Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που θα λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη Μεικτή Επιτροπή που συστάθηκε βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων όσον αφορά την αντικατάσταση του παραρτήματος ΙΙ της συμφωνίας για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης /* COM/2011/0671 τελικό - 2011/0291 (NLE) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Την 1η Ιουνίου 2002, ετέθη σε ισχύ η συμφωνία για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου. Το παράρτημα II της συμφωνίας προβλέπει τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με το άρθρο 18 της συμφωνίας, η μεικτή επιτροπή ΕΕ-Ελβετίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων δύναται να εγκρίνει τροποποιήσεις στο παράρτημα II της συμφωνίας. Το άρθρο 2 της απόφασης 2002/309/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας, της 4ης Απριλίου 2002, για τη σύναψη επτά συμφωνιών με την Ελβετική Συνομοσπονδία, προβλέπει ότι η θέση της Ένωσης όσον αφορά παρόμοιες αποφάσεις της μεικτής επιτροπής, καθορίζεται από το Συμβούλιο, έπειτα από πρόταση της Επιτροπής. Για να εξασφαλιστεί η συνεπής και ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ και για να αποφευχθούν δυσχέρειες διοικητικής και ενδεχομένως νομικής φύσης, το παράρτημα II της συμφωνίας πρέπει να παραπέμπει σε όλη τη σχετική νομοθεσία της ΕΕ και στις αποφάσεις της διοικητικής επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Συνεπώς, το παράρτημα II της συμφωνίας πρέπει να επικαιροποιηθεί ιδίως προκειμένου να ενσωματώσει το εκσυγχρονισμένο σύστημα για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης το οποίο άρχισε να εφαρμόζεται εντός της ΕΕ την 1 Μαΐου 2010, ήτοι τον κανονισμό αριθ. 883/2004 όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό αριθ. 988/2009, τον εκτελεστικό κανονισμό του αριθ. 987/2009, καθώς και τις αποφάσεις και συστάσεις της διοικητικής επιτροπής. Στους κανονισμούς αριθ. 883/2004, 988/2009 και 987/2009 αναφέρεται ότι παρουσιάζουν ενδιαφέρον για την Ελβετία. Για τον σκοπό αυτό, η Επιτροπή παρουσίασε πρόταση απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη θέση που θα λάβει η Ένωση στη Μεικτή Επιτροπή που έχει συσταθεί με τη συμφωνία της 28ης Ιουνίου 2010. Η πρόταση της Επιτροπής τροποποιήθηκε εν συνεχεία προκειμένου να γίνει αναφορά στο άρθρο 48 της ΣΛΕΕ (συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης), σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, ως νομική βάση. Το Συμβούλιο εξέδωσε την απόφασή του στις 6 Δεκεμβρίου 2010. Η απόφαση του Συμβουλίου εγκρίθηκε με βάση το άρθρο 79 της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ. Η Επιτροπή εξέδωσε δήλωση υπέρ του άρθρου 48 της ΣΛΕΕ ως της ορθής νομικής βάσης. Η Επιτροπή υπενθύμισε, ιδίως, ότι το άρθρο 48 της ΣΛΕΕ επιτρέπει την επέκταση του κεκτημένου ΕΕ στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης σε υπηκόους τρίτων χωρών και ότι οι στόχοι και οι διατάξεις της συμφωνίας για την ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων αποσκοπεί στο να επεκτείνει τη νομοθεσία ΕΕ, ιδίως τις διατάξεις για την ελεύθερη κυκλοφορία εργαζομένων, σε Ελβετούς υπηκόους στην ΕΕ. Το άρθρο 79 της ΣΛΕΕ υπάγεται στον Τίτλο V (χώρος ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης) και προϋποθέτει τη δυνατότητα εφαρμογής των πρωτοκόλλων αριθ. 21 και 22. Κατά συνέπεια, η απόφαση του Συμβουλίου δεν δέσμευε το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιρλανδία ή τη Δανία. Η Ιρλανδία και η Δανία εναρμόνισαν, εν συνεχεία, τη θέση τους με τη θέση της Ένωσης, αλλά όχι το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο εκπρόσωπος της ΕΕ στη Μεικτή Επιτροπή πρότεινε στην Ελβετία να εγκρίνει το σχέδιο απόφασης της Μεικτής Επιτροπής με βάση τη θέση που έλαβε το Συμβούλιο, εξ ονόματος της ΕΕ και των κρατών μελών της, περιλαμβανομένων της Ιρλανδίας και της Δανίας (οι οποίες εναρμόνισαν τη θέση τους με τη θέση της Ένωσης), αλλά με εξαίρεση το Ηνωμένο Βασίλειο. Το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε την ειδική θέση που έλαβε το ίδιο. Το Ηνωμένο Βασίλειο πρότεινε, πιο συγκεκριμένα, να μην εφαρμοστούν οι κανόνες για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης σε ανενεργά από οικονομικής πλευράς πρόσωπα τα οποία καλύπτονται από τους κανόνες συντονισμού της ΕΕ από την έναρξη ισχύος του κανονισμού αριθ. 883/2004, στις σχέσεις μεταξύ Ελβετίας και Ηνωμένου Βασιλείου. Με επιστολή της 2ας Σεπτεμβρίου 2011, η Ελβετία ενημέρωσε τον εκπρόσωπο της ΕΕ στην Μεικτή Επιτροπή ότι η προτεινόμενη απόφαση της Μεικτής Επιτροπής και η πρόταση του Ηνωμένου Βασιλείου δεν γίνονται δεκτές από την Ελβετία, ως έχουν. Πρώτα από όλα, η Ελβετία εκφράζει τη δυσαρέσκειά της για το ότι η ΕΕ δεν επικύρωσε το κείμενο που είχε ήδη εγκριθεί από την ελβετική κυβέρνηση τον Μάρτιο του 2011. Το κείμενο αυτό αντιστοιχεί στην αρχική πρόταση της Επιτροπής. Δεύτερον, η Ελβετία αναφέρει ότι θα μπορούσε να δεχθεί τέτοια επιφύλαξη για το Ηνωμένο Βασίλειο μόνο εάν εισάγονταν περαιτέρω παρεκκλίσεις όσον αφορά τα ανενεργά πρόσωπα, οι οποίες θα μπορούσαν να εφαρμοστούν σε σχέση με όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ. Η άρνηση της Ελβετίας σημαίνει ότι είναι αναγκαία νέα απόφαση του Συμβουλίου για τη θέση που πρέπει να λάβει η ΕΕ στη Μεικτή Επιτροπή για την αναθεώρηση του παραρτήματος ΙΙ. Η παρούσα πρόταση για νέα απόφαση του Συμβουλίου βασίζεται στο άρθρο 48 της ΣΛΕΕ, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9 της ΣΛΕΕ, δεδομένου ότι η Επιτροπή παραμένει πεπεισμένη ότι αυτή είναι η ορθή νομική βάση. Επιπλέον, η παρούσα πρόταση λαμβάνει υπόψη το κείμενο του σχεδίου απόφασης της Μεικτής Επιτροπής που είχε εγκριθεί από την ελβετική κυβέρνηση τον Μάρτιο του 2011, και που μπορεί επίσης να εξασφαλίσει καλύτερα την υλοποίηση του στόχου ομοιογενούς και συνεκτικής εφαρμογής της νομοθεσίας της ΕΕ σχετικά με τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στις σχέσεις μεταξύ της ΕΕ και της Ελβετίας. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Η επικαιροποιημένη έκδοση του παραρτήματος II της συνημμένης πρότασης είναι απόρροια τεχνικών συζητήσεων στις οποίες συμμετείχαν εμπειρογνώμονες της κοινωνικής ασφάλισης ιδίως από την ελβετική διοίκηση κοινωνικής ασφάλισης και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το αποτέλεσμα υποβλήθηκε για ενημέρωση στην 318η συνεδρίαση της διοικητικής επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στις 16 Δεκεμβρίου 2009, κατά την οποία οι αντιπροσωπείες συμφώνησαν με την πρόταση. Η επικαιροποίηση του παραρτήματος II της συμφωνίας θα απλουστεύσει και θα εκσυγχρονίσει τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης μεταξύ της Ελβετίας και των κρατών μελών της ΕΕ θεσπίζοντας ιδίως τον νέο κανονισμό αριθ. 883/2004 όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό αριθ. 988/2009 και τον κανονισμό αριθ. 987/2009. Αυτό θα έχει θετικό αντίκτυπο σε σύγκριση με την ισχύουσα νομοθεσία και θα βελτιώσει τις διοικητικές διαδικασίες για όλους τους χρήστες των κανονισμών, συμπεριλαμβανομένων των εθνικών αρχών κοινωνικής ασφάλισης, των εργοδοτών (ιδίως των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων), καθώς και των πολιτών. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΜΗΜΑ Α: ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ΣΕ Όσον αφορά τον κανονισμό αριθ. 883/2004, οι λόγοι για τις εγγραφές στα παραρτήματα όσον αφορά την Ελβετία είναι οι ακόλουθοι: – Όσον αφορά το παράρτημα I (I) του κανονισμού αριθ. 883/2004 («προκαταβολές παροχών διατροφής»), η Ελβετία δράττεται της ευκαιρίας για να εξαιρέσει τις προκαταβολές παροχών διατροφής από την εφαρμογή του κανονισμού 883/04 προβαίνοντας σε ειδική εγγραφή. – Όσον αφορά το παράρτημα I (II) του κανονισμού αριθ. 883/2004 («ειδικά επιδόματα τοκετού και υιοθεσίας»), δεν υπάρχει ουσιαστική αλλαγή και η εν λόγω εγγραφή αντιστοιχεί στην τρέχουσα εγγραφή στο παράρτημα II τμήμα II του κανονισμού 1408/71). – Όσον αφορά το παράρτημα II του κανονισμού αριθ. 883/2004 («διατάξεις συμβάσεων που παραμένουν σε ισχύ …»): Οι εγγραφές αυτές οι οποίες αντιστοιχούν στο παράρτημα III, μέρος A και μέρος B του κανονισμού 1408/71 και οι οποίες αφορούν τη χορήγηση παροχών σε χρήμα σε άτομα που κατοικούν σε τρίτη χώρα δεν περιλαμβάνονται πλέον στο εν λόγω παράρτημα. Οι υπήκοοι της ΕΕ που κατοικούν σε τρίτη χώρα μπορούν να βασίζονται στο άρθρο 4 του κανονισμού 883/2004 δεδομένου ότι αυτή η ρήτρα ίσης μεταχείρισης δεν αναφέρεται πλέον σε «διαμονή στην ΕΕ» (το οποίο αντιστοιχεί στο άρθρο 3 παράγραφος 1 το οποίο τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 647/2005). Η Ελβετία πρέπει να εξαγάγει συντάξεις βάσει του άρθρου 4 του κανονισμού αριθ. 883/2004 (ίση μεταχείριση), διότι η εθνική της νομοθεσία εγγυάται την πληρωμή ελβετικών συντάξεων σε Ελβετούς υπηκόους σε όλο τον κόσμο. Θα σημειωθεί βελτίωση όσον αφορά τα δικαιώματα των υπηκόων της ΕΕ που δεν καλύπτονται σήμερα από διμερή συμφωνία, όπως π.χ. οι υπήκοοι της Εσθονίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Ουγγαρίας, της Μάλτας, της Πολωνίας, της Ρουμανίας και της Σλοβακίας, διότι η Ελβετία πρέπει πλέον, όπως κάνει για τους Ελβετούς πολίτες, να καταβάλλει συντάξεις στο εξωτερικό και στους υπηκόους όλων τα κρατών μελών της ΕΕ σε τρίτες χώρες Όσον αφορά την εγγραφή που αφορά τη σχέση Γερμανίας-Ελβετίας, υπάρχουν δύο συμβάσεις που αναφέρονται ήδη στο τρέχον παράρτημα III του κανονισμού αριθ. 1408/71: Η σύμβαση βάσει του σημείου α) παρέχει στους ανενεργούς κατοίκους του Μπύζιγκεν που δεν είναι ασφαλισμένοι με άλλο τρόπο στη Γερμανία τη δυνατότητα να συμμετέχουν στο ελβετικό σύστημα υγειονομικής ασφάλισης (σημείο (i)) και διευκολύνει την πρόσβαση στο γερμανικό σύστημα ασφάλισης ασθένειας για τους εργαζομένους που επιστρέφουν στη Γερμανία (σημείο (ii)). Η σύμβαση βάσει του σημείου β) ασχολείται με την ασφάλιση της ανεργίας και επιτρέπει στους μεθοριακούς εργαζομένους από το Μπύζιγκεν να λαμβάνουν, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, παροχές ανεργίας σαν να διέμεναν στην Ελβετία. Το άρθρο 8 παράγραφος 5 της σύμβασης προβλέπει ότι η Γερμανία (περιοχή του Μπύζιγκεν) συνεισφέρει ποσό ισοδύναμο με τη συνεισφορά του καντονιού βάσει της ελβετικής νομοθεσίας στο κόστος των θέσεων που δημιουργούνται στο πλαίσιο μέτρων προώθησης της απασχόλησης οι οποίες καταλαμβάνονται από εργαζομένους που υπάγονται στην εν λόγω διάταξη. Όσον αφορά την εγγραφή σχετικά με τη σχέση Ισπανίας-Ελβετίας, αντιστοιχεί στην τρέχουσα εγγραφή στο παράρτημα III του κανονισμού αριθ. 1408/71. Η εγγραφή αναφέρεται στην ισπανική «Convenio especial», δηλαδή ότι οι αλλοδαποί εργαζόμενοι που επιστρέφουν στην Ισπανία μπορούν να ενταχθούν στο ισπανικό σύστημα ασφάλισης ασθενείας και επομένως δεν είναι πλέον υποχρεωμένοι να ασφαλίζονται ως συνταξιούχοι στο ελβετικό σύστημα ασφάλισης ασθενείας. Η εγγραφή που αφορά τη σχέση Ιταλίας-Ελβετίας αναφέρεται στον συνυπολογισμό των περιόδων που ολοκληρώθηκαν σε τρίτες χώρες και επιτρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι περίοδοι ασφάλισης Ελβετών ή Ιταλών πολιτών σε τρίτες χώρες ώστε να πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος λήψης ιταλικών συντάξεων (μονομερής διάταξη). Η εγγραφή αυτή είναι αναγκαία δεδομένου ότι η Ελβετία δεν είναι σε θέση να εφαρμόσει τη σύσταση P1 όσον αφορά την απόφαση Gottardo διότι αυτή βασίζεται άμεσα στη ΣΛΕΕ (πρώην συνθήκη ΕΚ). – Όσον αφορά το παράρτημα III του κανονισμού αριθ. 883/2004 («περιορισμός των δικαιωμάτων παροχών σε είδος για τα μέλη των οικογενειών μεθοριακών εργαζομένων»), δεν υπάρχει εγγραφή σχετικά με την Ελβετία. – Όσον αφορά το παράρτημα IV του κανονισμού αριθ. 883/2004 («περισσότερα δικαιώματα για συνταξιούχους που επιστρέφουν στο αρμόδιο κράτος μέλος»), η Ελβετία προστίθεται στον κατάλογο. – Όσον αφορά τα παραρτήματα V, VI και VII του κανονισμού αριθ. 883/2004, δεν υπάρχει εγγραφή σχετικά με την Ελβετία. – Όσον αφορά το παράρτημα VIII, μέρος 1 του κανονισμού αριθ. 883/2004 («περιπτώσεις στις οποίες ο αναλογικός υπολογισμός μπορεί να μην εφαρμοσθεί δυνάμει του άρθρου 52 παράγραφος 4»), η Ελβετία αναγράφεται όσον αφορά το σύστημά της που αναφέρθηκε ήδη στο παράρτημα IV Γ του κανονισμού 1408/71, δηλαδή ο υπολογισμός των συντάξεων βάσει του ελβετικού δικαίου σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 1 στοιχείο α) συνεπάγεται παροχή ίση ή υψηλότερη από την αναλογική παροχή που υπολογίζεται σύμφωνα με το άρθρο 52 παράγραφος 1 στοιχείο β). – Όσον αφορά το παράρτημα VIII, μέρος 2 του κανονισμού αριθ. 883/2004 («περιπτώσεις στις οποίες εφαρμόζεται το άρθρο 52 παράγραφος 5»), αναγράφονται οι ελβετικές συντάξεις γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας βάσει του νόμιμου συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας. Το σύστημα αυτό καταχωρίζεται σήμερα στο παράρτημα IV Γ του κανονισμού 1408/71. Το σύστημα αυτό περιλαμβάνεται στο δεύτερο μέρος του παραρτήματος VIII του κανονισμού 883/2004 δεδομένου ότι οι συντάξεις του υπολογίζονται βάσει αποταμιεύσεων που συσσωρεύτηκαν και επενδύθηκαν, δηλαδή οι χρονικές περίοδοι δεν έχουν σημασία για τον υπολογισμό. – Όσον αφορά το παράρτημα IX, μέρος II του κανονισμού αριθ. 883/2004 («παροχές που αναφέρονται στο άρθρο 54 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού, το ποσό των οποίων καθορίζεται σε συνάρτηση με πλασματική περίοδο, η οποία θεωρείται ότι έχει πραγματοποιηθεί μεταξύ της ημερομηνίας επελεύσεως του κινδύνου και μιας μεταγενέστερης ημερομηνίας»), υπάρχει μια εγγραφή σχετικά με τις ελβετικές συντάξεις επιζώντων και αναπηρίας στο πλαίσιο του νόμιμου συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας. Η εγγραφή αυτή αντιστοιχεί στην τρέχουσα καταχώριση στο παράρτημα IV.Δ, μέρος 2 του κανονισμού αριθ. 1408/71. – Όσον αφορά το παράρτημα X του κανονισμού αριθ. 883/2004 («ειδικές παροχές κοινωνικής ασφάλισης σε χρήμα για τις οποίες δεν καταβάλλεται εισφορά»), οι εγγραφές αριθ. 1, 2 και 3 αντιστοιχούν στις εγγραφές του σημερινού παραρτήματος IIα. Λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι οι εν λόγω εγγραφές ενσωματώθηκαν πριν θεσπιστούν τα αυστηρότερα κριτήρια βάσει του παραρτήματος IIα του κανονισμού αριθ. 1408/71 με τον κανονισμό αριθ. 647/2005 (τα οποία αντιστοιχούν στα κριτήρια του παραρτήματος X του κανονισμού αριθ. 883/2004), η διατήρηση των επεξηγήσεων στο παράρτημα X απαιτεί να τηρούν οι εγγραφές αυτές τις απαιτήσεις του παραρτήματος X. Στο πλαίσιο αυτό, οι εν λόγω εγγραφές μπορούν να αιτιολογηθούν ως εξής: Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 1 σχετικά με τις συμπληρωματικές παροχές (ομοσπονδιακός νόμος για τις συμπληρωματικές παροχές της 19ης Μαρτίου 1965) και παρόμοιες παροχές που προβλέπονται από τις νομοθεσίες των καντονιών: Όσον αφορά τον κανονισμό αριθ. 883/2004, η ελβετική αντιπροσωπεία ζήτησε να παραμείνουν στον κατάλογο των ειδικών παροχών κοινωνικής ασφάλισης σε χρήμα για τις οποίες δεν καταβάλλεται εισφορά οι συμπληρωματικές παροχές όπως αναγράφονται στο τρέχον παράρτημα ΙΙα του κανονισμού 1408/71 με την ακόλουθη αιτιολογία: 1. Περιγραφή της παροχής Όσον αφορά τις ομοσπονδιακές παροχές, αυτές χορηγούνται όταν η σύνταξη γήρατος, αναπηρίας ή επιζώντων δεν καλύπτει τις βασικές ανάγκες. Οι όροι χορήγησης των παροχών αυτών είναι οι ακόλουθοι. Ο αιτών πρέπει: – να υπολείπεται του ελάχιστου εισοδήματος που έχει καθοριστεί για την κάλυψη των βασικών αναγκών (στέγη, υγειονομική περίθαλψη, τροφή)· – να δικαιούται σύνταξη γήρατος, αναπηρίας ή επιζώντων· – να είναι κάτοικοι Ελβετίας και να διαμένουν στη χώρα. Οι παροχές ανέρχονται στη διαφορά μεταξύ του ελάχιστου καθορισθέντος εισοδήματος και του πραγματικού εισοδήματος του προσώπου (συντάξεις, εισόδημα συντρόφου, περιουσιακά στοιχεία). Οι παροχές χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από γενικούς φόρους της Συνομοσπονδίας και των καντονιών. Το ελάχιστο καθορισθέν εισόδημα ανέρχεται σήμερα: – άγαμος: 18.720 CHF/ετησίως – ζευγάρι: 28.080 CHF/ετησίως Όσον αφορά τις παροχές των καντονιών, τα καντόνια μπορεί να χορηγούν παρόμοιες πρόσθετες συμπληρωματικές παροχές σε συντάξεις γήρατος, αναπηρίας ή επιζώντων οι οποίες συμπληρώνουν τις ομοσπονδιακές συμπληρωματικές παροχές. Επί του παρόντος οκτώ καντόνια διαθέτουν παρόμοιο παράλληλο σύστημα συμπληρωματικών παροχών σύνταξης γήρατος, αναπηρίας ή επιζώντων. Κατά κανόνα, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να λαμβάνει ομοσπονδιακές συμπληρωματικές παροχές για να δικαιούται και παροχές σε επίπεδο καντονιών. 2. Χαρακτηρισμός της παροχής ως ειδικής μη ανταποδοτικής παροχής Οι παροχές σε επίπεδο ομοσπονδίας και σε επίπεδο καντονιών πληρούν όλα τα αναγκαία κριτήρια ώστε να θεωρούνται ειδικές μη ανταποδοτικές παροχές σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 883/2004, λαμβανομένης υπόψη όλης της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όσον αφορά τις ειδικές μη ανταποδοτικές παροχές: α) Είναι ειδικές (μεικτές) παροχές: αφενός, παρουσιάζουν στοιχεία κοινωνικής ασφάλισης, αφού τα άτομα στα οποία απευθύνονται έχουν σαφές νομικό δικαίωμα σε αυτές. Σκοπός τους είναι να συμπληρώνουν συντάξεις ώστε να εγγυώνται ένα ελάχιστο εισόδημα συντήρησης και συνεπώς συνδέονται με τις βασικές συντάξεις και τους κινδύνους που συνεπάγεται το γήρας ή η αναπηρία. Από την άλλη πλευρά, οι παροχές έχουν τον χαρακτήρα κοινωνικού επιδόματος διότι χορηγούνται μόνο σε συνταξιούχους το συνολικό εισόδημα των οποίων δεν φθάνει το ελάχιστο που ορίζει η νομοθεσία. Συνδέεται στενά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της Ελβετίας δεδομένου ότι αντιστοιχεί στις ελάχιστες βασικές ανάγκες στην Ελβετία. Δεν εξαρτώνται από περιόδους εργασίας ή εισφορές. β) Είναι μη ανταποδοτικές (χωρίς συνεισφορά): χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από φόρους και δεν εξαρτώνται από καμία εισφορά. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 2 που αφορά συνταξιοδοτικές παροχές για τις εξαιρετικές περιπτώσεις της ασφάλισης αναπηρίας (άρθρο 28 εδάφιο 1α του ομοσπονδιακού νόμου για την ασφάλιση αναπηρίας της 19ης Ιουνίου 1959 στην αναθεωρημένη του μορφή της 7ης Οκτωβρίου 1994), η ελβετική αντιπροσωπεία ζήτησε να παραμείνει η εγγραφή αυτή όπως αναγράφεται στο τρέχον παράρτημα IIα του κανονισμού αριθ. 1408/7 για τους εξής λόγους: 1. Περιγραφή της παροχής Η σύνταξη για εξαιρετικές περιπτώσεις καταργήθηκε την 1η Ιανουαρίου 2004. Αντικαταστάθηκε από συμπληρωματικές παροχές, αλλά εξακολουθεί να χορηγείται σε ορισμένες περιπτώσεις βάσει μεταβατικών κανόνων (οι σημερινοί δικαιούχοι είναι περίπου 500) και πρέπει επομένως να συμπεριληφθεί στο παράρτημα X του κανονισμού αριθ. 883/04. Η σύνταξη για εξαιρετικές περιπτώσεις είναι ένα συμπληρωματικό ποσό που χορηγείται σε άτομα που δικαιούνται το ένα τέταρτο αναπηρικής σύνταξης (βαθμός αναπηρίας μεταξύ 40% και 49%) η προσωπική κατάσταση των οποίων είναι δύσκολη και δεν επιτρέπει ένα αξιοπρεπές ελάχιστο εισόδημα διαβίωσης («περιπτώσεις αντίξοων συνθηκών»). Το συμπλήρωμα για εξαιρετικές περιπτώσεις αντιστοιχεί στο ένα τέταρτο της σύνταξης. Αυτό σημαίνει ότι τελικά ο δικαιούχος θα λάβει το ισοδύναμο μισής σύνταξης. Η σύνταξη για εξαιρετικές περιπτώσεις καταβάλλεται μόνο στην Ελβετία. Οι προϋποθέσεις χορήγησης των παροχών είναι οι ακόλουθες. Οι αιτούντες πρέπει: – να δικαιούνται σύνταξη αναπηρίας – να στερούνται επαρκών μέσων διαβίωσης – να είναι κάτοικοι Ελβετίας και να διαμένουν στη χώρα. 2. Χαρακτηρισμός της παροχής ως ειδικής μη ανταποδοτικής παροχής Η σύνταξη αναπηρίας σε περίπτωση αντίξοων συνθηκών πληροί όλα τα αναγκαία κριτήρια ώστε να θεωρείται ειδική μη ανταποδοτική παροχή σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 883/2004, λαμβανομένης υπόψη όλης της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όσον αφορά τις ειδικές μη ανταποδοτικές παροχές: αναφέρεται σχετικά η απόφαση του Δικαστηρίου, της 29ης Απριλίου 2004, στην υπόθεση C-160/02, Skalka: α) Είναι ειδική (μεικτή) παροχή: αφενός, παρουσιάζει στοιχεία κοινωνικής ασφάλισης, αφού τα άτομα στα οποία απευθύνεται έχουν σαφές νομικό δικαίωμα σε αυτήν. Σκοπός της είναι να συμπληρώνει τις τακτικές συντάξεις ώστε να εγγυάται ένα ελάχιστο εισόδημα διαβίωσης. Συνδέεται με τις βασικές συντάξεις αναπηρίας και τον κίνδυνο αναπηρίας. Από την άλλη πλευρά, διαθέτει χαρακτηριστικά κοινωνικής πρόνοιας και χορηγείται μόνο σε συνταξιούχους που βρίσκονται σε δυσχερή οικονομική κατάσταση. Συνδέεται στενά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση στην Ελβετία δεδομένου ότι το ύψος της βασίζεται στη συνήθη σύνταξη. Οι παροχές αυτές δεν βασίζονται σε περιόδους εργασίας ή εισφορές. β) Είναι μη ανταποδοτική παροχή, διότι χρηματοδοτείται από φόρους και δεν εξαρτάται από εισφορές. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 3 που αφορά τις μη ανταποδοτικές μεικτές παροχές σε περίπτωση ανεργίας, όπως προβλέπεται βάσει της νομοθεσίας των καντονιών, για τους ακόλουθους λόγους: 1. Περιγραφή της παροχής Οκτώ καντόνια έχουν θεσπίσει παρόμοια επιδόματα: Basel-Stadt, Γενεύη, Jura, Neuchâtel, Schaffhausen, Tessin, Uri, Zug. Οι παροχές αυτές χορηγούνται σε αιτούντες εργασία των οποίων έχουν παύσει τα δικαιώματα σε ομοσπονδιακές παροχές ανεργίας, ώστε να επανενταχθούν στην εργασία και να αποφύγουν την προσφυγή στην κοινωνική πρόνοια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Για να δικαιούνται οι αιτούντες τις παροχές αυτές πρέπει: – το εισόδημά τους να είναι χαμηλότερο του ελάχιστου που θεσπίζει το καντόνι – να μη δικαιούνται άλλες ομοσπονδιακές παροχές ανεργίας – να αναζητούν απασχόληση και να είναι διαθέσιμοι να αναλάβουν εργασία – να έχουν την κατοικία και τη διαμονή τους στο καντόνι. Τα είδη των παροχών είναι: ημερήσια επιδόματα και/ή αποζημιώσεις για διάφορα μέτρα επανένταξης (επιμορφωτικά μαθήματα, κτλ.). Χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από φόρους. 2. Χαρακτηρισμός της παροχής ως ειδικής μη ανταποδοτικής παροχής Αυτές οι ενισχύσεις των καντονιών για αιτούντες απασχόληση πληρούν όλα τα κριτήρια που απαιτούνται για να χαρακτηριστούν ειδικές μη ανταποδοτικές παροχές σύμφωνα με το άρθρο 70 παράγραφος 2 του κανονισμού 883/2004, λαμβανομένης υπόψη όλης της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όσον αφορά τις ειδικές μη ανταποδοτικές παροχές: α) Είναι ειδικές (μεικτές) παροχές: αφενός, παρουσιάζουν στοιχεία κοινωνικής ασφάλισης, αφού τα άτομα στα οποία απευθύνονται έχουν σαφές νομικό δικαίωμα σε αυτές. Σκοπός τους είναι να συμπληρώνουν τις ομοσπονδιακές παροχές ανεργίας ώστε να εγγυώνται ένα ελάχιστο εισόδημα και συνδέονται σαφώς με τον κίνδυνο ανεργίας. Από την άλλη πλευρά, διαθέτουν χαρακτηριστικά κοινωνικής πρόνοιας αφού χορηγούνται μόνο σε αιτούντες απασχόληση το συνολικό εισόδημα των οποίων υπολείπεται του ελάχιστου εισοδήματος που ορίζει η νομοθεσία. Συνδέονται στενά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση στην Ελβετία δεδομένου ότι αναφέρονται στο ελάχιστο εισόδημα στο καντόνι διαμονής και σχετίζονται με την τοπική αγορά εργασίας. Οι παροχές αυτές δεν εξαρτώνται από περιόδους εισφορών β) Είναι μη ανταποδοτικές (χωρίς συνεισφορά): χρηματοδοτούνται αποκλειστικά από φόρους και δεν εξαρτώνται από καμία εισφορά. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 4 σχετικά με τις μη ανταποδοτικές έκτακτες συντάξεις αναπηρίας για νέους με αναπηρία (άρθρο 39 του ομοσπονδιακού νόμου για την ασφάλιση αναπηρίας της 19ης Ιουνίου 1959), η Ελβετία αιτιολόγησε την εγγραφή ως εξής: Ενόψει του κανονισμού αριθ. 883/2004, ο οποίος θα εφαρμοστεί επίσης σε ανενεργά άτομα, η ελβετική αντιπροσωπεία ζήτησε να συμπεριληφθούν οι έκτακτες συντάξεις για ενεργά άτομα με αναπηρία στον κατάλογο των ειδικών μη ανταποδοτικών χρηματικών παροχών για τους παρακάτω λόγους: 1. Περιγραφή της παροχής Για να θεμελιώσουν δικαίωμα τακτικής σύνταξης αναπηρίας στην Ελβετία, οι ασφαλισμένοι πρέπει κατά τη στιγμή της επελεύσεως της ανικανότητας προς εργασία (αναπηρία) να έχουν ήδη καταβάλει εισφορές τουλάχιστον επί μία τριετία. Οι εκ γενετής ή από την παιδική ηλικία ανάπηροι δεν μπορούν να πληρούν αυτή την προϋπόθεση διότι είναι ανίκανοι προς εργασία πριν φθάσουν στην ηλικία από την οποία αρχίζουν να εισπράττονται οι εισφορές. Τα πρόσωπα αυτά δικαιούνται ειδική παροχή ίση με την ελάχιστη τακτική σύνταξη αναπηρίας. Η παροχή χορηγείται σε πρόσωπα άνω των 18 ετών και εφόσον ζουν στην Ελβετία. Δεδομένου ότι δεν υπολογίζεται βάσει εισφορών, η παροχή αυτή ονομάζεται «έκτακτη σύνταξη αναπηρίας». 2. Χαρακτηρισμός της παροχής ως ειδικής μη ανταποδοτικής παροχής Η έκτακτη σύνταξη αναπηρίας πληροί όλα τα κριτήρια που απαιτούνται για να θεωρείται ειδική μη ανταποδοτική παροχή σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2α του κανονισμού 1408/71, λαμβανομένης υπόψη όλης της σχετικής νομολογίας του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου όσον αφορά τις ειδικές μη ανταποδοτικές παροχές: α) Είναι υβριδική (μεικτή) παροχή: αφενός, παρουσιάζει στοιχεία κοινωνικής ασφάλισης, δεδομένου ότι τα άτομα στα οποία απευθύνεται έχουν σαφές νομικό δικαίωμα σε αυτήν και καλύπτει τον κίνδυνο αναπηρίας. Από την άλλη πλευρά, προσεγγίζει την κοινωνική πρόνοια καθόσον δεν στηρίζεται σε περιόδους δραστηριότητας ή σε εισφορές και αποβλέπει στην αντιμετώπιση μιας καταστάσεως ανάγκης με την εξασφάλιση ενός ελάχιστου εισοδήματος σε μια κοινωνικώς ασθενή κατηγορία προσώπων (νεαρών ατόμων με ειδικές ανάγκες) β) Πρόκειται για ειδική παροχή: πρόκειται για επίδομα υποκατάστασης για όσους δεν πληρούν τους όρους ασφάλισης ώστε να λάβουν τακτική σύνταξη αναπηρίας. Συνδέεται στενά με την κοινωνικοοικονομική κατάσταση στην Ελβετία διότι αντιστοιχεί στην ελάχιστη σύνταξη που χορηγείται στη χώρα. γ) Είναι μη ανταποδοτική: δεν χρηματοδοτείται από εισφορές. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση αναλαμβάνει το πλήρες κόστος της παροχής αυτής. Στην υπόθεση C-154/05 Kersbergen-Lap και Dams-Schipper το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η χορηγούμενη βάσει του Wajong ολλανδική παροχή είναι ειδική παροχή μη στηριζόμενη στην καταβολή εισφορών. Το Δικαστήριο επιβεβαίωσε την απόφαση αυτή στην υπόθεση C-287/05 Hendrix. Όπως και η ελβετική έκτακτη σύνταξη αναπηρίας, η χορηγούμενη βάσει του Wajong ολλανδική παροχή προβλέπει την καταβολή παροχής σε νεαρά άτομα που πάσχουν από μακροχρόνια ανικανότητα προς εργασία αλλά δεν πληρούν τις προϋποθέσεις λήψης τακτικής σύνταξης αναπηρίας. Προκειμένου να μη δημιουργηθεί λιγότερο ευνοϊκή κατάσταση σε σύγκριση με τα ισχύοντα, η εγγραφή που προτείνει η Ελβετία περιορίζεται σε πρόσωπα τα οποία, πριν από την επέλευση της ανικανότητας προς εργασία, δεν υπάγονταν στην ελβετική νομοθεσία στο πλαίσιο της άσκησης εξαρτημένης (π.χ. ως μαθητευόμενοι) ή ανεξάρτητης επαγγελματικής δραστηριότητας. – Όσον αφορά το παράρτημα XI του κανονισμού αριθ. 883/2004 («ειδικές διατάξεις για την εφαρμογή των νομοθεσιών ορισμένων κρατών μελών»): – Όσον αφορά τις εγγραφές αριθ. 1 και 2, η Ελβετία αιτιολόγησε τις προτάσεις της ως εξής: Η Ελβετία προτείνει τη διατήρηση των δύο εγγραφών στο παράρτημα VI του κανονισμού 1408/71 σχετικά με την υπαγωγή στην ελβετική προαιρετική ασφάλιση ζωής (σημείο 1) και την προαιρετική συνέχιση της ασφάλισης (σημείο 2) για πρόσωπα που ζουν εκτός των εδαφικών ορίων της συμφωνίας Ελβετίας-ΕΕ για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Οι εγγραφές αυτές ενσωματώνονται στο παράρτημα XI του κανονισμού 883/2004. Η αιτιολόγηση των δύο αυτών εγγραφών: Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 1 (προαιρετική ασφάλιση): Οι υπήκοοι της Ελβετίας και των κρατών μελών της ΕΕ μπορούν, προαιρετικά, να υποβάλουν αίτηση εγγραφής στα ελβετικά συστήματα ασφάλισης γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας. Δεδομένου ότι η προαιρετική ασφάλιση χρηματοδοτείται εν μέρει από έσοδα του ελβετικού κράτους, η εγγραφή σε αυτό το σύστημα ασφάλισης επιτρέπεται μόνο σε πρόσωπα που διατηρούν στενούς δεσμούς με την Ελβετία. Επομένως πριν ζητήσουν την εγγραφή τους πρέπει να είναι ασφαλισμένοι στην ελβετική ασφάλιση γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας επί πέντε έτη. Η προϋπόθεση αυτή ισχύει επίσης για τους Ελβετούς υπηκόους και τους υπηκόους της ΕΕ που διαμένουν εκτός των εδαφικών ορίων της συμφωνίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 2 (συνέχιση της ασφάλισης κατά τον χρόνο απασχόλησης για Ελβετό εργοδότη στο εξωτερικό): Τα πρόσωπα που εργάζονται για Ελβετό εργοδότη στο εξωτερικό είναι δυνατό να συνεχίσουν να καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές στα συστήματα γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας. Πρέπει όμως να συμφωνεί με τη ρύθμιση αυτή και ο εργοδότης, ο οποίος θα καταβάλλει το ήμισυ των εισφορών. Δεδομένου ότι η συνέχιση της ασφάλισης χρηματοδοτείται εν μέρει από έσοδα του ελβετικού κράτους, η εγγραφή σε αυτό το σύστημα ασφάλισης επιτρέπεται μόνο σε πρόσωπα που διατηρούν στενούς δεσμούς με την Ελβετία. Επομένως πριν ζητήσουν την εγγραφή τους πρέπει να είναι ασφαλισμένοι στην ελβετική ασφάλιση γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας επί πέντε έτη. Η προϋπόθεση αυτή ισχύει επίσης για τους Ελβετούς υπηκόους και τους υπηκόους της ΕΕ που διαμένουν εκτός των εδαφικών ορίων της συμφωνίας για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 3, αντιστοιχεί στην υφιστάμενη εγγραφή αριθ. 3 του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71. Αυτή η επιλογή παρέχει περισσότερα δικαιώματα στους μετανάστες και τα μέλη των οικογενειών τους. Το δικαίωμα αυτό το έχουν ζητήσει διακινούμενοι εργαζόμενοι προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή υψηλότερων εισφορών περίθαλψης στην Ελβετία σε σχέση με το κράτος μέλος καταγωγής τους. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 4, η Ελβετία προτείνει τη διατήρηση της εγγραφή αυτής, η οποία αντιστοιχεί στο σημείο 3α του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71 σχετικά με τα μη εργατικά ατυχήματα. Η εγγραφή αυτή ενσωματώνεται στο παράρτημα XI του κανονισμού αριθ. 883/2004. Σε πρόσωπα που εργάζονται στην Ελβετία και ζουν στην Αυστρία, τη Γερμανία ή την Ιταλία επιτρέπεται να επιλέξουν ως τόπο ασφάλισης έναντι των κινδύνων ασθενείας το κράτος διαμονής τους και όχι την Ελβετία (παραίτηση· παράγραφος 3 στοιχείο β) του παραρτήματος VI, Ελβετία, του κανονισμού αριθ. 1408/71). Στις περιπτώσεις αυτές, μπορεί να προκύψει ταυτόχρονη αρμοδιότητα, σε περίπτωση μη εργατικών ατυχημάτων, ανάμεσα στον ελβετικό φορέα ασφάλισης έναντι ατυχημάτων και τον φορέα ασφάλισης ασθενείας του κράτους διαμονής. Στην πραγματικότητα, τα μη εργατικά ατυχήματα αντιμετωπίζονται ως εργατικά ατυχήματα και επαγγελματικές ασθένειες βάσει της ελβετικής νομοθεσίας, ενώ αντιμετωπίζονται ως παροχές ασθενείας σε είδος βάσει της νομοθεσίας των ενδιαφερόμενων κρατών μελών της ΕΕ. Απαιτείται σαφής διάταξη σχετικά με την κατανομή των δαπανών. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 5, αντιστοιχεί στην υφιστάμενη εγγραφή αριθ. 3β του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71. Αφορά την κατάσταση κατά την οποία ένα πρόσωπο που εργάζεται στην Ελβετία και διαμένει σε άλλο κράτος μέλος επέλεξε να ασφαλιστεί στη χώρα διαμονής. Στην περίπτωση αυτή, η παρούσα εγγραφή διασφαλίζει την εφαρμογή του άρθρου 19 του κανονισμού αριθ. 883/2004 ούτως ώστε ο ενδιαφερόμενος να λαμβάνει την ιατρικά αναγκαία περίθαλψη κατά τη διαμονή του στην (μη αρμόδια από οικονομική άποψη) Ελβετία. Η διατύπωση βελτιώθηκε ώστε να εξασφαλίζεται και η κάλυψη των μελών της οικογένειας. Οι εγγραφές αριθ. 4 και 6 του παραρτήματος VI του κανονισμού 1408/71 δεν είναι πλέον αναγκαίες δεδομένου ότι οι περιπτώσεις αυτές καλύπτονται από τα άρθρα 18 και 27 παράγραφος 2 του κανονισμού αριθ. 883/2004. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 6, αντιστοιχεί στην υφιστάμενη εγγραφή αριθ. 5 του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71. Προβλέπει, σύμφωνα με το άρθρο 62 παράγραφος 1 του νέου κανονισμού εφαρμογής αριθ. 987/2009 ότι ο αρμόδιος φορέας θα επιστρέψει στον φορέα που χορήγησε τις παροχές στην Ελβετία το πραγματικό ποσό που εμφαίνεται στους λογαριασμούς του εν λόγω φορέα. Τούτο ισχύει επίσης και για τις παροχές που χορηγούνται στην Ελβετία σε πρόσωπα που επέλεξαν να ασφαλιστούν στη χώρα διαμονής σύμφωνα με την εγγραφή αριθ. 3 στοιχείο α) του παραρτήματος XI. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 7, αντιστοιχεί στην τρέχουσα εγγραφή αριθ. 7 του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71 και η Ελβετία προτείνει τη διατήρηση του σημείου 7 του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71 σχετικά με τις παροχές ασθενείας σε χρήμα. Στην Ελβετία, η ασφάλιση για παροχές ασθενείας σε χρήμα είναι προαιρετική. Όλοι οι ασφαλισμένοι στην Ελβετία για παροχές ασθενείας σε είδος δικαιούνται να εγγραφούν σε αυτό το πρόσθετο σύστημα ασφάλισης. Οι ασφαλισμένοι είναι ανά πάσα στιγμή ελεύθεροι να αλλάξουν φορέα ασφάλισης. Στην περίπτωση αυτή, επιτρέπεται στον καινούργιο ασφαλιστή να εξαιρέσει την πληρωμή για κινδύνους και νόσους που υφίσταντο ήδη πριν από την εγγραφή του συγκεκριμένου προσώπου. Αν, ωστόσο, ο/η ενδιαφερόμενος/η υποχρεώθηκε να αλλάξει φορέα ασφάλισης διότι είχε αναλάβει νέα θέση απασχόλησης ή είχε μετακινηθεί σε μέρος στο οποίο δεν ασκεί δραστηριότητα ο προηγούμενος ασφαλιστής, πρέπει να γίνει δεκτός/ή από τον νέο ασφαλιστή χωρίς περαιτέρω περιορισμούς. Σε παρόμοιες περιπτώσεις, ο προηγούμενος φορέας ασφάλισης πρέπει να εκδώσει πιστοποιητικό που να αποδεικνύει ότι η αλλαγή φορέα ήταν ακούσια. Ο νέος φορέας ασφάλισης δεσμεύεται από αυτό το έγγραφο, το οποίο ισχύει για διάστημα τριών μηνών. Μέχρι να παραδώσει το πιστοποιητικό στον ασφαλισμένο, ο προηγούμενος φορέας ασφάλισης παραμένει υπεύθυνος για κάθε παροχή σε χρήμα που δεν καλύπτει ο νέος φορέας ασφάλισης . Αν κάποιος ήταν προηγουμένως ασφαλισμένος από φορέα σε κράτος μέλος της ΕΕ, δεν μπορεί να λάβει πιστοποιητικό που να αποδεικνύει ότι πληρούνται ανεπιφύλακτα οι όροι αποδοχής. Για την προστασία των προσώπων αυτών, λαμβάνονται υπόψη προηγούμενες περίοδοι υγειονομικής ασφάλισης σε άλλο κράτος μέλος και δεν εφαρμόζεται η εξαίρεση κάλυψης νόσων ή κινδύνων που προϋπήρχαν. Όπως και εντός της Ελβετίας, η αλλαγή φορέα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός τριών μηνών. Το σημείο 8 του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71 δεν ενσωματώνεται στο παράρτημα XI του κανονισμού αριθ. 883/2004. Στην Ελβετία, προϋπόθεση για την ασφαλιστική κάλυψη αναπηρίας είναι είτε η διαμονή είτε η άσκηση αμειβομένης δραστηριότητας στη χώρα. Τα πρόσωπα που ζουν εκτός Ελβετίας (π.χ. μεθοριακοί εργαζόμενοι), τα οποία εγκαταλείπουν την αμειβόμενη δραστηριότητά τους εξαιτίας ασθένειας ή ατυχήματος, δεν είναι πλέον ασφαλισμένα και δεν μπορούν να καταβάλουν εισφορές. Αν τα πρόσωπα αυτά εργάστηκαν στην Ελβετία για διάστημα μικρότερο του έτους, δεν δικαιούνται σύνταξη αναπηρίας, διότι δεν συμπλήρωσαν την ελάχιστη περίοδο εισφορών. Μέχρι τα τέλη του 2007, η ελάχιστη περίοδος εισφορών ανερχόταν μόνο σε ένα έτος. Προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα σε πρώην μεθοριακούς εργαζόμενους να συμπληρώσουν αυτή την ελάχιστη περίοδο εισφορών, το σημείο 8 του παραρτήματος VI τους υποχρεώνει να καταβάλουν εισφορές στο ελβετικό σύστημα ασφάλισης συνταξιοδότησης επί ένα έτος από την έναρξη της ανικανότητας προς εργασία, εφόσον δεν υπόκεινται στη νομοθεσία άλλου κράτους μέλους λόγω νέας δραστηριότητας. Την 1η Ιανουαρίου 2008 η ελάχιστη περίοδος εισφορών για τις ελβετικές συντάξεις αναπηρίας αυξήθηκε σε τρία χρόνια. Η εγγραφή αυτή είναι πλέον περιττή: δεν δικαιολογείται πλέον η διατήρηση της ασφάλισης ενός προσώπου και ο εξαναγκασμός του να καταβάλλει εισφορές, δεδομένου ότι αυτό το συμπληρωματικό έτος σε πολλές περιπτώσεις δεν θα έχει επίπτωση στο δικαίωμα και είναι ασύμβατο με τους περί δικαιοδοσίας κανόνες που θεσπίζονται στο παράρτημα II του κανονισμού αριθ. 883/2004. Όσον αφορά την εγγραφή αριθ. 8, αντιστοιχεί στην εγγραφή αριθ. 9 του παραρτήματος VI του κανονισμού αριθ. 1408/71 και η αιτιολόγησή της είναι η ακόλουθη: σύμφωνα με την ελβετική νομοθεσία ασφάλισης της αναπηρίας, μέτρα αποκατάστασης χορηγούνται μόνον εφόσον ο ενδιαφερόμενος είναι ασφαλισμένος. Προϋπόθεση για την ασφαλιστική κάλυψη είναι είτε η διαμονή είτε η άσκηση αμειβόμενης δραστηριότητας στην Ελβετία. Τα πρόσωπα που ζουν εκτός Ελβετίας (π.χ. μεθοριακοί εργαζόμενοι), τα οποία εγκαταλείπουν την αμειβόμενη δραστηριότητά τους λόγω ασθένειας ή ατυχήματος, δεν είναι πλέον ασφαλισμένα. Η εγγραφή του παραρτήματος XI εγγυάται ότι τα πρόσωπα αυτά μπορούν ακόμη να επωφεληθούν από μέτρα αποκατάστασης, παρότι η Ελβετία έχει πάψει να είναι το αρμόδιο κράτος. Αφορά κυρίως μέτρα επαγγελματικής κατάρτισης, που αποβλέπουν στην επανένταξη του ατόμου στην εργασία. Η συνέχιση της ασφάλισης κατά τη διάρκεια των μέτρων μπορεί επίσης να επιτρέψει, εν ανάγκη, στον ενδιαφερόμενο να επιτύχει την ελάχιστη περίοδο ασφάλισης για τη λήψη σύνταξης αναπηρίας. Η υφιστάμενη εγγραφή τροποποιήθηκε διότι απαιτείται ο ακριβής καθορισμός των περιπτώσεων κατά τις οποίες εφαρμόζεται η παρούσα διάταξη. Θα καλύπτει μόνο την περίοδο αμέσως μετά την παύση της απασχόλησης στην Ελβετία, γι’ αυτό ενσωματώθηκε η διατύπωση «μέχρι την καταβολή της σύνταξης αναπηρίας», ώστε οι συνταξιούχοι να μη δικαιούνται τις παροχές αυτές. Όσον αφορά την εφαρμογή του κανονισμού αριθ. 987/2009, οι εγγραφές των παραρτημάτων που αναφέρονται στην Ελβετία αιτιολογούνται ως εξής: – Όσον αφορά το παράρτημα 1 του κανονισμού αριθ. 987/2009 («Διατάξεις εφαρμογής για τις διμερείς συμφωνίες …»), παρατίθενται οι διμερείς συμφωνίες με τη Γαλλία και την Ιταλία που καθορίζουν ειδικές διαδικασίες για την επιστροφή παροχών υγειονομικής περίθαλψης. – Όσον αφορά τα παραρτήματα 3 και 5 του κανονισμού αριθ. 987/2009, δεν υπάρχουν εγγραφές όσον αφορά την Ελβετία. ΤΜΗΜΑ B: ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει τη νέα σειρά αποφάσεων που έλαβε η Διοικητική Επιτροπή για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. ΤΜΗΜΑ Γ: ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ Το τμήμα αυτό περιλαμβάνει το σύνολο των συστάσεων που εξέδωσε η Διοικητική Επιτροπή για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ Το πρωτόκολλο του παραρτήματος II πραγματεύεται 3 ζητήματα: Πρώτον, σχετικά με την ασφάλιση ανεργίας όσον αφορά εργαζομένους που κατέχουν ελβετική άδεια παραμονής διάρκειας μικρότερης του ενός έτους, το σημείο αυτό επικαιροποιήθηκε σε σχέση με τους υπηκόους της ΕΕ-8 και ΕΕ-2, στους οποίους εξακολουθεί να εφαρμόζεται το ισχύον σύστημα επιστροφής. Αυτό το σύστημα επιστροφής εφαρμόζεται σε σχέση με τους υπηκόους των χωρών της ΕΕ-8 μέχρι τις 30 Απριλίου 2011, βλ. νυν σημείο 4 του πρωτοκόλλου του παραρτήματος II της συμφωνίας ΕΕ-Ελβετίας, και σε σχέση με τους υπηκόους των χωρών της ΕΕ-2 ως τις 31 Μαΐου 2016, βλ. σημείο 5 του παραρτήματος II του πρωτοκόλλου της συμφωνίας ΕΕ-Ελβετίας σχετικά με τη συμμετοχή της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας. Δεύτερον, όσον αφορά τα ελβετικά επιδόματα ανικανότητας προς εργασία (Ομοσπονδιακός νόμος της 19ης Ιουνίου 1959 περί της ασφάλισης αναπηρίας και ομοσπονδιακός νόμος της 20ής Δεκεμβρίου 1946 περί της ασφάλισης γήρατος και επιζώντων, στην αναθεωρημένη τους μορφή της 8ης Οκτωβρίου 1999), οι παροχές αυτές δεν μπορούν να περιληφθούν στο παράρτημα X του κανονισμού αριθ. 883/2004 διότι δεν πληρούν τους πιο περιοριστικούς όρους όπως ορίζονται μετά την έκδοση του κανονισμού αριθ. 647/2005. Λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι αρκετά χρόνια πριν από την έναρξη ισχύος του κανονισμού αριθ. 647/2005 είχε συμφωνηθεί να καταχωριστεί η παροχή αυτή στο παράρτημα IIα του κανονισμού αριθ. 1408/71, ότι η Ελβετία ζητεί τη διατήρηση της υπάρχουσας κατάστασης όσον αφορά την εν λόγω παροχή σε σχέση με τον στατικό χαρακτήρα της συμφωνίας, και τέλος ότι η Ελβετία αποδέχεται, εν γένει, τις αυστηρότερες απαιτήσεις όσον αφορά το παράρτημα X του κανονισμού αριθ. 883/2004, η μη εξαγωγή της εν λόγω παροχής αποτελεί αντικείμενο χωριστού σημείου του πρωτοκόλλου της παρούσας συμφωνίας. Τρίτον, σχετικά με την εγγραφή για τις παροχές βάσει του συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας όσον αφορά τις συντάξεις γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας: ο μεταβατικός αυτός κανονισμός έπαψε να ισχύει στις 31 Μαΐου 2007, πέντε έτη μετά την έναρξη ισχύος της συμφωνίας. Είναι, ωστόσο, δυνατό παλαιές περιπτώσεις να καλύπτονται από τον εν λόγω κανονισμό (πρόσωπα που εγκατέλειψαν την Ελβετία πριν από τις 31 Μαΐου 2007 αλλά δεν έχουν υποβάλει ακόμη αίτηση για τη χορήγηση παροχής), και για τον λόγο αυτό, η εγγραφή αυτή διατηρείται. Στο πλαίσιο αυτό, το άρθρο 3 παράγραφος 1 προσαρμόστηκε («υπήκοοι ορισμένων κρατών μελών») διότι οι μεταβατικές ρυθμίσεις σχετικά με την ασφάλιση ανεργίας για πρόσωπα που κατέχουν ελβετική άδεια παραμονής διάρκειας μικρότερης του ενός έτους ισχύει μόνο για υπηκόους των κρατών μελών ΕΕ 8 και ΕΕ 2· βλ. τα πρωτόκολλα της διεύρυνσης: Πρωτόκολλο της 26ης Οκτωβρίου 2004 της συμφωνίας (ΕΕ L 89 της 28.3.2006, σ. 30) και πρωτόκολλο της 27ης Μαΐου 2008 (ΕΕ L 124 της 20.5.2009, σ. 53). Το άρθρο 3 παράγραφος 1 προσαρμόστηκε επίσης με σκοπό να συμπληρωθεί με την εισαγωγή παραπομπής στο πρωτόκολλο στα σημεία που ήδη μνημονεύτηκαν στο παρόν πρωτόκολλο όσον αφορά τα ελβετικά επιδόματα ανικανότητας προς εργασία, καθώς και τις παροχές στο πλαίσιο του συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ. 2011/0291 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη θέση που θα λάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση στη Μεικτή Επιτροπή που συστάθηκε βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων όσον αφορά την αντικατάσταση του παραρτήματος ΙΙ της συμφωνίας για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 48 σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 9, Έχοντας υπόψη την απόφαση 2002/309/EΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη συμφωνία επιστημονικής και τεχνολογικής συνεργασίας της 4ης Απριλίου 2002 για τη σύναψη επτά συμφωνιών με την Ελβετική Συνομοσπονδία[1], και ιδίως το άρθρο 2 Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων (εφεξής καλούμενη «συμφωνία»), ετέθη σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2002. (2) Το άρθρο 18 της συμφωνίας προβλέπει ότι η Μεικτή Επιτροπή μπορεί, με απόφασή της, να εγκρίνει τροποποιήσεις της συμφωνίας, μεταξύ άλλων στο παράρτημα II της συμφωνίας, που πραγματεύεται τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. (3) Προκειμένου να διατηρηθεί η συνεκτική και ορθή εφαρμογή της νομοθεσίας της ΕΕ και να αποφευχθούν οι διοικητικές και ενδεχομένως οι νομικές δυσχέρειες, το παράρτημα II της συμφωνίας πρέπει να τροποποιηθεί ώστε να ενσωματώσει νέες νομικές πράξεις της Ένωσης στις οποίες δεν αναφέρεται προς το παρόν η συμφωνία. (4) Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, το παράρτημα II και το συνημμένο σε αυτό πρωτόκολλο πρέπει να κωδικοποιηθούν, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η θέση που θα λάβει η Ένωση στη Μεικτή Επιτροπή που συστάθηκε με το άρθρο 14 της συμφωνίας της 21ης Ιουνίου 1999 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων θα βασιστεί στο σχέδιο απόφασης της Μεικτής Επιτροπής που παρατίθεται στο παράρτημα Ι της παρούσας απόφασης. Άρθρο 2 Η Δήλωση που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ της παρούσας απόφασης εγκρίνεται και θα γίνει εξ ονόματος της Ένωσης στη Μεικτή Επιτροπή, όταν η Μεικτή Επιτροπή προβεί στην έκδοση της απόφασής της που αναφέρεται το άρθρο 1. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I Σχέδιο ΑΠΟΦΑΣΗ αριθ. …/… ΤΗΣ ΜΕΙΚΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ που συστάθηκε βάσει της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της ελβετικής συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων της …….. που αντικαθιστά το παράρτημα ΙΙ της εν λόγω συμφωνίας για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης Η ΜΕΙΚΤΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, Έχοντας υπόψη τη συμφωνία της 21ης Ιουνίου 1999 μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων (εφεξής «η συμφωνία»), και ιδίως το άρθρο 18, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η συμφωνία υπεγράφη στις 21 Ιουνίου 1999 και άρχισε να ισχύει την 1η Ιουνίου 2002. (2) Το παράρτημα ΙΙ της συμφωνίας για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης πρέπει να επικαιροποιηθεί για να ληφθούν υπόψη οι νέες νομικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 29ης Απριλίου 2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας[2] και τα μέτρα που θεσπίστηκαν για την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού. (3) Ο κανονισμός (EΚ) αριθ. 883/2004 αντικατέστησε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου της 14ης Ιουνίου 1971 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητος[3]. (4) Για λόγους σαφήνειας και εξορθολογισμού, το παράρτημα II και το συνημμένο σε αυτό πρωτόκολλο πρέπει να ενοποιηθούν σε νομικά δεσμευτική μορφή. (5) Το παράρτημα II πρέπει να διατηρηθεί σύμφωνα με την εξέλιξη των σχετικών νομικών πράξεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Το παράρτημα ΙΙ της συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και των κρατών μελών της, αφενός, και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας, αφετέρου, για την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων (εφεξής καλούμενη «συμφωνία»), αντικαθίσταται από το παράρτημα της παρούσας απόφασης. Άρθρο 2 Η παρούσα απόφαση συντάσσεται στην αγγλική, βουλγαρική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, εσθονική, ισπανική, ιταλική, λετονική, λιθουανική, μαλτεζική, ολλανδική, ουγγρική, πολωνική, πορτογαλική, ρουμανική, σλοβακική, σλοβενική, σουηδική, τσεχική και φινλανδική γλώσσα. Όλα τα κείμενα είναι εξίσου αυθεντικά Άρθρο 3 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημέρα έκδοσής της. , …, Για τη Επιτροπή Ο Πρόεδρος Οι Γραμματείς ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ «ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ Συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης Άρθρο 1 (1) Τα συμβαλλόμενα μέρη συμφωνούν να εφαρμόζουν μεταξύ τους, όσον αφορά τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, τις πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις οποίες γίνεται αναφορά και όπως αυτές τροποποιήθηκαν από το τμήμα Α του παρόντος παραρτήματος ή από αντίστοιχους κανόνες. (2) Ο όρος «κράτος(η) μέλος(η)» που εμφαίνεται στις πράξεις που αναφέρονται στο τμήμα Α του παρόντος παραρτήματος θεωρείται ότι, πέραν των κρατών που καλύπτονται από τις σχετικές πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβάνει και την Ελβετία. Άρθρο 2 (1) Για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος παραρτήματος, τα συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες αναφέρονται στο τμήμα Β του παρόντος παραρτήματος. (2) Για την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος παραρτήματος, τα συμβαλλόμενα μέρη λαμβάνουν υπόψη τις πράξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης οι οποίες αναφέρονται στο τμήμα Γ του παρόντος παραρτήματος. Άρθρο 3 (1) Στο πρωτόκολλο του παρόντος παραρτήματος περιλαμβάνονται ειδικές διατάξεις σχετικά με τις μεταβατικές ρυθμίσεις όσον αφορά την ασφάλιση της ανεργίας για υπηκόους ορισμένων κρατών μελών της ΕΕ που κατέχουν ελβετική άδεια διαμονής ισχύος μικρότερης του ενός έτους, όσον αφορά τα ελβετικά επιδόματα ανικανότητας προς εργασία και όσον αφορά τις συνταξιοδοτικές παροχές γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας στο πλαίσιο του συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας. (2) Το πρωτόκολλο αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του παρόντος παραρτήματος. ΤΜΗΜΑ Α: ΠΡΑΞΕΙΣ ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΕΣ ΣΕ 1. Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας[4] (ΕΕ L 166 της 30.4.2004), όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 988/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας και τον καθορισμό του περιεχομένου των παραρτημάτων του[5]. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 883/2004 προσαρμόζεται ως εξής: α) Το παράρτημα Ι τμήμα Ι συμπληρώνεται με το παρακάτω κείμενο: «Ελβετία Η νομοθεσία των καντονιών όσον αφορά τις προκαταβολές παροχών διατροφής βάσει των άρθρων 131 παράγραφος 2 και 293 παράγραφος 2 του ομοσπονδιακού νόμου». β) Το παράρτημα Ι τμήμα ΙΙ συμπληρώνεται με το παρακάτω κείμενο: «Ελβετία Τα επιδόματα τοκετού και τα επιδόματα υιοθεσίας κατ' εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 2 του ομοσπονδιακού νόμου για τα οικογενειακά επιδόματα». γ) Το παράρτημα II συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Γερμανία-Ελβετία α) Σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης, της 25ης Φεβρουαρίου 1964, όπως τροποποιήθηκε από τις συμπληρωματικές συμβάσεις αριθ. 1 της 9ης Σεπτεμβρίου 1975 και αριθ. 2 της 2ας Μαρτίου 1989: i) σημείο 9β παράγραφος 1, αριθ. 1-4 του τελικού πρωτοκόλλου (εφαρμοστέα νομοθεσία και δικαίωμα για παροχές ασθενείας σε είδος για κατοίκους του γερμανικού θύλακα του Μπύζινγκεν)· ii) σημείο 9ε παράγραφος 1 στοιχείο β), πρώτη, δεύτερη και τρίτη πρόταση του τελικού πρωτοκόλλου (πρόσβαση στην προαιρετική ασφάλιση ασθενείας στη Γερμανία μέσω μετεγκατάστασης στη Γερμανία). β) Σύμβαση για την ασφάλιση ανεργίας, της 20ής Οκτωβρίου 1982, όπως τροποποιήθηκε από το συμπληρωματικό πρωτόκολλο της 22ας Δεκεμβρίου 1992: i) Άρθρο 8 παράγραφος 5, η Γερμανία (διοικητικό διαμέρισμα του Μπύζινγκεν) συμμετέχει, μέχρι το ύψος του ποσού της συνεισφοράς καντονιού σύμφωνα με την ελβετική νομοθεσία, στο κόστος των πραγματικών θέσεων που δημιουργούνται στο πλαίσιο της αγοράς εργασίας οι οποίες καταλαμβάνονται από εργαζομένους που υπάγονται στην εν λόγω διάταξη. Ισπανία-Ελβετία Παράγραφος 17 του τελικού πρωτοκόλλου της σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης της 13ης Οκτωβρίου 1969, όπως τροποποιήθηκε από τη συμπληρωματική σύμβαση της 11ης Ιουνίου 1982. Τα πρόσωπα που είναι ασφαλισμένα στο ισπανικό σύστημα ασφάλισης κατ' εφαρμογή της παρούσας διάταξης εξαιρούνται από την υποχρέωση υπαγωγής στο ελβετικό σύστημα ασφάλισης ασθενείας. Ιταλία-Ελβετία Άρθρο 9 παράγραφος 1 της σύμβασης κοινωνικής ασφάλισης της 14ης Δεκεμβρίου 1962, όπως τροποποιήθηκε από τη συμπληρωματική σύμβαση αριθ. 1 της 18ης Δεκεμβρίου 1963, τη συμπληρωματική συμφωνία της 4ης Ιουλίου 1969, το συμπληρωματικό πρωτόκολλο της 25ης Φεβρουαρίου 1974 και τη συμπληρωματική συμφωνία αριθ. 2 της 2ας Απριλίου 1980. δ) Το παράρτημα IV συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Ελβετία» ε) Το παράρτημα VIII μέρος 1 συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Ελβετία Όλες οι αιτήσεις συνταξιοδοτικών παροχών γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας στο πλαίσιο του βασικού συστήματος (ομοσπονδιακός νόμος περί ασφάλισης γήρατος και επιζώντων και ομοσπονδιακός νόμος περί ασφάλισης αναπηρίας), καθώς και οι νόμιμες συντάξεις γήρατος του νόμιμου συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας (ομοσπονδιακός νόμος περί επαγγελματικής πρόνοιας γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας).» στ) Το παράρτημα VIII μέρος 2 συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Ελβετία Συνταξιοδοτικές παροχές γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας βάσει του νόμιμου συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας (ομοσπονδιακός νόμος περί επαγγελματικής πρόνοιας γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας)». ζ) Το παράρτημα IX μέρος ΙΙ συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Ελβετία Συνταξιοδοτικές παροχές επιζώντων και αναπηρίας βάσει του νόμιμου συστήματος επαγγελματικής πρόνοιας (ομοσπονδιακός νόμος περί επαγγελματικής πρόνοιας γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας)». η) Στο παράρτημα X προστίθεται το ακόλουθο κείμενο: '1. Συμπληρωματικές παροχές (ομοσπονδιακός νόμος για τις συμπληρωματικές παροχές της 19ης Μαρτίου 1965) και παρόμοιες παροχές που προβλέπονται από τις νομοθεσίες των καντονιών. 2. Συνταξιοδοτικές παροχές σε εξαιρετικές περιπτώσεις στο πλαίσιο ασφάλισης αναπηρίας (άρθρο 28 εδάφιο 1α του ομοσπονδιακού νόμου ασφάλισης αναπηρίας της 19ης Ιουνίου 1959, όπως τροποποιήθηκες στις 7 Οκτωβρίου 1994). 3. Οι μη ανταποδοτικές παροχές μεικτού τύπου σε περίπτωση ανεργίας που προβλέπονται από τις νομοθεσίες των καντονιών. 4. Μη ανταποδοτικές έκτακτες συντάξεις αναπηρίας για άτομα με αναπηρία (άρθρο 39 του ομοσπονδιακού νόμου ασφάλισης αναπηρίας της 19ης Ιουνίου 1959) τα οποία, πριν εκδηλωθεί η ανικανότητά τους προς εργασία, δεν υπάγονταν στην ελβετική νομοθεσία ως μισθωτοί ή μη μισθωτοί εργαζόμενοι». i) Το παράρτημα XI συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Ελβετία 1. Το άρθρο 2 του ομοσπονδιακού νόμου περί ασφάλισης γήρατος και επιζώντων καθώς και το άρθρο 1 του ομοσπονδιακού νόμου περί ασφάλισης αναπηρίας, οι οποίοι διέπουν την προαιρετική ασφάλιση σ' αυτούς τους κλάδους ασφάλισης των Ελβετών υπηκόων που κατοικούν σε κράτη τα οποία δεν υπόκεινται στην παρούσα συμφωνία εφαρμόζονται στα άτομα που κατοικούν εκτός Ελβετίας και είναι υπήκοοι άλλων κρατών στα οποία ισχύει η παρούσα συμφωνία, καθώς και στους πρόσφυγες και απάτριδες που κατοικούν στην επικράτεια αυτών των κρατών, εφόσον τα άτομα αυτά δηλώνουν την υπαγωγή τους στην προαιρετική ασφάλιση το αργότερο ένα έτος από την ημέρα που έπαυσαν να καλύπτονται από την ελβετική ασφάλιση γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας ύστερα από συνεχή περίοδο ασφάλισης τουλάχιστον πέντε ετών. 2. Όταν ένα πρόσωπο παύσει να είναι ασφαλισμένο στην ελβετική ασφάλιση γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας ύστερα από τουλάχιστον πενταετή συνεχή περίοδο ασφάλισης, το πρόσωπο αυτό διατηρεί την ασφαλιστική του κάλυψη με τη σύμφωνη γνώμη του εργοδότη, εφόσον εργάζεται σε κράτος στο οποίο δεν ισχύει η παρούσα συμφωνία για λογαριασμό Ελβετού εργοδότη και εφόσον υποβάλει σχετική αίτηση εντός έξι μηνών από την ημερομηνία λήξης της ασφάλισής του. 3. Υποχρεωτική ασφάλιση βάσει της ελβετικής ασφάλισης ασθενείας και πιθανές εξαιρέσεις α) Οι ελβετικές νομικές διατάξεις που διέπουν την υποχρεωτική ασφάλιση ασθενείας εφαρμόζονται στα ακόλουθα πρόσωπα που δεν κατοικούν στην Ελβετία: i) τα πρόσωπα που υπάγονται στις ελβετικές νομοθετικές διατάξεις βάσει του τίτλου ΙΙ του κανονισμού, ii) τα πρόσωπα το κόστος των παροχών των οποίων θα αναλάβει η Ελβετία σύμφωνα με τα άρθρα 24, 25, 26 του κανονισμού, (iii) τα πρόσωπα που λαμβάνουν παροχές ανεργίας της ελβετικής ασφάλισης, iv) τα μέλη της οικογενείας των προσώπων που αναφέρονται στα σημεία i) και iii), ή μισθωτού ή μη μισθωτού εργαζομένου ο οποίος διαμένει στην Ελβετία και είναι ασφαλισμένος στο ελβετικό σύστημα ασφάλισης ασθενείας, εφόσον τα εν λόγω μέλη οικογενείας δεν διαμένουν σε ένα από τα ακόλουθα κράτη: Δανία, Ισπανία, Ουγγαρία, Πορτογαλία, Σουηδία ή Ηνωμένο Βασίλειο, (v) τα μέλη της οικογενείας των προσώπων που αναφέρονται στο σημείο ii), ή συνταξιούχου ο οποίος διαμένει στην Ελβετία και είναι ασφαλισμένος στο ελβετικό σύστημα ασφάλισης ασθενείας, εφόσον τα εν λόγω μέλη οικογενείας δεν διαμένουν σε ένα από τα ακόλουθα κράτη: Δανία, Πορτογαλία, Σουηδία ή Ηνωμένο Βασίλειο. v) Ως μέλη οικογενείας λογίζονται τα πρόσωπα που ορίζονται ως μέλη οικογενείας σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους διαμονής. Δανία, Πορτογαλία, Σουηδία ή Ηνωμένο Βασίλειο. Ως μέλη οικογενείας λογίζονται τα πρόσωπα που ορίζονται ως μέλη οικογενείας σύμφωνα με τη νομοθεσία του κράτους διαμονής. β) Τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) μπορούν, με αίτησή τους, να εξαιρούνται από την υποχρεωτική ασφάλιση εφόσον διαμένουν σε ένα από τα ακόλουθα κράτη και μπορούν να αποδείξουν ότι έχουν ασφαλιστική κάλυψη ασθενείας στο κράτος αυτό: Γερμανία, Αυστρία, Γαλλία, Ιταλία και, όσον αφορά τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημεία iv) και v), στη Φινλανδία και, όσον αφορά τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημείο (ii), στην Πορτογαλία. Η αίτηση αυτή αα) πρέπει να υποβάλλεται εντός τριών μηνών από την ημερομηνία γένεσης της υποχρέωσης ασφάλισης στην Ελβετία· εάν, σε δικαιολογημένες περιπτώσεις, η αίτηση υποβάλλεται εκπροθέσμως, η απαλλαγή από την υποχρέωση ασφάλισης ισχύει εξ υπαρχής, ββ) ισχύει για όλα τα μέλη της οικογενείας που διαμένουν στο ίδιο κράτος. 4. Όταν πρόσωπο το οποίο υπάγεται στην ελβετική νομοθεσία σύμφωνα με τον τίτλο II του κανονισμού, υπάγεται, όσον αφορά την ασφάλιση ασθενείας, κατ' εφαρμογή του σημείου 3 στοιχείο β), στη νομοθεσία άλλου κράτους στο οποίο έχει εφαρμογή η παρούσα συμφωνία, οι δαπάνες για παροχές σε είδος σε περίπτωση μη εργατικού ατυχήματος κατανέμονται εξ ημισείας μεταξύ του ελβετικού φορέα ασφάλισης έναντι εργατικών και μη εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών και του αρμόδιου ασφαλιστικού φορέα ασθενείας του άλλου κράτους, εφόσον υπάρχει δικαίωμα παροχών σε είδος έναντι και των δύο φορέων. Ο ελβετικός φορέας ασφάλισης έναντι εργατικών και μη εργατικών ατυχημάτων και επαγγελματικών ασθενειών αναλαμβάνει μόνος το σύνολο των δαπανών σε περίπτωση εργατικού ατυχήματος, σε περίπτωση ατυχήματος καθ' οδόν από ή προς το χώρο εργασίας ή επαγγελματικής ασθενείας, ακόμα και εάν υπάρχει δικαίωμα σε παροχές από φορέα ασφάλισης ασθενείας του κράτους διαμονής. 5. Πρόσωπα τα οποία εργάζονται αλλά δεν διαμένουν στην Ελβετία και τα οποία διαθέτουν κάλυψη υποχρεωτικής ασφάλισης στο κράτος διαμονής τους, σύμφωνα με το σημείο αριθ. 3 στοιχείο β) μπορούν να επωφελούνται από τις διατάξεις του άρθρου 19 του κανονισμού κατά την παραμονή τους στην Ελβετία. 6. Κατ' εφαρμογή των άρθρων 18, 19, 20, και 27 του κανονισμού, ο ελβετικός ασφαλιστικός φορέας καλύπτει το σύνολο των βεβαιωμένων εξόδων. 7. Οι περίοδοι ασφάλισης ημερήσιας αποζημίωσης που συμπληρώνονται στο ασφαλιστικό σύστημα άλλου κράτους στο οποίο εφαρμόζεται η παρούσα συμφωνία λαμβάνονται υπόψη για την αύξηση ή τη μείωση τυχόν αποθεματικού στην ασφάλιση ημερήσιας αποζημίωσης σε περίπτωση μητρότητας ή ασθένειας εφόσον το άτομο έχει ασφαλιστεί σε ελβετικό φορέα εντός τριών μηνών από τη λήξη της ασφάλισής του από αλλοδαπό ασφαλιστικό φορέα. 8. Ενεργός μισθωτός ή μη μισθωτός εργαζόμενος στην Ελβετία, ο οποίος αναγκάσθηκε να διακόψει τη δραστηριότητά του στην Ελβετία, συνεπεία ατυχήματος ή ασθενείας, και δεν υπάγεται πλέον στην ελβετική νομοθεσία περί ασφάλισης αναπηρίας, θεωρείται ότι καλύπτεται από αυτήν την ασφάλιση όσον αφορά το δικαίωμα σε μέτρα αποκατάστασης μέχρι την καταβολή σύνταξης αναπηρίας και κατά τη διάρκεια της εφαρμογής αυτών των μέτρων, εφόσον δεν έχει αναλάβει νέα δραστηριότητα εκτός Ελβετίας. 2. Κανονισμός (EC) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τον καθορισμό της διαδικασίας εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας[6]. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 987/2009 προσαρμόζεται ως εξής: α) Το παράρτημα 1 συμπληρώνεται με το ακόλουθο κείμενο: «Συμφωνία μεταξύ της Ελβετίας και της Γαλλίας, της 26ης Οκτωβρίου 2004, για τον καθορισμό των ειδικών διαδικασιών επιστροφής των παροχών υγειονομικής περίθαλψης Συμφωνία μεταξύ της Ελβετίας και της Ιταλίας, της 17ης Νοεμβρίου 2005, για τον καθορισμό των ειδικών διαδικασιών επιστροφής των παροχών υγειονομικής περίθαλψης». 3. Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 του Συμβουλίου, της 14ης Ιουνίου 1971, περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 592/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008[7], και όταν γίνεται αναφορά στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 883/2004 ή αριθ. 987/2009 ή όταν πρόκειται για περιπτώσεις που αφορούν το παρελθόν. 4. Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 574/72, της 21ης Μαρτίου 1972, περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφαλίσεως στους μισθωτούς και τις οικογένειές τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας, όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 120/2009 της Επιτροπής, της 9ης Φεβρουαρίου 2009[8], και όταν γίνεται αναφορά στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 883/2004 ή αριθ. 987/2009 ή όταν πρόκειται για περιπτώσεις που αφορούν το παρελθόν. 5. 398 L 49 Οδηγία 98/49/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1998[9], σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων συμπληρωματικής συνταξιοδότησης των μισθωτών και των μη μισθωτών που μετακινούνται εντός της Κοινότητας. ΤΜΗΜΑ B: ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ (1) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. A1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη θέσπιση διαδικασίας διαλόγου και συνδιαλλαγής όσον αφορά την εγκυρότητα εγγράφων, τον προσδιορισμό της εφαρμοστέας νομοθεσίας και την καταβολή παροχών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[10]. (2) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. A2, της 12ης Ιουνίου 2009, για την ερμηνεία του άρθρου 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την εφαρμοστέα νομοθεσία στους αποσπασμένους μισθωτούς και μη μισθωτούς εργαζομένους, οι οποίοι ασκούν προσωρινά δραστηριότητα εκτός του αρμόδιου κράτους[11]. (3) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. A3, της 17ης Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τον συνυπολογισμό συνεχών περιόδων απόσπασης που έχουν πραγματοποιηθεί δυνάμει των κανονισμών αριθ. 1408/71 και 883/2004[12]. (4) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. E1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τις πρακτικές λεπτομέρειες της μεταβατικής περιόδου για την ανταλλαγή δεδομένων με ηλεκτρονικά μέσα, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[13]. (5) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. Στ1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 68 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 όσον αφορά τους κανόνες προτεραιότητας σε περίπτωση σώρευσης δικαιωμάτων για οικογενειακές παροχές[14]. (6) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. H1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πλαίσιο για τη μετάβαση από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και αριθ. 574/72 του Συμβουλίου στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και την εφαρμογή αποφάσεων και συστάσεων της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης[15]. (7) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. H2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τις μεθόδους λειτουργίας και τη σύνθεση της τεχνικής επιτροπής για την επεξεργασία δεδομένων της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης[16]. (8) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. H3, της 15ης Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την ημερομηνία που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη για τον καθορισμό των τιμών μετατροπής που αναφέρονται στο άρθρο 90 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[17]. (9) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. H4, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με τις μεθόδους λειτουργίας και τη σύνθεση της επιτροπής ελέγχου της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης[18]. (10) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. H 5, της 18ης Μαρτίου 2010, σχετικά με τη συνεργασία για την καταπολέμηση της απάτης και του σφάλματος στο πλαίσιο των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και (ΕΚ) αριθ. 987/2009 για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης[19]. (11) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. P1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία του άρθρου 50 παράγραφος 4, του άρθρου 58 και του άρθρου 87 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκκαθάριση παροχών αναπηρίας, γήρατος και επιζώντων[20]. (12) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την ευρωπαϊκή κάρτα ασφάλισης ασθένειας[21]. (13) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τα τεχνικά χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής κάρτας ασφάλισης ασθένειας[22]. (14) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S3, της 12ης Ιουνίου 2009, για τον καθορισμό των παροχών που καλύπτονται από τα άρθρα 19 παράγραφος 1 και 27 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και το άρθρο 25 τμήμα A παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[23]. (15) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S4, της 2ας Οκτωβρίου 2004, σχετικά με τις διαδικασίες απόδοσης για την εφαρμογή των άρθρων 35 και 41 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[24]. (16) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S5, της 2ας Οκτωβρίου 2009, σχετικά με την ερμηνεία της έννοιας «παροχές σε είδος», όπως ορίζεται στο άρθρο 1 στοιχείο κβα) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στις περιπτώσεις ασθένειας ή μητρότητας σύμφωνα με τα άρθρα 17, 19, 20, 22, 24 παράγραφος 1, 25, 26, 27 παράγραφοι 1, 3, 4 και 5, 28, 34 και 36 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και τον υπολογισμό των προς απόδοση ποσών σύμφωνα με τα άρθρα 62, 63 και 64 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[25]. (17) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S6, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με την εγγραφή στα μητρώα του κράτους μέλους κατοικίας σύμφωνα με το άρθρο 24 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009 και την κατάρτιση των καταστάσεων που προβλέπονται στο άρθρο 64 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2009[26]. (18) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. S7, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, όσον αφορά τη μετάβαση από τους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 στους κανονισμούς (ΕΚ) αριθ. 883/2004 και (ΕΚ) αριθ. 987/2009 και την εφαρμογή των διαδικασιών απόδοσης εξόδων[27]. (19) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, περί του άρθρου 54 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 987/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις προσαυξήσεις των επιδομάτων ανεργίας για συντήρηση οικογενείας[28]. (20) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. U2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πεδίο εφαρμογής του άρθρου 65 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το δικαίωμα σε παροχές ανεργίας πλήρως ανέργων, άλλων από τους μεθοριακούς εργαζόμενους, οι οποίοι κατοικούσαν στην επικράτεια ενός κράτους μέλους άλλου από το αρμόδιο κράτος μέλος στη διάρκεια της τελευταίας περιόδου άσκησης μισθωτής ή μη μισθωτής δραστηριότητας[29]. (21) Απόφαση της Διοικητικής Επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. U3, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με το πεδίο εφαρμογής της έννοιας της «μερικής ανεργίας» που ισχύει για τους ανέργους, οι οποίοι αναφέρονται στο άρθρο 65 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004[30]. ΤΜΗΜΑ Γ: ΠΡΑΞΕΙΣ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΔΕΟΝΤΩΣ ΥΠΟΨΗ ΤΑ ΣΥΜΒΑΛΛΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ 1 Σύσταση της διοικητικής επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. U1, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με τη νομοθεσία που είναι εφαρμοστέα σε ανέργους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα μερικής απασχόλησης σε κράτος μέλος άλλο από το κράτος στο οποίο κατοικούν[31]. 2 Σύσταση της διοικητικής επιτροπής για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης αριθ. U2, της 12ης Ιουνίου 2009, σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου 64 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 σε ανέργους που συνοδεύουν τους συζύγους ή τους συντρόφους τους οι οποίοι ασκούν επαγγελματική δραστηριότητα σε κράτος μέλος άλλο από το αρμόδιο κράτος[32]. ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΤΟΥ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΟΣ ΙΙ ΤΗΣ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ I. Ασφάλιση ανεργίας Οι ακόλουθες ρυθμίσεις εφαρμόζονται σε εργαζομένους που είναι υπήκοοι της Τσεχικής Δημοκρατίας, της Δημοκρατίας της Εσθονίας, της Δημοκρατίας της Λετονίας, της Δημοκρατίας της Λιθουανίας, της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας, της Δημοκρατίας της Πολωνίας, της Δημοκρατίας της Σλοβενίας και της Σλοβακικής Δημοκρατίας ως τις 30 Απριλίου 2011, καθώς και σε εργαζομένους που είναι υπήκοοι της Δημοκρατίας της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας ως τις 31 Μαΐου 2016. 1. Όσον αφορά την ασφάλιση ανεργίας των μισθωτών εργαζομένων που έχουν άδεια διαμονής με περίοδο ισχύος μικρότερη από ένα έτος, ισχύουν οι ακόλουθοι κανόνες: 1.1 Μόνο οι εργαζόμενοι οι οποίοι κατέβαλαν εισφορές στην Ελβετία κατά την ελάχιστη περίοδο που απαιτείται βάσει του ομοσπονδιακού νόμου σχετικά με την ασφάλιση ανεργίας και την αποζημίωση σε περίπτωση αφερεγγυότητας (loi fédérale sur l'assurance-chômage obligatoire et l'indemnité en cas d'insolvabilité - LACI)[33] και οι οποίοι πληρούν και τους λοιπούς όρους επιλεξιμότητας για τη λήψη επιδόματος ανεργίας δικαιούνται τις παροχές ασφάλισης ανεργίας υπό τις προϋποθέσεις που θεσπίζει ο νόμος. 1.2 Ένα μέρος των εισφορών που έχουν εισπραχθεί υπέρ εργαζομένων η περίοδος εισφοράς των οποίων ήταν πολύ σύντομη για να τους χορηγηθεί επίδομα ανεργίας στην Ελβετία σύμφωνα με το σημείο 1.1 επιστρέφεται στο κράτος καταγωγής τους σύμφωνα με τις διατάξεις του σημείου 1.3 ως συνεισφορά στο κόστος των παροχών που καταβάλλονται σε αυτούς τους εργαζομένους σε περίπτωση πλήρους ανεργίας. Αυτοί οι εργαζόμενοι δεν έχουν επομένως δικαίωμα παροχών σε περίπτωση πλήρους ανεργίας στην Ελβετία. Εντούτοις, δικαιούνται επιδόματα σε περίπτωση δυσμενών καιρικών συνθηκών και αφερεγγυότητας του εργοδότη. Οι παροχές σε περίπτωση πλήρους ανεργίας καταβάλλονται από το κράτος καταγωγής υπό την προϋπόθεση ότι οι εργαζόμενοι είναι διατεθειμένοι να ανταποκριθούν σε τυχόν προσφορές εργασίας. Οι περίοδοι ασφάλισης που ολοκληρώνονται στην Ελβετία λαμβάνονται υπόψη σαν να είχαν συμπληρωθεί στο κράτος καταγωγής. 1.3 Το μέρος των εισφορών που εισπράττονται υπέρ των εργαζομένων σύμφωνα με το σημείο 1.2 επιστρέφεται κατ' έτος σύμφωνα με τις παρακάτω νομικές διατάξεις. α) Το προϊόν των εισφορών αυτών των εργαζομένων υπολογίζεται ανά χώρα, βάσει του ετήσιου αριθμού απασχολούμενων εργαζομένων και του μέσου όρου των ετήσιων εισφορών που καταβάλλονται για κάθε εργαζόμενο (εισφορές του εργοδότη και του εργαζομένου). β) Από το ποσό που υπολογίζεται κατ' αυτό τον τρόπο, ένα μέρος που αντιστοιχεί στο ποσοστό που αναλογεί στο επίδομα ανεργίας ως ποσοστό όλων των επιδομάτων που αναφέρονται στο σημείο 1.2 επιστρέφεται στα κράτη καταγωγής των εργαζομένων και ένα μέρος κρατείται από την Ελβετία ως αποθεματικό για μεταγενέστερες παροχές[34]. γ) Η Ελβετία διαβιβάζει κάθε έτος κατάσταση των εισφορών που αποδόθηκαν. Παρουσιάζει στα κράτη καταγωγής, εφόσον το ζητήσουν, τις βάσεις υπολογισμού και τα επιστρεφόμενα ποσά. Τα κράτη καταγωγής ανακοινώνουν ετησίως στην Ελβετία τον αριθμό των δικαιούχων επιδόματος ανεργίας όπως αναφέρεται στο σημείο 1.2. 2. Αν η εν λόγω ρύθμιση αφορά κράτος μέλος το οποίο κατά το πέρας των ρυθμίσεων αντιμετωπίζει δυσχέρειες όσον αφορά την επιστροφή των εισφορών, ή αν η Ελβετία συναντήσει δυσκολίες όσον αφορά τις συμφωνίες συνυπολογισμού, τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να απευθυνθούν στη μεικτή επιτροπή. II. Επιδόματα ανικανότητας προς εργασία Τα επιδόματα ανικανότητας προς εργασία που χορηγούνται στο πλαίσιο του ομοσπονδιακού νόμου της 19ης Ιουνίου 1959 περί της ασφάλισης αναπηρίας και του ομοσπονδιακού νόμου της 20ής Δεκεμβρίου 1946 περί της ασφάλισης γήρατος και επιζώντων, όπως τροποποιήθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 1999) παρέχονται αποκλειστικά αν ο ενδιαφερόμενος κατοικεί στην Ελβετία. III. Επαγγελματικά προγράμματα παροχών σχετικά με τις συντάξεις γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας Με την επιφύλαξη του άρθρου 10 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, το κεκτημένο δικαίωμα που προβλέπεται από τον ομοσπονδιακό νόμο για την ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ επαγγελματικών προγραμμάτων παροχών σχετικά με τις συντάξεις γήρατος, επιζώντων και αναπηρίας (Loi fédérale sur le libre passage dans la prévoyance professionnelle vieillesse, survivants et invalidité), της 17ης Δεκεμβρίου 1993, καταβάλλεται κατόπιν αιτήσεως ενός μισθωτού ή μη μισθωτού ο οποίος προτίθεται να εγκαταλείψει την Ελβετία οριστικά και ο οποίος δεν θα υπάγεται πλέον στην ελβετική νομοθεσία σύμφωνα με τις διατάξεις του τίτλου II του κανονισμού, με την προϋπόθεση ότι το πρόσωπο αυτό εγκαταλείπει την Ελβετία εντός 5 ετών από την έναρξη ισχύος της παρούσας συμφωνίας». ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΔΗΛΩΣΗ για τη συμμετοχή της Ελβετίας στις επιτροπές Στη δήλωση για τη συμμετοχή της Ελβετίας στις επιτροπές (ΕΕ L 114 της 30.4.2002, σ.72), η «Διοικητική Επιτροπή για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων» που αναφέρεται στη δεύτερη περίπτωση έχει μετονομαστεί σε «Διοικητική Επιτροπή για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης», όπως θεσπίζεται με το άρθρο 71 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. [1] ΕΕ L 114 της 30.4.2002, σ. 1. [2] ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1. [3] ΕΕ L 149 της 5.7.1971, σ. 2. [4] ΕΕ L 166 της 30.4.2004, σ. 1. [5] ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 43. [6] ΕΕ L 284 της 30.10.2009, σ. 1. [7] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 1. [8] ΕΕ L 39 της 10.2.2009, σ.29. [9] ΕΕ L 209 της 25.7.1998, σ. 46. [10] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.1. [11] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.5. [12] ΕΕ C 149 της 8.6.2001, σ. 3. [13] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.9. [14] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.11. [15] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.13. [16] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.17. [17] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ.56. [18] ΕΕ C 107 της 27.4.2010, σ.3. [19] ΕΕ C 149 της 08.6.2010, σ. 5. [20] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 21. [21] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 23. [22] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 26. [23] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 40. [24] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 52. [25] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 54. [26] ΕΕ C 107 της 27.4.2010, σ. 6. [27] ΕΕ C 107 της 27.4.2010, σ. 8. [28] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 42. [29] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 43. [30] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 45. [31] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 49. [32] ΕΕ C 106 της 24.4.2010, σ. 51. [33] Επί του παρόντος 12 μήνες. [34] Οι επιστραφείσες εισφορές για εργαζομένους οι οποίοι ασκούν το δικαίωμα επιδόματος ανεργίας στην Ελβετία αφού κατέβαλαν εισφορές επί 12 τουλάχιστον μήνες - σε περισσότερες της μιας περιόδους διαμονής - σε διάστημα 2 ετών.