Κρατική ενίσχυση - Ολλανδία

Πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με το μέτρο C 43/03 - Κάτω Χώρες - Ενίσχυση λειτουργίας υπέρ της AVR για τη διαχείριση επικίνδυνων αποβλήτων

(2003/C 196/03)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Με επιστολή της 26ης Ιουνίου 2003 που αναδημοσιεύεται στην αυθεντική γλώσσα του κειμένου της επιστολής στις σελίδες που ακολουθούν την παρούσα περίληψη, η Επιτροπή κοινοποίησε στις Κάτω Χώρες την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με το προαναφερθέν μέτρο.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί του μέτρου για το οποίο η Επιτροπή κινεί τη διαδικασία μέσα σε ένα μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας περίληψης και της επιστολής που ακολουθεί, στην ακόλουθη διεύθυνση: European Commission Directorate-General for Competition

State Aid Greffe

B - 1049 Βρυξέλλες Φαξ (32-2) 296 12 42.

Οι παρατηρήσεις αυτές θα κοινοποιηθούν στις Κάτω Χώρες. Το απόρρητο της ταυτότητας του ενδιαφερόμενου μέρους που υποβάλλει τις παρατηρήσεις μπορεί να ζητηθεί γραπτώς, με μνεία των σχετικών λόγων.

ΠΕΡΙΛΗΨΗ

1. Διαδικασία και ιστορικό

Η ευρωπαϊκή νομοθεσία όσον αφορά τα απόβλητα θέτει ως στόχο την αυτάρκεια των κρατών μελών κατά τη διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων τα οποία δεν μπορούν να επαναχρησιμοποιηθούν ούτε να ανακυκλωθούν. Για να συμμορφωθούν με το στόχο αυτό, οι αρχές των Κάτω Χωρών προτίθενται να χορηγήσουν ενίσχυση στην AVR Nutsbedrijf Gevaarlijk Afval BV (στο εξής AVR Nuts) για τη λειτουργία ενός ειδικού χώρου υγειονομικής ταφής απορριμμάτων (στο εξής χώρος απόθεσης C2), καθώς και εγκαταστάσεων καμίνων περιστρεφόμενου τυμπάνου (στο εξής RDF). Πρόκειται για το μοναδικό χώρο υγειονομικής ταφής και εγκαταστάσεις του είδους αυτού στις Κάτω Χώρες, που δημιουργήθηκαν στις αρχές της δεκαετίας του '90 από την προκάτοχο της AVR Nuts, ΑVR Chemie. Οι πολιτικές για τη μείωση των ποσοτήτων επικίνδυνων αποβλήτων υπήρξαν επιτυχείς στο μέτρο που ο χώρος και οι εγκαταστάσεις χρησιμοποιούνται σήμερα περιορισμένα. Στις 7 Ιανουαρίου 2003, οι αρχές των Κάτω Χωρών κοινοποίησαν την πρόθεσή τους να χορηγήσουν ενίσχυση για να αποτραπεί η διακοπή της λειτουργίας.

Η μητρική εταιρεία Holding AVR Bedrijven είναι σημαντικός ανταγωνιστής στην αγορά αποβλήτων των Κάτω Χωρών και ανήκει εξολοκλήρου στο δήμο του Ρότερνταμ.

2. Περιγραφή του μέτρου

Τα απόβλητα που προορίζονται για καμίνους περιστρεφόμενου τυμπάνου (RDF) είναι επικίνδυνα απόβλητα η διάθεση των οποίων, παρά τη χαμηλή καυστική τους αξία, μπορεί να γίνει μέσω αποτέφρωσης σε κάμινο περιστρεφόμενου τυμπάνου. Δεν είναι δυνατή η καύση ή η επεξεργασία του αποβλήτου C2.

Δικαιούχος της ενίσχυσης είναι η νεοσυσταθείσα εταιρία AVR Nuts, θυγατρική πλήρους ιδιοκτησίας της Holding AVR, η οποία εκμισθώνει τις εγκαταστάσεις τις οποίες εκμεταλλευόταν η AVR Chemie CV και τις εκμεταλλεύεται για λογαριασμό της. Η ενίσχυση χορηγείται για την υλοποίηση του δημόσιου έργου το οποίο συνίσταται στην υποδοχή όλων των σχετικών αποβλήτων και τη μέγιστη δυνατή χρησιμοποίηση των εγκαταστάσεων RDF κατά τον αποτελεσματικότερο τρόπο. Το ποσό αντιστοιχεί στο 100 % του ελλείμματος εκμετάλλευσης εκ των προτέρων υπολογιζόμενου για διάστημα δύο ετών. Σε περίπτωση που ο εκ των προτέρων υπολογισμός αποκαλύψει πλεόνασμα εκμετάλλευσης, το 70 % θα χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν τα προηγούμενα έτη. Οι όροι βάσει των οποίων θα πρέπει να η AVR να θέσει σε λειτουργία το χώρο απόθεσης C2 και τις εγκαταστάσεις RDF, καθώς και οι λεπτομέρειες της μεθόδου υπολογισμού (βάσει έκθεσης ανεξάρτητου συμβούλου) περιλαμβάνονται σε συμφωνία που συνήφθη μεταξύ των εμπλεκόμενων μερών. Η συμφωνία θα διαρκέσει από το 2002 μέχρι το 2006. Τα υπολογιζόμενα για το 2002 και το 2003 ελλείμματα ανέρχονται σε 1,5 εκατ. και 2,8 εκατ. ευρώ αντίστοιχα. Αναμένεται ότι το 2006 το έλλειμμα θα αυξηθεί σε 3,8 εκατ. και ότι κατά την περίοδο 2002-2006 τα συνολικά έσοδα θα αυξηθούν από 30 εκατ. σε 35 εκατ. ευρώ. Η συμφωνία ενδέχεται να παραταθεί επί μία δεκαετία, αλλά τούτο δεν αφορά την παρούσα διαδικασία.

Τα απόβλητα C2 και RDF προέρχονται από εταιρείες όλων των οικονομικών κλάδων. Το μεγαλύτερο μέρος τους περνά από εταιρείες εξειδικευμένες στη διαχείριση αποβλήτων. Μεταξύ των τομέων που προμηθεύουν σχετικά μεγάλο μέρος των υπολοίπων αποβλήτων περιλαμβάνονται η μεταλλουργία, οι επιχειρήσεις και οι δημόσιες υπηρεσίες, η (πετρο-) χημική βιομηχανία, οι μεταφορές και ο τομέας εξόρυξης.

Κατά τα τελευταία έτη, η τιμή που χρέωνε η ΑVR Chemie CV για τη διαχείριση των αποβλήτων αυξήθηκε σε 317,6 ευρώ/τόνο (700 NLG/τόνο). Υψηλότερη τιμή θα οδηγούσε σε πρακτικές όπως η ανάμειξη των επικίνδυνων αποβλήτων με άλλα απόβλητα και η παράνομη απόθεση των απορριμμάτων, επομένως δεν θα επέτρεπε τη μείωση του ελλείμματος εκμετάλλευσης. Η επιβαλλόμενη τιμή είναι υψηλή σε σύγκριση με τα γειτονικά κράτη μέλη.

3. Εκτίμηση

Κατά το παρόν στάδιο, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποκλείσει την ύπαρξη υπερβολικής αποζημίωσης που θα εξαπλωθεί και σε άλλα τμήματα της αγοράς αποβλήτων. Η αποτέφρωση αποβλήτων σε κάμινο περιστρεφόμενου τυμπάνου απαιτεί π.χ., ένα "καύσιμο". Φθηνή επιλογή για το σκοπό αυτό θα ήταν η χρήση άλλων αποβλήτων. Στην πράξη φαίνεται ότι η AVR Nuts απορροφά απόβλητα του είδους αποκλειστικά από την AVR Industry, οπότε οι όροι ενδέχεται να είναι σχετικά ευνοϊκοί για την τελευταία. Μια ακόμη αμφιβολία απορρέει από το γεγονός ότι η ενίσχυση βασίζεται σε εκ των προτέρων υπολογισμό. Εάν τα σημερινά αποτελέσματα της AVR Nuts είναι υψηλότερα από τα φυσιολογικά κέρδη, η εταιρεία μπορεί να κρατήσει την καταβληθείσα καθ' υπέρβαση ενίσχυση. Δεν αποκλείεται επίσης η περίπτωση υπερβολικής αποζημίωσης που οδηγεί σε κέρδη υψηλότερα τα οποία μπορεί να κριθούν "φυσιολογικά".

Εξάλλου, η Επιτροπή διατηρεί αμφιβολίες κατά πόσο οι δραστηριότητες της AVR Nuts μπορούν να θεωρηθούν υπηρεσία γενικού οικονομικού συμφέροντος κατά την έννοια του άρθρου 86 παράγραφος 2 της Συνθήκης. Δεν είναι για παράδειγμα σαφές εάν η ΑVR είναι η μοναδική εταιρεία που θα μπορούσε να παράσχει (μέρος) της υπηρεσίας υπό τις ίδιες ή παρόμοιες συνθήκες. Εξάλλου, το μέτρο ενδέχεται να παραβιάσει την αρχή "ο ρυπαίνων πληρώνει" εάν το αποτέλεσμα θα ήταν η μείωση της τιμής για τη διαχείριση των επίμαχων αποβλήτων σε επίπεδο χαμηλότερο του φυσιολογικού θεωρούμενου κόστους. Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, τούτο δεν φαίνεται πιθανό, αλλά η Επιτροπή δεν είναι βέβαιη εάν υπάρχουν επαρκείς εγγυήσεις για την αποτροπή ανάλογης παραβίασης.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

"De Commissie wenst Nederland ervan in kennis te stellen dat zij, na onderzoek van de door uw autoriteiten verstrekte informatie over de bovengenoemde maatregel, heeft besloten tot inleiding van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag.

1. Procedure en achtergrond

Op 7 januari 2003 hebben de Nederlandse autoriteiten de maatregel aangemeld. Zij riepen daarbij de toepassing in van artikel 86, lid 2, van het Verdrag. Op 7 februari en 22 april 2003 werden vragen gezonden en op 28 maart 2003 werden antwoorden ontvangen. Op 21 mei 2003 werd een bijeenkomst gehouden. In mei 2003 ontving de Commissie een klacht tegen deze steunmaatregel.

Volgens Europese regelgeving inzake afvalstoffen dienen lidstaten te streven naar het bereiken van zelfverzorging bij de behandeling van afvalstoffen die niet opnieuw kunnen worden gebruikt en waaruit niets kan worden teruggewonnen(1). Om deze doelstelling te bereiken zijn de Nederlandse autoriteiten voornemens AVR Nutsbedrijf Gevaarlijk Afval BV (hierna: 'AVR Nuts') steun toe te kennen voor de exploitatie van een speciale deponie (hierna: 'de C2-deponie') en draaitrommelovens (hierna: 'DTO's'). Het betreft hier de enige deponie en installaties van dit soort in Nederland, die begin jaren 1990 door de voorganger van AVR Nuts, AVR Chemie, werden geïnstalleerd. Het beleid om de hoeveelheden gevaarlijke afvalstoffen te reduceren is zo succesvol gebleken dat de deponie en de installaties momenteel voor een groot deel onderbenut zijn. De steun moet sluiting voorkomen.

De moedermaatschappij Holding AVR Bedrijven NV (hierna: 'AVR Holding') is een belangrijke speler op de Nederlandse afvalstoffenmarkt. Zij is volledig in handen van de Gemeente Rotterdam. De oorspronkelijke dochteronderneming voor de verwerking van gevaarlijke afvalstoffen, AVR Chemie CV, is voor 70 % in handen van AVR Holding en voor de overige 30 % van de Staat der Nederlanden.

2. Beschrijving van de steunmaatregel

DTO-afval is gevaarlijk afval dat, ondanks een zeer lage calorische waarde, toch nog kan worden verwerkt via verbranding in draaitrommelovens. Het aanbod van DTO-afval daalde van zo'n 80000/100000 ton in 1995 tot zo'n 34000 ton in 2002. C2-afval kan niet worden verbrand of verwerkt. Het is het op een na gevaarlijkste soort afval. Het aanbod van C2-afval daalde van zo'n 6000 ton in 2000 tot zo'n 4000 ton in 2002.

De begunstigde van de steun is het nieuw opgerichte bedrijf AVR Nuts, een 100 %-dochter van AVR Holding, die de installaties huurt die tot dusver door AVR Chemie CV werden geëxploiteerd, en deze exploiteert voor eigen rekening. De Staat is voornemens AVR Nuts steun toe te kennen voor het uitvoeren van wat de Nederlandse autoriteiten beschouwen als het vervullen van een publieke taak, die erin bestaat al het desbetreffende afval te aanvaarden en de DTO's zoveel en zo efficiënt mogelijk te gebruiken. De steun stemt overeen met 100 % van het exploitatietekort dat vooraf wordt vastgesteld steeds over een periode van twee jaren. In het geval van een vooraf vastgesteld exploitatieoverschot zal 70 % daarvan worden gebruikt om de steun die in voorgaande jaren is toegekend, terug te betalen. De voorwaarden waaronder AVR Nuts de C2-deponie en de DTO's moet exploiteren, en nadere gegevens over de berekeningsmethode zijn vastgelegd in een overeenkomst tussen alle betrokken partijen. Deze methode is gebaseerd op een rapport van een onafhankelijke consultant. De looptijd van de overeenkomst is 2002-2006. Het voorgecalculeerde exploitatietekort bedraagt 1,5 miljoen EUR in 2002 en 2,8 miljoen EUR in 2003. Naar verwachting zou dit tekort oplopen tot 3,8 miljoen EUR in 2006. De totale inkomsten zouden over de periode 2002-2006 naar verwachting stijgen van 30 tot 35 miljoen EUR. De overeenkomst kan worden verlengd voor nog eens tien jaar, maar dat is niet het onderwerp van de huidige aanmelding.

C2- en DTO-afval wordt aangeleverd door ondernemingen uit alle economische sectoren. Het grootste deel daarvan gaat langs gespecialiseerde afvalbedrijven ('milieudienstverlening'). Sectoren die een relatief groot aandeel hebben in het resterende deel, zijn onder meer metaalindustrie, zakelijke- en overheidsdiensten, (petro-)chemie, transport en delfstofwinning. In onderstaande tabel wordt een gedetailleerd overzicht gegeven.

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

De afgelopen jaren zijn de door AVR Chemie CV berekende acceptatietarieven gestegen tot 317,6 EUR/ton (700 NLG/ton). Hogere tarieven zouden tot ontwijkgedrag leiden zoals wegmengen in andere afvalstromen en illegale dumpingen, en zouden dus niet doeltreffend zijn voor het verminderen van het exploitatietekort. De acceptatietarieven zijn hoog in vergelijking met die in omringende lidstaten.

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

De daadwerkelijk berekende tarieven zijn afhankelijk van de werkelijke samenstelling en inhoud van het afval en de aangeboden hoeveelheden. Het effect van de maatregel is deze tarieven te behouden - niet ze te verlagen.

AVR Nuts moet een gescheiden boekhouding voeren, in overeenstemming met de Transparantierichtlijn (2000/52/EG).

3. Beoordeling

Overeenkomstig artikel 6 van Verordening nr. 659/1999 van de Raad van 22 maart 1999 tot vaststelling van nadere bepalingen voor de toepassing van artikel 93 van het EG-Verdrag(2), behelst het besluit van de Commissie tot inleiding van de formele onderzoekprocedure een eerste beoordeling omtrent de steunverlenende aard van de voorgestelde maatregel, alsmede de redenen waarom getwijfeld wordt aan de verenigbaarheid ervan met de gemeenschappelijke markt.

3.1. Verstoring van de mededinging en het handelsverkeer tussen lidstaten

C2- en DTO-afval vormen twee bijzondere subcategorieën van te verwerken afval. Voor dit soort afval wordt in het Gemeenschapsrecht aan elke lidstaat afzonderlijk de doelstelling van zelfvoorziening opgelegd; lidstaten mogen de overbrenging van dergelijk afval verbieden. Enkel na uitvoering van diverse controles mag dergelijk afval worden verhandeld(3). In Nederland is AVR de enige onderneming met een speciale deponie voor C2-afval en zij is waarschijnlijk de enige onderneming die in staat is alle DTO-afval te verwerken dat landelijk wordt geproduceerd. Niettemin kan de steun de mededinging verstoren. Een deel van het DTO-afval kan ook worden verbrand in installaties van concurrerende ondernemingen. Voorts is, ingeval capaciteit niet beschikbaar is (om bijvoorbeeld technische redenen) overbrenging naar andere lidstaten toegestaan. Exploitanten in naburige landen hebben onderlinge overeenkomsten om onder dergelijke omstandigheden afval aan te nemen. Bovendien is er voor deze activiteiten in Nederland, minstens in theorie, concurrentie op het tijdstip van de toekenning van het uitsluitende recht(4). Tenslotte zou AVR zonder de steun deze activiteit stopzetten, hetgeen noodzakelijkerwijs zou resulteren in een toename van het handelsverkeer tussen lidstaten.

Bovendien is de AVR groep internationaal actief, met vestigingen in diverse landen en in diverse afval- en recyclingsubsectoren. Mocht de steun resulteren in 'overcompensatie' voor de kosten op de markt voor gevaarlijk afval, dan zou dat concurrenten kunnen schaden in segmenten van de afvalstoffenmarkt die meer open staan voor internationale handel en concurrentie. In dit stadium kan de Commissie dergelijke overcompensatie niet uitsluiten, zoals hierna nader wordt uiteengezet.

Concluderend, de maatregel kan de mededinging verstoren en het handelsverkeer tussen lidstaten ongunstig beïnvloeden voor wat betreft de verwerking en het storten van afval.

3.2. Compensatie en overcompensatie

De maatregel vormt een voordeel voor AVR. De Nederlandse autoriteiten hebben de toepassing van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag ingeroepen, daarbij aanvoerend dat AVR verplicht is de deponie van C2-afvalstoffen en de verwerking van DTO-afval als dienst van algemeen economisch belang aan het publiek aan te bieden tegen redelijke, maatschappelijk aanvaardbare, transparante en non-discriminatoire voorwaarden en tarieven. Deze verplichting omvat eisen inzake beschikbaarheid en continuïteit van deze dienstverlening. De Commissie is het ermee eens dat, indien artikel 86, lid 2, van toepassing is, de compensatie als dusdanig geen staatssteun zou kunnen vormen(5). De Commissie betwijfelt evenwel dat de activiteiten van AVR Nuts wel degelijk kunnen worden aangemerkt als een dienst van algemeen economisch belang in de zin van artikel 86, lid 2, van het EG-Verdrag(6). Het is bijvoorbeeld niet duidelijk of AVR de enige onderneming is die in staat is alle, of misschien een deel van de diensten aan te bieden tegen dezelfde of vergelijkbare voorwaarden. Hierdoor rijst ook twijfel of de Nederlandse autoriteiten de juiste procedure hebben gevolgd om AVR te selecteren als begunstigde van de concessie en de steun.

Een andere reden om te twijfelen aan de toepasselijkheid van artikel 86, lid 2, van het Verdrag is het risico dat de steun inbreuk maakt op het beginsel 'de vervuiler betaalt', dat de algemene hoeksteen vormt van de milieuwetgeving. De steun heeft ten gevolge dat acceptabele tarieven worden gegarandeerd voor de verwerking van chemisch afval, en dit kan een begunstiging inhouden van de aanbieders van dergelijk afval, die in deze context dienen te worden beschouwd als de aansprakelijke 'vervuilers'. In dit specifieke geval bestaat er misschien niet een dergelijk voordeel voor de 'vervuilers'. De aanvankelijke moeilijkheid voor AVR Chemie was juist de onmogelijkheid om inkomsten te verhogen door verdere verhoging van de acceptatietarieven. De acceptatietarieven in België en Duitsland liggen lager. Indien deze tarieven de normale kosten voor het op een passende wijze verwerken/storten van dit afval weergeven, dan worden de aanbieders wellicht niet bevrijd van kosten die normaliter op hun budget zouden drukken. De Commissie weet echter niet of deze tarieven werkelijk de normale kosten weergeven en het is niet duidelijk of de door AVR berekende acceptatietarieven onder alle omstandigheden hoger zullen blijven dan die in omringende landen.

Mocht artikel 86, lid 2, niet kunnen worden toegepast, dan zou de compensatie zelf steun vormen in de zin van artikel 87, lid 1, van het EG-Verdrag - ten faveure van AVR.

In dit stadium kan de Commissie niet de mogelijkheid uitsluiten van overcompensatie met mogelijke spillover naar andere segmenten van de afvalmarkt. Zo is bijvoorbeeld voor de verbranding van DTO-afval een 'brandstof' nodig en ander afval is daartoe een goedkope optie. Volgens de dienstenovereenkomst tussen AVR Nuts en AVR Industrie neemt eerstgenoemde dit soort afval tegen markttarief af van laatstgenoemde en niets in de overeenkomst belet AVR Nuts om afval direct van concurrenten te betrekken. De Commissie heeft evenwel geen kennis van de werkelijke voorwaarden waartegen dergelijk afval wordt afgenomen van AVR Industrie of van andere ondernemingen. Kennelijk neemt AVR Nuts in de praktijk dergelijk afval uitsluitend af van AVR Industrie. AVR Industrie kan voordeel halen uit deze praktijk door een winstmarge te berekenen, ook wanneer het afval oorspronkelijk bij andere afvalbedrijven wordt betrokken(7). Mocht dergelijke praktijk ongunstig uitwerken op de berekening van het vooraf vastgestelde exploitatietekort, dan valt niet uit te sluiten dat zulks resulteert in overcompensatie ten faveure van laatstgenoemde. Naast het gebruik van afval als brandstof, kan de Commissie niet uitsluiten dat de overeenkomsten geen andere subtiele bepalingen bevatten waarmee AVR Industrie of andere entiteiten binnen de AVR Holding worden begunstigd.

Verder rijst ook twijfel doordat de steun gebaseerd is op een vooraf gemaakte berekening. Wanneer de daadwerkelijke resultaten van AVR Nuts hoger liggen dan een normale winst, mag het de te veel betaalde steun behouden. In dit systeem is voorzien in terugbetaling van steun in het geval van een vooraf vastgesteld overschot. Aangezien dit echter niet gekoppeld is aan de daadwerkelijke resultaten, bestaat er geen garantie dat buitensporige steun de jaren nadien wordt teruggevorderd. Door diverse omstandigheden zijn overschotten voor 2002 en 2003 weinig waarschijnlijk, maar voor de jaren nadien vallen zij niet uit te sluiten. De Commissie erkent dat voor efficiëntie moet worden gezorgd door een economische prikkel, en in het verleden heeft zij in andere zaken daartegen geen bezwaar gemaakt door een 'normale winst' toe te staan. Zij betwijfelt evenwel dat de maatregel in zijn aangemelde vorm een situatie uitsluit waarbij overcompensatie resulteert in winst die hoger ligt dan wat als 'normaal' kan worden beschouwd.

Daarom kan de Commissie niet uitsluiten dat er sprake is van staatssteun in de zin van artikel 87, lid 1, van het Verdrag - ten gunste van AVR -, zelfs indien artikel 86, lid 2, van toepassing zou zijn op de compensatie zelf.

3.3. Verenigbaarheid

Als er via overcompensatie steun is, betwijfelt de Commissie dat deze verenigbaar kan worden verklaard met de gemeenschappelijke markt. Per definitie kan overcompensatie voor eender welke doelstelling worden gebruikt. Overcompensatie kan zeer wel zo worden gebruikt dat zij resulteert in een verstoring van de mededinging in een van de segmenten van de afvalmarkt waarin AVR actief is. Er zou geen compenserend voordeel zijn dat de Commissie in aanmerking kan nemen. Bijgevolg lijkt geen van de uitzonderingsbepalingen uit artikel 87, leden 2 en 3, van het Verdrag van toepassing te zijn. Evenmin zou overcompensatie met de gemeenschappelijke markt verenigbaar zijn op grond van artikel 86, lid 2.

Zoals eerder uiteengezet, zou, wanneer de gesteunde activiteit niet als dienst van algemeen economisch belang kan worden aangemerkt, de compensatie als dusdanig staatssteun vormen. is niet rechtstreeks van toepassing op dergelijke steun ten faveure van AVR. Bij de beoordeling van de steun, in het bijzonder in het licht van de kaderregeling inzake staatssteun ten behoeve van het milieu(8), indien van toepassing, moet niet alleen rekening worden gehouden met de effecten op de aanbieders van het afval, maar ook met de effecten op de concurrentie tussen afvalverwerkingsbedrijven. In dit stadium twijfelt de Commissie of voor deze steun voorwaarden worden nageleefd zoals evenredigheid, noodzaak, ongerechtvaardigde vervalsing van de mededinging en degressiviteit.

4. Conclusie

Gelet op de bovenstaande overwegingen verzoekt de Commissie Nederland, in het kader van de procedure van artikel 88, lid 2, van het EG-Verdrag, binnen één maand vanaf de datum van ontvangst van dit schrijven zijn opmerkingen te maken en alle dienstige inlichtingen te verstrekken voor de beoordeling van de steunmaatregel. Zij verzoekt uw autoriteiten onverwijld een afschrift van dit schrijven te doen toekomen aan de potentiële begunstigde van de steun.

De Commissie wijst Nederland op de schorsende werking van artikel 88, lid 3, van het EG-Verdrag. Zij verwijst naar artikel 14 van Verordening (EG) nr. 659/1999, volgens hetwelk elke onrechtmatige steun van de begunstigde kan worden teruggevorderd.

Voorts deelt de Commissie Nederland mee dat zij de belanghebbenden door de bekendmaking van dit schrijven en van een samenvatting ervan in het Publicatieblad van de Europese Unie in kennis zal stellen. Tevens zal zij de belanghebbenden in de lidstaten van de EVA die partij zijn bij de EER-Overeenkomst, door de bekendmaking van een mededeling in het EER-Supplement van het Publicatieblad van de Europese Unie in kennis stellen, alsmede de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA door haar een afschrift van dit schrijven te zenden. Alle bovengenoemde belanghebbenden zal worden verzocht hun opmerkingen te maken binnen één maand vanaf de datum van deze bekendmaking.".

(1) Artikel 5 van Richtlijn 75/442/EEG van de Raad van 15 juli 1975 betreffende afvalstoffen, PB L 195 van 25.7.1975, blz. 39 (als vervolgens gewijzigd).

(2) PB L 83 van 27.3.1999, blz. 1.

(3) Artikel 4, lid 3, en artikel 7, lid 4, van Richtlijn 259/93/EEG van 1 februari 1993 (als vervolgens gewijzigd) PB L 30 van 6.2.1993, blz. 1.

(4) Het Hof van Justitie heeft in zijn in zaak C-324/99, Daimler Chrysler, arrest van 13 december 2001 [2001] ECR I-9897, de vereisten van het Gemeenschapsrecht geïnterpreteerd ten aanzien van een gelijkaardige maatregel.

(5) Aansluitend bij het meest recente arrest van het Hof van Justitie van 22 november 2001 in zaak C-53/00, Ferring SA [2001] ECR I-9067.

(6) Het is de Commissie bekend dat het Hof in zijn arrest van 23 mei 2000 in zaak C 209/98, Sydhavnen, [2000] I-3743, heeft verklaard dat 'het beheer van bepaalde afvalstoffen een dienst van algemeen economisch belang kan vormen, in het bijzonder wanneer die dienst bedoeld is om een milieuprobleem op te lossen' (punt 75). Voorts heeft de Commissie in 2002 een milieumaatregel voor het inzamelen van CFK en halonen goedgekeurd op grond van artikel 86, lid 2 (Steunmaatregel N 638/02 - Nederland - Tijdelijke inzamelingsregeling CFK en halonen, http://europa.eu.int/comm/ secretariat_general/sgb/state_aids/industrie/N638-02.pdf).

(7) Dit voordeel kan ook bestaan uit het feit dat AVR Industrie in staat is de leveranciers voor AVR Nuts te selecteren.

(8) PB C 37 van 3.2.2001, blz. 3, in het bijzonder punten 42-46.