21. 12. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 322/11 
στ) Μεταφορικό μέσο 
Να αναφέρεται η φύση, η εθνικότητα και ο αριθμός κυκλοφορίας του μεταφορικού μέσου που 
χρησιμοποιείται. Σε περίπτωση κατάτμησης του φορτίου, αναφέρατε τα διάφορα μεταφορικά 
μέσα. 
ζ) Προορισμός των εμπορευμάτων — Αριθμοί των εμπορευματοκιβωτίων — Αριθμός και φύση 
Να αναφέρεται ευκρινώς η φύση των εμπορευμάτων (κρασί, ουίσκι, τσιγάρα, πετρέλαιο 
εσωτερικής καύσης, κ.λπ.), οι αριθμοί των εμπορευματοκιβωτίων, ο αριθμός τους, ο τρόπος 
φόρτωσής τους (χύδην, σε φιάλες, σε κιβώτια, κ.λπ.). Εξάλλου: 
— για τα αλκοολούχα ποτά, να αναφέρεται ο αριθμός των λίτρων και των υποδιαιρέσεων λίτρων, 
ο πραγματικός βαθμός περιεκτικότητας σε αλκοόλη (ποσοστό κατ' όγκον) σε θερμοκρασία 20° 
Κελσίου, 
— για τα ορυκτέλαια, να αναφέρεται ο αριθμός των λίτρων ή, ενδεχομένως, το καθαρό βάρος σε 
χιλιόγραμμα, καθώς και η θερμοκρασία εκφρασμένη σε βαθμούς Κελσίου, 
— για τα βιομηχανοποιημένα καπνά: 
— για τα πούρα, σιγαρίλος και τσιγάρα, ο αριθμός των τεμαχίων, 
— για τον καπνό καπνίσματος, μασήματος και εισρόφησης, το καθαρό βάρος σε 
χιλιόγραμμα. 
η) Κωδικός ΣΟ 
Να αναφέρεται ο κωδικός αριθμός της συνδυασμένης ονοματολογίας που αντιστοιχεί στο 
εμπόρευμα. 
θ) Αξία 
Να αναφέρεται η αξία των εμπορευμάτων που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης. 
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την προσέγγιση των διαρθρώσεων των ειδικών 
φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη που περιέχεται σε άλλα 
προϊόντα 
€()Μ(90) 432 τελικό 
(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στις 27 Σεπτεμβρίου 1990) 
(90/€ 322/02) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομι­
κής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 99, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι η οδηγία ... του Συμβουλίου (·) θεσπίζει τους 
ελάχιστους συντελεστές και τους συντελεστές-στόχους 
των ειδικών φόρων κατανάλωσης που πρέπει να 
(') ΕΕ αριθ. Ο 250 της 18. 9. 1987, σ. 4. 
ΕΕ αριθ. Ο 12 της 18. 1. 1990, σ. 12 [ΟΟΜ(89) 527 τελικό. εφαρμόζονται στα κράτη μέλη όσον αφορά την αλκοό­
λη, το κρασί τη μπίρα και τα ενδιάμεσα προϊόντα-
ότι, για την ομοιόμορφη εφαρμογή των ειδικών αυτών 
φόρων κατανάλωσης, πρέπει να θεσπιστούν κοινοί 
ορισμοί για όλα τα σχετικά προϊόντα* 
ότι, είναι σκόπιμο, όι ορισμοί αυτοί να στηρίζονται σε 
εκείνους της συνδυασμένης ονοματολογίας, η οποία 
αποτελεί ένα λεπτομερές και πλήρες σύστημα που 
προσφέρει μια κατάληλη βάση για φορολογικούς 
σκοπούς· 
ότι είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι ο ειδικός φόρος 
κατανάλωσης θα εφαρμόζεται στις πραγματικές ποσό­
τητες που παραδίδονται ή που πιστοποιούνται ότι 
λείπουν 
ότι, στην περίπτωση της μπίρας, το σύστημα που 
συνίσταται στην φορολόγηση του μούστου προκαλεί 
σοβαρά προβλήματα για τον προσδιορισμό του φόρου, 
Αριθ. Ο 322/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 12. 90 
και ενδέχεται να προκαλεί στρεβλώσεις του ανταγωνι­
σμού μεταξύ των ζυθοποιείων και, συνεπώς, πρέπει να 
εξασφαλιστεί σε όλη την Κοινότητα η επιβολή του 
φόρου επί της πραγματικής ποσότητας του τελικού 
προϊόντος που παράγεται από τα ζυθοποιεία· 
ότι, στην περίπτωση της μπίρας, υπάρχει η δυνατότητα, 
εντός ορισμένων ορίων, να επιτραπεί στα κράτη μέλη η 
εφαρμογή του ειδικού φόρου κατανάλωσης σε υποδιαι­
ρέσεις πυκνότητας άνω του ενός βαθμού ΡΙ&Ιο εφόσον η 
μπίρα δεν θα φορολογείται σε καμμία περίπτωση με 
συντελεστή κατώτερο από τον ελάχιστο κοινοτικό 
συντελεστή· 
ότι, στην περίπτωση της μπίρας, θεωρείται σκόπιμο να 
υιοθετηθεί μια κοινή λύση που θα επιτρέπει στα κράτη 
μέλη να εφαρμόζουν ένα μειωμένο συντελεστή ειδικού 
φόρου κατανάλωσης στα προϊόντα των μικρών ανεξάρ­
τητων επιχειρήσεων, με την προϋπόθεση ότι ο μειωμέ­
νος αυτός συντελεστής δεν έχει ως αποτέλεσμα τη 
στρέβλωση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά-
ότι, για τη μπίρα και το κρασί, θεωρείται σκόπιμο να 
επιτραπεί στα κράτη μέλη να εξαιρέσουν από τον ειδικό 
φόρο κατανάλωσης τα προϊόντα που παράγονται κατ' 
οίκον για μη εμπορικούς σκοπούς-
ότι, λόγω της μικρής διάρκειας συντήρησης της μπίρας 
και της ευκολίας με την οποία υφίσταται αλλοιώσεις, 
θεωρείται αναγκαίο να επιτραπεί στα κράτη μέλη να 
επιστρέφουν τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης για 
την μπίρα που καταστρέφεται επειδή είναι ακατάλληλη 
για κατανάλωση-
ότι είναι επιθυμητό να επιτραπεί στα κράτη μέλη, 
αφενός, να εφαρμόζουν ένα μειωμένο συντελεστή 
ειδικού φόρου κατανάλωσης στους μηλίτες και σε άλλα 
ανάλογα προϊόντα με αλκοολικό τίτλο κατώτερο από το 
συνήθη τίτλο του κρασιού (δηλαδή 8,5 % και κάτω) σε 
κοινή βάση, και, αφετέρου, να εφαρμόζουν ένα μειωμέ­
νο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα ενδιά­
μεσα προϊόντα που ονομάζονται «κρασιά λικέρ», 
εφόσον αυτοί οι μειωμένοι συντελεστές δεν προκαλούν 
στρέβλωση του ανταγωνισμού στην εσωτερική αγορά-
ότι, στα πλαίσια της εσωτερικής αγοράς, πρέπει να 
εξασφαλιστεί ότι τα ενδιάμεσα προϊόντα φορολογού­
νται ως τελικά προϊόντα, με τους συντελεστές που 
καθορίζονται για τα προϊόντα αυτά και όχι σύμφωνα με 
τους συντελεστές που εφαρμόζονται στα διάφορα 
συστατικά που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή 
τους, και ό,τι, κατά συνέπεια, τα ενδιάμεσα προϊόντα 
πρέπει να παρασκευάζονται σε αποθήκες αποταμίευσης 
από συστατικά στα οποία δεν έχει επιβληθεί φόρος-
ότι είναι αναγκαίο να υιοθετηθούν ειδικά σε κοινοτικό 
επίπεδο απαλλαγές που θα εφαρμόζονται σε όλα τα 
εμπορεύματα που διέρχονται τα σύνορα-
ότι, πάντως, είναι δυνατόν να επιτραπεί στα κράτη μέλη 
να εφαρμόζουν τους δικούς τους όρους στις απαλλαγές 
που συνδέονται με τελικές χρήσεις στη δική τους 
επικράτεια-
ότι η αλκοόλη ή τα αλκοολούχα ποτά που περιέχονται 
σε παρασκευασμένα προϊόντα, θα πρέπει να φορολο­
γούνται επί της ποσότητας και με συντελεστή που αντιστοιχεί στην αλκοόλη ή το αλκοολούχο ποτό που 
περιέχεται, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: 
ΤΜΗΜΑ Α — ΜΠΙΡΑ 
I. Πεδίο εφαρμογής 
Άρθρο 1 
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ειδικό φόρο 
κατανάλωσης στη μπίρα σύμφωνα με τις διατάξεις της 
παρούσας οδηγίας. 
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους συντελεστές τους 
σύμφωνα με την οδηγία ... (*). 
Άρθρο 2 
Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η λέξη 
«μπίρα» σημαίνει κάθε προϊόν που υπάγεται στον 
κωδικό ΣΟ 2203. 
II. Προσδιορισμός του ύψους του ειδικού φόρου 
κατανάλωσης 
Άρθρο 3 
1. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που επιβάλλεται από 
τα κράτη μέλη στη μπίρα προσδιορίζεται σε σχέση με 
τον αριθμό των εκατόλιτρων ανά βαθμό ΡΙαίο τελικού 
προϊόντος που διατίθενται στην κατανάλωση ή δηλώνε­
ται ότι λείπουν και υπερβαίνουν μια κατ' αποκοπήν 
ποσότητα που είχε ενδεχομένως προβλεφθεί. Όταν τα 
κράτη μέλη καθορίζουν το ύψος του ειδικού φόρου 
κατανάλωσης στη μπίρα σύμφωνα με τις διατάξεις της 
οδηγίας ... δεν λαμβάνουν υπόψη τα κλάσματα του 
βαθμού ΡΙ&Ιο. 
2. Τα κράτη μέλη μπορούν να ταξινομήσουν τις 
μπίρες σε κατηγορίες ανά τέσσερις βαθμούς ΡΙ&Ιο κατά 
μέγιστο και να εφαρμόζουν τον ίδιο συντελεστή 
έμμεσου φόρου κατανάλωσης ανά εκατόλιτρο σε όλες 
τις μπίρες που υπάγονται σε μια καθορισμένη κατηγο­
ρία. Οι συντελεστές αυτοί, εκφραζόμενοι με τη μορφή 
ενός ποσού ανά εκατόλιτρο ανά βαθμό ΡΙ&Ιο πρέπει να 
είναι πάντοτε ίσοι ή μεγαλύτεροι από τον ελάχιστο 
συντελεστή που ορίζεται στο άρθρο 7α της οδηγίας ... 
Άρθρο 4 
1. Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν ένα 
μειωμένο ενιαίο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλω­
σης στη μπίρα που παράγεται από μικρές ανεξάρτητες 
επιχειρήσεις, με τους ακόλουθους περιορισμούς: 
— ο μειωμένος συντελεστής δεν εφαρμόζεται σε 
επιχειρήσεις η παραγωγή των οποίων υπερβαίνει τα 
60 000 εκατόλιτρα μπίρας ετησίως, 
(') ΕΕ αριθ. € 12 της 18. 1. 1990, σ. 12 [<Χ>Μ(89) 527 τελικό]. 
21. 12. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 322/13 
— ο μειωμένος συντελεστής δεν πρέπει να υπολείπεται 
κατά περισσότερο από 20 % του κανονικού εθνικού 
συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, 
— ο μειωμένος συντελεστής δεν πρέπει να είναι 
κατώτερος από το επίπεδο του ελάχιστου συντελε­
στή που θεσπίζεται στο άρθρο 7α της οδηγίας ... 
2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα έτσι 
ώστε ο μειωμένος συντελεστής, που ενδεχομένως 
θεσπίζουν, να εφαρμόζεται κατά τον ίδιο τρόπο και 
σύμφωνα με απλές διαδικασίες στη μπίρα που παραδίδε­
ται στην επικράτειά τους και που προέρχεται από μικρά 
ζυθοποιεία εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη. 
3. Με την επιφύλαξη των όρων που θεσπίζουν για να 
εξασφαλιστεί η απλή εφαρμογή της απαλλαγής, τα 
κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να απαλλάξουν από 
την επιβολή ειδικού φόρου κατανάλωσης τη μπίρα που 
παράγεται από ιδιώτη και καταναλώνεται από τον 
παραγωγό της, τα μέλη της οικογένειάς του που 
διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη, τους υπαλλήλους ή 
τους προσκεκλημένους του. 
Άρθρο 5 
Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που καταβάλλεται για 
μπίρα που αποσύρεται από την αγορά και καταστέφεται 
επειδή η κατάστασή της ή η ημερομηνία παραγωγής 
της την καθιστούν ακατάλληλη για κατανάλωση, 
μπορεί να επιστραφεί σύμφωνα με τους όρους και τις 
διαδικασίες που θεσπίζονται από τα κράτη μέλη. Κάθε 
κράτος μέλος μεριμνά για την ενιαία εφαρμογή των 
κανόνων και των διαδικασιών που θεσπίζει τόσο για τη 
μπίρα που παράγεται στο κράτος μέλος όσο και για 
εκείνη που παραδίδεται στην επικράτειά του προερχό­
μενη από άλλα κράτη μέλη. 
ΤΜΗΜΑ Β — ΚΡΑΣΙ 
I. Πεδίο εφαρμογής 
Άρθρο 6 
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ειδικό φόρο 
κατανάλωσης στο κρασί σύμφωνα με τις διατάξεις της 
παρούσας οδηγίας. 
2. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους συντελεστές τους 
σύμφωνα με την οδηγία ... 
Άρθρο 7 
Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας: 
1. Η έκφραση «απλό κρασί» περιλαμβάνει όλα τα 
προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2204, 
2205 κα 2206, εκτός από τα αφρώδη κρασιά όπως 
ορίζονται στο σημείο 2 του παρόντος άρθρου, 
εφόσον ο αποκτημένος αλκοολικός τίτλος των 
προϊόντων αυτών δεν υπερβαίνει το 15 % νοί και η 
αλκοόλη που περιέχεται σε προϊόντα των οποίων ο 
αποκτημένος αλκοολικός τίτλος υπερβαίνει το 13 % 
νοί προέρχεται εξ ολοκλήρου από ζύμωση. Ως απλά 
κρασιά θεωρούνται επίσης τα κρασιά μεταξύ 15 % 
νοί και 17 % νοί, τα οποία αντιστοιχούν στον ορισμό 
του παραρτήματος I σημείο 13 προτελευταίο εδάφιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 του Συμβου­
λίου (!)· 
2. Η έκφραση «αφρώδη κρασιά» περιλαμβάνει όλα τα 
προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2204 10, 
2204 21 10, 2204 29 10 και 2206 00 91, εφόσον ο 
αποκτημένος αλκοολικός τίτλος των προϊόντων 
αυτών δεν υπερβαίνει το 15 % νοί και η αλκοόλη που 
περιέχεται στα προϊόντα με αποκτημένο αλκοολικό 
τίτλο που υπερβαίνει το 13 % νοί προέρχεται εξ 
ολοκλήρου από ζύμωση. 
II. Προσδιορισμός του ύψους του ειδικού φόρου 
κατανάλωσης 
Άρθρο 8 
1. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που επιβάλλεται από 
τα κράτη μέλη στα απλά κρασιά αφένός και εκείνος που 
επιβάλλεται στα αφρώδη κρασιά αφετέρου, προσδιορί­
ζονται σε σχέση με τον αριθμό των εκατολίτρων 
τελικού προϊόντος που διατίθενται στην κατανάλωση ή 
δηλώνεται ότι λείπουν και υπερβαίνουν μια μέγιστη 
κατ' αποκοπή ποσότητα που έχει ενδεχομένως προβλε­
φθεί. 
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγρά­
φου 3 τα κράτη μέλη επιβάλλουν ειδικούς φόρους 
κατανάλωσης με τον ίδιο συντελεστή σε όλα τα 
προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης 
επί των απλών κρασιών. Με τον ίδιο τρόπο, επιβάλλουν 
ειδικούς φόρους κατανάλωσης με τον ίδιο συντελεστή 
σε όλα τα προϊόντα που υπόκεινται στον ειδικό φόρο 
κατανάλωσης επί των αφρωδών κρασιών. 
3. Με την επιφύλαξη των ακόλουθων προϋποθέσεων, 
τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν ένα μειωμένο 
ενιαίο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα 
απλά κρασιά και ένα μειωμένο ενιαίο συντελεστή 
ειδικού φόρου κατανάλωσης στα αφρώδη κρασιά, 
συντελεστές οι οποίοι σε κάθε περίπτωση εφαρμόζο­
νται μόνο στα προϊόντα με αποκτημένο αλκοολικό 
τίτλο που δεν υπερβαίνει το 8,5 % νοί: 
— το ύψος του μειωμένου συντελεστή δεν μπορεί να 
οριστεί σε ποσό χαμηλότερο κατά 50 % του κανονι­
κού εθνικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλω­
σης, 
— ο μειωμένος συντελεστής δεν μπορεί να είναι 
χαμηλότερος από το επίπεδο του ελάχιστου συντελε­
στή που ορίζεται στο άρθρο 6α της οδηγίας ... 
Άρθρο 9 
Με την επιφύλαξη των όρων που θεσπίζουν τα κράτη 
μέλη για την εξασφάλιση της απλής εφαρμογής της 
παρούσας διάταξης, τα κράτη μέλη μπορούν να 
απαλλάξουν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει από τον ειδικό 
φόρο κατανάλωσης τα κρασιά που παράγουν ιδιώτες ή 
επιχειρήσεις από τη δική τους αγροτική παραγωγή, και 
τα οποία καταναλώνονται από τον παραγωγό, τα μέλη 
της οικογενείας του που διαμένουν κάτω από την ίδια 
στέγη, τους υπαλλήλους ή τους προσκεκλημένους του. 
(') ΕΕ αριθ. Ε 84 της 27. 3. 1987, σ. 1. 
Αριθ. Ο 322/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 21. 12. 90 
ΤΜΗΜΑ Γ — ΕΝΔΙΑΜΕΣΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ 
I. Πεδίο εφαρμογής 
Άρθρο 10 
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ειδικό φόρο 
κατανάλωσης στα ενδιάμεσα προϊόντα σύμφωνα με τις 
διατάξεις της παρούσας οδηγίας. 
2. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τους συντελεστές 
τους σύμφωνα με την οδηγία ... 
Άρθρο 11 
1. Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, και με 
την επιφύλαξη των διατάξεων που ορίζονται στην 
παράγραφο 2 κατωτέρω, με τον όρο «ενδιάμεσα προϊό­
ντα» νοούνται όλα τα προϊόντα που υπάγονται στους 
κωδικούς ΣΟ 2204, 2205 και 2206 με αποκτημένο 
αλκοολικό τίτλο που υπερβαίνει το 15 % νοί αλλά δεν 
υπερβαίνει το 22 % νοί ή με αποκτημένο αλκοολικό 
τίτλο που υπερβαίνει το 13 % νοί και του οποίου η 
αλκοόλη δεν προέρχεται εξ ολοκλήρου από ζύμωση. 
2. Ο όρος « ενδιάμεσα προϊόντα » δεν περιλαμβάνει τα 
προϊόντα που αντιστοιχούν στους ορισμούς του παραρ­
τήματος I σημείο 13 προτελευταίο εδάφιο του κανονι­
σμού (ΕΟΚ) 822/87. 
II. Προσδιορισμός του ύψους του ειδικού φόρου 
κατανάλωσης 
Άρθρο 12 
1. Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης που επιβάλλεται από 
τα κράτη μέλη στα ενδιάμεσα προϊόντα καθορίζεται σε 
σχέση με τον αριθμό των εκατολίτρων του τελικού 
προϊόντος που διατίθενται στην κατανάλωση ή που 
δηλώνεται ότι λείπουν και υπερβαίνουν μια κατ' 
αποκοπήν ποσότητα που έχει ενδεχομένως προβλεφθεί. 
2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγρά­
φου 3 του παρόντος άρθρου, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν 
τον ίδιο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε 
όλα τα προϊόντα που υπάγονται στον ειδικό φόρο 
κατανάλωσης επί των ενδιαμέσων προϊόντων. 
3. Με την επιφύλαξη των ακόλουθων προϋποθέσεων, 
τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν ένα μειωμένο 
ενιαίο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης στα 
ενδιάμεσα προϊόντα που πληρούν τους όρους που 
θεσπίζονται στο άρθρο 13 παράγραφοι 1 και 2 του 
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4252/88 του Συμβουλίου της 
21ης Δεκεμβρίου 1988 ('): 
— ο μειωμένος συντελεστής δεν μπορεί να είναι 
χαμηλότερος κατά 50 % από τον κανονικό εθνικό 
συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, 
— ο μειωμένος συντελεστής δεν μπορεί να είναι 
χαμηλότερος από τον ελάχιστο συντελεστή που 
ορίζεται στο άρθρο 5α της οδηγίας ... III. Έλεγχος 
Άρθρο 13 
Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα έτσι ώστε 
τα ενδιάμεσα προϊόντα να παράγονται σε αποθήκες 
αποταμίευσης από αλκοολούχα ποτά προερχόμενα από 
απόσταξη και ζύμωση τα οποία υπόκεινται σε αναστολή 
των εφαρμοζομένων ειδικών φόρων κατανάλωσης. 
ΤΜΗΜΑ Δ — ΑΛΚΟΟΛΗ ΚΑΙ ΑΚΛΟΟΛΟΥΧΑ ΠΟΤΑ 
I. Πεδίο εφαρμογής 
Άρθρο 14 
1. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν ένα ειδικό φόρο 
κατανάλωσης στην αλκοόλη και στα αλκοολούχα ποτά 
σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. 
2. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τους συντελεστές 
τους σύμφωνα με την οδηγία ... 
Άρθρο 15 
Για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η έκφραση 
«αλκοόλη και αλκοολούχα ποτά» περιλαμβάνει όλα τα 
προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2207 και 
2208, καθώς και τα προϊόντα που υπάγονται στους 
κωδικούς ΣΟ 2204, 2205 και 2206 με αποκτημένο 
αλκοολικό τίτλο που υπερβαίνει το 22 % νοί. 
II. Προσδιορισμός του ύψους του ειδικού φόρου 
κατανάλωσης 
Άρθρο 16 
Ο ειδικός φόρος κατανάλωσης επί της αλκοόλης και 
των αλκοολούχων ποτών καθορίζεται ανά εκατόλιτρο 
καθαρής αλκοόλης σε θερμοκρασία 20 βαθμών Κελ­
σίου και υπολογίζεται σε σχέση με τον αριθμό των 
εκατολίτρων καθαρής αλκοόλης που διατίθενται πραγ­
ματικά στην κατανάλωση ή που δηλώνεται ότι λείπουν 
και υπερβαίνουν μια κατ' αποκοπήν ποσότητα που έχει 
ενδεχομένως προβλεφθεί. Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν 
τον ίδιο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε 
όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο 
κατανάλωσης επί της αλκοόλης και των αλκοολούχων 
ποτών. 
ΤΜΗΜΑ Ε — ΑΠΑΛΛΑΓΕΙ 
Άρθρο 17 
1. Τα προϊόντα που καλύπτονται από την παρούσα 
οδηγία απαλλάσσονται από τον ειδικό φόρο κατανάλω­
σης όταν: 
α) αποτελούνται από αλκοολούχα ποτά των οποίων ο 
αποκτημένος αλκοολικός τίτλος δεν υπερβαίνει το 
1,2 % νοί· 
β) είναι πλήρως μετουσιωμένα σύμφωνα με τους 
κανόνες που έχουν οριστεί από κράτος μέλος· 
(') ΕΕ αριθ. Ε 373 της 31. 12. 1988, σ. 59. γ) έχουν μετουσιωθεί σύμφωνα με κανόνες που έχει 
θεσπίσει ένα κράτος μέλος και χρησιμοποιούνται 
21. 12. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. Ο 322/15 
για την παρασκευή αρωμάτων, ειδών καλλωπισμού 
και καλλυντικών ή προϊόντων που προορίζονται για 
εξωτερική ιατρική χρήση και σύμφωνα με τις 
διατάξεις της παραγράφου 3' 
δ) χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ξιδιού σύμφω­
να με τον ορισμό του κωδικού ΣΟ 2209· 
ε) χρησιμοποιούνται για την παραγωγή φαρμάκων 
όπως αυτά που ορίζονται στην οδηγία του Συμβου­
λίου 65/65/ΕΟΚ Ο). 
2. Τα προϊόντα που καλύπτονται από την παρούσα 
οδηγία μπορούν να απαλλαγούν από τους ειδικούς 
φόρους κατανάλωσης σύμφωνα με όρους που προσδιο­
ρίζουν τα κράτη μέλη όταν: 
α) χρησιμοποιούνται, ως δείγματα για αναλύσεις, για 
τη διεξαγωγή των αναγκαίων δοκιμών για την 
παραγωγή ή για επιστημονικούς σκοπούς· 
β) χρησιμοποιούνται για σκοπούς επιστημονικής έρευ­
νας· 
γ) χρησιμοποιούνται στα νοσοκομεία για ιατρικούς 
σκοπούς. 
3. Πριν από την ημερομηνία εφαρμογής της παρούσας 
οδηγίας και τρεις μήνες πριν από τη διενέργεια 
οποιασδήποτε μεταγενέστερης τροποποίησης της εθνι­
κής νομοθεσίας, κάθε κράτος μέλος πρέπει να κοινο­
ποιεί στην Επιτροπή, ταυτόχρονα με οποιεσδήποτε 
κατάλληλες πληροφορίες, τα μέσα μετουσίωσης που 
σκοπεύει να χρησιμοποιήσει από την 1η Ιανουαρίου 
1993 για τους σκοπούς της παραγράφου 1 στοιχεία β) 
και γ). Η Επιτροπή ενημερώνει σχετικά τα άλλα κράτη 
μέλη εντός ενός μηνός. ΤΜΗΜΑ ΣΤ — ΑΛΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 
Άρθρο 18 
Στην ποσότητα της αλκοόλης ή του αλκοολούχου 
ποτού που περιέχεται σε κάθε παρασκευασμένο προϊόν, 
τα κράτη μέλη εφαρμόζουν τον ειδικό φόρο κατανάλω­
σης που αντιστοιχεί στην κατηγορία στην οποία ανήκει 
η εν λόγω αλκοόλη ή το αλκοολούχο ποτό. 
ΤΜΗΜΑ Ζ — ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ 
Άρθρο 19 
Τα κοινοτικά μέτρα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, 
θα θεσπίζονται από την Επιτροπή, εφόσον παρίσταται 
ανάγκη, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται 
στον τίτλο VI της οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με 
το γενικό καθεστώς καθώς και την κατοχή και την 
κυκλοφορία προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς 
φόρους κατανάλωσης (2). 
Άρθρο 20 
Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, το αργότερο έως τις 
31 Δεκεμβρίου 1992, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονι­
στικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν 
με την παρούσα οδηγία. 
Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι 
τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα 
οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά 
την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπο­
μπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη. 
Άρθρο 21 
Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
(') ΕΕ αριθ. 22 της 9. 2. 1965, σ. 369/65. (2) Βλέπε σελίδα 1 της παρούσας Επίσημης Εφημερίδας 
[0)Μ(90) 431 τελικό].