Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών, για την Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «Η πολιτική της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στον τομέα των υδάτων»

(97/C 34/07)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη την «Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στον τομέα των υδάτων» (COM(96) 59 τελικό) 7

έχοντας υπόψη την απόφασή της, της 12ης Ιουνίου 1996, σύμφωνα με το άρθρο 198Γ, παράγραφος 4, της Συνθήκης ΕΟΚ, να εκδώσει γνωμοδότηση και να αναθέσει στην επιτροπή 5 «Χωροταξία, ενέργεια, περιβάλλον» την κατάρτισή της 7

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης που υιοθέτησε η επιτροπή 5 στις 17 Ιουνίου 1996 (εισηγητής: ο κ. Tellerup) (CdR 186/96 rιv.) 7

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 14η σύνοδο ολομέλειας της 18ης και 19ης Σεπτεμβρίου 1996 (συνεδρίαση της 19ης Σεπτεμβρίου), την παρούσα γνωμοδότηση.

Ύδατα και πολιτική στο τομέα των υδάτων

1. Η ανακοίνωση εμπεριέχει στόχους, προκλήσεις και αρχές για μια βιώσιμη πολιτική στον τομέα των υδάτων.

Η ΕΤΠ επιδοκιμάζει την πρωτοβουλία για μια σφαιρική στρατηγική βιώσιμης ανάπτυξης στον τομέα των υδάτων. Η ΕΤΠ κρίνει ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές εξαρτώνται από τη συνοχή των ρυθμίσεων στον τομέα των υδάτων. Συχνά, τα προβλήματα στον τομέα αυτόν προκαλούν σε ένα πρώτο στάδιο προβλήματα περιφερειακής και τοπικής ανάπτυξης.

Χρειάζεται επίσης να εναρμονισθούν οι διατάξεις περί πολιτικής των υδάτων με το δίκαιο του περιβάλλοντος που αφορά τους φυσικούς χώρους 7 η εναρμόνιση αυτή ενδείκνυται ενόψει της νέας οδηγίας για την ολοκληρωμένη πρόληψη και μείωση της ρύπανσης.

Αειφόρος ανάπτυξη - 4ος στόχος

2. Στο έγγραφό της η Επιτροπή ορίζει τους ακόλουθους 4 στόχους για την εξασφάλιση μιας αειφόρου ανάπτυξης:

1) πρέπει να διασφαλισθεί ο εφοδιασμός σε πόσιμο νερό,

2) πρέπει να εξασφαλισθούν υδάτινοι πόροι για άλλες οικονομικές ανάγκες (π.χ. βιομηχανία, γεωργία, αλιεία, μεταφορές, παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και ανάγκες ψυχαγωγίας),

3) η ποιότητα και η ποσότητα των υδάτινων πόρων πρέπει κατά κανόνα να επαρκούν για την προστασία και τη διατήρηση της καλής οικολογικής κατάστασης του υδάτινου περιβάλλοντος,

4) η διαχείριση των υδάτων πρέπει να είναι τέτοια ώστε να αποφεύγονται ή να περιορίζονται οι αρνητικές επιπτώσεις των πλημμυρών και να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις των ξηρασιών.

Η Επιτροπή θεωρεί τον τρίτο στόχο, δηλαδή την προστασία του περιβάλλοντος, ως ιδιαίτερα ευαίσθητο, και κρίνει ότι πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή σε αυτόν.

3. Η ΕΤΠ συμμερίζεται την άναγκη να εξασφαλισθούν υδάτινοι πόροι στα πλαίσια των στόχων αυτών. Η ΕΤΠ επιδοκιμάζει επίσης την άποψη της Επιτροπής ότι ο τρίτος από τους 4 στόχους είναι πολύ ευαίσθητος και απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή στα πλαίσια μιας αειφόρου ανάπτυξης.

