Αριθ. C 104/6 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 25. 4. 85 
Γνωμοδότηση γιο την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου που αφορά τη θέσπιση απαγορευτικών μέτρων 
για την προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που συνδέονται με την έκθεση τους σε 
ορισμένες ουσίες/ή εργασιακές δραστηριότητες 
(τέταρτη ειδική οδηγία κατά την έννοια του άρθρου 8 της οδηγίας 80/1107/ΕΟΚ) (*) 
(85/C 104/05) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε, στις 24 Σεπτεμβρίου 1984, να ζητήσει σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 
100 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμοδότηση της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω αναφερόμενη πρόταση. 
Το τμήμα κοινωνικών υποθέσεων, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, 
υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 14 Φεβρουαρίου 1985 με βάση την εισηγητική έκθεση του 
κ. Brassier. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε κατά τη 224η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση 
της 27ης Φεβρουαρίου την ακόλουθη γνωμοδότηση με την πλειοψηφία των ψήφων, 2 ψήφους κατά και 
3 αποχές. 
1. Γενικές παρατηρήσεις 
1.1. Η πρόταση οδηγίας στηρίζεται στην οδηγία του Συμ­
βουλίου 80/1107/ΕΟΚ της 27ης Νοεμβρίου 1980 για την 
προστασία των εργαζομένων από τους κινδύνους που παρου­
σιάζονται συνεπεία έκθεσης τους κατά τη διάρκεια της 
εργασίας σε χημικά, φυσικά ή βιολογικά μέσα ('), σχετικά με 
την οποία η ΟΚΕ εκφράστηκε ευνοϊκά στο παρελθόν (2). 
1.2. Έχοντας συνείδηση των κινδύνων που η έκθεση στις 
επικίνδυνες ουσίες που αναφέρονται στο παράρτημα της 
παρούσας πρότασης μπορεί να δημιουργήσει στον τόπο 
εργασίας, η ΟΚΕ αναγνωρίζει την ανάγκη να θεσπισθεί μία 
ειδική οδηγία όπως προβλέπεται στην παράγραφο 2 του 
άρθρου 8 της οδηγίας 80/1107/ΕΟΚ. 
1.3. Κατά συνέπεια, η ΟΚΕ υποστηρίζει την παρούσα 
πρόταση με την επιφύλαξη να διευκρινισθεί ο τίτλος και να 
ληφθούν υπόψη οι ειδικές παρατηρήσεις που σκοπό έχουν να 
αποσαφηνίσουν τη μέθοδο και να καταστήσουν περισσότερο 
ευέλικτα τα μέσα που προβλέπονται από την Επιτροπή 
σύμφωνα με την οδηγία του 1980. 
2. Ειδικές παρατηρήσεις 
2.1. Τίτλος 
Η ΟΚΕ προτείνει να τροποποιηθεί ο τίτλος ως εξής: 
(Η τροποποίηση δεν αφορά το ελληνικό κείμενο). 
2.2. Στο προοίμιο, το τμήμα προτείνει να τροποποιηθούν 
ως εξής οι προτελευταίες αιτιολογικές σκέψεις, που ανα­
φέρονται στις δύο πρώτες παραγράφους στην αρχή της 
σελίδας 2: 
' (>) ΕΕ αριθ. C 270 της 10. 10. 1984, σ. 3. 
(>) ΕΕ αριθ. L 327 της 3. 12. 1980, σ. 8. 
(2) ΕΕ αριθ. C 297 της 28. 11. 1979, σ. 5. «Εκτιμώντας ότι, σύμφωνα με την οδηγία αυτή, πρέπει να 
εξασφαλιστεί στο μέτρο του δυνατού η προστασία αυτή με 
τη λήψη μέτρων που να αποσκοπούν στην αποφυγή της 
έκθεσης· 
Εκτιμώντας ότι η χρησιμοποίηση ουσιών ή/και η ανά­
πτυξη ειδικών εργασιακών δραστηριοτήτων δεν θα έπρε­
πε να απαγορευθεί παρά μόνο σε ειδικές περιπτώσεις όπου 
η πρόληψη της έκθεσης των εργαζομένων δεν είναι δυνατό 
να εξασφαλισθεί-» 
2.3. Άρθρο 1 
Η ΟΚΕ προτείνει να τροποποιηθεί η διατύπωση του ως 
εξής: 
«Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι η προστασία των 
εργαζομένων από τους κινδύνους που διατρέχει η υγεία 
τους λόγω της έκθεσης τους σε ορισμένες ουσίες ή/και 
ορισμένες εργασιακές δραστηριότητες». 
2.4. Άρθρο 3 
Αφού ληφθούν υπόψη οι σκοποί και το λειτουργικό πλαίσιο 
της οδηγίας 80/1107/ΕΟΚ, το άρθρο 3 πρέπει να τροποποιη­
θεί ως εξής: 
«Για την πρόληψη της έκθεσης των εργαζομένων σε 
κινδύνους για την υγεία τους από ορισμένες συγκεκριμέ­
νες ουσίες ή/και εργασιακές δραστηριότητες όπου έχουν 
παρατηρηθεί σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία, τα κράτη 
μέλη θά λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να απαγορεύ­
σουν την έκθεση, και σε περίπτωση που δεν είναι δυνατό να 
αποφευχθεί η έκθεση, να απαγορεύσουν: 
α) τις ουσίες που αναγράφονται στο παράρτημα της 
παρούσας οδηγίας· 
β) οποιαδήποτε εργασιακή δραστηριότητα ή οποιαδήπο­
τε επιπλέον ουσία που αναφέρεται σε μία τροποποίηση 
του παραρτήματος, την οποία εγκρίνει το Συμβούλιο, 
μετά από πρόταση της Επιτροπής.» 
2.5. Άρθρο 4 
Η ΟΚΕ προτείνει να τροποποιηθεί ως εξής η πρώτη περίοδος 
του άρθρου 4.2.: 
25. 4. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 104/7 
«Η αιτιολογημένη αίτηση πρέπει να υποβληθεί από τον 
εργοδότη μαζί με τη γνώμη των εκπροσώπων των εργαζο­
μένων με τους οποίους έχουν ήδη προηγηθεί διαβουλεύ­
σεις και έχουν ήδη ενημερωθεί, στην αρμόδια κρατική 
αρχή . . .». 
Η ΟΚΕ προτείνει επίσης να προστεθεί ένα εδάφιο 4.5. με την 
ακόλουθη διατύπωση: 
«Είναι ευνόητο ότι οι σχετικές επιχειρήσεις ή τομείς 
συνεχίζουν τη δραστηριότητα τους κατά το χρονικό 
διάστημα κατά το οποίο η διαδικασία αίτησης παρέκκλι­
σης εξετάζεται από τις αρχές όταν η αίτηση παρέκκλισης 
Βρυξέλλες, 27 Φεβρουαρίου 1985. 
1. Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή ασχολήθηκε με 
την επείγουσα διαδιακασία την 27η Οκτωβρίου 1983 με την 
πρόταση για ενισχυμένη προστασία των δασών της Κοινότη­
τας από πυρκαγιές και όξινα επικαθίσματα και επικρότησε 
την πρωτοβουλία της Επιτροπής για τη δημιουργία ενός 
«δικτύου σταθμών για την παρακολούθηση της κατάστασης 
υγείας των δασών». 
2. Ύστερα από επίσκεψη της ομάδας μελέτης στη Στουτ­
γάρδη, στη Freudenstadt και τη Μασσαλία, το Μάρτιο του 
1984, η ΟΚΕ κατάρτισε στις 4 Ιουλίου 1984 μία συμπληρω­
ματική γνωμοδότηση για την προστασία των δασών από τις 
πυρκαγιές και τις όξινες βροχές. Αυτή η γνωμοδότηση 
υποστήριζε απόλυτα τις προτάσεις της Επιτροπής ενώ δια­
τύπωνε παράλληλα ορισμένες συμπληρωματικές υποδείξεις. 
Η κοινότητα θα πρέπει να ενισχύσει τις προσπάθειες που 
έχουν αναληφθεί σε εθνικό επίπεδο, για την καταπολέμηση 
των πυρκαγιών. Το ίδιο ισχύει και για τις προσπάθειες που 
έχουν αναληφθεί σε εθνικό επίπεδο για την καταπολέμηση 
του φαινόμενου των όξινων βροχών. 
0) ΕΕ αριθ. C 248 της 17. 9. 1984, σ. 1 και ΕΕ αριθ. C 358 της 
31. 12. 1983, σ. 50. γίνεται για μία διαδικασία σε λειτουργία πριν από την 
ημερομηνία απαγόρευσης». 
2.6. Άρθρο 5 
Πρέπει να σημειωθεί ότι η πρόσβαση των εργαζομένων στα 
κοινοποιούμενα έγγραφα θα πρέπει να αποτελεί μέρος της 
διαδικασίας διαβουλεύσεων με τους εργαζομένους και δια­
τύπωσης γνώμης των όπως προτείνεται προηγουμένως στο 
σημείο 2.5. 
2.7. Στο παράρτημα της οδηγίας πρέπει να ενσωματωθεί η 
απαγόρευση της βενζιδίνης και των αλάτων της. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Gerd MUHR 
3. Οι δασικές ζημίες από τις ατμοσφαιρικές ρυπάνσεις, 
αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη σημασία. Από τις αρχές της 
δεκαετίας του '80 εμφανίζονται σε μεγαλύτερο βαθμό σε 
ορισμένες περιοχές του βορείου ημισφαιρίου εμφανείς δασι­
κές ζημίες. Προηγήθηκαν σύμφωνα με έρευνες στη Γερμανία 
σημαντικές απώλειες στα δάση εκτεταμένες χρονικά. Οι 
ζημίες άρχισαν στα δάση κωνοφόρων και στο μεταξύ συμπε­
ριέλαβαν και δάση φυλλοβόλων δέντρων. 
4. Οι δασικές ζημίες αποτελούν ένδειξη της υπερβολικής 
επιβάρυνσης του οικολογικού συστήματος. Παρά την μεγάλη 
εξέλιξη της δασοκομίας στην κεντρική Ευρώπη, και αν και οι 
διατάξεις και τα δασοκομικά μέτρα του ισχύουν στα περισ­
σότερα κράτη μέλη περιορίζουν τις επιβλαβείς μορφές επι­
χειρήσεων και παρεμποδίζουν την καταχρηστική εκμετάλ­
λευση, η καταστροφή των δέντρων έχει φθάσει σε τρομακτι­
κή έκταση. Οι μέθοδοι διαπίστωσης των δασικών ζημιών 
βρίσκονται ακόμη στην αρχική τους φάση. Έχουν εξελιχθεί 
κατά διαφορετικό τρόπο. Μέχρι τώρα η ΟΔΓ έχει την 
μακρύτερη εμπειρία όσον αφορά την επισήμανση των δασι­
κών ζημιών. Σε άλλες κοινοτικές χώρες το σύστημα επισή­
μανσης βρίσκεται ακόμη σε ανάπτυξη. Το τμήμα εκφράζει 
ακόμη τη λύπη του γιατί η πρόταση κανονισμού της 
14ης Ιουνίου 1983 δεν έχει ακόμη υιοθετηθεί. Δεύτερη πρόσθετη γνωμοδότηση (') για την πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για θέσπιση 
κοινοτικής δράσης με στόχο την αύξηση της προστασίας των δασών στην Κοινότητα κατά των 
πυρκαγιών και των όξινων επικαθισμάτων 
(85/C 104/06) 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε στις 4 Ιουλίου 1984 σύμφωνα με το άρθρο 20, παρ. 3 
του Εσωτερικού Κανονισμού της να καταρτίσει δεύτερη πρόσθετη γνωμοδότηση για την «Πρόταση 
κανονισμού του Συμβουλίου για θέσπιση κοινοτικής δράσης με στόχο την αύξηση της προστασίας των 
δασών στην Κοινότητα κατά των πυρκαγιών και των όξινων επικαθισμάτων». 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης επιφορτίσθηκε με την προετοιμασία των 
εργασιών και υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του μετά από έκθεση του κ. Schnieders στις 4 Φεβρουαρίου 
1985. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά τη 224η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση της 
27ης Φεβρουαρίου 1985, υιοθέτησε με 71 ψήφους υπέρ, 10 ψήφους κατά και 7 αποχές, την ακόλουθη 
γνωμοδότηση: