Αριθ. C 206/34 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
Γνωμοδότηση για ένα σχέδιο κανονισμού της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή της 
παραγράρου 3 του άρθρου 85 της συνθήκης σε κατηγορίες συμφωνιών για έρευνα και ανάπτυξη 
(84/C 206/11) 
Το κείμενο που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής δημοσιεύεται στην Επίσημη 
Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 16 της 21ης Ιανουαρίου 1984, σελίδα 3. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Στις 22 Νοεμβρίου 1983, το Προεδρείο της ΟΚΕ αποφάσισε, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρά­
γραφος 3 του εσωτερικού κανονισμού, να εκδώσει γνωμοδότηση για το προαναφερόμενο θέμα. 
Διαδικασία 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προπαρα­
σκευή των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 4 Απριλίου 1984, με βάση 
την εισηγητική έκθεση του κ. Mourgues. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 217η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση της 
23ης Μαΐου 1984 υιοθέτησε με 91 ψήφους υπέρ, 1 ψήφο κατά και 5 αποχές την ακόλουθη γνω­
μοδότηση : 
1.1. Η ΟΚΕ έχει επιδοκιμάσει επανειλημμένα τις ενέρ­
γειες της Επιτροπής και του Συμβουλίου, οι οποίες ευνο­
ούν την ενίσχυση της δυνατότητας για καινοτομία και 
της έρευνας των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων ('). Κάτω από 
τις συνθήκες αυτές, το σχέδιο κανονισμού γίνεται κατ' 
αρχή δεκτό ευνοϊκά. 
Εντούτοις, εκτός από τις παρατηρήσεις σχετικά με τη 
μορφή που περιλαμβάνονται στην παράγραφο 1.2, διατυ­
πώνονται πιο ουσιαστικές κριτικές σχετικά με τα όρια 
απαλλαγής που εξετάζονται (παράγραφος 2.1 έως 6 παρα­
κάτω). 
1.2. Μια παρατήρηση γενικού χαρακτήρα αφορά την 
έλλειψη σαφήνειας του κειμένου, τη χρησιμοποίηση στις 
διάφορες γλώσσες μη ισοδύναμων εκφράσεων, την 
ύπαρξη ολόκληρων προτάσεων που επαναλαμβάνονται 
από άλλους κανονισμούς, χωρίς ωστόσο να χρησιμοποι­
ούνται ακριβώς οι ίδιες λέξεις κλπ. Η ΟΚΕ επωφελείται 
από την ευκαιρία αυτή, για να υπογραμμίσει τη σημασία 
που έχει η σωστή διατύπωση των κειμένων των κανονι­
σμών που εφαρμόζονται άμεσα στις επιχειρήσεις της Κοι­
νότητας, που είναι οι πιο άμεσα ενδιαφερόμενοι αποδέ­
κτες. 
1.3. Η σημασία των κριτικών παρατηρήσεων που έχουν 
διατυπωθεί για το σχέδιο κανονισμού οδηγεί στην πρό­
ταση να το επεξεργαστεί εκ νέου η Επιτροπή. 
(') Και συγκεκριμένα στις γνωμοδοτήσεις για την XII ετήσια 
έκθεση σχετικά με την πολιτική ανταγωνισμού, παράγραφος 
3.3, για τη χρηματοδότηση της καινοτομίας στην Κοινό­
τητα, παράγραφος 1.2 και 1.3, και για τη χρησιμοποίηση των 
αποτελεσμάτων της Ε + Α (ΕΕ αριθ. C 341 της 19. 12. 1983, 
ΕΕ αριθ. C 358 της 31. 12. 1983 και ΕΕ αριθ. C 23 της 30. 1. 
1984). 1.4. Τα βαθύτερα κίνητρα για το σχέδιο κανονισμού 
βασίζονται στην ανάγκη να ενισχυθεί η ανταγωνιστικό­
τητα των επιχειρήσεων προς το συμφέρον της Κοινότη­
τας. 
Στο θέμα αυτό, η έρευνα και η ανάπτυξη (που δηλώνονται 
στο εξής με τα αρχικά Ε + Α) αποτελούν βασικό στοιχείο 
των παραγωγών του μέλλοντος. Έργο τους είναι να 
προάγουν την τεχνική και οικονομική πρόοδο και οφεί­
λουν να συμβάλλουν στη μείωση του κόστους. 
