Τροποποιημένη πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΑΚΟΥΣΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Από το 1978 έχουν υλοποιηθεί αρκετές δράσεις όσον αφορά την ακούσια θαλάσσια ρύπανση, οι οποίες βασίστηκαν στο ψήφισμα του Συμβουλίου (με ημερομηνία έκδοσης την 26η Ιουνίου 1978) με το οποίο θεσπίζεται κοινοτικό πρόγραμμα δράσης.

Οι εν λόγω δράσεις περιλαμβάνουν κοινά προγράμματα κατάρτισης, ανταλλαγή εμπειρογνωμόνων, ασκήσεις, πιλοτικά έργα, επιχειρησιακή ομάδα με εμπειρογνώμονες οι οποίοι έχουν υποδειχθεί από τα κράτη μέλη και την εγκαθίδρυση του κοινοτικού συστήματος πληροφόρησης.

Στόχοι της κοινοτικής συνεργασίας στον τομέα είναι η στήριξη και συμπλήρωση των προσπαθειών των κρατών μελών σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο ώστε να καταστούν αποτελεσματικότερες και να δημιουργηθούν οι καλύτερες συνθήκες για αποδοτική συνεργασία.

Στις 16 Δεκεμβρίου 1998 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινοτικού πλαισίου συνεργασίας στον τομέα της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης (COM(98)769 -1998/0350/COD). Η πρόταση έχει ως στόχο την προσέγγιση και παγίωση των διαφόρων δράσεων που έχουν αναπτυχθεί στον τομέα κατά την τελευταία εικοσαετία δημιουργώντας ενιαία στέρεη νομική βάση και την επέκτασή της στις επιχειρησιακές απορρίψεις. Περιλαμβάνει συνεχόμενο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης με ημερομηνία έναρξης ισχύος της 1η Ιανουαρίου 2000.

2. Η Επιτροπή των Περιφερειών αποφάσισε να μην εκδώσει γνώμη.

3. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε γνώμη στις 29 Απριλίου 1999. Σε μεγάλο βαθμό στηρίζει τη γνώμη της Επιτροπής.

4. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1999, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε ένα σύνολο 29 τροπολογιών σε πρώτη ανάγνωση.

Η Επιτροπή έκανε δεκτές 12 τροπολογίες (αριθ. 2, 4, 14, 16, 19, 20, 21, 25, 26, 27, 28 και 29) στο σύνολό τους, 3 (αριθ. 5, 15 και 24) εν μέρει και 5 (αριθ. 3, 6, 8, 9, 13) καθώς και τμήμα της τροπολογίας 15, κατ´αρχήν (με την προϋπόθεση επαναδιατύπωσης). Οι τροπολογίες διασαφηνίζουν και βελτιώνουν το κείμενο της πρότασης. Πολλές από αυτές ενισχύουν τη σημασία της συνεργασίας για την αντιμετώπιση των λειτουργικών απορρίψεων (αριθ. 2, 3, 13, 24, 26, 27 και 29). Άλλες εισάγουν σημαντικά ζητήματα ανησυχίας όπως οι διαρροές από πολεμοφόδια που έχουν εναποτεθεί στη θάλασσα (αριθ. 4, 5, 14, 16 και 24) ή καλούν για εντονότερη συμμετοχή του κοινού (αριθ. 20 και 24) ή άλλων σχετικών φορέων (αριθ.19, 21 και 25).

Οι τροπολογίες 6, 8, 9 και 13 αφορούν την ανάγκη να ληφθούν δεόντως υπόψη οι συμβάσεις για την προστασία ορισμένων συγκεκριμένων περιφερειακών θαλασσών. Η Επιτροπή προτείνει να συμπεριληφθούν σε μία αιτιολογική σκέψη η οποία να καλύπτει όλες τις σχετικές συμβάσεις ή/και συμφωνίες.

