C 331/17

Δημοσίευση αίτησης για έγκριση τροποποίησης των προδιαγραφών προϊόντος, η οποία δεν είναι ήσσονος σημασίας, σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφος 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τα συστήματα ποιότητας των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων

(2020/C 331/12)

Η παρούσα δημοσίευση παρέχει το δικαίωμα ένστασης κατά της αίτησης τροποποίησης, σύμφωνα με το άρθρο 51 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1), εντός τριών μηνών από την ημερομηνία της παρούσας δημοσίευσης

ΑΙΤΗΣΗ ΓΙΑ ΕΓΚΡΙΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΡΟΔΙΑΓΡΑΦΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΟΣ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗΣ ΟΝΟΜΑΣΙΑΣ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗΣ/ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΟΜΕΝΗΣ ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΕΝΔΕΙΞΗΣ Η ΟΠΟΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΗΣΣΟΝΟΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ

Αίτηση για έγκριση τροποποίησης σύμφωνα με το άρθρο 53 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012

«CORNOUAILLE»

Αριθ. ΕΕ: PDO-FR-0043-AM02 -19.4.2019

ΠΟΠ (X) ΠΓΕ ( )

1. Αιτούσα ομάδα και έννομο συμφέρον

Organisme de défense et de gestion du cidre AOC Cornouaille

Chambre d'agriculture – Kergadalen 29590 SAINT-SEGAL FRANCE

Τηλ. +33 298524801

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: odgcornouaille@gmail.com

Η ομάδα αποτελείται από τους παραγωγούς μήλων και τους παρασκευαστές μηλίτη «Cornouaille». Έχει επομένως έννομο συμφέρον να προτείνει την αίτηση τροποποίησης.

2. Κράτος μέλος ή τρίτη χώρα

Γαλλία

3. Κεφάλαιο των προδιαγραφών προϊόντος που αφορά/-ούν η/οι τροποποίηση/-σεις

☐ Ονομασία του προϊόντος

☒ Περιγραφή του προϊόντος

☒ Γεωγραφική περιοχή

☒ Απόδειξη της καταγωγής

☒ Μέθοδος παραγωγής

☒ Δεσμός

☒ Επισήμανση

☒ Άλλο: Επικαιροποίηση των στοιχείων επικοινωνίας της ομάδας και της αρμόδιας υπηρεσίας του κράτους μέλους, στοιχεία σχετικά με τον οργανισμό ελέγχων, δεσμός, εθνικές απαιτήσεις, τροποποιήσεις στη διατύπωση του κεφαλαίου «Γεωγραφική περιοχή».

4. Τύπος τροποποίησης/-εων

☐ Τροποποίηση των προδιαγραφών προϊόντος καταχωρισμένης ΠΟΠ ή ΠΓΕ, η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί ήσσονος σημασίας κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012

☒ Τροποποίηση των προδιαγραφών προϊόντος καταχωρισμένης ΠΟΠ ή ΠΓΕ, για την οποία δεν έχει δημοσιευθεί ενιαίο έγγραφο (ή ισοδύναμο έγγραφο) και η οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί ήσσονος σημασίας κατά την έννοια του άρθρου 53 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012

5. Τροποποίηση/-εις

Δεδομένου ότι δεν έχει δημοσιευτεί ενιαίο έγγραφο, οι τροποποιήσεις που παρουσιάζονται στη συνέχεια αφορούν αποκλειστικά και μόνο τις προδιαγραφές προϊόντος. Στο ενιαίο έγγραφο επαναλαμβάνονται τα στοιχεία που προέρχονται από τις τροποποιημένες προδιαγραφές προϊόντος.

5.1. Κεφάλαιο «Περιγραφή του προϊόντος»

— Η διάταξη

«Το προϊόν “Cornouaille” είναι μη παστεριωμένος, μη ανθρακούχος μηλίτης τύπου “bouché”, ο οποίος παρασκευάζεται με καθαρό χυμό μήλων για μηλίτη και προέρχεται από τις τοπικές και παραδοσιακές ποικιλίες των ταυτοποιημένων οπωρώνων που βρίσκονται εντός της γεωγραφικής περιοχής»

αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Το προϊόν “Cornouaille” είναι μη παστεριωμένος και μη ανθρακούχος αφρώδης μηλίτης που παράγεται με δευτερογενή ζύμωση στη φιάλη. Παρασκευάζεται με καθαρό χυμό μήλων για μηλίτη, τα οποία προέρχονται από τις τοπικές και παραδοσιακές ποικιλίες των ταυτοποιημένων οπωρώνων που βρίσκονται εντός της γεωγραφικής περιοχής.».

Ο όρος «bouché» που χρησιμοποιείται για τον χαρακτηρισμό του μηλίτη αντικαθίσταται από τη φράση «αφρώδης μηλίτης που παράγεται με δευτερογενή ζύμωση στη φιάλη». Με την τροποποίηση αυτή προσδιορίζεται η έννοια του όρου ώστε να γίνει περισσότερο κατανοητή.

— Προστίθεται η επικεφαλίδα «Οργανοληπτικά χαρακτηριστικά».

— Η διάταξη

«Ο μηλίτης “Cornouaille” έχει πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε τανίνες, οι οποίες του προσδίδουν καστανό-πορτοκαλί-ερυθρό χρώμα και χαρακτηριστική γεύση.»

αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Ο μηλίτης “Cornouaille” έχει πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε τανίνες, οι οποίες του προσδίδουν χρυσοκίτρινο έως πορτοκαλί χρώμα και τη χαρακτηριστική γεύση των τανινών. Παρουσιάζει καλή ισορροπία μεταξύ γλυκού και πικρού.».

Με τις τροποποιήσεις αυτές διευκρινίζονται και εμπλουτίζονται τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά: ο όρος «καστανό-πορτοκαλί-ερυθρό» που χρησιμοποιείται για την περιγραφή του χρώματος αντικαθίσταται από το εύρος των αποχρώσεων «χρυσοκίτρινο έως πορτοκαλί», οι οποίες αποδίδουν καλύτερα τις παραλλαγές του προϊόντος. Προστίθεται το ουσιαστικό «των τανινών», το οποίο προσδιορίζει τη «χαρακτηριστική γεύση» του προϊόντος «Cornouaille». Προστίθεται επίσης η φράση «Παρουσιάζει καλή ισορροπία μεταξύ γλυκού και πικρού.» για να προσδιοριστεί περαιτέρω η γεύση του «Cornouaille».

— Άλλωστε, για να εμπλουτιστεί η περιγραφή του προϊόντος προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: «Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά: Ο μηλίτης “Cornouaille” παρουσιάζει τα ακόλουθα αναλυτικά χαρακτηριστικά: — αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο άνω του 3,5 %· — ολικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο άνω του 6 %· — περιεκτικότητα σε σάκχαρα μεγαλύτερη ή ίση με 20 γραμμάρια ανά λίτρο· — συμπίεση του μηλίτη εντός της φιάλης: τουλάχιστον 1,5 bar σε θερμοκρασία 20 °C ή 3 γραμμάρια CO2».

5.2. Κεφάλαιο «Γεωγραφική περιοχή»

— Προστίθεται η φράση

«Η παραγωγή των μήλων και η παρασκευή των μηλιτών, περιλαμβανομένης της αφαίρεσης του ιζήματος ανάλογα με την περίπτωση, εκτελούνται υποχρεωτικά εντός της γεωγραφικής περιοχής που εγκρίθηκε από το Εθνικό Ινστιτούτο Προέλευσης και Ποιότητας κατά τις συνεδριάσεις της αρμόδιας εθνικής επιτροπής στις 7 και 8 Νοεμβρίου 1995 και στις 11 Σεπτεμβρίου 2014.»

ώστε να παρατεθούν αναλυτικά τα στάδια που πρέπει υποχρεωτικά να εκτελούνται εντός της γεωγραφικής περιοχής και οι ημερομηνίες στις οποίες οι αρχές έλαβαν τις σχετικές αποφάσεις.

— Οι κατωτέρω παράγραφοι των καταχωρισμένων προδιαγραφών προϊόντος στις οποίες περιγράφεται η γεωγραφική περιοχή: «Η γεωγραφική περιοχή παραγωγής και παρασκευής των μηλιτών που επιτρέπεται να φέρουν την ονομασία “Cornouaille” βρίσκεται εντός του νομού Finistère και καλύπτει μέρος της αρχαίας κομητείας της Κορνουάλης, η οποία βρισκόταν στη Βρετάνη. Η οριοθετημένη περιοχή περιλαμβάνει τα τμήματα της Κορνουάλης που είναι ευρύτερα γνωστά για την παραγωγή μηλιτών και που εμφανίζουν συγκεκριμένα κλιματικά και εδαφικά χαρακτηριστικά. Έτσι, στην περιοχή αυτή περιλαμβάνεται το νότιο τμήμα της Κορνουάλης και η κοιλάδα Aulne.»

τροποποιούνται και αντικαθίστανται από τον κατάλογο των δήμων (βασίζεται στον επίσημο γεωγραφικό κώδικα του 2017) που απαρτίζουν την περιοχή προκειμένου να προσδιοριστούν με ακρίβεια τα όριά της. Το νέο κείμενο είναι το εξής:

«Στα όρια αυτής της γεωγραφικής περιοχής περιλαμβάνονται οι ακόλουθοι 40 δήμοι με βάση τον επίσημο γεωγραφικό κώδικα του 2017. Νομός Finistère: Το σύνολο των δήμων: Argol, Bénodet, Clohars-Carnoët, Clohars-Fouesnant, Combrit, Concarneau, Ergué-Gabéric, Le Faou, La Forêt-Fouesnant, Fouesnant, Gouesnach, Landévennec, Mellac, Moëlan-sur-Mer, Névez, Peumérit, Pleuven, Plogastel-Saint-Germain, Plomelin, Plonéour-Lanvern, Plovan, Pluguffan, Pont-l’Abbé, Pouldreuzic, Quimperlé, Rédené, Rosnoën, Saint-Evarzec, Saint-Jean-Trolimon, Tréguennec, Trégunc, Tréméoc, Tréogat. Μέρος των δήμων: Arzano (ζώνες ZD, ZH, ZI), Crozon (ζώνες DL και ZA), Elliant (ζώνες H1, H2, I4), Quimper (το μέρος του δήμου που αντιστοιχεί στα εδάφη του πρώην δήμου Ergué-Armel), Riec-sur-Bélon (ζώνες YD και YI), Saint-Coulitz (ζώνη A2), Telgruc-sur-Mer (ζώνη ZA).».

— Η γεωγραφική περιοχή επεκτείνεται σε 2 όμορους δήμους της περιοχής που περιλαμβάνεται ήδη στις προδιαγραφές (Crozon και Telgruc-sur-mer), καθώς και σε ένα ακόμα τμήμα του δήμου Riec-sur-Belon. Οι εν λόγω δήμοι και το εν λόγω τμήμα ανταποκρίνονται στα κριτήρια οριοθέτησης της ήδη καταχωρισμένης περιοχής.

— Για να ενημερωθεί αναγνώστης σχετικά με τη δυνατότητα πρόσβασης σε αυτά τα δεδομένα, προστίθεται η φράση «Το χαρτογραφικό υλικό που απεικονίζει τη γεωγραφική περιοχή είναι διαθέσιμο στον ιστότοπο του Εθνικού Ινστιτούτου Προέλευσης και Ποιότητας.».

— Άλλωστε, το κεφάλαιο «Γεωγραφική περιοχή» εμπλουτίζεται με τις διαδικασίες διαλογής και ταυτοποίησης των αγροτεμαχίων που θεωρούνται κατάλληλα να παράγουν μήλα που προορίζονται για την παρασκευή του μηλίτη «Cornouaille». Προστίθενται οι εξής φράσεις:

«Τα μήλα για μηλίτη που προορίζονται για την παρασκευή μηλίτη της ονομασίας προέλευσης “Cornouaille” προέρχονται από οπωρώνες που βρίσκονται εντός της γεωγραφικής περιοχής και που ανταποκρίνονται στα κριτήρια ταυτοποίησης που συνδέονται με τη θέση του αγροτεμαχίου, όπως εγκρίθηκαν από το Εθνικό Ινστιτούτου Προέλευσης και Ποιότητας κατά τη συνεδρίαση της αρμόδιας εθνικής επιτροπής της 22ας και της 23ης Μαΐου 1997. Οι παραγωγοί που επιθυμούν την ταυτοποίηση του οπωρώνα τους υποβάλλουν το σχετικό αίτημα στις υπηρεσίες του Εθνικού Ινστιτούτου Προέλευσης και Ποιότητας πριν από την 1η Απριλίου του έτους συγκομιδής. Ο κατάλογος των νέων ταυτοποιημένων αγροτεμαχίων εγκρίνεται κάθε έτος από την αρμόδια εθνική επιτροπή του Εθνικού Ινστιτούτου Προέλευσης και Ποιότητας, κατόπιν γνωμοδότησης της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που ορίζεται για τον σκοπό αυτό. Οι κατάλογοι των κριτηρίων και των ταυτοποιημένων οπωρώνων είναι διαθέσιμοι στις υπηρεσίες του Εθνικού Ινστιτούτου Προέλευσης και Ποιότητας και στην ομάδα.».

5.3. Κεφάλαιο «Απόδειξη της καταγωγής»

— Η παράγραφος

«Η κομητεία της Κορνουάλης οφείλει την ονομασία της στους πληθυσμούς που προέρχονταν από το νοτιοδυτικό τμήμα της αρχαίας ρωμαϊκής επαρχίας της Βρετανίας (Μεγάλη Βρετανία), οι οποίοι εισέβαλαν στην περιοχή τερματίζοντας τη γαλατική-ρωμαϊκή κυριαρχία. Η κομητεία της Κορνουάλης, η οποία πλέον δεν υφίσταται ως διοικητική οντότητα, παραμένει ζωντανή μέσα από τα ιδιότυπα έθιμα της, τη γλώσσα της και τη λαογραφική της παράδοση. Η εν λόγω διοικητική οντότητα βρισκόταν στα όρια του σημερινού νομού Finistère. Σύμφωνα με τις βιογραφικές αφηγήσεις του ιδρυτή του αβαείου Landevennec (κοιλάδα Aulne-Finistère) Αγίου Γκουενόλιου, η μηλιά καλλιεργείται στην Κορνουάλη από τον 6ο αιώνα. Στην κομητεία αυτή η παραγωγή μηλίτη αρχίζει να αναπτύσσεται τον 14ο αιώνα χάρη στην άνθηση των θαλάσσιων εμπορικών σχέσεων, καθώς χρησιμοποιούνται νέες ποικιλίες μηλιών από τη Γαλικία (Ισπανία) και τη βόρεια Αφρική που δίνουν καρπούς με μεγάλη περιεκτικότητα σε τανίνες. Οι τανίνες, πέραν των αντισηπτικών τους ιδιοτήτων, διευκολύνουν τη διαύγαση του γλεύκους μέσω της διαδικασίας της φυσικής διήθησης, διασφαλίζοντας την καλύτερα ελεγχόμενη ζύμωσή του, τεχνική που χαρακτηρίζει τους παραδοσιακούς μηλίτες των περιοχών της βορειοδυτικής Γαλλίας. Οι καλλιεργητές άρχισαν σταδιακά να διαλέγουν τις ποικιλίες υψηλής ποιότητας που ήταν προσαρμοσμένες στο μικροκλίμα της περιοχής. Μέχρι το τέλος του 19ου αιώνα πολλές γραπτές μαρτυρίες επιβεβαιώνουν την αναγνωρισιμότητα του μηλίτη της Κορνουάλης (κοιλάδα Aulne, περιοχές Fouesnant, Clohars-Carnoêt, Pays Bigouden …) ο οποίος, παρά το γεγονός ότι απώλεσε σημαντικά μερίδια αγοράς λόγω του μετασχηματισμού της αγροτικής κοινωνίας της Βρετάνης με τους δύο παγκόσμιους πολέμους του 20ού αιώνα, εξακολουθεί να κατέχει εξέχουσα θέση στη συνείδηση των καταναλωτών.»

διαγράφεται επειδή δεν αφορούσε το θέμα του παρόντος μέρους.

Η παράγραφος αυτή αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

«Το σύστημα τεκμηρίωσης που εφαρμόζεται πλέον, από τον οπωρώνα μέχρι το τελευταίο στάδιο παρασκευής του “Cornouaille”, καθώς και η καθορισμένη διαδικασία αναλυτικών και οργανοληπτικών ελέγχων, επιτρέπουν την παρακολούθηση του προϊόντος μέχρι τη διάθεσή του στο εμπόριο. 4.1. Υποχρεώσεις υποβολής δηλώσεων 4.1.1. Δήλωση ταυτοποίησης των επιχειρήσεων Οι επιχειρήσεις που επιθυμούν να παρέμβουν στο σύνολο ή σε μέρος της διαδικασίας παραγωγής και παρασκευής του προϊόντος “Cornouaille” πρέπει να καταθέτουν δήλωση ταυτοποίησης. Η δήλωση ταυτοποίησης περιλαμβάνει την περιγραφή των αγροτεμαχίων και των εργαλείων που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του προϊόντος της ονομασίας προέλευσης, καθώς και τη δέσμευση της επιχείρησης για τη συμμόρφωσή της με τις προδιαγραφές της ονομασίας. Η δήλωση ταυτοποίησης αποστέλλεται στην ομάδα, η οποία ενημερώνει τον οργανισμό ελέγχου. Τυχόν τροποποιήσεις αναφέρονται από την αδειοδοτημένη επιχείρηση πριν από την έναρξη των διαδικασιών. ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΛΕΙΟΥ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ Παραγωγοί φρούτων Για κάθε μονάδα καλλιέργειας: αριθμός κτηματολογίου του/των αγροτεμαχίου/-ων, αριθμός δένδρων, έτος φύτευσης, τρόπος διαμόρφωσης, ποικιλίες, απόσταση μεταξύ των δένδρων. Σχέδιο του οπωρώνα με θέση των ποικιλιών. Αν η επιχείρηση επιθυμεί να παράγει καρπούς το έτος Ν: πριν από την 1η Απριλίου του έτους της συγκομιδής για κάθε νέο αγροτεμάχιο ή για κάθε νέα τροποποίηση της μονάδας καλλιέργειας Παρασκευαστές Διεύθυνση του τόπου παράδοσης των φρούτων Διεύθυνση της/των μονάδας/-ων παραγωγής Παρουσία εξοπλισμού για την άλεση ή τον θρυμματισμό των καρπών Παρουσία εξοπλισμού για τη συμπίεση των καρπών (πιεστήριο) Πριν από οποιαδήποτε επεξεργασία στο πλαίσιο της αξίωσης για απόδοση της ονομασίας προέλευσης, και το αργότερο έως την 1η Σεπτεμβρίου του έτους της συγκομιδής αν η επιχείρηση θέλει να επεξεργαστεί το προϊόν το έτος Ν 4.1.2. Δήλωση αξίωσης Η δήλωση αξίωσης διαβιβάζεται το αργότερο στις 10 του μήνα που ακολουθεί την εμφιάλωση. Η δήλωση περιλαμβάνει: — την ημερομηνία και — τις ποσότητες που εμφιαλώνονται ανά παρτίδα. Η δήλωση αξίωσης αποστέλλεται στην ομάδα, η οποία ενημερώνει τον οργανισμό ελέγχου. 4.1.3. Ανακεφαλαιωτική δήλωση αγοράς φρούτων Η ανακεφαλαιωτική δήλωση αγοράς φρούτων συμπληρώνεται από κάθε παρασκευαστή που αγοράζει φρούτα κατά τη διάρκεια της καλλιεργητικής περιόδου. Κάθε χρόνο πριν από τις 15 Φεβρουαρίου του έτους που ακολουθεί τη συγκομιδή, η δήλωση αποστέλλεται στην ομάδα, η οποία ενημερώνει τον οργανισμό ελέγχου. Η δήλωση περιλαμβάνει τις ποσότητες φρούτων που αγοράζονται από τον προμηθευτή. 4.2. Τήρηση αρχείων 4.2.1. Αρχεία και συνοδευτικά έγγραφα των φρούτων Τα φρούτα, κατά τη μεταφορά τους από τον προμηθευτή στον παρασκευαστή, συνοδεύονται από έγγραφο που αναγράφει: — την ονομασία προέλευσης για την οποία προβάλλεται η σχετική αξίωση — την ποσότητα — την τοποθεσία ή το αγροτεμάχιο — την ημερομηνία συγκομιδής. Οι επιχειρήσεις καταχωρίζουν στο αρχείο συγκομιδής: — την ημερομηνία συγκομιδής, — τα στοιχεία της τοποθεσίας ή του αγροτεμαχίου, — τη συγκομισθείσα ποσότητα και — την ποικιλία. 4.2.2. Αρχείο παρασκευής Το αρχείο παρασκευής περιλαμβάνει κυρίως τα ακόλουθα στοιχεία: — Διαδικασία εκχύλισης του χυμού: — ημερομηνία πολτοποίησης, — ποικιλίες που χρησιμοποιούνται και αντίστοιχες ποσότητες, — πυκνότητα και όγκος του παραγόμενου γλεύκους. — Επεξεργασία του γλεύκους κατά τη διάρκεια της ζύμωσης: — εμφιάλωση — ημερομηνία εμφιάλωσης, — αναμείξεις των προϊόντων βάσης, — όγκος, — κωδικός αναγνώρισης της παρτίδας. 4.3. Έλεγχος του προϊόντος Στο πλαίσιο του ελέγχου των χαρακτηριστικών του προϊόντος ονομασίας προέλευσης, αξιολογούνται τα αναλυτικά, οργανοληπτικά, οπτικά και γευστικά του χαρακτηριστικά καθώς με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται η ποιότητα και η ιδιοτυπία του μηλίτη “Cornouaille”. Οι έλεγχοι αυτοί διενεργούνται δειγματοληπτικά. Οι μηλίτες είναι έτοιμοι προς διάθεση μετά την παρέλευση της ελάχιστης περιόδου της δευτερογενούς ζύμωσης.».

