ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (83) 426 
 
 
 
Vol. 1983/0 161 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the openi ng to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Community and the European Atomic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), this f ile is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februar 198 3 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 vom 27 .9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
COM(83) 426 τελικό  
Βρυξέλλες, 14 Σεπτεμβρίου 1983
ΠΡΩΤΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
επ ί τη ς λ ειτο υ ρ γ ία ς  τ oυ κο ινο ύ συστήματος του φόρου προστι-  
θ εμένης α ξία ς  που υποβδλλεται σόμφωνα με το άρθρο 34 της  
έκτη ς οδηγίας (7 7 /3 88/Ε OΚ )της 17 Μαϊ ου 1977)
COM (83) 426 τ ε λ ι κ ό

Κ Α Τ Α Λ Ο Γ Ο Σ  Π Ε Ρ Ι Ε Χ Ο Μ Ε Ν Ω Ν
ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
ΤΙΤΛΟΣ I
ΟΙ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Διαφορές σχετικές μέ τή διατήρηση όρισμένων
δυνατοτήτων
Α. Δυνατότητα παρεκκλίσεως σχετικά μέ τόν όρισμό  
τοΰ ύπόχρερυ
Β. Δυνατότητα παρεκκλίσεως άπό τόν όρισμό τής  
φορσλογικής βάσεως στις εισαγωγές
Γ. Δυνατότητα παρεκκλίσεως άπό τό διακανονισμό  
των έκπτώσεων.
Δ. Δυνατότητες σχετικά μέ τό ειδικό καθεστώς  
των μικρών έπιχειρήσεων.
Ε. Δυνατότητες σχετικά μέ τό καθεστώς άντισταθμί-  
σεως κατ'άπσκοπήν στή γεωργία.
Ζ. Δυνατότητες διατηρήσεως ή εισαγωγής μέτρων
άπλουστεύσεως πού παρεκκλίνουν άπό τήν δδηγία.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Διαφορές σχετικά μέ τίς έπιλογές γιά τή φορολόγηση
\
Α. Αίτιολόγηση τού δικαιώματος έπιλογής
Β. Έπιλογές δυνάμει του άρθρου 2 8
Γ. Έπιλογές δυνάμει τοϋ άρθρου 13-0
α. έκμίσθωση κτημάτων καί έκμίσθωση άκινήτων  
β. Παραδόσεις άκινήτων
γ. τραπεζικές καί χρηματρδοτικές πράξειςΣελίδες
5
9
9
10
10
10
13
15
17
19
22
25
25
25
26 
26
26
27

ΤΙΤΛΟΣ II
ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ- 2 -
Σελίδες
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Χαρακτηριστικά ορισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
'Οριοθέτηση τών δραστηριοτήτων πού έχουν πραγματοποι­
ηθεί σάν Από δημόσια αρχή
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Έντόπιση τών παροχών υπηρεσιών  
Α. Εκμισθώσεις έμπράγματων κινητών αγαθών  
Β. Μεταφορικά μέσα
Γ. Όρισμός δρισμένων παροχών υπηρεσιών  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Καθορισμός τής βάσεως φορολογίας  
Α. Ελάχιστη βάση
Β. Παράδοση ένός καινούργιου Αγαθού μέ Αντάλλαγμα  
ένα μεταχειρισμένο άγαθό
Γ. Επιδοτήσεις
Δ. Παρεπόμενα έξοδα
Ε. Πρώτο σημείο προορισμού
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V  
* Απαλλαγές
Α. 'Ερμηνεία τού είσαγωγικοϋ έδαφίου τών άρθρων 13,14  
καί 15 τής έκτης όδηγίας
Β. Απαλλαγές τού άρθρου 13Α:
α. Δημόσιες ταχυδρομικές υπηρεσίες  
β. Δημόσια νοσοκομεία καί έξομοιούμενα ιδρύματα  
γ.Ιατρικά καί παραϊατρικά έπαγγέλματα  
δ. Μή κερδοσκοπικοί όργανισμοί
ε. Παροχές υπηρεσιών συνδεδεμένες μέ τήν άσκηση
του Αθλητισμού καί παροχές πολιτιστικών υπηρε­
σιών28
28
29
29
30
30
32
32
32
34
35
36 
36 
36
36
37
39
40
42
42
42
43
43
44
45 
45
47

-  3 -
Σελί δεο
Γ. Απαλλαγές τοϋ άρθρου 13-Β  
α. Χρυσά νομίσματα  
β. Κάρτες πληρωμής  
γ. Τυχερά καί χρηματικά παιχνίδια
Δ. Απαλλαγές των άρθρων 14 καί 15
α. έπανεισαγωγή άγαθών πού έχουν άπο-  
τελέσει άντικείμενο έργασιών έκτός  
των χωρών προελεύσεως  
β. πλοΓα πού προορίζονται γιά διάλυση
Ε. Θέματα έρμηνείας σχετικά μέ τό καθεστώς των
έκπτώσεων τοϋ έπιβληθέντος κατά τό προηγούμενο στδδιο 56
φόρου.
ΤΙΤΛΟΣ III
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΛΥΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ  
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ  
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Απαλλαγές σχετικές μέ τό διεθνές έμπόριο άγαθών  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Επιστροφή του ΦΠΑ στούς ύπόχρεους πού δέν είναι  
έγκατεστημένοι στό έσωτερικό τής χώρας
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Αποκλεισμός άπό τό δικαίωμα έκπτώσεως του φόρου  
πού όρισμένες δαπάνες.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV  
Μεταφορές άτόμων
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Ιδιαίτερο καθεστώς των προϊόντων ευκαιρίας  
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Αμοιβαία βοήθεια των φορολογικών διοικήσεων  
ΠΟΡΙΣΜΑ57
57
58 
58
66
67
68 
68
68
70
70
7343
48
50
52
52
54

-  3 α  -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ  
- Παράρτημα I
Πίνακας των κοινοποιήσεων πού έγιναν  
μέσα στό πλαίσιο τού άρθρου 27 παρ. 5 τής  
έκτης δδηγίας.77
7 7

- 4 -
- Παράρτημα II
Επιλογές πού παρέχονται άπό τό άρθρο 130  
τΐίς έκτης δδηγίας.
. Πίνακας 1:  Μισθώσεις άκινήτων άγαθών
. Πίνακας 2 : παράδοση των λεγομένων "παλιών"
κτιρίων καί μή κτισμένων άκίνητων  
άγαθών.
. Πίνακας 3 : τραπεζικές καί χρηματοδοτικές  
πράξεις.
- Παράρτημα III
Κατάλογος τών άποφάσεων του Δικαστηρίου σχετικά  
μέ τό ΦΠΑ.90
91
92
93
94
94

ΕΙΣΑΓΩΓΗ
*Η έκτη δδηγία του Συμβουλίου της 17ης Μαΐου 1977, σχετικά 
μέ τό κοινό σύστημα τοϋ φόρου προστιθεμένης άξίας (1), περιλαμβάνει 
μεταξύ τών τελικών της διατάξεων τό άρθρο 34 πού έχει ώς έξής:
"'Η ’Επιτροπή υποβάλλει στό Συμβούλιο, κατόπιν διαβουλεύσεων μέ τά 
Κράτη-μέλη, πού έλαβαν χώρα γιά πρώτη φορά τήν 1η ’Ιανουάριου 1982 
καί ακολούθως άνά διετία, μιά έκθεση μέ θέμα τή λειτουργία τοϋ κοι­
νού συστήματος τοϋ φόρου προστιθεμένης άξίας στά Κράτη-μέλη. ‘Η έκθε­
ση αυτή διαβιβάζεται άπό τό Συμβούλιο στή Συνέλευση".
Μιά άνάλογη διάταξη υπήρχε ήδη στό κείμενο τής προτάσεως τής 
δδηγίας πού παρουσιάσθηκε άπό τήν Επιτροπή, άλλά μετά τή ρητή αίτη­
ση τοϋ Εύρωπαϊκοϋ Κοινοβουλίου, προστέθηκε .  ή τελευταία φράση. *Η 
τροποποίηση αύτή, πού ύποστηρίχθηκε άπό τήν Επιτροπή, έγινε δεκτή 
άπό τό Συμβούλιο. Τό δριστικό κείμενο τοϋ άρθρου 34 έκφράζει έπο- 
μένως δλο τό ένδιαφέρον των κοινοτικών όργάνων γιά τή λειτουργία 
τοϋ κοινοϋ συστήματος τοϋ φόρου προστιθεμένης άξίας, ένδιαφέρον άνά- 
λογο μέ τούς στόχους πού έπιδιώκει ή έκτη δδηγία.
*Η προώθηση τής φορολογικής έναρμονίσεως δέν πραγματοποιείται 
δίχως προσκόμματα καί δίχως δυσκολίες. Αρκεί, γιά νά βεβαιωθεί κανείς, 
νά συγκρίνει τήν πρόταση δδηγίας πού έκπονήθηκε άπό τήν Επιτροπή 
μέ τήν δριστική μορφή πού υιοθετήθηκε τελικά άπό τό Συμβούλιο. '0 
λόγος τής διαστάσεως πού παρατηρεϋται μεταξύ τής άρχικής φιλοδοξίας 
καί τής σχετικής μετριοπάθειας τοϋ άποτελέσματος όφείλεται κυρίως στό 
γεγονός δτι ένα φορολογικό κείμενο όπως ή έκτη δδηγία, παρεμβαίνει 
άναγκαστικά σ’ένανέθνικό νομοθετικό τομέα ίδιαίτερα εύαίσθητο γιά 
κάθε Κράτος-μέλος.
*  Η έπίτευξη συγκλίσεως έννέα διαφορετικών νομοθεσιών άπαιτοϋσε 
άμοιβαΐες παραχωρήσεις καί συχνά συνεπάγεται τήν άλλαγή συμπεριφορών 
πού άποτελοϋν κληρονομιά τοϋ παρελθόντος καί άντανάκλαση διαφορετικών 
οικονομικών καί κοινωνικών δομών καί δομών τοϋ προϋπολογισμού.
(1) Ε.Ε. Ε.Κ. άρ. I, 145 13ης Ιουνίου 1977 .- 5 -

- 6 -
Οί δυσκολίες πού ^συναντήθηκαν στά περισσότερα άπό τά 
Κράτη-μέλη γιά τήν τήρηση τής ήμερομηνίας τής 1ης 'Ιανουάριου 1978 
πού καθορίζεται στό πρώτο άρθρο τής έκτης δδηγίας Απεικονίζουν 
"a posteriori" τίς γενικές διατάζεις πού μόλις άναφέρθηκαν.
Μόνο τό Βέλγιο καί τό ‘Ηνωμένο Βασίλειο κατόρθωσαν νά τηρή­
σουν τήν ήμερομηνία πού είχε Αρχικά προβλεφθεϊ καί χρειάσθηκε ή ένατη 
όδηγία τοϋ Συμβουλίου τής 26ης 'Ιουνίου 1978 (1) γιά νά δοθεί μιά 
παράταση ως τήν 1η 'Ιανουάριου 1979 γιά τά άλλα έπτά Κράτη μέλη.
"Οσον άφορα τή Γερμανία καί τό Λουξεμβούργο, έξάλλου, μόνο τήν 1η 
'Ιανουάριου 1980 τέθηκαν σέ ισχύ οί προσαρμοσθεϊσες στήν Ικτη όδηγία 
έθνικές νομοθεσίες.
Οι διαδοχικές αύτές Αναβολές, καθώς καί ή έλλειψη συγχρονισμού 
τήν έφαρμογή τής δδηγίας "<Γιαχρονικά" δημιούργησαν μιά περίοδο συγχύσεως 
γιά τήν όποια άλλοι υπόχρεοι έπικαλοΰνται άμεσα δικαιώματα, λόγω τής 
υπεροχής τού κοινοτικού δικαίου, ένώ άλλοι παραπονοΰνται γιά τή 
συνύπαρξη σέ πολλές χώρες-μέλη, διαφορετικών φορολογικών κανόνων.
Οί διαφορές αύτές παραπέμφθηκαν σέ έθνικά δικαστήρια καί προδικαστικά 
θέματα τέθηκαν στό Δικαστήριο τών Εύρωπαϊκών Κοινοτήτων.
(1) Ε.Ε. Ε.Κ. άρ. L 194 τής 19ης 'Ιουλίου 1978Τό Συμβούλιο δέν μπορούσε νά άποφύγει^ 
υιοθετώντας τήν έκτη όδηγία, νά λάβει ύπόψη του αύτές τίς έπιταγές 
καί ήταν καθήκον τής 'Επιτροπής νά διευκολύνει τήν έγκριση ένός κει­
μένου πού δέ(·. θά δημιουργούσε μιά Απότομη καί άμεση νομική διάσίΤίίλ,^ν^ 
σέ έθνικό έπίπεδο χωρίς βεβαίως νά παραιτηθεί άπό τήν προσπάθεια 
νά κάνει τήν όδηγία ένα ούσιαστικό μέσο γιά τήν πραγματοποίηση τής 
Εύρωπαϊκής οίκοδομήσεως, τόσο σέ οικονομικό έπίπεδο όσο καί στό έπί­
πεδο τού προϋπολογισμού.

7
Ί
, 1
Στόν τομέα των άμεσων έπιπτώσεων, υπάρχει μιά εύρεία νο­
μολογία τοϋ Δικαστηρίου. Γιά τό Θέμα αύτό θέτονται δύο προβλήματα:
ΐ
- τό πρώτο αφορά τή δυνατότητα έφαρμογής των διατάξεων όταν οι 
όδηγίες δέν έκτελοΰνται στή προβλεπόμενη προθεσμία ή δέ μεταφέ- 
ρονται σωστά στό έθνικό δίκαιο ένός Κράτους-μέλους.
- τό δεύτερο άφορά τίς διατάξεις των όδηγιών τίς όποιες μπορεί 
ένας ιδιώτης νά έπικαλεσθεΐ άμεσα.
Τό πρόβλημα τών άμεσων έπιπτώσεων των κοινοτικών όδηγιών 
άποτέλεσε κατ'έπανάληψη άντικείμενο έξετάσεως άπό τό Δικαστήριο (βλ. 
τίς άποφάσεις γιά τίς ύποθέσεις 9/70, 20/70, 23/70). Μέ τίς άποψάσεις . 
αύτές τό Δικαστήριο διασαφήνισε τό έρώτημα τοϋ κατά πόσο ένας φορολο- 
γούμενος μπορεί νά έπικαλεσθεΐ μιά'όδηγία τής Κοινότητας όταν ή δδηγία 
αύτή δέν έκτελέσθηκε μέσα στις προθεσμίες ή δέ μεταφέρθηκε σωστά στό 
έθνικό δίκαιο.
Τό Δικαστήριο, έξάλλου, έπιβεβαίωσε τά δικαιώματα ένός ιδι­
ώτη νά έπικαλεΐται άμεσες έπιπτώσεις κοινοτικών όδηγιών όταν οι έφαρ- 
μογές πού άπορρέουν άπό τίς όδηγίες αύτές είναι σαφείς καί άνευ όρων. 
Τό Δικαστήριο άποφάνθηκε γιά τό θέμα αύτό στίς υποθέσεις 8/81 καί 
255/81 πού είχαν σάν άντικείμενο μιά αίτηση προδικαστικής άποφάσεως 
σχετικά μέ τήν έρμηνεία τοϋ άρθρου 13Β-δ, σημείο 1 τής έκτης όδηγίας.
Τό Δικαστήριο άποφάσισε ότι ή διάταξη ή σχετική μέ τήν άπαλ- 
λαγή άπό τό φόρο τοϋ κύκλου έργασιών γιά πράξεις πιστοδοτικών διαπραγ­
ματεύσεων πού προβλέπεται στό παραπάνω άρθρο 13, μποροϋσε νά έπικλη- 
θεΐ άπό τίς 1.1.1979 άπό τδν διενεργούντα τίς διαπραγματεύσεις πιστώ­
σεων άν αύτός είχε παραλεΓψει νά μετακυλήσεί τό φόρο αύτό στδ έπΰμενα στάδια,  
χωρίς νά είναι δυνατόν νά τοϋ άντιταχθεΐ ή μή έκτέλεση τής όδηγίας.

8
Τβ ζήτημα της έκτασης Γης Εδαφικής Εφαρμογής της όδηγΓας αΛοδείχτηκε  
λιγότερο λεπτά αδό τή διαχρονική Εφαρμογή της γιά τό λίγο ότι τό πεδίο
έφαρμογής τής έκτης δδηγίας, όπως καθορίζεται στό άρθρο 3, είναι στε­
νά συνδεδεμένο ώς πρός τήν άρχή του μέ τό άρθρο 227 τής συνθήκης: 
αυτό σημαίνει ότι οΙ ένδεχόμενες δυσκολίες είναι θέμα έρμηνείας τοϋ 
άρθρου 227 καί όχι θέμα έρμηνείας τής ίδιας τής δδηγίας.
*  Η έζαίρεση των γαλλικών υπερπόντιων διαμερισμάτων άπό τό 
πεδίο έφαρμογής τής δδηγίας άποτελεϊ χαρακτηριστικό παράδειγμα τής 
θέσεως αύτής: μέ βάση μιά κάποια έρμηνεία τοϋ άρθρου 227 τής συνθή­
κης, τό Συμβούλιο καί ή 'Επιτροπή ήταν τής γνώμης ότι τά διαμερίσμα­
τα αύτά είχαν αύτεπαγγέλτως έζαιρεθεϊ άπό τό πεδίο έφαρμογής τής 
δδηγίας καί ότι, κατά συνέπεια, δέν ήταν άπαραίτητο νά άναφερθοϋν 
στήν παράγρ. 2 τοϋ άρθρου 3 τής έκτης δδηγίας. Καί μόνο μετά άπό 
μιά άπόφαση τοϋ Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων πού έδωσε δια­
φορετική έρμηνεία στό 227, σχετικά μέ μιά διαφορά μή φορολο­
γική, τό Συμβούλιο υποχρεώθηκε νά υιοθετήσει τήν ενδέκατη δδηγία τής 
26ης Μαρτίου 1980 (1) προσθέτοντας τά υπερπόντια διαμερίσματα στήν 
παράγραφο 2 τοϋ άρθρου3 τής έκτης δδηγίας στόν κατάλογο των έδαφών 
πού έζαιροΰνται τοϋ πεδίου έφαρμογής τοϋ κοινοΰ συστήματος.
Δέν υπάρχει λόγος νά έπεκταθοϋμε περισσότερο στίς έζωτερικές 
δυσκολίες πού περιέβαλαν ή άκολούθησαν τήν υιοθέτηση τής έκτης δδη­
γίας διότι σκοπός τής 'Επιτροπής είναι νά άφιερώσει τό κύριο μέρος 
αύτής τής έκθέσεως στίς έσωτερικές δυσκολίες τοϋ κοινοϋ συστήματος 
τοϋ φόρου προστιθεμένης άζίας.
Γιά νά γίνει αυτό, ή μέθοδος πού ακολουθήθηκε συνίσταται 
στήν παρουσίαση μιας άναλύσεως τών δυσκολιών πού συναντήθηκαν στή 
λειτουργία τοϋ κοινού συστήματος τοϋ φόρου προστιθεμένης άζίας, κατα- 
τάασοντας τίς δυσκολίες στούς τρεις άκόλουθους τίτλους:
- πρώτος τίτλος:
δυσκολίες σχετικές μέ τίς διαφορές τών έθνικών νομοθεσιών, 
πού δέν άφομοιώθηκαν ρητά άπό τήν δδηγία.
(1) Ε.Ε. Ε.Κ. άρ. Ιλ 90 τής 3ης 'Απριλίου 1980 .

- 9 -
- Τίτλος II;  j
δυσκολίες σχετικές μέ την έρμηνεία τής όδηγίας.
- Τίτλος III:
δυσκολίες σχετικές μέ προβλήματα των όποιων ή λύση άναβλή- 
θηκε ή έμεινε σέ έκκρεμότητα.
ΠΡΩΤΟΣ ΤΙΤΛΟΣ
0I ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΗΡΗΘΗΚΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΔΗΓΙΑ
Ή  έναρμόνιση του φόρου προστιθεμένης Αξίας, πού δέ θεωρήθηκε 
ποτέ αύτοσκοπός, δέ μπορεί καί δέν πρέπει νά προχωρεί παρά μόνο σέ 
σχέση μέ τίς ανάγκες τής στιγμής. Δέν υπήρξε έπομένως θέμα νά γίνουν 
τροποποιήσεις των έθνικών νομοθεσιών πού δέ φαίνονται Απαραίτητες.
Τό γεγονός αύτό έξηγεϊ γιατί πολυάριθμες φορολογικές διατάξεις έμειναν 
έκτός τής διαδικασίας τής έναρμονίσεως.  Άπ'αύτό προκύπτει ένας 
ορισμένος άριθμός διαφορών πού κατατάσσονται σέ τρεις όμάδες:
διαφορές σχετικές μέ όρισμένες δυνατότητες πού διατηρήθηκαν άπό 
τήν όδηγία.
διαφορές σχετικές μέ τίς δυνατότητες έπιλογής τής φορολογίας πού 
παρέχονται άπό τήν όδηγία.
διαφορές σχετικές μέ προσωρινές παρεκκλίσεις.
Τά προβλήματα τά σχετικά μέ τίς δύο πρώτες όμάδες άποτελοϋν 
τό Αντικείμενο τών κεφαλαίων I καί II πού Ακολουθούν. Τά προβλήματα 
τής τρίτης όμάδας Αναπτύχθηκαν στήν ιδιαίτερη έκθεση πού παρουσιάσθηκε 
προγενέστερα (έγγρ. ΕΠΙΤ. (82) 885) σχετικά μέ τίς μεταβατικές διατά­
ξεις πού ισχύουν στά Κράτη-μέλη στό πλαίσιο τού Αρθρου 28 τής έκτης 
όδηγίας.

- 10 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Διαφορές σχετικές μέ τή διατήρηση δρισμένων δυνατοτήτων
‘Η 'Επιτροπή δέν έχει σκοπό νά κάνει τήν άπογραφή δλων των 
δυνατοτήτων πού άναγνωρίζονται άπό τήν δδηγία, άλλ'έπιθυμεΐ μόνο νά 
έπισύρει τήν προσοχή πάνω σέ δρισμένες άπ'αύτές των όποιων ή χρησιμο­
ποίηση ένδέχεται νά προκαλέσει διαταραχές έλάχιστα συμβιβ&πμες μέ τούς 
στόχους τοϋ κοινού συστήματος του Φ.Π.Α.
Α. δυνατότητα παρεκκλίσεως σχετικά μέ τόν δρισμό του υπόχρεου (άρθρο 
4 παράγρ. 4, 2ο έδάφιο)
Β. δυνατότητα παρεκκλίσεως σχετικά μέ τόν δρισμό τής φορολογικής 
βάσεως στίς εισαγωγές (άρθρο 11-Β, παράγραφος 2)
Γ. δυνατότητα παρεκκλίσεως άπό τό διακανονισμό των έκπτώσεων (άρθρο 
20, παράγραφος 5).
Δ. δυνατότητες σχετικά μέ τό ειδικό καθεστώς πού ίσχύει γιά τίς 
μικρές έπιχειρήσεις (άρθρο 24)
Ε. δυνατότητα καθορισμού των κατ’άποκοπήν ποσοστών άντισταθμίσεως 
στή γεωργία
Ζ. δυνατότητα διαχειρήσεως ή εισαγωγής μέτρων άπλουστεύσεως πού 
παρεκκλίνουν άπ'τήν δδηγία (άρθρο 27)
Α. Δυνατότητα παρεκκλίσεως σχετικά μέ τόν δρισμό τού υπόχρεου,
πού αναγνωρίζεται στό άρθρο 4 παραγρ. 4 δεύτερο έδάφιο τής έκτης 
δδηγίας: άναγνώριση των "όμίλων έπιχειρήσεων".
Πέντε Κράτη-μέλη προέβησαν στίς διαβουλεύσεις πού προβλέπονται 
άπό τό άρθρο 29 τής έκτης δδηγίας ένόψη χρησιμοποιήσεως, στή νομο­
θεσία τους, τής "δυνατότητας νά θεωρηθούν σάν ένας μόνον υπόχρεος 
τά άτομα τά έγκατεστημένα στό έσωτερικό τής χώρας πού είναι άνεξάρ- 
τητα άπό νομικής άπόψεως, άλλά τά δποϊα συνδέονται στενά μεταξύ 
τους στούς χρηματοδοτικούς καί οίκονομικούς τομείς καί στόν τομέα 
τής όργανώσεως".

- 11 -
Στις Κάτω Χώρες,  τά φυσικά πρόσωπα καί οί όργανισμοί μέ τήν 
έννοια του γενικού φορολογικοΟ Κώδικα, πού κατοικούν ή είναι έγκα- 
τεστημένοι στό έσωτερικό της χώρας η έχουν μόνιμη έγκατάσταση θεω­
ρούνται σάν Ενας μοναδικός υπόχρεος όταν συνδέονται σέ χρηματοδο­
τικό, οικονομικό ή έπίπεδο όργανώσεως μέ τέτοιο τρόπο ώστε νά 
άποτελοΰν μιά μονάδα. Φ νόμος τού Φ.Π.Α. προβλέπει ρητά τήν 
έννοια της φορολογικής μονάδας πού ύφίσταται τώρα καί πολύ καιρό 
στίς Κάτω-Χώρες καί ή όποια άναπτύχθηκε άπό τή νομολογία. ‘Υπάρχουν 
περίπου 4.000 φορολογικές μονάδες πού άποτελοΰνται άπό 16.000 άτο­
μα, έταν.ρίες κ.λ.π., ένώ ό συνολικός Αριθμός των ύποχρέων στό 
Φ.Π.Α. είναι 400.000 περίπου.
Στή Δανία έπιχειρήσεις πού ύπόκεινται σέ έγγραφή σέ μητρώα 
καί πού δέν Ανήκουν στό ίδιο πρόσωπο μπορούν κατόπιν αίτήσεως νά 
έγγραφούν σάν .ένας μοναδικός ύπόχρεος. Κατά συνέπεια, καμιά φορολογία 
δέν έπιβάλλεται στίς πράξεις πού οί έπιχειρήσεις αύτές, οί έγγε- 
γραμμένες άπό κοινού, πραγματοποιούν μεταξύ τους. Τό 1979, υπήρχαν 
889 άπό κοινού έγγραφές άποτελούμενες άπό 3.554 έπιχειρήσεις, ένώ 
ό συνολικός Αριθμός τών ύποχρέων στό Φ.Π.Α. ήταν 370.561.
Στήν ‘Ιρλανδία,  μπορεί νά άποφασισθεΐ, κατόπιν αίτήσεως τών 
ένδιαφερομένων ύποχρέων, νά θεωρηθούν σάν ένας μοναδικός ύπόχρεος 
Αν ή φορολογική Αρχή πεισθεΐ ότι οί οικονομικές δραστηριότητες δύο 
ή περισσοτέρων ύποχρέων είναι τόσο στενά συνδεδεμένες ώστε θά ήταν 
σκόπιμο γιά μιά Αποτελεσματική φορολογική διαχείριση, νά ισχύει 
γι'αύτούς αύτό τό καθεστώς.  Στό πλαίσιο τού καθεστώτος αύτού μιά 
όμάδα ύποχρέων, όπως έταιρίες συνδεδεμένες μεταξύ τους, έξαιροΰνται 
άπό τήν ύποχρέωση νά έκδίδουν Αποδείξεις γιά τίς μεταξύ τών συνδε- 
δεμένων έταιριών συναλλαγές. 'Επιτρέπεται στίς έταιρίες πού είναι 
έγκατεστημένες στό έξωτερικό νά συμμετέχουν σέ μιά τέτοια όμάδα.
‘Υπάρχουν περίπου 800 δμάδες πού Αποτελούνται άπό 2.500 έταιρίες.
‘Ο Αριθμός τών όμάδων Αντιπροσωπεύει τό 2,9% τού συνόλου τών ύπο­
χρέων .
Στό ‘Ηνωμένο Βασίλειο,  δύο ή περισσότερα νομικά πρόσωπα μπο­
ρούν νά χαρακτηρισθούν σάν μέλη μιας όμάδας, Αν ένα Απ'αύτά έλέγχει 
καθένα άπό τά ύπόλοιπα, ή Αν ένα πρόσωπο (πρόσωπο νομικό ή φυσικό) 
έλέγχει τό σύνολο τών νομικών αύτών προσώπων, ή "αν δυό φυσικά πρό­
σωπα ή περισσότερα Ασκώντας μιά δραστηριότητα ύπό τή νομική μορφή

- 12 -
"partnership" (συνεταιρισμός) έλέγχουν όλα τά νομικά αυτά πρόσωπα.
*Η έγγραφή των όμάδων έχει σάν Αποτέλεσμα οι δραστηριότητες πού Ασκούνται 
Από τά διάφορα μέλη τής Αμάδας νά θεωρούνται ως πρός τό Φ.Π.Α., σά νά 
Ασκούνται Από ένα μεταξύ αύτών, πού χαρακτηρίζεται σάν Αντιπρόσωπο 
μέλος καί έγγράφεται.  0Î παραδόσεις πού πραγματοποιούνται Από ένα 
μέλος σέ Αλλο μέλος δέν ύπόκεινται στό Φ.Π.Α. Τό Αντιπρόσωπο μέλος 
είναι υπεύθυνο γιά τήν κατάθεση των δηλώσεων, γιά τήν πληρωμή τού φόρου 
ή τίς αιτήσεις έπιστροφών, γιά τό σύνολο τής ομάδας. “Ολα τά μέλη 
τής δμάδας είναι Αλληλέγγυα υπεύθυνα γιά τήν πληρωμή τού φόρου πού 
Απαιτείται Από τό Αντιπρόσωπο μέλος. 'Επιτρέπεται στίς έπιχειρήσεις 
πού είναι έγκατεστημένες στό έξωτερικό νά συμμετέχουν σέ μιά δμάδα στό 
Ηνωμένο Βασίλειο, έφόσον ή δεδομένη έταιρία έχει φυσική παρουσία στό 
‘Ηνωμένο Βασίλειο. Τήν 1η 'Απριλίου 1978 υπήρχαν: 15.645 έγγεγραμμέ-
νες δμάδες πού Αντιπροσώπευαν 1,2% περίπου τού συνόλου των έγγραφων.
‘0 μέσος Αριθμός μελών άνά δμάδα ήταν 3^74. Γιά τό οικονομικό έτος 
1977-78, τό ποσοστό πού Αντιπροσώπευαν οι δμάδες μέσα στό σύνολο τού 
δηλωμένου κύκλου έργασιών στό ‘Ηνωμένο Βασίλειο ήταν περίπου 40%.
Στή Γερμανία ή νομοθεσία διατηρεί τούς θεσμούς τού "Organschaft" 
καί "L1  entité d1  entreprises" (^ντότητα έπιχειρήσεων) πού έφαρμόζονται 
πολύ καιρό πρίν Από τήν υιοθέτηση τής έκτης δδηγίας. Μέ τόν όρο έπι- 
χείρηση, νοείται τό σύνολο τής βιομηχανικής, εμπορικής ή έπαγγελματι- 
κής δραστηριότητας τού έπιχειρηματία.  ‘Η βιομηχανική, έμπορική ή 
έπαγγελματική δραστηριότητα δέν ασκείται τρόπο Ανεξάρτητο.
όταν ένα νομικό πρόσωπο, ως έκ τού συνόλου τής πραγματικής του 
καταστάσεως, έντάσσεται σέ μιά έπιχείρηση άπό χρηματοδοτικής, οικο­
νομικής ή άπόψεως όργανώσεως (έταιρία οργανικά συνδεδεμένη μέ άλλες 
έπιχε ιρήο^κς γιά τό σχηματισμό μιΑς οίκονομικής μονάδας - 0Γ93η9θΞθ1- 
Ιβοΐιαί^) ,
όταν φυσικά πρόσωπα, Ατομικά ή συλλογικά έντάσσονται σέ μιά έπιχεί­
ρηση μέ τρόπον ώστε νά ύποχρεούνται νά Ακολουθούν τίς δδηγίες τού 
έπιχειρηματία. ‘Υπάρχει έπομένως "δντότητα έπιχειρηματ^ιών" όταν 
τά ίδια πρόσωπα είναι μέλη, έπί ισοις όροις, δύο ή περισσοτέρων ένώ- 
σεων πού δέν έχουν μεταξύ τους σχέσεις υπεροχής ή υπαγωγής, Αλλά μιά 
σχέση συντονισμού καί όταν όλες οι ένώσεις συνδέονται μέ μιά διαδι­
κασία λήψεως δμοιόμορφης άποφάσεως.  Οι νομικοί αυτοί φορείς, στούς 
όποιους μπορόύν νά συμμετέχουν Αλλοδαπές έταιρίες, έπιτρέπουν τή μή

- IV-
λογιστική έγγραφή τών άνταλλαγών άγαθών καί υπηρεσιών μεταξύ των 
προσώπων πού συνδέονται μέ τόν τρόπο αύτό μέ μιά έπιχείρηση καί 
δικαιολογούν τήν αρμοδιότητα ένός μόνο γραφείου οικονομικών .
(Finanzamt),  έλαφρύνοντας έτσι τή διοικητική διαχείριση άπό τό 
φόρο.
Θά ήταν άτοπο νά κβνουμε&ξιολαγική κρΓση γι δ Θεσμούς καθιερωμένους &π<5 τήν ττρίξι 
φαινόμενα είναι ικανοποιητικοί στίς πέντε παραπάνω χώρες. 'Εν τούτους, 
λόγω τής ίδιας τους τής εύελιξίας οί νομικοί αυτοί φορείς πού στηρί­
ζονται σέ μή νομικά κριτήρια δέν είναι άκίνδυνοι, άπό τή στιγμή πού 
θά ήταν δυνατό νά τούς δοθεί μιά διεθνής διάσταση πού θά έπέτρεπε νά 
άποτύχουν όρισμένοι κανονισμοί τοΰ κοινού συστήματος τού Φ.Π.Α.
Ή  'Επιτροπή θέλει νά υπογραμμίσει ότι ή τήρηση τής διαδικασίας 
διαβουλεύσεων πού όρίζεται στό άρθρο 29 δέν πρέπει νά καταστήσει μή 
λειτουργικές τίς προϋποθέσεις πού θέτονται στό άρθρο 4, παραγρ. 4, 
δεύτερο έδάφιο τής έκτης όδηγίας /£ξάλλου, μεταξύ τών πέντε νομοθεσιών 
τών χωρών πού έφαρμόζουν τό "Organschaft", ή 'Επιτροπή παρατήρησε 
ότι μόνο ή όλλανδική ν.ομοθεσία άναφέρει τόν όρο τής έδαφικότητας 
πού άναφέρεται στήν όδηγία, ένώ ή γερμανική νομοθβσία όριζει ένα 
"Organschaft" noö Ισχύει σαφώς καΓ γ ιά τίς έπιχειρήσεις τίς έγκατεστημένες 
στό έξωτερικό. Κατά συνέπεια, ή 'Επιτροπή κίνησε κατά τής χώρας αύτής 
μιά διαδικασία μέ βάση τό άρθρο 169 τής Συνθήκης.
“Οσον άφορά τή Δανία, τήν 'Ιρλανδία καί τό ‘Ηνωμένο Βασίλειο, ό 
όρος τής έδαφικότητας, τοΰ "Organschaft" πού προβλέπεται στό άρθρο 4 
παράγρ. 4 δεύτερο έδάφιο τής έκτης όδηγίας δέν άναφέρεται στίς νομο­
θετικές διατάξεις πού υιοθετήθηκαν, έπί τοΰ προκειμένου, άπό αύτά 
τά Κράτη-μέλη. Γιά τό λόγο αύτό,ή 'Επιτροπή, έπιφυλασσόμενη γιά 
κάθε μελλοντική ένέργεια, άρχισε ήδη νά έμβαθύνει σέ συνεργασία μέ 
τίς ένδιαφερόμενες διοικήσεις στά ίσχύοντα συστήματα γιά νά έκτιμήσει 
άν στήν πράξη, διοικητικές διατάξεις δέν έπιτρέπουν τήν παρέκκλιση 
άπό τίς διατάξεις τής όδηγίας.

-  13<\-
Β.  Δυνατότητα παρεκκλισεως άπό τόν δρισμό τής φορολογικής βάσεων 
στίς εισαγωγές (άρθρο 11-Β παράγραωος 2)
Τό άρθρο 11 τής έκτης δδηγίας έρευνα καί εισάγει, ένα τέλειο παραλ­
ληλισμό μεταξύ των έννοιών τής φορολογικής βάσεως σέ έσωτερικό 
καθεστώς άφενός (άρθρο 11.Α παράγραφος 1,2 καί 3) καί στις εισα­
γωγές άφετέρου (άρθρο 11.Β παράγραφος 1, 3 καί 4) προσπαθώντας 
συγχρόνως νά συμβιβάσει τίς έννοιες αυτές μέ τίς έννοιες τής 
δασμολογητέας άξίας γιά τίς περιπτώσεις όπου τά άγαθά ύπόκεινται 
σέ δασμούς (καθορισμός τής κανονικής άξίας σχεδόν ίσης μέ τή 
δασμολογητέα άξια Τήν περίοδο τής υΐοθετήσεως τής δδηγίας).
Τό άρθρο 11.Β παράγραφος 1 προβλέπει, πράγματι, ότι ή φορολογική 
βάση στις εισαγωγές (όπως καί στό έσωτερικό καθεστώς) άποτελεϊ- 
ται άπό τήν καταβληθείσα τιμή ή άπό τήν καταβλητέα τιμή άπό τόν 
εισαγωγέα, άν ή τιμή αύτή άποτελεϊ τό μόνο άντίτιμο του είσαγο- 
μένου άγαθοΟ,ή άπό τήν κανονική τιμή, "αν ή τιμή δέν ύπάρχει ή 
δέν άποτελεϊ τό μόνο άντίτιμο του άγαθοϋ. *Η κανονική τιμή καθο­
ρίζεται σάν τό σύνολο αύτών πού θά έπρεπε νά πληρώσει ένας εισα­
γωγέας σέ έναν άνεξάρτητο προμηθευτή τής χώρας προελεύσεως του 
άγαθοϋ τή στιγμή όπου 6 φόρος είναι άπαιτητός, ύπό συνθήκες
πλήρους άνταγωνιςτμοϋ, γιά νά άποκτήσει τό ίδιο αύτό άγαθό.
*  Η προσπάθεια αύτή παραλληλισμού άποτελεϊ ένα βήμα γιά τήν πραγμά­
τωση μακροπρόθεσμα μιας κοινής άγορας, διότι ήδη σύμφωνα μέ τό 
παράρτημα Α α^ άρθρο 8 £ι£Χ(^\© σ) τής δεύτερης δδηγίας Φ.Π.Α. "τά 
Κράτη μέλη όφείλουν νά προσπαθήσουν νά έφαρμόσουν στίς εισαγωγές 
άγαθών πού προέρχονται άπό τά άλλα Κράτη-μέλη μιά φορολογική βάση 
πού νά αντιστοιχεί σ*αύτή>|πού έφαρμόζεται στό έσωτερικό καθεστώς", 
(έφΐ6σον αύτή είναι σπανίως ή δασμολογητέα αξία. ’Εν τούτοις,  
ή παράγραφος 2 του άρθρου 11-Β, άναγνωρίζοντας στά Κράτη-μέλη τό 
δικαίωμα νά διατηρούν σά φορολογική βάση τήν άξια πού καθορίζεται 
στόν κανονισμό (ΕΟΚ) άρ. 803/68, είχε κινδυνεύσει (πρίν τήν 1η ’Ιουλίου  
1980) νά παρεμποδίσει τή διαδικασία έναρμονίσεως στύ μέτρο πού αίιτή τή διάταξη  
μπορούσαν νά έπικαλεσΘοΟν τά Κράτη-μέλη πού έπιθυμούσαν ένίοτε νά έφαρμάζουν  
στίς είσαγωγές δναν είδικά κανόνισμά.

-  14α -
τερικά). Εξάλλου, το δικαίωμα αυτά, που δεν περιορίζονταν οτην περίπτωση  
μόνο που τα αγαθά υπάκεινται σε δασμούς, θα μπορούσε να ασκηθεί για να  
υπαχθούν οι ενδοκοινοτικές συναλλαγές στα ίδια κριτήρια εκτιμήσεως με  
αυτά που ισχύουν για τις εισαγωγές που προέρχονται απά τρίτες χάρες, πράγμα  
που αποδείκνύει καταφανάς το άσκοπο αυτού του δικαιάματος του οποίου το  
πεδίο δεν είναι σαφώς περιορισμένο·
Η εξέλιξη της δασμολογικής νομοθεσίας στο πλαίσιο τον πολυμερών διαπραγματεύ­
σεων που έγιναν στους κάλπους της Γ.Σ.Δ.Ε. ({3ΑΤΤ) επιτρέπει την εξάλειψη κατά  
ένα μέρος τον προβλημάτων αυτών. Πράγματι, ο κανονισμάς (ΕΟΚ) αρ. 1224/00 της  
28 ΜαΤου 1980, που αντικατέστησε απά την 1η Ιουλίου 1980 τον κανόνισμά  
(ΕΟΚ) αρ. 803/68 καθορίζει άτι η βάση της δασμολογητέας εκ-Ριμήσεως των εμπορευ­
μάτων πρέπει να είναι, κατά το δυνατών, η συναλλακτική αξία των πράς εκτίμηση  
εμπορευμάτων (άρθρο 3 του κανόνισμΰύ) εφόσον η δασμολογητέα αξία δεν μπορεί  
να καθορισθεί απά την εφαρμογή της μεθάδου της συναλλακτικής αξίας^ υπάρχουν  
πέντε μέθοδοι υποκαταστάάεως.
Η σύγκλιση αυτή των κριτηρίων εκτιμήσεως της φορολογικής βάάεως στις εισαγωγές  
στερεί το ενδιαφέρον διατηρήσεως του δικαιώματος αυτού.
Εξάλλου, η προσφυγή σε μια δασμολογική εκτίμηση δεν δικαιολογείται για τις  
ενδοκοινοτικές συναλλαγές.
Εκτάς του άτι, απά ψυχολογικής πλευράς εμφανίζεται σαν ένα κατάλοιπο της προ­
γενέστερης περιόδου της δημιουργίας της δασμολογικής ενώσεως, η πρακτική αυτή  
ενδέχεται να προξενήσει στρεβλώσεις μεταχειρίσεως μεταξύ της φορολογίας των  
εισαγωγών και της φορολογίας των αγαθών που παραδίδονται στο εσωτερικά της  
χώρας. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή, θα προτείνει πολύ σύντομα στο Συμβούλιο  
την κατάργηση του δικαιώματος, για τα Κράτη-μέλη, να ανατρέχουν στις διατάξεις  
του δασμολογικού κανονισμού για την εκτίμηση των εισαγομένων αγαθών απά ένα  
Κράτος-μέλος.

- ιία-
Η Επιτροπή διαπίστωσε, έξάλλου, ότι τά κριτήρια έκτιμήσεως 
Φορολογικής βάσεως στις εισαγωγές δέν τηρούνται άπό ένα 
Κρατος-μέλος όσον άφορά εισαγωγές (άλλ'έπίσης καί παραδόσεις) άλο- 
γοειδών μεγάλης άξίας. Πράγματι, τό Κράτος αυτό καθορίζει γιά τά 
ζώα αύτά μιά φορολογική βάση κατ'άποκοπήν άνάλογη μέ τίς τιμές 
πού ίσχύουν στήν άγορά των σφαγείων σύμφωνα μέ τήν ήλικία τού 
άλόγου. ‘Η κατ'άποκοπήν αύτή βάση πού δέν έχει καμιά σχέση μέ τήν 
πραγματική άξια των ζώων αυτών είναι άντίθετη μέ τούς κανόνες πού 
περιέχει ή 6η δδηγία. ‘Η 'Επιτροπή, κατά συνέπεια, κίνησε τή 
διαδικασία πού προβλέπει τό άρθρο 169/ΕΟΚ καί ή υπόθεση παραπέμ- 
φθηκε στό Δικαστήριο στις 22.3.1982. (‘Υπόθ. 95/82).
Γ.  Δυνατότητα παρεκκλίσεως άπό τό διακανονισμό των έκπτώσεων (άρθρο
20, παράγραφος 5).
*  Η φορολογία σχετικά μέ τίς άγορές τών υπόχρεων έκπίπτεται 
άμέσως άπ'αύτούς, στό βαθμό πού τό άγαθό προορίζεται γιά φορολο­
γήσιμη δραστηριότητα, κατά τήν πρώτη φορολογική δήλωση πού 
άκολουθεϊ τήν άγορά. Τό ίδιο ίσχύει έπίσης καί γιά τά κεφαλαιου­
χικά άγαθά (π.χ. άκίνητα, υλικό, καί μηχανήματα).  Έν τούτοις, 
γιά τά άγαθά αύτά τό άρθρο 20 παράγραφος 2 τής έκτης όδηγίας προ­
βλέπει έτήσιους διακανονισμούς τής άρχικής έκπτώσεως, άνάλογα μέ 
τίς μεταβολές πού έπήλθαν στό βαθμό χρησιμοποιήσεως του άγαθοΰ 
γιά φορολογήσιμη δραστηριότητα, γιά μιά περίοδο πέντε έτών (1) ,  
συμπεριλαμβανομένου του έτους τής άγοράς (κατ'άποκοπήν περίοδος 
πού θεωρείται σάν κανονική περΓοδος'&ποσβέσεως των κεφαλαιουχικών &γα0ων).
Κάθε έτήσιος διακανονισμός καταλήγει σέ μιά πίστωση ή μιά χρέωση 
γιά τόν υπόχρεο.
Τό άρθρο 20 παράγραφος 5 πού έπιτρέπει στά Κράτη μέλη νά μήν 
έφαρμόζουν, ύπό όρισμένες προϋποθέσεις, τόν κανόνα διακανονισμού 
κατά τήν πενταετή περίοδο πού ίσχύει γιά τά κεφαλαιουχικά άγαθά, 
δημιούργησε δυσκολίες έφαρμογής. Πράγματι, τά Κράτη-μέλη (“Ηνω­
μένο Βασίλειο καί Ιρλανδία) πού δήλωσαν ότι ό,φελουνται άπ'τή 
διάταξη αύτή, βρήκαν δυσκολία στό νά άποδείξουν ότι πληρούσαν τίς 
προϋποθέσεις πού προβλέπόνταν άπ'αύτή.
Ο)‘Η περίοδος αύτή μπορεί νά φθάσει τά δέκα χρόνια γιά τά άκίνητα.

- 16 -
‘Η διαδικασία διαβουλεύσεων της συμβουλευτικής 'Επιτροπής τοϋ 
Φ.Π.Α. δπου υπάγεται τό δικαίωμα παρεκκλίσεως άπό τήν άρχή τοϋ 
διακανονισμού, άποκάλυψε τίς δυσκολίες πού έπέφερε ή έφαρμογή τής 
παραγράφου 5, τοϋ άρθρου 20.
Είναι, πράγματι, πρακτικά άδύνατον νά έκτιμηθει άν οι τρεις 
προϋποθέσεις πού άναφέρονται πληροϋνται στήν πραγματικότητα στή 
μιά ή τήν άλλη χώρα, δηλαδή:
1. "άμελητέο άποτέλεσμα" πού θά είχε ή έφαρμογή τοϋ κανόνα τοϋ
διακανονισμού "λαμβανομένης ύπόψη τής γενικής έπιπτώσεως
τοϋ φόρου στό δεδομένο Κράτος μέλος"*
2. άνάγκη μιας διοικητικής άπλουστεύσεως*
3. έλλειψη στρεβλώσεων του &νταγωνισμου.
"Αν ή έξέταση τής δεύτερης προΠποΘέσεως δέ θέτει ίδιαίτερα προβλή­
ματα λόγω τοϋ καθαρά πραγματιστικού της χαρακτήρα, δέν ίσχύει τό ίδιο 
καί γιά τίς δύο άλλες προϋποθέσεις.
Λόγω έλλείψεως είδικών φορολογικών στατιστικών καί έπειδή άνα- 
φέρεται σέ μιά περίοδο άρκετά μεγάλη, είναι δύσκολο νά έκτιμηθει ô 
"άμελητέος" χαρακτήρας τοϋ άποτελέσματος τής έφαρμογής ένός κανόνα 
ό όποιος, έξ ύποθέσεω^ δέν άκολουθεΐται στήν προκειμένη χώρα.
Λόγω έλλείψεως παραπόνων προερχομένων άπό έπιχειρήσεις πού θά 
θεωρούσαν ότι πλήττονται άπό τό μή διακανονισμό τοϋ φόρου πού άρ- 
χικά είχε έκπεσθεϊ, είναι δύσκολο νά έκτιμηθει ή μή ύπαρξη έπιπτώσε- 
ων στίς συνθήκες άνταγωνισμοϋ.
Στά Κράτη πού προσφεύγουν στήν παρέκκλιση αύτή, ή έκπτωση πού 
άρχικά έγινε δέν άποτελει πλέον άντικείμενο άναθεωρήσεως (έκτός, 
βεβαίως, άπό τό τέλος τοϋ έτους άγοράς γιά νά έξακριβωθεΐ ή προσωρι­
νή χρησιμοποίηση, σύμφωνα μέ τό άρθρο 19 παράγρ. 3 τής δδηγίας).
Αυτό μπορεί νά καταλήξει σέ ένα φορολογικό πλεονέκτημα ή μειονέκτημα 
γιά έναν καθορισμένο υπόχρεο καί συνεπώς σέ άνισες συνθήκες μεταξύ 
τών ύποχρέων τόσο σέ έθνικό δσο καί σέ διεθνές έπίπεδο. Βεβαίως, 
ή έκτίμηση τοϋ βαθμοϋ έπιπτώσεως στόν άνταγωνισμό έξαρτάται άπό τή 
σημασία καί τή συχνότητα τών μεταβολών στό βαθμό χρησιμοποιήσεως τών

- 17 -
κεφαλαιουχικών άγαθών μακροοικονομικά, δηλαδή γιά τήν περίπτωση 
στό έπίπεδο τοΟ συνόλου τών "μικτών" έπιχειρήσεων (πού άσκοϋν 
συγχρόνως φορολογήσιμες δραστηριότητες καί δραστηριότητες άπαλ- 
λαγμένες φορολογίας) όλα στοιχεία πού δέ μπορούν νά κατανοηθοϋν 
a priori.
Τά μειονεκτήματα αύτά θά μπορούσαν νά είναι πιό περιορισμέ­
να, άν,.άντί νά έχουν τά Κράτη μέλη τό δικαίωμα νά παρεκκλίνουν - 
γενικά άπό'τόν κανόνα τού διακανονισμού, ή όδηγία καθόριζε τά 
έπιτρεπτά όρια μέσα στά όποΤα οι υπόχρεοι θά απαλλάσσονταν άπό 
τόν κανόνα αύτό.  *Η Επιτροπή έχει τήν πρόθεση νά προτείνει 
μιά τροποποίηση τής όδηγίας πρός αύτήν τήν κατεύθυνση.
Δ. Δυνατότητες σχετικά μέ τό είδικό καθεστώς πού μπορεί νά έφαρμο- 
σθεΐ στις μικρές έπιχειρήσεις (άρθρο 24.)
Τό άρθρο 24.1 τής έκτης όδηγίας είσήγαγε τή δυνατότητα γιά 
τά Κράτη μέλη νά προβλέπουν ειδικά καθεστώτα τού Φ.Π.Α. στίς 
μικρές έπιχειρήσεις. Χωρίς νά καθορίζει μέ άκρίβεια τούς μηχα­
νισμούς πού μπορούν νά έφαρμοσθοΰν, τό άρθρο 24 υποδεικνύει ότι 
τά άπλοποιημένα ή κατ'αποκοπήν αύτά καθεστώτα δέν πρέπει νά έπι- 
φέρουν έλδφρυνση τού φόρου.
*Η πολύ μεγάλη εύελιξία πού παρέχεται άπό τό κείμενο αύτό 
στά Κράτη μέλη, κατέληξε στή δημιουργία απλοποιημένων καθεστώτων 
πολύ διαφορετικών: συλλογικά κατ'άποκοπήν ποσά καθορισμού του Φ.Π.Α.
έκραων ή τού Φ.Π.Α. είσροδν άτομικά κατ'άποκοπήν ποσά, άπλο- 
ποιημένο καθεστώς υπολογισμού τού φόρου.
*Η έμπειρία πού προκύπτει άπό τήν πολυετή έφαρμογή τών διαφο­
ρετικών αύτών συστημάτων μπορεί νά έπιτρέψει τόν παροσανατολισμό 
πρός ένα έναρμονισμένο καθεστώς κατ'άποκοπήν καί ένα πραγματικό 
άπλοποιημένο καθεστώς έφαρμοστέο στό σύνολο τών Κρατών μελών.
Τό άρθρο 24.2 τής 6ης όδηγίας προβλέπει έπίσης τή δμνατότητα 
γιά τά Κράτη μέλη νά εισάγουν καθεστώτα άτέλειας καί προοδευτικής 
μειώσεως.
Τά Κράτη μέλη τών όποιων τό άνώτατο όριο άτέλειας ήταν κατώ­
τερο άπό 5.000 Ε.Λ.Μ. καί αύτά πού είσήγαγαν μιά άτέλεια όταν

Αρχισε νά ίσχύει ή έκτη δδηγία μπόρεσαν νά μεταφέρουν τό όριό τους 
στό ποσό αυτό χωρίς νά τούς έπιτρέπεται νά αυξήσουν άκολούθως τήν 
άξια, άκόμη καί γιά νά ληφθεΐ υπόψη ή νομισματική διάβρωση. ‘Η 
Γερμανία τής όποίας ή άτέλεια πρίν άπό τήν έναρξη ίσχυος τής έκτης 
όδηγίας δέν ξεπερνοϋσε τίς 5.000 E.W.M. τήν αύξησε, έν τούτοις, σέ 
7.900 Ε.Λ/.Μ. τήν 1.1.1980.
'Αντίθετα, τά Κράτη μέλη πού έφάρμοξαν, δταν άρχισε νά ισχύει 
ή έκτη δδηγία, μιά άτέλεια ένός ποσού μεγαλύτερου άπό 5.000 Ε.Λ/.Μ 
μπόρεσαν νά τό αύξήσουν γιά νά διατηρήσουν τήν πραγματική άξία.
‘Η δυνατότητα αύτή χρησιμοποιήθηκε εύρέως άπό τή Μ. Βρετανία πού αύ­
ξησε τό άνώτατο δριό της άπό 14.000 Ε.Λ/·Μ. σέ 28.000 Ε.ή/.Μ., ήτοι 
διπλασιασμός μεταξύ 1978 καί 1981, καί τήν 'Ιρλανδία τής όποιας τά 
άνώτατα δρια πέρασαν στήν περίοδο 1979-1981 άπό 18.000 Ε.ήί.Μ. σέ 
30.000 Ε.Λ/.Μ. καί άπό 3.000 Ε.^Ϋ.Μ. σέ 15.000 Ε.Αί.Μ., καί αύτό παρά 
τήν πολιτική δέσμευση πού δνέλαβε τό Συμβούλιο νδ γίνεται περιορισμένη χρήση τής 
δυνατότητας αίιτής·
*  Η έξέλιξη αυτή, ένώ υπήρχε άπαγόρευση γιά τά Κράτη μέλη των 
δποίων τό άνώτατο δριο άτέλειας ήταν κατώτερο άπό 5.000 Ε.Λ/.Μ., δέ 
Φαίνεται νά είναι σύμφωνη μέ τίς άρχές τής έκτης δδηγίας πού είχε 
στόχο τόν περιορισμό τής έπεκτάσεως των άτελειών.
'Εξάλλου, ή προοδευτική με ίωση πού έπιτρέπεται νά έφαρμοσθεΐ έπι- 
κουρικά στό καθεστώς τής άτέλειας δέν μπορεί, δυνάμει τού άρθρου 
24.2.α) παράγρ. 3 νά μεταβληθεϊ ως πρός τήν άξία, δταν τά Κράτη μέλη 
έφάρμοζαν τό μηχανισμό αύτό συγχρόνως μ'ένα καθεστώς άτέλειας ποσού 
πού δέν ξεπερνοϋσε τίς 5.000 Ε.Λ/.Μ. στήν άρχή τής ίσχύος τής έκτης 
δδηγίας.
'Αντίθετα, ήέξέλιξη τού δρίου των προοδευτίκδν με ιώσεων πού έφαρμό- 
ζονται άπό τά Κράτη μέλη πού καθιέρωσαν έναν τέτοιο μηχανισμό δταν 
άρχισε νά ισχύει ή έκτη δδηγία, δέν έπηρεάξεται, &ς φαίνεται, &πδ τήν 
άπαγόρευση αυτή.
Τίποτα δέν άναφέρεται έπίσης γιά δ*τι άφορά τό δικαίωμα γιά τά 
Κράτη μέλη των δποίων ή άτέλεια ήταν άνώτερη άπό 5.000 Ε.Λ/.Μ. δταν 
άρχισε νά ισχύει ή έκτη δδηγία, νά καθιερώσουν ένα σύστημα προοδευτι- 
κπς μειώσεως καί νά μεταβάλλουν τό ποσό αύτό γιά νά διατηρήσουν- 17a-

“ 18$ ~
ένδεχομένως τήν πραγματική άξια.
Τό άρθρο 24.4 προβλέπει ένα μηχανισμό καθορισμού τής άτέλειας 
άναφορικά μέ τόν Αφορολόγητο κύκλο έργασιών πού έχει σά συνέπεια 
τήν άδυναμία τοϋ δικαιούχου νά τιμολογεί τό Φ.Π.Α. καί νά έκπέσει 
τό Φ.Π.Α. ποό £χει έπιβληΘεΤ στό προηγούμενο στδδιο.
Πρέπει νά σημειωθεί δτι ή Γερμανία καθόρισε ταότοις τό δνδτατό 
της όριο σ'ένα κύκλο έργασιών 20.000 μάρκων, συμπεριλαμβανομένου 
τοϋ φόρου.
ΣυμφωνήΘηκε έν τούτοις ατό Συμβούλιο,
ότι τά Κράτη μέλη πού έφήρμοζαν μιά έτέλεια πού υπολογι­
ζόταν σέ σχέση μέ τό ποσό τοϋ φόρου, όταν άρχισε νά ίσχύει ή 6η δδη- 
γία, μποροϋσαν νά διατηρήσουν αύτή τή σχέση. *Η έφαρμογή τής Ανο­
χής αυτής συνεπαγόταν όμως τή μή τήρηση τοϋ σημείου 5 τοϋ άρθρου 
24 πού προέβλεπε ότι ο! δικαιούχοι τής άτέλειας τοϋ Φ.Π.Α. δέν θά 
μποροϋσαν ούτε νά έκπέσουν τό Φ.Π.Α. ποό £χεΐ έπιβαρΰνει στό προηγούμενα στδδιο 
τίς δαπάνες τους, ούτε νά έμφανίσουν τό Φ.Π.Α. στίς Αποδείξεις τους. 
Τά ένδιαφερόμενα Κράτη μέλη έπικαλέσθηκαν τό γεγονός ότι ή Αναγνώ­
ριση ένός συστήματος άτέλειας πού καθορίζεται σέ σχέση μέ τό ποσό 
τοϋ καταβλητέου φόρου έπέφερε δίχως αύτόματα τήν τιμολόγηση τοϋ 
Φ.Π.Α. καί τήν έκπτωση τοϋ έπιβληθέντος στό προηγούμενα στόδιο Φ.Π.Α. Ό  μηχα­
νισμός αίιτός, ποό καταλήγει σέ δπόδοση του φόρου ποό είσπρόχθηκε γιδ λογαριασμό 
τοϋ Ταμείου άπό τίς μικρές έπιχειρήσεις πού έχουν άτομα, φαίνεται 
νά δημιουργεί διαστρεβλώσεις σέ σχέση μέ τό καθεστώς τής άτέλειας 
πού καθορίζεται Αναφορικά μέ τόν κύκλο έργασιών, κατάσταση πού Απαι­
τεί μιά πιό προχωρημένη έναρμόνιση.
Οι εύρειες αυτές δυνατότητες δημιούργησαν σημαντικές διαφορές 
στά συστήματα πού καθιερώθηκαν άπό τά Κράτη μέλη, διαφορές στίς 
όποιες πρέπει νά δοθεί τέλος, στό τέλος τής μεταβατικής περιόδου, 
καθορίζοντας κοινά Απλοποιημένα καθεστώτα καί Ατέλειες. ‘Η 'Επιτροπή 
θά έκπονήσει, έξάλλου, μιά πιό δλοκληρωμένη έκθεση μέ θέμα τήν 
κατάσταση πού έπικρατεΐ στά Κράτη μέλη.

- 19β-
Ε ·  Δυνατότητα καθορισμού των κατ *  Αποκοπήν ποσοστών άντισταθμίσεως 
στήν γεωργία (άρθρο 25: Κοι,νό κατ'άποκοπήν καθεστώς τών παρα­
γωγών άγροτικών προϊόντων).
Τό άρθρο 25-1 της έκτης δδηγίας είσήγαγε τή δυνατότητα γιά 
τά Κράτη μέλη νά καθιερώσουν, υπέρ των παραγωγών άγροτικών προ­
ϊόντων, ένα κατ'άποκοπήν καθεστώς μέ προορισμό νά άντισταθμίσει 
τήν έπιβάρυνση τοϋ Φ.Π.Α. στήν πηγή μέ τήν όποια έπιβαρύνονται 
οι άγορές τους.
Κατά τήν έφαρμογή τοϋ καθεστώτος αύτοϋ δημιουργήθησαν δυό 
τύποι προβλημάτων, ό ένας πού άφοροϋσε τό πεδίο έψαρμογής καί δ 
άλλος σέ σχέση μέ τή φορολογική βάση.
1. Περιορισμός τοϋ πεδίου έφαρμογής τοϋ άρθρου 25
Τό καθεστώς αυτό, πού θεωρείται σάν ένας μηχανισμός έξαι- 
ρέσεως είτε τοϋ κανονικοΰ καθεστώτος τοϋ Φ.Π.Α., είτε τοϋ 
ιδιαίτερου καθεστώτος τοϋ Φ.Π.Α. τοϋ είδικοϋ γιά τίς μικρές 
έπιχειρήσεις γιά τό όποιο έγινε λόγος στό άρθρο 24, θά 
έπρεπε ούσιαστικά νά έφαρμόζεται σέ μικρούς άγρότες πού 
άδυνατοϋν νά έπωμισθοϋν τίς υποχρεώσεις τίς σχετικές μέ 
τά δυό αύτά καθεστώτα.
'Επειδή τό άρθρο 25.2 περιορίζεται στό νά δώσει ένα λειτουρ­
γικό όρισμό τοϋ παραγωγού άγροτικών προϊόντων καί έπομένως 
τοϋ κατ’άποκοπήν άγρότη - χωρίς νά καθορίζει ποσοτικά κριτή­
ρια σχετικά μέ τήν παραγωγή ή μέ τό ύψος έτήσιου συνολικού 
κύκλου έργασιών πού πραγματοποιήθηκε - τά Κράτη μέλη στό 
σύνολό τους υιοθέτησαν τό καθεστώς αύτό σά δικαιωματικό 
καθεστώς γιά τή γεωργία (καί ένίοτε γιά όρισμένες συνάψεις 
ή παράγωγες δραστηριότητες: συνεταιρισμοί ύλικοϋ, σποράς, 
μεταποιήσεως, έμπορίας) έζαιρώντας καμιά φορά γιά δρισμένους 
μερικές δραστηριότητες όπως: παροχές άγροτικών ύπηρεσιών, 
κηπουρική, ίχθυοτροφία κ.λ.π., άλλά μή περιορίζοντας παρά 
μόνο κατ’έζαίρεση τήν έφαρμογή σέ σχέση μέ τή σημασία τής 
έκμεταλλεύσεως.  Πράγματι, μόνο ή Γαλλία έζαίρεσε τούς 
μεγάλους κτηνοτρόφους βοοειδών, πού καθρρίζεται άνάλογα μέ 
τόν άριθμό τών ζώων πού πωλοϋν ή πού έχουν άπόθεμα στό τέλος

- 20a -
τού έτους, καθώς έπίσης, καί άπό 1.1.82 τούς γεωργούς  
τών ότχοίων δ κύκλος έργασιών υπερβαίνει, τά 300.000 φρό,γκα.
"Οσο γιά τή Γερμανία, έκείνη προβλέπει vd έξαιρούνται άπό  
τό 1982 άπό τό κατ'άποκοπήν αύτό καθεστώς οί έταιρίες  
κεφαλαίων.
Ή  έλλειψη κοινοτικού όρίου έκανε τά Κράτη μέλη νά ξε-
χάσουν τό γεγονός ότι έπρόκειτο γιά ένα μηχανισμό πού
άψοροΟσε τούς μικρούς γεωργούς· καί είναι έπομένως άναγκαίο
νά προταθεί ένα καθορισμένο άνώτατο όριο άνάλογα μέ τις
ποσότητες πού παράγονται ή μέ τόν κύκλο έργασιών πού πραγ~
ματοποιεϋται, ■··.':»
Είναι έζ ίσου άναγκαίο, νά γίνει ύπενθύμιση στά Κράτη  
μέλη ότι Ô όρισμός πού έχει δοθεί γιά τήν άγροτική έκμετάλ-  
λευση δέν πεοιλαμβάνει.δραστηριότητες πού άνταπτύσσονται:(··· ;  ■  V  >
σχά προηγούμενο f i  στά έττάμεγο αίττης στάδιο καΓ ότι κατά συνέπεια οι πρά­
ξεις πού πραγματοποιούνται άπό συνεταιρισμούς πρέπει νά  
άποκλείονται άπό τό είδικό αύτό καθεστώς, καθώς καί ή με­
ταπώληση άγροτικών κεφαλαιουχικών άγαθών ευκαιρίας.
^  ·
,·0ί παρεκκλίσεις αυτές, πού δέν είναι σύμφωνες μέ τούς  
κανόνες άρχΑς τ^ς έκτης όδηγίας, πρέπει νά διορθωθούν.

- 21 -
2. Προβλήματα σχετικά μέ τή φορολογική βάση τού μηχανισμού
Τό Αρθρο 25.3 καθορίζει τίς Αρχές τοϋ Απολογισμού των 
κατ'Αποκοπήν ποσοστών Αντισταθμίσεως πού βασίζεται στήν 
Αδυναμία καταβολής στό σύνολο των Αγροτών του κατ’  Αποκοπήν 
συστήματος ποσών μεγαλυτέρων Από τήν έπιβάρυνση Φ.Π.Α. 
του προηγούμενου σταδίου.
Στό πλαίσιο τής έπιτηρήσεως γιά τή σωστή έφαρμογή τών 
έν λόγω διατάζεων, ή 'Επιτροπή, έχοντας διαπιστώσει ότι 
σ'ένα Κράτος μέλος ή κατΑποκοπήν έπιστροφή πού υιοθετή­
θηκε γιά δρισμένα προϊόντα είναι σαφώς Ανώτερη Από τό ποσό 
του έπιβληθέντος στό προηγούμενο στδδιοφόρου αποτελεΤ συνεπώς, μιδσυγκα- 
λυμμένη έπιδότηση του Αγρότη, κίνησε μιά διαδικασία παρα- 
βδσεως κατά τής χώρας αύτής βάσει του Αρθρου 169 τής 
Συνθήκης.
'Επίσης, δημιουργήθηκαν δύο προβλήματα, τό ένα σχετικά 
μέ τή δικαιολόγηση τής βάσεως του υπολογισμού καί τό άλλο 
σχετικά μ'ε τό Αν λαμβάνονται υπόψη οι έβαγωγές.
α. *Η δικαιολόγηση τής βάσεως υπολογισμού τών κατ'Αποκοπήν 
ποσοστών
Ή  υποχρέωση τών Κρατών μελών νά κοινοποιούν στήν 'Επι­
τροπή τά ποσοστά πού έπέλεζαν, δέ θεωρήθηκε Αρκετή. 
Πράγματι, θά πρέπει νά διασαφηνισθεΐ ή υπονοούμενη 
υποχρέωση αυτή τής συμπληρώσεως τής κοινοποιήσεως αύτής 
μέ έναν υπολογισμό πού νά δικαιολογεί τό ή τά έγκεκρι- 
μένα ποσοστά ούτως ώστε ή 'Επιτροπή,πού δέ διαθέτει 
στατιστικά στοιχεία σχετικά μέ τήν κατ'άποκοπήν γεωρ­
γία νά είναι σέ θέση νά έκτιμήσει τό βάσιμο αύτών.
Πρέπει νά προστεθεί έδώ ότι τά περισσότερα Κράτη μέλη 
συνάντησαν δυσκολίες στήν έπεζεργασία τών στοιχείων 
υπολογισμού πού προβλέπονται στό παράρτημα Γ όπου παρα­
πέμπει τό Αρθρο 25.12. Πράγματι, πολύ συχνά δέ διαθέ­
τουν στατ ι στ ικά στοιχεία είδικά γιά τούς Αγρότες κατ'άπο-

21α.-
κοπήν, άλλ’αύτά συγχέονται μέ τά στοιχεία της γεωργίας 
γενικά. Νέες ειδικές στατιστικές μέθοδοι πρέπει νά 
έκπονηθοϋν, ώστε νά άπομονωθοϋν, γιά τόν υπολογισμό, 
οί άγρότες πού ύπόκεινται στό κανονικό καθεστώς τοϋ 
δτΐοίου ή δομή είναι ουσιαστικά διαφορετική. Θά πρέπει 
ένδεχομένως νά διευκρινισθεΐ ότι σύμφωνα μέ τή βάση 
άναφοράς πού συνίσταται άπό τό μέσο όρο των μακροοικονο­
μικών δεδομένων των 3 τελευταίων έτών, μπορεί νά έφαρ- 
μοσθεϊ δ άνάλογος Φ.Π.Α. στά ποσοστά πού ισχύουν τή 
στιγμή τής καταρτίσεως τοϋ υπολογισμού. Θά είναι έτσι 
δυνατή ή πραγματοποίηση μιας πιό συγκεκριμένης προσαρ­
μογής σέ σχέση μέ τήν πραγματική έπιβάρυνση τοϋ Φ.Π.Α. 
ταυ προηγούμενου σταδίου.
β.  Κατά πόσο λαμβάνονται Οπόφη οί έξαγωγές άγροτών, τοϋ 
κατ'άποκοπήν συστήματος
Τό κατά πόσο λαμβάνονται ύπόψη ή όχι οί άμεσες έξαγω- 
γές|πού πραγματοποιούνται άπό τούς δικαιούχους τοϋ κα­
θεστώτος αύτοΰ κατέδειξε διαστρεβλώσεις πού έπήλθαν 
λόγω έλλιποϋς έναρμονίσεως στόν τομέα αυτόν. Σέ 
δρισμένα Κράτη μέλη, ή κατ'άποκοπήν άντιστάθμιση δέν 
ίσχύει γιά τίς άμεσες έξαγωγές πού πραγματοποιούνται 
άπό τούς άγρότες τοΰ κατ'άποκοπήν συστήματος. Σέ άλλα 
Κράτη μέλη, άντίθετα, ή άντιστάθμιση αύτή δίνεται καί 
στίς έξαγωγές. “Οταν ή πληρωμή γίνεται υπό μορφή τιμο- 
λογήσεως στόν άλλοδαπό υπόχρεο άγοραστή, αύτός άδυνα- 
τεϊ νά έκπέσει τόν πληρωμένο αύτό Φ.Π.Α. σέ άλλο 
Κράτος μέλος.
Μιά έναρμόνιση, έπομένως, έπιβάλλεται γιά νά καταργη- 
θοϋν οί άνωμαλίες αύτές.
Ζ.  Δυνατότητα γιά τά Κράτη μέλη νά έφαρμόξουν μέτρα άπλουστεύσεως 
πού παρεκκλίνουν άπό τήν έκτη όδηγία
1. Τά προκείμενα μέτρα παρεκκλίσεως, πρέπει νά έχουν σκοπό
είτε τήν άπλούστευση τής είσιψάξεως τοϋ φόρου, είτε τήν άποφυγή 
δρισμένων φοροδιαφυγών ή φοροαποφυγών. 'Εξάλλου, τά μέτρα άπλου-

-  2£ α - ί
στεύσεως δέν πρέπει νά έπηρεάζουν σημαντικά, τό ποσό του φόρου  
πού έπιβάλλεται στό στάδιο της τελικής καταναλώσεως.
Τό άρθρο 27 κάνει μιά διάκριση μεταξύ των μέτρων παρεκκλί-  
σεως πού ήδη έφαρμόζονται άπό τά Κράτη μέλη τήν 1η Ιανουάριου  
1977 καί τά νέα μέτρα παρεκκλίσεως πού έπιθυμοϋν νά εισάγουν:  
τά μέτρα τής πρώτης κατηγορίας πού ,ώναφέρονται στήν παράγραφο  
5 τοϋ άρθρου 17 έπρεπε νά κοινοποιηθούν στήν 'Επιτροπή πριν  
άπό τήν 1η Ίανουαρίου 1978. Τά μέτρα τής δεύτερης κατηγορίας  
άποτελοϋν τό αντικείμενο μιάς ιδιαίτερης διαδικασίας πού καθορί­
ζεται στίς παραγράφους 2 ως 4 τοϋ άρθρου 27.
2. Τά "παλαιά" μέτρα πού κοινοποιήθηκαν στήν ’Επιτροπή στό  
πλαίσιο τής παραγράφου 5,  άναφέρονται στό παράρτημα I τής  
παρούσας έκθέσεως.
Παρόλο πού ή προϋπόθεση τής προθεσμίας δέ μπόρεσε νά τηρηθεί  
άπ'δλα τά Κράτη μέλη, ή 'Επιτροπή κρίνει, λαμβανομένης ύπόψη τής  
μεταφοράς τής προβλεπομένης στό άρθρο 1 τής έκτης δδηγίας ήμερο-  
μηνίας πού άπό τήν ένατη όδηγία τής 26ης 'Ιουνίου 1978, ότι δέν  
ύπάρχει παραβίαση ούσιαστικής διατυπώσεως.
‘Η 'Επιτροπή άντίθετα άποδίδει ιδιαίτερη σημασία στήν τήρηση  
των προϋποθέσεων ούσίας πού άναφέρονται στήν πρώτη παράγραφο  
τοϋ άρθρου 27. Άπ'αύτήν τήν άποψη, έπιφυλάσσει τή γνώμη της  
ώς πρός δρισμένα άπ'αύτά τά μέτρα, έχοντας έξάλλου ήδη κινήσει  
μιά διαδικασία παραβδσεως έναντιον πολλών άπ'αύτά.
Βέλγιο:  έλάχιστη βάση, φορολογίας γιά καινουργή αύτοκίνητα, αυτο­
κίνητα εύκαιρίας καί διευθύνσεως καθώς καί γιά κτίρια καί οικο­
δομικές έργασίες.
Δανία:  άπαλλαγή τής πωλήσεως γραμματοσήμων χωρίς έζόφληση
άνεξάρτητα άπό τήν ιδιότητα των συμβαλλομένων μερών. 'Απαλλαγή  
τών προμηθειών έπισιτιστικών προϊόντων καί ποτών άπό τίς έπιχει-  
ρήσεις έστιατορίων, καντίνες. 'Απαλλαγή τών παραδόσεων καί τών  
έκμισθώσεων τών πλοίων, έκτός τών πλοίων άναψυχής τών όποίων  
ή χωρητικότητα είναι άνώτερη τών 5 τόνων. "Ιδια άπαλλαγή γιά  
έπισκευή καί έξοπλισμό καθώς καί γιά εισαγωγή άνεξάρτητα άπό τή

- 23a -
χρησιμοποίηση χών πλοίων σέ διεθνές ή έθνικό δρομολόγιο.
Ιδια απαλλαγή για τά Αεροπλάνα (μή κοινοποιημένη).
Γαλλια:  καχ αποκοπήν καθορισμός xcov μέγισχων φορολογικών βάσεων
γιά χίς εισαγωγές καί χίς παραδόσεις άλογοειδών μεγάλης άξίας.
Ιρλανδία;  έπισχροφή σχούς μή έγγεγραμμένους άγρόχες χοΰ Φ.Π.Α.  
πού έπιβαρύνει δρισμένα κχίρια, χήν Αποξήρανση ή χήν έκχέρσωση  
χών γαιών.
Λουξεμβούργο;  έφαρμογή χοϋ καχΑποκοπήν άγροχικού καθεσχωχος  
σχίς παραδόσεις άγαθών, συμπεριλαμβανομένων χών κεφαλαιουχικών  
άγαθών πού χρησιμοποιήθηκαν γιά χίς Ανάγκες χής άγροχικής έκμε-  
χαλλεύσεως.
3. Τά περισσόχερα άπό χά νέα μέχρα, άφοϋ έγιναν άνχικείμενο  
χής διαδικασίας πού άναφέρεχαι σχίς παραγράφους 1 ως 4 χοΰ 
άρθρου 27 έγιναν δεκχά, μέχρι χώρα, χωρίς δυσκολία. Αύχό ισχύει  
γιά χά Ακόλουθα μέχρα:
Γιά χή Γερμανία:  έλάχισχη φορολογική βάση γιά όρισμένες παρα­
δόσεις καί όρισμένες υπηρεσίες χών δποίων ή άμοιβή είναι ίδιαί-  
χερα χαμηλή. Άνασχολή χής έφαρμογής χοϋ φόρου σχό έμπόριο  
χών πολυχίμων μεχάλλων.
Γιά χό Βέλγιο:  καχΑποκοπήν καθορισμός χών δρίων κέρδους χών
γραφείων χαξειδίων.— Μεχαφορά χής ύποχρεώσεως πληρωμής χού  
Φ.Π.Α. σχά σχάδια πού προηγοΰνχαι αύχοϋ χοϋ κυρίου έργολήπχου,  
σχόν χομέα χών οίκοδομικών έργασιών.
Γιά χίς Κάχω Χώρες:  μεχαφορά σχόν κύριο έργολήπχη χής ύποχρεώσεως  
πληρωμής χοϋ Φ.Π.Α. πλύ κανονικά θά ήχαν άπαιχηχή γιά χίς έκχελε-  
σθεϊσες έργασίες άπό χούς ύπεργολάβους.  *Η διάχαξη αύχή μπορεί  
νά έφαρμοσθει σχούς χομεϊς χών οίκοδομικών, μεταλλουργικών καί  
ν αυ χικών καχασκ ε υών.
4. Γιά χά μέχρα γιά χά δποια έπιλήφθηκε μέ χόν χρόπο αύχό  
σύμφωνα μέ χήν παράγραφο 2 χοϋ άρθρου 27, ή Έπιχροπή έπιθυμεΐ  
νά είναι βέβαιη, δπως καί γιά χά "παλαιά" μέχρα, γιά χήν χήρηση

- 24 a  -
των προϋποθέσεων πού άναφέρονται στήν πρώτη παράγραφο τοϋ έν  
λόγω άρθρου. 'Εξάλλου, έπειδή Αντιμετώπισε μιά νέα αίτηση  
παρεκκλίσεως πού μάλλον έθιγε τις θεμελιώδεις άρχές τοϋ Φ.Π.Α.  
ή 'Επιτροπή αναγκάσθηκε νά καθορίσει τά δρια μέσα στά όποια  
πρέπει νά τοποθετείται μιά παρέκκλιση γιά νά είναι δεκτή ως πρός  
τήν ούσία. ‘Η 'Επιτροπή κρίνει ειδικά ότι μιά παρέκκλιση δέν  
πρέπει νά έχει σάν 'αποτέλεσμα νά καταστήσει Ανεφάρμοστους  
τούς κανόνες τοϋ Φ.Π.Α. σέ έναν δλόκληρο τομέα. Αυτή θά ήταν  
ή περίπτωση μιάς αίτήσεως γιά παρέκκλιση πού θά είχε σάν Απο­
τέλεσμα τή συστηματική άπαλλαγή άπό τήν πληρωμή τοϋ φόρου  
των ύποχρέων ένός καθορισμένου τομέα, πού βρίσκονται στό τε­
λευταίο στάδιο τοϋ οίκονομικοϋ κυκλώματος καί νά καταστήσει  
ύπόχρεουςπληρωμής τοϋ Φ.Π.Α. τούς τελικούς Αγοραστές καταναλω­
τές .

