Αριθ. C 175/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 7. 88 
Η ΟΚΕ επικροτεί την πρόταση της Επιτροπής να παραταθεί 
η περίοδος ισχύος του παραπάνω συστήματος ταχείας ανταλ­
λαγής πληροφοριών για μια ακόμη εξαετία. Ωστόσο, συνιστά την επέκταση και παράταση του ισχύοντος 
συστήματος κατά την προσεχή περίοδο. 
Βρυξέλλες, 27 Απριλίου 1988. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
Γνωμοδότηση για την γενική υποχρέωση τήρησης κανόνων ασφάλειας σχετικά με τα προϊόντα 
(88/C 175/07) 
Στις 16-17 Δεκεμβρίου 1987, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20, παράγραφος 4, του Εσωτερικού 
Κανονισμού, η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να εκδώσει γνωμοδότηση πρωτοβου­
λίας για την γενική υποχρέωση τήρησης κανόνων ασφάλειας σχετικά με τα προϊόντα. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 5 Απριλίου 1988, με βάση την 
εισηγητική έκθεση της κ. Williams. 
Κατά τη 255η σύνοδο της ολομέλειας της (συνεδρίαση της 27ης Απριλίου 1988) η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Σκοπός 
Η εν λόγω γνωμοδότηση πρωτοβουλίας (υπενθυμίζεται ότι η 
σχετική αίτηση εγκρίθηκε ομόφωνα από την ΟΚΕ το Δεκέμ­
βριο του 1987), σκοπό έχει να παροτρύνει την Επιτροπή να 
προτείνει νομοθεσία σχετικά με την ασφάλεια των καταναλω­
τικών προϊόντων. Η νομοθεσία αυτή θα υποχρεώνει όλους 
όσους ενέχονται στην παραγωγή, προμήθεια και πώληση 
καταναλωτικών αγαθών να συμμορφώνονται προς τη γενική 
υποχρέωση για την τήρηση κανόνων ασφάλειας. 
1.1.1. Ο προαναφερόμενος στόχος υποστηρίζεται και από 
τους δύο παρακάτω παράγοντες: 
— τις επιπτώσεις για τους καταναλωτές από την ολοκλή­
ρωση της εσωτερικής αγοράς μέχρι το 1992 και τις συνέ­
πειες από την ελεύθερη διακίνηση των αγαθών, 
— τις επιπτώσεις του άρθρου 100 Α, παράγραφος 3 της 
Ενιαίας Πράξης, το οποίο ορίζει ότι η Επιτροπή στις 
προτάσεις της «στους τομείς της υγείας, της ασφάλειας, 
της προστασίας του περιβάλλοντος και της προστασίας 
των καταναλωτών βασίζεται σε υψηλό επίπεδο 
προστασίας». Στην παρούσα γνωμοδότηση η ΟΚΕ ερμη­
νεύει το εν λόγω άρθρο ως αναφερόμενο τόσο στην 
τρέχουσα προστασία του καταναλωτή όσο και στην 
ανάγκη έκτακτης δράσης συμπεριλαμβανομένης και της 
απόσυρσης ενός προϊόντος από την αγορά. 1.2. Η ΟΚΕ παίρνει επιπλέον υπόψη και τα παρακάτω 
σημεία. 
1.2.1. Χρειάζεται να αναληφθούν ενέργειες προς την κατεύ­
θυνση της εναρμόνισης επειδή σε επίπεδο κρατών μελών 
θεσπίζονται ολοένα και περισσότεροι νόμοι που διαφέρουν 
τόσο ως προς το πεδίο εφαρμογής όσο και ως προς το περιε­
χόμενο. Χρειάζεται ακόμη να αρθούν τα τεχνικά εμπόδια στις 
συναλλαγές και να αποτραπούν τα κράτη μέλη από του να 
χρησιμοποιούν νόθες προδιαγραφές υγιεινής και ασφάλειας 
για να θέτουν έτσι φραγμούς στην ελευθερία των εμπορικών 
συναλλαγών. 
1.2.2. Σ'αυτά τα πλαίσια, πρέπει να σημειωθεί ότι το άρ­
θρο 36 της Συνθήκης ΕΟΚ ορίζει ότι οι φραγμοί αυτοί ναι 
μεν δικαιολογούνται από λόγους προστασίας της υγείας και 
ασφάλειας των πολιτών, δεν θα πρέπει όμως «να αποτελούν 
ούτε μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ούτε συγκεκαλυμμένο περι­
ορισμό στο εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών». 
1.2.3. Στην Κοινότητα υπάρχει ήδη ειδική νομοθεσία για 
συγκεκριμένα θέματα («κάθετες» οδηγίες). Οι εν λόγω κάθετες 
οδηγίες είναι περιορισμένες κατά τον αριθμό, και, μολονότι 
περιλαμβάνουν ρήτρες προστασίας που επιτρέπουν στα κράτη 
μέλη να επεμβαίνουν σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, τα 
εν λόγω προστατευτικά μέτρα ισχύουν μόνο για τα ειδικά 
προϊόντα που καλύπτουν οι συγκεκριμένες οδηγίες. 
