ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 05.02.1997 
COM(97) 42 τελικό 
Προτάσεις 
ΛΙΙΟΦΛΣΙΏΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με τις οποίες επιτρέπεται στα 15 Κράτη μέλη να 
εφαρμόσουν ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΙ ΙΛ 
(77/388/ΕΟΚ) για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελάιν σχετικά 
με τους φόρους κύκλου εργασιών 
(υποβληθείσες από την Επιτροπή) 

Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται στο Βασίλειο του Βελγίου να 
εςιαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οοηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
-1-
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 10 Σεπτεμβρίου 1996, το 
Βασίλειο του Βελγίου ζήτησε να του επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομ.οΟεσιών 
των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Βασίλειο του Βελγίου με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική (φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από (|ΐορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσίρεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελών ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Βασίλειο του Βελγίου επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται, η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη ταιν υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΙ ΙΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αχπή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
3-
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφι^γουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
ε\»κολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφε\>γοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύσϊ) όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο το)ν υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσιών που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσκόν που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένοι^ εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσκόν αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ^ιυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
4" 
Ιΐρύταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΔΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΣΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΟΥ ΒΕΛΓΙΟΥ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΛΗΠΛΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ Ml·; ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, (χπίχρασίζοντας ομό(|>ωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου vex (χπλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή vex (χποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφ\>γή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 10 
Σεπτεμβρίου 1996, το Βασίλειο του Βελγίου ζήτησε να του επιτραπεί η λήψη μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε το Βασίλειο του Βελγίου· 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδια(ρυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
- S 
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο Βασίλειο του Βελγίου να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του 
άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στο Βασίλειο του Βελγίου. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσκόν του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
--\~ 
1 Ιρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται το Βασίλειο της Δανίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσκόν των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κιικλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
8 -
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΙΙ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή πο\» έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Λεκεμβρίου 1996, το 
Βασίλειο της Λανίας ζήτησε να του επιτραπεί, βάσει το\> άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσκόν 
των κρατίόν μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα qx^xw 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Βασίλειου της Δανίας με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές τατηρεσίες που 
παρέχονται από (ρορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της ΕυροΜταϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφΐ>γουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσκόν έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελών ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ' αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Βασίλειο της Λανίας επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελεΛίταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
-^ 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
ε\>κολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται (χπό φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσκόν που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφειΊγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσιών που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από qx^iç παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
- ΙΟ 
Ηρόταοη 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΔΑΝΙΑΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΓΗΣ ΕΥΡς^ΠΛΪΚΠΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσκόν το>ν κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιόκυς το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποορευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή- ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, το Βασίλειο της Λανίας ζήτησε να του επιτρίχπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/1 ί()Κ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερίόθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
\>πέβαλε το Βασίλειο της Δανίας 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
- W -
Αοθοο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο Βασίλειο της Δανίας να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του 
άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτ(υν, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληρο(ροριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται το Βασίλειο της Δανίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
- VL 
ΛΙΙΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
~\Ί> 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης το\> άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσκόν των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
«ν 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΙΙ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, η 
Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 
της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσκόν των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας με 
επιστολή της 20 Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόροι), ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση τ(ον 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφι'ιγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελών ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτοί» η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας 
επιθυμεί να εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή 
τον τόπο στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των 
υπηρεσκόν ή της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι τατηρεσίες ή, 
ελλείψει αυτών, τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο 
στόχος του ΦΠΛ που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που 
πραγματοποιείται στην Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις 
τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Λεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
- \^ 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκέμβριοι) 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασιράλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφέροντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίίομα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσιών που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον α(ρορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσκόν παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
\L> 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΔΠΜΟΚΡΑΤ1Λ ΤΗΣ 
ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ 
ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ 
ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπό\|>η: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα ςώρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθοιΊν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας ζήτησε να της επιτραπεί η λήψη μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
rv 
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας να συμπεριλάβει στο 
πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις 
τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη 
εγκατεστημένους στην Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην 
περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, 
εφαρμόζει επίσης στις υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη στιμάτων, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
ι&-
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
Η-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται την Ελληνική Δημοκρατία να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσκόν των κρατών μελών σχετικά με τους η)όρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
Ζο 
ΛΙΊΊΟΛΟΠΚΙΙ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 2 Σεπτεμβρίου 1996, η 
Ελληνική Δημοκρατία ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσκόν 
των κρατών μελών σχετικά με τους ςιόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Ελληνικής Δημοκρατίας με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει-δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινίηνιακών υπηρεσκόν η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από q^éa παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσκόν αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελών ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαη/υγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτοί», η Ελληνική Λημοκρατία επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
(ττον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτ(όν, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
- XI 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο όιασίράλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφϊ>γουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
ει'ικολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής \»πηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτε\»ξη των στόχίυν είναι η προσιρυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορο\»ν να παρασχεθοι'»ν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης το\> Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
22--
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΕ^ΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευραιπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους ς>όρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 2 
Σεπτεμβρίου 1996, η Ελληνική Δημοκρατία ζήτησε να του/της επιτραπεί η λήψη μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Ελληνική Δημοκρατία 
ότι το μέτρο αυτό είναι (χπαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
Th-
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγρα(ρος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στην Ελληνική Δημοκρατία να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του 
άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινίονκόν νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γρίχπτών εικόνων και ήχο>ν ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε (ρύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται την Ελληνική Δημοκρατία. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
Ζχ^-
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
-2S"-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται το Βασίλειο της Ισπανίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
2G-
ΛΙΊΊΟΛΟΠΚΙΙ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996 το 
Βασίλειο της Ισπανίας ζήτησε να του επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών 
των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση', η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Βασίλειου της Ισπανίας με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
το\» από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον α(ρορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελίόν ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδ^χυγή σ' αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Βασίλειο της Ισπανίας επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο ιρορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει (ης στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
ζ\-
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία πο\> απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής (χπό την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
ει»κολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσκόν που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση πον υπηρεσιών που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
Ζ& 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΑΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΠΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφοίνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραίρος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, απιχρασίζοντας ομόιρίονα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να (χποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, το Βασίλειο της Ισπανίας ζήτησε, να της επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της οδηγίας*77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε το Βασίλειο της Ισπανίας· 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
Λ°ι-
Αρθρο .1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο το Βασίλειο της Ισπανίας να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής 
του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως \»πηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γροιπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης (χπό ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχίόρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται το Βασίλειο της Ισπανίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
- 5ο 
ΔΙΙΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση (χπόφαοης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινίονιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντοτποις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
Si-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία τη Γαλλική Λημοκρατία να 
ίφαρμόοει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΙ ΙΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους (ρόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
-2>2.-
ΛΓΙΊΟΛΟΓΙΚΙΙ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, η 
Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών 
των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Γαλλικής Δημοκρατίας με επιστολή της 20 
Δεκέμβριοι» 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόροι», ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσκόν αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλίυτές στην Κοινότητα πριηκρεύγουν σε. ιρορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να (χποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελίόν ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινίονιών- πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Ι Ία την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Γαλλική Λημοκρατία επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσιών ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίοχ» και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελίόν, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΚΚ (ΕΚ αριθ. Ι - 338 της 28.12.199(>, ο. 89). 
S3-
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αι»τό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
ειικολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις ι»πηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαίρυγή. 
Οσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες (ρορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσκόν που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακίόν 
υπηρεσκόν που παρέχονται (χπό (ρορεΐς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσκόν αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσίρυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
3\ -
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗ ΓΑΛΛΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΛΡΕΚΚΛ1ΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΓΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΛΠΠΛΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΛ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡς^ΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόιρωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να (χποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, η Γαλλική Δημοκρατία ζήτησε να της επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Γαλλική Δημοκρατία-
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
3>^ 
Αρθρο 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στη Γαλλική Δημοκρατία να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του 
άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γρίχπτών εικόνων και ήχ(ον ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
II παρούσα απόφαση απευθύνεται τη Γαλλική Λημοκρατία. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
3G>-
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόίρασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιόίίον πόρων ΦΙ ΙΛ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης τίυν τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσκόν του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρο)παϊκής 
Ένωσης. 
ΕντοΐΠΌΐς, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
-3.Τ-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται την Ιρλανδία να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελίόν σχετικά με τους η)όρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
3>·& 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, η 
Ιρλανδία ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του 
Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών 
σχετικά με τους φόρους κ\»κλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: 
ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του άρθρου 9 της εν λόγω 
οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Ιρλανδίας με επιστολή της 20 Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκείμενοι» να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης τίυν τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσκόν έγινε αισθητό λόγω της αύξησης τίυν τεχνικίόν δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μοριρή σταΟερ<όν εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην (χπώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς τίυν κρατίόν μελών ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρίοπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Ιρλανδία επιθυμεί να εφαρμόσει 
διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο στον οποίο 
βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσιών ή της μόνιμης 
εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, τον τόπο της 
κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ που είναι η 
φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην Κοινότητα, θα 
επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελίόν, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε, τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
~3>°\-
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκέμβριοι» 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την κατίχπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνίυστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή (ρορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τύπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ τιυν προτέρων το (ρορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο τίυν υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσψ)έρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης τιυν υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίίομα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση τιυν υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραq)oς 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενοι»ς στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσκόν αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό ποι» έχει ήδΐ) δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσκόν παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
II παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
<-\-0 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗΝ ΙΡΛΑΝΔΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΜΕΤΡΟ 
ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ ΤΗΝ 
ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπό\|»η: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συ[ΐβουλίο\», της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκείμενοι» να απλουστευθεί η είσπραξη του φόροι» ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, η Ιρλανδία ζήτησε να της επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης του άρθρου 9 της 
οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Λεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Ιρλανδία 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
-m 
Άρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στην Ιρλανδία να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, 
παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην Κοινότητα σε λήπτες 
εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος 
κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις υπηρεσίες αυτές τη 
διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο β) της οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι \»πηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λή\|»η. 
Αρθρο 2 
II άδεια ποι» προβλέπεται στην παρούσα απόίραση λήγει την 31η Λεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
II παρούσα απόφαση απευθύνεται την Ιρλανδία. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
Mr 2-
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση (χπόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την α\»ξηση της βάσης τίυν ιδίων πόρίυν Φ11Λ της Κοινότητας, εχρόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των ττιλεπικοινίυνίίόν θα επιτρέψει την (χποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους (χυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντοιποις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
^ 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπετίχι την Ιταλική Δημοκρατία VÎX 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσκόν τίυν κρατών μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
- ΗΗ ' 
ΛΙΤΙΟΛΟΠΚΙΙ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκέμβριοι» 1996 η 
Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών 
των κρατών μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Ιταλικής Δημοκρατίας με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις \>πηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την (χποτελεσματική φορολόγηση 
τίυν τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν η κατανάλωση τίυν οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσκόν αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής \»πηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς τίυν κρατών μελών ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
τίυν ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτίυν. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Ιταλική Λημοκρατία επιθυμεί να 
ειραρμ,όσει όιαιρορετ,ικούς κανόνες όσον αιρορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη τίυν υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αι»τές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
q-S 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπο\> ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
ετ»κολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφει'»γοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ τίυν προτέρων το (ρορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφ\»γή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
γΐίχ την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης τίυν υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση τίυν υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλ\»φθεί το κενό αυτό, θα πρέπει vit καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγρας)θς 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσκόν παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπιυς οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροη)οριών, ·\|>υχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο VÎX περιληίρΟούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό τίυν 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός τίυν τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
- <4-k 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗΝ ΙΤΑΛΙΚΗ ΛΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΠΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
τίυν νομοθεσκόν τίυν κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορίρη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκείμενοι» να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, η Ιταλική Δημοκρατία ζήτησε VÎX της επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης του 
όρθροι» 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκέμβριοι» 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Ιταλική Δημοκρατία· 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Λεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
-4-Ί-
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στη η Ιταλική Λημοκρατία να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του 
άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από (ρορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτίυση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
II άδεια ποι» προβλέπεται στην παρούσα (χπόίραση λήγει την 31η Λεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται την Ιταλική Δημοκρατία. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
ί^^ζ " 
ΛΙΙΜ ΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΛΕΛΊΊΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης τίυν ιδίίυν πόρίυν ΦΠΛ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την (χποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση τίυν ιδίίυν πόρίυν. 
- 1\<\ 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
SO 
ΑΙΤΙΟΛΟΠΚΙΙ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, το 
Μεγάλο Δοι»κάτο του Λουξεμβούργου ζήτησε να του επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της 
έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των 
νομοθεσιών των κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα 
φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορςη φορολογική βάση , η εφαρμογή μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα \>πόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου με 
επιστολή της 20 Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
τίυν τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν η κατανάλωση τίυν οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλίυση των 
υπηρεσκόν αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσίρεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσκόν που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσίίόν έγινε αισθητό λόγω της αύξησης τίυν τεχνικίόν δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς τίυν κρατίόν μελίόν ενίό παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
τίυν ευρωπαϊκών εταιρειών ττιλεπικοινίυνίίόν- πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου 
επιθυμεί να εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή 
τον τόπο στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των 
υπηρεσκόν ή της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, 
ελλείψει αυτών, τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο 
στόχος του ΦΠΑ που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που 
πραγματοποιείται στην Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις 
τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένοι» ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, α. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, α. 89). 
- 5"1-
πάταξης της (ροροόκχίρυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εϊικολο στην εφαρμογή ς>ορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός ποι» θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες (ρορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσκόν που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
απί^εύγοντας με τον τρόπο αυτό VÎX κριθεί εκ τίυν προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση τοι» είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό τίυν τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται (χπό (ρορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι (χπαραίτητο VÎX δοθεί ορισμός τίυν υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προίκρυγή σε ορισμό ποτ» έχει ήδη δοθεί και έχε», γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, τ^χαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός τίυν τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο ποι» χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
~ ί>Ζ 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΔΟΥΚΑΤΟ ΤΟΥ ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟΥ 
ΝΛ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΜΕΤΡΟ ΠΛΡΕΚΚΛΙΣΠΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΛΠΙΊΛΣ 
(77/388/ΕΟΚ) ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΙΏΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπό\|>η: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
τιυν νομοθεσιών τίυν κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα ίρόροι» προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόροι» ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου ζήτησε να τοι» επιτραπεί η λήψη μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε το Μεγάλο Δουκάτο τοι» Λουξεμβούργου· 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΛ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Λεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
S3 
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου να συμπεριλάβει στο πεδίο 
ε^χχρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις 
τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη 
εγκατεστημένους στην Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην 
περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, 
εφαρμόζει επίσης στις υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήι|)η σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια ποτ» προβλέπεται στην παρούσα (χπόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίοτ» 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
5Μ-
ΔΙ1ΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντοιποις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
SS 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται το Βασίλειο των Κάτω Χωρών να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσιών τίυν κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
su-
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 30 Σεπτεμβρίου 1996, το 
Βασίλειο των Κάτω Χωρίον ζήτησε να του επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης 
οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των 
νομοθεσιών των κρατίόν μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα 
φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση , η εφαρμογή μέτρου 
παρέκκλισης του άρθροτ» 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Βασίλειου των Κάτω Χωρών με επιστολή της 20 
Λεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
τίυν τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν η κατανάλακιη τίυν οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του (ρόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσίυτερικο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
τοτ» ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσκόν έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη τοι», δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατίόν μελίόν ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκίόν εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσιών ή 
της μόνιμης εγκατάστασης τοι» για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
ποτ» είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης ποτ» πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αίρορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένοτ» ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
-«Π:-
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο όιασίράλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
Οίχ επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντοιποις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσκόν 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση τίυν υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσκόν αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο ποτ» σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσκόν παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο ποτ» χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
s& 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΩΝ ΚΑΤΩ ΧΩΡΩΝ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΠΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΠΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΓΙΓΙΛΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευραιπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
τίυν νομοθεσιών τίυν κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 30 
Σεπτεμβρίου 1996, το Βασίλειο των Κάτω Χωρίον ζήτησε να του επιτραπεί η λήψη μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Λεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε το Βασίλειο τίυν Κάτω Χωρών· 
ότι το μέτρο αυτό είναι ίχπαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με, μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
ST 
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο Βασίλειο τίυν Κάτιυ Χίυρίόν να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής 
του άρθροτ» 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες ποτ» παρέχονται από (ρορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως τ»πηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήτ]»η σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχίυν ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθοο 2 
II άδεια ποτ» προβλέπεται στην παρούσα (χπχκραση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται το Βασίλειο των Κάτω Χωρίον. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
- to ' 
ΔΙ1ΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσκόν του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση τίυν ιδίίυν πόρων. 
- <ο\-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται τη Δημοκρατία της Αυστρίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσιών τίυν κρατών μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
- (ο'Σ 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Σεπτεμβρίου 1996, η 
Δημοκρατία της Αυστρίας ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει τοτ» άρθροτ» 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ τοτ» Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση τίυν νομοθεσκόν 
τίυν κρατίόν μελίόν σχετικά με τους (ρόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη (ρορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Δημοκρατίας της Αυστρίας με επιστολή της 20 
Λεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την ίχποτελεσματική φορολόγηση 
τίυν τηλεπικοινίυνιακιόν υπηρεσιών η κατανάλωση τίυν οποίίυν γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσίυτερικο της Ευρωπαϊκής 'Ενίυσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
τοτ» ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης τίυν τεχνικίόν δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελίόν ενίό παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Δημοκρατία της Αυστρίας επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητος του λήπτη τίυν υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση τοτ» συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αίρορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
- 63' 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
ατ»τό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποτ|»η αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο Οιασίράλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφτ»γή. 
Όσον aqx^a τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρείόσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη τιυν στόχιυν είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο τίυν υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φ>ορολόγηση της τελικής κατανάλωσης τίυν υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσιών που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθροτ» 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η πρoσq)τ>γή σε ορισμό ποτ» έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο ποτ» σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσκόν παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινίυνιακών δικτύων, όπίυς οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψτ»χαγ(υγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες τοτ» είδους αυτού στον ορισμό τίυν 
τηλεπικοινίυνιακών υπηρεσκόν. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο ποτ» χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομ,τινία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
G4-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΑΥΣΤΡΙΑΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΚΌΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
τίυν νομοθεσκόν τίυν κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασκόν - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμίρωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος Ι της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 
Σεπτεμβρίου 1996, η Δημοκρατία της Αυστρίας ζήτησε να της επιτραπεί η λήψη μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Δημοκρατία της Αυστρίας 
ότι το μέτρο αυτό είναι ίχπαραίτητο για την αντιμετώπιση της (ροροόιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
05 
H) 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στη Δημοκρατία της Αυστρίας να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής 
του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες ποτ» παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες ποτ» αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνίυν και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται τη Λημοκρατία της Αυστρίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
-α»-
ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίίυν πόρων. 
- CT--
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης τοτ» άρθροτ» 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΛ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσκόν τίυν κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
4£r-
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, η 
Δημοκρατία της Πορτογαλίας ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης 
οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των 
νομοθεσιών των κρατών μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα 
φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση , η εφαρμογή μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Δημοκρατίας της Πορτογαλίας με επιστολή της 20 
Λεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης τίυν κανόνιυν σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών ποτ» είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής 'Ενίυσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της (χποτελεσματικής φορολόγησης τίυν τηλεπικοινίυνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγιυ της αύξησης των τεχνικίόν δυνατότητίυν παροχής τίυν 
υπηρεσκόν αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες VÎX διαθέτει, 
στη χώρα τοτ» πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς τίυν κρατίόν μελίόν ενώ παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη των υπηρεσιών ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίοτ» θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω ίχπό αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί VÎX εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα τίυν κρατών μελίόν, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
&\~ 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει VÎX περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταίρορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου q}oρoλόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός ποτ» θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών ποτ» είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ τίυν προτέρων το (ρορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη τίυν στόχων είναι η προσίρυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο τον φόρου τον υποκείμενο στον ς>όρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φόρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσκόν ποτ» αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό τίυν τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται ίχπό φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό ποτ» έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο VÎX περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινίυνιακών υπηρεσκόν. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
Το-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑΣ ΝΑ 
ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΗΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 
(77/388/ΕΟΚ) ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών των κρατών μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθροτ» 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη τοτ» φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, η Δημοκρατία της Πορτογαλίας ζήτησε VÎX της επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης 
του άρθροτ» 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Λεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε η Δημοκρατία της Πορτογαλίας 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικίόν υποκείμενων και μη υποκειμενίυν στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
Ίί-
Αρθρο! 
Κατά παρέκκλιση του άρθροτ» 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στη Δημοκρατία της Πορτογαλίας να συμπεριλάβει στο πεδίο 
εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις 
τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη 
εγκατεστημένους στην Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην 
περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, 
εφαρμόζει επίσης στις υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχων ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης ίχπό ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια ποτ» προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται τη Δημοκρατία της Πορτογαλίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
Ή2-
ΑΙΙΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΛΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρων ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινωνιών θα επιτρέψει την (χποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
-Τ·3>-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπετίχι τη Λημοκρατία της Φινλανδίας να 
είραρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσκόν τίυν κρατών μελίόν σχετικά με τους (ρόρους κύκλοτ» 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
^ 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, η 
Δημοκρατία της Φινλανδίας ζήτησε να της επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης 
οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των 
νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα 
φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση , η εφαρμογή μέτρου 
παρέκκλισης του άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα της Δημοκρατίας της Φινλανδίας με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας τοτ» παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
τοτ» από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής τοτ» φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσκόν αυτών γίνεται στο εσίυτερικο της Ευρωπαϊκής 'Ενίυσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλιυτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσκόν που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινίυνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικίόν δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορητή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς τίυν κρατών μελών ενίό παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, η Λημοκρατία της Φινλανδίας επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαίρορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη τίυν υπηρεσκόν ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελών, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977. σ. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
-Τ5Γ-
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίπου ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίοτ» 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες ποτ» παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαίρυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών ποτ» είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ τίυν προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης τίυν υποκείμενων στο (ρόρο ποτ» δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη (ρορολόγηση τίυν υπηρεσιών ποτ» αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει VÎX καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθροτ» 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αίρορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό τίυν τηλεπικοινίυνιακών 
υπηρεσιών ποτ» παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός τίυν υπηρεσκόν αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό ποτ» έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο που χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
II παρούσα πρόταση απόφασης τοτ» Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
-^ -
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΠ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΦΙΝΛΑΝΔΙΑΣ ΝΑ 
ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΠΣ ΊΟΥ ΛΡΟΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ 
(77/388/ΕΟΚ) ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΊΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπότ|»η: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσίίόν τίυν κρατίόν μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραιρος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποίραοίζοντας ομύίρωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, η Δημοκρατία της Φινλανδίας ζήτησε να της επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης 
του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα 
υπέβαλε η Δημοκρατία της Φινλανδίας · που 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικίόν υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔ£2ΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
Ύ\ 
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση τοτ» άρθρου 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στη Λημοκρατία της Φινλανδίας VÎX συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής 
του άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
τ»πηρεσίες ποτ» παρέχονται ίχπό (ρορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτοί», εχραρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχίυν ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια ποτ» προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται τη Δημοκρατία της Φινλανδίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
le-
ΔΙΙΜΟΣΙΟΝΟΜΙ KO ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρίυν ΦΠΛ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης τίυν τηλεπικοινίυνκόν θα επιτρέψει την αποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση τιυν ιδίίυν πόρίυν. 
Π-
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται το Βασίλειο της Σουηδίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση των νομοθεσκόν τίυν κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
<&ο-
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Με επιστολή που έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, το 
Βασίλειο της Σουηδίας ζήτησε να του επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 
77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών 
των κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου 
προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του 
άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφωνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Βασίλειου της Σουηδίας με επιστολή της 20 
Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτίόν, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής τοτ». 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον αφορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών η κατανάλωση τίυν οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόρου, ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσίυτερικο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών ποτ» είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθτιτό λόγω της αύξησης τιυν τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό τοτ» δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς τιυν κρατών μελών ενίό παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
τίυν ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινωνιών· πρόκειται λοιπόν για φοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Βασίλειο της Σουηδίας επιθυμεί να 
εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο 
στον οποίο βρίσκεται η έδρα της οικονομικής δραστηριότητας τοτ» λήπτη των υπηρεσιών ή 
της μόνιμης εγκατάστασης του για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, 
τον τόπο της κατοικίας ή συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ 
που είναι η φορολόγηση του συνόλου της κατανάλωσης που πραγματοποιείται στην 
Κοινότητα, θα επιτευχθεί πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατών μελίόν, δηλαδή της 
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
HP L 145 της 13.0.1977, α. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
%/95/ΗΚ (1·Ι·:'αριθ. L 338 της 28.12.1996, α. 89). 
- 8\ 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία ποτ» απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίποτ» ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο όιασίράλισης, θα πρέπει VÎX περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΙ ΙΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπίός 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα αποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη φοροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει να επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους qx^iç παροχής υπηρεσιών που είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό να κριθεί εκ των προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη των στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστώντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο τίυν υπηρεσιών 
ποτ» παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση τοτ» είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την (ρορολόγηση της τελικής κατανάλωσης τίυν υποκειμενίυν στο φόρο ποτ» δεν έχουν 
δικαίίομα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση τίυν υπηρεσκόν που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό τίυν τηλεπικοινίυνιακών 
υπηρεσιών που παρέχονται από φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι απαραίτητο να δοθεί ορισμός των υπηρεσιών αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο που σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσω 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπως οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροφοριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληίρθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό τίυν 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν VÎX παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο ποτ» χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο VÎX γίνει διάκριση 
μ,εταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
-82 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΤΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ 
ΜΕΤΡΟ ΠΛΓΕΚΚΛΙΣΠΣ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ 9 ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΟΔΗΓΙΑΣ (77/388/ΕΟΚ) ΠΑ 
ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
(υποβάλλεται από την Επιτροπή) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπό\1»η: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσίίόν τίυν κρατίόν μελίόν σχετικά με τους φόρους κύκλοτ» εργασιών - κοινό 
σύστημα φόροτ» προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος να λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένου να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, το Βασίλειο της Σουηδίας της ζήτησε να του επιτραπεί η λήψη μέτρου παρέκκλισης 
του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Δεκεμβρίου 1996 για το αίτημα ποτ» 
υπέβαλε το Βασίλειο της Σουηδίας 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
S3 
Αρθρο 
Κατά παρέκκλιση του άρθροτ» 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο Βασίλειο της Σουηδίας να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του 
άρθρου 9, παράγραφος 2, στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές 
υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην 
Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν 
λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις 
υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο 
β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινωνιών νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνων και ήχίυν ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης από ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια ποτ» προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
II παρούσα (χπόφαση απευθύνεται το Βασίλειο της Σουηδίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
%4-~ 
ΔΙΙΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απί^ασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίίυν πόρίυν ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινίυνίίόν θα επιτρέψει την (χποτελεσματικότερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Εντούτοις, είναι αδύνατον να προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση των ιδίων πόρων. 
8^ 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
Με την οποία επιτρέπεται το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας 
Ιρλανδίας να 
εφαρμόσει ένα μέτρο παρέκκλισης του άρθρου 9 της έκτης οδηγίας ΦΠΑ (77/388/ΕΟΚ) για 
την εναρμόνιση τίυν νομοθεσιών τίυν κρατών μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου 
εργασιών 
(την οποία υπέβαλε η Επιτροπή) 
- St, 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΙΙ 
Με επιστολή ποι» έλαβε η Γενική Γραμματεία της Επιτροπής στις 6 Δεκεμβρίου 1996, το 
Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας ζήτησε να του 
επιτραπεί, βάσει του άρθρου 27 της έκτης οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης 
Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με τους 
φόρους κύκλου εργασιών - κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας: ομοιόμορφη 
φορολογική βάση1, η εφαρμογή μέτρου παρέκκλισης του άρθρου 9 της εν λόγω οδηγίας. 
Σύμφατνα με το άρθρο 27, παράγραφος 3 της έκτης οδηγίας, τα υπόλοιπα κράτη μέλη 
ενημερώθηκαν σχετικά με το αίτημα του Ηνωμένου Βασίλειου της Μεγάλης Βρετανίας και 
Βόρειας Ιρλανδίας με επιστολή της 20 Δεκεμβρίου 1996. 
Το αίτημα αυτό εντάσσεται στο πλαίσιο τροποποίησης των κανόνων σχετικά με τον τόπο 
φορολόγησης για την παροχή τηλεπικοινίυνιακών υπηρεσιών. 
Κατ'εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας, σύμφωνα με το άρθρο 9, παράγραφος 1 της 
έκτης οδηγίας, ως τόπος της παροχής τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών θεωρείται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του παρέχοντος τις υπηρεσίες ή της μόνιμης εγκατάστασης 
του από την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες, ελλείψει δε αυτών, ο τόπος της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. 
Ο κανόνας αυτός δημιουργεί προβλήματα όσον ας>ορά την αποτελεσματική φορολόγηση 
των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσκόν η κατανάλωση των οποίων γίνεται στο εσωτερικό της 
Κοινότητας. Με την εφαρμογή της διάταξης αυτής, οι τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που 
παρέχονται από φορέα παροχής εγκατεστημένο εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δεν 
εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του φόροι», ακόμη και αν η πραγματική κατανάλωση των 
υπηρεσιών αυτών γίνεται στο εσίυτερικο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όλο και περισσότεροι 
καταναλωτές στην Κοινότητα προσφεύγουν σε φορείς παροχής υπηρεσιών που είναι 
εγκατεστημένοι εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποφύγουν την καταβολή 
του ΦΠΑ. Το πρόβλημα της αποτελεσματικής φορολόγησης των τηλεπικοινωνιακών 
υπηρεσιών έγινε αισθητό λόγω της αύξησης των τεχνικών δυνατοτήτων παροχής των 
υπηρεσιών αυτών χωρίς να είναι απαραίτητο για τον παρέχοντα τις υπηρεσίες να διαθέτει, 
στη χώρα του πελάτη του, δικό του δίκτυο ή άλλη μορφή σταθερών εγκαταστάσεων. Οι 
τεχνικές αυτές δυνατότητες οδήγησαν στην απώλεια φορολογικών εσόδων για τους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελίόν ενίό παράλληλα επηρεάζουν την ανταγωνιστικότητα 
των ευρωπαϊκών εταιρειών τηλεπικοινίυνκόν· πρόκειται λοιπόν για ςιοροδιαφυγή σ'αυτόν 
τον τομέα δραστηριοτήτων. 
Για την αντιμετώπιση του προβλήματος αυτού, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης 
Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας επιθυμεί να εφαρμόσει διαφορετικούς κανόνες όσον 
αφορά τον τόπο φορολόγησης, δηλαδή τον τόπο στον οποίο βρίσκεται η έδρα της 
οικονομικής δραστηριότητας του λήπτη τίυν υπηρεσκόν ή της μόνιμης εγκατάστασης του 
για την οποία παρέχονται οι υπηρεσίες ή, ελλείψει αυτών, τον τόπο της κατοικίας ή 
συνήθους διαμονής του. Με τον τρόπο αυτό, ο στόχος του ΦΠΑ που είναι η φορολόγηση 
του συνόλου της κατανάλωσης ποτ» πραγματοποιείται στην Κοινότητα, θα επιτευχθεί 
πλήρως όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες. 
Δεδομένου ότι η αιτούμενη παρέκκλιση έχει ως στόχο την αλλαγή του τόπου φορολόγησης 
και εφόσον όλα τα κράτη μέλη ζητούν την ίδια παρέκκλιση, η έγκριση του Συμβουλίου θα 
ισοδυναμεί με τροποποίηση της έκτης οδηγίας. Ωστόσο, η τροποποίηση αυτή μπορεί να 
γίνει μόνο σύμφωνα με τους κανόνες της Συνθήκης και, ιδίως, διασφαλίζοντας τα 
δικαιώματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, το προτεινόμενο μέτρο μπορεί να εγκριθεί ως 
προσωρινό μέτρο το οποίο δεν θίγει τα νόμιμα συμφέροντα των κρατίόν μελών, δηλαδή της 
ΕΕ L 145 της 13.6.1977, ο. 1. Οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 
96/95/ΕΚ (ΕΕ αριθ. L 338 της 28.12.1996, σ. 89). 
-8Τ-
πάταξης της φοροδιαφυγής και μέχρις ότου εγκριθεί πρόταση οδηγίας για την τροποποίηση 
της έκτης οδηγίας, η οποία υπεβλήθη στο Συμβούλιο την ίδια ημερομηνία. Υπό το πνεύμα 
αυτό, η διάρκεια της παρέκκλισης πρέπει να περιορίζεται χρονικά λαμβάνοντας υπόψη την 
προθεσμία που απαιτείται για τη θέσπιση κοινοτικής ρύθμισης και τη μεταφορά της στο 
εθνικό δίκαιο. Η προθεσμία δύο περίποτ» ετών κρίνεται επαρκής από την άποψη αυτή, 
περιορίζοντας τη διάρκεια ισχύος της παρέκκλισης στις 31 Δεκεμβρίου 1998. 
Δεδομένου ότι πρόκειται για μέτρο διασφάλισης, θα πρέπει να περιοριστεί στα απολύτως 
απαραίτητα για την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και, παρά την πρόταση οδηγίας για 
την τροποποίηση της έκτης οδηγίας ΦΠΑ, να προσφύγουν σε έναν ήδη γνωστό και συνεπώς 
εύκολο στην εφαρμογή φορολογικό μηχανισμό. 
Με την ίδια λογική, θα πρέπει, καταρχάς, να περιοριστούν τα ίχποτελέσματα της άδειας 
μόνο στις υπηρεσίες που παρέχονται από ιρορείς παροχής υπηρεσκόν εγκατεστημένους 
εκτός της Κοινότητας, εφόσον μόνο οι υπηρεσίες αυτές δεν εμπίπτουν σήμερα στο πεδίο 
εφαρμογής του φόρου και προκαλούν τη ιροροδιαφυγή. 
Όσον αφορά τον καθορισμό του τόπου φορολόγησης, θα πρέπει VÎX επιλεγεί ένας 
μηχανισμός που θα δημιουργεί όσον το δυνατόν λιγότερες φορολογικές υποχρεώσεις για 
τους φορείς παροχής υπηρεσιών ποτ» είναι εγκατεστημένοι εκτός της Κοινότητας, 
αποφεύγοντας με τον τρόπο αυτό VÎX κριθεί εκ τίυν προτέρων το φορολογικό καθεστώς που 
θα επιλεγεί στο πλαίσιο της τροποποίησης της έκτης οδηγίας. Ο καλύτερος τρόπος για την 
επίτευξη τίυν στόχων είναι η προσφυγή στις διατάξεις του άρθροτ» 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της έκτης οδηγίας καθιστίόντας υπόχρεο του φόρου τον υποκείμενο στον φόρο 
λήπτη της υπηρεσίας. 
Εντούτοις, δεν αρκεί να προβλεφθεί λύση όσον αφορά τη φορολόγηση μόνο των υπηρεσιών 
που παρέχονται σε υποκείμενους στο φόρο. Μία λύση του είδους αυτού προσφέρεται μόνο 
για την φορολόγηση της τελικής κατανάλωσης των υποκείμενων στο φ>όρο που δεν έχουν 
δικαίωμα έκπτωσης και συγκεκριμένα τις τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, αλλά 
δεν επαρκεί για τη φορολόγηση των υπηρεσιών που αγοράζουν ιδιώτες. Προκειμένου να 
καλυφθεί το κενό αυτό, θα πρέπει VÎX καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή του άρθρου 9, 
παράγραφος 3, στοιχείο β όσον αφορά τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται σε 
μη υποκείμενους στο φόρο. 
Για τη θέσπιση ειδικής διάταξης όσον αφορά τον εντοπισμό τιυν τηλεπικοινίυνιακών 
υπηρεσκόν που παρέχονται ίχπό φορείς παροχής υπηρεσιών εγκατεστημένους εκτός της 
Κοινότητας, είναι (χπαραίτητο να δοθεί ορισμός τιυν υπηρεσκόν αυτών. Την καλύτερη λύση 
αποτελεί η προσφυγή σε ορισμό που έχει ήδη δοθεί και έχει γίνει δεκτός σε διεθνές επίπεδο, 
όπως είναι ο ορισμός της Σύμβασης της Μελβούρνης. 
Παρόλο ποτ» σήμερα όλο και μεγαλύτερος αριθμός υπηρεσιών παρέχεται μέσιυ 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων, όπιυς οι υπηρεσίες διαφήμισης, πληροιροριών, ψυχαγωγίας 
κ.λπ. δεν είναι σκόπιμο να περιληφθούν οι υπηρεσίες του είδους αυτού στον ορισμό των 
τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών. Οι υπηρεσίες αυτές μπορούν να παρασχεθούν με άλλα μέσα 
εκτός των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και το γεγονός της θέσπισης διαφορετικών κανόνων 
φορολόγησης ανάλογα με το μέσο ποτ» χρησιμοποιείται για την παροχή τους ενδέχεται να 
προκαλέσει στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό. Είναι λοιπόν προτιμότερο να γίνει διάκριση 
μεταξύ της μεταφοράς μηνυμάτων και του περιεχομένου τους. 
Η παρούσα πρόταση απόφασης τοι» Συμβουλίου είναι ακριβώς ίδια με τις προτάσεις που 
υπέβαλε η Επιτροπή στο Συμβούλιο, την ίδια ημερομηνία για τα υπόλοιπα δέκα τέσσερα 
κράτη μέλη. 
Πρόταση 
ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ TO ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ 
ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΚΑΙ ΒΟΡΕΙΑΣ ΙΡΛΛΝΛ1ΛΣ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΜΕΤΡΟ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΠΣ 
ΤΟΥ ΛΡΟΡΟΥ 9 ΤΠΣ ΕΚΤΗΣ ΟΛΠΓΙΛΣ (77/388/ΕΟΚ) ΠΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΗ ΤΩΝ 
ΝΟΜΟΘΕΣΙΩΝ ΤΩΝ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΟΡΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥ 
ΕΡΓΑΣΙΩΝ 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την έκτη οδηγία 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 1977, για την εναρμόνιση 
των νομοθεσιών τίυν κρατίόν μελών σχετικά με τους φόρους κύκλου εργασιών - κοινό 
σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας : ομοιόμορφη φορολογική βάση και ιδίως το άρθρο 27 
της εν λόγω οδηγίας, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 27, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής, μπορεί να 
επιτρέψει σε οποιοδήποτε κράτος μέλος VÎX λάβει ειδικά μέτρα παρέκκλισης της οδηγίας 
αυτής προκειμένοτ» να απλουστευθεί η είσπραξη του φόρου ή να αποφευχθούν ορισμένες 
απάτες ή φοροδιαφυγή· ότι, με επιστολή της, την οποία έλαβε η Επιτροπή στις 6 Δεκεμβρίου 
1996, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βόρειας Ιρλανδίας ζήτησε να του 
επιτραπεί η λήψη μέτροτ» παρέκκλισης του άρθρου 9 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ· 
ότι τα υπόλοιπα κράτη μέλη ενημερώθηκαν στις 20 Λεκεμβρίου 1996 για το αίτημα που 
υπέβαλε, το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας· 
ότι το μέτρο αυτό είναι απαραίτητο για την αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής στο πλαίσιο 
της οποίας όλο και μεγαλύτερος αριθμός κοινοτικών υποκείμενων και μη υποκείμενων στο 
φόρο αγοράζει τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες εκτός της Κοινότητας με μόνο σκοπό την 
αποφυγή καταβολής του ΦΠΑ· 
ότι είναι επιθυμητό να χορηγηθεί παρέκκλιση μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 1998, προκειμένου 
να επιτραπεί στο Συμβούλιο η υιοθέτηση γενικής και οριστικής λύσης σε κοινοτικό επίπεδο 
βάσει της πρότασης της Επιτροπής 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: 
~ §^-~ 
Αρθρο 1 
Κατά παρέκκλιση του άρθροτ» 9, παράγραφος 1 της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, 
επιτρέπεται στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας 
Ιρλανδίας να συμπεριλάβει στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 9, παράγραφος 2, 
στοιχείο ε) της ίδιας οδηγίας τις τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που παρέχονται από 
φορείς παροχής μη εγκατεστημένους στην Κοινότητα σε λήπτες εγκατεστημένους 
στην Κοινότητα. Στην περίπτωση που το εν λόγω κράτος μέλος κάνει χρήση του 
δικαιώματος αυτού, εφαρμόζει επίσης στις υπηρεσίες αυτές τη διάταξη που 
προβλέπεται στο άρθρο 9, παράγραφος 3, στοιχείο β) της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ. 
Ως υπηρεσίες τηλεπικοινίυνκόν νοούνται οι υπηρεσίες που αφορούν τη μετάδοση, 
εκπομπή και λήψη σημάτων, γραπτών εικόνιυν και ήχίυν ή πληροφοριών 
οποιασδήποτε φύσης (χπό ενσύρματο δίκτυο, με ραδιοκύματα, με μέσα οπτικής 
μετάδοσης ή άλλα μέσα ηλεκτρομαγνητικής μετάδοσης, περιλαμβανομένης της 
εκχώρησης και παραχώρησης δικαιώματος χρήσης μέσων για μία τέτοια μετάδοση, 
εκπομπή ή λήψη. 
Αρθρο 2 
Η άδεια που προβλέπεται στην παρούσα απόφαση λήγει την 31η Δεκεμβρίου 1998. 
Αρθρο 3 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας 
και Βόρειας Ιρλανδίας. 
Βρυξέλλες, 
Για το Συμβούλιο 
Ο Πρόεδρος 
-So 
ΔΙΙΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ 
Μετά την έγκριση της, η παρούσα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου θα έχει ως συνέπεια 
την αύξηση της βάσης των ιδίων πόρίυν ΦΠΑ της Κοινότητας, εφόσον η τροποποίηση του 
τόπου φορολόγησης των τηλεπικοινίυνκόν θα επιτρέψει την ίχποτελεσματικοτερη 
φορολόγηση της κατανάλωσης υπηρεσιών του είδους αυτού στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης. 
Ι εντούτοις, είναι αδύνατον VÎX προσδιοριστεί ποσοτικά η αύξηση τίυν ιδίίυν πόρίυν. 
- <=\\ -

ISSN 0254-1483 
COM(97) 42 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 09 06 10 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-97-038-GR-C 
ISBN 92-78-15520-9 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο