28. 7. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 189/1 
II 
(Προπαρασκευαστικές πράξεις) 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ 
Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την προσέγγιση των 
νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν 
την ταξινόμηση, τη συσκευασία και την επισήμανση των επικίνδυνων 
παρασκευασμάτων (') 
(86/C 189/01) 
Στις 16 Σεπτεμβρίου 1985, το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 100 
της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει τη 
γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για το παραπάνω αναφερόμενο 
σχέδιο. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η 
προετοιμασία των σχετικών εργασιών, κατάρτισε τη γνωμοδότηση του στις 4 Μαρτίου 1986 
με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Romoli. 
Η Οικονομική και Κοινοτική Επιτροπή, κατά τη 236η σύνοδο ολομέλειας της, (συνεδρίαση 
της 23ης Απριλίου 1986) υιοθέτησε ομόφωνα, με μια αποχή την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την Επιτροπή όσον αφορά 
τις βασικές γραμμές της πρότασης οδηγίας, την οποία 
επεξεργάσθηκε ύστερα από ρητή αίτηση του Συμβου­
λίου, που αποβλέπει στη ρύθμιση των τομέων που δεν 
καλύπτονται από τις ήδη υπάρχουσες οδηγίες. 
1.2. Αυτή η πρόταση οδηγίας είναι ευθυγραμμισμένη 
με την άποψη που διατύπωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβού­
λιο και ανταποκρίνεται στις υποδείξεις της Οικονομι­
κής και Κοινωνικής Επιτροπής που περιλαμβάνονται 
στη γνωμοδότηση της σχετικά με την πρόταση οδηγίας 
«Βερνίκια» της 27ης Νοεμβρίου 1975 (2). 
1.3. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ αναγνωρίζει την ανάγκη 
για την εναρμόνιση της ταξινόμησης, επισήμανσης και 
συσκευασίας όλων των επικίνδυνων παρασκευασμάτων 
τα οποία τίθενται σε κυκλοφορία στην κοινοτική 
αγορά, στα πλαίσια των ενεργειών που επιδιώκουν την 
άρση των τεχνικών εμποδίων από τις συναλλαγές- για 
τον ίδιο λόγο, θεωρείται σκόπιμο να συμπληρωθεί και 
να εναρμονισθεί το κανονιστικό πλαίσιο το οποίο, από 
το 1967, θεσπίστηκε με την οδηγία 67/548/ΕΟΚ (3) 
σχετικά με τις επικίνδυνες ουσίες και προοδευτικά 
διευρύνθηκε με τις οδηγίες για τα επικίνδυνα παρα­
σκευάσματα «διαλύτες» (73/173/ΕΟΚ) (4), για τα 
επικίνδυνα παρασκευάσματα «βερνίκια και συναφή 
προϊόντα» (77/728/ΕΟΚ) (5) και τα επικίνδυνα παρα­
σκευάσματα «εντομοκτόνα» (78/631/ΕΟΚ) (6). Ολες 
αυτές οι οδηγίες έχουν ενημερωθεί και τροποποιηθεί 
επανειλημμένα. 
1.4. Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι μια οδηγία γενικού 
περιεχομένου θεωρείται χρήσιμη και όσον αφορά την 
εναρμόνιση και την ενοποίηση που αναφέρθηκαν 
Ο ΕΕ αριθ. C 211 της 22. 8. 1985, σ. 3. 
(2) ΕΕ αριθ. C 35 της 16. 2. 1976. 
(3) ΕΕ αριθ. L 196 της 16. 8. 1967, σ. 1. 
(4) ΕΕ αριθ. L 189 της 11.7. 1973, σ. 9. 
(5) ΕΕ αριθ. L 303 της 28. 11. 1977, σ. 23. 
(6) ΕΕ αριθ. L 206 της 29. 7. 1978, σ. 13. παραπάνω, ακόμη και αν για ορισμένα παρασκευάσμα­
τα το ίδιο αποτέλεσμα θα μπορούσε να επιτευχθεί με την 
τροποποίηση και συμπλήρωση των υπαρχουσών οδη­
γιών. 