Τα οφέλη που προκύπτουν από την Ε + Α στα πλαίσια της 
Κοινότητας, και κυρίως στον τομέα της καινοτομίας, θα 
έχουν ως αποτέλεσμα: 
— να εξασφαλίσουν τη διατήρηση και την ανάπτυξη 
της κοινοτικής βιομηχανίας με την αύξηση των δυνα­
τοτήτων της όσον αφορά τις εξαγωγές εκτός της 
ΕΟΚ και να την καταστήσουν ανταγωνιστική έναντι 
των εισαγωγών από τρίτες χώρες 
— να βελτιώσουν το βιοτικό επίπεδο στην Ευρωπαϊκή 
Κοινότητα. 
Τα όρια όσον αφορά το ανεφάρμοστο του άρθρου 85 
παράγραφος 1 
2.1. Επειδή η ανάγκη να εξασφαλιστεί η ανταγωνιστι­
κότητα της κοινοτικής βιομηχανίας προβάλλει επιτα­
κτική, η Ε + Α πρέπει κυρίως να υλοποιηθεί με τη δημι­
ουργία νέων προϊόντων, την ανάπτυξη μεθόδων σχεδια­
σμού (π.χ. σχεδιασμού με τη βοήθεια υπολογιστή), μεθό-
6. 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/35 
δων παραγωγής και με την εφαρμογή νέων τεχνολογιών. 
Το σχέδιο κανονισμού προβλέπει δύο είδη μέτρων που 
είναι δυνατό να παρεμποδίσουν, κατά τις περιστάσεις, 
την επίτευξη των στόχων αυτών, και συγκεκριμένα τα 
εξής: 
— αφενός, όσον αφορά τις συμφωνίες που επεκτείνουν 
ώς την παραγωγή τη συνεργασία μεταξύ μεγάλων 
επιχειρήσεων με συνολικό κύκλο εργασιών μεγαλύ­
τερο από 500 εκατομμύρια ECU, 
— αφετέρου, όσον αφορά τις συμφωνίες στις οποίες 
συμμετέχουν δύο τουλάχιστο από τις τρεις πραγμα­
τικά ή δυνητικά επικρατέστερες επιχειρήσεις στον 
τομέα του προγράμματος Ε + Α. 
Ο κατηγορηματικός χαρακτήρας των διατάξεων αυτών 
μετριάζεται ωστόσο από τα άρθρα 5 και 6 του σχεδίου 
κανονισμού, τα οποία απαιτούν, πρώτο, να ενημερώνεται 
η Επιτροπή και, δεύτερο, να μη διατυπώνεται αντίρρηση 
από την πλευρά της. 
2.2. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ δεν είναι βέβαιο ότι τα 
όρια αυτά θα μπορέσουν να διασφαλίσουν για την Ε + Α 
τους μηχανισμούς ενός γνήσιου ανταγωνισμού. Αφενός 
το όριο των 500 εκατομ. ECU φαίνεται τεχνητό και πιθα­
νώς θα είναι δύσκολο να ελεγχθεί και αφετέρου ο ορι­
σμός των πραγματικά ή δυνητικά επικρατέστερων επιχει­
ρήσεων σ' ένα δεδομένο τομέα δραστηριότητας μπορεί 
ενδεχομένως να διευρυνθεί επ' άπειρο με ένα υπερβολικό 
κατακερματισμό των τομέων παραγωγής και να προκα­
λέσει αμφισβητήσιμες ερμηνείες. Επίσης, η ΟΚΕ παρατη­
ρεί ότι στην τελευταία διατύπωση του σχεδίου κανονι­
σμού της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του 
άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης σε κατηγορίες 
συμφωνιών για την παραχώρηση του δικαιώματος εκμε­
ταλλεύσεως προστατευόμενων εφευρέσεων το όριο των 
100 εκατομ. ECU δεν εμφανίζεται πλέον. 
2.3. Κάτω από τις συνθήκες αυτές η ΟΚΕ διαβλέπει μια 
εναλλακτική λύση και συνιστά να τροποποιηθεί η παρά­
γραφος 3 στοιχεία α) και β) του πρώτου άρθρου, με την 
υιοθέτηση περιοριστικών διατάξεων, που θα συνίστανται 
στο να υποβάλλονται σε κοινοποίηση οι συμφωνίες Ε + Α 
που έχουν συναφθεί από μια ή περισσότερες κοινοτικές 
επιχειρήσεις με επιχειρήσεις εκτός ΕΟΚ. Εννοείται ότι οι 
συμφωνίες Ε + Α που συνάπτουν οι κοινοτικές επιχειρή­
σεις με τις ευρωπαϊκές θυγατρικές μη κοινοτικών επιχει­
ρήσεων δεν υποβάλλονται στην κοινοποίηση αυτή. Η κοι­
νοποίηση αυτή πρέπει να αποσκοπεί στο να διασφαλιστεί 
η προστασία των ευνοϊκών αποτελεσμάτων των συμφω­
νιών Ε + Α κατά τρόπο ώστε να μην ωφελήσουν τους εξω-
κοινοτικούς ανταγωνιστές προτού τεθούν σε πρακτική 
εφαρμογή. 
2.4. Ασφαλώς αυτή η αντιπρόταση δεν εντάσσεται ακρι­
βώς στα πλαίσια της αρμοδιότητας της Γενικής Διεύθυν­
σης IV — «Ανταγωνισμός». Μπορεί επίσης να προκαλέ­
σει δυσχέρειες όσον αφορά την εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων για το εμπόριο, αλλά λαμβάνει υπόψη τις 
σημερινές ανησυχίες της Κοινότητας και φαίνεται να 
είναι τέτοιου είδους, ώστε να διευκολύνει την υπερά­
σπιση του οικονομικού χώρου της και να αναπτύσσει τα 
αναγκαία νομικά μέσα για τη χάραξη μιας κοινής βιομη­
χανικής πολιτικής (βλ. σημείο 7.2 παρακάτω). 
Οι συμβατικές διατάξεις των συμφωνιών συνεργασίας 
Ε + Α 
3.1. Σε κάθε περίπτωση, η δήλωση ότι δεν έχουν εφαρ­
μογή οι διατάξεις της παραγράφου 1 του άρθρου 85 της 
συνθήκης πρέπει να απορρέει από μια συμφωνία μεταξύ 
των επιχειρήσεων, η οποία θα συνάπτεται σύμφωνα με το 
σχέδιο κανονισμού, και θα αναφέρεται ρητά σ' αυτό. Η 
συμφωνία αυτή θα πρέπει εξάλλου να καθορίζει τους κοι­
νούς στόχους της Ε + Α, ενώ το κείμενο της θα πρέπει να 
συνταχθεί σύμφωνα με το πνεύμα της όγδοης αιτιολογι­
κής σκέψης του σχεδίου κανονισμού. 
3.2. Σε περίπτωση που θα διατυπωθούν από τρίτους 
παράπονα για στρέβλωση του ανταγωνισμού, η συμφω­
νία αυτή θα υποβληθεί στην Επιτροπή ή στις αρμόδιες 
δικαστικές αρχές. Το απόρρητο των πληροφοριών και 
των στόχων της Ε + Α θα πρέπει οπωσδήποτε να διασφα­
λισθεί. 
3.3. Επειδή ιδιαίτερα πρόκειται για προθεσμίες ισχύος 
των συμφωνιών κρίνεται σκόπιμο να τροποποιηθεί η δια­
τύπωση των παραγράφων δ) και ε) του άρθρου 2.1 του 
σχεδίου κανονισμού κατά τρόπο ώστε οι δύο υποχρεώ­
σεις να μην καταλήξουν σε αντιφάσεις. Οπωσδήποτε η 
περίοδος των δύο ετών που προβλέπεται στην παράγραφο 
δ) φαίνεται ανεπαρκής. 
3.4. Γενικότερα, ο ΟΚΕ διερωτάται κατά πόσο οι υπο­
χρεώσεις που περιλαμβάνονται στο άρθρο 2 ανταποκρί­
νονται στην πραγματικότητα και κατά πόσο η παράθεση 
τους είναι πλήρης. Ζητά να εξεταστεί μήπως θα ήταν απο­
τελεσματικότερο για την εφαρμογή του άρθρου να ανα­
φέρονται σ' αυτό οι απαγορεύσεις αντί για τις υποχρεώ­
σεις. 
Οι συμφωνίες για τις οποίες είναι απαραίτητη η 
κοινοποίηση 
4.1. Ωπωσδήποτε, για να ληφθεί υπόψη η εναλλακτική 
λύση που προτείνεται παραπάνω (παράγραφος 2.3), το 
άρθρο 5 πρέπει να τροποποιηθεί. Ωστόσο, οι κανόνες της 
κοινοποίησης ή της ανακοίνωσης που το συνοδεύουν 
μπορούν να διατηρήσουν τη διαδικασία που προβλέπεται 
από το σχέδιο κανονισμού. 
4.2. Όσον αφορά ειδικότερα τις παραγράφους 4 και 5 
του άρθρου 5, η Επιτροπή μπορεί να αντιτεθεί στην απαλ­
λαγή είτε με δική της πρωτοβουλία, είτε όταν ένα κράτος 
Αριθ. C 206/36 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 8. 84 
μέλος υποβάλει αιτιολογημένη αίτηση. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι 
είναι σωστό το δικαίωμα της έκφρασης αντίρρησης να 
ανήκει αποκλειστικά στην Επιτροπή, και η διαβούλευση 
με το κράτος μέλος να έχει προαιρετικό και συμβουλευ­
τικό χαρακτήρα. 
4.3. Όσον αφορά το άρθρο 6 του σχεδίου, η ΟΚΕ διαπι­
στώνει ότι η διαδικασία κοινοποίησης είναι γενική, 
όποια και αν είναι η συμφωνία Ε + Α, έστω και αν ο 
μόνος λόγος είναι να διευκολυνθεί ο έλεγχος των πλεονε­
κτημάτων που παρέχονται από τον προϋπολογισμό της 
Κοινότητας, κυρίως με τη μορφή επιχορηγήσεων και επι­
δοτούμενων δανείων. 
Η νομική ασφάλεια της αξιοποίησης του αποτελέσματος 
των συμφωνιών Ε + Α 
5.1. Αν κριθούν ικανοποιητικά και αξιοποιήσιμα από 
τις συμβαλλόμενες επιχειρήσεις, τα αποτελέσματα του 
προγράμματος Ε + Α καταλήγουν στην υποβολή αίτησης 
για τη χορήγηση άδειας ή διπλώματος ευρεσιτεχνίας, με 
τα οποία πρέπει να παρέχονται οι αναγκαίες εγγυήσεις 
τουλάχιστο στα πλαίσια της Κοινότητας. Η ΟΚΕ επεξερ­
γάζεται αυτή τη στιγμή γνωμοδότηση για το «Σχέδιο 
κανονισμού της Επιτροπής περί εφαρμογής του άρθρου 
85 παράγραφος 3 της συνθήκης για την ίδρυση της ΕΟΚ, 
σε ορισμένες κατηγορίες συμφωνιών για την παραχώ­
ρηση του δικαιώματος εκμεταλλεύσεως προστατευόμε­
νων εφευρέσεων». 
5.2. Προτείνεται λοιπόν να προβλεφθεί, με βάση τις 
συμβάσεις Ε + Α (πρβλ. παραπάνω, συμβατικές διατάξεις 
κλπ.), ένα κεφάλαιο αφιερωμένο στην κατάθεση αδειών 
και διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, εφόσον και τα αποτελέ­
σματα των κοινών προσπαθειών επίσης δεν πρέπει να 
περιέλθουν σε τρίτους με τρόπο ανεξέλεγκτο. Αυτό το 
κεφάλαιο των συμβάσεων θα ήταν σαφώς σύμφωνο με τις 
διατάξεις που αφορούν την απαλλαγή από την εφαρμογή 
του άρθρου 85 παράγραφος 1 της συνθήκης. 
Ανάκληση της απαλλαγής 
6.1. Το άρθρο 7 που αφορά την ανάκληση της απαλλα­
γής θα έπρεπε να περιορίζεται στη θέσπιση του δικαιώμα­
τος αυτού της Επιτροπής, δηλ. να αναφέρεται στην απου­
σία των προϋποθέσεων που προβλέπονται από το άρθρο 
85 παράγραφος 3 της συνθήκης. Οι διευκρινίσεις που 
περιλαμβάνονται στα σημεία α), β) και γ) είναι άχρηστες. 
6.2. Πραγματικά το σημείο α) υπάρχει ήδη στη συν­
θήκη. Το σημείο β) δεν έχει βάση και ο ασαφής χαρακτή-
Βρυξέλλες, 23 Μαΐου 1984. ρας του κινδυνεύει να το καταστήσει νομικά απαράδε­
κτο. Το σημείο γ) περιέχει έναν όρο που η Επιτροπή 
χρησιμοποιεί σε όλους τους κανονισμούς. Η εισαγωγή 
ενός τέτοιου όρου θα έπρεπε να υπόκειται σε κριτήρια 
που έχουν σχέση με τον απώτερο σκοπό του κανονισμού. 
Στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή θα έπρεπε να επιδείξει 
την επιθυμητή ελαστικότητα, χωρίς την οποία δεν μπορεί 
να εφαρμοστεί μια χρήσιμη πολιτική ανταγωνισμού, 
ιδίως τη στιγμή κατά την οποία οι κοινοτικές επιχειρή­
σεις, για να αντιμετωπίσουν τον εξωκοινοτικό ανταγωνι­
σμό και την πρόκληση των νέων τεχνολογιών, χρειάζο­
νται κατάλληλα ερεθίσματα και ένα σίγουρο νομικό 
πλαίσιο. 
Άλλες διατάξεις 
7.1. Η ΟΚΕ έλαβε γνώση της δήλωσης του αντιπροσώ­
που της Επιτροπής για τη διατήρηση σε ισχύ «της ανα­
κοίνωσης σχετικά με τις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρ­
μονισμένες πρακτικές που αφορούν τη συνεργασία 
μεταξύ επιχειρήσεων» (') και εκφράζει την ικανοποίηση 
της. Ωστόσο, θα πρέπει να καταβληθούν οι απαραίτητες 
προσπάθειες ώστε να υπάρχει συνοχή ανάμεσα στον 
κανονισμό και στην ανακοίνωση. Επιδοκιμάζει επίσης 
την επιβεβαίωση της επέκτασης των συμφωνιών Ε + Α 
στο αποτέλεσμα των ερευνών στους τομείς της γεωργίας, 
των γεωργικών προϊόντων διατροφής και της βιοτεχνολο­
γίας. 
7.2. Στο θέμα αυτό, η ΟΚΕ σημειώνει ότι οι πράξεις 
εξαίρεσης από τις διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 1 
της συνθήκης, των οποίων ο αριθμός αυξάνεται αισθητά, 
παρέχουν στην Επιτροπή τα αναγκαία νομικά μέσα για 
την εφαρμογή ορισμένων κινήτρων με στόχο μια κοινή 
βιομηχανική πολιτική, εφόσον δεν υπάρχει πραγματική 
κοινοτική στρατηγική (2). 
7.3. Το σχέδιο κανονισμού παραμένει και πρέπει να 
παραμείνει «σύμφωνο με το πνεύμα» της συνθήκης της 
Ρώμης, αλλά η προβλεπόμενη διάρκεια του για δώδεκα 
χρόνια (άρθρο 10) φαίνεται να καθιστά κανόνα την εξαί­
ρεση που προβλέπεται από το άρθρο 85 παράγραφος 3 της 
συνθήκης και περικλείει τον κίνδυνο να καταλήξει να 
αποτελεί εξαίρεση η εφαρμογή των ουσιαστικών διατά­
ξεων της παραγράφου 1 του ίδιου αυτού άρθρου. Αν λοι­
πόν υπάρχει πολιτική απόφαση να ακολουθηθεί αυτή η 
γραμμή, θα ήταν προτιμότερο να τροποποιηθεί η συνθήκη 
στο σημείο αυτό. 
(') ΕΕ αριθ. C 75 της 29. 7. 1968. 
(2) Γνωμοδότηση για την XII έκθεση, παράγραφος 6.2 (ΕΕ αριθ. 
C341 της 19. 12. 1983). 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και 
Κοι νω νικής Επι τροπής 
Francis CEYRAC 
6· 8. 84 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 206/37 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Τροπολογίες που απορρίφθηκαν 
Οι ακόλουθες τροπολογίες, οι οποίες καταρτίσθηκαν με βάση τη γνωμοδότηση του τμήματος, και κατατέθη­
καν σύμφωνα με τις διατάξεις του εσωτερικού κανονισμού, απορρίφθηκαν από την Επιτροπή κατά τη διάρ­
κεια των συζητήσεων: 
Παράγραφοι 2.3 και 2.4 
Να αντικατασταθούν οι παράγραφοι 2.3 και 2.4 από το ακόλουθο κείμενο: 
«Η ΟΚΕ κρίνει ότι οι συμφωνίες Ε + Α θα πρέπει να εξαιρεθούν χωρίς περιορισμό βάσει του άρθρου 85 
παράγραφος 3 της συνθήκης. Το πρόβλημα του ανταγωνισμού τίθεται μόνο όταν οι έρευνες καταλήξουν σε 
πρακτικά αποτελέσματα όσον αφορά την παραγωγή και την εμπορία προϊόντων. Εν πάση περιπτώσει, οι 
συμφωνίες κοινής αξιοποίησης των αποτελεσμάτων της έρευνας στον τομέα της παραγωγής και της εμπο­
ρίας θα πρέπει να εξαιρεθούν της εφαρμογής του άρθρου 85 παράγραφος 1 βάσει μιας κατά κατηγορία εξαί­
ρεσης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 85 παράγραφος 3 της συνθήκης.» 
Αιτιολογία 
Εφόσον κριθεί αναγκαία η κοινοποίηση των συμφωνιών Ε + Α, όπως προβλέπεται στα σημεία 2.3 και 2.4 της 
γνωμοδότησης, πράγμα που αμφισβητώ, δεν είναι νομικά δυνατό να περιορισθεί η κοινοποίηση των συμφω­
νιών Ε + Α ανάμεσα σε μία ή περισσότερες κοινοτικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις που εδρεύουν εκτός της 
ΕΟΚ. Οι συμφωνίες αυτές είναι εξάλλου χρήσιμες για την προώθηση της έρευνας στην ΕΟΚ που παρουσιά­
ζει καθυστέρηση σε σχέση με τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία. Για να φθάσουμε στο επίπεδο της Ιαπωνίας και των 
Η ΠΑ, πρέπει, σε ορισμένες περιπτώσεις, να αξιοποιήσουμε τις ειδικές τεχνικές γνώσεις (know-how) συνερ­
γαζόμενοι με αυτές στον τομέα της έρευνας. 
Επίσης, είναι τελείως αβάσιμη η διαβεβαίωση σύμφωνα με την οποία η κοινοποίηση θα παρεμποδίσει τις 
εξωκοινοτικές επιχειρήσεις να αποκομίσουν οφέλη από τις συμφωνίες αυτές εφόσον είναι οι ίδιες συμβαλλό­
μενα μέρη. 
Όσον αφορά την πρόταση να αντικατασταθούν τα σημεία 2.3 και 2.4, η τροπολογία κατά το μεγαλύτερο 
μέρος της αυτοαιτιολογείται. 
Αποτέλεσμα της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 23, ψήφοι κατά: 48, αποχές: 10. 
Παράγραφοι 4.1 έως 4.3 
Να αντικατασταθούν οι παράγραφοι 4.1 έως 4.3 με το ακόλουθο κείμενο: 
«Οι συμφωνίες που πρέπει να κοινοποιούνται 
4.1. Όταν οι συμφωνίες Ε + Α καταλήγουν στη σύναψη συμφωνιών για την κοινή αξιοποίηση των αποτελε­
σμάτων όσον αφορά την παραγωγή και την εμπορία νέων προϊόντων, θα πρέπει να προβλέπεται κοινοποί­
ηση των συμφωνιών αυτών στο μέτρο που μια τέτοια παραγωγή και εμπορία θα καταλάμβανε σημαντικό 
μέρος στην αγορά των αναταγωνιστικών αγαθών των νέων αυτών προϊόντων.» 
Αιτιολογία 
Η αιτιολογία της τροπολογίας αυτής απορρέει από την τροπολογία που αφορά τις σελίδες 4 και 5 της γνωμο­
δότησης. 
AπoτέL·σμa της ψηφοφορίας 
Ψήφοι υπέρ: 21, ψήφοι κατά: 62, αποχές: 9.