Πρόταση KΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την προστασία από τις συνέπειες της εφαρμογής του αμερικανικού νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916, και των μέτρων που βασίζονται σ'αυτόν ή απορρέουν από αυτόν

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Στις ΗΠΑ, ο νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 επιτρέπει να κινηθούν αστικές και ποινικές διαδικασίες και να επιβληθούν κυρώσεις σε περίπτωση πρακτικής ντάμπινγκ όσον αφορά οιαδήποτε προϊόντα, όταν η πρακτική αυτή ασκείται με σκοπό να εξαλειφθεί ή να ζημιωθεί κλάδος παραγωγής των ΗΠΑ, ή να αποφευχθεί η δημιουργία κλάδου παραγωγής στις ΗΠΑ, ή να περιοριστεί ή να μονοπωληθεί μέρος του διεθνούς ή εσωτερικού εμπορίου των εν λόγω εμπορευμάτων στις ΗΠΑ.

Ο νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 έχει κριθεί ασυμβίβαστος προς τις υποχρεώσεις των ΗΠΑ στο πλαίσιο των συμφωνιών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου, επειδή προβλέπει ιδίως κυρώσεις κατά της πρακτικής ντάμπινγκ, όπως την επιβολή τριπλής αποζημίωσης, προστίμου και ποινής φυλάκισης, εκ των οποίων ουδεμία επιτρέπεται από τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994 ή τη συμφωνία αντιντάμπινγκ.

Οι ΗΠΑ δεν συμμορφώθηκαν προς τις αποφάσεις του ΠΟΕ εντός της προθεσμίας της 20ής Δεκεμβρίου 2001 που είχε καθοριστεί. Οπότε, η Κοινότητα ζήτησε την εξουσιοδότηση να επιβάλει αντίποινα υπό μορφή κανονισμού εφαρμοστέου στις αμερικανικές εισαγωγές και ισοδύναμου προς το νόμο περί αντιντάμπινγκ του 1916. Το Φεβρουάριο 2002, η Κοινότητα δέχθηκε να αναστείλει τη διαιτησία που είχε ζητήσει ως προς το θέμα αυτό, με τη ρητή αιτιολογία ότι εκκρεμούσε ενώπιον του Κογκρέσου νομοσχέδιο για την κατάργηση του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916 και την περάτωση των τρεχουσών υποθέσεων ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων.

Μέχρι στιγμής, ο νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 δεν έχει καταργηθεί. Ως προς τη δικαστική πλευρά, διεξάγονται επί του παρόντος τρεις αγωγές κατά κοινοτικών εταιρειών και δύο έχουν κινηθεί μετά την προθεσμία που είχε καθοριστεί για την κατάργηση του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916. Οι κοινοτικές εταιρείες αντιμετωπίζουν σημαντικά δικαστικά έξοδα και ενδέχεται να καταδικαστούν οριστικά σε τριπλή αποζημίωση.

Η κοινή εμπορική πολιτική αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στην αρμονική ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου και στη σταδιακή κατάργηση των περιορισμών του διεθνούς εμπορίου, ιδίως με τη διασφάλιση του πραγματικού οφέλους των δικαιωμάτων που απορρέουν από τις συμφωνίες ΠΟΕ. Η διατήρηση και εφαρμογή του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916 παρά τη ρητή καταδίκη της, εμποδίζει την επίτευξη των στόχων αυτών.

Οποιοσδήποτε κοινοτικός εξαγωγέας προς τις ΗΠΑ μπορεί να θιγεί και όλοι οι κοινοτικοί εξαγωγείς πρέπει να είναι σε θέση να ανταγωνίζονται μεταξύ τους επί ίσοις όροις στην αμερικανική αγορά. Η αναγνώριση και η επιβολή δικαστικών ή διοικητικών αποφάσεων με βάση το νόμο περί αντιντάμπινγκ του 1916 μπορεί επίσης να απαιτηθεί σε οποιοδήποτε κράτος μέλος στο οποίο διαθέτουν περιουσιακά στοιχεία οι καταδικασθέντες. Επομένως, είναι απαραίτητο να ληφθούν μέτρα στο κοινοτικό επίπεδο.

Ο προτεινόμενος κανονισμός προβλέπει την απαλλαγή των κοινοτικών εταιρειών από καταγγελίες βασιζόμενες στο νόμο περί αντιντάμπινγκ του 1916. Τα προστατευτικά μέτρα περιορίζονται αυστηρά σ'αυτά που είναι απολύτως απαραίτητα για την εξουδετέρωση των συνεπειών του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916, και συγκεκριμένα:

(1) απαγορεύουν την αναγνώριση και επιβολή στην ΕΚ δικαστικών ή διοικητικών αποφάσεων βασιζόμενων στο νόμο περί αντιντάμπινγκ του 1916,

(2) επιτρέπουν στις κοινοτικές εταιρείες ή τους ιδιώτες να προβούν σε ανταγωγή για την επιστροφή δαπανών, αποζημίωση και επιστροφή εξόδων που έχουν προκληθεί συνεπεία της εφαρμογής του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916.

Πρόταση KΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την προστασία από τις συνέπειες της εφαρμογής του αμερικανικού νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916, και των μέτρων που βασίζονται σ'αυτόν ή απορρέουν από αυτόν

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ειδικότερα το άρθρο 133,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C , , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η Κοινότητα αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στη συμβολή στην αρμονική ανάπτυξη του παγκόσμιου εμπορίου και στη σταδιακή κατάργηση των περιορισμών στις διεθνείς συναλλαγές.

(2) Στις ΗΠΑ, ο νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 [2], επιτρέπει να κινηθούν αστικές και ποινικές διαδικασίες και να επιβληθούν κυρώσεις σε περίπτωση πρακτικής ντάμπινγκ, όσον αφορά οιαδήποτε προϊόντα, όταν η πρακτική αυτή ασκείται με σκοπό να εξαλειφθεί ή να ζημιωθεί κλάδος παραγωγής των ΗΠΑ, ή να αποφευχθεί η δημιουργία κλάδου παραγωγής στις ΗΠΑ, ή να περιοριστεί ή να μονοπωληθεί μέρος του διεθνούς ή εσωτερικού εμπορίου των εν λόγω εμπορευμάτων στις ΗΠΑ.

[2] Δημοσιεύθηκε με τίτλο «Unfair competition" (αθέμιτος ανταγωνισμός) στον τίτλο VIII του Revenue Act του 1916. ο τίτλος VIII του εν λόγω νόμου περιλαμβάνεται στον Κώδικα των Ηνωμένων Πολιτειών 71-74, στο σημείο 15 U.S.C 72.

(3) Στις 26 Σεπτεμβρίου 2000, με την έγκριση της έκθεσης του δευτεροβάθμιου διαιτητικού οργάνου [3] και της ειδικής ομάδας [4], όπως επιβεβαιώθηκε από την έκθεση του δευτεροβάθμιου διαιτητικού οργάνου, το όργανο επίλυσης των διαφορών του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου διαπίστωσε ότι ο νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 ήταν ασυμβίβαστος προς τις υποχρεώσεις των ΗΠΑ στο πλαίσιο των συμφωνιών του ΠΟΕ, επειδή προβλέπει ιδίως κυρώσεις κατά των πρακτικών ντάμπινγκ, όπως την επιβολή τριπλής αποζημίωσης, προστίμου και ποινής φυλάκισης, εκ των οποίων ουδεμία επιτρέπεται από τη Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου του 1994 (εφεξής GATT 1994) ή από την συμφωνία εφαρμογής του άρθρου VI της GATT 1994 («συμφωνία αντιντάμπινγκ»).

[3] AB-2000-5 και AB-2000-6, 28 Aυγούστου 2000

[4] ΗΠΑ - Νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916, έκθεση της ειδικής ομάδας (WT/DS/136/R, 31 Μαρτίου 2000.

(4) Οι ΗΠΑ δεν εκπλήρωσαν την υποχρέωσή τους να συμμορφωθούν προς τις συστάσεις και αποφάσεις της ειδικής ομάδας και του δευτεροβάθμιου δικαιοδοτικού οργάνου εντός της προθεσμίας της 20ής Δεκεμβρίου 2001. Συνεπώς, η Κοινότητα, ζήτησε εξουσιοδότηση να αναστείλει την εφαρμογή των υποχρεώσεών της έναντι των ΗΠΑ δυνάμει της συμφωνίας GATT 1994 και της συμφωνίας αντιντάμπινγκ.

(5) Το Φεβρουάριο 2002, η Κοινότητα δέχθηκε να αναστείλει τη διαιτησία που είχε ζητήσει, με τη ρητή αιτιολογία ότι εκκρεμούσε ενώπιον του Κογκρέσου νομοσχέδιο για την κατάργηση του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916 και την περάτωση των τρεχουσών υποθέσεων ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων.

(6) Ο εν λόγω νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 δεν έχει ακόμη καταργηθεί και εξακολουθούν να εκκρεμούν ενώπιον των αμερικανικών δικαστηρίων καταγγελίες βασιζόμενες σ'αυτόν κατά προσώπων που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών μελών της Κοινότητας.

(7) Οι δικαστικές αυτές διαδικασίες συνεπάγονται σημαντικά δικαστικά έξοδα και ενδέχεται να καταλήξουν οριστικά σε απόφαση για την επιβολή τριπλής αποζημίωσης.

(8) Με τη διατήρηση και εφαρμογή του, ο νόμος περί αντιντάμπινγκ του 1916 εμποδίζει την επίτευξη των προαναφερόμενων στόχων, πλήττει την κατεστημένη έννομη τάξη και θίγει τα συμφέροντα της Κοινότητας και των φυσικών και νομικών προσώπων που ασκούν τα δικαιώματά τους σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

(9) Δεδομένων αυτών των εξαιρετικών περιστάσεων, είναι ανάγκη να αναληφθεί δράση σε κοινοτικό επίπεδο ώστε να προστατευθούν τα συμφέροντα των φυσικών και νομικών προσώπου που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών μελών, ιδίως με την εξάλειψη, την εξουδετέρωση, την παρεμπόδιση ή άλλη αντιμετώπιση των συνεπειών του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Ουδεμία απόφαση δικαστηρίου ή διοικητικής αρχής ευρισκομένης εντός των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, ληφθείσα κατ'εφαρμογή, άμεση ή έμμεση, του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916 ή των μέτρων που βασίζονται σ'αυτόν ή απορρέουν από αυτόν, αναγνωρίζεται ή κηρύσσεται εκτελεστή καθ' οιονδήποτε τρόπο.

Άρθρο 2

1. Όλα τα αναφερόμενα στο άρθρο 3 πρόσωπα έχουν το δικαίωμα να ζητούν την επιστροφή δαπανών, αποζημίωση και επιστροφή διαφόρων άλλων εξόδων με τα οποία επιβαρύνθηκαν συνεπεία της εφαρμογής του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916 ή των μέτρων που βασίζονται σ' αυτόν ή απορρέουν από αυτόν.

2. Η επιστροφή μπορεί να ζητηθεί μόλις κινηθεί αγωγή δυνάμει του νόμου περί αντιντάμπινγκ του 1916.

3. Η επιστροφή αυτή μπορεί να ζητηθεί από το φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή άλλη οντότητα που υπέβαλε καταγγελία βασιζόμενη στο νόμο περί αντιντάμπινγκ του 1916 ή από οποιοδήποτε πρόσωπο ή οντότητα που συνδέεται με το οικείο πρόσωπο ή οντότητα. Πρόσωπα ή οντότητες θεωρούνται ως συνδεόμενα μεταξύ τους, αν:

α) το ένα μετέχει στη διεύθυνση ή στο διοικητικό συμβούλιο της επιχείρησης του άλλου και αντιστρόφως.

β) έχουν από νομική άποψη την ιδιότητα των εταίρων.

γ) το ένα από αυτά ελέγχει το άλλο άμεσα ή έμμεσα.

δ) και τα δύο ελέγχονται άμεσα ή έμμεσα από κάποιον τρίτο.

4. Ανεξάρτητα από τα άλλα διαθέσιμα μέσα και σύμφωνα με την εφαρμοστέα νομοθεσία, η αποζημίωση μπορεί να λάβει τη μορφή κατάσχεσης και εκποίησης των περιουσιακών στοιχείων που διαθέτει ο εναγόμενος, συμπεριλαμβανομένων των ανά χείρας του μεριδίων νομικών προσώπων που έχουν συσταθεί στην Κοινότητα.

Άρθρο 3

Τα πρόσωπα που αναφέρονται στο άρθρο 2 δύνανται να είναι:

α) κάθε φυσικό πρόσωπο που έχει την κατοικία του εντός της Κοινότητας,

β) κάθε νομικό πρόσωπο συσταθέν εντός της Κοινότητας,

γ) κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που αναφέρεται στο άρθρο 1 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 4055/86 [5],

[5] ΕΕ L 378 της 31.12.1986, σ. 1. Κανονισμός που τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3573/90 (ΕΕ L 353 της 17.12.1990, σ. 16).

δ) κάθε άλλο φυσικό πρόσωπο που ευρίσκεται στην Κοινότητα, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων και του εναερίου χώρου της, και σε οποιοδήποτε αεροσκάφος ή σκάφος που υπόκειται στη δικαιοδοσία ή τον έλεγχο κράτους μέλους, εφόσον το πρόσωπο αυτό ενεργεί με την επαγγελματική του ιδιότητα.

Για τους σκοπούς του σημείου α), «ως πρόσωπο που έχει την κατοικία του εντός της Κοινότητας» νοείται το πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο νομίμως στην Κοινότητα επί ένα εξάμηνο τουλάχιστον κατά τους δώδεκα μήνες που προηγούνται της ημερομηνίας κατά την οποία γεννάται υποχρέωση ή ασκείται δικαίωμα σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 4

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 20ή ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος