[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 29.7.2008

COM(2008) 489 τελικό

2008/0156 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ»)

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο

- Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης: ολοκλήρωση του νέου νομικού πλαισίου για την ΚΓΠ, του ενιαίου κανονισμού για την κοινή οργάνωση αγορών (ΕΚ) αριθ. 1234/2007

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 του Συμβουλίου για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ») αναθεώρησε τους υφιστάμενους 21 κανονισμούς για τις κοινές οργανώσεις αγοράς (ΚΟΑ) ανά τομέα και τους συνένωσε σε έναν ενιαίο γενικό κανονισμό, με σκοπό τον εξορθολογισμό και την απλούστευση του νομικού πλαισίου, χωρίς αλλαγή των βασικών πολιτικών, παρέχοντας έτσι μια ενιαία δέσμη εναρμονισμένων κανόνων στους παραδοσιακούς τομείς της πολιτικής για την αγορά, όπως η παρέμβαση, η ιδιωτική αποθεματοποίηση, οι δασμολογικές ποσοστώσεις κατά την εισαγωγή, οι επιστροφές κατά την εξαγωγή, τα μέτρα διασφάλισης, οι κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις και τον ανταγωνισμό, καθώς και η κοινοποίηση και αναφορά στοιχείων.

Η πρόταση ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ υπεβλήθη από την Επιτροπή τον Δεκέμβριο του 2006 και καταρτίστηκε κατά τρόπο ώστε οι πολιτικές αποφάσεις που είχαν ληφθεί επί σειρά ετών στο πλαίσιο της ΚΓΠ να μην τεθούν εν αμφιβόλω. Συνεπώς η πρόταση, όπως και ο κανονισμός που εκδόθηκε στη συνέχεια από το Συμβούλιο, αποτέλεσε πράξη τεχνικής απλούστευσης βασιζόμενη στην κατάσταση που επικρατούσε από νομικής πλευράς τον Δεκέμβριο του 2006. Ουσιώδεις τροποποιήσεις σε ορισμένους τομείς (ιδίως στους τομείς των οπωροκηπευτικών, των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών και των οίνων) δεν ήταν δυνατό ακόμη να ληφθούν υπόψη τη στιγμή της έκδοσης του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ. Ενώ οι τροποποιήσεις στους τομείς των οπωροκηπευτικών και των μεταποιημένων οπωροκηπευτικών έχουν, στο μεταξύ, ενσωματωθεί στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 361/2008 της 14ης Απριλίου 2008[1], η μεταρρύθμιση του αμπελοοινικού τομέα ολοκληρώθηκε μόλις πρόσφατα με τη δημοσίευση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1493/1999, (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2392/86 και (ΕΚ) αριθ. 1493/1999[2].

- Γενικό πλαίσιο

Η παρούσα πρόταση αποτελεί ουσιαστική συνιστώσα των σχεδίων της Επιτροπής για τον εξορθολογισμό και την απλούστευση της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ). Τα κύρια σημεία της προσέγγισης της Επιτροπής καθορίστηκαν στην ανακοίνωση του 2005 με τίτλο «Για την απλούστευση και βελτιωμένη νομοθετική κατάστρωση της κοινής γεωργικής πολιτικής» (εφεξής «η ανακοίνωση»)[3]. Στο εν λόγω έγγραφο η Επιτροπή υπογραμμίζει ότι «ο περιορισμός της γραφειοκρατίας στον τομέα των εκμεταλλεύσεων με την καθιέρωση κανόνων περισσότερο διαφανών και κατανοητών και λιγότερο επαχθών, θα μειώσει το κόστος για τις επιχειρήσεις και θα διασφαλίσει στους Ευρωπαίους πολίτες οικονομικά συμφέρουσες λύσεις».

- Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Η ΚΟΑ στον αμπελοοινικό τομέα, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 479/2008 θα καταργηθεί από την παρούσα πρόταση, οι δε ουσιώδεις διατάξεις του θα ενσωματωθούν πλήρως στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ.

- Συνέπεια με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Η παρούσα πρόταση που αφορά τον τομέα της γεωργίας αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της γενικής προσέγγισης για τη βελτίωση και την απλούστευση της νομοθεσίας την οποία ακολουθεί η Επιτροπή, όπως διατυπώθηκε στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 25ης Οκτωβρίου 2005 με τίτλο «Εφαρμογή του κοινοτικού προγράμματος της Λισαβόνας – Στρατηγική για την απλούστευση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος » [4] και εγκρίθηκε με τη διοργανική συμφωνία της 16ης Δεκεμβρίου 2003 για τη βελτίωση της νομοθεσίας[5].

2. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερομενα μερη και εκτιμηση επιπτωσεων

- Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Διεξήχθησαν διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, ο οποίος τελικά κρίθηκε εν γένει ως θετικό βήμα, το οποίο θα καταστήσει την ισχύουσα νομοθεσία στον τομέα της πολιτικής για την αγορά της ΚΓΠ διαφανέστερη και ευκολότερα προσβάσιμη. Δεν χρειάζονται περαιτέρω διαβουλεύσεις δεδομένου ότι η παρούσα πρόταση θα συμπληρώσει απλώς τον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ χωρίς να εισαγάγει ουσιώδεις τροποποιήσεις.

- Συλλογή και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Δεν χρειάστηκε προσφυγή σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες.

- Εκτίμηση επιπτώσεων

Άνευ αντικειμένου. Η πρόταση δεν υπόκειται στις απαιτήσεις εκτίμησης επιπτώσεων διότι δεν περιλαμβάνεται στο Νομοθετικό Πρόγραμμα και Πρόγραμμα Εργασίας της Επιτροπής.

3. Νομικά στοιχεία και κύρια χαρακτηριστικά της οριζόντιας ΚΟΑ

- Νομική βάση

Άρθρα 36 και 37 της Συνθήκης

- Περιεχόμενο της πρότασης

Ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ δεν ενσωμάτωσε ακόμη τα κύρια στοιχεία της ΚΟΑ στον αμπελοοινικό τομέα, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη ΚΟΑ εκκρεμούσε λόγω της μεταρρύθμισης της πολιτικής τη χρονική στιγμή κατά την οποία ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ προτάθηκε. Κατά συνέπεια, όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα, ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ, όπως δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2007, προβλέπει μόνο τη δυνατότητα εφαρμογής της διαδικασίας της διαχειριστικής επιτροπής. Στην αιτιολογική σκέψη 8 του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ διευκρινίζεται ότι ο αμπελοοινικός τομέας θα πρέπει να ενσωματωθεί στο σύνολό του από τη στιγμή που θα τεθεί σε ισχύ η μεταρρύθμιση της πολιτικής, πράγμα που συνέβη με τη δημοσίευση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008.

- Αρχή της επικουρικότητας

Η πρόταση επιδιώκει τον ίδιο στόχο με εκείνον του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, δηλαδή την απλούστευση του νομοθετικού πλαισίου των ΚΟΑ χωρίς αλλαγή των βασικών πολιτικών προσανατολισμών τους.

- Επιλογή νομικού μέσου

Προτεινόμενη νομική πράξη: κανονισμός.

Δεν ενδείκνυται η χρήση άλλου είδους νομικής πράξης, δεδομένου ότι η πρόταση αποσκοπεί στη θέσπιση μιας οριζόντιας ΚΟΑ, η οποία θα εφαρμόζεται άμεσα σε όλα τα κράτη μέλη.

4. δημοσιονομικές επιπτώσεις

Η πρόταση δεν επιφέρει τροποποιήσεις των υφιστάμενων μέτρων της ΚΓΠ και δεν έχει δημοσιονομικές επιπτώσεις.

5. Απλούστευση

Η πρόταση συμπληρώνει μια πράξη η οποία εγκρίθηκε για λόγους τεχνικής απλούστευσης. Η παρούσα πρόταση απλουστεύει περαιτέρω το νομοθετικό περιβάλλον της ΚΓΠ, προσθέτοντας στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ ορισμένους κανόνες οι οποίοι ήταν απαραίτητοι. Η πρόταση αναμένεται να απλουστεύει ουσιαστικά την υφιστάμενη νομοθεσία.

Κατ άργηση της ισχύουσας νομοθεσίας

Η έγκριση της πρότασης θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση ενός ακόμη κανονισμού του Συμβουλίου.

2008/0156 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 για τη θέσπιση κοινής οργάνωσης των γεωργικών αγορών και ειδικών διατάξεων για ορισμένα γεωργικά προϊόντα («Ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ»)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

1. Για την απλούστευση του κανονιστικού περιβάλλοντος της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 («ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ»)[6] καταργήθηκαν και αντικαταστάθηκαν από μία ενιαία νομική πράξη όλοι οι κανονισμοί τους οποίους είχε εκδώσει το Συμβούλιο από την εισαγωγή της ΚΓΠ στο πλαίσιο της θέσπισης κοινών οργανώσεων αγοράς για τα γεωργικά προϊόντα ή για ομάδες προϊόντων.

2. Όπως διευκρινίζεται στην αιτιολογική σκέψη 7 του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, η εν λόγω πράξη απλούστευσης δεν είχε σκοπό να οδηγήσει σε αμφισβήτηση των πολιτικών αποφάσεων που είχαν ληφθεί επί σειρά ετών στο πλαίσιο της ΚΓΠ και, ως εκ τούτου, δεν προέβλεπε οιαδήποτε νέα μέσα ή μέτρα. Συνεπώς, ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ αντικατοπτρίζει τις πολιτικές αποφάσεις που είχαν ληφθεί έως τη στιγμή που το κείμενο του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ προτάθηκε από την Επιτροπή.

3. Παράλληλα με τις διαπραγματεύσεις και την έκδοση του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, το Συμβούλιο άρχισε επίσης να διαπραγματεύεται μια πολιτική μεταρρύθμιση στον αμπελοοινικό τομέα, η οποία έχει πλέον ολοκληρωθεί με την έκδοση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς, την τροποποίηση των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 1493/1999, (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, (ΕΚ) αριθ. 1290/2005, (ΕΚ) αριθ. 3/2008 και την κατάργηση των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 2392/86 και (ΕΚ) αριθ. 1493/1999[7]. Όπως διευκρινίζεται στην αιτιολογική σκέψη 8 του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, μόνο οι διατάξεις του αμπελοοινικού τομέα που δεν αποτελούσαν οι ίδιες αντικείμενο οιωνδήποτε πολιτικών μεταρρυθμίσεων ενσωματώθηκαν ευθύς εξαρχής στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ, ενώ οι ουσιώδεις διατάξεις οι οποίες αποτελούσαν αντικείμενο πολιτικών τροποποιήσεων θα πρέπει να ενσωματωθούν στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ μόλις εγκριθούν. Ούτως εχόντων των πραγμάτων, θα πρέπει τώρα να ενσωματωθεί πλήρως ο αμπελοοινικός τομέας στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ με την εισαγωγή στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ των πολιτικών αποφάσεων που ελήφθησαν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 479/2008.

4. Η ενσωμάτωση των διατάξεων αυτών στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ θα πρέπει να γίνει με την ίδια διαδικασία με εκείνη που χρησιμοποιήθηκε κατά την έκδοση του ενιαίου κανονισμού ΚΟΑ, δηλαδή δεν θα πρέπει να αμφισβητηθούν ούτε οι πολιτικές αποφάσεις που ελήφθησαν κατά την έγκριση των διατάξεων αυτών από το Συμβούλιο ούτε η αιτιολόγηση αυτών των πολιτικών αποφάσεων όπως διατυπώνεται στις σχετικές αιτιολογικές σκέψεις των αντίστοιχων κανονισμών.

5. Συνεπώς, ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως.

6. Στο άρθρο 175 ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ ενσωμάτωσε τις διατάξεις σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού βάσει της Συνθήκης όσον αφορά τους τομείς που καλύπτονται από τον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ. Μέχρι τότε οι εν λόγω διατάξεις συμπεριλαμβάνονταν στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1184/2006 του Συμβουλίου, της 24ης Ιουλίου 2006, περί εφαρμογής ορισμένων κανόνων ανταγωνισμού στην παραγωγή και την εμπορία γεωργικών προϊόντων[8]. Κατά συνέπεια, ο ενιαίος κανονισμός ΚΟΑ προσδιορίζει, στο άρθρο 200, το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006. Λόγω της πλήρους ενσωμάτωσης του αμπελοοινικού τομέα στον ενιαίο κανονισμό ΚΟΑ και της επέκτασης στον εν λόγω τομέα των κανόνων εφαρμογής που περιέχονται σε αυτόν, πρέπει να προβλεφθεί διάταξη για τον αποκλεισμό του αμπελοοινικού τομέα από το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1184/2006.

7. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι η μετάβαση από τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 στις διατάξεις που προβλέπει ο παρών κανονισμός δεν θα παρεμποδίσει την τρέχουσα αμπελουργική περίοδο 2008/2009, οι τροποποιήσεις θα πρέπει να τεθούν σε ισχύ από την έναρξη της προσεχούς αμπελουργικής περιόδου, δηλαδή από την 1η Αυγούστου 2009,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1234/2007 τροποποιείται ως εξής:

(1) Στο άρθρο 1, η παράγραφος 2 διαγράφεται.

(2) Στο άρθρο 3 πρώτο εδάφιο, το ακόλουθο στοιχείο παρεμβάλλεται μετά το στοιχείο γ):

«γα) από την 1η Αυγούστου έως την 31η Ιουλίου του επόμενου έτους για τον αμπελοοινικό τομέα·»·

(3) Το άρθρο 55 τροποποιείται ως εξής:

α) η επικεφαλίδα αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Άρθρο 55 Καθεστώτα ποσοστώσεων και δυναμικό παραγωγής»·

β) μετά την παράγραφο 2, παρεμβάλλεται η ακόλουθη παράγραφος:

«2α. Για τον αμπελοοινικό τομέα, οι κανόνες σχετικά με το δυναμικό παραγωγής όσον αφορά τις παράνομες φυτεύσεις, τα μεταβατικά δικαιώματα φύτευσης, καθώς και ένα καθεστώς εκρίζωσης εφαρμόζονται σύμφωνα με τις διατάξεις που ορίζονται στο τμήμα IVα.»·

(4) Στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III, η επικεφαλίδα του τμήματος IV αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«ΤΜΗΜΑ IV ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΠΟΣΟΣΤΩΣΕΙΣ ΖΑΧΑΡΗΣ ΚΑΙ ΓΑΛΑΚΤΟΣ»

(5) Στο άρθρο 85, η εισαγωγική φράση αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Η Επιτροπή θεσπίζει τους λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής των τμημάτων Ι, ΙΙ και ΙΙΙ, οι οποίοι μπορούν να αφορούν ιδίως:»·

(6) Στο μέρος II τίτλος I κεφάλαιο III, το εξής τμήμα IVα προστίθεται μετά το τμήμα IV:

«ΤΜΗΜΑ IV α ΔΥΝΑΜΙΚΟ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΣΤΟΝ ΑΜΕΛΟΟΙΝΙΚΟ ΤΟΜΕΑ

Υποτμήμα Ι Παράνομες φυτεύσεις

Άρθρο 85A Παράνομες φυτεύσεις που πραγματοποιήθηκαν μετά τις 31 Αυγούστου 1998

1. Οι παραγωγοί εκριζώνουν με δικά τους τα αμπέλια χωρίς αντίστοιχο δικαίωμα φύτευσης, ανάλογα με την περίπτωση, μετά τις 31 Αυγούστου 1998.

2. Εν αναμονή της εκρίζωσης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα σταφύλια και τα προϊόντα που παράγονται από σταφύλια προερχόμενα από εκτάσεις που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο επιτρέπεται να κυκλοφορούν στην αγορά μόνο για σκοπούς απόσταξης με έξοδα του παραγωγού. Τα προϊόντα που λαμβάνονται από την απόσταξη δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αλκοόλης με κεκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο 80 % vol. ή χαμηλότερο.

3. Με την επιφύλαξη, ανάλογα με την περίπτωση, παλαιότερων κυρώσεων που έχουν επιβάλει τα κράτη μέλη, τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις στους παραγωγούς που δεν έχουν τηρήσει την παρούσα υποχρέωση εκρίζωσης, οι οποίες κλιμακώνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση και τη διάρκεια της παράβασης.

4. Η λήξη της μεταβατικής απαγόρευσης σχετικά με τις νέες φυτεύσεις στις 31 Δεκεμβρίου 2015, όπως προβλέπεται στο άρθρο 85ζ παράγραφος 1, δεν θίγει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 85β Υποχρεωτική διευθέτηση των παράνομων φυτεύσεων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998

1. Οι παραγωγοί προβαίνουν, έναντι καταβολής τελών και το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2009, σε διευθέτηση των προβλημάτων όσον αφορά τις εκτάσεις που έχουν φυτευτεί με αμπέλια χωρίς σχετικό δικαίωμα φύτευσης, ανάλογα με την περίπτωση, πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1998.

Με την επιφύλαξη τυχόν διαδικασιών στα πλαίσια της εκκαθάρισης λογαριασμών, το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο διευθέτησης βάσει των διατάξεων του άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999.

2. Τα τέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 καθορίζονται από τα κράτη μέλη. Ισοδυναμούν τουλάχιστον με το διπλάσιο της μέσης αξίας του αντίστοιχου δικαιώματος φύτευσης στη σχετική περιοχή.

3. Εν αναμονή της διευθέτησης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα σταφύλια ή τα προϊόντα που παρασκευάζονται από σταφύλια προερχόμενα από εκτάσεις που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο επιτρέπεται να κυκλοφορούν στην αγορά μόνο για σκοπούς απόσταξης με έξοδα του παραγωγού. Τα προϊόντα δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται για την παρασκευή αλκοόλης με αποκτημένο αλκοολικό τίτλο 80% vol. ή χαμηλότερο.

4. Τα παράνομα αμπέλια στις εκτάσεις της παραγράφου 1 που δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης σύμφωνα με την εν λόγω παράγραφο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2009 εκριζώνονται από τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς με δικά τους έξοδα.

Τα κράτη μέλη επιβάλλουν κυρώσεις, οι οποίες κυμαίνονται ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση και τη διάρκεια της παράβασης, στους παραγωγούς οι οποίοι δεν συμμορφώνονται με αυτή την υποχρέωση εκρίζωσης.

Εν αναμονή της εκρίζωσης που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η παράγραφος 3 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών.

5. Η λήξη της μεταβατικής απαγόρευσης για νέες φυτεύσεις στις 31 Δεκεμβρίου 2015, όπως προβλέπεται στο άρθρο 85ζ παράγραφος 1, δεν θίγει τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 3 και 4.

Άρθρο 85γ Έλεγχος της μη κυκλοφορίας ή της απόσταξης

1. Όσον αφορά το άρθρο 85α παράγραφος 2 και το άρθρο 85β παράγραφοι 3 και 4, τα κράτη μέλη απαιτούν αποδεικτικά στοιχεία για τη μη κυκλοφορία των συγκεκριμένων προϊόντων ή, εάν τα συγκεκριμένα προϊόντα αποστάζονται, την προσκόμιση συμφωνητικών απόσταξης.

2. Τα κράτη μέλη ελέγχουν τη μη κυκλοφορία και την απόσταξη που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Επιβάλλουν κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εκτάσεις που αποτελούν αντικείμενο απόσταξης και τους αντίστοιχους όγκους αλκοόλης.

Άρθρο 85δΣυνοδευτικά μέτρα

Για τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 85β παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο, εφόσον δεν έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης, και για τις εκτάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 85α παράγραφος 1 δεν χορηγούνται εθνικά ή κοινοτικά μέτρα στήριξης.

Άρθρο 85ε Μέτρα εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος υποτμήματος θεσπίζονται από την Επιτροπή.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να αφορούν:

α) τις υποχρεώσεις ανακοίνωσης των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων πιθανών περικοπών των πιστώσεων του προϋπολογισμού που αναφέρονται στο παράρτημα Χβ σε περίπτωση μη συμμόρφωσης·

β) τις κυρώσεις που θα επιβάλουν τα κράτη μέλη σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στα άρθρα 85α, 85β και 85γ.

Υποτμήμα ΙΙΜεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης

Άρθρο 85στ Διάρκεια

Οι διατάξεις του παρόντος υποτμήματος εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015.

Άρθρο 85ζ Μεταβατική απαγόρευση φύτευσης αμπέλων

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 120α παράγραφοι 1 έως 6 και ιδίως της παραγράφου 4, απαγορεύεται η φύτευση αμπέλων με οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου ταξινομήσιμες σύμφωνα με το άρθρο 120α παράγραφος 2.

2. Απαγορεύεται επίσης ο επανεμβολιασμός οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου ταξινομήσιμων σύμφωνα με το άρθρο 120α παράγραφος 2 σε ποικιλίες άλλες πλην των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο.

3. Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1 και 2, οι φυτεύσεις και ο επανεμβολιασμός που αναφέρονται στις εν λόγω παραγράφους επιτρέπονται εφόσον καλύπτονται από:

α) νέο δικαίωμα φύτευσης κατά την έννοια του άρθρου 85η·

β) δικαίωμα αναφύτευσης κατά την έννοια του άρθρου 85θ·

γ) δικαίωμα φύτευσης που παρέχεται από αποθεματικό κατά την έννοια των άρθρων 85ι και 85ια.

4. Τα δικαιώματα φύτευσης που αναφέρονται στην παράγραφο 3 αφορούν εκτάρια.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν τη διατήρηση της απαγόρευσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 στο έδαφός τους ή σε τμήματα του εδάφους τους το αργότερο μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2018. Στην περίπτωση αυτή εφαρμόζονται αναλόγως στο συγκεκριμένο κράτος μέλος οι κανόνες που διέπουν το μεταβατικό καθεστώς φύτευσης όπως καθορίζεται στο παρόν υποτμήμα και στο παρόν άρθρο.

Άρθρο 85η Δικαιώματα νέας φύτευσης

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα νέας φύτευσης σε παραγωγούς όσον αφορά εκτάσεις:

α) που προορίζονται για νέες φυτεύσεις στα πλαίσια μέτρων αναδασμού ή μέτρων απαλλοτρίωσης για λόγους κοινής ωφελείας, που θεσπίζονται κατ’ εφαρμογή των ισχυουσών εθνικών νομοθεσιών·

β) που προορίζονται για πειραματικούς σκοπούς·

γ) που προορίζονται για τη σύσταση μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας· ή

δ) των οποίων τα αμπελοοινικά προϊόντα προορίζονται αποκλειστικά για την οικογενειακή κατανάλωση του αμπελοκαλλιεργητή.

2. Τα χορηγηθέντα δικαιώματα νέας φύτευσης:

α) χρησιμοποιούνται από το παραγωγό στον οποίο χορηγούνται·

β) χρησιμοποιούνται πριν από το τέλος της δεύτερης αμπελουργικής περιόδου που ακολουθεί εκείνη κατά την οποία χορηγήθηκαν·

γ) χρησιμοποιούνται για τους σκοπούς για τους οποίους χορηγήθηκαν.

Άρθρο 85θ Δικαιώματα αναφύτευσης

1. Τα κράτη μέλη χορηγούν δικαιώματα αναφύτευσης σε παραγωγούς που έχουν προβεί σε εκρίζωση αμπελώνων.

Ωστόσο, οι εκριζωθείσες εκτάσεις για τις οποίες χορηγείται πριμοδότηση εκρίζωσης σύμφωνα με το υποτμήμα ΙΙΙ δεν παρέχουν δικαιώματα αναφύτευσης.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα αναφύτευσης σε παραγωγούς που αναλαμβάνουν να προβούν σε εκρίζωση αμπελώνων. Στις περιπτώσεις αυτές η εκρίζωση των αμπελώνων της σχετικής έκτασης πραγματοποιείται το αργότερο στο τέλος του τρίτου έτους που ακολουθεί εκείνο κατά το οποίο φυτεύτηκαν οι νέοι αμπελώνες για τους οποίους είχαν χορηγηθεί τα δικαιώματα αναφύτευσης.

3. Τα χορηγούμενα δικαιώματα αναφύτευσης αντιστοιχούν σε έκταση ισοδύναμη, από άποψη καθαρής παραγωγής, προς την έκταση που απετέλεσε αντικείμενο εκρίζωσης.

4. Τα δικαιώματα αναφύτευσης ασκούνται στην εκμετάλλευση για την οποία χορηγήθηκαν. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν περαιτέρω ότι αυτά τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να ασκηθούν μόνο στην έκταση όπου έχει πραγματοποιηθεί η εκρίζωση.

5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 4, τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν ότι τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να μεταβιβάζονται, εν όλω ή εν μέρει, σε άλλη εκμετάλλευση στο ίδιο κράτη μέλος, στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) ένα μέρος της σχετικής εκμετάλλευσης μεταβιβάζεται σε άλλη εκμετάλλευση·

β) οι εκτάσεις στην άλλη εκμετάλλευση προορίζονται για:

i) την παραγωγή οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη· ή

ii) την καλλιέργεια μητρικών φυτειών εμβολιοληψίας.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εφαρμογή των παρεκκλίσεων που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο να μην οδηγεί σε συνολική αύξηση του δυναμικού παραγωγής στην επικράτειά τους, ιδίως όταν πραγματοποιούνται μεταβιβάσεις από μη αρδευόμενες σε αρδευόμενες εκτάσεις.

6. Οι παράγραφοι 1 έως 5 εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών σε δικαιώματα παρόμοια με δικαιώματα αναφύτευσης τα οποία αποκτήθηκαν δυνάμει προηγούμενης κοινοτικής ή εθνικής νομοθεσίας.

7. Τα δικαιώματα αναφύτευσης που έχουν χορηγηθεί δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 χρησιμοποιούνται εντός των περιόδων που προβλέπονται στο εν λόγω άρθρο.

Άρθρο 85ι Εθνικό και περιφερειακό αποθεματικό δικαιωμάτων φύτευσης

1. Προκειμένου να βελτιωθεί η διαχείριση του δυναμικού παραγωγής τα κράτη μέλη δημιουργούν εθνικό αποθεματικό ή περιφερειακά αποθεματικά δικαιωμάτων φύτευσης.

2. Τα κράτη μέλη που έχουν δημιουργήσει εθνικό αποθεματικό ή περιφερειακά αποθεματικά δικαιωμάτων φύτευσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 μπορούν να διατηρούν τα εν λόγω αποθεματικά εφ’ όσον χρόνο εφαρμόζουν το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης κατά τα οριζόμενα στο παρόν υποτμήμα.

3. Τα ακόλουθα δικαιώματα φύτευσης παρέχονται στα εθνικά ή περιφερειακά αποθεματικά εάν δεν χρησιμοποιηθούν εντός της ταχθείσας προθεσμίας:

α) δικαιώματα νέας φύτευσης·

β) δικαιώματα αναφύτευσης·

γ) δικαιώματα φύτευσης που παρέχονται από αποθεματικό.

4. Οι παραγωγοί μπορούν να μεταβιβάζουν τα δικαιώματα αναφύτευσης στο εθνικό αποθεματικό ή στα περιφερειακά αποθεματικά. Οι όροι της εν λόγω μεταβίβασης, ενδεχομένως επί πληρωμή από εθνικούς λογαριασμούς, καθορίζονται από τα κράτη μέλη, λαμβανομένων υπόψη των νόμιμων συμφερόντων των μερών.

5. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν να μην εφαρμόσουν σύστημα αποθεματικού, υπό τον όρο ότι μπορούν να αποδείξουν ότι υπάρχει αποτελεσματικό εναλλακτικό σύστημα για τη διαχείριση των δικαιωμάτων φύτευσης σε ολόκληρη την επικράτειά τους. Το εναλλακτικό σύστημα μπορεί, εφόσον απαιτείται, να παρεκκλίνει από τις σχετικές διατάξεις του παρόντος υποτμήματος.

Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης στα κράτη μέλη τα οποία διακόπτουν τη λειτουργία εθνικού αποθεματικού ή περιφερειακών αποθεματικών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999.

Άρθρο 85ια Χορήγηση δικαιωμάτων φύτευσης από το αποθεματικό

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν δικαιώματα από αποθεματικό:

α) δωρεάν σε παραγωγούς ηλικίας κάτω των 40 ετών οι οποίοι διαθέτουν επαρκή επαγγελματική ικανότητα και γνώσεις και οι οποίοι εγκαθίστανται για πρώτη φορά ως αρχηγοί της εκμετάλλευσης·

β) έναντι πληρωμής, σε εθνικούς ή ενδεχομένως περιφερειακούς λογαριασμούς, σε παραγωγούς που προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τα δικαιώματα για τη φύτευση αμπελώνων, η παραγωγή των οποίων έχει εξασφαλισμένες δυνατότητες διάθεσης.

Τα κράτη μέλη ορίζουν τα κριτήρια για τον καθορισμό των ποσών της πληρωμής που αναφέρεται στο στοιχείο β), τα οποία μπορούν να ποικίλλουν ανάλογα με το μελλοντικό τελικό προϊόν των σχετικών αμπελώνων και με την εναπομένουσα μεταβατική περίοδο ισχύος της απαγόρευσης για νέες φυτεύσεις που προβλέπεται στο άρθρο 85ζ παράγραφοι 1 και 2.

2. Όταν χρησιμοποιούνται δικαιώματα φύτευσης που χορηγούνται από αποθεματικό, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι:

α) ο τόπος, οι χρησιμοποιούμενες ποικιλίες και οι χρησιμοποιούμενες τεχνικές καλλιέργειας εγγυώνται ότι η παραγωγή που θα προκύψει θα είναι προσαρμοσμένη στη ζήτηση της αγοράς·

β) οι σχετικές αποδόσεις είναι αντιπροσωπευτικές των μέσων αποδόσεων της περιοχής, ιδίως όταν δικαιώματα φύτευσης που προέρχονται από μη αρδευόμενες εκτάσεις χρησιμοποιούνται σε αρδευόμενες εκτάσεις.

3. Τα δικαιώματα φύτευσης που χορηγούνται από αποθεματικό, τα οποία δεν έχουν χρησιμοποιηθεί πριν από το τέλος της δεύτερης αμπελουργικής περιόδου που έπεται εκείνης κατά τη διάρκεια της οποίας είχαν χορηγηθεί, καταπίπτουν και διατίθενται εκ νέου στο αποθεματικό.

4. Τα δικαιώματα φύτευσης σε αποθεματικό τα οποία δεν χορηγούνται πριν από το τέλος της πέμπτης αμπελουργικής περιόδου που έπεται της διάθεσής τους στο αποθεματικό διαγράφονται.

5. Εάν σε ένα κράτος μέλος υπάρχουν περιφερειακά αποθέματα, το κράτος μέλος μπορεί να θεσπίζει κανόνες που να επιτρέπουν τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων φύτευσης μεταξύ των περιφερειακών αποθεματικών. Εάν σε ένα κράτος μέλος συνυπάρχουν περιφερειακά και εθνικά αποθεματικά, το κράτος μέλος μπορεί να επιτρέπει τις μεταβιβάσεις μεταξύ αυτών των αποθεματικών.

Στις μεταβιβάσεις μπορεί να εφαρμόζεται συντελεστής μείωσης.

Άρθρο 85ιβΚανόνας de minimis

Το παρόν υποτμήμα δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη στα οποία το κοινοτικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης δεν είχε εφαρμοστεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2007.

Άρθρο 85ιγΑυστηρότεροι εθνικοί κανόνες

Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν αυστηρότερους εθνικούς κανόνες όσον αφορά τη χορήγηση δικαιωμάτων νέας φύτευσης ή δικαιωμάτων αναφύτευσης. Μπορούν να απαιτούν οι αντίστοιχες αιτήσεις και οι σχετικές πληροφορίες που περιέχονται σε αυτές να συμπληρώνονται με πρόσθετα στοιχεία τα οποία είναι αναγκαία για την παρακολούθηση της αξιοποίησης του δυναμικού παραγωγής.

Άρθρο 85ιδ Μέτρα εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος υποτμήματος θεσπίζονται από την Επιτροπή.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) διατάξεις για την αποφυγή υπερβολικών διοικητικών επιβαρύνσεων κατά την εφαρμογή των διατάξεων του παρόντος υποτμήματος·

β) τη συνύπαρξη αμπέλων σύμφωνα με το άρθρο 85θ παράγραφος 2·

γ) την εφαρμογή του συντελεστή μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 85ια παράγραφος 5.

Υποτμήμα ΙΙΙΚαθεστώς εκρίζωσης

Άρθρο 85ιε Διάρκεια

Οι διατάξεις του παρόντος υποτμήματος εφαρμόζονται έως το τέλος της αμπελουργικής περιόδου 2010/2011.

Άρθρο 85ιστ Πεδίο εφαρμογής και ορισμός

Το παρόν υποτμήμα θεσπίζει τους όρους υπό τους οποίους οι αμπελουργοί λαμβάνουν πριμοδότηση σε αντάλλαγμα για την εκρίζωση αμπελώνων (εφεξής «πριμοδότηση εκρίζωσης»).

Άρθρο 85ιζ Όροι επιλεξιμότητας

Η πριμοδότηση εκρίζωσης μπορεί να χορηγείται μόνον εάν η σχετική έκταση πληροί τους ακόλουθους όρους:

α) δεν έχει λάβει κοινοτική ή εθνική στήριξη για μέτρα τύπου αναδιάρθρωσης και μετατροπής κατά τις δέκα αμπελουργικές περιόδους που προηγούνται της αίτησης εκρίζωσης·

β) δεν έχει λάβει κοινοτική στήριξη στο πλαίσιο άλλης κοινής οργάνωσης αγοράς κατά τις πέντε αμπελουργικές περιόδους που προηγούνται της αίτησης εκρίζωσης·

γ) συντηρείται·

δ) δεν είναι μικρότερη από 0,1 εκτάριο. Ωστόσο, η ελάχιστη έκταση μπορεί να είναι 0,3 εκτάρια, εάν το αποφασίζει το κράτος μέλος, για ορισμένες διοικητικές περιφέρειες αυτού του κράτους μέλους στις οποίες η μέση έκταση μιας αμπελουργικής εκμετάλλευσης που είναι φυτευμένη με αμπέλια υπερβαίνει το ένα εκτάριο·

ε) δεν έχει φυτευτεί κατά παράβαση οιασδήποτε εφαρμοστέας κοινοτικής ή εθνικής διάταξης·

στ) είναι φυτευμένη με οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου ταξινομήσιμη σύμφωνα με το άρθρο 120α παράγραφος 2.

Κατά παρέκκλιση από το στοιχείο ε) οι εκτάσεις που έχουν αποτελέσει αντικείμενο διευθέτησης σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και το άρθρο 85β παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού είναι επιλέξιμες για την πριμοδότηση εκρίζωσης.

Άρθρο 85ιη Ποσό της πριμοδότησης εκρίζωσης

1. Η κλίμακα για τις πριμοδοτήσεις εκρίζωσης που πρόκειται να χορηγηθούν καθορίζεται από την Επιτροπή.

2. Το συγκεκριμένο ποσό της πριμοδότησης εκρίζωσης καθορίζεται από τα κράτη μέλη εντός των ορίων της κλίμακας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και με βάση την παραδοσιακή απόδοση της σχετικής εκμετάλλευσης.

Άρθρο 85ιθ Διαδικασία και προϋπολογισμός

1. Οι ενδιαφερόμενοι παραγωγοί υποβάλλουν αίτηση για πριμοδότηση εκρίζωσης στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών το αργότερο έως τις 15 Σεπτεμβρίου κάθε έτους. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ημερομηνία πριν τις 15 Σεπτεμβρίου, αρκεί αυτή να είναι μεταγενέστερη της 30ής Ιουνίου και αρκεί να λαμβάνουν δεόντως υπόψη, κατά περίπτωση, την από μέρους τους εφαρμογή των απαλλαγών που προβλέπει το άρθρο 85κα.

2. Τα κράτη μέλη ελέγχουν διοικητικά τις παραλαμβανόμενες αιτήσεις, διεκπεραιώνουν τις επιλέξιμες αιτήσεις και κοινοποιούν στην Επιτροπή, έως τις 15 Οκτωβρίου κάθε έτους, τη συνολική έκταση και τα ποσά που καλύπτουν οι εν λόγω αιτήσεις κατανεμημένες ανά περιφέρεια και ανά κατηγορία απόδοσης.

3. Ο μέγιστος ετήσιος προϋπολογισμός για το καθεστώς εκρίζωσης εμφαίνεται στο παράρτημα Χδ.

4. Εάν το συνολικό ποσό που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή από τα κράτη μέλη υπερβαίνει τους διαθέσιμους δημοσιονομικούς πόρους, η Επιτροπή καθορίζει έως τις 15 Νοεμβρίου κάθε έτους ένα ενιαίο ποσοστό για την αποδοχή των ποσών που κοινοποιήθηκαν, λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον συντρέχει λόγος, την εφαρμογή των άρθρου 85κα παράγραφοι 2 και 3.

5. Έως την 1η Φεβρουαρίου κάθε έτους τα κράτη μέλη αποδέχονται τις αιτήσεις για:

α) τις εκτάσεις που αποτέλεσαν αντικείμενο αίτησης ως προς το σύνολό τους, εφόσον η Επιτροπή δεν έχει καθορίσει ποσοστό κατά την έννοια της παραγράφου 4 ή

β) τις εκτάσεις που προκύπτουν από την εφαρμογή του ποσοστού που αναφέρεται στην παράγραφο 4 με βάση αντικειμενικά και αμερόληπτα κριτήρια και σύμφωνα με τις εξής προτεραιότητες:

i) τα κράτη μέλη δίνουν προτεραιότητα σε αιτούντες των οποίων η αίτηση για πριμοδότηση της εκρίζωσης καλύπτει ολόκληρο τον αμπελώνα τους·

ii) τα κράτη μέλη δίνουν δεύτερη προτεραιότητα σε αιτούντες ηλικίας 55 ετών ή μεγαλύτερους, εφόσον το προβλέπει η νομοθεσία τους.

Άρθρο 85κΠολλαπλή συμμόρφωση

Εφόσον διαπιστωθεί ότι ο γεωργός δεν έχει συμμορφωθεί όσον αφορά την εκμετάλλευσή του, οποιαδήποτε στιγμή κατά τη χρονική περίοδο των τριών ετών από την καταβολή της πριμοδότησης εκρίζωσης, με τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης και την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, το ποσό της ενίσχυσης, εφόσον η μη συμμόρφωση είναι αποτέλεσμα ενέργειας ή παράλειψης για την οποία ευθύνεται άμεσα ο γεωργός, μειώνεται ή ακυρώνεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, την διάρκεια και την συχνότητα της μη συμμόρφωσης, ο δε γεωργός ενδέχεται να υποχρεωθεί να επιστρέψει την ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στις εν λόγω διατάξεις.

Άρθρο 85κα Απαλλαγές

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να απορρίψουν όλες τις περαιτέρω αιτήσεις για τις οποίες γίνεται μνεία στο άρθρο 85ιθ παράγραφος 1, εφόσον η συνολική έκταση εκρίζωσης στην επικράτειά τους φθάνει το 8% των αμπελώνων τους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα Χε.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίσουν να απορρίψουν όλες τις περαιτέρω αιτήσεις για τις οποίες γίνεται μνεία στο άρθρο 85ιθ παράγραφος 1 για μια περιφέρεια όταν η συνολική έκταση εκρίζωσης στην περιφέρεια αυτή φθάνει το 10% των αμπελώνων τους.

2. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει την παύση εφαρμογής του καθεστώτος εκρίζωσης σε ένα κράτος μέλος εάν, λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των εκκρεμών αιτήσεων, η συνέχιση της εκρίζωσης θα οδηγούσε σε συνολική έκταση εκρίζωσης μεγαλύτερη του 15% του συνόλου των αμπελώνων του κράτους μέλους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα Xε.

3. Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει την παύση της εφαρμογής του καθεστώτος εκρίζωσης σε ένα κράτος μέλος για ένα δεδομένο έτος εάν, λαμβανομένου υπόψη του αριθμού των εκκρεμών αιτήσεων, η συνέχιση της εκρίζωσης θα οδηγούσε σε συνολική έκταση εκρίζωσης μεγαλύτερη του 6% του συνόλου των αμπελώνων του κράτους μέλους, όπως αναφέρεται στο παράρτημα Χε κατά το συγκεκριμένο έτος λειτουργίας του καθεστώτος.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν να κηρύξουν τις αμπελουργικές εκτάσεις που βρίσκονται σε ορεινές περιοχές και απότομες πλαγιές μη επιλέξιμες για το καθεστώς εκρίζωσης βάσει όρων που καθορίζονται από την Επιτροπή.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να κηρύξουν εκτάσεις μη επιλέξιμες για το καθεστώς εκρίζωσης, σε περίπτωση που η εφαρμογή του καθεστώτος μπορεί να είναι ασύμβατη με τους περιβαλλοντικούς προβληματισμούς. Οι εκτάσεις που κηρύσσονται μη επιλέξιμες δεν υπερβαίνουν το 3% του συνολικού αμπελώνα, όπως αναφέρεται στο παράρτημα Χε.

6. Η Ελλάδα μπορεί να κηρύξει αμπελουργικές εκτάσεις των νησιών του Αιγαίου και των Ελληνικών Ιονίων Νήσων, εξαιρουμένων της Κρήτης και της Εύβοιας, μη επιλέξιμες για το καθεστώς εκρίζωσης.

7. Το καθεστώς εκρίζωσης που θεσπίζεται στο παρόν υποτμήμα δεν εφαρμόζεται στις Αζόρες, στη Μαδέρα και στις Κανάριες Νήσους.

8. Τα κράτη μέλη παρέχουν στους παραγωγούς στις εκτάσεις που είναι ή που κηρύσσονται μη επιλέξιμες κατ’ εφαρμογή των παραγράφων 4 έως 7 προτεραιότητα για τη χορήγηση άλλων μέτρων στήριξης που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό όσον αφορά τον αμπελοοινικό τομέα, και ιδίως, κατά περίπτωση, του μέτρου αναδιάρθρωσης και μετατροπής στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης και των μέτρων αγροτικής ανάπτυξης.

Άρθρο 85κβ Κανόνας de minimis

Το παρόν υποτμήμα δεν εφαρμόζεται στα κράτη μέλη στα οποία η παραγωγή οίνου δεν υπερβαίνει 50 000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο. Η παραγωγή αυτή υπολογίζεται με βάση τη μέση παραγωγή κατά τις πέντε τελευταίες αμπελουργικές περιόδους.

Άρθρο 85κγ Συμπληρωματική εθνική ενίσχυση

Τα κράτη μέλη δύνανται να χορηγήσουν συμπληρωματική εθνική ενίσχυση που δεν υπερβαίνει το 75% της εφαρμοστέας πριμοδότησης εκρίζωσης επιπλέον από την πριμοδότηση εκρίζωσης που χορηγήθηκε.

Άρθρο 85κδ Μέτρα εφαρμογής

Οι λεπτομερείς κανόνες εφαρμογής του παρόντος υποτμήματος θεσπίζονται από την Επιτροπή.

Οι κανόνες αυτοί μπορούν να περιλαμβάνουν ιδίως:

α) λεπτομέρειες σχετικά με τους όρους επιλεξιμότητας που προβλέπονται στο άρθρο 85ιζ και ειδικότερα όσον αφορά την απόδειξη ότι οι εκτάσεις συντηρήθηκαν με τον ορθό τρόπο το 2006 και το 2007·

β) τις κλίμακες και τα επίπεδα πριμοδότησης που αναφέρονται στο άρθρο 85ιη·

γ) τα κριτήρια απαλλαγής κατά την έννοια του άρθρου 85κα·

δ) τις απαιτήσεις κοινοποίησης από τα κράτη μέλη όσον αφορά την εφαρμογή του καθεστώτος εκρίζωσης, συμπεριλαμβανομένων των κυρώσεων σε περίπτωση καθυστερημένης κοινοποίησης, και τις πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη παρέχουν στους παραγωγούς σχετικά με τη δυνατότητα εφαρμογής του καθεστώτος·

ε) τις απαιτήσεις κοινοποίησης όσον αφορά τη συμπληρωματική εθνική ενίσχυση·

στ) τις προθεσμίες πληρωμής.»·

(7) Στο μέρος ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο IV, το ακόλουθο τμήμα παρεμβάλλεται μετά το τμήμα IVα:

«ΤΜΗΜΑ IVβ Προγράμματα στήριξης στον αμπελοοινικό τομέα

Υποτμήμα Ι Εισαγωγικές διατάξεις

Άρθρο 103θ Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν τμήμα καθορίζει τους κανόνες που διέπουν τη χορήγηση κοινοτικών πόρων στα κράτη μέλη και τη χρησιμοποίηση των πόρων αυτών από τα κράτη μέλη, μέσω εθνικών προγραμμάτων στήριξης (εφεξής «προγράμματα στήριξης»), για τη χρηματοδότηση ειδικών μέτρων στήριξης που προορίζονται να στηρίξουν τον αμπελοοινικό τομέα.

Άρθρο 103ι Συμβατότητα και συνοχή

1. Τα προγράμματα στήριξης πρέπει να είναι συμβατά με το κοινοτικό δίκαιο και να συνάδουν με τις δραστηριότητες, τις πολιτικές και τις προτεραιότητες της Κοινότητας.

2. Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για τα προγράμματα στήριξης και εξασφαλίζουν ότι διαθέτουν εσωτερική συνοχή και καταρτίζονται και εφαρμόζονται κατά αντικειμενικό τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη την οικονομική κατάσταση των ενδιαφερόμενων παραγωγών και την ανάγκη να αποφευχθεί η αδικαιολόγητα άνιση μεταχείριση μεταξύ των παραγωγών.

Τα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για να προβλέπουν και να εφαρμόζουν τους απαιτούμενους ελέγχους και κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης προς τα προγράμματα στήριξης.

3. Δεν χορηγείται στήριξη:

α) για σχέδια έρευνας και μέτρα στήριξης των σχεδίων έρευνας·

β) για μέτρα τα οποία περιλαμβάνονται στα προγράμματα αγροτικής ανάπτυξης των κρατών μελών δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.

Υποτμήμα ΙΙΥποβολή και περιεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης

Άρθρο 103ια Υποβολή προγραμμάτων στήριξης

1. Κάθε κράτος μέλος παραγωγής που αναφέρεται στο παράρτημα Xβ υποβάλλει στην Επιτροπή σχέδιο πενταετούς προγράμματος στήριξης που περιλαμβάνει μέτρα σύμφωνα με το παρόν τμήμα.

Τα προγράμματα στήριξης που κατέστησαν επιλέξιμα σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 479/2008 εξακολουθούν να εφαρμόζονται βάσει του παρόντος κανονισμού.