Η ΕΤΠ εφιστά την προσοχή στις μακροπρόθεσμες προκλήσεις για μία βιώσιμη πολιτική και στην ανάγκη να χαραχθεί μία ολοκληρωμένη στρατηγική προσέγγιση όσον αφορά τη σχέση μεταξύ της ανάπτυξης υδάτων και περιβάλλοντος.

4. Η Επιτροπή των Περιφερειών συμπεραίνει ότι η αρίθμηση των στόχων δεν αντιστοιχεί στην προτεραιότητα που έχουν. Όπως αναφέρει η ίδια η Επιτροπή, οι τέσσερις αυτοί στόχοι δεν συμβιβάζονται πάντα μεταξύ τους. Στις περιπτώσεις αυτές, η Επιτροπή των Περιφερειών κρίνει ότι είναι σημαντικό να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας, ώστε η τελική προτεραιότητα να εξαρτάται από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές.

5. Η Επιτροπή των Περιφερειών καλεί την Επιτροτή να ορίσει μία σφαιρική έννοια όσον αφορά την ποιότητα των υδάτων που να διέπει τη σχέση μεταξύ των περιβαλλοντικών πτυχών της ποιότητας των υδάτων της χωροταξίας στα πλαίσια της πολιτικής στον τομέα των υδάτων, της χρησιμοποίησης των υφιστάμενων χρηματοδοτικών πόρων της Κοινότητας και των κοινωνικών συνεπειών που μπορούν να προκύψουν λόγω ξηρασίας και πλημμυρών.

6. Η ΕΤΠ ζητεί να αποτελεί η πολιτική στον τομέα των υδάτων και η εφαρμογή της το αντικείμενο συνεχούς αξιολόγησης και ενημέρωσης, ακόμη και στα πλαίσια των γενικών πρωτοβουλιών της Επιτροπής.

7. Η ΕΤΠ ζητεί στο πλαίσιο αυτό τη συνεχή και περαιτέρω συνεργασία με τους τοπικούς εκπροσώπους των περιφερειών όσον αφορά τις συνέπειες που έχει η κατάσταση στον τομέα των υδάτων για τις περιφέρειες και το τοπικό περιβάλλον.

Προκλήσεις

8. Στο έγγραφό της η Επιτροπή αναφέρει τις κυριότερες προκλήσεις που πρέπει να αντιμετωπιστούν για την επίτευξη των τεσσάρων στόχων, δηλαδή της ρύπανσης, συμπεριλαμβανόμενης και της ρύπανσης από σημειακές πηγές, της ρύπανσης από διάσπαρτες πηγές, της τυχαίας ρύπανσης και της οξίνισης, του εκτροφισμού, της λειψυδρίας και άλλων ανθρωπογενών επιδράσεων.

9. Η ΕΤΠ εφιστά τη προσοχή στο γεγονός ότι οι αναφερόμενες προκλήσεις είναι κυρίως παράγοντες που επηρεάζουν άμεσα τη δημιουργία υδάτινων πόρων. Η ΕΤΠ εφιστά σχετικά την προσοχή στο γεγονός ότι οι προκλήσεις όσον αφορά την προστασία του υδάτινου περιβάλλοντος πρέπει επίσης να καλύπτουν καταστάσεις που επηρεάζουν έμμεσα τα ύδατα, όπως π.χ. οι ρυθμίσεις ενίσχυσης που επηρεάζουν τις μορφές παραγωγής, συμπεριλαμβανομένων και των μορφών καλλιέργειας που έχουν επιπτώσεις στο υδάτινο περιβάλλον.

Οι αρχές της υδατικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Κοινότητας

10. Στο έγγραφό της η Επιτροπή αναφέρεται στις αρχές για την επίτευξη μιας αειφόρου ανάπτυξης, όπως αυτές εκτίθενται στο άρθρο 130 Ρ και όχι αυθαίρετα, καθώς επίσης και στον τρόπο εφαρμογής τους στα πλαίσια της υδατικής πολιτικής.

Οι αρχές αυτές είναι οι εξής: το υψηλό επίπεδο προστασίας, η αρχή της προφύλαξης, οι προληπτικές δράσεις, οι παρεμβάσεις για την επανόρθωση φθορών στην πηγή, η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», η ενσωμάτωση της υδατικής πολιτικής στις διάφορες τομεακές πολιτικές, η βέλτιστη χρησιμοποίηση των διαθέσιμων επιστημονικών και τεχνικών δεδομένων, τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα, η εξασφάλιση μιας λογικής σχέσης μεταξύ των προτεινόμενων μέτρων και των επιπτώσεών τους στο περιβάλλον, η οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη της Κοινότητας ως σύνολο και η ισόρροπη ανάπτυξη των περιφερειών της, η διεθνής συνεργασία και η αρχή της επικουρικότητας.

11. Η ΕΤΠ έλαβε υπόψη την ερμηνεία του άρθρου 130 Ρ της Συνθήκης από την Επιτροπή και τονίζει την ανάγκη να δοθεί μεγάλη προτεραιότητα στην αρχή της επικουρικότητας σε σχέση με την εφαρμογή της υδατικής πολιτικής.

Η ΕΤΠ είναι της γνώμης ότι η οδηγία-πλαίσιο για τα ύδατα πρέπει να εντάσσεται στο πλαίσιο μιας κεντρικής διαδικασίας βάσει του άρθρου 130 Σ, παράγραφοι 1 ή 2, και ότι η παράγραφος αυτή πρέπει να εφαρμόζεται σε σχέση με τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

Ειδικές παρατηρήσεις

12. Στα πλαίσια των προαναφερόμενων αρχών, η Επιτροπή εξετάζει στο έγγραφο πολιτικής της τα ακόλουθα ευρέα θέματα: Οριακές τιμές εκπομπών και ποιοτικοί περιβαλλοντικοί στόχοι, καθορισμός ζωνών, ποσότητες υδάτων, απαιτήσεις παρακολούθησης, υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων, διαφάνεια, δημόσια συμμετοχή και ευθύνη, ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων και διαχείριση των ποτάμιων λεκανών.

13. Η ΕΤΠ θεωρεί θετικό το γεγονός ότι η Επιτροπή, στα πλαίσια της κατάρτισης μιας υδατικής πολιτικής, προσπαθεί να θέσει σε εφαρμογή τις αρχές της Συνθήκης.

Οριακές τιμές εκπομπών και ποιοτικοί στόχοι

14. Όσον αφορά τη μέθοδο των οριακών τιμών εκπομπών και τη μέθοδο των ποιοτικών περιβαλλοντικών στόχων, η ΕΤΠ συμφωνεί με την Επιτροπή ότι πρέπει να συνδυάζονται οι δύο αυτές μέθοδοι.

Κατά τον καθορισμό των οριακών τιμών εκπομπών πρέπει να λαμβάνονται ως βάση οι καλύτερες διαθέσιμες τεχνικές. Με τον τρόπο αυτό θα ισχύουν σε όλη την Κοινότητα, όσον αφορά τη χρήση των υδάτων, ενιαίες απαιτήσεις βάσει της κατάστασης της τεχνικής, ανεξάρτητα από την εκάστοτε ποιότητα του ύδατος. Επίσης, θα μπορούσαν να είναι αναγκαίοι ποιοτικοί στόχοι υψηλού επίπεδου λαμβάνοντας υπόψη τις απαιτήσεις για τη χρησιμοποίηση των υδάτων. Όσον αφορά την έγκριση της απόρριψης λυμάτων στα ύδατα, επιβάλλεται, κατά την άποψη της ΕΤΠ, να χρησιμοποίουνται τα εκάστοτε αυστηρότερα κριτήρια. Η χρήση επιχειρημάτων για τη σχέση κόστους/χρήσης δεν επιτρέπεται να προκαλεί απόκλιση από τις οριακές τιμές εκπομπών, ούτε πρέπει, όταν η κατάσταση των υδάτων είναι καλή, να επιτρέπεται η απόρριψη επικίνδυνων ουσιών.

15. Η ΕΤΠ τάσσεται υπέρ μιας διαδικασίας για τον καθορισμό κριτηρίων στην επικείμενη οδηγία - πλαίσιο όσον αφορά την επιλογή των οριακών τιμών, αντί του απευθείας καθορισμού οριακών τιμών στην ίδια την οδηγία. Είναι ωστόσο σημαντικό να παρασχεθεί βοήθεια στα κράτη και τις περιφέρειες για τον καθορισμό των οριακών τιμών.

Η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή κατά την προετοιμασία της γενικής οδηγίας να λάβει μέτρα ώστε να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα της εισόδου υλών από διάφορες πηγές. Σχετικά έχει ιδιαίτερη σημασία για την καθιέρωση σε όλη την Κοινότητα της καλής, ειδικευμένης πρακτικής στη γεωργία καθώς και ο καθορισμός αυστηρότερων διατάξεων για την «είσοδο ουσιών που απειλούν τα ύδατα».

Η ΕΤΠ καλεί ακόμη την Επιτροπή όπως κατά την προετοιμασία της γενικής οδηγίας δώσει προσοχή ώστε να περιληφθούν σ'αυτή ρυθμίσεις για ουσίες που απειλούν τα ύδατα. Οι ρυθμίσεις πρέπει να αποβλέπουν ώστε να μην προκαλείται καμία μόλυνση ή βλαπτική μεταβολή των υδάτων.

Καθορισμός ζωνών

16. Η ΕΤΠ κρίνει ότι ο ενδεχόμενος καθορισμός ζωνών μπορεί να συμβάλει στην εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας. Η ΕΤΠ ζητεί να συντονίζεται ο καθορισμός ζωνών όσον το δυνατό περισσότερο με άλλες παρόμοιες ενέργειες, δεδομένου ότι στον τομέα αυτό επικρατεί ήδη σήμερα σύγχυση. Υπάρχει κίνδυνος να προκύψουν διαφορετικά επίπεδα προστασίας στις μεμονωμένες ζώνες με αποτέλεσμα την υποβάθμιση των στόχων σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, και κατά συνέπεια, τον κίνδυνο ντάμπινγκ. Για το λόγο αυτό, η ΕΤΠ υποστηρίζει τη θέσπιση ελάχιστων κοινών προτύπων.

Ωστόσο, οι διατάξεις αυτές δεν πρέπει να έχουν ως αποτέλεσμα να ζητούν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές αποζημιώσεις όταν έχουν ήδη δοθεί άδειες.

Ποσότητες υδάτων

17. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι η διαχείριση των ποσοτήτων υδάτων έχει σε πολλές περιπτώσεις διασυνοριακές περιβαλλοντικές επιπτώσεις.

18. Ωστόσο, η ΕΤΠ τονίζει ότι οι επιπτώσεις αυτές μπορούν επίσης να είναι ξηρασία και πλημμύρες, που ενδέχεται να έχουν ακόμη μεγαλύτερες συνέπειες για τους ανθρώπους και την οικονομία. Η ΕΤΠ ζητεί να ενταχθούν οι επιπτώσεις στο περιβάλλον σε ένα ευρύτατο πλαίσιο από εκείνο της οικολογικής ποιότητας των υδάτων και να καλύπτουν και τις προαναφερόμενες επιπτώσεις.

Απαιτήσεις παρακολούθησης

19. Η ΕΤΠ συμμερίζεται την πρόθεση τόσο για κωδικοποίηση των απαιτήσεων παρακολούθησης ώστε να αποτραπούν οι επικαλύψεις και οι αντιφατικές απαιτήσεις, όσο και για συγκέντρωση των απαιτήσεων αυτών σε μια νέα οδηγία - πλαίσιο. Η ΕΤΠ επικροτεί επίσης την ιδέα να αξιολογείται η ανάγκη συντονισμού σε σχέση με τις διάφορες ποτάμιες λεκάνες.

20. Η ΕΤΠ δεν συμμερίζεται την άποψη της Επιτροπής ότι σε ορισμένες περιοχές της Κοινότητας απαιτούνται αποτελεσματικότεροι έλεγχοι. Οι περιφερειακοί και τοπικοί οργανισμοί αυτοδιοίκησης πρέπει και είναι σε θέση, βάσει της αρχής της επικουρικότητας, να διασφαλίζουν οι ίδιοι έναν αποτελεσματικό έλεγχο ανάλογα με την εκάστοτε διοικητική οργάνωση. Εκτός από τις εκθέσεις, άμεσοι έλεγχοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι απαραίτητοι. Εντούτοις, λαμβανομένων υπόψη των διαφορετικών διοικητικών διαρθρώσεων που υφίστανται στην ΕΕ, αναγνωρίζεται ότι είναι αναγκαίος ο συντονισμός του ελέγχου σε ευρωπαϊκό, εθνικό και περιφερειακό επίπεδο.

Οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων

21. Ο προσδοκώμενος εξορθολογισμός των απαιτήσεων παρακολούθησης θα πρέπει να συνοδεύεται και από μία εξέταση των υφιστάμενων υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, προκειμένου να μειωθεί ο όγκος των εκθέσεων, καθώς και η τακτικότητά τους. Στο πλαίσιο της θέσπισης μελλοντικών κανόνων, θα πρέπει να προβλεφθεί ο περιορισμός των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων στον απολύτως αναγκαίο βαθμό.

Διαφάνεια, δημόσια συμμετοχή και ευθύνη

22. Η ΕΤΠ συμφωνεί ότι το ευρύ κοινό πρέπει να έχει το δικαίωμα ενημέρωσης για τα αποτελέσματα της παρακολούθησης του περιβάλλοντος, τα οποία οφείλουν να παρουσιάζονται με κατανοητό τρόπο.

23. Η ΕΤΠ κρίνει ότι η δημοσίευση του παρόντος έγγραφου της Επιτροπής για τον τομέα των υδάτων αποτελεί ενθαρρυντική ένδειξη διαφάνειας της πολιτικής που υιοθετείται για την προστασία του περιβάλλοντος. Η ΕΤΠ καλεί επίσης την Επιτροπή να εξασφαλίσει τη διαφάνεια των δράσεων της.

Ολοκληρωμένη διαχείριση των υδάτινων πόρων

24. Η ΕΤΠ συμμερίζεται την επιθυμία κατάρτισης των προγραμμάτων, που να περιέχουν όλες τις κοινοτικές διατάξεις και μέτρα τα οποία έχουν προκύψει από νομοθετήματα των κρατών μελών στον τομέα των υδάτων. Αυτό θα μπορούσε να συμβάλει στην εξασφάλιση της διαφάνειας, της δημόσιας συμμετοχής και της ευθύνης στα πλαίσια της εφαρμογής των μέτρων, καθώς επίσης και να καταδείξει την ανάγκη για περαιτέρω πρωτοβουλίες σε επίπεδο Κοινότητας ή σε άλλο επίπεδο.

25. Υπό την έννοια αυτή, κρίνεται απαραίτητη η συνολική διαχείριση των υδάτινων πόρων με βάση τη μονάδα υδρογραφικής λεκάνης και τον υδάτινο κύκλο.

Διαχείριση των ποτάμιων λεκανών

26. Η άποψη της ΕΤΠ όσον αφορά τις δυνατότητες μιας ολοκληρωμένης διαχείρισης θα εξαρτηθεί επίσης από τον ορισμό της έννοιας αυτής, τη μέθοδο που θα χρησιμοποιηθεί και τη σχετική συμμετοχή των περιφερειών.

27. Η ΕΤΠ θεωρεί ενδιαφέρουσες τις απόψεις της Επιτροπής όσον αφορά την διαχείριση των υδάτων των ποτάμιων λεκανών. Η ΕΤΠ συμφωνεί με ορισμένες από τις επιθυμίες συντονισμού στο πλαίσιο αυτό.

Επισημαίνει επίσης ότι αυτές οι απαιτήσεις συντονισμού είναι απαραίτητες όχι μόνο σε κάθε ποτάμια λεκάνη αλλά και μεταξύ γειτονικών λεκανών (π.χ. διασύνδεση ελλειμματικών λεκανών με άλλες πλεονασματικές).

Η Επιτροπή των Περιφερειών είναι της άποψης ότι δεν πρέπει να προβληθεί η απαίτηση να είναι νομικώς δεσμευτική η διαχείριση των υδάτων, δεδομένου ότι στην περίπτωση αυτή θα καταστεί μια εξαιρετικά δυσκίνητη διαδικασία με πιθανό αποτέλεσμα να μειωθούν οι επιδράσεις της.

Η ΕΤΠ αντιτίθεται στη διαχείριση των υδάτινων πόρων σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

28. Η ΕΤΠ παρατηρεί σχετικά ότι οι αποκεντρωμένες αρχές και υπηρεσίες των κρατών μελών δεν έχουν δημιουργηθεί, ούτε πρέπει να δημιουργούνται, για την παροχή μιας μεμονωμένης υπηρεσίας ή την εκτέλεση ενός μεμονωμένου καθήκοντος. Η διάρθρωση των αρχών πρέπει να διασφαλίζει μια σφαιρική κοινωνική ανάπτυξη σε όλους τους τομείς αρμοδιοτήτων τους, ώστε να είναι δυνατό να λαμβάνονται υπόψη παράγοντες, όπως π.χ. η συνοχή με την οικονομική και κοινωνική εξέλιξη κατά τη χάραξη μιας πολιτικής στους επιμέρους διοικητικούς τομείς.

29. Η ΕΤΠ εφιστά την προσοχή της Επιτροπής στο γεγονός ότι οι διοικητικές διαρθρώσεις των διάφορων χωρών δεν μπορούν να αποτελέσουν το αντικείμενο ρύθμισης μέσω οδηγιών.

Ολοκληρωμένα σχέδια διαχειρίσης των πόρων

30. Η ΕΤΠ επικροτεί τη γενική επιθυμία για συνολικό προγραμματισμό στα κράτη μέλη όσον αφορά τους υδατινούς πόρους.

31. Ωστόσο, η ΕΤΠ κρίνει ότι ένα παρόμοιο σύστημα προγραμματισμού δεν καθιστά περιττή τη θέσπιση κοινοτικών προτύπων, που μπορούν να συμβάλουν στην εξασφάλιση υδάτινων πόρων, συμπεριλαμβανομένης της παραγωγής, των υδάτινων προϊόντων, της κατανάλωσης και της ρύπανσης των υδάτων. Η ΕΤΠ επισημαίνει στο πλαίσιο αυτό την ανάγκη θέσπισης ελάχιστων κοινοτικών προτύπων για την προστασία των υδάτων.

32. Η ΕΤΠ επικροτεί τη σκέψη για συνθεωρήση του θέματος της ποιότητας των ποσοτήτων υδάτων σε ένα σφαιρικό προγραμματισμό. Η ΕΤΠ ελπίζει ότι ένα παρόμοιο μέτρο θα προάγει την πιο σφαιρική διαχείριση των υδάτινων πόρων.

33. Η ΕΤΠ συμμερίζεται την επιθυμία για ολοκλήρωση μεταξύ:

- της διαχείρισης των υδάτινων πόρων και της προστασίας της φυσικής οικολογικής κατάστασης και λειτουργίας του υδάτινου περιβάλλοντος,

- της διαχείρισης της ποιότητας των υδάτων και της διαχείρισης των ποσοτήτων υδάτων (συμπεριλαμβανόμενων και αποφάσεων, για ένα σύστημα έκδοσης αδειών υδροληψίας),

- μεταξύ της διαχείρισης των επιφανειακών υδάτων, συμπεριλαμβανόμενων και των παράκτιων υδάτων,

- μεταξύ μέτρων όπως ο έλεγχος των εκπομπών και οι περιβαλλοντικοί στόχοι,

πράγμα που μπορεί επίσης να επιτύχει τη διαφάνεια της πολιτικής στον τομέα των υδάτων.

34. Η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή, στο μέτρο που στην οδηγία - πλαίσιο θα ορίζονται διαδικαστικές απαιτήσεις, να εξασφαλίσει τη συμμετοχή των περιφερειών στα εν λόγω ολοκληρωμένα σχέδια διαχείρισης των υδάτων. Οι περιφέρειες είναι εκείνες οι οποίες θα υποστούν τις συνέπειες της υδατικής πολιτικής και των ολοκληρωμένων σχεδίων διαχείρισης των υδάτων.

Απλούστευση των κανόνων

35. Η ΕΤΠ συμμερίζεται την ανάγκη για συντονισμό των υφιστάμενων ρυθμίσεων στον τομέα των υδάτων και επικροτεί την πρωτοβουλία αυτή, καθώς επίσης και την πρόθεση να ενσωματωθεί το παρόν σχέδιο οδηγίας σχετικά με την οικολογική ποιότητα σε μια γενική οδηγία για τους υδάτινους πόρους. Η ΕΤΠ κρίνει ότι είναι σημαντικό να χρησιμοποιείται μια κοινή έννοια στον τομέα των υδάτων.

36. Η Επιτροπή των Περιφερειών επισημαίνει ότι έχει αρχίσει μια συγχώνευση, αφενός μεν, των ακόλουθων οδηγιών: της οδηγίας σχετικά με την απαιτούμενη ποιότητα των επιφανειακών υδάτων που προορίζονται για την παραγωγή πόσιμου ύδατος στα κράτη μέλη, της οδηγίας σχετικά με την ποιότητα των γλυκών υδάτων που χρήζουν προστασίας ή βελτίωσης για να είναι κατάλληλα για τους ιχθείς, της οδηγίας σχετικά με την απαιτούμενη ποιότητα των υδάτων που προορίζονται για οστρακοκαλλιέργειες, της οδηγίας σχετικά με την προστασία των υπόγειων υδάτων από ρύπανση που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες ουσίες, αφετέρου δε, της οδηγίας σχετικά με την οικολογική ποιότητα των υδάτων.

37. Η Επιτροπή έχει επίσης δηλώσει ότι οι υπόλοιπες οδηγίες για τον τομέα των υδάτων δεν θα επηρεαστούν σε γενικές γραμμές από την παρούσα πρόταση, εφόσον η Επιτροπή θα εξετάσει τις δυνατότητες ενσωμάτωσης μερικών ορισμών και των απαιτήσεων παρακολούθησης, καθώς και άλλων σχετικών στοιχείων, στην οδηγία-πλαίσιο.

38. Η ΕΤΠ συμμερίζεται την πρόθεση της Επιτροπής για συντονισμό των ορισμών, των απαιτήσεων παρακολούθησης κ.λπ. Ωστόσο, η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή να προβεί, ει δυνατόν πέραν του αναφερόμενου επιπέδου, σε απλούστευση των ρυθμίσεων και συντονισμό των κανόνων της Κοινότητας στον τομέα των υδάτων.

Βρυξέλλες, 19 Σεπτεμβρίου 1996.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής των Περιφερειών

Pasqual MARAGALL i MIRA