Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που τροποποιεί του κανονισμό 737/90/ΕΟΚ σχετικά με τους όρους εισαγωγής γεωργικών προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών μετά το ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Στόχος της παρούσας πρότασης είναι να παρατείνει για μία δεκαετία το σύστημα ελέγχου της συμμόρφωσης με τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενέργειας στα γεωργικά προϊόντα που ορίζονται μέσα στον κανονισμό 737/90/ΕΟΚ, που έλαβε υπόψη τη συνεχιζόμενη κατάσταση που προέκυψε από το ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας του Τσερνομπίλ και παρατάθηκε αργότερα με τον κανονισμό 686/95/ΕΚ έως το Μάρτιο του 2000.

Αυτό δικαιολογείται από το γεγονός ότι οι λόγοι που ίσχυαν την εποχή που εκδόθηκε και παρατάθηκε ο κανονισμός εξακολουθούν να ισχύουν· η ραδιενεργός μόλυνση ορισμένων γεωργικών προϊόντων που κατάγονται από τις τρίτες χώρες που επλήγησαν περισσότερο εξακολουθεί να υπερβαίνει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενέργειας που ορίζονται μέσα στον κανονισμό του 1990. Επιπλέον υπάρχουν τώρα επιστημονικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η διάρκεια της μόλυνσης από καίσιο-137 διάφορων προϊόντων που κατάγονται από είδη που ζουν και μεγαλώνουν σε δάση και δασώδεις περιοχές συνδέεται ουσιαστικά με το φυσικό χρόνο υποδιπλασιασμού του εν λόγω ραδιενεργού ισοτόπου, που είναι περίπου 30 έτη.

Σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να επιστήσουμε την προσοχή στο γεγονός ότι ως απάντηση στις επαναλαμβανόμενες περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενεργού μόλυνσης που ορίζονται μέσα στον κανονισμό 737/90/ΕΟΚ του Συμβουλίου, οι οποίες καταγράφηκαν το φθινόπωρο του 1998 σε ορισμένα είδη μανιταριών που παρουσιάστηκαν για εισαγωγή στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό 1661/99/ΕΚ αναθεωρώντας τον κανονισμό 1983/88/ΕΟΚ, εισάγοντας με τον τρόπο αυτό ειδικούς όρους που ενισχύουν τον έλεγχο της εισαγωγής άγριων μανιταριών από διάφορες τρίτες χώρες.

Η επιτροπή ad hoc που συστάθηκε σύμφωνα με το άρθρο 7 του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ γνωμοδότησε για το θέμα αυτό στη συνεδρίασή της στις 17 Δεκεμβρίου 1998. Η ομάδα εμπειρογνωμόνων που αναφέρεται στο άρθρο 31 της συνθήκης Ευρατόμ γνωμοδότησε επίσης όσον αφορά τη σκοπιμότητα περαιτέρω παράτασης της ισχύος του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ στη συνεδρίασή της στις 7 Ιουνίου 1999. Και στις δύο περιπτώσεις προέκυψε το συμπέρασμα ότι μια τέτοια παράταση θα ήταν ενδεδειγμένη. Η επιτροπή ad hoc επιβεβαίωσε την υποστήριξή της στη συνεδρίασή της στις 16 Νοεμβρίου 1999.

Πρέπει να σημειωθεί επίσης ότι ο κανονισμός 3954/87/ΕΟΚ του Συμβουλίου επιτρέπει την επιβολή μέσω ενός κανονισμού της Επιτροπής διάφορων πιο γενικευμένων περιορισμών σε περίπτωση μελλοντικού απροσδιόριστου πυρηνικού ατυχήματος ή έκτακτου κινδύνου από ακτινοβολίες και σε περίπτωση που επιβάλλονταν τέτοιοι περιορισμοί θα υπήρχαν διαφορές σε σχέση με εκείνους που ορίζονται μέσα στον κανονισμό 737/90/ΕΟΚ. Επομένως είναι αναγκαίο να εδραιωθεί η πρόβλεψη αυτόματης κατάργησης των τελευταίων σε περίπτωση επιβολής των πρώτων.

Τέλος, η εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 4 του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά την εισαγωγή αποξηραμένων μανιταριών απέδειξε, ότι προκειμένου να είμαστε συνεπείς, για όλα τα συμπυκνωμένα ή αποξηραμένα προϊόντα τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα που αναφέρονται στο άρθρο 3 υπολογίζονται βάσει του προϊόντος όταν επανέλθει στη φυσική του κατάσταση και είναι έτοιμο για κατανάλωση και όχι όπως σήμερα βάσει ενός περιορισμένου φάσματος προϊόντων.

Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που τροποποιεί του κανονισμό 737/90/ΕΟΚ σχετικά με τους όρους εισαγωγής γεωργικών προϊόντων καταγωγής τρίτων χωρών μετά το ατύχημα στον πυρηνικό σταθμό του Τσερνομπίλ

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 133,

την πρόταση της Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

(1) ότι ο κανονισμός 737/90/ΕΟΚ [1] που παρατάθηκε βάσει του κανονισμού 686/95/ΕΚ [2] καθόρισε, για τα γεωργικά προϊόντα που κατάγονται από τρίτες χώρες και προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενέργειας με τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται οι εισαγωγές και σε σχέση με τα οποία πραγματοποιούνται έλεγχοι από τα κράτη μέλη· ότι ο εν λόγω κανονισμός ισχύει μόνο έως τις 31 Μαρτίου 2000·

[1] ΕΕ L 82, της 29.3.1990, σελ. 1.

[2] ΕΕ L 71, της 31.3.1995, σελ. 15/89.

(2) ότι οι λόγοι που ίσχυαν όταν εκδόθηκε και παρατάθηκε ο εν λόγω κανονισμός εξακολουθούν να ισχύουν, επειδή η ραδιενεργός μόλυνση ορισμένων γεωργικών προϊόντων που κατάγονται από τις τρίτες χώρες που επλήγησαν περισσότερο από το ατύχημα εξακολουθεί να υπερβαίνει τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενέργειας που ορίζονται μέσα στον κανονισμό αυτό·

(3) ότι ο κανονισμός 1661/99/ΕΚ [3] της Επιτροπής που αναθεώρησε τον κανονισμό 1983/88/ΕΟΚ [4] της Επιτροπής μεταξύ άλλων εισήγαγε ειδικούς όρους που ενισχύουν τους ελέγχους που εφαρμόζονται στην εισαγωγή άγριων μανιταριών από διάφορες τρίτες χώρες·

[3] ΕΕ L 197, της 29.7.1999, σελ. 17.

[4] ΕΕ L 174, της 6.7.1988, σελ. 32.

(4) ότι υπάρχουν τώρα επιστημονικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία η διάρκεια της μόλυνσης από καίσιο-137, λόγω του ατυχήματος του Τσερνομπίλ, διάφορων προϊόντων που κατάγονται από είδη που ζουν και μεγαλώνουν σε δάση και δασώδεις περιοχές συνδέεται ουσιαστικά με το φυσικό χρόνο υποδιπλασιασμού του εν λόγω ραδιενεργού ισοτόπου, που είναι περίπου 30 έτη·

(5) ότι η εμπειρία που αποκτήθηκε από την εφαρμογή των ελέγχων που αναφέρονται στο άρθρο 4 του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ, ιδίως όσον αφορά τις εισαγωγές αποξηραμένων μανιταριών απέδειξε, ότι προκειμένου να είμαστε συνεπείς, για όλα τα συμπυκνωμένα ή αποξηραμένα προϊόντα τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα που αναφέρονται στο άρθρο 3 υπολογίζονται βάσει του προϊόντος όταν επανέλθει στη φυσική του κατάσταση και είναι έτοιμο για κατανάλωση·

(6) ότι ο κανονισμός 3954/87/ΕΥΡΑΤΟΜ [5] του Συμβουλίου όρισε τα μέγιστα επιτρεπτά επίπεδα ραδιενεργού μόλυνσης των τροφίμων και των ζωοτροφών λόγω πυρηνικού ατυχήματος ή σε περίπτωση εκτάκτου κινδύνου από ακτινοβολίες· ότι είναι αναγκαίο στις περιπτώσεις αυτές να εξασφαλιστεί ότι θα υπάρχει συνέπεια στα εφαρμοζόμενα μέτρα·

[5] ΕΕ L 371, της 30.12.1987, σελ. 11 όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό 2218/89/Ευρατόμ (ΕΕ L 211, της 27.7.1989, σελ. 1).

(7) ότι είναι ενδεδειγμένο να παραταθεί για δεύτερη φορά ο κανονισμός 737/90/ΕΟΚ που παρατάθηκε για πρώτη φορά με τον κανονισμό 686/95/ΕΚ,

(8) ότι εφόσον τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [6] πρέπει να θεσπιστούν βάσει της κανονιστικής διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης.

[6] ΕΕ L 184, της 17.7.1999, σελ. 23.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Η δεύτερη παράγραφος του άρθρου 8 του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ αντικαθίσταται από την ακόλουθη:

"Λήγει:

1. Στις 31 Μαρτίου 2010, εκτός εάν το Συμβούλιο αποφασίσει διαφορετικά πριν από την ημερομηνία αυτή, ιδίως εάν ο κατάλογος των εξαιρούμενων προϊόντων που αναφέρεται στο άρθρο 6 καλύπτει όλα τα προϊόντα που είναι κατάλληλα για ανθρώπινη κατανάλωση στα οποία εφαρμόζεται ο παρών κανονισμός·

2. Όταν αρχίσει να ισχύει ο κανονισμός της Επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1 του κανονισμού 3954/87/ΕΥΡΑΤΟΜ, εάν η έναρξη αυτή πραγματοποιηθεί πριν από τις 31 Μαρτίου 2010."

Άρθρο 2

Η υποσημείωση (7) που ισχύει για την πρώτη περίπτωση του άρθρου 3 του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ ισχύει και για τη δεύτερη περίπτωση του ίδιου άρθρου.

Άρθρο 3

1. Η Επιτροπή επικουρείται από μια ad-hoc επιτροπή, που θεσπίζεται βάσει του άρθρου 7 του κανονισμού 737/90/ΕΟΚ, την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Όπου γίνεται παραπομπή στην παράγραφο αυτή, ισχύει η κανονιστική διαδικασία που καθορίζεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/EΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7, παράγραφος 3 της απόφασης.

3. Η περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/EK είναι ένας μήνας.

Άρθρο 4

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την ημέρα δημοσίευσής του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Ο παρόν κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο πρόεδρος