[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 4.7.2007

COM(2007) 372 τελικό

2007/0138 (CNS)

Πρόταση

KANONIΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) { SEC(2007) 893}{SEC(2007) 894}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) κατέχει ηγετική θέση παγκοσμίως στην παραγωγή, την κατανάλωση, την εξαγωγή και την εισαγωγή οίνων. Το 2006, η οινοπαραγωγή της ΕΕ-27 αντιπροσώπευε το 5 % της συνολικής αξίας της γεωργικής παραγωγής της ΕΕ. Όσον αφορά την ποιότητα, η φήμη της αναγνωρίζεται παγκοσμίως. Ο αμπελοοινικός τομέας στην ΕΕ αποτελεί οικονομική δραστηριότητα ζωτικής σημασίας, ιδίως όσον αφορά την απασχόληση και τα έσοδα από εξαγωγές.

Εντούτοις, η κατανάλωση οίνου στην ΕΕ σημειώνει σημαντική και σταθερή πτώση τις τελευταίες δεκαετίες· παρά την πρόσφατη ανάκαμψη, η ποσότητα των οίνων που εξήχθησαν από την Κοινότητα από το 1996 παρουσιάζει αύξηση αλλά με πολύ βραδύτερο ρυθμό απ’ ό,τι οι εισαγωγές. Η επιδείνωση του ισοζυγίου μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στον αμπελοοινικό τομέα και οι εντεινόμενες προκλήσεις, σύμφυτες με τον ευρωπαϊκό και διεθνή χαρακτήρα της αμπελοοινικής αγοράς, έχουν ως αποτέλεσμα να τίθενται υπό πίεση οι τιμές και το εισόδημα των παραγωγών. Ωστόσο, πολλοί οινοπαραγωγοί είναι ανταγωνιστικοί και άλλοι είναι ικανοί να καταστούν ανταγωνιστικοί.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Προς έναν αειφόρο ευρωπαϊκό κλάδο του οίνου» της 22ας Ιουνίου 2006[1], η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φρονεί ότι είναι αναγκαία η ριζική μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης της αγοράς (ΚΟΑ) οίνου, ώστε να αντικατασταθούν τα μη αποδοτικά ως προς το κόστος μέσα άσκησης πολιτικής με ένα περισσότερο βιώσιμο και συνεκτικό νομικό πλαίσιο. Σκοπός είναι να εξασφαλιστεί μια καλύτερη σχέση ποιότητας/τιμής για τη χρησιμοποίηση του προϋπολογισμού που διατέθηκε έως σήμερα (περίπου 1,3 δισεκατ. ευρώ), ήτοι το 3% περίπου του συνόλου για τη γεωργία.

Η σημερινή ΚΟΑ διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999. Η έγκριση της πρότασης θα οδηγήσει στην κατάργηση της ισχύουσας νομοθεσίας. Ο προτεινόμενος κανονισμός βασίζεται επίσης στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως στα άρθρα 36 και 37. Μετά τη θέσπισή του, θα αρχίσει να ισχύει την 1η Αυγούστου 2008 και θα εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Ωστόσο, πολλά μέτρα τα οποία θα χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας πρότασης θα επιτρέπουν στα κράτη μέλη να αντιμετωπίζουν τις ειδικές συνθήκες που επικρατούν στις περιοχές οινοπαραγωγής τους σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας.

Τηρώντας τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη βελτίωση της νομοθεσίας, η Επιτροπή συμπλήρωσε την πρότασή της με ενημερωμένη ανάλυση των οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών πτυχών των προβλημάτων που συνδέονται με την ΚΟΑ, καθώς και του αντικτύπου, των πλεονεκτημάτων και των μειονεκτημάτων της πρότασης σε σχέση με τα εν λόγω ζητήματα. Λαμβάνονται επίσης υπόψη τα αποτελέσματα των συζητήσεων που διεξήχθησαν τόσο με τους εμπλεκόμενους φορείς και τις εθνικές αρχές όσο και στο πλαίσιο των κοινοτικών οργάνων.

Το παρόν σχέδιο κανονισμού αποτελεί πρωτοβουλία της Επιτροπής, η οποία εντάσσεται στο πλαίσιο των υπό εξέλιξη μεταρρυθμίσεων της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) που δρομολογήθηκαν το 2003 για τις αροτραίες καλλιέργειες και την κτηνοτροφία[2], το 2004 για το ελαιόλαδο, τον καπνό και το βαμβάκι[3], και το 2006 για τη ζάχαρη[4], καθώς και της προτεινόμενης μεταρρύθμισης του Ιανουαρίου 2007 για τα οπωροκηπευτικά, που καλύπτουν όλους τους κύριους τομείς πλην του οίνου. Λαμβάνονται επίσης υπόψη οι κοινοτικές πολιτικές για αειφόρο ανάπτυξη, που συμφωνήθηκαν στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Γκέτεμποργκ, για μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας, και για απλούστευση και βελτίωση της νομοθεσίας για την ΚΓΠ.

2. Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση αντικτύπου

- Προσφυγή σε υπηρεσίες εξωτερικών εμπειρογνωμόνων

Προκειμένου να προετοιμάσει το έδαφος για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ οίνου, η Επιτροπή χρηματοδότησε τη διενέργεια εκ των υστέρων αξιολόγησης του ισχύοντος καθεστώτος από ομάδα ευρωπαίων εμπειρογνωμόνων. Η έκθεση αξιολόγησης δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2004 και διατίθεται στον ιστότοπο της Επιτροπής[5].

Επιπλέον, κατά την κατάρτιση των μεσοπρόθεσμων προβλέψεών της για την αμπελοοινική αγορά η Επιτροπή υπέβαλε τις υποθέσεις, τη μεθοδολογία και τα αποτελέσματά της σε μια ομάδα εμπειρογνωμόνων από τη Γαλλία, την Ισπανία, την Ιταλία και τη Γερμανία, ειδικευμένων στον τομέα της αμπελουργικής οικονομίας.

- Σεμινάριο για τον οίνο

Προκειμένου να παρασχεθεί στους εμπλεκόμενους φορείς η δυνατότητα να προβάλουν τις απόψεις και τις ιδέες τους για τη σημερινή κατάσταση και τις μελλοντικές προοπτικές του αμπελοοινικού τομέα, διοργανώθηκε σεμινάριο με θέμα «Προκλήσεις και ευκαιρίες για τους ευρωπαϊκούς οίνους» στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Το σεμινάριο παρακολούθησαν περισσότερα από εκατό άτομα τα οποία εκπροσωπούσαν ευρύ φάσμα ενδιαφερόμενων μερών[6].

- Ανακοίνωση της Επιτροπής και εκτίμηση αντικτύπου

Τον Ιούνιο του 2006, η Επιτροπή συνήγαγε τα πρώτα συμπεράσματά της από τις συζητήσεις υπό τη μορφή ανακοίνωσης προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην οποία εξετάζει τέσσερις πιθανές επιλογές για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ οίνου. Η Επιτροπή κάλεσε όλους τους εμπλεκόμενους φορείς να συμμετάσχουν σε ανοικτή συζήτηση για το μέλλον της ΚΟΑ οίνου, και ανήγγειλε την πρόθεσή της να εκπονήσει πρόταση μεταρρύθμισης της ΚΟΑ οίνου με βάση την εν λόγω συζήτηση.

Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση του τομέα και τους στόχους πολιτικής που πρέπει να επιτευχθούν, η Επιτροπή εξέτασε τέσσερις εναλλακτικές επιλογές για τη μεταρρύθμιση της ΚΟΑ οίνου. Τρεις από τις επιλογές αυτές – διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης, μεταρρύθμιση της ΚΟΑ ανάλογη με τη μεταρρύθμιση της ΚΓΠ και πλήρης απορρύθμιση – δεν αποτελούν κατάλληλες απαντήσεις στα προβλήματα, τις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του αμπελοοινικού τομέα.

Η Επιτροπή διενήργησε την εκτίμηση αντικτύπου που προβλέπεται στο πρόγραμμα εργασίας της· η σχετική έκθεση διατίθεται στον ιστότοπο της Επιτροπής[7].

- Ευρωπαϊκά όργανα

Από τον Ιούλιο έως το Νοέμβριο του 2006, πραγματοποιήθηκαν έντονες συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, ιδίως κατά τη διάρκεια τριών συνόδων του Συμβουλίου Γεωργίας και Αλιείας.

Τον Δεκέμβριο του 2006, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή των Περιφερειών εξέδωσαν τις αντίστοιχες εκθέσεις τους για τη μεταρρύθμιση του αμπελοοινικού τομέα.

Το Φεβρουάριο του 2007, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε έκθεση με δική του πρωτοβουλία σχετικά με την ανακοίνωση.

- Διαβούλευση με τους εμπλεκόμενους φορείς

Η Επιτροπή διοργάνωσε σειρά συσκέψεων με τους εμπλεκόμενους φορείς και πραγματοποιήθηκαν επίσης συζητήσεις με τη συμβουλευτική επιτροπή οίνου.

Επιπλέον, για να εξασφαλιστεί άμεσος και συγκεκριμένος διάλογος με τον ευρωπαϊκό αμπελοοινικό τομέα, η αρμόδια σε θέματα γεωργίας και αγροτικής ανάπτυξης Επίτροπος επισκέφθηκε, από τον Φεβρουάριο του 2006, πολλές περιοχές αμπελοκαλλιέργειας σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση.

- Βασικές ανησυχίες που εκφράστηκαν

Κατά τη διάρκεια όλων αυτών των συζητήσεων που ακολούθησαν την έκδοση της ανακοίνωσης της Επιτροπής, τα κράτη μέλη και πολλοί εμπλεκόμενοι φορείς είχαν την ευκαιρία να εκφράσουν τις ανησυχίες τους. Αν και εκφράστηκαν αποκλίνουσες απόψεις, οι συμμετέχοντες συμμερίζονται σε μεγάλο βαθμό τις ακόλουθες ανησυχίες:

- την επιτακτική ανάγκη ριζικής μεταρρύθμισης με βάση την οικονομική ανάλυση και τη διάγνωση των προβλημάτων από την Επιτροπή καθώς και τους στόχους της μεταρρύθμισης που καθόρισε,

- τους κοινωνικούς και οικονομικούς κινδύνους που ενέχει η πολύ γρήγορη και υπερβολική εκρίζωση,

- την επιτακτική ανάγκη ενίσχυσης της εμπορίας και της προώθησης του οίνου,

- τον κίνδυνο για την ποιότητα εάν αρθούν η απαγόρευση χρήσης εισαγόμενου γλεύκους για την οινοποίηση και η απαγόρευση ανάμιξης οίνων της ΕΕ και εισαγόμενων οίνων.

Οι χώρες μη παραγωγοί οίνου τόνισαν την ανάγκη θέσπισης μέτρων αποδοτικότερων και περισσότερο προσανατολισμένων προς τον καταναλωτή.

Οι προαναφερόμενες ανησυχίες ελήφθησαν δεόντως υπόψη από την Επιτροπή για την εκπόνηση της παρούσας πρότασης.

3. Νομικά στοιχεία της πρότασης

- Στόχοι της μεταρρύθμισης

Οι στόχοι που έχουν καθοριστεί για τη μεταρρύθμιση είναι οι ακόλουθοι:

- να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα των οινοπαραγωγών της ΕΕ, να ενισχυθεί η φήμη των οίνων ποιότητας της ΕΕ ως των καλύτερων οίνων στον κόσμο, να ανακτηθούν παλαιές αγορές και να κατακτηθούν νέες στην ΕΕ και παγκοσμίως,

- να θεσπιστεί αμπελοοινικό καθεστώς που να λειτουργεί με σαφείς, απλούς και αποτελεσματικούς κανόνες, που να εξασφαλίζουν την ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης,

- να θεσπιστεί αμπελοοινικό καθεστώς το οποίο να διαφυλάσσει τις καλύτερες οινοπαραγωγικές παραδόσεις της ΕΕ, να ενισχύει τον κοινωνικό ιστό πολλών αγροτικών περιοχών και να εξασφαλίζει ότι το σύνολο της παραγωγής σέβεται το περιβάλλον.

Η νέα πολιτική της ΕΕ στον τομέα του οίνου πρέπει επίσης να λαμβάνει δεόντως υπόψη τις αυξημένες ανησυχίες της κοινωνίας όσον αφορά την υγεία και την προστασία των καταναλωτών, την ανάγκη συμβατότητας με τους κανόνες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ) και τη συνεκτικότητα με τη μεταρρυθμισμένη ΚΓΠ, τον πρώτο και τον δεύτερο πυλώνα, καθώς και τη συμφωνία με τις δημοσιονομικές προοπτικές.

Τέλος, πρέπει να επισημανθεί ότι η παρούσα πρόταση εκπονήθηκε με βάση την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Συμβουλίου σχετικά με την κοινή οργάνωση των γεωργικών αγορών. Ορισμένες διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα έχουν αποτελέσει αντικείμενο ενημέρωσης, απλούστευσης και εξορθολογισμού, ώστε να μπορούν να ενσωματωθούν εύκολα στην ενιαία ΚΟΑ εν ευθέτω χρόνω.

- Σύνοψη των προτεινόμενων μέτρων

Λαμβάνοντας υπόψη τα προβλήματα του τομέα, το δυναμικό του και τις ιδιαιτερότητές του, και σε συνέχεια της διεξοδικής ανάλυσης στο πλαίσιο της εκτίμησης αντικτύπου, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί μια ειδική ΚΟΑ οίνου η οποία πρέπει, αναμφίβολα, να αποτελέσει αντικείμενο ριζικής μεταρρύθμισης.

Η πρόκληση συνίσταται στην προσαρμογή της παραγωγικής δομής και του κανονιστικού πλαισίου, ώστε να καταστεί βιώσιμη και ανταγωνιστική η ευρωπαϊκή οινοποιία, με μακροπρόθεσμες προοπτικές, εξασφαλίζοντας συγχρόνως τη χρήση των δημοσιονομικών μέσων με τον αποδοτικότερο οικονομικά τρόπο. Αυτό συνεπάγεται την κατάργηση, ευθύς εξαρχής, όλων των αποδεδειγμένα ανεπαρκών μέτρων, και συγκεκριμένα της στήριξης για την απόσταξη υποπροϊόντων, την απόσταξη εδώδιμης αλκοόλης και την απόσταξη σταφυλιών διπλής χρήσης, την ιδιωτική αποθεματοποίηση, καθώς και των επιστροφών κατά την εξαγωγή. Η ενίσχυση για τα γλεύκη που προορίζονται για εμπλουτισμό, η οποία είχε θεσπιστεί για την αντιστάθμιση του πρόσθετου κόστους σε σύγκριση με τον εμπλουτισμό με ζάχαρα, θα καταργηθεί σύμφωνα με τη θέσπιση απαγόρευσης της χρήσης ζαχάρων για εμπλουτισμό. Εξάλλου, το μέτρο απόσταξης κρίσης θα αντικατασταθεί με δύο μέτρα διαχείρισης κρίσης που ενσωματώνονται στον κατάλογο επιλογών των εθνικών κονδυλίων.

Ένα σημαντικό χαρακτηριστικό γνώρισμα της ριζικής μεταρρύθμισης θα είναι ότι η νέα ΚΟΑ οίνου θα καταστεί σύμφωνη με τις προδιαγραφές του ΠΟΕ. Προς το σκοπό αυτό, θα εξαλειφθούν τα ισχύοντα μέτρα παρέμβασης που στρεβλώνουν τις εμπορικές συναλλαγές («πορτοκαλί δέσμη μέτρων»), και στις περιπτώσεις που θα εξακολουθούν να υπάρχουν εσωτερικά μέτρα στήριξης, θα προτιμούνται τα μέτρα που κατατάσσονται στην «πράσινη δέσμη μέτρων».

Η προτεινόμενη προσέγγιση περιλαμβάνει δύο στάδια: το πρώτο στάδιο, από το 2008 έως το 2013, αφορά την αποκατάσταση της ισορροπίας της αγοράς, βοηθώντας ταυτόχρονα όσους δεν είναι αρκετά ανταγωνιστικοί να αποσυρθούν από τον τομέα με αξιοπρέπεια. Καθόλη την περίοδο αυτή θα θεσπιστούν νέα μέτρα για τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, στα οποία θα συμπεριλαμβάνεται, σε ένα δεύτερο στάδιο, και η κατάργηση των δικαιωμάτων φύτευσης από 1ης Ιανουαρίου 2014.

3.1. Ανανεωμένα, απλουστευμένα και ευκρινέστερα κανονιστικά μέτρα

Λιγότεροι περιορισμοί για τους παραγωγούς

Το σύστημα των περιορισμών των δικαιωμάτων φύτευσης θα παραταθεί από το 2010 έως το 2013.

Στη συνέχεια, από την 1η Ιανουαρίου 2014, η φύτευση αμπελώνων θα είναι ελεύθερη προκειμένου να βελτιωθεί η ανταγωνιστικότητα. Σκοπός είναι να επιτραπεί στους ανταγωνιστικούς οινοπαραγωγούς να επεκτείνουν την παραγωγή τους, ώστε να ανακτήσουν παλαιές αγορές και να κατακτήσουν νέες, στην ΕΕ και σε τρίτες χώρες. Ωστόσο, η νέα πραγματικότητα της αγοράς και οι αρμοδιότητες των κρατών μελών όσον αφορά την πρόσβαση στο καθεστώς προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων, παραδείγματος χάριν η οριοθέτηση των περιοχών, ο καθορισμός των μέγιστων ορίων απόδοσης και άλλοι αυστηρότεροι κανόνες για την παραγωγή, τη μεταποίηση και την επισήμανση, σε συνδυασμό με την εξάλειψη του πλέγματος ασφαλείας της συστηματικής απόσταξης, θα περιορίσουν εκ των πραγμάτων τον αριθμό των εκταρίων με συνέπεια την αποφυγή της υπερβολικής παραγωγής. Κάθε απόφαση νέας παραγωγής θα αντανακλά πλήρως την ικανότητα των παραγωγών να εξεύρουν οικονομικές διεξόδους για τα προϊόντα τους.

Πιο προσαρμόσιμες οινολογικές πρακτικές με :

- τη μεταβίβαση από το Συμβούλιο στην Επιτροπή της αρμοδιότητας για την έγκριση νέων οινολογικών πρακτικών ή την τροποποίηση αυτών που ήδη υπάρχουν, συμπεριλαμβανόμενης της ενσωμάτωσης του κοινοτικού κεκτημένου, με εξαίρεση τον εμπλουτισμό και την αύξηση της οξύτητας,

- την εκτίμηση από την Επιτροπή των οινολογικών πρακτικών που αποδέχεται ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV) και τη μεταγενέστερη ενσωμάτωσή τους σε κανονισμό της Επιτροπής,

- την έγκριση της χρήσης στην ΕΕ των οινολογικών πρακτικών που έχουν ήδη συμφωνηθεί διεθνώς για την παρασκευή των οίνων προς εξαγωγή σε συγκεκριμένους προορισμούς,

- την απαλοιφή της προδιαγραφής για τον ελάχιστο φυσικό αλκοολικό βαθμό των οίνων.

Σαφέστεροι, συνεκτικότεροι και, κατά συνέπεια, περισσότερο προσανατολισμένοι προς την αγορά κανόνες ταξινόμησης και επισήμανσης των οίνων :

Η έννοια των οίνων ποιότητας της ΕΕ βασίζεται στην προσέγγιση της γεωγραφικής προέλευσης (οίνος ποιότητας που παράγεται σε καθορισμένη περιοχή). Η ΕΕ επιθυμεί να εδραιώσει, να προσαρμόσει, να προωθήσει και να ενισχύσει αυτήν την έννοια παγκοσμίως.

Η πολιτική ποιότητας θα γίνει σαφέστερη, απλούστερη, διαφανέστερη, και άρα αποτελεσματικότερη, με:

- τη θέσπιση σαφούς πλαισίου για τους οίνους με γεωγραφική ένδειξη (ΓΕ), συνεκτικού με την οριζόντια πολιτική ποιότητας [κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου]. Οι οίνοι που φέρουν γεωγραφική ένδειξη θα υποδιαιρούνται σε οίνους με Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη (ΠΓΙ) και σε οίνους με Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης (ΠΟΠ). Θα θεσπιστεί διαδικασία για την καταχώριση και την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων,

- τη διατήρηση της απαγόρευσης σχετικά με την υπερπίεση των σταφυλιών με στόχο την εξασφάλιση της ποιότητας του οίνου, που εφαρμόζεται βάσει της αρχής της επικουρικότητας,

- την επέκταση του ρόλου των διεπαγγελματικών οργανώσεων προκειμένου να είναι σε θέση να ελέγχουν και να διαχειρίζονται την ποιότητα των οίνων που παράγονται στις περιοχές τους. Τα μέσα ελέγχου ενισχύονται επίσης, ιδίως για την παραγωγή οίνων από εκλεκτές ποικιλίες («vin de cépage»).

Η Επιτροπή προτείνει να απλουστευθούν οι διατάξεις για την επισήμανση, με τη δημιουργία ενιαίου νομικού πλαισίου που να καλύπτει όλες τις διαφορετικές κατηγορίες οίνου και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους. Το πλαίσιο θα είναι προσαρμοσμένο στις ανάγκες των καταναλωτών και θα είναι συνεπέστερο με την πολιτική ποιότητας των οίνων. Ιδιαίτερα, η πρόταση συνεπάγεται:

- τη μεταβίβαση της αρμοδιότητας από το Συμβούλιο στην Επιτροπή,

- τη χρήση ενιαίας νομικής ρύθμισης για όλους τους οίνους, με την ενδεδειγμένη συμπλήρωση των κανόνων της οριζόντιας οδηγίας 2000/13/ΕΚ για την επισήμανση, ούτως ώστε να ανταποκρίνεται στις ιδιαιτερότητες του αμπελοοινικού τομέα όσον αφορά τις ανάγκες υποχρεωτικής και προαιρετικής επισήμανσης,

- τη βελτίωση της ευελιξίας της πολιτικής για την επισήμανση, ώστε να λαμβάνει υπόψη τις πολιτικές του ΠΟΕ, με την κατάργηση της διάκρισης μεταξύ των κανόνων για την επισήμανση των οίνων που φέρουν ή δεν φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, με κυριότερο στόχο να διευκολυνθεί η αναγραφή της ποικιλίας αμπέλου και του έτους συγκομιδής στους οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, με ταυτόχρονη τήρηση των ενδεδειγμένων απαιτήσεων ιχνηλασιμότητας,

- την εξασφάλιση της ενημέρωσης και της προστασίας των καταναλωτών, με την πλήρη ενημέρωσή τους για την προέλευση του προϊόντος μέσω κατάλληλων κανόνων επισήμανσης που να καθιστούν δυνατή την ιχνηλασιμότητά του.

3.2. Σύσταση εθνικών κονδυλίων για να επιτραπεί στα κράτη μέλη να βελτιώσουν την ιδιαίτερη κατάστασή τους

Σύμφωνα με το δημοσιονομικό δελτίο, ο συνολικός προϋπολογισμός που διατίθεται για μέτρα του τύπου αυτού θα κυμανθεί από 623 εκατομμύρια ευρώ το 2009 έως 830 εκατομμύρια ευρώ από το 2015 και μετά.

Από το σύνολο αυτό, θα διατεθεί σε κάθε κράτος μέλος οινοπαραγωγής ένα δημοσιονομικό κονδύλι, υπολογιζόμενο σύμφωνα με τρία αντικειμενικά κριτήρια, και συγκεκριμένα το μερίδιο του κράτους μέλους ως προς τις εκτάσεις, την παραγωγή και τις δαπάνες του παρελθόντος, με την ακόλουθη αντίστοιχη στάθμιση: ένα τέταρτο, ένα τέταρτο και το ήμισυ, με εξαίρεση το τμήμα για την προώθηση όπου η στάθμιση θα είναι ένα ήμισυ για το μερίδιο σε έκταση και ένα ήμισυ για το μερίδιο σε παραγωγή.

Κάθε κράτος μέλος θα έχει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί το κονδύλι του για τη χρηματοδότηση μέτρων της προτίμησής του από ένα δεδομένο κατάλογο επιλογών, όπως:

- νέες ενισχύσεις για προώθηση στις τρίτες χώρες,

- καθεστώς αναδιάρθρωσης/μετατροπής των αμπελώνων,

- νέες ενισχύσεις για πρώιμο τρύγο,

- νέα μέτρα διαχείρισης κρίσης, όπως ασφάλιση έναντι φυσικών καταστροφών και διοικητικά έξοδα για σύσταση ειδικού ταμείου αλληλοβοήθειας.

Η χρήση του κονδυλίου θα υπόκειται σε ορισμένους κοινούς κανόνες, συμπεριλαμβανομένων ελάχιστων περιβαλλοντικών απαιτήσεων σύμφωνα με τις αρχές της πολλαπλής συμμόρφωσης, ώστε να αποφεύγεται στρέβλωση του ανταγωνισμού, καθώς και στην κοινοποίηση του ειδικού εθνικού προγράμματος στην Επιτροπή.

3.3. Ενίσχυση της βιωσιμότητας του τομέα με μεγαλύτερη προσφυγή σε μέτρα αγροτικής ανάπτυξης

Πολλά μέτρα τα οποία αποτελούν ήδη μέρος του κανονισμού για την αγροτική ανάπτυξη[8] και έχουν ενσωματωθεί στα προγράμματα που θέσπισαν τα κράτη μέλη ενδέχεται να παρουσιάζουν ενδιαφέρον για τον αμπελοοινικό τομέα χάρη στη σημαντική ενθάρρυνση και στα οφέλη που θα μπορούσαν να προσφέρουν στους αμπελοκαλλιεργητές, τους μεταποιητές και τους εμπόρους. Πρόκειται μεταξύ άλλων για:

- την εγκατάσταση νέων γεωργών, επενδύσεις σε τεχνικό εξοπλισμό και βελτιώσεις ως προς την εμπορία,

- την επαγγελματική κατάρτιση,

- τη στήριξη για δράσεις ενημέρωσης και προώθησης των οργανώσεων παραγωγών μετά την ένταξή τους σε σύστημα ποιότητας,

- τη γεωργο-περιβαλλοντική στήριξη για την κάλυψη του πρόσθετου κόστους και του διαφυγόντος εισοδήματος λόγω δημιουργίας και διατήρησης τοπίων αμπελώνων ή τοπίων πολιτιστικού ενδιαφέροντος,

- την πρόωρη συνταξιοδότηση: θα χορηγείται ενδεχομένως στους γεωργούς που αποφασίζουν να σταματήσουν οριστικά κάθε εμπορική γεωργική δραστηριότητα με σκοπό τη μεταβίβαση της εκμετάλλευσής τους σε άλλους γεωργούς.

Η κατάργηση της χρήσης ζαχάρων για εμπλουτισμό θα αναγκάσει ορισμένους οινοπαραγωγούς που χρησιμοποιούσαν παραδοσιακά ζάχαρα για εμπλουτισμό να πραγματοποιήσουν επενδύσεις για να στραφούν στη χρήση γλεύκους για εμπλουτισμό. Στο πλαίσιο της αγροτικής ανάπτυξης, τα κράτη μέλη θα δύνανται να χορηγούν επενδυτική στήριξη σε οινοπαραγωγούς που πρέπει να εγκαταλείψουν τη χρήση ζαχάρων για εμπλουτισμό και να στραφούν στη χρήση γλεύκους.

Δεδομένου ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία προγραμματισμού για το σκέλος «αγροτική ανάπτυξη» 2007-2013, και προκειμένου να ενθαρρυνθούν αυτά τα μέτρα, θα χρειαστεί μεταφορά πόρων μεταξύ κονδυλίων του προϋπολογισμού (αγορά και άμεσες ενισχύσεις αφενός και αγροτική ανάπτυξη αφετέρου), οι οποίοι θα προορίζονται για τις περιοχές οινοπαραγωγής, αντίστοιχα με όσα εφαρμόστηκαν σε δύο άλλους τομείς (καπνός και βαμβάκι).

Οι μεταφερόμενοι πόροι θα κυμανθούν από 100 εκατ. ευρώ το 2009 έως 400 εκατ. ευρώ από το 2014 και μετά. Δεδομένου ότι τα σχέδια αγροτικής ανάπτυξης θα έχουν ήδη θεσπιστεί, τα κράτη μέλη θα δύνανται να τα προσαρμόσουν, έτσι ώστε να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην οικονομική ευημερία των ενδιαφερομένων του αμπελοοινικού τομέα στο μέλλον καθώς και στην προστασία του περιβάλλοντος στις περιοχές αμπελοκαλλιέργειας.

3.4. Καλύτερη ενημέρωση των καταναλωτών σχετικά με τους ευρωπαϊκούς οίνους

Πολλοί εμπλεκόμενοι φορείς, ιδίως κατά τη διάρκεια του σεμιναρίου για τον οίνο της 16ης Φεβρουαρίου 2006, υπογράμμισαν την ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στην εμπορία και την προώθηση του οίνου. Η Επιτροπή προτίθεται να ακολουθήσει σθεναρά υπεύθυνη πολιτική προώθησης και ενημέρωσης. Πρέπει να αξιοποιηθούν όλες οι δυνατότητες που παρέχει η ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία και να δημιουργηθούν ορισμένες νέες, ώστε να υλοποιηθούν:

- νέα σχέδια προώθησης εκτός της ΕΕ, χρηματοδοτούμενα από τα εθνικά κονδύλια με φιλόδοξο και ειδικό προϋπολογισμό ύψους 120 εκατ. ευρώ, ήτοι περίπου 9% του προϋπολογισμού που έχει διατεθεί στον τομέα. Τα μέτρα αυτά θα συγχρηματοδοτηθούν κατά 50% από τον κοινοτικό προϋπολογισμό,

- βελτιωμένα σχέδια προώθησης, χρηματοδοτούμενα από τους πόρους αγροτικής ανάπτυξης για τις οργανώσεις παραγωγών που προσχωρούν σε συστήματα ποιότητας,

- νέες ενημερωτικές εκστρατείες για την κατανάλωση οίνου με σύνεση και μέτρο θα χρηματοδοτηθούν επίσης στην ΕΕ στο οριζόντιο νομικό πλαίσιο για την προώθηση, με αυξημένο ποσοστό συγχρηματοδότησης (60%). Θα ενισχυθεί και η τρέχουσα ενημερωτική εκστρατεία για την ταξινόμηση των ευρωπαϊκών γεωγραφικών ενδείξεων. Προς το σκοπό αυτό, θα τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου και θα διατεθούν περισσότεροι πόροι.

3.5. Πρόληψη των περιβαλλοντικών κινδύνων

Η παραγωγή και η εμπορία οίνου πρέπει να συνεκτιμούν τα περιβαλλοντικά θέματα, από πλευράς τόσο καλλιεργητικών πρακτικών όσο και μεθόδων μεταποίησης. Η Επιτροπή σκοπεύει να μεριμνήσει ώστε η μεταρρύθμιση του αμπελοοινικού καθεστώτος να βελτιώσει τον περιβαλλοντικό αντίκτυπο της αμπελοκαλλιέργειας και της οινοποίησης, ιδίως όσον αφορά τη διάβρωση και μόλυνση των εδαφών, τη χρήση προϊόντων φυτοπροστασίας και τη διαχείριση των αποβλήτων.

Για την επίτευξη των στόχων αυτών, η Επιτροπή προτείνει τα ακόλουθα μέτρα:

- την επιλεξιμότητα όλων των αμπελουργικών περιοχών για συμμετοχή στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, με αποτέλεσμα η τήρηση των κανόνων πολλαπλής συμμόρφωσης να είναι υποχρεωτική για όλο και περισσότερους παραγωγούς,

- την αυτόματη ενσωμάτωση των εκριζωθεισών εκτάσεων στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, με αποτέλεσμα οι κανόνες πολλαπλής συμμόρφωσης να είναι υποχρεωτικοί στις εν λόγω εκτάσεις,

- η πριμοδότηση εκρίζωσης καθώς και τα μέτρα αναδιάρθρωσης και πρώιμου τρύγου που χρηματοδοτούνται από τα εθνικά κονδύλια θα συνοδεύονται από ελάχιστες περιβαλλοντικές απαιτήσεις προκειμένου να αποφευχθεί η υποβάθμιση του εδάφους,

- η καθιέρωση ενός ελάχιστου αποδεκτού επιπέδου περιβαλλοντικής φροντίδας κατά τη διαδικασία οινοποίησης,

- η αύξηση των πόρων για τα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης, για παράδειγμα στο πλαίσιο του άξονα 2, σχετικά με τα μέτρα στήριξης για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και του τοπίου.

3.6. Παροχή εναλλακτικών λύσεων στους λιγότερο ανταγωνιστικούς παραγωγούς

Αν και πολλοί παραγωγοί είναι ήδη ανταγωνιστικοί ή θα βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους χάρη στα νέα μέτρα που προτείνονται με τη μεταρρύθμιση, ορισμένοι βρίσκονται σήμερα σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Συχνά, το εισόδημά τους είναι ήδη ελλειμματικό και θα αντιμετωπίζουν συνεχείς δυσκολίες για να αποφύγουν τη χρεοκοπία σε μια όλο και περισσότερο ανταγωνιστική αγορά. Προκειμένου να τους δοθεί η δυνατότητα να αποσυρθούν από τον τομέα με αξιοπρέπεια, πρέπει να διατηρηθεί ένα καθεστώς οριστικής εγκατάλειψης.

Οι αμπελουργοί πρέπει να είναι ελεύθεροι να επιλέγουν εάν θα προβούν σε εκρίζωση ή όχι. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθούν κοινωνικά ή/και περιβαλλοντικά προβλήματα, θα επιτραπεί στα κράτη μέλη να περιορίζουν την εκρίζωση αμπελώνων σε ορεινές και απόκρημνες περιοχές καθώς και σε περιοχές που υπόκεινται σε περιβαλλοντικούς περιορισμούς ή/και να διακόπτουν την εκρίζωση εάν η σωρευμένη συνολική εκριζωθείσα έκταση υπερβαίνει το 10% των αμπελουργικών εκτάσεών τους.

Η πριμοδότηση εκρίζωσης θα αυξηθεί και θα καθοριστεί σε ελκυστικό επίπεδο. Για να ενθαρρυνθεί η συμμετοχή από το πρώτο έτος, η πριμοδότηση θα ελαττώνεται σταδιακά κατά την εναπομένουσα περίοδο ισχύος των περιορισμών φύτευσης. Ο σχετικός προϋπολογισμός θα επιτρέψει την εκρίζωση περίπου 200 000 εκταρίων στην ΕΕ κατά τη διάρκεια πενταετούς περιόδου. Η έκταση αυτή αντιστοιχεί στο μερίδιο του διαρθρωτικού πλεονάσματος που πρέπει να εξαλειφθεί, λαμβανομένων υπόψη των πρόσφατων εμπορικών βελτιώσεων καθώς και των θετικών επιδράσεων στην ισορροπία της αγοράς που αναμένονται από τα άλλα προτεινόμενα μέτρα, ιδίως από την κατάργηση του εμπλουτισμού με ζάχαρα, την προώθηση, τον πρώιμο τρύγο και τη στήριξη αγροτικής ανάπτυξης.

Μετά την εκρίζωση, η γεωργική έκταση που χρησίμευε προηγουμένως για την αμπελοκαλλιέργεια, θα μπορεί να χαρακτηριστεί ως επιλέξιμη έκταση στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης και να χορηγηθεί γι’ αυτήν η μέση περιφερειακή αποσυνδεδεμένη άμεση ενίσχυση.

3.7. Συναλλαγές με τρίτες χώρες

Δεδομένου ότι οι διαπραγματεύσεις στο πλαίσιο του ΠΟΕ δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί και ότι η έκβασή τους παραμένει άγνωστη, η πρόταση μεταρρύθμισης δεν θίγει το ισχύον νομικό πλαίσιο όσον αφορά το εξωτερικό εμπόριο, με εξαίρεση τις επιστροφές κατά την εξαγωγή.

Εντούτοις, όσον αφορά τον οίνο, ο αντίκτυπος και ο ρόλος των επιστροφών κατά την εξαγωγή αποτέλεσαν αντικείμενο ανάλυσης. Ο οικονομικός τους αντίκτυπος έχει μειωθεί αισθητά. Πράγματι, οι εξαγωγές που συνοδεύονται από επιστροφές αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 15 % των συνολικών εξαγωγών σε όγκο. Η αξία των επιστροφών κατά την εξαγωγή αντιπροσωπεύει το 3,4 % της αξίας των επιλέξιμων για επιστροφές κατά την εξαγωγή προϊόντων. Θεωρήθηκε λοιπόν ότι οι χρηματικοί πόροι που διατίθενται στο μέσο αυτό είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται καλύτερα, εν μέρει για την προώθηση, και προτείνεται να καταργηθούν οι επιστροφές κατά την εξαγωγή.

3.8. Ενίσχυση της συνοχής της ΚΓΠ, απλούστευση και πλήρης συμμόρφωση με την κοινοτική νομοθεσία

Η επέκταση της επιλεξιμότητας όλων των αμπελουργικών περιοχών για συμμετοχή στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης αποτελεί σημαντικό βήμα με σκοπό την παροχή στους οινοπαραγωγούς υψηλού βαθμού ευελιξίας και την εξασφάλιση της ίσης μεταχείρισής τους με τους άλλους γεωργούς. Προς το σκοπό αυτό, θα τροποποιηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου.

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση της νομοθεσίας, την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τις δημόσιες αρχές (ΕΕ, εθνικές ή περιφερειακές) και την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τους ιδιώτες. Για παράδειγμα, η διοικητική απλούστευση που προέκυψε από την κατάργηση των μέτρων παρέμβασης στην αγορά και των δικαιωμάτων φύτευσης από το 2014 αποτελεί σημαντικό πλεονέκτημα της προτεινόμενης μεταρρύθμισης. Πρέπει επίσης να ενθαρρυνθούν η απλούστευση και η ηλεκτρονική διαβίβαση των συνοδευτικών εγγράφων.

Ανεξάρτητα από την εξάλειψη των περιορισμών φύτευσης, οι οικονομικοί φορείς και τα κράτη μέλη οφείλουν να συμμορφώνονται με την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία σχετικά με τους καλούμενους παράτυπους και παράνομους αμπελώνες. Η συμμόρφωση με τους κανόνες αυτούς είναι καθοριστικής σημασίας για τη λειτουργία της ΚΟΑ. Εάν οι κανόνες δεν τηρούνται, η Επιτροπή θα λάβει ή θα εξακολουθήσει να λαμβάνει τα δέοντα μέτρα στο πλαίσιο των διαδικασιών εκκαθάρισης των λογαριασμών ή, εάν είναι απαραίτητο, θα κινήσει διαδικασίες παράβασης δυνάμει του άρθρου 226 της Συνθήκης.

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Ο αντίκτυπος της προτεινόμενης μεταρρύθμισης δεν αυξάνει το κόστος όσον αφορά τον προϋπολογισμό ύψους 1,3 δισεκατ. ευρώ που διατέθηκε πρόσφατα για τον τομέα. Ο προϋπολογισμός αυτός θα χρησιμοποιηθεί ως εξής:

- στη νέα ΚΟΑ, για τα εθνικά κονδύλια που θα περιλαμβάνουν την προώθηση σε τρίτες χώρες αφενός και την εκρίζωση αφετέρου,

- για να επιτραπεί η μεταφορά στα μέτρα αγροτικής ανάπτυξης προς όφελος των περιοχών οινοπαραγωγής και

- για να επιτραπεί η μεταφορά στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με τις εκριζωθείσες εκτάσεις.

Αναμένεται ότι οι τροποποιήσεις και οι καινοτομίες του καθεστώτος θα οδηγήσουν σε αποδοτικότερη χρησιμοποίηση του προϋπολογισμού.

Επιπλέον, οι πόροι που προορίζονται για δράσεις ενημέρωσης στην εσωτερική αγορά σχετικά με τους οίνους που φέρουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, τους οίνους εκλεκτής ποικιλίας και την κατανάλωση με σύνεση, θα αυξηθούν κατά 3 εκατ. ευρώ.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

Τίτλος I Εισαγωγικές διατάξεις 25

Τίτλος II Μέτρα στήριξης 27

Κεφάλαιο I Προγράμματα στήριξης 27

Τμήμα 1 Εισαγωγικές διατάξεις 27

Τμήμα 2 Προγράμματα στήριξης 27

Τμήμα 3 Ειδικά μέτρα στήριξης 29

Τμήμα 4 Γενικές διατάξεις 33

Κεφάλαιο II Μεταφορά πόρων 34

Τίτλος III Κανονιστικά μέτρα 34

Κεφάλαιο I Γενικοί κανόνες 34

Κεφάλαιο II Οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί 36

Κεφάλαιο III Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις 38

Τμήμα 1 Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί 38

Τμήμα 2 Αίτησεις για χορήγηση προστασίας 39

Τμήμα 3 Διαδικασία χορήγησης προστασίας 41

Τμήμα 4 Ειδικές περιπτώσεις 43

Τμήμα 5 Προστασία και έλεγχος 44

Τμήμα 6 Γενικές διατάξεις 48

Κεφάλαιο IV Επισήμανση 48

Κεφάλαιο V Οργανώσεις παραγωγών και διεπαγγελματικές οργανώσεις 51

Τίτλος IV Συναλλαγές με τρίτες χώρες 55

Κεφάλαιο I Κοινές διατάξεις 55

Κεφάλαιο II Πιστοποιητικά εισαγωγής και εξαγωγής 56

Κεφάλαιο III Μέτρα διασφάλισης 58

Κεφάλαιο IV Κανόνες που εφαρμόζονται στις εισαγωγές 60

Τίτλος V Δυναμικό παραγωγής 61

Κεφάλαιο I Παράνομες φυτεύσεις 61

Κεφάλαιο II Μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης 64

Κεφάλαιο III Καθεστώς εκρίζωσης 68

Τίτλος VI Γενικές διατάξεις 72

Τίτλος VII Μεταβατικές και τελικές διατάξεις 75

Κεφάλαιο I Τροποποιήσεις 75

Κεφάλαιο II Μεταβατικές και τελικές διατάξεις 78

2007/0138 (CNS)

Πρόταση

KANONIΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς και την τροποποίηση ορισμένων κανονισμών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Το υφιστάμενο καθεστώς του αμπελοοινικού τομέα θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1999 για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς[9].

(2) Η κατανάλωση οίνου στην Κοινότητα παρουσιάζει σταθερή μείωση και οι κοινοτικές εξαγωγές οίνου από το 1996 αυξάνονται με πολύ χαμηλότερο ρυθμό απ’ ό,τι οι αντίστοιχες εισαγωγές. Η κατάσταση αυτή έχει ως αποτέλεσμα να διαταραχτεί η ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης και, στη συνέχεια, να τίθενται υπό πίεση οι τιμές και τα εισοδήματα των παραγωγών.

(3) Ορισμένα από τα μέσα που περιλαμβάνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 δεν αποδείχθηκαν αποτελεσματικά για την ώθηση του τομέα προς ανταγωνιστική και βιώσιμη ανάπτυξη. Τα μέτρα της αγοράς, όπως η απόσταξη κρίσης παρουσίασαν κακή σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας στο μέτρο που ενθάρρυναν τα διαρθρωτικά πλεονάσματα χωρίς να απαιτούν βελτιώσεις στις σχετικές δομές ανταγωνισμού. Επιπλέον, ορισμένα από τα υφιστάμενα κανονιστικά μέτρα περιόρισαν αδικαιολόγητα τις δραστηριότητες των ανταγωνιστικών παραγωγών.

(4) Δηλαδή, βάσει του ισχύοντος νομικού πλαισίου δεν φαίνεται ότι μπορούν να επιτευχθούν, κατά βιώσιμο τρόπο, οι στόχοι του άρθρου 33 της Συνθήκης, και ιδίως η σταθεροποίηση της αμπελοοινικής αγοράς και η εξασφάλιση δίκαιου βιοτικού επιπέδου για τον σχετικό γεωργικό πληθυσμό.

(5) Με βάση την πείρα που αποκτήθηκε, κρίθηκε σκόπιμη η ριζική τροποποίηση του κοινοτικού καθεστώς του αμπελοοινικού τομέα με σκοπό την επίτευξη των ακόλουθων στόχων: ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των οινοπαραγωγών της Κοινότητας· ενίσχυση της φήμης των κοινοτικών οίνων ποιότητας ως των καλύτερων του κόσμου· ανάκτηση παλαιών αγορών και κατάκτηση νέων στην Κοινότητα και παγκοσμίως· δημιουργία αμπελοοινικού καθεστώτος που λειτουργεί με σαφείς, απλούς και αποτελεσματικούς κανόνες οι οποίοι εξισορροπούν την προσφορά και τη ζήτηση· δημιουργία αμπελοοινικού καθεστώτος που διατηρεί τις καλύτερες οινοπαραγωγικές παραδόσεις της Κοινότητας, ενισχύει τον κοινωνικό ιστό πολλών αγροτικών περιοχών και διασφαλίζει την προστασία του περιβάλλοντος. Ως εκ τούτου, πρέπει να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και να αντικατασταθεί από ένα νέο κανονισμό.

(6) Ο παρών κανονισμός αποτελεί συνέχεια της διαδικασίας αξιολόγησης και γνωμοδότησης για τον καλύτερο προσδιορισμό και την καλύτερη στοχοθέτηση των αναγκών του αμπελοοινικού τομέα. Τον Νοέμβριο 2004 ανατέθηκε και δημοσιεύθηκε έκθεση εξωτερικής αξιολόγησης. Προκειμένου να δοθεί στους εμπλεκόμενους φορείς η δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους, η Επιτροπή οργάνωσε σεμινάριο στις 16 Φεβρουαρίου 2006. Η Επιτροπή δημοσίευσε επίσης στις 22 Ιουνίου 2006 την ανακοίνωση «Προς έναν αειφόρο ευρωπαϊκό κλάδο του οίνου»[10] που συνοδεύεται από εκτίμηση αντικτύπου στην οποία αναφέρονται εναλλακτικές επιλογές για τη μεταρρύθμιση του τομέα.

(7) Από τον Ιούλιο έως τον Νοέμβριο του 2006, πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις σε επίπεδο Συμβουλίου. Τον Δεκέμβριο 2006, η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και η Επιτροπή Περιφερειών ενέκριναν τις εκθέσεις για την πρόταση μεταρρύθμισης του αμπελοοινικού τομέα που αναφέρεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής. Στις 15 Φεβρουαρίου 2007, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την έκθεση που εκπονήθηκε με δική του πρωτοβουλία για την ανακοίνωση αυτή· τα συμπεράσματα της εν λόγω έκθεσης ελήφθησαν υπόψη στον παρόντα κανονισμό.

(8) Ο κανονισμός του Συμβουλίου [ αριθμός, πλήρης τίτλος και στοιχεία δημοσίευσης να ενσωματωθούν εφόσον είναι γνωστά πριν την έκδοση του κανονισμού ] για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών («ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς») αναμένεται ότι θα καλύψει τελικά και τον αμπελοοινικό τομέα. Η ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς περιλαμβάνει διατάξεις οριζόντιου χαρακτήρα, ιδίως για τις συναλλαγές με τρίτες χώρες, τους κανόνες ανταγωνισμού, τους ελέγχους και τις κυρώσεις, την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Για να καταστεί ευκολότερη η μεταγενέστερη ενσωμάτωση του παρόντος κανονισμού στην ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς, οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού που αφορούν τα εν λόγω οριζόντια θέματα πρέπει να εναρμονιστούν, στο μέτρο του δυνατού, με εκείνες που περιλαμβάνονται στην ενιαία κοινή οργάνωση αγοράς.

(9) Κρίνεται σημαντικό να προβλεφθούν μέτρα στήριξης τα οποία θα μπορέσουν να ενισχύσουν τις δομές ανταγωνισμού. Παρόλο που τα μέτρα αυτά καθορίζονται και χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα, πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στα κράτη μέλη να επιλέξουν τον κατάλληλο συνδυασμό μέτρων για τις ανάγκες των αντίστοιχων περιφερειακών φορέων τους, λαμβανομένων υπόψη ενδεχομένως των ιδιαιτεροτήτων τους, καθώς και να τις ενσωματώνουν στα εθνικά προγράμματα στήριξης. Τα κράτη μέλη πρέπει να είναι υπεύθυνα για την εφαρμογή των προγραμμάτων αυτών.

(10) Ο τρόπος κατανομής των πόρων για τα εθνικά προγράμματα στήριξης μεταξύ των κρατών μελών πρέπει να βασίζεται στην παραδοσιακή κατανομή του προϋπολογισμού του αμπελοοοινικού τομέα, κατ’αρχήν, καθώς και στην έκταση αμπελοκαλλιέργειας και στο ιστορικό της παραγωγής.

(11) Ένα βασικό μέτρο των προγραμμάτων αυτών πρέπει να είναι η προώθηση και η εμπορία των κοινοτικών οίνων σε τρίτες χώρες και συγκεκριμένο ποσό του προϋπολογισμού πρέπει να διατίθεται για το μέτρο αυτό. Οι δραστηριότητες αναδιάρθρωσης και μετατροπής πρέπει να συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται λαμβανομένων υπόψη των θετικών διαρθρωτικών επιπτώσεων τους στον τομέα. Τα μέσα πρόληψης, όπως η ασφάλιση της συγκομιδής, τα ταμεία αλληλοβοήθειας και ο πρώιμος τρύγος, πρέπει να είναι επιλέξιμα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης, ώστε να ενθαρρυνθεί η υπεύθυνη προσέγγιση των καταστάσεων κρίσης.

(12) Η χρηματοδότηση των επιλέξιμων μέτρων από την Κοινότητα πρέπει, ενδεχομένως, να εξαρτάται από την τήρηση ορισμένων ισχυόντων περιβαλλοντικών κανόνων από τους σχετικούς παραγωγούς. Η μη τήρηση των εν λόγω κανόνων μπορεί να οδηγήσει σε αντίστοιχη μείωση των ενισχύσεων.

(13) Η στήριξη του τομέα πρέπει επίσης να προέρχεται από διαρθρωτικά μέτρα δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 του Συμβουλίου της 20ής Σεπτεμβρίου 2005 για τη στήριξη της αγροτικής ανάπτυξης από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ΕΓΤΑΑ)[11].

(14) Τα ακόλουθα μέτρα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 είναι προς το συμφέρον του αμπελοοινικού τομέα: εγκατάσταση νέων γεωργών και επενδύσεις σε τεχνικό εξοπλισμό και βελτιώσεις εμπορίας, επαγγελματική κατάρτιση, ενισχύσεις για ενημέρωση και προώθηση για τις οργανώσεις παραγωγών που εντάσσονται στο καθεστώς ποιότητας, ενισχύσεις για γεωργοπεριβαλλοντικά μέτρα, χορήγηση πρόωρης συνταξιοδότησης στους γεωργούς που αποφασίζουν να σταματήσουν οριστικά κάθε εμπορική γεωργική δραστηριότητα με σκοπό να μεταβιβάσουν την εκμετάλλευσή τους σε άλλους γεωργούς.

(15) Για την αύξηση των χρηματοδοτικών μέσων που είναι διαθέσιμα στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005, πρέπει να προβλεφθεί η σταδιακή μεταφορά πιστώσεων στον προϋπολογισμό δυνάμει του κανονισμού αυτού.

(16) Πρέπει να εφαρμόζονται ορισμένα κανονιστικά μέτρα στον αμπελοοινικό τομέα, ιδίως για λόγους υγείας, ποιότητας καθώς και για τις προσδοκίες των καταναλωτών.

(17) Τα κράτη μέλη πρέπει να συνεχίσουν να είναι υπεύθυνα για την ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες μπορεί να παραχθεί οίνος στο έδαφός τους. Ορισμένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου πρέπει να αποκλειστούν.

(18) Ορισμένα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να τίθενται σε εμπορία στην Κοινότητα σύμφωνα με τη συγκεκριμένη ταξινόμηση των αμπελοοινικών προϊόντων και τις αντίστοιχες προδιαγραφές.

(19) Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό πρέπει να παράγονται σύμφωνα με ορισμένους κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους περιορισμούς που εξασφαλίζουν ότι ικανοποιούνται οι υγειονομικές ανησυχίες καθώς και οι προσδοκίες των καταναλωτών όσον αφορά την ποιότητα και τις μεθόδους παραγωγής. Για λόγους ευελιξίας, πρέπει να δοθεί η αρμοδιότητα στην Επιτροπή να ενημερώνει τις πρακτικές αυτές και να εγκρίνει νέες πρακτικές, εκτός από τους πολιτικά ευαίσθητους τομείς του εμπλουτισμού και της αύξησης της οξύτητας, για τους οποίους το Συμβούλιο πρέπει να παραμείνει αρμόδιο όσο αφορά τις τροποποιήσεις.

(20) Η αύξηση του αλκοολικού τίτλου του οίνου πρέπει να υπόκειται σε ορισμένα όρια και, ενδεχομένως, να πραγματοποιείται με την προσθήκη συμπυκνωμένου και διορθωμένου συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών στον οίνο. Η προσθήκη σακχαρόζης στον οίνο δεν πρέπει πλέον να επιτρέπεται.

(21) Δεδομένης της κακής ποιότητας του οίνου που προέρχεται από υπερπίεση, η εν λόγω πρακτική πρέπει να απαγορευτεί.

(22) Για την τήρηση των διεθνών προτύπων στον τομέα αυτό, η Επιτροπή πρέπει γενικά να βασίζεται στις οινολογικές πρακτικές που έχουν εγκριθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV). Τα πρότυπα αυτά πρέπει επίσης να εφαρμόζονται στους κοινοτικούς οίνους προς εξαγωγή ανεξάρτητα από τους αυστηρότερους κανόνες που μπορεί να εφαρμόζονται στην Κοινότητα, ώστε οι κοινοτικοί παραγωγοί να μην βρίσκονται σε μειονεκτική θέση στις ξένες αγορές.

(23) Πρέπει να συνεχίσει να απαγορεύεται στην Κοινότητα η ανάμιξη ενός οίνου προέλευσης τρίτης χώρας με έναν κοινοτικό οίνο και η ανάμιξη οίνων προέλευσης τρίτων χωρών. Επιπλέον, δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή οίνων ή να προστίθενται σε οίνους στο έδαφος της Κοινότητας ορισμένα είδη γλεύκους σταφυλιών, χυμού σταφυλιών και νωπών σταφυλιών καταγωγής τρίτων χωρών.

(24) Η έννοια των οίνων ποιότητας στην Κοινότητα βασίζεται, μεταξύ άλλων, στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που οφείλονται στη γεωγραφική προέλευση του οίνου. Οι οίνοι αυτοί ταυτοποιούνται προς όφελος των καταναλωτών με τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις παρόλο που το υφιστάμενο σχετικό σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως. Προκειμένου να καταστεί δυνατή η δημιουργία διαφανούς και πιο ολοκληρωμένου πλαισίου για τις απαιτήσεις ποιότητας που αφορούν τα σχετικά προϊόντα, πρέπει να θεσπιστεί καθεστώς βάσει του οποίου οι αιτήσεις για τις ονομασίες προέλευσης ή τις γεωγραφικές ενδείξεις να εξετάζονται σύμφωνα με την προσέγγιση που ακολουθείται στο πλαίσιο της οριζόντιας πολιτικής ποιότητας για τα είδη διατροφής εκτός από τον οίνο και τα αλκοολούχα ποτά που ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2006 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων[12].

(25) Για τη διαφύλαξη των ιδιαίτερων ποιοτικών χαρακτηριστικών των οίνων με ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν πιο αυστηρούς κανόνες προς τον σκοπό αυτό.

(26) Για να προστατεύονται στην Κοινότητα, οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να αναγνωρίζονται και να καταχωρίζονται σε κοινοτικό επίπεδο. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αντίστοιχες ονομασίες πληρούν τους όρους που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, οι αιτήσεις πρέπει να εξετάζονται από τις εθνικές αρχές του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι ελάχιστες κοινές διατάξεις, συμπεριλαμβανομένης εθνικής διαδικασίας ένστασης. Στη συνέχεια, η Επιτροπή πρέπει να εξετάσει τις αποφάσεις αυτές για να διασφαλίσει ότι οι αιτήσεις πληρούν τους όρους που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό και ότι η προσέγγιση είναι ενιαία σε όλα τα κράτη μέλη.

(27) Πρέπει να έχουν πρόσβαση στην προστασία οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις τρίτων χωρών οι οποίες προστατεύονται στη χώρα προέλευσής τους.

(28) Βάσει της διαδικασίας καταχώρισης οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον σε ένα κράτος μέλος ή σε μία τρίτη χώρα πρέπει να δύναται να ασκεί τα δικαιώματά του υποβάλλοντας τις ενστάσεις του.

(29) Οι ελεγχόμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις πρέπει να τυγχάνουν προστασίας κατά των χρήσεων που φαίνεται να εκμεταλλεύονται τη φήμη που χαίρουν τα προϊόντα αυτά. Για την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού και για να μην παραπλανούνται οι καταναλωτές, η προστασία αυτή θα αφορά επίσης τα προϊόντα και τις υπηρεσίες που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα I της Συνθήκης.

(30) Κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθούν διαδικασίες που να επιτρέπουν την τροποποίηση των προδιαγραφών των προϊόντων μετά τη χορήγηση της προστασίας, καθώς και την ανάκληση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, ιδίως εφόσον δεν διασφαλίζεται πλέον η τήρηση των αντίστοιχων προδιαγραφών του προϊόντος.

(31) Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις οι οποίες προστατεύονται στο κοινοτικό έδαφος πρέπει να υπόκεινται σε ελέγχους που εντάσσονται, εφόσον είναι δυνατόν, στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τη διενέργεια επίσημων ελέγχων της συμμόρφωσης προς τη νομοθεσία περί ζωοτροφών και τροφίμων και προς τους κανόνες για την υγεία και την καλή διαβίωση των ζώων[13], και περιλαμβάνουν σύστημα ελέγχου για τη διασφάλιση της τήρησης των προδιαγραφών των σχετικών οίνων.

(32) Κρίνεται σκόπιμο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να χρεώνουν τέλος για την κάλυψη των δαπανών που πραγματοποιούνται.

(33) Για λόγους ασφάλειας δικαίου, πρέπει να μην εφαρμόζεται η νέα διαδικασία εξέτασης στις υφιστάμενες ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις στην Κοινότητα. Ωστόσο, τα σχετικά κράτη μέλη πρέπει να παράσχουν στην Επιτροπή τις βασικές πληροφορίες και τα έγγραφα βάσει των οποίων πραγματοποιήθηκε η αναγνώριση σε εθνικό επίπεδο, ειδάλλως ανακαλείται η προστασία που τους έχει χορηγηθεί. Για λόγους ασφάλειας δικαίου, οι δυνατότητες ανάκλησης των υφιστάμενων ονομασιών προέλευσης και γεωγραφικών ενδείξεων πρέπει να είναι περιορισμένες.

(34) Πρέπει να καταργηθεί η δυνατότητα προστασίας γεωγραφικών ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων σε εθνικό επίπεδο.

(35) Η περιγραφή, η ονομασία και η παρουσίαση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορεί να έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις προοπτικές εμπορίας τους. Οι διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών των κρατών μελών όσον αφορά την επισήμανση των αμπελοοινικών προϊόντων μπορεί να παρεμποδίσει την ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

(36) Ως εκ τούτου, πρέπει να καθοριστούν κανόνες που θα λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών. Για τον λόγο αυτό, είναι κατάλληλοι οι κοινοτικοί κανόνες σχετικά με την επισήμανση.

(37) Οι κανόνες αυτοί πρέπει να προβλέπουν την υποχρεωτική χρήση ορισμένων ενδείξεων για την ταυτοποίηση του προϊόντος ανάλογα με την κατηγορία πώλησης και να παράσχουν στους καταναλωτές ορισμένες βασικές πληροφορίες. Πρέπει επίσης να εξεταστεί η χρήση ορισμένων άλλων προαιρετικών πληροφοριών σε κοινοτικό πλαίσιο.

(38) Πλην αντιθέτων διατάξεων, οι κανόνες επισήμανσης στον αμπελοοινικό τομέα πρέπει να είναι συμπληρωματικοί ως προς εκείνους που ορίζονται στην οδηγία (ΕΚ) αριθ. 2000/13/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2000 για προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την επισήμανση, την παρουσίαση και τη διαφήμιση των τροφίμων[14], οι οποίοι εφαρμόζονται οριζόντια. Η πείρα έδειξε ότι δεν είναι σκόπιμη η διαφοροποίηση των κανόνων επισήμανσης ανάλογα με την κατηγορία του αμπελοοινικού προϊόντος. Οι κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις διαφορετικές κατηγορίες οίνου, συμπεριλαμβανομένων των εισαγόμενων προϊόντων. Ειδικότερα, πρέπει να επιτρέπουν την ένδειξη της ποικιλίας αμπέλου και το έτος συγκομιδής για τους οίνους χωρίς ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, υπό την προϋπόθεση τήρησης των απαιτήσεων σχετικά με την ακρίβεια των στοιχείων της ετικέτας και τον αντίστοιχο έλεγχο.

(39) Η ύπαρξη και η σύσταση οργανώσεων παραγωγών συνεχίζουν να συμβάλλουν στην ικανοποίηση των αναγκών του αμπελοοινικού τομέα όπως ορίζεται σε κοινοτικό επίπεδο. Η χρησιμότητά τους εξαρτάται από την έκταση και την αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών που προσφέρουν στα μέλη τους. Το ίδιο ισχύει για τις διεπαγγελματικές οργανώσεις. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη πρέπει να αναγνωρίζουν τις οργανώσεις οι οποίες πληρούν ορισμένες απαιτήσεις που ορίζονται σε κοινοτικό επίπεδο.

(40) Για τη βελτίωση της λειτουργίας της αγοράς των οίνων με ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να εφαρμόζουν αποφάσεις που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις. Το πεδίο εφαρμογής των αποφάσεων αυτών πρέπει ωστόσο να αποκλείει πρακτικές οι οποίες μπορούν να δημιουργήσουν στρέβλωση του ανταγωνισμού.

(41) Η δημιουργία ενιαίας κοινοτικής αγοράς συνεπάγεται τη θέσπιση συστήματος συναλλαγών στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Το σύστημα αυτό, το οποίο θα περιλαμβάνει εισαγωγικούς δασμούς, θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να σταθεροποιήσει την κοινοτική αγορά. Το σύστημα συναλλαγών πρέπει να βασίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας, ιδίως εκείνες που απορρέουν από τις συμφωνίες του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ).

(42) Η παρακολούθηση των εμπορικών ροών αποτελεί πρωτίστως θέμα διαχείρισης, η οποία πρέπει να χαρακτηρίζεται από ευελιξία. Συνεπώς, η Επιτροπή πρέπει να λάβει απόφαση για τη θέσπιση απαιτήσεων σχετικά με την έκδοση πιστοποιητικών, λαμβανομένης υπόψη της αναγκαιότητας των πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής για τη διαχείριση των αντίστοιχων αγορών και ειδικότερα για την παρακολούθηση των εισαγωγών των συγκεκριμένων προϊόντων. Ωστόσο, οι γενικοί όροι σχετικά με τα πιστοποιητικά αυτά πρέπει να θεσπιστούν στον παρόντα κανονισμό.

(43) Σε περίπτωση θέσπισης καθεστώτος πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής, πρέπει να απαιτείται η σύσταση εγγύησης για να εξασφαλίζεται ότι πραγματοποιούνται οι συναλλαγές για τις οποίες εκδίδονται τα εν λόγω πιστοποιητικά.

(44) Το σύστημα εισαγωγικών δασμών επιτρέπει να μην εφαρμόζεται κανένα άλλο μέτρο προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. Ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, να αποδειχθεί ακατάλληλος. Για να μην αφεθεί, στις περιπτώσεις αυτές, η κοινοτική αγορά ανυπεράσπιστη έναντι των διαταραχών που ενδέχεται να προκύψουν, η Κοινότητα πρέπει να είναι σε θέση να λάβει αμελλητί όλα τα αναγκαία μέτρα. Τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας.

(45) Για την αποφυγή ή την πρόληψη των δυσμενών επιπτώσεων στην κοινοτική αγορά οι οποίες μπορούν να προέλθουν ειδικότερα από εισαγωγές χυμού σταφυλιών και γλεύκους σταφυλιών, οι εισαγωγές αυτές πρέπει να υπόκεινται στην πληρωμή συμπληρωματικού δασμού, εάν πληρούνται ορισμένοι όροι.

(46) Για να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία της αμπελοοινικής αγοράς και ιδίως, για να αποφεύγεται η διατάραξη της αγοράς, πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα να απαγορευθεί η προσφυγή στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή ή επανεισαγωγή. Για να είναι επιτυχές το μέσο αυτό διαχείρισης της αγοράς, χρειάζεται συνήθως να εφαρμοστεί χωρίς μεγάλες καθυστερήσεις. Ως εκ τούτου, πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή οι σχετικές αρμοδιότητες.

(47) Τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες πρέπει να υπόκεινται στους κοινοτικούς κανόνες σχετικά με τις κατηγορίες προϊόντων, την επισήμανση και τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις. Πρέπει να συνοδεύονται από δελτίο ανάλυσης.

(48) Κρίνεται σκόπιμο, υπό ορισμένους όρους, να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να προβαίνει στο άνοιγμα και τη διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες οι οποίες συνάπτονται σύμφωνα με τη Συνθήκη ή από άλλες πράξεις του Συμβουλίου.

(49) Η πλεονασματική παραγωγή οίνου στην Κοινότητα αυξήθηκε λόγω των παραβιάσεων της μεταβατικής απαγόρευσης των νέων φυτεύσεων. Υπάρχει στην Κοινότητα ένας σημαντικός αριθμός παράνομων φυτεύσεων που αποτελούν πηγή αθέμιτου ανταγωνισμού και επιδεινώνουν τα προβλήματα του τομέα.

(50) Όσον αφορά τις παράνομα φυτευμένες εκτάσεις, πρέπει να γίνει διαχωρισμός μεταξύ εκείνων που φυτεύθηκαν πριν ή μετά από την 1η Σεπτεμβρίου 1998, ιδίως όσον αφορά τις υποχρεώσεις των παραγωγών για τις εκτάσεις.

(51) Μέχρι στιγμής, οι εκτάσεις που φυτεύθηκαν παράνομα πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998 δεν αποτελούν αντικείμενο υποχρεωτικής εκρίζωσης. Οι σχετικοί παραγωγοί πρέπει να υποχρεούνται να διευθετήσουν το θέμα αυτό καταβάλλοντας ένα τέλος. Εάν δεν έχει διευθετηθεί το θέμα των εκτάσεων αυτών έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009, οι παραγωγοί πρέπει να υποχρεούνται να εκριζώσουν τις φυτεύσεις στις σχετικές εκτάσεις με δικές τους δαπάνες. Η μη τήρηση της εν λόγω υποχρεωτικής εκρίζωσης συνεπάγεται κυρώσεις.

(52) Οι εν λόγω εκτάσεις οι οποίες φυτεύθηκαν κατά παράβαση της σχετικής απαγόρευσης μετά την 1η Σεπτεμβρίου 1998 πρέπει να εκριζωθούν κατ’ εφαρμογή της κύρωσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999. Για τη μη τήρηση της εν λόγω υποχρεωτικής εκρίζωσης επιβάλλονται χρηματικές ποινές.

(53) Εν αναμονή της εφαρμογής των μέτρων διευθέτησης και εκρίζωσης, ο οίνος που προέρχεται από εκτάσεις που έχουν φυτευθεί κατά παράβαση της απαγόρευσης και δεν έχουν διευθετηθεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 δεν πρέπει να διατίθεται στην αγορά παρά μόνο για απόσταξη με δαπάνες του σχετικού παραγωγού. Η παρουσίαση συμφωνητικών απόσταξης από τους παραγωγούς διασφαλίζει καλύτερα την παρακολούθηση του κανόνα αυτού απ’ ό,τι τα μέτρα που ίσχυαν προηγουμένως.

(54) Παρόλο που η μεταβατική απαγόρευση των νέων φυτεύσεων έφερε κάποιο αποτέλεσμα στην ισορροπία μεταξύ προσφοράς και ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά, ταυτόχρονα δημιούργησε εμπόδια για τους ανταγωνιστικούς παραγωγούς που επιθυμούν να ανταποκριθούν με ευελιξία στην αυξανόμενη ζήτηση.

(55) Δεδομένου ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη ισορροπία της αγοράς και ότι τα συνοδευτικά μέτρα όπως το καθεστώς εκρίζωσης απαιτεί χρόνο για να παράγει αποτελέσματα, είναι σκόπιμο να διατηρηθεί η απαγόρευση των νέων φυτεύσεων έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013, ημερομηνία κατά την οποία θα πρέπει ωστόσο να αρθεί οριστικά προκειμένου να επιτραπεί στους ανταγωνιστικούς παραγωγούς να ανταποκριθούν ελεύθερα στους όρους της αγοράς.

(56) Η υφιστάμενη έγκριση νέων φυτεύσεων για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας, τον αναδασμό και την απαλλοτρίωση, καθώς και την πειραματική αμπελουργία δεν έχει διαταράξει την αμπελοοινική αγορά και θα πρέπει κατά συνέπεια να διατηρηθεί με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων.

(57) Τα δικαιώματα αναφύτευσης πρέπει να συνεχίσουν να χορηγούνται σε περίπτωση που οι παραγωγοί αναλαμβάνουν να εκριζώσουν τις αντίστοιχες εκτάσεις αμπελοκαλλιέργειας δεδομένου ότι το καθαρό αποτέλεσμα των φυτεύσεων αυτών στην παραγωγή είναι μάλλον ουδέτερο.

(58) Επιπλέον, τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να επιτρέπουν τη μεταβίβαση δικαιωμάτων αναφύτευσης από μία εκμετάλλευση σε άλλη με την επιφύλαξη αυστηρών ελέγχων και εφόσον η εν λόγω μεταβίβαση εντάσσεται σε μία πολιτική ποιότητας ή αφορά τις μητρικές φυτείες εμβολιοληψίας ή συνδυάζεται με την μεταβίβαση ενός μέρους της εκμετάλλευσης. Οι μεταβιβάσεις αυτές πρέπει να πραγματοποιούνται εντός του ίδιου κράτους μέλους.

(59) Για να βελτιωθεί η διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού και να ενθαρρυνθεί η αποτελεσματική χρησιμοποίηση των δικαιωμάτων φύτευσης κατά τρόπον ώστε να αμβλυνθούν ακόμη περισσότερο οι συνέπειες των μεταβατικών περιορισμών φύτευσης, πρέπει να διατηρηθεί το σύστημα εθνικών ή περιφερειακών αποθεματικών.

(60) Πρέπει να παρασχεθεί στα κράτη μέλη ευρεία διακριτική ευχέρεια όσον αφορά τη διαχείριση των αποθεματικών, με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων, ώστε να καταστεί δυνατή η καλύτερη προσαρμογή της χρησιμοποίησης των δικαιωμάτων φύτευσης αυτών των αποθεματικών στις τοπικές ανάγκες. Η ευχέρεια αυτή πρέπει να περιλαμβάνει τη δυνατότητα αγοράς δικαιωμάτων φύτευσης, για την τροφοδότηση των αποθεματικών και τη δυνατότητα πώλησης των δικαιωμάτων φύτευσης που προέρχονται από αυτά. Προς τον σκοπό αυτό, πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να μην εφαρμόζουν το σύστημα αποθεματικού, υπό την προϋπόθεση ότι μπορούν να αποδεικνύουν ότι διαθέτουν αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης των δικαιωμάτων φύτευσης.

(61) Η χορήγηση ειδικών πλεονεκτημάτων στους νέους παραγωγούς μπορεί να διευκολύνει όχι μόνο την εγκατάστασή τους, αλλά και την προσαρμογή της διάρθρωσης της εκμετάλλευσής τους μετά την αρχική τους εγκατάσταση· κατά συνέπεια οι παραγωγοί αυτοί μπορούν να τύχουν της δωρεάν χορήγησης δικαιωμάτων που προέρχονται από τα αποθεματικά.

(62) Για να εξασφαλιστεί η βέλτιστη δυνατή χρησιμοποίηση των πόρων και η καλύτερη δυνατή προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση, πρέπει τα δικαιώματα φύτευσης να χρησιμοποιούνται από τους κατόχους τους εντός εύλογης προθεσμίας ή, εφόσον δεν χρησιμοποιούνται, να παρέχονται ή να επανέρχονται στα αποθεματικά. Για τους ίδιους λόγους, πρέπει τα δικαιώματα που προέρχονται από τα αποθεματικά να χορηγούνται εντός εύλογης προθεσμίας.

(63) Τα κράτη μέλη των οποίων η παραγωγή είναι μικρότερη από 25.000 εκατόλιτρα ανά έτος δεν επηρεάζει σημαντικά την ισορροπία της αγοράς. Τα εν λόγω κράτη μέλη πρέπει συνεπώς να εξαιρεθούν από τη μεταβατική απαγόρευση των νέων φυτεύσεων αλλά πρέπει επίσης να μην έχουν πρόσβαση στο καθεστώς εκρίζωσης.

(64) Πρέπει να θεσπιστεί καθεστώς εκρίζωσης ως συμπληρωματικό συνοδευτικό μέτρο που στοχεύει στη δημιουργία τομέα ο οποίος προσαρμόζεται στους όρους της αγοράς. Στην περίπτωση που οι παραγωγοί θεωρούν ότι οι όροι σε ορισμένες περιοχές δεν συντελούν σε βιώσιμη παραγωγή, πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να μειώσουν το κόστος τους, να αποσύρουν μόνιμα τις εκτάσεις αυτές από την αμπελοκαλλιέργεια και να στραφούν σε εναλλακτικές δραστηριότητες στα σχετικά αγροτεμάχια ή να αποσυρθούν εξ ολοκλήρου από τη γεωργική παραγωγή.

(65) Η πείρα έδειξε ότι αν δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να επιτρέψουν την εκρίζωση έναντι καταβολής πριμοδότησης υπάρχει κίνδυνος το μέτρο και οι επακόλουθες συνέπειές του στην προσφορά να μην είναι αποτελεσματικές. Ως εκ τούτου, σε αντίθεση με το υφιστάμενο καθεστώς, οι παραγωγοί πρέπει γενικά να είναι επιλέξιμοι για το καθεστώς εκρίζωσης και να έχουν το δικαίωμα να αποφασίζουν εάν θα το εφαρμόσουν. Επιπλέον, πρέπει να τους χορηγείται ενίσχυση ανά εκτάριο εκριζωμένων αμπέλων.

(66) Τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να καθορίζουν, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, τα ειδικά επίπεδα της πριμοδότησης εκρίζωσης εντός ορισμένων ορίων που καθορίζονται από την Επιτροπή.

(67) Για να διασφαλιστεί η υπεύθυνη μεταχείριση των εκτάσεων που αποτελούν αντικείμενο εκρίζωσης, η χορήγηση της πριμοδότησης πρέπει να εξαρτάται από την τήρηση εκ μέρους των σχετικών παραγωγών των ισχυόντων περιβαλλοντικών κανόνων. Σε περίπτωση διαπίστωσης μη τήρησης, πρέπει να προβλέπεται αντίστοιχη μείωση της πριμοδότησης εκρίζωσης.

(68) Για την αποφυγή περιβαλλοντικών προβλημάτων, τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να αποκλείουν την εκρίζωση στις ορεινές και απόκρημνες περιοχές και σε εκείνες που παρουσιάζουν περιβαλλοντικά προβλήματα, υπό ειδικούς όρους. Τα κράτη μέλη πρέπει να δύνανται να σταματήσουν την εκρίζωση εφόσον η συνολική έκταση που αποτέλεσε αντικείμενο εκρίζωσης ανήλθε στο 10% των εκτάσεων αμπελοκαλλιέργειας.

(69) Η γεωργική έκταση που χρησίμευε προηγουμένως για την αμπελοκαλλιέργεια, μετά την εκρίζωση, θα μπορεί να χαρακτηρισθεί ως επιλέξιμη έκταση στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης και να χορηγηθεί γι’ αυτήν η μέση περιφερειακή αποσυνδεδεμένη άμεση ενίσχυση η οποία για δημοσιονομικούς λόγους δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 350 ευρώ/εκτάριο.

(70) Η εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς μπορεί ενδεχομένως να παρεμποδιστεί από τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων. Οι διατάξεις της Συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει συνεπώς να εφαρμόζονται στα προϊόντα που καλύπτονται από την κοινή οργάνωση αμπελοοινικής αγοράς. Ωστόσο, οι διατάξεις για την πριμοδότηση εκρίζωσης και ορισμένα μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης δεν πρέπει από μόνα τους να αποκλείουν τη χορήγηση κρατικών ενισχύσεων για τους ίδιους λόγους.

(71) Για τη καλύτερη διαχείριση του αμπελοοινικού δυναμικού, κρίνεται σκόπιμο τα κράτη μέλη να κοινοποιούν στην Επιτροπή απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους. Τα στοιχεία αυτά πρέπει να βασίζονται στο υφιστάμενο αμπελουργικό μητρώο. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να διαβιβάσουν την απογραφή, η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή πρέπει να χορηγείται στα κράτη μέλη εκείνα τα οποία διαβίβασαν την απογραφή.

(72) Για να είναι διαθέσιμες οι πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την πραγματοποίηση των κατάλληλων πολιτικών και των διοικητικών επιλογών, οι παραγωγοί οινοποιήσιμων σταφυλιών, γλεύκους και οίνου πρέπει να υποβάλουν δηλώσεις συγκομιδής. Τα κράτη μέλη πρέπει να απαιτούν από τους εμπόρους οινοποιήσιμων σταφυλιών να δηλώνουν κάθε έτος τις ποσότητες που διαθέτουν στην αγορά από την τελευταία συγκομιδή. Οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου και οι έμποροι εκτός από τους εμπόρους λιανικής πώλησης πρέπει να δηλώνουν τα αποθέματα γλεύκους και οίνου.

(73) Για την επίτευξη ικανοποιητικού επιπέδου ιχνηλασιμότητας των σχετικών προϊόντων, ιδίως προς το συμφέρον της προστασίας των καταναλωτών, πρέπει να προβλεφθεί για όλα τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό να διαθέτουν συνοδευτικό έγγραφο κατά την κυκλοφορία τους την Κοινότητα.

(74) Τα μέτρα που είναι απαραίτητα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[15].

(75) Οι δαπάνες που πραγματοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου της 21ης Ιουνίου 2005 για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής[16].

(76) Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να κοινοποιούν αμοιβαία τις αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού.

(77) Για να διασφαλιστεί η τήρηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στον παρόντα κανονισμό, είναι αναγκαία η πραγματοποίηση ελέγχων και η επιβολή κυρώσεων σε περίπτωση μη τήρησης των υποχρεώσεων αυτών. Ως εκ τούτου, πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα για τη θέσπιση των αντίστοιχων κανόνων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ενισχύσεων και την υποχρέωση υποβολής στοιχείων των κρατών μελών.

(78) Οι αρχές των κρατών μελών πρέπει να είναι υπεύθυνες για τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό και πρέπει να θεσπιστούν διατάξεις ώστε η Επιτροπή να δύναται να παρακολουθεί και να εξασφαλίζει τη συμμόρφωση αυτή.

(79) Για να προβλεφθεί η ένταξη του αμπελοοινικού τομέα στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, όλες οι αμπελουργικές εκτάσεις που καλλιεργούνται πρέπει να είναι επιλέξιμες για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 του Συμβουλίου της 29ης Σεπτεμβρίου 2003 για τη θέσπιση κοινών κανόνων για τα καθεστώτα άμεσης στήριξης στα πλαίσια της κοινής γεωργικής πολιτικής και για τη θέσπιση ορισμένων καθεστώτων στήριξης για τους γεωργούς[17].

(80) Οι οινοπαραγωγοί στη Βουλγαρία, την Τσεχική Δημοκρατία, την Εσθονία, την Κύπρο, τη Λετονία, τη Λιθουανία, την Ουγγαρία, τη Μάλτα, την Πολωνία, τη Ρουμανία, τη Σλοβενία και τη Σλοβακία πρέπει να επωφεληθούν από την εισαγωγή του αμπελοοινικού τομέα στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης υπό τους ίδιους όρους με τους οινοπαραγωγούς της Κοινότητας με τη σύνθεσή της στις 30 Απριλίου 2004. Συνεπώς, για τον αμπελοοινικό τομέα στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης δεν πρέπει να εφαρμοστεί το χρονοδιάγραμμα αυξήσεων που προβλέπεται στο άρθρο 143α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003.

(81) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 του Συμβουλίου της 14ης Δεκεμβρίου 1999 σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στις τρίτες χώρες[18], ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 2000 για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά[19] και ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.

(82) Η μετάβαση από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και άλλων κανονισμών του αμπελοοινικού τομέα προς τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα τα οποία δεν εξετάζονται στον παρόντα κανονισμό. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο αυτό, πρέπει να επιτραπεί στην Επιτροπή να λάβει τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα. Πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να επιλύσει ειδικά πρακτικά προβλήματα,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Τίτλος I Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τους ειδικούς κανόνες που εφαρμόζονται στην παραγωγή και στην εμπορία των ακόλουθων προϊόντων:

Κωδικός ΣΟ | Περιγραφή |

0806 10 90 | Νωπά σταφύλια εκτός από τα επιτραπέζια σταφύλια |

2009 61 2009 69 | Χυμοί σταφυλιών (στους οποίους περιλαμβάνεται και το γλεύκος σταφυλιών) |

2204 30 92 2204 30 94 2204 30 96 2204 30 98 | Άλλα γλεύκη σταφυλιών, εκτός αυτών που έχουν υποστεί ζύμωση έστω και αν η ζύμωση έχει ανασταλεί με άλλο τρόπο εκτός από αυτόν της προσθήκης αλκοόλης |

2204 | Οίνος από νωπά σταφύλια, συμπεριλαμβανομένων των αλκοολομένων οίνων· γλεύκη σταφυλιών εκτός από αυτών της κλάσης 2009, με εξαίρεση των λοιπών γλευκών σταφυλιών και διακρίσεων 2204 30 92, 2204 30 94, 2204 30 96 και 2204 30 98 |

2206 00 10 | Οίνος δευτερίας |

2209 00 11 | Ξύδι από κρασί |

2209 00 19 |

2307 00 11 | Οινολάσπες |

2307 00 19 |

2308 90 11 | Στέμφυλα (τσίπουρα) |

2308 90 19 |

2. Όσον αφορά τα προϊόντα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ο παρών κανονισμός προβλέπει:

α) μέτρα στήριξης·

β) κανονιστικά μέτρα·

γ) κανόνες για τις συναλλαγές με τρίτες χώρες·

δ) κανόνες που διέπουν το δυναμικό παραγωγής.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, εφαρμόζονται οι ορισμοί που ορίζονται στο παράρτημα I.

Τίτλος II Μέτρα στήριξης

Κεφάλαιο I Προγράμματα στήριξης

Τμήμα 1 Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν κεφάλαιο καθορίζει τους κανόνες που διέπουν τη χορήγηση των κοινοτικών πόρων στα κράτη μέλη και τη χρησιμοποίηση των πόρων αυτών από τα κράτη μέλη, μέσω εθνικών προγραμμάτων στήριξης (στο εξής «προγράμματα στήριξης»), για τη χρηματοδότηση ειδικών μέτρων στήριξης που προορίζονται να ενισχύσουν τον αμπελοοινικό τομέα.

Άρθρο 4 Συμβατότητα και συνοχή

1. Τα προγράμματα στήριξης πρέπει να είναι σύμφωνα με το κοινοτικό δίκαιο και να συνάδουν με τις δραστηριότητες, τις πολιτικές και τις προτεραιότητες της Κοινότητας.

2. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τα προγράμματα στήριξης και εξασφαλίζουν ότι καταρτίζονται και εφαρμόζονται κατά αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση των σχετικών παραγωγών και την ανάγκη να αποφευχθεί η μη δικαιολογημένη άνιση μεταχείριση μεταξύ των παραγωγών.

3. Δεν χορηγείται στήριξη:

α) για σχέδια έρευνας και μέτρα στήριξης των σχεδίων έρευνας·

β) για μέτρα που καλύπτονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.

Τμήμα 2 Προγράμματα στήριξης

Άρθρο 5 Υποβολή προγραμμάτων στήριξης

1. Κάθε κράτος μέλος παραγωγός που αναφέρεται στο παράρτημα II υποβάλλει στην Επιτροπή, για πρώτη φορά στις 30 Απριλίου 2008 το αργότερο, σχέδιο προγράμματος στήριξης για πέντε έτη που περιλαμβάνει μέτρα σύμφωνα με το παρόν κεφάλαιο.

Τα μέτρα στήριξης καταρτίζονται στο γεωγραφικό επίπεδο το οποίο τα κράτη μέλη θεωρούν το πιο ενδεδειγμένο. Πριν από την υποβολή στην Επιτροπή, το πρόγραμμα στήριξης αποτελεί αντικείμενο διαβούλευσης με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο.

Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει ένα μόνο σχέδιο προγράμματος στο οποίο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη οι περιφερειακές ιδιαιτερότητες.

2. Τα προγράμματα στήριξης αρχίζουν να ισχύουν τρεις μήνες μετά την ημερομηνία υποβολή τους στην Επιτροπή.

Ωστόσο, εάν το πρόγραμμα που έχει υποβληθεί δεν πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά το κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή, το κράτος μέλος υποβάλλει αναθεωρημένο πρόγραμμα στην Επιτροπή. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα αρχίζει να ισχύει δύο μήνες από την κοινοποίησή του, εκτός αν παραμένει μη συμβατό, περίπτωση στην οποία εφαρμόζεται το παρόν εδάφιο.

3. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών στις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 6 Περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης

Τα προγράμματα στήριξης αποτελούνται από τα ακόλουθα στοιχεία:

α) λεπτομερή περιγραφή των προτεινόμενων μέτρων καθώς και των ποσοτικοποιημένων στόχων τους·

β) τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων·

γ) εκτίμηση που δείχνει τον αναμενόμενο τεχνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο·

δ) χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων·

ε) γενικό δημοσιονομικό πίνακα με τους πόρους που διατίθενται και την προβλεπόμενη ενδεικτική κατανομή των πόρων μεταξύ των μέτρων σύμφωνα με τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στο παράρτημα II·

στ) απόδειξη συμβατότητας και συνοχής μεταξύ των διαφόρων μέτρων του προγράμματος·

ζ) τα κριτήρια και τους ποσοτικούς δείκτες προς χρησιμοποίηση για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση καθώς και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα εφαρμόζονται καταλλήλως και αποτελεσματικά·

η) τα κριτήρια και τους δείκτες προς χρησιμοποίηση για να εξακριβωθεί ότι τα προγράμματα στήριξης υποβάλλονται και εφαρμόζονται με αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση των σχετικών παραγωγών και την ανάγκη αποφυγής μη δικαιολογημένης άνισης μεταχείρισης μεταξύ των παραγωγών·

θ) τις διατάξεις για τους ελέγχους και τις κυρώσεις·

ι) τον ορισμό των αρμόδιων αρχών και οργανισμών που είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του προγράμματος.

Άρθρο 7 Επιλέξιμα μέτρα

Τα προγράμματα στήριξης περιλαμβάνουν μέτρα προώθησης στις αγορές τρίτων χωρών σύμφωνα με το άρθρο 9.

Περιλαμβάνουν επίσης τουλάχιστον ένα από τα ακόλουθα μέτρα:

α) αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων·

β) πρώιμος τρύγος·

γ) ταμεία αλληλοβοήθειας·

δ) ασφάλεια συγκομιδής.

Άρθρο 8 Γενικοί κανόνες για τα προγράμματα στήριξης

1. Η χορήγηση των διαθέσιμων κοινοτικών πόρων καθώς και τα δημοσιονομικά ανώτατα όρια αναφέρονται στο παράρτημα II.

2. Η κοινοτική στήριξη αφορά μόνο τις επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την υποβολή των σχετικών προγραμμάτων στήριξης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 1.

3. Τα κράτη μέλη δεν συμβάλλουν στο κόστος των μέτρων που (συγ)χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα δυνάμει των προγραμμάτων στήριξης.

4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν κρατική ενίσχυση σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις για τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 9 και στο άρθρο 13.

Το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, εφαρμόζεται στη συνολική δημόσια (συγ)χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων τόσο των κοινοτικών όσο και των εθνικών πόρων.

Τμήμα 3 Ειδικά μέτρα στήριξης

Άρθρο 9 Προώθηση σε αγορές τρίτων χωρών

1. Η στήριξη στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου καλύπτει μέτρα ενημέρωσης ή προώθησης σε τρίτες χώρες για τους κοινοτικούς οίνους και συνεπώς βελτιώνει την ανταγωνιστικότητά τους στις εν λόγω χώρες.

2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν οίνους με προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις ή οίνους με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου.

3. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν:

α) δημόσιες σχέσεις, μέτρα προώθησης ή διαφήμισης, ιδίως εκείνα που τονίζουν τα πλεονεκτήματα των κοινοτικών προϊόντων, σε σχέση με την ποιότητα, την ασφάλεια των τροφίμων ή την προστασία του περιβάλλοντος·

β) συμμετοχή σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις διεθνούς σημασίας·

γ) ενημερωτικές εκστρατείες, ιδίως για τα κοινοτικά συστήματα που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τη βιολογική παραγωγή·

δ) μελέτες νέων αγορών, αναγκαίες για τη διεύρυνση των εμπορικών διεξόδων·

ε) μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των μέτρων προώθησης και ενημέρωσης.

4. Η κοινοτική συνδρομή στις δραστηριότητες προώθησης δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50% της επιλέξιμης δαπάνης.

5. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν τουλάχιστον τους κοινοτικούς πόρους που αναφέρονται στο παράρτημα II για τα μέτρα προώθησης στις αγορές τρίτων χωρών. Οι πόροι που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν για τον σκοπό αυτό δεν είναι διαθέσιμοι για άλλα μέτρα.

Άρθρο 10 Αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων

1. Στόχος των μέτρων της αναδιάρθρωσης και μετατροπής των αμπελώνων είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των οινοπαραγωγών.

2. Η αναδιάρθρωση και η μετατροπή των αμπελώνων χρηματοδοτείται σύμφωνα με το παρόν άρθρο μόνο εάν τα κράτη μέλη υποβάλουν απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους σύμφωνα με το άρθρο 100.

3. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων μπορεί να καλύπτει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:

α) τη μετατροπή ποικιλίας, συμπεριλαμβανομένων του επανεμβολιασμού·

β) την επαναφύτευση αμπελώνων·

γ) τις βελτιώσεις των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων.

Δεν καλύπτεται η κανονική ανανέωση των αμπελώνων που προσεγγίζουν το τέλος της φυσικής τους ζωής.

4. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων λαμβάνει τις ακόλουθες μορφές:

α) αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος τις οποίες έχουν υποστεί λόγω της εφαρμογής του μέτρου·

β) συμβολή στο κόστος της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής.

5. Η αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) μπορεί να καλύπτει έως και το 100% της σχετικής απώλειας και μπορεί να λάβει μία από τις ακόλουθες μορφές:

α) κατά παρέκκλιση των διατάξεων του κεφαλαίου II του τίτλου V, η επιτρεπόμενη συνύπαρξη των παλαιών και νέων αμπελώνων κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου η οποία δεν υπερβαίνει τα 3 έτη, μέχρι το τέλος του μεταβατικού καθεστώτος που αφορά τα δικαιώματα φύτευσης, δηλαδή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013 το αργότερο·

β) οικονομική αποζημίωση.

6. Η συμβολή της Κοινότητας στις πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων δεν υπερβαίνει το 50% των δαπανών αυτών. Στις περιφέρειες που κατατάσσονται στις περιφέρειες σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006, η κοινοτική συνδρομή στις δαπάνες για την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή δεν υπερβαίνει το 75%.

Άρθρο 11 Πρώιμος τρύγος

1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως πρώιμος τρύγος νοείται η ολική καταστροφή ή η απομάκρυνση των σταφυλιών που δεν έχουν ακόμη ωριμάσει, μειώνοντας έτσι την απόδοση του σχετικού αγροτεμαχίου στο μηδέν.

2. Η στήριξη για πρώιμο τρύγο συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά στην Κοινότητα ώστε να αποφευχθούν οι κρίσεις της αγοράς.

3. Η στήριξη για τον πρώιμο τρύγο μπορεί να χορηγείται με την μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης ανά εκτάριο που καθορίζεται από το σχετικό κράτος μέλος.

Η ενίσχυση δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50% του συνόλου των άμεσων δαπανών καταστροφής ή απομάκρυνσης των σταφυλιών και της απώλειας εισοδήματος που προκύπτει από την καταστροφή ή την απομάκρυνση των σταφυλιών.

4. Τα σχετικά κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα που βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια ώστε να διασφαλίζεται ότι το μέτρο πρώιμου τρύγου δεν οδηγεί στην αποζημίωση μεμονωμένων οινοπαραγωγών καθ’ υπέρβαση των ανωτάτων ορίων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο.

Άρθρο 12 Ταμεία αλληλοβοήθειας

1. Στο πλαίσιο της στήριξης για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας παρέχεται βοήθεια στους παραγωγούς που θέλουν να ασφαλιστούν οι ίδιοι έναντι των διακυμάνσεων της αγοράς.

2. Η στήριξη για τη σύσταση των ταμείων αλληλοβοήθειας μπορεί να χορηγηθεί με την μορφή προσωρινής και φθίνουσας ενίσχυσης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών των ταμείων.

Άρθρο 13 Ασφάλεια συγκομιδής

1. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής συμβάλλει στην προστασία των εισοδημάτων των παραγωγών για απώλειες που προκλήθηκαν από φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.

2. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής μπορεί να χορηγηθεί με την μορφή χρηματοδοτικής κοινοτικής συνδρομής, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει:

α) 80% του κόστους των ασφαλίστρων, που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι των ζημιών που προκαλούνται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές·

β) 50% του κόστους των ασφαλίστρων, που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι:

- απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προέρχονται από δυσμενή κλιματικά φαινόμενα·

- απωλειών που προκαλούνται από ασθένειες ζώων ή φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.

3. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής μπορεί να χορηγηθεί μόνον εάν οι σχετικές αποζημιώσεις δεν καλύπτουν πάνω από το 100% της απώλειας εισοδήματος, λαμβανομένων υπόψη τυχόν αποζημιώσεων που λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.

4. Η στήριξη για την ασφάλεια συγκομιδής δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό στην αγορά ασφαλιστικών προϊόντων.

Άρθρο 14 Πολλαπλή συμμόρφωση

1. Εφόσον διαπιστωθεί ότι ο γεωργός δεν έχει συμμορφωθεί όσον αφορά την εκμετάλλευσή του, κατά την χρονική περίοδο των πέντε ετών από την καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για αναδιάρθρωση και μετατροπή ή κατά την διάρκεια της περιόδου του ενός έτους από την καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για τον πρώιμο τρύγο, με τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης και τις απαιτήσεις για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και εφόσον η μη συμμόρφωση είναι αποτέλεσμα ενέργειας ή παράλειψης για την οποία ευθύνεται άμεσα ο γεωργός, το ποσό της ενίσχυσης μειώνεται ή ακυρώνεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, τον διαρκή χαρακτήρα και την επανάληψη της μη συμμόρφωσης, και ο γεωργός, ενδεχομένως, υποχρεούται να επιστρέψει την ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στις εν λόγω διατάξεις.

2. Οι κανόνες καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 144 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 όσον αφορά τη μερική ή την πλήρη μείωση ή ανάκτηση της στήριξης από το σχετικό κράτος μέλος.

Τμήμα 4 Γενικές διατάξεις

Άρθρο 15 Υποβολή έκθεσης και αξιολόγηση

1. Την 1η Μαρτίου κάθε έτους το αργότερο, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση για την εφαρμογή, κατά το προηγούμενο έτος, των μέτρων που προβλέπονται στα προγράμματα στήριξής τους.

Οι εκθέσεις αυτές αναφέρουν και περιγράφουν τα μέτρα για τα οποία χορηγήθηκε κοινοτική στήριξη στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης και περιλαμβάνουν λεπτομέρειες για την εφαρμογή του μέτρου προώθησης που αναφέρεται στο άρθρο 9.

2. Την 1η Μαρτίου 2011 το αργότερο και στη συνέχεια την 1η Μαρτίου 2014 το αργότερο, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή αξιολόγηση των δαπανών και των οφελών των προγραμμάτων στήριξης καθώς και ένδειξη για τον τρόπο αύξησης της αποτελεσματικότητάς τους.

Την 31η Δεκεμβρίου 2011 το αργότερο, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για την εφαρμογή του μέτρου προώθησης που αναφέρεται στο άρθρο 9.

Άρθρο 16 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) τη μορφή της παρουσίασης των προγραμμάτων στήριξης·

β) κανόνες σχετικά με τις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης μετά την έναρξη ισχύος τους·

γ) λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 9 έως 13·

δ) τους όρους που εφαρμόζονται για την κοινοποίηση και τη δημοσίευση της στήριξης που χρηματοδοτείται από τους κοινοτικούς πόρους·

ε) λεπτομέρειες για την υποβολή έκθεσης.

Κεφάλαιο II Μεταφορά πόρων

Άρθρο 17 Μεταφορά πόρων στην αγροτική ανάπτυξη

1. Από το έτος προϋπολογισμού 2009, τα ποσά που καθορίζονται στην παράγραφο 2 τα οποία βασίζονται στις προγενέστερες δαπάνες στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 για παρεμβάσεις που προορίζονται να ρυθμίσουν τις γεωργικές αγορές, όπως αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, θα είναι διαθέσιμα ως συμπληρωματικοί κοινοτικοί πόροι για μέτρα στις περιοχές οινοπαραγωγής στο πλαίσιο των προγραμμάτων αγροτικής ανάπτυξης που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.

2. Τα ακόλουθα ποσά θα είναι διαθέσιμα στα συγκεκριμένα ημερολογιακά έτη:

- 2009: 100 εκατ. ευρώ,

- 2010: 150 εκατ. ευρώ,

- 2011: 250 εκατ. ευρώ,

- 2012: 300 εκατ. ευρώ,

- 2013: 350 εκατ. ευρώ,

- από το 2014 και μετά : 400 εκατ. ευρώ.

3. Τα ποσά που ορίζονται στην παράγραφο 2 κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με το παράρτημα III.

Τίτλος III Κανονιστικά μέτρα

Κεφάλαιο I Γενικοί κανόνες

Άρθρο 18 Ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου

1. Τα κράτη μέλη ταξινομούν τις οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που επιτρέπεται να φυτευθούν, να αναφυτευθούν ή να εμβολιαστούν στα εδάφη τους.

Οι ταξινομημένες ποικιλίες ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή προέρχονται από διασταύρωση μεταξύ του είδους αυτού και άλλων ειδών του γένους Vitis .

2. Τα κράτη μέλη δεν ταξινομούν τις ακόλουθες οινοποιήσιμες ποικίλες αμπέλου:

α) Noah·

β) Othello·

γ) Isabelle·

δ) Jacquez·

ε) Clinton·

στ) Herbemont.

3. Η φύτευση, η αναφύτευση ή ο εμβολιασμός μη ταξινομημένων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου επιτρέπονται μόνο για τους σκοπούς της έρευνας και των επιστημονικών πειραμάτων.

4. Οι εκτάσεις που έχουν φυτευτεί με μη ταξινομημένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου πρέπει να εκριζωθούν εκτός εάν η παραγωγή τους προορίζεται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του οινοπαραγωγού.

5. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των παραγωγών με τις παραγράφους 3 και 4.

6. Εφόσον οι οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου διαγράφονται από την ταξινόμηση, η εκρίζωση των εν λόγω ποικιλιών πραγματοποιείται εντός 15 ετών από τη διαγραφή τους.

Άρθρο 19 Παραγωγή και εμπορία

1. Τα προϊόντα που αναγράφονται στο παράρτημα IV και παράγονται στην Κοινότητα προέρχονται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες αναφέρονται στην ταξινόμηση που καταρτίζουν τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο.

2. Η ονομασία κατηγορίας αμπελοοινικού προϊόντος, όπως προβλέπεται στο παράρτημα IV, μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην Κοινότητα μόνο για την εμπορία προϊόντος το οποίο πληροί τους αντίστοιχους όρους του εν λόγω παραρτήματος.

Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να προσθέσει κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων σε εκείνες που αναγράφονται στο παράρτημα IV.

3. Εκτός από τον εμφιαλωμένο οίνο για τον οποίο μπορεί να αποδειχθεί ότι η εμφιάλωση πραγματοποιήθηκε πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1971, ο οίνος που προέρχεται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες αναγράφονται στην ταξινόμηση που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, αλλά δεν περιλαμβάνεται σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα IV μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για κατανάλωση από τις οικογένειες οινοπαραγωγών, την παραγωγή ξυδιού από οίνο ή την απόσταξη.

Κεφάλαιο II Οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί

Άρθρο 20 Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν κεφάλαιο ορίζει τις επιτρεπόμενες οινολογικές πρακτικές και τους εφαρμοζόμενους περιορισμούς καθώς και τη διαδικασία βάσει της οποίας μπορεί να αποφασίσει η Επιτροπή για τις πρακτικές και τους περιορισμούς που εφαρμόζονται στην παραγωγή και την εμπορία προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 21 Οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί

1. Μόνο οι οινολογικές πρακτικές που επιτρέπονται από την κοινοτική νομοθεσία χρησιμοποιούνται για την παραγωγή στην Κοινότητα των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται:

α) στους χυμούς σταφυλιών και στους συμπυκνωμένους χυμούς σταφυλιών·

β) στο γλεύκος σταφυλιών και στο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμού σταφυλιών.

2. Οι εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές χρησιμοποιούνται μόνο για τους σκοπούς της επίτευξης ορθής οινοποίησης, συντήρησης και βελτίωσης των προϊόντων.

3. Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό παράγονται στην Κοινότητα σύμφωνα με τους ειδικούς περιορισμούς που ορίζονται στο παράρτημα VI.

4. Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, τα οποία έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες κοινοτικές ή, ενδεχομένως, εθνικές οινολογικές πρακτικές ή πρακτικές οι οποίες αντιβαίνουν στους περιορισμούς που ορίζονται στο παράρτημα VI, δεν διατίθενται στην αγορά στην Κοινότητα.

5. Ωστόσο, για τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό και τα οποία προορίζονται για εξαγωγή εφαρμόζονται οι οινολογικές πρακτικές και οι περιορισμοί που αναγνωρίζονται από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου (OIV) και όχι οι εγκεκριμένες κοινοτικές οινολογικές πρακτικές και περιορισμοί.

Οι παραγωγοί δηλώνουν τα προϊόντα αυτά στα κράτη μέλη, τα οποία ελέγχουν τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις εξαγωγής.

Άρθρο 22 Αυστηρότερες οινολογικές πρακτικές που αποφασίζονται από τα κράτη μέλη

Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίσουν ή να αποκλείσουν τη χρήση ορισμένων εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών δυνάμει της κοινοτικής νομοθεσίας για οίνους που παράγονται στο έδαφός τους με στόχο την ενίσχυση της διατήρησης των βασικών χαρακτηριστικών των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, των αφρωδών οίνων και των επιδόρπιων οίνων.

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν τους εν λόγω περιορισμούς και αποκλεισμούς στην Επιτροπή, η οποία ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 23 Έγκριση οινολογικών πρακτικών και περιορισμών

1. Εκτός από τις οινολογικές πρακτικές που αφορούν τον εμπλουτισμό, την αύξηση της οξύτητας και τη μείωση της οξύτητας που αναγράφονται στο παράρτημα V και τους περιορισμούς που αναγράφονται στο παράρτημα VI, η έγκριση των οινολογικών πρακτικών και των περιορισμών όσον αφορά την παραγωγή και τη διατήρηση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό αποφασίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών υπό τους όρους που θα καθοριστούν σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Άρθρο 24 Κριτήρια έγκρισης

Για την έγκριση των οινολογικών πρακτικών σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, η Επιτροπή:

α) βασίζεται στις οινολογικές πρακτικές που έχουν εγκριθεί από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου καθώς και στα αποτελέσματα της πειραματικής χρήσης των οινολογικών πρακτικών που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί·

β) λαμβάνει υπόψη της την προστασία της δημόσιας υγείας·

γ) λαμβάνει υπόψη της τους ενδεχόμενους κινδύνους παραπλάνησης των καταναλωτών λόγω των συγκεκριμένων προσδοκιών και αντιλήψεων σε σχέση με τη διαθεσιμότητα και την σκοπιμότητα των διεθνών μέσων για τον αποκλεισμό των κινδύνων αυτών·

δ) επιτρέπει τη διατήρηση των φυσικών και βασικών χαρακτηριστικών του οίνου και δεν προκαλεί ουσιαστική αλλαγή στη σύσταση του σχετικού προϊόντος·

ε) διασφαλίζει αποδεκτό ελάχιστο επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος·

στ) τηρεί τους γενικούς κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους περιορισμούς που ορίζονται αντίστοιχα στα παραρτήματα III και IV.

Άρθρο 25 Μέθοδοι ανάλυσης

Οι μέθοδοι ανάλυσης που επιτρέπουν να διαπιστωθεί η σύσταση των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό και οι κανόνες που επιτρέπουν να διαπιστωθεί κατά πόσον τα προϊόντα αυτά έχουν αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασιών κατά παράβαση των επιτρεπόμενων οινολογικών πρακτικών εγκρίνονται και δημοσιεύονται από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου. Σε περίπτωση που δεν έχουν εγκριθεί μέθοδοι και κανόνες από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου, και δεν υπάρχουν σχετικές κοινοτικές μέθοδοι και κανόνες, οι μέθοδοι και οι κανόνες εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Άρθρο 26 Κανόνες εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου και των παραρτημάτων III και IV θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1.

Οι εν λόγω κανόνες μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμούς για τους αφρώδεις οίνους·

β) εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές και περιορισμούς για τους επιδόρπιους οίνους·

γ) με την επιφύλαξη του παραρτήματος VI σημείο Γ, τις διατάξεις που διέπουν την ανάμιξη (coupage) του γλεύκους σταφυλιών και των οίνων·

δ) σε περίπτωση που δεν υπάρχουν κοινοτικοί κανόνες για το θέμα αυτό, τις προδιαγραφές για την καθαρότητα και για τον προσδιορισμό των ουσιών που χρησιμοποιούνται στις οινολογικές πρακτικές·

ε) τους διοικητικούς κανόνες για την διενέργεια των εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών·

στ) τους όρους κατοχής, κυκλοφορίας και χρησιμοποίησης των προϊόντων του δεν πληρούν τις απαιτήσεις του άρθρου 21 και τις ενδεχόμενες εξαιρέσεις από τις απαιτήσεις του εν λόγω άρθρου, καθώς και τον καθορισμό των κριτηρίων που καθιστούν δυνατή την αποφυγή υπερβολικής αυστηρότητας σε μεμονωμένες περιπτώσεις·

ζ) τους όρους δυνάμει των οποίων τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν την κατοχή, την κυκλοφορία και τη χρησιμοποίηση προϊόντων που δεν πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κεφαλαίου, εκτός των απαιτήσεων του άρθρου 21, ή άλλες διατάξεις εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου.

Κεφάλαιο III Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις

Τμήμα 1 Πεδίο εφαρμογής και ορισμοί

Άρθρο 27 Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις

1. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοούνται ως:

α) «ονομασία προέλευσης» η ονομασία μιας περιοχής, μιας συγκεκριμένης τοποθεσίας ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μιας χώρας που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν οίνο, έναν επιδόρπιο οίνο, έναν αφρώδη οίνο, έναν αεριούχο αφρώδη οίνο, έναν ημιαφρώδη οίνο ή έναν οίνο από υπερώριμα σταφύλια που πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

i) η ποιότητά του και τα χαρακτηριστικά του οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον που συμπεριλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες·

ii) τα σταφύλια από τα οποία παράγεται προέρχονται αποκλειστικά από την γεωγραφική αυτή περιοχή·

iii) προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera.

β) «γεωγραφική ένδειξη» η ένδειξη που αναφέρεται σε μία περιοχή, μία συγκεκριμένη τοποθεσία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μία χώρα, που χρησιμοποιείται για να περιγράψει έναν οίνο, έναν επιδόρπιο οίνο, έναν αφρώδη οίνο, έναν αεριούχο αφρώδη οίνο, έναν ημιαφρώδη οίνο ή έναν οίνο από υπερώριμα σταφύλια που πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

i) η ποιότητά του, τα χαρακτηριστικά του ή η φήμη του οφείλονται κυρίως στη γεωγραφική προέλευσή του·

ii) τουλάχιστον το 85% των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του προέρχονται αποκλειστικά από τη γεωγραφική αυτή περιοχή·

iii) προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis.

2. Οι παραδοσιακές ονομασίες θεωρούνται ονομασίες προέλευσης εφόσον:

α) περιγράφουν έναν οίνο·

β) αναφέρονται σε γεωγραφική ονομασία·

γ) πληρούν τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημεία i) έως iii).

3. Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν γεωγραφικές περιοχές σε τρίτες χώρες, είναι επιλέξιμες για προστασία στην Κοινότητα σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

Τμήμα 2 Αίτησεις για χορήγηση προστασίασ

Άρθρο 28 Περιεχόμενο των αιτήσεων για χορήγηση προστασίας

1. Οι αιτήσεις για την προστασία ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων συνοδεύονται από τεχνικό φάκελο που περιλαμβάνει:

α) την ονομασία που πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προστασίας·

β) την ονομασία και τη διεύθυνση του αιτούντος·

γ) την προδιαγραφή του προϊόντος όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2·

δ) ένα ενιαίο έγγραφο με σύνοψη της προδιαγραφής του προϊόντος που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

2. Η προδιαγραφή του προϊόντος επιτρέπει στα ενδιαφερόμενα μέρη να ελέγξουν τους σχετικούς όρους παραγωγής της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

Περιλαμβάνει:

α) περιγραφή του οίνου και τα βασικά φυσικά, χημικά, μικροβιολογικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του·

β) ενδεχομένως, τις ειδικές οινολογικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του οίνου·

γ) την οριοθέτηση της σχετικής γεωγραφικής περιοχής·

δ) την ανώτατη απόδοση ανά εκτάριο·

ε) την ένδειξη της ποικιλίας ή των ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες προέρχεται ο οίνος·

στ) τα λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ο δεσμός με την ποιότητα, τη φήμη ή τα χαρακτηριστικά και το γεωγραφικό περιβάλλον ή τη γεωγραφική προέλευση·

ζ) τις ισχύουσες απαιτήσεις που ορίζονται από την κοινοτική ή εθνική νομοθεσία ή ενδεχομένως τις διατάξεις των διεπαγγελματικών οργανώσεων, οι οποίες σε κάθε περίπτωση πρέπει να είναι συμβατές με την κοινοτική νομοθεσία·

η) το όνομα και τη διεύθυνση των αρχών ή των οργανισμών που ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων των προδιαγραφών καθώς και τα συγκεκριμένα καθήκοντά τους.

Άρθρο 29 Αίτηση για χορήγηση προστασίας που αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας

1. Σε περίπτωση που η αίτηση για χορήγηση προστασίας αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, πρέπει να περιλαμβάνει, επιπλέον των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 28, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η σχετική ονομασία προστατεύεται στη χώρα προέλευσης.

2. Η αίτηση αποστέλλεται στην Επιτροπή είτε απευθείας από τον αιτούντα είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας.

3. Η αίτηση για χορήγηση προστασίας συμπληρώνεται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύεται από πιστοποιημένη μετάφραση σε μία από αυτές τις γλώσσες.

Άρθρο 30 Αιτούντες

1. Οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη ομάδα παραγωγών, ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ένας μεμονωμένος παραγωγός, μπορούν να υποβάλουν αίτηση για προστασία μίας ονομασίας προέλευσης ή μίας γεωγραφικής ένδειξης. Άλλα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να συμμετάσχουν στην αίτηση.

2. Οι παραγωγοί μπορούν να υποβάλουν αίτηση για χορήγηση προστασίας μόνο για οίνους τους οποίους παράγουν.

3. Σε περίπτωση ονομασίας που αφορά διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή παραδοσιακή ονομασία που συνδέεται με διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, μπορεί να υποβληθεί κοινή αίτηση.

Τμήμα 3 Διαδικασία χορήγησης προστασίας

Άρθρο 31 Εθνική προκαταρκτική διαδικασία

1. Οι αιτήσεις για χορήγηση προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 27, μίας ονομασίας προέλευσης ή μίας γεωγραφικής ένδειξης οίνων καταγωγής Κοινότητας υπόκεινται σε εθνική προκαταρκτική διαδικασία σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

2. Η αίτηση για χορήγηση προστασίας συμπληρώνεται στο κράτος μέλος από του οποίου το έδαφος προέρχεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.

3. Τα κράτη μέλη εξετάζουν εάν η αίτηση για χορήγηση προστασίας πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

Τα κράτη μέλη προβλέπουν εθνική διαδικασία που διασφαλίζει την ενδεδειγμένη δημοσίευση της αίτησης και προβλέπουν περίοδο τουλάχιστον δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης εντός της οποίας οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον και είναι εγκατεστημένο ή διαμένει στο έδαφός τους δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

4. Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη δεν πληροί τις σχετικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας να μην υπάρχει συμβατότητα με την κοινοτική νομοθεσία γενικά, απορρίπτει την αίτηση.

5. Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι οι σχετικές απαιτήσεις πληρούνται, λαμβάνει θετική απόφαση με την οποία δύναται να χορηγήσει προσωρινή εθνική προστασία που ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία κατατέθηκε η αίτηση για προστασία στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 7. Το κράτος μέλος δημοσιεύει το ενιαίο έγγραφο και την προδιαγραφή του προϊόντος στο διαδίκτυο.

6. Το κράτος μέλος διασφαλίζει ότι οι αποφάσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 5 δημοσιοποιούνται και ότι οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει έννομο συμφέρον έχει τη δυνατότητα να υποβάλει ένσταση.

7. Σε περίπτωση θετικής απόφασης όπως αναφέρεται στην παράγραφο 5, τα σχετικά κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή αίτηση για χορήγηση προστασίας που περιλαμβάνει:

α) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του αιτούντος·

β) το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 στοιχείο δ)·

γ) δήλωση του κράτους μέλους που αναφέρει ότι η αίτηση που υποβλήθηκε από τον αιτούντα πληροί τους όρους του παρόντος κανονισμού·

δ) τα στοιχεία της δημοσίευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 6.

Τα έγγραφα αυτά διαβιβάζονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή συνοδεύονται από πιστοποιημένη μετάφραση σε μια από τις εν λόγω γλώσσες.

8. Η προσωρινή εθνική προστασία που αναφέρεται στην παράγραφο 5 παύει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση σύμφωνα με το άρθρο 34.

9. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με το παρόν άρθρο το αργότερο την 1η Αυγούστου 2009.

Άρθρο 32 Εξέταση από την Επιτροπή

1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

2. Η Επιτροπή εξετάζει εάν οι αιτήσεις για προστασία που αναφέρονται στο άρθρο 31 παράγραφος 7 πληρούν τους όρους που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο.

3. Εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι οι όροι που ορίζονται στο παρόν κεφάλαιο πληρούνται, δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 28 παράγραφος 1 στοιχείο δ) και τα στοιχεία της δημοσίευσης της προδιαγραφής του προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 5.

Σε αντίθετη περίπτωση, λαμβάνεται απόφαση, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, για την απόρριψη της αίτησης.

Άρθρο 33 Διαδικασία ένστασης

Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 32 παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, οποιοδήποτε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, ή οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον, και είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε ένα κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση για χορήγηση προστασίας ή σε τρίτη χώρα, δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση στην Επιτροπή.

Σε περίπτωση φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε τρίτη χώρα, η δήλωση αυτή κατατίθεται είτε απευθείας είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας, εντός της προθεσμίας των δύο μηνών που αναφέρεται στην πρώτη παράγραφο.

Άρθρο 34 Απόφαση σχετικά με τη χορήγηση προστασίας

Με βάση τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, λαμβάνεται απόφαση, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 104 παράγραφος 1, είτε για χορήγηση προστασίας στην ονομασία προέλευσης ή στην γεωγραφική ένδειξης που πληροί τους όρους που αναφέρονται στο παρόν κεφάλαιο και είναι συμβατή με την κοινοτική νομοθεσία, είτε για απόρριψη της αίτησης εφόσον δεν πληρούνται οι όροι αυτοί.

Τμήμα 4 Ειδικές περιπτώσεις

Άρθρο 35 Ομώνυμα

1. Μία ονομασία η οποία είναι ομώνυμη με μία προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη μπορεί να είναι επιλέξιμη για προστασία ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, υπό τον όρο ότι διαφοροποιείται επαρκώς από την προστατευόμενη ονομασία ώστε να διασφαλίζεται ότι οι καταναλωτές δεν παραπλανούνται όσον αφορά την αληθινή γεωγραφική προέλευση των σχετικών οίνων.

2. Πλην αντιθέτων διατάξεων των κανόνων εφαρμογής της Επιτροπής, σε περίπτωση που η οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου περιλαμβάνει ή αποτελείται από προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, η ονομασία της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της επισήμανσης των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 36 Λόγοι απόρριψης της προστασίας

1. Οι ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές δεν προστατεύονται ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις.

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, νοείται ως «ονομασία που έχει καταστεί κοινή» η ονομασία ενός οίνου η οποία παρόλο που συνδέεται με την τοποθεσία ή την περιοχή όπου το προϊόν είχε αρχικά παραχθεί ή είχε διατεθεί στην αγορά έχει πλέον καταστεί κοινή ονομασία οίνου στην Κοινότητα.

Για να προσδιοριστεί εάν μία ονομασία έχει καταστεί κοινή ή όχι πρέπει να ληφθούν υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, ιδίως:

α) η υφιστάμενη κατάσταση στην Κοινότητα, ιδίως στις περιοχές κατανάλωσης·

β) οι σχετικές εθνικές ή κοινοτικές νομικές διατάξεις.

2. Μία ονομασία δεν προστατεύεται ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη εάν, λαμβανομένης υπόψη της φήμης ενός εμπορικού σήματος και της αναγνωρισιμότητάς του, η προστασία θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του οίνου.

Άρθρο 37 Σχέση με τα εμπορικά σήματα

1. Εφόσον μία ονομασία προέλευσης ή μία γεωγραφική ένδειξη προστατεύεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, η καταχώριση ενός εμπορικού σήματος που αντιστοιχεί σε μία από τις καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 38 παράγραφος 2 για προϊόν που εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που αναγράφονται στο παράρτημα IV απορρίπτεται εάν η αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος υποβάλλεται μετά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή και, κατά συνέπεια, χορηγείται προστασία για την ονομασία προέλευσης ή την γεωγ