Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς

(υποβάλλοντα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΚΟΙΝΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΤΟΥΣ ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΕΠΙΜΑΧΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ

Από το 1992, η Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ) έχει υποβληθεί σε μια διαδικασία μεταρρύθμισής της εκ θεμελίων, στόχος της οποίας είναι να υπάρξει μετάβαση από μια πολιτική στήριξης των τιμών και της παραγωγής σε μια ευρύτερη πολιτική εισοδηματικής στήριξης των γεωργών. Το πλέον πρόσφατο στάδιο της διαδικασίας αυτής ήταν η έγκριση από το Συμβούλιο, στις 29 Σεπτεμβρίου 2003, της πρότασης για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς.

Η Επιτροπή προτείνει, ως επόμενο στάδιο στη διαδικασία της μεταρρύθμισης, να ενσωματωθούν τα καθεστώτα στήριξης που εφαρμόζονται για το βαμβάκι, το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, τον καπνό και το λυκίσκο, στον προαναφερόμενο κανονισμό. Κατά συνέπεια, η πρόταση αυτή βασίζεται στην επιδίωξη των ίδιων στόχων, δηλαδή: αυξημένη ανταγωνιστικότητα, ισχυρότερος προσανατολισμός προς την αγορά, περισσότερος σεβασμός στο περιβάλλον, σταθεροποιημένα εισοδήματα για τους γεωργούς και ευμενέστερη εκτίμηση της κατάστασης των παραγωγών στις μειονεκτικές περιοχές. Προτεραιότητα αποδίδεται στο εισόδημα των παραγωγών και όχι στη στήριξη της παραγωγής, μέσω της μεταφοράς ενός σημαντικού τμήματος των δαπανών, που σήμερα συνδέονται με την παραγωγή, προς το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, το οποίο εγκαθιδρύθηκε με τον νέο οριζόντιο κανονισμό.

Πάντως, στους τομείς του βαμβακιού, του ελαιόλαδου και του καπνού, επικρατούν ιδιαίτερες συνθήκες, στο μέτρο που οι τομείς αυτοί εμφανίζουν την τάση να συγκεντρώνουν την παραγωγή τους σε περιφέρειες με αξιοσημείωτη υστέρηση ως προς την οικονομική ανάπτυξη. Συνεπώς, η πρόταση αυτή λαμβάνει υπόψη της το δυνητικό αντίκτυπο μιας πλήρους αποσύνδεσης (de-coupling) στους τομείς αυτούς, και ειδικότερα τον κίνδυνο εγκατάλειψης της παραγωγής και φθίνουσας ανταγωνιστικότητας των αγροτικών περιοχών. Για το λόγο αυτό, ένα μέρος των δαπανών θα πρέπει να εξακολουθήσει να αφορά απευθείας συγκεκριμένους τομείς, στην περίπτωση της βαμβακοκαλλιέργειας και της ελαιοκομίας, ενώ η ενσωμάτωση του ακατέργαστου καπνού στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης θα πρέπει να γίνει σταδιακά. Όσον αφορά το λυκίσκο, τα κράτη μέλη δύνανται να παρακρατούν ποσοστό της ενίσχυσης ώστε να έχουν τη δυνατότητα χορήγησης συνδεδεμένης ενίσχυσης. Στη συνέχεια του κειμένου παρατίθενται τα ουσιώδη στοιχεία του σχεδιαζόμενου καθεστώτος ενισχύσεων.

2. ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΜΒΑΚΙ

2.1. Εισαγωγή

Η Επιτροπή προτείνει τη μεταφορά του μέρους των δαπανών του ΕΓΤΠΕ για το βαμβάκι, που προορίζονταν για τη στήριξη των παραγωγών στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς 2000-2002, για τη χρηματοδότηση δύο μέτρων στήριξης, και συγκεκριμένα της ενιαίας ενίσχυσης και μιας νέας ενίσχυσης στην παραγωγή, χορηγούμενης ως ενίσχυσης με βάση την έκταση, που θα αντιστοιχούν στο στόχο στήριξης της παραγωγής βαμβακιού στις ενδιαφερόμενες περιφέρειες, όπως προβλέπεται από τα πρωτόκολλα για το βαμβάκι, που είναι προσαρτημένα στις πράξεις προσχώρησης της Ελλάδας και της Ισπανίας και Πορτογαλίας. Οι υπόλοιπες δαπάνες για το βαμβάκι θα μεταφερθούν στα μέτρα για την αγροτική ανάπτυξη των ενδιαφερομένων περιφερειών.

Ο προϋπολογισμός που προορίζεται να καλύψει και τα δύο αυτά μέτρα καθορίζεται με βάση τις μέσες δαπάνες για ενισχύσεις στον τομέα αυτόν κατά τα έτη αναφοράς, μειωμένες κατά τα ποσά που εισέπραξαν οι εκκοκκιστές, αλλά τα οποία δεν μεταβιβάστηκαν στους παραγωγούς. Τα ποσά αυτά αντιστοιχούν σε δύο διαφορετικούς υπολογισμούς. Πρώτον, λαμβάνεται υπόψη η διαφορά μεταξύ της τιμής προσανατολισμού και της ελάχιστης τιμής (53,1 EUR ανά τόνο) πολλαπλασιαζόμενη επί τη μέση επιλέξιμη παραγωγή, ήτοι 82,1 εκατ. EUR. Ύστερα, και στο ποσό αυτό, πρέπει να προστεθεί η διαφορά μεταξύ του μέσου όρου των τιμών στην παγκόσμια αγορά, βάσει του οποίου καθορίστηκαν τα ποσά των ετήσιων ενισχύσεων, και του μέσου όρου των πραγματικών τιμών στην παγκόσμια αγορά στη διάρκεια της ίδιας περιόδου, διαφορά πολλαπλασιαζόμενη με τη σχετική παραγωγή, με γινόμενο τα 25,4 εκατ. EUR συνολικά. Η διαφορά αυτή μεταξύ των μέσων παγκόσμιων τιμών οφείλεται στην υφιστάμενη δυνατότητα των εκκοκκιστών να καθορίζουν εκ των προτέρων ή εκ των υστέρων την παγκόσμια τιμή βάσει της οποίας υπολογίζεται η ενίσχυση.

Συνεπώς, το συνολικό ποσό που πρέπει να εκπέσει από το μέσο προϋπολογισμό που διατέθηκε για ενισχύσεις στην παραγωγή κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, ανέρχεται σε 107,5 εκατ. EUR. Λαμβανομένου υπόψη ότι ο μέσος προϋπολογισμός ανέρχεται συνολικά σε 803 εκατ. EUR, το συνολικό ποσό που πρέπει να διατεθεί για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης και για τη νέα ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού ανέρχεται σε 695,8 εκατ. EUR, που κατανέμεται ως εξής: 504,4 εκατ. EUR για την Ελλάδα, 190,8 εκατ. EUR για την Ισπανία και 0,565 εκατ. EUR για την Πορτογαλία.

2.2. Άμεσες ενισχύσεις στους γεωργούς

2.2.1. Ανά εκτάριο ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού

Η ανά εκτάριο ενίσχυση στην παραγωγή βαμβακιού πρέπει να προσδιορίζεται κατά τρόπο τέτοιο που να εξασφαλίζει οικονομικούς όρους οι οποίοι, σε περιοχές που είναι πρόσφορες για τέτοια καλλιέργεια, επιτρέπουν τη συνέχιση των δραστηριοτήτων στον τομέα του βαμβακιού, τις οποίες καθιστά σύμφορες σε σχέση με άλλες ανταγωνιστικές αροτραίες καλλιέργειες.

Λαμβανομένων υπόψη, αφενός, των διακυμάνσεων στα περιθώρια κέρδους των ανταγωνιστικών καλλιεργειών μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών παραγωγής και, αφετέρου, των εκατοστιαίων ποσοστών αποσύνδεσης που αποφασίστηκαν στα πλαίσια της μεταρρύθμισης της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής, του 2003, προτείνεται να διατεθεί για την ενίσχυση ανά εκτάριο το 40% του κονδυλίου του προϋπολογισμού που προορίζεται για τη στήριξη των παραγωγών. Με βάση τον προαναφερόμενο προϋπολογισμό 695,8 εκατ. EUR, το ποσοστό αυτό θα αντιστοιχούσε σε 278,5 εκατ. EUR, ήτοι σε 202 εκατ. EUR για την Ελλάδα, σε 76,3 εκατ. EUR για την Ισπανία και σε 0,2 εκατ. EUR για την Πορτογαλία.

Για λόγους περιβαλλοντικούς και διασφάλισης της ποιότητας, οι εκτάσεις στις οποίες θα μπορεί να καλλιεργείται το βαμβάκι και οι κατάλληλες προς σπορά ποικιλίες θα πρέπει να εγκρίνονται από τα κράτη μέλη. Επιπλέον, η ανά εκτάριο ενίσχυση για το βαμβάκι θα περιορίζεται σε μια μέγιστη για κάθε κράτος μέλος έκταση.

Στην Ελλάδα, η καλλιεργούμενη με βαμβάκι έκταση ανήλθε σε τουλάχιστον 400 000 εκτάρια κάθε έτος της προ του 2001 πενταετίας. Από τότε, και λόγω της θέσπισης, δυνάμει του άρθρου 17 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1051/2001, ειδικών μέτρων που αποβλέπουν ιδίως στην προστασία του περιβάλλοντος, η επιφάνεια κατέβηκε σταδιακά στα 370 000 εκτάρια περίπου. Με σκοπό να συνεχιστεί αυτή η πτωτική τάση, είναι σκόπιμο να καθοριστεί η ανώτατη καλλιεργούμενη έκταση για την Ελλάδα σε 340 000 εκτάρια, δηλαδή 11% λιγότερο από τον μέσο όρο των επιλέξιμων εκτάσεων για την περίοδο από το 2000/01 έως το 2002/03.

Το ανώτατο όριο εκτάσεων για τα άλλα κράτη μέλη παραγωγής πρέπει να καθοριστεί λαμβανομένων υπόψη των διαφορών που διαπιστώθηκαν στη μέση υπέρβαση των Εθνικών Εγγυημένων Ποσοτήτων (ΕΕΠ) από το 1995, η οποία είναι 2,2 φορές υψηλότερη στην Ελλάδα απ'ό,τι στην Ισπανία. Συνεπώς, η ανώτατη έκταση για την Ισπανία προτείνεται σε 85 000 εκτάρια, δηλαδή 5% χαμηλότερα από τη μέση επιλέξιμη έκταση για την περίοδο 2000/01 έως 2002/03. Στην Πορτογαλία, όπου δεν σημειώθηκαν υπερβάσεις της ΕΕΠ, η ανώτατη έκταση μπορεί να οριστεί σε 360 εκτάρια, που αντιστοιχεί στη μέση επιλέξιμη έκταση των ετών 2000/01 έως 2002/03.

Τα προαναφερόμενα διαθέσιμα ποσά και οι προτεινόμενες ανά κράτος μέλος μέγιστες εκτάσεις οδηγούν σε μοναδιαία ενίσχυση ανά εκτάριο οριζόμενη σε 594 EUR στην Ελλάδα, 898 EUR στην Ισπανία και 556 EUR στην Πορτογαλία. Στην περίπτωση που η επιλέξιμη έκταση βαμβακοκαλλιέργειας υπερβεί τη μέγιστη έκταση, θα εφαρμόζεται στην ανά εκτάριο ενίσχυση η ανάλογη με την υπέρβαση μείωση.

Όπως και για τις άλλες άμεσες ενισχύσεις στους παραγωγούς, η ανά εκτάριο βαμβακιού ενίσχυση θα υπόκειται στις οριζόντιου χαρακτήρα υποχρεώσεις, όπως πολλαπλή συμμόρφωση, διαφοροποίηση και δημοσιονομική πειθαρχία.

2.2.2. Άμεση εισοδηματική ενίσχυση

Λαμβανομένου υπόψη του συνολικού προϋπολογισμού που μπορεί να διατεθεί σε απευθείας στήριξη του βαμβακιού, και του γεγονότος ότι μερίδιο 40% του προϋπολογισμού διατίθεται για ενίσχυση στην παραγωγή, το υπόλοιπο του διαθέσιμου προϋπολογισμού για την άμεση εισοδηματική ενίσχυση ανέρχεται σε 302,4 εκατ. EUR για την Ελλάδα, σε 114,5 εκατ. EUR για την Ισπανία και σε 0,365 εκατ. EUR για την Πορτογαλία, δηλαδή συνολικά σε 417,3 εκατ. EUR.

Τα ανά παραγωγό δικαιώματα θα πρέπει να υπολογιστούν με βάση τις επιλέξιμες εκτάσεις καλλιέργειας βαμβακιού κατά τα έτη εμπορίας 2000/01 έως 2002/03. Κατά μέσον όρο, οι εκτάσεις αυτές ανέρχονται συνολικά σε 469 816 εκτάρια (380 436 εκτάρια στην Ελλάδα, 89 023 εκτάρια στην Ισπανία και 357 εκτάρια στην Πορτογαλία).

Συνεπώς, η άμεση εισοδηματική ενίσχυση στους παραγωγούς σε σχέση με τις επιλέξιμες εκτάσεις βαμβακοκαλλιέργειας το 2000/01 έως 2002/03 θα υπολογίζονται με βάση τα 795 EUR ανά εκτάριο στην Ελλάδα, τα 1 286 EUR ανά εκτάριο στην Ισπανία και τα 1 022 EUR ανά εκτάριο στην Πορτογαλία.

Η ένταξη στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σημαίνει βεβαίως ότι το βαμβάκι θα υπόκειται στους ίδιους οριζόντιου χαρακτήρα κανόνες - ειδικότερα από την άποψη των περιβαλλοντικών απαιτήσεων - με αυτούς που εφαρμόζονται για τις άλλες καλλιέργειες που καλύπτονται από τις αποσυνδεδεμένες πληρωμές.

2.3. Διεπαγγελματικές οργανώσεις

Για να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς και στους εκκοκκιστές να βελτιώσουν την ποιότητα του παραγόμενου βαμβακιού, προτείνεται να ενθαρρυνθεί η ίδρυση διεπαγγελματικών οργανώσεων συγκροτούμενων από βαμβακοπαραγωγούς και έναν τουλάχιστο εκκοκκιστή. Αυτές οι διεπαγγελματικές οργανώσεις θα μπορούν να θεσπίζουν κανόνες επί ορισμένων πτυχών των συμβάσεων μεταξύ βαμβακοκαλλιεργητών και εκκοκκιστή, προκειμένου να επιτυγχάνεται ποιότητα που είναι προσαρμοσμένη στις προμηθευτικές ανάγκες των μονάδων εκκοκκισμού και στις τοπικές οικονομικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, για τις οποίες υπάρχει ζήτηση στην αγορά, λαμβανομένων υπόψη των εμπορικών όρων εκκοκκισμού.

Στις διεπαγγελματικές οργανώσεις θα παρέχεται η άδεια να καθορίζουν κλίμακα διαφοροποίησης της ειδικής για τις καλλιέργειες των μελών τους ενίσχυσης και μέχρι το πολύ το ήμισυ του ποσού αυτής, τηρουμένων ορισμένων κοινών κριτηρίων, και εντός των ορίων του ίδιου δημοσιονομικού κονδυλίου. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στο να λαμβάνουν ορισμένοι παραγωγοί ποσό της ανά εκτάριο ενίσχυσης στην παραγωγή υψηλότερο από το μοναδιαίο ποσό, το καθοριζόμενο στο βασικό κανονισμό, λόγω του ότι παράγουν βαμβάκι υψηλής ποιότητας, ενώ άλλοι παραγωγοί, με μικρότερες επιδόσεις, ενδεχομένως θα λαμβάνουν χαμηλότερο ποσό ενίσχυσης ανά εκτάριο.

Οι διεπαγγελματικές οργανώσεις και οι πίνακες διαφοροποίησης της ενίσχυσης που καταρτίζουν, θα πρέπει να εγκρίνονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Οι οργανώσεις αυτές πρέπει να χρηματοδοτούνται από τα μέλη τους, αλλά η Κοινότητα, ως ενθάρρυνση του τομέα, θα πρέπει να συνεισφέρει στις δραστηριότητές τους με αύξηση κατά 10 EUR της ενίσχυσης στην παραγωγή ανά επιλέξιμο εκτάριο. Ο συνολικός προϋπολογισμός που θα βαρύνει την Κοινότητα για το σκοπό αυτό θα ανέρχεται έτσι σε 4,3 εκατ. EUR.

Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασταυρώνουν τα αποτελέσματα από την εφαρμογή του πίνακα διαφοροποίησης με τα αποτελέσματα που πέτυχαν οι εν λόγω παραγωγοί, προκειμένου να χορηγήσουν στην περίπτωσή τους το τελικό πληρωτέο ανά εκτάριο ποσό.

Οι καλλιεργητές που δεν θα ανήκουν σε καμιά διεπαγγελματική οργάνωση θα λαμβάνουν το μοναδιαίο ποσό ενίσχυσης.

2.4. Κονδύλιο αναδιάρθρωσης

Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση ενδεχομένως θα απαιτήσει ορισμένες προσπάθειες προσαρμογής από πλευράς του τομέα, ή ακόμη ορισμένο βαθμό αναδιάρθρωσής του. Έχοντας υπόψη αυτό, φαίνεται σκόπιμη μια μεταφορά πιστώσεων για μέτρα αγροτικής ανάπτυξης στις περιοχές βαμβακοπαραγωγής. Με τη μεταφορά αυτή μπορούν να ευεργετηθούν νέοι δικαιούχοι, να δαπανηθούν ποσά για νέες δράσεις ή να αυξηθεί το ποσοστό συγχρηματοδότησης.

Ο προϋπολογισμός αντιστοιχεί προς το ποσό που δεν μεταφέρεται υποχρεωτικά στους παραγωγούς στα πλαίσια του ισχύοντος καθεστώτος, όπως περιγράφεται στο σημείο 2.1, μειωμένο κατά το ποσό που προβλέπεται για την ενθάρρυνση της ίδρυσης διεπαγγελματικών οργανώσεων. Ανέρχεται συνεπώς σε 102,9 εκατ. EUR, που κατανέμεται στα διάφορα κράτη μέλη με βάση τη μέση επιλέξιμη για τη χορήγηση ενισχύσεων έκταση κατά την περίοδο αναφοράς, ήτοι 82,68 εκατ. EUR για την Ελλάδα, 20,13 εκατ. EUR για την Ισπανία και 0,12 εκατ. EUR για την Πορτογαλία.

Τα κατ'αυτόν τον τρόπο διαθέσιμα για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και περιφέρειες ποσά θα μεταφερθούν από τη τομέας 1 α) στη τομέας 1 β) των δημοσιονομικών προοπτικών. Τα ποσά αυτά θα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του δεύτερου πυλώνα της ΚΓΠ, όπως προβλέπεται σήμερα από τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου.

2.5. Εφαρμογή

Είναι σκόπιμο οι νέες διατάξεις να τεθούν σε εφαρμογή από 1ης Σεπτεμβρίου 2005, και συνεπώς να αφορούν ήδη τις συγκομιδές προϊόντων που έχουν σπαρεί την άνοιξη του 2005. Το ισχύον σήμερα καθεστώς θα παραμείνει σε εφαρμογή μέχρι το τέλος της περιόδου εμπορίας 2004/2005.

3. ΟΙ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΑΙΩΝΕΣ

3.1. Άμεση ενίσχυση στους γεωργούς

3.1.1. Η ενσωμάτωση στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης

Η εισοδηματική στήριξη θα ενταχθεί στο νέο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Θα ισούται με ποσοστό τοις εκατό του μέσου όρου των ενισχύσεων στην παραγωγή ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών, που χορηγήθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς. Η έκταση που θα λαμβάνεται υπόψη (στο εξής εκφραζόμενη με τον όρο «ελαιοκομικά εκτάρια ΣΓΠ») θα καθορίζεται από τα κράτη μέλη με βάση τα δεδομένα ενός ελαιοκομικού Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών (ΓΣΠ), που ενσωματώνεται στο Ολοκληρωμένο Σύστημα Διαχείρισης και Ελέγχου (ΟΣΔΕ) και τηρείται συνεχώς ενήμερο. Η μέθοδος υπολογισμού του αριθμού των ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ θα καθοριστεί για όλη την Κοινότητα από την Επιτροπή κατά τρόπο που να λαμβάνεται υπόψη ο αριθμός των ελαιοδέντρων και η θέση τους στο γεωτεμάχιο.

Το ποσοστό των ενισχύσεων που διατίθεται για το καθεστώς άμεσης ενίσχυσης πρέπει να είναι το υψηλότερο δυνατό, ώστε να μεγιστοποιούνται τα ευεργετήματά του, επιτρέποντας παράλληλα την ύπαρξη επαρκών εθνικών κονδυλίων ώστε να εξασφαλίζεται η διατήρηση των ελαιώνων περιβαλλοντικής και κοινωνικής αξίας, καθώς και να διασφαλίζεται η χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων των ελαιουργικών οργανώσεων. Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι ενδεδειγμένη η μεταφορά στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης ποσοστού 60% της σημερινής ενίσχυσης για το ελαιόλαδο. Εντούτοις, και για λόγους απλούστευσης, το ποσοστό αυτό δεν θα πρέπει να εφαρμόζεται στις εκμεταλλεύσεις κάτω των 0,3 ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ, επειδή το σύνολο των εισπράξεών τους κατά την περίοδο αναφοράς θα διατεθούν για την ενιαία ενίσχυση.

Για να αποφευχθεί η δυνατότητα αλλοίωσης, από την εφαρμογή του νέου συστήματος ενισχύσεων, της σημερινής κατάστασης ασταθούς ισορροπίας της αγοράς ελαιολάδου, είναι αναγκαίο να περιοριστεί η πρόσβαση στο σύστημα της ενιαίας ενίσχυσης στις υπάρχουσες προ της 1ης Μαΐου 1998 ελαιοκομικές εκτάσεις και στις νέες φυτεύσεις που προβλέπονται στο πλαίσιο των εγκεκριμένων από την Επιτροπή προγραμμάτων.

3.1.2. Η πρόσθετη ενίσχυση στους ελαιώνες

Κάθε κράτος μέλος θα διαθέτει εθνικό κονδύλιο ίσο προς το 40% των άμεσων ενισχύσεων που καταβάλλονται στις ελαιοκομικές εκμεταλλεύσεις μεγέθους άνω του 0,3 ελαιοκομικού εκταρίου ΣΓΠ. Η ενίσχυση θα χορηγείται σύμφωνα με τους όρους που θα εξειδικευθούν από την Επιτροπή, τηρουμένων των παρακάτω αρχών:

α) η ενίσχυση εξαρτάται από την έκταση του ελαιώνα, εκφραζόμενη σε αριθμό ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ.

β) το γεγονός της υπάρξεως του ελαιώνα πριν την 1η Μαΐου 1998 θα πρέπει να εξακριβώνεται στο ελαιοκομικό σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών. Πάντως, τα ελαιόδεντρα αντικατάστασης και οι φυτεύσεις ελαιώνων μετά την ημερομηνία αυτή στο πλαίσιο προγράμματος εγκεκριμένου από την Κοινότητα, θα είναι επίσης επιλέξιμες.

γ) στη βάση ενός πλαισίου που θα καταστρώσει η Επιτροπή, τα κράτη μέλη θα ορίσουν πέντε κατ'ανώτατο όριο κατηγορίες επιλέξιμων προς ενίσχυση ελαιώνων σε συνάρτηση με την κοινωνική και περιβαλλοντική αξία τους. Εντός των ορίων των διαθέσιμων σε εθνική βάση κονδυλίων, τα κράτη μέλη θα καθορίζουν το ποσό της ενίσχυσης που αντιστοιχεί σε κάθε κατηγορία, χωρίς υπέρβαση των εξόδων διατήρησης του ελαιώνα και εκτός του κόστους συγκομιδής.

δ) η χορήγηση της ενίσχυσης στα επόμενα μετά την εγκαθίδρυση του συστήματος έτη υπόκειται στον όρο της διατήρησης του αριθμού των υφιστάμενων την 1η Ιανουαρίου 2005 ελαιοδέντρων, με ανώτατο περιθώριο διακύμανσης 10%, καθώς και στον όρο διατήρησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της κατηγορίας ελαιώνα για την οποία ζητήθηκε η ενίσχυση.

ε) για λόγους απλούστευσης, θα γίνονται δεκτές μόνον οι αιτήσεις για ποσό ανώτερο των 50 EUR.

Οι οργανισμοί ελέγχου οφείλουν να φροντίζουν για την πληρωμή της ενίσχυσης στην παραγωγή, για την περίοδο εμπορίας 2003/04, και είναι συνεπώς δικαιολογημένη η συγχρηματοδότηση των λειτουργικών εξόδων τους που θα συνεχιστεί για μέχρι τις 31 Οκτωβρίου 2005. Εντούτοις, μετά την ημερομηνία αυτή, η Επιτροπή θεωρεί ότι οι έλεγχοι των ενισχύσεων στην ελαιοκαλλιέργεια είναι ανάλογοι με αυτούς των υπολοίπων ενισχύσεων της ΚΓΠ και η χρηματοδότηση των οργανισμών δεν θα είναι πλέον αναγκαία.

3.2. Ο κανονισμός για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του ελαιολάδου

Παρά το γεγονός ότι, σήμερα, τα μέτρα της ΚΓΠ τα σχετικά με τους ελαιούχους σπόρους υπάγονται στις γενικές διατάξεις που έχουν εκδοθεί για τις αροτραίες καλλιέργειες, ο κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα των λιπαρών ουσιών αναφέρεται, πέραν των ελαιολάδων και των επιτραπέζιων ελιών, στους ελαιούχους σπόρους και πλακούντες (πίτες) και στα άλλα φυτικά έλαια. Ο κανονισμός αριθ. 136/66/ΕΟΚ, του οποίου το καθεστώς ενισχύσεων τερματίζεται την 1η Νοεμβρίου 2004, πρέπει συνεπώς να καταργηθεί και να αντικατασταθεί από κανονισμό του Συμβουλίου για τη δημιουργία κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών.

Η νέα οργάνωση αγοράς πρέπει να περιλαμβάνει:

- ένα καθεστώς σχετικό με την εσωτερική αγορά και τις συναλλαγές που να αφήνει ελεύθερες τις δυνάμεις της αγοράς ρυθμίζοντας παράλληλα τις εισαγωγές στο πλαίσιο των κανόνων κοινής οργάνωσης και προβλέποντας ορισμένα εργαλεία διαχείρισης των καταστάσεων κρίσης. και

- ένα καθεστώς αξιοποίησης της ποιότητας σε ευρεία έννοια, βασιζόμενο στην τήρηση εμπορικών προτύπων και στις δραστηριότητες οργάνωσης των ελαιουργικών φορέων.

3.2.1. Το καθεστώς σχετικά με την εσωτερική αγορά και τις συναλλαγές

Η ετήσια περίοδος εμπορίας αρχίζει τώρα την 1η Νοεμβρίου για το ελαιόλαδο και την 1η Σεπτεμβρίου για τις επιτραπέζιες ελιές. Ωστόσο, οι περίοδοι αυτές δεν είναι καλά προσαρμοσμένες για ορισμένες ποικιλίες ελιών πρώιμης συγκομιδής. Η Επιτροπή προτείνει η περίοδος εμπορίας 2004/05 να είναι, κατ'εξαίρεση, διαρκείας 8 μηνών, με ημερομηνία λήξης στις 30 Ιουνίου 2005. Οι επόμενες περίοδοι εμπορίας θα αρχίζουν την 1η Ιουλίου και θα είναι δωδεκάμηνης διάρκειας.

Αν και η αγορά ελαιολάδου βρίσκεται πάντοτε σε μια κατάσταση συνολικής πολυετούς ισορροπίας, η εναλλαγή στο ύψος της παραγωγής και η επίπτωση από τις νέες φυτεύσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο μέλλον σε περιόδους χαμηλών τιμών. Το ισχύον καθεστώς ενισχύσεων στην ιδιωτική αποθεματοποίηση θα πρέπει συνεπώς να διατηρηθεί. Εντούτοις, είναι σημαντικό να μην παρεμποδίζει, το μέσο αυτό, τον προσανατολισμό της παραγωγής σε συνάρτηση με τα σήματα που εκπέμπει η αγορά. Κατά συνέπεια, η ενεργοποίηση της ενίσχυσης θα πρέπει να εξακολουθήσει να γίνεται από την Επιτροπή, όχι με αυτόματο τρόπο, και ανάλογα με την κατάσταση στην αγορά.

Σήμερα, οι καταναλωτές έχουν μια πολύ καλή εικόνα για τις κοινοτικές κονσέρβες με ελαιόλαδο, στο μέτρο που εκτιμούν ολοένα περισσότερο τα τρόφιμα με ελαιόλαδο. Μια ενίσχυση για τη χρησιμοποίηση ελαιολάδου, συνήθως μέτριας ποιότητας, στις κονσέρβες δεν φαίνεται πλέον δικαιολογημένη λαμβανομένων υπόψη των νέων προσανατολισμών, με τους οποίους επιδιώκεται να δοθεί έμφαση περισσότερο στα ειδικά χαρακτηριστικά του προϊόντος αυτού παρά να γίνει παρέμβαση στο επίπεδο της τιμής πώλησής του. Η Επιτροπή προτείνει συνεπώς την κατάργηση αυτής της επιστροφής (ποσών).

Όσον αφορά τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες, η ευάλωτη ισορροπία της κοινοτικής αγοράς απαιτεί μια ρυθμιστική παρέμβαση στις εισαγωγές και μια τελωνειακή προστασία στο πλαίσιο των συμφωνιών που συνομολογήθηκαν στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου. Εντούτοις, η ανάπτυξη της ευρω-μεσογειακής πολιτικής μας θα απαιτήσει ένα λελογισμένο άνοιγμα της αγοράς της Κοινότητας σε συνάρτηση με τις δυνατότητες που προσφέρονται από τις αντίστοιχες εξελίξεις των επιμέρους παραγωγών και καταναλώσεων. Επίσης, το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή πρέπει να συνεχιστεί, ώστε να επιτρέπεται η ρύθμιση των αναγκών εισαγωγής σε συνάρτηση με τις διαμορφούμενες συγκυρίες στην παγκόσμια αγορά. Σε περίπτωση ανάγκης, είναι πάντως αναγκαίο να προβλέπεται ότι θα μπορεί να περιορίζεται, με απόφαση της Επιτροπής, σύμφωνα με τη διαδικασία της επιτροπής διαχείρισης.

Όσον αφορά τις εξαγωγές ελαιολάδου της Κοινότητας, η κτηθείσα από το 1998 πείρα αποδεικνύει ότι οι επιστροφές δεν είναι αναγκαίες, επειδή η κοινοτική τιμή χρησιμεύει ως αναφορά στο διεθνές εμπόριο και το υψηλό επίπεδο της τιμής αυτής σε σχέση με τα άλλα φυτικά έλαια δεν αποτελεί αποφασιστικής σημασίας στοιχείο στην απόφαση του καταναλωτή να προβεί σε αγορά. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει την κατάργηση του μέσου αυτού.

3.2.2. Το καθεστώς βελτίωσης της ποιότητας

Δεδομένου ότι η παραγωγή θα είναι ίσως πλεονάζουσα σε σχέση με την τρέχουσα κατανάλωση, το μέλλον του κοινοτικού ελαιοκομικού τομέα εξαρτάται, σε μεγάλο βαθμό, από την ανάληψη δέσμευσης, εκ μέρους ολόκληρου του ελαιουργικού κλάδου, να προσηλωθεί σε μια πλήρως ποιοτική προσέγγιση. Μετά την απόφαση του Συμβουλίου του 2001, οι οργανώσεις των ελαιουργικών φορέων έχουν ήδη αναπτύξει δραστηριότητες στο πεδίο αυτό. Παρά το ότι, μέχρι σήμερα, έχει αποκτηθεί μικρή μόνον πείρα, φαίνεται να υπάρχει ανάγκη ενίσχυσης, από διάφορες απόψεις, του υπάρχοντος μηχανισμού:

- προσδιορισμός δεσμεύσεων, εκτεινομένων σε διάρκεια τριών ετών, και προώθηση δραστηριοτήτων πολυεθνικής διάστασης.

- ενίσχυση της συμβολής των φορέων του ελαιουργικού τομέα που αποβλέπει στην αποτελεσματική παρακολούθηση της ποιότητας και στον έλεγχο της γνησιότητας των ελαιολάδων που διατίθενται στην κατανάλωση.

- κλιμάκωση των δραστηριοτήτων που αποσκοπούν στην ποιότητα, με δημοσιότητα των εργασιών αυτών και των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνονται.

- ενίσχυση των ρυθμίσεων για την εκ μέρους των κρατών μελών διενέργεια αξιολόγησης και ελέγχου.

Η συνολική κοινοτική χρηματοδότηση των προγραμμάτων αυτών θα προσδιοριστεί από κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, αλλά δεν θα μπορεί να υπερβαίνει το 10% του συνολικού εθνικού κονδυλίου, πράγμα που είναι υψηλότερο από τα ανώτατα ποσά που προς το παρόν μπορούν να παρακρατηθούν από την ενίσχυση στην παραγωγή.

Ο μηχανισμός αυτός θα αντικαταστήσει τις σημερινές μειώσεις που γίνονται για τη χρηματοδότηση μέτρων τα οποία αποσκοπούν στη βελτίωση της ποιότητας της ελαιοκομικής παραγωγής, οι οποίες μειώσεις θα καταστούν περιττές. Η υπάρχουσα στήριξη των οργανώσεων παραγωγών και των ενώσεών τους δεν θα είναι πλέον δικαιολογημένη βάσει του σκεπτικού ότι διαχειρίζονται την ενίσχυση στην παραγωγή, καθώς αυτού του είδους η ενίσχυση θα καταργηθεί. Εντούτοις, οι οργανώσεις παραγωγών θα πρέπει να ασχολούνται με τον έλεγχο και τη διεκπεραίωση των αιτήσεων ενισχύσεως για το έτος εμπορίας 2003/04.

4. ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΠΝΟ

4.1. Άμεση ενίσχυση στους γεωργούς

Με την αναμόρφωση της ΚΓΠ, ορισμένοι από τους στόχους που παλαιότερα είχαν τεθεί προς επιδίωξη από την κοινή οργάνωση αγοράς ακατέργαστου καπνού έχουν πλέον χάσει το ουσιώδες αντικείμενό τους. Ορισμένα από τα υπάρχοντα μέσα δεν προσαρμόζονται πλέον στο νέο πλαίσιο, ενώ ορισμένα άλλα με ανεπαρκή απόδοση απέτυχαν στην επίτευξη των στόχων τους, ακόμη και όταν οι τελευταίοι αυτοί ισχύουν. Επιπλέον, όπως και οι κοινές οργανώσεις αγοράς σε άλλους τομείς προϊόντων, η ΚΟΑ για τον ακατέργαστο καπνό έπρεπε να επαναπροσδιορίσει τους στόχους της ευθυγραμμιζόμενη με το νέο οικονομικό πλαίσιο και τις προσδοκίες των καταναλωτών και των φορολογουμένων.

Πέραν από τους γενικούς στόχους του οριζόντιου καθεστώτος για άμεση ενίσχυση στους γεωργούς, που πρέπει να επιτευχθούν με την ενσωμάτωση του τομέα καπνού στο καθεστώς αυτό, υπάρχει επίσης ο στόχος για αυξημένη συνοχή μεταξύ των κυριοτέρων πολιτικών που εφαρμόζονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ειδικότερα την πολιτική για τη δημόσια υγεία.

Στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Gφteborg, η Επιτροπή κατέθεσε μια Ανακοίνωση για τη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη [1] (Μάιος 2001) η οποία αναφερόταν ρητά στον τομέα του καπνού. Αν και το Συμβούλιο απέφυγε να εγκρίνει τα όποια ειδικά συμπεράσματα για τον καπνό, ήταν προφανές, τόσο από τις συζητήσεις όσο και από το πλαίσιο στο οποίο αυτές έλαβαν χώρα, ότι υπήρχαν ορισμένες επιφυλάξεις σχετικά με τη βιωσιμότητα του τομέα του καπνού.

[1] Ανακοίνωση της Επιτροπής: αειφόρος ανάπτυξη της Ευρώπης για έναν καλύτερο κόσμο: στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη (COM(2001) 264 τελικό της 15.5.2001).

Η απάντηση της Επιτροπής την εποχή εκείνη ήταν να εντείνει την προσήλωσή της στην προσπάθεια εξεύρεσης μιας προσέγγισης βιώσιμης πολιτικής για το καθεστώς του καπνού, βασιζόμενης σε εκτίμηση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών πτυχών του τομέα. Έτσι η Επιτροπή, το Μάιο του 2002, στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασίας της για το 2003, αποφάσισε να υποβάλει τη μελέτη πολιτικής της για τον τομέα του καπνού σε Εκτεταμένη Εκτίμηση των Επιπτώσεων [2], σύμφωνα με την προτεραιότητά της για "Βιώσιμη οικονομία χωρίς αποκλεισμούς".

[2] SEC(2003) 1023 της 23.9.2003, έγγραφο που παρουσιάζει την Εκτεταμένη Εκτίμηση των Επιπτώσεων στον τομέα του καπνού.

Το κυριότερο συμπέρασμα της Επιτροπής, από την Εκτεταμένη Εκτίμηση των Επιπτώσεων για τον τομέα του καπνού, ήταν ότι, για να αποφευχθεί ένα καταστρεπτικό αποτέλεσμα επί της παραγωγής, όπου, σήμερα, το ένα τρίτο περίπου της πριμοδότησης για καπνό χρειάζεται για να καλυφθεί το μεταβλητό κόστος παραγωγής, η αποσύνδεση και η ενσωμάτωση στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης θα πρέπει να γίνει βαθμιαία. Η προσέγγιση αυτή, συνοδευόμενη από τη σταδιακή κατάργηση του κοινοτικού Ταμείου Καπνού και τη δημιουργία, στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, συνολικού δημοσιονομικού κονδυλίου για την αναδιάρθρωση των καπνοπαραγωγών περιοχών, θεωρείται ότι αποτελεί την πλέον βιώσιμη πολιτική για το μέλλον.

Η προτεινόμενη μεταρρύθμιση θα πρέπει να αρχίσει με τη μετατροπή ολόκληρης ή μέρους της παρούσας πριμοδότησης για τον καπνό σε δικαιώματα για καταβολή της ενιαίας ενίσχυσης. Ενώ η εν λόγω μετατροπή θα είναι πλήρης για τους πρώτους 3,5 τόνους παραγωγής του γεωργούς, για το επόμενο τμήμα της παραγωγής, πάνω από 3,5 τόνους και μέχρι 10 τόνους, θα ενσωματωθεί στην ενιαία ενίσχυση ανά εκμετάλλευση μόνο το 75% της σημερινής πριμοδότησης για καπνό. Για το μέρος εκείνο της παραγωγής που υπερβαίνει τους 10 τόνους, το 1/6 τον πρώτο χρόνο, το 1/3 το δεύτερο χρόνο και το 45% από τον τρίτο χρόνο και έπειτα, της αντίστοιχης πληρωμής της πριμοδότησης καπνού θα μετατρέπεται σε δικαιώματα για καταβολή της ενιαίας ενίσχυσης. Έτσι, τα 2/3 της πληρωμής πριμοδότησης καπνού που αντιστοιχούν στο τμήμα παραγωγής άνω των 10 τόνων, θα παραμείνουν συνδεδεμένα με την παραγωγή κατά το πρώτο έτος. Το δεύτερο έτος, το 1/3 της πληρωμής πριμοδότησης καπνού που αντιστοιχεί στο μέρος παραγωγής άνω των 10 τόνων θα παραμείνει συνδεδεμένο με την παραγωγή. Σε κάθε περίπτωση, το εναπομένον ποσοστό μεταφέρεται στο κονδύλιο αναδιάρθρωσης, δηλαδή 1/6 τον πρώτο χρόνο, 1/3 το δεύτερο χρόνο και 55% από τον τρίτο χρόνο και έπειτα.

Στον παρακάτω πίνακα εμφαίνεται η βαθμιαία ενσωμάτωση της σημερινής πριμοδότησης καπνού στο καθεστώς ενιαίας πληρωμής

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Το ποσοστό της συνολικής ενίσχυσης για τον καπνό, το οποίο θα μεταφέρεται στο κονδύλιο αναδιάρθρωσης παραμένει σε επίπεδο μόλις άνω του 20%, όπως είχε προβλεφθεί στην ανακοίνωση σχετικά με τη δημιουργία αειφόρου γεωργικού προτύπου για την Ευρώπη μέσω της μεταρρυθμισμένης ΚΓΠ - οι τομείς του καπνού, του ελαιολάδου, του βάμβακος και της ζάχαρης, που εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 23 Σεπτεμβρίου 2003 (COM(2003) 554 τελικό - βλ. παράγραφο 3 της σελίδας 16).

4.2. Κονδύλιο αναδιάρθρωσης

Η βαθμιαία αποσύνδεση του ισχύοντος καθεστώτος ενισχύσεων για τον ακατέργαστο καπνό θα πρέπει να συνοδεύεται από τη δημιουργία, στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, ενός δημοσιονομικού κονδυλίου για την αναδιάρθρωση των ενδιαφερόμενων περιοχών. Το κονδύλιο αναδιάρθρωσης θα είναι ίσο με τη διαφορά μεταξύ ενός συνολικού κονδυλίου 955 εκατ. EUR και της προτεινόμενης συνδεδεμένης και αποσυνδεδεμένης ενίσχυσης, όπως και των πληρωμών που διενεργούνται βάσει του καθεστώτος εξαγοράς ποσοστώσεων καπνού. Το κονδύλιο των 955 εκατ. EUR αντιστοιχεί στον ιστορικό μέσο όρο των δαπανών στον τομέα του καπνού, κατά την περίοδο αναφοράς 2000 έως 2002. Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να λαμβάνει ποσό που να αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ των παρελθοντικών δαπανών του και της προτεινόμενης συνδεδεμένης και αποσυνδεδεμένης ενίσχυσης, ποσό που θα χρησιμοποιείται για τις καπνοπαραγωγούς περιφέρειες. Τα κατ'αυτόν τον τρόπο διαθέσιμα για τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη και περιφέρειες ποσά θα μεταφερθούν από τη τομέας 1 α) στη τομέας 1 β) των δημοσιονομικών προοπτικών. Τα ποσά αυτά θα αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα του δεύτερου πυλώνα της ΚΓΠ, όπως προβλέπεται σήμερα από τον ισχύοντα κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου.

5. ΟΙ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΥΚΙΣΚΟ

Το καθεστώς στήριξης του λυκίσκου πρόκειται να ενσωματωθεί πλήρως στον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

Η έκθεση, την οποία υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, για την αποτίμηση της κοινής οργάνωσης αγοράς στον τομέα του λυκίσκου, βάσει των όρων του άρθρου 18 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1696/71, περιγράφει με λεπτομέρειες την εξέλιξη των μηχανισμών λειτουργίας της αγοράς λυκίσκου. Η αγορά αυτή χαρακτηρίζεται πρωταρχικά από μια συνεχή αναζήτηση ισορροπίας μεταξύ της προσφοράς λυκίσκου και των αναγκών του κλάδου ζυθοποιίας. Στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας, οι διαμορφούμενες στην αγορά τάσεις χαρακτηρίστηκαν από δύο αξιοσημείωτα φαινόμενα. Αφενός, οι προτιμήσεις των καταναλωτών στράφηκαν προς ζύθους με μικρότερη περιεκτικότητα σε λυκίσκο και, συνεπώς, υπήρξε πτώση στη ζήτηση λυκίσκου. Αφετέρου, η μεταστροφή προς ποικιλίες με υψηλή περιεκτικότητα σε α-οξύ οδήγησαν σε ιδιαίτερα υψηλή προσφορά λυκίσκου στην αγορά. Η κατάσταση αυτή προκάλεσε την ανάγκη μείωσης των φυτευομένων με λυκίσκο εκτάσεων.

Αυτή η συνεχής προσαρμογή πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της κοινής οργάνωσης αγοράς, όπου το επίπεδο της ενίσχυσης στην παραγωγή απεδείχθη ικανοποιητικό για την επιβίωση της καλλιέργειας αυτής και για τη συνέχιση των ειδικών μέτρων τα οποία παρείχαν τη δυνατότητα προσαρμογών της παραγωγής λυκίσκου στο επίπεδο τόσο της συγκυρίας (προσωρινή παύση της καλλιέργειας) όσο και των διαρθρώσεων (μείωση των καλλιεργούμενων εκτάσεων).

Η παρούσα κατάσταση, η οποία εμφανίζει έναν τομέα πλήρως προσανατολισμένο προς τις απαιτήσεις της αγοράς και ο οποίος τείνει να ανταποκρίνεται σ'αυτές ικανοποιητικά, μας επιτρέπει να θεωρήσουμε ότι η ενσωμάτωση του καθεστώτος ενισχύσεων στην παραγωγή λυκίσκου στο αποσυνδεδεμένο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης μάλλον θα δώσει τα περιθώρια διατήρησης της παραγωγής λυκίσκου στην Κοινότητα.

Ενόψει των ανωτέρω, η παρούσα πρόταση προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να διατηρήσουν σε εφαρμογή μια συνδεδεμένη ενίσχυση, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη ορισμένες ειδικές συνθήκες παραγωγής ή ειδικές περιστάσεις που επικρατούν στις περιοχές παραγωγής.

2003/0278 (CNS)

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 37, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο,

το πρωτόκολλο αριθ. 4 για το βαμβάκι [3], το οποίο προσαρτάται στη πράξη προσχώρησης της Ελλάδας, και ιδίως την παράγραφο 6,

[3] ΕΕ L 291 της 19.11.1979, σ. 174. Protocol as last amended by Regulation (ΕΚ) αριθ. 1050/2001 (ΕΕ L 148 της 1.6.2001, σ. 1).

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η αποσύνδεση της παρεχόμενης άμεσης στήριξης στους παραγωγούς και η εγκαθίδρυση του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης αποτελούν ουσιώδη στοιχεία της διαδικασίας μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής που αποσκοπεί στην απομάκρυνση από την άσκηση πολιτικής τιμών και στήριξης της παραγωγής και μία στροφή προς μια πολιτική εισοδηματικής ενίσχυσης των γεωργών. Με τον κανονισμό του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 [4] θεσπίστηκαν τα στοιχεία αυτά όσον αφορά μια σειρά γεωργικών προϊόντων.

[4] ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 1.

(2) Με σκοπό να επιτευχθούν οι κεντρικής σημασίας στόχοι της μεταρρύθμισης της κοινής γεωργικής πολιτικής, η στήριξη για το βαμβάκι, το ελαιόλαδο και τον ακατέργαστο καπνό πρέπει να αποσυνδεθεί σε μεγάλο βαθμό και να ενσωματωθεί στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Αντίθετα, ο λυκίσκος είναι σκόπιμο να ενσωματωθεί πλήρως στο καθεστώς αυτό.

(3) Στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς 2000-2002, δεν υπήρχαν άμεσες ενισχύσεις στους βαμβακοπαραγωγούς. Εντούτοις, βάσει των ισχυουσών κατά την περίοδο αυτή ρυθμίσεων, οι παραγωγοί εισέπρατταν εμμέσως την κοινοτική στήριξη μέσω ενισχύσεως στους εκκοκκιστές. Η στήριξη αυτή μπορεί να υπολογιστεί αφαιρώντας από τις διενεργούμενες στους εκκοκκιστές πληρωμές το μέρος εκείνο που δεν μεταβιβαζόταν υποχρεωτικά στους παραγωγούς.

(4) Η πλήρης ενσωμάτωση του ισχύοντος καθεστώτος στήριξης στον τομέα του βαμβακιού, στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης θα συνεπαγόταν σημαντικό κίνδυνο αποδιοργάνωσης της παραγωγής στις περιοχές βαμβακοκαλλιέργειας της Κοινότητας. Ως εκ τούτου, ένα μέρος της στήριξης θα πρέπει να εξακολουθήσει να συνδέεται με την καλλιέργεια του βαμβακιού, με την πληρωμή ποσού ανά επιλέξιμο εκτάριο της συγκεκριμένης καλλιέργειας. Το ποσό της στήριξης θα πρέπει να υπολογίζεται κατά τρόπο τέτοιο που να εξασφαλίζονται οικονομικές συνθήκες οι οποίες, στις περιοχές που είναι πρόσφορες γι'αυτού του είδους τις καλλιέργειες, να επιτρέπουν τη συνέχιση των δραστηριοτήτων στον τομέα του βαμβακιού, και να αποφεύγεται η υποκατάσταση άλλων ειδών καλλιεργειών στη θέση του βαμβακιού. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, είναι δικαιολογημένο να οριστεί ότι η συνολική διαθέσιμη ενίσχυση ανά εκτάριο σε κάθε κράτος μέλος, στο 40% του εθνικού μεριδίου της ενίσχυσης που μεταφερόταν έμμεσα στους παραγωγούς.

(5) Το υπόλοιπο 60% του εθνικού μεριδίου στην ενίσχυση, το οποίο μεταφερόταν έμμεσα στους παραγωγούς, πρέπει να μείνει διαθέσιμο προς εξυπηρέτηση του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης.

(6) Για περιβαλλοντικούς λόγους, θα πρέπει να οριστεί μια βασική ανά κράτος μέλος έκταση, ώστε να περιοριστούν οι εκτάσεις βαμβακοκαλλιέργειας. Οι ανά κράτος μέλος μειώσεις πρέπει να αντανακλούν την υπέρβαση των μέσων Εθνικών Εγγυημένων Ποσοτήτων από την εποχή της καθιέρωσής τους. Επιπλέον, οι επιλέξιμες εκτάσεις θα πρέπει να περιορίζονται στις εκτάσεις εκείνες που εγκρίνονται από τα κράτη μέλη.

(7) Με σκοπό να δοθεί η δυνατότητα στους παραγωγούς και στους εκκοκκιστές να βελτιώσουν την ποιότητα του παραγόμενου βαμβακιού πρέπει να ενθαρρυνθεί η ίδρυση διεπαγγελματικών οργανώσεων, που θα εγκρίνονται από τα κράτη μέλη. Οι οργανώσεις αυτές πρέπει να χρηματοδοτούνται από τα μέλη τους. Η Κοινότητα θα πρέπει να συμβάλει έμμεσα στις δραστηριότητες των οργανώσεων αυτών, αυξάνοντας την ενίσχυση που χορηγείται στους γεωργούς-μέλη των οργανώσεων.

(8) Για να προωθείται η προσφορά ποιοτικού προϊόντος στη βιομηχανία, θα πρέπει να παρέχεται στις εγκεκριμένες οργανώσεις η άδεια διαφοροποίησης της ενίσχυσης που δικαιούνται οι παραγωγοί-μέλη τους, σύμφωνα με κλίμακα την οποία καθορίζουν οι ίδιες. Για την κατάρτιση της κλίμακας αυτής, που εγκρίνεται από τα κράτη μέλη, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ορισμένα κριτήρια που θα καθοριστούν.

(9) Ενόψει ορισμένων πρόσφατων διεθνών εξελίξεων, ιδίως αυτών που αφορούν τις διαπραγματεύσεις στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, δεν είναι σκόπιμο να υπάρξει πρόβλεψη για ενδεχόμενη αναβολή της ενσωμάτωσης του βαμβακιού στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης.

(10) Η πλήρης ένταξη του σημερινού καθεστώτος στήριξης στον τομέα του ελαιολάδου, η οποία συνδέεται με την παραγωγή, στο καθεστώς της ενιαίας ενίσχυσης δυνατόν να συνεπάγεται προβλήματα για ορισμένες περιφέρειες παραδοσιακής παραγωγής της Κοινότητας. Υπάρχει σημαντικός κίνδυνος γενικής αποδιοργάνωσης των δραστηριοτήτων ελαιοκομίας, που με τη σειρά της θα μπορούσε να συνεπιφέρει μείωση της εδαφικής κάλυψης και υποβάθμιση του τοπίου, ή να έχει αρνητικό κοινωνικό αντίκτυπο. Ως εκ τούτου, ένα μέρος της στήριξης είναι σκόπιμο να συνδέεται με τη διατήρηση των ελαιώνων που έχουν κοινωνική ή περιβαλλοντική αξία.

(11) Κατά συνέπεια, το 60% των πληρωμών για ενισχύσεις στην παραγωγή, που διενεργήθηκαν κατά την περίοδο αναφοράς 2000 έως 2002 στον τομέα του ελαιολάδου, πρέπει να μετατραπούν σε χρηματικά δικαιώματα βάσει του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης. Εντούτοις, οι εκμεταλλεύσεις μεγέθους κάτω του 0,3 ελαιοκομικού εκταρίου ΣΓΠ που θα καθορίζεται με βάση το γεωγραφικό σύστημα πληροφοριών για τις ελαιοκαλλιέργειες, θα πρέπει, για λόγους ακριβοδίκαιας μεταχείρισης, να εντάσσονται πλήρως στο εν λόγω καθεστώς.

(12) Ο αριθμός των εκταρίων που πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στον υπολογισμό του δικαιώματος στην ενιαία ενίσχυση, πρέπει να προσδιορίζεται με βάση το σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών για την ελαιοκαλλιέργεια, το οποίο στο εξής θα αποτελεί μέρος του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης και Ελέγχου.

(13) Το υπόλοιπο 40% των πληρωμών ενισχύσεων παραγωγής στον τομέα του ελαιολάδου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς πρέπει να παρακρατείται από τα κράτη μέλη, υπό τη μορφή συνολικού εθνικού κονδυλίου, για τη χορήγηση στους γεωργούς ενισχύσεως που θα συμβάλει στη διατήρηση των ελαιώνων με περιβαλλοντική ή κοινωνική αξία, περιλαμβανομένων ορισμένων πτυχών τοπικών παραδόσεων και πολιτισμού, ιδίως στις περιφερειακές ζώνες. Εκμεταλλεύσεις μεγέθους κάτω του 0,3 ελαιοκομικού εκταρίου ΣΓΠ πρέπει να είναι επίσης επιλέξιμες προς ενίσχυση. Για λόγους απλούστευσης, οι διενεργούμενες βάσει του καθεστώτος αυτού πληρωμές δεν πρέπει να είναι κάτω των 50 ευρώ.

(14) Τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παρακρατούν ορισμένο ποσοστό τοις εκατό της καταβαλλόμενης για τους ελαιώνες ενίσχυσης, με σκοπό να χρηματοδοτούν δραστηριότητες συναφείς με την ποιότητα του προϊόντος, την παρακολούθηση και πληροφόρηση, εργασίες που εκτελούνται βάσει των προγραμμάτων εργασίας που καταρτίζουν οι εγκεκριμένες οργανώσεις φορέων.

(15) Μόνον οι εκτάσεις που είτε έχουν φυτευθεί με ελιές πριν την 1η Μαΐου 1998 ή προς αντικατάσταση ελαιοδέντρων, ή που καλύπτονται από εγκεκριμένο από την Επιτροπή πρόγραμμα, είναι επιλέξιμες για ενίσχυση στην παραγωγή βάσει του παρόντος καθεστώτος και θα πρέπει, συνεπώς, να είναι οι μόνες που συμπεριλαμβάνονται στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, όπως και να είναι επιλέξιμες βάσει του καθεστώτος ενίσχυσης για τους ελαιώνες.

(16) Το ισχύον καθεστώς στήριξης για το ελαιόλαδο λήγει στο τέλος του έτους εμπορίας 2003/04. Είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί η αρμονική συνέχεια στις πληρωμές εισοδηματικής στήριξης των ελαιοπαραγωγών, οπότε δεν είναι σκόπιμο να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο αναβολής στην εγκαθίδρυση του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης στον τομέα αυτόν.

(17) Προκειμένου να αποφευχθεί η αποδιοργάνωση της παραγωγής και των τοπικών οικονομιών, και για να δοθούν περιθώρια προσαρμογής της τιμής στην αγορά προς τις νέες συνθήκες, το ισχύον καθεστώς στήριξης για τους παραγωγούς ακατέργαστου καπνού πρέπει βαθμιαία να αποσυνδεθεί και να ενσωματωθεί στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Η καθιέρωση ενός δικαιώματος ενίσχυσης ανά εκτάριο, βάσει του νέου καθεστώτος, πρέπει συνεπώς να διοργανωθεί σε τρία στάδια, αρχής γενομένης από το ημερολογιακό έτος 2005, και να ολοκληρωθεί στις αρχές του ημερολογιακού έτους 2007.

(18) Η σημερινή εισοδηματική στήριξη των καπνοπαραγωγών καταβάλλεται ως πριμοδότηση με βάση τις παραγόμενες ποσότητες καπνού. Για τον προσδιορισμό του δικαιώματος ενίσχυσης, ο υπολογισμός του ποσού αναφοράς διαιρείται, σε σχέση με τις τρεις ποσότητες καπνού για τις οποίες χορηγείτο ενίσχυση στη διάρκεια της περιόδου αναφοράς 2000 έως 2002. Για τους πρώτους 3,5 τόνους, πρέπει να προβλεφθεί η πλήρης μεταφορά της πριμοδότησης στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης. Για τις ποσότητες που υπερβαίνουν τους 3,5 τόνους, και μέχρι τους 10 τόνους, πρέπει να μεταφέρεται στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης το 75% της πληρωμής. Για την ποσότητα που υπερβαίνει τους 10 τόνους, πρέπει, το 2005, να μεταφέρεται το 1/6 της πληρωμής, το 2006 πρέπει να μεταφέρεται το 1/3 της πληρωμής και από το 2007 και έπειτα πρέπει να μεταφέρεται το 45% της πληρωμής.

(19) Με τη μέθοδο αυτή, οι μικροπαραγωγοί πρέπει να λαμβάνουν, εξαρχής, ένα μεγάλο μέρος του εισοδήματός τους υπό τη μορφή της ενιαίας ενίσχυσης. Για τις μεγαλύτερου μεγέθους καπνοπαραγωγικές εκμεταλλεύσεις ένα μέρος της ενίσχυσης πρέπει να παραμείνει συνδεδεμένη επί ορισμένη μεταβατική περίοδο.

(20) Το ενδεχόμενο αναβολής της ενσωμάτωσης της χορηγούμενης για τον καπνό στήριξης στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης δεν συμβιβάζεται με το σχεδιασμό και τις αρχές που διέπουν το νέο σύστημα, το οποίο θα έχει προοδευτική εφαρμογή, και συνεπώς το ενδεχόμενο αυτό πρέπει να αποκλειστεί.

(21) Οι γεωργοί οι οποίοι εγκατέλειψαν τον τομέα καπνού συμμετέχοντας στο πρόγραμμα εξαγοράς ποσοστώσεων που ετέθη σε εφαρμογή σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/1992 του Συμβουλίου, για την κοινή οργάνωση αγοράς στον τομέα του ακατέργαστου καπνού, και στους οποίους χορηγείται ενίσχυση βάσει του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης, δεν θα πρέπει επιπλέον να λαμβάνουν την τιμή εξαγοράς ποσόστωσης, αλλά θα πρέπει να μπορούν να επιλέξουν ένα από τα δύο είδη πληρωμής. Εντούτοις, και για να εξασφαλιστεί η δίκαιη επιλογή, ένα μέρος της τιμής εξαγοράς πρέπει να καταβάλλεται, καθόσο μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για να αντισταθμίζεται η διαφορά μεταξύ του ποσού της ενίσχυσης για καπνά που συμπεριλαμβάνεται στον υπολογισμό του ποσού αναφοράς και του ποσού της τιμής εξαγοράς, όταν το τελευταίο αυτό ποσό είναι υψηλότερο.

(22) Όσον αφορά την πριμοδότηση που θα εξακολουθήσει να χορηγείται για την παραγωγή καπνού στη διάρκεια των ετών συγκομιδής 2005 και 2006, ποσό ίσο προς το 4% για το πρώτο έτος και προς το 5% για το δεύτερο έτος πρέπει να μεταφέρεται στο κοινοτικό Ταμείο Καπνού, για τους σκοπούς χρηματοδότησης δράσεων ενημέρωσης ώστε να ευαισθητοποιείται περαιτέρω το κοινό για τις βλαβερές συνέπειες της κατανάλωσης καπνού.

(23) Η πλήρης ενσωμάτωση του λυκίσκου στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης επιτρέπει στον παραγωγό λυκίσκου να λαμβάνει ένα σταθερό εισόδημα. Εάν για παράδειγμα ο παραγωγός αποφασίσει, εξαιτίας των συνθηκών στην αγορά ή για διαρθρωτικούς λόγους, να εγκαταλείψει την καλλιέργεια και συγκομιδή λυκίσκου, θα μπορεί να το πράξει ελευθέρως χωρίς να μείνει παντελώς άνευ εισοδήματος.

(24) Προκειμένου να αντιμετωπίζονται ειδικές καταστάσεις στην αγορά ή περιφερειακές ιδιαιτερότητες, το κράτος μέλος πρέπει να έχει τη δυνατότητα να παρακρατεί ορισμένο ποσοστό τοις εκατό της αποσυνδεδεμένης ενίσχυσης προκειμένου να ενισχύει την παραγωγή λυκίσκου καταβάλλοντας ενίσχυσης με βάση την έκταση.

(25) Η αποσύνδεση των ενισχύσεων για το βαμβάκι και τον ακατέργαστο καπνό ενδεχομένως θα απαιτήσει την εφαρμογή μέτρων αναδιάρθρωσης. Πρόσθετη κοινοτική στήριξη για τις ενδιαφερόμενες περιφέρειες παραγωγής θα πρέπει να διατίθεται μέσω μεταφοράς πιστώσεων από τον τομέα 1 α) στον τομέα 1 β) των δημοσιονομικών προοπτικών. Αυτή η πρόσθετη στήριξη πρέπει να χρησιμοποιείται κατά τα προβλεπόμενα στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1999, για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) [5].

[5] ΕΕ L 160 της 26.6.1999, σ. 80. Κανονισμός, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1783/2003 (ΕΕ L 270 της 21.10.2003, σ. 70).

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 τροποποιείται από την εξής:

1) Στο άρθρο 1, η τρίτη περίπτωση αντικαθίσταται ως εξής:

"- καθεστώτα στήριξης για τους γεωργούς που παράγουν σκληρό σίτο, πρωτεϊνούχες καλλιέργειες, ρύζι, καρπούς με κέλυφος, ενεργειακές καλλιέργειες, πατάτες αμυλοποιίας, γάλα, σπόρους, αροτραίες καλλιέργειες, κρέας αιγοπροβάτων, βόειο κρέας, όσπρια, βαμβάκι, καπνό, λυκίσκο, καθώς και για γεωργούς που διατηρούν ελαιώνες."

2) Στο άρθρο 19 παράγραφος 1, το δεύτερο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Ή βάση δεδομένων αυτή επιτρέπει, ιδίως, άμεση και απευθείας πρόσβαση, μέσω της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους, στα στοιχεία που σχετίζονται με τα ημερολογιακά έτη ή/και περιόδους εμπορίας που αρχίζουν από το έτος 2000 και, για την ενίσχυση που χορηγείται δυνάμει του τίτλου IV, κεφάλαιο 15, από 1ης Μαΐου 1998."

3) Το άρθρο 20 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Άρθρο 20 Σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων

1. Το σύστημα αναγνώρισης αγροτεμαχίων δημιουργείται με βάση χάρτες ή κτηματολογικά έγγραφα ή άλλες χαρτογραφικές αναφορές. Χρησιμοποιούνται τεχνικές ηλεκτρονικού συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών, συμπεριλαμβανομένης κατά προτίμηση της εναέριας ή διαστημικής ορθοφωτογραφίας με ομοιογενή πρότυπα που εξασφαλίζουν ακρίβεια τουλάχιστον ισοδύναμη με χαρτογραφία κλίμακας 1:10000.

2. Το σύστημα αναγνώρισης συμπεριλαμβάνει, όπου είναι ενδεδειγμένο, σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών για τις ελαιοκαλλιέργειες, που συνίσταται σε μηχανογραφημένη βάση δεδομένων αλφαριθμητικών χαρακτήρων και σε μηχανογραφημένη βάση δεδομένων γραφικών παραπομπών, για τα σχετικά ελαιόδεντρα και εκτάσεις."

4) Το άρθρο 22 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 1, μετά την πρώτη περίπτωση παρεμβάλλεται η εξής περίπτωση:

"- ο αριθμός των ελαιοδέντρων και η θέση τους στο τεμάχιο γης,"

β) η παράγραφος 2 αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

"2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν ότι η αίτηση ενίσχυσης χρειάζεται να περιλαμβάνει μόνο τις μεταβολές σε σχέση με την αίτηση ενίσχυσης που υπεβλήθη το προηγούμενο έτος. Το κράτος μέλος διανέμει έντυπα δελτία με βάση τις εκτάσεις που προσδιορίστηκαν το προηγούμενο έτος και παρέχει έγγραφα σχεδιαγράμματα εντοπισμού των εκτάσεων αυτών και, κατά περίπτωση, ένδειξης της θέσης των ελαιοδέντρων."

5) Το άρθρο 35 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Άρθρο 35 Διπλές αιτήσεις

1. Για την έκταση που αντιστοιχεί στον αριθμό επιλέξιμων εκταρίων που ορίζεται στο άρθρο 44 παράγραφος 2 βάσει της οποίας υποβάλλεται αίτηση ενιαίας ενίσχυσης είναι δυνατόν να υποβάλλεται αίτηση για οποιαδήποτε άλλη άμεση ενίσχυση καθώς και για οποιαδήποτε άλλη ενίσχυση η οποία δεν καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό, εκτός αν ορίζεται άλλως.

2. Οι γεωργοί οι οποίοι συμμετείχαν στο πρόγραμμα εξαγοράς ποσοστώσεων καπνού, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92 του Συμβουλίου, δικαιούνται είτε την ενιαία ενίσχυση είτε την τιμή εξαγοράς ποσόστωσης. Εντούτοις, στις περιπτώσεις που η τιμή εξαγοράς ποσόστωσης είναι υψηλότερη από το υπολογιζόμενο για τον καπνό ποσό που θα συμπεριληφθεί στο ποσό αναφοράς, ο γεωργός δικαιούται περαιτέρω, επιπλέον της ενιαίας ενίσχυσης, μέρος της τιμής εξαγοράς που αντιστοιχεί στη διαφορά μεταξύ του ποσού της τιμής και του ποσού που υπολογίζεται σύμφωνα με το σημείο Θ του παραρτήματος VII του παρόντος κανονισμού."

6) Στο άρθρο 40, η παράγραφος 5 αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

"Οι παράγραφοι 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών σε γεωργούς οι οποίοι, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, είχαν αναλάβει γεωργοπεριβαλλοντικές δεσμεύσεις σύμφωνα με τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 2078/92* και (ΕΚ) αριθ. 1257/1999 του Συμβουλίου, σε γεωργούς παραγωγούς λυκίσκου οι οποίοι, στη διάρκεια της ίδιας περιόδου είχαν αναλάβει δέσμευση εκρίζωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1098/98** του Συμβουλίου, καθώς και σε καπνοκαλλιεργητές οι οποίοι συμμετείχαν στο πρόγραμμα εξαγοράς ποσοστώσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92.

Στην περίπτωση που τα μέτρα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο κάλυψαν τόσο την περίοδο αναφοράς όσο και την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη ορίζουν, με αντικειμενικά κριτήρια και κατά τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται ισότητα μεταχείρισης μεταξύ γεωργών και για να αποφεύγονται στρεβλώσεις της αγοράς και του ανταγωνισμού, ποσό αναφοράς σύμφωνα με λεπτομερείς κανόνες που θα θεσπιστούν από την Επιτροπή σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2.

* ΕΕ L 215 της 30.7.1992, σ. 85.

** ΕΕ L 157 της 30.5.1998, σ. 7."

7) Στο άρθρο 43 παράγραφος 2, το στοιχείο α) αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

"α) στην περίπτωση των ενισχύσεων για άμυλο γεωμήλων, αποξηραμένες χορτονομές, σπόρους για σπορά, ελαιώνες και καπνό, οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα VII, τον αριθμό των εκταρίων για την παραγωγή των οποίων χορηγήθηκε ενίσχυση κατά την περίοδο αναφοράς, όπως υπολογίζεται στα σημεία B, Δ, ΣΤ, Η και Θ του παραρτήματος VII."

8) Στο άρθρο 44 παράγραφος 2, προστίθεται το εξής εδάφιο:

" Με τον όρο "επιλέξιμα εκτάρια" νοούνται επίσης εκτάσεις φυτευμένες με λυκίσκο ή οι οποίες υπάγονται σε υποχρέωση προσωρινής παύσης της καλλιέργειας, ή εκτάσεις, όπως υπολογίζονται στο δεύτερο εδάφιο του σημείου Η του παραρτήματος VII, με ελαιόδεντρα φυτευμένα προ της 1ης Μαΐου 1998 ή με νέα ελαιόδεντρα που αντικαθιστούν άλλα υφιστάμενα, ή ελαιόδεντρα που εμπίπτουν σε εγκεκριμένα καθεστώτα φύτευσης και έχουν καταχωρηθεί σε σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών."

9) Το άρθρο 51 αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

"Άρθρο 51 Γεωργική χρήση της γης

Οι γεωργοί μπορούν να χρησιμοποιούν τα αγροτεμάχια που δηλώνουν σύμφωνα με το άρθρο 44 παράγραφος 3 για κάθε γεωργική δραστηριότητα εκτός από:

α) μόνιμες καλλιέργειες, εκτός από τα ελαιόδεντρα που φυτεύθηκαν πριν την 1η Μαΐου 1998 ή νέα ελαιόδεντρα προς αντικατάσταση άλλων υφιστάμενων, ή ελαιόδεντρα που εμπίπτουν σε εγκεκριμένα καθεστώτα φύτευσης και έχουν καταχωρηθεί σε σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών, ή λυκίσκο.

β) την παραγωγή των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96* του Συμβουλίου και το άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96** του Συμβουλίου.

γ) πατάτες, πλην των προοριζομένων για την παρασκευή αμύλου, ή για τις οποίες χορηγείται ενίσχυση βάσει του άρθρου 93 του παρόντος κανονισμού.

* ΕΕ L 297 της 21.11.1996, σ. 1.

** ΕΕ L 297 της 21.11.1996, σ. 29."

10) Στο άρθρο 60, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"1. Σε περίπτωση που κράτος μέλος κάνει χρήση της δυνατότητας η οποία αναφέρεται στο άρθρο 59, οι γεωργοί δύνανται, κατά παρέκκλιση από το άρθρο 51 και σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος άρθρου, να χρησιμοποιούν επίσης τα αγροτεμάχια που δηλώνονται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 44 παράγραφος 3 για την παραγωγή προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2200/96 ή στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2201/96 και γεωμήλων πλην εκείνων που προορίζονται για την παραγωγή αμύλου, για το οποίο χορηγείται ενίσχυση δυνάμει του άρθρου 93 του παρόντος κανονισμού, με εξαίρεση τις μόνιμες καλλιέργειες, εκτός από λυκίσκο ή ελαιόδεντρα φυτευμένα προ της 1ης Μαΐου 1998 ή νέα ελαιόδεντρα προς αντικατάσταση άλλων υφισταμένων ή ελαιόδεντρα που εμπίπτουν σε εγκεκριμένα καθεστώτα φύτευσης και καταχωρούνται σε σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών."

11) Στο τμήμα 2 του κεφαλαίου 5 του τίτλου III, προστίθεται το παρακάτω άρθρο 69α:

"Άρθρο 69α Πληρωμές για λυκίσκο

Στην περίπτωση των πληρωμών για λυκίσκο, τα κράτη μέλη δύνανται να παρακρατούν ποσοστό μέχρι 25% της συνιστώσας των εθνικών ανωτάτων ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 41 που αντιστοιχεί στις πληρωμές με βάση την έκταση και στην ενίσχυση για την προσωρινή παύση της καλλιέργειας λυκίσκου, που αναφέρονται στο παράρτημα VI.

Στην περίπτωση αυτή, και εντός του ανωτάτου ορίου που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 64 παράγραφος 2, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος καταβάλλει, σε ετήσια βάση, πρόσθετη πληρωμή στους γεωργούς.

Η πρόσθετη πληρωμή χορηγείται στους γεωργούς που παράγουν λυκίσκο με βάση την έκταση, και μέχρι ποσοστού 25% των πληρωμών ανά εκτάριο που αναφέρονται στο παράρτημα VI, και διενεργείται υπό τους προβλεπόμενους στον τίτλο IV, κεφάλαιο 17 όρους."

12) Το άρθρο 71 τροποποιείται ως εξής:

α) στην παράγραφο 1, προστίθεται το ακόλουθο εδάφιο:

"Η μεταβατική περίοδος που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται όσον αφορά το βαμβάκι, το ελαιόλαδο και τις επιτραπέζιες ελιές, και τον καπνό."

β) στην παράγραφο 2, το πρώτο εδάφιο αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Με την επιφύλαξη του άρθρου 70 παράγραφος 2, κατά τη μεταβατική περίοδο, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος εφαρμόζει τις άμεσες ενισχύσεις που αναφέρονται στο παράρτημα VI υπό τους όρους που θεσπίζονται, αντίστοιχα, στα κεφάλαια 3, 6, 7 έως 13 και 17 του τίτλου IV του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 6 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2019/93, το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1452/2001, τα άρθρα 13 και 22 παράγραφοι 2 έως 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1453/2001, και το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1454/2001, εντός των ανωτάτων δημοσιονομικών ορίων που αντιστοιχούν στις συνιστώσες των εν λόγω άμεσων ενισχύσεων εντός του εθνικού ορίου που αναφέρεται στο άρθρο 41, που καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, για καθεμιά από τις άμεσες ενισχύσεις."

13) Στον τίτλο IV, παρεμβάλλονται τα ακόλουθα κεφάλαια 14, 15, 16 και 17:

"Κεφάλαιο 14 Ειδική ενίσχυση για το βαμβάκι

Άρθρο 143α Πεδίο εφαρμογής

Χορηγείται ενίσχυση στους γεωργούς που παράγουν βαμβάκι, το οποίο εμπίπτει στον κωδικό ΣΟ 5201 00, υπό τους θεσπιζόμενους στο κεφάλαιο αυτό όρους.

Άρθρο 143β Επιλεξιμότητα

1. Η ενίσχυση χορηγείται ανά εκτάριο επιλέξιμης έκτασης βαμβακιού. Για να είναι επιλέξιμη, η έκταση πρέπει να ευρίσκεται σε γεωργικές γαίες τις οποίες το κράτος μέλος έχει εγκρίνει για βαμβακοπαραγωγή, να έχουν σπαρεί με εγκεκριμένες ποικιλίες και η καλλιέργεια να έχει διατηρηθεί μέχρι το άνοιγμα της κάψας, υπό κανονικές συνθήκες ανάπτυξης των φυτών.

Εντούτοις, αν το βαμβάκι δεν φτάσει στο στάδιο του ανοίγματος της κάψας, ως αποτέλεσμα εξαιρετικών καιρικών συνθηκών που αναγνωρίζονται σαν τέτοιες από το κράτος μέλος, οι εκτάσεις που έχουν καθ'ολοκληρία σπαρεί με βαμβάκι παραμένουν επιλέξιμες για τη χορήγηση ενίσχυσης, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω εκτάσεις δεν χρησιμοποιήθηκαν, μέχρι το άνοιγμα της κάψας, για οποιουσδήποτε άλλους λόγους πέραν της παραγωγής βαμβακιού.

2. Τα κράτη μέλη προβαίνουν στην έγκριση των γαιών και των ποικιλιών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 σύμφωνα με τους όρους και τις λεπτομέρειες που θα εκδοθούν βάσει της διαδικασίας που αναφέρεται στο άρθρο 144 παράγραφος 2.

Άρθρο 143γ Ποσά και εκτάσεις

1. Το ποσό της ενίσχυσης ανά επιλέξιμο εκτάριο διαμορφώνεται ως εξής:

- Ελλάδα: // 594 ευρώ

- Ισπανία: // 898 ευρώ

- Πορτογαλία: // 556 ευρώ.

2. Για τις παρακάτω χώρες ορίζεται εθνική βασική έκταση η εξής:

- Ελλάδα: // 340 000 εκτάρια

- Ισπανία: // 85 000 εκτάρια

- Πορτογαλία: // 360 εκτάρια.

3. Αν, σε δεδομένο κράτος μέλος και σε δεδομένο έτος, η επιλέξιμη προς ενίσχυση έκταση βαμβακιού υπερβαίνει τη βασική έκταση που ορίζεται στην παράγραφο 2, η ενίσχυση της παραγράφου 1 για το εν λόγω κράτος μέλος μειώνεται κατ'αναλογία της υπέρβασης της βασικής έκτασης.

Άρθρο 143δ Εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις

1. Για τους σκοπούς του κεφαλαίου αυτού, ως "εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση" νοείται φορέας με νομική προσωπικότητα, συγκροτούμενος από βαμβακοπαραγωγούς και από έναν τουλάχιστον εκκοκκιστή, και ο οποίος αποσκοπεί, ιδίως στο να προμηθεύει ποιοτικά κατάλληλο μη εκκοκκισμένο βαμβάκι στον εκκοκκιστή. Το κράτος μέλος στην επικράτεια του οποίου είναι εγκατεστημένοι οι εκκοκκιστές εγκρίνει την οργάνωση, εφόσον αυτή τηρεί τα κριτήρια που θα προσδιοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2.

2. Η εγκεκριμένη διεπαγγελματική οργάνωση χρηματοδοτείται από τα μέλη της.

Άρθρο 143ε Διαμόρφωση της ενίσχυσης από τις εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις

1. Οι εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις δύνανται να αποφασίζουν ότι το ήμισυ, κατ'ανώτατο όριο, του συνολικού ποσού της ενίσχυσης που δικαιούνται οι γεωργοί-μέλη της, βάσει των επιλέξιμων εκτάσεων σύμφωνα με το άρθρο 143β, παράγραφος 1, διαφοροποιείται με την εφαρμογή κλίμακας που καθορίζεται από την ίδια.

2. Η κλίμακα της παραγράφου 1 εγκρίνεται από το κράτος μέλος και πληροί τα κριτήρια που θα τεθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2. Τα κριτήρια αυτά αναφέρονται ειδικότερα στην ποιότητα του παραδοτέου μη εκκοκκισμένου βαμβακιού, προσαρμοσμένη στις περι βαλλοντικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στις σχετικές ζώνες.

Άρθρο 143στ Πληρωμή της ενίσχυσης

1. Η πληρωμή της ανά επιλέξιμο εκτάριο ενίσχυσης στους γεωργούς διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 143γ.

2. Στους γεωργούς-μέλη εγκεκριμένης διεπαγγελματικής οργάνωσης χορηγείται ενίσχυση ανά επιλέξιμο εκτάριο σύμφωνα με το άρθρο 143γ, προσαυξημένη με ποσό 10 ευρώ. Εντούτοις, σε περίπτωση διαφοροποίησης, η ενίσχυση χορηγείται ανά επιλέξιμο εκτάριο σύμφωνα με το άρθρο 143γ προσαρμοσμένο κατόπιν εφαρμογής του άρθρου 143ε παράγραφος 1. Το προσαρμοσμένο ποσό προσαυξάνεται με ποσό 10 ευρώ.

Κεφάλαιο 15 Ενίσχυση για τους ελαιώνες

Άρθρο 143ζ Πεδίο εφαρμογής

Χορηγείται ενίσχυση σε γεωργούς, ως συνεισφορά στη διατήρηση ελαιώνων με περιβαλλοντική ή κοινωνική αξία, υπό τις οριζόμενες στο κεφάλαιο αυτό προϋποθέσεις.

Άρθρο 143η Επιλεξιμότητα

Η πληρωμή της ενίσχυσης υπόκειται στους εξής όρους:

α) ο ελαιώνας είναι καταχωρημένος στο σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2.

β) μόνον οι εκτάσεις που αντιστοιχούν είτε στα ελαιόδεντρα που έχουν φυτευθεί πριν την 1η Μαΐου 1998, ή προς αντικατάσταση άλλων ελαιοδέντρων, ή που καλύπτονται από εγκεκριμένο από την Επιτροπή πρόγραμμα είναι επιλέξιμες προς ενίσχυση.

γ) ο αριθμός των ελαιών στο ελαιοπερίβολο δεν αποκλίνει κατά ποσοστό ανώτερο του 10% από τον αριθμό τους, όπως έχει καταχωρηθεί την 1η Ιανουαρίου 2005 στο σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2.

δ) ο ελαιώνας παρουσιάζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της κατηγορίας ελαιώνων βάσει της οποίας ζητείται η ενίσχυση.

ε) η αίτηση ενίσχυσης αναφέρεται σε ποσό 50 ευρώ τουλάχιστον.

Άρθρο 143θ Ποσά

1. Η ενίσχυση για τους ελαιώνες χορηγείται ανά ελαιοκομικό εκτάριο ΣΓΠ. Το ελαιοκομικό εκτάριο ΣΓΠ αποτελεί τη μονάδα επιφανείας που χρησιμοποιείται σε κοινή μέθοδο η οποία θα προσδιοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2, βάσει των δεδομένων του συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών ελαιοκομίας που αναφέρεται στο άρθρο 20 παράγραφος 2.

2. Εντός του ορίου των ανωτάτων ποσών που καθορίζονται στην παράγραφο 3 και μετά από αφαίρεση του ποσού που παρακρατείται δυνάμει της παραγράφου 4, τα κράτη μέλη καθορίζουν ενίσχυση ανά ελαιοκομικό εκτάριο ΣΓΠ για καθεμιά από τις πέντε το πολύ κατηγορίες εκτάσεων φυτευμένων με ελιές που μπορούν να ορίσουν. Οι κατηγορίες αυτές ορίζονται σύμφωνα με ένα κοινό πλαίσιο περιβαλλοντικών και κοινωνικών κριτηρίων, που αναφέρονται ιδίως στα τοπία και στις κοινωνικές παραδόσεις, και τα οποία θα θεσπιστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2. Στο πλαίσιο αυτό, θα αποδοθεί ιδιαίτερη προσοχή στο θέμα της διατήρησης των ελαιώνων στις περιθωριακές ζώνες.

3. Το ανώτατο ποσό ενίσχυσης που αναφέρεται στην παράγραφο 2 είναι το εξής:

// εκατ. ευρώ

Γαλλία // 1,20

Ελλάδα // 208,14

Ιταλία // 272,05

Ισπανία // 404,45

Πορτογαλία // 15,46

Τα κράτη μέλη κατανέμουν το ανώτατο ποσό τους μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών σύμφωνα με αντικειμενικά κριτήρια και χωρίς να εφαρμόζουν διακρίσεις. Για κάθε κατηγορία, το επίπεδο της ενίσχυσης ανά ελαιοκομικό εκτάριο ΣΓΠ μπορεί να ισούται με, αλλά όχι να υπερβαίνει το ύψος των εξόδων διατήρησης του ελαιώνα, εξαιρουμένων των δαπανών συγκομιδής.

4. Τα κράτη μέλη δύνανται να παρακρατούν ποσοστό μέχρι 10% των ποσών της παραγράφου 3 ώστε να εξασφαλίζουν την κοινοτική χρηματοδότηση των προγραμμάτων εργασίας που καταρτίζουν, δυνάμει του άρθρου 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. .../...* του Συμβουλίου [σχετικά με την κοινή οργάνωση των αγορών στον τομέα του ελαιόλαδου και των επιτραπέζιων ελιών], από τις εγκεκριμένες οργανώσεις φορέων.

Κεφάλαιο 16 Πριμοδότηση καπνού

Άρθρο 143ι Πεδίο εφαρμογής

Για τις περιόδους συγκομιδής 2005 και 2006, χορηγείται ενίσχυση στους γεωργούς-παραγωγούς ακατέργαστου καπνού που υπάγεται στον κωδικό ΣΟ 2401, υπό τις οριζόμενες στο κεφάλαιο αυτό προϋποθέσεις.

Άρθρο 143κ Όροι επιλεξιμότητας

Εντός του ορίου των ανωτάτων ποσών που καθορίζονται στο άρθρο 143λ παράγραφος 1, χορηγείται ενίσχυση σε κάθε γεωργό για την παραγόμενη ποσότητα που υπερβαίνει τους 10 τόνους επιπλέον του μέσου όρου των ποσοτήτων για τις οποίες του χορηγήθηκε πριμοδότηση καπνού κατά τα ημερολογιακά έτη 2000, 2001 και 2002. Η χορήγηση της ενίσχυσης εξαρτάται από την τήρηση των εξής προϋποθέσεων:

α) ο καπνός πρέπει να προέρχεται από μία από τις ζώνες παραγωγής που αναφέρονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2848/98** της Επιτροπής.

β) έχουν τηρηθεί οι ποιοτικές απαιτήσεις που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2848/98.

γ) ο καπνός σε φύλλα έχει παραδοθεί από τον παραγωγό στην επιχείρηση πρώτης επεξεργασίας βάσει συμφωνίας καλλιέργειας.

Άρθρο 143λ Ποσά

1. Τα ανώτατα ποσά της συνολικής ενίσχυσης, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα ποσά τα προς μεταφορά στο κοινοτικό Ταμείο Καπνού που αναφέρεται στο άρθρο 143μ, είναι τα εξής:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2. Το χορηγούμενο στο γεωργό ποσό ενίσχυσης υπολογίζεται με πολλαπλασιασμό του αριθμού χιλιογράμμων του επιλέξιμου προς ενίσχυση καπνού, όπως ορίζεται στο άρθρο 143κ, επί το μέσο ποσό των ανά χιλιόγραμμο πριμοδοτήσεων καπνού που χορηγήθηκαν τα ημερολογιακά έτη 2000, 2001 και 2002 κατ'εφαρμογή του κανονισμού (ΕOΚ) αριθ. 2075/92. Στο υπολογισθέν ποσό εφαρμόζεται συντελεστής 2/3 για την περίοδο συγκομιδής 2005 και 1/3 για την περίοδο συγκομιδής 2006 και στη συνέχεια αφαιρείται το αντίστοιχο ποσό, που αναφέρεται στο άρθρο 143μ.

Άρθρο 143μ Μεταφορά στο κοινοτικό Ταμείο Καπνού

Ποσό ίσο προς το 4% για το ημερολογιακό έτος 2005 και 5% για το ημερολογιακό έτος 2006, της χορηγούμενης σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο ενίσχυσης διατίθεται για τη χρηματοδότηση δράσεων ενημέρωσης στα πλαίσια του κοινοτικού Ταμείου Καπνού που προβλέπεται στο άρθρο 13 του κανονισμού (ΕOΚ) αριθ. 2075/92.

Κεφάλαιο 17 Ενισχύσεις με βάση την έκταση για το λυκίσκο

Άρθρο 143ν Πεδίο εφαρμογής

Χορηγείται ενίσχυση στους γεωργούς που παράγουν λυκίσκο, ο οποίος εμπίπτει στον κωδικό ΣΟ 1210, υπό τις οριζόμενες στο κεφάλαιο αυτό προϋποθέσεις.

Άρθρο 143ξ Επιλεξιμότητα

Επιλέξιμες για τη χορήγηση ενίσχυσης εκτάσεις είναι αυτές που:

- ευρίσκονται στις περιοχές παραγωγής που απαριθμούνται στο παράρτημα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1981/82***,

- έχουν φυτευθεί με λυκίσκο και

- στις οποίες έχει γίνει πράγματι συγκομιδή.

* ΕΕ L

** ΕΕ L 358 της 31.12.1998, σ. 17.

*** ΕΕ L 215 της 23.7.1982, σ. 3."

14) Παρεμβάλλεται ο ακόλουθος τίτλος IVα:

"Τίτλος IVα Δημοσιονομικές μεταφορές

Άρθρο 143ο Δημοσιονομική μεταφορά για την αναδιάρθρωση των περιοχών βαμβακοπαραγωγής

Από το 2006, ποσό 103 εκατ. ευρώ, προερχόμενο από τις μέσες δαπάνες για το βαμβάκι που σημειώθηκαν κατά τα έτη 2000, 2001 και 2002, διατίθεται, ανά ημερολογιακό έτος, ως πρόσθετη κοινοτική στήριξη για μέτρα υπέρ των περιοχών βαμβακοπαραγωγής, βάσει του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτείται από το ΕΓΤΠΕ, Τμήμα Εγγυήσεων, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999.

Άρθρο 143π Δημοσιονομική μεταφορά για την αναδιάρθρωση στις ζώνες καπνοπαραγωγής

Από το 2006, ποσό προερχόμενο από το ποσό της συνολικής τριετούς μέσης ενίσχυσης κατά την περίοδο αναφοράς για τον επιδοτούμενο καπνό διατίθεται, ως πρόσθετη κοινοτική στήριξη, για την εφαρμογή μέτρων υπέρ των ζωνών καπνοπαραγωγής, στο πλαίσιο του προγραμματισμού αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτείται βάσει του ΕΓΤΠΕ Τμήμα Εγγυήσεων, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1257/1999. Το ποσό αυτό διαμορφώνεται ως εξής:

- 98 εκατ. ευρώ για το ημερολογιακό έτος 2005.

- 147 εκατ. ευρώ για το ημερολογιακό έτος 2006.

- 205 εκατ. ευρώ από το ημερολογιακό έτος 2007 και έπειτα."

15) Στο άρθρο 145, προστίθενται τα παρακάτω σημεία:

"ιη) για το βαμβάκι, τις λεπτομέρειες σχετικά:

- με τον υπολογισμό της μείωσης της ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 143γ παράγραφος 3,

- τις εγκεκριμένες διεπαγγελματικές οργανώσεις, και ιδίως τη χρηματοδότησή τους και την εφαρμογή ενός συστήματος ελέγχου και κυρώσεων.

ιθ) τις προσαρμογές των ποσών που αναφέρονται στο άρθρο 143π που δυνατόν να αποδειχθούν αναγκαίες ώστε να ληφθούν υπόψη οι δημοσιονομικές μεταβολές που προκύπτουν από τα δικαιώματα που κτώνται κατ'εφαρμογή του 14 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92."

16) Στο άρθρο 152, προστίθενται τα παρακάτω σημεία:

"δ) το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2075/92. Το άρθρο αυτό εξακολουθεί πάντως να εφαρμόζεται στις αιτήσεις άμεσων ενισχύσεων που αφορούν τη συγκομιδή του έτους 2004.

ε) τα άρθρα 12 και 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1696/71 του Συμβουλίου*. Τα άρθρα αυτά εξακολουθούν πάντως να εφαρμόζονται στις αιτήσεις άμεσων ενισχύσεων που αφορούν τη συγκομιδή του έτους 2004.

* ΕΕ L 175 της 4.8.1971, σ. 1."

17) Στο άρθρο 153, παρεμβάλλονται οι εξής παράγραφοι:

"4α. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1051/2001 του Συμβουλίου* καταργείται. Εξακολουθεί πάντως να εφαρμόζεται όσον αφορά το έτος εμπορίας 2004/05.

4β. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1098/98 καταργείται. Εξακολουθεί πάντως να εφαρμόζεται μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2004.

* ΕΕ L 148 της 1.6.2001, σ. 3."

18) Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 155α:

"Άρθρο 155α

Η Επιτροπή διαβιβάζει στο Συμβούλιο, μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2009 έκθεση για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού όσον αφορά το βαμβάκι, το ελαιόλαδο, τις επιτραπέζιες ελιές και τους ελαιώνες, τον καπνό και το λυκίσκο, συνοδευόμενη, όπου ενδείκνυται, από νομοθετικές προτάσεις."

19) Στο άρθρο 156 παράγραφος 2, προστίθενται τα παρακάτω σημεία:

"ζ) Ο τίτλος IV, κεφάλαιο 14, εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2005 για το βαμβάκι που έχει σπαρεί μετά την ημερομηνία αυτή.

η) Ο τίτλος IV, κεφάλαιο 15, αρχίζει να εφαρμόζεται από την περίοδο εμπορίας 2004/05.

θ) Ο τίτλος IV, κεφάλαιο 16, εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2005 έως 31ης Δεκεμβρίου 2006.

ι) Ο τίτλος IV, κεφάλαιο 17, εφαρμόζεται από 1ης Ιανουαρίου 2005."

20) Τα παραρτήματα τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Τα παραρτήματα τροποποιούνται ως εξής:

1) Το παράρτημα I αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Κατάλογος των καθεστώτων στήριξης που πληρούν τα κριτήρια του άρθρου 1

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2) Το παράρτημα II αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II Εθνικά ανώτατα όρια που αναφέρονται στο άρθρο 12 παράγραφος 2

εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

3) Το παράρτημα V αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V Συμβατά καθεστώτα στήριξης που αναφέρονται στο άρθρο 26

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

4) Το παράρτημα VI συμπληρώνεται από το ακόλουθο κείμενο:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

5) Το παράρτημα VII συμπληρώνεται από το ακόλουθο κείμενο:

"Ζ. Βαμβάκι

Όταν ο γεωργός δηλώνει εκτάσεις που έχουν σπαρεί με βαμβάκι, τα κράτη μέλη υπολογίζουν το ποσό που πρέπει να συμπεριληφθεί στο ποσό αναφοράς, πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των εκταρίων, με στρογγυλοποίηση στο δεύτερο δεκαδικό, στα οποία παρήχθη βαμβάκι για το οποίο χορηγήθηκε ενίσχυση κάθε έτος της περιόδου αναφοράς βάσει της παραγράφου 3 του πρωτοκόλλου αριθ. 4 σχετικά με το βαμβάκι, επί το εξής ποσό ανά εκτάριο:

- 795 ευρώ για την Ελλάδα,

- 1 286 ευρώ για την Ισπανία,

- 1 022 ευρώ για την Πορτογαλία.

H. Ελαιόλαδο

Στις περιπτώσεις που ο γεωργός έχει εισπράξει ενίσχυση στην παραγωγή ελαιολάδου, το ποσό υπολογίζεται με πολλαπλασιασμό του αριθμού των τόνων για τους οποίους χορηγήθηκε τέτοια ενίσχυση κατά την περίοδο αναφοράς (δηλαδή αντίστοιχα, για κάθε ένα από τα έτη εμπορίας 2000/01, 2001/02 και 2002/03) επί το αντίστοιχο μοναδιαίο ποσό ενίσχυσης, εκφραζόμενο σε ευρώ/τόνο, όπως αυτό καθορίζεται στους κανονισμούς της Επιτροπής (ΕΚ) αριθ. 1271/2002**, (ΕΚ) αριθ. 1221/2003*** και (ΕΚ) αριθ. 1794/2003****, στο οποίο γινόμενο εφαρμόζεται συντελεστής 0,6. Ο συντελεστής αυτός δεν εφαρμόζεται σε γεωργούς των οποίων ο μέσος αριθμός ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, εξαιρουμένου του αριθμού των ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ που αντιστοιχεί σε πρόσθετα ελαιόδεντρα που έχουν φυτευθεί πέραν οποιουδήποτε εγκεκριμένου καθεστώτος φύτευσης μετά την 1η Μαΐου 1998, είναι κάτω του 0,3. Ο αριθμός των ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ υπολογίζεται βάσει κοινής μεθόδου που θα προσδιοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2 και με βάση δεδομένα του συστήματος γεωγραφικών πληροφοριών ελαιοκομίας.

Τα κράτη μέλη υπολογίζουν τον αριθμό των εκταρίων που θα ληφθούν υπόψη στον υπολογισμό της ενιαίας ενίσχυσης ως τον αριθμό ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ που λαμβάνονται με την εφαρμογή κοινής μεθόδου που θα προσδιοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 144 παράγραφος 2 και με βάση δεδομένα από το σύστημα γεωγραφικών πληροφοριών ελαιοκομίας, εξαιρουμένου του αριθμού ελαιοκομικών εκταρίων ΣΓΠ των πρόσθετων ελαιοδέντρων που φυτεύθηκαν πέραν οποιουδήποτε εγκεκριμένου προγράμματος φύτευσης μετά την 1η Μαΐου 1998.

Θ. Ακατέργαστος καπνός

Στις περιπτώσεις που ο γεωργός λαμβάνει πριμοδότηση καπνού, το ποσό αναφοράς υπολογίζεται ως εξής:

Ο τριετής μέσος συνολικός αριθμός χιλιογράμμων ακατέργαστου καπνού για τον οποίο χορηγείται τέτοια ενίσχυση κατά την περίοδο αναφοράς υποδιαιρείται σε τρεις ποσοτικές ομάδες, ως εξής:

- ποσότητες κατώτερες ή ίσες προς 3,5 τόνους.

- ποσότητες άνω των 3,5 τόνων αλλά κατώτερες ή ίσες προς 10 τόνους.

- ποσότητες υπερβαίνουσες τους 10 τόνους.

Το ποσό που συμπεριλαμβάνεται το ποσό αναφοράς αποτελεί το άθροισμα τριών ποσών, λαμβανομένων με πολλαπλασιασμό του αριθμού των χιλιογράμμων που εμπίπτουν σε καθεμιά από τις ποσοτικές ομάδες επί το σταθμικό τριετές μέσο ποσό ενίσχυσης που χορηγείται ανά χιλιόγραμμο, λαμβανομένης υπόψη της συνολικής ποσότητας ακατέργαστου καπνού για όλες τις ποικιλιακές ομάδες. Καθένα από τα τρία αυτά ποσά υφίσταται, πριν την άθροισή του με τα άλλα, προσαρμογή με την εφαρμογή συντελεστή που καθορίζεται για κάθε μια από τις ποσοτικές ομάδες ως εξής:

- για την ποσότητα έως τους 3,5 τόνους, εφαρμόζεται συντελεστής 1,0.

- για την ποσότητα άνω των 3,5 τόνων και έως τους 10 τόνους, εφαρμόζεται συντελεστής 0,75.

- για την ποσότητα που υπερβαίνει τους 10 τόνους, εφαρμόζεται συντελεστής 1/6 για το ημερολογιακό έτος 2005, συντελεστής 1/3 για το ημερολογιακό έτος 2006 και συντελεστής 45% για το ημερολογιακό έτος 2007 και τα επόμενα ημερολογιακά έτη.

Ο αριθμός των εκταρίων που λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό της ενιαίας ενίσχυσης αντιστοιχεί προς την έκταση που αναφέρεται στις καταχωρημένες συμβάσεις καλλιέργειας, για την οποία έχει χορηγηθεί η πριμοδότηση, αντίστοιχα, κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, και εντός των ορίων μιας βασικής έκτασης που θα καθορίσει η Επιτροπή με βάση τη συνολική έκταση όπως αυτή της έχει κοινοποιηθεί σύμφωνα με το παράρτημα I, σημείο 1.3, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2636/1999 της Επιτροπής*****.

Ι. Λυκίσκος

Στην περίπτωση που ο γεωργός λαμβάνει ενίσχυση λυκίσκου με βάση την έκταση ή ενίσχυση προσωρινής παύσης της καλλιέργειας, τα κράτη μέλη υπολογίζουν τα ποσά που θα συμπεριληφθούν στο ποσό αναφοράς πολλαπλασιάζοντας τον αριθμό των εκταρίων, στρογγυλοποιημένη στο δεύτερο δεκαδικό ψηφίο, για τα οποία χορηγήθηκε η ενίσχυση, αντίστοιχα, σε κάθε έτος της περιόδου αναφοράς, επί ποσό 480 ευρώ ανά εκτάριο.

* ΕΕ L 291 της 19.11.1979, σ. 174.

** ΕΕ L 184 της 13.7.2002, σ. 5.

*** ΕΕ L 170 της 9.7.2003, σ. 8.

**** ΕΕ L 262 της 14.10.2003, σ. 11.

***** ΕΕ L 323 της 15.12.1999, σ. 4."

6) Το παράρτημα VIII αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII Εθνικά ανώτατα ποσά που αναφέρονται στο άρθρο 41

εκατ. ευρώ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>