Αριθ. C 160/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 7. 85 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για το σχέδιο σύστασης του Συμβουλίου για 
την κοινωνική ασφάλιση των εθελοντών για την ανάπτυξη (') 
(85/C 160/07) 
Στις 7 Ιανουαρίου 1985, το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε, σύμφωνα με τις 
διατάξεις του άρθρου 198 της συνθήκης για της ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να 
ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για το παραπάνω αναφερόμενο 
σχέδιο σύστασης. 
Το τμήμα κοινωνικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, 
υιοθέτησε την γνωμοδότηση του στις 21 Μαρτίου 1985 με βάση την εισηγητική έκθεση του εισηγητή 
κ. Soulat και των συνεισηγητών κκ. Binnenbruck και Rainero. 
Η οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 225η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση της 
7ης Μαρτίου 1985, υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η ΟΚΕ έχει υπογραμμίσει επανειλημμένα στις γνωμο­
δοτήσεις και εισηγητικές εκθέσεις της τη σημασία που πρέπει 
να αποδοθεί στη βελτίωση της κοινωνικής ασφάλισης των 
εργαζομένων και άλλων κοινωνικών κατηγοριών, και έχει 
τονίσει ότι πρέπει να αναληφθούν προσπάθειες σε κοινοτικό 
επίπεδο για την προσέγγιση και εναρμόνιση της εξέλιξης των 
συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης που ισχύουν στα διάφο­
ρα κράτη μέλη. 
1.2. Εξάλλου, η ΟΚΕ σε μια προηγούμενη γνωμοδότηση 
της (2), εκδήλωσε ενδιαφέρον για το θέμα της ενθάρρυνσης 
των νέων που θέλουν να συμβάλλουν στην προσπάθεια 
συνεργασίας για την ανάπτυξη των χωρών του Τρίτου 
Κόσμου. 
1.3. Για το λόγο αυτό, η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίηση 
της για το ενδιαφέρον που εκδηλώνει η Επιτροπή για το θέμα 
της κοινωνικής ασφάλισης των εθελοντών για την ανάπτυξη. 
Διατυπώνει παρακάτω μερικές γενικές και ειδικές παρατη­
ρήσεις για την πρόταση σύστασης που υπέβαλε σχετικά η 
Επιτροπή στο Συμβούλιο. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Στην αρχή της αιτιολογικής έκθεσης της πρότασης 
της, η Επιτροπή αναφέρεται στα συμπεράσματα του Ευρω­
παϊκού Συμβουλίου που έγινε στο Fontainebleau τον Ιούνιο 
του 1984. Στα πλαίσια των συμπερασμάτων αυτών, εκφράζε­
ται κυρίως η επιθυμία να υποστηρίξουν τα κράτη μέλη τη 
δημιουργία εθνικών επιτροπών ευρωπαίων εθελοντών για την 
ανάπτυξη. 
2.1.1. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, είναι σαφές ότι η επιθυμία 
του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί 
με την ενθάρρυνση της δημιουργίας νέων οργανώσεων εθε­
λοντών που να λειτουργούν παράλληλα με αυτές που ήδη 
υπάρχουν ή να τις ανταγωνίζονται. 
2.1.2. Πράγματι, στα περισσότερα κράτη μέλη οι μη 
κυβερνητικές οργανώσεις (ONG) που δρουν για τη συνεργα­
σία και την ανάπτυξη των χωρών του Τρίτου Κόσμου, έχουν 
δημιουργήσει μεταξύ τους'διαρθρώσεις διαβουλεύσεων για 
(1) ΕΕ αριθ. C 16 της 17. 1. 1985, σ. 4. 
(2) Γνωμοδότηση της ΟΚΕ για το εξής θέμα: «Η απασχόληση και οι 
νέοι» 1η Ιουνίου 1983· (ΕΕ αριθ. C 211 της 8. 8. 1983). την εθελοντική δραστηριοποίηση. Εξάλλου, σε ευρωπαϊκό 
επίπεδο, λειτουργεί επίσης μια εθελοντική υπο-επιτροπή στα 
πλαίσια της επιτροπής επαφών των μη κυβερνητικών οργα­
νώσεων στην Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
2.1.3. Η ΟΚΕ κρίνει λοιπόν ότι αντικειμενικός στόχος 
πρέπει να είναι η παροχή βοήθειας για τη δημιουργία τέτοιων 
οργάνων διαβουλεύσεων όπου δεν υπάρχουν, η ενίσχυση τους 
ενδεχομένως στα κράτη όπου υπάρχουν, καθώς και η παροχή 
υποστήριξης για την ανάπτυξη των διαβουλεύσεων μεταξύ 
αυτών των εθνικών διαρθρώσεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 
2.1.4. Η ΟΚΕ κρίνει ότι η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει 
και να ενισχύσει τις σχέσεις της με την επιτροπή επαφών των 
μη κυβερνητικών οργανώσεων στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, 
ώστε να βρεθούν ικανοποιητικές λύσεις στα προβλήματα που 
αντιμετωπίζουν οι εθελοντές και να αξιοποιηθούν οι εμπειρίες 
και οι γνώσεις που απέκτησαν ή ανέπτυξαν οι εθελοντές αυτοί 
κατά την παραμονή τους στις χώρες του Τρίτου Κόσμου. 
2.2. Η Επιτροπή, τόσο στην αιτιολογική έκθεση όσο και 
στο κείμενο της πρότασης, αφού πολύ ορθά υπογραμμίζει την 
ανάγκη να ενθαρρυνθούν οι νέοι για να συμμετάσχουν στην 
εκτέλεση των προγραμμάτων στις αναπτυσσόμενες χώρες, 
δίνει επανειλημμένα την εντύπωση ότι αυτό θα μπορούσε να 
αποτελέσει ένα μέσο για την κάλυψη των αναγκών των 
ανέργων και ιδιαίτερα των νέων. 
2.2.1. Η ΟΚΕ κρίνει ότι, ως προς το τελευταίο αυτό 
σημείο, επιβάλλεται μια διευκρίνιση: 
α) Σύμφωνα με το πνεύμα μιας προηγούμενης γνωμοδότη­
σης (3), πρέπει να επαναληφθεί ότι η συμβολή στα 
αναπτυξιακά προγράμματα προϋποθέτει από μέρους των 
εθελοντών: 
— μια ολοκληρωμένη επαγγελματική κατάρτιση και 
πρακτική εμπειρία σε ειδικότητες τις οποίες έχουν 
ανάγκη και ζητούν οι αναπτυσσόμενες χώρες (στο 
γεωργικό και βιομηχανικό τομέα, στον τομέα της 
υγείας, της διοίκησης, της εκπαίδευσης, της έρευνας 
κλπ.). Πρέπει να υπογραμμισθεί σχετικά η ιδιαίτερη 
συμβολή που μπορούν να έχουν στον τομέα αυτό οι 
νέοι γεωργοί που γίνονται εθελοντές, 
— παράλληλα με ένα πραγματικό κίνητρο, γνώσεις που 
να έχουν αποκτηθεί πριν από την αναχώρηση (μεταξύ 
(3) Βλ. γνωμοδότηση για την «Απασχόληση των νέων» (ΕΕ. αριθ. 
C 211 της 8. 8. 1983, σ. 56, σημείο 5.20). 
1. 7. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 160/17 
άλλων κοινωνιολογικές και παιδαγωγικές) και να 
κάνουν αυτούς τους εθελοντές πιο ικανούς να μετα­
δώσουν τις επαγγελματικές τους γνώσεις και να 
συμβάλουν στην εκπαίδευση των αυτοχθόνων, οι 
οποίοι και θα πρέπει να συνεχίσουν το έργο των 
εθελοντών μετά την αναχώρηση τους. 
Θα πρέπει να ενθαρρύνουμε αυτούς που είναι χωρίς 
εργασία και ανταποκρίνονται σ' αυτά τα κριτήρια, αλλά 
είμαστε υποχρεωμένοι να διαπιστώσουμε ότι όλοι οι 
άνεργοι και κυρίως οι νέοι δεν διαθέτουν πάντοτε αυτή τη 
διπλή ιδιότητα που είναι απαραίτητη για την αποτελε­
σματικότητα του έργου της συνεργασίας· 
β) ενώ σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες η ανεργία είναι 
απείρως σοβαρότερη απ' ό,τι στα κράτη μέλη της ΕΟΚ, 
θα πρέπει να αποφευχθεί κάθε τι που θα μπορούσε να 
δημιουργήσει την εντύπωση ότι ελπίζουμε με την απο­
στολή εθελοντών να μειώσουμε το επίπεδο της ανεργίας 
στην Ευρώπη. Υπάρχει κίνδυνος να δοθεί αυτή η ερμηνεία 
στην προτελευταία παράγραφο της αιτιολογικής έκθεσης 
της πρότασης. 
2.3. Οι εθελοντές για την ανάπτυξη δεν βρίσκονται στην 
ίδια κατάσταση ούτε με τους τεχνικούς που συμμετέχουν σε 
προγράμματα συνεργασίας για την ανάπτυξη και αποστέλ­
λονται από τα κράτη μέλη ή τις επιχειρήσεις, ούτε με τους 
εμπειρογνώμονες των διεθνών οργανισμών. Συνδέονται 
βάσει σύμβασης με τις μη κυβερνητικές οργανώσεις των 
οποίων η αντίληψη για τη συνεργασία, για την ανάπτυξη 
βασίζεται ρητά στις αρχές της ανθρώπινης αλληλεγγύης, της 
αλληλοβοήθειας, της υποστήριξης των τοπικών πρωτοβου­
λιών. Οι οργανώσεις αυτές δεν επιδιώκουν κανένα κερδο­
σκοπικό σκοπό. Το κείμενο της Επιτροπής που εξομοιώνει 
τους εθελοντές με μισθωτούς που έχουν προσληφθεί με 
συμβάσεις τοπικού δικαίου ή αμείβονται με όρους συναφείς 
με τους τοπικούς δεν καλύπτει το σύνολο των περιπτώσεων. 
Ορισμένοι εθελοντές δεν λαμβάνουν μισθό αλλά αποζημιώ­
σεις που αποτελούν πληρωμή των εξόδων. Εξάλλου, οι 
συμβάσεις που υπογράφουν οι εθελοντές δεν είναι συστημα­
τικά εξομοιώσιμες με συμβάσεις εργασίας και μερικές φορές 
είναι δύσκολο να χρησιμοποιηθούν οι όροι «εργοδότης» και 
«εργαζόμενος». Θα έπρεπε λοιπόν να αναφέρεται ότι πρόκει­
ται για άτομα που αποστέλλονται από μη κυβερνητικές 
οργανώσεις και δεν λαμβάνουν αμοιβή η οποία να ανταπο­
κρίνεται στα ελάχιστα επίπεδα αμοιβών που ισχύουν στα 
κράτη μέλη. 
2.4. Καθώς διαπίστωσε τις ανισότητες και ανεπάρκειες 
που υπάρχουν στην κοινωνική ασφάλιση των εθελοντών, η 
ΟΚΕ συμφωνεί, γενικά, ως προς τις προτάσεις της Επιτροπής 
όσον αφορά τις αρχές και τις διαδικαστικές λεπτομέρειες με 
βάση τις οποίες τα κράτη μέλη θα πρέπει να χαράξουν τις 
κοινωνικές πολιτικές τους και να εξασφαλίσουν, στα πλαί­
σια των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, την 
πλήρη ασφάλιση των εθελοντών. Η παρεχόμενη ασφάλιση 
δεν θα πρέπει να αφορά μόνο τους εθελοντές και τις 
οικογένειες τους, αλλά επίσης και τα άτομα που έχει ανα­
γνωριστεί σύμφωνα με το νόμο ότι εξαρτώνται από 
αυτούς. 
2.5. Η ΟΚΕ τονίζει ότι η κοινωνική ασφάλιση δεν πρέπει να 
αφορά μόνο την προπαρασκευαστική περίοδο και την περίο­
δο παραμονής στην αναπτυσσόμενη χώρα, αλλά επίσης μια 
κατάλληλη περίοδο αμέσως μετά την επιστροφή στη χώρα 
αποστολής, ώστε να διευκολυνθεί κυρίως η επανένταξη των 
εθελοντών. 2.6. Η ΟΚΕ καταλαβαίνει τους λόγους για τους οποίους η 
Επιτροπή υπέβαλε σχέδιο σύστασης και δεν υποτιμά τις 
δυσκολίες που προκύπτουν, κυρίως, εξαιτίας των σημαντι­
κών διαφορών που υπάρχουν σήμερα μεταξύ των εθνικών 
συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Παρ' όλα αυτά, κρίνει 
ότι μία οδηγία θα αποτελούσε ένα καταλληλότερο μέσο για 
την επίτευξη των στόχων που έχουν καθορισθεί. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στη 
σημασία που έχει η σωστή μετάφραση στις διάφορες γλώσσες 
της έννοιας «Protection sociale» που χρησιμοποιείται στο 
γαλλικό κείμενο της πρότασης της Επιτροπής. 
3.2. Η δεύτερη αιτιολογική σκέψη θα έπρεπε να τροποποι­
ηθεί ως εξής: 
«Εκτιμώντας ότι η λήψη μέτρων για να ενθαρρυνθούν οι 
εθελοντές για την ανάπτυξη να εργασθούν σε τέτοια 
σχέδια θα συμβάλει στη συγκεκριμένη εφαρμογή των 
πολιτικών στον τομέα της συνεργασίας που καθορίζονται 
από κοινού μεταξύ της ΕΟΚ, των κρατών μελών και των 
χωρών του Τρίτου Κόσμου και που στόχος τους είναι να 
προωθήσουν την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική 
ανάπτυξη των αναπτυσσόμενων χωρών.» 
3.2.1. Η ΟΚΕ κρίνει πράγματι ότι, με την τωρινή της 
διατύπωση, αυτή η αιτιολογική σκέψη θα μπορούσε να 
παρερμηνευθεί και να δημιουργήσει την εντύπωση ότι η ΕΟΚ 
και τα κράτη μέλη ασκούν τις δικές τους πολιτικές στις 
αναπτυσσόμενες χώρες. 
3.3. Με βάση τις γενικές παρατηρήσεις που διατύπωσε 
παραπάνω, η ΟΚΕ ζητάει να διαγραφούν η δεύτερη και η 
τέταρτη αιτιολογική σκέψη και να αντικατασταθούν με το 
ακόλουθο κείμενο: 
«Εκτιμώντας ότι παρόμοιες δραστηριότητες θα μπορούσαν 
να εξασφαλίσουν σε άτομα που έχουν το κίνητρο και 
διαθέτουν τα προσόντα που απαιτούνται σε τομείς χρήσι­
μους για την ανάπτυξη, μια ενδιαφέρουσα εμπειρία και 
συμπληρωματική κατάρτιση.» 
3.4. Στην έκτη αιτιολογική σκέψη και σύμφωνα με τις 
γενικές παρατηρήσεις, η ΟΚΕ προτείνει να προστεθεί μία 
φράση που να ορίζει ότι στην κοινωνική κάλυψη θα πρέπει να 
λαμβάνεται επίσης υπόψη η περίοδος μετά την επιστροφή του 
ενδιαφερομένου στην αποστέλλουσα χώρα, που είναι ανα­
γκαία για την επανένταξη του. 
3.4.1. Σύμφωνα με το πνεύμα του παραπάνω σημείου 3.4, η 
ΟΚΕ επιθυμεί να συμπληρωθεί η παράγραφος Α. 1 της σύστα­
σης με το ακόλουθο κείμενο: 
«... αποστέλλουσας χώρας, καθώς και κατά τη διάρκεια 
της κατάλληλης περιόδου μετά την επιστροφή του ενδια­
φερόμενου για να υπάρχει η δυνατότητα μιας καλύτερης 
επανένταξης.» 
3.5. Στην παράγραφο Α.2, λόγω των διαφορετικών συνθη­
κών που επικρατούν στα διάφορα κράτη μέλη, είναι απαραί­
τητο να μη δοθεί περιοριστικός χαρακτήρας στην παράθεση 
των τομέων τους οποίους πρέπει να καλύπτει η ασφάλιση. 
Αριθ. C 160/18 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 1. 7. 85 
Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με την προσθήκη της λέξης 
«κυρίως» μετά τη φράση «πρέπει να αφορά.» 
3.5.1. Η ΟΚΕ συνιστά επίσης στην Επιτροπή να ελέγξει 
τόσο τη μετάφραση όσο και τη διατύπωση των διαφόρων 
ειδών παροχών που απαριθμούνται στο σημείο Α.2, ώστε να 
αποφευχθεί τυχόν κίνδυνος περιοριστικής ερμηνείας (για 
παράδειγμα η τωρινή διατύπωση του όρου «υγειονομική 
περίθαλψη» δεν φαίνεται να καλύπτει την «πρόληψη», που 
είναι ωστόσο ιδιαίτερα σημαντική για την κατηγορία των 
ατόμων στα οποία αναφέρεται η πρόταση της Επιτροπής). 
Βρυξέλλες, 27 Μαρτίου 1985. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Είκοσι ολόκληρα χρόνια μετά την έκδοση της πρώτης 
οδηγίας για την εναρμόνιση των νομικών κανόνων για την 
κυκλοφορία φαρμάκων, την οποία έκτοτε ακολούθησαν 
άλλες τέσσερις, δεν υφίσταται ακόμη μια κοινή αγορά 3.6. Να προστεθεί στο σημείο Β της πρότασης της Επι­
τροπής μια παράγραφος 8 που να διατυπωθεί ως εξής: 
«8. Συνιστάται στα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε 
κάθε νομική ή συμβατική λύση που δίνεται στο θέμα της 
κατάστασης των εθελοντών να προετοιμάζεται και να 
εφαρμόζεται σε στενή συνεργασία με τις οργανώσεις 
επαφών ή συντονισμού των μη κυβερνητικών οργανώσε­
ων που λειτουργούν ή πρόκειται να δημιουργηθούν σε 
εθνικό επίπεδο.» 
φαρμάκων στην Κοινότητα, όπως θα ήταν επιθυμητό προς το 
συμφέρον των καταναλωτών και ασθενών καθώς και της 
βιομηχανίας. Αληθεύει βέβαια ότι οι οδηγίες και συστάσεις 
προώθησαν τη νομική εναρμόνιση στα κράτη μέλη και 
συνέβαλαν επίσης στην προσέγγιση της διοικητικής πρακτι­
κής στα κράτη μέλη, αλλά όχι μέχρι το σημείο όπου το Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την: 
— πρόταση οδηγίας για την προσέγγιση των εθνικών μέτρων σχετικά με την κυκλοφορία των 
φαρμάκων υψηλής τεχνολογίας, ιδίως εκείνων που παρασκευάζονται με μεθόδους βιοτεχνολο­
γίας, 
— πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 75/318/ΕΟΚ περί της 
προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών που αφορούν τις αναλυτικές τοξικοφαρμακολο· 
γικές και κλινικές προδιαγραφές και πρωτόκολλα στον τομέα των δοκιμών των φαρμακευτικών 
ιδιοσκευασμάτων, 
— πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 81/852/ΕΟΚ περί προσεγγίσεως 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τα αναλυτικά, φαρμακοτοξικολογικά και κλινικά 
πρότυπα και πρωτόκολλα στον τομέα των δοκιμών των κτηνιατρικών φαρμακευτικών προϊ­
όντων, 
— πρόταση σύστασης του Συμβουλίου σχετικά με τις δοκιμές των φαρμακευτικών ιδιοσκευασμάτων για 
τη θέση τους σε κυκλοφορία, 
— πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 65/65/ΕΟΚ περί της 
προσεγγίσεως των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με τα φαρμα­
κευτικά ιδιοσκευάσματα. 
(85/C 160/08) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 16 Οκτωβρίου 1984, σύμφωνα με το άρθρο 100 της συνθήκης ΕΟΚ, να 
ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότηση για τις παραπάνω αναφερόμενες 
προτάσεις. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 5 Μαρτίου 1985 με βάση την γραπτή 
έκθεση της εισηγήτριας κας Strobel. 
Στο τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών ανατέθηκαν η επεξεργασία μιας 
πρόσθετης γνωμοδότησης την οποία υιοθέτησε στις 6 Φεβρουαρίου 1985 με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. De Bievre. 
Η ΟΚΕ υιοθέτησε, κατά τη 225η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 27ης Μαρτίου), με 73 ψήφους 
υπέρ, 38 ψήφους κατά και 9 αποχές, την ακόλουθη γνωμοδότηση (ονομαστική ψηφοφορία).