Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου στις Καναρίους Νήσους

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1911/91 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1991 [1] αναφέρει το άρθρο 5, παράγραφος 1, ότι ο επονομαζόμενος φόρος « arbitrio στην παραγωγή και στις εισαγωγές (APIM) », που μειώνεται βαθμιαία από τις 31 Δεκεμβρίου 1996 σύμφωνα με την παράγραφο 2 της εν λόγω διάταξης και της απόφασης της Επιτροπής αριθ. 96/34/ΕΚ της 20ης Δεκεμβρίου 1995 [2], περιορίζεται σε μια περίοδο η οποία λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2000.

[1] ΕΕ L 171 της 29.06.1991, σ. 1.

[2] ΕΕ L 10 της 13.01.1996, σ. 38.

2. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2674/1999 του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1999 [3] που τροποποιεί τον κανονισμό αριθ.°1911/91 προβλέπει την αναστολή, κατά την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 30 Ιουνίου 2000, της κατάργησης του φόρου για ορισμένα ευαίσθητα προϊόντα για τα οποία η κατάργηση του φόρου θα μπορούσε να οδηγήσει σε σχεδόν εξαφάνιση των σχετικών τομέων.

[3] ΕΕ L 326 της 18.12.1999, σ. 3.

3. Εξάλλου, η Επιτροπή ενέκρινε στις 14 Μαρτίου 2000 έκθεση για τα μέτρα που θα θέσουν σε εφαρμογή το άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες [4]. Η εν λόγω έκθεση αναφέρει ότι όσον αφορά τη φορολογία, το άρθρο 299 παράγραφος 2 επιτρέπει ιδιαίτερα μέτρα υπέρ των εξόχως απόκεντρων περιφερειών στο φορολογικό τομέα υπό τον όρο ότι οι αιτήσεις θα αιτιολογούνται βάσει των μειονεκτημάτων αυτών των περιφερειών. Εξάλλου, τα μελλοντικά φορολογικά μέτρα που θα εφαρμόζονται στις εξόχως απόκεντρες περιφέρειες πρέπει να προβλεφθούν με βάση τις αιτήσεις που θα υποβάλουν τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Η Επιτροπή κρίνει ότι είναι σκόπιμο να αναζητηθούν για κάθε περίπτωση τα πιο κατάλληλα μέσα των στόχων της περιφερειακής ανάπτυξης και της στήριξης αυτών των περιφερειών, περιλαμβανομένων και των παρεκκλίσεων των φορολογικών μέτρων, των οποίων η εφαρμογή θα μπορούσε μάλιστα να είναι μακράς διάρκειας.

[4] COM (2000) 147 τελικό

4. Το μνημόνιο που διαβίβασε η Ισπανία στην Επιτροπή στις 23 Νοεμβρίου 1999 προβλέπει την εφαρμογή ουδέτερου φόρου που θα λαμβάνει υπόψη την ανάγκη να επιτευχθεί ένα ορισμένο επίπεδο ανάπτυξης της παραγωγής αγαθών στις Καναρίους Νήσους.

Με επιστολή της 25ης Ιουλίου 2000, η Ισπανία διαβίβασε στις υπηρεσίες της Επιτροπής στοιχεία σχετικά με κοινωνικοοικονομικά δεδομένα που περιγράφουν την κατάσταση στις Καναρίους Νήσους και με το περιεχόμενο ενός νέου φόρου που ονομάζεται « Arbitrio sobre los Importaciones y Entregas de Mercancias en las islas Canarias (AIEM) ». Ο εν λόγω φόρος θα αποτελεί την εφαρμογή του άρθρου 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ και θα διαδεχθεί το καθεστώς του APIM που θα λήξει στις 31 Δεκεμβρίου 2000. Στις 25 Δεκεμβρίου 2000 η Ισπανία συμπλήρωσε τις πληροφορίες που διαβιβάστηκαν στην Επιτροπή αναφέροντας τους συντελεστές που προβλέπονται γι´αυτόν τον μελλοντικό φόρο. Πάνω σ´αυτή τη βάση, η Επιτροπή άρχισε την εξέταση και την αξιολόγηση αυτών των δεδομένων. Αυτή η αξιολόγηση αφορά ιδίως την επίπτωση των φορολογικών μέτρων στα ευαίσθητα προϊόντα που ανήκουν στους πλέον ευάλωτους τομείς. Να λαμβάνει υπόψη τα κριτήρια αναγκαιότητας, αναλογικότητας και του σαφώς καθορισμένου χαρακτήρα των μέτρων, με σκοπό να προσδιοριστούν τα πλέον κατάλληλα ειδικά μέτρα που θα αντισταθμίσουν τα μειονεκτήματα που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. Αυτή η διάταξη της συνθήκης επιβάλλει εξάλλου να πληρούται ο όρος ότι τα μέτρα δεν θα θέσουν σε κίνδυνο την ακεραιότητα και τη συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, περιλαμβανομένων και της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών. Στο στάδιο αυτό, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα δεν πληρούν όλα αυτά τα κριτήρια και ότι πρέπει κατά συνέπεια να συνεχίσει τις διαβουλεύσεις με τις ισπανικές αρχές.

5. Για το λόγο αυτό, οι ισπανικές αρχές, με επιστολή της 31ης Οκτωβρίου 2000, ζήτησαν την παράταση της μεταβατικής περιόδου που προβλέπεται στο άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1911/91. Αυτή η παράταση είναι αναγκαία για να μη διακινδυνεύσουν οι υπάρχουσες οικονομικές δραστηριότητες στις Καναρίους Νήσους και για να εξασφαλιστεί η αναγκαία μετάβαση με το νέο φορολογικό καθεστώς που εφαρμόζεται στις Καναρίους Νήσους και το οποίο θα αποτελέσει το μέσο που θα θέσει σε εφαρμογή το προαναφερθέν άρθρο 299 παράγραφος 2.

6. Στην προαναφερθείσα έκθεση, η Επιτροπή δεσμεύθηκε να αποφύγει κάθε ασυνέχεια σε σχέση με τα υπάρχοντα μέτρα. Είναι σκόπιμο, κατά συνέπεια, να παραταθούν προσωρινά για σύντομη περίοδο, οι συντελεστές και οι απαλλαγές που συνδέονται με τον εν λόγω φόρο APIM, στο επίπεδο που θα έχει φθάσει στις 31 Δεκεμβρίου 2000.

Σχόλια για τα άρθρα

Άρθρο πρώτο

Αυτή η διάταξη επιτρέπει για μία σύντομη περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2001 έως την έναρξη ισχύος του νέου φόρου « Arbitrio sobre los Importaciones y Entregas de Mercancias en las islas Canarias (AIEM) » ή το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2001, την ισχύ του φόρου APIM όπως προκύπτει από την εφαρμογή, στις 31 Δεκεμβρίου 2000, του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1911/91. Όσον αφορά το επίπεδο που θα φθάσουν οι συντελεστές στις 31 Δεκεμβρίου 2000, αυτό προκύπτει από την εφαρμογή των παραγράφων 2 και 3 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1911/91 και καθορίζεται ως εξής. Οι εφαρμοζόμενοι συντελεστές είχαν καθοριστεί στην αρχή σε επίπεδο που βρίσκεται μεταξύ 0,1% και 5% ανάλογα με τις κατηγορίες προϊόντων και 15% για τον καπνό. Το 1996 είχαν αυξηθεί κατά 15% και από τις 31 Δεκεμβρίου 1996 είχαν μειωθεί σταδιακά κατά 20% ετησίως. Η σταδιακή μείωσή τους ανεστάλη ωστόσο για τις κατηγορίες των ευαίσθητων προϊόντων που καθορίζονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2674/99 του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1999 για την περίοδο από 1ης Ιανουαρίου έως 30ης Ιουνίου 2000. Κατά συνέπεια αντιστοιχούν στο 20% κατ´ανώτατο όριο του συντελεστή που εφαρμοζόταν αρχικά. Όσον αφορά τις απαλλαγές, είναι αυτές που επετράπησαν προς όφελος της τοπικής παραγωγής σύμφωνα με τις παραγράφους 4,5 και 6 του άρθρου 5 του κανονισμού (ΕΟΚ) 1911/91.

Άρθρο 2

Το εν λόγω άρθρο προβλέπει τα μέτρα έναρξης ισχύος και εφαρμογής του κανονισμού. Για να αποφευχθεί κάθε ασυνέχεια, ως ημερομηνία δυνατότητας εφαρμογής του κανονισμού καθορίζεται η 1η Ιανουαρίου 2001.

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την εφαρμογή των διατάξεων του κοινοτικού δικαίου στις Καναρίους Νήσους

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 299, παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής [5],

[5] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [6],

[6] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [7],

[7] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [8],

[8] ΕΕ C της , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το άρθρο 5 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ)1911/91 του Συμβουλίου, της 26ης Ιουνίου 1991 [9] επιτρέπει την καθιέρωση του φόρου « arbitrio στην παραγωγή και στις εισαγωγές (APIM) » έως τις 31 Δεκεμβρίου 2000.

[9] ΕΕ L 171 της 29.06.1991, σ. 1.

(2) Η Επιτροπή πρέπει να εγγυηθεί την εφαρμογή του άρθρου 299, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σε πολλούς τομείς, περιλαμβανομένης και της φορολογικής πολιτικής, και δεσμεύθηκε στην έκθεσή της της 14ης Μαρτίου 2000 προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [10], να το κάνει στο πλαίσιο μιας εταιρικής σχέσης με τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη βάσει των αιτημάτων που θα διατυπώσουν αυτά.

[10] COM (2000) 147 τελικό

(3) Ο νέος φόρος που προτίθενται να θέσουν σε ισχύ οι ισπανικές αρχές στις Καναρίους Νήσους, για να αντισταθμίσουν τα μειονεκτήματα που αναφέρονται στο άρθρο 299 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, πρέπει να αξιολογηθεί με βάση την αρχή που περιλαμβάνεται σε αυτή τη διάταξη, σύμφωνα με την οποία τα μέτρα που θα εγκριθούν δεν μπορούν να θέσουν σε κίνδυνο την ακεραιότητα και τη συνοχή της κοινοτικής έννομης τάξης, περιλαμβανομένων και της εσωτερικής αγοράς και των κοινών πολιτικών. Αυτή η αξιολόγηση θα συνεχιστεί και ύστερα από την 31η Δεκεμβρίου 2000. Η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι τα κοινοποιηθέντα μέτρα δεν πληρούν αυτά τα κριτήρια και ότι πρέπει κατά συνέπεια να συνεχίσει τις διαβουλεύσεις με τις ισπανικές αρχές.

(4) Ωστόσο, για να μην διακινδυνεύσουν οι οικονομικές δραστηριότητες στους τομείς τους οποίους αφορά ο φόρος APIM στις Καναρίους Νήσους και να εξασφαλιστεί η μετάβαση έως την έναρξη ισχύος του νέου φορολογικού καθεστώτος που θα εξασφαλίζει την εφαρμογή του άρθρου 299, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, οι ισπανικές αρχές ζήτησαν την διατήρηση του φόρου APIM στο επίπεδο που θα ισχύει στην 31η Δεκεμβρίου 2000.

(5) Για να αποφευχθεί κάθε ασυνέχεια σε σχέση με τα υπάρχοντα μέτρα, είναι σκόπιμο, κατά συνέπεια, να επιτραπούν προσωρινά για μία σύντομη περίοδο οι ισχύουσες απαλλαγές και οι εφαρμοζόμενοι συντελεστές σχετικά με το φόρο APIM, στο επίπεδο που θα φθάσει στις 31 Δεκεμβρίου 2000.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο πρώτο

1. Για μια μεταβατική περίοδο, η οποία θα λήξει το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2001, επιτρέπεται στις ισπανικές αρχές να επιβάλουν φόρο στην παραγωγή και στις εισαγωγές προϊόντων εισκομιζόμενων ή παραγόμενων στις Καναρίους νήσους, με συντελεστές που δεν μπορούν να υπερβούν εκείνους που προκύπτουν στις 31 Δεκεμβρίου 2000 από την εφαρμογή του άρθρου 5 του κανονισμού 1911/91 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1991,

2. Κατά την περίοδο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και για τα προϊόντα και κατηγορίες προϊόντων που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο, επιτρέπονται μερικές ή ολικές απαλλαγές των τοπικών προϊόντων από το φόρο.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται από την 1η Ιανουαρίου 2001.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος