Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 77/799/EOK του Συμβουλίου περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων και της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η αμοιβαία συνδρομή μεταξύ των κρατών μελών αποτελεί σημαντικό μέσο για την ορθή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, για τη διευκόλυνση της είσπραξης των φόρων από τα κράτη μέλη, για την εξασφάλιση ίσης μεταχείρισης των επιχειρήσεων και για την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης.

Η αποτελεσματική αμοιβαία συνδρομή προϋποθέτει ότι τα κράτη μέλη δύνανται να ανταλλάσσουν εύκολα και γρήγορα, αυθορμήτως ή κατόπιν αιτήσεως, πληροφορίες σχετικά με ειδικές περιπτώσεις, κατά τις οποίες τα κράτη μέλη δεν είναι δυνατό να ενεργούν μεμονωμένα αλλά χρειάζονται τις πληροφορίες που διαθέτουν ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη. Στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η Επιτροπή, ενεργώντας ως θεματοφύλακας των συνθηκών και ρυθμιστής της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, μπορεί επίσης να χρειάζεται υπό ορισμένες συνθήκες να έχει πρόσβαση σε ορισμένα πληροφοριακά στοιχεία.

Οι ανάγκες αυτές προϋποθέτουν την ύπαρξη απλών και ταυτοχρόνως αποτελεσματικών νομικών διατάξεων και τεχνικών μέσων.

2. ΤΟ ΙΣΧΥΟΝ ΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗΣ ΑΓΟΡΑΣ.

2.1 Στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, ισχύουσα νομική βάση που επιτρέπει τη διοικητική συνδρομή μεταξύ κρατών μελών αποτελεί σήμερα η οδηγία (υποβληθείσες [1] περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμόδιων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων και έμμεσων φόρων. Κατά τη έκδοσή της το πεδίο εφαρμογής της δεν κάλυπτε τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Η επέκταση της οδηγίας στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης πραγματοποιήθηκε με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ [2].

[1] ΕΕ L 336, 27.12.77, σ. 15.

[2] ΕΕ L 76 της 23.3.1992, σ.1, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2000/47/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ης Ιουλίου 2000, ΕΕ L 193 της 29.7.2000, σ. 73.

Ως εκ τούτου, η οδηγία 77/799/EOK που προβλέπει ορισμένα γενικά και αυστηρά μέτρα στον τομέα της ανταλλαγής πληροφοριών δεν είναι επαρκώς προσαρμοσμένη στις ανάγκες της εσωτερικής αγοράς στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης ο οποίος απαιτεί ταυτοχρόνως ακρίβεια, ταχύτητα και ευελιξία.

Πράγματι στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η συνεργασία είναι εξαιρετικά συγκεντρωτική, δεδομένου ότι πραγματοποιούνται ελάχιστες απευθείας επαφές μεταξύ τοπικών ή εθνικών υπηρεσιών καταπολέμησης της απάτης, επειδή τον κανόνα αποτελεί η επικοινωνία μεταξύ κεντρικών υπηρεσιών συνδέσμου. Η κατάσταση αυτή συνεπάγεται ταυτόχρονα περιορισμένη αποτελεσματικότητα, μικρή χρησιμοποίηση από τους υπαλλήλους και υπερβολικά μεγάλες προθεσμίες.

Η συνεργασία δεν είναι επίσης αρκετά εντατική εφόσον πραγματοποιούνται ελάχιστες αυτόματες ή αυθόρμητες ανταλλαγές χρήσιμων πληροφοριών για την ανίχνευση και την πρόληψη της απάτης στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές.

Η συνεργασία τέλος δεν συνοδεύεται από σαφείς κανόνες σε πολλούς τομείς, ιδίως όσον αφορά την παρουσία αλλοδαπών υπαλλήλων κατά τη διενέργεια των ελέγχων, τη δυνατότητα διοργάνωσης πολυμερών ελέγχων ή τη χρησιμοποίηση πληροφοριών που ανακοινώνονται από άλλο κράτος μέλος.

Το γεγονός, εξάλλου, ότι ορισμένες διατάξεις σχετικά με την αμοιβαία συνδρομή περιέχονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ δεν εξασφαλίζει τη σαφήνεια, τη νομική ασφάλεια και την ομοιομορφία που δικαιούνται να αναμένουν οι εθνικές διοικήσεις και οι επιχειρήσεις. Για το λόγο αυτό, προτείνεται να διαγραφεί από την οδηγία 92/12/ΕΟΚ κάθε διάταξη η οποία αποσκοπεί στην εφαρμογή ή στη διευκόλυνση της αμοιβαίας συνδρομής (συμπεριλαμβανομένων των διατάξεων σχετικά με το μητρώο των επιχειρήσεων και των αποθηκών και με τον έλεγχο της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης) και να συγκεντρωθούν όλες οι σχετικές διατάξεις σε ενιαίο κείμενο. Το εν λόγω ενιαίο κείμενο θα πρέπει να περιλαμβάνει συνεπώς όλες τις διατάξεις, αφού ενισχυθούν και απλουστευθούν, της οδηγίας 77/799/EOK και της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, ώστε να αποτελεί για τους χρήστες ενιαίο και αποτελεσματικό μέσο διοικητικής συνεργασίας. Αυτός είναι ο σκοπός της συνημμένης πρότασης.

Είναι επίσης σκόπιμο να διευκρινιστεί, ότι μελετάται σχέδιο τροποποίησης της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ, ώστε να ρυθμιστεί ιδίως η ανταλλαγή συνοδευτικών διοικητικών εγγράφων με ηλεκτρονικά μέσα και να εξασφαλιστεί η συνοχή των διατάξεων για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης και των τελωνειακών διατάξεων.

2.2 Είναι ακόμη σκόπιμο να υπενθυμιστεί, ότι λόγω της αύξησης των περιπτώσεων απάτης στον τομέα της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης οι γενικοί διευθυντές τελωνείων και φορολογίας αποφάσισαν στις 26 Μαρτίου 1997 να συγκροτήσουν ειδική ομάδα υπεύθυνη για την ανάλυση της κατάστασης στον τομέα των προϊόντων καπνού και των οινοπνευματωδών προϊόντων και για την πρόταση λύσεων. Η ομάδα υπέβαλε στις 24 Απριλίου 1998 την έκθεσή της στους γενικούς διευθυντές τελωνείων και φορολογίας που την αποδέχθηκαν. Η εν λόγω έκθεση λήφθηκε επίσης υπόψη από το Συμβούλιο ECOFIN της 19ης Μαΐου 1998.

Μεταξύ των διαπιστωθέντων προβλημάτων η έκθεση αναφέρεται στον ανεπαρκή συντονισμό, και στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής, μεταξύ των διαφόρων διοικήσεων καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής. Σύμφωνα με την έκθεση διαπιστώνεται ιδίως η ανεπάρκεια της άμεσης επικοινωνίας μεταξύ των αρχών που εμποδίζει την ορθή παρακολούθηση από την αρχή μέχρι το τέλος της κυκλοφορίας προϊόντος που υπόκειται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Ως εκ τούτου, τα ανταλλασσόμενα, συχνά με μεγάλη καθυστέρηση, δεδομένα δεν επιτρέπουν την αποτελεσματική καταπολέμηση της απάτης. Στις ελλείψεις αυτές οφείλεται η έλλειψη ενιαίας δράσης. Η έκθεση χαρακτηρίζει τη διαπίστωση αυτή ως γενική διαρθρωτική αδυναμία. Κατ'ουσίαν, η έκθεση ορίζει ότι η οδηγία 77/799/EOK αποτελεί εξαιρετικά αδύναμο νομικό πλαίσιο για την υλοποίηση μιας πραγματικά αποτελεσματικής συνεργασίας.

