διατηρείται σταθερή θερμοκρασία. Ο μετρητής παροχής στρωτής ροής 
είναι ευαίσθητος στις διακυμάνσεις της θερμοκρασίας εισόδου, οι οποίες προκαλούν διασπορά των μετρουμένων τιμών. 
Ομαλές διακυμάνσεις ± 1 Κ της θερμοκρασίας είναι αποδεκτές, υπό την προϋπόθεση ότι εμφανίζονται προοδευτικά σε 
χρονικό διάστημα αρκετών λεπτών. 
4.2.2.3. Όλες οι συνδέσεις μεταξύ του μετρητή παροχής και της αντλίας CVS πρέπει να είναι στεγανές. 
4.2.3. Κατά τη διάρκεια της δοκιμής προσδιορισμού των εκπομπών των αερίων εξαγωγής, η μέτρηση των παραμέτρων αυτών 
της αντλίας επιτρέπει τον υπολογισμό της παροχής με τη βοήθεια της εξίσωσης βαθμονόμησης. 
4.2.3.1. Το σχήμα 111/6.4.2.3.1 του παρόντος παραρτήματος δίνει μια διάταξη δοκιμής. Μπορούν να γίνουν αποδεκτές και εναλ­
λακτικές διατάξεις υπό την προϋπόθεση ότι γίνονται αποδεκτές από την αρμόδια διοικητική αρχή καθόσον παρέχουν 
αποτελέσματα συμβατής ακρίβειας. 
Αν χρησιμοποιείται η διάταξη που περιγράφεται στο σχήμα ΠΙ.5.3.2 του προσαρτήματος 5, οι ακόλουθες παράμετροι 
πρέπει να παρουσιάζουν τις εξής ανοχές: 
βαρομετρική πίεση (διορθωμένη) (ΡΒ) ± 0,03 kPa, 
θερμοκρασία περιβάλλοντος (Τ) ± 0,2 Κ 
θερμοκρασία αέρα στην είσοδο του LFE (ΕΤΙ) ± 0,15 Κ 
υποπίεση ανάντι που LFE (ΕΡΙ) ± 0,01 kPa 
απώλεια πίεσης διαμέσου του ακροφυσίου του LFE (EDP) ± 0,0015 kPa 
θερμοκρασία που αέρα στην είσοδο της αντλίας CVS (ΡΤΙ) ± 0,2 Κ 
θερμοκρασία του αέρα στην έξοδο της αντλίας CVS (ΡΤΟ) ± 0,2 Κ 
υποπίεση στην είσοδο της αντλίας CVS (ΡΡΙ) ± 0,22 kPa 
πιεζομετρικό ύψος στην έξοδο της αντλίας CVS (ΡΡΟ) ± 0,22 kPa 
αριθμός στροφών της αντλίας κατά τη δοκιμή (n) ± 1 στροφή 
διάρκεια της δοκιμής (τουλάχιστον 250 s) (t) ± 0,1 s 
4.2.3.2. Μετά την υλοποίηση της συνδεσμολογίας του συστήματος όπως δείχνεται στο σχήμα ΙΙΙ.6.4.2.3.1, τοποθετείται η βάνα 
ρύθμισης της παροχής στην πλήρως ανοικτή θέση και τίθεται σε λειτουργία η αντλία CVS για 20 min πριν την έναρξη 
των εργασιών βαθμονόμησης. 
4.2.3.3. Τοποθετείται η βάνα ρύθμισης της παροχής σε μερικώς ανοικτή θέση ώστε να αυξηθεί η υποπίεση στην είσοδο της 
αντλίας (1 kPa περίπου) και να ληφθούν τουλάχιστον έξι σημεία μέτρησης για το σύνολο της βαθμονόμησης. Το 
σύστημα σταθεροποιείται επί 3 min και επαναλαμβάνονται οι μετρήσεις. 
Αριθ 0 81/74 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σχήμα III6 4 2 3 1 
Διάταξη βαθμονόμησης για το σύστημα ΡΟΡ-ΟΎ8 
ΕΡΙ 
Φίλτρο , 6 
ΌΌΡ 
. 
Ό 5 
4 
1 
2 
2 0 
4 
_5-*#» 
6 ι 
2 1 
4 
5 Ρυθμιζόμενη βάνα 
ελέγχου ροής 
Βαλβίδα ελέγχου 
κυματισμού 
(αναστολέας) 
\ 
Αριθμός στροφών 
διάρκεια δοκιμής ~ ^ $4 
Μανόμετρο 
XV 
4 2 4 Α ναλυση των στοιχείων 
4 2 4 1 Η παροχή αέρα 0% σε κάθε σημείο δοκιμής υπολογίζεται σε ΐΐΐνπιιη από τα στοιχεία του μετρητή παροχής, συμφωνά με 
τη μέθοδο που καθορίζεται απο τον κατασκευαστή 
4 2 4 2 Η παροχή αέρα μετατρέπεται κατόπιν σε παροχή της αντλίας νο εκφραζόμενη σε π^ ανά στροφή, υπο απόλυτη θερμο­
κρασία και πίεση στην είσοδο της αντλίας 
οπού 
V 
τΡ 
Ρρ ν0 η 101,33 
273,2 
παροχή της αντλίας υπό Τρ και Ρρ ιτιΥστροφη, 
παροχή αέρα υπο 101,33 Ιο?3 και 273,2 Κ, σε πι7ιτπη, 
θερμοκρασία στην είσοδο της αντλίας (Κ), 
απόλυτη πίεση στην είσοδο της αντλίας, 
ταχύτητα περιστροφής της αντλίας σε στροφες/πιιη 
Για να αντισταθμιστεί η αλληλεπίδραση των μεταβολών της πίεσης λόγω της ταχύτητας της αντλίας και του ποσοστού 
ολίσθησης της αντλίας, η συνάρτηση συσχέτισης (Χ ) μεταξύ της ταχύτητας της αντλίας (η), της διαφοράς πίεσης μεταξύ 
της εισόδου και της εξόδου της αντλίας και της απόλυτης πίεσης στην έξοδο της αντλίας, υπολογίζεται με τον ακόλουθο 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ 0 81/75 
-ί/ ΔΡΡ 
Ρ, 
οπού 
Χ συνάρτηση συσχέτισης, 
ΔΡΓ διάφορα πίεσης της εισόδου και της εξόδου της αντλίας (κΡβ) 
ΡΕ απόλυτη πίεση στην έξοδο της αντλίας (ΡΡΟ + ΡΒ) (ΚΡΕ) 
Εκτελείται γραμμική προσαρμογή με τη μέθοδο των ελάχιστων τετράγωνων για να παραχθούν οι ακόλουθες εξισώσεις 
βαθμονόμηση*, 
νο=Οσ-Μ(Χ0) 
η = Α - Β (Δ Ρρ) 
Ό0, Μ, Α και Β είναι οι σταθερές κλίσης και τεταγμένης που ορίζουν τις καμπύλες 
4 2 4 3 Αν το σύστημα 0Υ5 έχει πολλές ταχύτητες λειτουργίας, πρέπει να εκτελείται βαθμονόμηση για κάθε ταχύτητα Οι 
καμπύλες βαθμονόμησης που παράγονται για τις ταχύτητες αυτές πρέπει να είναι περίπου παράλληλες και οι σταθερές 
τεταγμένης (Ο ) πρέπει να αυξάνουν όταν μειώνεται το πεδίο παροχής της αντλίας 
Αν η βαθμονόμηση έχει εκτελεστεί προσεκτικά, οι τιμές που υπολογίζονται από την εξίσωση πρέπει να ευρίσκονται 
εντός του ορίου ± 0,5 ο/ο απο τη μετρούμενη τιμή του V Οι τιμές του Μ είναι διαφορετικές για κάθε αντλία Η βαθμό 
νόμηση πρέπει να εκτελείται κατά τη θέση σε λειτουργία της αντλίας και μετά κάθε σημαντική εργασία συντήρησης 
4 3 Βαθμονόμηση του σωλήνα Υβηίιιπ κρίσιμης ροής (ΟΪΥ) 
4 3 1 Η βαθμονόμηση του σωλήνα νεπίυπ ΟΡν βασίζεται στην εξίσωση παροχής ενός σωλήνα νεηΐιιη κρίσιμης ροής 
οπού 
Ω παροχή, 
Κ συντελεστής βαθμονόμησης, 
Ρ απόλυτη πίεση (κΡα) 
Τ απόλυτη θερμοκρασία (Κ) 
Η παροχή του αέριου είναι συνάρτηση της πίεσης και της θερμοκρασίας εισόδου 
Η ακόλουθη διαδικασία βαθμονόμησης δίνει την τιμή του συντελεστή βαθμονόμησης βάσει των μετρηθέντων τιμών πιε 
σης, θερμοκρασίας και παροχής αέρα 
4 3 2 Για τη βαθμονόμηση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού του σωλήνα νεηΐιιπ €ΡΥ ακολουθείται η διαδικασία που συνιστά ο 
κατασκευαστή*, 
4 3 3 Κατά τις αναγκαίες μετρήσεις νια τη βαθμονόμηση τη,, παροχής του σωλήνα νεηΐιιη κρίσιμης ροής, οι ακόλουθες παρά 
μετροι πρέπει να παρουσιάζουν τι», ακόλουθες ανοχές 
βαρομετρικη πίεση (διορθωμένη) (Ρα) ± 0,03 κΡ&, 
θερμοκρασία του αέρα στην είσοδο του ΕΡΕ (ΕΤΙ) ± 0,15 Κ, 
υποπιεση α ναι τι του Ι,ΡΕ (ΕΡΙ) ± 0,01 κΡ%, 
πτώση πίεσης διάμεσου του ακροφυσιου του ίΡΕ (ΕΟΡ) ± 0,0015 κΡ&, 
παροχή αέρα (ζ)) ± 0,5 %, 
υποπιεση στην είσοδο του €ΡΥ (ΡΡΙ) ± 0,02 κΡ&, 
θερμοκρασία στην είσοδο του σωλήνα νοηΐιιη (Τν) ± 0,2 Κ 
4 3 4 Το σύστημα συνδέεται όπως στο σχήμα III6 4 3 4 και ελέγχεται η στεγανότητα του Οποιαδήποτε διαρροή, μεταξύ της 
διάταξης μέτρησης της παροχής και του σωλήνα νεηΐυ,π κρίσιμης ροής, επηρεάζει σημαντικά την ακρίβεια της βαθμονό 
μησης 
Αριθ. C 81/76 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30.3.90 
Σχήμα III. 6.4.3.4 
Διάταξη βαθμονόμησης για το σύστημα CFV-CVS 
Ρυθμιζόμενη 
βάνα ελέγχου 
ροής βαλβίδα ελέγχου 
κυματισμού (αναστο­
λέας) 
n-^--yM-a: 
LFE 
ΕΤΙ 
Θερμόμετρο 
Υποπιεσόμετρο 
4.3.5. Τοποθετείται η βάνα ρύθμισης της παροχής στην πλήρως ανοικτή θέση, τίθεται σε λειτουργία ο ανεμιστήρας και αφήνε­
ται το σύστημα να σταθεροποιηθεί. Καταγράφονται οι τιμές που λαμβάνονται από όλες τις συσκευές. 
4.3.6. Η βάνα ρύθμισης της παροχής ρυθμίζεται σε διάφορες θέσεις και εκτελούνται τουλάχιστον οκτώ μετρήσεις κατανεμημέ­
νες εντός του πεδίου κρίσιμης ροής του σωλήνα Venturi. 
4.3.7. Οι τιμές που καταγράφονται κατά τη βαθμονόμηση χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό των κατωτέρω στοιχείων. 
Η παροχή αέρα Q, σε κάθε σημείο δοκιμής υπολογίζεται βάσει των τιμών του μετρητή παροχής, σύμφωνα με τη μέθοδο 
που καθορίζεται από τον κατασκευαστή. 
Υπολογίζεται η τιμή του συντελεστή βαθμονόμησης για κάθε σημείο δοκιμής: 
Κν Qs-Π; 
Q,: παροχή σε m-Vmin στους 273,2 Κ και 101,33 kPa, 
Τ,: θερμοκρασία στην είσοδο του σωλήνα Venturi (Κ). 
Ρ,: απόλυτη πίεση στην είσοδο του σωλήνα Venturi (kPa). 
Χαράσσεται μία καμπύλη του Κν συναρτήσει της πίεσης στην είσοδο του σωλήνα Venturi. Για ροή με την ταχύτητα του 
ήχου, το Κν έχει σχετικά σταθερή τιμή. Όταν η πίεση μειώνεται (δηλαδή όταν η υποπίεση αυξάνει), ο σωλήνας Venturi 
ελευθερώνεται και το Κν μειώνεται. Οι προκύπτουσες διακυμάνσεις του Κ, δεν είναι ανεκτές. Ο μέσος όρος του Κ και η 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/77 
τυπική απόκλιση υπολογίζονται από οκτώ τουλάχιστον σημεία, μέσα στην κρίσιμη περιοχή. Αν η τυπική απόκλιση 
υπερβαίνει τα 0,3 °/ο του μέσου όρου του Κν, πρέπει να λαμβάνονται διορθωτικά μέτρα. 
Προσάρτημα 7 
ΟΛΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ 
1. Για να ελεγχθεί η συμφωνία με τις προδιαγραφές του σημείου 4.7 του παραρτήματος III, προσδιορίζεται η ολική ακρί­
βεια της διάταξης δειγματοληψίας και ανάλυσης CVS, με την εισαγωγή μιας γνωστής ποσότητας μάζας αερίου ρύπου 
στο σύστημα, ενώ αυτό λειτουργεί όπως και κατά τη διάρκεια μιας κανονικής δοκιμής. Στη συνέχεια, εκτελείται η ανά­
λυση και υπολογίζεται η μάζα του ρύπου σύμφωνα με τους τύπους του προσαρτήματος 8 του παρόντος παραρτήματος, 
με τη διαφορά ότι ως πυκνότητα του προπανίου λαμβάνεται η τιμή 1,967 γραμμάρια/λίτρο υπό κανονικές συνθήκες. Οι 
ακόλουθες μέθοδοι έχει αποδειχθεί ότι παρέχουν επαρκή ακρίβεια. 
2. Μέτρηση σταθερής παροχής καθαρού αερίου (CO ή C3Hg) με τη χρήση διαφραγματικού στομίου. 
2.1. Μια γνωστή ποσότητα καθαρού αερίου (CO ή C3H8) εισάγεται στο σύστημα CVS διαμέσου ενός βαθμολογημένου δια­
φραγματικού στομίου κρίσιμης ροής. Αν η πίεση εισόδου είναι αρκετά μεγάλη, η παροχή (q) που ρυθμίζεται από το 
διαφραγματικό στόμιο είναι ανεξάρτητη από την πίεση εξόδου του διαφράγματος (συνθήκες κρίσιμης ροής). Αν οι 
παρατηρούμενες διαφορές υπερβαίνουν το 5 °/ο, πρέπει να προσδιοριστεί και να εξαλειφθεί η αιτία της ανωμαλίας. Η 
συσκευή CVS λειτουργεί όπως για τη μέτρηση των εκπομπών των αερίων εξαγωγής επί 5 έως 10 λεπτά. Τα αέρια που 
συλλέγονται στο σάκο αναλύονται με τη βοήθεια του συνήθη εξοπλισμού και τα λαμβανόμενα αποτελέσματα συγκρίνο­
νται με την ήδη γνωστή περιεκτικότητα δειγμάτων. 
3. Μέτρηση μια περιορισμένης ποσότητας καθαρού αερίου (CO ή C3Hg) με βαρυμετρική μέθοδο. 
3.1. Για τον έλεγχο της συσκευής CVS με τη βαρυμετρική μέθοδο, ακολουθείται η ακόλουθη διαδικασία: χρησιμοποιείται 
μία μικρή φιάλη, πλήρης είτε με μονοξείδιο του άνθρακα είτε με προπάνιο, της οποίας προσδιορίζεται το βάρος με ακρί­
βεια ± 0,1 g. Το σύστημα CVS τίθεται σε λειτουργία όπως για την κανονική δοκιμή προσδιορισμού των εκπομπών των 
αερίων εξαγωγής επί 5 έως 10 λεπτά. Ταυτόχρονα εισάγεται στο σύστημα CO ή προπάνιο, ανάλογα με την περίπτωση. Η 
ποσότητα καθαρού αερίου που εισάγεται στη συσκευή προσδιορίζεται από τη διαφορά βάρους της φιάλης. Κατόπιν, τα 
αέρια που συλλέγονται μέσα στο σάκο αναλύονται με το σύστημα που κανονικά χρησιμοποιείται για την ανάλυση των 
αερίων εξαγωγής και τα αποτελέσματα συγκρίνονται με τις τιμές συγκέντρωσης που υπολογίστηκαν προηγουμένως. 
Αριθ. C 81/78 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Προσάρτημα 8 
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΕΚΠΕΜΠΟΜΕΝΩΝ ΡΥΠΩΝ 
1. ΓΕΝΙΚΑ 
1.1. Οι ποσότητες εκπομπής των αερίων ρύπων υπολογίζονται με την ακόλουθη εξίσωση: 
Μ= Vm„ χ Q, χ kH χ C, χ 10-* (1) 
d 
όπου: 
Μ,: εκπεμπόμενη μάζα του ρύπου σε γραμμάρια ανά χιλιόμετρο, 
Vmix: όγκος των αραιωμένων αερίων εξαγωγής εκφραζόμενος σε λίτρα/δοκιμή και διορθωμένος ώστε να ανταποκρί­
νεται στις κανονικές συνθήκες (273,2° Κ, 101,33kPa), 
Q,: πυκνότητα του ρύπου i σε γραμμάρια/λίτρο υπό κανονική θερμοκρασία και πίεση (273,2° Κ, 101,33kPA), 
ΚΗ: συντελεστής διόρθωσης της υγρασίας που, χρησιμοποιείται για τον υπολογισμό της εκπεμπόμενης μάζας των 
οξειδίων του αζώτου (για HC και CO δεν γίνεται διόρθωση υγρασίας), 
C,: συγκέντρωση του ρύπου i στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής, εκφραζόμενη σε ppm και διορθωμένη βάσει της 
ποσότητας του ρύπου i που περιέχεται στον αέρα αραίωσης, 
d: απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο λειτουργίας σε km. 
1.2. Προορισμός του όγκου 
1.2.1. Υπολογισμός του όγκου στην περίπτωση που χρησιμοποιείται σύστημα μεταβλητής αραίωσης με έλεγχο σταθερής 
παροχής μέσω διάταξης διαφραγματικού στομίου ή σωλήνα Venturi. Καταγράφονται συνεχώς οι παράμετροι που δεί­
χνουν την παροχή και υπολογίζεται ο συνολικός όγκος σε όλη τη διάρκεια της δοκιμής. 
1.2.2. Υπολογισμός του όγκου στην περίπτωση που χρησιμοποιείται σύστημα με αντλία θετικού εκτοπίσματος. Ο όγκος των 
αραιωμένων αερίων εξαγωγής που μετράται στα συστήματα με αντλία θετικού εκτοπίσματος υπολογίζεται από τον 
τύπο: 
V = V0 · Ν 
όπου: 
V: όγκος των αραιωμένων αερίων εξαγωγής σε λίτρα/δοκιμή (πριν την διόρθωση), 
V0: όγκος αερίων που διακινήθηκε από την αντλία θετικού εκτοπίσματος υπό τις συνθήκες της δοκιμής, σε λίτρα/ 
στροφή, 
Ν: αριθμός στροφών της αντλίας κατά τη διάρκεια της δοκιμής. 
1.2.3. Υπολογισμός του όγκου των αραιωμένων αερίων εξαγωγής υπό κανονικές συνθήκες. Ο όγκος των αραιωμένων αερίων 
εξαγωγής ανάγεται στις κανονικές συνθήκες με τον ακόλουθο τύπο: 
V^V-K,·^-^ (2) 
Κ, = 273'2 Κ = 2,6961 (Κ - kPa-') (3) 
1 101,33 kPa 
ΡΒ: βαρομετρική πίεση στο θάλαμο δοκιμής σε kPa, 
Ρ,: υποπίεση στην είσοδο της αντλίας θετικού εκτοπίσματος σε σχέση με την πίεση του περιβάλλοντος (kPa), 
Τρ: μέση θερμοκρασία των αραιωμένων αερίων εξαγωγής που εισέρχονται στην αντλία θετικού εκτοπίσματος κατά 
τη διάρκεια της δοκιμής (Κ). 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ 0 81/79 
1 3 Υπολογισμός της διορθωμένης συγκέντρωσης των ρύπων μέσα στο σάκο δειγματοληψίας 
ο, = ο,-θ(, (ι-—) <4» 
V Ο Ρ/ 
όπου 
€, συγκέντρωση του ρύπου ι στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής, εκφραζόμενη σε ρρτπ και διορθωμένη για να ληφθεί 
υπόψη η συγκέντρωση του ρύπου ι που υπάρχει στον αέρα αραίωσης, 
Ο, μετρούμενη συγκέντρωση του ρύπου ι στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής εκφραζόμενη σε ρρπι, 
€(, μετρούμενη συγκέντρωση του ρύπου ι στον αέρα που χρησιμοποιείται για την αραίωση, εκφραζόμενη σε ρρτη, 
ΟΡ συντελεστής αραίωσης 
Ο συντελεστής αραίωσης υπολογίζεται ως έξης 
Ε>ρ = ^ (5) 
<*02 + (^+ <*θ) ΙΟ"* 
όπου 
€(ο συγκέντρωση του 00 στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο δειγματοληψίας εκφραζο 
μένη σε ο/ο κατ' όγκο 
0Ηί συγκέντρωση των ΗΟ στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο δειγματοληψίας εκφραζό 
μένη σε ισοδύναμα ρρπι άνθρακα, 
Οα) συγκέντρωση του 00 στα αραιωμένα αέρια εξαγωγής που περιέχονται στο σάκο δειγματοληψίας, εκφραζό 
μένη σε ρρπι 
1 4 Υπολογισμός του συνετελεστή διόρθωσης υγρασίας για τα οξείδια του αζώτου (Νο) 
Για τη διόρθωση των επιδράσεων της υγρασίας στα αποτελέσματα που λαμβάνονται για τα οξείδια του αζώτου, εφαρ 
μοζεται ο ακόλουθος τύπος 
κΗ = 1 (6) 
1-0,0329 (Η-10,71) 
οπού 
Η= 6,211 Κ8 Ρ, 
ΡΒ-Ρ, Κ3 10-2 
Στους τύπους αυτούς 
Η απόλυτη υνρασια εκφραζόμενη σε % νερού ανά %% ξηρού αέρα 
Κ σχετική υγρασία της ατμόσφαιρας του περιβάλ) οντος εκφραζόμενη σε ποσοστό (°/ο) 
?ά πίεση κορεσμένων ατμών στη θερμοκρασία του περιβάλλοντος, εκφραζόμενη σε ]α?α 
ΡΒ ατμοσφαιρική πίεση στο θάλαμο δοκιμής, σε κΡ& 
15 Παράδειγμα 
1 5 1 Τιμές δοκιμής 
15 11 Συνθήκες περιβάλλοντος 
θερμοκρασία περιβάλλοντος 23° 0 = 296,2 Κ, 
βαρομετρικη πίεση Ρ* = 101,33 κΡα, 
σχετική υγρασία &., = 60 % 
πίεση κορεσμένων ατμών στους 23°0 Ρ^ = 3,201ίΡ& Η2 θ 
15 12 Ογκος που έχει μετρηθεί και έχει αναχθεί στις κανονικές συνθήκες (βλέπε παράγραφο 1) 
V = 51,961 ΓΠ3 
Αριθ 0 81/80 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
5 1 3 Τιμές των συγκεντρώσεων που μετρήθηκαν από τις συσκευές ανάλυσης 
ΗΟ(') 
€0 
Νθν 
00 Δείγμα αραιωμένων αέριων εξανωγης 
92 ρριτι 
470 ρριτι 
70 ρριτι 
1,6 ο/ο κατ' όγκο Δείγμα αέρα αραίωση., 
3,0 ρριτι 
0 ρριτι 
0 ρριτι 
0,03 ° ο κατ' όγκο 
(') Σε ρρπι του ανα/νονου άνθρακα 
1 52 
1521 
1522 
523 ΥποΛονισμοι 
Συντελεστή,, διόρθωσης υγρασίας (ΚΗ) [βλέπε τύπου; (6)] 
Η 6.211 Κ8 Ρ, 
ΡΒ - Ρ, Κ, 10-2 
6,211 60 3,2 
101,33-(3,2 0,60) 
Η = 11,9959 
1 
ΚΗ = 1-0,0329 (Η-10,71) 
κ = 1 
Η 1-0,0329 (11,9959- 10,71) 
κ» = 1,0442 
Συντελεστής αραίωσης (ϋΡ) [βλέπε τύπο (5)] 
13,4 
ΟΡ = 
ΟΡ <*ο: + (θΗθ + <*ο) ΙΟ-4 
13,4 
1,6 + (92 + 470) ΙΟ-* 
Ό? = 8,091 
ΥποΛονισμος της διορθωμένης συγκέντρωσης ρύπων στο σάκο δειγματοληψίας 
Η€ εκπεμπόμενη μάζα [βλέπε τύπους (4) και (1)] 
= 0,-0, ('-ά) 
= 92-3 1 -
8,091 
€, = 89,371 
ΜΗι = ςΗί χν^,χ Ομι 
0^ = 0,619 
ΜΗί = 89,371 χ 51961 χ 0,619 χΙΟ^χ-
ά 
ΜΗί = — β/Κηπ 
€0 εκπεμπόμενη μάζα [βλέπε τύπο (1)], 
Μι ο = €( ο % ν^ , χ Οι ο χ -α 
0(υ = 1,2< 
30 3 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. €81/81 
•> 7 Μιο = 470 χ 51 961 χ 1,25 χ 10 * χ -
Μί0 = -τ- κ/ϊπ» 
Νθχ, = εκπεαπομενη μάζα [βλέπε τύπο (1)], 
ΜΝΟΧ = ΟΝΟ, Χ V™, Χ ΠΝΟχ Χ%κΧ " 
0\ο, = 2.05 
ΜΝΟχ =70 χ 51961 χ 2,05 χ 1,0442 χ 10 » χ -
7,79 „ 
ΜΝΟχ = — κ/·"» 
2 ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΟΧΗΜΑΤΑ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΕΣ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ ΔΙΑ ΣΥΜΠΙΕΣΕΩΣ 
2 1 Μέτρηση των υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης διό συμπιέσεως 
Για τον προσδιορισμό της εκπεμπόμενης μάζας των υδρογονανθράκων των κινητήρων ανάφλεξης δια συμπιεσεως υπο-
Λονιζεται η μέση συνκεντρωση Η€ με τη βοήθεια της ακόλουθης σχέσης 
ί ςΗο • άι 
οε= ^ (7) 
ι2-ι, 
ΟΗΟ άί ολοκλήρωμα των τιμών που μετρήθηκαν από τον αναλυτή ΗΡΙΟ κατά τη διάρκεια του ελέγχου 
€, συγκέντρωση των Η€ μετρούμενη σε αραιωμένα αέρια εξαγωγής, σε ρριτι €, 
(ι απευθείας αντικατάσταση του 0Ηί σε όλες τις σχετικές εξισώσεις 
Προσδιορισμός σωματιδίων 
Η εκπομπή σωματιδίων ΜΓ (§/1αη) υπολογίζεται με τη βοήθεια της ακόλουθης εξίσωσης 
Μ (νπ,.,+ ν6ρ)χΡί 
"'= ν,,χα 
στην περίπτωση που πραγματοποιείται εκκένωση των αέριων δειγματοληψίας έκτος σήραγγας, 
στην περίπτωση που τα αέρια δειγματοληψίας επιστρέφουν στη σήραγγα 
οπού 
Υπ κ ονκος τω\ αραιωμένων αέριων εξαγωγής (βλέπε σημείο 1 1) υπο κανονικές συνθήκες, 
νερ όγκος των αέριων εξαγωγής που διέρχονται δια μέσου των φίλτρων σωματιδίων υπο κανονικές συνθήκες, 
Ρ? μάζα των σωματιδίων που συγκρατούνται απο τα αντίστοιχα φίλτρα, 
ά πραγματική απόσταση που αντιστοιχεί στον κύκλο λειτουργίας, σε Ιίπι, 
Μ Γ εκπομπή σωματιδίων σε §/1αη 
Αριθ. C 81/82 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV 
ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ II 
(Έλεγχος της εκκομχής μονοξειδίου του άνθρακα υπό άεργη ταχύτητα) 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Το παρόν παράρτημα περιγράφει τη μέθοδο για τη διεξαγωγή της δοκιμής τύπου II που ορίζεται στο σημείο 5.3.2 
του παραρτήματος Ι. 
2. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΜΕΤΡΗΣΗΣ 
2.1. Ως καύσιμο χρησιμοποιείται το πρότυπο καύσιμο του οποίου τα χαρακτηριστικά δίνονται στο παράρτημα IX. 
2.2. Η δοκιμή τύπου II πρέπει να πραγματοποιείται αμέσως μετά τον τέταρτο στοιχειώδη κύκλο (μέρος 1) της δοκιμής 
τύπου Ι με τον κινητήρα υπό άεργη ταχύτητα (στο ρελαντί) χωρίς τη χρησιμοποίηση της διάταξης εμπλουτισμού του 
μείγματος. Αμέσως πριν από κάθε μέτρηση της περιεκτικότητας σε μονοξείδιο του άνθρακα, πρέπει να εκτελείται 
ένας στοιχειώδης αστικός κύκλος (μέρος 1), όπως περιγράφεται στο σημείο 2.1 του παραρτήματος III. 
2.3. Στα οχήματα με χειροκίνητο ή ημιαυτόματο κιβώτιο ταχυτήτων, η δοκιμή εκτελείται με το μοχλό αλλαγών των σχέ­
σεων μετάδοσης στο νεκρό σημείο και τον κινητήρα σε σύμπλεξη. 
2.4. Για οχήματα με αυτόματη μετάδοση, η δοκιμή πραγματοποιείται με το μοχλό επιλογής στις θέσεις «ουδέτερο» ή 
«στάση». 
2.5. Όργανα ρύθμισης της άεργης ταχύτητας 
2.5.1. Ορισμός 
Κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας, ως «όργανα ρύθμισης της άεργης ταχύτητας» νοούνται τα όργανα που επι­
τρέπουν την αλλαγή των άεργων συνθηκών λειτουργίας και τα οποία μπορεί εύκολα να χειριστεί ένας τεχνίτης οχη­
μάτων που χρησιμοποιεί μόνο τα εργαλεία που αναφέρονται στο σημείο 2.5.1.1. 
Ειδικώς, διατάξεις ρύθμισης της παροχής καυσίμου και αέρα, δεν θεωρούνται ως όργανα ρύθμισης, στην περίπτωση 
που η ρύθμιση τους απαιτεί την αφαίρεση των πωμάτων ασφαλείας, λειτουργία που συνεχώς εκτελείται μόνον από 
επαγγελματίες τεχνίτες. 
2.5.1.1. Εργαλεία που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον χειρισμό των οργάνων ρύθμισης του ρελαντί: κατσαβίδια 
(συνήθη ή σταυροκατσάβιδα), κλειδιά περικοχλίων (δακτυλιοειδούς ανοίγματος, ανοικτού άκρου ή ρυθμιζόμενου 
ανοίγματος), πένσες, κλειδιά Allen. 
2.5.2. Προσδιορισμός των σημείων μέτρησης 
2.5.2.1. Αρχικά διεξάγεται μια μέτρηση υπό τις συνθήκες ρύθμισης που χρησιμοποιούνται κατά τη δοκιμή τύπου Ι. 
2.5.2.2. Για κάθε όργανο ρύθμισης του οποίου η θέση μεταβάλλεται κατά συνεχή τρόπο, προσδιορίζονται αρκετές χαρακτη­
ριστικές θέσεις. 
2.5.2.3. Η μέτρηση της περιεκτικότητας των αερίων εξαγωγής σε μονοξείδιο του άνθρακα πρέπει να πραγματοποιείται για 
όλες τις δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθμισης αλλά, για τα όργανα των οποίων η θέση μεταβάλλεται κατά συνεχή 
τρόπο, πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνον οι θέσεις που ορίζονται στο σημείο 2.5.2.2. 
2.5.2.4. Η δοκιμή τύπου II θεωρείται ως ικανοποιητική αν τηρείται μία τουλάχιστον από τις ακόλουθες συνθήκες: 
2.5.2.4.1. καμιά από τις τιμές που μετρώνται σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 2.5.2.3 δεν υπερβαίνει την οριακή τιμή' 
2.5.2.4.2. η ανώτατη περιεκτικότητα που λαμβάνεται, όταν μεταβάλλεται κατά συνεχή τρόπο η θέση οποιουδήποτε οργάνου 
ρύθμισης ενώ τα άλλα όργανα διατηρούνται σταθερά, δεν υπερβαίνει την οριακή τιμή. Η συνθήκη αυτή πρέπει να 
τηρείται για όλους τους συνδυασμούς των οργάνων ρύθμισης. 
2.5.2.5. Οι δυνατές θέσεις των οργάνων ρύθμισης περιορίζονται: 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/83 
2.5.2.5.1. αφενός από τη μεγαλύτερη από τις ακόλουθες δύο τιμές: την κατώτατη δυνατή τιμή άεργης ταχύτητας του κινητήρα' 
την ταχύτητα περιστροφής που προτείνεται από τον κατασκευαστή μείον 100 στρ/min' 
2.5.2.5.2. αφετέρου, από τη μικρότερη από τις ακόλουθες τρεις τιμές: την ανώτατη ταχύτητα του κινητήρα που μπορεί να επι­
τευχθεί με την ενεργοποίηση των οργάνων ρύθμισης του ρελαντί" την ταχύτητα περιστροφής που προτείνεται από 
τον κατασκευαστή συν 250 στρ/min' την ταχύτητα ζεύξης των αυτόματων συμπλεκτών. 
2.5.2.6. Επιπλέον, οι ρυθμίσεις που δεν συμβιβάζονται με τη σωστή λειτουργία του κινητήρα δεν πρέπει να χρησιμοποιού­
νται ως ρυθμίσεις μέτρησης. Ιδιαίτερα, όταν ο κινητήρας είναι εφοδιασμένος με πολλούς εξαεριωτές, όλοι οι εξαερι-
ωτές πρέπει να είναι στην ίδια θέση ρύθμισης. 
3. ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ ΑΕΡΙΩΝ 
3.1. Το ακροστοιχείο δειγματοληψίας τοποθετείται στο σωλήνα που ενώνει το σωλήνα εξαγωγής του οχήματος με το 
σάκο δειγματοληψίας και ευρίσκεται όστο το δυνατό πλησιέστερα στο σωλήνα εξαγωγής. 
3.2. Η συγκέντρωση του μονοξειδίου του άνθρακα (Cc0) και του διοξειδίου του άνθρακα (CCo2) προσδιορίζεται βάσει 
των τιμών που αναγράφονται ή καταγράφονται στη συσκευή μέτρησης, με βάση τις κατάλληλες καμπύλες βαθμονό­
μησης. 
3.3. Η διορθωμένη συγκέντρωση μονοξειδίου του άνθρακα στην περίπτωση ενός τετράχρονου κινητήρα προσδιορίζεται 
με τον τύπο: 
Ο;οδιόρθ.=0·ο Τ;—~— (°/ο κατ* όγκο) 
l-CO + i-cp; 
3.4. Η διόρθωση της συγκέντρωσης C (βλέπε σημείο 3.2), που προσδιορίζεται σύμφωνα με τους τύπους του σημείου 3.3 
δεν είναι αναγκαία, αν η ολική τιμή των μετρουμένων συγκεντρώσεων (CCo + Co») είναι τουλάχιστον 15 για τους 
τετράχρονους κινητήρες. 
Αριθ. C 81/84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V 
ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ III 
(Έλεγχος των εκπομπών αερίων του στροφαλοθαλάμου) 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Το παρόν παράρτημα περιγράφει τη μέθοδο για τη διεξαγωγή της δοκιμής τύπου ill που ορίζεται στο σημείο 5.3.3 του 
παραρτήματος Ι. 
2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 
2.1. Η δοκιμή τύπου III εκτελείται σε όχημα με κινητήρα ελεγχόμενης ανάφλεξης που έχει υποβληθεί στις δοκιμές τύπου Ι 
και τύπου Π. 
2.2. Οι κινητήρες που υποβάλλονται στη δοκιμή περιλαμβάνουν και τους στεγανούς κινητήρες εκτός από τους κινητήρες που 
είναι σχεδιασμένοι κατά τέτοιο τρόπο ώστε τυχόν διαρροή, έστω και ελάχιστη, μπορεί να διαταράξει απαράδεκτα τη 
λειτουργία (π.χ. κινητήρες flat-twin). 
3. ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
3.1. Η άεργος κατάσταση πρέπει να ρυθμίζεται σύμφωνα με τις οδηγίες του κατασκευαστή. 
3.2. Οι μετρήσεις πραγματοποιούνται υπό τις ακόλουθες τρεις συνθήκες λειτουργίας του κινητήρα: 
Συνθήκη 
! 
2 
3 Ταχύτητα του οχήματος (km/h) 
Άεργος κατάσταση 
50 ± 2 (στην τρίτη σχέση μετάδοσης ή στη θέση «κανονική πορεία») 
50 ± 2 (στην τρίτη σχέση μετάδοσης ή στη θέση «κανονική πορεία») 
Συνθήκη 
1 
2 
3 Ισχύς απορροφούμενη από την πέδη 
Μηδέν 
Εκείνη που αντιστοιχεί στις ρυθμίσεις για τις δοκιμές τύπου Ι 
Εκείνη που αντιστοιχεί στη συνθήκη αριθ. 2, πολλαπλασιασμένη επί το συντελε­
στή 1,7 
4. ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
4.1. Υπό τις συνθήκες λειτουργίας που ορίζονται στο σημείο 3.2, ελέγχεται αν το σύστημα επαναρρόφησης των αερίων του 
στροφαλοθαλάμου λειτουργεί αξιόπιστα. 
5. ΜΕΘΟΔΟΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΠΑΝΑΡΡΟΦΗΣΗΣ ΤΩΝ ΑΕΡΙΩΝ ΤΟΥ 
ΣΤΡΟΦΑΛΟΘΑΛΑΜΟΥ 
(Βλέπε επίσης σχήμα V.5) 
5.1. Όλα τα ανοίγματα του κινητήρα πρέπει να παραμένουν στη θέση που ευρίσκονται. 
5.2. Η πίεση στο στροφαλοθάλαμο μετράται σε ένα κατάλληλο σημείο. Η μέτρηση" πραγματοποιείται από την οπή του δεί­
κτη στάθμης λαδιού με ένα μανόμετρο κεκλιμένου σωλήνα. 
5.3. Το όχημα κρίνεται ως ικανοποιητικό αν υπό όλες τις συνθήκες μέτρησης που ορίζονται στο σημείο 3.2, η πίεση που 
μετράται στο στροφαλοθάλαμο δεν υπερβαίνει την ατμοσφαιρική πίεση κατά τη στιγμή της μέτρησης. 
5.4. Στη δοκιμή που εκτελείται σύμφωνα με τη μέθοδο που περιγράφεται παραπάνω, η πίεση του σωλήνα εισαγωγής πρέπει 
να μετράται με προσέγγιση ± 1 kPa. 
5.5. Η ταχύτητα του οχήματος, μετρούμενη στη δυναμομετρική εξέδρα, πρέπει να προσδιορίζεται με προσέγγιση ± 2 km/h. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/85 
5.6. Η μετρούμενη πίεση στο στροφαλοθάλαμο πρέπει να προσδιορίζεται με προσέγγιση ± 0,01 kPa. 
5.7. Αν για μία από τις συνθήκες μέτρησης που ορίζονται στο σημείο 3.2, η μετρούμενη πίεση στο στροφαλοθάλαμο υπερβαί­
νει την ατμοσφαιρική πίεση, πραγματοποιείται, αν το ζητήσει ο κατασκευαστής, η συμπληρωματική δοκιμή που καθορί­
ζεται στο σημείο 6. 
6. ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
6.1. Τα ανοίγματα του κινητήρα πρέπει να παραμένουν στη θέση που ευρίσκονται. 
6.2. Ένας εύκαμπτος σάκος, μη διαπερατός από τα αέρια του στροφαλοθαλάμου, με χωρητικότητα περίπου πέντε λίτρα, 
συνδέεται με την οπή του δείκτη στάθμης λαδιού. Ο σάκος αυτός πρέπει να είναι κενός πριν από κάθε μέτρηση. 
6.3. Πριν από κάθε μέτρηση ο σάκος φράσσεται. Ο σάκος τίθεται σε επικοινωνία με το στροφαλοθάλαμο επί πέντε λεπτά 
για κάθε συνθήκη μέτρησης που ορίζεται στο σημείο 3.2. 
6.4. Το όχημα κρίνεται ως ικανοποιητικό αν, για όλες τις συνθήκες μέτρησης που ορίζονται στο σημείο 3.2, δεν παρατηρεί­
ται καμιά ορατή διόγκωση του σάκου. 
6.5. Παρατήρηση 
6.5.1. Αν η κατασκευαστική διάταξη του κινητήρα δεν επιτρέπει την εκτέλεση της δοκιμής σύμφωνα με τη μέθοδο που καθορί­
ζεται στο σημείο 6, οι μετρήσεις πραγματοποιούνται σύμφωνα με την ίδια μέθοδο, αλλά με τις ακόλουθες τροποποιή­
σεις: 
6.5.2. πριν από τη δοκιμή, κλείνονται όλα τα ανοίγματα εκτός από εκείνο που είναι αναγκαίο για την ανάκτηση των αερίων' 
6.5.3. ο σάκος συνδέεται σε ένα κατάλληλο σημείο δειγματοληψίας το οποίο δεν προκαλεί πρόσθετη απώλεια πίεσης και ευρί­
σκεται στο κύκλωμα επαναρρόφησης της διάταξης, ακριβώς επάνω στον αγωγό διακλάδωσης που συνδέει το άνοιγμα 
του κινητήρα με τη βαλβίδα ελέγχου. 
Αριθ. Ο 81/86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σχήμα V 5 
Δοκιμή του τύπου III 
Βλέπε ν 
λεπτομέρεια 
(0 
α) Αμεση αναρρόφηση 
υπό ασθενή υποπιεση 
Βαλβίδα 
έλεγχου" Βλέπε 
λεπτομέρεια 
Βλέπε ^ / 
λεπτομέρεια 
0) 
γ) Αμεση αναρρόφηση διπλού κυκλώματος δ) Εξαερισμός του στροφαλοθαλαμου με 
βαλβίδα ελέγχου (ο σάκος πρέπει 
να συνδέεται με την οπη 
εξαερισμού) 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/87 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI 
ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ IV 
Καθορισμός των εξατμιστικών εκπομπών οχημάτων με κινητήρες ανάφλεξης με σπινθήρα 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Το παρόν παράρτημα περιγράφει τη διαδικασία της δοκιμής τύπου IV σύμφωνα με το σημείο 5.3.4 του παραρτήματος Ι. 
Στη διαδικασία αυτή περιγράφεται μια μέθοδος για τον καθορισμό της απώλειας των υδρογονανθράκων μέσω εξάτμι­
σης από τα συστήματα καυσίμου των οχημάτων με κινητήρες ανάφλεξης με σπινθήρα. 
2. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
Η δοκιμή εξατμιστικών εκπομπών (σχήμα VI.2) αποτελείται από τέσσερις φάσεις: 
— προετοιμασία της δοκιμής, 
— καθορισμός των αναπνευστικών απωλειών του δοχείου καυσίμου, 
— κύκλος αστικής και υπεραστικής οδήγησης, 
— καθορισμός απωλειών θερμού εμποτισμού. 
Οι μάζες των εκπομπών των υδρογονανθράκων που προέρχονται από τις φάσεις ελέγχου των αναπνευστικών απωλειών 
του δοχείου καυσίμου και των απωλειών εμποτισμού, προστίθενται ώστε να προκύψει το συνολικό αποτέλεσμα της 
δοκιμής. 
3. ΟΧΗΜΑ ΚΑΙ ΚΑΥΣΙΜΟ 
3.1. Οχημα 
3.1.1. Το όχημα πρέπει να είναι σε καλή μηχανική κατάσταση. Πρέπει να έχει λειτουργήσει και να έχει καλύψει 3 000 km 
τουλάχιστον πριν τη δοκιμή. Κατά τη διάρκεια αυτής της λειτουργίας, το σύστημα ελέγχου των εξατμιστικών εκπομπών 
πρέπει να είναι συνδεδεμένο και να λειτουργεί σωστά. Επίσης το κάνιστρο άνθρακα πρέπει να έχει χρησιμοποιηθεί 
κανονικά, χωρίς να έχει υποστεί αντικανονικό καθαρισμό ή ανώμαλη φόρτιση. 
3.2. Καύσιμο 
3.2.1. Πρέπει να χρησιμοποιείται το κατάλληλο καύσιμο αναφοράς όπως καθορίζεται στο παράρτημα IX της παρούσας οδη­
γίας. 
4. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
4.1. Δυναμομετρική εξέδρα 
Η δυναμομετρική εξέδρα πρέπει να ικανοποιεί τις απαιτήσεις του παραρτήματος III. 
4.2. Κλειστός θάλαμος μέτρησης των εξατμιστικών εκπομπών 
4.2.1. Ο κλειστός θάλαμος μέτρησης των εξατμιστικών εκπομπών αποτελείται από έναν αεροστεγή τετράγωνο θάλαμο, επαρ­
κούς χωρητικότητας ώστε να συμπεριλαμβάνει το όχημα δοκιμής. Το όχημα πρέπει να είναι προσπελάσιμο από όλες τις 
πλευρές και όταν σφραγιστεί ο θάλαμος μετρήσεων πρέπει να είναι αεροστεγής σύμφωνα με το προσάρτημα Ι. Η εσωτε­
ρική επιφάνεια του θαλάμου πρέπει να είναι μη διαπερατή στους υδρογονάνθρακες. Τουλάχιστον μία από τις επιφάνειες 
πρέπει να ενσωματώνει ένα εύκαμπτο μη διαπερατό υλικό το οποίο επιτρέπει την εξισορρόπηση των μεταβολών της 
πίεσης που προκύπτουν από μικρές μεταβολές της θερμοκρασίας. Η μελέτη του τοιχώματος πρέπει να είναι τέτοια ώστε 
να επιτυγχάνεται πλήρης διάχυση της θερμότητας. Η θερμοκρασία του τοιχώματος, σε οποιοδήποτε σημείο κατά τη 
διάρκεια της δοκιμής, δεν πρέπει να είναι μικρότερη από τους 293 Κ. 
Αριθ. C 81/88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σχήμα VI.2 
Καθορισμός εξατμιστικών εκπομπών 
Περίοδος λειτουργίας 3 000 km (χωρίς υπερβολικό καθαρισμό/φορτίο) 
Καθαρισμός του οχήματος με ατμό (αν είναι απαραίτητο) 
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΟΧΗΜΑΤΟΣ Καθαρισμός κανίστρου μέσω οδήγησης ή εκτόξευσης 
ρεύματος αέρα σε περιβάλλον 20-30° C. 2 χ ημερήσια 
αύξηση ποσότητας θερμότητας (καύσιμο αναφοράς) 16° 
C ± I C, (Δί = 14Κ ± 0,5Κ). Αστικός +2 υπεραστικοί 
κύκλοι οδήγησης. Εμποτισμός στο διάστημα της νύκτας. 
5 λεπτά κατά μέγιστο 
ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΕΜΠΟΤΙΣΜΟΥ 10-36 ΩΡΕΣ Θερμοκρασία περιβάλλοντος 20-30°C 
ΑΠΟΣΤΡΑΓΓΙΣΗ ΚΑΥΣΙΜΟΥ 
ΠΛΗΡΩΣΗ ΔΟΧΕΙΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ 40 °/ο ± 2 °/ο της χωρητικότητας του δοχείου. Θερμοκρα­
σία καυσίμου 10— 14°C 
ΗΜΕΡΗΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗ 
16 - 30 ° ΣΕ 1 ΩΡΑ Θερμοκρασία καυσίμου 16° C ± 1° C έναρξη της δοκι­
μής· 
Α\ = 14 ± 0,5 Κ σε διάστημα 60 ± 2 λεπτών 
1 ώρα κατά μέγιστο 
ΔΟΚΙΜΗ ΔΥΝΑΜΟΜΕΤΡΙΚΗΣ ΕΞΕΔΡΑΣ Αστικός + υπεραστικός κύκλος οδήγησης 
7 λεπτά κατά μέγιστο 
2 λεπτά από τη θέση της 
μηχανής εκτός λειτουργίας 
(σβήσιμο μηχανής) 
ΘΕΡΜΟΣ ΕΜΤΙΟΤΙΣΜΟΣ ΣΕ ΘΑΛΑΜΟ 
1 ΩΡΑ 23-31° C Η θερμοκρασία εκκίνησης μέσα στο θάλαμο δοκιμών 
είναι τουλάχιστον 23° C. Μέγιστη θερμοκρασία 3 Γ C. 
ΤΕΛΟΣ Αποτέλεσμα δοκιμής (γραμμάρια) = ημερήσιο αποτέλε­
σμα (γραμμάρια) + αποτέλεσμα θερμού εμποτισμού 
(γραμμάρια). 
Σημείωση: 
1. Έχουν αποσαφηνισθεί οι λεπτομέρειες των συστημάτων ελέγχου των εξατμιστικών εκπομπών. 
2. Οι εκπομπές του σωλήνα εξαγωγής είναι δυνατόν να μετρούνται κατά τη διάρκεια της δοκιμής στη δυναμομε-
τρική εξέδρα αλλά δεν χρησιμοποιούνται για νομοθετικούς σκοπούς. Η δοκιμή των εκπομπών των αερίων εξαγω­
γής, σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία, είναι διαφορετική. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/89 
4.3. Συστήματα αναλύσεων 
4.3.1. Αναλυτής υδρογονανθράκων 
4.3.1.1. Η ατμόσφαιρα στο θάλαμο μετρήσεων ελέγχεται με τη χρήση ενός ανιχνευτή υδρογονανθράκων του τύπου ιονισμού 
φλόγας. Το δείγμα αερίου λαμβάνεται, με κατάλληλη διάταξη, από σημείο που ευρίσκεται στο κέντρο οποιουδήποτε 
τοιχώματος ή της οροφής του θαλάμου. Οποιαδήποτε παράκαμψη ροής πρέπει να επιστρέφει στο θάλαμο μετρήσεων, 
κατά προτίμηση κατάντι του ανεμιστήρα αναμείξεως. 
4.3.1.2. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να έχει χρόνο απόκρισης μικρότερο από 1,5 δ/λ για το 90 ο/ο της τελικής ένδειξης. 
Η ευστάθεια του πρέπει να είναι καλύτερη από το 2 ο/ο της πλήρους κλίμακας στο μηδέν και του 80 ±20 ο/ο της πλήρους 
κλίμακας για διάστημα 15 λεπτών για όλες τις περιοχές λειτουργίας. 
4.3.1.3. Η ακρίβεια επαναληπτικών μετρήσεων του αναλυτή, που εκφράζεται ως ποσοστό της τυπικής απόκλισης, πρέπει να 
είναι μεγαλύτερη από 1 ο/ο της απόκλισης πλήρους κλίμακας στο μηδέν και από το 80 ±20 °/ο της πλήρους κλίμακας για 
όλες τις περιοχές που χρησιμοποιείται. 
4.3.1.4. Οι περιοχές λειτουργίας του αναλυτή πρέπει να επιλεγούν κατά τέτοιο τρόπο ώστε να παρέχουν τη βέλτιστη ευκρίνεια 
για όλες τις διαδικασίες μέτρησης βαθμονόμησης και ελέγχου διαρροών. 
4.3.2. Σύστημα καταγραφής δεδομένων τον αναλυτή υδρογονα\·θράκων 
4.3.2.1. Ο αναλυτής υδρογονανθράκων πρέπει να είναι εφοδιασμένος με συσκευή καταγραφής της εξόδου ηλεκτρικών σημάτων, 
με συχνότητα τουλάχιστον μία φορά ανά λεπτό, είτε με καταγραφικό χάρτινης ταινίας, είτε με άλλο σύστημα επεξεργα­
σίας δεδομένων. Το καταγραφικό σύστημα πρέπει να έχει λειτουργικά χαρακτηριστικά τουλάχιστον ισοδύναμα με 
εκείνα του σήματος που καταγράφεται και να επιτρέπει τη μόνιμη καταγραφή των αποτελεσμάτων. Το σύστημα κατα­
γραφής πρέπει να παρουσιάζει θετική ένδειξη για τις περιόδους έναρξης και αποπεράτωσης των φάσεων θέρμανσης του 
δοχείου καυσίμου και του θερμού εμποτισμού, συμπληρωμένων με το χρόνο που διέρρευσε μεταξύ της έναρξης και της 
αποπεράτωσης της δοκιμής. 
4.4. θέρμανση του δοχείου καυσίμου 
4.4.1. Το καύσιμο που περιέχεται στο δοχείο (ή δοχεία) του οχήματος πρέπει να θερμαίνεται μέσω μιας ελεγχόμενης πηγής 
θερμότητας, (για παράδειγμα, ένα θερμαντικό παρένθεμα με ισχύ 2 000 W είναι κατάλληλο). Το σύστημα θέρμανσης 
πρέπει να επιτρέπει ομοιόμορφη παροχή θερμότητας στα τοιχώματα του δοχείου κάτω από τη στάθμη του καυσίμου 
ώστε να μην προκαλείται τοπική υπερθέρμανση του καυσίμου. Δεν επιτρέπεται να παρέχεται θερμότητα στους ατμούς 
του δοχείου που αναπτύσσονται πάνω από την επιφάνεια του καυσίμου. 
4.4.2. Η συσκευή θέρμανσης του δοχείου πρέπει να επιτρέπει την ομοιόμορφη θέρμανση του καυσίμου κατά 14 Κ από 289 Κ. 
μέσα σε 60 λεπτά, με τον αισθητήρα θερμοκρασίας τοποθετημένο όπως αναφέρεται στο σημείο 5.1.1. Το σύστημα θέρ­
μανσης πρέπει να ρυθμίζει τη θερμοκρασία του καυσίμου σε ± 1,5 Κ της απαιτούμενης θερμοκρασίας κατά τη διάρκεια 
της διαδικασίας θέρμανσης του δοχείου. 
4.5. Καταγραφή θερμοκρασίας 
4.5.1. Η θερμοκρασία στο θάλαμο καταγράφεται σε δύο σημεία με αισθητήρες θερμοκρασίας που είναι συνδεδεμένοι ώστε να 
δείχνουν μια μέση τιμή. Τα σημεία μέτρησης προεκτείνονται περίπου 0,1 m στον θάλαμο δοκιμών κατά τη διεύθυνση 
του κάθετου άξονα του τοιχώματος και ευρίσκονται σε ύψος 0,9 m ± 0,2 m αντίστοιχα. 
4.5.2. Η θερμοκρασία του δοχείου (ή δοχείων) καυσίμου καταγράφεται με τη βοήθεια του αισθητήρα που είναι τοποθετημένος 
στο δοχείο καυσίμου όπως αναφέρεται στο σημείο 5.1.1. 
4.5.3. Οι θερμοκρασίες καθ' όλη τη διάρκεια των μετρήσεων των εξατμιστικών εκπομπών, καταγράφονται ή εισάγονται στο 
σύστημα επεξεργασίας δεδομένων με συχνότητα τουλάχιστον μία φορά ανά λεπτό. 
4.5.4. Η ακρίβεια του συστήματος καταγραφής της θερμοκρασίας πρέπει να είναι μεταξύ ± 1,0 Κ και η ευκρίνεια ανάλυσης 
θερμοκρασίας να ανέρχεται σε 0,4 Κ. 
4.5.5. Το σύστημα καταγραφής ή επεξεργασίας δεδομένων πρέπει να έχει ευκρίνεια ανάλυσης χρόνου σε ± 15 δευτερόλεπτα. 
4.6. Ανεμιστήρες 
4.6.1. Πρέπει να είναι δυνατή η μείωση της συγκέντρωσης των υδρογονανθράκων του θαλάμου δοκιμών στο επίπεδο των 
υδρογονανθράκων περιβάλλοντος με τη χρήση ενός ή περισσοτέρων ανεμιστήρων ή φυσητήρων και τη θύρα ή τις θέσεις 
του θαλάμου ανοικτή(ές). 
Αριθ. C 81/90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30.3.90 
4.6.2. Ο θάλαμος πρέπει να είναι εφοδιασμένος με έναν ή περισσότερους ανεμιστήρες ή φυσητήρες με ισχύ 0,1 έως 0,5 mVs 
ώστε να επιτυγχάνεται πλήρης ανάμειξη της ατμόσφαιρας του χώρου. Πρέπει να επιτυγχάνεται μια ομοιόμορφη θερμο­
κρασία και συγκέντρωση υδρογονανθράκων σ' όλο το θάλαμο κατά τη διάρκεια των μετρήσεων. Το όχημα δεν πρέπει 
να υποβάλλεται σε απευθείας ρεύμα αέρα από τους ανεμιστήρες ή φυσητήρες. 
4.7. Αέρια 
4.7.1. Τα παρακάτω καθαρά αέρια πρέπει να είναι διαθέσιμα για βαθμονόμηση και εκτέλεση δοκιμών: 
— καθαρός συνθετικός αέρας (καθαρότητα: < I ppm ισοδύναμου C,, < 1 ppm CO, < 400 ppm C02, < 0,1 ppm NO), 
περιεκτικότητα οξυγόνου μεταξύ 18 °/o και 21 °/o στα εκατό κατ' όγκο, 
— αέριο καύσης του αναλυτή υδρογονανθράκων (40 ±2 ο/ο υδρογόνο, και ισοζύγιο ηλίου με λιγότερο από 1 ppm C, 
ισοδύναμου υδρογονάνθρακα, λιγότερο από 400 ppm CO;). 
— προπάνιο (C3H8), με ελάχιστη καθαρότητα 99,5 °/ο. 
4.7.2. Πρέπει να είναι διαθέσιμα αέρια βαθμονόμησης και εύρους κλίμακας που περιέχουν μείγματα προπανίου (C2H8) και 
καθαρού συνθετικού αέρα. Οι πραγματικές συγκεντρώσεις ενός αερίου βαθμονόμησης πρέπει να έχουν ακρίβεια 2 ο/ο σε 
σχέση με τις αναφερόμενες τιμές. Η ακρίβεια των αραιωμένων αερίων που λαμβάνονται όταν χρησιμοποιείται διαιρέτης 
αερίου, πρέπει να είναι της τάξης του 2 ο/ο της πραγματικής τιμής. Οι συγκεντρώσεις που προδιαγράφονται στο παράρ­
τημα Ι μπορούν επίσης να λαμβάνονται με τη χρήση ενός διαιρέτη αερίου που χρησιμοποιεί συνθετικό αέρα ως διαλυ­
τικό αέριο. 
4.8. Πρόσθετος εξοπλισμός 
4.8.1. Η απόλυτη υγρασία στο χώρο δοκιμής πρέπει να μετράται με ακρίβεια ± 5 ο/ο. 
4.8.2. Η πίεση στην περιοχή δοκιμών πρέπει να μετράται με ακρίβεια ± 0,1 KPa. 
5. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΔΟΚΙΜΗΣ 
5.1. Προετοιμασία δοκιμής 
5.1.1. Το όχημα προετοιμάζεται μηχανολογικά ως εξής: 
— το σύστημα εξαγωγής αερίων του οχήματος δεν πρέπει να παρουσιάζει οποιεσδήποτε διαρροές, 
— το όχημα πριν τη δοκιμή μπορεί να καθαριστεί με ατμό, 
— το δοχείο καυσίμου του οχήματος πρέπει να εφοδιαστεί με αισθητήρα θερμοκρασίας ώστε να καταστεί δυνατή η 
μέτρηση της θερμοκρασίας στο μέσο επίπεδο του καυσίμου όταν πληρωθεί το δοχείο καυσίμου μέχρι το 40 ο/ο της 
χωρητικότητας του, 
— πρόσθετα εξαρτήματα, προσαρμογές συσκευών κ.λπ. πρέπει να τοποθετούνται ώστε να επιτρέπουν την πλήρη απο­
στράγγιση του δοχείου καυσίμου. 
5.1.2. Το όχημα μεταφέρεται στο χώρο δοκιμής όπου η θερμοκρασία περιβάλλοντος είναι μεταξύ 293 Κ και 303 Κ. 
5.1.3. Το κάνιστρο άνθρακα του οχήματος καθαρίζεται μέσω οδήγησης του οχήματος για 30 λεπτά και με ταχύτητα 60 
km/ώρα με το δυναμόμετρο ρυθμισμένο όπως ορίζεται στο παράρτημα Ι — προσάρτημα 2 ή με διοχέτευση αέρα (σε 
θερμοκρασία και υγρασία δωματίου) μέσα από το κάνιστρο, με μια παροχή η οποία είναι ταυτόσημη με την πραγματική 
παροχή αέρα μέσα από το κάνιστρο όταν το όχημα κινείται με 60 km/ώρα. Το κάνιστρο στη συνέχεια φορτίζεται με 
δύο δοκιμές ημερησίων εκπομπών. 
5.1.4. Το δοχείο (ή δοχεία) καυσίμου του οχήματος εκκενώνεται(-ονται) χρησιμοποιώντας τη διάταξη αποστράγγισης που 
προβλέπεται. Η αποστράγγιση αυτή πρέπει να πραγματοποιείται έτσι ώστε να μην προκαλείται αντικανονικός καθαρι­
σμός, ούτε να φορτίζονται ανώμαλα οι συσκευές ελέγχου των εξατμιστικών εκπομπών που είναι προσαρμοσμένες στο 
όχημα. Η παραπάνω διαδικασία, υπό κανονικές συνθήκες, επιτυγχάνεται με την αφαίρεση του πώματος καυσίμου. 
5.1.5. Το δοχείο (ή δοχεία) καυσίμου πληρούται(-νται) με το προδιαγραφόμενο καύσιμο δοκιμής υπό θερμοκρασία μεταξύ 283 
και 287 Κ μέχρι το 40 °/ο ± 2 °/ο της κανονικής χωρητικότητας καυσίμου του δοχείου. Το πώμα (ή πώματα) του καυσί­
μου του οχήματος δε πρέπει να επανατοποθετείται(-ούνται) στο σημείο αυτό. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/91 
5.1.6. Στην περίπτωση οχημάτων εξοπλισμένων με περισσότερα του ενός δοχεία καυσίμου, όλα τα δοχεία πρέπει να θερμαίνο­
νται με τον ίδιο τρόπο, όπως περιγράφεται παρακάτω. Οι θερμοκρασίες των δοχείων πρέπει να είναι ταυτόσημες με 
ακρίβεια ± 1,5 Κ. 
5.1.7. Το καύσιμο μπορεί να θερμαίνεται τεχνητά στη θερμοκρασία εκκίνησης των 289 ± 1 Κ. 
5.1.8. Μόλις η θερμοκρασία του καυσίμου ανέρχεται στους 287 Κ, το δοχείο (ή δοχεία) καυσίμου πρέπει να σφραγί-
ζεται(-ονται). Όταν η θερμοκρασία του καυσίμου ανέρχεται στους 289 Κ ± 1 Κ, πρέπει να αρχίζει η διαδικασία γραμμι­
κής επαύξησης της θερμότητας κατά 14 ± 0,5 Κ σε περίοδο 60 ± 2 λεπτών. Η θερμοκρασία του καυσίμου κατά τη διάρ­
κεια της θέρμανσης πρέπει να είναι σύμφωνη με την ακόλουθη συνάρτηση, με ακρίβεια ± 1,5 Κ. 
Tr = Το + 0,2333.t 
όπου: 
Tr = απαιτούμενη θερμοκρασία (Κ) 
Το = αρχική θερμοκρασία του δοχείου (Κ) 
t = χρόνος από την έναρξη επαύξησης της θερμότητας του δοχείου σε λεπτά. 
Καταγράφεται επίσης, ο χρόνος που διέρρευσε για την επαύξηση της θερμότητας και την υπερύψωση της θερμοκρασίας. 
5.1.9. Μετά τη διέλευση περιόδου όχι μεγαλύτερης της μιας ώρας, οι εργασίες αποστράγγισης και πλήρωσης καυσίμου πρέπει 
να αρχίζουν σύμφωνα με τα σημεία 5.1.4 έως και 5.1.7. 
5.1.10. Μέσα σε 2 ώρες από την αποπεράτωση της πρώτης περιόδου θέρμανσης του δοχείου, πρέπει να αρχίζει η δεύτερη φάση 
θέρμανσης όπως προδιαγράφεται στο σημείο 5.1.8 και η οποία πρέπει να συμπληρώνεται με την καταγραφή της αύξησης 
της θερμοκρασίας και του χρόνου που διέρρευσε για την επαύξηση της θερμότητας. 
5.1.11. Μέσα σε περίοδο μιας ώρας από το τέλος της δεύτερης επαύξησης της θερμότητας του δοχείου, το όχημα τοποθετείται 
στη δυναμομετρική εξέδρα και εκτελείται ένας κύκλος οδήγησης (μέρος 1) και δύο κύκλοι οδήγησης (μέρος 2). Δεν 
πραγματοποιείται δειγματοληψία των εκπομπών των αερίων εξαγωγής, κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας. 
5.1.12. Μέσα σε περίοδο πέντε λεπτών από τη συμπλήρωση των ενεργειών προετοιμασίας που προδιαγράφονται στο 5.1.11 πρέ­
πει να κλείνει τελείως το κάλυμμα της μηχανής και το όχημα να απομακρύνεται από τη δυναμομετρική εξέδρα και να 
σταθμεύει στο χώρο εμποτισμού. Το όχημα παραμένει σταθμευμένο τουλάχιστον γαι 10 ώρες και το πολύ για 36 ώρες. 
Στο τέλος της περιόδου, οι θερμοκρασίες του λαδιού και του ψυκτικού υγρού της μηχανής πρέπει να έχουν προσεγγίσει 
τη θερμοκρασία του χώρου κατά ± 2 Κ.. 
5.2. Έλεγχος εξατμιστικών εκπομπών λόγω αναπνευστικής εξάτμισης δοχείου 
5.2.1. Οι ενέργειες του σημείου 5.2.4 μπορούν να αρχίσουν όχι νωρίτερα από 9 ώρες ούτε αργότερα από 35 ώρες μετά από τον 
κύκλο προετοιμασίας. 
5.2.2. Για να καταστεί δυνατή η ανάπτυξη ενός ευσταθούς πεδίου, ο θάλαμος μετρήσεων πρέπει να καθαρίζεται για αρκετά 
λεπτά αμέσως πριν τη δοκιμή. Ο ανεμιστήρας (ή ανεμιστήρες) ανάμειξης του θαλάμου πρέπει επίσης να τίθεται εκείνη τη 
στιγμή σε λειτουργία. 
5.2.3. Αμέσως πριν τη δοκιμή πρέπει να ελέγχεται ο μηδενισμός και τα ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων. 
5.2.4. Το δοχείο (ή δοχεία) καυσίμου πρέπει να εκκενώνεται(-ονται) όπως στο σημείο 5.1.4 και να επαναπληρώνεται(-ονται) με 
καύσιμο δοκιμής με θερμοκρασία μεταξύ 283 Κ και 287 Κ μέχρι 40 ± 2 ο/ο της κανονικής ογκομετρικής χωρητικότητας 
του δοχείου (ή δοχείων). Το πώμα (ή πώματα) καυσίμου του οχήματος δεν πρέπει να τοποθετούνται σ' αυτό το σημείο. 
5.2.5. Στη περίπτωση οχημάτων εξοπλισμένων με περισσότερα του ενός δοχεία καυσίμου, όλα τα δοχεία πρέπει να θερμαίνο­
νται με τον ίδιο τρόπο, όπως περιγράφεται παρακάτω. Οι θερμοκρασίες των δοχείων πρέπει να είναι ταυτόσημες, με 
ακρίβεια ± 1,5 Κ. 
5.2.6. Το όχημα δοκιμής πρέπει να μεταφέρεται στο χώρο δοκιμής με σβηστή μηχανή και ανοικτά τα παράθυρα και το χώρο 
αποσκευών. Οι αισθητήρες και η θερμαντική συσκευή του δοχείου καυσίμου, αν απαιτείται, πρέπει να συνδεθούν. 
Πραγματοποιείται άμεση έναρξη καταγραφής της θερμοκρασίας του καυσίμου και της θερμοκρασίας αέρα στο χώρο 
δοκιμών. Ο ανεμιστήρας κάθαρσης, εάν λειτουργεί ακόμη, τίθεται εκτός λειτουργίας εκείνη τη στιγμή. 
5.2.7. Το καύσιμο μπορεί να θερμαίνεται τεχνητά στη θερμοκρασία εκκίνησης των 289 ± 1 Κ. 
5.2.8. Μόλις η θερμοκρασία του καυσίμου ανέλθει στους 287 Κ (14° C), το δοχείο (ή δοχεία) καυσίμου πρέπει να σφραγίζε-
ται(-ονται). Επίσης πρέπει να σφραγίζεται και ο θάλαμος αεροστεγώς. 
Αριθ. C 81/92 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
5.2.9. Μόλις η θερμοκρασία του καυσίμου ανέλθει στους 289 ± 1 Κ, 
— μετρούνται η συγκέντρωση υδρογονανθράκων, η βαρομετρική πίεση και η θερμοκρασία ώστε να δοθούν οι αρχικές 
τιμές CHc„ Ρ, και Τ; της δοκιμής επαύξησης της θερμότητας του δοχείου, 
— αρχίζει η γραμμική επαύξηση της θερμότητας κατά 14 ± 0,5 Κ. σε διάστημα 60 ± 2 λεπτών. Η θερμοκρασία του 
καυσίμου κατά τη διάρκεια της θέρμανσης πρέπει να είναι σύμφωνη με την παρακάτω συνάρτηση με ακρίβεια ± 
1,5 Κ.. 
ΤΓ = Τ0 + 0,23331 
όπου: 
ΤΓ = η απαιτούμενη θερμοκρασία (Κ) 
Τ0 = η αρχική θερμοκρασία του δοχείου (Κ) 
t = ο χρόνος από την έναρξη επαύξησης της θερμότητας του δοχείου σε λεπτά. 
5.2.10. Το σημείο μηδενισμού και τα ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων ελέγχονται αμέσως πριν την αποπεράτωση 
της δοκιμής. 
5.2.11. Αν η θερμοκρασία έχει ανέλθει κατά 14 Κ ± 0,5 Κ στο διάστημα της περιόδου των 60 ± 2 λεπτών της δοκιμής, μετράται 
η τελική συγκέντρωση των υδρογονανθράκων (CHc.f) στο θάλαμο. Καταγράφεται ο χρόνος που διέρρευσε καθώς και η 
τελική θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση Tf και Pf για το θερμό εμποτισμό. 
5.2.12. Διακόπτεται η παροχή της πηγής θερμότητας και η θύρα του θαλάμου ανοίγει. Η συσκευή θέρμανσης και ο αισθητήρας 
θερμοκρασίας αποσυνδέονται από τον εξοπλισμό του θαλάμου. Οι θύρες και ο χώρος αποσκευών του οχήματος μπο­
ρούν να κλείσουν και το όχημα να απομακρύνεται από το θάλαμο με σβηστή μηχανή. 
5.2.13. Το όχημα προετοιμάζεται για τους επόμενους κύκλους οδήγησης και τον έλεγχο εξατμιστικών εκπομπών θερμού εμπο­
τισμού. Η δοκιμή εκκίνησης με ψυχρό κινητήρα πρέπει να ακολουθήσει την αναπνευστική δοκιμή του δοχείου μέσα σε 
μία περίοδο όχι μεγαλύτερη της 1 ώρας. 
5.2.14. Η αρμόδια αρχή μπορεί να θεωρήσει ότι η μελέτη του συστήματος καυσίμου του οχήματος ίσως επιτρέπει, σε οποιοδή­
ποτε σημείο, απώλειες προς την εξωτερική ατμόσφαιρα. Σ' αυτήν την περίπτωση πρέπει να εκπονείται μια τεχνική ανά­
λυση, η οποία να ικανοποιεί την αρμόδια αρχή ώστε να επιβεβαιώνεται ότι οι ατμοί οδεύουν προς το κάνιστρο άνθρακα 
και καθαρίζονται επαρκώς κατά τη λειτουργία του οχήματος. 
5.3. Κύκλος οδήγησης 
5.3.1. Ο προσδιορισμός των εξατμιστικών εκπομπών με τη μέτρηση των εκπομπών υδρογονανθράκων οριστικοποιείται σε 
περίοδο 60 λεπτών θερμού εμποτισμού που ακολουθεί έναν αστικό και έναν υπεραστικό κύκλο οδήγησης. Μετά την 
αποπεράτωση του ελέγχου αναπνευστικών απωλειών του δοχείου το όχημα ωθείται ή με άλλους χειρισμούς μεταφέρε­
ται στη δυναμομετρική εξέδρα με σβηστή τη μηχανή. Κατόπιν εκτελείται ένας αστικός και ένας υπεραστικός κύκλος 
δοκιμής εκκίνησης με ψυχρό κινητήρα όπως περιγράφεται στο παράρτημα III. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας 
μπορεί να πραγματοποιείται δειγματοληψία εκπομπών αερίων εξαγωγής αλλά τα αποτελέσματα δεν χρησιμοποιούνται 
για την έγκριση τύπου εκπομπών αερίων εξαγωγής. 
5.4. Έλεγχος εξατμιστικών εκπομπών θερμού εμποτισμού 
5.4.1. Πριν την αποπεράτωση της δοκιμής, ο θάλαμος μετρήσεων πρέπει να καθαρίζεται με επιμέλεια ώστε να επιτρέπεται η 
ανάπτυξη ενός ευσταθούς πεδίου. Ο ανεμιστήρας (ή ανεμιστήρες) ανάμειξης του θαλάμου πρέπει επίσης να τίθενται 
εκείνη τη στιγμή σε λειτουργία. 
5.4.2. Αμέσως πριν τη δοκιμή πρέπει να ελέγχεται ο μηδενισμός και τα ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων. 
5.4.3. Στο τέλος του κύκλου οδήγησης πρέπει να κλείνεται τελείως το κάλυμμα της μηχανής και να αποσυνδέονται όλες οι 
συνδέσεις μεταξύ του οχήματος και της εξέδρας δοκιμών. Το όχημα τότε οδηγείται στο θάλαμο μετρήσεων με ελάχιστη 
χρήση του ποδομοχλού επιτάχυνσης. Η μηχανή πρέπει να σβήνει πριν την είσοδο οποιουδήποτε τμήματος του οχήματος 
στο θάλαμο μετρήσεων. Ο χρόνος κατά τον οποίο πραγματοποιείται το σβήσιμο της μηχανής πρέπει να καταγράφεται 
στο σύστημα καταγραφής δεδομένων των μετρήσεων εξατμιστικών εκπομπών και να πραγματοποιείται η έναρξη της 
καταγραφής των θερμοκρασιών. Τα παράθυρα και ο χώρος αποσκευών του οχήματος πρέπει να ανοίγονται σ' αυτήν τη 
φάση, εάν δεν έχουν ήδη ανοιχθεί. 
5.4.4. Το όχημα πρέπει να ωθείται ή με άλλους χειρισμούς να μεταφέρεται στο θάλαμο μετρήσεων με τη μηχανή σβηστή. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/93 
5.4.5. Οι θύρες του θαλάμου κλείνονται και σφραγίζονται αεροστεγώς μέσα σε 2' λεπτά από το σβήσιμο της μηχανής και μέσα 
σε 7' λεπτά από το τέλος του κύκλου οδήγησης. 
5.4.6. Όταν σφραγίζεται ο θάλαμος δοκιμών αρχίζει μία περίοδος 60' ± 0,5' λεπτών θερμού εμποτισμού. Η συγκέντρωση 
υδρογονανθράκων, η θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση μετρούνται ώστε να εξαχθούν οι αρχικές τιμές CHC,i, Pj 
και Τ, της δοκιμής θερμού εμποτισμού. Οι τιμές αυτές χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό των εξατμιστικών εκπομπών 
όπως αναφέρεται στο σημείο 6. Η θερμοκρασία Τ περιβάλλοντος SHED δεν πρέπει να είναι χαμηλότερη των 296 Κ. και 
δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 304 Κ κατά τη διάρκεια των 60 λεπτών του θερμού εμποτισμού. 
5.4.7. Αμέσως πριν την αποπεράτωση της δοκιμής διάρκειας 60' ± 0,5' λεπτών πρέπει να ελέγχεται ο μηδενισμός και τα 
ακραία όρια του αναλυτή υδρογονανθράκων. 
5.4.8. Στο τέλος της περιόδου δοκιμής των 60' ± 0,5' λεπτών μετράται η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων στο θάλαμο, η 
θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση. Αυτές οι μετρήσεις παρέχουν τις τελικές τιμές CHC.f, Pf και Tf για τη δοκιμή 
θερμού εμποτισμού που χρησιμοποιούνται στους υπολογισμούς που αναφέρονται στο σημείο 6. Με τη διαδικασία αυτή 
συμπληρώνεται η δοκιμή εξατμιστικών εκπομπών. 
6. ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ 
Οι δοκιμές εξατμιστικών εκπομπών που περιγράφονται στο σημείο 5 επιτρέπουν τον υπολογισμό των εκπομπών των 
υδρογονανθράκων από τις φάσεις αναπνευστικών εκπομπών δοχείου και θερμού εμποτισμού. Οι εξατμιστικές απώλειες 
που προκαλούνται σε κάθε μία από τις φάσεις αυτές υπολογίζονται με τη χρήση των αρχικών και τελικών τιμών των 
συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων, των θερμοκρασιών και των πιέσεων στο θάλαμο και του καθαρού όγκου του θαλά­
μου, χρησιμοποιείται δε ο παρακάτω τύπος: 
(CHr ί Χ Pf CHC, Χ Pi Λ 
-^ - ~^ ) 
όπου: 
MHC = μάζα υδρογονανθράκων που εκπέμπεται στο διάστημα της φάσης της δοκιμής (γραμμάρια) 
CHc = συγκέντρωση υδρογονανθράκων που μετράται στο θάλαμο (ισοδύναμα ppm (κατ' όγκο) C{) 
V = καθαρός όγκος θαλάμου σε κυβικά μέτρα διορθωμένος κατά τον όγκο του οχήματος, με ανοικτά τα παρά­
θυρα και το χώρο αποσκευών. Εάν δεν προσδιορίζεται ο όγκος του οχήματος, αφαιρείται όγκος 1,42 m3. 
Τ = θερμοκρασία περιβάλλοντος του θαλάμου, σε Κ 
Ρ = βαρομετρική πίεση σε kPa 
H/C = λόγος υδρογόνου προς άνθρακα 
k= 1,2(12 + H/C) 
όπου: 
i = η αρχική τιμή μέτρησης, 
f = η τελική τιμή μέτρησης. 
Ο λόγος H/C λαμβάνεται ίσος με 2,33 για αναπνευστικές απώλειες δοχείου. 
Ο λόγος H/C λαμβάνεται ίσος με 2,20 για απώλειες θερμού εμποτισμού. 
6.2. Συνολικά αποτελέσματα δοκιμής 
Η συνολική μάζα εκπομπής υδρογονανθράκων του οχήματος λαμβάνεται ως: 
Μολίκη = ΜΤΗ + MHS 
όπου: 
Μ ολική = συνολική μάζα εκπομπών του οχήματος (γραμμάρια). 
Μ ΤΗ = μάζα εκπομπής υδρογονανθράκων από την άνοδο της θερμοκρασίας του δοχείου (γραμμάρια). 
Μ HS = μάζα εκπομπής υδρογοναθράκων από το θερμό εμποτισμό (γραμμάρια). 
7. ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ 
7.1. Για τις στερεότυπες δοκιμές στο τέρμα της γραμμής παραγωγής, ο κάτοχος της έγκρισης μπορεί να αποδείξει την πλή­
ρωση των προδιαγραφών ενεργώντας δειγματοληψία των οχημάτων ανταποκρινόμενη στις ακόλουθες απαιτήσεις. 
Αριθ. C 81/94 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
7.2. Δοκιμή για διαρροή 
7.2.1. Απομονώνονται τα εξαεριστικά που οδηγούν από το σύστημα ελέγχου των εκπομπών προς την ατμόσφαιρα. 
7.2.2. Στο σύστημα καυσίμου επιβάλλεται πίεση 370 ± 10 mm υδατοσωλήνα. 
7.2.3. Αφήνεται να σταθεροποιηθεί η πίεση πριν από την απομόνωση του συστήματος καυσίμου από την πηγή επιβολής της 
πίεσης. 
7.2.4. Μετά την απομόνωση του συστήματος καυσίμου, δεν πρέπει να σημειωθεί πτώση της πίεσης πέραν των 50 mm υδατο­
σωλήνα εντός πεντάλεπτου. 
7.3. Δοκιμή για εξαερισμό 
7.3.1. Απομονώνονται τα εξαεριστικά που οδηγούν από το σύστημα ελέγχου των εκπομπών προς την ατμόσφαιρα. 
7.3.2. Στο σύστημα καυσίμου επιβάλλεται πίεση 370 ± 10 mm υδατοσωλήνα. 
7.3.3. Αφήνεται να σταθεροποιηθεί η πίεση προτού απομονωθεί το σύστημα καυσίμου από την πηγή επιβολής της πίεσης. 
7.3.4. Τα στόμια εξαερισμού από τα συστήματα ελέγχου των εκπομπών προς την ατμόσφαιρα αποκαθίστανται στις συνθήκες 
παραγωγής. 
7.3.5. Η πίεση του συστήματος καυσίμου πρέπει να πέσει σε τιμή κάτω των 100 mm υδατοσωλήνα σε χρονικό διάστημα 
μεταξύ ημίσεως και δύο λεπτών. 
7.4. Δοκιμή εξαέρωσης 
7.4.1. Στο στόμιο εισόδου του συστήματος εξαέρωσης προσαρμόζεται διάταξη ικανή να ανιχνεύει ροή αέρα παροχής ενός 
λίτρου ανά λεπτό και μέσω μεταλλακτικής βάνας συνδέεται στο στόμιο εισαγωγής του συστήματος εξαέρωσης πιεστικό 
δοχείο επαρκούς μεγέθους ώστε να ασκεί αμελητέα επίδραση στο σύστημα εξαέρωσης, ή, εναλλακτικώς, 
7.4.2. ο κατασκευαστής δύναται να χρησιμοποιήσει μετρητή ροής της επιλογής του, αν αυτός γίνεται αποδεκτός από την 
αρμόδια αρχή. 
7.4.3. Διενεργείται χειρισμός του οχήματος κατά τρόπο ώστε να ανιχνεύεται οποιοδήποτε σχεδιαστικό χαρακτηριστικό του 
συστήματος εξαέρωσης που θα μπορούσε να περιστείλει τη λειτουργία του και σημειώνονται οι σχετικές περιστάσεις. 
7.4.4. Ενώ λειτουργεί ο κινητήρας υπό τις δεσμεύσεις που σημειώνονται στο σημείο 7.2.2.3.3, προσδιορίζεται η ροή αέρα: 
7.4.4.1. είτε με την ενεργοποίηση της υποδεικνυόμενης στο σημείο 7.2.2.3.1.1 συσκευής. Πρέπει να παρατηρηθεί πτώση πίεσης 
από την ατμοσφαιρική σε επίπεδο που να δείχνει ότι ο όγκος ενός λίτρου αέρα διοχετεύθηκε εντός ενός λεπτού στο 
σύστημα ελέγχου των εξατμιστικών εκπομπών, ή 
7.4.4.2. αν χρησιμοποιείται εναλλακτικό όργανο μέτρησης της ροής, πρέπει να γίνει ανάγνωση τιμής τουλάχιστον ενός λίτρου 
ανά λεπτό. 
7.5. Η αρμόδια αρχή που χορήγησε την έγκριση τύπου δύναται ανά πάσα στιγμή να εξακριβώσει τις εφαρμοζόμενες σε κάθε 
παραγωγική μονάδα μεθόδους ελέγχου της συμφωνίας με τις προδιαγραφές. 
7.5.1. Ο επιθεωρητής οφείλει να λάβει επαρκώς μεγάλο δείγμα από τη σειρά παραγωγής. 
7.5.2. Ο επιθεωρητής δύναται να υποβάλει σε δοκιμή τα οχήματα αυτά εφαρμόζοντας είτε το σημείο 7.2.1 είτε το 7.2.2 του 
παρόντος παραρτήματος. 
7.5.3. Αν κατ' εφαρμογή του σημείου 7.2.2 του παρόντος παραρτήματος τα αποτελέσματα δοκιμής των οχημάτων υπερβαίνουν 
τα συμφωνημένα όρια του σημείου 5.2.1.4, ο κατασκευαστής δύναται να ζητήσει την εφαρμογή της διαδικασίας έγκρι­
σης στην οποία παραπέμπει το σημείο 7.2.1 του παρόντος παραρτήματος. 
7.5.3.1. Ο κατασκευαστής δεν δικαιούται να προσαρμόσει, επισκευάσει ή τροποποιήσει οποιοδήποτε από τα οχήματα, εκτός αν 
τα τελευταία δεν ανταποκρίνονταν στις απαιτήσεις του σημείου 7.2.1 και η σχετική εργασία τεκμηριώνεται στις διαδι­
κασίες του κατασκευαστή που αφορούν τη συναρμολόγηση και επιθεώρηση των οχημάτων. 
7.5.3.2. Ο κατασκευαστής δύναται να ζητήσει μία μόνο επανάληψη δοκιμής σε όχημα του οποίου τα χαρακτηριστικά των εξα­
τμιστικών εκπομπών πιθανώς να άλλαξαν εξαιτίας των ενεργειών του δυνάμει του σημείου 7.2.3.4.1. 
7.6. Αν δεν πληρούνται οι απαιτήσεις του σημείου 7.2.3 του παρόντος παραρτήματος, η αρμόδια αρχή διασφαλίζει τη λήψη 
όλων των αναγκαίων μέτρων για την αποκατάσταση το ταχύτερο δυνατόν της συμφωνίας της παραγωγής με τις προδια­
γραφές. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/95 
Προσάρτημα 1 
ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΥ ΠΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΕΞΑΤΜΙΣΤΙΚΩΝ ΕΚΠΟΜΠΩΝ 
1. ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ! ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΙ 
1.1. Όλος ο εξοπλισμός βαθμονομείται πριν την αρχική χρήση του. Στη συνέχεια βαθμονομείται τόσο συχνά όσο είναι απα­
ραίτητο και οπωσδήποτε το μήνα που προηγείται της δοκιμής έγκρισης τύπου. Οι μέθοδοι βαθμονόμησης που χρησιμο­
ποιούνται περιγράφονται στο παρόν προσάρτημα. 
2. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΘΑΛΑΜΟΥ ΔΟΚΙΜΩΝ 
2.1. Αρχικός προσδιορισμός του εσωτερικού όγκου του θαλάμου δοκιμών 
2.1.1. Ο προσδιορισμός του εσωτερικού όγκου του θαλάμου πριν την αρχική χρήση του γίνεται όπως παρακάτω. Μετρούνται 
προσεκτικά οι εσωτερικές διαστάσεις του θαλάμου, λαμβανομένων υπόψη διαφόρων ανωμαλιών όπως διαγώνιες αντη-
ρίδες κ.λπ. Ο εσωτερικός όγκος του θαλάμου προσδιορίζεται με βάση τις μετρήσεις αυτές. 
2.1.2. Ο εσωτερικός καθαρός όγκος προσδιορίζεται με την αφαίρεση 1,42 m3 από τον εσωτερικό όγκο του θαλάμου. Εναλλα­
κτικά, αντί του μεγέθους 1,42 m-\ χρησιμοποιείται ο όγκος του οχήματος δοκιμής με το χώρο αποσκευών και τα παρά­
θυρα ανοικτά. 
2.1.3. Ο θάλαμος ελέγχεται σύμφωνα με το σημείο 2.3. Αν η μάζα του προπανίου δεν συμφωνεί με τη μάζα που έχει εγχυθεί με 
ανοχή ± 2 ο/ο, τότε απαιτούνται διορθωτικά μέτρα. 
2.2. Προσδιορισμός των παρασιτικών εκπομπών του θαλάμου 
Με τη δοκιμή αυτή επιβεβαιώνεται ότι ο θάλαμος δεν περιέχει υλικά που εκπέμπουν σημαντικές ποσότητες υδρογοναν­
θράκων. Η δοκιμή πρέπει να εκτελείται όταν τίθεται σε λειτουργία ο θάλαμος, μετά την εκτέλεση οποιωνδήποτε δοκι­
μών στο θάλαμο που επηρεάζουν τις παρασιτικές εκπομπές και, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο. 
2.2.1. Βαθμονομείται ο αναλυτής (αν απαιτείται) και μετά πραγματοποιείται έλεγχος μηδενισμού και ακραίων ορίων. 
2.2.2. Πραγματοποιείται καθαρισμός του θαλάμου μετρήσεων όσο είναι αναγκαίο για τη λήψη σταθεροποιημένων αναγνώ­
σεων συγκεντρώσεων υδρογονανθράκων. Οι ανεμιστήρες αναμείξεως τίθενται σε λειτουργία, αν δεν λειτουργούν ήδη. 
2.2.3. Σφραγίζεται ο θάλαμος και μετράται η παρασιτική συγκέντρωση των υδρογονανθράκων, η θερμοκρασία και η βαρομε-
τρική πίεση. Οι μετρήσεις αυτές αποτελούν τις αρχικές τιμές CHc.„ Ρ. και Τ, που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό 
των παρασιτικών εκπομπών του θαλάμου. 
2.2.4. Ο θάλαμος αφήνεται αδιατάρακτος, με την αντλία αναμείξεως να λειτουργεί για περίοδο τεσσάρων ωρών. 
2.2.5. Στο τέλος του χρονικού αυτού διαστήματος, μετρούνται οι συγκεντρώσεις των υδρογονανθράκων με τη χρήση της ίδιας 
συσκευής ανάλυσης. Επίσης μετρούνται η πίεση και η βαρομετρική πίεση. Οι μετρήσεις αυτές συνιστούν τις τελικές ανα­
γνώσεις CHC,f, Pf και Tf. 
2.2.6. Υπολογίζεται η μεταβολή της μάζας των υδρογονανθράκων στο θάλαμο για το χρονικό διάστημα της δοκιμής σύμφωνα 
με το τμήμα 2.4 του παρόντος προσαρτήματος. Οι παρασιτικές εκπομπές του θαλάμου δεν πρέπει να υπερβαίνουν 
τα 0,4 g. 
2.3. Δοκιμή βαθμονόμησης και παρακράτησης υδρογονανθράκων στο θάλαμο 
Η δοκιμή βαθμονόμησης και παρακράτησης υδρογονανθράκων στο θάλαμο επιτρέπει τον έλεγχο των όγκων που υπολο­
γίζονται σύμφωνα με το σημείο 2.1 καθώς και τη μέτρηση οποιωνδήποτε διαρροών. 
2.3.1. Πραγματοποιείται καθαρισμός του θαλάμου μετρήσεων όσο είναι αναγκαίο για την επίτευξη σταθεροποιημένων τιμών 
συγκέντρωσης. Οι ανεμιστήρες αναμείξεως τίθενται σε λειτουργία, αν δεν λειτουργούν ήδη. Ο αναλυτής υδρογονανθρά­
κων μηδενίζεται, βαθμολογείται αν είναι απαραίτητο και ελέγχεται ως προς τα ακραία όρια. 
Αριθ. C 81/96 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
2.3.2. Σφραγίζεται ο θάλαμος και μετράται η παρασιτική συγκέντρωση, η θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση. Οι μετρήσεις 
αυτές συνιστούν τις αρχικές τιμές CHCl, Ρ, και Τ; που χρησιμοποιούνται στη βαθμονόμηση του θαλάμου. 
2.3.3. Πραγματοποιείται έγχυση ποσότητας περίπου 4 g προπανίου στο θάλαμο. Η μάζα του προπανίου πρέπει να μετράται με 
ακρίβεια και ορθότητα ± 0,5 ο/ο. 
2.3.4. Το περιεχόμενο του θαλάμου αναμειγνύεται για χρονικό διάστημα πέντε λεπτών και κατόπιν μετράται η συγκέντρωση 
των υδρογονανθράκων, η θερμοκρασία και η βαρομετρική πίεση. 
Οι μετρήσεις αυτές συνιστούν τις τελικές τιμές CHc.fi Tf και Pf που χρησιμοποιούνται στη βαθμονόμηση του θαλάμου. 
2.3.5. Με τη χρήση των τιμών που λαμβάνονται σύμφωνα με τα σημεία 2.3.2 και 2.3.4, καθώς και του τύπου που αναφέρεται 
στο σημείο 2.4, υπολογίζεται η μάζα του προπανίου στο θάλαμο. Η μάζα αυτή πρέπει να είναι ± 2 ο/ο εκείνης που 
μετράται σύμφωνα με το σημείο 2.3.3. 
2.3.6. Το περιεχόμενο του θαλάμου αναμειγνύεται για χρονικό διάστημα τεσσάρων ωρών. Στο τέλος του χρονικού αυτού δια­
στήματος μετράται και καταγράφεται η τελική τιμή της συγκέντρωσης των υδρογονανθράκων, της θερμοκρασίας και 
της βαρομετρικής πιέσεως. 
2.3.7. Υπολογίζεται η μάζα των υδρογονανθράκων με τη χρήση της σχέσης 2.4 και των τιμών που λαμβάνονται σύμφωνα με 
τα σημεία 2.3.6 και 2.3.2. 
Η τιμή αυτή της μάζας δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από 4 ο/ο από την τιμή που δίδεται στο σημείο 2.3.5. 
2.4. Υπολογισμοί 
Ο υπολογισμός της μεταβολής της καθαρής μάζας των υδρογονανθράκων μέσα στο θάλαμο επιτρέπει τον προσδιορισμό 
των διαρροών και των παρασιτικών εκπομπών υδρογονανθράκων του θαλάμου. Η διαφορά της μάζας υπολογίζεται από 
την ακόλουθη σχέση: 
όπου: 
MHC = η μάζα των υδρογονανθράκων σε γραμμάρια. 
CH( = η συγκέντρωση των υδρογονανθράκων στο θάλαμο σε ισοδύναμα ppm άνθρακα (σημείωση: ppm άνθρακα = 
ppm προπανίου x 3). 
V = ο όγκος του θαλάμου, σε κυβικά μέτρα. 
Τ = η θερμοκρασία περιβάλλοντος στον θάλαμο, σε Κ. 
Ρ = η βαρομετρική πίεση σε kPa. 
Κ = 17,6. 
και 
ι = η αρχική ένδειξη της συγκέντρωσης, θερμοκρασίας και πίεσης 
f = η τελική αντίστοιχη ένδειξη. 
3. ΡΥΘΜΙΣΗ ΑΝΙΧΝΕΥΤΗ ΙΟΝΙΣΜΟΥ 
3.1. Βελτιστοποίηση απόκρισης συσκευής ανίχνευσης 
Ο ανιχνευτής ιονισμού με φλόγα FID πρέπει να ρυθμίζεται όπως προδιαγράφεται από τον κατασκευαστή του οργάνου. 
Πρέπει να χρησιμοποιείται προπάνιο για τη βελτιστοποίηση της απόκρισης της συσκευής, στο πλέον σύνηθες φάσμα 
δοκιμών. 
3.2. Βαθμονόμηση του αναλυτή υδρογονανθράκων (HC) 
Ο αναλυτής πρέπει να βαθμονομείται με τη χρήση προπανίου σε αέρα και καθαρού συνθετικού αέρα. Βλέπε σημείο 4.5.2 
του παραρτήματος IV (αέρια βαθμονόμησης). 
Χαράζεται μια καμπύλη βαθμονόμησης όπως περιγράφεται στα σημεία 4.1 έως 4.5 του παρόντος παραρτήματος. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/97 
3.3. Έλεγχος παρεμβολής οξυγόνου και συνιστώμενα όρια 
Ο συντελεστής απόκρισης (Rf), για ένα συγκεκριμένο τύπο υδρογονάνθρακα είναι ο λόγος της ένδειξης συγκέντρωσης 
του ανιχνευτή ιονισμού με φλόγα προς τη συγκέντρωση του κυλίνδρου αερίων, εκφρασμένου σε μέρη ανά εκατομμύριο 
ισοδύναμου άνθρακα (ppm C,). 
Η συγκέντρωση του αερίου δοκιμής πρέπει να είναι τέτοια ώστε να παρέχεται απόκριση στο 80 °/ο του εύρους της πλή­
ρους κλίμακας για το φάσμα δοκιμών. Η συγκέντρωση πρέπει να είναι γνωστή και με ακρίβεια ± 2 °/ο ως προς ένα 
βαρυμετρικό πρότυπο εκφρασμένο κατ' όγκο. Επιπλέον ο κύλινδρος των αερίων πρέπει να έχει υποστεί προεργασία για 
24 ώρες σε θερμοκρασία μεταξύ 293 Κ και 303 Κ. 
Οι συντελεστές απόκρισης προσδιορίζονται με τη θέση σε λειτουργία ενός αναλυτή και στη συνέχεια κατά μεγάλα δια­
στήματα λειτουργίας. Το αέριο δοκιμής που χρησιμοποιείται είναι προπάνιο με συμπλήρωμα συνθετικού αέρα, του 
οποίου λαμβάνεσαι ο συντελεστής απόκρισης ίσος με τη μονάδα. 
Το αέριο δοκιμής που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο παρεμβολής του οξυγόνου και ο συντελεστής απόκρισης που 
συνιστάται είναι: 
Προπάνιο και άζωτο 0,95 < Rf < 1,05. 
4. ΒΑΘΜΟΝΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΑΛΥΤΗ ΥΔΡΟΓΟΝΑΝΘΡΑΚΩΝ 
Κάθε κλίμακα μέτρησης που χρησιμοποιείται πρέπει να βαθμονομείται σύμφωνα με την παρακάτω μέθοδο. 
4.1 Η καμπύλη βαθμονόμησης καταρτίζεται βάσει πέντε τουλάχιστον σημείων βαθμονόμησης, η απόσταση μεταξύ των 
οποίων πρέπει να είναι όσο το δυνατόν πιο ομοιόμορφη. Η ονομαστική συγκέντρωση του αερίου βαθμονόμησης με τη 
μεγαλύτερη συγκέντρωση πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση με το 80 °/ο της πλήρους κλίμακας. 
4.2. Η καμπύλη βαθμονόμησης υπολογίζεται με τη μέθοδο των ελαχίστων τετραγώνων. Αν το πολυώνυμο που προκύπτει 
είναι βαθμού ανώτερου του 3, ο αριθμός των σημείων βαθμονόμησης πρέπει να είναι τουλάχιστον ίσος με το βαθμό του 
πολυώνυμου αυτού συν 2. 
4.3. Η καμπύλη βαθμονόμησης δεν πρέπει να διαφέρει περισσότερο από 2 °/ο από την ονομαστική τιμή κάθε αερίου βαθμονό­
μησης. 
4.4. Με τη χρήση των συντελεστών του πολυωνύμου που υπολογίσθηκε σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο σημείο 4.2, σχη­
ματίζεται ένας πίνακας που περιέχει τις αναγνώσεις της κλίμακας ως προς τις αντίστοιχες πραγματικές τιμές των συγκε­
ντρώσεων, σε βήματα που δεν υπερβαίνουν το 1 ο/ο της πλήρους κλίμακας. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για 
κάθε περιοχή αναλυτή που βαθμονομείται. Ο πίνακας περιέχει επίσης και άλλα σχετικά στοιχεία όπως: 
ημερομηνία βαθμονόμησης, 
μετρητές μηδενισμού και ακραίων ορίων ποτενσιόμετρου (γέφυρας), 
ονομαστική κλίμακα, 
στοιχεία αναφοράς για κάθε αέριο βαθμονόμησης που χρησιμοποιείται, 
τις πραγματικές τιμές καθώς και τις ενδείξεις ανάγνωσης κλίμακας για κάθε αέριο βαθμονόμησης που χρησιμοποιείται 
με τις εκατοστιαίες διαφορές, 
τύπος και καύσιμο του αναλυτή FID, 
πίεση αέρα του αναλυτή FID, 
δειγματοληψία πίεσης του αναλυτή FID. 
4.5. Είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται άλλες μέθοδοι (όπως ηλεκτρονικοί υπολογιστές, ηλεκτρονικά ελεγχόμενοι διακό­
πτες κλίμακας κ.λπ.) εφόσον ικανοποιούν τις απαιτήσεις της αρμόδιας υπηρεσίας. 
Αριθ. C 81/98 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII 
ΔΟΚΙΜΗ ΤΥΠΟΥ V 
Περιγραφή της δοκιμής τεχνητής γήρανσης για τον έλεγχο της αντοχής των συστημάτων αντιρρύπανσης 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Το παρόν παράρτημα περιγράφει τη δοκιμή ελέγχου της αντοχής των συστημάτων αντιρρύπανσης με τα οποία είναι εξοπλι­
σμένα τα οχήματα με κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως ή επιβαλλόμ,ενης ανάφλεξης κατά τη διάρκεια της δοκιμής 
τεχνητής γήρανσης στα 30 000 km. 
2. ΟΧΗΜΑ ΔΟΚΙΜΗΣ 
2.1. Το όχημα πρέπει να είναι σε καλή μηχανική κατάσταση. Πρέπει να έχει λειτουργήσει και να έχει καλύψει τουλάχιστον 
3 000 km πριν τη δοκιμή. 
Το όχημα μπορεί αν είναι το ίδιο με εκείνο που χρησιμοποιείται στη δοκιμτ τύπου Ι. 
3. ΚΑΥΣΙΜΟ 
Η δοκιμή ελέγχου της αντοχής εκτελείται με αμόλυβδη βενζίνη ή πετρέλαιο ντήζελ που διατίθενται στο εμπόριο. 
4. ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ 
Η συντήρηση, οι ρυθμίσεις όπως επίσης και η χρήση των ελέγχων του οχήματος πραγματοποιείται όπως συνιστάται από τον 
κατασκευαστή. 
5. ΜΕΤΡΗΣΗ ΕΚΠΟΜΠΩΝ ΡΥΠΩΝ 
Οι εκπομπές των αερίων εξαγωγής, κατά την έναρξη της δοκιμής και κάθε 5 000 km ή περισσότερο συχνά, έως ότου καλυ­
φθούν τα 30 000 km, μετρούνται σύμφωνα με τη δοκιμή τύπου Ι. Πρέπει να υπάρχει συμφωνία με τις οριακές τιμές που 
αναφέρονται στο τμήμα 5.3.1.4 του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας. 
Όλα τα αποτελέσματα των εκπομπών των αερίων εξαγωγής απεικονίζονται ως συνάρτηση της απόστασης που διανύεται με 
στρογγυλοποίηση στο πλησιέστερο χιλιόμετρο. Στο διάγραμμα αυτό των σημείων δοκιμής προσανατολίζεται η ευθεία με 
την καλύτερη προσαρμογή που προκύπτει από την εφαρμογή της τεχνικής των ελαχίστων τετραγώνων. Στο σχετικό υπολο­
γισμό δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα δοκιμών πριν διανυθεί οποιαδήποτε απόσταση (0 km). 
Τα στοιχεία από τις παραπάνω δοκιμές που χρησιμοποιούνται στον υπολογισμό του συντελεστή επιδείνωσης γίνονται απο­
δεκτά μόνον εάν τα σημεία που προκύπτουν διά παρεμβολής στα 3 000 km και 30 000 km της ευθείας των ελαχίστων τετρα­
γώνων ευρίσκονται μέσα στα όρια που αναφέρονται παραπάνω. Τα στοιχεία δοκιμών είναι επίσης αποδεκτά όταν η ευθεία 
με την καλύτερη προσαρμογή διαπερνά ένα ισχύον όριο υπό αρνητική κλίιτη (το σημείο παρεμβολής στα 3 000 km ευρίσκε­
ται ψηλότερα από το σημείο παρεμβολής στα 30 000 km) αλλά το πραγματικό σημείο δοκιμής στα 30 000 km ευρίσκεται 
κάτω από το ισχύον όριο. 
Ο συντελεστής επιδείνωσης πολλαπλασιαστών εκπομπών αερίων εξαγωγής υπολογίζεται για κάθε ρύπο όπως παρακάτω: 
όπου: 
Μί| = η εκπεμπόμενη μάζα του ρύπου i σε gr/km, που έχει προκύψει διά παρεμβολής στα 3 000 km. 
Mi: = η εκπεμπόμενη μάζα του ρύπου i σε gr/km, που έχει προκύψει διά παρεμβολής στα 30 000 km. 
Πριν διαιρεθούν οι τιμές αυτές για να προκύψει ο συντελεστής επιδείνωσης, πρέπει να διατηρούνται, άνευ στρογγυλεύσεων 
τουλάχιστον τέσσερις θέσεις ψηφίων δεξιά της υποδιαστολής. Το αποτέλεσμα στρογγυλεύεται τρεις θέσεις δεξιά της υπο­
διαστολής. 
Αν ο συντελεστής επιδείνωσης είναι μικρότερος της μονάδας τότε λαμβάνεται ίσος με τη μονάδα. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/99 
Προσάρτημα 1 
ΔΟΚΙΜΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΡΟΧΙΑΣ Ή ΕΠΙ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΟΚΙΜΩΝ ΜΕ ΚΥΛΙΝΔΡΟΥΣ ΚΑΙ ΕΛΕΓΧΟΣ ΕΚΠΟΜΠΩΝ 
1. ΚΥΚΛΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
Η απόσταση κατά τη δοκιμή επί τροχιάς ή επί τράπεζας δοκιμών με κυλίνδρους, πρέπει να καλύπτεται σύμφωνα με το 
ακόλουθο πρόγραμμα οδήγησης: 
— ο κύκλος (σχήμα VII. 1.1) αποτελείται από τρία στάδια υπό σταθερή ταχύτητα 70 km/h, 100 km/h και το 80 ο/ο της μεγί­
στης ταχύτητας με ανώτατο όριο τα 130 km/h για περίοδο 5,5' και 10' λεπτά αντίστοιχα, 
— πραγματοποιούνται λειτουργίες υπό άεργο κατάσταση, διαρκείας 15" δευτερολέπτων, μεταξύ των φάσεων επιτάχυνσης 
και επιβράδυνσης, που συμπεριλαμβάνονται στις περιόδους των 5,5' και 10' λεπτών, 
— η επιτάχυνση πρέπει να πραγματοποιείται κατά το δυνατόν βαθμιαία, καθ' όλη τη διάρκεια της φάσης, 
— εάν το όχημα δεν μπορεί να επιταχυνθεί μέσα στον προκαθορισμένο χρόνο τότε γίνεται χρήση πρόσθετου χρόνου, όσο 
επιτρέπεται από την επόμενη φάση οδήγησης σε αργή κίνηση (ταχύτητα περιπολίας), 
— κατά τη διάρκεια των φάσεων επιτάχυνσης, μεταβάλλονται οι σχέσεις μετάδοσης υπό ταχύτητα περιστροφής του κινη­
τήρα που αντιστοιχεί στο 70 ο/ο της ταχύτητας υπό μέγιστη ισχύ (ή στο 70 ο/ο της μέσης ταχύτητας του πεδίου της μέγι­
στης ισχύος) ή σύμφωνα με τα σημεία αλλαγής της σχέσης μετάδοσης που απαιτούνται για τη δοκιμή τύπου 1, 
— κατά την επιβράδυνση χρησιμοποιούνται οι σχέσεις μετάδοσης (κινητήρας σε σύμπλεξη) ο δε επιταχυντής (γκάζι) είναι 
τελείως ελεύθερος' όταν η ταχύτητα πέσει στα 10 km/h, πιέζεται ο συμπλέκτης ενώ η σχέση μετάδοσης παραμένει σε 
σύμπλεξη (ο κινητήρας αποσυμπλέκεται με τη χρήση μόνον του συμπλέκτη χωρίς να μετακινηθεί ο μοχλός αλλαγής των 
σχέσεων μετάδοσης), 
— για την ικανοποίηση των απαιτήσεων του κύκλου, σε περίπτωση που η φάση επιβράδυνσης διαρκεί περισσότερο από 
ό,τι προβλέπεται, χρησιμοποιείται η πέδη, 
— αν η φάση επιβράδυνσης απαιτεί μικρότερο χρόνο από τον προβλεπόμενο, ο θεωρητικός κύκλος συμπληρώνεται με μια 
περίοδο ρελαντί, πριν το όχημα μετακινηθεί στην επόμενη λειτουργία, 
— οι διάφορες φάσεις πραγματοποιούνται με τη χρήση εκείνης της σχέσης μετάδοσης που επιτρέπει την επίτευξη της πλη­
σιέστερης τιμής της ταχύτητας στη μέγιστη ροπή στρέψης, 
— ο κινητήρας επίσης πρέπει να λειτουργεί με ορθό τρόπο' η αλλαγή της σχέσης μετάδοσης μεταξύ της φάσης της ολοκλή­
ρωσης της επιτάχυνσης ως προς τη σχέση μετάδοσης για την επίτευξη του επόμενου σταδίου, εκτελείται, εάν είναι αναγ­
καίο, στο χρονικό διάστημα που διατίθεται για το επόμενο στάδιο, 
— επιτρέπονται άμεσες αλλαγές μεταξύ δύο μη διαδοχικών σχέσεων μετάδοσης (π.χ. από την τρίτη στην πέμπτη σχέση 
μετάδοσης), 
ο κύκλος επαναλαμβάνεται έως ότου το όχημα καλύψει ένα σύνολο 30 000 km, 
— επιτρέπονται μόνο οι υποχρεωτικές στάσεις (π.χ. για την πλήρωση του δοχείου καυσίμου ή λόγω βλαβών του κινητήρα) 
ή οι στάσεις που απαιτούνται για τη συντήρηση και τις ρυθμίσεις που συνιστά ο κατασκευαστής. 
ΑΝΟΧΕΣ 
Οι ανοχές της ταχύτητας είναι ± 2 km/h. 
Αριθ €81/100 Επιοτημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Σχήμα VII1 1 
ϊ-ϊ! 
:ιί? 
::ΐ! 
ΤΙ 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/101 
3. ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ ΔΟΚΙΜΗΣ 
3.1. Τράπεζα εργασίας με κυλίνδρους 
3.1.1. Σε περίπτωση που εκτελείται δοκιμή αντοχής στην τράπεζα δοκιμών με κυλίνδρους, τότε η τράπεζα αυτή πρέπει να επι­
τρέπει την πραγματοποίηση του κύκλου που περιγράφεται στο τμήμα 1 παραπάνω. Ειδικά, η τράπεζα δοκιμών πρέπει να 
είναι εξοπλισμένη με συστήματα προσομοίωσης της αδράνειας (βλέπε τμήμα 4 του παραρτήματος III) και αντίστασης σε 
πορεία. 
3.1.2. Η πέδη πρέπει να ρυθμιστεί ώστε να απορροφάται η ισχύς που αναπτύσσεται στους κινητήριους τροχούς υπό σταθερή 
ταχύτητα 100 km/h. Οι μέθοδοι που εφαρμόζονται για τον προδιορισμό της ισχύος αυτής καθώς και για τη ρύθμιση της 
πέδης είναι πανομοιότυπες με τις μεθόδους που περιγράφονται στο προσάρτημα 3 του παραρτήματος Ι της παρούσας 
οδηγίας. 
3.1.3. Το σύστημα ψύξης του κινητήρα πρέπει να επιτρέπει την λειτουργία του οχήματος υπό θερμοκρασίες παρόμοιες με εκεί­
νες που αναπτύσσονται επί της οδού (λάδι, νερό, σύστημα εξαγωγής αερίων, κ.λπ). 
3.1.4. Ορισμένες άλλες ρυθμίσεις και χαρακτηριστικά της τράπεζας δοκιμών θεωρείται ότι είναι πανομοιότυπες, όπου είναι 
απαραίτητο, με εκείνα που περιγράφονται στο παράρτημα III της παρούσας οδηγίας (π.χ. η αδράνεια η οποία μπορεί να 
είναι προσομειωμένη μηχανικά ή ηλεκτρικά). 
3.1.5. Μετά την ολοκλήρωση της δοκιμής αντοχής, το όχημα μπορεί να μετακινηθεί, όταν είναι απαραίτητο, σε άλλη τράπεζα 
δοκιμών ώστε να εκτελεσθούν οι δοκιμές μέτρησης εκπομπών. 
3.2. Δοκιμή επί τροχιάς 
3.2.1. Όταν η δοκιμή αντοχής επί τροχιάς ολοκληρώνεται, η μάζα αναφοράς του οχήματος πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση 
με εκείνη που αντιστοιχεί στις δοκιμές που εκτελέσθηκαν στην τράπεζα δοκιμών. 
Αριθ. C 81/102 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII 
ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΟΚΙΜΗΣ ΤΕΧΝΗΤΗΣ ΓΉΡΑΝΣΕΩΣ ΠΑ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΤΩΝ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ 
ΑΝΉΡΡΥΠΑΝΣΗΣ 
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Το παρόν παράρτημα περιγράφει τη δοκιμή ελέγχου της αντοχής των συστημάτων αντιρρύπανσης με τα οποία είναι 
εξοπλισμένα τα οχήματα με κινητήρες ανάφλεξης διά συμπιέσεως ή επιβαλλόμενης ανάφλεξης κατά τη διάρκεια της 
δοκιμής τεχνητής γήρανσης στα 80 000 km. 
2. ΟΧΗΜΑ ΔΟΚΙΜΗΣ 
2.1. Το όχημα να ευρίσκεται σε καλή κατάσταση' ο κινητήρας και οι αντιρρυπαντικές διατάξεις να είναι καινουργή. 
Το όχημα δύναται να είναι το ίδιο με εκείνο που χρησιμοποιείται στη δοκιμή τύπου Ι. Η δοκιμή αυτή τύπου Ι πρέπει 
να διενεργείται αφού το όχημα διήνυσε τουλάχιστον 3 000 km του κύκλου γήρανσης του σημείου 5.1 
3. ΚΑΥΣΙΜΟ 
Η δοκιμή αντοχής εκτελείται με αμόλυβδη βενζίνη ή πετρέλαιο ντήζελ που διατίθενται στο εμπόριο. 
4. ΣΥΝΤΗΡΗΣΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ 
Η συντήρηση, οι ρυθμίσεις όπως επίσης και η χρήση των ελέγχων του οχήματος δοκιμής πραγματοποιείται όπως 
συνιστάται από τον κατασκευαστή. 
5. ΔΟΚΙΜΗ ΟΧΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙ ΤΡΟΧΙΑΣ, ΕΠΙ ΟΔΟΥ Ή ΣΤΗΝ ΚΥΛΙΟΜΕΝΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΟΚΙΜΩΝ 
5.1. Κύκλος λειτουργίας 
Κατά τη δοκιμή επί τροχιάς οδού, ή σε κυλιόμενη τράπεζα δοκιμών, η απόσταση πρέπει να διανύεται σύμφωνα με 
το πρόγραμμα οδήγησης (σχήμα VIII.5.1) που περιγράφεται παρακάτω: 
— το πρόγραμμα δοκιμών αντοχής αποτελείται από 11 κύκλους. Ο κάθε κύκλος καλύπτει απόσταση 6 km, 
— κατά τους πρώτους εννέα κύκλους, το όχημα σταματά τέσσερις φορές στο μέσον του κύκλου, με τον κινητήρα 
στην άεργη κατάσταση κάθε φορά επί 15" δευτερόλεπτα, 
— κανονική επιτάχυνση και επιβράδυνση, 
— πέντε επιβραδύνσεις στο μέσο κάθε κύκλου, με πτώση από την ταχύτητα του κύκλου στο επίπεδο των 32 km, 
και βαθμιαία επιτάχυνση έως ότου επιτευχθεί η ταχύτητα του κύκλου, 
— ο δέκατος κύκλος εκτελείται υπό σταθερή ταχύτητα 89 km/h, 
— ο ενδέκατος κύκλος αρχίζει με τη μέγιστη επιτάχυνση από το σημείο στάσης έως την ταχύτητα των 113 km/h. 
Στο μέσο της διαδρομής, επιβάλλεται το σύστημα πέδησης έως ότου σταματήσει το όχημα. Στη συνέχεια το 
όχημα παραμένει στην άεργη κατάσταση για 15" δευτερόλεπτα και ακολούθως επιβάλλεται για δεύτερη φορά 
η μέγιστη επιτάχυνση. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/103 
Επιβράδυνση στην ταχύτητα 
4,2 \ των 32 km/h και μετά 
επιτάχυνση μέχρι την 
επιβεβλημένη ταχύτητα. Σχήμα VIII.5.1. 
Πρόγραμμα οδήγησης 
1,1 
0,6 
0 και 6,0 
5,3 Επιβράδυνση στην ταχύ­
τητα των 32 km/h και μετά 
επιτάχυνση μέχρι την επιβε£ 
λημένη ταχύτητα. 
Αναχώρηση — Αφιξη 
Ακινητοποίηση 
μετά επιτάχυνση μέχρι 
την επιβεβλημένη ταχύτητα. 
Ρελαντί στα 32 km/h και 
μετά επιτάχυνση μέχρι 
την επιβεβλημένη ταχύτητα. Ακινητοποίηση 
μετά επιτάχυνση μέχρι 
την επιβεβλημένη 
ταχύτητα. 
2,1 
Επιβράδυνση στην ταχύτητα 
των 32 km/h και κατόπιν 
επιτάχυνση μέχρι την επιβε­
βλημένη ταχύτητα. 
4,7 Ακινητοποίηση 
μετά επιτάχυνση μέχρι 
την επιβεβλημένη ταχύτητα. Επιβράδυνση στην ταχύτητα 
των 32 km/h και μετά 
επιτάχυνση μέχρι 
την επιβεβλημένη ταχύτητα. 
3,5 
Ακινητοποίηση 
μετά επιτάχυνση 
μέχρι την επιβεβλημένη 
ταχύτητα. 
Αριθ. C 81/104 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Το πρόγραμμα τότε επαναλαμβάνεται από την αρχή. Η μέγιστη ταχύτητα κάθε κύκλου δίδεται από τον πίνακα 
VIII.5.I. 
Πίνακας VI11.5.1 
Μέγιστη ταχύτητα κάθε κύκλου 
Κύκλος 
1 
2 
3 
4 
5 
6 
7 
8 
9 
10 
11 Ταχύτητα κύκλου σε km/h 
64 
48 
64 
64 
56 
48 
56 
72 
56 
89 
113 
5.1.1. Μετά από αίτηση του κατασκευαστή, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναλλακτικό πρόγραμμα δοκιμής επί της οδού. Τα 
εναλλακτικά αυτά προγράμματα εγκρίνονται από την τεχνική υπηρεσία πριν από τη διενέργεια της δοκιμής και 
συνεπάγονται βασικώς την ίδια μέση ταχύτητα, κατανομή ταχυτήτων, πλήθος στάσεων ανά χιλιόμετρο και πλήθος 
επιταχύνσεων ανά χιλιόμετρο όπως το πρόγραμμα οδήγησης που χρησιμοποιείται επί της τροχιάς ή κυλιόμενης τρά­
πεζας δοκιμών, όπως περιγράφεται αναλυτικά στο σημείο 5.1. και στο σχήμα VIII.5.1. 
5.1.2. Η δοκιμή αντοχής ή, αν το έχει επιλέξει ο κατασκευαστής, η τροποποιημένη δοκιμή αντοχής εκτελείται έως ότου το 
όχημα καλύψει τουλάχιστον 80 000 χιλιόμετρα. 
5.2. Εξοπλισμός δοκιμών 
5.2.1. Τράηεζα δοκιμών με κυλίνδρους 
5.2.1.1. Οταν η δοκιμή αντοχής εκτελείται σε κυλιόμενη τράπεζα δοκιμών, η τράπεζα πρέπει να επιτρέπει την εκτέλεση του 
κύκλου που περιγράφεται στο ανωτέρω τμήμα 5.1. Ειδικά, η κυλιόμενη τράπεζα δοκιμών πρέπει να είναι εφοδια­
σμένη με συστήματα προσομοίωσης της αδρανείας (βλέπε τμήμα 4 του παραρτήματος II) και αντίστασης της 
πορείας πρόσω. 
5.2.1.2. Το σύστημα πέδησης πρέπει να ρυθμίζεται ώστε να απορροφά την ισχύ που αναπτύσσεται στους κινητήριους τρο­
χούς υπό σταθερή ταχύτητα 80 km/h. Οι μέθοδοι που περιγράφονται στο προσάρτημα 3 του παραρτήματος III της 
παρούσας οδηγίας χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της ισχύος και την πραγματοποίηση της ρύθμισης του 
συστήματος πέδησης. 
5.2.1.3. Το σύστημα ψύξης του οχήματος πρέπει να επιτρέπει τη λειτουργία του οχήματος υπό θερμοκρασίες όμοιες με εκεί­
νες που απαντώνται επί της οδού (λάδι,νερό, σύστημα εξαγωγής κ.λπ.). 
5.2.1.4. Ορισμένες άλλες ρυθμίσεις και χαρακτηριστικά της τράπεζας δοκιμών με κυλίνδρους θεωρούνται ότι είναι ταυτό­
σημα, όπου είναι απαραίτητο, με εκείνα που περιγράφονται στο παράρτημα III της παρούσας οδηγίας (π.χ. η αδρά­
νεια η οποία μπορεί να είναι μηχανική ή ηλεκτρική). 
5.2.1.5. Το όχημα μπορεί να μετακινείται, αν είναι απαραίτητο, σε άλλη τράπεζα δοκιμών ώστε να διεξάγονται οι δοκιμές 
μέτρησης εκπομπών. 
5.2.2. Δοκιμή επί τροχιάς ή οδού 
Όταν ολοκληρωθεί η δοκιμή αντοχής επί τροχιάς ή οδού, η μάζα αναφοράς του οχήματος πρέπει να είναι τουλάχι­
στον ίση με εκείνη των δοκιμών που εκτελούνται στην τράπεζα δοκιμών. 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/105 
6. Μέτρηση εκπομχών ρύπων 
Οι εκπομπές των αερίων εξαγωγής, κατά την έναρξη της δοκιμής (0 km) και κάθε 10 000 km ή πυκνότερα, σε τακτά 
διαστήματα έως ότου καλυφθούν τα 80 000 km, μετρούνται σύμφωνα με τη δοκιμή τύπου Ι, όπως ορίζεται στο 
παράρτημα 1 σημείο 5.3.1. Οι εκπομπές των αερίων εξαγωγής δύνανται επίσης να μετρούνται σύμφωνα με τις διατά­
ξεις του παραρτήματος Ι σημείο 8.2. 
Όλα τα αποτελέσματα των εκπομπών των αερίων εξαγωγής απεικονίζονται ως συνάρτηση της απόστασης που δια­
νύεται, με στρογγύλευση στο πλησιέστερο χιλιόμετρο. Στο διάγραμμα αυτό των σημείων δοκιμής προσαρμόζεται η 
ευθεία με την καλύτερη προσαρμογή του προκύπτει από την εφαρμογή της τεχνικής των ελαχίστων τετραγώνων. 
Στο σχετικό υπολογισμό δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα δοκιμών πριν διανυθεί οποιαδήποτε απόσταση 
(0 km). 
Τα στοιχεία από τις παραπάνω δοκιμές που χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό του συντελεστή επιδείνωσης 
γίνονται αποδεκτά μόνον εάν τα σημεία που προκύπτουν διά παρεμβολής στα 6 400 km και στα 80 000 km της 
ευθείας των ελαχίστων τετραγώνων ευρίσκονται μέσα στα όρια που αναφέρονται παραπάνω. Τα στοιχεία δοκιμών 
είναι επίσης αποδεκτά όταν η ευθεία με την καλύτερη προσαρμογή διαπερνά ένα ισχύον όριο υπό αρνητική κλίση. 
(Το σημείο παρεμβολής στα 6 400 km ευρίσκεται ψηλότερα από το σημείο δοκιμής στα 80 000 km) αλλά το πραγμα­
τικό σημείο παρεμβολής στα 80 000 km ευρίσκεται κάτω από το ισχύον όριο. 
Ο συντελεστής επιδείνωσης των πολλαπλασιαστικών εκπομπών των αερίων εξαγωγής υπολογίζεται για κάθε ρύπο 
όπως παρακάτω: 
όπου: 
Mi, = η εκπεμπόμενη μάζα του ρύπου i σε gr/km, που έχει προκύψει διά παρεμβολής στα 6 400 km. 
Mi2 = η εκπεμπόμενη μάζα του ρύπου i σε gr/km, που έχει προκύψει διά παρεμβολής στα 80 000 km. 
Πριν διαιρεθούν οι τιμές αυτές για να προκύψει ο συντελεστής επιδείνωσης, πρέπει να διατηρούνται άνευ στρογγυ-
λεύσεων τουλάχιστον τέσσερις θέσεις ψηφίων δεξιά της υποδιαστολής. Το αποτέλεσμα στρογγυλεύεται τρεις θέσεις 
δεξιά της υποδιαστολής. 
Εάν ο συντελεστής επιδείνωσης είναι μικρότερος της μονάδας τότε λαμβάνεται ίσος με τη μονάδα. 
Αριθ. Ο 81/106 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX 
ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΤΥΠΑ ΚΑΥΣΙΜΑ 
1 ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΠΡΟΤΥΠΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ 
ΔΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΕΠΙΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΑΝΑΦΛΕΞΗΣ 
Καύσιμο αναφοράς 0Ε( ΚΡ-08-Α-85 (1) (3) (4) (5) 
Τύπος Βενζίνη σούπερ, χωρίς μόλυβδο 
Ερευνητικός δείκτης οκτανίου 
Δείκτης οκτανίου κινητήρα 
Πυκνότητα στους Ι^Ο 
Πίεση ατμών (μέθοδος Κεκΐ) 
Απόσταξη (2) 
— αρχικό σημείο βρασμού 
— σημείο 10 Ο/ο κατ' όγκο 
— σημείο 50 °/ο κατ' ονκο 
— σημείο 90 °/ο κατ' ονκο 
— ΤΕΛΙΚΌ σημείο βρσσμου 
Κατάλοιπα 
Ανάλυση υδρογονανθράκων 
— ολεφίνες 
— αρωματικοί 
— κεκορεσμένοι 
Σχέση άνθρακα 7υδρονονου 
Αντοχή στην οξείδωση 
Κόμμι (πραγματική περιεκτικότητα) 
Περιεκτικότητα σε θειο 
Διάβρωση χαλκού στο 50 ο/ο 
Περιεκτικότητα σε μόλυβδο 
Περιεκτικότητα σε φωσφόρο Ορια/Μονάδες 
Ελάχιστο/Μέγιστο 
954 
854 
0,748 
0,56 6%Γ 
24 °€ 
24 °0 
90 Τ 
155 °α 
190 Τ 
(συμπεριλαμβα­
νομένου 5 ο/ο 
κατ' όγκο 
βενζολιου κατά 
μέγιστο) 
Λο 
480ιηιη Μενιστο 
0,762 
0,64 \)3ΐ 
40 Χ 
58 "Ψ 
ιιο °ε 
180 °ε 
215 Τ 
2Φο 
20 ο/ο κατ' όγκο 
45 ο/ο κατ' όγκο 
συμπλήρωμα 
/ος 
4 ηβ/100 ιηΐ 
0,04 ο/ο της μάζας 
1 
0,005 §/1 
0,0013 &/Ι Μέθοδος ΑδΤΜ 
0 2699 
Ο2700 
01298 
Ο 323 
Ό 86 
Ό 86 
Ό 86 
Ό 86 
Ο 86 
0 1319 
θ 3606/Ο 2267 
0 1319 
Ο 525 
Ο 381 
0 1266/0 2622 
/Ο 2785 
Ό 130 
0 3237 
0 3231 
Παρατηρήσεις 
1 Οταν δημοσιευθούν οι ισοδύναμες μέθοδοι ΙδΟ, θα υιοθετηθούν για όλες τις παραπάνω ιδιότητες 
2 Οι αναγραφόμενες τιμές αντιπροσωπεύουν τις εξατμιζόμενες ποσότητες (°/ο ανακτωμενη + ο/ο απολεσθείσα) 
3 Για τη\ παράγωγη του καυσίμου αυτού πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνον οι βασικές βενζίνες που παράγονται συνή­
θως απο τα ευρωπαϊκά διυλιστήρια 
4 Το καύσιμο μπορεί να περιέχει προσθετά έναντι της οξείδωσης καθώς και εξουδετερωτές μετάλλων που χρησιμοποιού­
νται συνήθως νια τη σταθεροποίηση των προϊόντων βενζίνης των διυλιστηρίων Η προσθήκη απορρυπαντικών, δια-
σκορπιστοη και ελαιωδών διαλυτών απαγορεύεται 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/107 
5. Οι αναγραφόμενες τιμές στην προδιαγραφή είναι «πραγματικές τιμές». Για τον καθορισμό των οριακών τιμών, ελή­
φθησαν υπόψη οι όροι της μεθόδου ASTM D3244 που ορίζει μία βάση για τις διενέξεις που αφορούν την ποιότητα των 
προϊόντων πετρελαίου. Για τον καθορισμό μίας ελάχιστης τιμής ελήφθη υπόψη μία ελάχιστη διαφορά 2R πάνω από το 
μηδέν. Για τον καθορισμό μιας μεγίστης και μιας ελαχίστης τιμής, η ελάχιστη διαφορά είναι 4R (Ι1=αναπαραγωγιμό-
τητα). Κατά παρέκκλιση της μέτρησης αυτής η οποία είναι αναγκαία για στατιστικούς λόγους, ο κατασκευαστής ενός 
καυσίμου πρέπει να επιδιώκει μηδενική τιμή όταν η μέγιστη προβλεπόμενη τιμή είναι 2R και να επιδιώκει τη μέση τιμή 
σε περίπτωση που αναφέρονται ανώτατα και κατώτατα όρια. Σε περίπτωση που πρέπει να αποδειχθεί ότι ένα καύσιμο 
τηρεί ή όχι τους όρους της προδιαγραφής, εφαρμόζονται οι όροι της μεθόδου ASTM D 3244. 
2. ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΥΣΙΜΟΥ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΚΙΜΗ ΤΩΝ ΟΧΗΜΑ­
ΤΩΝ ΜΕ ΚΙΝΗΤΗΡΑ ΑΝΑΦΛΕΞΕΩΣ ΔΙΑ ΣΥΜΠΙΕΣΕΩΣ 
Πρότυπο καύσιμο CEC RF: 03-Α-84 (1) (3) (7) 
Τύπος: καύσιμο ντήζελ 
Δείκτης κετανίου (4) 
Πυκνότητα στους 15 °C (kg/1) 
Απόσταξη (2) 
— σημείο 50 ο/ο κατ' όγκο 
— σημείο 90 ο/ο κατ' όγκο 
— τελικό σημείο βρασμού 
Σημείο ανάφλεξης 
Σημείο έμφραξης φίλτρου εν ψυχρώ 
Ιξώδες στους 40 ° C 
Περιεκτικότητα σε θείο 
Διάβρωση ελάσματος χαλκού 
Ανθρακοκατάλοιπα κατά Conradson (10 ο/ο DR) 
Περιεκτικότητα σε τέφρα 
Περιεκτικότητα σε νερό 
Δείκτης εξουδετέρωσης (ισχυρό οξύ) 
Αντοχή στην οξείδωση 
Προσθετικά (5) Ορια/Μονάδες 
ελάχιστο 49, 
μέγιστο 53 
ελάχιστο 0,835 
μέγιστο 0,845 
ελάχιστο 245 °C 
ελάχιστο 320 °C 
μέγιστο 340 °C 
μέγιστο 370 °C 
ελάχιστο 55 °C 
ελάχιστο — 
μέγιστο -5 °C 
ελάχιστο 2,5 mm2/S 
μέγιστο 3,5 mm2/S 
ελάχιστο (θα αναφερθεί) 
μέγιστο 0,3 °/ο κατά μάζα 
μέγιστο 1 
μέγιστο 0,2 °/ο κατά μάζα 
μέγιστο 0,01 °/ο κατά μάζα 
μέγιστο 0,05 °/ο κατά μάζα 
μέγιστο 0,20 mgKOH/g 
μέγιστο 2,5 mg/100 ml Μέθοδος ASTM 
D 613 
D1298 
D 86 
D 93 
EN116(CEN) 
D 445 
D1266/D2622/D2785 
D 130 
D 189 
D 482 
D95/D1744 
D2274 
Σημειώσεις 
(1) Όταν δημοσιευθούν οι ισοδύναμοι μέθοδοι ISO, θα υιοθετηθούν για όλες τις παραπάνω ιδιότητες. 
(2) Οι αναγραφόμενες τιμές αντιπροσωπεύουν τις εξατμιζόμενες ποσότητες (°/ο ανακτώμενη + ο/ο απωλεσθείσα). 
(3) Οι αναγραφόμενες τιμές στην προδιαγραφή είναι «πραγματικές τιμές». 
Για τον καθορισμό των οριακών τιμών, λαμβάνονται υπόψη οι όροι της μεθόδου ASTM D 3244 που ορίζει ένα πλαίσιο 
για τις διενέξεις που αφορούν την ποιότητα των προϊόντων πετρελαίου. Για τον καθορισμό μιας ελάχιστης τιμής, ελή­
φθη υπόψη μια ελάχιστη διαφορά 2R πάνω από το μηδέν. Για τον καθορισμό μιας μέγιστης και μιας ελάχιστης τιμής, η 
ελάχιστη διαφορά είναι 4R (R=αναπαραγωγιμότητα). 
Αριθ. C 81/108 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30. 3. 90 
Κατά παρέκκλιση της μέτρησης αυτής, η οποία είναι αναγκαία για στατιστικούς λόγους, ο κατασκευαστής ενός καυσί­
μου πρέπει να επιδιώκει μηδενική τιμή όταν η μέγιστη προβλεπόμενη τιμή είναι 2R και να επιδιώκει τη μέση τιμή σε 
περίπτωση που αναφέρονται ανώτατα και κατώτατα όρια. Στην περίπτωση που πρέπει να προσδιοριστεί αν ένα καύ­
σιμο τηρεί ή όχι τους όρους της προδιαγραφής, εφαρμόζονται οι όροι της μεθόδου ASTM D 3244. 
(4) Το εύρος τιμών του κετανίου δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις για το ελάχιστο εύρος 4R. 
Παρόλα αυτά, αν υπάρξει διαφωνία μεταξύ του προμηθευτή και του χρήστη του καυσίμου, μπορούν να χρησιμοποιού­
νται για την επίλυση της διαφωνίας αυτής τα προβλεπόμενα στη μέθοδο ASTM D 3244, εφόσον γίνουν επανειλημμένες 
μετρήσεις και σε επαρκή αριθμό ώστε να εξασφαλίζεται η αναγκαία ακρίβεια, διαδικασία που είναι προτιμότερη από 
ένα και μόνο προσδιορισμό. 
(5) Για το καύσιμο αυτό μπορεί να χρησιμοποιούνται άμεσα κλάσματα απόσταξης και βενζίνες πυρόλυσης. Επιτρέπεται η 
αποθείωση. Το καύσιμο δεν πρέπει να περιέχει κανένα μεταλλικό πρόσθετο ή βελτιωτικό του δείκτη κετανίου. 
(6) Ακόμα και αν η αντοχή στην οξείδωση είναι υπό έλεγχο, είναι πιθανό η διάρκεια ζωής του προϊόντος να είναι περιορι­
σμένη. Πρέπει να ζητείται η γνώμη του προμηθευτή όσον αφορά τις συνθήκες αποθήκευσης και τη διάρκεια ζωής. 
(7) Αν πρέπει να υπολογιστεί η θερμική απόδοση ενός κινητήρα ή ενός οχήματος, η θερμαντική αξία του καύσιμου υπολο­
γίζεται με τον ακόλουθο τύπο: 
Ειδική ενέργεια (θερμαντική αξία) (καθαρή) MJ/kg = 
(46,423 - 8,792α2 + 3,170α) [1 - (χ + y + s)] + 9,420s - 2,499χ 
όπου: 
d: η πυκνότητα στους 15 ° C 
χ: η κατά μάζα αναλογία νερού επί τοις εκατό (°/ο) 
y: η κατά μάζα αναλογία τέφρας επί τοις εκατό (%) 
s: η κατά μάζα αναλογία θείου επί τοις εκατό (Ο/ο). 
30. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 81/109 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Χ 
ΥΠΟΔΕΙΓΜΑ 
(μέγιστο μέγεθος Α4 (210 χ 297 mm) 
ΠΙΣΤΟΠΟΙΗΤΙΚΟ ΕΓΚΡΙΣΗΣ ΤΥΠΟΥ ΕΟΚ 
(Όχημα με Κινητήρα) 
Θέση σφραγίδας της υπηρεσίας 
Ανακοίνωση σχετικά με την 
— έγκριση Τύπου (') 
— επέκταση της έγκρισης Τύπου (') 
— απόρριψη της έγκρισης Τύπου (') 
ενός τύπου οχήματος με κινητήρα αναφορικά με την οδηγία 70/220/ΕΟΚ όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την οδηγία 
/ /ΕΟΚ σχετικά με τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν κατά της ρύπανσης του αέρα λόγω των εκπομπών των κινητήρων 
των οχημάτων. 
Έγκριση Τύπου ΕΟΚ αριθ.: Αριθμός Επέκτασης: 
ΤΜΗΜΑ Ι 
0.1. Κατασκευαστής (εμπορική επωνυμία): 
0.2. Τύπος και εμπορική περιγραφή (αναφέρονται τυχόν παραλλαγές) 
0.3. Μέσα αναγνώρισης του τύπου, εφόσον υπάρχει η σχετική σήμανση στο όχημα 
0.3.1. Θέση όπου βρίσκονται οι σημάνσεις αυτές 
0.4. Κατηγορία οχήματος 
0.5. Όνομα και διεύθυνση του κατασκευαστή 
0.6. Όνομα και διεύθυνση του εξουσιοδοτημένου εκπροσώπου του κατασκευαστή (αν υπάρχει) 
ΤΜΗΜΑ II 
1. Συμπληρωματικές πληροψορίες: 
1.1. Μάζα του οχήματος έτοιμου για κυκλοφορία: 
1.2. Μέγιστη μάζα: 
1.3. Μάζα αναφοράς: 
1.4. Αριθμός θέσεων: 
Ο Να διαγραφεί κατά περίπτωση. 
Αριθ Ο 81/110 Επιστήμη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 30 3 90 
1 5 Διατάξεις παραρτήματος 1 — 81 Ισχύει ΝΑΙ/ΟΧΙ (') 
1 6 Χαρακτηριστικά στοιχεία του κινητήρα 
1 7 Κιβώτιο ταχυτήτων 
1 7 1 Χειροκίνητο, αριθμός ταχυτήτων 
1 7 2 Αυτόματο αριθμός σχέσεων 
1 7 3 Συνεχώς μεταβαλλόμενη μετάδοση ΝΑΙ/ΟΧΙ (') 
1 8 Εύροι, μενέθους ελαστικών 
1 9 Αποτελέσματα δοκίμων 
Τύπος 1 
Μετρηθεντα 
ΜεΣΕ ΨΟ(γ/κμ) ΗΨ + ΝΟχ(γ/κμ) (2)(8/Μ 
Τύπος II ο0 
Τυπο^ 111 
Τύπος IV §/δοκιμη 
Τύπος V — Τύπος αντοχής 30 000 &η/80 000 Ιαη, δεν εφαρμόζεται (2) 
— Συντελεστής επιδείνωσης (Σ Ε) υπολονισθεις σταθερός (2) 
— (Προσδιορίζονται οι τιμές) 
2 Τεχνική διεύθυνση που είναι υπεύθυνη για την διεξανωγη των δοκίμων 
3 Ημερομηνία της έκθεσης δοκίμων 
4 Αριθμός της έκθεσης δοκίμων 
5 Λονος(οι) νια την επέκταση της έγκρισης τύπου (όπου ισχύει) 
6 Σχόλια (εαν υπάρχουν) 
7 Τόπος 
8 Ημερομηνία 
9 Υπογραφή 
(') Να διαγράφει κατά περίπτωση 
(2) Να διαγράφει κατά περίπτωση