ΤΟ Σύστημα γενικευμένων προτιμήσεων της ΕΕ

Το σύστημα γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (εφεξής «ΣΓΠ») είναι ένα γενικευμένο, μη αμοιβαίο και άνευ διακρίσεων σύστημα προτιμησιακών εμπορικών ρυθμίσεων, μέσω του οποίου η ΕΕ χορηγεί στις αναπτυσσόμενες χώρες προτιμησιακή πρόσβαση στις αγορές της. Σύμφωνα με το άρθρο 208 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και με τους βραχυπρόθεσμους στόχους της ΕΕ για αειφόρο ανάπτυξη, οι συνολικοί στόχοι ΣΓΠ είναι η παροχή βοήθειας στις αναπτυσσόμενες χώρες ώστε να μειώσουν τη φτώχεια μέσω της χορήγησης σ’ αυτές προτιμησιακής πρόσβασης στις αγορές της ΕΕ και η προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.

Το ΣΓΠ στοχεύει στην προώθηση των εξαγωγών των αναπτυσσόμενων χωρών στην ΕΕ μέσω προτιμησιακών δασμών, εστιαζόμενο στις χώρες που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη, ενθαρρύνοντας την ανάπτυξη των εξαγωγών των υφιστάμενων προϊόντων των αναπτυσσόμενων χωρών ή τη διαφοροποίησή τους σε νέα προϊόντα. Ο στόχος είναι να μπορέσουν οι χώρες να αναπτύξουν τις βιομηχανίες τους, οδηγώντας σε αύξηση της παραγωγικότητας, της ανταγωνιστικότητας και, πιθανώς, στη διαφοροποίηση και την ενθάρρυνση των επενδύσεων. Συνάδοντας με την πολιτική της ΕΕ για αειφόρο ανάπτυξη, το ΣΓΠ στοχεύει επίσης στην παροχή κινήτρων στις αναπτυσσόμενες χώρες, έτσι ώστε να αναλάβουν δεσμεύσεις για την επικύρωση και την αποτελεσματική εφαρμογή των βασικών διεθνών συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τα δικαιώματα των εργαζομένων, την περιβαλλοντική προστασία και τη χρηστή διακυβέρνηση.

Η ΕΕ ενέκρινε το ΣΓΠ δίνοντας συνέχεια στη σύσταση της Συνδιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Εμπόριο και την Ανάπτυξη (UNCTAD) του 1968 για τη θέσπιση «συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων» στο πλαίσιο του οποίου οι ανεπτυγμένες χώρες θα χορηγούν εμπορικές προτιμήσεις σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες. Στο πλαίσιο του συστήματος ΠΟΕ/ΓΣΔΕ, το ΣΓΠ καλύπτεται από την «απόφαση σχετικά με τη διαφοροποιημένη και πιο ευνοϊκή αντιμετώπιση, την αμοιβαιότητα και την πληρέστερη συμμετοχή των αναπτυσσόμενων χωρών» (εφεξής «ρήτρα εξουσιοδότησης»).

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, εκείνη την εποχή, ήταν η πρώτη που εφάρμοσε το σύστημα ΣΓΠ το 1971. Από τότε, το ΣΓΠ έχει αλλάξει σημαντικά. Για να αναπροσαρμόζεται το σύστημα σε τακτική βάση, σύμφωνα με το μεταβαλλόμενο περιβάλλον του πολυμερούς εμπορικού συστήματος, αποφασίστηκε ότι το σύστημα ΣΓΠ θα πρέπει να εφαρμόζεται με δεκαετείς κύκλους. Ο παρών κύκλος άρχισε το 2006 και θα λήξει το 2015. Το σύστημα εφαρμόζεται μέσω διαδοχικών κανονισμών, οι οποίοι εφαρμόζονται για 3 έτη, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται ότι το ΣΓΠ μπορεί να επικαιροποιείται σε τακτική βάση για να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις των σχετικών εμπορικών στοιχείων. Το τρέχον σύστημα ΣΓΠ θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008[1] του Συμβουλίου (ο κανονισμός ΣΓΠ), ο οποίος άρχισε να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 2009 και λήγει την 31η Δεκεμβρίου 2011. Στις 26 Μαΐου 2010 η Επιτροπή εξέδωσε πρόταση για την επέκταση της ισχύος του εν λόγω κανονισμού έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, έτσι ώστε να δοθεί χρόνος για την προετοιμασία της επανεξέτασης του ΣΓΠ. Η πρόταση υποβλήθηκε στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο[2] την ίδια ημερομηνία.

Το ΣΓΠ προβλέπει τρία είδη καθεστώτων για τους δικαιούχους του: το γενικό καθεστώς, το ειδικό καθεστώς κινήτρων για την αειφόρο ανάπτυξη και τη χρηστή διακυβέρνηση (εφεξής «ΣΓΠ+») και την πρωτοβουλία «Όλα εκτός από όπλα (ΟΕΟ)».

Το ΣΓΠ+

Το καθεστώς ΣΓΠ+ προσφέρει πρόσθετες δασμολογικές μειώσεις πέρα από εκείνες που είναι διαθέσιμες βάσει του γενικού ΣΓΠ σε μια επιλεγμένη ομάδα αναπτυσσόμενων χωρών που είναι ευάλωτες –λόγω της έλλειψης ποικιλίας των εμπορευόμενων αγαθών και της ανεπαρκούς ενσωμάτωσης στο διεθνές εμπορικό σύστημα– και έχουν επικυρώσει και εφαρμόζουν συγκεκριμένες διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το εργατικό δυναμικό, το περιβάλλον και τη χρηστή διακυβέρνηση. Αυτές οι προτιμήσεις προορίζονται να προωθήσουν περαιτέρω οικονομική ανάπτυξη και ως εκ τούτου ανταποκρίνονται θετικά στην ανάγκη για αειφόρο ανάπτυξη.

Σύμφωνα με τα κριτήρια επιλεξιμότητας για το ΣΓΠ+, όπως ορίζονται στο άρθρο 8 παράγραφος 1 του κανονισμού ΣΓΠ, προτιμήσεις βάσει του ειδικού καθεστώτος κινήτρων για την αειφόρο ανάπτυξη και τη χρηστή διακυβέρνηση είναι δυνατόν να χορηγούνται σε χώρα που:

- έχει επικυρώσει και εφαρμόσει ουσιαστικά όλες τις συμβάσεις που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ, και

- δεσμεύεται να διατηρήσει σε ισχύ τις συμβάσεις μαζί με τη νομοθεσία και τα μέτρα εφαρμογής τους και δέχεται να υποβάλλεται σε τακτική παρακολούθηση και επανεξέταση των επιδόσεών της εν προκειμένω, σύμφωνα με τις διατάξεις εφαρμογής των συμβάσεων τις οποίες έχει επικυρώσει, και

- θεωρείται ευάλωτη χώρα.

Τα κριτήρια βάσει των οποίων μια χώρα θεωρείται ευάλωτη παρατίθενται στο άρθρο 8 παράγραφος 2 του κανονισμού ΣΓΠ και, σύμφωνα με αυτά, ευάλωτη είναι μια χώρα:

- η οποία δεν έχει χαρακτηρισθεί από την Παγκόσμια Τράπεζα ως χώρα υψηλού εισοδήματος επί τρία συνεχή έτη, και όταν τα πέντε μεγαλύτερα τμήματα των υπαγόμενων στο ΣΓΠ εισαγωγών της στην Κοινότητα αντιπροσωπεύουν περισσότερο από το 75 % της αξίας των συνολικών υπαγόμενων στο ΣΓΠ εισαγωγών της, και

- της οποίας οι υπαγόμενες στο ΣΓΠ εισαγωγές στην ΕΕ αντιπροσωπεύουν λιγότερο από 1 % της αξίας του συνόλου των υπαγομένων στο ΣΓΠ εισαγωγών στην ΕΕ.

Το καθεστώς ΣΓΠ+ χορηγείται αν η χώρα ή η επικράτεια έχει υποβάλει σχετική αίτηση είτε έως τις 31 Οκτωβρίου 2008 είτε έως τις 30 Απριλίου 2010 και η εξέταση της αίτησης δείχνει ότι η αιτούσα χώρα ή επικράτεια πληροί τις προϋποθέσεις.

τρέχουσα κατάσταση

Βάσει του άρθρου 8 παράγραφος 3 του κανονισμού ΣΓΠ, προτού λήξει η περίοδος εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και εγκαίρως πριν από τη συζήτηση για τον επόμενο κανονισμό, η Επιτροπή υποβάλλει στο Συμβούλιο έκθεση όσον αφορά την πορεία της επικύρωσης των συμβάσεων που απαριθμούνται στο παράρτημα III και τις διαθέσιμες συστάσεις των αρμόδιων οργάνων παρακολούθησης.

Η παρούσα έκθεση παρουσιάζει την πορεία της επικύρωσης και της ουσιαστικής εφαρμογής των συμβάσεων που απαριθμούνται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού ΣΓΠ εκ μέρους των 16 δικαιούχων χωρών του καθεστώτος ΣΓΠ+: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Βολιβία, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Εκουαδόρ, Ελ Σαλβαδόρ, Γεωργία, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μογγολία, Νικαράγουα, Παναμάς, Περού, Παραγουάη και Σρι Λάνκα.

Στις 9 Δεκεμβρίου 2008 η Επιτροπή εξέδωσε απόφαση[3] για την κατάρτιση καταλόγου των δικαιούχων χωρών του ΣΓΠ+. Το κίνητρο ΣΓΠ+ χορηγήθηκε στις χώρες που πληρούσαν τις απαιτήσεις οι οποίες ορίστηκαν στον κανονισμό ΣΓΠ. Ο κατάλογος περιελάμβανε τις ακόλουθες 16 χώρες: Αρμενία, Αζερμπαϊτζάν, Βολιβία,, Κολομβία, Κόστα Ρίκα, Εκουαδόρ, Ελ Σαλβαδόρ, Γεωργία, Γουατεμάλα, Ονδούρα, Μογγολία, Νικαράγουα, Περού, Παραγουάη, Σρι Λάνκα και Βενεζουέλα.

Όσον αφορά το προηγούμενο καθεστώς ΣΓΠ+ που εφαρμόστηκε κατά τη διάρκεια των ετών 2006-2008,[4] υπάρχουν τρεις νέες χώρες (Αρμενία,, Αζερμπαϊτζάν και Παραγουάη) που υπάγονται στις προτιμήσεις του ΣΓΠ+, ενώ η Μολδαβία και η Βενεζουέλα δεν επωφελούνται πλέον από αυτό το καθεστώς. Τον Μάρτιο του 2008 η Μολδαβία διαγράφηκε από τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών, αφού της χορηγήθηκαν αυτόνομες προτιμήσεις βάσει ξεχωριστής νομικής πράξης της ΕΕ. Τον Αύγουστο του 2009 η Βενεζουέλα διαγράφηκε από τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών[5], αφού δεν επικύρωσε τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών κατά της διαφθοράς.

Ο Παναμάς δεν υπέβαλε αίτηση για το ΣΓΠ+ εντός της προθεσμίας της 31ης Οκτωβρίου 2008 και δεν επωφελήθηκε από το καθεστώς ΣΓΠ+ από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως την 30ή Ιουνίου 2010[6].

Από τις 16 Αυγούστου 2010 το καθεστώς ΣΓΠ+ αποσύρθηκε προσωρινά από τη Σρι Λάνκα (για λεπτομέρειες, βλ. το τμήμα σχετικά με τη σύμβαση για τα ανθρώπινα δικαιώματα).

Α. Πορεία της επικύρωσης

Όλες οι δικαιούχες χώρες έχουν επικυρώσει όλες τις συμβάσεις που απαριθμούνται στο παράρτημα III του κανονισμού ΣΓΠ.

Β. Πορεία της ουσιαστικής εφαρμογής

Σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού ΣΓΠ, η Επιτροπή υποχρεούται να εξετάζει διαρκώς την πορεία της επικύρωσης και της ουσιαστικής εφαρμογής των συμβάσεων των σχετικών με το ΣΓΠ+ εξετάζοντας τις διαθέσιμες πληροφορίες από τα αρμόδια όργανα παρακολούθησης. Η Επιτροπή πρέπει να παρακολουθεί την ουσιαστική εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων σύμφωνα με τους αντίστοιχους μηχανισμούς εφαρμογής τους. Αντιστοίχως, η έκθεση συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις του καθεστώτος βασίζεται στις εκθέσεις και τις παρατηρήσεις των οργάνων παρακολούθησης των αρμόδιων διεθνών οργανισμών.

Η παρούσα έκθεση παρέχει μια γενική επισκόπηση των πορισμάτων των αρμόδιων οργάνων παρακολούθησης. Οι λεπτομερείς συστάσεις των οργάνων παρακολούθησης των Ηνωμένων Εθνών και της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (ΔΟΕ) καθώς και άλλων επιτροπών συμμόρφωσης/εφαρμογής παρατίθενται στο παράρτημα IV του συνοδευτικού προς την έκθεση ΣΓΠ+ εγγράφου. Ειδικότερα, η παρακολούθηση εστιάστηκε στις αλλαγές που έχουν σημειωθεί από την τελευταία έκθεση και μετά.

Συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα

Οι δικαιούχες χώρες συμμορφώνονται γενικά με τις απαιτήσεις όσον αφορά την ουσιαστική εφαρμογή των συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Ωστόσο, υπάρχουν καθυστερήσεις στην υποβολή των εκθέσεων προς τα όργανα παρακολούθησης των Ηνωμένων Εθνών από τις περισσότερες χώρες. Στην περίοδο αναφοράς τα όργανα παρακολούθησης σημείωσαν πολλές θετικές εξελίξεις, συμπεριλαμβανομένης της θέσπισης νομοθετικών και πολιτικών μέτρων με σκοπό την εφαρμογή των συμβάσεων. Τα όργανα παρακολούθησης καλωσόρισαν τις εν λόγω θετικές εξελίξεις και συνέστησαν την ενίσχυση των προσπαθειών που καταβάλλονται προκειμένου να επιτευχθεί η πλήρης συμμόρφωση της εθνικής νομοθεσίας με τις σχετικές συμβάσεις.

Παράλληλα, τα όργανα παρακολούθησης διαπίστωσαν ορισμένες αδυναμίες όσον αφορά τη νομοθετική ευθυγράμμιση με τις συμβάσεις και την εφαρμογή των συμβάσεων στην πράξη. Σ’ αυτό το πλαίσιο, τα όργανα παρακολούθησης εξέδωσαν συστάσεις για περαιτέρω δράσεις εκ μέρους των δικαιούχων χωρών. Η Επιτροπή χρησιμοποιεί τους διμερείς διαλόγους της (για λεπτομέρειες, βλ. το τμήμα σχετικά με τον διάλογο ΣΓΠ+) προκειμένου να παρακολουθεί στενά την πρόοδο των δικαιούχων χωρών ως προς τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των συμβάσεων και να λειτουργεί ως καταλύτης για περαιτέρω πρόοδο. Αναλαμβάνεται δράση, αν δικαιολογείται, όπως φαίνεται στην περίπτωση της Σρι Λάνκα.

Το 2008 οι πληροφορίες που λήφθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συμπεριλαμβανομένων των δημόσια διαθέσιμων εκθέσεων και δηλώσεων από πηγές των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και πληροφορίες από άλλες σχετικές πηγές, συμπεριλαμβανομένων των μη κυβερνητικών οργανώσεων, επισήμαιναν ότι η εθνική νομοθεσία της Σρι Λάνκα που ενσωματώνει τις διεθνείς συμβάσεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ιδίως το διεθνές σύμφωνο για τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα, τη σύμβαση κατά των βασανιστηρίων και άλλων τρόπων σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας και τη σύμβαση για τα δικαιώματα του παιδιού, δεν εφαρμόζεται αποτελεσματικά. Τον Οκτώβριο του 2008 η Επιτροπή διενήργησε έρευνα[7]. Στην έρευνα χρησιμοποιήθηκαν συμβουλές εξωτερικών εμπειρογνωμόνων, και το πόρισμα της ήταν ότι η Σρι Λάνκα δεν εφάρμοζε ουσιαστικά τις εν λόγω τρεις συμβάσεις. Στις 15 Φεβρουαρίου 2010 το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποφάσισε να αναστείλει προσωρινά τα προτιμησιακά δασμολογικά οφέλη του ΣΓΠ+ όσον αφορά τη Σρι Λάνκα[8]. Το ειδικό καθεστώς κινήτρων για τα προϊόντα καταγωγής Σρι Λάνκα θα πρέπει να εφαρμοστεί και πάλι αν οι λόγοι που δικαιολόγησαν την προσωρινή αναστολή του δεν θα υφίστανται πλέον, δεδομένου ότι πρωταρχικός στόχος της ΕΕ παραμένει η χρήση του ΣΓΠ+ ως κινήτρου για την επίτευξη βελτιώσεων όσον αφορά την κατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στη Σρι Λάνκα. Η προσωρινή αναστολή άρχισε να ισχύει στις 16 Αυγούστου 2010.

