[pic] | ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ |

Βρυξέλλες, 9.2.2010

COM(2010)46 τελικό

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 του Συμβουλίου

SEC(2010)115

ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 του Συμβουλίου

Εισαγωγή

Η παρούσα έκθεση είναι η τέταρτη κατά σειρά τριετής έκθεση που η Επιτροπή οφείλει να υποβάλει δυνάμει του άρθρου 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 του Συμβουλίου για τη διενέργεια δειγματοληπτικής έρευνας εργατικού δυναμικού (στο εξής: «νομοθεσία ΕΕΔ») στην Κοινότητα[1]. Η πρώτη έκθεση υποβλήθηκε από την Επιτροπή το 2000 και κάλυπτε την περίοδο 1998-1999, η δεύτερη υποβλήθηκε το 2003 και κάλυπτε την περίοδο 2000-2002 και η τρίτη υποβλήθηκε το 2006 και κάλυπτε τα έτη 2003-2005.

Η παρούσα έκθεση τεκμηριώνει την πρόοδο που σημειώθηκε από τα κράτη μέλη, τις υποψήφιες χώρες[2] και τις χώρες ΕΖΕΣ (στο εξής: «συμμετέχουσες χώρες») το 2006 και το 2007[3] σε σχέση με τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 του Συμβουλίου, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 2104/2002 της Επιτροπής[4] και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2257/2003 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[5]. Ειδικότερα, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2257/2003 εισήγαγε ορισμένες καινοτομίες στο πλαίσιο της νομοθεσίας ΕΕΔ από το 2006 και μετά, που περιλάμβαναν τα ακόλουθα:

- έξι επιπλέον ερευνώμενα χαρακτηριστικά·

- υποχρεωτική συμπερίληψη της ενότητας «ιδ» που αφορά το άτυπο ωράριο εργασίας, για το οποίο η έρευνα γινόταν μέχρι τώρα βάσει συμφωνίας κυρίων·

- διάκριση μεταξύ βασικών μεταβλητών, που θα πρέπει να ερευνώνται σε τριμηνιαία βάση, και διαρθρωτικών μεταβλητών, που χρειάζεται να ερευνώνται μόνο ως ετήσιοι μέσοι όροι και για τις οποίες μπορεί να χρησιμοποιείται ένα υποδείγμα από το πλήρες ετήσιο δείγμα.

Κυρια Σημεια

H πρόοδος που πραγματοποιήθηκε στην εφαρμογή ειδικών πτυχών της νομοθεσίας ΕΕΔ που αναφέρθηκαν στην προηγούμενη παράγραφο παρουσιάζεται συνοπτικά στη συνέχεια. Οι αξιολογήσεις που παρουσιάζονται στην παρούσα έκθεση βασίζονται όχι μόνο στις αναλύσεις των εθνικών ερωτηματολογίων αλλά και σε εκθέσεις ποιότητας, δεδομένα και άλλες πληροφορίες που ελήφθησαν από τις οικείες χώρες.

Η εφαρμογή συνεχών τριμηνιαίων ερευνών - Άρθρο 1

Σημειώθηκαν περαιτέρω βελτιώσεις στην εφαρμογή της συνεχούς έρευνας και στην παραγωγή και διάδοση τριμηνιαίων αποτελεσμάτων. Ειδικότερα, το 2007 άρχισε να παράγει τριμηνιαία αποτελέσματα το Λουξεμβούργο, η δε Κροατία πέρασε στη συνεχή έρευνα. Μόνο η Τουρκία και η Ελβετία εξακολουθούν να μη διενεργούν συνεχή έρευνα. Η Τουρκία, ωστόσο, παράγει τριμηνιαία αποτελέσματα, ενώ η Ελβετία σχεδιάζει να εισαγάγει τη συνεχή έρευνα το 2010.

Το 2007 όλες οι συμμετέχουσες χώρες που διενεργούν συνεχή έρευνα, με εξαίρεση τη Βουλγαρία, τήρησαν την απαίτηση κάλυψης όλων των εβδομάδων του έτους. Αυτό σημαίνει ότι βελτιώθηκε η κατάσταση της Ουγγαρίας[6], της Σλοβενίας και της Ρουμανίας, οι οποίες μέχρι το 2005 είχαν μόνο μερική κάλυψη, καθώς και της Κροατίας, ως αποτέλεσμα της εισαγωγής της συνεχούς έρευνας το 2007.

Απεναντίας, το Λουξεμβούργο, η Σλοβενία, η Ουγγαρία, οι Κάτω Χώρες και η Γερμανία δεν σημείωσαν καθόλου πρόοδο ή σημείωσαν πολύ μικρή πρόοδο όσον αφορά την ομοιόμορφη κατανομή των εβδομάδων αναφοράς σε όλο το έτος, επειδή οι χώρες αυτές εξακολουθούν να αποκλίνουν σε μεγάλο βαθμό από αυτόν τον κανόνα.

Οι μονάδες και το πεδίο της έρευνας - Άρθρο 2

Οι συμμετέχουσες χώρες διατηρούν ακόμη διαφορετικές αντιλήψεις για τον πληθυσμό των μόνιμων κατοίκων, βασιζόμενες άλλες στη διάρκεια της παραμονής και άλλες στο νομικό καθεστώς, που προϋποθέτει, συνήθως, διοικητική εγγραφή στους καταλόγους του πληθυσμού.

Όσον αφορά την κάλυψη της εθνικής οικονομικής επικράτειας, η Γαλλία εξακολουθεί να μη συμμορφώνεται με τους κανόνες της έρευνας, αφού τα υπερπόντια διαμερίσματά της (départements d'outre-mer - DOM) δεν καλύπτονται το 1ο, το 3ο και το 4ο τρίμηνο. Ωστόσο, συνεχίζονται οι εργασίες, ώστε να επιτευχθεί πλήρης κάλυψη έως το 2013.

Μια ακόμη πτυχή, σχετικά με τη γεωγραφική συγκρισιμότητα, είναι ότι ακολουθούνται διαφορετικές εθνικές πρακτικές για τα συλλογικά νοικοκυριά. Αφορούν το βαθμό κάλυψης του πληθυσμού των συλλογικών συμβιώσεων στο δείγμα (πλήρης, μερική ή καθόλου κάλυψη), τις μεθόδους συλλογής πληροφοριών (με άμεση δειγματοληψία των νοικοκυριών συλλογικών συμβιώσεων ή μέσω του ιδιωτικού νοικοκυριού με το οποίο διατηρούν σχέσεις τα άτομα της συλλογικής συμβίωσης) και τη συμπερίληψή τους ή τον αποκλεισμό τους από τον πληθυσμό-στόχο κατά τον υπολογισμό των σταθμίσεων της έρευνας. Πολλές χώρες, ενεργώντας αντικανονικά, δεν καλύπτουν συλλογικά νοικοκυριά στο δείγμα, παρά, με βάση το δείγμα, υπολογίζουν κατά παρέκταση το συνολικό πληθυσμό (Βέλγιο, Ιρλανδία, Λετονία, Μάλτα, Ρουμανία, Σλοβενία και Ελβετία) ή – εναλλακτικά – πραγματοποιούν συνεντεύξεις με άτομα που ζουν σε συλλογικά νοικοκυριά, αλλά λαμβάνουν υπόψη τους μόνο τον πληθυσμό που ζει σε ιδιωτικά νοικοκυριά για τον υπολογισμό των σταθμίσεων της έρευνας (Λιθουανία).

Από τις έξι χώρες που περιλαμβάνουν άτομα στο δείγμα, μόνο η Δανία και η Φινλανδία παρέχουν στην Eurostat πληροφορίες χρησιμοποιώντας υποδείγμα. Στην περίπτωση της Δανίας, ωστόσο, το υποδείγμα είναι αρκετά ελλιπές. Από την άλλη πλευρά, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Ισλανδία και η Ελβετία δεν στέλνουν στοιχεία για τα νοικοκυριά. Η Δανία και η Σουηδία δεσμεύτηκαν πρόσφατα να παράσχουν στοιχεία για τα νοικοκυριά απόλυτα ευθυγραμμισμένα με το κανονιστικό πλαίσιο από το 2010 και μετά, ενώ η Νορβηγία θα χρειαστεί περισσότερο χρόνο.

Οι απαιτήσεις ακρίβειας – Άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2[7]

Όσον αφορά την απαίτηση ακρίβειας του άρθρου 3 παράγραφος 1, το κατώφλι του 8% για το σχετικό τυπικό σφάλμα για μια εκτίμηση της ανεργίας ίση με 5% του ενεργού πληθυσμού ξεπεράστηκε και το 2006 και το 2007 σε 35 από τις 288 περιφέρειες NUTS II (ήταν 292 το 2007) με περισσότερους από 300 000 κατοίκους. Οι περιφέρειες αυτές βρίσκονται στη Γαλλία (10 περιφέρειες), στο Ηνωμένο Βασίλειο (8), στην Ελλάδα (5), στην Πολωνία (5), στη Ρουμανία (3), στην Πορτογαλία (2), στη Βουλγαρία (1) και στο Βέλγιο (1). Στη Γαλλία, ωστόσο, βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες ανασχεδιασμού της έρευνας εργατικού δυναμικού, που συμπεριλαμβάνουν σταδιακή αύξηση του μεγέθους του δείγματος και οι οποίες θα επιτρέψουν, από τις αρχές του 2011, να καλυφθεί η απαίτηση. Η Πολωνία, από την πλευρά της, αύξησε σταδιακά το μέγεθος του δείγματος των περιφερειών που δεν συμβαδίζουν με το άρθρο 3 παράγραφος 1 κατά μέσο όρο 7% το 2008 και το 2009.

Όσον αφορά την απαίτηση ακρίβειας του άρθρου 3 παράγραφος 2, η Γερμανία, η Πολωνία και η Ρουμανία δεν ανταποκρίθηκαν στο κατώτατο όριο του 2% για το σχετικό τυπικό σφάλμα των διακυμάνσεων μεταξύ δύο τριμήνων για μια εκτίμηση της ανεργίας ίση με 5% του ενεργού πληθυσμού, όριο το οποίο είχε τεθεί για χώρες με πληθυσμό 20 εκατομμύρια κατοίκους ή περισσότερους. Για να συμμορφωθεί με την απαίτηση, η Πολωνία σχεδίασε να διπλασιάσει το μέγεθος του δείγματός της από το 2010. Για το Βέλγιο, τη Βουλγαρία, τη Δανία, την Εσθονία, τη Λετονία, τη Λιθουανία, τη Σλοβενία και την Κροατία, το σχετικό τυπικό σφάλμα ήταν πάνω από 3% - ποσοστό που τέθηκε ως όριο για χώρες με πληθυσμό μεταξύ 1 και 20 εκατομμυρίων.

Τα χαρακτηριστικά της έρευνας - Άρθρο 4 παράγραφος 1

Παρατηρήθηκε μια γενική βελτίωση όσον αφορά την πληρότητα των συνόλων στοιχείων από την τελευταία έκθεση και μετά, παραδείγματος χάριν όσον αφορά τις μεταβλητές της ενότητας α), για το δημογραφικό πλαίσιο, ή της ενότητας στ), για την εμφανή υποαπασχόληση. Τα έξι νέα χαρακτηριστικά που εισήγαγε ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2257/2003 ενσωματώθηκαν πλήρως στις έρευνες των περισσότερων χωρών το 2006[8]. Ωστόσο, ορισμένες συμμετέχουσες χώρες εξακολουθούν να μην παρέχουν κάποιες υποχρεωτικές μεταβλητές (και σε λίγες περιπτώσεις ολόκληρα υποσύνολα). Η Ιρλανδία εξακολουθεί να μη στέλνει ορθά στοιχεία για τη σύνθεση των νοικοκυριών και για την ιθαγένεια των ερωτώμενων προσώπων. Παρόλα αυτά, καταβλήθηκαν μεγάλες προσπάθειες ευθυγράμμισης με τη νομοθεσία ΕΕΔ το φθινόπωρο του 2009 και μπορεί να αναμένεται ικανοποιητική λύση έως το τέλος του έτους.

Οι ενότητες ad hoc – Άρθρο 4.2

Για τα έτη 2006 και 2007 προγραμματίστηκαν αντιστοίχως μία ενότητα ad hoc για τη μετάβαση από την εργασία στη συνταξιοδότηση και μία για τα εργατικά ατυχήματα και τα προβλήματα υγείας που συνδέονται με την εργασία.

Όλες οι συμμετέχουσες χώρες συμπεριέλαβαν και τις δύο ενότητες ad hoc, εκτός από την Κροατία και την Ισλανδία, το 2006, και την Τουρκία, την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και την Ελβετία και τα δύο έτη[9]. Τα αρχικά στοιχεία στάλθηκαν σε γενικές γραμμές εγκαίρως, με εξαίρεση την Ιρλανδία, για το 2006, και τη Δανία, τη Γαλλία, την Ισλανδία και τη Νορβηγία, για το 2007. Ωστόσο, συχνά χρειάστηκε να επαναδιαβιβαστούν πολλές φορές ώσπου να ληφθεί ένα σωστό σύνολο στοιχείων. Κάποιες χώρες παρουσίασαν απόκλιση από την κανονική περίοδο αναφοράς, που είχε οριστεί είτε ως ολόκληρο το έτος είτε ως το δεύτερο τρίμηνο. Για την ενότητα του 2007, το Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποίησε το πρώτο τρίμηνο ως περίοδο αναφοράς, ενώ οι Κάτω Χώρες και η Αυστρία κατένειμαν το δείγμα σε περίοδο μεγαλύτερη του τριμήνου, αλλά δεν κάλυψαν ολόκληρο το έτος.

Ο ορισμός της ανεργίας και οι δώδεκα αρχές για τη διατύπωση των ερωτήσεων – Άρθρο 4 παράγραφος 3

Το 2006 και το 2007 οκτώ χώρες – η Ιταλία, το Λουξεμβούργο, η Λετονία, η Ουγγαρία, η Ρουμανία, η Σλοβακία, η Κροατία και η Νορβηγία – άλλαξαν τα ερωτηματολόγιά τους με σκοπό να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με τον ορισμό της ανεργίας που διατυπώνεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1879/2000 της Επιτροπής[10]. Έως το τέλος του 2007, η Δανία, η Γαλλία, η Ιταλία, η Λετονία, η Αυστρία, η Ρουμανία, η Νορβηγία και η Ελβετία είχαν συμμορφωθεί πλήρως. Τα περισσότερα προβλήματα στις αποκλίνουσες χώρες εξακολουθούσαν να συνδέονται με την περίοδο αναφοράς για τη διαθεσιμότητα του ατόμου να αρχίσει να εργάζεται (Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Κύπρος, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Ουγγαρία, Μάλτα, Κάτω Χώρες, Πολωνία, Σλοβενία, Φινλανδία, Κροατία, Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας, Τουρκία, Ισλανδία) και τις παρεπόμενες ερωτήσεις για την εξέταση του καθεστώτος απασχόλησης των ατόμων που έχουν τεθεί σε διαθεσιμότητα (Βουλγαρία, Τσεχική Δημοκρατία, Γερμανία, Λουξεμβούργο, Κάτω Χώρες, Πορτογαλία, Σλοβακία, Σουηδία, Ηνωμένο Βασίλειο, Κροατία, Ισλανδία). Η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ισλανδία θέτουν το κατώτερο όριο στην ηλικία των 16, ενώ η Εσθονία, η Ιρλανδία, η Σλοβενία και η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας δεν ερεύνησαν σωστά για τα άτομα που δεν αναζητούν εργασία επειδή έχουν βρει ήδη θέση εργασίας.

Το 2006 και το 2007 πολλές χώρες άλλαξαν τα ερωτηματολόγιά τους για να ευθυγραμμιστούν περισσότερο με τις δώδεκα αρχές για τη διατύπωση των ερωτήσεων. Ωστόσο, το 2007 μόνο οι αρχές 8 και 11 τηρούνταν από όλες τις συμμετέχουσες χώρες.

Οι περισσότερες αποκλίσεις εξακολουθούσαν να αφορούν:

- τους ελέγχους για την εργασιακή σχέση των ατόμων που είχαν τεθεί σε διαθεσιμότητα (αρχή 2),

- την ερώτηση σχετικά με την αναζήτηση εργασίας, στην οποία δεν διευκρινίζεται αν λαμβάνεται υπόψη επίσης η αναζήτηση μικροεργασιών (αρχή 3),

- τον προσδιορισμό των περιόδων αναφοράς για την απασχόληση, την αναζήτηση εργασίας και τις μεθόδους αναζήτησης εργασίας και για την τρέχουσα διαθεσιμότητα του ατόμου να αρχίσει να εργάζεται (αρχή 6),

- τη διευκρίνιση ότι η επαφή με δημόσιο οργανισμό απασχόλησης ως ενεργητική μέθοδος αναζήτησης εργασίας είναι διακριτή από την ανανέωση της εγγραφής για τη χορήγηση επιδόματος ανεργίας και από την αρωγή που παρέχει ο οργανισμός απασχόλησης για τη βελτίωση της απασχολησιμότητας του εγγεγραμμένου ανέργου (αρχή 10).

Η Ιρλανδία, η Μάλτα και η Κροατία εξακολουθούσαν να ξεκινούν με ερωτήσεις σχετικά με το κύριο καθεστώς, κατά παράβαση της αρχής 1. Οι Κάτω Χώρες χρησιμοποίησαν την τρέχουσα κατάσταση ως περίοδο αναφοράς για την απασχόληση, απομακρυνόμενες έτσι από την αρχή 6 και έθεσαν ερωτήσεις σχετικά με την αναζήτηση εργασίας μόνο σε εκείνους που εξέφραζαν προθυμία να εργαστούν, γεγονός αντίθετο με την αρχή 7[11]. Τέσσερις χώρες – η Ισπανία, η Αυστρία, η Ρουμανία και η Σουηδία – τήρησαν απόλυτα όλες τις αρχές[12].

Διάφορες χώρες άλλαξαν τα ερωτηματολόγιά τους μετά το 2007 ή προγραμμάτισαν αλλαγή για τα επόμενα χρόνια, με σκοπό είτε να συμμορφωθούν με τον ορισμό της ανεργίας είτε να τηρήσουν απόλυτα τις δώδεκα αρχές (βλ. πίνακα 15). Η Λιθουανία δεσμεύθηκε να ευθυγραμμιστεί ως προς και τα δύο από το 2010 και μετά.

Διαρθρωτικές μεταβλητές – Άρθρο 4 παράγραφος 4

Επτά χώρες, συγκεκριμένα η Ισπανία, η Γερμανία, η Γαλλία, οι Κάτω Χώρες, η Φινλανδία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία, έκαναν χρήση της επιλογής διεξαγωγής της έρευνας με διαρθρωτικές (ετήσιες) μεταβλητές σε υποδείγμα του πλήρους ετήσιου δείγματος το 2006 και το 2007. Ωστόσο, μόνο η Ισπανία χρησιμοποίησε υποδείγμα για το σύνολο σχεδόν των 42 διαρθρωτικών μεταβλητών. Οι Κάτω Χώρες, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία χρησιμοποίησαν την επιλογή για τις μισές περίπου μεταβλητές, ενώ η Φινλανδία, η Γερμανία και η Γαλλία τη χρησιμοποίησαν για ένα πολύ μικρό αριθμό ετήσιων μεταβλητών. Ορισμένες χώρες δεν επαλήθευσαν τη συνέπεια των συνόλων μεταξύ, αφενός, του ετήσιου υποδείγματος και, αφετέρου, του μέσου όρου των τριμηνιαίων αποτελεσμάτων. Επιπλέον, και ίσως λόγω των αρχικών τεχνικών δυσκολιών στη χρήση του υποδείγματος, οι ετήσιες σταθμίσεις γενικά παραδόθηκαν σχετικά αργά για το έτος κατά το οποίο χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά το υποδείγμα, γεγονός που εμπόδισε την έγκαιρη διάδοση των ετήσιων αποτελεσμάτων.

Διαβίβαση των αποτελεσμάτων – Άρθρο 6

Σχεδόν όλες οι συμμετέχουσες χώρες έστειλαν τα αρχικά στοιχεία τους εντός της προθεσμίας των 12 εβδομάδων. Συχνά, ωστόσο, χρειάστηκε να επαναδιαβιβαστούν, πράγμα χρονοβόρο. Όσον αφορά την τήρηση της προθεσμίας για την αποστολή των ορθών αρχείων, μόνο η Ισπανία και η Πορτογαλία έστελναν τα μικροδεδομένα πάντοτε εμπρόθεσμα, και για τα τέσσερα τρίμηνα του 2006 και 2007, ενώ η Μάλτα, η Κροατία, η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και η Ισλανδία καθυστερούσαν τη διαβίβαση όλων των στοιχείων και για τα δύο έτη, το δε Βέλγιο, η Ιρλανδία, η Ιταλία, η Τουρκία και η Ελβετία[13] διαβίβαζαν καθυστερημένα όλα τα στοιχεία για το 2006.

Συμπεράσματα

Συνολικά, κατά την υπό εξέταση περίοδο, οι συμμετέχουσες χώρες σημείωσαν σαφή πρόοδο προς την πληρέστερη συμμόρφωση με τη νομοθεσία ΕΕΔ. Οι εθνικές έρευνες προσαρμόστηκαν, αφενός, για να λάβουν υπόψη τις τροποποιήσεις της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, αφετέρου, για να συμμορφωθούν πλήρως με τις απαιτήσεις που ίσχυαν ήδη την εποχή που συντάχθηκε η προηγούμενη Έκθεση και από τις οποίες απέκλιναν κάποιες χώρες. Επομένως, η ποιότητα τόσο των εθνικών ερευνών όσο και της κοινοτικής έρευνας εργατικού δυναμικού συνολικά βελτιώθηκε, ιδίως από άποψη συνάφειας, ακρίβειας, γεωγραφικής συγκρισιμότητας και εμπρόθεσμης παράδοσης των αποτελεσμάτων.

Όλα τα κράτη μέλη διεξάγουν πλέον συνεχή έρευνα, παρέχοντας τριμηνιαία αποτελέσματα, και σχεδόν όλα καλύπτουν όλες τις εβδομάδες του έτους. H συνάφεια της κοινοτικής έρευνας εργατικού δυναμικού βελτιώθηκε χάρη στην ενσωμάτωση των έξι νέων χαρακτηριστικών, στη μείωση του αριθμού των μη παρεχόμενων υποχρεωτικών μεταβλητών και στην αποστολή μικροδεδομένων στην Eurostat από δύο επιπλέον χώρες. Βελτιώθηκε η συγκρισιμότητα μεταξύ των χωρών, επειδή διάφορες χώρες αναθεώρησαν τα ερωτηματολόγιά τους, ώστε να επιτύχουν συμμόρφωση με τον ορισμό της ανεργίας και να τηρήσουν συνεπέστερα τις δώδεκα αρχές για τις ερωτήσεις σχετικά με το εργασιακό καθεστώς. Η ακρίβεια πολλών εθνικών ερευνών ωφελήθηκε από το βελτιωμένο σχεδιασμό και οργάνωση, που επιτεύχθηκαν, παραδείγματος χάριν, με το αυξημένο μέγεθος δείγματος, με τα αποτελεσματικότερα συστήματα περιτροπής, με το αναβαθμισμένο σύστημα στάθμισης ή με την υιοθέτηση ηλεκτρονικών μέσων που αντικατέστησαν τα ερωτηματολόγια σε χαρτί. Εκτός ελάχιστων εξαιρέσεων, βελτιώθηκε επίσης η εμπρόθεσμη παράδοση των στοιχείων.

Έχουν ήδη δρομολογηθεί κι άλλες βελτιώσεις τόσο σε εθνικό όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Τα επόμενα έτη μπορεί να αναμένεται περαιτέρω βελτίωση της κοινοτικής έρευνας εργατικού δυναμικού με την εφαρμογή των 43 συστάσεων της ειδικής ομάδας για την ποιότητα της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού[14].

Ωστόσο, παρατηρούνταν ακόμη αποκλίσεις από την πλήρη εφαρμογή της νομοθεσίας ΕΕΔ. Οι κυριότεροι λόγοι ανησυχίας για την Επιτροπή σχετικά με αυτό αναφέρονται στη συνέχεια.

Οι πρώτες διαβιβάσεις στοιχείων ήταν μερικές φορές ανεπαρκούς ποιότητας για σκοπούς διάδοσης και χρειάστηκαν αρκετές αναθεωρήσεις ώσπου να αποσταλεί μια αποδεκτή μορφή. Αυτό το γεγονός είχε αρνητικό αντίκτυπο στην έγκαιρη διάδοση των στοιχείων και εμπόδισε την εισαγωγή χρονοδιαγράμματος δημοσίευσης της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού, το οποίο θα εξυπηρετούσε πολύ τους χρήστες και θα βελτίωνε περισσότερο τη συνάφεια της έρευνας.

Μέχρι τώρα, παρά την πρόοδο που σημειώθηκε από την περίοδο σύνταξης της προηγούμενης έκθεσης, οι περισσότερες χώρες δεν έχουν ακόμη συμμορφωθεί πλήρως με τον ορισμό της ανεργίας ούτε τηρούν απόλυτα τις δώδεκα αρχές για τη διατύπωση ερωτήσεων σχετικά με το εργασιακό καθεστώς. Αυτό το γεγονός μειώνει τη γεωγραφική συγκρισιμότητα των βασικών εκτιμήσεων σχετικά με την απασχόληση και την ανεργία. Η γεωγραφική συγκρισιμότητα επηρεάζεται ακόμη από τη χρήση διαφορετικών εννοιών και πρακτικών, π.χ. όσον αφορά τον πληθυσμό των μόνιμων κατοίκων ή την κάλυψη των νοικοκυριών συλλογικών συμβιώσεων.

Παρόλο που δεν είναι δυνατόν να διατυπωθούν σαφή συμπεράσματα για τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις ακρίβειας (βλ. υποσημείωση 7), τα στοιχεία που προέκυψαν από την αξιολόγηση και παρουσιάζονται στην παρούσα έκθεση δείχνουν ότι οι προσπάθειες που έγιναν έως τώρα δεν ήταν πάντοτε επαρκείς για την παροχή απολύτως αξιόπιστων εκτιμήσεων. Μερικές χώρες πρέπει να προσαρμόσουν ακόμη το σχεδιασμό της έρευνάς τους π.χ. με την αύξηση του μεγέθους του δείγματος ή με την υιοθέτηση κατάλληλων μοντέλων περιτροπής, ώστε να βελτιώσουν σημαντικά την ακρίβεια των εκτιμήσεων είτε σε περιφερειακό επίπεδο είτε σε επίπεδο διακυμάνσεων μεταξύ τριμήνων.

Λίγες χώρες ακολούθησαν μέχρι τώρα την επιλογή να χρησιμοποιήσουν υποδείγμα για να ερευνήσουν διαρθρωτικές μεταβλητές, που σκοπός της ήταν να χρησιμοποιηθεί ως βασικό εργαλείο για τη μείωση του φόρτου των απαντήσεων.

Όσον αφορά τις ενότητες ad hoc, η κάλυψη και η τήρηση της προθεσμίας για τη διαβίβαση των στοιχείων ήταν ικανοποιητικές. Η Επιτροπή θα εξακολουθήσει να συνεργάζεται στενά με τα κράτη μέλη με σκοπό να εξασφαλίσει ότι έχουν επιτύχει πλήρη συμμόρφωση με τη νομοθεσία ΕΕΔ. Η Eurostat εφαρμόζει παρακολούθηση της συμμόρφωσης σε τακτική βάση. Όποτε εντοπίζεται μη συμμόρφωση, αναλαμβάνεται κατάλληλη δράση από την Επιτροπή.

[1] ΕΕ L 77 της 14.3.1998, σ. 3.

[2] Η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας καλύπτεται επίσης, για πρώτη φορά, από την παρούσα έκθεση. Σε ορισμένους πίνακες χρησιμοποιείται η συντομογραφία ΜΚ. Αυτός ο κωδικός είναι προσωρινός και δεν προδικάζει καθόλου την οριστική ονομασία της χώρας η οποία θα συμφωνηθεί όταν ολοκληρωθούν οι σχετικές διαπραγματεύσεις που διεξάγονται στο πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών.

[3] Λόγω καθυστερήσεων κατά την υποβολή των εκθέσεων ποιότητας 2008 και λόγω της μετάβασης στην ονοματολογία NACE, αποφασίστηκε να μη συμπεριληφθεί το 2008 στην παρούσα έκθεση.

[4] ΕΕ L 324 της 29.11.2002, σ. 14.

[5] ΕΕ L 336 της 23.12.2003, σ. 6.

[6] Αν και, τυπικά, η Ουγγαρία καλύπτει όλες τις εβδομάδες του έτους, εξακολουθεί να διενεργεί πολύ μικρό αριθμό συνεντεύξεων για την τελευταία εβδομάδα κάθε τριμήνου.

[7] Οι απαιτήσεις ακρίβειας, όπως ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφοι 1 και 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 577/98 αφήνουν περιθώρια για ερμηνείες. Επιπλέον, αναφέρονται σε μια θεωρητική κατάσταση που σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει στην πράξη. Η αξιολόγησή τους, επομένως, στηρίζεται αναγκαστικά σε υποθέσεις ad hoc. Συνεπώς, δεν θα πρέπει να θεωρούνται αναμφισβήτητες αποδείξεις της συμμόρφωσης παρά μόνο έμμεσες αποδείξεις της παρέκκλισης από τις απαιτήσεις.

[8] Η Ιρλανδία εισήγαγε τέσσερα νέα χαρακτηριστικά το 2007, αλλά εξακολουθεί να λείπει ένα. Η Φινλανδία και η Νορβηγία ενσωμάτωσαν ορισμένα από αυτά το 2008, ενώ η Ελβετία θα κάνει το ίδιο το 2010.

[9] Η Τουρκία διεξήγαγε την ενότητα ad hoc το 2007, αλλά δεν έστειλε τα αποτελέσματα στην Eurostat.

[10] ΕΕ L 228 της 8.9.2000, σ. 18.

[11] Οι Κάτω Χώρες διεξάγουν σήμερα εργασίες με σκοπό την πλήρη ευθυγράμμιση με τις αρχές 6 και 7.

[12] Πρόσφατα, μια ειδική ομάδα (Task Force) για την ποιότητα της Έρευνας Εργατικού Δυναμικού, συντονιζόμενη από την Eurostat, αναγνώρισε ότι υπάρχουν κι άλλα περιθώρια αποσαφήνισης ορισμένων αρχών. Γι’ αυτό, συνέστησε την επανεξέταση των δώδεκα αρχών από ομάδα εμπειρογνωμόνων που συστάθηκε από την Eurostat.

[13] Η Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας και η Τουρκία άρχισαν τη διαβίβαση στοιχείων με τα σύνολα στοιχείων του 2006. Η Ελβετία, που διενεργεί ετήσια έρευνα, διαβίβασε μόνο ένα σύνολο στοιχείων.

[14] Η τελική έκθεση της ειδικής ομάδας διατίθεται μετά από αίτηση.