P6_TA(2005)0133

Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας

Ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας (2004/2167(INI))

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης, η οποία υπογράφηκε στη Ρώμη στις 29 Οκτωβρίου 2004,

- έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας, η οποία εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 12 Δεκεμβρίου 2003, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας της Ελληνικής Προεδρίας, στο άτυπο Συμβούλιο Υπουργών Εξωτερικών (Καστελόριζο, Μάιος 2003) και τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Θεσσαλονίκης ( 19- 20 Ιουνίου 2003),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 30ής Νοεμβρίου 2000 για κοινή ευρωπαϊκή πολιτική ασφάλειας και άμυνας μετά την Κολωνία και το Ελσίνκι [1],

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 10ης Απριλίου 2003 για τη νέα ευρωπαϊκή δομή ασφάλειας και άμυνας — προτεραιότητες και κενά [2],

- λαμβάνοντας υπόψη το ψήφισμά του της 10ης Μαρτίου 2005 σχετικά με τη Διάσκεψη για την αναθεώρηση της συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων το 2005 — Πυρηνικά όπλα στη Βόρεια Κορέα και το Ιράν [3].

- έχοντας υπόψη την πρόταση σχετικά με μια Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή άμυνα, την οποία υπέβαλε το Ινστιτούτο Στρατηγικών Μελετών της ΕΕ το Μάιο του 2004,

- έχοντας υπόψη την έκθεση για ένα Δόγμα Ανθρώπινης Ασφάλειας για την Ευρώπη, την οποία υπέβαλε ο Ύπατος Εκπρόσωπος Κοινής Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας της ΕΕ στις 15 Σεπτεμβρίου 2004 [4],

- έχοντας υπόψη τα διάφορα προγράμματα για την πρόληψη των συγκρούσεων που δημοσιοποιήθηκαν από όλα τα ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα,

- έχοντας υπόψη το άρθρο 45 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων (A6-0072/2005),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι συνιστά ορόσημο για την εξελικτική διαδικασία της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας (ΕΠΑΑ), όπως ορίστηκε στη γαλλοβρετανική δήλωση του St Malo, στις 3- 4 Δεκεμβρίου 1998,

Β. λαμβάνοντας υπόψη το συνακόλουθο πρόγραμμα ανάπτυξης της ΕΠΑΑ, το οποίο διατυπώθηκε στη διάρκεια των συνόδων κορυφής της Κολωνίας ( 3- 4 Ιουνίου 1999), του Ελσίνκι ( 10- 11 Δεκεμβρίου 1999) και του Γκέτεμποργκ ( 15- 16 Ιουνίου 2001),

Γ. αντιλαμβανόμενο την ανάγκη ενίσχυσης του ελέγχου των εξαγωγών όπλων εντός και από την ΕΕ, καθώς και σε παγκόσμιο επίπεδο,

Δ. αναγνωρίζοντας το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν τα διάφορα προγράμματα βοήθειας της ΕΕ και την απαραίτητη συμβολή τους στην οικονομική ανάπτυξη, στη στήριξη της ανάπτυξης των δημοκρατικών θεσμών, στην εκτέλεση μέτρων ανασυγκρότησης, στην κατάρτιση μακρο-οικονομικών προγραμμάτων και στην προώθηση των δικαιωμάτων του ανθρώπου,

Ε. παραδεχόμενο ότι η συνολική προσέγγιση που υποστηρίζεται στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας επιδιώκεται ήδη ενεργά στα Βαλκάνια, όπως καταδεικνύει το εύρος των μέσων της ΕΕ που εφαρμόζονται στην παρούσα φάση με στόχο τη σταθεροποίηση της περιοχής: το πρόγραμμα βοήθειας CARDS· οι πολιτικές αποστολές Proxima και EUPM· και η στρατιωτική αποστολή Althea,

ΣΤ. αναγνωρίζοντας το σταθερά υψηλό επίπεδο αποδοχής που διαπιστώνεται βάσει δημοσκοπήσεων οι οποίες πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια μιας δεκαετίας και οι οποίες κατέδειξαν ότι άνω του 60 % των πολιτών της ΕΕ τάσσεται υπέρ μιας κοινής εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ και ότι άνω του 70 % τάσσεται υπέρ μιας κοινής αμυντικής πολιτικής· έχοντας, ωστόσο, υπόψη άλλες δημοσκοπήσεις, σύμφωνα με τις οποίες δεν υποστηρίζεται η αύξηση των στρατιωτικών δαπανών,

Ζ. επισημαίνοντας και εκφράζοντας τη λύπη του για το γεγονός ότι ο βαθμός στον οποίο η Κοινή Εξωτερική Πολιτική και Πολιτική Ασφάλειας (ΚΕΠΠΑ) υπόκειται στον έλεγχο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου δυνάμει του άρθρου III-304 της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης δεν αυξήθηκε και ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ουδέποτε κλήθηκε να γνωμοδοτήσει επί των πολυάριθμων αποφάσεων και δράσεων του Συμβουλίου· αναγνωρίζοντας περαιτέρω την καλή θέληση που επέδειξε ο Ύπατος Εκπρόσωπος και οι υπηρεσίες του για την αδιάλειπτη ενημέρωση του Κοινοβουλίου και το συνεχή διάλογο με το Κοινοβούλιο· παρακινώντας τον Ύπατο Εκπρόσωπο και τις υπηρεσίες του να συνεχίσουν και να ενισχύσουν αυτόν τον ανοικτό διάλογο με το Κοινοβούλιο,

Η. παρατηρώντας, χωρίς να θίγεται το προηγούμενο σημείο, την αυξανόμενη λογοδοσία σε σχέση με δράσεις που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο της ΕΠΑΑ της ΕΕ ενώπιον των εθνικών κοινοβουλίων, ιδίως όσον αφορά τα κράτη μέλη στα οποία απαιτείται κοινοβουλευτικός έλεγχος προκειμένου να αναληφθεί οποιαδήποτε στρατιωτική δράση,

Θ. παραδεχόμενο ότι όλες οι δράσεις και τα μέτρα που αναλαμβάνονται στο πλαίσιο της ΕΠΑΑ της ΕΕ οφείλουν να υλοποιούνται σε πλήρη συμφωνία προς το διεθνές δίκαιο και με πλήρη σεβασμό προς τις αρχές του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, όπως ρητώς ορίζεται στα άρθρα I-3 και III-292 της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης,

Ι. επισημαίνοντας ότι πολλά κράτη μέλη της ΕΕ (μεταξύ άλλων, Ηνωμένο Βασίλειο, Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία και Ελλάδα) έχουν αποκομίσει, και σε ορισμένες περιπτώσεις εξακολουθούν να αποκομίζουν, ίδιες εμπειρίες σχετικά με διάφορες μορφές τρομοκρατίας και τις κοσμοθεωρίες που τις υποθάλπουν,

ΙΑ. επισημαίνοντας ότι, στο προβλέψιμο μέλλον, η ισλαμιστική τρομοκρατία συνιστά και για την ΕΕ τη μεγαλύτερη πρόκληση, ιδίως εάν οι τρομοκράτες κατορθώσουν να ελέγχουν τα όπλα μαζικής καταστροφής,

ΙΒ. επισημαίνοντας ότι η Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας αποτελεί μέρος της συνεκτικής ΚΕΠΠΑ και ΕΠΑΑ στις οποίες μπορεί να ενεργοποιηθεί η εφαρμογή του συνολικού φάσματος πολιτικών δυνατοτήτων δράσης της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των δράσεων διπλωματικού, οικονομικού και αναπτυξιακού χαρακτήρα,

Το Ευρωπαϊκό Περιβάλλον Ασφάλειας

1. τονίζει ότι μόνο μια συνολική προσέγγιση του ορισμού της "ασφάλειας" μπορεί να λάβει επαρκώς υπόψη την επίδραση τόσο θεμάτων πολιτικού δημοκρατικού ενδιαφέροντος (π.χ. παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, εσκεμμένες διακρίσεις εις βάρος συγκεκριμένων ομάδων πολιτών, ύπαρξη καταπιεστικών καθεστώτων), όσο και το ευρύ φάσμα των κοινωνικών, οικονομικών και περιβαλλοντικών παραγόντων (π.χ. φτώχεια, λιμός, ασθένειες, αναλφαβητισμός, σπάνις φυσικών πόρων, περιβαλλοντική υποβάθμιση, ανισότητα μεταχείρισης στις εμπορικές σχέσεις, κτλ) στην όξυνση υφιστάμενων περιφερειακών συγκρούσεων, στην αποδιάρθρωση κρατών και στην εμφάνιση εγκληματικών και τρομοκρατικών δικτύων, μολονότι οι πράξεις των τελευταίων μπορεί να μην θεωρούνται ότι δικαιολογούνται καθ' οιονδήποτε τρόπο από τους προαναφερόμενους παράγοντες·

2. χαιρετίζει, συνεπώς, τη συνολική προσέγγιση της έννοιας της "ασφάλειας", όπως εκφράζεται στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφάλειας (EΣΑ)· συμμερίζεται την άποψη που εκφράζεται στο πλαίσιο της ΕΣΑ ότι καίριες απειλές για την παγκόσμια ασφάλεια στην παρούσα φάση περιλαμβάνουν την τρομοκρατία, τη διάδοση των όπλων μαζικής καταστροφής (ΟΜΚ), τις ανεπίλυτες περιφερειακές συγκρούσεις, τα ήδη αποδιαρθρωμένα και τα υπό αποδιάρθρωση κράτη και το οργανωμένο έγκλημα· τονίζει ότι οι απειλές αυτές δεν μπορούν ούτε να αντιμετωπισθούν πρωτίστως με στρατιωτικά μέσα, ούτε να επιλυθούν αποκλειστικώς και μόνον με τα μέσα αυτά·

3. οδηγείται, συνεπώς, στα ίδια συμπεράσματα με εκείνα που εκφράζονται στο πλαίσιο της ΕΣΑ, ότι δηλαδή ο συνδυασμός των διαφόρων προγραμμάτων και μέσων βοήθειας, συμπεριλαμβανομένων αυτών της αναπτυξιακής πολιτικής, τόσο σε επίπεδο ΕΕ όσο και σε επίπεδο κρατών μελών, σε συνδυασμό με διπλωματικές, πολιτικές και στρατιωτικές ικανότητες και εμπειρογνωμοσύνη, μπορούν να συμβάλουν κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο σε έναν πιο ασφαλή κόσμο·

4. παρακινεί, συνεπώς, για την εφαρμογή στην πράξη αυτής της έννοιας περί περιβάλλοντος ασφαλείας εντός του υφιστάμενου πλαισίου της Ένωσης, προκειμένου η Ένωση να δύναται να εντοπίζει κρίσεις εγκαίρως και να αναλαμβάνει προληπτική δράση· συνιστά εν προκειμένω να καταβληθούν εντονότερες προσπάθειες για τη δημιουργία ενός συστήματος έγκαιρης προειδοποίησης για απειλές με τη βοήθεια της χρήσης καινοτόμων τεχνολογιών από τον πολιτικό τομέα της τεχνολογίας της πληροφορίας για την ανάλυση και αξιολόγηση των ειδήσεων· εκφράζει επ' αυτού την άποψη ότι η δημιουργία 'κέντρων εντόπισης εντάσεων', τα οποία μπορούν να συσταθούν τόσο στο πλαίσιο της μελλοντικής Υπηρεσίας Εξωτερικών Υποθέσεων όσο και μέσω υπηρεσιών εκτός ΕΕ, όπως π.χ. της Αφρικανικής Ένωσης, σε περιοχές ιδιαίτερα ευεπίφορες στις κρίσεις, θα ήταν ένας από τους πολλούς λογικούς τρόπους εντοπισμού των ριζικών αιτίων των συγκρούσεων, παροχής πληροφοριών σχετικά με αυτές τις συγκρούσεις και συμβολής στην εξάλειψή τους και, επομένως, πρόληψης των τυχόν βίαιων κλιμακώσεων· τονίζει περαιτέρω στο πλαίσιο αυτό τη σημασία που αποδίδει στην ένταξη της πρόληψης των κρίσεων καθώς και της καταπολέμησης της τρομοκρατίας ως οργανικών στοιχείων σε όλους τους τομείς πολιτικής της ΕΕ·

Στρατηγικοί στόχοι για την ΕΕ

5. συμφωνεί πλήρως με τους στρατηγικούς στόχους για την ΕΕ, όπως εκφράζονται στην ΕΣΑ: αντιμετώπιση των απειλών· οικοδόμηση ασφάλειας στις γειτονικές της ΕΕ χώρες· και ενίσχυση της διεθνούς τάξης με αποτελεσματική δράση μέσω αποτελεσματικών πολυμερών δομών· τονίζει ότι οι στόχοι της ΕΣΑ είναι ευρύτεροι από τις στρατιωτικές πτυχές της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας·

6. επισημαίνει ότι η αντιμετώπιση των απειλών απαιτεί τον προσδιορισμό του περιφερειακού και/ή του παγκόσμιού τους χαρακτήρα, ούτως ώστε η Ένωση να μπορεί να κινητοποιήσει αποτελεσματικά τα διαθέσιμα μέσα και πόρους της προκειμένου να αντιμετωπίσει το πρόβλημα· επισημαίνει ότι η επιδίωξη της οικοδόμησης ασφάλειας στις γειτονικές της ΕΕ χώρες θα συμβάλει σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό στην αντιμετώπιση των απειλών περιφερειακού χαρακτήρα, ενώ οι απειλές με παγκόσμια διάσταση πρέπει να αντιμετωπιστούν μέσω αποτελεσματικών πολυμερών διεθνών δομών στις οποίες η ΕΕ αποτελεί κινητήρια δύναμη· επισημαίνει, ωστόσο, ότι οι πολυμερείς οργανισμοί και δομές δύνανται να κληθούν να συμβάλουν στην αντιμετώπιση περιφερειακών απειλών·

7. συμμερίζεται πλήρως την εκτίμηση που εκφράζεται στη Νέα Πολιτική Γειτονίας της ΕΕ και στην ΕΣΑ, ότι οι γειτονικές της ΕΕ χώρες πρέπει να νοούνται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, το οποίο περιλαμβάνει όχι μόνο τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που έχουν κοινά σύνορα με την ΕΕ, αλλά και περιοχές ακόμα πιο ανατολικά και νότια, όπως ο Καύκασος, η Μέση Ανατολή και η Βόρεια Αφρική· επισημαίνει τη συνάφεια αυτής της πολιτικής με τις συνεχιζόμενες δραστηριότητες της ΕΕ με σκοπό την επίλυση της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης, συμπεριλαμβανομένης της διαδικασίας της Βαρκελώνης· υπογραμμίζει ότι η δημοκρατία και το κράτος δικαίου συνιστούν τις σημαντικότερες προϋποθέσεις για την ειρηνική συμβίωση των λαών·

8. τονίζει την υπεροχή του ΟΗΕ εντός του πολυμερούς θεσμικού πλαισίου και την ανάγκη να διαδραματίσει η ΕΕ ηγετικό ρόλο στην εκ νέου ενίσχυση των δομών και δυνατοτήτων αυτού του απαραίτητου οργανισμού· λαμβάνει υπόψη εν προκειμένω την έκθεση του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ με τίτλο "Μεγαλύτερη ελευθερία: προς την ανάπτυξη, ασφάλεια και δικαιώματα του ανθρώπου για όλους" της 21ης Μαρτίου 2005· χαιρετίζει την εν λόγω έκθεση —χωρίς να προκαταλαμβάνει την οποιαδήποτε μελλοντική λεπτομερή εκτίμηση εκ μέρους του Κοινοβουλίου— ως βάση εκκίνησης για έναν ανοικτό διάλογο σχετικά με τη μεταρρύθμιση του ΟΗΕ προκειμένου να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του 21ου αιώνα· παροτρύνει την ΕΕ και τα κράτη μέλη να συντονίσουν τις θέσεις τους στο πλαίσιο αυτού του διαλόγου έχοντας πλήρη επίγνωση της αδιάλειπτης υποστήριξης που καταδεικνύουν οι δημοσκοπήσεις για την ισχυρότερη εκπροσώπηση της ΚΕΠΠΑ/ΕΠΑΑ μέσω της ΕΕ, σε σύγκριση με την υφιστάμενη επί του παρόντος·

9. υπογραμμίζει περαιτέρω την ανάγκη η ΕΕ να διαδραματίσει ηγετικό ρόλο σε συνεργασία με άλλους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς οι οποίοι προωθούν την ειρήνη και την ασφάλεια στον κόσμο· επισημαίνει ειδικότερα την ανάγκη πλήρους συνεργασίας με τον ΟΑΣΕ·

10. επισημαίνει ότι είναι σημαντικό η ΕΕ να συνεχίσει να ασκεί αποφασιστική και δίκαιη αναπτυξιακή πολιτική, προκειμένου να συμβάλει αποτελεσματικά στην επίτευξη των καθολικώς συμπεφωνημένων αναπτυξιακών στόχων της Χιλιετίας·

Πρόσφατα ορόσημα στην ΕΠΑΑ

11. τονίζει την πολύτιμη εμπειρία που έχει αποκομιστεί από πολιτικές και αστυνομικές αποστολές κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, η οποία περιλαμβάνει: την ανάληψη του ελέγχου από τη Διεθνή Αστυνομική Δύναμη (εφεξής EUPM) στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη από το 2003· την Proxima στην πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ) και την Eujust Themis στη Γεωργία· χαιρετίζει, συγχρόνως, την επικείμενη ανάπτυξη αστυνομικής δύναμης της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό (EUPOL Kinshasa)·

12. αναγνωρίζει τη σημαντική πρόοδο που έχει σημειωθεί όσον αφορά την ενίσχυση της στρατιωτικής ικανότητας της Ένωσης· συγχρόνως, επισημαίνει τη σημασία του πλαισίου "Βερολίνο +" το οποίο συμφωνήθηκε με το NATO και κατέστησε δυνατή την πρώτη στρατιωτική αποστολή της ΕΕ στην ΠΓΔΜ, την Concordia και την αποστολή Althea στη Βοζνία-Ερζεγοβίνη· αναγνωρίζει την επωφελή ευελιξία του πλαισίου της ΕΠΑΑ της ΕΕ, το οποίο, επιπλέον, παρέχει τη δυνατότητα εκτέλεσης της επιχείρησης Artemis στη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό·

13. τονίζει την έως τώρα θετική συμβολή του Κέντρου Κατάστασης της ΕΕ (SITCEN), στον συνδυασμό όλων των διαθέσιμων πολιτικών, στρατιωτικών και διπλωματικών πληροφοριών για τη δημιουργία πειστικού υπόβαθρου αναλύσεων για κάθε δεδομένη κατάσταση· παροτρύνει τα κράτη μέλη να εντείνουν περαιτέρω την ανταλλαγή πληροφοριών με το SITCEN, ούτως ώστε να μην τίθενται αδικαιολόγητα προσκόμματα στην εκπλήρωση των επιδιώξεων που τίθενται στην ΕΣΑ·

14. τονίζει ότι ο ιδιαίτερος χαρακτήρας και το πρόσθετος όφελος της ΕΠΑΑ συνίστανται στον συνδυασμό πολιτικών και στρατιωτικών οργανικών στοιχείων και επισημαίνει, ενόψει των ανωτέρω επιτευγμάτων, ότι η ΕΕ θα αντιμετωπίζει στο μέλλον την ολοένα αυξανόμενη πρόκληση εξεύρεσης μιας ορθής και ενδεδειγμένης ισορροπίας μεταξύ στρατιωτικών και πολιτικών μέσων προκειμένου να ανταποκριθεί στους στόχους και το πνεύμα της ΕΣΑ· εκφράζει την άποψη ότι η αποστολή Althea στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη θα παράσχει πολύτιμη εμπειρία ως προς αυτό, στο μέτρο που η Ένωση θα έχει τη δυνατότητα να συντονίσει τις στρατιωτικές της προσπάθειες με τις πολιτικές επιχειρήσεις και προγράμματα που είναι δρομολογημένα στην παρούσα φάση·

Πρόοδος σε σχέση με το Βασικό Στόχο του 2010 και τον Πολιτικό Βασικό Στόχο του 2008

15. συμφωνεί με τους στόχους που ορίστηκαν στον Βασικό Στόχο του 2010, ο οποίος εγκρίθηκε επισήμως στο Συμβούλιο Γενικών Υποθέσεων και Εξωτερικών Σχέσεων (ΣΓΥΕΣ) της 17ης Μαΐου 2004 και με την απόφαση να καταρτισθεί Πολιτικός Βασικός Στόχος του 2008, ο οποίος εγκρίθηκε από το ΣΓΥΕΣ της 13ης Δεκεμβρίου 2004, ως μέσο επικέντρωσης των προσπαθειών ενίσχυσης της ΕΕ με τα απαραίτητα μέσα για την επιδίωξη των στρατηγικών στόχων της ΕΣΑ· θεωρεί ότι οι ουσιώδεις και χρονοθετημένοι αυτοί στόχοι πρέπει να λάβουν συγκεκριμένη μορφή με τη σύνταξη Λευκής Βίβλου·

16. αναγνωρίζει εν προκειμένω την πρόοδο που σημειώθηκε στο ΣΓΥΕΣ της 22ας Νοεμβρίου 2004 σχετικά με την περαιτέρω ανάπτυξη των "ομάδων μάχης" ταχείας ανάπτυξης για στρατιωτικές επιχειρήσεις υψηλής έντασης· επισημαίνει ότι οι εν λόγω ομάδες μάχης θα δημιουργηθούν πρωτίστως από τις διμερείς και πολυεθνικές δυνάμεις που ήδη υφίστανται στην ΕΕ· λαμβάνει, επίσης, υπόψη τη συμφωνία που ενέκρινε το ΣΓΥΕΣ για τον καθορισμό του πολιτικού βασικού στόχου του 2008 και χαιρετίζει την πρόθεση που εκφράζεται στο πλαίσιο αυτό για τη συνεκτικότερη και αποτελεσματικότερη διαμόρφωση των υφισταμένων μέσων μη στρατιωτικού χαρακτήρα ούτως ώστε ο συνδυασμός των διαφόρων ενσωματωμένων ποσοστώσεων να μπορεί να πραγματοποιηθεί βάσει των ειδικών επιτόπιων αναγκών· αναγνωρίζει, συνεπώς, ότι η μελλοντική πολιτική διαχείριση των κρίσεων στο πλαίσιο της ΕΠΑΑ θα επεκτείνεται εκ των πραγμάτων πέραν των προηγούμενων τεσσάρων πρωταρχικών τομέων που καθορίστηκαν στη Φέιρα (αστυνομία, κράτος δικαίου, πολιτική διοίκηση και προστασία του πληθυσμού)·

17. τονίζει, ιδίως όσον αφορά την επίτευξη της πλήρους επιχειρησιακής κινητικότητας των Ομάδων Μάχης έως το 2007, τη σημασία της Συνολικής Ικανότητας Ανάπτυξης Δυνατοτήτων και, στο πλαίσιο αυτό, χαιρετίζει τις προσφορές των συντονιστικών κέντρων της Αθήνας και του Eindhoven στον τομέα των στρατηγικών μεταφορών·

18. χαιρετίζει επιπλέον, σε αυτό το πλαίσιο, την επίσημη έγκριση από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της πρότασης για ένα πολιτικο-στρατιωτικό κλιμάκιο εντός του στρατιωτικού προσωπικού της Ευρωπαϊκής Ένωσης· επισημαίνει ότι το πολιτικο-στρατιωτικό κλιμάκιο θα διαδραματίζει καίριο ρόλο στον στρατηγικό σχεδιασμό όλων των επιχειρήσεων (πολιτικών, στρατιωτικών και κοινών πολιτικο-στρατιωτικών) και —από το 2006— στη δημιουργία κέντρου επιχειρήσεων για αυτόνομες αποστολές της ΕΕ σε περιπτώσεις που δεν έχει οριστεί εθνικό Επιτελείο· τονίζει περαιτέρω τη σημασία του πολιτικο-στρατιωτικού κλιμακίου στην ανάπτυξη αρχών και προτύπων για τη διαχείριση των επαφών μεταξύ των πολιτικών και των στρατιωτικών τμημάτων· παραδέχεται, ωστόσο, ότι πολλές από αυτές τις αρχές και πρότυπα θα διαμορφωθούν ως αποτέλεσμα των τρεχουσών και μελλοντικών επιχειρήσεων·

19. εφιστά την προσοχή, όσον αφορά τον σχεδιασμό μελλοντικών μικτών αποστολών πολιτικο-στρατιωτικού χαρακτήρα της ΕΕ, στις προτάσεις και τις ιδέες που σκιαγραφούνται στην έκθεση "Δόγμα Ανθρώπινης Ασφάλειας για την Ευρώπη"· χαιρετίζει στο σημείο αυτό όχι μόνον τις τρέχουσες εξελίξεις στον τομέα της ΚΕΠΑΑ, όπως τη δημιουργία Πολ/Στρατ. σώματος, που συνάδουν με τη γενική κατεύθυνση της έκθεσης αυτής, αλλά και τη μελλοντική δημιουργία Ευρωπαϊκού Σώματος Εθελοντών Ανθρωπιστικής Βοήθειας, όπως προβλέπεται στο άρθρο ΙΙΙ-321 (5) της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος για την Ευρώπη· σημειώνει ωστόσο ότι το Ευρωπαϊκό Σώμα Εθελοντών Ανθρωπιστικής Βοήθειας προβλέπεται κατά βάση στο άρθρο αυτό ως "πλαίσιο για την κοινή συνεισφορά των νέων της Ευρώπης"· ζητεί επομένως είτε την επέκταση του πλαισίου αυτού είτε τη συμπλήρωσή του με τη δημιουργία συμπληρωματικού "Σώματος", που θα αντλεί από την εμπειρία και την εξειδίκευση επαγγελματιών που έχουν ήδη αρκετή εμπειρία ή έχουν ολοκληρώσει την επαγγελματική τους σταδιοδρομία, προκειμένου να επιτευχθεί η σύσταση ενός λειτουργικού σώματος που θα ευθυγραμμίζεται περισσότερο με το Ευρωπαϊκό Πολιτικό Ειρηνευτικό Σώμα, όπως έχει επανειλημμένα προταθεί από το Κοινοβούλιο·

20. λαμβάνει υπόψη ότι το ΣΓΥΕΣ, επίσης στις 7 Ιανουαρίου 2005 — εν μέρει βάσει προσωρινών προτάσεων της Επιτρόπου Εξωτερικών Υποθέσεων —, κάλεσε τα αρμόδια βοηθητικά του όργανα και την Επιτροπή να εξετάσουν το ενδεχόμενο ενίσχυσης των δυνατοτήτων επίλυσης κρίσεων της Ένωσης στον τομέα της βοήθειας για φυσικές καταστροφές·

21. προτρέπει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να διασφαλίσουν τη συμπληρωματικότητα και συνοχή των υφισταμένων μέσων και ικανοτήτων καθώς και νέων προτάσεων, ιδίως ενόψει της στενής σχέσης μεταξύ της πρόληψης των συγκρούσεων και της διαχείρισης των κρίσεων· υποστηρίζει ότι η μετρήσιμη επιτυχία του στόχου αυτού που απομένει να επιτευχθεί μπορεί να θεωρηθεί υπολογίσιμη πρόοδος για τη μελλοντική δημιουργία της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης·

22. χαιρετίζει την πρωτοβουλία ορισμένων κρατών-μελών για τη δημιουργία Ευρωπαϊκής Δύναμης Χωροφυλακής και την ετοιμότητά τους να τη διαθέτουν για τους σκοπούς της ΕΠΑΑ· υπογραμμίζει την ιδιαίτερη χρησιμότητα αυτής της δύναμης για τη διασφάλιση της μετάβασης από μια αμιγώς στρατιωτική φάση επιχειρήσεων σε μια μικτή ή αμιγώς μη στρατιωτική φάση·

23. επισημαίνει την ανάγκη ανάπτυξης ευρωπαϊκής κουλτούρας σε θέματα ασφαλείας, μέσω της αποτελεσματικής υλοποίησης της αντίληψης της ΕΕ όσον αφορά την κατάρτιση σε θέματα ΕΠΑΑ, που αυξάνει τη διαλειτουργικότητα μεταξύ των φορέων που συμμετέχουν στη διαχείριση κρίσεων στην ΕΕ· επισημαίνει, στο πλαίσιο αυτό, την ανάγκη σύστασης ενός Ευρωπαϊκού Σώματος Ασφάλειας και Άμυνας (ΕΣΑΑ) που θα παρέχει στα όργανα της ΕΕ και στα κράτη μέλη καταρτισμένο προσωπικό, ικανό να αντεπεξέλθει αποτελεσματικά σε όλα τα ζητήματα της ΕΠΑΑ· το εν λόγω όργανο πρέπει να βασίζεται σε υγιείς οργανωτικές και οικονομικές διαδικασίες·

24. επισημαίνει με ικανοποίηση την ταχεία δράση που αναλήφθηκε για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας (EΟA) πριν από την επίσημη έγκριση της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης· τονίζει ότι οι δραστηριότητες του EΟA πρέπει να είναι επ' ωφελεία της ΕΕ, όχι μόνο για την περαιτέρω ανάπτυξη των αμυντικών δυνατοτήτων στη διαχείριση κρίσεων, αλλά και για τον εξορθολογισμό των δαπανών έρευνας και ανάπτυξης στα κράτη μέλη και, μακροπρόθεσμα, για τη συμβολή στη δημιουργία ευρωπαϊκής αγοράς όπλων· υποστηρίζει ότι η Υπηρεσία Εξοπλισμών θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή στον εξοπλισμό των ομάδων μάχης και να διασφαλίσει τη μεταξύ τους συμβατότητα· ζητεί οι ομάδες μάχης να διαθέτουν κατά προτεραιότητα νέο κοινό εξοπλισμό· προειδοποιεί, ωστόσο, ότι κάθε μελλοντικό επίτευγμα του EΟA θα εξαρτηθεί κατά μείζονα λόγο από την καλή (πολιτική) βούληση των κρατών μελών· επισημαίνει την ανάγκη να διατεθούν επαρκή χρηματοδοτικά μέσα ούτως ώστε να πραγματοποιηθούν οι πρωτοβουλίες εξοπλισμών στο πλαίσιο του ΕΟΑ· επισημαίνει επιπλέον, στο ίδιο πλαίσιο, ότι δεν πρέπει να τεθούν προσκόμματα στην προσπάθεια του EΟA για επίτευξη πιο μακροπρόθεσμων στόχων ικανοτήτων —στόχων πέραν του Βασικού Στόχου του 2010— προκειμένου η ΕΕ να επωφεληθεί από την επίτευξη των στόχων της ΕΣΑ·

25. θεωρεί την Ευρωπαϊκή Διαστημική Πολιτική μία από τις σημαντικότερες στρατηγικές προκλήσεις της Ένωσης για τον 21ο αιώνα· επισημαίνει ότι στον τομέα των τηλεπικοινωνιών και των πληροφοριών αναπτύσσονται παράλληλα πολλά σχέδια, γεγονός που μειώνει την αποτελεσματικότητα και αυξάνει το κόστος· ζητεί τα σχέδια αυτά να συμπεριληφθούν στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Έρευνας Ασφάλειας, όπως, λ.χ. το γαλλικό δορυφορικό σύστημα Helios και το γερμανικό σύστημα SAR-Lupe·

26. επιδοκιμάζει τις προσπάθειες της Επιτροπής να προωθήσει την έρευνα για την ασφάλεια εντός της Ένωσης στο εγγύς μέλλον· τάσσεται ως εκ τούτου υπέρ της κατάρτισης ενός αυτοτελούς Ευρωπαϊκού Προγράμματος Έρευνας για την Ασφάλεια στο πλαίσιο των επόμενων ερευνητικών προγραμμάτων πλαισίων με κατάλληλα μέσα για ζητήματα ασφαλείας, κανόνες και μοντέλα χρηματοδότησης σύμφωνα με τις συστάσεις της Ομάδας Προσωπικοτήτων· επισημαίνει, ωστόσο, τον κίνδυνο επικαλύψεων με τις ερευνητικές πρωτοβουλίες του Οργανισμού Άμυνας· καλεί, συνεπώς, την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να διατηρούν στενές σχέσεις εργασίας προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος αυτός· συνιστά σε αυτό το πλαίσιο —παράλληλα με την βασιζόμενη σε τεχνολογικά εναύσματα έρευνα— να επικεντρωθεί η προσοχή στην ανάπτυξη κοινών ικανοτήτων κατάρτισης μοντέλων και προσομοίωσης καθώς και στην ικανότητα ανάλυσης απειλών και προσεγγίσεων σχετικά με την ασφάλεια, με ταυτόχρονη αξιοποίηση των εκάστοτε συγκριτικών πλεονεκτημάτων·

Ελλείψεις όσον αφορά τις ικανότητες

27. επισημαίνει τις ακόλουθες τρεις κατηγορίες υλικών ελλείψεων, οι οποίες ενδέχεται να επηρεάσουν σοβαρά την ικανότητα της Ένωσης να διεξάγει τόσο επιχειρήσεις διαχείρισης κρίσεων μη στρατιωτικού χαρακτήρα όσο και επιχειρήσεις ανθρωπιστικής παρέμβασης υψηλής εντάσεως, κυρίως με στρατιωτικά μέσα, όπως να σταματά ανθρωπιστικές καταστροφές διαστάσεων παρόμοιων με της Ρουάντας:

α) έλλειψη μονάδων προς ανάπτυξη για τη διατήρηση της απαιτούμενης εκ περιτροπής ανάπτυξης δυνάμεων (1/3 προς ανάπτυξη, 1/3 προς εκπαίδευση, 1/3 προς ανάπαυση) σε τέτοιου είδους μακροπρόθεσμες/υψηλής εντάσεως επιχειρήσεις·

β) έλλειψη μονίμων δυνατοτήτων αερομεταφορών μεγάλης κλίμακας για τη μεταφορά δυνάμεων στο εξωτερικό·

γ) έλλειψη επαρκών δυνατοτήτων ανάπτυξης διοίκησης, ελέγχου και επικοινωνιών, καθώς και πόρων πληροφοριών, παρακολούθησης και αναγνώρισης στο συλλογικό πλαίσιο της ΕΠΑΑ·

28. επισημαίνει ότι η συνεχής ανάπτυξη των "ομάδων μάχης" θα καλύψει την πρώτη έλλειψη σε μεγάλο βαθμό· επισημαίνει ότι η προβλεπόμενη κατασκευή των μεταφορικών αεροσκαφών A400 M δεν θα καλύψει εντελώς τη δεύτερη έλλειψη και ζητεί επιτακτικά να ληφθούν μέτρα για την περαιτέρω κάλυψη της έλλειψης· παρακινεί, ωστόσο, να εξεταστεί η εκπόνηση σχεδίου εκ περιτροπής εναλλαγής για την εγκατάσταση δυνάμεων· ζητεί, ενόψει αυτού του συστήματος περιτροπής, τη θέσπιση κοινών προτύπων κατάρτισης, π.χ. όσον αφορά τα ελικόπτερα· το κοινό σύστημα κατάρτισης θα μπορούσε να συμβάλει στην αύξηση της ικανότητας για στρατιωτικές επιχειρήσεις και στη μείωση του κόστους· παρακινεί έντονα, σε σχέση με την τελευταία έλλειψη, να ληφθούν μέτρα που θα επιτρέψουν στην ΕΕ να πραγματοποιεί αποστολές που απαιτούν τη συνδρομή στρατιωτικών δυνάμεων χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στους πόρους του ΝΑΤΟ ή στους πόρους οιουδήποτε κράτους μέλους· υπογραμμίζει ότι τέτοια μέτρα μπορούν εκ των πραγμάτων να οδηγήσουν σε συγκέντρωση των υφιστάμενων πόρων και δυνατοτήτων στα κράτη μέλη με στόχο τη δημιουργία βάσης αμφίδρομων επικοινωνιών ή δικτύου στην υπηρεσία της ΚΕΠΑΑ·

29. τονίζει επιπλέον ότι οι σκοποί και οι στόχοι που εκφράζονται στο Βασικό Στόχο του 2010 δεν επαρκούν για την ανάληψη δυσχερέστερων αποστολών ή για διάρκεια μεγαλύτερη του ενός έτους· παρακινεί, για το λόγο αυτό, την Επιτροπή, σε στενή συνεργασία με το Συμβούλιο, να υποβάλει Λευκή Βίβλο σχετικά με τις πρακτικές απαιτήσεις για την ανάπτυξη της ΕΠΑΑ και της ΕΣΑ, ούτως ώστε να μπορεί, επίσης, να ενθαρρυνθεί περαιτέρω ο διάλογος σχετικά με την ανάπτυξη μελλοντικής Ευρωπαϊκής Αμυντικής Στρατηγικής· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, από το Συμβούλιο, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, να εξετάσει το ενδεχόμενο δημιουργίας Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Άμυνας·

Έλεγχος των εξαγωγών όπλων και μη διάδοση όπλων μαζικής καταστροφής και φορητού οπλισμού

30. παραδέχεται, στο πλαίσιο της ΚΕΠΑΑ της ΕΕ, τη συνολική συνοχή της ευρωπαϊκής στρατηγικής κατά της διάδοσης ΟΜΚ, όπως εγκρίθηκε επισήμως από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2003, με τους στρατηγικούς στόχους της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής Ασφάλειας· επισημαίνει με ικανοποίηση το έργο που ανέλαβε ο προσωπικός απεσταλμένος του Υπάτου Εκπροσώπου με στόχο την εφαρμογή του Κεφαλαίου III της εν λόγω στρατηγικής, όπως εκφράστηκε ιδίως στον κατάλογο προτεραιοτήτων που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον Δεκέμβριο του 2004·

31. συμμερίζεται την άποψη που διατυπώνεται στην Ευρωπαϊκή Στρατηγική Ασφαλείας ότι η διάδοση ΟΜΚ αποτελεί εν δυνάμει τη μεγαλύτερη απειλή για την ασφάλειά μας και ζητεί, σύμφωνα με τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής Ασφαλείας, η ΕΕ να αξιοποιήσει όλο το φάσμα των μέσων που διαθέτει για την εξάλειψη της απειλής των ΟΜΚ, επισημαίνοντας, στο πλαίσιο αυτό, ότι ο πιθανός συνδυασμός της τρομοκρατίας με τα όπλα μαζικής καταστροφής χρήζει έγκαιρης και κατάλληλης αντιμετώπισης·

32. τονίζει την ανάγκη η Ευρωπαϊκή Ένωση να αναλάβει την πρωτοβουλία για την ενίσχυση του διεθνούς καθεστώτος ελέγχου των εξοπλισμών και να συμβάλει, συνεπώς, στην ενίσχυση της αποτελεσματικής πολυμερούς συνεργασίας στη διεθνή τάξη· επισημαίνει περαιτέρω τη συνοχή των προσπαθειών για την ενσωμάτωση πτυχών της μη διάδοσης ΟΜΚ στο πλαίσιο της πολιτικής γειτονίας της ΕΕ με εκείνη του συνολικού στρατηγικού στόχου της οικοδόμησης ασφάλειας στις γειτονικές της ΕΕ χώρες·

33. χαιρετίζει τη σκοπούμενη συμπερίληψη ρητρών μη διάδοσης ΟΜΚ σε όλες τις μελλοντικές συμφωνίες εταιρικής σχέσης και συνεργασίας μεταξύ της ΕΕ και τρίτων χωρών, όπως συνέβη χαρακτηριστικά με την συμφωνία εταιρικής σχέσης και συνεργασίας με το Τατζικιστάν, της 11ης Οκτωβρίου 2004 [5], καθώς και με το σχέδιο συμφωνίας σύνδεσης με τη Συρία, που τελεί εν αναμονή έγκρισης·

34. επιδοκιμάζει το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις της ΕΕ με την περιφερειακή δύναμη του Ιράν με στόχο την αποτροπή της περαιτέρω διάδοσης πυρηνικών όπλων σε συνδυασμό με νόμιμα συμφέροντα οικονομικού χαρακτήρα και περιφερειακής ασφάλειας· διαπιστώνει ότι η πολιτική αυτή συνιστά έκφραση εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας με βάση τις αρχές του διεθνούς δικαίου και του πολυμερισμού προς τα βέλτιστα συμφέροντα της διεθνούς κοινότητας· χαιρετίζει το γεγονός ότι οι θέσεις της ΕΕ και των ΗΕ σχετικά με το Ιράν έχουν προσεγγίσει σημαντικά·

35. επισημαίνει την αξιολόγηση μεταξύ εταίρων που πραγματοποιείται στην παρούσα φάση όσον αφορά το σύστημα ελέγχου εξαγωγών της ΕΕ· επισημαίνει ότι η κύρια διαπίστωση που συνάγεται από το πρώτο στάδιο αυτής της αξιολόγησης, το οποίο ολοκληρώθηκε την άνοιξη του 2004, είναι η ανάγκη τα κράτη μέλη της ΕΕ συλλογικά (ήτοι η ΕΕ) και ατομικά να υιοθετήσουν μια πιο δραστήρια προσέγγιση όσον αφορά τον έλεγχο της εξαγωγής αντικειμένων διπλής χρήσης· παροτρύνει τα κράτη μέλη να ακολουθήσουν πάραυτα τις συστάσεις με βάση αυτή τη διαπίστωση και να χρησιμοποιούν περισσότερο το SITCEN εν προκειμένω, αλλά και γενικότερα, ως βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών· χαιρετίζει την προσπάθεια που ανέλαβε η ΕΕ για το συντονισμό και την οργάνωση στον μέγιστο δυνατό βαθμό μιας κοινής θέσης της ΕΕ στο πλαίσιο των διαφόρων καθεστώτων ελέγχου εξαγωγών και χαιρετίζει επιπλέον τις προσπάθειες που καταβάλλει η ΕΕ να συμπεριληφθούν τα νέα κράτη μέλη στα διάφορα καθεστώτα ελέγχου εξαγωγών·

36. επισημαίνει τις τρέχουσες πρακτικές δυσκολίες στην υλοποίηση της στρατηγικής κατά της διάδοσης των ΟΜΚ, ιδίως λόγω των διαφόρων πόρων και διαδικασιών μέσω των οποίων προβλέπεται να ενεργοποιηθούν δημοσιονομικά μέσα· παροτρύνει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να προβούν, από κοινού με το Κοινοβούλιο, σε διάλογο για τον εκσυγχρονισμό και την απλοποίηση αυτών των διαδικασιών ενόψει της έγκρισης των σχετικών αλλαγών στο πλαίσιο του σχετικού χρηματοδοτικού μέσου για τη δημοσιονομική περίοδο 2007-2013·

37. τονίζει την ανάγκη περαιτέρω ενίσχυσης του Κώδικα Συμπεριφοράς της ΕΕ σχετικά με τις Εξαγωγές Όπλων, καθώς και τη μεγιστοποίηση της συμβολής της ΕΕ στην αποτροπή της διάδοσης των φορητών όπλων, κυρίως με την υπογραφή διεθνούς συνθήκης για το εμπόριο όπλων·

38. ζητεί από τα κράτη που ορίζονται στη Συνθήκη για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων ως κράτη που διαθέτουν πυρηνικά όπλα και ιδίως από τις ΗΠΑ, την Κίνα και τη Ρωσία, λόγω των ανεξέλεγκτων κινδύνων της τρομοκρατίας και της διάδοσης των όπλων μαζικής καταστροφής, να επανεξετάσουν την πολιτική τους για τα πυρηνικά όπλα υπό το πρίσμα της συνθήκης για τη μη διάδοση των πυρηνικών όπλων· εκφράζει ως εκ τούτου τη λύπη του για τις προσπάθειες που έχει καταβάλει η αμερικανική κυβέρνηση κατά τη διάρκεια των προηγούμενων τεσσάρων ετών για την προώθηση της έρευνας και της ανάπτυξης νέων πυρηνικών όπλων καθώς και για την απορριπτική στάση της όσον αφορά την κύρωση της συνθήκης για την γενική απαγόρευση των πυρηνικών δοκιμών· εκφράζει ανησυχία για τις ανεπαρκείς προσπάθειες της Ρωσίας για την ενίσχυση της ασφάλειας του ατομικού οπλοστασίου της· έχει θορυβηθεί ιδιαίτερα από την κατακόρυφη αύξηση των στρατιωτικών δαπανών της Κίνας κατά 12,6 %, από τον εκτεταμένο εκσυγχρονισμό των πυρηνικού ένοπλου δυναμικού της καθώς και από την αύξηση των εισαγωγών σύγχρονων τεχνολογιών όπλων·

Δημοσιονομικές προκλήσεις

39. επισημαίνει ότι η μεγαλύτερη απειλή για τη συνεκτικότητα και επιτυχία της ΕΣΑ παραμένει η ενδεχόμενη έλλειψη επαρκών διαθέσιμων δημοσιονομικών πόρων από όλο το φάσμα των πολιτικών και μέσων της ΕΕ· επισημαίνει εν προκειμένω την ιδιαίτερη σημασία των προγραμμάτων βοήθειας της ΕΕ και την ουσιαστική συμβολή τους στην ενεργό συνολική προσέγγιση που εκφράζεται στην ΕΣΑ· ζητεί να μην λησμονηθεί αυτό το σημείο στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων που αφορούν τις μελλοντικές δημοσιονομικές προοπτικές για την περίοδο 2007-2013·

40. επισημαίνει, επίσης, ότι η αποτελεσματικότητα της ΕΣΑ και ιδίως της ΕΠΑΑ, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τις δαπάνες των κρατών μελών εκτός του πλαισίου της ΕΕ· συνιστά, στο πλαίσιο αυτό, τόσο τη σκοπιμότερη και αποδοτικότερη χρησιμοποίηση των εθνικών δαπανών στον αμυντικό τομέα, η οποία, λ.χ., σε ορισμένα κράτη μέλη θα μπορούσε να επιτευχθεί με τον ταχύτερο εκσυγχρονισμό των ενόπλων δυνάμεών τους και την αναδιάρθρωσή τους, όσο και τη θέσπιση μηχανισμού με τον οποίο θα εκτιμούνται οι αναλογίες των αμυντικών δαπανών στο ΑΕγχΠ των κρατών μελών· προτρέπει, συνεπώς, τα κράτη μέλη να συνεργαστούν προς το σκοπό αυτό με τον ΕΟΑ·

41. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι το άρθρο III-313 της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης διατηρεί το status quo του διπλού προϋπολογισμού για τις επιχειρήσεις της ΚΕΠΠΑ· παρακολουθεί τις προσπάθειες του Συμβουλίου για τη διασφάλιση περισσότερης διαφάνειας του μηχανισμού (Athena) μέσω του οποίου η διαχείριση των κοινών δαπανών για επιχειρήσεις στρατιωτικού ή αμυντικού χαρακτήρα προβλέπεται να γίνεται εκτός του προϋπολογισμού της Ένωσης [6]· τονίζει, ωστόσο, την εδραία του άποψη ότι ο συνεχής διαχωρισμός της χρηματοδότησης των κοινών δαπανών για πολιτικές επιχειρήσεις μέσω του προϋπολογισμού της Ένωσης και των δαπανών στρατιωτικού ή αμυντικού χαρακτήρα εκτός του προϋπολογισμού της ΕΕ θα καταστεί ολοένα δυσχερέστερος, δεδομένου ότι οι αποστολές που διεξάγονται στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ θα καθίστανται όλο και περισσότερο μικτής φύσης, όπως καταδεικνύει το πολιτικό/στρατιωτικό κλιμάκιο·

42. υπογραμμίζει εν προκειμένω τα σοβαρά προβλήματα που δημιουργούν οι τρέχουσες διαδικασίες προκήρυξης διαγωνισμών όσον αφορά την οργάνωση ταχέων δράσεων στο πλαίσιο της ΕΠΑΑ· κατά συνέπεια, παροτρύνει το Συμβούλιο και την Επιτροπή και να ολοκληρώσουν το ταχύτερο δυνατό την εξέταση των ειδικών διαδικασιών ή εξαιρέσεων για μελλοντικά μέτρα και επιχειρήσεις της ΕΠΑΑ στο πλαίσιο του Δημοσιονομικού Κανονισμού [7]·

Διατλαντικές σχέσεις

43. επισημαίνει την ουσιαστική συνάφεια των εκτιμήσεων περί παγκόσμιων απειλών, οι οποίες περιλαμβάνονται τόσο στην ΕΣΑ όσο και στην Αμερικανική Στρατηγική Εθνικής Ασφάλειας· υποστηρίζει ότι αυτή η συνάφεια πρέπει να θεωρηθεί η βάση επί της οποίας τόσο η ΕΕ όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν να εγκαινιάσουν διάλογο μεταξύ ισότιμων εταίρων ώστε να υπάρξει κοινή αντίληψη ως προς την επίλυση συγκεκριμένων θεμάτων που προκαλούν ανησυχία, όπως η εξουσιοδότηση και η χρήση βίας σε σχέση με τις συναφείς διατάξεις του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και το νομιμοποιητικό του ρόλο, και την ενίσχυση της διατλαντικής συνεργασίας στον τομέα της ασφάλειας εν γένει·

44. υπογραμμίζει ότι μια μείζων πτυχή του διατλαντικού διαλόγου για την ασφάλεια πρέπει να είναι η ενίσχυση άλλων διεθνών οργανισμών όπως ο ΟΑΣΑ και, κυρίως, η Αφρικανική Ένωση, ούτως ώστε να συμβάλουν στην παγκόσμια ασφάλεια· υπογραμμίζει εν προκειμένω τη χρησιμότητα των άτυπων πολυμερών επαφών όπως η Τετραμερής για την επίτευξη βιώσιμης λύσης στη σύγκρουση μεταξύ Ισραηλινών και Παλαιστινίων·

45. εύχεται να υπάρξει μεγαλύτερη συνεργασία με τις Ηνωμένες Πολιτείες στον τομέα της μη διάδοσης των ΟΜΚ και στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας· ωστόσο, παρακινεί την ΕΕ και τις ΗΠΑ να συνεχίσουν τον θετικό διάλογό τους στους τομείς αυτούς και να συμφωνήσουν σε ένα σχέδιο δράσης για την περαιτέρω συνεργασία, όπως προβλέπεται στις δηλώσεις ΕΕ-ΗΠΑ για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας και για τη μη διάδοση των ΟΜΚ που εγκρίθηκαν στη διάσκεψη κορυφής ΕΕ-ΗΠΑ της 26ης Ιουνίου 2004· θεωρεί ότι τα σημεία αυτά πρέπει να συζητούνται στο πλαίσιο όλων των συναντήσεων ΕΕ-ΗΠΑ σχετικά με την πολιτική ασφαλείας·

NATO

46. σημειώνει ότι πολλά κράτη μέλη εξακολουθούν να αναγνωρίζουν το ΝΑΤΟ ως τον ακρογωνιαίο λίθο της ασφαλείας τους σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης· υποστηρίζει ότι η συνεργασία και η συμπληρωματικότητα πρέπει να είναι οι λέξεις-κλειδιά στις οποίες θα βασιστούν οι σχέσεις ΕΕ και NATO· προτείνει, σε αυτό το πνεύμα, να πραγματοποιηθεί διάλογος —λαμβάνοντας υπόψη τον διαφορετικό χαρακτήρα κάθε οργανισμού— σχετικά με τη βελτίωση του συντονισμού των εθνικών συνεισφορών στη Δύναμη Αντίδρασης του NATO και σε εκείνες των Βασικών Στόχων της ΕΕ προκειμένου να αποφευχθεί κάθε είδους αλληλεπικάλυψη· παροτρύνει τα κράτη μέλη να συνεχίσουν την αναμόρφωση των ενόπλων τους δυνάμεων με στόχο να αποκτήσουν οι δυνάμεις αυτές μεγαλύτερες δυνατότητες ανάπτυξης, μεταφοράς και βιωσιμότητας· επισημαίνει στο θέμα αυτό ότι, στο εγγύς μέλλον, τα περισσότερα κράτη μέλη θα εξακολουθήσουν να παρέχουν τις ίδιες μονάδες τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην ΕΕ, λόγω της έλλειψης μονάδων που κατέχουν τις κατάλληλες δεξιότητες και ικανότητες· παροτρύνει τα κράτη μέλη να συνεχίσουν την επέκταση των από κοινού δυνατοτήτων τους σε δυνάμεις άμεσης ετοιμότητας, ώστε στο μέλλον να μπορούν να ικανοποιούνται ταχέως οι επιχειρησιακές ανάγκες τόσο της ΕΕ όσο και του ΝΑΤΟ·

47. επισημαίνει ότι τα σημερινά προβλήματα, τα οποία, επί του παρόντος, υπονομεύουν δυστυχώς την απαραίτητη συνεργασία μεταξύ της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, μπορούν να επιλυθούν πολύ γρήγορα με την καλή πολιτική βούληση των συμβαλλομένων αρμόδιων για τη λήψη αποφάσεων φορέων·

48. καλεί την Τουρκία, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για την καλύτερη και επιβεβλημένη συνεργασία μεταξύ της Στρατιωτικής Επιτροπής της ΕΕ και των αρμοδίων οργάνων του ΝΑΤΟ·

49. ενθαρρύνει το νέο Ευρωπαϊκό Οργανισμό Άμυνας να εξετάσει τις δυνατότητες συνεργασίας με το NATO στον τομέα των εξοπλισμών και να προβλέψει ρητά τη δυνατότητα τέτοιας συνεργασίας στο πλαίσιο της Διοικητικής Συμφωνίας που πρόκειται να υπογραφεί εν καιρώ μεταξύ των δύο, όπως προβλέπει το άρθρο 25 της Κοινής Δράσης 2004/551/ΚΕΠΠΑ για τη δημιουργία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Άμυνας [8]·

50. λαμβάνει υπόψη τη συμπληρωματική φύση ορισμένων πολιτικών και προγραμμάτων του NATO (Εταιρική Σχέση για την Ειρήνη και Πρωτοβουλία Συνεργασίας της Κωνσταντινούπολης και Μεσογειακός Διάλογος) και της ΕΕ (πολιτική γειτονίας και διαδικασία της Βαρκελώνης)· ενθαρρύνει και τα δύο μέρη να εξετάσουν τους τρόπους με τους οποίους τα εν λόγω προγράμματα και οι πολιτικές μπορούν να συμβάλουν αποτελεσματικότερα στην αμοιβαία ενίσχυσή τους·

Εσωτερική ασφάλεια και καταπολέμηση της τρομοκρατίας

51. παρατηρεί ότι στο πλαίσιο της ΕΣΑ εφιστάται ιδιαιτέρως η προσοχή στα δυσδιάκριτα όρια της άλλοτε στατικής διάκρισης μεταξύ των παραδοσιακών εννοιών της εσωτερικής και της εξωτερικής απειλής· τονίζει, ωστόσο, τις ελάχιστες αναφορές στην ΕΣΑ όσον αφορά τη διασύνδεση των δύο εννοιών για τη συνεκτική αντιμετώπιση των απειλών· λαμβάνει, ωστόσο, υπόψη —παρά την εννοιολογική αυτή παράλειψη— τις πολλαπλές προσπάθειες του Συμβουλίου, της Επιτροπής και των κρατών μελών στον τομέα των εσωτερικών και εξωτερικών υποθέσεων·

52. λαμβάνει υπόψη, στον τομέα της πρόληψης τρομοκρατικών δράσεων, της διαχείρισης των επιπτώσεων και της προστασίας κρίσιμων υποδομών, τις προτάσεις που παρουσίασε η Επιτροπή για το σύστημα ARGUS, το οποίο θα έχει τη δυνατότητα να διαβιβάζει πληροφορίες και να συντονίζει δράσεις απόκρισης, και την ενδεχόμενη διασύνδεσή του τόσο με ένα κέντρο κρίσεων όσο και με ένα δίκτυο συναγερμού (CIWIN) για την προστασία κρίσιμων υποδομών εντός της ΕΕ·

53. λαμβάνει, επίσης, στο πλαίσιο αυτό, υπόψη το αίτημα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 4- 5 Νοεμβρίου 2004 προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή, που περιλαμβάνει το επονομαζόμενο "Πρόγραμμα της Χάγης" όσον αφορά την εκπόνηση —με πλήρη σεβασμό προς τις εθνικές αρμοδιότητες— ολοκληρωμένων και συντονισμένων διατάξεων της ΕΕ για τη διαχείριση των κρίσεων που έχουν διασυνοριακό αντίκτυπο εντός της ΕΕ, που θα έπρεπε να εφαρμοστούν το αργότερο την 1η Ιουλίου 2006·

54. επιδοκιμάζει το έργο που έχει έως τώρα επιτελεσθεί ή που δρομολογείται, τόσο με βάση τις προτάσεις και τα αιτήματα που έχουν προαναφερθεί όσο και σειρά άλλων μέτρων και προτάσεων που εντάσσονται κατά παράδοση στον τομέα της εθνικής εσωτερικής πολιτικής· χαιρετίζει, επίσης, στο πλαίσιο αυτό, την ιδιαίτερη σημασία που δίδεται στο SITCEN κατά την πραγματοποίηση εκτιμήσεων κινδύνων και σχετικών αναλύσεων σε συνάρτηση με πιθανούς στόχους τρομοκρατικής δράσης· ζητεί, στο πλαίσιο αυτό, απεριόριστη συνεργασία μεταξύ όλων των τμημάτων πληροφοριών που υπόκεινται στα εθνικά υπουργεία άμυνας με στόχο τη δημιουργία σχετικού δυναμικού στο πλαίσιο του SITCEN·

55. επιδοκιμάζει ειδικότερα το στόχο για τη ρύθμιση των διασυνοριακών ανταλλαγών μυστικών πληροφοριών και πληροφοριών των υπηρεσιών ασφάλειας σύμφωνα με την αρχή της διαθεσιμότητας που περιλαμβάνει το επονομαζόμενο "Πρόγραμμα της Χάγης" —που προβλέπεται για τη μελλοντική ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα της ποινικής δίωξης— σύμφωνα με την οποία, λαμβάνοντας υπόψη τις ειδικές συνθήκες των μεθόδων εργασίας των υπηρεσιών αυτών (λχ. την ανάγκη διασφάλισης των διαδικασιών συγκέντρωσης των πληροφοριών, των πηγών ενημέρωσης και το διαρκές απόρρητο των δεδομένων μετά την ανταλλαγή), οι πληροφορίες που διατίθενται από υπηρεσία ενός κράτους μέλους θα πρέπει να διατίθενται στις αντίστοιχες υπηρεσίες ενός άλλου κράτους μέλους·

56. εκφράζει τη βαθιά της ανησυχία, σε ό,τι αφορά την πολιτική εσωτερικής ασφάλειας, για την πλημμελή εφαρμογή από τα κράτη μέλη όλων των μέτρων και μηχανισμών του αρχικού αντιτρομοκρατικού σχεδίου που καταρτίστηκε τον Οκτώβριο του 2001·

57. λαμβάνει υπόψη την έκθεση του Υπάτου Εκπροσώπου της ΕΕ προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πραγματοποιήθηκε στις 16- 17 Δεκεμβρίου 2004 σχετικά με τη συμπερίληψη της καταπολέμησης της τρομοκρατίας στην πολιτική εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ· σημειώνει το συμπέρασμα, σε αυτή την έκθεση, ότι οι ικανότητες που περιλαμβάνονται στο πλαίσιο του Βασικού Στόχου του 2010 και του Πολιτικού Βασικού Στόχου του 2008 θα πρέπει να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις των διαφόρων πιθανών τρομοκρατικών απειλών και σεναρίων — συμπεριλαμβανομένης πιθανής επίθεσης υπό το πρίσμα της ρήτρας αλληλεγγύης (άρθρο Ι-43 του Συντάγματος)·

58. ζητεί, στο πλαίσιο της Νέας Πολιτικής Γειτονίας και στο πλαίσιο των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ εν γένει, την έναρξη ενισχυμένου πολιτικού διαλόγου με τρίτες χώρες σχετικά με την τρομοκρατία, διαλόγου που θα καλύπτει όχι μόνον την ανάγκη για την απεριόριστη συνεργασία τους με διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς αλλά και την αυστηρή εφαρμογή της ρήτρας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, που περιέχεται στις συμφωνίες με τρίτες χώρες, όταν υπάρχουν ενδείξεις για τρομοκρατικές απειλές ή ειδικές τρομοκρατικές δραστηριότητες·

59. ανησυχεί εντούτοις —με όλο τον δέοντα σεβασμό για το μέχρι τούδε επιτελεσθέν έργο στην αναζήτησης κοινής γραμμής μεταξύ των δύο τομέων εσωτερικών και εξωτερικών υποθέσεων— για τη συνοχή και το συντονισμό του έργου αυτού και, ιδίως, για τον βαθμό στον οποίο λαμβάνονται υπόψη οι δημοκρατικές ελευθερίες και το κράτος δικαίου· καλεί επομένως τις επιτροπές Εξωτερικών Σχέσεων και Πολιτικών Ελευθεριών, Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων, να εξεύρουν την ενδεδειγμένη διαδικασία για την εκπόνηση συστάσεων προς το Συμβούλιο και την Επιτροπή, προκειμένου όχι μόνον να ελεγχθεί η συνοχή και ο συντονισμός του έργου αυτού, αλλά και να διασφαλισθεί ότι δεν διακυβεύονται με κανένα τρόπο τα αστικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών και των οργανισμών και έτσι, εφόσον κρίνεται αναγκαίο, να διατυπώνονται συστάσεις στις αρμόδιες επιτροπές του Κοινοβουλίου προς διαβίβαση τόσο στο Συμβούλιο όσο και στην Επιτροπή·

Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης

60. χαιρετίζει τη Συνθήκη για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης ως σημαντική βάση για την επιδίωξη των στόχων της ΕΣΑ και τη συνεχή της ανάπτυξη· πιστεύει ότι η δημιουργία της νέας Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης θα αποτελεί μέσο ζωτικής σημασίας για την εξωτερική δράση στο πλαίσιο της ΚΕΠΠΑ και επομένως και της ΕΣΑ· τονίζει ότι, για να είναι αποτελεσματική η ΕΣΑ, πρέπει να χρησιμοποιεί πλήρως τις διαθέσιμες διπλωματικές ικανότητες (λχ. τον Υπουργό Εξωτερικών Υποθέσεων της ΕΕ και την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης (άρθρα I-28 και III-296(3))) και, εφόσον παραστεί ανάγκη, τις στρατιωτικές ικανότητες (μόνιμη διαρθρωμένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για την εκπλήρωση αποστολών υψηλής έντασης, που απαιτούν μεγαλύτερες στρατιωτικές ικανότητες (άρθρα I-41(6), III-312 και το Ειδικό Πρωτόκολλο))·

61. παροτρύνει το Συμβούλιο και την Επιτροπή να καταβάλουν άμεσα τις απαραίτητες προσπάθειες συνδυασμού των δραστηριοτήτων τους σε πνεύμα συνεργασίας πριν από την τελική επικύρωση της Συνθήκης για τη θέσπιση Συντάγματος της Ευρώπης· τονίζει ότι το Κοινοβούλιο θα επιδιώξει να αξιολογήσει αυτές τις προσπάθειες με θετικό και εποικοδομητικό τρόπο και θα κρίνει όλες τις προτεινόμενες δράσεις και μέτρα κατά τη μεταβατική περίοδο με βάση την ποιότητα και όχι την προέλευσή τους ενόψει της δημιουργίας λειτουργικής και αποδοτικής Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης· τονίζει ότι το Κοινοβούλιο θα αξιολογεί επίσης τις προσπάθειες αυτές με κριτήριο εάν και κατά πόσο σέβονται την πολιτική βούληση που εκφράζεται στο Σύνταγμα για τη χάραξη κοινοτικής πολιτικής, ούτως ώστε η Ευρώπη να απευθύνεται στον κόσμο με μία φωνή·

*

* *

62. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τα κοινοβούλια των κρατών μελών, το Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, του ΝΑΤΟ και του ΟΑΣΕ και τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης.

[1] ΕΕ C 228 της 13.8.2001, σ. 173.

[2] ΕΕ C 64 E της 12.3.2004, σ. 599.

[3] Κείμενα που εγκρίθηκαν, P6_TA(2005)0075.

[4] Έκθεση της Βαρκελώνης της ομάδας εργασίας για τις Ευρωπαϊκές Δυνατότητες στην Ασφάλεια.

[5] EE L 340 της 16.11.2004, σ. 21.

[6] Απόφαση 2004/197/ΚΕΠΠΑ του Συμβουλίου, της 23ης Φεβρουαρίου 2004, για τη δημιουργία μηχανισμού διαχείρισης της χρηματοδότησης των κοινών εξόδων των επιχειρήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν στρατιωτικές συνέπειες ή συνέπειες στον τομέα της άμυνας (EE L 63 της 28.2.2004, σ. 68).

[7] Κανονισμός (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (EE L 248 της 16.9.2002, σ. 1).

[8] ΕΕ L 245 της 17.7.2004, σ. 17.

--------------------------------------------------