Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση προγράμματος δράσης στον τομέα της κατάρτισης, των ανταλλαγών και της συνδρομής για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη (πρόγραμμα "PERICLES")

(υποβληθείσεσ από την Επιτροπή )

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΓΕΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

1.1. Ανάγκη ανάληψης δράσης

Η εισαγωγή του ευρώ και η Οικονομική και Νομισματική Ένωση (ΟΝΕ) συνιστούν προκλήσεις που δεν έχουν προηγούμενο όσον αφορά τη συνεργασία στον τομέα της προστασίας των νομισμάτων. Η ιδιαιτερότητα αυτή χρειάζεται να ληφθεί υπόψη και στο επίπεδο της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών και κοινοτικών αρχών σε θέματα κατάρτισης.

Δεδομένου ότι το άρθρο 123 παράγραφος 4, τρίτη φράση της συνθήκης ΕΚ που επιτρέπει στο Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής και διαβούλευση με την ΕΚΤ, να λαμβάνει τα μέτρα που είναι αναγκαία για την ταχεία εισαγωγή του ευρώ ως ενιαίου νομίσματος των κρατών μελών, δεν αποτελεί το αντικείμενο παρέκκλισης, η ισχύς του καλύπτει τα μέτρα κατάρτισης, ανταλλαγών και συνδρομής για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη. Εξάλλου, το άρθρο 308 της ΣΕΕ επιτρέπει την επέκταση των μέτρων που έχουν ληφθεί με βάση το άρθρο 123 στα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ευρώ ως ενιαίο νόμισμα.

1.2. Αρχική ευθύνη των κρατών μελών

Ο στόχος της δράσης είναι η ενσωμάτωση της υπεραξίας που παρέχεται από την ευρωπαϊκή διάσταση και η επίτευξη ενός ισοδυνάμου επιπέδου όσον αφορά την κατάρτιση σε ευρωπαϊκό επίπεδο και η συμβατότητα των εθνικών στρατηγικών.

1.2.1.

Οι ενέργειες κατάρτισης σε εθνικό επίπεδο θα εξακολουθήσουν να έχουν πρωταρχική σημασία. Σύμφωνα με τις κατευθύνσεις της συνθήκης ΕΚ, η κοινοτική προσέγγιση αποβλέπει, τηρώντας πλήρως την αρχική ευθύνη των κρατών μελών (σε ότι αφορά την ειδική κατάρτιση, ιδίως σε συνάρτηση με τις πρακτικές τους στα θέματα οργάνωσης), να προσδώσει την προστιθέμενη αξία που απαιτείται για τη λήψη υπόψη της κοινοτικής διάστασης της ΟΝΕ. Γι'αυτό εναπόκειται κατά πρώτο λόγο σε κάθε κράτος μέλος να εκτιμήσει ποιες δραστηριότητες κατάρτισης μπορούν να οργανωθούν από κοινού με άλλα κράτη μέλη στο πλαίσιο της συνεισφοράς στο κοινοτικό επίπεδο ή στο επίπεδο της Ένωσης.

1.2.2.

Τα κράτη μέλη προέταξαν, ομόφωνα, την ευρωπαϊκή διάσταση της καταπολέμησης της παραχάραξης του ευρώ και αναγνώρισαν τη σημασία της συντονισμένης πολυτομεακής και διεθνικής προσέγγισης στο κοινοτικό επίπεδο, τηρώντας την αρχή της επικουρικότητας. Αναγνωρίστηκε ότι ορισμένες διαφορές που υφίστανται μεταξύ των κρατών μελών στην προσέγγισή τους όσον αφορά την πολιτική κατάρτισης για την αντιμετώπιση της παραχάραξης, δεν καθιστούν υποχρεωτικά μη συμβατά τα ληφθέντα μέτρα. Πρόκειται κυρίως για διαφορές που αφορούν αποκλειστικά την οργάνωση. Αντίθετα, όταν υπάρχουν σημαντικές διαφορές στην εφαρμογή των εθνικών μέτρων και ελλείψει συμπληρωματικών μέτρων που να διασφαλίζουν μια αντίστοιχη ευαισθητοποίηση στην προστασία από την παραχάραξη, η υλοποίηση του εν λόγω στόχου της ισοδυναμίας προϋποθέτει μια άλλη προσέγγιση βασισμένη στην εταιρική σχέση.

1.3. Συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο

Η συνεργασία μεταξύ των εθνικών αρχών και ιδίως των υπηρεσιών πρόληψης και ανίχνευσης στα κράτη μέλη, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (ΕΚΤ), της Europol και της Interpol, με την στήριξη της Επιτροπής, πρέπει να ενθαρρύνεται σε συνεχή βάση, ιδίως στο πλαίσιο ενεργειών κατάρτισης, ανταλλαγών και μέτρων συνδρομής που είναι απαραίτητα για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη. Η Interpol οργανώνει συνέδρια και διασκέψεις για την παραχάραξη. Η Europol συνέστησε ομάδα εργασίας που αναπτύσσει πρόγραμμα κατάρτισης προοριζόμενο για ειδικευμένα στελέχη. Η ΕΚΤ αναπτύσσει έντονη δραστηριότητα, ιδίως στα πλαίσια της ενημερωτικής της εκστρατείας Euro 2002.

Τα διάφορα αυτά όργανα έχουν εξάλλου αναγνωρίσει την ανάγκη συντονισμού των πρωτοβουλιών στον εν λόγω τομέα. Η διοργανική ομάδα που συστάθηκε το Νοέμβριο του 2000, αποτελούμενη από εκπροσώπους της Επιτροπής, της ΕΚΤ και της Europol, έθεσε ως προτεραιότητα στο σχέδιο δράσης της για την προστασία του ευρώ, την υποβολή πρότασης απόφασης του Συμβουλίου.

2. ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

2.1. Οι στόχοι του κοινοτικού προγράμματος

Το πρόγραμμα κοινοτικής δράσης για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη κρίνεται αναγκαίο, ιδίως λόγω της κινητικότητας και της ευρηματικότητας των παραχαρακτών, καθώς και του κοινού χαρακτήρα του νέου νομίσματος (κυκλοφορία του νομίσματος σε όλα τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και εκτός αυτής). Το πρόγραμμα αυτό βασίζεται στις προπαρασκευαστικές εργασίες που ξεκίνησαν το 1997 στο πλαίσιο της διαβούλευσης με τους εμπειρογνώμονες σε θέματα καταπολέμησης της παραχάραξης που οργανώθηκε από την Επιτροπή.

Η κοινοτική συνδρομή πρέπει να λαμβάνει υπόψη της διεθνικές και πολυτομεακές πτυχές. Πρέπει να εξασφαλίζει κατά προτεραιότητα τη σύγκλιση του περιεχομένου των ενεργειών ούτως ώστε, μετά από την επιλογή των βέλτιστων πρακτικών, να διασφαλίζεται ισοδύναμος βαθμός προστασίας τηρώντας τις ιδιαιτερότητες των παραδόσεων του κάθε κράτους μέλους, συμπεριλαμβάνοντας στο πλαίσιο αυτό:

- ένα ρόλο διάδοσης που ενσωματώνει τη συνολική και πολυτομεακή προσέγγιση της προστασίας του ευρώ από την παραχάραξη, ιδίως από τη νομοθεσία και τα κοινοτικά όργανα (πρόταση κανονισμού) την Ευρωπαϊκή Ένωση και τους διεθνείς οργανισμούς (ειδικότερα τη σύμβαση της Γενεύης του 1929 [1]).

[1] Διεθνής Σύμβαση για την καταπολέμηση της παραχάραξης. Κοινωνία των Εθνών, σειρά συνθηκών αριθ. 2623 (1931).

- ένα ρόλο ευαισθητοποίησης των ενδιαφερομένων ατόμων, ιδίως των υπηρεσιών ανίχνευσης, των τραπεζών και των πιστωτικών ιδρυμάτων, σχετικά με την ευρωπαϊκή διάσταση του νέου νομίσματος (επίσης και ως νόμισμα αποταμίευσης και διεθνών συναλλαγών).

- ένα ρόλο καταλύτη ούτως ώστε με την ανάληψη κάθε είδους καταλλήλων ενεργειών όπως η διοργάνωση περιόδων άσκησης, ειδικών εργαστηρίων και η συμμετοχή σε τακτική βάση παρεμβαινόντων στις εθνικές καταρτίσεις, να διευκολυνθεί η προσέγγιση των αρμοδίων υπαλλήλων, η καλλιέργεια κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και η ικανοποιητική αμοιβαία γνωριμία ιδίως όσον αφορά τις μεθόδους δράσης και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζονται.

- ένα συμπληρωματικό ρόλο στο πλαίσιο της σύγκλισης των ενεργειών κατάρτισης των εκπαιδευτών, δηλαδή της στελέχωσης, χωρίς να οδηγεί σε ευρωπαϊκή πιστοποίηση.

2.2. Το περιεχόμενο του κοινοτικού προγράμματος

Το πρόγραμμα που καταρτίζεται με βάση την εν λόγω πολυτομεακή και εθνική προσέγγιση πρέπει να λαμβάνει υπόψη :

- την τεχνική ασφάλεια (μια ευρύτερη αντίληψη της ασφάλειας που περιλαμβάνει για παράδειγμα την ασφάλεια των μεταφορών).

- την θέση σε εφαρμογή μέσων για την ανταλλαγή επιχειρησιακών και στρατηγικών πληροφοριών.

- τη λειτουργία των βάσεων δεδομένων.

- τη χρησιμοποίηση μέσων ανίχνευσης ιδίως με τη βοήθεια των εφαρμογών της πληροφορικής [2] .

[2] Η γαλλική πρωτοβουλία RAPACE (Rιpertoire automatisι pour l'Analyse des contrefaηons de l'Euro) αξίζει να αναφερθεί στα πλαίσια αυτά.

- η λειτουργία των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης.

- τα σχετικά θέματα όπως η ισχύς της υποχρέωσης κοινοποίησης, η προστασία των προσωπικών δεδομένων.....

- οι διάφορες πτυχές της συνεργασίας.

- η προστασία του ευρώ εκτός της Ένωσης.

- οι δραστηριότητες έρευνας και γνωστοποίησης συγκεκριμένων ειδών εμπειρογνωμοσύνης.

- η ανάλυση των νομοθεσιών, συμπεριλαμβανομένων των ποινικών.

2.3. Η προτεινόμενη μεθοδολογία

2.3.1. Είναι σημαντικό να προσδιοριστεί αρχικά το ενδιαφερόμενο κοινό, δίδοντας προτεραιότητα στο προσωπικό που δύναται να εκπαιδεύσει με τη σειρά του ένα μεγαλύτερο αριθμό ατόμων με βάση τη ληφθείσα κατάρτιση.

Υπό το πνεύμα αυτό το κοινό-στόχος περιλαμβάνει:

- το προσωπικό των αρμοδίων υπηρεσιών (αστυνομία, τελωνεία, υπαλλήλους οικονομικών υπηρεσιών...) σε θέματα ανίχνευσης και καταπολέμησης της παραχάραξης,

- το προσωπικό των υπηρεσιών πληροφοριών,

- τους εκπροσώπους των εθνικών κεντρικών τραπεζών, των νομισματοκοπείων, των εμπορικών τραπεζών (ιδίως στο πλαίσιο ανταλλαγών απόψεων μεταξύ των εμπειρογνωμόνων σχετικά με τις υποχρεώσεις των χρηματοδοτικών οργάνων),

- κάθε άλλη αρμόδια ή ενδιαφερόμενη επαγγελματική ομάδα (δικαστές και νομικοί, μεταφορείς, εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια ή αντίστοιχες δομές όπως σύνδεσμοι για την πρόσβαση σε βιοτέχνες, εμπόρους...).

2.3.2. Η εφαρμογή του προγράμματος θα βασιστεί στην ενεργό συμμετοχή όλων των αρμόδιων θεσμικών φορέων σε ευρωπαϊκό και εθνικό επίπεδο και ιδίως της ΕΚΤ και της Europol.

Στους συμμετέχοντες περιλαμβάνονται:

- Αντιπρόσωποι του Συστήματος Ευρωπαϊκών Κεντρικών Τραπεζών (ΣΕΚΤ) και της ΕΚΤ ειδικότερα για ότι έχει σχέση με την τεχνική βάση δεδομένων.

- αντιπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Τεχνικού και Επιστημονικού Κέντρου (ΕΤΕΚ) και των εθνικών νομισματοκοπείων.

- αντιπρόσωποι των εθνικών κέντρων ανάλυσης,

- αντιπρόσωποι της Επιτροπής, της Europol, της Interpol.

- εκπαιδευτές των εθνικών κεντρικών γραφείων για την καταπολέμηση της παραχάραξης που αναφέρονται στο άρθρο 12 της σύμβασης της Γενεύης.

- ειδικευμένο προσωπικό υποδομών, για παράδειγμα σε θέματα τεχνικής της αναπαραγωγραφίας και της επικύρωσης, τυπογράφοι και χαράκτες.

- στελέχη πιστωτικών ιδρυμάτων.

- μέλη κάθε άλλου οργανισμού που διαθέτει ιδιαίτερη εμπειρογνωμοσύνη.

2.3.3. Τα χρήσιμα μέτρα που είναι επιλέξιμα για επιχορήγηση από το πρόγραμμα περιλαμβάνουν:

- ενέργειες όπως σεμινάρια, συναντήσεις ή εργαστήρια που έχουν ως κεντρικό άξονα την ανταλλαγή εμπειριών, περιλαμβανομένων των εμπειριών επιχειρησιακής φύσεως, όπως είναι τα μέσα, για παράδειγμα σε θέματα ερμηνείας.

- πολιτική ανταλλαγών προσωπικού μεταξύ των υπηρεσιών των κρατών μελών και διεθνών οργανισμών, με παράλληλο προσδιορισμό υποχρεώσεων του φορέα υποδοχής και των δικαιούχων.

- τεχνική, επιστημονική και στρατηγική συνδρομή στις αρχές ανίχνευσης.

2.3.4. Τα μέσα ενίσχυσης σε κοινοτικό επίπεδο περιλαμβάνουν ολόκληρη σειρά μέτρων επιχειρησιακής στήριξης όπως ο σχεδιασμός και η υλοποίηση, για παράδειγμα:

- συλλογή της νομοθεσίας, περιοδικό ενημερωτικό δελτίο (το οποίο θα περιλαμβάνει για παράδειγμα ενημερωμένο κατάλογο των σημείων επαφής),

- πρακτικά εγχειρίδια.

- βιβλιοθήκη που προορίζεται να καλύψει τις έρευνες και τις επιστημονικές αναλύσεις σε συγκεκριμένες περιπτώσεις στις οποίες δεν επαρκούν οι παραδοσιακές μέθοδοι έρευνας καθώς και δραστηριότητες παρακολούθησης της τεχνολογίας.

- λεξικά ορολογίας.

- εφαρμογές στήριξης στο πλαίσιο της μηχανοργάνωσης.

- μελέτες, ιδίως του συγκριτικού δικαίου.

- άλλα τεχνικά μέσα ανίχνευσης που χρησιμοποιούνται σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

3. ΝΟΜΙΚΟ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ.

Έχουν αναληφθεί διάφορες πρωτοβουλίες για την πρόληψη και την αποτελεσματική καταπολέμηση της παραχάραξης του ευρώ, τόσο σε εθνικό επίπεδο όσο και σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

3.1. Επιτροπή

Η Επιτροπή, στην ανακοίνωσή της τής 22ας Ιουλίου 1998 στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα για την προστασία του ευρώ και την καταπολέμηση της παραχάραξης [3], προέβλεπε δράσεις προτεραιότητας στους εξής τέσσερις τομείς:

[3] COM (1998) 474 τελικό.

- κατάρτιση,

- σύστημα πληροφόρησης,

- συνεργασία,

- ποινική προστασία.

3.2. Συμβούλιο και Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Οι προτεραιότητες που καθορίζονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής αντιστοιχούν στους προσωπικούς προσανατολισμούς του Συμβουλίου ECOFIN [4]. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Νίκαιας, στις 7, 8 και 9 Δεκεμβρίου 2000, υπογράμμισε ότι εντός του 2001 πρέπει να θεσπισθεί το συντομότερο δυνατό αποτελεσματικός μηχανισμός του ευρώ κατά της παραχάραξης.

[4] Συμπεράσματα της 19ης Μαίου 1998 που υπογραμμίζουν τη σημασία της θέσης σε εφαρμογή αποτελεσματικού συστήματος προστασίας σε όλη τη νομισματική ένωση, και της 23ης Νοεμβρίου 1998 στα οποία ζητείται η έγκαιρη λήψη όλων των απαιτούμενων μέτρων ώστε να είναι όλα έτοιμα μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2002.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, από την πλευρά του, σε ψήφισμα της 17ης Νοεμβρίου 1998 και σε δημόσια ακρόαση τον Ιανουάριο του 1999, υπογράμμισε ότι είναι επείγον να προχωρήσουν οι διαδικασίες στο εν λόγω θέμα.

3.3. Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

Η ανταλλαγή επιστολών μεταξύ των προέδρων της ΕΚΤ και της Επιτροπής εντάσσεται επίσης στην προοπτική αυτή [5] καθώς και η σύσταση της ΕΚΤ της 7ης Ιουλίου 1998 [6].

[5] Επιστολή του κ. Duisenberg της 21ης Απριλίου 1999 και επιστολή του κ. Santer της 2ας Ιουλίου 1999 μετά από μια πρώτη απάντηση της 4ης Μαίου 1999.

[6] ΕΕ C 11 της 15.1.1999.

3.4. Ποινική προστασία

Στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η εντολή της Europol επεκτάθηκε στην παραχάραξη στις 29 Απριλίου 1999 [7] και η Εuropol δημιούργησε ομάδα εργασίας με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών.

[7] ΕΕ C 149 τηςdu 28.5.1999.

Στις 29 Μαίου 2000 εκδόθηκε απόφαση πλαίσιο που αποβλέπει στην ενίσχυση με ποινικές και άλλες κυρώσεις, της προστασίας από την παραχάραξη ενόψει της θέσης σε κυκλοφορία του ευρώ [8]. Η Γαλλία ανέλαβε στις 22 Δεκεμβρίου 2000 πρωτοβουλία με βάση τον τρίτο πυλώνα που αποβλέπει στην συμπλήρωση των εν λόγω διατάξεων.

[8] JO L 140 της 14.6.2000.

3.5. Νομικό πλαίσιο για τη συνεργασία

Οι διαπραγματεύσεις στο Συμβούλιο σχετικά με την πρόταση κανονισμού για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη, που υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 26 Ιουλίου 2000 [9], αναμένεται να καταλήξουν στην έγκριση του εν λόγω κειμένου κατά τη διάρκεια της σουηδικής προεδρίας. Το σημαντικό αυτό όργανο αναφέρεται ειδικότερα στη συγκέντρωση τεχνικών και στατιστικών δεδομένων και στην πρόσβαση στα εν λόγω δεδομένα, στις υποχρεώσεις μεταβίβασης πλαστών χαρτονομισμάτων και κερμάτων προς εξακρίβωση, στις υποχρεώσεις των πιστωτικών ιδρυμάτων, στην κεντρική συγκέντρωση πληροφοριών που αφορούν περιπτώσεις παραχάραξης καθώς και στη συνεργασία και την αμοιβαία συνδρομή (κράτη μέλη, Επιτροπή και ΕΚΤ μεταξύ τους και με τη Εuropol. συνεργασία με τις τρίτες χώρες και τις διεθνείς οργανώσεις).

[9] ΕΕ C 337 Ε της 28.11.2000.

3.6. Προστασία των κερμάτων

Ο προαναφερόμενος κανονισμός λαμβάνει υπόψη το τεχνικό καθεστώς που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 28 Φεβρουαρίου 2000 και αφορά τα κέρματα ευρώ και ιδίως, την ίδρυση Ευρωπαϊκού Τεχνικού και Επιστημονικού Κέντρου (ΕΤΕΚ) καθώς και πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί από την ΕΚΤ σχετικά με την τεχνική προστασία των τραπεζογραμματίων.

4. ΔΡΆΣΗ ΠΡΟΣ ΑΝΑΛΗΨΗ

Ωστόσο, οι εν λόγω πρωτοβουλίες πρέπει να συμπληρωθούν περαιτέρω σε θέματα κατάρτισης. Η ανάγκη αυτή υπενθυμίστηκε με την ευκαιρία των εργασιών της διοργανικής ομάδας προσανατολισμού που θεσπίστηκε από την Επιτροπή, την ΕΚΤ και την Europol.

Για το λόγο αυτό η Επιτροπή παρουσιάζει σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου που θεσπίζει πρόγραμμα δράσης σε θέματα κατάρτισης, ανταλλαγών και συνδρομής για την προστασία του ευρώ (πρόγραμμα "PERICLES" [10]).

[10] Πολιτικός της Αθηναϊκής Δημοκρατίας το όνομα του οποίου συνδέεται με τον "χρυσό αιώνα". Κατά την εποχή εκείνη, λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση των μεταλλικών νομισμάτων ορισμένα στοιχεία ασφάλειας.

Οι ενδιαφερόμενοι επαγγελματικοί κύκλοι και η αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, λιγότερο από ένα χρόνο πριν την πραγματική κυκλοφορία των χαρτονομισμάτων και των κερμάτων σε ευρώ, αναμένεται να είναι ιδιαίτερα δεκτικοί σε μια τέτοια πρωτοβουλία. Οι διαπραγματεύσεις προβλέπεται να διευκολυνθούν.

5. ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ: ΤΑ ΑΡΘΡΑ

Άρθρο 1

Το άρθρο 1 θεσπίζει το πρόγραμμα PERICLES για περίοδο τεσσάρων ετών από την 1η Ιανουαρίου 2002, δηλαδή από την ημερομηνία κυκλοφορίας των χαρτονομισμάτων και των κερμάτων σε ευρώ.

Άρθρο 2

Το άρθρο 2 ορίζει τους γενικούς στόχους του προγράμματος το οποίο εντάσσεται στο πλαίσιο της συνθήκης ΕΚ (η ΟΝΕ υπάγεται πράγματι στον πρώτο πυλώνα). Η δράση της Κοινότητας σε θέματα κατάρτισης θα συμπληρώσει και θα ενισχύσει τις ενέργειες των κρατών μελών.

Άρθρο 3

Το άρθρο 3 προσδιορίζει κατά τρόπο μη εξαντλητικό τα συγκεκριμένα μέτρα που μπορούν να υπαχθούν στο πρόγραμμα.

Άρθρο 4

Το άρθρο 4 περιγράφει τα άτομα και τους οργανισμούς που έχουν πρόσβαση στο πρόγραμμα και στην κοινοτική χρηματοδότηση.

Προβλέπει επίσης τους οργανισμούς που θα συμβάλλουν στην υλοποίηση των στόχων του προγράμματος από κοινού με την Επιτροπή και ιδίως την ΕΚΤ, την Europol και την Interpol, τα εθνικά κέντρα αναλύσεων (CAN και CNAP) και το Ευρωπαϊκό Τεχνικό και Επιστημονικό κέντρο (ΕΤΕΚ) καθώς και τα εθνικά κεντρικά γραφεία που ιδρύθηκαν με βάση τη σύμβαση της Γενεύης.

Άρθρο 5

Το άρθρο 5 αναφέρεται στις θεσμικές εταιρικές σχέσεις που απαιτούνται για την εφαρμογή του προγράμματος.

Άρθρο 6

Το άρθρο 6 αφορά τη διεθνή συνεργασία δίδοντας έμφαση στο άνοιγμα στις υποψήφιες προς προσχώρηση χώρες.

Άρθρο 7

Το άρθρο 7 αφορά τη χρηματοδότηση:

- των σεμιναρίων που μπορούν να οργανωθούν από κοινού με άλλες αρχές (ιδίως Europol, Interpol, ΕΚΤ),

- των ανταλλαγών προσωπικού,

- της επιχειρησιακής βοήθειας,

- καθώς και ορισμένων ενεργειών εξωτερικής προστασίας.

Άρθρο 8

Το άρθρο 8 αφορά την εκτέλεση του προγράμματος, την παρακολούθηση και την αξιολόγησή του.

Η πρώτη παράγραφος προβλέπει ότι η εκτέλεση του προγράμματος πραγματοποιείται στο πλαίσιο συνεργασίας, κατά κύριο λόγο μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Γίνεται αναφορά των γενικών κριτηρίων για την αξιολόγηση των σχεδίων.

Η δεύτερη παράγραφος προβλέπει την υποχρέωση για τους δικαιούχους των σχεδίων που έχουν επιλεγεί για χρηματοδότηση να υποβάλουν στην Επιτροπή μια ετήσια έκθεση.

Οι επόμενες παράγραφοι αναφέρουν τους τρόπους με τους οποίους η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή του προγράμματος.

Άρθρο 9

Το άρθρο 9 προβλέπει ότι η απόφαση για τη σύσταση του προγράμματος τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της δημοσίευσης της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και αρχίζει να ισχύει από την 1η Ιανουαρίου του 2002.

2001/0105 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση προγράμματος δράσης στον τομέα της κατάρτισης, των ανταλλαγών και της συνδρομής για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη (πρόγραμμα "PERICLES")

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 123 παράγραφος 4, τρίτη φράση,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας,

εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) η υλοποίηση της αποστολής της Κοινότητας βασίζεται ιδίως στην ίδρυση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης και η δράση της Κοινότητας περιλαμβάνει τη συμβολή σε μια ποιοτική κατάρτιση,

(2) η Συνθήκη προβλέπει ότι η Κοινότητα είναι υπεύθυνη να λάβει όλα τα απαιτούμενα μέτρα για την ταχεία εισαγωγή του ευρώ ως ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος,

(3) η προστασία του ευρώ από την παραχάραξη απαιτεί, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, την επίτευξη ισοδύναμης κατάρτισης για όλες τις αρμόδιες εθνικές υπηρεσίες και τη στήριξη της συνεργασίας,

(4) το παρόν πρόγραμμα αποβλέπει ιδίως στη διευκόλυνση της πρόσβασης στην κατάρτιση και στην προώθηση της ανταλλαγής πληροφοριών και εμπειριών μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων επαγγελματιών καθώς και τις ανταλλαγές αρμοδίων υπαλλήλων,

(5) η Κοινότητα, με τις αποστολές της, ευνοεί τη συνεργασία με τις τρίτες χώρες και τους αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς σε θέματα προστασίας του ενιαίου νομίσματος από τις απόπειρες να πληγεί η αξιοπιστία του ως νομίσματος μετρητών,

(6) στη σύστασή της της 7ης Ιουλίου 1998 σχετικά με την έκδοση μέτρων για την ενίσχυση της νομικής προστασίας των τραπεζογραμματίων και των κερμάτων σε ευρώ [11], η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει συνεργασία μεταξύ των εθνικών αστυνομικών υπηρεσιών στον τομέα της παραχάραξης των κερμάτων και των τραπεζογραμματίων σε ευρώ και υποδεικνύει ότι το Συμβούλιο, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να θέσουν σε εφαρμογή ή να εξετάσουν κάθε πιθανό μέτρο στον τομέα της καταπολέμησης της παραχάραξης,

[11] ΕΕ C 11 της 15.1.1999.

(7) στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 22ας Ιουλίου 1998 στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με την προστασία του ευρώ [12], η Επιτροπή επισημαίνει ότι θα εξετάσει τη δυνατότητα να θέσει σε εφαρμογή πιλοτική δράση σε θέματα κατάρτισης η οποία θα απευθύνεται στο σύνολο των φορέων που παρεμβαίνουν στο σύστημα πρόληψης, ανίχνευσης και καταστολής της παραχάραξης και η εν λόγω δράση θα συμπληρώνει τις εθνικές πολιτικές επαγγελματικής κατάρτισης. η δράση αυτή αναμένεται να συμβάλει στον καθορισμό των κατευθύνσεων μίας πολυετούς πολιτικής για την κατάρτιση,

[12] COM (1998) 474 τελικό.

(8) οι διαβουλεύσεις που διεξήχθησαν και οι εφαρμογές που υλοποιήθηκαν αποδεικνύουν το ενδιαφέρον που υπάρχει, σε σχέση με τις ενέργειες που αναλαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο, για ένα ειδικό και πολυτομεακό συμπληρωματικό πρόγραμμα σε κοινοτικό επίπεδο το οποίο θα έχει μακρά διάρκεια. κατά συνέπεια η δράση αυτή στηρίζει και συμπληρώνει τις δράσεις των κρατών μελών,

(9) πέρα από την αυστηρά νόμιμη κατάρτιση και τις ανταλλαγές υπαλλήλων, ένα τέτοιο πρόγραμμα προβλέπεται επίσης να περιλαμβάνει μέτρα συνδρομής, ιδίως τεχνικής και επιστημονικής συνδρομής,

(10) η συμβουλευτική επιτροπή για το συντονισμό στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης, της Επιτροπής, που αποτελεί το κατάλληλο φόρουμ, ασχολείται με κάθε θέμα που αφορά την αξιολόγηση των αναγκών για την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη, ιδίως σε θέματα κατάρτισης στο πλαίσιο της ομάδας "εμπειρογνωμόνων για την παραχάραξη του ευρώ", καθώς και για την εφαρμογή του παρόντος προγράμματος και τη συμμετοχή των υποψηφίων προς προσχώρηση χωρών,

(11) στις 29 Μαΐου 2000 [13] εκδόθηκε απόφαση-πλαίσιο του Συμβουλίου που αποβλέπει στην ενίσχυση με ποινικές και άλλες κυρώσεις της προστασίας από την παραχάραξη ενόψει της θέσης σε κυκλοφορία του ευρώ,

[13] ΕΕ L 140 της 14.6.2000.

(12) η Επιτροπή υπέβαλε στις 26 Ιουλίου 2000 πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου σχετικά με την προστασία του ευρώ από την παραχάραξη [14] και η οποία προβλέπει ανταλλαγές πληροφοριών, συνεργασία και αμοιβαία συνδρομή, συμπεριλαμβανομένων των εξωτερικών πτυχών της προστασίας του ευρώ, καθώς και των υποχρεώσεων απόσυρσης εκ μέρους των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, ενώ αναμένεται να θεσπιστεί ένα συνολικό πλαίσιο συνεργασίας πριν από την εισαγωγή του πιστωτικού νομίσματος το 2002,

[14] EE C 337 Ε της 28.11.2000.

(13) είναι απαραίτητο οι δράσεις κατάρτισης που έχουν σχεδιασθεί για την στήριξη της πρόληψης και της ανίχνευσης των πλαστών νομισμάτων ευρώ, να ενσωματώσουν τις διάφορες πτυχές που καλύπτονται από τα εν λόγω νομικά μέσα,

(14) η παρούσα απόφαση δεν θίγει πρωτοβουλίες που ενδέχεται να αναληφθούν με βάση τη Συνθήκη της ΕΕ, στο πλαίσιο υπαρχόντων ή μελλοντικών προγραμμάτων, και οι οποίες αφορούν τη νομική πτυχή της καταστολής,

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο 1 Θέσπιση του προγράμματος

1. Με την παρούσα απόφαση θεσπίζεται πρόγραμμα κοινοτικής δράσης που στηρίζει και συμπληρώνει τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη στον τομέα της νομισματικής παραχάραξης, όσον αφορά ειδικότερα την προστασία του ευρώ.

2. Στο πρόγραμμα δράσης δίδεται η ονομασία PERICLES και τίθεται σε εφαρμογή για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2002 έως 31 Δεκεμβρίου 2005.

3. Η εφαρμογή και η αξιολόγηση του προγράμματος πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 5 και 8.

Άρθρο 2 Στόχοι του προγράμματος

Το κοινοτικό πρόγραμμα αποσκοπεί με διάφορα μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 3, να προστατέψει το ευρώ από την παραχάραξη, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνικές και πολυτομεακές πτυχές. Στόχος προτεραιότητας είναι η διασφάλιση της σύγκλισης του περιεχομένου των δράσεων προκειμένου, με τη μελέτη των βέλτιστων πρακτικών, να διασφαλισθεί ένας ισοδύναμος βαθμός προστασίας τηρώντας τις ιδιαιτερότητες των παραδόσεων του κάθε κράτους μέλους.

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει ειδικότερα:

- ένα στόχο ευαισθητοποίησης του ενδιαφερόμενου προσωπικού για την κοινοτική διάσταση του νέου νομίσματος (επίσης ως νόμισμα αποταμίευσης και διεθνών συναλλαγών),

- ένα στόχο καταλύτη προκειμένου να προωθηθούν, με κάθε είδος κατάλληλων δράσεων όπως οι περίοδοι άσκησης, τα ειδικευμένα εργαστήρια ή η συμμετοχή των ενδιαφερομένων στις εθνικές καταρτίσεις και οι ανταλλαγές υπαλλήλων, η μείωση των διαφορών όσον αφορά τις δομές και το ενδιαφερόμενο προσωπικό, η ανάπτυξη κλίματος αμοιβαίας εμπιστοσύνης και αμοιβαίας ικανοποιητικής γνώσης, ιδίως των μεθόδων δράσης και των δυσκολιών που αντιμετωπίζονται,

- ένα στόχο σύγκλισης όσον αφορά τη δράση κατάρτισης των εκπαιδευτών, τηρώντας τις εθνικές επιχειρησιακές στρατηγικές,

- ένα στόχο απλουστευμένης παρουσίασης, ιδίως της νομοθεσίας και των κοινοτικών και διεθνών οργάνων.

Άρθρο 3 Μέτρα

1. Το περιεχόμενο της κατάρτισης και της επιχειρησιακής στήριξης το οποίο προκύπτει από μια πολυτομεακή και διεθνική προσέγγιση, λαμβάνει υπόψη, εκτός από τα θέματα ασφάλειας, τα θέματα ανταλλαγής πληροφοριών, ιδίως στρατηγικού χαρακτήρα, και την τεχνική και επιστημονική συνδρομή.

2α) Το περιεχόμενο της κατάρτισης σε κοινοτικό επίπεδο περιλαμβάνει ειδικότερα:

- την ανάπτυξη της ανταλλαγής πληροφοριών, ιδίως πληροφοριών στρατηγικής σημασίας,

- τη λειτουργία των βάσεων δεδομένων,

- τη χρησιμοποίηση μέσων ανίχνευσης κυρίως με τη βοήθεια εφαρμογών της πληροφορικής,

- την επιστημονική συνδρομή (ιδίως επιστημονικές βάσεις δεδομένων και τεχνολογική ενημέρωση/παρακολούθηση των καινοτομιών),

- τη λειτουργία των συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης,

- τα σχετικά θέματα όπως η ισχύς της υποχρέωσης κοινοποίησης, η προστασία των προσωπικών δεδομένων,

- τις διάφορες πτυχές της συνεργασίας,

- την προστασία του ευρώ εκτός της Ένωσης,

- καθώς και τις ερευνητικές δραστηριότητες ή την ανάθεση ειδικών επιχειρησιακών αρμοδιοτήτων.

2β) Η εν λόγω πολιτική κατάρτισης εφαρμόζεται με διάφορα μέτρα και ειδικότερα:

- με τη διοργάνωση εργαστηρίων, συναντήσεων και σεμιναρίων,

- με την ανάπτυξη πολιτικής που βασίζεται στη διοργάνωση περιόδων άσκησης και στην ανταλλαγή προσωπικού.

3. Η τεχνική, επιστημονική και επιχειρησιακή στήριξη αφορά ιδίως κάθε μέτρο που επιτρέπει τη σύσταση σε ευρωπαϊκό επίπεδο παιδαγωγικών μέσων (συλλογή της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενημερωτικό δελτίο, πρακτικά εγχειρίδια, γλωσσάρια και λεξικά, βιβλιοθήκες δεδομένων, ιδίως σε θέματα επιστημονικής συνδρομής, τεχνολογική παρακολούθηση) ή εφαρμογών τεχνολογικής στήριξης (λογισμικά...) καθώς και μελέτες με πολυτομεακό και διεθνικό ενδιαφέρον καθώς επίσης και ανάπτυξη μέσων και τεχνικών μεθόδων στήριξης της δραστηριότητας της ανίχνευσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Άρθρο 4 Πρόσβαση στο πρόγραμμα

1. Κοινό-στόχος

Οι αποδέκτες των δράσεων είναι συγκεκριμένα:

- οι αρμόδιες υπηρεσίες (αστυνομία, τελωνεία, οικονομικές υπηρεσίες και δημόσια ταμεία...) στην ανίχνευση και στην καταπολέμηση της παραχάραξης,

- το προσωπικό των υπηρεσιών πληροφόρησης,

- οι εκπρόσωποι των εθνικών κεντρικών τραπεζών, των νομισματοκοπείων, των εμπορικών τραπεζών (ιδίως όσον αφορά τις υποχρεώσεις των οικονομικών μονάδων),

- οι δικαστές και οι ειδικευμένοι νομικοί

- κάθε άλλη αρχή ή ενδιαφερόμενη επαγγελματική ομάδα (εμπορικά και βιομηχανικά επιμελητήρια ή κάθε φορέας που έχει πρόσβαση σε βιοτεχνίες και εμπόρους, σε μεταφορείς ...).

2. Συνεισφορές και πραγματογνωμοσύνες

Στην υλοποίηση των στόχων του κοινοτικού προγράμματος συμβάλλουν με την αντίστοιχη πραγματογνωμοσύνη τους οι ακόλουθοι:

- το ΕΣΚΤ [15], και συγκεκριμένα οι εθνικές κεντρικές τράπεζες και η ΕΚΤ ιδίως για ό,τι αφορά τη βάση τεχνικών δεδομένων (CSM),

[15] Ευρωπαϊκό Σύστημα Ευρωπαϊκών Τραπεζών.

- τα CAN/CNAP [16] ;

[16] Εθνικά κέντρα ανάλυσης (για τα τραπεζογραμμάτια) και Εθνικά κέντρα ανάλυσης για τα κέρματα.

- το CTSE [17] και τα εθνικά θησαυροφυλάκια

[17] Ευρωπαϊκό τεχνικό και επιστημονικό κέντρο το οποίο στεγάζεται προσωρινά στο θησαυροφυλάκιο του Παρισιού.

- η Επιτροπή, η Europol και η Interpol,

- τα εθνικά κεντρικά γραφεία για την καταπολέμηση της παραχάραξης που αναφέρονται στο άρθρο 12 της σύμβασης της Γενεύης,

- οι ειδικευμένοι παράγοντες, για παράδειγμα σε θέματα τεχνικής της αναπαραγωγραφίας και της επικύρωσης, οι τυπογράφοι και οι χαράκτες,

- κάθε άλλος οργανισμός που διαθέτει ειδική εμπειρογνωμοσύνη, περιλαμβανομένων ενδεχομένως, των τρίτων χωρών και ιδίως των υποψηφίων προς προσχώρηση χωρών.

Άρθρο 5 Συνοχή και συμπληρωματικότητα

1. Ο συντονισμός και η εφαρμογή του παρόντος προγράμματος υλοποιούνται στο πλαίσιο στενής εταιρικής σχέσης μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών.

2. Στο πλαίσιο του εν λόγω συντονισμού λαμβάνονται υπόψη δράσεις που αναπτύσσονται από άλλους παράγοντες, ιδίως στο επίπεδο της ΕΚΤ και της Europol.

Άρθρο 6 Διεθνής συνεργασία

Το πρόγραμμα, σε συνάρτηση με τις συνθήκες και τη διάδοση της χρήσης του νομίσματος, τις επιχειρησιακές ανάγκες, την αξιολόγηση της απειλής και την ανάλυση των κινδύνων και εφόσον οι συμφωνίες και οι διαδικασίες το επιτρέπουν, είναι ανοικτό:

- τη συμμετοχή των συνδεδεμένων χωρών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης (ΧΚΑΕ).

- τη συμμετοχή της Κύπρου, της Μάλτας, της Τουρκίας και των χωρών μελών της ΕΖΕΣ βάσει συμπληρωματικών πιστώσεων, σύμφωνα με διαδικασίες που συμφωνούνται με τις εν λόγω χώρες,

- εφόσον υπάρχει χρηματοδοτική συμμετοχή, σε συνεργασία με άλλες τρίτες χώρες.

Άρθρο 7 Δημοσιονομικές διατάξεις

1. Τα εργαστήρια, οι συναντήσεις και τα σεμινάρια που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2β), μπορούν να οργανωθούν από κοινού με άλλες αρχές όπως η Europol, η Interpol ή η ΕΚΤ, εφόσον οι δαπάνες που αφορούν την οργάνωσή τους καταμερισθούν αναλογικά ή εφόσον οι εν λόγω αρχές παράσχουν ουσιαστική συνδρομή σε είδος. Κάθε αρχή εξάλλου αναλαμβάνει τα έξοδα ταξιδίου και διαμονής των υπαλλήλων της.

Εφόσον δεν πρόκειται για από κοινού οργάνωση με άλλες αρχές, η Κοινότητα αναλαμβάνει να καλύψει:

- τα έξοδα ταξιδίου και διαμονής του προσωπικού που συμμετέχει, σε ένα άλλο κράτος μέλος, στα εργαστήρια, στις συναντήσεις και στα σεμινάρια καθώς και τα γενικά έξοδα που αφορούν τη διοργάνωση των εν λόγω εκδηλώσεων,

- τα εκδοτικά και μεταφραστικά έξοδα για το παιδαγωγικό υλικό που αφορά τις εν λόγω εκδηλώσεις.

και τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν να καλύψουν:

- τα έξοδα που αφορούν την αρχική και συνεχή κατάρτιση του προσωπικού τους, ιδίως όσον αφορά την τεχνική κατάρτιση,

- ορισμένα έξοδα υλικοτεχνικής υποστήριξης που αφορούν τα εργαστήρια, τις συναντήσεις και τα σεμινάρια που οργανώνονται, με κοινοτική χρηματοδότηση, στο έδαφος των εν λόγω κρατών (εσωτερικές μετακινήσεις, παραχώρηση αίθουσας ή/και διευκολύνσεις διερμηνείας...).

2. Ανταλλαγές προσωπικού

Η Επιτροπή αναλαμβάνει τα έξοδα που αφορούν τη συμμετοχή του προσωπικού ενός κράτους μέλους στις δραστηριότητες περιόδων άσκησης ή ανταλλαγών που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2β), εφόσον οι τελευταίες εντάσσονται στο πλαίσιο των στόχων του άρθρου 2.

Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν τα έξοδα συμμετοχής του προσωπικού τους σε δραστηριότητες περιόδων άσκησης ή ανταλλαγές που δεν υπάγονται τους εν λόγω στόχους.

3. Συνδρομή

Η Επιτροπή αναλαμβάνει, υπό μορφή συγχρηματοδότησης μέχρι 70%, την επιχειρησιακή στήριξη που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 και ειδικότερα:

- τα έξοδα σχεδιασμού και εκπόνησης παιδαγωγικών μέσων και εφαρμογών της πληροφορικής ή τεχνικών οργάνων που παρουσιάζουν ενδιαφέρον σε ευρωπαϊκό επίπεδο,

- τα έξοδα μελετών, ιδίως συγκριτικού δικαίου, επί του θέματος της προστασίας του ευρώ από την παραχάραξη.

Σε περίπτωση πρωτοβουλίας εκ μέρους της Επιτροπής, η χρηματοδότηση παρόμοιων μέτρων επιχειρησιακής στήριξης μπορεί να ανέλθει κατ' εξαίρεση στο 100%.

Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν όλα τα έξοδα που συνδέονται με τις μη κοινοτικές πτυχές των εν λόγω παιδαγωγικών μέσων και εφαρμογών της πληροφορικής καθώς και τα έξοδα για τη διάδοση των συγχρηματοδοτούμενων παιδαγωγικών μέσων και για τη λειτουργία των συγχρηματοδοτούμενων εφαρμογών της πληροφορικής που είναι εγκατεστημένες επί του εδάφους τους.

4. Εξωτερικές δράσεις προστασίας

Τηρώντας τους όρους που προβλέπονται στο άρθρο 6, η Επιτροπή εκτός από την κάλυψη της συμμετοχής του προσωπικού τρίτων χωρών στα εργαστήρια, στις συναντήσεις και στα σεμινάρια που προβλέπονται στην παράγραφο 3, μπορεί να συγχρηματοδοτήσει μέχρι 70% δράσεις κατάρτισης σε έδαφος τρίτων χωρών, καθώς και μέτρα επιχειρησιακής στήριξης στις εν λόγω χώρες.

Άρθρο 8 Εκτέλεση, παρακολούθηση και αξιολόγηση

1. Στο πλαίσιο του προγράμματος οι δράσεις μπορούν να προταθούν από τα κράτη μέλη ή από την Επιτροπή. Επιλέγονται οι δράσεις που ανταποκρίνονται πληρέστερα στους στόχους που ορίζονται στο άρθρο 2. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση και την εφαρμογή του προγράμματος, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη τα οποία της υποβάλλουν ένα κατά ανώτατο όριο σχέδιο ετησίως σε θέματα κατάρτισης (εργαστήρια, συναντήσεις και σεμινάρια που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2β)), με την επιφύλαξη της παρουσίασης συμπληρωματικών σχεδίων στο πλαίσιο των περιόδων άσκησης και των ανταλλαγών ή της συνδρομής.

Για την εφαρμογή του προγράμματος, η Επιτροπή αξιολογεί και επιλέγει τα σχέδια που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη, καθώς και τα σχέδια που προκύπτουν από δική της πρωτοβουλία, με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

- τη συμφωνία τους με τους στόχους του προγράμματος,

- την ευρωπαϊκή διάσταση, συμπεριλαμβανομένων των πτυχών της συνεργασίας με την Europol και την ΕΚΤ,

- τη συμπληρωματικότητά τους με άλλα εφαρμοσθέντα, εφαρμοζόμενα ή μελλοντικά σχέδια,

- την ικανότητα του οργανωτή να εφαρμόσει το σχέδιο,

- την ποιότητα του σχεδίου,

- το ποσό της αιτούμενης επιχορήγησης και εάν αυτό ανταποκρίνεται στα αναμενόμενα αποτελέσματα,

- την επίπτωση των αναμενόμενων αποτελεσμάτων στους στόχους του προγράμματος.

2. Οι δικαιούχοι των σχεδίων που έχουν επιλεγεί υποβάλλουν ετήσια έκθεση στην Επιτροπή.

3. Η Επιτροπή μετά την υλοποίηση των σχεδίων, αξιολογεί τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόστηκαν και τις επιπτώσεις που προέκυψαν προκειμένου να διαπιστώσει εάν επιτεύχθηκαν οι αρχικοί καθορισθέντες στόχοι.

4. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο εξωτερική έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την ορθότητα, την επάρκεια και την αποτελεσματικότητα του προγράμματος το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2004.

5. Μετά την ολοκλήρωση της εφαρμογής του προγράμματος και το αργότερο την 30ή Ιουνίου 2006, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο αναλυτική έκθεση για την εφαρμογή και τα αποτελέσματα του προγράμματος στην οποία παρουσιάζεται ειδικότερα η προστιθέμενη αξία που προκύπτει από την κοινοτική χρηματοδότηση.

Η Επιτροπή θα εκδώσει εξάλλου ανακοίνωση σχετικά με τη σκοπιμότητα της συνέχισης και της προσαρμογής του παρόντος προγράμματος η οποία θα συνοδεύεται από αντίστοιχη πρόταση, το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2005.

Άρθρο 9 Θέση σε ισχύ

Η παρούσα απόφαση τίθεται σε ισχύ την ημερομηνία της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2002.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος