Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για τα τέλη αεροδρομίου (97/C 257/02) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) COM(97) 154 τελικό - 97/0127(SYN)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 20 Ιουνίου 1997)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 84 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

τη γνώμη της Επιτροπής Περιφερειών,

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης σε συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

Εκτιμώντας:

(1) ότι η Κοινότητα έχει εφαρμόσει βαθμιαία μία κοινή πολιτική αερομεταφορών, ιδίως με σκοπό την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, σύμφωνα με το άρθρο 7 Α της συνθήκης 7

(2) ότι η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία προσώπων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών και κεφαλαίων 7

(3) ότι είναι αναγκαίο να εξασφαλισθούν μέσα σε ένα κοινοτικό πλαίσιο ορθοί και δίκαιοι όροι της αγοράς τόσο για τους χρήστες και τους επιβάτες όσο και για τους ιδιοκτήτες και τους φορείς διαχείρισης των αερολιμένων 7

(4) ότι ωστόσο οι κανόνες αυτοί πρέπει να σέβονται την αρχή της αναλογικότητας σύμφωνα με το άρθρο 3 Β της συνθήκης, και επομένως πρέπει να περιορισθούν στη θέσπιση θεμελιωδών αρχών επί του θέματος 7

(5) ότι επίσης η διοικητική διαχείριση και η οικονομική κατάσταση των πιο μικρών αερολιμένων δεν δικαιολογούν την εφαρμογή του κοινοτικού πλαισίου στους αερολιμένες αυτούς 7

(6) ότι εντός της αγοράς αυτής, δεν πρέπει να υπάρχει καμμία διακριτική μεταχείριση μεταξύ των ενδοκοινοτικών πτήσεων για την παροχή ισοδύναμων υπηρεσιών 7

(7) ότι οι αερολιμένες μπορούν να θεωρηθούν όσον αφορά τη διαχείρισή τους ως εμπορικές επιχειρήσεις οι οποίες επιδιώκουν την αποτελεσματικότητα με σκοπό, αφενός, να καταστήσουν αποδοτικές τις δραστηριότητές τους και, αφετέρου, να ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες της αγοράς και των επιβατών 7

(8) ότι ωστόσο μέσα στην αγορά αυτή οι αερολιμένες υπόκεινται σε περιορισμένο ανταγωνισμό 7

(9) ότι, μεταξύ των διαφόρων δραστηριοτήτων τους, οι αερολιμένες έχουν ως ουσιαστική αποστολή να εξασφαλίσουν ότι αναλαμβάνουν τα αεροσκάφη από την προσγείωση έως την απογείωσή τους για να επιτρέψουν στους χρήστες να ασκήσουν τη δραστηριότητά τους ως αερομεταφορέα 7

(10) ότι προς το σκοπό αυτό τα αεροδρόμια προσφέρουν ορισμένες εγκαταστάσεις και υπηρεσίες συνδεόμενες άμεσα με την εκμετάλλευση του αεροσκάφους και των οποίων τα έξοδα πρέπει να είναι σε θέση να καλύπτουν 7

(11) ότι εν αντιθέσει προς τα υπόλοιπα έσοδα του αεροδρομίου ή τους φόρους που μπορούν να ζητηθούν από τους χρήστες, τα τέλη αεροδρομίου αντιστοιχούν στην αντιστάθμιση των εξόδων γι' αυτές τις εγκαταστάσεις και υπηρεσίες που παρέχει το αεροδρόμιο 7

(12) ότι αυτές οι υπηρεσίες και εγκαταστάσεις μπορούν, λόγω της φύσης τους, να παρασχεθούν μόνο από το ίδιο το αεροδρόμιο 7 ότι εξ αιτίας αυτής της μονοπωλιακής κατάστασης, το ύψος των τελών πρέπει να συνδέεται με τα έξοδα που αναλογούν για την παροχή των εγκαταστάσεων και υπηρεσιών λαμβανομένου πάντοτε υπόψη του στόχου οικονομικής και κοινωνικής συνοχής 7

(13) ότι το αεροδρόμιο πρέπει επίσης να είναι σε θέση να καλύπτει όλα τα έξοδα που είναι αναγκαία για την καλή λειτουργία του όσον αφορά την αποτελεσματικότητα, την ασφάλεια και το περιβάλλον διαμορφώνοντας το ύψος των τελών 7

(14) ότι ως εκ τούτου είναι σημαντικό να υπάρχει διαφάνεια στα έξοδα που συνεπάγονται αυτές οι υπηρεσίες ή εγκαταστάσεις 7 ότι επομένως οι μεταβολές που επέρχονται στο σύστημα διαμόρφωσης των τελών αεροδρομίου και στο ύψος των τελών πρέπει να εξηγούνται στους χρήστες του αεροδρομίου 7

(15) ότι επίσης για να είναι σε θέση τα αεροδρόμια να εκπληρώσουν την αποστολή τους στη διαχείριση των υποδομών και επομένως να ανταποκριθούν καλύτερα στις ανάγκες των χρηστών, ο φορέας διαχείρισης του αεροδρομίου πρέπει να έχει επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις προβλέψεις και τους στόχους των χρηστών σχετικά με το αεροδρόμιο 7

(16) ότι οι επεξηγήσεις σχετικά με τις μεταβολές αυτές ή τις επενδύσεις που προτείνονται από τις αρχές του αεροδρομίου πρέπει να παρέχονται στο πλαίσιο διαβουλεύσεων μεταξύ φορέων διαχείρισης και χρηστών του αεροδρομίου 7

(17) ότι ο φορέας διαχείρισης του αεροδρομίου πρέπει να μπορεί να διατηρήσει τον έλεγχο της διαχείρισης και της χρηματοδότησης των υποδομών του αεροδρομίου 7

(18) ότι είναι σκόπιμο να ληφθούν τα ενδεδειγμένα μέτρα ούτως ώστε να επιβάλλονται κυρώσεις για τις παραβιάσεις του κοινοτικού δικαίου υπό όρους που να καθιστούν την κύρωση αποτελεσματική, ανάλογη του παραπτώματος και αποτρεπτική 7

(19) ότι η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή των διατάξεων της συνθήκης και ιδίως των άρθρων 85 έως 94,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Στόχος και πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα οδηγία έχει ως αντικείμενο να εξασφαλίσει την τήρηση των αρχών της αποφυγής των διακρίσεων, της σχέσης με το κόστος και της διαφάνειας σε θέματα που αφορούν τα τέλη αεροδρομίου.

Η οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε αεροδρόμιο ή σύστημα αεροδρομίων ανοικτό στην εμπορική κυκλοφορία που βρίσκεται σε επικράτεια υποκείμενη στις διατάξεις της συνθήκης. Ωστόσο, τα άρθρα 4 έως 7 ισχύουν μόνο για τα αεροδρόμια των οποίων η ετήσια κυκλοφορία είναι ανώτερη ή ίση των 250 000 διακινήσεων επιβατών ή των 25 000 τόνων εμπορευμάτων.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, νοείται ως:

1. αερολιμένας: κάθε γήπεδο ειδικά διαρρυθμισμένο για την προσγείωση, την απογείωση και τους χειρισμούς αεροσκαφών, συμπεριλαμβανομένων των βοηθητικών εγκαταστάσεων που είναι δυνατόν να χρειάζονται για την κυκλοφορία και την εξυπηρέτηση των αεροσκαφών, καθώς και των εγκαταστάσεων που απαιτούνται για τις εμπορικές αεροπορικές υπηρεσίες 7

2. φορέας διαχείρισης: ο φορέας ο οποίος, σε συνδυασμό ή μη με άλλες δραστηριότητες, με βάση την εθνική νομοθεσία ή τις κανονιστικές ρυθμίσεις αναλαμβάνει την αποστολή της διοίκησης και διαχείρισης των υποδομών του αεροδρομίου, το συντονισμό και τον έλεγχο των δραστηριοτήτων των διαφόρων μεταφορέων που δρουν στο αεροδρόμιο ή το συγκεκριμένο σύστημα αεροδρομίων 7

3. ενδοκοινοτική αεροπορική γραμμή: κάθε εμπορική πτήση, τακτική ή μη, μεταξύ δύο αεροδρομίων της Κοινότητας 7

4. τέλη αεροδρομίου: τα ποσά που εισπράττονται σε ένα αεροδρόμιο, προς όφελος του οργανισμού διαχείρισης και εις βάρος των χρηστών του, με τα οποία καθίσταται δυνατή η αμοιβή των υπηρεσιών ή των εγκαταστάσεων που, λόγω της φύσεώς τους, μπορούν να παρασχεθούν μόνο από το αεροδρόμιο και συνδέονται με τη μεταχείριση επιβατών και εμπορευμάτων, την προσγείωση, τη σηματοδότηση του διαδρόμου προσγείωσης - απογείωσης, τη στάθμευση των αεροσκαφών, με την ασφάλεια ενδεχομένως των επιβατών και με τις συνέπειες που μπορούν να έχουν στο περιβάλλον η φροντίδα των αεοσκαφών και η μεταχείριση των επιβατών, εξαιρέσει των ποσών με τα οποία αμοίβονται οι υπηρεσίες αεροπλοήγησης ή μετεωρολογίας 7

5. σύστημα αεροδρομίων: κάθε σύνολο αεροδρομίων συγκεντρωμένων για να εξυπηρετούν την ίδια πόλη ή το ίδιο αστικό συγκρότημα, κατά την έννοια του άρθρου 2 στοιχείο ιδ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2408/92 του Συμβουλίου (1) 7

6. χρήστης αεροδρομίου: κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που μεταφέρει αεροπορικώς επιβάτες, ταχυδρομείο ή/και εμπόρευμα με σημείο αναχώρησης ή προορισμού το δεδομένο αεροδρόμιο.

Άρθρο 3

Αποφυγή των διακρίσεων

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία ούτως ώστε να ισχύει το ίδιο ύψος τελών αεροδρομίου, στα ενδοκοινοτικά αεροπορικά δρομολόγια που είναι ισοδύναμα όσον αφορά τον τύπο ή/και τα χαρακτηριστικά του αεροσκάφους, την απόσταση πτήσης ή/και τις διοικητικές και τελωνειακές διατυπώσεις.

Άρθρο 4

Σχέση με το κόστος

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ούτως ώστε το ύψος των τελών αεροδρομίου που εισπράττονται στα αεροδρόμια ή τα συστήματα αεροδρομίων να καθορίζεται με λογική σχέση με το συνολικό κόστος των υπηρεσιών και των εγκαταστάσεων για τις οποίες καταβάλλονται τα τέλη. Για τον καθορισμό του ύψους του κόστους αυτού, λαμβάνεται ιδίως υπόψη:

α) το κόστος χρηματοδότησης των υποδομών όπου συνυπολογιζομένης της μείωσης της αξίας του ενεργητικού κατά τη διάρκεια της δεδομένης περιόδου και της χρηματοδότησης των υποδομών των οποίων η μελέτη και η έναρξη των εργασιών αποφασίσθηκαν νομίμως και των οποίων η διοικητική άδεια έχει ενδεχομένως χορηγηθεί 7

β) τα δημοσιονομικά έξοδα 7

γ) οι δαπάνες εκμετάλλευσης και συντήρησης 7

δ) τα γενικά διοικητικά έξοδα και οι διάφορες επιβαρύνσεις 7

ε) λογική απόδοση του επενδεδυμένου κεφαλαίου.

2. Με την επιφύλαξη εφαρμογής των κανόνων ανταγωνισμού της συνθήκης, το ύψος των τελών αεροδρομίου που ισχύουν στο κύριο εθνικό αεροδρόμιο ενός κράτους μέλους μπορεί να καθορισθεί έτσι ώστε, προκειμένου να προωθηθεί η οικονομική και κοινωνική συνοχή, να επιτραπεί στο φορέα διαχείρισης να ενισχύει οικονομικά το ύψος των τελών περιφερειακών αεροδρομίων του ιδίου κράτους μέλους, υπό τον όρο ότι:

α) η οικονομική ενίσχυση θα προέρχεται από έσοδα του κυρίου αεροδρομίου μη σχετιζόμενα με τα τέλη αεροδρομίου 7 ή/και

β) η οικονομική ενίσχυση θα προέρχεται από τα τέλη αεροδρομίου με την προϋπόθεση ότι αυτά έχουν καθορισθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1 7 ή

γ) ειδάλλως, όταν δεν πληρούνται οι όροι των στοιχείων α) και β) και οι κρατικές επιχορηγήσεις δεν επαρκούν, τα οικεία περιφερειακά αεροδρόμια έχουν το καθένα ετήσια κυκλοφορία μικρότερη των 300 000 επιβατών ή 30 000 τόνων εμπορευμάτων εφόσον η ετήσια κυκλοφορία επιβατών υπό μεταφορά ή διαμετακόμιση στο κύριο αεροδρόμιο αντιπροσωπεύει τουλάχιστον το 5 % της συνολικής κυκλοφορίας του αεροδρομίου αυτού.

3. Το κόστος καθορίζεται σύμφωνα με τις λογιστικές αρχές και την αξιολόγηση που εν γένει αναγνωρίζει κάθε κράτος μέλος.

Άρθρο 5

Διαμόρφωση των τελών

1. Κατά παρέκκλιση των διατάξεων του άρθρου 4, οι φορείς διαχείρισης μπορούν να συμπεριλάβουν τα εξωτερικά έξοδα που συνεπάγεται η εναέρια κυκλοφορία στον τομέα του περιβάλλοντος, καθώς επίσης μπορούν να προσαρμόσουν τα τέλη αεροδρομίου συναρτήσει των αναγκών διαχείρισης των υποδομών του αεροδρομίου ή των διακυμάνσεων στη χρήση του αεροδρομίου κατά τη διάρκεια δεδομένης περιόδου.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η διαμόρφωση των τελών αεροδρομίου να μην έχει ως στόχο τη δημιουργία συμπληρωματικών εσόδων για το αεροδρόμιο.

2. Ο φορέας διαχείρισης μπορεί επίσης στο πλαίσιο της εμπορικής του πολιτικής:

α) να λαμβάνει υπόψη εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τα έσοδα που δεν προέρχονται από τα τέλη αεροδρομίου για να καθορίζει το συνολικό ύψος των τελών αεροδρομίου 7

β) να παραχωρεί εκπτώσεις σύμφωνα με τις διατάξεις της συνθήκης.

3. Κάθε διαμόρφωση του ύψους των τελών αεροδρομίου πρέπει να εφαρμόζεται με διαφάνεια και χωρίς διακρίσεις.

Άρθρο 6

Διαφάνεια

1. Για να βελτιωθεί η ποιότητα των υπηρεσιών που προσφέρονται στους χρήστες, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο φορέας διαχείρισης να κοινοποιεί σε κάθε χρήστη των αεροδρομίων αυτών τα στοιχεία που χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό του ύψους των τελών αεροδρομίου. Τα στοιχεία αυτά αφορούν:

α) τη σαφή απαρίθμηση των διαφόρων υπηρεσιών που παρέχονται από το αεροδρόμιο έναντι των ζητουμένων τελών αεροδρομίου και

β) τον τρόπο υπολογισμού του ύψους των τελών που έχει επιλέξει ο φορέας διαχείρισης.

2. Ο φορέας διαχείρισης παρέχει επίσης στους χρήστες του αεροδρομίου ή στις ενώσεις που τους αντιπροσωπεύουν:

α) το ποσό που αντιστοιχεί σε κάθε κατηγορία τελών αεροδρομίου που εισπράττονται στο αεροδρόμιο 7

β) το συνολικό αριθμό απασχολουμένων στις υπηρεσίες για τις οποίες εισπράττονται τα τέλη αεροδρομίου 7

γ) τις προβλέψεις σχετικά με την κατάσταση του αεροδρομίου όσον αφορά τα τέλη αεροδρομίου, την εξέλιξη της κυκλοφορίας, καθώς και τις επικείμενες επενδύσεις.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι χρήστες ενός αεροδρομίου να παρέχουν στους φορείς διαχείρισης τα δεδομένα ιδίως σχετικά με:

α) τις προβλέψεις σχετικά με την κυκλοφορία τους 7

β) τις προβλέψεις σχετικά με τη σύνθεση του στόλου τους 7

γ) τα έργα ανάπτυξης του αεροδρομίου 7

δ) τις ανάγκες τους στο οικείο αεροδρόμιο.

Άρθρο 7

Διαβουλεύσεις

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία για να διοργανώνουν σε κάθε αεροδρόμιο διαδικασία διαβουλεύσεων μεταξύ του φορέα διαχείρισης του αεροδρομίου και των χρηστών. Οι διαβουλεύσεις έχουν ως στόχο να συλλέγεται πριν την απόφαση τροποποίησης του συστήματος ή του ύψους των τελών η γνώμη των χρηστών σχετικά με τις προγραμματιζόμενες τροποποιήσεις. Η εν λόγω γνώμη δεν δεσμεύει την αρχή η οποία λαμβάνει απόφαση επί της τροποποίησης.

Οι εν λόγω διαβουλεύσεις πραγματοποιούνται τουλάχιστον μία φορά ανά έτος.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που είναι αναγκαία ώστε κάθε απόφαση τροποποίησης του συστήματος τελών ή του ύψους αυτών να κοινοποιείται από το αεροδρόμιο στους χρήστες ή στις οργανώσεις που τους εκπροσωπούν τουλάχιστον δύο μήνες πριν την ημερομηνία έναρξης ισχύος της επερχόμενης τροποποίησης.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν επίσης ώστε οι χρήστες του αεροδρομίου, σε περίπτωση που διαφωνούν με τη ληφθείσα απόφαση, να μπορούν να ζητήσουν δεύτερη διαβούλευση.

Άρθρο 8

Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη καθορίζουν το καθεστώς των κυρώσεων που ισχύουν για τις παραβιάσεις των εθνικών διατάξεων που έχουν ληφθεί κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε μέτρο που είναι αναγκαίο για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις που προβλέπονται πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες των παραβάσεων και αποτρεπτικές.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002 και κοινοποιούν κάθε σχετική μεταγενέστερη μεταβολή το συντομότερο δυνατόν.

Άρθρο 9

Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή πληροφορεί σχετικά τα άλλα κράτη μέλη.

Άρθρο 10

Αναθεώρηση και έκθεση

1. Η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας πριν από την 1η Ιανουαρίου 2004 καθώς και κάθε ενδεδειγμένη πρόταση.

2. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται στην εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, ιδίως σε ό,τι αφορά τη συλλογή των πληροφοριών που είναι αναγκαίες για τη σύνταξη της έκθεσης που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 11

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία τίθεται σε ισχύ την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 12

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

(1) ΕΕ αριθ. L 240 της 24. 8. 1992, σ. 8.