[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 29.1.2008

COM(2008) 44 τελικό

2006/0206(COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ

σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο της συνθήκης ΕΚ όσον αφορά την κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με τον κανονισμό του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την απαγόρευση των εξαγωγών μεταλλικού υδραργύρου και την ασφαλή αποθήκευσή του

1 Ιστορικό

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (έγγραφο COM(2006)636 τελικό – 2006/0206COD): | 26 Οκτωβρίου 2006 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής : | 25 Απριλίου 2007 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, πρώτη ανάγνωση : | 20 Ιουνίου 2007 |

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης (ομόφωνα) : | 20 Δεκεμβρίου 2007 |

2 Στόχος της πρότασης της Επιτροπής

Στόχος της πρότασης είναι η εφαρμογή 5 δράσεων (σταδιακής εξάλειψης των εξαγωγών του υδραργύρου) και 9 (αποθήκευσης των πλεονασμάτων του υδραργύρου από τη βιομηχανία παραγωγής χλωριούχων αλκαλίων) της στρατηγικής για τον υδράργυρο, (COM (2005) 20) της 28ης Ιανουαρίου 2005. Η συγκεκριμένη πρόταση αποτελεί μέρος ευρύτερης δέσμης νομοθετικών και μη νομοθετικών ενεργειών στο πλαίσιο της ως άνω στρατηγικής.

Η κοινή πρόταση περιέχει δύο ειδικά μέτρα σχετικά με τον υδράργυρο:

- την απαγόρευση των εξαγωγών μεταλλικού υδραργύρου και

- την καθιέρωση υποχρεωτικής αποθήκευσης για τον μεταλλικό υδράργυρο από τρεις βιομηχανικές πηγές (βιομηχανία χλωριούχων αλκαλίων, παραγωγή μη σιδηρούχων μετάλλων, καθαρισμό φυσικού αερίου), καλύπτοντας τόσο τις εναλλακτικές δυνατότητες προσωρινής αποθήκευσης, όσο και τελικής διάθεσης.

Οι ως άνω διατάξεις συμπληρώνονται από μηχανισμό ανταλλαγής πληροφοριών και την επιβολή συγκεκριμένων υποχρεώσεων σχετικά με τη σύνταξη εκθέσεων. Η ανταλλαγή πληροφοριών αναμένεται να εξασφαλίσει την έγκαιρη επισήμανση πιθανών νέων αναγκών για την ανάληψη περαιτέρω νομοθετικών μέτρων.

3 Σχόλια στην κοινή θέση

3.1 Γενικά σχόλια

Η Επιτροπή αποδέχεται πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής 8 από τις 40 τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατά την πρώτη ανάγνωση. 2 από τις ως άνω τροπολογιών έχουν ήδη ενσωματωθεί είτε αυτολεξεί, είτε ως προς το νόημα, στην κοινή θέση.

Η Επιτροπή αποδέχθηκε τις τροπολογίες βάσει των οποίων θεσπίζονταν διατάξεις για κυρώσεις, τις τροπολογίες για τη διεύρυνση της ανταλλαγής πληροφοριών και τις τροπολογίες που αφορούσαν ήσσονος σημασίας μεταβολές στη διατύπωση των αιτιολογικών σκέψεων. Η Επιτροπή δεν αποδέχθηκε τις τροπολογίες που μετέβαλλαν τη νομική βάση της πρότασης, διεύρυναν το πεδίο εφαρμογής της, άλλαζαν την ημερομηνία εφαρμογής της απαγόρευσης των εξαγωγών, περιόριζαν την αποθήκευση του μεταλλικού υδραργύρου αποκλειστικά και μόνο στην προσωρινή αποθήκευση, επιδίωκαν την εξασφάλιση προτιμησιακής μεταχείρισης για το Almadén και καθιέρωναν μέτρα στήριξης για τις αναπτυσσόμενες χώρες και τις μη κυβερνητικές οργανώσεις.

Το Συμβούλιο συμφώνησε να ενσωματώσει, με ελαφρά διαφορετική διατύπωση, τις τροπολογίες του Κοινοβουλίου, θεσπίζοντας διάταξη σχετικά με τις κυρώσεις.

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η κοινή θέση δεν μεταβάλλει την προσέγγιση ή τους σκοπούς της αρχικής πρότασης και, ως εκ τούτου, μπορεί να την υποστηρίξει με τη μορφή που έχει σήμερα.

3.2 Λεπτομερή σχόλια

3.2.1 Κοινοβουλευτικές τροπολογίες που έγιναν δεκτές από την Επιτροπή και ενσωματώθηκαν πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής στην κοινή θέση

Οι τροπολογίες 17 και 34 ενσωματώθηκαν με ελαφρά διαφορετική διατύπωση. Βάσει αυτών προστίθεται στην αρχική πρόταση ένα άρθρο για τις κυρώσεις, καθώς και η αντίστοιχη αιτιολογική σκέψη.

3.2.2 Κοινοβουλευτικές τροπολογίες που απορρίφθηκαν από την Επιτροπή αλλά ενσωματώθηκαν πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής στην κοινή θέση

Ουδεμία από τις απορριφθείσες εκ μέρους της Επιτροπής τροπολογίες ενσωματώθηκε στην κοινή θέση.

3.2.3 Κοινοβουλευτικές τροπολογίες που απορρίφθηκαν από την Επιτροπή και το Συμβούλιο και δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Στην πλειονότητά τους, οι κοινοβουλευτικές τροπολογίες απορρίφθηκαν και από τα δύο θεσμικά όργανα και δεν ενσωματώθηκαν στο κείμενο.

Οι τροπολογίες 1, 7, 8, 9, 10, 16, 20, 22, 33 και 50 απορρίφθηκαν, δεδομένου ότι συνεπάγονται σοβαρότατη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού (απαγόρευση των εξαγωγών για ουσίες και προϊόντα που περιέχουν υδράργυρο και απαγόρευση των εισαγωγών). Από την εκ μέρους της Επιτροπής αξιολόγηση του αντικτύπου της αρχικής πρότασης, δεν δικαιολογείται η ανάγκη ή η σκοπιμότητα ανάλογης διεύρυνσης του πεδίου εφαρμογής.

Οι τροπολογίες 2 και 19 απορρίφθηκαν, δεδομένου ότι μεταβάλλουν τη νομική βάση της πρότασης.

Οι τροπολογίες 6, 24 και 36 απορρίφθηκαν επειδή συνεπάγονται προτιμησιακή μεταχείριση για ένα τόπο αποθήκευσης (Almadén), καθώς και άλλα αντισταθμιστικά μέτρα για εγκαταλελειμένα ορυχεία. Η επιλογή των επιμέρους αποθηκευτικών τόπων θα πρέπει να επαφίεται στους οικονομικούς φορείς. Ο κανονισμός δεν αποτελεί οικονομικό μέσο και ως εκ τούτου το ενδεχόμενο αναγκαίων μέτρων υποστήριξης θα πρέπει να αντιμετωπιστεί σε διαφορετικό πλαίσιο.

Η τροπολογία 11 απορρίφθηκε επειδή θεωρήθηκε άσχετη προς το περιεχόμενο του κανονισμού η αναφορά στην απόφαση PARCOM σχετικά με τη σταδιακή εξάλειψη των στοιχείων/κυψελών υδραργύρου στη βιομηχανία παραγωγής χλωριούχων αλκαλίων.

Οι τροπολογίες 12, 15, 25, 26, 28 και 47 απορρίφθηκαν επειδή συνεπάγονται τον περιορισμό της εφαρμογής της νομοθετικής πράξης μόνο σε θέματα προσωρινής αποθήκευσης, αποκλείοντας κάθε δυνατότητα τελικής διάθεσης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι η τελική διάθεση του μεταλλικού υδραργύρου είναι απολύτως εφικτή, εφόσον τηρούνται αυστηροί κανόνες ασφαλείας.

Οι τροπολογίες 16 και 35 απορρίφθηκαν, δεδομένου ότι δεν υπάρχουν ανάγκες για ειδικές διατάξεις όσον αφορά την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του κοινού. Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με τον υδράργυρο έχουν δημοσιοποιηθεί ευρύτατα και όλες οι σχετικές πληροφορίες σχετικά με τις κοινοτικές ενέργειες είναι προσπελάσιμες μέσω του διαδικτύου.

Οι τροπολογίες 18, 38 και 39 απορρίφθηκαν, δεδομένου ότι η τεχνική και οικονομική αρωγή των αναπτυσσόμενων χωρών ή/και μη κυβερνητικών οργανώσεων που ενεργοποιούνται στον τομέα του υδραργύρου υπερβαίνει κατά πολύ το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού. Ο κανονισμός δεν συνιστά οικονομικό μέσο.

Οι τροπολογίες 13, 30 και 32 απορρίφθηκαν, επειδή όσον αφορά τις εκθέσεις, εισήγαν ιδιαίτερα περίπλοκες και επιβαρυντικές απαιτήσεις που θεωρήθηκαν δυσανάλογες ως προς τις πραγματικές ανάγκες ενημέρωσης.

Η τροπολογία 37 απορρίφθηκε, δεδομένου ότι η προτεινόμενη ημερομηνία ήταν πολύ σύντομη.

Η τροπολογία 41 απορρίφθηκε, δεδομένου ότι θεωρήθηκε περιττή, εφόσον η έκδοση αδειών στο πλαίσιο της ολοκληρωμένης πρόληψης και του ελέγχου της ρύπανσης καλύπτει ήδη το εν λόγω θέμα.

3.2.4 Κοινοβουλευτικές τροπολογίες που έγιναν δεκτές πλήρως, εν μέρει ή επί της αρχής από την Επιτροπή αλλά δεν ενσωματώθηκαν στην κοινή θέση

Οι τροπολογίες 3, 4, 5, 14, 23 και 31 έγιναν δεκτές εν μέρει ή επί της αρχής εκ μέρους της Επιτροπής, αλλά δεν ενσωματώθηκαν στο κείμενο. Ως επί το πλείστον, αφορούσαν ήσσονος σημασίας αλλαγές στις αιτιολογικές σκέψεις.

3.2.5 Επιπλέον μεταβολές που επέφερε το Συμβούλιο στην πρόταση

Στο άρθρο 3 ενσωματώθηκε νέα εναλλακτική δυνατότητα για την προσωρινή ή τη μόνιμη αποθήκευση του μεταλλικού υδραργύρου σε βαθιά υπόγεια σκληρά πετρώματα.

Στο άρθρο 4 προσετέθη νέα παράγραφος 3, στην οποία ορίζεται η ανάπτυξη τεχνικών κριτηρίων για την αποθήκευση μεταλλικού υδραργύρου στο πλαίσιο της διαδικασίας της επιτροπολογίας προτού τεθεί σε ισχύ η απαγόρευση των εξαγωγών.

Στο άρθρο 5 προσετέθησαν ειδικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων για τους εισαγωγείς, τους εξαγωγείς και τους φορείς αποθήκευσης.

Το άρθρο 7 αναδιατυπώθηκε και περιλαμβάνει πλέον την ανταλλαγή πληροφοριών, τις αναθεωρημένες και διευρυμένες υποχρεώσεις της Επιτροπής για τις εκθέσεις, καθώς και ρήτρα αναθεώρησης.

Στο άρθρο 8 προσετέθη ειδική αναφορά για την απαγόρευση των εξαγωγών σε επίπεδο κρατών μελών.

4 Συμπέρασμα

Οι αλλαγές που επέφερε το Συμβούλιο γίνονται δεκτές από την Επιτροπή, δεδομένου ότι περιορίζονται στην ενίσχυση των όρων ασφαλείας για την αποθήκευση του υδραργύρου και στην κλιμάκωση των απαιτήσεων όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων. Δεν διευρύνουν το πεδίο εφαρμογής της πρότασης. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή δέχεται την κοινή θέση.