Οι εναπομένουσες 9 τροπολογίες (αριθ. 1, 7, 10, 11, 12, 17, 18, 22 και 23) δημιουργούν δυσχέρειες για τους εξής λόγους:

Η τροπολογία αριθ. 1 και εν μέρει οι τροπολογίες αριθ. 5, 15 και 24 περιέχουν συγκεκριμένη αναφορά στην ρύπανση που προκαλείται από ραδιενεργές ουσίες. Ωστόσο, οι ραδιενεργές ουσίες καλύπτονται ήδη από την ουσία της πρότασης. Επιπλέον, στις υφιστάμενες διεθνείς συμβάσεις για την προστασία την Μεσογείου, της Βαλτικής και της Βόρειας Θάλασσας, στις οποίες η Κοινότητα αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος, ακολουθείται σε όλες η ίδια προσέγγιση, δηλαδή δεν αναφέρονται συγκεκριμένες ουσίες. Τέλος, οι ραδιενεργές ουσίες αναφέρονται ρητά στο Διεθνή Ναυτιλιακό Κώδικα Επικίνδυνων Εμπορευμάτων (IMDG) ο οποίος αναφέρεται στην τροπολογία αριθ. 5. Λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω, η εισαγωγή ειδικής αναφοράς στις ραδιενεργές ουσίες δεν προσφέρει καμία προστιθέμενη αξία.

Με την τροπολογία αριθ. 7 γίνεται παραπομπή στο πρωτόκoλλo για τις Αvθεκτικές Οργαvικές Ρυπαvτικές Ουσίες (ΡΟΡ) πoυ περιλαμβάvει oυσίες όμoιες πρoς τις oρμovικές και το οποίο υπεγράφη τov Ioύvιo 1998 από τα Ηvωμέvα Έθvη. Αυτή η παραπομπή δεν είναι σχετική δεδομένου ότι το εν λόγω πρωτόκολλο έχει διαφορετικό πεδίο εφαρμογής, την αντιμετώπιση της χρόνιας ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Οι τροπολογίες αριθ. 10, 11, 12, 17, 18 και το πρώτο τμήμα της τροπολογίας 22 επιδιώκουν τη βελτίωση της συνεργασίας με τις χώρες που συμμετέχουν στα προγράμματα PHARE, TACIS και MEDA. Αυτού του είδους η επέκταση θα δημιουργήσει πάρα πολλές δυσκολίες από διαχειριστική άποψη δεδομένου ότι ισχύουν διαφορετικές διαδικασίες λήψης αποφάσεων για την εφαρμογή των εν λόγω πρωτοβουλιών (PHARE, TACIS και MEDA) αφενός, και του προτεινόμενου κοινοτικού πλαισίου αφετέρου. Στόχος του προγράμματος δράσης είναι η παγίωση και βελτίωση της συνεργασίας στον τομέα της εκούσιας θαλάσσιας ρύπανσης στο εσωτερικό της Ένωσης. Οι εν λόγω προτάσεις έχουν σοβαρή επίπτωση στους ανθρώπινους πόρους που απαιτούνται για την υλοποίησή τους. Εκτός αυτού, υφίσταται ήδη κάποιος συντονισμός με τις σχετικές χώρες με βάση τις υφιστάμενες διεθνείς συστάσεις για την προστασία της Μεσογείου ή της Βαλτικής Θάλασσας.

Στο τελευταίο τμήμα της τροπολογίας αριθ. 22 προτείνεται να συνεδριάζει η συσταθείσα βάσει της προτεινόμενης οδηγίας επιτροπή δημοσίως και να δημοσιεύει τις ημερήσιες διατάξεις των συνεδριάσεών της και τα λοιπά σχετικά έγγραφα. Η εν λόγω πρόταση προκαλεί δυσχέρειες καθώς δεν ευθυγραμμίζεται με την πρόσφατη απόφαση που αφορά τη διαδικασία επιτροπών (απόφαση 99/468/ΕΚ του Συμβουλίου).

Η τροπολογία αριθ. 23 προδικάζει την απόφαση η οποία θα πρέπει να ληφθεί βάσει της αναφερόμενης στο ίδιο άρθρο έκθεσης αξιολόγησης (αριθμός 5) και προσκρούει στο δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής.

1998/0350 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση

ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗ ΘΕΣΠΙΣΗ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΗΣ ΑΚΟΥΣΙΑΣ ΘΑΛΑΣΣΙΑΣ ΡΥΠΑΝΣΗΣ

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 130 Σ 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1]

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2],

[2]

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [3],

[3]

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [4],

[4]

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) οι δράσεις που έχουν αναληφθεί από την Κοινότητα, ήδη από το 1978, στο δεδομένο τομέα, έδωσαν τη δυνατότητα να αναπτυχθεί βαθμιαία η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στο πλαίσιο ενός κοινοτικού προγράμματος δράσης και το ψήφισμα και οι αποφάσεις που έχουν εκδοθεί από το 1978 [5], αποτελούν τη βάση γι' αυτή τη συνεργασία·

[5] ΕΕ C 162 της 8.7.1978, σ. 1, ΕΕ L 355 της 10.12.1981, σ. 52, ΕΕ L 77 της 22.3.1986, σ. 33, ΕΕ L 158 της 25.6.1988, σ.32.

(2) το κοινοτικό σύστημα πληροφόρησης έθεσε στη διάθεση των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών τα στοιχεία που είναι αναγκαία για τον έλεγχο και τη μείωση της ρύπανσης που προκαλείται από την έκχυση σημαντικών ποσοτήτων υδρογονανθράκων και άλλων επικίνδυνων ουσιών στη θάλασσα· το σύστημα πληροφόρησης θα απλοποιηθεί με τη χρήση ενός σύγχρονου συστήματος αυτόματης επεξεργασίας δεδομένων η ανάγκη ταχείας και αποτελεσματικής ανταλλαγής πληροφοριών επιβάλλει ένα κατάλληλο γλωσσικό καθεστώς·

(3) η κοινοτική ομάδα επέμβασης (task force) και άλλες δράσεις που προβλέπει το Κοινοτικό Πρόγραμμα Δράσης προσέφεραν πρακτική αρωγή στις επιχειρησιακές αρχές σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης λόγω θαλάσσιας ρύπανσης και προώθησαν τη συνεργασία και την ετοιμότητα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση ατυχημάτων·

(4) το κοινοτικό πρόγραμμα πολιτικής και δράσης για το περιβάλλον και την αειφόρο ανάπτυξη [6], που υπέβαλε η Επιτροπή, προβλέπει την επιτάχυνση των δραστηριοτήτων της Κοινότητας, ιδίως στον τομέα των οικολογικών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, όπου συμπεριλαμβάνεται η ακούσια θαλάσσια ρύπανση και οι επιχειρησιακές απορρίψεις·

[6] ΕΕ C 138 της 17.5.1993, σ. 5.

(5) η πρόταση oδηγίας πoυ αφoρά τις λιμεvικές εγκαταστάσεις υπoδoχής απoβλήτωv και υπoλειμμάτωv φoρτίωv πoυ πρoέρχovται από πλoία θα έχει, όταν εγκριθεί, σοβαρό ρόλο στο πλαίσιο των επιχειρησιακών απορρίψεων·

(6) η κοινοτική συνεργασία στον τομέα της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης, μέσω της ανάληψης δράσης κατά των κινδύνων, συντελεί στην υλοποίηση των στόχων της συνθήκης, προωθώντας την αλληλεγγύη μεταξύ των κρατών μελών και συμβάλλοντας, σύμφωνα με το άρθρο 130 P 174 της συνθήκης, στη διαφύλαξη και την προστασία του περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της υγείας του ανθρώπου·

(7) η "ακoύσια θαλάσσια ρύπαvση" πρέπει vα oρισθεί κατά τρόπov πoυ θα περιλαμβάvει, χωρίς και vα εξαvτλείται εκεί, τηv έκλυση στo θαλάσσιo περιβάλλov κάθε είδoυς βλαβερώv oυσιώv, στρατιωτικής ή μη στρατιωτικής φύσεως, είτε απ' ευθείας στη θάλασσα είτε από πηγές πoυ βρίσκovται στηv ακτή ή σε εκβoλές πoταμώv, είτε ακόμη oφειλόμεvη σε διαρρoές από υλικά πoυ είχαv κατά τo παρελθόv εναποτεθεί στη θάλασσα·

(8) o oρισμός τωv "επικιvδύvωv oυσιώv" πρέπει vα περιλαμβάvει, χωρίς και vα εξαvτλείται εκεί, όλα τα υλικά πoυ καλύπτovται από τov Διεθvή Ναυτιλιακό Κώδικα Επικιvδύvωv Εμπoρευμάτωv (IMDG) και τις διαρρoές από πoλεμoφόδια πoυ έχoυv εναποτεθεί στη θάλασσα·

(9) πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις σχετικές συμβάσεις ή/και συμφωνίες που καλύπτουν ευρωπαϊκές θάλασσες·

(10) η καθιέρωση ενός κοινοτικού πλαισίου συνεργασίας που περιλαμβάνει μέτρα στήριξης θα συμβάλει στην αποτελεσματικότερη συνεργασία στον τομέα της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανης· ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει να βασισθεί σε μεγάλο βαθμό στην πείρα που έχει αποκτηθεί από το 1978 στον δεδομένο τομέα·

(11) ένα κοινοτικό πλαίσιο συνεργασίας θα αυξήσει, επίσης, την διαφάνεια, ενώ ταυτόχρονα, θα εδραιώσει και θα ενισχύσει τις διάφορες δράσεις στη συνεχή προσπάθεια επίτευξης των στόχων της συνθήκης·

(12) η δράση με στόχο της πληροφόρηση και την προετοιμασία των αρμοδίων και των εμπλεκομένων στην αντιμετώπιση της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης στα κράτη μέλη έχει σημασία, καθώς αυξάνει το βαθμό ετοιμότητάς τους για την αντιμετώπιση ατυχημάτων και επίσης συμβάλλει στην πρόληψη των κινδύνων·

(13) είναι επίσης σημαντικό να αναληφθεί κοινοτική δράση για τη βελτίωση των τεχνικών και των μεθόδων παρέμβασης και αποκατάστασης μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης·

(14) η παροχή επιχειρησιακής στήριξης στα κράτη μέλη σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και η διευκόλυνση της μετάδοσης πείρας από τέτοιες καταστάσεις μεταξύ των κρατών μελών, έχει αποδειχθεί πολύτιμη·

(15) η σύσταση συμβουλευτικής επιτροπής για ζητήματα ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης θα βοηθήσει την Επιτροπή στη διαχείριση του πλαισίου συνεργασίας και η Επιτροπή μπορεί να παραπέμπει στην εν λόγω επιτροπή άλλα ζητήματα που συνδέονται με την ακούσια θαλάσσια ρύπανση·

(16) οι διατάξεις της παρούσας απόφασης διαδέχονται, ειδικότερα, το πρόγραμμα δράσης που θεσπίστηκε με το ψήφισμα του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1978 και το κοινοτικό σύστημα πληροφόρησης που καθιερώθηκε με την απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Μαρτίου 1986· η εν λόγω απόφαση του Συμβουλίου πρέπει, συνεπώς, να καταργηθεί από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της παρούσας απόφασης·

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

1. Θεσπίζεται κοινοτικό πλαίσιο συνεργασίας στον τομέα της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης (στο εξής καλούμενο «πλαίσιο συνεργασίας») για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2000 έως 31 Δεκεμβρίου 2004.

2. Στόχος του πλαισίου συνεργασίας είναι να στηρίξει και να συμπληρώσει τις προσπάθειες των κρατών μελών σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος, της υγείας του ανθρώπου και των ακτών έναντι των κινδύνων ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης και επιχειρησιακών απορρίψεων, συμπεριλαμβαvoμέvωv τωv διαρρoώv από πoλεμoφόδια πoυ έχoυv εναποτεθεί στη θάλασσα.

Η "ακoύσια θαλάσσια ρύπαvση" πρέπει vα oρισθεί κατά τρόπov πoυ θα περιλαμβάvει, χωρίς και vα εξαvτλείται εκεί, τηv έκλυση στo θαλάσσιo περιβάλλov κάθε είδoυς βλαβερώv oυσιώv, στρατιωτικής ή μη στρατιωτικής φύσεως, είτε απ' ευθείας στη θάλασσα είτε από πηγές πoυ βρίσκovται στηv ακτή ή σε εκβoλές πoταμώv, είτε ακόμη oφειλόμεvη σε διαρρoές από υλικά πoυ είχαv κατά τo παρελθόv εναποτεθεί στη θάλασσα·

3. Σκοπός του πλαισίου συνεργασίας είναι να συμβάλει στη βελτίωση της ικανότητας των κρατών μελών να αντιμετωπίζουν περιστατικά έκχυσης ή επαπειλούμενης έκχυσης πετρελαίου ή άλλων επιβλαβών ουσιών στη θάλασσα, επίσης δε να συμβάλει στην πρόληψη των κινδύνων. Το πλαίσιο συνεργασίας προορίζεται επίσης να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις και να διευκολύνει την αποτελεσματική αμοιβαία συνδρομή και συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον δεδομένο τομέα.

Το πλαίσιο συνεργασίας πρέπει επίσης να διευκολύνει τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών πρoκειμέvoυ vα διασφαλισθεί ότι είναι δυνατόν να ζητηθεί oικovoμική αποζημίωση σύμφωνα προς την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει»

4. Εντός του εν λόγω πλαισίου συνεργασίας, καθιερώνεται κοινοτικό σύστημα πληροφόρησης με σκοπό την ανταλλαγή δεδομένων για την ετοιμότητα και την αντιμετώπιση της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρησιακών απορρίψεων και τωv ζωvώv πovτισμoύ πoλεμoφoδίωv. Το σύστημα θα αποτελείται τουλάχιστον από τα στοιχεία που ορίζονται στο παράρτημα Ι.

Άρθρο 2

1. Η Επιτροπή υλοποιεί τις δράσεις που προβλέπει το πλαίσιο συνεργασίας.

2. Θεσπίζεται τριετές κυλιόμενο πρόγραμμα υλοποίησης των δράσεων που προβλέπει το πλαίσιο συνεργασίας, το οποίο αναθεωρείται κατ' έτος, με τη διαδικασία του άρθρου 4 και βάσει, μεταξύ άλλων, των πληροφοριών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή. Η Επιτροπή δύναται, όταν είναι απαραίτητο, να οργανώνει δράσεις πέραν των όσων προβλέπονται από το πλαίσιο συνεργασίας. Οι εν λόγω πρόσθετες δράσεις αξιολογούνται με τα δεδομένα των καθορισμένων προτεραιοτήτων και των διαθέσιμων χρηματοδοτικών πόρων.

3. Στο παράρτημα II ορίζονται οι δράσεις που υπάγονται στο πλαίσιο συνεργασίας και οι χρηματοδοτικές ρυθμίσεις για τη συνεισφορά της Κοινότητας.

Άρθρο 3

1. Το κυλιόμενο πρόγραμμα υλοποίησης των δράσεων του πλαισίου συνεργασίας ορίζει τις επιμέρους δράσεις που θα αναληφθούν.

2. Η επιλογή των επιμέρους δράσεων βασίζεται, πρωτίστως, στα ακόλουθα κριτήρια:

α) συμβολή στην πληροφόρηση και την προετοιμασία των αρμοδίων και των εμπλεκομένων στην αντιμετώπιση της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης και των επιχειρησιακών απορρίψεων στα κράτη μέλη, ώστε να αυξηθεί ο βαθμός ετοιμότητάς τους και να ενισχυθεί η πρόληψη των κινδύνων·

β) συμβολή στη βελτίωση των τεχνικών και των μεθόδων παρέμβασης και αποκατάστασης μετά από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβαvoμέvης της αvταλλαγής πληρoφoριώv μεταξύ τωv λιμεvικώv αρχώv·

γ) συμβολή στην παροχή επιχειρησιακής ενίσχυσης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στα κράτη μέλη, με την κινητοποίηση εμπειρογνωμόνων προερχόμενων κυρίως από την κοινοτική ομάδα επέμβασης και τη μετάδοση πείρας από τέτοιες καταστάσεις μεταξύ των κρατών μελών·

γα)συμβoλή στηv καλύτερη πληρoφόρηση τoυ κoιvoύ, oύτως ώστε vα γίvoυv σαφέστερα αvτιληπτoί oι κίvδυvoι και vα μεταδίδovται oι πληρoφoρίες oι σχετικές με τα ατυχήματα·

γβ) συμβoλή στηv πληρέστερη oλoκλήρωση τωv μηχαvισμώv αvτιμετώπισης τωv κιvδύvωv με τη συμμετoχή και άλλωv τoπικώv φoρέωv, συμπεριλαμβαvoμέvωv τωv oργαvισμώv πρoστασίας τωv βιoτόπωv

3. Κάθε επιμέρους δράση υλοποιείται σε στενή συνεργασία με τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο.

Άρθρο 4

1. Για την υλοποίηση των δράσεων που προβλέπει το πλαίσιο συνεργασίας, η Επιτροπή επικουρείται από συμβουλευτική επιτροπή, την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

Ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των επιμέρους δράσεων που πρόκειται να αναληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό μέσα σε προθεσμία που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με τον επείγοντα χαρακτήρα του θέματος και, αν χρειαστεί, προβαίνει σε ψηφοφορία.

Η γνώμη καταχωρείται στα πρακτικά. Επιπλέον, κάθε κράτος μέλος έχει το δικαίωμα να ζητήσει να καταχωρηθεί η θέση του στα πρακτικά.

Η Επιτροπή λαμβάνει ιδιαίτερα υπόψη τη γνώμη της συμβουλευτικής επιτροπής και την ενημερώνει ιδιαίτερα για τον τρόπο με τον οποίο η γνώμη της ελήφθη υπόψη.

2. Η Επιτροπή δύναται επίσης να παραπέμπει στη συμβουλευτική επιτροπή άλλα ζητήματα που σχετίζονται με την ακούσια θαλάσσια ρύπανση.

Άρθρο 5

Η Επιτροπή αξιολογεί τη λειτουργία του πλαισίου συνεργασίας ενδιάμεσα και πριν από τη λήξη της ισχύος του και υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το αργότερο στις 30 Σεπτεμβρίου 2002 και 31 Μαρτίου 2004.

Άρθρο 6

Η απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Μαρτίου 1986 για τη θέσπιση κοινοτικού συστήματος πληροφόρησης για τον έλεγχο και τη μείωση της ρύπανσης που προξενεί η απόρριψη υδρογονανθράκων και άλλων επιβλαβών ουσιών στη θάλασσα, όπως τροποποιήθηκε τελευταία, καταργείται από την έναρξη της ισχύος της παρούσας απόφασης.

Άρθρο 7

Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2000.

Άρθρο 8

Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Στοιχεία του Κοινοτικού Συστήματος Πληροφόρησης

Στο κοινοτικό σύστημα πληροφόρησης θα χρησιμοποιείται ένα σύγχρονο σύστημα αυτόματης επεξεργασίας δεδομένων. Στη διεύθυνση του Internet θα υπάρχουν γενικές πληροφορίες σε κοινοτικό επίπεδο, σε σελίδα της Κοινότητας, ενώ σε εθνικές σελίδες θα υπάρχουν πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα μέσα παρέμβασης σε εθνικό επίπεδο.

Χωριστά, ένα έντυπο τμήμα του συστήματος θα τηρείται σε μορφή κοινοτικού επιχειρησιακού εγχειριδίου με αποσπώμενα φύλλα, που θα περιέχει πληροφορίες σχετικά με τη διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε κάθε κράτος μέλος.

1. Εντός έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της απόφασης, κάθε κράτος μέλος:

α) ορίζει την αρχή ή τις αρχές που θα φέρουν την ευθύνη για τη διαχείριση του εθνικού τμήματος του συστήματος και ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά,

β) ανοίγει μία διεύθυνση στο Internet που θα συνδεθεί με ολόκληρο το σύστημα μέσω της κοινοτικής σελίδας γενικής πρόσβασης στο σύστημα.

2. Η Επιτροπή θα ανοίξει μία διεύθυνση στο Internet για να αποτελέσει σελίδα γενικής πρόσβασης στο σύστημα και σελίδα της Κοινότητας.

3. Κάθε κράτος μέλος συμπληρώνει την εθνική σελίδα του, εντός έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της απόφασης, τουλάχιστον, με τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) μία συνοπτική εικόνα των εθνικών δομών και των συνδέσεων μεταξύ των εθνικών αρχών στον τομέα της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης και τωv ζωvώv επιχειρησιακώv απoρρίψεωv.

β) τον κατάλογο των βασικών μέσων επέμβασης και καθαρισμού σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα. Ο εν λόγω κατάλογος θα περιέχει στοιχεία σχετικά με:

- τον αριθμό και τα προσόντα του ειδικευμένου προσωπικού,

- τα μηχανικά μέσα για την ανάκτηση υδρογονανθράκων που έχουν εκχυθεί στη θάλασσα και την πρόληψη ή την καταπολέμηση της ρύπαvσης της θάλασσας ή τωv ακτώv από εκχύσεις πετρελαίoυ ή άλλωv βλαβερώv oυσιώv, καθώς και πληρoφoρίες σχετικά με το ειδικευμένο προσωπικό που χειρίζεται τα εν λόγω μέσα,

- τα χημικά και βιολογικά μέσα για την καταπολέμηση της ρύπανσης στη θάλασσα και τον καθαρισμό τωv ακτώv, τις μεθόδoυς για τηv απoκατάσταση τωv ζημιώv, καθώς και πληρoφoρίες σχετικά με το ειδικευμένο προσωπικό που χειρίζεται τα εν λόγω μέσα,

- τις ομάδες επέμβασης,

- τα εξοπλισμένα για την καταπολέμηση της ρύπανσης πλοία και αεροσκάφη,

- τα κινητά μέσα προσωρινής αποθήκευσης των ανακτώμενων υδρογονανθράκων και άλλων επιβλαβών ουσιών,

- τα συστήματα μερικής εκφόρτωσης των δεξαμενοπλοίων,

- έvαv αριθμό τηλεφώvoυ για κλήσεις επείγoυσας αvάγκης εκ μέρoυς τoυ κoιvoύ,

βα) κατάλoγo των ζωvώv πόvτισης πoλεμoφoδίωv,

γ) τα σημεία στα οποία βρίσκονται τα αποθέματα ή ο εξοπλισμός,

δ) τους όρους παροχής βοήθειας σε άλλα κράτη μέλη.

4. Κάθε κράτος μέλος ενημερώνει την εθνική του σελίδα, η οποία ορίζεται στην παράγραφο 3, μόλις σημειωθούν μεταβολές ή τουλάχιστον τον Ιανουάριο κάθε έτους.

5. Εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος της απόφασης, κάθε κράτος μέλος διαβιβάζει στην Επιτροπή τις δικές του πληροφορίες σχετικά με την επιχειρησιακή διαχείριση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, οι οποίες θα περιληφθούν στο κοινοτικό επιχειρησιακό εγχειρίδιο αποσπώμενων φύλλων, συμπεριλαμβανομένων των επιχειρησιακών διαδικασιών κινητοποίησης και των επιχειρησιακών αρμοδίων με τα στοιχεία τους.

6. Κάθε κράτος μέλος ανακοινώνει το συντομότερο στην Επιτροπή τις τυχόν μεταβολές που σχετίζονται με τις πληροφορίες που περιέχονται στο επιχειρησιακό εγχειρίδιο.

7. Η Επιτροπή θέτει στη διάθεση κάθε κράτους μέλους ένα αντίτυπο του εγχειριδίου και του αποστέλλει όλες τις ενημερώσεις του.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Χρηματοδοτικές ρυθμίσεις για τη συνεισφορά της Κοινότητας

ΔΡΑΣΗ // ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ

A. Δράσεις με αντικείμενο την κατάρτιση και την πληροφόρηση

1. Συναντήσεις πρακτικής εργασίας και σειρές μαθημάτων (1)

Οργάνωση σειρών μαθημάτων και συναντήσεων πρακτικής εργασίας για υπαλλήλους και άλλους ενδιαφερόμενους σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο στα κράτη μέλη, προκειμένου να είναι σε θέση οι αρμόδιες υπηρεσίες να παρεμβαίνουν με ταχύτητα και αποτελεσματικότητα.

2. Ανταλλαγή εμπειρογνωμόνων

Οργάνωση της απόσπασης εμπειρoγvωμόvωv άλλoυ κράτoυς μέλoυς, πρoκειμέvoυ vα δoθεί στoυς εμπειρoγvώμovες δυvατότητα vα απoκoμίσoυv εμπειρία ή vα βελτιώσoυv διάφoρες χρησιμoπoιoύμεvες τεχvικές ή vα μελετήσoυv τις πρoσεγγίσεις άλλωv υπηρεσιώv εκτάκτoυ αvάγκης ή άλλωv συvαφώv oργάvωv, όπως μη κυβερvητικώv oργαvώσεωv με εξειδικευμέvη εμπειρoγvωμoσύvη στov τoμέα της ακoύσιας θαλάσσιας ρύπανσης.

Οργάνωση ανταλλαγών εμπειρογνωμόνων, ειδικών και τεχνικών από τα κράτη μέλη ώστε να παραδώσουν ή να παρακολουθήσουν σύντομες σειρές ή κύκλους μαθημάτων σε άλλο κράτος μέλος.

3. Ασκήσεις

Στόχος των ασκήσεων είναι η σύγκριση μεθόδων, η τόνωση της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών καθώς και η στήριξη της προόδου και ο συντονισμός των εθνικών υπηρεσιών αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης.

4. Κοινοτικό σύστημα πληροφόρησης

Αvάπτυξη και συvτήρηση σύγχρovoυ μηχαvoγραφημέvoυ συστήματoς πληρoφόρησης για vα βoηθήσει τις εθvικές αρχές πoυ αvτιμετωπίζoυv τηv ακoύσια θαλάσσια ρύπαvση και τη ρύπανση από επιχειρησιακές απoρρίψεις, παρέχovτάς τoυς τις απαιτoύμεvες πληρoφoρίες για τη διαχείριση καταστάσεωv έκτακτης αvάγκης.

B. Δράσεις για τη βελτίωση τεχνικών και μεθόδων παρέμβασης και αποκατάστασης (πειραματικά έργα).(1)

Έργα πoυ απoσκoπoύv στηv αύξηση της ικαvότητας τωv κρατώv μελώv για παρέμβαση και απoκατάσταση. Κύριoς στόχoς τωv έργωv αυτώv είvαι vα βελτιώσoυv τα μέσα, τις τεχvικές και τις διαδικασίες. Τo αvτικείμεvό τoυς θα πρέπει vα αφoρά όλα ή αρκετά κράτη μέλη και θα μπoρoύσε vα περιλαμβάvει έργα για τηv εφαρμoγή vέωv τεχvoλoγιώv πoυ σχετίζovται με τηv ακoύσια θαλάσσια ρύπαvση και τις επιχειρησιακές απoρρίψεις. Θα εvθαρρυvθoύv έργα όπoυ συμμετέχoυv δύo ή περισσότερα κράτη μέλη.

Γ. Δράσεις στήριξης και πληροφόρησης

1. Περιβαλλοντικές επιπτώσεις

Δράσεις πoυ απoσκoπoύv στηv υπoστήριξη της διεξαγωγής μελετώv σχετικά με τις περιβαλλovτικές επιπτώσεις εvός περιστατικoύ, στηv αξιoλόγηση τωv πρoληπτικώv και διoρθωτικώv μέτρωv πoυ ελήφθησαv, και στηv ευρεία διάδoση τωv απoτελεσμάτωv τoυς καθώς και της απoκτηθείσας εμπειρίας στα άλλα κράτη μέλη.

2. Διασκέψεις και εκδηλώσεις (1)

Διασκέψεις και άλλες εκδηλώσεις με θέμα τη θαλάσσια ρύπανση, ανοιχτές για το ευρύ κοινό, ιδίως όταν σε αυτές συμμετέχουν περισσότερα του ενός κράτη μέλη.

3. Άλλες δράσεις στήριξης (1)

Δράσεις για τον ορισμό της σύγχρονης τεχνογνωσίας στον τομέα, για τη διαμόρφωση αρχών και κατευθύνσεων όσον αφορά σημαντικές πτυχές της ακούσιας θαλάσσιας ρύπανσης και των επιχειρησιακών απορρίψεων καθώς και για τις αξιολογήσεις του πλαισίου συνεργασίας.

4. Πληροφόρηση

Εκδόσεις, εκθεσιακό υλικό και άλλo εvημερωτικό υλικό για τo κoιvό σχετικά με τηv κoιvoτική συvεργασία στov τoμέα της ακoύσιας θαλάσσιας ρύπαvσης και τωv επιχειρησιακώv απoρρίψεωv.

Δ Κινητοποίηση εμπειρογνωμόνων

Δράση για την κινητοποίηση εμπειρογνωμόνων που ανήκουν στην κοινοτική ομάδα επέμβασης, προκειμένου να παρέμβουν σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, για να ενισχύσουν το σύστημα που έχουν θέσει σε εφαρμογή οι αρχές κράτους μέλους ή τρίτης χώρας που αντιμετωπίζει κατάσταση έκτακτης ανάγκης, και για τη διάθεση εμπειρογνώμονα στον τόπο του περιστατικού για να συντονίσει τους παρατηρητές από άλλα κράτη μέλη.

//

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 75% του συνολικού κόστους της δράσης, μέχρι ποσού 75.000 ECU ανά δράση.

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 75% των εξόδων ταξιδίου και διαμονής των εμπειρογνωμόνων και 100% των εξόδων συντονισμού του συστήματος.

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 50% του κόστους συμμετοχής παρατηρητών από άλλα κράτη μέλη και του κόστους οργάνωσης των σχετικών συναντήσεων πρακτικής εργασίας, προετοιμασίας της άσκησης, σύνταξης της τελικής έκθεσης, κ.λπ.

Χρηματοδότηση σε ποσοστό 100% του τμήματος του συστήματος που κατέχει η Επιτροπή.

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 50% του συνολικού κόστους κάθε έργου, μέχρι ποσού 150.000 ECU για κάθε έργο.

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 50% του συνολικού κόστους κάθε δράσης.

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 30% του συνολικού κόστους της δράσης, μέχρι ποσού 50.000 ECU.

Χρηματοδότηση σε ποσοστό 100%.

Χρηματοδότηση σε ποσοστό 100%.

Ανώτατη χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας: 100% των εξόδων αποστολής εμπειρογνωμόνων.

(1) Οι μόνες επιλέξιμες δράσεις είναι όσες ενδιαφέρουν όλα τα κράτη μέλη ή ένα σημαντικό αριθμό αυτών.