Με την τροποποίηση αυτή, η οποία συνδέεται με τις εθνικές νομοθετικές και κανονιστικές εξελίξεις, περιγράφεται το σύστημα ποσοτικής και ποιοτικής ιχνηλασιμότητας που εφαρμόζεται. Διευκρινίζονται οι υποχρεώσεις υποβολής δηλώσεων των επιχειρήσεων (κυρίως το περιεχόμενο και οι παραλήπτες των δηλώσεων). Μεταξύ άλλων, προβλέπονται τα εξής:

— υποβάλλεται δήλωση ταυτοποίησης των επιχειρήσεων προκειμένου να χορηγηθεί η άδεια παραγωγής που πιστοποιεί ότι οι επιχειρήσεις μπορούν να εκπληρώσουν τις απαιτήσεις των προδιαγραφών προϊόντος,

— υποβάλλεται δήλωση αξίωσης,

— υποβάλλεται ανακεφαλαιωτική δήλωση αγοράς φρούτων,

— διευκρινίζεται ο τρόπος τήρησης των αρχείων, μεταξύ άλλων των αρχείων και εγγράφων που συνοδεύουν τα φρούτα, καθώς και του αρχείου παρασκευής.

Οι παραγωγοί χρειάζονται αυτές τις δηλώσεις για να γνωρίζουν, να παρακολουθούν και να ελέγχουν τα προϊόντα που προορίζονται για διάθεση στο εμπόριο με την ονομασία προέλευσης.

5.4. Κεφάλαιο «Μέθοδος παραγωγής»

Προστίθεται ο τίτλος: 5.1. «Παραγωγή φρούτων και χυμών», και στην παράγραφο αυτή:

— προστίθεται η ακόλουθη φράση: «Ο οπωρώνας αποτελείται από το σύνολο των μηλιών της εκμετάλλευσης των οποίων οι καρποί μπορούν να μεταποιηθούν με σκοπό την παρασκευή του “Cornouaille”.»

προκειμένου να προσδιοριστεί η έννοια του οπωρώνα και να αποσαφηνιστεί το επίπεδο στο οποίο αξιολογείται η τήρηση των κανόνων για τον οπωρώνα, καθώς η αξιολόγηση γίνεται στο επίπεδο της εκμετάλλευσης και όχι στο επίπεδο του αγροτεμαχίου.

Προστίθεται ο υπότιτλος: 5.1.1. «Ποικιλιακή σύνθεση του οπωρώνα», και στην παράγραφο αυτή:

— Η φράση «Οι ποικιλίες των μήλων ταξινομούνται κατά τη συνήθη πρακτική σε διαφορετικές κατηγορίες με κριτήριο τη γεύση του γλεύκους: πικρή, γλυκόπικρη, γλυκιά και ελαφρώς ξινή.»

τροποποιείται ως εξής:

«Οι ποικιλίες μήλων ταξινομούνται κατά τη συνήθη πρακτική σε διαφορετικές κατηγορίες με κριτήριο τη γεύση του γλεύκους: φαινολική (πικρή και γλυκόπικρη), γλυκιά και ελαφρώς ξινή.».

Οι κατηγορίες μήλων για μηλίτη «πικρή» και «γλυκόπικρη» υπάγονται πλέον αμφότερες στην κατηγορία «φαινολική» με βάση την πρακτική που συνηθίζεται επί του παρόντος στον τομέα της παραγωγής μηλίτη.

— Η φράση «Οι πικρές και γλυκές κατηγορίες αναλογούν στο 70 % του όγκου του εκάστοτε προϊόντος βάσης.» διαγράφεται από το παρόν κεφάλαιο. Ο κανόνας αυτός μεταφέρεται στους κανόνες ανάμειξης του σημείου 5.2.2 επειδή η εν λόγω διάταξη αφορά το προϊόν βάσης και όχι τους οπωρώνες.

— Η φράση «Ο μηλίτης που καλύπτεται από την ελεγχόμενη ονομασία προέλευσης “Cornouaille” παρασκευάζεται στην Κορνουάλη με τοπικές και παραδοσιακές ποικιλίες μήλων για μηλίτη, οι οποίες πρέπει να προέρχονται από ταυτοποιημένους οπωρώνες που βρίσκονται εντός της περιοχής.»

τροποποιείται ως εξής: «Ο μηλίτης “Cornouaille” παρασκευάζεται με τοπικές και παραδοσιακές ποικιλίες μήλων για μηλίτη.».

Με την τροποποίηση αυτή απλουστεύεται η διατύπωση. Το εδάφιο «οι οποίες πρέπει να προέρχονται από ταυτοποιημένους οπωρώνες που βρίσκονται εντός της περιοχής» διαγράφεται, καθώς, όπως προαναφέρθηκε, η προέλευση των μήλων για μηλίτη και οι όροι διαλογής των αγροτεμαχίων που θεωρούνται κατάλληλα για την παραγωγή των φρούτων καθορίζονται πλέον στη στήλη «Γεωγραφική περιοχή».

— Στις προδιαγραφές προϊόντος προστίθεται ο κατάλογος των επιτρεπόμενων ποικιλιών, όπως παρουσιάζεται κατωτέρω, προκειμένου να προσδιοριστούν επακριβώς οι επιτρεπόμενες ποικιλίες.

«Οι επιτρεπόμενες ποικιλίες είναι οι εξής: Φαινολικές ποικιλίες: Amère Saint-Jacques Avalou Bigouden Avalou Daoulas Bedan Beleien Botell Bihan Botell Stank Brank Kamm Bramtôt C’Huéro Briz C’Huero Gwenn C’Huero Ruz C’Huero Ruz Bihan C’Huero Ruz Mod Kozh C’Huero Ruz Per Lae Carabine Chevalier Jaune Douce Möen Dous Bloc’hig Dous Bras Dous-Rouz Dous-Rouz-Bihan Dous-Rouz-Bras Goarimig Ruz Jaketig Jambi Jeanne Renard Jobig Kermerrien Kroc’hen Ki ή Peau de chien Marie Ménard Médaille d’or Penn du Perscao Prat Yod Rouz koumoullen Bihan Rouz Koumoulenn Bras Seac’h Biniou Stang-Ruz Trojenn Hir Ty Ponch Ελαφρώς όξινες ποικιλίες: Briz Kannig Fil Jaune Fil rouge Judor Locard Vert Mirblaz Petit Jaune Rouget de dol Γλυκές ποικιλίες: Avalou Spoue Douce Koêtligné Dous Bihan» Dous E Veg Briz Guillevig ή Guillevic

— Προστίθεται η φράση

«Για να διατηρείται η πολυμορφία των ποικιλιών, οι τοπικές ποικιλίες μήλων για μηλίτη που δεν αναφέρονται ανωτέρω επιτρέπεται να καταλαμβάνουν έκταση όχι μεγαλύτερη από το 20 % της επιφάνειας του οπωρώνα. Οι ποικιλίες αυτές λογίζονται ως φαινολικές.»

προκειμένου να καταγραφεί η παρουσία των διαφόρων αυτοφυών ποικιλιών που δυσχεραίνει το έργο της εξαντλητικής απαρίθμησης των τοπικών ποικιλιών, και προκειμένου να διατηρηθούν οι διάφορες ποικιλίες, οι οποίες αποτελούν χρήσιμη δεξαμενή γενετικών πόρων.

— Προστίθεται η ακόλουθη διάταξη: «Η επιφάνεια φύτευσης των μηλιών που ανήκουν στις φαινολικές ποικιλίες καλύπτει τουλάχιστον το 70 % της συνολικής επιφάνειας του οπωρώνα, και η επιφάνεια φύτευσης των μηλιών που ανήκουν στις ελαφρώς όξινες ποικιλίες καλύπτει έως και το 15 % της συνολικής επιφάνειας του οπωρώνα.».

Ο κανόνας αυτός έρχεται να εναρμονίσει τις φυτεμένες επιφάνειες με τους κανόνες που ορίζουν τα ποσοστά παρουσίας των διαφόρων κατηγοριών μήλων στα προϊόντα βάσης.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.1.2. «Τρόπος διαμόρφωσης», και στην παράγραφο αυτή:

— Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος: «Οι οπωρώνες εμφανίζουν την ακόλουθη μέγιστη πυκνότητα φύτευσης: — αν πρόκειται για μηλιές που διαμορφώνονται με ψηλό κορμό: 250 δένδρα ανά εκτάριο με ελάχιστη απόσταση 6 μέτρων μεταξύ των δένδρων· — αν πρόκειται για μηλιές που διαμορφώνονται με χαμηλό κορμό: 750 δένδρα ανά εκτάριο.».

Στην παράγραφο αυτή περιγράφονται οι δύο τρόποι διαμόρφωσης του οπωρώνα που επιτρέπονται σύμφωνα με τις προδιαγραφές: δένδρα με ψηλό κορμό και με χαμηλό κορμό.

— Προστίθενται οι ακόλουθες διατάξεις: «Οι καλλιεργητές φροντίζουν τον οπωρώνα ώστε τα δένδρα να διατηρούνται συνολικά σε καλή γεωργική κατάσταση, ελέγχοντας την ανάπτυξη των δένδρων και την αυτοφυή βλάστηση του εδάφους και καταπολεμώντας τον ιξό που φυτρώνει στις μηλιές. Η άρδευση απαγορεύεται μετά την έναρξη παραγωγής των δένδρων. Οι οπωρώνες που διαμορφώνονται με δένδρα με ψηλό κορμό καλύπτονται με αυτοφυή βλάστηση, με εξαίρεση το έδαφος που βρίσκεται στη βάση των δένδρων, το οποίο επιτρέπεται να βοτανίζεται εντός ακτίνας 0,50 m. Οι οπωρώνες που διαμορφώνονται με δένδρα με χαμηλό κορμό καλύπτονται με αυτοφυή βλάστηση, με εξαίρεση τη σειρά φύτευσης των δένδρων, η οποία επιτρέπεται να βοτανίζεται σε λωρίδα πλάτους έως 1 m.».

Στις διατάξεις αυτές περιγράφονται οι κανόνες διαμόρφωσης του οπωρώνα, οι οποίοι διασφαλίζουν την παραγωγή μήλων για μηλίτη με την ποιότητα που απαιτούν οι προδιαγραφές παρασκευής του προϊόντος «Cornouaille». Οι κανόνες αφορούν τη φροντίδα των δένδρων, την απαγόρευση της άρδευσης και τον έλεγχο της αυτοφυούς βλάστησης. Στην πραγματικότητα, όπως επεξηγείται στο μέρος «Δεσμός με το γεωγραφικό περιβάλλον», η αυτοφυής βλάστηση, λόγω του ανταγωνισμού που δημιουργεί μεταξύ της χλόης και των μηλιών, περιορίζει τη θαλερότητα των δένδρων και συμβάλλει στην παραγωγή καρπών με υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα και τανίνες. Αξίζει να σημειωθεί ότι η άρδευση επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο για τα δένδρα μικρής ηλικίας. Ο όγκος των βροχοπτώσεων της περιοχής καλύπτει τις ανάγκες των δένδρων παραγωγής σε νερό.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.1.3. «Συγκομιδή και αποθήκευση», και στην παράγραφο αυτή:

— Οι διατάξεις

«Τα μήλα για μηλίτη πρέπει να συγκομίζονται σε πλήρη ωρίμαση. Αποθηκεύονται χωριστά ανά ποικιλία και σε περιέκτες που επιτρέπουν την κυκλοφορία του αέρα, έως ότου ωριμάσουν επαρκώς για να πολτοποιηθούν.»

αντικαθίστανται από το ακόλουθο κείμενο:

«Τα μήλα συγκομίζονται σε πλήρη ωρίμαση και χωριστά ανά ποικιλία. Οι διαφορετικές ποικιλίες μήλων αποθηκεύονται με τρόπο ώστε να προσδιορίζονται εύκολα οι ποσότητες που χρησιμοποιούνται από την κάθε ποικιλία στα πιεστήρια. Οι καρποί βρίσκονται σε καλή κατάσταση συντήρησης κατά τη διαδικασία εκχύλισης του χυμού.».

Με την τροποποίηση αυτή απλουστεύεται το κείμενο, καθώς τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά τη συγκομιδή διαφοροποιούνται από τα κριτήρια που εφαρμόζονται κατά την αποθήκευση. Με τη συγκομιδή ανά ποικιλία αλλά και με τη δυνατότητα ιχνηλάτησης των μήλων κατά την αποθήκευση, διασφαλίζονται η ιχνηλασιμότητα της πρώτης ύλης και η τήρηση των κανόνων ανάμειξης των προϊόντων βάσης. Το μέσο που έπρεπε να χρησιμοποιηθεί, και το οποίο περιγραφόταν στους όρους αποθήκευσης των μήλων, αντικαθίσταται πλέον από το αποτέλεσμα που πρέπει να επιτευχθεί, το οποίο αφορά την κατάσταση των καρπών που χρησιμοποιούνται.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.1.4. «Παραγωγικότητα των οπωρώνων και έναρξη παραγωγής», και σε αυτή την παράγραφο:

— Προστίθεται η παράγραφος «Για να υπολογιστεί η μέγιστη μέση απόδοση των οπωρώνων παραγωγής χρησιμοποιείται ο λόγος της ποσότητας των καρπών που παρήχθησαν κατά μέσο όρο τις δύο τελευταίες περιόδους συγκομιδής προς την καλλιεργούμενη επιφάνεια των ταυτοποιημένων αγροτεμαχίων. Για να υπολογιστεί η επιφάνεια αυτή πολλαπλασιάζεται ο συνολικός αριθμός των δένδρων παραγωγής με το μέσο εμβαδόν της επιφάνειας που καταλαμβάνει κάθε δένδρο. Το μέσο εμβαδόν ορίζεται ως το γινόμενο της απόστασης φύτευσης εντός της σειράς επί την απόσταση φύτευσης μεταξύ των σειρών.».

Ο τρόπος υπολογισμού της απόδοσης τροποποιήθηκε για να ληφθεί υπόψη το φαινόμενο της εναλλαγής στην παραγωγή καρπών: οι μηλιές που χρησιμοποιούνται για τον μηλίτη παράγουν κατά κανόνα μεγάλες ποσότητες καρπών κάθε δύο έτη και μικρότερες ποσότητες κατά το έτος που παρεμβάλλεται μεταξύ των ετών της πλούσιας παραγωγής. Έτσι, ως «μέση απόδοση» νοείται η απόδοση που καταγράφεται επί δύο συναπτά έτη.

— Η παράγραφος

«Η απόδοση των εν λόγω οπωρώνων δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 20 τόνους ανά εκτάριο οπωρώνα παραγωγής, αν πρόκειται για τα δένδρα με ψηλό κορμό, και τους 30 τόνους ανά εκτάριο οπωρώνα παραγωγής, αν πρόκειται για τα δένδρα με χαμηλό κορμό.»

αντικαθίσταται από το κείμενο:

«Η μέγιστη μέση απόδοση των οπωρώνων παραγωγής ορίζεται ως εξής:

— 25 τόνοι μήλων ή 187,50 εκατόλιτρα γλεύκους ανά εκτάριο για τους οπωρώνες με δένδρα με ψηλό κορμό·

— 30 τόνοι μήλων ή 225 εκατόλιτρα γλεύκους ανά εκτάριο για τους οπωρώνες με δένδρα με χαμηλό κορμό.».

Η διατύπωση τροποποιήθηκε για να γίνει περισσότερο κατανοητή. Η έννοια της μέσης απόδοσης που παρουσιάζεται ανωτέρω, ολοκληρώνεται. Η μέγιστη μέση απόδοση για τα δένδρα με ψηλό κορμό αυξάνεται στους 25 τόνους προκειμένου να ληφθεί υπόψη η μέχρι σήμερα απόδοση των καλλιεργειών. Άλλωστε, η απόδοση που εκφράζεται σε τόνους μήλων συμπληρώνεται από την ισοδύναμη τιμή σε εκατόλιτρα γλεύκους για να διευκολύνονται οι διαδικασίες ελέγχου.

— Προστίθεται η παράγραφος

«Οι μηλιές μικρής ηλικίας δεν λαμβάνονται υπόψη για την παραγωγή καρπών που προορίζονται για την παρασκευή του προϊόντος με την ονομασία “Cornouaille” παρά μόνο:

— το έβδομο έτος μετά το έτος φύτευσης του δένδρου, και πριν από τις 31 Μαΐου, αν πρόκειται για δένδρα με ψηλό κορμό·

— το τρίτο έτος μετά το έτος φύτευσης του δένδρου, και πριν από τις 31 Μαΐου, αν πρόκειται για δένδρα με χαμηλό κορμό.».

Στην τροποποίηση αυτή προσδιορίζεται το έτος από το οποίο τα φυτά μικρής ηλικίας προσμετρώνται στην απόδοση του οπωρώνα. Πριν από την ηλικία των 3 ετών, αν πρόκειται για δένδρα με χαμηλό κορμό, και πριν από την ηλικία των 7 ετών, αν πρόκειται για δένδρα με ψηλό κορμό, οι ποσότητες που ενδέχεται να παραχθούν είναι πολύ μικρές.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.1.5. Εκχύλιση του χυμού, συμπίεση, κατεργασία του γλεύκους, και στην παράγραφο αυτή:

— η παράγραφος «Τα μήλα για μηλίτη αλέθονται ή θρυμματίζονται. Η προσθήκη νερού δεν επιτρέπεται.»

τροποποιείται ως εξής: «Τα μήλα για μηλίτη αλέθονται ή θρυμματίζονται για να παραχθεί η πούλπα, και στη συνέχεια οδηγούνται στο πιεστήριο. Η προσθήκη νερού δεν επιτρέπεται.».

Με τις τροποποιήσεις αυτές αποσαφηνίζονται τα στάδια παραγωγής.

— Προστίθεται η ακόλουθη διάταξη: «Η μηχανική συμπίεση της πούλπας με κοχλία, απαγορεύεται.».

Με την τροποποίηση αυτή απαγορεύονται πλέον οι τεχνικές εκχύλισης που βλάπτουν την ποιότητα του παραγόμενου χυμού.

— Προστίθεται η ακόλουθη διάταξη: «Το γλεύκος που παράγεται έχει ελάχιστη φυσική περιεκτικότητα σε σάκχαρα 108 γραμμαρίων ανά λίτρο.».

Με αυτόν τον δείκτη διασφαλίζεται ότι τα μήλα που θα χρησιμοποιηθούν θα είναι ώριμα.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.2.1. «Ζύμωση», και στην παράγραφο αυτή:

— η παράγραφος «Η διαύγαση του γλεύκους είναι υποχρεωτική, και για τον σκοπό αυτό επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο η παραδοσιακή μέθοδος της διήθησης.»

αντικαθίσταται από την παράγραφο: «Η διαύγαση του γλεύκους είναι υποχρεωτική, και για τον σκοπό αυτό επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο η μέθοδος της διήθησης, η οποία εκτελείται με φυσικό τρόπο ή διευκολύνεται με τη χρήση πηκτινολυτικών αλάτων και ειδικών ενζύμων που επιτρέπονται από την ισχύουσα νομοθεσία.».

Με την τροποποίηση προσδιορίζονται οι επιτρεπόμενες τεχνικές επεξεργασίας.

— Η φράση «Η ζύμωση του γλεύκους είναι αργή διαδικασία.»

εμπλουτίζεται ως εξής:

«Η ζύμωση του διαυγασμένου γλεύκους είναι αργή διαδικασία κατά την οποία δεν προστίθενται ουσίες που ευνοούν ή εμποδίζουν την ανάπτυξη των ζυμομηκύτων.».

Στην τροποποίηση αυτή προσδιορίζονται οι όροι που πρέπει να τηρούνται στη διαδικασία της πρώτης ζύμωσης.

— Οι φράσεις

«Οι τεχνικές που αποσκοπούν στην τροποποίηση της φυσικής περιεκτικότητας του γλεύκους σε σάκχαρα απαγορεύονται.» και «Η γλύκανση, η παστερίωση και η προσθήκη CO2 απαγορεύονται.»

συγχωνεύονται σε μία φράση: «Τόσο η παστερίωση όσο και οι τεχνικές που αποσκοπούν στην τροποποίηση της φυσικής περιεκτικότητας σε σάκχαρα ή του χρώματος του γλεύκους και των μηλιτών απαγορεύονται σε όλα τα στάδια της παρασκευής.».

Στην τροποποίηση αυτή παρατίθενται οι τεχνικές επεξεργασίας που απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται κατά την παρασκευή του μηλίτη «Cornouaille». Μεταξύ άλλων, απαγορεύεται η τροποποίηση του χρώματος καθώς το χρώμα αποτελεί ιδιότυπο χαρακτηριστικό της ΠΟΠ «Cornouaille». Οι εν λόγω μέθοδοι απαγορεύεται να χρησιμοποιούνται, τόσο στο γλεύκος όσο και στους μηλίτες, σε όλα τα στάδια της παρασκευής. Αξίζει να σημειωθεί ότι η απαγόρευση της προσθήκης CO2 αναφέρεται στο σημείο 5.2.2 σχετικά με την εμφιάλωση και τη δευτερογενή ζύμωση και δεν αφορά το στάδιο της πρώτης ζύμωσης.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.2.2 «Εμφιάλωση και δευτερογενής ζύμωση», και στην παράγραφο αυτή:

— προστίθεται η διάταξη «Η εμφιάλωση εκτελείται τουλάχιστον έξι μήνες μετά τη σύνθλιψη των καρπών.».

Η διάταξη αυτή προστέθηκε για να υπογραμμιστεί ότι, σε κάθε περίπτωση, πριν από την εμφιάλωση πρέπει να έχει ολοκληρωθεί η πρώτη αλκοολική ζύμωση του γλεύκους σε δεξαμενή.

— Η φράση «Η ανάμειξη των ποικιλιών επιτρέπεται μόνο τη στιγμή της άλεσης ή του θρυμματισμού των καρπών ή μόνο με τη μέθοδο της σύμμειξης των γλευκών ή των μηλιτών κατά τη διάρκεια της ζύμωσης.» διαγράφεται επειδή είναι αυτονόητο ότι οι διαδικασίες ανάμειξης εκτελούνται αναγκαστικά πριν από την εμφιάλωση.

— Η διάταξη «Οι πικρές και γλυκόπικρες ποικιλίες αντιστοιχούν στο 70 % του όγκου του εκάστοτε προϊόντος βάσης.»

αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Οι μηλίτες που είναι έτοιμοι για εμφιάλωση και για τη δευτερογενή ζύμωση προέρχονται από μείγμα μήλων που συγκομίστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν την ίδια καλλιεργητική περίοδο. Το μείγμα περιέχει:

— μήλα φαινολικών ποικιλιών σε ποσοστό μεγαλύτερο ή ίσο του 70 %·

— μήλα όξινων ποικιλιών σε ποσοστό μικρότερο ή ίσο του 15 %·

— μήλα τοπικών ποικιλιών σε ποσοστό μικρότερο του 20 %·

— μήλα που ανήκουν στην ίδια ποικιλία μήλων για μηλίτη σε ποσοστό μικρότερο ή ίσο του 60 %.».

Οι κανόνες ανάμειξης εξειδικεύονται περαιτέρω και ρυθμίζουν πλέον αποτελεσματικότερα τα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του τελικού προϊόντος που φέρει την ονομασία προέλευσης. Η διάταξη σχετικά με τις πικρές και γλυκόπικρες ποικιλίες, δηλαδή τις φαινολικές ποικιλίες, διατηρείται και εμπλουτίζεται με κριτήρια που αφορούν τα άλλα είδη μήλων.

— Προστίθεται η ακόλουθη διάταξη: «Η εμφιάλωση εκτελείται το αργότερο στις 31 Οκτωβρίου του έτους που ακολουθεί το έτος της συγκομιδής.».

Η εν λόγω ημερομηνία, η οποία σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου εμφιάλωσης, προστέθηκε για να αποφεύγεται η υπέρμετρη επεξεργασία των μηλιτών στη φιάλη.

— Η φράση «Κατά τη δευτερογενή ζύμωση πρέπει να ζυμώνεται στη φιάλη μέρος των υπολειμματικών σακχάρων» τροποποιείται ως εξής: «Κατά τη δευτερογενή ζύμωση ζυμώνεται στη φιάλη μέρος των υπολειμματικών σακχάρων, αφού ενδεχομένως προστεθούν ξηρές ενεργές ζύμες.».

Στην ανωτέρω τροποποιημένη διάταξη ορίζεται ρητά η δυνατότητα προσθήκης ξηρών ενεργών ζυμών. Με τις ζύμες αυτές ελέγχεται καλύτερα το δεύτερο στάδιο της ζύμωσης και η επιτυχής ολοκλήρωσή του στη φιάλη.

— Προστίθεται η διάταξη «Η δευτερογενής ζύμωση στη φιάλη διαρκεί τουλάχιστον έξι εβδομάδες.» ώστε οι φιάλες να «ξεκουράζονται» όσο απαιτεί η δευτερογενής ζύμωση.

— Προστίθεται η διάταξη «Οι μηλίτες επιτρέπεται να μεταφέρονται από επιχείρηση σε επιχείρηση ή να διατίθενται στην αγορά προς κατανάλωση μόνο μετά την παρέλευση του ελάχιστου χρόνου της δευτερογενούς ζύμωσης.» ώστε να διευκρινιστεί ότι ο μηλίτης «Cornouaille» δεν επιτρέπεται να διατίθεται στο εμπόριο πριν συμπληρωθεί το εν λόγω χρονικό διάστημα των έξι εβδομάδων.

Προστίθεται η επικεφαλίδα: 5.2.3. «Μέθοδοι αφαίρεσης του ιζήματος», και στην παράγραφο αυτή προστίθεται το κείμενο:

«Μετά την παρέλευση του ελάχιστου χρόνου της δευτερογενούς ζύμωσης, το ίζημα μπορεί να αφαιρεθεί:

— είτε με την τεχνική της αποστράγγισης·

— είτε με την τεχνική της “ισοβαρομετρικής διήθησης”, η οποία είναι γνωστή και ως διήθηση “από φιάλη σε φιάλη”·

— είτε με τη μεταφορά του υγρού σε περιέκτη ενοποίησης και ισοβαρομετρικής διήθησης.».

Με την τροποποίηση αυτή επιτρέπεται η αφαίρεση του ιζήματος του μηλίτη «Cornouaille». Η τεχνική αυτή επιτρέπει στον παραγωγό να ελέγχει καλύτερα την εξέλιξη του «Cornouaille» σε βάθος χρόνου και να διατηρεί τα ιδιαίτερα οργανοληπτικά χαρακτηριστικά του προϊόντος, δεδομένου ότι το εν λόγω ίζημα, αντίστοιχο της οινολάσπης των αφρωδών οίνων, είναι συχνά υπεύθυνο για την ανάπτυξη δυσάρεστων οσμών εντός του μηλίτη.

5.5. Κεφάλαιο «Στοιχεία που αιτιολογούν τον δεσμό με τη γεωγραφική περιοχή»

Το κεφάλαιο αυτό αναδιατυπώθηκε σχεδόν στο σύνολό του. Διαρθρώνεται πλέον σε τρία μέρη καθώς έτσι προσδιορίζονται καλύτερα οι ιδιαιτερότητες της γεωγραφικής περιοχής, οι ιδιαιτερότητες του προϊόντος και η αιτιώδης σχέση. Πρόκειται αποκλειστικά και μόνο για τροποποιήσεις στη διατύπωση, οι οποίες δεν επιφέρουν καμία ουσιαστική τροποποίηση.

5.6. Κεφάλαιο «Επισήμανση»

— Προστίθενται οι εξής φράσεις: «Οι μηλίτες “Cornouaille” δεν επιτρέπεται να δηλώνονται μετά την παρασκευή τους, να διατίθενται στο κοινό, να αποστέλλονται, να διατίθενται προς πώληση ή να πωλούνται χωρίς να αναγράφεται στις δηλώσεις, στα διαφημιστικά μηνύματα, στα ενημερωτικά φυλλάδια, στις ετικέτες, στους λογαριασμούς, σε περιέκτες κάθε είδους, η ονομασία προέλευσης συνοδευόμενη από την ένδειξη “Appellation d’origine protégée”. Η ονομασία προέλευσης και η ένδειξη “Appellation d’origine protégée” παρουσιάζονται με εμφανείς, ευανάγνωστους, ανεξίτηλους χαρακτήρες, οι οποίοι είναι επαρκώς μεγάλοι προκειμένου να διακρίνονται εύκολα από το σύνολο των άλλων γραπτών ενδείξεων ή παραστάσεων.».

Με την τροποποίηση αυτή διευκρινίζονται οι όροι επικόλλησης της ονομασίας προέλευσης και της ένδειξης «Appellation d’origine protégée».

— Η φράση «Η ένδειξη “appellation d’origine contrôlée” πρέπει να βρίσκεται ακριβώς κάτω από την ένδειξη της ελεγχόμενης ονομασίας προέλευσης χωρίς να παρεμβάλλεται καμία άλλη ένδειξη» τροποποιείται ως εξής: «Στην παρουσίαση της ετικέτας, η ένδειξη “appellation d’origine protégée”, πρέπει να βρίσκεται ακριβώς κάτω από την ένδειξη της ονομασίας προέλευσης, χωρίς να παρεμβάλλεται καμία άλλη ένδειξη.».

Η λέξη «contrôlée» (ελεγχόμενη) αντικαταστάθηκε από τη λέξη «protégée» (προστατευόμενη) για να εναρμονιστεί το κείμενο με την ευρωπαϊκή νομοθεσία.

5.7. Κεφάλαιο «Άλλο»

— Αρμόδια υπηρεσία του κράτους μέλους

Το κείμενο:

«Institut national des appellations d’origine 138, avenue des Champs-Elysées 75008 PARIS FRANCE ΤΗΛ. +33 153898000 Φαξ +33 142255797»

αντικαθίσταται από το κείμενο:

«Institut national de l’origine et de la qualité (INAO) Arborial – 12, rue Rol-Tanguy TSA 30003 – 93555 Montreuil Cedex FRANCE Τηλ. +33 173303800 Φαξ +33 173303804 Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: info@inao.gouv.fr».

Με την τροποποίηση αυτή επικαιροποιούνται και εμπλουτίζονται η ονομασία και τα στοιχεία επικοινωνίας του INAO.

— Αιτούσα ομάδα

Το κείμενο:

«Όνομα: Comité Cidricole de Développement et de Recherche Fouesnantais et Finistérien (CIDREF) Διεύθυνση: 5, allée Sully – 29 322 QUIMPER CEDEX - FRANCE Σύνθεση: Το CIDREF είναι επαγγελματικός συνεταιρισμός που απαρτίζεται από τους παρασκευαστές του μηλίτη “Cornouaille”. Ο συνεταιρισμός, ο οποίος ιδρύθηκε στις 13 Οκτωβρίου 1980, περιλαμβάνει σήμερα εξήντα περίπου μέλη.»

αντικαθίσταται από το κείμενο:

«Όνομα: Organisme de défense et de gestion du cidre AOC Cornouaille Διεύθυνση: Chambre d'agriculture – Kergadalen - 29590 SAINT-SEGAL - FRANCE Τηλ.: +33 298865993 Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: odgcornouaille@gmail.com Σύνθεση: Ο συνεταιρισμός αποτελείται από τους παραγωγούς μήλων και τους παρασκευαστές μηλίτη “Cornouaille”.».

Η ομάδα που είναι πλέον υπεύθυνη για την ΠΟΠ και που υπέβαλε το αίτημα τροποποίησης είναι ο φορέας «Organisme de défense et de gestion du cidre AOC Cornouaille» (Οργανισμός για την προστασία και τη διαχείριση του μηλίτη ΕΟΠ Cornouaille). Ως εκ τούτου, οι πληροφορίες για την ομάδα «Comité cidricole de développement et de recherche fouesnantais et finistérien (CIDREF)» (Επιτροπή για την ανάπτυξη και την έρευνα του κλάδου παραγωγής μηλίτη στο Fouesnant και στο Finistère) που περιλαμβάνονταν στο αρχικό αίτημα καταχώρισης διαγράφηκαν και αντικαταστάθηκαν από την ονομασία της νυν ομάδας.

— Τύπος προϊόντος

Η φράση «Κλάση 1.8 - Λοιπά προϊόντα του παραρτήματος II: μηλίτες» αντικαθίσταται από τη φράση «Κλάση 1.8 - Λοιπά προϊόντα του παραρτήματος I της Συνθήκης (μπαχαρικά κ.λπ.)».

Η κλάση της ΠΟΠ παραμένει αμετάβλητη. Με την τροποποίηση αναδιατυπώνεται η κλάση 1.8.

— Κεφάλαιο 7. Στοιχεία του οργανισμού ελέγχων

Το κείμενο:

«Institut national des appellations d’Origine 138, avenue des Champs-Elysées 75008 Paris FRANCE Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes 59, boulevard Vincent Auriol Teledoc 251 75703 Paris Cedex 13 FRANCE»

αντικαθίσταται από το κείμενο:

«Institut national de l’origine et de la qualité (INAO) Διεύθυνση: Arborial – 12, rue Rol Tanguy TSA 30003 – 93555 Montreuil Cedex FRANCE Τηλ. +33 173303800 Φαξ +33 173303804 Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: info@inao.gouv.fr Direction générale de la concurrence, de la consommation et de la répression des fraudes (DGCCRF). Διεύθυνση: 59, boulevard Vincent Auriol - 75703 Paris Cedex 13, France Τηλ. +33 144871717 Φαξ +33 144973037 Η DGCCRF (Γενική Διεύθυνση Ανταγωνισμού, Κατανάλωσης και Καταστολής της Απάτης) υπάγεται στο Υπουργείο Οικονομίας.».

Με την τροποποίηση αυτή επικαιροποιούνται και εμπλουτίζονται η ονομασία και τα στοιχεία επικοινωνίας των επίσημων οργανισμών ελέγχου (INAO και DGCCRF).

Προστίθεται η ακόλουθη παράγραφος:

«Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 37 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1151/2012, η εξακρίβωση της συμμόρφωσης του προϊόντος προς τις προδιαγραφές, πριν από τη διάθεσή του στην αγορά, διεξάγεται από οργανισμό πιστοποίησης προϊόντων του οποίου το όνομα και τα στοιχεία επικοινωνίας είναι προσβάσιμα μέσω της ιστοσελίδας του INAO και της βάσης δεδομένων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.».

Στην παράγραφο αυτή υπενθυμίζονται οι όροι που ισχύουν για τον έλεγχο της ΠΟΠ.

– Κεφάλαιο 9. Εθνικές απαιτήσεις

Σύμφωνα με την προαναφερθείσα εθνική μεταρρύθμιση του συστήματος ελέγχου των ονομασιών προέλευσης, προστίθεται πίνακας που παρουσιάζει τα κυριότερα σημεία προς έλεγχο και τη μέθοδο αξιολόγησής τους.

ΕΝΙΑΙΟ ΕΓΓΡΑΦΟ

«CORNOUAILLE»

Αριθ. ΕΕ: PDO-FR-0043-AM02 -19.4.2019

ΠΟΠ (X) ΠΓΕ ( )

1. Ονομασία/-ες

«Cornouaille»

2. Κράτος μέλος ή τρίτη χώρα

Γαλλία

3. Περιγραφή του γεωργικού προϊόντος ή τροφίμου

3.1. Τύπος προϊόντος

Κλάση 1.8. Λοιπά προϊόντα του παραρτήματος I της Συνθήκης (μπαχαρικά κ.λπ.)

3.2. Περιγραφή του προϊόντος για το οποίο ισχύει η ονομασία υπό 1

To προϊόν «Cornouaille» είναι αφρώδης μηλίτης που παράγεται με δευτερογενή ζύμωση στη φιάλη, χωρίς παστερίωση και χωρίς προσθήκη CO2. Παρασκευάζεται με καθαρό χυμό μήλων για μηλίτη, τα οποία προέρχονται από τοπικές και παραδοσιακές ποικιλίες.

Οργανοληπτικά χαρακτηριστικά:

Ο μηλίτης «Cornouaille» έχει πολύ μεγάλη περιεκτικότητα σε τανίνες, οι οποίες του προσδίδουν χρυσοκίτρινο έως πορτοκαλί χρώμα και τη χαρακτηριστική γεύση των τανινών. Παρουσιάζει καλή ισορροπία μεταξύ γλυκού και πικρού.

Φυσικοχημικά χαρακτηριστικά:

Ο μηλίτης «Cornouaille» παρουσιάζει τα ακόλουθα αναλυτικά χαρακτηριστικά:

— αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο άνω του 3,5 %·

— ολικό κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο άνω του 6 %·

— περιεκτικότητα σε σάκχαρα μεγαλύτερη ή ίση με 20 γραμμάρια ανά λίτρο·

— συμπίεση του μηλίτη εντός της φιάλης: τουλάχιστον 1,5 bar σε θερμοκρασία 20 °C ή 3 γραμμάρια CO2.

3.3. Ζωοτροφές (μόνο για προϊόντα ζωικής προέλευσης) και πρώτες ύλες (μόνο για μεταποιημένα προϊόντα)

Τα μήλα για μηλίτη που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή του μηλίτη «Cornouaille» προέρχονται από τους οπωρώνες που βρίσκονται εντός της γεωγραφικής περιοχής. Οι οπωρώνες αυτοί έχουν ταυτοποιηθεί ως κατάλληλοι για την παραγωγή του μηλίτη «Cornouaille» με βάση τα κριτήρια που έχουν εγκριθεί για την ονομασία προέλευσης.

Οι εν λόγω οπωρώνες καλύπτονται με αυτοφυή βλάστηση, με εξαίρεση το έδαφος που βρίσκεται στη βάση των δένδρων (σε ακτίνα 0,50 m ή σε λωρίδα ενός μέτρου κάτω από τη σειρά φύτευσης), το οποίο επιτρέπεται να βοτανίζεται.

Τα μήλα ανήκουν σε θετικό κατάλογο τοπικών ποικιλιών:

Φαινολικές ποικιλίες:

Amère Saint-Jacques Avalou Bigouden Avalou Daoulas Bedan Beleien Botell Bihan Botell Stank Bramtôt Brank Kamm C’Huéro Briz C’Huero Gwenn C’Huero Ruz C’Huero Ruz Bihan C’Huero Ruz Mod C’Huero Ruz Per Lae Carabine Chevalier jaune Douce Möen Dous Bloc’hig Dous Bras Dous-Rouz Dous-Rouz-Bihan Dous-Rouz-Bras Goarimig Ruz Jaketig Jambi Jeanne Renard Jobig Kermerrien Kroc’hen Ki ή Peau de chien Marie Ménard Médaille d’or Penn du Perscao Prat Yod Rouz koumoullen Bihan Rouz Koumoulenn Bras Seac’h Biniou Stang-Ruz Trojenn Hir Ty Ponch

Ελαφρώς όξινες ποικιλίες:

Briz Kannig Fil jaune Fil rouge Judor Locard vert Mirblaz Petit Jaune Rouget de dol

Γλυκές ποικιλίες:

Avalou Spoue Douce Koêtligné Dous Bihan Dous E Veg Briz Guillevig ή Guillevic

Για να διατηρηθεί η πολυμορφία των ποικιλιών, οι τοπικές ποικιλίες των μήλων για μηλίτες που δεν αναφέρονται ανωτέρω επιτρέπεται να καταλαμβάνουν έκταση όχι μεγαλύτερη από το 20 % της επιφάνειας του οπωρώνα. Οι ποικιλίες αυτές λογίζονται ως φαινολικές.

Οι φαινολικές ποικιλίες καλύπτουν τουλάχιστον το 70 % της επιφάνειας του οπωρώνα· οι ελαφρώς όξινες ποικιλίες καλύπτουν έως και το 15 % της επιφάνειας αυτής.

Κάθε προϊόν βάσης προέρχεται από μείγμα μήλων της ίδιας καλλιεργητικής περιόδου το οποίο περιέχει:

— μήλα φαινολικών ποικιλιών σε ποσοστό τουλάχιστον 70 %,

— μήλα όξινων ποικιλιών σε ποσοστό έως 15 %,

— μήλα της ίδιας ποικιλίας σε ποσοστό έως 60 %,

— μήλα τοπικών ποικιλιών που δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο, σε ποσοστό έως 20 %.

3.4. Ειδικά στάδια της παραγωγής τα οποία πρέπει να εκτελούνται εντός της οριοθετημένης γεωγραφικής περιοχής

Η παραγωγή των μήλων και η παρασκευή των μηλιτών, περιλαμβανομένης ενδεχομένως της αφαίρεσης του ιζήματος, εκτελούνται υποχρεωτικά εντός της γεωγραφικής περιοχής.

3.5. Ειδικοί κανόνες σχετικά με τον τεμαχισμό, το τρίψιμο, τη συσκευασία κ.λπ. του προϊόντος στο οποίο αναφέρεται η ονομασία

—

3.6. Ειδικοί κανόνες σχετικά με την επισήμανση του προϊόντος στο οποίο αναφέρεται η καταχωρισμένη ονομασία

Πέραν των υποχρεωτικών ενδείξεων που αναφέρονται στη νομοθεσία σχετικά με την επισήμανση και την παρουσίαση των τροφίμων, η επισήμανση του «Cornouaille» περιλαμβάνει την ονομασία προέλευσης και την ένδειξη «Appellation d’Origine Protégée» με εμφανείς, ευανάγνωστους και ανεξίτηλους χαρακτήρες οι οποίοι είναι επαρκώς μεγάλοι προκειμένου να διακρίνονται εύκολα από το σύνολο των άλλων γραπτών ενδείξεων ή παραστάσεων.

4. Συνοπτική οριοθέτηση της γεωγραφικής περιοχής

Η γεωγραφική περιοχή καλύπτει το έδαφος των ακόλουθων δήμων:

Νομός Finistère:

Ολόκληροι οι δήμοι: Argol, Bénodet, Clohars-Carnoët, Clohars-Fouesnant, Combrit, Concarneau, Ergué-Gabéric, Le Faou, La Forêt-Fouesnant, Fouesnant, Gouesnach, Landévennec, Mellac, Moëlan-sur-Mer, Névez, Peumérit, Pleuven, Plogastel-Saint-Germain, Plomelin, Plonéour-Lanvern, Plovan, Pluguffan, Pont-l’Abbé, Pouldreuzic, Quimperlé, Rédené, Rosnoën, Saint-Evarzec, Saint-Jean-Trolimon, Tréguennec, Trégunc, Tréméoc, Tréogat.

Μέρος των δήμων: Arzano (ζώνες ZD, ZH, ZI), Crozon (ζώνες ZA και ZA), Elliant (ζώνες H1, H2, I4), Quimper (το μέρος που αντιστοιχεί στο έδαφος του πρώην δήμου Ergué-Armel), Riec-sur-Bélon (ζώνες YD και YI), Saint-Coulitz (ζώνη A2), Telgruc-sur-Mer (ζώνη ZA).

5. Δεσμός με τη γεωγραφική περιοχή

Ο μηλίτης «Cornouaille» αντλεί τα ιδιότυπα χαρακτηριστικά του από τις εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής, σε συνδυασμό με τις τοπικές ποικιλίες που ευνοούν την παραγωγή ώριμων μήλων για μηλίτη με μεγάλη περιεκτικότητα σε σάκχαρα και φαινολικές ενώσεις. Οι συλλογικές πρακτικές αποτυπώνονται κυρίως στη διαλογή των ποικιλιών και στη μέθοδο παρασκευής του εν λόγω μηλίτη, ο οποίος παράγεται με την τεχνική της δευτερογενούς ζύμωσης στη φιάλη.

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της γεωγραφικής περιοχής

Η γεωγραφική περιοχή της ΠΟΠ «Cornouaille» εκτείνεται σε 40 δήμους της Βρετάνης, στον νομό Finistère και αποτελείται από τις τέσσερις ακόλουθες ζώνες: κοιλάδα Aulne, Pays bigouden, Fouesnant-κοιλάδα Odet και Pont-Aven.

Χαρακτηρίζεται από το χαμηλό της υψόμετρο, το οποίο δεν υπερβαίνει τα 100 m, το ωκεάνιο, ηλιόλουστο και πολύ ήπιο κλίμα της (μέση θερμοκρασία άνω των 10 °C), καθώς και από τις τακτικές, αλλά όχι υπερβολικές βροχοπτώσεις (κάτω των 1 100 m). Χάρη στο έντονο ανάγλυφο, πολλά εδάφη είναι καλά προστατευμένα από τους ανέμους που πνέουν στην περιοχή, γεγονός που αποτρέπει την πρόωρη πτώση των καρπών τους φθινοπωρινούς μήνες.

Τα αντιπροσωπευτικότερα εδάφη των οπωρώνων του μηλίτη είναι τα –συχνά αμμώδη– εδάφη που έχουν αναπτυχθεί σε γρανιτικό ή κρυσταλλικό υπόστρωμα. Στους οπωρώνες που προορίζονται για την παρασκευή μηλιτών «Cornouaille» το ελάχιστο βάθος των εδαφών είναι 50 cm. Επομένως, χάρη στα χαρακτηριστικά των εδαφών και στο κλίμα της περιοχής, οι συνθήκες είναι πρόσφορες για την τακτική παραγωγή μηλιτών.

Οι ισπανικής προέλευσης ποικιλίες με μεγάλη περιεκτικότητα σε φαινολικά συστατικά φαίνεται ότι εισήχθησαν στο Finistère τον 6ο αιώνα είτε από τις ακτές του Ατλαντικού, χάρη στην ακτοπλοϊκή σύνδεση της περιοχής, είτε από την περιοχή Ille-et-Vilaine. Με το νέο αυτό φυτικό υλικό η τεχνική παρασκευής του μηλίτη κατέγραψε σημαντική πρόοδο. Πράγματι, οι φαινολικές ενώσεις που περιέχονται στις νέες ποικιλίες επιβραδύνουν και προστατεύουν τη ζύμωση, διευκολύνοντας τη διαύγαση του γλεύκους.

Μετά τις διαδοχικές κρίσεις που γνώρισε ο αμπελοοινικός τομέας, ο —έως κάποιο βαθμό— αραιωμένος με νερό μηλίτης, συγκαταλέγεται στη Βρετάνη κατά το τέλος του 19ου αιώνα μεταξύ των καθημερινών ποτών τόσο των αγροτών, όσο και των εργατών ή των ναυτικών. Την ίδια στιγμή, ο μηλίτης τύπου «bouché», ο οποίος παράγεται με δευτερογενή ζύμωση στη φιάλη, είναι πλέον το ποτό που συνοδεύει όλες τις μεγάλες εορταστικές εκδηλώσεις.

Πολλές γραπτές μαρτυρίες της εποχής επιβεβαιώνουν την αναγνωρισιμότητα του μηλίτη που παρασκευαζόταν στην Κορνουάλη, στην οποία αναπτύσσονται πολλοί μικροί οπωρώνες, κυρίως περιμετρικά του δήμου Fouesnant. Μάλιστα, το 1905 ο Crochetelle καταρτίζει κατάλογο με τις ιδιότυπες ποικιλίες που ευδοκιμούν στο νότιο τμήμα του Finistère.

Κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα, οι ανάγκες σε αλκοόλη της πολεμικής βιομηχανίας ανάγκασαν τον οπωρώνα της Βρετάνης να στραφεί σε ποικιλίες υψηλής απόδοσης με βασικότερο χαρακτηριστικό την υψηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλη. Την επαύριο του πολέμου, στους οπωρώνες μήλων επικρατούν συνθήκες μαζικής εγκατάλειψης, αλλά από τη δεκαετία του 1980 ο οπωρώνας της Βρετάνης χαρακτηρίζεται από την εντατικοποίηση της παραγωγής. Οι επιχειρήσεις παρασκευής μηλίτη, φοβούμενες για την τροφοδοσία τους, παροτρύνουν τους γεωργούς να φυτεύουν δένδρα με χαμηλό κορμό. Οι ποικιλίες που φυτεύτηκαν είχαν υψηλή απόδοση, ήταν συχνά ελαφρώς όξινες και απέκλιναν από τις παραδοσιακές πρακτικές παραγωγής, οδηγώντας σε υπερπαραγωγή καρπών και κλονίζοντας την οικονομία παραγωγής μηλιτών.

Ωστόσο, το Finistère δεν συμμετείχε σε αυτές τις βιομηχανικές δραστηριότητες. Ο οπωρώνας του, ο οποίος εξυπηρετούσε κατά βάση τις ανάγκες της παραγωγής μηλίτη, αναπτύχθηκε με τον τουρισμό στο πλαίσιο της παραγωγής ποιοτικού μηλίτη διαφορετικών τύπων σε οικοτεχνικές μονάδες και αγροκτήματα, οι οποίοι προορίζονταν για τις εορταστικές περιστάσεις. To 1987 η δημοσίευση του διατάγματος που επιτρέπει στους παρασκευαστές μηλίτη να προσθέτουν στον νωπό χυμό μήλων για μηλίτη μικρή ποσότητα συμπυκνωμένων χυμών προκαλεί την αντίδραση των παραδοσιακών παραγωγών της περιοχής του Fouesnant, οι οποίοι φοβούνται ότι ο μηλίτης θα απολέσει τη μοναδικότητά του. Ως εκ τούτου, οι παραγωγοί διεκδικούν την κατοχύρωση του μηλίτη «Cornouaille» ως ΕΟΠ προκειμένου να διαφυλαχθούν τα ιδιότυπα χαρακτηριστικά και η αναγνωρισιμότητα του προϊόντος, τα οποία διαμορφώθηκαν σε βάθος χρόνου χάρη στις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής. Έτσι, ο μηλίτης «Cornouaille» παρασκευάζεται από διαλεγμένες τοπικές ποικιλίες, από τον καθαρό χυμό αυτών των μήλων για μηλίτη, χωρίς καμία προσθήκη συμπυκνωμένων χυμών, και η δευτερογενής του ζύμωση εκτελείται με φυσικό τρόπο με τη ζύμωση των σακχάρων εντός της φιάλης. Οι πρακτικές αυτές συμβάλλουν στην ανάπτυξη των αρωμάτων του μηλίτη «Cornouaille».

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του προϊόντος

To προϊόν «Cornouaille» είναι μηλίτης που παράγεται με δευτερογενή ζύμωση στη φιάλη. Ο μηλίτης αυτός παρουσιάζει:

— χρώμα χρυσοκίτρινο έως πορτοκαλί·

— ζωηρό, πλην όμως διακριτικό αφρισμό·

— αποκτημένο αλκοολικό τίτλο άνω του 3,5 % και περιεκτικότητα σε σάκχαρα άνω των 20 γραμμαρίων ανά λίτρο·

— χαρακτηριστική γεύση τανινών, η οποία διακρίνεται για την καλή ισορροπία μεταξύ γλυκού και αλμυρού.

Αιτιώδης σχέση

Λόγω της γεωγραφικής της θέσης, η Κορνουάλη παρουσιάζει χαρακτηριστικά που ευνοούν την ιδιότυπη καλλιέργεια των μήλων για μηλίτη. Οι εδαφοκλιματικές συνθήκες της περιοχής διασφαλίζουν την τροφοδοσία των μηλιών με νερό σε τακτική βάση (ιδίως κατά τη θερινή περίοδο ανάπτυξης των καρπών) και σε ικανοποιητικές ποσότητες, χάρη στο ελάχιστο βάθος των εδαφών (50 εκατοστά), το χαμηλό υψόμετρο των εκτάσεων, που περιορίζει τις βροχοπτώσεις, και τον "ανταγωνισμό" που προκαλεί η παρουσία χλόης. Τα στοιχεία αυτά περιορίζουν τη θαλερότητα των δέντρων και συμβάλλουν στην παραγωγή καρπών με υψηλή περιεκτικότητα σε ωφέλιμες ουσίες.

Ωστόσο, στην περιοχή αυτή πνέουν δυνατοί άνεμοι. Κατά συνέπεια, οι πρακτικές παραγωγής μήλων για μηλίτη ακολουθούνται μόνο στις περισσότερο ευήλιες πλαγιές, που προστατεύονται καλύτερα από τις αντίξοες κλιματικές συνθήκες. Έτσι, τα μήλα μπορούν να παραμείνουν στο δένδρο τους φθινοπωρινούς μήνες, έως ότου ωριμάσουν.

Το γλεύκος των μήλων για μηλίτη των καλά εγκλιματισμένων τοπικών ποικιλιών είναι ιδιαίτερα πλούσιο σε σάκχαρα και σε τανίνες. Η μεγάλη περιεκτικότητα του γλεύκους σε σάκχαρα επιτρέπει, παρά την κατανάλωση σακχάρων για τη δευτερογενή ζύμωση στη φιάλη και χωρίς εμπλουτισμό, την παραγωγή μηλιτών με αποκτημένο κατ’ όγκο αλκοολικό τίτλο άνω του 3,5 % και υπολειμματικά σάκχαρα άνω των 20 γραμμαρίων ανά λίτρο.

Ο μηλίτης «Cornouaille» οφείλει τα σύνθετα αρώματά του στην παραδοσιακή μέθοδο παρασκευής την οποία οι παραγωγοί της περιοχής μπόρεσαν να εξελίξουν και να διαφυλάξουν: συγκεκριμένη επιλογή ποικιλιών, αποκλειστική χρήση καθαρού χυμού μήλων για μηλίτη, δευτερογενής ζύμωση στη φιάλη. Τα πικρά του συστατικά και το σώμα του μηλίτη παράγονται από μείγμα μήλων που περιλαμβάνει, κατά βάση, φαινολικές ποικιλίες. Οι ποικιλίες αυτές, οι οποίες καλύπτουν τουλάχιστον το 70 % της έκτασης, πρωταγωνιστούν στον οπωρώνα της Κορνουάλης και επελέγησαν πριν από πολλούς αιώνες, όπως π.χ. οι ποικιλίες Beleien, C’Huéro Briz, Prat Yod ή Trojenn Hir. Άλλωστε, οι φαινολικές ενώσεις ή οι τανίνες χαρίζουν στον μηλίτη το χρυσοκίτρινο έως πορτοκαλί του χρώμα.

Τέλος, ο μηλίτης «Cornouaille» οφείλει τον διακριτικό του αφρισμό στο γεγονός ότι η δευτερογενής ζύμωση γίνεται στη φιάλη, τεχνική που χρησιμοποιείται παραδοσιακά για τα εορταστικά ποτά. Πέραν αυτού του φυσικού αφρισμού, η ζύμωση στη φιάλη επιτρέπει την ανάπτυξη των αρωμάτων του μηλίτη και συμβάλλει στον σύνθετο χαρακτήρα του.

Παραπομπή στη δημοσίευση των προδιαγραφών

(άρθρο 6 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο του παρόντος κανονισμού)

https://extranet.inao.gouv.fr/fichier/CDC-Cornouaille-modifié-20191219-Vconsolidé.pdf

(1) ΕΕ L 343 της 14.12.2012, σ. 1.