[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Βρυξέλλες, 6.10.2010

COM(2010) 545 τελικό

2010/0284 (NLE)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού, για το 2011 και το 2012, των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα σκάφη της ΕΕ για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης |

Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Τα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων είναι ιχθυαποθέματα που αλιεύονται σε ύδατα πέραν των κύριων ιχθυότοπων της υφαλοκρηπίδας. Κατανέμονται στα υφαλοπρανή ή συνδέονται με θαλάσσια όρη. Τα εν λόγω είδη αναπτύσσονται αργά και είναι μακρόβια, με αποτέλεσμα να καθίστανται ιδιαίτερα ευάλωτα στις αλιευτικές δραστηριότητες. Οι επιστημονικές γνώσεις σχετικά με την μακροβιότητα και την ανάπτυξη των εν λόγω ειδών βελτιώνονται σταδιακά και από αυτές προκύπτει ότι ορισμένα είδη όπως η διπτερύγιος μουρούνα και το μαύρο σπαθόψαρο αναπτύσσονται ταχύτερα και ζουν λιγότερο σε σχέση με άλλα, όπως το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού, οι καρχαρίες βαθέων υδάτων και ο γρεναδιέρος των βράχων, με αποτέλεσμα να είναι λιγότερο ευάλωτα στις αλιευτικές δραστηριότητες. Το ευάλωτο στη αλιεία εξαρτάται επίσης από το αν τα είδη μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κατευθυνόμενης αλιείας σε τοπικές συγκεντρώσεις, όπως συμβαίνει με το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού, την διπτερύγιο μουρούνα και τις μπερυτσίδες. Όπως συμβαίνει με όλα τα αποθέματα άγριων ψαριών, η ανεξέλεγκτη αλιεία στα βαθέα ύδατα οδηγεί σε αγώνα των αλιευτικών επιχειρήσεων για την κατάληψη ενός πόρου που διατίθεται δωρεάν χωρίς να λαμβάνεται επαρκώς υπόψη το βιώσιμο επίπεδο εκμετάλλευσης. Αυτό συνέβη σαφώς με ορισμένα είδη βαθέων υδάτων πριν να θεσπιστεί το 2003 σχετική νομοθετική ρύθμιση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για παράδειγμα, το πολύτιμο είδος καθρεπτόψαρο Ατλαντικού στα βορειοδυτικά ύδατα θεωρήθηκε εξαντλημένο, όπως και το πολύτιμο πελαγίσιο λυθρίνι στο Βισκαϊκό Κόλπο. Συνεπώς ο περιορισμός των αλιευτικών δραστηριοτήτων αποτελεί αναγκαία δημόσια παρέμβαση για να προληφθεί η υποβάθμιση του εισοδήματος των αλιευτικών επιχειρήσεων, να εξασφαλιστεί η ανάπτυξη της εκμετάλλευσης σε υψηλότερες αποδόσεις μακροπρόθεσμα, καθώς και η μείωση των επιπτώσεων στο οικοσύστημα και στις αλληλοσυνδεδεμένες τροφικές αλυσίδες λόγω των απότομων μειώσεων του μεγέθους ορισμένων ιχθυοπληθυσμών. Τέλος, αυτό θα συμβάλλει επίσης στην εξασφάλιση σταθερότερης παροχής πρωτεϊνών υψηλής αξίας στους καταναλωτές, αν και αυτή η πτυχή είναι λιγότερο σημαντική όσον αφορά τα είδη βαθέων υδάτων τα οποία αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό κλάσμα των ιχθύων που εκφορτώνονται στην ΕΕ. Στην περίπτωση των ειδών βαθέων υδάτων η δημόσια παρέμβαση έχει ιδιαίτερη σημασία επειδή η αποκατάσταση αργά αναπτυσσόμενων ειδών που έχουν εξαντληθεί μπορεί να απαιτήσει πάρα πολύ χρόνο ή μπορεί και να αποτύχει. Η ανάγκη καθιέρωσης αλιευτικών δυνατοτήτων αντανακλάται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) που υποχρεώνει το Συμβούλιο να κάνει ακριβώς αυτό. Το Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας (ICES) εκδίδει ενδελεχή ανασκόπηση της βιολογικής κατάστασης των αποθεμάτων βαθέων υδάτων ανά διετία. Η τελευταία γνωμοδότηση υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2010. Η παρούσα πρόταση περί καθορισμού αλιευτικών δυνατοτήτων στηρίζεται σε περαιτέρω ανασκόπηση της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) του Ιουλίου 2010, με βάση τις εργασίες του ICES. Έτσι ικανοποιείται η ανάγκη στήριξης της διαδικασίας λήψης αποφάσεων σε έγκυρες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 2 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Οι επιστημονικοί φορείς εισηγούνται σταθερά ότι το καλύτερο εργαλείο διαχείρισης στους τύπους αλιείας βαθέων υδάτων είναι οι περιορισμοί της αλιευτικής προσπάθειας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα είδη βαθέων υδάτων αλιεύονται σε μικτούς τύπους αλιείας, ότι η αλιευτική δραστηριότητα δεν είναι επιλεκτική και ότι σημαντικές ποσότητες ιχθύων απορρίπτονται επειδή δεν έχουν επαρκή εμπορική αξία. Τα όρια αλιευμάτων θεωρούνται ωστόσο χρήσιμο συμπληρωματικό μέτρο, και είναι δυνατόν να συνδυαστούν με κανόνες σχετικά με την χρήση των εν λόγω αλιευτικών δυνατοτήτων σε περίπτωση που, ελλείψει τέτοιων κανόνων, δεν είναι δυνατόν να δικαιολογηθούν τα επίπεδα των αλιευμάτων. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή υιοθέτησε την πρακτική της υποβολής προτάσεων για κανονισμό περί αλιευτικών δυνατοτήτων ανάλογα με την διαθεσιμότητα των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων. Επιπλέον, η Επιτροπή αναθεωρεί εντός του 2010 το γενικό καθεστώς πρόσβασης στα αποθέματα βαθέων υδάτων (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου) με στόχο την ανάπτυξη περιορισμών της αλιευτικής προσπάθειας και τεχνικών μέτρων που θα αντιστοιχούν σε συγκεκριμένες εξειδικευμένες αλιευτικές δραστηριότητες. Προς το παρόν, η αλιευτική προσπάθεια περιορίζεται γενικά για τον Βορειοανατολικό Ατλαντικό χωρίς διακρίσεις μεταξύ των διάφορων τύπων αλιείας (βλέπε το άρθρο 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 53/2010 του Συμβουλίου). |

Γενικό πλαίσιο Η αλιεία ειδών βαθέων υδάτων υπόκειται από το 2003 σε νομοθετική ρύθμιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με βάση συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) ανά είδος και περιοχή και με βάση μέγιστη αλιευτική προσπάθεια που δύναται να αναπτυχθεί στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό. Για το 2009 και το 2010, τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα για ορισμένα είδη βαθέων υδάτων καθορίστηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1359/2008 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2008, σχετικά με τον καθορισμό, για το 2009 και το 2010, των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων[1]. Οι διαθέσιμες πληροφορίες για τα αποθέματα βαθέων υδάτων δεν επιτρέπουν στους επιστήμονες να εκτιμήσουν πλήρως την κατάσταση των αποθεμάτων ούτε από πλευράς μεγέθους πληθυσμού, ούτε από πλευράς θνησιμότητας λόγω αλίευσης. Αυτό οφείλεται σε πολλούς λόγους, μερικοί από τους οποίους παρεμποδίζουν μόνιμα την πρόοδο: τα εν λόγω είδη είναι ιδιαίτερα μακρόβια και αναπτύσσονται πολύ αργά, καθιστώντας αδύνατη την κατάταξη του αποθέματος σε ηλικιακές κλάσεις και την εκτίμηση των επιπτώσεων της αλιείας στα αποθέματα με βάση τις μεταβολές του μήκους ή την ηλικιακή δομή των αλιευμάτων. Η συχνότητα εισόδου νεαρών ιχθύων στα αποθέματα παραμένει άγνωστη. Τα αποθέματα κατανέμονται ευρέως σε βάθη που είναι δύσκολο να εξεταστούν για πρακτικούς λόγους. Συχνά δεν διατίθενται στοιχεία από επιστημονικές έρευνες λόγω της περιορισμένης εμπορικής σημασίας των εν λόγω αποθεμάτων, ή δεν καλύπτουν ολόκληρη την περιοχή κατανομής του αποθέματος. Οι αλιευτικές δραστηριότητες εστιάζονται εν μέρει μόνο στα εν λόγω είδη και για ορισμένες από τις δραστηριότητες αυτές διατίθενται σχετικά περιορισμένα ιστορικά στοιχεία. Κατά συνέπεια, η πρόοδος των επιστημονικών γνώσεων είναι αργή. Στηρίζεται στην προληπτική προσέγγιση της διαχείρισης της αλιείας, η βάση της οποίας είναι οι τάσεις που παρατηρούνται στους δείκτες αφθονίας. Ο καθορισμός και η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης. Οι υποχρεώσεις σχετικά με την βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων θαλάσσιων πόρων καθορίζονται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Οι εν λόγω αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να συνάδουν με τις διεθνείς συμφωνίες, μεταξύ άλλων με την συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών του 1995 σχετικά με τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αλιευτικών αποθεμάτων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων [εφεξής: συμφωνία ιχθυαποθεμάτων ΟΗΕ του 1995]. Συγκεκριμένα, ο νομοθέτης οφείλει να είναι περισσότερο προσεκτικός στην περίπτωση που οι πληροφορίες είναι αβέβαιες, αναξιόπιστες ή ανεπαρκείς. Δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 2 της συμφωνίας ιχθυαποθεμάτων ΟΗΕ του 1995 η έλλειψη επαρκών επιστημονικών πληροφοριών δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως λόγος για την αναβολή ή τη μη λήψη μέτρων διατήρησης και διαχείρισης. Οι προσαρμογές των TAC που προβλέπονται στην παρούσα πρόταση αντιστοιχούν στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και αντικατοπτρίζουν τις διαχειριστικές αρχές που καθορίζονται στη συμφωνία για τα ιχθυαποθέματα του ΟΗΕ του 1995 και τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές του 2008 για την διαχείριση της αλιείας βαθέων υδάτων στην ανοικτή θάλασσα του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO), που επιβεβαιώθηκαν πρόσφατα από την γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών (ψήφισμα 64/72 του Δεκεμβρίου 2009). Αν και ορισμένα αποθέματα βαθέων υδάτων αποτελούν αντικείμενο εκμετάλλευσης και από άλλες αλιευτικές χώρες, ιδίως της Νορβηγίας, της Ισλανδίας, των Νήσων Φερόε και της Ρωσίας, και παρόλο που απαιτείται η επίτευξη συμφωνίας σχετικά με εναρμονισμένα μέτρα διαχείρισης με τις εν λόγω αλιευτικές χώρες, ή εφόσον τα αποθέματα εμφανίζονται σε διεθνή ύδατα, στο πλαίσιο της Επιτροπής Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC), απαιτούνται μονομερή μέτρα εφαρμόσιμα στα σκάφη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μέχρι να επιτευχθούν οι εν λόγω συμφωνίες, προκειμένου να αποφευχθούν οι αρνητικές συνέπειες της άναρχης αλιείας όπως περιγράφηκε ανωτέρω. |

Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα της πρότασης Οι υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα της πρότασης έχουν θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1359/2008 του Συμβουλίου και ισχύουν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010. Συνδέονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων[2], στον οποίο αναφέρονται τα σημαντικότερα εμπορικά είδη βαθέων υδάτων για τα οποία η Επιτροπή επιδιώκει την καθιέρωση περιορισμών των αλιευμάτων (παράρτημα 1 του εν λόγω κανονισμού). Οι αλιευτικές δυνατότητες για τα είδη βαθέων υδάτων αποφασίζονται σε διετή βάση ανάλογα με τον ρυθμό των επιστημονικών εκτιμήσεων των αποθεμάτων που στηρίζονται σε ενδελεχείς ανασκοπήσεις. Εντούτοις, εξαίρεση αποτελούν τα αποθέματα γουρλομάτη του Ατλαντικού και διπτερύγιου μουρούνας, για τα οποία οι αλιευτικές δυνατότητες εξαρτώνται από την έκβαση των ετήσιων διαπραγματεύσεων με τη Νορβηγία. Συνεπώς, οι αλιευτικές δυνατότητες για τα εν λόγω αποθέματα πρόκειται να καθοριστούν με τον ετήσιο κανονισμό για τις αλιευτικές δυνατότητες, ο οποίος εκδίδεται από το Συμβούλιο τον Δεκέμβριο. Ο κανονισμός που ισχύει το 2010 για τα εν λόγω αποθέματα είναι ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 53/2010 του Συμβουλίου. |

Συνέπεια με τις λοιπές πολιτικές και τους λοιπούς στόχους της Ένωσης Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με τους στόχους και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και συνάδουν με την πολιτική της Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη. |

2. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση των επιπτώσεων |

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη |

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων στη διαβούλευση Για τη διατύπωση της πρότασης ελήφθησαν υπόψη διαβουλεύσεις με τη Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας («ΣΕΑΥ», η οποία αποτελείται από αντιπροσώπους επαγγελματικών οργανώσεων που εκπροσωπούν τον τομέα της παραγωγής, τη βιομηχανία μεταποίησης και τις εμπορικές επιχειρήσεις προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας, καθώς και μη επαγγελματικών οργανώσεων που εκπροσωπούν τα συμφέροντα των καταναλωτών, του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης) και με τα Περιφερειακά Γνωμοδοτικά Συμβούλια (ΠΓΣ) που ενδιαφέρονται για τους τύπους αλιείας τους οποίους αφορά η πρόταση. Οι εν λόγω διαβουλεύσεις διεξήχθησαν βάσει της ανακοίνωσης της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας (COM(2006)246 τελικό), με την οποία καθορίζονται οι αρχές της αποκαλούμενης «προκαταρκτικής» διαδικασίας και της ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με τις διαβουλεύσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες κατά το 2011 (COM(2010)241 τελικό), στην οποία η Επιτροπή ανέλυσε τις απόψεις και τις προθέσεις της σχετικά με τις προτάσεις του 2011 για τις αλιευτικές δυνατότητες. |

Συνοπτική παρουσίαση των απαντήσεων που ελήφθησαν και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Τα ΠΓΣ υπογραμμίζουν την ανάγκη να εξασφαλιστεί ότι οι τυχόν μεταβολές των ετήσιων αλιευτικών δυνατοτήτων είναι σταδιακές, ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο η βραχυπρόθεσμη διαταραχή της οικονομικής δραστηριότητας. Ανησυχούν για την αβεβαιότητα των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και επιθυμούν την βελτίωση της βάσης των πληροφοριών και την εναρμόνιση των μεθόδων συλλογής των δεδομένων. Αν και αποδέχονται την ανάγκη ιδιαίτερης προστασίας των ευάλωτων ειδών έναντι της εξάντλησης δεν υποστηρίζουν τους περιορισμούς στα όρια αλιευμάτων επειδή κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα υψηλότερες απορρίψεις στους μικτούς τύπους αλιείας. Αντίθετα, αναμένουν ότι η διοίκηση θα προχωρήσει σε νομοθετικές ρυθμίσεις των μικτών τύπων αλιείας με βάση μια ολοκληρωτική προσέγγιση συμπεριλαμβανομένων των επιτρεπόμενων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων για τα πιο ευάλωτα είδη, και αποδέχονται ότι ο καθορισμός ορίων της αλιευτικής προσπάθειας για συγκεκριμένους τύπους αλιείας μπορεί να θεωρηθεί εύλογη προσέγγιση, σε συνδυασμό με τεχνικά μέτρα όπως οι βελτιώσεις της επιλεκτικότητας. Τα ΠΓΣ τονίζουν το γεγονός ότι η πίεση λόγω αλίευσης έχει περιοριστεί σημαντικά μετά την καθιέρωση των μέτρων διαχείρισης το 2003 και υπογραμμίζουν ότι τα γειτονικά κράτη πρέπει να θεσπίσουν παρόμοιες διαχειριστικές προσεγγίσεις προκειμένου να εξασφαλιστούν συνθήκες ισότιμου ανταγωνισμού. Τα ΠΓΣ υπογραμμίζουν ότι πρέπει να καταβληθεί περισσότερη προσπάθεια για την προστασία των ευάλωτων ενδιαιτημάτων βαθέων υδάτων καθώς και για την αποφυγή περιοχών στην οποία αφθονούν τα ιχθύδια. Προβάλουν επίσης το γεγονός ότι ορισμένοι παραδοσιακοί τύποι αλιείας έχουν αποδειχθεί αειφόροι δεδομένου ότι υφίστανται από αιώνες. Ορισμένα ΠΓΣ θέλουν επίσης πολύ να δουν την διοίκηση να αντιδρά στα θετικά σημάδια που προέρχονται από ορισμένα αποθέματα, ιδίως στις περιπτώσεις που τα εμπορικά αλιευτικά σκάφη έχουν συμβάλει στην βελτίωση των επιστημονικών πληροφοριών. Άλλα ΠΓΣ επιθυμούν την σταδιακή εξάλειψη των αλιευτικών δυνατοτήτων στις περιπτώσεις όπου δεν προβλέπεται, βραχυπρόθεσμα, αξιολόγηση των αποθεμάτων. Η αρχή της σταδιακής προσαρμογής και περιορισμού των ετήσιων αλλαγών των αλιευτικών δυνατοτήτων έχει ενσωματωθεί στην πρόταση. Δεν προτείνονται αλλαγές που θα επιβράδυναν την ετήσια αύξηση ή μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων πάνω από 15% σε σχέση με την κατάσταση που υπήρχε το 2010. Η μόνη εξαίρεση στον εν λόγω κανόνα αφορά τους καρχαρίες βαθέων υδάτων. Αν και τα TAC δεν αποκλίνουν τυπικά από τα μηδενικά TAC που θεσπίστηκαν για το 2010, η απαγόρευση παρεμπιπτόντων αλιευμάτων θα οδηγήσει στην πραγματικότητα σε μείωση των επιτρεπόμενων εκφορτώσεων κατά 100%. Η Επιτροπή εφαρμόζει πολιτική προστασίας των καρχαριών όπως εξήγγειλε στην ανακοίνωσή της περί σχεδίου δράσης για τη διατήρηση και τη διαχείριση των καρχαριών (COM(2009)40 τελικό). Η απαγόρευση παρεμπιπτόντων αλιευμάτων πρέπει να ενθαρρύνει τους αλιείς να συνεργαστούν για τον καθορισμό περιοχών με μεγαλύτερη αφθονία καρχαριών και να βελτιώσουν την επιλεκτικότητα των εργαλείων. Όταν εφαρμοστούν τα εν λόγω μέτρα θα είναι δυνατόν να επιτραπούν τα αναπόφευκτα παρεμπίπτοντα αλιεύματα. Η Επιτροπή επεξεργάζεται νέο κανονισμό πλαίσιο περί της πρόσβασης στην αλιεία βαθέων υδάτων το 2010 με τον οποίο θα καθιερωθεί μεσοπρόθεσμα διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας ανάλογα με τον τύπο της αλιείας/την εξειδικευμένη αλιευτική δραστηριότητα. Η Επιτροπή έχει επίγνωση του προβλήματος των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων στους μικτούς τύπους αλιείας και ενθαρρύνει τα κράτη μέλη και τις αλιευτικές επιχειρήσεις να αναπτύξουν αλιευτικές πρακτικές περιορισμού των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων. Η Επιτροπή μελετά την δυνατότητα δέσμευσης χρηματοοικονομικών μέσων για έργα που θα αποβλέπουν στον περιορισμό των παρεμπιπτόντων αλιευμάτων στην αλιεία βαθέων υδάτων το 2011. Μόλις καθοριστούν τα επίπεδα των αναπόφευκτων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων των ιδιαίτερα ευάλωτων ειδών στις διάφορες εξειδικευμένες αλιευτικές δραστηριότητες, αυτά θα μπορούν να μεταφραστούν σε αλιευτικές δυνατότητες παρεμπιπτόντων αλιευμάτων. Ορισμένα TAC αντιπροσωπεύουν ήδη ποσότητες παρεμπιπτόντων αλιευμάτων. Η Επιτροπή συνεχίζει να καταβάλλει προσπάθειες καθορισμού περιοχών περιορισμένης αλιείας για την προστασία των ιδιαίτερα διαφοροποιημένων ενδιαιτημάτων, στηριζόμενη στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις των κύριων επιστημονικών της φορέων ή υποστηρίζοντας τα κράτη μέλη κατά τον καθορισμό ειδικών περιοχών διατήρησης. Η Επιτροπή συμμερίζεται την άποψη ότι απαιτείται η χρησιμοποίηση της μονομερούς προσέγγισης που υιοθετείται στην παρούσα πρόταση για να πειστούν τα γειτονικά κράτη να εφαρμόσουν υπεύθυνη διαχείριση της αλιείας βαθέων υδάτων, και ακολουθεί την προσέγγιση αυτή στους ετήσιους κύκλους των διαπραγματεύσεων σε διμερές επίπεδο και στο πλαίσιο της NEAFC. Πρέπει να σημειωθεί ότι η εκμετάλλευση των ειδών βαθέων υδάτων αποτελεί ένα μόνο από τα πολυάριθμα ζητήματα που πρέπει να διευθετηθούν με τις βόρειες αλιευτικές χώρες. Η Επιτροπή ανέπτυξε και δοκιμάζει ένα διαχειριστικό πλαίσιο που ανταποκρίνεται στις τάσεις των δεικτών των αποθεμάτων καθώς και στην έλλειψη οριστικών επιστημονικών γνωμοδοτήσεων. Με την εξέλιξη του μεγάλου ερευνητικού έργου DEEPFISHMAN, που χρηματοδοτείται από το 7ο πρόγραμμα-πλαίσιο, η Επιτροπή αναμένει να είναι σε θέση να αναπτύξει το εν λόγω πλαίσιο περαιτέρω όσον αφορά την αλιεία βαθέων υδάτων. Η Επιτροπή έχει ενθαρρύνει, επίσης και μέσω της χρηματοδότησης μελετών, την συνεργασία μεταξύ αλιέων και επιστημονικών ιδρυμάτων με στόχο την βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης και της αξιοποίησης των πληροφοριών που διατίθενται από εμπορικούς τύπους αλιείας για την διαμόρφωση επιστημονικών γνωμοδοτήσεων. Στον νέο κανονισμό-πλαίσιο περί πρόσβασης στην αλιεία βαθέων υδάτων προβλέπεται η βελτίωση της συλλογής διοικητικών στοιχείων. Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης Τα συναφή επιστημονικά πεδία / πεδία εμπειρογνωμοσύνης είναι η βιολογία και τα οικονομικά της αλιείας. Η Επιτροπή ζήτησε τη γνώμη ανεξάρτητου διεθνούς επιστημονικού φορέα, του ICES, και οργανώθηκε συνεδρίαση της ολομέλειας της επιστημονικής, τεχνικής και οικονομικής επιτροπής αλιείας (ΕΤΟΕΑ). Η γνωμοδότηση του ICES στηρίζεται σε πλαίσιο γνωμοδότησης που έχει αναπτύξει το ICES και χρησιμοποιείται ανάλογα με τα αιτήματα των πελατών του, στους οποίους περιλαμβάνεται και η Επιτροπή. Η ΕΤΟΕΑ παρέχει γνωμοδότηση με βάση τις αρμοδιότητες που της διαβιβάζει η Επιτροπή. Όλες οι εκθέσεις της ΕΤΟΕΑ είναι διαθέσιμες, μετά την επίσημη έγκρισή τους από την Επιτροπή, στις ιστοσελίδες της. Όλες οι εκθέσεις του ICES διατίθενται στις ιστοσελίδες του. Για όλα τα αποθέματα που καλύπτονται από την παρούσα πρόταση, τα διαθέσιμα δεδομένα δεν επαρκούν για να αποδείξουν τη βιωσιμότητα της αλιείας. Οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του 2010 αποτελούν εν πολλοίς επαναλήψεις γνωμοδοτήσεων του 2008 ή και παλαιότερων. Δεδομένου ότι το πλαίσιο των γνωμοδοτήσεων είναι προσανατολισμένο στη μέγιστη βιώσιμη απόδοση και επειδή το επίπεδο εκμετάλλευσης των ειδών βαθέων υδάτων που αντιστοιχεί στην εν λόγω απόδοση είναι άγνωστο, οι επιστήμονες συστήνουν γενικά τη μείωση των αλιευμάτων σε σχέση με τα πρόσφατα επίπεδα μέχρι ότου τα αποθέματα δώσουν σήματα για αύξηση του πληθυσμού. Εάν τα επίπεδα εκμετάλλευσης επί σειρά ετών δεν αποδειχτεί ότι υποβαθμίζουν τα αποθέματα, το ICES συμβουλεύει ο συγκεκριμένος τύπος αλιείας να διατηρηθεί σταθερός. Σε άλλες περιπτώσεις το ICES συμβουλεύει τη μη επέκταση του τύπου αλιείας ή ότι τα αλιεύματα πρέπει να επανέλθουν στα επίπεδα πριν από την επέκταση των αλιευτικών δραστηριοτήτων. Το ICES υπογραμμίζει την ανάγκη προστασίας των αναπαραγωγικών συγκεντρώσεων από διαδοχικές εξαντλήσεις. Μετά τη σημαντική μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων από το 2003 και μετά, τα όρια αλιευμάτων της πρότασης για το δεύτερο έτος (2012) συμπίπτουν γενικά με τα επίπεδα των προληπτικών αλιευμάτων που συνιστούν οι επιστήμονες. Στις περιπτώσεις που η γνωμοδότηση παραμένει αμετάβλητη σε σχέση με το 2008, η παρούσα πρόταση στηρίζεται στον προηγούμενο κανονισμό περί αλιευτικών δυνατοτήτων για το 2009 και το 2010 που προέβλεπε κλιμάκωση των αναγκαίων μειώσεων των αλιευτικών δυνατοτήτων επί περίοδο τεσσάρων ετών. Στις περιπτώσεις που σημαντικό μέρος των προτεινόμενων αλιευμάτων πραγματοποιούνται από χώρες μη μέλη, αυτό έχει ληφθεί υπόψη και η γνωμοδότηση εφαρμόστηκε στους τύπους αλιείας της ΕΕ ανάλογα με την ανάπτυξή τους. Από ορισμένες σειρές δεδομένων προκύπτει ότι οι συγκεκριμένοι τύποι αλιείας έχουν ήδη ή πρόκειται να σταθεροποιηθούν σε πολύ χαμηλά επίπεδα και υπάρχουν ήδη ενδείξεις ότι η αφθονία έχει αρχίσει να αυξάνεται. Λαμβάνοντας επίσης υπόψη πρόσφατες πληροφορίες για τα μεταβλητά χαρακτηριστικά αύξησης των διάφορων ειδών βαθέων υδάτων, φαίνεται δυνατή η βιολογικά και οικονομικά βιώσιμη εκμετάλλευση των αποθεμάτων που έχουν παραμείνει ως είδη-στόχοι μετά από διαδοχικές μειώσεις των αλιευτικών δυνατοτήτων. Ωστόσο, πρέπει να αντιμετωπιστούν προβλήματα που συνδέονται με την εν λόγω αλιευτική δραστηριότητα, ιδίως οι απορρίψεις/τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και η παρέμβαση σε ευάλωτα θαλάσσια ενδιαιτήματα προκειμένου η δραστηριότητα να καταστεί και οικολογικά βιώσιμη. Κατά συνέπεια, στο μέλλον η διαχείριση ίσως να πρέπει να εστιαστεί στην διατήρηση του συγκεκριμένου τύπου αλιείας σταθερού, όπου αυτό είναι δυνατόν, και στην κατάρτιση τεχνικών μέτρων και την ενθάρρυνση αλιευτικών στρατηγικών που αμβλύνουν τις αρνητικές επιπτώσεις στα ευάλωτα θαλάσσια οικοσυστήματα και μειώνουν τις απορρίψεις. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ο μικτός χαρακτήρας πολλών τύπων αλιείας βαθέων υδάτων. Οι υφιστάμενες ποσοστώσεις, που είναι μικρές και έχουν στόχο να καλύψουν αναπόφευκτα παρεμπίπτοντα αλιεύματα, διατηρούνται προκειμένου να αποφευχθεί η δημιουργία υποχρέωσης απόρριψης. Όσον αφορά τους καρχαρίες βαθέων υδάτων και το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού, η Επιτροπή ακολουθεί πολιτική μηδενικών TAC. Για τους καρχαρίες βαθέων υδάτων, που δεν διακρίνονται ακόμη από άλλα είδη στα TAC, η απαγόρευση αλιείας προκύπτει από την γνωμοδότηση ότι τα κυριότερα εμπορικά είδη της εν λόγω οικογένειας θεωρούνται εξαντλημένα. Για το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού, οι επιστημονικοί φορείς εισηγούνται ότι δεν πρέπει να αλιεύεται σε καμία περιοχή TAC. Η περιοχή προστασίας για το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού στις διαιρέσεις ICES VI και VII που καθιερώθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2270/2004 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2004, σχετικά με τον καθορισμό για το 2005 και το 2006 των αλιευτικών δυνατοτήτων και συνέχισαν να ισχύουν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1359/2008, δεν επαρκεί πλέον ως τρόπος περιορισμού του επιπέδου των αλιευμάτων καθρεπτόψαρου του Ατλαντικού, με βάση το γεγονός ότι το εν λόγω είδος δεν πρέπει να αλιεύεται σε καμία περιοχή. Εκτίμηση επιπτώσεων Πρέπει να θεσπιστούν οι αλιευτικές δυνατότητες όπως προβλέπει το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ. Τα προτεινόμενα μέτρα, εάν εφαρμοστούν, θα οδηγήσουν σε συνολική μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα σκάφη της ΕΕ. Από αυτά θα προκύψουν εν μέρει μειωμένα αλιεύματα, γεγονός που αναμένεται στις περιπτώσεις, στις οποίες τα νέα όρια αλιευμάτων θα είναι ίδια ή κατώτερα από πρόσφατα πραγματικά αλιεύματα. Η πρόταση δεν αφορά μόνο βραχυπρόθεσμες αποφάσεις, αλλά εντάσσεται επίσης σε μια πιο μακροπρόθεσμη προσέγγιση, με την οποία το επίπεδο αλίευσης μειώνεται σταδιακά σε μακροπρόθεσμα βιώσιμα επίπεδα. Η προσέγγιση που ακολουθεί η πρόταση θα οδηγήσει βραχυπρόθεσμα σε μειωμένα TAC, αλλά παράλληλα με την αποκατάσταση των αποθεμάτων που υφίστανται υπερεκμετάλλευση οι αλιευτικές δυνατότητες θα σταθεροποιηθούν ή θα αυξηθούν, ανάλογα με την προληπτική γνωμοδότηση. Προβλέπεται επομένως ότι οι μεσοπρόθεσμες έως μακροπρόθεσμες συνέπειες της προσέγγισης θα είναι: μειωμένη επίπτωση στο περιβάλλον λόγω της ελάττωσης της αλιευτικής προσπάθειας, μειώσεις του αριθμού των σκαφών ή/και της μέσης αλιευτικής προσπάθειας ανά σκάφος και αμετάβλητες ή αυξημένες εκφορτώσεις των ειδών εκείνων για τα οποία θα προκύψει ότι αντέχουν τη συνεχή αλιευτική δραστηριότητα. Η επιτευχθείσα μείωση της αλιευτικής προσπάθειας και του μεγέθους του στόλου που αναπτύσσει αποκλειστικά αλιεία βαθέων υδάτων από το 2003, δείχνει ότι η πολιτική αυτή εφαρμόζεται στην πράξη. Ορισμένα θετικά σημάδια από τους δείκτες των αποθεμάτων επιβεβαιώνουν το γεγονός ότι οι προσδοκίες για τις μεσο- έως τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις συνεχίζουν να ισχύουν. |

