ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 20.09.1996 
COM(96) 454 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ 
ΑΣΘΕΝΕΙΩΝ 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Στις 22 Μαΐου 1990 η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων ενέκρινε σύσταση 
σχετικά με την έκδοση ευρωπαϊκού καταλόγου των επαγγελματικών ασθενειών, 
η οποία συμπληρώνει με νέα στοιχεία τη σύσταση της 23ης Ιουλίου 1962 για το ίδιο 
θέμα. Η σύσταση αυτή ζητά από τα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων, να πληροφορήσουν 
την Ευρωπαϊκή Επιτροπή για τα μέτρα που έχουν λάβει ή πρόκειται να λάβουν 
προκειμένου να δοθεί συνέχεια στη σύσταση αυτή. 
Βάσει αυτών των πληροφοριών, η Επιτροπή καλείται να εξετάσει κατά πόσο 
εφαρμόζεται η σύσταση στα κράτη μέλη προκειμένου να προσδιορίσει την ανάγκη 
να προτείνει μια δεσμευτική νομοθετική πράξη. 
ΠΕΑΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ 
Μεταξύ των παθολογικών καταστάσεων που αφορούν τους εργαζομένους μπορούμε 
να διακρίνουμε τις ασθένειες που οφείλονται στο επάγγελμα, τις ασθένειες που 
επιδεινώνονται από την εργασία ή που έχουν μεγαλύτερη επίπτωση λόγω των 
συνθηκών εργασίας (ασθένειες σχετικές με την εργασία) και τις καταστάσεις που δεν 
έχουν καμία σχέση με την εργασία. 
Οι επαγγελματικές ασθένειες περιλαμβάνουν όλες τις παθολογικές καταστάσεις που 
προκαλούνται από την παρατεταμένη εργασία, π.χ. από υπερβολική καταβολή 
δυνάμεων ή έκθεση σε επιβλαβείς παράγοντες που ενυπάρχουν στα υλικά, τον 
εξοπλισμό ή το περιβάλλον της εργασίας. Οι επαγγελματικές ασθένειες ουσιαστικά 
καθορίζονται από τα αιτιολογικά χαρακτηριστικά τους, δηλαδή το επαγγελματικό 
αίτιο που δρα αργά (σε αντίθεση με τα ατυχήματα όπου το αίτιο ενεργεί ταχέως), 
και όχι από τα νοσολογικά χαρακτηριστικά τους διότι αυτά δεν είναι συγκεκριμένα 
στις περισσότερες περιπτώσεις. 
Υπάρχουν ασθένειες που στην πράξη προσβάλλουν μόνο τους εργαζομένους και 
υπάρχουν παθολογικές καταστάσεις με μικρή επίπτωση στο γενικό πληθυσμό. Οι 
ασθένειες αυτές μπορούν να συνδεθούν σαφώς με ένα επάγγελμα ή με έκθεση σε 
συγκρεκριμένη επαγγελματική δραστηριότητα. Ωστόσο, υπάρχουν επίσης ασθένειες 
με αυξημένη επίπτωση σε ένα δεδομένο πληθυσμό, π.χ. η χρόνια βρογχίτιδα στους 
κλάδους με υψηλή ατμοσφαιρική ρύπανση, για την οποία είναι δύσκολο να 
εντοπισθούν σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος με την επαγγελματική δραστηριότητα. 
Είναι δυνατόν να εντοπισθεί μια συγκεκριμένη αιτία για ορισμένες νόσους, ενώ 
άλλες οφείλονται σε πολλούς επιβλαβείς παράγοντες. Εξάλλου, υπάρχουν νόσοι 
που προκαλούνται από αίτια εγγενή στις συνθήκες εργασίας, όπως η κακή στάση του 
σώματος ή μία επαναλαμβανόμενη μυϊκή προσπάθεια ή το ψυχικό άγχος, και οι 
οποίες συνεπώς θα μπορούσαν να αναγνωρισθούν ως επαγγελματικές ασθένειες. 
Είναι προφανές ότι τα αποτελέσματα και οι συνέπειες των επαγγελματικών 
ασθενειών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα είναι πολύ σημαντικά, όχι μόνο με 
οικονομικούς όρους, αλλά και για τις ανθρωπιστικές πτυχές του προβλήματος. 
Από οικονομικής πλευράς, πραγματοποιήθηκαν σε πολλές χώρες αναλύσεις των 
δαπανών που γεννιούνται λόγω των επαγγελματικών ασθενειών, που δείχνουν 
ότι πρόκειται για ποσά πολύ υψηλά που επηρεάζουν τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, 
τις επιχειρήσεις και τα συστήματα κοινωνικής προστασίας και συνεπώς την 
κοινωνία στο σύνολο της. 
ΚΟΙΝΟΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ 
Από το 1962 και μετά, η Επιτροπή ενέκρινε τρεις συστάσεις προς τα κράτη μέλη 
σχετικά με τις επαγγελματικές ασθένειες. 
1. Στις 23 Ιουλίου 1962, η Επιτροπή εξέδωσε μία σύσταση προς τα κράτη μέλη1 
σχετικά με την έγκριση ενός ευρωπαϊκού καταλόγου των επαγγελματικών ασθενειών. 
Στην αιτιολογική έκθεση της σύστασης αυτής σημειώνεται ότι, σε θέματα 
επαγγελματικών ασθενειών, η νομοθεσία των κρατών μελών υιοθετεί το σύστημα 
"βάσει καταλόγου" που συνίσταται στην περιοριστική απαρίθμηση των ασθενειών 
των οποίων η επαγγελματική προέλευση είναι αναγνωρισμένη. 
Οι κατάλογοι των ασθενειών που περιλαμβάνονταν στις νομοθεσίες των κρατών 
μελών διέφεραν για διάφορους λόγους: ονοματολογία, όροι χορήγησης της βοήθειας 
κτλ. 
Στη σύσταση επισημάνθηκε ότι η ποικιλομορφία αυτή μπορούσε να έχει ως 
συνέπεια σημαντικές διαφορές στις εγγυήσεις που δίνονται στους εργαζομένους τόσο 
σε ό,τι αφορά την πρόληψη όσο και την αποκατάσταση των επαγγελματικών 
ασθενειών. 
Η σύσταση επίσης εκτιμούσε ότι θα ήταν ευκταίο να υιοθετήσουν τα κράτη μέλη ένα 
ενιαίο ευρωπαϊκό κατάλογο των ασθενειών ή των παραγόντων που τις προκαλούν. 
Η εμπεριστατωμένη ανάλυση των εθνικών καταλόγων έδειχνε ότι είναι δυνατό να 
συγκεντρωθούν σε ένα και μόνο κατάλογο και να ταξινομηθούν με βάση τη φύση 
τους, οι ασθένειες ή οι παράγοντες που αναφέρονται στους διάφορους εθνικούς 
καταλόγους. 
Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή συνέστησε στα κράτη μέλη, μεταξύ άλλων: 
α) να εισαγάγουν στις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις τους 
σχετικά με τις επαγγελματικές ασθένειες, το συνημμένο ευρωπαϊκό κατάλογο 
ως κατάλογο των επαγγελματικών ασθενειών για τις οποίες μπορεί να 
θεμελιωθεί δικαίωμα αποζημίωσης βάσει της νομοθεσίας τους, 
συμπληρώνοντας έτσι το δικό τους εθνικό κατάλογο ή τους δικούς τους 
πίνακες επαγγελματικών ασθενειών για τις οποίες δίνεται αποζημίωση. 
*ΕΕ 2188/62 της 31.08.1962 
β) να εισαγάγουν επίσης στις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές 
διατάξεις τους ένα δικαίωμα αποζημίωσης βάσει της νομοθεσίας για τις 
επαγγελματικές ασθένειες, του εργαζομένου που προσεβλήθη λόγω της 
εργασίας του από ασθένεια η οποία δεν περιλαμβάνεται στον εθνικό 
κατάλογο, εφόσον αυτό αποδειχθεί επαρκώς από τον ενδιαφερόμενο 
εργαζόμενο. 
2. Στις 27 Ιουλίου 19662 η Επιτροπή εξέδωσε μία σύσταση (66/464/ΕΟΚ) προς τα 
κράτη μέλη σχετικά με τον ιατρικό έλεγχο των εργαζομένων που εκτίθενται σε 
ιδιαίτερους κινδύνους. 
Στο σημείο 4 της αιτιολογικής έκθεσης, επισημαίνεται ότι είναι σκόπιμο να 
λαμβάνεται ο ευρωπαϊκός κατάλογος των επαγγελματικών ασθενειών ως βάση για 
έναν ευρωπαϊκό κατάλογο των ειδικών κινδύνων που συνεπάγονται περιοδικό 
ιατρικό έλεγχο των εργαζομένων και είναι ευκταίο αυτός ο ιατρικός έλεγχος να 
επεκτείνεται και στους ενδεχόμενους κινδύνους του συνημμένου καταλόγου 
προκειμένου να συλλέγονται χρήσιμες πληροφορίες. 
3. Το 1990, η Επιτροπή αποφάσισε να ενημερώσει τον ευρωπαϊκό κατάλογο των 
επαγγελματικών ασθενειών για τους ακόλουθους λόγους: 
- Στο χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μεταξύ των συστάσεων του 1962 και 
1966 δημιουργήθηκε σε κάθε κράτος μέλος ένας κατάλογος με διάφορες 
επαγγελματικές ασθένειες για τις οποίες μπορεί να θεμελιωθεί δικαίωμα 
αποζημίωσης. 
Αυτό οφείλειται σε πολλούς παράγοντες, όπως η εξέλιξη των τεχνικών, η 
εμφάνιση νέων ουσιών, διαφόρων δραστηριοτήτων και πιο ποικίλων 
επιβαρύνσεων στο χώρο εργασίας. 
- Ο αριθμός των ασθενειών που έχουν επαγγελματικό "χαρακτήρα", δηλαδή 
για τις οποίες όλα δείχνουν ότι είναι στενά συνδεδεμένες με ορισμένες 
δραστηριότητες, αλλά οι οποίες δεν έχει ακόμη αναγνωρισθεί ότι 
θεμελιώνουν δικαίωμα αποζημίωσης από τα κράτη μέλη, μεταβάλλεται 
διαρκώς. 
Η Επιτροπή εξέτασε επιμελώς τη νομική πράξη που έπρεπε να χρησιμοποιηθεί 
γ ι'αυτήν την ενημέρωση με νέα στοιχεία. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για έναν κατάλογο ασθενειών που θεμελιώνουν δικαίωμα 
αποζημίωσης - θέμα που ανήκει στην αρμοδιότητα των κρατών μελών- η Επιτροπή 
επέλεξε ως όργανο μία σύσταση (90/326/ΕΟΚ)3, της 22ας Μαΐου 1990, σχετικά με 
την έγκριση ενός ευρωπαϊκού καταλόγου επαγγελματικών ασθενειών. Συστήνει στα 
κράτη μέλη να εισαγάγουν, το συντομότερο δυνατό, τον ευρωπαϊκό κατάλογο του 
παραρτήματος 1 της ανωτέρω σύστασης στις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές 
2 ΕΕ 2753/66 της 17.08.1966 
3 ΕΕ L 160/39 της 26.06.1990 
διατάξεις τους σχετικά με τις ασθένειες των οποίων η επαγγελματική προέλευση 
είναι επιστημονικώς ανεγνωρισμένη και οι οποίες θεμελιώνουν δικαίωμα 
αποζημίωσης και μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο προληπτικών μέτρων. 
Η σύσταση αυτή περιλαμβάνει επίσης στο παράρτημα II ένα συμπληρωματικό 
κατάλογο των ασθενειών για τις οποίες υπάρχουν υπόνοιες ότι είναι 
επαγγελματικής προέλευσης και οι οποίες θα πρέπει να αποτελέσουν το αντικείμενο 
δήλωσης και των οποίων η ένταξη στο Παράρτημα Ι του ευρωπαϊκού καταλόγου 
μπορεί να εξετασθεί στο μέλλον. 
Ως προς το θέμα αυτό, συνιστάται στα κράτη μέλη να φροντίσουν να εισαγάγουν 
στις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές τους διατάξεις το δικαίωμα 
αποζημίωσης λόγω επαγγελματικών ασθενειών στους εργαζομένους οι οποίοι 
υποφέρουν από πάθηση που δεν περιλαμβάνεται στον κατάλογο του παραρτήματος 
Ι αλλά της οποίας είναι δυνατόν να αποδειχθούν η προέλευση και ο επαγγελματικός 
χαρακτήρας, ιδίως αν η πάθηση περιλαμβάνεται στο παράρτημα II. 
Συνιστάται επίσης στα κράτη μέλη να ενθαρρύνουν όσο το δυνατόν περισσότερο 
τη δήλωση όλων των περιπτώσεων παθήσεων επαγγελματικής προέλευσης, την 
ανάπτυξη και βελτίωση των διαφόρων μέτρων πρόληψης των επαγγελματικών 
ασθενειών, τη διανομή ενημερωτικών δελτίων για τις επαγγελματικές ασθένειες του 
εθνικού καταλόγου, να εξασφαλίζουν καλύτερη επιμόρφωση στο προσωπικό που 
είναι επιφορτισμένο με την εφαρμογή των εθνικών διατάξεων που απορρέουν 
από την παρούσα σύσταση, να καθιερώσουν ένα σύστημα συλλογής πληροφοριών 
ή δεδομένων σχετικά με την επιδημιολογία των ασθενειών επαγγελματικού 
χαρακτήρα και να προωθούν την έρευνα στον τομέα των παθήσεων που συνδέονται 
με μια επαγγελματική δραστηριότητα. 
Η σύσταση αυτή δεν εφαρμόζεται στις ασθένειες των οποίων η επαγγελματική 
προέλευση δεν είναι αναγνωρισμένη. Εναπόκειται στα κράτη μέλη να ορίσουν τα 
κριτήρια αναγνώρισης κάθε επαγγελματικής ασθένειας σύμφωνα με την ισχύουσα 
εθνική νομοθεσία ή πρακτική. 
Πρέπει να σημειώσουμε ότι, ακόμα κι αν η σύσταση δεν έχει κατ'αρχήν χαρακτήρα 
δεσμευτικό, στην προδικαστική υπόθεση C 322/88, Salvatore Grimaidi κατά του 
Ταμείου Επαγγελματικών Ασθενειών του Βελγίου4, το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών 
Κοινοτήτων αποφαίνεται: 
"Υπό το φως του άρθρου 189, πέμπτο εδάφιο, της Συνθήκης ΕΟΚ, οι συστάσεις της 
Επιτροπής της 23ης Ιουλίου 1962, περί θεσπίσεως ευρωπαϊκού καταλόγου 
επαγγελματικών ασθενειών, και 66/462 της 20ης Ιουλίου 1966, περί των 
προϋποθέσεων αποζημιώσεως των θυμάτων επαγγελματικών ασθενειών, δεν 
μπορούν, αυτές καθ'εαυτές, να δημιουργήσουν δικαιώματα υπέρ των ιδιωτών, τα 
οποία αυτοί να μπορούν να επικαλεστούν ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων. 
Ωστόσο, τα εν λόγω δικαστήρια οφείλουν, κατά την επίλυση των διαφορών που τους 
4 Απόφαση της 13.12.1989, Συλλογή 1989, σ. 4407 
5 
υποβάλλονται, να λαμβάνουν υπόψη τους τις συστάσεις, ιδίως όταν οι συστάσεις 
αυτές μπορούν να φωτίσουν την ερμηνεία άλλων εθνικών ή κοινοτικών διατάξεων." 
Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ 1990 
Μετά την έκδοση της σύστασης της Επιτροπής της 22ας Μαρτίου 1990, η Επιτροπή 
παρακολούθησε την εξέλιξη της εφαρμογής της στα διάφορα κράτη μέλη και, 
κατόπιν πολλών συσκέψεων με τους εκπροσώπους τους για να συζητηθούν και 
αξιολογηθούν οι διάφορες πτυχές της εν λόγω σύστασης, διαπιστώθηκε ότι οι 
επαγγελματικές ασθένειες του Παραρτήματος 1 περιλαμβάνονται ήδη στους 
περισσότερους κανόνες των κρατών μελών που προβλέπουν το δικαίωμα 
αποζημίωσης ανάλογα με την αιτία, παρ'όλο που πρέπει να σημειωθεί ότι η 
αφετηρία αναφοράς είναι καταστάσεις συχνά πολύ διαφορετικές. 
Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν ορισμένες ασθένειες για τις οποίες τα 
επιδημιολογικά δεδομένα που έχουν συλλέγει μέχρι σήμερα δείχνουν ότι υπάρχει 
σημαντική σχέση με την έκθεση σε ορισμένους παράγοντες και ουσίες που υπάρχουν 
σε ορισμένα συγκεκριμένα επαγγελματικά περιβάλλοντα. 
Αν λάβουμε υπόψη ότι θα χρειαστούν συμπληρωματικές έρευνες για να αποδειχθούν 
αυτές οι σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος, η ένταξη ορισμένων ασθενειών που σήμερα 
περιλαμβάνονται στο παράρτημα II της σύστασης - και για των οποίων την 
επαγγελματική προέλευση υπάρχουν υπόνοιες - στο παράρτημα Ι μπορεί να 
εξετασθεί μετά παρέλευση κάποιων ετών, ύστερα από εμπεριστατωμένη ανάλυση 
των δεδομένων στα κράτη μέλη. 
Από την άλλη πλευρά, η Επιτροπή προκειμένου να διευκολύνει τα κράτη μέλη να 
καθιερώσουν κριτήρια αναγνώρισης για καθεμία από τις επαγγελματικές ασθένειες 
που περιγράφονται στο παράρτημα Ι, εξέδωσε το 1994 το έγγραφο "Επεξηγηματικές 
σημειώσεις που βοηθούν στη διάγνωση των επαγγελματικών ασθενειών". 
Το έγγραφο αυτό αποτελεί τη συνέχεια της κατευθυντήριας γραμμής που 
καθιερώθηκε με το έγγραφο "Ιατρικό ενημερωτικό σημείωμα για τις παθήσεις που 
περιλαμβάνονται στον ευρωπαϊκό κατάλογο των επαγγελματικών ασθενειών", το 
οποίο δημοσιεύτηκε το 1963 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μετά την πρώτη σύσταση 
του 1962. 
Οι επεξηγηματικές σημειώσεις για τη διάγνωση των επαγγελματικών ασθενειών 
παρέχουν πληροφορίες σχετικά με τις σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος μεταξύ των 
ασθενειών και της έκθεσης στο χώρο εργασίας, καθώς και την περιγραφή των 
τοξικών αποτελεσμάτων ορισμένων παραγόντων και περιλαμβάνουν την ανάλυση 
των κριτηρίων έκθεσης που, μεταξύ άλλων, μπορούν να προσδιορίσουν τον οξύ 
ή χρόνιο χαρακτήρα μιας πάθησης. 
Οι σημειώσεις αυτές αποτελούν μια πηγή ενημέρωσης για τους ενδιαφερομένους 
(ιατρούς, υπευθύνους για την υγιεινή της εργασίας, κοινωνικούς εταίρους, εθνικές 
διοικήσεις, κτλ), διότι είναι σαφές ότι δεν υπάρχει ακόμη ομοιομορφία στις 
μεθόδους επισήμανσης, αναγνώρισης και αποκατάστασης των επαγγελματικών 
ασθενειών που εφαρμόζονται στα διάφορα κράτη μέλη. 
Η Επιτροπή άρχισε να μελετά τους τρόπους επίλυσης του προβλήματος αυτού από 
το 1991 προκειμένου να καταρτίσει μια μεθοδολογία για μία συγκρίσιμη συλλογή 
των στατιστικών δεδομένων. 
Για το θέμα αυτό, μία ομάδα ειδικών συνέταξε το 1994 έκθεση, αφού είχε 
πραγματοποιήσει έρευνα για τα συστήματα που υπάρχουν στα κράτη μέλη σχετικά 
με τις επαγγελματικές ασθένειες που περιλαμβάνονται στα παραρτήματα Ι και 
II της σύστασης. Στην έκθεση αυτή είχε επίσης συμπεριληφθεί μια πρόταση για την 
επεξεργασία των εναρμονισμένων κοινοτικών στατιστικών οι οποίες αφορούν την 
υιοθέτηση μέτρων πρόληψης των επαγγελματικών ασθενειών, με συνεκτίμηση των 
απόψεων των κρατών μελών που συμμετείχαν δραστήρια στη διαδικασία 
επεξεργασίας της εν λόγω πρότασης. 
Μετά τις εργασίες αυτές, τον Ιανουάριο του 1995, η Επιτροπή ξεκίνησε ένα 
δοκιμαστικό σχέδιο προκειμένου να γίνουν συγκρίσιμα τα δεδομένα για τις 
επαγγελματικές ασθένειες που αναγνωρίζονται από τα κράτη μέλη. 
Η πρώτη φάση αυτού του σχεδίου συγκεντρώνει όλες τις περιπτώσεις που 
αναγνωρίστηκαν το 1995 από τις 31 περιπτώσεις του παραρτήματος 1 του 
ευρωπαϊκού καταλόγου των πλέον αντιπροσωπευτικών επαγγελματικών ασθενειών. 
Λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών συστημάτων αναγνώρισης στα κράτη μέλη, 
προβλέφθηκε επίσης ένα σχέδιο αξιολόγησης των αποτελεσμάτων για να επαληθευθεί 
το εάν τα εν λόγω αποτελέσματα είναι πραγματικά συγκρίσιμα από επιδημιολογική 
και στατιστική άποψη. Το σχέδιο αυτό θα ξεκινήσει κατά το δεύτερο εξάμηνο του 
1996. 
Από την άλλη πλευρά, στη διάρκεια των προηγούμενων ετών, η Επιτροπή 
διερωτήθηκε για το κατά πόσον είναι διαθέσιμα επαρκή επιδημιολογικά δεδομένα 
που να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώριση, σε ορισμένες 
περιπτώσεις, της σχέσης αιτίου- αποτελέσματος για τους επιβλαβείς παράγοντες που 
ενοχοποιούνται για την πρόκληση των επαγγελματικών ασθενειών. 
Η Επιτροπή έλαβε επίσης υπόψη τις δυσκολίες που συναντώνται για την 
απόκτηση αξι^ιστων στοιχείων και τη μειωμένη διαθεσιμότητα των στοιχείων 
αυτών. 
Κατόπιν αυτού, το Σεπτέμβριο του 1995 η Επιτροπή υπέγραψε σύμβαση με ένα 
πανεπιστημιακό ίδρυμα για την ανάπτυξη ενός σχεδίου με θέμα τους στόχους της 
ανάλυσης των βάσεων για τους μελλοντικούς "οδηγούς πρακτικής" και τις 
συστάσεις για την εναρμόνιση της συλλογής δεδομένων σχετικά με τις 
επαγγελματικές ασθένειες και την υποβολή επίσης νέων συστάσεων σχετικά με τα 
είδη και τις ποσότητες των δεδομένων που πρέπει να συλλέγουν για την 
επιδημιολογική έρευνα στον τομέα των επαγγελματικών ασθενειών. 
Τα αποτελέσματα του σχεδίου αυτού θα είναι γνωστά στα τέλη του 1997 και 
αναμένεται να είναι πολύ χρήσιμα για την κατάρτιση μιας περισσότερο αξιόπιστης 
μεθοδολογίας προκειμένου να διαπιστωθούν οι σχέσεις αιτίου-αποτελέσματος, 
που δεν είναι ακόμα απόλυτα γνωστές, μεταξύ ορισμένων παραγόντων και 
ορισμένων ασθενειών. 
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ 
Η κατάσταση στα κράτη μέλη σχετικά με την έκταση εφαρμογής της σύστασης, όπως 
περιγράφεται στο παράρτημα III της σύστασης, δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά σε 
γενικές γραμμές. 
Ωστόσο, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι το 1990 ορισμένα κράτη μέλη (για 
παράδειγμα το Βέλγιο και η Ιταλία) επρόκειτο να τροποποιήσουν τις διατάξεις τους 
στον τομέα αυτόν, και ότι την 1η Ιανουαρίου 1995 πραγματοποιήθηκε η διεύρυνση 
της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την προσχώρηση τριών νέων κρατών μελών - της 
Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας - για τα οποία ισχύει η μεταβατική 
περίοδος για την προσαρμογή της νομοθεσίας τους σύμφωνα με τα κοινοτικά 
κείμενα. 
Θα πρέπει επίσης να λάβουμε υπόψη ότι ο χρόνος που πέρασε από τη σύσταση του 
1990 μέχρι σήμερα δεν είναι προφανώς αρκετός ούτε για ριζικές κανονιστικές 
μεταβολές στα κράτη μέλη στον τομέα των εθνικών συστημάτων κοινωνικής 
προστασίας και ασφάλισης, ούτε για τη συγκέντρωση ιδιαίτερα καινοτομικών 
στοιχείων που να προκύπτουν από την τεχνική και επιστημονική πρόοδο. 
Από την άλλη πλευρά, η ενδεχόμενη εγγραφή ορισμένων ασθενειών στο παράρτημα 
II, για των οποίων την επαγγελματική προέλευση υπάρχουν υπόνοιες, θα πρέπει να 
αποτελέσει το αντικείμενο μιας εμπεριστατωμένης συζήτησης με τα κράτη μέλη, 
με συνεκτίμηση των νέων δεδομένων που θα μπορούσαν να αποδείξουν τον 
οριστικό σύνδεσμο μεταξύ αιτίας και αποτελέσματος. 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
Βάσει όλων των προηγούμενων δεδομένων, η Επιτροπή θεωρεί ότι: 
τα κράτη μέλη κατέβαλαν σημαντικές προσπάθειες για να ευθυγραμμισθούν 
με τις διατάξεις που προβλέπονται στο παράρτημα Ι της σύστασης. 
η εγγραφή στο παράρτημα Ι ορισμένων ασθενειών που σήμερα 
περιλαμβάνονται στο παράρτημα II αξίζει να αναλυθεί περαιτέρω σε βάθος, 
πράγμα που μπορεί να γίνει με την ευκαιρία μιας αναθεώρησης των 
παραρτημάτων της σύστασης, με συνεκτίμηση των νέων στοιχείων που 
προκύπτουν από την επιστημονική και τεχνική πρόοδο αλλά λαμβάνοντας 
επίσης υπόψη και την εξέλιξη της κατάστασης στα κράτη μέλη. 
το έγγραφο "Επεξηγηματικές σημειώσεις που βοηθούν στη διάγνωση των 
επαγγελματικών ασθενειών" μπορεί να αποτελέσει ένα χρήσιμο βοήθημα για 
τα κράτη μέλη προκειμένου να επιτευχθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή της 
σύστασης. 
τα αποτελέσματα του δοκιμαστικού σχεδίου για τις 31 επαγγελματικές 
ασθένειες του παραρτήματος Ι, σε ό,τι αφορά τις στατιστικές, θα μπορούσαν 
να καταδείξουν τις δυνατότητες καθιέρωσης μεθοδολογίας για την 
απόκτηση συγκρίσιμων και περισσότερο αξιόπιστων στοιχείων στον τομέα 
αυτό σε όλη την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. 
είναι αναγκαίο τα κράτη μέλη να δεσμευτούν για τη δημιουργία ενός 
συστήματος συλλογής επιδημιολογικών στοιχείων για τις ασθένειες 
επαγγελματικού χαρακτήρα. Στο θέμα αυτό θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα 
αποτελέσματα του σχεδίου της Επιτροπής. 
μια πιο εκτεταμένη εισαγωγή στα κράτη μέλη του μικτού συστήματος 
αποζημίωσης - που επιτρέπει σε ορισμένες περιπτώσεις αποζημίωση για τις 
παθήσεις επαγγελματικής προέλευσης που δεν περιλαμβάνονται στον εθνικό 
κατάλογο, εφόσον ο εργαζόμενος αποδείξει ο ίδιος την επαγγελματική 
προέλευση της πάθησης του - θα μπορούσε να είναι πολύ θετική και 
επιτρέπει μεσοπρόθεσμα ή μακροπρόθεσμα να ξεπερασθεί η προσέγγιση που 
ισχύει σήμερα για έναν ακριβή κατάλογο των επαγγελματικών ασθενειών για 
τις οποίες καταβάλλεται αποζημίωση. 
Συνεπώς το συμπέρασμα μπορεί να είναι το εξής: 
η Επιτροπή δεν θεωρεί απαραίτητο να προταθεί σήμερα μια δεσμευτική 
νομοθετική πράξη προς αντικατάσταση της σύστασης του 1990, διότι τη 
στιγμή αυτή κάτι τέτοιο φαίνεται πρόωρο. Ωστόσο, η Επιτροπή σκέπτεται 
να εξετάσει το θέμα αυτό στα πλαίσια μιας ενημέρωσης του ευρωπαϊκού 
καταλόγου των επαγγελματικών ασθενειών που θα μπορούσε να 
πραγματοποιηθεί πριν από το 2000, προκειμένου να ληφθούν υπόψη τα 
δεδομένα της επιστημονικής και τεχνικής προόδου καθώς και τα 
αποτελέσματα των διαφόρων εργασιών και των σχεδίων που 
προαναφέρθηκαν και βρίσκονται σε εξέλιξη, προκειμένου να βελτιωθούν, 
μεταξύ άλλων, η συλλογή, η δυνατότητα σύγκρισης και η επιδημιολογική 
ανάλυση των δεδομένων που αφορούν τις επαγγελματικές ασθένειες. 

ISSN 0254-1483 
COM(96) 454 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 05 04 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-464-GR-C 
ISBN 92-78-08902-8 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
4ο