Κατά συνέπεια, για το σκοπό αυτό, η έκθεση συνιστά τη θέσπιση νομοθετικών μέτρων προοριζόμενων να ενισχύσουν τους μηχανισμούς αμοιβαίας συνδρομής και διοικητικής συνεργασίας στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Η σύσταση αυτή πρέπει να επεκταθεί, ώστε να συμπεριλάβει όλα τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης και όχι μόνο στα προϊόντα του καπνού και του οινοπνεύματος.

Η κύρια, βεβαίως, σύσταση της έκθεσης αφορούσε την εφαρμογή συστήματος πληροφορικής για την παρακολούθηση της κυκλοφορίας και για τον έλεγχο των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Μέχρι σήμερα, δόθηκε από την Επιτροπή προτεραιότητα στην ανάπτυξη του εν λόγω συστήματος.

Ωστόσο, για να επιτευχθεί βέβαιη αποτελεσματικότητα του συγκεκριμένου τεχνικού θέματος θα πρέπει να προβλεφθούν μηχανισμοί διοικητικής συνεργασίας προσαρμοσμένοι στις υφιστάμενες αλλά και στις μελλοντικές ανάγκες, που θα επιτρέπουν ταυτόχρονα την ενίσχυση και την απλούστευση της επικοινωνίας μεταξύ κρατών μελών και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής με ιδιαίτερη έμφαση, ιδίως, στην άμεση επικοινωνία μεταξύ των υπηρεσιών και στα αυτοματοποιημένα μέσα.

Το σύστημα πληροφορικής που βρίσκεται υπό ανάπτυξη σήμερα θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την αυτοματοποιημένη ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο της αμοιβαίας συνδρομής. Οι συγκεκριμένες πληροφορίες που ανταλλάσσονται με ηλεκτρονικά μέσα θα πρέπει να έχουν την ίδια νομική αξία με τις πληροφορίες που ανταλλάσσονται ταχυδρομικώς μέσω εγγράφων, όπως συμβαίνει σήμερα. Η νομοθεσία οφείλει ωστόσο να προβλέψει αυτή τη δυνατότητα.

2.3 Τέλος, είναι σκόπιμο να σημειωθεί ότι ακολουθήθηκε παρόμοια διαδικασία στον τομέα του ΦΠΑ [3]. Για να υπάρξει συνοχή με την εν λόγω πρόταση, η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει παρόμοιες αρχές προτείνοντας μέτρα ειδικά για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

[3] ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) ΑΡΙΘ. 1798/2003 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ, ΤΗΣ 7ΗΣ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2003, ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΣΤΟΝ ΤΟΜΕΑ ΤΟΥ ΦΟΡΟΥ ΠΡΟΣΤΙΘΕΜΕΝΗΣ ΑΞΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ (ΕΟΚ) ΑΡΙΘ. 218/92 (ΕΕ L 264 ΤΗΣ 15.10.2003 Σ. 1).

3. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ

Προκειμένου να ενισχύσει τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, η Επιτροπή προτείνει να ενισχυθούν οι νομικές διατάξεις που περιέχονται σήμερα στην οδηγία 77/799/EOK σε νομικό πλαίσιο περισσότερο σαφές και άμεσα εφαρμοζόμενο σε κάθε κράτος μέλος. Η παρούσα πρόταση περιέχει σαφείς και υποχρεωτικούς κανόνες που διέπουν τη συνεργασία μεταξύ κρατών μελών. Το πλαίσιο αυτό προβλέπει, ιδίως, αμεσότερες επαφές μεταξύ υπηρεσιών, ώστε η συνεργασία να καταστεί αποτελεσματικότερη και ταχύτερη. Επιτρέπει, επίσης, την εντατικοποίηση και την επιτάχυνση της ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ διοικήσεων καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής, ώστε να καταπολεμηθεί αποτελεσματικότερα η απάτη.

3.1. Κεφάλαιο Ι - Γενικές διατάξεις

3.1.1. Άρθρο 1 - Στόχοι του κανονισμού

Το άρθρο αυτό απεικονίζει, αφενός, το γεγονός ότι ο κανονισμός έχει πλέον μεγαλύτερη έκταση εφαρμογής καλύπτοντας και άλλες συναλλαγές εκτός από τις ενδοκοινοτικές και, αφετέρου, το γεγονός ότι ο κανονισμός περιλαμβάνει και τους κανόνες που επιτρέπουν στις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών να ανταλλάσσουν πληροφορίες με την Επιτροπή.

Το άρθρο αυτό, εξάλλου, υπογραμμίζει το γεγονός ότι ο παρών κανονισμός δεν θίγει την εκ μέρους των κρατών μελών εφαρμογή των κανόνων αμοιβαίας δικαστικής συνδρομής επί ποινικών θεμάτων.

3.1.2. Άρθρο 2 - Ορισμοί

Λόγω των καινοτομιών που επιφέρει ο κανονισμός, κρίθηκε αναγκαία η προσθήκη ορισμένων ορισμών σε σχέση με την οδηγία 77/799/EOK. Πρόκειται για τους όρους: "κεντρική υπηρεσία συνδέσμου", "υπηρεσία συνδέσμου", "αρμόδιος υπάλληλος", "δομημένη αυτόματη ανταλλαγή", "αυτόματη ανταλλαγή", "αυτοματοποιημένο σύστημα παρακολούθησης της κυκλοφορίας και του ελέγχου των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης", "αριθμός αναγνώρισης "SEED"" και "διοικητική έρευνα". Άλλοι ορισμοί αναπροσαρμόστηκαν κάπως.

3.1.3. Άρθρο 3 - Η αποκέντρωση της διοικητικής συνεργασίας

Κατ' αρχήν, όλες οι ανταλλαγές πληροφοριών θα πρέπει να πραγματοποιούνται μέσω της αρμόδιας αρχής, κατά την έννοια του άρθρου 1 της οδηγίας 77/799/EOK. Εάν η εν λόγω διαδικασία δεν τηρείται, οι ανταλλασσόμενες πληροφορίες δεν θεωρούνται έγκυρες και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν στο πλαίσιο διαδικασίας ενώπιον των δικαστηρίων.

Η Επιτροπή κρίνει, ωστόσο, ότι η απευθείας επικοινωνία μεταξύ υπαλλήλων ή μεταξύ υπηρεσιών καταπολέμησης της απάτης παρουσιάζει σημαντικά πλεονεκτήματα. Επιτρέπει πράγματι ταχύτερη ανταλλαγή πληροφοριών, καλύτερη αμοιβαία κατανόηση της αίτησης παροχής πληροφοριών, μεγαλύτερα κίνητρα για τους υπαλλήλους και αποφυγή της σπατάλης του περιορισμένου ανθρώπινου δυναμικού μέσω άσκοπων αιτήσεων. Ωστόσο, αν και το υφιστάμενο νομικό πλαίσιο παρέχει τη δυνατότητα τέτοιων επαφών μεταξύ των υπαλλήλων, τα κράτη μέλη κάνουν ελάχιστη χρήση αυτής, οι δε πρωτοβουλίες στον τομέα αυτό είναι συχνά ανομοιογενείς και συνεπάγονται ελάχιστα ακριβείς και ανομοιογενείς διαδικασίες.

Η πρόταση δημιουργεί, συνεπώς, ένα σαφές νομικό πλαίσιο για αποκεντρωμένη συνεργασία και διαδραματίζει ταυτόχρονα ρόλο μοχλού για τις κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου, οι οποίες, όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, δημιουργούνται επίσημα με την παρούσα πρόταση.

Η δομή που επιλέγει το άρθρο 3 είναι η εξής:

- επίσημα, η ανταλλαγή πληροφοριών θα εξακολουθήσει να πραγματοποιείται μέσω των αρμοδίων αρχών, οι οποίες όμως θα πρέπει στο εξής να αποτελούν ενιαία αρχή - η οποία θα μπορεί ενδεχομένως να εποπτεύει περισσότερες της μιας υπηρεσίες- σε κάθε κράτος μέλος.

- κάθε αρχή θα ορίζει μια ενιαία κεντρική υπηρεσία συνδέσμου ως κύρια αρμόδια για τη συνεργασία. Η εν λόγω κεντρική υπηρεσία συνδέσμου θα είναι εξ ορισμού υπεύθυνη για τη συνεργασία κατόπιν αιτήσεως (όταν η αιτούσα αρχή δεν γνωρίζει σε ποια τοπική υπηρεσία να απευθυνθεί ή όταν η αίτηση απευθύνεται σε τοπική υπηρεσία αναρμόδια για το χειρισμό της αίτησης). Θα υπάρχουν όμως κεντρικές αρμοδιότητες για την αυτόματη και αυθόρμητη κοινοποίηση ορισμένων πληροφοριών.

- κάθε αρχή μπορεί να καθορίζει επίσης υπηρεσίες συνδέσμου με ειδική αρμοδιότητα για άμεση ανταλλαγή πληροφοριών. Εξυπακούεται ότι τα κράτη μέλη θα εφαρμόζουν την έννοια της υπηρεσίας συνδέσμου για κάθε περίπτωση χωριστά, επειδή η κατάσταση μεταβάλλεται ανάλογα με το μέγεθος των κρατών μελών.

- προβλέπεται τέλος, ότι κάθε αρχή μπορεί εξάλλου να ορίζει υπαλλήλους αρμόδιους για την άμεση ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

- όταν ανταλλάσσονται πληροφορίες μεταξύ υπηρεσιών συνδέσμου ή μεταξύ αρμοδίων υπαλλήλων, οι εν λόγω πληροφορίες πρέπει να κοινοποιούνται παράλληλα στις κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου. Η κεντρική υπηρεσία συνδέσμου θα είναι η μόνη αρμόδια όταν η αίτηση συνδρομής απαιτεί δράση εκτός της εδαφικής ή επιχειρησιακής ζώνης της υπηρεσίας συνδέσμου ή του αρμοδίου υπαλλήλου.

- τέλος οι κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου θα υποχρεούνται να ενημερώνουν την κατάσταση των υπηρεσιών συνδέσμου και των αρμοδίων υπαλλήλων, ώστε να εξασφαλίζεται η χρησιμότητά τους για τις λοιπές κεντρικές υπηρεσίες συνδέσμου.

3.1.4. Άρθρο 4 - Διασύνδεση με ποινικές διαδικασίες

Όταν οι ζητούμενες πληροφορίες έχουν σχέση με υποθέσεις στο πλαίσιο των οποίων οι εκπρόσωποι των εθνικών διοικήσεων των κρατών μελών που διενεργούν την έρευνα ενεργούν με εξουσιοδότηση ή υπό την εποπτεία των δικαστικών αρχών, η ανταλλαγή πληροφοριών συχνά απορρίπτεται ή καθυστερεί σημαντικά. Κατά συνέπεια, η διοικητική αρχή του κράτους μέλους που υποβάλλει την αίτηση συχνά δεν είναι σε θέση να κινήσει έγκαιρα διοικητική ή ποινική διαδικασία για απάτη που διεπράχθη στην επικράτειά του.

Για το λόγο αυτό, το άρθρο 4 καθορίζει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών στο πλαίσιο της αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής, όταν οι πληροφορίες συνδέονται με ποινικές διαδικασίες, με την επιφύλαξη των κανόνων σχετικά με την αμοιβαία δικαστική συνδρομή επί ποινικών θεμάτων.

3.2. Κεφάλαιο ΙΙ - Συνεργασία κατόπιν αιτήσεως

3.2.1. Ένα ενιαίο και αυστηρότερο νομικό πλαίσιο

Για κάθε πληροφορία, τα κράτη μέλη οφείλουν να εφαρμόζουν το άρθρο 2 της οδηγίας 77/799/EOK, που επιτρέπει γενικά στην αρμόδια αρχή κράτους μέλους να ζητεί από την αρμόδια αρχή άλλου κράτους μέλους να της κοινοποιεί, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις, όλες τις πληροφορίες που επιτρέπουν τον ορθό υπολογισμό του ποσού των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Η οδηγία δεν προβλέπει προθεσμία για την απάντηση.

Για να ενισχυθεί το σύστημα, είναι σκόπιμο να συμπεριληφθεί κεφάλαιο που να ρυθμίζει το σύνολο των μέτρων που αφορούν την ανταλλαγή πληροφοριών κατόπιν αιτήσεως. Η πρόταση επανακαθορίζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των κρατών μελών και πραγματοποιεί διαχωρισμό μεταξύ αίτησης για την παροχή πληροφοριών (τμήμα 1), αίτησης για τη διενέργεια διοικητικής έρευνας (τμήμα 2), παρουσίας στις διοικητικές υπηρεσίες και συμμετοχής στις διοικητικές έρευνες (τμήμα 4), προσφυγής σε ταυτόχρονους ελέγχους (τμήμα 5) και τέλος αίτησης γνωστοποίησης (τμήμα 6). Το τμήμα 3 τάσσει τρίμηνη προθεσμία για την ανακοίνωση μετά τη λήψη της αίτησης (και μηνιαία προθεσμία όταν υπάρχει ήδη η πληροφορία), αλλά προβλέπει τη δυνατότητα καθορισμού διαφορετικής προθεσμίας σε ειδικές περιπτώσεις.

3.2.2. Τμήμα 1: Αίτηση πληροφοριών (άρθρο 2 της οδηγίας 77/799/EOK) και αίτηση διενέργειας διοικητικών ερευνών

Το άρθρο 5 παράγραφος 1 θα αποτελεί στο μέλλον τη νομική βάση όλων των αιτήσεων παροχής πληροφοριών.

Δυνάμει της παραγράφου 2, η αρχή στην οποία απευθύνεται η αίτηση προβαίνει, εφόσον χρειάζεται, σε διοικητικές έρευνες για τη συγκέντρωση των ζητούμενων πληροφοριών.

Για το σκοπό αυτό, η αίτηση παροχής πληροφοριών στην παράγραφο 3 μπορεί να περιλαμβάνει την αιτιολογημένη αίτηση για διενέργεια διοικητικής έρευνας. Ωστόσο, το κράτος μέλος στο οποίο απευθύνεται η αίτηση δύναται να μην ανταποκριθεί. Οφείλει τότε να ενημερώσει αμέσως το αιτών κράτος μέλος εκθέτοντας τους λόγους που το αναγκάζουν να μην ανταποκριθεί στην εν λόγω αίτηση για διενέργεια έρευνας.

Ανεξάρτητα από το εάν πρόκειται για μια απλή αίτηση πληροφοριών ή για αίτηση διοικητικής έρευνας, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενεργεί όπως θα ενεργούσε για δικό της λογαριασμό ή κατόπιν αιτήσεως άλλης αρχής της δικής της χώρας. Η παράγραφος 4 πρέπει, ωστόσο, να συνδυάζεται με το άρθρο 32. Βάσει του άρθρου αυτού, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση έχει το δικαίωμα να αρνείται τη διενέργεια των εν λόγω ερευνών ή τη διαβίβαση των πληροφοριών σε διάφορες περιπτώσεις: π.χ. όταν η διοικητική επιβάρυνση είναι δυσανάλογη, η αιτούσα αρχή δεν εξάντλησε τις συνήθεις πηγές πληροφοριών, η νομοθεσία ή η διοικητική πρακτική του κράτους μέλους που καλείται να παράσχει τις πληροφορίες δεν επιτρέπει στη φορολογική του διοίκηση να διενεργεί τις έρευνες αυτές ούτε να συγκεντρώνει ή να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες αυτές για δικές της ανάγκες, η διαβίβαση των πληροφοριών αυτών θα ήταν αντίθετη προς την δημόσια τάξη ή θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή εμπορικής μεθόδου.