4. 7. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 175/13 
1.2.4. Έτσι, μεγάλος αριθμός προϊόντων εξακολουθεί να 
μένει ακάλυπτος και, επειδή είναι ουσιαστικά αδύνατο να 
υιοθετηθούν κάθετες οδηγίες για κάθε προϊόν, εκείνο που 
χρειάζεται είναι μια οριζόντια οδηγία-πλαίσιο ευρείας βάσης 
που να καλύπτει εκείνα τα προϊόντα τα οποία δεν καλύπτονται 
από κάθετες οδηγίες καθώς και τις δυνατότητες καταστρα­
τήγησης του νόμου και τις ανεπάρκειες της υπάρχουσας νομο­
θεσίας. 
1.2.5. Στη διευρυμένη αγορά, θα χρειασθούν εντελώς νέες 
προδιαγραφές ασφάλειας για τα καταναλωτικά προϊόντα που 
θα πωλούνται και θα χρησιμοποιούνται στην Κοινότητα. Οι 
προδιαγραφές αυτές θα πρέπει να είναι ισοδύναμες σε όλα τα 
κράτη μέλη και οι τρόποι εφαρμογής λογικώς ακόλουθοι (βλ. 
ακόμη κεφάλαιο 3). 
1.3. Η παρούσα πρωτοβουλία λοιπόν είναι το μέσο που θα 
ωθήσει την Επιτροπή στη δράση και στην κατάρτιση σχεδίου 
οδηγίας άκρως επειγόντως. Ωστόσο, δεν είναι καθήκον της 
ΟΚΕ να συντάξει το κείμενο για την κοινοτική νομοθεσία 
είτε με τη μορφή οδηγίας είτε με τη μορφή κανονισμού ή 
συνδυασμού των δύο. Καθήκον της ΟΚΕ είναι να επιστήσει 
την προσοχή της Επιτροπής σε ένα αριθμό προοπτικών, στις 
διαδικασίες οι οποίες είναι απαραίτητες για την επίτευξη ενός 
πολύ μεγαλύτερου βαθμού ασφάλειας των καταναλωτικών 
προϊόντων. 
1.4. Το θέμα της ασφάλειας των καταναλωτικών προϊόντων 
είναι κατά γενική ομολογία εξαιρετικά πολύπλοκο, αλλά τα 
ενημερωτικά έγγραφα που κυρίως ελήφθηκαν υπόψη είναι τα 
εξής: 
— ασφάλεια των καταναλωτικών προϊόντων/ασφάλεια του 
καταναλωτή, 
— ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ασφάλεια των 
καταναλωτών έναντι των καταναλωτικών προϊόντων. Από 
το έγγραφο αυτό φαίνεται, ότι υπάρχουν όλο και περισσό­
τερα αποδεικτικά στοιχεία για τις επιπτώσεις των ατυχη­
μάτων της ιδιωτικής ζωής στην κοινωνία και στην οικονο­
μία. Τα ατυχήματα αυτά αφορούν τουλάχιστον 45 εκατομ­
μύρια άτομα το χρόνο και συχνά οφείλονται τόσο στην 
ανθρώπινη συμπεριφορά και άγνοια όσο και σε επικίνδυνα 
προϊόντα και ανεπαρκείς οδηγίες χρήσεως, 
— οδηγία σχετικά με την ευθύνη του κατασκευαστή, συμπλη­
ρωματική της οποίας είναι η παρούσα γνωμοδότηση πρω­
τοβουλίας^), 
— νέα προσέγγιση στην τεχνική εναρμόνιση των προδιαγρα­
φών (ψήφισμα 7ης Μαΐου 1985)(2) που επίσης είναι 
απαραίτητο συμπλήρωμα. 
2. Ορισμοί 
Η ΟΚΕ πιστεύει ότι έχει ουσιαστική σημασία να υιοθετηθούν 
ειδικοί ορισμοί και διατυπώνει τις παρακάτω υποδείξεις. 
(') ΕΕ αριθ. L 210 της 7. 8. 1985 — οδηγία 85/374/ΕΟΚ. 
(2) ΕΕ αριθ. C 316 της 4. 6. 1985. 2.1. Ο όρος «καταναλωτικά προϊόντα», στα πλαίσια της 
παρούσας γνωμοδότησης, περιλαμβάνει όλες τις κατηγορίες 
αγαθών, διαρκών ή μη, που αγοράζονται νόμιμα και χρησιμο­
ποιούνται κανονικά για οικιακή χρήση. Η ΟΚΕ παραδέχεται 
ωστόσο ότι, ως αποτέλεσμα των ενίοτε ασαφών ορίων μεταξύ 
εξοπλισμού που προορίζεται για οικιακές και επαγγελματικές 
χρήσεις θα υπάρχουν και ασαφείς περιπτώσεις. 
Ο όρος «καταναλωτικά προϊόντα» περιλαμβάνει επίσης πρώ­
τες ύλες, αν πωλούνται ως τελικά προϊόντα, συστατικά μέρη, 
ανταλλακτικά και εξαρτήματα. Η ΟΚΕ δεν ασχολήθηκε με 
προϊόντα που πωλούνται από δεύτερο χέρι από ιδιώτες, ενώ 
αυτά που πωλούνται στο εμπόριο περιλαμβάνονται. Ωστόσο, 
τα προϊόντα που μπορεί να βλάψουν τα ζώα αποκλείονται 
προς το παρόν. 