1.5. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει, επίσης, ότι κίνητρο της 
πρότασης της Επιτροπής είναι η διόρθωση πιθανών 
αποκλίσεων στα βασικά κριτήρια, η διεύρυνση του 
πεδίου εφαρμογής με την συμπερίληψη σ'αυτό ορισμέ­
νων ομάδων παρασκευασμάτων, τα οποία δεν καλύπτο­
νται από ρυθμίσεις μέχρι τώρα, και η επίτευξη με τον 
τρόπο αυτό μιας συνεκτικότητας στις κοινοτικές 
διατάξεις. Αυτή η συνεκτικότητα κρίνεται περισσότερο 
αναγκαία στο βαθμό που η οδηγία 67/548/ΕΟΚ σχετικά 
με τις επικίνδυνες ουσίες, από την οποία προέρχονται 
όλες οι οδηγίες για τα παρασκευάσματα, παρουσιάζει 
ορισμένες ελλείψεις κυρίως στον καθορισμό των 
κριτηρίων ταξινόμησης και επισήμανσης των υπαρχου­
σών ουσιών οι οποίες έχουν αφεθεί στην υποκειμενικό­
τητα και την ευθύνη του παραγωγού. 
1.6. Η ΟΚΕ τονίζει τη μεγάλη σπουδαιότητα του 
προβλήματος: η Επιτροπή μέχρι σήμερα ταξινόμησε 
1 200 επικίνδυνες ουσίες ενώ ο αριθμός των ουσιών, που 
πρέπει να αξιολογηθούν και που εμφανίζονται στον 
κατάλογο της ΕΟΚ ανέρχεται σε 95 000, και ο αριθμός 
των παρασκευασμάτων που βρίσκονται σε κυκλοφορία 
και αποτελούν παράγωγα των ουσιών αυτών υπολογίζε­
ται περίπου σε 500 000. 
1.7. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ υπογραμμίζει την 
ανάγκη να προβλεφθούν προθεσμίες και τρόποι πραγ­
ματοποίησης αυτού του έργου, που θα είναι πρόσφοροι, 
για τη μετάβαση από τις ισχύουσες ρυθμίσεις σε ένα 
ενοποιημένο καθεστώς, προκειμένου οι ενδιαφερόμενοι 
κύκλοι, ειδικότερα αυτοί οι οποίοι τηρούν ήδη τις 
ισχύουσες ρυθμίσεις, να μπορέσουν να αλλάξουν τους 
τρόπους συσκευασίας και επισήμανσης των παρα­
σκευασμάτων. 
1.8. Η ΟΚΕ υποστηρίζει ότι πρέπει οπωσδήποτε οι 
αλλαγές που θα γίνουν στους ισχύοντες κανόνες 
σχετικά με την ταξινόμηση, συσκευασία και επισήμαν­
ση των παρασκευασμάτων να μην οδηγήσουν σε μείωση 
Αριθ. C 189/2 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 28. 7. 86 
του βαθμού ενημέρωσης και ασφάλειας, το οποίο ήδη 
έχει κατοχυρωθεί για τους εργαζόμενους και για τους 
τελικούς καταναλωτές. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. 'Αρθρο 1 (Πεδίο εφαρμογής) 
2.1.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει την πρόταση της Επιτρο­
πής όσον αφορά τον αποκλεισμό ορισμένων ομάδων 
παρασκευασμάτων (όπως φάρμακα, ραδιενεργά παρα­
σκευάσματα, καλλυντικά προϊόντα, κλπ.) εφόσον 
αποτελούν αντικείμενο ειδικών διατάξεων σε κοινοτικό 
ή διεθνές επίπεδο, οι οποίες εξασφαλίζουν μια ικανο­
ποιητική προστασία των εργαζομένων και των κατανα­
λωτών. 
2.1.2. Σχετικά, η ΟΚΕ επισημαίνει ότι και για 
άλλους τομείς (όπως αυτοί των γεωργικών εντομοκτό­
νων, που υπόκεινται σε έγκριση, και αρωματικών 
ουσιών για τρόφιμα) υποστηρίζεται ότι βρίσκονται σε 
ανάλογες καταστάσεις που δικαιολογούν με τον τρόπο 
αυτό τον αποκλεισμό τους από το πεδίο εφαρμογής. 