Το άρθρο 6 διευκρινίζει, ότι οι αιτήσεις παροχής πληροφοριών και διενέργειας διοικητικών ερευνών διαβιβάζονται μέσω τυποποιημένου εντύπου. Η πείρα κατέδειξε ότι για να συμφωνηθεί μεταξύ δεκαπέντε κρατών μελών τυποποιημένο έντυπο απαιτείται εξαιρετικά χρονοβόρα διαδικασία. Προτείνεται συνεπώς η καθιέρωση του εν λόγω εντύπου μέσω της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2 (διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής).

Είναι, εξάλλου, σκόπιμο να διευκρινιστεί ότι το έντυπο ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων που προβλεπόταν αρχικά στο άρθρο 15 β της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ και περιλαμβάνεται στο πεδίο εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, συνιστά απλουστευμένη μορφή αίτησης για παροχή πληροφοριών. Η εν λόγω διάταξη επιτρέπει την εξάλειψη κάθε αμφιβολίας ως προς το ρόλο του συγκεκριμένου εντύπου και τη διαδικασία που αφορά. Προτείνεται εξάλλου να συμπεριληφθεί το περιεχόμενο του άρθρου 19.6 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ που αφορά τους δειγματοληπτικούς ελέγχους στο κύριο κείμενο του παρόντος κανονισμού, επειδή οι έλεγχοι αυτοί διενεργούνται μέσω του εντύπου ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων.

Τέλος, το άρθρο 7 ορίζει ότι οι πληροφορίες ή οι έρευνες είναι δυνατό να ζητούνται υπό μορφή εκθέσεων, βεβαιώσεων και οιωνδήποτε άλλων εγγράφων ή επικυρωμένων αντιγράφων ή αποσπασμάτων αυτών. Η κοινοποίηση πρωτότυπων εγγράφων πραγματοποιείται, εφόσον οι ισχύουσες διατάξεις στο κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση δεν αντίκεινται σ' αυτή.

3.2.3. Τμήμα 2 : Προθεσμία για την κοινοποίηση

Η Επιτροπή προτείνει μέγιστη προθεσμία τριών μηνών για την κοινοποίηση των πληροφοριών.

Σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ιδίως στις πολύπλοκες περιπτώσεις απάτης στις οποίες εμπλέκονται διάφορα κράτη μέλη, μπορεί να καθοριστεί διαφορετική προθεσμία με κοινή συμφωνία.

Σε περίπτωση που η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση δεν είναι σε θέση να ανταποκριθεί στην αίτηση εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, είναι υποχρεωμένη να ενημερώσει αμέσως την αιτούσα αρχή για τους λόγους που την εμποδίζουν να τηρήσει την εν λόγω προθεσμία και να αναφέρει πότε ακριβώς θα μπορέσει να ικανοποιήσει το αίτημα.

3.2.4. Τμήμα 3 : Παρουσία υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης άλλων κρατών μελών (άρθρο 6 της οδηγίας 77/799/EOK)

Βεβαίως, το πρόγραμμα FISCALIS 2007 [4] προβλέπει κοινοτική χρηματοδότηση για τους πολυμερείς ελέγχους. Ωστόσο, τα κράτη μέλη οφείλουν να κάνουν χρήση της ευχέρειας που προσφέρει το άρθρο 6 της οδηγίας 77/799/EOK για να επιτυγχάνουν τη χορήγησή της. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο, ορισμένα κράτη μέλη έχουν επιτρέψει την παρουσία στο έδαφός τους υπαλλήλων άλλων κρατών μελών. Ωστόσο, η εθνική νομοθεσία και η πρακτική των περισσοτέρων κρατών μελών δεν προβλέπουν τέτοια δυνατότητα και επιτρέπουν την παρουσία αλλοδαπών υπαλλήλων κατά τη διενέργεια ελέγχων μόνο μετά από σύμφωνη γνώμη του οφειλέτη των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Ωστόσο, είναι προφανές ότι η συναίνεση του οφειλέτη είναι απίθανη στις περιπτώσεις όπου ο έλεγχος αποσκοπεί στη διερεύνηση εικαζόμενης απάτης. Επίσης, μερικά κράτη μέλη, επικαλούμενα νομικά προβλήματα, απαγορεύουν επίσημα σε υπαλλήλους άλλου κράτους μέλους να παρίστανται σε έρευνες στο έδαφός τους.

[4] Απόφαση αριθ. 2235/2002/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 3ης Δεκεμβρίου 2002, σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος για τη βελτίωση της λειτουργίας των φορολογικών συστημάτων στην εσωτερική αγορά (πρόγραμμα Fiscalis 2003-2007), ΕΕ L 341, 17.12.2002, σ. 1.

Η παρουσία όμως υπαλλήλων άλλου κράτους μέλους στις διοικητικές υπηρεσίες καθώς και η συμμετοχή τους στις διοικητικές έρευνες μπορεί να είναι πολύ χρήσιμη, ιδίως όταν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις για παρατυπίες ή απάτη που διαπράχθηκαν σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη και σε περιπτώσεις των οποίων η πολυπλοκότητα καθιστά σκόπιμη την παρουσία των υπαλλήλων. Για το λόγο αυτό, το άρθρο 14 της πρότασης επιτρέπει την παρουσία υπαλλήλων της φορολογικής διοίκησης κράτους μέλους στο έδαφος άλλου κράτους μέλους, όταν τα δύο αυτά κράτη το επιθυμούν. Παράλληλα, τα άρθρα 11 και 12 θεσπίζουν σύστημα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όλων των μερών καθώς και τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούν οι εθνικοί υπάλληλοι που διενεργούν έρευνες σε άλλο κράτος μέλος.

3.2.5. Τμήμα 4 : Διενέργεια ταυτόχρονων ελέγχων

Η Επιτροπή κρίνει ότι οι ταυτόχρονοι έλεγχοι θα πρέπει να αποτελούν αναπόσπαστο τμήμα των συνήθων προγραμμάτων ελέγχου των κρατών μελών. Για να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να συμπεριλάβουν τους ταυτόχρονους ελέγχους στα προγράμματα ελέγχου που εφαρμόζουν, ορισμένοι πολυμερείς έλεγχοι χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό του προγράμματος Fiscalis 2007. Η απόφαση Fiscalis 2007, ωστόσο, δεν αποτελεί νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών στο πλαίσιο πολυμερούς ελέγχου. Συνεπώς, οι υπάλληλοι που συμμετέχουν σε έναν τέτοιο έλεγχο υποχρεούνται να χρησιμοποιούν νομικές βάσεις που επιτρέπουν την ανταλλαγή φορολογικών πληροφοριών (οδηγία 77/799/EOK).

Η παρούσα πρόταση προβλέπει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να διενεργούν ταυτόχρονους ελέγχους κάθε φορά που οι έλεγχοι αυτοί κρίνονται πιο αποτελεσματικοί από τους εθνικούς ελέγχους (άρθρο 14). Εξάλλου, θεσπίζει σύστημα δικαιωμάτων και υποχρεώσεων όλων των μερών καθώς και τις κατευθυντήριες γραμμές για τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται (άρθρο 14).

3.2.6. Τμήμα 5: Αίτηση κοινοποίησης

Το άρθρο 5 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ [5] επιτρέπει την κοινοποίηση στον παραλήπτη όλων των πράξεων και αποφάσεων, συμπεριλαμβανομένων των δικαστικών, που αφορούν απαίτηση ή την είσπραξη απαίτησης και προέρχονται από το κράτος μέλος στο οποίο εδρεύει η αιτούσα αρχή.

[5] Οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 15ης Μαρτίου 1976, ΕΕ αριθ. L 73 της 19.3.1976, σ. 18. Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2001/44/ΕΚ, ΕΕ L 175 της 28.6.2001, σ. 17

Εφόσον, ωστόσο, δεν υπάρχει ακόμη απαίτηση, το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν προβλέπει κοινοποίηση των πράξεων ή αποφάσεων των φορολογικών διοικήσεων άλλων κρατών μελών. Το άρθρο 16 της παρούσας πρότασης προβλέπει σαφή νομική βάση για την εν λόγω κοινοποίηση. Τα άρθρα 16 και 17 καθορίζουν τις προϋποθέσεις εφαρμογής του.

3.3. Κεφάλαιο - ΙΙΙ Ανταλλαγή πληροφοριών χωρίς προηγούμενη αίτηση

3.3.1. Άρθρα 18 έως 22: Δομημένες αυτόματες και αυτόματες ανταλλαγές πληροφοριών στους τομείς που παρουσιάζουν κινδύνους (άρθρα 3 και 4 της οδηγίας 77/799/EOK)

Η Επιτροπή αντελήφθη ότι, αν και τα περισσότερα κράτη μέλη υποστηρίζουν την καθιέρωση εντατικοποιημένης ανταλλαγής των χρήσιμων πληροφοριών, οι πληροφορίες αυτές εξακολουθούν να ανταλλάσσονται σπάνια. Για να αυξηθούν οι δυνατότητες ανίχνευσης και πρόληψης της απάτης στις ενδοκοινοτικές συναλλαγές, το άρθρο 19 προβλέπει ορισμένες ειδικές περιπτώσεις κατά τις οποίες τα κράτη μέλη θα ήταν σκόπιμο να ανταλλάσσουν πληροφορίες:

α) περιπτώσεις κατά τις οποίες υπάρχει υποψία ότι διαπράχθηκε απάτη σε κάποιο άλλο κράτος μέλος.

παράδειγμα: η μη επιστροφή του αντιτύπου 3 του συνοδευτικού διοικητικού εγγράφου επιτρέπει την υπόθεση ότι η φόρτωση προϊόντων υποκειμένων σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης αποτέλεσε αντικείμενο εκτροπής στο κράτος μέλος προορισμού.

β) περιπτώσεις για τις οποίες υφίσταται σημαντικός κίνδυνος να διαπραχθεί απάτη σε άλλο κράτος μέλος.

παράδειγμα: πληρωμή ειδικών φόρων κατανάλωσης σε άλλο κράτος μέλος όπου ο φορολογικός συντελεστής είναι χαμηλός, με εκτροπή των εμπορευμάτων προς την αγορά κράτους μέλους με υψηλή φορολογία.

γ) περιπτώσεις κατά τις οποίες διαπιστώνεται ότι διαπράχθηκε απάτη στο έδαφος κράτους μέλους με ενδεχόμενες επιπτώσεις σε άλλο κράτος μέλος.

παράδειγμα: το κράτος μέλος που διαπιστώνει την μη τακτική φυσική παρουσία προϊόντων υποκειμένων σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης εκτιμά ότι ενδέχεται να έχει διαπραχθεί απάτη στο κράτος μέλος αναχώρησης σχετικά με ΔΣΕ που προορίζεται για ανύπαρκτη επιχείρηση ή για επιχείρηση που δεν γνωρίζει την παράδοση εμπορευμάτων.

Το ισχύον νομικό πλαίσιο είναι σαφώς ακατάλληλο για όλες αυτές τις περιπτώσεις. Δεν υπάρχει, συνεπώς, σήμερα καμία πραγματική υποχρέωση όσον αφορά την αυτόματη ή την αυθόρμητη ανταλλαγή πληροφοριών. Είναι, συνεπώς, αναγκαίο να προβλεφθούν στην ίδια την κοινοτική νομοθεσία οι κατηγορίες πληροφοριών που πρέπει να αποτελούν το αντικείμενο ανταλλαγής.

Η πρόταση προβλέπει λοιπόν δύο είδη αυθόρμητης ανταλλαγής: τη δομημένη αυτόματη και την αυτόματη ανταλλαγή. Η διαφορά μεταξύ δομημένης αυτόματης και αυτόματης ανταλλαγής πληροφοριών συνίσταται μόνο στο αν η αρχή που είναι αρμόδια για τη διαβίβαση είναι σε θέση ή όχι να συγκεντρώνει ανά τακτά διαστήματα τις πληροφορίες που πρόκειται να ανταλλαγούν. Είναι για παράδειγμα αδύνατο κάποιο κράτος μέλος να πραγματοποιεί αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών, όταν στο συγκεκριμένο κράτος μέλος τα πρόσωπα που οφείλουν να καταβάλουν τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης δεν υποχρεούνται να κοινοποιούν πληροφορίες. Σ'αυτή την περίπτωση, πρόκειται για δομημένη αυτόματη ανταλλαγή.

Η πρόταση καθορίζει ένα πλαίσιο, ευέλικτο και αποτελεσματικό ταυτόχρονα, στο εσωτερικό του οποίου τα κράτη μέλη θα ρυθμίζουν τις εν λόγω ανταλλαγές πληροφοριών. Καθορίζει απλώς σε ποιες κατηγορίες περιπτώσεων πρέπει να διενεργείται η εν λόγω ανταλλαγή, αλλά τα είδη πληροφοριών για κάθε ένα από τα κράτη μέλη, ο αυτόματος ή ο δομημένος αυτόματος χαρακτήρας καθώς και, κατά περίπτωση, η συχνότητα της ανταλλαγής θα αποφασίζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας που προβλέπεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2.

Οι αποφάσεις, εξάλλου, που λαμβάνονται στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών δεν θα είναι σε καμία περίπτωση σε θέση να επηρεάσουν τις υποχρεώσεις των φορολογούμενων που προβλέπονται στο άρθρο 24 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ και θα πρέπει, συνεπώς, να αφορούν τις πληροφορίες που είναι ήδη διαθέσιμες σε επίπεδο της φορολογικής διοίκησης.

3.4. Κεφάλαιο IV - Αποθήκευση και ανταλλαγή πληροφοριών ειδικά για τις ενδοκοινοτικές συναλλαγές

Τα 4 άρθρα του παρόντος κεφαλαίου αποσκοπούν στον καθορισμό των γενικών οδηγιών σχετικά με τον τρόπο και τις προθεσμίες αποθήκευσης των πληροφοριών. Στα εν λόγω άρθρα καθορίζεται, επίσης, ο τρόπος ανταλλαγής των αποθηκευμένων πληροφοριών.

Το μητρώο επιχειρήσεων και αποθηκών (SEED), το σύστημα προηγούμενης παροχής πληροφοριών και το σύστημα ελέγχου της κυκλοφορίας των εμπορευμάτων (MVS), που τέθηκαν σε εφαρμογή με την οδηγία 92/12/ΕΟΚ, εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της εν λόγω οδηγίας μέσω τροποποίησης αυτής (κατάργηση των άρθρων 15 α, 15 β και 19.6 της εν λόγω οδηγίας) και διέπονται στο εξής από τον παρόντα κανονισμό, μετά από επανεξέταση του περιεχομένου τους. Στόχος είναι η χρησιμοποίησή τους ως μέσων διοικητικής συνεργασίας.

Το άρθρο 24 επιτρέπει καθιέρωση της αρχής για την εφαρμογή ενός συστήματος προηγούμενης παροχής πληροφοριών. Το άρθρο 26 προβλέπει τη χρήση του αυτοματοποιημένου συστήματος που αναφέρεται στο άρθρο 1, μόλις αρχίσει να λειτουργεί, για τις ανταλλαγές πληροφοριών στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού.

3.5. Κεφάλαιο V - Σχέσεις με την Επιτροπή

Η παρούσα πρόταση κανονισμού αποσκοπεί στην εγκαθίδρυση αποτελεσματικού συστήματος αμοιβαίας συνδρομής και ανταλλαγής πληροφοριών, ώστε να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Αναγνωρίζει στην Επιτροπή ρόλο θεματοφύλακα της καλής λειτουργίας της διοικητικής συνεργασίας. Δεν της αναγνωρίζει κανέναν λειτουργικό ρόλο για τη διερεύνηση και την καταπολέμηση της φορολογικής απάτης.

Η απάτη όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης στην ενδοκοινοτική της διάσταση πρέπει, ωστόσο, να αντιμετωπιστεί σε κοινοτικό επίπεδο και να καταπολεμηθεί με κοινή δράση των κρατών μελών και της Επιτροπής. Αν και η κύρια ευθύνη όσον αφορά τα αναγκαία μέτρα για την ορθή λειτουργία της ενδοκοινοτικής κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης ανήκει στα κράτη μέλη, η Επιτροπή οφείλει να αναλάβει το συντονισμό και την ενθάρρυνση στο συγκεκριμένο τομέα.

Κατά συνέπεια, προβλέπεται ρητώς ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να παρέχουν όλα τα αναγκαία για την εν λόγω αξιολόγηση στατιστικά στοιχεία, ενώ οι λεπτομέρειες σχετικά με τα στοιχεία που πρέπει να κοινοποιούνται καθορίζονται στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται, επίσης, να παρέχουν όλες τις πληροφορίες σχετικά με τις μεθόδους και τις διαδικασίες που χρησιμοποιήθηκαν ή υποτίθεται ότι χρησιμοποιήθηκαν για την παραβίαση της νομοθεσίας περί των ειδικών φόρων κατανάλωσης, οι οποίες επέτρεψαν να αποκαλυφθούν ανεπάρκειες ή κενά της λειτουργίας του συστήματος διοικητικής συνεργασίας που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό ή στις διατάξεις της νομοθεσίας σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Είναι επίσης ανάγκη να προβλεφθεί η υποχρέωση των κρατών μελών να παρέχουν κατόπιν σχετικής αιτήσεως στην Επιτροπή ακριβείς πληροφορίες σχετικά με την ενδοκοινοτική κυκλοφορία προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης, όταν η κυκλοφορία αυτή συνδέεται με τελωνειακά καθεστώτα.

Τέλος, είναι χρήσιμο να κοινοποιείται οικειοθελώς στην Επιτροπή κάθε άλλη πληροφορία, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών για συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η Επιτροπή από την πλευρά της θα είναι υποχρεωμένη να κοινοποιεί τις πληροφορίες αυτές στις αρμόδιες αρχές των άλλων ενδιαφερόμενων κρατών μελών στα οποία αυτές δεν έχουν ακόμη διαβιβαστεί.

3.6. Κεφάλαιο VI - Ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες

Το ισχύον νομικό πλαίσιο δεν παρέχει νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών με τρίτες χώρες. Όταν διαπράττεται απάτη σχετικά με τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης κατά τις εισαγωγές ή τις εξαγωγές, είναι δυνατό να χρησιμοποιούνται τα μέσα τελωνειακής συνεργασίας.

Ενδέχεται, ωστόσο, να αποδειχθεί χρήσιμο να συγκεντρωθούν ορισμένες πληροφορίες προερχόμενες από τρίτες χώρες, οι οποίες δύνανται να συμπληρώσουν δεόντως τις διαθέσιμες πληροφορίες σε εθνικό επίπεδο. Για το λόγο αυτό, το άρθρο 28 παράγραφος 1 προβλέπει νομική βάση για τη δυνατότητα κοινοποίησης σε κάθε κράτος μέλος πληροφοριών που προέρχονται από τρίτη χώρα βάσει διμερούς συμφωνίας. Επίσης, όταν οι εν λόγω πληροφορίες παρουσιάζουν κοινοτικό ενδιαφέρον, δύνανται να κοινοποιούνται και στην Επιτροπή.

Εξάλλου, βάσει του άρθρου 28 παράγραφος 2, οι πληροφορίες που συγκεντρώνονται κατ'εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι δυνατό να κοινοποιούνται σε τρίτη χώρα με τη σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων αρχών που τις χορήγησαν.

3.7. Κεφάλαιο VII - Όροι που διέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών

3.7.1. Άρθρο 29: Ανταλλαγή με ηλεκτρονική μορφή

Βάσει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, οι πληροφορίες παρέχονται στο μέτρο του δυνατού με ηλεκτρονική μορφή σύμφωνα με τον τρόπο που θα αποφασιστεί στο πλαίσιο της διαδικασίας των επιτροπών.

3.7.2. Άρθρο 30: Μεταφράσεις

Οι αιτήσεις συνδρομής και τα συνημμένα δικαιολογητικά έγγραφα συντάσσονται σε οποιαδήποτε γλώσσα επιλεγόμενη δια κοινής συμφωνίας και δύνανται να συνοδεύονται από μετάφραση στην επίσημη γλώσσα ή σε μια από τις επίσημες γλώσσες της αρχής στην οποία απευθύνεται η αίτηση μόνο σε εξαιρετικές δεόντως αιτιολογημένες περιπτώσεις.

Η παρούσα διάταξη αποσκοπεί στη διευκόλυνση και στην επιτάχυνση της ανταλλαγής πληροφοριών.

3.7.3. Άρθρο 31: Όρια της ανταλλαγής πληροφοριών

Βάσει των διατάξεων του παρόντος άρθρου, η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση έχει το δικαίωμα να αρνηθεί τη διενέργεια των εν λόγω ερευνών ή τη διαβίβαση των πληροφοριών, όταν η διοικητική επιβάρυνση είναι δυσανάλογη ή όταν η αιτούσα αρχή δεν εξάντλησε τις συνήθεις πηγές πληροφοριών ή η νομοθεσία ή η διοικητική πρακτική του κράτους μέλους που καλείται να παράσχει τις πληροφορίες δεν επιτρέπει στη φορολογική του διοίκηση να διενεργεί τις εν λόγω έρευνες ούτε να συγκεντρώνει ή να χρησιμοποιεί τις πληροφορίες αυτές για δικές της ανάγκες ή όταν η διαβίβαση των πληροφοριών αυτών θα ήταν αντίθετη προς την δημόσια τάξη ή θα οδηγούσε στην κοινολόγηση εμπορικού, βιομηχανικού ή επαγγελματικού απορρήτου ή εμπορικής μεθόδου.

Η δεύτερη παράγραφος προστέθηκε για να ευθυγραμμίσει το άρθρο 31 του κανονισμού με το άρθρο 18 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ που προσφέρει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συμφωνήσουν την επιστροφή των δαπανών που απορρέουν στις περιπτώσεις όπου διαπιστώνεται ιδιαίτερη δυσκολία ή που χαρακτηρίζονται από εξαιρετικά υψηλές δαπάνες ή που εντάσσονται στο πλαίσιο του αγώνα κατά του οργανωμένου εγκλήματος.

Το άρθρο 31 παράγραφος 4, όπως και το άρθρο 14 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ, προβλέπει ότι η αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενημερώνει την αιτούσα αρχή και την Επιτροπή για τους λόγους που εμποδίζουν την αμοιβαία συνδρομή.

3.7.4. Άρθρο 32, παράγραφοι 1 και 2 : Επιβαλλόμενα όρια για τη χρήση των πληροφοριών (άρθρο 7 παράγραφοι 1 και 3 της οδηγίας 77/799/EOK)

Βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 της οδηγίας 77/799/EOK, οι πληροφορίες που προέρχονται από το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση είναι δυνατό να χρησιμοποιηθούν χωρίς περιορισμούς στο κράτος μέλος που υποβάλλει την αίτηση μόνο για διοικητικούς και φορολογικούς σκοπούς. Στην πράξη, το άρθρο αυτό δεν ερμηνεύεται με τον ίδιο τρόπο για όλα τα κράτη μέλη. Σύμφωνα με ορισμένα κράτη μέλη, απαιτείται η χορήγηση ρητής άδειας του κράτους μέλους στο οποίο υποβάλλεται η αίτηση, όταν οι εν λόγω πληροφορίες κοινολογούνται στο πλαίσιο δικαστικής διαδικασίας. Σύμφωνα με άλλα κράτη μέλη, αρκεί σιωπηρή άδεια.

Το άρθρο 32 διευκρινίζει ότι οι κοινοποιούμενες με οποιαδήποτε μορφή κατ'εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πληροφορίες έχουν εμπιστευτικό χαρακτήρα. Εξάλλου, εν πάση περιπτώσει, οι πληροφορίες αυτές είναι δυνατόν να χρησιμοποιούνται επ' ευκαιρία δικαστικών ή διοικητικών διαδικασιών, οι οποίες οδηγούν στην ενδεχόμενη επιβολή κυρώσεων και οι οποίες κινούνται συνεπεία παραβιάσεων της φορολογικής νομοθεσίας.

Δύνανται επίσης να χρησιμοποιούνται για τον καθορισμό της φορολογικής βάσης, την είσπραξη και τον έλεγχο των ειδικών φόρων κατανάλωσης και της κυκλοφορίας των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Οι πληροφορίες αυτές είναι δυνατόν, εξάλλου, να χρησιμοποιηθούν για την επιβολή άλλων επιβαρύνσεων, δασμών και φόρων που καλύπτονται από το άρθρο 2 της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ της 15ης Μαρτίου 1976. Η διάταξη αυτή ανταποκρίνεται στη σύσταση που διατύπωσε η ομάδα υψηλού επιπέδου για τη "συνοχή φορολογίας - τελωνείων", σύμφωνα με την οποία επιβάλλεται η εξέταση της δυνατότητας να καθιερωθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών και φορολογικών υπηρεσιών. Η παρούσα διάταξη εξασφαλίζει νομική βάση στην εν λόγω ανταλλαγή πληροφοριών στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Εξασφαλίζει επίσης νομική βάση για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμοδίων για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης υπηρεσιών και άλλης φορολογικής υπηρεσίας κράτους μέλους.

Η παράγραφος 3, εξάλλου, περιορίζει την πρόσβαση στις πληροφορίες, σε κοινοτικό επίπεδο, στα πρόσωπα που είναι διαπιστευμένα στην αρχή διαπίστευσης ασφάλειας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη συντήρηση και την ανάπτυξη του δικτύου CCN/CSI.

3.7.5. Άρθρο 32, παράγραφος 3 : Ανάγκη συναίνεσης της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση για την κοινοποίηση σε κράτος μέλος (άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 77/799/EOK)

Το άρθρο 7 παράγραφος 4 της οδηγίας 77/799/EOK θεσπίζει διαδικασία σύμφωνα με την οποία απαιτείται η εξασφάλιση της συναίνεσης του κράτους μέλους που παρέχει την πληροφορία ώστε αυτή να δύναται να διαβιβαστεί σε άλλο κράτος μέλος. Οι διαδικασίες αυτές είναι δυνατό να εμποδίζουν ή να καθυστερούν τη διαβίβαση πληροφοριών στα κράτη μέλη που τις χρειάζονται.

Το άρθρο 32 παράγραφος 3 δεν απαιτεί πλέον αυτή τη συναίνεση. Όταν η αιτούσα αρχή κρίνει ότι οι πληροφορίες τις οποίες έλαβε από την αρχή στην οποία υποβάλλεται η αίτηση ενδέχεται να φανούν χρήσιμες στην αρμόδια αρχή τρίτου κράτους μέλους, μπορεί να τις διαβιβάσει σ'αυτή.

3.7.6. Άρθρο 32 παράγραφος 4: Εμπόδια στην ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα

Πολλά κράτη μέλη αντιμετωπίζουν δυσκολίες κατά την ανταλλαγή δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, λόγω των περιορισμών που εμπεριέχονται στην εθνική τους νομοθεσία. Ισχυρίζονται ότι οι κανόνες περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα περιορίζουν σοβαρά τις δυνατότητες ανταλλαγής πληροφοριών. Συγκεκριμένα, προβάλλεται το επιχείρημα ότι η εφαρμογή της οδηγίας 95/46/ΕΚ, περί προστασίας των προσώπων κατά την επεξεργασία και κατά την ελεύθερη κυκλοφορία των προσωπικών δεδομένων [6], μπορεί μερικές φορές να παρεμποδίζει την ανταλλαγή προσωπικών δεδομένων ακόμη και σε περιπτώσεις τεκμηριωμένης απάτης καθώς και, ακόμη περισσότερο, στο πλαίσιο πληροφοριών βάσει των οποίων θεωρείται ως εξαιρετικά πιθανή η ύπαρξη απάτης.

[6] ΕΕ L 281 της 23.11.1995, σ. 31

Τα κράτη μέλη οφείλουν συνεπώς να επικαλούνται το άρθρο 13 της προαναφερθείσας οδηγίας, το οποίο προβλέπει παρεκκλίσεις από τους συνήθεις κανόνες με σκοπό τη διαφύλαξη των οικονομικών συμφερόντων κράτους μέλους (συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών ζητημάτων). Για το λόγο αυτό, το άρθρο 32 παράγραφος 4 ορίζει ότι τα κράτη μέλη περιορίζουν την έκταση των υποχρεώσεων και των δικαιωμάτων που προβλέπονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, στο άρθρο 10, στο άρθρο 11 παράγραφος 1 και στα άρθρα 12 και 21 της οδηγίας 95/46/ΕΚ, έτσι ώστε οι ρυθμίσεις για την προστασία των φυσικών προσώπων όσον αφορά τη χρήση των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα να μη θίγουν την αποτελεσματικότητα του παρόντος κανονισμού.

Η εθνική νομοθεσία που ισχύει σε ορισμένα κράτη μέλη προβλέπει τη γνωστοποίηση της ανταλλαγής πληροφοριών στον ενδιαφερόμενο. Είναι σαφές ότι στις περιπτώσεις απάτης η γνωστοποίηση αυτή παρεμποδίζει τον αποτελεσματικό έλεγχο. Το γεγονός ότι ορισμένα κράτη μέλη γνωστοποιούν οποιαδήποτε αίτηση παροχής πληροφοριών στον ενδιαφερόμενο έχει ως αποτέλεσμα τα άλλα κράτη μέλη να είναι απρόθυμα να εφαρμόζουν τις ρυθμίσεις για την αμοιβαία συνδρομή στις περιπτώσεις όπου υπάρχουν υπόνοιες απάτης.

3.7.7. Άρθρο 33: Αποδεικτικά στοιχεία

Το άρθρο 33 διευκρινίζει το γεγονός ότι είναι δυνατό να γίνεται επίκληση των διαπιστώσεων, βεβαιώσεων, πληροφοριών, εγγράφων, επικυρωμένων αντιγράφων και όλων των πληροφοριών που λαμβάνονται από υπαλλήλους της αρχής στην οποία υποβάλλεται η αίτηση και διαβιβάζονται στην αιτούσα αρχή, ως αποδεικτικών στοιχείων από τους αρμόδιους φορείς της αιτούσας αρχής με τον ίδιο τρόπο που ισχύει για τα αντίστοιχα εθνικά έγγραφα.

3.7.8. Άρθρο 34

Η παρούσα διάταξη αποσκοπεί στη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας του συντονισμού σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο επιβάλλοντας στα κράτη μέλη την υποχρέωση να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για το σκοπό αυτό.

3.8. Κεφάλαιο VΙΙΙ: Τελικές διατάξεις

3.8.1. Άρθρα 35 και 36: Διαδικασίες διαβουλεύσεων και επιτροπών

Τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού είναι γενικά μέτρα που αποβλέπουν στην εφαρμογή των ουσιαστικών στοιχείων της βασικής πράξης. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή (1999/468/ΕΚ).

3.8.2. Άρθρο 37: Έκθεση της Επιτροπής στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο

Η συχνότητα της έκθεσης στην Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο παρατείνεται από δύο σε 5 έτη.

3.8.3. Άρθρο 38: Δυνατότητα εφαρμογής ευρύτερων διατάξεων στον τομέα της αμοιβαίας συνδρομής (Άρθρο 11 της οδηγίας αριθ. 77/799/EOK).

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου αυτού αντιστοιχεί στο άρθρο 11 της οδηγίας 77/799/EOK, η δεύτερη παράγραφος στο άρθρο 9 παράγραφος 3. Η σύνταξη τροποποιήθηκε ελαφρά.

4. ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ

Δεδομένου ότι είναι ανάγκη να αντικατασταθεί εξ ολοκλήρου η οδηγία 77/799/EOK όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, οι εν λόγω φόροι εξαιρούνται πλέον από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας.

Είναι, εξάλλου, ανάγκη να τροποποιηθεί η οδηγία 92/12/ΕΟΚ, ώστε να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της τα άρθρα 15α, 15β και 19.6 που περιλαμβάνονται πλέον, μετά την τροποποίησή τους, στο πλαίσιο της πρότασης κανονισμού για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

5. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η παρούσα πρόταση φιλοδοξεί να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ φορολογικών διοικήσεων παρέχοντάς τους ένα απλό και αποτελεσματικό νομικό πλαίσιο για την καταπολέμηση των φοροφυγάδων επί ίσοις όροις.

Η Επιτροπή υποβάλλει την παρούσα πρόταση βάσει του άρθρου 95 της συνθήκης επειδή κρίνει ότι τα προτεινόμενα μέτρα δεν αποτελούν διατάξεις φορολογικής εναρμόνισης, αλλά αποσκοπούν στη διασφάλιση της ορθής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ κρατών μελών στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

Πράγματι, η παρούσα πρόταση δεν σκοπεύει να τροποποιήσει τις υποχρεώσεις των οφειλετών ειδικών φόρων κατανάλωσης ή τους κανόνες για την εφαρμογή της νομοθεσίας για τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, αλλά επιδιώκει να προσαρμόσει τη διοικητική συνεργασία στις προκλήσεις της εσωτερικής αγοράς.

Το άρθρο 95 αποτελεί πράγματι τη νομική βάση για τη θέσπιση μέτρων που αφορούν την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αποσκοπούν στην εγκαθίδρυση και τη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Δυνάμει της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 95, η πρώτη παράγραφος του εν λόγω άρθρου δεν ισχύει για τις φορολογικές διατάξεις, οι οποίες διέπονται από το άρθρο 93.

Σύμφωνα με την ερμηνεία της Επιτροπής, η παρέκκλιση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του άρθρου 95 δεν δύναται να αποκλείει την εφαρμογή του γενικού κανόνα που καθορίζεται στην πρώτη παράγραφο του εν λόγω άρθρου 95, εφόσον οι φορολογικές διατάξεις δεν αποτελούν τον κύριο στόχο του προτεινόμενου μέτρου.

Πράγματι, ο παρών κανονισμός αποσκοπεί απλώς στη διευκόλυνση της διοικητικής συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών καθορίζοντας κοινούς κανόνες για την ανταλλαγή πληροφοριών και για την πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες. Το γεγονός ότι το περιεχόμενο της πληροφορίας αυτής μπορεί να βοηθήσει τον ορθό υπολογισμό και την είσπραξη των ειδικών φόρων κατανάλωσης δεν σημαίνει ότι η φορολόγηση αποτελεί τον κύριο στόχο της πρότασης. Αποτελεί απλώς φυσική συνέπεια αυτής.

2003/0310(COD)

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 77/799/EOK του Συμβουλίου περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων και της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής [7],

[7] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [8],

[8] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 251 της συνθήκης [9],

[9] ΕΕ C [...] της [...], σ. [...].

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η καταπολέμηση της απάτης όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης επιβάλλει την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των φορολογικών διοικήσεων στο εσωτερικό της Κοινότητας και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής σύμφωνα με κοινές αρχές.

(2) Για το σκοπό αυτό, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. .../2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της .... 2003 για τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης [10] συγκεντρώνει όλες τις διατάξεις που αποσκοπούν στη διευκόλυνση της διοικητικής συνεργασίας στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης που περιέχονται στην οδηγία 77/799/EOK του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 1977, περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων [11] και στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης [12], με εξαίρεση την αμοιβαία συνδρομή που προβλέπεται από την οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, περί της αμοιβαίας συνδρομής για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικά με εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα [13].

[10] ΕΕ L [...] du [...], σ. [...].

[11] ΕΕ L 336 της 27.12.1977, σ.5, όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από την οδηγία 2003/93/ΕΚ (ΕΕ L 264 της 15.10.2003, σ. 23).

[12] ΕΕ L 76 της 23.3.1992. Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 807/2003 (ΕΕ L 122 της 16.05.2003, σ. 36).

[13] ΕΕ L 73 της 19.3.1976, σ. 18 Οδηγία που τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την πράξη προσχώρησης του 2003.

(3) Οι οδηγίες 77/799/EOK και 92/12/ΕΟΚ πρέπει να τροποποιηθούν αναλόγως.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 77/799/EOK/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

1) Ο τίτλος αντικαθίσταται από τον παρακάτω τίτλο:

"Οδηγία 77/799/EOK του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1977 περί της αμοιβαίας συνδρομής των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών στον τομέα των άμεσων φόρων, ορισμένων ειδικών φόρων κατανάλωσης και των φόρων επί των ασφαλίστρων".

2) Στο άρθρο 1, η παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"1. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών ανταλλάσσουν σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, όλες τις πληροφορίες που δύνανται να τους επιτρέψουν τον ορθό υπολογισμό των φόρων εισοδήματος και περιουσίας καθώς και όλες τις πληροφορίες που έχουν σχέση με τον καθορισμό των φόρων επί των ασφαλίστρων που αναφέρονται στο άρθρο 3 έκτη περίπτωση της οδηγίας 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου.

Άρθρο 2

Η οδηγία 92/12/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

1) Το άρθρο 15α καταργείται.

2) Το άρθρο 15β καταργείται.

3) Στο άρθρο 19, η παράγραφος 6 καταργείται.

Άρθρο 3

Οι παραπομπές που γίνονται στην οδηγία 77/799/EOK, όσον αφορά τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης, θεωρείται ότι γίνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [.../....].

Οι παραπομπές που γίνονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ, όσον αφορά τη διοικητική συνεργασία στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, θεωρείται ότι γίνονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [.../....].

Άρθρο 4

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία την 1η Ιανουαρίου 2005 το αργότερο. Ενημερώνουν αμέσως σχετικά την Επιτροπή.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, περιλαμβάνουν σ'αυτές αναφορά στην παρούσα οδηγία ή προσθέτουν τη συγκεκριμένη αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου που θεσπίζουν στον τομέα που διέπει η παρούσα οδηγία.

Άρθρο 5

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Άρθρο 6

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη .

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Ο προτεινόμενος κανονισμός, μόλις θεσπιστεί, δεν θα έχει καμία δημοσιονομική συνέπεια, θετική ή αρνητική, για τους ιδίους πόρους της Κοινότητας. Πράγματι, οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης αποτελούν αποκλειστικά εθνικούς πόρους. Ο ρόλος της Επιτροπής συνίσταται απλώς στη βελτίωση της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς.