Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Κοινότητας, της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Με την απόφαση 77/586/ΕΟΚ, η Κοινότητα συνήψε τη σύμβαση για την προστασία του Ρήνου από τη χημική ρύπανση και το πρόσθετο σύμφωνο της συμφωνίας της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου (ΔΕΠΡ) από τη ρύπανση, που υπεγράφη στη Βέρνη στις 29 Απριλίου 1963. Τα λοιπά συμβαλλόμενα μέρη είναι η Γερμανία, η Γαλλία, το Λουξεμβούργο, οι Κάτω Χώρες και η Ελβετία.

2. Η διεθνής συνεργασία σε θέματα προστασίας των υδάτων είναι επιτακτική ανάγκη στην περίπτωση του Ρήνου, που διαρρέει πολλά κράτη και τα ύδατά του αποτελούν αντικείμενο εντατικής εκμετάλλευσης. Έχει τεθεί σε εφαρμογή ένα πρόγραμμα γενικής εξυγίανσης με την επωνυμία "Πρόγραμμα Δράσης Ρήνου", το οποίο εγκρίθηκε στο Στρασβούργο στις 30 Σεπτεμβρίου 1987 στο πλαίσιο της διυπουργικής διάσκεψης, με συγκεκριμένους στόχους ως προς το πόσιμο νερό, το οικοσύστημα και τα ιζήματα, στόχους των οποίων η επίτευξη προβλεπόταν έως το 2000 και που ολοκληρώθηκαν το 1989 με σκοπό την προστασία της Βόρειας Θάλασσας.

3. Κατά την 25η συνεδρίαση της συντονιστικής ομάδας της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου, οι εκπρόσωποι των παραρήνειων χωρών, επικαλούμενοι την τωρινή και μελλοντική σημασία των θεμάτων που συνδέονται με την προστασία των υδάτων του συγκεκριμένου ποταμού, έκριναν απαραίτητο να μελετηθεί μια νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου, στην οποία θα λαμβάνονται υπόψη συμπληρωματικές προσεγγίσεις, όπως :

- διατήρηση, βελτίωση και σταθεροποίηση του οικοσυστήματος του Ρήνου·

- διασφάλιση της φυσικής λειτουργίας των ρεόντων υδάτων·

- φειδωλή και αποτελεσματική χρήση των υδάτων, με σκοπό κυρίως τη διαφύλαξη των αποθεμάτων πόσιμου νερού·

- πρόληψη, περιορισμός και αποτροπή της διασυνοριακής ρύπανσης από βιομηχανικές και αστικές πηγές, ειδικότερα στις περιπτώσεις όπου αυτή οφείλεται σε ουσίες τοξικές, επίμονες, καρκινογόνες, μεταλλαξιογόνες και βιοσυσσωρευτικές·

- περιορισμός των διάσπαρτων εισροών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που συμπαρασύρονται από τα υπόγεια ύδατα·

- πρόληψη και καταπολέμηση της ρύπανσης εξ ατυχήματος.

4. Δεδομένου ότι το σχέδιο της νέας σύμβασης καλύπτει τομείς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Κοινότητας σε θέματα περιβάλλοντος, η Κοινότητα, εκπροσωπούμενη από την Επιτροπή, έλαβε μέρος στις διαπραγματεύσεις σύμφωνα με τις διαπραγματευτικές οδηγίες του Συμβουλίου.

5. Στις 22 Ιανουαρίου 1998, κατά την 12η διυπουργική διάσκεψη της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου που πραγματοποιήθηκε στο Ρότερνταμ, τα συμβαλλόμενα μέρη ενέκριναν το κείμενο της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου. Στην ίδια διάσκεψη, τα συμβαλλόμενα μέρη αποφάσισαν να καταρτιστεί νέο "Πρόγραμμα για την αειφόρο ανάπτυξη του Ρήνου", το οποίο, στο πλαίσιο της νέας σύμβασης, θα αποσκοπεί στη συνέχιση και ενίσχυση πέραν του 2000 των προσπαθειών που καταβάλλονται στο πλαίσιο του σημερινού "Προγράμματος Δράσης Ρήνου". Κατά την κατάρτιση του εκσυγχρονισμένου αυτού προγράμματος θα ληφθεί κυρίως υπόψη η μελλοντική οδηγία πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την πολιτική στον τομέα των υδάτων, καθώς και η κτηθείσα πείρα στο πλαίσιο ορισμένων κοινοτικών προγραμμάτων, όπως επί παραδείγματι το πρόγραμμα ΙRMA το οποίο περιλαμβάνει σειρά πολυετών μέτρων για την πρόληψη των ζημιών που προκαλούνται από τις πλημμύρες.

6. Στις 13 Οκτωβρίου 1998, στη συνεδρίαση της συντονιστικής ομάδας της ΔΕΠΡ, αποφασίστηκε να υπογράψουν τα συμβαλλόμενα μέρη ταυτόχρονα τη νέα σύμβαση, σε επίσημη τελετή που θα διοργανώσει η Ελβετία, το κράτος που εκτελεί χρέη θεματοφύλακα της συνθήκης, στις αρχές του 1999. Με αυτή την προοπτική, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε και υπέβαλε στο Συμβούλιο τον Φεβρουάριο του 1999 πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Κοινότητας, της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου (COM(1999)51). Αφού εξέτασε την πρόταση της Επιτροπής, το Συμβούλιο θέσπισε τον Μάρτιο του 1999 συμπεράσματα βάσει των οποίων αποφασίζει ότι η Κοινότητα πρέπει να υπογράψει τη νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου, με την επιφύλαξη της μεταγενέστερης σύναψής της. Στις 12 Απριλίου 1999, στη Βέρνη, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα υπέγραψε τη νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου ταυτόχρονα με όλα τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη.

7. Πολλές φορές μετά από την υπογραφή της σύμβασης, η Γραμματεία της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου (ΔΕΠΡ) κάλεσε τα συμβαλλόμενα μέρη να δρομολογήσουν τις διαδικασίες επικύρωσης της σύμβασης προκειμένου να τεθεί σε ισχύ το συντομότερο δυνατόν. Η Επιτροπή προτείνει επίσης στο Συμβούλιο να αποφασίσει να υπογραφεί από την Κοινότητα η νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου.

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την υπογραφή, εξ ονόματος της Κοινότητας, της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τ τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 174 παράγραφος 4 και το άρθρο 300 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο πρώτη πρόταση και παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο·

την πρόταση της Επιτροπής [1]·

[1]

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [2]·

[2]

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Με την απόφαση 77/586/ΕΟΚ [3], η Κοινότητα συνήψε τη σύμβαση για την προστασία του Ρήνου από τη χημική ρύπανση και το πρόσθετο σύμφωνο της συμφωνίας της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση, που υπεγράφη στη Βέρνη στις 29 Απριλίου 1963.

[3] ΕΕ L 240, 19.9.1977, σελ. 35.

(2) Κατά την 25η συνεδρίαση της συντονιστικής ομάδας της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου, τα παρόχθια κράτη έκριναν απαραίτητο να μελετηθεί μια νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου και να αρχίσουν οι προς τούτο διαπραγματεύσεις.

(3) Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε μέρος στις συγκεκριμένες διαπραγματεύσεις, εξ ονόματος της Κοινότητας, σύμφωνα με τις διαπραγματευτικές οδηγίες που δόθηκαν από το Συμβούλιο και οι εν λόγω διαπραγματεύσεις ολοκληρώθηκαν τον ιανουάριο του 1998.

(4) Με γνώμονα το αποτέλεσμα των εν λόγω διαπραγματεύσεων, το Συμβούλιο αποφάσισε τον Μάρτιο του 1999 ότι η Κοινότητα έπρεπε να υπογράψει τη νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου, υπό την επιφύλαξη της μεταγενέστερης σύναψής της και επέτρεψε την υπογραφή της εξ ονόματος της Κοινότητας. Η νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου υπεγράφη στις 12 Απριλίου 1999 στη Βέρνη (Ελβετία).

(5) Η σύμβαση για την προστασία του Ρήνου αποσκοπεί στην ενίσχυση της πολυμερούς συνεργασίας για τη διασφάλιση της αειφόρου ανάπτυξης του οικοσυστήματος του Ρήνου, στην πρόληψη και τον έλεγχο της ρύπανσης του εν λόγω ποταμού, στην προστασία του περιβάλλοντος, στη διασφάλιση της διαρκούς χρήσης των υδρολογικών πόρων, στη βελτίωση της ποιότητας των ιζημάτων, στην πρόληψη της ανόδου της στάθμης των υδάτων και στη διασφάλιση της προστασίας από τις πλημμύρες σε ένα συνολικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις, προκειμένου να συμβάλει στον καθαρισμό της Βόρειας Θάλλασσας.

(6) Η κοινοτική πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος επιδιώκει κυρίως υψηλό επίπεδο προστασίας· εδράζεται στις αρχές των μέτρων πρόληψης και της προληπτικής δράσης, στην αρχή της διόρθωσης των ενεργειών κατά του περιβάλλοντος, κατά προτίμηση στην πηγή τους, καθώς και στην αρχή του ο ρυπαίνων πληρώνει· εκτιμώντας ότι κατά την θέση σε εφαρμογή της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου, τα συμβαλλόμενα μέρη οφείλουν κυρίως να εμπνευστούν από τις ίδιες αρχές.

(7) Η σύναψη της σύμβασης από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων και των αρχών που τίθενται στο άρθρο 174 της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο 1

Η νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου εγκρίνεται εξ ονόματος της Κοινότητας.

Το κείμενο της σύμβασης επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

Άρθρο 2

Ο πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το ή τα αρμόδια πρόσωπα που θα καταθέσουν την πράξη κύρωσης στην κυβέρνηση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, σύμφωνα με το άρθρο 17 της σύμβασης.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

Σύμβαση για την προστασία του Ρήνου

Οι κυβερνήσεις

της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,

της Γαλλικής Δημοκρατίας,

του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου,

του Βασιλείου των Κάτω Χωρών,

της Ελβετικής Συνομοσπονδίας

και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα,

επιθυμώντας να εργαστούν με βάση μια σφαιρική θεώρηση για να επιτύχουν την αειφόρο ανάπτυξη του οικοσυστήματος του Ρήνου, στην οποία θα λαμβάνεται υπόψη ο φυσικός πλούτος του ποταμού, των οχθών και των προσχωσιγενών περιοχών του,

επιθυμώντας να εντείνουν τη συνεργασία τους σε θέματα διατήρησης και βελτίωσης του οικοσυστήματος του Ρήνου,

αναφερόμενες στη σύμβαση της 17ης Μαρτίου 1992 για την προστασία και τη χρήση των διασυνοριακών υδατορρευμάτων και των διεθνών λιμνών, καθώς και στη σύμβαση της 22ας Σεπτεμβρίου 1992 για την προστασία το θαλάσσιου περιβάλλοντος του Βορειοανατολικού Ατλαντικού,

λαμβάνοντας υπόψη τις εργασίες που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο της συμφωνίας της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση και του πρόσθετου συμφώνου της 3ης Δεκεμβρίου 1976,

εκτιμώντας ότι πρέπει να συνεχιστεί η βελτίωση της ποιότητας των υδάτων που επιτεύχθηκε χάρη στη σύμβαση της 3ης Δεκεμβρίου 1976 για την προστασία του Ρήνου από τη χημική ρύπανση και στο πρόγραμμα δράσης «Ρήνος» της 30ής Σεπτεμβρίου 1987,

έχοντας συνειδητοποιήσει ότι η εξυγίανση του Ρήνου είναι αναγκαία και για τη διατήρηση και βελτίωση του οικοσυστήματος της Βόρειας Θάλασσας,

έχοντας επίγνωση της σημασίας του Ρήνου ως ευρωπαϊκής πλωτής οδού και των διαφόρων χρήσεών του,

συμφώνησαν στα ακόλουθα:

Άρθρο 1 Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας σύμβασης, νοούνται ως:

α) «Ρήνος»,

ο ποταμός Ρήνος από την έξοδο από τη λίμνη Lac Infιrieur και, στις Κάτω Χώρες, οι παραπόταμοι Bovenrijn, Bijlands Kanaal, Pannerdensch Kanaal, IJssel, Nederrijn, Lek, Waal, Boven-Merwede, Beneden-Merwede, Noord, Oude Maas, Nieuwe Maas και Scheur καθώς επίσης ο Nieuwe Waterweg μέχρι τη γραμμή βάσης, όπως αυτή ορίζεται στο άρθρο 5 σε συνδυασμό με το άρθρο 11 της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θάλασσας, η Ketelmeer και η IJsselmeer·

β) «επιτροπή»,

η Διεθνής Επιτροπή για την Προστασία του Ρήνου (ΔΕΠΡ).

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

Το πεδίο εφαρμογής της παρούσας σύμβασης καλύπτει:

α) το Ρήνο·

β) τα υπόγεια ύδατα που αλληλεπιδρούν με το Ρήνο·

γ) τα υδάτινα και τα χερσαία οικοσυστήματα που αλληλεπιδρούν με το Ρήνο ή που οι αλληλεπιδράσεις τους με το Ρήνο θα μπορούσαν να αποκατασταθούν·

δ) τη λεκάνη απορροής του Ρήνου, εφόσον η προκαλούμενη από επιβλαβείς ουσίες ρύπανσή της έχει επιζήμιες επιδράσεις στο Ρήνο·

ε) τη λεκάνη απορροής του Ρήνου στις περιπτώσεις όπου διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη της ανόδου της στάθμης των υδάτων και στην προστασία από τις πλημμύρες κατά μήκος του Ρήνου.

