Ανακοίνωση της Επιτροπής "Λήξη της ισχύος του πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για τις επιχειρήσεις στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές"

[κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2002) 1806]

(2002/C 119/11)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

1. Το πλαίσιο των κρατικών ενισχύσεων για τις επιχειρήσεις στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές είχε εγκριθεί από την Επιτροπή στις 2 Οκτωβρίου 1996 και είχε δημοσιευτεί στις 14 Μαΐου 1997 στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων(1). Το εν λόγω πλαίσιο θεσπίζει κανόνες για τον προσδιορισμό των αστικών περιοχών που μπορούν να χαρακτηριστούν ως προβληματικές αστικές περιοχές επιλέξιμες για κρατικές ενισχύσεις υπό ορισμένους όρους και ανώτατα όρια που, αν τηρούνται, επιτρέπουν στις ενισχύσεις να θεωρηθούν συμβιβάσιμες με την κοινή αγορά.

2. Στην παράγραφο 20 του πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για τις επιχειρήσεις στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές προβλέπεται ότι "το παρόν πλαίσιο έχει εγκριθεί για περίοδο πέντε ετών που αρχίζει να υπολογίζεται από την ημερομηνία δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Πριν από το τέλος της εν λόγω περιόδου, η Επιτροπή θα αξιολογήσει τη λειτουργία του προκειμένου να αποφασίσει εάν θα παρατείνει τη διάρκειά του και εάν θα τροποποιήσει ορισμένα σημεία του". Συνεπώς, η ισχύς του πλαισίου θα λήξει στις 14 Μαΐου 2002.

3. Διαπιστώνεται ότι κατά τα τελευταία πέντε έτη δεν υπήρξαν περιπτώσεις στις οποίες κάποιο κράτος μέλος να χορήγησε ενισχύσεις βάσει του προαναφερόμενου πλαισίου. Πράγματι, τα επιβαλλόμενα κριτήρια επιλεξιμότητας, στα οποία περιλαμβάνονται:

- ότι οι ενισχύσεις πρέπει να έχουν ως αποκλειστικό στόχο ορισμένες κατηγορίες πληθυσμού σε αστικές περιοχές (επομένως, αποκλειομένων π.χ. των αγροτικών περιοχών),

- ο περιορισμός ότι ο συνολικός πληθυσμός σε επιλεγμένες περιοχές πρέπει να μην υπερβαίνει το 1 % του εθνικού πληθυσμού,

καθώς και η μορφή της ενίσχυσης που περιορίζεται σε επενδυτική ή υπέρ της απασχόλησης που συνδέεται με τέτοιου είδους επένδυση (επομένως, αποκλειομένων άλλων στόχων, όπως αυτοί για την προστασία του περιβάλλοντος ή κοινωνικού περιεχομένου στόχοι) έχουν καταστήσει το πλαίσιο τόσο περιοριστικό που είναι αδύνατη η αποτελεσματική χρησιμοποίησή του.

4. Ο εκσυγχρονισμός των κανόνων που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις πρέπει να περιλαμβάνει την κατάργηση των κανόνων που είναι ακατάλληλοι ή έχουν περιπέσει σε αχρηστία. Δεδομένου ότι το μέσο αυτό μετά την έγκρισή του από την Επιτροπή δεν χρησιμοποιήθηκε ποτέ, συνιστάται να μην παραταθεί η διάρκεια του πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για τις επιχειρήσεις στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές πέραν της 14ης Μαΐου 2002 ούτε να προταθεί σχετική αναθεώρησή του.

5. Φυσικά, τα καθεστώτα ή οι ατομικές περιπτώσεις χορήγησης κρατικών ενισχύσεων για τις επιχειρήσεις στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές, που έχουν εγκριθεί κατά το παρελθόν δυνάμει άλλων νομικών βάσεων, δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να θιχθούν από τη μη παράταση της διάρκειας του πλαισίου των κρατικών ενισχύσεων για τις επιχειρήσεις στις υποβαθμισμένες αστικές περιοχές.

6. Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι, σε μερικές περιπτώσεις, οι δυνάμεις της αγοράς από μόνες τους δεν φαίνεται να επαρκούν για την επίλυση ή ελάφρυνση των κοινωνικοοικονομικών προβλημάτων των υποβαθμισμένων περιοχών. Ως εκ τούτου, η μη παράταση της ισχύος του πλαισίου δεν συνεπάγεται ότι δεν είναι πλέον δυνατή η χορήγηση κρατικών ενισχύσεων για υποβαθμισμένες αστικές περιοχές. Τέτοιου είδους ενισχύσεις μπορούν να θεωρηθούν συμβιβάσιμες σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες που διέπουν τις κρατικές ενισχύσεις ή, ανάλογα με την περίπτωση και σε συνάρτηση με τις ειδικές περιστάσεις της προτεινόμενης ενίσχυσης, άμεσα βάσει του άρθρου 87 παράγραφος 3 στοιχείο γ) της συνθήκης. Η Επιτροπή θα εξετάσει κάθε τέτοιου είδους ενίσχυση έχοντας ως γνώμονα τους κοινοτικούς στόχους, ιδίως εκείνους που επιδιώκονται από την περιφερειακή πολιτική της Κοινότητας. Βάσει της εμπειρίας που θα αποκομιστεί από τέτοιου είδους μελλοντικές περιπτώσεις, η Επιτροπή θα εξετάσει επίσης κατά πόσον είναι αναγκαίο ένα πρόσθετο, ειδικό μέσο για τις κρατικές ενισχύσεις υπέρ επιχειρήσεων σε υποβαθμισμένες αστικές περιοχές και ποια θα πρέπει να είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του μέσου αυτού.

(1) ΕΕ C 146 της 14.5.1997, σ. 6.