Αριθ. C 35/22 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 2. 88 
Η εξέλιξη της θεωρίας για την περιφερειακή πολιτική, ο 
νέος κανονισμός του ΕΤΠΑ, η ευρωπαϊκή ενιαία πράξη, η 
πρόταση μεταρρύθμισης διαρθρωτικών ταμείων παρέχουν 
βεβαίως τα μέσα και την ευκαιρία για να επιτευχθεί μεγαλύ-
Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 1987. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η πρόθεση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινο­
τήτων, να συντονίσει με μία οδηγία του Συμβουλίου τις δια­
τάξεις σχετικά με τις πράξεις προσώπων, τα οποία είναι 
κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών, υποστηρίζεται καταρ­
χήν. Η διαφορά —ή η έλλειψη— τέτοιων ρυθμίσεων από 
χώρα σε χώρα παρεμποδίζει την απαραίτητη αλληλοδι­
είσδυση για την επίτευξη μιας ευρωπαϊκής κεφαλαιοαγοράς 
ώς το 1992, ζημιώνει στην αρχή της ισότητας ευκαιριών για 
το σύνολο των επενδυτών και την προστασία της αποταμίευ­
σης και δυσχεραίνει στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Κοινό­
τητας, τον εντοπισμό της διασυνοριακής κατάχρησης 
εμπιστευτικών πληροφοριών. 
1.2. Η αποτελεσματικότητα των οικειοθελώς αποδεκτών 
κανόνων για εμπιστευτικές πληροφορίες που ισχύουν στην 
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας αναγνωρίζεται, 
υποστηρίζεται όμως η γνώμη ότι οι κανόνες αυτοί δεν είναι 
δυνατόν να μεταφυτευθούν σε όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας. Δύο κυρίως γεγονότα δημιούργησαν την πεποί­
θηση ότι δεσμευτικές διατάξεις σε κοινοτικό επίπεδο είναι 
καταλληλότερες από τους οικειοθελείς κανόνες περί 
εμπιστευτικών πληροφοριών: 
— η σύσταση της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
της 25ης Ιουλίου 1977 σχετικά με κώδικα συμπεριφοράς 
για δικαιοπραξίες κινητών αξιών δεν είχε το επιθυμητό 
αποτέλεσμα, 
(') ΕΕ αριθ. C 153 της 11. 6. 1987, σ. 8. τερη σύγκλιση διευκολύνοντας τη διαμόρφωση της πολιτικής 
βούλησης που είναι απαραίτητη για την επίλυση των προβλη­
μάτων. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
— στο σημαντικότερο χρημαπιστωτικό χώρο της Ευρωπαϊ­
κής Κοινότητας με τη μεγαλύτερη εμπειρία, το ίδιο το 
χρηματιστήριο αξιών του Λονδίνου επέμεινε στην αντι­
κατάσταση του προηγούμενου οικειοθελούς κώδικα με μια 
νομική ρύθμιση, και το επέτυχε το 1981. 
Συνεπώς γίνεται αντιληπτό ότι η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών 
Κοινοτήτων προσανατολίσθηκε για την πρόταση οδηγίας της 
προς την βρετανική και γαλλική νομοθεσία περί εμπιστευτι­
κών πληροφοριών, έστω και αν υπερβαίνει τη βρετανική, 
πράγμα που δημιουργεί ορισμένα προβλήματα (παράβαλε 
1.3). 
1.3. Βασικά υποστηρίζεται η πρόθεση της Επιτροπής των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, να καθιερώσει κοινοτικές νομικές 
διατάξεις για πράξεις προσώπων που είναι κάτοχοι εμπιστευ­
τικών πληροφοριών και να μην επιτρέπει πλέον τους οικειοθε­
λώς αποδεκτούς κανόνες συμπεριφοράς, οι οποίοι τηρούνται 
μόνο από τις εταιρείες (και από τα πρόσωπα), που αυτοδεσμεύ­
ονται με ανάλογες δηλώσεις. Η πρόθεση αυτή δεν σχετίζεται 
μόνο με την προαναφερθείσα βρετανική και γαλλική νομοθε­
σία περί εμπιστευτικών πληροφοριών, αλλά λαμβάνει υπόψη 
και πτυχές που παρουσιάζονται σε άλλα κράτη μέλη—ιδίως 
Ιρλανδία, Βέλγιο και Λουξεμβούργο—για τη βάσει ποινικών 
διατάξεων ρύθμιση του θέματος της κατοχής εμπιστευτικών 
πληροφοριών. 
1.4. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων καλείται 
να εξετάσει, αν η προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για το συντονισμό των ρυθμίσεων όσον αφορά 
τις πράξεις προσώπων, τα οποία είναι κάτοχοι εμπιστευτικών πληροφοριών(') 
(88/C 35/10) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 29 Ιουνίου 1987, σύμφωνα με το άρθρο 54 της Συνθήκης για την ίδρυση 
της ΕΟΚ, να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότηση για την παραπάνω 
πρόταση. 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοι­
μασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 8 Δεκεμβρίου 1987 βάσει της 
εισηγητικής έκθεσης του κ. Meyer-Horn. 
Η ΟΚΕ εξέδωσε ομόφωνα κατά την 251η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 16ης Δεκεμβρίου 
1987) την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
8. 2. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 35/23 
μπορεί να διασφαλισθεί κατ'άλλο τρόπο, εκτός των υφιστα­
μένων διατάξεων στο πλαίσιο του εταιρικού δικαίου, και 
με την στο άρθρο 7 της πρότασης οδηγίας προβλεπόμενη 
ενημέρωση εκ μέρους των επιχειρήσεων που εκδίδουν κινητές 
αξίες. 
1.5. Θα ήταν προς το συμφέρον της νομικής ασφάλειας 
και της ομοιόμορφης ενσωμάτωσης της οδηγίας στο εθνικό 
δίκαιο, αν η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τουλά­
χιστον στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης οδηγίας ή στις 
αιτιολογικές σκέψεις, απαριθμούσε υπό μορφή καταλόγου ως 
παραδείγματα ορισμένες περιπτώσεις εμπιστευτικών πλη­
ροφοριών και καταχρηστικής χρησιμοποίησης τους για 
εμπορικούς σκοπούς. Τέτοια συγκεκριμένα παραδείγματα θα 
διευκόλυναν την ομοιόμορφη ερμηνεία από τις διάφορες 
χώρες των ορισμών, οι οποίοι δίδονται στην προτεινόμενη 
οδηγία και θεωρούνται σε ορισμένο βαθμό υπερβολικά αόρι­
στοι ή ιδιαίτερα όσον αφορά τις βασικές έννοιες «κάτοχος 
εμπιστευτικών πληροφοριών» και «εμπιστευτική πληροφο­
ρία». 
1.6. Συνίσταται, όπως δοθεί στην Επιτροπή των Ευρωπαϊ­
κών Κοινοτήτων η δυνατότητα, να αρχίσει διαπραγματεύσεις 
με σκοπό όπως οι διατάξεις της περί εμπιστευτικών πληροφο­
ριών εφαρμοσθούν και σε χώρες όπως η Ελβετία, η Ιαπωνία 
και το Λίχτενσταϊν, οι οποίες διαδραματίζουν σημαντικό 
ρόλο στη διεθνή κεφαλαιοαγορά, αλλά έχουν θεσπίσει λιγό­
τερο αυστηρές ή καθόλου διατάξεις αυτού του είδους, όπως 
συμβαίνει με την αμοιβαία αναγνώριση, που συμφωνήθηκε 
σε μερικές περιπτώσεις, των κοινοτικών διατάξεων για την 
πρόσβαση στα χρηματιστήρια και την έκδοση τίτλων. 
Για τη συνεργασία των αρμόδιων αρχών, συμπεριλαμβανομέ­
νου και ενός κύκλου χωρών εκτός των ορίων της Ευρωπαϊκής 
Κοινότητας, θα ήταν δυνατό να είναι χρήσιμη η προετοιμα­
ζόμενη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης, που πρόκειται 
να εγκριθεί στις αρχές του 1988. Συνίσταται γι'αυτό το λόγο, 
όπως η Ευρωπαϊκή Κοινότητα συνυπογράψει αυτή τη σύμ­
βαση του Συμβουλίου της Ευρώπης. 
Στη συνεργασία εξάλλου των αρχών θα μπορούσαν να συμμε­
τάσχουν και άλλες υπηρεσίες, όπως π.χ. στην Ομοσπονδιακή 
Δημοκρατία της Γερμανίας το Συμβούλιο των γερμανικών 
χρηματιστηρίων κινητών αξιών. 
1.7. Τέλος επισημαίνεται ότι μια απαγόρευση της κατά­
χρησης εμπιστευτικών πληροφοριών μπορεί να επιβληθεί 
όσο το δυνατόν ενωρίτερα, αν όλα τα κοινοτικά κράτη 
προβούν βάσει της οδηγίας, με ομοιόμορφο τρόπο στη δίωξη 
των παραβάσεων. Επειδή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν έχει 
αρμοδιότητα θέσπισης ποινικών μέτρων επαφίεται ουσια­
στικά, σύμφωνα με το άρθρο 11, στα κράτη μέλη να ορίσουν 
τον τρόπο δίωξης των παραβάσεων των διατάξεων που εκδίδο­
νται βάσει της οδηγίας. Φαίνεται σκόπιμο όπως η Ευρωπαϊκή 
Κοινότητα ενεργεί στην περίπτωση αυτή με τρόπο ομοιό­
μορφο (ώστε να αποφευχθεί π.χ. ότι σε μια χώρα επιβάλλονται 
μέτρια χρηματικά πρόστιμα ενώ σε μια άλλη ποινές φυλάκι­
σης) και μάλιστα κατά το δυνατό στα πλαίσια της συνερ­
γασίας και συντονισμού που προβλέπεται στο άρθρο 10 (επι­
τροπή επαφών) και, εφόσον παρίσταται ανάγκη, με προσφυγή 
στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. 
Επειδή η πρόταση οδηγίας (στο άρθρο 4) προβλέπει ρητά ότι 
μερικές κοινοτικές χώρες θεσπίζουν ή διατηρούν σε ισχύ 
αυστηρότερες διατάξεις, τότε, παρά την νεώτερη κοινοτική ρύθμιση, θα ήταν δυνατό οι σχετικές με τις εμπιστευτικές 
πληροφορίες ρυθμίσεις να εφαρμόζονται με τρόπο ανόμοιο. 
Τόσο το ενδεχόμενο επιβολής διαφορετικών ποινών όσο και 
το ενδεχόμενο ενός πεδίου εφαρμογής που θα διαφέρει, μπορεί 
να έχουν ως συνέπεια ότι μελλοντικά — δηλαδή μετά την 
ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς και εφόσον εισάγονται 
συνεχώς περισσότερες κινητές αξίες στην πλειονότητα των 
χρηματιστηρίων — στην περίπτωση εμπιστευτικών πληροφο­
ριών σε χώρες οι οποίες θα επιβάλλουν μικρότερες ποινές 
και θα περιορίζονται στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και 
μόνο, θα υπάρχουν παρεκκλίσεις. Από την άλλη πλευρά πρέ­
πει να ελπίζεται ότι οι ίδιες οι επιχειρήσεις θα αντιδρούν σε 
μια τέτοια εξέλιξη και θα παραιτούνται της εισαγωγής των 
κινητών αξιών τους στο χρηματιστήριο, όταν τα ποινικά 
μέτρα για κατάχρηση εμπιστευτικών πληροφοριών είναι 
γενικά πιο περιορισμένα. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
Άθρθο Ι 
α) Κατά τον εννοιολογικό προσδιορισμό των προσώπων, 
που κατά την άσκηση του επαγγέλματος τους ή την εκπλή­
ρωση των καθηκόντων τους δέχονται εμπιστευτικές πλη­
ροφορίες, η Επιτροπή επέλεξε έναν ορισμό, πέραν των 
συνηθέστερων εννοιών που αφορούν εταιρείες, όπως π.χ. 
στο άρθρο 449 του νέου πορτογαλικού εμπορικού κώδικα, 
ή στη γερμανική ρύθμιση περί εμπιστευτικών πληροφο­
ριών. 