Προκειμένου να διαφυλαχθεί η συνεκτικότητα και ο 
ενιαίος χαρακτήρας της κοινοτικής ρύθμισης, η ΟΚΕ 
προτείνει στην Επιτροπή να εξετάσει αν συντρέχει 
λόγος να διατηρηθεί η ιδιαιτερότητα των κανόνων που 
ισχύουν στους διάφορους τομείς εντάσσοντας τους, 
πάντως, στο πλαίσιο της υπό εξέταση οδηγίας. 
2.2. 'Αρθρο 3 (Κριτήρια ταξινόμησης του κινδύνου των 
παρασκευασμάτων) 
2.2.1. Η ΟΚΕ επισημαίνει την ορθότητα της τεχνι-
κο-επιστημονικής προσέγγισης που ακολουθείται στην 
πρόταση της Επιτροπής, η οποία προβλέπει ειδικότερα 
12 παραμέτρους τοξικότητας για κάθε ουσία που θα 
πρέπει να προσδιορισθούν μέσω επιστημονικών αξιο­
λογήσεων των αποτελεσμάτων. 
2.2.2. Η ΟΚΕ φοβάται, ωστόσο, ότι αυτή η μεθοδο­
λογία είναι αρκετά πολύπλοκη και περιέχει τον κίνδυνο 
μιας μη ορθής εφαρμογής με αρνητικές συνέπειες, όσον 
αφορά την έκταση της ενημέρωσης και ασφάλειας που 
θα πρέπει να απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι και οι 
καταναλωτές. 
2.2.3. Είναι, πράγματι, πολύ πιθανό ότι οι επιχειρή­
σεις παρασκευής-ανάμειξης, που βασικά είναι μικρές 
και μεσαίες επιχειρήσεις με περιορισμένο τεχνικό και 
ειδικευμένο δυναμικό, θα βρεθούν μπροστά σε δυσχε­
ρείς και αβέβαιες συνθήκες, όσον αφορά την εφαρμογή 
των διατάξεων της οδηγίας στο μέτρο που αυτή τους 
επιβάλλει την επιστημονική αξιολόγηση των δεδομέ­
νων, που παρέχονται από τους παραγωγούς των ουσιών. 
2.2.4. Συνεπώς, η ΟΚΕ κρίνει ότι είναι σκόπιμο να 
επιβεβαιωθεί ο στόχος της οδηγίας που είναι η 
προστασία των εργαζομένων και των καταναλωτών 
μέσω της κατάλληλης, εξονυχιστικής και αναμφίλε-
κτης ενημέρωσης για τους κινδύνους, που συνδέονται 
με τη χρήση των παρασκευασμάτων. 
2.2.5. Η ΟΚΕ κρίνει ότι ο θεμελιώδης στόχος που 
αναφέρθηκε πιο πάνω μπορεί να επιτευχθεί αν εφαρμο­
σθούν λιγότερο πολύπλοκες μεθοδολογίες από αυτή που προτείνεται και, συνεπώς, ζητά από την Επιτροπή 
να επανεξετάσει το σύστημα που εισηγείται από την 
άποψη της απλούστευσης της, όσον αφορά τον αριθμό 
των παραμέτρων και τον τρόπο καθορισμού τους. Είναι 
προφανές ότι η απλούστευση αυτή σε καμιά περίπτωση 
δεν θα πρέπει να επηρεάσει το βαθμό ασφάλειας που 
απαιτείται από την κοινοτική νομοθεσία. Γι' αυτόν τον 
λόγο, οι λεγόμενες «απλοποιημένες μέθοδοι» δεν θα 
πρέπει να χρησιμοποιούνται όταν υπάρχουν πραγματι­
κά τοξικολογικά δεδομένα τα οποία οπωσδήποτε θα 
πρέπει να γνωστοποιούνται προκειμένου να εξασφαλι­
σθεί η απαραίτητη εναρμόνιση. 
2.2.6. Επιπλέον, η ΟΚΕ συνιστά την ύπαρξη μεγαλύ­
τερης σαφήνειας, όσον αφορά την ευθύνη, κυρίως στις 
σχέσεις ανάμεσα στους παραγωγούς, εισαγωγείς ή 
διανεμητές των «ουσιών» και τους παραγωγούς, 
εισαγωγείς ή διανεμητές των «παρασκευασμάτων», 
καθώς επίσης, όσον αφορά την ευθύνη αυτών των 
τελευταίων απέναντι στους τελικούς καταναλωτές. 
2.3. 'Αρθρα 4 (Ανακοίνωση των πληροφοριών στις 
Αρχές) 
2.3.1. Η ΟΚΕ ανησυχεί για το γεγονός ότι οι 
εργασίες εναρμόνισης για την ταξινόμηση των ουσιών, 
προκειμένου να ενταχθούν στο παράρτημα Ι της 
οδηγίας 67/548/ΕΟΚ, προχωρούν πολύ αργά. Από την 
άλλη πλευρά, η ΟΚΕ παρατηρεί ότι το σύστημα 
ανακοίνωσης στις εθνικές αρχές, και στη συνέχεια στην 
Επιτροπή, των στοιχείων που σχετίζονται με τον 
επικίνδυνο χαρακτήρα των ουσιών που χρησιμοποιού­
νται στη σύνθεση των παρασκευασμάτων, υπάρχει 
κίνδυνος να συναντήσει σοβαρές δυσχέρειες στη 
λειτουργία του, λόγω του υπερβολικά υψηλού αριθμού 
δεδομένου που θα πρέπει να διαβιβασθούν και αξιολο­
γηθούν σε εθνικό και κοινωνικό επίπεδο. 
2.4. Άρθρο 7 (Συσκευασία και επίθεση ετικέττας σε 
ορισμένα παρασκευάσματα) 
2.4.1. Μολονότι αναγνωρίζει ότι η ετικέττα αποτελεί 
ένα πρώτο μέσο άμεσης πληροφόρησης για το χρήστη, 
η ΟΚΕ υπογραμμίζει την ανάγκη να αναληφθούν όσο 
το δυνατό πιο γρήγορα εκστρατείες ενημέρωσης και 
ευαισθητοποίησης του πληθυσμού, κυρίως των παιδιών 
και των οικιακών καταναλωτών, σχετικά με τον τρόπο 
ακίνδυνης χρησιμοποίησης των προϊόντων αυτών. 
2.4.2. Όσον αφορά τις ειδικές ασφαλιστικές διατά­
ξεις, που προβλέπονται για ορισμένες κατηγορίες 
επικίνδυνων παρασκευασμάτων που προορίζονται για 
το ευρύτερο κοινό, η ΟΚΕ αναγνωρίζει την ανάγκη να 
επιταχυνθούν οι εργασίες στα θέματα της ασφαλούς 
συσκευασίας, της οποίας τα τεχνικά χαράκτη ριστικά θα 
πρέπει να ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις προστα­
σίας των παιδιών και των τυφλών. 
