Πρόταση οδηγίας του συμβουλίου για την εξασφάλιση ελαχίστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων στην Κοινότητα (98/C 212/09) COM(1998) 295 τελικό - 98/0193(CNS)

(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στις 4 Ιουνίου 1998)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 100,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

(1) ότι η οδηγία 88/361/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουνίου 1988, για τη θέση σε εφαρμογή του άρθρου 67 της Συνθήκης (1), προέβλεπε την από 1ης Ιουλίου 1990 πλήρη ελευθέρωση των κινήσεων κεφαλαίων που πραγματοποιούνται στην Κοινότητα μεταξύ των κατοίκων των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των άμεσων επενδύσεων, και ότι από την 1η Ιανουαρίου 1994 η ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων θεσπίστηκε από τα άρθρα 73 Β έως 73 Ζ της συνθήκης 7

(2) ότι τα εισοδήματα υπό μορφή τόκων από τις άμεσες επενδύσεις της αποταμίευσης είναι φορολογητέα εισοδήματα για τους κατοίκους όλων των κρατών μελών 7

(3) ότι δυνάμει του άρθρου 73 Δ, παράγραφος 1, της συνθήκης τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν τις οικείες διατάξεις της φορολογικής τους νομοθεσίας οι οποίες διακρίνουν μεταξύ φορολογουμένων που δεν βρίσκονται στην ίδια κατάσταση όσον αφορά την κατοικία τους ή τον τόπο όπου είναι επενδεδυμένα τα κεφάλαιά τους, καθώς και να λαμβάνουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για την αποφυγή παραβάσεων των εθνικών νομοθετικών και κανονιστικών διατάξεων, ιδίως στον τομέα της φορολογίας 7

(4) ότι οι διατάξεις της φορολογικής νομοθεσίας των κρατών μελών που αποσκοπούν στην καταπολέμηση των καταχρήσεων ή της φοροδιαφυγής δεν πρέπει να αποτελούν, σύμφωνα με την παράγραφο 3, του άρθρου 73 Δ της συνθήκης, ούτε μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περιορισμό της ελεύθερης κίνησης των κεφαλαίων και των πληρωμών όπως ορίζεται στο άρθρο 73 Β της συνθήκης 7

(5) ότι λόγω της έλλειψης συντονισμού των εθνικών φορολογικών καθεστώτων σχετικά με τη φορολογία των αποταμιεύσεων, ιδίως σε ό,τι αφορά την αντιμετώπιση των τόκων που εισπράττονται σε κάθε κράτος μέλος από μη κατοίκους, είναι σήμερα δυνατόν οι κάτοικοι των κρατών μελών να αποφεύγουν κάθε μορφή φορολογίας επί των τόκων που εισπράττουν σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος μέλος όπου κατοικούν 7

(6) ότι αυτή η δυνατότητα φοροαποφυγής προκαλεί οικονομικές στρεβλώσεις στις κινήσεις κεφαλαίων μεταξύ κρατών μελών που δεν συμβιβάζονται με την ύπαρξη της Εσωτερικής Αγοράς 7

(7) ότι, κατά το Συμβούλιο Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997 για θέματα φορολογικής πολιτικής (2), το Συμβούλιο στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του σχετικά με τη φορολογία των αποταμιεύσεων, ενέκρινε τον στόχο της εξασφάλισης ενός ελάχιστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις στην Κοινότητα και αποφυγής των ανεπιθύμητων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού 7 ότι συμφώνησε επί ορισμένων στοιχείων που αποτελούν τη βάση της παρούσας οδηγίας 7

(8) ότι, σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που προβλέπονται στο άρθρο 3 Β της συνθήκης, ο στόχος που επιδιώκεται από την παρούσα οδηγία, δηλαδή η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις στο σύνολο της Κοινότητας, δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύναται συνεπώς να επιτευχθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο 7 ότι η παρούσα οδηγία, ως ένα πρώτο βήμα για την επίτευξη του ανωτέρω στόχου, περιορίζεται στο ελάχιστο απαραίτητο και δεν υπερβαίνει το επίπεδο που απαιτείται για την επίτευξη αυτού του στόχου, καθότι εφαρμόζεται μόνο στους τόκους που καταβάλλνται από έναν φορέα πληρωμής εγκατεστημένο σε κράτος μέλος προς φυσικά πρόσωπα που είναι κάτοικοι άλλου κράτους μέλους 7

(9) ότι κατά τον ίδιο τρόπο, το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας πρέπει να περιοριστεί στους τόκους που απορρέουν από την επένδυση ενός κεφαλαίου και ότι για το λόγο αυτό, τα προβλήματα που σχετίζονται με τη φορολόγηση των συντάξεων και των ασφαλιστικών παροχών θα αποτελέσουν αντικείμενο ξεχωριστής εξέτασης για να ληφθούν, ενδεχομένως, ειδικές νομοθετικές πρωτοβουλίες 7

(10) ότι ο επιδιωκόμενος στόχος μπορεί να επιτευχθεί χάρη σε ένα μοντέλο συνύπαρξης, το οποίο επιτρέπει στα κράτη μέλη να επιλέξουν να εφαρμόζουν παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των τόκων που καταβάλλονται στο έδαφός τους σε μη κατοίκους (καθεστώς της παρακράτησης φόρου), ενώ ταυτόχρονα επιτρέπει στο κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου των τόκων να προβεί στη φορολόγηση χάρη στην κοινοποίηση των απαραίτητων πληροφοριών από το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής (καθεστώς της παροχής πληροφοριών) 7

(11) ότι για λόγους ασφάλειας του δικαίου και διαφάνειας, πρέπει να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα μόνο και το αυτό καθεστώς για όλους τους τόκους που καταβάλλονται στο έδαφός τους σε μη φορολογικούς κατοίκους 7

(12) ότι τα κράτη μέλη, όταν επιλέγουν το ένα από τα δύο καθεστώτα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο εγκατεστημένος στο έδαφός τους φορέας πληρωμής να μπορεί να εκτελεί τα καθήκοντα που του ανατίθενται μέσω της παρούσας οδηγίας 7

(13) ότι πρέπει να διευκρινιστεί πως, όταν οι τόκοι δεν καταβάλλονται άμεσα στον πραγματικό δικαιούχο από τον οφειλέτη του τοκιζόμενου κεφαλαίου, ο φορέας πληρωμής του κράτους μέλους που εκπληρώνει τα ανωτέρω καθήκοντα είναι ο υπεύθυνος οικονομικός φορέας για την άμεση πληρωμή των τόκων στον πραγματικό δικαιούχο 7

(14) ότι η οδηγία 77/799/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1977 σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα της άμεσης και της έμμεσης φορολογίας (3), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας, επιτρέπει σε κάποιο βαθμό στα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν τον ορθό προσδιορισμό του φόρου μέσω ενός μηχανισμού ανταλλαγής πληροφοριών 7

(15) ότι η αυτόματη ανταλλαγή των κατάλληλων πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών σχετικά με τους τόκους τους οποίους αφορά η παρούσα οδηγία αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την εφαρμογή του καθεστώτος παροχής πληροφοριών και ότι πρέπει να προβλεφθεί ότι τα κράτη μέλη του εφαρμόζουν το σύστημα αυτό δεν θα μπορούν να επικαλούνται τη δυνατότητα περιορισμού της ανταλλαγής πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 8 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ 7

(16) ότι πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε τα κράτη μέλη που θα προτιμήσουν τα καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή να εφαρμόζουν έναν ελάχιστο πραγματικό συντελεστή για αυτή την παρακράτηση και να διασφαλιστεί ότι αυτή η παρακράτηση θα διενεργείται μόνο άπαξ στην Κοινότητα 7

(17) ότι, όταν οι τόκοι καταβάλλονται από έναν φορέα πληρωμής εγκατεστημένο σε κράτος μέλος που έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή, πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα για τον πραγματικό δικαιούχο αυτών των τόκων, φορολογικό κάτοικο άλλου κράτους μέλους, να υποβάλλει ένα πιστοποιητικό στον φορέα πληρωμής ώστε ο τελευταίος να μην προβαίνει στην παρακράτηση φόρου στην πηγή 7

(18) ότι για το σκοπό αυτόν πρέπει να προβλεφθεί η έκδοση τέτοιου πιστοποιητικού από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών εντός εύλογου χρονικού διαστήματος 7

(19) ότι ο στόχος της διασφάλισης της πραγματικής φορολόγησης των τόκων που καταβάλλονται μεταξύ δύο ή περισσότερων κρατών μελών, συνεπάγεται τη συνακόλουθη υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίσουν την εξάλειψη κάθε διπλής φορολογίας αυτών των τόκων 7

(20) ότι σε περίπτωση που έχει εφαρμοστεί παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των τόκων, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου πρέπει να υπολογίσει αυτή την παρακράτηση μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στο έδαφός του για τους τόκους αυτούς και ότι η ενδεχόμενη διαφορά πρέπει να μπορεί να επιστρέφεται από το κράτος μέλος όπου είναι εγκατεστημένος ο φορέας πληρωμής 7

(21) ότι η ίδια αρχή πρέπει να εφαρμόζεται για τους τόκους που προέρχονται από ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων, και ότι πρέπει να προβλεφθούν κατάλληλες μέθοδοι για να διασφαλιστεί η εξάλειψη της διπλής φορολογίας επί των αντίστοιχων τόκων 7

(22) ότι το Συμβούλιο, στο πλαίσιο των αποφάσεών του της 1ης Δεκεμβρίου 1997 για τη φορολόγηση της αποταμίευσης, υπογράμμισε την ανάγκη να διαφυλαχθεί η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών χρηματαγορών και τόνισε ότι οι βασικές αρχές μιας οδηγίας στον τομέα αυτό θα πρέπει να υιοθετηθούν σε όσον το δυνατόν ευρύτερη βάση 7 ότι, για το σκοπό αυτό, η Κοινότητα οφείλει να αρχίσει διαπραγματεύσεις με τους κυριότερους εμπορικούς της εταίρους μεταξύ των τρίτων χωρών, είτε σε διμερή βάση, είτε σε πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων της αποταμίευσης -τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- που καταβάλλονται σε φορολογικούς κατοίκους των κρατών μελών από φορείς πληρωμής εγκατεστημένους στις εν λόγω τρίτες χώρες.

(23) ότι είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η επανεξέταση της κατάστασης από το Συμβούλιο βάσει έκθεσης της Επιτροπής τρία χρόνια μετά την καταληκτική ημερομηνία για τη μεταφορά της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών, προκειμένου να διαπιστωθεί κατά πόσον θα χρειαστούν νέα βήματα προόδου με στόχο την καλύτερη πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα που επιτρέπουν ελάχιστο επίπεδο πραγματικής φορολόγησης των τόκων που καταβάλλονται σε φυσικά πρόσωπα τα οποία έχουν τη φορολογική τους κατοικία σε διαφορετικό κράτος μέλος από εκείνο στο οποίο πραγματοποιείται η πληρωμή από τον φορέα πληρωμής.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για να διασφαλιστεί η εκτέλεση των καθηκόντων που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας από τον φορέα πληρωμής των τόκων, οποίος είναι εγκατεστημένος στο έδαφός τους, ανεξαρτήτως του τόπου εγκατάστασης του οργανισμού που οφείλει το κεφάλαιο που παράγει αυτούς τους τόκους.

Άρθρο 2

Μοντέλο συνύπαρξης

1. Τα κράτη μέλη επιλέγουν είτε το σύστημα της παροχής των πληροφοριών στο κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου της πληρωμής (στο εξής «καθεστώς παροχής πληροφοριών») είτε το σύστημα της παρακράτησης φόρου στην πηγή (στο εξής «καθεστώς παρακράτησης φόρου στην πηγή»), σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 8.

2. Κάθε κράτος μέλος εφαρμόζει ένα και το αυτό καθεστώς σε όλες τις πληρωμές τόκων που πραγματοποιούνται από έναν εγκατεστημένο στο έδαφός του φορέα πληρωμής στα φυσικά πρόσωπα που είναι φορολογικοί κάτοικοι άλλων κρατών μελών.

Άρθρο 3

Γενικοί ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:

α) ως «πραγματικός δικαιούχος» νοείται κάθε φυσικό πρόσωπο που εισπράττει τόκους για ίδιο λογαριασμό 7

β) ως «φορέας πληρωμής» νοείται κάθε οικονομικός φορέας που είναι υπεύθυνος για την πληρωμή τόκων προς άμεσο όφελος του πραγματικού δικαιούχου, είτε πρόκειται για τον ίδιο τον οφειλέτη του τοκιζόμενου κεφαλαίου είτε ακόμη για το φορέα που είναι επιφορτισμένος με την πληρωμή των τόκων από τον οφειλέτη ή τον πραγματικό δικαιούχο, κατά το μέτρο που ο οικονομικός φορέας είναι εγκατεστημένος στην Κοινότητα εκτός του κράτους μέλους στο οποίο ο πραγματικός δικαιούχος έχει την φορολογική του κατοικία 7

γ) σε περίπτωση δυσχέρειας μεταξύ τουλάχιστον δύο κρατών μελών για τον προσδιορισμό της «φορολογικής κατοικίας» του πραγματικού δικαιούχου, εφαρμόζονται τα ακόλουθα κριτήρια:

i) ο πραγματικός δικαιούχος θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους στο οποίο διαθέτει σταθερή κατοικία: εάν διαθέτει σταθερή κατοικία σε πλείονα κράτη μέλη, θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους με το οποίο έχει στενότερους προσωπικούς και οικονομικούς δεσμούς (κέντρο ζωτικών συμφερόντων) 7

ii) εάν δεν μπορεί να προσδιοριστεί το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται το κέντρο των ζωτικών συμφερόντων του δικαιούχου ή εάν ο τελευταίος δεν διαθέτει σταθερή κατοικία σε κανένα κράτος μέλος, θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους στο οποίο διαμένει συνήθως 7

iii) εάν ο εν λόγω δικαιούχος διαμένει συνήθως σε πλείονα κράτη μέλη ή εάν δεν διαμένει συνήθως σε κανένα κράτος μέλος, θεωρείται μόνιμος κάτοικος του κράτους μέλους του οποίου έχει την υπηκοότητα 7

iv) σε περίπτωση δυσχερειών για τον προσδιορισμό της φορολογικής κατοικίας ενός πραγματικού δικαιούχου μεταξύ δύο ή περισσοτέρων κρατών μελών βάσει των κριτηρίων που αναφέρονται στα στοιχεία i), ii) και iii), τα εν λόγω κράτη μέλη συμφωνούν εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος σχετικά με τον καθορισμό ενός μοναδικού τόπου κατοικίας 7

δ) ως «αρμόδια αρχή» ενός κράτους μέλους νοείται μία από τις αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 5 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ.

Άρθρο 4

Προσδιορισμός των πραγματικών δικαιούχων

Κάθε κράτος μέλος εγκρίνει και διασφαλίζει την εφαρμογή στο έδαφός του συστήματος που επιτρέπει στον φορέα πληρωμής να προσδορίζει τους πραγματικούς δικαιούχους και τον τόπο φορολογικής τους κατοικίας για τους σκοπούς του άρθρου 1.

Άρθρο 5

Ορισμός των τόκων

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, ως «τόκοι» νοούνται:

α) τα εισοδήματα από απαιτήσεις κάθε είδους, που συνοδεύονται ή όχι από ενυπόθηκες εγγυήσεις ή από ρήτρα συμμετοχής στα κέρδη του οφειλέτη, ιδίως δε τα εισοδήματα από τίτλους του δημοσίου και ομολογιακά δάνεια, συμπεριλαμβανομένων των πριμοδοτήσεων και δώρων που συνδέονται με αυτά. Οι τόκοι υπερημερίας δεν θεωρούνται ως τόκοι 7

β) η αύξηση της αξίας απαιτήσεων, το εισόδημα από τις οποίες συνίσταται βάσει σύμβασης, αποκλειστικά ή κατά ένα μέρος στην εν λόγω αύξηση της αξίας, ανεξαρτήτως της φύσης αυτής της αύξησης. Οι τόκοι που λαμβάνονται υπόψη συνίστανται στην περίπτωση αυτή στη διαφορά μεταξύ του εξοφληθέντος κεφαλαίου και της τιμής έκδοσης των αντίστοιχων τίτλων, η οποία καταβάλλεται από το φορέα πληρωμής κατά την εξόφληση της απαίτησης 7

γ) τα εισοδήματα που διανέμονται από οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες, κατά την έννοια της οδηγίας 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου (4), οι οποίοι επενδύουν άμεσα ή έμμεσα άνω του 50 % του ενεργητικού τους σε απαιτήσεις ή αντίστοιχους τίτλους 7

δ) η διαφορά μεταξύ της τιμής στην οποία επιτυγχάνεται η εξόφληση των μεριδίων των οργανισμών που αναφέρονται στο στοιχείο γ) και της τιμής έκδοσης των μεριδίων αυτών ή, εφόσον τα εν λόγω μερίδια έχουν αποκτηθεί μετά την έκδοση, της τιμής αγοράς από τον πραγματικό δικαιούχο.

Άρθρο 6

Εδαφικό πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στους τόκους που πληρώνονται από φορέα πληρωμής εγκατεστημένο σε έδαφος όπου εφαρμόζεται η συνθήκη δυνάμει του άρθρου 227 αυτής.

Άρθρο 7

Το καθεστώς παροχής πληροφοριών

1. Το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής, εφόσον έχει επιλέξει το καθεστώς παροχής πληροφοριών, διαβιβάζει στο κράτος μέλος στο οποίο έχει τη φορολογική του κατοικία ο πραγματικός δικαιούχος τις πληροφορίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2, οι οποίες είναι απαραίτητες για τον ορθό καθορισμό του φόρου εισοδήματος που οφείλει ο τελευταίος στο κράτος μέλος της φορολογικής του κατοικίας.

2. Οι πληροφορίες που διαβιβάζουν οι αρμόδιες αρχές του πρώτου κράτους μέλους στις αρμόδιες αρχές του δεύτερου κράτους μέλους συνίστανται τουλάχιστον στην αναφορά του ύψους των καταβληθέντων τόκων, της ημερομηνίας καταβολής τους, των στοιχείων ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου και της κατοικίας που έχει δηλώσει ο ίδιος.

3. Η παροχή των πληροφοριών πραγματοποιείται αυτομάτως τουλάχιστον άπαξ ετησίως, εντός έξη μηνών μετά το τέλος του προηγούμενου ημερολογιακού έτους, για τις καταβολές τόκων που έχουν πραγματοποιηθεί κατά το έτος αυτό.

4. Όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, το άρθρο 8 της οδηγίας 77/799/ΕΟΚ δεν έχει εφαρμογή.

Άρθρο 8

Το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή

1. Το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής, εφόσον έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή, παρακρατεί φόρο στην πηγή ελάχιστου ύψους 20 % επί των τόκων που καταβάλλει ο φορέας πληρωμής στον πραγματικό δικαιούχο. Καμία άλλη παρακράτηση φόρου στην πηγή δεν μπορεί να διενεργηθεί στην Κοινότητα επί των τόκων που καταβάλλονται στους πραγματικούς δικαιούχους.

2. Η παρακράτηση φόρου στην πηγή δεν διενεργείται όταν ο πραγματικός δικαιούχος υποβάλλει στο φορέα πληρωμής πιστοποιητικό που του χορηγεί η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους φορολογικής του κατοικίας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 9, όπου βεβαιώνεται ότι ο εν λόγω πραγματικός δικαιούχος έχει ενημερώσει την αρχή αυτή για τους τόκους που πρόκειται να εισπράξει. Όταν το ποσό των καταβεβλημένων τόκων υπερβαίνει το ποσό που αναφέρεται στο πιστοποιητικό, παρακρατείται φόρος στην πηγή επί της διαφοράς μεταξύ των δύο ποσών.

3. Η παρούσα οδηγία δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη που έχουν επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή να παρέχουν επίσης και τις πληροφορίες που προβλέπονται στο πλαίσιο των εθνικών τους διατάξεων ή των διμερών συμφωνιών που έχουν συνάψει με άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 9

Χορήγηση του πιστοποιητικού

Οι αρμόδιες αρχές κάθε κράτους μέλους υποχρεούνται να χορηγούν ένα πιστοποιητικό βάσει των πληροφοριών που τους παρέχουν οι φορολογικοί τους κάτοικοι, πραγματικοί δικαιούχοι τόκων που τους οφείλει ένας φορέας πληρωμής. Το πιστοποιητικό αυτό πρέπει να αναφέρει τα στοιχεία ταυτότητας του πραγματικού δικαιούχου και του φορέα πληρωμής, το ποσό των τόκων που πρόκειται να εισπραχθούν και την ημερομηνία πληρωμής. Η χορήγηση του εν λόγω πιστοποιητικού στον πραγματικό δικαιούχο που το έχει ζητήσει πραγματοποιείται εντός προθεσμίας δύο μηνών από της υποβολής της αιτήσεως.

