18. 3. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 70/9 
Πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί αναλήψεως ειδικής κοινοτικής ενέργειας 
περιφερειακής ανάπτυξης για τη συμβολή στην εξάλειψη των εμποδίων στην ανάπτυξη νέων 
οικονομικών δραστηριοτήτων σε ορισμένες ζώνες που θίγονται από την εφαρμογή της 
κοινοτικής πολιτικής αλιείας 
COM(84) 715 τελικό 
(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 21 Δεκεμβρίου 1985) 
(85/C 70/04) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, 
τον κανονισμό αριθ. 724/75 του Συμβουλίου της 18ης 
Μαρτίου 1975 περί δημιουργίας Ευρωπαϊκού Ταμείου 
Περιφερειακής Αναπτύξεως (*), όπως τροποποιήθηκε 
τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3325/80 (2), και 
ιδίως το άρθρο 13 παράγραφος 3, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι το άρθρο 13 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 724/75, ο 
οποίος καλείται στο εξής «κανονισμός του Ταμείου», 
προβλέπει, ανεξάρτητα από την εθνική κατανομή των 
πόρων, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 3 στοιχείο 
α) του εν λόγω κανονισμού, συμμετοχή του Ταμείου στη 
χρηματοδότηση ειδικών κοινοτικών ενεργειών περιφερει­
ακής ανάπτυξης, συνδεδεμένων ιδίως με την πολιτική της 
Κοινότητας και με τα μέτρα που θεσπίζονται από αυτή, με 
σκοπό να λαμβάνεται καλύτερα υπόψη η περιφερειακή 
τους διάσταση ή να αμβλύνονται οι περιφερειακές επι­
πτώσεις τους· 
ότι τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη γνωστοποίησαν στην 
Επιτροπή τα δεδομένα σχετικά με τα περιφερειακά προ­
βλήματα που είναι δυνατόν να αποτελέσουν αντικείμενο 
ειδικής κοινοτικής ενέργειας· 
ότι οι πόροι του Ταμείου χρησιμοποιούνται αφού ληφθεί 
υπόψη η ένταση των περιφερειακών ανισορροπιών στην 
Κοινότητα-
ότι ορισμένες τρίτες χώρες με ακτές στον Ατλαντικό 
έχουν επεκτείνει, από το 1975, τις ζώνες τους αποκλει­
στικής αλιείας σε 200 ναυτικά μίλια και ότι, μέ συνδυα­
σμένη δράση σε κοινοτικό επίπεδο, ορισμένα κράτη μέλη 
της Κοινότητας οδηγήθηκαν, από το 1975, στην εφαρμογή 
αναλόγων μέτρων κατά μήκος των ακτών τους στη 
0) ΕΕ αριθ. L 73 της 21. 3. 1975, σ. 1. 
(2) ΕΕ αριθ. L 349 της 23. 12. 1980, σ. 10. Βόρειο θάλασσα, στον Βόρειο Ατλαντικό, στον Δυτικό 
Ατλαντικό, στον Σκαγεράκη, στον Κατεγάτη και τη 
Βαλτική θάλασσα και ότι, λαμβανομένης υπόψη της 
κατάστασης υπερεκμετάλλευσης των αποθεμάτων των 
κυριοτέρων ειδών, η Επιτροπή θέσπισε, το 1977, προσω­
ρινά μέτρα προστασίας των αλιευτικών πόρων 
ότι το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 
101/76 (3) για τη θέσπιση κοινής διαρθρωτικής πολιτικής 
στον τομέα της αλιείας, που περιλαμβάνει μέτρα περιο­
ρισμού ορισμένων ειδών αλιευμάτων, ζώνες, περιόδους, 
μεθόδους και μηχανές αλιείας στις θάλασσες που αναφέ­
ρονται ανωτέρω-
ότι το Συμβούλιο εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 
170/83 (4) που θέσπισε κοινοτικό καθεστώς διατήρησης 
και διαχείρισης των αλιευτικών πόρων, καθώς επίσης και 
κανονισμούς εφαρμογής (5) και ότι το καθεστώς αυτό 
περιλαμβάνει ιδίως μέτρα περιορισμού των TAC (σύνολο 
επιτρεπομένων αλιευμάτων) και την κατανομή τους σε 
ποσοστώσεις κατά χώρα και κατ' είδος και τεχνικά 
μέτρα περιορισμού επιπρόσθετων αλιευμάτων και ότι, 
κατά συνέπεια, μπορεί να επηρεάσει την αλιευτική δρα­
στηριότητα των παρακτίων κρατών μελών στις θάλασσες 
αυτές· 
ότι το σύνολο αυτών των εξελίξεων έθιξαν και θα θίγουν, 
ιδίως όσον αφορά την απασχόληση, ορισμένες ζώνες της 
Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου και της Δανίας που 
εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό απο την αλιεία και βρίσκο­
νται σε περιφέρειες που χαρακτηρίζονται από δύσκολη 
κοινωνικοοικονομική κατάσταση· 
ότι είναι αναγκαίο για την Κοινότητα να ενισχύσει, με 
ειδική κοινοτική ενέργεια περιφερειακής ανάπτυξης, τις 
τοπικές, εθνικές και κοινοτικές ενέργειες για δημιουργία 
νέων θέσεων απασχόλησης στις ζώνες αυτές, έτσι ώστε να 
εξισορροπηθούν οι απώλειες θέσεων εργασίας και να 
συμβάλλει, με τον τρόπο αυτό, στη μείωση των περιφε­
ρειακών ανισοτήτων 
ότι στις ζώνες αυτές πρέπει να πραγματοποιηθούν και 
άλλες παρεμβάσεις των κοινοτικών ταμείων, οι οποίες 
μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους με χρήσιμο 
τρόπο· 
(3) ΕΕ αριθ. L 20 της ¥). 1. 1976, σ. 19. 
(4) ΕΕ αριθ. L 24 της 27. 1. 1983, σ. 1. 
Ο Κανονισμοί (ΕΟΚ) αριθ. 171/83 έως (ΕΟΚ) αριθ. 181/83 του 
Συμβουλίου (ΕΕ αριθ. L 24 της 27. 1. 1983, σσ. 14 έως 107). 
Αριθ. C 70/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 3. 85 
ότι το δυσμενές φυσικό περιβάλλον, του οφείλεται στην 
υποβάθμιση ορισμένων λιμένων αλιείας και του βιομηχα­
νικού και αστικού χώρου από αυτούς, αποτρέπει την 
ανάληψη νέων δραστηριοτήτων που θα πρόσφεραν θέσεις 
αποσχόλησης στις ζώνες αυτές· 
ότι η ανάπτυξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, οι οποίες 
καλούνται στο εξής «ΜΜΕ», και βιοτεχνιών είναι δυνα­
τόν να ενθαρρυνθεί, άν επιτραπεί σε αυτές να προσαρμό­
σουν καλύτερα το δυναμικό παραγωγής τους, ιδιαίτερα 
με ενίσχυση των επενδύσεων, και αν διευκολυνθεί η 
πρόσβαση τους στις απαραίτητες υπηρεσίες διαχείρισης, 
οργάνωσης και χρηματοδότησης· 
ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί περαιτέρω η τόνωση των 
οικονομικών δραστηριοτήτων στις σχετικές ζώνες με 
ιδιαίτερα ενεργητική διαχείριση των προσφερομένων 
ενισχύσεων και δημοσίων υπηρεσιών, και ιδιαίτερα όσων 
προβλέπονται στο πλαίσιο του ειδικού προγράμματος, 
και ότι για το σκοπό αυτό πρέπει να δημιουργηθούν 
υπηρεσίες επιφορτισμένες με την ενημέρωση των υπαρ­
χόντων ή δυναμένων να υπάρξουν οικονομικών στελεχών 
σχετικά με τις δυνατότητες πρόσβασης σ' αυτές τις 
ενισχύσεις και τις υπηρεσίες και να τους βοηθήσουν να 
προσφεύγουν σε αυτές· 
ότι οι περιφέρειες αυτές έχουν δυνατότητες όσον αφορά 
τον τουρισμό και ότι η προώθηση και η συνδυασμένη 
διαχείριση του τουρισμού ενδέχεται να επιδρά στην απα­
σχόληση και στο εισόδημα των κατοίκων τους· 
ότι η κοινοτική ενέργεια πρέπει να εφαρμοστεί υπό μορφή 
ειδικών πολυετών προγραμμάτων και ότι η Επιτροπή 
οφείλει, εγκρίνοντας τα προγράμματα αυτά, να εξακρι­
βώσει ότι τα προβλεπόμενα αποτελέσματα είναι σύμφωνα 
με τον παρόντα κανονισμό* 
ότι τα ειδικά προγράμματα πρέπει να ανταποκρίνονται σε 
ορισμένους στόχους που προβλέπονται από τα προγράμ­
ματα περιφερειακής ανάπτυξης που αναφέρονται στο 
άρθρο 6 του κανονισμού του Ταμείου* 
ότι η Επιτροπή πρέπει να ελέγχει την καλή εκτέλεση των 
ειδικών προγραμμάτων, εξετάζοντας τις ετήσεις εκθέσεις 
που υποβάλλουν για το σκοπό αυτό τα ενδιαφερόμενα 
κράτη μέλη* 
ότι είναι αναγκαίο να ενημερώνονται τακτικά το Συμ­
βούλιο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Οικονομική και 
Κοινωνική Επιτροπή σχετικά με την εφαρμογή του παρό­
ντος κανονισμού, 
ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: 
Άρθρο 1 
Θεσπίζεται ειδική κοινοτική ενέργεια περιφερειακής 
ανάπτυξης σύμφωνα με το άρθρο 13 του κανονισμού του 
Ταμείου, η οποία καλείται στο εξής%«ειδική ενέργεια», 
που θα συμβάλει στην ανάπτυξη νέων οικονομικών δρα­
στηριοτήτων σε ορισμένες ζώνες που θίγονται απο την 
εφαρμογή της κοινοτικής πολιτικής αλιείας. Άρθρο 2 
1. Η ειδική ενέργεια αφορά τις ζώνες που ανταποκρί­
νονται καταρχήν στα ακόλουθα κριτήρια: 
α) ελάχιστο αριθμό θέσεων απασχόλησης στον αλιευτι­
κό τομέα· 
β) . υψηλό ποσοστό εξάρτησης της απασχόλησης έναντι 
της απασχόλησης στον αλιευτικό τομέα* 
γ) απώλειες θέσεων εργασίας στον τομέα της αλιείας· 
δ) την κοινωνικοοικονομική κατάσταση της περιοχής 
στην οποία βρίσκεται η εν λόγω ζώνη, που εκτιμάται 
με βάση το ακαθάριστο εγχώριο προϊόν ανά κάτοικο 
και τη διαρθρωτική ανεργία· 
ε) υπαγωγή της εν λόγω ζώνης στο εθνικό καθεστώς 
περιφερειακών ενισχύσεων. 
2. Οι ζώνες που ανταποκρίνονται στα κριτήρια που 
απαριθμούνται στην παράγραφο 1 είναι οι ακόλουθες: 
α) στ/7 Δανία: «Amstkommune» του Bornholm* στην 
«Amstkommune» του Nordjylland, όλες οι κοινότητες 
βόρεια του Limfjord εκτός από την κοινότητα του 
Aalborg* στην «Amstkommune» του Viborg, οι κοινό­
τητες Hanstholm, Thisted, Sydthy, Morso, Sallingsund 
και Sundsere* στην «Amstkommune» του Ringkobing, 
οι κοινότητες του Thyboron-Harboere, Thyholm, 
Lemvig, Ulforg-Vemb, Ringkobing, Holmsland, Skjern 
και Egvad* 
β) στη Γαλλία: στο διαμέρισμα Charente-Maritime, η 
επαρχία la Rochelle στο διαμέρισμα Finistere, η επαρ­
χία Quimper· στο διαμέρισμα Morbihan, η επαρχία 
Lorient* 
γ) στο Ηνωμένο Βασίλειο: οι «travel-to-work areas» του 
Hull και Grimsby. 
Άρθρο 3 
1. Η εφαρμογή της ειδικής ενέργειας πραγματοποιείται 
με τη μορφή ειδικού προγράμματος, το οποίο καλείται 
στο εξής «ειδικό πρόγραμμα», το οποίο υποβάλλει στην 
Επιτροπή καθένα από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. 
2. Το ειδικό πρόγραμμα έχει στόχο να συμβάλει στην 
ανάπτυξη δραστηριοτήτων που θα δημιουργήσουν θέσεις 
απασχόλησης στις ζώνες που αναφέρονται στο άρθρο 2. 
Για το σκοπό αυτό, αποβλέπει στη βελτίωση του φυσικού 
περιβάλλοντος, που είναι απαραίτητος όρος για να ευνοη­
θεί η εγκατάσταση των δραστηριοτήτων αυτών, στην 
ανάπτυξη των ΜΜΕ και της βιοτεχνίας, στην τόνωση των 
οικονομικών δραστηριοτήτων και στην προώθηση του 
τουρισμού. 
3. Η εκπόνηση και η εκτέλεση του ειδικού προγράμμα­
τος γίνεται σε στενή συνεργασία με τις εθνικές και 
κοινοτικές πολιτικές και χρηματοδοτικά μέσα, και ιδιαί­
τερα με το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολι­
σμού και Εγγυήσεων - τμήμα προσανατολισμού - και 
τα άλλα χρηματοδοτικά όργανα του τομέα της αλιείας, το 
18. 3. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 70/11 
Κοινωνικό ταμείο, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων 
και το Νέο Κοινοτικό Μέσο (ΝΚΜ). 
4. Το ειδικό πρόγραμμα εντάσσεται στο πλαίσιο των 
προγραμμάτων περιφερειακής ανάπτυξης που αναφέρο­
νται στο άρθρο 6 του κανονισμού του Ταμείου. 
5. Το ειδικό πρόγραμμα περιλαμβάνει τις απαραίτητες 
πληροφορίες που αναφέρονται στο παράρτημα του 
παρόντος κανονισμού και που αφορούν την ανάλυση της 
κατάστασης και των αναγκών των σχετικών με τους 
στόχους που αναφέρονται στην παράγραφο 2, τις σχεδι­
αζόμενες εργασίες, το χρονοδιάγραμμα για την εκτέλεση 
τους και, γενικότερα, το σύνολο των στοιχείων που 
επιτρέπουν να εκτιμηθεί κατά πόσο το ειδικό πρόγραμ­
μα συμβαδίζει με τους στόχους της περιφερειακής ανά­
πτυξης. 
6. Η διάρκεια του ειδικού προγράμματος είναι πενταε­
τής, υπολογιζόμενη από την εξηκοστή ημέρα έναρξης 
ισχύος του παρόντος κανονισμού. 
7. Το ειδικό πρόγραμμα εγκρίνεται από την Επιτροπή 
μετά από παρέμβαση της Επιτροπής του Ταμείου, σύμφω­
να με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 16 του 
κανονισμού του Ταμείου. 
8. Κατά την έγκριση του ειδικού προγράμματος, η 
Επιτροπή βεβαιώνεται ότι το πρόγραμμα αυτό συμβιβάζε­
ται με το άρθρο 20 του κανονισμού του Ταμείου. 
9. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
σχετικά με τα ποσά που εγκρίθηκαν για τις ζώνες κατά 
την έγκριση του ειδικού προγράμματος. 
10. Μετά την έγκριση του, η Επιτροπή δημοσιεύει, για 
λόγους ενημέρωσης, το ειδικό πρόγραμμα. 
Άρθρο 4 
Το Ταμείο είναι δυνατόν, στα πλαίσια του ειδικού προ­
γράμματος, να συμμετάσχει στις ακόλουθες εργασίες: 
1. διαμόφωση του χώρου των αλιευτικών λιμένων που 
περιλαμβάνει εργασίες κατεδάφισης, μετατροπής ή 
ανοικοδόμησης, ώστε να δεχθούν τις νέες δραστηριό­
τητες· 
διαμόρφωση του χώρου υποβαθμισμένων περιοχών, 
είτε βιομηχανικών, είτε βιομηχανικών και αστικών, 
στο βαθμό του αυτά τα δύο χαρακτηριστικά δεν 
μπορούν να διαχωριστούν μεταξύ τους, που περιλαμ­
βάνει την εξυγίανση τους και την κατασκευή έργων 
αστικής υποδομής, την κατεδάφιση και την ανοικο­
δόμηση των μη χρησιμοποιουμένων βιομηχανικών 
κτιριακών εγκαταστάσεων και τη μετατροπή του 
περιβόλου τους, συμπεριλαμβανομένων του εκ­
συγχρονισμού και της μετατροπής των χώρων που 
προορίζονται για τις ΜΜΕ και τις βιοτεχνίες, της 
δημιουργίας εκτάσεων πρασίνου, και των έργων δευ­
τερεύουσας σημασίας που αφορούν τη βελτίωση των 
περιοχών από αισθητικής πλευράς, και, αν αυτό δικαιολογείται, της οδικής διασύνδεσης των περιο­
χών εγκαταστάσεως νέων δραστηριοτήτων 
2. πραγματοποίηση μελετών για τον καθορισμό των 
δυνατοτήτων ανάπτυξης των ζωνών που αναφέρονται 
στο άρθρο 2 παράγραφος 2, συμπεριλαμβανομένων: 
— αναλύσεων κατά τομέα που προορίζονται να" 
θέσουν στη διάθεση των ΜΜΕ και των βιοτεχνιών 
πληροφορίες σχετικά με τις δυνατότητες των εθνι­
κών κοινοτικών και εξωτερικών αγορών και τις 
αναμενόμενες επιδράσεις στην παραγωγή του και 
την οργάνωση των επιχειρήσεων αυτών, 
— μελέτες σχετικά με τα προβλήματα της θάλασσας 
και των ακτών, συμπεριλαμβανομένων και εκεί­
νων που αφορούν την προστασία του περιβάλλο­
ντος, αλλά εξαιρουμένων εκείνων που αφορούν 
την αλιεία* 
3. ενισχύσεις στις επενδύσεις στις ΜΜΕ και στις βιοτε­
χνίες, στο μέτρο που τα αποτελέσματα των αναλύ­
σεων που αναφέρονται στο σημείο 2 ή άλλα ικανο­
ποιητικά αποδεικτικά στοιχεία το δικαιολογούν, έτσι 
ώστε να δημιουργηθούν νέες επιχειρήσεις ή, όσον 
αφορά τις υπάρχουσες, να διευκολυνθεί: 
— η μετατροπή των επιχειρήσεων που υπάγονται 
στον τομέα της αλιείας προς άλλους τομείς, 
— η προσαρμογή τις παραγωγής των επιχειρήσεων 
που υπάγονται σε άλλους τομείς στις δυνατότητες 
της αγοράς. 
Οι επενδύσεις αυτές μπορούν επίσης να αφορούν 
κοινές υπηρεσίες πολλών επιχειρήσεων 
4. δημιουργία ή ανάπτυξη εταιρειών ή άλλων οργανι­
σμών παροχής συμβουλών σε θέματα διαχείρισης ή 
οργάνωσης· δημιουργία ή ανάπτυξη υπηρεσιών στελε­
χών για την τόνωση της οικονομικής δραστηριότη­
τας. 
Η δραστηριότητα των εταιρειών ή οργανισμών παρο­
χής συμβουλών μπορεί να αφορά προσωρινή συνδρο­
μή στις επιχειρήσεις για την υλοποίηση των συστά­
σεων που διατύπωσαν. 
Τα στελέχη για την τόνωση της οικονομικής δραστη­
ριότητας επιφορτίζονται: 
— να προωθούν, χάρη σε άμεσες επαφές σε τοπικό 
επίπεδο, τις οικονομικές πρωτοβουλίες με ενέργει­
ες πληροφόρησης επί των δυνατοτήτων πρόσβα­
σης στις ενισχύσεις και τις δημόσιες υπηρεσίες που 
προσφέρονται, και ιδίως σε εκείνες που προβλέ­
πονται στα πλαίσια του ειδικού προγράμματος, 
— να παρακολουθούν την υλοποίηση των πρωτοβου­
λιών αυτών, βοηθώντας τους υπάρχοντες ή δυνα­
μένους να υπάρξουν οικονομικούς παράγοντες να 
προσφύγουν στις ενισχύσεις και τις υπηρεσίες 
αυτές· 
5. προώθηση του τουρισμού: 
α) κατασκευή και μετατροπή των εγκαταστάσεων 
παροχής καταλύματος στους τουρίστες, συμπερι­
λαμβανομένων των επιπλωμένων καταλυμάτων 
που προορίζονται για ενοικίαση κατά τη διάρκεια 
Αριθ. C 70/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 3. 85 
των διακοπών και των χώρων κατασκήνωσης 
(κάμπινγκ) και στάθμευσης για τροχόσπιτα· 
β) δημιουργία και ανάπτυξη κοινών υπηρεσιών ή 
οργανισμών που επιφορτίζονται με τη διασφάλιση 
της προώθησης και διαφήμισης, της τόνωσης 
τουριστικής δραστηριότητας και της συνδυασμέ­
νης διαχείρισης των δυνατοτήτων παροχής 
καταλύματος, συμπεριλαμβανομένης της οργά­
νωσης σεμιναρίων πληροφόρησης που προορίζο­
νται για το προσωπικό υποδοχής· 
γ) εγκατάσταση εξοπλισμού και υποδομής άμεσα 
συνδεδεμένων με την ανάπτυξη του τουρισμού, 
και ιδιαίτερα του θαλάσσιου· έργα που συμβάλ­
λουν στη βελτίωση των δυνατοτήτων εξάσκησης 
θαλασσίων αθλημάτων ανάπτυξη της υποδομής 
και των υπηρεσιών πρόσβασης στις τουριστικές 
ζώνες, συμπεριλαμβανομένων όσων αφορούν την 
αεροπλοΐα αναψυχής· 
δ) διατήρηση και προστασία του περιβάλλοντος, 
στο μέτρο που τούτο αποτελεί προϋπόθεση για την 
τουριστική ανάπτυξη: 
— έργα αναγκαία για την προστασία των 
ακτών, 
— εξοπλισμός για την ανάλυση και τον έλεγχο 
της ποιότητας των υδάτων, 
— βελτίωση των εγκαταστάσεων επεξεργασίας 
και αποβολής των λυμάτων. 
Άρθρο 5 
1. Το κράτος μέλος και η Κοινότητα χρηματοδοτούν 
από κοινού το ειδικό πρόγραμμα. Η συνδρομή του 
Ταμείου πραγματοποιείται στο πλαίσιο των πιστώσεων 
που εγγράφονται για το σκοπό αυτό στο γενικό προϋπο­
λογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Η κοινοτική 
συμμετοχή καθορίζεται ως εξής: 
α) για τις εργασίες διαμόρφωσης και μετατροπής που 
αναφέρονται στο άρθρο 4 σημείο 1: το 50% της 
δημόσιας δαπάνης· 
β) για τις εργασίες σχετικά με τις μελέτες που αναφέρο­
νται στο άρθρο 4 σημείο 2: το 70% του κόστους 
τους· 
γ) για τις εργασίες σχετικά με τις επενδύσεις που αναφέ­
ρονται στο άρθρο 4 σημείο 3: το 50% της δημόσιας 
δαπάνης που προκύπτει από τη χορήγηση ενισχύσεων 
στην επένδυση. Η ενίσχυση αυτή μπορεί να αποτελεί 
συμπλήρωμα σε σχέση με την ευνοϊκότερη ενίσχυση 
του υπάρχοντος περιφερειακού καθεστώτος. Η 
συμπληρωματική ενίσχυση η οποία επιβαρύνει την 
Κοινότητα για περίοδο τεσσάρων ετών μπορεί να 
φθάσει μέχρι το 10% του κόστους της επένδυσης. Η 
δημόσια ενίσχυση μπορεί να λάβει τη μορφή επιχορή­
γησης σε κεφάλαιο ή επιδότησης επιτοκίου· 
δ) για τις εργασίες σχετικά με τις δραστηριότητες παρο­
χής συμβουλών που προβλέπονται στο άρθρο 4 σημείο 
4: ενίσχυση που καλύπτει μέρος των δαπανών των επιχειρήσεων των σχετικών με τις υπηρεσίες που 
παρέχονται από τις εταιρείες ή τους συμβουλευτικούς 
οργανισμούς. Η ενίσχυση αυτή μειώνεται προοδευτικά 
και η διάρκεια της είναι τριετής. Κατά το πρώτο έτος 
καλύπτει το 70 % των δαπανών και δεν υπερβαίνει το 
55 % των συνολικών εξόδων για περίοδο των τριών 
ετών (έμμεση ενίσχυση)· το κράτος μέλος μπορεί να 
αντικαταστήσει το σύστημα αυτό από αντίστοιχο 
σύστημα ενίσχυσης στις εταιρείες ή οργανισμούς 
παροχής συμβουλών (άμεση ενίσχυση)· 
ε) για τις πράξεις σχετικά με την τόνωση της οικονομι­
κής δραστηριότητας που αναφέρεται στο άρθρο 4 
σημείο 4: ενίσχυση που καλύπτει μέρος των εξόδων 
λειτουργίας, που προκύπτουν από την απασχόληση 
των στελεχών στον τομέα αυτό. Η ενίσχυση αυτή 
μειώνεται προοδευτικά και η διάρκεια της είναι πε­
νταετής. Καλύπτει, κατά το πρώτο έτος, το 60 % των 
εξόδων λειτουργίας και δεν υπερβαίνει το 50 % των 
συνολικών δαπανών ανά στέλεχος στην περίοδο των 
πέντε ετών. Οι δραστηριότητες αυτές, που πρέπει να 
είναι νέες και να αφορούν ειδικά τις ζώνες που 
αναφέρονται στο άρθρο 2, μπορούν να ανατεθούν από 
το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος σε ειδικούς οργανι­
σμούς· 
στ)για τις εργασίες που αφορούν τον τουρισμό: 
ΐ) για τις εργασίες παροχής καταλύματος που αναφέ­
ρονται στο άρθρο 4 σημείο 5 στοιχείο α), το 50% 
των δημοσίων δαπανών που προκύπτει από τη 
χορήγηση ενισχύσεων στην επένδυση χωρίς εντού­
τοις να υπερβαίνει το 30% του κόστους της 
επένδυσης, 
ϋ)για τις εργασίες σχετικά με την πρώθηση του 
τουρισμού που αναφέρονται στο άρθρο 4 σημείο 5 
στοιχείο β): ενίσχυση που καλύπτει μέρος των 
εξόδων λειτουργίας των κοινών υπηρεσιών ή οργα­
νισμών. Αυτά τα έξοδα λειτουργίας είναι δυνατόν 
να περιλαμβάνουν το κόστος των διαφημιστικών 
εκστρατειών και τις μελέτες τουριστικών περιηγή­
σεων. Η ενίσχυση αυτή μειώνεται προοδευτικά και 
η διάρκεια της είναι τριετής. Καλύπτει, κατά το 
πρώτο έτος το 70% των εξόδων λειτουργίας και 
δεν υπερβαίνει το 55% των συνολικών εξόδων 
κατά την περίοδο των τριών ετών, 
iii) για τις εργασίες σχετικά με τους εξοπλισμούς και 
την υποδομή που αναφέρονται στο άρθρο 4 ση­
μείο 5 στοιχείο γ): 50% των δημοσίων δαπανών, 
ϊν) για τις εργασίες σχετικά με τη διατήρηση και την 
προστασία του περιβάλλοντος που αναφέρονται 
στο άρθρο 4 σημείο 5 στοιχείο δ): 50% των 
δημοσίων δαπανών. 
2. Στην περίπτωση των ενισχύσεων που αναφέρονται 
στην παράγραφο 1 στοιχεία α) γ) και στ) περιπτώσεις ί), 
iii) και iv), αποκλείεται η σώρευση των ενισχύσεων των 
εκτός και εντός, ποσοστώσεως τμημάτων του Ταμείου. 
3. Οι κατηγορίες των δικαιούχων της συνδρομής του 
Ταμείου μπορεί να είναι, για τις εργασίες που αναφέρονται 
στην παράγραφο 1: δημόσιες αρχές, φορείς τοπικής 
18. 3. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 70/13 
αυτοδιοίκησης, διάφοροι οργανισμοί, επιχειρήσεις ή ιδιώ­
τες. Οι ενισχύσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 
στοιχείο δ) δεν μπορούν να έχουν σαν αποτέλεσμα τη 
μείωση της συμμετοχής των επιχειρήσεων σε ποσοστό 
μικρότερο από το 20% της συνολικής δαπάνης. 
4. Το ύψος της παρέμβασης του Ταμείου, που δικαιού­
ται το ειδικό πρόγραμμα, δεν μπορεί να υπερβεί το ποσό 
που εγκρίνεται από την Επιτροπή κατά την έγκριση του 
προγράμματος αυτού που αναφέρεται στο άρθρο 3 παρά­
γραφος 7. 
5. Οι αναλήψεις υποχρεώσεων στον προϋπολογισμό 
σχετικά με τη χρηματοδότηση του ειδικού προγράμματος 
ενεργούνται σε ετήσιες δόσεις. Η ανάληψη υποχρέωσης 
για την πρώτη δόση γίνεται μόλις εγκριθεί το πρόγραμμα 
αυτό από την Επιτροπή. Η ανάληψη υποχρεώσεων για τις 
επόμενες ετήσιες δόσεις γίνεται ανάλογα με τις διαθέσι­
μες πιστώσεις του προϋπολογισμού και την πρόοδο του 
προγράμματος. 
Άρθρο 6 
1. Η συνδρομή του Ταμείου υπέρ των μέτρων που 
προβλέπονται στο ειδικό πρόγραμμα καταβάλλεται στο 
ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ή απευθείας και σύμφωνα με 
τις υποδείξεις αυτού στους οργανισμούς που επιφορτίζο­
νται με την πραγματοποίηση τους, σύμφωνα με τους 
ακόλουθους κανόνες: 
α) είναι επιλέξιμες οι δαπάνες που πραγματοποιούνται 
από την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος 
κανονισμού' 
β) εφόσον υπάρχει χρηματοδοτική συμμετοχή του κρά­
τους μέλους, οι πληρωμές, εκτός των προκαταβολών 
που προβλέπονται στο στοιχείο γ), πραγματοποιού­
νται κατά το δυνατόν παράλληλα με την καταβολή 
της συμμετοχής του κράτους μέλους. Στην αντίθετη 
περίπτωση, οι καταβολές πραγματοπιούνται εφόσον 
το κράτος μέλος βεβαιώσει οτί το ποσό οφείλεται και 
μπορεί να καταβληθεί από την Κοινότητα. 
Κάθε αίτηση πληρωμής συνοδεύεται από πιστοποιητι­
κό του κράτους μέλους που βεβαιώνει την υλοποίηση 
των εργασιών και την ύπαρξη λεπτομερών δικαιολο­
γητικών εγγράφων. Το πιστοποιητικό αυτό περιέχει 
τα ακόλουθα στοιχεία: 
— φύση των εργασιών που καλύπτονται από την 
αίτηση πληρωμής, 
— ύψος και φύση των δαπανών που πραγματοποιή­
θηκαν για τις διάφορες εργασίες κατά την περίοδο 
που αφορά την αίτηση, 
— επιβεβαίωση ότι οι αναφερόμενες στην αίτηση 
πληρωμής εργασίες άρχισαν σύμφωνα με το ειδικό 
πρόγραμμα· 
γ) μετά από αίτηση του κράτους μέλους, μπορούν να 
χορηγηθούν προκαταβολές για κάθε ετήσια δόση 
ανάλογα με την πρόοδο των εργασιών και τις διαθέ­
σιμες πιστώσεις του προϋπολογισμού. Από την αρχή της πραγματοποίησης των εργασιών, 
μπορεί να καταβληθεί από την Επιτροπή προκαταβο­
λή 60% επί της συμβολής του Ταμείου στην πρώτη 
ετήσια δόση. Εφόσον το κράτος μέλος πιστοποιεί ότι 
το ήμισυ της πρώτης αυτής προκαταβολής έχει δαπα­
νηθεί, είναι δυνατόν να καταβληθεί από την Επιτροπή 
δεύτερη προκαταβολή 25%. 
Με την έναρξη υλοποίησης της επόμενης ετήσιας 
δόσης είναι δυνατόν να καταβληθούν προκαταβολές 
υπό τους όρους που προβλέπονται στα προηγούμενα 
εδάφια. 
Το υπόλοιπο κάθε ετήσιας δόσης καταβάλλεται μετά 
από αίτηση του κράτους μέλους, όταν αυτό πιστοποιεί 
ότι οι ενέργειες που αντιστοιχούν στην εν λόγω δόση 
μπορούν να θεωρηθούν ότι έχουν περατωθεί και αφού 
υποβληθεί το ποσό των δημοσίων δαπανών που έχουν 
πραγματοποιηθεί. 
2. Στο τέλος κάθε έτους, το ενδιαφερόμενο κράτος 
μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή έκθεση σχετικά με την 
πρόοδο της εκτέλεσης του ειδικού προγράμματος, στην 
οποία αναφέρονται οι πληροφορίες που ορίζει το παράρ­
τημα του παρόντος κανονισμού. Οι εκθέσεις αυτές πρέπει 
να επιτρέπουν στην Επιτροπή να βεβαιώνεται για την 
εκτέλεση του ειδικού προγράμματος, να διαπιστώνει τα 
αποτελέσματα του και να εξακριβώνει ότι οι διάφορες 
εργασίες εκτελούνται με συνοχή μεταξύ τους. Οι εκθέσεις 
ανακοινώνονται στην επιτροπή περιφερειακής πολιτι­
κής. 
3. Μέ βάση τις εκθέσεις αυτές και τις σχετικές αποφά­
σεις, η Επιτροπή καταρτίζει έκθεση σύμφωνα με τους 
όρους του άρθρου 21 του κανονισμού του Ταμείου. 
4. Σε περίπτωση σημαντικής τροποποίησης ειδικού 
προγράμματος κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης του, 
εφαρμόζεται η διαδικασία του άρθρου 3 παράγραφος 7. 
5. Στο τέλος της εκτέλεσης κάθε ειδικού προγράμμα­
τος, υποβάλλεται έκθεση από την Επιτροπή στην επιτρο­
πή περιφερειακής πολιτικής και στο Ευρωπαϊκό Κοινο­
βούλιο. Η έκθεση αυτή περιέχει ιδίως στοιχεία που 
αφορούν τον αριθμό και τη φύση των θέσεων απασχόλη­
σης που δημιουργούνται ή διατηρούνται. 
6. Το άρθρο 9 παράγραφοι 1 έως 5 του κανονισμού του 
Ταμείου εφαρμόζεται, όταν είναι ανάγκη, στην ειδική 
ενέργεια που προβλέπεται από τον παρόντα κανονισμό. 
Άρθρο 7 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα 
από τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των 
Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 
Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα 
μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 
Αριθ. C 70/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 18. 3. 85 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 
Το ειδικό πρόγραμμα περιλαμβάνει τις ακόλουθες ενδείξεις σχετικά με τις ζώνες που αναφέρονται στο 
άρθρο 2: 
1. Όσον αφορά τους αλιευτικούς λιμένες και τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις: 
α) i) περιγραφή της κατάστασης των αλιευτικών λιμένων και ανάλυση της κατάστασης υποβαθμί-
σεως των βιομηχανικών περιοχών και των βιομηχανικών κτιρίων, καθώς και καθορισμό των 
προτεραιοτήτων σχετικά με τη διευθέτηση των λιμένων και των υποβαθμισμένων βιομηχανικών 
περιοχών, 
ii) περιγραφή των ενεργειών που ανελήφθησαν για τη διόρθωση της κατάστασης και των δημοσίων 
δαπανών που προέκυψαν κατά μέσο όρο ετησίως· 
β) σε σχέση με τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 4, περιγραφή και ακριβή προσδιορισμό της 
τοποθεσίας των προγραμμάτων διευθέτησης των αλιευτικών λιμένων και των υποβαθμισμένων 
περιοχών και μετατροπής των βιομηχανικών κτιριακών εγκαταστάσεων. Εφόσον είναι ανάγκη, 
περιγραφή και προσδιορισμό της τοποθεσίας των απολύτως απαραίτητων μέσων οδικής σύν­
δεσης. 
2. Όσον αφορά τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις (ΜΜΕ): 
α) i) ανάλυση της θέσης που κατέχουν οι ΜΜΕ και οι βιοτεχνίες στους διαφόρους τομείς και 
αξιολόγηση των δυνατοτήτων περαιτέρω ανάπτυξης. Ανάλυση της κατάστασης τους και των 
αναγκών τους, ιδίως ως προς τη διαχείριση και την οργάνωση, 
ii) περιγραφή των καθεστώτων ενισχύσεων προς τις ΜΜΕ και τις βιοτεχνίες και της φύσης των 
υπαρχουσών υπηρεσιών με αναφορά, κατά κατηγορία ενισχύσεων και υπηρεσιών, των δημοσίων 
δαπανών που προέκυψαν κατά μέσο όρο ετησίως· 
β) σε σχέση με τις εργασίες που αναφέρονται στο άρθρο 4: 
i) ένδειξη της φύσης των αναλύσεων κατά τομείς με αναφορά στις δομές παραγωγής, στις 
δυνατότητες των αγορών και στις εργασίες που πρέπει να αναληφθούν για να προσαρμοσθεί και 
να αναπτυχθεί η παραγωγή και η εμπορία, 
ii) περιγραφή των τρόπων ενισχύσεων των επενδύσεων που τοποθετούνται στο πλαίσιο του 
προγράμματος, 
iii) περιγραφή των διαφόρων τύπων υπηρεσιών προς παροχή στις ΜΜΕ και στις βιοτεχνίες στον 
τομέα της διαχείρισης και της οργάνωσης. Φύση των οργανισμών που είναι υπεύθυνοι για την 
παροχή υπηρεσιών προς τις ΜΜΕ και τις βιοτεχνίες και για την υποκίνηση της ανάπτυξης 
τους. 
Περιγραφή των ενεργειών που προβλέπονται στα πλαίσια του προγράμματος και που αφορούν 
την οικονομική δραστηριοποίηση. 
3. Περιγραφή των ερευνών σχετικά με τα προβλήματα της θάλασσας και των ακτών, που προβλέπονται 
στα πλαίσια του προγράμματος και αναφέρονται στο άρθρο 4 σημείο 2. 
4. Όσον αφορά τον τουρισμό: 
α) i) ανάλυση της κατάστασης και των αναγκών του τουρισμού και εκτίμηση της δυνατής 
τουριστικής ζήτησης κατά την διάρκεια της περιόδου που καλύπτεται από το πρόγραμμα-
περιγραφή των αναγκών στον τομέα της διατήρησης και της προστασίας του περιβάλ­
λοντος, 
ii) περιγραφή των καθεστώτων βοήθειας και άλλων ενεργειών που στοχεύουν την προώθηση του 
τουρισμού και της διατήρησης και προστασίας του περιβάλλοντος, με αναφορά στις μέσες 
ετήσιες δημόσιες δαπάνες που προέκυψαν. 
β) Σε σχέση με τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 4: 
i) εκτίμηση της χωρητικότητας και της φύσης των καταλυμάτων που προβλέπεται να εγκατα­
σταθούν ή να ανακαινισθούν, 
ii) φύση και δραστηριότητα των αρμόδιων για την ανάπτυξη και την προώθηση του τουρισμού 
οργανισμών, 
iii) περιγραφή της φύσης και της θέσης των έργων εξοπλισμού και υποδομής που πρόκειται να 
πραγματοποιηθούν, 
iv) περιγραφή των επενδύσεων που αποβλέπουν στη διατήρηση και προστασία του περιβάλλο­
ντος, 
ν) περιγραφή των διαφόρων μορφών δημόσιας βοήθειας σχετικής με τα διάφορα μέτρα που 
προβλέπονται στον τομέα του τουρισμού. 
5. Όσον αφορά το σύνολο του ειδικού προγράμματος: 
α) περιγραφή, κατά το δυνατόν ποσοτικοποιημένη, των στόχων του ειδικού προγράμματος, ιδίως στο 
θέμα της απασχόλησης· 
18. 3. 85 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 70/15 
β) περιγραφή των υπαρχόντων ή μελλοντικών δημοσίων που προβλέπεται να εφαρμοσθούν παράλληλα 
με το ειδικό πρόγραμμα και τα οποία θα συμβάλουν στη βελτίωση της κατάστασης στον τομέα της 
απασχόλησης στις ζώνες που αναφέρονται στο άρθρο 2, ιδιαίτερα μέτρα που αφορούν: 
— τις ενισχύσεις στις παραγωγικές επενδύσεις, 
— τις επενδύσεις σε έργα υποδομής, 
— τις ενισχύσεις για επαγγελματική κατάρτιση, επαγγελματική επανεκπαίδευση και, κατά 
περίπτωση, αυτές που αφορούν την απασχόληση των νέων και επανένταξη των εργατών του 
τομέα της αλιείας. 
Η περιγραφή αυτή πρέπει να συνοδεύεται από πληροφορίες για τις προθέσεις των εθνικών αρχών 
σχετικά με τη χρησιμοποίηση άλλων πόρων προερχομένων από τα Ταμεία διαρθρωτικής σκοπιμό­
τητας της Κοινότητας· 
γ) αναφορά του ποσού των δημοσίων δαπανών που συνδέονται με τα προβλεπόμενα στο στοιχείο β) 
μέτρα· 
δ) χρονοδιάγραμμα εφαρμογής του προγράμματος· 
ε) εκτίμηση του ποσού της δημοσίας δαπάνης που συνδέεται με την εφαρμογή του προγράμματος 
περιλαμβάνουσα την ετήσια κατανομή της δαπάνης αυτής για καθεμία από τις προβλεπόμενες 
εργασίες· 
στ) οργανισμοί επιφορτισμένοι με την εφαρμογή του προγράμματος και των διάφορων εργασιών 
ζ) μέτρα πληροφόρησης που προβλέπονται για την ευαισθητοποίηση των πιθανών δικαιούχων και των 
επαγγελματικών κύκλων ως προς τις δυνατότητες που προσφέρει το πρόγραμμα και ως προς τον 
σχετικό ρόλο της Κοινότητας. 
Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τις οριακές τιμές και τους ποιοτικούς στόχους για 
τις απορρίψεις ορισμένων επικίνδυνων ουσιών που υπάγονται στον κατάλογο Ι του παραρτήμα­
τος της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ 
COM(84) 772 τελικό 
(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στο Συμβούλιο στις 28 Ιανουαρίου 1985) 
(85/C 70/05) 
ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 100 και 235, 
την οδηγία 76/464/ΕΟΚ της 4ης Μαΐου 1976 περί της 
ρυπάνσεως που προκαλείται από ορισμένες επικίνδυνες 
ουσίες που εκχέονται στο υδάτινο περιβάλλον της Κοινό­
τητας (*), και ιδίως το άρθρο 6, 
την πρόταση της Επιτροπής, 
τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, 
τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, 
Εκτιμώντας: 
ότι, προκειμένου να προστατευθεί το υδάτινο περιβάλλον 
της Κοινότητας από τη ρύπανση ορισμένων επικίνδυνων 
ουσιών, το άρθρο 3 της οδηγίας 76/464/ΕΟΚ θεσπίζει ένα 
καθεστώς προκαταρκτικών αδειών που καθορίζουν τα 
πρότυπα αποβολής για τις απορρίψεις των ουσιών οι 
οποίες περιλαμβάνονται στον κατάλογο Ι, συνημμένο στο 
παράρτημα της· ότι το άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας 
προβλέπει τον καθορισμό οριακών τιμών για τα πρότυπα 
αποβολής, καθώς επίσης και τον καθορισμό ποιοτικών 
στόχων για το υδάτινο περιβάλλον που προσβάλλεται από 
τις απόρριψες των ουσιών αυτών 
(') ΕΕ αριθ. L 129 της 18. 5. 1976, σ. 23. ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται να εφαρμόσουν τις 
οριακές τιμές, με την εξαίρεση των περιπτώσεων όπου 
μπορούν να ανατρέξουν στους ποιοτικούς στόχους· 
ότι οι επικίνδυνες ουσίες, στις οποίες αναφέρεται η 
παρούσα οδηγία, πρέπει να περιληφθούν στον κατάλογο 
Ι, λόγω της ταξικότητας, της ανθεκτικότητας στο περι­
βάλλον και της βιοσυσσώρευσής τους, ή όταν υπάρχουν 
αποδείξεις για την καρκινογενή τους δράση στο υδάτινο 
περιβάλλον ή μέσω αυτού-
ότι, εφόσον η ρύπανση που οφείλεται στις απορρίψεις των 
ουσιών αυτών στο υδάτινο περιβάλλον προκαλείται από 
ένα μεγάλο αριθμό βιομηχανιών, είναι απαραίτητο να 
καθοριστούν ειδικές οριακές τιμές για τις απορρίψεις, σε 
συνάρτηση με τον τύπο βιομηχανίας, και να καθοριστούν 
ποιοτικοί στόχοι για το υδάτινο περιβάλλον στο οποίο οι 
ουσίες αυτές απορρίπτονται· 
ότι ο σκοπός των ποιοτικών στόχων είναι η εξάλειψη της 
ρύπανσης στα διάφορα τμήματα του υδάτινου περιβάλ­
λοντος που θα μπορούσαν να προσβληθούν από τις 
απορρίψεις των ουσιών αυτών 
ότι οι ποιοτικοί στόχοι πρέπει να καθοριστούν μ' αυτή την 
προοπτική και όχι με πρόθεση να θεσπιστούν κανόνες 
σχετικά με την προστασία των καταναλωτών ή την 
εμπορία προϊόντων που προέρχονται από το υδάτινο 
περιβάλλον