ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΟΝ ΕΥΡΟΠΑΪΚΟΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 03.05.1995 
COM(95) 160 τελικό 
ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο 
και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον αναπληρωματικό χαρακτήρα 
μεταξύ της κοινοτικής πολιτικής για την συνεργασία στην ανάπτυξη 
και των πολιτικών των κρατών μελών 
ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο 
και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τον αναπληρωματικό χαρακτήρα 
μβτα^υ της κοινοτικής πολιτικής για την συνεργασία στην ανάπτυξη 
και των πολιτικών των κρατών μελών 
Εισαγωγή 
1. Κατά τη συνεδρίαση του του Νοεμβρίου 1994, το Συμβούλιο ζήτησε από 
την Επιτροπή να εκπονή σει ανακοίνωση σχετικά με τον συμπλη ρωματικο 
χαρακτήρα της κοινοτικής πολιτικής και των πολιτικών των κρατών 
μελών, που αναφέρεται στο άρθρο 130 Υ της Συνθήκης ΕΚ. Διεξήχθησαν 
δύο συνεδριάσεις, μία τον Ιούνιο '94 και μία το Μάρτιο *95, από τους 
αρμόδιους για τη συνεργασία στην ανάπτυξη Γενικούς Διευθυντές της 
Επιτροπής και των κρατών μελών, με σκοπό να συζητηθεί το θέμα (το 
παράρτημα Ι περιέχει τα πρακτικά της τελευταίας συνεδρίασης). Σε 
συνέχεια αυτών των συνεδριάσεων, το παρόν έγγραφο περιγράφει την 
παρούσα κατάσταση σχετικά με τον συμπληρωματικό' χαρακτήρα των 
πολιτικώ ν και υποβάλλει ορισμένες προτάσεις για την επίτευξη αυτής της 
παραπληρωματικό'τητας στην πράξη. 
Η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης και η παραπληρωματικο'τητα 
2. Η κοινοτική αναπτυξιακή βοήθεια αντιπροσωπεύει περίπου το 15% της 
συνολικής προσπάθειας, της Κοινότητας και των κρατών μελών, στον 
τομέα της αναπτυξιακής βοήθειας. Εντούτοις, μόλις το 1992 τα κράτη 
μέλη θέσπισαν, στη συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ειδικές διατάξεις 
για την κοινοτική συνεργασία στην ανάπτυξη. Ο τίτλος XVII της 
συνθήκης επισημοποιεί* μιά de facto κοινοτική αναπτυξιακή πολιτική που 
υπήρχε ήδη παράλληλα με αυτήν των κρατών μελών, και αναγνωρίζει 
την αλληλεξάρτηση τους. Επιπλέον παρέχει τα μέσα για την εξασφάλιση 
συνοχή ς μεταξύ αυτών των πολιτικώ ν, ώστε να επιτευχθεί η μεγαλύτερη 
δυνατή συλλογική αποτελεσματικότητα. Στο πλαίσιο αυτό το άρθρο 130 
Υ, θέτει τους όρους της κοινοτικής πολιτικής στον τομέα της 
συνεργασίας στην ανάπτυξη και αναφέρει ότι η πολιτική αυτή είναι 
συμπληρωματική' προς τις πολιτικές που ακολουθούν τα κράτη μέλη. 
Μια συγκροτημε'νη προσέγγιση 
3. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτός ο παραπληρωματικό'ς χαρακτήρας της 
κοινοτικής πολιτικής ως προς τις πολιτικές που ακολουθούν τα κράτη 
μέλη, μπορεί να επιτευχθεί μόνον αν η κοινοτική και οι εθνικές 
πολιτικές ακολουθούν κοινούς στόχους· αυτοί οι στόχοι, σε τομεακό 
επίπεδο και επίπεδο εφαρμογής, λαμβάνουν τη μορφή κοινών 
προσεγγίσεων και η αποτελεσματικότητα τόσο των εθνικών όσο και των 
κοινοτικών παρεμβάσεων αξιολογείται από κοινού. 
1 
4. Για το σκοπό αυτό συστήνεται η ακόλουθη συγκροτημένη προσέγγιση: 
(i) Στο επίπεδο του Συμβουλίου: 
θα πρέπει να διαμορφωθούν νέες ή να ενημερωθούν παλαιές 
τομεακές πολιτικές που θα κατευθύνουν τις αναπτυξιακές 
ενέργειες της Κοινότητας και των κρατών μελών· 
θα πρέπει να συμφωνηθούν κοινές προτεραιότητες, γενικά ή για 
κάθε χώρα ξεχωριστά-
Ιδιαίτερες δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν ορισμένες χώρες ή 
περιοχές θα πρέπει να συζητούνται ώστε να επιτυγχάνονται 
αμοιβαία αποδεκτές λύσεις και συντονισμός των αντιστοίχων 
ενεργειών. 
(Η) Στις επιτροπές (ETA, AAA, MED): 
με βάση, κατά περίπτωση, απευθείας αντλούμενες συμβουλές, τα 
εθνικά και περιφερειακά* προγράμματα θα πρέπει να 
καταρτίζονται με στόχο την επίτευξη κοινών προσεγγίσεων μεταξύ 
των χωρών· 
(iii) Στις αναπτυσσόμενες χώρες: 
θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία και συντονισμός για την 
εφαρμογή εθνικών και κοινοτικών έργων και προγραμμάτων· 
(iv) Στις ομάδες εμπειρογνωμόνων: 
θα πρέπει να παρακολουθείται η εφαρμογή των τομεακών 
πολιτικών από την Κοινότητα και τα κράτη μέλη· 
θα πρέπει να αξιολογούνται από κοινού τα αποτελέσματα των 
έργων και προγραμμάτων. 
Η σημερινή κατάσταση 
5. Παρόλο που η παραπάνω προσέγγιση έχει ήδη τεθεί σε εφαρμογή ως 
ένα βαθμό, αυτό γίνεται κυρίως σε ad hoc βάση. Σχετικά με αυτό 
υπενθυμίζουμε ότι στη δήλωση του Συμβουλίου του Νοεμβρίου '92 τα 
κράτη μέλη δήλωσαν ότι οι εθνικές τους αναπτυξιακές πολιτικές θα 
ακολούθου ν επίσης τους στόχους που θέτει το άρθρο 130 Υ της συνθήκης 
ΕΚ. Παράλληλα θεωρούν ότι το κύριο μέσο για την επίτευξη 
παραπληρωματικό τητας είναι ο συντονισμός. Αυτός ο συντονισμός 
προβλέπεται συγκεκριμένα στο άρθρο 130 Ψ της συνθήκης ΕΚ. Μετά τη 
δήλωση του Νοεμβρίου '92 το Συμβούλιο διατύπωσε τον Μάιο του '93 
συμπεράσματα για τον συντονισμό των αναπτυξιακών πολιτικών. 
Επιλέχθηκαν τέσσερεις τομείς στους οποίους θα αρχίσει εντατικός 
συντονισμός. Στη συνεδρίαση των γενικών διευθυντών υπογραμμίσθηκε και 
πάλι η σημασία αυτής της πρακτικής. Και για τους τέσσερεις εν λόγω 
τομείς, έχει επιλεγεί τώρα κοινή γραμμή για την άσκηση πολιτικής. Η 
γραμμή αυτή κατευθύνει τις αντίστοιχες ενέργειες της Κοινότητας και 
των κρατών μελών. 
6. Το Δεκέμβριο '93 το Συμβούλιο εξέδωσε επίσης ένα ψήφισμα για το 
λειτουργικό συντονισμό. Εξι χώρες πιλότοι επιλέγησαν για τον 
πειραματισμό. Υποβάλλεται τώρα στο Συμβούλιο έκθεση για τα αρχικά 
αποτελέσματα (συμπεριλαμβανομένων των προτάσεων για περαιτέρω 
ενίσχυση αυτής της συνεργασίας). Βάσει της πείρας που θα αποκτηθεί θα 
επιτευχθεί αποτελεσματικότερος λειτουργικός συντονισμός σε όλες τις 
αναπτυσσόμενες χώρες. 
7. Τον Νοέμβριο '92 το Συμβούλιο και οι εκπρόσωποι των κρατών μελών 
δήλωσαν ότι υποστηρίζουν την αύξηση του συντονισμού μεταξύ των 
κρατών μελών και της Κοινότητας, ως θέση που πρέπει να ληφθεί στον 
διεθνή χώρο. Η δήλωση αυτή ακολουθήθηκε από τα συμπεράσματα του 
Συμβουλίου για τον ίδιο σκοπό τον Μάιο του '94. Η Επιτροπή σημειώνει, 
ότι μέχρι τώρα αυτός ο συντονισμός δεν έχει υπερβεί σε ορισμένες 
περιπτώσεις την ανταλλαγή πληροφοριών για θέσεις που έχουν ήδη 
ληφθεί, λίγο πριν τη λήψη του μέτρου. Η Επιτροπή θεωρεί αυτόν τον 
συντονισμό ανεπαρκή και καλεί τους υπουργούς να ενημερώνουν 
εγκαίρως τις υπηρεσίες τους για τη συμμετοχή σε συνεδριάσεις 
συντονισμού με σκοπό τη θέσπιση κοινών θέσεων. Η Επιτροπή είναι 
διατεθειμένη να λάβει τις απαραίτητες πρωτοβουλι'ες σχετικά με το θέμα 
αυτό. 
8. Παρόλο που τα παραπάνω δείχνουν ότι έχει σημειωθεί πρόοδος για την 
εξασφάλιση παραπληρωματικό τητας στην πράξη, η Επιτροπή θεωρεί ότι 
σε ορισμένους τομείς υπάρχει επείγουσα ανάγκη για τη λήψη περαιτέρω 
μέτρων. 
Ενισχυμένος συντονισμός του μελλοντικού προγραμματισμού 
9. Ο σχεδιασμός στρατηγικής κατέχει σημαντική θέση στη διαδικασία 
λήψεως αποφάσεων, δεδομένου ότι καθοδηγεί τις κοινοτικές ενέργειες 
και τις ενέργειες των κρατών μελών για ορισμένη χρονική περίοδο. 
Προκειμένου η κοινοτική πολιτική να συμπληρώνει τις πολιτικές των 
κρατών μελών, ο συντονισμό ς σ' αυτό το στάδιο της διαδικασίας λήψεως 
αποφάσεων έχει πρωταρχική σημασία. Δεδομένου του μελλοντικού 
προγραμματισμού για τις χώρες της Λομέ, η στιγμή είναι ιδιαίτερα 
κατάλληλη για να γίνει ένα μεγάλο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. 
Φυσικά αυτός ο ενισχυμένος μελλοντικός προγραμματισμός θα πρέπει 
να ισχύει και για τις χώρες ΑΛΑ και MED. Βάσει αυτών των στοιχείων η 
Επιτροπή προτείνει τα ακόλουθα: 
10. Τόσο στις σχέσεις με τα κράτη ΑΚΕ, όσο και σε συνεργασία με άλλρυς 
εταίρους των περιοχών ΑΛΑ - MED, υπάρχουν τώρα μηχανισμοί' για την 
αναθεώρηση των στρατηγικών για την κοινοτική συνεργασία με 
μεμονωμένες χώρες. Αυτοί οι μηχανισμοί' πρέπει να αναπτυχθούν 
περαιτέρω για να ενισχυθεί ο συντονισμός του προγραμματισμού με 
ενεργότερη συμμετοχή των κρατών μελών στην ανταλλαγή πληροφοριών 
για τις στρατηγικές τους και τις απόψεις τους. 
11. Για τις χώρες ΑΚΕ, το πρώτο βήμα του προγραμματισμού είναι να 
καταρτίσει ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας της Επιτροπής σε κάθε 
χώρα ΑΚΕ το σχέδιο ενός εγγράφου που να χαράσει στρατηγική για τη 
συνεργασία με την Κοινότητα. Στόχος αυτού του εγγράφου είναι κατά 
πρώτο και κύριο λόγο να καθοριστούν οι τομείς στους οποίους θα 
μπορούσε να παρέμβει η Κοινότητα με σκοπό την συμβολή στην 
αντιμετώπιση των δυσχερειών σε κάθε χώρα ΑΚΕ, αφού ληφθούν υπόψη 
οι παρεμβάσεις άλλων χορηγών βοήθειας και ιδίως των κρατών μελών. 
12. Η Επιτροπή έχει δώσει εντολή στους επικεφαλής των αντιπροσωπειών 
της να ενισχύσουν τον επιτόπου το συντονισμό με τους εκπροσώπους των 
κρατών μελών σε αυτή την αρχική φάση του προγραμματισμού', ιδίως για 
δυο λόγους: 
για να διαμορφωθεί κοινή άποψη για την αναπτυξιακή στρατηγική 
της ενδιαφερόμενης χώρας και για τις κυριότερες δυσκολίες για 
την εφαρμογή αυτής της στρατηγικής· 
για τον προσδιορισμό' του αποτελεσματικότερου τρόπου με τον 
οποίο μπορεί να παρεμβαίνει η Κοινότητα για να συμπληρώ νει τις 
παρεμβάσεις των κρατών μελών. 
Στις περιπτώσεις που αυτό είναι απαραίτητο, ο συντονισμός αρτός θα 
επεκταθεί και σε άλλους χορηγούς βοήθειας. Επίσης, σε εύθετο χρόνο, 
θα συμμετάσχει σε εθνικό επίπεδο η κυβέρνηση της χώρας. 
13. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτός ο συντονισμός πρέπει στη συνέχεια να 
συμπληρωθεί' με συζήτηση στο πλαίσιο της επιτροπή ς προγραμματισμού 
για την κατάρτιση του ενδεικτικού προγράμματος για την κοινοτική 
βοήθεια σε κάθε χώρα. Για το σκοπό αυτό πρέπει να πληρούνται οι 
ακόλουθοι όροι: 
πρώτον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρουσιάζουν με επαρκή 
διαφάνεια τους προσανατολισμού'ς τους και τις δραστηριότητες 
τους για τα επόμενα έτη· 
δεύτερον, η επιτροπή ET Α θα πρέπει να δώσει προτεραιότητα σε 
αυτόν τον "συντονισμό της στρατηγικής" στην φάση 
προγραμματισμού και να μην συγκεντρώνει την προσοχή της μόνο 
στις κοινοτικές δραστηριότητες. Σχετικά με το θέμα αυτό τα 
κράτη μέλη θα πρέπει να ενημερώνουν την Επιτροπή και να 
αλληλοενημερώνονται σχετικά με τους προγραμματισμούς τους και 
τις προτεινόμενες παρεμβάσεις: Επιπλέον, τα κράτη μέλη θα 
πρέπει να εξασφαλίσουν την κατάλληλη εκπροσώπηση στην 
επιτροπή. 
14. Οσον αφορά τις μεσογειακές χώρες, η νέα ενισχυμένη μεσογειακή 
πολιτική αναπτύχθηκε σε συντονισμό με άλλους σημαντικούς 
παράγοντες στην περιοχή, συμπεριλαμβανομένης της Διεθνούς 
Τράπεζας, και χρησιμοποίησε τον στενότερο συντονισμό μεταξύ της 
Κοινότητας και των κρατών μελών για τον καθορισμό κοινών στόχων 
πολιτικής σε συνολικό επίπεδο, και συνεπώς την επίτευξη 
αλληλοσυμπλή ρωσης. Καλύπτονται όλες οι πτυχές των σχέσεων με την 
εν λόγω περιοχή, συμπεριλαμβανομε'νων αυτών για τις οποίες έχουν 
αρμοδιότητα η Κοινότητα και τα κράτη μέλη. Αυτό φαίνεται καθαρά και 
στην προετοιμασία - με μεγάλη συμμετοχή - της Ευρω- Μεσογειακής 
διάσκεψης που θα πραγματοποιηθεί στην Βαρκελώνη, που αφορά πολιτικά 
θέματα και θέματα ασφαλείας, οικονομικές και χρηματοδοτικές σχέσεις, 
κοινωνικά και ανθρώπινα θέματα, και θέτει στόχους που όχι μόνο 
αντικατοπτρίζουν απόλυτα τις προοπτικές των κρατών μελών αλλά που 
θα κατευθύνουν επίσης την συνεργσία τους με αυτήν την περιοχή, καθώς 
και την συνεργασία της Κοινότητας. Η Διάσκεψη της Βαρκελώνης, χωρίς 
να εγκαθιδρύει μία νέα μόνιμη γραφειοκρατική δομή, θα παράσχει την 
ευκαιρία να δημιουργηθούν οι μηχανισμοί'για διαρκή συντονισμό στους 
πολιτικούς τομείς κοινού ενδιαφέροντος μεταξύ των συμβαλλόμενων 
μερών. 
15. Τα προπαρασκευαστικά στάδια εφαρμογή ς της ενισχυμένης μεσογειακή ς 
πολιτική ς παρέχουν ιδιαίτερα την ευκαιρία να ενισχυθεί ο συντονισμός 
του προγραμματισμού σε επίπεδο χωρών. Αναπτύχθηκε ένας πολύ 
συγκροτημένος μηχανισμός συνεννόησης στο πλαίσιο των προετοιμασιών 
για τα συμβούλια και τις επιτροπές συνεργασίας - σύνδεσης. Για να 
ενισχύσει την αποτελεσματικότητα της συνεργασίας, η Επιτροπή 
πρότεινε στις 8 Μαρτίου ότι στο εξής οι ετήσιες συνεδριάσεις των 
Συμβουλίων συνεργασίας θα πρέπει να συνέρχονται σε τεχνικό επίπεδο, 
ενώ στο πολιτικό επίπεδο η Κοινότητα και το σώμα των Υπουργών 
Συνεργασίας (MNC) θα πρέπει να συγκαλούν μια ετήσια συνεδρίαση σε 
υπουργικό επίπεδο που θα καλύπτει θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Η 
ενισχυμένη μεσογειακή πολιτική περιέχει μια προσέγγιση της 
συνεργασίας που στηρίζεται περισσότερο στην συμμετοχή, και για να 
επιτευχθεί αποτελεσματικός προηγούμενος συντονισμός μεταξύ της 
Κοινότητας και των κρατών μελών, απαιτείται η χάραξη κοινής 
στρατηγικής για την συνεργασία με κάθε μεσογειακή χώρα. 
Λαμβανομένου υπόψη ότι ακόμα και μετά την προτεινόμενη σημαντική 
αύξηση των πόρων για την κοινοτική συνεργασία, τα κράτη μέλη θα 
εξακολουθού ν να αποτελού ν ση μαντικό τερη χρη ματοδοτική πηγή, είναι 
σημαντικό να κατευθύνονται τα προγράμματα τους από το σύνολο 
στρατηγικών στόχων, και να επιδιώκεται πραγματική 
παραπληρωματικότητα. Οσον αφορά την ειρηνευτική διαδικασία, ο 
ενισχυμένος συντονισμός με τα κράτη μέλη (και με άλλους χορηγούς 
βοήθειας) σημειώνει πρόοδο, όσον αφορά την ανάπτυξη προσεγγίσεων 
παραπληρωματικό τητας. 
16. Οσον αφορά τη συνεργασία με τις χώρες της Ασίας και της Λατινικής 
Αμερικής πρέπει να δημιουργηθούν μηχανισμοί' για την ενίσχυση του 
συντονισμού κατά τη συγκρότηση κοινών επιτροπών, για ολόκληρο το 
φάσμα των συμφωνιών συνεργασίας. Σε επίπεδο χωρών, έχουν ήδη 
καθιερωθεί συμμετοχικές προσεγγίσεις στο πλαίσιο αναπτυξιακών 
στρατηγικών για κοινοτική συνεργασία, με τους κυριότερους εταίρους των 
χωρών ΑΛΑ. Αυτές οι προσεγγίσεις θα πρέπει να αποτελέσουν 
αντικείμενο συνεπέστερης αξιοποίησης, με πληρέστερη και περισσότερο 
διαφανή συμμετοχή των κρατών μελών, πρώτα απ' όλα στο λειτουργικό 
επίπεδο αλλά και στο πλαίσιο των σχετικών επιτροπώ ν, για την προώθηση 
της αλληλοσυμπλήρωσης στην πράξη, κατά τις μεταγενέστερες 
παρεμβάσεις. 
Κοινές αξιολογήσεις 
17. Ενας άλλος τομέας στον οποίο η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχει ανάγκη 
για περαιτέρω δράση είναι ο τομέας της αξιολόγησης. Η αξιολόγηση 
έργων και προγραμμάτων, είτε είναι εθνικά είτε κοινοτικά, παρέχουν 
στην Ενωση σημαντικές πληροφορίες για τους τρόπους βελτίωσης της 
συνολική'ς τους αποτελεσματικότητας. Η Επιτροπή υπενθυμίζει σχετικά 
με αυτό το θέμα, τα ψηφίσματα του Συμβουλίου του Μαίου '89 και Μαΐου 
'92, σχετικά με την αξιολόγηση, και του Δεκεμβρίου '93 σχετικά με τον 
συντονισμό των ενεργειών, όπου επισημαίνονται εκ νέου τα 
πλεονεκτήματα των κοινών αξιολογήσεων. Σύμφωνα με τα παραπάνω η 
Επιτροπή προτείνει τα ακόλουθα: 
18. Οι Υπηρεσίες αξιολόγησης των κρατών μελών και η Επιτροπή, θα πρέπει 
να συνεχίσουν την προσπάθεια επισήμανσης θεμάτων προς από κοινού 
αξιολόγηση των κοινοτικών προγραμμάτων βοήθειας, καθώς και αυτών 
των κρατών μελών, και θα πρέπει να καταρτίσουν ένα πρόγραμμα 
δράσεως για τα προσεχή έτη. 
19 Οι εκθέσεις για τά πειραματικά προγράμματα συντονισμού σε 
επιλεγμένους τομείς και χώρες θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την 
επισήμανση των κοινών αξιολογήσεων. 
20. Η κοινή αξιολόγηση θα πρέπει να πραγματοποιείται με όσο το δυνατόν 
πιο ρεαλιστικό τρόπο. Η πείρα έχει δείξει ότι μπορούν να καθοριστούν 
ελαστικές διαδικασίες που θα αντιστοιχούν στις ανάγκες των έργων και 
των ενδιαφερομένων μερών, μεταξύ των κρατών μελών και της 
Επιτροπής, για την επίτευξη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων, με τη 
χρησιμοποίηση λογικού χρόνου και πόρων. 
Συμπέρασμα 
21. Οπως ανέφερε το Συμβούλιο στη δήλωση του του Νοεμβρίου '92, ο 
παραπληρωματικός χαρακτήρας της αναπτυξιακής πολιτικής της 
Κοινότητας και των κρατών μελών θα πρέπει να εξασφαλιστεί με 
ορισμένους μηχανισμούς συντονισμού. Κατά τα τελευταία τρία έτη 
εφαρμόστηκαν ορισμένοι από αυτούς τους μηχανισμούς, αλλά 
εξακολουθούν να λειτουργούν ad hoc. 
22. Η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι καιρός πλέον για μια πιο συγκροτημένη 
προσέγγιση. Αυτό απαιτεί ιδίως μεγαλύτερες προσπάθειες για τον 
προσδιορισμό και την ανανέωση τομεακών πολιτικών, περισσότερο 
συντονισμό στον τομέα του προγραμματισμού και της εφαρμογής ενός 
συστήματος κοινής αξιολόγησης εθνικών και κοινοτικών έργων και 
προγραμμάτων. Οσον αφορά το λειτουργικό συντονισμό υποβάλλεται 
ξεχωριστή έκθεση. 
23. Το Συμβούλιο καλείται να εγκρίνει αυτά τα συμπεράσματα. 
EUROPEAN COMMISSION 
DIRECTORATE-GENERAL FOR DEVELOPMENT 
Development policies 
Sectoral policies ANNEX X 
Brussels, 28/03/1995. 
VHI/ A/ 1/ D(95) 
e:\pol-sec\prosp\comple\reun21 -6Aresume3. wpd 
Minutes of the meeting of directors general 
of 20 march 1995 
Agenda 
Two points figured on the agenda : 
complementarity between the Community's development cooperation policy 
and the policies of Member States ; 
coherence between the Community's development cooperation policy and 
other policies. 
Discussion on the first issue was presided by Mr Steffen SMIDT, Director-General for 
Development. The second issue was presided by Mr Juan PRAT Director-General a.t.p. 
for North/South relations. 
Participants 
The list of participants is attached as annex 1. 
Complementarity 
Referring to the first discussion in June'94 and to reactions subsequently received, the 
Commission considered there to be a large consensus on the conceptual frame work : 
that the aim of complementarity is to achieve greater collective effectiveness 
of Community and Member States development cooperation ; 
that the main instrument for it is coordination ; 
that it is an evolutionary process of learning by doing. 
'The Commission proposed not to engage again in a theoretical debate on the 
interpretation of the term "complementarity" but to focus, for the time being, on some 
operational arrangements to develop complementarity in practice. If required, at a later 
stage the theoretical debate could be resumed in the light of experience gained. 
Rue de la Loi 200, B-1049 Brussels, Belgium- Office: G12-7/29 
Telephone:directline(+32-2)299.63.80. ^exchange299.11.IJ.Fax: 2992907. 
Telex: COMEU Β 21877.Telegraphicaddress:C0MEUR Brussels. 
The dutch and UK representatives considered that consensus on the interpretation of 
the term "complementarity" was still lacking, and reserved their position. They did, 
however, agree that at this stage, one should focus on a number of practical measures to 
achieve greater efficiency. 
The 3 proposals made in the joint letter of Mr Steffen SMIDT and Mr Juan PRAT of 8 
march (annex 2) : 
1) enhanced coordination in forward planning ; 
2) joint evaluations ; 
3) concertation 
were discussed. 
adl) enhanced coordination in forward planning 
The Commission referred to the upcoming programming exercise for the 8th EDF and 
underlined the importance of forward planning. It pointed out that, if the Community is 
to take account of interventions of Member States in the developing countries, country 
strategies have to be established in full knowledge of all relevant elements ; i.e. of what 
each the Member States intends to do in these countries. Unfortunately, the present 
mechanisms do not function to provide for these elements to be taken into account. The 
Commission considered that they therefore needed to be improved. It proposed an 
effective coordination by heads of Delegations in the countries concerned in the first 
phase of the programming exercise, when strategy orientations are elaborated. This should 
then be followed, at a later stage, by a discussion in the relevant Committees (EDF, ALA, 
MED) in Brussels, with a view to finalising the Country Programmes. In both instances, 
Member States would have to be transparent on their own orientations and planned 
activities for the years ahead. This would imply, in particular, that the representation of 
Member States in the Committees would have to be of the appropriate level to ensure 
such coordination. 
There was a large support on the Commission's views and agreement that the proposal 
be presented by the Commission to the Council. 
The following more specific observations were made: 
A number of participants considered that coordination in the programming phase could 
also usefully take place with donors outside the European Union (multilateral/bilateral). 
They underlined the importance of the involvement of the Developing Countries in this 
procedure. 
There was a discussion whether the emphasis of the coordination should be in Brussels 
and capitals or on the spot in the developing countries. The political decisions would have 
to be taken in Brussels whilst the information and operational coordination should be 
established in the field. This discussion appeared largely related to different internal 
decision making structures in the respective Member States. 
The importance to continue to establish common approaches on policies in sectors was 
underlined, since this would facilitate to a great extent the operational coordination. Two 
3 
additional sectors on which work could be focused, were mentioned; fisheries and 
agriculture. 
A number of participants, specifically underlined the necessity of a better exchange of 
information on bilateral activities. It was recognised that, for a useful discussion in the 
programming committee, this should be aware of the Member States planned 
interventions, and what they intend to do in financial terms in the individual developing 
countries. A plea to have Committees concentrate in general more on strategies and less 
on individual projects, for example by increasing the present financial threshold of 2 
million ECU for projects, was made by some participants. 
The state of play in the 6 pilot countries, chosen by the Council for re-enforced 
operational EU-eoordination, was discussed. It was requested to take due account of this 
exercise in the preparation of the coordination on forward planning. Some participants 
considered that it could be useful to show how Member States and EU disburse their 
funds in these pilot countries, and how the different decision making processes in the 
Member States function. If necessary, common procedures could be proposed. 
The status of the EU Delegates was raised. The Commission pointed out that their status 
was laid down in the different instruments, like the Lomé convention or the specific 
agreements with the ALA and MED countries. 
ad2> Joint evaluation 
To increase the collective effectiveness of Community and bilateral aid, the Commission 
proposed also that work should be stepped up in the field of joint evaluations. Evaluation 
services of the Member States and the Commission should continue to identify subject 
matter for joint evaluations of Community aid programmes as well as those of Member 
States, and should prepare a programme of action for the years to come. 
The proposal was in general positively received and agreed to be presented to Council. 
Reference was also made to the DAC coordination on evaluations and this was considered 
a good example. It was reminded that evaluation has to be done at different levels : 
project by project, sector by sector, country by country, and that operational services, have 
to be involved. The results of evaluations have to be reflected in the programming 
exercise. 
ad3) concertation 
The Commission proposed a concertation on aid programmes. It suggested that this 
concertation should take place regularly, and on the basis of a presentation that each 
Member State would be asked to make on objectives and measures within their respective 
aid programme. 
It was considered that the issue required further discussion. 
i& 
Coherence 
Afternoon session; the Coherence of Community Policies with the Objectives of 
Development Co-operation Policy. 
The Commission representative began by drawing the attention of participants to the two 
documents made available to the meeting namely, 
i) the Commission services working document of November 1994 on policy Coherence; 
ii) a Room Document giving an up-date statement of the position. 
It was stressed that, whilst every effort was now being made both within the College of 
Commissioners itself, and between the Commission services, to ensure the Coherence 
of Community policies with the Objectives of Development Co-operation policy, 
problems of incoherence still arose. These usually reflect differences of interest. The 
Community was, however, not alone in facing the difficulty of reconciling different 
political objectives. One of the most well known problems in this regard, at Community 
level, was that of the setting up of a common market organisation for Bananas, where 
four Community objectives had to be reconciled i) the completion of the internal market, 
ii) preferential relations with the ACP countries, iii) relations with Latin America, iv) 
the requirements of the GATT/WTO. Another more general example could be given with 
regard to the problem of exchange rates and interest rate volatility and their impact on 
developing countries, particularly the poorest, and those dependant on the export of pri­
mary products. 
Mr Prat indicated that the need for Coherence had been an important consideration in 
the preparation of the proposals for the new Mediterranean policy where an overall 
approach to the Union's relations with the countries concerned will be adopted, with the 
negotiations addressing a wide variety of issues. The approach adopted in the 
Mediterranean proposal suggested that it might be easier to achieve policy Coherence at 
the bilateral and regional level rather than at the global level. 
In the course of the subsequent discussion the following points were made; 
- whilst it is essential that political choices must be made there is a need for the 
systematic identifi-cation of problems and conflicts of interest (NL, UK, D). It would be 
useful to commission a study to look at ways of establishing a procedure for recognising 
these (NL). 
- whilst being sympathetic to the approach set down in the Commission documents, and 
welcoming the steps taken by the Commission to improve internal Coherence, it was still 
important to establish where major incoherencies are to be found, and which 
incoherencies are unacceptable (UK, B). Indeed there was a need for a study on the 
Coherence of all Development Co-operation instruments. (UK). 
- it was important to distinguish between intended and unintended incoherence, with the 
need for a mechanism to avoid unintended incoherence (DK, S WE). 
0 n 
- as stressed in the Commission documents the difficulty of establishing an overall 
general approach to the problem of Coherence was recognised (D, ESP, F). This pointed 
to the need to proceed on a case by case basis so building up the necessary methodology. 
- many Member States although by no means all, advocated a joint 
Agriculture/Development Council (NL, DK, B, IRL, SWE, SF) In response to this 
proposal Mr Soubestre said that it would be wrong to assume that only the CAP 
generated problems for Development Co-operation. In reality many other policies were 
also concerned in the search for Coherence (to name but two; environmental issues, 
internal market issues, for example those relating to the cocoa content of chocolate etc.) 
- finally there was a need for comprehensive body of data, developing country by 
developing country, bringing together Community aid spending in all its forms (NL, UK). 
Indeed steps were already being taken in this regard for the presentation of the OECD -
DAC data on aid. Member States appeared inclined to share with the Commission and 
each other the statistics they already prepare themselves, provided it does not cost extra 
work. 
In summing up a very interesting discussion Mr Prat recalled that the question of joint 
Councils must be one to be dealt with by subsequent presidencies. The relevant 
authorities would need to address these proposals. The Commission services would also 
consider the question of the preparation of the appropriate body of statistics. It was 
noted that country strategy papers - already circulated to Member States - were intended 
to bring together all forms of cooperation. 
The plan was now to circulate this short report of the discussion on Coherence to 
Directors General in time for it to be considered at the Development Council of June 1 
next. 
Miscellaneous 
The Commission was asked whether the issue of reform of the international institutions, 
on the G7 Halifax agenda, would be discussed in the EU. The Commission thought that 
the issue would be taken up in COREPER, at some stage. 
The austrian delegation distributed a non-paper on coordination, complementarity and 
coherence (annex 3). 
12^ 
ISSN 0254-1483 
COM(95) 160 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 11 01 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-95-194-GR-C 
ISBN 92-77-88455-Χ 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουζεμβούργο 
à [\