Τα μέτρα στήριξης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης καταρτίζονται στο γεωγραφικό επίπεδο το οποίο τα κράτη μέλη θεωρούν το πιο ενδεδειγμένο. Πριν από την υποβολή στην Επιτροπή το πρόγραμμα στήριξης αποτελεί αντικείμενο διαβούλευσης με τις αρμόδιες αρχές και τους οργανισμούς στο κατάλληλο εδαφικό επίπεδο.

Κάθε κράτος μέλος υποβάλλει ένα μόνο σχέδιο προγράμματος στήριξης στο οποίο μπορεί να λαμβάνονται υπόψη οι περιφερειακές ιδιαιτερότητες.

2. Τα προγράμματα στήριξης αρχίζουν να ισχύουν τρεις μήνες μετά την υποβολή τους στην Επιτροπή.

Ωστόσο, εάν το υποβληθέν πρόγραμμα στήριξης δεν πληροί τους όρους του παρόντος τμήματος, η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά το κράτος μέλος. Στην περίπτωση αυτή το κράτος μέλος υποβάλλει αναθεωρημένο πρόγραμμα στήριξης στην Επιτροπή. Το αναθεωρημένο πρόγραμμα στήριξης αρχίζει να ισχύει δύο μήνες από την κοινοποίησή του, εκτός αν παραμένει μη συμβατό, οπότε εφαρμόζεται το παρόν εδάφιο.

3. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται τηρουμένων των αναλογιών στις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης που υποβάλλουν τα κράτη μέλη.

4. Το άρθρο 103ιβ δεν εφαρμόζεται όταν το μοναδικό μέτρο ενός κράτους μέλους στο πλαίσιο προγράμματος στήριξης είναι η μεταφορά στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 103ιε. Οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων και αξιολόγησης που ορίζονται στο άρθρο 188α παράγραφοι 5 και 6 εφαρμόζονται στην περίπτωση αυτή μόνο όσον αφορά την παράγραφο 5 του εν λόγω άρθρου και σε σχέση με το έτος κατά το οποίο πραγματοποιείται η μεταφορά.

Άρθρο 103ιβΠεριεχόμενο των προγραμμάτων στήριξης

Τα προγράμματα στήριξης αποτελούνται από τα ακόλουθα στοιχεία:

α) λεπτομερή περιγραφή των προτεινόμενων μέτρων καθώς και των ποσοτικοποιημένων στόχων τους·

β) τα αποτελέσματα των διαβουλεύσεων·

γ) εκτίμηση που δείχνει τον αναμενόμενο τεχνικό, οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό αντίκτυπο·

δ) χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή των μέτρων·

ε) γενικό δημοσιονομικό πίνακα με τους πόρους που διατίθενται και την προβλεπόμενη ενδεικτική κατανομή των πόρων μεταξύ των μέτρων σύμφωνα με τα ανώτατα όρια που προβλέπονται στο παράρτημα Χβ·

στ) τα κριτήρια και τους ποσοτικούς δείκτες που πρέπει να χρησιμοποιηθούν για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση, καθώς και τα μέτρα που έχουν ληφθεί για να διασφαλιστεί ότι τα προγράμματα στήριξης εφαρμόζονται σωστά και αποτελεσματικά·

ζ) τον ορισμό των αρμόδιων αρχών και οργανισμών που είναι υπεύθυνοι για την εφαρμογή του προγράμματος στήριξης.

Άρθρο 103ιγΕπιλέξιμα μέτρα

1. Τα προγράμματα στήριξης περιλαμβάνουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέτρα:

α) στήριξη στο πλαίσιο του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης σύμφωνα με το άρθρο 103ιε·

β) προώθηση, σύμφωνα με το άρθρο 103ιστ·

γ) αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων σύμφωνα με το άρθρο 103ιζ·

δ) πρώιμο τρύγο, σύμφωνα με το άρθρο 103ιη·

ε) ταμεία αλληλοβοήθειας σύμφωνα με το άρθρο 103ιθ·

στ) ασφάλιση συγκομιδής σύμφωνα με το άρθρο 103κ·

ζ) επενδύσεις σύμφωνα με το άρθρο 103κα·

η) απόσταξη υποπροϊόντων σύμφωνα με το άρθρο 103κβ·

θ) απόσταξη εδώδιμης αλκοόλης σύμφωνα με το άρθρο 103κγ·

ι) απόσταξη κρίσης σύμφωνα με το άρθρο 103κδ·

ια) χρησιμοποίηση συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών σύμφωνα με το άρθρο 103κε.

2. Τα προγράμματα στήριξης δεν περιλαμβάνουν άλλα μέτρα εκτός από τα προβλεπόμενα στα άρθρα 103ιε έως 103κε.

Άρθρο 103ιδΓενικοί κανόνες για τα προγράμματα στήριξης

1. Η χορήγηση των διαθέσιμων κοινοτικών πόρων καθώς και τα δημοσιονομικά ανώτατα όρια αναφέρονται στο παράρτημα Χβ.

2. Η κοινοτική στήριξη αφορά μόνο τις επιλέξιμες δαπάνες που πραγματοποιούνται μετά την υποβολή του σχετικού προγράμματος στήριξης, όπως αναφέρεται στο άρθρο 103ια παράγραφος 1.

3. Τα κράτη μέλη δεν συγχρηματοδοτούν τα μέτρα που χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα δυνάμει των προγραμμάτων στήριξης.

4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3 τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγήσουν κρατική ενίσχυση σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις για τα μέτρα που αναφέρονται στα άρθρα 103ιστ, 103κ και 103κα.

Το ανώτατο ποσοστό ενίσχυσης, όπως αναφέρεται στους σχετικούς κοινοτικούς κανόνες για τις κρατικές ενισχύσεις, εφαρμόζεται στη συνολική δημόσια χρηματοδότηση, συμπεριλαμβανομένων τόσο των κοινοτικών όσο και των εθνικών πόρων.

Υποτμήμα ΙΙΙΕιδικά μέτρα στήριξης

Άρθρο 103ιε Καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης και στήριξη προς τους αμπελοκαλλιεργητές

1. Τα κράτη μέλη επιτρέπεται να παρέχουν στήριξη στους αμπελοκαλλιεργητές χορηγώντας σε αυτούς δικαιώματα πληρωμών κατά την έννοια του τίτλου ΙΙΙ κεφάλαιο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 κατά τα οριζόμενα στο παράρτημα VII σημείο ΙΕ του εν λόγω κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη που σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν τη δυνατότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 προβλέπουν τη στήριξη αυτή στα εθνικά τους προγράμματα στήριξης, συν τοις άλλοις δε, όσον αφορά τις συνεπαγόμενες μεταφορές κονδυλίων στο καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, μέσω τροποποιήσεων αυτών των προγραμμάτων σύμφωνα με το άρθρο 103ια παράγραφος 3.

3. Αφού τεθεί σε ισχύ, η στήριξη που προβλέπεται στην παράγραφο 1:

α) παραμένει εντός του καθεστώτος ενιαίας ενίσχυσης και δεν είναι πλέον διαθέσιμη, ούτε χορηγείται κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 103ια παράγραφος 3, για τα μέτρα που απαριθμούνται στα άρθρα 103ιστ έως 103κε κατά τα επόμενα έτη λειτουργίας των προγραμμάτων στήριξης·

β) μειώνουν κατ’ αναλογίαν το ποσό των κονδυλίων που διατίθενται για μέτρα απαριθμούμενα στα άρθρα 103ιστ έως 103κε, στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης.

Άρθρο 103ιστ Προώθηση σε αγορές τρίτων χωρών

1. Η στήριξη δυνάμει του παρόντος άρθρου καλύπτει μέτρα ενημέρωσης ή προώθησης σε τρίτες χώρες για τους κοινοτικούς οίνους και, συνεπώς, βελτιώνει την ανταγωνιστικότητά τους στις εν λόγω χώρες.

2. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αφορούν οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη ή οίνους με ένδειξη της οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου.

3. Τα μέτρα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν να αφορούν μόνο:

α) δημόσιες σχέσεις, μέτρα προώθησης ή διαφήμισης, ιδίως εκείνα που τονίζουν τα πλεονεκτήματα των κοινοτικών προϊόντων, σε σχέση ιδίως με την ποιότητα, την ασφάλεια των τροφίμων ή την προστασία του περιβάλλοντος·

β) συμμετοχή σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις ή εκθέσεις διεθνούς σημασίας·

γ) ενημερωτικές εκστρατείες, ιδίως για τα κοινοτικά συστήματα που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τη βιολογική παραγωγή·

δ) μελέτες νέων αγορών, αναγκαίες για τη διεύρυνση των εμπορικών διεξόδων·

ε) μελέτες για την αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των μέτρων προώθησης και ενημέρωσης.

4. Η κοινοτική συνδρομή στις δραστηριότητες προώθησης δεν υπερβαίνει το 50% της επιλέξιμης δαπάνης.

Άρθρο 103ιζ Αναδιάρθρωση και μετατροπή αμπελώνων

1. Στόχος των μέτρων της αναδιάρθρωσης και μετατροπής των αμπελώνων είναι η αύξηση της ανταγωνιστικότητας των αμπελουργών.

2. Η αναδιάρθρωση και η μετατροπή των αμπελώνων χρηματοδοτούνται σύμφωνα με το παρόν άρθρο μόνο εάν τα κράτη μέλη υποβάλουν απογραφή του δυναμικού παραγωγής τους σύμφωνα με το άρθρο 185α παράγραφος 3.

3. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων μπορεί να καλύπτει μόνο μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες δραστηριότητες:

α) τη μετατροπή ποικιλίας, συμπεριλαμβανομένου του επανεμβολιασμού·

β) την επαναφύτευση αμπελώνων·

γ) βελτιώσεις των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων.

Δεν καλύπτεται η κανονική ανανέωση των αμπελώνων που προσεγγίζουν το τέλος της φυσικής τους ζωής.

4. Η στήριξη για αναδιάρθρωση και μετατροπή των αμπελώνων μπορεί να λαμβάνει μόνο τις ακόλουθες μορφές:

α) αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος τις οποίες έχουν υποστεί λόγω της εφαρμογής του μέτρου·

β) συμβολή στο κόστος της αναδιάρθρωσης και της μετατροπής.

5. Η αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος όπως αναφέρεται στην παράγραφο 4 στοιχείο α) μπορεί να καλύπτει έως και το 100% της σχετικής απώλειας και μπορεί να λάβει μία από τις ακόλουθες μορφές:

α) κατά παρέκκλιση από τις διατάξεις του μέρους ΙΙ τίτλος Ι κεφάλαιο ΙΙΙ τμήμα IVα υποτμήμα II σχετικά με το μεταβατικό καθεστώς δικαιωμάτων φύτευσης, η επιτρεπόμενη συνύπαρξη των παλαιών και νέων αμπελώνων κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου η οποία δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, μέχρι το τέλος του μεταβατικού καθεστώτος που αφορά τα δικαιώματα φύτευσης, δηλαδή έως το τέλος του μεταβατικού καθεστώτος για τα δικαιώματα φύτευσης·

β) οικονομική αποζημίωση.

6. Η συμβολή της Κοινότητας στις πραγματικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή αμπελώνων δεν υπερβαίνει το 50% των δαπανών αυτών. Στις περιφέρειες που κατατάσσονται στις περιφέρειες σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006 του Συμβουλίου*, η κοινοτική συμβολή στις δαπάνες για την αναδιάρθρωση και τη μετατροπή δεν υπερβαίνει το 75%.

Άρθρο 103ιη Πρώιμος τρύγος

1. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως πρώιμος τρύγος νοείται η ολική καταστροφή ή η απομάκρυνση των σταφυλιών που δεν έχουν ακόμη ωριμάσει και εκμηδενίζουν έτσι την απόδοση της σχετικής έκτασης.

2. Η στήριξη για πρώιμο τρύγο συμβάλλει στην αποκατάσταση της ισορροπίας μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης στην αμπελοοινική αγορά στην Κοινότητα, ώστε να αποφευχθούν οι κρίσεις της αγοράς.

3. Η στήριξη για τον πρώιμο τρύγο μπορεί να χορηγείται με τη μορφή κατ’ αποκοπή ενίσχυσης ανά εκτάριο που καθορίζεται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

Η ενίσχυση δεν υπερβαίνει το 50% του συνόλου των άμεσων δαπανών καταστροφής ή απομάκρυνσης των σταφυλιών και της απώλειας εισοδήματος που προκύπτει από την καταστροφή ή την απομάκρυνση των σταφυλιών.

4. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα που βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, ώστε να διασφαλίζεται ότι το μέτρο του πρώιμου τρύγου δεν οδηγεί στην αποζημίωση μεμονωμένων αμπελουργών καθ’ υπέρβαση των ανώτατων ορίων που αναφέρονται στην παράγραφο 3 δεύτερο εδάφιο.

Άρθρο 103ιθ Ταμεία αλληλοβοήθειας

1. Στο πλαίσιο της στήριξης για τη σύσταση ταμείων αλληλοβοήθειας παρέχεται βοήθεια στους παραγωγούς που θέλουν να ασφαλιστούν έναντι των διακυμάνσεων της αγοράς.

2. Η στήριξη για τη σύσταση των ταμείων αλληλοβοήθειας μπορεί να χορηγηθεί με τη μορφή προσωρινής και φθίνουσας ενίσχυσης για την κάλυψη των διοικητικών δαπανών των ταμείων.

Άρθρο 103κ Ασφάλιση συγκομιδής

1. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής συμβάλλει στην προστασία των εισοδημάτων των παραγωγών για απώλειες που οφείλονται σε φυσικές καταστροφές, δυσμενή καιρικά φαινόμενα, ασθένειες ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.

2. Η στήριξη για την ασφάλιση συγκομιδής μπορεί να χορηγείται με τη μορφή χρηματοδοτικής κοινοτικής συνεισφοράς, η οποία δεν πρέπει να υπερβαίνει:

α) το 80% του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι των ζημιών που προκαλούνται από δυσμενή καιρικά φαινόμενα τα οποία μπορούν να θεωρηθούν φυσικές καταστροφές·

β) το 50% του κόστους των ασφαλίστρων που καταβάλλουν οι παραγωγοί για ασφάλιση έναντι:

i) απωλειών που αναφέρονται στο στοιχείο α) και άλλων απωλειών που προκαλούνται από δυσμενή καιρικά φαινόμενα,

ii) απωλειών που προκαλούνται από ζώα, ασθένειες φυτών ή προσβολή από επιβλαβείς οργανισμούς.

3. Η στήριξη για την ασφάλιση συγκομιδής μπορεί να χορηγείται μόνο εάν οι σχετικές αποζημιώσεις δεν καλύπτουν πάνω από το 100% της απώλειας εισοδήματος, λαμβανομένων υπόψη τυχόν αποζημιώσεων που ενδεχομένως λαμβάνουν οι παραγωγοί από άλλα καθεστώτα ενίσχυσης σε σχέση με τους ασφαλιζόμενους κινδύνους.

4. Η στήριξη για την ασφάλιση της συγκομιδής δεν στρεβλώνει τον ανταγωνισμό στην αγορά ασφαλιστικών προϊόντων.

Άρθρο 103κα Επενδύσεις

1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη για υλικές ή άυλες επενδύσεις σε εγκαταστάσεις επεξεργασίας, υποδομές οινοποιίας και εμπορίας οίνων, οι οποίες βελτιώνουν τις συνολικές επιδόσεις των επιχειρήσεων και αφορούν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

α) την παραγωγή ή την εμπορία προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα ΧΙβ·

β) την ανάπτυξη νέων προϊόντων, επεξεργασιών και τεχνολογιών που συνδέονται με προϊόντα που αναφέρονται στο παράρτημα ΧΙβ.

2. Το μέγιστο ποσοστό της στήριξης κατά την παράγραφο 1 περιορίζεται στις πολύ μικρές, τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κατά την έννοια της σύστασης 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής**. Στο έδαφος των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων, των μικρών νησιών του Αιγαίου κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006 του Συμβουλίου*** και των Γαλλικών Υπερπόντιων Διαμερισμάτων δεν ισχύουν περιορισμοί μεγέθους για το μέγιστο ποσοστό. Για επιχειρήσεις που δεν καλύπτονται από τον τίτλο Ι άρθρο 2 παράγραφος 1 του παραρτήματος της σύστασης 2003/361/ΕΚ, οι οποίες απασχολούν λιγότερους από 750 υπαλλήλους ή έχουν κύκλο εργασιών μικρότερο των 200 εκατ. ευρώ, μειώνονται κατά το ήμισυ τα μέγιστα όρια της ενίσχυσης.

Δεν παρέχεται στήριξη σε προβληματικές επιχειρήσεις κατά την έννοια των κοινοτικών κατευθυντήριων γραμμών όσον αφορά τις κρατικές ενισχύσεις για τη διάσωση και την αναδιάρθρωση προβληματικών επιχειρήσεων.

3. Η επιλέξιμη δαπάνη αποκλείει τα στοιχεία που προβλέπει το άρθρο 71 παράγραφος 3 στοιχεία α) έως γ) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005.

4. Όσον αφορά την συμβολή της Κοινότητας ισχύουν τα εξής ανώτατα ποσοστά ενίσχυσης σε σχέση με τις επιλέξιμες επενδυτικές δαπάνες:

α) 50% σε περιοχές που κατατάσσονται στις περιφέρειες σύγκλισης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1083/2006·

β) 40% σε περιοχές πλην των περιφερειών σύγκλισης·

γ) 75 % στις άκρως απόκεντρες περιοχές σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 247/2006 του Συμβουλίου****·

δ) 65% στα μικρά νησιά του Αιγαίου κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1405/2006.

5. Το άρθρο 72 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1698/2005 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, στη στήριξη που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 103κβ Απόσταξη υποπροϊόντων

1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη για την εθελοντική ή υποχρεωτική απόσταξη υποπροϊόντων οινοποίησης, που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα XVβ σημείο Δ.

Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται επί τις % κατ’ όγκου και ανά εκατόλιτρο παραγόμενης αλκοόλης. Δεν χορηγείται ενίσχυση για τον όγκο αλκοόλης που περιέχεται στα αποσταζόμενα υποπροϊόντα και υπερβαίνει το 10% του όγκου αλκοόλης που περιέχεται στον παραγόμενο οίνο.

2. Το μέγιστο ποσοστό ενίσχυσης καθορίζεται με βάση το κόστος συλλογής και μεταποίησης που καθορίζεται από την Επιτροπή.

3. Η αλκοόλη που παράγεται από την απόσταξη για την οποία παρέχεται στήριξη κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς, ούτως ώστε να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού.

Άρθρο 103κγ Απόσταξη εδώδιμης αλκοόλης

1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη έως τις 31 Ιουλίου 2012 σε παραγωγούς για οίνο που αποστάζεται προς εδώδιμη αλκοόλη υπό τη μορφή ενίσχυσης ανά εκτάριο.

2. Προτού χορηγηθεί η ενίσχυση, υποβάλλονται τα συμφωνητικά που αφορούν την απόσταξη οίνου καθώς και τα δέοντα αποδεικτικά στοιχεία της παράδοσης προς απόσταξη.

Άρθρο 103κδ Απόσταξη κρίσης

1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη έως τις 31 Ιουλίου 2012 για εθελοντική ή υποχρεωτική απόσταξη αποθεμάτων οίνου την οποία αποφασίζουν τα κράτη μέλη σε δικαιολογημένες περιπτώσεις κρίσης, ούτως ώστε να μειωθεί ή να εξαλειφθεί το πλεόνασμα και παράλληλα να εξασφαλιστεί η συνέχεια του εφοδιασμού από τη μία εσοδεία στην άλλη.

2. Το μέγιστο εφαρμοστέο επίπεδο ενίσχυσης καθορίζεται από την Επιτροπή.

3. Η αλκοόλη που παράγεται από την απόσταξη για την οποία παρέχεται στήριξη κατά τα προβλεπόμενα στην παράγραφο 1 χρησιμοποιείται αποκλειστικά για βιομηχανικούς ή ενεργειακούς σκοπούς, ούτως ώστε να αποφεύγεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού.

4. Η κατανομή του διαθέσιμου προϋπολογισμού που χρησιμοποιείται για την απόσταξη κρίσης δεν υπερβαίνει τα ποσοστιαία μερίδια που ακολουθούν και τα οποία υπολογίζονται βάσει των συνολικών διαθέσιμων πόρων που καθορίζονται στο παράρτημα Χβ ανά κράτος μέλος για το αντίστοιχο οικονομικό έτος:

- 20% το 2009,

- 15% το 2010,

- 10% το 2011,

- 5% το 2012.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να αυξάνουν τους διαθέσιμους πόρους για την απόσταξη κρίσης πέραν των ετησίων ανωτάτων ορίων που προβλέπει η παράγραφος 4 με συνεισφορά εθνικών πόρων σύμφωνα με τα ακόλουθα όρια (εκφραζόμενα ως ποσοστό του αντίστοιχου μέγιστου ετήσιου ποσοστού που προβλέπεται στην παράγραφο 4):

- 5% κατά την αμπελουργική περίοδο 2010,

- 10% κατά την αμπελουργική περίοδο 2011,

- 15% κατά την αμπελουργική περίοδο 2012.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν κατά περίπτωση στην Επιτροπή την προσθήκη των εθνικών πόρων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο και η Επιτροπή εγκρίνει την οικονομική πράξη προτού διατεθούν οι πόροι αυτοί.

Άρθρο 103κε Χρησιμοποίηση συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών

1. Μπορεί να παρέχεται στήριξη μέχρι τις 31 Ιουλίου 2012 σε οινοπαραγωγούς που χρησιμοποιούν συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών, καθώς και διορθωμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών, για να αυξήσουν τον φυσικό αλκοολικό τίτλο των προϊόντων, υπό τις προϋποθέσεις που καθορίζονται στο παράρτημα ΧVα.

2. Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται επί τις % όγκου του δυναμικού αλκοολικού τίτλου και ανά εκατόλιτρο γλεύκους που χρησιμοποιείται προς εμπλουτισμό.

3. Το μέγιστο εφαροστέο επίπεδο ενίσχυσης για το παρόν μέτρο στις διάφορες αμπελουργικές ζώνες καθορίζεται από την Επιτροπή.

Άρθρο 103κθ Πολλαπλή συμμόρφωση

Εφόσον διαπιστωθεί ότι ο γεωργός δεν έχει συμμορφωθεί όσον αφορά την εκμετάλλευσή του, κατά τη χρονική περίοδο των τριών ετών από την καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για αναδιάρθρωση και μετατροπή ή κατά τη διάρκεια της περιόδου του ενός έτους από την καταβολή της ενίσχυσης στο πλαίσιο των προγραμμάτων στήριξης για τον πρώιμο τρύγο, με τις κανονιστικές απαιτήσεις διαχείρισης και τις απαιτήσεις για την καλή γεωργική και περιβαλλοντική κατάσταση που αναφέρονται στα άρθρα 3 έως 7 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003 και εφόσον η μη συμμόρφωση είναι αποτέλεσμα ενέργειας ή παράλειψης για την οποία ευθύνεται άμεσα ο γεωργός, το ποσό της ενίσχυσης μειώνεται ή ακυρώνεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, ανάλογα με τη σοβαρότητα, την έκταση, την διάρκεια και την συχνότητα της μη συμμόρφωσης, και ο γεωργός, ενδεχομένως, υποχρεούται να επιστρέψει την ενίσχυση σύμφωνα με τους όρους που προβλέπονται στις εν λόγω διατάξεις.

Υποτμήμα IVΔιαδικαστικές διατάξεις

Άρθρο 103κθα Μέτρα εφαρμογής

Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος τμήματος θεσπίζονται από την Επιτροπή.

Τα μέτρα αφορούν συγκεκριμένα:

α) τη μορφή της παρουσίασης των προγραμμάτων στήριξης·

β) τους κανόνες σχετικά με τις τροποποιήσεις των προγραμμάτων στήριξης μετά την έναρξη ισχύος τους·

γ) τους λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στα άρθρα 103ιστ έως 103κε·

δ) τους όρους που εφαρμόζονται για την κοινοποίηση και τη δημοσίευση της στήριξης που χρηματοδοτείται από τους κοινοτικούς πόρους.

_____________________

* ΕΕ L 210 της 31.7.2006, σ. 25.

** ΕΕ L 124 της 20.5.2003, σ. 36.

*** ΕΕ L 265 της 26.9.2006, σ. 1.

**** ΕΕ L 42 της 14.2.2006, σ. 1.»·

(8) Στο μέρος ΙΙ τίτλος ΙΙ η επικεφαλίδα του κεφαλαίου Ι αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Κεφάλαιο I Κανόνες σχετικά με την εμπορία και την παραγωγή»·

(9) Στο μέρος IΙ τίτλος ΙΙ κεφάλαιο I η επικεφαλίδα του τμήματος I αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Τμήμα Ι Κανόνες εμπορίας»·

(10) Μετά από το άρθρο 113β παρεμβάλλονται τα εξής άρθρα:

« Άρθρο 113γ Κανόνες εμπορίας για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αμπελοοινικής αγοράς

1. Για τη βελτίωση και τη σταθεροποίηση της λειτουργίας της κοινής αμπελοοινικής αγοράς, συμπεριλαμβανομένων των σταφυλιών, των γλευκών και των οίνων από τους οποίους προέρχονται, τα κράτη μέλη παραγωγής, ιδίως μέσω της εφαρμογής αποφάσεων που λαμβάνονται από διεπαγγελματικές οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 123 παράγραφος 3 και στο άρθρο 125ιε, μπορούν να καθορίζουν κανόνες εμπορίας για τη ρύθμιση της προσφοράς.

Οι κανόνες αυτοί είναι ανάλογοι προς τον επιδιωκόμενο στόχο και:

α) δεν αφορούν καμία συναλλαγή μετά την πρώτη εμπορία του σχετικού προϊόντος·

β) δεν επιτρέπουν τον καθορισμό της τιμής, ακόμη και σε περιπτώσεις που οι τιμές καθορίζονται ενδεικτικά ή για σύσταση·

γ) δεν μπορούν να παρεμποδίσουν την διάθεση υπερβολικών ποσοτήτων στην αγορά σε περίπτωση πλούσιας συγκομιδής

δ) δεν προβλέπουν τη δυνατότητα άρνησης της έκδοσης των εθνικών και κοινοτικών πιστοποιητικών που απαιτούνται για την κυκλοφορία και την εμπορία οίνων, εφόσον η εμπορία είναι σύμφωνη με τους κανόνες αυτούς.

2. Οι κανόνες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να κοινοποιούνται στις ενδιαφερόμενες επιχειρήσεις με εκτεταμένη δημοσίευση σε επίσημο έντυπο του οικείου κράτους μέλους.

3. Η υποχρέωση υποβολής εκθέσεων που αναφέρεται στο άρθρο 125ιε παράγραφος 3 εφαρμόζεται επίσης όσον αφορά τις αποφάσεις ή τις δράσεις των κρατών μελών στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 113δ Ειδικές διατάξεις για την εμπορία οίνου

1. Η ονομασία κατηγορίας αμπελοοινικού προϊόντος, όπως προβλέπεται στο παράρτημα ΧΙβ, μπορεί να χρησιμοποιείται στην Κοινότητα μόνο για την εμπορία προϊόντος το οποίο πληροί τους αντίστοιχους όρους του εν λόγω παραρτήματος.

Ωστόσο, ανεξάρτητα από το άρθρο 118κε παράγραφος 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν τη χρήση του όρου «οίνος» εάν:

α) συνοδεύεται από το όνομα οπώρας με μορφή σύνθετης ονομασίας για την εμπορία προϊόντων που λαμβάνονται από τη ζύμωση οπωρών διαφορετικών από τα σταφύλια· ή

β) αποτελεί μέρος σύνθετης ονομασίας.

Πρέπει να αποφεύγεται οιαδήποτε σύγχυση με προϊόντα που αντιστοιχούν στις κατηγορίες οίνων του παραρτήματος ΧΙβ.

2. Οι κατηγορίες αμπελοοινικών προϊόντων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΧΙβ είναι δυνατόν να τροποποιούνται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4.

3. Εκτός από τον εμφιαλωμένο οίνο για τον οποίο μπορεί να αποδειχθεί ότι η εμφιάλωση πραγματοποιήθηκε πριν από την 1η Σεπτεμβρίου 1971, ο οίνος που προέρχεται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες απαριθμούνται στην ταξινόμηση που καταρτίζεται σύμφωνα με το άρθρο 120α παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, αλλά δεν περιλαμβάνεται σε μία από τις κατηγορίες που ορίζονται στο παράρτημα ΧΙβ μπορεί να χρησιμοποιείται μόνο για κατανάλωση από τις οικογένειες των παραγωγών, την παραγωγή ξιδιού από οίνο ή την απόσταξη.»·

(11) Στο μέρος ΙΙ τίτλος ΙΙ κεφάλαιο I τα ακόλουθα τμήματα Iα και Iβ παρεμβάλλονται μετά το τμήμα I:

«Τμήμα IA Ονομασίες προέλευσης, γεωγραφικές ενδείξεις και παραδοσιακές ενδείξεις στον αμπελοοινικό τομέα

Άρθρο 118A Πεδίο εφαρμογής

1. Οι κανόνες που αφορούν τις ονομασίες προέλευσης, τις γεωγραφικές ενδείξεις και τις παραδοσιακές ενδείξεις που ορίζονται στο παρόν τμήμα εφαρμόζονται στα προϊόντα που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 3 έως 6, 8, 9, 11, 15 και 16 του παραρτήματος ΧΙβ.

2. Οι κανόνες που μνημονεύονται στην παράγραφο 1 σκοπεύουν:

α) στην προστασία των νομίμων συμφερόντων:

i) των καταναλωτών και

ii) των παραγωγών·

β) στη διασφάλιση της απρόσκοπτης λειτουργίας της κοινής αγοράς των εν προκειμένω προϊόντων·

γ) στην προώθηση της παραγωγής προϊόντων ποιότητας, με παράλληλη δυνατότητα εθνικών μέτρων ποιοτικής πολιτικής.

Υποτμήμα Ι Ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις

Άρθρο 118β Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς του παρόντος υποτμήματος νοούνται ως:

α) «ονομασία προέλευσης»: η ονομασία μιας περιοχής μιας συγκεκριμένης τοποθεσίας ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μιας χώρας, η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 118α παράγραφος 1 και που πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

i) η ποιότητα και τα χαρακτηριστικά του οφείλονται κυρίως ή αποκλειστικά στο ιδιαίτερο γεωγραφικό περιβάλλον που συμπεριλαμβάνει τους φυσικούς και ανθρώπινους παράγοντες,

ii) τα σταφύλια από τα οποία παράγεται προέρχονται αποκλειστικά από τη γεωγραφική αυτή ζώνη,

iii) η παραγωγή του πραγματοποιείται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή,

iv) προέρχεται αποκλειστικά από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera,

β) «γεωγραφική ένδειξη»: η ένδειξη που αναφέρεται σε μια περιοχή, μια συγκεκριμένη τοποθεσία ή, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μια χώρα, η οποία χρησιμοποιείται για να περιγράψει προϊόν που αναφέρεται στο άρθρο 118α παράγραφος 1 και που πληροί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

i) έχει συγκεκριμένη ποιότητα, φήμη ή άλλα χαρακτηριστικά που οφείλονται στην εν λόγω γεωγραφική προέλευσή του,

ii) τουλάχιστον το 85% των σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του προέρχονται αποκλειστικά από τη γεωγραφική αυτή ζώνη,

iii) η παραγωγή του πραγματοποιείται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή,

iv) προέρχεται από ποικιλίες αμπέλου που ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis.

2. Ορισμένες παραδοσιακά χρησιμοποιούμενες ονομασίες συνιστούν ονομασίες προέλευσης εάν:

α) περιγράφουν έναν οίνο·

β) αναφέρονται σε γεωγραφική ονομασία·

γ) πληρούν τις απαιτήσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) σημεία i) έως iv)·

δ) υπόκεινται στη διαδικασία που εξασφαλίζει προστασία σε ονομασίες προέλευσης και γεωγραφικές ενδείξεις, η οποία ορίζεται στο παρόν υποτμήμα.

3. Οι ονομασίες προέλευσης και οι γεωγραφικές ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν γεωγραφικές περιοχές σε τρίτες χώρες, είναι επιλέξιμες για προστασία στην Κοινότητα σύμφωνα με τους κανόνες που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.

Άρθρο 118γ Περιεχόμενο των αιτήσεων προστασίας

1. Οι αιτήσεις για την προστασία ονομασιών ως ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων συνοδεύονται από τεχνικό φάκελο που περιλαμβάνει:

α) την ονομασία που πρέπει να προστατευτεί·

β) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του αιτούντος·

γ) την προδιαγραφή του προϊόντος όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2·

δ) ένα ενιαίο έγγραφο με σύνοψη της προδιαγραφής του προϊόντος που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

2. Η προδιαγραφή του προϊόντος επιτρέπει στα ενδιαφερόμενα μέρη να ελέγχουν τους σχετικούς όρους παραγωγής της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

Περιλαμβάνει τουλάχιστον:

α) την ονομασία που πρέπει να προστατευτεί·

β) περιγραφή του(των) οίνου(-ων):

i) για οίνους με ονομασία προέλευσης τα βασικά αναλυτικά και οργανοληπτικά χαρακτηριστικά τους,

ii) για οίνους με γεωγραφική ένδειξη τα βασικά αναλυτικά χαρακτηριστικά τους καθώς και αξιολόγηση ή ένδειξη των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών τους,

γ) ενδεχομένως, τις ειδικές οινολογικές πρακτικές που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του(των) οίνου(-ων), καθώς και τους σχετικούς περιορισμούς για την παραγωγή του(των) οίνου(-ων),

δ) την οριοθέτηση της σχετικής γεωγραφικής ζώνης·

ε) την ανώτατη απόδοση ανά εκτάριο·

στ) την ένδειξη της ή των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου από τις οποίες προέρχεται(-ονται) ο(οι) οίνος(-οι)·

ζ) τα λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ο δεσμός που αναφέρεται στο άρθρο 118β παράγραφος 1 στοιχείο α) σημείο i) ή, κατά περίπτωση, στο άρθρο 118β παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i)·

η) τις εφαρμοστέες απαιτήσεις που προβλέπονται από κοινοτικές ή εθνικές διατάξεις ή, εφόσον προβλέπεται από τα κράτη μέλη, από οργάνωση που διαχειρίζεται την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη, λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να είναι αντικειμενικές, χωρίς διακρίσεις και σύμφωνες προς το κοινοτικό δίκαιο·

θ) το όνομα και τη διεύθυνση των αρχών ή των οργανισμών που ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων των προδιαγραφών του προϊόντος, καθώς και τα συγκεκριμένα καθήκοντά τους.

Άρθρο 118δ Αίτηση για χορήγηση προστασίας που αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας

1. Σε περίπτωση που η αίτηση προστασίας αφορά γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, πρέπει να περιλαμβάνει, επιπλέον των στοιχείων που προβλέπονται στο άρθρο 118γ, στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι η σχετική ονομασία προστατεύεται στη χώρα προέλευσης.

2. Η αίτηση αποστέλλεται στην Επιτροπή είτε απευθείας από τον αιτούντα είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας.

3. Η αίτηση προστασίας συντάσσεται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύεται από πιστοποιημένη μετάφραση σε μία από αυτές τις γλώσσες.

Άρθρο 118ε Αιτούντες

1. Οποιαδήποτε ενδιαφερόμενη ομάδα παραγωγών, ή σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ένας μεμονωμένος παραγωγός, μπορούν να υποβάλουν αίτηση προστασίας μίας ονομασίας προέλευσης ή μίας γεωγραφικής ένδειξης. Άλλα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να συμμετάσχουν στην αίτηση.

2. Οι παραγωγοί μπορούν να υποβάλουν αίτηση για χορήγηση προστασίας μόνο για οίνους τους οποίους παράγουν.

3. Σε περίπτωση ονομασίας που αφορά διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή ή παραδοσιακή ονομασία που συνδέεται με διασυνοριακή γεωγραφική περιοχή, μπορεί να υποβληθεί κοινή αίτηση.

Άρθρο 118στ Εθνική προκαταρκτική διαδικασία

1. Οι αιτήσεις για χορήγηση προστασίας, σύμφωνα με το άρθρο 118β, μιας ονομασίας προέλευσης ή μιας γεωγραφικής ένδειξης οίνων καταγωγής Κοινότητας υπόκεινται σε εθνική προκαταρκτική διαδικασία σύμφωνα με το παρόν άρθρο.

2. Η αίτηση προστασίας υποβάλλεται στο κράτος μέλος του οποίου το έδαφος αφορά η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.

3. Το κράτος μέλος εξετάζει εάν η αίτηση προστασίας πληροί τους όρους που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.

Το κράτος μέλος προβλέπει εθνική διαδικασία που διασφαλίζει την ενδεδειγμένη δημοσίευση της αίτησης και προβλέπει περίοδο τουλάχιστον δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης εντός της οποίας οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο έχει έννομο συμφέρον και είναι εγκατεστημένο ή διαμένει στο έδαφός του δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας δεόντως αιτιολογημένη δήλωση.

4. Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη δεν πληροί τις σχετικές απαιτήσεις, συμπεριλαμβανομένης της πιθανότητας να μην υπάρχει συμβατότητα με την κοινοτική νομοθεσία γενικά, απορρίπτει την αίτηση.

5. Εάν το κράτος μέλος θεωρεί ότι οι πληρούνται οι σχετικοί όροι,

α) δημοσιεύει το ενιαίο έγγραφο και την προδιαγραφή του προϊόντος τουλάχιστον στο διαδίκτυο· και

β) διαβιβάζει στην Επιτροπή αίτηση προστασίας που περιλαμβάνει:

i) το ονοματεπώνυμο και τη διεύθυνση του αιτούντος,

ii) το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 118γ παράγραφος 1 στοιχείο δ),

iii) δήλωση του κράτους μέλους που αναφέρει ότι η αίτηση που υποβλήθηκε από τον αιτούντα πληροί τους απαιτούμενους όρους,

iv) τα στοιχεία της δημοσίευσης που αναφέρονται στο στοιχείο α).

Τα έγγραφα αυτά διαβιβάζονται σε μία από τις επίσημες γλώσσες της Κοινότητας ή συνοδεύονται από πιστοποιημένη μετάφραση σε μία από τις εν λόγω γλώσσες.

6. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις που είναι αναγκαίες για τη συμμόρφωση με το παρόν άρθρο το αργότερο την 1η Αυγούστου 2009.

7. Σε περίπτωση που ένα κράτος μέλος δεν έχει εθνική νομοθεσία για την προστασία των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων, το εν λόγω κράτος μέλος μπορεί, επί μεταβατικής και μόνο βάσεως, να παρέχει στην ονομασία αυτή σε εθνικό επίπεδο και κατά τα οριζόμενα στο παρόν υποτμήμα προστασία η οποία αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία υποβολής της αίτησης στην Επιτροπή. Η μεταβατική αυτή εθνική προστασία παύει την ημερομηνία κατά την οποία αποφασίζεται καταχώριση ή απόρριψη δυνάμει των διατάξεων του παρόντος υποτμήματος.

Άρθρο 118ζΕξέταση από την Επιτροπή

1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης.

2. Η Επιτροπή εξετάζει εάν οι αιτήσεις για προστασία που αναφέρονται στο άρθρο 118στ παράγραφος 5 πληρούν τους όρους που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.

3. Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι πληρούνται οι όροι που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα, δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το ενιαίο έγγραφο που αναφέρεται στο άρθρο 118γ παράγραφος 1 στοιχείο δ) και τα στοιχεία της δημοσίευσης της προδιαγραφής του προϊόντος που αναφέρεται στο άρθρο 118στ παράγραφος 5.

Σε αντίθετη περίπτωση, η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4, για την απόρριψη της αίτησης.

Άρθρο 118η Διαδικασία ένστασης

Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία δημοσίευσης που προβλέπεται στο άρθρο 118ζ παράγραφος 3 πρώτο εδάφιο, οποιοδήποτε κράτος μέλος ή τρίτη χώρα, ή οποιοδήποτε φυσικό ή νομικό πρόσωπο έχει έννομο συμφέρον, και είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε ένα κράτος μέλος διαφορετικό από εκείνο στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση προστασίας ή σε τρίτη χώρα, δύναται να υποβάλει ένσταση κατά της προτεινόμενης προστασίας, καταθέτοντας στην Επιτροπή δεόντως αιτιολογημένη δήλωση σχετικά με τους όρους επιλεξιμότητας που ορίζονται στο παρόν υποτμήμα.

Σε περίπτωση φυσικού ή νομικού προσώπου που είναι εγκατεστημένο ή διαμένει σε τρίτη χώρα, η δήλωση αυτή κατατίθεται είτε απευθείας είτε μέσω των αρχών της σχετικής τρίτης χώρας, εντός της προθεσμίας των δύο μηνών που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο.

Άρθρο 118θ Απόφαση σχετικά με την παροχή προστασίας

Με βάση τα στοιχεία που διαθέτει η Επιτροπή, η Επιτροπή λαμβάνει απόφαση, με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4, είτε για την παροχή προστασίας στην ονομασία προέλευσης ή στη γεωγραφική ένδειξη που πληροί τους όρους που αναφέρονται στο παρόν υποτμήμα και είναι συμβατή με την κοινοτική νομοθεσία, είτε για απόρριψη της αίτησης εφόσον δεν πληρούνται οι όροι αυτοί.

Άρθρο 118ι Ομώνυμα

1. Μια ονομασία, για την οποία κατατίθεται αίτηση και η οποία είναι πλήρως ή εν μέρει ομώνυμη με ονομασία που έχει ήδη καταχωριστεί δυνάμει των διατάξεων του παρόντος κανονισμού σχετικά με τον αμπελοοινικό τομέα, καταχωρίζεται λαμβανομένων δεόντως υπόψη των τοπικών και παραδοσιακών χρήσεων και των κινδύνων σύγχυσης.

Μια ομώνυμη ονομασία που δημιουργεί στον καταναλωτή την εσφαλμένη εντύπωση ότι τα προϊόντα προέρχονται από άλλο έδαφος δεν καταχωρίζεται, έστω και εάν είναι ακριβής όσον αφορά το έδαφος, την περιοχή ή την τοποθεσία από την οποία προέρχονται τα συγκεκριμένα προϊόντα.

Η χρήση μιας καταχωρισμένης ομώνυμης ονομασίας επιτρέπεται μόνον υπό πρακτικές προϋποθέσεις που εξασφαλίζουν ότι η ομώνυμη ονομασία, η οποία καταχωρίστηκε μεταγενέστερα, διακρίνεται σαφώς από εκείνη που έχει ήδη καταχωριστεί, λαμβανομένης υπόψη της ανάγκης να εξασφαλίζεται ισότιμη μεταχείριση των ενδιαφερόμενων παραγωγών και να μην παραπλανάται ο καταναλωτής.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται, τηρουμένων των αναλογιών, εάν μια ονομασία, για την οποία κατατίθεται αίτηση, είναι πλήρως ή εν μέρει ομώνυμη με γεωγραφική ένδειξη που προστατεύεται δυνάμει της νομοθεσίας των κρατών μελών.

Τα κράτη μέλη δεν καταχωρίζουν μη ταυτόσημες γεωγραφικές ενδείξεις για να προστατευτούν βάσει της οικείας τους νομοθεσίας περί γεωγραφικών ενδείξεων, σε περίπτωση που μια ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη προστατεύεται εντός της Κοινότητας δυνάμει της κοινοτικής νομοθεσίας που αφορά τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις.

3. Πλην αντιθέτων διατάξεων των κανόνων εφαρμογής της Επιτροπής, σε περίπτωση που η ονομασία μιας οινοποιήσιμης ποικιλίας αμπέλου περιλαμβάνει ή συνίσταται σε μία προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη, η ονομασία αυτή δεν χρησιμοποιείται για την επισήμανση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό.

4. Η προστασία των ονομασιών προέλευσης και των γεωγραφικών ενδείξεων προϊόντων που καλύπτονται από το άρθρο 118β δεν θίγει προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις που χρησιμοποιούνται για αλκοολούχα ποτά κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 110/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου* και αντιστρόφως.

Άρθρο 118ια Λόγοι άρνησης της προστασίας

1. Οι ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές δεν προστατεύονται ως ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις.

Για τους σκοπούς του παρόντος υποτμήματος ως «ονομασία που έχει καταστεί κοινή» νοείται η ονομασία ενός οίνου η οποία, παρόλο που συνδέεται με την τοποθεσία ή την περιοχή όπου το προϊόν είχε αρχικά παραχθεί ή είχε διατεθεί στην αγορά, έχει πλέον καταστεί κοινή ονομασία οίνου στην Κοινότητα.

Για να προσδιοριστεί εάν μία ονομασία έχει καταστεί κοινή ή όχι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι σχετικοί παράγοντες, ιδίως:

α) η υφιστάμενη κατάσταση στην Κοινότητα, ιδίως στις περιοχές κατανάλωσης·

β) οι σχετικές εθνικές ή κοινοτικές νομικές διατάξεις.

2. Μία ονομασία δεν προστατεύεται ως ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη εάν, λαμβανομένης υπόψη της φήμης ενός εμπορικού σήματος και της αναγνωρισιμότητάς του, η προστασία θα μπορούσε να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική ταυτότητα του οίνου.

Άρθρο 118ιβΣχέση με τα εμπορικά σήματα

1. Εφόσον μία ονομασία προέλευσης ή μία γεωγραφική ένδειξη προστατεύεται στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, η καταχώριση ενός εμπορικού σήματος που αντιστοιχεί σε μία από τις καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 118ιγ παράγραφος 2 για προϊόν που εμπίπτει σε μία από τις κατηγορίες που αναγράφονται στο παράρτημα ΧΙβ απορρίπτεται εάν η αίτηση καταχώρισης του εμπορικού σήματος υποβάλλεται μετά την ημερομηνία υποβολής της αίτησης για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης στην Επιτροπή και, κατά συνέπεια, παρέχεται προστασία για την ονομασία προέλευσης ή τη γεωγραφική ένδειξη.

Τα εμπορικά σήματα που έχουν καταχωριστεί κατά παράβαση του πρώτου εδαφίου ακυρώνονται.

2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 118ια παράγραφος 2, ένα εμπορικό σήμα η χρήση του οποίου αντιστοιχεί σε μία από τις καταστάσεις που αναφέρονται στο άρθρο 118ιγ παράγραφος 2, για το οποίο έχει υποβληθεί αίτηση ή έχει καταχωριστεί ή έχει καθιερωθεί με τη χρήση, εάν προβλέπεται η δυνατότητα αυτή από την σχετική νομοθεσία, στο έδαφος της Κοινότητας, πριν από την ημερομηνία κατά την οποία η αίτηση για προστασία της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης έχει υποβληθεί στην Επιτροπή, μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και να ανανεωθεί κατά παρέκκλιση της προστασίας της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης, υπό τον όρο ότι δεν υπάρχουν λόγοι για την ακύρωση ή την ανάκληση του εμπορικού σήματος όπως διευκρινίζεται στην πρώτη οδηγία 89/104/ΕΟΚ του Συμβουλίου** ή στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 40/94 του Συμβουλίου.

Στις περιπτώσεις αυτές επιτρέπεται η χρήση της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης μαζί με τα σχετικά εμπορικά σήματα.

Άρθρο 118ιγ Προστασία

1. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δύνανται να χρησιμοποιούνται από οποιονδήποτε επιχειρηματία διαθέτει στην αγορά οίνο ο οποίος παράγεται σύμφωνα με την αντίστοιχη προδιαγραφή του προϊόντος.

2. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης, οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις καθώς και οι οίνοι για τους οποίους χρησιμοποιούνται οι εν λόγω προστατευόμενες ονομασίες σύμφωνα με την προδιαγραφή του προϊόντος προστατεύονται από:

α) κάθε άμεση ή έμμεση εμπορική χρήση προστατευόμενης ονομασίας:

i) από συγκρίσιμα προϊόντα που δεν πληρούν την προδιαγραφή προϊόντος της προστατευόμενης ονομασίας, ή

ii) στο βαθμό που η χρήση αυτή εκμεταλλεύεται τη φήμη της ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης,

β) κάθε κατάχρηση, απομίμηση ή επίκληση, έστω και αν αναφέρεται η πραγματική καταγωγή του προϊόντος ή της υπηρεσίας ή εάν η προστατευόμενη ονομασία είναι μεταφρασμένη ή συνοδεύεται από εκφράσεις όπως «στυλ», «τύπος», «μέθοδος», «όπως παράγεται στ.», «απομίμηση», «γεύση», «είδος» ή άλλες ανάλογες·

γ) κάθε άλλη ψευδή ή παραπλανητική ένδειξη σχετική με την προέλευση, την καταγωγή, τον χαρακτήρα ή τις βασικές ιδιότητες του προϊόντος στην εξωτερική ή εσωτερική συσκευασία, το διαφημιστικό υλικό ή τα έγγραφα που αφορούν τον σχετικό οίνο και τη συσκευασία του προϊόντος στα εμπορευματοκιβώτια που ενδέχεται να δημιουργήσουν εσφαλμένες εντυπώσεις όσον αφορά την καταγωγή του·

δ) κάθε άλλη πρακτική ικανή να παραπλανήσει τον καταναλωτή όσον αφορά την πραγματική καταγωγή του προϊόντος.

3. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή οι προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές στην Κοινότητα κατά την έννοια του άρθρου 118ια παράγραφος 1.

4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εμποδίσουν τις παράνομες χρήσεις των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 118ιδ Μητρώο

Η Επιτροπή καταρτίζει και διατηρεί ηλεκτρονικό μητρώο των προστατευόμενων ονομασιών προέλευσης και των προστατευόμενων γεωγραφικών ενδείξεων οίνων, διαθέσιμο για το κοινό.

Άρθρο 118ιε Ορισμός των αρμόδιων ελεγκτικών αρχών

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν την ή τις αρχές που είναι αρμόδιες για τους ελέγχους σχετικά με τις υποχρεώσεις που επιβάλλονται από το παρόν υποτμήμα σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου****.

2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι όλοι οι επιχειρηματίες που πληρούν τις διατάξεις του παρόντος υποτμήματος δικαιούνται κάλυψη από σύστημα ελέγχων.

3. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με την ή τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τα ονόματα και τις διευθύνσεις τους και εξασφαλίζει την τακτική ενημέρωση των στοιχείων αυτών.

Άρθρο 118ιστ Έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών

1. Όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις που σχετίζονται με γεωγραφική περιοχή της Κοινότητας, ο ετήσιος έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών του προϊόντος, κατά την παραγωγή του οίνου και κατά ή μετά την συσκευασία του, εξασφαλίζεται από:

α) την ή τις αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο άρθρο 118ιε παράγραφος 1· ή

β) έναν ή περισσότερους οργανισμούς ελέγχου κατά την έννοια του άρθρου 2 δεύτερο εδάφιο σημείο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 882/2004 που λειτουργούν ως οργανισμοί πιστοποίησης προϊόντων σύμφωνα με τα κριτήρια του άρθρου 5 του εν λόγω κανονισμού.

Το κόστος του ελέγχου αυτού βαρύνει τους επιχειρηματίες που αποτελούν το αντικείμενο του ελέγχου.

2. Όσον αφορά τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης και τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις που σχετίζονται με γεωγραφική περιοχή τρίτης χώρας, ο ετήσιος έλεγχος της τήρησης των προδιαγραφών του προϊόντος, κατά την παραγωγή του οίνου και κατά ή μετά την συσκευασία του, εξασφαλίζεται από:

α) μία ή περισσότερες από τις δημόσιες αρχές που ορίζει η τρίτη χώρα· ή

β) έναν ή περισσότερους από τους οργανισμούς πιστοποίησης.

3. Οι οργανισμοί πιστοποίησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο β) και στην παράγραφο 2 στοιχείο β) πληρούν το ευρωπαϊκό πρότυπο EN 45011 ή τον οδηγό ISO/IEC Guide 65 (Γενικές απαιτήσεις που ισχύουν για τους οργανισμούς οι οποίοι προβαίνουν στην πιστοποίηση προϊόντων) και, από την 1η Μαΐου 2010, πρέπει να είναι διαπιστευμένοι σύμφωνα με αυτό το πρότυπο ή οδηγό.

4. Όταν οι αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο α) και στην παράγραφο 2 στοιχείο α) ελέγχουν την τήρηση των προδιαγραφών του προϊόντος, πρέπει να διαθέτουν επαρκή εχέγγυα αντικειμενικότητας και αμεροληψίας, καθώς και το εξειδικευμένο προσωπικό και τους πόρους που είναι αναγκαίοι για την εκτέλεση των καθηκόντων τους.

Άρθρο 118ιζ Τροποποιήσεις των προδιαγραφών του προϊόντος

1. Κάθε ενδιαφερόμενος που πληροί τους όρους του άρθρου 118ε δύναται να υποβάλει αίτηση για έγκριση τροποποίησης των προδιαγραφών προϊόντος προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης για την προσαρμογή στην εξέλιξη των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων ή για να επαναπροσδιοριστεί η γεωγραφική ζώνη που αναφέρεται στο άρθρο 118γ παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο στοιχείο δ). Οι αιτήσεις πρέπει να περιγράφουν και να αιτιολογούν τις αιτούμενες τροποποιήσεις.

2. Σε περίπτωση που η προτεινόμενη τροποποίηση αφορά ένα ή περισσότερα στοιχεία του ενιαίου εγγράφου που αναφέρεται στο άρθρο 118γ παράγραφος 1 στοιχείο δ), τα άρθρα 118στ έως 118θ εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών στην αίτηση τροποποίησης. Ωστόσο, εάν η προτεινόμενη τροποποίηση είναι ήσσονος σημασίας, η Επιτροπή αποφασίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4, εάν θα εγκριθεί ή όχι η αίτηση χωρίς να ακολουθηθεί η διαδικασία που ορίζεται στο άρθρο 118ζ παράγραφος 2 και στο άρθρο 118η, και στην περίπτωση έγκρισης η Επιτροπή προβαίνει στη δημοσίευση των στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 118ζ παράγραφος 3.

3. Εάν η προτεινόμενη τροποποίηση δεν συνεπάγεται τροποποίηση του ενιαίου εγγράφου, εφαρμόζονται οι ακόλουθοι κανόνες:

α) όταν η γεωγραφική ζώνη βρίσκεται σε συγκεκριμένο κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος εκφράζει τη θέση του σχετικά με την τροποποίηση και, εάν είναι ευνοϊκή, δημοσιεύει τις τροποποιημένες προδιαγραφές του προϊόντος και ενημερώνει την Επιτροπή για τις εγκεκριμένες τροποποιήσεις και την αιτιολόγησή τους·

β) όταν η γεωγραφική ζώνη βρίσκεται σε τρίτη χώρα, η Επιτροπή αποφαίνεται για την έγκριση της προτεινόμενης τροποποίησης.

Άρθρο 118ιη Ανάκληση

Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4, η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει, με δική της πρωτοβουλία ή κατόπιν δεόντως αιτιολογημένης αίτησης κράτους μέλους, τρίτης χώρας ή φυσικού ή νομικού προσώπου που έχει έννομο συμφέρον, να ανακαλέσει την προστασία ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης, εάν δεν εξασφαλίζεται πλέον η τήρηση των αντίστοιχων προδιαγραφών του προϊόντος.

Τα άρθρα 118στ έως 118θ εφαρμόζονται τηρουμένων των αναλογιών.

Άρθρο 118ιθΥφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων

1. Οι ονομασίες οίνων οι οποίες προστατεύονται σύμφωνα με τα άρθρα 51 και 54 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1493/1999 και το άρθρο 28 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 753/2002 της Επιτροπής*****, προστατεύονται αυτομάτως δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή τις εγγράφει στο μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 118ιδ του παρόντος κανονισμού.

2. Όσον αφορά τις υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή:

α) τους τεχνικούς φακέλους που προβλέπονται στο άρθρο 118γ παράγραφος 1·

β) τις εθνικές αποφάσεις έγκρισης.

3. Οι ονομασίες οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, για τις οποίες τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 2 δεν υποβάλλονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011, χάνουν την προστασία δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Η Επιτροπή λαμβάνει τα διοικητικά μέτρα που είναι αναγκαία για τη διαγραφή των ονομασιών από το μητρώο που προβλέπεται στο άρθρο 118ιδ.

4. Το άρθρο 118ιη δεν εφαρμόζεται στις υφιστάμενες προστατευόμενες ονομασίες οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

Η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2014, με δική της πρωτοβουλία και με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4, να ανακαλέσει την προστασία των υφισταμένων προστατευομένων ονομασιών οίνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, εάν δεν πληρούν τους όρους που καθορίζονται στο άρθρο 118β.

Άρθρο 118κΤέλη

Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλουν τέλη για την κάλυψη των δαπανών τους, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που πραγματοποιούνται κατά την εξέταση των αιτήσεων για προστασία, των ενστάσεων, των αιτήσεων τροποποιήσεων και των αιτήσεων ακύρωσης στο πλαίσιο του παρόντος υποτμήματος.

Υποτμήμα ΙΙΠαραδοσιακές ενδείξεις

Άρθρο 118κα Ορισμός

1. Ως «παραδοσιακή ένδειξη» νοείται ένδειξη η οποία χρησιμοποιείται παραδοσιακά στα κράτη μέλη για προϊόντα που αναφέρονται στο άρθρο 118α παράγραφος 1 για να δηλώνει:

α) ότι το προϊόν έχει προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη βάσει της νομοθεσίας της Κοινότητας ή των κρατών μελών·

β) τη μέθοδο παραγωγής ή παλαίωσης ή την ποιότητα, το χρώμα, την τοποθεσία, ή ένα ιδιαίτερο γεγονός που συνδέεται με την ιστορία, του προϊόντος με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.

2. Οι παραδοσιακές ενδείξεις αναγνωρίζονται, ορίζονται και προστατεύονται από την Επιτροπή.

Άρθρο 118κβ Προστασία

1. Μια προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο για προϊόν το οποίο έχει παραχθεί σύμφωνα με τον ορισμό που αναφέρεται στο άρθρο 118κα παράγραφος 2.

Οι παραδοσιακές ενδείξεις προστατεύονται από την παράνομη χρήση.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που απαιτούνται για να εμποδίσουν την παράνομη χρήση προστατευόμενων παραδοσιακών ενδείξεων.

2. Οι παραδοσιακές ενδείξεις δεν καθίστανται κοινές ενδείξεις της Κοινότητας.

Τμήμα Iβ Επισήμανση και παρουσίαση στον αμπελοοινικό τομέα

Άρθρο 118κγ Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος τμήματος, νοούνται ως:

α) «επισήμανση»: το σύνολο λέξεων, ενδείξεων, εμπορικών ή βιομηχανικών σημάτων, εικόνων ή συμβόλων που τοποθετούνται σε συσκευασία, έγγραφο, πινακίδα, ετικέτα, δακτύλιο ή περιλαίμιο που συνοδεύει ή αναφέρεται στο συγκεκριμένο προϊόν·

β) «παρουσίαση»: κάθε πληροφορία που παρέχεται στους καταναλωτές μέσω της συσκευασίας του συγκεκριμένου προϊόντος, καθώς και μέσω του σχήματος και του τύπου των φιαλών.

Άρθρο 118κδ Εφαρμογή οριζόντιων κανόνων

Πλην αντιθέτων διατάξεων του παρόντος κανονισμού, η οδηγία 89/104/ΕΟΚ, η οδηγία 89/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου******, η οδηγία 2000/13/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου******* και η οδηγία 2007/45/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου******** εφαρμόζονται στην επισήμανση των προϊόντων που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής τους.

Άρθρο 118κε Υποχρεωτικές ενδείξεις

1. Στην επισήμανση και την παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο παράρτημα ΧΙβ παράγραφοι 1 έως 11, 13, 15 και 16 και τα οποία διατίθενται στην αγορά στην Κοινότητα ή εξάγονται περιλαμβάνονται οι ακόλουθες υποχρεωτικές ενδείξεις:

α) η ονομασία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος σύμφωνα με το παράρτημα ΧΙβ·

β) για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη:

i) ο όρος «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» και

ii) η ονομασία της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή της γεωγραφικής ένδειξης,

γ) ο αποκτημένος κατ’ όγκο αλκοολικός τίτλος·

δ) ένδειξη προέλευσης·

ε) ένδειξη του εμφιαλωτή ή, στην περίπτωση αφρώδους οίνου, αεριούχου αφρώδους οίνου, αφρώδους οίνου ποιότητας ή αφρώδους οίνου ποιότητας αρωματικού τύπου, το όνομα του παραγωγού ή του πωλητή·

στ) ένδειξη του εισαγωγέα στην περίπτωση εισαγόμενων οίνων·

ζ) στην περίπτωση αφρώδους οίνου, αεριούχου αφρώδους οίνου, αφρώδους οίνου ποιότητας ή αφρώδους οίνου ποιότητας αρωματικού τύπου, ένδειξη της περιεκτικότητας σε σάκχαρα.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 στοιχείο α), η μνεία της κατηγορίας του αμπελοοινικού προϊόντος μπορεί να παραλείπεται για τους οίνους των οποίων οι ετικέτες περιλαμβάνουν προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη.

3. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 στοιχείο β), η μνεία των όρων «προστατευόμενη ονομασία προέλευσης» ή «προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη» μπορεί να παραλείπεται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) όταν αναγράφεται στην ετικέτα παραδοσιακή ένδειξη όπως αναφέρεται στο άρθρο 118κα παράγραφος 1 στοιχείο α)·

β) όταν, σε εξαιρετικές περιπτώσεις που θα προσδιοριστούν από την Επιτροπή, το όνομα της προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή της προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης αναγράφεται στην ετικέτα.

Άρθρο 118κθ Προαιρετικές ενδείξεις

1. Στην επισήμανση και την παρουσίαση των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 118κε παράγραφος 1 μπορεί να περιλαμβάνονται ιδίως οι ακόλουθες προαιρετικές ενδείξεις:

α) το έτος συγκομιδής·

β) το όνομα μίας ή περισσοτέρων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου·

γ) στην περίπτωση οίνων πλην των αναφερομένων στο άρθρο 118κε παράγραφος 1 στοιχείο ζ), ένδειξη της περιεκτικότητας σε σάκχαρα·

δ) για τους οίνους με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, οι παραδοσιακές ενδείξεις όπως αναφέρονται στο άρθρο 118κα παράγραφος 1 στοιχείο β)·

ε) το κοινοτικό σύμβολο που αναφέρει την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή την προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη·

στ) ενδείξεις που αφορούν ορισμένες μεθόδους παραγωγής·

ζ) για τους οίνους που φέρουν ονομασία προέλευσης ή γεωγραφική ένδειξη το όνομα άλλης γεωγραφικής ενότητας η οποία είναι μικρότερη ή μεγαλύτερη από την περιοχή στην οποία βασίζεται η ονομασία προέλευσης ή η γεωγραφική ένδειξη.

2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 118ι παράγραφος 3 και όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των ενδείξεων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχεία α) και β) για οίνους χωρίς προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη:

α) τα κράτη μέλη θεσπίζουν νομοθετικές πράξεις, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις για την εξασφάλιση των διαδικασιών πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου, ούτως ώστε να κατοχυρώνεται το αληθές των σχετικών πληροφοριών·

β) τα κράτη μέλη μπορούν, για οίνους παραγόμενους στο έδαφός τους από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου, να καταρτίζουν καταλόγους εξαιρουμένων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου βάσει αμερόληπτων και αντικειμενικών κριτηρίων και με τη δέουσα μέριμνα για θεμιτό ανταγωνισμό, ιδίως όταν:

i) υπάρχει κίνδυνος σύγχυσης των καταναλωτών ως προς την πραγματική προέλευση του οίνου, διότι η συγκεκριμένη οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου συνιστά αναπόσπαστο μέρος μιας υπάρχουσας και προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή γεωγραφικής ένδειξης,

ii) οι σχετικοί έλεγχοι δεν συμφέρουν οικονομικώς διότι η συγκεκριμένη οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου αποτελεί πολύ μικρό τμήμα των αμπελώνων του κράτους μέλους,

γ) τα μίγματα οίνων από διάφορα κράτη μέλη δεν επιδέχονται επισήμανση της ποικιλίας ή των ποικιλιών σταφυλιού, εκτός αν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη συμφωνήσουν διαφορετικά και μεριμνήσουν για τη δυνατότητα εφαρμογής των σχετικών διαδικασιών πιστοποίησης, έγκρισης και ελέγχου.

Άρθρο 118κθα Γλώσσες

1. Οι προβλεπόμενες στα άρθρα 118κε και 118κθ υποχρεωτικές και προαιρετικές ενδείξεις, όταν παρουσιάζονται με τη μορφή κειμένου, πρέπει να αναγράφονται σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, το όνομα προστατευόμενης ονομασίας προέλευσης ή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης ή παραδοσιακές ενδείξεις αναφερόμενες στο άρθρο 118κα παράγραφος 1 στοιχείο α) πρέπει να αναγράφονται στην ετικέτα στην ή στις γλώσσες για τις οποίες ισχύει η προστασία.

Για τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης ή γεωγραφικές ενδείξεις ή τις ειδικές εθνικές ονομασίες, που δεν χρησιμοποιούν λατινικό αλφάβητο, το όνομα επιτρέπεται επίσης να αναγράφεται και σε μία ή περισσότερες επίσημες γλώσσες της Κοινότητας.

Άρθρο 118κθβ Εφαρμογή

Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών λαμβάνουν τα μέτρα που απαιτούνται για να διασφαλίζεται ότι προϊόντα αναφερόμενα στο άρθρο 118κε παράγραφος 1 τα οποία δεν επισημαίνονται σύμφωνα με το παρόν τμήμα δεν διατίθενται στην αγορά ή αποσύρονται.

_____________________

* ΕΕ L 39 της 13.2.2008, σ. 16.

** ΕΕ L 40 της 11.2.1989, σ. 1.

*** ΕΕ L 11 της 14.1.1994, σ. 1.

**** ΕΕ L 165 της 30.4.2004, σ. 1. Διορθωτικό στην ΕΕ L 191 της 28.5.2004, σ. 1.

***** ΕΕ L 118 της 4.5.2002, σ. 1.

****** ΕΕ L 186 της 30.6.1989, σ. 21.

******* ΕΕ L 109 της 6.5.2000, σ. 29.

******** ΕΕ L 247 της 21.9.2007, σ. 17.»·

(12) Στο μέρος ΙΙ τίτλος ΙΙ κεφάλαιο I, το ακόλουθο τμήμα IIα παρεμβάλλεται μετά το τμήμα II:

«Τμήμα IIα Κανόνες παραγωγής στον αμπελοοινικό τομέα

Υποτμήμα Ι Οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου

Άρθρο 120α Ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου

1. Τα προϊόντα που απαριθμούνται στο παράρτημα ΧΙβ και παράγονται στην Κοινότητα προέρχονται από οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου ταξινομήσιμες σύμφωνα με την παράγραφο 2.

2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 3, τα κράτη μέλη προβαίνουν στην ταξινόμηση των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου που επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται ή να εμβολιάζονται στα εδάφη τους για την αμπελοοινική παραγωγή.

Τα κράτη μέλη επιτρέπεται να προβαίνουν στην ταξινόμηση μόνον των οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου που πληρούν τους εξής όρους:

α) η συγκεκριμένη ποικιλία ανήκει στο είδος Vitis vinifera ή προέρχεται από διασταύρωση μεταξύ του είδους Vitis vinifera και άλλων ειδών του γένους Vitis·

β) η συγκεκριμένη ποικιλία δεν είναι μία από τις ακόλουθες: Noah, Othello, Isabelle, Jacquez, Clinton και Hebermont.

Όταν μια οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου διαγράφεται από την ταξινόμηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, η εκρίζωση της εν λόγω ποικιλίας πραγματοποιείται εντός 15 ετών από τη διαγραφή της.

3. Τα κράτη μέλη των οποίων η οινοπαραγωγή δεν υπερβαίνει τα 50.000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο, υπολογιζόμενη βάσει της μέσης παραγωγής κατά τις τελευταίες πέντε αμπελουργικές περιόδους, εξαιρούνται από την υποχρέωση ταξινόμησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Ωστόσο, και στα κράτη μέλη που αναφέρονται το πρώτο εδάφιο, επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται ή να εμβολιάζονται μόνον οι οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου που είναι σύμφωνες με την παράγραφο 2 στοιχεία α) και β).

4. Κατά παρέκκλιση του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 2 και του δεύτερου εδαφίου της παραγράφου 3, επιτρέπονται η φύτευση, η αναφύτευση ή ο εμβολιασμός των ακόλουθων οινοποιήσιμων ποικιλιών αμπέλου για σκοπούς έρευνας και επιστημονικών πειραμάτων:

α) στα κράτη μέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 2 μη ταξινομημένες οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου·

β) στα κράτη μέλη που αναφέρονται στην παράγραφο 3 οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με την παράγραφο 2 στοιχεία α) και β).

5. Οι αμπελώνες στις εκτάσεις που έχουν φυτευτεί με οινοποιήσιμες ποικιλίες αμπέλου για την παραγωγή οίνου κατά παράβαση των παραγράφων 2 έως 4 εκριζώνονται.

Ωστόσο, δεν υπάρχει υποχρέωση εκρίζωσης των αμπελώνων των εκτάσεων αυτών όταν η σχετική παραγωγή προορίζεται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του οινοπαραγωγού.

6. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που απαιτούνται για τον έλεγχο της συμμόρφωσης των παραγωγών με τις παραγράφους 2 έως 5.

Υποτμήμα ΙΙΟινολογικές πρακτικές και περιορισμοί

Άρθρο 120β Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν υποτμήμα αφορά τις επιτρεπόμενες οινολογικές πρακτικές και τους περιορισμούς που εφαρμόζονται στην παραγωγή και την εμπορία προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα, καθώς και τη διαδικασία λήψης αποφάσεων σχετικά με τις πρακτικές και τους περιορισμούς εν προκειμένω.

Άρθρο 120γΟινολογικές πρακτικές και περιορισμοί

1. Για την παραγωγή και τη διατήρηση στην Κοινότητα των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα χρησιμοποιούνται μόνο οι οινολογικές πρακτικές που επιτρέπονται από την κοινοτική νομοθεσία και καθορίζονται στο παράρτημα ΧVα ή αποφασίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 120δ και 120ε.

Το πρώτο εδάφιο δεν εφαρμόζεται:

α) στους χυμούς σταφυλιών και στους συμπυκνωμένους χυμούς σταφυλιών·

β) στο γλεύκος σταφυλιών και στο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμού σταφυλιών.

2. Οι εγκεκριμένες οινολογικές πρακτικές χρησιμοποιούνται μόνο για την ορθή οινοποίηση, την καλή συντήρηση ή την τελειοποίηση του προϊόντος.

3. Τα προϊόντα του αμπελοοινικού τομέα παράγονται στην Κοινότητα σύμφωνα με τους ειδικούς περιορισμούς που ορίζονται στο παράρτημα ΧVβ.

4. Τα προϊόντα που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, τα οποία έχουν παραχθεί σύμφωνα με μη εγκεκριμένες κοινοτικές ή, ενδεχομένως, εθνικές οινολογικές πρακτικές ή πρακτικές οι οποίες αντιβαίνουν στους περιορισμούς που ορίζονται στο παράρτημα ΧVβ, δεν διατίθενται στην αγορά στην Κοινότητα.

Άρθρο 120δ Αυστηρότεροι κανόνες που αποφασίζονται από τα κράτη μέλη

Τα κράτη μέλη μπορούν να περιορίζουν ή να αποκλείουν τη χρήση ορισμένων οινολογικών πρακτικών και να προβλέπουν αυστηρότερους περιορισμούς για οίνους εγκεκριμένους από την κοινοτική νομοθεσία, οι οποίοι παράγονται στο έδαφός τους, με στόχο την ενίσχυση της διατήρησης των βασικών χαρακτηριστικών των οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή με προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη, των αφρωδών οίνων και των επιδόρπιων οίνων.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τους εν λόγω περιορισμούς, αποκλεισμούς και περιορισμούς στην Επιτροπή, η οποία ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 120εΈγκριση οινολογικών πρακτικών και περιορισμών

1. Εκτός από τις οινολογικές πρακτικές που αφορούν τον εμπλουτισμό, την αύξηση της οξύτητας και τη μείωση της οξύτητας που ορίζονται στο παράρτημα ΧVα για τα συγκεκριμένα προϊόντα που υπάγονται σε αυτό καθώς και τους περιορισμούς που απαριθμούνται στο παράρτημα ΧVβ, η έγκριση των οινολογικών πρακτικών και των περιορισμών όσον αφορά την παραγωγή και τη διατήρηση των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα αποφασίζεται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέψουν την πειραματική χρήση μη εγκεκριμένων οινολογικών πρακτικών υπό τους όρους που θα καθοριστούν από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4.

Άρθρο 120στΚριτήρια έγκρισης

Για την έγκριση των οινολογικών πρακτικών με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4 η Επιτροπή:

α) βασίζεται στις οινολογικές πρακτικές που συνιστά και δημοσιεύει ο Διεθνής Οργανισμός Αμπέλου και Οίνου (OIV), καθώς και στα αποτελέσματα της πειραματικής χρήσης των οινολογικών πρακτικών που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί·

β) λαμβάνει υπόψη την προστασία της δημόσιας υγείας·

γ) λαμβάνει υπόψη τους ενδεχόμενους κινδύνους παραπλάνησης των καταναλωτών λόγω των συγκεκριμένων προσδοκιών και αντιλήψεων σε σχέση με τη διαθεσιμότητα και τη σκοπιμότητα των μέσων πληροφόρησης για τον αποκλεισμό των κινδύνων αυτών·

δ) επιτρέπει τη διατήρηση των φυσικών και βασικών χαρακτηριστικών του οίνου και δεν προκαλεί ουσιαστική αλλαγή στη σύσταση του σχετικού προϊόντος·

ε) διασφαλίζει αποδεκτό στοιχειώδες επίπεδο προστασίας του περιβάλλοντος·

στ) τηρεί τους γενικούς κανόνες σχετικά με τις οινολογικές πρακτικές και τους περιορισμούς που ορίζονται αντίστοιχα στα παραρτήματα XVα και XVβ.

Άρθρο 120ζΜέθοδοι ανάλυσης

Οι μέθοδοι ανάλυσης που επιτρέπουν να διαπιστωθεί η σύσταση των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα και οι κανόνες που επιτρέπουν να διαπιστωθεί κατά πόσον τα προϊόντα αυτά έχουν αποτελέσει αντικείμενο επεξεργασιών κατά παράβαση των επιτρεπόμενων οινολογικών πρακτικών είναι εκείνες που συνιστώνται και δημοσιεύονται από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου.

Όταν δεν υπάρχουν μέθοδοι και κανόνες συνιστώμενοι και δημοσιευμένοι από τον Διεθνή Οργανισμό Αμπέλου και Οίνου, οι αντίστοιχες μέθοδοι και κανόνες θεσπίζονται από την Επιτροπή με τη διαδικασία του άρθρου 195 παράγραφος 4.

Μέχρις ότου θεσπιστούν αυτοί οι κανόνες, οι μέθοδοι και οι κανόνες που πρέπει να χρησιμοποιούνται είναι εκείνοι που επιτρέπονται από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη.»·

(13) Το άρθρο 121 τροποποιείται ως εξής:

α) Στο πρώτο εδάφιο τα ακόλουθα στοιχεία προστίθενται μετά το στοιχείο ι):

«ια) τους κανόνες σχετικά με τις ονομασίες προέλευσης και τις γεωγραφικές ενδείξεις που αναφέρονται στο τμήμα Ια υποτμήμα Ι, και ιδίως τις παρεκκλίσεις από την εφαρμογή των κανόνων και απαιτήσεων που ορίζονται στο εν λόγω υποτμήμα:

i) όσον αφορά εκκρεμούσες αιτήσεις χορήγησης προστασίας ονομασιών προέλευσης ή γεωγραφικών ενδείξεων,

ii) όσον αφορά την παραγωγή ορισμένων οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης ή προστατευόμενη γεωγραφική ένδειξη σε γεωγραφική περιοχή πλησίον της γεωγραφικής περιοχής από την οποία προέρχονται τα σταφύλια,

iii) όσον αφορά τις παραδοσιακές πρακτικές παραγωγής ορισμένων οίνων με προστατευόμενη ονομασία προέλευσης,

ιβ) τους κανόνες σχετικά με τις παραδοσιακές ενδείξεις που αναφέρονται στο τμήμα Iα υποτμήμα II, ιδίως όσον αφορά:

i) τη διαδικασία παροχής προστασίας,

ii) το ειδικό επίπεδο προστασίας,

ιγ) τους κανόνες σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση που αναφέρονται στο τμήμα Ιβ, και ιδίως:

i) λεπτομέρειες για την ένδειξη προέλευσης του σχετικού προϊόντος,

ii) τους όρους χρήσης των προαιρετικών ενδείξεων που αναφέρονται στο άρθρο 118κθ,

iii) ειδικές απαιτήσεις σχετικά με τις ενδείξεις που αφορούν το έτος συγκομιδής και την οινοποιήσιμη ποικιλία αμπέλου που αναγράφεται στις ετικέτες, κατά τα προβλεπόμενα στο άρθρο 118κθ παράγραφος 2,

iv) περαιτέρω παρεκκλίσεις, πέραν εκείνων που αναφέρονται στο άρθρο 118κε παράγραφος 2, οι οποίες ορίζουν ότι επιτρέπεται να παρ