Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για την "Έκθεση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο 'Βελτίωση της νομοθεσίας 1998 - Συνυπευθυνότητα'"

(1999/C 374/04)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

έχοντας υπόψη τη Συνθήκη περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας (Συνθήκη ΕΚ), και, ιδιαίτερα, το άρθρο 5,

έχοντας υπόψη τη Συνθήκη του Άμστερνταμ και, ιδιαίτερα, το Πρωτόκολλο 7 σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας και τη δήλωση αριθ. 39 σχετικά με την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας,

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της Βιέννης της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1998, σύμφωνα με τα οποία οι μελλοντικές εκθέσεις της Επιτροπής για τη "Βελτίωση της νομοθεσίας" πρέπει να παρουσιάζονται εγκαίρως ώστε να μπορούν να διεξάγονται εις βάθος αναλύσεις, μεταξύ άλλων και στους κόλπους της Επιτροπής των Περιφερειών,

έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο "Βελτίωση της νομοθεσίας 1998 - Συνυπευθυνότητα" (COM(1998) 715 τελικό),

έχοντας υπόψη το ψήφισμα που υιοθέτησε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 18 Δεκεμβρίου 1998 σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής στο Συμβούλιο "Βελτίωση της νομοθεσίας 1997",

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της ΕΤΠ της 10ης Μαρτίου 1999, σύμφωνα με το άρθρο 198 γ παράγραφος 4 της Συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας να καταρτίσει γνωμοδότηση για το θέμα αυτό και να αναθέσει την προετοιμασία της σχετικής γνωμοδότησης στην Επιτροπή Θεσμικών Θεμάτων,

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της ΕΤΠ της 11ης Μαρτίου 1999 για την αρχή της επικουρικότητας "Προς μια πραγματική προσέγγιση της επικουρικότητας! Έκκληση της Επιτροπής των Περιφερειών" (CdR 302/98 fin)(1),

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης της Επιτροπής Θεσμικών Θεμάτων της 27ης Απριλίου 1999 με εισηγήτρια την κα Mercedes Bresso (CdR 50/99 rev 1),

εκτιμώντας ότι η αρχή της επικουρικότητας, που εισήχθη στο παρόν άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ από τη Συνθήκη του Μάαστριχτ το 1992, είναι μια δυναμική αρχή με συνταγματική αξία, που έχει στόχο να εγγυάται ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται σε επίπεδο όσο το δυνατόν πλησιέστερο στους πολίτες,

εκτιμώντας ότι η αρχή της επικουρικότητας, όπως ορίζεται στις Συνθήκες και στο Πρωτόκολλο 7 της Συνθήκης του Άμστερνταμ, αφορά εκείνους τους τομείς που δεν αποτελούν αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας και παρέχει έναν προσανατολισμό σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να εφαρμόζονται αυτές οι αρμοδιότητες σε κοινοτικό επίπεδο, με διατήρηση του κοινοτικού κεκτημένου και της θεσμικής ισορροπίας,

εκτιμώντας ότι η τήρηση της αρχής της επικουρικότητας είναι πιο σημαντική από ποτέ σήμερα, που πρέπει να οικοδομηθεί και να εδραιωθεί μια ευρύτερη ευρωπαϊκή ιθαγένεια,

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 30ή σύνοδο ολομέλειάς της, στις 15 και 16 Σεπτεμβρίου 1999 (συνεδρίαση της 15ης Σεπτεμβρίου), την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Το 1995 διευρύνθηκε η έκθεση για την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας, που παρουσιάζει κάθε χρόνο από το 1992 και εξής η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Σήμερα στο έγγραφο αυτό η Επιτροπή εξετάζει τις πρωτοβουλίες που αναλαμβάνονται για τη βελτίωση της κοινοτικής νομοθεσίας, είτε αυτές αφορούν την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας είτε προβλήματα σχετικά με την ποιότητα της διατύπωσης και τη διάδοση των κειμένων.

1.2. Αναφερόμενη στην αρχή της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, η Επιτροπή θεωρεί ότι με την εισαγωγή τους στο νέο άρθρο 5 της Συνθήκης ΕΚ και την υιοθέτηση του Πρωτοκόλλου 7, που προσαρτάται στην τελική πράξη της Συνθήκης του Άμστερνταμ υπάρχουν πλέον πολύ σαφείς κανόνες όσον αφορά την εφαρμογή αυτών των αρχών, τους οποίους η Επιτροπή εφαρμόζει χωρίς να αναμένει την κύρωση του Πρωτοκόλλου.

1.3. Κατά τη διάρκεια του 1998 η βελτίωση της νομοθεσίας αποτέλεσε διαρκή στόχο της Επιτροπής, η οποία θεωρεί ότι επιτέλεσε μια εργασία που "απέφερε ορατά αποτελέσματα". Ο συνολικός αριθμός των νομοθετικών προτάσεων μειώθηκε, η Επιτροπή άσκησε το δικαίωμα πρωτοβουλίας της εστιαζόμενη στους πολιτικούς στόχους προτεραιότητας, προσφεύγοντας σε διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους κύκλους, μεταξύ άλλων μέσω των μηχανισμών παρουσίασης Λευκών και Πράσινων Βιβλίων και ανακοινώσεων, και εκδίδοντας όσο το δυνατόν σαφέστερες, απλούστερες και πιο προσιτές νομοθετικές διατάξεις.

1.4. Σχετικά, και κατόπιν της υιοθέτησης του Πρωτοκόλλου 7 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα που προσαρτήθηκε στη Συνθήκη του Άμστερνταμ και της δήλωσης αριθ. 39 που αφορά την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας που προσαρτήθηκε στην ίδια Συνθήκη, αυξήθηκε ευρέως το πολιτικό ενδιαφέρον για τη νομοθετική διαδικασία. Τόσο το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Κάρντιφ τον Ιούνιο του 1998 όσο και η άτυπη συνεδρίαση των αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων του Pörtschach τον Οκτώβριο υπογράμμισαν ότι η αρχή της επικουρικότητας αποτελεί κεντρικό στοιχείο για την ενίσχυση της δημοκρατικής νομιμότητας της Ένωσης.

1.5. Η βελτίωση της νομοθεσίας αποτελεί καθήκον όλων των κοινοτικών νομοθετικών οργάνων, μια κοινή ευθύνη, όπως υπογραμμίζει η Επιτροπή στον τίτλο της έκθεσής της, που ανήκει σε όλα τα όργανα, τα οποία δεν μπορούν να απεκδυθούν από τις ευθύνες τους έναντι των πολιτών. Η ευθύνη αυτή ανήκει και τα κράτη μέλη, τα οποία πρέπει να πολλαπλασιάσουν τις προσπάθειές τους τόσο για την απλοποίηση της εθνικής τους νομοθεσίας όσο και για την ορθή και έγκαιρη μεταφορά των κοινοτικών οδηγιών στις εθνικές τους έννομες τάξεις.

1.6. Για να μεταφερθεί το έργο της "βελτίωσης της νομοθεσίας" σε όλα τα επίπεδα, είναι επιπλέον απαραίτητη μια προσπάθεια ενημέρωσης των πολιτών και επικοινωνίας μαζί τους, στην οποία να ληφθούν επίσης υπόψη οι νέες τεχνολογίες και οι δυνατότητές τους.

1.7. Όλοι οι συμμετέχοντες στην κοινοτική νομοθετική διαδικασία πρέπει να συνεργασθούν, για να εξηγήσουν σε όλους τους αρμοδίους στην Ευρωπαϊκή Ένωση τι πρέπει να κάνουν για να μπορέσουν οι πολίτες να καταλάβουν τη χρησιμότητα της ανάληψης δράσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η υποστήριξη της ευρωπαϊκής οικοδόμησης από τους πολίτες εξαρτάται από τη διαφάνεια των αρχών και τη δυνατότητα καταλογισμού των ευθυνών.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Μια γνωμοδότηση που θα ανοίξει τον δρόμο

2.1.1. Κατόπιν των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βιέννης της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1998, σύμφωνα με τα οποία οι μελλοντικές εκθέσεις της Επιτροπής για την επικουρικότητα πρέπει να παρουσιάζονται εγκαίρως, ώστε να μπορεί να διεξάγονται εις βάθος συζητήσεις, μεταξύ άλλων και στους κόλπους της Επιτροπής των Περιφερειών, η ΕΤΠ εξέτασε για πρώτη φορά την έκθεση για τη "Βελτίωση της νομοθεσίας" που παρουσιάζει κάθε χρόνο η Επιτροπή στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

2.1.2. Η ΕΤΠ υπογραμμίζει τη σημασία της παρούσας γνωμοδότησης, η οποία θα ανοίξει τον δρόμο και θα αποτελέσει τον πρόδρομο της μελλοντικής διαδικασίας διαβούλευσης που προβλέπεται στα συμπεράσματα της Βιέννης όσον αφορά την ετήσια έκθεση για την επικουρικότητα.

2.1.3. Η εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας αποτελεί σήμερα το σημείο αναφοράς για όλες τις κοινοτικές νομοθετικές δραστηριότητες στους τομείς των μη αποκλειστικών αρμοδιοτήτων της Ένωσης.

2.1.4. Στη γνωμοδότηση πρωτοβουλίας της για την αρχή της επικουρικότητας "Προς μια πραγματική προσέγγιση της επικουρικότητας! Έκκληση της Επιτροπής των Περιφερειών"(2) (CdR 302/98 fin), που υιοθετήθηκε στις 11 Μαρτίου 1999, η ΕΤΠ υπενθυμίζει ότι ήδη από τη σύστασή της επεδίωκε πάντοτε να χαρακτηρίζεται ως ο θεματοφύλακας της αρχής της επικουρικότητας. Πράγματι, η ΕΤΠ ήταν πάντοτε υπέρ ισχυρών μεν, αλλά περιορισμένων σε μέγεθος και αποτελεσματικών ευρωπαϊκών οργάνων, τα οποία να επικεντρώνονται σε καθήκοντα που δεν μπορούν να εκτελεσθούν αποτελεσματικά από άλλα επίπεδα διακυβέρνησης άμεσα υπόλογα στους πολίτες.

2.1.5. Φαινόταν, επομένως, έξω από κάθε λογική το όργανο που συγκεντρώνει τους εκπροσώπους των τοπικών και περιφερειακών αρχών και που αποτελεί, ως εκ τούτου, τον θεματοφύλακα της αρχής της επικουρικότητας να μην καλείται να εκφράσει τις εκτιμήσεις του για την έκθεση σχετικά με μια νομοθετική δραστηριότητα που εμπνέεται από αυτήν την αρχή και που στηρίζει σ' αυτήν την αρχή την εφαρμογή της.

2.1.6. Η ΕΤΠ εκφράζει, επομένως, την ικανοποίησή της για την άρση πλέον αυτής της ανωμαλίας στην κοινοτική διαδικασία διαβουλεύσεων.

2.2. Οι αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας

2.2.1. Στην έκθεση "Βελτίωση της νομοθεσίας 1998 - Συνυπευθυνότητα", η Επιτροπή ορίζει τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας ως "σαφείς και κωδικοποιημένες πλέον αρχές", με αποθετικό τρόπο, δηλ. τι δεν είναι επικουρικότητα.

2.2.2. Ωστόσο, αναγνωρίζει ότι οι αρχές αυτές είναι και πρέπει να παραμείνουν εξελικτικές, πράγμα για το οποίο επιβάλλεται να μην οριοθετηθούν ερμητικά οι αρμοδιότητες της Ένωσης, αλλά να εξετασθούν δυναμικά, ως δυνατότητα παρέμβασης ή μη παρέμβασης, με δέουσα αιτιολόγηση και ακριβέστερο προσδιορισμό των όρων και του εύρους της δράσης.

2.2.3. Η ΕΤΠ συμφωνεί με την Επιτροπή όσον αφορά τη δυναμική φύση της αρχής της επικουρικότητας, υπό την έννοια ότι το πεδίο δράσης της Κοινότητας μπορεί να επεκταθεί ή να περιορισθεί, εάν οι περιστάσεις το απαιτούν, πάντα βεβαίως στο πλαίσιο των ορίων, των στόχων και των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται από τις Συνθήκες.

Για το λόγο αυτό η ΕΤΠ θεωρεί ότι πρέπει να αρχίσει το συντομότερο δυνατό μια συζήτηση σχετικά με την ανακατανομή των αρμοδιοτήτων, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανάπτυξη των δυνατοτήτων πρωτοβουλίας των περιφερειών και των τοπικών αυτοδιοικήσεων των κρατών μελών· η ΕΤΠ ζητά την εξέταση του εν λόγω θέματος κατά την επόμενη διακυβερνητική διάσκεψη.

2.2.4. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι η αρχή της επικουρικότητας αποτελεί την αρχή που ρυθμίζει τις σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των κρατών μελών και των τοπικών και περιφερειακών αρχών και για το λόγο αυτό ο ορισμός του άρθρου 5 πρέπει να εφαρμόζεται για τις σχέσεις μεταξύ της Κοινότητας, των κρατών μελών και των τοπικών και περιφερειακών διοικήσεων, χωρίς να επηρεάζονται οι σχέσεις μεταξύ των περιφερειών και των κρατών οι οποίες διέπονται από τα αντίστοιχα συνταγματικά συστήματα.

2.2.5. Η ίδια η Συνθήκη, υπογραμμίζει η ΕΤΠ, προβλέπει όμως ότι οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται σε επίπεδο όσο το δυνατόν πλησιέστερο προς τους πολίτες, το οποίο δεν συμπίπτει πάντοτε με το εθνικό. Η αρχή της επικουρικότητας και της αποτελεσματικότητας ορίζεται, λοιπόν, ως αρχή της εγγύτητας· από αυτό συνάγεται ότι τα κράτη πρέπει να αφήνουν στις τοπικές και περιφερειακές διοικήσεις τις αρμοδιότητες και αποφάσεις που τα επίπεδα αυτά μπορούν να λάβουν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

2.2.6. Η ΕΤΠ θεωρεί σκόπιμο να δηλώσει ότι έχει ζητήσει επανειλημμένα τη θέσπιση νομικών και πολιτικών εγγυήσεων επ' αυτού του θέματος επ' ευκαιρία των αναθεωρήσεων των Συνθηκών, ώστε να διασφαλιστεί η πλήρης εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας.

2.2.7. Κατά την άποψη της ΕΤΠ, ένα σύστημα εγγυήσεων που να περιλαμβάνει και τις τοπικές και περιφερειακές αρχές θα απέτρεπε, επιπλέον, τον κίνδυνο να παρουσιασθούν τάσεις από πλευράς των κρατών μελών να χρησιμοποιήσουν την επικουρικότητα ως άλλοθι για την επανεθνικοποίηση των κοινοτικών πολιτικών.

2.2.8. Η ΕΤΠ πιστεύει ότι η εφαρμογή των αρχών της εγγύτητας και της αποτελεσματικότητας θα μπορούσε να διασφαλισθεί μέσω ενός νέου ορισμού των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που να κατανέμει τις αρμοδιότητες ή να αναγνωρίζει κοινές αρμοδιότητες όχι μόνο μεταξύ κοινοτικού και εθνικού επιπέδου, αλλά μεταξύ πιο εξειδικευμένων επιπέδων με βάση τη δυνατότητα λήψης αποτελεσματικών αποφάσεων και τη διασφάλιση της συμμετοχής των πολιτών στην ευρωπαϊκή οικοδόμηση. Ως εκ τούτου, πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε, από διοικητική άποψη, η θέσπιση του κοινοτικού δικαίου να αποτελεί κυρίως, υποχρέωση των κρατών μελών σύμφωνα με τους ισχύοντες συνταγματικούς κανόνες.

Εκείνο που χρήζει εξέτασης, προκειμένου να διασφαλισθεί η συνοχή και να προσδοθεί στην επικουρικότητα μια πραγματικά εξελικτική και δυναμική διάσταση, είναι ο τρόπος με τον οποίο ασκούνται οι αρμοδιότητες, καταμερισμένες και διανεμημένες σε όλους.

2.2.9. Η ΕΤΠ επαναλαμβάνει σχετικά τη σταθερή πεποίθησή της ότι ο αυστηρός σεβασμός της αρχής της επικουρικότητας είναι πιο σημαντικός από ποτέ σήμερα, που πρέπει να οικοδομηθεί και να εδραιωθεί μια ευρύτερη ευρωπαϊκή ιθαγένεια.

2.2.10. Η ΕΤΠ θεωρεί, εξάλλου, ότι η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη αποτελεί επίσης θεμελιώδη αξία του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου, συμπληρωματική της αρχής της επικουρικότητας.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Η ΕΤΠ επισημαίνει ότι η πραγμάτευση σε ενιαίο έγγραφο της εφαρμογής των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας και των προβλημάτων που αφορούν την ποιότητα της διατύπωσης των κειμένων είναι εις βάρος της βαθύτερης ανάλυσης και της συζήτησης των δύο πτυχών, που είναι πολύ διαφορετικές μεταξύ τους, αλλά, ταυτόχρονα, εξίσου ουσιαστικές για την προσέγγιση της Ευρωπαϊκής Ένωσης στους πολίτες.

3.2. Η ΕΤΠ επικροτεί την προσπάθεια που κατέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να τηρήσει την αρχή της επικουρικότητας κατά την άσκηση των νομοθετικών και κανονιστικών εξουσιών της, αποσύροντας πολλές από τις προτάσεις της και μειώνοντας τον αριθμό των νέων. Για το λόγο αυτό η Επιτροπή θα πρέπει να επικεντρώσει την προσοχή της σε ζητήματα που έχουν σαφώς ευρωπαϊκό χαρακτήρα, για τα οποία είναι αρμόδια βάσει των προβλεπόμενων από τις Συνθήκες, και να αποφεύγει τη θέσπιση ρυθμίσεων σε τομείς που αποτελούν αρμοδιότητα των τοπικών και περιφερειακών αρχών, λαμβανομένου υπόψη ότι η αντιμετώπιση των προβλημάτων των εν λόγω τομέων γίνεται καλύτερα από τα επίπεδα διακυβέρνησης που βρίσκονται πλησιέστερα στους πολίτες.

3.3. Οι ευρωπαϊκές αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται κατά τρόπο που να αφήνει όσο το δυνατόν περισσότερα περιθώρια ελιγμών στις κρατικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές για την λήψη των αποφάσεων για τις οποίες είναι αρμόδιες. Για το λόγο αυτό η ΕΤΠ υπογραμμίζει ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία είναι ανάγκη να περιορίζεται όσο το δυνατόν περισσότερο σε γενικού χαρακτήρα οδηγίες, οι οποίες να επιβάλλουν στόχους εναρμόνισης και να αφήνουν τις ρυθμιστικές πτυχές στα κατώτερα επίπεδα. Μια υπερβολικά ενδελεχής εναρμόνιση σε ευρωπαϊκή κλίμακα δύναται να έχει σημαντικές επιπτώσεις στις τοπικές και περιφερειακές αρχές, σε τοπική κλίμακα, όσον αφορά είτε την άσκηση των αρμοδιοτήτων τους είτε την ικανότητα προσαρμογής τους.

3.4. Επ' αυτού, η ΕΤΠ επαναλαμβάνει την ανάγκη να τηρείται η προτεραιότητα των βασικών οδηγιών έναντι των κανονισμών, καθώς οι πρώτες παρέχουν τη δυνατότητα στα κράτη μέλη και τις άλλες τοπικές αρχές να προσδιορίσουν, με βάση τις τοπικές συνθήκες, τα πιο ενδεδειγμένα νομοθετικά μέτρα για την επίτευξη των στόχων που έχουν τεθεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

3.5. Η ΕΤΠ σημειώνει ότι θα ήταν σκόπιμο, όπως υπογράμμισε και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο ψήφισμα που υιοθέτησε στις 18 Δεκεμβρίου 1998 σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής στο Συμβούλιο "Βελτίωση της νομοθεσίας 1997", να επανεξετασθεί η ονοματολογία των κοινοτικών νομοθετικών πράξεων και να καθιερωθεί μια ιεραρχία των κανόνων.

3.6. Σε σχέση με τα προβλήματα που απορρέουν από την ποιότητα της διατύπωσης της κοινοτικής νομοθεσίας, η ΕΤΠ επισημαίνει ότι αυτά έχουν αντίκτυπο στις περιφέρειες και τις τοπικές αρχές, ως αποδεκτών των νομοθετικών πράξεων, αρμόδιων σε ορισμένες περιπτώσεις για την εφαρμογή των κανονιστικών ρυθμίσεων, και ως αναμεταδοτών των πληροφοριών στα κατώτερα εδαφικά επίπεδα και στους πολίτες.

3.7. Η "Πράσινη Βίβλος για τις πληροφορίες του δημόσιου τομέα στην κοινωνία των πληροφοριών" επιβεβαιώνει τη σημασία της πρόσβασης για τους πολίτες και τον ρόλο του δημόσιου τομέα. Ζητείται όλο και συχνότερα από τις τοπικές αρχές να εγγυώνται μια γενικευμένη πρόσβαση, που να ανταποκρίνεται στην απαίτηση των πολιτών να μάθουν περισσότερα για την Ευρωπαϊκή Ένωση, απαίτηση που έχει μετρηθεί και με τις δημοσκοπήσεις του Ευρωβαρόμετρου.

Η ΕΤΠ πιστεύει ότι αυτός ο αυξανόμενος ρόλος των περιφερειών και των τοπικών αρχών και ως αναμεταδοτών των πληροφοριών για την Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να ληφθεί δεόντως υπόψη στα μελλοντικά έγγραφα της Επιτροπής.

Με την ευκαιρία αυτή, η ΕΤΠ υπενθυμίζει τη γνωμοδότηση με θέμα την "Κατάρτιση επί ευρωπαϊκών θεμάτων"(3). Στην εν λόγω γνωμοδότηση η ΕΤΠ προτρέπει στην Επιτροπή να καταρτίσει πρόγραμμα με το οποίο θα διασφαλίζεται η επιμόρφωση των περιφερειακών και τοπικών πολιτικών και δημοσίων υπαλλήλων, ούτως ώστε να είναι ικανοί να αναλάβουν τα καθήκοντα της πληροφόρησης.

3.8. Η ΕΤΠ συμφωνεί με την αναφορά της Επιτροπής για την ανάπτυξη ευρέος, ανοιχτού και εποικοδομητικού διαλόγου με όσους αφορά άμεσα η κοινοτική νομοθεσία, αλλά με λύπη παρατηρεί ότι οι περιφερειακές και τοπικές αυτοδιοικήσεις δεν περιλαμβάνονται στον κατάλογο των εταίρων παρά τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζουν στην ευρωπαϊκή ζωή. Η ΕΤΠ πιστεύει ότι είναι πρέπον και αυτονόητο να γίνονται διαβουλεύσεις με την ίδια και με όλες τις αναγνωρισμένες οργανώσεις της περιφερειακής και τοπικής αυτοδιοίκησης για όλα τα μείζονα θέματα που αφορά εμάς τους ίδιους καθώς και τους πολίτες που εκπροσωπούμε.

3.9. Η ΕΤΠ παρακολουθεί με ιδιαίτερο ενδιαφέρον(4) τις κοινές κατευθυντήριες γραμμές για την ποιότητα της διατύπωσης των νομοθετικών κειμένων.

3.10. H ETΠ επικροτεί τα μέτρα απλοποίησης που ελήφθησαν μετά το Συμβούλιο του Εδιμβούργου με το πρόγραμμα SLIM και την task force BEST, αλλά πιστεύει ότι πρέπει να καταβληθεί περαιτέρω προσπάθεια, από κοινού με τα κράτη μέλη, για να τεθούν αυτά τα μέτρα σε εφαρμογή γρήγορα.

3.11. Η ΕΤΠ καλεί, ακόμη, την Επιτροπή να επιταχύνει όσο το δυνατόν περισσότερο το έργο της κωδικοποίησης και της ενοποίησης και, ιδιαίτερα, να κάνει ό,τι μπορεί για να επιτευχθεί όσο το δυνατόν συντομότερα η διοργανική συμφωνία, την οποία υποστηρίζει η ίδια για την ανασύνταξη και η οποία είναι πλέον σε πολλές περιπτώσεις απαραίτητη για να καταστούν δυνατές οι διαβουλεύσεις σχετικά με την κοινοτική νομοθεσία.

3.12. Όσον αφορά την προσοχή που δίδεται στη χρήση των δυνατοτήτων που παρέχουν τα προηγμένα τεχνολογικά μέσα, η ΕΤΠ παρατηρεί ότι τα μέσα αυτά χρειάζεται να ενισχυθούν σύντομα. Όπως δείχνουν τα δεδομένα που παρουσιάζει η ίδια η Επιτροπή στην έκθεσή της, το χρησιμότατο μέσο που αποτελεί ο εξυπηρετητής Europa έχει φθάσει λόγω του υψηλότατου αριθμού της χρησιμοποιήσεώς του σε τέτοιο επίπεδο κορεσμού, ώστε καθίσταται σχεδόν απρόσιτος σε λογικό χρονικό διάστημα με τον εξοπλισμό που έχουν συνήθως στη διάθεσή τους οι πολίτες. Το φαινόμενο αφορά πλέον, εξάλλου, και ορισμένες τράπεζες δεδομένων που παρέχουν υπηρεσίες επί πληρωμή. Ωστόσο, το ποσό που καταβάλλεται για την πρόσβαση σε αυτές τις τράπεζες δεδομένων δεν πρέπει να υπερβαίνει το κόστος κατασκευής.

3.13. Η ΕΤΠ καλεί, ως εκ τούτου, την Επιτροπή να προσαρμόσει αυτά τα μέσα στις απαιτήσεις όλο και περισσότερων πολιτών να έρχονται σε επαφή με την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του εξυπηρετητή της.

3.14. Η ΕΤΠ επαναλαμβάνει, ακόμη, ότι οι τεχνολογικές επιλογές των ευρωπαϊκών οργάνων είναι απαραίτητο να σέβονται πλήρως σε κάθε περίπτωση την ελευθερία ανταγωνισμού και να εγγυώνται την πρόσβαση σε όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από τα πληροφορικά συστήματα που χρησιμοποιούν.

3.15. Η ΕΤΠ επαναλαμβάνει, επίσης, ότι είναι σημαντικό να πολλαπλασιασθούν οι προσπάθειες για την ενίσχυση των δικτύων ενημέρωσης, προσφεύγοντας, όπως συμβαίνει ήδη, στη συνεργασία με τις τοπικές αρχές και αυξάνοντας τη διάδοση που μπορούν να έχουν μέσω των αρχών αυτών οι εκδόσεις και οι ενημερωτικές εκστρατείες.

3.16. Η ΕΤΠ συμφωνεί με την έμφαση που δίδει η Επιτροπή στη συνεργασία μεταξύ των θεσμικών οργάνων για την επίτευξη του στόχου της βελτίωσης της νομοθεσίας, αλλά πιστεύει ότι πρέπει επίσης να υπογραμμισθεί πως μόνο με μια αναθεώρηση της νομοθετικής διαδικασίας στο εσωτερικό της Ένωσης και με τον σαφή προσδιορισμό των εξουσιών μεταξύ των οργάνων θα μπορέσει να επιτευχθεί πραγματικά αυτός ο στόχος.

Βρυξέλλες, 15 Σεπτεμβρίου 1999.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Manfred DAMMEYER

(1) ΕΕ C 198 της 14.7.1999, σ. 73.

(2) ΕΕ C 198 της 14.7.1999, σ. 73.

(3) CdR 404/98 - ΕΕ C 198 της 14.7.1999, σ. 68.

(4) ΕΕ C 73 της 17.3.1999.