[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 4.7.2006

COM(2006) 374 τελικό

2004/0055 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την

κοινή θέση του Συμβουλίου επί της έκδοσης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασίας έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής

2004/0055 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την

κοινή θέση του Συμβουλίου επί της έκδοσης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση διαδικασίας έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο ΕΚ και στο Συμβούλιο (έγγραφο COM(2004)173 τελικό – 2004/0055 (COD): | 19.03.2004. |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: | 09.02.2005. |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώτη ανάγνωση: | 13.12.2005. |

Ημερομηνία διαβίβασης της τροποποιημένης πρότασης: | 08.02.2006. |

Ημερομηνία έγκρισης της κοινής θέσης: | 30.06.2006 |

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η σύντομη εξόφληση των οφειλών των οποίων η αιτιολογία δεν τίθεται σε αμφιβολία έχει ζωτική σημασία για τους οικονομικούς παράγοντες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Ένα νομικό πλαίσιο που δεν εγγυάται στο δανειστή πρόσβαση σε ταχεία ικανοποίηση των μη αμφισβητούμενων αξιώσεων ενδέχεται να προσφέρει στους κακόπιστους οφειλέτες κάποιο βαθμό ατιμωρησίας και συνεπώς ένα κίνητρο για να καθυστερούν εσκεμμένα τις πληρωμές προς ίδιο όφελος. Η καθυστέρηση των πληρωμών είναι μια από τις σημαντικότερες αιτίες της αφερεγγυότητας που απειλεί την ύπαρξη των επιχειρήσεων, ιδίως των μικρομεσαίων και προκαλεί απώλεια πολλών θέσεων εργασίας.

Η ανάγκη κίνησης μακροχρόνιων, γραφειοκρατικών και πολυδάπανων δικαστικών διαδικασιών, ακόμα και για την είσπραξη μη αμφισβητούμενων οφειλών μοιραία οξύνει αυτές τις επιζήμιες οικονομικές συνέπειες. Η κατάσταση αυτή θέτει μια πολύπλευρη πρόκληση στα δικαστικά συστήματα των κρατών μελών. Έχει πλέον ζωτική σημασία να μπορούν να διακριθούν σε όσο το δυνατόν περισσότερο πρόωρο στάδιο της διαδικασίας οι πραγματικά αμφισβητούμενες υποθέσεις από τις υποθέσεις στις οποίες δεν υπάρχει στην πραγματικότητα νομική διαφορά. Η διαφοροποίηση αυτή αποτελεί αναγκαία, αν και όχι ικανή, προϋπόθεση για την αποτελεσματική χρησιμοποίηση των περιορισμένων πόρων που διαθέτουν τα δικαστήρια. Τους επιτρέπει να επικεντρωθούν στις αμφισβητούμενες υποθέσεις και να τις εκδικάσουν σε εύλογο χρονικό διάστημα. Το επιθυμητό αυτό αποτέλεσμα μπορεί, εν τούτοις, να επιτευχθεί μόνον αν προβλέπεται μια ταχεία και αποτελεσματική διαδικασία για τις μη αμφισβητούμενες αξιώσεις.

Στόχος της πρότασης είναι η εγκαθίδρυση ενός ομοιόμορφου, ταχέο ς και αποτελεσματικού μηχανισμού είσπραξης των μη αμφισβητούμενων χρηματικών αξιώσεων δια μέσου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

3.1. Γενική παρατήρηση

Η κοινή θέση του Συμβουλίου εγκρίθηκε ομόφωνα. Διατηρεί τα ουσιώδη στοιχεία της αρχικής πρότασης της Επιτροπής, λαμβανομένων υπόψη των τροποποιήσεων που περιλαμβάνονται στην τροποποιημένη πρόταση.

Οι κύριες τροποποιήσεις που έγιναν στην κοινή θέση αφορούν τα ακόλουθα σημεία:

- η κοινή θέση περιορίζει το πεδίο εφαρμογής στις διασυνοριακές υποθέσεις τις οποίες ορίζει ως υποθέσεις κατά τις οποίες τουλάχιστον ένας εκ των διαδίκων έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του επιληφθέντος δικαστηρίου·

- το κείμενο υπέστη πολλές τροποποιήσεις για να είναι δυνατή η ηλεκτρονική και αυτοματοποιημένη επεξεργασία της αίτησης (βλέπε άρθρο 7 παράγραφοι 5 και 6, άρθρο 8 και άρθρο 16 παράγραφοι 4 και 5)·

- η διαδικασία έκδοσης διαταγής πληρωμής που είχε προβλεφθεί αρχικά σε δύο στάδια περιορίστηκε σε ένα μόνο στάδιο. Ωστόσο, ενσωματώθηκαν στο κείμενο πρόσθετες διαδικαστικές εγγυήσεις προκειμένου να προστατεύονται τα δικαιώματα των διαδίκων (βλέπε ειδικότερα τα άρθρα 8, 10, 11 και 12). Έτσι, το δικαστήριο στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση εξετάζει, βάσει του εντύπου της αίτησης, εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις παραδεκτού και αν η αξίωση φαίνεται βάσιμη. Στο τέλος αυτής της εξέτασης, το δικαστήριο μπορεί είτε να απορρίψει την αίτηση είτε να εκδώσει ευρωπαϊκή διαταγή πληρωμής.

- αντίθετα με την αρχική πρόταση, ο κανονισμός προβλέπει στο εξής τη δυνατότητα έκδοσης ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής για ένα τμήμα μόνο της αξίωσης, εφόσον συμφωνεί ο αιτών.

- ο κανονισμός διευκρίνισε τις προθεσμίες για διάφορες φάσεις της διαδικασίας. Για λόγους συνοχής, ορίζει ενιαία προθεσμία 30 ημερών για την έκδοση της ευρωπαϊκής διαταγής πληρωμής και για την κατάθεση του δικογράφου ανακοπής.

- αντίθετα με την αρχική πρόταση, ο κανονισμός περιλαμβάνει διατάξεις περί εκτέλεσης (βλέπε τα άρθρα 21, 22 και 23). Η κατάργηση της διαδικασίας exequatur περιλήφθηκε στο διατακτικό του κανονισμού, και συνοδεύτηκε από τους ελάχιστους κανόνες που περιλαμβάνονται ήδη στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 805/2004 για τη θέσπιση ευρωπαϊκού εκτελεστού τίτλου για μη αμφισβητούμενες αξιώσεις.

- η κοινή θέση περιλαμβάνει λεπτομερείς διατάξεις σχετικά με την επανεξέταση της διαταγής πληρωμής.

Άλλες τροποποιήσεις έχουν πιο τυπικό χαρακτήρα και αποβλέπουν στη βελτίωση του ευανάγνωστου του κειμένου.

Η Επιτροπή μπορεί να δεχθεί την κοινή θέση η οποία, μολονότι τροποποιεί ορισμένες πτυχές της αρχικής της πρότασης που τροποποιήθηκε στη συνέχεια της γνώμης του Κοινοβουλίου, παραμένει πιστή στο στόχο απλούστευσης, επιτάχυνσης και μείωσης του κόστους της διαδικασίας σχετικά με τις μη αμφισβητούμενες χρηματικές αξιώσεις.

3.2. Συνέχεια που δόθηκε στις τροπολογίες του Κοινοβουλίου

Όλες οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου ενσωματώθηκαν στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής καθώς και στην κοινή θέση. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, η ανάγκη να γίνουν διάφορες τεχνικές διευκρινίσεις εμφανίστηκε κατά τις συζητήσεις στο Συμβούλιο και κατά την αναθεώρηση του κειμένου από τους νομικούς εμπειρογνώμονες και από τους γλωσσομαθείς νομικούς. Προκειμένου να αντιστοιχούν με το κείμενο του κανονισμού, οι αιτιολογικές σκέψεις και τα έντυπα τροποποιήθηκαν και επικαιροποιήθηκαν.

Μία μόνο απόκλιση παραμένει μεταξύ της τροποποιημένης πρότασης και της κοινής θέσης, στο άρθρο 3 παράγραφος 1:

- Άρθρο 3 παράγραφος 1 της τροποποιημένης πρότασης: "Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, διασυνοριακή θεωρείται η υπόθεση κατά την οποία τουλάχιστον ένα από τα μέρη έχει την κατοικία ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος άλλο από το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το δικαστήριο το οποίο έχει επιληφθεί της υπόθεσης."

- Άρθρο 3 παράγραφος 1 της κοινής θέσης: "Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, διασυνοριακή υπόθεση είναι εκείνη κατά την οποία τουλάχιστον ένας εκ των διαδίκων έχει την κατοικία του ή τη συνήθη διαμονή του σε κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο του επιληφθέντος δικαστηρίου."

Η Επιτροπή εξακολουθεί να θεωρεί λυπηρό τον περιορισμό αυτό ,στις υποθέσεις όπου και οι δύο διάδικοι έχουν την κατοικία τους σε κράτος μέλος και υπέβαλε σχετική δήλωση.

Η κοινή θέση του Συμβουλίου αποτέλεσε αντικείμενο διαπραγμάτευσης με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προκειμένου να υπάρξει συναίνεση σε πρώτη ανάγνωση. Συνεπώς, το Κοινοβούλιο δεν θα έπρεπε να ζητήσει καμία τροπολογία της κοινής θέσης.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Επιτροπή δέχεται την κοινή θέση, η οποία επαναλαμβάνει τα κύρια στοιχεία της αρχικής της πρότασης, καθώς και τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου, όπως αυτές ενσωματώθηκαν στην τροποποιημένη της πρόταση.

5. ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Με την ευκαιρία της έγκρισης της κοινής θέσης, η Επιτροπή προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

_____________

ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Επιτροπή δηλώνει ότι, στα πλαίσια του παρόντος κανονισμού, ο ορισμός της έννοιας "διασυνοριακή διαφορά" δεν συνιστά ερμηνεία δυνάμει του άρθρου 65 της Συνθήκης, δεδομένου ότι η κοινοτική δράση περιορίζεται σε υποθέσεις με διασυνοριακές επιπτώσεις, αλλά μία μόνον από τις δυνατότητες περιορισμού του πεδίου εφαρμογής του παρόντος κανονισμού εντός των ορίων του άρθρου 65.

Σε νομοθετήματα που άπτονται του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, δεν απαιτείται ο περιορισμός του πεδίου εφαρμογής μέσω αναφοράς σε έναν γενικό ορισμό του "διασυνοριακού χαρακτήρα".

Το κατά πόσον είναι αναγκαίο ή χρήσιμο να χρησιμοποιείται ένας γενικός ορισμός του "διασυνοριακού χαρακτήρα" σε άλλα νομοθετήματα που δεν άπτονται του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, όπως λ.χ. στο σχέδιο οδηγίας για τη διαμεσολάβηση, της οποίας η υπόσταση διαφέρει από τον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει να εξετάζεται με προσοχή και κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη τους επιδιωκόμενους στόχους κάθε νομοθετήματος.