Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου για την πρόληψη, καταστολή και δίωξη της εμπορίας προσώπων, ιδίως γυναικών και παιδιών, το οποίο προστίθεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Ιστορικό

Στο ψήφισμα της 53/111 της 9ης Δεκεμβρίου 1998, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών αποφάσισε να συστήσει ad hoc διακυβερνητική επιτροπή μη περιορισμένης σύνθεσης, της οποίας αποστολή θα είναι η επεξεργασία διεθνούς σύμβασης κατά του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος, η οποία συμπληρώνεται από τρία πρωτόκολλα:

- για την πρόληψη, καταστολή και δίωξη της εμπορίας προσώπων, ιδίως γυναικών και παιδιών (πρωτόκολλο για την εμπορία προσώπων).

- κατά της παράνομης μεταφοράς μεταναστών δια ξηράς, αέρος και θαλάσσης (πρωτόκολλο για τη λαθραία μεταφορά μεταναστών).

- κατά της παράνομης κατασκευής και διακίνησης πυροβόλων όπλων, των εξαρτημάτων, των μερών τους και των πυρομαχικών (πρωτόκολλο για τα πυροβόλα όπλα.

Η πρώτη επίσημη συνεδρίαση της ad-hoc επιτροπής πραγματοποιήθηκε στη Βιέννη τον Ιανουάριο 1999.

Τον Ιούλιο 1999, η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο σύσταση για την έκδοση απόφασης του Συμβουλίου η οποία την εξουσιοδοτεί να διαπραγματευθεί όλα τα στοιχεία της σύμβασης και του πρωτοκόλλου για την εμπορία προσώπων που υπάγονται στην κοινοτική αρμοδιότητα.

Σε απάντηση αυτής της σύστασης, το Συμβούλιο εξουσιοδότησε την Επιτροπή να διαπραγματευθεί το σχέδιο σύμβασης [1] καθώς και το σχέδιο πρωτοκόλλου κατά της εμπορίας προσώπων [2].

[1] Απόφαση της 2ας Μαΐου 2000.

[2] Απόφαση της 14ης Φεβρουαρίου 2000.

Η Επιτροπή συμμετείχε ενεργά στις διαπραγματεύσεις των Ηνωμένων Εθνών στη Βιέννη, σε στενή συνεργασία με τα κράτη μέλη της ΕΕ και τις τρίτες χώρες του G8. Οι διαπραγματεύσεις σχετικά με τη σύμβαση ολοκληρώθηκαν τον Ιούνιο 2000, ενώ τα πρωτόκολλα για την παράνομη μεταφορά μεταναστών και την εμπορία προσώπων ολοκληρώθηκαν μόνο τον Οκτώβριο 2000. Η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών ενέκρινε αυτές τις τρεις πράξεις στις 15 Νοεμβρίου 2000 [3] κατά την 55η σύνοδό της και τις κατέθεσε για υπογραφή.

[3] Ψήφισμα A/RES/55/25 της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών.

Στο διάστημα μεταξύ 12ης και 15ης Δεκεμβρίου 2000, η ιταλική κυβέρνηση διοργάνωσε στο Παλέρμο πολιτική διάσκεψη υψηλού επιπέδου με στόχο την υπογραφή της σύμβασης και των πρωτοκόλλων της για τη λαθραία μεταφορά μεταναστών και την εμπορία προσώπων. Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις οδηγίες διαπραγμάτευσης που της είχαν δοθεί, η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε με επιτυχία την υπογραφή αυτών των πράξεων όχι μόνο από κράτη αλλά εξίσου από περιφερειακούς οργανισμούς οικονομικής ολοκλήρωσης, όπως η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, το Συμβούλιο ενέκρινε την υπογραφή, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της σύμβασης και των πρωτοκόλλων για την λαθραία μεταφορά μεταναστών και την εμπορία προσώπων κατά τη διάρκεια αυτής της διάσκεψης [4]. Στις 12 Δεκεμβρίου 2000, η Ευρωπαϊκή Κοινότητα υπέγραψε επίσημα αυτές τις τρεις πράξεις στο Παλέρμο, από κοινού με όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ.

[4] Απόφαση 2001/87/EΚ του Συμβουλίου, ΕΕ L 30 της 1.2.2001, σ. 44.

Η Σύμβαση [θα αρχίσει] [άρχισε] να ισχύει την 29η Σεπτεμβρίου 2003. Το πρωτόκολλο κατά της εμπορίας προσώπων δεν έχει ακόμα τεθεί σε ισχύ, επειδή απαιτείται προηγουμένως η επικύρωσή του από τουλάχιστον 40 κράτη. Σύμφωνα με τις τελικές διατάξεις αυτών των δύο πράξεων, το πρωτόκολλο δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ πριν από τη σύμβαση και για να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου, ένα κράτος ή ένας περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ολοκλήρωσης πρέπει να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης. Για το λόγο αυτό υποβάλλεται παράλληλα με το παρόν έγγραφο ένα σχέδιο απόφασης του Συμβουλίου σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης δεν μπορούν να επικυρώσουν το πρωτόκολλο κατά της εμπορίας προσώπων πριν από την επικύρωσή του από ένα τουλάχιστον εκ των κρατών μελών τους. Μεταξύ των 15 κρατών μελών της ΕΕ, η Ισπανία (την 1η Μαρτίου 2002) και η Γαλλία (στις 29 Οκτωβρίου 2002) κατέθεσαν ήδη έγγραφο επικύρωσης της σύμβασης και των πρωτοκόλλων για τη λαθραία μεταφορά μεταναστών και την εμπορία προσώπων στη Γενική Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών. τα άλλα κράτη μέλη συνεχίζουν τη διαδικασία επικύρωσης.

2. Αποτέλεσμα των διαπραγματεύσεων για το πρωτοκολλο κατά τησ εμποριασ προσωπων

Η Επιτροπή θεωρεί ότι επιτεύχθηκαν πλήρως οι στόχοι που ορίστηκαν από το Συμβούλιο στις οδηγίες διαπραγμάτευσης.

Το πρωτόκολλο κατά της εμπορίας προσώπων περιλαμβάνει πολλές διατάξεις οι οποίες υπάγονται στην αρμοδιότητα της Κοινότητας (τίτλος IV της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας). Αυτές οι διατάξεις είναι γενικά σύμφωνες με το κοινοτικό κεκτημένο που ισχύει στον τομέα του ασύλου, της μετανάστευσης και των εξωτερικών συνόρων, και κυρίως με το κεκτημένο «Σένγκεν», όπως ορίζεται στην απόφαση 1999/435/EΚ του Συμβουλίου της 20ης Μαΐου 1999 [5], ενώ ορισμένες εξ αυτών των διατάξεων ακολουθούν παρόμοια διατύπωση.

[5] ΕΕ L 176 της 10ης Ιουλίου 1999, σ. 1

Η διάταξη του πρωτοκόλλου που αφορά τα μέτρα που λαμβάνονται στα σύνορα προβλέπει τη δυνατότητα στενότερης συνεργασίας μεταξύ υπηρεσιών ελέγχου στα σύνορα και την επιβολή κυρώσεων κατά των μεταφορέων. Όπως προβλέπεται στις οδηγίες διαπραγμάτευσης, αυτά τα μέτρα που αφορούν τα σύνορα είναι επιπέδου σύμφωνου με το κοινοτικό κεκτημένο και κυρίως με τα άρθρα 26 και 27, παράγραφος 1, της σύμβασης εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985 [6] και με τη συμπληρωματική πράξη παράγωγου δικαίου [7]. Σύμφωνα με τις οδηγίες διαπραγμάτευσης, το πρωτόκολλο περιλαμβάνει επίσης διατάξεις που υποχρεώνουν τα συμβαλλόμενα μέρη να ελέγχουν την ασφάλεια και την ποιότητα των ταξιδιωτικών εγγράφων και των εγγράφων ταυτότητας που εκδίδουν, συμπεριλαμβανομένων των θεωρήσεων, και να ελέγχουν τη νομιμότητα και το κύρος αυτών των εγγράφων όταν υπάρχουν υπόνοιες ότι χρησιμοποιούνται για σκοπούς εμπορίας προσώπων ή λαθραίας μεταφοράς μεταναστών. Αυτή η υποχρέωση είναι σύμφωνη με το κοινοτικό κεκτημένο, και κυρίως με τον κανονισμό ΕΚ αριθ. 1683/95 [8] του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 334/2002 [9], για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου. Το πρωτόκολλο περιλαμβάνει επίσης μια ρήτρα διασφάλισης η οποία προσδιορίζει ότι οι διατάξεις του πρωτοκόλλου δεν θίγουν τις υποχρεώσεις των κρατών μελών που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο, συμπεριλαμβανομένης της σύμβασης της Γενεύης του 1951 και του πρωτοκόλλου του 1967 για το καθεστώς των προσφύγων καθώς και της αρχής της μη επαναπροώθησης που αναφέρεται στις εν λόγω πράξεις. Παρά το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν αποτελεί συμβαλλόμενο μέρος της εν λόγω σύμβασης, δεσμεύεται από το περιεχόμενό της, ιδιαίτερα δυνάμει του άρθρου 63, σημείο 1, της συνθήκης ΕΚ.

[6] ΕΕ L 239 της 22ας Σεπτεμβρίου 2000, σ. 19

[7] Οδηγία 2001/51/EΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 2001, ΕΕ L 187 της 10ης Ιουλίου 2001, σ. 45

[8] ΕΕ L 164 της 14ης Ιουλίου 1995, σ. 1

[9] ΕΕ L 53 της 23ης Φεβρουαρίου 2002, σ. 7

Τέλος, η υποχρέωση που επιβάλλεται στα κράτη μέλη από το πρωτόκολλο να διευκολύνουν και να δέχονται την επιστροφή και τον επαναπατρισμό προσώπων τα οποία είναι υπήκοοι τους ή έχουν δικαίωμα να διαμένουν μόνιμα στο έδαφός τους, συνάδει με τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται επί του παρόντος από την Κοινότητα με σκοπό τη σύναψη συμφωνιών με τρίτες χώρες για την επανεισδοχή προσώπων που έχουν εισέλθει ή διαμένουν παράνομα στο έδαφος των κρατών μελών.

3. Ιδιαίτερη κατάσταση του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας

Οι διατάξεις του πρωτοκόλλου κατά της λαθραίας μεταφοράς μεταναστών, οι οποίες υπάγονται στην κοινοτική αρμοδιότητα, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του τίτλου IV του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτά τα κράτη δεν θα δεσμεύονται από τις συγκεκριμένες διατάξεις στο πλαίσιο της Κοινότητας, εκτός αν ασκήσουν το δικαίωμά τους συμμετοχής σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που προβλέπονται από το πρωτόκολλο.

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτό το κράτος δεν θα δεσμεύεται από τις συγκεκριμένες διατάξεις στο πλαίσιο της Κοινότητας.

4. Συμπεράσματα

Το πρωτόκολλο για την εμπορία προσώπων είναι το πρώτο συνολικό νομικό μέσο καταπολέμησης του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος και της εμπορίας προσώπων. Εγκαθιδρύει ένα εξαιρετικά χρήσιμο πολυμερές πλαίσιο καθώς και μια σειρά ελάχιστων προδιαγραφών για τα όλα τα συμμετέχοντα κράτη. Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα έχει ως εκ τούτου συμφέρον να επιδιώξει το συντομότερο δυνατό την έναρξη ισχύος του. Η ολοκλήρωση της διαδικασίας επικύρωσης από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα αποδεικνύει με σαφήνεια τη δέσμευση την οποία έχει αναλάβει για την επίτευξη των στόχων αυτού του νομικού μέσου.

Η συνημμένη πρόταση απόφασης του Συμβουλίου αποτελεί το νομικό μέσο που επιτρέπει τη σύναψη του πρωτοκόλλου για την εμπορία προσώπων από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η νομική βάση του οποίου ευρίσκεται στα άρθρα 62 και 63 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 ΕΚ. Το άρθρο 1 της συγκεκριμένης πρότασης εγκρίνει το πρωτόκολλο εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. Το άρθρο 2 εξουσιοδοτεί τον πρόεδρο του Συμβουλίου να διορίσει το πρόσωπο που είναι εξουσιοδοτημένο να καταθέσει, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, την πράξη έγκρισης. Το κείμενο του πρωτοκόλλου για την εμπορία προσώπων περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι. Το παράρτημα ΙΙ περιλαμβάνει τη δήλωση για την έκταση των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σε σχέση με τα ζητήματα που ρυθμίζονται από το πρωτόκολλο, η οποία πρέπει να κατατεθεί από κοινού με την πράξη έγκρισης (άρθρο 36, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου για την εμπορία προσώπων).

Το Συμβούλιο θα αποφασίσει ομόφωνα, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (άρθρο 300, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο σε συνδυασμό με το άρθρο 67 της συνθήκης ΕΚ, και άρθρο 300, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, της συνθήκης ΕΚ).

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή καλεί το Συμβούλιο να εγκρίνει τη συνημμένη πρόταση απόφασης.

2003/0197 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη σύναψη, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του πρωτοκόλλου για την πρόληψη, καταστολή και δίωξη της εμπορίας προσώπων, ιδίως γυναικών και παιδιών, το οποίο προστίθεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος

TΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και κυρίως τα άρθρα 62 σημείο 2, και 63 σημείο 3, σε συνδυασμό με το άρθρο το άρθρο 300, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, και 300, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο

την πρόταση της Επιτροπής [10],

[10] ΕΕ, σ.

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [11],

[11] ΕΕ , σ.

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Τα στοιχεία του πρωτοκόλλου που υπάγονται σε κοινοτική αρμοδιότητα αποτέλεσαν το αντικείμενο διαπραγμάτευσης από την Επιτροπή μετά από εξουσιοδότηση του Συμβουλίου, εξ ονόματος της Κοινότητας.

(2) Το Συμβούλιο ανέθεσε επίσης στην Επιτροπή να διαπραγματευθεί την προσχώρηση της Κοινότητας στην εν λόγω διεθνή συμφωνία,

(3) Η διαπραγμάτευση διεξήχθη επιτυχώς και η πράξη που προέκυψε υπεγράφη από την Κοινότητα στις 12 Δεκεμβρίου 2000, σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου (2001/87/EΚ) της 8ης Δεκεμβρίου 2000 [12],

[12] ΕΕ L 30 της 1.2.2001, σ. 44

(4) Ορισμένα κράτη μέλη είναι μέρη της σύμβασης, ενώ άλλα εξακολουθούν τη διαδικασία επικύρωσης.

(5) Οι διατάξεις του πρωτοκόλλου που υπάγονται στην αρμοδιότητα της Κοινότητας εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του τίτλου IV του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

(6) Σύμφωνα με το άρθρο 1 [άρθρο 3] του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή ´Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτά τα κράτη [συμμετέχουν] [δεν συμμετέχουν] στη θέσπιση της παρούσας απόφασης και, ως εκ τούτου [θα] [δεν θα] δεσμεύονται από τις διατάξεις του πρωτοκόλλου που υπάγονται σε κοινοτική αρμοδιότητα, στο πλαίσιο της Κοινότητας.

(7) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτό το κράτος δεν θα δεσμεύεται από τις διατάξεις του πρωτοκόλλου που υπάγονται σε κοινοτική αρμοδιότητα, στο πλαίσιο της Κοινότητας

(8) Η σύναψη της Σύμβασης εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση (.../.../EΚ) του Συμβουλίου της ... [13], γεγονός που αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση προκειμένου η Κοινότητα να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος του πρωτοκόλλου, δυνάμει του άρθρου 37, παράγραφος 2, της Σύμβασης.

[13] ΕΕ , σ.

(9) Πληρούνται οι λοιπές προϋποθέσεις που επιτρέπουν στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα να καταθέσει τα έγγραφα επικύρωσης που προβλέπονται στο άρθρο 36, παράγραφος 3, της σύμβασης, και στο άρθρο 16, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου.

(10) Θα πρέπει να εγκριθεί το πρωτόκολλο για να δοθεί η δυνατότητα στην Κοινότητα να καταστεί συμβαλλόμενο μέρος εντός των ορίων των αρμοδιοτήτων της.

(11) Κατά την κατάθεση του εγγράφου έγκρισης, η Κοινότητα είναι εξίσου υποχρεωμένη να καταθέσει δήλωση σχετικά με την έκταση των αρμοδιοτήτων της σε σχέση με τα ζητήματα που ρυθμίζονται από το πρωτόκολλο, κατ' εφαρμογή του άρθρου 16, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου για την λαθραία μεταφορά μεταναστών.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ:

Άρθρο 1

Το Πρωτόκολλο για την πρόληψη, καταστολή και δίωξη της εμπορίας προσώπων, ιδίως γυναικών και παιδιών, το οποίο προστίθεται στη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά του διεθνικού οργανωμένου εγκλήματος, το οποίο περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι, εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Το έγγραφο τυπικής επικύρωσης της Κοινότητας περιλαμβάνει δήλωση αρμοδιότητας, η οποία επισυνάπτεται στο παράρτημα ΙΙ, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου.

Άρθρο 2

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου αναλαμβάνει να ορίσει το πρόσωπο που εξουσιοδοτείται να καταθέσει την πράξη τυπικής επικύρωσης δεσμεύοντας την Κοινότητα.

Η παρούσα απόφαση δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο,

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

Το ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I περιλαμβάνει το κείμενο του πρωτοκόλλου για την εμπορία προσώπων.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΔΗΛΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΣΕ ΖΗΤΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΛΗΨΗ, ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΔΙΩΞΗ ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ, ΙΔΙΩΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΣΤΊΘΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΜΒΑΣΗ ΤΩΝ ΗΝΩΜΕΝΩΝ ΕΘΝΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΙΚΟΥ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ

Το άρθρο 16, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου προβλέπει ότι το έγγραφο προσχώρησης ενός οργανισμού οικονομικής ολοκλήρωσης συμπεριλαμβάνει δήλωση η οποία προσδιορίζει τα ζητήματα που ρυθμίζονται από το πρωτόκολλο, για τα οποία έχει εκχωρηθεί αρμοδιότητα στον οργανισμό από τα κράτη μέλη του που είναι συμβαλλόμενα κράτη του πρωτοκόλλου.

Το πρωτόκολλο για την πρόληψη, καταστολή και δίωξη της εμπορίας προσώπων, ιδίως γυναικών και παιδιών εφαρμόζεται, όσον αφορά τις αρμοδιότητες που εκχωρούνται στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, στα εδάφη στα οποία εφαρμόζεται η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και υπό τις προϋποθέσεις που ορίζονται στην εν λόγω συνθήκη, και κυρίως το άρθρο 299 και στα συνημμένα σε αυτήν πρωτόκολλα.

Σύμφωνα με το άρθρο 1 (άρθρο 3) του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτά τα κράτη [θα] [δεν θα] δεσμεύονται από τις διατάξεις του πρωτοκόλλου που αποτελούν θέμα κοινοτικής αρμοδιότητας, στο πλαίσιο της Κοινότητας. Κατά συνέπεια, η παρούσα δήλωση [είναι] [δεν είναι] εφαρμοστέα στα εδάφη του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας.

Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, αυτό το κράτος δεν θα δεσμεύεται από τις διατάξεις του πρωτοκόλλου που αποτελούν θέμα κοινοτικής αρμοδιότητας, στο πλαίσιο της Κοινότητας.

Σύμφωνα με το άρθρο 299, η παρούσα δήλωση δεν εφαρμόζεται επίσης στα εδάφη των κρατών μελών στα οποία δεν εφαρμόζεται η συγκεκριμένη συνθήκη και δεν προδικάζει μέτρα ή θέσεις που ενδεχομένως θα υιοθετηθούν δυνάμει του πρωτοκόλλου από τα συγκεκριμένα κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον αυτών των εδαφών. Κατ' εφαρμογή της προαναφερόμενης διάταξης, η παρούσα δήλωση προσδιορίζει τις αρμοδιότητες που εκχωρούνται από τα κράτη μέλη στην Κοινότητα δυνάμει των συνθηκών σε ζητήματα που διέπονται από το πρωτόκολλο. Η έκταση και η άσκηση αυτών των κοινοτικών αρμοδιοτήτων υπόκεινται, από το χαρακτήρα τους, σε συνεχή εξέλιξη και η Κοινότητα θα συμπληρώσει ή θα τροποποιήσει την παρούσα δήλωση, εφόσον χρειαστεί, σύμφωνα με το άρθρο 16, παράγραφος 3, του πρωτοκόλλου.

Η Κοινότητα υπογραμμίζει ότι είναι αρμόδια για τη διέλευση των εσωτερικών συνόρων των κρατών μελών, την επεξεργασία κανόνων και διαδικασιών ελέγχου των προσώπων σε αυτά τα σύνορα και κανόνων σχετικά με τις θεωρήσεις για τις προβλεπόμενες διαμονές ανώτατης διάρκειας τριών μηνών. Η Κοινότητα είναι επίσης αρμόδια για μέτρα μεταναστευτικής πολιτικής, σχετικά με τις προϋποθέσεις εισόδου και διαμονής, και μέτρα καταπολέμησης της λαθρομετανάστευσης και της παράνομης διαμονής, συμπεριλαμβανομένου του επαναπατρισμού ατόμων που διαμένουν παράνομα. Η εφαρμοστέα κοινοτική νομοθεσία συμπεριλαμβάνεται στο κεκτημένο Σένγκεν που αφορά τα εξωτερικά σύνορα και τα ταξιδιωτικά έγγραφα και τα έγγραφα ταυτότητας, όπως αυτό μεταφέρθηκε στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και στις συμπληρωματικές του πράξεις. Κατά συνέπεια, στους συγκεκριμένους τομείς, εναπόκειται στην Κοινότητα να θεσπίσει τους σχετικούς κανόνες και κανονισμούς και υπάγεται στις αρμοδιότητές της η ανάληψη εξωτερικών δεσμεύσεων με τρίτες χώρες ή αρμόδιους διεθνείς οργανισμούς.

Protocol to Prevent, Suppress and Punish Trafficking in Persons, Especially Women and Children, supplementing the United Nations Convention against Transnational Organized Crime

Preamble

The States Parties to this Protocol,

Declaring that effective action to prevent and combat trafficking in persons, especially women and children, requires a comprehensive international approach in the countries of origin, transit and destination that includes measures to prevent such trafficking, to punish the traffickers and to protect the victims of such trafficking, including by protecting their internationally recognized human rights,

Taking into account the fact that, despite the existence of a variety of international instruments containing rules and practical measures to combat the exploitation of persons, especially women and children, there is no universal instrument that addresses all aspects of trafficking in persons,

Concerned that, in the absence of such an instrument, persons who are vulnerable to trafficking will not be sufficiently protected,

Recalling General Assembly resolution 53/111 of 9 December 1998, in which the Assembly decided to establish an open-ended intergovernmental ad hoc committee for the purpose of elaborating a comprehensive international convention against transnational organized crime and of discussing the elaboration of, inter alia, an international instrument addressing trafficking in women and children,

Convinced that supplementing the United Nations Convention against Transnational Organized Crime with an international instrument for the prevention, suppression and punishment of trafficking in persons, especially women and children, will be useful in preventing and combating that crime,

Have agreed as follows:

I. General provisions

Article 1 Relation with the United Nations Convention against Transnational Organized Crime

1. This Protocol supplements the United Nations Convention against Transnational Organized Crime. It shall be interpreted together with the Convention.

2. The provisions of the Convention shall apply, mutatis mutandis, to this Protocol unless otherwise provided herein.

3. The offences established in accordance with article 5 of this Protocol shall be regarded as offences established in accordance with the Convention.

Article 2 Statement of purpose

The purposes of this Protocol are:

(a) To prevent and combat trafficking in persons, paying particular attention to women and children;

(b) To protect and assist the victims of such trafficking, with full respect for their human rights; and

(c) To promote cooperation among States Parties in order to meet those objectives.

Article 3 Use of terms

For the purposes of this Protocol:

(a) "Trafficking in persons" shall mean the recruitment, transportation, transfer, harbouring or receipt of persons, by means of the threat or use of force or other forms of coercion, of abduction, of fraud, of deception, of the abuse of power or of a position of vulnerability or of the giving or receiving of payments or benefits to achieve the consent of a person having control over another person, for the purpose of exploitation. Exploitation shall include, at a minimum, the exploitation of the prostitution of others or other forms of sexual exploitation, forced labour or services, slavery or practices similar to slavery, servitude or the removal of organs;

(b) The consent of a victim of trafficking in persons to the intended exploitation set forth in subparagraph (a) of this article shall be irrelevant where any of the means set forth in subparagraph (a) have been used;

(c) The recruitment, transportation, transfer, harbouring or receipt of a child for the purpose of exploitation shall be considered "trafficking in persons" even if this does not involve any of the means set forth in subparagraph (a) of this article;

(d) "Child" shall mean any person under eighteen years of age.

Article 4 Scope of application

This Protocol shall apply, except as otherwise stated herein, to the prevention, investigation and prosecution of the offences established in accordance with article 5 of this Protocol, where those offences are transnational in nature and involve an organized criminal group, as well as to the protection of victims of such offences.

Article 5 Criminalization

1. Each State Party shall adopt such legislative and other measures as may be necessary to establish as criminal offences the conduct set forth in article 3 of this Protocol, when committed intentionally.

2. Each State Party shall also adopt such legislative and other measures as may be necessary to establish as criminal offences:

(a) Subject to the basic concepts of its legal system, attempting to commit an offence established in accordance with paragraph 1 of this article;

(b) Participating as an accomplice in an offence established in accordance with paragraph 1 of this article; and

(c) Organizing or directing other persons to commit an offence established in accordance with paragraph 1 of this article.

II. Protection of victims of trafficking in persons

Article 6 Assistance to and protection of victims of trafficking in persons

1. In appropriate cases and to the extent possible under its domestic law, each State Party shall protect the privacy and identity of victims of trafficking in persons, including, inter alia, by making legal proceedings relating to such trafficking confidential.

2. Each State Party shall ensure that its domestic legal or administrative system contains measures that provide to victims of trafficking in persons, in appropriate cases:

(a) Information on relevant court and administrative proceedings;

(b) Assistance to enable their views and concerns to be presented and considered at appropriate stages of criminal proceedings against offenders, in a manner not prejudicial to the rights of the defence.

3. Each State Party shall consider implementing measures to provide for the physical, psychological and social recovery of victims of trafficking in persons, including, in appropriate cases, in cooperation with non-governmental organizations, other relevant organizations and other elements of civil society, and, in particular, the provision of:

(a) Appropriate housing;

(b) Counselling and information, in particular as regards their legal rights, in a language that the victims of trafficking in persons can understand;

(c) Medical, psychological and material assistance; and

(d) Employment, educational and training opportunities.

4. Each State Party shall take into account, in applying the provisions of this article, the age, gender and special needs of victims of trafficking in persons, in particular the special needs of children, including appropriate housing, education and care.

5. Each State Party shall endeavour to provide for the physical safety of victims of trafficking in persons while they are within its territory.

6. Each State Party shall ensure that its domestic legal system contains measures that offer victims of trafficking in persons the possibility of obtaining compensation for damage suffered.

Article 7 Status of victims of trafficking in persons in receiving States

1. In addition to taking measures pursuant to article 6 of this Protocol, each State Party shall consider adopting legislative or other appropriate measures that permit victims of trafficking in persons to remain in its territory, temporarily or permanently, in appropriate cases.

2. In implementing the provision contained in paragraph 1 of this article, each State Party shall give appropriate consideration to humanitarian and compassionate factors.

Article 8 Repatriation of victims of trafficking in persons

1. The State Party of which a victim of trafficking in persons is a national or in which the person had the right of permanent residence at the time of entry into the territory of the receiving State Party shall facilitate and accept, with due regard for the safety of that person, the return of that person without undue or unreasonable delay.

2. When a State Party returns a victim of trafficking in persons to a State Party of which that person is a national or in which he or she had, at the time of entry into the territory of the receiving State Party, the right of permanent residence, such return shall be with due regard for the safety of that person and for the status of any legal proceedings related to the fact that the person is a victim of trafficking and shall preferably be voluntary.

3. At the request of a receiving State Party, a requested State Party shall, without undue or unreasonable delay, verify whether a person who is a victim of trafficking in persons is its national or had the right of permanent residence in its territory at the time of entry into the territory of the receiving State Party.

4. In order to facilitate the return of a victim of trafficking in persons who is without proper documentation, the State Party of which that person is a national or in which he or she had the right of permanent residence at the time of entry into the territory of the receiving State Party shall agree to issue, at the request of the receiving State Party, such travel documents or other authorization as may be necessary to enable the person to travel to and re-enter its territory.

5. This article shall be without prejudice to any right afforded to victims of trafficking in persons by any domestic law of the receiving State Party.

6. This article shall be without prejudice to any applicable bilateral or multilateral agreement or arrangement that governs, in whole or in part, the return of victims of trafficking in persons.

III. Prevention, cooperation and other measures

Article 9 Prevention of trafficking in persons

1. States Parties shall establish comprehensive policies, programmes and other measures:

(a) To prevent and combat trafficking in persons; and

(b) To protect victims of trafficking in persons, especially women and children, from revictimization.

2. States Parties shall endeavour to undertake measures such as research, information and mass media campaigns and social and economic initiatives to prevent and combat trafficking in persons.

3. Policies, programmes and other measures established in accordance with this article shall, as appropriate, include cooperation with non-governmental organizations, other relevant organizations and other elements of civil society.

4. States Parties shall take or strengthen measures, including through bilateral or multilateral cooperation, to alleviate the factors that make persons, especially women and children, vulnerable to trafficking, such as poverty, underdevelopment and lack of equal opportunity.

5. States Parties shall adopt or strengthen legislative or other measures, such as educational, social or cultural measures, including through bilateral and multilateral cooperation, to discourage the demand that fosters all forms of exploitation of persons, especially women and children, that leads to trafficking.

Article 10 Information exchange and training

1. Law enforcement, immigration or other relevant authorities of States Parties shall, as appropriate, cooperate with one another by exchanging information, in accordance with their domestic law, to enable them to determine:

(a) Whether individuals crossing or attempting to cross an international border with travel documents belonging to other persons or without travel documents are perpetrators or victims of trafficking in persons;

(b) The types of travel document that individuals have used or attempted to use to cross an international border for the purpose of trafficking in persons; and

(c) The means and methods used by organized criminal groups for the purpose of trafficking in persons, including the recruitment and transportation of victims, routes and links between and among individuals and groups engaged in such trafficking, and possible measures for detecting them.

2. States Parties shall provide or strengthen training for law enforcement, immigration and other relevant officials in the prevention of trafficking in persons. The training should focus on methods used in preventing such trafficking, prosecuting the traffickers and protecting the rights of the victims, including protecting the victims from the traffickers. The training should also take into account the need to consider human rights and child- and gender-sensitive issues and it should encourage cooperation with non-governmental organizations, other relevant organizations and other elements of civil society.

3. A State Party that receives information shall comply with any request by the State Party that transmitted the information that places restrictions on its use.

Article 11 Border measures

1. Without prejudice to international commitments in relation to the free movement of people, States Parties shall strengthen, to the extent possible, such border controls as may be necessary to prevent and detect trafficking in persons.

2. Each State Party shall adopt legislative or other appropriate measures to prevent, to the extent possible, means of transport operated by commercial carriers from being used in the commission of offences established in accordance with article 5 of this Protocol.

3. Where appropriate, and without prejudice to applicable international conventions, such measures shall include establishing the obligation of commercial carriers, including any transportation company or the owner or operator of any means of transport, to ascertain that all passengers are in possession of the travel documents required for entry into the receiving State.

4. Each State Party shall take the necessary measures, in accordance with its domestic law, to provide for sanctions in cases of violation of the obligation set forth in paragraph 3 of this article.

5. Each State Party shall consider taking measures that permit, in accordance with its domestic law, the denial of entry or revocation of visas of persons implicated in the commission of offences established in accordance with this Protocol.

6. Without prejudice to article 27 of the Convention, States Parties shall consider strengthening cooperation among border control agencies by, inter alia, establishing and maintaining direct channels of communication.

Article 12 Security and control of documents

Each State Party shall take such measures as may be necessary, within available means:

(a) To ensure that travel or identity documents issued by it are of such quality that they cannot easily be misused and cannot readily be falsified or unlawfully altered, replicated or issued; and

(b) To ensure the integrity and security of travel or identity documents issued by or on behalf of the State Party and to prevent their unlawful creation, issuance and use.

Article 13 Legitimacy and validity of documents

At the request of another State Party, a State Party shall, in accordance with its domestic law, verify within a reasonable time the legitimacy and validity of travel or identity documents issued or purported to have been issued in its name and suspected of being used for trafficking in persons.

IV. Final provisions

Article 14 Saving clause

1. Nothing in this Protocol shall affect the rights, obligations and responsibilities of States and individuals under international law, including international humanitarian law and international human rights law and, in particular, where applicable, the 1951 Convention [14] and the 1967 Protocol [15] relating to the Status of Refugees and the principle of non-refoulement as contained therein.

[14] United Nations, Treaty Series, vol. 189, No. 2545

[15] Ibid., vol. 606, No. 8791.

2. The measures set forth in this Protocol shall be interpreted and applied in a way that is not discriminatory to persons on the ground that they are victims of trafficking in persons. The interpretation and application of those measures shall be consistent with internationally recognized principles of non-discrimination.

Article 15 Settlement of disputes

l. States Parties shall endeavour to settle disputes concerning the interpretation or application of this Protocol through negotiation.

2. Any dispute between two or more States Parties concerning the interpretation or application of this Protocol that cannot be settled through negotiation within a reasonable time shall, at the request of one of those States Parties, be submitted to arbitration. If, six months after the date of the request for arbitration, those States Parties are unable to agree on the organization of the arbitration, any one of those States Parties may refer the dispute to the International Court of Justice by request in accordance with the Statute of the Court.

3. Each State Party may, at the time of signature, ratification, acceptance or approval of or accession to this Protocol, declare that it does not consider itself bound by paragraph 2 of this article. The other States Parties shall not be bound by paragraph 2 of this article with respect to any State Party that has made such a reservation.

4. Any State Party that has made a reservation in accordance with paragraph 3 of this article may at any time withdraw that reservation by notification to the Secretary-General of the United Nations.

Article 16 Signature, ratification, acceptance, approval and accession

1. This Protocol shall be open to all States for signature from 12 to 15 December 2000 in Palermo, Italy, and thereafter at United Nations Headquarters in New York until 12 December 2002.

2. This Protocol shall also be open for signature by regional economic integration organizations provided that at least one member State of such organization has signed this Protocol in accordance with paragraph 1 of this article.

3. This Protocol is subject to ratification, acceptance or approval. Instruments of ratification, acceptance or approval shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations. A regional economic integration organization may deposit its instrument of ratification, acceptance or approval if at least one of its member States has done likewise. In that instrument of ratification, acceptance or approval, such organization shall declare the extent of its competence with respect to the matters governed by this Protocol. Such organization shall also inform the depositary of any relevant modification in the extent of its competence.

4. This Protocol is open for accession by any State or any regional economic integration organization of which at least one member State is a Party to this Protocol. Instruments of accession shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations. At the time of its accession, a regional economic integration organization shall declare the extent of its competence with respect to matters governed by this Protocol. Such organization shall also inform the depositary of any relevant modification in the extent of its competence.

Article 17 Entry into force

1. This Protocol shall enter into force on the ninetieth day after the date of deposit of the fortieth instrument of ratification, acceptance, approval or accession, except that it shall not enter into force before the entry into force of the Convention. For the purpose of this paragraph, any instrument deposited by a regional economic integration organization shall not be counted as additional to those deposited by member States of such organization.

2. For each State or regional economic integration organization ratifying, accepting, approving or acceding to this Protocol after the deposit of the fortieth instrument of such action, this Protocol shall enter into force on the thirtieth day after the date of deposit by such State or organization of the relevant instrument or on the date this Protocol enters into force pursuant to paragraph 1 of this article, whichever is the later.

Article 18 Amendment

1. After the expiry of five years from the entry into force of this Protocol, a State Party to the Protocol may propose an amendment and file it with the Secretary-General of the United Nations, who shall thereupon communicate the proposed amendment to the States Parties and to the Conference of the Parties to the Convention for the purpose of considering and deciding on the proposal. The States Parties to this Protocol meeting at the Conference of the Parties shall make every effort to achieve consensus on each amendment. If all efforts at consensus have been exhausted and no agreement has been reached, the amendment shall, as a last resort, require for its adoption a two-thirds majority vote of the States Parties to this Protocol present and voting at the meeting of the Conference of the Parties.

2. Regional economic integration organizations, in matters within their competence, shall exercise their right to vote under this article with a number of votes equal to the number of their member States that are Parties to this Protocol. Such organizations shall not exercise their right to vote if their member States exercise theirs and vice versa.

3. An amendment adopted in accordance with paragraph 1 of this article is subject to ratification, acceptance or approval by States Parties.

4. An amendment adopted in accordance with paragraph 1 of this article shall enter into force in respect of a State Party ninety days after the date of the deposit with the Secretary-General of the United Nations of an instrument of ratification, acceptance or approval of such amendment.

5. When an amendment enters into force, it shall be binding on those States Parties which have expressed their consent to be bound by it. Other States Parties shall still be bound by the provisions of this Protocol and any earlier amendments that they have ratified, accepted or approved.

Article 19 Denunciation

1. A State Party may denounce this Protocol by written notification to the Secretary-General of the United Nations. Such denunciation shall become effective one year after the date of receipt of the notification by the Secretary-General.

2. A regional economic integration organization shall cease to be a Party to this Protocol when all of its member States have denounced it.

Article 20 Depositary and languages

1. The Secretary-General of the United Nations is designated depositary of this Protocol.

2. The original of this Protocol, of which the Arabic, Chinese, English, French, Russian and Spanish texts are equally authentic, shall be deposited with the Secretary-General of the United Nations.

IN WITNESS WHEREOF, the undersigned plenipotentiaries, being duly authorized thereto by their respective Governments, have signed this Protocol.