ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας της συστασησ του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου και του Συμβουλιου σχετικά με την εφαρμογή στην Ευρώπη της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών

2000/0227 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο της συνθήκης EK σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο σχετικά με την έκδοση οδηγίας της συστασησ του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου και του Συμβουλιου σχετικά με την εφαρμογή στην Ευρώπη της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (έγγραφο COM(2000)545 τελικό - 2000/0227(COD): // 8 Σεπτεμβρίου 2000

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Επιτροπής των Περιφερειών: // 14 Φεβρουαρίου 2001

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: // 28 Μαρτίου 2001

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την πρώτη ανάγνωση: // 5 Ιουλίου 2001

Ημερομηνία διαβίβασης της τροποποιημένης πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (έγγραφο COM(2001)533 τελικό - 2000/0227(COD): // 25 Σεπτεμβρίου 2001

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης: // 13 Δεκεμβρίου 2001

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η πρόταση αποσκοπεί στην ενθάρρυνση των κρατών μελών προκειμένου να εκτελέσουν εθνική απογραφή της κατάστασης των παρακτίων ζωνών λαμβάνοντας υπόψη ποικίλους παράγοντες όπως τη νομοθεσία και τους θεσμικούς και άλλους παράγοντες που εμπλέκονται στον προγραμματισμό και τη διαχείριση των παρακτίων ζωνών. Τα κράτη μέλη καλούνται, βάσει της ως άνω απογραφής, να αναπτύξουν εθνική στρατηγική (ή στρατηγικές) για την προαγωγή της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών (ICZM).

Η πρόταση διατυπώθηκε βάσει των ευρημάτων του προγράμματος επίδειξης της Επιτροπής για την ολοκληρωμένη διαχείριση των παρακτίων ζωνών και είναι προϊόν της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την ICZM, που συνοψίστηκε στο έγγραφο COM(2000)547. Εκ των ανωτέρω προέκυψε ότι η κατάσταση στις παράκτιες ζώνες της Ευρώπης υποβαθμίζεται και ότι η τάση αυτή μπορεί να σταματήσει ή να αναστραφεί αποκλειστικά και μόνο με την ανάληψη δράσης κοινής μελέτης στην οποία να συμμετέχουν όλα τα επίπεδα της διοίκησης από το επίπεδο των αρχών της τοπικής αυτοδιοίκησης έως το ευρωπαϊκό. Η σύσταση καλεί τα κράτη μέλη να ενεργήσουν δεόντως στο επίπεδό τους σε συνεργασία με τις αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης και τις περιφερειακές αρχές.

3. ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ

3.1 Γενικά σχόλια

Το Συμβούλιο αποδέχθηκε στην κοινή θέση τα περισσότερα από τα σχόλια που διατύπωσε η Επιτροπή στην τροποποιημένη πρόταση. Συμφωνεί με την Επιτροπή ότι δεν συντρέχουν λόγοι να καθιερωθεί μελλοντικά νομοθετικό πλαίσιο όσον αφορά την ολοκληρωμένη διαχείριση των ακτών και ότι η σύσταση επιβάλλεται να αποφύγει την επιβολή δεσμεύσεων στα κράτη μέλη. Στόχος της σύστασης είναι να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να αναπτύξουν τις εθνικές στρατηγικές τους σε ό,τι αφορά τις παράκτιες ζώνες, λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της επικουρικότητας και προάγοντας μία ολοκληρωμένη προσέγγιση σχετικά με τη διαχείριση.

3.2 Τροποποιήσεις του Κοινοβουλίου που εγκρίθηκαν πλήρως ή εν μέρει από την Επιτροπή και ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Το Συμβούλιο ενέκρινε πλήρως τις κάτωθι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που ενσωματώθηκαν επίσης πλήρως στην τροποποιημένη πρόταση της Επιτροπής: 1, 13, 22, 23 και 40.

Όσον αφορά τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου που έγιναν δεκτές πλήρως, εν μέρει ή κατ'αρχήν εκ μέρους της Επιτροπής, η κοινή θέση του Συμβουλίου ενσωματώνει τις εξής: 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 11, 17, 19, 20, 21, 25, 26, 27, 28, 29, 31, 33, 34, 36, 37, 38, 43 και 46.

Μεταξύ αυτών η Επιτροπή απεδέχθη πλήρως τις τροπολογίες: 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10, 19, 21, 26, 27, 28, 31, 37, 38 και 46 ως έπραξε και το Συμβούλιο επί της ουσίας αλλά με διαφορετική διατύπωση ή θέση στο κείμενο για τις τροπολογίες 4, 7, 8, 10, 19, 25, 26, 27 και 28: Εν προκειμένω αποφασίστηκε η συγχώνευση των τροπολογιών 4 και 7, η ενσωμάτωση στο κείμενο με διαφορετική διατύπωση ή σε διαφορετική θέση των τροπολογιών 8, 10, 19, 25, και η συγχώνευση των τροπολογιών 27 και 28. Η Επιτροπή θεώρησε ότι οι αλλαγές αυτές μπορούν να γίνουν δεκτές.

Όσον αφορά τις τροπολογίες 3, 5, 6, 21, 31, 37, 38 και 46, το Συμβούλιο αποδέχθηκε τις τροπολογίες αυτές εν μέρει με τον εξής τρόπο: η τροπολογία 3 (εγκρίθηκε επί της ουσίας), η τροπολογία 5 (εγκρίθηκε επί της ουσίας και αναδιατυπώθηκε), η τροπολογία 6 (προσετέθη νέα αιτιολογική σκέψη για την ανάπτυξη), η τροπολογία 21 (επί της αρχής, συγχωνεύθηκε με την 20), η τροπολογία 31 (προστέθηκε το περιεχόμενό της στο κεφάλαιο ΙΙΙ), η τροπολογία 37 (όσον αφορά την συμμετοχή του κοινού, η τροπολογία προσετέθη στο κεφάλαιο IV), η τροπολογία 38 (όσον αφορά τις εταιρικές σχέσεις, ενσωματώθηκε εν μέρει μετά από συγχώνευσή της με την τροπολογία 29 στο κεφάλαιο ΙΙ) και η τροπολογία 46 (προσετέθη στο κεφάλαιο ΙΙΙ από κοινού με την 31). Η Επιτροπή θεώρησε ότι οι αλλαγές αυτές μπορούσαν να γίνουν δεκτές.

Το Συμβούλιο ενέκρινε επίσης την τροπολογία 25 με νέα διατύπωση σύμφωνα με την πρόταση της Επιτροπής για την βασική έννοια της "διαχείρισης" αντί της έννοιας του "προγραμματισμού".

Όσον αφορά τις υπόλοιπες τροπολογίες του Κοινοβουλίου η Επιτροπή ενσωμάτωσε πλήρως, κατ'αρχήν ή εν μέρει τις τροπολογίες 2, 11, 14, 15, 17, 20, 24, 29, 32, 33, 34, 36, 39, 42 και 43. Το Συμβούλιο απεδέχθη τις ως άνω τροπολογίες εν μέρει μόνον. Τελικώς η Επιτροπή συμφωνεί με τις αλλαγές που προτείνονται από το Συμβούλιο για τις τροπολογίες 2, 11, 17, 20, 25, 29, 33, 34, και 36.

Ειδικότερα, στην Τροπολογία 2, όσον αφορά τα χαρακτηριστικά και τα προβλήματα των παρακτίων ζωνών, το Συμβούλιο αποφάσισε να παραλείψει τον κατάλογο των κοινοτικών πράξεων. Η Τροπολογία 11, για την προσθήκη χαρακτηριστικών στον τύπο των αναγκαίων δράσεων ενσωματώθηκε δίχως τη λέξη "πρώτον" που θεωρήθηκε ασαφής. Η τροπολογία 17 όσον αφορά τη στρατηγική προσέγγιση, αναδιατυπώνεται αποφεύγοντας κάθε δεσμευτική διατύπωση που δεν συνάδει προς το χαρακτήρα της σύστασης. Η τροπολογία 20 επί της αρχής η οποία συγχωνεύθηκε με την τροπολογία 21, μολονότι επίσης αναδιατυπώνεται προκειμένου να αποφευχθεί οιαδήποτε δεσμευτική φορολογία. Η τροπολογία 29 όσον αφορά την εταιρική σχέση ενσωματώθηκε εν μέρει από κοινού με τις τροπολογίες 26 και 38. Οι τροπολογίες 33 και 34 αναδιατυπώθηκαν προκειμένου να αποφευχθεί οιαδήποτε δεσμευτική διατύπωση και το περιεχόμενό τους ενσωματώθηκε στο κεφάλαιο IV. Η τροπολογία 36, όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού, εγκρίθηκε και αναδιατυπώθηκε όσον αφορά το ρόλο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος και τις ισχύουσες χρεώσεις που αφορούν την παροχή δεδομένων στο κοινό, σε ευθυγράμμιση με την σχετική Κοινοτική Νομοθεσία που αφορά την πρόσβαση του κοινού στις πληροφορίες τις σχετικές με το περιβάλλον.

3.3 Τροπολογίες που Κοινοβουλίου που δεν εγκρίθηκαν από την Επιτροπή και δεν συμπεριλήφθηκαν στην κοινή θέση

Το Συμβούλιο δεν ενέκρινε τις τροπολογίες 12, 16 και 18, κατόπιν της γνώμης που εξέφρασε η Επιτροπή κατά την πρώτη ανάγνωση.

3.4 Διαφορές μεταξύ της πρότασης της Επιτροπής και της κοινής θέσης του Συμβουλίου

Οι τροπολογίες 14, 15, 24, 32, 39 και 42, που ενεκρίθησαν από την Επιτροπή εν μέρει ή κατ'αρχήν, δεν έγιναν αποδεκτές από το Συμβούλιο. Οι λόγοι που αντιστοίχως δήλωσε το Συμβούλιο ήταν ότι ορισμένες από αυτές είχαν ήδη ενσωματωθεί στο κείμενο χάρη σε ευρύτερες διατυπώσεις (η τροπολογία 14 με αναφορά στη διαπεριφερειακή οργάνωση στο κεφάλαιο ΙΙΙ) ή δεν ήταν πλέον απαραίτητες δεδομένου ότι τα κύρια θέματα είχαν ήδη ενσωματωθεί στο κείμενο (τροπολογία 15 όσον αφορά την ολοένα αυξανόμενη πίεση στις παράκτιες ζώνες θεωρείται ότι καλύπτεται από τις αιτιολογικές σκέψεις 3 έως 7. η τροπολογία 24 σχετικά με την αποσάθρωση των ακτών και τις πλημμύρες ουσιαστικά καλύφθηκε στο κεφάλαιο Ι και η τροπολογία 39 σχετικά με την ανάγκη να τηρηθούν οι ήδη υφιστάμενες συμβάσεις με τις γειτονικές χώρες, με αναφορά στη χρήση των κειμένων συμβάσεων στο κεφάλαιο V) ή επειδή οι δεσμευτικές διατυπώσεις τους δεν συμφωνούν με τον χαρακτήρα μιας σύστασης (η τροπολογία 32 όσον αφορά τις εθνικές στρατηγικές, αλλά λαμβάνοντας υπόψη ότι το Συμβούλιο πρόσθεσε πλήρη αναφορά στην ανάγκη εταιρικής σχέσης στο κεφάλαιο ΙΙ) ή λόγω του ρόλου της Επιτροπής ως θεματοφύλακα των συνθηκών (τροπολογία 42, σχετικά με την αξιολόγηση εκ μέρους των κρατών μελών της συμμόρφωσης προς την κοινοτική νομοθεσία).

Η Επιτροπή αποδέχθηκε τις αλλαγές αυτές δεδομένου ότι δεν μεταβάλλουν ουσιαστικά το περιεχόμενο της πρότασης και θεώρησε ότι σε ορισμένες περιπτώσεις βελτιώνουν περαιτέρω την τροποποιημένη πρότασή της.

Η τροπολογία 35 ισχύει για μηχανισμούς που εξασφαλίζουν την πλήρη και συντονισμένη εφαρμογή και υλοποίηση της υφιστάμενης και της μελλοντικής νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανόμενης της αναμορφωθείσας κοινής αλιευτικής πολιτικής. Η Επιτροπή δεν αποδέχθηκε την τροπολογία αυτή δεδομένου ότι δεν θεωρεί σκόπιμο να αναφερθεί οιαδήποτε επιμέρους κοινή πολιτική καθότι αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση προς την αρχή της πολυτομεακής και ολοκληρωμένης προσέγγισης της επικράτειας. Το Συμβούλιο συμπεριέλαβε το περιεχόμενο της τροπολογίας αυτής στο κεφάλαιο IV ενσωματώνοντας μια ευρύτερη διατύπωση που καλύπτει όλες τις κοινοτικές πολιτικές, πράγμα που βρίσκει σύμφωνη την Επιτροπή.

Η τροπολογία 43 σχετικά με την επανεξέταση εκ μέρους της Επιτροπής, ενσωματώθηκε εν μέρει, ενώ τροποποιήθηκε το χρονοδιάγραμμα καθώς οι διατυπώσεις κατέστησαν ευρύτερες, δεδομένου ότι οιαδήποτε δέσμευση υπέρ ενός κοινοτικού νομοθετικού πλαισίου για την ολοκληρωμένη διαχείριση των ακτών θεωρήθηκε ακατάλληλη για σύσταση. Το Συμβούλιο θεωρεί ότι η Επιτροπή έχει την υποχρέωση να υποβάλει έκθεση σχετικά με την πείρα που συγκέντρωσαν τα κράτη μέλη μετά από πέντε χρόνια. Αντίθετα η Επιτροπή θεώρησε ότι θα ήταν σκοπιμότερο αυτό να συμβεί μετά από τέσσερα χρόνια.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι το Συμβούλιο σε μεγάλο βαθμό διευκρίνισε και βελτίωσε το κείμενο και, μολονότι θεωρεί ότι θα ήταν σκοπιμότερο να υποβληθεί έκθεση μετά από τέσσερα χρόνια, μπορεί να αποδεχθεί τη θέση του Συμβουλίου και για το σημείο αυτό.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δύναται να αποδεχθεί την κοινή θέση, που εγκρίθηκε ομόφωνα στο Συμβούλιο