ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 2

2. Δανειοδοτικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 2

2.1. Επισκόπηση 2

2.2. Διευκόλυνση ΣΙΠ 2

2.2.1. Κύρια χαρακτηριστικά της διευκόλυνσης ΣΙΠ 2

2.2.2. Πράξεις στο πλαίσιο της διευκόλυνσης ΣΙΠ το 2010 4

2.3. Διευκόλυνση ΜΧΣ 5

2.3.1. Κύρια χαρακτηριστικά της ΜΧΣ 5

2.3.2. Πράξεις ΜΧΣ το 2010 6

2.4. Διευκόλυνση Ευρατόμ 7

2.4.1. Κύρια χαρακτηριστικά 7

2.4.2. Πράξεις Ευρατόμ το 2010 7

2.5. Απάντηση της ΕΕ στην κρίση δημόσιου χρέους της ζώνης του ευρώ 7

2.5.1. Μέτρα που αποφασίστηκαν για την Ελλάδα 7

2.5.2. Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης (EFSM) 8

2.5.3. Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (EFSF) 9

2.5.4. Πράξεις με τη συμμετοχή του EFSM 10

3. Δανειοληπτικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης 10

3.1. Περιγραφή 10

3.2. ΣΙΠ 11

3.3. ΜΧΣ 12

3.4. Ευρατόμ 12

4. Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων 12

4.1. Δανειοδοτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ 12

4.2. Δανειοληπτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ 13

Εισαγωγή

Στις αποφάσεις του Συμβουλίου για τη σύσταση των διαφόρων δανειοδοτικών μέσων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, προβλέπεται ότι η Επιτροπή ενημερώνει ετησίως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο για τη χρήση των μέσων αυτών.

Η παρούσα έκθεση, για να τηρήσει αυτές τις υποχρεώσεις πληροφόρησης, περιγράφει τις δανειοδοτικές δραστηριότητες (τμήμα 2) ανά γεωγραφική περιοχή, καθώς και τις αντίστοιχες δανειοληπτικές δραστηριότητες (τμήμα 3). Περιλαμβάνει το πλαίσιο στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών που παρέχεται σε κράτη μέλη που δεν μετέχουν στη ζώνη του ευρώ (ΣΙΠ)[1], τη μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς τρίτες χώρες (ΜΧΣ), τις δραστηριότητες της Ευρατόμ και τα χρηματοπιστωτικά μέτρα προκειμένου να αντιμετωπιστεί η κρίση δημόσιου χρέους της ζώνης του ευρώ.

Για να ολοκληρωθεί η εικόνα των δραστηριοτήτων της ΕΕ, στο τελικό τμήμα παρουσιάζεται συνοπτική επισκόπηση των δανειοδοτικών και δανειοληπτικών δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (ΕΤΕπ) το 2010.

Δανειοδοτικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Χρηματοδοτική στήριξη για κράτη που δεν είναι μέλη της Ένωσης και για κράτη μέλη παρέχεται από την Επιτροπή στο πλαίσιο διαφόρων νομικών βάσεων, ανάλογα με τις γεωγραφικές περιοχές τις οποίες αφορά και τους επιδιωκόμενους στόχους.

Επισκόπηση

Οι χρηματοδοτικές πράξεις που διαχειρίζεται η Επιτροπή βάσει διαφόρων αποφάσεων του Συμβουλίου λαμβάνουν εν γένει τη μορφή διμερών δανείων. Αυτά χρηματοδοτούνται από τις κεφαλαιαγορές με την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Διευκόλυνση ΣΙΠ

Η ενίσχυση ΣΙΠ λαμβάνει τη μορφή μεσοπρόθεσμων δανείων χορηγούμενων από την Ένωση και εν γένει συνδυάζεται με χρηματοδότηση εκ μέρους του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) και άλλων πολυμερών δανειστών, όπως η ΕΤΕπ, η ΕΤΑΑ ή η Παγκόσμια Τράπεζα ή με διμερή στήριξη από κράτη μέλη.

Κύρια χαρακτηριστικά της διευκόλυνσης ΣΙΠ

Η ΣΙΠ έχει έκτακτο χαρακτήρα και ενεργοποιείται κατά περίπτωση με απόφαση του Συμβουλίου. Πιθανοί αποδέκτες είναι τα κράτη μέλη εκτός της ζώνης του ευρώ που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ισοζυγίου πληρωμών Η στήριξη είναι μακροοικονομικού χαρακτήρα (δηλαδή δεν συνδέεται με συγκεκριμένη χρήση των χορηγούμενων κεφαλαίων, όπως στην περίπτωση της στήριξης που χορηγείται για συγκεκριμένα έργα). Αποδεσμεύεται εφόσον πληρούνται ορισμένες προϋποθέσεις οικονομικής πολιτικής και αποβλέπει στην άμβλυνση των περιορισμών εξωτερικής χρηματοδότησης στην παγκόσμια αγορά που αντιμετωπίζει το κράτος μέλος αποδέκτης και στην αποκατάσταση της βιωσιμότητας του ισοζυγίου πληρωμών. Οι εν λόγω όροι πολιτικής συνομολογούνται από την Επιτροπή μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή (ΟΔΕ) και το κράτος μέλος σε μνημόνιο συμφωνίας που υπογράφεται προτού τεθούν σε εφαρμογή οι συμφωνίες δανείου. Η χρηματοδότηση στηρίζει την εφαρμογή μέτρων προσαρμογής με σκοπό την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Η επαλήθευση των εν λόγω μέτρων αποτελεί προϋπόθεση για την εκταμίευση περαιτέρω δόσεων στο πλαίσιο αυτών των δανείων.

Κατά την εικοσαετία που ακολούθησε τη θέσπιση της ΣΙΠ το 1975[2], η Κοινότητα προέβη σε διάφορες πράξεις με σκοπό τη στήριξη του ισοζυγίου πληρωμών κρατών μελών που αντιμετώπιζαν ιδιαίτερες οικονομικές απειλές ή δυσχέρειες. Οι πράξεις αυτές συνίσταντο σε χορηγήσεις δανείων που χρηματοδοτήθηκαν με δανειοληπτικές πράξεις της Κοινότητας.

Η ένταση της διεθνούς χρηματοπιστωτικής κρίσης (που ξέσπασε το 2007/2008) απαίτησε την επανενεργοποίηση της διευκόλυνσης ΣΙΠ. Επιπλέον, ο αυξημένος αριθμός επιλέξιμων κρατών μελών μετά την διεύρυνση και η επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης σε αρκετά από αυτά οδήγησε σε αύξηση του ανώτατου ορίου δανειοδότησης προκειμένου να καλυφθούν οι δυνητικές ανάγκες. Συγκεκριμένα, το ανώτατο όριο δανειοδότησης αυξήθηκε τον Δεκέμβριο του 2008[3] από 12 δισεκατομμύρια ευρώ σε 25 δισεκατομμύρια ευρώ ενώ μια περαιτέρω αύξηση σε 50 δισεκατομμύρια ευρώ αποφασίσθηκε τον Μάιο του 2009[4] ώστε να συνεχίσουν να υπάρχουν περιθώρια ταχείας αντιμετώπισης περαιτέρω αιτημάτων για ΣΙΠ. Από αυτό το ανώτατο όριο, ποσό 14,6 δισεκατομμυρίων ευρώ χορηγήθηκε στις 31 Δεκεμβρίου 2010 στην Ουγγαρία[5], τη Λετονία[6] και τη Ρουμανία[7].

Πίνακας 1: κατάσταση της διευκόλυνσης ΣΙΠ στις 31.12.2010 (σε εκατ. ευρώ)

Χώρα | Ποσό που αποφασίστηκε | Ποσό που εκταμιεύθηκε |

Ουγγαρία | 6.500 | 5.500 |

Λετονία | 3.100 | 2.900 |

Ρουμανία[8] | 5.000 | 3.650 |

Σύνολο | 14.600 | 12.050 |

Πράξεις στο πλαίσιο της διευκόλυνσης ΣΙΠ το 2010

Κατά το 2010 εκταμιεύθηκε συνολικό ποσό 2,85 δισεκατομμυρίων ευρώ σε πολλές δόσεις.

Πίνακας 2: κατάλογος των δανειοδοτικών πράξεων που εκταμιεύθηκαν στο πλαίσιο της διευκόλυνσης ΣΙΠ το 2010

Χώρα | Απόφαση | Δόση | Ημερομηνία | Ποσό σε εκατ. ευρώ |

Λετονία | 2009/290/ΕΚ | 3η | 11/03/2010 | 500 |

4η | 20/10/2010 | 200 |

Ρουμανία | 2009/459/ΕΚ | 2η | 11/03/2010 | 1.000 |

3η | 22/09/2010 | 1.150 |

Σύνολο | 2.850 |

Όσον αφορά την υλοποίηση των εν εξελίξει πράξεων στο πλαίσιο της διευκόλυνσης ΣΙΠ:

- η περίοδος διαθεσιμότητας της οικονομικής στήριξης προς την Ουγγαρία έληξε τον Νοέμβριο του 2010. Κατά συνέπεια, το τελευταίο 1 δισεκατομμύριο ευρώ της ΣΙΠ δεν θα εκταμιευθεί. Όσο αφορά τη Λετονία, 200 εκατομμύρια ευρώ εξακολουθούν να είναι διαθέσιμα έως τον Ιανουάριο του 2012, αλλά το κράτος μέλος δεν προτίθεται να ζητήσει την εκταμίευσή τους. Συνεπώς, ένα συνολικό ποσό 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ δεν θα εκταμιευθεί στο πλαίσιο των τρεχουσών πράξεων της διευκόλυνσης ΣΙΠ.

- Επιπλέον, η 4η δόση για τη Ρουμανία, ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ, εκταμιεύθηκε τον Μάρτιο του 2011 και η 5η και τελευταία δόση εκταμιεύθηκε τον Ιούνιο του 2011.

Διευκόλυνση ΜΧΣ

Λεπτομερή στοιχεία για τις πράξεις ΜΧΣ παρατίθενται στην ετήσια έκθεση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για την εφαρμογή της μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής (ΜΧΣ) προς τρίτες χώρες[9].

Κύρια χαρακτηριστικά της ΜΧΣ

Ο σκοπός του μέσου της ΜΧΣ είναι η παροχή βοήθειας σε υποψήφιες, δυνητικά υποψήφιες και γειτονικές χώρες για την επίλυση βραχυπρόθεσμων προβλημάτων του ισοζυγίου πληρωμών και τη σταθεροποίηση της δημοσιονομικής κατάστασης, καθώς και για την ενθάρρυνση της εκ μέρους τους υλοποίησης δομικών μεταρρυθμίσεων. Η ΜΧΣ παρέχεται σε έκτακτη και προσωρινή βάση και βασίζεται σε αυστηρούς όρους. Συνδέεται με προσπάθειες προσαρμογής και μεταρρυθμίσεων για να διασφαλίζεται ότι οι οικονομίες των χωρών αποδεκτών θα επανέλθουν σε μια διατηρήσιμη πορεία και θα βελτιώσουν την αντοχή τους σε μελλοντικές μακροοικονομικές αναταράξεις. Οι πράξεις στο πλαίσιο της ΜΧΣ συμπληρώνουν τα προγράμματα προσαρμογής του ΔΝΤ. Η ΜΧΣ μπορεί να έχει τη μορφή επιχορηγήσεων ή/και δανείων.

Όσον αφορά τη μεθοδολογία για τη λήψη της απόφασης μεταξύ της χρήσης δανείων ή επιχορηγήσεων σε κάθε πράξη στο πλαίσιο της ΜΧΣ, ένα περιεκτικό σημείωμα, στο οποίο αποσαφηνίζονται τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται, υποβλήθηκε τον Ιανουάριο του 2011 από την Επιτροπή στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, η οποία το προσυπέγραψε. Η μεθοδολογία θα παρουσιαστεί επίσης στην ετήσια έκθεση σχετικά με τη ΜΧΣ του 2010. Τα κριτήρια που συμφωνήθηκαν εμπίπτουν σε δύο γενικές κατηγορίες: το επίπεδο οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης της χώρας αποδέκτη[10] καθώς και τη βιωσιμότητα και την ικανότητα εξόφλησης του χρέους. Τα κριτήρια που χρησιμοποιούνται από την Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ για τη χορήγηση οικονομικής βοήθειας λαμβάνονται επίσης υπόψη.

Τα δάνεια ΜΧΣ εκταμιεύονται γενικά σε περισσότερες δόσεις, ανάλογα με τον βαθμό εκπλήρωσης των μακροοικονομικών όρων. Κάθε εκταμίευση υπόκειται σε δανειοληπτική πράξη από μέρους της Επιτροπής. Σε περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων εξαιτίας της μη τήρησης των εξοφλητικών υποχρεώσεων της δικαιούχου χώρας, η Επιτροπή δύναται να ενεργοποιήσει το Ταμείο Εγγύησης για τις εξωτερικές δράσεις[11] ούτως ώστε να μην επηρεασθεί η εξόφληση της αντίστοιχης δανειοληπτικής πράξης της Επιτροπής[12].

Πράξεις ΜΧΣ το 2010

Οι βασικές δραστηριότητες ΜΧΣ το 2010 αφορούν σε προτάσεις για νέες πράξεις και στις σχετικές διαπραγματεύσεις με τις αρμόδιες αρχές. Αυτές εστιάσθηκαν στα εξής:

- Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενέκριναν τον Ιούλιο του 2010 μια απόφαση για τη χορήγηση 500 εκατομμυρίων ευρώ στην Ουκρανία[13] υπό τη μορφή δανείου. Μαζί με ένα δάνειο ύψους 110 εκατομμυρίων ευρώ κατόπιν απόφασης που ελήφθη από το Συμβούλιο το 2002, ένα συνολικό ποσό 610 εκατομμυρίων ευρώ είναι διαθέσιμο για την Ουκρανία.

- Όσον αφορά τη Δημοκρατία της Μολδαβίας, τον Οκτώβριο του 2010 εγκρίθηκε μια απόφαση για τη χορήγηση έως και 90 εκατομμυρίων ευρώ με τη μορφή επιχορήγησης .

Δεν υπήρξε εκταμίευση πράξης στο πλαίσιο δανειακής διευκόλυνσης ΜΧΣ το 2010[14].

Διευκόλυνση Ευρατόμ

Κύρια χαρακτηριστικά

Η δανειακή διευκόλυνση της Ευρατόμ μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη χρηματοδότηση έργων εντός των κρατών-μελών (απόφαση του Συμβουλίου 77/270/Ευρατόμ) ή ορισμένων τρίτων χωρών (Ουκρανία, Ρωσία ή Αρμενία) (απόφαση του Συμβουλίου 94/179/Ευρατόμ).

Τα εν λόγω δάνεια αποτελούν πράξεις εκτός προϋπολογισμού τις οποίες η Επιτροπή χρηματοδοτεί με συνακόλουθη δανειοληψία από τις χρηματοπιστωτικές αγορές. Όπως και στην περίπτωση της ΜΧΣ, η Επιτροπή δύναται να ενεργοποιήσει το Ταμείο Εγγύησης για τις εξωτερικές δράσεις σε περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων.

Το 1990 το Συμβούλιο έθεσε όριο δανεισμού ύψους 4 δισεκατομμυρίων ευρώ, εκ των οποίων περίπου 3,4 δισεκατομμύρια ευρώ έχουν ήδη εγκριθεί και εκταμιευθεί. Το 2002, η Επιτροπή πρότεινε την αύξηση του ορίου δανεισμού από 4 δισεκατομμύρια ευρώ σε 6 δισεκατομμύρια ευρώ, επ’ αυτού όμως δεν έχει επιτευχθεί ακόμη συμφωνία στο Συμβούλιο.

Πράξεις Ευρατόμ το 2010

Το 2010 δεν λήφθηκαν δανειοδοτικές αποφάσεις και δεν πραγματοποιήθηκαν εκταμιεύσεις.

Απάντηση της ΕΕ στην κρίση δημόσιου χρέους της ζώνης του ευρώ

Επιπλέον της κρίσης του ισοζυγίου πληρωμών που αναφέρεται στο τμήμα 2.2, η παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση και η οικονομική ύφεση προκάλεσαν σοβαρή επιδείνωση των όρων δανεισμού διαφόρων κρατών μελών της ζώνης του ευρώ. Για την υπέρβαση των δυσκολιών που προκλήθηκαν από τη χρηματοπιστωτική κρίση, οι κυβερνήσεις και οι κεντρικές τράπεζες των εν λόγω κρατών μελών έλαβαν πρωτοφανή δημοσιονομικά και νομισματικά μέτρα. Ωστόσο, οι όροι βραχυπρόθεσμης και μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης παρέμειναν δυσχερείς.

Για αυτόν τον λόγο, το Συμβούλιο και τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ αποφάσισαν, τον Μάιο του 2010, μια δέσμη μέτρων για τη διασφάλιση της χρηματοοικονομικής σταθερότητας στη ζώνη του ευρώ και γενικότερα στην Ευρώπη.

Μέτρα που αποφασίστηκαν για την Ελλάδα

Κατόπιν αιτήματος των ελληνικών αρχών, οι υπουργοί της ζώνης του ευρώ συμφώνησαν ομόφωνα στις 2 Μαΐου 2010 να ενεργοποιήσουν στήριξη σταθερότητας προς την Ελλάδα μέσω διμερών δανείων από τα άλλα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ, τα οποία θα συγκεντρώνονταν από την Επιτροπή, υπό τους όρους που καθορίζονται στη δήλωσή τους της 11ης Απριλίου 2010.

Η στήριξη παρασχέθηκε στο πλαίσιο ενός τριετούς κοινού προγράμματος με το ΔΝΤ, το οποίο αφορούσε μια χρηματοδοτική δέσμη 110 δισεκατομμυρίων ευρώ προκειμένου να βοηθηθεί η Ελλάδα να αντεπεξέλθει στις χρηματοδοτικές της ανάγκες. Το πρόγραμμα συνοδευόταν από αυστηρές προϋποθέσεις πολιτικής[15] οι οποίες συμφωνήθηκαν κατόπιν διαπραγματεύσεων με τις ελληνικές αρχές από την Επιτροπή και το ΔΝΤ, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ.

Τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ συνεισέφεραν από την πλευρά τους το ποσό των 80 δισεκατομμυρίων ευρώ[16]. Επιπλέον, το ΔΝΤ σύναψε μια συμφωνία με τις ελληνικές αρχές για την υποστήριξη αυτού του προγράμματος με μια συμφωνία stand-by για περίπου 30 δισεκατομμύρια ευρώ[17].

Ο ρόλος της Επιτροπής

Στο πλαίσιο της δανειακής διευκόλυνσης για την Ελλάδα, η Επιτροπή δεν ενεργεί ούτε ως δανειστής ούτε ως δανειολήπτης. Ειδικότερα, οι εκπρόσωποι των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισαν στις 5 Μαΐου 2010 να αναθέσουν στην Επιτροπή τα καθήκοντα που σχετίζονται με τον συντονισμό και τη διαχείριση των συγκεντρούμενων διμερών δανείων όπως καθορίζονται σε μια συμφωνία μεταξύ δανειστών (Intercreditor Agreement) η οποία συνάφθηκε στις 8 Μαΐου 2010 από τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ που παρείχαν τη στήριξη.[18] Ο ρόλος αυτός δεν συνεπάγεται αύξηση των εξόδων της Επιτροπής ή άλλου στοιχείου δαπάνης του προϋπολογισμού της ΕΕ[19].

Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Χρηματοοικονομικής Σταθεροποίησης (EFSM)

Με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου της 11ης Μαΐου 2010 θεσπίστηκε ο ευρωπαϊκός μηχανισμός χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (EFSM) με βάση το άρθρο 122 παράγραφος 2[20] της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), με την πλήρη υποστήριξη του προϋπολογισμού της ΕΕ. Το μέγιστο διαθέσιμο ποσό στο πλαίσιο του μηχανισμού είναι 60 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή στο πλαίσιο του EFSM λαμβάνει τη μορφή δανείου ή πιστωτικής διευκόλυνσης. Η Επιτροπή εξουσιοδοτείται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης να συνάπτει δάνεια στις κεφαλαιαγορές ή με χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.

Η ενεργοποίηση του μηχανισμού υπόκειται σε αυστηρούς όρους, στο πλαίσιο ενός κοινού προγράμματος στήριξης μεταξύ ΕΕ και ΔΝΤ.

Ειδικότερα, η ενωσιακή χρηματοδοτική συνδρομή χορηγείται με απόφαση που εγκρίνεται από το Συμβούλιο, με ειδική πλειοψηφία, κατόπιν σχετικής πρότασης από την Επιτροπή, η οποία περιλαμβάνει (α) τους όρους του δανείου/της πιστωτικής διευκόλυνσης, (β) τους γενικούς όρους οικονομικής πολιτικής για τη χρηματοδοτική συνδρομή και (γ) το πρόγραμμα προσαρμογής που έχει καταρτιστεί από το κράτος μέλος αποδέκτη για να ανταποκριθεί στους οικονομικούς όρους υπό τους οποίους παρέχεται η συνδρομή.

Η Επιτροπή και το κράτος μέλος αποδέκτης συνάπτουν μνημόνιο συμφωνίας (ΜΣ) στο οποίο περιγράφονται αναλυτικά οι γενικοί όροι οικονομικής πολιτικής που έχουν καθοριστεί από το Συμβούλιο. Η Επιτροπή, στη συνέχεια, ανακοινώνει το ΜΣ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. Οι όροι οικονομικής πολιτικής επανεξετάζονται σε τακτική βάση και ενδέχεται να υπόκεινται σε τροποποιήσεις αν απαιτηθεί[21].

Η Επιτροπή απαιτείται να υποβάλλει σε τακτική βάση εκθέσεις στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή και στο Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του κανονισμού EFSM και τη συνέχιση των εξαιρετικών περιστάσεων με τις οποίες αιτιολογήθηκε η θέσπισή του.[22] Η πρώτη έκθεση δημοσιεύθηκε στις 30 Νοεμβρίου 2010 και κατέληγε στο συμπέρασμα ότι εξακολουθούσαν να υφίστανται τα εξαιρετικά γεγονότα και οι εξαιρετικές περιστάσεις και ότι ο EFSM θα έπρεπε να παραμείνει σε ισχύ.[23]

Ευρωπαϊκή Διευκόλυνση Χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (EFSF)

Η ευρωπαϊκή διευκόλυνση χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (EFSF) δημιουργήθηκε από τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ ως εταιρεία με έδρα στο Λουξεμβούργο η οποία ανήκει σε αυτά, κατόπιν των αποφάσεων που λήφθηκαν στις 9 Μαΐου 2010, στο πλαίσιο του Συμβουλίου Ecofin.

Η EFSF μπορεί να εκδίδει ομόλογα με την εγγύηση των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ αξίας έως και 440 δισεκατομμυρίων ευρώ για εν συνεχεία δανεισμό κρατών μελών της ζώνης του ευρώ που αντιμετωπίζουν δυσκολίες, υπό τις προϋποθέσεις που αποφασίζονται κατόπιν διαπραγματεύσεων με την Επιτροπή σε συντονισμό με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ και κατόπιν έγκρισης της Ευρωομάδας. Ο δανεισμός από την EFSF δεν καλύπτεται από εγγύηση μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ.

Η Επιτροπή παρέχει γνωμοδοτήσεις και υποστήριξη στην EFSF. Εκπροσωπείται στο Διοικητικό Συμβούλιο και συντονίζει τις δικές της δανειοληπτικές δραστηριότητες με τις δραστηριότητες της EFSF για τη χρηματοδότηση των προγραμμάτων όπου εμπλέκονται και οι δύο, προκειμένου να βελτιστοποιήσουν τις δραστηριότητές τους στις κεφαλαιαγορές ως προς τον συγχρονισμό τους.

Πράξεις με τη συμμετοχή του EFSM

- Πράξεις που αποφασίστηκαν το 2010: Ιρλανδία[24]

Σε απάντηση στο αίτημα των ιρλανδικών αρχών της 21ης Νοεμβρίου 2010, αποφασίστηκε τριετής κοινή χρηματοδοτική στήριξη ΕΕ-ΔΝΤ. Το συνολικό πρόγραμμα για την Ιρλανδία θα ανέλθει σε 85 δισεκατομμύρια ευρώ και θα εκταμιευθεί σε πολλές δόσεις. Ποσό 17,5 δισεκατομμυρίων ευρώ θα χρηματοδοτηθεί με συνεισφορά της Ιρλανδίας από τα αποθέματα ρευστών διαθεσίμων του δημόσιου ταμείου της χώρας και από επενδύσεις του εθνικού αποθεματικού ταμείου συντάξεων (National Pensions Reserve Fund). Το υπόλοιπο της συνολικής δέσμης θα χρηματοδοτηθεί από:

- Τον EFSM για ποσό 22,5 δισεκατομμυρίων ευρώ [25]·

- Tην EFSF για ποσό 17,7 δισεκατομμυρίων ευρώ·

- Το ΔΝΤ για ποσό 22,5 δισεκατομμυρίων ευρώ·

- Διμερή δάνεια από το Ηνωμένο Βασίλειο (3,8 δισεκατομμυρίων ευρώ), τη Σουηδία (0,6 δισεκατομμυρίων ευρώ) και τη Δανία (0,4 δισεκατομμυρίων ευρώ).

- Πράξεις που αποφασίστηκαν μετά το τέλος του 2010: Πορτογαλία[26]

Μετά το επίσημο αίτημα για χρηματοδοτική συνδρομή που υποβλήθηκε στις 7 Απριλίου 2011 από τις πορτογαλικές αρχές, οι όροι και οι προϋποθέσεις μιας τριετούς δέσμης χρηματοδοτικής συνδρομής συμφωνήθηκαν από την Ευρωομάδα και το Συμβούλιο στις 17 Μαΐου 2011. Η χρηματοδοτική δέσμη θα καλύψει τις χρηματοδοτικές ανάγκες της Πορτογαλίας για ποσό έως και 78 δισεκατομμυρίων ευρώ και θα κατανεμηθεί ισομερώς μεταξύ:

- Του EFSM για ποσό 26 δισεκατομμυρίων ευρώ[27]·

- Tης EFSF για ποσό 26 δισεκατομμυρίων ευρώ·

- Του ΔΝΤ για ποσό 26 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Δανειοληπτικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης

Περιγραφή

Προκειμένου να χρηματοδοτηθούν οι δανειοδοτικές δραστηριότητες που αποφασίζει το Συμβούλιο, η Επιτροπή έχει εξουσιοδοτηθεί να δανείζεται κεφάλαια από τις κεφαλαιαγορές εξ ονόματος τόσο της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και της Ευρατόμ. Για κάθε χρηματοδοτικό μέσο (ΣΙΠ, ΜΧΣ και δάνεια Ευρατόμ) κάθε δανειοληπτική και δανειοδοτική πράξη του μηχανισμού προσδιορίζεται στην αντίστοιχη νομική βάση. Υφίσταται συνακόλουθη σχέση μεταξύ δανειοληπτικής και αντίστοιχης δανειοδοτικής πράξης, γεγονός το οποίο διασφαλίζει την απαλλαγή του προϋπολογισμού της ΕΕ από κάθε κίνδυνο επιτοκίου ή συναλλάγματος. Στα οφειλόμενα ληφθέντα δάνεια αντιστοιχούν τα σχετικά ανεξόφλητα χορηγηθέντα δάνεια.

Πίνακας 3: Σύνολο δανειοληπτικών πράξεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης — ανεξόφλητα ποσά κεφαλαίου στη λήξη κάθε έτους κατά την περίοδο 2002-2010(1) (σε εκατ. ευρώ)

ΕΚΑΧ υ.ε.(1) (2) | Ευρατόμ (1) | ΣΙΠ | ΜΧΣ | Σύνολο Ευρωπαϊκής Ένωσης |

2002 | 713 | 80 | 1.379 | 2.172 |

2003 | 431 | 105 | 1.372 | 1.908 |

2004 | 423 | 170 | 1.214 | 1.807 |

2005 | 440 | 385 | 1.080 | 1.905 |

2006 | 436 | 436 | 969 | 1.841 |

2007 | 400 | 474 | 786 | 1.660 |

2008 | 266 | 484 | 2.000 | 654 | 3.404 |

2009 | 214 | 481 | 9.200 | 584 | 10.479 |

2010 | 219 | 466 | 12.050 | 500 | 13.235 |

(1)Χρησιμοποιούνται οι συντελεστές μετατροπής που ίσχυαν στις 31 Δεκεμβρίου εκάστου έτους. (2)Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα & Χάλυβα είναι υπό εκκαθάριση από το 2002. Το τελευταίο ομόλογο που εκδόθηκε από την ΕΚΑΧ λήγει το 2019. |

ΣΙΠ

Με τις εκδόσεις των ομολόγων επιτεύχθηκε η εδραίωση της θέσης της ΕΕ ως σημαντικής εκδότριας στην αγορά ομολόγων αναφοράς σε ευρώ. Τα ομόλογα έτυχαν πολύ καλής υποδοχής στην αγορά. Χάρη στο μεγάλο ενδιαφέρον εκ μέρους των επενδυτών, οι προεγγραφές για τα ομόλογα γρήγορα υπερέβησαν την έκδοση. Όλες οι σημαντικές κατηγορίες επενδυτών συμμετείχαν στις τελικές διανομές και μεταξύ αυτών ήταν κεντρικές τράπεζες, επενδυτικά κεφάλαια, εταιρικά επενδυτικά κεφάλαια και ασφαλιστικές εταιρείες[28]. Οι τιμές των ομολόγων πλησίασαν το βέλτιστο επίπεδο στην κατηγορία τους, δηλαδή την κατηγορία Sovereign Supranational Agency Sector (SSA), μαζί με εκδότες όπως η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ), η «Kreditanstalt für Wiederaufbau » (KFW) και η «société de financement de l'économie française» (SFEF).

Η απόδοση στη δευτερογενή αγορά ήταν πολύ ικανοποιητική και επιβεβαίωσε το κύρος της ΕΕ ως εκδότριας ομολόγων αναφοράς πρώτης κατηγορίας.

Πίνακας 4: Εκδόσεις ομολόγων ΕΕ το 2010[29]

Χώρα | Περιγραφή | Ημερομηνία έκδοσης | Ημερομηνία λήξης | Μέγεθος (ΕΥΡΩ) | Τοκομερίδιο |

Λετονία και Ρουμανία | ΕΕ 3,375/2019 | 11/03/2010 | 10/05/2019 | 1,5 δισ. | 3,375% |

Ρουμανία | ΕΕ 2,375/2017 | 22/09/2010 | 22/09/2017 | 1,15 δισ. | 2,375% |

Σύνολο | 2,65 δισ. |

Υπήρξε μια δανειοληπτική πράξη σε συνακόλουθη βάση για τη χρηματοδότηση της 4ης δόσης ποσού 200 εκατομμυρίων ευρώ για τη Λετονία:

Πίνακας 5: Εκδόσεις ιδιωτικής τοποθέτησης της ΕΕ κατά το 2010

Χώρα | Περιγραφή | Ημερομηνία έκδοσης | Ημερομηνία λήξης | Μέγεθος (ΕΥΡΩ) | Τοκομερίδιο |

Λετονία | ΕΕ 2,875/2025 | 20/10/2010 | 20/10/2025 | 0,2 δισ. | 2,875% |

ΜΧΣ

Κατά το 2010, δεν υπήρξε δανειοληπτική πράξη στο πλαίσιο της μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής.

Ευρατόμ

Κατά το 2010, δεν υπήρξε δανειοληπτική πράξη στο πλαίσιο της μακροοικονομικής χρηματοδοτικής συνδρομής βάσει της Ευρατόμ.

Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων

Δανειοδοτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ

Τα δάνεια που χορηγεί η ΕΤΕπ είτε χρηματοδοτούν μεμονωμένα έργα απευθείας είτε μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τοπικά έργα μικρότερης κλίμακας μέσω ενδιάμεσων χρηματοπιστωτικών οργανισμών .

Το 2010, ο συνολικός όγκος υπογεγραμμένων πράξεων της ΕΤΕπ μειώθηκε κατά 9% σε 72 δισεκατομμύρια ευρώ, έναντι του ύψους ρεκόρ που σημειώθηκε το 2009, υποδηλώνοντας μια σταδιακή επιστροφή σε επίπεδα προ κρίσεως.

Όσον αφορά τη γεωγραφική κατανομή των δανειοδοτήσεων και την κάλυψη από την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ:

- Στην ΕΕ : ποσό 63 δισεκατομμυρίων ευρώ εγκρίθηκε σε κράτη μέλη της ΕΕ. Αυτό το ποσό δεν καλύπτεται από την εγγύηση της ΕΕ.

- Εκτός της ΕΕ : ποσό 9 δισεκατομμυρίων ευρώ εγκρίθηκε εκτός της ΕΕ. Από αυτό το ποσό, η εγγύηση της ΕΕ καλύπτει τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ.

Οι δανειοδοτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ έχουν επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της ΕΕ όταν συνοδεύονται από εγγυήσεις της ΕΕ, τις επιδοτήσεις επιτοκίου ή άλλες προβλέψεις επιμερισμού κινδύνων μεταξύ ΕΕ/ΕΤΕπ. Ειδικότερα:

Η πλειονότητα των δανείων της ΕΤΕπ εκτός της ΕΕ επωφελούνται από την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ που καλύπτει τον κίνδυνο φερεγγυότητας του Δημοσίου και τον πολιτικό κίνδυνο, ενώ η ΕΤΕπ αναλαμβάνει τον εμπορικό κίνδυνο. Μια χωριστή έκθεση σχετικά με τις εξωτερικές δανειοδοτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ του 2010 θα εκδοθεί από την Επιτροπή κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2011.

Συγχρόνως, η ΕΤΕπ διαχειρίζεται μέσα επιμερισμού κινδύνων που περιλαμβάνουν τη χρήση του προϋπολογισμού της ΕΕ για να υποστηρίξει τις ενδοενωσιακές πολιτικές (π.χ. χρηματοδοτική διευκόλυνση επιμερισμού του κινδύνου για τα προγράμματα έρευνας και ανάπτυξης και εγγύηση δανείων για έργα των Διευρωπαϊκών Δικτύων Μεταφορών [ΔΕΔ-Μ])[30].

Δανειοληπτικές δραστηριότητες της ΕΤΕπ

Η αβεβαιότητα της αγοράς παρέμεινε υψηλή καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, καθιστώντας προβληματική την έκδοση χρέους, ιδίως για την έκδοση συναλλαγών μεγάλου μεγέθους και για μακροσκελέστερες προθεσμίες λήξης.

Η ίδρυση της EFSF και οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις που αναλήφθηκαν συνέβαλαν στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης της αγοράς στους εκδότες χρέους της ΕΕ, αν και η αγορά παρέμεινε ευάλωτη σε κινδύνους από επαναλαμβανόμενες αρνητικές ειδήσεις στα ΜΜΕ. Η ΕΤΕπ ήταν σε θέση να αντεπεξέλθει σε αυτή την αστάθεια αξιοποιώντας εναλλακτικές ευκαιρίες για εκδόσεις αναφοράς και πραγματοποιώντας πιο στοχευμένες εκδόσεις όταν η αστάθεια ήταν αυξημένη. Η διατήρηση της θέσης κύρους της ΕΤΕπ στην αγορά διευκόλυνε αυτήν την προσέγγιση.

Κατά συνέπεια, η ΕΤΕπ ήταν σε θέση να επιτύχει τους στόχους της στο πλαίσιο του προγράμματος χρηματοδότησης για το 2010 συγκεντρώνοντας ποσό 67 δισεκατομμυρίων ευρώ με ευνοϊκούς όρους.

[1] Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου της 11ης Μαΐου 2010 θέσπισε έναν παρόμοιο μηχανισμό με την πλήρη υποστήριξη του προϋπολογισμού της ΕΕ, τον ευρωπαϊκό μηχανισμό χρηματοοικονομικής σταθεροποίησης (EFSM), για την υποστήριξη των κρατών μελών που μετέχουν στη ζώνη του ευρώ.

[2] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 397/75 της 17ης Φεβρουαρίου 1975 για τη θέσπιση νέου μηχανισμού γνωστού ως Μηχανισμού Κοινοτικών Δανείων (ΜΚΔ) με σκοπό την αρωγή ορισμένων χωρών της ΕΚ ώστε να αντιμετωπίσουν τις υπερβολικές ανισορροπίες στο ισοζύγιο πληρωμών εξαιτίας της πρώτης πετρελαϊκής κρίσης.

[3] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1360/2008 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2008, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 332/2002 για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών.

[4] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 431/2009 του Συμβουλίου, της 2ας Δεκεμβρίου 2009, για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 332/2002 για τη θέσπιση ενός μηχανισμού μεσοπρόθεσμης οικονομικής στήριξης του ισοζυγίου πληρωμών των κρατών μελών.

[5] Απόφαση 2009/102/ΕΚ του Συμβουλίου της 4ης Νοεμβρίου 2008.

[6] Απόφαση 2009/290/ΕΚ του Συμβουλίου της 20ής Ιανουαρίου 2009.

[7] Απόφαση 2009/459/ΕΚ του Συμβουλίου της 6ης Μαΐου 2009.

[8] Η 3η δόση ύψους 1,2 δισεκατομμυρίων ευρώ προς τη Ρουμανία εκταμιεύθηκε στις 24.03.2011

[9] Δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί για το 2010. Για το 2009, βλέπε COM/2010/513, SEC/2010/1117.

[10] Το κατά κεφαλήν ακαθάριστο εθνικό εισόδημα προτείνεται ως πρωταρχικός δείκτης.

[11] Βλ. κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 480/2009 του Συμβουλίου. Καμία περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων δεν έχει καταγραφεί έως τώρα για δάνεια στο πλαίσιο της ΜΧΣ.

[12] Αν και η εξόφληση των δανειοληπτικών πράξεων καλύπτεται τελικά από την εγγύηση του προϋπολογισμού της ΕΕ, το Ταμείο Εγγυήσεων ενεργεί ως μέσο προστασίας του προϋπολογισμού της ΕΕ από τον κίνδυνο απαιτήσεων λόγω αθέτησης πληρωμών. Για μια γενική έκθεση σχετικά με τη λειτουργία του Ταμείου, βλ. COM(2010)418 καθώς και το συνοδευτικό έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της Επιτροπής (SEC(2010)968).

[13] Απόφαση αριθ. 388/2010/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 2010 με την οποία παρέχεται μακροοικονομική χρηματοδοτική συνδρομή στην Ουκρανία (ΕΕ L 179 της 14.07.2010, σ. 1).

[14] Όσον αφορά την υλοποίηση της εν εξελίξει χρηματοδοτικής βοήθειας με τη μορφή επιχορηγήσεων , τον Ιανουάριο και τον Αύγουστο πραγματοποιήθηκαν πληρωμές 7,7 εκατ. ευρώ και 23 εκατ. ευρώ υπέρ της Γεωργίας. Επιπροσθέτως, 30 εκατομμύρια ευρώ εκταμιεύθηκαν υπέρ του Κοσσυφοπεδίου τον Σεπτέμβριο και η πρώτη δόση των 40 εκατ. ευρώ, υπέρ της Δημοκρατίας της Μολδαβίας, εκταμιεύθηκε τον Δεκέμβριο του 2010.

[15] Τα βασικά στοιχεία των όρων πολιτικής έχουν καταγραφεί στην απόφαση του Συμβουλίου της 10ης Μαΐου 2010, απευθυνόμενης προς την Ελλάδα με σκοπό την ενίσχυση και εμβάθυνση της δημοσιονομικής εποπτείας διά της οποίας ειδοποιείται η Ελλάδα να λάβει τα μέτρα μείωσης του ελλείμματος που κρίνονται αναγκαία για την αντιμετώπιση της κατάστασης υπερβολικού ελλείμματος (2010/320/ΕΕ). Οι όροι αναλύονταν περαιτέρω σε ένα μνημόνιο συμφωνίας το οποίο συνάφθηκε μεταξύ των ελληνικών αρχών και της Επιτροπής εκ μέρους των κρατών μελών της ζώνης το ευρώ.

[16] Εκ των οποίων 38 δισεκατομμύρια είχαν εκταμιευθεί έως τον Μάρτιο του 2011.

[17] Εκ των οποίων 14,6 δισεκατομμύρια είχαν εκταμιευθεί έως τον Μάρτιο του 2011.

[18] Αυτά τα καθήκοντα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, εκ μέρους και κατόπιν εντολής των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, την παροχή της στήριξης, τη διαπραγμάτευση και υπογραφή μιας συμφωνίας δανειακής διευκόλυνσης με την Ελλάδα, το άνοιγμα ενός λογαριασμού στο όνομα των δανειστών στην ΕΚΤ και τη χρήση αυτού του λογαριασμού για την επεξεργασία όλων των πληρωμών εκ μέρους των δανειστών και από τον δανειολήπτη, τον συντονισμό της διαδικασίας για τις εκταμιεύσεις, ορισμένους υπολογισμούς, τον καταμερισμό μεταξύ των δανειστών των πληρωμών και την παροχή πληροφοριών στους δανειστές σχετικά με παραβιάσεις της συμφωνίας δανειακής διευκόλυνσης ή σχετικά με αιτήματα για απαλλαγές ή τροποποιήσεις σε σχέση με αυτήν.

[19] http://www.consilium.europa.eu/uedocs/cms_data/docs/pressdata/EN/genaff/114338.pdf

[20] Στο άρθρο 122 παράγραφος 2 της ΣΛΕΕ προβλέπεται χρηματοδοτική στήριξη για τα κράτη μέλη που αντιμετωπίζουν δυσκολίες οι οποίες οφείλονται σε εξαιρετικές περιστάσεις πέραν του ελέγχου των κρατών μελών.

[21] Η επανεξέταση διεξάγεται από την Επιτροπή, σε διαβούλευση με την ΕΚΤ, τουλάχιστον ανά εξάμηνο. Τυχόν αλλαγές που ενδέχεται να απαιτηθούν στο σχετικό πρόγραμμα προσαρμογής συζητούνται με το κράτος μέλος αποδέκτη. Το Συμβούλιο αποφασίζει, με ειδική πλειοψηφία κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, σχετικά με οποιεσδήποτε τροποποιήσεις στους αρχικούς γενικούς όρους οικονομικής πολιτικής και εγκρίνει το αναθεωρημένο πρόγραμμα προσαρμογής, όπως καταρτίζεται από το κράτος μέλος αποδέκτη.

[22] Η έκθεση πρέπει να υποβάλλεται εντός έξι μηνών από την έναρξη ισχύος του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 407/2010 του Συμβουλίου και, κατά περίπτωση, εν συνεχεία κάθε έξι μήνες (άρθρο 9 του Κανονισμού).

[23] http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=COM:2010:0713:FIN:EN:PDF

[24] Εκτελεστική απόφαση αριθ. 77/2011/ΕΕ του Συμβουλίου της 7ης Δεκεμβρίου 2010 σχετικά με την παροχή ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής στην Ιρλανδία (ΕΕ L 30 της 4.02.2011, σ. 34).

[25] Η πρώτη δόση για την Ιρλανδία ύψους 5 δισεκατομμυρίων ευρώ εκταμιεύθηκε στις 12 Ιανουαρίου 2011. Έως τον Ιούνιο του 2011, είχαν εκταμιευθεί 11,4 δισεκατομμύρια ευρώ.

[26] Εκτελεστική απόφαση αριθ. 344/2011/ΕΕ του Συμβουλίου της 30ής Μαΐου 2011 σχετικά με την παροχή ενωσιακής χρηματοδοτικής συνδρομής στην Πορτογαλία (ΕΕ L 159 της 30.05.2011, σ.88).

[27] Η πρώτη δόση για την Πορτογαλία ύψους 1,75 δισεκατομμυρίων ευρώ εκταμιεύθηκε στις 31 Μαΐου 2011. Έως τον Ιούνιο του 2011, είχαν εκταμιευθεί 6,5 δισεκατομμύρια ευρώ.

[28] Περαιτέρω πληροφορίες για τις δανειοληπτικές πράξεις της ΕΕ περιλαμβάνονται στην παρουσίαση για τους επενδυτές: http://ec.europa.eu/economy_finance/eu_borrower/documents/eu_investor_presentation_18_may_2011_rev.pdf

[29] http://ec.europa.eu/economy_finance/financial_operations/market/borrowing/benchmark_issues_2015-16_en.htm

[30] Η Επιτροπή υποβάλλει εκθέσεις στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο για την εφαρμογή των νέων χρηματοδοτικών μέσων που χρηματοδοτούνται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ σε ετήσια βάση, στο πλαίσιο του δημοσιονομικού έτους, σύμφωνα με το σημείο 49 της διοργανικής συμφωνίας μεταξύ της Επιτροπής, του ΕΚ και του Συμβουλίου.