Αριθ. C 102/42 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4.91 
η συμμετοχή της ΟΚΕ στο διάλογο για τη γενική οικονομική 
πολιτική μπορεί να συμβάλει ουσιωδώς στην κοινοτική πολι­τική σύγκλισης και, κατά συνέπεια, στη βελτίωση της οικονο­
μικής και κοινωνικής συνοχής της Κοινότητας. 
Βρυξέλλες, 27 Φεβρουαρίου 1991. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Frangois STAEDELIN 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού ΕΟΚ του Συμβουλίου για την αξιολόγηση και τον έλεγχο 
των κινδύνων για το περιβάλλον από τις υφιστάμενες ουσίες(') 
(91/C 102/12) 
Στις 3 Οκτωβρίου 1990 και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση του στις 8 Φεβρουαρίου 1991 με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Vidal. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 284η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 28ης 
Φεβρουαρίου 1991) υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
Η ΟΚΕ συμφωνεί σε γενικές γραμμές με τις βασικές αρχές 
της πρότασης κανονισμού, με την επιφύλαξη όμως των παρα­
τηρήσεων που ακολουθούν. 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η πρόταση κανονισμού, νομική βάση της οποίας είναι 
το άρθρο 100 Α, αποβλέπει στη θέσπιση διαδικασιών που 
επιτρέπουν την εναρμονισμένη συγκέντρωση σε κοινοτικό 
επίπεδο πληροφοριών για τις υπάρχουσες χημικές ουσίες 
καθώς και στην αξιολόγηση και τον έλεγχο των κινδύνων 
που συνεπάγονται για το περιβάλλον και την υγεία. 
1.2. Η πρόταση πηγάζει από τους στόχους του τετάρτου 
προγράμματος δράσεως στον τομέα του περιβάλλοντος και 
ανταποκρίνεται στις ευχές που διατυπώθηκαν στη σχετική 
γνωμοδότηση (2) της ΟΚΕ καθώς και στη ρητή υπογράμμιση 
της ΟΚΕ στη γνωμοδότηση της για την έκτη τροποποίηση 
της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ σχετικά με τα όρια του πεδίου εφαρ­
μογής Ρ). 
(>) ΕΕ αριθ. C 276 της 5. 11. 1990, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. C 180 της 8. 7.1987, σημείο 2.3.3. 
(3) ΕΕ αριθ. C 114 της 11. 5. 1977, σημεία 1.5 και 1.6. 1.3. Πράγματι, στην τελευταία αυτή γνωμοδότηση (ση­
μεία 1.5 και 1.6) η ΟΚΕ εξέφραζε τη δυσαρέσκεια της για 
το γεγονός ότι, σε ό,τι αφορά την κοινοποίηση το πεδίο 
εφαρμογής σχετικά με την πρόληψη των κινδύνων περιοριζό­
ταν στις νέες ουσίες και ζητούσε την επέκταση της για όλες 
τις επικίνδυνες ουσίες. 
ί .4. Η παρούσα πρόταση εφαρμόζεται για τις 100 000 περί­
που χημικές ουσίες που υφίσταντο στην Κοινότητα στις 
18 Σεπτεμβρίου 1981 και οι οποίες περιλαμβάνονται στον 
κατάλογο EINECS (Ευρωπαϊκός Κατάλογος Υπαρχουσών 
Χημικών Ουσιών). 
1.5. Επειδή, καθώς διαπιστώνει στην εισαγωγή της η Επι­
τροπή, είναι αδύνατον να συλλέγουν πληροφορίες για όλες 
τις υπάρχουσες χημικές ουσίες και ταυτοχρόνως να εκτι­
μηθούν οι ενδεχόμενοι κίνδυνοι, προτείνεται η υιοθέτηση 
μιας συστηματικής προσέγγισης κατά στάδια, από τις ουσίες 
που παρασκευάζονται ή εισάγονται σε ποσότητες υψηλότερες 
από 1000 τόννους/έτος για κάθε παρασκευαστή/εισαγωγέα 
18.4.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/43 
έως τις ουσίες των οποίων οι ποσότητες κυμαίνονται 
μεταξύ 10 και 1000 τόννων/έτος. 
1.6. Η συγκέντρωση των στοιχείων και η εκτίμηση των 
κινδύνων των χημικών ουσιών είτε αυτές παρασκευάζονται ή 
εισάγονται σε χαμηλότερες από τις εν λόγω ποσότητες θα 
γίνεται για κάβε περίπτωση ξεχωριστά. 
1.7. Με βάση τις πληροφορίες που θα μεταβιβάζονται από 
τους παραγωγούς και τους εισαγωγείς προς την Επιτροπή, θα 
καταρτίζονται πίνακες προτεραιότητας από τη Διαχειριστική 
Επιτροπή (διαδικασία II α) η οποία θα λειτουργεί σε συντο­
νισμό με την Επιτροπή. Δεν έχουν για την ώρα διευκρινισθεί 
ακόμη τα κριτήρια για τον προσδιορισμό των ουσιών προ­
τεραιότητας, η δε επεξεργασία τους έχει υπαχθεί στη διαδι­
κασία της Διαχειριστικής Επιτροπής. 
1.8. Ακολούθως, οι εργασίες σχετικά με τις ουσίες προ­
τεραιότητας θα κατανεμηθούν μεταξύ των κρατών μελών, για 
να αξιολογηθούν οι κεκτημένες ήδη εμπειρίες στον τομέα 
αυτό και να ενθαρρυνθούν νέες εργασίες θα ορισθούν εισηγη­
τές για κάθε ουσία οι οποίοι θα προβούν στην αξιολόγηση 
των κινδύνων και θα προτείνουν τις κατάλληλες συστάσεις. 
1.9. Οι εν λόγω συστάσεις θα πρέπει να κοινοποιούνται 
ότην Επιτροπή και να υιοθετούνται σε κοινοτικό επίπεδο 
σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 11. 
Τα αποτελέσματα της αξιολογήσεως του κινδύνου και οι 
οιεσδήποτε συστάσεις, αφού υιοθετηθούν, θα δημοσιεύονται 
στην Επίσημη Εφημερίδα (άρθρο 8). 
1.10. Βάσει των συστάσεων αυτών, η Επιτροπή αποφασίζει 
αν υφίσταται ανάγκη να προταθούν κοινοτικά μέτρα στα 
πλαίσια της οδηγίας 76/769/ΕΟΚ(1), που προβλέπει την 
επιβολή περιορισμών στην εμπορία και χρήση των επικίνδυ­
νων ουσιών, ή στα πλαίσια άλλων σχετικών θεσπισμάτων 
(άρθρο 8, παράγραφος 5). 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ επιβεβαιώνει τη σημασία που αποδίδει σε 
όλα αυτά τα μέτρα που πρέπει να υιοθετηθούν με σκοπό να 
εξασφαλισθεί υψηλό επίπεδο ενημέρωσης και αποτελεσμα­
τικός έλεγχος για την αξιολόγηση των κινδύνων και τον 
έλεγχο των υπαρχουσών ουσιών ώστε να κατοχυρωθεί υψηλό 
επίπεδο προστασίας του ανθρώπου και του περιβάλλοντος. 
2.2. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την επιλογή του κανονισμού, στο 
μέτρο που εγγυάται ότι η συλλογή και η αξιολόγηση των 
στοιχείων για τις υπάρχουσες χημικές ουσίες εκτελούνται με 
διαδικασίες εναρμονισμένες μεταξύ των κρατών μελών κατά 
τέτοιο τρόπο ώστε να αποφεύγονται οι στρεβλώσεις και ο 
κατακερματισμός της κοινοτικής αγοράς των χημικών προϊό­
ντων. 2.3. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ωστόσο με ανησυχία ότι πέντε 
κράτη μέλη (και συγκεκριμένα: η Ιρλανδία, η Ισπανία, η 
Πορτογαλία, η Ελλάδα και το Λουξεμβούργο) δεν διαθέτουν 
προς το παρόν σχετική νομοθεσία και συνιστά στην Επιτροπή 
να λάβει τα κατάλληλα μέτρα ώστε να καταστεί δυνατή η 
εφαρμογή των προβλεπόμενων διατάξεων κατά τρόπο που να 
εξασφαλίζεται η συνεπής εφαρμογή του εξεταζόμενου κανονι­
σμού. 
2.4. Επικαλούμενη την αρχή της επικουρικότητας και 
προκειμένου να εξασφαλισθεί η μέγιστη αποτελεσματικότητα 
κατά την εφαρμογή, η ΟΚΕ συνιστά την εξαρχής ενεργό 
συμμετοχή των κρατών μελών στη συστηματική 
συγκέντρωση των στοιχείων. Εν προκειμένω τίθεται το 
ερώτημα μήπως είναι προτιμότερο να υποβάλλονται οι πλη­
ροφορίες στις εθνικές αρμόδιες αρχές και να κοινοποιούνται 
στην Επιτροπή, δεδομένου μάλιστα ότι εμπίπτει στην αρμο­
διότητα των εν λόγω αρχών η εποπτεία της τηρήσεως των 
διατάξεων του κανονισμού και η τυχόν επιβολή κυρώσεων 
(άρθρο 13). 
2.5. Όπως και στην πρόταση που διατυπώνεται στη γνω­
μοδότηση για την 7η τροποποίηση (2), η ΟΚΕ βεβαιώνει και 
πάλι ότι είναι απαραίτητη η ενσωμάτωση του προτεινόμενου 
προγράμματος της Επιτροπής στις εργασίες που διεξάγονται 
σήμερα σε διεθνές επίπεδο για τις υφιστάμενες χημικές ουσίες 
στο πρόγραμμα για το περιβάλλον των Ηνωμένων Εθνών, 
στην Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (ΠΟΥ), το Διεθνές 
Πρόγραμμα Ασφάλειας Χημικών Προϊόντων (ΔΠΑΧΠ), και 
ιδιαίτερα στο πρόγραμμα του Οργανισμού οικονομικής 
συνεργασίας και ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) προκειμένου να αποφεύ­
γονται οι επικαλύψεις και να χρησιμοποιούνται οι περιο­
ρισμένοι πόροι με αποτελεσματικότερο τρόπο ώστε να κατα­
νέμεται σε διεθνές επίπεδο το βαρύ έργο της αξιολόγησης. 
2.6. Η ΟΚΕ καλεί εντούτοις την Επιτροπή να εφαρμόσει 
πλήρως την πρόταση που διατυπώνεται στην εισαγωγική 
έκθεση σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να εξασφαλισθεί 
η ενεργός συμμετοχή στο πρόγραμμα του ΟΟΣΑ, για να 
παρασχεθούν οι πολύτιμες γνώσεις και εμπειρίες που κτή-
θηκαν καθώς και τα πρότυπα και οι προδιαγραφές που ορίσθη­
καν σε κοινοτικό επίπεδο, ούτως ώστε να διευκολυνθεί η 
υιοθέτηση τους σε παγκόσμιο επίπεδο. 
2.7. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι η συστηματική συλλογή των διαθέ­
σιμων στοιχείων για τις χημικές ουσίες που παρασκευάζονται 
και/ή εισάγονται σε υψηλές ποσότητες αποτελεί σημαντικό 
και δύσκολο καθήκον των κοινοτικών επιχειρήσεων. Για 
λόγους ακρίβειας και πληρότητας της συλλογής στοιχείων, 
καλεί την Επιτροπή να επανεξετάσει τις προβλεπόμενες προ­
θεσμίες λαμβάνοντας υπόψη τις εθνικές καταστάσεις και τα 
προβλήματα που δημιουργούνται από τις διάφορες ουσίες. Θα 
πρέπει να εξετασθεί το ενδεχόμενο θέσπισης μιας περιόδου 
μεγαλύτερης της περιόδου έξι μηνών που προβλέπεται στο 
άρθρο 3 της πρότασης κανονισμού, η οποία θα επέτρεπε 
ικανοποιητικά και αξιόπιστα αποτελέσματα πριν καταστούν 
εφαρμόσιμες οι κυρώσεις του άρθρου 13. 
2.8. Η σταδιακή προσέγγιση που υιοθετεί η Επιτροπή, 
βάσει της ποσότητας των ουσιών που παράγονται ή εισάγο-
(') ΕΕ αριθ. L 262 της 27. 9. 1976, σ. 21. (2) ΕΕ αριθ. C 332 της 31.12. 1990. 
Αριθ. C 102/44 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4.91 
νται, δεν αποτελεί αναγκαστικά και εγγύηση ότι δεν υφίστα­
ται σχέση μεταξύ ποσότητας και κινδύνου. 
2.9. Η ΟΚΕ σημειώνει ότι στο άρθρο 6.2 προβλέπεται 
η υποχρέωση να αναφέρονται αμέσως τα νέα στοιχεία που 
καταδεικνύουν τον επικίνδυνο χαρακτήρα μιας ορισμένης 
ουσίας και διερωτάται κατά πόσο αυτό αποτελεί επαρκή διόρ­
θωση του καθαρά ποσοτικού κριτηρίου. 
2.10. Προκειμένου να μειωθεί ο φόρτος εργασίας και να 
επιταχυνθούν οι εργασίες για τις ουσίες που παρουσιάζουν 
μεγάλο κίνδυνο, θα πρέπει να εξεταστεί και η δυνατότητα 
εξαιρέσεως σε πρώτη φάση από τη συγκέντρωση των στοι­
χείων των χημικών προϊόντων που χαρακτηρίζονται εν γένει 
ως αβλαβή ή που είναι γνωστά ως επικίνδυνα, με την κατάρ­
τιση ενός καταλόγου εξαιρέσεων, χωρίς ωστόσο να χαρακτη­
ρίζονται οι ουσίες αυτές ως μη επικίνδυνες. 
2.11. Σε ό,τι αφορά τέλος τις ουσίες που αποτελούν αντικεί­
μενο εξέτασης στα πλαίσια των διεθνών προγραμμάτων, η 
ΟΚΕ επαναλαμβάνει ότι είναι απαραίτητο να αποφευχθεί η 
επικάλυψη των εργασιών και σημειώνει με ικανοποίηση τη 
συνεργασία που επιτελείται στα πλαίσια του ΟΟΣΑ για να 
καταστούν ενιαίες σε κοινοτικό επίπεδο οι μέθοδοι συλλογής 
των στοιχείων. 
2.12. Η ΟΚΕ εκφράζει την ανησυχία μήπως οι διατάξεις 
του παρόντος κανονισμού συνεπάγονται υπερβολικό αριθμό 
δοκιμών επί των ζώων πράγμα που αντιβαίνει προς τις δια­
τάξεις της οδηγίας 86/609/ΕΟΚ σχετικά με την προστασία 
των ζώων που χρησιμοποιούνται για πειραματικούς και 
επιστημονικούς σκοπούς. Για το λόγο αυτό, συνιστά να γίνο­
νται δεκτά, στο μέτρο του δυνατού τα αποτελέσματα που έχουν 
ήδη ληφθεί με μη τυποποιημένες μεθόδους, «με ελέγχους 
απεικόνισης στην οθόνη» ή άλλες υποκατάστατες έγκυρες 
μεθόδους. 
2.13. Η ΟΚΕ συνιστά τέλος να αξιοποιηθεί κατά το μέγι­
στο δυνατό η πρόθεση συνεργασίας που εκδηλώθηκε από τις 
ενδιαφερόμενες βιομηχανικές οργανώσεις (CEFIC, 
CONCAWE, EUROMETAUX, κλπ.) για το συντονισμό της 
συγκέντρωσης των στοιχείων κατά τρόπο ώστε να μετριασθεί 
ο φόρτος των μεμονωμένων παρασκευαστών/εισαγωγέων 
όσον αφορά τη διαβίβαση πληροφοριών. Καλό θα ήταν 
επίσης να παγιωθούν οι επαφές που πραγματοποιούνται ήδη 
στο πλαίσιο της Διαχειριστικής Επιτροπής που προβλέπεται 
στο άρθρο 11. 
2.14. Σε ό,τι αφορά την απόφαση που δύναται να λάβει η 
Επιτροπή δυνάμει των άρθρων 8 και 11 και με την οποία 
μπορεί να ζητεί από τους παρασκευαστές/εισαγωγείς τη διε­
νέργεια πρόσθετων δοκιμών όσον αφορά τις επιπτώσεις των 
ουσιών επί της υγείας και του περιβάλλοντος, η ΟΚΕ θεωρεί 
απαραίτητο να προβλεφθεί όπως η Διαχειριστική Επιτροπή 
που προβλέπεται στο άρθρο 11 ζητεί, πριν αποφασίσει, τη 
γνώμη εμπειρογνωμόνων των ενδιαφερόμενων πλευρών 
(παρασκευαστών/εισαγωγέων, εκπροσώπων των εργαζομέ­νων, οργανώσεων καταναλωτών) για να εξετάζεται σε επιστη­
μονική βάση κατά πόσο είναι αναγκαίες οι πρόσθετες δοκι­
μές. 
2.15. Τέλος, η ΟΚΕ συνιστά να παρασχεθούν τα ανώτατα 
εχέγγυα για τις πληροφορίες που μπορεί να έχουν σημαντικές 
αρνητικές συνέπειες από εμπορική άποψη, αλλά ζητά επίσης 
να εξασφαλισθεί και η μέγιστη διαφάνεια βάσει της οδηγίας 
90/313/ΕΟΚ(1) σχετικά με την ελεύθερη πρόσβαση στην πλη­
ροφόρηση για το περιβάλλον. Σχετικά, η ΟΚΕ σημειώνει ότι 
η οδηγία 90/313/ΕΟΚ δεν αποκλείει από την εφαρμογή των 
κανόνων περί εμπιστευτικότητας πληροφορίες οι οποίες, σε 
σπάνιες περιπτώσεις, δύνανται να έχουν αρνητικές από εμπο­
ρικής απόψεως επιπτώσεις όπως π.χ. το όνομα του παρα­
σκευαστή ή του εισαγωγέα, ή ορισμένα φυσιοχημικά στοιχεία 
αναφορικά με ένα προϊόν, στοιχεία που αποκλείονται ρητώς 
βάσει του άρθρου 12, παράγραφος 1, της πρότασης κανονι­
σμού (βλέπε άρθρο 3 της οδηγίας 90/313/ΕΟΚ). 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 2 
3.1.1. Οι «ουσίες» και τα «παρασκευάσματα» θα έπρεπε 
να διευκρινισθούν πολύ περισσότερο, εφόσον οι τρέχοντες 
ορισμοί μπορούν να δώσουν αφορμή ώστε ορισμένα προϊόντα 
του EINECS να θεωρούνται ως παρασκευάσματα. 
Οι εν λόγω ορισμοί βασίζονται στους ορισμούς της οδηγίας 
67/548/ΕΟΚ. Το θέμα λοιπόν θα πρέπει να εξετασθεί σε συ­
νάρτηση με την τροποποίηση της οδηγίας αυτής. 
3.1.2. Ο ορισμός της εννοίας «εισαγωγή» συνεπάγεται ότι 
εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής του εξεταζόμενου κανο­
νισμού οι ουσίες εκείνες που προορίζονται για ιδία χρήση 
και που εισάγονται στην Κοινότητα. Ο ορισμός της εννοίας 
«παραγωγή» συνεπάγεται ότι πρόκειται για ουσίες που παρά­
γονται για ιδία χρήση. 
Προκύπτει συνεπώς μια ορισμένη ασυνέπεια, δεδομένου ότι 
από τη μία εξετάζονται μόνο οι ουσίες που τίθενται στη 
διάθεση τρίτων, ενώ από την άλλη λαμβάνονται υπόψη και 
οι ουσίες που δεν εξέρχονται από τις επιχειρήσεις. 
Επειδή ο εξεταζόμενος κανονισμός βασίζεται στον EINECS, 
ορθό θα ήταν να μην λαμβάνονται υπόψη οι ενδιάμεσες ουσίες 
που παράγονται με αλλά δεν διατίθενται στο εμπόριο. 
Κατά συνέπεια, ο ορισμός της εννοίας «παραγωγή» πρέπει 
να τροποποιηθεί ως εξής: 
«παραγωγή: η παραγωγή ουσιών που προορίζονται για 
το εμπόριο σε στερεά, υγρά ή αέρια μορφή.» 
(') ΕΕ αριθ. L 158 της 23. 6. 1990. 
18.4.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 102/45 
Επιπλέον, στον ορισμό της εισαγωγής δεν διευκρινίζεται 
εάν περιλαμβάνονται ή όχι οι ουσίες που εισάγονται για να 
ενσωματωθούν σε παρασκευάσματα. Προκειμένου να προ­
βλεφθεί ρητά ο αποκλεισμός των ουσιών αυτών, ο ορισμός 
της εισαγωγής θα πρέπει να τροποποιηθεί: 
«Εισαγωγή: εφοδιασμός ή διάθεση σε τρίτους ουσιών 
απομονωμένων ή ενσωματωμένων σε παρασκευάσματα 
που εισάγονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.» 
3.2. Άρθρο 3 
3.2.1. Η υποχρέωση υποβολής των πληροφοριών αφορά 
τους παρασκευαστές ή τους εισαγωγείς που παρήγαγον ή 
εισήγαγον ποσότητες που υπερβαίνουν τους 1000 τόννους 
κατ'έτος «τουλάχιστον μία φορά στα τρία χρόνια πριν από 
τη έκδοση του παρόντος κανονισμού». Η ΟΚΕ προτείνει να 
προστεθούν οι λέξεις «πριν και μετά την έκδοση» για να 
αποφευχθεί το ενδεχόμενο μη καταγραφής από πλευράς των 
παρασκευαστών ή εισαγωγέων που παράγουν ή εισάγουν μία 
ουσία η οποία περιλαμβάνεται στο ευρετήριο EINECS για 
πρώτη φορά μετά την έκδοση του κανονισμού, και να αποφύ­
γουν έτσι τη συνεισφορά τους στις δαπάνες των πιθανών 
επακόλουθων δοκιμών. Η ίδια τροποποίηση ισχύει και για 
το άρθρο 4, παράγραφος 1 και 2. 
3.2.2. Σε αλληλουχία με την παρατήρηση για το σημείο 
2.7, η ΟΚΕ ζητεί να επανεξετασθεί η εξάμηνος προθεσμία 
θέσεως σε ισχύ του κανονισμού για την ολοκλήρωση της 
συγκέντρωσης των στοιχείων. 
3.2.3. Άλλη εναλλακτική λύση θα ήταν η κατά προτεραιό­
τητα μεταβίβαση των πληροφοριών που προβλέπονται στα 
στοιχεία α), β), γ) και δ) και η πρόβλεψη μεγαλύτερης προ­
θεσμίας για τις λοιπές πληροφορίες. 
3.2.4. Στην τελευταία παράγραφο θα πρέπει να διευκρινι­
σθεί τι εννοείται με τις λέξεις «μπορούν να ληφθούν εύκολα». 
3.3. Άρθρο 4 
3.3.1. Ισχύει και εδώ η ίδια παρατήρηση που διατυπώθηκε 
στο σημείο 3.2.1. 
3.3.2. Σε ό,τι αφορά τις προθεσμίες υποβολής των πλη­
ροφοριών σχετικά με τις ουσίες που παρασκευάζονται ή εισά­
γονται σε μικρότερες ποσότητες, η ΟΚΕ παρατηρεί ότι η 
συγκέντρωση των σχετικών στοιχείων θα πρέπει να αφορά 
πολύ μεγαλύτερο αριθμό επιχειρήσεων, μικρομεσαίων κατά 
πλειοψηφία, οι οποίες δεν έχουν πάντοτε τη δυνατότητα να 
καταρτίζουν και να παρέχουν αυτού του είδους τα στοιχεία 
και για το λόγο αυτό χρειάζονται την κατάλληλη βοήθεια. 
3.4. Άρθρο 6, παράγραφος 1, στοιχείο α) 
3.4.1. Χρειάζεται να ληφθεί υπόψη και η υπόθεση κατά την οποία ο προμηθευτής δεν είναι ενήμερος για τη νέα 
χρήση. Να τροποποιηθεί το σχετικό κείμενο ως εξής: 
«α) ο προμηθευτής πρέπει να είναι ενήμερος σχετικά με 
τη νέα χρήση που μεταβάλλει...» 
3.5. Άρθρο 6, παράγραφος 2 
3.5.1. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρθηκαν στο σημείο 2.9, 
πρέπει να προστεθεί ότι η υποχρέωση ανακοίνωσης δεν εξαρ­
τάται από την ποσότητα που παρασκευάζεται ή εισάγεται. 
3.6. Άρθρο 8 
3.6.1. Παράγραφος 1 
Η ανάγκη παροχής συμπληρωματικών στοιχείων ή διενέρ­
γειας πρόσθετων δοκιμών πρέπει να είναι δεόντως αιτιολο­
γημένη. 
3.6.2. Παράγραφος 2 
Στην προβλεπόμενη προθεσμία πρέπει να λαμβάνονται υπόψη 
τα μακρά χρονικά διαστήματα τα οποία είναι απαραίτητα για 
την εκτέλεση των δοκιμών ή για τη βιβλιογραφική έρευνα. 
3.7. Άρθρο 9 
3.7.1. Παράγραφος 2 
Μετά τις λέξεις, «να παράσχουν κάθε διαθέσιμη πληροφο­
ρία» να προστεθεί: «σχετικά με την ανάλυση των κινδύνων». 
3.7.2. Παράγραφος4 
Σε περίπτωση που οι συμπληρωματικές πληροφορίες παρέχο­
νται μόνο από ορισμένους παρασκευαστές, πρέπει να διευκρι­
νισθεί κατά πόσο η απαγόρευση διαθέσεως της εν λόγω 
ουσίας στην αγορά θα ισχύει για όλους τους παρασκευαστές. 
3.8. Άρθρο 12 
3.8.1. Το άρθρο αυτό γενικότερα πρέπει να προσαρμοσθεί 
με τις διατάξεις περί εμπιστευτικότητας που επεξεργάζεται 
σήμερα το Συμβούλιο στα πλαίσια της έβδομης τροποποίη­
σης της οδηγίας 67/548/ΕΟΚ. Πρέπει να προβλεφθεί και η 
δυνατότητα προσφυγής σχετικά με τις αποφάσεις της αρμό­
διας αρχής. 
3.9. Άρθρο 13 
3.9.1. Και στην περίπτωση αυτή πρέπει να προβλεφθούν 
οι κατάλληλες δυνατότητες προσφυγής. 
3.10. Παράρτημα 2 
3.10.1. Δελτίο στοιχείων για τις υπάρχουσες ουσίες, 
σημείο 1.19: Χρήσεις και ποσοστά: 
Αριθ. C 102/46 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18.4. 91 
Επειδή δεν αναφέρονται ορισμένες σημαντικές χρήσεις, και 
επειδή μεγάλο μέρος των προϊόντων θα υπαχθεί στην κατηγο­
ρία «Λοιπές χρήσεις», θα πρέπει να προστεθούν και ορισμέ­
νες άλλες σημαντικές χρήσεις, όπως π.χ. «καύσιμο». 
3.11. Ο κανονισμός δεν είναι σαφής ούτε ως προς τις ουσίες 
που φέρουν τον ίδιο αριθμό EINECS αλλά έχουν διαφορετικά 
Βρυξέλλες, 28 Φεβρουαρίου 1991. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
Η ΟΚΕ είναι καταρχήν υπέρ της πρότασης της Επιτροπής 
αλλά ζητά από το Συμβούλιο των υπουργών να λάβει υπόψη 
τις παρακάτω παρατηρήσεις όταν θα λάβει την απόφαση του. 
1.1. Η πρόταση οδηγίας είναι συντονισμένη με και εξαρτά­
ται από την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την 
προώθηση της ενεργειακής απόδοσης στην Κοινότητα ί2) 
(πρόγραμμα SAVE) δεδομένου ότι η τελευταία αυτή αφορά 
γενικούς κανόνες και ειδικές δράσεις που περιλαμβάνουν και 
τα προβλήματα που θέλει να ρυθμίσει η παρούσα πρόταση 
σχετικά με τις απαιτήσεις απόδοσης για τους νέους λέβητες 
παραγωγής ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια 
καύσιμα. 
(') ΕΕ αριθ. C 292 της 22.11.1990, σ. 8. 
(2) ΕΕ αριθ. C 301 της 30.11.1990, σ. 11. στοιχειά, όπως οι ουσίες που διατίθενται σε διάφορες φυσικές 
μορφές και συνεπώς έχουν διαφορετικά φυσικά χαρακτη­
ριστικά, ούτε ως προς τις ουσίες που μπορεί συγχρόνως να 
εισάγονται και να παρασκευάζονται. Σύμφωνα με την τελευ­
ταία αυτή υπόθεση, πρέπει να διευκρινισθεί αν πρέπει να 
υποβάλλεται ένα ή περισσότερα δελτία στοιχείων. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Francois STAEDELIN 
1.2. Με τον τρόπο αυτό, είναι δυνατό και πρέπει να καθιε­
ρωθεί ένα γενικό σχέδιο απλοποίησης των διαδικασιών περί 
του πρακτέου, ώστε να υπάρχει βεβαιότητα για τους παραγω­
γούς, ασφάλεια για τους καταναλωτές, και εγγυήσεις για του 
εργαζόμενους που εγκαθιστούν και χειρίζονται τις εγκα­
ταστάσεις. Μια άλλη οδηγία για τις συσκευές υγρών καυσί­
μων, που δεν έχει ακόμη εκδοθεί, θα πρέπει να συντονισθεί 
με την οδηγία για τις συσκευές αερίου, στα γενικά πλαίσια 
της οδηγίας για την ενεργειακή απόδοση. 
1.3. Το σχέδιο οδηγίας επικαλύπτει την οδηγία 90/396/ 
ΕΟΚ για τις συσκευές φυσικού αερίου, η οποία είναι 
πρόσφατη, δεδομένου ότι υιοθετήθηκε στις 29 Ιουνίου 
1990 Ρ). Η οδηγία αυτή ρυθμίζει τα σχετικά' με τις ανωτέρω 
συσκευές τόσο ως προς τις προδιαγραφές ασφαλείας όσο και 
σχετικά με εκείνες για την ορθολογική χρησιμοποίηση της 
ενέργειας (απόδοση). Με βάση τα προβλεπόμενα στην 
(3) ΕΕ αριθ. L 196 της 26. 7.1990, σ. 15. Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τις απαιτήσεις απόδοσης για τους 
νέους λέβητες παραγωγής ζεστού νερού που τροφοδοτούνται με υγρά ή αέρια καύοιμα(1) 
(91/C 102/13) 
Στις 13 Νοεμβρίου 1990 και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής 
Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και 
Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα ενέργειας, πυρηνικών θεμάτων και έρευνας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση του στις 5 Φεβρουαρίου 1991 με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Frandi. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 284η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση της 28ης 
Φεβρουαρίου 1991 υιοθέτησε με μεγάλη πλειοψηφία, 8 ψήφους κατά και 12 αποχές, την ακόλουθη 
γνωμοδότηση.