ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ) της Συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή γνωμοδοτεί για τις τροπολογίες τις οποίες προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση.

Στο κείμενο που ακολουθεί, η Επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της σχετικά με τις τροπολογίες τις οποίες πρότεινε το Κοινοβούλιο. Σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της Συνθήκης ΕΚ, επισυνάπτει επίσης τροποποιημένη πρόταση που περιλαμβάνει τις τροπολογίες τις οποίες αποδέχθηκε εξ ολοκλήρου ή εν μέρει η Επιτροπή.

1. Ιστορικο

α) Στις 20 Ιουλίου 1998, η Επιτροπή διαβίβασε στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την πρόταση οδηγίας (COM(1998) 452 τελικό - COD 1998/0249 της 17ης Ιουλίου 1998).

β) Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε ευνοϊκή γνώμη στις 24 Μαρτίου 1999.

γ) Η Επιτροπή των Περιφερειών εξέδωσε ευνοϊκή γνώμη στις 11 Μαρτίου 1999.

δ) Στις 11 Φεβρουαρίου 1999, το Κοινοβούλιο ενέκρινε σε πρώτη ανάγνωση 18 τροπολογίες επί της πρότασης της Επιτροπής. Η πρώτη αυτή ανάγνωση επιβεβαιώθηκε από το νεοεκλεγέν Κοινοβούλιο στις 16 Σεπτεμβρίου 1999.

ε) Στις 19 Απριλίου 1999 η Επιτροπή ενέκρινε, σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της Συνθήκης, τροποποιημένη πρόταση απόφασης, που περιλαμβάνει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει 8 από τις 18 τροπολογίες τις οποίες πρότεινε το Κοινοβούλιο (COM(1999) 149 τελικό).

στ') Το Συμβούλιο εξέδωσε την κοινή θέση του στις 8 Νοεμβρίου 1999.

ζ) Στις 14 Μαρτίου 2000, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σε δεύτερη ανάγνωση ευνοϊκό ψήφισμα, το οποίο περιελάμβανε 15 τροπολογίες επί της κοινής θέσης.

2. Σκοποσ τησ προτασησ

Η πρόταση έχει ως στόχο να εξασφαλιστεί ο σημαντικός περιορισμός της θαλάσσιας ρύπανσης μέσω της παροχής επαρκών εγκαταστάσεων υποδοχής αποβλήτων σε όλους τους λιμένες της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των λιμένων αναψυχής και των μαρίνων. Προβλέπει, επίσης, μέσα προκειμένου να εξασφαλίζεται η χρησιμοποίηση των διαθέσιμων εγκαταστάσεων από όλα τα πλοία, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών και των σκαφών αναψυχής.

Ειδικότερα, η πρόταση:

-απαιτεί όλοι οι λιμένες, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών λιμένων και των μαρίνων, να παρέχουν επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου.

-απαιτεί για κάθε λιμένα την κατάρτιση προγράμματος υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων, το οποίο θα παρακολουθείται τακτικά και θα εγκρίνεται από τις αρχές των κρατών μελών.

-απαιτεί από τα πλοία να κοινοποιούν πριν από την άφιξη στον λιμένα την πρόθεσή του να χρησιμοποιήσουν τις εγκαταστάσεις, καθώς και τις ποσότητες των αποβλήτων επί του πλοίου.

-εξασφαλίζει την παράδοση όλων των αποβλήτων και των καταλοίπων από τα καταπλέοντα πλοία στις εγκαταστάσεις υποδοχής, εκτός εάν διαθέτουν επαρκή ικανότητα αποθήκευσης για το επόμενο ταξίδι.

-εξασφαλίζει ότι η καθιέρωση συστημάτων τελών σε όλους του λιμένες θα ενθαρρύνει τα πλοία να χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις αντί να απορρίπτουν τα απόβλητά τους στη θάλασσα.

-απαιτεί από τα κράτη μέλη να παρακολουθούν τη συμμόρφωση με την οδηγία και να επιβάλουν κατάλληλες κυρώσεις σε περιπτώσεις μη συμμόρφωσης.

-απαιτεί από τις αρχές να διαβιβάζουν πληροφορίες σχετικά με περιπτώσεις μη συμμόρφωσης σε άλλους λιμένες της ΕΕ τους οποίους σκοπεύουν να επισκευθούν τα πλοία.

3. Γνωμοδοτηση τησ επιτροπησ επι των τροπολογιων του ευρωπαικου κοινοβουλιου

3.1. Τροπολογίες που γίνονται δεκτές από την Επιτροπή

Οι περισσότερες τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπορούν να γίνουν δεκτές, είτε ως έχουν είτε κατόπιν αναδιατύπωσης. Συνεπώς, οι 13 από τις 15 τροπολογίες μπορούν να συμπεριληφθούν στην επανεξετασθείσα πρόταση της Επιτροπής.

Οι ακόλουθες τροπολογίες μπορούν να γίνουν δεκτές ως έχουν:

*Οι τροπολογίες 1 και 4 επιδιώκουν τον περιορισμό της εξαίρεσης των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής από την υποχρέωση προηγούμενης κοινοποίησης. Γενικά, η Επιτροπή πιστεύει ότι η επέκταση της υποχρέωσης κοινοποίησης στα αλιευτικά σκάφη και στα σκάφη αναψυχής θα πρέπει να αντιμετωπιστεί με προσοχή, καθώς ένα τέτοιο μέτρο θα μπορούσε εύκολα να οδηγήσει σε σημαντικές γραφειοκρατικές διαδικασίες έναντι περιορισμένου περιβαλλοντικού οφέλους. Κανονικά, οι λιμενικές αρχές και οι παραλήπτες των αποβλήτων μπορούν προβλέψουν τα απόβλητα που παράγονται από τα αλιευτικά σκάφη και τα σκάφη αναψυχής ακόμη και χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση. Ωστόσο, το κριτήριο που προτείνεται από το Κοινοβούλιο είναι η άδεια μεταφοράς μέχρι 12 επιβατών. Αυτό αντιστοιχεί στον ορισμό του επιβατηγού πλοίου σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ζωής στη Θάλασσα (SOLAS) και μπορεί κατά συνέπεια να γίνει δεκτό από την Επιτροπή.

*Η τροπολογία 2 αφορά μία νέα αιτιολογική σκέψη για ευνοϊκότερη μεταχείριση των πλοίων που παράγουν λιγότερα απόβλητα, στο πλαίσιο του συστήματος τελών. Αυτό αντικατοπτρίζει τις ιδέες που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος 3 και στο άρθρο 12, παράγραφος 4 και συμβαδίζει, επομένως, με το βασικό πνεύμα της οδηγίας.

*Στις τροπολογίες 8 και 10 θίγεται και πάλι το θέμα του περιορισμού της εξαίρεσης των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής, εδώ όμως όσον αφορά το καθεστώς επιβολής της οδηγίας. Και από αυτή την άποψη απαιτείται προσοχή, καθώς και οι δύο κατηγορίες πλοίων είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής του ελέγχου από το κράτος του λιμένα. Ωστόσο, το κριτήριο που προτείνεται από το Κοινοβούλιο είναι η άδεια μεταφοράς μέχρι 12 επιβατών, το οποίο αντιστοιχεί στον ορισμό του επιβατηγού πλοίου σύμφωνα με τη Διεθνή Σύμβαση για την Ασφάλεια της Ζωής στη Θάλασσα (SOLAS) και μπορεί κατά συνέπεια να γίνει δεκτό από την Επιτροπή. Επομένως, η τροπολογία μπορεί να γίνει δεκτή.

*Η τροπολογία 9 αντιμετωπίζει την ασάφεια της προσέγγισης του «επαρκούς αριθμού» στο άρθρο περί εφαρμογής, εισάγοντας μία καθορισμένη απαίτηση διενέργειας επιθεωρήσεων σε ποσοστό 25% των πλοίων που καλύπτονται από το άρθρο 11, παράγραφος 2 και καταπλέουν σε λιμένα της ΕΕ. Εφόσον το άρθρο 11, παράγραφος 2, όπως ορίζει η κοινή θέση, αφορά μόνο τα εμπορικά πλοία, η Επιτροπή μπορεί να δεχτεί μία στενότερη σύνδεση με το καθεστώς ελέγχου από το κράτος του λιμένα και τη θέσπιση της απαίτησης ποσοστού επιθεώρησης.

*Η τροπολογία 13 αφορά τη συνεργασία κατά τον καθορισμό κριτηρίων όσον αφορά τα «περιβαλλοντικά φιλικά» πλοία. Το κείμενο αντιστοιχεί σε δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής για τα πρακτικά του Συμβουλίου.

*Η τροπολογία 15 επιδιώκει τη μείωση του χρονικού διαστήματος έως την εφαρμογή της οδηγίας από 24 σε 18 μήνες. Αυτό συμφωνεί με την αρχική πρόταση της Επιτροπής και είναι αποδεκτό, ιδίως εφόσον τα κράτη μέλη υποχρεούνταν βάσει του διεθνούς δικαίου να παρέχουν επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής στους λιμένες τους από το 1983 όπου τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση Marpol.

Άλλες πέντε τροπολογίες μπορούν να γίνουν δεκτές κατ' αρχήν, θα πρέπει όμως να αναδιατυπωθούν προκειμένου να γίνουν πιο σαφείς ή να εναρμονιστούν με άλλες διατάξεις της οδηγίας και άλλα σχετικά κοινοτικά και διεθνή μέσα. Ειδικότερα, αυτό αφορά τις τροπολογίες αριθ. 7, 11, 12 και 14, οι οποίες συνοψίζονται κατωτέρω:

*Η τροπολογία 3 επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι ακόμη και τα πλοία που απολαύουν ασυλίας και, κατά συνέπεια, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας, θα παραδίδουν τα απόβλητα και τα κατάλοιπα φορτίου τους, στο βαθμό που αυτό είναι λογικό και εφικτό, σύμφωνα με την οδηγία. Αυτό είναι απόλυτα δεκτό.

*Η τροπολογία 7 καθιερώνει έναν μηχανισμό ελέγχου προκειμένου να διασφαλιστεί ότι τα συστήματα που εφαρμόζονται βάσει του άρθρου 8 δεν θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στον ανταγωνισμό ή στα πρότυπα ροής αποβλήτων. Ενώ η Επιτροπή συμφωνεί ότι είναι σημαντικό να παρακολουθείται το θέμα αυτό και να προλαμβάνονται οι αρνητικές επιπτώσεις, η προτεινόμενη διατύπωση δημιουργεί ορισμένα προβλήματα. Εάν ανακύψουν πραγματικά προβλήματα ανταγωνισμού, η Επιτροπή δύναται να χρησιμοποιήσει τις εξουσίες που της παρέχονται από τη Συνθήκη. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να αποφευχθεί η χρήση της λέξης «ανταγωνισμός». Στη συνημμένη τροποποιημένη πρόταση περιλαμβάνεται ένα εναλλακτικό κείμενο που αντιμετωπίζει το ίδιο θέμα.

*Στην τροπολογία 11, το Κοινοβούλιο επανεισάγει το δικαίωμα των πλοίων να λαμβάνουν επαρκή αποζημίωση σε περίπτωση καθυστέρησης εξαιτίας ανεπαρκών εγκαταστάσεων υποδοχής στους λιμένες. Η αρχική πρόταση της Επιτροπής περιελάμβανε μία παράγραφο με τον ίδιο στόχο, αλλά αφαιρέθηκε από το Συμβούλιο διότι δεν κρίθηκε απαραίτητη. Η αρχή που διέπει την τροπολογία του Κοινοβουλίου είναι αποδεκτή, όμως το προτεινόμενο κείμενο είναι προβληματικό καθώς υποδηλώνει ένα άνευ όρων δικαίωμα αποζημίωσης των πλοιοκτητών, χωρίς να εξετάζονται οι λόγοι της καθυστέρησης ή να προβλέπεται άλλου είδους εκτίμηση των γεγονότων κάθε επιμέρους περίπτωσης. Κατά συνέπεια, στην τροποποιημένη πρόταση προτείνεται ένα εναλλακτικό κείμενο.

*Στην τροπολογία 12, το ΕΚ επιδιώκει να προσδιορίσει τον σκοπό του προβλεπόμενου συστήματος πληροφοριών και παρακολούθησης. Η Επιτροπή δεν δέχεται το προτεινόμενο κείμενο ως έχει, διότι θεωρεί ότι όσα αναφέρονται στις νέες περιπτώσεις μπορούν είτε να καλυφθούν από την αρχική διατύπωση είτε να συμπεριληφθούν στο άρθρο 17 της οδηγίας. Ωστόσο, επειδή συμφωνεί με ορισμένες από τις ιδέες στις οποίες στηρίζεται η πρόταση, προτείνει στην επισυναπτόμενη τροποποιημένη πρόταση ένα εναλλακτικό, πιο σύντομο κείμενο.

*Η τροπολογία 14 αφορά τη νέα διαδικασία επιτροπολογίας και το πλέον κατάλληλο κείμενο είναι εκείνο το οποίο επεξεργάστηκαν από κοινού και τα τρία όργανα.

3.2. Τροπολογίες που δεν γίνονται δεκτές από την Επιτροπή

*Η τροπολογία 5 είναι κάπως ασαφής, φαίνεται όμως ότι εξετάζει ένα πρόβλημα εκτός του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας. Η τροπολογία φαίνεται να υποθέτει ότι η οδηγία απαιτεί τα παραδοσιακά ιστιοφόρα πλοία να φέρουν κάποιο συγκεκριμένο εξοπλισμό, γεγονός που δεν ισχύει. Το θέμα το οποίο εξετάζει η τροπολογία θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω της Σύμβασης Marpol (Παράρτημα IV) και όχι μέσω της παρούσας οδηγίας.

*Στην τροπολογία 6, διακυβεύεται η ευελιξία του συστήματος τελών. Ενώ η κοινή θέση αντιπροσωπεύει μία πολύ λεπτή ισορροπία μεταξύ των διαφορετικών απόψεων των κρατών μελών και ενώ παρόλα αυτά επιτυγχάνει πρόοδο όσον αφορά την ενθάρρυνση της χρήσης των εγκαταστάσεων, το Κοινοβούλιο ουσιαστικά υποστηρίζει μόνο το σύστημα κατά το οποίο δεν επιβάλλεται ειδικό τέλος ('no-special-fee'). Η Επιτροπή θεωρεί ότι στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να γίνει δεκτή μία πιο ευέλικτη προσέγγιση, χωρίς ωστόσο να διακυβεύονται οι θεμελιώδεις αρχές επί των οποίων βασίζεται το άρθρο για τα συστήματα τελών. Το σύστημα θα πρέπει να καλύπτει ένα ευρύ φάσμα καταστάσεων σε πολύ διαφορετικούς λιμένες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Επομένως, το άρθρο σχετικά με τα συστήματα τελών δεν θα πρέπει να είναι πολύ αυστηρό. Επιπλέον, το σύστημα κατά το οποίο δεν επιβάλλεται ειδικό τέλος έχει το μειονέκτημα ότι δεν ενθαρρύνει τους πλοιοκτήτες να εισάγουν καθαρότερες τεχνικές, όπως τα «καθαρά μηχανοστάσια», με τις οποίες παράγονται λιγότερα απόβλητα. Επίσης, έχει ως αποτέλεσμα τα πλοία που πραγματοποιούν συχνές στάσεις σε λιμένες - όπως αυτά που διενεργούν ακτοπλοϊκές μεταφορές - να καταβάλουν ένα δυσανάλογα υψηλό ποσοστό της επιβάρυνσης. Δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με το πιο είναι το «καλύτερο» σύστημα τελών σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, διότι δεν υπάρχει εμπειρία εφαρμογής κοινών ευρωπαϊκών αρχών στον τομέα αυτό. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η καλύτερη μέθοδος προκειμένου να εξασφαλιστεί πρόοδος όσον αφορά τις κοινές αρχές χρέωσης είναι να διατηρηθεί στο στάδιο αυτό μία πιο ευέλικτη προσέγγιση σε σχέση με αυτή που προτείνεται από το Κοινοβούλιο. Ωστόσο, θα πρέπει να παρακολουθούνται οι επιπτώσεις μακροπρόθεσμα και η Επιτροπή, εάν κριθεί απαραίτητο, θα προτείνει περαιτέρω μέτρα για την εξάλειψη τυχόν αρνητικών επιπτώσεων στη ρήτρα περί αναθεώρησης (νέα παράγραφος 4 του άρθρου 8).

1998/0249 (COD)

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΊΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 80, παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής, [1]

[1] ΕΕ C 271, 31.8.1998, σ 79.

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, [2]

[2] ΕΕ C 138, 18.5.1999, σ 12.

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών, [3]

[3] ΕΕ C 198, 14.7.1999, σ 27.

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης, [4]

[4] Γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 11ης Φεβρουαρίου 1999 (ΕΕ C 150, 28.5.1999, σ. 432), Κοινή θέση του Συμβουλίου της ....................... (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα) και Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της ........................ (δεν έχει δημοσιευθεί ακόμη στην Επίσημη Εφημερίδα).

Εκτιμώντας:

(1) ότι η κοινοτική πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος αποβλέπει σε υψηλό επίπεδο προστασίας. ότι στηρίζεται στις αρχές της προφύλαξης και της προληπτικής δράσης καθώς και στην αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει».

(2) ότι ένας σημαντικός τομέας της κοινοτικής δράσης στις θαλάσσιες μεταφορές αφορά τον περιορισμό της ρύπανσης των θαλασσών. ότι ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί με τη συμμόρφωση προς τις διεθνείς συμβάσεις, τους διεθνείς κώδικες και τα διεθνή ψηφίσματα με ταυτόχρονη διατήρηση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας, όπως προβλέπεται από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας, και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών όπως προβλέπεται στο κοινοτικό δίκαιο.

(3) ότι η Κοινότητα ανησυχεί σοβαρά για τη ρύπανση των θαλασσών και των ακτών των κρατών μελών που προκαλείται από απορρίψεις αποβλήτων και καταλοίπων φορτίου πλοίων και, ειδικότερα, για την εφαρμογή της Διεθνούς Συμβάσεως για την Αποφυγή Ρυπάνσεως της Θαλάσσης από Πλοία του 1973, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό προς αυτή πρωτόκολλο του 1978 (Marpol 73/78), η οποία ρυθμίζει τους τύπους αποβλήτων που μπορούν να απορρίπτονται στο θαλάσσιο περιβάλλον από πλοία και επιβάλλει στα συμβαλλόμενα κράτη την υποχρέωση να εξασφαλίζουν την ύπαρξη επαρκών εγκαταστάσεων υποδοχής στους λιμένες. ότι όλα τα κράτη μέλη έχουν επικυρώσει τη σύμβαση Marpol 73/78.

(4) ότι η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος μπορεί να ενισχυθεί με τον περιορισμό της απόρριψης στη θάλασσα αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου. ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη βελτίωση της διαθεσιμότητας και της χρήσης εγκαταστάσεων υποδοχής και με τη βελτίωση του καθεστώτος επιβολής. ότι στο ψήφισμά του της 8ης Ιουνίου 1993 σχετικά με μία κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα [5] το Συμβούλιο συμπεριέλαβε στις προτεραιότητές του την ανάπτυξη της διαθεσιμότητας και της χρήσης εγκαταστάσεων υποδοχής στο εσωτερικό της Κοινότητας.

[5] ΕΕ C 271, 7.10.1993, σ. 1.

(5) ότι η οδηγία 95/21/EΚ του Συμβουλίου της 19ης Ιουνίου 1995, για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα) [6] προβλέπει ότι δεν επιτρέπεται ο απόπλους πλοίων που συνιστούν υπερβολική απειλή βλάβης του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

[6] ΕΕ L 157, 7.7.1995, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/42/EC (ΕΕ L 184, 27.6.1998, σ. 40).

(6) ότι η ρύπανση της θάλασσας έχει από τη φύση της διασυνοριακές επιπτώσεις. ότι με βάση την αρχή της επικουρικότητας, η δράση σε κοινοτικό επίπεδο είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος για να εξασφαλιστούν κοινά πρότυπα προστασίας του περιβάλλοντος για τα πλοία και τους λιμένες σε όλη την Κοινότητα.

(7) ότι, με βάση την αρχή της αναλογικότητας, μία οδηγία αποτελεί το πιο ενδεδειγμένο νομικό μέσο, δεδομένου ότι παρέχει ένα πλαίσιο για την ενιαία και υποχρεωτική εφαρμογή των προτύπων προστασίας του περιβάλλοντος από τα κράτη μέλη, ενώ αφήνει στη διακριτική τους ευχέρεια να κρίνουν ποια μέσα εφαρμογής αρμόζουν περισσότερο στο εσωτερικό τους σύστημα.

(8) ότι θα πρέπει να διασφαλιστεί η συνέπεια προς τις υφιστάμενες περιφερειακές συμφωνίες, όπως η Σύμβαση 1974/1992 για την Προστασία του Θαλασσίου Περιβάλλοντος στην περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας.

(9) ότι για να βελτιωθεί η πρόληψη της ρύπανσης και να αποτραπεί η στρέβλωση του ανταγωνισμού, οι σχετικές με το περιβάλλον απαιτήσεις θα πρέπει να έχουν εφαρμογή σε όλα τα πλοία, ανεξαρτήτως της σημαίας που φέρουν, και ότι θα πρέπει να υπάρχουν επαρκείς εγκαταστάσεις υποδοχής σε όλους τους λιμένες της Κοινότητας.

(10) ότι οι επαρκείς λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής θα πρέπει να καλύπτουν τις ανάγκες των χρηστών, από το μεγαλύτερο εμπορικό πλοίο μέχρι το μικρότερο σκάφος αναψυχής, καθώς και του περιβάλλοντος, χωρίς να γίνονται αιτία αδικαιολόγητης καθυστέρησης των πλοίων που τις χρησιμοποιούν. ότι η υποχρέωση να εξασφαλιστεί η ύπαρξη επαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής παρέχει στα κράτη μέλη υψηλό βαθμό ελευθερίας ώστε να ρυθμίζουν την υποδοχή των αποβλήτων κατά τον πλέον αρμόζοντα τρόπο και τους επιτρέπει, μεταξύ άλλων, να διαθέτουν σταθερές εγκαταστάσεις παραλαβής ή να ορίζουν φορείς παροχής υπηρεσιών οι οποίοι θα μεταφέρουν στους λιμένες κινητές μονάδες υποδοχής αποβλήτων όποτε αυτό απαιτείται. ότι η υποχρέωση αυτή συνεπάγεται επίσης την υποχρέωση παροχής όλων των αναγκαίων υπηρεσιών ή/και άλλων συνοδευτικών ρυθμίσεων για τη δέουσα και επαρκή χρήση των εγκαταστάσεων αυτών.

(11) ότι η επάρκεια των εγκαταστάσεων μπορεί να βελτιωθεί με σύγχρονα προγράμματα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων, τα οποία εκπονούνται σε συνεννόηση με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

(12) ότι η αποτελεσματικότητα των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής μπορεί να βελτιωθεί εάν απαιτηθεί από τα πλοία να κοινοποιούν την ανάγκη τους να χρησιμοποιήσουν εγκαταστάσεις υποδοχής. ότι η κοινοποίηση αυτή θα πρέπει να περιλαμβάνει επίσης στοιχεία για τον αποτελεσματικό προγραμματισμό της διαχείρισης των αποβλήτων. ότι τα απόβλητα των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής με άδεια μεταφοράς μέχρι 12 επιβατών μπορούν να διακινούνται από τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής χωρίς προηγούμενη κοινοποίηση.

(13) ότι οι απορρίψεις αποβλήτων πλοίων μπορούν να μειωθούν με την απαίτηση από όλα τα πλοία να παραδίδουν τα απόβλητά τους σε λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής πριν από τον απόπλου. ότι προκειμένου να συμφιλιωθεί η ανάγκη της ομαλής λειτουργίας των θαλάσσιων μεταφορών με την προστασία του περιβάλλοντος, θα πρέπει να επιτρέπονται εξαιρέσεις από την απαίτηση αυτή, λαμβάνοντας υπόψη την επαρκή ικανότητα του πλοίου να αποθηκεύσει τα απόβλητά του, τη δυνατότητα παράδοσης σε άλλο λιμένα, χωρίς να υπάρχει κίνδυνος απόρριψης στη θάλασσα και ειδικές απαιτήσεις παράδοσης που έχουν θεσπισθεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

(14) ότι με βάση την αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», το κόστος των λιμενικών εγκαταστάσεων παραλαβής, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας και διάθεσης αποβλήτων πλοίων, θα πρέπει να καλύπτεται από τα πλοία. ότι χάριν της προστασίας του περιβάλλοντος, το σύστημα των τελών θα πρέπει να ενθαρρύνει την παράδοση των αποβλήτων πλοίων στους λιμένες αντί της απόρριψης στην θάλασσα. ότι τούτο μπορεί να διευκολυνθεί αν οριστεί ότι όλα τα πλοία συνεισφέρουν στο κόστος της παραλαβής και διακίνησης αποβλήτων πλοίων ώστε να μειωθεί το οικονομικό κίνητρο της απόρριψης στη θάλασσα. ότι με βάση την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει, σύμφωνα με το εθνικό τους δίκαιο και την τρέχουσα πρακτική, να διατηρήσουν την αρμοδιότητα να καθορίζουν εάν και σε ποιο βαθμό τα τέλη που αφορούν τις ποσότητες που παραδίδουν τελικά τα πλοία θα περιληφθούν στα συστήματα κάλυψης του κόστους χρήσης λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής. ότι οι επιβαρύνσεις για τη χρήση των εγκαταστάσεων αυτών θα πρέπει να είναι δίκαιες, να μην εισάγουν διακρίσεις και να καθορίζονται με διαφάνεια.

(15) ότι τα πλοία που παράγουν μειωμένες ποσότητες αποβλήτων πλοίου θα πρέπει να τυγχάνουν ευνοϊκότερης μεταχείρισης στα συστήματα κάλυψης κόστους. ότι κοινά κριτήρια θα διευκόλυναν τον εντοπισμό αυτών των πλοίων.

(16) ότι προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική επιβάρυνση των ενδιαφερομένων μερών, τα πλοία που εκτελούν προγραμματισμένα δρομολόγια με συχνούς και τακτικούς ελλιμενισμούς μπορούν να απαλλάσσονται από ορισμένες υποχρεώσεις που απορρέουν από την παρούσα οδηγία εφόσον υφίστανται επαρκείς αποδείξεις για την ύπαρξη διακανονισμών που εξασφαλίζουν την παράδοση των αποβλήτων και την καταβολή των τελών.

(17) ότι τα κατάλοιπα φορτίου θα πρέπει να παραδίδονται σε λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής σύμφωνα με τη σύμβαση Marpol 73/78. ότι η σύμβαση Marpol 73/78 απαιτεί να παραδίδονται τα κατάλοιπα φορτίου σε λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής στον βαθμό που απαιτείται για τη συμμόρφωση προς τις απαιτήσεις καθαρισμού των δεξαμενών. ότι οιοδήποτε τέλος για την παράδοση καταλοίπων φορτίου θα πρέπει να καταβάλεται από τον χρήστη της εγκατάστασης υποδοχής, ο οποίος συνήθως καθορίζεται στους συμβατικούς διακανονισμούς μεταξύ των συμβαλλομένων μερών ή σε άλλους τοπικούς διακανονισμούς.

(18) ότι είναι ανάγκη να διενεργούνται ειδικές επιθεωρήσεις για τον έλεγχο της συμμόρφωσης προς την παρούσα οδηγία. ότι ο αριθμός αυτών των επιθεωρήσεων, καθώς και οι επιβαλλόμενες κυρώσεις, θα πρέπει να είναι επαρκείς ώστε να αποθαρρύνεται η μη συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία. ότι για λόγους αποτελεσματικότητας και οικονομικής αποδοτικότητας, οι επιθεωρήσεις αυτές μπορούν να διενεργούνται στο πλαίσιο της οδηγίας 95/21/EΚ, όταν εφαρμόζεται.

(19) ότι τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν ένα κατάλληλο διοικητικό πλαίσιο για την επαρκή λειτουργία των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής. ότι βάσει της σύμβασης Marpol 73/78, οι καταγγελίες για ακατάλληλες λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής θα πρέπει να διαβιβάζονται στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (ΔΝΟ). ότι οι ίδιες πληροφορίες θα μπορούσαν να διαβιβάζονται ταυτόχρονα στην Επιτροπή για λόγους ενημέρωσης.

(20) ότι ένα σύστημα πληροφοριών για τον εντοπισμό των ρυπαινόντων ή ενδεχομένως ρυπαινόντων πλοίων θα διευκόλυνε την επιβολή της παρούσας οδηγίας και θα ήταν επίσης χρήσιμο για την αξιολόγηση της εφαρμογής της. ότι το σύστημα πληροφοριών Sirenac, το οποίο δημιουργήθηκε στο πλαίσιο του μνημονίου συνεννόησης των Παρισίων για τον έλεγχο των πλοίων από το κράτος του λιμένα, προσφέρει τη δυνατότητα παροχής μεγάλου αριθμού συμπληρωματικών πληροφοριών που είναι απαραίτητες για τον σκοπό αυτό.

(21) ότι για την αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, είναι απαραίτητο μια επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών να επικουρεί την Επιτροπή. ότι εφόσον τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας είναι γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/EΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [7], αυτά τα μέτρα θα πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης.

[7] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(22) ότι ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας είναι δυνατό να τροποποιούνται, χωρίς να διευρύνεται το πεδίο εφαρμογής της, σύμφωνα με την εν λόγω διαδικασία προκειμένου να ληφθούν υπόψη μέτρα της Κοινότητας ή του ΔΝΟ που θα τεθούν σε ισχύ στο μέλλον ώστε να διασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή τους.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1 Σκοπός

Η παρούσα οδηγία αποσκοπεί στον περιορισμό της απόρριψης στη θάλασσα, ιδίως δε της παράνομης απόρριψης, αποβλήτων και καταλοίπων φορτίου από πλοία που χρησιμοποιούν τους λιμένες της Κοινότητας, με τη βελτίωση της διάθεσης και της χρήσης λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου, ώστε να ενισχυθεί η προστασία του θαλάσσιου περιβάλλοντος.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:

(α) «πλοίο»: το ποντοπόρο σκάφος κάθε τύπου που λειτουργεί στο θαλάσσιο περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των υδροπτέρυγων, των αερόστρωμνων σκαφών, των υποβρυχίων και των πλωτών ναυπηγημάτων.

(β) «σύμβαση Marpol 73/78»: η Διεθνής Σύμβαση για την Αποφυγή Ρυπάνσεως της Θαλάσσης από Πλοία του 1973, όπως τροποποιήθηκε με το σχετικό προς αυτή πρωτόκολλο του 1978, και όπως ισχύει κατά την ημερομηνία έκδοσης της παρούσας οδηγίας.

(γ) «απόβλητα πλοίου»: όλα τα απόβλητα, συμπεριλαμβανομένων των λυμάτων, και κατάλοιπα πλην των καταλοίπων φορτίου, τα οποία παράγονται κατά τη λειτουργία ενός πλοίου και εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των παραρτημάτων I, IV και V της Σύμβασης Marpol 73/78, καθώς και τα συνδεόμενα με το φορτίο απορρίμματα, όπως ορίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του παραρτήματος V της Σύμβασης Marpol 73/78.

(δ) «κατάλοιπα φορτίου»: τα υπολείμματα οποιουδήποτε υλικού του φορτίου, που παραμένουν επί του πλοίου στους χώρους ή στις δεξαμενές φορτίου μετά την περάτωση των διαδικασιών εκφόρτωσης και των εργασιών καθαρισμού, συμπεριλαμβανομένων των υπερχειλίσεων και των διαρροών κατά τη φόρτωση/εκφόρτωση.

(ε) «λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής»: κάθε σταθερή, πλωτή ή κινητή εγκατάσταση που είναι ικανή να δέχεται απόβλητα πλοίων ή κατάλοιπα φορτίου.

(στ') «αλιευτικό σκάφος»: κάθε πλοίο που είναι εξοπλισμένο ή χρησιμοποιείται εμπορικά για την αλίευση ψαριών ή άλλων έμβιων ενάλιων πόρων.

(ζ) «σκάφος αναψυχής»: κάθε τύπος πλοίου που χρησιμοποιείται για αθλητικούς ή ψυχαγωγικούς σκοπούς, ανεξάρτητα από το μέσο πρόωσής του.

(η) «λιμένας»: θέση ή γεωγραφική περιοχή που δημιουργείται από βελτιωτικά έργα και εξοπλισμό ώστε να επιτρέπει, κυρίως, την υποδοχή πλοίων, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής.

Με την επιφύλαξη των ορισμών που διατυπώνονται στα σημεία γ) και δ), τα "απόβλητα πλοίου" και τα "κατάλοιπα φορτίου" θεωρούνται ως στερεά απόβλητα κατά την έννοια του άρθρου 1 σημείο α) της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουλίου 1975, περί των στερεών αποβλήτων [8].

[8] ΕΕ L 194, 25.7.1975, σ. 39. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση της Επιτροπής 96/350/ΕΚ (ΕΕ L 135, 6.6.1996, σ. 32).

Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

(α) σε όλα τα πλοία, συμπεριλαμβανομένων των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής, ανεξαρτήτως της σημαίας που φέρουν, τα οποία καταπλέουν ή λειτουργούν σε λιμένα κράτους μέλους, πλην των πολεμικών πλοίων ή βοηθητικών σκαφών ή άλλων πλοίων που ανήκουν στο κράτος ή που τα εκμεταλλεύεται το κράτος και χρησιμοποιούνται προς το παρόν αποκλειστικά για κυβερνητική μη εμπορική υπηρεσία. και

(β) σε όλους του λιμένες των κρατών μελών, στους οποίους συνήθως καταπλέουν πλοία που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του σημείου α).

2. Παρά το σημείο (α) της προηγουμένης παραγράφου, τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα πολεμικά πλοία, τα βοηθητικά σκάφη ή άλλα πλοία που ανήκουν στο κράτος ή που τα εκμεταλλεύεται το κράτος και χρησιμοποιούνται προς το παρόν αποκλειστικά για κυβερνητική μη εμπορική υπηρεσία, παραδίδουν τα απόβλητα και τα κατάλοιπα φορτίου τους κατά τρόπο σύμφωνο με την παρούσα οδηγία, στο βαθμό που αυτό είναι λογικό και εφικτό.

Άρθρο 4 Λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διάθεση λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής, οι οποίες επαρκούν για την κάλυψη των αναγκών των πλοίων που χρησιμοποιούν συνήθως τον λιμένα, χωρίς να γίνονται αιτία αδικαιολόγητης καθυστέρησης των πλοίων.

2. Προς επίτευξη της επάρκειας, οι εγκαταστάσεις υποδοχής πρέπει να είναι ικανές να δεχθούν τις κατηγορίες και τις ποσότητες των αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου που προέρχονται από πλοία που χρησιμοποιούν συνήθως τον λιμένα, λαμβάνοντας υπόψη τις λειτουργικές ανάγκες των χρηστών του λιμένα, το μέγεθος και τη γεωγραφική θέση του λιμένα, τους τύπους των πλοίων που καταπλέουν σε αυτόν και τις εξαιρέσεις που προβλέπονται στο άρθρο 9.

3. Τα κράτη μέλη καθορίζουν διαδικασίες, σύμφωνα με εκείνες που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΔΝΟ), προκειμένου να γνωστοποιούνται στο κράτος του λιμένα οι καταγγελλόμενες ανεπάρκειες λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής.

Άρθρο 5 Προγράμματα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων

1. Για κάθε λιμένα καταρτίζεται και εφαρμόζεται κατάλληλο πρόγραμμα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων, κατόπιν διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη, και ιδίως με τους χρήστες του λιμένα ή τους εκπροσώπους αυτών, με γνώμονα τις απαιτήσεις των άρθρων 4, 6, 7, 10 και 12. Οι λεπτομερείς απαιτήσεις σχετικά με την κατάρτιση των προγραμμάτων αυτών καθορίζονται στο παράρτημα Ι.

2. Τα προγράμματα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 μπορούν, εφόσον απαιτείται για λόγους αποτελεσματικότητας, να καταρτίζονται σε περιφερειακό πλαίσιο με τη δέουσα συμμετοχή κάθε λιμένα, υπό την προϋπόθεση ότι προσδιορίζεται για κάθε επιμέρους λιμένα ποιες εγκαταστάσεις παραλαβής είναι απαραίτητες και ποιες είναι διαθέσιμες.

3. Τα κράτη μέλη αξιολογούν και εγκρίνουν το πρόγραμμα υποδοχής και διακίνησης αποβλήτων, παρακολουθούν την εφαρμογή του και εξασφαλίζουν την επανέγκρισή του τουλάχιστον ανά τριετία καθώς και μετά από σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία του λιμένα.

Άρθρο 6 Κοινοποίηση

1. Οι πλοίαρχοι των πλοίων που αναχωρούν με προορισμό λιμένες ευρισκόμενους στην Κοινότητα, πλην των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής με άδεια μεταφοράς μέχρι 12 επιβατών, συμπληρώνουν με ειλικρίνεια και ακρίβεια το έντυπο του παραρτήματος ΙΙ και κοινοποιούν αυτά τα στοιχεία στην αρχή ή τον φορέα που έχει οριστεί για τον σκοπό αυτό από το κράτος μέλος όπου βρίσκεται ο εκάστοτε λιμένας:

(α) τουλάχιστον 24 ώρες πριν από την άφιξη, εάν είναι γνωστός ο λιμένας κατάπλου. ή

(β) μόλις γίνει γνωστός ο λιμένας κατάπλου, εάν η πληροφορία αυτή είναι διαθέσιμη σε λιγότερες από 24 ώρες πριν από την άφιξη. ή

(γ) το αργότερο κατά την αναχώρηση από τον προηγούμενο λιμένα, εάν η διάρκεια του ταξιδιού είναι μικρότερη από 24 ώρες.

Τα κράτη μέλη μπορούν να αποφασίζουν ότι η πληροφορία θα κοινοποιηθεί στον φορέα εκμετάλλευσης των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής, ο οποίος θα τη διαβιβάσει στην αρμόδια αρχή.

2. Τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγραφο 1 φυλάσσονται στο πλοίο τουλάχιστον έως τον επόμενο λιμένα κατάπλου και τίθενται στη διάθεση των αρχών των κρατών μελών, εφόσον τα ζητήσουν.

Άρθρο 7 Παράδοση των αποβλήτων πλοίων

1. Οι πλοίαρχοι των πλοίων που καταπλέουν σε λιμένα της Κοινότητας, πριν αποπλεύσουν από τον λιμένα, παραδίδουν όλα τα απόβλητα πλοίου σε λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής.

2. Παρά την παράγραφο 1, ένα πλοίο μπορεί να αναχωρήσει με προορισμό τον επόμενο λιμένα κατάπλου χωρίς να έχει παραδώσει τα απόβλητά του εάν, με βάση τα στοιχεία που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 6 και το παράρτημα ΙΙ, προκύπτει ότι το πλοίο διαθέτει επαρκή ικανότητα αποθήκευσης όλων των παραγόμενων στο πλοίο αποβλήτων που έχουν συσσωρευθεί και θα συσσωρευθούν κατά το προγραμματισμένο ταξίδι του έως τον λιμένα παράδοσης.

Εάν τα κράτη μέλη έχουν σοβαρούς λόγους να πιστεύουν ότι στον προβλεπόμενο λιμένα παράδοσης δεν διατίθενται επαρκείς εγκαταστάσεις, ή εάν ο λιμένας αυτός δεν είναι γνωστός, και ως εκ τούτου υπάρχει κίνδυνος τα απόβλητα να απορριφθούν στη θάλασσα, λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για την πρόληψη της θαλάσσιας ρύπανσης απαιτώντας, εφόσον είναι αναγκαίο, από το πλοίο να παραδώσει τα απόβλητά του πριν αποπλεύσει από τον λιμένα.

3. Η παράγραφος 2 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη αυστηρότερων απαιτήσεων παράδοσης για πλοία, οι οποίες έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο.

Άρθρο 8 Τέλη για τα απόβλητα πλοίων

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το κόστος των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής αποβλήτων πλοίων, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας και της τελικής διάθεσης των αποβλήτων, να καλύπτεται με την είσπραξη τέλους από τα πλοία.

2. Τα συστήματα κάλυψης του κόστους χρήσης των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής πρέπει να μην παρέχουν κανένα κίνητρο στα πλοία να απορρίπτουν τα απόβλητά τους στη θάλασσα. Για τον σκοπό αυτό, εφαρμόζονται οι ακόλουθες αρχές:

(α) όλα τα πλοία που καταπλέουν σε λιμένα κράτους μέλους συνεισφέρουν στο κόστος που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ανεξαρτήτως του εάν χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις ή όχι. Στις σχετικές ρυθμίσεις είναι δυνατόν να συγκαταλέγεται η ενσωμάτωση του τέλους στα λιμενικά τέλη ή η επιβολή ιδιαίτερου τέλους αποβλήτων σταθερού ύψους. Τα τέλη μπορούν να διαφοροποιούνται σε συνάρτηση, μεταξύ άλλων, με την κατηγορία, τον τύπο και το μέγεθος του πλοίου.

(β) το μέρος του κόστους που δεν καλύπτεται, ενδεχομένως, από το τέλος που αναφέρεται στο στοιχείο α), καλύπτεται με βάση τους τύπους και τις ποσότητες αποβλήτων πλοίου που παραδίδουν τελικά τα πλοία.

(γ) επιτρέπεται η μείωση των τελών, εάν η περιβαλλοντική διαχείριση του πλοίου, ο σχεδιασμός, ο εξοπλισμός και η λειτουργία του είναι τέτοια ώστε ο πλοίαρχος να μπορεί να αποδείξει ότι το πλοίο παράγει μειωμένες ποσότητες αποβλήτων.

3. Για να διασφαλιστεί ότι τα επιβαλλόμενα τέλη είναι δίκαια, καθορίζονται με διαφάνεια, δεν εισάγουν διακρίσεις και αντιστοιχούν στο κόστος των εγκαταστάσεων και υπηρεσιών που προσφέρονται και, κατά περίπτωση, χρησιμοποιούνται, το ύψος των τελών και η βάση υπολογισμού τους θα πρέπει να διευκρινίζονται στους χρήστες των λιμένων.

4. Εάν η πολυμορφία των συστημάτων κάλυψης του κόστους που προβλέπονται στην παράγραφο 2 φανεί ότι δημιουργεί προσκόμματα στην επίτευξη των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 1 της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή υποβάλλει πρόταση για την τροποποίηση της παρούσας οδηγίας ούτως ώστε οι διαφορές μεταξύ των συστημάτων κάλυψης του κόστους να μειωθούν επαρκώς προκειμένου να αποφευχθούν οι προαναφερθείσες αρνητικές επιπτώσεις.

Άρθρο 9 Εξαιρέσεις

1. Όταν πλοία εκτελούν προγραμματισμένα δρομολόγια με συχνούς και τακτικούς ελλιμενισμούς και εφόσον υπάρχουν επαρκείς αποδείξεις για την ύπαρξη διακανονισμού που εγγυάται την παράδοση των αποβλήτων πλοίου και την καταβολή τελών σε λιμένα που βρίσκεται επί της διαδρομής τους, τα κράτη μέλη των λιμένων που συμπεριλαμβάνονται στα δρομολόγια αυτά μπορούν να απαλλάσσουν τα πλοία αυτά από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το άρθρο 6, το άρθρο 7 παράγραφος 1 και το άρθρο 8.

2. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή τακτικά, τουλάχιστον δε μία φορά κατ' έτος, για τις εξαιρέσεις που παραχωρούνται σύμφωνα με την παράγραφο 1.

Άρθρο 10 Παράδοση των καταλοίπων φορτίου

Οι πλοίαρχοι των πλοίων που καταπλέουν σε λιμένες της Κοινότητας εξασφαλίζουν την παράδοση των καταλοίπων φορτίου σε λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής κατά τα προβλεπόμενα στη σύμβαση Marpol 73/78. Οιοδήποτε τέλος για την παράδοση καταλοίπων φορτίου καταβάλλεται από τον χρήστη της εγκατάστασης υποδοχής.

Άρθρο 11 Επιβολή

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλα τα πλοία να είναι δυνατόν να υπόκεινται σε επιθεώρηση για την εξακρίβωση της συμμόρφωσής τους προς τα άρθρα 7 και 10, η δε συχνότητα των επιθεωρήσεων αυτών να είναι επαρκής.

2. Για επιθεωρήσεις που αφορούν πλοία πλην των αλιευτικών σκαφών και των σκαφών αναψυχής με άδεια μεταφοράς μέχρι 12 επιβατών:

(α) κατά την επιλογή πλοίων προς επιθεώρηση, τα κράτη μέλη αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή:

-στα πλοία που δεν συμμορφώνονται προς τις σχετικές με την κοινοποίηση απαιτήσεις του άρθρου 6.

-στα πλοία για τα οποία, από την εξέταση των στοιχείων που παρέχουν ο πλοίαρχοι σύμφωνα με το άρθρο 6, διαπιστώθηκαν άλλοι λόγοι για τους οποίους πιστεύεται ότι το πλοίο δεν συμμορφούται προς την παρούσα οδηγία.

(β) η επιθεώρηση αυτή διενεργείται στο πλαίσιο της οδηγίας 95/21/ΕΚ, όταν εφαρμόζεται η οδηγία αυτή και ισχύει η απαίτηση που ορίζεται στην οδηγία περί επιθεωρήσεων σε ποσοστό 25%.

(γ) εάν η αρμόδια αρχή δεν είναι ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα αυτής της επιθεώρησης, μεριμνά ώστε το πλοίο να μην αποπλεύσει μέχρις ότου τα απόβλητά του και τα κατάλοιπα φορτίου παραδοθούν σε εγκαταστάσεις υποδοχής σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 10.

(δ) όταν υπάρχουν σαφείς αποδείξεις για τον απόπλου πλοίου χωρίς να έχουν τηρηθεί οι διατάξεις του άρθρου 7 ή του άρθρου 10, ενημερώνεται σχετικά η αρμόδια αρχή του επόμενου λιμένα κατάπλου και, με την επιφύλαξη της επιβολής των κυρώσεων που προβλέπονται στο άρθρο 13, δεν επιτρέπεται ο απόπλους του πλοίου αυτού μέχρις ότου διενεργηθεί λεπτομερέστερη εκτίμηση παραγόντων που σχετίζονται με τη συμμόρφωση του πλοίου προς την παρούσα οδηγία, όπως η ακρίβεια των στοιχείων που παρέχονται σύμφωνα με το άρθρο 6.

3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν διαδικασίες ελέγχου, στον βαθμό που απαιτείται, για τα αλιευτικά σκάφη και τα σκάφη αναψυχής με άδεια μεταφοράς μέχρι 12 επιβατών, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμμόρφωση προς τις σχετικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 12 Συνοδευτικά μέτρα

1. Τα κράτη μέλη:

(α) λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να εξασφαλίσουν ότι οι πλοίαρχοι, οι διαχειριστές των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής και τα λοιπά ενδιαφερόμενα πρόσωπα ενημερώνονται δεόντως για τις υποχρεώσεις που υπέχουν δυνάμει της παρούσας οδηγίας και ότι εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις αυτές.

(β) ορίζουν αρμόδιες αρχές ή φορείς για την εκτέλεση καθηκόντων δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

(γ) λαμβάνουν μέτρα για τη συνεργασία των αρμοδίων αρχών τους με τους εμπορικούς οργανισμούς, ώστε να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

(δ) διασφαλίζουν τη δέουσα εξέταση των στοιχείων που κοινοποιούν οι πλοίαρχοι σύμφωνα με το άρθρο 6.

(ε) μεριμνούν ώστε οι διατυπώσεις για τη χρήση των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής να είναι απλές και να διεκπεραιώνονται με ταχύτητα προκειμένου να δοθεί κίνητρο στους πλοιάρχους να χρησιμοποιούν τις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής και να αποφεύγονται αδικαιολόγητες καθυστερήσεις των πλοίων.

(στ') μεριμνούν ώστε να διαβιβάζεται στην Επιτροπή αντίγραφο των καταγγελιών για ανεπάρκεια των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 3.

(ζ) μεριμνούν ώστε η επεξεργασία, ανάκτηση και τελική διάθεση των αποβλήτων πλοίων και των καταλοίπων φορτίου να διεξάγονται σύμφωνα με την οδηγία 75/442/ΕΟΚ και με τη λοιπή σχετική κοινοτική νομοθεσία, και ειδικότερα σύμφωνα με την οδηγία 75/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 16ης Ιουνίου 1975, περί διαθέσεως των χρησιμοποιημένων ορυκτελαίων [9], και την οδηγία 91/689/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1991, για τα επικίνδυνα απόβλητα [10]

[9] ΕΕ L 194, 25.7.1975, σ. 23. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 91/692/EEC (ΕΕ L 377, 31.12.1991, σ. 48).

[10] ΕΕ L 377, 31.12.1991, σ. 20. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/31/EEC (ΕΕ L 168, 2.7.1994, σ. 28).

(η) θεσπίζουν και τηρούν κατάλληλες διαδικασίες σύμφωνα με την εθνική τους νομοθεσία για τη δέουσα αποζημίωση πλοίων τα οποία καθυστερούνται αδικαιολόγητα εξαιτίας ανεπαρκών λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής και ανεπαρκούς σχεδιασμού διαχείρισης των αποβλήτων.

2. Η παράδοση αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου θεωρείται ως θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία κατά την έννοια του άρθρου 79 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1999, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα [11]. Οι τελωνειακές αρχές δεν απαιτούν την κατάθεση συνοπτικής διασάφησης σύμφωνα με το άρθρο 45 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα.

[11] ΕΕ L 302, 19.10.1992, σ. 1. Κανονισμού όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την κανονισμού 955/99/EEC (ΕΕ L 119, 7.5.1999, σ. 1).

3. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται για τη δημιουργία ενός κατάλληλου συστήματος πληροφοριών και παρακολούθησης, το οποίο θα καλύπτει τουλάχιστον το σύνολο της Κοινότητας, με σκοπό:

-τον καλύτερο εντοπισμό των πλοίων που δεν παραδίδουν τα απόβλητά τους και τα κατάλοιπα φορτίου σύμφωνα με την παρούσα οδηγία,

-τη διαπίστωση του κατά πόσον οι στόχοι που τίθενται στο άρθρο 1 της οδηγίας έχουν επιτευχθεί

4. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή συνεργάζονται για τον καθορισμό κοινών κριτηρίων εντοπισμού των πλοίων που αναφέρονται στο άρθρο 8, παράγραφος 2, στοιχείο γ).

Άρθρο 13 Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα κυρώσεων για παράβαση των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσουν την επιβολή των κυρώσεων αυτών. Οι προβλεπόμενες κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Άρθρο 14 Κανονιστική επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 93/75/ΕΟΚ [12].

[12] ΕΕ L 247, 5.10.1993, σ. 19. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 98/74/EC (ΕΕ L 276, 13.10.1998, σ. 7).

2. Όταν γίνεται αναφορά στη διαδικασία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/EΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 7 παράγραφος 3 και του άρθρου 8 αυτής.

3. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ είναι τρεις μήνες.

Άρθρο 15 Διαδικασία τροποποίησης

Τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας, ο ορισμός του άρθρου 2 σημείο β), οι παραπομπές σε κοινοτικά μέσα και ο παραπομπές σε μέσα του ΔΝΟ μπορούν να τροποποιούνται με τη διαδικασία του άρθρου 14 παράγραφος 2, προκειμένου να ευθυγραμμιστούν προς τα μέτρα της Κοινότητας ή του ΔΝΟ που τίθενται σε ισχύ, εφόσον οι τροποποιήσεις αυτές δεν διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Επιπλέον, τα παραρτήματα της παρούσας οδηγίας μπορούν να τροποποιούνται με την ίδια διαδικασία, όποτε κρίνεται απαραίτητο, για τη βελτίωση του καθεστώτος που θεσπίζεται με την παρούσα οδηγία, εφόσον οι τροποποιήσεις αυτές δεν διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 16 Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις [...] [13]. Πληροφορούν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

[13] 24 18 μήνες μετά την ημερομηνία θέσης σε ισχύ της παρούσας οδηγίας

Ωστόσο, όσον αφορά τα λύματα, που αναφέρονται στο άρθρο 2 σημείο γ), η θέση σε εφαρμογή της παρούσας οδηγίας αναστέλλεται μέχρις ότου παρέλθουν δώδεκα μήνες από την έναρξη ισχύος του παραρτήματος IV της σύμβασης Marpol 73/78.

2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, περιλαμβάνουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από σχετική αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος αναφοράς καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 17 Αξιολόγηση

1. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ανά τριετία στην Επιτροπή έκθεση προόδου σχετικά με την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

2. Με βάση τις εκθέσεις των κρατών μελών που προβλέπονται στην παράγραφο 1, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση αξιολόγησης σχετικά με τη λειτουργία του συστήματος που προβλέπεται στην παρούσα οδηγία, συνοδευόμενη, εφόσον απαιτείται, από προτάσεις για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 18 Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την ημέρα της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 19 Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΥΠΟΔΟΧΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΚΙΝΗΣΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΣΕ ΛΙΜΕΝΕΣ

(όπως αναφέρονται στο άρθρο 5)

Τα προγράμματα καλύπτουν όλους τους τύπους αποβλήτων πλοίου και καταλοίπων φορτίου που προέρχονται από πλοία που συνήθως καταπλέουν στο λιμένα, και καταρτίζονται σύμφωνα με το μέγεθος του λιμένα και τους τύπους των πλοίων που καταπλέουν σε αυτόν.

Τα προγράμματα πραγματεύονται τα ακόλουθα στοιχεία:

-εκτίμηση της ανάγκης λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής, με βάση τις ανάγκες των πλοίων που συνήθως καταπλέουν στο λιμένα.

-περιγραφή του τύπου και της χωρητικότητας των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής.

-αναλυτική περιγραφή των διαδικασιών υποδοχής και συλλογής των αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου.

-περιγραφή του συστήματος χρέωσης τελών.

-διαδικασίες για την γνωστοποίηση καταγγελλόμενων ανεπαρκειών στις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής.

-διαδικασίες για διαρκείς διαβουλεύσεις με τους χρήστες του λιμένα, τους αναδόχους στον τομέα των αποβλήτων, τους φορείς εκμετάλλευσης σταθμών μεταφόρτωσης και τα λοιπά ενδιαφερόμενα μέρη. και

-τύπος και ποσότητες των αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου που αποτελούν αντικείμενο της υποδοχής και διακίνησης.

Επιπλέον, τα προγράμματα θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

-σύνοψη της σχετικής νομοθεσίας και των τυπικών διαδικασιών για την παράδοση.

-στοιχεία του προσώπου ή των προσώπων που είναι υπεύθυνα για την υλοποίηση του προγράμματος.

-περιγραφή τυχόν εξοπλισμού και διαδικασιών προεπεξεργασίας στον λιμένα.

-περιγραφή των μεθόδων καταγραφής της πραγματικής χρήσης των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής.

-περιγραφή των μεθόδων καταγραφής των παραλαμβανόμενων ποσοτήτων αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου.και

-περιγραφή του τρόπου με τον οποίο διατίθενται τα απόβλητα πλοίων και κατάλοιπα φορτίου.

Οι διαδικασίες υποδοχής, συλλογής, αποθήκευσης, επεξεργασίας και διάθεσης θα πρέπει να συμμορφούνται, από κάθε άποψη, προς ένα σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης κατάλληλο για τη σταδιακή μείωση των επιπτώσεων των εν λόγω δραστηριοτήτων στο περιβάλλον. Η συμμόρφωση αυτή τεκμαίρεται εάν οι διαδικασίες είναι σύμφωνες με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1836/93 του Συμβουλίου, της 29ης Ιουνίου 1993, για την εκούσια συμμετοχή των επιχειρήσεων του βιομηχανικού τομέα σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου [14]

[14] ΕΕ L 168, 10.7.1993, σ. 1.

Πληροφορίες που διατίθενται σε όλους τους χρήστες του λιμένα:

-σύντομη αναφορά στη θεμελιώδη σημασία της ορθής παράδοσης των αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου.

-θέση των λιμενικών εγκαταστάσεων υποδοχής για κάθε θέση πρόσδεσης, με διάγραμμα/χάρτη.

-κατάλογος των αποβλήτων πλοίων και καταλοίπων φορτίου με τα οποία συνήθως ασχολούνται οι αρμόδιοι στο λιμένα.

-κατάλογος των σημείων επαφής, των φορέων εκμετάλλευσης και των παρεχομένων υπηρεσιών.

-περιγραφή των διαδικασιών παράδοσης.

-περιγραφή του συστήματος χρέωσης τελών. και

-διαδικασίες για την αναφορά των ανεπαρκειών στις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής.

_______________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΡΟΣ ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΣΤΟΝ ΛΙΜΕΝΑ...........................

(Λιμένας προορισμού όπως αναφέρεται στο άρθρο 6 της οδηγίας 2000/.../ΕΚ)

1. Ονομασία, κωδικός κλήσης και, κατά περίπτωση, αριθμός αναγνώρισης ΔΝΟ του πλοίου:

2. Κράτος σημαίας:

3. Προβλεπόμενη ώρα κατάπλου (ΠΩΚ):

4. Προβλεπόμενη ώρα απόπλου (ΠΩΑ):

5. Προηγούμενος λιμένας κατάπλου:

6. Επόμενος λιμένας κατάπλου:

7. Τελευταίος λιμένας παράδοσης των αποβλήτων πλοίων και ημερομηνία κατά την οποία πραγματοποιήθηκε η παράδοση αυτή:

8. Παραδίδετε

όλα ( ορισμένα ( κανένα μέρος ( [15]

[15] Σημειώστε το ανάλογο πλαίσιο.

από τα απόβλητά σας στις λιμενικές εγκαταστάσεις υποδοχής;

9. Τύπος και ποσότητα αποβλήτων και καταλοίπων προς παράδοση ή/και προς παραμονή επί του πλοίου, και εκατοστιαίο ποσοστό της μέγιστης ικανότητας αποθήκευσης:

Αν παραδίδετε όλα τα απόβλητα, συμπληρώστε κατάλληλα τη δεύτερη στήλη.

Αν παραδίδετε μερικά ή καθόλου απόβλητα, συμπληρώστε όλες τις στήλες.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Σημειώσεις:

1. Οι ανωτέρω πληροφορίες μπορεί να χρησιμοποιηθούν για σκοπούς κρατικού λιμενικού ελέγχου και άλλους σκοπούς επιθεώρησης.

2. Τα κράτη μέλη ορίζουν τους φορείς που λαμβάνουν αντίγραφα της παρούσας κοινοποίησης.

3. Το παρόν έγγραφο συμπληρώνεται υποχρεωτικά εκτός αν το πλοίο καλύπτεται από εξαίρεση δυνάμει του άρθρου 9 της οδηγίας 2000/.../ΕΚ.

Βεβαιώνω ότι

οι ως άνω λεπτομέρειες είναι ακριβείς και ορθές

επί του πλοίου υφίσταται επαρκής ικανότητα αποθήκευσης όλων των αποβλήτων που θα παραχθούν μεταξύ της κοινοποίησης και του επόμενου λιμένα στον οποίο θα παραδοθούν

Ημερομηνία.....................

Ώρα........... ...................

Υπογραφή.....................