8. 8. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 208/5 
4.3. Καλείται επίσης η Επιτροπή να υποβάλει ενδεχομένως 
και άλλες προτάσεις, ώστε να επιτευχθεί έως το έτος 2000 μια πολύ μεγαλύτερη μείωση απ' ό,τι η προβλεπόμενη κατά 50%. 
Βρυξέλλες, 3 Ιουνίου 1988. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με δεύτερη τροποποίηση της οδηγίας 
82/501/ΕΟΚ περί του κινδύνου ατυχημάτων μεγάλης έκτασης, τον οποίο περικλείουν ορισμένες βιομη­
χανικές δραστηριότητες (') 
(88/C 208/03) 
Στις 5 Απριλίου 1988 το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 130 S της Συνθήκης για την 
ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του με βάση την έκθεση του κ. Beltrami, στις 3 Μαΐου 
1988. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε στις 2 Ιουνίου 1988 κατά τη διάρκεια της 256ης 
συνόδου ολομέλειας της ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η πρόταση της Επιτροπής που υποβλήθηκε βάσει του 
άρθρου 130 S της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας έχει ως θέμα την τροποποίηση της οδηγίας 82/ 
501/ΕΟΚ της 24ης Ιουνίου 1982 περί του κινδύνου ατυχη­
μάτων μεγάλης έκτασης, τον οποίο περικλείουν ορισμένες 
βιομηχανικές δραστηριότητες(2). 
1.2. Με την επιφύλαξη των ακόλουθων παρατηρήσεων, η 
ΟΚΕ εγκρίνει την πρωτοβουλία της Επιτροπής και συμφωνεί 
όσον αφορά τη σημασία που πρέπει να αποδοθεί στην υιοθέ­
τηση και στην αποτελεσματική εφαρμογή των μέτρων που 
αποβλέπουν, αφενός, στην πρόληψη ατυχημάτων μεγάλης 
έκτασης, τον κίνδυνο των οποίων περικλείουν ορισμένες βιο­
μηχανικές δραστηριότητες και η αποθήκευση μεγάλων ποσο­
τήτων επικίνδυνων προϊόντων, και, αφετέρου, στη μείωση 
των ενδεχόμενων συνεπειών για τους εργαζόμενους, τον πλη­
θυσμό και το περιβάλλον. Ειδικότερα θεωρεί ανυπέρθετη την 
υιοθέτηση της οδηγίας και υποδεικνύει την ταχεία εφαρμογή 
της από όλα τα κράτη μέλη. 
(') ΕΕ αριθ. C 119 της 6. 5. 1988, σ. 2. 
(2) ΕΕ αριθ. L 230 της 5. 8. 1982. 1.3. Πράγματι, στο σημερινό κείμενο η οδηγία 82/501/ 
ΕΟΚ ρυθμίζει μόνο δύο τύπους αποθήκευσης επικίνδυνων 
χημικών προϊόντων: 
α) την αποθήκευση εκτός της έδρας του εργοστασίου μιας 
βιομηχανικής δραστηριότητας (απομονωμένη αποθή­
κευση): στην περίπτωση αυτή μόνο δέκα ουσίες ή κατηγο­
ρίες ουσιών υπόκεινται στις διατάξεις της οδηγίας· 
β) την αποθήκευση που συνδέεται με βιομηχανικές επιχειρή­
σεις σε εγκαταστάσεις παραγωγής: στην περίπτωση αυτή 
η οιαδήποτε αποθήκευση επικίνδυνων χημικών προϊό­
ντων (τοξικών, πολύ τοξικών, εύφλεκτων και εκρηκτικών) 
ρυθμίζεται από την οδηγία. 
Η παρούσα πρόταση αποβλέπει σε μια αναθεώρηση που στο­
χεύει στη βελτίωση της προστασίας του πληθυσμού και του 
περιβάλλοντος, με την ενίσχυση και διεύρυνση του πεδίου 
εφαρμογής της οδηγίας 82/501/ΕΟΚ όσον αφορά τις αποθη­
κεύσεις επικίνδυνων ουσιών και παρασκευασμάτων, που 
μπορούν να δημιουργήσουν λόγω του όγκου τους και των 
επιβλαβών χαρακτηριστικών τους κινδύνους για ατυχήματα 
μεγάλης έκτασης. 
Αριθ. C 208/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 8. 88 
1.4. Ο στόχος αυτός επιδιώκεται με την επέκταση των 
διατάξεων της οδηγίας 82/501/ΕΟΚ και της τροποποίησης 
της 87/216/ΕΟΚ της 19 Μαρτίου 1987 σε οποιαδήποτε 
αποθήκη επικίνδυνων προϊόντων που έχει μεταφερθεί σε 
οποιοδήποτε τόπο, ζώνη ή απομονωμένο κτίριο, ή που περι­
λαμβάνεται στον χώρο μιας βιομηχανικής εγκατάστασης, 
ανεξαρτήτως του αν πρόκειται για αποθήκευση χημικών προϊ-
ότων χύδην ή συσκευασμένων. 
Εξάλλου, όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού, η πρόταση 
της Επιτροπής που συνίσταται στην προσθήκη μιας νέας 
παραγράφου στο άρθρο 8 και στην εισαγωγή ενός νέου παραρ­
τήματος VII, ορίζει τους τρόπους, με τους οποίους η ενημέ­
ρωση επί ορισμένων επικίνδυνων βιομηχανικών δραστηριο­
τήτων και αποθηκεύσεων πρέπει να παρέχεται στο κοινό και 
καθορίζει το ελάχιστο περιεχόμενο μιας τέτοιας ενημέρωσης. 
1.5. Σχετικά, η ΟΚΕ υπενθυμίζει τις παρατηρήσεις που 
διετύπωσε με την έννοια αυτή στις προηγούμενες γνωμοδο­
τήσεις της επί της αρχικής πρότασης οδηγίας και της επακό­
λουθης τροποποίησης της(') στις οποίες η ΟΚΕ υπογράμμιζε 
την αλληλεξάρτηση μεταξύ της προστασίας των εργαζόμενων 
στο εσωτερικό της επιχείρησης και της προστασίας του γειτο­
νικού περιβάλλοντος και εξέφραζε την ευχή για όσο το δυνα­
τόν πιο ολοκληρωμένη ενημέρωση της κοινής γνώμης και 
των γειτονικών πληθυσμών (2). 
1.6. Η ΟΚΕ συμμερίζεται τη θέση της Επιτροπής που θεω­
ρεί απαραίτητη την υιοθέτηση μέτρων πρόληψης των κινδύ­
νων από ατυχήματα μεγάλης έκτασης και στην περίπτωση 
αποθηκεύσεων που δεν έχουν σχέση με βιομηχανικές 
δραστηριότητες, που βρίσκονται σε ξεχωριστές ζώνες, στις 
οποίες υπάρχουν οι σημαντικοί κίνδυνοι που αποτελούν το 
αντικείμενο της οδηγίας βάσης. Θεωρεί ωστόσο σκοπιμότερο 
να υιοθετηθεί μεγαλύτερη διαφοροποίηση των ποσοτικών 
ορίων των προϊόντων και των μέτρων που πρέπει να λαμβά­
νονται σύμφωνα με το άρθρο 5 όσον αφορά τις αποθηκεύσεις 
που σχετίζονται με τις εγκαταστάσεις παραγωγής. 
Πράγματι, πρέπει να εκτιμηθεί ότι ο κίνδυνος ατυχημάτων 
μεγάλης έκτασης στην περίπτωση αποθηκεύσεων που δεν 
σχετίζονται με παραγωγικές δραστηριότητες μπορεί να είναι 
διαφορετικού τύπου, επειδή δεν υπάρχει μια ολόκληρη σειρά 
δραστηριοτήτων που συνδέονται με την παραγωγή και απου­
σιάζουν όλοι οι ενδεχόμενοι επακόλουθοι σχετικοί παράγο­
ντες, όπως εσωτερικές συνεχείς κινήσεις, αναμίξεις, υψηλές 
θερμοκρασίες, υψηλές πιέσεις, ασυνήθεις αντιδράσεις, κλπ. 
Τα κύρια ατυχήματα που μπορούν να συμβούν ως επί το 
πλείστον σε μια αποθήκη που δεν συνδέεται με παραγωγικές 
δραστηριότητες είναι η πυρκαγιά και η διαρροή υγρών προϊό­
ντων, συμβάντα που σήμερα δύνανται από τεχνική άποψη να 
ελεγχθούν περισσότερο, ακόμη και όσον αφορά την εμπλοκή 
των ζωνών που βρίσκονται εκτός αποθήκης. Εξάλλου, στις 
απομονωμένες αποθήκες η παρουσία προσωπικού είναι εξαι­
ρετικά μειωμένη. 
1.7. Η ΟΚΕ, μολονότι κατανοεί τους λόγους που οδήγησαν 
την Επιτροπή να χρησιμοποιήσει το μέσο της τροποποίησης 
και ολοκλήρωσης της οδηγίας βάσης, που εφαρμόζεται ήδη 
σε πολλά κράτη μέλη, θεωρεί ότι μία ad hoc οδηγία είναι πιο 
(') ΕΕ αριθ. C 182 της 21. 7. 1980 και ΕΕ αριθ. C 101 της 28. 4. 1986. 
(2) ΕΕ αριθ. C 182 της 21. 7. 1980, σημεία 1.3 και 1.13. κατάλληλη να παράσχει μεγαλύτερη σαφήνεια διατύπωσης 
και να διευκολύνει την καλύτερη κατανόηση των σχετικών 
διατάξεων για τις ξεχωριστές αποθηκεύσεις. 
Πράγματι, η επέκταση της οδηγίας στις αποθηκεύσεις χημι­
κών προϊόντων περιλαμβάνει στον τομέα εφαρμογής της 
κατηγορίες και δραστηριότητες για τις οποίες δεν είναι 
πάντοτε εύκολο να ακολουθούνται οι παραπομπές στη βασική 
οδηγία. Εξάλλου, εφόσον θεωρείται ότι δεν είναι κατάλληλα 
όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για την ανακοίνωση που 
αναφέρεται στο άρθρο 5, στην περίπτωση των απομονωμένων 
αποθηκών, θα πρέπει να ορισθεί καλύτερα η έννοια της 
έκφρασης «στις περιπτώσεις που είναι σκόπιμο», όπως διατυ­
πώνεται στο σημείο 2 του μέρους II του παραρτήματος V. 
1.8. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής 
να επανεπεξεργαστεί το παράρτημα II της οδηγίας 82/501/ 
ΕΟΚ συμπληρώνοντας τον προηγούμενο κατάλογο ουσιών 
με νέα στοιχεία (μέρος Ι του παραρτήματος Η) και συμπερι­
λαμβάνοντας ουσιαστικά στο μέρος II όλα τα άλλα επικίνδυνα 
χημικά προϊόντα που δεν αναφέρονται στο μέρος Ι με την 
ταξινόμηση των αντίστοιχων κατηγοριών κατά βαθμό κινδύ­
νου. Θεωρώντας ωστόσο ότι οι καθορισμένες οριακές ποσό­
τητες έχουν άμεση επίπτωση στον αριθμό των αποθηκεύσεων 
που οι αρμόδιες για την εποπτεία υπηρεσίες των διάφορων 
κρατών μελών θα πρέπει να τηρούν υπό έλεγχο, και υπενθυμί­
ζοντας ότι στόχος της οδηγίας είναι η πρόληψη των ατυχη­
μάτων που είναι πραγματικά μεγάλης έκτασης, η ΟΚΕ καλεί 
εκ νέου την Επιτροπή να συνεχίσει να προσφεύγει σε όσο το 
δυνατόν πιο αντικειμενικά και επιστημονικά κριτήρια για τον 
προσδιορισμό αυτών των οριακών ποσοτήτων και τη συνεχή 
τους προσαρμογή σε συνάρτηση με τις επιστημονικές και 
βιομηχανικές εξελίξεις και την εμπειρία εφαρμογής που 
αποκτάται. 
1.9. Η ΟΚΕ συμφωνεί όσον αφορά τη σημασία της ανακοί­
νωσης στο κοινό με αποτελεσματικό τρόπο των πληροφοριών 
για τη φύση των κινδύνων ατυχημάτων μεγάλης έκτασης, τους 
οποίους μπορεί να διατρέχει, και όσον αφορά τις ενδείξεις 
για τα επείγοντα μέτρα που πρέπει να υιοθετηθούν. Κρίνει 
ωστόσο ότι οι δημόσιες αρχές οφείλουν να έχουν την πρωταρ­
χική ευθύνη για την κατάλληλη ενημέρωση του κοινού, στο 
βαθμό που από αυτές εξαρτώνται η προετοιμασία του εξωτε­
ρικού προγράμματος έκτακτης κατάστασης και ο συντο­
νισμός των εξωτερικών επεμβάσεων σε περίπτωση ατυχή­
ματος. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Παράρτημα Ι: Μέρος Ι 
23. Δεν αφορά την ελληνική γλώσσα. 
27. Διισοκυανικό διαφαινυλ-μεθάνιο (MDI) 
Καλείται η Επιτροπή να εκτιμήσει προσεκτικά αν 
η ενσωμάτωση αυτού του προϊόντος στον κατάλογο 
δικαιολογείται δεδομένου ότι είναι η μόνη ουσία που 
δεν ανταποκρίνεται στα ενδεικτικά κριτήρια του 
Παρατήματος IV της οδηγίας βάσης. 
8. 8. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 208/7 
2.2. Παράρτημα Ι: Μέρος II 
Η Επιτροπή καλείται να εκτιμήσει τον αριθμό των αποθη­
κών που θα πρέπει να υπόκεινται στην προτεινόμενη 
οδηγία, βάσει αυτών που προβλέπονται στο Παράρτη­
μα Ι — Μέρος II, ειδικότερα των οριακών ποσοτήτων που 
προτείνονται στη θέση 2. 
Κι αυτό με σκοπό την ενδεχόμενη προσαρμογή των κατη­
γοριών της ταξινόμησης ή/και των προβλεπόμενων ορια­
κών ποσοτήτων που θα επιτρέψει στις αρμόδιες αρχές 
των αποθηκών που είναι πραγματικά επικίνδυνες και στις 
επιχειρήσεις την ανάληψη των επιβαρύνσεων που πραγ-
Βρυξέλλες, 2 Ιουνίου 1988. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ πιστεύει ότι είναι αυταπόδεικτο και αποδεκτό 
το γεγονός ότι οι εκπομπές αερίων από τα οχήματα με κινητή­
ρες έχουν αποτελέσει και συνεχίζουν να αποτελούν μια πηγή 
ανησυχίας όσον αφορά την προστασία του περιβάλλοντος: 
αποδέχεται αυτό το βασικό γεγονός και εξετάζει στη συνέχεια 
τις λεπτομέρειες της εφαρμογής της προτεινόμενης τρο­
ποποιητικής οδηγίας. 
1.2. Η συμφωνία του Λουξεμβούργου του Ιουνίου του 1985 
καθόρισε τις βασικές αρχές για τις μελλοντικές απαιτήσεις ματικά απαιτούνται από το μέγεθος του κινδύνου που 
αυτές αντιπροσωπεύουν. 
Σημείο 4 — Τέταρτη γραμμή από το τέλος 
Να διορθωθεί ο αριθμός «2)» σε «3)». 
2.3. Παράρτημα II (Παράρτημα VII) 
Με σκοπό να εξασφαλισθεί μία λειτουργική ενημέρωση 
και μία ενιαία ερμηνεία, υποδεικνύεται να επανεξετα­
σθούν και να διευκρινιστούν καλύτερα τα ενημερωτικά 
στοιχεία και τα δεδομένα που ζητούνται. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
σχετικά με τον περιορισμό της εκπομπής καυσαερίων των 
αυτοκινήτων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η οδηγία 88/76/ 
ΕΟΚ(2) είναι αποτέλεσμα αυτής της συμφωνίας, που έγινε 
δεκτή από το Συμβούλιο στις 3 Δεκεμβρίου 1987. 
1.3. Η οδηγία του Συμβουλίου 86/76/ΕΟΚ (που τροποποιεί 
την οδηγία 70/220/ΕΟΚ) καθιστά σαφές ότι τα οχήματα με 
κινητήρα βενζίνης και ντήζελ περιλαμβάνονται στα μέτρα, 
με την εξαίρεση των γεωργικών ελκυστήρων και μηχανημά­
των και των οχημάτων για δημόσια έργα· επίσης στα μέτρα 
περιλαμβάνονται και τα στρατιωτικά οχήματα με κινητήρα 
μικρότερο των 1,4 λίτρων. Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 70/220/ΕΟΚ 
περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν 
κατά της μόλυνσης του αέρα από τα αέρια που προέρχονται από τους κινητήρες των οχημάτων — 
Ευρωπαϊκό πρότυπο εκπομπής για τα οχήματα κυβισμού κάτω των 1,4 λίτρων(') 
(88/C 208/04) 
Στις 26 Φεβρουαρίου 1988 το Συμβούλιο, σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης για την ίδρυση 
της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την παραπάνω πρόταση 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 4 Μαΐου 1988 με βάση την έκθεση του 
κ. Pearson. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά την 256η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 2ας 
Ιουνίου) υιοθέτσηε με 86 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 11 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση (ονομαστική 
ψηφοφορία). 
(') ΕΕ αριθ. C 56 της 27. 2. 1988, σ. 9. (2) ΕΕ αριθ. L 36 της 9. 2. 1988, σ. 1.