Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης της Ιαπωνίας σχετικά με τη συνεργασία για την αντιμετώπιση των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

I. ΕΙΣΑΓΩΓΉ

Ο βαθμιαίος περιορισμός και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η κατάργηση των δασμολογικών και μη δασμολογικών φραγμών στο εμπόριο από τη δεκαετία του 1960 και μετά, σε συνδυασμό με άλλα μέτρα ελευθέρωσης όπως εκείνα που αφορούν την κυκλοφορία των κεφαλαίων, οδήγησαν σε τεράστια ανάπτυξη του διεθνούς εμπορίου. Το γεγονός αυτό έχει σημαντικές συνέπειες για την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού. Σε αυξανόμενο βαθμό μη κοινοτικές επιχειρήσεις ενεργούν κατά τρόπο που αντιβαίνει στις αρχές του ανταγωνισμού, πράγμα που επηρεάζει τις ευρωπαϊκές αγορές. Κατά γενικό κανόνα, οι αντιανταγωνιστικές πρακτικές εντός της Κοινότητας συχνά συνδέονται με παρόμοιες πρακτικές σε άλλες αγορές, ενώ οι αντιανταγωνιστικές πρακτικές σε άλλες αγορές έχουν επιπτώσεις στην κοινή αγορά. Με τον ίδιο τρόπο, όσον αφορά τις διαρθρωτικές αλλαγές, μια συγχώνευση που υπερβαίνει τα όρια που προβλέπονται στον κανονισμό για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων [1] συχνά έχει συνέπειες και εκτός της κοινής αγοράς. Όλο και συχνότερα, πρακτικές που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες έχουν επιπτώσεις εντός της Κοινότητας, και το ζήτημα αυτό δεν είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί με βάση του κοινοτικούς κανόνες.

[1] EE αριθ. L 395 της 30.12.1989, σ. 1 (διορθωμένη μορφή: ΕΕ αριθ. L 257, 21.9.1990, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό του Συμβουλίου (EΚ) αριθ. 1310/97 της 30.06.1997, ΕΕ L 180, 09.07.1997.

Στην κοινοτική νομοθεσία, ένα από τα κριτήρια που διέπουν την εφαρμογή των άρθρων 81 και 82 της συνθήκης ΕΚ είναι ότι η εξεταζόμενη αντιανταγωνιστική συμπεριφορά θα πρέπει "να επηρεάζει το εμπόριο μεταξύ των κρατών μελών". Στην απόφασή του στην υπόθεση "Χαρτοπολτός" (συνεκδικασθείσες υποθέσεις 89/85, 104/85, 114/85, 116/85, 117/85 και 125/85 έως 129/85, hlstrφm και λοιποί κατά Επιτροπής, της 27.09.1988, Συλλογή ΔΕΚ. 1988, σ. 5193), το Δικαστήριο απεδέχθη ότι οι κοινοτικοί κανόνες ανταγωνισμού θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και σε επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες εκτός της Κοινότητας, εφόσον η υπό εξέταση συμπεριφορά έχει λάβει χώρα εντός της Κοινότητας. Επιπλέον, στην απόφασή του στην υπόθεση Gencor (υπόθεση T-102/96, Gencor Ltd. κατά Επιτροπής, της 25.3.1999, Συλλογή ΔΕΚ 1999, II-0753), το Πρωτοδικείο απεφάνθη ότι η εφαρμογή των κοινοτικών κανόνων για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων όσον αφορά συγκεντρώσεις επιχειρήσεων που είναι εγκατεστημένες εκτός της Κοινότητας "δικαιολογείται από τη σκοπιά του δημοσίου διεθνούς δικαίου... οσάκις προβλέπεται ότι [η] σχεδιαζόμενη συγκέντρωση θα έχει άμεση και ουσιαστική επίπτωση εντός της Κοινότητας".

Ωστόσο, η προσέγγιση αυτή δεν επιτρέπει τη λήψη μέτρων και την επιβολή κυρώσεων κατά όλων των περιοριστικών πρακτικών που προέρχονται από τρίτες χώρες. Επιπλέον, τα προβλήματα που συναντώνται από επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε διεθνές επίπεδο (πολυεθνικές) έχουν συχνά παγκόσμιες διαστάσεις και οι συμφωνίες που συνάπτουν είναι δυνατόν να εξετάζονται από διαφορετικές αρχές ανταγωνισμού. Συνεπώς, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα σύγκρουσης μεταξύ των δραστηριοτήτων των διαφόρων αρχών ανταγωνισμού και θα ήταν χρήσιμο να υπάρχει ένα ελάχιστο επίπεδο επικοινωνίας μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων τους.

Για την αντιμετώπιση αυτών των καταστάσεων με όλο και μεγαλύτερη διεθνή διάσταση, θα πρέπει να συναφθούν, όπως έχουν ήδη συναφθεί, συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού που επιτρέπουν τη βελτίωση του συντονισμού όταν οι ίδιες υποθέσεις εξετάζονται από διαφορετικές αρχές ανταγωνισμού και τη λήψη μέτρων κατά πράξεων που προέρχονται από μια χώρα και έχουν επιπτώσεις σε άλλη.

Η προσέγγιση αυτή επιτρέπει την εξεύρεση αποτελεσματικής λύσης στα ανακύπτοντα προβλήματα, ενώ ταυτόχρονα αποφεύγονται οι συγκρούσεις που μπορεί να προκύπτουν λόγω μονομερών ενεργειών που στηρίζονται στην εξωεδαφικότητα. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να συναφθούν συμφωνίες συνεργασίας μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού.

II. ΟΙ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΜΕ ΤΙΣ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ

Το 1991 [2] και το 1998 [3] οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες συνήψαν συμφωνίες συνεργασίας με την κυβέρνηση των ΗΠΑ. Το 1999 [4], συνήφθη παρόμοια συμφωνία με την κυβέρνηση του Καναδά. Οι συμφωνίες αυτές σκοπό είχαν να προωθήσουν τη συνεργασία μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού μέσω της ενθάρρυνσης της ανταλλαγής πληροφοριών, και το διάλογο μεταξύ των αρμόδιων αρχών σύμφωνα με τη σύσταση του ΟΟΣΑ περί της συνεργασίας σε θέματα ανταγωνισμού.

[2] Συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας τους περί ανταγωνισμού, ΕΕ L 95, 27.4.95, σ. 47 - 52 όπως διορθώθηκε στην ΕΕ L 131, 15.6.95, σ.38-39.

[3] Συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας τους περί ανταγωνισμού, ΕΕ L 173, 18.06.1998.

[4] Συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης του Καναδά σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας τους περί ανταγωνισμού, ΕΕ L 175, 10.07.1999.

Ωστόσο, οι συμφωνίες αυτές υπερακοντίζουν τη σύσταση του ΟΟΣΑ συμπεριλαμβάνοντας π.χ. ορισμένες αρχές που έχουν καθιερωθεί από τη νομολογία των ΗΠΑ, έτσι ώστε να περιοριστούν οι υπερβολές της επίκλησης της εξωεδαφικότητας κατά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού των ΗΠΑ (αρνητική διεθνής αβροφροσύνη) και αναπτύσσοντας για πρώτη φορά την έννοια της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης, όπου ένα συμβαλλόμενο μέρος που επηρεάζεται αρνητικά από την αντιανταγωνιστική συμπεριφορά που εκδηλώνεται εν μέρει ή εν όλω στο έδαφος ενός άλλου μέρους μπορεί να ζητήσει από το μέρος αυτό να λάβει μέτρα.

III. Η ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕΤΑΞΥ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ

Οι λόγοι για τους οποίους συνήφθησαν συμφωνίες συνεργασίας με τις ΗΠΑ και τον Καναδά ισχύουν και για τη σύναψη παρόμοιων συμφωνιών με άλλες τρίτες χώρες. Είναι σημαντικό να συναφθούν συμφωνίες συνεργασίας με τους κυριότερους εμπορικούς μας εταίρους. Ως προς αυτό, η Ιαπωνία αποτελεί εταίρο που πρέπει να ληφθεί ιδιαίτερα υπόψη, λόγω του ότι διαθέτει ιδιαίτερα εξελιγμένη νομοθεσία περί ανταγωνισμού και μια καθιερωμένη αντιμονοπωλιακή αρχή. Ακόμη, επιχειρήσεις που είναι εγκατεστημένες στην Ιαπωνία δραστηριοποιούνται στην ευρωπαϊκή αγορά και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις που ενδιαφέρονται να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στην ιαπωνική αγορά θα μπορούσαν να επωφεληθούν από τη δυνατότητα που προσφέρεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο πλαίσιο μελλοντικής συμφωνίας, να ζητεί από τις ιαπωνικές αρχές ανταγωνισμού να εφαρμόζουν τους οικείους κανόνες ανταγωνισμού με σκοπό την εξάλειψη των ιδιωτικών αντιανταγωνιστικών πρακτικών που εμποδίζουν την πρόσβαση των ξένων επιχειρήσεων στην ιαπωνική αγορά.