Άρθρο 10

Εξάλειψη της διπλής φορολογίας

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για την εξάλειψη κάθε διπλής φορολογίας επί των τόκων που καλύπτονται από την παρούσα οδηγία.

2. Όταν επί των τόκων που εισπράττει ένας πραγματικός δικαιούχος έχει παρακρατηθεί φόρος στην πηγή στο κράτος μέλος του φορέα πληρωμής, το κράτος μέλος της φορολογικής κατοικίας του εν λόγω πραγματικού δικαιούχου του χορηγεί πίστωση φόρου ίση με το παρακρατηθέν στην πηγή ποσό, μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στο έδαφός του για τους τόκους αυτούς. Σε περίπτωση που η παρακράτηση φόρου στην πηγή που έχει πράγματι διενεργηθεί στο κράτος μέλος του φορέα πληρωμής υπερβαίνει την πίστωση φόρου που έχει χορηγήσει στον πραγματικό δικαιούχο το κράτος μέλος φορολογικής του κατοικίας, το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής επιστρέφει τη διαφορά άμεσα στον πραγματικό δικαιούχο.

3. Όσον αφορά τις πληρωμές τόκων κατά την έννοια του άρθρου 5, στοιχεία γ) και δ):

α) σε περίπτωση που το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής έχει επιλέξει το καθεστώς της παροχής πληροφοριών, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου χορηγεί στον τελευταίο, μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται επί των τόκων αυτών στο έδαφός του, πίστωση φόρου ίση με τη φορολογία που έχει πράγματι επιβαρύνει, στο επίπεδο των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, τα εισοδήματα που αντιστοιχούν στους τόκους που έχουν καταβληθεί στον εν λόγω πραγματικό δικαιούχο 7

β) σε περίπτωση που το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή, ο φορέας πληρωμής μειώνει την παρακράτηση φόρου στην πηγή που προβλέπεται στο άρθρο 8 κατά το ποσό της φορολογίας που έχει πράγματι επιβαρύνει, στην περίπτωση των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, τα εισοδήματα που αντιστοιχούν στους τόκους που έχουν καταβληθεί στον εν λόγω πραγματικό δικαιούχο. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος φορολογικής κατοικίας του πραγματικού δικαιούχου χορηγεί στον τελευταίο πίστωση φόρου που καλύπτει το σύνολο της φορολογίας που έχει πράγματι επιβαρύνει τους τόκους, μέχρι του ποσού του φόρου που οφείλεται στο έδαφός του για τους τόκους αυτούς.

4. Όταν έχει παρακρατηθεί σε τρίτο κράτος φόρος, χωρίς δυνατότητα επιστροφής, επί των τόκων που έχουν καταβληθεί, μέσω φορέα πληρωμής εγκατεστημένου σε ένα κράτος μέλος, σε πραγματικό δικαιούχο φορολογικό κάτοικο άλλου κράτους μέλους, το κράτος μέλος του φορέα πληρωμής το οποίο έχει επιλέξει το καθεστώς της παρακράτησης φόρου στην πηγή μειώνει το ποσό της παρακράτησης φόρου στην πηγή επί των εν λόγω τόκων κατά το ποσό που έχει ήδη παρακρατηθεί.

Άρθρο 11

Διαπραγματεύσεις με τις τρίτες χώρες

Η Κοινότητα προβαίνει σε διαπραγματεύσεις με τους κυριότερους εμπορικούς της εταίρους μεταξύ των τρίτων χωρών, είτε σε διμερή βάση, είτε σε πολυμερές επίπεδο, προκειμένου να διασφαλιστεί η πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων της αποταμίευσης -τα οποία αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας οδηγίας- που καταβάλλονται σε φορολογικούς κατοίκους των κρατών μελών από φορείς πληρωμής εγκατεστημένους στις εν λόγω τρίτες χώρες.

Άρθρο 12

Μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν το αργότερο την 31η Δεκεμβρίου 1999 της αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Εφαρμόζουν τις διατάξεις αυτές από την 1η Ιανουαρίου 2001.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις διατάξεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Στην ανακοίνωση αυτή περιλαμβάνεται πίνακας αντιστοιχίας όπου αναφέρονται τα ισχύοντα ή υπό θέσπιση εθνικά μέτρα που αντιστοιχούν σε καθένα από τα άρθρα της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη παρέχουν επίσης τα στοιχεία των αρμόδιων αρχών τους.

Άρθρο 13

Επανεξέταση

Η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο πριν από την 1η Ιανουαρίου 2004 έκθεση σχετικά με τη λειτουργία της παρούσας οδηγίας. Βάσει της εν λόγω έκθεσης, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο, εάν συντρέχει λόγος, τις τροποποιήσεις της οδηγίας που θα ήταν απαραίτητες προκειμένου να διασφαλιστεί η καλύτερη πραγματική φορολόγηση των εισοδημάτων από αποταμιεύσεις, καθώς και η εξάλειψη των ανεπιθύμητων στρεβλώσεων του ανταγωνισμού.

Άρθρο 14

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά την ημερομηνία δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 15

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ L 178, 8.7.1988, σ. 5.

(2) ΕΕ C 2, 6.1.1998, σ. 1.

(3) ΕΕ L 336, 27.12.1977, σ. 15.

(4) ΕΕ L 375 της 31.12.1985, σ. 3.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΩΝ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΣΥΝΕΡΧΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της . . . στον τομέα της φορολόγησης της αποταμίευσης

ΟΙ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΣΥΝΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ,

ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ:

ότι, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η ανάγκη διαφύλαξης της ανταγωνιστικότητας των χρηματαγορών σε παγκόσμια κλίμακα, πρέπει να υιοθετηθούν σε όσον το δυνατόν ευρύτερη βάση τα στοιχεία που συμφωνήθηκαν στο κείμενο για θέματα φορολογίας της αποταμίευσης στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του Συμβουλίου Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997 7

ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΟΝΤΑΣ:

ότι η πρόταση οδηγίας που υποβλήθηκε στις 20 Μαΐου 1998 από την Επιτροπή, με σκοπό την εξασφάλιση ενός ελάχιστου επιπέδου πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων εντός της Κοινότητας, βασίζεται στα προαναφερθέντα στοιχεία 7

ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΟΝΤΑΣ:

την συμφωνία που επήλθε κατά το Συμβούλιο Ecofin της 1ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με την ανάγκη να δεσμευθούν τα κράτη μέλη ότι παράλληλα με τη συζήτηση της εν λόγω πρότασης οδηγίας, θα προωθήσουν την εφαρμογή μέτρων ισοδύναμων με εκείνα της οδηγίας στις τρίτες χώρες καθώς και στα εξαρτώμενα ή συνδεδεμένα εδάφη τους ή στα οποία τα κράτη μέλη έχουν ιδιαίτερες αρμοδιότητες ή φορολογικά προνόμια και τα οποία δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας,

ΕΚΔΙΔΟΥΝ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΑΠΟΦΑΣΗ:

Άρθρο 1

Τα κράτη μέλη δεσμεύονται, στο πλαίσιο των αντίστοιχων αρμοδιοτήτων τους και εκείνων της Κοινότητας, ότι, παράλληλα με τη συζήτηση για την πρόταση οδηγίας που υποβλήθηκε στις 20 Μαΐου 1998 από την Επιτροπή προκειμένου να εξασφαλιστεί ένα ελάχιστο επίπεδο πραγματικής φορολόγησης των εισοδημάτων της αποταμίευσης υπό μορφή τόκων εντός της Κοινότητας, θα προωθήσουν την εφαρμογή ισοδύναμων μέτρων στις τρίτες χώρες σχετικά με τις πληρωμές τόκων στους κατοίκους της Κοινότητας.

Άρθρο 2

Τα κράτη μέλη που έχουν εξαρτώμενα ή συνδεδεμένα εδάφη ή έχουν ειδικές αρμοδιότητες ή φορολογικά προνόμια σε άλλα εδάφη, δεσμεύονται να λάβουν τα ενδεδειγμένα μέτρα, ενδεχομένως στο πλαίσιο των συνταγματικών τους διατάξεων, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι διατάξεις για τις πληρωμές τόκων στους κατοίκους της Κοινότητας, ισοδύναμες με εκείνες που θα περιλαμβάνονται στην εκδοθείσα οδηγία, θα μπορούν να εφαρμοστούν στα εν λόγω εδάφη.