ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 34/2002

η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 18 Μαρτίου 2002

για την έκδοση της οδηγίας 2002/.../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της ..., σχετικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση

(2002/C 145 E/01)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 47 παράγραφος 2 και 55,

την πρόταση της Επιτροπής(1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής(2),

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης(3),

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές διαδραματίζουν κεντρικό ρόλο στη διανομή ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών προϊόντων στην Κοινότητα.

(2) Με την οδηγία 77/92/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 13ης Δεκεμβρίου 1976 περί των μέτρων που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών όσον αφορά τις δραστηριότητες πράκτορα και μεσίτη ασφαλειών (ex ομάδα 630 ΔΤΤΒ), και ιδίως περί των μεταβατικών μέτρων όσον αφορά τις δραστηριότητες αυτές(4), έγινε ένα πρώτο βήμα προκειμένου να διευκολυνθεί η άσκηση της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών για τους πράκτορες και μεσίτες ασφαλειών.

(3) Η οδηγία 77/92/ΕΟΚ επρόκειτο να παραμείνει σε ισχύ μέχρις ότου τεθούν σε εφαρμογή οι διατάξεις περί συντονισμού των εθνικών κανόνων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση των δραστηριοτήτων των πρακτόρων και μεσιτών ασφαλειών.

(4) Η σύσταση 92/48/ΕΟΚ της Επιτροπής της 18ης Δεκεμβρίου 1991 για τους ασφαλιστικούς μεσάζοντες(5) υιοθετήθηκε σε μεγάλο βαθμό από τα κράτη μέλη και βοήθησε την προσέγγιση των εθνικών διατάξεων σχετικά με τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα και την εγγραφή σε μητρώα των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών.

(5) Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικές διαφορές μεταξύ των εθνικών διατάξεων, οι οποίες δημιουργούν εμπόδια στην ανάληψη και άσκηση των δραστηριοτήτων των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών στην εσωτερική αγορά. Είναι, επομένως σκόπιμο να αντικατασταθεί η οδηγία 77/92/ΕΟΚ από μια νέα οδηγία.

(6) Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επωφεληθούν από τα δικαιώματα που τους παρέχει η Συνθήκη με την ελευθερία εγκατάστασης και την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών.

(7) Η αδυναμία των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών να ασκούν ελεύθερα τις δραστηριότητές τους σε όλη την Κοινότητα εμποδίζει την εύρυθμη λειτουργία της ενιαίας αγοράς ασφαλίσεων.

(8) Ο συντονισμός των εθνικών διατάξεων για τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα και την εγγραφή σε μητρώα των προσώπων που αναλαμβάνουν και ασκούν τη δραστηριότητα της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης μπορεί, ως εκ τούτου, να συμβάλλει τόσο στην ολοκλήρωση της ενιαίας αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών όσο και στην βελτίωση της προστασίας των καταναλωτών στον τομέα αυτό.

(9) Τα ασφαλιστικά προϊόντα μπορούν να διανέμονται από διάφορες κατηγορίες φυσικών ή νομικών προσώπων, όπως πράκτορες, μεσίτες και φορείς παροχής τραπεζασφαλιστικών υπηρεσιών. Για την ίση μεταχείριση μεταξύ των φορέων και την προστασία των καταναλωτών απαιτείται η κάλυψη όλων αυτών των προσώπων με την παρούσα οδηγία.

(10) Η παρούσα οδηγία περιλαμβάνει ορισμό του "συνδεδεμένου ασφαλιστικού διαμεσολαβητή", με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα χαρακτηριστικά ορισμένων αγορών των κρατών μελών και ο οποίος αποσκοπεί στον καθορισμό των όρων εγγραφής σε μητρώο που μπορούν να εφαρμοστούν σ' αυτούς τους διαμεσολαβητές. Ο ορισμός αυτός δεν εμποδίζει τα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν παραπλήσιες έννοιες σχετικά με τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές οι οποίοι, ενώ δρουν για λογαριασμό και εξ ονόματος μιας ασφαλιστικής επιχείρησης υπό την πλήρη ευθύνη της, είναι εξουσιοδοτημένοι να εισπράττουν ασφάλιστρα ή ποσά που προορίζονται για τους πελάτες υπό τους όρους χρηματοοικονομικής εγγύησης που προβλέπει η παρούσα οδηγία.

(11) Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα πρόσωπα η δραστηριότητα των οποίων συνίσταται στην παροχή υπηρεσιών ασφαλιστικής διαμεσολάβησης σε τρίτους έναντι αμοιβής, η οποία μπορεί να είναι χρηματική ή να έχει οποιαδήποτε άλλη μορφή συνομολογημένου οικονομικού οφέλους το οποίο συνδέεται με τις υπηρεσίες που παρέχουν αυτοί οι διαμεσολαβητές.

(12) Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα πρόσωπα που ασκούν άλλη επαγγελματική δραστηριότητα, όπως π.χ. οι φοροτεχνικοί ή οι λογιστές, τα οποία παρέχουν περιστασιακά συμβουλές για ασφαλιστικά θέματα στο πλαίσιο αυτής της άλλης επαγγελματικής δραστηριότητας, εφόσον η δραστηριότητα αυτή δεν αποσκοπεί ούτε στην παροχή βοήθειας προς τον πελάτη κατά τη σύναψη ή την εκτέλεση ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής σύμβασης, ούτε στην κατ' επάγγελμα διαχείριση περιπτώσεων ζημιών μιας ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής επιχείρησης, ούτε στην εκτίμηση και τον διακανονισμό ζημιών.

(13) Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα πρόσωπα που ασκούν την ασφαλιστική διαμεσολάβηση ως παρεπόμενη δραστηριότητα υπό ορισμένες αυστηρές προϋποθέσεις.

(14) Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές πρέπει να εγγράφονται σε μητρώο της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους όπου έχουν την διαμονή τους ή την κεντρική τους διοίκηση, υπό την προϋπόθεση ότι διαθέτουν αυστηρά επαγγελματικά προσόντα όσον αφορά την ικανότητα, την καλή φήμη, την κάλυψη της επαγγελματικής αστικής ευθύνης και την χρηματοοικονομική ικανότητα.

(15) Η εν λόγω εγγραφή σε μητρώο θα πρέπει να επιτρέπει στους ασφαλιστικούς και αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές να δραστηριοποιούνται σε άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με τις αρχές της ελεύθερης εγκατάστασης και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, με την προϋπόθεση ότι έχει τηρηθεί η κατάλληλη διαδικασία ενημέρωσης μεταξύ των αρμόδιων αρχών.

(16) Απαιτείται η εφαρμογή κατάλληλων κυρώσεων έναντι των προσώπων που ασκούν τη δραστηριότητα της ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης χωρίς να έχουν εγγραφεί σε μητρώο, των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες διαμεσολαβητών μη εγγεγραμμένων σε μητρώα ή διαμεσολαβητών που δεν συμμορφώνονται με τις εθνικές διατάξεις που έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

(17) Η συνεργασία και η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών είναι απαραίτητη για την προστασία των καταναλωτών και την εξασφάλιση της ευρωστίας των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών δραστηριοτήτων στην ενιαία αγορά.

(18) Έχει ουσιώδη σημασία για τον πελάτη να γνωρίζει αν ο διαμεσολαβητής με τον οποίο συναλλάσσεται τον συμβουλεύει για προϊόντα από ένα ευρύ φάσμα ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή για προϊόντα που παρέχονται από ένα συγκεκριμένο αριθμό ασφαλιστικών επιχειρήσεων.

(19) Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να διευκρινίζει τις υποχρεώσεις των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών σχετικά με τις πληροφορίες που παρέχουν στους πελάτες. Σχετικά με το ζήτημα αυτό, τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν ή να θεσπίζουν αυστηρότερες διατάξεις οι οποίες θα ισχύουν για τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, ανεξαρτήτως του τόπου διαμονής τους, εφόσον ασκούν τις διαμεσολαβητικές τους δραστηριότητες στην επικράτειά τους, υπό τον όρο ότι οι αυστηρότερες αυτές διατάξεις είναι σύμφωνες με το κοινοτικό δίκαιο, συμπεριλαμβανόμενης της οδηγίας 2000/31/ΕΚ(6) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά.

(20) Αν ο διαμεσολαβητής δηλώνει ότι παρέχει συμβουλές για προϊόντα από ένα ευρύ φάσμα ασφαλιστικών επιχειρήσεων, θα πρέπει να προβαίνει σε αμερόληπτη και επαρκώς διεξοδική ανάλυση των προϊόντων που διατίθενται στην αγορά. Επί πλέον, όλοι οι διαμεσολαβητές θα πρέπει να εξηγούν τους λόγους στους οποίους βασίζονται οι συμβουλές τους.

(21) Η ανάγκη για παροχή των εν λόγω πληροφοριών είναι μικρότερη, όταν ο καταναλωτής είναι μια εταιρεία που αναζητεί ασφαλιστική ή αντασφαλιστική κάλυψη εμπορικών και βιομηχανικών κινδύνων.

(22) Στα κράτη μέλη πρέπει να υφίστανται επαρκείς και αποτελεσματικές διαδικασίες καταγγελιών και προσφυγών για το διακανονισμό των διαφορών μεταξύ ασφαλιστικών διαμεσολαβητών και καταναλωτών, χρησιμοποιώντας ενδεχομένως τις ισχύουσες διαδικασίες.

(23) Με την επιφύλαξη του δικαιώματος των πελατών για προσφυγή στα δικαστήρια, τα κράτη μέλη πρέπει να ενθαρρύνουν τους δημόσιους ή ιδιωτικούς φορείς που έχουν θεσπιστεί για την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών να συνεργάζονται στην επίλυση διασυνοριακών διαφορών. Η εν λόγω συνεργασία θα μπορούσε π.χ. να επιτρέπει στους πελάτες να έρχονται σε επαφή με εξωδικαστικούς φορείς στο κράτος μέλος διαμονής τους για καταγγελίες κατά των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών που είναι εγκατεστημένοι σε άλλα κράτη μέλη. Η δημιουργία του δικτύου FIN-NET παρέχει αυξημένη βοήθεια στους καταναλωτές όταν χρησιμοποιούν διασυνοριακές υπηρεσίες.

(24) Η οδηγία 77/92/ΕΟΚ θα πρέπει κατά συνέπεια να καταργηθεί,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες για την ανάληψη και άσκηση δραστηριοτήτων ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης από φυσικά και νομικά πρόσωπα τα οποία είναι εγκατεστημένα ή επιθυμούν να εγκατασταθούν σε κράτος μέλος.

2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται στα πρόσωπα που παρέχουν υπηρεσίες διαμεσολάβησης για ασφαλιστικές συμβάσεις, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) η ασφαλιστική σύμβαση απαιτεί μόνον γνώσεις της παρεχόμενης ασφαλιστικής κάλυψης,

β) η ασφαλιστική σύμβαση δεν είναι σύμβαση ασφάλισης ζωής,

γ) η ασφαλιστική σύμβαση δεν καλύπτει κανενός είδους αστική ευθύνη,

δ) η κύρια επαγγελματική δραστηριότητα των προσώπων αυτών δεν είναι η ασφαλιστική διαμεσολάβηση,

ε) η ασφάλιση είναι συμπληρωματική προς το προϊόν ή την υπηρεσία που παρέχεται από οποιονδήποτε προμηθευτή, εφόσον η εν λόγω ασφάλιση καλύπτει:

i) τον κίνδυνο βλάβης, απώλειας ή ζημίας αγαθών που παρέχει ο προμηθευτής αυτός, ή

ii) τη ζημία ή απώλεια των αποσκευών και τους άλλους κινδύνους που σχετίζονται με ταξίδι για το οποίο έγινε κράτηση από τον προμηθευτή αυτόν, ακόμη και αν η ασφάλιση καλύπτει ασφάλιση ζωής ή κινδύνους αστικής ευθύνης, υπό τον όρο ότι η κάλυψη αυτή είναι παρεπόμενη προς την κυρία κάλυψη που αφορά τους κινδύνους που σχετίζονται με το ταξίδι,

στ) το ποσό των ετήσιων ασφαλίστρων δεν υπερβαίνει τα 500 ευρώ και η συνολική διάρκεια της ασφαλιστικής σύμβασης, συμπεριλαμβανομένων των ενδεχόμενων ανανεώσεων, δεν υπερβαίνει περίοδο πέντε ετών.

3. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται όσον αφορά τις υπηρεσίες ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης που παρέχονται σε σχέση με κινδύνους και υποχρεώσεις εκτός της Κοινότητας.

Η παρούσα οδηγία δεν θίγει επίσης το δίκαιο ενός κράτους μέλους όσον αφορά τη δραστηριότητα ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης η οποία ασκείται από διαμεσολαβητές εγκατεστημένους σε τρίτη χώρα και οι οποίοι εργάζονται στην επικράτειά του στο πλαίσιο της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.

Η παρούσα οδηγία δεν ρυθμίζει δραστηριότητες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης που αναλαμβάνονται σε τρίτες χώρες, ούτε δραστηριότητες κοινοτικών ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων, όπως ορίζονται στην πρώτη οδηγία 73/239/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 24ης Ιουλίου 1973 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη δραστηριότητος πρωτασφαλίσεως, εκτός της ασφαλίσεως ζωής και την άσκηση αυτής(7), και στην πρώτη οδηγία 79/267/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Μαρτίου 1979 περί συντονισμού των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη της δραστηριότητος της πρωτασφαλίσεως ζωής και την άσκηση αυτής(8), οι οποίες αναλαμβάνονται μέσω ασφαλιστικών διαμεσολαβητών σε τρίτες χώρες.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας:

1. ως "ασφαλιστική επιχείρηση" νοείται μια επιχείρηση η οποία έχει λάβει διοικητική άδεια σύμφωνα με το άρθρο 6 της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ ή το άρθρο 6 της οδηγίας 79/267/ΕΟΚ,

2. ως "αντασφαλιστική επιχείρηση" νοείται η επιχείρηση, πλην των ασφαλιστικών επιχειρήσεων ή των ασφαλιστικών επιχειρήσεων τρίτης χώρας, η κύρια δραστηριότητα της οποίας συνίσταται στην αποδοχή κινδύνων τους οποίους έχει ασφαλίσει ασφαλιστική επιχείρηση, ασφαλιστική επιχείρηση τρίτης χώρας ή άλλη αντασφαλιστική επιχείρηση,

3. ως "ασφαλιστική διαμεσολάβηση" νοούνται οι δραστηριότητες είτε παρουσίασης, πρότασης, προπαρασκευής ή σύναψης συμβάσεων ασφάλισης, ή οι δραστηριότητες παροχής βοήθειας κατά τη διαχείριση και την εκτέλεση των εν λόγω συμβάσεων, ιδίως σε περίπτωση επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου.

Δεν θεωρούνται ως ασφαλιστική διαμεσολάβηση οι εν λόγω δραστηριότητες όταν αναλαμβάνονται από ασφαλιστική επιχείρηση ή από υπάλληλο ασφαλιστικής επιχείρησης ο οποίος ενεργεί υπό την ευθύνη της ασφαλιστικής επιχείρησης.

Δεν θεωρούνται ως ασφαλιστική διαμεσολάβηση ούτε οι δραστηριότητες που συνίστανται στην περιστασιακή παροχή πληροφοριών στο πλαίσιο άλλης επαγγελματικής δραστηριότητας χωρίς την πρόθεση να βοηθηθεί ο πελάτης στη σύναψη ή την εκτέλεση ασφαλιστικής σύμβασης, ούτε η κατ' επάγγελμα διαχείριση περιπτώσεων ζημιών ασφαλιστικής επιχείρησης ή οι δραστηριότητες εκτίμησης και διακανονισμού ζημιών,

4. ως "αντασφαλιστική διαμεσολάβηση" νοούνται οι δραστηριότητες παρουσίασης, πρότασης, προπαρασκευής ή σύναψης συμβάσεων αντασφάλισης, ή οι δραστηριότητες παροχής βοήθειας κατά τη διαχείριση και την εκτέλεση των εν λόγω συμβάσεων, ιδίως σε περίπτωση επέλευσης του ασφαλιστικού κινδύνου.

Δεν θεωρούνται ως αντασφαλιστική διαμεσολάβηση οι εν λόγω δραστηριότητες όταν αναλαμβάνονται από αντασφαλιστική επιχείρηση ή από υπάλληλο ασφαλιστικής επιχείρησης, ο οποίος ενεργεί υπό την ευθύνη της αντασφαλιστικής επιχείρησης.

Δεν θεωρούνται ως αντασφαλιστική διαμεσολάβηση ούτε οι δραστηριότητες που συνίστανται στην περιστασιακή παροχή πληροφοριών στο πλαίσιο άλλης επαγγελματικής δραστηριότητας χωρίς την πρόθεση να βοηθηθεί ο πελάτης στη σύναψη ή εκτέλεση αντασφαλιστικής σύμβασης, ούτε η κατ' επάγγελμα διαχείριση περιπτώσεων ζημιών έναντι αντασφαλιστικής επιχείρησης ή οι δραστηριότητες εκτίμησης και διακανονισμού ζημιών,

5. ως "ασφαλιστικός διαμεσολαβητής" νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο αναλαμβάνει ή ασκεί επ' αμοιβή δραστηριότητες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης,

6. ως "αντασφαλιστικός διαμεσολαβητής" νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο το οποίο αναλαμβάνει ή ασκεί επ' αμοιβή δραστηριότητες αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης,

7. ως "συνδεδεμένος ασφαλιστικός διαμεσολαβητής" νοείται κάθε πρόσωπο το οποίο ασκεί δραστηριότητα ασφαλιστικής διαμεσολάβησης εξ ονόματος και για λογαριασμό ασφαλιστικής επιχείρησης ή περισσοτέρων της μιας ασφαλιστικών επιχειρήσεων, εφόσον τα σχετικά ασφαλιστικά προϊόντα δεν είναι ανταγωνιστικά μεταξύ τους, αλλά το οποίο δεν εισπράττει ούτε τα ασφάλιστρα ούτε τα ποσά που προορίζονται για τον πελάτη και ενεργεί υπό την πλήρη ευθύνη των εν λόγω ασφαλιστικών επιχειρήσεων για τα προϊόντα που αφορούν εκάστη εξ αυτών.

Θεωρείται επίσης ως συνδεδεμένος ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ο οποίος ενεργεί υπό την ευθύνη μιας ή περισσοτέρων ασφαλιστικών επιχειρήσεων για τα προϊόντα που αφορούν εκάστη εξ αυτών, κάθε πρόσωπο το οποίο ασκεί δραστηριότητα ασφαλιστικής διαμεσολάβησης η οποία είναι συμπληρωματική προς την κύρια επαγγελματική του δραστηριότητα, όταν η ασφάλιση αποτελεί συμπλήρωμα των αγαθών ή των υπηρεσιών που παρέχονται στα πλαίσια της εν λόγω κύριας απασχόλησης, και το οποίο δεν εισπράττει ούτε τα ασφάλιστρα ούτε τα ποσά που προορίζονται για τον πελάτη.

8. ως "μεγάλοι κίνδυνοι" νοούνται οι κίνδυνοι όπως ορίζονται στο άρθρο 5 στοιχείο δ) της οδηγίας 73/239/ΕΟΚ,

9. ως "κράτος μέλος καταγωγής" νοείται:

α) εάν ο διαμεσολαβητής είναι φυσικό πρόσωπο, το κράτος μέλος στο οποίο διαμένει και στο οποίο ασκεί τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες,

β) εάν ο διαμεσολαβητής είναι νομικό πρόσωπο, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η καταστατική του έδρα, ή, αν δεν έχει καταστατική έδρα σύμφωνα με το εθνικό του δίκαιο, το κράτος μέλος στο οποίο βρίσκεται η κεντρική του διοίκηση,

10. ως "κράτος μέλος υποδοχής" νοείται το κράτος μέλος στο οποίο ένας ασφαλιστικός ή αντασφαλιστικός διαμεσολαβητής έχει υποκατάστημα ή παρέχει υπηρεσίες,

11. ως "αρμόδιες αρχές" νοούνται οι αρχές τις οποίες ορίζει κάθε κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 6,

12. ως "σταθερό υπόθεμα" νοείται κάθε μέσο που παρέχει στον πελάτη τη δυνατότητα να αποθηκεύει πληροφορίες που απευθύνονται προσωπικά σε αυτόν, κατά τρόπο ώστε να μπορεί να ανατρέχει σε αυτές μελλοντικά, για το απαιτούμενο από τους σκοπούς των πληροφοριών χρονικό διάστημα, και που επιτρέπει την αμετάβλητη αναπαραγωγή των αποθηκευμένων πληροφοριών.

Ειδικότερα, στο σταθερό υπόθεμα συμπεριλαμβάνονται δισκέτες, CD-ROM, DVD και ο σκληρός δίσκος του υπολογιστή του πελάτη όπου αποθηκεύεται το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, ενώ δεν συμπεριλαμβάνονται οι ιστοσελίδες του Διαδικτύου, εκτός εάν μια τέτοια ιστοσελίδα πληροί τα κριτήρια που περιλαμβάνονται στο πρώτο εδάφιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΕ ΜΗΤΡΩΟ

Άρθρο 3

Εγγραφή σε μητρώο

1. Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές εγγράφονται σε μητρώο αρμόδιας αρχής, όπως ορίζεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, στο κράτος μέλος καταγωγής τους.

Με την επιφύλαξη του πρώτου εδαφίου, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι ασφαλιστικές και οι αντασφαλιστικές επιχειρήσεις ή άλλοι οργανισμοί μπορούν να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές για την εγγραφή των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών σε μητρώα καθώς και την εφαρμογή σε αυτούς τους διαμεσολαβητές των απαιτήσεων που προβλέπονται στο άρθρο 4. Ειδικότερα, οι συνδεδεμένοι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές μπορούν να εγγράφονται σε μητρώο από ασφαλιστική επιχείρηση ή από ένωση ασφαλιστικών επιχειρήσεων υπό τον έλεγχο αρμόδιας αρχής.

Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν την απαίτηση που αναφέρεται στο πρώτο και το δεύτερο εδάφιο σε όλα τα φυσικά πρόσωπα τα οποία εργάζονται για μια επιχείρηση και ασκούν δραστηριότητα ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης.

Στην περίπτωση νομικού προσώπου, τα κράτη προβαίνουν στην εγγραφή του και καταχωρούν επίσης στο μητρώο τα ονόματα των φυσικών προσώπων, μελών της διοίκησης, τα οποία είναι υπεύθυνα για τις δραστηριότητες διαμεσολάβησης.

2. Τα κράτη μέλη δύνανται να δημιουργήσουν περισσότερα του ενός μητρώα για τους ασφαλιστικούς και αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, με την προϋπόθεση ότι καθορίζουν τα κριτήρια σύμφωνα με τα οποία θα εγγράφονται οι διαμεσολαβητές.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη δημιουργία ενός ενιαίου σημείου πληροφόρησης που θα επιτρέπει την εύκολη και ταχεία πρόσβαση στα στοιχεία αυτών των διάφορων μητρώων τα οποία λειτουργούν ηλεκτρονικά και ενημερώνονται ανά πάσα στιγμή. Το εν λόγω σημείο πληροφόρησης επιτρέπει επίσης τον προσδιορισμό των αρμόδιων αρχών κάθε κράτους μέλους που αναφέρονται στην παράγραφο 1, πρώτο εδάφιο.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η εγγραφή των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών σε μητρώο, συμπεριλαμβανομένων των συνδεδεμένων ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, να γίνεται υπό τον όρο ότι πληρούν τα απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα του άρθρου 4.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν επίσης ώστε οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές, συμπεριλαμβανομένων των συνδεδεμένων ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, που παύουν να πληρούν τις προϋποθέσεις αυτές, να διαγράφονται από το μητρώο. Εφόσον είναι αναγκαίο, το κράτος μέλος καταγωγής ενημερώνει το κράτος υποδοχής για τη διαγραφή αυτή, με όλα τα πρόσφορα μέσα.

4. Οι αρμόδιες αρχές δύνανται να χορηγούν στον ασφαλιστικό ή αντασφαλιστικό διαμεσολαβητή ένα έγγραφο το οποίο επιτρέπει σε κάθε ενδιαφερόμενο να ελέγχει με αναδρομή στο ή στα μητρώα που αναφέρονται στην παράγραφο 2 ότι ο διαμεσολαβητής είναι δεόντως εγγεγραμμένος.

Το έγγραφο αυτό παρέχει τουλάχιστον τα πληροφοριακά στοιχεία που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 1 σημεία α) και β) και, στην περίπτωση νομικού προσώπου, το όνομα ή τα ονόματα του φυσικού προσώπου ή των φυσικών προσώπων που αναφέρονται στο τέταρτο εδάφιο της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου.

Το κράτος μέλος απαιτεί να επιστρέφεται το εν λόγω έγγραφο στην αρμόδια αρχή που το εξέδωσε όταν λήγει η εγγραφή του ασφαλιστικού ή αντασφαλιστικού διαμεσολαβητή.

5. Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές που έχουν εγγραφεί σε μητρώο μπορούν να αναλαμβάνουν και να ασκούν τη δραστηριότητα της ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης στην Κοινότητα τόσο υπό καθεστώς ελεύθερης εγκατάστασης όσο και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών.

6. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις να προσφεύγουν στις υπηρεσίες ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης μόνο των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών που έχουν εγγραφεί σε μητρώο και των προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 2.

Άρθρο 4

Απαιτούμενα επαγγελματικά προσόντα

1. Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές κατέχουν επαρκείς γενικές, εμπορικές και επαγγελματικές γνώσεις και ικανότητες, όπως καθορίζεται από το κράτος μέλος καταγωγής του διαμεσολαβητή.

Τα κράτη μέλη καταγωγής δύνανται να διαφοροποιούν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται, όσον αφορά τις επαγγελματικές γνώσεις και ικανότητες, ανάλογα με τη δραστηριότητα του ασφαλιστικού και αντασφαλιστικού διαμεσολαβητή και τα διατιθέμενα προϊόντα, ιδίως εάν ο διαμεσολαβητής ασκεί κύρια δραστηριότητα άλλη από την ασφαλιστική διαμεσολάβηση. Στην τελευταία αυτή περίπτωση, ο ενδιαφερόμενος δεν μπορεί να ασκήσει δραστηριότητα ασφαλιστικής διαμεσολάβησης παρά μόνον εάν ένας ασφαλιστικός διαμεσολαβητής που πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος άρθρου ή μια ασφαλιστική επιχείρηση αναλαμβάνει στο ακέραιο την ευθύνη των ενεργειών του.

Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι, για τις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, η ασφαλιστική επιχείρηση εξακριβώνει ότι οι γνώσεις και ικανότητες των διαμεσολαβητών πληρούν τις απαιτήσεις του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου και, ενδεχομένως, παρέχει κατάλληλη κατάρτιση σε αυτούς τους διαμεσολαβητές η οποία αντιστοιχεί στις απαιτήσεις τις σχετικές με τα προϊόντα που προτείνουν οι εν λόγω διαμεσολαβητές.

Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόζουν την απαίτηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου σε όλα τα φυσικά πρόσωπα που εργάζονται σε επιχείρηση και ασκούν τη δραστηριότητα της ασφαλιστικής ή της αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ένα εύλογο ποσοστό προσώπων από τη διοίκηση αυτών των επιχειρήσεων, τα οποία είναι υπεύθυνα για τη διαμεσολάβηση όσον αφορά τα ασφαλιστικά προϊόντα, καθώς και όλα τα άλλα πρόσωπα που συμμετέχουν άμεσα στην ασφαλιστική ή αντασφαλιστική διαμεσολάβηση, να έχουν αποδεδειγμένα τις γνώσεις και ικανότητες που απαιτούνται για την άσκηση της δραστηριότητάς τους.

2. Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές πρέπει να έχουν καλή φήμη. Ως ελάχιστη προϋπόθεση πρέπει να διαθέτουν λευκό ποινικό μητρώο ή να πληρούν άλλη ισοδύναμη εθνική απαίτηση όσον αφορά σοβαρά ποινικά αδικήματα που συνδέονται είτε με εγκλήματα κατά της περιουσίας είτε με εγκλήματα σχετικά με οικονομικές δραστηριότητες, και δεν θα πρέπει να έχουν κηρυχθεί σε πτώχευση κατά το παρελθόν, εκτός αν έχουν αποκατασταθεί σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο.

Τα κράτη μέλη, στις περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο, δύνανται να επιτρέπουν στην ασφαλιστική επιχείρηση να εξακριβώνει την καλή φήμη των συνδεδεμένων ασφαλιστικών διαμεσολαβητών.

Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να εφαρμόζουν την απαίτηση του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου σε όλα τα φυσικά πρόσωπα που εργάζονται σε επιχείρηση και ασκούν δραστηριότητα ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης. Όμως, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η διοίκηση των εν λόγω επιχειρήσεων και το τυχόν άλλο προσωπικό που ασχολείται άμεσα με την ασφαλιστική ή αντασφαλιστική διαμεσολάβηση να πληρούν την απαίτηση αυτή.

3. Οι ασφαλιστικοί και αντασφαλιστικοί διαμεσολαβητές διαθέτουν ασφάλιση επαγγελματικής αστικής ευθύνης η οποία καλύπτει το σύνολο του εδάφους της Κοινότητας, ή οποιαδήποτε άλλη ανάλογη εγγύηση της αστικής ευθύνης που προκύπτει από επαγγελματική αμέλεια, για ποσό τουλάχιστον 1000000 ευρώ ανά απαίτηση και 1500000 ευρώ συνολικά κατ' έτος για όλες τις απαιτήσεις, εκτός εάν η εν λόγω ασφάλιση ή άλλη ανάλογη εγγύηση παρέχεται ήδη από ασφαλιστική, αντασφαλιστική ή άλλη επιχείρηση για λογαριασμό της οποίας ενεργεί ή από την οποία εξουσιοδοτείται να ενεργεί ο ασφαλιστικός ή αντασφαλιστικός διαμεσολαβητής, ή εάν η εν λόγω επιχείρηση έχει αναλάβει πλήρως την ευθύνη για τις ενέργειες του διαμεσολαβητή.

4. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την προστασία των πελατών έναντι αδυναμίας του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή να μεταβιβάσει το ασφάλιστρο στην ασφαλιστική επιχείρηση ή να μεταβιβάσει το ποσό της αποζημίωσης ή να προβεί σε επιστροφή ασφαλίστρων στον ασφαλιζόμενο.

Τα εν λόγω μέτρα μπορούν να λάβουν μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες μορφές:

α) θέσπιση νομοθετικών ή συμβατικών διατάξεων σύμφωνα με τις οποίες τα χρήματα που καταβάλλει ο πελάτης στο διαμεσολαβητή λογίζονται ως καταβληθέντα στην επιχείρηση, ενώ τα χρήματα που έχει καταβάλει η επιχείρηση στο διαμεσολαβητή δεν λογίζονται ως καταβληθέντα στον πελάτη προτού αυτός τα εισπράξει πραγματικά,

β) απαίτηση από τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές να έχουν χρηματοοικονομική ικανότητα που αντιστοιχεί, σε μόνιμη βάση, στο 4 % των ετήσιων εισπραχθέντων ασφαλίστρων, με ελάχιστο όριο τα 15000 ευρώ,

γ) απαίτηση να μεταβιβάζονται τα χρήματα του πελάτη μέσω αυστηρά διαχωρισμένων λογαριασμών πελατών, οι οποίοι δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την εξόφληση άλλων πιστωτών σε περίπτωση πτώχευσης,

δ) απαίτηση σύστασης εγγυητικού κεφαλαίου.

5. Για την άσκηση των δραστηριοτήτων της ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης πρέπει να πληρούνται οι επαγγελματικές προϋποθέσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο σε μόνιμη βάση.

6. Τα κράτη μέλη μπορούν να καταστήσουν αυστηρότερες τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παρόν άρθρο ή να προσθέσουν άλλες για τους ασφαλιστικούς και αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές που έχουν εγγραφεί σε μητρώο στην επικράτειά τους.

7. Τα ποσά που αναφέρονται στις παραγράφους 3 και 4 αναθεωρούνται περιοδικά προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη η εξέλιξη του ευρωπαϊκού δείκτη τιμών καταναλωτή όπως δημοσιεύεται από την Eurostat. Η πρώτη αναθεώρηση πραγματοποιείται πέντε έτη μετά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας και κάθε μετέπειτα αναθεώρηση πραγματοποιείται πέντε έτη μετά την προηγούμενη.

Οι προσαρμογές είναι αυτόματες. Το βασικό ποσό σε ευρώ αυξάνεται κατά το ποσοστό μεταβολής του προαναφερόμενου δείκτη κατά την περίοδο μεταξύ της έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας και της ημερομηνίας της πρώτης αναθεώρησης ή μεταξύ της ημερομηνίας της τελευταίας αναθεώρησης και της ημερομηνίας της νέας αναθεώρησης και στρογγυλοποιείται προς το επόμενο ακέραιο ευρώ.

Άρθρο 5

Κοινοποίηση της εγκατάστασης και παροχής υπηρεσιών σε άλλα κράτη μέλη

1. Κάθε ασφαλιστικός ή αντασφαλιστικός διαμεσολαβητής ο οποίος προτίθεται να ασκήσει τις δραστηριότητές του για πρώτη φορά σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη υπό καθεστώς ελεύθερης παροχής υπηρεσιών ή υπό καθεστώς ελεύθερης εγκατάστασης ενημερώνει σχετικά τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής.

Εντός προθεσμίας ενός μηνός μετά την κοινοποίηση αυτή, οι εν λόγω αρμόδιες αρχές γνωστοποιούν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής που το επιθυμούν την πρόθεση του ασφαλιστικού ή αντασφαλιστικού διαμεσολαβητή και ενημερώνουν ταυτόχρονα τον ενδιαφερόμενο διαμεσολαβητή.

Ο ασφαλιστικός ή αντασφαλιστικός διαμεσολαβητής μπορεί να αρχίσει τη δραστηριότητά του ένα μήνα μετά την ημερομηνία κατά την οποία ενημερώθηκε από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής για την κοινοποίηση που προβλέπεται στο δεύτερο εδάφιο. Ωστόσο, ο διαμεσολαβητής μπορεί να αρχίσει αμέσως τη δραστηριότητά του αν το κράτος μέλος υποδοχής δεν επιθυμεί να λαμβάνει τη σχετική γνωστοποίηση.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή την επιθυμία τους να ενημερώνονται σύμφωνα με την παράγραφο 1. Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά όλα τα κράτη μέλη.

3. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα ώστε να δημοσιοποιούν με τον κατάλληλο τρόπο τους όρους υπό τους οποίους πρέπει να ασκούνται, προς το γενικό συμφέρον, οι εν λόγω επιχειρηματικές δραστηριότητες στο έδαφός τους.

Άρθρο 6

Αρμόδιες αρχές

1. Τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές που είναι επιφορτισμένες με την εξασφάλιση της εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά, αναφέροντας την ενδεχόμενη κατανομή αυτών των καθηκόντων.

2. Οι αρχές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 πρέπει να είναι είτε δημόσιες αρχές είτε οργανισμοί που αναγνωρίζονται από το εθνικό δίκαιο ή από δημόσιες αρχές ρητώς εξουσιοδοτημένες προς τούτο από το εθνικό δίκαιο. Δεν πρέπει να είναι ασφαλιστικές ή αντασφαλιστικές επιχειρήσεις.

3. Οι αρμόδιες αρχές διαθέτουν όλες τις εξουσίες που είναι αναγκαίες για την εκτέλεση των καθηκόντων τους. Κάθε κράτος μέλος μεριμνά, σε περίπτωση που υπάρχουν περισσότερες της μιας αρμόδιες αρχές στο έδαφός του, για την στενή συνεργασία μεταξύ τους προκειμένου να εκπληρώνουν αποτελεσματικά τα αντίστοιχα καθήκοντά τους.

Άρθρο 7

Κυρώσεις

1. Τα κράτη μέλη προβλέπουν κατάλληλες κυρώσεις σε περίπτωση άσκησης της δραστηριότητας του ασφαλιστικού ή αντασφαλιστικού διαμεσολαβητή από πρόσωπο που δεν έχει εγγραφεί σε σχετικό μητρώο κράτους μέλους και δεν αναφέρεται στο άρθρο 1, παράγραφος 2.

2. Τα κράτη μέλη προβλέπουν κατάλληλες κυρώσεις έναντι των ασφαλιστικών ή αντασφαλιστικών επιχειρήσεων που χρησιμοποιούν τις υπηρεσίες ασφαλιστικής ή αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης προσώπων που δεν έχουν εγγραφεί σε σχετικό μητρώο κράτους μέλους και δεν αναφέρονται στο άρθρο 1, παράγραφος 2.

3. Τα κράτη μέλη προβλέπουν κατάλληλες κυρώσεις σε περίπτωση που ένας ασφαλιστικός ή αντασφαλιστικός διαμεσολαβητής δεν συμμορφώνεται με τις εθνικές διατάξεις που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

4. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εξουσία των κρατών μελών υποδοχής να λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για την πρόληψη ή τον κολασμό πράξεων που διαπράττονται στο έδαφός τους, οι οποίες είναι αντίθετες προς νομοθετικές ή κανονιστικές διατάξεις που έχουν θεσπισθεί προς το γενικό συμφέρον. Η εξουσία αυτή περιλαμβάνει τη δυνατότητα των εν λόγω κρατών μελών να εμποδίσουν τους παρανομήσαντες ασφαλιστικούς ή αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές να ασκήσουν περαιτέρω δραστηριότητες στο έδαφός τους.

5. Τυχόν θεσπιζόμενα μέτρα που συνεπάγονται κυρώσεις ή περιορισμούς των δραστηριοτήτων ενός ασφαλιστικού ή αντασφαλιστικού διαμεσολαβητή πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένα και να γνωστοποιούνται στον ενδιαφερόμενο διαμεσολαβητή. Κατά των μέτρων αυτών μπορεί να ασκηθεί προσφυγή ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους που τα θέσπισε.

Άρθρο 8

Ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών

1. Οι αρμόδιες αρχές των διαφόρων κρατών μελών συνεργάζονται προκειμένου να εξασφαλίζουν την ορθή εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

2. Οι αρμόδιες αρχές ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με τους ασφαλιστικούς ή αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές στους οποίους έχουν επιβληθεί κυρώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 3, ή μέτρα που προβλέπονται στο άρθρο 7 παράγραφος 4, οι δε πληροφορίες αυτές ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα τη διαγραφή από το μητρώο των διαμεσολαβητών. Επιπλέον, οι αρμόδιες αρχές μπορούν να ανταλλάσσουν κάθε σχετική πληροφορία μετά από αίτηση μιας από τις αρχές αυτές.

3. Όλα τα πρόσωπα που υποχρεούνται να λαμβάνουν ή να παρέχουν πληροφορίες σύμφωνα με την παρούσα οδηγία οφείλουν να τηρούν το επαγγελματικό απόρρητο, όπως ορίζεται στο άρθρο 16 της οδηγίας 92/49/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Ιουνίου 1992 για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση, εκτός της ασφάλειας ζωής και για την τροποποίηση των οδηγιών 73/239/ΕΟΚ και 88/357/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία για την πρωτασφάλιση εκτός της ασφάλειας ζωής)(9) και στο άρθρο 15 της οδηγίας 92/96/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Νοεμβρίου 1992 για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν την πρωτασφάλιση ζωής, και για την τροποποίηση των οδηγιών 79/267/ΕΟΚ και 90/619/ΕΟΚ (τρίτη οδηγία σχετικά με την ασφάλεια ζωής)(10).

Άρθρο 9

Καταγγελίες

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την καθιέρωση διαδικασιών οι οποίες επιτρέπουν στους πελάτες και άλλους ενδιαφερομένους να υποβάλλουν καταγγελίες κατά των ασφαλιστικών και αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών.

Άρθρο 10

Εξώδικη επίλυση διαφορών

1. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τη θέσπιση κατάλληλων και αποτελεσματικών διαδικασιών υποβολής καταγγελιών και προσφυγών για την εξώδικη επίλυση διαφορών μεταξύ των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών και των πελατών, χρησιμοποιώντας, κατά περίπτωση, ήδη υφιστάμενους φορείς.

2. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τους φορείς αυτούς να συνεργάζονται στην επίλυση διασυνοριακών διαφορών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΕΣ

Άρθρο 11

Πληροφορίες που παρέχει ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής

1. Πριν από τη σύναψη της αρχικής ασφαλιστικής σύμβασης και, εν ανάγκη, κατά την τροποποίηση ή την ανανέωσή της, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής παρέχει στον πελάτη τις κάτωθι τουλάχιστον πληροφορίες:

α) την ταυτότητα και διεύθυνσή του,

β) το μητρώο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος και τα μέσα για την εξακρίβωση της εγγραφής του,

γ) οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση συμμετοχή του που υπερβαίνει το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου ή του κεφαλαίου συγκεκριμένης ασφαλιστικής επιχείρησης,

δ) οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση συμμετοχή συγκεκριμένης ασφαλιστικής επιχείρησης ή μητρικής επιχείρησης συγκεκριμένης ασφαλιστικής επιχείρησης που υπερβαίνει το 10 % των δικαιωμάτων ψήφου ή του κεφαλαίου του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή,

ε) τις διαδικασίες που αναφέρονται στο άρθρο 9, οι οποίες επιτρέπουν στους πελάτες και άλλους ενδιαφερομένους να υποβάλλουν καταγγελίες για τους ασφαλιστικούς και αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές και, ενδεχομένως, για τις εξώδικες διαδικασίες καταγγελίας και προσφυγής που αναφέρονται στο άρθρο 10.

Επί πλέον, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής ενημερώνει τον πελάτη, όσον αφορά την προτεινόμενη σύμβαση, για το κατά πόσον:

i) παρέχει συμβουλές βάσει της υποχρέωσης της παραγράφου 2 να παρέχει αμερόληπτη ανάλυση, ή

ii) έχει συμβατική υποχρέωση να ασκεί δραστηριότητες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης αποκλειστικά με μία ή περισσότερες ασφαλιστικές επιχειρήσεις. Στην περίπτωση αυτή, ενημερώνει επίσης τον πελάτη για τις επωνυμίες των εν λόγω ασφαλιστικών επιχειρήσεων, ή

iii) δεν έχει συμβατική υποχρέωση να ασκεί δραστηριότητες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης αποκλειστικά με μία ή περισσότερες ασφαλιστικές επιχειρήσεις και δεν παρέχει συμβουλές βάσει της υποχρέωσης της παραγράφου 2 να παρέχει αμερόληπτη ανάλυση. Στην περίπτωση αυτή, ενημερώνει επίσης τον πελάτη για τις επωνυμίες των ασφαλιστικών επιχειρήσεων με τις οποίες δύναται να ασκεί και όντως ασκεί επιχειρηματικές δραστηριότητες.

2. Εάν ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής πληροφορήσει τον πελάτη ότι παρέχει συμβουλές βάσει αμερόληπτης ανάλυσης, οφείλει να τις παρέχει ύστερα από ανάλυση επαρκούς αριθμού ασφαλιστικών συμβάσεων που διατίθενται στην αγορά, ώστε να είναι σε θέση να συστήσει την ασφαλιστική σύμβαση που ανταποκρίνεται καλύτερα στις ανάγκες του πελάτη.

3. Πριν από τη σύναψη οποιασδήποτε σύμβασης ασφάλισης, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής πρέπει τουλάχιστον, βάσει ιδίως των πληροφοριών τις οποίες παρέσχε ο πελάτης, να διευκρινίζει τις απαιτήσεις και τις ανάγκες του πελάτη καθώς και τους λόγους στους οποίους βασίζονται οι συμβουλές που δίδονται στον πελάτη σχετικά με συγκεκριμένο ασφαλιστικό προϊόν. Οι διευκρινίσεις αυτές διαφοροποιούνται ανάλογα με τον σύνθετο χαρακτήρα της προτεινόμενης ασφαλιστικής σύμβασης.

4. Οι πληροφορίες που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2, και 3 δεν χρειάζεται να παρέχονται όταν ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής διαμεσολαβεί στην ασφάλιση μεγάλων κινδύνων, ούτε στην περίπτωση διαμεσολάβησης αντασφαλιστικών διαμεσολαβητών.

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να διατηρούν σε ισχύ ή να εισάγουν αυστηρότερες διατάξεις σχετικά με τις απαιτήσεις της προβλεπόμενης στην παράγραφο 1 πληροφόρησης, εφόσον οι διατάξεις αυτές είναι συμβατές με το κοινοτικό δίκαιο.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις εθνικές διατάξεις που προβλέπονται στο πρώτο εδάφιο.

Η Επιτροπή, προκειμένου να εξασφαλίζει υψηλό επίπεδο διαφάνειας με κάθε κατάλληλο μέσο, φροντίζει ώστε οι κοινοποιούμενες σε αυτήν πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές διατάξεις να κοινοποιούνται επίσης στους καταναλωτές και τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές.

Άρθρο 12

Όροι ενημέρωσης

1. Κάθε πληροφορία που πρέπει να παρέχεται στους πελάτες σύμφωνα με το άρθρο 11 γνωστοποιείται:

α) γραπτώς ή επί άλλου σταθερού υποθέματος διαθέσιμου και προσιτού στον πελάτη,

β) με σαφήνεια και ακρίβεια, ώστε να είναι κατανοητή από τον πελάτη,

γ) σε επίσημη γλώσσα του κράτους μέλους της ασφαλιστικής υποχρέωσης ή σε οποιαδήποτε άλλη γλώσσα έχουν συμφωνήσει μεταξύ τους οι αντισυμβαλλόμενοι.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1 στοιχείο α), οι πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 11 μπορούν να παρέχονται προφορικά εφόσον το ζητήσει ο πελάτης ή εάν απαιτείται άμεση κάλυψη. Στις περιπτώσεις αυτές, οι πληροφορίες παρέχονται στον πελάτη σύμφωνα με την παράγραφο 1 αμέσως μετά τη σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης.

3. Στην περίπτωση ασφάλισης μέσω τηλεφώνου, οι πληροφορίες που δίδονται προηγουμένως στον πελάτη συνάδουν προς τους κοινοτικούς κανόνες που διέπουν την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών προς τους καταναλωτές. Επιπλέον, παρέχονται στον πελάτη πληροφορίες σύμφωνα με την παράγραφο 1, αμέσως μετά τη σύναψη της ασφαλιστικής σύμβασης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 13

Δικαίωμα προσφυγής στα δικαστήρια

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να είναι δυνατή η προσφυγή στα δικαστήρια κατά των αποφάσεων που λαμβάνονται σε σχέση με τους ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, τους αντασφαλιστικούς διαμεσολαβητές ή τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις δυνάμει των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που θεσπίζονται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 14

Κατάργηση οδηγίας

Η οδηγία 77/92/ΕΟΚ καταργείται από την ημερομηνία που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1.

Άρθρο 15

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες, νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από ...(11). Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Αυτές οι διατάξεις, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αυτής της αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Στην ανακοίνωση αυτή περιλαμβάνουν και πίνακα ο οποίος υποδεικνύει τις εθνικές διατάξεις που αντιστοιχούν στην παρούσα οδηγία.

Άρθρο 16

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 17

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Έγινε στ ...

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 29 Ε της 30.1.2001, σ. 245.

(2) ΕΕ C 221 της 7.8.2001, σ. 121.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 14ης Νοεμβρίου 2001 (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα). Κοινή θέση του Συμβουλίου της 18 Μαρτίου 2002 και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ... (δεν δημοσιεύθηκε ακόμα στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ L 26 της 31.1.1977, σ. 14. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την Πράξη Προσχωρήσεως του 1994.

(5) ΕΕ L 19 της 28.1.1992, σ. 32.

(6) ΕΕ L 178 της 17.7.2000, σ. 1.

(7) ΕΕ L 228 της 16.8.1973, σ. 3. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 181 της 20.7.2000, σ. 65).

(8) ΕΕ L 63 της 13.3.1979, σ. 1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 95/26/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 168 της 18.7.1995, σ. 7).

(9) ΕΕ L 228 της 11.8.1992, σ. 1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 290 της 17.11.2000, σ. 27).

(10) ΕΕ L 360 της 9.12.1992, σ. 1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/64/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου.

(11) Δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1. Στις 22 Σεπτεμβρίου 2000, η Επιτροπή υπέβαλε την πρότασή της για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση(1). Η πρόταση βασιζόταν στα άρθρα 47 παρ. 2 και 55 της Συνθήκης.

2. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε στις 14 Νοεμβρίου 2001(2).

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε στις 30 Μαΐου 2001(3).

3. Στις 26 Νοεμβρίου 2001, το Συμβούλιο κατέληξε σε πολιτική συμφωνία(4) προκειμένου να καθοριστεί Κοινή Θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 παρ. 2 της Συνθήκης σε μεταγενέστερο στάδιο.

4. Στις 18 Μαρτίου 2002, το Συμβούλιο καθόρισε την κοινή του θέση σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 της συνθήκης.

II. ΣΤΟΧΟΣ

Η πρόταση έχει ως σκοπό την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς υπηρεσιών και συγχρόνως τη συμβολή σε υψηλό βαθμό προστασίας του καταναλωτή. Οι εγγεγραμμένοι σε μητρώο διαμεσολαβητές θα μπορούν να αναλαμβάνουν και να ασκούν τις δραστηριότητές τους σε όλη την Κοινότητα επωφελούμενοι από την ελευθερία εγκατάστασης και την ελευθερία παροχής υπηρεσιών υπό τον έλεγχο των αρχών του κράτους μέλους καταγωγής τους. Επιπλέον, η πρόταση καθορίζει κανόνες για την πληροφόρηση που πρέπει να παρέχεται στους καταναλωτές.

Η πρόταση προβλέπει ότι τα φυσικά ή τα νομικά πρόσωπα που ασκούν δραστηριότητες ασφαλιστικής και αντασφαλιστικής διαμεσολάβησης θα πρέπει να εγγράφονται σε μητρώο βάσει ελαχίστων προϋποθέσεων, ιδίως όσον αφορά τις επαγγελματικές γνώσεις τους και την καλή φήμη τους.

III. ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΗΣ

1. Γενικά

Η κοινή θέση ακολουθεί την προσέγγιση που είχε προτείνει η Επιτροπή, αλλά συμπεριέλαβε και ορισμένες τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Αυτό έγινε προκειμένου να ληφθεί υπόψη το καθεστώς ορισμένων διαμεσολαβητών. Επομένως ορίστηκε η έννοια του "συνδεδεμένου ασφαλιστικού διαμεσολαβητή" (άρθρο 2 παρ. 7), καθώς και ο ουσιαστικότερος ρόλος των ασφαλιστικών επιχειρήσεων κατά την διαδικασία εγγραφής των προσώπων αυτών καθώς και κατά τον έλεγχο των επαγγελματικών γνώσεων και προσόντων τους. Περαιτέρω, η κοινή θέση προσδιορίζει ότι μόνον τα ονόματα ορισμένων προσώπων της διοικητικής δομής των διαμεσολαβητών (νομικών προσώπων) πρέπει να εγγράφονται στα μητρώα (άρθρο 3 παρ. 1). Διευκρινίστηκε επίσης η μεταχείριση διαμεσολαβητών από τρίτες χώρες (άρθρο 1 παρ. 3). Τροποποιήθηκε αναλόγως η διάταξη σχετικά με την ασφάλιση και την εγγύηση αποζημίωσης (άρθρο 4 παρ. 3), επιπλέον των οποίων προστέθηκε όριο 1500000 ευρώ συνολικά κατ' έτος για όλες τις απαιτήσεις.

Το Συμβούλιο προσέθεσε μια ειδική διάταξη για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμοδίων αρχών (άρθρο 7α, με σημερινή αρίθμηση άρθρο 8) προκειμένου να διευκολυνθεί η διαγραφή από τα εθνικά μητρώα των ονομάτων προσώπων στα οποία έχουν επιβληθεί ορισμένες κυρώσεις. Προστέθηκε επίσης μια ειδική διάταξη που αφορά τις πωλήσεις μέσω τηλεφώνου (άρθρο 11 παρ. 3), που έχει τώρα αριθμό άρθρο 12 παρ. 3. Τέλος, διευκρινίστηκαν περαιτέρω οι προϋποθέσεις πληροφόρησης (άρθρο 10 παρ. 1-3), με σημερινή αρίθμηση άρθρο 11 (παρ. 1-3) και επομένως βελτιώθηκε η διαφάνεια για τους πελάτες.

2. Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Το Συμβούλιο δέχτηκε ορισμένες από τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου. Οι περισσότερες από αυτές έγιναν δεκτές κατ' ουσίαν, καίτοι δεν ακολουθήθηκε η ακριβής διατύπωση. Ωστόσο, ορισμένες τροπολογίες δεν μπορούσαν να γίνουν δεκτές από το Συμβούλιο.

2.1. Οι ακόλουθες τροπολογίες έγιναν δεκτές και ενσωματώθηκαν στο κείμενο του Συμβουλίου:

Τροπολογία 4, αιτιολογική σκέψη 12 (τώρα αιτιολογική σκέψη 14)

Η μνεία της "κατοικίας" στην αιτιολογική αυτή σκέψη είναι θεμελιωμένη.

Τροπολογία 56, άρθρο 4, παράγραφος 4, σημείο α)

Η θέσπιση συμβατικών διατάξεων (με σκοπό την προστασία του καταναλωτή) ακολουθεί τις νομικές παραδόσεις ορισμένων κρατών μελών.

2.2. Οι ακόλουθες τροπολογίες έγιναν δεκτές χωρίς τροποποιήσεις στην προτεινόμενη διατύπωση:

Τροπολογία 1, αιτιολογική σκέψη 10

Μία επιπλέον φράση όσον αφορά την εξαίρεση των δραστηριοτήτων απλής παροχής πληροφοριών γενικού χαρακτήρα σχετικά με ασφαλιστικά προϊόντα πρέπει να εξετασθεί στο πλαίσιο σαφέστερων τροποποιήσεων που έχουν γίνει στην αιτιολογική σκέψη 12, στο άρθρο 2 παρ. 3, τελευταίο εδάφιο και στο άρθρο 2 παρ. 4 τελευταίο εδάφιο.

Τροπολογία 5, αιτιολογική σκέψη 13α (νέα)

Το ζήτημα των περισσοτέρων μητρώων των κρατών μελών, τα οποία συμπληρώνονται από ένα προσιτό κεντρικό σημείο πληροφόρησης έχει εξετασθεί σαφώς στο τροποποιημένο άρθρο 3 παρ. 2. Σύμφωνα με τις αρχές που εφαρμόζονται στην κατάρτιση κοινοτικής νομοθεσίας, μια διάταξη αυτού του τύπου πρέπει να γίνεται στα άρθρα και όχι στο αιτιολογικό.

Τροπολογία 7, άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο α)

Το πνεύμα της τροπολογίας ήταν να βελτιωθεί η διατύπωση αυτού του σημείου και να εξαιρεθούν οι απλές συμβάσεις που δεν απαιτούν ειδικές ασφαλιστικές γνώσεις. Το κείμενο του Συμβουλίου προβλέπει μία θετική διατύπωση για το ίδιο ζήτημα και πιστεύεται ότι είναι σαφέστερο από την πρόταση της Επιτροπής.

Τροπολογίες 8 και 49, άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο β)

Την ουσία αυτής της τροπολογίας πραγματεύεται το σημείο ε) της ίδιας παραγράφου, στο οποίο κανονικά ανήκει. Το τελευταίο μέρος της τροπολογίας "βασική κάλυψη που παρέχεται κατά συνήθεια" δεν μπορεί να γίνει δεκτή διότι δεν προσθέτει καμία ουσία στον κατάλογο των κριτηρίων για τις εξαιρέσεις της παραγράφου 2, ιδίως 2 β), γ), ε).

Τροπολογία 9, άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο γ)

Η τροπολογία αυτή φαίνεται ότι έχει σκοπό να καλύψει την ασφάλιση ταξιδίων, τα οποία έχουν κάποιους κινδύνους αστικής ευθύνης που περιλαμβάνονται σε μία συμπληρωματική κάλυψη. Το όλο ζήτημα πραγματεύεται τώρα σαφέστερα η νέα διατύπωση της παραγράφου 2 σημείο ε).

Τροπολογία 11, άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο ε)

Ο στόχος της τροπολογίας είναι να συμπεριλάβει όλα τα είδη κινδύνων που συνδέονται συνήθως με ένα ταξίδι. Ωστόσο, εν προκειμένω το Συμβούλιο θεωρεί ότι η διατύπωσή της είναι απλούστερη.

Τροπολογία 15, άρθρο 2, σημείο 3

Το Συμβούλιο δεν δέχθηκε να συμπεριλάβει όλες τις περιπτώσεις όπου ένα πρόσωπο παρέχει πληροφορίες, αλλά θέλησε να εξαιρέσει την ευκαιριακή παροχή πληροφοριών σαφέστερα απ' ότι φαίνεται να το κάνει το Κοινοβούλιο. Η γενική φράση "παροχή πληροφοριών ..." που τα περιείχε όλα διαγράφηκε και προστέθηκε ένα νέο εδάφιο για την "περιστασιακή παροχή πληροφοριών" προκειμένου να διευκρινισθεί ο ορισμός της ασφαλιστικής διαμεσολάβησης. Η μνεία των ηλεκτρονικών μέσων είναι περιττή στο σημείο αυτό, διότι εδώ θα πρέπει να περιγράφεται η δραστηριότητα και όχι η μέθοδος πώλησης. Η ασφαλιστική διαμεσολάβηση μέσω ηλεκτρονικών συστημάτων εμπίπτει σαφώς στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, επομένως το τελευταίο μέρος της τροπολογίας αυτής δεν είναι αναγκαίο.

Τροπολογία 16, άρθρο 2, σημείο 4

Βλέπε τους λόγους που αναφέρονται στην τροπολογία 15.

Τροπολογία 17, άρθρο 2, σημείο 6α (νέο) (τώρα σημείο 7)

Το Συμβούλιο συμπεριέλαβε τον ορισμό του "συνδεδεμένου ασφαλιστικού διαμεσολαβητή" προκειμένου να προσδιορίσει το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων που εφαρμόζονται σε αυτό τον τύπο διαμεσολαβητού, ιδίως όσον αφορά την εγγραφή σε μητρώα και το ρόλο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων κατά την εξακρίβωση των επαγγελματικών προσόντων. Η πρόταση της Επιτροπής δεν προβλέπει τέτοιο ορισμό.

Τροπολογία 21, άρθρο 2, σημείο 10 (τώρα 12)

Ο ανοικτός κατάλογος των "σταθερών υποθεμάτων" συμπεριλαμβάνεται με ελαφρές τροποποιήσεις στην διατύπωση ("ειδικότερα ...") προκειμένου να γίνει σαφέστερο το ζήτημα αυτό.

Τροπολογία 23, άρθρο 3, παράγραφος 1α (νέο)

Η τροπολογία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ενσωματώθηκε κατ' ουσίαν στο άρθρο 3 παρ. 1, δεύτερο εδάφιο. Ωστόσο, το Συμβούλιο προτιμά τη διατύπωσή του "υπό τον έλεγχο της αρμόδιας αρχής" από την εναλλακτική διατύπωση "υπό την ευθύνη της αρμόδιας αρχής" εφόσον το καθήκον του ελέγχου ήδη προϋποθέτει ευθύνη.

Τροπολογία 24, άρθρο 3, παράγραφος 2 (τώρα παράγραφος 3)

Η ουσία του πρώτου μέρους της τροπολογίας λαμβάνεται υπόψη στη νέα διατύπωση του άρθρου 3 παρ. 3 και του άρθρου 4. Η τελευταία φράση της τροπολογίας η οποία έχει σκοπό να συμπεριλάβει προθεσμία τριών ετών για την εγγραφή θα δημιουργούσε ένα πολύ επαχθές σύστημα το οποίο έχει θεωρηθεί δαπανηρό και η διαχείρισή του δύσκολη στην πράξη.

Τροπολογία 26, άρθρο 3, παράγραφος 4

Καίτοι είναι χρήσιμος ένας λεπτομερής κατάλογος, η δημοσίευση του λεπτομερούς καταλόγου δεν είναι υποχρεωτική στην πρόταση της Επιτροπής. Επί πλέον, οι διατάξεις πρέπει να νοούνται στο πλαίσιο μιας εύκολης πρόσβασης στο κεντρικό σημείο πληροφόρησης.

Τροπολογία 27, άρθρο 3, παράγραφος 5

Τα ζητήματα σχετικά με το εδαφικό πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, ιδίως τις δραστηριότητες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης που παρέχονται εκτός της ΕΕ, αντιμετωπίζονται πλέον μέσω τροπολογίας του άρθρου 1 παρ. 3.

Τροπολογία 29, άρθρο 4, παράγραφος 1, τρίτο εδάφιο

Η ουσία της τροπολογίας αυτής ελήφθη υπόψη με την πλήρη αναδιατύπωση του άρθρου 4 παρ. 1. Επιπλέον, η διατύπωση του Συμβουλίου προσδιορίζει με ακριβέστερο τρόπο το ρόλο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων όσον αφορά την εξακρίβωση των επαγγελματικών προσόντων από ότι η προτεινόμενη τροπολογία.

Τροπολογία 30, άρθρο 4, παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο

Η "κίνηση διαδικασίας αφερεγγυότητας" φαίνεται να αποτελεί υπερβολικά αυστηρό κριτήριο για την εξαίρεση των φυσικών προσώπων. Η διατύπωση "κήρυξη σε πτώχευση" είναι πολύ σαφέστερη και καλύτερα αιτιολογημένη. Επί πλέον, η κοινή θέση ακολουθεί την τροπολογία απαιτώντας λευκό ποινικό μητρώο σε σχέση με εγκλήματα κατά της περιουσίας, αλλά προσθέτει ότι τα ποινικά αδικήματα πρέπει να είναι σοβαρά.

Τροπολογία 37, άρθρο 10, παράγραφος 1, εισαγωγική φράση (τώρα άρθρο 11)

Το κριτήριο της "σύναψης" της σύμβασης εισήχθη στο άρθρο 10 παρ. 1 σύμφωνα με τις προτάσεις του Κοινοβουλίου. Ωστόσο, η διατύπωση "αρχική ασφαλιστική σύμβαση" είναι προτιμότερη κατά την άποψη του Συμβουλίου διότι είναι ένας όρος που περιλαμβάνει πολλές πτυχές.

Τροπολογία 44, άρθρο 11, παράγραφος 2, (τώρα άρθρο 12, στο οποίο προστέθηκε μία νέα παράγραφος 3)

Τα ζητήματα της προφορικής ενημέρωσης και της τηλεφωνικής επικοινωνίας έχουν πλέον διασαφηνισθεί σε δύο χωριστές παραγράφους, οι οποίες λαμβάνουν υπόψη και την προστασία του καταναλωτού και το καθεστώς που θεσπίζεται όσον αφορά τις πωλήσεις μέσω τηλεφώνου στην κοινή θέση της οδηγίας για την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

2.3. Οι ακόλουθες τροπολογίες του ΕΚ δεν έγιναν δεκτές και δεν ενσωματώθηκαν στο κείμενο του Συμβουλίου:

Τροπολογία 52, αιτιολογική σκέψη 10α

Το ζήτημα αντιμετωπίζεται σαφέστερα μέσω της τροποποίησης του άρθρου 1 παρ. 2 εδάφιο ε).

Τροπολογία 6, άρθρο 1, παράγραφος 2, εισαγωγική φράση

Το Συμβούλιο παρατήρησε πρακτικά προβλήματα εξαιρώντας ορισμένα πρόσωπα από τις επαγγελματικές προϋποθέσεις της οδηγίας (εγγραφή σε μητρώα, έλεγχος από αρμόδια αρχή) και συγχρόνως επιβάλλοντας σε αυτά υποχρέωση ενημέρωσης, διότι αυτό θα μπορούσε να εγείρει προβλήματα εκτέλεσης και επιπλέον δεν θα αντικατόπτριζε την προσέγγιση της αρχικής πρότασης της Επιτροπής.

Τροπολογία 10, άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο δ)

Το κριτήριο της κύριας πηγής εισοδήματος δεν κρίθηκε πρακτικό, π.χ. όσον αφορά συνταξιούχους και σπουδαστές οι οποίοι δεν θα πρέπει να υπόκεινται στις υποχρεώσεις της οδηγίας.

Τροπολογία 12, άρθρο 1, παράγραφος 2, σημείο στ)

Μετά από εκτεταμένη συζήτηση, το Συμβούλιο προτίμησε να εξαιρέσει τις ασφαλιστικές συμβάσεις που είναι ανανεώσιμες, αλλά η συνολική διάρκεια των οποίων δεν υπερβαίνει την πενταετία. Η προϋπόθεση αυτή ευθυγραμμίζεται πλέον περισσότερο με τις άλλες εξαιρέσεις, ιδίως του σημείου ε). Εξάλλου, το κατώτατο όριο που καθορίζεται στο σημείο αυτό όσον αφορά το ποσόν του ετήσιου ασφαλίστρου της ασφαλιστικής σύμβασης μειώθηκε από 1000 ευρώ σε 500 ευρώ.

Τροπολογίες 57 και 48, άρθρο 1, παράγραφος 2α (νέο)

Η τροπολογία αυτή θα εισήγε ένα νέο κατάλογο κατηγοριών ασφαλιστικών συμβάσεων και τύπων διαμεσολαβητών με σκοπό την εξαίρεση από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Ωστόσο, ορισμένα από τα ζητήματα αυτά καλύπτονται ήδη από την ισχύουσα διατύπωση του άρθρου 1, παράγραφος 2, εφόσον βεβαίως συντρέχουν οι καθοριζόμενες προϋποθέσεις (σύμβαση συνολικής τουριστικής ασφάλισης και ορισμένες συμβάσεις ασφάλισης ζώων). Ορισμένες άλλες δραστηριότητες ή πρόσωπα που αναφέρονται δεν θα πρέπει να εξαιρούνται, διότι αυτό θα είχε επιπτώσεις στην πώληση ασφαλιστικών προϊόντων που συνεπάγονται ασφαλιστικούς κινδύνους.

Τροπολογία 19, άρθρο 12, σημείο 6β (νέο)

Η εισαγωγή του ορισμού ενός "βοηθού ασφαλιστικού διαμεσολαβητή" θα προσέθετε στην πολυπλοκότητα. Το ζήτημα των υπαλλήλων που εργάζονται για έναν ασφαλιστικό διαμεσολαβητή έχει επιπλέον αντιμετωπισθεί με τη νέα διατύπωση των άρθρων 3 και 4.

Τροπολογία 18, άρθρο 2, σημείο 6γ (νέο)

Το Συμβούλιο προτίμησε να μη συμπεριλάβει ειδικές διατάξεις για την "τραπεζασφαλιστική διανομή". Αυτό κρίθηκε περιττό, καθώς οι περισσότερες σχετικές δραστηριότητες εμπίπτουν σαφώς στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. Επιπλέον, ο προτεινόμενος ορισμός είναι σχετικά ανελαστικός και δεν λαμβάνει υπόψη τις διάφορες τεχνικές τραπεζασφαλιστικής διανομής. Στα πλαίσια των τραπεζασφαλίσεων, ωστόσο, μπορεί να έχουν σημασία οι διατάξεις των άρθρων 3 και 4. (π.χ. άρθρο 3 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο).

Τροπολογία 20, άρθρο 2, σημείο 8 σημείο α)

Η τροπολογία αυτή αφορά την περίπτωση όπου ο τόπος κατοικίας και ο τόπος επαγγελματικής δραστηριότητας είναι διαφορετικοί. Κατά την άποψη του Συμβουλίου, δεν είναι πολύ αναγκαίο να γίνει διάκριση στην πράξη. Επιπλέον, η ίδια η διατύπωση της τροπολογίας δεν ενισχύει τη σαφήνεια, καθώς εισάγει τη δυνατότητα δύο κρατών μελών καταγωγής. Αντίθετα, ο ορισμός που χρησιμοποιείται από το Συμβούλιο είναι σύμφωνος με παρεμφερείς ορισμούς που χρησιμοποιούνται στις οδηγίες χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

Τροπολογία 22, άρθρο 2α (νέο)

Βλέπε το λόγο που αναφέρεται στην τροπολογία 18.

Τροπολογία 25, άρθρο 3, παράγραφος 2α (νέο)

Βλέπε το λόγο που αναφέρεται στην τροπολογία 19.

Τροπολογία 31, άρθρο 4, παράγραφος 3

Η διατύπωση "οποιαδήποτε άλλη ανάλογη κάλυψη" φαίνεται ότι είναι αρκετά σαφής. Η διατύπωση της τροπολογίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι μειώνει το κατάλληλο επίπεδο επαγγελματικής ευθύνης των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών. Στόχοι δεν πρέπει να είναι περισσότερο ευέλικτοι και λιγότερο αυστηροί κανόνες για να καλύπτεται η επαγγελματική αμέλεια των διαμεσολαβητών.

Τροπολογία 32, άρθρο 4α (νέο)

Το Συμβούλιο δεν έκρινε αναγκαίο να προβλέψει μία γενική "πατρογονική ρήτρα". Οι προϋποθέσεις εγγραφής στα μητρώα πρέπει να εφαρμόζονται σε κάθε περίπτωση από τις αρμόδιες εθνικές αρχές.

Τροπολογία 34, άρθρο 5, παράγραφος 3α (νέο)

Η αυτόματη δημοσιοποίηση του καταλόγου δεν θα πρέπει να είναι υποχρεωτική, αλλά μόνο προαιρετική για τις εθνικές αρχές.

Τροπολογία 54, άρθρο 8

Το Συμβούλιο προτίμησε να αφήσει τις λεπτομερείς προϋποθέσεις εφαρμογής στα κράτη μέλη σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής.

Τροπολογία 36, άρθρο 9, παράγραφος 1 (τώρα άρθρο 10)

Η προτεινόμενη τροπολογία φαίνεται ότι είναι καταλληλότερη για αιτιολογική σκέψη. Η προσθήκη της στα άρθρα όπως προτείνεται από το Κοινοβούλιο θα μετέτρεπε το χαρακτήρα μιας σύστασης σε υποχρέωση.

Τροπολογία 38, άρθρο 10, παράγραφος 1, σημείο β) (τώρα άρθρο 11)

Οι προϋποθέσεις ενημέρωσης έχουν διατυπωθεί διεξοδικά εκ νέου και έχουν προσαρμοσθεί σε χωριστό εδάφιο, μετά την παράγραφο 1 στοιχείο ε). Επιπλέον, το Συμβούλιο είναι της γνώμης ότι ο εν λόγω τύπος ενημέρωσης θα πρέπει οπωσδήποτε να παρέχεται και όχι μόνο κατόπιν αιτήματος του πελάτη. Άλλως, θα διεκυβεύετο ο στόχος της ενημέρωσης των πελατών που επιδιώκεται από την πρόταση προκειμένου να εξασφαλισθεί η διαφάνεια.

Τροπολογία 55, άρθρο 10, παράγραφος 1, σημείο δ) (τώρα άρθρο 11)

Βλέπε το λόγο που αναφέρεται στην τροπολογία 38.

Τροπολογία 40, άρθρο 10, παράγραφος 1, σημείο ε) (τώρα άρθρο 11)

Το Συμβούλιο προτίμησε να μην καθορίσει υποχρέωση να αναφέρονται τα πρόσωπα που φέρουν την ευθύνη, αφού αυτό το ζήτημα θα αποφασισθεί τελικά από τα δικαστήρια.

Τροπολογίες 41 και 60, άρθρο 10, παράγραφος 2 (τώρα άρθρο 11)

Το Συμβούλιο προτίμησε να ακολουθήσει την πρόταση της Επιτροπής και να αποφύγει να καθορίσει για το διαμεσολαβητή κριτήριο "βέλτιστης συμβουλής", το οποίο θα ήταν πολύ δύσκολο να εφαρμοσθεί.

Τροπολογία 42, άρθρο 10, παράγραφος 3 (διαγράφηκε) (τώρα άρθρο 11)

Η υποχρέωση εξειδίκευσης σύμφωνα με τις ανάγκες των πελατών διευκρινίσθηκε στην κοινή θέση με την προσθήκη μιας φράσης που αναφέρεται στο σύνθετο χαρακτήρα του προϊόντος και των πληροφοριών που παρέχονται από τον ίδιο τον πελάτη. Με την τροποποίηση αυτή η παράγραφος καθορίζει γενικές προϋποθέσεις διευκρινίσεων σχετικά με το προϊόν που πρέπει να συνεκτιμηθούν με άλλες νομικές προϋποθέσεις.

Τροπολογία 43, άρθρο 10, παράγραφος 4 (νέο άρθρο 11)

Η ουσία της τροπολογίας αυτής έχει αντιμετωπισθεί αρκούντως στους ορισμούς του άρθρου 1 που εξαιρούν ορισμένους τύπους δραστηριοτήτων.

Τροπολογία 45, άρθρο 11α (νέο)

Η τροπολογία προβλέπει ότι μη εγγεγραμμένα πρόσωπα, τα οποία εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, θα πρέπει να συμμορφώνονται με τις προϋποθέσεις ενημέρωσης. Οι αποδέκτες εκφεύγουν επομένως του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας. Επιπλέον, θα ήταν εξαιρετικά δύσκολο να εφαρμόζεται στην πράξη από τα κράτη μέλη εφόσον τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται υπόκεινται σε έλεγχο. Το Συμβούλιο προτίμησε να ακολουθήσει την αρχική προσέγγιση της πρότασης της Επιτροπής εν προκειμένω.

3. Δύο σημαντικότερα νέα στοιχεία που περιέχονται στην κοινή θέση σε σύγκριση με την πρόταση της Επιτροπής

Άρθρο 1 παράγραφος 3 - Διαμεσολαβητές από τρίτες χώρες

Η διευκρίνιση της εφαρμογής της οδηγίας έναντι τρίτων χωρών συμβάλλει στην ευκολότερη εφαρμογή. Επιπλέον, λαμβάνει υπόψη κατ' ουσίαν την τροπολογία 27 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Άρθρο 1, παράγραφος 2, εδάφιο ε) - Εξαίρεση ορισμένων τύπων συμπληρωματικής ασφάλισης

Η σαφέστερη εξαίρεση ορισμένων ασφαλιστικών καλύψεων από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας καθησυχάζει τις ανησυχίες ορισμένων ενδιαφερομένων φορέων, π.χ. παρόχων ταξιδιωτικών ασφαλίσεων. Επιπλέον, λαμβάνει υπόψη τις αρχές των τροπολογιών 8, 9 και 11.

Άρθρο 2, παράγραφος 7 - Ορισμός του "συνδεδεμένου διαμεσολαβητή"

Ο ορισμός του "συνδεδεμένου διαμεσολαβητή" είναι αναγκαίος για να γίνει σαφέστερο το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και να επεξηγηθούν οι προϋποθέσεις που περιέχονται στα άρθρα 3 και 4, όσον αφορά τον ρόλο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων στη διαδικασία εγγραφής σε μητρώα και ελέγχου. Αναγνωρίζεται έτσι η ευθύνη των ασφαλιστικών επιχειρήσεων για την προστασία του καταναλωτή.

Άρθρο 3, παράγραφος 2 - Διαφορετικά μητρώα και κεντρικό σημείο πληροφόρησης

Τα κράτη μέλη μπορούν να δημιουργήσουν περισσότερα του ενός μητρώα, αλλά ένα κεντρικό σημείο πληροφόρησης θα πρέπει να διασφαλίζει την εύκολη πρόσβαση άλλων αρχών και/ή των πελατών. Η προϋπόθεση αυτή θα συμφιλίωνε το στόχο της εύκολης ροής πληροφοριών με τις διαφορετικές παραδόσεις και τις ήδη υπάρχουσες αρμοδιότητες.

Άρθρο 4, παράγραφος 3 - Ποσά συνολικών κατώτερων ορίων για την ασφάλεια αποζημίωσης

Το Συμβούλιο καθόρισε όριο για την ασφάλεια αποζημίωσης 1500000 ευρώ συνολικά κατ' έτος για όλες τις απαιτήσεις.

Άρθρο 10, παράγραφος 5 (τώρα άρθρο 11, παράγραφος 5) - Εθνικές προϋποθέσεις σχετικά με την πληροφόρηση

Η διάταξη αυτή διευκρινίζει ότι είναι δυνατές αυστηρότερες διατάξεις σε εθνικό επίπεδο, αλλά απαιτεί συγχρόνως να κοινοποιούνται οι εθνικές διατάξεις στην Επιτροπή. Οι διατάξεις μπορούν να συνάδουν με εθνικές προτιμήσεις χωρίς να καταστρατηγούν το στόχο της ελεύθερης εμπορίας ασφαλιστικών προϊόντων. Η διάταξη αυτή, όπως και η σχετική αιτιολογική σκέψη, συνάδει με άλλες διατάξεις που περιέχονται σε άλλες πράξεις σχετικά με τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.

Άρθρο 11, παράγραφος 3 (τώρα άρθρο 12, παράγραφος 3) - Διάταξη για την πώληση μέσω τηλεφώνου

Το Συμβούλιο προσέθεσε μία διατύπωση που διευκρινίζει την εφαρμογή της οδηγίας όσον αφορά τις πωλήσεις μέσω τηλεφώνου σε σχέση με την οδηγία για την εξ αποστάσεως εμπορία χρηματοοικονομικών υπηρεσιών.

4. Συμπεράσματα

Η κοινή θέση, η οποία καθορίστηκε ομοφώνως από το Συμβούλιο, ενισχύει την ανάγκη ενός υποχρεωτικού νομοθετικού πλαισίου για τις υπηρεσίες ασφαλιστικής διαμεσολάβησης και για ένα σαφώς καθορισμένο καθεστώς προστασίας του καταναλωτή στον τομέα αυτό. Προσπαθεί συγχρόνως να μην καταστήσει το σύστημα αδικαιολόγητα επαχθές για τους ενδιαφερόμενους.

(1) ΕΕ C 29 E της 30.1.2001, σ. 245.

(2) ΕΕ C ...

(3) ΕΕ C 221 της 7.8.2001, σ. 121.

(4) ΕΕ C ...