it -<* i< 
it it 
it ir 
ii Λ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, oe.03.i996 
COM(96) 38 τελικό 
ΙΙρόταση 
ΛΠΟΨΛΣΙΙΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την κατάρτιση μη διεξοδικού ενδεικτικού καταλόγου των ονομάτων των 
γεωργικών προϊόντων και τροφίμων που θεωρούνται κοινά, ο οποίος αναφέρεται 
στο άρθρο 3 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου 
(υποβληθείσα «πό την Ιίπιτροπή) 

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
I. Αιτιολόγηση της καθυστέρησης τικ υποβολής της εν λόγω πρότασης 
Το άρθρο 3, παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 για την 
προστασία το>ν γεωγρα€(>ικ<ί>ν ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης τοιν 
γεωργικών προϊόντων και των τρο€|>ίμο>ν,περιλαμβάνει την υποχρέωση για 
την Επιτροπή να υποβάλει στο Συμβούλιο κατάλογο των κοινών ονομάτων 
πριν από την έναρξη ισχύος του ενλόγο) κανονισμού που έλαβε χώρα στις 26 
Ιουλίου 1993. 
Η ΓΑ VI εκπόνησε τον Μάιο 1993 πρόταση της οποίας η γραπτή διαδικασία 
Ε/774/93 έπρεπε να ολοκληρωθεί στις 2 Ιουνίου 1993. Ωστόσο, η εν λόγω 
διαδικασία δεν σημείωσε καμμία πρόοδο έως τις 20 Ιανουαρίου 1995, 
ημερομηνία κατά την οποία, εφόσον δεν μπόρεσε να ολοκληρωθεί, έκλεισε 
με την αλλαγή της Επιτροπής. Για τους λόγους αυτούς η πρόταση δεν 
υποβλήθηκε εγκαίρως στο Συμβούλιο. 
Ως συνέπεια της προσχο>ρησης των τριών νέων κρατών μελών, η πρόταση 
αφενός, προσαρμόστηκε ανάλογα με τις εισφορές τους και, αφετέρου, 
αναθεωρήθηκε σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της νομικής υπηρεσίας. 
II. Όσον αφορά την αιτιολόγηση της πρότασης από απόψεως επικουρικότητας 
η πράξη που προβλέπεται ανήκει στην αποκλειστική κοινοτική αρμοδιότητα. 
Περιλαμβάνει την εκτέλεση εντολής του Συμβουλίου που προβλέπεται στο 
ανωτέρω άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92. 
III. Κατάσταση, κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη και ειδικά προβλήματα 
1. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου, που εγκρίθηκε 
στις 14 Ιουλίου 1992, και του οποίου η έναρξις ισχύος έλαβε χώρα 
στις 26 Ιουλίου 1993, έχει ως στόχο την προστασία, σε όλη την 
Κοινότητα, των γεοογραφικών ενδείξεων και ονομασιών προέλευσης 
ορισμένων γεωργικών προϊόντων και τροφίμανν. Για την επίτευξη 
της προστασίας αυτής, πρέπει να αποδειχθεί για το εν λόγω προϊόν 
ότι υπάρχει σχέση μεταξύ TÎOV χαρακτηριστικοί του προϊόντος και 
της σχετικής γεωγραφικής περιοχής από την οποία προέρχεται. Η 
προστασία παρέχεται από την στιγμή που το προϊόν καταχωρείται σε 
κοινοτικό κατάλογο. Εντούτοις, οι ονομασίες που έχουν καταστεί 
κοινές δεν μπορούν να καταχωρηθούν. 
2. Το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 περιέχει 
υποχρέωση για την Επιτροπή να υποβάλλει στο Συμβούλιο πρόταση 
καταλόγου των κοινίόν ονομάτων : "πριν από την έναρξη ισχύος του 
παρόντος κανονισμού, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας με ειδική 
πλειοψη(()ία βάσει πρότασης της Επιτροπής, καταρτίζει και 
δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευροιπαϊκών Κοινοτήτων 
έναν μη διεξοδικό, ενδεικτικό κατάλογο των ονομασιών το>ν 
γεωργικών προϊόντονν ή τροφίμονν τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο 
εΓ(χιρμογής του παρόντος κανονισμού και θεωρούνται, σύμφο)να με 
την παράγραφο 1, ότι έχουν καταστεί κοινές και ως εκ τούτου δεν 
μπορούν να καταχωρηθούν σύμφοονα με τον παρόντα κανονισμό". 
Για το σκοπό αυτό, ο κανονισμός στο ίδιο άρθρο 3 παράγραφος 1 
ορίζει τις γεωγραφικές ονομασίες που έχουν καταστεί κοινές : 
"νοείται "ως ονομασία που έχει καταστεί κοινή" το όνομα ενός 
γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου το οποίο, αν και αναφέρεται 
στον τόπο ή την περιοχή όπου το εν λόγω γεωργικό προϊόν ή τρόφιμο 
έχει παραχθεί αρχικά ή εμπορευθεί, έχει πλεόν καταστεί κοινό όνομα 
ενός γεωργικού προϊόντος ή ενός τροφίμου." 
Για τον καθορισμό του κοινού χαρακτήρα σε κοινοτικό επίπεδο, ο 
κανονισμός απαιτεί να λη(()θούν υπόψη όλοι οι παράγοντες, ιδίως η 
κατάσταση στο κράτος μέλος καταγωγής, στις περιοχές κατανάλωσης 
και σε άλλα κράτη μέλη, καθώς και οι σχετικές εθνικές και κοινοτικές 
νομοθεσίες. Αξίζει στο πλαίσιο αυτό να σημεκοθεί ότι στην 
πρόσφατη (Απόφαση της 10ης Νοεμβρίου 1992 στην υπόθεση C-3/91, 
Exportur S.A. c/LOR SA y confiserie du Tech (att. 37), το 
Δικαστήριο προκειμένου να διαπιστωθεί εάν μια ονομασία έχει 
καταστεί κοινή παραπέμπει στην κατάσταση που ισχύει στο κράτος 
μέλος καταγωγής. 
3. 11 ρέπει να τονισθεί ότι, σύ|ΐ(|κυνα με τον κανονισμό, δεν δύνανται 
να καταχωρηθούν οι ονομασίες που κατέστησαν κοινές. Γιοι τον λόγο 
αυτό, το ζήτημα των κοινονν ονομασιών είναι πολύ λεπτό και 
προκαλεί πάντα έντονες αντιδράσεις. Όταν καταχωρηθεί μια κοινή 
ονομασία, πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά και μόνον από 
τις επιχειρήσεις της εν λόγω περιοχής και απαγορεύεται η 
χρησιμοποίηση της σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή. 
Από το καθεστώς αυτό προκύπτει ότι η δήλονση ότι ένα όνομα είναι 
κοινό έχει πολύ σημαντικές επιπτώσεις, ιδίως οικονομικές, που 
επηρεάζουν τα συμφέροντα τονν ιδιωτών. Ως εκ τούτου ενδείκνυται 
η ιδιαίτερα προσεκτική αντιμετώπιση του θέματος αυτού και η 
ουδέτερη και αντικειμενική εφαρμογή του άρθρου 3. 
Για να υπάρξει, συνεπούς, μια όσο το δυνατόν πληρέστερη γενική 
άποψη της κατάστασης πριν απο την επεξεργασία της πρότασης τονν 
κοινονν ονομασιών δυνάμει του προαναφερθέντος άρθρου 3 
παράγρα(|)ος 3, η Επιτροπή θαόρησε απαραίτητο να ζητήσει τη 
συνεργασία των κρατών μελονν. Με επιστολή της 22.07.92 και 
επιστολή υπόμνησης της 12.11.92 και επιστολή της 23.03.1995 στα 
τρία νέα κράτη μέλη ζήτησε να της υποβληθεί ενδεικτικός κατάλογος 
των ονομάτονν τονν προϊόντων που τα κράτη μέλη θεωρούν ότι είναι 
δυνατόν να (χναγνο)ρισθούν ονς κοινά ονόματα. 
4. Οι κοινοποιημένοι κατάλογοι διαφέρουν αισθητά ο)ς προς τις 
ονομασίες που προτείνονται και ονς προς τον αριθμό τους, πράγμα 
το οποίο αντικατοπτρίζει διαφορετικές προσεγγίσεις, και μάλιστα 
αντίθετες σε ορισμένες περιπτονσεις, εκ μέρους ταχν κρατών μελών. 
Επιπλέον, οι ανακοινώσεις των κρατών μελονν δεν επιφέρουν κανένα 
στοιχείο πληροφόρησης που να επιτρέπει να εκτιμηθεί το βάσιμο των 
αιτήσεονν λαμβάνοντας υπόψη τα κριτήρια του άρθρου 3 παράγραφος 
1 του κανονισμού. 
Με βάση τα ανοπέρο), η Επιτροπή χρειάστηκε να επεξεργαστεί έναν 
πρώτο κατάλογο ονομασιο'νν που δύνανται καταρχήν να θεο>ρηθούν ως 
γενικές βάσει τονν καταλόγονν που ανακο ι νοήθηκαν από τα κράτη μέλη 
και ακολουΟίόντας στο βαθμό του δυνατού τα κριτήρια του άρθρου 3 
παράγραφος 1 του κανονισμού, λαμβάνοντας δηλαδή υπόψη τις 
σχετικές νομοθεσίες καΟίός και τις προτάσεις του κράτους μέλους 
καταγονγής και τονν άλλων κρατο'νν μελονν. 
Συγκράτησε λοιπόν ως υποψήφιες κοινές ονομασίες, τις ονομασίες 
που ανταποκρίνονται στους εξής όρους : 
α) Έχουν προταθεί από οκτον ή περισσότερα κράτη μέλη. 
Όταν η πλειοψηφία το>ν κρατών μελών δεν έχει ζητήσει να 
καταστεί η ονομασία κοινή, είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς 
καταρχήν ότι η ονομασία έγινε το κοινό όνομα ενός προϊόντος 
στην Κοινότητα. 
β) Το κράτος μέλος καταγωγής είναι συμβαλλόμενο μέρος της 
σύμβασης Stressa ή/και έχει περιλάβει την ονομασία στον 
πίνακα που κοινοποιήθηκε στην Επιτροπή. 
Η σύμβαση Stressa δεν δηλώνει ρητά ότι είναι κοινές οι 
ονομασίες το>ν τυρκόν που περιλαμβάνονται στο παράρτημα 
II. Ωστόσο, καθορίζει τη μέθοδο παραγίογής τους και 
επιτρέπει την παραγοιγή τους εκτός του συμβαλλομένου μέρους 
καταγο>γής της ονομασίας τους. Το γεγονός ότι το κράτος 
μέλος καταγανγής είναι συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης 
δηλώνει καταρχήν ότι επέτρεψε για δεκαετίες να 
χρησιμοποιείται η ονομασία από τρίτους. Μπορούμε 
επομένως να υποθέσουμε ότι η ονομασία έγινε στο μεταξύ το 
κοινό όνομα του τυριού. 
Το Δικαστήριο (απόφαση "Exportur", 37), εξαρτά την 
επέκταση της εθνικής προστασίας μιας ονομασίας σε άλλα 
κράτη μέλη υπό τον όρο να έχει γίνει η ονομασία αυτή κοινή 
στο κράτος μέλος καταγονγής. 
Μπορούμε να αποδεχθούμε καταρχήν ότι ένα κράτος μέλος το 
οποίο Οεο)ρούσε ότι μία από τις κοινές ονομασίες των 
προϊόντων τους δύναται να προστατευθεί δεν θα πρότεινε να 
καταστεί κοινή. 
γ) Δεν προστατεύονται από τις διεθνείς συμφοννίες (διμερείς ή 
άλλες συμβάσεις) σε κράτη μέλη άλλα από το κράτος μέλος 
καταγο>γής. 
Θείορείται ότι οι διεθνείς αυτές συμβάσεις επεκτείνουν την 
προστασία τονν ονομασιών του κράτους μέλους καταγονγής 
εκτός της επικράτειας του. ΙΙεριέχουν όρους που 
(χπαγορεύουν να καταστούν κοινές οι προστατευόμενες 
ονομασίες. Ακόμη και όταν πληρούνται οι όροι α) και/ή β), 
θα ήταν δύσκολο να σταθεί κανείς στις υποθέσεις που 
καταρχήν προκύπτουν αν οι αναφερόμενες ονομασίες 
προστατεύονται από τις ουμφοηάες αυτές. 
Ο προτεινόμενος στο παράρτημα πίνακας είναι επομένως 
κατ'ανάγκην σύντομος. 
Ονομασία φέτα 
Όσον αφορά την ονομασία φέτα, που κοινοποιήθηκε από την ελληνική 
κυβέρνηση για καταχώρηση σύμφωνα με τον κανονισμό ως ονομασία 
προέλευσης, οι υπηρεσίες της Επιτροπής δέχθηκαν σε πολλές περιπτώσεις 
ισχυρές αντιδράσεις όσον αφορά τον κοινό χαρακτήρα της. Για το λόγο 
αυτό κρίθηκε αναγκαίο να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή όσον αφορά την 
ονομασία αυτή, δηλαδή να χρησιμοποιούνται σοβαρές αποδείξεις για την 
στήριξη της απόφασης που θα ληφθεί. Πράγματι, διακυβεύονται μεγάλα 
οικονομικά συμφέροντα. 
Λαμβάνοντας υπόψη την παράδοση της βρετανικής και γερμανικής 
νομολογίας στο θέμα αυτό που έγκειται στην πραγματοποίηση 
δημοσκοπήσεων της δημόσιας γνώμης, πραγματοποιήθηκε δημοσκόπηση του 
Ευρωβαρόμετρου τον Μάϊο του 1994 μεταξύ των ευρωπαίων καταναλωτών, 
την εποχή που τα κράτη μέλη ήταν ακόμη 12. 
Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 απαιτεί για τους σκοπούς της δήλωσης 
μιας ονομασίας ως κοινής ονομασίας ότι η ονομασία αυτή έχει καταστεί 
κοινή ονομασία ενός προϊόντος, δηλαδή προσδιορίζει το ίδιο το προϊόν 
χωρίς να περιλαμβάνει για το κοινό αναφορά της γεωγραφικής προέλευσης 
του προϊόντος. 
Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης η οποία αντικατοπτρίζει τη γνώμη του 
κοινού όσον αφορά την ονομασία φέτα στην Ένωση είναι τα ακόλουθα : 
α) η ονομασία φέτα δεν είναι πολύ γνωστή εντός της Ένωσης (μόνο ένα 
άτομο στα πέντε τη γνωρίζει). 
Στο πλαίσιο αυτό, βάσει της νομικής παράδοσης (αγγλικής και 
γερμανικής) που υποστηρίζεται από τη νομική υπηρεσία της 
Επιτροπής, γίνεται αποδεκτό ότι δεν είναι δυνατή η επίκληση της 
άγνοιας για να υποστηριχθεί ο κοινός χαρακτήρας μιας 
συγκεκριμένης ονομασίας. 
β) Μεταξύ το>ν ατόμων που γνωρίζουν την ονομασία αυτή ή που την 
έχουν ακούσει, οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι δηλώνει προϊόν 
ελληνικής προέλευσης. 
Λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω, προκύπτει ότι η ονομασία φέτα δεν έχει 
καταστεί κοινή ονομασία προϊόντος αλλά συνεχίζει να δηλώνει, για τα 
περισσότερα άτομα που γνωρίζουν το προϊόν αυτό, προϊόν ελληνικής 
προέλευσης. Στην περίπτωση αυτή, η ονομασία φέτα δεν πληροί τους όρους 
του άρθρου 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 που ορίζει 
τις κοινές ονομασίες. 
Επιπλέον, το θέμα υποβλήθηκε στην Επιστημονική Επιτροπή, που επικουρεί 
την Επιτροπή στην εφαρμογή του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, η οποία 
εξέδωσε την ακόλουθη γνώμη : 
1. Λαμβανομένων υπόψη των πληροφοριών που υποβλήθηκαν από την 
Επιτροπή και ιδίως του αποτελέσματος της δημοσκόπησης, η 
Επιτροπή θεωρεί ότι η ονομασία φέτα δεν έχει καταστεί κοινή 
ονομασία. Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι η γνώμη της Επιτροπής 
αφορά μόνο το θέμα σχετικά ιιε τον κοινό χαρακτήρα της ονομασίας 
φέτα (7 ψή((>οι υπέρ από τα 7 μέλη που ψήφισαν) και ότι δεν κρίνει 
το θέμα σχετικά με τα προϊόντα που υφίστανται νόμιμα στην αγορά 
στα άλλα κράτη μέλη εκτός από την Ελλάδα ή στις τρίτες χώρες. Ο 
κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 προβλέπει στο άρθρο 13 ότι τα εν 
λόγω προϊόντα μπορούν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν τις 
ονομασίες που έχουν καταχωρηθεί επί περίοδο πέντε ετών 
κατ'ανώτατο όριο. 
Πρέπει να τονισθεί ότι η Επιτροπή διαχώρισε την κατηγορία των 
κοινών ονομασιών από εκείνη των προϊόντων που βρίσκονται νόμιμα 
στην αγορά. Πράγματι, δεδομένου ότι το κοινό μπορεί να αντιληφθεί 
ορισμένες ονομασίες ως ενδεικτικές προϊόντος συγκεκριμένης 
προέλευσης, ακόμη και όταν οι ονομασίες αυτές χρησιμοποιούνται 
νόμιμα στο εμπόριο για προϊόντα άλλων προελεύσεων, ο κανονισμός 
διαχωρίζει το καθεστώς των κοινών ονομασιών (απαγόρευση 
καταχώρησης) από εκείνο που εφαρμόζεται στις ονομασίες που 
χρησιμοποιούνται νόμιμα στο εμπόριο (προσωρινή διατήρηση αυτών 
στην περίπτωση καταχώρησης της ονομασίας). 