2.5. Άρθρο 8 (Ενδειξη της σύνθεσης στην ετικέττα) 
2.5.1. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι όσον αφορά την 
ένδειξη της σύνθεσης στην ετικέττα, η πρόταση 
οδηγίας συνολικά επαναλαμβάνει τις ισχύουσες διατά­
ξεις για τους διαλύτες, βερνίκια, και εντομοκτόνα. Η 
ΟΚΕ υπογραμμίζει, ακόμη, ότι το θεμελιώδες πρόβλη­
μα είναι να δοθεί στον εργαζόμενο και τον καταναλωτή 
σαφής πληροφόρηση για τους κινδύνους που συνδέο­
νται με τη χρήση των παρασκευασμάτων και για τα 
προληπτικά μέτρα που είναι αναγκαία, για να αποφευ­
χθούν ενδεχόμενες ζημιές. Η επίτευξη αυτού του 
28. 7. 86 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 189/3 
στόχου επιδιώκεται με την προσφυγή σε «σύμβολα» 
«φράσεις που υποδηλώνουν κίνδυνο» και «οδηγίες για 
αυξημένη προσοχή» όπως προβλέπεται από την 
ισχύουσα οδηγία. Η ένδειξη του χημικού ονόματος των 
συστατικών μπορεί να αποτελέσει συμπληρωματική 
πληροφορία. Ωστόσο, θέτει το πρόβλημα της προστα­
σίας της βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Πράγματι, αν ο 
παραγωγός υποχρεωθεί να αποκαλύψει το χημικό τύπο 
των προϊόντων του, ο οποίος αποτελεί καρπό δαπανη­
ρών και μακροχρόνιων ερευνών, αυτό θα σημαίνει ότι οι 
ανταγωνιστές του στην Κοινότητα και από τρίτες χώρες 
θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν αδαπάνως τα αποτε­
λέσματα αυτών των ερευνών. 
2.5.2. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ θεωρεί ότι στις 
περιπτώσεις όπου ο παραγωγός μπορεί να αποδείξει μια 
τέτοια δυσχέρεια θα πρέπει να γίνεται δεκτό ότι ο τύπος 
ενός επικίνδυνου συστατικού θα δηλώνεται με τη μορφή 
μιας ενιαίας συμβατικής ονομασίας που θα χορηγείται 
σε συμφωνία με τις εθνικές αρχές στις οποίες θα έχει 
αποκαλυφθεί εμπιστευτικά ο χημικός τύπος του συστα­
τικού αυτού. Με αυτόν τον τρόπο θα διασφαλίζεται η 
βιομηχανική ιδιοκτησία χωρίς, από την άλλη πλευρά, 
να παραβιάζονται οι απαιτήσεις σχετικά με την 
προστασία της υγείας. 
2.5.3. Μια άλλη δυνατότητα είναι ο περιορισμός των 
ενδείξεων που θα αναγράφονται στην ετικέττα σε εκείνα 
μόνο τα συστατικά τα οποία χαρακτηρίζουν, κατά κύριο 
λόγο, το επικίνδυνο του παρασκευάσματος. 
2.5.4. Η ΟΚΕ κρίνει οπωσδήποτε ότι το πρόβλημα 
της ένδειξης της σύνθεσης στην ετικέττα, ιδιαίτερα 
όσον αφορά την επείγουσα επέμβαση σε περίπτωση 
ατυχήματος, μπορεί να καταστεί αντικείμενο πρακτι­
κών και αποτελεσματικών λύσεων στα πλαίσια των 
σχέσεων που θα πρέπει να συναφθούν μεταξύ επιχειρή­
σεων, κέντρων δηλητηρίασης και ιατρών της εργασίας. 
Αυτά τα κέντρα, που σήμερα είναι κυρίως προσανατολι­
σμένα στους κινδύνους για τον καταναλωτή, θα πρέπει 
να είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις ανάγκες που 
δημιουργούνται από τον κόσμο της εργασίας. 
2.5.5. Σχετικά με το σημείο αυτό, η ΟΚΕ υπενθυμίζει 
τη γνωμοδότηση της που υιοθετήθηκε ομόφωνα στις 29 
Μαΐου 1985 για τον «Επαγγελματικό καρκίνο» (')στην 
οποία υπογραμμίζεται η σημασία της επαρκούς πληρο­
φόρησης των ενδιαφερομένων ατόμων και, ιδιαίτερα 
για το σκοπό αυτό, η σημασία της ετικέττας: 
«Οι ετικέττες θα πρέπει να πληροφορούν τους 
εργαζόμενους για την ονομασία των ουσιών τις 
οποίες θα πρέπει να χειριστούν, το καρκινογόνο 
δυναμικό τους και τις καρκινογόνες ιδιότητες τους, 
τη συγκέντρωση των παραγόντων στις ουσίες αυτές, 
τα προληπτικά μέτρα που πρέπει να ληφθούν και τις 
ενδεχόμενες επιπτώσεις τους». 
