A4-0272/98

Ψήφισμα σχετικά με τις ιδιαίτερες επιπτώσεις της ανεργίας στις γυναίκες

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη τα πορίσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Έσσεν το 1994 και τις πέντε προτεραιότητες του Έσσεν,

- έχοντας υπόψη τα πορίσματα της Διάσκεψης Κορυφής του Λουξεμβούργου για την Απασχόληση το 1997 και τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση του 1998 ((ΕΕ C 30 της 28.1.1998, σελ. 1.)),

- έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Διάσκεψης των Υπουργών της ΕΕ που είναι αρμόδια για τα γυναικεία ζητήματα το Μάιο 1998 στο Μπέλφαστ,

- έχοντας υπόψη τα αποτελέσματα της Διακυβερνητικής Διάσκεψης και τα νέα άρθρα 2.3 και 141 της Συνθήκης του Άμστερνταμ,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 19ης Απριλίου 1991 σχετικά με τη φροντίδα των παιδιών και τις ίσες ευκαιρίες ((ΕΕ C 129 της 20.5.1991, σελ. 224.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 16ης Σεπτεμβρίου 1997 σχετικά με την ενσωμάτωση των ίσων ευκαιριών για τις γυναίκες και τους άνδρες σε όλες τις πολιτικές και τις δραστηριότητες της Κοινότητας ((EE C 304 της 6.10.1997, σελ. 50.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 6ης Νοεμβρίου 1997 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τον εκσυγχρονισμό και τη βελτίωση της κοινωνικής προστασίας στην ΕΕ ((ΕΕ C 358 της 24.11.1997, σελ. 51.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 19ης Νοεμβρίου 1997 σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής για οδηγία του Συμβουλίου η οποία να αφορά τη συμφωνία πλαίσιο για τη μερική εργασία που συνήψαν η Ένωση Βιομηχανιών της ΕΚ (UNICE), η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Δημοσίων Επιχειρήσεων (CEEP) και η Ευρωπαϊκή Συνομοσπονδία Συνδικάτων (ETUC) ((ΕΕ C 371 της 8.12.1997, σελ. 60.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 16ης Δεκεμβρίου 1997 σχετικά με την Πράσινη Βίβλο και την οργάνωση της εργασίας και του ωραρίου ((ΕΕ C 14 της 19.1.1998, σελ. 34)),

- έχοντας υπόψη το άρθρο 148 του Κανονισμού του,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας (A4-0272/98),

Α. έχοντας υπόψη ότι όλες οι νέες γυναίκες επιθυμούν, ως κάτι το αυτονόητο, να εισέλθουν στην αγορά εργασίας αμέσως μετά το πέρας των σπουδών τους ή της εκπαίδευσης τους,

Β. έχοντας υπόψη ότι σε όλα τα κράτη μέλη αυξάνεται ο αριθμός ενηλίκων γυναικών που αναζητούν εργασία και ενδιαφέρονται να ενταχθούν ή να επανενταχθούν στον κόσμο της εξωοικιακής εργασίας,

Γ. έχοντας υπόψη ότι, παρά την αύξηση της απασχόλησης σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ, ιδίως μεταξύ των γυναικών, η γυναικεία ανεργία παραμένει σε υψηλότερα επίπεδα από ό,τι η ανδρική, εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο και, προσφάτως, τη Σουηδία,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Άμστερνταμ και το έκτακτο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Λουξεμβούργου, η ΕΕ και τα κράτη μέλη έχουν δεσμευθεί να αναλάβουν συντονισμένη δράση για την καταπολέμηση της ανεργίας, και εκτιμώντας ότι ο αγώνας κατά της γυναικείας ανεργίας θα πρέπει να ενταχθεί πλήρως στο γενικότερο πλαίσιο καταπολέμησης της ανεργίας,

Ε. λαμβάνοντας υπόψη ότι, αν και είναι θετικό το γεγονός ότι, παρά το εξαιρετικά σφικτό χρονοδιάγραμμα, τα 15 κράτη μέλη εκπόνησαν, ενέκριναν και απέστειλαν τα εθνικά προγράμματά τους για την απασχόληση, δεν επιδεικνύεται εν τούτοις σε όλα αυτά τα προγράμματα η ίδια μέριμνα για την ένταξη της καταπολέμησης της γυναικείας ανεργίας στους τρεις πρώτους πυλώνες, όπως και στον τέταρτο ο οποίος αφορά συγκεκριμένα στην παροχή ίσων ευκαιριών στους άνδρες και στις γυναίκες,

ΣΤ. έχοντας υπόψη στοιχεία που δείχνουν ότι, σήμερα, οι γυναίκες και τα κορίτσια επιτυγχάνουν πολύ υψηλότερα επίπεδα μόρφωσης από ό,τι οι άνδρες και τα αγόρια στη μεγάλη πλειοψηφία των κρατών μελών,

Ζ. εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη πρέπει να διοργανώσουν εκστρατείες ενημέρωσης για την ισότητα στα σχολεία μόλις τα παιδιά είναι σε ηλικία που μπορούν να κατανοήσουν αυτά τα θέματα, να προβλέψουν ένα χώρο μέσα στα σχολεία όπου οι νέοι θα μπορούν να συζητούν για την ισότητα των ευκαιριών, να προωθήσουν το μεικτό χαρακτήρα των σχολείων διότι αποτελεί πολιτισμικό στοιχείο και ισχυρό παράγοντα ενσωμάτωσης, να ενθαρρύνουν τους γονείς να επιζητούν τη συνέχιση των σπουδών για τις θυγατέρες τους και να αποφεύγουν τον πρώιμο σχολικό αναπροσανατολισμό των κοριτσιών, ο οποίος αποτελεί μια μορφή διάκρισης,

Η. εκτιμώντας ότι ήδη από τη στοιχειώδη εκπαίδευση θα πρέπει να ενθαρρύνονται οι κοπέλες για τη δημιουργία και την οργάνωση μιας επαγγελματικής ζωής ή για το σχεδιασμό της σταδιοδρομίας τους, και ότι η δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια εκπαίδευση θα πρέπει να διευρύνουν τη σημασία του ρόλου της δημιουργίας επιχειρήσεων,

Θ. εκτιμώντας ότι υποτιμάται σε πολύ μεγάλο βαθμό το επίπεδο ανεργίας μεταξύ των γυναικών εξαιτίας της τρέχουσας επίσημης ερμηνείας της ανεργίας που αποκλείει πολλές κατηγορίες εργαζομένων στις οποίες πλειοψηφούν οι γυναίκες, συμπεριλαμβανομένων των εποχικών, των εθελοντών εργαζομένων και εκείνων που είναι ανενεργοί αλλά θα επιθυμούσαν να εργαστούν,

Ι. εκτιμώντας ότι τα υψηλά επίπεδα ανδρικής ανεργίας στους παραδοσιακούς τομείς έχουν επίσης επιπτώσεις και στις γυναίκες και στις αντίστοιχες οικογένειές τους,

ΙΑ. εκτιμώντας ότι οι γυναίκες απασχολούνται περισσότερο από ό,τι οι άντρες σε επισφαλείς, άτυπες θέσεις εργασίας όπου είναι υπό τη μόνιμη απειλή της ανεργίας,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στα κράτη μέλη όπου ο δημόσιος τομέας κατέχει ένα μερίδιο πολύ ανώτερο του μέσου όρου στην απασχόληση, οι απασχολούμενες γυναίκες αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα μεγάλο κίνδυνο απόλυσης λόγω των απαιτούμενων μέτρων εξοικονόμησης δημοσίων πόρων, και ότι, ως αποτέλεσμα της μείωσης των δημοσίων δαπανών, το δημόσιο προσφέρει συνεχώς λιγότερες ευκαιρίες για απασχόληση σε γυναίκες που αναζητούν την πρώτη τους εργασία,

ΙΓ. εκτιμώντας ότι η μερική απασχόληση δεν βοηθά απαραιτήτως τις γυναίκες να συμφιλιώσουν την επαγγελματική και την οικογενειακή τους ζωή, εφόσον οι συνθήκες εργασίας είναι συχνά περισσότερο ανελαστικές από ό,τι στις θέσεις πλήρους απασχόλησης, η δε μερική απασχόληση μπορεί να επηρεάσει μακροπρόθεσμα τα έσοδα, τα κοινωνικά τους επιδόματα και τις προοπτικές προαγωγής τους,

ΙΔ. εκτιμώντας ότι η έλλειψη υψηλής ποιότητας και προσιτής από οικονομική άποψη υποδομής για τη φροντίδα των παιδιών δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την εργασιακή ζωή των γυναικών και ότι η σύσταση του 1992 σχετικά με τη φροντίδα των παιδιών έχει αποδειχθεί ανεπαρκής ως προς το να εξασφαλίσει τις κατάλληλες παροχές σε όλα τα κράτη μέλη,

ΙΕ. εκτιμώντας ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη, σε ό,τι αφορά τα μέτρα φύλαξης των παιδιών και των ηλικιωμένων, τόσο οι γυναίκες που έχουν απασχόληση όσο και οι γυναίκες που είναι άνεργες, που παρακολουθούν κύκλο κατάρτισης ή που βρίσκονται σε περιθωριακή κοινωνική θέση;

ΙΣΤ. εκτιμώντας ότι μια επέκταση των κοινωνικών υπηρεσιών, μεταξύ άλλων μέσω ειδικών οργανωτικών μορφών για τις κοινωνικές επιχειρήσεις, μπορεί να δημιουργήσει νέες πηγές απασχόλησης για τις γυναίκες και να διευκολύνει τον συνδυασμό εργασίας και οικογένειας,

ΙΖ. εκτιμώντας ότι οι γυναίκες είναι αυτές που σχεδόν αποκλειστικά ζητούν γονική άδεια για να φροντίσουν τα παιδιά τους και, παρά το γεγονός ότι γίνονται συνεχώς και σπανιότερες οι παρατεταμένες διακοπές της σταδιοδρομίας τους πέραν της νόμιμης γονικής άδειας, αυτός ο χρόνος που μένουν εκτός της αγοράς εργασίας μπορεί να έχει αρνητική επίπτωση στις επαγγελματικές προοπτικές των γυναικών,

ΙΗ. κρίνοντας ότι, λόγω της καθιερωμένης σχέσεως μεταξύ επιδομάτων ανεργίας και προηγούμενου μισθού, καθώς και των μισθολογικών διαφορών μεταξύ ανδρών και γυναικών, οι τελευταίες λαμβάνουν κατά μέσο όρο επιδόματα ανεργίας μικρότερα από εκείνα των ανδρών;

ΙΘ. εκτιμώντας ότι, από τη στιγμή που το επίδομα ανεργίας υπολογίζεται με βάση το γενικό εισόδημα του νοικοκυριού, οι γυναίκες υποχρεώνονται να παραμείνουν σπίτι, εκτός της αγοράς εργασίας, εφόσον το κόστος για τη φροντίδα των παιδιών, τις μεταφορές και την απώλεια του επιδόματος αντισταθμίζει την όποια ωφέλεια για το νοικοκυριό από ένα δεύτερο μισθό,

Κ. έχοντας υπόψη ότι σε ορισμένα κράτη μέλη οι άντρες και οι γυναίκες που δεν έχουν ποτέ εργασθεί, δεν έχουν κανένα δικαίωμα ελάχιστης έστω κοινωνικής προστασίας,

ΚΑ. έχοντας υπόψη ότι οι γυναίκες διαθέτουν, πολύ συχνά, υψηλότερα προσόντα από αυτά που απαιτεί το επάγγελμά τους, σε σχέση με τους άντρες, και ότι, επομένως, η εκπαίδευση από μόνη της δεν είναι η απάντηση στο πρόβλημα της γυναικείας ανεργίας,

ΚΒ. εκτιμώντας ότι η επαγγελματική επιμόρφωση δεν προσφέρει επίσης πολλά εάν δεν υπάρχει εξασφαλισμένη επαγγελματική προοπτική στο τέλος της επιμόρφωσης,

ΚΓ. λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη ότι μια κατάλληλη επαγγελματική επιμόρφωση μπορεί να είναι απαραίτητη για την ανανέωση των επαγγελματικών προσόντων ενηλίκων γυναικών που επιθυμούν να επανενταχθούν στην αγορά εργασίας,

ΚΔ. εκτιμώντας ότι υπάρχουν πολύ μεγάλες δυνατότητες για την απασχόληση των γυναικών στη δημιουργία ΜΜΕ, συνεταιρισμών και, εν γένει, επιχειρήσεων της κοινωνικής οικονομίας, αλλά ότι χρειάζεται να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην προώθηση του επιχειρηματικού πνεύματος μεταξύ των γυναικών και στη διευκόλυνση της πρόσβασής τους σε χρηματοδοτήσεις για τη σύσταση μικρών επιχειρήσεων, συμπεριλαμβανομένων συνεταιριστικών επιχειρήσεων κοινωνικού χαρακτήρα,

ΚΕ. εκτιμώντας ότι η πρόσβαση στην πίστωση παραμένει εξαιρετικά δύσκολη για μια γυναίκα, κατά μείζονα δε λόγο για μια άνεργη,

ΚΣΤ. εκτιμώντας ότι, στο πλαίσιο των πολυετών προγραμμάτων μετά το Έσσεν, η συνεκτίμηση των ίσων ευκαιριών λαμβάνεται υπόψη από ελάχιστα έως καθόλου, και ότι, επιπλέον, τα προγράμματα των κρατών μελών για την εφαρμογή των πέντε προτεραιοτήτων του Έσσεν υποτίθεται ότι θα αντιμετώπιζαν με ουδετερότητα τα δύο φύλα,

ΚΖ. εκτιμώντας ότι τα κράτη μέλη δεν λογοδοτούν επαρκώς ως προς τον τρόπο διάθεσης των πόρων των διαρθρωτικών Ταμείων σε ό,τι αφορά την ενίσχυση των ανέργων γυναικών,

1. πιστεύει ότι χρειάζεται ένας νέος ορισμός της ανεργίας ο οποίος να αντικατροπτίζει ακριβέστερα την ποικίλη φύση των γυναικείων οικονομικών δραστηριοτήτων σε σχέση με τον ορισμό της ΔΟΕ που ισχύει σήμερα και στο πλαίσιο του οποίου υποτιμάται σοβαρά η ανεργία των γυναικών; καλεί εν τω μεταξύ την Επιτροπή να δημοσιεύει συστηματικώς στατιστικά στοιχεία που διασαφηνίζουν το καθεστώς των γυναικών, οι οποίες δεν απασχολούνται πλήρως αλλά ούτε ανήκουν στους επίσημους ανέργους, καθώς επίσης να αναλύει κατά φύλο όλες τις στατιστικές πληροφορίες που δημοσιεύονται σε όλα τα έγγραφα σχετικά με την πολιτική απασχόλησης;

2. τονίζει ότι η μερική απασχόληση μπορεί να βοηθήσει στην καταπολέμηση της ανεργίας μόνον εφόσον είναι εθελούσια, δεν υπόκειται σε ανελαστικά αντικοινωνικά ωράρια και δεν συνεπάγεται απώλεια δικαιώματος ως προς την κοινωνική προστασία ή τις προοπτικές για επαγγελματική σταδιοδρομία;

3. θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να εκπονηθεί ένας συγκεκριμένος ορισμός της μερικής απασχόλησης, προκειμένου να μειωθούν οι αμφιβολίες που συνδέονται με την εβδομαδιαία διάρκεια της εργασίας και τον αριθμό των εργάσιμων ημερών ανά εβδομάδα;

4. απευθύνει επείγουσα έκκληση στα κράτη μέλη να διευθετήσουν με νομοθετική ρύθμιση το δικαίωμα στη μερική απασχόληση, όπου θα είναι σαφές ότι κάθε εργαζόμενος είναι ελεύθερος να κάνει χρήση ή μη του εν λόγω δικαιώματος; καλεί την Επιτροπή, στο πλαίσιο αυτό, να διαδραματίσει ένα ενθαρρυντικό και συντονιστικό ρόλο;

5. καλεί τα κράτη μέλη και τους εργοδότες να προωθήσουν την επέκταση της μερικής απασχόλησης, σε εθελοντική βάση, και στο ειδικευμένο εργατικό δυναμικό και να ενθαρρύνουν τους άντρες όπως και τις γυναίκες να καταλαμβάνουν θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης, ενώ συγχρόνως να εξασφαλισθεί η πρόσβαση στην κατάρτιση όλων των μερικώς απασχολούμενων σε ισότιμη βάση με τους πλήρως απασχολούμενους;

6. καλεί την Επιτροπή, στο πλαίσιο των μελλοντικών εκθέσεων για την απασχόληση στην Ευρώπη, να αποδώσει μεγαλύτερη προσοχή στις επιπτώσεις των βραχυπρόθεσμων συμβάσεων και στον τρόπο συσχετισμού τους με τη γυναικεία ανεργία;

7. καλεί τους κοινωνικούς εταίρους να συνάψουν συμφωνία πλαίσιο για όλες τις μορφές άτυπης εργασίας, συμπεριλαμβανομένης της οικιακής και της τηλεργασίας στην οποία πλειοψηφούν οι γυναίκες, καλεί δε την Επιτροπή - σε περίπτωση που οι κοινωνικοί εταίροι δεν μπορέσουν να καταλήξουν σε συμφωνία - να προβλέψει νομοθεσία η οποία θα καλύπτει όλες τις μορφές άτυπης απασχόλησης;

8. ζητεί από την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξακριβώσουν τον αντίκτυπο της κοινωνικής οικονομίας στη γυναικεία απασχόληση τόσο σε ποσοτικό όσο και σε ποιοτικό επίπεδο;

9. επαναλαμβάνει την έκκλησή του προς την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση για οδηγία πλαίσιο σχετικά με τις υπηρεσίες φροντίδας των παιδιών στα κράτη μέλη, με σκοπό την εξασφάλιση μιας ελάχιστης βασικής, προσιτής από οικονομική άποψη αλλά και υψηλής ποιότητας παροχής υπηρεσιών σε όλα τα κράτη μέλη, με ευέλικτα και μακρά ωράρια, που δεν θα περιορίζεται μόνον στην προσχολική ηλικία, αλλά θα περιλαμβάνει υπηρεσίες πλήρους ωραρίου για όλα τα παιδιά σχολικής ηλικίας; πιστεύει δε ότι αυτό θα μπορούσε να επεκταθεί για κάθε είδους παροχή υπηρεσιών φροντίδας εξαρτημένων ατόμων;

10. καλεί τα κράτη μέλη και τους κοινωνικούς εταίρους στα κράτη μέλη να αξιοποιήσουν τη ρύθμιση της γονικής άδειας και παράλληλα να εξασφαλίσουν δράσεις που θα καθιστούν ελκυστική τη γονική άδεια τόσο για άνδρες όσο και για γυναίκες, προβλέποντας συγχρόνως κατάλληλη αποζημίωση της διακοπής της σταδιοδρομίας και διατήρηση των δικαιωμάτων κοινωνικής ασφάλισης;

11. υποστηρίζει την ιδέα μιάς αδείας προκειμένου να ανατραφούν τα παιδιά και να παρασχεθούν φροντίδες σε εξαρτώμενα μέλη οικογένειας, πρέπει δε η περίοδος κατά την οποία ο εργαζόμενος διακόπτει τη σταδιοδρομία του προκειμένου να αναθρέψει τα τέκνα του ή να φροντίσει ηλικιωμένα άτομα να αναγνωρίζεται στο πλαίσιο των συνταξιοδοτικών του δικαιωμάτων,ούτως ώστε να μη θεωρείται ότι «τιμωρείται» για την εκπλήρωση των οικογενειακών του υποχρεώσεων;

12. επαναλαμβάνει την έκκλησή του για εξατομίκευση των δικαιωμάτων κοινωνικής προστασίας, εφόσον η χρησιμοποίηση του εισοδήματος του νοικοκυριού ως βάση για την αναγνώριση δικαιώματος κάποιων κοινωνικών επιδομάτων, συμπεριλαμβανομένου του επιδόματος ανεργίας, μπορεί να υποχρεώσει τις γυναίκες να εγκαταλείψουν την αγορά εργασίας, εφόσον ένα οριακό δεύτερο εισόδημα δεν αντισταθμίζει την απώλεια του επιδόματος και το επιπλέον κόστος που συνεπάγεται η επιστροφή στην εργασία;

13. τονίζει ότι η επαγγελματική κατάρτιση στις διάφορες εταιρείες πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες των γυναικών σε ό,τι αφορά το χρόνο και τον τόπο της κατάρτισης και να προβλέπονται επαρκείς λύσεις για τη φύλαξη των παιδιών, καθώς και ότι πρέπει να καταβάλλεται κάθε δυνατή προσπάθεια για την παροχή αυτής της κατάρτισης τόσο στους μερικώς όσο και στους πλήρως απασχολούμενους;

14. παροτρύνει την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την πρόβλεψη προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης εκ παραλλήλου με μέτρα εξάλειψης των διακρίσεων λόγω φύλου από την αγορά εργασίας και ζητεί να αφορά η κατάρτιση τομείς στους οποίους προσφέρονται θέσεις εργασίας; ζητεί να αξιοποιηθούν οι δυνατότητες των επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας ως πηγής ευέλικτης και συγκεκριμένης κατάρτισης;

15. πιστεύει ότι οι κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση πρέπει να επεκταθούν προκειμένου να εξασφαλίσουν στις γυναίκες και στους νέους τη δυνατότητα απόκτησης ειδικών προσόντων για να προσαρμοστούν στις τεχνολογικές και οικονομικές αλλαγές και στη μεταβαλλόμενη αγορά εργασίας;

16. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη, όταν χρηματοδοτούν δράσεις για επαγγελματική κατάρτιση, να λαμβάνουν υπόψη τους την αντίστοιχη ανεργία για τους άντρες και τις γυναίκες; ζητεί τα προγράμματα κατάρτισης που απευθύνονται σε ανέργους να τίθενται επίσης στη διάθεση των γυναικών οι οποίες δεν είναι καταγραμμένες ως άνεργοι, αλλά θα επιθυμούσαν να εργασθούν;

17. καλεί τα κράτη μέλη, κατά την εκτέλεση των προγραμμάτων των διαρθρωτικών ταμείων, να εξασφαλίσουν ότι τα όποια έργα παρέχουν απασχόληση σε γυναίκες κατ' αναλογία προς τα επίπεδα ανεργίας τους στην αντίστοιχη περιοχή, την αξιοποίηση παραδοσιακών τομέων γυναικείας δραστηριότητας, ιδιαίτερα σε απομακρυσμένες περιοχές, τη διευκόλυνση της εισόδου των γυναικών σε τομείς που κυριαρχούν οι άνδρες;

18. καλεί τα κράτη μέλη να βελτιώσουν τη διαφάνεια και την υπευθυνότητα σε ό,τι αφορά τη συμμόρφωση προς τους κανονισμούς των διαρθρωτικών ταμείων στο θέμα των ίσων ευκαιριών, και να παρέχουν συστηματική ανάλυση των δαπανών που έχουν ως στόχο τις γυναίκες; ζητεί, στο πλαίσιο των νέων κανονισμών για τα διαρθρωτικά ταμεία, να συμπεριληφθούν σαφείς δεσμεύσεις με κίνητρα για τα κράτη μέλη που υλοποιούν προγράμματα υπέρ της ισότητας ευκαιριών και κυρώσεις για αυτά που δεν προωθούν τέτοια προγράμματα;

19. καλεί τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της διαρθρωτικής πολιτικής και αναγνωρίζοντας τη δυνατότητα βελτίωσης των ίσων ευκαιριών μεταξύ ανδρών και γυναικών, να διαθέσουν πόρους για τη δημιουργία εκτεταμένων δικτύων βρεφονηπιακών σταθμών και κέντρων φροντίδας ηλικιωμένων;

20. λυπάται που όλες οι ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση δεν περιέχουν πρόβλεψη οριζόντιας αντιμετώπισης όσον αφορά το θέμα της πολιτικής ίσων ευκαιριών; λυπάται επίσης που τα περισσότερα κράτη μέλη συνεκτιμούν ελάχιστα, στα εθνικά τους σχέδια για την απασχόληση, το θέμα της πολιτικής ίσων ευκαιριών για άνδρες και γυναίκες; είναι της άποψης ότι η κατάσταση των γυναικών στην αγορά εργασίας τότε μόνο θα ενθαρρυνθεί αποτελεσματικά, όταν η αρχή των ίσων ευκαιριών ενσωματωθεί σε όλες τις κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση και ζητεί από την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη να αναλάβουν δράσεις σε αυτόν τον τομέα σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση και την αναπροσαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών για την απασχόληση; εκφράζει την ανησυχία του διότι δεν ορίζονται ποσοτικοί και χρονικοί στόχοι στα εθνικά σχέδια δράσης για την αύξηση της συμμετοχής των γυναικών στον ενεργό βίο;

21. καλεί την Επιτροπή και τα κράτη μέλη να αναγνωρίσουν τη σημασία δημιουργίας θέσεων εργασίας που να ανταποκρίνονται στο επιχειρηματικό πνεύμα των γυναικών με την παροχή ενισχύσεων και την ανάπτυξη πρωτοβουλιών, όπως ειδικών δανειολογικών διευκολύνσεων υπέρ γυναικών που δημιουργούν μικρές επιχειρήσεις;

22. θεωρεί ουσιαστικής σημασίας την αποτίμηση των πιθανών επιπτώσεων στις γυναίκες όλων των μέτρων που λαμβάνονται προς εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών για την απασχόληση; ζητεί ως εκ τούτου να μελετηθεί το ζήτημα στο πλαίσιο της παρακολούθησης και της αξιολόγησης των εθνικών σχεδίων δράσης που θα υποβληθούν στη Διάσκεψη Κορυφής του Κάρντιφ, και της εκπόνησης των μελλοντικών κατευθυντηρίων γραμμών για την απασχόληση;

23. ζητεί, προκειμένου να εξαλειφθούν οι παραδοσιακές αντιστάσεις που εμποδίζουν την ένταξη των γυναικών στην αγορά εργασίας και κατ' εφαρμογήν του άρθρου 141 της Συνθήκης του Άμστερνταμ, να προβλεφθεί στις μελλοντικές κατευθυντήριες γραμμές η αναφορά στις κατάλληλες θετικές δράσεις με στόχο την προώθηση της γυναικείας απασχόλησης;

24. καλεί την Επιτροπή, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη, στις προσεχείς κατευθυντήριες γραμμές για την απασχόληση, να συμπεριλάβουν φιλόδοξους στόχους συγκριτικής αξιολόγησης με ποσοτικούς στόχους, σαφή χρονοδιαγράμματα εφαρμογής και δημοσιονομικούς πόρους σχετικά με:

- τη δραστική μείωση του χάσματος μεταξύ των δύο φύλων στο θέμα της ανεργίας,

- την πλήρη συμμετοχή των γυναικών στην αγορά εργασίας και τη μείωση των διακρίσεων λόγω φύλου σε οριζόντιο και κάθετο επίπεδο,

- την υπεύθυνη και αναλόγως του εισοδήματος των γονέων παροχή υπηρεσιών φύλαξης παιδιών, γονέων και εξαρτημένων προσώπων;

- τη συμμετοχή των γυναικών στην εκπαίδευση και σε δράσεις για την επανένταξη στην αγορά εργασίας;

- την ισότητα στην πρόσβαση ανδρών και γυναικών στη μερική απασχόληση, στη διακοπή της σταδιοδρομίας και στη γονική άδεια σε όλους τους τομείς δραστηριότητας;

- την εξάλειψη του χάσματος μεταξύ των δύο φύλων σε ό,τι αφορά τις αμοιβές;

και θεωρεί ότι αυτές οι ποσοτικές αξιολογήσεις πρέπει να βασίζονται στο μέσο όρο των τριών κρατών μελών που θα έχουν επιτύχει τα καλύτερα αποτελέσματα;

25. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, καθώς και τους ευρωπαϊκούς κοινωνικούς εταίρους.