2.1.1. Η ΟΚΕ παραδέχεται ότι συχνά οι υπηρεσίες είναι 
στενά συνδεδεμένες με τα προϊόντα (κυρίως κατά την ενοικί­
αση συσκευών). Εντούτοις, περιορίζει την παρούσα γνωμοδό­
τηση πρωτοβουλίας μόνο στα προϊόντα. 
2.2. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι η ασφάλεια είναι αναγκαστικά 
σχετική και όχι απόλυτη, και εξαρτάται από έναν αριθμό 
διάφορων κοινωνικών, οικονομικών και πολιτιστικών παρα­
γόντων. Ωστόσο θεωρεί ότι «ασφαλές» σημαίνει ότι δεν υπάρ­
χει κίνδυνος, πέρα από κάποιον ελάχιστο, να προκληθεί 
τραυματισμός ή θάνατος: 
— από το ίδιο το προϊόν, 
— από τη φύλαξη, χρήση ή κατανάλωση του προϊόντος, 
— από τη συναρμολόγηση ενός προϊόντος το οποίο διατί­
θεται ασυναρμολόγητο, 
— από οποιαδήποτε εκπομπή ή διαρροή που προκύπτει ως 
αποτέλεσμα της χρήσης, φύλαξης και κατανάλωσης ενός 
προϊόντος, 
— από εμπιστοσύνη στην ακρίβεια των μετρήσεων και 
υπολογισμών που γίνονται με τη βοήθεια ενός προϊόντος. 
2.3. Ο όρος «Γενική υποχρέωση τήρησης κανόνων ασφά­
λειας» χρειάζεται σαφή ερμηνεία. Η σημασία του όρου είναι 
ότι τα προϊόντα που κυκλοφορούν στην Κοινότητα πρέπει να 
παρέχουν την ασφάλεια που οι καταναλωτές δικαιούνται να 
περιμένουν εφόσον κάνουν κανονική χρήση των προϊόντων 
έτσι όπως λογικά αναμένεται. 
2.3.1. Οι καταναλωτές υπολογίζουν σε ασφαλή σχεδιασμό 
και ακίνδυνη κατασκευή. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι οι σχεδιαστές 
μπορούν να συμβάλουν σε μια μεγαλύτερη ασφάλεια των 
προϊόντων αν λαμβάνουν υπόψη από το πρώτο στάδιο της 
παραγωγής τους ενδεχομένους κινδύνους. 
Αριθ. C 175/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 7. 88 
2.3.2. Τα προϊόντα θα θεωρούνται ότι δεν συμμορφώνονται 
προς τη γενική υποχρέωση τήρησης των κανόνων ασφάλειας 
αν δεν παρέχουν τη λογικά αναμενόμενη ασφάλεια με βάση 
τα παρακάτω στοιχεία: 
— επισήμανση των προϊόντων, παρουσίαση αυτών, οποιοδή­
ποτε σχετικό σήμα, καθώς και οδηγίες και προειδοποιή­
σεις που αφορούν τη χρήση, την αποθήκευση και την 
κατανάλωση, 
— οποιοδήποτε ευρωπαϊκό πρότυπο ασφάλειας που έχει κοι­
νοποιηθεί και εγκριθεί, 
— οποιοδήποτε λογικό μέσο που καθιστά τα προϊόντα 
ασφαλή έχοντας υπόψη τις συνέπειες του ενδεχόμενου 
κόστους. 
3. Προδιαγραφές και κανονισμοί 
3.1. Η ΟΚΕ έχει επίγνωση της αυξανόμενης σημασίας της 
νομικής υποχρέωσης που απορρέει από τη νέα προσέγγιση 
για την τεχνική εναρμόνιση των προδιαγραφών και σύμφωνα 
με την οποία τα προϊόντα πρέπει να είναι ασφαλή για να 
ωφεληθούν από την αμοιβαία αναγνώριση προδιαγραφών και 
πειραματικών δοκιμών. Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται επίσης το 
ρόλο τόσο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Τυποποίησης (CEN) 
και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ηλεκτροτεχνικής Τυποποί­
ησης (Cenelec) όσο και των εθνικών οργανισμών προδιαγρα­
φών για τη θέσπιση συμφωνημένων προαιρετικών προδιαγρα­
φών ενώ συγχρόνως αναγνωρίζει ότι είναι καθήκον των κυ­
βερνήσεων να καθορίσουν βασικούς υποχρεωτικούς κανονι­
σμούς. 
3.2. Πρέπει να τονισθούν τα παρακάτω σημεία: 
3.2.1. Εκεί όπου υπάρχουν ιδιαίτεροι κίνδυνοι για την 
υγεία και την ασφάλεια χρειάζεται να θεσπισθούν ειδικές 
προδιαγραφές και χαρακτηριστικά που συνήθως περιγρά­
φονται ως «βασικές υποχρεώσεις τήρησης κανόνων ασφά­
λειας». 
3.2.2. Η νομοθεσία σχετικά με τη γενική υποχρέωση τήρη­
σης κανόνων ασφάλειας όσον αφορά τα καταναλωτικά προϊ­
όντα θα συμβάλει στη διασφάλιση ενός βασικού επιπέδου 
ασφάλειας για την πλειοψηφία των προϊόντων τα οποία χρη­
σιμοποιούνται στην κατοικία για τα οποία δεν υπάρχουν 
προδιαγραφές ή ειδικοί κανονισμοί. 
3.2.3. Η ΟΚΕ επισημαίνει το πρόβλημα των περιπτώσεων 
για τις οποίες οι υπάρχοντες κανόνες και οι ρυθμιστικές 
υποχρεώσεις για την υγεία και ασφάλεια δεν είναι αρκετά 
υψηλού επιπέδου και την ανάγκη αποσαφήνισης του κατά 
πόσον η συμμόρφωση μπορεί να θεωρείται ως επαρκές στοι­
χείο δικαστικής άμυνας (βλ. επίσης σημείο 6.3). 
3.2.4. Η ανάγκη για κατάλληλες εναρμονισμένες ρυθμιστι­
κές υποχρεώσεις για την υγεία και την ασφάλεια σύμφωνα με 
το άρθρο 100 Α(3), ήτοι ένα «πολύ υψηλό επίπεδο 
προστασίας». Οι εν λόγω υποχρεώσεις πρέπει να γίνουν 
προδιαγραφές και η εγγύηση ποιότητας πρέπει να διασφαλι­
σθεί για ολόκληρη τη διαδικασία παραγωγής. 
3.2.5. Να αναγνωρισθεί ότι στη θέσπιση κριτηρίων για ασφαλέστερα προϊόντα δεν θα συμμετέχουν μόνο οργανώσεις 
τυποποίησης αλλά και άλλοι αναγνωρισμένοι φορείς. 
3.2.6. Από την άποψη αυτή, η ΟΚΕ επισημαίνει τη δηλω­
μένη πρόθεση της Επιτροπής να επεκτείνει τη συμμετοχή 
και εκπροσώπηση των καταναλωτών από αναγνωρισμένες 
οργανώσεις στους οργανισμούς τυποποίησης. Καλεί την Επι­
τροπή να εφαρμόσει την τόσο αναμενόμενη απόφαση της 
να επεκτείνει την εκπροσώπηση και να δημιουργήσει τις 
απαραίτητες χρηματοδοτικές προϋποθέσεις. 
4. Ασφάλεια καθόλη τη διάρκεια της διαδικασίας παραγωγής 
Για την εφαρμογή των κανόνων ασφάλειας καθόλη τη διάρ­
κεια της παραγωγικής διαδικασίας, από τον κατασκευαστή 
μέχρι τον έμπρορο λιανικής πώλησης, πρέπει να ληφθούν 
υπόψη οι παρακάτω παράγοντες: 
4.1. Ο ρόλος του κατασκευαστή στη διενέργεια ελέγχων 
τόσο κατά τη διάρκεια διαδικασίας παραγωγής όσο και μετά 
την κυκλοφορία του προϊόντος. 
4.2. Η ευθύνη του παραγωγού να παρέχει πληροφορίες και 
οδηγίες χρήσεως με σαφή, απλό και ολοκληρωμένο τρόπο 
λαμβάνοντας υπόψη του και το πρόβλημα της γλώσσας όταν 
έναν προϊόν που κατασκευάζεται σε ένα κράτος μέλος πρόκει­
ται να χρησιμοποιηθεί σε άλλο. 
4.3. Η ενδεχόμενη συμβολή της αυτορρύθμισης της βιομη­
χανίας μέσω προαιρετικών κωδίκων συμπεριφοράς ικανών 
να προσαρμόζονται με ταχύτητα, και τα προβλήματα που 
συνδέονται με μια αποτελεσματική και σημαντική ενίσχυση 
τέτοιων κωδίκων. Σχετικά με το σημείο αυτό, η ΟΚΕ παραπέ­
μπει σε γνωμοδότηση πρωτοβουλίας της για το διάλογο παρα-
γωγών-καταναλωτών που υιοθετήθηκε το 1984 και στην οποία 
είχε προταθεί η έκδοση μιας οδηγίας-πλαίσιο που θα περιείχε 
διατάξεις με τις οποίες θα έπρεπε να συμμορφωθούν οι 
εθελοντικοί κώδικες. 
4.4. Η συμβολή των ανεξάρτητων κωδίκων συμπεριφοράς 
όσον αφορά την ασφάλεια, εκ μέρους τρίτων φορέων όπως 
είναι οι οργανώσεις του ΟΗΕ. 
4.5. Κοινοποίηση προειδοποιήσεων και ανακλήσεως εκ 
μέρους κατασκευαστών με αναφορές για αντικατάσταση, 
επιδιόρθωση ή αχρήστευση. 
4.6. Συστηματική παρακολούθηση μετά την κυκλοφορία 
ενός προϊόντος στην αγορά και έλεγχος χρήσεων και κατα­
χρήσεων εκ μέρους των καταναλωτών όποτε αυτό είναι 
δυνατό. 
4.7. Τα ειδικά προβλήματα εισαγωγέων και προμηθευτών 
αγαθών εκτός της Κοινότητας. 
4.8. Τα προβλήματα των εμπόρων λιανικής πώλησης οι 
οποίοι, με την άμεση επαφή που έχουν με τους καταναλωτές, 
φέρουν το βάρος της ευθύνης για κάποιο επικίνδυνο ή ελαττω­
ματικό προϊόν. 
4. 7. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 175/15 
5. Επιθεώρηση και έλεγχοι 
5.1. Κατά την εφαρμογή των κανόνων ασφάλειας και τη 
διενέργεια ελέγχων, πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα παρα­
κάτω σημεία, πολλά από τα οποία έχουν σχολιασθεί και σε 
προηγούμενες γνωμοδοτήσεις της ΟΚΕ: 
— τα στάδια εκείνα της διαδικασίας παραγωγής κατά τα 
οποία θα πρέπει να γίνονται επιθεωρήσεις από τις κρα­
τικές αρχές, 
— οι δυσκολίες για διασφάλιση συνοχής στις προσεγγίσεις 
και δοκιμές σε ολόκληρη την Κοινότητα, 
— το κόστος επέκτασης των κρατικών υπηρεσιών για τα 
κράτη μέλη, 
— κατά πόσον λειτουργεί η εκ μέρους των κυβερνήσεων 
εξουσιοδότηση των κρατικών υπηρεσιών να προβαίνουν 
σε ανακλήσεις προϊόντων, απαγορεύσεις πωλήσεων και 
σε ελέγχους συμμόρφωσης προς τις προδιαγραφές, 
— ενδεχόμενες δυσκολίες στην αντιμετώπιση των πωλητών 
που δεν έχουν άδεια και που είτε είναι πλανόδιοι είτε 
διαθέτουν τα προϊόντα σε υπαίθριες αγορές και δεν έχουν 
σταθερή διεύθυνση. 
5.2. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει ότι ο ρόλος των κρατικών αρχών 
για επιθεωρήσεις και ελέγχους είναι καθοριστικός και τονίζει 
ότι οι κρατικοί φορείς σε όλα τα κράτη μέλη θα πρέπει να 
θεσπίσουν: 
— μία κανονική διαδικασία που θα αφορά τα επικίνδυνα 
προϊόντα, η οποία να περιλαμβάνει γενικά μέτρα που θα 
καλύπτουν μια σειρά προϊόντων και ειδικά μέτρα που θα 
καλύπτουν ένα συγκεκριμένο σήμα κατατεθέν ή προϊόν, 
— μια διαδικασία για έκτακτα περιστατικά που να τίθεται σε 
εφαρμογή χωρίς καθυστερήσεις, 
— κατευθυντήριες γραμμές για συνεργασία και συντονισμό 
τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. 
5.3. Για τα εισαγόμενα αγαθά θα πρέπει να καθιερωθούν, 
και να διατηρηθούν, ειδικοί έλεγχοι στο πρώτο ήδη σημείο 
εισόδου τους σε μία χώρα. Η ΟΚΕ επισημαίνει την ανάγκη 
συνεργασίας μεταξύ αρμόδιων αρχών και τελωνειακών υπαλ­
λήλων. 
Η ανάγκη να προσαρμοσθεί η κατασκευή των προϊόντων σε 
διαφορετικά ή πιο αυστηρά ακόμη, πρότυπα θα πρέπει να 
λαμβάνεται υπόψη στην περίπτωση εξαγωγών σε τρίτες 
χώρες. Στην περίπτωση προϊόντων που προορίζονται για 
χώρες του Τρίτου Κόσμου όπου συχνά υπάρχει άγνοια και 
περιορισμένη νομοθετική προστασία, η ΟΚΕ αναγνωρίζει 
την υποχρέωση της Κοινότητας να μην εμπορεύεται 
ανασφαλή αγαθά. 
6. Προστασία 
6.1.1. Η σημασία της ανάπτυξης των ευρωπαϊκών συστη­
μάτων ταχείας ανάκλησης έχει αναγνωρισθεί και καλείται η 
Επιτροπή να προωθήσει την επέκταση της υπηρεσίας αυτής 
στα κράτη μέλη. Προς το παρόν υπάρχει μόνο ένα σύστημα ενημέρωσης, και η ΟΚΕ επισημαίνει σχετικά ότι η ενημέ­
ρωση, που δεν είναι ίσως πάντοτε και τόσο διαφανής, δεν 
αρκεί από μόνη της. 
6.1.2. Υπάρχουν, ωστόσο, προβλήματα που πρέπει να λη­
φθούν υπόψη αναφορικά με τις προειδοποιήσεις, την 
αναστολή κυκλοφορίας καθώς και την ανάκληση προϊόντων. 
Η ΟΚΕ υποδεικνύει ότι, υπό την προϋπόθεση ότι δεν προ­
κύπτουν παράλογες καθυστερήσεις, οι κατασκευαστές θα πρέ­
πει να έχουν τη δυνατότητα να σχολιάζουν τα προϊόντα με 
τα οποία σχετίζονται. Στην περίπτωση ανακλήσεων, η ΟΚΕ 
καλεί την Επιτροπή να δώσει σαφείς ενδείξεις σχετικά με τα 
απαιτούμενα στοιχεία (σήμα κατατεθέν ή εμπορική ονομασία, 
αριθμός αναγνώρισης, αριθμός παρτίδας, ημερομηνία και 
τόπος διάθεσης στην αγορά, όνομα και διεύθυνση του κατα­
σκευαστή ή του προμηθευτή). 
6.1.3. Προκειμένου να υπάρξει θετική ανταπόκριση των 
ανθρώπων προς τους οποίους απευθύνονται οδηγίες και προει­
δοποιήσεις, χρειάζεται απαραιτήτως ένα καλό δίκτυο επικοι­
νωνίας. Τα άτομα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα ενημέρωσης 
διαμέσου ενός αριθμού απλών και σαφών μέσων. Η ΟΚΕ 
αντιλαμβάνεται τα προβλήματα που μπορούν να προκύψουν 
όταν οι καταναλωτές δεν αντιδρούν: επικίνδυνα προϊόντα θα 
εξακολουθήσουν να χρησιμοποιούνται και να περνούν από 
χέρι σε χέρι επί σειρά ετών. 
6.1.4. Η ενημέρωση και η εκπαίδευση εξακολουθούν να 
θεωρούνται ότι βαδίζουν παράλληλα με τη νομοθεσία για την 
ασφάλεια του καταναλωτή. Στην εκπαίδευση στην οποία οι 
οργανώσεις των καταναλωτών έχουν έναν ιδιαίτερο ρόλο να 
παίξουν, η ανάπτυξη της προσωπικής ευθύνης του κατανα­
λωτή αναγνωρίζεται ως πρωταρχικής σημασίας. 
Η εκπαίδευση περιλαμβάνει επίσης την επίγνωση ότι πρέπει 
να καταβληθεί ένα τίμημα για την ασφάλεια. 
6.2. Επανόρθωση της ζημίας του καταναλωτή 
6.2.1. Τα ένδικα μέσα του καταναλωτή και η πρόσβαση 
στη δικαιοσύνη πρέπει να εξεταστούν με βάση την ανακοί­
νωση της Επιτροπής για την επανόρθωση της ζημίας του 
καταναλωτή [έγγρ. COM(87) 210 τελικό] όπου εξετάζεται 
το θέμα των ένδικων μέσων που έχει στη διάθεση του ο 
καταναλωτής στην περίπτωση ελαττωματικών και κακής 
ποιότητας προϊόντων. Επικίνδυνα προϊόντα που έγιναν υπαί­
τια τραυματισμών αποτελούν ειδική κατηγορία. Οι αρνητικές 
επιδράσεις ενός καταναλωτικού προϊόντος μπορεί να εκδηλω­
θούν σε πλήθος ανθρώπων. Στην περίπτωση αυτή, θα πρέπει 
να εξετασθεί επίσης το ενδεχόμενο ανάληψης εκ μέρους των 
ίδιων των θυμάτων συλλογικής δράσης για την απόσπαση 
σχετικής αποζημίωσης. Αυτό δεν θα πρέπει με κανένα τρόπο 
να αποκλείει την ατομική δράση εκ μέρους των καταναλωτών. 
Επιπλέον, η ΟΚΕ υποδεικνύει ότι η Επιτροπή θα πρέπει 
να εξετάσει τη δημιουργία ενός κοινοτικού ταμείου για την 
αποζημίωση των ατόμων τα οποία για μια σειρά λόγων (όπως 
χρεωκοπία της εταιρείας με την οποία έχουν δοσοληψίες) δεν 
έχουν άλλα αποτελεσματικά ένδικα μέσα. 
6.3. Η Θέση των παραγωγών/διανομέων — Κυρώσεις και 
υπεράσπιση 
63.1. Σχετικά με τις κυρώσεις εναντίον παραγωγών που 
παράγουν και εμπορεύονται επικίνδυνα προϊόντα, θα πρέπει 
Αριθ. C 175/16 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 4. 7. 88 
να εξετασθεί αν αρκούν οι οικονομικές και μόνο κυρώσεις. 
Η τρέχουσα κοινοτική νομοθεσία δεν επιτρέπει την επιβολή 
από την Επιτροπή ποινικών κυρώσεων. Επιπλέον, η ΟΚΕ 
διαπιστώνει ότι οι κυρώσεις διαφέρουν στα κράτη μέλη, και 
συνεπώς υποδεικνύει να εξετάσει η Επιτροπή τη δυνατότητα 
επιβολής διοικητικών κυρώσεων σε κοινοτικό επίπεδο. 
Όταν πρόκειται για προϊόντα τα οποία εγνωσμένα και σκό­
πιμα παράγονται ή πωλούνται από «επιχειρηματίες-εγκλη-
ματίες», η ΟΚΕ παροτρύνει τα κράτη μέλη να αναλάβουν σε 
εθνικό επίπεδο την αυστηρότερη κατάλληλη δράση. 
6.3.2. Για παράδειγμα, η σχετική νομοθεσία θα πρέπει να 
στρέφεται γύρω από την ιδέα ότι η προμήθεια, διάθεση, συμ­
φωνία για προμήθεια, έκθεση ή κατοχή με σκοπό τη διάθεση, 
αγαθών που δεν πληρούν μια «γενική υποχρέωση τήρησης 
κανόνων ασφάλειας» έτσι όπως ορίζεται παραπάνω στο 
σημείο 2.3, θεωρείται ποινικό αδίκημα. 
6.3.3. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι οι ενεχόμενοι στην παρα­
γωγή και πώληση οι οποίοι αναλαμβάνουν νέες υποχρεώσεις 
πρέπει να δικαιούνται επίσης δικαστικής άμυνας σύμφωνα με 
όσα ορίζονται στο κεφάλαιο 3 (προδιαγραφές), και παροτρύ­
νει την Επιτροπή να καταρτίσει αναλυτικό κατάλογο με τις 
περιπτώσεις στις οποίες ο φερόμενος ως παραβάτης να έχει 
το δικαίωμα δικαστικής άμυνας. 
6.3.4. Η ενδεχόμενη δικαστική άμυνα μπορεί να καλύπτει: 
α) τον προμηθευτή ο οποίος συμμορφώνεται προς υπάρχον 
πρότυπο (βλ. 3.2.3)· 
β) τον προμηθευτή που είχε λόγους να πιστεύει ότι τα προϊ­
όντα δεν θα εχρησιμοποιούντο σε ένα κράτος μέλος· 
γ) τον προμηθευτή που πήρε όλα τα απαιτούμενα μέτρα και 
εξήντλησε κάθε ενδεχόμενο για να αποφύγει τη διάπραξη 
του αδικήματος· 
δ) την περίπτωση κατά την οποία τα προϊόντα πωλήθηκαν 
από έναν λιανοπωλητή ο οποίος, όταν τα προμηθεύθηκε, 
δεν γνώριζε ή δεν είχε λόγους να γνωρίζει ότι τα προϊόντα 
αυτά δεν ανταποκρίνονταν προς τη γενική υποχρέωση 
τήρησης κανόνων ασφάλειας· 
ε) τον κατασκευαστή, προμηθευτή και λιανοπωλητή που 
συνεργάσθηκαν για την άμεση απόσυρση ενός επικίνδυ­
νου προϊόντος από την αγορά. 
7. Ο ρόλος της Επιτροπής 
Η ΟΚΕ προτείνει στην Επιτροπή να αναλάβει τις παρακάτω 
υποχρεώσεις: 
7.1. Διεξοδική ανάλυση της υπάρχουσας νομοθεσίας για 
την ασφάλεια των καταναλωτικών αγαθών, και της εφαρμογής 
της στα κράτη μέλη και σε άλλες βιομηχανικές χώρες. 
7.2. Εξέταση των σχετικών εργασιών διεθνών οργανισμών 
όπως ο Οργανισμός οικονομικής συνεργασίας και ανάπτυξης 
(ΟΟΣΑ) και των κοινωνικο-επαγγελματικών ομάδων όπως είναι οι BEUC (Bureau europeen des unions des 
consommateurs), COFACE (Comite des organisations 
familiales aupres des Communautes europeennes) και έγκυρων 
βιομηχανικών και εμπορικών οργανώσεων. 
7.3. Επανεκτίμηση της υπάρχουσας κοινοτικής νομοθε­
σίας και των προτάσεων που βρίσκονται καθ'οδόν και προέρ­
χονται από διάφορες Γενικές Διευθύνσεις, με σκοπό να δια­
σφαλισθεί ο συντονισμός της νομοθεσίας για την ασφάλεια 
με τη λοιπή νομοθεσία και η ένταξη της σ'αυτήν. 
Για παράδειγμα, η προτεινόμενη οδηγία για προσέγγιση της 
νομοθεσίας των κρατών μελών της σχετικής με τα μηχανή­
ματα στην οποία εξετάζεται το ζήτημα της χρησιμοποίησης 
των μηχανών στη βιομηχανία, θα πρέπει να μελετηθεί για να 
διαπιστωθεί αν έχει σχέση με ανάλογες μηχανές που χρησιμο­
ποιούνται από καταναλωτές ιδιώτες. 
7.4. Η Επιτροπή θα πρέπει να συνεχίσει να είναι αρμόδια 
πρώτον για τη συλλογή και το συντονισμό των στατιστικών 
των κρατών μελών οι οποίες εμφαίνουν τα ατυχήματα 
(EHLASS)(1) και με βάση τις οποίες πρέπει να καθορίζονται 
οι προτεραιότητες δράση), και δεύτερον για τη λειτουργία 
του Συστήματος ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών. 
Η ΟΚΕ θα προτιμούσε ωστόσο αυτά τα συστήματα πιο φιλό­
δοξα, πιο διαφανή και πιο αποτελεσματικά. 
7.5. Η ΟΚΕ προτείνει επίσης στην Επιτροπή να εξετάσει 
άλλα σχετικά θέματα, όπως: 
— την ανάπτυξη μοντέλων αξιολόγησης των κινδύνων, 
— το συγκρίσιμο και συμβιβαστό των στατιστικών των κρα­
τών μελών και άλλων χωρών που είναι εμπορικοί εταίροι 
με αυτά, 
— (ακόμη πιο διεξοδικά) τις στατιστικές θανάτων οι οποίοι, 
αν και λιγότεροι από τους τραυματισμούς, μαρτυρούν για 
την ύπαρξη σοβαρότερων κινδύνων, 
— τους σοβαρούς τραυματισμούς για διάστημα τριών τουλά­
χιστον ετών μετά το ατύχημα. 
7.6. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει ότι στον εντοπισμό των επικίν­
δυνων προϊόντων θα οδηγήσουν, μεταξύ άλλων, σε όλο και 
μεγαλύτερο βαθμό η συλλογή και ανάλυση πραγματικών 
περιστατικών. Παραδέχεται ότι ένα προϊόν μπορεί να είναι 
επικίνδυνο λόγω κακού σχεδιασμού ή κακής κατασκευής 
ή λόγω ανεπαρκών οδηγιών επισημαίνει επίσης ότι και ο 
ανθρώπινος παράγοντας, που συχνά δεν μπορεί να προβλε­
φθεί, συμβάλλει συχνά στην πρόκληση ατυχημάτων. 
(') EHLASS: European Home and Leisure Accident Surveillance 
System. 
4. 7. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 175/17 
7.7. Η ΟΚΕ τονίζει την ανάγκη μιας απλής και αποδεκτής 
διαδικασίας δια της οποίας οι ενδιαφερόμενοι, κυρίως οι 
αρμόδιες αρχές που ορίζουν τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, 
θα μπορούν να βρίσκουν γρήγορες λύσεις σε περιπτώσεις 
έκτακτων αναγκών. 
7.8. Επομένως, η Επιτροπή θα πρέπει να είναι ο βασικός 
αποδέκτης πληροφοριών για επικίνδυνα προϊόντα, οι οποίες 
να της διαβιβάζονται κατεπειγόντως τόσο από τις κρατικές 
όσο και τις τοπικές αρχές που κρίνουν ότι απαιτείται ταχεία 
επέμβαση. Οι ίδιες αυτές αρχές θα ενημερώνουν την Επιτροπή 
για τυχόν εθελοντικές αποσύρσεις προϊόντων από τους ίδιους 
τους παραγωγούς. Υπό τις κατάλληλες συνθήκες, η Επιτροπή 
θα παίρνει υπόψη και άλλα στοιχεία που θα της γνωρίζουν 
άλλες αξιόπιστες πηγές λόγω της ανάγκης να έχει πρόσβαση 
σε ευρύ φάσμα ενδιαφερομένων. 
7.9. Αν η αρχική δράση αποδειχθεί δικαιολογημένη, η 
Βρυξέλλες, 27 Απριλίου 1988. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η δωδέκατη ετήσια έκθεση (1986) της Επιτροπής για 
το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφεριακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) 
δημοσιεύθηκε την 1η Δεκεμβρίου 1987. Η ΟΚΕ επικροτεί 
την έκθεση, η οποία δείχνει ότι κατά το υπό ανασκόπηση Επιτροπή οφείλει να απαιτήσει από όλα τα κράτη μέλη να 
αναλάβουν ισοδύναμη δράση. 
7.10. Σε περίπτωση αιφνίδιας κρίσης όπου κινδυνεύει η 
υγεία και η ασφάλεια μεγάλου αριθμού ανθρώπων, απαιτείται 
άμεση δράση. Τα κράτη μέλη μπορούν από μόνα τους να 
αντιδράσουν αμέσως αλλά επιπρόσθετα η Επιτροπή θα πρέπει 
να είναι σε θέση να εξασφαλίσει την υιοθέτηση δεσμευτικών 
μέτρων από τα κράτη μέλη σύμφωνα με ενιαία κριτήρια. 
Συνεπώς υπάρχει ανάγκη για ένα αποτελεσματικό κοινοτικό 
νομικό μέσο (βλ. σημ. 1.3) με ένα σαφές σύνολο κανόνων το 
οποίο να ενεργοποιείται σε ενδεχόμενα έκτακτα περιστατικά, 
με άμεση αναστολή, κατάσχεση ή και αχρήστευση επικίνδυ­
νων προϊόντων. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
έτος (1986), η έκταση και η κλίμακα των δραστηριοτήτων 
του ΕΤΠΑ συνέχισαν να αυξάνουν. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει 
επίσης τη σταδιακή ανάπτυξη των μεθόδων ανάλυσης που 
εισάγει το ΕΤΠΑ για να προσδιορίσει τις προτεραιότητες 
και να μελετήσει τις προτάσεις που θα ανακουφίσουν την 
περιφέρεια από τα ιδιαίτερα προβλήματα της. Γνωμοδότηση και την δωδέκατη ετήσια έκθεση της Επιτροπής για το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής 
Ανάπτυξης 
(88/C 175/08) 
Στις 21 Δεκεμβρίου 1987 και σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για τη δωδέκατη ετήσια έκθεση της Επιτροπής για το Ευρωπαϊκό Ταμείο 
Περιφερειακής Ανάπτυξης. 
Το τμήμα περιφερειακής ανάπτυξης, πολεοδομίας και χωροταξίας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 19 Απριλίου 1988, με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Black. 
Κατά την 255η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 27ης Απριλίου 1988), η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα και με μία αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση.