18. 2.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. 0 41/35 
επιδόματα επαγγελματικής ασθένειας σε περίπτωση που το 
ενδιαφερόμενο άτομο έχει εκτεθεί στον ίδιο κίνδυνο σε 
πλείονα κράτη μέλη. Αυτή την αρχή της συμμετοχής στην 
ευθύνη έχει έως τώρα υποστηρίξει η ΟΚΕ. 
3. Νέο άρθρο 13, παράγραφος 2, περίπτωση στ — Προστασία 
των δικαιωμάτων των μη ενεργών εργαζομένων 
3.1. Η νέα περίπτωση εξασφαλίζει προστασία στους μη 
ενεργούς εργαζόμενους ενώ προηγουμένως δεν προβλέπονταν 
παρόμοια προστασία στα πλαίσια της κοινοτικής νομοθεσίας. 
Τα άτομα που έχουν πάψει να ασκούν επαγγελματική 
δραστηριότητα σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους 
μέλους και τα οποία διαμένουν στην επικράτεια ενός άλλου 
κράτους μέλους και δεν είναι οικονομικώς ενεργά υπόκεινται 
στις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας της επικράτειας όπου 
διαμένουν — ανεξάρτητα από το χρονικό διάστημα που έχει 
παρέλθει. 
3.2. Νέο άρθρο 17, περίπτωση α) 
Οι συνταξιούχοι ενός κράτους μέλους που διαμένουν στην 
επικράτεια ενός άλλου κράτους μέλους και οι οποίοι έχουν 
ήδη δικαίωμα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και οικογε­
νειακών παροχών δεν θα υποχρεώνονται να καταβάλουν 
ασφαλιστικές εισφορές εις διπλούν. 
3.3. Νέο άρθρο 45, παράγραφος 8 
Τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των μεθοριακών εργαζομένων 
θα προστατεύονται για περιόδους ανεργίας στο κράτος διαμο­
νής. 
3.4. Νέο άρθρο 12, περίπτωση α) 
Οι οικογενειακές παροχές θα προστατεύονται για την οικογέ­
νεια του μισθωτού μεθοριακού εργαζόμενου που βρίσκεται σε 
ανεργία από το κράτος μέλος στο οποίο διαμένει με την 
οικογένειά του και σε βάρος αυτού του κράτους, ανεξάρτητα 
από το κράτος μέλος στο οποίο αυτός ή αυτή απασχολήθηκε 
για τελευταία φορά. 
3.5. Νέο άρθρο 94, παράγραφος 10 
Η προηγούμενη τροποποίηση του άρθρου 94, παράγραφος 9 
ήταν ελλιπής. Η τροποποίηση αυτή παρέλειπε την παρέκ­
κλιση της οποίας επωφελούνταν η Γαλλία όσον αφορά τις 
οικογενειακές παροχές για περίοδο δεκαεφτά ετών. Η 
παρούσα τροποποίηση θα επαναφέρει την προηγούμενη ρύθ­
μιση που προήλθε από τις διμερείς συμβάσεις μεταξύ Γαλλίας 
και Ισπανίας και Γαλλίας και Πορτογαλίας. 4. Τροποποιήσεις των παραρτημάτων 
4.1. Οι τροποποιήσεις αυτές αφορούν αλλαγές τίτλου ή 
διοικητικές διαδικασίες των αρμόδιων αρχών στα διάφορα 
κράτη μέλη. Αφορούν επίσης εσωτερικές αλλαγές τύπου και 
ουσίας στα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης ορισμένων 
κρατών μελών. Σε όλες τις περιπτώσεις τα δικαιώματα του 
ατόμου προστατεύονται, υποστηρίζεται η αρχή της ίσης μετα­
χείρισης και εδραιώνεται η μεγαλύτερη προσέγγιση και ο 
συντονισμός των διαφόρων συστημάτων κοινωνικής ασφά­
λισης. Αυτά είναι ευπρόσδεκτα. 
4.2. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 αποτελεί το μέσο 
εφαρμογής των διαδικασιών του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 
1408/71. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις έχουν ελεγχθεί με 
βάση την «Συλλογή των κοινοτικών διατάξεων για την κοινω­
νική ασφάλιση 1988», και επακόλουθες μεταβολές: φαίνονται 
δε να είναι ορθές. 
5. Συμπεράσματα 
5.1. Δεδομένου ότι κάθε κ ράτος μέλος συνεχίζει να εφαρμό­
ζει το δικό του σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, η ΟΚΕ 
υποστηρίζει τις προτεινόμενες αλλαγές καθώς αποπειρώνται 
να διευκρινίσουν και να βελτιώσουν τα δικαιώματα των μι­
σθωτών εργαζομένων, των απασχολούμενων για ίδιο λογαρια­
σμό και των μελών των οικογενειών τους που διακινούνται 
στην κοινοτική επικράτεια. 
5.2. Η ΟΚΕ έχει, επί σειρά ετών και σε πολλές από τις 
γνωμοδοτήσεις της, τονίσει ότι ο όρος «ιιιϊβΓ&ηΙ ννοΓΚει·» 
(μετανάστης) είναι ακατάλληλος ως ορισμός του πολίτη ενός 
κράτους μέλους που απασχολείται σε άλλο κράτος μέλος: 
εκφράζει την απογοήτευσή της για το γεγονός ότι η Επιτροπή 
συνεχίζει να χρησιμοποιεί αυτό τον όρο. 
5.3. Σε προηγούμενη γνωμοδότησή της (') η ΟΚΕ τόνισε 
την λεπτομερή και πολύπλοκη φύση των κοινοτικών κανονι­
σμών για τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης: επέστησε 
την προσοχή στην ανάγκη για ένα «έγγραφο, το οποίο μπορεί 
να ορίζει με απλή διατύπωση, τις υποχρεώσεις που αναλαμβά­
νουν και τα οφέλη που απολαμβάνουν οι πολίτες των κρατών 
μελών οι οποίοι διακινούνται και απασχολούνται στην Κοι­
νότητα». Η ανάγκη για ένα τέτοιο έγγραφο, το οποίο είχε 
προταθεί να διατίθεται διαμέσου των υπηρεσιών κοινωνικής 
ασφάλισης όλων των κρατών μελών, αποδεικνύεται περισσό­
τερο επείγουσα σήμερα απ'ό,τι ήταν κατά το 1986. Η ΟΚΕ 
πληροφορήθηκε με ευχαρίστηση την ύπαρξη παρόμοιου 
εγγράφου. 
(') ΕΕ αριθ. Ο 207 της 18. 8. 1986. 
Βρυξέλλες, 20 Νοεμβρίου 1990. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
ΡΓ3ηςοΪ8 δΤΑΕϋΕίΙΝ 
Αριθ. Ο 41/36 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 2.91 
Γ νωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τη χρήση στο εσωτερικό 
της Κοινότητας των δελτίων ΤΙΚ και των δελτίων ΑΤΑ ως εγγράφων διαμετακόμισης (') 
(91/ΰ 41/11) 
Στις 12 Ιουνίου 1990 και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 9 Νοεμβρίου 1990 με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. ΡεΙεΓδεη. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 281η σύνοδο ολομέλειάς της, συνεδρίαση της 20ής 
Νοεμβρίου 1990, υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Οι διεθνείς συμβάσεις σχετικά με την προσωρινή εισα­
γωγή εμπορευμάτων με το δελτίο ΑΤΑ σε ένα συμβαλλόμενο 
κράτος και τη διαμετακόμιση εμπορευμάτων βάσει δελτίων 
ΤΙΚ επιβεβαίωσαν με επιτυχία στο παρελθόν την αναγκαιό-
τητά τους. 
1.2. Κατά την άποψη της ΟΚΕ η πρόταση της Επιτροπής 
συνιστά ένα μέτρο το οποίο απορρέει από την κατάργηση 
των ενδοκοινοτικών συνόρων μετά την υλοποίηση της εσωτε­
ρικής αγοράς. Η ΟΚΕ επικροτεί το γεγονός ότι η διακίνηση 
μη κοινοτικών εμπορευμάτων εντός της Κοινότητας μπορεί 
να υπάγεται στο εξής όχι μόνον στη. διαδικασία εξωτερικής 
κοινοτικής διαμετακόμισης αλλά και στις διατάξεις των συμ­
βάσεων ΤΙΚ και ΑΤΑ. 
1.3. Ο χαρακτηρισμός της Κοινότητας ως ενιαίου εδάφους 
υπό την έννοια των ανωτέρω συμβάσεων επιταχύνει τη διαμε­
τακόμιση των εμπορευμάτων και έχει ως αποτέλεσμα την 
εξοικονόμηση χρόνου και χρήματος κυρίως για τις εταιρείες 
μεταφορών. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
Αν και η ΟΚΕ τάσσεται καταρχήν υπέρ της πρότασης, 
προτείνει την περαιτέρω επανεξέταση και ενδεχομένως διόρ­
θωση των εξής άρθρων: 
2.1. Άρθρο I, τελευταία φράση της περιόδου 
Όσον αφορά το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας στο 
σημείο αυτό γίνεται παραπομπή στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 
2151/84 .του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1984. Ωστόσο, η 
ΟΚΕ λαμβάνει ως δεδομένο ότι ο κανονισμός περί θεσπίσεως 
Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα (2) θα αρχίσει, επίσης, να 
ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1993. Εφόσον κριθεί αναγκαίο, 
θα γίνει (στην τελική διατύπωση του κειμένου κανονισμού), 
αναφορά στο άρθρο 3 του Τελωνειακού Κώδικα στο οποίο 
προσδιορίζεται το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας. 
(') ΕΕ αριθ. Ο 142 της 12. 6. 1990, σ. 6. 
(2) ΕΕ αριθ. Ο 128 της 23. 5. 1990, σ. 1. 2.2. Άρθρο 12, δεύτερη περίοδος 
Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ η διάταξη αυτή δεν δέχεται την 
καθορισμένη στη συμφωνία ΤΙΚ αρχή ότι δηλαδή σε περί­
πτωση παραβάσεως μόνο ένας εγγυοδοτικός οργανισμός μπο­
ρεί να επέμβει για την καταβολή των τελωνειακών δασμών 
και εισφορών. Η υπό συζήτηση πρόταση προβλέπει, κατά 
παρέκκλιση από την εν λόγω αρχή, σε ορισμένες περιπτώσεις 
τη δυνατότητα παροχής εγγύησης από δύο φορείς, ήτοι ενός 
από το κράτος μέλος, όπου διαπιστώθηκε η παράβαση και 
ενός από το κράτος μέλος που διαπράχθηκε πραγματικά η 
παράβαση. 
Μάλιστα η ανωτέρω διπλή επιβολή περιορίζεται χρονικά, 
διότι πράγματι είναι δυνατό να προκύψουν σημαντικού ύψους 
απώλειες από διαφεύγοντες τόκους λόγω της κατά κανόνα 
χρονοβόρας διαδικασίας απόδοσης, οι οποίες είναι απαρά­
δεκτες. Συνεπώς η ΟΚΕ προτείνει η 2η περίοδος του άρθρου 
12 να διατυπωθεί ως εξής: 
«Εφόσον δεν είναι δυνατό να καθορισθεί σε ποιό έδαφος 
έχει διαπραχθεί η παράβαση τότε ισχύει η αρχή ότι αυτή 
διαπράχθηκε στο κράτος μέλος που αυτή διαπιστώθηκε. 
Στην περίπτωση αυτή το εν λόγω κράτος μέλος επιβάλλει 
τους αναλόγους τελωνειακούς δασμούς και τις λοιπές 
εισφορές. Αν αργότερα εξακριβωθεί το κράτος μέλος στο 
οποίο διαπράχθηκε πραγματικά η παράβαση θα αποδο­
θούν σε αυτό οι τελωνειακοί δασμοί και οι λοιπές εισφο­
ρές στους οποίους υπόκεινται τα εμπορεύματα στο εν 
λόγω κράτος μέλος από το κράτος μέλος το οποίο τους 
επέβαλε.» 
Περαιτέρω η ΟΚΕ ζητάει από την Επιτροπή όπως αυτή εξετά­
σει αν ο τόπος της παράβασης μπορεί να .καθορισθεί κατ'ανα-
λογία προς τις μελλοντικές διατάξεις περί της κοινοτικής 
διαδικασίας διαμετακόμισης. Επιπλέον, ισχύει ότι μια παρά­
βαση που δεν προσδιορίζεται τοπικά δεν διαπράχθηκε στο 
κράτος μέλος που διαπιστώθηκε αλλά στο κράτος μέλος στο 
οποίο ανήκει το τελωνείο αναχώρησης. Μια ενιαία ρύθμιση