Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον ενωσιακό κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) /* COM/2014/0164 final - 2014/0094 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Η παρούσα πρόταση αναδιατυπώνει και τροποποιεί τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων). Η παρούσα πρόταση λαμβάνει υπόψη την αυξημένη πολιτική έμφαση που δίδεται στην οικονομική επίπτωση της πολιτικής θεωρήσεων στην ευρύτερη οικονομία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως στον τομέα του τουρισμού, με σκοπό τη διασφάλιση μεγαλύτερης συνοχής με τους αναπτυξιακούς στόχους της στρατηγικής Ευρώπη 2020, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής Εφαρμογή και ανάπτυξη της κοινής πολιτικής θεωρήσεων με στόχο την τόνωση της ανάπτυξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση.[1] Η πρόταση βασίζεται επίσης στα συμπεράσματα που συνήχθησαν στην έκθεση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την αξιολόγηση της εφαρμογής του κώδικα θεωρήσεων[2]. Η έκθεση συνοδεύεται από έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής[3] που περιέχει τη λεπτομερή αξιολόγηση. Η πρόταση αυτή περιλαμβάνει επίσης δύο μέτρα διευκόλυνσης των οικογενειακών επαφών. Εισάγει ορισμένες διαδικαστικές διευκολύνσεις για στενούς συγγενείς που έρχονται να επισκεφτούν πολίτες της Ένωσης που κατοικούν στην επικράτεια κράτους μέλους του οποίου οι τελευταίοι είναι υπήκοοι, καθώς και για στενούς συγγενείς πολιτών της Ένωσης που ζουν σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να επισκεφτούν μαζί με τον πολίτη της Ένωσης το κράτος μέλος του οποίου ο τελευταίος είναι υπήκοος. Επιπλέον, διευκρινίζει ότι οι ίδιες διαδικαστικές διευκολύνσεις θα πρέπει να χορηγούνται κατ' ελάχιστο όριο σε μέλη οικογένειας πολιτών της ΕΕ που επωφελούνται από το άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2004/38/ΕΚ σχετικά με το δικαίωμα των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους να κυκλοφορούν και να διαμένουν ελεύθερα στην επικράτεια των κρατών μελών. Γενικό πλαίσιο Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) τέθηκε σε ισχύ στις 5 Απριλίου 2010. Οι διατάξεις σχετικά με την κοινοποίηση και τις απαιτήσεις προκειμένου να προβληθούν λόγοι απόρριψης, ανάκλησης και κατάργησης θεωρήσεων και το δικαίωμα προσφυγής κατά των αποφάσεων αυτών, τέθηκαν σε ισχύ στις 5 Απριλίου 2011. Το άρθρο 57 παράγραφος 1 του κώδικα θεωρήσεων προβλέπει ότι δύο έτη μετά την έναρξη εφαρμογής όλων των διατάξεων του κώδικα αυτού (δηλ. στις 5 Απριλίου 2013), η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο αξιολόγηση της εφαρμογής του. Η αξιολόγηση και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής έχουν υποβληθεί. Το άρθρο 57 παράγραφος 2 προβλέπει ότι η αξιολόγηση αυτή μπορεί να συνοδεύεται από πρόταση τροποποίησης του κανονισμού. Υπό το πρίσμα των συμπερασμάτων της έκθεσης αξιολόγησης, η Επιτροπή αποφάσισε να υποβάλλει την παρούσα πρόταση τροποποίησης της νομοθεσίας μαζί με την έκθεση. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις, ενώ διατηρούν την ασφάλεια στα εξωτερικά σύνορα και διασφαλίζουν την εύρυθμη λειτουργία του χώρου Σένγκεν, διευκολύνουν τα ταξίδια των νόμιμων ταξιδιωτών και απλουστεύουν το νομικό πλαίσιο προς το συμφέρον των κρατών μελών, π.χ. επιτρέποντας πιο ευέλικτους κανόνες για την προξενική συνεργασία. Η κοινή πολιτική θεωρήσεων θα πρέπει να συμβάλλει στη δημιουργία ανάπτυξης και να συνάδει με τις λοιπές πολιτικές της ΕΕ στους τομείς των εξωτερικών σχέσεων, του εμπορίου, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και του τουρισμού. Οι υφιστάμενες διατάξεις Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων). 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη Η διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη καλύπτεται στην εκτίμηση των επιπτώσεων[4] που συνοδεύει την παρούσα πρόταση. Εκτίμηση των επιπτώσεων Με βάση την έκθεση αξιολόγησης που αναφέρεται στο μέρος 1, εντοπίστηκαν δύο κύριοι προβληματικοί τομείς: 1) Η συνολική διάρκεια και το κόστος (άμεσο και έμμεσο), καθώς και η δυσκαμψία των διαδικασιών Η σύνθετη φύση του εν λόγω προβληματικού τομέα εξηγείται αναλυτικά στην εκτίμηση των επιπτώσεων. Όσον αφορά τις κανονιστικές επιλογές, η έκδοση θεωρήσεων πολλαπλών εισόδων (ΘΠΕ) μακράς ισχύος σε συνδυασμό με ορισμένες διαδικαστικές διευκολύνσεις αξιολογήθηκε ως η μόνη λύση που είναι επωφελής για τις δύο πλευρές. Έχει τη δυνατότητα να περιορίζει τον διοικητικό φόρτο των προξενείων και, ταυτόχρονα, θεωρείται ότι συνιστά πολύ σημαντική διευκόλυνση για ορισμένες κατηγορίες ταξιδιωτών. Στην πράξη είναι ισοδύναμη με την απαλλαγή από την υποχρέωση θεώρησης για την περίοδο ισχύος των ΘΠΕ και οδηγεί σε σημαντική εξοικονόμηση πόρων και σε αύξηση της αποτελεσματικότητας, τόσο για τους αιτούντες θεώρηση (από την άποψη του χρόνου και του κόστους) όσο και για τα προξενεία (χρόνος). Οι επιλογές πολιτικής που προβλέπονται για να αντιμετωπιστεί ο προβληματικός αυτός τομέας, είναι, κατά συνέπεια, αρκετά παρεμφερείς. Υπάρχει διαφορά μόνο όσον αφορά τους δικαιούχους κάλυψης και τη διάρκεια ισχύος των ΘΠΕ, ως προς τα εξής: Ελάχιστη κανονιστική επιλογή: εισαγωγή υποχρεωτικών διαδικαστικών διευκολύνσεων και υποχρεωτική χορήγηση ΘΠΕ ισχύος τουλάχιστον ενός έτους και, στη συνέχεια, τριών ετών για συχνούς ταξιδιώτες (ορίζονται ως οι αιτούντες που έχουν προηγουμένως χρησιμοποιήσει νομίμως τουλάχιστον τρεις θεωρήσεις (κατά τους τελευταίους 12 μήνες πριν από την ημερομηνία της αίτησης) οι οποίες έχουν καταχωριστεί στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS). Μέση επιλογή: εισαγωγή υποχρεωτικών διαδικαστικών διευκολύνσεων και υποχρεωτική χορήγηση ΘΠΕ ισχύος τουλάχιστον τριών ετών και στη συνέχεια πέντε ετών για τακτικούς ταξιδιώτες (ορίζονται ως οι αιτούντες που έχουν προηγουμένως χρησιμοποιήσει νομίμως τουλάχιστον δύο θεωρήσεις οι οποίες είναι καταχωρισμένες στο VIS). Η προσδιορισθείσα μέγιστη επιλογή θα παρέτεινε τις υποχρεωτικές διαδικαστικές διευκολύνσεις και την υποχρεωτική χορήγηση ΘΠΕ άμεσα για πέντε έτη στην πλειοψηφία των αιτούντων («καταχωρισμένοι στο VIS αιτούντες»), απαιτώντας μόνο μία νομίμως χρησιμοποιηθείσα θεώρηση (εντός των προηγούμενων δώδεκα μηνών πριν από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης) η οποία να είναι καταχωρισμένη στο VIS. Η εκτίμηση επιπτώσεων κατέδειξε ότι όλες οι εν λόγω επιλογές θα εναρμόνιζαν περαιτέρω το ισχύον νομικό πλαίσιο και θα οδηγούσαν σε μια πραγματικά κοινή πολιτική για τις θεωρήσεις. Οι πιθανές οικονομικές επιπτώσεις για τα κράτη μέλη από τις επιλογές αυτές προκύπτουν από το γεγονός ότι οι ταξιδιώτες που διαθέτουν ΘΠΕ μεγάλης (-ύτερης) ισχύος είναι πιθανόν να κάνουν περισσότερα ταξίδια στον χώρο Σένγκεν από όσα θα πραγματοποιούσαν διαφορετικά. Σύμφωνα με την εκτίμηση επιπτώσεων, τα επιπλέον ταξίδια στον χώρο Σένγκεν υπολογίζονται σε περίπου 500 000 με την ελάχιστη επιλογή πολιτικής, σε περίπου 2 εκατομμύρια με τη μέση επιλογή και σε περίπου 3 εκατομμύρια με τη μέγιστη επιλογή πολιτικής. Τα επιπλέον ταξίδια στον χώρο Σένγκεν αποφέρουν προφανώς πρόσθετα έσοδα: περίπου 300 εκατ. ευρώ (δημιουργία περίπου 7 600 ισοδυνάμων πλήρους απασχόλησης/ΙΠΑ/θέσεων εργασίας) στην περίπτωση της ελάχιστης επιλογής· άνω του 1 δισεκατ. ευρώ (δημιουργία περίπου 30 000 θέσεων εργασίας ΙΠΑ) με τη μέση επιλογή και περίπου 2 δισεκατ. ευρώ (δημιουργία περίπου 30 000 θέσεων εργασίας ΙΠΑ) με τη μέγιστη επιλογή. Η εκτίμηση επιπτώσεων κατέδειξε επίσης ότι οι πολύ μεγάλες δυνητικές οικονομικές επιπτώσεις της μέγιστης επιλογής συνδέονται με υψηλότερο κίνδυνο για την ασφάλεια. Καμία από τις επιλογές αυτές δεν συνεπάγεται σημαντικό πρόσθετο κόστος. Πράγματι, μια από τις κινητήριες δυνάμεις των επιλογών πολιτικής είναι η εξοικονόμηση πόρων τόσο για τα κράτη μέλη/τα προξενεία όσο και τους αιτούντες θεώρηση. Οι επιλογές αυτές οδηγούν σταδιακά σε εξοικονόμηση πόρων για τους αιτούντες, η οποία προκύπτει κυρίως από την χορήγηση αυξανόμενου αριθμού ΘΠΕ μακράς ισχύος. Από την οπτική γωνία των αιτούντων, η μέγιστη επιλογή είναι εμφανώς η πλέον αποτελεσματική και η ελάχιστη επιλογή είναι η λιγότερο αποτελεσματική. Η μείωση του αριθμού των αιτήσεων θεώρησης στο πλαίσιο του συστήματος ΘΠΕ, αναμένεται να περιορίσει τα έσοδα των κρατών μελών από τις θεωρήσεις εισόδου. Ωστόσο, η χορήγηση ΘΠΕ περιορίζει επίσης τις δαπάνες καθώς μειώνονται οι αιτήσεις θεώρησης που πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο διεκπεραίωσης: τα οικονομικά οφέλη υπερβαίνουν σημαντικά τις εκτιμώμενες δαπάνες σε όλες τις επιλογές. Ενώ κατέστη σαφές ότι η μέγιστη επιλογή παρουσίαζε πολύ μεγάλες δυνητικές οικονομικές επιπτώσεις, η επιλογή αυτή συνδέεται με δυνητικά υψηλότερο κίνδυνο ασφάλειας. Για να μετριαστεί αυτός ο κίνδυνος, η προτεινόμενη προσέγγιση είναι η σταδιακή έκδοση ΘΠΕ μεγαλύτερης ισχύος σε «καταχωρισμένους στο VIS τακτικούς ταξιδιώτες» (αρχικά για τρία έτη, στη συνέχεια, με βάση τη νόμιμη χρήση αυτής της θεώρησης, για πέντε έτη). Οι επιπτώσεις αυτής της προσέγγισης τοποθετούνται μεταξύ της μέσης και της μέγιστης επιλογής που προσδιορίστηκαν στην εκτίμηση των επιπτώσεων, πιθανώς πιο κοντά στις επιπτώσεις της μέγιστης επιλογής όσον αφορά τις οικονομικές επιπτώσεις. 2) Ανεπαρκής γεωγραφική κάλυψη στη διεκπεραίωση των θεωρήσεων Η ελάχιστη επιλογή πολιτικής που αξιολογήθηκε για τον προβληματικό αυτό τομέα ήταν η κατάργηση του άρθρου 41 του κώδικα θεωρήσεων (συστέγαση, Κοινά Κέντρα Αιτήσεων (ΚΚΑ)) και η εισαγωγή της γενικής έννοιας του «Κέντρου θεωρήσεων Σένγκεν», η οποία συνιστά έναν πιο ρεαλιστικό, πιο ευέλικτο ορισμό όσον αφορά ορισμένες μορφές προξενικής συνεργασίας. Η μέση επιλογή εισήγε, εκτός από τα «Κέντρα Θεωρήσεων Σένγκεν», την έννοια της «υποχρεωτικής εκπροσώπησης» σύμφωνα με την οποία εάν το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για τη διεκπεραίωση της αίτησης θεώρησης δεν διαθέτει ούτε παρουσία ούτε εκπροσώπηση (βάσει τέτοιας συμφωνίας) σε δεδομένη τρίτη χώρα, οιοδήποτε άλλο κράτος μέλος με παρουσία στην εν λόγω χώρα θα ήταν υποχρεωμένο να διεκπεραιώσει αιτήσεις θεώρησης για λογαριασμό του. Τέλος, ως μέγιστη επιλογή, προκειμένου να διασφαλιστεί κατάλληλη κάλυψη της συλλογής/διεκπεραίωσης θεωρήσεων, οι εκτελεστικές αποφάσεις της Επιτροπής θα μπορούσαν να προβλέπουν ποια μορφή θα πρέπει να έχει το δίκτυο συλλογής θεωρήσεων Σένγκεν σε τρίτες χώρες όσον αφορά τις συμφωνίες εκπροσώπησης, τη συνεργασία με εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών και τη συγκέντρωση πόρων με άλλα μέσα. Στην εκτίμηση επιπτώσεων υπογραμμίστηκε ότι η μέγιστη επιλογή πολιτικής θα μπορούσε να έχει τον πλέον θετικό αντίκτυπο όσον αφορά τον εξορθολογισμό της παρουσίας για τη συλλογή/διεκπεραίωση θεωρήσεων και θα μπορούσε να παράσχει σημαντικά πλεονεκτήματα στους αιτούντες θεώρηση και αισθητή βελτίωση της αποτελεσματικότητας στα προξενεία. Ωστόσο, η σκοπιμότητά της φαίνεται να είναι περιορισμένη. Με βάση την εκτίμηση επιπτώσεων, θα ήταν προτιμότερη η μέση λύση. Στην εκτίμηση επιπτώσεων υπογραμμίζεται ότι η «υποχρεωτική εκπροσώπηση» θα εξασφαλίσει προξενική κάλυψη σε κάθε τρίτη χώρα όπου υπάρχει τουλάχιστον ένα προξενείο για τη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης. Αυτό θα μπορούσε να έχει θετικό αντίκτυπο σε περίπου 100 000 αιτούντες που θα είναι σε θέση να υποβάλουν την αίτηση στη χώρα κατοικίας τους αντί να μετακινηθούν σε χώρα στην οποία το αρμόδιο κράτος μέλος διαθέτει παρουσία ή εκπροσωπείται. Οι οικονομικές επιπτώσεις όλων των επιλογών πολιτικής θεωρήθηκε ότι κυμαίνονται σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Πράγματι, λόγω της ίδιας της φύσης του προβλήματος, οι επιλογές πολιτικής δεν αποσκοπούσαν κατά πρώτο λόγο στη δημιουργία οικονομικής ανάπτυξης, αλλά στην παροχή καλύτερων υπηρεσιών στους αιτούντες θεώρηση και καλού νομικού πλαισίου στα κράτη μέλη ώστε να εξορθολογίσουν τους πόρους τους. Οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της «υποχρεωτικής εκπροσώπησης» θεωρήθηκε ότι δεν ήταν σημαντικές διότι, κατ’ αρχήν, εάν μεγάλος αριθμός αιτήσεων θεώρησης απευθύνεται σε κράτος μέλος σε δεδομένη τρίτη χώρα, το κράτος αυτό, κατά κανόνα, θα έχει ήδη εξασφαλίσει την προξενική παρουσία του μέσω παρουσίας ή εκπροσώπησης. Επιπλέον, το τέλος θεώρησης καλύπτει, κατά κανόνα, το μέσο κόστος διεκπεραίωσης. Οι μη κανονιστικές επιλογές πολιτικής θεωρήθηκε ότι έχουν πολύ μικρή θετική επίπτωση στην αντιμετώπιση των προβλημάτων ή στην επίτευξη των στόχων πολιτικής και, ως εκ τούτου, δεν κρίθηκαν ως ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Η έκθεση αξιολόγησης προτείνει και η παρούσα πρόταση εξετάζει ορισμένα άλλα (ως επί το πλείστον αρκετά τεχνικά) ζητήματα. Στην εκτίμηση επιπτώσεων δεν καλύφθηκαν τα εν λόγω ζητήματα επειδή δεν θεωρήθηκε ότι οι προβλεπόμενες αλλαγές θα έχουν σημαντικές και/ή μετρήσιμες δημοσιονομικές, κοινωνικές ή οικονομικές επιπτώσεις· οι περισσότερες από τις προτεινόμενες αλλαγές έχουν στόχο να διευκρινίσουν ή να προσαρμόσουν/συμπληρώσουν ορισμένες διατάξεις του κώδικα θεωρήσεων χωρίς να αλλοιώσουν την ουσία τους. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Περίληψη Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις αφορούν τα ακόλουθα ζητήματα: Οι διατάξεις για τη θέσπιση από επιμέρους κράτη μέλη της υποχρέωσης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα για τους υπηκόους συγκεκριμένων τρίτων χωρών έχουν αναθεωρηθεί για τη διασφάλιση της διαφάνειας και της αναλογικότητας (άρθρο 3). Για να γίνεται σαφής διάκριση μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών αιτούντων θεώρηση, λαμβάνοντας ταυτόχρονα υπόψη την πλήρη ανάπτυξη του VIS, έχουν προστεθεί οι ορισμοί του «αιτούντα καταχωρισμένου στο VIS» και του «τακτικού ταξιδιώτη καταχωρισμένου στο VIS (άρθρο 2). Η διάκριση αυτή αντικατοπτρίζεται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας (άρθρα 5, 10, 12, 13, 18 και 21). Επισκόπηση των διαφόρων διαδικαστικών διευκολύνσεων παρατίθεται κατωτέρω: || Υποβολή αυτοπροσώπως || Συλλογή δακτυλικών αποτυπωμάτων || Δικαιολογητικά έγγραφα || Θεώρηση προς χορήγηση Αιτών για πρώτη φορά - μη καταχωρισμένος στο VIS || ΝΑΙ || ΝΑΙ || Πλήρης κατάλογος που αντιστοιχεί στο σύνολο των προϋποθέσεων εισόδου || Μία είσοδος που αντιστοιχεί στον σκοπό του ταξιδιού. Ωστόσο, μπορεί να χορηγηθεί ΘΠΕ, εάν το προξενείο κρίνει τον αιτούντα ως αξιόπιστο. Καταχωρισμένος στο VIS αιτών (αλλά όχι τακτικός ταξιδιώτης) || ΟΧΙ || ΟΧΙ, εκτός αν τα δακτυλικά αποτυπώματα δεν έχουν συλλεχθεί κατά τη διάρκεια των τελευταίων 59 μηνών || Πλήρης κατάλογος που αντιστοιχεί στο σύνολο των προϋποθέσεων εισόδου || Μία είσοδος ή ΘΠΕ Καταχωρισμένος στο VIS τακτικός ταξιδιώτης || ΟΧΙ || ΟΧΙ || Μόνο για την απόδειξη του σκοπού του ταξιδίου Τεκμήριο (λόγω «φακέλου θεώρησης» της εκπλήρωσης των προϋποθέσεων εισόδου όσον αφορά τον μεταναστευτικό κίνδυνο και τον κίνδυνο για την ασφάλεια, καθώς και επαρκή μέσα διαβίωσης. || Πρώτη αίτηση: ΘΠΕ για τρία έτη Επόμενες αιτήσεις: ΘΠΕ για πέντε έτη Οι διατάξεις σχετικά με το «αρμόδιο κράτος μέλος» (άρθρο 5) έχουν απλουστευθεί έτσι ώστε να είναι ευκολότερο για τους αιτούντες να γνωρίζουν πού να υποβάλουν την αίτηση και να διασφαλιστεί ότι, κατά κανόνα, δύνανται να υποβάλουν πάντα την αίτηση στη χώρα κατοικίας τους. Αυτό σημαίνει ότι, σε περίπτωση που το αρμόδιο κράτος μέλος δεν διαθέτει παρουσία ούτε εκπροσωπείται σε δεδομένο τόπο, ο αιτών δικαιούται να υποβάλει αίτηση σε ένα από τα υφιστάμενα προξενεία σύμφωνα με κριτήρια που καθορίζονται στο εν λόγω άρθρο. Οι διατάξεις προβλέπουν ορισμένες διαδικαστικές διευκολύνσεις για στενούς συγγενείς πολιτών της Ένωσης με σκοπό να συμβάλουν στη βελτίωση της κινητικότητάς τους, ιδίως διευκολύνοντας τις οικογενειακές επισκέψεις (άρθρα 8, 13, 14 και 20). Πρώτον, οι διατάξεις προβλέπουν διευκολύνσεις για μέλη οικογενειών που προτίθενται να επισκεφτούν πολίτες της Ένωσης που κατοικούν στην επικράτεια του κράτους μέλους του οποίου οι τελευταίοι είναι υπήκοοι, καθώς και για μέλη οικογενειών πολιτών της Ένωσης που ζουν σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να επισκεφτούν μαζί με τους εν λόγω πολίτες το κράτος μέλος του οποίου αυτοί είναι υπήκοοι. Οι δύο αυτές κατηγορίες καταστάσεων δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/38/ΕΚ. Οι συμφωνίες για την απλούστευση της χορήγησης θεωρήσεων που έχει συνάψει και εφαρμόσει η ΕΕ με ορισμένες τρίτες χώρες καταδεικνύουν τη σημασία της διευκόλυνσης τέτοιων επισκέψεων: οι τροποποιηθείσες συμφωνίες για την απλούστευση της χορήγησης θεωρήσεων με την Ουκρανία και τη Μολδαβία, καθώς και οι πρόσφατες συμφωνίες για την απλούστευση της έκδοσης θεωρήσεων με την Αρμενία και το Αζερμπαϊτζάν, προβλέπουν διευκολύνσεις (π.χ. απαλλαγή από το τέλος θεώρησης και χορήγηση θεωρήσεων πολλαπλής εισόδου (ΘΠΕ) μακράς ισχύος) για τους πολίτες της αντίστοιχης τρίτης χώρας που επισκέπτονται στενούς συγγενείς που έχουν αποκτήσει την υπηκοότητα του κράτους μέλους διαμονής. Αυτή η πρακτική της Ένωσης πρέπει να γενικευθεί όσον αφορά τον κώδικα θεώρησης. Δεύτερον, σύμφωνα με τις διατάξεις, οι ίδιες διευκολύνσεις παρέχονται κατ' ελάχιστο σε περιπτώσεις που καλύπτονται από την οδηγία 2004/38/ΕΚ. Όπως προβλέπει το άρθρο 5 παράγραφος 2 της οδηγίας, τα κράτη μέλη δύνανται, όταν ο πολίτης της ΕΕ ασκεί το δικαίωμα ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής στην επικράτειά τους, να επιβάλουν θεώρηση εισόδου στα μέλη της οικογένειας που δεν είναι υπήκοοι κράτους μέλους. Όπως επιβεβαιώνεται από το Δικαστήριο της ΕΕ[5], αυτά τα μέλη οικογενείας έχουν, όχι απλώς το δικαίωμα εισόδου στην επικράτεια του κράτους μέλους αλλά επίσης το δικαίωμα να αποκτούν θεώρηση εισόδου προς τούτο. Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας, τα κράτη μέλη παρέχουν στα εν λόγω πρόσωπα κάθε διευκόλυνση[6], προκειμένου να αποκτήσουν τις απαιτούμενες θεωρήσεις οι οποίες χορηγούνται ατελώς, το συντομότερο δυνατόν, και βάσει ταχείας διαδικασίας. Πρέπει να σημειωθεί ότι το άρθρο 5 παράγραφος 2 που προαναφέρεται περιλαμβάνει ουσιαστικά την ίδια διάταξη με το άρθρο 3, παράγραφος 2 της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ[7] η οποία καταργήθηκε από την οδηγία 2004/38/ΕΚ. Το άρθρο 3 παράγραφος 2 της οδηγίας 68/360/ΕΟΚ, εγκρίθηκε σε εποχή κατά την οποία η Κοινότητα δεν είχε αρμοδιότητα να νομοθετεί για τις θεωρήσεις. Από την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ, την 1 Μαΐου 1999, η Κοινότητα έχει αρμοδιότητα να νομοθετεί για τις θεωρήσεις. Η αρμοδιότητα αυτή, που κατοχυρώνεται επί του παρόντος στο άρθρο 77 της ΣΛΕΕ, χρησιμοποιήθηκε για τη θέσπιση του κώδικα θεωρήσεων. Είναι επιθυμητό να προσδιοριστούν με μεγαλύτερη ακρίβεια οι διευκολύνσεις στις οποίες παραπέμπει η οδηγία 2004/38/ΕΚ· για να επιτευχθεί αυτό το κατάλληλο μέσο είναι ο κώδικας θεωρήσεων, στον οποίο προβλέπονται λεπτομερείς κανόνες σχετικά με τους όρους και τις προϋποθέσεις χορήγησης θεωρήσεων. Ενώ τηρείται η ελευθερία των κρατών μελών να παρέχουν πρόσθετες διευκολύνσεις, οι διευκολύνσεις που προτείνονται για ορισμένους στενούς συγγενείς πολιτών της Ένωσης που δεν έχουν κάνει χρήση του δικαιώματός τους να διακινούνται και να διαμένουν ελεύθερα εντός της Ένωσης θα πρέπει να εφαρμόζονται, τουλάχιστον, σε καταστάσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 2004/38/ΕΚ. Οι διευκολύνσεις αυτές αποτελούν στη συνέχεια αντικείμενο κοινής εφαρμογής, στο πλαίσιο του κώδικα θεωρήσεων και για τα κράτη μέλη που δεσμεύονται από αυτόν, της υποχρέωσης που περιέχεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 2004/38/ΕΚ. Οι διατάξεις περί απαλλαγών από τέλη θεώρησης έχουν καταστεί υποχρεωτικές από προαιρετικές, ώστε να διασφαλίζεται η ίση μεταχείριση των αιτούντων (άρθρο 14). Ορισμένες κατηγορίες επιλέξιμες για απαλλαγή από το τέλος θεώρησης έχουν διευρυνθεί, όπως π.χ. οι ανήλικοι έως 18 ετών, ή προστεθεί (στενοί συγγενείς πολιτών της Ένωσης που δεν ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία). Γενικές διαδικαστικές διευκολύνσεις: – Η αρχή σύμφωνα με την οποία όλοι οι αιτούντες πρέπει να υποβάλλουν την αίτηση αυτοπροσώπως καταργήθηκε (βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.1 (παράγραφος (7)). Γενικά, οι αιτούντες θα κληθούν να παρουσιαστούν αυτοπροσώπως στο προξενείο ή στον εξωτερικό πάροχο υπηρεσιών μόνο για τη λήψη των δακτυλικών αποτυπωμάτων που αποθηκεύονται στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (άρθρο 9). – Η μέγιστη προθεσμία υποβολής αίτησης αυξήθηκε ώστε να δοθεί στους ταξιδιώτες η δυνατότητα του προγραμματισμού και της αποφυγής των περιόδων αιχμής· ομοίως, έχει ορισθεί ελάχιστη προθεσμία για την υποβολή της αίτησης ώστε να δοθεί στα κράτη μέλη ο απαραίτητος χρόνος για την ορθή αξιολόγηση των αιτήσεων και την οργάνωση της εργασίας (άρθρο 8). – Το γενικό έντυπο αίτησης θεώρησης (παράρτημα I) απλοποιήθηκε και έχει γίνει αναφορά στην ηλεκτρονική συμπλήρωση του εντύπου της αίτησης (άρθρο 10). – Ο κατάλογος των δικαιολογητικών εγγράφων στο παράρτημα II δεν είναι πλέον «μη εξαντλητικός κατάλογος» και έχει γίνει διάκριση μεταξύ αγνώστων αιτούντων και καταχωρισμένων στο VIS τακτικών ταξιδιωτών όσον αφορά τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβληθούν (άρθρο 13). Στο άρθρο 13, έχουν ενισχυθεί οι διατάξεις σχετικά με τις προπαρασκευαστικές εργασίες για την κατάρτιση καταλόγων προσαρμοσμένων στις τοπικές συνθήκες, στο πλαίσιο της επιτόπιας συνεργασίας Σένγκεν. – Ο άγνωστος αιτών θεώρηση (δηλ. κάποιος που δεν έχει υποβάλει προηγουμένως αίτηση θεώρησης) θα πρέπει να αποδείξει ότι πληροί τους όρους για την έκδοση θεώρησης. – Στο πλαίσιο αυτό, εφιστάται η προσοχή στην πρόσφατη «απόφαση Κoushkaki»[8], σύμφωνα με την οποία τα άρθρα 23 παρ. 4, 32 παρ. 1 και 35 παρ. 6 (άρθρα 20 παρ. 4, 29 παρ. 1 και 32 παρ. 5 της αναδιατύπωσης του κώδικα θεωρήσεων) «πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι οι αρμόδιες αρχές κράτους μέλους δεν μπορούν να απορρίψουν, κατόπιν εξέτασης της αίτησης για ομοιόμορφη θεώρηση, τη χορήγηση τέτοιας θεώρησης στον αιτούντα, εκτός εάν μπορεί να εφαρμοστεί για τον αιτούντα αυτόν ένας από τους λόγους απόρριψης της θεώρησης που απαριθμούνται στις εν λόγω διατάξεις. Οι εν λόγω αρχές διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια κατά την εξέταση της αίτησης σε ό,τι αφορά τους όρους εφαρμογής των διατάξεων αυτών και την αξιολόγηση των σχετικών πραγματικών γεγονότων, ώστε να εκτιμηθεί κατά πόσον μπορεί να εφαρμοστεί στον αιτούντα ένας από τους εν λόγω λόγους απόρριψης της θεώρησης.» – Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφάνθηκε επίσης ότι οι διατάξεις του άρθρου 32 παράγραφος 1 (νυν άρθρο 29 παράγραφος 1 του κώδικα θεωρήσεων, σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 21 παράγραφος 1 (νυν άρθρο 18, παράγραφος 1), «πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι η υποχρέωση των αρμόδιων αρχών κράτους μέλους να χορηγούν ομοιόμορφη θεώρηση, υπόκειται στον όρο ότι δεν δημιουργείται εύλογη αμφιβολία ότι ο αιτών προτίθεται να εγκαταλείψει την επικράτεια των κρατών μελών πριν από τη λήξη ισχύος της ζητούμενης θεώρησης, λαμβανομένης υπόψη της γενικής κατάστασης στη χώρα διαμονής του αιτούντος και των ατομικών του χαρακτηριστικών, καθορισθέντων βάσει των πληροφοριών που παρασχέθηκαν από τον αιτούντα.» – Θα πρέπει να τεκμαίρεται ότι «οι καταχωρισμένοι στο VIS τακτικοί ταξιδιώτες» πληρούν τους όρους εισόδου όσον αφορά τον κίνδυνο παράτυπης μετανάστευσης και την ανάγκη να διαθέτουν επαρκή μέσα διαβίωσης. Ωστόσο, το τεκμήριο αυτό θα πρέπει να είναι αναστρέψιμο σε μεμονωμένες περιπτώσεις. – Η πρόταση προβλέπει ότι οι αρχές των κρατών μελών μπορούν να απορρίψουν το τεκμήριο της εκπλήρωσης των όρων εισόδου σε μεμονωμένη περίπτωση και προσδιορίζει σε ποια βάση μπορεί να γίνει αυτό (άρθρο 18, παράγραφος 9). – Γενική μείωση των προθεσμιών για τη λήψη απόφασης σχετικά με αίτηση θεώρησης (άρθρο 20) υπό το πρίσμα της συντόμευσης του χρόνου απόκρισης στη διαδικασία προηγούμενης διαβούλευσης (άρθρο 19). Καθιερώνονται σύντομες προθεσμίες για την εξέταση των αιτήσεων μελών οικογένειας πολιτών της Ένωσης που ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία και στενών συγγενών πολιτών της Ένωσης που δεν ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία. – Μπορεί να εκδοθεί ΘΠΕ με διάρκεια ισχύος που υπερβαίνει τη διάρκεια ισχύος του ταξιδιωτικού εγγράφου (άρθρο 11 στοιχείο α)). – Οι διατάξεις για την ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση θα πρέπει να διαγραφούν διότι δεν έχει ποτέ προσδιοριστεί η πραγματική προστιθέμενη αξία της ταξιδιωτικής ιατρικής ασφάλισης (βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.2 (14)). – Το τυποποιημένο έντυπο για την κοινοποίηση και αιτιολόγηση απόρριψης, κατάργησης ή ανάκλησης θεώρησης έχει αναθεωρηθεί προκειμένου να συμπεριληφθεί ειδικός λόγος για απόρριψη θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα και να εξασφαλιστεί ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι κατάλληλα ενημερωμένο σχετικά με τις διαδικασίες προσφυγής. – Θεσπίστηκαν διατάξεις παρέκκλισης από τις γενικές διατάξεις για την κατ' εξαίρεση χορήγηση θεωρήσεων στα εξωτερικά σύνορα: για την προώθηση του τουρισμού βραχείας διάρκειας θα επιτρέπεται στα κράτη μέλη να χορηγούν θεωρήσεις στα εξωτερικά σύνορα υπό προσωρινό καθεστώς και μετά την κοινοποίηση και δημοσίευση των οργανωτικών λεπτομερειών του καθεστώτος (άρθρο 33). – Έχουν προστεθεί ευέλικτοι κανόνες που επιτρέπουν στα κράτη μέλη να βελτιστοποιούν τη χρήση των πόρων, να αυξάνουν την προξενική κάλυψη και να αναπτύσσουν συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών (άρθρο 38). – Η χρήση εξωτερικού παρόχου υπηρεσιών από τα κράτη μέλη δεν αποτελεί πλέον την ύστατη λύση. – Τα κράτη μέλη δεν είναι υποχρεωμένα να διατηρήσουν τη δυνατότητα «απευθείας πρόσβασης» για την υποβολή των αιτήσεων στο προξενείο σε τόπους όπου εξωτερικός πάροχος υπηρεσιών έχει εξουσιοδοτηθεί να συγκεντρώνει αιτήσεις θεώρησης (διαγραφή του πρώην άρθρου 17 παράγραφος 5). Εντούτοις, πρέπει να ορίζεται άμεσα συνάντηση για μέλη οικογενείας πολιτών της Ένωσης που ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία και για στενούς συγγενείς πολιτών της Ένωσης που δεν ασκούν το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία, καθώς και για αιτούντες που μπορούν να δικαιολογήσουν περίπτωση έκτακτης ανάγκης. – Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλλουν ετησίως έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τη συνεργασία με εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των τελευταίων. – Εξορθολογισμός των διατάξεων σχετικά με τις συμφωνίες εκπροσώπησης (άρθρο 39) (βλ. έγγραφο εργασίας της Επιτροπής, σημεία 2.1.1.5 (παράγραφος 20) και 2.1.4 (παράγραφος 41). – Όπως εξηγείται στην έκθεση αξιολόγησης (σημείο 3.2), η έλλειψη αρκούντως λεπτομερών στατιστικών δεδομένων, εμποδίζει την αξιολόγηση της εφαρμογής ορισμένων διατάξεων. Συνεπώς, το παράρτημα VII τροποποιείται ώστε να εξασφαλίζεται η συλλογή όλων των σχετικών δεδομένων με επαρκώς αναλυτικό τρόπο που επιτρέπει τη σωστή αξιολόγηση. Όλα τα εν λόγω δεδομένα μπορούν να ανακτηθούν (από τα κράτη μέλη) από το VIS, πλην των πληροφοριών σχετικά με τον αριθμό των θεωρήσεων που χορηγούνται δωρεάν, αλλά δεδομένου ότι οι πληροφορίες αυτές συνδέονται με τα δημόσια οικονομικά του κράτους μέλους, τα δεδομένα αυτά θα πρέπει να είναι εύκολα προσβάσιμα. – Ενίσχυση του νομικού πλαισίου σχετικά με την ενημέρωση του κοινού (άρθρο 45): - Πρόκειται να δημιουργηθεί από την Επιτροπή κοινός δικτυακός τόπος για τις θεωρήσεις Σένγκεν - Θα αναπτυχθεί από την Επιτροπή υπόδειγμα για τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους αιτούντες θεώρηση Τεχνικές τροποποιήσεις: – Διαγραφή της αναφοράς στη «διέλευση» ως ειδικό σκοπό ταξιδιού (κυρίως άρθρο 1, παράγραφος 1) δεδομένου ότι οι θεωρήσεις βραχείας διαμονής δεν συναρτώνται με τον σκοπό. Η εν λόγω αναφορά έχει διατηρηθεί μόνο όπου αναφέρεται ως ειδικός σκοπός ταξιδιού, π.χ. στο παράρτημα ΙΙ του κώδικα θεωρήσεων, όπου απαριθμούνται τα δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβληθούν ανάλογα με τον σκοπό του ταξιδιού. – Κατάρτιση εναρμονισμένων κανόνων σχετικά με τον χειρισμό των περιπτώσεων απώλειας εγγράφου ταυτότητας και έγκυρης θεώρησης (άρθρο 7). – Ακριβείς προθεσμίες για τις διάφορες κοινοποιήσεις κρατών μελών (15 μέρες): συμφωνίες εκπροσώπησης, θέσπιση προηγούμενης διαβούλευσης και εκ των υστέρων ενημέρωση. – Σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αρμοδιότητα για την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του κανονισμού έχει ανατεθεί στην Επιτροπή σε ότι αφορά τον κατάλογο των τρίτων χωρών των οποίων οι υπήκοοι υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα όταν διέρχονται από τις διεθνείς ζώνες διέλευσης των αερολιμένων που βρίσκονται στην επικράτεια των κρατών μελών (παράρτημα III) και τον κατάλογο των τίτλων διαμονής που επιτρέπουν στον κάτοχό τους να διέρχεται μέσω των αερολιμένων των κρατών μελών χωρίς να υπόκειται σε υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα (παράρτημα IV). – Σύμφωνα με το άρθρο 291 της ΣΛΕΕ, θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει εκτελεστικές πράξεις για την κατάρτιση του καταλόγου των δικαιολογητικών εγγράφων τα οποία πρέπει να χρησιμοποιούνται σε κάθε τόπο ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι τοπικές συνθήκες, των στοιχείων για τη συμπλήρωση και τοποθέτηση της αυτοκόλλητης θεώρησης και των κανόνων σχετικά με τη χορήγηση θεωρήσεων σε ναυτικούς στα εξωτερικά σύνορα. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να διαγραφούν τα προηγούμενα παραρτήματα VΙΙ, VIII και ΙΧ. Νομική βάση Άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η παρούσα πρόταση αναδιατυπώνει τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13 Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων), ο οποίος είχε βασιστεί στις αντίστοιχες διατάξεις της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, δηλ. το άρθρο 62, παράγραφος 2, στοιχείο α) και στοιχείο β), σημείο (ii). Αρχή της επικουρικότητας Το άρθρο 77 παράγραφος 2 στοιχείο α) της ΣΛΕΕ παρέχει τη δυνατότητα στην Ένωση να αναπτύξει μέτρα σχετικά με «την κοινή πολιτική για τις θεωρήσεις και άλλους τίτλους διαμονής βραχείας διάρκειας». Η παρούσα πρόταση εντάσσεται στα όρια που καθορίζονται από την εν λόγω διάταξη. Στόχος της παρούσας πρότασης είναι η περαιτέρω ανάπτυξη και βελτίωση των ρυθμίσεων του κώδικα θεωρήσεων σχετικά με τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες για τη χορήγηση θεωρήσεων για σκοπούμενη παραμονή στην επικράτεια των κρατών μελών που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες σε περίοδο 180 ημερών. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς με ενέργειες των επιμέρους κρατών μελών, διότι η τροποποίηση μιας υφιστάμενης νομικής πράξης της Ένωσης (δηλαδή του κώδικα θεωρήσεων) μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο από την Ένωση. Αρχή της αναλογικότητας Το άρθρο 5 παράγραφος 4 της ΣΕΕ ορίζει ότι το περιεχόμενο και η μορφή της δράσης της Ένωσης δεν πρέπει να υπερβαίνουν το μέτρο που είναι αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων των Συνθηκών. Η επιλεγείσα μορφή για την παρούσα δράση πρέπει να επιτρέπει στην πρόταση την επίτευξη του στόχου της και την όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματική εφαρμογή της. Η θέσπιση του κώδικα θεωρήσεων το 2009 πραγματοποιήθηκε με τη μορφή κανονισμού, προκειμένου να διασφαλισθεί η ομοιόμορφη εφαρμογή του σε όλα τα κράτη μέλη τα οποία εφαρμόζουν το κεκτημένο του Σένγκεν. Η προτεινόμενη πρωτοβουλία αποτελεί τροποποίηση υφιστάμενου κανονισμού και για τον λόγο αυτό θα πρέπει να λάβει τη μορφή κανονισμού. Όσον αφορά το περιεχόμενο, η παρούσα πρωτοβουλία περιορίζεται σε βελτιώσεις του υφιστάμενου κανονισμού και βασίζεται στους στόχους της πολιτικής, στους οποίους προστέθηκε ένας νέος στόχος: η οικονομική ανάπτυξη, Συνεπώς, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας. Επιλογή του μέσου Η παρούσα πρόταση αναδιατυπώνει τον κανονισμό αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Ιουλίου 2009, για τη θέσπιση κοινοτικού κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων). Ως εκ τούτου, μόνο ο κανονισμός μπορεί να επιλεγεί ως νομοθετική πράξη. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η προτεινόμενη τροποποίηση δεν έχει καμία επίπτωση στον προϋπολογισμό της ΕΕ. 5. ΣΥΜΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Συνέπειες των διαφόρων πρωτοκόλλων που προσαρτώνται στις Συνθήκες και των συμφωνιών σύνδεσης που έχουν συναφθεί με τρίτες χώρες Η νομική βάση για την παρούσα πρόταση βρίσκεται στον τίτλο V του τρίτου μέρους της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με συνέπεια να εφαρμόζεται το σύστημα «μεταβλητής γεωμετρίας» που προβλέπεται στα πρωτόκολλα για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιρλανδίας και της Δανίας και στο πρωτόκολλο του Σένγκεν. Η πρόταση αναπτύσσει το κεκτημένο του Σένγκεν. Κατά συνέπεια, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες που απορρέουν για τα διάφορα πρωτόκολλα σε σχέση με τη Δανία, την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ισλανδία και τη Νορβηγία, και την Ελβετία και το Λιχτενστάιν. Ομοίως, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι συνέπειες για τις διάφορες πράξεις των προσχωρήσεων. Το λεπτομερές καθεστώς που ισχύει για καθένα από τα εν λόγω ενδιαφερόμενα κράτη περιγράφεται στις αιτιολογικές σκέψεις 49-57 της παρούσας πρότασης. Το σύστημα «μεταβλητής γεωμετρίας» της παρούσας πρότασης είναι το ίδιο με εκείνο που εφαρμόζεται στον αρχικό κώδικα θεωρήσεων, με την προσθήκη αναφοράς στην πράξη προσχώρησης του 2011 για την Κροατία. Σύνδεσμος με την ταυτόχρονη πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση θεώρησης περιοδείας[9] Ενδεχόμενες τροποποιήσεις στην παρούσα πρόταση κατά τη διάρκεια της νομοθετικής διαδικασίας θα έχουν αντίκτυπο στην πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση θεώρησης περιοδείας· για το λόγο αυτό πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην εξασφάλιση των απαραίτητων συνεργιών μεταξύ των δύο αυτών προτάσεων κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων. Εάν κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αυτών διαφανεί δυνατότητα έγκρισης εντός παρόμοιου χρονοδιαγράμματος, η Επιτροπή προτίθεται να προβεί σε συγχώνευση των δύο προτάσεων σε μία ενιαία αναδιατυπωμένη πρόταση. Σε περίπτωση που οι νομοθέτες καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με την παρούσα πρόταση πριν ανακύψει προοπτική επικείμενης συμφωνίας σχετικά με την πρόταση κανονισμού για τη θέσπιση θεώρησης περιοδείας, οι διατάξεις της παρούσας πρότασης σχετικά με την προβλεπόμενη θεώρηση περιοδείας (άρθρα 3 παράγραφος 7, 12 παράγραφος 3, 18 παράγραφος 6) δεν θα πρέπει να διατηρηθούν προς έγκριση αλλά θα πρέπει να προστεθούν στη συνέχεια με τροποποίηση του κώδικα θεωρήσεων όταν τελικά επιτευχθεί συμφωνία σχετικά με την πρόταση για τη θεώρηση περιοδείας. Συνοπτική ανασκόπηση των προτεινόμενων τροποποιήσεων Άρθρο 1 — Τροποποιήσεις του κώδικα θεωρήσεων Άρθρο 1 - Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής – Οριζόντια αλλαγή: σε όλο το κείμενο έχει διαγραφεί η αναφορά στη «διέλευση» ως σκοπού ταξιδιού. Άρθρο 2 - Ορισμοί – Προστίθεται η παράγραφος 6 με σκοπό την αναφορά στον ορισμό της «θεώρησης περιοδείας» στον σχετικό κανονισμό. – Προστίθεται η παράγραφος 7 προκειμένου να διατυπωθεί ο ορισμός των «στενών συγγενών» (των πολιτών της Ένωσης). – Προστίθεται η παράγραφος 8 με σκοπό να διατυπωθεί ο ορισμός του «καταχωρισμένου στο VIS αιτούντα» ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης αξιοποίηση του συστήματος πληροφοριών για τις θεωρήσεις. – Προστίθεται η παράγραφος 9 με σκοπό να διατυπωθεί ο ορισμός του «τακτικού ταξιδιώτη καταχωρισμένου στο VIS» ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης αξιοποίηση του συστήματος πληροφοριών για τις θεωρήσεις και να ληφθεί υπόψη ο «φάκελος θεωρήσεων» του αιτούντος. – Προστίθεται η παράγραφος 12 με σκοπό να διατυπωθεί ο ορισμός του «έγκυρου» ταξιδιωτικού εγγράφου, υπό την έννοια ότι δεν έχει λήξει, σε αντιδιαστολή με έγγραφο που είναι πλαστό, παραποιημένο ή αποτελεί προϊόν απομίμησης. – Παράγραφος 16: προστίθεται ο ορισμός του «ναυτικού» ώστε να διασφαλιστεί ότι το σύνολο του εργαζόμενου σε πλοία προσωπικού επωφελείται των διαφόρων διαδικαστικών διευκολύνσεων. Άρθρο 3 - Υπήκοοι τρίτων χωρών που υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα – Παράγραφος 4: οι διατάξεις σχετικά με τη θέσπιση από μεμονωμένα κράτη μέλη της υποχρέωσης να διαθέτουν οι υπήκοοι συγκεκριμένων τρίτων χωρών θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα έχουν αναθεωρηθεί ώστε να καλύπτονται από το ενδεδειγμένο θεσμικό νομικό πλαίσιο. Άρθρο 5 - Κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για την εξέταση αίτησης και τη λήψη σχετικής απόφασης – Η παράγραφος 1 στοιχείο β) τροποποιείται για να διατηρηθεί μόνο ένα αντικειμενικό κριτήριο, δηλ. η διάρκεια της διαμονής, για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι αρμόδιο για την εξέταση μιας αίτησης όταν το προβλεπόμενο ταξίδι περιλαμβάνει περισσότερους από έναν προορισμούς. Επιπλέον, προστέθηκαν διατάξεις για την κάλυψη περιπτώσεων όπου ο ταξιδιώτης προτίθεται να πραγματοποιήσει διάφορα ταξίδια σε διαφορετικά κράτη μέλη μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, δηλαδή δύο μήνες. – Η παράγραφος 2 τροποποιείται για την αντιμετώπιση καταστάσεων στις οποίες το «αρμόδιο» κράτος μέλος δεν διαθέτει παρουσία ούτε εκπροσωπείται στην τρίτη χώρα όπου ο αιτών διαμένει νομίμως. Οι σχετικές διατάξεις καλύπτουν όλες τις πιθανές καταστάσεις και παρέχουν λύσεις που εκφράζουν το πνεύμα συνεργασίας και εμπιστοσύνης στο οποίο βασίζεται η συνεργασία Σένγκεν. Άρθρο 7 - Αρμοδιότητα προς χορήγηση θεωρήσεων σε υπηκόους τρίτων χωρών που διατελούν νομίμως στην επικράτεια κράτους μέλους – Η παράγραφος 1 τροποποιείται συνεπεία της τροποποίησης του άρθρου 5. – Παρεμβάλλονται οι παράγραφοι 2 και 3 ώστε να δημιουργηθεί ένα εναρμονισμένο νομικό πλαίσιο για περιπτώσεις απώλειας ή κλοπής ταξιδιωτικού εγγράφου υπηκόου τρίτης χώρας, ενώ διαμένει στην επικράτεια των κρατών μελών. Άρθρο 8 - Πρακτικές λεπτομέρειες υποβολής αίτησης – Η παράγραφος 1 θεσπίζει γενικές μέγιστες και ελάχιστες προθεσμίες για την υποβολή της αίτησης. – Προστίθεται η παράγραφος 3 για τη διευκόλυνση συγγενών πολιτών της Ένωσης σε ορισμένες καταστάσεις στις οποίες θα πρέπει να καθορίζεται άμεση συνάντηση. – Η παράγραφος 4 τροποποιείται ώστε να έχει υποχρεωτικό χαρακτήρα η υποβολή των αιτήσεων («επιτρέπει») και όχι προαιρετικό («μπορεί να επιτρέπει»), γεγονός που σημαίνει ότι οι επείγουσες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται πάντα άμεσα. – Η παράγραφος 5 τροποποιείται ώστε να αποσαφηνιστούν οι κανόνες σχετικά με το ποιος μπορεί να υποβάλει την αίτηση εξ ονόματος του αιτούντος και γίνεται χωριστή αναφορά σε επαγγελματικούς, πολιτιστικούς, αθλητικούς ή εκπαιδευτικούς συλλόγους ή ιδρύματα, προβαίνοντας σε διαφοροποίησή τους από τους εμπορικούς διαμεσολαβητές. – Η παράγραφος 6 έχει μεταφερθεί από το προηγούμενο άρθρο 40 παράγραφος 4 και τροποποιήθηκε ώστε να καλύπτει αποκλειστικά την υποχρέωση των αιτούντων να εμφανιστούν αυτοπροσώπως μόνο σε έναν τόπο για να υποβάλουν αίτηση. Άρθρο 9 - Γενικοί κανόνες υποβολής αιτήσεων – Η παράγραφος 1 αντικαταστάθηκε από νέο κείμενο ώστε να ληφθεί υπόψη η κατάργηση της γενικής αρχής σύμφωνα με την οποία όλοι οι αιτούντες υποβάλλουν αίτηση αυτοπροσώπως [βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.1 (παράγραφος 7)]. – Η παράγραφος 2 τροποποιείται συνεπεία της τροποποίησης της παραγράφου 1. Άρθρο 10 – Έντυπο αίτησης – Η παράγραφος 1 τροποποιείται για να προστεθεί αναφορά στη δυνατότητα συμπλήρωσης του εντύπου της αίτησης σε ηλεκτρονική μορφή. – Προστίθεται η παράγραφος 2 για να διασφαλιστεί ότι η ηλεκτρονική έκδοση του εντύπου αίτησης ανταποκρίνεται επακριβώς στο έντυπο αίτησης που ορίζεται στο παράρτημα I. – Η παράγραφος 4 έχει απλουστευθεί ώστε να διασφαλίζεται ότι το έντυπο αίτησης είναι πάντα διαθέσιμο τουλάχιστον στις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους για το οποίο απαιτείται η θεώρηση και της χώρας υποδοχής. Άρθρο 11 – Ταξιδιωτικό έγγραφο – Το στοιχείο α) τροποποιείται με διασταυρούμενη αναφορά στη νέα διάταξη του άρθρου 21 παράγραφος 2, βλ. κατωτέρω. – Το στοιχείο β) τροποποιείται προκειμένου να διασφαλιστεί ότι στο ταξιδιωτικό έγγραφο του αιτούντος θα υπάρχει διαθέσιμη μια κενή διπλή σελίδα, ούτως ώστε η αυτοκόλλητη θεώρηση και οι επακόλουθες σφραγίδες εισόδου - εξόδου να τοποθετούνται η μία δίπλα στην άλλη. Τούτο θα διευκολύνει τους ελέγχους στα σύνορα. Βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.2 (παράγραφος 11). Άρθρο 12 – Βιομετρικά στοιχεία – Οι παράγραφοι 2 και 4 τροποποιούνται συνεπεία της τροποποίησης του άρθρου 9 παράγραφος 1. – Η παράγραφος 3 τροποποιείται για να ληφθεί υπόψη η πρόταση για «θεώρηση περιοδείας». Άρθρο 13 – Δικαιολογητικά έγγραφα – Προστίθεται η παράγραφος 2 ώστε να ληφθούν υπόψη οι διαδικαστικές διευκολύνσεις που παρέχονται σε καταχωρισμένους στο VIS τακτικούς ταξιδιώτες, υπό την έννοια ότι αυτή η κατηγορία αιτούντων υποχρεούται να προσκομίσει μόνο έγγραφα που να αποδεικνύουν τον σκοπό του ταξιδιού. – Προστίθεται η παράγραφος 3 ώστε να παραχωρηθούν ή να αποσαφηνιστούν διευκολύνσεις για τους συγγενείς των πολιτών της Ένωσης σε ορισμένες περιπτώσεις. – Η παράγραφος 4 τροποποιείται για να αποσαφηνιστεί ότι ο εναρμονισμένος κατάλογος δικαιολογητικών εγγράφων στο παράρτημα II είναι εξαντλητικός. – Προστίθεται η παράγραφος 6 για να διασφαλιστεί ότι οι αιτούντες μπορούν να υποβάλλουν τηλεομοιοτυπίες ή φωτοτυπίες των πρωτότυπων δικαιολογητικών εγγράφων. Οι αιτούντες θα πρέπει εν συνεχεία να προσκομίζουν τα πρωτότυπα έγγραφα, με εξαίρεση ειδικές περιπτώσεις όπου το πρωτότυπο μπορεί να ζητηθεί μόνο όταν υπάρχει αμφιβολία για τη γνησιότητα των εγγράφων. – Στην παράγραφο 7 στοιχείο α) έχει προστεθεί αναφορά σε «ιδιωτικό» κατάλυμα. – Προστέθηκε η παράγραφος 10 ώστε να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις περί εκτελεστικών πράξεων. Άρθρο 14 – Τέλος θεώρησης – Η παράγραφος 3 στοιχείο α) διευρύνει την απαλλαγή από το τέλος θεώρησης ώστε να καλυφθούν οι ανήλικοι έως 18 ετών (προηγουμένως παιδιά κάτω των έξι ετών), καταργώντας με τον τρόπο αυτό το μειωμένο τέλος θεώρησης για παιδιά ηλικίας 6-12 ετών και την προαιρετική απαλλαγή από το τέλος για την ίδια ηλικιακή ομάδα. – Η παράγραφος 3 στοιχείο γ) τροποποιείται ώστε να γίνει σαφής αναφορά στην κατηγορία προσώπων που καλύπτονται. – Η παράγραφος 3 στοιχείο δ) καθιστά υποχρεωτική την απαλλαγή από την καταβολή τέλους θεώρησης των κατόχων διπλωματικών και υπηρεσιακών διαβατηρίων. – Η παράγραφος 3 στοιχείο ε) καθιστά υποχρεωτική την απαλλαγή από την καταβολή τέλους θεώρησης για άτομα έως 25 ετών που συμμετέχουν σε σεμινάρια, διασκέψεις, αθλητικές, πολιτιστικές ή εκπαιδευτικές εκδηλώσεις που διοργανώνουν μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί καταργώντας έτσι την προαιρετική απαλλαγή από το τέλος για την ομάδα αυτή και την υποχρεωτική απαλλαγή από το τέλος για εκπροσώπους ηλικίας έως 25 ετών οι οποίοι συμμετέχουν σε σεμινάρια, διασκέψεις, αθλητικές, πολιτιστικές ή εκπαιδευτικές εκδηλώσεις που διοργανώνουν μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί. – Προστίθενται τα στοιχεία στ) και ζ) σχετικά με την χορήγηση ή αποσαφήνιση της απαλλαγής από το τέλος θεώρησης σε ορισμένες περιπτώσεις που αφορούν συγγενείς πολιτών της Ένωσης. Βλ. επίσης το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.3 (παράγραφος 15). Άρθρο 15 – Τέλος εξυπηρέτησης – Στην παράγραφο 1, απαλείφθηκε η αναφορά σε «επιπρόσθετο» τέλος εξυπηρέτησης. – Η παράγραφος 3 τροποποιείται συνεπεία της τροποποίησης του άρθρου 14. Άρθρο 18 – Επαλήθευση των όρων εισόδου και αξιολόγηση του κινδύνου – Προστίθεται η παράγραφος 2 ώστε να ληφθεί υπόψη η προσθήκη του άρθρου 2 παράγραφος 9 και η προσθήκη του άρθρου 13 παράγραφος 1 στοιχείο ε). – Προστίθεται η παράγραφος 3 ώστε να αποσαφηνιστεί ότι οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους είναι υπεύθυνες να δικαιολογήσουν την ανατροπή του τεκμηρίου της εκπλήρωσης των όρων εισόδου σε μεμονωμένες περιπτώσεις και σε ποιους λόγους μπορεί να βασιστεί μια τέτοια ανατροπή. – Η παράγραφος 6 τροποποιείται ώστε να ληφθεί υπόψη η πρόταση για θεώρηση περιοδείας ενώ διαγράφεται η αναφορά «που έχουν εκδοθεί από άλλο κράτος μέλος» η οποία ήταν παραπλανητική. – Η παράγραφος 10 τροποποιείται ώστε να παρέχεται στα κράτη μέλη η δυνατότητα να χρησιμοποιούν σύγχρονα μέσα επικοινωνίας για την πραγματοποίηση συνέντευξης με τον αιτούντα, αντί να τον υποχρεώνουν να μεταβεί αυτοπροσώπως στο προξενείο. Άρθρο 19 – Προηγούμενη διαβούλευση – Η παράγραφος 2 τροποποιείται ώστε να προβλέπει ότι τα κράτη μέλη απαντούν εντός πέντε ημερολογιακών ημερών από την αίτηση διαβούλευσης αντί για επτά. – Η παράγραφος 3 προβλέπει ότι τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις αιτήσεις για προηγούμενη διαβούλευση το αργότερο 15 ημερολογιακές ημέρες πριν από την εισαγωγή του μέτρου ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη ενημέρωση των αιτούντων και να μπορέσουν να προετοιμαστούν τα άλλα κράτη μέλη σε τεχνικό επίπεδο. – Διαγράφεται η παράγραφος 5 επειδή έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. Άρθρο 20 - Απόφαση επί της αίτησης – Η παράγραφος 1 προβλέπει ότι ο χρόνος λήψης απόφασης μειώνεται σε κατ' ανώτατο όριο 10 ημερολογιακές ημέρες. Αυτό είναι συνέπεια τόσο της τροποποίησης του άρθρου 19 παράγραφος 2, όσο και των πορισμάτων που περιέχονται στην αξιολόγηση της εφαρμογής του κώδικα θεωρήσεων, βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.6 (παράγραφος 22). – Η παράγραφος 2 τροποποιείται ώστε να μειωθεί η μέγιστη περίοδος για τη λήψη απόφασης σε 20 ημέρες και διαγράφεται η τελευταία φράση συνεπεία της κατάργησης της διάταξης που επιτρέπει εκπροσωπούμενο κράτος μέλος να απαιτεί να δίνει τη γνώμη του σχετικά με τις υποθέσεις που διεκπεραιώνονται μέσω εκπροσώπησης. – Προστίθεται η παράγραφος 3 σχετικά με τη λήψη απόφασης και την αποσαφήνιση των διευκολύνσεων που παρέχονται σε ορισμένες περιπτώσεις σε στενούς συγγενείς πολιτών της Ένωσης. – Η προηγούμενη παράγραφος 3 διαγράφεται διότι η εξέταση αίτησης για θεώρηση βραχείας διαμονής δεν θα πρέπει να επιτρέπεται να διαρκεί 60 ημερολογιακές ημέρες. – Στην παράγραφο 4, το στοιχείο δ) διαγράφεται λόγω της κατάργησης της διάταξης η οποία προβλέπει τη διαβούλευση με εκπροσωπούμενο κράτος μέλος· με τον τρόπο αυτό καταργείται η απαίτηση να διαβιβάζονται ορισμένες περιπτώσεις για διεκπεραίωση από το εκπροσωπούμενο κράτος μέλος και όχι από το εκπροσωπούν κράτος μέλος. Άρθρο 21 — Χορήγηση ομοιόμορφης θεώρησης – Η παράγραφος 2 αντικαθιστά το πρώην άρθρο 24 παράγραφος 1, 4ο και 5ο εδάφιο. – Η παράγραφος 2 πρώτη φράση τροποποιείται ώστε να διαγραφεί η αναφορά σε θεώρηση «δύο εισόδων» που κρίνεται περιττή καθόσον γίνεται αναφορά στη δυνατότητα χορήγησης θεώρησης πολλαπλών εισόδων που υπερβαίνει την περίοδο ισχύος του ταξιδιωτικού εγγράφου. – Προστίθενται οι παράγραφοι 3 και 4 προκειμένου να ληφθεί υπόψη η τροποποίηση του άρθρου 2 παράγραφος 10 και να θεσπιστούν αντικειμενικά καθορισμένα κριτήρια για την παροχή ειδικών διευκολύνσεων. – Η παράγραφος 5 τροποποιείται για να καλύψει άλλες περιπτώσεις αιτούντων θεώρηση που είναι επιλέξιμοι για χορήγηση θεώρησης πολλαπλών εισόδων. Άρθρο 24 - Συμπλήρωση της αυτοκόλλητης θεώρησης – Προστίθεται η παράγραφος 2 για να ληφθεί υπόψη το άρθρο 51 παράγραφος 2. – Τροποποιείται η παράγραφος 3 ώστε να ενισχυθούν οι διατάξεις σχετικά με τις εθνικές παρατηρήσεις στην αυτοκόλλητη θεώρηση, βλ. έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής, σημείο 2.1.1.6 (παράγραφος 27). – Η παράγραφος 5 τροποποιείται ώστε να διασφαλίζεται ότι μόνο θεωρήσεις μίας εισόδου μπορούν να συμπληρώνονται χειρόγραφα. Άρθρο 25 - Ακύρωση συμπληρωμένης αυτοκόλλητης θεώρησης – Η παράγραφος 2 τροποποιείται ώστε να ληφθεί υπόψη η ανάγκη δημιουργίας κατάλληλης νομικής βάσης για βέλτιστη πρακτική που συνιστάται στο εγχειρίδιο του κώδικα θεωρήσεων. Άρθρο 26 - Τοποθέτηση αυτοκόλλητης θεώρησης – Προστίθεται η παράγραφος 2 για να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του άρθρου 51 παράγραφος 2. Άρθρο 28 - Ενημέρωση των κεντρικών αρχών άλλων κρατών μελών – Η παράγραφος 2 τροποποιείται για να εξασφαλιστεί η έγκαιρη ενημέρωση άλλων κρατών μελών, βλ. παρατηρήσεις σχετικά με το άρθρο 19. Άρθρο 29 - Απόρριψη θεώρησης – Η παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο vii) διαγράφεται συνεπεία της κατάργησης των απαιτήσεων για ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση. – Η παράγραφος 3 αντικαθίσταται, ώστε να προστεθεί αναφορά στην ανάγκη να παρέχουν τα κράτη μέλη λεπτομερείς πληροφορίες για τις διαδικασίες προσφυγής. – Η παράγραφος 4 διαγράφεται συνεπεία της διαγραφής της διάταξης που απαιτεί ορισμένες περιπτώσεις να παραπέμπονται για διεκπεραίωση στο εκπροσωπούμενο κράτος μέλος και όχι στο εκπροσωπούν κράτος μέλος. Άρθρο 31 - Κατάργηση και ανάκληση – Η παράγραφος 4 τροποποιείται ώστε να ληφθεί υπόψη η τροποποίηση του άρθρου 13. Άρθρο 32 - Θεωρήσεις που ζητούνται κατ' εξαίρεση στα εξωτερικά σύνορα – Ο τίτλος τροποποιείται συνεπεία της προσθήκης του άρθρου 33. – Η παράγραφος 2 διαγράφεται συνεπεία της κατάργησης των απαιτήσεων για ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση. Άρθρο 33 - Θεωρήσεις που ζητούνται στα εξωτερικά σύνορα στο πλαίσιο προσωρινού καθεστώτος – Οι εν λόγω διατάξεις έχουν εισαχθεί ώστε τα κράτη μέλη να μπορούν να προωθήσουν τον τουρισμό βραχείας διάρκειας· θα πρέπει να είναι εξουσιοδοτημένα να χορηγούν θεωρήσεις στα εξωτερικά σύνορα όχι μόνον κατά περίπτωση ανάλογα με την ατομική κατάσταση των υπηκόων τρίτων χωρών, αλλά και βάσει προσωρινού καθεστώτος. Το άρθρο καθορίζει κανόνες για την κοινοποίηση και τη δημοσίευση των οργανωτικών λεπτομερειών εφαρμογής ενός προσωρινού καθεστώτος και προβλέπει ότι η ισχύς της θεώρησης που χορηγείται πρέπει να περιορίζεται στην επικράτεια του κράτους μέλους χορήγησης. – Η παράγραφος 6 διευκρινίζει τις απαιτήσεις για υποβολή εκθέσεων από το οικείο κράτος μέλος. Άρθρο 34 - Θεωρήσεις που χορηγούνται σε ναυτικούς στα εξωτερικά σύνορα – Προστίθεται η παράγραφος 3 ώστε να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του άρθρου 51 παράγραφος 2. Άρθρο 38 - Προξενική οργάνωση και συνεργασία – Στην παράγραφο 1 η δεύτερη πρόταση έχει καταστεί άνευ αντικειμένου. – Το στοιχείο β) της παραγράφου 2 αναδιατυπώνεται συνεπεία της κατάργησης του προηγούμενου άρθρου 41 και του ότι διαγράφεται η αξιολογική κατάταξη της συνεργασίας με εξωτερικό πάροχο υπηρεσιών ως «έσχατης λύσης». – Η παράγραφος 4 αντικαθίσταται μέσω της προσθήκης του άρθρου 8 παράγραφος 6. Άρθρο 39 – Συμφωνίες εκπροσώπησης – Η παράγραφος 1 αντιστοιχεί στο προηγούμενο άρθρο 8 παράγραφος 1. – Η παράγραφος 2 περιγράφει τη συγκέντρωση και διαβίβαση των φακέλων και δεδομένων μεταξύ κρατών μελών σε περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος εκπροσωπεί ένα άλλο μόνο όσον αφορά τη συγκέντρωση των αιτήσεων και των βιομετρικών στοιχείων. – Η παράγραφος 3 τροποποιείται ώστε να ληφθεί υπόψη η κατάργηση της δυνατότητας εκπροσωπούμενου κράτους μέλους να ζητεί να παρεμβαίνει σε περιπτώσεις που διεκπεραιώνονται στο πλαίσιο της εκπροσώπησης. – Οι παράγραφοι 4 και 5 αντιστοιχούν στις παραγράφους 5 και 6 αντιστοίχως του προηγούμενου άρθρου 8. – Η παράγραφος 6 προβλέπει ελάχιστη προθεσμία προκειμένου το εκπροσωπούμενο κράτος μέλος να κοινοποιεί στην Επιτροπή τη σύναψη ή τη λήξη συμφωνιών εκπροσώπησης. – Η παράγραφος 7 προβλέπει ότι το εκπροσωπούν κράτος μέλος ενημερώνει ταυτόχρονα τα άλλα κράτη μέλη και την αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην εν λόγω δικαιοδοσία για τη σύναψη ή τη λήξη συμφωνιών εκπροσώπησης. – Η παράγραφος 8 αντιστοιχεί στο προηγούμενο άρθρο 8 παράγραφος 9. Άρθρο 40 - Προσφυγή στους επίτιμους προξένους – Στην παράγραφο 1, διαγράφεται η λέξη «επίσης». Άρθρο 41 - Συνεργασία με τους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών – Η προηγούμενη παράγραφος 3 διαγράφεται διότι δεν είναι δυνατή στην πράξη μια τέτοια εναρμόνιση καθώς, σε γενικές γραμμές, τα κράτη μέλη συνάπτουν συνολικές συμβάσεις με εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών. – Το στοιχείο ε) της παραγράφου 5 τροποποιείται συνεπεία της τροποποίησης του άρθρου 9. – Η παράγραφος 12 τροποποιείται ώστε να προβλεφθεί για τα κράτη μέλη η υποχρέωση να υποβάλλουν ετησίως έκθεση σχετικά με τη συνεργασία τους με τους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών και την παρακολούθηση των παρόχων αυτών, όπως προβλέπεται στο παράρτημα IX. Άρθρο 42 - Κρυπτογράφηση και ασφαλής διαβίβαση δεδομένων – Οι παράγραφοι 1, 2 και 4 τροποποιούνται ώστε να ληφθεί υπόψη η κατάργηση του προηγούμενου άρθρου 8. Άρθρο 43 - Συνεργασία των κρατών μελών με εμπορικούς διαμεσολαβητές – Η παράγραφος 1 τροποποιείται συνεπεία της διαγραφής του προηγούμενου άρθρου 2 παράγραφος 11, δηλαδή του ορισμού του εμπορικού διαμεσολαβητή. – Η παράγραφος 5 δεύτερο εδάφιο, τροποποιείται προκειμένου να διασφαλιστεί η ενημέρωση του κοινού όσον αφορά τους διαπιστευμένους εμπορικούς διαμεσολαβητές. Άρθρο 45 - Πληροφορίες που παρέχονται στο ευρύ κοινό – Η παράγραφος 1 στοιχείο γ) τροποποιείται ώστε να ληφθεί υπόψη η κατάργηση του προηγούμενου άρθρου 41. – Διαγράφεται η προηγούμενη παράγραφος 1 στοιχείο ε) ώστε να ληφθεί υπόψη η κατάργηση του προηγούμενου άρθρου 20. – Προστίθεται η παράγραφος 3 ώστε να προβλεφθεί ότι η Επιτροπή θεσπίζει τυποποιημένο υπόδειγμα για τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 1. – Προστίθεται η παράγραφος 4 ώστε να προβλεφθεί ότι η Επιτροπή δημιουργεί διαδικτυακό τόπο για τις θεωρήσεις Σένγκεν, στον οποίο περιλαμβάνονται όλες οι συναφείς με την αίτηση θεώρησης πληροφορίες. Άρθρο 46 - Επιτόπια συνεργασία Σένγκεν – Στην παράγραφο 1, η πρώτη φράση και το στοιχείο α) τροποποιούνται ώστε να προβλεφθεί ότι, στο πλαίσιο της επιτόπιας συνεργασίας Σένγκεν (ΕΣΣ), καταρτίζονται εναρμονισμένοι κατάλογοι δικαιολογητικών εγγράφων. – Στην παράγραφο 1, τροποποιούνται το στοιχείο β) και το τελευταίο εδάφιο συνεπεία της τροποποίησης του άρθρου 14. – Η παράγραφος 2 τροποποιείται συνεπεία της προσθήκης του άρθρου 45 παράγραφος 3. – Η παράγραφος 3 στοιχείο α) τροποποιείται ώστε να προβλεφθεί η τριμηνιαία συλλογή στατιστικών στοιχείων για τις θεωρήσεις σε τοπικό επίπεδο και να προστεθεί αναφορά σε θεωρήσεις περιοδείας. – Το στοιχείο β) της παραγράφου 3 τροποποιείται συνεπεία της αναδιατύπωσης της πρώτης φράσης. – Η παράγραφος 7 τροποποιείται για να προβλεφθεί ότι, με βάση τις ετήσιες εκθέσεις που καταρτίζονται στο πλαίσιο των διαφόρων ΕΣΣ, η Επιτροπή καταρτίζει ετήσια έκθεση που υποβάλλεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Άρθρα 48 - 49 Άσκηση εξουσιοδότησης – Τα άρθρα αυτά προστίθενται για να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του άρθρου 290 της ΣΛΕΕ σχετικά με τις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις. Άρθρο 50 - Οδηγίες για την πρακτική εφαρμογή του κώδικα θεωρήσεων – Το άρθρο τροποποιείται ώστε να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις του άρθρου 51 παράγραφος 2. Άρθρο 51 – Διαδικασία επιτροπής – Το άρθρο αυτό τροποποιείται ώστε να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις που διέπουν την άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών της Επιτροπής, σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Άρθρο 52 – Κοινοποίηση – Το στοιχείο ζ) της παραγράφου 1 τροποποιείται συνεπεία της τροποποίησης του άρθρου 38. – Η παράγραφος 2 τροποποιείται συνεπεία της προσθήκης του άρθρου 45 παράγραφος 4. Άρθρο 54 - Παρακολούθηση και αξιολόγηση – Αυτές είναι οι τυποποιημένες διατάξεις όσον αφορά την παρακολούθηση και την αξιολόγηση των διαφόρων νομικών μέσων. Άρθρο 55 – Έναρξη ισχύος – Πρόκειται για τυποποιημένη διάταξη σχετικά με την έναρξη ισχύος του κανονισμού και το άμεσο αποτέλεσμά του. Η εφαρμογή του κανονισμού αναβάλλεται για έξι μήνες μετά την έναρξη ισχύος, εκτός από το άρθρο 51 παράγραφος 2 που εφαρμόζεται τρεις μήνες μετά την έναρξη ισχύος ώστε να καταστεί δυνατή η θέσπιση των εκτελεστικών πράξεων που προβλέπονται στα άρθρα 24, 26, 32 και 50. Παραρτήματα – Το παράρτημα Ι αντικαθίσταται – Παράρτημα V: - διαγράφεται το προηγούμενο σημείο 7 σχετικά με την ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση· - προστίθεται ένα νέο σημείο 10 ώστε να καλύπτονται περιπτώσεις απόρριψης της αίτησης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα. ê 810/2009 (προσαρμοσμένο) 2014/0094 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση κοινοτικού Ö για τον ενωσιακό Õ κώδικα θεωρήσεων (κώδικας θεωρήσεων) (αναδιατύπωση) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη σΣυνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ö για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) Õ , και ιδίως το άρθρο 62 Ö 77 Õ σημείο παράγραφος 2 στοιχείαο α) και β) σημείο ii), Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβιβάσεως του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[10], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ò νέο (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[11] έχει επανειλημένως υποστεί ουσιώδεις τροποποιήσεις. Δεδομένου ότι πρόκειται να πραγματοποιηθούν περαιτέρω τροποποιήσεις, ο εν λόγω κανονισμός θα πρέπει να αναδιατυπωθεί για λόγους σαφήνειας. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 1 (προσαρμοσμένο) Σύμφωνα με το άρθρο 61 της συνθήκης, η δημιουργία χώρου στον οποίο τα πρόσωπα μπορούν να κυκλοφορούν ελεύθερα συνοδεύεται από μέτρα για τους ελέγχους στα εξωτερικά σύνορα, το άσυλο και τη μετανάστευση. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 2 (προσαρμοσμένο) Δυνάμει του άρθρου 62 σημείο 2 της συνθήκης, τα μέτρα για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών πρέπει να καθορίζουν κανόνες για τις θεωρήσεις όταν υπάρχει πρόθεση διαμονής όχι άνω των τριών μηνών, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών και των όρων χορήγησης θεωρήσεων από τα κράτη μέλη. ò νέο (2) Η πολιτική της Ένωσης στον τομέα των θεωρήσεων η οποία επιτρέπει τη διαμονή έως και 90 ημερών εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών αποτελεί θεμελιώδη συνιστώσα της δημιουργίας κοινού χώρου χωρίς εσωτερικά σύνορα. Οι κοινοί κανόνες για τις προϋποθέσεις και τις διαδικασίες χορήγησης θεώρησης θα πρέπει να διέπονται από την αρχή της αλληλεγγύης και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των κρατών μελών. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 3 (προσαρμοσμένο) (3) Όσον αφορά την πολιτική θεωρήσεων, η ύπαρξη «κοινού σώματος» νομοθεσίας, ιδίως μέσω της ενοποίησης και της ανάπτυξης του κεκτημένου (οι σχετικές διατάξεις της σύμβασης για την εφαρμογή της συμφωνίας Σένγκεν της 14ης Ιουνίου 1985[12] και της κοινής προξενικής εγκυκλίου[13], αποτελεί μία από τις θεμελιώδεις συνιστώσες της Ö Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στην Õ «περαιτέρω ανάπτυξης της κοινής πολιτικής θεωρήσεων ως μέρους ενός πολυεπίπεδου συστήματος με στόχο Ö για Õ τη διευκόλυνση των νόμιμων ταξιδιών και την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης Ö παράτυπης μετανάστευσης Õ μέσω της περαιτέρω εναρμόνισης των εθνικών νομοθεσιών και των πρακτικών διεκπεραίωσης των τοπικών προξενικών αποστολών», όπως καθορίζεται στο πρόγραμμα της Χάγης: ενίσχυση της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση[14]. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 8 (προσαρμοσμένο) (4) Εφόσον πληρούνται Ö Ο κανονισμός θα πρέπει επίσης να διασφαλίζει ότι σύμφωνα με Õ ορισμένες προϋποθέσεις, θα πρέπει να χορηγούνται θεωρήσεις πολλαπλών εισόδων για να μειώνεται ο διοικητικός φόρτος των προξενείων των κρατών μελών και να διευκολύνεται η ομαλή μετακίνηση ατόμων που ταξιδεύουν συχνά ή τακτικά. Άτομα γνωστά στα προξενεία για την ακεραιότητα και την αξιοπιστία τους θα πρέπει κατά το δυνατόν να επωφελούνται από μια απλοποιημένη διαδικασία. ò νέο (5) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009, αφενός διευκρίνισε και απλούστευσε το νομικό πλαίσιο και, αφετέρου, εκσυγχρόνισε σε μεγάλο βαθμό και τυποποίησε τις διαδικασίες θεώρησης. Ωστόσο, συγκεκριμένες διατάξεις που αποσκοπούσαν στη διευκόλυνση των διαδικασιών σε μεμονωμένες υποθέσεις, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, δεν εφαρμόζονται επαρκώς. (6) Μια ευφυής πολιτική θεωρήσεων θα πρέπει να συνεπάγεται συνεχή ασφάλεια στα εξωτερικά σύνορα ενώ ταυτόχρονα να εξασφαλίζει την αποτελεσματική λειτουργία του χώρου Σένγκεν και να διευκολύνει τις ευκαιρίες για νόμιμα ταξίδια. Η κοινή πολιτική θεωρήσεων θα πρέπει να συμβάλει στη δημιουργία ανάπτυξης και να είναι συνεκτική με τις άλλες πολιτικές της Ένωσης, όπως στους τομείς των εξωτερικών σχέσεων, του εμπορίου, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού και του τουρισμού. (7) Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να προβλέπει ορισμένες διαδικαστικές διευκολύνσεις για να απλουστεύσει την κινητικότητα και να διευκολύνει τις οικογενειακές επισκέψεις των υπηκόων τρίτων χωρών σε στενούς συγγενείς οι οποίοι είναι πολίτες της Ένωσης και διαμένουν στην επικράτεια του κράτους μέλους του οποίου είναι υπήκοοι, καθώς και τις επισκέψεις στενών συγγενών πολιτών της Ένωσης που διαμένουν σε τρίτη χώρα και επιθυμούν να επισκεφθούν μαζί το κράτος μέλος του οποίου είναι υπήκοος ο πολίτης της Ένωσης. (8) Οι ίδιες διευκολύνσεις θα πρέπει να παρέχονται, κατ’ ελάχιστο, στα μέλη οικογένειας σε περιπτώσεις που καλύπτονται από την οδηγία 2004/38/ΕΚ[15] σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2 της εν λόγω οδηγίας. (9) Θα πρέπει να γίνει διάκριση μεταξύ των νέων αιτούντων, που υποβάλλουν αίτηση για πρώτη φορά, και των προσώπων στα οποία έχει χορηγηθεί προηγουμένως θεώρηση και τα οποία είναι καταχωρισμένα στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS), προκειμένου να απλουστευθεί η διαδικασία για τους καταχωρισμένους ταξιδιώτες ενώ παράλληλα να αντιμετωπιστούν ο κίνδυνος της παράτυπης μετανάστευσης και το πρόβλημα ασφάλειας που δημιουργούν ορισμένοι ταξιδιώτες. Η διάκριση αυτή θα πρέπει να αντικατοπτρίζεται σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. (10) Θα πρέπει να τεκμαίρεται ότι οι αιτούντες που είναι καταχωρισμένοι στο VIS και έχουν εξασφαλίσει και χρησιμοποιήσει νομίμως δύο θεωρήσεις κατά τη διάρκεια των 12 μηνών που προηγούνται της αίτησης πληρούν τις προϋποθέσεις εισόδου όσον αφορά τον κίνδυνο παράτυπης μετανάστευσης και την ανάγκη να διαθέτουν επαρκή μέσα διαβίωσης. Ωστόσο, αυτό το τεκμήριο θα πρέπει να είναι μαχητό όταν οι αρμόδιες αρχές διαπιστώσουν ότι μία ή περισσότερες από τις προϋποθέσεις αυτές δεν πληρούνται σε μεμονωμένες υποθέσεις. (11) Η αξιολόγηση του κατά πόσον μια χορηγηθείσα θεώρηση έχει χρησιμοποιηθεί νομίμως θα πρέπει να βασίζεται σε στοιχεία, όπως η τήρηση της περιόδου επιτρεπόμενης διαμονής, της εδαφικής ισχύος της θεώρησης, καθώς και των κανόνων πρόσβασης στην αγορά εργασίας και άσκησης οικονομικής δραστηριότητας. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 5 (προσαρμοσμένο) ð νέο (12) Για την καταπολέμηση της παράνομης Ö παράτυπης Õ μετανάστευσης είναι απαραίτητη η θέσπιση κανόνων για τη διέλευση από τη διεθνή ζώνη των αερολιμένων. Ö Για τον σκοπό αυτό, Õ Επομένως, οι υπήκοοι ðθα πρέπει να καταρτιστεί ï κοινός κατάλογος τρίτων χωρών ð των οποίων οι υπήκοοι ï θα πρέπει υποχρεωτικώς να διαθέτουν θεωρήσεις διέλευσης από αερολιμένα. Εντούτοις, σε επείγουσες περιπτώσεις μαζικής ð όταν ένα κράτος μέλος αντιμετωπίζει αιφνίδια και σημαντική ï εισροής λαθρομεταναστών Ö παράτυπων μεταναστών Õ , τα κράτη μέλη Ö το κράτος αυτό Õ θα πρέπει να μπορούν να επιβάλλουν την απαίτηση αυτή Ö μπορεί να εισαγάγει προσωρινά την απαίτηση διέλευσης από αερολιμένα Õ και σε υπηκόους Ö δεδομένης Õ τρίτων χωρών Ö τρίτης χώρας Õ εκτός εκείνων του κοινού καταλόγου. Οι ατομικές αποφάσεις των κρατών μελών θα πρέπει να επανεξετάζονται κάθε χρόνο. ð Θα πρέπει να θεσπιστούν σχετικές προϋποθέσεις και διαδικασίες, για να εξασφαλιστεί ότι η εφαρμογή του μέτρου αυτού έχει περιορισμένο χρονικό ορίζοντα και ότι, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου. Το πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα θα πρέπει να περιορίζεται στη συγκεκριμένη κατάσταση που υπαγόρευσε την εισαγωγή του μέτρου. ï ò νέο (13) Οι κάτοχοι θεωρήσεων και αδειών διαμονής που χορηγούνται από ορισμένες χώρες θα πρέπει να απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα. (14) Θα πρέπει να είναι σαφές ποιο είναι το αρμόδιο κράτος μέλος για την εξέταση αίτησης θεώρησης, ιδίως όταν η προβλεπόμενη επίσκεψη καλύπτει περισσότερα κράτη μέλη. (15) Οι αιτούντες θεώρηση θα πρέπει να μπορούν να υποβάλουν αίτηση στη χώρα διαμονής τους ακόμη και όταν το αρμόδιο βάσει των γενικών κανόνων κράτος μέλος δεν διαθέτει παρουσία ούτε εκπροσωπείται στην εν λόγω χώρα. (16) Θα πρέπει να διασφαλίζεται η εναρμονισμένη μεταχείριση των κατόχων θεώρησης σε περίπτωση απώλειας ή κλοπής του ταξιδιωτικού τους εγγράφου κατά τη διάρκεια διαμονής στην επικράτεια των κρατών μελών. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 9 (17) Λόγω της καταχώρισης των βιομετρικών αναγνωριστικών στοιχείων στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS) όπως καθιερώθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 767/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 9ης Ιουλίου 2008, για το σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις (VIS) και την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ κρατών μελών για τις θεωρήσεις βραχείας διάρκειας (κανονισμός VIS)[16], η αυτοπρόσωπη εμφάνιση του αιτούντος θεώρηση — τουλάχιστον για την πρώτη αίτηση — θα πρέπει να αποτελεί βασική προϋπόθεση για την υποβολή αίτησης θεώρησης. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 10 (18) Προκειμένου να διευκολυνθεί η διαδικασία μεταγενέστερης αίτησης, θα πρέπει να είναι δυνατή η αντιγραφή δακτυλικών αποτυπωμάτων από την πρώτη καταχώριση στο VIS εντός περιόδου 59 μηνών. Μετά την παρέλευση της περιόδου αυτής, τα δακτυλικά αποτυπώματα θα πρέπει να λαμβάνονται εκ νέου. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 11 (προσαρμοσμένο) (19) Οποιοδήποτε έγγραφο, δεδομένο ή βιομετρικό στοιχείο που παραλαμβάνεται από κράτος μέλος κατά τη διαδικασία υποβολής αίτησης για θεώρηση Ö θα Õ πρέπει να θεωρείται προξενικό έγγραφο δυνάμει της σύμβασης της Βιέννης της 24ης Απριλίου 1963 σχετικά με τις προξενικές σχέσεις και Ö θα Õ πρέπει να αντιμετωπίζεται κατά τον δέοντα τρόπο Ö αναλόγως Õ. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 12 (20) Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου , της 24ης Οκτωβρίου 1995, περί προστασίας των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και περί της ελεύθερης κυκλοφορίας των δεδομένων αυτών[17] εφαρμόζεται στα κράτη μέλη όσον αφορά την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα δυνάμει του παρόντος κανονισμού. ò νέο (21) Θα πρέπει να θεσπιστούν προθεσμίες για τα διάφορα στάδια της διαδικασίας, ειδικότερα προκειμένου να μπορούν οι ταξιδιώτες να προγραμματίζουν εκ των προτέρων και να αποφεύγουν τις περιόδους αιχμής στα προξενεία. (22) Τα προξενεία των κρατών μελών θα πρέπει να χρεώνουν το ίδιο τέλος θεώρησης για τη διεκπεραίωση αιτήσεων θεώρησης. Οι κατηγορίες των προσώπων στα οποία χορηγείται απαλλαγή από το τέλος θεώρησης θα πρέπει να είναι ομοιόμορφες και σαφώς καθορισμένες. Σε μεμονωμένες περιπτώσεις θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να απαλλάσσουν τα πρόσωπα από το τέλος θεώρησης. (23) Οι αιτούντες δεν θα πρέπει να υποχρεώνονται να προσκομίζουν ταξιδιωτική ιατρική ασφάλιση κατά την υποβολή αίτησης για θεώρηση βραχείας διάρκειας διότι, αφενός, αποτελεί δυσανάλογο βάρος για τους αιτούντες θεώρηση και, αφετέρου, δεν υπάρχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι κάτοχοι θεωρήσεων βραχείας διάρκειας παρουσιάζουν μεγαλύτερο κίνδυνο για τις δαπάνες της δημόσιας υγείας στα κράτη μέλη απ’ ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών που απαλλάσσονται από τη θεώρηση. (24) Θα πρέπει να επιτρέπεται στους επαγγελματικούς, πολιτιστικούς και αθλητικούς συλλόγους, καθώς και στους διαπιστευμένους εμπορικούς διαμεσολαβητές να υποβάλλουν αιτήσεις εξ ονόματος των αιτούντων θεώρηση. (25) Θα πρέπει να διευκρινιστούν οι διατάξεις που αφορούν μεταξύ άλλων την «περίοδο χάριτος», τη συμπλήρωση της αυτοκόλλητης θεώρησης και την ακύρωση των συμπληρωμένων αυτοκόλλητων θεωρήσεων. (26) Θα πρέπει να χορηγούνται θεωρήσεις πολλαπλών εισόδων μακράς ισχύος σύμφωνα με αντικειμενικώς καθορισμένα κριτήρια. Η ισχύς της θεώρησης πολλαπλών εισόδων θα μπορεί να υπερβαίνει την ισχύ του ταξιδιωτικού εγγράφου στο οποίο τοποθετείται. (27) Το έντυπο αίτησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τη λειτουργία του VIS. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιτρέπουν όσο το δυνατόν περισσότερο την ηλεκτρονική συμπλήρωση και υποβολή των εντύπων αίτησης θεώρησης και θα πρέπει να δέχονται τηλεομοιοτυπίες ή φωτοτυπίες των δικαιολογητικών εγγράφων. Τα πρωτότυπα έγγραφα θα πρέπει να ζητούνται μόνο σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. (28) Το τυποποιημένο έντυπο για την κοινοποίηση των λόγων της απόρριψης, κατάργησης ή ανάκλησης θεώρησης θα πρέπει να περιλαμβάνει συγκεκριμένο λόγο για την απόρριψης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα και να εξασφαλίζει ότι το ενδιαφερόμενο πρόσωπο είναι δεόντως ενημερωμένο σχετικά με τις διαδικασίες προσφυγής. (29) Οι κανόνες σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών ενόψει της χορήγησης θεωρήσεων σε ναυτικούς στα εξωτερικά σύνορα και το έντυπο που πρέπει να συμπληρωθεί για τον σκοπό αυτό θα πρέπει να είναι όσο το δυνατό πιο απλοί και σαφείς. (30) Η χορήγηση θεωρήσεων στα εξωτερικά σύνορα θα πρέπει, κατ’ αρχήν, να εξακολουθήσει να γίνεται κατ’ εξαίρεση. Ωστόσο, για να μπορέσουν τα κράτη μέλη να προωθήσουν τον τουρισμό βραχείας διάρκειας, μπορούν να εξουσιοδοτηθούν να χορηγούν θεωρήσεις στα εξωτερικά σύνορα βάσει προσωρινού καθεστώτος και μετά από την κοινοποίηση και δημοσίευση των οργανωτικών λεπτομερειών του καθεστώτος. Αυτά τα καθεστώτα θα πρέπει να έχουν προσωρινό χαρακτήρα και η ισχύς της χορηγηθείσας θεώρησης θα πρέπει να περιορίζεται στην επικράτεια του χορηγούντος κράτους μέλους. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 6 (προσαρμοσμένο) ð νέο (31) Οι ρυθμίσεις υποδοχής για τους αιτούντες θα πρέπει να επιδεικνύουν τον απαιτούμενο σεβασμό στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Η διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης θα πρέπει να διεξάγεται με επαγγελματικό και προσήκοντα τρόπο και να είναι ανάλογη με ð δεν θα πρέπει να υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για ï Ö την επίτευξη Õ τους επιδιωκόμενους στόχους των επιδιωκόμενων στόχων. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 7 (προσαρμοσμένο) ð νέο (32) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η ποιότητα της υπηρεσίας που προσφέρεται στο κοινό είναι η ενδεδειγμένη και τηρεί τις χρηστές διοικητικές πρακτικές. Θα πρέπει να διαθέτουν επαρκές εκπαιδευμένο προσωπικό και πόρους για τη μεγαλύτερη δυνατή διευκόλυνση της διαδικασίας υποβολής αιτήσεων θεώρησης. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι η αρχή της «μιας στάσης» (one-stop principle) θα εφαρμόζεται σε όλους τους αιτούντες Ö ο αιτών θεώρηση θα πρέπει να εμφανίζεται μόνο σε έναν τόπο για τον σκοπό της υποβολής της αίτησης Õ. ð Αυτό θα πρέπει να ισχύει με την επιφύλαξη της δυνατότητας διενέργειας προσωπικής συνέντευξης με τον αιτούντα. ï ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 13 (προσαρμοσμένο) ð νέο (33) Για να διευκολυνθεί η διαδικασία, Ö Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 810/2009 προβλέπει Õ θα πρέπει να προβλεφθούν διάφορες μορφές συνεργασίας όπως περιορισμένη εκπροσώπηση, συστέγαση, κοινά κέντρα αιτήσεων, η χρησιμοποίηση επίτιμων προξένων και η συνεργασία με εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών, λαμβάνοντας υπόψη ιδίως τις απαιτήσεις προστασίας των δεδομένων που ορίζονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ Ö μεταξύ των κρατών μελών που έχουν ως στόχο, αφενός, να επιτρέψουν στα κράτη μέλη να συγκεντρώσουν από κοινού πόρους, και, αφετέρου, να ενισχύσουν την προξενική κάλυψη προς όφελος των αιτούντων Õ. Στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιλέγουν τη μορφή οργανωτικής δομής που θα χρησιμοποιείται στην κάθε τρίτη χώρα. ð Θα πρέπει να θεσπιστούν ευέλικτοι κανόνες που να επιτρέπουν στα κράτη μέλη να βελτιστοποιήσουν την από κοινού χρήση πόρων και να αυξήσουν την προξενική κάλυψη. Η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών («Κέντρα θεωρήσεων Σένγκεν»), θα μπορούσε να λάβει οποιαδήποτε μορφή που θα προσαρμόζεται στις τοπικές συνθήκες με σκοπό την αύξηση της γεωγραφικής προξενικής κάλυψης, τη μείωση των εξόδων των κρατών μελών, την ενίσχυση της προβολής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη βελτίωση των υπηρεσιών που παρέχονται στους αιτούντες θεώρηση. ï ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 4 (προσαρμοσμένο) ð νέο (34) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να διαθέτουν παρουσία ή να εκπροσωπούνται για θέματα θεωρήσεων σε όλες τις τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται σε υποχρέωση θεώρησης. ð Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν ως στόχο τη διεύρυνση της προξενικής κάλυψης. ï Ö Επομένως, Õ Ττα κράτη μέλη τα οποία δεν διαθέτουν προξενείο σε δεδομένη τρίτη χώρα ή τμήμα της θα πρέπει να ρυθμίσουν την εκπροσώπησή τους ούτως ώστε να μην απαιτείται δυσανάλογη προσπάθεια εκ μέρους των αιτούντων θεώρηση για να πάνε τη μετάβασή τους στο προξενείο. ò νέο (35) Οι συμφωνίες εκπροσώπησης θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν και τα εμπόδια για τη σύναψη των συμφωνιών αυτών μεταξύ των κρατών μελών θα πρέπει να αποφευχθούν και το εκπροσωπούν κράτος μέλος θα πρέπει να είναι υπεύθυνο για τη συνολική διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης χωρίς την παρέμβαση του εκπροσωπούμενου κράτους μέλους. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 14 ð νέο (36) Χρειάζονται διατάξεις για τις περιπτώσεις που κράτος μέλος αποφασίζει να συνεργαστεί με εξωτερικό πάροχο υπηρεσιών για τη συγκέντρωση των αιτήσεων. Η απόφαση αυτή λαμβάνεται εφόσον, σε εξαιρετικές περιστάσεις ή για λόγους σχετικούς με την τοπική κατάσταση, δεν κρίνεται σκόπιμη για το οικείο κράτος μέλος η συνεργασία με άλλα κράτη μέλη υπό μορφή εκπροσώπησης, περιορισμένης εκπροσώπησης, συστέγασης ή κοινού κέντρου αιτήσεων. Οι σχετικές ρυθμίσεις θα πρέπει να τηρούν τις γενικές αρχές για τη χορήγηση θεωρήσεων καθώς και τις απαιτήσεις προστασίας των δεδομένων οι οποίες καθορίζονται στην οδηγία 95/46/ΕΚ. Επιπλέον, κατά την εκπόνηση και εφαρμογή των διακανονισμών αυτών, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η ανάγκη πρόληψης της άγρας θεωρήσεων (visa shopping). ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 15 Όπου κράτος μέλος έχει αποφασίσει να συνεργασθεί με εξωτερικό πάροχο υπηρεσιών, θα πρέπει να διατηρήσει τη δυνατότητα για όλους τους αιτούντες να υποβάλουν αιτήσεις απευθείας στις διπλωματικές ή προξενικές αρχές του. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 16 (προσαρμοσμένο) ð νέο (37) Ένα κράτος μέλος θα πρέπει να συνεργάζεται με έναν εξωτερικό πάροχο υπηρεσιών βάσει νομικής πράξης η οποία θα πρέπει να περιέχει διατάξεις σχετικά με τις ακριβείς αρμοδιότητέες του Ö τελευταίου Õ , καθώς και την άμεση και πλήρη πρόσβαση Ö των κρατών μελών Õ στους χώρους του Ö εξωτερικού παρόχου υπηρεσιών Õ, την ενημέρωση των αιτούντων, την εμπιστευτικότητα και τις περιστάσεις, τους όρους και τις διαδικασίες αναστολής ή παύσης της συνεργασίας. ð Τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποβάλουν ετήσια έκθεση στην Επιτροπή όσον αφορά τη συνεργασία με τους εξωτερικούς παρόχους υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένης της παρακολούθησης των τελευταίων. ï ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 17 Ο παρών κανονισμός, επιτρέποντας στα κράτη μέλη να συνεργασθούν με εξωτερικό πάροχο υπηρεσιών για τη συγκέντρωση των αιτήσεων καθιερώνοντας παράλληλα την αρχή της «μιας στάσης» για την υποβολή των αιτήσεων, δημιουργεί παρέκκλιση από τον γενικό κανόνα της αυτοπρόσωπης παρουσίας σε διπλωματική ή προξενική αρχή. Αυτό δεν θίγει τη δυνατότητα να κληθεί ο αιτών σε προσωπική συνέντευξη. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 19 ð νέο (38) Τα στατιστικά δεδομένα συνιστούν σημαντικό μέσο παρακολούθησης των μεταναστευτικών κινήσεων και μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποτελεσματικό εργαλείο διαχείρισης. Επομένως, τα δεδομένα αυτά πρέπει να συγκεντρώνονται τακτικά με κοινή μορφή. ð Θα πρέπει να συγκεντρώνονται λεπτομερή δεδομένα για τις θεωρήσεις με σκοπό την κατάρτιση συγκριτικών στατιστικών ώστε να καθίσταται δυνατή η αξιολόγηση της εφαρμογής του παρόντος κανονισμού βάσει αποδεικτικών στοιχείων. ï ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 23 (προσαρμοσμένο) ð νέο (39) Ö Όλες οι συναφείς πληροφορίες σχετικά με την αίτηση θεώρησης θα πρέπει να παρέχονται στο ευρύ κοινό ενώ η προβολή και η ενιαία εικόνα της κοινής πολιτικής θεωρήσεων θα πρέπει να βελτιωθούν. Για τον σκοπό αυτό, Õ Πρόκειται Ö θα πρέπει Õ να συσταθεί κοινός διαδικτυακός τόπος θεωρήσεων Σένγκεν για τη μεγαλύτερη προβολή και την ενιαία εικόνα της κοινής πολιτικής στον τομέα των θεωρήσεων ð και θα πρέπει να σχεδιαστεί κοινό υπόδειγμα για τις πληροφορίες των κρατών μελών προς το κοινό ï. Ο διαδικτυακός αυτός τόπος θα χρησιμεύσει για την ενημέρωση του κοινού εν γένει ως προς όλα τα σχετικά με την υποβολή αίτησης θεώρησης. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 18 (προσαρμοσμένο) (40) Η τοπική επιτόπια συνεργασία Σένγκεν είναι κρίσιμη για την εναρμονισμένη εφαρμογή της κοινής πολιτικής θεωρήσεων και για τη δέουσα αξιολόγηση του μεταναστευτικού κινδύνου ή/και των κινδύνων ασφαλείας. Επειδή οι κατά τόπον συνθήκες διαφέρουν, η επιχειρησιακή εφαρμογή των ειδικών Ö συγκεκριμένων Õ νομοθετικών διατάξεων θα πρέπει να αξιολογείται μεταξύ των διπλωματικών και προξενικών αρχών των κρατών μελών σε κάθε τόπο για να εξασφαλισθεί μια ενιαία εφαρμογή τους προς αποφυγή της άγρας θεωρήσεων και της διαφορετικής μεταχείρισης των αιτούντων θεώρηση. ò νέο (41) Εάν δεν υφίσταται εναρμονισμένος κατάλογος δικαιολογητικών εγγράφων σε δεδομένο τόπο, τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να καθορίσουν τα ακριβή δικαιολογητικά έγγραφα που πρέπει να υποβληθούν από τους αιτούντες θεώρηση για να αποδειχθεί η εκπλήρωση των προϋποθέσεων εισόδου που απαιτούνται από τον παρόντα κανονισμό. Όπου υφίσταται ο εν λόγω εναρμονισμένος κατάλογος δικαιολογητικών εγγράφων, θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη, προκειμένου να παράσχουν διευκολύνσεις στους αιτούντες θεώρηση, να προβλέψουν ορισμένες εξαιρέσεις από τον λόγω κατάλογο όταν στην επικράτειά τους διοργανώνονται σημαντικές διεθνείς εκδηλώσεις. Αυτές οι εκδηλώσεις θα πρέπει να έχουν μεγάλη εμβέλεια και ιδιαίτερη σημασία λόγω του τουριστικού και/ή πολιτιστικού αντικτύπου τους, όπως οι διεθνείς ή οι παγκόσμιες εκθέσεις και τα πρωταθλήματα διαφόρων αθλημάτων. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 27 (προσαρμοσμένο) (42) Όταν ένα κράτος μέλος διοργανώνει τους Ολυμπιακούς και Παραολυμπιακούς Αγώνες, θα πρέπει να εφαρμόζεται ειδικό Ö συγκεκριμένο Õ σχέδιο για τη διευκόλυνση της χορήγησης θεωρήσεων στα μέλη της ολυμπιακής οικογένειας. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 20 Τα μέτρα που χρειάζονται για την εφαρμογή του κανονισμού αυτού θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση διαδικασιών για την άσκηση των εκτελεστικών εξουσιών που ανατίθενται στην Επιτροπή[18]. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 21 Ειδικότερα, εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εγκρίνει τροποποιήσεις των παραρτημάτων του παρόντος κανονισμού. Δεδομένου ότι αυτά τα μέτρα έχουν γενικό πεδίο εφαρμογής και αποβλέπουν στην τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων του παρόντος κανονισμού, μεταξύ άλλων διά της συμπλήρωσής του με νέα μη ουσιώδη στοιχεία, πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 22 Για την εξασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής του παρόντος κανονισμού σε επιχειρησιακό επίπεδο, πρέπει να συνταχθούν οδηγίες για την πρακτική και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν τα κράτη μέλη κατά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης. ò νέο (43) Η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης θα πρέπει να ανατίθεται στην Επιτροπή προκειμένου αυτή να προσαρμόζει στις μεταβαλλόμενες συνθήκες τον κοινό κατάλογο τρίτων χωρών οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα κατά τη διέλευση από τη διεθνή ζώνη διέλευσης των αερολιμένων που βρίσκονται στην επικράτεια των κρατών μελών, καθώς και τον κατάλογο των τίτλων διαμονής που επιτρέπουν στους κατόχους τους να διέρχονται μέσω των αερολιμένων των κρατών μελών χωρίς να υπόκεινται σε υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα. Είναι ιδιαίτερα σημαντική η διενέργεια των κατάλληλων διαβουλεύσεων από την Επιτροπή κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών της εργασιών, μεταξύ άλλων, σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. (44) Θα πρέπει να εκχωρούνται στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες προκειμένου να εξασφαλίζονται ομοιόμορφες προϋποθέσεις κατά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, όσον αφορά την κατάρτιση επιχειρησιακών οδηγιών για τις πρακτικές και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν τα κράτη μέλη κατά τη διεκπεραίωση των αιτήσεων θεώρησης, τους καταλόγους δικαιολογητικών εγγράφων που πρέπει να ισχύουν εντός κάθε δικαιοδοσίας, τα υποχρεωτικά στοιχεία στην αυτοκόλλητη θεώρηση, τους κανόνες για την τοποθέτηση της αυτοκόλλητης θεώρησης και τους κανόνες για τη χορήγηση θεωρήσεων σε ναυτικούς στα σύνορα. Αυτές οι αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[19]. Για την έκδοση των εν λόγω εκτελεστικών πράξεων θα πρέπει να χρησιμοποιείται η διαδικασία εξέτασης. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 26 (προσαρμοσμένο) (45) Οι διμερείς συμφωνίες οι οποίες συνήφθησαν μεταξύ της Κοινότητας Ö Ένωσης Õ και των τρίτων χωρών και αποβλέπουν στη διευκόλυνση της διεκπεραίωσης αιτήσεων για τη χορήγηση θεωρήσεων μπορούν να αποκλίνουν από τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 30 (46) Οι όροι που διέπουν την είσοδο στην επικράτεια των κρατών μελών ή τη χορήγηση θεωρήσεων δεν επηρεάζουν τους κανόνες που διέπουν επί του παρόντος την αναγνώριση της ισχύος ταξιδιωτικών εγγράφων. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 28 (προσαρμοσμένο) ð νέο (47) Δεδομένου ότι οι στόχοι ο στόχος του παρόντος κανονισμού, ήτοι η θέσπιση των διαδικασιών και των ð κοινών ï προϋποθέσεων Ö και διαδικασιών Õ έκδοσης χορήγησης θεωρήσεων διέλευσης από ή με για πρόθεση διαμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες Ö τις 90 ημέρες Õ ανά εξάμηνη περίοδο Ö εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών Õ, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν μπορεί επομένως να επιτευχθούν επιτευχθεί ð μόνο ï καλύτερα σε κοινοτικό Ö ενωσιακό Õ επίπεδο, η Κοινότητα Ö Ένωση Õ δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας κατά το άρθρο 5 της σΣυνθήκης Ö για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) Õ. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως ορίζεται στο άρθρο αυτό, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων επιδιωκόμενου στόχου. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 29 (προσαρμοσμένο) ð νέο (48) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται ιδίως από τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και από τον χάρτη θεμελιωδών ελευθεριών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ð Ειδικότερα, ο παρών κανονισμός επιδιώκει να εξασφαλίσει τον πλήρη σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής που αναφέρεται στο άρθρο 7, την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αναφέρεται στο άρθρο 8 και των δικαιωμάτων του παιδιού που αναφέρονται στο άρθρο 24 του χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ï ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 31 (προσαρμοσμένο) ð νέο (49) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου Ö αριθ. 22 Õ για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση Ö ΣΕΕ Õ και στη Σσυνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ö για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) Õ, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. Δεδομένου ότι ο παρών κανονισμός αναπτύσσει το κεκτημένο του Σένγκεν βάσει των διατάξεων του τίτλου IV του τρίτου μέρους της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία πρέπει, σύμφωνα με το άρθρο 5 4 του εν λόγω πρωτοκόλλου, να αποφασίσει εντός περιόδου έξι μηνών από την ημερομηνία έκδοσης ð αφότου το Συμβούλιο αποφασίσει σχετικά μεï του παρόντος κανονισμού τον παρόντα κανονισμό, εάν θα τον εφαρμόσει στο εθνικό της δίκαιο ή όχι. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 32 (προσαρμοσμένο) (50) Όσον αφορά την Ισλανδία και τη Νορβηγία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια της συμφωνίας που συνήφθη από το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Δημοκρατία της Ισλανδίας και το Βασίλειο της Νορβηγίας σχετικά με τη σύνδεση των δύο αυτών κρατών Ö τελευταίων Õ με την υλοποίηση, εφαρμογή και ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[20] που εμπίπτουν στον χώρο που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ[21] του Συμβουλίου ,της 17ης Μαΐου 1999, σχετικά με ορισμένες ρυθμίσεις για την εφαρμογή της εν λόγω συμφωνίας. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 33 (προσαρμοσμένο) Χρειάζεται μια συμφωνία που θα επιτρέψει στους εκπροσώπους της Ισλανδίας και της Νορβηγίας να συνδεθούν με τις εργασίες των επιτροπών που επικουρούν την Επιτροπή κατά την άσκηση των εκτελεστικών της εξουσιών δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Αυτή η ρύθμιση μελετήθηκε στην ανταλλαγή επιστολών μεταξύ του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ισλανδίας και της Νορβηγίας[22], που προσαρτάται στην προαναφερόμενη συμφωνία. Η Επιτροπή υπέβαλε στο Συμβούλιο σχέδιο σύστασης για τη διαπραγμάτευση της ρύθμισης αυτής. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 34 (51) Όσον αφορά την Ελβετία, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν, υπό την έννοια της συμφωνίας που υπεγράφη μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας σχετικά με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν[23], που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ 2008/146/ΕΚ[24] του Συμβουλίου για την υπογραφή της ανωτέρω συμφωνίας. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 35 (προσαρμοσμένο) ð νέο (52) Όσον αφορά το Λιχτενστάιν, ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν κατά την έννοια του πρωτοκόλλου που έχει υπογραφεί μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας και του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν για την προσχώρηση του Πριγκιπάτου του Λιχτενστάιν στη συμφωνία μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, της Ελβετικής Συνομοσπονδίας για τη σύνδεση της Ελβετικής Συνομοσπονδίας με την υλοποίηση, την εφαρμογή και την ανάπτυξη του κεκτημένου του Σένγκεν, που εμπίπτει στον τομέα που αναφέρεται στο άρθρο 1 σημείο Β της απόφασης 1999/437/ΕΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 3 της απόφασης 2008/261/ΕΚ 2011/350/ΕΕ[25] του Συμβουλίου, της 28ης Φεβρουαρίου 2008 για την υπογραφή ð σύναψη ï του ανωτέρω πρωτοκόλλου. ê 154/2012 αιτιολογική σκέψη 11 (53) Όσον αφορά την Κύπρο, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη η οποία αναπτύσσει το κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 12 της πράξης προσχώρησης του 2003. ê 154/2012 αιτιολογική σκέψη 12 (54) Όσον αφορά τη Βουλγαρία και τη Ρουμανία, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη η οποία αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 12 της πράξης προσχώρησης του 2005. ò νέο (55) Όσον αφορά την Κροατία, ο παρών κανονισμός συνιστά πράξη η οποία αναπτύσσει περαιτέρω το κεκτημένο του Σένγκεν ή συνδέεται άλλως με αυτό, κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2011. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 36 (56) Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στο οποίο δεν συμμετέχει το Ηνωμένο Βασίλειο, σύμφωνα με την απόφαση 2000/365/ΕΚ του Συμβουλίου ,της 29ης Μαΐου 2000, για το αίτημα του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας να συμμετάσχουν σε μερικές από τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν[26]. Επομένως, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 37 (προσαρμοσμένο) (57) Ο παρών κανονισμός αποτελεί ανάπτυξη των διατάξεων του κεκτημένου του Σένγκεν στο οποίο η Ιρλανδία δεν συμμετέχει σύμφωνα με την απόφαση 2002/192/ΕΚ του Συμβουλίου ,της 28ης Φεβρουαρίου 2002, σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας να συμμετάσχει σε ορισμένες διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν[27]. Επομένως, η Ιρλανδία δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού και δεν δεσμεύεται από αυτόν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του, ê 810/2009 αιτιολογική σκέψη 38 (προσαρμοσμένο) Ο παρών κανονισμός, εκτός από το άρθρο 3, αποτελείται από διατάξεις που αναπτύσσουν το κεκτημένο του Σένγκεν ή άλλως συνδέονται με αυτό υπό την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2003 και υπό την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 2 της πράξης προσχώρησης του 2005, ê 810/2009 (προσαρμοσμένο) ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΤΙΤΛΟΣ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Στόχος Ö Αντικείμενο Õ και πεδίο εφαρμογής ê 610/2013 άρθρο 6 παρ. 1 (προσαρμοσμένο) 1. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις Ö προϋποθέσεις και τις διαδικασίες Õ έκδοσης χορήγησης θεωρήσεων για διέλευση από ή με πρόθεση παραμονής διαμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει τις 90 ημέρες εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών. ê 810/2009 (προσαρμοσμένο) 2. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού εφαρμόζονται σε κάθε υπήκοο τρίτης χώρας που έχει υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων των κρατών μελών σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 539/2001 του Συμβουλίου , της 15ης Μαρτίου 2001, ο οποίος απαριθμεί τις τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων υπόκεινται στην υποχρέωση θεώρησης για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων και εκείνες οι υπήκοοι των οποίων εξαιρούνται από την ως άνω υποχρέωση[28], με την επιφύλαξη: α) των δικαιωμάτων ελεύθερης κυκλοφορίας που απολαμβάνουν οι υπήκοοι τρίτων χωρών που είναι μέλη οικογενειών πολιτών της Ένωσης· β) των ισοδύναμων δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι υπήκοοι τρίτων χωρών και τα μέλη της οικογενείας τους, οι οποίοι, σύμφωνα με τις συμφωνίες, αφενός, μεταξύ της Κοινότητας Ένωσης και των κρατών μελών της και, αφετέρου, αυτών των τρίτων χωρών, απολαμβάνουν δικαιώματα ελεύθερης κυκλοφορίας ισοδύναμα προς αυτά των πολιτών της Ένωσης και των μελών των οικογενειών τους. 3. Ο παρών κανονισμός καθορίζει επίσης τις τρίτες χώρες οι υπήκοοι των οποίων πρέπει να έχουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα, κατ’ εξαίρεση της αρχής της ελεύθερης διέλευσης που θεσπίζεται στο παράρτημα 9 της σύμβασης του Σικάγου για τη διεθνή πολιτική αεροπορία, και θεσπίζει τις διαδικασίες και τις προϋποθέσεις Ö προϋποθέσεις και τις διαδικασίες Õ χορήγησης θεωρήσεων για διέλευση μέσω των διεθνών ζωνών διέλευσης των αερολιμένων των κρατών μελών. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1. ως «υπήκοος τρίτης χώρας» νοείται κάθε πρόσωπο που δεν είναι πολίτης της Ένωσης κατά την έννοια του άρθρου 17 Ö 20 Õ παράγραφος 1 της συνθήκης Ö ΣΛΕΕ Õ· 2. ως «θεώρηση» νοείται η εξουσιοδότηση που χορηγείται από κράτος μέλος ενόψει: ê 610/2013 άρθρο 6 παρ. 2 (προσαρμοσμένο) α) διέλευσης από ή πρόθεσης παραμονής διαμονής στην επικράτεια των κρατών μελών, που δεν υπερβαίνει σε διάρκεια 90 ημέρες εντός οποιασδήποτε περιόδου 180 ημερών· Ö ή Õ ê 810/2009 β) διέλευσης μέσω των διεθνών ζωνών διέλευσης των αερολιμένων των κρατών μελών· 3. ως «ομοιόμορφη θεώρηση» νοείται η θεώρηση που ισχύει για ολόκληρη την επικράτεια των κρατών μελών· 4. ως «θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος» νοείται η θεώρηση που ισχύει για την επικράτεια ενός ή περισσότερων κρατών μελών αλλά όχι όλων των κρατών μελών· 5. ως «θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα» νοείται η έγκυρη θεώρηση που απαιτείται για τη διέλευση από τις διεθνείς ζώνες διέλευσης ενός ή περισσότερων αερολιμένων των κρατών μελών· ò νέο 6. ως «θεώρηση περιοδείας» νοείται η θεώρηση όπως καθορίζεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 του [κανονισμού αριθ.…/…]· 7. ως «στενοί συγγενείς» νοούνται ο/η σύζυγος, τα παιδιά, οι γονείς, τα πρόσωπα που ασκούν τη γονική επιμέλεια, οι παππούδες και τα εγγόνια· 8. ως «αιτών καταχωρισμένος στο VIS» νοείται ο αιτών του οποίου τα δεδομένα είναι καταχωρισμένα στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις· 9. ως «τακτικός ταξιδιώτης καταχωρισμένος στο VIS» νοείται ο αιτών θεώρηση που είναι καταχωρισμένος στο σύστημα πληροφοριών για τις θεωρήσεις και ο οποίος έχει εξασφαλίσει δύο θεωρήσεις κατά τη διάρκεια των 12 μηνών πριν από την αίτηση· ê 810/2009 ð νέο 610. ως «αυτοκόλλητη θεώρηση» νοείται η ενιαίου τύπου θεώρηση που προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1683/95 του Συμβουλίου ,της 29ης Μαΐου 1995, για την καθιέρωση θεώρησης ενιαίου τύπου[29]· 711. ως «αναγνωρισμένο ταξιδιωτικό έγγραφο» νοείται το ταξιδιωτικό έγγραφο που αναγνωρίζεται από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ð για τη διέλευση των εξωτερικών συνόρων ï και επί του οποίου τίθεται η θεώρηση ð , βάσει της απόφασης 1105/2011/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[30] ï· ò νέο 12. ως «έγκυρο ταξιδιωτικό έγγραφο» νοείται το ταξιδιωτικό έγγραφο που δεν είναι πλαστό, παραποιημένο ή προϊόν απομίμησης και του οποίου δεν έχει λήξει η περίοδος ισχύος όπως καθορίζεται από τη χορηγούσα αρχή· ê 810/2009 ð νέο 813. ως «χωριστό φύλλο επί του οποίου τίθεται η θεώρηση» νοείται το φύλλο ενιαίου τύπου επί του οποίου τίθεται η θεώρηση που χορηγείται από τα κράτη μέλη στους κατόχους ταξιδιωτικών εγγράφων μη αναγνωριζομένων από το κράτος μέλος που χορηγεί το φύλλο όπως καθορίζεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 333/2002 του Συμβουλίου , της 18ης Φεβρουαρίου 2002, για την καθιέρωση φύλλου ενιαίου τύπου επί του οποίου τίθεται η θεώρηση που χορηγείται από τα κράτη μέλη στους κατόχους ταξιδιωτικών εγγράφων μη αναγνωριζόμενων από το κράτος μέλος που χορηγεί το φύλλο[31]· 914. ως «προξενείο» νοείται η διπλωματική ή η προξενική αρχή κράτους μέλους που επιτρέπεται να χορηγεί θεωρήσεις και της οποίας προΐσταται έμμισθος προξενικός υπάλληλος όπως ορίζεται από τη σύμβαση της Βιέννης περί προξενικών σχέσεων της 24ης Απριλίου 1963· 1015. ως «αίτηση» νοείται η αίτηση θεώρησης· 11.ως «εμπορικός διαμεσολαβητής» νοείται ένας ιδιωτικός διοικητικός φορέας, μεταφορική εταιρεία ή ταξιδιωτικό γραφείο (διοργανωτής ή πωλητής ταξιδίων). ò νέο 16. ως «ναυτικός» νοείται κάθε πρόσωπο το οποίο απασχολείται ή προσλαμβάνεται ή εργάζεται με οποιαδήποτε ιδιότητα σε πλοίο για το οποίο ισχύει η Σύμβαση ναυτικής εργασίας του 2006. ê 810/2009 ð νέο ΤΙΤΛΟΣ II ΘΕΩΡΗΣΗ ΔΙΕΛΕΥΣΗΣ ΑΠΟ ΑΕΡΟΛΙΜΕΝΑ Άρθρο 3 Υπήκοοι τρίτων χωρών που υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα 1. Οι υπήκοοι των τρίτων χωρών του παραρτήματος IV III υποχρεούνται να διαθέτουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα όταν διέρχονται από τις διεθνείς ζώνες των αερολιμένων που ευρίσκονται στο έδαφος στην επικράτεια κρατών μελών. ò νέο 2. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48 όσον αφορά τις τροποποιήσεις του καταλόγου των τρίτων χωρών που περιλαμβάνεται στο παράρτημα III. Όταν, σε περίπτωση αναδυόμενων κινδύνων, το απαιτούν επιτακτικοί λόγοι επείγοντος χαρακτήρα, στις κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις που εκδίδονται σύμφωνα με την παρούσα παράγραφο εφαρμόζεται η διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 49. ê 810/2009 (προσαρμοσμένο) ð νέο 3. Σε επείγουσες περιπτώσεις μαζικής Ö Όπου σημειώνεται αιφνίδια και σημαντική Õ εισροής παράνομων Ö παράτυπων Õ μεταναστών, μεμονωμένα Ö ένα Õ κράτη μέλη κράτος μέλος μπορούν μπορεί να απαιτούν απαιτεί από υπηκόους τρίτων χωρών, πλην αυτών της παραγράφου 1, να διαθέτουν θεώρηση διέλευσης από αερολιμένα όταν διέρχονται από τις διεθνείς ζώνες των αερολιμένων που ευρίσκονται στο έδαφός στην επικράτειά τους. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις αποφάσεις αυτές, προτού τεθούν σε ισχύ, καθώς και την άρση των απαιτήσεων αυτών. ð Η διάρκεια αυτού του μέτρου δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Το πεδίο εφαρμογής και η διάρκεια της υποχρέωσης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα δεν υπερβαίνουν τα απολύτως αναγκαία όρια για την αντιμετώπιση της αιφνίδιας και σημαντικής εισροής παράτυπων μεταναστών. ï ò νέο 4. Όταν ένα κράτος μέλος σχεδιάζει να εισαγάγει την υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα σύμφωνα με την παράγραφο 3, κοινοποιεί το γεγονός αυτό το συντομότερο δυνατό στην Επιτροπή και παρέχει τις ακόλουθες πληροφορίες: α) τον λόγο για τη σχεδιαζόμενη υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα, παρουσιάζοντας στοιχεία που να τεκμηριώνουν την αιφνίδια και σημαντική εισροή παράτυπων μεταναστών· β) το πεδίο εφαρμογής και τη διάρκεια της σχεδιαζόμενης εισαγωγής της υποχρέωσης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα. 5. Μετά την κοινοποίηση από το οικείο κράτος μέλος σύμφωνα με την παράγραφο 4, η Επιτροπή μπορεί να εκδώσει γνώμη. 6. Το κράτος μέλος μπορεί να παρατείνει την εφαρμογή της υποχρέωσης θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα μόνο όταν η άρση της υποχρέωσης θα οδηγούσε σε σημαντική εισροή παράτυπων μεταναστών. Η παράγραφος 3 εφαρμόζεται στην εν λόγω παράταση. 7. Η Επιτροπή, σε ετήσια βάση, ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος άρθρου. ê 810/2009 3. Μέσω της επιτροπής του άρθρου 52 παράγραφος 1, οι κοινοποιήσεις αναθεωρούνται ετησίως με σκοπό τη μεταφορά της οικείας τρίτης χώρας στον κατάλογο του παραρτήματος IV. 4. Εάν η τρίτη χώρα δεν μεταφερθεί στον κατάλογο του παραρτήματος ΙV, το οικείο κράτος μέλος μπορεί να διατηρήσει, εφόσον πληρούνται οι όροι της παραγράφου 2, ή να άρει την απαίτηση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα. ê 810/2009 ð νέο 58. Οι ακόλουθες κατηγορίες προσώπων απαλλάσσονται από την υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα κατά τις παραγράφους 1 και 3: α) κάτοχοι έγκυρης ομοιόμορφης θεώρησης, ð θεώρησης περιοδείας, ï εθνικής θεώρησης μακράς διάρκειας ή άδειας διαμονής που έχει εκδώσει κράτος μέλος· ê 154/2012 άρθρο 1 ð νέο β) υπήκοοι τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι έγκυρης άδειας διαμονής κράτους μέλους το οποίο δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού ή κράτους μέλους το οποίο δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν, ή υπήκοοι τρίτων χωρών που έχουν στην κατοχή τους μία από τις έγκυρες άδειες διαμονής που απαριθμούνται στο παράρτημα V IV, οι οποίες εκδόθηκαν από την Ανδόρρα, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τον Άγιο Μαρίνο ή τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και οι οποίες εγγυώνται τη χωρίς όρους επανεισδοχή του κατόχου ð , ή έχουν στην κατοχή τους άδεια διαμονής για τις περιοχές της Καραϊβικής του Βασιλείου των Κάτω Χωρών (Αρούμπα, Κουρασάο, Άγιος Μαρτίνος, Μπονέρ, Άγιος Ευστάθιος και Σάμπα) ï· γ) υπήκοοι τρίτων χωρών που είναι κάτοχοι έγκυρης θεώρησης κράτους μέλους το οποίο δεν συμμετέχει στην έκδοση του παρόντος κανονισμού ή κράτους μέλους το οποίο δεν εφαρμόζει ακόμη πλήρως τις διατάξεις του κεκτημένου του Σένγκεν, ð ή χώρας που είναι συμβαλλόμενο μέρος της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, ï ή του Καναδά, της Ιαπωνίας ή των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ð ή κάτοχοι έγκυρης θεώρησης για τις περιοχές της Καραϊβικής του Βασιλείου των Κάτω Χωρών (Αρούμπα, Κουρασάο, Άγιος Μαρτίνος, Μπονέρ, Άγιος Ευστάθιος και Σάμπα), ï όταν ταξιδεύουν προς τη χώρα έκδοσης χορήγησης ή προς οποιαδήποτε άλλη τρίτη χώρα, ή όταν, μετά τη χρήση της θεώρησης, επιστρέφουν από τη χώρα έκδοσης χορήγησης· ê 810/2009 ð νέο δ) μέλη οικογενειών πολιτών της Ένωσης σύμφωνα με το άρθρο 1 παράγραφος 2 στοιχείο α)·ð 3 της οδηγίας 2004/38/ΕΚ ï· ε) κάτοχοι διπλωματικών ð , υπηρεσιακών, επισήμων ή ειδικών ï διαβατηρίων· στ) μέλη πληρωμάτων που είναι υπήκοοι συμβαλλόμενου μέρους της σύμβασης του Σικάγου για τη διεθνή πολιτική αεροπορία. ò νέο 9. Η εξουσία έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 48 όσον αφορά τις τροποποιήσεις του καταλόγου των έγκυρων τίτλων διαμονής που επιτρέπουν στους κατόχους τους να διέρχονται μέσω των αερολιμένων των κρατών μελών χωρίς να υπόκεινται σε υποχρέωση θεώρησης διέλευσης από αερολιμένα, που προβλέπεται στο παράρτημα IV. ê 810/2009 (προσαρμοσμένο) ð νέο ΤΙΤΛΟΣ III ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ Ö ΚΑΙ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ Õ ΕΚΔΟΣΗΣ ΧΟΡΗΓΗΣΗΣ ΘΕΩΡΗΣΕΩΝ ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Αρχές οι οποίες συμμετέχουν στις διαδικασίες που σχετίζονται με τις αιτήσεις Άρθρο 4 Αρχές οι οποίες είναι αρμόδιες για να συμμετέχουν στις διαδικασίες που σχετίζονται με τις αιτήσεις 1. Οι αιτήσεις εξετάζονται από τα προξενεία, τα οποία και αποφασίζουν επ’ αυτών. 2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, οι αιτήσεις είναι δυνατόν να εξετάζονται και να λαμβάνονται αποφάσεις επ’ αυτών στα εξωτερικά σύνορα των κρατών μελών από τις αρχές που είναι αρμόδιες για τον έλεγχο των προσώπων, σύμφωνα με τα άρθρα 3532 ð , 33 ï και 3634. 3. Στα μη ευρωπαϊκά υπερπόντια εδάφη κρατών μελών οι αιτήσεις είναι δυνατόν να εξετάζονται από τις αρχές που ορίζει το οικείο κράτος μέλος, οι οποίες λαμβάνουν αποφάσεις επ’ αυτών. 4. Κατά την εξέταση των αιτήσεων θεώρησης και τη λήψη αποφάσεων επ’ αυτών, ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητεί τη συνδρομή και άλλων αρχών, πλην εκείνων που ορίζονται Ö αναφέρονται Õ στις παραγράφους 1 και 2. 5. Βάσει των άρθρων 2219 και 3128, ένα κράτος μέλος μπορεί να απαιτεί να το διαβουλεύεται ή να το ενημερώνει άλλο κράτος μέλος. Άρθρο 5 Κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για την εξέταση αίτησης και τη λήψη σχετικής απόφασης 1. Το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για την εξέταση αίτησης ομοιόμορφης θεώρησης και τη λήψη σχετικής απόφασης είναι: α) το κράτος μέλος η επικράτεια του οποίου αποτελεί τον μοναδικό προορισμό της επίσκεψης ή των επισκέψεων· ή β) εάν η επίσκεψη περιλαμβάνει περισσότερους προορισμούς, ð ή εάν πρόκειται να γίνουν περισσότερες χωριστές επισκέψεις εντός περιόδου δύο μηνών, ï το κράτος μέλος η επικράτεια του οποίου αποτελεί τον κύριο προορισμό της επίσκεψης ή των επισκέψεων από την άποψη της διάρκειας ή του σκοπού της διαμονής ð , υπολογισμένης σε ημέρες ï ή γ) εφόσον δεν μπορεί να προσδιορισθεί κύριος προορισμός, το κράτος μέλος τα εξωτερικά σύνορα του οποίου προτίθεται να διαβεί ο αιτών για την είσοδό του στο έδαφος στην επικράτεια των κρατών μελών. 42. Τα κράτη μέλη συνεργάζονται ώστε να προλαμβάνουν καταστάσεις κατά τις οποίες δεν μπορεί να εξετασθεί μια αίτηση και να ληφθεί η σχετική απόφαση επειδή Ö Εάν Õ το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο σύμφωνα με τις την παραγράφους παράγραφο 1 έως 3 ð στοιχείο α) ή