[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 16.7.2008

COM(2008) 402 τελικό

2008/0154 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)

(υποβάλλεται από την Επιτροπή){SEC(2008) 2121}{SEC(2008) 2122}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

1.1. Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Το κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (εφεξής EMAS) θεσπίστηκε αρχικά το 1993[1] και αναθεωρήθηκε το 2001 με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[2], ο οποίος ισχύει σήμερα.

Σκοπός της πρότασης είναι η ενίσχυση του συστήματος με την αύξηση της αποτελεσματικότητάς του και της ελκυστικότητάς του για τους οργανισμούς, με στόχο:

- την αύξηση του αριθμού των οργανισμών που υποβάλλουν αίτηση συμμετοχής στο σύστημα[3]

- την αναγνώριση του EMAS ως σημείου αναφοράς για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης,

- την παροχή της δυνατότητας σε οργανισμούς που εφαρμόζουν άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, να τα αναβαθμίσουν σε επίπεδο EMAS

- την επέκταση της επίδρασης του συστήματος πέραν των οργανισμών που είναι καταχωρισμένοι στο EMAS, απαιτώντας από τους εν λόγω οργανισμούς να συνεκτιμούν τις περιβαλλοντικές συνιστώσες όταν επιλέγουν τους οικείους προμηθευτές και παρόχους υπηρεσιών.

Οι προτεινόμενες αλλαγές εστιάζονται στην ουσία, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες των μικρών οργανισμών (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας δημόσιες αρχές), στη θεσμική συγκρότηση και στη σύνδεση με άλλα μέσα κοινοτικής πολιτικής.

1.2. Γενικό πλαίσιο

Το άρθρο 15 του κανονισμού EMAS επιβάλλει στην Επιτροπή την υποχρέωση να επανεξετάσει το σύστημα ΕMAS βάσει της πείρας που έχει αποκτηθεί κατά την εφαρμογή του και να προτείνει κατάλληλες τροποποιήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο εκπονήθηκε, το 2005, μεγάλης κλίμακας μελέτη αξιολόγησης του συστήματος EMAS. Η εν λόγω μελέτη αξιολόγησης, σε συνδυασμό με εισηγήσεις από τα ενδιαφερόμενα για το σύστημα μέρη, εντόπισε τα πλεονεκτήματα και τις αδυναμίες του συστήματος και πρότεινε εναλλακτικές δυνατότητες βελτίωσης της αποτελεσματικότητας του κανονισμού.

1.3. Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 19ης Μαρτίου 2001 για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS).

1.4. Συνέπεια με τις υπόλοιπες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Η αναθεώρηση του EMAS αποτελεί τμήμα της δέσμης μέτρων που συνοδεύει την ανακοίνωση για σχέδιο δράσης σχετικά με την αειφόρο κατανάλωση και παραγωγή, η οποία πρόκειται να εκδοθεί τον Ιούνιο/Ιούλιο του 2008. Το σχέδιο δράσης επιδιώκει δραστικές αλλαγές στη συμπεριφορά των καταναλωτών και παραγωγών, προς την κατεύθυνση της αναζήτησης καλύτερων προϊόντων, λιτότερης και καθαρότερης παραγωγής και ευφυέστερης κατανάλωσης. Πέραν της αναθεώρησης του ΕΜAS, θα περιλαμβάνει αναθεώρηση του σχετικού με το οικολογικό σήμα κανονισμού, καθώς και ανακοίνωση για τις πράσινες (οικολογικές) δημόσιες συμβάσεις.

2. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση των επιπτώσεων

2.1. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Μέθοδοι διαβουλεύσεων, κύριοι στοχευόμενοι τομείς και γενικά χαρακτηριστικά των ερωτηθέντων

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής διατηρούν συνεχή διάλογο με αντιπροσώπους των κρατών μελών και με τα συμμετέχοντα στη διαδικασία EMAS μέρη, προκειμένου να παρακολουθούν την πρακτική εφαρμογή του συστήματος.

Οι φορείς των κρατών μελών που διαχειρίζονται το σύστημα EMAS (αρμόδιοι φορείς, φορείς διαπίστευσης) οργάνωσαν σειρά συναντήσεων των ενδιαφερομένων μερών και σεμινάρια για το μέλλον του συστήματος και διατύπωσαν συστάσεις για την αναθεώρησή του.

Τα κράτη μέλη, εκπροσωπούμενα στην επιτροπή που συνεστήθη βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού EMAS, ερωτήθηκαν σε κάθε στάδιο της διαδικασίας αναθεώρησης και συνέβαλαν στις σχετικές εργασίες[4].

Η Επιτροπή οργάνωσε τέσσερις συνεδριάσεις ομάδων εργασίας[5] και ημερίδα αναθεώρησης[6] με επιλεγμένους εμπειρογνώμονες του EMAS (επαληθευτές EMAS, συμβούλους, φορείς διαπίστευσης και αρμόδιους οργανισμούς).

Η Επιτροπή πραγματοποίησε επισκέψεις σε επιλεγμένα κράτη μέλη, προκειμένου να ενημερωθεί για τις απόψεις τους σχετικά με την αναθεώρηση του κανονισμού, κατά τις οποίες τα κράτη μέλη και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη κατέθεσαν τις ιδέες τους για το μέλλον του συστήματος.

Εκπονήθηκε, για λογαριασμό της ΓΔ Περιβάλλοντος, μεγάλης κλίμακας μελέτη αξιολόγησης του EMAS και του οικολογικού σήματος, από κοινοπραξία συμβούλων (μελέτη «EVER»). Στη μελέτη αυτή εξετάζεται το πώς αντιλαμβάνονται οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τα κίνητρα, τους παράγοντες επιτυχίας και τα οφέλη του EMAS και διατυπώνονται συστάσεις για την αναθεώρηση του συστήματος EMAS. Οι διαπιστώσεις παρουσιάστηκαν, συζητήθηκαν και εμπλουτίστηκαν κατά τη διάρκεια δύο ημερίδων που πραγματοποιήθηκαν το Σεπτέμβριο του 2005, με τη συμμετοχή εμπειρογνωμόνων, ιδρυμάτων, εταιρειών, επαγγελματικών φορέων και μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ).

Το έργο REMAS, ένα τριετές έργο που χρηματοδοτείται από το κοινοτικό ταμείο LIFE Environment (LIFE Περιβάλλον) και υλοποιείται από τον Οργανισμό Περιβάλλοντος του Ηνωμένου Βασιλείου (UK Environment Agency), τον Οργανισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος της Σκωτίας (Scottish Environment Protection Agency), το ίδρυμα του Ηνωμένου Βασιλείου για την περιβαλλοντική διαχείριση και αξιολόγηση (UK Institute of Environmental Management and Assessment) και από τον Οργανισμό Προστασίας του Περιβάλλοντος της Ιρλανδίας (Environmental Protection Agency in Ireland), ολοκληρώθηκε τον Μάιο του 2006. Στο έργο αυτό προσδιορίστηκαν, μέσω λεπτομερούς στατιστικής ανάλυσης, η επίδραση των διαφόρων τύπων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης στις δραστηριότητες διαχείρισης του περιβάλλοντος των χώρων δραστηριοτήτων, καθώς και οι συνακόλουθες επιπτώσεις τους στη συμμόρφωση με τη νομοθεσία και στις επιδόσεις σε σχέση με τις βέλτιστες διαθέσιμες τεχνικές.

212

Σύνοψη των απαντήσεων και του τρόπου με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη

Η μελέτη EVER έδειξε ότι το EMAS θεωρείται μέσο ενσωμάτωσης του περιβαλλοντικού προβληματισμού στο συλλογικό σύστημα αξιών του οργανισμού και βελτίωσης της δημόσιας εικόνας του. Το ΕΜAS γίνεται αντιληπτό όχι μόνο ως σύστημα μείωσης του κόστους που συνεπάγονται η διάθεση των αποβλήτων, η ενεργειακή κατανάλωση κ.λπ., αλλά και ως ένδειξη περιβαλλοντικής συνείδησης.

Οι περιβαλλοντικές βελτιώσεις, η βελτίωση της δημόσιας εικόνας και η μείωση του κόστους θεωρούνται, μακράν, τα σημαντικότερα οφέλη από την υιοθέτηση του EMAS. Μολονότι οι μισοί περίπου από τους ερωτηθέντες στο πλαίσιο της μελέτης EVER πιστεύουν ότι το οικονομικό κόστος του EMAS υπερκαλύπτει τα οφέλη, πάνω από τα δύο τρίτα χαρακτήρισαν το EMAS ως επιτυχία, όταν συνεκτιμώνται τα οικονομικά αλλά και τα μη οικονομικά οφέλη και κόστη.

Το έργο REMAS έδειξε ότι η υιοθέτηση ενός διαπιστευμένου πιστοποιημένου συστήματος διαχείρισης του περιβάλλοντος βελτιώνει τις δραστηριότητες περιβαλλοντικής διαχείρισης των χώρων δραστηριοτήτων και ότι, πιθανότατα, η συνολική περιβαλλοντική διαχείριση είναι καλύτερη όταν υιοθετείται το EMAS έναντι άλλων συστημάτων[7].

Από την άλλη πλευρά, οι μελέτες έδειξαν ότι το EMAS δεν έχει εξαντλήσει ακόμη τις δυνατότητές του από πλευράς διάδοσης. Το κόστος του EMAS, η χαλαρή δέσμευση της διοίκησης και η γραφειοκρατία θεωρούνται από τους ερωτηθέντες στο πλαίσιο της μελέτης ΕVER ως τα τρία σημαντικότερα κωλύματα για την υιοθέτηση του EMAS. Μολονότι οι καταχωρίσεις στο EMAS εξακολουθούν να αυξάνονται σταθερά (σήμερα άνω των 5.000 οργανισμών έχουν καταχωριστεί στην Κοινότητα), ο αριθμός αυτός αντιπροσωπεύει, ακόμη, ένα ελάχιστο ποσοστό του συνολικού αριθμού των οργανισμών που θα μπορούσαν ενδεχομένως να χρησιμοποιήσουν το σύστημα.

Τα συμπεράσματα αυτά υποστηρίχθηκαν από την πλειονότητα των ερωτηθέντων ενδιαφερόμενων μερών και ελήφθησαν υπόψη όταν οι υπηρεσίες της Επιτροπής ανέλυσαν τις επιλογές αναθεώρησης του συστήματος και έλαβαν την απόφασή τους για την προτεινόμενη μελλοντική κατεύθυνσή του καθώς και για τις μεταβολές που χρειάζονται στον ισχύοντα κανονισμό EMAS.

213

Στο διάστημα 22/12/2006 - 26/02/2007 πραγματοποιήθηκε ανοικτός διάλογος μέσω του Διαδικτύου. Η Επιτροπή έλαβε 214 απαντήσεις).

230

2.2. Εκτίμηση επιπτώσεων

Η Επιτροπή διενήργησε εκτίμηση επιπτώσεων που προβλέπεται από το πρόγραμμα εργασιών και εξέτασε τρεις κύριες επιλογές:

- συνέχιση της τρέχουσας προσέγγισης,

- σταδιακή κατάργηση του συστήματος και

- σημαντική τροποποίηση του κανονισμού.

Η επιλογή της συνέχισης της τρέχουσας προσέγγισης θα εξασφάλιζε σταθερότητα. Οι αλλαγές θα μπορούσαν να είναι μόνο διοικητικής/θεσμικής φύσεως, προκειμένου να βελτιώσουν απλώς τη λειτουργία του ισχύοντος συστήματος. Ωστόσο, η επιλογή αυτή θα βελτίωνε μόνο οριακά τις «αδυναμίες» του συστήματος και δεν θα προσέφερε δυνατότητες σημαντικών τροποποιήσεων. Ο συνολικός του αντίκτυπος θα παρέμενε σε χαμηλά επίπεδα, τα οποία θα κλόνιζαν την αξιοπιστία του. Η προβολή του συστήματος δεν θα αυξανόταν και θα ήταν πιθανόν να παγιωθεί μια άνιση κατανομή μεταξύ των κρατών μελών.

Με την επιλογή της σταδιακής κατάργησης του συστήματος, θα αποδεσμεύονταν οικονομικοί και ανθρώπινοι πόροι. Ωστόσο, η επιλογή αυτή θα είχε αρνητικές περιβαλλοντικές και οικονομικές συνέπειες. Στο συνδυασμό πολιτικών μέσων που διαθέτει, η Επιτροπή θα έχανε ένα προαιρετικό μέσο. Η μεσοπρόθεσμη επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[8] θεωρεί τα προαιρετικά μέσα ως φορέα μεγάλων προοπτικών, κρίνει όμως επίσης ότι δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως και κάλεσε την Επιτροπή να αναθεωρήσει τα εν λόγω συστήματα, προκειμένου να προωθηθεί η υιοθέτησή τους και να περιοριστεί η διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται η διαχείρισή τους.

Η επιλογή της σημαντικής τροποποίησης του κανονισμού θα βελτίωνε την προβολή, τον αντίκτυπο και τα πολιτικά χαρακτηριστικά του συστήματος EMAS, γεγονός που θα είχε ως αποτέλεσμα μια ευρύτερη υιοθέτηση του συστήματος. Θα επέτρεπε στην Κοινότητα να εξασφαλίσει μεγαλύτερα και περισσότερο εστιασμένα περιβαλλοντικά οφέλη, τόσο άμεσα, όσο και έμμεσα. Επίσης, θα βελτίωνε την οικονομική κατάσταση και θα περιόριζε τη διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται η περιβαλλοντική διαχείριση για τους συμμετέχοντες οργανισμούς. Ορισμένες από τις προτεινόμενες αλλαγές απαιτούν κάποιες αρχικές επενδύσεις, καθώς και την παροχή κινήτρων στους οργανισμούς EMAS.

Μολονότι δεν είναι δυνατόν να προβλεφθεί η ακριβής αύξηση της υιοθέτησης του συστήματος, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ποσοτικά δεδομένα για το κόστος και τον αντίκτυπο των διαφόρων μέτρων και ότι ορισμένες επιλογές είναι αλληλένδετες ή στηρίζονται στην αγορά, ο στόχος συνίσταται στο να υπάρχουν, 10 έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, ισάριθμοι καταχωρισμένοι οργανισμοί ή χώροι δραστηριοτήτων με αυτούς που έχουν πιστοποιηθεί μέχρι σήμερα κατά το πρότυπο ISO 14001:2004 για τα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης (35.000). Ως ενδιάμεσος στόχος, 5 έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, επιδιώκεται η καταχώριση στο EMAS αριθμού χώρων δραστηριοτήτων ίσου με τον μέσο όρο των τριών κρατών μελών με τον υψηλότερο, το 2007, αριθμό καταχωρισμένων χώρων δραστηριοτήτων ανά εκατομμύριο κατοίκους, στόχος που ισοδυναμεί με συνολικό προβλεπόμενο αριθμό καταχωρισμένων στο EMAS χώρων δραστηριοτήτων 23.000[9].

3. Νομικά στοιχεία της πρότασης

3.1. Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Στόχος είναι η αναθεώρηση του συστήματος EMAS, όπως απαιτεί το άρθρο 15 του σχετικού με το EMAS κανονισμού, προκειμένου να ενθαρρυνθεί η συνεχής βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων όλων των οργανισμών.

Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η αναθεώρηση του κανονισμού EMAS αποβλέπει στην ουσιαστική ενδυνάμωση των πολιτικών χαρακτηριστικών και, ως εκ τούτου, στη σημαντική αύξηση του αριθμού των οργανισμών που εφαρμόζουν το σύστημα. Οι προτεινόμενες βασικές αλλαγές θα επικεντρωθούν στην ουσία, με ιδιαίτερη έμφαση στις ανάγκες των μικρών οργανώσεων (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας μεγέθους δημόσιες αρχές), στη θεσμική συγκρότηση και στη σύνδεση με άλλα μέσα άσκησης πολιτικής, ιδίως με τις πράσινες δημόσιες συμβάσεις.

3.2. Νομική βάση

Ο κανονισμός υπαγορεύεται από μελήματα περιβαλλοντικής πολιτικής, όπως ορίζει το άρθρο 175 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το οποίο αποτελούσε ήδη τη νομική βάση του κανονισμού (ΕΚ) 761/2001.

3.3. Επικουρικότητα και αναλογικότητα

Η θέσπιση του συστήματος σε κοινοτικό επίπεδο είναι αναγκαία προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ενιαίο αξιόπιστο σύστημα και να αποφευχθεί η καθιέρωση διαφορετικών εθνικών συστημάτων. Η παρούσα πρόταση δεν αλλοιώνει την τρέχουσα κατάσταση όσον αφορά την εσωτερική αγορά και κινείται πάντοτε στο πλαίσιο των αρχών της επικουρικότητας, αφήνοντας την τεχνική εφαρμογή του κανονισμού στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών, μέσω της λειτουργίας των αρμόδιων φορέων και των φορέων διαπίστευσης. Έτσι εξασφαλίζεται η αποτελεσματικότητα του συστήματος όσον αφορά τη συμβολή στη βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανώσεων, ενώ τα μέτρα που μπορούν να αποδώσουν ικανοποιητικά σε εθνικό επίπεδο επαφίενται στα κράτη μέλη.

3.4. Επιλογή μέσων

Το προτεινόμενο μέσο είναι ο κανονισμός, δεδομένου ότι είναι το μόνο κατάλληλο μέσο διασφάλισης επαρκούς εναρμόνισης των κανόνων και διαδικασιών καταχώρισης, επαλήθευσης και διαπίστευσης, που συνιστούν τα βασικά στοιχεία του συστήματος.

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Η κοινοτική χρηματοδοτική συνεισφορά είναι συνολικά περιορισμένη. Οι ετήσιοι χρηματοδοτικοί πόροι που απαιτούνται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό υπολογίζονται σε περίπου 1,5 εκατ. ευρώ ετησίως και καλύπτουν, ειδικότερα, την κατάρτιση εγγράφων αναφοράς για συγκεκριμένους κλάδους, αξιολογήσεις φορέων διαπίστευσης και αρμόδιων φορέων από ομοτίμους, καθώς και ενημέρωση και επικοινωνία. Μέχρι το 2013, οι σχετικές δαπάνες θα καλυφθούν από το χρηματοδοτικό μέσο LIFE +[10].

5. Πρόσθετες πληροφορίεσ

5.1. Απλούστευση

511

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση της νομοθεσίας με την αναδιατύπωση του κειμένου του ισχύοντος κανονισμού και την ενσωμάτωση χρήσιμων στοιχείων διαφόρων κατευθυντηρίων γραμμών.

Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τους οργανισμούς μέσω, μεταξύ άλλων:

- της ενθάρρυνσης της περαιτέρω μείωσης της κανονιστικής και διοικητικής επιβάρυνσης, με την εισαγωγή στοιχείων που προάγουν τις συνέργειες και επιτρέπουν στενότερους επιχειρησιακούς δεσμούς μεταξύ του EMAS και άλλων νομοθετικών διατάξεων και μέσων της ΕΕ, περιορίζοντας έτσι τη διοικητική επιβάρυνση για τους καταχωρισμένους στο EMAS οργανισμούς μέσω κανονιστικής ευελιξίας, που περιλαμβάνει τόσο τις νομοθετικές ελαφρύνσεις (υποκατάσταση νομικών απαιτήσεων, χωρίς μεταβολές της περιβαλλοντικής νομοθεσίας αυτής καθαυτής), όσο και την απορρύθμιση (μεταβολές στην ίδια τη νομοθεσία)·

- της καθιέρωσης της καταχώρισης ομάδων οργανισμών και της δυνατότητας εταιρικής καταχώρισης εταιριών, πέραν της υφιστάμενης καταχώρισης μεμονωμένων οργανισμών, η οποία θα αποφέρει άμεση μείωση του κόστους και θα καταστήσει ελκυστικότερη τη συμμετοχή·

- της ενθάρρυνσης των κρατών μελών στην κατεύθυνση της αποσαφήνισης των δεσμών και στοιχείων συμπληρωματικότητας με άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, ούτως ώστε να είναι δυνατή η συνεκτίμηση της καταχώρισης ή συμμετοχής σε εθνικά συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, όταν ένας οργανισμός υποβάλλει αίτηση καταχώρισης στο EMAS και αντιστρόφως.

Έτσι, η πρόταση εξυπηρετεί τους στόχους της πρωτοβουλίας για τη βελτίωση της νομοθεσίας, η οποία ανελήφθη στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας με στόχο την απλούστευση και βελτίωση των υφιστάμενων ρυθμίσεων, τη βελτίωση της κατάρτισης νέων ρυθμίσεων και την ενίσχυση της τήρησης και της αποτελεσματικότητας των κανόνων, με παράλληλο περιορισμό της διοικητικής επιβάρυνσης.

Η πρόταση περιλαμβάνεται στο νομοθετικό πρόγραμμα και πρόγραμμα εργασιών της Επιτροπής με τα στοιχεία αναφοράς 2006/ENV/053 και ανταποκρίνεται στην υποχρέωση που ανελήφθη στο κυλιόμενο πρόγραμμα της Επιτροπής[11].

520

5.2. Κατάργηση κείμενης νομοθεσίας

Η έγκριση της πρότασης θα έχει ως αποτέλεσμα την κατάργηση κείμενης νομοθεσίας.

5.3. Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος

Η πρόταση περιλαμβάνει ρήτρα επανεξέτασης.

5.4. Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος

Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα που ενδιαφέρει τον ΕΟΧ και, ως εκ τούτου, πρέπει να καλύπτει τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο.

5.5. Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης

Το επιχειρησιακό σχήμα του EMAS και οι γενικές απαιτήσεις για τη συμμετοχή παραμένουν βασικά οι ίδιες με αυτές του ισχύοντος κανονισμού: οι οργανισμοί μπορούν να συμμετάσχουν στο EMAS υπό την προϋπόθεση ότι ασκούν περιβαλλοντική πολιτική, διεξάγουν περιβαλλοντική ανασκόπηση, συγκροτούν σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, διενεργούν εσωτερικό περιβαλλοντικό έλεγχο και συντάσσουν περιβαλλοντική δήλωση. Εφόσον η περιβαλλοντική δήλωση έχει επαληθευθεί και επικυρωθεί από ανεξάρτητο επαληθευτή περιβάλλοντος, ο οργανισμός δικαιούται να υποβάλει, σε αρμόδιο φορέα, αίτηση καταχώρισης. Προκειμένου να διατηρηθεί η καταχώριση, ο οργανισμός οφείλει να υποβάλλει εκθέσεις ανά τακτά χρονικά διαστήματα σχετικά με τη βελτίωση των οικείων περιβαλλοντικών επιδόσεων και να καταθέτει στοιχεία που αποδεικνύουν τη συμμόρφωσή του με τις εν προκειμένω εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον.

Οι κύριες τροποποιήσεις αποβλέπουν:

- στο να εξασφαλίσουν ότι το EMAS αποτελεί ένα υψηλής ποιότητας σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που εγγυάται στα εξωτερικά ενδιαφερόμενα μέρη και στις εθνικές εκτελεστικές αρχές ότι οι οργανισμοί του EMAS τηρούν όλη τη σχετική περιβαλλοντική νομοθεσία και βελτιώνουν συνεχώς τις οικείες περιβαλλοντικές επιδόσεις και

- στο να καταστήσουν το σύστημα πιο ελκυστικό για τους συμμετέχοντες οργανισμούς, ιδίως δε για τους μικρούς οργανισμούς (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας δημόσιες αρχές), περιορίζοντας τη διοικητική επιβάρυνση για τους συμμετέχοντες οργανισμούς και αυξάνοντας την προβολή της συμμετοχής στο ΕMAS.

Οι εν λόγω τροποποιήσεις είναι οι εξής:

- Σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Το EMAS εξακολουθεί να βασίζεται στο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που έχει κατοχυρωθεί με το πρότυπο ISO 14001, συμπληρούμενο από τα ακόλουθα στοιχεία:

- Ενισχυμένος μηχανισμός συμμόρφωσης. Ο οργανισμός EMAS καλείται να καταδείξει τη συμμόρφωσή του με την κείμενη περιβαλλοντική νομοθεσία πριν από την πρώτη καταχώριση. Ενθαρρύνεται ο διάλογος μεταξύ του οργανισμού και των εθνικών εκτελεστικών αρχών. Ο ρόλος των επαληθευτών έγκειται στο να διασφαλίζουν την ενίσχυση της συμμόρφωσης του οργανισμού. Αποσαφηνίζεται περαιτέρω ο ορισμός της μη συμμόρφωσης και εναρμονίζονται οι διαδικασίες που ακολουθούν οι αρμόδιοι φορείς για την καταχώριση και τη διαγραφή καταχωρίσεων λόγω μη συμμόρφωσης.

- Ενίσχυση της υποβολής περιβαλλοντικών εκθέσεων. Η υποβολή εκθέσεων για τις περιβαλλοντικές επιδόσεις με χρήση των βασικών δεικτών επιδόσεων είναι υποχρεωτική για τους καταχωρισμένους στο EMAS οργανισμούς. Ορίζονται οι εν λόγω δείκτες για τα ακόλουθα περιβαλλοντικά πεδία: ενεργειακή απόδοση, απόδοση υλικών και πόρων, απόβλητα, εκπομπές και βιοποικιλότητα/χρήσεις γης.

- Κατευθυντήριες γραμμές για τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης. Προκειμένου να υποστηριχθεί μια πιο εναρμονισμένη εφαρμογή των βέλτιστων πρακτικών περιβαλλοντικής διαχείρισης, η Επιτροπή δρομολογεί τη διαδικασία της κατάρτισης εγγράφων αναφοράς. Τα εν λόγω έγγραφα καλύπτουν συγκεκριμένους κλάδους και εστιάζονται σε άμεσες περιβαλλοντικές πτυχές των παραγωγικών διαδικασιών, καθώς και σε έμμεσες πτυχές, π.χ. σχεδιασμός προϊόντων, περιβαλλοντικές επιπτώσεις των κατάντη και ανάντη δραστηριοτήτων.Η χρήση εγγράφων αναφοράς είναι προαιρετική, πλην όμως οι οργανισμοί EMAS προτρέπονται να τα χρησιμοποιούν για τη σύσταση των οικείων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και για τον καθορισμό των περιβαλλοντικών στόχων τους. Οι επαληθευτές οφείλουν να παραπέμπουν στα έγγραφα ως σημεία αναφοράς για την αποτελεσματικότητα των συστημάτων διαχείρισης.

- Οι κανόνες και οι διαδικασίες διαπίστευσης και επαλήθευσης εναρμονίζονται και εξειδικεύονται, ώστε να αντιμετωπιστεί η άνιση εφαρμογή στα επιμέρους κράτη μέλη, η οποία υποσκάπτει την αξιοπιστία του συστήματος. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. xxxx/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της [……………. ημερομηνία] με τον οποίο καθορίζονται οι απαιτήσεις διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την διάθεση προϊόντων στην αγορά, οργανώνει τη διαπίστευση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιμένει στο δημόσιο χαρακτήρα της δημόσιας αρχής, ούτως ώστε να αποτελεί αυτή το τελευταίο επίπεδο δημοσίου ελέγχου, και διαμορφώνει το πλαίσιο αναγνώρισης του υφιστάμενου οργανισμού "Ευρωπαϊκή Συνεργασία για τη Διαπίστευση" (European co-operation for Accreditation/EA), ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η εύρυθμη λειτουργία ενός αυστηρού συστήματος αξιολόγησης από ομοτίμους. Ο εν λόγω κανονισμός καθορίζει το συνολικό πλαίσιο που συμπληρώνει την υφιστάμενη νομοθεσία όσον αφορά τη διαπίστευση. Η πρόταση για αναθεωρημένο κανονισμό ΕΜΑS συμπληρώνει τους εν λόγω κανόνες στον αναγκαίο βαθμό, συνεκτιμώντας, εκ παραλλήλου, τις ιδιαιτερότητες του εθελοντικού συστήματος EMAS και, κατά περίπτωση, θεσπίζοντας πιο συγκεκριμένους κανόνες.

- Γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής. Επιτρέπεται η συμμετοχή εξωκοινοτικών οργανισμών. Οι εξωκοινοτικοί οργανισμοί μπορούν να καταχωριστούν σε κάποιο από τα κράτη μέλη και τα οικεία συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης πρέπει να επαληθευθούν και να επικυρωθούν από επαληθευτή διαπιστευμένο στο κράτος μέλος στο οποίο ο οργανισμός υποβάλλει αίτηση καταχώρισης.

- Μέτρα περιορισμού της διοικητικής επιβάρυνσης και παροχής κινήτρων:

- Απλούστευση της διαδικασίας για τις ομαδικές καταχωρίσεις.

- Μείωση των τελών καταχώρισης για τους μικρούς οργανισμούς (ΜΜΕ και μικρής κλίμακας δημόσιες αρχές)[12].

- Οι εθνικές αρχές των κρατών μελών υποχρεούνται να εντοπίσουν πεδία στα οποία είναι σε θέση να περιορίσουν τη διοικητική επιβάρυνση των καταχωρισμένων στο EMAS οργανισμών που σχετίζεται με την περιβαλλοντική νομοθεσία, π.χ. λιγότερο συχνές ανανεώσεις των περιβαλλοντικών αδειών, κλπ. Θα εγκαινιαστεί διαδικασία τακτικών διαβουλεύσεων στα κράτη μέλη μεταξύ των αρμοδίων φορέων του EMAS και των ρυθμιστικών αρχών. Η Επιτροπή είναι υπεύθυνη για την οργάνωση της ανταλλαγής πληροφοριών σχετικά με το ζήτημα αυτό.

- Οι εθνικές αρχές οφείλουν να εξετάσουν το ενδεχόμενο παροχής κινήτρων για τους καταχωρισμένους στο EMAS οργανισμούς, όπως είναι η πρόσβαση στη χρηματοδότηση ή φορολογικά κίνητρα στο πλαίσιο μηχανισμών που στηρίζουν τις περιβαλλοντικές επιδόσεις της βιομηχανίας, και, κατά περίπτωση, υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της συνθήκης που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις, να θεσπίσουν κίνητρα.

- Απλουστεύονται οι κανόνες χρήσης του λογότυπου του EMAS και αίρονται οι υφιστάμενοι περιορισμοί.

- Δραστηριότητες προβολής του EMAS, συμπεριλαμβανομένου του επάθλου EMAS και ενημερωτικών εκστρατειών σε κοινοτικό και εθνικό.

2008/0154 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

περί της εκούσιας συμμετοχής οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής[13],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[14],

τη γνώμη της Επιτροπής Περιφερειών[15],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[16],

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Στο άρθρο 2 της Συνθήκης προβλέπεται ότι η Κοινότητα έχει ως αποστολή να προάγει, μεταξύ άλλων, την αειφόρο ανάπτυξη στο σύνολο της Κοινότητας.

(2) Στην απόφαση αριθ. 1600/2002/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2002, για τη θέσπιση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[17], η βελτίωση της συνεργασίας και των εταιρικών σχέσεων με επιχειρήσεις χαρακτηρίζεται ως στρατηγικής σημασίας για την επίτευξη των περιβαλλοντικών στόχων. Οι αυτοδεσμεύσεις αποτελούν ουσιαστικό στοιχείο εν προκειμένω. Στο πλαίσιο αυτό, απαραίτητες θεωρούνται η ευρύτερη συμμετοχή στο κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS) και η ανάπτυξη πρωτοβουλιών για την ενθάρρυνση των οργανισμών να δημοσιεύουν εμπεριστατωμένες εκθέσεις επιδόσεων σχετικά με το περιβάλλον ή την αειφόρο ανάπτυξη, οι οποίες να έχουν επαληθευτεί από ανεξάρτητους τρίτους.

(3) Στην ανακοίνωση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με την ενδιάμεση επανεξέταση του έκτου κοινοτικού προγράμματος δράσης για το περιβάλλον[18] αναγνωρίζεται ότι είναι ανάγκη να βελτιωθεί η υλοποίηση των αυτοδεσμευτικών πράξεων που αφορούν τη βιομηχανία και ότι τα μέσα αυτά έχουν μεγάλες δυνατότητες, οι οποίες όμως δεν έχουν πλήρως αναπτυχθεί ακόμη. Καλείται η Επιτροπή να επανεξετάσει τα συστήματα αυτά με στόχο να προωθήσει τη διείσδυσή τους και να περιορίσει τη διοικητική επιβάρυνση που συνεπάγεται η διαχείρισή τους.

(4) Σκοπός του ΕMAS είναι να προωθήσει τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών με την καθιέρωση και εφαρμογή συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης από τους οργανισμούς, με τη συστηματική, αντικειμενική και περιοδική αξιολόγηση των επιδόσεων των συστημάτων αυτών, με την ενημέρωση ως προς τις περιβαλλοντικές επιδόσεις, με ανοικτό διάλογο με το κοινό και άλλους ενδιαφερόμενους, καθώς και με την ενεργό συμμετοχή των εργαζομένων στον οργανισμό και την κατάλληλη εκπαίδευση.

(5) Για να προωθηθεί συνεκτική προσέγγιση μεταξύ των νομοθετικών πράξεων που καταρτίζονται σε κοινοτικό επίπεδο στον τομέα της προστασίας του περιβάλλοντος, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να εξετάσουν με ποιον τρόπο οι καταχωρίσεις στο πλαίσιο του EMAS είναι δυνατό να λαμβάνονται υπόψη κατά την κατάρτιση της νομοθεσίας ή να χρησιμοποιούνται ως μέσο για την εφαρμογή της. Προκειμένου το ΕΜΑS να καταστεί ελκυστικότερο για τους οργανισμούς, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν υπόψη το ΕΜΑS στις πολιτικές για τις δημόσιες συμβάσεις και, κατά περίπτωση, να παραπέμπουν στο EMAS ή σε ισοδύναμο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης ως όρο εκτέλεσης συμβάσεων έργων ή παροχής υπηρεσιών.

(6) Στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[19] προβλέπεται ότι Επιτροπή πρέπει να επανεξετάσει το ΕMAS με βάση την εμπειρία που θα έχει αποκτηθεί από τη λειτουργία του και να προτείνει τις κατάλληλες τροποποιήσεις στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο.

(7) Έχει αποδειχθεί η αποτελεσματικότητα του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 για την προώθηση βελτιώσεων των περιβαλλοντικών επιδόσεων των οργανισμών και η πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή του εν λόγω κανονισμού πρέπει να αξιοποιηθεί για να ενισχυθεί η ικανότητα του ΕMAS να επιφέρει βελτιώσεις στις συνολικές περιβαλλοντικές επιδόσεις των οργανισμών.

(8) Πρέπει να ενθαρρυνθούν οι οργανισμοί να συμμετέχουν εκουσίως στο EMAS και να μπορούν να αποκομίζουν προστιθέμενη αξία ως προς τον ρυθμιστικό έλεγχο, την εξοικονόμηση κόστους και το γόητρό τους στο κοινό.

(9) Πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα συμμετοχής στο EMAS σε όλους τους οργανισμούς, εντός και εκτός Ευρωπαϊκής Κοινότητας, των οποίων οι δραστηριότητες έχουν περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Το EMAS πρέπει να αποτελεί μέσο για τη διαχείριση αυτών των επιπτώσεων και τη βελτίωση των συνολικών περιβαλλοντικών τους επιδόσεων.

(10) Πρέπει να ενθαρρυνθούν οι οργανισμοί, ιδίως μικρού μεγέθους, να συμμετέχουν στο EMAS. Η συμμετοχή τους πρέπει να προωθηθεί με τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε πληροφορίες, στα διαθέσιμα κονδύλια στήριξης και στους δημόσιους φορείς και με την καθιέρωση ή την προώθηση μέτρων τεχνικής συνδρομής.

(11) Πρέπει να καταστεί δυνατόν να στραφούν όσο το δυνατόν ευκολότερα στο ΕMAS οι οργανισμοί οι οποίοι το επιθυμούν και σήμερα εφαρμόζουν άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι συσχετίσεις με άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης.

(12) Οργανισμοί με χώρους δραστηριοτήτων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να καταχωρίζουν με μια μόνο καταχώριση το σύνολο ή μέρος αυτών των χώρων δραστηριοτήτων.

(13) Πρέπει να ενισχυθεί ο μηχανισμός για την διαπίστωση της συμμόρφωσης οργανισμού με όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον, ούτως ώστε να αναβαθμιστεί η αξιοπιστία του EMAS και, ιδίως, να καταστεί εφικτό να μειώνουν οι τα κράτη μέλη τη διοικητική επιβάρυνση καταχωρισμένων στο EMAS οργανισμών, μέσω απορρύθμισης ή νομοθετικών ελαφρύνσεων.

(14) Στη διαδικασία εφαρμογής του EMAS πρέπει να περιλαμβάνεται η συμμετοχή των υπαλλήλων και των εργατών του οργανισμού, επειδή έτσι αυξάνονται η ικανοποίησή τους από την επαγγελματική απασχόληση, καθώς και οι γνώσεις περιβαλλοντικών ζητημάτων οι οποίες είναι δυνατό να αξιοποιηθούν εντός και εκτός του εργασιακού περιβάλλοντος.

(15) Το λογότυπο του EMAS πρέπει να είναι ελκυστικό εργαλείο επικοινωνίας και μάρκετιγκ για τους οργανισμούς, το οποίο να ευαισθητοποιεί τους πελάτες. Οι κανόνες για τη χρήση του λογοτύπου του EMAS πρέπει να απλουστευθούν με τη χρήση ενιαίου λογότυπου και οι ισχύοντες περιορισμοί πρέπει να καταργηθούν, επειδή πρέπει να μην συγχέεται με άλλες οικολογικές σημάνσεις προϊόντων.

(16) Το κόστος και τα τέλη καταχώρισης στο EMAS πρέπει να είναι εύλογα και ανάλογα με το μέγεθος του οργανισμού και το έργο που θα καλούνται να επιτελούν οι αρμόδιοι φορείς. Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της Συνθήκης σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, πρέπει να εξεταστεί η δυνατότητα να απαλλάσσονται ή να καταβάλλουν μειωμένα τέλη οι μικροί οργανισμοί.

(17) Οι οργανισμοί πρέπει να συντάσσουν και να δημοσιοποιούν περιοδικές περιβαλλοντικές δηλώσεις και εκθέσεις περιβαλλοντικών επιπτώσεων με τις οποίες να παρέχουν στο κοινό και σε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη τις πληροφορίες σχετικά με τη συμμόρφωσή τους με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον και σχετικά με τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις.

(18) Για να εξασφαλιστεί ότι οι πληροφορίες είναι συναφείς και συγκρίσιμες, η έκθεση προόδου σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις οργανισμών πρέπει να βασίζεται σε γενικούς δείκτες επιδόσεων που επικεντρώνονται σε καίριους περιβαλλοντικούς τομείς. Τούτο θα βοηθήσει τους οργανισμούς να συγκρίνουν τις επιδόσεις τους που καλύπτουν διαφορετικές περιόδους αναφοράς.

(19) Πρέπει να εκπονηθούν έγγραφα αναφοράς, συμπεριλαμβανομένων των βέλτιστων πρακτικών περιβαλλοντικής διαχείρισης και των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων για συγκεκριμένους κλάδους, με την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών. Τα εν λόγω έγγραφα πρέπει να βοηθούν τους οργανισμούς να επικεντρωθούν περισσότερο στις σημαντικότερες περιβαλλοντικές πτυχές κάθε συγκεκριμένου κλάδου.

(20) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. xxxx/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της [ ……………. ημερομηνία], για τον καθορισμό των απαιτήσεων διαπίστευσης και εποπτείας της αγοράς όσον αφορά την εμπορία των προϊόντων διέπει την διαπίστευση σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο και καθορίζει το συνολικό πλαίσιο διαπίστευσης. Ο παρών κανονισμός συμπληρώνει αυτούς τους κανόνες στο βαθμό που αυτό είναι αναγκαίο, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του EMAS, συγκεκριμένα δε την ανάγκη να εξασφαλιστεί υψηλή αξιοπιστία του συστήματος έναντι των άμεσα ενδιαφερομένων, ιδίως των κρατών μελών, και καθορίζοντας, όπου ενδείκνυται, ειδικότερους κανόνες.Οι εν λόγω διατάξεις εξασφαλίζουν και αναβαθμίζουν συνεχώς τις ικανότητες των επαληθευτών περιβάλλοντος, προβλέποντας ανεξάρτητο και αμερόληπτο σύστημα διαπίστευσης, εκπαίδευση και κατάλληλη εποπτεία των δραστηριοτήτων τους και, κατά τον τρόπο αυτό, εξασφαλίζουν τη διαφάνεια και την αξιοπιστία των οργανισμών που συμμετέχουν στο EMAS.

(21) Τόσο τα κράτη μέλη όσο και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πρέπει να αναλάβουν δραστηριότητες προβολής και στήριξης.

(22) Υπό την επιφύλαξη των διατάξεων της Συνθήκης σχετικά με τις κρατικές ενισχύσεις, τα κράτη μέλη πρέπει να προσφέρουν κίνητρα σε οργανισμούς καταχωρισμένους στο EMAS, όπως, λόγου χάρη, πρόσβαση σε χρηματοδότηση ή φορολογικά κίνητρα, στο πλαίσιο μηχανισμών στήριξης των περιβαλλοντικών επιδόσεων της βιομηχανίας.

(23) Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή πρέπει να αναπτύξουν και να εφαρμόσουν συγκεκριμένα μέτρα για τη μεγαλύτερη συμμετοχή οργανισμών στο EMAS, ιδίως μικρού μεγέθους.

(24) Για να εξασφαλιστεί η εναρμονισμένη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή εκπονεί, εάν ενδείκνυται, κλαδικά έγγραφα αναφοράς, στο πεδίο που καλύπτει ο παρών κανονισμός.

(25) Ο παρών κανονισμός πρέπει να αναθεωρηθεί, εάν ενδείκνυται, βάσει της πείρας που θα αποκτηθεί ύστερα από κάποιο χρονικό διάστημα εφαρμογής του.

(26) Ο παρών κανονισμός αντικαθιστά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001, ο οποίος πρέπει συνεπώς να καταργηθεί.

(27) Δεδομένου ότι στον παρόντα κανονισμό περιλαμβάνονται χρήσιμα στοιχεία της σύστασης (ΕΚ) αριθ. 2001/680/ΕΚ της 7ης Σεπτεμβρίου 2001 σχετικά με κατευθύνσεις για την εφαρμογή του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 761/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών σε κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου (EMAS)[20], καθώς και της σύστασης ΕΚ) αριθ. 2003/532/ΕΚ της 10ης Ιουλίου 2003 σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιλογή και τη χρήση των δεικτών περιβαλλοντικών επιδόσεων στο EMAS[21], οι πράξεις αυτές πρέπει να μη χρησιμοποιούνται πλέον, επειδή αντικαθίστανται από τον παρόντα κανονισμό.

(28) Επειδή οι σκοποί της προτεινόμενης δράσης, συγκεκριμένα η δημιουργία ενιαίου αξιόπιστου συστήματος και η αποφυγή της καθιέρωσης διαφορετικών εθνικών συστημάτων, δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και, ως εκ τούτου, είναι δυνατό να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, λόγω της κλίμακας και των αποτελεσμάτων τους, η Κοινότητα δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, που ορίζεται στο ίδιο άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών.

(29) Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[22].

(30) Συγκεκριμένα, πρέπει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να θεσπίσει διαδικασίες για την αξιολόγηση των αρμόδιων φορέων από ομοτίμους, την κατάρτιση κλαδικών εγγράφων αναφοράς, την αναγνώριση των υπαρχόντων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης, ή μερών τους, ως συμμορφούμενων με τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, καθώς και για την τροποποίηση των παραρτημάτων I έως και VIII. Επειδή τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβέλειας και προορίζονται να τροποποιήσουν μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού ή να τον συμπληρώσουν, προσθέτοντας νέα μη ουσιώδη στοιχεία, θα πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με τη διαδικασία κανονιστικής επιτροπής με έλεγχο του άρθρου 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου.

(31) Δεδομένου ότι απαιτείται κάποιο χρονικό διάστημα για να εξασφαλιστεί ότι έχει δημιουργηθεί το πλαίσιο για την ορθή εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη πρέπει να έχουν διορία έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού για να τροποποιήσουν τις διαδικασίες που οφείλουν να τηρούν οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιοι φορείς πρέπει να έχουν το δικαίωμα να συνεχίσουν να εφαρμόζουν, τους έξι αυτούς μήνες, τις διαδικασίες που έχουν θεσπιστεί σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 761/2001,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1

Αντικείμενο

Θεσπίζεται κοινοτικό σύστημα οικολογικής διαχείρισης και οικολογικού ελέγχου, εφεξής καλούμενο «ΕMAS», για την εκούσια συμμετοχή οργανισμών που βρίσκονται εντός ή εκτός της Κοινότητας.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

1. «περιβαλλοντική πολιτική»: οι γενικοί στόχοι και οι αρχές δράσης ενός οργανισμού σε θέματα περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης με όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον καθώς και της ανάληψης δέσμευσης για συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων·

2. «περιβαλλοντικές επιδόσεις»: τα αποτελέσματα της διαχείρισης εκ μέρους ενός οργανισμού των περιβαλλοντικών του πτυχών·

3. «συμμόρφωση με τις κείμενες διατάξεις»: η πλήρης εφαρμογή των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον, συμπεριλαμβανομένων των όρων αδειοδότησης·

4. «περιβαλλοντική πτυχή»: στοιχείο των δραστηριοτήτων, προϊόντων ή υπηρεσιών ενός οργανισμού, το οποίο έχει ή ενδέχεται να έχει επιπτώσεις στο περιβάλλον·

5. «σημαντική περιβαλλοντική πτυχή»: περιβαλλοντική πτυχή η οποία έχει ή ενδέχεται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στο περιβάλλον·

6. «άμεση περιβαλλοντική πτυχή»: περιβαλλοντική πτυχή η οποία σχετίζεται με δραστηριότητες, προϊόντα ή υπηρεσίες του οργανισμού που υπάγονται στον άμεσο διοικητικό του έλεγχο·

7. «έμμεση περιβαλλοντική πτυχή»: περιβαλλοντική πτυχή η οποία είναι δυνατόν να προκύψει από την αλληλεπίδραση οργανισμού με τρίτα μέρη και την οποία δύναται να επηρεάσει, ως ένα εύλογο βαθμό, ο οργανισμός·

8. «περιβαλλοντική επίπτωση»: οποιαδήποτε αρνητική ή θετική αλλαγή στο περιβάλλον, η οποία οφείλεται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, στις δραστηριότητες, τα προϊόντα ή τις υπηρεσίες ενός οργανισμού·

9. «περιβαλλοντικό πρόγραμμα»: η περιγραφή των μέτρων, αρμοδιοτήτων και μέσων που έχουν καθοριστεί ή μελετώνται για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων και οι προθεσμίες για την επίτευξη των περιβαλλοντικών σκοπών και στόχων·

10. «περιβαλλοντικός σκοπός»: η γενική περιβαλλοντική επιδίωξη που έχει καθορίσει οργανισμός, στην οποία αποβλέπει με την περιβαλλοντική πολιτική του και η οποία ποσοτικοποιείται, όπου είναι εφικτό·

11. «περιβαλλοντικός στόχος»: λεπτομερής και ποσοτικοποιημένη απαίτηση επιδόσεων, η οποία προκύπτει από την περιβαλλοντική πολιτική και τους περιβαλλοντικούς σκοπούς, εφαρμόζεται στον οργανισμό ή τμήματα αυτού και πρέπει να καθορίζεται και να τηρείται προκειμένου να υλοποιηθούν οι σκοποί αυτοί·

12. «σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης»: το τμήμα του συνολικού συστήματος διοίκησης το οποίο περιλαμβάνει την οργανωτική διάρθρωση, τον προγραμματισμό, τις αρμοδιότητες, τις πρακτικές, τις διαδικασίες, τις διεργασίες και τους πόρους για τη χάραξη, την εφαρμογή, την επιτυχία, την ανασκόπηση και τη διατήρηση της περιβαλλοντικής πολιτικής·

13. «βέλτιστη πρακτική περιβαλλοντικής διαχείρισης»: το αποτελεσματικότερο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης το οποίο είναι δυνατόν να εφαρμοστεί από οργανισμούς συγκεκριμένου κλάδου και να έχει ως αποτέλεσμα βέλτιστες περιβαλλοντικές επιδόσεις υπό συγκεκριμένες οικονομικές και τεχνικές συνθήκες·

14. «εσωτερικός περιβαλλοντικός έλεγχος»: η συστηματική, τεκμηριωμένη, περιοδική και αντικειμενική αξιολόγηση των επιδόσεων ενός οργανισμού, του συστήματος διοίκησης και των διεργασιών για την προστασία του περιβάλλοντος·

15. «ελεγκτής»: άτομο ή ομάδα ατόμων που ανήκουν στο προσωπικό ενός οργανισμού, ή φυσικό ή νομικό πρόσωπο εκτός του οργανισμού το οποίο ενεργεί για λογαριασμό του οργανισμού, αξιολογεί, ιδίως, το εφαρμοζόμενο σύστημα διοίκησης και διαπιστώνει τη συμμόρφωση με τη πολιτική και το πρόγραμμα του οργανισμού, συμπεριλαμβανομένης της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες στον οργανισμό νομικές απαιτήσεις·

16. «έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων»: ολοκληρωμένη πληροφόρηση του κοινού και άλλων ενδιαφερομένων σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του οργανισμού και τη συμμόρφωσή του με τις νομικές υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της νομοθεσίας όσον αφορά το περιβάλλον·

17. «περιβαλλοντική δήλωση»: ολοκληρωμένη πληροφόρηση του κοινού και άλλων ενδιαφερομένων σχετικά με:

α) τη διάρθρωση και τις δραστηριότητες του οργανισμού,

β) την περιβαλλοντική πολιτική και το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης του οργανισμού,

γ) τις περιβαλλοντικές πτυχές και επιπτώσεις του οργανισμού·

δ) το περιβαλλοντικό πρόγραμμα, τους περιβαλλοντικούς σκοπούς και στόχους του οργανισμού,

ε) την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού, με την οποία παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τις περιβαλλοντικές επιδόσεις του και τη συμμόρφωσή του με τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει της νομοθεσίας όσον αφορά το περιβάλλον·

18. «επαληθευτής περιβάλλοντος»: φυσικό ή νομικό πρόσωπο, ένωση ή ομάδα φυσικών ή νομικών προσώπων που ανταποκρίνεται στον ορισμό του οργανισμού αξιολόγησης της συμμόρφωσης κατά το άρθρο 2 παράγραφος 16 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. xxxx/2008 και έχει διαπιστευτεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό·

19. «οργανισμός»: εταιρεία, ένωση, εκμετάλλευση, επιχείρηση, αρχή ή ίδρυμα, εντός ή εκτός της Κοινότητας, ή τμήματα ή συνδυασμός αυτών, με ή χωρίς νομική προσωπικότητα, του δημόσιου ή του ιδιωτικού τομέα, με ιδία λειτουργία και διοίκηση·

20. «χώρος δραστηριοτήτων»: συγκεκριμένη γεωγραφική θέση που υπάγεται στον διοικητικό έλεγχο ενός οργανισμού και όπου τελούνται δραστηριότητες, παράγονται προϊόντα και παρέχονται υπηρεσίες, συμπεριλαμβανομένου του συνόλου των υποδομών, του εξοπλισμού και των υλικών·

21. «επαλήθευση»: η διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης που εκτελείται από επαληθευτή περιβάλλοντος για να αποδειχθεί ότι η περιβαλλοντική πολιτική, το σύστημα διοίκησης και η διαδικασία ελέγχου ενός οργανισμού πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

22. «επικύρωση»: η επιβεβαίωση, από τον επαληθευτή περιβάλλοντος που διενήργησε την επαλήθευση, ότι οι πληροφορίες και τα δεδομένα που περιλαμβάνει η περιβαλλοντική δήλωση και η έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων ενός οργανισμού είναι έγκυρα, αξιόπιστα και ορθά και πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

23. «εκτελεστικές αρχές»: οι σχετικές αρμόδιες αρχές που ορίζει το κράτος μέλος για τη διαπίστωση, την πρόληψη και τη διερεύνηση παραβάσεων των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον και, όπου απαιτείται, για τη λήψη μέτρων επιβολής·

24. «δείκτης περιβαλλοντικών επιδόσεων»: εξειδικευμένη ένδειξη που καθιστά δυνατή τη μέτρηση των περιβαλλοντικών επιδόσεων ενός οργανισμού·

25. «μικροί οργανισμοί»:

α) πολύ μικρές, μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, όπως ορίζονται στη σύσταση 2003/361/ΕΚ της Επιτροπής της 6ης Μαΐου 2003 σχετικά με τον ορισμό των πολύ μικρών, των μικρών και των μεσαίων επιχειρήσεων[23],

β) αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης λιγότερων των 10.000 κατοίκων ή άλλες δημόσιες αρχές που απασχολούν λιγότερα από 250 άτομα και έχουν ετήσιο προϋπολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 50 εκατ. ευρώ ή ετήσιο ισολογισμό που δεν υπερβαίνει τα 43 εκατ. ευρώ, όπου συμπεριλαμβάνονται όλες οι ακόλουθες περιπτώσεις:

(i) κυβέρνηση ή άλλη δημόσια διοίκηση, συμπεριλαμβανομένων των δημόσιων συμβουλευτικών φορέων, σε εθνικό, περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο·

(ii) φυσικά ή νομικά πρόσωπα που ασκούν δημόσιο διοικητικό λειτούργημα, δυνάμει του εθνικού δικαίου, συμπεριλαμβανομένων ειδικών καθηκόντων, δραστηριοτήτων ή υπηρεσιών που αφορούν το περιβάλλον και

(iii) φυσικά ή νομικά πρόσωπα τα οποία έχουν δημόσιες αρμοδιότητες ή ασκούν δημόσιο λειτούργημα ή παρέχουν δημόσιες υπηρεσίες που αφορούν το περιβάλλον, υπό τον έλεγχο φορέα ή προσώπου που εμπίπτει στο στοιχείο β)·

26. «φορέας διαπίστευσης»: ο εθνικός οργανισμός διαπίστευσης κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

Καταχώριση των οργανισμών

Άρθρο 3

Καθορισμός του αρμόδιου φορέα

1. Οργανισμοί σε κράτος μέλος υποβάλλουν την αίτηση καταχώρισης στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους.

2. Οι αιτήσεις καταχώρισης οργανισμών εκτός της Κοινότητας επιτρέπεται να υποβάλλονται σε οποιονδήποτε αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο είναι διαπιστευμένος ο επαληθευτής περιβάλλοντος που διενήργησε την επαλήθευση και την επικύρωση του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης του οργανισμού.

3. Οργανισμός με χώρους δραστηριοτήτων σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη επιτρέπεται να υποβάλει αίτηση για ενιαία εταιρική καταχώριση του συνόλου ή μέρους αυτών των χώρων δραστηριοτήτων.

Αίτηση για ενιαία εταιρική καταχώριση υποβάλλεται στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία ή το διοικητικό κέντρο του οργανισμού το οποίο έχει οριστεί για τους σκοπούς της παρούσας διάταξης.

Άρθρο 4

Προετοιμασία για καταχώριση

1. Κάθε οργανισμός που επιθυμεί να καταχωριστεί για πρώτη φορά διενεργεί περιβαλλοντική ανασκόπηση όλων των περιβαλλοντικών πτυχών του, σύμφωνα με το παράρτημα Ι.

2. Οι οργανισμοί μπορούν να συμβουλεύονται τον αναφερόμενο στο άρθρο 33 παράγραφος 3 φορέα που είναι εγκατεστημένος στο κράτος μέλος όπου υποβάλλουν την αίτηση καταχώρισης.

3. Οι οργανισμοί με πιστοποιημένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, αναγνωρισμένο σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 4, δεν υποχρεούνται να διενεργήσουν πλήρη αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχονται από το αναγνωρισμένο σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης.

4. Με βάση τα αποτελέσματα της ανασκόπησης, οι οργανισμοί αναπτύσσουν και εφαρμόζουν σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης που καλύπτει όλες τις απαιτήσεις του παραρτήματος ΙΙ, λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον υπάρχουν, τις βέλτιστες πρακτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης για τον συγκεκριμένο κλάδο, που αναφέρονται στο άρθρο 46.

5. Οι οργανισμοί προσκομίζουν ουσιώδη αποδεικτικά στοιχεία ή έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι πληρούν όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που έχουν προσδιοριστεί.

Οι οργανισμοί μπορούν να ζητούν βεβαίωση συμμόρφωσης από την ή τις αρμόδιες εκτελεστικές αρχές σύμφωνα με το άρθρο 33 παράγραφος 5.

Οι οργανισμοί εκτός Κοινότητας παραπέμπουν επίσης στις νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που ισχύουν για ομοειδείς οργανισμούς στα κράτη μέλη όπου προτίθενται να υποβάλλουν τις αιτήσεις τους.

6. Οι οργανισμοί διενεργούν εσωτερικό έλεγχο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος III.

7. Οι οργανισμοί συντάσσουν περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος B.

Σε περίπτωση που για συγκεκριμένο κλάδο είναι διαθέσιμα κλαδικά έγγραφα αναφοράς σύμφωνα με το άρθρο 46, οι επιδόσεις του οργανισμού αξιολογούνται με βάση τα εν λόγω έγγραφα.

8. Η αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, η διαδικασία ελέγχου και η περιβαλλοντική δήλωση επαληθεύονται από διαπιστευμένο επαληθευτή περιβάλλοντος, ο οποίος και επικυρώνει την περιβαλλοντική δήλωση.

Άρθρο 5

Αίτηση καταχώρισης

9. Κάθε οργανισμός ο οποίος πληροί τις απαιτήσεις του άρθρου 4 δύναται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης.

10. Η αίτηση καταχώρισης υποβάλλεται στον αρμόδιο φορέα που καθορίζεται κατά το άρθρο 3 και περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

α) την επικυρωμένη περιβαλλοντική δήλωση σε ηλεκτρονική μορφή,

β) τη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο 24 παράγραφος 9, υπογεγραμμένη από τον επαληθευτή περιβάλλοντος που επικύρωσε την περιβαλλοντική δήλωση,

γ) συμπληρωμένο έντυπο το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VI,

δ) απόδειξη πληρωμής των επιβαλλόμενων τελών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

Υποχρεώσεις των καταχωρισμένων οργανισμών

Άρθρο 6

Διατήρηση της καταχώρισης EMAS

11. Ανά τριετία ο καταχωρισμένος οργανισμός :

α) μεριμνά για την επαλήθευση του πλήρους συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και του προγράμματος ελέγχου,

β) συντάσσει περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα ΙV μέρη B και Δ,

γ) μεριμνά για την επικύρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης,

δ) διαβιβάζει την επικυρωμένη περιβαλλοντική δήλωση στον αρμόδιο φορέα,

ε) διαβιβάζει στον αρμόδιο φορέα συμπληρωμένο έντυπο το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VI.

12. Κάθε έτος ο καταχωρισμένος οργανισμός:

α) διενεργεί εσωτερικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιδόσεων και της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που ορίζονται στο παράρτημα III,

β) συντάσσει περιβαλλοντική δήλωση σύμφωνα με τις απαιτήσεις που ορίζονται στο παράρτημα ΙV μέρη B και Δ,

γ) διαβιβάζει την επικυρωμένη έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων στον αρμόδιο φορέα,

ε) διαβιβάζει στον αρμόδιο φορέα συμπληρωμένο έντυπο το οποίο περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες που ορίζονται στο παράρτημα VI.

13. Οι καταχωρισμένοι στο ΕΜΑS οργανισμοί δημοσιοποιούν την περιβαλλοντική δήλωσή τους και την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεών τους εντός ενός μηνός από την καταχώρισή τους και ένα μήνα μετά τη διατήρηση της καταχώρισης.

Για να τηρούν την εν λόγω απαίτηση. οι οργανισμοί δύνανται να παρέχουν πρόσβαση στην περιβαλλοντική δήλωση μετά από αίτημα ή με τη δημιουργία συνδέσεων με δικτυακούς τόπους οι οποίοι παρέχουν πρόσβαση στην περιβαλλοντική δήλωση.

Ενημερώνουν τον αρμόδιο φορέα σχετικά με τον τρόπο δημοσιοποίησης.

Άρθρο 7

Παρέκκλιση για μικρούς οργανισμούς

1. Οι αρμόδιοι φορείς, κατόπιν αιτήματος μικρού οργανισμού, παρατείνουν, για τον εν λόγω οργανισμό, έως τα πέντε έτη την τριετή συχνότητα που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 ή έως τα δύο έτη την ετήσια συχνότητα που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2, υπό τον όρο ότι πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) δεν υφίστανται κίνδυνοι για το περιβάλλον,

β) ο οργανισμός δεν έχει προγραμματίσει αλλαγές στη λειτουργία του οικείου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης και

γ) δεν υφίστανται σημαντικά τοπικά περιβαλλοντικά προβλήματα.

2. Για να του χορηγηθεί η παράταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1, ο ενδιαφερόμενος οργανισμός υποβάλλει αίτημα στον αρμόδιο φορέα από τον οποίο έχει καταχωριστεί και παρέχει αποδείξεις ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την παρέκκλιση.

3. Οι οργανισμοί στους οποίους, σύμφωνα με την παράγραφο 1, έχει χορηγηθεί παράταση έως δύο έτη υποβάλλουν στον αρμόδιο φορέα μη επικυρωμένη έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων κάθε έτος για το οποίο απαλλάσσονται από την υποχρέωση να υποβάλλουν επικυρωμένη έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Άρθρο 8

Ουσιαστικές αλλαγές

1. Σε περίπτωση ουσιαστικών αλλαγών σε καταχωρισμένο οργανισμό, ο οργανισμός διενεργεί περιβαλλοντική ανασκόπηση αυτών των αλλαγών, καθώς και των περιβαλλοντικών πτυχών και επιπτώσεών τους.

2. Ο οργανισμός επικαιροποιεί την αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση και τροποποιεί την περιβαλλοντική πολιτική του αναλόγως.

3. Η επικαιροποιημένη περιβαλλοντική ανασκόπηση και η τροποποιημένη περιβαλλοντική πολιτική επαληθεύονται και επικυρώνονται.

4. Μετά την επικύρωση, ο οργανισμός αναφέρει τις αλλαγές στον αρμόδιο φορέα, χρησιμοποιώντας το έντυπο του παραρτήματος VI, και τις δημοσιοποιεί.

Άρθρο 9

Περιβαλλοντικός έλεγχος

1. Κάθε καταχωρισμένος οργανισμός καθιερώνει πρόγραμμα ελέγχου, με το οποίο εξασφαλίζεται, για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, ότι όλες οι δραστηριότητες του οργανισμού υπόκεινται σε έλεγχο σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παραρτήματος III.

2. Ο έλεγχος διενεργείται από ελεγκτές που διαθέτουν, ατομικά ή συλλογικά, την απαραίτητη ικανότητα εκτέλεσης αυτών των καθηκόντων και είναι επαρκώς ανεξάρτητοι από τις δραστηριότητες που ελέγχουν, ώστε να κρίνουν με αντικειμενικότητα.

3. Στο πρόγραμμα περιβαλλοντικού ελέγχου κάθε οργανισμού καθορίζονται οι σκοποί κάθε ελέγχου ή κύκλου ελέγχου, συμπεριλαμβανομένης της συχνότητας των ελέγχων κάθε δραστηριότητας.

4. Στο τέλος κάθε ελέγχου και κύκλου ελέγχου, οι ελεγκτές συντάσσουν γραπτή έκθεση ελέγχου.

5. Ο ελεγκτής κοινοποιεί τις διαπιστώσεις και τα πορίσματα του ελέγχου στον οργανισμό.

6. Μετά τη διαδικασία ελέγχου, ο οργανισμός καταστρώνει και υλοποιεί κατάλληλο σχέδιο δράσης.

7. Ο οργανισμός συγκροτεί κατάλληλους μηχανισμούς που εξασφαλίζουν ότι δίδεται συνέχεια στα αποτελέσματα του ελέγχου.

Άρθρο 10

Χρήση του λογότυπου του EMAS

1. Το λογότυπο του EMAS που ορίζεται στο παράρτημα V επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο από καταχωρισμένους οργανισμούς και μόνο για όσο διάστημα ισχύει η καταχώρισή τους.

Το λογότυπο φέρει πάντοτε τον αριθμό καταχώρισης του οργανισμού.

2. Το λογότυπο του EMAS επιτρέπεται να χρησιμοποιείται μόνο σύμφωνα με τις τεχνικές προδιαγραφές του παραρτήματος V.

3. Σε περίπτωση που οργανισμός επιλέξει, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 3 παράγραφος 3, να μη συμπεριλάβει στην εταιρική καταχώριση όλους τους εντός της Κοινότητας χώρους δραστηριοτήτων του, εξασφαλίζει ότι, στις ανακοινώσεις του προς το κοινό και κατά την χρήση του λογότυπου του ΕΜΑS, είναι σαφές ποιους χώρους δραστηριοτήτων καλύπτει η καταχώριση.

4. Το λογότυπο δεν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με συγκριτικούς ισχυρισμούς που αφορούν άλλες δραστηριότητες και υπηρεσίες ή κατά τρόπο που ενδεχομένως να δημιουργεί σύγχυση με οικολογικές σημάνσεις προϊόντων.

5. Οποιεσδήποτε περιβαλλοντικές πληροφορίες δημοσιεύονται από καταχωρισμένο οργανισμό επιτρέπεται να φέρουν το λογότυπο του ΕMAS, υπό τον όρο ότι παραπέμπουν στην πιο πρόσφατη περιβαλλοντική δήλωση του οργανισμού από την οποία προέρχονται και ότι έχουν επικυρωθεί από επαληθευτή περιβάλλοντος ως:

α) ακριβείς,

β) τεκμηριωμένες και επαληθεύσιμες,

γ) συναφείς και χρησιμοποιούμενες εντός του κατάλληλου πλαισίου ή περίστασης,

δ) αντιπροσωπευτικές των συνολικών περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού,

ε) μη επιδεχόμενες παρερμηνεία,

στ) σημαντικές σε σχέση με τις συνολικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

Κανόνες για τους αρμόδιους φορείς

Άρθρο 11

Ορισμός και ρόλος των αρμόδιων φορέων

14. Τα κράτη μέλη ορίζουν τους αρμόδιους φορείς που είναι υπεύθυνοι για την καταχώριση οργανισμών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Οι αρμόδιοι φορείς ελέγχουν την εγγραφή και τη διατήρηση των οργανισμών στα μητρώα.

15. Οι αρμόδιοι φορείς επιτρέπεται να είναι εθνικοί, περιφερειακοί ή τοπικοί.

16. Η σύνθεση των αρμόδιων φορέων εγγυάται την ανεξαρτησία και την αμεροληψία τους.

17. Οι αρμόδιοι φορείς διαθέτουν τους κατάλληλους πόρους, οικονομικούς και σε προσωπικό, για την ορθή εκτέλεση των καθηκόντων τους.

18. Οι αρμόδιοι φορείς εφαρμόζουν τον παρόντα κανονισμό με συνέπεια και συμμετέχουν σε τακτική αξιολόγηση από ομοτίμους, όπως ορίζεται στο άρθρο 16.

Άρθρο 12

Υποχρεώσεις σχετικά με τη διαδικασία καταχώρισης

1. Οι αρμόδιοι φορείς καθορίζουν διαδικασίες για την καταχώριση οργανισμών. Συγκεκριμένα, καθορίζουν κανόνες για:

α) την εξέταση παρατηρήσεων που διατυπώνονται από ενδιαφερόμενα μέρη, όπου συμπεριλαμβάνονται οι φορείς διαπίστευσης και οι αρμόδιες εκτελεστικές αρχές, σχετικά με οργανισμούς που έχουν υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή είναι καταχωρισμένοι,

β) την απόρριψη, την αναστολή ή τη διαγραφή της καταχώρισης οργανισμών και

γ) την επίλυση προσφυγών και καταγγελιών κατά αποφάσεών τους σχετικά με καταχωρίσεις.

2. Οι αρμόδιοι φορείς συνιστούν και τηρούν μητρώο των οργανισμών που έχουν καταχωριστεί στα οικεία κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένων των περιβαλλοντικών δηλώσεων ή εκθέσεων περιβαλλοντικών επιδόσεων σε ηλεκτρονική μορφή, και επικαιροποιούν το μητρώο αυτό σε μηνιαία βάση. Το μητρώο δημοσιοποιείται σε δικτυακό τόπο.

3. Οι αρμόδιοι φορείς κοινοποιούν μηνιαίως στην Επιτροπή τις μεταβολές του μητρώου που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Άρθρο 13

Καταχώριση των οργανισμών

1. Οι αρμόδιοι φορείς εξετάζουν τις αιτήσεις καταχώρισης οργανισμών σύμφωνα με τις διαδικασίες που έχουν καθορίσει προς το σκοπό αυτό.

2. Όταν υποβάλλεται αίτηση καταχώρισης από οργανισμό, ο αρμόδιος φορέας καταχωρίζει τον οργανισμό και του χορηγεί αριθμό καταχώρισης, εφόσον πληρούνται όλες οι ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) ο αρμόδιος φορέας έχει λάβει αίτηση καταχώρισης η οποία περιλαμβάνει όλα τα έγγραφα που προβλέπονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2 στοιχεία α) έως δ),

β) ο αρμόδιος φορέας έχει ελέγξει ότι η επαλήθευση και η επικύρωση έχουν διενεργηθεί σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που επιβάλλουν τα άρθρα 24 έως 27 και

γ) ο αρμόδιος φορέας έχει πεισθεί, με βάση τα ουσιώδη αποδεικτικά στοιχεία τα οποία έχει λάβει ή θετική έκθεση της αρμόδιας εκτελεστικής αρχής, ότι ο οργανισμός συμμορφώνεται με τις κείμενες διατάξεις.

3. Ο αρμόδιος φορέας πληροφορεί τον οργανισμό ότι καταχωρίστηκε.

4. Εάν ο αρμόδιος φορέας συνάγει ότι ο αιτών οργανισμός δεν πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 2, απορρίπτει την αίτηση καταχώρισης του οργανισμού.

5. Εάν ο αρμόδιος φορέας λάβει έκθεση εποπτείας από τον φορέα διαπίστευσης, η οποία στοιχειοθετεί ότι επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς, ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από αιτούντα οργανισμό, απορρίπτει την αίτηση καταχώρισης του οργανισμού.

6. Προκειμένου ο αρμόδιος φορέας να διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για να λάβει την απόφασή του σχετικά με απόρριψη αίτησης καταχώρισης, διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του οργανισμού.

Άρθρο 14

Αναστολή ή διαγραφή της καταχώρισης οργανισμού στο μητρώο

1. Εάν ο αρμόδιος φορέας κρίνει ότι καταχωρισμένος οργανισμός δεν συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό, παρέχει τη δυνατότητα στον οργανισμό να διατυπώσει τις απόψεις του επί του θέματος. Σε περίπτωση που η απάντηση του οργανισμού δεν είναι ικανοποιητική, η καταχώρισή του στο μητρώο διαγράφεται ή αναστέλλεται.

2. Εάν ο αρμόδιος φορέας λάβει έκθεση εποπτείας από τον φορέα διαπίστευσης, η οποία στοιχειοθετεί ότι επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς, ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από καταχωρισμένο στο EMAS οργανισμό, αναστέλλει την καταχώριση του οργανισμού.

3. Αναστέλλεται ή διαγράφεται η καταχώριση οργανισμού στο μητρώο, ανάλογα με την περίπτωση, εάν ο οργανισμός δεν υποβάλει στον αρμόδιο φορέα, εντός μηνός από σχετικό αίτημα του τελευταίου, οποιοδήποτε από τα ακόλουθα:

α) τις επικυρωμένες επικαιροποιήσεις των περιβαλλοντικών δηλώσεων, της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων ή την υπογεγραμμένη βεβαίωση κατά το άρθρο 24 παράγραφος 9,

β) συμπληρωμένο από τον οργανισμό έντυπο που περιλαμβάνει τουλάχιστον τις ελάχιστες πληροφορίες του παραρτήματος VI.

4. Εάν ο αρμόδιος φορέας πληροφορηθεί από την αρμόδια εκτελεστική αρχή ότι οργανισμός έχει διαπράξει παράβαση των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον, αναστέλλει ή διαγράφει την καταχώριση του εν λόγω οργανισμού στο μητρώο, ανάλογα με την περίπτωση.

5. Όταν αρμόδιος φορέας αποφασίζει να αναστείλει ή να διαγράψει καταχώριση λαμβάνει υπόψη του τουλάχιστον τα ακόλουθα:

α) τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις της μη συμμόρφωσης του οργανισμού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο παρών κανονισμός,

β) την προβλεψιμότητα μη συμμόρφωσης του οργανισμού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο παρών κανονισμός ή τις συνθήκες που οδηγούν σε μη συμμόρφωση,

γ) προγενέστερες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης του οργανισμού με τις υποχρεώσεις που επιβάλλει ο παρών κανονισμός,

δ) τις συγκεκριμένες συνθήκες του οργανισμού.

6. Προκειμένου ο αρμόδιος φορέας να διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για να λάβει την απόφασή του σχετικά με αναστολή ή διαγραφή της καταχώρισης οργανισμού στο μητρώο, διαβουλεύεται με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του οργανισμού.

7. Όταν περιέλθουν σε γνώση του αρμόδιου φορέα αποδεικτικά στοιχεία που δεν προέρχονται από έκθεση εποπτείας του φορέα διαπίστευσης, σύμφωνα με τα οποία ο επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς ώστε να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από τον οργανισμό, ο αρμόδιος φορέας συμβουλεύεται τον φορέα διαπίστευσης που εποπτεύει τον επαληθευτή περιβάλλοντος.

8. Ο αρμόδιος φορέας αιτιολογεί τα μέτρα που έλαβε.

9. Ο αρμόδιος φορέας παρέχει στον οργανισμό τις κατάλληλες πληροφορίες σχετικά με τις διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη.

10. Η αναστολή καταχώρισης οργανισμού στο μητρώο αίρεται, εφόσον ο αρμόδιος φορέας λάβει ικανοποιητικές πληροφορίες από τις οποίες προκύπτει ότι ο οργανισμός συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 15

Φόρουμ των αρμόδιων φορέων

1. Οι αρμόδιοι φορείς συγκροτούν φόρουμ των αρμοδίων φορέων από όλα τα κράτη μέλη (εφεξής καλούμενο «το φόρουμ»). Το φόρουμ συνεδριάζει τουλάχιστον μια φορά ετησίως παρουσία αντιπροσώπου της Επιτροπής.

2. Στο φόρουμ συμμετέχουν οι αρμόδιοι φορείς όλων των κρατών μελών. Όταν σε κράτος μέλος έχουν οριστεί περισσότεροι του ενός αρμόδιοι φορείς, λαμβάνονται τα ενδεδειγμένα μέτρα για να εξασφαλιστεί ότι όλοι οι αρμόδιοι φορείς ενημερώνονται σχετικά με τις δραστηριότητες του φόρουμ.

3. Το φόρουμ καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές για να διασφαλίζει τη συνέπεια των διαδικασιών που αφορούν την καταχώριση οργανισμών σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, καθώς και την αναστολή και τη διαγραφή καταχωρίσεων οργανισμών στο μητρώο. Διαβιβάζει στην Επιτροπή τα καθοδηγητικά έγγραφα, καθώς και τα έγγραφα που αφορούν την αξιολόγηση από ομοτίμους. Τα εν λόγω έγγραφα δημοσιοποιούνται.

4. Το φόρουμ εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό του.

Άρθρο 16

Αξιολόγηση των αρμόδιων φορέων από ομοτίμους

1. Το φόρουμ οργανώνει αξιολόγηση από ομοτίμους με σκοπό την εκτίμηση της συμμόρφωσης με τον παρόντα κανονισμό του συστήματος καταχώρισης που εφαρμόζει κάθε αρμόδιος φορέας και την ανάπτυξη εναρμονισμένης προσέγγισης για την εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν την καταχώριση.

2. Η αξιολόγηση από ομοτίμους διενεργείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, τουλάχιστον δε ανά τετραετία. Στην αξιολόγηση από ομοτίμους συμμετέχουν όλοι οι αρμόδιοι φορείς.

3. Η αξιολόγηση από ομοτίμους καλύπτει τουλάχιστον τους κανόνες και τις διαδικασίες που αφορούν:

α) την καταχώριση,

β) την απόρριψη αιτήσεων καταχώρισης,

γ) την αναστολή καταχώρισης οργανισμών στο μητρώο κατά το άρθρο 12 παράγραφος 2,

δ) τη διαγραφή καταχώρισης οργανισμών στο μητρώο κατά το άρθρο 12 παράγραφος 2,

ε) τη διαχείριση του μητρώου κατά το άρθρο 12 παράγραφος 2.

4. Η Επιτροπή καθορίζει τις διαδικασίες για τη διενέργεια της αξιολόγησης, συμπεριλαμβανομένων καταλλήλων διαδικασιών προσφυγής κατά αποφάσεων που λαμβάνονται ως αποτέλεσμα της αξιολόγησης. Τα εν λόγω μέτρα που προορίζονται να τροποποιήσουν μη ουσιώδη στοιχεία του παρόντος κανονισμού με τη συμπλήρωσή του, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που αναφέρεται στο άρθρο 49 παράγραφος 3.

5. Το φόρουμ διαβιβάζει στην Επιτροπή ετήσια έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση από ομοτίμους.

Η εν λόγω έκθεση δημοσιοποιείται.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

Επαληθευτές περιβάλλοντος

Άρθρο 17

Καθήκοντα των επαληθευτών περιβάλλοντος

1. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος αξιολογούν κατά πόσον η περιβαλλοντική ανασκόπηση, η περιβαλλοντική πολιτική, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης και η διαδικασία περιβαλλοντικού ελέγχου ενός οργανισμού πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος ελέγχουν τα ακόλουθα:

α) τη συμμόρφωση του οργανισμού με όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την αρχική περιβαλλοντική ανασκόπηση, το σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης, τον περιβαλλοντικό έλεγχο και τα αποτελέσματά του, καθώς και την περιβαλλοντική δήλωση ή την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων,

β) τη συμμόρφωση του οργανισμού με τις εφαρμοστέες κοινοτικές, εθνικές, περιφερειακές και τοπικές νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον,

γ) τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού και

δ) την εγκυρότητα, την αξιοπιστία και την ορθότητα των δεδομένων και των πληροφοριών των ακόλουθων εγγράφων:

(i) της περιβαλλοντικής δήλωσης,

(ii) της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων και

(iii) των προς επικύρωση περιβαλλοντικών πληροφοριών.

3. Ειδικότερα, οι επαληθευτές περιβάλλοντος ερευνούν την τεχνική εγκυρότητα της αρχικής περιβαλλοντικής ανασκόπησης, του περιβαλλοντικού ελέγχου ή άλλων διαδικασιών που εφαρμόζονται από τον οργανισμό, χωρίς περιττή επανάληψη των διαδικασιών αυτών.

4. Οι επαληθευτές περιβάλλοντος διενεργούν, όπου ενδείκνυται, δειγματοληπτικούς ελέγχους προκειμένου να διαπιστώνουν εάν τα αποτελέσματα του εσωτερικού ελέγχου είναι έγκυρα.

5. Κατά την επαλήθευση για την προετοιμασία της καταχώρισης ενός οργανισμού, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει εάν ο εν λόγω οργανισμός ικανοποιεί τουλάχιστον τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) εφαρμογή πλήρως λειτουργικού συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ,

β) εφαρμογή πλήρως σχεδιασμένου προγράμματος ελέγχου, το οποίο έχει ήδη αρχίσει σύμφωνα με το παράρτημα III, ώστε να έχουν καλυφθεί τουλάχιστον τα πεδία με τις σημαντικότερες περιβαλλοντικές επιπτώσεις,

γ) ολοκλήρωση μιας ανασκόπησης από τη διοίκηση του οργανισμού, κατά το παράρτημα ΙΙ μέρος Α,

δ) σύνταξη περιβαλλοντικής δήλωσης σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος B.

6. Για τους σκοπούς της επαλήθευσης για τη διατήρηση της καταχώρισης κατά το άρθρο 6 παράγραφος 1, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει εάν ο οργανισμός ικανοποιεί τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) πλήρως λειτουργικό σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ,

β) πλήρως σχεδιασμένο πρόγραμμα ελέγχου, του οποίου ένας κύκλος έχει ολοκληρωθεί σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ,

γ) ολοκλήρωση μιας ανασκόπησης από τη διοίκηση του οργανισμού και

δ) σύνταξη περιβαλλοντικής δήλωσης σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος B.

7. Για τους σκοπούς της επαλήθευσης για τη διατήρηση της καταχώρισης κατά το άρθρο 6 παράγραφος 2, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ελέγχει εάν ο οργανισμός ικανοποιεί τουλάχιστον τις ακόλουθες απαιτήσεις:

α) ο οργανισμός έχει διενεργήσει εσωτερικό έλεγχο των περιβαλλοντικών επιδόσεων και της συμμόρφωσης με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ,

β) ο οργανισμός αποδεικνύει τη διαρκή τήρηση των εφαρμοστέων νομικών απαιτήσεων σχετικά με το περιβάλλον και τη συνεχή βελτίωση των περιβαλλοντικών επιδόσεών του και

γ) ο οργανισμός έχει συντάξει έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων σύμφωνα με το παράρτημα IV μέρος Γ.

Άρθρο 18

Συχνότητα επαλήθευσης

1. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος, σε συνεννόηση με τον οργανισμό, καταστρώνει πρόγραμμα το οποίο εξασφαλίζει την επαλήθευση όλων των στοιχείων που απαιτούνται για την καταχώριση και τη διατήρηση της καταχώρισης, κατά τα άρθρα 4, 5 και 6.

2. Κατά διαστήματα τα οποία δεν υπερβαίνουν τους δώδεκα μήνες, ο επαληθευτής περιβάλλοντος επικυρώνει κάθε επικαιροποιημένη πληροφορία της περιβαλλοντικής δήλωσης ή της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Άρθρο 19

Απαιτήσεις για τους επαληθευτές περιβάλλοντος

1. Για να διαπιστευτεί σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, ο υποψήφιος επαληθευτής περιβάλλοντος υποβάλλει αίτηση διαπίστευσης στον φορέα διαπίστευσης.

Στην εν λόγω αίτηση προσδιορίζεται η έκταση της αιτούμενης διαπίστευσης με βάση την ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[24].

2. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος παρέχει στον φορέα διαπίστευσης τα κατάλληλα αποδεικτικά των γνώσεων, της σχετικής πείρας και των τεχνικών ικανοτήτων του στα ακόλουθα, σχετικά με την έκταση της αιτούμενης διαπίστευσης πεδία:

α) ο παρών κανονισμός·

β) γενική λειτουργία των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης·

γ) σχετικά κλαδικά έγγραφα αναφοράς που έχει εκδώσει η Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 46, για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού·

δ) νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές απαιτήσεις που καλύπτουν τη δραστηριότητα η οποία υπόκειται σε επαλήθευση και επικύρωση·

ε) περιβαλλοντικές πτυχές και επιπτώσεις, όπου περιλαμβάνεται η περιβαλλοντική διάσταση της αειφόρου ανάπτυξης·

στ) οι σχετικές με περιβαλλοντικά ζητήματα τεχνικές πτυχές της δραστηριότητας η οποία υπόκειται σε επαλήθευση και επικύρωση·

ζ) γενική λειτουργία της δραστηριότητας η οποία υπόκειται σε επαλήθευση και επικύρωση για να εκτιμηθεί η καταλληλότητα του συστήματος διαχείρισης, όσον αφορά την αλληλεπίδραση του οργανισμού και των προϊόντων, των υπηρεσιών και των λειτουργιών του με το περιβάλλον, όπου περιλαμβάνονται τουλάχιστον τα ακόλουθα:

(i) οι τεχνολογίες που εφαρμόζει ο οργανισμός,

(ii) η ορολογία και τα εργαλεία που χρησιμοποιούνται στις δραστηριότητες,

(iii) οι επιχειρησιακές δραστηριότητες και τα χαρακτηριστικά της αλληλεπίδρασής τους με το περιβάλλον,

(iv) οι μεθοδολογίες για την αξιολόγηση σημαντικών περιβαλλοντικών πτυχών,

(v) οι τεχνολογίες ελέγχου και μετριασμού της ρύπανσης·

η) απαιτήσεις και μεθοδολογία περιβαλλοντικού ελέγχου, που περιλαμβάνουν την ικανότητα διεξαγωγής αποτελεσματικών ελέγχων επαλήθευσης ενός συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης, τον εντοπισμό των κατάλληλων διαπιστώσεων και πορισμάτων του ελέγχου και τη σύνταξη και παρουσίαση εκθέσεων ελέγχου, προφορικώς και εγγράφως, ώστε να είναι σαφής ο φάκελος του ελέγχου επαλήθευσης·

θ) έλεγχος των πληροφοριών, περιβαλλοντική δήλωση και έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων από την άποψη της διαχείρισης, της αποθήκευσης και του χειρισμού δεδομένων, της παρουσίασης των δεδομένων σε κείμενο και σε γραφήματα για την διαπίστωση δυνητικών σφαλμάτων δεδομένων, της χρήσης παραδοχών και κατά προσέγγιση εκτιμήσεων·

ι) περιβαλλοντική διάσταση, καθώς και περιβαλλοντικές πτυχές και επιδόσεις κατά και μετά τη χρήση των προϊόντων και των υπηρεσιών, ακεραιότητα των δεδομένων που παρέχονται για τη λήψη αποφάσεων περιβαλλοντικού χαρακτήρα.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος οφείλει να επιδεικνύει σύστημα συνεχούς επαγγελματικής εξέλιξης σε σχέση με τα οριζόμενα στην παράγραφο 2 πεδία ικανότητας και να διατηρεί αυτό το σύστημα εξέλιξης προς αξιολόγηση από τον φορέα διαπίστευσης.

4. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος είναι ανεξάρτητος, ιδίως έναντι του ελεγκτή ή συμβούλου του οργανισμού, αμερόληπτος και αντικειμενικός κατά την εκτέλεση των δραστηριοτήτων του.

5. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξασφαλίζει ότι δεν δέχεται καμία εμπορική, οικονομική ή άλλη πίεση, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την κρίση του ή να κλονίσει την εμπιστοσύνη στην ανεξαρτησία της κρίσης του και στην ακεραιότητά του όσον αφορά τις δραστηριότητες επαλήθευσης. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διασφαλίζει την τήρηση όλων των τυχόν ισχυόντων σχετικών κανόνων.

6. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διαθέτει τεκμηριωμένες μεθόδους και διαδικασίες καθώς και μηχανισμούς ποιοτικού ελέγχου και διατάξεις για την εξασφάλιση του εμπιστευτικού χαρακτήρα, ώστε να συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού που αφορούν την επαλήθευση και την επικύρωση.

7. Στην περίπτωση που ο επαληθευτής περιβάλλοντος είναι οργανισμός, τηρεί οργανόγραμμα, στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς η διάρθρωση και οι αρμοδιότητες στο πλαίσιο του οργανισμού, καθώς και δήλωση σχετικά με το νομικό καθεστώς του, την ιδιοκτησία του και τις πηγές χρηματοδότησής του.

Το οργανόγραμμα είναι διαθέσιμο κατόπιν αιτήματος.

Άρθρο 20

Πρόσθετες απαιτήσεις για επαληθευτές περιβάλλοντος που είναι φυσικά πρόσωπα και διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις μόνοι

1. Επιπλέον των απαιτήσεων που καθορίζονται στο άρθρο 19, φυσικά πρόσωπα που δραστηριοποιούνται ως επαληθευτές περιβάλλοντος και διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις μόνοι διαθέτουν:

α) όλες τις ικανότητες που απαιτούνται για να διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις στα πεδία διαπίστευσής τους,

β) διαπίστευση περιορισμένης έκτασης, η οποία εξαρτάται από την ατομική ικανότητά τους.

2. Η συμμόρφωση με τις εν λόγω απαιτήσεις διασφαλίζεται με αξιολόγηση διενεργούμενη πριν τη διαπίστευση και με εποπτεία από τον φορέα διαπίστευσης.

Άρθρο 21

Πρόσθετες απαιτήσεις για επαληθευτές περιβάλλοντος που δραστηριοποιούνται σε τρίτες χώρες

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος ο οποίος προτίθεται να διενεργεί επαληθεύσεις και επικυρώσεις σε τρίτες χώρες δύναται να ζητεί διαπίστευση για συγκεκριμένες τρίτες χώρες.

2. Προκειμένου να διαπιστευτεί για τρίτη χώρα, ο επαληθευτής περιβάλλοντος ικανοποιεί, επιπλέον των απαιτήσεων που καθορίζονται στα άρθρα 19 και 20, τις ακόλουθες:

α) γνώση και κατανόηση των περιβαλλοντικών νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων της τρίτης χώρας για την οποία ζητεί διαπίστευση,

β) γνώση και κατανόηση της επίσημης γλώσσας της τρίτης χώρας για την οποία ζητεί διαπίστευση.

3. Οι απαιτήσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 2 θεωρείται πάντως ότι πληρούνται, εφόσον ο επαληθευτής περιβάλλοντος αποδείξει ότι έχει συμβατική σχέση με εξουσιοδοτημένο πρόσωπο ή οργανισμό που πληροί αυτές τις απαιτήσεις.

Το εν λόγω πρόσωπο ή οργανισμός είναι ανεξάρτητο από τον οργανισμό που πρόκειται να υποβληθεί σε επαλήθευση.

Άρθρο 22

Εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος

1. Οι δραστηριότητες επαλήθευσης και επικύρωσης που εκτελούν οι επαληθευτές περιβάλλοντος εποπτεύονται:

α) στο κράτος μέλος όπου είναι διαπιστευμένοι, από τον φορέα διαπίστευσης που χορήγησε τη διαπίστευση·

β) σε τρίτη χώρα, από τον φορέα διαπίστευσης ο οποίος χορήγησε τη διαπίστευση στον επαληθευτή περιβάλλοντος για τις δραστηριότητες αυτές·

γ) σε κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση, από τον φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση.

2. Τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες πριν κάθε επαλήθευση σε κράτος μέλος, ο επαληθευτής περιβάλλοντος γνωστοποιεί τα στοιχεία διαπίστευσής του, καθώς και τον χρόνο και τόπο διενέργειας της επαλήθευσης στον φορέα διαπίστευσης ο οποίος είναι αρμόδιος να εποπτεύει τον εν λόγω επαληθευτή περιβάλλοντος.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος ενημερώνει αμέσως τον φορέα διαπίστευσής του για τυχόν αλλαγές οι οποίες έχουν συνέπειες στη διαπίστευση ή την έκτασή της.

4. Ο φορέας διαπίστευσης λαμβάνει μέτρα, σε τακτά χρονικά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τους 24 μήνες, για να εξασφαλίζεται ότι οι διαπιστευμένοι επαληθευτές περιβάλλοντος εξακολουθούν να πληρούν τις απαιτήσεις διαπίστευσης και για να ελέγχεται η ποιότητα των επαληθεύσεων και των επικυρώσεων που διενεργούν.

5. Η εποπτεία είναι δυνατό να συνίσταται σε έλεγχο διενεργούμενο στο γραφείο, σε επιτόπια επιθεώρηση σε οργανισμούς, ερωτηματολόγια, εξέταση περιβαλλοντικών δηλώσεων ή εκθέσεων περιβαλλοντικών επιδόσεων που έχει επικυρώσει ο επαληθευτής περιβάλλοντος και εξέταση έκθεσης επαλήθευσης.

Η εποπτεία είναι ανάλογη της δραστηριότητας του επαληθευτή περιβάλλοντος.

6. Κάθε απόφαση του φορέα διαπίστευσης για ανάκληση ή αναστολή διαπίστευσης ή για περιορισμό της έκτασής της, λαμβάνεται μόνον κατόπιν ακροάσεως του διαπιστευμένου επαληθευτή περιβάλλοντος.

7. Εάν ο εποπτεύων φορέας διαπίστευσης κρίνει ότι η ποιότητα των εργασιών που διενεργεί επαληθευτής περιβάλλοντος δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, διαβιβάζει έκθεση εποπτείας στον επαληθευτή περιβάλλοντος και στον αρμόδιο φορέα στον οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή ο οποίος καταχώρισε τον ενδιαφερόμενο οργανισμό.

8. Σε περίπτωση περαιτέρω διαφοράς, η έκθεση εποπτείας διαβιβάζεται στη συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης κατά το άρθρο 30.

Άρθρο 23

Πρόσθετες απαιτήσεις για την εποπτεία επαληθευτών περιβάλλοντος που δραστηριοποιούνται σε κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε ένα κράτος μέλος γνωστοποιεί, τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες προτού διενεργήσει επαλήθευση και επικύρωση σε άλλο κράτος μέλος, στον φορέα διαπίστευσης του άλλου κράτους μέλους:

α) τα στοιχεία διαπίστευσής του, τις ικανότητες και την σύνθεση της ομάδας, κατά περίπτωση,

β) τον χρόνο και τον τόπο διενέργειας της επαλήθευση και της επικύρωσης,

γ) τη διεύθυνση και τα στοιχεία επικοινωνίας με τον οργανισμό.

Η εν λόγω γνωστοποίηση προηγείται κάθε νέας δραστηριότητας επαλήθευσης και επικύρωσης.

2. Ο φορέας διαπίστευσης δύναται να απαιτήσει διευκρίνιση των γνώσεων του επαληθευτή όσον αφορά τις απαραίτητες εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον

3. Ο φορέας διαπίστευσης δύναται να επιβάλλει όρους διαφορετικούς από τους προβλεπόμενους στην παράγραφο 1, μόνον εφόσον αυτοί οι διαφορετικοί όροι δεν θίγουν το δικαίωμα του επαληθευτή περιβάλλοντος να παρέχει υπηρεσίες σε κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους όπου χορηγήθηκε η διαπίστευση.

4. Ο φορέας διαπίστευσης δεν χρησιμοποιεί τη διαδικασία γνωστοποίησης κατά το άρθρο 1 για να καθυστερήσει την άφιξη του επαληθευτή περιβάλλοντος. Όταν ο φορέας διαπίστευσης δεν είναι σε θέση να εκπληρώσει τα καθήκοντά του σύμφωνα με τις παραγράφους 2 και 3 πριν τον χρόνο διενέργειας της επαλήθευσης και επικύρωσης που γνωστοποίησε ο επαληθευτής, σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο β), κοινοποιεί στον επαληθευτή τεκμηριωμένη αιτιολόγηση.

5. Για τη γνωστοποίηση και εποπτεία οι φορείς διαπίστευσης δεν επιβάλλουν τέλη που συνιστούν διακριτική μεταχείριση.

6. Εάν ο εποπτεύων φορέας διαπίστευσης κρίνει ότι η ποιότητα των εργασιών που διενεργεί επαληθευτής περιβάλλοντος δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, διαβιβάζει έκθεση εποπτείας στον επαληθευτή περιβάλλοντος, στον φορέα διαπίστευσης που χορήγησε τη διαπίστευση και στον αρμόδιο φορέα στον οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή ο οποίος καταχώρισε τον ενδιαφερόμενο οργανισμό. Σε περίπτωση περαιτέρω διαφοράς, η έκθεση εποπτείας διαβιβάζεται στη συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης κατά το άρθρο 30.

7. Οι οργανισμοί επιτρέπουν στον φορέα διαπίστευσης να εποπτεύει τον επαληθευτή περιβάλλοντος κατά την διαδικασία επαλήθευσης και επικύρωσης.

Άρθρο 24

Συνθήκες διενέργεια ς επαλήθευσης και επικύρωσης

1. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος ενεργεί εντός της έκτασης της διαπίστευσής του και με βάση έγγραφη συμφωνία με τον οργανισμό.

Με την εν λόγω συμφωνία:

α) καθορίζεται η έκταση της δραστηριότητας,

β) καθορίζονται οι συνθήκες που αποσκοπούν στο να παρέχεται η δυνατότητα στον επαληθευτή περιβάλλοντος να ενεργεί ανεξάρτητα ως επαγγελματίας και

γ) δεσμεύεται ο οργανισμός να εξασφαλίζει την αναγκαία συνεργασία.

2. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξασφαλίζει ότι οι συνιστώσες του οργανισμού ορίζονται μονοσήμαντα και αντιστοιχούν στην πραγματική κατανομή των δραστηριοτήτων.

Στην περιβαλλοντική δήλωση καθορίζονται σαφώς τα διαφορετικά τμήματα του οργανισμού που υπόκεινται σε επαλήθευση ή επικύρωση.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος αξιολογεί τα στοιχεία που καθορίζονται στο άρθρο 17.

4. Στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων επαλήθευσης και επικύρωσης, ο επαληθευτής περιβάλλοντος εξετάζει έγγραφα, επιθεωρεί τον οργανισμό, διενεργεί δειγματοληπτικούς ελέγχους και συνεντεύξεις με το προσωπικό.

5. Πριν την επιθεώρηση από τον επαληθευτή περιβάλλοντος, ο οργανισμός του παρέχει βασικές πληροφορίες σχετικά με τον οργανισμό και τις δραστηριότητές του, την περιβαλλοντική πολιτική και το περιβαλλοντικό πρόγραμμα, περιγραφή του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης που εφαρμόζει ο οργανισμός, λεπτομέρειες σχετικά με την περιβαλλοντική ανασκόπηση ή τον περιβαλλοντικό έλεγχο που έχει διενεργηθεί, έκθεση σχετικά με την εν λόγω περιβαλλοντική ανασκόπηση ή περιβαλλοντικό έλεγχο και με τα τυχόν διορθωτικά μέτρα που ενδεχομένως λήφθησαν εν συνεχεία, καθώς και το σχέδιο περιβαλλοντικής δήλωσης ή την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων.

6. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος συντάσσει γραπτή έκθεση για τον οργανισμό σχετικά με την έκβαση της επαλήθευσης, στην οποία:

α) αναλύονται όλα τα θέματα σχετικά με τις εργασίες που εκτέλεσε ο επαληθευτής περιβάλλοντος,

β) περιγράφεται η συμμόρφωση με όλες τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού και παρατίθενται αποδεικτικά στοιχεία, διαπιστώσεις και πορίσματα.

7. Σε περίπτωση που δεν τηρούνται οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού, στην έκθεση αναφέρονται:

α) οι διαπιστώσεις και τα πορίσματα που αφορούν τη μη συμμόρφωση του οργανισμού και τα αποδεικτικά στοιχεία στα οποία βασίζονται οι διαπιστώσεις και τα πορίσματα·

β) οι τεχνικές ατέλειες της περιβαλλοντικής ανασκόπησης, της μεθόδου ελέγχου, του συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης ή κάθε άλλης σχετικής διαδικασίας·

γ) τα σημεία διαφωνίας με το σχέδιο περιβαλλοντικής δήλωσης ή την έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων, καθώς και λεπτομέρειες για τις τροποποιήσεις ή προσθήκες που πρέπει να γίνουν στην περιβαλλοντική δήλωση ή στην έκθεση περιβαλλοντικών επιδόσεων·

δ) η σύγκριση των επιτευγμάτων και των στόχων με τις προηγούμενες περιβαλλοντικές δηλώσεις και η αξιολόγηση των επιδόσεων και της συνεχούς βελτίωσης των επιδόσεων του οργανισμού.

8. Μετά την επαλήθευση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος προβαίνει σε επικύρωση της περιβαλλοντικής δήλωσης ή της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού, με την οποία βεβαιώνει ότι αυτή πληροί τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού, εφόσον με την επαλήθευση επιβεβαιώθηκε ότι:

α) οι πληροφορίες και τα δεδομένα της περιβαλλοντικής δήλωσης ή της έκθεσης περιβαλλοντικών επιδόσεων του οργανισμού είναι έγκυρα, αξιόπιστα και ορθά και πληρούν τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

β) ο οργανισμός πληροί όλες τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον.

9. Μετά την επικύρωση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος εκδίδει υπογεγραμμένη βεβαίωση, όπως προβλέπεται στο παράρτημα VII, με την οποία δηλώνει ότι η επαλήθευση διενεργήθηκε σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Άρθρο 25

Επαλήθευση και επικύρωση σε μικρούς οργανισμούς

1. Κατά την επαλήθευση και την επικύρωση, ο επαληθευτής περιβάλλοντος συνεκτιμά τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των μικρών οργανισμών, στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα εξής:

α) μικρές πυραμίδες ιεραρχίας,

β) πολυδύναμο προσωπικό,

γ) επαγγελματική κατάρτιση κατά την απασχόληση

δ) ικανότητα ταχείας προσαρμογής στις αλλαγές και

ε) περιορισμένη τεκμηρίωση των διαδικασιών.

2. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος διενεργεί την επαλήθευση και την επικύρωση με τρόπο που να μην επιβαρύνει αδικαιολόγητα τους μικρούς οργανισμούς.

3. Ο επαληθευτής περιβάλλοντος συνεκτιμά αντικειμενικά στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το σύστημα είναι αποτελεσματικό, στα οποία συγκαταλέγονται η ύπαρξη διαδικασιών εντός του οργανισμού που είναι ανάλογες με το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της λειτουργίας του, τη φύση των σχετικών περιβαλλοντικών επιπτώσεων και τις ικανότητες των χειριστών.

Άρθρο 26

Συνθήκες επαλήθευσης και επικύρωσης σε κράτη μέλη πλην του κράτους μέλους στο οποίο είναι διαπιστευμένος ο επαληθευτής

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε κράτος μέλος επιτρέπεται να διενεργεί επαληθεύσεις και επικυρώσεις σε οποιοδήποτε άλλο κράτος μέλος σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τουλάχιστον πέντε εργάσιμες ημέρες πριν κάθε επαλήθευση ή επικύρωση σε κράτος μέλος πλην του κράτους μέλους όπου είναι διαπιστευμένος, ο επαληθευτής περιβάλλοντος γνωστοποιεί τα στοιχεία διαπίστευσής του καθώς και τον χρόνο και τόπο διενέργειας της επαλήθευσης ή επικύρωσης στον φορέα διαπίστευσης του άλλου κράτους μέλους.

3. Ο φορέας διαπίστευσης δύναται να απαιτήσει διευκρίνιση των γνώσεων του επαληθευτή όσον αφορά τις απαραίτητες εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον.

4. Η δραστηριότητα επαλήθευσης και επικύρωσης υπόκειται στην εποπτεία του φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους όπου θα διενεργηθεί. Η έναρξη της δραστηριότητας γνωστοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος.

Άρθρο 27

Συνθήκες επαλήθευσης και επικύρωσης σε τρίτες χώρες

1. Επαληθευτής περιβάλλοντος διαπιστευμένος σε κράτος μέλος επιτρέπεται να διενεργεί επαληθεύσεις και επικυρώσεις για οργανισμούς που βρίσκονται σε τρίτη χώρα σύμφωνα με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τουλάχιστον έξι εβδομάδες πριν κάθε επαλήθευση ή επικύρωση σε τρίτη χώρα, ο επαληθευτής περιβάλλοντος γνωστοποιεί τα στοιχεία διαπίστευσής του καθώς και τον χρόνο και τόπο διενέργειας της επαλήθευσης ή επικύρωσης, στον φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους στο οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή είναι καταχωρισμένος.

3. Η δραστηριότητα επαλήθευσης και επικύρωσης υπόκειται στην εποπτεία στην εποπτεία του φορέα διαπίστευσης του κράτους μέλους στο οποίο ο ενδιαφερόμενος οργανισμός προτίθεται να υποβάλει αίτηση καταχώρισης ή είναι καταχωρισμένος. Η έναρξη της δραστηριότητας γνωστοποιείται στο εν λόγω κράτος μέλος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI

Φορείς διαπίστευσης

Άρθρο 28

Διαδικασία διαπίστευσης

1. Οι φορείς διαπίστευσης που έχουν οριστεί από τα κράτη μέλη κατά το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, είναι αρμόδιοι για την διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος και την εποπτεία των δραστηριοτήτων που αναλαμβάνουν οι επαληθευτές περιβάλλοντος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

2. Οι φορείς διαπίστευσης αξιολογούν τις ικανότητες των επαληθευτών περιβάλλοντος, λαμβάνοντας υπόψη τα στοιχεία που καθορίζονται στα άρθρα 19, 20 και 21 σχετικά με την έκταση της αιτούμενης διαπίστευσης.

3. Η έκταση της διαπίστευσης των επαληθευτών περιβάλλοντος καθορίζεται με βάση την ταξινόμηση των οικονομικών δραστηριοτήτων (κωδικοί NACE)[25] που προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1893/2006. Η έκταση αυτή οριοθετείται από τις ικανότητες του επαληθευτή περιβάλλοντος και, κατά περίπτωση, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος και την πολυπλοκότητα της δραστηριότητας.

4. Οι φορείς διαπίστευσης καθιερώνουν τις κατάλληλες διαδικασίες για τη διαπίστευση, την απόρριψη της αίτησης διαπίστευσης, την αναστολή και την ανάκληση της διαπίστευσης επαληθευτή περιβάλλοντος και για την εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος.

Στις διαδικασίες αυτές περιλαμβάνονται μηχανισμοί για να λαμβάνονται υπόψη οι παρατηρήσεις που διατυπώνουν ενδιαφερόμενα μέρη, όπου συμπεριλαμβάνονται οι αρμόδιοι φορείς, σχετικά με αιτούμενους και ήδη διαπιστευμένους επαληθευτές περιβάλλοντος.

5. Σε περίπτωση απόρριψης αίτησης διαπίστευσης, ο φορέας διαπίστευσης γνωστοποιεί στον επαληθευτή περιβάλλοντος τους λόγους της απόφασής του.

6. Κάθε φορέας διαπίστευσης καταρτίζει, αναθεωρεί και επικαιροποιεί κατάλογο των επαληθευτών περιβάλλοντος, με ένδειξη της έκτασης της διαπίστευσής τους, στο οικείο κράτος μέλος και κοινοποιεί, κάθε μήνα, τις μεταβολές του καταλόγου αυτού στην Επιτροπή και στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους όπου βρίσκεται.

7. Στο πλαίσιο των κανόνων και των διαδικασιών που αφορούν την παρακολούθηση των δραστηριοτήτων, όπως ορίζεται στο άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, ο φορέας διαπίστευσης συντάσσει έκθεση εποπτείας όταν αποφασίζει, μετά από διαβούλευση με τον ενδιαφερόμενο επαληθευτή περιβάλλοντος:

α) είτε ότι ο επαληθευτής περιβάλλοντος δεν άσκησε τις δραστηριότητές του επαρκώς, ώστε να εξασφαλίζεται η τήρηση των απαιτήσεων του παρόντος κανονισμού από τον οργανισμό,

β) είτε ότι ο επαληθευτής περιβάλλοντος διενήργησε επαλήθευση και επικύρωση κατά παράβαση μιας ή περισσοτέρων διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Η εν λόγω έκθεση διαβιβάζεται στον αρμόδιο φορέα του κράτους μέλους στο οποίο είναι καταχωρισμένος ή ζητεί καταχώριση ο οργανισμός και, κατά περίπτωση, στον φορέα διαπίστευσης που χορήγησε την διαπίστευση.

Άρθρο 29

Αναστολή και ανάκληση διαπίστευσης

1. Η αναστολή ή η ανάκληση της διαπίστευσης προϋποθέτει διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη, συμπεριλαμβανομένου του επαληθευτή περιβάλλοντος, προκειμένου ο φορέας διαπίστευσης να διαθέτει τα αναγκαία στοιχεία για να λάβει απόφαση.

2. Ο φορέας διαπίστευσης ενημερώνει τον επαληθευτή περιβάλλοντος για τους λόγους που οδήγησαν στη λήψη των σχετικών μέτρων και, κατά περίπτωση, για την πορεία των συζητήσεων με την αρμόδια εκτελεστική αρχή.

3. Η διαπίστευση αναστέλλεται ή ανακαλείται μέχρις ότου υπάρξει βεβαιότητα για τη συμμόρφωση του επαληθευτή περιβάλλοντος προς τις υποχρεώσεις που υπέχει δυνάμει του παρόντος κανονισμού, κατά περίπτωση, ανάλογα με τη φύση και το εύρος της αδυναμίας συμμόρφωσης ή της παραβίασης των νομικών απαιτήσεων.

4. Η αναστολή της διαπίστευσης αίρεται εάν ο φορέας διαπίστευσης λάβει ικανοποιητικά στοιχεία από τα οποία προκύπτει ότι ο επαληθευτής περιβάλλοντος συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 30

Συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης

1. Στο πλαίσιο του οργανισμού που έχει αναγνωριστεί σύμφωνα με το άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, οι φορείς διαπίστευσης από όλα τα κράτη μέλη συνεδριάζουν τουλάχιστον μία φορά ετησίως παρουσία αντιπροσώπου της Επιτροπής (εφεξής «συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης»).

2. Αποστολή της συνεδρίασης των φορέων διαπίστευσης είναι να εξασφαλίζεται η συνέπεια των διαδικασιών που αφορούν τα ακόλουθα:

α) τη διαπίστευση των επαληθευτών περιβάλλοντος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, καθώς και την απόρριψη αίτησης διαπίστευσης, την αναστολή και την ανάκληση διαπίστευσης και

β) την εποπτεία των δραστηριοτήτων των διαπιστευμένων επαληθευτών.

3. Η συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης καταρτίζει κατευθυντήριες γραμμές σε θέματα του τομέα αρμοδιότητας των φορέων διαπίστευσης.

4. Η συνεδρίαση των φορέων διαπίστευσης εγκρίνει τον εσωτερικό κανονισμό της.

5. Τα καθοδηγητικά έγγραφα που αναφέρονται στην παράγραφο 3 και ο εσωτερικός κανονισμός που αναφέρεται στην παράγραφο 4 διαβιβάζονται στην Επιτροπή.

Άρθρο 31

Αξιολόγηση των φορέων διαπίστευσης από ομοτίμους

1. Η αξιολόγηση από ομοτίμους της διαπίστευσης επαληθευτών περιβάλλοντος σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, η οποία οργανώνεται από τον οργανισμό που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. ΧΧΧΧ/2008, περιλαμβάνει τουλάχιστον αξιολόγηση των κανόνων και των διαδικασιών που αφορούν τα ακόλουθα:

α) τις ικανότητες των επαληθευτών,

β) την ανεξαρτησία, την αντικειμενικότητα και την αμεροληψία των επαληθευτών,

γ) τον καθορισμό της έκτασης διαπίστευσης των επαληθευτών,

δ) τις απαιτήσεις για τους επαληθευτές,

ε) τη διαδικασία εποπτείας των επαληθευτών που διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις στα κράτη μέλη,

στ) τη διαδικασία εποπτείας των επαληθευτών που διενεργούν επαληθεύσεις και επικυρώσεις σε τρίτες χώρες και

ζ) τη διαχείριση του καταλόγου διαπιστευμένων επαληθευτών περιβάλλοντος.

2. Η αξιολόγηση από ομοτίμους των συστημάτων διαπίστευσης όσον αφορά την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού διενεργείται σε τακτά χρονικά διαστήματα, που δεν υπερβαίνουν τα τέσσερα έτη.

3. Ο οργανισμός που αναφέρεται στο άρθρο 30 παράγραφος 1 διαβιβάζει στην Επιτροπή ετήσια έκθεση σχετικά με την αξιολόγηση από ομοτίμους.

Η εν λόγω έκθεση δημοσιοποιείται

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VII

Κανόνες για τα κράτη μέλη

Άρθρο 32

Ενημέρωση των αρμόδιων φορέων

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με τη διάρθρωση και τις διαδικασίες που αφορούν τη λειτουργία των αρμόδιων φορέων. Τα κράτη μέλη επικαιροποιούν τακτικά αυτές τις πληροφορίες.

Άρθρο 33

Αρωγή σε οργανισμούς σχετικά με τη συμμόρφωση με τις νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον

1. Κάθε κράτος μέλος συγκροτεί σύστημα με το οποίο εξασφαλίζεται ότι, κατόπιν αιτήματος, παρέχονται σε οργανισμούς υπό καταχώριση πληροφορίες και αρωγή σχετικά με τις νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον στο εν λόγω κράτος μέλος.

2. Στην αρωγή περιλαμβάνονται τα εξής:

α) πληροφορίες σχετικά με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον,

β) προσδιορισμός των αρμόδιων εκτελεστικών αρχών για κάθε νομική απαίτηση σχετικά με το περιβάλλον που έχει κριθεί εφαρμοστέα,

γ) προσδιορισμός και διευκρίνιση των μέσων που στοιχειοθετούν ότι ο οργανισμός πληροί τις νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον που έχουν κριθεί εφαρμοστέες και

δ) σύναψη επαφών με τις κατάλληλες εκτελεστικές αρχές, εάν χρειάζεται.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται να αναθέτουν τα αναφερόμενα στις παραγράφους 1 και 2 καθήκοντα στους αρμόδιους φορείς ή σε οποιονδήποτε άλλο φορέα.

4. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι φορείς ή οι οργανισμοί τους οποίους έχουν ορίσει σύμφωνα με την παράγραφο 3 διαθέτουν την αναγκαία εμπειρογνωμοσύνη και τους κατάλληλους πόρους, οικονομικούς και σε προσωπικό, για να εκπληρώνουν τα καθήκοντά τους.

5. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εκτελεστικές αρχές ανταποκρίνονται σε αιτήματα οργανισμών σχετικά με τις εφαρμοστέες νομικές απαιτήσεις που αφορούν το περιβάλλον και εμπίπτουν στην αρμοδιότητά τους και πληροφορούν τους οργανισμούς σχετικά με τη συμμόρφωσή τους με τις εν λόγω απαιτήσεις.

6. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι αρμόδιες εκτελεστικές αρχές κοινοποιούν, το συντομότερο δυνατόν και οπωσδήποτε εντός μηνός, την αδυναμία συμμόρφωσης ήδη καταχωρισμένου οργανισμού με τον παρόντα κανονισμό, στο αρμόδιο φορέα που έχει καταχωρίσει τον οργανισμό.

Άρθρο 34

Σχέδιο προβολής

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σχέδιο, περιλαμβανομένων στόχων, δράσεων και πρωτοβουλιών, για την προβολή του EMAS εν γένει και την ενθάρρυνση των οργανισμών να συμμετέχουν στο ΕMAS.

Άρθρο 35

Πληροφόρηση

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να πληροφορούν το κοινό σχετικά με τους σκοπούς και τις κύριες συνιστώσες του EMAS.

2. Τα κράτη μέλη επιδιώκουν να καταστήσουν το ΕMAS ευρύτερα γνωστό στο κοινό, σε συνεργασία με κλαδικές ενώσεις επιχειρήσεων, οργανώσεις προστασίας καταναλωτών, οικολογικές οργανώσεις, συνδικαλιστικές οργανώσεις και τοπικές αρχές, ανάλογα με την περίπτωση, και χρησιμοποιώντας επαγγελματικές εκδόσεις, τοπικές εφημερίδες, εκστρατείες προβολής ή άλλα πρόσφορα μέσα.

3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να πληροφορούν τους οργανισμούς σχετικά με το περιεχόμενο του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 36

Δραστηριότητες προώθησης

Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν δραστηριότητες προώθησης του EMAS, στις οποίες περιλαμβάνονται:

α) η προώθηση της ανταλλαγής γνώσεων και βέλτιστων πρακτικών σχετικά με το EMAS μεταξύ όλων των ενδιαφερομένων μερών,

β) η ανάπτυξη αποτελεσματικών εργαλείων για την προώθηση του EMAS και η από κοινού αξιοποίησή τους με οργανισμούς,

γ) η παροχή τεχνικής υποστήριξης σε οργανισμούς κατά τον καθορισμό και την υλοποίηση των δραστηριοτήτων μάρκετιγκ και

δ) η ενθάρρυνση οργανισμών να συμπράττουν για την προώθηση του EMAS.

Άρθρο 37

Προώθηση της συμμετοχής μικρών οργανισμών

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζουν τη συμμετοχή μικρών οργανισμών με:

1) τη διευκόλυνση της πρόσβασης σε πληροφορίες και κονδύλια στήριξης ειδικά προσαρμοσμένα στους μικρούς οργανισμούς,

2) την επιβολή εύλογων τελών καταχώρισης για να ενθαρρύνουν την συμμετοχή τους,

3) την προώθηση μέτρων τεχνικής συνδρομής, ιδίως σε συνδυασμό με πρωτοβουλίες επαγγελματικών ή τοπικών κέντρων επαφών, τοπικών αρχών, εμπορικών επιμελητηρίων, κλαδικών ή βιοτεχνικών ενώσεων.

Άρθρο 38

Συσπειρωτική και κλιμακωτή προσέγγιση

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι τοπικές αρχές, με τη συμμετοχή κλαδικών ενώσεων επιχειρήσεων, εμπορικών επιμελητηρίων και ενδιαφερομένων μερών, παρέχουν ειδική συνδρομή σε συσπειρώσεις οργανισμών που σχετίζονται λόγω γεωγραφικής γειτονίας ή επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, προκειμένου να πληρούν τις απαιτήσεις καταχώρισης που αναφέρονται στα άρθρα 4, 5 και 6.

2. Τα κράτη μέλη αναπτύσσουν προγράμματα που αποσκοπούν στο να ενθαρρύνουν οργανισμούς να εφαρμόσουν σύστημα περιβαλλοντικής διαχείρισης. Ενθαρρύνουν ιδίως την κλιμακωτή προσέγγιση που μπορεί να οδηγήσει τελικώς σε καταχώριση EMAS.

3. Τα εν λόγω συστήματα και προγράμματα εφαρμόζονται με σκοπό να αποφεύγονται περιττές δαπάνες για τους συμμετέχοντες, ιδίως δε τους μικρούς οργανισμούς.

Άρθρο 39

Το EMAS και άλλες περιβαλλοντικές πολιτικές και μέσα εντός της Κοινότητας

1. Τα κράτη μέλη καταστρώνουν ετήσια στρατηγική από κοινού με τους αρμόδιους φορείς και τις εκτελεστικές αρχές, ούτως ώστε να διαπιστώνουν με ποιο τρόπο η καταχώριση στο ΕΜΑS σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό είναι δυνατόν:

α) να λαμβάνεται υπόψη στην κατάρτιση νέας νομοθεσίας,

β) να χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την εφαρμογή και την επιβολή της νομοθεσίας.

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας, ειδικότερα στους τομείς του ανταγωνισμού, τις φορολογίας και των κρατικών ενισχύσεων, τα κράτη μέλη λαμβάνουν, κατά περίπτωση, μέτρα που διευκολύνουν τους οργανισμούς να καταχωριστούν ή να παραμείνουν καταχωρισμένοι στο ΕΜΑS. Τα εν λόγω μέτρα είναι δυνατόν να λαμβάνουν μια από τις ακόλουθες μορφές:

α) νομοθετικές ελαφρύνσεις, έτσι ώστε οργανισμός καταχωρισμένος στο EMAS να θεωρείται ότι συμμορφώνεται με ορισμένες νομικές απαιτήσεις σχετικά με το περιβάλλον οι οποίες ορίζονται σε άλλες νομοθετικές πράξεις και προσδιορίζονται από τις αρμόδιες αρχές·

β) βελτίωση της νομοθεσίας, κατά την οποία άλλες νομοθετικές πράξεις τροποποιούνται έτσι ώστε να εξαλειφθούν, να περιοριστούν ή να απλουστευθούν οι επιβαρύνσεις οργανισμών που συμμετέχουν στο EMAS, με σκοπό να ενθαρρυνθεί η αποδοτική λειτουργία των αγορών και να αναβαθμιστεί το επίπεδο ανταγωνιστικότητας.

Άρθρο 40

Δαπάνες και τέλη

1. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν σύστημα τελών λαμβάνοντας υπόψη τα εξής:

α) τις δαπάνες για την παροχή πληροφοριών και αρωγής σε οργανισμούς από τους φορείς οι οποίοι έχουν οριστεί ή συσταθεί για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 33·

β) τις δαπάνες για τη διαπίστευση και την εποπτεία των επαληθευτών περιβάλλοντος και άλλες δαπάνες σχετικές με το EMAS·

γ) τις δαπάνες για την καταχώριση από τους αρμόδιους φορείς και τις πρόσθετες δαπάνες για τη διοίκηση της διαδικασίας καταχώρισης οργανισμών εκτός Κοινότητας.

2. Τα εν λόγω τέλη δεν υπερβαίνουν ένα εύλογο ποσό και είναι ανάλογα του μεγέθους κάθε οργανισμού και του έργου που πρέπει να επιτελεστεί.

3. Τα κράτη μέλη δύνανται να αποφασίζουν να μην επιβάλλουν τέλη, ως μέτρο για την προώθηση του ΕΜΑS.

Άρθρο 41

Μη συμμόρφωση

1. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα νομικά ή διοικητικά μέτρα στην περίπτωση μη συμμόρφωσης με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού.

2. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν αποτελεσματικές διατάξεις κατά της χρήσης του λογοτύπου του EMAS κατά παράβαση των διατάξεων του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 42

Ενημέρωση της Επιτροπής και υποβολή εκθέσεων

Τα κράτη μέλη υποβάλλουν ετησίως έκθεση στην Επιτροπή σχετικά με τα μέτρα που λαμβάνουν σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό.

Στις εν λόγω εκθέσεις τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη την τελευταία έκθεση που υπέβαλε η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σύμφωνα με το άρθρο 47.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ VIII

Κανόνες για την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

Άρθρο 43

Πληροφόρηση

1. Η Επιτροπή πληροφορεί το κοινό σχετικά με τους σκοπούς και τις κύριες συνιστώσες του EMAS.

2. Η Επιτροπή τηρεί και δημοσιοποιεί:

α) μητρώο των επαληθευτών περιβάλλοντος και των καταχωρισμένων στο EMAS οργανισμών,

β) ηλεκτρονική βάση δεδομένων με τις περιβαλλοντικές δηλώσεις και τις εκθέσεις περιβαλλοντικών επιδόσεων.

Άρθρο 44

Συνεργασία και συντονισμός

1. Η Επιτροπή δύναται να προωθεί τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών, ιδίως για να επιτευχθεί ενιαία και συνεπής εφαρμογή σε όλη την Κοινότητα των διατάξεων που αφορούν:

α) την καταχώριση οργανισμών,

β) τους επαληθευτές περιβάλλοντος,

γ) την πληροφόρηση και την αρωγή που αναφέρονται στο άρθρο 33.

2. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της κοινοτικής νομοθεσίας σχετικά με τις δημόσιες συμβάσεις, η Επιτροπή και άλλα θεσμικά όργανα και οργανισμοί της Κοινότητας παραπέμπουν, όπου ενδείκνυται, στο EMAS ή σε ισοδύναμα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης ως όρο εκτέλεσης συμβάσεων έργων ή παροχής υπηρεσιών.

Άρθρο 45

Σχέση με άλλα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης

1. Τα κράτη μέλη δύνανται να υποβάλλουν στην Επιτροπή γραπτό αίτημα προκειμένου να αναγνωριστούν ως συμμορφούμενα με τις σχετικές απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού υφιστάμενα συστήματα περιβαλλοντικής διαχείρισης, ή μέρη αυτών, τα οποία έχουν πιστοποιηθεί σύμφωνα με κατάλληλες διαδικασίες πιστοποίησης, αναγνωρισμένες σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο.

2. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν στον αίτημά τους τα σχετικά μέρη των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού.

3. Τα κράτη μέλη τεκμηριώνουν την ισοδυναμία του παρόντος κανονισμού με όλα τα αντίστοιχα μέρη του οικείου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης.

4. Η Επιτροπή, αφού εξετάσει το αίτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 και ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 49 παράγραφος 2, αναγνωρίζει τα σχετικά μέρη των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τις απαιτήσεις για τη διαπίστευση των φορέων πιστοποίησης, εφόσον κρίνει ότι το κράτος μέλος έχει:

α) προσδιορίσει με επαρκή σαφήνεια στο αίτημά του τα σχετικά μέρη των συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης και τις αντίστοιχες απαιτήσεις του παρόντος κανονισμού·

β) έχει τεκμηριώσει επαρκώς την ισοδυναμία του παρόντος κανονισμού με όλα τα αντίστοιχα μέρη του οικείου συστήματος περιβαλλοντικής διαχείρισης.

5. Η Επιτροπή δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης τα στοιχεία αναφοράς των αναγνωρισμένων συστημάτων περιβαλλοντικής διαχείρισης, συμπεριλαμβανο