Συμβάσεις για τα δικαιώματα των εργαζομένων

Οι δικαιούχες χώρες συμμορφώνονται γενικά με τις απαιτήσεις όσον αφορά την ουσιαστική εφαρμογή των βασικών προτύπων εργασίας της ΔΟΕ, που περιλαμβάνονται στις θεμελιώδεις συμβάσεις της ΔΟΕ. Ωστόσο, έχουν αναφερθεί από τα όργανα παρακολούθησης της ΔΟΕ αδυναμίες όσον αφορά την εφαρμογή ορισμένων συμβάσεων, ιδίως όσον αφορά την εφαρμογή των συμβάσεων αριθ. 87 και 98, αλλά επίσης και των συμβάσεων αριθ. 100, 111, 138 και 182. Με την επιφύλαξη των ανωτέρω ζητημάτων, τα όργανα παρακολούθησης αναγνωρίζουν την εποικοδομητική συμμετοχή των δικαιούχων χωρών στη διαδικασία παρακολούθησης και τα μέτρα που λαμβάνουν οι εν λόγω χώρες προκειμένου να διευθετήσουν την κατάσταση. Η Επιτροπή χρησιμοποιεί τους διμερείς διαλόγους της (για λεπτομέρειες, βλ. το τμήμα σχετικά με τον διάλογο ΣΓΠ+) προκειμένου να παρακολουθεί στενά την πρόοδο των δικαιούχων χωρών ως προς τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των συμβάσεων και να λειτουργεί ως καταλύτης για περαιτέρω πρόοδο. Αναλαμβάνεται δράση, αν δικαιολογείται.

Στις 31 Μαρτίου 2008 η Επιτροπή διενήργησε έρευνα[9] προκειμένου να διαπιστώσει αν η εθνική νομοθεσία του Ελ Σαλβαδόρ δεν ενσωματώνει πλέον τη σύμβαση της ΔΟΕ αριθ. 87 ή αν η εν λόγω νομοθεσία δεν εφαρμόζεται ουσιαστικά. Σύμφωνα με το άρθρο 19 παράγραφος 2 του κανονισμού ΣΓΠ, η Επιτροπή, με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 27 παράγραφος 5 του εν λόγω κανονισμού, αποφάσισε ότι τα πορίσματα της έρευνας δεν δικαιολογούν προσωρινή αναστολή της ειδικής ρύθμισης παροχής κινήτρων και, ως εκ τούτου, αποφάσισε να περατώσει την έρευνα.

Συμβάσεις για την περιβαλλοντική προστασία και τη χρηστή διακυβέρνηση

Σύμφωνα με τις εκθέσεις των οργάνων παρακολούθησης, η συμμόρφωση με τις περιβαλλοντικές συμβάσεις και τις συμβάσεις για τη χρηστή διακυβέρνηση είναι γενικά ικανοποιητική. Τα όργανα παρακολούθησης έχουν αναφέρει πολλές θετικές εξελίξεις στην περίοδο αναφοράς, συμπεριλαμβανομένης της προόδου όσον αφορά την επιβολή ορισμένων συμβάσεων. Ωστόσο, εξακολουθούν να υπάρχουν ορισμένες αδυναμίες όσον αφορά υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων. Και πάλι, η Επιτροπή χρησιμοποιεί τους διμερείς διαλόγους της (βλ. το τμήμα που ακολοθεί) προκειμένου να παρακολουθεί στενά την πρόοδο των δικαιούχων χωρών ως προς τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των συμβάσεων και να λειτουργεί ως καταλύτης για περαιτέρω πρόοδο. Αναλαμβάνεται δράση σε περιπτώσεις που δικαιολογείται.

Διάλογος ΣΓΠ+

Δεδομένου ότι το σύστημα ΣΓΠ+ λειτουργεί ως κίνητρο για να ενθαρρύνουν οι δικαιούχες χώρες την ουσιαστική εφαρμογή των σχετικών συμβάσεων, το 2009 η Επιτροπή καθιέρωσε ένα σύνολο διμερών διαλόγων με τις επιμέρους δικαιούχες χώρες του ΣΓΠ+ σχετικά με την εκ μέρους τους ουσιαστική εφαρμογή των συμβάσεων και ιδίως όσον αφορά τους τομείς στους οποίους οι διεθνείς διαδικασίες παρακολούθησης εντόπισαν ανησυχητικά ζητήματα και στους οποίους αυτός ο διάλογος θα μπορούσε να συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στην υποστήριξη των βελτιώσεων όσον αφορά την ουσιαστική εφαρμογή των συμβάσεων του ΣΓΠ+. Όλες τις κυβερνήσεις των δικαιούχων χωρών του ΣΓΠ+ συνέβαλαν θετικά σ’ αυτή τη διαδικασία, εκτιμώντας ιδιαίτερα τον ανεπίσημο, εποικοδομητικό και προσανατολισμένο στα αποτελέσματα χαρακτήρα της.

Η Επιτροπή προτίθεται να συνεχίσει και, όπου είναι αναγκαίο, να εντείνει τον διμερή διάλογό της με τις επιμέρους χώρες του ΣΓΠ+, έτσι ώστε να ενθαρρυνθεί η συντελούμενη σταδιακή βελτίωση της εφαρμογής των συμβάσεων ΣΓΠ+.

[1] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 732/2008 του Συμβουλίου, της 22ας Ιουλίου 2008, για την εφαρμογή συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 (ΕΕ 211 της 6.8.2008, σ.1).

[2] Σύμφωνα με το άρθρο 207 παράγραφος 2 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αποφασίζοντας μέσω κανονισμών σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, θεσπίζουν τα μέτρα για τον καθορισμό του πλαισίου εφαρμογής της κοινής εμπορικής πολιτικής. Οι προηγούμενοι κανονισμοί ΣΓΠ θεσπίστηκαν από το Συμβούλιο μόνο.

[3] Απόφαση 2008/938/ΕΚ της Επιτροπής, της 9ης Δεκεμβρίου 2008, για τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών που μπορούν να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς παροχής κινήτρων για βιώσιμη ανάπτυξη και χρηστή διακυβέρνηση, όπως προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 του Συμβουλίου για την εφαρμογή συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 (ΕΕ L 334 της 12.12.2008, σ. 90).

[4] Απόφαση 2005/924/ΕΚ της Επιτροπής, της 21ης Δεκεμβρίου 2005, για τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών που μπορούν να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς παροχής κινήτρων για βιώσιμη ανάπτυξη και χρηστή διακυβέρνηση, όπως προβλέπεται από το άρθρο 26 στοιχείο ε) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 980/2005 του Συμβουλίου για την εφαρμογή συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων (ΕΕ L 337 της 22.12.2005, σ. 50).

[5] Απόφαση 2009/454/ΕΚ της Επιτροπής, της 11ης Ιουνίου 2009, για τροποποίηση της απόφασης 2008/938/ΕΚ για τον κατάλογο των δικαιούχων χωρών που μπορούν να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς παροχής κινήτρων για βιώσιμη ανάπτυξη και χρηστή διακυβέρνηση, όπως προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 του Συμβουλίου για την εφαρμογή συστήματος γενικευμένων δασμολογικών προτιμήσεων για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2009 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2011 (ΕΕ L 149 της 12.6.2009, σ. 78).

[6] Ο Παναμάς ξανάρχισε να επωφελείται από το καθεστώς ΣΓΠ+ από την 1η Ιουλίου 2010, σύμφωνα με την απόφαση 2010/318/ΕΕ της Επιτροπής, της 9ης Ιουνίου 2010, για τις δικαιούχους χώρες που μπορούν να υπαχθούν στο ειδικό καθεστώς κινήτρων για την αειφόρο ανάπτυξη και τη χρηστή διακυβέρνηση για την περίοδο από 1ης Ιουλίου 2010 έως 31 Δεκεμβρίου 2011, όπως προβλέπεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 732/2008 του Συμβουλίου (ΕΕ L 142 της 10.6.2010, σ. 10).

[7] Απόφαση 2008/803/ΕΚ της Επιτροπής, της 14ης Οκτωβρίου 2008, για την έναρξη έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 980/2005 του Συμβουλίου σχετικά με την αποτελεσματική εφαρμογή ορισμένων συμβάσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα στη Σρι Λάνκα (ΕΕ L 277 της 18.10.2008, σ. 34).

[8] Εκτελεστικός Κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 143/2010 του Συμβουλίου, της 15ης Φεβρουαρίου 2010, σχετικά με την προσωρινή αναστολή του ειδικού καθεστώτος κινήτρων για την αειφόρο ανάπτυξη και τη χρηστή διακυβέρνηση που προβλέπει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 732/2008 όσον αφορά τη Λαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Σρι Λάνκα (ΕΕ L 45 της 20.2.2010, σ.1).

[9] Απόφαση 2008/316/ΕΚ της Επιτροπής, της 31ης Μαρτίου 2008, για την έναρξη έρευνας σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 980/2005 του Συμβουλίου όσον αφορά την προστασία της συνδικαλιστικής ελευθερίας και του συνδικαλιστικού δικαιώματος στο Ελ Σαλβαδόρ (ΕΕ L 108 της 18.4.2008, σ. 29).