5. 6. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 139/47 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για τα 
θέματα του περιβάλλοντος (') 
(89/C 139/13) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 14 Νοεμβρίου 1988 να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 130 Σ της Συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, να γνωμοδοτήσει για 
την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 28 Φεβρουαρίου 1989 βάσει εισηγητικής 
έκθεσης του κ. Boisseree. 
Η ΟΚΕ εξέδωσε με 32 ψήφους υπέρ, 3 κατά και 13 αποχές κατά τη 264η σύνοδο ολομέλειας της 
(συνεδρίαση της 31ης Μαρτίου 1989) την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
Με την παρούσα πρόταση οδηγίας το κοινό θα αποκτήσει 
δικαίωμα για ελεύθερη πρόσβαση σε πληροφορίες στον τομέα 
του περιβάλλοντος, οι οποίες βρίσκονται στην διάθεση των 
δημόσιων υπηρεσιών των κρατών μελών σε εθνικό, περιφε­
ρειακό και τοπικό επίπεδο. 
Στα περισσότερα κράτη μέλη υφίστανται ήδη ορισμένες δια­
τάξεις σχετικά με την πρόσβαση του κοινού σε τέτοιες πλη­
ροφορίες, αλλά οι διατάξεις αυτές παρουσιάζουν μεγάλες 
διαφορές από χώρα σε χώρα. Με την παρούσα πρόταση 
επιδιώκεται να δημιουργηθεί μια ενιαία βάση για το σύστημα 
πληροφόρησης. 
Εκτός αυτού τα κράτη μέλη χρειάζεται να δεσμευθούν να 
δημοσιεύουν τακτικές εκθέσεις σχετικά με το περιβάλλον. 
1. Γενικές παρατηρήσεις για το σχέδιο της Επιτροπής 
1.1. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή επικροτεί 
καταρχήν όλα τα μέτρα για την ενίσχυση της προστασίας 
του περιβάλλοντος και της περιβαλλοντικής συνείδησης, 
συμπεριλαμβανομένης της καλύτερης πληροφόρησης των 
πολιτών για τα συμβαίνοντα στον τομέα. Για το λόγο αυτό η 
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στη γνωμοδότηση της 
για το «Σχέδιο του 4ου Προγράμματος δράσης για την 
προστασία του περιβάλλοντος» της 13ης Μαΐου 1987(2) στα 
σημεία 2.1.6.4 και 2.1.6.5 προέβη στην ακόλουθη παρατή­
ρηση: 
«Η ΟΚΕ συνιστά μια δημόσια συζήτηση για το περιβάλ­
λον και μια έντονη συμμετοχή του κοινού στη σχετική 
διαδικασία λήψης αποφάσεων. Στην περίπτωση σχεδίων, 
που έχουν επιπτώσεις πέραν από τα εθνικά σύνορα, θα 
πρέπει να επιζητείται η έγκαιρη και με ίσους όρους συμμε­
τοχή του ενδιαφερόμενου πληθυσμού στην εκάστοτε γει­
τονική χώρα. 
Η ΟΚΕ υποστηρίζει τις προτάσεις της Επιτροπής για την 
εντατικοποίηση της ενημέρωσης για το περιβάλλον και 
για την βελτιωμένη συνεργασία με συλλόγους 
προστασίας του περιβάλλοντος και άλλους ενδιαφερόμε­
νους, μη κυβερνητικούς, οργανισμούς. Από την άποψη 
αυτή έχει σημασία να δοθεί στο ενδιαφερόμενο κοινό η 
δυνατότητα να πληροφορηθεί τις προεργασίες της επιτρο­
πής για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά και τα 
αποτελέσματα από την τήρηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο 
μέτρων για την προστασία του περιβάλλοντος.» 
(') ΕΕ αριθ. C 335 της 30. 12. 1988, σ. 5. 