β) Συνίσταται λοιπόν να διατυπωθεί εκ νέου και με τρόπο 
ακριβέστερο η πρώτη παράγραφος του άρθρου 1 ως εξής: 
«Τα κράτη μέλη απαγορεύουν σε κάθε πρόσωπο που στο 
πλαίσιο παροχής—μόνιμης ή πρόσκαιρης—υπηρεσιών σε 
μια επιχείρηση ή για μια επιχείρηση αποκτά γνώση μη 
δημοσιευμένων εμπιστευτικών πληροφοριών σχετικά με 
την επιχείρηση αυτή ή μια άλλη επιχείρηση, της οποίας 
οι κινητές αξίες είναι εισαγμένες σε χρηματιστήριο ή 
υπόκεινται σε καθεστώς ρυθμιζόμενων δικαιοπραξιών 
(μεταξύ ιδιωτών ή μεταξύ τραπεζών), να χρησιμοποιεί τις 
εν λόγω εμπιστευτικές πληροφορίες, είτε το ίδιο είτε μέσω 
άλλου προσώπου, για να αγοράζει ή να πωλεί κινητές 
αξίες των εν λόγω επιχειρήσεων, με σκοπό να επιτύχει 
ιδιαίτερο πλεονέκτημα βάσει της εμπιστευτικής πληροφο­
ρίας για τον εαυτό του ή τρίτους.» 
γ) Συνίσταται, όπως η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινο­
τήτων εξετάσει αν—και πώς—θα ήταν δυνατό στο άρ­
θρο 1 της πρότασης οδηγίας να συμπεριληφθεί και η 
πράξη «επί τη εμφανίσει» για αξιώσεις που αφορούν τη 
διανομή κινητών αξιών (π.χ. στην περίπτωση ανασύστα­
σης ή ιδιωτικοποίησης επιχειρήσεων). 
δ) Για την έννοια της επικράτειας, σύμφωνα με την οδηγία, 
παρατηρείται ότι αυτή προφανώς δεν περιλαμβάνει περιο­
χές, για τις οποίες—όπως π.χ. τα βρετανικά νησιά της 
Μάγχης—ισχύει ειδικό καθεστώς. Για τέτοιες περιοχές, 
στις οποίες θα ήταν δυνατό να γίνονται «καταχρήσεις» 
εμπιστευτικών πληροφοριών, επιβάλλεται να εξευρεθούν 
κατάλληλες λύσεις, που θα επιτρέπουν και εκεί την εφαρ­
μογή της οδηγίας. 
ε) Η απαγορευτική εξαίρεση για εξωχρηματιστηριακές 
πράξεις (εφόσον πραγματοποιούνται χωρίς μεσολάβηση 
ενός επαγγελματία) επικροτείται· πράγματι η εξαίρεση 
αυτή δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι ενδιαφερόμενοι 
Αριθ. C 35/24 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 2. 88 
γνωρίζονται προσωπικά (face to face) και ότι ενδεχομένως 
μπορούν να λαμβάνουν γραπτές διαβεβαιώσεις για τις 
εμπιστευτικές πληροφορίες. Συνεπώς η ανάγκη προστα­
σίας εμφανίζεται διαφορετικά από ό,τι στην περίπτωση 
των ανωνύμων χρηματιστηριακών πράξεων και θα υπήρχε 
η δυνατότητα μιας αστικής προσφυγής. 
Άρθρο 2 
Η εφαρμογή της διάταξης στην πρώτη περίπτωση είναι 
δύσκολο να εποπτεύεται, διότι είναι δυσχερές να κρίνεται σε 
όλες τις περιπτώσεις, ποια εμπιστευτική πληροφορία γνωστο­
ποιείται «κανονικά» κατά την άσκηση του επαγγέλματος σε 
τρίτους και ποια όχι. 
Περαιτέρω φαίνεται να παρουσιάζει προβλήματα από πλευ­
ράς δικαίου η απαγόρευση έστω και της απλής περαιτέρω 
γνωστοποίησης εμπιστευτικών πληροφοριών — ακόμα και 
υπό μορφή επιπολαιότητας. 
Άρθρο 3 
Η διατύπωση της παραγράφου 1 («εν γνώσει» έχουν αποκτή­
σει εμπιστευτικές πληροφορίες) θα πρέπει να μεταβληθεί σε: 
«που έχουν συνείδηση του γεγονότος ότι απέκτησαν από ένα 
πρόσωπο μια εμπιστευτική πληροφορία». 
Χρειάζεται να εξετασθεί η δυνατότητα παρόμοιας διατύπωσης 
της παραγράφου 2 του άρθρου 3, ώστε η «αλυσσίδα» της 
αξιόποινης γνωστοποίησης εμπιστευτικών πληροφοριών να 
μην περατώνεται μετά τον γνωστό ως «δευτερεύοντα» κάτοχο 
εμπιστευτικών πληροφοριών, αλλά να αντιμετωπίζεται ποι­
νικά η γνωστοποίηση και πέρα από αυτόν. 
Άρθρο 4 
Το άρθρο αυτό επιτρέπει στα κράτη μέλη «να θεσπίζουν 
διατάξεις αυστηρότερες από αυτές που προβλέπονται στην 
οδηγία με την προϋπόθεση ότι οι διατάξεις αυτές δεν εισάγουν 
διακρίσεις». 
Η ρύθμιση αυτή δίνει λαβή σε δύο παρατηρήσεις: 
Καταρχάς, η πιθανή υιοθέτηση αυστηρότερων μέτρων είναι 
αντίθετη προς το στόχο της εναρμόνισης που επιδιώκεται με 
την οδηγία. Επίσης, η έννοια των όρων «διατάξεις που δεν 
εισάγουν διακρίσεις» είναι διφορούμενη. Θα μπορούσε να 
διερωτηθεί κανείς ως προς τις περιπτώσεις στις οποίες αναφέ­
ρεται αυτή η φράση. 
Άρθρο 5 
Εφόσον επιδιώκεται η όσο το δυνατόν ευρύτερη διατύπωση 
της έννοιας των κινητών αξιών, φαίνεται ορθό να αναφερθούν 
ως πρόσθετα παραδείγματα εκτός από μετοχές και χρεώγραφα 
και οι μετατρέψιμες ομολογίες και άλλες νέες μεικτές μορφές, 
όπως τίτλοι συμμετοχής· αφετέρου πρέπει να γίνει λόγος 
στο γερμανικό κείμενο για χρηματιστήρια αξιών ή αγορές 
κινητών αξιών αντί χρηματιστηριακών αγορών. 
Άρθρο 6 
Οι ορισμοί που θεσπίζονται στο άρθρο, δηλ. πληροφορία 
«συγκεκριμένου χαρακτήρα» και «αισθητός» επηρεασμός των 
τιμών των κινητών αξιών, δεν είναι για όλες τις χώρες επαρ­
κώς σαφείς, ιδίως ως γεγονός που επισύρει μια ποινική κύρωση. Αντί «δεν γνωρίζει το κοινό» είναι ορθότερο να 
τεθεί «μη δημοσιευμένη είτε γνωστοποιημένη». 
Άρθρο 7 
α) Στην πρώτη παράγραφο θα πρέπει να παρεμβληθεί μετά 
τη φράση «γεγονός ή απόφαση» το εξής κείμενο: «που 
αφορά την επιχείρηση και είναι γνωστή στη διεύθυνση 
της», διότι ίσως η ίδια δεν έχει ενημερωθεί σχετικά με ένα 
«management buy out» (αγορά μεριδίων από τη διεύθυνση 
μιας νέας επιχείρησης). 
— Η προβλεπόμενη στην πρώτη παράγραφο υποχρέωση των 
εκδοτών για «άμεση» ενημέρωση του κοινού για κάθε 
γεγονός ή απόφαση, που ενδέχεται να επηρεάσει αισθητά 
την τιμή αυτών των κινητών αξιών, εξέρχεται των ορίων 
των διατάξεων της οδηγίας περί άδειας για την εισαγωγή 
αξιόγραφων στο χρηματιστήριο (αριθ. 79/279/ΕΟΚ της 
5ης Μαρτίου 1979). Αφενός υπάρχει ανάγκη να διευκρι­
νισθεί ότι θα πρέπει να πρόκειται για μια κατάσταση (στα 
αγγλικά «facts» αντί «circumstances») ή απόφαση «που 
αφορά την επιχείρηση» και ότι πρέπει να ανακοινωθεί 
«το ταχύτερο δυνατό» (αντί «αμέσως»). Αφετέρου μια διά­
ταξη για την «κατά το δυνατόν ταχύτερη» γνωστοποίηση 
επιχειρηματικών αποφάσεων, έστω και αν οι εν λόγω 
αποφάσεις δεν έχουν εφαρμοσθεί, βαρύνει κάθε εταιρεία. 
Για την απαίτηση αυτή η διάταξη της παραγράφου 2 δεν 
προσφέρει λύση. 
— Προτείνεται κατά συνέπεια, να τροποποιηθεί η διατύπωση 
αυτού του άρθρου και να υιοθετηθεί, προσαρμοσμένο 
καταλλήλως το περισσότερο ικανοποιητικό κείμενο του 
σημείου Γ, αριθ. 5α) της οδηγίας 79/279/ΕΟΚ της 5ης 
Μαρτίου 1979 για την εισαγωγή αξιών στα χρηματιστή­
ρια: 
«Η εταιρεία πρέπει να ενημερώνει το κοινό, το συντο­
μότερο δυνατό, όσον αφορά τα νέα, σημαντικά γεγονότα 
που συνέβησαν στη σφαίρα δραστηριότητας της, τα οποία 
δεν προέρχονται από το δημόσιο τομέα, και τα οποία είναι 
δυνατό λόγω της επίδρασης τους, στην περιουσιακή ή 
οικονομική της κατάσταση ή τη γενική εξέλιξη των 
υποθέσεων της, να προκαλέσουν αισθητή μεταβολή της 
τιμής των κινητών αξιών της.» 
β) Φαίνεται αμφίβολο, αν μια «αρμόδια αρχή», όπως προβλέ­
πεται στο άρθρο 2 της πρότασης οδηγίας όπως επίσης και 
στην οδηγία της 17ης Μαρτίου 1980, είναι σε θέση, με 
βάση τις γνώσεις, την πείρα και τη δυνατότητα να σχη­
ματίσει κρίση, να λύσει το πρόβλημα της άμεσης δημοσί­
ευσης μιας επιχειρηματικής απόφασης, πράγμα που και 
για μια εταιρία είναι ακόμη πολύ δύσκολο. Η μεσολάβηση 
μιας τέτοιας αρχής (και των άλλων υπηρεσιών με τις 
οποίες διαβουλεύεται;) διευρύνει άλλωστε τον κύκλο των 
ατόμων που κατέχουν εμπιστευτικές πληροφορίες. 
Έτσι θα ήταν δυνατόν να επιτευχθεί ακριβώς το αντίθετο από 
εκείνο που επιδιώκεται με την παράγραφο 1, δηλ. η πρόληψη 
της κατάχρησης εμπιστευτικών πληροφοριών, μέσω ταχείας 
ενημέρωσης. Η υποχρέωση που απορρέει από την τήρηση 
του επαγγελματικού απόρρητου στο άρθρο 9, η οποία ισχύει 
για τις μεσολαβούσες αρμόδιες αρχές, δεν μπορεί να άρει 
εξ'ολοκλήρου τις επιφυλάξεις για τις διατάξεις του άρ­
θρου 7. 
— Φαίνεται σκοπιμότερο, να αφεθεί στη διάθεση της ίδιας 
της εταιρίας ο χρόνος ανακοίνωσης σύμφωνα με την παρά­
γραφο 1. Εφόσον όμως αποδεικνύεται ότι καθυστερεί την 
ανακοίνωση κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, θα πρέπει η δημό-
8. 2. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 35/25 
σια αρχή να έχει τη δυνατότητα, να επιβάλει κυρώσεις 
κατά της εταιρίας, όπως δημόσια κριτική, προσωρινή 
διακοπή του δικαιώματος εκφώνησης των αξιών της στο 
χρηματιστήριο κλπ. 
Άρθρο 8 
Η προβλεπόμενη από το άρθρο αυτό συνεργασία των «αρμο­
δίων αρχών», που διαθέτουν τις απαραίτητες «αρμοδιότητες 
και εξουσίες ελέγχου», σε συνδυασμό με την στο άρθρο 10 
προβλεπόμενη διεύρυνση της επιτροπής σχέσεων βάσει της 
οδηγίας της 5ης Μαρτίου 1979, είναι σκόπιμη, διότι έτσι 
καθίσταται περιττή μια ειδική ευρωπαϊκή αρχή. 
Άρθρο 11 
Επειδή η Συνθήκη ΕΟΚ δεν παρέχει καμιά βάση για επεμβά­
σεις ποινικού χαρακτήρα τίθεται το ερώτημα, αν τα κράτη 
μέλη, βάσει του άρθρου 11 της πρότασης οδηγίας, μπορούν 
να προβούν στη δίωξη παραβάσεων των διατάξεων που έχουν 
εκδοθεί βάσει της οδηγίας. Η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών 
Κοινοτήτων πρέπει να εξαντλήσει όλες τις δυνατότητες που 
προσφέρονται στα πλαίσια της επιτροπής επαφών, σύμφωνα 
με το άρθρο 10, καθώς και ενδεχομένως με προσφυγή στο 
Βρυξέλλες, 16 Δεκεμβρίου 1987. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η Επιτροπή ανήγγειλε στο Λευκό Βιβλίο της, ενόψει 
της ολοκλήρωσης της ενιαίας αγοράς το 1992, την υποβολή 
μιας πρότασης σχετικά με την αμοιβαία προσαρμογή της 
νομοθεσίας των κρατών μελών όσον αφορά τα όπλα (Λευκό 
Βιβλίο, παράγραφος 55). Σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, ώστε οι παραβάσεις να διώκονται 
κατά τρόπο ομοιόμορφο — και όχι κατά τελείως διαφορετικό 
τρόπο από χώρα σε χώρα. Διαφορετικά οι κάτοχοι εμπιστευτι­
κών υπηρεσιών θα ήταν δυνατό να μεταφέρουν τις δραστηριό­
τητες τους σε κράτη μέλη που δεν επιβάλλουν βαριές κυρώ­
σεις. 
Άρθρο 12 
Μια εναρμόνιση όσον αφορά το περιεχόμενο και το χρο­
νοδιάγραμμα της παρούσας οδηγίας με την πρόταση οδηγίας 
που προετοίμασε η Επιτροπή σχετικά με τους συμβούλους 
επενδύσεων φαίνεται σκόπιμη. Οι εμπιστευτικές πληροφορίες 
που δεν εμπίπτουν στο άρθρο 6 της παρούσας οδηγίας θα 
ήταν δυνατό να ρυθμισθούν στην οδηγία που αφορά τους 
συμβούλους επενδύσεων. Σχετικά μπορεί να μνημονευθεί η 
περίπτωση της δημοσίευσης υπηρεσιών που αφορούν χρη­
ματιστηριακές πληροφορίες που αποκτήθηκαν προσωπικώς 
ή από συμβούλους επενδύσεων «hot line» που επικαλούνται 
εικαζόμενες πληροφορίες πλεονεκτικού χαρακτήρα ή που 
«διαστρέφουν» αυτές τις τελευταίες στο πλαίσιο ευσυνείδη­
τος παραποιημένων πληροφοριών με σκοπό να προβούν σε 
προσωπικές δικαιοπραξίες επί των κινητών αξιών για τις 
οποίες έχει δοθεί σύσταση και αυτό εις βάρος του προσώπου 
προς το οποίο παρέχονται συμβουλές. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alfons MARGOT 
η δημιουργία της εσωτερικής αγοράς θα έχει ως συνέπεια, 
όπως προβλέπεται στο Λευκό Βιβλίο, «την κατάργηση των 
φυσικών συνόρων». Οι εγγυήσεις, που παρέχει σήμερα η 
δυνατότητα διενέργειας ελέγχων στα σύνορα, πρέπει να αντι­
κατασταθούν, το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 1992, από 
τις εγγυήσεις που θα προκύψουν από διαδικασίες που θα 
ακολουθούνται στο εσωτερικό των κρατών μελών μάλλον, Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τον έλεγχο της απόκτησης και της 
κατοχής όπλων 
(88/C 35/11) 
Στις 21 Σεπτεμβρίου 1987, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 
100 Α της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα κοινωνικών, οικογενειακών, εκπαιδευτικών και πολιτιστικών υποθέσεων στο οποίο ανατέθηκε 
η προετοιμασία των σχετικών εργασιών υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 10 Δεκεμβρίου 1987 με 
βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Van Dam. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε κατά την 251η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση 
της 17ης Δεκεμβρίου 1987), με πλειοψηφία και 11 αποχές, την ακόλουθη γνωμοδότηση: