Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με:

- την "Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 19/65/ΕΟΚ σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3 της Συνθήκης, ως προς ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών", και

- την "Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για την τροποποίηση του κανονισμού αριθ. 17, πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης"

(1999/C 116/06)

Στις 4 Νοεμβρίου 1998, και σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής σχετικά με τις ανωτέρω προτάσεις.

Το τμήμα "Ενιαία αγορά, παραγωγή και κατανάλωση", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 11 Φεβρουαρίου 1999 με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Regaldo.

Κατά την 361η σύνοδο ολoμέλειάς της (συνεδρίαση της 24ης Φεβρουαρίου 1999), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 118 ψήφους υπέρ, και 2 αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Η ανακοίνωση(1) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού στους κάθετους περιορισμούς απορρέει από τις αναλύσεις που διαβιβάσθηκαν (227 γραπτές παρατηρήσεις) στο πλαίσιο της διαδικασίας διαβούλευσης για το Πράσινο Βιβλίο(2) και θέτει ως πρωταρχικό στόχο τον καθορισμό μιας νέας κοινοτικής πολιτικής, προκειμένου να υπερκαλυφθούν οι ελλείψεις της υφιστάμενης πολιτικής.

1.2. Η ΟΚΕ τονίζει κατ'αρχήν ότι απαιτείται μια αποτελεσματική πολιτική στον εν λόγω τομέα, δεδομένου ότι οι κάθετοι περιορισμοί αποτελούν σημαντικότατη συνιστώσα της κοινοτικής πολιτικής ανταγωνισμού και συμβάλλουν τα μάλα στην προαγωγή της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων, της ολοκλήρωσης των αγορών, της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής και της ευημερίας των καταναλωτών.

1.3. Οι κάθετες συμφωνίες, όπως οι συμφωνίες και οι εναρμονισμένες πρακτικές επιχειρήσεων - εκάστη εκ των οποίων δραστηριοποιείται σε διαφορετικό οικονομικό στάδιο - που αφορούν είτε τη διάθεση ή/και την προμήθεια αγαθών για μεταπώληση ή μεταποίηση είτε την εμπορία υπηρεσιών (γνωστές και ως κάθετοι περιορισμοί), απεδείχθησαν με την πάροδο του χρόνου ότι τείνουν να προάγουν τον ανταγωνισμό. Οι συντελούμενες δυναμικές αλλαγές όσον αφορά τις παραγωγικές διαδικασίες, καθώς και την εξέλιξη και τον πολλαπλασιασμό των μορφών διανομής καθιστούν, ωστόσο, αναγκαίο τον εκσυγχρονισμό των υφισταμένων ρυθμίσεων στον τομέα των κάθετων περιορισμών.

1.4. Το νέο σύστημα που προτείνεται από την Επιτροπή συνιστά ρηξικέλευθη μεταρρύθμιση της ισχύουσας πολιτικής βάσει ρητών νομικών κριτηρίων και συγκεκριμένων τομεακών κανόνων.

1.5. Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της νέας πολιτικής, η οποία πρόκειται να στηριχθεί στις αναλύσεις των οικονομικών αποτελεσμάτων είναι τα εξής:

- ένας μόνον κανονισμός απαλλαγής κατά κατηγορία, εφαρμοστέος σε όλους τους κάθετους περιορισμούς που άπτονται των τελικών και ενδιάμεσων προϊόντων και των υπηρεσιών, με εξαίρεση έναν μικρό αριθμό θεμελιωδών περιορισμών, μη υποκείμενων στο σύστημα της απαλλαγής κατά κατηγορία (κατάλογος απαγορευτικών όρων)·

- προτείνονται ένα ή δύο κατώτατα όρια για τα μερίδια αγοράς προκειμένου να συσχετισθούν οι απαλλαγές κατά κατηγορία με τη δύναμη των επιχειρήσεων στην αγορά·

- δημιουργείται μια ζώνη ασφάλειας η οποία αναμένεται να καταστήσει δυνατή τη διάκριση μεταξύ των συμφωνιών που θεωρούνται νόμιμες - κάτω του κατώτατου ορίου - και εκείνων - άνω του κατώτατου ορίου - για τις οποίες ενδέχεται να απαιτηθεί η διενέργεια μεμονωμένου ελέγχου·

- το ρυθμιστικό πλαίσιο θα συμπληρωθεί από ένα σύνολο κατευθυντηρίων γραμμών, οι οποίες αποσκοπούν στο να διευκρινισθεί η ακολουθητέα πολιτική γραμμή πέραν των κατωτάτων ορίων όσον αφορά τη δύναμη των επιχειρήσεων στην αγορά, στο να προβλεφθεί η δυνατότητα ανάκλησης της απαλλαγής κατά κατηγορία πέραν των εν λόγω ορίων, καθώς και στο να παρασχεθούν στις επιχειρήσεις σαφέστερα κριτήρια και προσανατολισμοί και όσον αφορά τον υπολογισμό των μεριδίων αγοράς·

- η νέα πολιτική προβλέπει μεγαλύτερη αποκέντρωση προς τα δικαστήρια και τις αρμόδιες επί θεμάτων ανταγωνισμού εθνικές αρχές για την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού·

- προτείνεται να τεθεί ένα όριο στη διάρκεια των συμφωνιών αναλόγως της φύσεως των συμφωνιών αυτών·

- προβλέπεται να καθορισθεί μια μεταβατική περίοδος για την προσαρμογή των συμφωνιών που εφαρμόζονται ήδη κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του νέου κανονισμού.

1.6. Για την εφαρμογή αυτής της νέας πολιτικής, η Επιτροπή προτείνει ένα συνεκτικό σύνολο μέτρων επί των οποίων καλείται να γνωμοδοτήσει η ΟΚΕ:

- μια ανακοίνωση στην οποία καθορίζονται οι προσανατολισμοί της νέας πολιτικής για την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού στους κάθετους περιορισμούς·

- μια πρόταση για την τροποποίηση του κανονισμού του Συμβουλίου αριθ. 19/65/ΕΟΚ(3) προκειμένου, αφενός, να διευρυνθούν οι αρμοδιότητες της Επιτροπής όσον αφορά την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, της Συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών και εναρμονισμένων πρακτικών και, αφετέρου, να υλοποιηθεί η αποκέντρωση·

- μια πρόταση για την τροποποίηση του άρθρου 4, παράγραφος 2, του κανονισμού του Συμβουλίου αριθ. 17(4), πρώτου κανονισμού εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης, κατά τρόπο ώστε να δύναται η Επιτροπή να παρέχει αναδρομικώς απαλλαγή από τις κάθετες συμφωνίες όταν η κοινοποίηση πραγματοποιείται μεταγενέστερα.

1.7. Δυνάμει των νέων εξουσιών που θα της αναθέσει το Συμβούλιο με την υιοθέτηση των δύο προαναφερθέντων κανονισμών, η Επιτροπή θα μπορέσει να αρχίσει τις εργασίες της για την υιοθέτηση:

- της νέας πρότασης κανονισμού της Επιτροπής η οποία εφαρμόζεται στο σύνολο των κάθετων περιορισμών σε όλους τους τομείς της διανομής, εξαιρουμένου του αυτοκινητιστικού τομέα, καθώς και σε άλλες κάθετες σχέσεις που καλύπτονται από άλλους κανονισμούς και ανακοινώσεις της Επιτροπής, σύμφωνα με τους προσανατολισμούς που εκτίθενται στην ανακοίνωση·

- ενός συνόλου κατευθυντηρίων γραμμών οι οποίες θα συνοδεύουν τον κανονισμό και θα διευκρινίζουν την πολιτική που ακολουθεί η Επιτροπή πέραν των καθορισθέντων κατωτάτων ορίων και θα προβλέπουν τη δυνατότητα ανάκλησης της απαλλαγής κατά κατηγορία.

1.8. Με το νέο κανονισμό παύουν, επομένως, να ισχύουν οι υφιστάμενοι κανονισμοί απαλλαγής κατά κατηγορία που άπτονται της αποκλειστικής διανομής [κανονισμός (EOK) αριθ. 1983/83(5)], της αποκλειστικής προμήθειας [κανονισμός (EOK) αριθ. 1984/83(6)] και της δικαιόχρησης (franchising) [κανονισμός (EOK) αριθ. 4087/88(7)].

1.9. Έπειτα από το στάδιο της διαβούλευσης, ο νέος κανονισμός και οι κατευθυντήριες γραμμές αναμένεται να υιοθετηθούν από την Επιτροπή και να τεθούν σε ισχύ έως το έτος 2000.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της σχετικά με την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού στους κάθετους περιορισμούς, δίδει έμφαση στο γεγονός ότι η ανάλυση των διαφόρων εναλλακτικών επιλογών που προβλέπονται από το Πράσινο Βιβλίο κατέδειξε την αδυναμία των επιλογών αυτών να συμβάλουν ικανοποιητικά στην επίλυση των προβλημάτων που θέτει το ισχύον σύστημα: υπερβολικά άκαμπτες και τυπολατρικές ρυθμίσεις, μη συνεκτίμηση της δύναμης των επιχειρήσεων στην αγορά και εξαιρετικά περιορισμένο πεδίο εφαρμογής της απαλλαγής κατά κατηγορία.

2.2. Η πρόταση που περιλαμβάνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής - η οποία αποσκοπεί τόσο στη μεταρρύθμιση της υφιστάμενης πολιτικής, με στόχο τον επαναπροσανατολισμό της σε μια μη τυπολατρική προσέγγιση η οποία να λαμβάνει υπόψη τις οικονομικές επιπτώσεις των υπό εξέταση συμφωνιών, όσο και στην απλοποίηση των διαδικασιών ελέγχου - αναμένεται να σηματοδοτήσει μια ριζική στροφή έναντι του παρελθόντος και πρέπει να τύχει εν γένει ευνοϊκής υποδοχής, δεδομένου άλλωστε ότι ευθυγραμμίζεται με τις προτάσεις που είχε διατυπώσει η ΟΚΕ στην προηγούμενη γνωμοδότησή της σχετικά με το Πράσινο Βιβλίο για τους κάθετους περιορισμούς(8).

2.3. Στην προαναφερθείσα γνωμοδότηση, η ΟΚΕ συνιστούσε πράγματι να αρθεί η υπερβολική αυστηρότητα και να προσδοθεί η αναγκαία ευελιξία κατά την εξέταση των κάθετων συνεργασιών, προκειμένου να καταστεί το σύστημα των απαλλαγών κατά κατηγορία εφαρμόσιμο σε νέες μορφές διανομής οι οποίες αποτελούν δυναμική προσαρμογή στις μεταβολές των συνθηκών της αγοράς, και ταυτόχρονα να παρασχεθεί στις επιχειρήσεις η αναγκαία νομική ασφάλεια κατά τη σύναψη συμφωνιών. Εν συνεχεία, η ΟΚΕ επιβεβαίωνε τη σημασία της διάρθρωσης της αγοράς για την αξιολόγηση των συνεπειών των κάθετων περιορισμών, ενώ αναγνώριζε τη διαιτησία ως αναγκαία προϋπόθεση για την πορεία του ανταγωνισμού και την ολοκλήρωση των αγορών και ζητούσε τη διασφάλισή της σε επίπεδο τόσο καταναλωτών όσο και μεσαζόντων.

2.4. Στο πλαίσιο της νέας πολιτικής λαμβάνονται υπόψη όχι μόνον οι συστάσεις της ΟΚΕ αλλά και άλλες προτάσεις οι οποίες κρίθηκαν εξαιρετικά σημαντικές από την ΟΚΕ, όπως: το γεγονός ότι απαιτείται να εξετάζονται κατά τον ίδιο τρόπο παρεμφερή οικονομικά φαινόμενα τα οποία προκαλούν συγκρίσιμα, κάθετα ή οριζόντια, αποτελέσματα στην αγορά, ακόμη και σε περίπτωση που οι νομικές διαρθρώσεις τους διαφέρουν ως προς ορισμένες παραμέτρους· και η σκοπιμότητα μιας σημαντικής τροποποίησης της κοινοτικής πολιτικής ανταγωνισμού στον τομέα των κάθετων περιορισμών, η οποία πρέπει "να αντιμετωπισθεί σε ένα πλαίσιο χρονικής αναπροσαρμογής και εκσυγχρονισμού του υφισταμένου κανονιστικού και ρυθμιστικού συστήματος χωρίς να απαιτείται η κατάργησή του". Τέλος, η ΟΚΕ ζητούσε τη μερική υπέρβαση των οικονομικών και νομικών θεωριών που βασίζονταν στην προηγούμενη ερμηνεία του άρθρου 85, ιδιαίτερα στην περίπτωση των κανονισμών απαλλαγής κατά κατηγορίες.

2.5. Επί του παρόντος, η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι η Επιτροπή προτίθεται να τροποποιήσει την παρούσα στενή ερμηνεία του άρθρου 85 (σύμφωνα με την οποία το σύνολο των κάθετων συμφωνιών που προβλέπουν ρήτρες αποκλειστικότητας ή άλλους περιορισμούς της ελευθερίας των οικονομικών παραγόντων εμπίπτουν στο πλαίσιο της απαγόρευσης) και να στηρίξει το έγγραφό της στην έννοια της δύναμης των επιχειρήσεων στην αγορά, σε συνδυασμό με τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της συλλογικής απαλλαγής, αφενός, και με την απλοποίηση του μηχανισμού εκ των προτέρων κοινοποίησης των συμφωνιών. Επ'αυτού αξίζει να υπενθυμισθεί η πάγια νομολογία του Δικαστηρίου βάσει της οποίας οι κάθετες συμφωνίες - και, ιδιαίτερα, οι συμφωνίες αποκλειστικής διανομής - δεν εμπίπτουν αυτομάτως στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Απαλλαγές όσον αφορά τις συμφωνίες διανομής: μια ευρύτερη απαλλαγή κατά κατηγορία, αφενός, θα προσδώσει σε όσους έχουν συνάψει συμφωνίες επιλεκτικής διανομής, αποκλειστικής προμήθειας και δικαιόχρησης την αναγκαία ευελιξία για τη σύναψη συμβατικών συμφωνιών οι οποίες να ανταποκρίνονται στις εμπορικές απαιτήσεις τους και, αφετέρου, θα μειώσει την ανάγκη να υπόκεινται οι εν λόγω συμφωνίες στους περιορισμούς των μεμονωμένων απαλλαγών κατά κατηγορία. Η ΟΚΕ επικροτεί το γεγονός ότι η νέα απαλλαγή κατά κατηγορία επεκτάθηκε σε ένα ευρύτερο φάσμα δραστηριοτήτων των διανομέων, στο οποίο περιλαμβάνεται η διάθεση ή/και η προμήθεια αγαθών που προορίζονται για μεταπώληση ή μεταποίηση, καθώς και η εμπορία υπηρεσιών και ενδιάμεσων αγαθών, αλλά και τελικά προϊόντα μόνον προς μεταπώληση. Εκφράζει δε την ιδιαίτερη ικανοποίησή της όσον αφορά τη χρήση του όρου "μεταποίηση" για τα αγαθά ή τα προϊόντα έναντι της παλαιότερης και πιο περιοριστικής έκφρασης "μόνον για μεταπώληση".

3.1.1. Η ΟΚΕ εύχεται οι παρατηρήσεις του προλόγου και οι προτεινόμενες νέες κατευθυντήριες γραμμές όσον αφορά την απαλλαγή κατά κατηγορία να παρέχουν περισσότερα στοιχεία για την έκταση των εν λόγω δραστηριοτήτων. Τέλος, τάσσεται υπέρ της συμπερίληψης στην απαλλαγή κατά κατηγορία των κάθετων συμφωνιών που συνάπτονται μεταξύ ΜΜΕ λιανικής πώλησης, γεγονός το οποίο ανταποκρίνεται στο αίτημα που είχε διατυπωθεί στη γνωμοδότηση της ΟΚΕ.

3.1.1.1. Εξάλλου, όσον αφορά τη δυναμική της αγοράς, η ΟΚΕ εκτιμά ότι απαιτείται να μην περιορισθούν αυτά τα είδη συμπράξεων μόνον στις ΜΜΕ. Η απαλλαγή θα πρέπει να εφαρμόζεται, επίσης, και στις συμφωνίες των οποίων τα συμβαλλόμενα μέρη υπερβαίνουν μεν τον επακριβή ορισμό των ΜΜΕ, αλλά είναι εφάμιλλά τους από άποψη πραγματικής δύναμης στην αγορά.

3.1.2. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι ο καθορισμός των κάθετων συμφωνιών δεν καλύπτει [ούτε φαίνεται να προτίθεται να καλύψει(9)] τις συμβάσεις πρακτορείας στον τομέα των αγαθών και των υπηρεσιών. Η ΟΚΕ ελπίζει ότι η Επιτροπή θα επωφεληθεί της ευκαιρίας αυτής προκειμένου να διευκρινίσει τη θέση της όσον αφορά τους πράκτορες που δεν εντάσσονται στην επιχείρηση του εντολοδότη τους(10).

3.2. Η νέα προτεινόμενη πολιτική προβλέπει τη χρήση των μεριδίων αγοράς ως καθοριστικό κριτήριο για την εφαρμογή ή μη της απαλλαγής κατά κατηγορία, με εύλογο στόχο να παρασχεθεί η δυνατότητα στις επιχειρήσεις που δεν διαθέτουν δύναμη στην αγορά να απολαμβάνουν νομικής ασφάλειας πέραν των καθορισθέντων κατώτατων ορίων για το μερίδιο αγοράς. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η εισαγωγή των κατώτατων ορίων προέκυψε, επίσης, από την ανάγκη να αποφευχθεί το ενδεχόμενο να επωφελούνται από την εν λόγω απαλλαγή επιχειρήσεις που διαθέτουν μεγάλη δύναμη στην αγορά, με κίνδυνο η οικονομική τους ισχύς να έχει αρνητικές συνέπειες επί του ανταγωνισμού και να αποβεί εις βάρος των καταναλωτών.

3.2.1. Εντούτοις, η ΟΚΕ επιθυμεί να επισημάνει τα εξής:

- το υψηλό μερίδιο αγοράς δεν είναι συνώνυμο με μεγάλη δύναμη στην αγορά. Η Επιτροπή θα πρέπει να συμπεριλάβει στις "κατευθυντήριες γραμμές" της τους παράγοντες - όπως, παραδείγματος χάρη, τη δυνατότητα αποκλεισμού της αγοράς - οι οποίοι θα εκλαμβάνονται ως απόδειξη για το γεγονός ότι ένα υψηλό μερίδιο αγοράς αντικατοπτρίζει πραγματική δύναμη στην αγορά·

- η Επιτροπή διατηρεί το δικαίωμα να αίρει το ευεργέτημα της απαλλαγής κατά κατηγορία·

- η Επιτροπή δύναται επίσης να ενισχύσει το άρθρο 86 σε περίπτωση μεμονωμένης ή κοινής δεσπόζουσας θέσης στην αγορά. Εξάλλου, η ΟΚΕ είχε ήδη προβεί σε αυτή την παρατήρηση όσον αφορά την επιλογή ΙΙΙ του Πράσινου Βιβλίου, με ιδιαίτερη μνεία στο σύστημα της απαλλαγής κατά κατηγορία στον τομέα της μεταφοράς τεχνολογίας(11).

3.3. Εν γένει, η ΟΚΕ αναγνωρίζει ότι απαιτείται ένα κατώτατο όριο εκπεφρασμένο σε μερίδια αγοράς, ως προϋπόθεση για τη χορήγηση εκτενέστερης απαλλαγής κατά κατηγορία στον τομέα της διανομής. Υπενθυμίζει, ωστόσο, στην Επιτροπή ότι η καθιέρωση αξιολόγησης όσον αφορά το μερίδιο αγοράς για την απαλλαγή κατά κατηγορία στον τομέα της διανομής θα απαιτήσει ιδιαίτερη προσοχή, δεδομένου ότι πρέπει να παρέχονται ενδεδειγμένα στοιχεία για το σχετικό υπολογισμό ούτως ώστε να διασφαλίζεται ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη καταφεύγουν στην απαλλαγή κατά κατηγορία. Συνεπώς, η ΟΚΕ επικροτεί τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στο Τμήμα IV, σημείο 5, και προτείνει τα εξής:

α) να παράξει η Επιτροπή στοιχεία σχετικά με τις προτεινόμενες κατευθυντήριες γραμμές·

β) να θέσει η Επιτροπή στη διάθεση των πρακτόρων που βρίσκονται σε δύσκολη θέση μια "διάρθρωση ταχείας διαβούλευσης".

3.4. Επιπλέον, η ΟΚΕ διερωτάται ποιά πραγματική βάση χρησιμοποιήθηκε για την επιλογή των κατώτατων ορίων. Κατ'ουσίαν θα απαιτείτο ένα πρώτο κατώτατο όριο της τάξεως του 10 % για τις συμφωνίες ήσσονος σημασίας (de minimis), ένα δεύτερο ανερχόμενο έως 20 %, ένα τρίτο κυμαινόμενο μεταξύ 20 και 40 % και ένα τέταρτο υψηλότερο του 40 %.

3.4.1. Η Επιτροπή προτείνει, τελικώς, επιλογή μεταξύ ενός συστήματος με κατώτατο όριο από 25 έως 35 % και ενός άλλου με δύο κατώτατα όρια της τάξεως του 20 % και του 40 %. Το σύστημα με κατώτατο όριο κυμαινόμενο μεταξύ 25 και 35 % του μεριδίου αγοράς παρουσιάζει αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα από άποψη απλότητας και διαφάνειας έναντι του συστήματος με δύο κατώτατα όρια, το οποίο θα ήταν ασφαλώς πιο περίπλοκο και θα εμπεριείχε τον κίνδυνο να προκληθεί ένα νέο φαινόμενο φορμαλισμού, ενώ θα μπορούσε να ευνοήσει αποτελέσματα αντίθετα από τα προσδοκώμενα όσον αφορά τη νομική ασφάλεια για τις επιχειρήσεις, συμβάλλοντας στην αύξηση του αριθμού των κοινοποιήσεων και όχι στη μείωσή τους.

3.4.2. Η ΟΚΕ συνιστά ένα και μοναδικό κατώτατο όριο της τάξεως του 30 % του μεριδίου αγοράς.

3.5. Η ανεπάρκεια επακριβώς καθορισμένων κριτηρίων, απλών και εύκολα εφαρμόσιμων, για τον υπολογισμό του μεριδίου αγοράς και τον προσδιορισμό μιας δεδομένης αγοράς - τόσο ως προς τα προϊόντα ή τα αγαθά όσο και από γεωγραφικής πλευράς - ενδέχεται να προκαλέσει νομική ανασφάλεια, με κίνδυνο να περιπλεχθούν και όχι να απλοποιηθούν οι διαδικασίες, αντίθετα από αυτό που επιζητεί η Επιτροπή με τη νέα πολιτική.

3.6. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι το νέο σύστημα που βασίζεται σε έναν ενιαίο κανονισμό απαλλαγής κατά κατηγορία παύει εκ των πραγμάτων τους ισχύοντες κανονισμούς ανά τομέα - ιδίως στον τομέα του ζύθου και του πετρελαίου - με εξαίρεση τα οχήματα, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υφίστανται πλέον οι ιδιαιτερότητες που οδήγησαν στην υιοθέτησή τους. Κατά την εφαρμογή του νέου ενιαίου κανονισμού θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι εν λόγω ιδιαιτερότητες στο πλαίσιο των κατευθυντηρίων γραμμών και, εάν συντρέχει λόγος, να διατηρηθούν οι ειδικοί κανονισμοί.

3.7. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει τη βούληση της Επιτροπής να εξεύρει ισορροπία μεταξύ μιας τάσης που επιδιώκει την εξέταση των συνεπειών για την αγορά και ενός ικανοποιητικού επιπέδου νομικής ασφάλειας. Για το σκοπό αυτό, η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τον καθορισμό της υπό εξέταση αγοράς(12) - η οποία λαμβάνεται ως σημείο αναφοράς για τον επόμενο γενικό κανονισμό περί απαλλαγής - απαιτείται να συνοδεύεται από Κατευθυντήριες Γραμμές οι οποίες θα πρέπει να εμβαθύνουν και να διασαφηνίζουν περαιτέρω τα ήδη παρασχεθέντα στοιχεία για τον υπολογισμό των μεριδίων αγοράς και για τους μηχανισμούς απόσβεσης που προβλέπονται σε περίπτωση υπέρβασης των καθορισθέντων κατώτατων ορίων.

3.8. Η ΟΚΕ δίδει έμφαση στα πλεονεκτήματα που συνεπάγεται η χρήση του κατώτατου ορίου για το μερίδιο αγοράς: πέραν του καθορισθέντος ορίου, εικάζεται ότι οι κάθετοι περιορισμοί δεν έχουν καμία σαφή αρνητική επίπτωση στον ανταγωνισμό και, επομένως, είναι συμβατοί προς το άρθρο 85, παράγραφος 1, με εξαίρεση τους θεμελιώδεις περιορισμούς (όπως, παραδείγματος χάρη, οι επιβεβλημένες τιμές πώλησης, οι οποίες περιλαμβάνονται στον κατάλογο των απαγορευτικών όρων). Σε αυτά τα είδη συμφωνιών διασφαλίζεται, συνεπώς, κάποια νομική ασφάλεια.

3.9. Η ΟΚΕ επισημαίνει ωστόσο τα μειονεκτήματα που δύναται να απορρεύσουν από το εν λόγω τεκμήριο συμβατότητας όσον αφορά τις ΜΜΕ διανομής. Σε περίπτωση πράγματι κατά την οποία ένα δίκτυο κατανομής καταφεύγει σε έναν εκχωρητή που κατέχει μερίδιο της αγοράς κατώτερο από το κατώτατο όριο, που σε τελευταία ανάλυση θα καθορισθεί, οι σχετικές συμβάσεις διανομής - που δεν περιλαμβάνουν βασικούς περιορισμούς - θα διαφύγουν κάθε δυνατού ελέγχου. Προκειμένου να προληφθεί η δυσχερής αυτή κατάσταση - που ενέχει τον κίνδυνο να εξασθενήσει τη θέση των ΜΜΕ της διανομής και που, εκτός των προβλημάτων ισότητας και δικαιοσύνης, θα μπορούσε να έχει ως αποτέλεσμα την υποβολή μεγάλου αριθμού παραπόνων στην Επιτροπή - η ΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να προβλέψει ρήτρες που περιορίζουν, κατά την εξεταζόμενη περίπτωση, τα δικαιώματα των εκχωρητών έναντι των ΜΜΕ διανομής ή να τους παράσχει τουλάχιστον αποτελεσματικά μέσα προστασίας.

3.10. Η ΟΚΕ επικροτεί, αφενός, τη διασφάλιση του γεγονότος ότι η υπέρβαση του κατώτατου ορίου για το μερίδιο αγοράς δεν συνεπάγεται τεκμήριο παρανομίας και, αφετέρου, τον καθορισμό κατευθυντηρίων γραμμών όσον αφορά τα τρία σημεία (αρνητική πιστοποίηση, απαλλαγή ή απαγόρευση) που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 85, παράγραφος 1, την πολιτική της Επιτροπής που άπτεται του άρθρου 85, παράγραφος 3, και την πολιτική της σχετικά με το δικαίωμα άρσης του ευεργετήματος. Η ΟΚΕ θα ήθελε να λάβει τουλάχιστον γνώση των εν λόγω σχεδίων κατευθυντηρίων γραμμών πριν από την κατάρτιση της παρούσας γνωμοδότησης.

3.10.1. Η Επιτροπή επιβεβαίωσε, πάντως, το γεγονός ότι εναπόκειται στην ίδια το βάρος της απόδειξης ότι μια συμφωνία αντίκειται στο άρθρο 85, παράγραφος 1. Ωστόσο, η ΟΚΕ εκτιμά ότι η δυνητική κήρυξη ακυρότητας μιας συμφωνίας - εφόσον αυτή δεν χαρακτηρίζεται από υπέρβαση του κατώτατου ορίου - πρέπει να ισχύει ex-nunc (μελλοντικά) και όχι ex-dunc (αναδρομικά). Η εν λόγω διευκρίνιση δεν εκτίθεται με σαφήνεια στις τροποποιήσεις που προτείνει η Επιτροπή για τους υφιστάμενους κανονισμούς.

3.11. Η ΟΚΕ εκφράζει την ικανοποίησή της όσον αφορά την κατάργηση του καταλόγου με τις "λευκές ρήτρες" από την απαλλαγή κατά κατηγορία και ευελπιστεί ότι οι προτεινόμενες κατευθυντήριες γραμμές θα περιέχουν διευκρινίσεις όσον αφορά τις αποδεκτές ρήτρες. Η ΟΚΕ υπογραμμίζει ότι η νέα πολιτική της Επιτροπής - η οποία προβλέπει έναν κατάλογο θεμελιωδών περιορισμών (κατάλογος απαγορευτικών όρων) που αποκλείονται αυτομάτως από τη γενική απαλλαγή - θα συμβάλει σε μια νέα προσέγγιση η οποία χρήζει ευνοϊκής υποδοχής, διότι ανατρέπει την παρούσα περιοριστική αντιμετώπιση στο πλαίσιο της οποίας οι απαλλαγές κατά κατηγορία προβλέπονται σε συνάρτηση με συγκεκριμένες ρήτρες. Η ΟΚΕ διαπιστώνει με ικανοποίηση ότι η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στο αίτημά της και έκρινε συμβατές προς τον ανταγωνισμό, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τις ρήτρες που άπτονται του καθορισμού των μέγιστων ή επιθυμητών τιμών πώλησης. Οι εθνικές διατάξεις, οι οποίες έχουν γίνει επί του παρόντος αποδεκτές από την Επιτροπή, πρέπει συνεπώς να εξακολουθήσουν να ισχύουν στο πλαίσιο του μελλοντικού συστήματος.

3.12. Ωστόσο, η ΟΚΕ εκφράζει την ανησυχία της σχετικά τόσο με τον αριθμό των ρητρών που περιλαμβάνονται στον κατάλογο απαγορευτικών όρων όσο και με τον πολυσύνθετο χαρακτήρα τους, όσον αφορά την ερμηνεία και την εφαρμογή τους· τούτο στην πράξη ενέχει τον κίνδυνο να μην απλοποιήσει τη σύναψη συμφωνιών εκ μέρους των επιχειρήσεων και, συνεπώς, να τις ωθήσει να καταφεύγουν στην κοινοποίηση προκειμένου να διασφαλίζουν νομική ασφάλεια. Παραδείγματος χάρη, το τμήμα V, σημείο 3, της ανακοίνωσης(13) - βάσει του οποίου απαγορεύεται η επιβολή περιορισμών στο διανομέα όσον αφορά την πώληση εκτός της περιοχής που προβλέπεται από τη σύμβαση - προξενεί έντονη ανησυχία δεδομένου ότι τροποποιεί σημαντικά την μέχρι σήμερα επικρατούσα ερμηνεία περί εδαφικής αποκλειστικότητας και, επομένως, απαιτείται να επεξηγηθεί περαιτέρω η σκοπιμότητά της. Επίσης, η Επιτροπή θα πρέπει να διευκρινίσει ακόμη περισσότερο κατά πόσον είναι θεμιτός ο συνδυασμός δεσμευτικών ρητρών με τη ρήτρα μη ανταγωνισμού.

3.12.1. Εξάλλου, εκφράζονται ορισμένες αμφιβολίες όσον αφορά την ερμηνεία που δίδει η Επιτροπή στις συμφωνίες αποκλειστικής διανομής - που προβλέπουν ταυτόχρονα και την αποκλειστική προμήθεια - οι οποίες κρίνονται στο έγγραφο ως επιζήμιες για την ολοκλήρωση της αγοράς, παρότι μέχρι σήμερα τύγχαναν απαλλαγής [βλ. αποφάσεις Grundig-Consten 1966(14)].

3.12.2. H OKE κρίνει σκόπιμη τη διατήρηση του προηγούμενου νομικού πλαισίου όσον αφορά την απαγόρευση της έμμεσης (παθητικής) μεταπώλησης στις αποκλειστικές συμφωνίες. Ωστόσο, παράλληλα, θεωρείται σημαντική και η αναγνώριση του γεγονότος ότι πρέπει να επιτραπεί η επιβολή περιορισμών στον τομέα της άμεσης (ενεργητικής) μεταπώλησης. Είναι γνωστό ότι μια επιχείρηση δεν είναι διατεθειμένη να αναλάβει το δύσκολο εγχείρημα που συνίσταται στην εισαγωγή ενός νέου προϊόντος σε μια δεδομένη αγορά χωρίς να είναι βέβαιη ότι θα εξασφαλίσει ως αντάλλαγμα - με τον έναν ή τον άλλο τρόπο - κάποια αποκλειστικότητα όσον αφορά είτε την αγορά είτε την πελατεία. Φαίνεται ότι η Επιτροπή προτίθεται να εξακολουθήσει να επιτρέπει την επιβολή συμβατικών περιορισμών στον τομέα της άμεσης πώλησης εντός της επικράτειας ενός αποκλειστικού διανομέα. Εντούτοις, η ΟΚΕ επιζητεί, ταυτόχρονα, να επιτραπεί από την Επιτροπή η σύναψη σύμβασης μεταξύ ενός προμηθευτή και ενός διανομέα, δυνάμει της οποίας η άμεση πώληση εναπόκειται αποκλειστικά στο διανομέα για τους πελάτες που ορίζει ο προμηθευτής.

3.13. Η ΟΚΕ επισημαίνει ότι η διάρκεια ισχύος των συμφωνιών δεν έχει προσδιορισθεί και ότι προβλέπεται περιορισμένη και διαφοροποιημένη διάρκεια αναλόγως προς τα διαφορετικά είδη συμφωνιών. Τούτο φαίνεται να προεικάζει την κατάργηση των υφιστάμενων κανόνων που ορίζουν πενταετή διάρκεια ισχύος ανανεώσιμη έως τη δεκαετία, διάστημα το οποίο κρίθηκε ως αναγκαίο από τις επιχειρήσεις για τον ενδεδειγμένο σχεδιασμό των επενδύσεων. Δεδομένου ότι η Επιτροπή - και, μελλοντικά, οι εθνικές αρχές - έχουν δικαίωμα να αίρουν την απαλλαγή σε περίπτωση προβλήματος, ο χρόνος που απαιτείται για την απόσβεση των συντελεσθεισών επενδύσεων, ιδίως δε στον τομέα του ζύθου, του πετρελαίου και της λιανικής πώλησης, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στο πλαίσιο οποιουδήποτε περιορισμού της διάρκειας των συμφωνιών.

3.13.1. Η ΟΚΕ διερωτάται σχετικά με τον τρόπο κατά τον οποίο προτίθεται να αντιδράσει η Επιτροπή όσον αφορά τις καινοτόμες κάθετες συμφωνίες, καθώς και στην περίπτωση που ο προμηθευτής είναι ιδιοκτήτης των εγκαταστάσεων. Και επί του θέματος αυτού, το κείμενο παραπέμπει στις μελλοντικές κατευθυντήριες γραμμές.

3.14. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η νέα ρύθμιση θα εφαρμοσθεί, όπως προτείνεται στις τροποποιήσεις του άρθρου 1 του κανονισμού αριθ. 19/65/ΕΟΚ, "σε κατηγορίες συμφωνιών μεταξύ δύο ή περισσοτέρων επιχειρήσεων, εκάστη εκ των οποίων δραστηριοποιείται σε διαφορετικό οικονομικό στάδιο". Η ΟΚΕ διερωτάται μήπως θα ήταν προτιμότερο - λόγω τόσο της δυναμικής των αγορών όσο και του πολυσύνθετου χαρακτήρα και της ενσωμάτωσης ορισμένων παραγωγικών διαδικασιών - να μην γίνεται μνεία στα οικονομικά στάδια, αλλά αντίθετα να επικεντρωθεί το ενδιαφέρον στην οικονομική σκοπιμότητα της συμφωνίας που επιζητείται να τύχει απαλλαγής.

3.15. Όσον αφορά τα συνοδευτικά μέτρα, η ΟΚΕ επικροτεί και την αναθεώρηση του άρθρου 4, παράγραφος 2, περί χορήγησης αναδρομικής απαλλαγής στις μη κοινοποιηθείσες συμφωνίες που υπερβαίνουν το κατώτατο όριο από πλευράς μεριδίου αγοράς. Η ΟΚΕ συμφωνεί ως προς το γεγονός ότι μια τέτοια τροποποίηση θα μπορούσε να συμβάλει σημαντικά σε μείωση του όγκου των μεμονωμένων κοινοποιήσεων, αλλά επιθυμεί να υπενθυμίσει στην Επιτροπή ότι ορισμένα συμβαλλόμενα μέρη που υπερβαίνουν το προαναφερθέν όριο δεν αποκλείεται να επιθυμούν να προβαίνουν σε κοινοποίηση αμέσως μόλις συναφθεί η συμφωνία, με στόχο να αποφύγουν μεταγενέστερες καιροσκοπικές διενέξεις.

3.15.1. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ εκφράζει την ανησυχία της όσον αφορά το γεγονός ότι δεν παρέχεται καμία εγγύηση στις αιτήσεις μεμονωμένης κοινοποίησης όσον αφορά τη λήψη αποφάσεως εντός εύλογου χρονικού διαστήματος, αλλά ούτε και η βεβαιότητα ότι θα επιτευχθεί κάτι περισσότερο από ένα διοικητικό έγγραφο περί καταχώρισης στο αρχείο. Όπως αναφέρεται στη γνωμοδότηση, η ΟΚΕ προσβλέπει σε διαδικαστικό μηχανισμό ο οποίος να προβλέπει προθεσμίες όσον αφορά, παραδείγματος χάρη, μια διαδικασία περί μη άσκησης ανακοπής. Μια άλλη δυνατότητα συνιστούν οι προθεσμίες που προβλέπονται από τον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων(15). Η ΟΚΕ αναμένει μια τέτοιου είδους αλλαγή ως τμήμα της γενικότερης μεταρρύθμισης των διαδικασιών εκ μέρους της Επιτροπής.

3.15.2. Επίσης, η Επιτροπή θα πρέπει να προετοιμασθεί διαδικαστικά όσον αφορά την κοινοποίηση εκ μέρους συμβαλλομένων μερών τα οποία διαφωνούν όσον αφορά τη χορήγηση απαλλαγής. Κατά το παρελθόν, ελλείψει αναδρομικής απαλλαγής, οι περιπτώσεις αυτές ρυθμίζονταν από τα δικαστήρια.

3.16. Όσον αφορά το κυριότερο συνοδευτικό μέτρο που άπτεται της ευρύτερης αποκέντρωσης προς τις εθνικές αρχές κατά την εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων ανταγωνισμού, η ΟΚΕ επισημαίνει ότι βάσει της νέας πολιτικής παρέχεται στις εν λόγω αρχές η δυνατότητα να αίρουν το ευεργέτημα της απαλλαγής στην επικράτειά τους και να επιβάλουν την εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 1, πέραν των κατώτατων ορίων για τα μερίδια αγοράς. Επ'αυτού, η ΟΚΕ υπογραμμίζει ότι ο νέος προσανατολισμός τροποποιεί αξιοσημείωτα την παρούσα προσέγγιση, σύμφωνα με την οποία η εφαρμογή του άρθρου 85, παράγραφος 3, εναπόκειται εξ ολοκλήρου και αποκλειστικά στην Επιτροπή.

3.16.1. (Βλ. χειρόγραφη σελίδα που προστίθεται στο τέλος) ... αναθέτει ολοένα και περισσότερο τις συμφωνίες ήσσονος σημασίας - οι οποίες ενδιαφέρουν κατά κύριο λόγο εταίρους ενός κράτους μέλους - στις αρμόδιες για θέματα ανταγωνισμού αρχές κάθε κράτους, κατά τρόπο ώστε να δύναται η Επιτροπή να επικεντρώνει τις προσπάθειές της στις συμφωνίες κοινοτικής εμβέλειας.

3.17. Επιπλέον, η ΟΚΕ επικροτεί μεν τη βούληση της Επιτροπής να λαμβάνει υπόψη της το οικονομικό πλαίσιο των κάθετων συμφωνιών που αφορούν τη διανομή, αλλά επιθυμεί να γνωρίζει εάν όλοι οι θεμελιώδεις περιορισμοί - συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που υπερβαίνουν ένα κατώτατο όριο εκπεφρασμένο σε περιορισμένα μερίδια αγοράς - πρέπει να συμπεριληφθούν στον κατάλογο απαγορευτικών όρων ("μαύρη λίστα"), δεδομένου ότι οι περιορισμοί αυτοί δεν εντάσσονται σε ένα ευρύτερο φάσμα συμφωνιών και, επομένως, δεν ενέχουν τον κίνδυνο αποκλεισμού της υπό εξέταση αγοράς. Η ΟΚΕ εκτιμά, αφενός, ότι η θέση που έλαβε το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Delimitis-Henninger Brau (1991)(16) καταδεικνύει ότι το Δικαστήριο δεν κρίνει υπερβολικά αυστηρά τους θεμελιώδεις περιορισμούς στην περίπτωση συμφωνιών ήσσονος σημασίας με περιορισμένες οικονομικές επιπτώσεις, δυνάμει του άρθρου 85, παράγραφος 1, και, αφετέρου, ότι η Επιτροπή θα πρέπει να αναθεωρήσει τη στάση της έναντι του άρθρου 85, παράγραφος 3.

3.18. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει, ως ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, την πρόθεση της Επιτροπής να κάνει αποδεκτούς τους κάθετους περιορισμούς οι οποίοι δεν εντάσσονται στην κατηγορία των "μη απαλλάξιμων" πέραν του κατώτατου ορίου του 20 %, εφόσον επελέγετο το σύστημα με δύο κατώτατα όρια για τα μερίδια αγοράς. Τούτο αποδεικνύει ότι η Επιτροπή υιοθετεί οικονομικά κριτήρια κατά την εφαρμογή της απαλλαγής κατά κατηγορία για τα χαμηλότερα επίπεδα των μεριδίων αγοράς.

3.19. Σε περίπτωση επιλογής του συστήματος με ένα κατώτατο όριο, η ΟΚΕ συνιστά στην Επιτροπή τη διατήρηση της ίδιας αρχής και, ενδεχομένως, τη συμπερίληψή της στις κατευθυντήριες γραμμές.

3.20. Επιπλέον, η ΟΚΕ προτείνει να επανεξετάσει η Επιτροπή - σύμφωνα με τη νέα προσέγγισή της έναντι των κάθετων συμφωνιών βάσει οικονομικών κριτηρίων - το ενδεχόμενο χρήσεως καταλόγου "απαγορευτικών όρων" για όλους του θεμελιώδεις περιορισμούς επί του συνόλου των κάθετων συμφωνιών ήσσονος σημασίας, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που υπερβαίνουν το κατώτατο όριο του 10 %, κατά την κοινοποίηση των συμφωνιών ήσσονος σημασίας.

3.21. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή είναι διατεθειμένη να καταφύγει στη διαδικασία άρσεως της απαλλαγής, όπως προτείνεται στην ανακοίνωση. Απαιτείται η επίτευξη λεπτής ισορροπίας μεταξύ των μηχανισμών προστασίας που περιλαμβάνονται στην απαλλαγή κατά κατηγορία και στις δυνατότητες που παρέχει η διαδικασία άρσεως του εν λόγω ευεργετήματος.

3.22. Η ΟΚΕ επαναβεβαιώνει όσα είχε υποστηρίξει στην προηγούμενη γνωμοδότησή της για τους κάθετους περιορισμούς(17) όσον αφορά την αρχή του διαχωρισμού των απαγορευτικών όρων.

4. Οριστικά συμπεράσματα

4.1. Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι οι "κατευθυντήριες γραμμές", οι οποίες αποτελούν καίρια συνιστώσα της νέας πολιτικής, θα έπρεπε να παρουσιαστούν από την Επιτροπή ταυτόχρονα με τον νέο ενιαίο κανονισμό, πριν από οποιαδήποτε τροποποίηση των κανονισμών αριθ. 19/65/ΕΟΚ και 17.

4.2. Η ΟΚΕ, πέραν όσων διατυπώθηκαν στις γενικές και ειδικές παρατηρήσεις ιδίως όσον αφορά τη χρήση του κριτηρίου που άπτεται του μεριδίου αγοράς, κρίνει ότι θα ήταν ευκταίο να προβλεφθεί από το νέο κανονισμό ένα μοναδικό κατώτατο όριο ανερχόμενο σε 30 %.

4.3. Τούτο θα διευκόλυνε την εκτεταμένη χρήση του κανονισμού και θα παρείχε στην Επιτροπή τη δυνατότητα να ασχολείται αποκλειστικά με τις περιπτώσεις κατά τις οποίες η δύναμη των επιχειρήσεων στην αγορά είναι τόσο μεγάλη ώστε να υπάρχει κίνδυνος να διακυβευτεί σοβαρά η τήρηση των κανόνων του ανταγωνισμού.

4.4. Οι ρήτρες του καταλόγου απαγορευτικών όρων προξενούν έντονη ανησυχία διότι - όπως αναφέρθηκε στο σημείο 3.11 - το τμήμα V, σημείο 3, της ανακοίνωσης - τροποποιεί σημαντικά την μέχρι σήμερα επικρατούσα ερμηνεία περί εδαφικής αποκλειστικότητας.

4.5. Σύμφωνα με όσα εκτέθηκαν στο σημείο 3.12, η ΟΚΕ επισημαίνει ότι κατά τον προσδιορισμό της διάρκειας των συμφωνιών η Επιτροπή πρέπει να λαμβάνει υπόψη της το χρόνο που απαιτείται για την απόσβεση των συντελεσθεισών επενδύσεων.

4.6. Υπό το φως των εν λόγω παρατηρήσεων, η ΟΚΕ υποστηρίζει την πρωτοβουλία της Επιτροπής και την καλεί να λάβει υπόψη της τις απόψεις που διατυπώνονται στην παρούσα γνωμοδότηση κατά την κατάρτιση των "κατευθυντηρίων γραμμών" και του νέου ενιαίου κανονισμού περί απαλλαγής κατά κατηγορία, επί των οποίων θα ζητηθεί προσεχώς η γνώμη της ΟΚΕ.

4.7. Κατ'αυτόν τον τρόπο, η ΟΚΕ θα έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει ποιά διαδικασία επέλεξε η Επιτροπή για την ένταξη των κάθετων περιορισμών σε ένα σαφώς καθορισμένο κανονιστικό πλαίσιο, το οποίο θα πρέπει να διέπεται από απλότητα, διαφάνεια, νομική ασφάλεια και προσπάθεια ενίσχυσης των ΜΜΕ, προκειμένου να μπορέσουν οι καταναλωτές να καρπωθούν πλήρως τα προσδοκώμενα οφέλη.

Βρυξέλλες, 24 Φεβρουαρίου 1999.

Η Πρόεδρος

της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Beatrice RANGONI MACHIAVELLI

(1) ΕΕ C 365 της 26.11.1998, σ. 3.

(2) ΕΕ C 296 της 29.9.1997.

(3) ΕΕ 36 της 6.3.1965.

(4) ΕΕ 13 της 21.2.1962, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό αριθ. 59 (ΕΕ 52 της 10.7.1962), από τον κανονισμό αριθ. 118/63/ΕΟΚ (ΕΕ 162 της 7.11.1963) και από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2822/71 (ΕΕ L 285 της 29.12.1971).

(5) ΕΕ L 173 της 30.6.1983, σ. 1, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1582/97 (ΕΕ L 214 της 6.8.1997, σ. 27).

(6) ΕΕ L 173 της 30.6.1983, σ. 5, όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1582/97 (ΕΕ L 214 της 6.8.1997, σ. 27).

(7) ΕΕ L 359 της 28.12.1988, σ. 46.

(8) ΕΕ C 296 της 29.9.1997.

(9) Βλέπε Πράσινο Βιβλίο για τους κάθετους περιορισμούς, σημ. ii, Αναλυτική Περίληψη.

(10) Σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και την Επιτροπή, εάν ο πράκτορας εντάσσεται στην επιχείρηση του εντολοδότη του, το άρθρο 85, παράγραφος 1, ποσώς εφαρμόζεται.

(11) ΕΕ C 102 της 24.4.1995.

(12) ΕΕ C 312 της 14.10.1997, σ. 15.

(13) ΕΕ C 365 της 26.11.1998, σ. 3.

(14) Απόφαση της 13ης Ιουλίου 1966, Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1966, σ. 458.

(15) ΕΕ L 257/90, σ.13.

(16) Συλλογή Ι - 935 (1991).

(17) ΕΕ C 296 της 29.9.1997.