ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας

2002/0021 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την περιβαλλοντική ευθύνη όσον αφορά την πρόληψη και την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας

1. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο [έγγραφο COM(2002) 17 τελικό - 2002/0021 (COD)]: // 19 Φεβρουαρίου 2002

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 18 Ιουλίου 2002

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Επιτροπής των Περιφερειών: // Δεν εκδόθηκε γνωμοδότηση

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την πρώτη ανάγνωση: // 14 Μαΐου 2003

Ημερομηνία έγκρισης της κοινής θέσης: // 18 Σεπτεμβρίου 2003

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η πρόταση αποσκοπεί στη διαμόρφωση ενός πλαισίου εντός του οποίου οι περιβαλλοντικές ζημίες, οι οποίες στην πρόταση ορίζονται ως "ζημία στη βιοποικιλότητα", "ζημία στο νερό" και "ζημία στο έδαφος", θα προλαμβάνονται ή θα αντιμετωπίζονται με ένα σύστημα περιβαλλοντικής ευθύνης. Όπου αυτό είναι δυνατόν, ο φορέας ο οποίος προκάλεσε την περιβαλλοντική ζημία ή την άμεση απειλή ανάλογης ζημίας οφείλει, σύμφωνα με την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει" να επωμισθεί το κόστος που απορρέει από την εφαρμογή των απαραίτητων προληπτικών μέτρων ή των αντιστοίχων μέτρων αποκατάστασης. Οι φορείς ορισμένων δραστηριοτήτων που είναι διαπιστωμένα ή ενδεχομένως επικίνδυνες και αναφέρονται στο παράρτημα Ι της πρότασης, είναι δυνατόν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για τις περιβαλλοντικές ευθύνες που προκαλούν δίχως να θεωρείται απαραίτητη προϋπόθεση για την ευθύνη τους η διαπίστωση εκ προθέσεως ή αμελείας σφάλματος. Τα ατυχήματα που οδηγούν σε ρύπανση της θάλασσας και οι πυρηνικές ζημίες εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της πρότασης. Οι φορείς με δραστηριότητες απασχόλησης εκτός των απαριθμούμενων στο παράρτημα Ι, είναι επίσης δυνατόν να θεωρηθούν υπεύθυνοι για ζημίες στη βιοποικιλότητα που προκαλούν εκ προθέσεως ή εξ αμελείας. Δεν υφίσταται ευθύνη σε περίπτωση ζημιογόνων συμβάντων που οφείλονται σε θεομηνία ή για τα οποία είχε εκδοθεί άδεια. Στις περιπτώσεις για τις οποίες κανένας φορέας δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνος ή στις οποίες ο υπεύθυνος φορέας αδυνατεί να πληρώσει, τα κράτη μέλη έχουν την υποχρέωση να αναζητήσουν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης για τα ως άνω μέτρα. Η πρόταση αποσκοπεί επίσης στην κάλυψη των διαμεθοριακών ζημιών. Οι νομιμοποιούμενοι φορείς, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται και οι μη κυβερνητικοί οργανισμοί, έχουν το δικαίωμα να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές να αναλάβουν δράση κατά υπεύθυνου φορέα και διαθέτουν δικαίωμα προσφυγής σε διαδικασίες για την επανεξέταση αποφάσεων ή παραλείψεων των αρμοδίων αρχών. Οι φορείς δεν έχουν την υποχρέωση να ασφαλίζουν τις ενδεχόμενες ευθύνες τους βάσει της συγκεκριμένης πρότασης αλλά τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν την ανάπτυξη προϊόντων και αγορών για τις αντιστοίχως ενδεδειγμένες χρηματοοικονομικές εγγυήσεις. Η πρόταση είναι αποκλειστικά και μόνο μελλοντοστραφής (δεν εφαρμόζεται δηλαδή αναδρομικά).

3. ΣΧΟΛΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

3. 1. Γενικά σχόλια

Η κοινή θέση αποτελεί ουσιαστικό βήμα προόδου σε ό,τι αφορά την έγκριση και την ανάπτυξη ενός καινοτόμου συστήματος το οποίο να εξασφαλίζει την ουσιαστική εφαρμογή της αρχής "ο ρυπαίνων πληρώνει" για την προστασία της βιοποικιλότητας, του εδάφους και των νερών στην Ευρώπη. Το Έκτο Πρόγραμμα Δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το περιβάλλον προβλέπει επίσης τη θέσπιση καθεστώτος ευθύνης [1]. Η Επιτροπή υποστήριξε την κοινή θέση η οποία εγκρίθηκε με ειδική πλειοψηφία.

[1] Βλέπε άρθρο 3, παράγραφος 8 της απόφασης 1600/2002/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον (ΕΕ L 242, 10.09.2002, σ. 1).

3.2. Λεπτομερής αξιολόγηση

Η κοινή θέση διαφέρει σε κάποιο βαθμό από την πρόταση της Επιτροπής. Πολλές από τις καθιερωμένες αλλαγές αποσκοπούν στην διευκρίνιση του κειμένου ενώ άλλες αφορούν την ουσία. Η Επιτροπή συμφωνεί με τις τροποποιήσεις που αναφέρονται εν συνεχεία. Εφόσον δεν υφίσταται διαφορετική μνεία, οι τυχόν αναφορές σχετίζονται με την κοινή θέση.

Αιτιολογικές σκέψεις της κοινής θέσης

Ορισμένες αιτιολογικές σκέψεις τροποποιήθηκαν συνεπεία των αλλαγών στα άρθρα (βλέπε ιδίως αιτιολογικές σκέψεις 6, 10, 16, 20, 22, 27 και 28 της κοινής θέσης). Τέσσερις αιτιολογικές σκέψεις διαγράφτηκαν (αιτιολογικές σκέψεις 11, 15, 16 και 23 της πρότασης της Επιτροπής) συνεπεία των αλλαγών που επήλθαν στα άρθρα 3(1)(β), 5(4), 6(3) και 12) ενώ έξι νέες αιτιολογικές σκέψεις προσετέθησαν (αιτιολογικές σκέψεις 4, 7, 11, 12, 14 και 19 της κοινής θέσης) για να διευκολυνθεί η ερμηνεία της κοινής θέσης. Η αιτιολογική σκέψη 4 διευκρινίζει ότι η αερομεταφερόμενη ρύπανση μπορεί να προκαλέσει περιβαλλοντικές ζημίες. Η αιτιολογική σκέψη 7 συνδυάζεται με το νέο τμήμα 2 για την αποκατάσταση των ζημιών στο έδαφος του παραρτήματος II σχετικά με τη χρήση διαδικαστικών αξιολόγησης των κινδύνων για την εκτίμηση αναλόγων κινδύνων όσον αφορά την υγεία του ανθρώπου. Οι αιτιολογικές σκέψεις 11 και 12 διευκρινίζουν τη σχέση μεταξύ της κοινής θέσης και των διεθνών πράξεων. Η αιτιολογική σκέψη 14 διευκρινίζει ότι η κοινή θέση δεν καλύπτει τις παραδοσιακές μορφές ζημιών, ήτοι τις περιπτώσεις προσωπικής βλάβης, ζημίας ιδιωτικής περιουσίας ή οιασδήποτε οικονομικής απώλειας. Η αιτιολογική σκέψη 19 διευκρινίζει ότι για συγκεκριμένες κατηγορίες δαπανών προβλέπεται κατ' αποκοπήν υπολογισμός.

Οι αιτιολογικές σκέψεις της κοινής θέσης συσχετίζονται με τις αντίστοιχες αιτιολογικές σκέψεις της πρότασης της Επιτροπής σύμφωνα με τον πίνακα που παρατίθεται στο παράρτημα Ι.

Άρθρα της κοινής θέσης

Άρθρο 1 - Αντικείμενο

Προσετέθη αναφορά στην αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει".

Άρθρο 2 - Ορισμοί

- Οι ορισμοί αποτέλεσαν αντικείμενο λογικότερης αναδιάταξης.

- Άρθρο 2(1)(α): "οι ζημίες στη βιοποικιλότητα" μετετράπησαν σε "ζημία προστατευόμενων ειδών και φυσικών οικοτόπων". Προστέθηκαν αναφορές στην αρχική κατάσταση και τα κριτήρια αξιολόγησης της σημασίας των αρνητικών επιπτώσεων στα αντίστοιχα οικολογικά ενδιαιτήματα και είδη (βλέπε επίσης νέο παράρτημα I).

- Το άρθρο 2(2) της Επιτροπής μετετράπη πλέον στη δεύτερη υποπαράγραφο του άρθρου 2(1)(α). Τοιουτοτρόπως καθίσταται σαφές ότι, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο, από την έννοια της ζημίας προστατευομένων ειδών και φυσικών οικοτόπων εξαιρούνται αποκλειστικά και μόνο οι εκ των προτέρων προσδιορισθείσες δυσμενείς συνέπειες.

- Άρθρο 2(1)(β): "η ζημία των υδάτων" εξακολουθεί να ορίζεται με αναφορά στις επιμέρους έννοιες για τον προσδιορισμό της ποιότητας του ύδατος στην οδηγία 2000/60/EΚ ("που είθισται να αποκαλείται οδηγία πλαίσιο για το νερό") δίχως εν τούτοις να προϋποθέτει πλέον την επιδείνωση της ποιότητας του ύδατος από μία των κατηγοριών που ορίζονται στην οδηγία πλαίσιο για το νερό σε κάποια άλλη εξ αυτών.

- Άρθρο 2(1)(γ): στον ορισμό της "ζημίας του εδάφους" ενσωματώνεται ο ορισμός της "ρύπανσης του εδάφους" (άρθρο 2(1)(11) της πρότασης της Επιτροπής). Η έννοια της "σοβαρής ζημίας" αντικαταστάθηκε από την έννοια του "σοβαρού κινδύνου".

- Άρθρο 2(2): ο ορισμός της "ζημίας" απλοποιήθηκε δίχως να μεταβληθεί το περιεχόμενό του.

- Άρθρο 2(3): ο όρος "βιοποικιλότητα" μετατράπηκε σε "προστατευόμενα είδη και φυσικοί οικότοποι" δεδομένου ότι τοιουτοτρόπως αντιστοιχεί καλύτερα στο περιεχόμενο του ορισμού. Ο ορισμός καλύπτει πλέον τα αποδημητικά πτηνά που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 της οδηγίας 79/409 (που είθισται να αποκαλείται η "οδηγία για τα πτηνά"). Καθίσταται πλέον προαιρετική η συμπερίληψη οικολογικών ενδιαιτημάτων και ειδών που προστατεύονται βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

- Το άρθρο 2(4): ο ορισμός της "κατάστασης διατήρησης" ολοκληρώθηκε με κριτήρια που επιτρέπουν την αξιολόγηση του κατά πόσον η κατάσταση είναι ευνοϊκή.

- Άρθρο 2(5): παρέμεινε αμετάβλητος ο ορισμός των "υδάτων".

- Άρθρο 2(6): ο ορισμός του "φορέα εκμετάλλευσης", ο οποίος πλέον ενσωματώνει τον ορισμό του "προσώπου", τροποποιήθηκε σύμφωνα με τον αντίστοιχο ορισμό στην οδηγία 96/61/EΚ σχετικά με την ολοκληρωμένη πρόληψη και έλεγχο της ρύπανσης (που είθισται να αποκαλείται "οδηγία IPPC (ΟΠΕΡ)").

- Άρθρο 2(7): ο ορισμός της "επαγγελματικής δραστηριότητας" διευκρινίστηκε και κατέστη επιχειρησιακότερος.

- Άρθρο 2(8): ο ορισμός της "εκπομπής" καθιστά πλέον σαφές ότι η πηγή της εκπομπής θα πρέπει να είναι οι ανθρώπινες δραστηριότητες.

- Άρθρο 2(9): παρέμεινε αμετάβλητος ο ορισμός της "επικείμενης απειλής ζημίας".

- Άρθρο 2(10): παρέμεινε αμετάβλητος ο ορισμός των "προληπτικών μέτρων".

- Άρθρο 2(11): ο ορισμός των "μέτρων αποκατάστασης" - όπου στα αγγλικά η λέξη "restoration" αντικαταστάθηκε από τη λέξη "remediation" - τροποποιήθηκε κατά τρόπο που να διευκρινίζει ότι καλύπτει τα ελαφρυντικά και προσωρινά μέτρα. Επιπλέον, μέρη του μετακινήθηκαν στο παράρτημα ΙΙ (βλέπε κατωτέρω).

- Άρθρο 2(12): τροποποιήθηκε ελαφρά η διατύπωση του ορισμού των "φυσικών πόρων" ώστε να απηχεί την αντίστοιχη ορολογική μεταβολή στην κοινή θέση..

- Άρθρο 2(13): παρέμεινε αμετάβλητος ο ορισμός των "υπηρεσιών φυσικών πόρων".

- Άρθρο 2(14): απλοποιήθηκε ο ορισμός της "αρχικής κατάστασης" αντικαθιστώντας έναν ενδεικτικό κατάλογο με συνολική αναφορά στις καλύτερες διαθέσιμες πληροφορίες.

- Άρθρο 2(15): τροποποιήθηκε ο ορισμός της "ανάκαμψης" συνεπεία των αλλαγών στο παράρτημα II.

- Άρθρο 2(16): παρέμεινε αμετάβλητος ο ορισμός του "κόστους".

- Διεγράφησαν οι ορισμοί των "εκκαθαριστών" και των "νομιμοποιούμενων φορέων" κατόπιν των αλλαγών που επήλθαν στα άρθρα. Διεγράφη επίσης ο ορισμός της "τιμής".

Άρθρο 3 - Πεδίο εφαρμογής

- Οι δύο πρώτες παράγραφοι του άρθρου 3 της πρότασης της Επιτροπής ενσωματώθηκαν στο άρθρο 3 παράγραφος 1. Το άρθρο 3, παράγραφος 1, εδάφιο β) προσδιορίζει πλέον το πεδίο εφαρμογής αναφερόμενο στον δόλο ή την αμέλεια του φορέα εκμετάλλευσης..

- Το άρθρο 3, παράγραφος 2 αντιστοιχεί στο άρθρο 3, παράγραφος 5 της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 3, παράγραφος 3 αντιστοιχεί στο άρθρο 3, παράγραφος 8 της πρότασης της Επιτροπής. Αναδιατυπώθηκε κατά τρόπο που να καλύπτει οποιαδήποτε μορφή οικονομικής αποζημίωσης σε ιδιώτες.

Άρθρο 4 - Εξαιρέσεις

- Το άρθρο 4(1) αντιστοιχεί στο άρθρο 9(1)(α) και (β) της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 4(2) αντιστοιχεί στο άρθρο 3(3) της πρότασης της Επιτροπής. Οι διεθνείς νομοθετικές πράξεις απαριθμούνται πλέον σε , παράρτημα (το παράρτημα IV). Τα ζημιογόνα συμβάντα που διέπονται από μία από τις διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της μελλοντικής οδηγίας, μόνο εφόσον η αντίστοιχη σύμβαση ισχύει στο οικείο κράτος μέλος.

- Το άρθρο 4(3) είναι νέο και επιτρέπει στους φορείς εκμετάλλευσης να περιορίζουν την ευθύνη τους σύμφωνα με τις διατάξεις της εθνικής νομοθεσίας εφαρμόζοντας τοιουτοτρόπως δύο διεθνείς νομοθετικές πράξεις που αφορούν την ευθύνη για ναυτικές απαιτήσεις και την ευθύνη λόγω εσωτερικής ναυσιπλοΐας.

- Το άρθρο 4(4) αντιστοιχεί στο άρθρο 3(4) της πρότασης της Επιτροπής. Οι αντίστοιχες διεθνείς νομοθετικές πράξεις απαριθμούνται σε παράρτημα (το παράρτημα V).

- Το άρθρο 4(5) αντιστοιχεί στο άρθρο 3(6) της πρότασης της Επιτροπής. Αναφέρεται πλέον στην δυνατότητα ή την αδυναμία απόδειξης σχέσεως αιτιώδους συνάφειας.

- Το άρθρο 4(6) αντιστοιχεί στο άρθρο 3(7) της πρότασης της Επιτροπής. Συμπεριλήφθηκε αναφορά στη διεθνή ασφάλεια και προστασία από φυσικές καταστροφές. Μία δραστηριότητα μπορεί πλέον να εξαιρεθεί βάσει του κύριου στόχου της.

Άρθρο 5 - Προληπτική δράση

- Στο άρθρο 5(1) συγχωνεύονται οι δύο παράγραφοι του άρθρου 4 της πρότασης της Επιτροπής και απλοποιείται η διαδικασία προβλέποντας ότι είναι άμεσο καθήκον του φορέα εκμετάλλευσης να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα.

- Το άρθρο 5(2) αντιστοιχεί στο άρθρο 4(3) της πρότασης της Επιτροπής. Διευκρινίζονται περαιτέρω οι πληροφορίες που θα πρέπει να διαβιβάζονται καθώς και το αντίστοιχο χρονοδιάγραμμα.

- Το άρθρο 5(3) είναι νέο και προσδιορίζει τις εξουσίες της αρμόδιας αρχής ιδίως σε ό,τι αφορά τον εκάστοτε φορέα εκμετάλλευσης.

- Το άρθρο 5(4) αντιστοιχεί στο άρθρο 4(4) της πρότασης της Επιτροπής στο βαθμό που προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα. Απηχεί επίσης, αλλά με ουσιαστικά διαφορετικό περιεχόμενο, το άρθρο 6(1) της πρότασης της Επιτροπής στο βαθμό που προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή δύναται να λαμβάνει αφεαυτής μέτρα στις περιπτώσεις για τις οποίες το άρθρο 6(1) προέβλεπε ότι τα κράτη μέλη όφειλαν να μεριμνούν για τη λήψη των μέτρων.

Άρθρο 6 - Δράση αποκατάστασης

- Το άρθρο 6(1) βασίζεται στις παραγράφους 1 και 3 του άρθρου 5 της πρότασης της Επιτροπής και απλοποιεί τη διαδικασία προβλέποντας ότι ο φορέας εκμετάλλευσης έχει άμεσο καθήκον να αναλαμβάνει την αναγκαία δράση. Ο φορέας εκμετάλλευσης έχει επίσης την υποχρέωση να ενημερώνει την αρμόδια αρχή. Επιπλέον των μέτρων αποκατάστασης που πρέπει να λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 7 (άρθρο 6(1)(β)), ο φορέας εκμετάλλευσης οφείλει επίσης να λαμβάνει πάραυτα μέτρα για να περιορίζει ή να προλαμβάνει περαιτέρω περιβαλλοντικές ζημίες (άρθρο 6(1)(α)).

- Το άρθρο 6(2) είναι νέο και καθορίζει τις εξουσίες της αρμόδιας αρχής ιδίως σε ό,τι αφορά τον εκάστοτε φορέα εκμετάλλευσης.

- Το άρθρο 6(3) αντιστοιχεί στο άρθρο 5(2) της πρότασης της Επιτροπής στο βαθμό που προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή δύναται να απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λαμβάνει τα αναγκαία μέτρα. Απηχεί επίσης, αλλά με ουσιαστικά διαφορετικό περιεχόμενο, το άρθρο 6(1) της πρότασης της Επιτροπής στο βαθμό που, όταν δεν υφίσταται φορέας εκμετάλλευσης που θα μπορούσε να επωμισθεί την αποκατάσταση των ζημιών, η κοινή θέση προβλέπει απλώς ότι η αρμόδια αρχή δύναται να λάβει αφεαυτής τα απαραίτητα μέτρα ενώ η πρόταση της Επιτροπής απαιτούσε από τα κράτη μέλη να μεριμνήσουν ώστε να ληφθούν ανάλογα μέτρα.

Άρθρο 7 - Θέσπιση μέτρων αποκατάστασης

- Το άρθρο 7(1) είναι νέο και διευκρινίζει το ρόλο του εκάστοτε φορέα εκμετάλλευσης κατά το πρώτο στάδιο της διαδικασίας αποκατάστασης των ζημιών στο πλαίσιο των νέων υποχρεώσεων που ο φορέας εκμετάλλευσης επωμίζεται βάσει του άρθρου 6(1)(β).

- Το άρθρο 7(2) βασίζεται στο άρθρο 5(3) και στα τμήματα 3.2.4. και 3.2.6. του παραρτήματος ΙΙ της πρότασης της Επιτροπής. Διευκρινίζει τους αντιστοίχους ρόλους των αρμοδίων αρχών και του εκάστοτε φορέα εκμετάλλευσης.

- Το άρθρο 7(3) αντιστοιχεί στο άρθρο 5(4) της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 7(4) βασίζεται στο τμήμα 3.2.5. του παραρτήματος II της πρότασης της Επιτροπής. Καλύπτει πλέον και τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 12(1).

Άρθρο 8 - Κόστος πρόληψης και αποκατάστασης

- Το άρθρο 8(1) αναφέρει ρητά ό,τι εννοείται στην πρόταση της Επιτροπής, ήγουν ότι ο εκάστοτε φορέας εκμετάλλευσης οφείλει να επωμισθεί τις αντίστοιχες δαπάνες.

- Το άρθρο 8(2) αντιστοιχεί στο άρθρο 7 της πρότασης της Επιτροπής. Δεν γίνεται πλέον χωριστή μνεία της δαπάνης αξιολόγησης της περιβαλλοντικής ζημίας (βλέπε άρθρο 7, παράγραφος 2 της πρότασης της Επιτροπής) δεδομένου ότι αυτές αποτελούν μέρος των γενικότερων δαπανών ως ορίζονται στο άρθρο 2(1)(16) και κατά συνέπεια καλύπτονται από τις γενικές διατάξεις του άρθρου 8(2). Η δεύτερη υποπαράγραφος του άρθρου 8(2) είναι νέα και επιτρέπει στην αρμόδια αρχή σε ορισμένες περιπτώσεις να μην ανακτά πλήρως το κόστος.

- Το άρθρο 8(3) αντιστοιχεί στο άρθρο 9(3) της πρότασης της Επιτροπής. Το άρθρο 8(3)(β) διευκρινίζει πλέον ότι ο φορέας εκμετάλλευσης δεν απαλλάσσεται από την υποχρέωση κάλυψης των δαπανών όταν η υποχρεωτική εντολή εκ μέρους της δημόσιας αρχής οφείλετο σε εκπομπές ή σε συμβάν το οποίο προκάλεσε η δραστηριότητα του φορέα εκμετάλλευσης. Προσετέθη νέα διάταξη η οποία επιτρέπει στους φορείς εκμετάλλευσης να ανακτήσουν το κόστος με το οποίο επιβαρύνθηκαν εφόσον, για παράδειγμα, προκύψει αργότερα ότι οι ζημίες προκλήθηκαν από τρίτους.

- Το άρθρο 8(4) αντικαθιστά τα άρθρα 9(1)(γ) και (δ) και (2) της πρότασης της Επιτροπής και προβλέπει ότι τα κράτη μέλη μπορεί να επιτρέψουν στο φορέα εκμετάλλευσης να μην επωμισθεί το κόστος σε δύο περιπτώσεις που συνοπτικά μπορεί να περιγραφούν ως εξής: όταν η ζημιογόνος εκπομπή ή το αντίστοιχο ζημιογόνο συμβάν έχουν ρητά εγκριθεί με βάση την κοινοτική νομοθεσία ή εφόσον θεωρείτο απίθανο να προκαλέσουν περιβαλλοντική ζημία με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις.

- Το άρθρο 8(5) αντιστοιχεί στο άρθρο 6(2) της πρότασης της Επιτροπής.

Άρθρο 9 - Καταλογισμός δαπανών στις περιπτώσεις συντρέχοντος πταίσματος

Το άρθρο 9, το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 11 της πρότασης της Επιτροπής, προβλέπει ότι σε περιπτώσεις συντρέχοντος πταίσματος ο καταλογισμός των ευθυνών πραγματοποιείται αποκλειστικά μέσω της εθνικής νομοθεσίας. Ως εκ τούτου δεν διατηρούνται διατάξεις παρεμφερείς προς τις διατάξεις του άρθρου 11, παράγραφος 2.

Άρθρο 10 - Προθεσμία ανάκτησης κόστους

Το άρθρο 10 αντιστοιχεί στο άρθρο 12 της πρότασης της Επιτροπής. Προβλέπεται πλέον ότι η πενταετής προθεσμία αρχίζει από την ημερομηνία κατά την οποία ολοκληρώθηκαν τα μέτρα ή ο υπεύθυνος φορέας εκμετάλλευσης έχει προσδιοριστεί, εάν η ημερομηνία αυτή είναι μεταγενέστερη.

Άρθρο 11 - Αρμόδια αρχή

- Το άρθρο 11(1) αντιστοιχεί στην πρώτη υποπαράγραφο του άρθρου 13(1) της πρότασης της Επιτροπής. Η δεύτερη υποπαράγραφος του άρθρου 13(1) διεγράφη δεδομένου ότι θεωρήθηκε περιττή.

- Το άρθρο 11(2) αντιστοιχεί στο άρθρο 13(2) και (3) δεύτερη υποπαράγραφος της πρότασης της Επιτροπής. Η πρώτη υποπαράγραφος του άρθρου 13(3) διεγράφη.

- Το άρθρο 11(3) αντιστοιχεί στο άρθρο 13(4) της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 11(4) αντιστοιχεί στο άρθρο 13(5) της πρότασης της Επιτροπής.

Άρθρο 12 - Αίτηση για ανάληψη δράσης

- Το άρθρο 12(1), το οποίο αντικαθιστά το άρθρο 14(1) της πρότασης της Επιτροπής, δεν αναφέρεται πλέον στην έννοια των "νομιμοποιούμενων φορέων" σύμφωνα με τον ορισμό του άρθρου 2, αλλά ορίζει χωριστά τα πρόσωπα που έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση ανάληψης δράσης. Η νέα διατύπωση προέρχεται από τη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη σχετικά με την πρόσβαση σε πληροφορίες, τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη αποφάσεων και την πρόσβαση στη δικαιοσύνη για περιβαλλοντικά θέματα ("σύμβαση του Aarhus"). Γίνεται ρητή αναφορά στους μη κυβερνητικούς οργανισμούς που προάγουν την προστασία του περιβάλλοντος. Η διαδικασία επιτρέπει επίσης την υποβολή αίτησης για ανάληψη δράσης σε περίπτωση επικείμενης απειλής ζημίας.

- Το άρθρο 12(2) αντιστοιχεί ουσιαστικά στο άρθρο 14(2) της πρότασης της Επιτροπής εκτός του ότι απαιτεί σε όλες τις περιπτώσεις η αίτηση για την ανάληψη δράσης να συνοδεύεται από πληροφορίες που να συνηγορούν υπέρ της ανάληψης δράσης.

- Το άρθρο 12(3) αντιστοιχεί στο άρθρο 14(3) και (4) της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 12(4) αντικαθιστά το άρθρο 14(5) και (6) της πρότασης της Επιτροπής. Εν προκειμένω απλοποιείται η διαδικασία δεδομένου ότι δεν προβλέπονται πλέον δύο διαφορετικά στάδια πριν να έχει το δικαίωμα ο αιτών βάσει του άρθρου 12 παράγραφος 1 να προσφύγει στις διαδικασίες επανεξέτασης που προβλέπονται στο άρθρο 13.

- Το άρθρο 12(5) είναι νέο και επιτρέπει στα κράτη μέλη να προσαρμόσουν τις διαδικασίες που ορίζονται στις παραγράφους 1 έως 4 για τις περιπτώσεις επικείμενης απειλής ζημίας.

Άρθρο 13 - Διαδικασίες προσφυγής

- Το άρθρο 13(1) αντιστοιχεί στο άρθρο 15(1) της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 13(2) αντιστοιχεί στο άρθρο 15(2) της πρότασης της Επιτροπής. Αναφέρεται πλέον και στις διατάξεις του εθνικού δικαίου οι οποίες ρυθμίζουν την πρόσβαση στη δικαιοσύνη ώστε τα κράτη μέλη που εξασφαλίζουν ευρύτερη πρόσβαση στη δικαιοσύνη από την προβλεπόμενη βάση του άρθρου 13, να είναι σε θέση να τις διατηρήσουν.

Άρθρο 14 - Χρηματοοικονομική ασφάλεια

- Το άρθρο 14(1) βασίζεται στο άρθρο 16 της πρότασης της Επιτροπής.

- Το άρθρο 14(2) είναι νέο και προβλέπει ότι η Επιτροπή υποβάλει έκθεση σχετικά με την αποτελεσματικότητα της οδηγίας, τη διαθεσιμότητα και τις προϋποθέσεις που ισχύουν για τη χρηματοοικονομική ασφάλεια και υποβάλει, εάν αυτό κριθεί απαραίτητο, προτάσεις για υποχρεωτική χρηματοοικονομική ασφάλεια.

Άρθρο 15 - Συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών

- Το άρθρο 15(1) βασίζεται στο άρθρο 17 της πρότασης της Επιτροπής. Αναφέρεται πλέον ρητώς ότι η ανταλλαγή πληροφοριών συνιστά τμήμα της συνολικής συνεργασίας που απαιτείται για την εφαρμογή της συγκεκριμένης διάταξης εκ μέρους των κρατών μελών.

- Το άρθρο 15(2) είναι νέο και επιβάλλει την παροχή πληροφοριών στις περιπτώσεις που σημειώνονται ζημίες. Μολονότι η διατύπωση δεν είναι εντελώς ρητή, το σκεπτικό φαίνεται να είναι ότι το κράτος μέλος από την επικράτεια του οποίου προέρχεται η ζημία θα πρέπει να αναλάβει την πρωτοβουλία να ενημερώσει τα κράτη μέλη που ενδέχεται να θιγούν από την εν λόγω ζημία.

- Το άρθρο 15(3) είναι νέο και καλύπτει την περίπτωση κατά την οποία ένα κράτος μέλος θίγεται από ζημίες που προέρχονται από άλλο κράτος μέλος.

Άρθρο 16 - Σχέση με την εθνική νομοθεσία

Το άρθρο 16 αντιστοιχεί στο άρθρο 18 της πρότασης της Επιτροπής. Το άρθρο 16(1) τροποποιήθηκε κατόπιν των αλλαγών στο άρθρο 9.

Άρθρο 17 - Χρονικά όρια εφαρμογής

- Το πρώτο και το δεύτερο εδάφιο του άρθρου 17 αντιστοιχεί ουσιαστικά στο άρθρο 19(1) της πρότασης της Επιτροπής. Έχουν διαγραφεί οι παράγραφοι 2 και 3 του άρθρου 19.

- Το τρίτο εδάφιο του άρθρου 17 είναι νέο και συμπληρώνει το άρθρο 10 σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες ανάκτησης του κόστους, θεσπίζοντας χρονικό όριο μετά από το οποίο δεν μπορεί να αναληφθεί δράση κατά φορέα εκμετάλλευσης βάσει της μελλοντικής οδηγίας. Τοιουτοτρόπως βελτιώνεται η ασφάλεια δικαίου ενώ το προβλεπόμενο χρονικό διάστημα (30 έτη) επαρκεί για την κάλυψη περιβαλλοντικών ζημιών που οφείλονται σε μακροπρόθεσμη ρύπανση.

Άρθρο 18 -Εκθέσεις και επισκόπηση

- Οι πρώτες δύο παράγραφοι του άρθρου 18 αντιστοιχούν ουσιαστικά στο άρθρο 20 της πρότασης της Επιτροπής, εκτός των περαιτέρω διευκρινίσεων που καθιερώνονται εν προκειμένω σε ό,τι αφορά το χρονοδιάγραμμα που θεσπίστηκε για τα κράτη μέλη και την Επιτροπή σχετικά με την υποβολή των αντιστοίχων εκθέσεων.

- Το άρθρο 18(3) είναι νέο και διευκρινίζει τέσσερα σημεία, σε ό,τι αφορά τις διεθνείς συμβάσεις, τους γενετικώς τροποποιημένους οργανισμούς, τα προστατευόμενα είδη και τους προστατευόμενους φυσικούς οικοτόπους, τα νέα μέσα που θα πρέπει να καλυφθούν, τα οποία θα πρέπει να εξετάζονται από την Επιτροπή και να περιλαμβάνονται στην έκθεσή της.

Άρθρο 19 - Εφαρμογή

Η κοινή θέση ορίζει πλέον ως χρονοδιάγραμμα εφαρμογής για τα κράτη μέλη τα τρία χρόνια.

Παράρτημα I - Κριτήρια αναφερόμενα στο άρθρο 2(1)(1)(a)

Το συγκεκριμένο παράρτημα είναι νέο και ορίζει τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία καθορίζονται οι σοβαρές δυσμενείς αλλαγές εν σχέσει προς την αρχική κατάσταση.

Παράρτημα II - Αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας

- Tο παράρτημα αυτό αντιστοιχεί στο παράρτημα ΙΙ της πρότασης της Επιτροπής.

- Οι στόχοι αποκατάστασης για τις ζημίες στα νερά, σε προστατευόμενα είδη και φυσικούς οικότοπους διακρίνονται πλέον σαφώς από τους αντίστοιχους για τις ζημιές στο έδαφος. Πολλά σημεία αναδιατυπώθηκαν ώστε αυτό να καταστεί σαφέστερο.

- Μέρη των αντιστοίχων ορισμών περιλαμβάνονται πλέον στο παράρτημα.

- Οι εκφράσεις "συμπληρωματική αποκατάσταση" και "αντισταθμιστική αποκατάσταση" χρησιμοποιούνται αντί των όρων "compensatory restoration" (που στα ελληνικά έχει αποδοθεί ως "αντισταθμιστική αποκατάσταση) ώστε να γίνεται καλύτερη διάκριση των δύο εννοιών.

- Στο τμήμα 1.3.1. προσετέθησαν συμπληρωματικά κριτήρια που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την αξιολόγηση των εναλλακτικών δυνατοτήτων αποκατάστασης.

- Προσετέθη νέο τμήμα το οποίο απηχεί την αρχή της αναλογικότητας (τμήμα 1.3.3).

Παράρτημα III - Δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1

Το παράρτημα αυτό αντιστοιχεί στο παράρτημα Ι της πρότασης της Επιτροπής. Αναδιατυπώθηκαν διάφορα στοιχεία ώστε να ταυτοποιούνται καλύτερα ή να διευκρινίζονται περαιτέρω οι λειτουργίες, οι εκπομπές και τα προϊόντα που επιβάλλεται να καλύπτει η μελλοντική οδηγία.

Παραρτήματα IV και V - Διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4, παράγραφος 2 και 4, παράγραφος 4

Tα παραρτήματα αυτά είναι νέα και περιέχουν κατάλογο των διεθνών συμφωνιών που αναφέρονται στα άρθρα 3, παράγραφος 3 και 3, παράγραφος 4 της πρότασης της Επιτροπής.

Παράρτημα VI - Πληροφορίες και στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 18, παράγραφος 1

Το παράρτημα αυτό αντιστοιχεί στο παράρτημα III της πρότασης της Επιτροπής. Το περιεχόμενό του απλοποιήθηκε ώστε τα κράτη μέλη να συλλέγουν αποτελεσματικότερα τα απαιτούμενα στοιχεία και πληροφορίες.

Διατάξεις που διεγράφησαν ή μεταβλήθηκαν ουσιαστικά στην κοινή θέση

Πέραν των διατάξεων της πρότασης της Επιτροπής για τις οποίες αναφέρθηκε ήδη ότι αποτέλεσαν αντικείμενο είτε συγχωνεύσεων με άλλες είτε μερικής ή πλήρους διαγραφής, οι κάτωθι διατάξεις της πρότασης της Επιτροπής διεγράφησαν από το Συμβούλιο στην κοινή θέση:

Άρθρο 6 παράγραφος 1: οι εν λόγω διατάξεις προέβλεπαν ότι στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν ήταν δυνατόν να κριθεί υπεύθυνος ουδείς φορέας εκμετάλλευσης ή στις περιπτώσεις για τις οποίες ο υπεύθυνος φορέας εκμετάλλευσης δεν ήταν σε θέση να πληρώσει, τα κράτη μέλη ήταν υποχρεωμένα να αναζητήσουν εναλλακτική πηγή χρηματοδότησης για τα εν λόγω μέτρα. Το Συμβούλιο θεώρησε ότι ανάλογη απαίτηση θα ήταν υπερβολικά αυστηρή και προτίμησε να επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια των αρμοδίων αρχών η απόφαση του κατά πόσον θα πρέπει να αποκαθίστανται ορισμένες περιβαλλοντικές ζημίες υπό τις προαναφερόμενες συνθήκες (βλέπε άρθρα 5(4) και 6(3) της κοινής θέσης).

Άρθρο 9 παράγραφος 4: οι συγκεκριμένες διατάξεις αποσκοπούσαν στην καθιέρωση συγκεκριμένου καθεστώτος για τους εκκαθαριστές. Κρίθηκε περιττό να αντιμετωπιστεί ένα θέμα - ήτοι η προσωπική ευθύνη των εκκαθαριστών, - που εμπίπτει μάλλον στο πεδίο εφαρμογής της εθνικής νομοθεσίας.

Άρθρο 10: οι συγκεκριμένες διατάξεις αποσκοπούσαν στο να διευκρινιστεί ότι ορισμένα έξοδα τα επωμίζονται οι φορείς εκμετάλλευσης ανεξαρτήτως του κατά πόσον φέρουν ευθύνη βάσει της μελλοντικής οδηγίας. Θεωρήθηκε περιττό καθότι προφανές.

3.3. Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την πρώτη ανάγνωση

Στην ολομέλεια της 14ης Μαΐου 2003, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 58 [2] τροπολογίες. Δέκα τροπολογίες έγιναν δεκτές από την Επιτροπή πλήρως (τροπολογίες 2, 6, 21, 47, 53, 60, 65, 66, 94 και 97), τρεις εν μέρει (τροπολογίες 3, 91 και 95), δύο επί της αρχής (τροπολογίες 34 και 100), και έντεκα εν μέρει ή επί της αρχής (τροπολογίες 17, 23, 35, 44, 52, 85, 90, 93, 99, 101 και 107). Οι υπόλοιπες δεν έγιναν δεκτές (ήτοι οι τροπολογίες 5, 7 to 14, 16, 18, 19, 22, 27, 32, 33, 36, 38, 41, 43, 54, 55, 72, 74, 76, 86, 96, 103, 106 και 108). Σε ό,τι αφορά την τροπολογία 108, η συγκεκριμένη τροπολογία εγκρίθηκε μόνο εν μέρει εκ μέρους του Κοινοβουλίου στις 14 Μαΐου 2003. Η πλήρης τροπολογία 108 έγινε δεκτή εν μέρει και επί της αρχής εκ μέρους της Επιτροπής αλλά το μέρος της τροπολογίας 108 το οποίο τελικά εγκρίθηκε δεν είναι αποδεκτό.

[2] Ο αριθμός αυτός ανέρχεται σε 48 εάν υπολογιστούν και οι εξής τροπολογίες - όπως ομαδοποιήθηκαν από το Κοινοβούλιο ως μία μονάδα για κάθε περίπτωση: [93, 94, 23, 90, 95, 96 έως και 97]; [85, 99] και [86, 103 και 38].

Συνολικά, 34 των ως άνω τροπολογιών (τροπολογίες 2, 3, 7, 10, 14, 16, 18, 21, 23, 32, 36, 38, 41, 44, 47, 52, 63, 65, 66, 72, 74, 85, 86, 90, 91, 93, 94, 95, 97, 99, 100, 101, 103 και 107) ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής.

Οι υπόλοιπες 23 [3] τροπολογίες (τροπολογίες 5, 6, 8, 9, 11, 12, 13, 17, 19, 22, 27, 33, 34, 35, 43, 53, 54, 55, 60, 76, 96 [4], 106 και 108) δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση.

[3] Πρέπει να σημειωθεί ότι εάν ακολουθηθεί η μέθοδος που αναφέρεται στην υποσημείωση 2 τότε πρόκειται μόνο για 22 τροπολογίες αντί για 23. (Βλέπει επίσης υποσημείωση 4.)

[4] Επιβάλλεται να σημειωθεί, ότι εάν εφαρμοστεί η προσέγγιση που αναφέρεται στην υποσημείωση 2, η τροπολογία 96 δεν θα πρέπει να θεωρείται χωριστά αλλά ως μέρος της ομάδας [93, 94, 23, 90, 95, 96 και 97], που, εν προκειμένω ενσωματώθηκαν εν μέρει ή επί της αρχής στην κοινή θέση.

3.3.1. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής και ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής

Τροπολογία 2: η τελευταία πρόταση της αιτιολογικής σκέψης 1 αποτελεί επαναδιατύπωση του τελευταίου τμήματος της τροπολογίας. Δεν αναφέρονται αριθμητικά δεδομένα σχετικά με τον υπολογιζόμενο αριθμό των τοποθεσιών που έχουν υποστεί ρύπανση, δεδομένου ότι ανάλογος υπολογισμός θα μπορούσε να καταστεί μελλοντικά ακριβέστερος όταν θα διατεθούν νέες πληροφορίες.

Τροπολογία 3: η αιτιολογική σκέψη 2 ενσωματώνει αναφορά στην αειφόρο ανάπτυξη ενώ δεν αναφέρεται το ενδεχόμενο περιορισμού της ευθύνης, δεδομένου ότι κατ' αρχήν η ευθύνη είναι απεριόριστη.

Τροπολογία 21: η αιτιολογική σκέψη 31 περιλαμβάνει αναφορά στους "μελλοντικούς κινδύνους για το περιβάλλονt" αλλά το χρονοδιάγραμμα που προβλέπεται για την επανεξέταση της λειτουργίας της οδηγίας είναι μεγαλύτερο (επτά αντί για πέντε χρόνια).

Οι τροπολογίες 93, 94, 23, 90, 95 και 97 αφορούν σειρά ορισμών που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1 ήτοι τους οδηγούς για την "βιοποικιλότητα", "της κατάστασης διατήρησης", "της ζημίας", "του φορέα εκμετάλλευσης", "ρύπανσης του εδάφους", "των νομιμοποιούμενων φορέων", "της αποκατάστασης", "της ζημίας στη βιοποικιλότητας" και της "τιμής". Η βιοποικιλότητα μετονομάσθηκε σε "προστατευόμενα είδη και φυσικούς οικοτόπους" με αποτέλεσμα να καταστεί ευρύτερη, όπως επιθυμούσε το Κοινοβούλιο στην τροπολογία του, απ' ό,τι προέβλεπε η πρόταση της Επιτροπής περιλαμβάνοντας και τα αποδημητικά είδη πτηνών (μολονότι η συμπερίληψη των εθνικών τοποθεσιών είναι πλέον προαιρετική). Στον ορισμό της "κατάστασης διατήρησης" περιλαμβάνεται πλέον αναφορά στην ευνοϊκή κατάσταση διατήρησης των αντιστοίχων οικολογικών ενδιαιτημάτων και ειδών, όπως είχε ζητήσει το Κοινοβούλιο. Ο ορισμός της "ζημίας" διατηρήθηκε. Ο ορισμός του "φορέα εκμετάλλευσης" τροποποιήθηκε κατά τρόπο που να ενσωματωθεί το πρώτο μέρος της αντίστοιχης τροπολογίας. Δεν υφίσταται πλέον χωριστός ορισμός για τη "ρύπανση του εδάφους" επειδή συγχωνεύθηκε με τον ορισμό της "ζημίας του εδάφους", με αποτέλεσμα να μη γίνεται πλέον ουδεμία αναφορά στην ακτινοβολία. Δεν υφίσταται πλέον ορισμός των "νομιμοποιούμενων φορέων", μετά από τις αλλαγές που επήλθαν στο άρθρο 12. Μέρος του ορισμού της "αποκατάστασης" περιλαμβάνεται πλέον στο παράρτημα ΙΙ, όπου έχει μετονομασθεί σε "αντισταθμιστική αποκατάσταση". Στον ορισμό για την "ζημία της βιοποικιλότητας", που έχει μετονομασθεί σε "ζημία προστατευόμενων ειδών και φυσικών οικοτόπων", ενσωματώνεται σε κάποιο βαθμό η τροπολογία του Κοινοβουλίου για τον ορισμό αυτό, δεδομένου ότι γίνεται άμεση αναφορά σε ουσιαστικές δυσμενείς επιπτώσεις στη διατήρηση ή την επίτευξη ευνοϊκής κατάστασης διατήρησης και καλύπτονται έμμεσα τα αποδημητικά πτηνά (μέσω του νέου ορισμού για τα "προστατευόμενα είδη και τους φυσικούς οικοτόπους"). Διεγράφη ο ορισμός της "τιμής", όπως ζήτησε το Κοινοβούλιο. Για λόγους πληρότητας, θα πρέπει να αναφερθεί ότι η τροπολογία 96, η οποία δεν έγινε δεκτή από την Επιτροπή, δεν ενσωματώθηκε στην κοινή θέση επειδή η λέξη "ακτινοβολία" δεν προστέθηκε στον ορισμό της "ζημίας του εδάφους".

Τροπολογίες 85 και 99: ο ορισμός, στο άρθρο 3, του πεδίου εφαρμογής των καλυπτόμενων δραστηριοτήτων παραμένει αμετάβλητος. Οι ζημίες λόγω συμβάντων που διέπονται από μία από τις διεθνείς συμβάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της μελλοντικής οδηγίας μόνο εφόσον η αντίστοιχη σύμβαση έχει τεθεί σε ισχύ στο οικείο κράτος μέλος, όπως ζήτησε το Κοινοβούλιο.

H τροπολογία 100 ενσωματώθηκε ουσιαστικά πλήρως στο άρθρο 5 εκτός από ένα σημείο: το άρθρο 5, παράγραφος 4 που προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή επιβάλλεται να απαιτεί από τον φορέα εκμετάλλευσης να λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα αλλά δεν επιβάλλει στην αρμόδια αρχή να λαμβάνει η ίδια μέτρα σε περιπτώσεις που ουδείς φορέας εκμετάλλευσης φέρει ευθύνη.

H τροπολογία 101 ενσωματώθηκε ουσιαστικά στο άρθρο 6 εκτός από ένα σημείο: το άρθρο 6, παράγραφος 3 που προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή οφείλει να επιβάλλει στον φορέα εκμετάλλευσης τη λήψη των απαραίτητων μέτρων, δίχως να υποχρεώνει την αρμόδια αρχή να λαμβάνει η ίδια μέτρα, εφόσον ουδείς φορέας εκμετάλλευσης φέρει ευθύνη. Μέρη της τροπολογίας για τη συνεργασία με το φορέα εκμετάλλευσης και την ανάγκη να λαμβάνονται δεόντως υπόψη οι κίνδυνοι για την υγεία του ανθρώπου, αναφέρονται επίσης στα άρθρα 7, παράγραφος 2 και 7, παράγραφος 3, δεύτερη υποπαράγραφος.

Τροπολογία 91: η κύρια στάση της τροπολογίας του Κοινοβουλίου κατά τα φαινόμενα απηχείται στο άρθρο 8, παράγραφος 4, το οποίο έχει ως θέμα το "Κόστος πρόληψης και αποκατάστασης", προβλέποντας ότι τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στον φορέα εκμετάλλευσης να μην επωμίζεται το κόστος ζημιών από εκπομπές ή γεγονότα που επετράπησαν ρητά βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας (άρθρο 8 παράγραφος 4 εδάφιο α) ή δεν θεωρήθηκε πιθανό να προκαλέσουν περιβαλλοντική ζημία βάσει των διαθέσιμων τεχνικών επιστημονικών γνώσεων (άρθρο 8, παράγραφος 4, εδάφιο β). Το άρθρο 8, παράγραφος 4 αντικαθιστά το άρθρο 9(1)(γ) και (δ) της πρότασης της Επιτροπής που αφορούσε τις "εξαιρέσεις". Επιβάλλεται επίσης να υπενθυμιστεί ότι διαφέρει η διατύπωση μεταξύ των παραγράφων 3 και 4 του άρθρου 8. Tούτου λεχθέντος, δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση μέρη της τροπολογίας σχετικά με την ευθύνη των αρμόδιων αρχών και τη χρήση από τους φορείς εκμετάλλευσης του συστήματος περιβαλλοντικής παρακολούθησης και διαχείρισης .

Τροπολογία 44: τα άρθρα 12(1) και 13(1) ευθυγραμμίζονται προς την κύρια στάση της συγκεκριμένης τροπολογίας. στο μέτρο που επιτρέπουν στο φορέα εκμετάλλευσης να χρησιμοποιήσει τις προβλεπόμενες από το άρθρο 13 διαδικασίες προσφυγής. Λαμβάνοντας υπόψη το ήδη ευρύ πεδίο των διαδικασιών προσφυγής, βάσει του άρθρου 13, που εμπνέεται από τη σύμβαση του Aarhus, ουδεμία αναφορά γίνεται σε "έφεση".

Τροπολογία 47: καλύπτεται πλήρως στο άρθρο 12, παράγραφος 2.

Τροπολογία 107: το άρθρο 14, παράγραφος 1 απηχεί το τελευταίο μέρος της τροπολογίας δίχως εν τούτοις να προβλέπεται υποχρεωτική χρηματοοικονομική ασφάλεια.

Τροπολογία 52: καλύπτεται πλήρως στις παραγράφους 2 και 3 του άρθρου 15.

Τροπολογία 65: η τροπολογία αυτή ενσωματώνεται στην τελευταία παράγραφο του τμήματος 1 του παραρτήματος II.

Τροπολογία 66: η τροπολογία αυτή ενσωματώνεται στην πρώτη παράγραφο του τμήματος 2 του παραρτήματος II.

3.3.2. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή αλλά δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Τροπολογία 6: το προοίμιο της κοινής θέσης δεν αναφέρεται στο γεγονός ότι η μελλοντική οδηγία ισχύει υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εθνικού εταιρικού δικαίου. Η παράλειψη αυτή κατά τα φαινόμενα δεν έχει συνέπειες.

Τροπολογία 17: το προοίμιο της κοινής θέσης δεν αναφέρεται συγκεκριμένα στο δικαίωμα του φορέα εκμετάλλευσης να προσβάλει τις αποφάσεις της αρμόδιας αρχής. Όπως εξηγήθηκε σε ό,τι αφορά την τροπολογία 44, το δικαίωμα αυτό βασίζεται στα άρθρα 12. παράγραφος 1 και 13. παράγραφος 1 με αποτέλεσμα η παράληψη αυτή στο προοίμιο να μην έχει περαιτέρω συνέπειες.

Τροπολογία 34: με την τροπολογία αυτή επιδιωκόταν να επιβληθεί στα κράτη μέλη από την επικράτεια των οποίων προέρχεται η ζημία, να αποκαθιστούν την προκληθείσα ζημία στα άλλα κράτη μέλη. Η κοινή θέση δεν προβλέπει ουδεμία μορφή ανάλογης κρατικής ευθύνης. Η προσέγγιση αυτή ευθυγραμμίζεται προς την έλλειψη ανάλογης ευθύνης σε περιπτώσεις ζημίας που περιορίζεται αποκλειστικά και μόνο στο έδαφος ενός κράτους μέλους.

Τροπολογία 35: δεν υφίσταται συγκεκριμένη αναφορά σε "σαφή σχέση αιτιώδους συνάφειας" στο άρθρο 8 δεδομένου ότι προβλέπεται η ανάγκη απόδειξης σχέσεως αιτιώδους συνάφειας στα άρθρα 4 παράγραφος 4, και 11, παράγραφος 2.

Τροπολογία 53: το άρθρο 16, παράγραφος 2 επιτρέπει, δίχως να επιβάλλει, στα κράτη μέλη να εγκρίνουν νομοθεσία που να αντιμετωπίζει τις καταστάσεις διπλής ανάκαμψης. Κατά τα φαινόμενα αυτό δεν θα έχει επιπτώσεις στην πράξη δεδομένου ότι, εάν προκύψει ανάλογη περίπτωση ενώ οι εθνικοί νομοθέτες δεν έχουν εισέτι εγκρίνει τα αναγκαία μέτρα, τα εθνικά δικαστήρια θα διαμορφώσουν νομολογία που θα ορίζει τις αρχές της διπλής ανάκαμψης.

Τροπολογία 60: η συνδυασμένη αποτέφρωση δεν αναφέρεται ρητά μεταξύ των δραστηριοτήτων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ. Η παράλειψη αυτή δεν έχει συνέπειες δεδομένου ότι η συνδυασμένη αποτέφρωση θα καλυφθεί έμμεσα ως μία από τις διαδικασίες διαχείρισης των αποβλήτων που καλύπτει η οδηγία 2000/76/EΚ για την αποτέφρωση των αποβλήτων.

3.3.3. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου που δεν έγιναν δεκτές από την Επιτροπή αλλά ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Τροπολογία 7: η τελευταία πρόταση της αιτιολογικής σκέψης 10 δηλώνει πλέον ότι από το πεδίο εφαρμογής αποκλείονται αποκλειστικά και μόνο οι δραστηριότητες των οποίων κύριος στόχος είναι η εξυπηρέτηση της εθνικής άμυνας. Η εν λόγω αιτιολογική σκέψη δεν αφήνει πλέον να εννοηθεί ότι, αντίθετα με το περιεχόμενο του άρθρου 4, παράγραφος 6, προβλέπεται η εξαίρεση κάθε δραστηριότητας που σχετίζεται με την εθνική άμυνα. Δεν διεγράφησαν οι αναφοράς στη συνθήκη ΕΚΑΕ και τις διεθνείς συμβάσεις, δεδομένου ότι αυτό δεν θα ευθυγραμμιζόταν προς το άρθρο 3.

Τροπολογία 10: αν και σε διαφορετικό πλαίσιο, η αιτιολογική σκέψη 13 αναφέρει ρητά ότι πρέπει να αποδεικνύεται η αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της ζημίας και του προσδιορισθέντος ρυπαίνοντος.

Τροπολογία 14: η τροπολογία αυτή καταργεί την αναφορά στο ενδεχόμενο τα κράτη μέλη να επιλέξουν είτε την από κοινού είτε την αναλογική ευθύνη. Η αιτιολογική σκέψη 22 δεν περιλαμβάνει πλέον ανάλογη αναφορά.

Τροπολογία 16: η τροπολογία αυτή επιδιώκει τη διαγραφή της αναφοράς σε "ειδικό καθεστώς" για τους νομιμοποιούμενους φορείς. Η αιτιολογική σκέψη 25 δεν περιλαμβάνει πλέον αναφορά στους νομιμοποιούμενους φορείς.

Τροπολογία 18: η τροπολογία αυτή επεδίωκε τη διαγραφή μερών της αιτιολογικής σκέψης που αναφερόταν στην ανάγκη κατάλληλων μεταβατικών ρυθμίσεων στις περιπτώσεις για τις οποίες δεν είναι σαφές κατά πόσον η ζημία συνέβη μετά από τη συγκεκριμένη ημερομηνία. Η αιτιολογική σκέψη 30 δεν περιλαμβάνει πλέον ανάλογη αναφορά.

Τροπολογία 32: το άρθρο 6, παράγραφος 1 ενσωματώνει μέρος της τροπολογίας αυτής δεδομένου ότι απαιτεί ο φορέας εκμετάλλευσης να αναλαμβάνει δράση, δίχως σχετική αίτηση της αρμόδιας αρχής, όπως ζητούσε το Κοινοβούλιο. Δεν γίνεται αναφορά σε προγράμματα αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων, όπως συνέβαινε στην τροπολογία, είναι όμως σαφές ότι το άρθρο 6, παράγραφος 1 καλύπτει επίσης ανάλογες καταστάσεις.

Τροπολογία 36: με τη συγκεκριμένη τροπολογία επιδιωκόταν να υποχρεωθούν οι αρμόδιες αρχές να κινούν δικαστικές διαδικασίες για την ανάκτηση του κόστους κατά οιουδήποτε τρίτου προσώπου που προκάλεσε περιβαλλοντική ζημία. Το άρθρο 8 δεν αναφέρεται σε τρίτα μέρη ενώ το άρθρο 10 αναφέρεται σε τρίτα μέρη.

Τροπολογίες 86, 103 και 38: το άρθρο 8, παράγραφος 4, το οποίο ανήκει στο άρθρο το οποίο ασχολείται με "το κόστος πρόληψης και αποκατάστασης", προβλέπει ότι τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν στον φορέα εκμετάλλευσης να μην επωμίζεται ολόκληρο το κόστος στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι εκπομπές ή το συμβάν που προκαλεί τη ζημία έχουν εγκριθεί βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας (άρθρο 8(4)(α)) ή εφόσον θεωρήθηκε ότι δεν ήταν πιθανό να προκληθούν περιβαλλοντικές ζημίες σύμφωνα με τις διαθέσιμες επιστημονικές και τεχνικές γνώσεις (άρθρο 8(4)(β)). To άρθρο 8(4) αντικαθιστά το άρθρο 9(1)(γ) και (δ) της πρότασης της Επιτροπής, που αφορούσε τις "εξαιρέσεις". Η λέξη "τρομοκρατία" δεν προσετέθη στο άρθρο 4, παράγραφος 1 επειδή κρίθηκε ότι ανάλογα συμβάντα θα πρέπει να καλύπτονται από το άρθρο 4, παράγραφος 1 με τη μορφή που έχει σήμερα είτε από το άρθρο 8, παράγραφος 3, εδάφιο α) που αναφέρεται στις ζημίες που προκαλούν τρίτα μέρη. Παράλληλα δεν τροποποιήθηκε η εισαγωγική πρόταση του άρθρου 4, παράγραφος 1 δεδομένου ότι η κοινή θέση δεν επιβάλλει στα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν την αποκατάσταση της ζημίας σε περιπτώσεις κατά τις οποίες ουδείς φορέας εκμετάλλευσης φέρει ευθύνη. Στο νέο αυτό πλαίσιο, ελάχιστη διαφορά θα έχει στην πράξη εάν το άρθρο 4 παράγραφος 1 θα διατυπωθεί κατά τρόπο που να αφορά την εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της μελλοντικής οδηγίας ή τις προϋποθέσεις απαλλαγής από τις δαπάνες. Δεν ενσωματώθηκαν ειδικές εξαιρέσεις για τις δραστηριότητες που αφορούν την καλή γεωργική και δασοκομική πρακτική, δεδομένου ότι ανάλογες περιπτώσεις εμπίπτουν στο άρθρο 8(4)(β).

Τροπολογία 41: το άρθρο 9 για τον καταλογισμό δαπανών στις περιπτώσεις συντρέχοντος πταίσματος, ευθυγραμμίζεται προς τη στάση της τροπολογίας στο μέτρο που τόσο η τροπολογία όσο και το άρθρο 9 προβλέπουν ότι τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τον επιμερισμό της ευθύνης σε περιπτώσεις συντρέχοντος πταίσματος και τη ρύθμιση των δικαιωμάτων προσφυγής ή συμβολής.

Η τροπολογία 63 εν μέρει απηχείται στην εισαγωγική πρόταση του παραρτήματος ΙΙ, στο μέτρο που η πρόταση αυτή διευκρινίζει ότι το παράρτημα ΙΙ αφορά την επιλογή των πλέον ενδεδειγμένων μέτρων αποκατάστασης.

Τροπολογία 72: η πρώτη παράγραφος του τμήματος 1.2.3 του παραρτήματος II επιτρέπει στην αρμόδια αρχή να επιλέξει την τεχνική αξιολόγησης που θεωρεί ως πλέον κατάλληλη, μόνο όμως για περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθεί η πρώτη από τις αναφερόμενες στο παράρτημα τεχνικές αξιολόγησης. Σ' αυτό το βαθμό απηχεί εν μέρει τη θέση της τροπολογίας δεδομένου ότι η εν λόγω τροπολογία αποσκοπούσε στην ελαχιστοποίηση της προσφυγής σε τεχνικές οικονομικής αξιολόγησης.

Τροπολογία 74: το τμήμα 1.3.3. του παραρτήματος II ενσωματώνει τη θέση της εν λόγω τροπολογίας δεδομένου ότι απηχεί την αρχή της αναλογικότητας.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η κοινή θέση εμπνέεται σε κάποιο βαθμό από την επιθυμία του Συμβουλίου να απλοποιήσει τις διαδικασίες και να διευκρινίσει τις έννοιες που κρίνονται απαραίτητες για την καλή λειτουργία ενός καθεστώτος περιβαλλοντικής ευθύνης. Η προσέγγιση αυτή αναμένεται να διευκολύνει την εφαρμογή της μελλοντικής οδηγίας εκ μέρους των κρατών μελών. Η προσθήκη νέου παραρτήματος Ι στο οποίο προσδιορίζονται τα κριτήρια βάσει των οποίων θα πρέπει να αξιολογείται η σημασία της εκάστοτε ζημίας σε προστατευόμενα είδη και φυσικούς οικοτόπους είναι χαρακτηριστική των ως άνω επιδιώξεων. Το παράρτημα ΙΙ στο πλαίσιο του οποίου θα πρέπει να καθορίζονται τα μέτρα αποκατάστασης αναδιαρθρώθηκε και επαναδιατυπώθηκε ούτως ώστε να καταστεί σαφέστερο και κατανοητότερο.

Μολονότι, σε ορισμένες περιπτώσεις βάσει της κοινής θέσης επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών η ρύθμιση ορισμένων θεμάτων, όπως το άρθρο 2(1)(3) σχετικά με τους φυσικούς οικοτόπους και τα είδη που προστατεύονται βάσει της εθνικής νομοθεσίας ή το άρθρο 9 σχετικά με τις περιπτώσεις συντρέχοντος πταίσματος, η κοινή θέση πηγαίνει ακόμα μακρύτερα από την πρόταση της Επιτροπής σε άλλα σημεία: καλύπτονται για παράδειγμα όλα τα είδη αποδημητικών πτηνών (βλέπε άρθρο 2(1)(3)) ενώ το άρθρο 2 καλύπτει πλέον τις αιτήσεις ανάληψης δράσης, τουλάχιστον επί της αρχής, και σε περιπτώσεις επικείμενης απειλής ζημίας. Διευκρινίζεται επίσης ότι οι διεθνείς συμβάσεις για την ευθύνη των μεταφορέων σε περίπτωση, μεταξύ άλλων, θαλάσσιας ρύπανσης δεν υπερισχύουν έναντι των διατάξεων της μελλοντικής οδηγίας εάν δεν έχουν τεθεί σε ισχύ στο οικείο κράτος μέλος.

Η Επιτροπή καλείται πλέον να περιλάβει, στις εκθέσεις με τις οποίες επισκοπεί τη λειτουργία του καθεστώτος, πολλά θέματα τα οποία προσδιορίζονται συγκεκριμένα και μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται το θέμα της χρηματοοικονομικής ασφάλειας, ώστε να επιτρέψει σε όλα τα θεσμικά όργανα που συμμετέχουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων να κρίνουν καλύτερα ποια τυχόν τροπολογία κρίνεται απαραίτητη ώστε να είναι εγγυημένη η αποτελεσματικότητα του καθεστώτος ευθύνης.

Σε αντίθεση με την πρόταση της Επιτροπής, η κοινή θέση δεν αποκλείει, από το πεδίο εφαρμογής της μελλοντικής οδηγίας, τις ζημίες που προκαλούνται από εκπομπές ή συμβάντα τα οποία έχουν επιτραπεί και τις ζημίες που προκαλούνται από εκπομπές ή δραστηριότητες που δεν θεωρήθηκε ότι ήταν επιζήμιες βάσει των διαθέσιμων επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων κατά το χρόνο πραγματοποίησης των αντιστοίχων εκπομπών ή της εκτέλεσης των σχετικών δραστηριοτήτων. Ωστόσο, σε ανάλογες περιπτώσεις, τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέψουν στο φορέα εκμετάλλευσης να μην επωμισθεί το κόστος των δράσεων αποκατάστασης εφόσον είναι σε θέση να αποδείξει ότι το συμβάν, οι εκπομπές ή οι δραστηριότητες που ευθύνονται για τις ζημίες δεν καλύπτονταν από οιαδήποτε των αναφερόμενων περιστάσεων καθώς και ότι δεν έσφαλε εκ δόλου ή εξ αμελείας (άρθρο 8, παράγραφος 4).

Το σημείο στο οποίο η κοινή θέση αποκλίνει περισσότερο από την πρόταση της Επιτροπής αφορά το θέμα των ζημιών που είναι αδύνατο να καταλογισθούν, ήτοι των περιπτώσεων στις οποίες ουδείς φορέας εκμετάλλευσης επωμίζεται την αποκατάσταση περιβαλλοντικής ζημίας. Σε ανάλογες περιπτώσεις ενώ η πρόταση της Επιτροπής επέβαλε στα κράτη μέλη να αναζητήσουν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης, η κοινή θέση προβλέπει ότι η αντίστοιχη λήψη απόφασης για ανάληψη δράσης ή όχι επαφίεται αποκλειστικά και μόνο στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών.

Μολονότι η Επιτροπή θα προτιμούσε την επιβολή αυστηρότερων όρων σε ό,τι αφορά την ανάληψη επικουρικής δράσης αποκατάστασης εκ μέρους των κρατών μελών, μπορεί να αποδεχθεί την κοινή θέση στο πλαίσιο μιας συνολικής συμφωνίας.

Ως εκ τούτου η Επιτροπή υποστηρίζει την κοινή θέση.

5. ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι ο ορισμός της ζημίας του εδάφους προσφέρει λιγότερο εναρμονισμένη καθοδήγηση στα κράτη μέλη από τους ορισμούς για την ζημία στο νερό και τη ζημία προστατευομένων ειδών και φυσικών οικοτόπων. Αναγνωρίζει ότι οι πρωτοβουλίες που προτίθεται να αναλάβει στο θέμα της πολιτικής για το έδαφος, όπως ήδη αναφέρεται στην ανακοίνωση "Η διαμόρφωση ενός προγράμματος δράσης για την περιβαλλοντική τεχνολογία" (COM(2003) 131 τελικό της 25.3.2003) και "Προς μία θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους" (COM(2002) 179 τελικό της 16.4.2002), θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση περισσότερο κοινής προσέγγισης μεταξύ των κρατών μελών. Ως εκ τούτου η Επιτροπή διατυπώνει τη δήλωση που επισυνάπτεται ως παράρτημα III.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Προοίμιο - Πίνακας συσχετισμού

Οι αιτιολογικές σκέψεις της κοινής θέσης συσχετίζονται με τις αιτιολογικές σκέψεις της πρότασης της Επιτροπής ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II Άρθρα και παραρτήματα - Πίνακας συσχετισμού

Τα άρθρα της κοινής θέσης συσχετίζονται με τα άρθρα της πρότασης της Επιτροπής ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III Δήλωση της Επιτροπής για την πολιτική εδάφους

"Η Επιτροπή επαναλαμβάνει την πρόθεσή της να προσδιορίσει στην επικείμενη θεματική στρατηγική για την προστασία του εδάφους τις ανάγκες και τις επιδιώξεις που σχετίζονται με την προστασία και την αειφόρο χρήση του εδάφους. Υπενθυμίζει επίσης ότι έχει προγραμματιστεί για το 2004 νομοθετική πρωτοβουλία σχετικά με την παρακολούθηση του εδάφους. Η πρωτοβουλία αυτή θα πρέπει να έχει ως στόχο την εξασφαλισμένη διενέργεια σειράς μετρήσεων για προσδιορισμένες απειλές, με εναρμονισμένο και συνεπή τρόπο."