Αριθ. C 211/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 8. 83 
2.1.1. Επειδή το περιεχόμενο της οδηγίας για την τελω­
νειακή οφειλή έχει εισαχθεί στο εθνικό δίκαιο των κρα­
τών μελών, τα περιεχόμενα των εθνικών διατάξεων μπο­
ρεί να αποκλίνουν ενδεχομένως από τις διατάξεις ενός 
κανονισμού που ισχύουν άμεσα στα κράτη μέλη. Γι' αυτό 
η ισότητα κάλυψης και των δύο περιεχομένων θα μπο­
ρούσε να εξασφαλισθεί μόνο, αν και εδώ ο εθνικός νομο­
θέτης έχει την ευκαιρία να προσαρμόσει ανάλογα τις δια­
τάξεις, για τους υπόχρεους των τελωνειακών οφειλών 
στις διατάξεις για την τελωνειακή οφειλή. 
2.1.2. Μια άλλη δυσχέρεια προκύπτει κατά τη γνώμη 
της ΟΚΕ από το γεγονός ότι το σχέδιο κανονισμού ανα­
φέρεται σε διατάξεις της οδηγίας, οι οποίες, επειδή έχουν 
μετατραπεί στο σχετικό εθνικό δίκαιο, δεν είναι γνωστές 
με τη μορφή αυτή σ' εκείνους που εφαρμόζουν το δίκαιο 
στα Κράτη μέλη. 
2.1.3. Η διαφάνεια των νομικών διατάξεων δυσχεραίνε­
ται παραπέρα και από παραπομπές στις «σχετικές διατά­
ξεις των κρατών μελών», όπως στο άρθρο 3 β) και 
άρθρο 4 παράγραφος 1 β). 
2.2. Με τον τρόπο αυτό, οι νομικοί τομείς, τελωνειακή 
οφειλή και τελωνειακός οφειλέτης, που βέβαια ανήκουν 
στον ίδιο χώρο, εκφράζονται με διαφορετικούς, ασαφείς 
νομικούς κανόνες, που ενδεχομένως δεν συμπίπτουν 
πάντοτε, γεγονός που θα δυσχεραίνει τη νομική συνεννό­ηση και τη νομική εφαρμογή. Για το λόγο αυτό η ΟΚΕ 
συνιστά και οι δύο διατάξεις να εκφρασθούν είτε με τη 
μορφή οδηγίας είτε κανονισμού. 
2.3. Η ΟΚΕ παίρνει πάλι σαν αφορμή την παρούσα πρό­
ταση κανονισμού και τους ενδοιασμούς που διατυπώθη­
καν παραπάνω, για να επισημάνει την ανάγκη δημιουρ­
γίας ενός ομοιόμορφου κοινοτικού τελωνειακού κώδικα. 
Μόνον ένα κωδικοποιημένο δίκαιο παρέχει εγγύηση για 
τη σαφήνεια και την ομοιόμορφη εφαρμογή του δικαίου 
που ισχύει. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 2 εδάφιο 1 α) και άρθρο 7εδάφιο 1 α) 
Σύμφωνα με τις διατάξεις αυτές, τελωνειακός οφειλέτης 
είναι και το πρόσωπο που κάνει τη δήλωση στο όνομα 
του, ενεργεί όμως για λογαριασμό τρίτου. Το νομικό 
αυτό καθεστώς είναι γνωστό μόνο σε μερικά κράτη μέλη. 
Η εφαρμογή λοιπόν της νομικής αυτής διάταξης πρέπει 
να προβλεφθεί μόνο στα Κράτη μέλη, στα οποία ισχύει 
το καθεστώς της άμεσης εκπροσώπησης. Για να εκφρα­
σθεί αυτό χωρίς παρεξηγήσεις, απαιτείται κατά τη γνώμη 
της ΟΚΕ, πριν από τις λέξεις «σχετικές διατάξεις» να 
παρεμβληθούν οι λέξεις «των Κρατών μελών». 
Βρυξέλλες, 1η Ιουνίου 1983. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francois CEYRAC 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για τις εγγυήσεις που πρέπει 
να παρέχονται για την εξασφάλιση της καταβολής τελωνειακής οφειλής 
Το κείμενο, που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής, έχει δημοσιευθεί στην Επί­
σημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 30 της 4ης Φεβρουαρίου 1983 σελίδα 11. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 25 Ιανουαρίου 1983 να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του 
άρθρου 198 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμο­
δότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνωμοδότηση της για το ανωτέρω θέμα 
κατά την 208η σύνοδο της ολομελείας της, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, την 1η και 
2α Ιουνίου 1983. 
Το κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι το ακόλουθο: 
8. 8. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 211/3 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας και ιδιαίτερα το άρθρο 198, 
την αίτηση γνωμοδότησης του Συμβουλίου των Ευρωπαϊ­
κών Κοινοτήτων της 25ης Ιανουαρίου 1983 για την πρό­
ταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου για τις εγγυή­
σεις που πρέπει να παρέχονται για την εξασφάλιση της 
τελωνειακής οφειλής, 
την απόφαση του Προεδρείου της, της 22ας Φεβρουαρίου 
1983, να αναθέσει στο τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιο­
τεχνίας και υπηρεσιών την επεξεργασία γνωμοδότησης 
για το θέμα αυτό, 
τη γνωμοδότηση που υιοθέτησε το παραπάνω τμήμα στις 
συνεδριάσεις του της 4ης Μαΐου 1983, 
την προφορική έκθεση του εισηγητή κ. Broicher, 
τις συζητήσεις κατά την 208η σύνοδο ολομελείας της 1ης 
και 2ας Ιουνίου (συνεδρίαση της 2ας Ιουνίου 1983), 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ: 
ομόφωνα με μια αποχή: 
Γενικές παρατηρήσεις 
1. Η παροχή εγγυήσεων για τελωνειακές οφειλές απαι­
τείται κατά τη διεκπεραίωση διαφόρων τελωνειακών δια­
δικασιών. Επειδή έχουν αυτή τη γενική σημασία για την 
τελωνειακή νομοθεσία, το τμήμα επιδοκιμάζει την πρό­
θεση της Επιτροπής — με την επιφύλαξη των παρακάτω 
παρατηρήσεων — να εναρμονίσει τις σχετικές διατάξεις, 
που έχουν θεσπισθεί στα κράτη μέλη. Παρατηρεί συγχρό­
νως, ότι, τόσο η διάρθρωση όσο και το περιεχόμενο της 
Βρυξέλλες, 2 Ιουνίου 1983. πρότασης κανονισμού, πείθουν και επιτρέπουν έναν χει­
ρισμό με προσανατολισμό την πραγματικότητα. 
Η πρόταση αυτή προβλέπει την εναρμόνιση των μέχρι 
τώρα διαφορετικών ρυθμίσεων, που ισχύουν στα Κράτη 
μέλη σχετικά με την παροχή εγγυήσεων, και μάλιστα για 
την αξίωση της εγγύησης σχετικά με μια τελωνειακή 
οφειλή που ήδη υπάρχει ή που ενδέχεται να δημιουργη­
θεί' προβλέπει επίσης τα διάφορα είδη εγγύησης καθώς 
και την αξιολόγηση τους από τις διοικητικές αρχές. 
Ειδικές παρατηρήσεις 
2. Σχετικά με το άρθρο 9 
Η ΟΚΕ κρίνει, ωστόσο, ότι μπορεί να απαλειφθεί η περι­
οριστική διάταξη, σύμφωνα με την οποία ο εγγυητής πρέ­
πει να κατοικεί ή να έχει την έδρα του στο Κράτος μέλος 
στο οποίο απαιτείται η παροχή εγγύησης. Αν η εγγύηση 
αναλαμβάνεται από μια τράπεζα, αρκεί μέχρι τώρα για 
την προβολή μιας απαίτησης, να δηλώσει, μια τράπεζα 
που δεν έχει υποκατάστημα σε άλλο κράτος μέλος, τη 
διεύθυνση της κύριας τράπεζας με την οποία συνεργάζε­
ται στο σχετικό κράτος μέλος. Κατά συνέπεια, ο περιορι­
σμός που περιλάμβανε το σχέδιο δεν αντιβαίνει απλώς 
στη σημερινή πραγματικότητα, αλλά και δημιουργεί 
καθυστερήσεις και πρόσθετα έξοδα για την οικονομία. 
Το τμήμα αντιλαμβάνεται βέβαια ότι είναι αδύνατο ή 
τουλάχιστον πολύ δύσκολο για τις τελωνειακές αρχές να 
κρίνουν την αξιοπιστία μιας τράπεζας που είναι εγκατε­
στημένη σε ένα άλλο κράτος μέλος. Αλλά αυτό συμβαίνει 
σε ορισμένα Κράτη μέλη και με πολλές τράπεζες του εσω­
τερικού, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για μικρές τράπεζες. 
Δεν θα πρέπει λοιπόν η αναγνώριση της εγγύησης από 
μια τράπεζα ενός άλλου κράτους μέλους να αποτελεί αξε­
πέραστο εμπόδιο και η Επιτροπή θα πρέπει να προβλέψει 
ότι κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίζουν και εγγυήσεις 
αυτού του είδους. Εξάλλου η ΟΚΕ προτείνει να διευκρινι­
σθεί στις μεταφράσεις του κειμένου στις διάφορες γλώσ­
σες, ότι η υποχρέωση που θεσπίζεται στο άρθρο 9 αφορά 
μόνο τη σχέση του εγγυητή προς τις τελωνειακές αρχές 
και ότι αντίθετα δεν αφορά καθόλου τη σχέση μεταξύ 
του εγγυητή και του οφειλέτη των τελωνειακών αρχών. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francois CEYRAC