Άρθρο 3 Στόχοι

Με την παρούσα σύμβαση, τα συμβαλλόμενα μέρη επιδιώκουν τους ακόλουθους στόχους:

1. διασφάλιση της αειφόρου ανάπτυξης του οικοσυστήματος του Ρήνου, ιδίως με

α) τη διατήρηση και τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων του Ρήνου, όπου συμπεριλαμβάνονται οι αιωρούμενες ύλες, τα ιζήματα και τα υπόγεια ύδατα, μεταξύ άλλων με μέριμνα

- για την πρόληψη, τον περιορισμό ή την εξάλειψη, στο μέτρο του δυνατού, της ρύπανσης που προκαλούν οι επιβλαβείς ουσίες και τα θρεπτικά στοιχεία από σημειακές πηγές (π.χ. βιομηχανικές και αστικές), διάχυτες πηγές (π.χ. γεωργία και οδική κυκλοφορία) - συμπεριλαμβανομένων εκείνων που προέρχονται από τα υπόγεια ύδατα - καθώς και της ρύπανσης που οφείλεται στη ναυσιπλοΐα,

- για την διασφάλιση και βελτίωση της ασφάλειας των εγκαταστάσεων και για την πρόληψη τν συμβάντων και των ατυχημάτων·

β) την προστασία των πληθυσμών ζωντανών οργανισμών και της ποικιλότητας των ειδών και τον περιορισμό της μόλυνσης από επιβλαβείς ουσίες στους οργανισμούς·

γ) τη διατήρηση, βελτίωση και αποκατάσταση της φυσικής λειτουργίας των υδάτων· τη διαχείριση της παροχής κατά τρόπον ώστε να λαμβάνεται υπόψη η φυσική ροή των στερεών υλών και να ευνοούνται οι αλληλεπιδράσεις μεταξύ του ποταμού, των υπογείων υδάτων και των προσχωσιγενών περιοχών· τη διατήρηση, την προστασία και την επανεργοποίηση των προσχωσιγενών περιοχών ως ζωνών φυσικής διάχυσης των υδάτων των πλημμυρών·

δ) τη διατήρηση, βελτίωση και αποκατάσταση των φυσικών, κατά το δυνατόν, ενδιαιτημάτων της άγριας πανίδας και χλωρίδας εντός των υδάτων, στον πυθμένα και στις όχθες του ποταμού, καθώς και στις παρακείμενες περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της βελτίωσης των ενδιαιτημάτων των ψαριών και της αποκατάστασης της ελεύθερης διακίνησής τους·

ε) την ορθολογική και με σεβασμό στο περιβάλλον διαχείριση των υδάτινων πόρων·

στ) τη συνεκτίμηση των οικολογικών απαιτήσεων, όταν εκτελούνται τεχνικά έργα διευθέτησης της κοίτης υδατορρεύματος, π.χ. για την προστασία από τις πλημμύρες, τη ναυσιπλοΐα και την εκμετάλλευση υδροηλεκτρικών σταθμών·

2. διασφάλιση της παραγωγής πόσιμου νερού από τα ύδατα του Ρήνου·

3. βελτίωση της ποιότητας των ιζημάτων για να καταστεί δυνατή η έκχυση ή διασπορά των υλικών βυθοκόρησης, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον·

4. πρόληψη της ανόδου της στάθμης των υδάτων και προστασία από τις πλημμύρες σε ένα σφαιρικό πλαίσιο, λαμβανομένων υπόψη των οικολογικών απαιτήσεων·

5. συμβολή στην εξυγίανση της Βόρειας Θάλασσας σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες δράσεις προστασίας της συγκεκριμένης θάλασσας.

Άρθρο 4 Γενικές αρχές

Προς τούτο, τα συμβαλλόμενα μέρη εμπνέονται από τις ακόλουθες γενικές αρχές:

α) αρχή της προφύλαξης,

β) αρχή της προληπτικής δράσης,

γ) αρχή της επανόρθωσης, κατά προτεραιότητα στην πηγή,

δ) αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει»,

ε) αρχή της μη αύξησης των οχλήσεων,

στ) αρχή της αντιστάθμισης σε περίπτωση εκτεταμένων τεχνικών παρεμβάσεων,

ζ) αρχή της αειφόρου ανάπτυξης,

η) εφαρμογή και εξέλιξη του επιπέδου της τεχνικής και της καλύτερης οικολογικής πρακτικής,

θ) αρχή της μη μεταφοράς της ρύπανσης του περιβάλλοντος από τον ένα χώρο στον άλλο.

Άρθρο 5 Υποχρεώσεις των συμβαλλομένων μερών

Για να επιτύχουν τους στόχους που απαριθμούνται στο άρθρο 3 και τηρώντας τις γενικές αρχές που απαριθμούνται στο άρθρο 4, τα συμβαλλόμενα μέρη δεσμεύονται:

1. να εντείνουν τη συνεργασία τους και να ενημερώνονται αμοιβαίως, κυρίως όσον αφορά τις δράσεις που υλοποιούνται στην επικράτειά τους με σκοπό την προστασία του Ρήνου·

2. να θέσουν σε εφαρμογή στην επικράτειά τους τα διεθνή προγράμματα μετρήσεων και τις μελέτες του οικοσυστήματος του Ρήνου για τις οποίες αποφάσισε η επιτροπή και να γνωστοποιούν στην επιτροπή τα αποτελέσματά τους·

3. να διενεργούν αναλύσεις για τον εντοπισμό των αιτίων και των υπευθύνων της ρύπανσης·

4. να αναλάβουν στην επικράτειά τους τις αυτόνομες δράσεις που κρίνουν απαραίτητες και να διασφαλίσουν τουλάχιστον

α) την υπαγωγή της απόρριψης λυμάτων που ενδέχεται να έχει επίπτωση στην ποιότητα των υδάτων σε προηγούμενη χορήγηση άδειας ή γενική κανονιστική ρύθμιση, στην οποία θα καθορίζονται όρια εκπομπών,

β) το σταδιακό περιορισμό των απορρίψεων επικίνδυνων ουσιών με τελικό σκοπό να παύσει η απόρριψη τέτοιων ουσιών,

γ) την παρακολούθηση της τήρησης των αδειών ή των γενικών κανονιστικών ρυθμίσεων, καθώς και της απόρριψης,

δ) την επαλήθευση και την περιοδική αναπροσαρμογή των αδειών ή των γενικών κανονιστικών ρυθμίσεων, εφόσον το επιτρέπουν ουσιαστικές εξελίξεις στο επίπεδο της τεχνικής ή το επιβάλλει η κατάσταση του περιβάλλοντος αποδέκτη,

ε) τον περιορισμό στο ελάχιστο, με κανονιστικές ρυθμίσεις, των κινδύνων ρύπανσης οφειλόμενης σε συμβάντα ή ατυχήματα και τη λήψη των απαιτούμενων μέτρων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης,

στ) την υπαγωγή των τεχνικών παρεμβάσεων που ενδέχεται να βλάψουν σοβαρά το οικοσύστημα σε προηγούμενη χορήγηση άδειας, συνοδευόμενη από την επιβολή των απαιτούμενων υποχρεώσεων, ή σε γενική κανονιστική ρύθμιση·

5. να αναλάβουν τις δράσεις που απαιτούνται στην επικράτειά τους για την εφαρμογή των αποφάσεων της επιτροπής σύμφωνα με το άρθρο 11·

6. όταν συμβαίνουν περιστατικά ή ατυχήματα, των οποίων οι συνέπειες θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο την ποιότητα των υδάτων του Ρήνου, ή επίκειται άνοδος της στάθμης των υδάτων, να ειδοποιούν χωρίς καθυστέρηση την επιτροπή και τα συμβαλλόμενα μέρη που ενδέχεται να πληγούν, σύμφωνα με τα σχέδια ειδοποίησης και συναγερμού που συντονίζει η επιτροπή.

Άρθρο 6 Επιτροπή

1. Για την εφαρμογή της παρούσας σύμβασης, τα συμβαλλόμενα μέρη συνεχίζουν τη συνεργασία τους στο πλαίσιο της επιτροπής.

2. Η επιτροπή έχει νομική προσωπικότητα. Στην επικράτεια των συμβαλλομένων μερών απολαύει ειδικότερα της δικαιοπρακτικής ικανότητας την οποία αναγνωρίζει στα νομικά πρόσωπα το εθνικό δίκαιο. Η επιτροπή εκπροσωπείται από τον πρόεδρό της.

3. Τα ζητήματα εργατικού δικαίου και τα κοινωνικά ζητήματα διέπονται από το δίκαιο που ισχύει στον τόπο της έδρας.

Άρθρο 7 Οργάνωση της επιτροπής

1. Η επιτροπή αποτελείται από τις αντιπροσωπείες των συμβαλλομένων μερών. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος ορίζει τους αντιπροσώπους του, μεταξύ των οποίων έναν επικεφαλής της αντιπροσωπείας.

2. Οι αντιπροσωπείες μπορούν να προσλαμβάνουν εμπειρογνώμονες.

3. Την προεδρία της επιτροπής αναλαμβάνουν διαδοχικά για μία τριετία οι αντιπροσωπείες με τη σειρά που τα συμβαλλόμενα μέρη αναγράφονται στο προοίμιο. Η αντιπροσωπεία που ασκεί την προεδρία ορίζει τον πρόεδρο της επιτροπής. Ο πρόεδρος δεν εκτελεί χρέη εκπροσώπου της αντιπροσωπείας από την οποία προέρχεται.

Εάν ένα συμβαλλόμενο μέρος παραιτηθεί από την άσκηση της προεδρίας, την αναλαμβάνει το επόμενο κατά σειρά συμβαλλόμενο μέρος.

4. Η επιτροπή καταρτίζει τον εσωτερικό και τον οικονομικό κανονισμό της.

5. Η επιτροπή αποφασίζει για τα μέτρα εσωτερικής οργάνωσης, τη δομή εργασίας που θεωρεί αναγκαία και για τον ετήσιο προϋπολογισμό λειτουργίας.

Άρθρο 8 Καθήκοντα της επιτροπής

1. Για να διευκολύνει την επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 3, η επιτροπή εκτελεί τα ακόλουθα καθήκοντα:

α) καταρτίζει τα διεθνή προγράμματα μετρήσεων και τις μελέτες του οικοσυστήματος του Ρήνου και αξιοποιεί τα αποτελέσματά τους, συνεργαζόμενη, αν χρειάζεται, με επιστημονικά ιδρύματα·

β) καταρτίζει προτάσεις μεμονωμένων δράσεων και προγραμμάτων δράσης, εντάσσοντας σ' αυτές ενδεχομένως οικονομικά μέσα και λαμβάνοντας υπόψη τις προβλέψεις κόστους·

γ) συντονίζει τα σχέδια ειδοποίησης και συναγερμού των συμβαλλομένων μερών ως προς το Ρήνο·

δ) αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των αποφασιζόμενων δράσεων, κυρίως με βάση τις εκθέσεις των συμβαλλομένων μερών και τα αποτελέσματα των προγραμμάτων μετρήσεων και των μελετών του οικοσυστήματος του Ρήνου·

ε) εκπληρώνει οποιαδήποτε άλλα καθήκοντα της αναθέτουν τα συμβαλλόμενα μέρη.

2. Για το σκοπό αυτό, η επιτροπή λαμβάνει αποφάσεις σύμφωνα με τα άρθρα 10 και 11.

3. Η επιτροπή υποβάλλει στα συμβαλλόμενα μέρη ετήσια έκθεση πεπραγμένων.

4. Η επιτροπή ενημερώνει το ευρύ κοινό σχετικά με την κατάσταση του Ρήνου και τα αποτελέσματα των εργασιών της. Δύναται να συντάσσει και να δημοσιεύει εκθέσεις.

Άρθρο 9 Σύνοδοι της ολομέλειας της επιτροπής

1. Η επιτροπή συνέρχεται τακτικώς σε ολομέλεια μία φορά ετησίως, συγκαλούμενη από τον πρόεδρό της.

2. Ο πρόεδρος συγκαλεί έκτακτες συνόδους της ολομέλειας με δική του πρωτοβουλία ή κατόπιν αιτήματος δύο τουλάχιστον αντιπροσωπειών.

3. Ο πρόεδρος προτείνει την ημερήσια διάταξη. Κάθε αντιπροσωπεία έχει το δικαίωμα να ζητήσει να εγγραφούν στην ημερήσια διάταξη τα θέματα που επιθυμεί να συζητηθούν.

Άρθρο 10 Λήψη αποφάσεων από την επιτροπή

1. Οι αποφάσεις της επιτροπής λαμβάνονται με ομοφωνία.

2. Κάθε αντιπροσωπεία διαθέτει μία ψήφο.

3. Εάν πρόκειται να αναληφθούν από τα συμβαλλόμενα μέλη σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) δράσεις που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η τελευταία ασκεί το δικαίωμα συμμετοχής στην ψηφοφορία με αριθμό ψήφων ίσο προς τον αριθμό των κρατών μελών της που είναι συμβαλλόμενα μέρη στην παρούσα σύμβαση με την επιφύλαξη της παραγράφου 2. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν ασκεί το δικαίωμα ψήφου όταν ασκούν το δικαίωμα αυτό τα κράτη μέλη της και αντιστρόφως.

4. Η αποχή μίας μόνον αντιπροσωπείας δεν εμποδίζει την ομόφωνη λήψη αποφάσεων. Η διάταξη αυτή δεν ισχύει για την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Η απουσία μιας αντιπροσωπείας ισοδυναμεί με αποχή.

5. Στον εσωτερικό κανονισμό είναι δυνατόν να προβλέπεται γραπτή διαδικασία.

Άρθρο 11 Εφαρμογή των αποφάσεων της επιτροπής

1. Η επιτροπή απευθύνει στα συμβαλλόμενα μέρη, με τη μορφή συστάσεων, τις αποφάσεις που λαμβάνει σχετικά με τις προβλεπόμενες στο άρθρο 8 παράγραφος 1 στοιχείο β) δράσεις και οι οποίες εφαρμόζονται σύμφωνα με το εσωτερικό δίκαιο των συμβαλλομένων μερών.

2. Η επιτροπή μπορεί να αποφαίνεται ότι οι αποφάσεις αυτές:

α) πρέπει να εφαρμοστούν από τα συμβαλλόμενα μέρη σύμφωνα με χρονοδιάγραμμα·

β) πρέπει να εφαρμοστούν με συντονισμένο τρόπο.

3. Τα συμβαλλόμενα μέρη υποβάλλουν τακτικά στην επιτροπή έκθεση σχετικά με:

α) τα νομοθετικά, κανονιστικά ή άλλα μέτρα που έλαβαν προκειμένου να εφαρμόσουν τις διατάξεις της παρούσας σύμβασης και βάσει των αποφάσεων της επιτροπής·

β) τα αποτελέσματα των δράσεων που ανελήφθησαν σύμφωνα με το στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου·

γ) τα προβλήματα που δημιουργεί η υλοποίηση των δράσεων που αναφέρονται στο στοιχείο α) της παρούσας παραγράφου.

4. Εάν ένα συμβαλλόμενο μέρος αδυνατεί να εφαρμόσει πλήρως ή εν μέρει τις αποφάσεις της επιτροπής, υποβάλλει στην επιτροπή σχετική αναφορά με αιτιολόγηση εντός ορισμένης προθεσμίας, την οποία καθορίζει η επιτροπή κατά περίπτωση. Κάθε αντιπροσωπεία μπορεί να υποβάλει αίτημα διαβουλεύσεων, στο οποίο πρέπει να δίδεται συνέχεια εντός δίμηνης προθεσμίας.

Με βάση τις αναφορές των συμβαλλομένων μερών ή τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων, η επιτροπή μπορεί να αποφασίζει την ανάληψη δράσεων για την προώθηση της εφαρμογής των αποφάσεων.

5. Η επιτροπή καταρτίζει κατάλογο των αποφάσεών της που απευθύνει στα συμβαλλόμενα μέρη. Τα συμβαλλόμενα μέρη συμπληρώνουν κατ' έτος τον κατάλογο της επιτροπής, ενημερώνοντας τα στοιχεία που αφορούν την πορεία της εφαρμογής των αποφάσεων της επιτροπής, το αργότερο δύο μήνες πριν από τη σύνοδο της ολομέλειας της επιτροπής.

Άρθρο 12 Γραμματεία της επιτροπής

1. Η επιτροπή διαθέτει μόνιμη Γραμματεία, η οποία διεκπεραιώνει τις εργασίες που της ανατίθενται από την επιτροπή και διευθύνεται από τον προϊστάμενο της Γραμματείας.

2. Τα συμβαλλόμενα μέρη ορίζουν την έδρα της Γραμματείας.

3. Η επιτροπή ορίζει τον προϊστάμενο της Γραμματείας.

Άρθρο 13 Επιμερισμός των εξόδων

1. Κάθε συμβαλλόμενο μέρος καλύπτει τα έξοδα της αντιπροσωπίας του στην επιτροπή και της εργασιακής της διάρθρωσης και κάθε συμβαλλόμενο κράτος καλύπτει τα έξοδα των μελετών και των δράσεων που υλοποιεί στην επικράτειά του.

2. Ο επιμερισμός των εξόδων που καταλογίζονται στον ετήσιο προϋπολογισμό λειτουργίας μεταξύ των συμβαλλομένων μερών καθορίζεται στον εσωτερικό και τον οικονομικό κανονισμό της επιτροπής.

Άρθρο 14 Συνεργασία με άλλα κράτη, άλλους οργανισμούς και με εξωτερικούς εμπειρογνώμονες

1. Η επιτροπή συνεργάζεται με άλλους διακυβερνητικούς οργανισμούς και μπορεί να τους απευθύνει συστάσεις.

2. Η επιτροπή μπορεί να αναγνωρίζει ως παρατηρητές:

α) τα κράτη που ενδιαφέρονται για τις εργασίες της επιτροπής·

β) τους διακυβερνητικούς οργανισμούς των οποίων οι εργασίες σχετίζονται με τη σύμβαση·

γ) τους μη κυβερνητικούς οργανισμούς, εφόσον καλύπτονται οι τομείς ενδιαφερόντων ή οι δραστηριότητές τους.

3. Η επιτροπή ανταλλάσσει πληροφορίες με μη κυβερνητικούς οργανισμούς, εφόσον οι πληροφορίες αυτές αφορούν τους τομείς ενδιαφερόντων ή τις δραστηριότητές τους. Ειδικότερα, εάν πρέπει να ληφθούν αποφάσεις που μπορεί να έχουν σοβαρές συνέπειες για τους οργανισμούς αυτούς, η επιτροπή ζητεί τη γνώμη τους πριν συνεδριάσει και, στη συνέχεια, τους ενημερώνει μόλις λάβει τις εν λόγω αποφάσεις.

4. Οι παρατηρητές μπορούν να υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες ή εκθέσεις που παρουσιάζουν ενδιαφέρον ως προς τους στόχους της σύμβασης. Μπορούν να προσκαλούνται σε συνεδριάσεις της Επιτροπής, χωρίς να διαθέτουν δικαίωμα ψήφου.

5. Η επιτροπή μπορεί να αποφασίζει να ζητήσει τη γνώμη ειδικευμένων εκπροσώπων των αναγνωρισμένων μη κυβερνητικών οργανισμών ή άλλων εμπειρογνωμόνων και να τους προσκαλέσει σε συνεδριάσεις της επιτροπής.

6. Στον εσωτερικό και τον οικονομικό κανονισμό καθορίζονται οι προϋποθέσεις συνεργασίας καθώς και οι όροι εισδοχής και συμμετοχής που πρέπει να πληρούνται.

Άρθρο 15 Γλώσσες εργασίας

Γλώσσες εργασίας της επιτροπής είναι η Γερμανική, η Γαλλική και η Ολλανδική. Οι σχετικές λεπτομέρειες καθορίζονται στον εσωτερικό και τον οικονομικό κανονισμό.

Άρθρο 16 Διευθέτηση διαφορών

1. Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ συμβαλλομένων μερών ως προς την ερμηνεία ή την εφαρμογή της σύμβασης, τα εν λόγω μέρη επιζητούν να την επιλύσουν με διαπραγματεύσεις ή οποιοδήποτε άλλο μέσο διευθέτησης των διαφορών θεωρούν αποδεκτό.

2. Εάν η διαφορά δεν είναι δυνατόν να διευθετηθεί με τον ανωτέρω τρόπο, υποβάλλεται με αίτηση ενός εκ των αντιδικούντων, εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των, σε διαιτησία σύμφωνα με τις διατάξεις του παραρτήματος της παρούσας σύμβασης, το οποίο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της.

Άρθρο 17 Έναρξη ισχύος

Κάθε συμβαλλόμενο μέρος γνωστοποιεί στην κυβέρνηση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας την ολοκλήρωση των απαιτούμενων διαδικασιών για να τεθεί σε ισχύ η παρούσα σύμβαση. Η κυβέρνηση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας επιβεβαιώνει τη λήψη των γνωστοποιήσεων και ενημερώνει επίσης τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη. Η σύμβαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του δεύτερου μήνα μετά τη λήψη της τελευταίας γνωστοποίησης.

Άρθρο 18 Καταγγελία

1. Μετά πάροδο τριετίας από την έναρξη της ισχύος της παρούσας σύμβασης, κάθε συμβαλλόμενο μέρος δύναται ανά πάσα στιγμή να την καταγγείλει με έγγραφη δήλωση προς την κυβέρνηση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας.

2. Η καταγγελία της σύμβασης παράγει αποτελέσματα στο τέλος του έτους που ακολουθεί το έτος καταγγελίας.

Άρθρο 19 Κατάργηση και διατήρηση του ισχύοντος δικαίου

1. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 2 και 3 του παρόντος άρθρου, καταργούνται, όταν αρχίσει να ισχύει η παρούσα σύμβαση:

α) η συμφωνία της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση·

β) το πρόσθετο σύμφωνο της 3ης Δεκεμβρίου 1976 στη συμφωνία της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση·

γ) η σύμβαση της 3ης Δεκεμβρίου 1976 για την προστασία του Ρήνου από τη χημική ρύπανση.

2. Οι αποφάσεις, συστάσεις, οριακές τιμές και άλλοι διακανονισμοί, που είχαν εκδοθεί βάσει της συμφωνίας της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση και του πρόσθετου συμφώνου της 3ης Δεκεμβρίου 1976, καθώς και βάσει της σύμβασης της 3ης Δεκεμβρίου 1976 για την προστασία του Ρήνου από τη χημική ρύπανση, εξακολουθούν να εφαρμόζονται χωρίς αλλαγή του νομικού καθεστώτος τους, εφόσον δεν καταργηθούν ρητώς από την επιτροπή.

3. Ο επιμερισμός των εξόδων που καταλογίζονται στον ετήσιο προϋπολογισμό λειτουργίας, ο οποίος ορίζεται στο άρθρο 12 της συμφωνίας της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση, όπως τροποποιήθηκε από το πρόσθετο σύμφωνο της 3ης Δεκεμβρίου 1976, εξακολουθεί να ισχύει, μέχρι να καθορίσει η επιτροπή επιμερισμό στον εσωτερικό και τον οικονομικό κανονισμό.

Άρθρο 20 Πρωτότυπο και κατάθεση της σύμβασης

Η παρούσα σύμβαση συντάσσεται στη γερμανική, τη γαλλική και την ολλανδική γλώσσα και τα τρία κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά· κατατίθεται στην κυβέρνηση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, η οποία διαβιβάζει επικυρωμένα αντίγραφα σε κάθε συμβαλλόμενο μέρος.

Έγινε στ , στις

Για τις κυβερνήσεις

της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,

του Βασιλείου των Κάτω Χωρών,

της Γαλλικής Δημοκρατίας,

της Ελβετικής Συνομοσπονδίας,

του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Διαιτησία

1. Η διαδικασία διαιτησίας υπόκειται στις διατάξεις του παρόντος παραρτήματος, εκτός αντίθετης συμφωνίας μεταξύ των αντιδικούντων.

2. Το διαιτητικό δικαστήριο απαρτίζεται από τρία μέλη. Το αιτούν και το καθ'ού η αίτηση μέρος υποδεικνύουν από έναν διαιτητή. Οι υποδεικνυόμενοι με τον τρόπο αυτό διαιτητές ορίζουν με κοινή συμφωνία τον τρίτο διαιτητή, ο οποίος και προεδρεύει του δικαστηρίου.

Εάν ο πρόεδρος του διαιτητικού δικαστηρίου δεν οριστεί εντός δύο μηνών από την υπόδειξη του δεύτερου διαιτητή, τον ορίζει ο Πρόεδρος του Διεθνούς Δικαστηρίου, με αίτηση του επειγομένου μέρους, εντός πρόσθετης δίμηνης προθεσμίας.

3. Εάν ένα από τα διάδικα μέρη δεν υποδείξει μέλος του διαιτητικού δικαστηρίου, όπως οφείλει, εντός διμήνου από την παραλαβή της αίτησης που προβλέπεται στο άρθρο 16 της σύμβασης, το άλλο μέρος δύναται να αποταθεί στον Πρόεδρο του Διεθνούς Δικαστηρίου, ο οποίος ορίζει τον πρόεδρο του διαιτητικού δικαστηρίου εντός πρόσθετης δίμηνης προθεσμίας. Μετά τον ορισμό του, ο πρόεδρος του διαιτητικού δικαστηρίου ζητεί από το διάδικο μέρος που δεν υπέδειξε διαιτητή να το πράξει εντός διμήνου. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής, αποτείνεται στον Πρόεδρο του Διαιτητικού Δικαστηρίου, ο οποίος υποδεικνύει τον διαιτητή αυτό εντός πρόσθετης δίμηνης προθεσμίας.

4. Εάν, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους, ο Πρόεδρος του Διεθνούς Δικαστηρίου κωλύεται ή είναι υπήκοος ενός από τα διάδικα μέρη, ο ορισμός του προέδρου του διαιτητικού δικαστηρίου ή η υπόδειξη του διαιτητή ανατίθεται στον Αντιπρόεδρο του Διεθνούς Δικαστηρίου ή στο αρχαιότερο μέλος του που δεν κωλύεται, ούτε είναι υπήκοος ενός από τα διάδικα μέρη.

5. Οι ανωτέρω διατάξεις εφαρμόζονται κατ'αναλογία για την πλήρωση των εδρών που κενούνται.

6. Το διαιτητικό δικαστήριο αποφασίζει σύμφωνα με τους κανόνες του διεθνούς δικαίου και, ειδικότερα, με τις διατάξεις της σύμβασης.

7. Οι αποφάσεις του διαιτητικού δικαστηρίου, τόσο επί της διαδικασίας όσο και επί της ουσίας, λαμβάνονται με πλειοψηφία των ψήφων των μελών του· η απουσία ή η αποχή ενός από τα μέλη του δικαστηρίου που έχουν υποδειχθεί από τα διάδικα μέρη δεν κωλύει το δικαστήριο να αποφασίσει. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του προέδρου. Οι αποφάσεις του δικαστηρίου είναι δεσμευτικές για τα διάδικα μέρη. Τα τελευταία καλύπτουν τα έξοδα του διαιτητή που έχουν υποδείξει και συμμετέχουν ισομερώς στα υπόλοιπα έξοδα. Για τα άλλα θέματα, το διαιτητικό δικαστήριο καταρτίζει δικούς του διαδικαστικούς κανόνες.

8. Σε περίπτωση διαφοράς μεταξύ δύο συμβαλλομένων μερών, από τα οποία μόνο το ένα είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η οποία είναι και η ίδια συμβαλλόμενο μέρος, το άλλο μέρος απευθύνει την αίτηση ταυτόχρονα στο εν λόγω κράτος μέλος και στην Κοινότητα, που του γνωστοποιούν από κοινού, εντός διμήνου από την παραλαβή της αίτησης, αν το αντίδικο μέρος είναι το κράτος μέλος, η Κοινότητα ή το κράτος μέλος και η Κοινότητα από κοινού. Εάν αυτό δεν γνωστοποιηθεί εντός της ανωτέρω προθεσμίας, το κράτος μέλος και η Κοινότητα λογίζονται ως ένα και μόνο διάδικο μέρος για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος παραρτήματος. Το ίδιο ισχύει και στις περιπτώσεις όπου το κράτος μέλος και η Κοινότητα συνιστούν από κοινού διάδικο μέρος.

Πρωτόκολλο υπογραφής

Κατά την υπογραφή της σύμβασης για την προστασία του Ρήνου, οι επικεφαλής των αντιπροσωπειών στη ΔΕΠΡ συμφώνησαν στα ακόλουθα:

1. Η σύμβαση δεν θίγει:

α) τη σύμβαση της 3ης Δεκεμβρίου 1976 για την προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση που οφείλεται σε χλωριούσες ενώσεις·

β) την ανταλλαγή επιστολών της 29ης Απριλίου/13ης Μαΐου 1983 σχετικά με την εν λόγω σύμβαση, που άρχισε να ισχύει στις 5 Ιουλίου 1985·

γ) τη δήλωση της 11ης Δεκεμβρίου 1986 των επικεφαλής των αντιπροσωπειών των κυβερνήσεων που είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση·

δ) το πρόσθετο πρωτόκολλο της 25ης Σεπτεμβρίου 1991 που αφορά τη σύμβαση της 3ης Δεκεμβρίου 1976 για την προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση που οφείλεται στις χλωριούχες ενώσεις·

ε) τη δήλωση της 25ης Σεπτεμβρίου 1991 των επικεφαλής των αντιπροσωπειών των κυβερνήσεων που είναι συμβαλλόμενα μέρη στη συμφωνία της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση.

2. Το «επίπεδο της τεχνικής» και η «καλύτερη διαθέσιμη τεχνολογία» αποτελούν συνώνυμες εκφράσεις και, όπως και η έκφραση «καλύτερες οικολογικές πρακτικές», έχουν στο πλαίσιο της σύμβασης για την προστασία του Ρήνου την ίδια έννοια όπως στη σύμβαση της 17ης Μαρτίου 1992 για την προστασία και τη χρήση των διασυνοριακών υδατορρευμάτων και των διεθνών λιμνών (παραρτήματα Ι και ΙΙ) και στη σύμβαση της 22ας Σεπτεμβρίου 1992 για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (προσάρτημα 1).

3. Η έδρα της επιτροπής παραμένει στην πόλη Koblenz.

4. Για κάθε διευθέτηση διαφοράς μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, στην οποία δεν εμπλέκεται άλλο κράτος, εφαρμόζεται το άρθρο 219 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Έγινε στ , στις

Για τις κυβερνήσεις

της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας,

του Βασιλείου των Κάτω Χωρών,

της Γαλλικής Δημοκρατίας,

της Ελβετικής Συνομοσπονδίας,

του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

1. ΟΝΟΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Σύμβαση για την προστασία του Ρήνου

2. ΣΧΕΤΙΚΟ ΚΟΝΔΥΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

Β7 - 8110

3. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

- Συμφωνία της 29ης Απριλίου 1963 περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση και πρόσθετο σύμφωνο της 3ης Δεκεμβρίου 1976·

- Σύμβαση της 3ης Δεκεμβρίου 1976 για την προστασία του Ρήνου από τη χημική ρύπανση·

- Διεθνείς συμβάσεις στις οποίες η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος και ιδίως η σύμβαση της 17ης Μαρτίου 1992 για την προστασία και τη χρήση των διασυνοριακών υδατορρευμάτων και των διεθνών λιμνών, καθώς και η σύμβαση της 22ας Σεπτεμβρίου 1992 για την προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (Σύμβαση OSPAR).

- Νέα σύμβαση για την προστασία του Ρήνου που υπεγράφη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη στη Βέρνη, στις 12 Απριλίου 1999.

4. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

4.1 Γενικός στόχος της δράσης

Η σύμβαση για την προστασία του Ρήνου αποσκοπεί στη διασφάλιση της αειφόρου ανάπτυξης του οικοσυστήματος του Ρήνου, στη διασφάλιση της παραγωγής πόσιμου νερού από τα ύδατα του Ρήνου, στη βελτίωση της ποιότητας των ιζημάτων για να καταστεί δυνατή η έκχυση ή η διασπορά των υλικών βυθοκόρησης χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην πρόληψη της ανόδου της στάθμης των υδάτων και στη διασφάλιση της προστασίας από τις πλημμύρες σε ένα σφαιρικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις, στη συμβολή στην εξυγίανση της Βόρειας Θάλασσας σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες δράσεις προστασίας της συγκεκριμένης θάλασσας. Στο πλαίσιο της σύμβασης, η Διεθνής Επιτροπή για την Προστασία του Ρήνου (ΔΕΠΡ) συντονίζει τις αναγκαίες εργασίες για την πραγμάτωση των στόχων της σύμβασης. Συνεπικουρείται από Γραμματεία, της οποίας η έδρα έχει ορισθεί στην πόλη Koblenz (Γερμανία).

Η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος στην ισχύουσα σύμβαση του Ρήνου· η συμμετοχή της στη νέα σύμβαση θα της επιτρέψει να συνεχίσει την διεθνή συνεργασία στον τομέα της προστασίας των υδάτων του Ρήνου, ο οποίος έχει υποστεί εντατική εκμετάλλευση.

Με τον τρόπο αυτό, η Κοινότητα συμβάλλει στην επιδίωξη των στόχων της συνθήκης, ευνοώντας την διατήρηση, την προστασία και τη βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, την προστασία της υγείας, τη συνετή και ορθολογική χρήση των υδάτινων πόρων και την προώθηση, σε διεθνές επίπεδο, των μέτρων που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των περιφεριακών περιβαλλοντικών προβλημάτων.

4.2 Χρονική διάρκεια της δράσης και προβλεπόμενες ρυθμίσεις για την ανανέωσή της.

Ετήσια συνεισφορά καθ'όλη τη διάρκεια της σύμβασης (η σύμβαση είναι αορίστου χρόνου).

5. ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ

5.1 ΜΥΔ

5.2 ΔΠ

6. ΕΙΔΟΣ ΔΑΠΑΝΩΝ/ΕΣΟΔΩΝ

Συγχρηματοδότηση με άλλες πηγές του δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα.

7. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Ο προϋπολογισμός προβλεπομένων εξόδων της Γραμματείας είναι ετήσιος. Βάσει του καθεστώτος της ισχύουσας σύμβασης, η Κοινότητα συμβάλλει στον ετήσιο προϋπολογισμό της Διεθνούς Επιτροπής για το Ρήνο κατά 13%. Κατά συνέπεια, το 1999 η χρηματοδοτική συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ήταν 168595 γερμανικά μάρκα (86201,25 ευρώ που καταλογίστηκαν στην γραμμή του προϋπολογισμού B7-8110)·η εν λόγω συνεισφορά θα ανέλθει το 2000 σε 174869 γερμανικά μάρκα (89409 ευρώ).

Εφόσον η νέα σύμβαση επικυρωθεί, κάθε συμβαλλόμενο μέρος θα συνεισφέρει στις δαπάνες που προκύπτουν από τη λειτουργία της Γραμματείας της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου, σύμφωνα με τον επιμερισμό που αναφέρεται στο σημείο 9 του νέου εσωτερικού και δημοσιονομικού κανονισμού της ΔΕΠΡ. Σύμφωνα με τον εν λόγω επιμερισμό, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα συνεισφέρει κατά 2,5% η Ελβετία θα συνεισφέρει κατά 12%·τα άλλα συμβαλλόμενα μέρη θα μοιραστούν το υπόλοιπο ποσό, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας κατά 32,5%, η Γαλλική Δημοκρατία κατά 32,5%, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών κατά 32,5% και το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου κατά 2,5%.

Εκτός από την εν λόγω συνεισφορά της στον προϋπολογισμό λειτουργίας της Γραμματείας, προβλέπεται ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στα όρια των δημοσιονομικών της δυνατοτήτων, θα μεριμνήσει ώστε να καταστεί δυνατόν να καταβληθεί συμπληρωματική συνεισφορά, ώστε η συνολική συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας να ισούται με την κοινοτική συνεισφορά στον προϋπολογισμό του έτους που προηγήθηκε της έναρξης ισχύος της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου. Η συνολική συνεισφορά της Ευρωπαϊκής Κοινότητας δεν θα πρέπει εντούτοις να υπερβαίνει το ποσοστό της κοινοτικής συνεισφοράς που ορίστηκε στο πρόσθετο σύμφωνο της 3ης Δεκεμβρίου 1976, της συμφωνίας περί της Διεθνούς Επιτροπής για την Προστασία του Ρήνου από τη ρύπανση που υπεγράφη στη Βέρνη στις 29 Απριλίου 1963 (ήτοι 13%).

Συνεπώς, η επικύρωση και η έναρξη ισχύος της νέας σύμβασης για την προστασία του Ρήνου μεταφράζεται σε σταδιακή μείωση της συνεισφοράς της Ευρωπαϊκής κοινότητας από 13 σε 2,5%.

8. ΠΡΟΒΛΕΠΟΜΕΝΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

Ισχύουν οι διατάξεις σχετικά με την επαλήθευση της χρήσης της δημοσιονομικής συνεισφοράς της Κοινότητας για το εν λόγω είδος σύμβασης.

9. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΟΣΤΟΥΣ/ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ

9.1 Ειδικοί ποσοτικοί στόχοι

- Γενικός στόχος: δημιουργία των αναγκαίων συνθηκών για καλύτερη συνεργασία μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της σύμβασης για την προστασία του Ρήνου, ούτως ώστε να ενθαρρυνθεί η διατήρηση, η προστασία και η βελτίωση της ποιότητας του περιβάλλοντος, η προστασία της υγείας, η συνετή και ορθολογική χρήση των υδάτινων πόρων και η προώθηση σε διεθνές επίπεδο των μέτρων που επιδιώκουν την αντιμετώπιση των περιφερειακών περιβαλλοντικών προβλημάτων.

- Ειδικοί στόχοι: διασφάλιση της αειφόρου ανάπτυξης του οικοσυστήματος του Ρήνου, διασφάλιση της παραγωγής πόσιμου νερού από τα ύδατα του Ρήνου, βελτίωση της ποιότητας των ιζημάτων για να καταστεί δυνατή η έκχυση ή η διασπορά των υλικών βυθοκόρησης χωρίς αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, πρόληψη της ανόδου της στάθμης των υδάτων και διασφάλιση της προστασίας από τις πλημμύρες σε ένα σφαιρικό πλαίσιο, λαμβάνοντας υπόψη τις οικολογικές απαιτήσεις, συμβολή στην εξυγίανση της Βόρειας Θάλασσας σε συνδυασμό με τις υπόλοιπες δράσεις προστασίας της συγκεκριμένης θάλασσας.

9.2 Αιτιολόγηση της δράσης

Οι διεθνείς συμβάσεις περί ποταμών συνιστούν αποτελεσματικό εργαλείο στη μάχη κατά της διασυνοριακής ρύπανσης των υδάτων μέσω διεθνούς συνεργασίας.

Η κοινή προσέγγιση ως προς την επιλογή των προτεραιοτήτων, τον προσδιορισμό των μέτρων που πρέπει να ληφθούν και την εφαρμογή τους ενισχύει την αποτελεσματικότητα, επιτρέπει δε ταυτόχρονα τη μείωση του κόστους.

Η ενεργός συμμετοχή της Κοινότητας απεδείχθη κατά το παρελθόν χρήσιμη και αναγκαία· εξακολουθεί να είναι, δεδομένων των νέων στόχων που ορίζονται στη νέα σύμβαση και της ανάγκης διασφάλισης της συνοχής με την κοινοτική νομοθεσία, ιδίως δε με τις απαιτήσεις της μελλοντικής οδηγίας πλαίσιο για την πολιτική στον τομέα των υδάτων· επιπροσθέτως, η συμμετοχή της Κοινότητας ανταποκρίνεται στους προσανατολισμούς του Πέμπτου Προγράμματος Δράσης «Αειφόρος οικονομική ανάπτυξη», όπου η διεθνής συνεργασία αναγνωρίζεται ως μια εκ των προτεραιοτήτων της Κοινότητας.

9.3 Παρακολούθηση και αξιολόγηση της δράσης

Η σύμβαση για την προστασία του Ρήνου του 1976 συνέβαλε τα μέγιστα στην βελτίωση της ποιότητας των υδάτων του Ρήνου με την εξάλειψη της ρύπανσης των επιφανειακών υδάτων από επικίνδυνες ουσίες: η περιεκτικότητα σε οξυγόνο των υδάτων του Ρήνου βελτιώθηκε και οι απορρίψεις των κυριότερων ρύπων μειώθηκαν κατά το ήμισυ. Οι προσπάθειες πρέπει μολαταύτα να συνεχιστούν στον τομέα των διάχυτων εισροών, καθώς και για να μειωθούν οι επικίνδυνες ουσίες, όπως τα βαρέα μέταλλα και οι οργανοαλογονούχες ενώσεις βιομηχανικής προέλευσης.

10. ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ (ΜΕΡΟΣ Α ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΙΙΙ ΤΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ)

10.1 Επιπτώσεις στον αριθμό των θέσεων

Η δράση δεν συνεπάγεται αύξηση στον αριθμό του προσωπικού. Οι ανάγκες καλύπτονται από τους υφιστάμενους πόρους εντός της ΓΔ ENV.

10.2 Δημοσιονομικές επιπτώσεις των πρόσθετων ανθρωπίνων πόρων

Άνευ αντικειμένου.

10.3 Επιπτώσεις στις λοιπές δαπάνες λειτουργίας

Πρόβλεψη δεκαπέντε αποστολών κατ'έτος των αρχηγών αντιπροσωπείας ή των επιτροπών εμπειρογνωμόνων, για τις συνεδριάσεις της Επιτροπής στην έδρα της Γραμματείας στην Κoblenz ή σε άλλη πόλη συμβαλλομένου μέρους, ήτοι 400 ευρώ x 15 = 6000 ευρώ.