3. Νομικά στοιχεια της προτασης |

Με την πρόταση θεσπίζονται, μέσω κανονισμού, για τους αλιευτικούς στόλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι περιορισμοί αλιευμάτων για τα πλέον σημαντικά από εμπορική άποψη είδη βαθέων υδάτων στα ευρωενωσιακά και τα διεθνή ύδατα του Βορειοανατολικού Ατλαντικού, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής για την εξασφάλιση αλιείας σε επίπεδα που είναι βιώσιμα από βιολογική, οικονομική και κοινωνική άποψη. Βασίζεται στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόταση εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της ΣΛΕΕ. Ως εκ τούτου δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας. Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τον ακόλουθο λόγο: Η Κοινή Αλιευτική Πολιτική είναι μια κοινή πολιτική. Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ, η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου. Με τον υπόψη κανονισμό του Συμβουλίου κατανέμονται αλιευτικές δυνατότητες στα κράτη μέλη. Έχοντας υπόψη το άρθρο 20 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να κατανείμουν τις εν λόγω δυνατότητες στις περιφέρειες ή στις επιχειρήσεις κατά το δοκούν. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με το κοινωνικό / οικονομικό υπόδειγμα της επιλογής τους για την εκμετάλλευση των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους έχουν διατεθεί. Η πρόταση δεν έχει νέες δημοσιονομικές επιπτώσεις για τα κράτη μέλη. Ο παρών κανονισμός εκδίδεται από το Συμβούλιο ανά διετία και τα δημόσια και ιδιωτικά μέσα υλοποίησής του υπάρχουν ήδη. |

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις |

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ. |

5. Πρόσθετες πληροφορίες |

Απλούστευση |

Γενικά η πρόταση ούτε απλοποιεί ούτε επιβαρύνει την διαχείριση των αλιευτικών ποσοστώσεων. Ωστόσο, η αναδιάταξη των περιοχών των TAC για τον γρεναδιέρο των βράχων θα απλοποιήσει τη διαχείριση του συγκεκριμένου τύπου αλιείας δεδομένου ότι τα προτεινόμενα νέα κύρια TAC καλύπτουν ολόκληρο το φάσμα του κύριου τύπου αλιείας. |

Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος |

Η πρόταση αφορά διετή κανονισμό για τα έτη 2011 και 2012. Τα εργαλεία διαχείρισης και τα επίπεδα των αλιευτικών δυνατοτήτων θα επανεξεταστούν κατά τη διάρκεια του 2012 το αργότερο προκειμένου να προετοιμαστεί διάδοχος κανονισμός. Δεν απαιτείται ρήτρα αναθεώρησης στον παρόντα κανονισμό. |

Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης Η ΣΛΕΕ προβλέπει ότι για τα ζητήματα που εμπίπτουν στην ΚΑλΠ πρέπει να αποφασίζουν το Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο από κοινού σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία. Προβλέπεται μια εξαίρεση στο άρθρο 43 παράγραφος 3 της ΣΛΕΕ όσον αφορά μέτρα «σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων». Τα εν λόγω μέτρα προβλέπεται να αποφασίζονται από το Συμβούλιο βάσει πρότασης της Επιτροπής χωρίς τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου. Κατά συνέπεια, η παρούσα πρόταση περιορίζεται στον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων και των όρων που συνδέονται λειτουργικά με τη χρήση των εν λόγω δυνατοτήτων. Όσον αφορά τους περιορισμούς των αλιευμάτων η πρόταση ευθυγραμμίζεται με την επιλεγόμενη «προκαταρκτική» διαδικασία που καθορίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας (COM/2006/246 τελικό) και στην ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2011 (COM/2010/241 τελικό), με την οποία καθορίζονται οι απόψεις και οι προθέσεις της Επιτροπής όσον αφορά τις προτάσεις της για τις αλιευτικές δυνατότητες, εν αναμονή της επιστημονικής γνωμοδότησης σχετικά με την κατάσταση των αποθεμάτων για το 2011. Σύμφωνα με την δεύτερη ανακοίνωση, τα αποθέματα βαθέων υδάτων εμπίπτουν στις κατηγορίες γνωμοδοτήσεων που καταρτίζονται για περιπτώσεις με περιορισμένα δεδομένα. Η πρόταση ακολουθεί τους κανόνες που καθορίζονται στην προαναφερθείσα ανακοίνωση. Ιδιαίτερα, στις περιπτώσεις στις οποίες από τις γνωμοδοτήσεις δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα, τα TAC πρέπει να μειώνονται στα όρια των πρόσφατων πραγματικών αλιευμάτων. Τα προκύπτοντα νέα επίπεδα των TAC υπολογίζονται χρησιμοποιώντας τα δεδομένα για τα αλιεύματα που υπέβαλλαν στην Επιτροπή τα κράτη μέλη από το 2007 έως το 2009. Βάσει της «προκαταρκτικής» διαδικασίας, οι διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερομένους (ΠΓΣ και ΣΕΑΥ) και με τα κράτη μέλη πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού του 2010. Η πρόταση ευθυγραμμίζεται επίσης με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της αειφορίας στην αλιεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης μέσω της μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (COM/2006/360 τελικό). Η έννοια της ΜΒΑ δεν μπορεί να εφαρμοστεί απ' ευθείας στα αποθέματα βαθέων υδάτων λόγω της έλλειψης επαρκών γνώσεων σχετικά με τα μεγέθη των αποθεμάτων και τις ηλικιακές δομές. Ωστόσο, η εφαρμογή της προληπτικής προσέγγισης για την διαχείριση της αλιείας υπό αυτές τις συνθήκες επιτρέπει την διατήρηση της δυνατότητας η διαχείριση να εξελιχθεί σε πλαίσια ΜΒΑ όταν θα διατεθούν περισσότερες πληροφορίες. Προτείνονται αλλαγές στις περιοχές των TAC για τον γρεναδιέρο των βράχων και τη διπτερύγιο μουρούνα σύμφωνα με την επιστημονική γνωμοδότηση για να ευθυγραμμιστούν οι περιοχές των TAC με τις μονάδες εκτίμησης, έτσι ώστε οι αποφάσεις διαχείρισης να μπορούν εύκολα να συνδεθούν με τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Η πρόταση προβλέπει την κατάργηση της απαγόρευσης της κατευθυνόμενης αλιείας καθρεπτόψαρου του Ατλαντικού σε ορισμένες περιοχές όπου απαντώνται συγκεντρώσεις του εν λόγω είδους. Επειδή προτείνονται μηδενικά TAC για το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού, το εν λόγω είδος δεν μπορεί πλέον να αλιεύεται σε καμία από τις περιοχές που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού. |

2010/0284 (NLE)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί καθορισμού, για το 2011 και το 2012, των αλιευτικών δυνατοτήτων για τα σκάφη της ΕΕ για ορισμένα αποθέματα ιχθύων βαθέων υδάτων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3,

την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής[3],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης, το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, εκδίδει μέτρα σχετικά με τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων.

(2) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2002, για τη διατήρηση και βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής[4], υποχρεώνει το Συμβούλιο να καθορίζει μέτρα που θα διέπουν την πρόσβαση σε ύδατα και πόρους, καθώς και την αειφόρο άσκηση των αλιευτικών δραστηριοτήτων, λαμβάνοντας υπόψη τις διαθέσιμες επιστημονικές, τεχνικές και οικονομικές γνωμοδοτήσεις, και, ιδίως, τις εκθέσεις που καταρτίζει η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ).

(3) Αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου να καθορίζει τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) για κάθε τύπο αλιείας ή ομάδα τύπων αλιείας. Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών έτσι ώστε να διασφαλίζεται σε κάθε κράτος μέλος σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων, για κάθε απόθεμα ή τύπο αλιείας, λαμβανομένων δεόντως υπόψη των στόχων της κοινής αλιευτικής πολιτικής που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Επιπλέον, για να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά οι αλιευτικές δυνατότητες, πρέπει να καθοριστούν ορισμένοι όροι που συνδέονται λειτουργικά με αυτές.

(4) Τα TAC πρέπει να καθορισθούν με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις και λαμβανομένων υπόψη των βιολογικών και κοινωνικοοικονομικών πτυχών, με παράλληλη εξασφάλιση δίκαιης μεταχείρισης μεταξύ των αλιευτικών κλάδων. Σε αυτό το πλαίσιο απαιτείται να ληφθούν υπόψη οι απόψεις που έχουν διατυπωθεί κατά την διαβούλευση με τους ενδιαφερόμενους, ιδίως στη συνάντηση με την Συμβουλευτική Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας και τα οικεία Περιφερειακά Γνωμοδοτικά Συμβούλια.

(5) Οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να συνάδουν με τις διεθνείς συμφωνίες και αρχές, όπως η συμφωνία των Ηνωμένων Εθνών του 1995 σχετικά με τη διατήρηση και διαχείριση των αλληλοεπικαλυπτόμενων αλιευτικών αποθεμάτων και των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων και οι λεπτομερείς διαχειριστικές αρχές που καθορίστηκαν το 2008 στις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας των Ηνωμένων Εθνών (FAO) για τη διαχείριση της αλιείας βαθέων υδάτων στην ανοικτή θάλασσα, σύμφωνα με τις οποίες ο νομοθέτης πρέπει να είναι πιο επιφυλακτικός όταν οι πληροφορίες είναι αβέβαιες, αναξιόπιστες ή ανεπαρκείς. Η απουσία επαρκών επιστημονικών πληροφοριών δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως λόγος αναβολής ή παράλειψης λήψης μέτρων διατήρησης και διαχείρισης.

(6) Από τις τελευταίες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου Εξερεύνησης της Θάλασσας (έκθεση της συμβουλευτικής επιτροπής του ICES περί ευρέως κατανεμημένων και αποδημητικών αποθεμάτων, τόμος 9, Ιούνιος 2010) και της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (επιστημονικές και τεχνικές εκθέσεις ΚΚΕρ, ανασκόπηση επιστημονικής γνωμοδότησης για το 2011, μέρος 2, Ιούλιος 2010) προκύπτει ότι τα περισσότερα είδη βαθέων υδάτων αλιεύονται με μη βιώσιμο τρόπο, και ότι οι αλιευτικές δυνατότητες για τα εν λόγω αποθέματα, προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητά τους, πρέπει να μειωθούν μέχρι η εξέλιξη του μεγέθους των αποθεμάτων να σημειώσει θετική τάση. Η ICES συνιστά επίσης να απαγορευθεί η κατευθυνόμενη αλιεία καθρεφτόψαρου του Ατλαντικού.

(7) Όσον αφορά τους καρχαρίες βαθέων υδάτων, τα κύρια εμπορικά είδη θεωρούνται εξαντλημένα και κατά συνέπεια δεν πρέπει να πραγματοποιείται κατευθυνόμενη αλιεία. Μέχρι να καθοριστεί μέσω έργων επιλεκτικότητας και άλλων τεχνικών μέτρων η ποσότητα των αναπόφευκτων παρεμπιπτόντων αλιευμάτων, πρέπει να απαγορευτεί η εκφόρτωση παρεμπιπτόντων αλιευμάτων.

(8) Οι αλιευτικές δυνατότητες για είδη βαθέων υδάτων όπως καθορίζονται στο άρθρο 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002 του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για τη θέσπιση ειδικών απαιτήσεων πρόσβασης και συναφών όρων που εφαρμόζονται στην αλιεία αποθεμάτων βαθέων υδάτων[5] και περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι του εν λόγω κανονισμού αποφασίζονται σε διετή βάση. Εντούτοις, εξαίρεση αποτελούν τα αποθέματα γουρλομάτη του Ατλαντικού και διπτερύγιου μουρούνας, για τα οποία οι αλιευτικές δυνατότητες εξαρτώνται από την έκβαση των ετήσιων διαπραγματεύσεων με τη Νορβηγία. Οι αλιευτικές δυνατότητες για τα εν λόγω αποθέματα θα καθοριστούν στον ετήσιο κανονισμό περί καθορισμού των αλιευτικών δυνατοτήτων για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, στα ύδατα της ΕΕ και, για τα σκάφη της ΕΕ, σε ορισμένα ύδατα εκτός ΕΕ.

(9) Σύμφωνα με το άρθρο 2 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 1996 περί θεσπίσεως συμπληρωματικών όρων για την ετήσια διαχείριση των TAC και των ποσοστώσεων[6], είναι αναγκαίο να προσδιοριστούν τα αποθέματα που υπόκεινται στα διάφορα μέτρα τα οποία καθορίζονται στον εν λόγω κανονισμό.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Με τον παρόντα κανονισμό καθορίζονται, για τα έτη 2011 και 2012, οι ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες που διατίθενται στα αλιευτικά σκάφη της ΕΕ για τα αποθέματα ειδών βαθέων υδάτων στα ύδατα της ΕΕ και σε ορισμένα ύδατα εκτός ΕΕ, στα οποία απαιτούνται περιορισμοί αλιευμάτων, καθώς και οι όροι που συνδέονται λειτουργικά με τη χρήση των εν λόγω αλιευτικών δυνατοτήτων.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς που παρόντος κανονισμού ισχύουν οι κάτωθι ορισμοί:

α) «σκάφος ΕΕ»: αλιευτικό σκάφος που φέρει τη σημαία κράτους μέλους και είναι νηολογημένο στην Ένωση·

β) «ευρωενωσιακά ύδατα»: τα ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών, εκτός από τα ύδατα που βρίσκονται κοντά στα εδάφη που αναφέρονται στο παράρτημα ΙΙ της συνθήκης,

γ) «συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα» (TAC): η ποσότητα που μπορεί να αλιευθεί και να εκφορτωθεί από κάθε απόθεμα κάθε έτος·

δ) «ποσόστωση»: η αναλογία των TAC που διατίθεται στην Ένωση, στα κράτη μέλη ή σε τρίτες χώρες·

ε) «διεθνή ύδατα»: τα ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία κανενός κράτους·

στ) οι ζώνες ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης της Θάλασσας) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 218/2009·

ζ) οι ζώνες CECAF (Κεντροανατολικός Ατλαντικός ή μείζων αλιευτική ζώνη 34 του FAO) είναι αυτές που ορίζονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 216/2009.

Άρθρο 3

Όρια αλιευμάτων και κατανομές

Τα όρια αλιευμάτων για είδη βαθέων υδάτων που αλιεύονται από σκάφη της ΕΕ στα ευρωενωσιακά ύδατα και ορισμένα ύδατα εκτός ΕΕ καθώς και η κατανομή των εν λόγω ορίων στα κράτη μέλη καθορίζονται στο παράρτημα.

Άρθρο 4

Ειδικές διατάξεις για τις κατανομές

Η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, η οποία προβλέπεται στο παράρτημα, δεν θίγει:

α) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 20 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002·

β) τις μειώσεις και ανακατανομές που πραγματοποιούνται δυνάμει του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 και του άρθρου 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008·

γ) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·

δ) τις ποσότητες που διατηρούνται δυνάμει του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96·

ε) τις μειώσεις που γίνονται σύμφωνα με τα άρθρα 105 και 107 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009.

Άρθρο 5

Σχέση με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου

Για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96, όλες οι ποσοστώσεις του παραρτήματος θεωρούνται αναλυτικές ποσοστώσεις.

Άρθρο 6

Όροι για την εκφόρτωση κυρίων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτων

Αλιεύματα προερχόμενα από αποθέματα, για τα οποία καθορίζονται αλιευτικές δυνατότητες στον παρόντα κανονισμό, μπορούν να διατηρούνται επί του σκάφους ή να εκφορτώνονται μόνον εάν έχουν αλιευθεί από σκάφη κράτους μέλους, το οποίο διαθέτει ποσόστωση που δεν έχει εξαντληθεί.

Άρθρο 7

Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα μετά από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2011.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες, […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος […]

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Οι αναφορές στις αλιευτικές ζώνες είναι αναφορές στις ζώνες ICES, εκτός εάν ορίζεται άλλως.

ΜΕΡΟΣ 1

Ορισμός ειδών και ομάδων ειδών ιχθύων

1. Στον κατάλογο που περιέχεται στο μέρος 2 του παρόντος παραρτήματος, τα ιχθυαποθέματα παρατίθενται με την αλφαβητική σειρά της λατινικής ονομασίας του είδους. Ωστόσο, οι καρχαρίες βαθέων υδάτων αναφέρονται στην αρχή του εν λόγω καταλόγου. Ο κάτωθι πίνακας αντιστοιχίας των κοινών ονομασιών με τις λατινικές ονομασίες παρατίθεται για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού:

Κοινή ονομασία | Επιστημονική ονομασία |

Μαύρο σπαθόψαρο | Aphanopus carbo |

Μπερυτσίδες | Beryx spp. |

Γρεναδιέρος των βράχων | Coryphaenoides rupestris |

Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού | Hoplostethus atlanticus |

Μουρούνα διπτερύγιος | Molva dypterygia |

Λυθρίνι πελαγίσιο | Pagellus bogaraveo |

Σαλούβαρδοι | Phycis blennoides |

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ως «καρχαρίες βαθέων υδάτων» νοούνται τα ακόλουθα είδη:

Κοινή ονομασία | Επιστημονική ονομασία |

Ισλανδικό σκυλόψαρο Ερπετοκαρχαρίας | Apristuris spp. Chlamydoselachus anguineus |

Κοκκοκεντροφόρος | Centrophorus granulosus |

Αγκαθίτης Ατλαντικού | Centrophorus squamosus |

Πορτογαλικό σκυλόψαρο | Centroscymnus coelolepis |

Μακρύρυγχο σκυλόψαρο | Centroscymnus crepidater |

Μαύρο σκυλόψαρο | Centroscyllium fabricii Black dogfish |

Κεντρόνι | Deania calceus |

Σκυμνοσκυλόψαρο | Dalatias licha |

Μεγάλος μαυροαγκαθίτης | Etmopterus princeps |

Μαυροαγκαθίτης | Etmopterus spinax |

Μελανόστομος Σκυλόψαρο Εξακαρχαρίας Γουρουνόψαρο Σκυμνόδοντες του είδους Scymnodon ringens Galeus melastomus | Galeus murinus Hexanchus griseus Oxynotus paradoxus Scymnodon ringens Μαυροσκυλόψαρο Γροιλανδίας |

Μαυροσκυλόψαρο Γροιλανδίας | Somniosus microcephalus Greenland shark |

ΜΕΡΟΣ 2

Ετήσιες αλιευτικές δυνατότητες που ισχύουν για σκάφη της ΕΕ σε περιοχές όπου υφίστανται περιορισμοί αλιευμάτων, ανά είδος και ανά περιοχή (σε τόνους βάρους ζωντανών αλιευμάτων)

Είδος: | Καρχαρίες βαθέων υδάτων | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των V, VI, VII, VIII και IX (DWS/56789-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 0 | 0 |

Εσθονία | 0 | 0 |

Ιρλανδία | 0 | 0 |

Ισπανία | 0 | 0 |

Γαλλία | 0 | 0 |

Λιθουανία | 0 | 0 |

Πολωνία | 0 | 0 |

Πορτογαλία | 0 | 0 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 0 | 0 |

ΕΕ | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Είδος: | Καρχαρίες βαθέων υδάτων | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της X (DWS/10-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Πορτογαλία | 0 | 0 |

ΕΕ | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Είδος: | Καρχαρίες βαθέων υδάτων και Deania histricosa και Deania profondorum | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της XII (DWS/12-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ιρλανδία | 0 | 0 |

Ισπανία | 0 | 0 |

Γαλλία | 0 | 0 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 0 | 0 |

ΕΕ | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Είδος: | Μαύρο σπαθόψαρο Aphanopus carbo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των I, II, III και IV (BSF/1234-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 4 | 3 |

Γαλλία | 4 | 3 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 4 | 3 |

ΕΕ | 12 | 9 |

TAC | 12 | 9 |

Είδος: | Μαύρο σπαθόψαρο Aphanopus carbo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των V, VI, VII και XII (BSF/56712-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 25 | 23 |

Εσθονία | 12 | 11 |

Ιρλανδία | 62 | 57 |

Ισπανία | 123 | 114 |

Γαλλία | 1 732 | 1 599 |

Λετονία | 80 | 74 |

Λιθουανία | 1 | 1 |

Πολωνία | 1 | 1 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 123 | 114 |

Λοιποί(1) | 6 | 6 |

ΕΕ | 2 165 | 2 000 |

TAC | 2 165 | 2 000 |

(1) Παρεμπίπτοντα αλιεύματα μόνον. Δεν επιτρέπεται κατευθυνόμενη αλιεία στο πλαίσιο της ποσόστωσης αυτής. |

Είδος: | Μαύρο σπαθόψαρο Aphanopus carbo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των VIII, IX και X (BSF/8910-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ισπανία | 11 | 11 |

Γαλλία | 26 | 26 |

Πορτογαλία | 3 311 | 3 311 |

ΕΕ | 3 348 | 3 348 |

TAC | 3 348 | 3 348 |

Είδος: | Μαύρο σπαθόψαρο Aphanopus carbo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της CECAF 34.1.2. (BSF/C3412-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Πορτογαλία | 3 643 | 3 643 |

ΕΕ | 3 643 | 3 643 |

TAC | 3 643 | 3 643 |

Είδος: | Μπερυτσίδες | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII και XIV (ALF/3X14-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ιρλανδία | 9 | 9 |

Ισπανία | 70 | 70 |

Γαλλία | 19 | 19 |

Πορτογαλία | 202 | 202 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 9 | 9 |

ΕΕ | 309 | 309 |

TAC | 309 | 309 |

Είδος: | Γρεναδιέρος των βράχων Coryphaenoides rupestris | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των I, II και IV (RNG/124-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Δανία | 2 | 1 |

Γερμανία | 2 | 1 |

Γαλλία | 9 | 10 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 2 | 1 |

ΕΕ | 15 | 13 |

TAC | 15 | 13 |

Είδος: | Γρεναδιέρος των βράχων Coryphaenoides rupestris | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της III (RNG/03-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Δανία | 804 | 804 |

Γερμανία | 5 | 5 |

Σουηδία | 41 | 41 |

ΕΕ | 850 | 850 |

TAC | 850 | 850 |

Είδος: | Γρεναδιέρος των βράχων Coryphaenoides rupestris | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των Vb, VI, VII, XIIb (RNG/5BX12B-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 19 | 16 |

Εσθονία | 41 | 36 |

Ιρλανδία | 189 | 163 |

Ισπανία | 3 038 | 2 621 |

Γαλλία | 2 380 | 2 055 |

Λετονία | 51 | 44 |

Λιθουανία | 59 | 51 |

Πολωνία | 1 020 | 880 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 149 | 129 |

Λοιποί(1) | 5 | 5 |

ΕΕ | 6 951 | 6 000 |

TAC | 6 951 | 6 000 |

(1) Παρεμπίπτοντα αλιεύματα μόνον. Δεν επιτρέπεται κατευθυνόμενη αλιεία στο πλαίσιο της ποσόστωσης αυτής. |

Είδος: | Γρεναδιέρος των βράχων Coryphaenoides rupestris | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των VIII, IX, X, XIIa, XIIc και XIV (RNG/8-14-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 15 | 13 |

Ισπανία | 184 | 159 |

Γαλλία | 94 | 81 |

ΕΕ | 293 | 253 |

TAC | 293 | 253 |

Είδος: | Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού Hoplostethus atlanticus | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της VI (ORY/06-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ιρλανδία | 0 | 0 |

Ισπανία | 0 | 0 |

Γαλλία | 0 | 0 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 0 | 0 |

ΕΕ | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Είδος: | Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού Hoplostethus atlanticus | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της VII (ORY/07-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ιρλανδία | 0 | 0 |

Ισπανία | 0 | 0 |

Γαλλία | 0 | 0 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 0 | 0 |

Άλλοι | 0 | 0 |

ΕΕ | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Είδος: | Καθρεπτόψαρο Ατλαντικού Hoplostethus atlanticus | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των I, II, III, IV, V, VIII, IX, X, XII και XIV (ORY/1CX14C) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ιρλανδία | 0 | 0 |

Ισπανία | 0 | 0 |

Γαλλία | 0 | 0 |

Πορτογαλία | 0 | 0 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 0 | 0 |

ΕΕ | 0 | 0 |

TAC | 0 | 0 |

Είδος: | Μουρούνα διπτερύγιος Molva dypterygia | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των II και IV (BLI/24-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Δανία | 4 | 4 |

Γερμανία | 4 | 4 |

Ιρλανδία | 4 | 4 |

Γαλλία | 25 | 25 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 15 | 15 |

Λοιποί(1) | 4 | 4 |

ΕΕ | 56 | 56 |

TAC | 56 | 56 |

(1) Παρεμπίπτοντα αλιεύματα μόνον. Δεν επιτρέπεται κατευθυνόμενη αλιεία στο πλαίσιο της ποσόστωσης αυτής. |

Είδος: | Μουρούνα διπτερύγιος Molva dypterygia | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της III (BLI/03-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Δανία | 4 | 3 |

Γερμανία | 2 | 2 |

Σουηδία | 4 | 3 |

ΕΕ | 10 | 8 |

TAC | 10 | 8 |

Είδος: | Λυθρίνι πελαγίσιο Pagellus bogaraveo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των VI, VII και VIII (SBR/678-) |

Έτος | 2011(1) | 2012(1) |

Ιρλανδία | 6 | 6 |

Ισπανία | 172 | 172 |

Γαλλία | 9 | 9 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 22 | 22 |

Λοιποί(2) | 6 | 6 |

ΕΕ | 215 | 215 |

TAC | 215 | 215 |

(1) Τηρείται η υποχρέωση για ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης 35 cm (συνολικό μήκος). Ωστόσο, το 15 % των εκφορτώσιμων ιχθύων μπορεί να έχει ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης τουλάχιστον 30 cm (συνολικό μήκος). (2) Παρεμπίπτοντα αλιεύματα μόνον. Δεν επιτρέπεται κατευθυνόμενη αλιεία στο πλαίσιο της ποσόστωσης αυτής. |

Είδος: | Λυθρίνι πελαγίσιο Pagellus bogaraveo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της IX (SBR/09-) |

Έτος | 2011(1) | 2012(1) |

Ισπανία | 614 | 614 |

Πορτογαλία | 166 | 166 |

ΕΕ | 780 | 780 |

TAC | 780 | 780 |

(1) Τηρείται η υποχρέωση για ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης 35 cm (συνολικό μήκος). Ωστόσο, το 15 % των εκφορτώσιμων ιχθύων μπορεί να έχει ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης τουλάχιστον 30 cm (συνολικό μήκος). |

Είδος: | Λυθρίνι πελαγίσιο Pagellus bogaraveo | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα της X (SBR/10-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ισπανία | 10 | 10 |

Πορτογαλία | 1 116 | 1 116 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 10 | 10 |

ΕΕ | 1 136 | 1 136 |

TAC | 1 136 | 1 136 |

Είδος: | Σαλούβαρδοι Phycis blennoides | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των I, II, III και IV (GFB/1234-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 8 | 6 |

Γαλλία | 8 | 6 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 11 | 11 |

ΕΕ | 27 | 23 |

TAC | 27 | 23 |

Είδος: | Σαλούβαρδοι Phycis blennoides | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των V, VI και VII (GFB/567-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γερμανία | 10 | 10 |

Ιρλανδία | 260 | 260 |

Ισπανία | 588 | 588 |

Γαλλία | 356 | 356 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 814 | 814 |

ΕΕ | 2 028 | 2 028 |

TAC | 2 028 | 2 028 |

Είδος: | Σαλούβαρδοι Phycis blennoides | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των VIII και IX (GFB/89-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Ισπανία | 242 | 242 |

Γαλλία | 15 | 15 |

Πορτογαλία | 10 | 10 |

ΕΕ | 267 | 267 |

TAC | 267 | 267 |

Είδος: | Σαλούβαρδοι Phycis blennoides | Ζώνη: | Ευρωενωσιακά και διεθνή ύδατα των X και XII (GFB/1012-) |

Έτος | 2011 | 2012 |

Γαλλία | 7 | 6 |

Πορτογαλία | 32 | 28 |

Ηνωμένο Βασίλειο | 7 | 6 |

ΕΕ | 46 | 40 |

TAC | 46 | 40 |

[1] ΕΕ L 352 της 31.12.2008, σ. 1.

[2] ΕΕ L 351 της 28.12.2002, σ. 6.

[3] ΕΕ C […], […], σ. […].

[4] ΕΕ L 358 της 31.12.2002, σ. 59.

[5] ΕΕ L 351 της 28.12.2002, σ. 6.

[6] ΕΕ L 115 της 09.05.1996, σ. 3.