6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/47 
Γνωμοδότηση για μία πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τις άδειες γονέων και τις 
άδειες για οικογενειακούς λόγους 
(84/C 206/15) 
Το κείμενο που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής δημοσιεύεται στην Επίσημη 
Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτωναριθ. C 333 της 9ης Δεκεμβρίου 1983. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Την 12η Δεκεμβρίου 1983, το Συμβούλιο αποφάσισε να υποβάλει αίτηση γνωμοδότησης στην 
Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 100 της συνθήκης για την ίδρυση 
της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας για την πρόταση που αναφέρθηκε παραπάνω. 
Διαδικασία 
Το τμήμα κοινωνικών υποθέσεων, το οποίο ήταν αρμόδιο για την προετοιμασία των εργασιών 
της ΟΚΕ σχετικά με το θέμα, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 10 Μαΐου 1984 με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Michael Τ. Fuller. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 217η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 
24ης Μαΐου 1984) (ονομαστική ψήφος) υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με 87 ψήφους 
υπέρ, 53 ψήφους κατά και 8 αποχές. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Ο στόχος που επιδιώκεται με το σχέδιο οδηγίας 
είναι η θέσπιση κοινών ελάχιστων προδιαγραφών σχε­
τικά με τις άδειες γονέων και τις άδειες για οικογενεια­
κούς λόγους σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Κοινότητα. Η 
ΟΚΕ παραδέχεται ότι, όπως προτείνει η Επιτροπή, είναι 
επιθυμητή μια νομική ομοιογένεια, ειδικότερα προκειμέ­
νου να τηρηθεί το ισχύον κοινοτικό δίκαιο σχετικά με 
την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών. Πιστεύει επι­
πλέον, σχετικά με το θέμα αυτό, ότι οι προτάσεις της Επι­
τροπής θα εξασφαλίσουν αυξημένη ισότητα ευκαιριών 
απασχόλησης και είναι δυνατό, με την πάροδο του χρό­
νου, να οδηγήσουν σε δικαιότερη κατανομή των οικογε­
νειακών υποχρεώσεων. 
Η ΟΚΕ σημειώνει ότι οι προτάσεις της Επιτροπής λαμβά­
νουν επίσης υπόψη τη σύμβαση αριθ. 156 και σύσταση 
αριθ. 165 της ΔΟΕ του 1981, σχετικά με την «ισότητα 
ευκαιριών και μεταχείρισης για τους εργαζόμενους και 
των δύο φύλων: εργαζόμενοι με οικογενειακές ευθύνες», 
που δεν έχει ακόμη επικυρωθεί από τα περισσότερα 
κράτη μέλη. 
1.2. Το σχέδιο οδηγίας εναρμονίζεται με το ψήφισμα 
του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με τη «θέση των 
γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα» και με τη γνωμο­
δότηση της ΟΚΕ(') σχετικά με το «νέο κοινοτικό πρό­
γραμμα δράσης για την προώθηση της ισότητας ευκαι­
ριών για τις γυναίκες (1982 -1985)». 1.3. Στη γνωμοδότηση της για το «νέο κοινοτικό πρό­
γραμμα δράσης για την προώθηση της ισότητας ευκαι­
ριών για τις γυναίκες», η ΟΚΕ δέχθηκε με ικανοποίηση 
την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο, ανα­
γνωρίζοντας ότι με το πρόγραμμα δράσης προτείνονται 
πρακτικά μέτρα εκεί όπου οι διακρίσεις εναντίον των 
γυναικών είναι πιο έντονες. Επιπλέον, στη γνωμοδότηση 
της (2) για την «ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμ­
βούλιο σχετικά με την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναι­
κών σε θέματα απασχόλησης», η ΟΚΕ πρότεινε σειρά 
μέτρων σε κοινοτικό επίπεδο και κάλεσε την Επιτροπή να 
λάβει υπόψη, μεταξύ άλλων, σε μελλοντικές προτάσεις, 
τους ακόλουθους παράγοντες: 
— εναρμόνιση της νομοθεσίας για την προστασία των 
εργαζόμενων μητέρων, 
— νομοθετική θέσπιση αδειών μητρότητας/πατρότη-
τας, και 
— προϋποθέσεις για τη διευκόλυνση των εργαζομένων 
στην εκπλήρωση των οικογενειακών καθηκόντων 
τους. 
1.4. Επίσης, στη γνωμοδότηση πρωτοβουλίας που εκδό­
θηκε το 1976 σχετικά με την «οικονομική και κοινωνική 
θέση των γυναικών στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα», η ΟΚΕ 
παρατήρησε ότι, «στις γυναίκες πρέπει να δοθεί μια 
τέτοια θέση, ώστε να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν 
ελεύθερα ανάμεσα στην έμμισθη και στην οικιακή απα­
σχόληση ή να μπορούν να συνδυάσουν και τα δύο, αν το 
επιθυμούν, ώστε να μπορούν να ασκήσουν πλήρως της 
οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές τους ευθύνες» (3). 
(•) ΕΕ αριθ. C 178 της 15. 7. 1982. (2) ΕΕ αριθ. C 286 της 15.12- 1975. 
(3) ΕΕ αριθ. C 131 της 12.6. 1976, σ. 34. 
Αριθ. C 206/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
1.5. Πιο πρόσφατα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο 
ψήφισμα του για την οικογενειακή πολιτική, ανάφερε ότι 
πρέπει να δοθεί από την Ευρωπαϊκή Κοινότητα προτεραι­
ότητα στην ανάπτυξη των αδειών γονέων. 
1.6. Η ΟΚΕ προβαίνει σε αριθμό γενικών και ειδικών 
παρατηρήσεων για το σχέδιο οδηγίας. Οι παρατηρήσεις 
αυτές διατυπώνονται παρακάτω. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι είναι σκόπιμο να θεσπιστούν 
νομοθετικές διατάξεις που θέτουν κατώτατα όρια για τις 
άδειες των γονέων και τις άδειες για οικογενειακούς 
λόγους, όπως πρότεινε η Επιτροπή, που θεωρούνται 
βασικό δικαίωμα και θα πρέπει να επεκταθούν σε όλους 
τους εργαζομένους, είτε αυτοί καλύπτονται από συλλογι­
κές συμβάσεις είτε όχι. Η ΟΚΕ κρίνει ότι τα δικαιώματα 
αυτά πρέπει να διασφαλίζονται με μια οδηγία. 
2.2. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι η Επιτροπή επικαλείται το 
άρθρο 100 ως νομική βάση των προτάσεων της. Οι διαφο­
ρές που υπάρχουν μεταξύ των κρατών μελών ως προς τις 
διατάξεις για τις άδειες γονέων ή τις άδειες για οικογενει­
ακούς λόγους, «περιέχουν τον κίνδυνο να παρεμποδίσουν 
την καθιέρωση ή να διασαλεύσουν τη λειτουργία της κοι­
νής αγοράς». 
2.3. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την άποψη ότι πρέπει να 
ληφθούν μέτρα για την αναγνώριση ορισμένων προβλη­
μάτων που αντιμετωπίζουν νέοι στην ηλικία γονείς, ιδίως 
αν ληφθεί ιδιαίτερα υπόψη η αύξηση του αριθμού των 
γυναικών που συνδυάζουν την αμοιβόμενη εργασία με τη 
συντήρηση της οικογένειας καθώς επίσης η αλλαγή των 
στάσεων όσον αφορά την κατανομή των ευθυνών για την 
ανατροφή των παιδιών μικρής ηλικίας. Η ευθύνη της 
θέσης αποσχόλησης που προηγουμένως ανήκε κατά το 
μεγαλύτερο μέρος στον άνδρα και η ευθύνη για τη διαχεί­
ριση του σπιτιού που ανήκε στη γυναίκα, έχουν τελευ­
ταία υποστεί αλλαγές. Είναι συνεπώς κατανοητό το γεγο­
νός ότι έχουν προταθεί μέτρα για να γίνουν ρυθμίσεις 
ώστε άνδρες και γυναίκες να μπορούν ταυτόχρονα να 
απαλλάσσονται από επαγγελματικές και οικιακές ευθύ­
νες χωρίς συγκρούσεις αφοσίωσης. Πρέπει να ληφθούν 
υπόψη τα ευεργετικά αποτελέσματα των μέτρων αυτών 
για το σύνολο της κοινωνίας. 
Ενώ είναι δίκαιο να παρέχεται βοήθεια στους υπεύθυνους 
γονείς για να εκπληρώνουν ικανοποιητικά τόσο τα επαγ­
γελματικά τους καθήκοντα όσο και τις υποχρεώσεις τους 
ως γονέων, η ΟΚΕ θέλει να επιστήσει την προσοχή στις 
μεταβολές που υπάρχουν στις προτάσεις της Επιτροπής 
σχετικά με τις ευκαιρίες απασχόλησης νέων που έχουν 
φτάσει σε ηλικία τεκνοποίησης, όσο παραμένουν οι 
σημερινοί οικονομικοί περιορισμοί σχετικά με το κόστος εργασίας. Υπάρχει ωστόσο κίνδυνος τα μέτρα αυτά να 
έχουν ως αποτέλεσμα να μην ακολουθούν οι εργοδότες 
ισόρροπη πολιτική κατά τις προσλήψεις και να προτι­
μούν άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. 
Η απουσία από την εργασία ατόμων που έχουν φθάσει σε 
ηλικία τεκνοποίησης συμπίπτει συχνά με την περίοδο 
εκείνη της σταδιοδρομίας τους κατά την οποία η αρχή 
της ανάληψης αυξημένων ευθυνών δημιουργεί προβλή­
ματα στους εργοδότες. Επιπλέον ενώ το τμήμα αναγνωρί­
ζει ότι η απόφαση για την άδεια γονέων με αποδοχές 
πρέπει να ληφθεί από τα κράτη μέλη και, αν προβλέπεται, 
θα πρέπει να συνίσταται σε ένα επίδομα που θα καταβάλ­
λεται από τα δημόσια ταμεία και όχι με επιβάρυνση των 
εργοδοτών, παρ' όλα αυτά φοβάται ότι ενδέχεται να προ* 
κύψουν πρόσθετα έμμεσα έξοδα για τους εργοδότες με τη 
μορφή οικονομικής και διοικητικής δυσλειτουργίας και 
δυσχέρειας και, ενδεχομένως, από την ανάγκη και τις 
δυσκολίες να προσληφθεί και να εκπαιδευτεί προσωρινό 
προσωπικό για την αντικατάσταση των υπαλλήλων που 
είναι σε άδεια. Οι δυσκολίες αυτές είναι γενικά οξύτερες 
στις μικρές επιχειρήσεις ή ιδρύματα για τα οποία θα πρέ­
πει να εξεταστούν πιθανές μορφές αντισταθμισμάτων. 
Επιπλέον, η ΟΚΕ πιστεύει ότι μπορεί να υπάρχουν πρό­
σθετα έμμεσα έξοδα τόσο για τους εργοδότες όσο και για 
τους εργαζόμενους, τουλάχιστο σε ορισμένες χώρες, 
επειδή η πρόταση της Επιτροπής αναφέρει ότι οι περίοδοι 
της άδειας γονέων μπορούν να θεωρηθούν (με τον ίδιο 
τρόπο) όπως οι περίοδοι άδειας μητρότητας όσον αφορά 
την κοινωνική ασφάλιση. Θα πρέπει ίσως να σημειωθεί 
ότι αν η άδεια γονέων ενθαρρύνει τους γονείς να αυξή­
σουν τις οικογένειες τους τότε θα συμβάλει στη βελτίωση 
των σημερινών δυσμενών δημογραφικών τάσεων στα 
περισσότερα κράτη μέλη, οι οποίες αν πράγματι εξελι­
χθούν όπως προβλέπεται σήμερα θα δημιουργήσουν 
σημαντικά βάρη για τη χρηματοδότηση των συντάξεων 
γήρατος. 
Είναι πιθανό ότι ορισμένα από τα έμμεσα αυτά έξοδα θα 
μπορούσαν να αντισταθμιστούν με την πρόσληψη μαθη­
τευόμενων ή άλλων κατηγοριών υπαλλήλων που δεν 
απαιτούν το ίδιο επίπεδο πληρωμών με τους γονείς που 
βρίσκονται σε άδεια. Η άδεια γονέων θα μπορούσε επί­
σης να αποτελέσει πιο οικονομικό τρόπο για να διευκο­
λυνθεί, όχι μόνο η επιστροφή στην εργασία, αλλά και η 
επιστροφή στην επαγγελματική επιμόρφωση, σε σύγ­
κριση με αυτό που γίνεται συχνά σήμερα, όταν οι περισ­
σότερες εργαζόμενες γυναίκες δεν επιστρέφουν ή δεν 
μπορούν να επιστρέψουν στην εργασία τους μετά τον 
τοκετό. 
2.4. Η Επιτροπή αναφέρει ότι «στη σημερινή δύσκολη 
οικονομική κατάσταση, η πρόταση αυτή δεν μπορεί 
βέβαια να αγνοήσει τα προβλήματα που τίθενται λόγω 
του ύψους των κοινωνικών βαρών στην Κοινότητα καθώς 
και της ανάγκης για τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν μια 
αυξανόμενη δημοσιονομική λιτότητα». Μερικοί εργοδό­
τες είναι ίσως δυνατό να μη μπορούν να αντικαταστή-
6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/49 
σουν όσους βρίσκονται σε άδεια γονέων, ιδιαίτερα όταν 
χρειάζονται ειδικευμένο ή προσωπικό με εμπειρογνωμο­
σύνη. Δεν πρέπει επομένως να θεωρηθεί ότι η καταβολή 
επιδομάτων από δημόσιους πόρους θα εξισορροπηθεί 
αναγκαστικά σε πλήρη βαθμό με την εξοικονόμηση 
πόρων του συστήματος κοινωνικής ασφάλειας. 
2.5. Η ΟΚ.Ε τονίζει ότι η χορήγηση άδειας γονέων δεν 
θα πρέπει να ζημιώσει την ανάπτυξη κρατικών εγκατα­
στάσεων παιδικής μέριμνας οι οποίες, σε πολλά κράτη 
μέλη, θεωρούνται ότι παρέχουν πρακτική βοήθεια στους 
εργαζόμενους γονείς. Υπογραμμίζει τη σημασία της δια­
τήρησης και της ενίσχυσης τέτοιων κρατικών εγκαταστά­
σεων παιδικής μέριμνας, παράλληλα με τις εξελίξεις σχε­
τικά με τις άδειες γονέων. Η άδεια γονέων θα πρέπει να 
συμπληρώνει και να μην υπονομεύει τέτοιες εγκαταστά­
σεις. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 4 
Στο εδάφιο 1 δεν διευκρινίζεται σε ποιες περιπτώσεις 
θεωρείται ότι ένας γονέας έχει «μόνος ή κυρίως τη φρο­
ντίδα» του παιδιού του. 
Το εδάφιο 4 δεν είναι λογικό. Μια ελάχιστη ρύθμιση 
μπορεί πάντοτε να διευρυνθεί. 
Το εδάφιο 5 θα έπρεπε να ορίζει με μεγαλύτερη ακρίβεια 
ότι, στην περίπτωση θετού τέκνου, η άδεια γονέων χορη-
Βρυξέλλες, 24 Μαΐου 1984. γείται κατά τα δύο πρώτα χρόνια της υιοθεσίας, με τον 
όρο ότι το τέκνο είναι ηλικίας μικρότερης των 5 ετών. 
3.2. Άρθρο 5 
Το εδάφιο 4 πρέπει να τροποποιηθεί ως εξής: 
«Η άδεια γονέων αναστέλλεται σε περίπτωση ανικα­
νότητας λόγω ατυχήματος ή ασθένειας του αδειού­
χου γονέα μέσα στα όρια που ορίζονται στο άρθρο 4 
εδάφιο 5.» 
Διαφορετικά, η διάταξη μπορεί να είναι ανεπαρκής ή να 
αφήνει περιθώριο για καταστρατηγήσεις. 
Όπως ήδη σημειώθηκε, το άρθρο 5 εδάφιο 6 μπορεί να 
έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή πρόσθετων δαπανών για 
την κοινωνική ασφάλιση. 
3.3. Άρθρο 6 
Να διατυπωθεί ως εξής: 
«Για το χρόνο της άδειας γονέων πρέπει να χορηγεί­
ται επίδομα άδειας γονέων.» 
3.4. Άρθρο 8 
Το άρθρο 8 εδάφιο 2 πρέπει να διαγραφεί. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois CEYRAC 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ 
στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Παράρτημα 1 
Ψηφοφορία 
Το σύνολο της γνωμοδότησης αποτέλεσε αντικείμενο ονομαστικής ψηφοφορίας κατά τη διάρκεια της 
οποίας τα παρακάτω μέλη (τα οποία ψήφισαν αυτοπροσώπως ή διαμέσου αναπληρωτή τους) τάχθηκαν υπέρ 
της γνωμοδότησης: 
οι κκ. Amato, Beretta, Berger, Boddy, Bonety, Bordes-Pages, Bornard, Brassier, Briganti, Burnel, Carroll, 
Cavazzuti, Χαλιόρης, Colle, Cremer, Curlis, Ντάσης, Δασούλας, De Bruyn, De Grave, d' Elia, Delia Croce, 
Delourme, Drago, Dunet, Eelsen, Emo Capodilista, η κ. Engelen-Kefer, οι κκ. Etty, Flum, Glesener, η κ. Gre-
dal, ο κ. Van Greunsven, οι κκ. Hammond, Χατζηβασιλείου, η κ. Heuser, οι κκ. Hilkens, Houthuys, Jarvis, 
Jaschick, Jenkins, Kirschen, Κίτσιος, Law, Lojewski, Masucci, Meraviglia, Milne, Mols Serensen, Morselli, 
Αριθ. C 206/50 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
Mourgues, Muhr, Murphy, Nielsen Β., η κ. Nielsen Μ. οι κκ. Nielsen P., Nierhaus, Ognibene, η κ. Patterson, οι 
κκ. Plank, Pronk, Querleux, η κ. Quigley, οι κκ. Ραυτόπουλος, Rainero, Ramaekers. 
Τα παρακάτω μέλη, τα οποία ψήφισαν αυτοπροσώπως ή διαμέσου αναπληρωτή τους, τάχθηκαν υπέρ της 
γνωμοδότησης: 
η κ. Rangoni-Machiavelli, οι κκ. van Rens, Rouzier, Roycroft, Schneider, Schoepges, Smith Α., Smith L., 
Soulat, Σπαχός, η κ. Strobel, οι κκ. Spijkers, Tixier, Vanden Broucke, Βασιλαράς, Ventejol, Vercellino, οι 
κυρίες Weber, Williams, οι κκ. Yverneau, Zoli. 
Τα παρακάτω μέλη, τα οποία ψήφισαν αυτοπροσώπως ή διά μέσου αναπληρωτή τους, τάχθηκαν κατά της 
γνωμοδότησης: 
οι κκ. Antonsen, Arena, Bagliano, Bernasconi, Berns, Binnenbruck, Bos, η κ. Μπρεδήμα, οι κκ. Breitenstein, 
Broicher, Cammann, Campbell, Cashman, De Bievre, De Tavernier, Δράκος, Fortuyn, Fuller, Goris, Hemmer, 
Hovgaard Jakobsen, Kelly, Kenna, Kubler, Loughrey, Low, Margot, οι κκ. Marvier, Masprone, Muller, 
Noordwal, de Normann, Paggi, Pearson, Poeton, Regaldo, Romoli, Schnieders, Schwarz, ο Sir George Sharp, 
οι κκ. Stahlmann, Staratzke, Storie-Pugh, Storm Hansen, Strauss, Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, 
Van Melckenbeke, van der Veen, Wick, de Wit, Zinkin. 
Τα παρακάτω μέλη, τα οποία ψήφισαν αυτοπροσώπως ή διαμέσου αναπληρωτή τους, απέσχον της ψηφοφο­
ρίας: 
οι κκ. de Caffarelli, von der Decken, Kolble, Lauga, Laur, Monier, Roseingrave, Vasseur. 
, ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2 
Τροποποιήσεις που απορρίφθηκαν 
Οι ακόλουθες προτάσεις τροπολογιών, που διατυπώθηκαν με βάση τη γνωμοδότηση του τμήματος και κατα­
τέθηκαν σύμφωνα με τις διαδικασίες του εσωτερικού κανονισμού κατά τη διάρκεια των συζητήσεων, απορ­
ρίφθηκαν από την ολομέλεια: 
Να αντικατασταθεί το κείμενο της γνωμοδότησης από τα εξής: 
«Η ΟΚΕ ζητά από την Επιτροπή να αποσύρει την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τις 
άδειες γονέων και τις άδειες για οικογενειακούς λόγους.» 
Αιτιολογία 
Στη σημερινή οικονομική κατάσταση στην οποία τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης των κρατών μελών 
αντιμετωπίζουν έντονες πιέσεις και παντού καταβάλλονται προσπάθειες για τη διατήρηση τους, η χορήγηση 
άδειας γονέων πρέπει να θεωρείται αδικαιολόγητη πολυτέλεια. Σήμερα θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα 
στη δημιουργία νέων — παραγωγικών — απασχολήσεων. 
Οι διατάξεις που προτείνονται θα επιβαρύνουν ακόμα περισσότερο τα δημόσια οικονομικά και θα αυξήσουν 
τα έξοδα των εργοδοτών. Ακόμα μπορεί να επηρεάσουν δυσμενώς την αγορά εργασίας και τις πιθανότητες 
προαγωγής των ενδιαφερόμενων. 
Αόγω της φύσης της η άδεια γονέων δεν προσφέρεται για νομική ρύθμιση. Το θέμα αυτό πρέπει να ρυθμίζε­
ται μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, κατά προτίμηση στο πιο χαμηλό επίπεδο. Συχνά, η απόφαση πρέπει 
να προσαρμόζεται σε κάθε περίπτωση χωριστά. 
Η επίκληση από την Επιτροπή του άρθρου 100 της συνθήκης της Ρώμης είναι λανθασμένη. Στην περίπτωση 
αυτή δεν πρόκειται για την εναρμόνιση διατάξεων που ήδη υπάρχουν, αλλά σαφώς για τη δημιουργία νέων 
προϋποθέσεων. Επειδή μόνο ορισμένα κράτη μέλη θέσπισαν κανονιστικές διατάξεις για το θέμα αυτό η 
ανάγκη για εναρμόνιση δεν μπορεί να θεμελιωθεί. 
Η αναφορά της Επιτροπής στην οδηγία του 1976 που αφορά την ίση μεταχείριση ανδρών και γυναικών δεν 
είναι επίσης ορθή. Όπως υπογραμμίζεται παραπάνω, πρόκειται για την εισαγωγή νέων διατάξεων που απο­
σκοπούν σε βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης και όχι των συνθηκών εργασίας. 
Ένα μέρος από τα έξοδα στα οποία υπόκεινται οι επιχειρήσεις επειδή ένας εργαζόμενος (ή εργαζόμενη) πήρε 
άδεια γονέων εξακολουθεί να επιβαρύνει τον εργοδότη (π.χ. συντάξεις, νοσηλεία). Η πρόσληψη προσωρινών 
6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/51 
υπαλλήλων συνεπάγεται επίσης επιπρόθετα έξοδα και μπορεί ακόμα να μην είναι δυνατή για ορισμένα 
καθήκοντα. Η ανασφάλεια που νιώθουν οι προσωρινοί υπάλληλοι όσον αφορά τη διάρκεια της σύμβασης 
τους δε συμβιβάζεται με μια συνεπή πολιτική για το εργατικό δυναμικό. 
Στην πρόταση της Επιτροπής, τα βάρη και το κόστος της γονικής μέριμνας μεταβιβάζονται στην κοινωνία 
και στις επιχειρήσεις. Η πρόταση αυτή απορρίπτεται κατηγορηματικά. Τελικά πρόκειται για προσωπική επι­
λογή του γονέα να συνδυάσει τις γονικές ευθύνες με την επαγγελματική ζωή. Οι νέες διατάξεις και η αύξηση 
των ήδη υψηλών εξόδων των επιχειρήσεων δεν εντάσσονται στα πλαίσια της πολιτικής που ακολουθείται 
στον τομέα αυτό. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Υπέρ: 44, κατά: 75, αποχές: 5. 
Σελίδα 4, Σημείο 2.2 
Να απαλειφθεί και να αντικατασταθεί από το εξής κείμενο: 
«Το τμήμα σημειώνει ότι η Επιτροπή επικαλείται το άρθρο 100 ως νομική βάση των προτάσεων της. 
Ωστόσο, το τμήμα θεωρεί ότι ο ισχυρισμός της Επιτροπής ότι οι διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των κρατών 
μελών ως προς τις διατάξεις για τις άδειες γονέων ή τις άδειες για οικογενειακούς λόγους, "περιέχουν τον 
κίνδυνο να παρεμποδίσουν την καθιέρωση ή να διασαλεύσουν τη λειτουργία της κοινής αγοράς", δεν ευστα­
θεί. Το τμήμα εκφράζει αμφιβολίες για το αν οι ανισότητες μεταξύ κρατών μελών, όσον αφορά τη ρύθμιση 
των αδειών γονέων και αδειών για οικογενειακούς λόγους, είναι αρκετές και τόσο μεγάλης σημασίας ώστε 
να στρεβλώσουν τη λειτουργία της κοινής αγοράς ή να υπονομεύσουν τον ομαλό ανταγωνισμό.» 
Αιτιολογία 
Η τροπολογία αυτοαιτιολογείται. 
AπoτέL·σμa της ψηφοφορίας 
Υπέρ: 51, κατά: 62, αποχές: 9. 
Το παρακάτω κείμενο της γνωμοδότησης του τμήματος διεγράφη αφού έγινε δεκτή μια τροπολογία που προ­
τάθηκε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων: 
Σημείο 3.2, όρθρο 5 
Το άρθρο 5 παράγραφος 2 πρέπει να αναφέρει σαφέστερα ότι ισχύει για τους γονείς που μπορεί να μην είναι 
πρόθυμοι ή σε θέση να λάβουν την τρίμηνη νομοθετικά θεσπισμένη άδεια γονέων που προτείνεται. Οι γονείς 
αυτοί θα έχουν το δικαίωμα να λάβουν άδεια για μικρότερο χρονικό διάστημα, δηλαδή ένα «μέρος» της 
άδειας. Στην περίπτωση αυτή το υπόλοιπο «μέρος» της άδειας δεν θα χορηγείται. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Υπέρ: 67, κατά: 42, αποχές: 14. 
Το παρακάτω κείμενο της γνωμοδότησης του τμήματος τροποποιήθηκε αφού έγινε δεκτή μία τροπολογία 
που προτάθηκε κατά τη διάρκεια των συζητήσεων: 
Αντίθετα πρέπει να τονισθεί ότι εφόσον συνεχίζεται η δυσμενής δημογραφική εξέλιξη, η επιβάρυνση των 
επερχόμενων γενεών με τη χρηματοδότηση της ασφάλισης γήρατος μπορεί να γίνει ανυπόφορα μεγάλη. 
AπoτέL·σμa της ψηφοφορίας 
Υπέρ: 78, κατά: 15, αποχές: 29. 
Αριθ. C 206/52 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 3 
Μετά την ονομαστική ψηφοφορία για το σύνολο της γνωμοδότησης, διάφορα μέλη της Ομάδας Ι (των 
οποίων τα ονόματα αναφέρονται στον παρακάτω κατάλογο) που είχαν ψηφίσει κατά της γνωμοδότησης, 
έκαναν την εξής δήλωση: 
1. Τα μέλη της Ομάδας Ι συμφωνούν απεριόριστα με την αρχή της ίσης μεταχείρισης ανδρών και 
γυναικών στον κόσμο της εργασίας. Σέβονται την ατομική ελευθερία λήψης αποφάσεων ανδρών 
και γυναικών ως γονέων για την μεταξύ τους κατανομή των οικογενειακών υποχρεώσεων σύμ­
φωνα με τις προσωπικές τους επιθυμίες. 
2. Τα μέλη της Ομάδας Ι είναι όμως της γνώμης ότι η πρόταση οδηγίας που υπέβαλε η Επιτροπή για 
την υποχρεωτική καθιέρωση μιας άδειας γονέων τουλάχιστο 6 μηνών — τουλάχιστον 3 μήνες για 
τον πατέρα και επίσης τουλάχιστον 3 μήνες για τη μητέρα στη συνέχεια της άδειας που υπάρχει για 
την προστασία της μητέρας και την άδεια μητρότητας — καθώς και για την υποχρεωτική καθιέ­
ρωση άδειας για οικογενειακούς λόγους ύστερα από νομικές, οικονομικές και κοινωνικές σταθμί­
σεις, πρέπει να απορριφθεί. 
3. Η πρόταση οδηγίας στερείται νομικής βάσης. Η πρόταση αφορά κατά κύριο λόγο θέματα οικογε­
νειακής πολιτικής. Εδώ πρόκειται αποκλειστικά για το θέμα της περίθαλψης των παιδιών και όχι 
για την προστασία της υγείας των γονέων ως εργαζομένων μετά τη γέννηση του παιδιού τους. Για 
διατάξεις όμως που αφορούν το οικογενειακό δίκαιο η Κοινότητα στερείται νομικής αρμοδιότη­
τας. 
4. Η πρόταση οδηγίας θίγει την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων. 
Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για την άδεια για οικογενειακούς λόγους, η οποία ρυθμίζεται στα κράτη 
μέλη κατά παράδοση με τις συλλογικές συμβάσεις. Με τον τρόπο αυτό οι διαφορετικές παραδό­
σεις οι ατομικές επιθυμίες των εργαζομένων μπορούν να λαμβάνονται υπόψη πολύ καλύτερα. 
5. Η πρόταση οδηγίας δεν μπορεί να υποστηριχθεί από οικονομική και κοινωνική άποψη, αν 
ληφθούν υπόψη τα 13 περίπου εκατομμύρια εγγεγραμμένων ανέργων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα. 
Λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός ότι στα περισσότερα κράτη μέλη μέχρι τώρα δεν υπάρχει απολύ­
τως καμία θεσπισμένη άδεια γονέων, η υποχρεωτική καθιέρωση άδειας γονέων ελάχιστης διάρ­
κειας συνολικά 6 μηνών για τον πατέρα και τη μητέρα μαζί με τον υποχρεωτικό υπολογισμό της 
άδειας στο σύστημα κοινωνικής ασφάλειας και με την προαιρετική πληρωμή ενός επιδόματος 
άδειας γονέων θα επιβάρυνε τις επιχειρήσεις και την κοινωνία στο σύνολο της με τρόπο απαράδε­
κτο. 
5.1. Για τις επιχειρήσεις θα προέκυπταν τόσο λόγω των πρόσθετων άμεσων και έμμεσων εξόδων όσο 
και από την οργανωτική πλευρά αρνητικές επιπτώσεις, ιδιαίτερα εφόσον και οι δύο γονείς απα­
σχολούνται στην ίδια επιχείρηση: π.χ. αυξανόμενα έξοδα προσωπικού και περιορισμός της επιχει­
ρηματικής ευλυγισίας λόγω οργανωτικών δυσχερειών. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για μικρομεσαίες 
επιχειρήσεις. Συνολικά η πρόταση οδηγίας θα συνέβαλε στον περιορισμό της διεθνούς ανταγωνι­
στικότητας των διαφόρων επιχειρήσεων καθώς και της Κοινότητας έναντι τρίτων χωρών, και με 
τον τρόπο αυτό θα έθετε σε κίνδυνο υπάρχουσες θέσεις απασχόλησης. 
5.2. Για τους κρατικούς προϋπολογισμούς και τα συστήματα κοινωνικής ασφάλειας θα προέκυπταν 
επιπρόσθετες οικονομικές επιβαρύνσεις σε μία εποχή, στην οποία είναι αναγκαία η οικονομική 
τους σταθεροποίηση. Είναι τελείως εξωπραγματική η άποψη της Επιτροπής ότι για όλες τις αδει­
ούχες μητέρες και πατέρες θα μπορούσαν να προσλαμβάνονται συστηματικά άνεργοι και με τον 
τρόπο αυτό «το επίδομα άδειας γονέων θα μπορούσε να χρηματοδοτείται χωρίς πρόσθετη επιβά­
ρυνση του δημοσίου». Η διαπίστωση αυτή ισχύει για τις επιβαρύνσεις του συστήματος κοινωνι­
κών ασφαλίσεων. Δηλαδή θα έπρεπε να αυξηθούν οι φορολογίες και εισφορές κοινωνικής ασφά­
λειας, για να καταστεί δυνατή η χρηματοδότηση της πρότασης οδηγίας. Αυτό όμως σημαίνει ότι 
οι φορολογικές εισφορές για εργαζόμενους και εργοδότες θα αυξάνονταν περαιτέρω. 
5.3. Η πρόταση οδηγίας παραβιάζει την αρχή της αλληλεγγύης μεταξύ εργαζομένων και ανέργων. 
Αν ληφθούν υπόψη τα 13 περίπου εκατομμύρια ανέργων στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, πρέπει η 
δημιουργία παραγωγικών θέσεων απασχόλησης να έχει την κύρια προτεραιότητα — πριν από μια 
πολυδάπανη βελτίωση των συνθηκών ζωής για εκείνους οι οποίοι έχουν το πλεονέκτημα να κατέ­
χουν μια θέση απασχόλησης. 
οι κκ. Antonsen, Arena, Bagliano, Binnenbruck, η κ. Μπρεδήμα, οι κκ. Breitenstein, Broicher, Cammann, 
Campbell, De Bievre, Δράκος, Fortuyn, Fuller, Hemmer, Kenna, Loughrey, Low, Masprone, Noordwal, 
de Normann, Paggi, Pearson, Poeton, Regaldo, Romoli, Schnieders, Stahlmann, Staratzke, Storm Hansen, 
Swift, Tamlin, Van der Mensbrugghe, Van Melckenbeke, Wick, de Wit, Zinkin.