Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με λογιστικούς κανόνες και σχέδια δράσης για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοκομία /* COM/2012/093 final - 2012/0042 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Η ανάγκη άμεσης δράσης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής Στα τέλη του 2010 αναγνωρίστηκε, μέσω της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC), ότι η αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη δεν πρέπει να υπερβεί τους 2°C σε σχέση με τις θερμοκρασίες που επικρατούσαν πριν από τη βιομηχανική επανάσταση[1]. Η συγκράτηση αυτή είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να περιοριστούν οι αρνητικές συνέπειες της ανθρώπινης παρεμβολής στο κλιματικό σύστημα. Συνεπώς, οι παγκόσμιες εκπομπές πρέπει να αρχίσουν να μειώνονται. Η υλοποίηση του μακροπρόθεσμου αυτού στόχου προϋποθέτει μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, μέχρι το 2050, τουλάχιστον κατά 50% έναντι των επιπέδων τους του 1990[2]. Οι ανεπτυγμένες χώρες θα πρέπει να μειώσουν συλλογικά τις εκπομπές μέχρι το 2050 κατά 80 έως 95% σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990. Μεσοπρόθεσμα, η Ένωση έχει δεσμευθεί να μειώσει τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου μέχρι το 2020 κατά 20% έναντι των επιπέδων του 1990 και, υπό κατάλληλες προϋποθέσεις, κατά 30%[3]. Στη δέσμευση αυτή δεν έχει ενταχθεί ο τομέας των χρήσεων γης, των αλλαγών χρήσεων γης και της δασοκομίας (LULUCF). Ωστόσο, στην οδηγία 2009/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας[4] (σύστημα εμπορίας εκπομπών της ΕΕ, εφεξής «ΣΕΔΕ της ΕΕ») και στην απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020[5] (απόφαση για τον επιμερισμό των προσπαθειών, εφεξής «ΑΕΠ»), σημειώνεται ότι θα πρέπει όλοι οι τομείς της οικονομίας να συμβάλουν στην επίτευξη του στόχου που έχει θέσει η Ένωση για το 2020, όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Επιπλέον, το άρθρο 9 της απόφασης 406/2009/ΕΚ καλεί την Επιτροπή να εξετάσει τις πρακτικές λεπτομέρειες της ένταξης, στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση, των εκπομπών και απορροφήσεων από δραστηριότητες που σχετίζονται με τις LULUCF, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη σταθερότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα της συμβολής του συγκεκριμένου τομέα, καθώς και την επακριβή παρακολούθηση και λογιστική καταγραφή. Μετά από ευρείες διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη και τα ενδιαφερόμενα μέρη και τη διενέργεια εκτίμησης επιπτώσεων, η Επιτροπή προτείνει κατάλληλη απόφαση που παρέχει, σαν πρώτο βήμα, ένα νομοθετικό πλαίσιο ισχυρών, εναρμονισμένων και εκτενών λογιστικών κανόνων για τις LULUCF, οι οποίοι είναι προσαρμοσμένοι στα ειδικά χαρακτηριστικά του τομέα. Με την πρόταση θεσπίζεται νομοθετικό πλαίσιο για τον τομέα LULUCF χωριστό από εκείνα που ρυθμίζουν τις ισχύουσες δεσμεύσεις (το ΣΕΔΕ της ΕΕ και η ΑΕΠ), δηλ. ο εν λόγω τομέας δεν εντάσσεται επί του παρόντος επίσημα στον στόχο μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 20%. Μόνον αφού τεθούν σε εφαρμογή ισχυροί κανόνες λογιστικής απεικόνισης και μηχανισμοί παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων θα καταστεί δυνατή η επίσημη ένταξη του τομέα LULUCF στους ενωσιακούς στόχους μείωσης των εκπομπών. Προς τούτο, η Επιτροπή έχει επίσης καταθέσει πρόταση για την κατάργηση της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο[6] και την αντικατάστασή της από κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή[7]. Ο ρόλος των χρήσεων γης και της δασοκομίας στην κλιματική αλλαγή Οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στην Ένωση προέρχονται κυρίως από την παραγωγή ενέργειας και από άλλες ανθρωπογενείς πηγές. Ταυτόχρονα, απορροφάται (απομακρύνεται) άνθρακας από την ατμόσφαιρα μέσω της φωτοσύνθεσης και αποθηκεύεται στα δέντρα και στα συνακόλουθα προϊόντα ξύλου, καθώς και σε άλλα φυτά και στα εδάφη. Συνεπώς, με τις κατάλληλες χρήσεις γης και διαχειριστικές πρακτικές στη δασοκομία και τη γεωργία είναι δυνατόν να περιοριστούν οι ανθρακούχες εκπομπές και να αυξηθούν οι απορροφήσεις από την ατμόσφαιρα. Οι πρακτικές αυτές καλύπτονται από τον τομέα LULUCF, που περιλαμβάνει κυρίως τις εκπομπές και απορροφήσεις διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από τα χερσαία οικοσυστήματα, εκτιμώμενες γενικά ως μεταβολές του αποθέματος άνθρακα[8]. Το 2009 απορροφήθηκε από την ατμόσφαιρα χάρη στις LULUCF ποσότητα άνθρακα που αντιστοιχούσε περίπου στο 9% του συνόλου των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης από άλλους τομείς. Η γεωργία, η δασοκομία, οι συναφείς βιομηχανικοί κλάδοι και η ενέργεια είναι οι τομείς της οικονομίας που έχουν τη μεγαλύτερη σημασία ως προς τις LULUCF και μπορούν να συμβάλουν με διάφορους τρόπους στη μείωση των εκπομπών και τη βελτίωση των καταβοθρών. Τα γεωργικά μέτρα που στοχεύουν στη μείωση της μετατροπής χορτολιβαδικών εκτάσεων και των απωλειών άνθρακα από την καλλιέργεια οργανικών εδαφών μπορούν να περιλαμβάνουν τη βελτίωση γεωπονικών πρακτικών, όπως η καλλιέργεια διαφορετικών φυτικών ειδών (π.χ. αύξηση των καλλιεργειών ψυχανθών) και η επέκταση της αμειψισποράς. Οι γεωργοδασοπονικές πρακτικές που εξασφαλίζουν υψηλότερα αποθέματα άνθρακα του εδάφους μπορούν να συμβάλουν με την εκτροφή ζώων ή την καλλιέργεια τροφίμων σε γαίες στις οποίες καλλιεργούνται επίσης δέντρα για την παραγωγή ξυλείας, ενέργειας ή άλλων προϊόντων ξύλου. Είναι επίσης δυνατή η επαναφορά ή παραμονή της οργανικής ύλης στο έδαφος με σκοπό τη βελτίωση της παραγωγικότητας των καλλιεργήσιμων και των χορτολιβαδικών εκτάσεων, ενώ η επανύγρανση, η παύση καλλιέργειας και η αποφυγή της αποστράγγισης οργανικών εδαφών, συμπεριλαμβανομένων των τυρφώνων, καθώς και η αποκατάσταση υποβαθμισμένων εδαφών μπορούν να αποφέρουν σημαντικά οφέλη από πλευράς μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και βιοποικιλότητας. Με βάση τα ανωτέρω, η συμπερίληψη της διαχείρισης καλλιεργήσιμων και χορτολιβαδικών εκτάσεων στη λογιστική απεικόνιση των εκπομπών είναι ένα αναγκαίο βήμα προς την πλήρη αναγνώριση της συμβολής αυτών των δραστηριοτήτων στην τήρηση των δεσμεύσεων που αφορούν την κλιματική αλλαγή. Η δασοκομία έχει επίσης μεγάλες δυνατότητες επαύξησης του μετριασμού. Σε αυτές περιλαμβάνονται πρακτικές όπως η μετατροπή μη δασικών εκτάσεων σε δάση (δηλ. η δάσωση)[9], η αποφυγή της μετατροπής δασών σε άλλου είδους γαίες (δηλ. η αποδάσωση), η αποθήκευση άνθρακα σε υφιστάμενα δάση μέσω μεγαλύτερων περίτροπων χρόνων, η αποφυγή της αποψιλωτικής υλοτομίας (π.χ. αραίωση ή επιλεκτική υλοτομία στο πλαίσιο δασικής διαχείρισης) και η μετατροπή σε αδιατάρακτα δάση, καθώς και η ευρύτερη εφαρμογή προληπτικών μέτρων για τον περιορισμό των επιπτώσεων διαταραχών όπως οι πυρκαγιές, οι επιβλαβείς οργανισμοί και οι θύελλες. Εξίσου σημαντική είναι η δυνατότητα αύξησης της παραγωγικότητας των υφιστάμενων δασών με την επιλογή περίτροπων χρόνων πλησιέστερων στο μέγιστο σημείο παραγωγικότητας και με την αύξηση, αφενός της παραγωγής από δάση μικρής παραγωγής και, αφετέρου, της συγκομιδής υπολειμμάτων ξυλείας και κλαδόξυλων, με την προϋπόθεση ότι η βιοποικιλότητα, η γονιμότητα του εδάφους και η οργανική ύλη μπορούν να διατηρηθούν. Η αλλαγή της σύνθεσης των δασικών ειδών και των ρυθμών αύξησης θα είχε επίσης αντίκτυπο. Εκτός από τις ευκαιρίες που συνδέονται άμεσα με τη δασοκομία και τη γεωργία, η διαχείριση των γεωργικών γαιών και των δασών με σκοπό την παραγωγή ξυλείας και ενέργειας μπορεί να αποφέρει οφέλη από πλευράς μετριασμού της κλιματικής αλλαγής στους συναφείς βιομηχανικούς κλάδους (π.χ. παραγωγή χαρτοπολτού και χαρτιού, μεταποίηση ξύλου) και στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Ναι μεν ο άνθρακας αποθηκεύεται στα δέντρα, καθώς και σε άλλα φυτά και στα εδάφη, πλην όμως είναι δυνατόν να αποθηκευτεί για δεκαετίες και σε προϊόντα (π.χ. ξύλο κατασκευών). Οι προσανατολισμένες στη βιομηχανία και στους καταναλωτές πολιτικές μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην αύξηση της μακροχρόνιας χρήσης και της ανακύκλωσης του ξύλου ή/και στην παραγωγή χαρτοπολτού, χαρτιού και προϊόντων ξύλου, έτσι ώστε να αντικατασταθούν τα ανάλογα προϊόντα μεγαλύτερης έντασης εκπομπών (π.χ. σκυρόδεμα, χάλυβας, πλαστικές ύλες από ορυκτά καύσιμα). Πράγματι, μπορούν να αξιοποιηθούν στη βιομηχανία βιοπροϊόντων καλλιέργειες για υποκατάσταση υλικών (π.χ. κάνναβη και χόρτα για μόνωση αντί του υαλοβάμβακα, άχυρο για την επιπλοποιία, λινάρι ή σιζάλ για επενδύσεις θυρών αυτοκινήτων, βιοπλαστικά). Από μελέτες έχει προκύψει ότι για κάθε τόνο άνθρακα που περιέχεται σε προϊόντα ξύλου τα οποία υποκαθιστούν προϊόντα από άλλα υλικά εκτός ξύλου, αναμένεται μέση μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά δύο τόνους άνθρακα περίπου[10]. Η ένταξη της υποχρεωτικής λογιστικής απεικόνισης της διαχείρισης δασών, καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων θα καταστήσει πιο ευδιάκριτα τα μέτρα που λαμβάνουν οι γεωργοί, οι δασοκαλλιεργητές και οι βιομηχανίες δασικών προϊόντων και θα αποτελέσει τη βάση για τον σχεδιασμό πολιτικής κινήτρων για την ενίσχυση της δράσης τους που αποσκοπεί στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Εάν οι προσπάθειες αυτές καταλογίζονται, αποτυπώνεται ακριβέστερα ο συνολικός τους αντίκτυπος στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και γίνεται οικονομικά αποδοτικότερη η επίτευξη των στόχων μείωσης των εκπομπών. Δεδομένου ότι οι χρήσεις γεωργικών γαιών, η δασοκομία και οι συναφείς βιομηχανικοί κλάδοι παρουσιάζουν μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών ως προς το δυναμικό μείωσης των εκπομπών στην Ένωση, δεν υπάρχει ενιαία πολιτική προσέγγιση κατάλληλη για όλα. Χρειάζεται προσέγγιση προσαρμοσμένη στις διάφορες μορφές χρήσεων γης και δασοκομικών πρακτικών. Βασική προϋπόθεση για την προστασία και την αύξηση των αποθεμάτων άνθρακα και του βαθμού απορρόφησης είναι η ισότιμη μεταχείριση των διαφορετικών ειδών μέτρων στους διάφορους κλάδους των κρατών μελών (π.χ. διαχείριση βοσκοτόπων ή παραγωγή βιοενέργειας) μέσω της ακριβούς και εναρμονισμένης λογιστικής απεικόνισης των εκπομπών και απορροφήσεων από τον τομέα LULUCF. Οι τρέχουσες πολιτικές δεν αρκούν Ο τομέας LULUCF, ενώ δεν προσμετράται ακόμη στους ενωσιακούς στόχους μείωσης των εκπομπών για το 2020, προσμετράται εν μέρει στη δέσμευση που έχει αναλάβει η Ένωση για την περίοδο 2008-2012 βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο («Πρωτόκολλο του Κιότο») της UNFCCC, το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 2002/358/EΚ του Συμβουλίου[11]. Ωστόσο, οι ισχύοντες διεθνείς λογιστικοί κανόνες, ένα μείγμα προαιρετικών και υποχρεωτικών πρακτικών, παρουσιάζουν σοβαρά μειονεκτήματα. Το σημαντικότερο είναι ότι η λογιστική απεικόνιση είναι προαιρετική για τις περισσότερες από τις δραστηριότητες LULUCF, συγκεκριμένα για τη δασική διαχείριση (που αντιπροσωπεύει περίπου το 70% του τομέα) και τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων (περίπου το 17% του τομέα). Αυτό συνεπάγεται πολύ μεγάλες διαφορές μεταξύ των κρατών μελών ως προς τη λογιστική απεικόνιση κατά την πρώτη αυτή περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Ένα άλλο μειονέκτημα είναι η απουσία κινήτρων για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής στη δασοκομία. Η βελτίωση της λογιστικής απεικόνισης είναι απαραίτητη προκειμένου να δημιουργηθούν ίσοι όροι ανταγωνισμού στη γεωργία, τη δασοκομία, τους συναφείς βιομηχανικούς κλάδους και τον ενεργειακό τομέα των κρατών μελών, με σκοπό τη συνεπή μεταχείρισή τους στην εσωτερική αγορά της Ένωσης. Για την ανθεκτική και εναρμονισμένη εκτίμηση των εκπομπών και απορροφήσεων από τη γεωργία και τη δασοκομία απαιτούνται επενδύσεις σε ικανότητα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων. Εν τούτοις, εξακολουθούν να υπάρχουν σημαντικά κενά και πρέπει να βελτιωθούν η ακρίβεια και η πληρότητα των υποβαλλόμενων δεδομένων, ιδίως εκείνων που αφορούν τα γεωργικά εδάφη. Επομένως, η βελτίωση της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων, όχι μόνο θα υποστηρίξει τη λογιστική απεικόνιση, αλλά και θα προσφέρει έναν ανθεκτικό, σαφή και ευδιάκριτο δείκτη της προόδου που συντελείται στη γεωργία και τη δασοκομία. Σημαντική είναι επίσης η προαγωγή συνεργειών με ευρύτερους στόχους άσκησης πολιτικής. Ενώ παρέχονται όντως κίνητρα για την προώθηση της χρήσης βιοενέργειας[12], δεν έχει επί του παρόντος υιοθετηθεί συνεκτική προσέγγιση όσον αφορά τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής στον τομέα LULUCF μέσω μέτρων στη γεωργία, τη δασοκομία και τις συναφείς βιομηχανίες. Πράγματι, ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής θα μπορούσε να αποκτήσει ολοένα μεγαλύτερη βαρύτητα στο πλαίσιο της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής (ΚΓΠ). Στη μετά το 2013 ενωσιακή πολιτική αγροτικής ανάπτυξης ο μετριασμός της κλιματικής αλλαγής και η προσαρμογή σε αυτήν θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν με την παροχή μεγαλύτερων κινήτρων για δέσμευση του άνθρακα στη γεωργία και τη δασοκομία. Ταυτόχρονα, χάρη σε ορισμένα από τα κίνητρα αυτά θα προστατεύονταν και θα εμπλουτίζονταν τα αποθέματα άνθρακα και θα αποκομίζονταν παράλληλα οφέλη για τη βιοποικιλότητα και την προσαρμογή, με την αύξηση της ικανότητας συγκράτησης νερού και τον περιορισμό της διάβρωσης. Η υποχρεωτική λογιστική απεικόνιση των σχετικών ροών άνθρακα θα καταστήσει πιο ευδιάκριτη τη θετική συμβολή των συγκεκριμένων μέτρων και θα εξασφαλίσει την πλήρη συμμετοχή τους στην αντιμετώπιση της πρόκλησης της κλιματικής αλλαγής. Ο καταλογισμός των δραστηριοτήτων LULUCF θα αποσαφηνίσει επίσης τα οφέλη που απορρέουν από την αειφόρο βιοενέργεια μέσω της ακριβέστερης αποτύπωσης των σχετικών εκπομπών, ιδίως όσων οφείλονται στην καύση βιομάζας, η οποία δεν καταλογίζεται επί του παρόντος. Με τον τρόπο αυτό θα ενισχυθούν τα κίνητρα που παρέχονται από τα κριτήρια αειφορίας στο πλαίσιο των στόχων για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ωστόσο, ο τομέας LULUCF διαφέρει από τους άλλους. Οι εκπομπές και απορροφήσεις στον τομέα αυτό είναι αποτέλεσμα σχετικά αργών φυσικών διεργασιών. Μπορεί να χρειαστεί να παρέλθουν δεκαετίες μέχρις ότου μέτρα όπως η δάσωση αποδώσουν σημαντικά αποτελέσματα. Για τον λόγο αυτό, η δράση για την αύξηση των απορροφήσεων και τη μείωση των εκπομπών από τη δασοκομία και τη γεωργία θα πρέπει να εξετάζεται με μακροπρόθεσμη προοπτική. Παράλληλα, οι εκπομπές και οι απορροφήσεις είναι αναστρέψιμες: αναστροφές μπορεί να προκύψουν λόγω των επιπτώσεων ακραίων φαινομένων – όπως πυρκαγιές, θύελλες, ξηρασία ή επιβλαβείς οργανισμοί – στα δάση και τη φυτοκάλυψη ή λόγω διαχειριστικών αποφάσεων (π.χ. υλοτόμηση ή δενδροφύτευση). Επιπλέον, οι ετήσιες διακυμάνσεις των εκπομπών και απορροφήσεων από τα δάση είναι μεγάλες και, σε ορισμένα κράτη μέλη, μπορούν να φθάσουν σε ποσοστό έως και 35% του συνόλου των ετήσιων εκπομπών εξαιτίας των φυσικών διαταραχών και της υλοτομίας. Αυτό δυσχεραίνει τη συμμόρφωση των κρατών μελών με ετήσιους στόχους. Παρόλο που οι εκπομπές και απορροφήσεις από τον τομέα LULUCF δηλώνονται βάσει της UNFCCC και εν μέρει καταλογίζονται βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο, ο τομέας αυτός εξαιρέθηκε από τις σχετικές με το κλίμα δεσμεύσεις που ανέλαβε η Ένωση στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια, επειδή αναγνωρίστηκε ότι οι διεθνείς λογιστικοί κανόνες για τις εκπομπές και απορροφήσεις από τον εν λόγω τομέα παρουσιάζουν σοβαρές ανεπάρκειες. Επίσης, όταν καθορίστηκε ο ενωσιακός στόχος μείωσης των εκπομπών, αναμενόταν ότι η σύνοδος κορυφής της Κοπεγχάγης για το κλίμα, το 2009, θα κατέληγε σε διεθνή συμφωνία για την κλιματική αλλαγή, η οποία θα περιλάμβανε αναθεωρημένους λογιστικούς κανόνες για τον τομέα LULUCF που θα μπορούσαν κατόπιν να εγκριθούν από την Ένωση. Η προσδοκία αυτή δεν εκπληρώθηκε τότε. Σημειώθηκε όμως πρόοδος κατά τη 17η διάσκεψη των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο, στο Durban, τον Δεκέμβριο του 2011. Στο πλαίσιο αυτό, η απόφαση -/CMP.7 προβλέπει κανόνες, ορισμούς και λεπτομερείς διατάξεις για τον καταλογισμό του τομέα LULUCF από τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο και έπειτα. Ειδικότερα, γίνεται υποχρεωτικός ο συνυπολογισμός των δραστηριοτήτων δασικής διαχείρισης, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων υλοτομίας, και ορίζονται οι έννοιες των φυσικών διαταραχών και της αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων. Είναι συνεπώς σημαντικό να συμβαδίσει η Ένωση με τις διεθνείς διαδικασίες. Προκειμένου να εξασφαλιστεί ο κατάλληλος βαθμός συνοχής, κάθε νομοθετική πρόταση για τον καταλογισμό των εκπομπών και απορροφήσεων λόγω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις LULUCF πρέπει να συνάδει με τις αποφάσεις που λαμβάνονται σε διεθνές επίπεδο. Ταυτόχρονα, όμως, θα πρέπει να παρέχει στην Ένωση τη δυνατότητα να δώσει το παράδειγμα, αποβλέποντας σε διεθνή συμφωνία με ισχύ από τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο και έπειτα. Στόχος της παρούσας πρότασης είναι συνεπώς η σταδιακή ένταξη του τομέα LULUCF στην κλιματική πολιτική της Ένωσης, μέσω χωριστού νομοθετικού πλαισίου που καλύπτει τα ειδικά χαρακτηριστικά του τομέα και με τη διαμόρφωση ισχυρού και εναρμονισμένου πλαισίου λογιστικής απεικόνισης. Το σημαντικότερο είναι ότι η παρούσα πρόταση θα συμπληρώσει τη λογιστική απεικόνιση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από όλες τις οικονομικές δραστηριότητες που ασκούνται στην Ένωση. Στο πλαίσιο αυτό θα καταστήσει πιο ευδιάκριτες τις προϋπάρχουσες και τις νέες προσπάθειες μετριασμού της κλιματικής αλλαγής που καταβάλλονται στη γεωργία και τη δασοκομία και θα αποτελέσει τη βάση για τον σχεδιασμό κατάλληλων κατάλληλης πολιτικής κινήτρων (π.χ. στην ΚΓΠ και λαμβανομένου υπόψη του Χάρτη πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη[13]). Η θέσπιση κοινών ενωσιακών λογιστικών κανόνων θα εξισώσει επίσης τους όρους ανταγωνισμού μεταξύ των κρατών μελών. Χάρη σε αυτή, θα καταγράφονται οι μεταβολές των αποθεμάτων άνθρακα που οφείλονται στη χρήση βιομάζας εγχώριας παραγωγής, συμπληρώνοντας έτσι τη λογιστική απεικόνιση της βιοενέργειας σε επίπεδο οικονομίας. Με τον τρόπο αυτό θα ενισχυθεί η περιβαλλοντική ακεραιότητα της κλιματικής πολιτικής της Ένωσης. Τέλος, η θέσπιση των εν λόγω κανόνων αποτελεί σημαντικό και αναγκαίο βήμα προς την οικονομική επιδίωξη πιο φιλόδοξων στόχων στον κλιματικό τομέα. Είναι επομένως σημαντικό να καθοριστούν προς τούτο ισχυροί και εναρμονισμένοι λογιστικοί κανόνες για τον συγκεκριμένο τομέα και να εξασφαλιστεί η συμβολή τους στην αντιμετώπιση των προκλήσεων της κλιματικής αλλαγής. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Διαβουλεύσεις με τους εμπλεκόμενους φορείς Στις αρχές του 2010 συγκροτήθηκε ομάδα εμπειρογνωμόνων σε θέματα κλιματικής πολιτικής για τις LULUCF, υπαγόμενη στο Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα για την Κλιματική Αλλαγή. Η ομάδα περιλάμβανε ευρύ φάσμα εμπλεκομένων: περιβαλλοντικές μη κυβερνητικές οργανώσεις (ΜΚΟ), επαγγελματικές ενώσεις, εμπειρογνώμονες από τη δημόσια διοίκηση και ερευνητές. Στόχος της ομάδας ήταν ο ορισμός και η παροχή στοιχείων σχετικά με καίρια ζητήματα που άπτονται της συστράτευσης του τομέα LULUCF στις προσπάθειες της Ένωσης για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Αυτό συνέβαλε στην οριοθέτηση του αντικειμένου των εργασιών της Επιτροπής και στην καθοδήγησή τους. Η συνοπτική έκθεση με τις κυριότερες διαπιστώσεις είναι διαθέσιμη στους σχετικούς ιστότοπους της Επιτροπής[14]. Το 2010 πραγματοποιήθηκε δημόσια διαβούλευση μέσω του Διαδικτύου για να συγκεντρωθούν απόψεις σχετικά με τις ευκαιρίες και τις προκλήσεις που δημιουργεί η ένταξη του τομέα LULUCF στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου[15]. Ελήφθησαν συνολικά 153 απαντήσεις που εκφράζουν τις απόψεις ιδιωτικών εταιρειών, οργανώσεων επιχειρήσεων και βιομηχανιών, φυσικών προσώπων και ιδιωτών γαιοκτημόνων, μη κυβερνητικών οργανώσεων, πανεπιστημιακών και ερευνητικών ιδρυμάτων και δημοσίων αρχών. Στη συνέχεια, οι ίδιες ερωτήσεις χρησιμοποιήθηκαν σε χωριστή διαβούλευση με τα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της οποίας ελήφθησαν 14 απαντήσεις. Από τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν μέσω της διαδικτυακής δημόσιας διαβούλευσης προκύπτουν τα ακόλουθα: · οι περισσότεροι από τους ερωτηθέντες πιστεύουν ότι οι δραστηριότητες χρήσης γης μπορούν να συμβάλουν στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής ακόμη και βραχυπρόθεσμα (μέχρι το 2020) και πιο μακροπρόθεσμα, την περίοδο 2020-2050· · κατά την πλειονότητα των απαντήσεων, ο τομέας LULUCF θα πρέπει να συμπεριληφθεί στους ενωσιακούς στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για το 2020, ενώ διαφαίνεται μια τάση υπέρ της ένταξης του τομέα αυτού μόνον εφόσον η Ένωση αναλάβει πιο φιλόδοξη δέσμευση· · οι ερωτηθέντες τείνουν να προτιμούν το χωριστό πλαίσιο λογιστικής απεικόνισης για τον τομέα LULUCF από την υπαγωγή στο ΣΕΔΕ της ΕΕ ή στην ΑΕΠ· · οι περισσότερες απαντήσεις συμφωνούν επίσης στην ανάγκη μεγαλύτερης εναρμόνισης και τυποποίησης στο πεδίο της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων εντός της Ένωσης· · στη συντριπτική τους πλειονότητα, οι ερωτηθέντες θεωρούν ότι οι υφιστάμενες ενωσιακές και εθνικές πολιτικές δεν αρκούν για να εξασφαλιστεί η συμβολή των δραστηριοτήτων χρήσης γης στον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής. Τα πλήρη συμπεράσματα της δημόσιας διαβούλευσης μέσω του Διαδικτύου, καθώς και της διαβούλευσης με τα κράτη μέλη, είναι διαθέσιμα στους σχετικούς ιστότοπους της Επιτροπής[16]. Τέλος, η Επιτροπή διοργάνωσε επίσης σύσκεψη εμπλεκόμενων φορέων στις Βρυξέλλες, στις 28 Ιανουαρίου 2011. Στις συζητήσεις συμμετείχαν περίπου 75 εκπρόσωποι κρατών μελών, επαγγελματικών οργανώσεων, περιβαλλοντικών ΜΚΟ και ερευνητικών ιδρυμάτων. Τα πρακτικά της σύσκεψης αυτής είναι επίσης διαθέσιμα στους σχετικούς ιστότοπους της Επιτροπής[17]. Εκτίμηση επιπτώσεων Κατά την εκτίμηση επιπτώσεων διερευνήθηκαν τρία καίρια ζητήματα που ανακύπτουν όταν εξετάζεται ο τρόπος ένταξης των LULUCF στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και συγκεκριμένα ο τρόπος με τον οποίο: · θα εξασφαλιστούν ισχυροί λογιστικοί κανόνες για τις εκπομπές και απορροφήσεις· · θα επιτευχθεί άρτια παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων· · θα διαμορφωθεί το κατάλληλο πλαίσιο πολιτικής για την ένταξη του τομέα στις σχετικές με την κλιματική αλλαγή δεσμεύσεις της Ένωσης. Με βάση το πλαίσιο πολιτικής για την ένταξη του τομέα στις δεσμεύσεις της Ένωσης, οι οποίες ρυθμίζονται επί του παρόντος από την ΑΕΠ και το ΣΕΔΕ της ΕΕ, εξετάστηκαν κατά την εκτίμηση επιπτώσεων τρεις επιλογές όσον αφορά την ένταξη των LULUCF, δηλ. ενσωμάτωση στην ΑΕΠ, χωριστό πλαίσιο ή αναβολή γενικά της ένταξης. Κάθε επιλογή κάλυψε τα ζητήματα της λογιστικής απεικόνισης και της παρακολούθησης. Εξετάστηκαν λεπτομερώς οι δυνητικές κοινωνικές, οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις των διαφόρων επιλογών. Η εκτίμηση επιπτώσεων κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχουν βάσιμοι λόγοι για την ένταξη των LULUCF στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, και συγκεκριμένα η βελτίωση της πολιτικής τους συνοχής, της περιβαλλοντικής τους ακεραιότητας και της οικονομικής τους αποδοτικότητας. Αυτό όμως θα είναι εφικτό μόνο εάν διαμορφωθεί το κατάλληλο πλαίσιο πολιτικής για τις LULUCF. Η μεγάλη μεταβλητότητα των εκπομπών και των απορροφήσεων από τα δάση συνεπάγεται ότι δεν είναι πρόσφοροι οι στόχοι ετήσιας μείωσης των εκπομπών που ισχύουν για άλλους τομείς. Το μεγάλο χρονικό διάστημα εκτέλεσης (lead time) που μεσολαβεί μέχρι να αποδώσουν αποτελέσματα τα μέτρα μετριασμού της κλιματικής αλλαγής επίσης διαφοροποιεί τις LULUCF από τους περισσότερους άλλους τομείς. Λαμβάνοντας αυτά υπόψη, η εκτίμηση επιπτώσεων υποδεικνύει ως προτιμότερη επιλογή το χωριστό νομοθετικό πλαίσιο για τις LULUCF. Όσον αφορά τη λογιστική απεικόνιση, στις προσδιορισθείσες κατάλληλες επιλογές περιλαμβάνονται η υποχρεωτική λογιστική απεικόνιση των εκπομπών και απορροφήσεων που οφείλονται τόσο στις δασοκομικές δραστηριότητες, όσο και στις γεωργικές, και η ισοτιμία των μέτρων μετριασμού της κλιματικής αλλαγής, ανεξαρτήτως του αν λαμβάνονται στη γεωργία, τη δασοκομία, τους συναφείς βιομηχανικούς κλάδους ή στον ενεργειακό τομέα. Η επιλογή αυτή είναι οικονομικά αποδοτικότερη και θα εξασφαλίσει ίσους όρους ανταγωνισμού, όχι μόνο στα κράτη μέλη, αλλά και στους διάφορους τομείς της εσωτερικής αγοράς της Ένωσης. Θα προσφέρει επίσης ένα πλαίσιο κινήτρων για την ανάληψη δράσης από τους γεωργούς, τους δασοκαλλιεργητές και τους συναφείς βιομηχανικούς κλάδους με στόχο τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, εξασφαλίζοντας την ανάδειξη και την ορθή καταγραφή της δράσης αυτής. Η ευρεία κάλυψη των εκπομπών και απορροφήσεων θα εξασφαλίσει επίσης την απεικόνιση των δυνητικών αναστροφών στο λογιστικό σύστημα. Ωστόσο, δεν θα πρέπει να αναβληθεί η λήψη μέτρων μετριασμού. Θα μπορούσαν να καταρτιστούν εθνικά σχέδια δράσης για στρατηγική και προβλέψεις σχετικά με τις LULUCF, ως ενδιάμεσο βήμα προς την κατεύθυνση της πλήρους ένταξης του τομέα αυτού στις τρέχουσες πολιτικές. Παράλληλα, η εκτίμηση επιπτώσεων εντοπίζει την ανάγκη βελτίωσης της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων, προκειμένου να υποστηρίξουν το λογιστικό πλαίσιο και τους δείκτες της συντελούμενης προόδου στη γεωργία και τη δασοκομία. Η Επιτροπή προτείνει να επιτευχθεί ο στόχος αυτός μέσω χωριστού πλαισίου, συγκεκριμένα με την αναθεώρηση της απόφασης περί μηχανισμού παρακολούθησης. Για λόγους συγκρισιμότητας και οικονομικής αποδοτικότητας, θα μπορούσαν επίσης να αξιοποιηθούν καλύτερα τα μέσα παρακολούθησης σε ενωσιακή κλίμακα, όπως τα LUCAS και CORINE. Τα πλήρη αποτελέσματα παρουσιάζονται στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την πρόταση. Σύνοψη της πρότασης Βασικός στόχος της παρούσας απόφασης είναι η θέσπιση ισχυρών και εκτενών λογιστικών κανόνων για τις LULUCF, ώστε να καταστεί δυνατή η μελλοντική εξέλιξη της πολιτικής προς την κατεύθυνση της πλήρους ένταξης του συγκεκριμένου τομέα στις δεσμεύσεις της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, όταν ωριμάσουν οι συνθήκες. Προς τούτο, η παρούσα απόφαση ορίζει ένα πλαίσιο για: · την υποχρεωτική λογιστική απεικόνιση, από τα κράτη μέλη, των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων των εν λόγω αερίων από καταβόθρες που συνδέονται με γεωργικές και δασοκομικές δραστηριότητες στον τομέα LULUCF, καθώς και τον προαιρετικό καταλογισμό της αναβλάστησης και της αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων· · τους εφαρμοστέους γενικούς λογιστικούς κανόνες· · τους ειδικούς λογιστικούς κανόνες για τη δάσωση, αναδάσωση, αποδάσωση και δασική διαχείριση, για τις μεταβολές της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας και για τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, την αναβλάστηση και την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων· · τους ειδικούς κανόνες καταλογισμού των φυσικών διαταραχών· · την έγκριση σχεδίων δράσης για τις LULUCF από τα κράτη μέλη, με τα οποία επιδιώκονται ο περιορισμός ή η μείωση των εκπομπών από πηγές και η διατήρηση ή αύξηση των απορροφήσεων από καταβόθρες που συνδέονται με τις δραστηριότητες LULUCF, καθώς και την αξιολόγηση των σχεδίων αυτών από την Επιτροπή· · την αρμοδιότητα της Επιτροπής να επικαιροποιεί τους ορισμούς του άρθρου 2, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι μεταβολές των ορισμών που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του Πρωτοκόλλου του Κιότο ή άλλων πολυμερών συμφωνιών τις οποίες συνάπτει η Ένωση στον τομέα της κλιματικής αλλαγής, να τροποποιεί το παράρτημα Ι, προκειμένου να προστεθούν λογιστικές περίοδοι και να εξασφαλιστεί η συνέπεια μεταξύ αυτών και των αντίστοιχων περιόδων που ισχύουν για τις δεσμεύσεις της Ένωσης όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς, να τροποποιεί το παράρτημα ΙΙ με την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς σύμφωνα με τα επίπεδα αναφοράς που προτείνουν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6, υπό την επιφύλαξη διορθώσεων σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, και να αναθεωρεί, αφενός τις πληροφορίες του παραρτήματος ΙΙΙ ανάλογα με την επιστημονική πρόοδο και, αφετέρου, τις προϋποθέσεις του άρθρου 9 παράγραφος 2 που αφορούν τους λογιστικούς κανόνες για τις φυσικές διαταραχές, με βάση την επιστημονική πρόοδο ή τις αναθεωρήσεις πράξεων οι οποίες έχουν εκδοθεί από τα όργανα της UNFCCC ή του Πρωτοκόλλου του Κιότο. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Νομική βάση Τη νομική βάση για τη νομοθετική πρόταση αποτελεί το άρθρο 192 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Με την πρόταση επιδιώκεται ένας θεμιτός στόχος που εμπίπτει στο άρθρο 191 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η νομοθετική πρόταση αποσκοπεί στο να εξασφαλιστεί η ακριβής και συνεπής λογιστική απεικόνιση, από τα κράτη μέλη, των εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες που σχετίζονται με τις LULUCF και, κατ’ επέκταση, να βελτιωθούν οι διαθέσιμες πληροφορίες για τη χάραξη πολιτικής και τη λήψη αποφάσεων στο πλαίσιο των σχετικών με την κλιματική αλλαγή δεσμεύσεων της Ένωσης και να δοθούν κίνητρα για την καταβολή προσπαθειών μετριασμού της αλλαγής αυτής. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί με λιγότερο περιοριστικά μέτρα απ’ ότι η νομοθετική πρόταση. Αρχή της επικουρικότητας Για να δικαιολογείται η ανάληψη δράσης σε ενωσιακό επίπεδο, πρέπει να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας. α) Διακρατικός χαρακτήρας του προβλήματος (κριτήριο αναγκαιότητας) Η κλιματική αλλαγή αποτελεί διασυνοριακό ζήτημα που απαιτεί κοινή δράση των κρατών μελών. Με εθνική και μόνο δράση δεν θα επιτευχθεί η συμμόρφωση με τους κοινούς στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, οι οποίοι έχουν καθοριστεί σε ενωσιακό επίπεδο, ούτε θα ευοδωθούν οι σκοποί ούτε θα τηρηθούν οι δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν διεθνώς. Κατά συνέπεια, είναι αναγκαίο να δημιουργήσει η Ένωση ένα ευνοϊκό νομοθετικό πλαίσιο για να εξασφαλιστεί, στο μέτρο του δυνατού, ο εναρμονισμένος καταλογισμός όσον αφορά τον τομέα LULUCF, έτσι ώστε να ενισχυθεί η συμβολή του συγκεκριμένου τομέα στην τήρηση των σχετικών με την κλιματική αλλαγή δεσμεύσεων της Ένωσης. β) Κριτήριο αποτελεσματικότητας (προστιθέμενη αξία) Η ανάληψη δράσης σε ενωσιακό επίπεδο, λόγω της αποτελεσματικότητάς της, αναμένεται να αποφέρει σαφή οφέλη συγκριτικά με τη δράση μόνο σε επίπεδο κρατών μελών. Δεδομένου ότι οι βασικές δεσμεύσεις όσον αφορά την κλιματική αλλαγή αναλαμβάνονται σε ενωσιακό επίπεδο, είναι αποτελεσματική και η κατάρτιση των απαιτούμενων λογιστικών κανόνων στο ίδιο επίπεδο. Επιπλέον, για την επίλυση των προβλημάτων που έχουν διαπιστωθεί – όπως η ανάγκη ύπαρξης επακριβών και συνεπών λογιστικών μεθοδολογιών για τις διάφορες δραστηριότητες LULUCF – απαιτούνται κοινοί κανόνες μεταξύ όλων των κρατών μελών. Αυτό μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο σε ενωσιακό επίπεδο. Το παρόν νομοθετικό πλαίσιο θα διασφαλίσει την αποτελεσματικότητα μέσω της εφαρμογής εναρμονισμένης και έγκυρης λογιστικής απεικόνισης και σχεδίων δράσης για τις LULUCF και καθιστώντας δυνατή τη διεξοδικότερη εξέταση και αξιολόγηση της προόδου που σημειώνουν τα κράτη μέλη. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλιστεί η συνοχή της κλιματικής πολιτικής της Ένωσης, θα βελτιωθεί περαιτέρω η περιβαλλοντική ακεραιότητα των ενωσιακών δεσμεύσεων όσον αφορά την κλιματική αλλαγή και θα αυξηθεί η οικονομική αποδοτικότητα της ενωσιακής πολιτικής στον κλιματικό τομέα. Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους εξής λόγους: Η πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων βελτίωσης της ποιότητας των δεδομένων για την κλιματική αλλαγή και διασφάλισης της συμμόρφωσης προς τις διεθνείς και ενωσιακές απαιτήσεις και δεσμεύσεις. Η πρόταση είναι ανάλογη προς τον γενικό σκοπό της Ένωσης να επιτύχει τους στόχους της που περιλαμβάνονται στη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια, στο Πρωτόκολλο του Κιότο, στη συμφωνία της Κοπεγχάγης και στις αποφάσεις 1/CP.16, 1/CMP.6 και 2/CMP.6 («συμφωνίες του Κανκούν»). Η πρόταση προβλέπει την εφαρμογή λογιστικών κανόνων ανάλογων με εκείνους που συζητήθηκαν και εφαρμόζονται σε διεθνές επίπεδο, ιδίως όσον αφορά την απόφαση -/CMP.7, αλλά ισχυρότερων και εκτενέστερων. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Όπως διευκρινίζεται στο δημοσιονομικό δελτίο που συνοδεύει την παρούσα απόφαση, αυτή θα εφαρμοστεί με χρήση του υφιστάμενου προϋπολογισμού και δεν θα έχει επιπτώσεις στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. 5. ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ Η πρόταση περιλαμβάνει διάταξη βάσει της οποίας η Επιτροπή θα επανεξετάσει τους λογιστικούς κανόνες της παρούσας απόφασης εντός έτους από τη λήξη της πρώτης λογιστικής περιόδου. 2012/0042 (COD) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με λογιστικούς κανόνες και σχέδια δράσης για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοκομία ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[18], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[19], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο τομέας των χρήσεων γης, των αλλαγών χρήσεων γης και της δασοκομίας («LULUCF») της Ένωσης αποτελεί καθαρή καταβόθρα που απορροφά από την ατμόσφαιρα ποσότητα αερίων θερμοκηπίου ισοδύναμη με σημαντικό ποσοστό του συνόλου των ενωσιακών εκπομπών. Ο τομέας αυτός συνεπάγεται ανθρωπογενείς εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω μεταβολών στην ποσότητα του άνθρακα που αποθηκεύεται στα φυτά και στο έδαφος. Οι εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που οφείλονται στον τομέα LULUCF δεν προσμετρώνται στους ενωσιακούς στόχους μείωσης των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου κατά 20% μέχρι το 2020, σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020[20] και με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου[21], πλην όμως προσμετρώνται εν μέρει στον ενωσιακό ποσοτικό στόχο περιορισμού και μείωσης των εκπομπών σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 του πρωτοκόλλου του Κιότο («Πρωτόκολλο του Κιότο») της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές («UNFCCC»), το οποίο εγκρίθηκε με την απόφαση 2002/358/EΚ του Συμβουλίου[22]. (2) Το άρθρο 9 της απόφασης 406/2009/ΕΚ επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να εξετάσει τις πρακτικές λεπτομέρειες της ένταξης, στη δέσμευση της Ένωσης για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των εκπομπών και των απορροφήσεων των εν λόγω αερίων οι οποίες οφείλονται σε δραστηριότητες που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές των χρήσεων γης και τη δασοκομία, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την περιβαλλοντική ακεραιότητα της συμβολής του συγκεκριμένου τομέα, καθώς και την επακριβή παρακολούθηση και λογιστική καταγραφή των εν λόγω εκπομπών και απορροφήσεων. Συνεπώς, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να ορίζει, σαν πρώτο βήμα, λογιστικούς κανόνες προς εφαρμογή στις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από τον τομέα LULUCF. Προκειμένου να εξασφαλιστούν στο μεσοδιάστημα η διατήρηση και ο εμπλουτισμός των αποθεμάτων άνθρακα, θα πρέπει επίσης να προβλέπει τη θέσπιση από τα κράτη μέλη σχεδίων δράσης για τις LULUCF, στα οποία θα καθορίζονται μέτρα περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών και διατήρησης ή αύξησης των απορροφήσεων από τον συγκεκριμένο τομέα. (3) Κατά τη 17η διάσκεψη των μερών της UNFCCC στο Durban, τον Δεκέμβριο του 2011, εγκρίθηκε η απόφαση -/CMP.7 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση -/CMP.7»), η οποία ορίζει κανόνες για τον καταλογισμό του τομέα LULUCF από τη δεύτερη περίοδο δέσμευσης βάσει του Πρωτοκόλλου του Κιότο και έπειτα. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να συνάδει με την εν λόγω απόφαση, ώστε να εξασφαλιστεί ο κατάλληλος βαθμός συνοχής μεταξύ των εσωτερικών κανόνων της Ένωσης και των μεθοδολογιών που εγκρίνονται στο πλαίσιο της UNFCCC. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει επίσης να αντικατοπτρίζει τις ιδιαιτερότητες του τομέα LULUCF της Ένωσης. (4) Οι λογιστικοί κανόνες για τις LULUCF θα πρέπει να απηχούν τις προσπάθειες που καταβάλλονται στους τομείς της γεωργίας και της δασοκομίας με σκοπό να ενισχυθεί η συμβολή των αλλαγών της χρήσης των χερσαίων πόρων στη μείωση των εκπομπών. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει να προβλέπει λογιστικούς κανόνες προς υποχρεωτική εφαρμογή στις δασοκομικές δραστηριότητες της δάσωσης, αναδάσωσης, αποδάσωσης και δασικής διαχείρισης και στις γεωργικές δραστηριότητες της διαχείρισης βοσκοτόπων και καλλιεργήσιμων εκτάσεων. Θα πρέπει επίσης να προβλέπει λογιστικούς κανόνες προς προαιρετική εφαρμογή στις δραστηριότητες της αναβλάστησης και της αποστράγγισης και επανύγρανσης υγροτόπων. (5) Για να εξασφαλιστεί η περιβαλλοντική ακεραιότητα των λογιστικών κανόνων που θα εφαρμόζονται στον τομέα LULUCF της Ένωσης, θα πρέπει οι κανόνες αυτοί να στηρίζονται στις λογιστικές αρχές της απόφασης -/CMP.7, καθώς και της απόφασης 16/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του Πρωτοκόλλου του Κιότο. (6) Οι λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να απεικονίζουν με ακρίβεια τις ανθρωπογενείς μεταβολές των εκπομπών και των απορροφήσεων. Η παρούσα απόφαση θα πρέπει εν προκειμένω να προβλέπει τη χρήση ειδικών μεθοδολογιών για τις διάφορες δραστηριότητες LULUCF. Οι εκπομπές και οι απορροφήσεις που σχετίζονται με τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση αποτελούν άμεση συνέπεια της ανθρώπινης παρέμβασης και, επομένως, θα πρέπει να καταλογίζονται εξ ολοκλήρου. Δεδομένου, όμως, ότι δεν είναι ανθρωπογενείς όλες οι εκπομπές και απορροφήσεις από τη δασική διαχείριση, οι σχετικοί λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να προβλέπουν τη χρήση επιπέδων αναφοράς ώστε να εξαιρούνται οι επιδράσεις των φυσικών χαρακτηριστικών, καθώς και των ιδιαιτεροτήτων των χωρών. Τα επίπεδα αναφοράς είναι εκτιμήσεις των ετήσιων καθαρών εκπομπών ή απορροφήσεων από τη δασική διαχείριση στην επικράτεια κράτους μέλους κατά τα έτη μιας λογιστικής περιόδου και θα πρέπει να καθορίζονται με διαφάνεια, σύμφωνα με την απόφαση -/CMP.7, και να αναθεωρούνται, προκειμένου να αντικατοπτρίζουν τις βελτιώσεις των διαθέσιμων στα κράτη μέλη μεθοδολογιών ή δεδομένων. Οι λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να προβλέπουν ανώτατο όριο προς εφαρμογή στις καθαρές εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από τη δασική διαχείριση που μπορούν να καταχωρίζονται στους λογαριασμούς, λόγω των υποκείμενων αβεβαιοτήτων των προβλέψεων στις οποίες βασίζονται τα επίπεδα αναφοράς. (7) Οι λογιστικοί κανόνες θα πρέπει να εξασφαλίζουν ότι οι λογαριασμοί των κρατών μελών απεικονίζουν με ακρίβεια τον χρόνο κατά τον οποίο σημειώνονται οι εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από την ξυλεία, ώστε να παρέχουν κίνητρα για τη χρήση προϊόντων υλοτομίας με μακρά διάρκεια ζωής. Για τον λόγο αυτό, η συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως προς εφαρμογή στις εκπομπές που οφείλονται στα προϊόντα υλοτομίας θα πρέπει να αντιστοιχεί στην εξίσωση 12.1 των κατευθυντήριων γραμμών της Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος («IPCC»), του 2006, για τις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου και οι αντίστοιχες προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού θα πρέπει να βασίζονται στον πίνακα 3a.1.3 των κατευθύνσεων ορθής πρακτικής της IPCC, του 2003, για τις χρήσεις γης, τις αλλαγές των χρήσεων γης και τη δασοκομία. (8) Επειδή οι διαχρονικές διακυμάνσεις των εκπομπών και απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου από γεωργικές δραστηριότητες είναι πολύ μικρότερες σε σύγκριση με τις δασοκομικές δραστηριότητες, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καταλογίζουν τις εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από δραστηριότητες διαχείρισης καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων ως προς το οικείο έτος βάσης, σύμφωνα με την αναθεωρημένη αρχική έκθεση δεδομένων για τις εκπομπές του έτους βάσης, την οποία υπέβαλαν στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή της απόφασης 13/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 13/CMP.1»). (9) Φυσικές διαταραχές, όπως οι δασικές πυρκαγιές, η προσβολή από έντομα και ασθένειες, τα ακραία καιρικά φαινόμενα και οι γεωλογικές διαταραχές, είναι δυνατόν να οδηγήσουν προσωρινά σε αύξηση ή μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου στον τομέα LULUCF ή να αναστρέψουν προγενέστερες απορροφήσεις. Δεδομένου ότι η αναστροφή αυτή μπορεί επίσης να είναι αποτέλεσμα διαχειριστικών αποφάσεων, όπως οι αποφάσεις υλοτόμησης ή δενδροφύτευσης, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι οι ανθρωπογενείς αναστροφές απορροφήσεων απεικονίζονται πάντοτε με ακρίβεια στους λογαριασμούς για τις LULUCF. Επιπλέον, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να παρέχει στα κράτη μέλη περιορισμένη δυνατότητα εξαίρεσης από τους οικείους λογαριασμούς LULUCF των εκπομπών που οφείλονται σε διαταραχές οι οποίες εκφεύγουν από τον έλεγχό τους. Ωστόσο, ο τρόπος εφαρμογής των σχετικών διατάξεων από τα κράτη μέλη θα πρέπει να μη συνεπάγεται αδικαιολόγητο υποκαταλογισμό. (10) Οι κανόνες υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, καθώς και άλλων πληροφοριών σχετικά με την κλιματική αλλαγή, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για τον τομέα LULUCF, εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (EΕ) αριθ. …/… [Πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή, COM/2011/0789 τελικό — 2011/0372 (COD)] και, ως εκ τούτου, δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας απόφασης. (11) Λόγω των διαχρονικών διακυμάνσεων των εκπομπών και απορροφήσεων, της συχνής ανάγκης επανυπολογισμού ορισμένων υποβαλλόμενων δεδομένων και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που απαιτείται προκειμένου οι αλλαγές των διαχειριστικών πρακτικών στη γεωργία και τη δασοκομία να έχουν επίδραση στην ποσότητα άνθρακα που αποθηκεύεται στα φυτά και στο έδαφος, οι λογαριασμοί για τον τομέα LULUCF θα είναι ανακριβείς και αναξιόπιστοι εάν καταρτίζονται σε ετήσια βάση. Για τον λόγο αυτό, η παρούσα απόφαση θα πρέπει να προβλέπει μεγαλύτερες και καταλληλότερες λογιστικές περιόδους. (12) Στα σχέδια δράσης των κρατών μελών για τις LULUCF θα πρέπει να καθορίζονται μέτρα περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών και διατήρησης ή αύξησης των απορροφήσεων από τον συγκεκριμένο τομέα. Όλα τα σχέδια δράσης για τις LULUCF θα πρέπει να περιέχουν ορισμένες πληροφορίες, οι οποίες εξειδικεύονται στην παρούσα απόφαση. Επιπλέον, για την προώθηση της βέλτιστης πρακτικής, θα πρέπει να παρατεθεί σε παράρτημα της παρούσας απόφασης ενδεικτικός κατάλογος μέτρων που μπορούν επίσης να συμπεριλαμβάνονται στα εν λόγω σχέδια. Η Επιτροπή θα πρέπει να αξιολογεί περιοδικά το περιεχόμενο και την εφαρμογή των σχεδίων δράσης των κρατών μελών για τις LULUCF και, όταν το κρίνει σκόπιμο, να διατυπώνει συστάσεις για τη βελτίωση της δράσης των κρατών μελών. (13) Η Επιτροπή θα πρέπει να εξουσιοδοτηθεί να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με σκοπό την επικαιροποίηση των ορισμών του άρθρου 2, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι μεταβολές των ορισμών που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του Πρωτοκόλλου του Κιότο ή άλλων πολυμερών συμφωνιών τις οποίες συνάπτει η Ένωση στον τομέα της κλιματικής αλλαγής, την τροποποίηση του παραρτήματος Ι, προκειμένου να προστίθενται λογιστικές περίοδοι και να εξασφαλίζεται η συνέπεια μεταξύ αυτών και των αντίστοιχων περιόδων που ισχύουν για τις δεσμεύσεις της Ένωσης όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς, την τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙ με την επικαιροποίηση των επιπέδων αναφοράς σύμφωνα με τα επίπεδα αναφοράς που προτείνουν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 6, υπό την επιφύλαξη διορθώσεων σύμφωνα με την παρούσα απόφαση, την αναθεώρηση των πληροφοριών του παραρτήματος ΙΙΙ ανάλογα με την επιστημονική πρόοδο, καθώς και την αναθεώρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 9 παράγραφος 2 που αφορούν τους λογιστικούς κανόνες για τις φυσικές διαταραχές, με βάση την επιστημονική πρόοδο ή τις αναθεωρήσεις πράξεων οι οποίες έχουν εκδοθεί από τα όργανα της UNFCCC ή του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διεξάγει η Επιτροπή κατάλληλες διαβουλεύσεις, και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της. Κατά την προετοιμασία και σύνταξη των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, η Επιτροπή θα πρέπει να μεριμνά για την ταυτόχρονη, έγκαιρη και ενδεδειγμένη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. (14) Δεδομένου ότι οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης δεν είναι δυνατόν, ως εκ της φύσεώς τους, να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που διατυπώνεται στο ίδιο άρθρο, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των στόχων αυτών, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Η παρούσα απόφαση ορίζει λογιστικούς κανόνες που ισχύουν για τις εκπομπές και απορροφήσεις οι οποίες οφείλονται στις χρήσεις γης, στις αλλαγές των χρήσεων γης και στη δασοκομία. Προβλέπει επίσης σχέδια δράσης των κρατών μελών για τις LULUCF, τα οποία αποσκοπούν στον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και στη διατήρηση ή αύξηση των απορροφήσεων, καθώς και την αξιολόγηση των σχεδίων αυτών από την Επιτροπή. Άρθρο 2 Ορισμοί 1. Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) «εκπομπές»: οι ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές· β) «απορροφήσεις»: οι ανθρωπογενείς απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου από καταβόθρες· γ) «δάσωση»: η άμεση μετατροπή σε δάσος, από τον άνθρωπο, με φύτευση, σπορά ή/και ανθρωπογενή προαγωγή φυσικών πηγών σπόρων, εκτάσεων που δεν υπήρξαν δάσος επί 50 τουλάχιστον έτη, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 1990· δ) «αναδάσωση»: η άμεση μετατροπή σε δάσος, από τον άνθρωπο, με φύτευση, σπορά ή/και ανθρωπογενή προαγωγή φυσικών πηγών σπόρων, εκτάσεων που υπήρξαν δασοσκεπείς αλλά είχαν μετατραπεί σε μη δασοσκεπείς, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 1990· ε) «αποδάσωση»: η άμεση μετατροπή δασών σε μη δασοσκεπείς εκτάσεις από τον άνθρωπο, εφόσον η μετατροπή συντελέστηκε μετά την 1η Ιανουαρίου 1990· στ) «δασική διαχείριση»: κάθε δραστηριότητα που απορρέει από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε δάσος με στόχο τη βελτίωση της οικολογικής, οικονομικής ή κοινωνικής λειτουργίας του· ζ) «διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων»: κάθε δραστηριότητα που απορρέει από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε εκτάσεις με γεωργικές καλλιέργειες, καθώς και σε εκτάσεις που έχουν παύσει να καλλιεργούνται ή, προσωρινά, δεν χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γεωργικών προϊόντων· η) «διαχείριση βοσκοτόπων»: κάθε δραστηριότητα που απορρέει από σύστημα πρακτικών εφαρμοζόμενο σε εκτάσεις οι οποίες χρησιμοποιούνται για κτηνοτροφία, με στόχο τον έλεγχο της ποσότητας και του τύπου της φυτικής και ζωικής παραγωγής ή την άσκηση επιρροής σε αυτά· θ) «αναβλάστηση»: κάθε άμεση ανθρώπινη δραστηριότητα με την οποία επιδιώκεται να αυξηθεί το απόθεμα άνθρακα τόπων ελάχιστης έκτασης 0,05 εκταρίου μέσω του πολλαπλασιασμού των φυτών, εφόσον η δραστηριότητα αυτή δεν αποτελεί δάσωση ή αναδάσωση· ι) «απόθεμα άνθρακα»: η ποσότητα στοιχειακού άνθρακα, σε εκατ. τόνους, που είναι αποθηκευμένη σε δεξαμενή άνθρακα· ια) «αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων»: κάθε δραστηριότητα που απορρέει από σύστημα αποστράγγισης ή επανύγρανσης γαιών με οργανικό έδαφος, ελάχιστης έκτασης 1 εκταρίου, υπό τον όρο ότι δεν πρόκειται για άλλη δραστηριότητα αναφερόμενη στο άρθρο 3 παράγραφος 1 και εφόσον η αποστράγγιση συνίσταται σε άμεση, ανθρωπογενή ταπείνωση της στάθμης του υδροφόρου ορίζοντα του εδάφους και η επανύγρανση σε άμεση, ανθρωπογενή, μερική ή ολική αναστροφή της αποστράγγισης· ιβ) «πηγή»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που ελευθερώνει στην ατμόσφαιρα αέριο θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου· ιγ) «καταβόθρα»: κάθε διεργασία, δραστηριότητα ή μηχανισμός που απομακρύνει από την ατμόσφαιρα αέριο θερμοκηπίου, αερόλυμα ή πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου· ιδ) «δεξαμενή άνθρακα»: το σύνολο ή μέρος βιογεωχημικού στοιχείου ή συστήματος που βρίσκεται στην επικράτεια κράτους μέλους και εντός του οποίου αποθηκεύεται άνθρακας, πρόδρομη ουσία ανθρακούχου αερίου του θερμοκηπίου ή ανθρακούχο αέριο θερμοκηπίου· ιε) «πρόδρομη ουσία αερίου του θερμοκηπίου»: χημική ένωση η οποία συμμετέχει στις χημικές αντιδράσεις παραγωγής οποιουδήποτε από τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο άρθρο 3 παράγραφος 2· ιστ) «προϊόν υλοτομίας»: κάθε δασικό προϊόν που εξέρχεται από τόπο υλοτομίας, συμπεριλαμβανομένων των ξυλωδών υλικών και των φλοιών· ιζ) «δάσος»: χερσαία έκταση τουλάχιστον 0,5 εκταρίου με συγκόμωση ή ισοδύναμο ξυλαπόθεμα τουλάχιστον 10% από δέντρα που έχουν τη δυνατότητα να φθάσουν σε ύψος τουλάχιστον 5 μέτρων κατά την ωριμότητα επιτόπου, συμπεριλαμβανομένων των ομάδων νεαρών, φυσικά αναπτυσσόμενων δέντρων, ή φυτεία που δεν έχει ακόμη φθάσει σε συγκόμωση ή ισοδύναμο ξυλαπόθεμα τουλάχιστον 10% ή σε ύψος δέντρων τουλάχιστον 5 μέτρων, συμπεριλαμβανομένων των εκτάσεων που κανονικά αποτελούν τμήμα της δασικής έκτασης, αλλά προσωρινά δεν καλύπτονται από δέντρα λόγω ανθρώπινης παρέμβασης, όπως η υλοτομία, ή φυσικών αιτίων, αναμένεται όμως να μετατραπούν και πάλι σε δάσος· ιη) «συγκόμωση»: το μέρος συγκεκριμένης έκτασης το οποίο καλύπτεται από κόμες δέντρων, εκφραζόμενο σε επί τοις εκατό ποσοστό· ιθ) «ξυλαπόθεμα»: η πυκνότητα ιστάμενων και αναπτυσσόμενων δέντρων σε δασοσκεπή έκταση, μετρούμενη σύμφωνα με μεθοδολογία που καθορίζεται από το κράτος μέλος· κ) «φυσική διαταραχή»: κάθε συμβάν ή περίσταση που δεν οφείλεται στον άνθρωπο, προκαλεί σημαντικές εκπομπές σε δάση ή γεωργικά εδάφη και εκφεύγει από τον έλεγχο του οικείου κράτους μέλους, υπό την προϋπόθεση ότι το κράτος μέλος αδυνατεί αντικειμενικά και να περιορίσει σημαντικά την επίδραση του συμβάντος ή της περίστασης στις εκπομπές, ακόμη και μετά την επέλευσή του· κα) «χρόνος υποδιπλασιασμού»: ο αριθμός των ετών που χρειάζονται για να μειωθεί στο ήμισυ η αρχική περιεκτικότητα προϊόντος ξύλου σε άνθρακα· κβ) «μέθοδος της στιγμιαίας οξείδωσης»: λογιστική μέθοδος στην οποία χρησιμοποιείται η παραδοχή ότι το σύνολο της ποσότητας άνθρακα που είναι αποθηκευμένη σε προϊόντα υλοτομίας ελευθερώνεται στην ατμόσφαιρα τη χρονική στιγμή κατά την οποία το κράτος μέλος συμπεριλαμβάνει τα προϊόντα αυτά στους λογαριασμούς του κατ’ εφαρμογή της παρούσας απόφασης· κγ) «σωστική υλοτομία»: κάθε δραστηριότητα που συνίσταται στην περισυλλογή ξυλείας η οποία έχει πληγεί από φυσική διαταραχή αλλά μπορεί να αξιοποιηθεί, τουλάχιστον εν μέρει. 2. Εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 12, για την τροποποίηση των ορισμών της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου με σκοπό την επικαιροποίησή τους, προκειμένου να λαμβάνονται υπόψη οι μεταβολές των ορισμών που εγκρίνονται από τα όργανα της UNFCCC ή του Πρωτοκόλλου του Κιότο ή άλλων πολυμερών συμφωνιών τις οποίες συνάπτει η Ένωση στον τομέα της κλιματικής αλλαγής. Άρθρο 3 Υποχρέωση κατάρτισης και τήρησης λογαριασμών για τις LULUCF 1. Για κάθε λογιστική περίοδο που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και τηρούν λογαριασμούς στους οποίους απεικονίζονται επακριβώς όλες οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε δραστηριότητες των ακόλουθων κατηγοριών, ασκούμενες στην επικράτειά τους: α) δάσωση, β) αναδάσωση, γ) αποδάσωση, δ) δασική διαχείριση, ε) διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, στ) διαχείριση βοσκοτόπων. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να καταρτίζουν και να τηρούν λογαριασμούς στους οποίους απεικονίζονται επακριβώς οι εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται σε αναβλάστηση, καθώς και σε αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων. 2. Οι αναφερόμενοι στην παράγραφο 1 λογαριασμοί καλύπτουν τις εκπομπές και απορροφήσεις των ακόλουθων αερίων θερμοκηπίου: α) διοξείδιο του άνθρακα (CO2), β) μεθάνιο (CH4), γ) υποξείδιο του αζώτου (N2O). 3. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στους λογαριασμούς τους συγκεκριμένη δραστηριότητα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 από την ημερομηνία έναρξής της ή από την 1η Ιανουαρίου 2013, αναλόγως του ποια από τις δύο είναι μεταγενέστερη. Άρθρο 4 Γενικοί λογιστικοί κανόνες 1. Τα κράτη μέλη σημειώνουν τις πηγές με θετικό (+) πρόσημο και τις καταβόθρες με αρνητικό (-) στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφος 1 λογαριασμούς τους. 2. Οι εκπομπές και απορροφήσεις λόγω δραστηριότητας που υπάγεται σε μια ή περισσότερες κατηγορίες δραστηριοτήτων κατά το άρθρο 3 παράγραφος 1 καταλογίζονται μόνο σε μια κατηγορία. 3. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν τις χερσαίες εκτάσεις στις οποίες διεξάγεται δραστηριότητα υπαγόμενη σε κατηγορία του άρθρου 3 παράγραφος 1, με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα. Εξασφαλίζουν ότι όλες οι εν λόγω χερσαίες εκτάσεις μπορούν να ταυτοποιηθούν με ακρίβεια στον λογαριασμό για την αντίστοιχη κατηγορία. 4. Τα κράτη μέλη καταχωρίζουν στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφος 1 λογαριασμούς τους κάθε μεταβολή του αποθέματος άνθρακα των ακόλουθων δεξαμενών άνθρακα: α) υπέργεια βιομάζα, β) υπόγεια βιομάζα, γ) στρωμνή, δ) νεκρό ξύλο, ε) οργανικός άνθρακας του εδάφους, στ) προϊόντα υλοτομίας. Ωστόσο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να μην καταχωρίζουν στους λογαριασμούς τους τις μεταβολές του αποθέματος άνθρακα στην περίπτωση δεξαμενών άνθρακα που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως ε) του πρώτου εδαφίου και δεν αποτελούν φθίνουσες καταβόθρες ούτε πηγές. Τα κράτη μέλη θεωρούν ότι μια δεξαμενή άνθρακα δεν αποτελεί φθίνουσα καταβόθρα ούτε πηγή μόνον εφόσον αυτό αποδεικνύεται με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα. 5. Στο τέλος κάθε λογιστικής περιόδου που περιλαμβάνεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη κλείνουν τους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφος 1 λογαριασμούς τους προσδιορίζοντας τις συνολικές εκπομπές και τις συνολικές απορροφήσεις που καταχωρίστηκαν στους εν λόγω λογαριασμούς κατά τη συγκεκριμένη λογιστική περίοδο. 6. Τα κράτη μέλη τηρούν πλήρες και ακριβές αρχείο όλων των μεθοδολογιών και δεδομένων που χρησιμοποιούν προκειμένου να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις τους οι οποίες απορρέουν από την παρούσα απόφαση. 7. Εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 12, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι, προκειμένου να προστίθενται λογιστικές περίοδοι και να εξασφαλίζεται η συνέπεια μεταξύ αυτών και των αντίστοιχων περιόδων που ισχύουν για τις δεσμεύσεις της Ένωσης όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών σε άλλους τομείς. Άρθρο 5 Λογιστικοί κανόνες για τη δάσωση, την αναδάσωση και την αποδάσωση 1. Τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους σχετικούς με την αναδάσωση λογαριασμούς τους τις εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται μόνο στη διεξαγωγή δραστηριοτήτων αυτού του είδους σε εκτάσεις που δεν ήταν δάση την 1η Ιανουαρίου 1990. 2. Όταν τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους λογαριασμούς τους τις καθαρές μεταβολές των εκπομπών και απορροφήσεων διοξειδίου του άνθρακα (CO2) που οφείλονται σε δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης, οι εν λόγω καθαρές μεταβολές αντιστοιχούν στις συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις κατά τα έτη κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, υπολογιζόμενες με άθροιση, για κάθε έτος της συγκεκριμένης λογιστικής περιόδου, του αποθέματος άνθρακα της 31ης Δεκεμβρίου του έτους μείον το απόθεμα άνθρακα της 1ης Ιανουαρίου του ίδιου έτους, με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα. 3. Όταν τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους λογαριασμούς τους τις εκπομπές μεθανίου (CH4) και υποξειδίου του αζώτου (N2O) που οφείλονται σε δραστηριότητες δάσωσης, αναδάσωσης και αποδάσωσης, οι εν λόγω εκπομπές αντιστοιχούν στις συνολικές εκπομπές κατά τα έτη κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, υπολογιζόμενες με άθροιση των εκπομπών κάθε έτους της συγκεκριμένης λογιστικής περιόδου, με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα. 4. Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να καταρτίζουν και να τηρούν λογαριασμούς στους οποίους απεικονίζονται οι εκπομπές και οι απορροφήσεις από γαίες που έχουν ταυτοποιηθεί στους λογαριασμούς ως εκτάσεις υπό δάσωση, αναδάσωση και αποδάσωση, βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 3, ακόμη και όταν δεν διεξάγονται πλέον σε αυτές οι συγκεκριμένες δραστηριότητες. 5. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν την ίδια μονάδα χωρικής εκτίμησης στους υπολογισμούς για τον προσδιορισμό των υπό δάσωση, αναδάσωση και αποδάσωση δασών. Άρθρο 6 Λογιστικοί κανόνες για τη δασική διαχείριση 1. Τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους σχετικούς με τη δασική διαχείριση λογαριασμούς τους τις εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται στις σχετικές δραστηριότητες, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις στη διάρκεια κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, μείον το γινόμενο του αριθμού των ετών της περιόδου αυτής επί τα αντίστοιχα επίπεδα αναφοράς που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ. 2. Εάν το αποτέλεσμα του αναφερόμενου στην παράγραφο 1 υπολογισμού είναι αρνητικό για κάποια λογιστική περίοδο, το οικείο κράτος μέλος εγγράφει στους σχετικούς με τη δασική διαχείριση λογαριασμούς του συνολικές εκπομπές και απορροφήσεις που δεν υπερβαίνουν το γινόμενο του 3,5% των εκπομπών του κατά το οικείο έτος βάσης, όπως δηλώθηκαν στην αναθεωρημένη αρχική έκθεση δεδομένων για τις εκπομπές του έτους βάσης, την οποία υπέβαλε το κράτος μέλος στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1, εξαιρουμένων των εκπομπών και απορροφήσεων λόγω δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, επί τον αριθμό των ετών της συγκεκριμένης λογιστικής περιόδου. 3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι μέθοδοι υπολογισμού τις οποίες εφαρμόζουν στους λογαριασμούς τους για τις δραστηριότητες δασικής διαχείρισης συμφωνούν με τις εφαρμοζόμενες για τον υπολογισμό των οικείων επιπέδων αναφοράς που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ ως προς τα ακόλουθα: α) δεξαμενές άνθρακα και αέρια θερμοκηπίου, β) έκταση υπό δασική διαχείριση, γ) προϊόντα υλοτομίας, δ) φυσικές διαταραχές. 4. Το αργότερο ένα έτος πριν από τη λήξη κάθε λογιστικής περιόδου, τα κράτη μέλη προτείνουν στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς για την επόμενη λογιστική περίοδο σύμφωνα με τη μεθοδολογία που προβλέπεται στην απόφαση -/CMP.7 και χρησιμοποιήθηκε για τον υπολογισμό των επιπέδων αναφοράς τα οποία καθορίζονται στην εν λόγω απόφαση. 5. Σε περίπτωση αλλαγών στις σχετικές διατάξεις της απόφασης -/CMP.7, τα κράτη μέλη προτείνουν στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές αυτές, το αργότερο έξι μήνες μετά την έγκρισή τους. 6. Εάν προκύψουν βελτιωμένες μεθοδολογίες, οι οποίες παρέχουν σε κράτος μέλος τη δυνατότητα να υπολογίζει τα επίπεδα αναφοράς με σημαντικά μεγαλύτερη ακρίβεια, ή σε περίπτωση σημαντικής βελτίωσης της ποιότητας των δεδομένων που διαθέτει ένα κράτος μέλος, το εν λόγω κράτος μέλος προτείνει αμελλητί στην Επιτροπή αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που αντικατοπτρίζουν τις αλλαγές αυτές. 7. Για τους σκοπούς των παραγράφων 4, 5 και 6, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν την ποσότητα ετήσιων εκπομπών λόγω φυσικών διαταραχών που έχει συμπεριληφθεί στα αναθεωρημένα επίπεδα αναφοράς που προτείνουν, καθώς και τον τρόπο εκτίμησης της ποσότητας αυτής. 8. Η Επιτροπή επαληθεύει την ακρίβεια των προτεινόμενων αναθεωρημένων επιπέδων αναφοράς. 9. Εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 12 για την επικαιροποίηση, εφόσον χρειάζεται, των επιπέδων αναφοράς που παρατίθενται στο παράρτημα II. 10. Τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους σχετικούς με τη δασική διαχείριση λογαριασμούς τους τον αντίκτυπο τυχόν τροποποίησης του παραρτήματος ΙΙ για το σύνολο της αντίστοιχης λογιστικής περιόδου. Άρθρο 7 Λογιστικοί κανόνες για τα προϊόντα υλοτομίας 1. Στους λογαριασμούς που τηρούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1, απεικονίζουν τις εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που περιέχουν άνθρακα την 1η Ιανουαρίου 2013, έστω και αν η υλοτόμηση των προϊόντων αυτών ήταν προγενέστερη. 2. Στους σχετικούς με τα προϊόντα υλοτομίας λογαριασμούς που τηρούν τα κράτη μέλη κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1, απεικονίζουν τις εκπομπές που οφείλονται στα ακόλουθα προϊόντα υλοτομίας, με βάση υπολογισμούς σύμφωνα με τη συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως και τις προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ: α) χαρτί, β) ξυλόφυλλα, γ) πριστή ξυλεία. Αντί των τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν ειδικές κατά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, υπό τον όρο ότι αυτές προσδιορίζονται από το κράτος μέλος με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα. Στους λογαριασμούς που αφορούν εξαγόμενα προϊόντα υλοτομίας τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν, αντί των τιμών χρόνου υποδιπλασιασμού που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ, ειδικές κατά χώρα τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού, υπό τον όρο ότι αυτές προσδιορίζονται από το κράτος μέλος με βάση διαφανή και επαληθεύσιμα δεδομένα σχετικά με τη χρήση των εν λόγω προϊόντων υλοτομίας στη χώρα εισαγωγής. 3. Όταν τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους λογαριασμούς που τηρούν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1 τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από προϊόντα υλοτομίας σε χώρους εναπόθεσης στερεών αποβλήτων, χρησιμοποιούν για τον σκοπό αυτό τη μέθοδο της στιγμιαίας οξείδωσης. 4. Όταν τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους λογαριασμούς τους τις εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που συγκομίστηκαν για ενεργειακούς σκοπούς, χρησιμοποιούν και για τον σκοπό αυτό τη μέθοδο της στιγμιαίας οξείδωσης. 5. Τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους λογαριασμούς τους τις εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας μόνον εφόσον αυτές οφείλονται σε προϊόντα υλοτομίας τα οποία απομακρύνονται από τις γαίες που συμπεριλαμβάνονται στους εν λόγω λογαριασμούς κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1. 6. Εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 12 για την αναθεώρηση των πληροφοριών του παραρτήματος ΙΙΙ ανάλογα με την επιστημονική πρόοδο. Άρθρο 8 Λογιστικοί κανόνες για τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων, την αναβλάστηση και για την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων 1. Τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους σχετικούς με τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων και βοσκοτόπων λογαριασμούς τις εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται στις δραστηριότητες αυτές, υπολογιζόμενες ως εκπομπές και απορροφήσεις στη διάρκεια κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, μείον το γινόμενο του αριθμού των ετών της περιόδου αυτής επί τις εκπομπές τους κατά το οικείο έτος βάσης, όπως δηλώθηκαν στην αναθεωρημένη αρχική έκθεση δεδομένων για τις εκπομπές του έτους βάσης, την οποία υπέβαλαν τα κράτη μέλη στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 2. Τα κράτη μέλη που επιλέγουν να καταρτίσουν και να τηρούν λογαριασμούς για την αναβλάστηση ή/και την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων, εφαρμόζουν τη μέθοδο υπολογισμού που καθορίζεται στην παράγραφο 1. Τα κράτη μέλη απεικονίζουν στους σχετικούς με την αποστράγγιση και επανύγρανση υγροτόπων λογαριασμούς τις εκπομπές και απορροφήσεις που οφείλονται στη διεξαγωγή της δραστηριότητας αυτής σε όλες τις γαίες που αποστραγγίστηκαν μετά το 1990 και σε όλες τις γαίες που επανυγράνθηκαν μετά το 1990. Άρθρο 9 Λογιστικοί κανόνες για τις φυσικές διαταραχές 1. Εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2, τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν τις μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές λόγω φυσικών διαταραχών από τους υπολογισμούς που εκτελούν για την εκπλήρωση των οικείων υποχρεώσεων λογιστικής απεικόνισης, οι οποίες απορρέουν από το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), δ), ε) και στ). Τα κράτη μέλη που εξαιρούν τις εκπομπές αυτές, εξαιρούν και τις ενδεχόμενες μετέπειτα απορροφήσεις από γαίες όπου σημειώθηκαν οι εν λόγω φυσικές διαταραχές. Ωστόσο, δεν εξαιρούνται οι μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές λόγω φυσικών διαταραχών, οι οποίες έχουν ληφθεί υπόψη στον υπολογισμό των επιπέδων αναφοράς των κρατών μελών σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφοι 4, 5 και 6. 2. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν, σύμφωνα με την παράγραφο 1, μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές από τους υπολογισμούς που εκτελούν για την εκπλήρωση των οικείων υποχρεώσεων λογιστικής απεικόνισης, οι οποίες απορρέουν από το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και δ), όταν αυτές οι μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές υπερβαίνουν, κατά τη διάρκεια ενός και μόνο έτους, το 5% των συνολικών εκπομπών τους κατά το οικείο έτος βάσης, όπως δηλώθηκαν στην αναθεωρημένη αρχική έκθεση δεδομένων για τις εκπομπές του έτους βάσης, την οποία υπέβαλαν τα κράτη μέλη στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1, εξαιρουμένων των εκπομπών και απορροφήσεων λόγω δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, εφόσον πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις: α) το κράτος μέλος ταυτοποιεί όλες τις εκτάσεις που εξαιρούνται από τους λογαριασμούς του για την εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχεία α), β) και δ), μεταξύ άλλων με βάση τη γεωγραφική θέση τους, καθώς και το έτος και το είδος των φυσικών διαταραχών· β) το κράτος μέλος εκτιμά τις ετήσιες μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές λόγω φυσικών διαταραχών και τις μετέπειτα απορροφήσεις από τις εξαιρούμενες εκτάσεις· γ) δεν έχει επέλθει αλλαγή των χρήσεων γης στις εξαιρούμενες εκτάσεις και το κράτος μέλος χρησιμοποιεί μεθόδους και κριτήρια που είναι διαφανή και επαληθεύσιμα για τον εντοπισμό των αλλαγών των χρήσεων γης στις συγκεκριμένες εκτάσεις· δ) εάν είναι πρακτικά εφικτό, το κράτος μέλος λαμβάνει μέτρα για τη διαχείριση ή τον έλεγχο των επιπτώσεων των φυσικών διαταραχών· ε) το κράτος μέλος λαμβάνει, κατά το δυνατόν, μέτρα για την αποκατάσταση των εξαιρούμενων εκτάσεων· στ) δεν εξαιρέθηκαν από τη λογιστική απεικόνιση οι εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που είχαν ληφθεί με σωστική υλοτομία. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να εξαιρούν χωριστά, σύμφωνα με την παράγραφο 1, μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές από τους υπολογισμούς που εκτελούν για την εκπλήρωση των οικείων υποχρεώσεων λογιστικής απεικόνισης, οι οποίες απορρέουν από το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχεία ε) και στ), όταν αυτές οι μη ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που οφείλονται σε φυσικές διαταραχές υπερβαίνουν, κατά τη διάρκεια ενός και μόνο έτους, το 5% των συνολικών εκπομπών τους κατά το οικείο έτος βάσης, όπως δηλώθηκαν στην αναθεωρημένη αρχική έκθεση δεδομένων για τις εκπομπές του έτους βάσης, την οποία υπέβαλαν τα κράτη μέλη στην UNFCCC κατ’ εφαρμογή του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1, εξαιρουμένων των εκπομπών και απορροφήσεων λόγω δραστηριοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου. 4. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στους αναφερόμενους στο άρθρο 3 παράγραφος 1 λογαριασμούς τους τις εκπομπές από προϊόντα υλοτομίας που έχουν ληφθεί με σωστική υλοτομία, σύμφωνα με το άρθρο 7. 5. Εξουσιοδοτείται η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις, σύμφωνα με το άρθρο 12, για την αναθεώρηση των προϋποθέσεων του πρώτου εδαφίου της παραγράφου 2 με βάση την επιστημονική πρόοδο ή τις αναθεωρήσεις πράξεων που έχουν εκδοθεί από τα όργανα της UNFCCC ή του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Άρθρο 10 Σχέδια δράσης για τις LULUCF 1. Το αργότερο έξι μήνες μετά την έναρξη κάθε λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν και διαβιβάζουν στην Επιτροπή προσχέδια δράσης για τις LULUCF, με τα οποία επιδιώκονται ο περιορισμός ή η μείωση των εκπομπών και η διατήρηση ή η αύξηση των απορροφήσεων από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων με ευρύ φάσμα ενδιαφερομένων μερών. Τα προσχέδια δράσης για τις LULUCF καλύπτουν την αντίστοιχη λογιστική περίοδο που καθορίζεται στο παράρτημα Ι. 2. Τα κράτη μέλη συμπεριλαμβάνουν στα οικεία προσχέδια δράσης για τις LULUCF τις ακόλουθες πληροφορίες, όσον αφορά κάθε δραστηριότητα που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 1: α) περιγραφή της εξέλιξης των εκπομπών και απορροφήσεων κατά το παρελθόν· β) προβλέψεις για τις εκπομπές και απορροφήσεις κατά την αντίστοιχη λογιστική περίοδο· γ) ανάλυση του δυναμικού περιορισμού ή μείωσης των εκπομπών και διατήρησης ή αύξησης των απορροφήσεων· δ) κατάλογο μέτρων που πρόκειται να θεσπιστούν για την υλοποίηση του δυναμικού μετριασμού, εφόσον έχουν προσδιοριστεί με την ανάλυση που αναφέρεται στο στοιχείο γ), συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που καθορίζονται στο παράρτημα IV, όπου κρίνεται σκόπιμο· ε) τις προβλεπόμενες πολιτικές για την εφαρμογή των αναφερόμενων στο στοιχείο δ) μέτρων και περιγραφή των αναμενόμενων αποτελεσμάτων τους ως προς τις εκπομπές και απορροφήσεις· στ) χρονοδιαγράμματα θέσπισης και εφαρμογής των μέτρων που αναφέρονται στο στοιχείο δ). 3. Η Επιτροπή αξιολογεί το προσχέδιο δράσης κράτους μέλους για τις LULUCF εντός τριμήνου από τη λήψη όλων των σχετικών πληροφοριών από το συγκεκριμένο κράτος μέλος. Η Επιτροπή δημοσιεύει τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής και μπορεί να εκδίδει συστάσεις, όταν το κρίνει σκόπιμο, με σκοπό την ενίσχυση των προσπαθειών των κρατών μελών για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και για τη διατήρηση ή αύξηση των απορροφήσεων. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις διαπιστώσεις της Επιτροπής· δημοσιεύουν σε ηλεκτρονική μορφή και θέτουν στη διάθεση του κοινού τα σχέδια δράσης τους για τις LULUCF εντός τριμήνου από τη λήψη της αξιολόγησης της Επιτροπής. 4. Το αργότερο κατά την ημερομηνία που συμπίπτει με το μέσο κάθε λογιστικής περιόδου η οποία καθορίζεται στο παράρτημα Ι, καθώς και κατά τη λήξη της περιόδου αυτής, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση στην οποία περιγράφουν την πρόοδο της εφαρμογής των σχεδίων δράσης τους για τις LULUCF. 5. Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή των σχεδίων δράσης για τις LULUCF από τα κράτη μέλη εντός εξαμήνου από τη λήψη των εκθέσεων που αναφέρονται στην παράγραφο 4. Η Επιτροπή δημοσιεύει τις εν λόγω εκθέσεις και τα αποτελέσματα της αξιολόγησης αυτής και μπορεί να εκδίδει συστάσεις, όταν το κρίνει σκόπιμο, με σκοπό την ενίσχυση των προσπαθειών των κρατών μελών για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών και για τη διατήρηση ή αύξηση των απορροφήσεων. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν δεόντως υπόψη τις διαπιστώσεις της Επιτροπής. Άρθρο 11 Επανεξέταση Η Επιτροπή επανεξετάζει τους λογιστικούς κανόνες της παρούσας απόφασης εντός έτους από τη λήξη της πρώτης λογιστικής περιόδου που καθορίζεται στο παράρτημα Ι. Άρθρο 12 Άσκηση των ανατιθέμενων αρμοδιοτήτων 1. Η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων ανατίθεται στην Επιτροπή υπό τους όρους του παρόντος άρθρου. 2. Η εξουσιοδότηση της Επιτροπής που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 4 παράγραφος 7, στο άρθρο 6 παράγραφος 9, στο άρθρο 7 παράγραφος 6 και στο άρθρο 9 παράγραφος 4 ισχύει επ’ αόριστον από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας απόφασης. 3. Η εξουσιοδότηση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 2, στο άρθρο 4 παράγραφος 7, στο άρθρο 6 παράγραφος 9, στο άρθρο 7 παράγραφος 6 και στο άρθρο 9 παράγραφος 4 μπορεί να ανακληθεί ανά πάσα στιγμή από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ή το Συμβούλιο. Η απόφαση ανάκλησης επιφέρει τη λήξη της εξουσιοδότησης που προσδιορίζεται σε αυτή και παράγει αποτελέσματα από την επομένη της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή σε μεταγενέστερη ημερομηνία, η οποία καθορίζεται στην εν λόγω απόφαση. Δεν θίγει το κύρος των ήδη ισχυουσών κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. 4. Αμέσως μετά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξης, η Επιτροπή την κοινοποιεί ταυτόχρονα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. 5. Κατ’ εξουσιοδότηση πράξη που εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 2 παράγραφος 2, του άρθρου 4 παράγραφος 7, του άρθρου 6 παράγραφος 9, του άρθρου 7 παράγραφος 6 και του άρθρου 9 παράγραφος 4 τίθεται σε ισχύ μόνο εφόσον ούτε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ούτε το Συμβούλιο προβάλουν ένσταση εντός προθεσμίας δύο μηνών από την κοινοποίηση της πράξης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ή εφόσον, πριν από τη λήξη της προθεσμίας αυτής, τόσο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, όσο και το Συμβούλιο πληροφορήσουν την Επιτροπή ότι δεν πρόκειται να προβάλουν ένσταση. Η εν λόγω προθεσμία παρατείνεται κατά 2 μήνες με πρωτοβουλία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ή του Συμβουλίου. Άρθρο 13 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2013. Άρθρο 14 Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. Βρυξέλλες, 12.3.2012 Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I ΛΟΓΙΣΤΙΚΕΣ ΠΕΡΙΟΔΟΙ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 3 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 1 Λογιστική περίοδος || Έτη Πρώτη λογιστική περίοδος || 1η Ιανουαρίου 2013 έως 31 Δεκεμβρίου 2020 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II ΕΠΙΠΕΔΑ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ, ΑΝΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 6 Κράτη μέλη || Αέρια θερμοκηπίου σε ισοδύναμα διοξειδίου του άνθρακα (CO2) ανά έτος Αυστρία || -6516 Βέλγιο || -2499 Βουλγαρία || -7950 Κύπρος || -157 Τσεχική Δημοκρατία || -4686 Δανία || 409 Εσθονία || -2741 Φινλανδία || -20466 Γαλλία || -67410 Γερμανία || -22418 Ελλάδα || -1830 Ουγγαρία || -1000 Ιρλανδία || -142 Ιταλία || -22166 Λετονία || -16302 Λιθουανία || -4552 Λουξεμβούργο || -418 Μάλτα || -49 Κάτω Χώρες || -1425 Πολωνία || -27133 Πορτογαλία || -6830 Ρουμανία || -15793 Σλοβακία || -1084 Σλοβενία || -3171 Ισπανία || -23100 Σουηδία || -41336 Ηνωμένο Βασίλειο || -8268 ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III ΣΥΝΑΡΤΗΣΗ ΔΙΑΣΠΑΣΗΣ ΠΡΩΤΗΣ ΤΑΞΕΩΣ ΚΑΙ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΤΙΜΕΣ ΧΡΟΝΟΥ ΥΠΟΔΙΠΛΑΣΙΑΣΜΟΥ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΑΡΘΡΟ 7 Συνάρτηση διάσπασης πρώτης τάξεως, με χρονική αφετηρία και μέχρι το τρέχον έτος: , όπου: έτος το απόθεμα άνθρακα της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας στην αρχή του έτους , σε Gg C σταθερά διάσπασης πρώτης τάξεως, σε έτος-1 , όπου HL είναι ο χρόνος υποδιπλασιασμού της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας, σε έτη) η εισροή στη δεξαμενή προϊόντων υλοτομίας κατά το έτος , σε Gg C έτος-1 η μεταβολή του αποθέματος άνθρακα της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας κατά το έτος , σε Gg C έτος-1 Προκαθορισμένες τιμές χρόνου υποδιπλασιασμού (HL): 2 έτη για το χαρτί 25 έτη για τα ξυλόφυλλα 35 έτη για την πριστή ξυλεία ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ LULUCF ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 10 ΠΑΡΑΓΡΑΦΟΣ 2 ΣΤΟΙΧΕΙΟ δ) α) Μέτρα σχετικά με τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, όπως τα εξής: – βελτίωση των γεωπονικών πρακτικών με την επιλογή καλύτερων φυτικών ποικιλιών· – επέκταση της αμειψισποράς και αποφυγή ή περιορισμός της χρήσης πλήρους αγρανάπαυσης· – βελτίωση της διαχείρισης θρεπτικών στοιχείων, της διαχείρισης της κατεργασίας του εδάφους / των υπολειμμάτων και της διαχείρισης νερού· – ενθάρρυνση των γεωργοδασοπονικών πρακτικών και τόνωση του δυναμικού αλλαγής της φυτοκάλυψης ή χρήσης γης β) Μέτρα σχετικά με τη διαχείριση βοσκοτόπων και τη βελτίωση της βοσκής, όπως τα εξής: – πρόληψη της μετατροπής χορτολιβαδικών εκτάσεων σε καλλιεργήσιμες και της επανόδου καλλιεργήσιμων εκτάσεων σε εκτάσεις με αυτοφυή βλάστηση· – βελτίωση της διαχείρισης βοσκοτόπων με αλλαγές στην ένταση και στον χρόνο βόσκησης· – αύξηση της παραγωγικότητας· – βελτίωση της διαχείρισης θρεπτικών στοιχείων· – βελτίωση της διαχείρισης των πρακτικών καύσης· – εισαγωγή καταλληλότερων φυτικών ειδών, ιδίως βαθύρριζων γ) Μέτρα για τη βελτίωση της διαχείρισης γεωργικών οργανικών εδαφών, ιδίως τυρφώνων, όπως τα εξής: – προώθηση των αειφόρων πρακτικών καλλιέργειας ελωδών εκτάσεων, με ειδικά κίνητρα· – προώθηση, με ειδικά κίνητρα, των προσαρμοσμένων γεωργικών πρακτικών, όπως η ελαχιστοποίηση της διατάραξης του εδάφους και οι εκτατικές πρακτικές δ) Μέτρα για την πρόληψη της αποστράγγισης και την προώθηση, με ειδικά κίνητρα, της επανύγρανσης υγροτόπων ε) Μέτρα σχετικά με υφιστάμενα ή εν μέρει αποστραγγισμένα έλη, όπως τα εξής: – πρόληψη της περαιτέρω αποστράγγισης· – προώθηση της επανύγρανσης και αποκατάστασης ελών, με ειδικά κίνητρα· – αντιπυρική προστασία των ελών στ) Αποκατάσταση υποβαθμισμένων γαιών ζ) Μέτρα σχετικά με δασοκομικές δραστηριότητες, όπως τα εξής: – πρόληψη της αποδάσωσης· – δάσωση και αναδάσωση· – διατήρηση του άνθρακα των υφιστάμενων δασών· – ενίσχυση της παραγωγής των υφιστάμενων δασών· – αύξηση της δεξαμενής προϊόντων υλοτομίας· – ενίσχυση της δασικής διαχείρισης, μεταξύ άλλων με βελτιστοποίηση της σύνθεσης φυτικών ειδών, της δασοκομικής περιποίησης και της αραίωσης, καθώς και της διατήρησης του εδάφους η) Ενίσχυση της προστασίας έναντι φυσικών διαταραχών, όπως οι πυρκαγιές, οι επιβλαβείς οργανισμοί και οι θύελλες. ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 1.1. Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.2. Σχετικός(οί) τομέας(είς) πολιτικής που αφορά(-ούν) τη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ 1.3. Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.4. Στόχος(οι) 1.5. Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.6. Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις της δράσης 1.7. Προβλεπόμενος(οι) τρόπος(οι) διαχείρισης 2. ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ 2.1. Διατάξεις στον τομέα της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων 2.2. Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου 2.3. Μέτρα για την πρόληψη περιπτώσεων απάτης και παρατυπίας 3. ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 3.1. Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται 3.2. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες 3.2.1. Συνοπτική παρουσίαση των εκτιμώμενων επιπτώσεων στις δαπάνες 3.2.2. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις 3.2.3. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις πιστώσεις διοικητικού χαρακτήρα 3.2.4. Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 3.2.5. Συμμετοχή τρίτων στη χρηματοδότηση 3.3. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στα έσοδα ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 1.1. Ονομασία της πρότασης/πρωτοβουλίας Απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με λογιστικούς κανόνες και σχέδια δράσης για τις εκπομπές και τις απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου λόγω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοκομία 1.2. Σχετικός(-οί) τομέας(-είς) πολιτικής που αφορά(-ούν) τη δομή ΔΒΔ/ΠΒΔ[23] ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΛΙΜΑ [07] 1.3. Χαρακτήρας της πρότασης/πρωτοβουλίας x Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά νέα δράση μετά από πιλοτικό έργο / προπαρασκευαστική δράση[24] ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά την παράταση υφιστάμενης δράσης ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία αφορά δράση προσανατολισμένη προς νέα δράση 1.4. Στόχοι 1.4.1. Ο(οι) πολυετής(-είς) στρατηγικός(-οί) στόχος(-οι) της Επιτροπής που αφορά η πρόταση/πρωτοβουλία Η πρόταση συνάδει με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» και προβλέπεται ότι θα συμβάλει στην επίτευξη των στόχων της Ένωσης όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών. 1.4.2. Ειδικός(οί) στόχος(οι) και σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ Ειδικός στόχος αριθ. Εφαρμογή της πολιτικής και νομοθεσίας της Ένωσης στον τομέα της δράσης για το κλίμα (κωδικός ΠΒΔ 07 12) Σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες) ΔΒΔ/ΠΒΔ 07 12 01 (Εφαρμογή της πολιτικής και της νομοθεσίας της Ένωσης στον τομέα της δράσης για το κλίμα) 1.4.3. Αναμενόμενα αποτελέσματα και επιπτώσεις Να προσδιοριστούν τα αποτελέσματα που θα πρέπει να έχει η πρόταση/πρωτοβουλία όσον αφορά τους(τις) στοχοθετημένους(ες) δικαιούχους/ομάδες. Η πρόταση διαμορφώνει ένα ισχυρό και εναρμονισμένο νομοθετικό πλαίσιο για τον καταλογισμό των εκπομπών και των απορροφήσεων αερίων θερμοκηπίου λόγω δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, τις αλλαγές χρήσεων γης και τη δασοκομία (LULUCF), παρέχοντας τη δυνατότητα διεξοδικής αξιολόγησης της προόδου που σημειώνουν τα κράτη μέλη. Ειδικότερα, προβλέπεται ότι: - θα καταστήσει πιο ευδιάκριτες τις προσπάθειες μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και θα προσφέρει κίνητρα για τις προσπάθειες αυτές, μέσω της αύξησης των απορροφήσεων και της μείωσης των εκπομπών από τη γεωργία και τη δασοκομία, καθώς και μέσω της παραγωγής προϊόντων υλοτομίας από τη βιομηχανία· - θα ενισχύσει την περιβαλλοντική ακεραιότητα των δεσμεύσεων, εξασφαλίζοντας την ορθή αποτύπωση των εκπομπών και απορροφήσεων και διασφαλίζοντας την αειφόρο και φιλοκλιματική παραγωγή βιοενέργειας με τη συμπλήρωση υφιστάμενων μέτρων άσκησης πολιτικής και - θα βελτιώσει την οικονομική αποδοτικότητα της επιδίωξης πιο φιλόδοξων στόχων, καθιστώντας δυνατή τη συμμετοχή όλων των τομέων. Δείκτες αποτελεσμάτων και επιπτώσεων Να προσδιοριστούν οι δείκτες για την παρακολούθηση της υλοποίησης της πρότασης/πρωτοβουλίας. Οι ακόλουθοι δείκτες αντιστοιχούν στους γενικούς, ειδικούς και επιχειρησιακούς στόχους της πρότασης: - τάσεις των εκπομπών και απορροφήσεων· - αριθμός περιπτώσεων μη συμμόρφωσης κρατών μελών, σχεδίων δράσης και εκθέσεων των κρατών μελών σχετικά με τις LULUCF που υποβάλλονται έγκαιρα στην Επιτροπή, κρατών μελών που υποβάλλουν έγκαιρα στην Επιτροπή τα οικεία επίπεδα αναφοράς· - συμμόρφωση των εκθέσεων των κρατών μελών με τις απαιτήσεις της πρότασης· - πληρότητα των εκθέσεων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή και βαθμός τήρησης των κοινών λογιστικών κανόνων από τα κράτη μέλη· - διαθεσιμότητα δεδομένων και πληροφοριών στους τομείς-στόχους της πρότασης. 1.5. Αιτιολόγηση της πρότασης/πρωτοβουλίας 1.5.1. Βραχυπρόθεσμη ή μακροπρόθεσμη κάλυψη αναγκών Οι στόχοι της παρούσας πρότασης είναι: - να εξασφαλιστεί η άρτια και εναρμονισμένη λογιστική απεικόνιση των εκπομπών και απορροφήσεων από τον τομέα LULUCF στα κράτη μέλη· - να δοθούν κίνητρα για την καταβολή προσπαθειών μετριασμού της κλιματικής αλλαγής από τα κράτη μέλη, μέσω της κατάρτισης και εφαρμογής σχεδίων δράσης για τις LULUCF. 1.5.2. Προστιθέμενη αξία της παρέμβασης της ΕΕ Η ανάληψη δράσης σε ενωσιακό επίπεδο, λόγω της αποτελεσματικότητάς της, αναμένεται να αποφέρει σαφή οφέλη συγκριτικά με τη δράση μόνο σε επίπεδο κρατών μελών. Δεδομένου ότι οι βασικές δεσμεύσεις όσον αφορά την κλιματική αλλαγή αναλαμβάνονται σε ενωσιακό επίπεδο, είναι αποτελεσματική και η κατάρτιση των αναγκαίων λογιστικών κανόνων στο ίδιο επίπεδο. Επιπλέον, για την επίλυση των προβλημάτων που έχουν διαπιστωθεί – όπως η ανάγκη να υπάρχουν επακριβείς και συνεπείς λογιστικοί κανόνες για τις διάφορες δραστηριότητες LULUCF – απαιτείται κοινή προσέγγιση μεταξύ όλων των κρατών μελών, η οποία μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο σε ενωσιακό επίπεδο. Το παρόν νομοθετικό πλαίσιο θα εξασφαλίσει πραγματική προστιθέμενη αξία, μέσω της εφαρμογής κοινής και επακριβούς λογιστικής απεικόνισης σε όλα τα κράτη μέλη και της κατάρτισης σχεδίων δράσης για τις LULUCF, καθιστώντας κατ’ επέκταση δυνατή τη διεξοδικότερη εξέταση και αποτίμηση της προόδου που σημειώνουν τα κράτη μέλη. Με τον τρόπο αυτό θα εξασφαλιστεί η συνοχή της κλιματικής πολιτικής της Ένωσης, θα βελτιωθεί περαιτέρω η περιβαλλοντική ακεραιότητα των ενωσιακών δεσμεύσεων όσον αφορά την κλιματική αλλαγή και θα αυξηθεί η οικονομική αποδοτικότητα της ενωσιακής πολιτικής στον κλιματικό τομέα. 1.5.3. Διδάγματα που αποκομίστηκαν από ανάλογες εμπειρίες του παρελθόντος Η πρόταση στηρίζεται στην πείρα που έχει αποκτηθεί σε διεθνή κλίμακα και προορίζεται να συμπληρώσει τις ελλείψεις των ισχυόντων λογιστικών κανόνων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. Διενεργήθηκε εμπεριστατωμένη εκτίμηση προκειμένου να προταθεί ένα ισχυρό και εναρμονισμένο πλαίσιο λογιστικής απεικόνισης για τις LULUCF. 1.5.4. Συνέπεια και ενδεχόμενη συνέργεια με άλλα συναφή μέσα Η πρόταση συνάδει με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020» και την εμβληματική πρωτοβουλία της για μια Ευρώπη που χρησιμοποιεί αποδοτικά τους πόρους. Είναι επίσης συμπληρωματική προς τις πολιτικές της ΕΕ για το κλίμα, την ενέργεια και τα κοινωνικά ζητήματα. Ακόμη, συμπληρώνει τη μετά το 2013 Κοινή Γεωργική Πολιτική (ΚΓΠ), όσον αφορά την υλοποίηση των «οικολογικών» συνιστωσών, ενώ υπάρχει δυνατότητα σημαντικής βελτίωσης των κινήτρων για δέσμευση του άνθρακα στη γεωργία και τη δασοκομία, στο πλαίσιο της ενωσιακής πολιτικής της αγροτικής ανάπτυξης. Η ορθή λογιστική απεικόνιση των σχετικών θετικών ροών άνθρακα θα καταστήσει πιο ευδιάκριτη τη θετική συμβολή των συγκεκριμένων μέτρων άσκησης πολιτικής που εφαρμόζονται μέσω της ΚΓΠ. Ο καταλογισμός των LULUCF θα υποστηρίξει επομένως την αειφόρο χρήση της βιοενέργειας και θα προσφέρει έναν ανθεκτικό, σαφή και ευδιάκριτο δείκτη της προόδου που συντελείται στη γεωργία και τη δασοκομία. Χωρίς τον πλήρη και υποχρεωτικό καταλογισμό των δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις LULUCF, οι προσπάθειες που καταβάλλουν τα κράτη μέλη, οι γεωργοί και οι δασοκαλλιεργητές ώστε να παρέχουν υπηρεσίες μετριασμού της κλιματικής αλλαγής δεν θα αντικατοπτρίζονται στις προσπάθειες της Ένωσης για την επίτευξη των οικείων στόχων μείωσης των αερίων θερμοκηπίου. 1.6. Διάρκεια και δημοσιονομικές επιπτώσεις της δράσης ¨ Πρόταση/πρωτοβουλία περιορισμένης διάρκειας ¨ Ισχύουσα πρόταση/πρωτοβουλία από την [ΗΗ/MM]ΕΕΕΕ μέχρι την [ΗΗ/MM]ΕΕΕΕ ¨ Δημοσιονομικές επιπτώσεις από το ΕΕΕΕ έως το ΕΕΕΕ x Πρόταση/πρωτοβουλία απεριόριστης διάρκειας Η εφαρμογή προβλέπεται να αρχίσει την 1η Ιανουαρίου 2013, ανάλογα με την πρόοδο της νομοθετικής διαδικασίας. 1.7. Προβλεπόμενος(-οι) τρόπος(-οι) διαχείρισης[25] x Κεντρική άμεση διαχείριση από την Επιτροπή ¨ Κεντρική έμμεση διαχείριση με ανάθεση καθηκόντων εκτέλεσης σε: ¨ εκτελεστικούς οργανισμούς ¨ οργανισμούς που έχουν συστήσει οι Κοινότητες[26] ¨ εθνικούς δημόσιους οργανισμούς / οργανισμούς με αποστολή δημόσιας υπηρεσίας ¨ πρόσωπα επιφορτισμένα με την εκτέλεση συγκεκριμένων δράσεων δυνάμει του τίτλου V της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, όπως προσδιορίζονται στην αντίστοιχη βασική πράξη κατά την έννοια του άρθρου 49 του δημοσιονομικού κανονισμού ¨ Επιμερισμένη διαχείριση με τα κράτη μέλη ¨ Αποκεντρωμένη διαχείριση με τρίτες χώρες ¨ Από κοινού διαχείριση με διεθνείς οργανισμούς (να προσδιοριστεί) Αν αναφέρονται περισσότεροι τρόποι διαχείρισης, παρακαλείσθε να τους διευκρινίσετε στο τμήμα «Παρατηρήσεις». Παρατηρήσεις Αρμόδια για την εφαρμογή της παρούσας πρότασης θα είναι κυρίως τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή θα εξετάζει τις πληροφορίες που θα περιέχουν οι εκθέσεις των κρατών μελών και θα εκδίδει συστάσεις, κατά περίπτωση. 2. ΜΕΤΡΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ 2.1. Διατάξεις στον τομέα της παρακολούθησης και της υποβολής εκθέσεων Να προσδιοριστούν η συχνότητα και οι όροι των διατάξεων αυτών. Τα κράτη μέλη θα καταχωρίζουν πληροφορίες στους οικείους λογαριασμούς LULUCF σε ετήσια βάση και θα καταλογίζουν τις εκπομπές και τις απορροφήσεις λόγω των LULUCF, κατ’ εφαρμογή της παρούσας πρότασης, στο τέλος κάθε λογιστικής περιόδου. Για κάθε λογιστική περίοδο, η Επιτροπή θα εξετάζει τις εκθέσεις που θα έχουν συνταχθεί βάσει της παρούσας πρότασης, επικουρούμενη από τεχνικούς εμπειρογνώμονες. Στο πλαίσιο της ρήτρας επανεξέτασης θα απαιτηθεί η εκπόνηση μελέτης για την αξιολόγηση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης. 2.2. Σύστημα διαχείρισης και ελέγχου 2.2.1. Κίνδυνος(οι) που έχει(ουν) επισημανθεί Δεδομένου ότι η πρόταση αφορά απόφαση, οι κίνδυνοι που συνδέονται με την εφαρμογή της είναι περιορισμένοι, επειδή οι προτεινόμενες υποχρεώσεις βασίζονται σε ήδη παγιωμένους διεθνείς κανόνες τους οποίους τηρούν τα κράτη μέλη στο πλαίσιο των δεσμεύσεών τους βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο. 2.2.2. Προβλεπόμενη(ες) μέθοδος(οι) ελέγχου Τα μέτρα αντιμετώπισης των ενδεχόμενων κινδύνων θα συνίστανται σε εποικοδομητικό διάλογο και συνεργασία με τα κράτη μέλη, συνεχή επικοινωνία με τις σχετικές υπηρεσίες της Επιτροπής, ιδίως για την κάλυψη των αντίστοιχων αναγκών σε δεδομένα, διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες, ιδίως κατά την έκδοση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, πρόσβαση σε εξωτερική τεχνική εμπειρογνωμοσύνη για τις αντίστοιχες αξιολογήσεις, εκπόνηση μελετών κατά την επανεξέταση της νομοθετικής πράξης και, τέλος, διοργάνωση θεματικών διασκέψεων, κατά περίπτωση. 2.3. Μέτρα για την πρόληψη περιπτώσεων απάτης και παρατυπίας Να προσδιοριστούν τα ισχύοντα ή τα προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης και προστασίας. Λαμβανομένων υπόψη των σχετικών ποσών και του είδους των δημόσιων συμβάσεων, η παρούσα πρωτοβουλία δεν ενέχει ιδιαίτερους κινδύνους απάτης. Η Επιτροπή θα διαχειρίζεται και θα ελέγχει τις εργασίες, χρησιμοποιώντας όλα τα συνήθη σχετικά εργαλεία, όπως το ετήσιο διαχειριστικό σχέδιο της ΓΔ CLIMA. Ιδιαίτερη συνάφεια έχουν εν προκειμένω τα πρότυπα εσωτερικού ελέγχου αριθ. 2, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 15 και 16. Επιπλέον, θα τηρηθούν πλήρως οι αρχές του κανονισμού (EΚ, Eυρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου (ο «δημοσιονομικός κανονισμός») και οι κανόνες εφαρμογής του. Οι διαδικασίες ανάθεσης συμβάσεων θα ενταχθούν στο κοινό δημοσιονομικό κύκλωμα της ΓΔ CLIMA: ένα μερικώς αποκεντρωμένο κύκλωμα, του οποίου το κύριο χαρακτηριστικό είναι ότι τα πρόσωπα που είναι επιφορτισμένα με την έναρξη και την επαλήθευση δημοσιονομικών πράξεων είναι ιεραρχικά ανεξάρτητα από τον ή τους κύριους διατάκτες. Παράλληλα, μια επιτροπή εσωτερικού ελέγχου (ENVAC) εξετάζει τη διαδικασία επιλογής των αναδόχων και εξακριβώνει τη συνέπεια των διαδικασιών που εγκρίνονται από τους διατάκτες με τους κανόνες και τις διατάξεις του δημοσιονομικού κανονισμού και τους κανόνες εφαρμογής του, σε έναν συνδυασμό τυχαίου δείγματος δημόσιων συμβάσεων και δείγματος βάσει κινδύνου. Επιπλέον των μέτρων αυτών, κατά την έκδοση πράξεων κατ’ εξουσιοδότηση θα εξασφαλιστεί ότι στις διαβουλεύσεις με εμπειρογνώμονες θα συμμετέχουν ανεξάρτητα πρόσωπα που διαθέτουν τα κατάλληλα προσόντα. 3. ΕΚΤΙΜΩΜΕΝΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ/ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ 3.1. Τομέας(-είς) του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και γραμμή(-ές) δαπανών του προϋπολογισμού που επηρεάζονται · Υφιστάμενες γραμμές προϋπολογισμού για δαπάνες Σύμφωνα με τη σειρά των τομέων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και των γραμμών του προϋπολογισμού. Τομέας πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || Γραμμή προϋπολογισμού || Είδος δαπάνης || Συμμετοχή Αριθμός [Περιγραφή…...….] || ΔΠ/ΜΔΠ ([27]) || από χώρες ΕΖΕΣ[28] || από υποψήφιες χώρες[29] || από τρίτες χώρες || κατά την έννοια του άρθρου 18 παράγραφος 1 στοιχείο αα) του δημοσιονομικού κανονισμού 5 || 07 01 02 11 Άλλες δαπάνες διαχείρισης για τη στήριξη του τομέα πολιτικής «Περιβάλλον και δράση για το κλίμα» || ΜΔΠ || ΟΧΙ || ΟΧΙ || ΟΧΙ || ΟΧΙ · Νέες γραμμές του προϋπολογισμού, των οποίων έχει ζητηθεί η δημιουργία Σύμφωνα με τη σειρά των τομέων του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου και των γραμμών του προϋπολογισμού. Τομέας πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || Γραμμή προϋπολογισμού || Είδος δαπάνης || Συμμετοχή Αριθμός [Τομέας…...] || ΔΠ/ΜΔΠ || από χώρες ΕΖΕΣ || από υποψήφιες χώρες || από τρίτες χώρες || κατά την έννοια του άρθρου 18 παράγραφος 1 στοιχείο αα) του δημοσιονομικού κανονισμού […] || [XX.YY.YY.YY] […] || […] || ΝΑΙ/ ΟΧΙ || ΝΑΙ/ ΟΧΙ || ΝΑΙ/ ΟΧΙ || ΝΑΙ/ ΟΧΙ 3.2. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις δαπάνες 3.2.1. Συνοπτική παρουσίαση των εκτιμώμενων επιπτώσεων στις δαπάνες σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου: || Αριθμός || Τομέας 2 ΓΔ: CLIMA || || || Έτος Ν[30] || Έτος N+1 || Έτος N+2 || Έτος N+3 || Έτος N+4 || Έτος N+5 || Έτος N+6 || ΣΥΝΟΛΟ  Επιχειρησιακές πιστώσεις || || || || || || || || Αριθμός γραμμής του προϋπολογισμού || Αναλήψεις υποχρεώσεων || (1) || - || - || - || - || - || - || - || - Πληρωμές || (2) || - || - || - || - || - || - || - || - Αριθμός γραμμής του προϋπολογισμού || Αναλήψεις υποχρεώσεων || (1α) || - || - || - || - || - || - || - || - Πληρωμές || (2α) || - || - || - || - || - || - || - || - Πιστώσεις διοικητικής φύσεως χρηματοδοτούμενες από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων[31] || || || || || || || || Αριθμός γραμμής του προϋπολογισμού 07 01 04 05 (και επόμενες) || || (3) || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων για τη ΓΔ CLIMA || Αναλήψεις υποχρεώσεων || =1+1α +3 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300 Πληρωμές || =2+2α +3 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300  ΣΥΝΟΛΟ επιχειρησιακών πιστώσεων || Αναλήψεις υποχρεώσεων || (4) || || || || || || || || Πληρωμές || (5) || || || || || || || ||  ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενων από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων || (6) || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 4 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (ποσό αναφοράς) || Αναλήψεις υποχρεώσεων || =4+ 6 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300 Πληρωμές || =5+ 6 || 0 ,100 || - || - || 0 ,600 || - || - || 0 ,600 || 1 ,300 Αν η πρόταση/πρωτοβουλία επηρεάζει περισσότερους του ενός τομείς:  ΣΥΝΟΛΟ επιχειρησιακών πιστώσεων || Αναλήψεις υποχρεώσεων || (4) || || || || || || || || Πληρωμές || (5) || || || || || || || ||  ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα χρηματοδοτούμενων από το κονδύλιο ειδικών προγραμμάτων || (6) || 0 ,100 || || || 0 ,600 || || || 0 ,600 || 1 ,300 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 4 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου (Ποσό αναφοράς) || Αναλήψεις υποχρεώσεων || =4+ 6 || 0 ,100 || || || 0 ,600 || || || 0 ,600 || 1 ,300 Πληρωμές || =5+ 6 || 0 ,100 || || || 0 ,600 || || || 0 ,600 || 1 ,300 Τομέας του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου: || 5 || «Διοικητικές δαπάνες» σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) || || || Έτος N || Έτος N+1 || Έτος N+2 || Έτος N+3 || Έτος Ν+4 || Έτος Ν+5 || Έτος Ν+6 || ΣΥΝΟΛΟ ΓΔ: CLIMA ||  Ανθρώπινοι πόροι || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,889  Άλλες διοικητικές δαπάνες || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 0 ,348 || 2 ,433 ΣΥΝΟΛΟ ΓΔ CLIMA || Πιστώσεις: || 0 ,475 || 0 ,457 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 3 ,322 ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων του ΤΟΜΕΑ 5 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || (Σύνολο αναλήψεων υποχρεώσεων = Σύνολο πληρωμών) || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 3 ,322 σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) || || || Έτος Ν[32] || Έτος N+1 || Έτος N+2 || Έτος N+3 || Έτος N+4 || Έτος N+5 || Έτος N+6 || ΣΥΝΟΛΟ ΣΥΝΟΛΟ πιστώσεων των ΤΟΜΕΩΝ 1 έως 5 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || Αναλήψεις υποχρεώσεων || 0 ,575 || 0 ,475 || 0 ,475 || 1 ,075 || 0 ,475 || 0 ,475 || 1 ,075 || 4 ,622 Πληρωμές || 0 ,575 || 0 ,475 || 0 ,475 || 1 ,075 || 0 ,475 || 0 ,475 || 1 ,075 || 4 ,622 3.2.2. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις επιχειρησιακές πιστώσεις ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση επιχειρησιακών πιστώσεων x Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση επιχειρησιακών πιστώσεων, όπως εξηγείται κατωτέρω: Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) Να προσδιοριστούν οι στόχοι και τα αποτελέσματα ò || || || Έτος N || Έτος N+1 || Έτος N+2 || Έτος N+3 || Έτος N+4 || Έτος N+5 || Έτος N+6 || ΣΥΝΟΛΟ AΠOTEΛΕΣΜATA (OUTPUTS) Είδος αποτελέσματος[33] || Μέσο κόστος του αποτελέσματος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Αριθμός αποτελεσμάτων || Κόστος || Συνολικός αριθμός αποτελεσμάτων || Σύνολο κόστους ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ: Εφαρμογή της πολιτικής και νομοθεσίας της Ένωσης στον τομέα της δράσης για το κλίμα (κωδικός ΠΒΔ 07 12) - Αποτέλεσμα || Αξιολόγηση || 0 ,004 || 27 || 0 ,100 || || || || || 27 || 0 ,100 || || || || || 27 || 0 ,100 || 81 || 0 ,300 - Αποτέλεσμα || Μελέτη || 0 ,500 || || || || || || || || || || || || || 1 || 0 ,500 || 1 || 0 ,500 - Αποτέλεσμα || Επανεξέταση || 0 ,500 || || || || || || || 1 || 0 ,500 || || || || || || || 1 || 0 ,500 Υποσύνολο για τον ειδικό στόχο αριθ. 1 || 27 || 0 ,100 || 0 || - || 0 || - || 28 || 0 ,600 || 0 || - || 0 || - || 28 || 0 ,600 || 83 || 1 ,300 ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ || 0 || 0 ,100 || 0 || - || 0 || - || 0 || 0 ,600 || 0 || - || 0 || - || 0 || 0 ,600 || 0 || 1 ,300 3.2.3. Εκτιμώμενες επιπτώσεις στις πιστώσεις διοικητικού χαρακτήρα 3.2.3.1. Συνοπτική παρουσίαση ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα x Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση πιστώσεων διοικητικού χαρακτήρα, όπως εξηγείται κατωτέρω: σε εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία) || Έτος Ν[34] || Έτος N+1 || Έτος N+2 || Έτος N+3 || Έτος N+4 || Έτος N+5 || Έτος N+6 || ΣΥΝΟΛΟ ΤΟΜΕΑΣ 5 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || Έτος N || Έτος N+1 || Έτος N+2 || Έτος N+3 || Έτος N+4 || Έτος N+5 || Έτος N+6 || Ανθρώπινοι πόροι (1 ΙΠΑ κατηγορίας AD που ήδη απασχολείται στη ΓΔ CLIMA) || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,889 Άλλες διοικητικές δαπάνες - 07 01 02 11 01 Αποστολές (5 ετησίως, 0 0015 εκατ. EUR ανά αποστολή) - 07 01 02 11 01 Διασκέψεις (2 ετησίως, με 150 συμμετοχές, 0 035 εκατ. EUR ανά διάσκεψη) - 07 01 02 11 01 Συνεδριάσεις (2 ετησίως, 168 εμπειρογνώμονες κατ’ ανώτατο όριο (28 *6), 1 ημέρα, 0 135 εκατ. EUR ανά συνεδρίαση) ΥΠΟΣΥΝΟΛΟ || 0 ,0075 0 ,070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,0075 0 ,070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,0075 0, 070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,0075 0, 070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,0075 0 ,070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,0075 0 ,070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,0075 0 ,070 0 ,270 0 ,348 || 0 ,053 0 ,490 1 ,890 2 ,433 Υποσύνολο ΤΟΜΕΑ 5 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 3 ,322 Εκτός του ΤΟΜΕΑ 5[35] του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || || || || || || || || Ανθρώπινοι πόροι || || || || || || || || Άλλες δαπάνες διοικητικού χαρακτήρα || || || || || || || || Υποσύνολο εκτός του ΤΟΜΕΑ 5 του πολυετούς δημοσιονομικού πλαισίου || || || || || || || || ΣΥΝΟΛΟ || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 0 ,475 || 3 ,322 3.2.4. Εκτιμώμενες ανάγκες σε ανθρώπινους πόρους ¨ Η πρόταση/πρωτοβουλία δεν συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση ανθρώπινων πόρων x Η πρόταση/πρωτοβουλία συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση ανθρώπινων πόρων, όπως εξηγείται κατωτέρω: Εκτίμηση η οποία πρέπει να διατυπωθεί σε ακέραιο αριθμό (ή το πολύ με ένα δεκαδικό ψηφίο) || || Έτος N || Έτος N+1 || Έτος Ν+2 || Έτος Ν+3 || Έτος Ν+4 || Έτος Ν+5 || Έτος Ν+6  Θέσεις απασχόλησης του πίνακα προσωπικού (θέσεις μόνιμων και έκτακτων υπαλλήλων) || || 07 01 01 01 (στην έδρα ή στα γραφεία αντιπροσωπείας της Επιτροπής) || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || XX 01 01 02 (σε αντιπροσωπεία) || || || || || || || || XX 01 05 01 (έμμεση έρευνα) || || || || || || || || 10 01 05 01 (άμεση έρευνα) || || || || || || || ||  Εξωτερικό προσωπικό (σε μονάδα ισοδυνάμου πλήρους απασχόλησης: ΙΠΑ)[36] || || XX 01 02 01 (CA, INT, SNE από το «συνολικό κονδύλιο») || || || || || || || || XX 01 02 02 (CA, INT, JED, LA και SNE στις αντιπροσωπείες) || || || || || || || || XX 01 04 yy[37] || στην έδρα[38] || || || || || || || || σε αντιπροσωπείες || || || || || || || || XX 01 05 02 (CA, INT, SNE – Έμμεση έρευνα) || || || || || || || || 10 01 05 02 (CA, INT, SNE – Άμεση έρευνα) || || || || || || || || Άλλες γραμμές του προϋπολογισμού (να προσδιοριστούν) || || || || || || || || ΣΥΝΟΛΟ || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 || 0 ,127 XX είναι ο τομέας πολιτικής ή ο σχετικός τίτλος του προϋπολογισμού. Οι ανάγκες σε ανθρώπινους πόρους θα καλυφθούν από το προσωπικό της ΓΔ που έχει ήδη διατεθεί για τη διαχείριση της δράσης ή/και που έχει ανακατανεμηθεί στο πλαίσιο της ίδιας ΓΔ και θα συμπληρωθούν, ενδεχομένως, από όλα τα συμπληρωματικά κονδύλια που μπορεί να διατεθούν στην αρμόδια για τη διαχείριση της δράσης της ΓΔ στο πλαίσιο της ετήσιας διαδικασίας χορήγησης και με βάση τους δημοσιονομικούς περιορισμούς. Περιγραφή των προς εκτέλεση καθηκόντων: Μόνιμοι και έκτακτοι υπάλληλοι || Ανάληψη κατάλληλης δράσης για την εκπλήρωση των διαφόρων υποχρεώσεων της Επιτροπής (π.χ. εξέταση των εκθέσεων των κρατών μελών, διενέργεια ανάλυσης, παρακολούθηση της εφαρμογής κλπ.) Εξωτερικό προσωπικό || 3.2.5. Συμβατότητα με το ισχύον πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο x Η πρόταση/πρωτοβουλία είναι συμβατή με το ισχύον πολυετέ