[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 11.5.2009

COM(2009) 217 τελικό

2009/0063 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τα τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας

(υποβληθείσα από την Επιτροπή){SEC(2009) 615 τελικό}{SEC(2009) 616 τελικό}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1) ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Γενικό πλαίσιο

Επί του παρόντος, τα συστήματα ανάκτησης του κόστους της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας ρυθμίζονται σε εθνικό επίπεδο και δεν είναι πάντα διαφανή για τους χρήστες. Η γνώμη των χρηστών δεν ζητείται συστηματικά σε όλους τους κοινοτικούς αερολιμένες πριν τον καθορισμό των τελών ή πριν την τροποποίηση του συστήματος χρέωσης.

- Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση

Δεν υπάρχουν διατάξεις στο τομέα που αφορά η πρόταση.

- Συνοχή με την πολιτική αερομεταφορών και άλλους στόχους της Ένωσης

Η τρίτη δέσμη που εξέδωσε το Συμβούλιο το 1992 αντιπροσώπευε το τελικό στάδιο ελευθέρωσης της πρόσβασης στην αγορά αερομεταφορών. Οι πρωτοβουλίες που ακολούθησαν απέβλεπαν στη ρύθμιση και στην ελευθέρωση επικουρικών δραστηριοτήτων όπως η παροχή υπηρεσιών εδάφους, η διάθεση χρονοθυρίδων και η χρήση ηλεκτρονικών συστημάτων κράτησης θέσεων. Επίσης η Κοινότητα θέσπισε νομοθεσία στο πεδίο της ασφάλειας των πτήσεων και της αεροπορικής ασφάλειας και αντιμετώπισε το θέμα της διαχείρισης της εναέριας κυκλοφορίας με νομοθετικά μέτρα με τη δημιουργία του ενιαίου ουρανού. Η οδηγία για τα αερολιμενικά τέλη καλύπτει τέλη που δεν εμπίπτουν στην κατηγορία των τελών ασφάλειας.

2) ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

- Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς - στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των συνομιλητών

Κατά τη διάρκεια ακρόασης, στις 17 Ιουλίου 2006, η Επιτροπή πληροφορήθηκε τις απόψεις παραγόντων του κλάδου των αερομεταφορών σχετικά με για τις διάφορες δυνατότητες διαμόρφωσης της κοινοτικής νομοθεσίας για τα τέλη ασφάλειας. Ακόμη, η Επιτροπή ζήτησε πληροφορίες καθώς και τις απόψεις των κρατών μελών και του κλάδου μέσω ερωτηματολογίων.

Επίσης πραγματοποιήθηκαν διμερείς επαφές με ορισμένους παράγοντες για περαιτέρω ανταλλαγή απόψεων.

Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίον ελήφθησαν υπόψη

Όλοι οι φορείς του κλάδου τόνισαν ότι η ασφάλεια των αερομεταφορών υπάγεται στην κρατική αρμοδιότητα, και κατά συνέπεια το σχετικό κόστος πρέπει να καλυφθεί από τα κράτη. Ωστόσο, κανένα κράτος μέλος δεν συμφώνησε να αναλάβει την υποχρέωση κάλυψης του κόστους της ασφάλειας.

- Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Σχετικοί επιστημονικοί/ειδικοί τομείς

Πραγματοποιήθηκε εκτίμηση επιπτώσεων με σκοπό την ποσοτική και ποιοτική ανάλυση των συνεπειών της παρούσας πρωτοβουλίας, έτσι ώστε να αξιολογηθεί η προσέγγιση που επιλέχθηκε. Για την εν λόγω εκτίμηση επιπτώσεων δεν χρησιμοποιήθηκαν εξωτερικοί εμπειρογνώμονες. Ωστόσο, το Κοινό Ερευνητικό Κέντρο (ΓΔ ΚΚΕρ) προέβη σε ποσοτικοποίηση των επιπτώσεων ορισμένων από τα μέτρα. Το σημείωμα της ΓΔ ΚΚΕρ επισυνάπτεται στο Παράρτημα XII της εκτίμησης επιπτώσεων. Η εκτίμηση επιπτώσεων αξιοποίησε δημοσιοποιημένα στατιστικά στοιχεία, κυρίως από την Eurostat, και βασίστηκε επίσης σε στατιστικά στοιχεία που παρασχέθηκαν από τα ενδιαφερόμενα μέρη και τα κράτη μέλη.

Κυριότεροι οργανισμοί/εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις

Ζητήθηκε η γνώμη όλων των σημαντικών οργανώσεων ενδιαφερομένων. Επίσης ζητήθηκε η γνώμη των χρηστών των μεταφορών και των καταναλωτών μέσω των οργανώσεών τους.

Σύνοψη των απόψεων που διατυπώθηκαν και ελήφθησαν υπόψη

Δεν έχει αναφερθεί η ύπαρξη δυνητικά σοβαρών κινδύνων με μη αναστρέψιμες συνέπειες.

Τα κύρια συμπεράσματα ήταν ότι, από τις τέσσερις σχετικές επιλογές πολιτικής στις οποίες βασίστηκε η μελέτη, η εφαρμογή ενός γενικού πλαισίου που θα θέτει τις βασικές αρχές (ήτοι η επιλογή 3) προσφέρει τις καλύτερες δυνατότητες επιτυχίας και προώθησης θετικής αλλαγής στον τρόπο καθορισμού των τελών ασφάλειας και στις σχέσεις μεταξύ αερολιμένων και αερομεταφορέων.

- Εκτίμηση των επιπτώσεων

Κατά την εκτίμηση επιπτώσεων εξετάστηκαν οι ακόλουθες επιλογές πολιτικής.

Η πρώτη επιλογή, της μη ανάληψης καμίας δράσης από την ΕΕ, χρησιμοποιήθηκε ως επιλογή αναφοράς με την οποία συγκρίθηκαν οι υπόλοιπες επιλογές.

Σύμφωνα με το σενάριο της δεύτερης επιλογής, οι παράγοντες του κλάδου των αερομεταφορών αναπτύσσουν και υιοθετούν εθελουσίως μέτρα αυτορρύθμισης σε επίπεδο ΕΕ για την επίλυση των προβλημάτων που τόσο οι αερομεταφορείς όσο και οι αερολιμένες πιστεύουν ότι οφείλονται στην έλλειψη συμφωνίας και κοινής αντίληψης όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο ενδείκνυται να αντιμετωπιστούν τα κύρια επίμαχα σημεία.

Η επιλογή 3 ήταν η θέσπιση νομοθετικής πράξης από την Κοινότητα για τη διαμόρφωση γενικού πλαισίου σύμφωνα με οποίο ο τρόπος καθορισμού των τελών ασφάλειας σε εθνικό επίπεδο θα διέπεται από ορισμένες κοινές αρχές τις οποίες θα πρέπει να τηρούν οι φορείς εκμετάλλευσης των αερολιμένων.

Στην επιλογή 4 προτείνεται η πλήρης χρηματοδότηση της ασφάλειας των αερολιμένων από τα κράτη μέλη. Στην περίπτωση αυτή δεν τίθεται θέμα τελών ασφάλειας και εξαλείφονται οι παρεπόμενες διακρίσεις.

3) ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

- Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης

Η πρόταση θέτει ορισμένες βασικές αρχές, οι οποίες πρέπει να τηρούνται από τους φορείς εκμετάλλευσης των αερολιμένων κατά τον καθορισμό των τελών ασφάλειας. Οι εν λόγω αρχές είναι:

Αμεροληψία:

Τα συστήματα χρέωσης για την ασφάλεια των αερομεταφορών δεν πρέπει να εισάγουν διακρίσεις μεταξύ των αερομεταφορέων ή των επιβατών.

Διαβουλεύσεις και επανόρθωση:

Ο φορέας εκμετάλλευσης του αερολιμένα και οι αερομεταφορείς που εξυπηρετούν τον αερολιμένα, ή οι οργανώσεις εκπροσώπησής τους, οφείλουν να προβαίνουν σε διάλογο σχετικά με το εφαρμοζόμενο στον αερολιμένα σύστημα χρέωσης για την ασφάλεια, όχι μόνον σε περίπτωση τροποποίησης του συστήματος αλλά και όταν καθορίζεται το ύψος των τελών ασφάλειας. Σκοπός της απαίτησης αυτής είναι να ανταλλάσσουν οι δύο πλευρές απόψεις σε τακτική βάση για το ύψος των τελών και για όλους τους παράγοντες και τις ρυθμιστικές απαιτήσεις που επιδρούν στον καθορισμό των εν λόγω τελών.

Διαφάνεια:

Η προτεινόμενη οδηγία δεν περιέχει διατάξεις για τις μεθόδους υπολογισμού των τελών ασφάλειας που πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή αναγνωρίζει βέβαια ότι τα ρυθμιστικά πλαίσια των αερολιμένων ποικίλλουν από κράτος μέλος σε κράτος μέλος, πρέπει όμως ο φορέας εκμετάλλευσης του αερολιμένα να παρέχει επαρκείς πληροφορίες στους αερομεταφορείς ώστε να είναι ουσιαστική η διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ φορέα και αερομεταφορέων. Προς το σκοπό αυτό η οδηγία καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται σε τακτική βάση από τον φορέα διαχείρισης του αερολιμένα.

Οι αερομεταφορείς πρέπει, με τη σειρά τους, να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με το ύψος της προβλεπόμενης κίνησής τους, τον τρόπο με τον οποίο προτίθενται να χρησιμοποιήσουν το στόλο τους και τις τρέχουσες και μελλοντικές ειδικές απαιτήσεις τους από τον αερολιμένα, έτσι ώστε να επιτρέπουν στον φορέα διαχείρισης του αερολιμένα να χρησιμοποιεί τα μέσα του και να διαθέτει τη χωρητικότητα του αερολιμένα κατά τον βέλτιστο τρόπο.

Επίσης οι αερομεταφορείς πρέπει να δικαιούνται να ενημερώνονται σχετικά με μέτρα ασφάλειας που είναι πιο αυστηρά από ό,τι απαιτεί το κοινοτικό δίκαιο.

Σύνδεση με το κόστος:

Τα έσοδα από τα τέλη ασφάλειας θα χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την κάλυψη των δαπανών για την ασφάλεια.

Εποπτική αρχή:

Σε επίπεδο κρατών μελών πρέπει να εφαρμοστεί σωστά και να τηρείται κάποιο σχέδιο οδηγίας το οποίο θα θέτει τις αρχές που πρέπει να τηρούν οι κύριοι εταίροι του κλάδου των αερομεταφορών με αντιτιθέμενα συμφέροντα, δηλαδή οι αερολιμένες και οι αεροπορικές εταιρείες. Κατάλληλη εγγύηση για την τήρηση των διατάξεων της οδηγίας αποτελεί η σύσταση σε κάθε κράτος μέλος αρχής η οποία θα αναλάβει να εξασφαλίζει την ορθή εφαρμογή της οδηγίας.

- Νομική βάση

Η πρόταση βασίζεται στο άρθρο 80 παράγραφος 2 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

- Αρχή της επικουρικότητας

Η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται στο βαθμό που η πρόταση δεν υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας.

Οι στόχοι της πρότασης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη για τον(τους) ακόλουθο(ους) λόγο(ους).

Οι στόχοι της πρότασης δεν μπορούν να επιτευχθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, διότι τα συστήματα τελών ασφάλειας και ο καθορισμός των τελών ασφάλειας σε κάθε αερολιμένα δεν ρυθμίζονται με ομοιόμορφο τρόπο στην ΕΕ. Εξακολουθούν να υπάρχουν διαφορετικά συστήματα χρέωσης στα διάφορα κράτη μέλη. Η κατάσταση αυτή παρεμποδίζει τη δημιουργία πραγματικά ισότιμων όρων για αερολιμένες και αερομεταφορείς.

Με την ανάληψη κοινοτικής δράσης θα επιτευχθούν πληρέστερα οι στόχοι της πρότασης για τους ακόλουθους λόγους:

Η εφαρμογή σε όλη την ΕΕ του ίδιου συνόλου βασικών κανόνων για τα τέλη ασφάλειας θα εξασφαλίσει ισότιμους όρους μεταξύ των εταίρων της πολιτικής αεροπορίας κατά τον καθορισμό των παραμέτρων επιμερισμού του κόστους της ασφάλειας των αερολιμένων.

Στα κράτη μέλη υπάρχουν διαφορετικά συστήματα χρέωσης. Δεν διέπονται όλα τα συστήματα από θεμελιώδεις αρχές οι οποίες εφαρμόζονται ομοιόμορφα κατά τον καθορισμό των τελών ασφάλειας και την εκπόνηση της μεθόδου υπολογισμού τους. Η προτεινόμενη οδηγία θα επιτρέψει αυτή την ομοιόμορφη εφαρμογή.

Η πρόταση περιορίζεται στον καθορισμό κάποιου ελάχιστου κανόνων που πρέπει να τηρούνται όταν τα κράτη μέλη ή/και οι φορείς εκμετάλλευσης των αερολιμένων καθορίζουν το ύψος των τελών ασφάλειας. Η προτεινόμενη οδηγία δεν επιβάλλει συγκεκριμένο σύστημα χρέωσης. Ο προσδιορισμός του εν λόγω συστήματος επαφίεται στα κράτη μέλη.

Συνεπώς, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας.

- Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους κατωτέρω λόγους.

Η προτεινόμενη οδηγία εξακολουθεί να προβλέπει τη θέσπιση σε εθνικό επίπεδο ενός βασικού πλαισίου για τα τέλη ασφάλειας και διατηρεί την ευελιξία των αερολιμένων να καθορίζουν τα τέλη ασφάλειας τους. Η οδηγία διασφαλίζει ότι οι χρήστες των αερολιμένων θα λαμβάνουν περισσότερες εξηγήσεις σχετικά με τα τέλη ασφάλειας. Ο διοικητικός φόρτος για τα κράτη μέλη και τις περιφερειακές αρχές που μετέχουν στη διαδικασία διαμόρφωσης του ρυθμιστικού πλαισίου θα περιοριστεί στην αναπροσαρμογή της υπάρχουσας νομοθεσίας τους προς την οδηγία, στις περιπτώσεις που η νομοθεσία τους δεν είναι σύμφωνη με τις βασικές αρχές της οδηγίας.

- Επιλογή νομικού μέσου

Προτεινόμενα νομικά μέσα: οδηγία.

Δεν κρίθηκαν κατάλληλα άλλα μέσα για τον(ους) εξής λόγο(ους).

Η οδηγία είναι το καταλληλότερο μέσο ρύθμισης των τελών ασφάλειας, διότι θα θέτει σαφείς και ταυτόχρονα βασικές αρχές σχετικά με τα τέλη ασφάλειας που θα πρέπει να τηρούνται από τους φορείς εκμετάλλευσης των αερολιμένων κατά την εφαρμογή και την είσπραξη των τελών αυτών. Η μεταφορά της οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών θα επιτρέψει σε αυτά να λάβουν υπόψη στην εθνική τους νομοθεσία την ειδική κατάσταση που επικρατεί στους αερολιμένες τους, με την προϋπόθεση πάντοτε ότι εφαρμόζουν πλήρως τις διατάξεις της οδηγίας.

4) ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον κοινοτικό προϋπολογισμό.

5) ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

- Πίνακας αντιστοιχίας

Από τα κράτη μέλη απαιτείται να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή το κείμενο των εθνικών διατάξεων μεταφοράς της οδηγίας στο εθνικό δίκαιο, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ αυτών των εθνικών διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

- Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος

Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα του ΕΟΧ και συνεπώς πρέπει να επεκταθεί και στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

2009/0063 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με τα τέλη για την ασφάλεια της πολιτικής αεροπορίας

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 80 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[3],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης[4],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η ασφάλεια των αεροπορικών μεταφορών από έκνομες ενέργειες στους ευρωπαϊκούς αερολιμένες εμπίπτει ουσιαστικά στην κρατική αρμοδιότητα. Κάθε κράτος μέλος αποφασίζει σχετικά με τις μεθόδους χρηματοδότησης της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας. Είναι ωστόσο αναγκαίο να διαμορφωθεί ένα κοινό πλαίσιο το οποίο να διέπει τα βασικά χαρακτηριστικά των τελών ασφάλειας και τον τρόπο καθορισμού τους, διότι, χωρίς ένα τέτοιο πλαίσιο, ενδέχεται να μην τηρούνται βασικές απαιτήσεις στις σχέσεις μεταξύ φορέων διαχείρισης και χρηστών των αερολιμένων.

(2) Η είσπραξη των τελών για την παροχή αεροναυτιλιακών υπηρεσιών και των υπηρεσιών εδάφους έχει ήδη αποτελέσει αντικείμενο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1794/2006 της Επιτροπής, της 6ης Δεκεμβρίου 2006, για τον καθορισμό κοινού συστήματος χρέωσης των αεροναυτιλιακών υπηρεσιών[5] και της οδηγίας 96/67/EΚ του Συμβουλίου της 15ης Οκτωβρίου 1996 σχετικά με την πρόσβαση στην αγορά υπηρεσιών εδάφους στους αερολιμένες της Κοινότητας[6], αντίστοιχα.

(3) Είναι ζωτικής σημασίας για τους χρήστες των αερολιμένων να ενημερώνονται από τον φορέα διαχείρισης των αερολιμένων, σε τακτική βάση, για τον τρόπο και τη βάση υπολογισμού των τελών ασφάλειας. Αυτές οι πληροφορίες θα παράσχουν στους αερομεταφορείς καλύτερη εικόνα του κόστους που αντιπροσωπεύει η παροχή υπηρεσιών ασφάλειας και της παραγωγικότητας των σχετικών επενδύσεων. Για να μπορεί ο φορέας διαχείρισης ενός αερολιμένα να εκτιμά ορθά το ύψος των μελλοντικών του επενδύσεων, οι χρήστες των αερολιμένων πρέπει να διαβιβάζουν έγκαιρα στον φορέα διαχείρισης όλες τις επιχειρησιακές τους προβλέψεις, τα αναπτυξιακά τους έργα και τα ιδιαίτερα αιτήματα και επιθυμίες τους.

(4) Επειδή στην Κοινότητα οι μέθοδοι καθορισμού και είσπραξης των ποσών που πρέπει να καταβληθούν για την κάλυψη του κόστους ασφάλειας διαφέρουν, είναι αναγκαία η εναρμόνιση της βάσης χρέωσης του κόστους ασφάλειας στους κοινοτικούς αερολιμένες, η οποία να εξασφαλίζει ότι το κόστος της ασφάλειας ενσωματώνεται στα τέλη ασφάλειας. Στους αερολιμένες αυτούς, τα τέλη πρέπει να συνδέονται με το κόστος ασφαλείας, λαμβανομένης υπόψη τυχόν δημόσιας χρηματοδότησης του κόστους ασφαλείας.

(5) Είναι σημαντικό να εδραιωθεί η διαφάνεια ως προς τον οικονομικό αντίκτυπο των εθνικών μέτρων ασφάλειας αυστηρότερων σε σχέση με τις κοινές βασικές απαιτήσεις που θεσπίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 300/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαρτίου 2008, για τη θέσπιση κοινών κανόνων στο πεδίο της ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2320/2002[7].

(6) Μια ανεξάρτητη εποπτική αρχή σε κάθε κράτος μέλος θα διασφαλίζει τη δέουσα και αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. Η εν λόγω αρχή πρέπει να διαθέτει όλους τους απαραίτητους πόρους όσον αφορά το προσωπικό, την εμπειρία και τα οικονομικά μέσα, για να φέρει σε πέρας τα καθήκοντά της.

(7) Δεδομένου ότι οι στόχοι της αναλαμβανόμενης δράσης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, διότι δεν είναι δυνατόν να καθιερωθούν σε επίπεδο κράτους μέλους συστήματα τελών ασφάλειας με ενιαίο τρόπο σε όλη την Κοινότητα, και, επομένως, δεδομένης της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, οι στόχοι της μπορούν να επιτευχθούν αποτελεσματικότερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίσει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των συγκεκριμένων στόχων,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Αντικείμενο

1. Η παρούσα οδηγία θέτει κοινές αρχές για την είσπραξη των τελών ασφάλειας στους κοινοτικούς αερολιμένες.

2. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε αερολιμένα ο οποίος βρίσκεται σε έδαφος υποκείμενο στις διατάξεις της Συνθήκης.

Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται για τα τέλη που εισπράττονται ως αμοιβή για τις αεροναυτιλιακές υπηρεσίες κατά τη διαδρομή και για τις τερματικές αεροναυτιλιακές υπηρεσίες σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) 1794/2006 ή για τα τέλη που εισπράττονται ως αμοιβή για τις υπηρεσίες εδάφους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα της οδηγίας 96/67/EΚ του Συμβουλίου.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(α) ως «αερολιμένας» νοείται κάθε χώρος διαρρυθμισμένος ειδικά για την προσγείωση, την απογείωση και τους ελιγμούς αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των βοηθητικών εγκαταστάσεων για τις ανάγκες της κίνησης και της εξυπηρέτησης των αεροσκαφών, καθώς και των εγκαταστάσεων που υποβοηθούν τις εμπορικές αεροπορικές υπηρεσίες·

(β) ως «φορέας διαχείρισης του αερολιμένα» νοείται ο φορέας ο οποίος, σε συνδυασμό ή όχι με άλλες δραστηριότητες, έχει ως αποστολή βάσει εθνικών νομοθετικών ή κανονιστικών διατάξεων τη διοίκηση και τη διαχείριση των αερολιμενικών υποδομών και το συντονισμό και τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των διαφόρων φορέων εκμετάλλευσης που χρησιμοποιούν τους συγκεκριμένους αερολιμένες·

(γ) ως «χρήστης αερολιμένα» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που μεταφέρει αεροπορικώς επιβάτες, ταχυδρομείο ή/και φορτίο, από ή προς το συγκεκριμένο αερολιμένα·

(δ) ως «τέλη ασφαλείας» νοείται η εισφορά που έχει υπολογιστεί ειδικά για την ανάκτηση όλου ή μέρους του κόστους των μέτρων ασφαλείας που αποβλέπουν στην προστασία της πολιτικής αεροπορίας από έκνομες ενέργειες.

Άρθρο 3

Αμεροληψία

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα αερολιμενικά τέλη δεν εισάγουν διακρίσεις μεταξύ χρηστών των αερολιμένων ή επιβατών.

Άρθρο 4

Διαβουλεύσεις

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας διαχείρισης του αερολιμένα διαθέτει πρόσβαση σε όλες τις αναγκαίες πληροφορίες σχετικά με το κόστος της παροχής υπηρεσιών ασφάλειας της πολιτικής αεροπορίας στον αερολιμένα.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι σε κάθε αερολιμένα καθιερώνεται υποχρεωτική τακτική διαδικασία διαβούλευσης μεταξύ του φορέα διαχείρισης του αερολιμένα και των χρηστών του αερολιμένα για τη λειτουργία του συστήματος τελών ασφάλειας και το ύψος τους. Η εν λόγω διαβούλευση πραγματοποιείται τουλάχιστον μία φορά ανά έτος.

3. Προς το σκοπό αυτό, ο φορέας διαχείρισης του αερολιμένα υποβάλλει τυχόν πρόταση τροποποίησης του συστήματος τελών ασφάλειας ή του ύψους τους στους χρήστες του αερολιμένα τουλάχιστον 4 μήνες προτού τεθεί σε ισχύ, συνοδευόμενη από αιτιολόγηση των προτεινόμενων αλλαγών. Ο φορέας διαχείρισης του αερολιμένα διεξάγει διαβουλεύσεις σχετικά με τις προτεινόμενες αλλαγές με τους χρήστες του αερολιμένα και λαμβάνει υπόψη τις απόψεις τους πριν λάβει απόφαση.

4. Ο φορέας διαχείρισης του αερολιμένα δημοσιεύει την απόφασή του το αργότερο 2 μήνες πριν από την έναρξη ισχύος. Σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία για τις προτεινόμενες αλλαγές μεταξύ του φορέα διαχείρισης του αερολιμένα και των χρηστών του αερολιμένα, ο φορέας διαχείρισης του αερολιμένα αιτιολογεί την απόφασή του έναντι των χρηστών του αερολιμένα.

Άρθρο 5

Διαφάνεια

1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ο φορέας διαχείρισης του αερολιμένα πληροφορεί κάθε χρήστη αερολιμένα και τους εκπροσώπους ή τις ενώσεις χρηστών του αερολιμένα, μία φορά ανά έτος, σχετικά με τα επιμέρους στοιχεία που χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό του ύψους όλων των εισπραττόμενων τελών ασφάλειας στον αερολιμένα. Η πληροφόρηση περιλαμβάνει τουλάχιστον:

(α) κατάλογο των διαφόρων υπηρεσιών και υποδομών που παρέχονται έναντι του εισπραττόμενου τέλους ασφάλειας·

(β) τη μέθοδο υπολογισμού των τελών ασφάλειας·

(γ) τα έσοδα και το κόστος κάθε κατηγορίας τελών ασφάλειας που εισπράττονται στον αερολιμένα·

(δ) το συνολικό αριθμό απασχολουμένων στις υπηρεσίες για τις οποίες εισπράττονται τα τέλη ασφάλειας·

(ε) προβλεπόμενο ύψος των τελών ασφάλειας·

(στ) τυχόν σχεδιαζόμενες επενδύσεις που ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά το ύψος των τελών ασφάλειας.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, πριν από κάθε διαβούλευση του άρθρου 4, οι χρήστες των αερολιμένων υποβάλλουν στον φορέα διαχείρισης πληροφορίες οι οποίες αφορούν ειδικότερα τα εξής:

(α) προβλέψεις όσον αφορά την κίνηση·

(β) προβλέψεις όσον αφορά τη σύνθεση και τη σκοπούμενη χρήση του στόλου τους·

(γ) τα αναπτυξιακά τους σχέδια στον συγκεκριμένο αερολιμένα·

(δ) τις απαιτήσεις τους στον συγκεκριμένο αερολιμένα.

Άρθρο 6

Εκτίμηση επιπτώσεων

1. Πριν από τη θέσπιση αυστηρότερων μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 6 του κανονισμού (EΚ) αριθ. 300/2008, τα κράτη μέλη διεξάγουν εκτίμηση επιπτώσεων όσον αφορά τον αντίκτυπό τους στο ύψος των τελών ασφάλειας.

Όσον αφορά αυστηρότερα εθνικά μέτρα που είναι ήδη σε ισχύ στις [ημερομηνία θέσης σε ισχύ της παρούσας οδηγίας], τα κράτη μέλη θα διεξαγάγουν εκτιμήσεις επιπτώσεων στη διάρκεια τριετούς μεταβατικής περιόδου υπολογιζόμενης από τη θέση σε ισχύ της παρούσας οδηγίας.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή και διαβουλεύονται με τους χρήστες των αερολιμένων σύμφωνα με το άρθρο 4 σχετικά με την έκβαση των εκτιμήσεων επιπτώσεων που προβλέπονται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 7

Σύνδεση των τελών ασφάλειας με το κόστος

Τα τέλη ασφαλείας χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για την κάλυψη του κόστους ασφάλειας. Το κόστος καθορίζεται σύμφωνα με τις λογιστικές αρχές και της αρχές αξιολόγησης που είναι γενικά αποδεκτές σε κάθε κράτος μέλος.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι λαμβάνονται ιδιαιτέρως υπόψη:

- το κόστος χρηματοδότησης των μέσων και των εγκαταστάσεων που χρησιμοποιούνται για τις διαδικασίες ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της εύλογης απομείωσης της αξίας των εν λόγω μέσων και εγκαταστάσεων·

- οι δαπάνες για το προσωπικό που ασχολείται με την ασφάλεια και για τις διαδικασίες ασφάλειας·

- οι επιχορηγήσεις ή επιδοτήσεις που χορηγούνται από τις αρμόδιες αρχές για την ασφάλεια.

Άρθρο 8

Ανεξάρτητη εποπτική αρχή

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν ή συστήνουν ένα ανεξάρτητο όργανο ως εθνική ανεξάρτητη εποπτική αρχή, προκειμένου να διασφαλιστεί η ορθή εφαρμογή των μέτρων που λαμβάνονται για τη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία. Είναι δυνατόν η εν λόγω αρχή να ταυτίζεται με τον φορέα στον οποίο το κράτος μέλος έχει αναθέσει την εφαρμογή της οδηγίας 2009/12/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα αερολιμενικά τέλη[8].

2. Τα κράτη μέλη εγγυώνται την ανεξαρτησία της ανεξάρτητης εποπτικής αρχής, διασφαλίζοντας ότι είναι νομικά διακριτή και λειτουργικά ανεξάρτητη από οποιοδήποτε φορέα διαχείρισης αερολιμένα ή αερομεταφορέα. Στα κράτη μέλη που διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο των αερολιμένων, οι φορείς διαχείρισης των αερολιμένων ή οι αερομεταφορείς διασφαλίζουν τον ουσιαστικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της ρυθμιστικής λειτουργίας από δραστηριότητες συνδεόμενες με την κυριότητα ή τον έλεγχο. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η ανεξάρτητη εποπτική αρχή ασκεί τις αρμοδιότητές της με αμεροληψία και διαφάνεια.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την ονομασία και τη διεύθυνση της ανεξάρτητης εποπτικής αρχής, τα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες που έχει αναλάβει, καθώς και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς την παράγραφο 2.

4. Όσον αφορά διαφορές που ανακύπτουν σχετικά με τα τέλη ασφάλειας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, ότι λαμβάνονται μέτρα προκειμένου:

(α) να οριστεί διαδικασία επίλυσης των διαφορών μεταξύ του φορέα διαχείρισης αερολιμένα και των χρηστών του αερολιμένα·

(β) να οριστούν οι προϋποθέσεις για την παραπομπή διαφοράς στην ανεξάρτητη εποπτική αρχή, και ειδικότερα να προβλεφθεί η απόρριψη από την αρχή καταγγελιών που κατά την κρίση της δεν είναι δεόντως αιτιολογημένες ή επαρκώς τεκμηριωμένες· και

(γ) να οριστούν τα κριτήρια εκτίμησης των διαφορών για την επίλυσή τους.

Αυτές οι διαδικασίες, οι προϋποθέσεις και τα κριτήρια πρέπει να μην εισάγουν διακρίσεις και να χαρακτηρίζονται από αμεροληψία, διαφάνεια και αντικειμενικότητα.

5. Η ανεξάρτητη εποπτική αρχή δημοσιεύει ετήσια έκθεση των δραστηριοτήτων της.

Άρθρο 9

Έκθεση και αναθεώρηση

1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας το αργότερο 4 έτη από την έναρξη ισχύος της, καθώς και τυχόν ενδεδειγμένη πρόταση, εφόσον κρίνεται σκόπιμο.

2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη συλλογή των πληροφοριών των αναγκαίων για τη σύνταξη της έκθεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 10

Μεταφορά

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις προκειμένου να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο έως την [….]. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των εν λόγω διατάξεων και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι διατάξεις που θεσπίζουν να περιέχουν ή να συνοδεύονται κατά την επίσημη δημοσίευσή τους από παραπομπή στην παρούσα οδηγία. Ο τρόπος παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των κύριων διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 11

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων .

Άρθρο 12

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

[1] ΕΕ C , , σ. .

[2] ΕΕ C , , σ. .

[3] ΕΕ C , , σ. .

[4] ΕΕ C , , σ. .

[5] ΕΕ L 341 της 07.12.2006, σ. 3.

[6] ΕΕ L 272 της 25.10.1996, σ. 36.

[7] ΕΕ L 97 της 09.04.2008, σ. 72.

[8] ΕΕ L 70 της 14.03.2009, σ. 11.