2. Λαμβανομένων υπόψη των στοιχείων που υποβλήθηκαν στις 
προδιαγραφές που κοινοποιήθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση, η 
ονομασία φέτα αιτιολογεί ονομασία προέλευσης κατά την έννοια του 
άρθρου 2 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 (4 
ψήφοι υπέρ και 3 ψήφοι κατά από τα επτά μέλη που ψήφισαν). 
Συνεπώς, λαμβανομένων υπόψη των ανωτέρω αποτελεσμάτων της 
δημοσκόπησης και της γνώμης της Επιστημονικής Επιτροπής, προκύπτει 
ότι η ονομασία φέτα δεν έχει καταστεί κοινή κατά την έννοια του άρθρου 
3 του κανονισμού και δεν υπάρχει στην απόφαση. 
Δεν κρίθηκε αναγκαίο να καταρτισθεί ο πίνακας αυτός βάσει ενός 
κανονισμού. Δεδομένου ότι πρόκειται για ενδεικτικό πίνακα, θεωρείται ότι 
είναι επαρκές να υποβληθεί με βάση μια απόφαση. 
Ο πίνακας, αφενός μεν, πρέπει να είναι ενδεικτικός δίχως να παράγει erga 
omnes έννομα αποτελέσματα δεδομένου ότι η οριστική απόφαση όσον αφορά 
τον κοινό χαρακτήρα μιας ονομασίας λαμβάνεται μόνον στο πλαίσιο μιας 
διαδικασίας η οποία εγγυάται την άσκηση τονν διαφόρων εν λόγω 
δικαιωμάτων, όπως εκείνο που προβλέπεται από την καταχώρηση στον 
κανονισμό. 
Αφετέρου, πρέπει να μην είναι εξαντλητικός εφόσον στόχος του δεν είναι να 
αναφέρει όλες τις ονομασίες που δύνανται να καταστούν κοινές και κατά 
συνέπεια είναι δυνατόν μια ονομασία που δεν περιλαμβάνεται στον πίνακα 
(χυτό να καταστεί στο μέλλον κοινή. 
Θα πρέπει να αναφερθεί επιπλέον ότι στο μέλλον η εκτίμηση ότι μια 
ονομασία είναι κοινή σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 
υπόκειται στην απόρριψη της αίτησης καταχίόρησης, είτε αυτόματα (άρθρα 
6.2 και 17.2) είτε μετά από ένσταση (άρθρο 7.5.β του κανονισμού (ΕΟΚ) 
(χριθ. 2081/92), γιατί η ονομασία κατέστη κοινή. 
ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
για την κατάρτιση μη διεξοδικού ενδεικτικού καταλόγου 
των ονομάτων των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων που θεωρούνται 
κοινά, ο οποίος αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 
του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, 
Έχοντας υπόψη : 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, 
την πρόταση της Επιτροπής1, 
τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 του Συμβουλίου της 14ης Ιουλίου 1992 για την 
προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών καταγωγής των 
γεωργικών προϊόντων και τροφίμων2, και ιδίως το άρθρο 3 παράγραφος 3, 
Εκτιμώντας : 
ότι δυνάμει του άρθρου 3 παράγρα(()ος 3, του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92, το 
Συμβούλιο οφείλει, πριν τη θέση σε ισχύ του προαναφερθέντος κανονισμού, να 
καταρτίσει έναν μη διεξοδικό ενδεικτικό πίνακα των ονομάτων τονν γεωργικών 
προϊόντων ή των τροφίμων που υπάγονται στον προαναφερθέντα κανονισμό και 
που θεωρούνται κοινά, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ : 
Αρθρο 1 
Καταρτίζεται ο ακόλουθος, μη διεξοδικός ενδεικτικός πίνακας των ονομασιών που 
κατέστησαν κοινές : 
Bric 
Camembert 
Cheddar 
Edam 
Emmentaler 
Gouda 
EE αριθ. της , σ. 
ΕΕ αριθ. L 208 της 24.07.1992, σ.1 
ϊ 
Άρθρο 2 
Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη. 
J 

ISSN 0254-1483 
COM(96) 38 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 10 03 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-049-GR-C 
ISBN 92-78-00169-4 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουζεμβούργο 
4 Ο