(') ΕΕ αριθ. C 188 της 29. 7. 1985. 
Βρυξέλλες, 23 Απριλίου 1986. 2.5.6. Η ΟΚΕ διερωτάται, ωστόσο, αν αυτές οι 
ενδείξεις δεν θα μπορούσαν να ρυθμισθούν σε μια 
ειδική οδηγία που θα αφορούσε την προστασία των 
εργαζομένων από τις καρκινογόνες ουσίες. 
2.6. 'Αρθρο 11 (Σχέσεις με τα κέντρα δηλητηριάσεων) 
2.6.1. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την Επιτροπή, όσον 
αφορά τη σκοπιμότητα θέσπισης ενός συστήματος 
ενημέρωσης για τις ουσίες που περιέχονται στα 
παρασκευάσματα και ιδίως για την ιατρική αγωγή που 
πρέπει να υιοθετηθεί σε περίπτωση ανάγκης. Σχετικοί 
οργανισμοί θα πρέπει να δημιουργηθούν στα κράτη 
μέλη. Ωστόσο, η ΟΚΕ παρατηρεί ότι σε ορισμένα 
κράτη μέλη απουσιάζουν οι κατάλληλες υποδομές που 
θα μπορούσαν να ικανοποιήσουν από τώρα την ανάγκη 
αυτή. Κατά συνέπεια,θεωρείται αναγκαίο να προβλε­
φθεί η βαθμιαία υλοποίηση του προγράμματος αυτού. 
2.6.2. Οι ανωτέρω οργανισμοί θα πρέπει να είναι σε 
θέση να χειρίζονται μια σημαντική ποσότητα πληροφο­
ριών που θα προέρχονται από όλες τις χώρες μέλη και 
να εξασφαλίζουν ταυτόχρονα τη μεγαλύτερη δυνατή 
εχεμύθεια, όσον αφορά τις συλλεγόμενες πληροφορίες 
για τους λόγους που αναφέρθηκαν στο σημείο 2.5. 
2.7. 'Αρθρο 15 (Θέση σε ισχύ της οδηγίας) 
2.7.1. Με βάση τις προηγούμενες σκέψεις οι οποίες 
συνεπάγονται, επίσης, σημαντικές τροποποιήσεις στην 
υπό εξέταση πρόταση, η ΟΚΕ ζητά από την Επιτροπή 
να επανεξετάσει τις προβλεπόμενες προθεσμίες για τη 
θέση σε ισχύ της οδηγίας και να τις προσαρμόσει με 
τρόπο ρεαλιστικό στις δυνατότητες που προσφέρονται. 
2.8. Παράρτημα 1 (Μέθοδος καθορισμού των παραμέ­
τρων κινδύνου) 
2.8.1. Λαμβάνοντας υπόψη τις απόψεις που διατυπώ­
θηκαν στο σημείο 2.2., η ΟΚΕ θεωρεί ότι η μέθοδος 
καθορισμού των παραμέτρων κινδύνου που περιγράφε­
ται στο παράρτημα 1 θα πρέπει να επανεξετασθεί και να 
αποσαφηνιστεί σε μια αναφορά και στις οδηγίες για την 
επίθεση ετικέττας που περιλαμβάνονται στην οδηγία 
83/467/ΕΟΚ (2). Μια λύση μπορεί να είναι να προβλε­
φθεί ότι κατά τη στιγμή της σύνταξης των ετικεττών 
τους οι βιομηχανίες, που διτυπώνουν το σχετικό 
κείμενο, θα πρέπει να αναφέρονται στις ενδείξεις 
κινδύνου σχετικά με τις κατ'ιδίαν ουσίες που συνθέτουν 
το ίδιο το παρασκεύασμα. Αυτές οι ενδείξεις μπορεί να 
λείπουν από τις ετικέττες που θα πρέπει να έχουν, με την 
ευθύνη του παραγωγού ή του εισαγωγέα, οι ουσίες, κατ' 
εφαρμογή της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ. 
(2) ΕΕ αριθ. L 257 της 16. 9. 1983. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Gerd MUHR