Αριθ. C 44/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 15. 2. 85 
3.2. Υποχρέωση του εργαζόμενου και ειδοποίηση του 
εργοδότη 
3.2.1. ΗΟΚΕ κρίνει ότι δεν είναι προφανές, κυρίως στο 
σημερινό οικονομικό πλαίσιο, ότι μπορεί ο εργαζόμενος 
να γνωστοποιήσει αντικειμενικά και συστηματικά, στις 
επίσημες υγειονομικές υπηρεσίες, μια ασθένεια ή ένα 
σύμπτωμα που τον αφορά, χωρίς τον κίνδυνο να χάσει την 
εργασία του. 
3.2.2. Επιπλέον, ο εργοδότης δεν φαίνεται ότι μπορεί 
πράγματι να είναι σε θέση να ανακοινώνει στις ίδιες 
υγειονομικές υπηρεσίες τα στοιχεία που αφορούν την 
κατάσταση της υγείας του προσωπικού του. 
3.2.3. Και στη μια και στην άλλη περίπτωση ο 
εργαζόμενος, όπως και ο εργοδότης, θα πρέπει να περά­
σουν, για ένα πρόβλημα υγειονομικής τάξης, από τον 
ιατρό εργασίας της επιχείρησης, ο οποίος θα λάβει τα 
μέτρα που επιβάλλονται σε κάθε ιδιαίτερη περίπτωση, και 
ο οποίος, εάν χρειάζεται, θα ενημερώσει τις επίσημες 
υγειονομικές υπηρεσίες. 
3.3. Ενημέρωση και υγιεινή 
3.3.1. Οι προτάσεις δεν αναφέρουν ειδικότερα ποιος 
είναι υπεύθυνος για την ενημέρωση αυτή και πώς επι: 
τυγχάνεται η χρηματοδότηση της. 3.3.2. Η ΟΚΕ συνιστά να καθορίζει η επιχείρηση το 
πρόγραμμα ενημέρωσης, σε συνεργασία με τον ιατρό 
εργασίας. Η επιχείρηση είναι υπεύθυνη για την ενημέρωση 
αυτή, πράγμα που δεν αποκλείει να ληφθούν ενδεχομένως 
ειδικά μέτρα από το κράτος. 
3.3.3. Οπωσδήποτε όμως η αρχή είναι σωστή, υπό την 
προϋπόθεση ότι πρόκειται για μια αρχική και συνεχή 
ενημέρωση, ενισχυμένη με αφίσες ή άλλα οπτικοακουστι­
κά μέτρα που να υπενθυμίζουν τους ουσιώδεις κανόνες. 
3.3.4. Η ευθύνη για μια σωστή υγιεινή ανήκει στον 
εργοδότη και στους μισθωτούς. Και ο ένας και οι άλλοι θα 
πρέπει συνεχώς να έχουν επίγνωση της σημασίας των 
κανόνων της γενικής υγιεινής, της προσωπικής υγιεινής 
και της υγιεινής των τροφίμων. 
3.4. Εποπτεία από τις επίσημες υγειονομικές υπηρεσίες 
Ακόμη και αν πρόκειται για μια εποπτεία που εξασφαλί­
ζεται από τον επίσημο κτηνίατρο ή την αρμόδια αρχή, 
ανάλογα με τις διαδικασίες ελέγχου που ισχύουν στα 
διάφορα κράτη μέλη, εννοείται ότι μόνο ένας ιατρός 
μπορεί να εξετάζει το προσωπικό και μόνο ένας ιατρός 
έχει την αρμοδιότητα να συντάσσει τα ιατρικά πιστοποι­
ητικά που αφορούν αυτό το προσωπικό. 
Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 1984. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την τελωνειακή 
οφειλή 0) 
(85/C 44/07) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 24 Σεπτεμβρίου 1984, να ζητήσει, σύμφωνα με το άρθρο 198 της 
συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την προαναφερόμενη πρόταση. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοι­
μασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 28 Νοεμβρίου 1984, με βάση 
την εισηγητική έκθεση του κ. Broicher. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα κατά τη 222η σύνοδο ολομέλειας 
της, της 12ης και 13ης Δεκεμβρίου 1984 (συνεδρίαση της 12ης Δεκεμβρίου 1984), την ακόλουθη 
γνωμοδότηση: 
Η ΟΚΕ συμφωνεί με την πρόταση της Επιτροπής υπό την επιφύλαξη των ακολούθων 
παρατηρήσεων: 
Ο ΕΕ αριθ. C 261 της 29. 9. 1984, σ. 4. 
15. 2. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 44/9 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η μετατροπή τελωνειακών οδηγιών σε κανονι­
σμούς ανταποκρίνεται στην αντίληψη της Οικονομικής 
και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανάγκη μιας προοδευ­
τικής εναρμόνισης του κοινοτικού δικαίου προς το συμφέ­
ρον μιας μεγαλύτερης νομικής ασφάλειας και λειτουργίας 
της τελωνειακής ένωσης. 
1.2. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, ωστόσο, ο στόχος αυτός 
μπορεί να επιτευχθεί ταχύτερα με τη δημιουργία ενός 
ομοιόμορφου τελωνειακού κοινοτικού κώδικα. Αν λη­
φθούν υπόψη οι εργασίες που αρχίζουν και τα προσχέδια 
που έχουν προετοιμαστεί γι' αυτές, τίθεται το ερώτημα, αν 
είναι σκόπιμο, η μετατροπή οδηγιών σε κανονισμούς να 
θεωρηθεί μόνο ως τμήμα της προετοιμασίας του τελωνεια­
κού κώδικα και να τεθούν σε ισχύ αυτοί οι τελευταίοι όχι 
χωριστά, αλλά μόνο με τον τελωνειακό κώδικα. Αυτό θα 
απέτρεπε επικαλύψεις και επαναλήψεις και δεν θα επι­
βάρυνε τις διοικήσεις και την οικονομία με συχνότερες 
νομικές τροποποιήσεις. Για το λόγο αυτό, η ΟΚΕ ζητά την 
όσο το δυνατό ταχύτερη αποπεράτωση των εργασιών για 
τον τελωνειακό κώδικα. 
1.3. Όπως όμως ήδη έχει εκφραστεί η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή στη γνωμοδότηση για την πρόταση 
κανονισμού του Συμβουλίου για τα πρόσωπα που υποχρε­
ούνται να καταβάλουν μια τελωνειακή οφειλή ('), θα 
πρέπει οι νομικοί τομείς, που στον κανονισμό ανήκουν 
οπωσδήποτε στην ίδια κατηγορία, δηλαδή της τελωνεια­
κής οφειλής και του τελωνειακού οφειλέτη, να αντιμετω­
πίζονται από κοινού, για να μη δυσχεραίνουν ανώφελα τη 
νομική αντίληψη και τη νομική εφαρμογή. Γι' αυτό η ΟΚΕ 
επαναλαμβάνει, στο σημείο αυτό, το αίτημα της προς το 
Συμβούλιο να συμπεριλάβει και τους δύο νομικούς τομείς 
σε έναν κανονισμό. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
Άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο ε) 
2.1. Για την αιτιολόγηση μιας τελωνειακής οφειλής, 
στην περίπτωση αντίθετης προς τις διατάξεις χρήσης ή 
κατανάλωσης ενός είδους σε μια ελεύθερη ζώνη, η Επι­
τροπή επικαλείται την πρόταση της στην οδηγία 
69/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1979. 
Σύμφωνα, όμως, με το άρθρο 2 της οδηγίας αυτής, τα είδη 
που ευρίσκονται σε μια ελεύθερη ζώνη δεν πρέπει να 
θεωρείται ότι ευρίσκονται στο τελωνειακό έδαφος της 
Βρυξέλλες, 12 Δεκεμβρίου 1984. Κοινότητας. Με την εισαγωγή τους, δηλαδή, στην ελεύ­
θερη ζώνη δεν θεωρείται ακόμα ότι εισήχθησαν στο 
τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας. Δεν μπορούν να 
τύχουν διαφορετικής μεταχείρισης από ό,τι τα είδη που 
ευρίσκονται αποθηκευμένα σε μια τρίτη χώρα. Συνεπώς, 
δεν αποτελούν και τελωνειακό είδος για το οποίο πρέπει 
να εισπραχθούν τέλη εισαγωγής. Σύμφωνα με το άρθρο 8 
της οδηγίας 69/75/ΕΟΚ, προκύπτει συνεπώς τελωνειακή 
οφειλή μόνο κατά τη μεταφορά των ειδών αυτών στη 
δασμολογικά ελεύθερη κυκλοφορία. 
2.2. Βέβαια, υπάρχουν και για τη χρήση ή την κατανά­
λωση ειδών σε μια ελεύθερη ζώνη ορισμένες διατάξεις που 
επιβάλλεται να τηρούνται. Η παράβαση τους μπορεί να 
συνεπάγεται την επιβολή ποινής ή προστίμου, κατά 
κανένα τρόπο όμως την είσπραξη τελών. Η ορθότητα 
αυτής της υπόθεσης ευρίσκει την επιβεβαίωση της και με 
τη διάταξη του άρθρου 8 παράγραφος 2 στοιχείο δ) πρώτη 
περίπτωση της πρότασης. Αν, σύμφωνα με αυτή τη 
διάταξη, η εισαγωγή ενός είδους σε μια ελεύθερη ζώνη 
οδηγεί στην εξάλειψη της τελωνειακής οφειλής και το 
είδος χάνει συνεπώς το δασμολογικό του καθεστώς, δεν 
μπορεί, κατά τον αντίστροφο συλλογισμό, να προκύψει 
και εκεί, για οποιονδήποτε λόγο, τελωνειακή οφειλή για 
ένα είδος χωρίς δασμολογικό καθεστώς. 
2.3. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, λοιπόν, πρέπει το άρ­
θρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο ε) του σχεδίου κανονισμού 
να διαγραφεί, γιατί στην ελεύθερη ζώνη δεν μπορεί, σε 
καμία περίπτωση, να προκύψει τελωνειακή οφειλή. 
Σχετικά με το άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχείο α) 
2.4. Η ΟΚΕ λαμβάνει ως βάση ότι η επιφύλαξη που 
αναφέρεται εδώ αφορά και τη ρύθμιση του άρθρου 11 
παράγραφος 2 της οδηγίας 79/695/ΕΟΚ, ώστε ο υποβάλ­
λων την τελωνειακή δήλωση να μπορεί να αξιώσει τον 
εκάστοτε ευνοϊκότερο δασμολογικό συντελεστή. 
Σχετικά με το άρθρο 9 
2.5. Το άρθρο 9 δεν περιλαμβάνει ακόμη διάταξη για το 
καθοριστικό χρονικό σημείο υπολογισμού του ύψους της 
τελωνειακής οφειλής. Η ΟΚΕ λαμβάνει ως βάση ότι μέχρι 
το σημείο αυτό εφαρμόζονται οι διατάξεις σχετικά με το 
καθεστώς της ενεργητικής τελειοποίησης. Θα ήταν 
επιθυμητή, κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, μια σχετική διευκρί­
νιση. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Ο ΕΕ αριθ. C 211 της 8. 8. 1983.