Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 90/435/EΟΚ σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. εισαγωγη

1. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας του Μαρτίου 2000 [1] ανέφερε στα συμπεράσματά του ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τάξει τον στρατηγικό στόχο να γίνει η ανταγωνιστικότερη και δυναμικότερη οικονομία της γνώσης ανά την υφήλιο. Ο στόχος αυτός επιβεβαιώθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης του Μαρτίου 2001 [2]. Το Συμβούλιο της Λισσαβόνας ζήτησε επίσης να δημιουργηθεί ένα γενικό πλαίσιο στήριξης της οικονομικής δραστηριότητας στην ΕΕ.

[1] Συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Λισσαβόνας της 23ης και 24ης Μαρτίου 2000, ανακοινωθέν τύπου αριθ. 100/1/00 της 24/3/2000, που δημοσιεύθηκε στον δικτυακό τόπο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (http:// ue.eu.int).

[2] Συμπεράσματα της προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Στοκχόλμης της 23ης και 24ης Μαρτίου 2001, ανακοινωθέν τύπου αριθ. 100/1/01 της 24/3/2001, που δημοσιεύθηκε στον δικτυακό τόπο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (http:// ue.eu.int).

2. Τον Ιούλιο του 1999, το Συμβούλιο των Υπουργών έδωσε εντολή στην Επιτροπή να μελετήσει τις επιπτώσεις των φορολογικών διατάξεων που αποτελούν εμπόδιο στις διασυνοριακές οικονομικές δραστηριότητες στην εσωτερική αγορά, καθώς και μέτρα για την αντιμετώπισή τους. Στο πλαίσιο που δημιουργήθηκε από το Συμβούλιο της Λισσαβόνας αυτή η ανάλυση των συστημάτων φορολόγησης των εταιρειών αποκτά μεγαλύτερη σημασία, δεδομένου ότι η φορολογία των εταιρειών μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην επίτευξη των στόχων που έθεσε το Συμβούλιο. Σύμφωνα με την εντολή αυτή, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εκπόνησαν μία μελέτη για τη φορολογία των εταιρειών.

3. Tα συμπεράσματα της μελέτης για τη φορολογία των εταιρειών [3] οδήγησαν σε ανακοίνωση της Επιτροπής [4], η οποία εξέταζε, μεταξύ άλλων, εάν η τρέχουσα εφαρμογή της φορολογίας των εταιρειών στην εσωτερική αγορά δημιουργεί έλλειψη αποτελεσματικότητας και εμποδίζει τους φορείς να επωφεληθούν πλήρως από τα πλεονεκτήματά της. Αυτό θα έθιγε την ευημερία στην ΕΕ, θα μείωνε την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων της ΕΕ και επομένως θα ερχόταν σε αντίθεση με τους στόχους της Λισσαβόνας. Η παρούσα ανακοίνωση εκθέτει την άποψη της Επιτροπής σχετικά με το τι πρέπει και τι θα ήταν ρεαλιστικό να πραγματοποιηθεί στον τομέα της φορολογίας των εταιρειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση κατά τα προσεχή έτη ώστε η φορολογία των εταιρειών να προσαρμοστεί στο νέο οικονομικό πλαίσιο και η εσωτερική αγορά να καταστεί αποτελεσματικότερη χωρίς εσωτερικά φορολογικά εμπόδια. Για το σκοπό αυτό πρότεινε ορισμένες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες.

[3] Έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής για τη "Φορολογία των εταιρειών στην εσωτερική αγορά" SEC (2001) 1681.

[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, "Προς μία εσωτερική αγορά χωρίς φορολογικά εμπόδια - στρατηγική που παρέχει στις εταιρείες μία ενοποιημένη βάση για τη φορολόγηση των εταιρειών όσον αφορά τις δραστηριότητές τους σε επίπεδο ΕΕ", COM (2001) 582 τελικό.

4. Εξάλλου, η Επιτροπή εξέδωσε το 2001 ανακοίνωση για τη φορολογική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση [5] στην οποία καθορίζονται οι γενικοί στόχοι και ορισμένες ειδικές προτεραιότητες στον τομέα της άμεσης και έμμεσης φορολογίας. Η ανακοίνωση αυτή αναφερόταν συγκεκριμένα στα προβλήματα φορολογίας των εταιρειών και τόνιζε ότι, σήμερα, οι διασυνοριακές δραστηριότητες των εταιρειών προκαλούν πολλές περιπτώσεις διπλής φορολογίας που εμποδίζουν τις νόμιμες εμπορικές δραστηριότητες.

[5] Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο, στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή "Φορολογική πολιτική στην Ευρωπαϊκή Ένωση", COM (2001) 260 τελικό.

5. Επίσης, το καταστατικό της ευρωπαϊκής εταιρείας (Societas Europaea) εκδόθηκε το 2001 [6]. Στόχος του είναι να συμβάλει στην ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, και οι βελτιώσεις που απορρέουν όσον αφορά τις οικονομικές και κοινωνικές προοπτικές να επεκταθούν σε όλη την Κοινότητα. Για το σκοπό αυτό, προβλέπει ένα νομικό πλαίσιο ώστε οι παραγωγικές δομές να μπορούν να προσαρμοστούν στις κοινοτικές διαστάσεις και να αναδιοργανώσουν τις δραστηριότητές τους σε κοινοτική κλίμακα. Η επιτυχία της ευρωπαϊκής εταιρείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το φορολογικό καθεστώς που θα εφαρμοστεί, και θα πρέπει να μπορεί να επωφεληθεί από όλες τις εναρμονισμένες διατάξεις που διέπουν τη φορολογία των εταιρειών.

[6] Κανονισμός (EΚ) αριθ. 2157/2001 του Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2001 περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας (SE) και οδηγία 2001/86/EΚ της 8ης Οκτωβρίου 2001 για τη συμπλήρωση του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας όσον αφορά τον ρόλο των εργαζομένων, ΕΕ L 294 της 10.11.2001.

6. Δεδομένου ότι υπάρχουν διασυνοριακά εμπόδια στο φορολογικό τομέα, πρέπει να ληφθούν μέτρα για να διασφαλισθεί η ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς. Σύμφωνα με το άρθρο 94 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή μπορεί να προτείνει στο Συμβούλιο οδηγίες για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών οι οποίες έχουν άμεση επίπτωση στην εγκαθίδρυση ή τη λειτουργία της κοινής αγοράς.

7. Ο οδηγία σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (η οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες) [7] προβλέπει ήδη μία λύση για το διασυνοριακό εμπόδιο που δημιουργεί τη διπλή φορολογία των κερδών. Ωστόσο, το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και οι μέθοδοι που προβλέπονται για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας θα μπορούσαν να βελτιωθούν.

[7] Οδηγία 90/435/EΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών, ΕΕ L 225 της 20.8.1990.

8. Το 1993, η Επιτροπή εξέδωσε πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες [8]. Η πρόταση αυτή περιελάμβανε δύο τροποποιήσεις. Σκοπός της πρώτης τροποποίησης ήταν να μπορεί η οδηγία να εφαρμόζεται σε όλες τις επιχειρήσεις που υπόκεινται στο φόρο εταιρειών, ανεξάρτητα από τη νομική μορφή τους. Η δεύτερη τροποποίηση αναφερόταν στη μέθοδο καταλογισμού. Επέτρεπε στις μητρικές εταιρείες να λαμβάνουν υπόψη το φόρο που κατέβαλε η θυγατρική εταιρεία και οποιαδήποτε άλλη θυγατρική μεταγενέστερων επιπέδων, εφόσον όλες οι εμπλεκόμενες εταιρείες πληρούσαν τις προϋποθέσεις που έθετε η οδηγία.

[8] Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 90/435/EΟΚ της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών, COM (93) 293 τελικό, ΕΕ C 225 της 20.08.1993.

9. Η μελέτη για τη φορολογία των εταιρειών που δημοσιεύθηκε το 2001 εξέταζε τα ίδια θέματα. Εξάλλου, η εμπειρία από την εφαρμογή της οδηγίας, το 1992, έδειξε ότι υπάρχουν και ορισμένα άλλα κενά, τα οποία εξετάζει λεπτομερώς η μελέτη και προβλέπει κάποια μέτρα για την αντιμετώπισή τους.

10. Η ανακοίνωση της Επιτροπής που ακολούθησε τη μελέτη για τη φορολογία των εταιρειών, έθεσε ως προτεραιότητα να παρουσιάσει, μετά τις τεχνικές διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη, τις τροποποιήσεις που έπρεπε να επέλθουν στις ισχύουσες οδηγίες για την εναρμόνιση της φορολογίας των εταιρειών. Το 2002, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διοργάνωσαν αρκετές συνεδριάσεις της αρμόδιας ομάδας εργασίας της Επιτροπής, κατά τις οποίες τα θέματα αυτά συζητήθηκαν με τις αντιπροσωπείες τεχνικών εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών.

11. Η παρούσα πρόταση οδηγίας τροποποιεί την οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες. Στόχος της είναι να επιφέρει τις απαραίτητες τροποποιήσεις σ´αυτή την οδηγία, ώστε να ληφθούν υπόψη τα παραπάνω συμπεράσματα και ανακοινώσεις. Ο τελικός στόχος είναι να εξαλειφθούν τα εμπόδια για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς που διαπιστώθηκαν στα φορολογικά καθεστώτα που εφαρμόζονται στις μητρικές και θυγατρικές εταιρείες των διαφόρων κρατών μελών. Η εξάλειψη των διαφόρων φορολογικών εμποδίων στις διασυνοριακές οικονομικές δραστηριότητες μέσα στην εσωτερική αγορά θα απαιτήσει, ενδεχομένως, τη δημιουργία μιας κοινής ενοποιημένης φορολογικής βάσης για τις δραστηριότητες των εταιρειών σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, έως ότου επιτευχθεί αυτός ο στόχος, χρειάζονται ειδικά στοχοθετημένα μέτρα για να αντιμετωπιστούν τα πλέον πιεστικά πρακτικά φορολογικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εταιρείες με διεθνείς δραστηριότητες. Τα μέτρα αυτά περιλαμβάνουν όλα όσα θεωρούνται απολύτως βασικά για να βελτιωθεί η υφιστάμενη νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη φορολογία των εταιρειών. Συγκεκριμένα, η παρούσα πρόταση αφορά τα θέματα που εξετάστηκαν στην πρόταση που εκδόθηκε το 1993, αλλά περιλαμβάνει και άλλες διατάξεις που αφορούν νέα θέματα. Κατά συνέπεια, η προηγούμενη πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες αποσύρεται.

12. Ένα από τα κυριότερα προβλήματα είναι το περιορισμένο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες, η οποία εφαρμόζεται μόνο στις εταιρείες που περιλαμβάνονται στον κατάλογο που είναι προσαρτημένος στην οδηγία. Το Συμβούλιο ECOFIN της 26ης και 27ης Νοεμβρίου 2000 [9] είχε ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η ενημέρωση του καταλόγου αποτελούσε πολιτική προτεραιότητα. Η μελέτη της Επιτροπής για τη φορολογία των εταιρειών κατέδειξε την ανάγκη να διευρυνθεί και να βελτιωθεί η οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες ώστε να καλύπτει ευρύτερο φάσμα εταιρειών.

[9] Παράρτημα των συμπερασμάτων της προεδρίας του Συμβουλίου ECOFIN της 26ης και 27ης Νοεμβρίου 2000, ανακοινωθέν τύπου αριθ. 453 : 13861/00, Βρυξέλλες 26/11/2000, που δημοσιεύθηκε στο δικτυακό τόπο του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (http:// ue.eu.int).

13. Το σημείο αυτό εξετάστηκε στην πρόταση του 1993, σκοπός της οποίας ήταν να επεκταθεί η οδηγία σε όλες τις εταιρείες που είναι εγκατεστημένες σε κράτος μέλος και υπόκεινται στο φόρο εταιρειών. Ωστόσο, οι διαφορές που διαπιστώθηκαν στις διατάξεις του εμπορικού δικαίου που διέπουν τις νομικές μορφές οντοτήτων, και οι διαφορές των φορολογικών καθεστώτων που εφαρμόζονται σ' αυτές στα κράτη μέλη δημιουργούν σημαντικά προβλήματα. Τα προβλήματα αυτά είχαν ήδη αναφερθεί, το 1996 και 1997, κατά τις συζητήσεις του Συμβουλίου για την πρόταση αυτή, οι οποίες ανεστάλησαν χωρίς να οδηγήσουν σε τελικά συμπεράσματα. Η τεχνική πλευρά αυτού του θέματος συζητήθηκε ξανά με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της αρμόδιας ομάδας εργασίας της Επιτροπής. Αποτέλεσμα αυτών των συζητήσεων είναι να επιτυγχάνεται στην παρούσα πρόταση ο σκοπός της διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες με την πρόταση να ενισχυθεί ο πίνακας των εταιρειών που είναι προσαρτημένος στην οδηγία, ώστε να καλύπτει τις νέες νομικές μορφές που καθορίζονται ονομαστικά.

14. Όπως αναφέρθηκε ήδη, το καταστατικό της ευρωπαϊκής εταιρείας εκδόθηκε πρόσφατα. Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας θα συμπεριλάβει τις εταιρείες που θα λειτουργούν μελλοντικά υπό τη νέα αυτή νομική μορφή. Γι´αυτό η ευρωπαϊκή εταιρεία είναι μία από τις νέες προσθήκες που προτάθηκε να περιληφθούν στον κατάλογο των οντοτήτων που καλύπτει η οδηγία.

15. Ορισμένες από τις νέες οντότητες που προτείνεται να περιληφθούν στον πίνακα δημιουργούν ένα ιδιαίτερο τεχνικό πρόβλημα. Ενδέχεται το κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκατεστημένη μία οντότητα να τη θεωρεί, από φορολογικής πλευράς, ως φορολογούμενη εταιρεία, ενώ άλλο κράτος μέλος του οποίου ο κάτοικος έχει συμφέροντα στην ίδια οντότητα να τη θεωρεί φορολογικά διαφανή (δηλαδή να μην εξετάζει την εταιρική δομή). Tο δεύτερο κράτος αποδίδει το εισόδημα της οντότητας στον κάτοικό του που έχει συμφέροντα σ' αυτή και τον φορολογεί ανάλογα. Αυτό το κράτος μέλος θα υποχρεούται να επεκτείνει τα πλεονεκτήματα της οδηγίας σ'αυτό τον κάτοικο.

16. Ένα από τα βασικά στοιχεία της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες είναι η απαλλαγή από την παρακράτηση του φόρου στην πηγή για τα διανεμόμενα κέρδη. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής που ακολούθησε τη μελέτη για τη φορολογία των εταιρειών, η οδηγία θα μπορούσε να βελτιωθεί σ'αυτό το σημείο με την επέκταση των πλεονεκτημάτων της σ'ευρύτερο φάσμα περιπτώσεων. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί με τον περιορισμό των προϋποθέσεων που απαιτούνται για να χαρακτηρισθεί η εταιρεία ως μητρική ή ως θυγατρική εταιρεία. Συνεπώς προτείνεται να μειωθεί το υποχρεωτικό κατώτερο όριο συμμετοχής στο κεφάλαιο της εταιρείας από 25% σε 10%.

17. Το δεύτερο σημαντικό στοιχείο της οδηγίας είναι η εφαρμογή των μεθόδων για την εξάλειψη της διπλής φορολογίας των μητρικών εταιρειών. Μία θυγατρική εταιρεία φορολογείται επί του εισοδήματός της. Η μητρική εταιρεία της όμως μπορεί επίσης να φορολογηθεί για το μερίδιό της σ´αυτά τα κέρδη, όταν τα διανέμει η θυγατρική. Για να περιοριστεί αυτή η διπλή φορολογία, το άρθρο 4 παράγραφος 1 της οδηγίας υποχρεώνει το κράτος μέλος της μητρικής εταιρείας να απαλλάσσει τα διανεμόμενα από τη θυγατρική εταιρεία κέρδη ή να επιτρέπει στη μητρική εταιρεία να εκπέσει το τμήμα του φόρου της θυγατρικής εταιρείας που αναλογεί στα κέρδη αυτά. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν μία από αυτές τις μεθόδους για να καταργήσουν τη διπλή φορολογία. Εάν επιλεγεί η δεύτερη μέθοδος, η έκπτωση δεν εφαρμόζεται στο φόρο εταιρειών που κατέβαλαν θυγατρικές μεταγενέστερων επιπέδων της θυγατρικής από την οποία προέρχονται τα κέρδη. Συνεπώς, υπάρχει ακόμα πιθανότητα να επιβληθεί διπλή φορολογία. Επομένως, ο σκοπός της οδηγίας που είναι η κατάργηση της διπλής φορολογίας δεν επιτυγχάνεται πλήρως.

18. Επομένως θα ήταν σκόπιμο να καθοριστεί ο φόρος που πρέπει να εκπίπτει η μητρική εταιρεία ούτως ώστε αυτή η διπλή οικονομική φορολογία να εκλείψει πλήρως. Η μέθοδος που προτείνεται τώρα είναι παρόμοια με εκείνη που προβλέπεται στην πρόταση του 1993.

19. Η οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες δεν εξετάζει ρητά τις περιπτώσεις στις οποίες τα διανεμόμενα κέρδη εισπράττονται από μόνιμη εγκατάσταση όσον αφορά μετοχές που συνδέονται πράγματι με αυτή την εγκατάσταση. Η κάλυψη αυτών των περιπτώσεων αποτελεί έναν από τους στόχους της οδηγίας. Επίσης, σύμφωνα με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου δεν μπορεί να γίνεται διάκριση για τις μόνιμες εγκαταστάσεις σε σχέση με τις θυγατρικές εταιρείες όταν και οι δύο υπόκεινται στο ίδιο φορολογικό καθεστώς [10]. Επομένως ήταν σκόπιμο να αποσαφηνιστεί το κείμενο της οδηγίας σ'αυτό το σημείο.

[10] Απόφαση του Δικαστηρίου της 28ης Ιανουαρίου 1986, υπόθεση C-270/83, Επιτροπή κατά Γαλλίας, Συλλογή 1986, σ. 273, και απόφαση του Δικαστηρίου της 21ης Σεπτεμβρίου 1999, υπόθεση C-307/97, Compagnie de Saint-Gobain / Finanzamt Aachen-Innenstadt, Συλλογή 1999, σ. I-6161.

20. Η σημερινή διατύπωση του άρθρου 4 παράγραφος 2 της οδηγίας επιτρέπει στα κράτη μέλη να εξαιρούν από την έκπτωση του φόρου τα βάρη των μητρικών εταιρειών που απορρέουν από τη συμμετοχή τους στις θυγατρικές. Όσον αφορά τα έξοδα διαχείρισης, τα κράτη μέλη μπορούν να τα υπολογίσουν σε ποσό κατ´αποκοπήν που δεν υπερβαίνει το 5% των διανεμόμενων κερδών. Κατά συνέπεια, η μητρική εταιρεία δεν μπορεί να εκπέσει έξοδα μέχρι το 5% των κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρεία εφόσον οι πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με τη συμμετοχή της μπορεί να είναι χαμηλότερες. Σ'αυτή την περίπτωση, η εν λόγω εταιρεία πράγματι δεν μπορεί να εκπέσει άλλες δαπάνες τις οποίες, κανονικά, θα μπορούσε να εκπέσει.

21. Το αρνητικό αυτό αποτέλεσμα μπορεί να εκλείψει εάν επιτρέπεται στη μητρική εταιρεία να αποδείξει ότι οι πραγματικές της δαπάνες για τη συμμετοχή της είναι χαμηλότερες. Οι δαπάνες που δεν εκπίπτονται θα περιορίζονται τότε στις πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με τις μετοχές.

22. Οι μεταβατικές διατάξεις που επιτρέπουν στην Ελλάδα, τη Γερμανία και την Πορτογαλία να εφαρμόζουν παρακράτηση φόρου στην πηγή επί των μερισμάτων δεν ισχύουν πλέον. Η παρούσα πρόταση καταργεί επομένως το κείμενο, χωρίς αντικείμενο πλέον, των παραγράφων 2, 3 και 4 του άρθρου 5 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες.

2. παρατηρησεισ για τα αρθρα τησ προτασησ οδηγιασ

Άρθρο 1

Το άρθρο αυτό αποτελείται από πέντε παραγράφους που τροποποιούν την οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες.

παράγραφος (1)

Σκοπός αυτής της παραγράφου είναι να τροποποιήσει το άρθρο 1 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες. Διευκρινίζει ότι το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση πρέπει να παρέχει τα πλεονεκτήματα που προβλέπει η οδηγία όταν η μόνιμη αυτή εγκατάσταση λαμβάνει διανεμόμενα κέρδη. Μεταξύ άλλων περιπτώσεων, η προτεινόμενη τροποποίηση θα διασφαλίσει ότι η οδηγία καλύπτει την περίπτωση όπου η μητρική εταιρεία και η θυγατρική της έχουν φορολογική κατοικία στο ίδιο κράτος μέλος, τα δε μερίσματα λαμβάνονται από μόνιμη εγκατάσταση της μητρικής εταιρείας που βρίσκεται σε άλλο κράτος μέλος.

παράγραφος (2)

Το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο α) της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες τροποποιείται ώστε το όριο συμμετοχής που απαιτείται για να αναγνωρισθεί η ιδιότητα της μητρικής ή θυγατρικής εταιρείας να μειωθεί από 25% σε 10%, οπότε θα αυξηθεί ο αριθμός εταιρειών που θα μπορούν να επωφεληθούν από την ελάφρυνση που προβλέπει η οδηγία.

παράγραφος (3)

1. Το στοιχείο α) τροποποιεί τη διατύπωση του άρθρου 4 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες για να περιλάβει διάφορα μέτρα. Κατ'αρχάς, η παράγραφος 1 τροποποιείται για να περιληφθεί η υποχρέωση του κράτους μέλους όπου βρίσκεται η μόνιμη εγκατάσταση να μη φορολογεί τα διανεμόμενα κέρδη που εισπράττει αυτή από θυγατρικές της εταιρείας της οποίας αποτελεί μόνιμη εγκατάσταση, ή να επιτρέπει την έκπτωση του φόρου που έχει καταβάλει η θυγατρική σχετικά με τα διανεμόμενα στη μόνιμη εγκατάσταση κέρδη.

2. Επίσης, το ίδιο στοιχείο α) τροποποιεί την παράγραφο 1 του ίδιου άρθρου 4 για να βελτιώσει τη διάταξη για την ελάφρυνση από τη διπλή φορολογία. Πρόβλημα προκύπτει όταν εφαρμόζεται η μέθοδος καταλογισμού. Σύμφωνα με το κείμενο της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες, οι μητρικές εταιρείες μπορούν να φορολογούνται επί των κερδών που λαμβάνουν από τη θυγατρική τους, αλλά, σ'αυτή την περίπτωση, εκπίπτουν από το φόρο τους γι'αυτά τα κέρδη τους φόρους που έχουν ήδη καταβληθεί από τη θυγατρική για τα ίδια κέρδη πριν από τη διανομή. Η έκπτωση αυτή έχει ένα όριο: τον φόρο που οφείλεται από τη μητρική εταιρεία για τα κέρδη που έχει εισπράξει. Ωστόσο, το σημερινό σχέδιο οδηγίας δεν αναφέρεται στις περιπτώσεις όπου υπάρχει αλυσίδα εταιρειών. Σ'αυτές τις περιπτώσεις, η μητρική εταιρεία μπορεί να εισπράξει κέρδη που διανεμήθηκαν μέσω των διαφόρων βαθμίδων της ομάδας εταιρειών. Στα κέρδη αυτά θα είχε επιβληθεί ο φόρος στο επίπεδο των διαδοχικών θυγατρικών. Το άρθρο 4 παράγραφος 1 αναφέρει μόνο την έκπτωση του φόρου που έχει καταβάλει η άμεση θυγατρική, αλλά δεν αναφέρει τους καταβληθέντες φόρους στη συνέχεια της αλυσίδας εταιρειών. Τώρα προτείνεται να επιτρέπεται η έκπτωση όχι μόνο του φόρου που έχει καταβάλει η άμεση θυγατρική, αλλά και του φόρου που έχει καταβάλει κάθε άλλη θυγατρική μεταγενέστερων επιπέδων σε σχέση με τα διανεμόμενα κέρδη. Η πρόταση αυτή διατηρεί το παρόν όριο: η μητρική εταιρεία μπορεί να εκπίπτει τους φόρους που κατέβαλαν οι θυγατρικές της μεταγενέστερων επιπέδων, αλλά εντός του συγκεκριμένου ορίου του φόρου που οφείλεται για τα εισπραχθέντα κέρδη.

3. Η πρόταση καταργεί επίσης τις μεταβατικές διατάξεις που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1 του άρθρου 4 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες, εφόσον οι διατάξεις αυτές δεν ισχύουν πλέον (βλέπε παρακάτω αριθ. 2 των παρατηρήσεων στην παράγραφο 5).

4. Το στοιχείο β) προσθέτει μία νέα παράγραφο 1α στο άρθρο 4 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες, λόγω των προτεινόμενων τροποποιήσεων της οδηγίας για να διευρυνθεί το πεδίο εφαρμογής της. Η νέα αυτή παράγραφος είναι απαραίτητη για να ληφθούν υπόψη οι καταστάσεις που δημιουργούνται όταν εισάγονται νέα στοιχεία στον κατάλογο. Ορισμένες από τις νέες αυτές οντότητες υπόκεινται στο φόρο εταιρειών στο κράτος μέλος κατοικίας τους, αλλά θεωρούνται φορολογικά διαφανείς σε άλλα κράτη μέλη, τα οποία εισπράττουν φόρο από τους φορολογουμένους κατοίκους τους που έχουν συμφέροντα σ'αυτές τις οντότητες. Σκοπός του προτεινόμενου κειμένου είναι να παράσχει ένα ειδικό φορολογικό καθεστώς που θα εφαρμόζεται σ'αυτές τις περιπτώσεις. Τα εν λόγω κράτη μέλη μπορούν βέβαια να διατηρήσουν αυτή τη φορολογική προσέγγιση στις περιπτώσεις που προβλέπει η οδηγία. Ωστόσο, όταν πρόκειται να φορολογήσουν τους φορολογουμένους κατοίκους τους που έχουν συμφέροντα σ'αυτές τις εταιρείες, θα υποχρεούνται να τους επιτρέπουν να εκπέσουν τους φόρους που καταβάλλουν αυτές οι εταιρείες στο κράτος μέλος κατοικίας καθώς και τους φόρους που καταβάλλονται από τις θυγατρικές και υποθυγατρικές τους. Εξάλλου, τα ίδια κράτη μέλη πρέπει να απαλλάσσουν από τη φορολογία τα μερίσματα που καταβάλλουν οι εταιρείες τις οποίες θεωρούν φορολογικά διαφανείς στις εταιρείες που έχουν συμφέροντα σ'αυτές. Ως προϋπόθεση, οι εταιρείες και τα πρόσωπα που έχουν συμφέροντα σ'αυτές πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις που θέτει η οδηγία για να θεωρούνται μητρικές ή θυγατρικές εταιρείες.

5. Η νέα αυτή παράγραφος προσδιορίζει αυτούς τους φορολογουμένους με αναφορά στις εταιρείες που είναι φορολογικά διαφανείς λόγω των διατάξεων σχετικά με την οργάνωση των εμπορικών επιχειρήσεων. Αυτά είναι τα κριτήρια που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη όταν αποφασίζουν κατά πόσο μία εταιρεία μη κάτοικος μπορεί να θεωρηθεί φορολογικά διαφανής. Το προτεινόμενο κείμενο αποφεύγει κάθε αναφορά στις εταιρείες που θεωρούνται από ένα κράτος μέλος φορολογικά διαφανείς λόγω του φορολογικού καθεστώτος που εφαρμόζεται σ'αυτές στο κράτος όπου έχουν την έδρα τους. Επομένως, η διάταξη αυτή δεν ρυθμίζει τα προβλήματα που δημιουργεί η νομοθεσία για τις ελεγχόμενες ξένες εταιρείες.

6. Το στοιχείο γ) προσθέτει μία νέα περίοδο στην παράγραφο 2 του άρθρου 4 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες. Το προηγούμενο κείμενο επέτρεπε στα κράτη μέλη να απορρίπτουν στις μητρικές εταιρείες τη φορολογική έκπτωση των δαπανών διαχείρισης για τη συμμετοχή τους στις θυγατρικές. Σύμφωνα με την οδηγία, αυτές οι δαπάνες μπορούσαν να καθοριστούν σε κατ'αποκοπήν ποσό που δεν υπερβαίνει το 5%. Η προτεινόμενη τροποποίηση θα επιτρέπει στις μητρικές εταιρείες να αποδεικνύουν τα πραγματικά έξοδα διαχείρισης, εφόσον είναι χαμηλότερα από 5%, ούτως ώστε να μειώνεται το ποσό των δαπανών που δεν εκπίπτονται.

7. Το στοιχείο δ) προσθέτει αναφορά στην νέα παράγραφο 1α του άρθρου 4, το οποίο εξετάζει θέματα παρόμοια με εκείνα της παραγράφου 1.

παράγραφος (4)

1. Το στοιχείο α) τροποποιεί το άρθρο 5 της οδηγίας για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες για να περιλάβει τις νέες προϋποθέσεις συμμετοχής που προβλέπονται στο άρθρο 3.

2. Το στοιχείο β) καταργεί τις μεταβατικές διατάξεις υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας, της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Πορτογαλικής Δημοκρατίας, εφόσον δεν ισχύουν πλέον.

παράγραφος (5)

1. Ο πίνακας των εταιρειών, στις οποίες εφαρμόζεται η οδηγία για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας, αντικαθίσταται με νέο πίνακα που περιλαμβάνει άλλες μορφές οντοτήτων και συγκεκριμένα την ευρωπαϊκή εταιρεία. Η παρούσα πρόταση επεκτείνει τα πλεονεκτήματα της οδηγίας στις νέες νομικές μορφές οντοτήτων, όπως οι συνεταιρισμοί, οι εταιρείες αλληλοβοήθειας (mutual companies), ορισμένες μη κεφαλαιουχικές εταιρείες, οι αποταμιευτικές τράπεζες (saving banks), τα ταμεία και οι ενώσεις με εμπορικές δραστηριότητες. Ο νέος πίνακας καταρτίσθηκε μετά από εντατικές διαπραγματεύσεις με τα κράτη μέλη.

2. Η ευρωπαϊκή εταιρεία περιλαμβάνεται στο στοιχείο κστ) του παραρτήματος. Η νέα αυτή προσθήκη δεν ακολουθεί την κανονική αλφαβητική σειρά των γραμμάτων διότι πρόκειται να προστεθούν και άλλα στοιχεία στο παράρτημα στα σημεία ιστ) έως κε), ώστε να καλύπτονται οι μορφές εταιρειών που υπάρχουν στις υπό ένταξη χώρες.

Άρθρο 2

Το άρθρο αυτό καθορίζει το χρονοδιάγραμμα και τους κανόνες μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο των κρατών μελών. Τα κράτη μέλη πρέπει να ενημερώσουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά με τη μεταφορά της οδηγίας στην εθνική τους νομοθεσία και να της υποβάλουν πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτής της οδηγίας και των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται.

Άρθρο 3

Το παρόν άρθρο αφορά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της τροποποιητικής οδηγίας και τη δημοσίευσή της.

2003/0179 (CNS)

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 90/435/EΟΚ σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 94,

την πρόταση της Επιτροπής [11],

[11] ΕΕ C , , σ. .

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [12],

[12] ΕΕ C , , σ. .

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [13],

[13] ΕΕ C , , σ. .

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [14],

[14] ΕΕ C [...], [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η οδηγία 90/435/EΟΚ του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών [15], θέσπισε νέους κανόνες σχετικά με τις πληρωμές μερισμάτων και άλλες διανομές κερδών, οι οποίοι θεωρούνται ουδέτεροι από πλευράς ανταγωνισμού.

[15] ΕΕ L 225, 20.8.1990, σ. 6. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία με την πράξη προσχώρησης της Αυστρίας, της Φινλανδίας και της Σουηδίας.

(2) Ο στόχος της οδηγίας 90/435/EΟΚ είναι να απαλλάσσει τα μερίσματα και τις άλλες διανομές κερδών που καταβάλλονται από τις θυγατρικές εταιρείες στις μητρικές τους εταιρείες από την παρακράτηση του φόρου στην πηγή και να καταργήσει τη διπλή φορολογία αυτών των εισοδημάτων σε επίπεδο μητρικής εταιρείας.

(3) Η κτηθείσα εμπειρία κατά την εφαρμογή της οδηγίας 90/435/EΟΚ έδειξε διάφορους τρόπους με τους οποίους η οδηγία μπορεί να βελτιωθεί και τα πλεονεκτήματα των κοινών κανόνων που εγκρίθηκαν το 1990 να ενισχυθούν.

(4) Το άρθρο 2 της οδηγίας 90/435/EΟΚ ορίζει τις εταιρείες που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της. Το παράρτημα περιλαμβάνει κατάλογο των εταιρειών στις οποίες εφαρμόζεται η οδηγία. Ορισμένες μορφές εταιρειών δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο του παραρτήματος, παρόλο που έχουν φορολογική κατοικία σε κράτος μέλος και υπόκεινται στο φόρο εταιρειών σ´αυτό. Το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 90/435/EΟΚ πρέπει επομένως να περιλαμβάνει και τις άλλες οντότητες που μπορούν να ασκήσουν διασυνοριακές δραστηριότητες στην Κοινότητα και που πληρούν όλες τις προϋποθέσεις που προβλέπει αυτή η οδηγία.

(5) Εφόσον η ευρωπαϊκή εταιρεία, όπως ορίζεται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 2157/2001 του Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2001 περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας (SE) [16] και στην οδηγία 2001/86/EΚ του Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2001 για τη συμπλήρωση του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας όσον αφορά το ρόλο των εργαζομένων [17] αποτελεί ανώνυμη εταιρεία παρόμοιας μορφής με άλλες νομικές μορφές που κάλυπτε ήδη η οδηγία 90/435/EΟΚ, ή ευρωπαϊκή εταιρεία πρέπει να προστεθεί στον κατάλογο του παραρτήματος της οδηγίας 90/435/EΟΚ.

[16] ΕΕ L 294 της 10.11.2001, σ. 1.

[17] ΕΕ L 294 της 10.11.2001, σ. 22.

(6) Οι νέες οντότητες που πρέπει να περιληφθούν στον κατάλογο αποτελούν εταιρείες που φορολογούνται στο κράτος μέλος κατοικίας, αλλά ορισμένες από αυτές θεωρούνται φορολογικά διαφανείς από άλλα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη που θεωρούν τις φορολογούμενες εταιρείες μη κατοίκους ως φορολογικά διαφανείς πρέπει να τους παρέχουν τα πλεονεκτήματα της οδηγίας 90/435/EΟΚ. Επίσης, τα εν λόγω κράτη μέλη δεν πρέπει να φορολογούν εκ νέου τα ίδια κέρδη όταν διανέμονται από τη θυγατρική στη μητρική εταιρεία.

(7) Για να επεκταθούν τα πλεονεκτήματα της οδηγίας 90/435/EΟΚ, το όριο της συμμετοχής μιας εταιρείας για να θεωρείται μητρική, η δε άλλη θυγατρική της πρέπει να μειωθεί από 25% σε 10%.

(8) Η οδηγία 90/435/EΟΚ δεν εξετάζει ειδικά τις περιπτώσεις στις οποίες τις μετοχές κατέχει η μητρική εταιρεία μέσω μόνιμης εγκατάστασης. Πρέπει να διευκρινισθεί ότι το κράτος μέλος όπου βρίσκεται η εν λόγω μόνιμη εγκατάσταση πρέπει να εφαρμόζει τις διατάξεις της εν λόγω οδηγίας σε αυτές τις περιπτώσεις.

(9) Είναι συνήθης πρακτική οι όμιλοι επιχειρήσεων να οργανώνονται σε αλυσίδες εταιρειών και τα κέρδη να διανέμονται στη μητρική εταιρεία μέσω της αλυσίδας των θυγατρικών. Η διπλή φορολογία πρέπει να καταργηθεί σ'αυτές τις περιπτώσεις. Συνεπώς, η μητρική εταιρεία πρέπει να μπορεί να εκπίπτει κάθε φόρο που καταβάλλεται από οποιαδήποτε θυγατρική της αλυσίδας, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η οδηγία 90/435/EΟΚ.

(10) Η οδηγία 90/435/ΕΟΚ επιτρέπει στα κράτη μέλη να καθορίζουν το ποσό των δαπανών διαχείρισης που δεν εκπίπτονται από τα φορολογητέα κέρδη της μητρικής εταιρείας σε ποσό κατ´αποκοπήν που δεν υπερβαίνει το 5% των κερδών που διανέμει η θυγατρική εταιρεία. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αυτό το κατ´αποκοπήν ποσό ενδέχεται να μην αντιστοιχεί στα πραγματικά έξοδα διαχείρισης, οπότε οι άλλες δαπάνες δεν μπορούν να εκπέσουν. Η άλλη λύση αντί για το κατ´αποκοπήν ποσό του 5% θα ήταν οι μητρικές εταιρείες να έχουν τη δυνατότητα να αποδείξουν τα πραγματικά έξοδα που έχουν σχέση με τη συμμετοχή τους, τα οποία τα κράτη μέλη μπορούν να θεωρούν ότι δεν εκπίπτονται από το φόρο.

(11) Εφόσον οι μεταβατικές διατάξεις του άρθρου 5 δεν ισχύουν πλέον, πρέπει να καταργηθούν.

(12) Η οδηγία 90/435/EΟΚ πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί ανάλογα,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 90/435/EΟΚ τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 1 παράγραφος 1 προστίθεται η επόμενη περίπτωση:

"στις διανομές κερδών οι οποίες πραγματοποιούνται προς μόνιμες εγκαταστάσεις που βρίσκονται σ´αυτό το κράτος εταιρειών άλλων κρατών μελών, τα οποία προέρχονται από θυγατρικές τους εταιρείες σε κράτος μέλος."

2) Στο άρθρο 3 παράγραφος 1 το στοιχείο α) αντικαθίσταται από τα εξής:

"α) η ιδιότης της μητρικής εταιρείας αναγνωρίζεται τουλάχιστον σε κάθε εταιρεία ενός κράτους μέλους η οποία συγκεντρώνει τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 και συμμετέχει κατά 10% τουλάχιστον στο κεφάλαιο μιας εταιρείας άλλου κράτους μέλους που συγκεντρώνει τις ίδιες προϋποθέσεις."

3) Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής:

α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα εξής:

"1. Όταν η μητρική εταιρεία ή η μόνιμη εγκατάστασή της, δυνάμει της σύνδεσης της μητρικής εταιρείας με τη θυγατρική της, λαμβάνει κέρδη διανεμόμενα για λόγους άλλους από την εκκαθάριση της θυγατρικής εταιρείας, το κράτος στο οποίο βρίσκεται η μητρική εταιρεία και το κράτος στο οποίο βρίσκεται η μόνιμη εγκατάστασή της,

- είτε δεν φορολογεί τα κέρδη αυτά,

- είτε τα φορολογεί, επιτρέποντας παράλληλα στη μητρική εταιρεία και τη μόνιμη εγκατάστασή της να εκπέσουν από το ποσό του οφειλόμενου φόρου το τμήμα του φόρου της θυγατρικής εταιρείας και κάθε θυγατρικής μεταγενέστερων επιπέδων που αναλογεί στα κέρδη αυτά, μέχρι του ποσού του αντιστοιχούντος εθνικού φόρου."

β) Προστίθεται η επόμενη παράγραφος 1α:

"1α. Όταν το κράτος της μητρικής εταιρείας θεωρεί μία θυγατρική φορολογικά διαφανή βάσει του δικαίου που διέπει την οργάνωση των εμπορικών επιχειρήσεων και επομένως φορολογεί τη μητρική εταιρεία επί του μεριδίου της στα κέρδη της θυγατρικής της, όταν και εφόσον υπάρχουν αυτά τα κέρδη, το κράτος της μητρικής εταιρείας δεν φορολογεί τα διανεμόμενα κέρδη της θυγατρικής.

Όταν φορολογεί το μερίδιο των κερδών της θυγατρικής που αναλογούν στη μητρική εταιρεία κατά το χρόνο γένεσης αυτών των κερδών, το κράτος της μητρικής εταιρείας εξουσιοδοτεί τη μητρική εταιρεία να εκπέσει από το ποσό του φόρου της το τμήμα του φόρου της θυγατρικής εταιρείας και κάθε θυγατρικής μεταγενέστερων επιπέδων που αναλογεί στα κέρδη αυτά μέχρι του ποσού του αντιστοιχούντος εθνικού φόρου."

γ) Στην παράγραφο 2 προστίθεται η επόμενη περίοδος

"Επιτρέπεται στη μητρική εταιρεία να παράσχει αποδεικτικά στοιχεία σχετικά με τα πραγματικά έξοδα διαχείρισης που θεωρούνται μη εκπίπτοντα."

δ) Στην παράγραφο 3 η πρώτη υποπαράγραφος αντικαθίσταται από τα εξής:

"Οι παράγραφοι 1 και 1α ισχύουν μέχρις ότου τεθεί πράγματι σε εφαρμογή ένα κοινό σύστημα φορολόγησης των εταιρειών."

4) Το άρθρο 5 τροποποιείται ως εξής:

α) Η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από τα εξής:

"Τα κέρδη τα οποία η θυγατρική εταιρεία καταβάλλει κατά τη διανομή στη μητρική εταιρεία απαλλάσσονται από την παρακράτηση του φόρου στη πηγή, εφόσον η μητρική εταιρεία συμμετέχει κατά 10% τουλάχιστον στο κεφάλαιο της θυγατρικής."

β) Οι παράγραφοι 2, 3 και 4 καταργούνται.

5) Το παράρτημα αντικαθίσταται από το κείμενο του παραρτήματος της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 2

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2004 το αργότερο. Ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο αυτών των διατάξεων, καθώς και ένα πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των διατάξεων και της παρούσας οδηγίας.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από τέτοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των βασικών διατάξεων εθνικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

"ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Πίνακας των εταιρειών που αναφέρονται στο άρθρο 2 στοιχείο α)

α) οι εταιρείες του βελγικού δικαίου που αποκαλούνται "sociιtι anonyme"/"naamloze vennootschap", "sociιtι en commandite par actions"/"commanditaire vennootschap op aandelen", "sociιtι privιe ΰ responsabilitι limitιe"/"besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid" "sociιtι coopιrative ΰ responsabilitι limitιe"/"coφperatieve vennootschap met beperkte aansprakelijkheid", "sociιtι coopιrative ΰ responsabilitι illimitιe"/"coφperatieve vennootschap met onbeperkte aansprakelijkheid", καθώς και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που έχουν υιοθετήσει μία από τις παραπάνω νομικές μορφές.

β) οι εταιρείες του δανικού δικαίου που αποκαλούνται "aktieselskab" και "anpartsselskab". Οι άλλες εταιρείες που υπόκεινται στο φόρο σύμφωνα με το νόμο για τη φορολόγηση εταιρειών, στο βαθμό που το φορολογητέο εισόδημά τους υπολογίζεται και φορολογείται σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες της φορολογικής νομοθεσίας που εφαρμόζονται στις "aktieselskaber".

γ) οι εταιρείες του γερμανικού δικαίου που αποκαλούνται "Aktiengesellschaft", "Kommanditgesellschaft auf Aktien", "Gesellschaft mit beschrδnkter Haftung", "bergrechtliche Gewerkschaft", "Versicherungsvereine auf Gegenseitigkeit", "Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften", "Betriebe gewerblicher Art von juristischen Personen des φffentlichen Rechts", στο μέτρο που οι φορείς αυτοί μπορούν, δυνάμει του γερμανικού δικαίου, να ασκήσουν τα καθήκοντα μητρικής ή θυγατρικής εταιρείας.

δ) οι εταιρείες του ελληνικού δικαίου που αποκαλούνται "αvώvυμη εταιρεία", "εταιρεία περιωρισμέvης ευθύvης (Ε.Π.Ε.)".

ε) οι εταιρείες του ισπανικού δικαίου που αποκαλούνται: "sociedad anσnima", "sociedad comanditaria por acciones", "sociedad de responsabilidad limitada", καθώς και τα νομικά πρόσωπα δημοσίου δικαίου που λειτουργούν υπό καθεστώς ιδιωτικού δικαίου.

στ) οι εταιρείες του γαλλικού δικαίου που αποκαλούνται "sociιtι anonyme", "sociιtι en commandite par actions", "sociιtι ΰ responsabilitι limitιe", "sociιtιs par actions simplifiιes", "sociιtιs d'assurances mutuelles", "caisses d'ιpargne et de prιvoyance", "sociιtιs civiles" που υπόκεινται αυτόματα στο φόρο εταιρειών, οι "coopιratives", "unions de coopιratives" καθώς και οι δημόσιοι οργανισμοί και επιχειρήσεις βιομηχανικού και εμπορικού χαρακτήρα.

ζ) οι εταιρείες που έχουν συσταθεί ή είναι εγγεγραμμένες σύμφωνα με το ισλανδικό δίκαιο, τα νομικά πρόσωπα που είναι εγγεγραμμένα υπό το καθεστώς του "Industrial and Provident Societies Act", οι "building societies" που είναι εγγεγραμμένες υπό το καθεστώς των "Building Societies Acts" και οι "Trustee Savings Banks" κατά την έννοια του "Trustee Savings Banks Act, 1989".

η) οι εταιρείες του ιταλικού δικαίου που αποκαλούνται "societΰ per azioni", "societΰ in accomandita per azioni", "societΰ a responsibilitΰ limitata", "societΰ cooperative", "societΰ per mutua assicurazione", και οι δημόσιες και ιδιωτικές οντότητες των οποίων οι δραστηριότητες είναι εξ ολοκλήρου ή κυρίως εμπορικές.

θ) οι εταιρείες του δικαίου του Λουξεμβούργου που αποκαλούνται "sociιtι anonyme", "sociιtι en commandite par actions", "sociιtι ΰ responsabilitι limitιe", "sociιtι coopιrative", "sociιtι coopιrative organisιe comme une sociιtι anonyme", "association d'assurances mutuelles", "association d'ιpargne-pension", "entreprise de nature commerciale, industrielle ou miniθre de l'Etat, des communes, des syndicats de communes, des ιtablissements publics et des autres personnes morales de droit public";

ι) οι εταιρείες του ολλανδικού δικαίου που αποκαλούνται "naamloze vennnootschap", "besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid", "Open commanditaire vennootschap", "Coφperatie", "onderlinge waarborgmaatschappij", "Fonds voor gemene rekening", "vereniging op coφperatieve grondslag" και "vereniging welke op onderlinge grondslag als verzekeraar of kredietinstelling optreedt";

ια) οι εταιρείες του αυστριακού δικαίου που αποκαλούνται "Aktiengesellschaft", "Gesellschaft mit beschrδnkter Haftung", "Versicherungsvereine auf Gegenseitigkeit", "Erwerbs- und Wirtschaftsgenossenschaften", "Betriebe gewerblicher Art von Kφrperschaften des φffentlichen Rechts", "Sparkassen";

ιβ) οι εμπορικές ή οι εμπορικού χαρακτήρα αστικές εταιρείες, οι συνεταιρισμοί και οι δημόσιες επιχειρήσεις που έχουν συσταθεί βάσει του πορτογαλικού δικαίου.

ιγ) οι εταιρείες του φινλανδικού δικαίου που αποκαλούνται "osakeyhtiφ/aktiebolag", "osuuskunta /andelslag","sδδstφpankki/sparbank"και "vakuutusyhtiφ/fφrsδkringsbolag";

ιδ) οι εταιρείες του σουηδικού δικαίου που αποκαλούνται "aktiebolag", "ekonomiska fφreningar", "sparbanker", "φmsesidiga fφrsδkringsbolag".

ιε) οι εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του δικαίου του Ηνωμένου Βασιλείου.

κστ) οι εταιρείες που έχουν συσταθεί βάσει του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2157/2001 του Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2001 περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας (SE) και της οδηγίας 2001/86/EΚ του Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2001 για τη συμπλήρωση του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας όσον αφορά τον ρόλο των εργαζομένων.

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Η παρούσα πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις για τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

ΕΝΤΥΠΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΙΔΙΩΣ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ (ΜΜΕ)

τιτλοσ τησ προτασησ

Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την τροποποίηση της οδηγίας 90/435/EΟΚ σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών

αριθμοσ αναφορασ εγγραφου

η προταση

1. Λαμβανομένης υπόψη της αρχής της επικουρικότητας, γιατί είναι απαραίτητη η κοινοτική νομοθεσία στον εν λόγω τομέα και ποιοί είναι οι κύριοι στόχοι της;

Στόχος της οδηγίας 90/435/EΟΚ της 23ης Ιουλίου 1990 σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (εφεξής "η οδηγία") είναι να εναρμονίσει τους φορολογικούς κανόνες που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ μητρικών και θυγατρικών εταιρειών διαφορετικών κρατών μελών. Η οδηγία θεσπίζει ένα φορολογικό καθεστώς ουδέτερο από πλευράς ανταγωνισμού, ώστε να επιτρέπει στις επιχειρήσεις να προσαρμοστούν στις απαιτήσεις της κοινής αγοράς, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και να βελτιώσουν την ανταγωνιστικότητά τους σε διεθνές επίπεδο. Αυτό επιτυγχάνεται με την κατάργηση της διπλής φορολογίας των κερδών που αποκομίζουν οι θυγατρικές ενός κράτους μέλους τα οποία διανέμονται στις μητρικές εταιρείες άλλου κράτους μέλους. Κατ'αυτό τον τρόπο μειώνονται τα επιζήμια αποτελέσματα των γνωστών φορολογικών εμποδίων στην εσωτερική αγορά.

Ωστόσο, λόγω του ισχύοντος περιορισμένου πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, η οδηγία εφαρμόζεται με πολύ διαφορετικό τρόπο σε κάθε κράτος μέλος και δεν καλύπτει όλα τα είδη οντοτήτων. Παρά τα πλεονεκτήματα που παρέχει σήμερα, δεν αποφεύγεται η διπλή φορολογία σε όλες τις περιπτώσεις, με αποτέλεσμα να περιορίζεται η αποτελεσματικότητά της και τα κέρδη να υπόκεινται σε διεθνή διπλή φορολογία. Η κατάσταση αυτή εμποδίζει τις διασυνοριακές δραστηριότητες, την εγκατάσταση και την επένδυση στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. Επίσης θίγει την ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών εταιρειών. Σε οικονομικούς όρους, μειώνεται η δυνητική ευημερία της ΕΕ.

Επίσης, το καταστατικό της ευρωπαϊκής εταιρείας (Societas Europaea - SE) εκδόθηκε το 2001. Σύμφωνα με το προοίμιο αυτού του κανονισμού, η υλοποίηση της εσωτερικής αγοράς και η επακόλουθη βελτίωση της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης στο σύνολο της Κοινότητας συνεπάγεται, εκτός από την κατάργηση των εμποδίων στις συναλλαγές, την αναδιάρθρωση των παραγωγικών δομών σε κοινοτικό επίπεδο. για το σκοπό αυτό, είναι απαραίτητο οι επιχειρήσεις των οποίων η δραστηριότητα δεν περιορίζεται στην κάλυψη των καθαρά τοπικών αναγκών να μπορούν να σχεδιάζουν και να αναλαμβάνουν την αναδιοργάνωση των δραστηριοτήτων τους σε κοινοτικό επίπεδο. Ο κανονισμός για την ευρωπαϊκή εταιρεία δεν περιλαμβάνει καμία φορολογική διάταξη. Επομένως πρέπει να θεσπιστούν επειγόντως ορισμένα μέτρα. Τα πλεονεκτήματα της οδηγίας πρέπει οπωσδήποτε να μπορούν να εφαρμοστούν στη νέα αυτή νομική μορφή.

Η παρούσα πρόταση οδηγίας περιέχει μέτρα που αποσκοπούν στην επίλυση ειδικών προβλημάτων. Δεν προσπαθεί να εφαρμόσει μία γενική λύση σε όλα τα υφιστάμενα διασυνοριακά προβλήματα. Στόχος της είναι η κατάργηση της διπλής φορολογίας σε μεγαλύτερο αριθμό περιπτώσεων. Επίσης αποσκοπεί στη διεύρυνση του πεδίου εναρμόνισης που προβλέπεται στο ισχύον κείμενο της οδηγίας και να βελτιώσει τις μεθόδους για την κατάργηση της διπλής φορολογίας. Όλοι αυτοί οι στόχοι επιτυγχάνονται με τα επόμενα μέτρα:

- Ο οδηγία θα εφαρμόζεται σε μεγαλύτερο αριθμό νομικών προσώπων και οντοτήτων, συμπεριλαμβανομένης της ευρωπαϊκής εταιρείας.

- Η οδηγία θα εφαρμόζεται στις διανομές κερδών που λαμβάνονται μέσω μόνιμης εγκατάστασης της μητρικής εταιρείας.

- Οι απαιτήσεις συμμετοχής για την αναγνώριση της ιδιότητας μητρικής ή θυγατρικής εταιρείας περιορίζονται.

- Σε περίπτωση εφαρμογής της μεθόδου καταλογισμού, για να αποφευχθεί η διπλή οικονομική φορολογία, η μητρική εταιρεία εκπίπτει από το φόρο επί των διανεμόμενων κερδών που λαμβάνει από την άμεση θυγατρική της το τμήμα του φόρου που έχει καταβληθεί όχι μόνο από την άμεση αυτή θυγατρική αλλά και από τις διαδοχικές θυγατρικές μετά την άμεση θυγατρική.

- Οι μητρικές εταιρείες θα μπορούν να αποδείξουν τα πραγματικά έξοδα διαχείρισης που συνδέονται με τη συμμετοχή τους, τα οποία δεν εκπίπτονται από τη φορολογική βάση.

- Εξάλλου, οι μεταβατικές διατάξεις που επιτρέπουν την παρακράτηση των φόρων στην πηγή για τα κέρδη που διανέμονται από την Ελλάδα, τη Γερμανία και την Πορτογαλία καταργούνται, εφόσον δεν ισχύουν πλέον.

οι επιπτωσεισ στισ επιχειρησεισ

2. Ποιός επηρεάζεται από την πρόταση;

- Ποιός κλάδος επιχειρήσεων

- Οι επιχειρήσεις ποιού μεγέθους (ποιό μέρος των μικρομεσαίων επιχειρήσεων)

- Υπάρχουν στην Κοινότητα ιδιαίτερες γεωγραφικές ζώνες όπου είναι εγκατεστημένες αυτές οι επιχειρήσεις;

Η οδηγία εφαρμόζεται στις διασυνοριακές διανομές κερδών από θυγατρικές εταιρείες κράτους μέλους στις μητρικές εταιρείες άλλου κράτους μέλους. Οι εταιρείες αυτές πρέπει να υιοθετήσουν μία από τις νομικές μορφές που αναφέρονται στον πίνακα που είναι προσαρτημένος στην οδηγία. Η πρόταση τροποποίησης θα επεκτείνει τα πλεονεκτήματά της στις νέες νομικές μορφές οντοτήτων, όπως η ευρωπαϊκή εταιρεία, οι συνεταιρισμοί, οι εταιρείες αλληλοβοήθειας (mutual companies), ορισμένες μη κεφαλαιουχικές εταιρείες, οι αποταμιευτικές τράπεζες (saving banks), τα ταμεία και οι ενώσεις με εμπορικές δραστηριότητες. Η ευρωπαϊκή εταιρεία αποτελεί ανώνυμη εταιρεία με ευρωπαϊκή διάσταση. Οι συνεταιρισμοί κανονικά έχουν χωριστή νομική προσωπικότητα η οποία καλύπτει τις ανάγκες των μελών τους με τη σύναψη συμφωνιών μαζί τους. Οι εταιρείες αλληλοβοήθειας συγκεντρώνουν συνήθως πρόσωπα τα οποία συνενώνουν τα κοινά τους συμφέροντα ώστε να λάβουν σε αντάλλαγμα υπηρεσίες. Στα ταμεία αποδίδεται ένα κεφάλαιο για να εκπληρωθούν οι σκοποί για τους οποίους έχουν συσταθεί. Εφόσον οι νομικές αυτές μορφές περιλαμβάνονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, τα πλεονεκτήματά της θα επεκταθούν σε διάφορες μορφές οργάνωσης των οικονομικών δραστηριοτήτων.

Με τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας στις αποταμιευτικές τράπεζες και τις εταιρείες αλληλοβοήθειας θα υπάρξουν θετικά αποτελέσματα στον τραπεζικό και ασφαλιστικό τομέα, αλλά και όλοι οι τομείς των επιχειρήσεων και οι γεωγραφικές ζώνες της Κοινότητας θα επωφεληθούν εξίσου από αυτή την πρόταση. Η μείωση των απαιτήσεων συμμετοχής στο κεφάλαιο για να χαρακτηρίζεται μία εταιρεία ως μητρική ή θυγατρική θα επεκτείνει τα πλεονεκτήματα αυτού του ουδέτερου φορολογικού καθεστώτος σε ένα ευρύτερο φάσμα συμμετοχών.

3. Τι πρέπει να κάνουν οι επιχειρήσεις για να συμμορφωθούν με την πρόταση;

Στις επιχειρήσεις δεν επιβάλλεται καμία νέα υποχρέωση ή φορολογική επιβάρυνση. Ωστόσο, όταν οι φορολογούμενοι εφαρμόζουν τους νέους κανόνες σχετικά με τα έξοδα διαχείρισης που δεν εκπίπτονται, πρέπει να ζητούν και να διατηρούν τα αποδεικτικά στοιχεία.

4. Ποιές είναι οι πιθανές οικονομικές συνέπειες της πρότασης;

- Για την απασχόληση

- Για τις επενδύσεις και τη δημιουργία νέων επιχειρήσεων

- Για την ανταγωνιστικότητα των επιχειρήσεων

Ο σκοπός της πρότασης είναι να βελτιώσει και να γενικεύσει το φορολογικό καθεστώς για την κατάργηση της διπλής φορολογίας των κερδών. Η διπλή αυτή φορολογία δεν έχει μόνο αρνητικά και αποθαρρυντικά αποτελέσματα για τις επιχειρήσεις και τις επενδύσεις, αλλά είναι και άδικη. Η μείωση των υπερβολικών φορολογικών επιβαρύνσεων θα είναι επωφελής για μεγαλύτερο αριθμό οντοτήτων και ομίλων επιχειρήσεων. Οι μέθοδοι που προβλέπονται για το σκοπό αυτό θα είναι επίσης αποτελεσματικότερες. Η εναρμονισμένη εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί επίσης σημαντικό βήμα για τον περιορισμό των δαπανών συμμόρφωσης και την αύξηση της αποτελεσματικότητας της φορολογίας των εταιρειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Tα πλεονεκτήματα της κατάργησης της διπλής φορολογίας, όπως προβλέπεται στην οδηγία, επεκτείνονται και στην ευρωπαϊκή εταιρεία. Αυτές οι διατάξεις θα συμβάλουν στη δημιουργία και τη διαχείριση εταιρειών με ευρωπαϊκή διάσταση, που θα απαλλαγούν από τα εμπόδια που δημιουργούν η ανισότητα και η περιορισμένη εδαφική εφαρμογή των εθνικών διατάξεων του εταιρικού δικαίου και της φορολογικής νομοθεσίας.

Όλα αυτά θα διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην κατάργηση ενός συγκεκριμένου φορολογικού εμποδίου που αντιμετωπίζουν οι όμιλοι εταιρειών στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Διασφαλίζοντας αποτελεσματικότερη φορολογία των διασυνοριακών εμπορικών κερδών, η οδηγία μπορεί να συμβάλει στην εξισορρόπηση της φορολογίας των εθνικών και διασυνοριακών δραστηριοτήτων και στη λήψη καλύτερων αποφάσεων σχετικά με την τοποθέτηση των επενδύσεων. Οι αποφάσεις των διεθνών επενδυτών δεν θα επηρεάζονται πλέον ούτε από ορισμένα σημερινά φορολογικά εμπόδια, ούτε από την υπερβολική φορολογία. Τα κέρδη της επένδυσης μετά το φόρο θα τείνουν να αυξάνονται και θα συμβάλουν στη μείωση των δαπανών του κεφαλαίου. Εξάλλου, ο περιορισμός των περιπτώσεων στις οποίες πραγματοποιείται παρακράτηση του φόρου στην πηγή θα μειώσει επίσης τις διεθνείς φορολογικές επιβαρύνσεις των φορολογουμένων.

Η μείωση των φορολογικών επιβαρύνσεων και η προοπτική σημαντικότερου κέρδους μετά το φόρο θα έχει θετικά αποτελέσματα στις επενδύσεις.

Η ανταγωνιστικότητα των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων θα βελτιωθεί, εφόσον θα περιοριστούν οι περιπτώσεις στις οποίες μπορεί να υπάρξει διπλή διεθνής φορολογία. Επίσης, θα μειωθεί και η κατασπατάληση των πόρων που συνδέονται με τη διπλή οικονομική φορολογία.

Η βελτίωση του επιχειρηματικού κλίματος θα έχει θετικά αποτελέσματα στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης και την καταπολέμηση της ανεργίας.

5. Περιλαμβάνει η πρόταση μέτρα για να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων (λιγότερες ή διαφορετικές απαιτήσεις, κλπ);

Η πρόταση περιέχει διατάξεις σύμφωνα με τις οποίες η οδηγία εφαρμόζεται στις μη κεφαλαιουχικές οντότητες. Κατ´αυτό τον τρόπο καλύπτεται μεγαλύτερος αριθμός μικρομεσαίων επιχειρήσεων που συνήθως δεν υιοθετούν τη μορφή κεφαλαιουχικής εταιρείας.

διαβουλευσεισ

6. Να αναφερθούν οι οργανώσεις των οποίων ζητήθηκε η γνώμη σχετικά με την πρόταση, καθώς και οι κυριότερες απόψεις τους.

Tο κείμενο της παρούσας πρότασης είναι αποτέλεσμα μακρών διαδικασιών διαβουλεύσεων. Αφενός, οι πρωτοβουλίες που ακολούθησαν στην προηγούμενη πρόταση τροποποίησης της οδηγίας περί συγκεντρώσεων, βασίζονταν στα συμπεράσματα της επιτροπής Ruding [18] και στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 26ης Ιουνίου 1992 στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μετά τα συμπεράσματα της επιτροπής Ruding [19].

[18] Έκθεση της επιτροπής των ανεξαρτήτων εμπειρογνωμόνων για τη φορολογία των επιχειρήσεων του Μαρτίου 1992.

[19] SEC(92) 1118 τελικό.

Εξάλλου, οι ριζικότερες τροποποιήσεις του συνημμένου προτεινόμενου κειμένου είναι το αποτέλεσμα των συζητήσεων μεταξύ ειδικών επί διεθνών φορολογικών θεμάτων, αντιπροσωπειών τεχνικών εμπειρογνωμόνων από τα κράτη μέλη και των υπηρεσιών της Επιτροπής. Η μελέτη για τη φορολογία των εταιρειών αποτελεί την κύρια πηγή έμπνευσης γι'αυτή τη νομοθετική διαδικασία. Η μελέτη αυτή εκπονήθηκε από τις υπηρεσίες της Επιτροπής με βάση τις συζητήσεις με δύο ομάδες εμπειρογνωμόνων και τα έγγραφα που υπέβαλαν αυτοί. Οι ομάδες των εμπειρογνωμόνων αποτελούνταν από άτομα εξαιρετικά εξειδικευμένα σε φορολογικά θέματα από τον ακαδημαϊκό κόσμο, όπως πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα, και αντιπροσώπους των επιχειρήσεων.

Η διαδικασία αυτή ολοκληρώθηκε με συνεδριάσεις με τα κράτη μέλη στο πλαίσιο ομάδας εργασίας της οποίας προήδρευε η Επιτροπή, η οποία εξέτασε τις τεχνικές πτυχές των στοιχείων που περιλαμβάνει η πρόταση.

Η παρούσα πρόταση είναι το αποτέλεσμα των συζητήσεων όλων αυτών των εμπειρογνωμόνων, της ανάλυσης που πραγματοποίησαν οι υπηρεσίες της Επιτροπής και της αξιολόγησης των προβληματισμών και σκέψεων των εθνικών αρμοδίων στον τομέα της φορολογικής πολιτικής.