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Διαφωνίες σχετικά μέ τις έπιλογές γιά τή ωορολόγηση
Α. Αιτιολόγηση τοΰ δικαιώματος έπιλογής
Τό κοινό σύστημα ΦΠΑ περιλαμβάνει ένα κοινό κατάλογο άπαλ-  
λαγών οί όποιες άπαριθμοΰνται συγκεντρωμένες στά άρθρα 13  
ως 16 της έκτης δδηγίας. 'Επίσης, μέσα στό πλαίσιο τών  
μεταβατικών διατάξεων τοΰ άρθρου 28, τά Κράτη μέλη μπορούν  
νά έξακολουθήσουν νά άπαλλάσσουν τις πράξεις οί όποιες άπα-  
ριθμοΰνται στό παράρτημα Ε τής όδηγίας. Προκύπτει άπό τό  
σύνολο των διατάξεων αυτών ότι ένας σημαντικός άριθμός  
οικονομικών δραστηριοτήτων πού θά μπορούσαν νά δικαιούνται  
άπαλλαγή άπό τό ΦΠΑ, πράγμα πού δημιουργεί όρισμένες  
δυσκολίες.
‘Υπενθυμίζεται όντως ότι ή πραγματοποίηση τών άπαλλασσομένων  
πράξεων προκαλεΐ, μέ τήν έπιφύλαξη άντιθέτων διατάξεων, τόν  
άποκλεισμό τοΰ δικαιώματος έκπτώσεως τοΰ ΦΠΑ πού έχει έπι-  
βαρύνει τις άντίστοιχες άγορές (βλ. βασικά τό άρθρο Λτ 
παράγραφος 2). "Ενας τέτοιος άποκλεισμός τοΰ δικαιώματος  
έκπτώσεως παρουσιάζει τό μειονέκτημα ότι τά άγαθά καί οί  
υπηρεσίες πού άποτελοΰν τό άντικείμενο μιας άπαλλασσόμενης  
δραστηριότητας έπιβαρύνονται μέ φορολογία άδηλη καί άκαθόρι-  
στη, ή όποια μπορεί νά ληφθεϊ ύπόψη στις τιμές πωλήσεώς  
τους. Μέ τις προϋποθέσεις αυτές, δέν πληροΰται δ όρος τής  
άναλογικότητας τοΰ ΦΠΑ σέ σχέση μέ τήν τιμή, πού είναι μιά  
άπό τις θεμελιώδεις άρχές τοΰ κοινοΰ συστήματος ΦΠΑ .
"Ενα δεύτερο μειονέκτημα έγκειται στό γεγονός ότι ό άγοραστής  
ένός τέτοιου άγαθοΰ ή υπηρεσίας, πού τή χρησιμοποιεί μέσα  
στήν έίπιχείρηση του δέν μπορεί, μέ τόν έναν'ή άλλο/τρόπο, νά  
έκπέσει αύτή τήν άδηλη φορολογική έπιβάρυνση καί μέ τόν τρό­
πο αύτό υπάρχει σώρευση φόρων, ή όποια μέ τή σειρά της θίγει  
τό στόχο ουδετερότητας τοΰ ΦΠΑ.-  25 -
Β. Επιλογές δυνάμει τοΰ άρθρου 28
Τά δικαιώματα έπιλογης γιά τή φορολογία τήν όποια τά Κράτη μέλη

25 a -
Γ.είχαν τή δυνατότητα νά διατηρήσουν μέσα στό πλαίσιο των μετα­
βατικών διατάξεων τοϋ άρθρου 28 άναφέρθηκαν στήν ειδική έκθεση  
πού υπέβαλε ή Επιτροπή στό Συμβούλιο, σχετικά μέ τίς προκεί-  
μενες μεταβατικές διατάξεις ("Εγγρ. COM (82) 885).
Αύτά τά δικαιώματα έπιλογής άναφέρονται έδώ μόνο γιά ύπενθύμιση.
'Επιλογές δυνάμει τοΟ άρθρου 13-C
Οι έπιλογές γιά τή φορολογία τοΰ άρθρου 13-C χρήζουν ίδιαίτερης  
έξετάσεωςδιότι έχουν διαρκή χαρακτήρα. 'Αφορούν τίς άκόλουθες  
πράξεις.
- τήν έκμίσθωση κτημάτων καί τήν έκμίσθωση άκινήτων,
- τίς παραδόσεις κτιρίων μετά τήν πρώτη τους κατοχή καί τίς  
παραδόσεις μή οίκοδομημένων άκινήτων έκτός των οικοπέδων  
πρός οίκοδόμηση,
- τίς τραπεζικές καί χρηματοδοτικές πράξεις.
Τό παράρτημα II τής πσροδσας δκθεσης δίνει μιά σφαιρική εικόνα  
τής καταστάσεως στά διάφορα Κράτη μέλη: τό παράρτημα αύτό
περιλαμβάνει 3 πίνακες άπό τούς όποιους δ καθένας άντιστοιχεΐ  
σέ μιά άπό τίς παραπάνω κατηγορίες πράξεων.
α. έκμίσθωση κτημάτων καί έκμίσθωση άκινήτων
“Οσον άφορα τίς έκμισθώσεις άκινήτων, οι όροι καί δ τρόπος  
άσκήσεως τοϋ δικαιώματος έπιλογής στίς έξι ένδιαφερόμενες  
χώρες μέλη έπιτρέπουν τόν περιορισμό τοϋ πεδίου έφαρμογής  
στόν έμπορικό, βιομηχανικό καί έπαγγελματικό τομέα. Οί  
καταχρήσεις φαίνονται νά άποκλείονται.  Μπορεί κανείς νά  
σκεφθεΐ ότι ή άσκηση τέτοιων δικαιωμάτων έπιλογής άνταποκρί-  
νεται μάλιστα στόν έπιδιωκόμενο στόχο μέ τήν δδηγία μέσα  
στό πλαίσιο τοϋ άρθρου 13 Β-β) τοϋ όποιου οΐ διατάξεις δέν  
έπιτρέπουν στήν πράξη παρά μόνο τήν άπαλλαγή τής έκμισθώ-  
σεως άκινήτων σάν κατοικίες. 'Ανάλογα μέ τήν έξέλιξη τής  
καταστάσεως πού θά διαπιστωθεί στίς χώρες μέλη, ή 'Επιτροπή  
μπορεί νά προτείνει μιά άκριβέστερη καί πιό περιοριστική  
διατύπωση τής άπαλλαγής αύτής πού θά έπέτρεπε τήν άποφυγή  
τής χρησιμοποιήσεως τοϋ συστήματος έπιλογής.

-  26a -
β.  Παραδόσεις Ακινήτων
“Οσον Αφορά τίς παραδόσεις κτιρίων ή ακινήτων πού θά μπο­
ρούσαν νά άποτελέσουν τό άντικείμενο μιας έπιλογής γιά τή  
φορολογία, τρία Κράτη μέλη χρησιμοποίησαν τή δυνατότητα  
αυτή μέ άρκετά διαφορετικούς τρόπους. 'Εξάλλου ή δυνατότητα  
αύτή άπλώς προστίθεται στις άλλες δυνατότητες πού παρέχει  
ή δδηγία στόν τομέα των άκινήτων: εύέλικτος όρισμός των
έννοιών των "νέων κτιρίων" καί των "οικοπέδων πρός Ανοικοδό­
μηση" στήν παράγρ. 3 του άρθρου 4, πού τά Κράτη μέλη μπορούν  
έξάλλου νά έξακολουθοΰν νά Απαλλάσσουν κατά τή μεταβατική  
περίοδο. Μέ τούς όρους αύτούς, καί παρόλο ότι ή έπιλογή  
αύτή δέν έντάσσεται στούς στόχους τής όδηγίας, φαίνεται ότι  
Αποκλείεται ή δυνατότητα άπορροφήσεώς της βραχυπρόθεσμα ή  
μεσοπρόθεσμα, έκτός άπό μιά γενική διευκρίνιση τής έφαρμογής  
τού φόρου προστιθέμενης Αξίας στόν τομέα των Ακινήτων.
γ.  τραπεζικές καί χρηματοδοτικές πράξεις
‘Η έπιλογή γιά τή φορολόγηση των τραπεζικών καί χρηματοδο­
τικών πράξεων, πού Απαλλάσσονται βάσει τού άρθρου 13-Β-δ)  
χρησιμοποιήθηκε Από τρία Κράτη μέλη. 'Ενώ ή δυνατότητα αύτή  
περιορίζεται στό Βέλγιο στις πράξεις πληρωμής καί είσπράξεως,  
στή Γερμανία καί στή Γαλλία Αντίθετα αύτή καλύπτει τό σύνο­
λο περίπου τών πράξεων πού κανονικά Απαλλάσσονται, Αλλά μέ  
τελείως διαφορετικές συνθήκες. 'Εφόσον στή Γερμανία, ή  
δυνατότητα ύφίσταται μόνο άν δ έξυπηρετούμενος ύπάγεται καί  
δ ίδιος στό σύστημα, ή χρησιμοποίηση τής δυνατότητας συνεπά­
γεται Απαραίτητα ένα πλεονέκτημα γι'αύτόν πού τή χρησιμοποιεί  
καί μιά Απώλεια φορολογικών έσόδων. Στή Γαλλία, όπου ή  
έπιλογή πρέπει νά είναι γενική καί Αμετάκλητη, αύτή περι­
λαμβάνει ώς έκ τούτου ένα στοιχείο Αβεβαιότητας καί τό πλεο­
νέκτημά, της είναι λιγότερο έμφανές γιά την έπιχείρηση πού  
έπιλέγει αύτή τή δυνατότητα, όπως καί είναι δύσκολη ή Αξιο­
λόγηση τών έπιπτώσεώ^ της πάνω στίς φορολογικές Απώλειες.
Μιά τέτοια κατάσταση δέν Ανταποκρίνεται καλά στούς γενικούς  
στόχους τής όδηγίας, κυρίως σ'έναν τομέα όπου περίπου όλες  
οί πράξεις κατ'Αρχήν Απαλλάσσονται. Άν ισχύει ότι οί  
Απαλλαγές δέν τηρούν τήν Αρχή τής φορολογικής ούδετερότητας,

- 273 - I
I{
δέ φαίνεται δμως δτι εΓναι άπαραίτητη ή εισαγωγή συστημάτων  
έπιλογής άντιθέτων μέ άλλες θεμελιώδεις άρχές, δπως αυτήν  
τής φορολογικής Ισότητας. Πρέπει έδώ νά ύπογραμμισθει
δτι άν οί άλλες περιπτώσεις έπιλογής πού άναλύθηκαν προηγού­
μενα έξηγοΰνται άπό τήν άνεπαρκή έναρμόνιση σ' ένα δεδομένο  
τομέα, αύτό δέν ισχύει γιά τίς τραπεζικές καί χρηματοδοτικές  
πράξεις: ή κατάσταση στόν τομέα αυτόν θά έπρεπε συνεπώς
νά έξετασθει έκ νέου ένδελεχώς γιόνά άπορρεύσει μιά ένιαία  
έφαρμογή. *
*
*  *

-  28 -
ΤΙΤΛΟΣ II
ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΟΡΙΣΜΕΝΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ  
ΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ
'Εφόσον οι όδηγίες τοϋ Συμβουλίου ισχύουν στις διάφορες γλώσσες  
των ένδιαφερομένων Κρατών μελών, πρέπει Απαραίτητα νά Αποφεύγεται  
στό μέτρο τοϋ δυνατοϋ ή χρησιμοποίηση νομικών έννοιών ή έκφράσεων  
τών όπρίων τό περιεχόμενο διαφέρει Ανάλογα μέ τίς χώρες. Δυστυχώς  
δέν είναι πάντα δυνατόν νά τηρείται αυτός ό κανόνας. 'Εξάλλου ή πολύ  
Απόλυτη τήρησή του θά κινδύνευε νά δδηγήσει στή χρησιμοποίηση μιας  
γλώσσας λίγο κατανοητής, πράγμα πού θά μπορούσε έπίσης νά προκαλέσει  
διαφορές έρμηνείας. *Η έκτη δδηγία δέν μπορούσε νά άποφύγει έντελώς  
αυτούς τούς δύο ειδικούς κινδύνους τοϋ κοινοτικοϋ δικαίου, ούτε καί  
τίς ένδογενεϊς δυσκολίες έρμηνείας τών περισσοτέρων έθνικών νομικών  
κειμένων.
Οί διάφορες αύτές κατηγορίες δυσκολιών Αποτελούν κατ'έξοχήν τό  
θέμα σκέψεως τής 'Επιτροπής τοϋ ΦΠΑ πού δημιουργήθηκε άπό τό άρθρο  
23 τής 6ης όδηγίας, πού συγκεντρώνει τούςάντιπροσώπους τών Κρατών  
μελών καί τής 'Επιτροπής. Άπό τήν πρώτη της συνεδρίαση, στίς  
23 Νοεμβρίου 1977, ως τίς 31 Δεκεμβρίου 1981, ή 'Επιτροπή αυτή συνε­
δρίασε 13 φορές στίς όποιες έξετασε 77 έγγραφα έργασίας, άπό τά όποια  
29 μέσα στό πλαίσιο διαβουλεύσεων.
‘Η 'Επιτροπή (Commission) σκοπεύει νά παρουσιάσει στήν έκθεση 
αύτή όρισμένες δυσκολίες χαρακτηριστικές τής καταστάσεως πού μόλις  
περίγράφηκε.
χαρακτηρισμός όρισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων (άρθρο 4 παρ.2),  
όριοθέτηση τών δραστηριοτήτων πού πραγματοποιούνται σάν άπό  
δημόσια άρχή (άρθρο 4, παράγραφος 5).
θέματα έρμηνείας μέσα στό πλαίσισ τσϋ έντοπισμοϋ τών παροχών υπη­
ρεσιών (άρθρο 9),
- Θέματα έρμηνέίας σχετικά μέ τή φορολογική βάση (άρθρο 11),
θέματα έρμηνείας σχετικά μέ τίς Απαλλαγές (άρθρα 13, 14 καί 15),  
θέματά έρμηνείαςσχετικά μέ τήν έκταση τοϋ δικαιώματος έκπτώσεως  
(άρθρο 17) καί τόν υπολογισμό τής Αναλογίας έκπτώσεως (άρθρο 19).

-  29 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
Δυσκολίες χαρακτηρισμού όρισμένων οικονομικών δραστηριοτήτων (Αρθρο  
4, τχαρ. 2) κατά τη μεταβατική περίοδο τήν όποια όριζει τό άρθρο 28)
*Η τχαρ. 2 του άρθρου 4 τής έκτης όδηγίας δίνει, ένα γενικό 'ορισμό  
των οικονομικών δραστηριοτήτων πού ένδέχεται νά προκαλέσουν την υπα­
γωγή στό ΦΠΑ, άναφέροντας "όλες τίς δραστηριότητες παραγωγού, έμπόρου  
ή παροχής υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων τών έξορυκτικών^ γεωργικών  
δραστηριοτήτων καί αυτών τών έλευθερίων ή έξομοιουμένων έπαγγελμάτων".  
Μιά τέτοια διαΐύπωση θά έπρεπε νά άφαιρέσει κάθε πρακτικό νόημα άπό  
τίς συζητήσεις καί διαφορές σχετικά μέ τήν όριοθέτηση μεταξύ έμπορι-  
κών δραστηριοτήτων καί άλλων δραστηριοτήτων, ή μεταξύ έμπορικών  
δραστηριοτήτων καί γεωργικών δραστηριοτήτων, κατάσταση γνωστή στά  
Κράτη μέλη όπου μόνο οι έμπορικές καί βιομηχανικές δραστηριότητες  
ύπάγοντο κατ'άρχήν στό ΦΠΑ.
Οί δυσκολίες αυτού τού είδους δέν έχουν δυστυχώς έξαφανισθεΐ  
τελείως δεδομένου δτι τά Κράτη μέλη μπορούν νά έξακολουθοΰν νά άπαλ-  
λάσσουν κατά τή μεταβατική περίοδο πού όριζει τό άρθρο 28, "τίς πα­
ροχές ύπηρεσιών άπό συγγραφείς, καλλιτέχνες καί έρμηνευτές έργων τέχ­
νης, δικηγόρους καί άλλους έλεύθερους έπαγγελματίες" (βλ. παράρτημα  
F,  σημείο 2 τής έκτης όδηγίας).
,  Μέσα στό πλαίσιο αυτό, ή 'Επιτροπή χρειάσθηκε νά έξετάσει τήν  
περίπτωση τών προπονητών ιπποδρομιών τών όποίων ή δραστηριότητα δέν  
ύπαγόταν στό ΦΠΑ, ούτε στή Γαλλία ούτε στήν 'Ιρλανδία. Οί γαλλικές  
άρχές δικαιολογούσαν τή μή φορολόγηση λόγω τού μή έλευθερίου χαρα­
κτήρα αυτής τής δραστηριότητας καί οί ιρλανδικές άρχές έπειδή ή  
δραστηριότητα αυτή άσκεΓται γενικά σάν παρεπόμενη μιας γεωργικής  
δραστηριότητας καί υπάγεται συνεπώς στό είδικό καθεστώς τών γεωργικών  
παραγωγών.
’Αφού συμβουλεύθηκε τήν 'Επιτροπή τού ΦΠΑ όπου οί διάφορες άντι-  
προσωπεΐες είχαν διαφορετική γνώμη έπί τού θέματος, ή 'Επιτροπή  
(Commission) παρατήρησε ότι έλλείψει κοινοτικού όρισμού τών έλευθερίων  
δραστηριοτήτων, δέν μπορεί νά άντιτεθει στήν προσωρινή διατήρηση τής  
Απαλλαγής στή Γαλλία έφόσον τό άρθρο 28, παρ. 3, έδάφιο β, σέ σχέση  
μέ τό παράρτημα F σημείο 2, έπιτρέπει μιά τέτοια άπαλλαγή "μέ τίς  
υφιστάμενες συνθήκες στό Κράτος μέλος".

-  29 3 -
“Οσον άφορα τήν 'Ιρλανδία, οι ιρλανδικές άρχές τροποποίησαν  
τούς κανονισμούς στον τομέα αύτόν, ούτως ώστε νά συμφωνούν μέ τό  
κοινοτικό δίκαιο. *
*

- 30 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
Κριτήριο των δραστηριοτήτων πού έχουν πραγματοποιηθεί σάν Ατχό  
δημόσιες άρχές (άρθρο 4, παράγραφος 5)
Ή  διάταξη αυτή προβλέπει στό πρώτο της έδάφιο ότι τά Κράτη,
οι περιφέρειες, τά διαμερίσματα, οι κοινότητες καί οι άλλοι όργανι-  
σμοί δημόσιου δικαίου δέ θεωρούνται σάν υπόχρεοι γιά τίς δραστηριό­
τητες ή πράξεις πού πραγματοποιούν σάν δημόσιες άρχές άκόμη καί όταν,  
μέ τήν ευκαιρία των δραστηριοτήτων ή των πράξεων αύτών, εισπράττουν  
τέλη, όφειλές, εισφορές ή άμοιβές.
Τά Κράτη μέλη είναι έλεύθερα νά καθορίσουν τίς δραστηριότητες  
πού "πραγματοποιούνται σάν άπό δημόσια άρχή". Δέν ήταν δυνατός ένας  
κοινοτικός όρισμός λόγω των σημαντικών διαφορών πού διαπιστώνονται  
στόν τομέα αύτόν άπό τό ένα Κράτος στό άλλο. ‘Η κατάσταση αύτή πρόκα  
λεϊ δρισμένες δυσκολίες τών δποίων ή σημασία είναι όμως περιορισμένη  
άπό τόν κατάλογο τού παραρτήματος Δ τής δδηγίας πού άπαριθμεΐ τίς  
πράξεις γιά τίς όποιες οί παραπάνω όργανισμοί θεωρούνται σάν υπόχρεοι
“Ενα σημαντικό παράδειγμα τών υφισταμένων δυσκολιών άωορά τήν  
υπαγωγή όρισμένων έπαγγελμάτων τών όποιων οί έπαγγελματίες μπορούν  
"νά δράσουν" σάν δημόσιοι λειτουργοί (π.χ. οι συμβολαιογράφοι).
Σέ δύο χώρες μέλη (Βέλγιο καί Κάτω Χώρες), οί δημόσιοι αυτοί λειτουρ­
γοί θεωρούνται σάν μή υπόχρεοι γιά τό μέρος τών δραστηριοτήτων τους  
διά τών όποιων συμμετέχουν κατά κάποιο τρόπο στή δικαστική έξουσία  
τού Κράτους.
Στήν 'Επιτροπή του ΦΠΑ, ή πλειοψηφία τών άντιπροσωπειών υποστή­
ριξε ότι οί έπαγγελματίες αυτοί άσκσΰν έλευθέρια έπαγγέλματα καί ότι  
συνεπώς υπάγονται στό ΦΠΑ γιά τό σύνολο τών πράξεών τους μέ τή δυνα­
τότητα άπαλλαγής τών ύπηρεσιών πού παρέχουν κατά τή μεταβατική περί­
οδο δυνάμει τού άρθρου 28 καί τού παραρτήματος Ε, σημείο 2. 'Από  
άπόψεως προϋπολογισμού, δέν πρόκειται γιά θεωρητική συζήτηση έφόσον  
τό θέμα τών χρηματικών άντισταθμίσεων στό σύστημα τών ίδιων πόρων  
παρουσιάζεται μόνο στήν περίπτωση τής υπαγωγής (μέ άπαλλαγή κατά τή  
μεταβατική περίοδο). 'Εξάλλου, τό Βέλγιο καταβάλλει γιά ίδιους πόρους  
(ΦΠΑ) μιά άντιστάθμιση  πού καλύπτει τό σύνολο τών δραστηριοτήτων τών  
συμβολαιογράφων καί τών δικαστικών κλητήρων.

-  31 -
Μιά άλλη πηγή δυσκολιών έγκειται στη διάταξη του δεύτερου  
έδαφιου τού παρ. 5 τοϋ άρθρου 4 σύμφωνα μέ την όποια οί όργανισμοί  
δημοσίου δικαίου, όταν πραγματοποιούν τίς δραστηριότητες ή τις  
πράξεις πού άναφέρονται στό πρώτο έδάφιο, "πρέπει νά θεωρούνται σάν  
υπόχρεοι γιά τίς δραστηριότητες Π τίς πράξεις αυτές στό μέτρο όπου  
ή μή υπαγωγή τους θά δδηγούσε σέ κάπως σημαντικές .στρεβλώσεις άντα-  
γωνισμοϋ". Πράγματι, είναι καμιά φορά δύσκολο νά διαπιστωθεί άν ή τε­
λευταία αυτή προϋπόθεση έχει πληρωθεί ή όχι.
‘Η 'Επιτροπή κρίνει ότι μιά τέτοια κατάσταση δέν είναι πολύ ικανο­
ποιητική καί ότι πρέπει νά διευκρινισθοϋν περισσότερο οι όροι καί  
τά όρια τής υπαγωγής τών όργανισμών δημοσίου δικαίου.
Σύμωωνα μέ τή γερμανική νομοθεσία π.χ., τά γραφεία τοϋ κτηματο­
λογίου δέν έθεωροϋντο υπόχρεοι, παρόλο πού παρέχουν, μεταξύ άλλων,  
τίς ίδιες υπηρεσίες μέ τούς μηχανικούς τοπογράφους οί όποιοι σάν  
ελεύθεροι έπαγγελματίες υπάγονται στό ΦΠΑ. ‘Η 'Επαγγελματική “Ενωση  
τών μηχανικών τοπογράφων άμφισβήτησε όμως τή μή υπαγωγή τών γραφείων  
κτηματολογίου στό ΦΠΑ. 'Επειδή μιά τέτοια κατάσταση μπορούσε νά  
προκαλέσει στρεβλώσεις τού άνταγωνισμοΰ "μιάς κάποιας σημασίας",  
οί γερμανικές άρχές υπήγαγαν στό ΦΠΑ, μέ τό κανονικό ποσοστό, άπό  
τήν 1.1.1982, τίς πράξεις πού πραγματοποιούνται άπό τά γραφεία αύτά.
*
*  *

- 32 -
KEΦAΛAIO III
Θέιιατα έρμηνείας σχετικά μέ την έντόπιση των παροχών υπηρεσιών
(άρθρο 9)
Α. 'Εφαρμογή τής nap. 1 στ Ce έκμισθώσεις έμπράγματων κινητών Αγαθών  
έκτός των μεταφορικήν μέσων
Βάσει του άρθρου 9, παρ. 1 τής έκτης δδηγίας θεωρείται ότι ô  
τόπος παροχής υπηρεσιών είναι (καί ή φορολογία έπιβάλλεται) ή  
έδρα τής οικονομικής δραστηριότητας ή τής μόνιμης έγκατάστασης  
αύτοΰ πού τίς παρέχει άπό τήν όποια γίνεται ή παροχή, ή, έλλείψει  
αυτής, ό τόπος τής κατοικίας του ή τής συνηθισμένης διαμονής του.
'Εφόσον δ σκοπός είναι ή φορολόγηση μιάς παροχής υπηρεσιών έκει  
όπου πράγματι παρέχεται στήν πελατεία (οικονομικό κριτήριο) καί  
όχι δ τόπος μιας καθαρά νομικής έδρας, δέν έθεωρεϊτο ότι ή διάτα­
ξη αύτή θά μπορούσε νά προκαλέσει σοβαρές δυσκολίες. Πράγματι,  
έφάνη, κατά τή στιγμή τής συντάξεως τού κειμένου ότι έκει όπου  
προσφέρεται μιά υπηρεσία έπρεπε νά ύπάρχει, τουλάχιστον στίς πε­
ρισσότερες περιπτώσεις, μιά "έδρα" - όσο στοιχειώδης κι άν είναι  
αύτά - μέ τήν δποία θά ήταν συνδεδεμένη αύτή ή ίδια υπηρεσία.
Έν τούτοις, άναφέρθηκε μιά δυσκολία στήν έφαρμογή τού άρθρου 9,  
παρ. 1 στήν παρούσα διατύπωσή του, δυσκολία πού θά παρουσιαζόταν-  
κατά τήν πραγματοποίηση σέ μιά χώρα μιάς φορολογήσιμης παροχής  
ύπηρεσιών χωρίς νά υπάρχει τό παραμικρό ίχνος έδρας (ή κατοικίας  
αύτού πού παρέχει τίς υπηρεσίες) στήν ίδια αύτή χώρα. ‘Η συγκέ-  
κριμένη περίπτωση ήταν αύτή μιας Αλλοδαπής έπιχειρήσεως πού δέν θά  
είχε "de facto" ούτε έδρα ούτε έγκατάσταση ούτε κατοικία ούτε  
διαμονή σέ μιά καθορισμένη χώρα όπου θά Αγόραζε ένα έμπράγματο  
κινητό άγαθό γιά νά τό έκμισθώσει στήν ίδια αύτή χώρα. Στήν περί­
πτωση αύτή, μιά έφαρμογή ίσως λίγο πολύ κατά λέξη τού άρθρου 9  
παρ. 1 θά μπορούσε νά Απαλλάξει τήν έκμίσθωση άπό τό φόρο τής  
χώρας όπου, σύμφωνα μέ τήν άρχή στήν δποία βασίζεται ή διάταξη  
αύτή, θά έπρεπε νά έπιβληθει ή φορολογία, δηλ. τή χώρα όπου γίνε­
ται ή έκμίσθωση (υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα μέ τήν δδηγία, άκόμη  
καί μιά μόνο πράξη "πού περιλαμβάνει τήν έκμετάλλευση ένός άγαθοΰ",  
όπως ή έκμίσθωση, θεωρείται οικονομική δραστηριότητα). Χωρίς νά  
ύπολογισθει τό γεγονός ότι πολύ πιθανόν, ή ίδια αύτή έκμίσθωση  
νά Απαλλασσόταν έπίσης άπό τό φόρο τής χώρας τής έδρας τής βασικής

- 33
Εγκατάστασης αύτου πού παρέχειτήν ύπη ρι;.ο ί α, χώρα τής δποίας
ή φορολογική άρχή θά μπορεϋ δύσκολα να έχειγνώση μιας πράξεως
πού πραγματοποιήθηκε στό έξωτερικό. Γιά τό λόγο αυτό ή 'Επιτροπή
ύπέβαλε στό Συμβούλιο, τήν 23η 'Απριλίου 1979, μιά πρόταση μιας
δέκατης όδηγιας γιά τήν έναρμόνιση των νομοθεσιών περί φορολογίας
του κυκλου έργασιών, που Αποβλέπει στην καθιέρωση ένός αναντίρρητου
τεκμήριου έγκαταστάσεως αύτοΟ πού παρέχει τήν υπηρεσία, στή χώρα
όπου τό ένοικιαζόμενο άγαθό βρίσκεται τή στιγμή όπου πράγματι τί­
θεται στή διάθεση τοΰ μισθωτή. *Η έκμίσθωση μεταφορικών μέσων
έχει ρητά Αποκλεισθεί γιά ,„όνους έλέγχου, δεδομένου ότι τά Αγαθά
αύτά είναι έξ όρισμου κινητά καί μπορούν εύκολα, νά περάσουν τά
σύνορα.
Αύτή ή πρόταση δδηγίας, γιά τήν δποίαν έκψράσθηκε, μέ την έπκρύ-  
λαξη δρισμένων παρατηρήσεων σχετικά μέ τη γενική άντίληψη τοΟ  
άρθρου 9, ευνοϊκή γνώμη άπό τό Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καί τήν  
Οικονομική καί Κοινωνική 'Επιτροπή, θά έπρεπε νά έγκριθεϊ τό  
συντομότερο. Δέ δημιουργεί' δυσκολίες στό άρθρο 9, παρ. 1 τής  
6ης δδηγίας, άλλά διευκρινίζοντας τήν κατάσταση μέ τήν καθιέρωση  
ένός τεκμηρίου ένδέχεται νά άποφεύγονται, στίς περισσότερες περι­
πτώσεις, οί δυσκολίες πού όφείλονται στή μή σύμπτωση μεταξύ του  
τύπου έγκαταστάσεως καί αυτού τής πραγματοποιήσεως τής πράξεως.
Μέσα στό πλαίσιο τής έγκρα'σεως τής προτάσεως τής δέκατης δδηγίας,  
ή 'Επιτροπή είναι διατεθειμένη νά προτείνει τήν κατάργηση τής δια-  
τάξεως τού άρθρου 9.2.6), τής δποίας τό περιεχόμενο δέ θά είχε  
πλέον άντικείμενο.
Ή  'Επιτροπή διαπίστωσε έπίσης την ύπαρξη σέ πολλές έθνικές νομο­
θεσίες διατάξεων σχετικών μέ τήν έντόπιση τής παροχής υπηρεσιών  
σέ περίπτωση έκμισθώσεως έμπράγματων κινητών άγαθών, διάταξη πού  
δέ φαίνεται νά συμφωνεί μέ αυτές τοϋ άρθρου 9, παρ. 1 καί 2 τής  
6ης δδηγίας.
Στήν Γερμανία- δ τόπος τής έκμισθώσεως ιών αμαδών αυτών, έκτός τών  
μεταφορικών μέσων, είναι δ τόπος δπου χρησιμοποιούνται τά άγαθά  
αύτά. Συνεπώς, ή γερμανική διάταξη τείνει νά φορολογεί τήν έκμί-  
σθωση τών άγαθών οπό τή στιγμή, ύτου ;ά ανανά μ,υ.ά χρησιμοποιούνται  
στή Γερμανία, άκόμη καί δταν τά άγαθά αύτά ευπάγονται άπό τόν  
μισθωτή καί υπάχθηκαν στό ΦΠΑ στή γώοσ όπου έγινε ή έκμίσθωση.

-  34 -
*  Η Γαλλία καί ή 'Ιταλία έφάρμοσαν έπίσης γενικευμένα τό κριτήριο τής  
χρησιμοποιήσεως ένώ ή δδηγία προβλέπει τό κριτήριο αύτό μόνο στήν  
περίπτωση όπου τά άγαθά £χουν έξαχΘεΤ σέ Ενα Κρότος μέλος από τόν έκμι-  
σθωτή ένός άλλου Κράτους μέλους. *Η χρησιμοποίηση όμως διαφορετι­
κών άντιλήψεων, προκαλεΐ, γιά μιά ίδια παροχή ύπηρεσιών μέσα στό  
πλαίσιο τώνδιεθνών σχέσεων, διπλές Φορολογήσεις καί καμιά φορά
μή φορολόγηση.
*  Η 'Επιτροπή κίνησε τή διαδικασία παραβιάσεως πού προβλέπεται στό  
άρθρο 169 τής Συνθήκης κατά τής ‘Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας τής  
Γερμανίας, τής 'Ιταλίας καί τής Γαλλίας γιά τή μή τήρηση τής  
έκτης όδηγίας ΦΠΑ, έπιφυλασσόμενη γιά κάθε μελλοντική ένέργεια  
κατά τής Δανίας, τής όποιας οι σχετικές διατάξεις χρήξουν ένδελε-  
χέστερης έξετάσεως μέ τήν ένδιαφερόμενη διοίκηση γιά νά έλεγχθεΐ  
άν συμφωνούν μέ τίς κοινοτικές διατάξεις.
Β.  "Εννοια τού όρου "μεταφορικά μέσα" πού άναφέρεται στό άρθρο 9  
παρ. 2 έδάφιο δ)
Τό άρθρο 9, παρ. 2 έδάφιο δ) είσάγει μιά παρέκκλιση τής γενικής  
άρχής τής φορολογήσεως τής έκμισθώσεως έμπράγματων κινητών άγαθών  
στή χώρα έγκαταστάσεως αυτού πού τά παρέχει.  Πάντως, έφόσον ή έκ-  
μίσθωση μεταφορικών μέσων Αποκλείεται τυπικά άπό τήν παρέκκλιση  
αύτή, μιά τέτοια έκμίσθωση διέπεται συνεπώς άπό τή γενική άρχή  
τού τόπου έγκαταστάσεως αυτού πού παρέχει τίς υπηρεσίες. Μέσα  
στό πλαίσιο αύτό, διαπιστώνουμε τή σημασία τού νά δοθεί τό ίδιο  
περιεχόμενο στά κράτη μέλη στήν έννοια τών "μεταφορικών μέσων"  
καί τίς πρακτικές συνέπειες πού προκαλοΰνται άπό τήν έγκριση τού  
ένός ή τού άλλου κριτηρίου, κυρίως γιά άγαθά πού άπό τ.ή φύση τους  
ένδέχεται νά μετακινούνται πέραν τών συνόρων καί νά προκαλοΰν  
Αναμίξεις ώς πρός τό πεδίο έφαρμογής τού άρθρου 9 παρ. 2 έδάφιο δ).  
Οι συνέπειες αύτές έξαρτώνται άπό τήν έκταση τής έννοιας τού μετα­
φορικού μέσου σέ κάθε Κράτος μέλος: άν π.χ. έκμισθώνεται ένα έμπο-  
ρευματοκιβώτιο (καί συγχρόνως έξάγεται) άπό τόν έκμισθωτή ένός  
Κράτους μέλους σ'ένα μισθωτή ένός άλλου Κράτους μέλους, μπορεί  
νά υπάρξει κίνδυνος διπλής φορολογίας ή μή φορολογίας όταν κάθε  
Κράτος έχει διαφορετική στάση σχετικά μέ τή συμπερίληψη ή μή τού  
άγαθοΰ αύτού στά μεταφορικά μέσα.
“Ενα κοινοτικός κατάλογος τών μεταφορικών μέσων (πού θά περιλαμβά­
νει τίς περιπτώσεις πού θά μπορούσαν εύκολότερα νά δημιουργήσουν

- 35 -
προβλήματα) θά έπέτρεπε τήν άποφυγή στις περισσότερες περιπτώσεις
τών παραπάνω δυσκολιών. Θά έπρεπε προσεχώς νά καταστεί δυνατόν
νά καταρτισθεϊ ό κατάλογος αυτός στή Συμβουλευτική 'Επιτροπή
του ΦΠΑ, παρόλο πού δέν έπιτεύχθηκε άκόμη όμόφωνη συμφωνία σχε-
τικά μέ τήν όριοθέτηση τής έννοιας τοϋ "μεταφορικού μέσου" πού
ισχύει γιά τά άγαθά πού δέν έξομοιώνονται μέ τά όχήματα μέ τήν
κοινή έννοια τού όρου.
Γ. 'Ορισμός όρισμένων παροχών πού άναφέοονται στό άρθρο 9 παρ. 2
έδάφιο ε)
Ή  διάταξη αυτή, πού άποτελεϊ έξαίρεση στό γενικό κανόνα βάσει  
τοϋ όποιου οι παροχές υπηρεσιών φορολογούνται στόν τόπο έγκαταστά-  
σεως τού παρέχοντα, άπαριθμει τις παροχές πού φορολογούνται στόν  
τόπο έγκαταστάσεως τού έξυπηρετούμενου, υπό όρισμένους όρους (κυ­
ρίως στό ένδοκοινοτικό εμπόριο όταν ό έξυπηρετούμενος, πού είναι  
έγκατεστημένος σέ μιά άλλη χώρα μέλος (τής χώρας αύτοΰ πού παρέ­
χει τήν υπηρεσία, υπάγεται στό ΦΠΑ).
Σέ όρισμένα όμως Κράτη μέλη, τό θέμα είναι άν δρισμένες παροχές  
υπηρεσιών οί όποιες δέν περιλαμβάνονται ρητά σ'αύτόν τόν κατάλογο  
παρεκκλίσεων μπορούν νά έξοιμοιωθοΰν μέ αυτές πού περιλαμβάνονται ,  
έξομοίωση πού θά είχε σάν άποτέλεσμα τή μεταφορά τής φορολογίας  
στή χώρα τοϋ έξυπηρετούμενου:
Ή  δεύτερη καί ή τρίτη παύλα τού άρθρου 9 παρ. 2 έδάφιο ε) έπηρεά-  
σθηκαν στις περισσότερες περιπτώσεις άπ'αύτές τίς δυσκολίες έρμη-  
νείας, κυρίως όσον άφορά τήν όριοθέτηση τών διαφημιστικών παροχών  
τών παροχών τών συμβούλων καί έμπειρογνωμόνων καί τών σχετικών μέ  
τήν παροχή πληροφοριών.
Γιά τό λόγο αύτό ένα Κράτος μέλος νόμισε ότι μπορούσε νά έξομοι-  
ώσει τούς συμβούλους μέ τούςπραγματογνώμονες στις δημοπρασίες, ένώ  
ένα άλλο Κράτος μέλος ρώτησε τή Συμβουλευτική 'Επιτροπή τού ΦΠΑ  
άν έπρεπε νά θεωρηθούν σά διαφήμιση όρισμένες άγγελίες πού δημο­
σιεύονται στις έφημερίδες. Ή  έννοια τής παροχής πληροφοριών,  
πού άκολουθεϊ στό κείμενο τής όδηγίας αύτής τής μηχανογραφήσεως  
στοιχείων, θά χρειαζόταν έξάλλου νά διευκρινισθεί, έφόσον τό θέμα  
είναι άν πρέπει νά περιλαμβάνει μόνο τήν παροχή "μηχανογραφημένων"  
στοιχείων ή άν πρέπει νά έρμηνευθεί μέ τή γενικότερη έννοια τού  
όρου.

- 35a -
Χωρίς νά θέλει, νά υπερβάλει, τή σημασία των υφισταμένων δυσκολιών,  
ή 'Επιτροπή θά συνεχίσει παρόλα αυτά τήν προσπάθεια διευκρινίσεως  
ή δποία άναλήφθηκε μέσα στό πλαίσιο των έργασιών τής Συμβουλευτι­
κής 'Επιτροπής τοϋ ΦΠΑ.

- 36 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Θέματα έρμηνείας σχετικά μέ τή βάση τήο φορολογίας (άοθοο 11)
Ο καθορισμός της βάσεως τής φορολογίας προκάλεσε όρισμένες δυσκο­
λίες καί διαφορές πού περιγράφονται παρακάτω.
Α. Ελάχιστη βάση φορολογήσεως
‘Η νομοθεσία ένός Κράτους μέλους προβλέπει δτι ή βάση τής φορολογή­
σεως γιά τήν παράδοση ή τήν εισαγωγή των καινούριων αυτοκινήτων δέν  
μπορεί νά είναι κατώτερη άπό τήν τιμή καταλόγου πού ίσχύει κατά  
τή στιγμή όπου δ φόρος όφείλεται.
Κατά τή γνώμη τής 'Επιτροπής, τό μέτρο αύτό δέ συμφωνεί:
- ούτε μέ τό άρθρο 11-Α παρ. 1 έδάφιο α) διότι ή παράγραφος αύτή  
προβλέπει βασικά ότι ή βάση φορολογίας γιά τήν παράδοση άγαθών  
άποτελεϊται, στό έσωτερικό τής χώρας, άπό τήν Αντιπαροχή πού έπι-  
τείχθηκε ή θδ έπιτευχθεΤ Από τδν προμηθευτή,
- ούτε μέ τό άρθρο 11-Α παρ. 3 εδάφια α) καί β), τά όποια διευκρι­
νίζουν ότι δέν πρέπει νά περιλαμβάνονται στή βάση φορολογίας
οι μειώσεις τιμών μέ τή μορφή έκπτώσεως γιά προπληρωμή, όπως  
έίιίσης καί οι έκπτώσεις καί έπιστροφές τής τιμής πού προσφέρονται  
στόν αγοραστή καί καταβάλλονται τή στιγμή πού πραγματοποιείται  
ή πράξη,
- ούτε μέ τό άρθρο 11-Β παρ. 1 έδάωια α) καί β) καί παρ. 4 πού  
όρίζουν τά κριτήρια γιά τόν καθορισμό τής βάσεως φορολογίας στήν  
εισαγωγή, κριτήρια άνάλογα μέ αύτά πού χρησιμοποιούνται γιά τόν  
καθορισμό τής βάσεως φορολογίας στό έσωτερικό τής χώρας.
Ή  'Επιτροπή άποφάσισε νά παραπέμψει τήν υπόθεση στό Δικαστήριο.
Β.  Παράδοση ένός καινούργιου άγαθοϋ μέ άντάλλαγμα ένα μεταχειρισμένο  
άγαθό.
Τό άρθρο 11-Α παρ. 1 έδάφιο α) τής όδηγίας προβλέπει έπίσης ότι  
ή βάση φορολογίας γιά τίς παραδόσεις άγαθών καί τίς παροχές  
υπηρεσιών άποτελεϊται συνήθως άπ'αύτά πού άποτελοϋν τό άντάλλαγμα  
πού καταβλήθηκε ή θά καταβληθεί στόν προμηθευτή ή σ'αύτόν πού παρέ­
χει τήν υπηρεσία γιά τίς πράξεις αύτές άπό τόν άγοραστή, τόν  
έξυπηρετούμενο ή έναν τρίτο.

- p 7 -
Οι νομοθεσίες όμως δύο Κρατών μελών προβλέπουν δτι σέ περίπτωση  
παραδόσεως ένός καινούριου Αγαθού μέ Αντάλλαγμα τή λήψη άπό τόν  
προμηθευτή ένός μεταχειρισμένου άγαθοΟ τού ίδιου είδους, ή φορο­
λογήσιμη βάση μειώνεται κατά τήν Αξία τοϋ Ανταλλασσόμενου άγαθοΟ.  
'Επειδή οί διατάξεις αύτές είναι Αντίθετες μέ τό άρθρο 11-Α1 α),  
ή ’Επιτροπή κίνησε τή διαδικασία παραβόσεως πού προβλέπεται στό  
άρθρο 169 τής συνθήκης κατά των δύο αύτών χωρών.
"Εχει ύποστηριχθεϊ μερικές φορές, γιά τήν Αιτιολόγηση τής πρακτι­
κής αύτής, ότι υπάρχει έδώ ένα ίδιαίτερο καθεστώς, πού έπιτρέπε-  
ται προσωρινά άπό τό δεύτερο έδάφιο του άρθρου 32, τό όποιο προ­
βλέπει ότι τά Κράτη μέλη μπορούν νά διατηρήσουν, ως τήν έφαρμογή  
ένός κοινοτικού καθεστώτος, τούς ιδιαίτερους κανόνες πού ύφίστανται  
στόν τομέα τών προϊόντων ευκαιρίας.
Είναι σαφές ότι ένα τέτοιο έπιχείρημα 6έν μπορεί νά ληφθεϊ ύπόψη ^ 
στήν περίπτωση αύτή.  Πράγματι, ή παράδοση ένός καινούργιου κινη-  
του άγαθοΟ είναι μιά φορολογήσιμη πράξη καί ό τρόπος πληρωμής  
ουδόλως μπορεί νά μεταβάλει τήν άνάλυση αύτή. Τό άρθρο 11  
διευκρινίζει έξάλλου σαφώς ότι ή φορολογήσιμη βάση άποτελεϊται άπ'  
ό^τι Απαρτίζει τήν δντι παροχή πράγμα πού συνεπάγεται ότι στήν περί­
πτωση όπου ή πληρωμή γίνεται έν μέρει σέ χρήμα καί έν μέρει σέ  
είδος, ή φορολογήσιμη βάση πρέπει νά είναι τό άθροισμα τών δύο  
αύτών άξιων.
Οί έπιδοτήσεις
Τό άρθρο 11-Α παρ. 1 έδάφιο α) τής όδηγίας προβλέπει ότι οί έπιδο-  
τήσεις πού λαμβάνει ένας ύπόχρεος καί πού είναι "άμεσα συνδεδ£μένες  
μέ τή τιμή" τών πράξεων πού πραγματοποιεί αύτός ό ύπόχρεος, πρέπει  
νά περιλαμβάνονται στή βάση φορολογήσεως, σάν στοιχεία τής τιμής  
πού καταβάλλονται άπό τρίτους. Άν είναι σχετικά εύκολο νά θεω­
ρηθούν, σέ πρώτη άνάλυση, σάν "άμεσα συνδεδεμένες μέ τίς τιμές"  
ο! έπιδοτήσεις τών όποίων τό ύψος καθορίζεται είτε σέ σχέση μέ  
τή τιμή πωλήσεως τών Αγαθών ή των παρεχόμενων δπηρεσιων, εϊτε σέ σχέση μέ τΓς  
ποσότητες πού £χαυν πουληθεί*, εϊτεάκδμη σέ σχέση μέτδ κόστος των &γαθων ή των  
ύπηρεσιών πού προσφέρονται δωρεάν στό κοινό, ύπάρχει μεγάλη Αμφιβο­
λία όσον άφορά άλλους τύπους έπιδοτήσεων, όπως οί λεγάμενες έπιδο- 
τήσεις ισορροπίας ή λειτουργίας, τών όποίων ή καταβολή Αποβλέπει  
στήν έξυγίανση τής οίκονομικής καταστάσεως μιάς έπιχειρήσεως καί  
πού χορηγούνται χωρίς ρητή Αναφορά σέ όποιαδήποτε τιμή. ‘Η έλλειψηΓ.

38
ουσιαστικής διαφοράςμεταξύ αυτών των τΰτιωνέπιδοτήσεων (έφόσον
αυτές πού είναι "άμεσα συνδεδεμένες μέ ττήν τιμή" αποβλέπουν έπί­
σης στήν εξυγίανση στίς περισσότερες περιπτώσεις), όπως έπίσης
και ή δυνατότητα γιά ένα Κράτος μέλος νά μετατρέπει μιά έπιδότηση
του πρώτου τύπου σέ μιά έπιδότηση του δεύτερου τύπου, δείχνουν
τόν άβέβαιο χαρακτήρα τής διακρίσεως, πού βασίζεται σέ καθαρά
τυπικά στοιχεία (ό τρόπος μέ τόν όποιο χορηγείται ή έπιδότηση)
καί συνεπώς τήν άνεπάρκεια τής διατυπώσεως τής δδηγίας.
Μιά συμπληρωματική πηγή διαφορών μεταξύ τών Κρατών μελών έγκειται  
στό άρθρο 19 παρ. 1, 2η παύλα τής προκείμενης δδηγίας, πού έπι-  
τρέπει στά Κράτη πού τό έπιθυμουν νά περιλαμβάνουν στόν παρονομα­
στή τής άναλογίας έκπτώσεως τό ποσό τών έπιδοτήσεων "πού δέν είναι  
άμεσα συνδεδεμένες μέ τήν τιμή". Αύτό ίσοδυναμεί, διά μέσου μιάς  
μειώσεως τοϋ δικαιώματος έκπτώσεως γιά τόν υπόχρεο, μέ μιά άδηλη  
καί άκαθόριστη φορολογία έπιδοτήσεων πού άποκλείονται άπό τή βάση  
φορολογίας.
Δέν φαίνεται δυνατόν νά έξαλειφθοϋν οι διαφορές ερμηνείας σχετικά  
μέ τό είδος κάθε έπιδοτήσεως καί τίς διαφορές καθεστώτος πού όφεί-  
λονται στό άρθρο 19 παρ. 1, 2η παύλα, βάσει ένός εύρέος καί γενι­
κού δρισμοϋ τών έπιδοτήσεων πού έπιθυμοϋμε νά περιληφθοϋν στή  
φορολογήσιμη βάση. Τό ιδανικό θά ήταν ή καθιέρωση ένός κοινοτι­
κού καταλόγου τών έπιδοτήσεων πού θεωρούνται σάν "άμεσα συνδεδεμέ­
νες μέ τήν τιμή". Οί δυσκολίες στίς όποιες θά προσέκρουε ή καθιέ­
ρωση ένός τέτοιου καταλόγου θά μπορούσαν νά ύπερνικηθοΰν γιά ένα  
μεγάλο άριθμό έπιδοτήσεων πού άποτελοΰν τό άντικείμενο κοινοτικών  
κανονισμών (ΕΓΤΠΕ καί άλλα):  Αύτό θά είχε σάν πλεονέκτημα τή σημα­
ντική με ίωση,σέ μιά πρώτη φάση τών διαφορών μεταξύ Κρατών μελών,  
έφόσον αύτές θά παρέμεναν μόνο γιά τίς έπιδοτήσεις άποκλειστικά  
έθνικής αρμοδιότητας. Σέ μιά δεύτερη φάση, οί διαφορές αύτές θά  
καταργουντο προοδευτικά μέσα στό πλαίσιο τομεακών έξετάσεων (μετα­
φορές, γεωργία, δημόσιοι οργανισμοί κλπ.). Τό μειονέκτημα μιάς  
τέτοιας λύσεως έγκειται στό δτι θά χρειασθεϊ πιθανόν μεγάλο χρο­
νικό διάστημα.
Μιά άλλη άντιμετώπιση τής παρούσης καταστάσεως, άλλά πολύ πιό  
δραστική, θά ήταν νά μήν περιλαμβάνονται στή βάση φορολογίας όλα  
τά είδη έπιδοτήσεων έκτός αύτών πού άμείβουν υπηρεσίες πού παρέ­
χονται στούς τελικούς καταναλωτές, άλλά θά έπρεπε τότε νά τροποποι­
ηθεί στό σημείο αύτό τό κείμενο τού άρθρου 11 τής έκτης δδηγίας.

39
Πάντως, ή Επιτροπή κρίνει δτι άπαιτείται μιά νέα έξέταση του 
συνόλου τοΰ προβλήματος τών έπιδοτήσεων στό καθεστώς του ΦΠΑ. 
Πράγματι, άφενός τό θέμα αυτό διέπεται, στήν δδηγία, άπό διατά" 
ξεις οί όποίες, όπως μόλις τό είδαμε, προκαλοΰν διαφορές μεταξύ 
των Κρατών μελών καί αφετέρου, λόγω τοΰ σημαντικοΰ ύψους στό όποι­
ο μπορούν νά φθάσουν όρισμένες έπιδοτήσεις, οί έπιπτώσεις αυτών 
πάνω στό ΦΠΑ (καί στους ίδιους πόρους) είναι σημαντικές σέ σημείο ποί 
νδ μήν Επιτρέπουν τήν Εποδοχή της διαιδνισης μίδς έλλεΓψεως έναρμονΓσεως στδν 
τομέα αίτπ5·
Δ.Τά παρεπόμενα έξοδα πού πρέπει νά περιλαμβάνονται στή βάση φορο -  ^ 
λογίας: πρόβλημα τών τόκων γιά πωλήσεις μέ δόσεις ί
Η παράγραφος 2-β) τοΰ άρθρου 11 θέτει τήν άρχή τής συμπεριλήψεως
στή βάση φορολογίας τών παρεπομένων έξόδων πού δ προμηθευτής χρεώ- ζ.
νει στόν άγοραστή, άρχή πού ένισχύεται μέ μιά διάταξη ή δποία 
έπιτρέπει στά Κράτη μέλη νά θεωροΰν σάν παρεπόμενα έξοδα τά έξοδα 
πού θά άποτελοΰσαν τό άντικείμενο μιας ξεχωριστής συμβάσεως μετά- ^ 
ξύ τοΰ προμηθευτή καί τοΰ άγοραστή.
Μέσα στό πλαίσιο αύτό τέθηκε τό θέμα τοΰ καθεστώτος πού ισχύει 
γιά τά έξοδα τά όποια ζητά άπό τόν άγοραστή ένας πωλητής έκτός 
τής τιμής πωλήσεως τοΐς μετρητοίς δταν ή πώληση γίνεται μέ δόσεις. 
Τό θέμα αύτό δέν είναι άσήμαντο, δεδομένου δτι οί πράξεις έπί 
πιστώσεις άπαλλάσσονται άπό τό άρθρο 13-Β- "Αν θεωρηθεί δτι 
υπερέχει δ χαρακτήρας τών παρεπομένων έξόδων πού θά μποροΰσε 
νά άποδοθεί σέ τέτοια έξοδα, αύτά τά τελευταία διαφεύγουν τής άπαλ- 
λαγής τών τόκων πού θεσπίσθηκε άπό τό άρθρο 13. Τό πρόβλημα καθί­
σταται πιό λεπτό δταν δ κανονισμός μιας πωλήσεως μέ δόσεις άποτελεί 
τό άντικείμενο μιάς ξεχωριστής συμβάσεως τής ίδιας τής πωλήσεως 
τοΰ άγαθοΰ: σέ μιά τέτοια περίπτωση, υπερέχει ή προσομοίωση μέ τό­
κους Π ή προσομοίωση μέ παρεπόμενα έξοδα, προσομοίωση πού θά ήταν 
έπιτρεπτή άπό τό άρθρο 11-2-β) ;
Επειδή τά Κράτη μέλη άπάντησαν διαφορετικά στό έρώτημα αύτό, προκύ­
πτει μιά κατάσταση πού δέν είναι πολύ ικανοποιητική διότι άντιτί- 
θεται στή φορολογική έναρμόνιση σ'έναν τομέα πού ένδιαφέρει άμεσα 
τόν "τελικό καταναλωτή". Μιά ένέργεια έπιβάλλεται συνεπώς γιά νά 
τεθεί τέρμα στή διαφορά αύτή, έπιδιώκοντας πρώτα μιά κοινή έρμηνεία 
τής έννοιας τών "παρεπομένων έξόδων". *Η Επιτροπή προτίθεται νά 
παραπίμψει προσεχώς τό θέμα αύτό στήν Επιτροπή τοΰ ΦΠΑ.

-  40 -
Ε ·  Διευκρίνιση τοΟ πρώτου σημείου προορισμού
Η παράγραφος 3 τοΟ άρθρου 11—Β προβλέπει δτι πρέπει νά περιλαμβά­
νονται στή βάση φορολογίας στήν εισαγωγή τά παρεπόμενα έξοδα πού 
πραγματοποιούνται μέχρι τού πρώτου σημείου προορισμού των άγαθών 
στό εσωτερικό τής χώρας. Αύτό τό πρώτο σημείο μπορεί νά είναι 
αυτό πού άναφέρεται στή φορτωτική ή σέ κάθε άλλο έγγραφο μεταφο­
ράς ή, έλλείψει τέτοιων ένδείξεων, αύτό τής πρώτης έκφορτώσεως 
στή χώρα εισαγωγής.
*0 κανονισμός (ΕΟΚ) άρ. 1224/80 σχετικά μέ τή δασμολογητέα άξια 
των έμπορευμάτων προβλέπει δτι γιά τόν καθορισμό τής δασμολογη­
τέας άξίας, πρέπει νά προστεθούν στήν τιμή πού έχει πράγματι 
καταβληθεί ή θά καταβληθεί, μεταξύ άλλων, τά μεταφορικά καί άσφα- 
λιστικά έξοδα, δπως έπίσης καί τά έξοδα φορτώσεως καί διακινήσεως 
πού σχετίζονται μέ τή μεταφορά των είσαγομένων έμπορευμάτων (άρθρο 
8, πρώτη παράγραφος) μέχρι τού σημείου είσόδου στό δασμολογικό 
έδαφος τής Κοινότητας.
‘Η έννοια τού σημείου εισόδου δέν άντιστοιχεΐ μέ αύτήν τού σημείου 
προορισμού διότι ή δασμολογητέα άξια των είσαγομένων έμπορευμά­
των δέν περιλαμβάνει τά μεταφορικά έξοδα μετά τήν εισαγωγή στό 
δασμολογικό έδαφος τής Κοινότητας, μέ τήν έπιφύλαξη δτι τά έξοδα 
αύτά θά διαφοροποιηθούν άπό τήν τιμή πού έχει πράγματι καταβληθεί 
ή θά καταβληθεί γιά τά είσαγόμενα έμπορεύματα. Μέ τόν τρόπο αύτό, 
δταν τά έμπορεύματα διοχετεύονται μέ τό ίδιο μεταφορικό μέσο, τά 
έξοδα κατανέμονται άναλογικά μέ τήν άπόσταση πού έχει καλυφθεί 
έντός καί έκτός τού δασμολογικού έδάφους τής Κοινότητας. 'Αντίθετα, 
στό φορολογικό τομέα, τά έξοδα αύτά πρέπει νά περιλαμβάνονται στή 
βάση φορολογίας στό μέτρο όπου δέν έχουν ήδη περιληφθεϊ (τιμή μέ 
μεταφορά μέχρι προορισμού), καί τά Κράτη μέλη μπορούν νά περιλαμ­
βάνουν στή βάση άκόμη καί τά παρεπόμενα έξοδα πού προκύπτουν άπό 
τή μεταφορά πρός ένα άλλο σημείο προορισμού στό έσωτερικό τής 
χώρας, δταν τό δεύτερο σημείο είναι γνωστό τή στιγμή πού έπέρχεται 
τό γεγονός πού προκαλεΐ τό φόρο έπί τής εισαγωγής.
Οΐ διαφορές αύτές στόν τρόπο υπολογισμού των στοιχείων πού προσδιο­
ρίζουν τή φορολογητέα βάση άποδεικνύουν δτι, άκόμη καί μετά τήν 
έγκριση τού κανονισμού (ΕΟΚ) 1224/80 σχετικά μέ τή δασμολογητέα 
άξια, παραμένουν διαφορές μεταξύ τής δασμολογητέας άξίας καί τής 
βάσεως φορολογίας ΦΠΑ ενόσω ο "πρώτος τόπος προορισμοί"δεν ανταττοκρΓ-  
νεται στον "τόπο εισαγωγής" και ότι η δυνατότητα που προσφέρεται στα

-  41 -
Κράτη μέλη (άρθρο 11-Β.2) νά θεωροϋν σάν βάση φορολογίας τή 
δασμολογητέα άζία είναι άσκοπη καί δημιουργεί δυσκολίες.
Γιά τόν υπολογισμό τών παρεπομένων έξόδων πού πρέπει νά περι­
λαμβάνονται στή δασμολογητέα άζία "ώς τό σημείο εισόδου" στό 
δασμολογικό έδαφος της Κοινότητας, ό δασμολογικός κανονισμός 
(άρθρα 14 καί 15) διευκρινίζει την έννοια τοϋ σημείου εισόδου 
καί τό σύνολο των άπαιτουμένων κανόνων γιά τόν όρθό καθορισμό 
τοϋ σημείου αύτοΰ άνάλογα μέ τό μέσο μεταφοράς των έμπορευμάτων 
(θαλάσσια μεταφορά, πλωτή σιδηροδρομική, όδική κλπ.).
'Αντίθετα, ή έννοια τδ "πρώτου σημείου προορισμού" καθορίζεται 
άπό τό άρθρο 11-3 τής έκτης όδηγίας, άλλά τό σύνολο των άπαιτουμέ- 
νων κανόνων γιά τόν καθορισμό τοϋ σημείου αύτοΰ δέν προβλέπονται.
*Η έννοια δμως αύτή άπαιτει διευκρινίσεις άνάλογα μέ τό μέσο μετα­
φοράς των άγαθών, κυρίως στην περίπτωση όπου σημείο προορισμού 
θεωρείται "τό σημείο τής πρώτης έκφορτώσεως φορτίου".
*

- 42 - 
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
θέματα έρμηνείας σχετικά μέ τίς άπαλλαγές (Αρθρα 13, 14 καί 15)
Οι, δυσκολίες έρμηνείας σχετικά μέ τίς απαλλαγές είναι άνισης 
σημασίας εφόσον οι μέν έχουν γενική σημασία καί οι δέ τομεακή.  Οι 
πρώτες συνίστανται σ' ενα μόνο θέμα πού είναι ποιά είναι ή άκριβής ση­
μασία τοΰ εισαγωγικού έδαφίου πού βρίσκεται διαδοχικά στήν άρχή του 
A καί τού Β τού άρθρου 13, τού άρθρου 14 καί τοΰ άρθρου 15: τό 
θέμα αύτό έξετάζεται στό παρακάτω τμήμα Α. ‘Ως πρός τίς τομεακές 
δυσκολίες, αυτές θά παρουσιασθοϋν στά έπόμενα τμήματα:
Β - δυσκολίες σχετικά μέ όρισμένες άπαλλαγές τού άρθρου 13-Β,
Γ.- δυσκολίες σχετικά μέ όρισμένες άπαλλαγές του άρθρου 13-Β,
Δ - δυσκολίες σχετικά μέ Απαλλαγή των δρθρων 14 καΓ 15,
δυσκολίες σχετικό μέ τήν δκταση του δικαιώματος έκπτώσεως (Βρθρο 1?) καί τύν
Ε —ίιπλογισμό της Αναλογίας έκπτωσης (δρθρο 19).
Α. Δυσκολία γενικής έρμηνείας σχετικά μέ τή σημασία τού εισαγωγικού 
έδαφίου (άρθρο 13Α - άρθρο 13Β - άρθρο 14 καί άρθρο 15)
Τό προκείμενο κείμενο έχει ώς έξής:
"1. Μέ τήν έπιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τά Κράτη μέλη 
άπαλλάσσουν μέ τούς όρους πού δρίζουν γιά νά έξασφαλισθεΐ ή όρθή 
καί άπλή έφαρμογή τών άπαλλαγών πού προβλέπονται παρακάτω καί νά 
άποφευχθεϊ κάθε ένδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή καί κατάχρηση
‘Η διάταξη αύτή, ή δποία έντάχθηκε στήν όδηγία κατά τίς συζητήσεις 
στό Συμβούλιο, θά μπορούσε "a priori" νά φανεί άσήμαντη, διότι 
είναι δύσκολο νά φαντασθεϊ κανείς ότι ένα Κράτος μέλος μπορεί νά 
νομοθετεί στόν τομέα αύτόν χωρίς νά προσπαθεί νά έξασωαλίσει 
"τήν όρθή καί άπλή έφαρμογή" τών άπαλλαγών πού προβλέπει, ούτε νά 
άποφύγει τήν ένδεχόμενη φοροδιαφυγή, φοροαποφυγή καί κατάχρηση.
‘Η διάταξη όμως αύτή άντανακλά ένα βασικό μέλημα τών Κρατών μελών 
δηλαδή τή διατήρηση τής μεγαλύτερης δυνατής εύελιξίας σχετικά
μέ τούς όρους έφαρμογής τών κοινοτικών άπαλλαγών. Πρέπει πράγ­
ματι νά ΥΓνεί ΑπενΘΰμιση, μέ μίδ διατύπωση προσαρμοσμένη στούς στόχους

-  43 -
τής δδηγίας, της Αρχής πού θέτει τό Αρθρα 189 - 3ο εδάφιο τής συνθή­
κη ςι άναγνωρίζοντας πάντως δτι οι δροι αυτοί δέ θά μπορούσαν νά 
έχουν άλλους στόχους έκτος άπ'αύτούς τής διευκρινίσεως καί τής 
καταπολεμήσεως τής φοροδιαφυγής καί τής φοροαποφυγής.
Αύτή ή σύντομη ύπενθύμιση γενικών άπόψεων δέν είναι άχρηστη μέσα 
στό πλαίσιο των άνοικτών διαφορών σέ δρισμένα Κράτη μέλη καί πού 
προέρχονται άπό άτομα πού διεκδικούντήν έφαρμογή τής μιάς ή τής 
άλλης άπαλλαγής ή όποια δρίζεται άπό τήν δδηγία, ένώ ή άπαλλαγή 
αύτή δέν έχει άκόμη είσαχθεί στήν έθνική νομοθεσία. Γιά νά 
άντικρούσουν τέτοια αιτήματα, οί άρμόδιες άρχές τών ένδιαφερομένων 
Κρατών μελών τείνουν νά έπικαλοϋνται τό κείμενο του εισαγωγικού 
έδαφίου τού άρθρου 13, μέ τόν ίσχυρισμό δτι ή διάταξη αύτή άφήνει 
κάποιο περιθώριο έκτιμήσεως στά Κράτη μέλη καί δτι μιά άπαλλαγή 
προβλεπόμενη άπό τήν δδηγία δέ θά μπορούσε συνεπώς νά έχει άμεση 
έπίδραση έλλείψει μέτρων έφαρμογής στό έθνικό έπίπεδο.
Τό Δικαστήριο, πού έπιλήφθηκε προδικαστικά δυνάμει τού άρθρου 177 
τής συνθήκης, έξέδωσε μιά πρώτη άπόφαση πάνω στό θέμα αυτό τήν 
19ην 'Ιανουάριου 1982 στήν υπόθεση 8/81: τό Δικαστήριο δήλωσε δτι 
δρισμένες διατάξεις τής όδηγίας ένδέχεται, ύπό δρισμένες συνθήκες 
νά προκαλέσουν μιά άμεση έπίπτωση ,  τήν Απαία μπορούν νδ έπικαλεσθαυν 
άπό' τσός- ίδιώτες, κυρίως έλλείψει μιάς προσαρμογής τής έθνικής 
νομοθεσίας στήν δδηγία.
Β.  Δυσκολίες έρμηνείας σχετικά μέ δρισμένες άπαλλαγές τού άρθρου 
13-Α-1
‘Η Επιτροπή έπιθυμεϊ ιδιαίτερα νά έπισύρει τήν προσοχή πάνω στίς 
δυσκολίες σχετικά μέ τήν έφαρμογή τών άπαλλαγών πού άποτελοΰν 
τό άντικείμενο τών έδαφίων α), β), λ), μ) καί ν) τού άρθρου 
13-Α-1.
Θεωρεί έξάλλου πάντα δτι έφόσον δ ΦΠΑ έπιβαρύνει τά άγαθά καί 
τίς ‘Υπηρεσίες, οί προβλεπόμενες άλλαγές στήν δδηγία θά έπρεπε 
νά είναι μόνο άντικειμενικές, πράγμα πού θά είχε έξαλείψει πολυ­
άριθμα προβλήματα έρμηνείας καί δριοθετήσεως.
α) Απαλλαγή σχετική μέ τίς παροχές υπηρεσιών άπό τίς δημόσιες 
ταχυδρομικές υπηρεσίες (άρθρο 13-Α-1-α)
*  Η άπαλλαγή αύτή ά να φ έρ ετ α ι στίς  π α ρ ο χ ές ύπ η ρεσ ιώ ν καί τ ίς  παρα­
δόσεις Αγαθών παρεπόμενων στίς παροχές αΑτές, μέ έξαίρεση τή μεταφορό  
Ατόμων καί τ ίς  τηλεπικοινωνίες πού πραγματοποοΟντα ι Απότίς ταχυδρομικές δπηρεσί
ες

-  44 -
Διαπιστώθηκε στή νομοθεσία ένός Κράτους μέλους ότι ή Απαλ­
λαγή αύτή έπεκτάθηκε στίς μεταφορικές έταιρεϊες (σιδηρόδρομοι, 
αεροπορικές έταιρεΠες) πού έζασφαλίζουν τή μεταφορά του ταχυ­
δρομείου γιά λογαριασμό τής δημόσιας ταχυδρομικής υπηρεσίας.
Οί Αρχές τής χώρας αυτής υποστηρίζουν ότι ή Απαλλαγή ή δποία 
προβλέπεται Από τήν έκτη δδη γία πρέπει νά θεωρείται Από τήν 
άποψη τοϋ σκοπού της καί ότι όλες οί παροχές πού συντείνουν 
στήν έκτέλεση τής δημόσιας ταχυδρομικής υπηρεσίας τή δικαιούν­
ται, Ακόμη καί δταν πρόκειται γιά ιδιωτικές έπιχειρήσεις έφό- 
σον αυτές έχουν τή νομική υποχρέωση νά βοηθήσουν τή δημόσια 
υπηρεσία.
‘Η έπιχεισηματολογία αύτή δέν ύποστηρίχθηκε Από τήν 'Επιτροπή, 
πού Αντιτίθεται σέ μιά εύρεία έρμηνεία των Απαλλαγών. "Οπως 
κάθε άλλη Απαλλασσόμενη έπιχείρηση, ή δημόσια ταχυδρομική 
υπηρεσία πρέπει νά έπιβαρύνεται μέ τό ΦΠΑ γιά τά inputs 
(είσροές) πού σχετίζονται μέ τίς Απαλλασσόμενες δραστηριότητές 
της.
Έζ άλλου ή έπιχεισηματολογία τήν δποία υποστηρίζει τό προκεί- 
μενο Κράτος μέλος έπηρεάζει κάπως τόν προσδιορισμό τής βάσεως 
υπολογισμού των ίδιων πόρων των Κοινοτήτων, πού θά μειωνόταν 
στή συγκεκριμένη αύτή περίπτωση.
‘Η 'Επιτροπή κίνησε κατά τού Κράτους μέλους αύτοΰ τή διαδικασία 
παραβίσεως πού προβλέπεται στό άρθρο 169 τής συνθήκης.
β) Σχετική Απαλλαγή τής νοσηλείας καί τής ιατρικής περιθάλψεως 
Από δργανισμούς δημοσίου δικαίου ή Από έΕ-.ομοιούμενα ιδρύματα 
(άρθρο 13-Α-1.β)
'Ενώ ή έφαρμογή τής Απαλλαγής είναι σχετικά Απλή όσον Αφορά 
τόν τομέα τής δημόσιας ή παραδημόσιας νοσηλείας, αύτό δέν 
ισχύει δσον άφορά τά άλλα νοσοκομειακά ιδρύματα, τά κέντρα 
ιατρικής καί διαγνώσεως καί τά ελλά παρεμφερή ιδρύ­
ματα. Αύτά δικαιούνται πράγματι τήν Απαλλαγή έωόσον είναι 
δεόντως Αναγνωρισμένα καί παρέχουν τίς υπηρεσίες τους "σέ 
κοινωνικές συνθήκες παρόμοιες μέ αυτές πού ισχύουν" γιά τό 
δημόσιο τομέα. "Ολη ή δυσκολία συνίσταται στόν διαχωρισμό 
μεταζύ των ιδρυμάτων πού πληρούν τίς συνθήκες αύτές καί τά

-  45 -
άλλα. ECvou άληθές δτι μέσα στό πλαίσιο των μεταβατικών δια­
τάξεων (άρθρο 28-3-β καί παράρτημα F σημείο 10 τής δδηγίας), 
τά Κράτη μέλη μπορούν νά έξακολουθούν νά άπαλλάσσουν τά ιδρύ­
ματα πού δέν πληρούν τούς όρους τού άρθρου 13-Α-1-β).
‘Η δυσκολία όμως δέ ρυθμίζεται δσον άφορά τόν υπολογισμό των 
"ιδίων πόρων" των Κοινοτήτων, έφόσον ή έφαρμογή άπό τά Κράτη 
μέλη τής άπαλλαγής, πού έχει διευρυνθεϋ μέ τόν τρόπο αυτό, 
πρέπει νά προκαλεΐ χρηματικές άντισταθμίσεις γιά τίς πράξεις 
πού κανονικά δέν καλύπτονται άπό τήν άπαλλαγή τού άρθρου 
13-Α-1-β) .
Οί συζητήσεις πού διεξήχθηκαν πάνω στό σημείο αυτό στήν 'Επι­
τροπή τού ΦΠΑ δυστυχώς δέν έπέτρεψαν νά έξελιχθεϊ ή κατάσταση.
γ) Άπαλλαγή τών παροχών περιθάλψεως μέσα στό πλαίσιο τής άσκήσεως 
τών ιατρικών καί παραϊατρικών έπαγγελμάτων (άρθρο 13-Α-1 γ)
‘Η νομοθεσία ένός Κράτους μέλους έπεκτείνει τήν άπαλλαγή στίς 
παραδόσεις άγαθών πού πραγματοποιούνται άπό τά μέλη τών ιατρι­
κών ή παραϊατρικών έπαγγελμάτων σέ συνδυασμό καί τίς παροχές 
τών υπηρεσιών τους: π.χ. οί παραδόσεις γυαλιών μέσα στό πλαί­
σιο μιας ίατρικής συνταγής.
Κατά τή γνώμη τής 'Επιτροπής, πρόκειται γιά μιά εύρεία έρμη- 
νεία τού κειμένου τής δδηγίας, μέ άμεση έπίπτώση πάνω στό έπί- 
πεδο τών ίδιων πόρων τών Κοινοτήτων. Συνεπώς, ή 'Επιτροπή κί­
νησε τή διαδικασία τού άρθρου 169 τής συνθήκης κατά αύτοΰ τού 
Κράτους μέλους.
δ) 'Απαλλαγή σχετική μέ τίς παροχές τών μή κερδοσκοπικών όργανισμών 
πού έχουν στόχους πολιτικούς, συνδικαλιστικούς κλπ._. (άρθρο 
13-Α-1-λ)
Τέθηκε τό θέμα τής άκριβοΰς σημασίας τής άπαλλαγής αυτής, 
λαμβάνοντας υπόψη δρισμένες γλωσσικές διαφορές πού διαπιστώθη­
καν στή σύνταξη τού κειμένου. ‘Ορισμένα κείμενα χρησιμοποιούν 
πράγματι τόν δρο "συνδικάτο" πού καλύπτει μιά ποικιλία έννοιών, 
ένώ άλλα χρησιμοποιούν τό πολύ άκριβή δρο "trade union".

-  46 -
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οί διαφορές αύτές δέ θά έπρεπε 
νά έχουν πρακτική επίδραση δσον αφορά τούς μή κερδοσκοπικούς 
όργανισμους (έπαγγελματικους, έρχοδοτικούς ή των μισθωτών), ποί 
περιορίζουν τή δραστηριότητά τους στήν εκπροσώπηση των συλλο­
γικών συμφερόντων των μελών τους. Σέ μιά τέτοια περίπτωση, 
οΐ όργανισμοί αύτοί συμεπριφέρονται πράγματι σάν άπόρροια τοϋ 
συνόλου τών μελών τους καί οί είσφορές πού καταβάλλονται άπ' 
αύτά ύλοποιοϋν τότε τήν προσχώρηση σ'ένα συλλογικό οργανισμό, 
χωρίς νά άντιπροσωπεύουν τό άντίτιμο τών παρεχομένων υπηρεσιών. 
Οΐ όργανισμοί αύτοί θά έπρεπε συνεπώς νά είναι έντός τοϋ πεδίου 
έφαρμογής τοϋ ΦΠΑ.
"Οσον άφορά τούς παραπάνω όργανισμούς πού δέν περιορίζουν τή 
δραστηριότητά τους στή συλλογική έκπροσώπηση τών μελών τους, 
μποροϋν νά ένταχθοΰν στό πεδίο έφαρμογής τοϋ φόρου όταν οΐ 
είσφορές πού εισπράττουν άντιπροσωπεύουν πράγματι τό άντίτιμο 
τών έζατομικευμένων υπηρεσιών πού παρέχουν στά μέλη τους.
Ή γνώμη τής Επιτροπής σχετικά μέ τό θέμα αύτό έπιβεβαιώθηκε 
άπό τό Δικαστήριο στίς ύποθέσεις 154/80 καί 89/81.
Στήν ύπόθεση 89/81, τό Δικαστήριο δήλωσε ότι "όταν ή δραστηριό­
τητα αύτοϋ πού παρέχει τήν ύπηρεσία συνίσταται άποτελεσματικά 
στήν παροχή ύπηρεσιών χωρίς άμεσο άντάλλαγμα, δέν ύπάρχει βάση 
φορολογίας καί οΐ λεγόμενες δωρεάν παροχές δέν υπάγονται συνε­
πώς στό φόρο έπί τής προστιθέμενης άζίας".
Στήν ύπόθεση 154/80, τό Δικαστήριο δήλωσε ότι γιά νά έκτιμηθεΐ 
άν ύπάρχει άμοιβή τών παρεχομένων ύπηρεσιών, μιά τέτοια άμοι- 
βή πρέπει νά είναι δυνατόν νά έκςορασθει σ'ένα καθορισμένο χρη­
ματικό ποσό.
Μέσα σ'ένα τέτοιο πλαίσιο πρέπει νά καθορίζεται ή σημασία τής 
άπαλλαγής πού θεσπίσθηκε άπό τό άρθρο 13-Α-1.λ τής έκτης 
όδηγίας καί συνεπώς νά έζάγονται τά συμπεράσματα τών παραπάνω 
γλωσσικώναδιαφορών.
Μέσα στό πλαίσιο τής άναλύσεως πού μόλις έγινε, ή Επιτροπή 
κρίνει ότι οΐ έπιπτώσεις τέτοιων διαφορών θά έπρεπε νά είναι 
έλάχιστες έιρόσον άωοροΰν ένδεχομένων μόνο τίς υπηρεσίες πού 
παρέχουν στά μέλη τους έπαγγελματικές ή έργοδοτικές όργανώ- 
σεις οΐ όποιες :
1) βρίσκονται έντός τοϋ πεδίου έφαρμογής τοϋ φόρου,

-  47 -
2) εισπράττουν καταστατικές εισφορές πού μπορούν νά θεωρηθούν 
σάν άντάλλαγμα τέτοιων υπηρεσιών.
ε) 'Απαλλαγές σχετικά μέ "ορισμένες παροχές υπηρεσιών πού έγουν 
στενή σχέση μέ την άσκηση τού άθλητισμού (άρθρο 13-Α-1 μ) καί 
μέ "όρισμένες παρο-χές πολιτισμικών υπηρεσιών" (άρθρο 13-Α-1-ν)
‘Η ιδιαίτερα ασαφής διατύπωση τών δύο αύτών κατηγοριών άπαλλα- 
γών όχι μόνο έπιφέρει σύγχυση στόν άναγνώστη άλλά προκαλει 
κυρίως δυσκολίες έφαρμογής πού έχουν έπιπτώσεις πάνω στόν 
καθορισμό τής βάσεως υπολογισμού τών ίδίων πόρων τών Κοινοτή­
των .
Φαίνεται παράδοξο νά είσαχθοΰν περιπτώσεις υποχρεωτικής άπαλ- 
λαγής τής όποιας τό περιεχόμενο άφήνεται στή διάκριση τού κάθε 
Κράτους μέλους.  Είναι όμως άναμφισβήτητο ότι έγκρίνοντας τό 
κείμενο τών διατάξεων αύτών τό Συμβούλιο θεώρησε ότι τά Κράτη 
μέλη θά έπρεπε στούς δύο αύτούς τομείς άθλητικών καί πολιτι­
στικών δράστηοιοτήτων νά χορηγήσουν μόνο περιορισμένες άπαλ- 
λαγές διότι διαφορετικά ή χρησιμοποίηση τού έπίθετου "δρισμέ- 
νε’ ς" δέ θά ήταν δικαιολογημένη. ‘Η ’Επιτροπή θεωρεί ότι είναι 
άκόμη πιό άναγκαϊο νά έπιτευχθει μιά πραγματική έναρμόνιση 
στούς τομείς αύτούς έπειδή τά Κράτη μέλη μπορούν νά έξακολου- 
θήσουν νά φορολογούν στή μεταβατική περίοδο τίς παροχές πού 
θά έπρεπε νά άπαλλάσσονται:  δημιουργεΐται μέ τόν τρόπο αύτό 
μιά κατάσταση χωρίς συνοχή έφόσον άκριβώς τό περιεχόμενο τών 
παροχών αύτών δέν έχει καθορισθεΐ. *
*
* *

-  48 -
Γ.  Δυσκολίες σχετικά μέ όρισμένερ Απαλλαγές τού άρθρου 13-Β
Τρεις κατηγορίες δυσκολιών πρέπει νά έπισημανθοΰν στό τμήμα 
αύτό, ή πρώτη σχετικά μέ τά χρυσά νομίσματα, ή δεύτερη σχετικά 
μέ τίς υπηρεσίες πού παρέχουν δρισμένοι χρηματοδοτικοί όργανισμοί 
πού έκδίδουν "κάρτες πληρωμής" καί ή τρίτη σχετικά μέ τά τυχερά 
παιχνίδια ή τά χρηματικά.
α) Χρυσά νομίσματα
Βάσει τοΟ άρθρου 13-Β-δ-4, ή άπαλλαγή πού έχει θεσπισθει 
υπέρ των πράξεων οι όποιες άφοροΰν νομίσματα πού είναι νόμιμα 
μέσα πληρωμής, δέν ισχύει γιά τά νομίσματα συλλογής, δηλαδή 
ίδιαίτερα γιά τά χρυσά νομίσματα τά όποια δέ χρησιμοποιούνται 
κανονικά σάν νόμιμα μέσα πληρωμής ή παρουσιάζουν ένδιαφέρον 
γιά τούς συλλέκτες.
Αύτός ό πολύ εύρύς όρισμός των νομισμάτων συλλογής θά έπρεπε 
προφανώς νά έπιτρέπει τη φορολόγηση των χρυσών νομισμάτων πού 
δέν έχουν έμφανές συλλεκτικό ένδιαφέρον καί των όποιων ή 
κτήση άποτελεϊ μάλλον μιά τοποθέτηση. Πρέπει νά σημειωθεί 
σχετικά ότι ό χρυσός ό όποιος πωλείται υπό μορφή τεμαχίων 
ράβδων κλπ., άπό ένα φορολογούμενο (έκτός τής κεντρικής τρά­
πεζας) μέσα στό πλαίσιο τής οίκονομικής του δραστηριότητας, 
υπάγεται έπίσης στό ΦΠΑ.
Μιά δυσκολία έρμηνείας παρουσιάσθηκε στό έπίπεδο τών μεταβα­
τικών διατάξεων: πράγματι τό άρθρο 28 παρ. 3 έδάφιο β) τής οδη­
γίας, σέ συνδυασμό μέ τό σημείο 26 τής παραρτήματος Φ, έπιτρέ- 
πει στά Κράτη Μέλη νά έξακολουθουν νά άπαλλάσσουν, μεταβατικά, 
τίς "πράξεις τίς σχετικές μέ τό χρυσό έκτός άπό τό χρυσό βιομη­
χανικής χρήσεως". Τέθηκαν δύο έρωτήματα: τό ένα ήταν άν ή έν­
νοια τού μή βιομηχανικού χρυσού μπορούσε έπίσης νά καλύψει 
τά χρυσά νομίσματα τά όποια δέ χρησιμοποιούνται κανονικά σάν 
νόμιμο μέσο πληρωμής (άν όχι, θά ίσχυε τό καθεστώς τής άμεσης 
φορολογήσεως) καί τό άλλο ήταν, σέ περίπτωση θετικής απάντησης 
στό πρώτο έρώτημα, μέ ποιά κριτήρια τό Κράτος πού θά χρησιμο­
ποιούσε τή δυνατότητα τού άρθρου 28 θά μπορούσε νά διατηρήσει 
τό καθεστώς τής μεταβατικής άπαλλαγής.
“Οσον άφορά τό πρώτο έρώτημα, διεφάνη μιά τάση στή Συμβουλευτική 
'Επιτροπή τού ΦΠΑ υπέρ τής έφαρμογής τού προαιρετικού καθεστώτος 
τής μεταβατικής άπαλλαγής γιά τά χρυσά νομίσματα. 'Αντίθετα,

-  49 -
ή 'Επιτροπή δέν κατέληξε σέ γενική συμφωνία σχετικά μέ μιά 
ένιαία έφαρμογή αυτής τής μεταβατικής άπαλλαγής (Αποδεχόμενη 
π.χ. δτι τό Κράτος πού έπιλέγει νά διατηρήσει τήν Απαλλαγή 
γιά τά χρυσά νομίσματα θά έπρεπε νά Απαλλάσσει κάθε χρυσό νό­
μισμα όταν αύτό έχει χρηματιστηριακή άξια σέ μιά άπό τίς Αγο­
ρές των Κρατών μελών).
‘Η γνώμη ή όποία ύπερίσχυσε είναι ότι ή όδηγία έπιτρέπει τήν 
άπαλλαγή μόνο τών χρυσών νομισμάτων πού ήταν ήδη Απαλλαγμένα τή 
στιγμή πού αύτή τέθηκε σέ ισχύ, πράγμα πού καθιερώνει σιωπηρά 
τήν έλλειψη ένός ένιαίου καθεστώτος κατά τή μεταβατική περίοδο. 
Ή  κατάσταση αύτή έχει σάν συνέπεια όχι μόνο τή δημιουργία σο­
βαρών κινδύνων διαστρεβλώσεως τού Ανταγωνισμού καί καταχρήσεων 
σ'έναν τομέα τόσο εύαίσθητο καί σημαντικό όπως ή άγορά τού 
χρυσού, άλλ'έπίσης καί δυσκολιών στόν καθορισμό τών εισφορών 
τώνΚρατών στούς ίδιους πόρους τών Κοινοτήτων.
‘Η 'Επιτροπή διαπιστώνει πάντως ότι ή κατάσταση τακτοποιείται 
σιγά-σιγά έφόσον μόνο ή Γαλλία καί τό Λουξεμβούργο διατηρούν 
άκόμη Απαλλαγές στόν τομέα αύτόν.
β) Κάρτες πληρωμής
"Ενα πρόβλημα έρμηνείας παρουσιάσθηκε σχετικά μέ δρισμένες 
κάρτες, πού όνομάζονται "Travel and Entertainment cards", 
πού έπιτρέπουν στούς δικαιούχους νά Αγοράζουν άγαθά καί υπη­
ρεσίες χωρίς νά χρειάζεται νά πληρώσουν σέ ρευστά τή στιγμή 
τής άγοράς. Οι κάρτες αύτές έκδίδονται, έναντι έτήσιας πάγιας 
εισφοράς, άπό χρηματοδοτικούς οργανισμούς οί όποιοι Αναλαμβά­
νουν νά καταβάλλουν στούς πωλητές Αγαθών ή υπηρεσιών τά ποσά 
πού τούς όφείλονται (Αφού άφαιρεθεϊ μιά παρακράτηση ή όποία 
Αντιπροσωπεύει τήν Αμοιβή τού όργανισμοΰ έκδόσεως), ένώ ό 
δικαιούχος τής κάρτας οφείλει νά έξοφλήσει τό χρέος του στόν 
όργανισμό αύτό Αφού λΑβει μιΑ ΑνΑλυση τού λογαριασμού του.
Αύτή ή σχετική περίπλοκη κατάσταση, πού χαρακτηρίζεται άπό 
δύο διαφορετικές σχέσεις, ή μιά μεταξύ τού έκδότη τής κάρτας 
καί τού δικαιούχου καί ή Αλλη μεταξύ τού έκδότη καί τών πωλη- 
τών Αγαθών καί υπηρεσιών, δέν Αναφέρεται ρητά στήν έκτη όδηγία. 
Συνεπώς, τό φορολογικό της καθεστώς έξαρτάται άπό τήν έρμηνεί- 
α, περιοριστική ή εύρεία, τών κανόνων οί όποιοι έχουν θεσπισθεϊ 
out'αύτήν τήν όδηγία.

-  50 -
Ή Επιτροπή τοΰ ΦΠΑ, πού έπιλήφθηκε τοϋ θέματος, έκρινε 
δμόφωνα ότι ή υπηρεσία πού παρέχεται άπό τόν έκδότη τής 
κάρτας στόν κάτοχο αυτής άποτελείΓ εύκολία πληρωμής καί έντάσ- 
σεται συνεπώς στό πλαίσιο των άπαλλαγών τοΰ άρθρου 13-Β έδάφιο 
δ).  Ή κατάσταση είναι πιό άβέβαιη δσον άφορά τό καθεστώς 
πού ισχύει γιά τήν πράξη μεταξύ του έκδοτικοϋ όργανισμοΰ 
καί των πωλητών άγαθών καί υπηρεσιών. Σχετικά μέ αυτό, 
δρισμένα Κράτη μέλη θά είχαν πράγματι τήν τάση νά θεωρούν 
τήν πράξη σάν ένα είδος διαφημίσεως (φορολογήσιμης) τήν δποία 
δ έκδοτικός όργανισμός πραγματοποιεί πρός όφελος τών πωλητών, 
διαφήμιση πού έκφράζεται σάν μιά δραστηριότητα προωθήσεως 
έπιχειρήσεων καί άναζητήσεως πελατών πρός όφελος αύτών τών 
τελευταίων. Τά περισσότερα Κράτη μέλη δπως καί ή Επιτροπή 
κρίνουν άντίθετα ότι ή πράξη αύτή καλύπτεται έπίσης άπό τίς 
άπαλλαγές τοϋ άρθρου 13-Β-δ.
*Η Επιτροπή διαπιστώνει ότι οι έργασίες τής Επιτροπής τοϋ 
ΦΠΑ κατέδειξαν δτι μιά μεγάλη πλειοψηφία τείνει νά υποστηρί­
ζει τήν τελευταία αύτή έκδοχή καί θά συνεχίσει τή δράση της 
γιά τήν έξάλειψη τών διαφορών.
γ) Τυχερά καί χρηματικά παιχνίδια
Βάσει τοϋ άρθρου 13-Β-£), τά Κράτη μέλη άπαλλάσσουν "τά στοι­
χήματα, τά λαχεία καί άλλα τυχερά ή χρηματικά παιχνίδια, μέ 
τήν έπιφύλαξη τών συνθηκών καί δρίων πού καθορίζονται άπό 
κάθε Κράτος μέλος". *Η διατύπωση άύτής τής διατάξεως άπλώς 
κατοχυρώνει μιά δεδομένη κατάσταση, πού δικαιολογείται ούσια- 
στικά άπό τή θεωρητική καί πρακτική δυσκολία τοΰ προσδιορισμοϋ 
τοϋ "κύκλου'έργασιών" τών προκειμένων δραστηριοτήτων, πού 
προσφέρονται γενικά στήν έφαρμογή ειδικών φόρων καλύτερα άπ* 
δ^τι τοϋ ΦΠΑ. *Η δδηγία δείχνει πάντως σαφώς δτι τό πεδίο 
έφαρμογής τής άπαλλαγής αυτής μπορεί νά μειωθεί άπό κάθε Κρά­
τος μέλος, άφήνοντας περιθώριο γιά δρισμένες διαφορές μέσα 
στήν Κοινότητα. Συμπτωματικές διαφορές παρουσιάσθηκαν ιδιαί­
τερα στόν τομέα τών συσκευών ήλεκτρονικών παιχνιδιών πού ξανα- 
διανέμουν στούς κερδισμένους τά χρήματα πού στοιχημάτισαν όλοι 
οί, παίκτες. *  Ορισμένα Κράτη μέλη τονίζουν δτι τά μηχανήματα 
αυτά είναι τυχερά ή χρηματικά παιχνίδια (πράγμα πού συνεπάγε­
ται κατ'άρχήν τήν άπαλλαγή τους άπό τό ΦΠΑ), ένώ άλλα θεωροϋν

-  51 -
ότι τό παιχνίδι συνεπάγεται μιά λίγο ή πολύ σημαντική χειρω­
νακτική καί διανοητική δεξιοτεχνία, άρκετά σημαντική πάντως 
γιά νά θεωρείται ότι δέν πρόκειται Αποκλειστικά γιά τυχερά 
ή χρηματικά παιχνίδια καί γιά νά Αποκλείεται συνεπώς ή έφαρ- 
μογή τής Απαλλαγής.
*Η 'Επιτροπή διαπιστώνει δτι οί έργασίες τής 'Επιτροπής τού 
ΦΠΑ >.ατέδει£αν ότι μιά μεγάλη πλειοψηφία τείνει νά ύποστηρί- 
ζει τήν τελευταία αυτή έκδοχή καί θά συνεχίσει τή δράση της 
γιά τήν έξάλειψη των διαφορών σ'αύτόν τόν τομέα δραστηριότη­
τας .
*  Η διοδικασία τοΟ άρθρου 16 9 τής συνθήκης κινήθηκε κατά ένός 
Κράτους μέλους πού κατά τή γνώμη τής 'Επιτροπής, έφαρμόζει 
εύρέας τήν Απαλλαγή γιά τό σύνολο τών αυτόματων παιχνιδιών.

-  52 -
Δ. Δυσκολίες σχετικά μέ δρισμένες άπαλλαγές των άρθρων 14 καί 15
α) Δυσκολία σχετικά μέ μιά άπαλλαγή τοϋ Αρθρου 14: έπανεισα- 
γωγτ1 ι  Αγαθών πού έχουν άποτελέσει άντικείμενο έργασιών έκτός 
τής χώρας προελεύσεως.
*Η διάταξη ή όποία άναφέρεται έδώ είναι αυτή του έδαφίου £) 
τοϋ άρθρου 14 σχετικά μέ τήν άπαλλαγή τής έπανεισαγωγής κινητών 
άγαθών "δταν τά άγαθά αυτά άπετέλεσαν τό άντικείμενο σ'ένα 
άλλο Κράτος μέλος μιας έργασίας που φορολογήθηκε χωρίς δικαί­
ωμα έκπτώσεως ή έπιστροφής".
“Ορισμένα Κράτη μέλη θεώρησαν δτι αυτή ή περίπτωση άπαλλαγής 
ήταν άχρηστη διότι θά επικαλυπτόταν μέ τήν άπαλλαγή τοϋ έδα­
φίου ε) τοϋ άρθρου 14 σχετικά μέ τόν "έπανεισαγωγή άγαθών 
στήν κατάσταση στήν όποία είχαν έξαχΘεΤ καί πού δικαιοΰνται 
τήν τελωνε ιακή άτέλεια ή πού θά ίταν ένδεχδμενο ν<5 τήν δικαιούνται &ν 
είχαν είσαχθεΐ άπό μιά τρίτη χώρα".
*Η Επιτροπή θεωρεί δτι ή άντίστοιχη διατύπωση τών έδαφίων 
ε) καί £) δέν έπιτρέπει τήν έξαγωγή ένός τέτοιου συμπεράσμα­
τος. Πράγματι αύτό άντιφάσκει μέ τόν έπιδιωκόμενο στόχο πού 
είναι ή άποφυγή μιάς διπλής φορολογίας μέσα στήν Κοινότητα.
*0 κίνδυνος τής διπλής φορολογίας άσφαλώς έξαλείφεται μέ τό 
μηχανισμό τοϋ άρθρου 15-3, πού άπαλλάσσει σάν "σχεδόν έξαγωγή" 
τίς "έργασίες πού άναφέρονται σέ κινητά άγαθά πού έχουν κτηθεϊ 
ή είσαχθεΐ γιά νά άποτελέσουν τό άντικείμενο τών έργασιών αύτών 
(...) καί πού θά σταλοϋν (...) άπ'αύτόν πού παρέχει τίς υπηρε­
σίες ή άπό τόν έξυπηρετούμενο δ όποιος δέν είναι έγκατεστημέ- 
νος μέσα στή χώρα".
Ό κίνδυνος τής διπλής φορολογίας παραμένει όμως γιά τά άγαθά 
τά όποια είσάχθηκαν προσωρινά χωρίς νά υπάρξει κατά τήν εισα­
γωγή καμιά πρόθεση άπό μέρους τοΰ εισαγωγέα νά ύποβάλει τά 
άγαθά στίς έργασίες πού άναφέρονται στό άρθρο 15, παράγραφο 3.
Σέ μιά τέτοια κατάσταση, οί έργασίες πρέπει νά φορολογούνται 
στή χώρα όπου πραγματοποιούνται καί τά άγαθά πρέπει νά άπαλλάσ- 
σονται δταν έπανεισάγονται στή χώρα προελεύσεως. “Η άπαλλαγή 
αυτή έκφράξεται στό άρθρο 14.1.£ δσον άφορά τίς έπανεισαγωγές 
άγαθών πού έχουν άποτελέσει τό άντικείμενο έργασιών πού φορο­
λογούνται δριστικά στή χώρα δπου αυτές έκτελοΰνται.  Στήν πράξη,

-  5^  -
ή άπαλλαγή αύτή είναι, χρήσιμη γιά τούς ίδιώτες καί τούς 
ύπόχρεους πού άπαλλάσσονται, καί πρέπει τελικά νά θεωρείται 
σάν φορολογική άτέλεια πού παραχωρεΐται ατούς ιδιώτες μέσα 
στήν Κοινότητα, ή όποια παρουσιάζει τό τριπλό πλεονέκτημα 
τής έξαλείψεως των διπλών φορολογήσεων, τών μή φορολογήσεων 
καί όρισμένων φορολογικών διατυπώσεων στά εσωτερικά σύνορα.
'Αντίθετα, όταν τά αγαθά έπανεισάγονται άπό έναν υπόχρεο στό 
ΦΠΑ ό όποιος δικαιούται έκπτωση ή έπιστροφή γιά τίς εργασίες 
πού πραγματοποιήθηκαν στά άγαθά, ή άπαλλαγή μπορεί νά χορηγη­
θεί μόνο, στήν έσχατη περίπτωση βάσει τού άρθρου 14.1.ε.
‘Η διάταξη αύτή καλύπτει γενικά κάθε έπανεισαγωγή άγαθών στήν 
κατάσταση τους, μέ τούς ίδιους όρους όπως αύτοί πού ορίσθη­
καν γιά τήν τελωνειακή άτέλεια. *Η άτέλεια αύτή, πού διέπε- 
ται σήμερα άπό τόν κανονισμό ΕΟΚ άρ. 754/76 τού Συμβουλίου (1),  
χορηγείται μόνο γιά δρισμένες έργασίες πού άναφέρονται περιο­
ριστικά (επεξεργασίες άναγκαϊες γιά τή διατήρηση σέ καλή κατά­
σταση τών άγαθών, έπισκευές, άποκατάσταση...) καί μόνο άν οί 
έργασίες αύτές δέν προκάλεσαν αύξηση τής άξίας πού τά άγαθά 
είχαν τή στιγμή τής έξαγωγής τους. ■
Είναι συνεπώς σαφές γιά τήν ’Επιτροπή ότι οΐ δύο προκείμενες 
διατάξεις (14.1.£ καί 14.1.ε)  έχουν καθεμιά ξεχωριστό πεδίο 
έφαρμογής καί συνεπώς όρισμένα Κράτη μέλη δέν μπορούν νά 
δηλώσουν ότι έφαρμόζουν τή μιά όταν ή νομοθεσία τους συμφωνεί 
μέ τήν άλλη.
(1) ΕΕ άρ. Ε 89 τής 2.4.1976, σελ. 1

-  54 -
3)  Δυσκολία σχετικά μέ μιά Απαλλαγή τού άρθρου 15; συιιπερίληΦη 
τών πλοίων πού προορίζονται γιά διάλυση
Οί συνδυασμένες διατάξεις τοΰ άρθρου 14, παρ. 1-α) καί του 
άρθρου 15 παρ. 4-α) καί τής παρ. 5 έπιτρέπουν τήν παράδοση 
καί εισαγωγή μέ άπαλλαγή θαλάσσιων πλοίων πού προορίζονται 
γιά μιά δεδομένη δραστηριότητα. *Η άπαλλαγή ισχύει μόνο 
όταν πληροϋνται δύο όροι:
- όταν πρόκειται γιά θαλάσσια πλοία,
όταν τά πλοία αύτά προορίζονται γιά μιά άπό τίς δραστηριό­
τητες πού άναφέρονται τυπικά στήν παρ. 4-α) καί 0) τού 
άρθρου 15.
Συνεπώς, ή παράδοση ή ή είσαγωγή ένός πλοίου πού προορίζεται 
γιά διάλυση δέ δικαιούται τήν άπαλλαγή ή όποια προβλέπεται 
στό άρθρο 15, παρ. 5 άν οί διατάξεις τού άρθρου αυτού έρμη- 
νευθούν περιοριστικά.
'Αντίθετα, πρέπει νά σημειωθεί ότι όταν πρόκειται γιά είσαγωγή 
άπό τρίτη χώρα, ή είσαγωγή αύτή δικαιούται τελωνειακή άτέλεια 
μόνο στήν περίπτωση όπου τό πλοίο προορίζεται γιά διάλυση 
(89.04 ΚΕΔ).
*  Η τελωνειακή άτέλεια πού χορηγείται στήν είσαγωγή πλοίων πού 
προορίζονται γιά διάλυση βασίζεται όμως σέ όρισμένα οικονομι­
κά στοιχεία σχετικά μέ τή δραστηριότητα των ναυπηγείων, στοι­
χεία πού δέν έχουν τήν ίδια σημασία άπό άπόψεως ΦΠΑ διότι ή 
έπιχείρηση διαλύσεως μπορεί νά έκπέσει τό ποσό τού πληρωμένου 
φόρου (πάντως, δέν πρέπει νά παραβλέπονται τά χρηματοοικονομι­
κά έξοδα πού θά μπορούσαν νά καταστήσουν τή δράστηριότητά 
τους λιγότερο άποδοτική).  Κατόπιν αίτήσεως τού άντιπροσώπου 
ένός Κράτους μέλους, ή 'Επιτροπή τοΰ ΦΠΑ έξέτασε τίς διάφορες 
άπόψεις τοΰ θέματος σχετικά μέ τή φορολογική μεταχείριση πού 
προορίζεται στά Κράτη μέλη στήν κτήση ή είσαγωγή των πλοίων 
αυτών καί διαπιστώθηκε ότι τά περισσότερα Κράτη μέλη χορηγούν 
μιά άπαλλαγή είτε έρμηνεύοντας εύρέως τίς διατάξεις τού άρθρου 
15, είτε μέ βάση άλλες διατάξεις τής όδηγίας.

-  55 -
'Επίσης διαπιστώθηκε Από τήν έζέταση ότι ή πρόθεση τοϋ 
νομοθέτη, κατά τήν έγκριση τής έκτης όδηγίας, προσανατολι­
ζόταν πρός μιά Απαλλαγή Ακόμη καί Αν αύτό δέν είχε σαφώς '  
έκφρασθεϊ στΑ κείμενα. ΓιΑ τό λόγο αύτό, θά ήταν σκόπιμο 
νά έΕαλειφθοϋν τά διφορούμενα καί νΑ έξασφαλισθεϋ μιΛ ένι- 
αία έφαρμογή τής Απαλλαγής αυτής σ'όλα τά Κράτη μέλη μέ μιά 
τροποποίηση τοϋ Αρθρου 15, παρ. 5.

-  56 -
Ε. Θέματα έρμηνείας σχετικά μέ την έκταση του δικαιώματος έκπτώσεως 
(άρθρο 17) καί τόν υπολογισμό της Αναλογίας έκπτώσεως (άρθρο 18)
Σχετικά μέ τόν τραπεζικό καίχρηματοοικονομικό τομέα, παρου- 
σιάσθηκαν όρισμένες δυσκολίες σχετικά μέ τό καθεστώς των έκπτώ- 
σεων του ΙπιβληΘδντος κατύ η5 προηγούμενο στδδιο φύραυ.
Δεδομένου δτι τό μεγαλύτερο μέρος των πράξεων πού πραγματο­
ποιούνται στόν τομέα αύτό καλύπτονται άπό τις Απαλλαγές του ,άοθρου 
13-Β-δ, ο I δυνατότητες ϊχπτώσεως τού έπιβληθέντος κατύ τί προηγούμενο στδδιο
φύρου περιορίζονται ίιποχρεωτικδ &πδ τήν έφαρμογή τής γενικής &ρχής βδσει τής 
όποιας ό φόρος αίιτός έκπίπτεται μόνον όταν τά Αγαθά καί οί
υπηρεσίες χρησιμοποιούνται γιά πράξεις πού πράγματι φορολογούνται 
(άρθρο 17 παρ. 2).
Πρέπει όμως νά διαπιστωθεί ότι σέ πολλά Κράτη μέλη έχουν 
καθιερωθεί όρισμένα διοικητικά συστήματα πού βασίζονται σέ μιά 
έρμηνεία πού Αποκλίνει λίγο ή πολύ άπό τό γράμμα, Αν όχι καί άπό 
τό πνεύμα, τής όδηγίας καί ιδιαίτερα άπό τίς διατάξεις τού άρθρου 
19 σχετικά μέ τόν υπολογισμό τού ποσοστού έκπτώσεως.
Τά συστήματα αύτά τείνουν νά Αντικαταστήσουν στόν παρανομαστή 
τού κλάσματος πού έκφράζει τήν Αναλογία έκπτώσεως, μέ τήν έννοια 
τού "Ακαθάριστου περιθωρίου" αύτήν τού "κύκλου έργασιών", πράγμα 
πού προκαλει μιά αύξηση των δικαιωμάτων έκπτώσεως γιά τίς ένδια- 
φερόμενες έπιχειρήσεις.
Στίς έργασίες τής 'Επιτροπής τού ΦΠΑ, τό θέμα αύτό τέθηκε 
σχετικά μέ τίς πιστωτικές πράξεις, τίς συναλλαγματικές πράξεις 
καί τίς πράξεις έπί τίτλων. Στό παρόν στάδιο των συζητήσεων, δέν 
κατέστη άκόμη δυνατόν νά έπιτευχθεΐ ένας όμόφωνος προσανατολισμός 
Αλλά μόνο μιά σχεδόν όμόφωνη τάση γιά τήν έξάλειψη τής έννοιας 
τού "Ακαθάριστου περιθωρίου" όσον Αφορά τούς τόκους.
'Αντίθετα, ή έννοια τού "Ακαθάριστου περιθωρίου" χαίρει κά­
ποιας εύνοιας όσον άφορά τίς πράξεις έπί τίτλων καί τίς συναλλαγμα­
τικές πράξεις. “Οσον άφορά τίς πράξεις έπί τίτλων, τά μέλη σχε­
δόν όμόφωνα υποστήριξαν νάλαμβάνεται υπόψη μόνο τό Ακαθάριστο 
περιθώριο, άκόμη καί όταν ή τράπεζα δρά γιά λογαριασμό της. ‘Η 
πλειοψηφία τάχθηκε γιά τό σύστημα αύτό όσον άφορά τίς συναλλαγμα­
τικές πράξεις.

-  56 3 -
Διαγράφεται συνεπώς σιγά-σιγά μιά σφαιρική λύση γιά τό λεπτό 
αύτό πρόβλημα, πού έπιτρέπει τή βελτίωση τής ούδιτερόιήτας των 
φορολογικών συνθηκών άνταγωνισμοϋ στόν τραπεζικό τομέα.

-  57 -
ΤΙΤΛΟΣ III
ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ Η ΛΥΣΗ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ 
ΕΚΤΗ ΟΔΗΓΙΑ ΣΕ ΜΙΑ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ
'Επειδή ή έκτη δδηγία Αποτελεί μόνο ένα νέο στάδιο  στήν δδό τής 
φορολογικής έναρμονίσεως, ήταν Αναπόφευκτο νά μείνουν έκκρεμή δρισμέ- 
να θέματα. Τό Συμβούλιο περιορίσθηκε στό νά δώσει έντολή στήν 'Επι­
τροπή νά παρουσιάσει τίς άπαιτούμενες προτάσεις, πότε μέ ένδειξη προ­
θεσμιών, πότε χωρίς προσδιορισμό προθεσμιών. Μέ βάση αύτό τό κριτή­
ριο χρόνου, ή 'Επιτροπή παρουσιάζει τήν κατάσταση των έργασιών πού 
πραγματοποιήθηκαν ή πού θά πραγματοποιηθούν:
1 - μέσα στό πλαίσιο τών άρθρων 14, 15 καί 16 σχετικά μέ τίς
Απαλλαγές στήν είσαγωγή, στήν έξαγωγή καί στό διεθνές έμπόριο 
άγαθών,
2 - μέσα στό πλαίσιο τού άρθρου 17 παρ. 4 σχετικά μέ τήν έπιστροφή
τού ΦΠΑ στούς υπόχρεους πού δέν είναι έγκατεστημένοι στό έσωτερι- 
κό τή ς χώρας,
3 - μέσα στό πλαίσιο τού άρθρου 17 παρ. 6 σχετικά μέ τόν Αποκλεισμό
άπό τό δικαίωμα έκπτώσεως τού φόρου πού έπιβαρύνει δρισμένες 
δαπάνες,
4 - μέσα στό πλαίσιο τού άρθρου 28 παρ. 5 σχετικά μέ τίς μεταφορές
Ατόμων,
5 - μέσα στό πλαίσιο του άρθρου 32 σχετικά μέ τό ειδικό καθεστώς
τών προϊόντων εύκαιρίας,
6 - μέσα στό πλαίσιο τής καταπολεμήσεως τής φοροδιαφυγής καί τής
φοροαποφυγής.

-  58 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ I
1 ~ 'Απαλλαγές των όποιων δ μηχανισμός πρέπει νά έναρυ,ονισθεΐ σέ
σχέση μέ τις πράξεις εισαγωγής, έξαγωγής καί τό διεθνές έμπόριο 
αγαθών (άρθρα 14, 15 καί 16 τής έκτης άδηγίας)
"Οσον άφορα τίς Απαλλαγές σέ διεθνές καθεστώς, τό Συμβούλιο 
άνέλαβε, μέσα στό πλαίσιο πολλών άρθρων της έκτης όδηγίας (άρθρο 
14 παρ. 2, 15 παρ. 4 καί 10, 16 παρ. 3), νά καταρτίσει, κατόπιν 
προτάσεως της Επιτροπής, τούς κοινοτικούς φορολογικούς κανόνες 
πού προσδιορίζουν τό πεδίο έφαρμογής καί τούς πρακτικούς τρόπους 
έφαρμογής τών Απαλλαγών πού χορηγούνται σέ διεθνές καθεστώς.
“Η βούληση αύτή ,  πού δέν έκδηλώθηκε γιά τίς άπαλλαγές ΦΠΑ στό 
έσωτερικό, έξηγεϊται γιά διάφορους λόγους:
όσον'άφορα τούς κανόνες γιά τίς πράξεις είσαγωγης ή έξαγωγής, 
μέ τρίτες χώρες, κρίθηκε Αναγκαίο νά συμπληρωθεί ή κοινοτική 
Φορολογική νομοθεσία μέ άρκετά Ακριβείς φορολογικές διατάξεις 
πού νά μοιάζουν όσον τό δυνατόν περισσότερο μέ τίς δασμολογι­
κές διατάξεις. Τό διοικητικό σύστημα Απαιτεί προφανώς οΐ διά­
φοροι κανόνες πού ισχύουν γιά μιά ίδια πράξη στούς διάφορους 
τομείς (δασμολογικό, φορολογικό, άλλά καί Αγροτικό, στατιστι­
κό) νά είναι έναρμονισμένο.  Πάντως, λόγω τών Αναγκών κάθε 
κλάδου, τών στόχων του καί τής δομής του, ή Απλή παραπομπή 
στούς δασμολογικούς κανόνες γιά τήν έφαρμογή τού ΦΠΑ δέν μπο­
ρούσε νά θεωρηθεί παρά μόνο σάν προσωρινή λύση όπως τή χρησιμο­
ποίησε καί ή έκτη όδηγία, καί όχι σάν μιά δριστική λύση. Γιά 
τό λόγο αυτό πρέπει παράλληλα μέ τήν κοινοτική δασμολογική νο­
μοθεσία νά καταστρωθεϊ μιά κοινοτική φορολογική νομοθεσία, κα­
μιά φορά λιγότερο άκριβής, πού καμιά φορά νά περιορίζεται σέ 
Απλές παραπομπές άλλά πού νά λαμβάνει ύπόφη τίς Απαιτήσεις 
τής φορολογικής έναρμονίσεως.
όσον άφορα τούς κανόνες γιά τίς ένδοκοινοτικές συναλλαγές, ή 
έκπόνηση κοινοτικών κανόνων πρέπει νά Αποβλέπει στή μέγιστη 
άπλοποίηση τών σημερινών κανόνων, πού χρονολογούνται οί περισ­
σότεροι άπό μιά έποχή προγενέστερη τής Κοινής Αγοράς. Οί προ­
τάσεις τίς όποιες ή Επιτροπή καλείται νά υποβάλει στό Συμβού­
λιο πρέπει συνεπώς νά Απλοποιούν όσον τό δυνατόν περισσότερο 
τίς φορολογικές διαδικασίες καί διατυπώσεις μέσα στήν Κοινό-

-  59 -
τητα γιά νά έπιτευχθεϊ ένας άπό τούς στόχους τής φορολογικής
έναρμονίσεως, δηλαδή ή δημιουργία μιάς πραγματικής έσωτερικής 
άγοράς.
Α. Προτάσεις πού έκκρεμοϋν ένώπιον του Συμβουλίου
Τρεις προτάσεις έχουν ήδη υποβληθεί στό Συμβούλιο. Οί δυό 
πρώτες άφοροΰν τις συναλλαγές μέ τρίτες χώρες καί τά Κράτη μέλη, 
ένώ ή τρίτη άναφέρεται μόνο στις ένδοκοινοτικές συναλλαγές.
α) *Η πρόταση όδηγίας πού υποβλήθηκε άπό τήν Επιτροπή στό Συμ­
βούλιο στις 23 Ίανουαρίου 1980 (1) άποβλέπει στήν καθιέρωση 
ένός κοινοτικού καθεστώτος γιά τίς φορολογικές άπαλλαγές 
τών προϊόντων τροφοδοσίας τών διεθνών μεταφορικών μέσων 
(άεροπλάνα, πλοία, σιδηρόδρομοι).  *Η άρχή τής άπαλλαγής αύτής 
έχει ήδη τεθεί στήν έκτη δδηγία. *Η πρόταση άποβλέπει στόν 
καθορισμό τής έφαρμογής της καί στόν άκριβή προσδιορισμό τού 
πεδίου έφαρμογής. Εκτός αυτού, γιά νά άπλοποιηθοΰν οί φορο­
λογικοί κανόνες πού ισχύουν γιά μιά ίδια πράξη καί νά έπιτευ- 
χθεΐ μιά πραγματική έναρμόνιση, τό προτεινόμενο καθεστώς καλύ­
πτει συγχρόνως τό ΦΠΑ καί τούς έμμεσους φόρους καί προσεγγίζει 
αύτό πού προτείνεται γιά τούς δασμούς (2) καί συζητεΐται στό 
Συμβούλιο έδώ καί πολλά χρόνια.
β) *  Η πρόταση όδηγίας ή δποία υποβλήθηκε στό Συμβούλιο στίς 13 
Ιουνίου 1980 (3)(4άποβλέπει στόν προσδιορισμό τού πεδίου έφαρ- 
μογής τού άρθρου 14-1-δ), τό όποιο προβλέπει τήν άπαλλαγή τών 
"δριστικών εισαγωγών άγαθών πού δικαιούνται μιά δασμολογική 
άπαλλαγή διαφορετική άπό τίς προβλεπόμενες στό κοινό έξωτερι- 
κό δασμολόγιο ή πού θά μπορούσαν νά τή δικαιούνται άν είχαν 
είσαχθεϊ άπό μιά τρίτη χώρα", ένώ δίνει στά Κράτη μέλη "τή 
δυνατότητα νά μή χορηγούν άπαλλαγή, άν ή χορήγησή της κινδυ­
νεύει νά έπηρεάσει σοβαρά τίς συνθήκες άνταγωνισμοΰ στήν έσω- 
τερική άγορά. "* Ο τομέας τής προτάσεως αύτής είναι ιδιαίτερα 
εύρύς καί καλύπτει ποικίλες άτέλειες όπως αύτές πού χορηγούνται 
στούς φοιτητές γιά τά προσωπικά τους είδη ή τά άπαιτούμενα 
γιά τίς σπουδές τους, στίς έπιχειρήσεις γιά τόν έξοπλισμό
(1) ΕΕ άρ. 0 31 τής 8.2.1980, σελ. 10
(2) ΕΕ άρ. Ο 73 τής 23.3.1978
(3) ΕΕ άο.  0171της 11.7.1980, σελ. 8
(4 ) ΟδηγΓα που υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο σ τις 2Θ .3.1983 (ΕΕ αρ. 1 _  105
της 2 3 .4 .1 9 8 3 )

-  60 -
τους ή τά άποθέματά τους όταν αυτές μεταφέρουν τή δραστηριό- 
τητά τους άπό μιά χώρα μέλος σέ μιά άλλη ή αυτές πού χορηγούν­
ται στους φιλανθρωπικούς όργανισμούς γιά δρισμένες εισαγωγές.
Πρόκειται έδώ γιά μερικά μόνο παραδείγματα άπό ένα κείμενο πού 
περιλαμβάνει πενήντα περίπου άρθρα.
Ακριβώς όπως καί στό θέμα τής τροφοδοσίας καί γιά τούς ίδιους 
λόγους διοικητικής πρακτικής, ή Επιτροπή άποφάσισε νά συν­
δέσει όσο τό δυνατόν στενότερα τό φορολογικό καθεστώς καί τό 
καθεστώς των δασμολογικών άτελειών, όπως παρόυσιάσθηκε σέ 
μιά πρόταση τής 14ης Μαρτίου 1979· Πάντως έπειδή οι
έπιδιωκόμενοι στόχοι καί τά προβλήματα πού παρουσιάζονται άντί- 
στοιχα στούς δύο τομείς (δασμολογικός καί φορολογικός) είναι 
διαφορετικοί, οι διαφορές αύτές ξαναπαρουσιάζονται άναγκαστι- 
κά στή σύνταξη τών δύο κειμένων. "Αν δρισμένες τελωνειακές 
άτέλειες πού χορηγούνται π.χ. λόγω τής περιορισμένης οικονο­
μικής τους σημασίας, μπορούν νά έπαναληφθοΰν στό φορολογικό 
τομέα, υπάρχουν άλλες, οι όποιες άν είσαχθοΰν σ'αύτόν, θά 
κινδύνευαν νά άλλοιώσουν τίς συνθήκες τού άνταγωνισμού.  Πρό­
κειται γιά αύτές πού άφορούν τά άγαθά έκπαιδευτικοΰ, έπιστημο- 
νικού καί πολιτιστικού χαρακτήρα, γιά τά όποια ή Επιτροπή, 
υιοθετώντας τίς διατάξεις διεθνών συμβάσεων, πρότεινε μιά 
δασμολογική άτέλεια. Άπό φορολογικής άπόψεως άντίθετα, μιά 
άτέλεια θά κινδύνευε νά προκαλέσει διαστρεβλώσεις τού άντα- 
γωνισμοΰ σέ βάρος τών κοινοτικών παραγωγών. Γιά τούς ίδιους 
λόγους, ή Επιτροπή θεωρεί ότι ή φορολογική άτέλεια θά έπρεπε 
νά είναι πιό περιοριστική άπό τή δασμολογική άτέλεια όσον 
άφορα τήν εισαγωγή άγαθών πού προορίζονται γιά φορολογικούς 
όργανισμούς γιά τήν πραγματοποίηση στόχων γενικών ή πρός όφε­
λος τών μειονεκτούντων.
Εξάλλου, ενώ τό δασμολογικό κείμενο έχει, έξ ύποθέσεως, μιά 
σημασία περιορισμένη στίς εισαγωγές άπό τρίτες χώρες, τό 
φορολογικό κείμενο καλύπτει συγχρόνως καί αύτές τίς εισαγωγές 
καί τίς πράξεις Ινδοκοινοτικου Ιμπορίου· Γιδ αίιτές,
ή Επιτροπή έπιδίωξε νά άπλοποιήσει τούς έλεγχους στά έσωτερικά 
σύνορα καθιερώνοντας δρισμένες φορολογικές άτέλειες (εισαγω­
γή άποθεμάτων καί έξοπλισμοΰ τών έπιχειρήσεων πού μεταφέρουν 
τή δραστηριόηττά τους άπό τό ένα Κράτος μέλος στό άλλο, είσα-

-  61 -
γωγή ειδών άπαιτουμένων άπό τούς σπουδαστές, εισαγωγή χτυπη­
μένων αυτοκινήτων μετά άπό άτύχημα πού έχει έπέλθει σ'ένα 
Κράτος μέλος κλπ.) ή καθιστώντας πιό εύέλιχτους τούς όρους 
τών άτελειών.
Γιά τό κείμενο αυτό, όπως καί γιά δασμολογικό κείμενο, άνα- 
μένονται γρήγορα πρόοδοι άπό τό Συμβούλιο.
γ) Μετά άπό πολυάριθμες συζητήσεις μέ τίς φορολογικές καί δασμο­
λογικές διοικήσεις τών Κρατών μελών, ή Επιτροπή παρουσίασε 
μιά πρόταση κανονισμού σχετικά μέ τήν προσωρινή χρησιμοποίηση 
(1). Μέ τήν πρόταση αύτή, θά έξασφαλισθεϊ ή έλεύθερη κυκλοφο­
ρία τών αγαθών πού έχουν κτηθεϊ σύμφωνα μέ τούς γενικούς όρους 
φορολογήσεως τής έσωτερικής άγοράς ένής Κράτους μέλους, πού 
χρησιμοποιούνται προσώρινά σ'“ενα ή πολλά άλλα Κράτη μέλη, 
άντικαθιστώντας τίς παρούσες διαδικασίες μέ μιά κοινοτική 
διαδικασία ή όποια έλαφρύνει τίς διατυπώσεις καθιστώντας μέ 
τόν τρόπο αύτό εύ κολότερη τήν άσκηση τής ελεύθερης παροχής 
ύπηρεσιών στό έσωτερικό τής Κοινότητας.
Σήμερα, ή κυκλοφορία τών έμπορευμάτων πού άποστέλλονται άπό 
ένα Κράτος μέλος γιά νά χρησιμοποιηθούν προσωρινά σ'ένα ή 
πολλά άλλα Κράτη μέλη προκαλεί:
είτε μιά διάδοχή έθνικών διατυπώσεων (προσωρινή έξαγωγή, 
διακομετακόμιση προσωρινή εισαγωγή - έπανεξαγωγή. διακομετα- 
κόμιση- έπανεισαγωγή).
είτε τή χρησιμοποίηση τής διαδικασίας ΑΤΑ πού προέρχεται 
άπό τή Δασμολογική Σύμβαση περί προσωρινής εισαγωγής έμπο­
ρευμάτων, πού συνάφθηκε τό 1961 στίς Βρυξέλλες κάτω άπό 
τήν αΙγίδα τού Συμβουλίου δασμολογικής συνεργασίας.
* Η κατάσταση αύτή προκάλεσε πολλές διαμαρτυρίες τών ενδιαφερομένων 
καί όδήγησε τό Εύρωπαϊκό Κοινοβούλιο νά δώσει ιδιαίτερη προσο­
χή στό θέμα.
Τό προτεινόμενο καθεστώς περιλαμβάνει δύο διαδικασίες: μιά 
κανονική διαδικασία καί μιά άπλοποιημένη διαδικασία πού συνοψί­
ζονται ώς έξής:
(1) ΕΕ άρ.Ο 227 τής 8.9.81 καί 0 247 τής 21.9.82

-  62 -
- *  Η κανονική διαδικασία ισχύει γιά δλα τά άγαθά πού είναι
έλεύθερα μέ την έννοια των συνθηκών ΕΟΚ καί ΕΚΑΧ καί πού 
έχουν κτηθεΐ μέ τίς κανονικές συνθήκες τοϋ Κράτους μέλους 
άπ'δπου έστάλησαν καί πού λόγω τής έξαγωγής τους δέν 
έδικαιοϋντο καμιά Απαλλαγή των φόρων έπί του κύκλου έργα- 
σιών ή άλλων φόρων καταναλώσεως.
Γιά νά έπιτραπεϊ ή κυκλοφορία τους στήν Κοινότητα, τά 
έμπορεύματα έγγράφονται σ'ένα κοινοτικό δελτίο προσωρινής 
κυκλοφορίας πού έκδίδεται δωρεάν άπό τίς τελωνειακός άρχές 
τοΰ Κράτους μέλους άναχωρήσεως καί χωρίς νά άποτελεϊ έγγύ- 
ηση γιά κάθε άτομο μέ μόνιμη έγκατάσταση στή χώρα μέλος 
άναχωρήσεως.
Τό έγγραφο αύτό συνοδεύει τά άγαθά καί έπιτρέπει στίς άρχές 
του Κράτους μέλους δπου αύτά χρησιμοποιούνται προσωρινά νά 
έπιβλέπουν τίς συνθήκες χρησιμοποιήσεως των έμπορευμάτων.
*0 έλεγχος πραγματοποιείται μέ τήν έπίδοση τοϋ κοινοτικού 
δελτίου κυκλοφορίας καί τήν ταυτόχρονη παρουσίαση των έμπο­
ρευμάτων σέ κάθε τελωνειακό γραφείο άρμόδιο γιά τό Κράτος 
μέλος άναχωρήσεως.
- Ή  άπλοποιημένη διαδικασία προβλέφθηκε μέ τρόπο ώστε δρισμέ-
να έμπορεύματα νά μπορούν νά χρησιμοποιούνται προσωρινά 
στό έσωτερικό τής Κοινότητας ούσιαστικά χωρίς διατυπώσεις 
στά ένδοκοινοΌΐκά σύνορα, έπί περίοδο 12 μηνών. *Η διαδι­
κασία αύτή θά ίσχύσει κυρίως γιά τά άγαθά πού πρόκειται 
νά παρουσιασθοΰν ή νά χρησιμοποιηθούν σέ έκθέσεις ή παρεμ­
φερείς έκδηλώσεις, γιά τό υλικό τύπου, ραδιοφωνίας, τηλεο- 
ράσεως, γιά τό ύλικό καί τά μέσα πού συνοδεύουν αύτούς πού 
παρέχουν ύπηρεσίες καί πού καλούνται συχνά νά μεταβοΰν σέ 
άλλα Κράτη μέλη μέσα στό πλαίσιο τής άσκήσεως τού έπαγγέλ- 
ματός τους.

Η Επιτροπή καθώς και το ΕυρωπαΤκώ Κοινοβούλιο και η Οικονομική και  
Κοινωνική Επιτροπή προσδίδουν ιδ ια ίτερ η  π ολιτική σημασία στη σύντομη  
υιοθέτηση της προτεινώμενης νομοθεσίας η οποία πρέπει να δώσει  
σημαντικές πρακτικές ευκολίες στους χειρ οτέχνες, καλλιτέχνες, φωτο­
γράφους, δημοσιογράφους, εκθέτες σ τις εκθέσ εις, κλπ, οι οποίοι παρέχουν  
τ ις  υπηρεσίες τους σε ένα άλλο Κράτος μέλος στα πλαίσια της άσκησης  
του επαγγέλματάς τους. Με αυτή τη νομοθεσία, η Επιτροπή επ ιθυμεί να  
εισάγει ευκολίες σε ένα τομέα άπου, καθώς μαρτυρεί ένας μεγάλος αρίθμάς  
καταγγελιών, πολυάριθμοι υπήκοοι της Κοινότητας, ειδικότερα σ τις  
παραμεθόριες περιοχές, είν α ι ιδ ια ίτερ α  ενοχλημένοι από τ ις  τυπικδτητες  
και τ ις  περίπλοκες δ ια δ ικα σ ίες. Το επείγον του φακέλλου ανεγνωρίσθει  
επίσης από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατά τη σύνοδο του Δεκεμβρίου 19Θ2  
στην Κοπενγχάγη, ζητώντας την ένταξη αυτής της ιδ ια ίτερ η ς πρότασης της  
Επιτροπής στο πρόγραμμα προτεραιοτήτων γ ια  την ενίσχυση της εσωτερικής  
Ευρωπαϊκής αγοράς.■ λ "

-  63 -
Β.  Προτάσεις πού θά έκπονηθοΰν
Μέσα στό πλαίσιο της έκτης δδηγίας, πρέπει άκόμη νά έκπονηθοϋν 
δρισμένες προτάσεις πού φαίνονται δλο καί πιό έπείγουσες.
Οί προτάσεις αυτές θά πρέπει νά λάβουν ύπόψη τούς τελωνειακούς 
κανονισμούς πού άποτελοΰν μιά κοινή νομική κληρονομιά πού διέ- 
πε ι τίς διεθνείς σχέσεις κάθε χώρας τής Κοινότητας μέ τίς τρίτες 
χώρες. Μιά ένιαία έφαρμογή του φόρου έπί τής προστιθέμενης άξίας 
στίς πράξεις πού έχουν σχέση μέ τό διεθνές έμπόριο άγαθών μέ τίς 
τρίτες χώρες μπορεί νά έπιτρέψει στήν Κοινότητα νά παρουσιάζεται 
στά μάτια τών χωρών αυτών σάν ένα έναρμονισμένο σύνολο, πού δέν 
περιορίζεται στούς κανόνες έφαρμογής τοΰ ΚΕΔ.
Εκτός άύτου, ή έναρμόνιση αυτή θά πρέπει νά ένισχύσει τήν οίκο- 
νομική δια-διείσδυση τών Κρατών μελών μέ κανόνες άρκετά ευέλικτους 
ως πρός τίς διατυπώσεις στά ένδοκοινοτικά σύνορα.
Οί κανόνες αύτοί πρέπει νά άνταποκρίνονται στίς άπαιτήσεις σχετι­
κά μέ τήν εΐσπαραξη τών ίδιων πόρων καί νά έπιτρέψουν τήν άποφυγή 
κάθε πραγματικής διαστρεβλώσεως τοΰ άνταγωνισμοΰ,άλλά πρέπει 
έπίσης νά οδηγήσουν τούς οικονομικούς παράγοντες τής Κοινότητας 
νά συνειδητοποιήσουν τήν πραγματικότητα τής Κοινής Αγοράς έφόσον 
δέ θά υπάγονται πλέον σέ διαφορετικούς φορολογικούς κανόνες 
άνάλογα μέ τή χώρα μέ τήν όποία έχουν έμπορικές σχέσεις.

- 64 -
Οί προτάσεις πού θά έκπονηθοϋν άναφέρονται σέ τρεις δμάδες
ή κατηγορίες άπαλλαγών.
1. ένας διακανονσιμός τοϋ καθεστώτος προσωρινής εισαγωγής 
προβλέπεται άπό τά δρθρα 14, παρ. 2 καί 16 παρ. 3.
Πρόκειται γιά ένα άρκετά περίπλοκο καθεστώς λόγω των πράξεων 
πού μπορούν νά πραγματοποιηθούν άμέσως μετά τήν εισαγωγή 
άγαθών πού άποτελοΰν τό άντικείμενο αύτού τού καθεστώτος 
(παραδόσεις, παροχές υπηρεσιών), καί τών περιορισμών τών 
διατάξεων τής έκτης όδηγίας όσον άφορα τό γεγονός αίτιο, 
τό άπαιτητό τού φόρου καί τή βάση φορολογίας τών άγαθών 
αύτών όταν αύτά έξέρχονται τού καθεστώτος γιά νά διατεθούν 
γιά κατανάλωση.
Τό περίπλοκο αύτό καθεστώς ώθησε τίς υπηρεσίες τής Επιτροπής 
νά έκπονήσουν, μέσα στό πλαίσιο τού ίδιου σχεδίου, διατάξεις 
πού κατανέμονται μεταξύ πολλών νομικών μέσων γιά νά έξατομι- 
κευθοΰν όλες οί άπόψεις τού καθεστώτος καί νά έντοπισθοΰν κα­
λύτερα τά διάφορα προβλήματα. Πρός τό σκοπό αύτό, παραμένουν 
έκκρεμεΐς ένώπιον τού Συμβουλίου: μιά πρόταση, όδηγίας σχετικά 
μέ τήν προσωρινή εισαγωγή δρισμένων μεταφορικών μέσων (τουρι­
στικά αυτοκίνητα, σκάφη άναψυχής κλπ.)(Όκα*  μΓα πρόταση κανονι­
σμού σχετικά μέ τήν κυκλοφορία καί τή χρησιμοποίηση άγαθών 
(βλ. Α, γ) παραπάνω), πού περιορίζονται καί οί δύο στό ένδο- 
κοινοτικό έμπόριο. Απομένει νά έκπονηθοϋν οί διατάξεις 
σχετικά μέ τήν προσωρινή εισαγωγή έπαγγελματικών δχημάτων πού 
προέρχονται άπ'δλες τίς χώρες (Κράτη μέλη, τρίτες χώρες) δπως 
καί αύτές σχετικά μέ τήν κυκλοφορία καί τή χρησιμοποίηση 
άγαθών άπό τρίτες χώρες.
2. *  Η έναρμόνιση τών καθεστώτων σχετικά μέ τίς ιδιαίτερες άπαλλαγές
πού σχετίζονται μέ τό διεθνές έμπόριο άγαθών άπαιτεΐται άπό
τό άρθρο 16 παρ. 3 καί πρέπει νά ρυθμίσει, δσον τό δυνατόν
συντομότερα, τίς είσαγωγές δπως καί τίς παραδόσεις άγαθών καί
τίς παροχές ύπηρεσιών σχετικών μέ τά άγαθά πού έμπίπτουν σ'αύ-
τά τά καθεστώτα. Πρόκειται γιά χά καθεστώτα τών έλευθέρωνζωνων, τελωνειακών &ποΒηκ3ν, φορολογικήν αποθηκών , Ρ.Α. (τελειοποίηση προς 
Ιπανεξαγωγή)·
Λόγω τής οικονομικής τους σημασίας, ή φορολογική έναρμόνιση 
τών καθεστώτων αύτών είναι όχι μόνο έπιθυμητή άλλά άπαραίτητη 
γιά νά άποφευχθεί ή χορήγηση άδικαιολόγητων φορολογικών πλεο-
(1) Οδηγία του Συμβουλίου της ΣΘ.3.1983, ΕΕ αριϋ. Ν 105 της 23.4.19Θ3

-  65 -
νεκτημάτωμσέ μιά χώρα, σέ σχέση μέ τά πλεονεκτήματα τά 
δποία έχουν οί ίδιες έπιχε (.ρήσεις στίς άλλες χώρες.
*  Η άπαλλαγή των εισαγωγών καί τών παραδόσεων άγαθών πού 
προορίζονται γιά έναν υπόχρεο γιά νά έπανεξαχθούν ώς έχουν 
ή κατόπιν μεταποιήσεως, όπως κάι ή άπαλλαγή τών παροχών υπη­
ρεσιών σχετικών μέ τήδραστηριότητα τών συνήθων έξαγωγέων χρή- 
ζουν ιδιαίτερης έξετάσεως. *Η έναρμόνιση τών διατάξεων τών 
σχετικών μέ τίς άπαλλαγές αυτές είναι άκόμη πιό άναγκαία 
έπειδή τό πεδίο τής έφαρμογής τους προσδιορίζεται διαφορετικά 
άπό τά Κράτη μέλη.
3. Τό άρθρο 14, παρ. 2, ζητά τήν έναρμόνιση τών διατάξεων τών
σχετικών μέ μιά τρίτη όμάδα καθεστώτων αυτών πού έχουν σχέ­
ση μέ τήν έπανεισαγωγή άγαθών (άρθρο 14, παρ. 1, έδάφια ε),
£)). Μέσα στό πλαίσιο τώνδιατάξεων έναρμονίσεως, πρέπει νά 
ρυθμισθεΐ, μεταξύ άλλων, ή περίπτωση τών έπισκευών αυτοκινή­
των πού χρειάσθηκε νά έπισκευασθοΰν στό έξαιτερικό όπως καί 
ή περίπτωση έμπορευμάτων πού έχουν έπιστραφεϊ λόγω μή έκτε- 
λέσεως τοΰ έμπορικοϋ συμβολαίου. Εκτός αύτοΰ, πρέπει νά 
άποφευχθοϋν δχι μόνο οί διαστρεβλώσεις του άνταγωνισμοΰ 
(άρθρο 14, 1, ςτ) ,  άλλά καί ή μή φορολόγηση ή διπλή φορολόγηση 
μέ ΦΠΑ πού μπορούν νά προκύψουν κυρίως άπό τήν άναγνωρισμένη 
δυνατότητα πού έχουντά Κράτη μέλη νά θεωρούν σάν παροχές 
υπηρεσιών ή παραδόσεις άγαθών όρισμένες έργασίες πού άναφέ- 
ρονται στό άρθρο 11.Β παρ. 5. Ή  έναρμόνιση αύτή πρέπει νά 
θεωρηθεί σέ σχέση μέ τήν προβλεπόμενη άπαλλαγή στό άρθρο-15, 
παρ. 3 πού άφορά τίς παροχές ύπηρεσιών πού συνίστανται σέ 
έργασΑες οί όποιες άναφέρονται σέ κινητά άγαθά πού πρόκει­
ται νά έξαχθοΰν.

-  66 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ II
“Επιστροφή του ΦΠΑ στούς υπόχρεους που 5έν είναι έγκατεστημένοι σχό 
έσωτερικό τής χώρας (άρθρο 17 παράγραφος 4)
Βάσει τής διατάξεως αυτής, τό κοινό σύστημα έπιστροφής τοΰ ΦΠΑ 
στις έπιχειρήσεις πού είναι έγκαταστημένες σέ μιά χώρα τής Κοινότητας 
έκτός τής χώρας στήν όποια τά αγαθά ή οι υπηρεσίες τιμολογήθηκαν μέ 
έπιβάρυνση τοϋ φόρου θά έπρεπε νά άποτελέσει τό άντικείμενο μιας ιδι­
αίτερης όδηγίας. *  Η Επιτροπή ύπέβαλε στό Συμβούλιο τόν “Ιανουάριο
1978 μιά πρόταση πρός τήν κατεύθυνση αυτή.
Τό Συμβούλιο υιοθέτησε τήν άντίστοιχη όδηγία στίς 6 Δεκεμβρίου
1979 (έκτη όδηγία τοΰ Συμβουλίου στόν τομέα τής έναρμονίσεως των 
νομοθεσιών των Κρατών μελών σχετικά μέ τή φορολογία του κύκλου έργα- 
σιών) (1), κατόπιν εύνοϊκής γνωμοδοτήσεως τής Οικονομικής καί Κοινο- 
νικής “Επιτροπής καί του Εύρωπαϊκοϋ Κοινοβουλίου.
Τά Κράτη μέλη έπρεπε νά προσαρμόσουν τίς νομοθεσίες τους ούτως 
ώστε νά άρχίσει νά ίσχύει ή έφαρμογή τής όγδοης όδηγίας άπό τήν 1η 
“Ιανουάριου 1981. Μόνο ή ιταλική Δημοκρατία δέν ήταν σέ θέση νά τηρήσει 
αύτήν τήν προθεσμία, άλλά ή καθυστέρηση καλύφθηκε μέ τό διάταγμα άρ.
793 τής 30ης Δεκεμβρίου 1981, μέ άναδρομική ίσχύ άπό τήν 1η “Ιανου­
άριου 1981.
Γενικά, ή έφαρμογή τής όδηγίας αύτής είναι πολύ πρόσφατη γιά νά 
είναι δυνατόν νά έκφρασθεΐ κριτική γνώμη σχετικά μέ τή λειτουργία του 
συστήματος πού είχε θεσπισθεΐ.
Διαπιστώνονται πάντως όρισμένες διαφορές στόν τρόπο έρμηνείας 
τών διατάξεων τοϋ πρώτου άρθρου, βάσει τών όποιων "θεωρείται σάν υπό­
χρεος πού δέν είναι έγκατεστημένος στό έσωτερικό τής χώρας, ό υπό­
χρεος ό όποιος (...) ούτε είχε στή χώρα αύτή τήν έδρα τής οικονομικής 
του δραστηριότητας ούτε ήταν μόνιμα έγκατεστημένος στή χώρα αύτή άπό 
τήν όποια πραγματοποιούνται οί πράξεις (...) καί ό όποιος, (...), δέν 
πραγματοποίησε καμιά παράδοση άγαθών ή καμιά παροχή υπηρεσίας ή όποια 
νά θεωρείται ότι τοποθετείται στή χώρα αύτή, (...)". “Εργασίες διε­
ξάγονται μέσα στό πλαίσιο τής “Επιτροπής τοϋ ΦΠΑ γιά νά περιορισθοϋν 
οί δυσκολίες αύτές.
(1) ΕΕ ΟΕ άρ.Ε 331 τής 27,ΐ:.·?75

-  67 -
Πρέπει Αφετέρου νά παρατηρηθεί δτι ή όγδοη δδηγία Αφορά μόνο 
τούς λεγάμενους "κοινοτικούς" υπόχρεους καί δχι τούς υπόχρεους πού 
εϋναι έγκατεστημένοι σέ τρίτες χώρες. “Οσον Αφορά αύτούς τούς 
τελευταίους, ή έκτη δδηγία Αφήνει πρΑγματι κΑθε έλευθερία στΑ 
ΚρΑτη μέλη, έλευθερία πού μπορεί νΑ φθΑσει μέχρι τόν πλήρη Αποκλεισμό 
τής έπιστροφής. Στίς συζητήσεις σχετικά μέ τήν έκτη δδηγία, ή κατά­
σταση αύτή άπετέλεσε Αντικείμενο έντόνων έπικρίσεων στΑ διάφορα κοι­
νοτικά όργανα καί ή Επιτροπή άνέλαβε νά ύποβάλει στό Συμβούλιο τό 
συντομότερο δυνατόν μιά πρόταση σχετικά μέ τήν έπιστροφή τοϋ ΦΠΑ 
στούς υπόχρεους πού δέν είναι έγκατεστημένοι σέ κοινοτικό έδαφος.
*Η Επιτροπή μόλις υπέβαλε στό Συμβούλιο μιά πρόταση δέκατης 
τρίτης δδηγίας γιά νά άνταποκριθεϊ σ'αύτήν τήν υποχρέωση (Ό·
ΚΕΦΑΛΑΙΟ III
Αποκλεισμός Από τό δικαίωμα έπιπτώσεως τού ΦΠΑ πού έπιβαρύνει δρισ- 
μένες δαπάνες των έπιχειρήσεων (Αρθρο 17 παρ. 6)
*  Η δυνατότητα άποκλεισμοϋ Από τό δικαίωμα έκπτώσεως δρισμένων 
κατηγοριών δαπανών Αναγνωρίσθηκε μέ τήν έγκριση τής δεύτερης δδηγίας 
τής 11ης Απριλίου 1967,έφόσον στό Αρθρο 11 παράγραφος 4 προβλεπόταν 
ένας προαιρετικός άποκλεισμός σχετικά μέ τά Αγαθά καί τίς υπηρεσίες 
"πού ένδέχεται νά χρησιμοποιηθούν Αποκλειστικά ή μερικά γιά τίς 
Ιδιωτικές Ανάγκες τοϋ υπόχρεου ή τού προσωπικού του".
Παρόλο πού ή δεύτερη δδηγία καταργήθηκε Από τήν έκτη δδηγία, τά 
αίτια τών Αποκλεισμών παραμένουν καί άναφέρεται στό άρθρο 17 παρ. 6 
τής έκτης δδηγίας ότι τό Συμβούλιο, κατόπιν προτάσεως τής Επιτροπής, 
θά προσδιορίσει τίς δαπάνες πού δέ δημιουργούν δικαίωμα έκπτώσεως 
τού ΦΠΑ. Θά Αποκλεισθούν πάντως Από τό δικαίωμα έκπτώσεως οί δαπάνες 
πού δέν έχουν καθαρά έπαγγελματικό χαρακτήρα".
Έκρίθη Αναγκαίο νά ύπενθυμισθεϊ ότι μέσα στό πλαίσιο αύτό τοποθε­
τείται ή πρόταση τής δωδεκάτης δδηγίας τήν δποία ή Επιτροπή υπέβαλε 
πρόσφατα στό Συμβούλιο (2). Χάρη στήν πρόταση αύτή θά έπρεπε νά τεθεί 
τέρμα στίς διαφορές πού διαπιστώνονται σήμερα στά Κράτη μέλη, Αποκλείω 
όντας Από τό δικαίωμα έκπτώσεως τού φόρου πού τίς έπιβαρύνει δρισμέ- 
νες κατηγορίες δαπανών πού δέν έχουν Απαραίτητα άμεσα σχέση μέ τή 
δραστηριότητα  τής έπιχειρήσεως ή πού, Από τή φύση τους, δέν μπορεί 
νά θεωρηθούν δτι πραγματοποιούνται Αποκλειστικά γιά τίς Ανάγκες 
τής έπιχειρήσεως: δαπάνες σχετικές μέ τά τουριστικά όχήματα, έζοδα
ταΕειδιών, ύποδοχής, δαπάνες πολυτελείας κλπ.
(1) ΕΕ &ριθ. 0 223 της 27.9.82
(2) ΕΕ &ριΘ. 0 37 τής 10.2.83

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV
Καθεστώς πού ισχύει γιά τις μεταφορές Ατόμων (άρθρο 28 παρ. 5)
Άναφέρεται στό άρθρο 28 παρ. 5 σχετικά μέ τίς μεταβατικές δια­
τάξεις δτι στό δριστικό καθεστώς οι μεταφορές άτόμων θά φορολογούνται 
στη χώρα άναχωρήσεως γιά τή διαδρομή πού πραγματοποιείται στό έσωτερι 
κό τής Κοινότητας, βάσει συστήματος πού θά καθορισθεΐ άπό τό Συμβού­
λιο κατόπιν προτάσεως τής Επιτροπής.
Στή μεταβατική περίοδο, τά Κράτη μέλη μπορούν νά διατηρούν τίς 
άπαλλαγές πού έφάρμοζαν πρίν άπό τήν έγκριση τής έκτης όδηγίας, σύμ­
φωνα μέ τίς διατάξεις τού άρθρου 28 παρ. 3 καί τού παραρτήματος Ρ- 
σημεϋο 17.
Διαπιστώθηκε ότι όλα τά Κράτη μέλη χρησιμοποίησαν εύρύτατα αύτές 
τίς μεταβατικές διατάξεις όσον άφορά τίς διεθνείς άεροπορικές ή θαλάσ 
σιες μεταφορές καί ότι τά περισσότερα Κράτη μέλη προσφεύγουν σ'αύτές 
όσον άφορά τίς διεθνείς χερσαίες μεταφορές. Τέλος, όρισμένα Κράτη 
μέλη τίς χρησιμοποιούν έπίσης γιά νά διατηρήσουν τήν άπαλλαγή των 
έσωτερικών μεταφορών.
Μέσα στό γενικό αύτό πλαίσιο, τά Κράτη μέλη κρίνουν ότι πρέπει νά 
φορολογούν σήμερα τίς διεθνείς μεταφορές βάσει τής διαδρομής πού καλύ 
φθηκε στό έδαφος τους (σύμφωνα μέ τήν άρχή πού τέθηκε στό άρθρο 9 
παρ. 2.β) τής έκτης όδηγίας) βρίσκονται παραδόξως σέ δυσκολία λόγω 
των έμποδίων πού θέτονται μέ τόν τρόπο αύτό στή διέλευση άπό τά σύνο­
ρά τους.
*  Η Επιτροπή θά παρουσιάσει έγκαίρως μιά πρόταση γιά νά έξασφαλί- 
σει τό πέρασμα στό δριστικό καθεστώς πού προβλέπεται γιά τίς μεταφορέ 
άτόμων.-  63 -
ΚΕΦΑΛΑΙΟ V
Ειδικό καθεστώς των προϊόντων εύκαιρίας
Παρουσιάζονται στό Συμβούλιο τόν Ιανουάριο 1978 μιά πρόταση έβδο­
μης όδηγίας σχετικά μέ τήν έναρμόνιση τών νομοθεσιών τών Κρατών μελών 
σχετικά μέ τούς φόρους επί τού κύκλου έργασιών, ή Επιτροπή άνταποκρί- 
θηκε όσον τήν άφορά, στήν έντολή πού είχε προσδιορισθεΐ στό άρθρο 32 
τής έκτης όδηγίας.

-  69 -
*Η πρόταση τής έκτ;ης όδηγίας προέβλεπε γιά τά προϊόντα εύκαι­
ρίας, τά έργα τέχνης, τίς άρχαιότητες καί τά άντικείμενα συλλογής ένα 
ειδικό καθεστώς ΦΠΑ πού νά έπιτρέπει στούς υπόχρεους πού άγοράζουν μέ 
σκοπό νά τά ξαναπουλήσουν άγαθά πού προέρχονται άπό τό τελικό στάδιο 
τής καταναλώσεως, νά δικαιούνται μιά έκπτωση ένός δρισμένου ποσού πού 
υποτίθεται ότι άντιστοιχεΐ στό φόρο Π°^ εΤ χ β  έπιβληΘεΤ στ<5 προηγούμενο ατίδιο,
Πδντως,δέν ?[ταν δυνατόν νδ ληφθεΤ μIδ & ττόφαση στόν τομέα αυτόν λόγω τΣ5ν περίπλοκων 
προβλημότων ποΰ άπρεπε νό ΙπιλυθοΟν·
*  Η νέα πρόταση όδηγίας προβλέπει γιά δρισμένα προϊόντα ευκαι­
ρίας καί γιά τά έργα τέχνης καί συλλογής μιά άλλη βάση φορολογίας, 
πού συνίσταται στήν παρακράτηση είτε ένός σταθερού ποσοστού τής 
τιμής πωλήσεως, είτε τής διαφοράς μεταξύ τής τιμής πωλήσεως καί τής 
τιμής άγοράς. Γιά άλλα προϊόντα εύκαιρίας, όπως τά όχήματα, θά έφαρ- 
μόζεται τό ιδιαίτερο καθεστώς έκπτώσεως πού έχει ήδη υποβληθεί στό 
Συμβούλιο στήν πρόταση τής έκτης όδηγίας.
Μετά άπό πολύ ένδελεχή έξέταση κατά τη διάρκεια πολυάριθμων 
συνεδριάσεων καί παρόλες τίς προσπάθειες συμβιβασμού των διαφόρων θέ­
σεων τών Κρατών μελών, δέν επιτεύχθηκε άκόμη καμιά συμφωνία πάνω στά 
δύο βασικά στοιχεία τής προτάσεως όδηγίας, ήτοι:
- τό πεδίο έφαρμογής της,
τόν πρακτικό τρόπο έφαρμογής της.
Πράγματι, τό προκαταρκτικό θέμα πού τίθεται είναι ποιά είναι 
τά άγαθά γιά τά όποια πρέπει νά προβλεφθεϊ ιδιαίτερο καθεστώς γιά 
νά άποφευχθοΰν οΐ διπλές φορολογίες καί νά έξαλειφθοΰν οι διαστρεβλώ­
σεις τού άνταγωνισμοΰ πού μπορούν νά δημιουργηθοΰν μεταξύ τής πωλήσεως 
καινούργιων προϊόντων καί προϊόντων εύκαιρίας, ή μεταξύ τών πωλήσεων 
πού πραγματοποιούνται έντός τού έμπορικοΰ κυκλώματος καί αύτών πού 
πραγματοποιούνται άπό παράλληλα κυκλώματα. Οΐ θέσεις τών Κρατών μελών 
διαφέρουν πολύ: ένώ όρισμένα μπορούν νά δεχθούν τό πεδίο έφαρμογής
πού προτείνεται άπό τήν Επιτροπή, άλλά έπιθυμοΰν ιδιαίτερο καθεστώς 
μόνο γιά όρισμένες κατηγορίες άγαθών, όρισμένα μάλιστα άποβλέπουν καί 
σέ διαφορετικές κατηγορίες.

70 -
Σχετικά μέ τόν πρακτικά τρόπο έφαρμογής, όρισμένα Κράτη μέλη, 
προτιμρΰν νά έφαρμόξουν γιά όλα τά άγαθά πού θά περιληφθοϋν σ'ένα 
ιδιαίτερο καθεστώς τίς μεθόδους έκπτώσεως "φόρο έπί φόρου" ή "βάση 
έπί βάσεως" διότι είναι πιό δίκαιες γιά τόν υπόχρεο. “Αλλα έπιθυμοΰν 
νά έφαρμόξουν μόνο τό σύστημα κατ'άποκοπήν διότι αύτό είναι άσφαλέστε- 
ρο άπό τήν άποφη των φορολογικών έσόδων καί δέ θέτει τίς ίδιες δυσκο­
λίες έλέγχου. "Αλλα πάλι θά μπορούσαν νά προβλέφουν τήν έφαρμογή 
διαφορετικών συστημάτων άνάλογα μέ τή φύση τών προκείμενών άγαθών.
Οι συνέπειες τής έλλείφεως μιάς συμφωνίας σχετικά μέ την πρόταση 
τής έβδομης δδηγίας είναι σοβαρές τόσο άπό την άποφη τίς δικαιοδοσίας 
όσον καί άπ'αύτήν τής φορολογικής έναρμονίσεως.  Πράγματι, βάσει του 
δεύτερου έδαφίου τού άρθρου 32, τά Κράτη μέλη δέ δικαιούνται νά εισά­
γουν νέα ειδικά καθεστώτα ή νά τροποποιούν τά υφιστάμενα είδικά καθε­
στώτα γιά νά άντιμετωπίσουν τίς συνέπειες μιάς διπλής φορολογίας ή 
μιάς στρεβλώσεως του άνταγωνισμοΰ στήν έθνική άγορά. Εκτός αύτού, 
μόνο ή άποδοχή ένός κοινοτικού καθεστώτος θά έπέτρεπε τήν άποφυγή κατα­
χρήσεων στό έμπόρισ έντός τής Κοινότητας καί τήν έπίτευξη, μέ μιά ταυ­
τόσημη έφαρμογή τού ΦΠΑ στίς φορολογήσιμες πράξεις, ένός πιό δίκαιου 
προσδιορισμού μεταξύ τών Κρατών μελών τής βάσεως είσπράξεως τού φόρου 
γιά τούς σκοπούς τών ιδίων πόρον.
Ή  Επιτροπή τόνισε στό Συμβούλιο τήν άνάγκη νά ληφθεΐ προσεχώς 
μιά άπόφαση σχετικά μέ τήν πρόταση αύτή πού έχει υποβληθεί εδώ καί 
πλέον τών τεσσάρων έτών καί πού έχει τροποποιηθεί άπό τήν Επιτροπή 
γιά νά ληφθούν ύπόφη οΐ παρατηρήσεις τού Εύρωπαϊκοΰ Κοινοβουλίου.
ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI
Καταπολέμηση τής φοροδιαφυγής καί τής φοροαποφυγής
*Η έκτη όδηγία άναφέρεται στή φοροδιαφυγή καί στή φοροαποφυγή μόνο 
γιά νά δικαιολογήσει τήν έφαρμογή άπό τά Κράτη μέλη ειδικών μέτρων 
πού λαμβάνονται σέ έθνικό έπίπεδο: πρόκειται είτε γιά μέτρα τά όποια 
ήθελημένα άφέθηκαν άπό τήν όδηγία έκτός τής διαδικασίας έναρμονίσεως, 
είτε γιά μέτρα τά όποια άναφέρονται στή διαδικασία έναρμονίσεως, 
άλλά παρεκκλίνουν άπό τή μιά ή τήν άλλη διάταξη τής όδηγίας.
Πρέπει νά περιληφθοϋν στήν πρώτη κατηγορία τά μέτρα σχετικά μέ 
τσύς όρους έφαρμογής τών άπαλλαγών τών άρθρων 13, 14 καί 15, όπως καί 
τά μέτρα σχετικά μέ τίς ύπσχρεώσεις τών ύποχρέων πού έχουν ληφθεΐ μέσα 
στό πλαίσιο τού άρθρου 22 παρ. 8. Πρέπει νά περιληφθοϋν στή δεύτερη

- 71 -
κατηγορία τά μέτρα παρεκκλίσεως τά λεγάμενα άπλουστευτικά πού έχουν 
ληφθεϊ μέσα στό πλαίσιο τοΟ άρθρου 27.
*  Η κατάσταση αύτή άπλώς άντανακλά κάτι τό προφανές, δηλαδή άτι ή 
καταπολέμηση τής φοροδιαφυγής καί τής φοροαποφυγής παραμένει πρώτιστα 
ευθύνη των έθνικών άρχών. Δέν Θδ Ιπρεπε δμως νά συμπεράνουμε δτι τά 
κοινοτικά όργανα δέν ένδιαφέρονται γιά ένα θέμα πού οί οίκονομικές 
δυσκολίες καί αυτές τοΟ προϋπολογισμού θέτουν στό προσκήνιο τής έπι- 
καιρότητας. Τό άρθρο 35 τής έκτης όδηγίας έπιτρέπει έξάλλου κάθε 
κοινοτική έξέλιξη στόν τομέα αύτόν, έφόσον προβλέπει τήν άποδοχή νέων 
κατάλληλων δδηγιών γιά νά συμπληρωθεί τό κοινό σύστημα του ΦΠΑ.
Μπορεί νά θεωρηθεί δτι ένα πρώτο στάδιο έχει καλυφθεί στήν καταπολέμη­
ση τής φοροδιαφυγής καί τής φοροαποφυγής στό κοινοτικό έπίπεδο δίνο­
ντας ένα εύρωπαϊκό πλαίσιο καί στήριγμα στήν άμοιβαία βοήθεια των φορο­
λογικών διοικήσεων τών Κρατών μελών. Πράγματι, τό Συμβούλιο καθιέρωσε 
μέ τήν δδηγία άρ. 79/1070/ΕΟΚ (1) μιά άμοιβαία βοήθεια στόν τομέα 
τής άνταλλαγής πληροφοριών γιά τόν όρθό καθορισμό τού ΦΠΑ καί μέ 
τήν δδηγία άρ. 79/1071/ΕΟΚ (2) μιά άμοιβαία βοήθεια γιά τήν είσπραξη 
τού φόρου αύτοΰ. Οί δύο αυτές δδηγίες άρχισαν νά ισχύουν τήν 1η 
Ίανουαρίου 1981.
Ή  κατάσταση έφαρμογής τών δδηγιών αύτών στά Κράτη μέλη είναι ή 
άκόλουθη:
“Αμοιβαία βοήθεια στόν τομέα τής άνταλλαγής πληροφοριών (όδηχία άρ.  
79/1070/ΕΟΚ)
Βέλγιο :  νόμος τής 8.8.1980, άρθρο 36, πού δημοσιεύθηκε στό
ΜοηΐύθΐΐΓ όθΐ^β στίς 15.8.1980.
Δανία :  δδηγία άρ. 6 τής 2ας Ίανουαρίου 1981.
Γερμανία :  κινήθηκε ή διαδικασία παραβδσεως.
Γαλλία :  νόμος άρ. 81-1179 τής 31ης Δεκεμβρίου 1981, άρθρο II
(Ε.Ε. 1. .181)
*  Ιρλανδία :  Υπουργικός Κανονισμός, δ.Ι.άρ. 407 τού 1980.
*  Ιταλία :  Διάταγμα άρ. 506 τής 5ης Ιουνίου 1982 (σ.υ. 215
τής 6.8.82).
Λουξεμβούργο:  Νόμος τής 4ης Ιουνίου 1981, νομοθετικός κώδικας Α
άρ. 36 τής 11ης Ιουνίου 1981, σελ. 855.
(1) Ε.Ε. άρ. Ε 331 τής 27.12.1979, σελ. 8
(2) Ε.Ε. άρ. Ε 331 τής 27.12.1979, σελ. 10

-  72 -
Κάτω Χώρεο :ή όλλανδική νομοθεσία πού ΐσχυε προγενέστερα έπέτρε-
πε ήδη τήν ανταλλαγή πληροφοριών. Κανένα νέο νομοθε­
τικό μέτρο δέν έκρίθη άναγκαΐο.
* Ηνωμένο Βασίλειο: Τμήμα 17(2) του Ρϊηαηοβ Ασί:.  1900
Αμοιβαία βοήθεια γιά τήν είσπραξη (όδηγία άρ. 79/1071/ΕΟΚ)
Βέλγιο :  νόμος τής 8ης Αύγούστου 1980, άρθρα 76 καί 77, πού
δημοσιεύθηκε στό ΜοηϋθΐΐΓ όθίςτε στίς 15.8.1980 
Δανία :  νόμος άρ. 589 τής 19.12.1980
Γερμανία :  νόμος τής 7.8.81 (ΒΙοΒΙι I σελ. 807)
Γαλλία :  νόμος άρ. 81-1179 τής 31ης Δεκεμβρίου 1981, άρθρο 11
(Ε.Ε. τής 1.1.82)
*Ιρλανδία :“Υπουργικοί Κανονισμοί, 5.1. άρ. 406 τού 1980.
'  Ιταλία, :  κινήθηκε ή διαδικασία παραβδσεως.
Λουξεμβούργο :  Νόμος τής 4ης Ιουνίου 1981, νομοθετικός κώδικας Α
άρ. 36 τής 11ης Ιουνίου 1981, σελ. 856.
Κάτω Χώρες :  νόμος τής 4.6.1981, πού δημοσιεύθηκε στό
334
Ηνωμένο Βασίλειο:  Τμήμα 17(1) τοϋ Γΐη^ποθ Ασΐ. 1980.
Εϋναι άκόμη πολύ νωρίς γιά νά κρίνει κανείς τά πρακτικά άποτελέ- 
σματα τής έφαρμογής τών δύο αύτών όδηγιών έπειδή έχει περάσει λίγος 
χρόνος άπό τότε πού τέθηκαν σέ ίσχύ. “Η Επιτροπή θά προσπαθήσει νά 
κάνει, μέ τή βοήθεια τών άρχών τών Κρατών μελών, έναν πρώτο άπολογι- 
σμό τό 1983. Επιθυμεί νά παρατηρήσει σέ σχέση μ'αύτό ότι ή άρμόδια 
δμάδα έργασίας έξέτασε ήδη τίς δυνατότητες καθιερώσεως μιάς αύτόματης 
άνταλλαγής πληροφοριών γιά όρισμένες πράξεις. Οι υπηρεσίες τής Επι­
τροπής έχουν τήν πρόθεση νά έμβαθύνουν σ'αύτήν τήν έξέταση.

-  73 -
ΠΟΡΙΣΜΑ
Ύποβάλοντας αυτήν τήν έκθεση, ή Επιτροπή θά ήθελε νά τονίσει 
τήν ιδιαίτερη σημασία τήν όποια ένέχει αυτό πού θεωρείται άπ'αύτήν 
σάν ό πρώτος άπολογισμός σχετικά μέ τήν έφαρμογή τοϋ κοινού συστή­
ματος ΦΠΑ άπό τήν έγκριση τής έκτης όδηγίας.
Επειδή κάθε άπολογισμός περιλαμβάνει μιά θετική άποψη καί μιά 
άρνητική άποψη καί έπειδή τό σώμα τής έκθέσεως είναι άφιερωμένο στίς 
δυσκολίες πού παρουσιάσθηκαν στήν έφαρμογή τής όδηγίας, θά είχε κα­
νείς τόν πειρασμό νά συμπεράνει μέ μιά άρνητική κρίση. Μιά τέτοια 
θεώρηση του προβλήματος θά ήταν όμως αύθαίρετη καί έσφαλμένη, διότι 
οί δυσκολίες πού παρουσιάσθηκαν είναι βεβαίως μόνο στοιχεία άτέλειας 
πού οί άνάγκες τής άναλύσεως προκάλεσαν τήν άποσπασή τους άπό ένα 
σβνσλο μέ συνοχή τού όποιου ή λειτουργία είναι ικανοποιητική.
Εκτός αύτοϋ, φδνηκε σ'όλη αύτή τήν έκθεση ότι τά στοιχεία αύτά 
άτέλειας είναι πολύ συχνά συνδεδεμένα είτε μέ διαφορές πού διατηρούν­
ται ρητά στήν όδηγία (όπως είναι ή περίπτωση τών δυνατοτήτων, έπιλογών 
καί παρεκκλίσεων πού άναλύθηκαν στόν τίτλο I), είτε μέ προβλήματα 
τών όποιων ή λύση άναβλήθηκε γιά μεταγενέστερη ήμερομηνία (βλ. τίτλο 
III) .
Δέν μπορούν συνεπώς νά καταλογισθούν σέ κακή λειτουργία τού κοινού 
συστήματος ΦΠΑ δυσκολίες πού όφείλονται άκριβώς σέ έλλειψη έναρμονίσεως 
*Ως πρός τίς διαφορές έρμηνείας πού περιγράφηκαν στόν τίτλο II, διαπι­
στώθηκε ότι μπορούν γενικά νά ύπερνικηθοΰν.  Εξάλλου πολλές άπ'αύτές 
προέρχονται μόνο άπό τή χρησιμοποίηση ένός λίγο ή πολύ έλαστικοΰ λεξι­
λογίου πού άντανακλά κατά κάποιον τρόπο τό μέλημα τής διατηρήσεως, σέI
ειδικές περιπτώσεις, ένός όρισμένου βαθμού " έναρμονίσεως". Σέ κάθε 
περίπτωση όπου αύτό ήταν δυνατόν, ή Επιτροπή έπινόησε μιά πρακτική 
λύση γιά νά άντιμετωπισθεΐ αύτή ή κατάσταση.
Ή  προοδευτική έξάλειψη τών διαφορών - τόσο διαφορές "β ρΓίοιτϊ" 
πού βασίζονται σέ ηθελημένη έκλογή όσο καί διαφορές "3 ροεΐβΓΐοΓΪ", 
πού βασίζονται σέ διαφορετικές έρμηνεϊες τού κοινοτικού κειμένου - άπύ- 
τελεϊ πρωτίστως μιά άναγκαία προϋπόθεση γιά τή βελτίωση τής είσπράξεως 
τών ίδιων πόρων πού προέρχονται άπό τό ΦΠΑ.

74 -
Η Επιτροπή υπενθυμίζει ό τι η ποσοτική και καμιά φορά ποιοτική σημασία  
τον προσωρινών παρεκκλίσεων που διατηρούνται στο πλαίσιο του άρθρου 28  
της έκτης οδηγίας απαίτησε τη θέσπιση ενός περίπλοκου συνόλου διορθωτικών,  
πότε θετικών και πότε αρνητικών, που επιβαρύνει σημαντικό τ ις  δ ιο ικ η τικ ές  
εργασίες των Κρατών μελών και της Επιτροπής γ ια  τη διαχείρηση των ιδίων  
πόρων·
Ως πρός τ ις  διαφορές ερμηνείας, οι οποίες κατ’ αρχήν δεν μπορούν να  
αντισταθμιστούν, αυτές προσκρούουν δμεσα στην αρχή της δικαιοσύνης που  
αποτελεί τη βόση του συστήματος των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων.
Μεταξύ των προσωρινών παρεκκλίσεων και των διαφορών ερμηνείας τοποθετείται  
η ασαφής ζώνη των δυνατοτήτων και επιλογών, τον οποίων η πραγματική  
επίπτωση πόνω στον προϋπολογισμό είν α ι δύσκολο να μετρ ηθεί, δ ιό τι  
π ο ικίλ ει διαχρονικό·
Λόγω της σημασίας του κοινού συστήματος ΦΠΑ γ ια  τον προϋπολογισμό  
είν α ι επ ιτακτική ανδγκη να συνεχισθοόν οι προσπόθειες εναρμονίσεως στα  
διόφορα σημεία που αναλύθηκαν στην έκθεση αυτή·
Οι πλευρές του προϋπολογισμού δεν θα πρέπει εν τούτοις να μας κόνει  
να ξεχνάμε ό τι η επιδίωξη της εναρμόνισης του ΦΠΑ αποτελεί επίσης μια  
απαραίτητη προϋπόθεση της δημιουργίας μιας πραγματικής εσωτερικής  
αγορός στην Κοινότητα. Η εγγύηση της ελεύθερης κυκλοφορίας των  
προσώπων και εμπορευμάτων στο εσωτερικό της Κοινότητας, εξαρτάται  
κατό τρόπο τελείω ς αποφασιστικό από την επιδίωξη της διαδικασίας  
της εναρμονίσεως του ΦΠΑ. Σε σχέση μ’ αυτό, η Επιτροπή θα ήθελε  
να επισύρει την προσοχή πόνω σε τρ ε ις  τύπους ενεργειών στους οποίους  
προσδίδει ιδ ια ίτερ η  π ολιτική σημασία που πρέπει να εντατικοποιηθούν  
λόγω της ευνοϊκής τους απηχήσεως στην κοινή γνώμη, ή το ιι
-  η απλούστευση των διατυπώσεων στα σύνορα,
-  η αύξηση των εισαγωγικών ατελειών που χορηγούνται στους τα ξιδ ιώ τες,
-  η κατόργηση της διπλής φορολογίας επί των μεταχειρισμένων αγαθών  
που εισδγονται από ιδ ιώ τες·
Σχετικό με τον πρώτο τόπο δράσης, η Επιτροπή παρουσίασε μία πρόταση της  
Τέταρτης οδηγίας ΦΠΑ (1 ) σχετικής με την αναβολή της πληρωμής του ΦΠΑ  
που Οφείλεται στην εισαγωγή από τους φορολογάύμενους.
Η έκτη οδηγία προβλέπει ότι οι εισαγωγές αγαθών όπως και η παράδοση αγαθών  
στο εσωτερικό της χώρας, υποβάλλονται στον ΦΠΑ. 0 φόρος εισαγωγής είν α ι  
κυρίως στο ό τι το αγαθό εισόγεται στη χώρα αλλά τα Κράτη μέλη, έχουν  
σύμφωνα με το άρθρο 23 της έκτης οδηγίας, την ευχέρεια ν'αναβάλουν

-  75
την πληρωμή σ’ ένα μεταγενέστερο στάδιο, δηλ. τη στιγμή της περιοδικής  
δήλωσης, χρήση της ευχέρειας αυτής κάνουν τέσσερα Κράτη μέλη σύμφωνα  
με διάφορες δ ια δ ικα σ ίες. Αυτή η κατάσταση προκαλεί ανισάτητες στη  
φορολογική μεταχείρηση των λειτουργιών ανάλογα με τα Κρύπτη μέλη και  
είν α ι αντίθετη σε μια  αρμονική ανάπτυξη των ενδοκοινοτικών ανταλλαγών.
Η πρόταση της Επιτροπή προβλέπει σαν υποχρεωτικό κανόνα την αναβολή  
της πληρωμής του ΦΠΑ κατα την εισαγωγή γ ια  αγαθά που προέρχονται από  
ένα άλλο Κράτος μέλος μέχρι της στιγμής της καταθέσεως από τον φορο­
λογούμενο της τελ ική ς περιοδικής του δήλωσης, στιγμή κατά την οποία,  
αυτός ο φόρος μπορεί ν 'α φ α ιρ εθεί από το φόρο που επιβάλλεται στο  
σύνολο των δραστηριοτήτων του φοραλογουμένου.
Η πρόταση αυτή αποτελεί ένα σ το ιχείο  σημαντικό της δράσης της Επιτρο­
πής στα πλαίσια της ενίσχυσης της εσωτερικής αγοράς γ ια  να κάνει να  
εμφανισθούν τα εμπόδια σ τις ενδοκοινοτικές ανταλλαγές ( 1 ) .
Σχετικά με τη δεύτερη μορφή δράσης, η Επιτροπή παρουσίασε επίσης  
τ ις  κατάλληλες προτάσεις ( 2 ) .
Σχετικά με την τρ ίτη  μορφή δράσης, η Επιτροπή παραπέμπει στην σημαντική  
απόφαση του Δικαστηρίου, της 5 .5 .1 9 8 2  στην υπόθεση 1 5 /8  ( β . 3ϋΗυΐ_) 
σύμφωνα με την οποίαι
"Το άρθρο 75 της Συνθήκης απαγορεύει στα Κράτη μέλη να υποβάλλουν  
φόρα προστιθεμένης αξίας σ τις εισαγωγές των προϊόντων που προ­
έρχονται από ένα ιδιώτη εφόσον ο φόρος αυτός δεν εισπράττεται γ ια  
την παράδοση παρομοίων προϊόντων που γ ίν ετα ι από έναν ιδιώτη στο  
εσωτερικό του Κράτους εισαγωγής, στο μέτρο όπου δεν λαμβάνεται  
υϊϊόψη τα υπολλειματικά τμήμα του φόρου προστιθεμένης α ξία ς που  
έχει εξοφληθεί στο Κράτος μέλος της εξαγωγής που είν α ι ακόμη  
ενσωματωμένο στην α ξία  του προϊόντος τη στιγμή της εισαγωγής του".
Αυτή η απόφαση παρουσιάζει άμεσες πρακτικές συνέπ ειεςι από τη μιά  μεριά  
γ ια  τον ενδιαφερόμενο ιδιώτη που θέλ ει να εισ άγει ένα χρησιμοποιημένο αγαθό,  
από το ένα Κρότος μέλος στο άλλο και μπορεί επί του παρόντος να επικαλεσθεί  
την απαγόρευση της διπλής φορολογίας* από την άλλη μεριά γ ια  τ ις  φορολογικές  
αρχές των Κρατών μελών που θα πρέπει τώρα να λαμβάνουν υπόψη, σύμφωνα με  
τη νομολογία του Δικαστηρίου, τον ΦΠΑ που πληρώνεται σ 'ένα άλλο Κράτος μέλος  
στα χρησιμοποιούμενα αγαθά. Σ* αυτά τα πλαίσια, η Επιτροπή εξετά ζει την  
αναγκαιότητα να παρουσιάσει μια πρόταση που προορίζεται να διευκολύνει μια  
πρακτική και κο ινο τική  εφαρμογή των αρχών που καθορίζονται από το Δικαστήριο,
Γενικά κατά ένα γενικό τρόπο, η Επιτροπή θ ’ αναλάβει ή θ ’ ακολουθήσει τ ις

-  75α
(1 ) Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο γ ια  την ενίσχυση της  
εσωτερικής αγοράς (εγ γ . 00Μ(82)399 τ ε λ .)
(2 ) ΕΕ α ρ ιθ. 0 114 της 2Θ.4.19Θ3

- 76 -
δ ρ ά σ ε ι ς  τ ι ς  ο π ο ί ε ς  θ ε ω ρ ε ί  α π α ρ α ί τ η τ ε ς  γ ι α  τ η  β ε λ τ ίω σ η  τ η ς  
δ ι α φ ά ν ε ι α ς  κ α ι  τ η  φ ο ρ ο λ ο γ ικ ή  ο υ δ ε τ ε ρ ά τ η τ α  υ π ά  σ υ ν θ ή κ ε ς  α ν τ α γ ω ν ι σ μ ο ί ,  
δ ρ ά σ ε ι ς  ο ι ο π ο ί ε ς  μ π ο ρ ο ύ ν  ν α  σ χ η μ α τ ο π ο ιη θ ο ύ .ν  ω ς α κ ο λ ο ύ θ ω ς !
-  ο μ ο ιά μ ο ρ φ η  ε ρ μ η ν ε ί α  τ η ς  6 η ς  ο δ η γ ί α ς
— σ τ α δ ια κ ή  α π ο ρ ρ ά φ η σ η  τ ω ν  " ε π ιλ ο γ ώ ν "  κ α ι  “ ε υ χ ε ρ ε ι ώ ν "
-  ε ξ ά λ ε ι ψ η  τω ν  π ρ ο σ ω ρ ιν ώ ν  π α ρ ε κ κ λ ίσ ε ω ν
— σ υ μ π λή ρ ω σ η  κ ε ν ώ ν  π ο υ  α φ ή ν ε ι η  ο δ η γ ί α
Η Ε π ιτ ρ ο π ή  ε π ι θ υ μ ε ί  γ ι α  α υ τ ή  τ η ν  π ρ α γ μ α τ ο π ο ίη σ η  ν α  έ χ ε ι  τ η ν  υ π ο σ τ ή ρ ιξ η  
τ ο υ  σ υ ν ά λ ο υ  τ ω ν  κ ο ι ν ο τ ι κ ώ ν  ο ρ γ ά ν ω ν .

- 77 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
Κοινοποιήσεις πού έγιναν μέσα στό πλαίσιο 
τοΰ άρθρου 27, παρ. 5 τής έκτης δδηγίας

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
Μέλος*  Ημερομην ία 
της κοινο- 
ποιήσεωςΣχετική διά­
ταξη της 6ης 
όδηγ ίαςΑντικείμενο τοϋ μέτρου
Γερμανία 27.12.1977 “Αρθρο 9
παρ. 2 έδάφιο β)Εξομοίωση των μεταφορών μικρών διαδρομών πού πραγματοποιού­
νται στό έσωτερικό μέ διεθνείς μεταφορές καί άντίστροφα.
27.12.77 Αρθρο 10 Αναστολή τοϋ φόρου έπί των προθεσμιακών πράξεων πού πραγμα-
παΡ·  2 τοποιοΰνται στήν προθεσμιακή άγορά του Λονδίνου.
27.12.1977 "Αρθρο 28, 
παρ. 2 (μηδενικό 
ποσοστό)Αναστολή τοϋ φόρου γιά όρισμένες παροχές υπηρεσιών πού παρέ­
χονται άπό τούς γερμανικούς σιδηρόδρομους στούς σιδηρόδρομους 
τών γειτονικών χωρών στούς μεθοριακούς σταθμούς (π.χ. διάθεση 
προσωπικού ή χώρων)
27.12.1977 "Αρθρο 10, 
παρ.  2Αναστολή τοϋ φόρου γιά όρισμένες παραδόσεις μετά τήν εισαγωγή 
(π.χ. γιά τά είσαγόμενα φροϋτα )·
27.12.1977 "Αρθρο 11-0, 
παρ. 2Μετατροπή τών ξένων άξιών σέ ΔΜ στή μέση τιμή τοϋ μηνός ή ι  
στήν τιμή τής ημέρας σέ περίπτωση παρεκκλίσεως άπό τό γενικόν 
κανόνα τής μετατροπής πού ακολουθεί τήν τελευταία διαπιστω- 00 
θεΐσα ισοτιμία. 1
"Αρθρο 17 Κατ'άποκοπήν έκπτωση τοϋ φόρου πού επιβαρύνει τά έξοδα 
τοϋ ταξιδιού.
"Αρθρο 10, 
παραγρ. 2Ειδικό καθεστώς βάσει τής γαλλογερμανικής συμβάσεως πού Απο­
βλέπει στή βελτίωση τής υποδομής τοϋ Ρήνου.
"Αρθρο 10, 
παραγρ. 2"Αλλες παρόμοιες διεθνείς συμβάσειςΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ηρ ΟΑΗΓΙΑΣ
Κράτος
Μέλος*  Ημερομην ία 
της κοινο­
ποιώ σεωςΣχετική διά­
ταξη της 6ης 
δδη υ ί αςΑντικείμενο τοϋ μέτρου
Γερμαν ία 
(συνέχεια)27.12.1977Αρθρο 16 παρ· 1 Μη φορολόγηση ορισμένων πράξεων που προορίζονται για επιχειρηματίες που εί­ναι εγκατεστημένοι σε ελευθΓερο λιμάνι και που δε δικαιούνται έκπτωση.
Αρθ ρο 11-Α 
παρ. 1-α)Κατ’αποκοπή καθορισμός της φορολογικής βάσης για τους ξένους μεταφορείς 
ατόμων.
Βέλγιο 23.12.1977 "Αρθρο 21 
παρ.  1 
"Αρθρο 22,  
παρ. 3 έδά- 
Φ ΐο α)Εκδοση τής άποδείξεως καί πληρωμή του φόρου άπό τόν πελάτη 
άντί του προμηθευτή
Άρθρο 10, παρ. 
2, "Αρθρο 11-Α, 
παρ. 1, εδάφιο 
α)Πληρωμή τοΰ φόρου σ'ένα προηγούμενο στάδιο 
α) είσπραξη ΦΠΑ επί μεταποιημένων καπνών 
β) πωλήσεις "άπό πόρτα σέ πόρτα"
•*"Αρθρο 22, παρ.4 
"Αρθρο 21,  παρ.1 
εδάφιο α)"Αλλοι ειδικοί τρόποι πληρωμής του φόρου ι 
α) πωλήσεις εισιτηρίων εισόδου - « ι  
β) καθεστώς ιππικών πρακτορείων
γ) πληρωμή τοϋ φόρου διά μέσου φορολογικών ένσήμων (χρημα­
τιστές, ζωγράφοι κλπ.)
Άρθρο 11-Α, 
παρ.  1-α)Φόρος πού έξοωλεΐται κατ'άποκοπήν 
α) άλλοδαποί μεταφορείς ατόμων
β) προμήθειες πού παραχωροϋνται άπό τούς οργανωτές διαγω­
νισμών άθλητικών προγνωστικών
Άρθρο 21 Πληρωμή τοϋ ΦΠΑ πού Οφείλεται γιά μιά καθορισμένη πράξη μέ 
τήν εύκαιρία μιας άλλης πράξεως πού φορολογείται βάσει κατ' 
άποκοπήν υπολογισμού
/Άρθρο 4, παρ.1 Μη πληρωμή τοϋ φόρου στό εξεταζόμενο στάδιο.
α) διανομείς εντύπων άπό πόρτα σέ πόρτα, άνταποκριτές τύπου.
Αρθρο 10, παρ. 2 3) υλικά άνακτήσεως (πού δεν- υπάγονται στό ιοόρο)

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
ΜέλοςΗμερομηνία Σχετική διά- 
τής κοινο- τάξη τής 6ης 
ποιήσεως ____άδηγ ίας_____Αν
τικείμενο τοΰ μέτρου
Βέλγιο 
(συνέχεια)23.12.1977 "Αρθρο 10, παρ. 2
"Αρθρο 10, παρ. 3 
"Αρθρο 10, παρ. 2
Άρθρο 10, παρ. 2 $ $ 
η
άρθρο 2 8,παρ.2γ) αντιστάθμιση ανθοκομικών παραγγελιών
δ) έταιρίες πού αντιπροσωπεύουν τούς συγγραφείς καί συνθέτες 
έξόφληση τοϋ φόρου άπό τίς έταιρίες αύτές, ένώ τό προηγού­
μενο στάδιο συγγραφέως-έταιρία διαφεύγει του φόρου.
ε) θαλάσσια αλιεία: μή φορολόγηση εισαγωγής ιχθύων πού προέρ­
χονται άπό αλιευτικά πλοία καί πρόκειται νά πουληθούν
στ) πολύτιμοι λίθοι καί πέρλες: άπαλλαγή μέ δικαίωμα έκπτώ- 
σεις των παραδόσεων στούς έμπόρους αύτών τών άγαθών.
ζ) ειδικό καθεστώς πού ισχύει γιά τίς "νβπύθδ ρ&Γ ίΐΙίθΓθ"
η) προσωρινά εργαζόμενοι: άπαλλαγή τών παροχών τους ύπό
δρισμένους όρους. ·
ι) άναστολή τού φόρου γιά τίς παραδόσεις έμπορικών πλοίων ο 
έσωτερικής ναυσιπλοιϊας καί συναφείς υπηρεσίες όπως καί 
γιά τίς προμήθειες τών ταξιδιωτικών πρακτορείων σχετικά 
μέ τίς πωλήσεις εισιτηρίων διεθνών σιδηροδρόμων
"Αρθρο 11-Α, Ελάχιστη βάση φορολογίας
παρ. 1, εδάφιο α) α) αύτοκίνητα καινούρια, εύκαιρίας καί διευθύνσεως·
ειδικό καθεστώς γιά τά έξαρτήματα 
β) κτίρια καί έργασίες σέ άκίνητα
"Αρθρο 11-Α, "Ελλειψη δναθεωρήσεως τής φορολογητέας βάσεως σέ περίπτωση
παρ. 1, έδάφιο α) 'άπώλειας τού δικαιώματος προεξοφλήσεως.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
ΜέλοςΗμερομηνία Σχετική διΑ- 
τής κοινο- τάξη της 6ης 
ποιήσεως ____όδηγ ίας_____Αν
τικείμενο τοϋ μέτρου
Βέλγιο
(συνέχεια)23.12.1977 "Αρθρο 11-0, 
1η παύλαπαρ.3 "Ελλειψη άναθεωρήσεως της φθρολογητέας βάσεως σέ περίπτωση 
συσκευασιών πού δέν έχουν έπιστραφεΐ.
Άρθρο 11-Β Έλλειψη άναθεωρήσεως εντός ορισμένων ορίων στην περίπτωση  
όπου ό ωόρος στην εισαγωγή θεωρείται Ανεπαρκής.
Δαν ία 21.12.1977
Άρθρο 2  
Άρθρο 2  
Άρθρο 2 καί 11  
Άρθρο 2  
Άρθρο 2  
Άρθρο 2  
Άρθρο 2Απαλλαγή τής δραστηριότητας ορισμένων κατηγοριών επιχειρή­
σεων .μ
α) Απαλλαγή οδοντιατρικών εργαστηρίων, δδοντογιατρών, όδοντο-  
τεχνιτών γιά τήν πώληση προσθέσεων κλπ.
β) Απαλλαγή τής πωλήσεως όρισμένων άγαθών άπό ασφαλιστικές 1  
εταιρίες καί άπό τίς τράπεζες καί τά ταμιευτήρια. ”
ι
γ) Απαλλαγή τής πωλήσεως ένσήμων - χωρίς έζόφληση άνεζάρτητα  
άπό τήν ιδιότητα τών συμβαλλομένων μερών.
δ) Απαλλαγή τής διανομής έσωτερικών καί έπαγγελματικών εφημε­
ρίδων άπό ενώσεις.
ε) Απαλλαγή τών παραδόσεων καταλόγων, φωτοτυπιών άπό βιβλιο­
θήκες, μουσεία...
στ) Απαλλαγή τής πωλήσεως βιβλιαρίων λογαριασμών άν ή τιμή  
τών ειδών αυτών δέν υπερβαίνει τήν τιμή άγοράς.
ζ) Απαλλαγή τών προμηθειών τροφίμων καί ποτών άπό τίς επιχει­
ρήσεις συλλογικής έστιάσεως, καντίνας.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ηο ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
ΜέλοςΗμερομηνία Σχετική διά- 
τής κοινο- τάξη τής 6ης 
ποιήσεως ____όδηγ ίας_____Αν
τικείμενο τού μέτρου
Δανία 
(συνέχεια)
Γαλλία21.12.1977 "Αρθρο 2
23.12.1977η) Απαλλαγή των παραδόσεων καί παροχών υπηρεσιών άπό 
τυφλούς.
Καθορισμός τών κατ'άποκοπήν ποσών όφειλόμενου φόρου γιά 
ίδια κατανάλωση."Αρθρο 5,  παρ.6 
καί
"Αρθρο 6,  παρ.2
"Αρθρο 2 
"Αρθρο 15, 
σημεία 4 (α & 3) 
καί 5 (Παράρτημα 
Ρ σημείο 18
"Αρθρο 2
"Αρθρο 15, σημείο 
6 Παράρτημα Ρ, 
σημείο 23
"Αρθρο 22, παρ. 3α Τιμολόγηση καί έκπτωση στήν περίπτωση άνταλλαγής παραδόσεωΐ/
αγαθών ή παροχών υπηρεσιών μεταξύ ύποχρέων.'Απαλλαγή τών παραδόσεων καί μισθώσεων πλοίων, έκτός τών 
σκαφών άναψυχής, τών οποίων ή χωρητικότητα ύπερβαίνει τούς 
5 τόνους. Ίδια άπαλλαγή γιά έπισκευή καί έξοπλισμό όπως 
καί γιά εισαγωγή καί ανεξάρτητα άπό τή χρησιμοποίηση τών 
πλοίων, σέ διεθνές ή εθνικό επίπεδο.
Ίδια άπαλλαγή γιά τά άεροπλάνα (πού δέν κοινοποιήθηκε).
Άρθρο 2
Άρθρο 10
Άρθρο 11-Β,  
1 καί 2Καθεστώς πού ισχύει γιά τά πετρελαιοειδή καί έξομοιούμενα
προϊόντα.
α) πράξεις πού αφορούν τά προϊόντα αύτά προτού διατεθούν γιά 
κατανάλωση στήν εσωτερική αγορά πού πραγματοποιούνται μέ 
αναστολή τού ΦΠΑ.
3) τό γεννεσιουργδ αίτια είναι  ή διδθεση γιά κατανάλωση στήν έσω- 
τερική άγορά κατά τήν έξοδο άπό τά διυλιστήρια καί άποθή- 
κες.
γ) Βάση φορολογίας έφαρμόξεται άπό τή στιγμή τής διαθέσεως 
γιά κατανάλωση μέ καθορισμό κατ'άποκοπήν.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. X
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΑΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ.  5 ΤΗΣ 6η£ ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος “Ημερομηνία Σχετική διά-
Μέλος της κοινο- τάξη της 6ης Αντικείμενο τού μέτρου
________________ ποιήσεως ____όδηγ ίας_______________________________________________
Γα
λλία 23.12.1977 "Αρθρο 2 Καθεστώς πού ισχύει γιά τά κεφαλαιουχικά άγαθά πού χρησιμο­
ποιούνται άπό τίς έπιχειρήσεις πού έκτελοϋν εργασίες έκμεταλ- 
λεύσεως τής υφαλοκρηπίδας.
- Κτήση των έγκαταστάσεών τους, μέ αναστολή του φόρου.
"Αρθρο2 Καθεστώς πού ισχύει γιά τούς εισαγωγείς καί τίς μεταπωλήσεις 
των προϊόντων στήν κατάσταση πού έχουν γιά τά πρόβεια λανσα- 
ρισμένα δέρματα, τά άπλυτα μαλλιά καί άλλες άκατέργαστες φυ­
τικές ίνες.
- άναστολή του ΦΠΑ.
"Αρθρο11 Κατ'άποκοπήν καθορισμός των μεγίστων βάσεων φορολογίας γιά
τίς εισαγωγές καί τίς παραδόσεις άλογοειδών μεγάλης άξίας. 100
•"Αρθρο 
καί 212 Φορολόγηση των άγορών άπό μή υπόχρεους ποτών πού υπάγονται. ,  
σέ ξμμεση φορολογία, κονσερβών τροφίμων, πολυτίμων περλών 
κλπ.
Άρθρο11 Φορολογία έπί τού συνολικού ποσού τών συναλλαγών πού πραγμα­
τοποίησαν άτομα πού παρεμβαίνουν στήν παράδοση προϊόντων άπό 
μή υπόχρεους.
"Αρθρο11 Δυνατότητα νά ληφθεΐ ύπόφη ή πραγματική χρηματική άξια άντί 
τής τιμής πού έχει συμφωνηθεΐ μεταξύ τών μερών γιά τίς παρα­
δόσεις άκινήτων.
ΙρΑανόία 6.3.1979 Άρθρο 22, τχαρ.2 “Απλοποίηση των καθεστώτων πού ισχύουν γιά λιανοπωλητές.
Αρθρο 17, παρ.3 Επιστροφή του φόρου στούς αλλοδαπούς υπόχρεους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ης; ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος *  Ημερομην ία Σχετική διά-
Μέλος τής κοινο- τάξη τής 6ης Αντικείμενο τοϋ μέτρου
_____________  ποιήσεως ____ό δ η γ ί α ς __________________________________________
’Ι
ρλανδία 
(συνέχεια)6.3.1979 Άρθρο 25,παρ.5Επιστροφή στους μή έγγεγραμμένους γεωργούς τοΰ ΦΠΑ πού έπιβά- 
ρυνε ορισμένα κτίρια, τήν άποξήρανση ή τήν έπιχέρσωση των 
γαιών.
Άρθρο28,παρ.2Εφαρμογή ενός μηδενικού ποσοστού στά λιπάσματα, προϊόντα δια­
τροφής ζώων καί σπόρους.
Άρθρο4,παρ.1Απαλλαγή τών^παραδόσεων των αλιευτικών τους προϊόντων πού 
πραγματοποιούνται άπό τούς άλιεΐς σέ υπόχρεους.
Άρθρο 12, παρ.4 
Άρθρο 2 τής 1ης 
όδηγίας ΦΠΑΕφαρμογή τών μηδενικών ποσοστών καί τού 10% στίς παραδόσεις 
ζώων καί άκινήτων άγαθών μέ διαίρεση τής βάσεως φορολογίας 
πού θέτει τά πραγματικά ποσοστά σέ 1 καί 3% άντίστοιχα. ι
00
Άρθρο5 Μεταχείριση τών παραδόσεων τροφίμων σάν παροχές υπηρεσιών (  
μέ συνέπεια τήν έφαρμογή τού ποσοστού τοΰ 10% άντί τού μηδε­
νικού ποσοστού.
“Αρθρο6 Μεταχείριση τής μισθώσεως άκινήτων άγαθών σάν παραδόσεις
Άρθρο12 Έφαρμογή ένός αυξημένου ποσοστού σέ ορισμένες περιστάσεις.
'Ιταλία 28.11.1979 Άρθρο 10,παρ.2Πληρωμή τού φόρου σ'ένα προηγούμενο στάδιο
Άρθρο 11-Α, παρ.1
εδάφιο α) Καπνός, σπίρτα, περιοδικά
Άρθρο 21 Πληρωμή τοΰ φόρου όσον άφορά τά δημόσια τηλέφωνα καί τίς
αστικές μεταφορές σέ ένα μόνο στάδιο (άντίστοιχα άπό τήν 
εταιρία έκχωρήτρια ή τό μεταφορέα,^άκόμη καί όταν υπάρχει 
ένδιάμεσος μεταξύ αυτών καί του χρήστη) μέ βάση τήν τιμή 
πού πληρώθηκε άπό τό χρήστη.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ. X
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ, 5 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
ΜέλοςΗμερομηνία Σχετική διά- 
τής κοινο- τάξη τής 6ης 
ποιήσεως ____όδη γ ί ας______Αν
τικείμενο τοϋ μέτρου
'Ιταλία 
(συνέχεια)28.11.1979 "Αρθρα 11 καί 17
Άρθρο 6
Άρθρο 5 
Άρθρο 10
Άρθρο 6
Άρθρο 15 
παρ.  51. *  Η βάση φορολογίας γιά τόν τομέα των θεαμάτων καί 
παιχνιδιών (εκτός λαχείων καί στοιχημάτων) είναι αύτή 
πού λαμβάνεται υπόψη γιά τόν υπολογισμό τοΰ φόρου θεαμά­
των .
2. Οί φόροι στην πηγή αύτοϋ τοΰ τομέα υπολογίζονται κατ' 
άποκοπήν (2/3 του όωειλόμενου φόρου).
ι.
Οι πράξεις, όπως έκχωρήσεις κλπ., σχετικά μέ τά συγγραφικά 
δικαιώματα, πού πραγματοποιούνται άπό τούς συγγραφείς ή τούς 
κληρονόμους τους (έκτος άπ'αύτές πού έχουν σχέση μέ έργα κινη 
ματογραφικά, άρχιτεκτονικά καί διαφημιστικά) καί οί συναφείς 
παροχές ενδιαμέσων δέ θεωρούνται σάν παροχές υπηρεσιών διότι 
θέτονται εκτός πεδίου".
ι
Εφαρμογή τοΰ μηδένικοΰ ποσοστοΰ στις παραδόσεις χρυσοΰ σέ 
χελώνες.
I
Αναστολή τής πληρωμής τοΰ φόρου γιά τίς πωλήσεις άγροτικών 
καί άλιευτικών προϊόντων στούς συνεταιρισμούς εν όψει τής 
μεταπωλήσεώς τους γιά λογαριασμό τών παραγωγών.
Όρισμένες παροχές υπηρεσιών γιά τόν έλεγχο τής ποιότητας τών 
προϊόντων καί τήν εφαρμογή ποιοτικών σημάτων δέν είναι φορο­
λογήσιμες διότι έχουν τεθεί "εκτός πεδίου".
Μνεία τής ιταλικής κυβερνήσεως γιά τήν είσαγωγή μιας άπαλ- 
λαγής τών παραδόσεων πλοίων πού προορίζονται γιά διάλυση 
(Απαλλαγή πού έχει τώρα είσαχθεΐ στήν Ιταλία).

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6τ^ ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
Μέλος“Ημερομηνία Σχετική διά- 
της κοινο- τάξη της 6ης 
ποιήσεως ____66η γ ί ας_____Αν
τικείμενο τοϋ μέτρου
Λουξεμβούργο 29.12.77 Άρθρα 8 καί 9
Άρθρο 11-Α παρ.1 
έδάφιο 1)
Άρθρο 21,  παρ.1  
έδάφιο α) & β)
Άρθρο 11-0,  
παρ. 2
Άρθρο 11
Άρθρο 9, παρ.2 
έδάφιο β)
Άρθρο 2 4
Άρθρο 10, παρ.2 
άρθρο 11-Α, παρ.1, 
έδάφιο α)Υπόθεση βάσει της όποιας, έκτός Αντιθέτου άποδείξεως πού 
πρέπει νά παρουσιάσει ό υπόχρεος, οΐ φορολογήσιμες πράξεις 
θεωρούνται ότι έχουν πραγματοποιηθεί στό εσωτερικό τής χώρας.
Αποκλεισμός Από τό^πεδίο έφαρμογής τού φόρου τής δραστηριό­
τητας πούφάσκουν οΐ 3.5.0.1 πρός όφελος των μελών τους καί 
έναντι μιας συνδρομής (Αποκλεισμός πού μετατράπηκε σέ Απαλλα­
γή μέ νόμο τού 1979) .
Υποχρέωση πληρωμής του ωορου που έπιβαρύνει τούς προμηθευτές 
και αύτους που παρέχουν υπηρεσίες οΐ όποιοι δέν είναι εγκα­
τεστημένοι στο εσωτερικό τής χωράς - φορολογικός έκπρόσωπος.
Μετατροπή των ξένων Αξιών σέ φράγκα Λουξεμβούργου μέ τή 1  
μέση ισοτιμία τού μηνός ή μέ τήν ισοτιμία τής ημέρας σέ 
πρίπτώση έγκεκριμένη παρεκκλίσεως Από τό γενικό κανόνα τής ,  
μετατροπής σύμφωνα μέ τήν τελευταία ισοτιμία πού έχει διαπι­
στωθεί .
Δυνατότητα που παρέχει ό νόμος γιά τόν προσδιορισμό τών κατ' 
Αποκοπήν ή έλάχιστων βάσεων φορολογίας γιά όρισμένες φορολο­
γήσιμες πράξεις.
Εξομοίωση τών μεταφορών τών όποιων Ασήμαντο μέρος έχει πραγ­
ματοποιηθεί στό έξωτερικό μέ έθνικές μεταφορές.
Δυνατότητα καθορισμού κατ αποκοπήν ποσών γιά όρισμένες κατηγο
ύποχρέων, γιά τόν προσδιορισμό τού ποσού τών φόρων
Ικροων καΓ εΙσραων.
Εφαρμογή ενός καθεστώτος είσπράξεως στήν πηγή γιά τίς εισαγω­
γές καί τίς παραδόσεις κατεργασμένων καπνών.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ.  5 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
Μέλος* Ημερομηνία 
τής κοινο- 
ποιήσεωςΣχετική διά­
ταξη τής 6ης 
όδηγίαςΑντικείμενο τού μέτρου
Λουξεμβούργο 29.12.1977 Άρθρο 25 Εφαρμογή τοΰ κατ'άποκοπήν γεωργικού καθεστώτος γιά τίς παρα­
δόσεις άγαθών συμπεριλαμβανομένων τών κεφαλαιουχικών άγαθών 
πού χρησιμοποιήθηκαν γιά τίς άνάγκες τής γεωργικής έκμεταλ- 
λεύσεως.
Κάτω Χώρες 12.6.1979 "Αρθρο 6
Άρθρο 10 παρ.2
Άρθρο 11-Α, παρ.1 
εδάφιο α)Ειδικό καθεστώς γιά τήν έμπορία των άγαθών στίς δημοπρασίες
Εφαρμογή ένό^ καθεστώτος είσπράξεως στήν πηγή γιά τά μεταποι­
ημένα καπνά.
0 0
-Ν |
Εφαρμογή τοΰ μηδενικού ποσοστού στις εισαγωγές καί στις παρα­
δόσεις διά δημοπρατήσεως ισχύων πού έχουν παραδοθεΐ άπό αλι­
ευτικά πλοία.Άρθρο 10, παρ.2 
Άρθρο 14, παρ.1 
(εδάφιο Η)
"Αρθρο 22 καί ένδε- Μέθοδος κατ'άποκοπήν υπολογισμού τών εσόδων ΦΠΑ άνά ποσοστό, 
χομένως 24 _____________
24
.7.1980 Άρθρο 10 παρ.2
Άρθρο 17
"Αρθρο 11-Α, 
εδάφιο 3-β)Μεταφορά του άπαιτητοΰ του φόρου γιά τις παραδόσεις άγαθών 
άπό άλλοδαπούς προμηθευτές σέ παραλήπτες, τή στιγμή τής παρα- 
δόσεως στό έσωτερικό τής χώρας.
Ειδικά μέτρα πού ισχύουν γιά τούς ζωέμπορους.
Καθεστώς πού ισχύει γιά τά ένσημα μέ έκπτωση καί χωρίς άξια.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ.  5 ΤΗΣ 6ηο ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
ΜέλοςΗμερομηνία Σχετική διά- 
τής κοινο- τάξη τής 6ης 
ποιήσεως ____όδηγίας_____Αν
τικείμενο του μέτρου
Κάτω Χώρες 
(συνέχεια)24.7.1980 "Αρθρο 2, παρ.1
"Αρθρο 11,παρ.21. Εφαρμογή τού φόρου γιά τις προθεσμιακές πράξεις μόνο στίς 
συναλλαγές πού καταλήγουν σέ πραγματική παράδοση μέ τήν 
έννοια του άρθρου 2 τής 6ης όδηγίας.
2. Εφαρμογή τοΰ μηδενικού ποσοστού στίς συναλλαγές πού αφο­
ρούν ποσότητες καφέ, μέχρι τήν έξοδο άπό τήν αποθήκη.
Αποκλεισμός των συσκευασιών άπό τή βάση φορολογίας χωρίς 
προβλεπόμεντί" τακτοποίηση σέ περίπτωση συσκευασιών πού δέν 
έχουν έπιστραωεΐ (διατήρηση στήν πραγματικότητα τού παλαιού 
καθεστώτος παρόλες τίς νέες διατάξεις τού νόμου πού έγκρί- 
θηκαν σύμφωνα μέ τήν έκτη δδηγία.
*  Ηνωμένο 
Βασίλειο28.12.1977 "Αρθρο 22 και
ενδεχομένως
24
Άρθρο 11-Α,  
εδάφιο 3-β)
Άρθρο 2 καί  
2 2 ,  παρ.  2
Άρθρο 11Μέθοδος υπολογισμού κατΑποκοπήν τών έσόδων ΦΠΑ άνά ποσοστό.
Άρθρο 2, παρ.1 
καί άρθρο 6Καθεστώς πού ισχύει γιά τά "ένσημα μέ έκπτωση: ή έκδοση τών 1  
ενσήμων θεωρείται σάν κεκτημένη έκπτωση.
Σύστημα πού έπιτρέπει νά θεωρούνται σάν μή υπαγόμενοι στό 
ΦΠΑ οι υπόχρεοι τών όποιων οί παραδόσεις υπάγονται άποκλει- 
στικά στό μηδενικό ποσοστό.
Ειδικό καθεστώς πού ισχύει γιά τούς ένδιάμεσους πού παρεμβαί­
νουν στήν πώληση καλλυντικών: υπολογισμός τοΰ ΦΠΑ επί τής 
τιμής τής πωλήσεως στόν καταναλωτή.
Εφαρμογή τού μηδενικού ποσοστού στις προθεσμιακές πράξεις 
μέσα στό πλαίσιο τών προθεσμιακών άγορών καί τών παροχών 
υπηρεσιών τών "ιϊι&γΚθ1 πιβιηόθΓ 5" .

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 27, ΠΑΡ. 5 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ
Κράτος
Μέλος* Ημερομηνία 
τής κοινο- 
ποιήσεωςΣχετική διά­
ταξη τής 6ης 
δδηγίαςΑντικείμενο τοϋ μέτρου
*  Ηνωμένο 
Βασίλειο 
(συνέχεια)28.12.1977 Άρθρα 6 , 11 
καί 13-Β, 
εδάφιο δ)'Ιδιαίτερο καθεστώς πού ισχύει γιά τις μακρές διαμονές 
στά ξενοδοχεία: έκπτωση Μ^χρι 80% τής βδσεως φορολογίας.

-  90 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II
(έπιλογές πού παρέχονται άπό τό άρθρο 13-0)
Πίνακας άρ. 1
Πίνακας άρ. 2- Δικαίωμα έπιλογης γιά τή φορολογία 
της έκμισθώσεως άγροκτημάτων καί της 
έκμισθώσεως άκιντήτων αγαθών.
- Δικαίωμα έπιλογης γιά τή φορολογία των 
παραδόσεων κτιρίων πού λέγονται "παλιά" 
καί μή κτισμένων Ακινήτων άγαθών.
Π ίνα κα ς άρ. 3 -Δ ικα ίω μ α  επ ιλο γή ς γ ιά  τή (ρορολογία των
τρ α π εζικώ ν κ α ί χρηματοδοτικών πράξεων.

-  91
Ώίνακαε Νο. 1
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13, Ο, ΕΔΑΦΙΟ ο. ΤΗΣ 6ης; ΟΔΗΓΙΑΣ ΦΠΑ
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΜΙΣΘΏΣΕΩΣ ΑΓΡΟΚΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΙΣΘΩΣΕΩΣ 
ΑΚΙΝΗΤΟΝ ΑΓΑΘΟΝ - ΜΕ ΤΗΝ Ε5ΑΤΡΕΣΗ ΤΩΝΠΡΑΞΕΩΝ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΗΔΗ ΑΠΟΚΛΕΙΣΘΕΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 13, Β ΕΔΑΦΙΟ 5
Κράτος
ΜέλοςΠράξεις πού άναφέρονται 
άπό τήν έθνιχή νομοθεσία."Ασκηση τούνδικαιώματος 
έπιλογηςΙδιότητα τοΟ 
μισθώτήΣυμφωνία του 
μισθωτήΠρογενέστερη 
κοινοποίηση 
ή έγκρισηΠροθεσμία “ΑκύρωσηΙδιαίτερες συνέπειες γι'αύτό^ 
πού κάνει τήν έπιλογή
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
ΔΑΝΙΑ
ΓΑΛΛΙΑ
ΙΡΛΑΝΔΙΑ
ΛΟΥΞΕΜ­
ΒΟΥΡΓΟ
ΚΑΤΩ
ΧΩΡΕΣ)Μίσθωση ακινήτων αγαθών (εκτός 
για τό μέρος ιοί προορίζεται για 
προσωπική χρήση)
Μίσθωση ακινήτων αγαθών γνά 
εμπορικούς σκοπούς (εκτός για  
το με'ρος πού προορίζεται γιά  
προσωπική χρήση)
Μίσθωση γυμνών ακινήτων για τίς 
αναγκες εμπορικών δραστηριοτήτων 
(ακόμη καί αν τό ακίνητο περιλαμ­
βάνει χώρους κατοικίας)
Μίσθωση Ακινήτων αγαθών
Μίσθωση ακίνητων αγαθών 
βάσει ενός καταχωρημένου 
ένοικιαστηρίου
Μίσθωση ακινήτων’άγαθών 
εκτός των κτιρίων η τμημά­
των κτιρίων πού χρησιμοποι­
ούνται σαν κατοικίες.Γιά κάθε πράξη, ανάλογα με 
τήν επιλογή αυτού πού έπιλέ- 
γει: Δεν ισχύει γιά:
- τίς μικρές έπιχειρήσεις 
πού διχαιοΰνταΐτήν ατέλεια η
- τούς κατ’άποκοπήν αγρότες 
’Ανά ακίνητο
Ανά ακίνητο ή σύνολο ακινή­
των (η επιλογή δέν καταργεί 
τό ένδεχόμενο όφελος της 
ατέλειας η τής έλαφρύνσεως 
του καθεστώτος των μικρών 
επιχειρήσεων.
Σφαιρική
Γιά κάθε ακίνητο η μέρος 
ακινήτου πού αντιπροσωπεύει 
μιά ξεχωριστή μονάδα, άν τό 
ακίνητο χρησιμοποιείται έξ 
ολοκλήρου ή, σέ περίπτωση 
μικτής χρήσεως, γιά τό κυρι- 
ότερο μέρος, άπό τό μισθωτή 
πού έχει τό δικαίωμα έκτπώσεως 
τοϋ φόρου στήν πηγή. Τά καθε­
στώτα τών μικρών επιχειρήσεων 
καί τών κατ’άποκοπήν αγροτών 
δέν ισχύουν γιά τίς προτευνό- 
μενες πράξεις.
Γιά κάθε ακίνητο αγαθό.
Δέν ισχύει γιά:
- γιά τίς μικρές έπιχειρσεις 
πού δικαιούνται τήν ατέλειαΥπόχρεος πού θά Μή αναγκαία
τή χρησιμοποιήσει
στήν έπιχείρησή
του (ακόμα καί γιά
απαλλαγμένες πρά- ι·*
ξεις)
Δε λαμβάνεται ύπο-Μή αναγκαία,
φη
’Υπόχρεος (ακόμη 
καί απαλλαγμένος)
Δέ λαμβάνεται 
ύπόφη
Υπόχρεος πού έχει Μή αναγκαία 
δικαίωμα έκπτώσεως
Δέ λαμβάνεται ύι^
όψηΝαίέκτος άν η έπιλο- 
γή ασκηθεί κατά 
τή διάρκεια του 
συμβολαίου.
Μή αναγκαία
Ηή αναγκαίαΜή άναγκαία:θί 
σχετικές πρά­
ξεις πάντως νά 
έγγράφονται λογι­
στικά ξεχωριστά
Προγέστερη
κοινοποίηση
Προγενέστερη
κοινοποίηση
Προγενέστερη Μέχρι άκυρώσεως "Αδεια τής
κοινοποίηση της φορολογικής
φορολογικής διοι- διοικήσεως
κήσεως. μέ τον όρο 
τής πληρωμής 
ενός ένδεχό - *  
μενού πλεονά­
σματος μεταφ
έπιτευχθείσος
επιστροφής
καί έξοφληθέ- 
ντος καθαρού 
φόρου στήν 
περίοδο έπι>ο 
γης (τό μέγι­
στο 10 ετη)
Προγενε'στερη Χωρίς Φαίνεται δυνα­
έγκριση τής φορο-.» προθεσμία τή κυρίως σέ
λογικής διοική- περίπτωση νέου
σεως. ένοικιαστηρίου
Κατόπιν κοινής 
αίτήοεως, προγε­
νέστερη έγκριση 
τής νοσολογικής 
διοικήσειςΧωρίς
προθεσμίαΧωρίς προθεσμία Φαίνεται 
δυνατή
Τουλάχιστον 
γ ιά  δύο έτηΔυνατή
“Ισχύει ώς τό 
τέλος τού 4ου 
έτους, μετά 
ανανεώσιμη μέ 
σιωπηρή ανανέ­
ωση άνά περιοδοπροορισμού. 
5 ετών“Αδύνατη.“Η 
έπιλογή καταρ- 
γειται αυτοδι­
καίως σέ περί­
πτωση αλλαγήςΕνδεχόμενη τακτοποίηη έιί 
10 ετη μετά τήν 1η χρησιμο­
ποίησή άπ’αύτόυ πού επιλέγει.
“Ενδεχόμενη τακτοποίηση επί 
10 έτη μετά τήν κτήση
Αύτός πούΐέιιλέγει επιτυγχάνει 
μιά πίστωση στήν αρχή εφόσον 
δόν μπόρεσε νά έκπέσει τό φόρο 
στην πηγή (1/10 άνά ημερολογιακό 
έτος) (1)
(.2)
“Ενδεχόμενη τακτοποίση έπί 10 έτη 
μετά τήν οικοδόμηση ή τήν κτήση.
Φαίνεται 
δυνατή κατό-ι 
πιν κοινής 
συμφωνίας 
*Η επιλογή 
ί·έν έχει πλέ­
ον άντι,χΓΐυρ-
τδ κεφαλαιουχικδ 1γαΘδ“Ενδεχόμενη τακτοποίηση έπί 10 
έτη μετό τήν 1η χρησιμοποίηση ή 
κτήση.
(1) Προκύπτει απδ τήν δσκηση του δικαιώματος & π ιλογης Ύ μ°ι&Απαλλαγή του φδρου
( 2 )  *Η Ιρ λ α ν δ ικ ή  ν ο μ ο θ ε σ ία  δ ε ν  π ρ ο β λ έ π ε ι κ α θ εσ τώ ς τ α  κ το π ο ιήσ εω ς γ ι δ  τ δ νΙπΓ τ2ν μιαθδνέκπεσθέντα φδρο ποΰ δχεί επιβαρύνει

-  92 -
Π ί ν α κ α ς  Ν ο . 2
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13, Κ, ΕΔΑΦΙΟ εέ ΤΗΣ 6πς ΟΔΗΓΙΑΣ ΛΠΑ
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΟΝ 
ΑΚΙΝΗΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ - ' ·* -ΠΑΡΑΛΗΨΕΩΝ ΤΟΝ ΛΕΓΟΜΕΝΩΝ ΠΑΛΙΩΝ ΚΤΙΡΙΟΝ ΚΑΙ Μ Η  ΚΤΙΣΜΕΝΩΝ
Κράτος
ΜέλοςΠράξεις πού άναφέρονχαι 
άηό τήν έθνιχή νομοθεσία'Ασχηση τσΟ δικαιώματος 
έπ,ιλογηςΙδιότητα του 
αγοραστήΣυμφωνία τοΟ 
άγορέΐοτήΠ ρ ο γ εν έσ τερ η  
κ ο ιν ο π ο ίη σ η  
ή έ γ κ ρ ισ ηΠροθεσμία ΑκύρωσηΙδιαίτερες συνέπειες γι'αύτόν 
πού κάνει τήν έπιλογή
ΓΕΡΜΑΝΙΑ
Λ Ο ΥΞ ΕΜ ­
ΒΟΥΡΓΟ
νΑ Τ Λ
ΧΩΡΕΣΚατ'άρχήν δλες οι κράξεις πού 
άναφέρονχαι νπο τίτλο (συμπερι­
λαμβανομένων καί των εκχωρήσεων 
ορισμένων έμκράγματων ακινήτων 
δικαιωμάτων) (1)
Παραδόσεις ακινήτων αγαθών 
(συμπεριλαμβανομένων των εκχω­
ρήσεων ορισμένων έμκράγματων 
ακίνητων δικαιωμάτων) (1)
Παραδόσεις ακινήτων αγαθών 
(συμκεριλαμβανομένων τών'έκ- 
χωρήσεων ορισμένων έμκράγματων 
ακίνητων δικαιωμάτων (2)Για κάθε πράξη, σύμφωνα μέ 
τήν έκιλογή αύτοΰ πού έπιλέ- 
γει. Δέν ισχύει για:
- τίς μικρές έπιχειρήσεις 
κού δικαιούνται τήν ατέλεια ή
- τούς κατ’άποκοπήν αγρότες
Για κάθε ακίνητο η μέρος 
ακινήτου κού αντιπροσωπεύει 
μιά ξεχωριστή μονάδα, αν τά 
ακίνητο χρησιμοποιείταιέξ 
ολοκλήρου, ή σέ περίπτωση 
μικτής χρήσεως (3), γιά τά 
κυριοτερο μέρος άπο τάν αγορα­
στή πού δικαιούται τήν έκπτω­
ση του φάρου στην πηγή. Τά κα­
θεστώτα των μικρών έπιχειρή-- 
σεων καί των κατ’άποκοπήν 
αγροτών δέν ύσχυουνγιά τίς 
προκείμενες πράξεις.
Γιά κάθε ακίνητο αγαθά.
Δέν ισχύει γιά:
-τίς μιρκές έπιχειρήσεις πού 
δικαιούνται τήν άτέλεμαηή
- τούς κατ’άποκοπήν άγράτες'Υποχρεος πού θά 
τή χρησιμοποιήσει 
στην επιχείρησή του 
(άκάμα καί γιά απαλ­
λαγμένες πράξεις)
Υπόχρεός που δικαι- Μή αναγκαία 
οΟται έκπτωση
Δέ Χαμβάνεται ύκάφη ΝαίΜή αναγκαία Μή άναγκαία:οΐ "Ανευ άντικει- "Ανευ άντι- 
σχετικές πράξεις μένου κειμένου
πρέπει πάντως νά 
έγγράφονται λογι­
στικά ξεχωριστά
"Εγκριση τής φορολο-Ανευ άντικει-Άνευ άντι- 
γικής διοικήσεως μένου κειμένου
πριν άπά τή σύναψη 
τής αυθεντικής πρά- 
ξεως
Κατάπιν κοινής αίτή- "Ανευ άντι- "Ανευ άντι 
σεως, προγενέστερη κειμένου κειμένου 
έγκριση τής φορολογι­
κής διοικήσεως.-Επί 10 ετη μετά τή φορολογημένη οικοδομη-
η κτήση, η μή έκπτωση η ή μερική έκπτωση ι
ρει να αποτελέσει αντικείμενο τακτοποιήσει
(αποκλείονται οί δαπάνες συντηρήσεως.
, Επι ΙΟ^ετη, απά την 1η φορολογημένη χρησιμο­
ποίηση Π κτήση, η μή έκπτωση η μερική έκχτ-οτ
μπορει να αποτελέσει αντικείμενο τακτοποιηθε­
ί»*).
1) Οι παραβάσεις ^καινούριων κτιρίων καί οικοπέδων γιά άνοικοδάμηση 
απαλλάσσονται.
>2) Γιά τήν παράδοση ένάς κατασκευασμένου αγαθού, ή απαλλαγή ισχύει 
μονο δύο έτη μετά τή πρώτη χρησιμοποίηση.
3) ’Η έπιλογή άφορα στην περίπτωση αυτή όλοκληρο τά ακίνητο.
Αυτά συνεπάγεται γιά τάν αγοραστή οτι θά έχει διακίωμα 
έκτπώσεως μάνο αναλογικά.(4) ’Η μεταβίβαση ένάς ακινήτου απαλλάσσεται τοΰ φάρου μεταβιβάσεως 
δτι ή παράδοση έπιβαρύνεται μέ ΦΠΑ καί αν ό προμηθευτής:
Ιον δέν το χρησιμοποίησε σάν μέσο έκμεταλλεύσεως (π.χ. άν πράκειται 
γιά έμπορο προϊόντων) ή
2ον τά χρησιμοποίησε σάν μέσο έκμεταλλεύσεως χωρίς ό αγοραστής νά 
δικαιούται έκπτωση τού φάρου στήυ πηγή.

-  9 3  -
Πίνακας Νο.3
ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 13. Θ. ΕΔΑΦΙΟ <1 ΤΗΣ 6ης ΟΔΗΓΙΑΣ ΦΠΑ
ΣΥΝΟΠΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΓΕΖΙΚΩΝ ΚΑΙ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΙΚΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ
Κράτος
ΜέλοςΠράξεις πού Αναφέρονται 
άπό τήν έθνική νομοθεσία"Ασκηση του δικαιώματος 
έπιλογηςΙδιότητα του 
έξυπηρετσύμενομΣυμφωνία του 
^υπηρετούμενουΠρογενέστερη 
κοινοποίηση 
ή έγκρισηΠροθεσμία 'ΑκύρωσηΙδιαίτερες συνέπειες γι'αύτόν 
πού κάνει τήν έπιλογή
ΓΕΡΜΑΝΙΑ Αύτός πού άναφέρονται, στο άρθρο 
13 Β, έδάφιο 6, άρ. 1 ως 5
ΒΕΛΓΙΟ Πράξεις πληρωμές και εισπράξεις Σφαιρική
ΓΑΛΛΙΑ ’Η πραγματοποίηση των πράξεων 
χοΰ πράγματι έφορολογούντο με 
το φάρο έπί τών. τραπεζικών καί 
χρηματοοικονομικών δραστηριο­
τήτων (ΤΑΓ που καταργηθηκε την 
1.1.1979) (1) πού πραγματοποι­
ούνται άχ<5 άτομα χου ύχάγοντο η 
θά ΰπάγοντο η θά μχοροΰσαν νά 
υπαχθούν στό φόρο αύτό (2)Γιά κάθε πράξη σύμφωνα μέ την 
επιλογή αύτοΰ χού επιλέγει.
- Δεν ισχύει γιά τις μικρές 
επιχειρήσεις πούδιακιούνται 
τύν ατέλεια
Σφαιρική’Ύπόχρεος χού θά ,Μη αναγκαία 
τά χρησιμοποιήσει 
στην επιχείρηση του 
(ακόμη καί γιά απαλ­
λαγμένες πράξεις).
Δέ λαμβάνεται ύ χ ’οψΓ Μη αναγκαία
Δέ λαμβάνεται ύπ ’  
δψη. Ή  επιλογή 
δέ ισχύει πάντως 
γιά τίς πράξεις 
μεταξύ:
-των οργανισμών 
πού έξαρτωνται άπό 
τη 0Ν3 πΛ)γθ Β^πάΐοβίβ 
<3βδ Β β η ς υ θ β  ρ ο ρ υ ΐ ^ ί -
ΓΘ5 ,
- των τραπεζών αμοι­
βαίας πίστεως πού 
είναι μέλη της Οοη- 
ίβάβΓαΐίοη Ν βΐίοηβίο 
ά υ  ο Γ θ ά ΐ ΐ  π η ιϊιιθ Ι ,
- των τραπεζών αμοι­
βαίας αγροτικής χύστε 
ως.Μη αναγκαίαΜά αναγκαία: 
οί σχετικές 
πράξεις πρέπει 
πάντως νά έγγρά- 
φονται λογιστικά 
ξεχωριστά.
Προγ. κοινοποίηση 
πού θά έπισυναφθεξ 
σέ μια περιοδική 
δήλωση.
Προγενέστερη 
κοινοποίησηΧωρίς προ­
θεσμία
’Αμετάκλητη
ΑμετάκλητηΑνευ
αντικειμένου
Ανευ
αντικειμένου
Ανευ αντικει­
μένου. 'Η επι­
λογή άκυρώνεπ» 
αν αύτός πού“ 
την έχει κάνει 
δέν άνταποκρί- 
νεται πλέον 
στούς προβλε- 
πόμενους οροχς 
<βλ. 2)Αυτός πού κάνει την επιλογή 
δικαιούται μιά ελάφρυνση τού 
ειδικού φόρου επί της συνάψεως 
πιστώσεων (3)
(1) Πρόκειται γιά ορισμένες πράξεις πού άναφέρονται στό εδάφιο τού
άρθρου 13, στό Β, ήτοι βασικά:
- πράξεις επί λογαριασμών καί επιταγών (προμήθειες γιά τάρπση 
λογαριασμού, ανάλυση λογαριασμού, επί έγγυημένΒ έπιταγης κλπ.)
- πράξεις επί (έκτος είσπράξεως άτζιο καί έξομοι-
ούμενων αμοιβών κλπ.)
- πράξεις πιστωτικές καί εγγυητικές (εκτός των τόκων καί έξο- 
μοιουμένων αμοιβών κλπ.)
- συναλλαγματικές πράξεις (έκτος άπ’αύτές πού έχουν σχέση μέ τη 
χρηματοδότηση των έξαγωγών).
- πράξεις έπί χρυσών νομισμάτων πού έχουν πραγματοποιηθεΐάπό "εναν 
ε υποκείμενο στό ΤΑΓ- διαχείριση κοινών κεφαλαίων τοποθετησεως.
- έκδοση τίτλων - εστιατορίου.
(2) Ή  έχιλογη είναι συνεπώς ανοικτή γιά τούς τραπεζίτες, τά χρηματοοικονομικά 
ιδρύματα, τούς χρηματιστές, τούς άνταλλάκτες, τούς προεξοφλητές καί τά άτομα 
πού πραγματοποιούν, βασικά, πράξεις σχετικές μέ τίς τραπεζικές η χρηματοοικονο­
μικές δραστηριότητες.
(3) 'Ο φόρος αύτός αντικατέστησε τό ΤΑΓ, άπό τήν 1.1.1979, γιά νά άντισταθμίσθεΐ
η δαπάνη άπό άπόψεως προϋπολογισμού της καταργη'σεως αυτού τού τελευταίου φόρου.

- 94 -
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III
Κατάλογος των άποφάσεων του Δικαστηρίου σχετικά μέ τήν έφαρμογή 
τίίς δεύτερης καί της έκτης δδηγίας σχετικά μέ τό κοινό σύστημα
Φ .Π .Α .
Άρ. της ύποθέσεως Άντικε ίμενο
111/75
51/76
126/78
181 & 229/78
154/80
89/81
222/81
8/81
15/81
255/81"Αρθρο 6 της δεύτερης δδηγίας 
"Αρθρα 11 καί 17 της δεύτερης δδηγίας 
"Αρθρο 6 παρ. 2 καί παράρτημα Β σημείο 
5 της δεύτερης δδηγίας 
"Αρθρο 4 καί παράρτημα Α. σημείο 2 της 
δεύτερης δδηγίας.
"Αρθρο 8 της δεύτερης δδηγίας 
"Αρθρα 4 καί 11 παρ. 2, Ιο έδάφιο τής 
δεύτερης δδηγίας
"Αρθρο 8, Ιο έδάφιο στό 3) τής δεύτερης 
δδηγ ίας
Άρθρο 13 Β.ά.1 τής έκτης δδηγίας 
Άρθρο 2 σημείο 2 τής έκτης δδηγίας 
(καί άρθρο 95 τής συνθήκης)
"Αρθρο 13.Β.α τής έκτης δδηγίας