29. 8. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 218/7 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για 
την τροποποίηση της οδηγίας 72/461/ΕΟΚ που αφορά προβλήματα υγειονομικού ελέγχου στον τομέα 
των ενδοκοινοτικών συναλλαγών νωπών κρεάτων και της οδηγίας 72/462/ΕΟΚ που αφορά προβλή­
ματα υγείας και υγειονομικού ελέγχου κατά την εισαγωγή ζώων του βοδινού και χοιρινού είδους και 
νωπού κρέατος προέλευσης τρίτων χωρών (*) 
(85/C 218/03) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 13 Μαρτίου 1985, να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 
της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση οδηγίας που αναφέρεται παραπάνω. 
Το τμήμα προστασίας του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας και των καταναλωτών, στο οποίο 
ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 4 Ιουνίου 
1985, με βάση την εισηγητική έκθεση του κ. Storie-Pugh. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 228η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 
3ης Ιουλίου 1985), υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι ο κύριος στόχος της πρότασης 
αυτής είναι να διευρυνθεί το φάσμα των πηγών από τις οποίες 
επιτρέπονται οι εισαγωγές ζωικών αδένων, οργάνων και 
αίματος, που είναι απαραίτητα, ως πρώτη ύλη, για τη 
φαρμακευτική βιομηχανία της Κοινότητας. Έχει επίγνωση 
του γεγονότος ότι οι συνολικές δυνατότητες της Κοινότητας, 
για την παραγωγή αυτών των πρώτων υλών, δεν επαρκούν για 
την κάλυψη των απαιτήσεων. 
2. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τον έλεγχο των εισαγω­γών, όπως χαράσσονται στις προτάσεις της Επιτροπής, αλλά 
και οι εμπειρίες που αποκομίσθηκαν κατά το παρελθόν, 
σχετικά με την επιτυχημένη διεξαγωγή του υγειονομικού 
ελέγχου σε παρόμοιες εισαγωγές, εξασφαλίζουν ότι η πρότα­
ση αυτή δεν θα είχε επιπτώσεις για τη δημόσια υγεία ή την 
υγεία του ζωικού κεφαλαίου. 
3. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την πρόταση της Επιτροπής. 
Βρυξέλλες, 3 Ιουλίου 1985. 
(') ΕΕ αριθ. C 68 της 15. 3. 1985, σ. 5. Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινονικής Επιτροπής για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του 
Συμβουλίου περί καθορισμού μέτρων για την αποθάρρυνση της θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία 
παραποιημένων προϊόντων (*) 
(85/C 218/04) 
Το Συμβούλιο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε, στις 22 Ιανουαρίου 1985, να ζητήσει, 
σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση που 
αναφέρεται παραπάνω. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 5 Ιουνίου 1985, με βάση την εισηγητική 
έκθεση του κ. Regaldo. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα, κατά τη 228η σύνοδο ολομέλειας της 
(συνεδρίαση της 3ης Ιουλίου 1985), την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
Ι. ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ 
1. Στόχος της πρότασης κανονισμού 
1.1. Στόχος της πρότασης κανονισμού είναι η καταπολέ­
μηση της εμπορίας παραποιημένων προϊόντων που προέρ-
(') ΕΕαριθ. C20 της 22. 1. 1985, σ. 7. χονται από τρίτες χώρες διαμέσου της θέσπισης μιας τελω­
νειακής διαδικασίας, η οποία προβλέπει την αναστολή της 
θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία και, στην περίπτωση που 
αποδεικνύεται παραποίηση, την κατάσχεση των προϊόντων 
τα οποία παραβιάζουν κατάφωρα τα δικαιώματα των δικαι­
ούχων σήματος παραγωγής ή εμπορικού σήματος. Όμως, τα 
συγκεκριμένα μέτρα της πρότασης κανονισμού αφορούν 
Αριθ. C 218/8 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 29. 8. 85 
μόνο την παραποίηση σημάτων κατασκευαστή και κατά 
συνέπεια την παραβίαση των δικαιωμάτων των δικαιούχων 
σημάτων παραγωγής. Για να επιτευχθεί ο στόχος της.πρότα-
σης κανονισμού πρέπει η πρόταση να συμπεριλάβει την 
παραποίηση των σχεδίων και προτύπων που έχουν κατατεθεί 
και καταχωρηθεί στα κράτη μέλη. 
1.2. Η διαδικασία αυτή πρέπει να γίνει ευνοϊκά δεκτή αφού 
η παραποίηση των προϊόντων συνεπάγεται τεράστιες απώ­
λειες για την οικονομία, γενικότερα και για τον παραγωγό 
και τον καταναλωτή, ειδικότερα. 
1.3. Η θέση της Επιτροπής, η οποία προσπαθεί να πα­
ρέμβει προληπτικά κατά τη διάθεση των εμπορευμάτων στο 
εμπόριο, πρέπει να γίνει ευνοϊκά δεκτή γιατί η πείρα έχει 
αποδείξει ότι όταν τα παραποιημένα προϊόντα φτάσουν στην 
κοινοτική αγορά η διατάραξη και οι ζημίες έχουν ήδη γίνει 
και ότι γενικά δεν είναι δυνατό να προβλεφθεί η, εκ των 
υστέρων, απόσυρση τους και οριστική επανόρθωση. 
1.4. Πάντως, πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή κατά 
την εφαρμογή της διαδικασίας αυτής, προκειμένου να απο­
φευχθεί η δημιουργία νέων εμποδίων κατά την ελεύθερη 
κυκλοφορία των εμπορευμάτων και να αποκλεισθούν κατα­
χρηστικές ρυθμίσεις οι οποίες σκοπό έχουν να δημιουργή­
σουν εμπόδια με χαρακτήρα προστατευτικό. 
2. Πεδίο εφαρμογής 
2.1. Η πρόταση κανονισμού αφορά τα παραποιημένα 
προϊόντα που προέρχονται από τις τρίτες χώρες και όχι τα 
παρόμοια προϊόντα που κυκλοφορούν στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Εξάλλου, τα συγκεκριμένα μέτρα αφορούν 
αποκλειστικά τα προϊόντα που προστατεύονται από ένα 
σήμα το οποίο έχει καταχωρηθεί σύμφωνα με την κοινοτική 
νομοθεσία -από τη στιγμή που αυτή θα τεθεί σε ισχύ- ή 
σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους. 
2.1.1. Σημαντικοί τομείς της ευρωπαϊκής βιομηχανίας 
καταναλωτικών αγαθών προστατεύουν τα προϊόντα τους όχι 
με σήματα κατασκευαστή, αλλά με υποδείγματα και σχέδια 
που κατατίθενται και καταχωρούνται. Για το λόγο αυτό η 
πρόταση κανονισμού πρέπει να επεκταθεί στα υποδείγματα 
και τα σχέδια. 
2.2. Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται το γεγονός ότι η επέκταση 
αυτή του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού εξακολουθεί να 
είναι ανεπαρκής, από πλευράς σύλληψης, γιατί οι παραποι­
ήσεις μέσα στην ΕΟΚ αποτελούν ένα φαινόμενο μεγάλης 
οικονομικής σημασίας· ωστόσο, από πρακτικής πλευράς, 
είναι δυνατό να επιδοκιμαστεί η θέση αυτή και αυτό για τους 
εξής λόγους: 
— πρόκειται για νέα καθήκοντα που ανατίθενται στις τελω­
νειακές αρχές και για το λόγο αυτό αν ληφθούν υπόψη οι 
ανομοιότητες που υπάρχουν στον τομέα αυτό σε κοινοτι­
κό επίπεδο είναι προτιμότερο να ενεργήσει κανείς βαθμι­
αία και με σύνεση, 
— τα προϊόντα που προστατεύονται με ένα σήμα ή με 
υποδείγματα και σχέδια που έχουν καταχωρηθεί και 
κατατεθεί, εντοπίζονται ευκολότερα και τα δικαιώματα 
μπορούν να προστατευθούν ευκολότερα και με ένα πιο 
πρόσφορο τρόπο, — δεν πρέπει να δημιουργηθεί μεγάλος φόρτος εργασίας για 
τις τελωνειακές αρχές αν ληφθούν υπόψη οι δυσχέρειες τις 
οποίες αντιμετωπίζουν αυτές, κατά τον έλεγχο των εμπο­
ρευμάτων που προέρχονται από τρίτες χώρες, 
— δεν είναι δυνατό να προτείνεται η κατάργηση των ενδο­
κοινοτικών συνόρων και ταυτόχρονα να απαιτείται ενί­
σχυση του ελέγχου των εμπορευμάτων που κυκλοφορούν 
μεταξύ των κρατών μελών. Αντίθετα, θα πρέπει να 
εναρμονισθεί και να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα των 
ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας. 
2.3. Πάντως, συνιστάται στην Επιτροπή να εξετάσει, με 
βάση την πείρα που έχει αποκτηθεί, τη σκοπιμότητα εφαρ­
μογής των προτεινόμενων μέτρων σε άλλα δικαιώματα 
ατομικής προστασίας (π.χ. τα δικαιώματα συγγραφέα, 
κλπ.). 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Γενικά, τα άρθρα της πρότασης κανονισμού πρέπει να 
τροποποιηθούν για να ληφθούν υπόψη οι παρατηρήσεις που 
διατυπώνει η ΟΚΕ στο κεφάλαιο των γενικών παρατηρήσεων 
και οι οποίες αποβλέπουν στην επέκταση του πεδίου εφαρ­
μογής της πρότασης στα κατατεθειμένα και καταχωρημένα 
υποδείγματα και σχέδια. 
3.2. Σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1, η αίτηση 
παρέμβασης υποβάλλεται μόνο στις τελωνειακές αρχές του 
κράτους μέλους όπου το εμπόρευμα έχει κατατεθειμένο 
σήμα. 
Η διάταξη αυτή περιορίζει σημαντικά την καταπολέμηση των 
παραποιημένων εμπορευμάτων, επειδή παρακινεί τους διανε­
μητές των εμπορευμάτων αυτών να ζητούν τη θέση σε 
ελεύθερη κυκλοφορία στις χώρες μέλη όπου το σήμα δεν έχει 
κατατεθεί και κατά συνέπεια δεν προστατεύεται. 
Για το λόγο αυτό, η ταχεία υιοθέτηση του κοινοτικού σήμα­
τος, καθώς και η εναρμόνιση της νομοθεσίας σχετικά με τα 
υποδείγματα και τα σχέδια στην Κοινότητα θα πρέπει να 
επιτρέψουν την αποτελεσματικότερη καταπολέμηση των 
παραποιημένων προϊόντων, αλλιώς, οι δικαιούχοι των δικαι­
ωμάτων θα πρέπει να προβαίνουν σε καταχώρηση σε κάθε 
κράτος μέλος για να επιτύχουν επαρκή προστασία. 
3.3. Το άρθρο 2 παράγραφος 3, προβλέπει τη δυνατότητα 
καταβολής εγγύησης. 
Αν ληφθούν υπόψη οι ζημίες και βλάβες που προκύπτουν από 
μια αδικαιολόγηση κατάσχεση εμπορευμάτων, η καταβολή 
εγγύησης θα πρέπει να αποτελεί τον κανόνα, ενώ η απαλλαγή 
θα πρέπει να θεωρείται ως εξαίρεση. Στην περίπτωση των 
υποδειγμάτων και των σχεδίων πρέπει να προβλεφθεί η 
υποχρεωτική καταβολή εγγύησης. 
Εξάλλου, η εγγύηση δε θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα υψηλή, 
γιατί διαφορετικά θα είχε απαγορευτικό χαρακτήρα και θα 
προκαλούσε διακρίσεις σε βάρος των ΜΜΕ. 
3.4. Δε θα έπρεπε να εισπράττονται διοικητικά έξοδα 
γιατί η καταπολέμηση της εμπορίας παραποιημένων προϊό­
ντων γίνεται και για το δημόσιο συμφέρον επίσης. Η είσπρα-
29. 8. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 218/9 
ξη διοικητικών εξόδων φαίνεται να δικαιολογείται μόνο στην 
περίπτωση καταχρηστικής αίτησης του δικαιούχου του 
σήματος ή του καταχωρημένου και κατατεθειμένου 
σχεδίου. 
3.5. Το άρθρο 4 παράγραφος 3, δεν είναι σαφές και θα 
πρέπει να διατυπωθεί καλύτερα. Όσον αφορά τη μεταχείριση 
των εμπορευμάτων μετά την κατάσχεση, στα κράτη μέλη θα 
έπρεπε να παρασχεθούν δύο εναλλακτικές λύσεις οι οποίες 
να αντιστοιχούν στα νομικά συστήματα των κρατών μελών 
της Κοινότητας. 
3.6. Όταν η συμπληρωματική έρευνα αποδείξει ότι ένα 
εμπόρευμα είναι παραποιημένο, ο αιτών θα πρέπει να έχει τη 
δυνατότητα να απαιτήσει από τον εισαγωγέα πληροφορίες 
σχετικά με την προέλευση του εμπορεύματος. 
3.7. Οι διατάξεις του άρθρου 5 θα πρέπει να διευκρινισθούν 
έτσι ώστε τα παραποιημένα προϊόντα να μην μπορούν κατ' ουδένα τρόπο να τίθενται σε κυκλοφορία στο εσωτερικό της 
κοινής αγοράς. 
3.8. Αν ληφθεί υπόψη ότι σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρ­
χουν ίσως περισσότερο αποτελεσματικές διοικητικές διαδι­
κασίες κατά των παραποιημένων προϊόντων (για παράδειγμα 
κατάσχεση των εμπορευμάτων χωρίς αίτηση του δικαιούχου 
του σήματος), η Επιτροπή θα έπρεπε να εξετάσει τη δυνατό­
τητα εναρμόνισης των νομικών και διοικητικών διαδικα­
σιών, όσον αφορά τή δίωξη των παραποιημένων προϊόντων, 
λαμβάνοντας επίσης υπόψη τις διατάξεις του άρθρου 36 της 
Συνθήκης της Ρώμης. 
4. Η ΟΚΕ εκφράζει την ελπίδα ότι στα πλαίσια της ΓΣΔΕ η 
Κοινότητα θα επιστήσει την προσοχή των άλλων συμβαλλο­
μένων μερών στο σύνολο των προτάσεων που διατυπώνονται 
στη γνωμοδότηση. 
Βρυξέλλες, 3 Ιουλίου 1985. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Gerd MUHR 
Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου 
σχετικά με την ειδική εκπαίδευση στην γενική ιατρική ζ1) 
(85/C 218/05) 
Στις 7 Ιανουαρίου 1985, το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τα άρθρα 49,57 και 66 της συνθήκης για 
την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την πρόταση του αναφέρεται παραπάνω. 
Το τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 5 Ιουνίου 1985, με βάση την εισηγητική έκθεση 
του κ. d'Elia. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή στη 228η σύνοδο ολομέλειας της (συνεδρίαση της 3ης Ιουλίου 
1985), υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ αναγνωρίζει ότι η πρόταση οδηγίας αποτελεί 
ένα θετικό βήμα για τη διευκόλυνση της άσκησης του 
δικαιώματος της εγκατάστασης και της ελεύθερης κυκλοφο­
ρίας των ιατρών στην επικράτεια της Κοινότητας. 
1.2. Η ΟΚΕ εγκρίνει το στόχο της πρότασης σύμφωνα με 
τον οποίο, οι γενικοί ιατροί θα μπορούν να αποκτήσουν 
ειδική εκπαίδευση στην γενική ιατρική - συμπληρωματική 
όσον αφορά τη βασική κατάρτιση - η οποία θα τους 
επιτρέπει να ασκούν με επαρκέστερο τρόπο το επάγγελμα 
τους, επειδή δίνει μεγαλύτερη έμφαση στα προβλήματα της 
υγείας του ατόμου αν ληφθούν υπόψη στο σύνολο τους, 
λαμβάνει εξίσου υπόψη τόσο την προληπτική αγωγή όσο και 
τη θεραπευτική. 
0) ΕΕ αριθ. C 13 της 15. 1. 1985, σ. 3. 1.3. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι τα κύρια χαρακτηριστικά της 
ειδικής εκπαίδευσης στην γενική ιατρική, είναι ότι διαρκεί 
δύο τουλάχιστον χρόνια με πλήρη απασχόληση και ότι 
απαιτεί ένα ιδιαίτερο τύπο κατάρτισης ο οποίος είναι περισ­
σότερο πρακτικός παρά θεωρητικός. Αντίθετα, οι διατάξεις 
σχετικά με: 
— την εκπαίδευση με μερική απασχόληση (άρθρο 3), 
— με την κατοχή μιας άλλης συμπληρωματικής εκπαίδευ­
σης (άρθρο 4) πρέπει να θεωρηθούν ως εξαιρέσεις. 
1.4. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι πέρα από τις αρχές που θεσπίζονται 
στο άρθρο 2 της πρότασης οδηγίας, θα έπρεπε να αντεθεί στη 
συμβουλευτική επιτροπή για την ιατρική εκπαίδευση, η οποία 
προβλέπεται από την οδηγία 75/364/ΕΟΚ, να θεσπίσει στο 
μέλλον ορισμένες κατευθυντήριες γραμμές αναφορικά με το 
περιεχόμενο και τις μεθόδους εκπαίδευσης για τη χορήγηση