(2) ΕΕαριθ. C 180 της 8. 7. 1987. 1.2. Με βάση τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοι­
νωνικής Επιτροπής για το 4ο Πρόγραμμα δράσης το παρόν 
σχέδιο οδηγίας προκαλεί τις ακόλουθες σκέψεις: 
1.2.1. Οι κοινοτικές ρυθμίσεις για την πρόσβαση σε πλη­
ροφορίες σχετικά με το περιβάλλον φαίνονται απολύτως 
αναγκαίες όσον αφορά την εξασφάλιση της ανταλλαγής πλη­
ροφοριών πέραν από τα ενδοκρατικά σύνορα· εκτός αυτού 
είναι απαραίτητες, επειδή οι αξιώσεις για πληροφόρηση 
απευθύνονται προς τις κοινοτικές αρχές. Κατά τα άλλα θα 
μπορούσαν να ληφθούν υπόψη και ενδοκρατικές ρυθμίσεις, 
δεδομένου ιδίως ότι το θέμα ποιες πληροφορίες υπάρχουν 
στη διάθεση των ενδοκρατικών αρχών και οργανισμών, και 
κατά συνέπεια μπορούν να κοινοποιηθούν στον αιτούντα, 
ρυθμίζεται κατά μεγάλο βαθμό σύμφωνα με το ενδοκρατικό 
δίκαιο· συνεπώς δεν είναι δυνατόν να επιτευχθεί μία πλήρης 
εναρμόνιση με την προτεινόμενη οδηγία. 
Από την άποψη αυτή επιβάλλεται να εξετασθούν πάλι οι 
προϋποθέσεις για μια κοινοτική ρύθμιση σύμφωνα με το 
άρθρο 130 Ρ), παράγραφος 4 της Συνθήκης για την ίδρυση 
της ΕΟΚ. 
1.2.2. Οπωσδήποτε κατά τη διατύπωση της οδηγίας που 
επεμβαίνει στο διοικητικό δίκαιο των κρατών μελών πρέπει 
να ληφθεί υπόψη, ότι σύμφωνα με το άρθρο 130 Σ) της Συνθή­
κης για την ίδρυση της ΕΟΚ, αυστηρότερες διατάξεις που 
ισχύουν στο εσωτερικό των κρατών μελών επιτρέπονται από 
το κοινοτικό δίκαιο, ιδίως μάλιστα εφόσον οι γνωστές ως 
«στρεβλώσεις ανταγωνισμού» που αναφέρονται από την Επι­
τροπή στο αιτιολογικό της πρότασης της δεν μπορούν να 
αποτελούν αντικείμενο φόβου: το σχέδιο της οδηγίας αναφέ­
ρεται μόνο σε αξιώσεις για πληροφόρηση έναντι υπηρεσιών 
και δημόσιων οργανισμών. 
1.2.3. Τουλάχιστον εξίσου σημαντική, όπως η εξασφάλιση 
των δικαιωμάτων πληροφόρησης και ελέγχου των φακέλων 
στις μεμονωμένες περιπτώσεις, είναι κατά τη γνώμη της Οικο­
νομικής και Κοινωνικής Επιτροπής η ενεργός πολιτική πλη­
ροφόρησης εκ μέρους των υπηρεσιών και των οργανισμών 
έναντι του κοινού στον τομέα του περιβάλλοντος. Το σχέδιο 
περιλαμβάνει για τον σκοπό αυτό μόνο τη ρύθμιση του 
άρθρου 9 για μια ανά τριετία συντασσόμενη έκθεση για το 
περιβάλλον σε εθνικό επίπεδο. Σε διάφορες κοινοτικές 
οδηγίες («Οδηγία Seveso», Οδηγία για τον έλεγχο της ανεκτι­
κότητας του περιβάλλοντος) προβλέπεται οπωσδήποτε ειδική 
πληροφόρηση του πληθυσμού από τις τοπικές ή περιφερεια­
κές υπηρεσίες. Η ΟΚΕ επαναλαμβάνει την άποψη από τη 
γνωμοδότηση της για το 4ο πρόγραμμα δράσης για την 
Αριθ. C 139/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 6. 89 
προστασία του περιβάλλοντος, σύμφωνα με την οποία οι 
τοπικές και περιφερειακές αρχές πρέπει να υποχρεωθούν να 
δημοσιεύουν τακτικά — σύμφωνα με ενιαία κριτήρια — πλη­
ροφορίες όσον αφορά την κατάσταση του περιβάλλοντος 
στην περιοχή τους. Μια τέτοιου είδους — ενεργός — πλη­
ροφόρηση θα μπορούσε να νοηθεί και υπό τη μορφή ειδικών 
υπηρεσιών πληροφοριών, οι οποίες θα ιδρύονται από τα 
κράτη μέλη, ή υπό τη μορφή μιας τηλεφωνικής υπηρεσίας 
πληροφοριών για την κατάσταση που αφορά το περιβάλλον. 
Διάφορα κράτη μέλη έχουν αποκομίσει χρήσιμες εμπειρίες 
από τέτοια ιδρύματα, προκειμένου να προλαμβάνουν ανησυ­
χίες και ανασφάλειες ανάμεσα στον πληθυσμό. 
1.3. Το πεδίο εφαρμογής του σχεδίου οδηγίας περιορίζεται 
σε αρχές, σωματεία κλπ. των κρατών μελών. Αν διαπιστώνεται 
ανάγκη για μια οδηγία αυτού του είδους, τότε υπάρχει εξίσου 
μεγάλη ανάγκη από την άποψη των αρχών και των υπηρεσιών 
της Κοινότητας. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ δεν γίνεται κατανο­
ητό για ποιο λόγο η ρύθμιση αυτή μετατίθεται σε μεταγενέ­
στερο χρονικό σημείο (παράβαλε επίσης την παράγραφο 
2.1.6.5 της γνωμοδότησης για το 4ο πρόγραμμα δράσης, που 
παρατίθεται στην παράγραφο 1.1). 
2. Παρατηρήσεις στις επιμέρους διατάξεις 
2.1. Άρθρο 2 
2.1.1. Στο άρθρο 3 α) είναι ασαφές, τι νοείται με τον όρο 
«Υγεία», ιδιαίτερα σε σχέση με τα «Δεδομένα νομικής 
φύσης». Η διατύπωση δίνει την εντύπωση, ότι απαιτούνται 
μόνο ποσοτικά και αριθμητικά δεδομένα. Οπωσδήποτε οι 
πληροφορίες οι οποίες πρέπει να περιλαμβάνονται στην υπο­
χρέωση για ενημέρωση χρειάζεται να απαριθμούνται με 
τρόπο πιο συγκεκριμένο. Τότε θα μπορούσε να διασφαλισθεί 
και στα κράτη μέλη και η κατά προσέγγιση ισοδυναμίας του 
περιεχόμενου του δικαιώματος πληροφόρησης που θεμελιώ­
νεται με την οδηγία. Σε μία τέτοια συγκεκριμενοποίηση είναι 
ανάγκη να παρεμβληθούν και πληροφορίες όσον αφορά τις 
επιπτώσεις από επιβαρύνσεις του περιβάλλοντος στην ανθρώ­
πινη υγεία (συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών επιδημιολο­
γικής φύσης). 
2.1.2. Στο γράμμα α), 2η περίπτωση θα πρέπει να προηγηθεί 
το ακόλουθο κείμενο: 
«Πληροφορίες για ιδιωτικά σχέδια περιλαμβάνονται στο 
βαθμό που διατίθενται από την υπηρεσία βάσει νομικών 
διατάξεων, οι οποίες εξυπηρετούν την προστασία του 
περιβάλλοντος ή την πρόνοια για το περιβάλλον.» 
Μόνο στο πλαίσιο αυτό μπορεί μία δημόσια υπηρεσία να 
υποχρεωθεί σε παροχή πληροφοριών όσον αφορά ιδιωτικές 
«δραστηριότητες». 
2.1.3. Σύμφωνα με το άρθρο 2 β) επιβάλλεται να 
αποκλεισθούν από την υποχρεωτική πληροφόρηση «έγγραφα 
τα οποία δεν έχουν ολοκληρωθεί. Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται ότι 
με τη ρύθμιση αυτή νοούνται «διοικητικές διαδικασίες» (δηλ. 
έγγραφα που βρίσκονται ακόμη υπό εσωτερική μελέτη των 
αρχών), οι οποίες δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί, οι οποίες 
δεν χρησιμοποιούνται ακόμη — εν όλω ή εν μέρει — για 
διοικητικούς ή πολιτικούς σκοπούς. Σχετικά με τα στοιχεία τα οποία ανακοινώνονται «από τρίτα 
πρόσωπα» το θέμα της εμπιστευτικής προστασίας εμφανίζεται 
εξαιρετικά σημαντικό, προκειμένου να αποφευχθεί η κατά­
χρηση τέτοιων πληροφοριών. Συνεπώς πρέπει — σε συμφω­
νία με την πρόταση που αναφέρεται στην παράγραφο 2.1.2 
— να παρεμβληθεί μετά τη λέξη «πληροφορίες» η διατύπωση 
«βάσει νομικών διατάξεων, οι οποίες εξυπηρετούν την 
προστασία του περιβάλλοντος ή την πρόνοια για το περιβάλ­
λον». 
2.1.4. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ επιβάλλεται η υποχρέωση 
παροχής πληροφοριών να αφορά και τις υπηρεσίες της Ευρω­
παϊκής Κοινότητας (βλέπε ανωτέρω αριθ. 1.3 της ανωτέρω 
γνωμοδότησης). Επίσης η ΟΚΕ δεν θεωρεί ορθό να εξαιρού­
νται τα νομοθετικά όργανα από την υποχρέωση παροχής 
πληροφοριών. Ιδίως για τις πραγματογνωμοσύνες και άλλες 
ενέργειες θα μπορούσε οπωσδήποτε να υπάρχει θεμιτό συμ­
φέρον των πολιτών και των ενδιαφερόμενων οργανώσεων. 
2.3. Άρθρο 3 
Το σχέδιο οδηγίας προβλέπει αξίωση για την παροχή πλη­
ροφοριών χωρίς να είναι αναγκαίο να αποδειχθεί η ύπαρξη 
σχετικού συμφέροντος, αν και μία σειρά από κράτη μέλη 
εξαρτούν το δικαίωμα να ζητούνται πληροφορίες από τις 
δημόσιες αρχές βάσει διάφορων σκέψεων, από την ύπαρξη 
αιτιολογημένου συμφέροντος. 
Η ΟΚΕ συμφωνεί με την ιδέα του σχεδίου της Επιτροπής, σε 
περίπτωση που στην οδηγία καθορίζεται ότι η αίτηση για 
πρόσβαση στις πληροφορίες για το περιβάλλον πρέπει να 
δικαιολογείται (ενδεχομένως να εισαχθεί στο άρθρο 5 των 
σχεδίων της Επιτροπής). Μόνο τότε μπορούν να δια­
πιστωθούν ενδεχόμενες καταχρήσεις του δικαιώματος για 
πληροφόρηση και καταχρηστική χρησιμοποίηση των λαμβα­
νομένων πληροφοριών (άρθρο 8 του σχεδίου). Με την υπο­
χρεωτική δικαιολόγηση της αίτησης για παροχή πληροφο­
ριών διασφαλίζεται επίσης ότι οι πολίτες, αλλά και οι ενώσεις 
και οι οργανώσεις, λαμβάνουν εκείνες τις πληροφορίες, οι 
οποίες αφορούν τα συμφέροντα τους — ατομικά ή γενικά. 
2.3. Άρθρο 4 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή επικροτεί το γεγονός 
ότι στον αιτούντα παρέχεται καταρχήν δικαίωμα επιλογής 
μεταξύ εξέτασης φακέλων και διαβίβασης πληροφοριών. Η 
ΟΚΕ αντιλαμβάνεται το σχέδιο κατά τρόπο ώστε οι υπηρε­
σίες δεν υποχρεώνονται ενδεχομένως να προβαίνουν σε εκτε­
ταμένη επεξεργασία, η οποία θα μπορούσε να επιβαρύνει τη 
διοικητική απόδοση τους. 
Η ΟΚΕ με την προβλεπόμενη στο σχέδιο της Επιτροπής 
επιστροφή εξόδων αντιλαμβάνεται ότι στο σημείο αυτό 
νοείται το «υλικό διοικητικό κόστος» που προκύπτει σε κάθε 
περίπτωση (π.χ. κόστος φωτοτυπιών, έγγραφα κλπ.), όπου 
οι ενδοκρατικές διατάξεις περί αναπλήρωσης διοικητικών 
δαπανών και καταβολής τελών — ακόμη και εφόσον η παραί­
τηση από την επιστροφή εξόδων γίνεται για λόγους δημόσιου 
συμφέροντος ή λόγους επιείκειας — πρέπει να μένουν ανέπα­
φες. 
2.4. Άρθρο 5 
Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται το άρθρο 5, παράγραφος 1 κατά 
τέτοιο τρόπο, ώστε στην αίτηση για πρόσβαση σε πληροφο-
5. 6. 89 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 139/49 
ρίες σχετικά με το περιβάλλον θα καθορίζεται με τη μεγαλύ­
τερη δυνατή ακρίβεια το «αντικείμενο» της αίτησης για πλη­
ροφορίες. Η ρύθμιση αυτή θεωρείται από την ΟΚΕ πολύ 
σκόπιμη. 
Η ΟΚΕ, σχετικά με το άρθρο 5, παράγραφος 2 εφιστά την 
ποσοχή στο γεγονός ότι τα υπηρεσιακά μέτρα τα οποία προ­
βλέπονται δεν πρέπει κατά κανένα τρόπο να εμποδίζουν τις 
δραστηριότητες των αρμοδίων αρχών σε τέτοιο βαθμό ώστε 
να μην είναι σε θέση να ανταποκριθούν στο βασικό τους 
καθήκον, δηλαδή στην επιβολή μέτρων προστασίας του περι­
βάλλοντος. 
2.5. Άρθρο 6 
Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις για το 
άρθρο 5 (σημ. 2.4 της ανωτέρω γνωμοδότησης) και για να 
αποφεύγεται η πρόωρη άσκηση νομικών και δικαστικών 
προσφυγών, θα πρέπει η προθεσμία επεξεργασίας να παρατα­
θεί σε 6 εβδομάδες. 
2.6. Άρθρο 8 
Το προτεινόμενο άρθρο 8, παρέχει από διάφορες απόψεις 
αφορμή για ενδοιασμούς, οι οποίοι οδηγούν στις ακόλουθες 
προτάσεις βελτίωσης: 
2.6.1. Σο άρθρο 8, παράγραφος 1 — 5η περίπτωση — πρέπει 
να αναφέρονται όχι μόνο εμπιστευτικές δικαστικές διαδι­
κασίες, αλλά και «διαδικασίες έρευνας και εξέτασης» (εδώ 
νοούνται οι διαδικασίες με αστυνομικές αρχές ή εισαγγελίες». 
2.6.2. Στην 7η περίπτωση το κείμενο πρέπει να διατυπωθεί 
ως εξής: 
«... της ιδιωτικής ζωής κυρίως όσον αφορά τις εθνικές 
διατάξεις που αφορούν την προστασία των στοιχείων ...» 
2.6.3. Στο τέλος της πρώτης παραγράφου πρέπει να παρεμ­
βληθεί διάταξη, σύμφωνα με την οποία η υποχρέωση πλη-
Βρυξέλλες, 31 Μαρτίου 1989. ροφόρησης των υπηρεσιών μπορεί να περιορίζεται, εφόσον 
η αίτηση αναφέρεται σε πληροφορίες, τις οποίες οι υπηρεσίες 
έχουν λάβει υπό τη «διαφύλαξη της εμπιστευτικής 
προστασίας» από τρίτους ή των οποίων η ανακοίνωση θα 
μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα 
υπηρεσιακών μέτρων. 
Χωρίς ένα τέτοιο περιορισμό θα υπήρχε ο φόβος ότι η αποτε­
λεσματικότητα των υπηρεσιών προστασίας περιβάλλοντος θα 
ετίθετο υπό αμφισβήτηση· έτσι η έννοια της οδηγίας θα 
μπορούσε να αντιστραφεί. 
2.6.4. Η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να ελέγξει το προβλε­
πόμενο κείμενο στο άρθρο 8, αριθ. 4 σε κάθε μετάφραση του 
κειμένου. Η ΟΚΕ συμφωνεί με το κείμενο στη γερμανική 
μορφή· η απόρριψη αιτήσεων πληροφοριών θα πρέπει να 
επιτρέπεται μόνο σε περίπτωση «καταφανούς κατάχρησης» 
του δικαιώματος πληροφόρησης. 
Εξάλλου η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται με τη ρύθμιση στο άρθρο 8 
ότι μια απόρριψη για τους εδώ αναφερόμενους λόγους πρέπει 
να τυγχάνει χειρισμού σύμφωνα με τη διαδικασία των άρθρων 
6 και 7. 
2.7. Άρθρο 9 
Πολλά κράτη μέλη της Κοινότητας δημοσιεύουν ήδη τώρα 
περιοδικές εκθέσεις για το περιβάλλον. Η εναρμόνιση της 
σύνταξης αυτής έκθεσης αναγνωρίζεται από την ΟΚΕ. Για 
να επιτευχθεί μία επικαιρότητα των εκθέσεων, θα πρέπει η 
υποχρεωτική αυτή έκδοση της έκθεσης να συντομευθεί σε 
δύο έτη. Επίσης θα πρέπει να διασφαλισθεί ότι οι εκθέσεις 
για το περιβάλλον θα διατηρούν την επικαιρότητα τους κατά 
την έκδοση. Επιπλέον θα πρέπει να βελτιωθούν τα ενεργά 
μέτρα πληροφόρησης των κρατικών, περιφερειακών και τοπι­
κών υπηρεσιών (βλέπε τις προτάσεις στην παράγραφο 1.2.3 
της γνωμοδότησης αυτής). 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
Αριθ. C 139/50 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 5. 6. 89 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
Στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Οι ακόλουθες τροπολογίες που έλαβαν λιγότερο από το ένα τέταρτο των ψήφων απερρίφθηκαν κατά 
τη διάρκεια της συζήτησης. 
Σημείο 2.2, άρθρο 3 
Να διαγραφεί η δεύτερη παράγραφος. 
Αιτιολογία 
Να καταστεί σαφές ότι η πρόσβαση στην πληροφόρηση δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο σε όσους 
έχουν προσωπικό ή άμεσο συμφέρον. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 18, ψήφοι κατά: 24, αποχές: 2. 
Σημείο 2.6.3 
Να διαγραφεί ολόκληρο το σημείο. 
Αιτιολογία 
Η «προστασία του απόρρητου χαρακτήρα» περιέχεται ήδη στην πρόταση της Επιτροπής. Η αποτε­
λεσματικότητα των διοικητικών μέτρων είναι μία διφορούμενη έννοια στα πλαίσια αυτής της πρότασης. 
Αποτέλεσμα ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 16, ψήφοι κατά: 28, αποχές: 4. 
Γνωμοδότηση για τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τις νέες βιομηχανικές χώρες (ΝΒΧ) της 
νοτιοανατολικής Ασίας 
(89/C 139/14) 
Στις 7 Ιουλίου 1988, και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20, εδάφιο 4, του εσωτερικού κανονισμού, 
η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να εκδώσει γνωμοδότηση για τις σχέσεις της 
Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τις νέες βιομηχανικές χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας. 
Το τμήμα εξωτερικών σχέσεων, εμπορικής και αναπτυξιακής πολιτικής, στο οποίο είχε ανατεθεί η 
προετοιμασία των σχετικών εργασιών, εξέδωσε τη γνωμοδότηση του στις 10 Μαρτίου 1989 με βάση 
εισηγητική έκθεση του κ. Collas. 
Κατά τη 264η σύνοδο ολομέλειας, συνεδρίαση της 31ης Μαρτίου 1989, η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή εξέδωσε χωρίς ψήφους κατά και με τέσσερις αποχές την παρακάτω γνωμοδότηση. 
1. Η κατάσταση 
1.1. Η οικονομική ανάπτυξη των περισσότερων από τις 
χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, δηλαδή των χωρών 
ASEAN (Brunei, Ινδονησία, Μαλαισία, Φιλιππίνες, 
Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη) και επιπλέον της Νότιας Κορέας, του 
Χόνγκ-Κόνγκ και της Ταϊβάν, είναι εντυπωσιακή. Εκφρα­
ζόμενη σε ακαθάριστο εθνικό προϊόν κατά κεφαλήν, η ανάπτυξη αυτή κατά την τελευταία εικοσαετία κυμάνθηκε 
από 2,3 % για τις Φιλιππίνες μέχρι 7,6% για τη Σιγκαπούρη, 
με μέσο όρο μεταξύ 4 και 5 %. 
Σε ορισμένες από αυτές τις χώρες και εδάφη (Ν. Κορέα, 
Ταϊβάν, Σιγκαπούρη, Χόνγκ-Κόνγκ) το κατά κεφαλήν ακαθά­
ριστο εθνικό προϊόν ξεπέρασε το αντίστοιχο των λιγότερο 
ανεπτυγμένων χωρών του Οργανισμού οικονομικής συνεργα­
σίας και ανάπτυξης (ΟΟΣΑ), και μάλιστα της ΕΟΚ. Οι εν