Πρέπει να σημειωθεί ότι (τον Οκτώβριο του 1999) η Ιαπωνία είχε συνάψει συμφωνία διμερούς συνεργασίας με τις ΗΠΑ, η οποία έχει πολλά κοινά σημεία με τις συμφωνίες μεταξύ ΕΚ και ΗΠΑ του 1991 και μεταξύ ΕΚ και Καναδά του 1999. Τα κείμενα αυτά παρέχουν στέρεες βάσεις για τη διαπραγμάτευση μιας συμφωνίας διμερούς συνεργασίας σε θέματα ανταγωνισμού μεταξύ ΕΚ και Ιαπωνίας. Σύμφωνα με τις οδηγίες διαπραγμάτευσης που εκδόθηκαν από το Συμβούλιο στις 8.6.2000, η Επιτροπή και η κυβέρνηση της Ιαπωνίας κατάρτισαν σχέδιο της προτεινόμενης συμφωνίας συνεργασίας η οποία θα πρέπει τώρα να ολοκληρωθεί και να υπογραφεί σύμφωνα με τις διαδικασίες που ισχύουν στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες και την Ιαπωνία. Το κείμενο του σχεδίου συμφωνίας συνεργασίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης της Ιαπωνίας για την αντιμετώπιση των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων επισυνάπτεται ως παράρτημα στην προτεινόμενη απόφαση του Συμβουλίου και της Επιτροπής.

IV. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Ενόσω η προτεινόμενη συμφωνία έχει σχέση με τους κανόνες ανταγωνισμού της συνθήκης ΕΚ, ως νομική βάση για τη σύναψη της συμφωνίας χρησιμοποιούνται από το Συμβούλιο τα άρθρα 83 και 308 της συνθήκης ΕΚ, σε συνδυασμό με το πρώτο εδάφιο της παραγράφου 3 του άρθρου 300. Πριν το Συμβούλιο συνάψει τη συμφωνία, πρέπει να ζητηθεί η γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Στο μέτρο που η συμφωνία αφορά προϊόντα ΕΚΑΧ, ως νομική βάση για τη σύναψη του σχεδίου συμφωνίας από την Επιτροπή χρησιμοποιούνται τα άρθρα 65 και 66 της συνθήκης ΕΚΑΧ.

V. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΔΙΑΤΑΞΕΩΝ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΣΥΜΦΩΝΙΑΣ

Άρθρο I- Σκοπός και ορισμοί

Σύμφωνα με το άρθρο I παράγραφος 1, η προβλεπόμενη συμφωνία έχει τους ακόλουθους στόχους:

- την καθιέρωση ενός συστήματος συνεργασίας και συντονισμού μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αφενός, και των ιαπωνικών αρχών ανταγωνισμού αφετέρου,

- την αύξηση της αποτελεσματικότητας όσον αφορά την εφαρμογή της αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας κάθε πλευράς και

- τη μείωση της πιθανότητας λήψης συγκρουόμενων ή αλληλοεπικαλυπτόμενων αποφάσεων.

Στο άρθρο I παράγραφος 2 υπάρχουν οι ορισμοί για τους ακόλουθους όρους που χρησιμοποιούνται στη συμφωνία :

- "αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες",

- "αρμόδια αρχή κράτους μέλους" (λόγω του άρθρου IX παράγραφος 6),

- "αρχές ανταγωνισμού",

- "νομοθεσία περί ανταγωνισμού", και

- "μέτρο εφαρμογής". Θα πρέπει να σημειωθεί εν προκειμένω ότι ο όρος αυτός δεν περιλαμβάνει έρευνες, μελέτες και αναλύσεις της αγοράς, εάν- και εφόσον - δεν συνδέονται με εικαζόμενη παραβίαση των κανόνων ανταγωνισμού.

Όσον αφορά την Κοινότητα, το πεδίο εφαρμογής της συμφωνίας καλύπτει τα άρθρα 81, 82 και 85 της συνθήκης ΕΚ, τον κανονισμό αριθ. 4064/89 για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, τα άρθρα 65 και 66 της συνθήκης ΕΚΑΧ και τους κανονισμούς εφαρμογής που εκδόθηκαν βάσει των διατάξεων αυτών. Καλύπτονται επίσης οι μελλοντικές τροποποιήσεις των διατάξεων αυτών.

Άρθρο II - Κοινοποιήσεις

Το άρθρο II παράγραφος 1 προβλέπει ότι η αρχή ανταγωνισμού εκάστου μέρους πρέπει να ενημερώνεται εάν επηρεάζονται "σημαντικά συμφέροντά" του.

Στο άρθρο II παράγραφος 2 περιγράφονται ορισμένες καταστάσεις στις οποίες θεωρείται ότι, καταρχήν, επηρεάζονται "σημαντικά συμφέροντα" ενός μέρους.

Στο άρθρο II παράγραφος 3 ορίζονται, όταν πρόκειται για συγκεντρώσεις, οι περιπτώσεις που απαιτούν κοινοποίηση και η χρονική στιγμή κατά την οποία θα πρέπει να γίνει η κοινοποίηση.

Στο άρθρο II παράγραφος 4 ορίζονται, όταν δεν πρόκειται για συγκεντρώσεις, τα γεγονότα που απαιτούν κοινοποίηση και η χρονική στιγμή κατά την οποία πρέπει να γίνει η κοινοποίηση.

Εν προκειμένω, η γενική προσέγγιση είναι ότι η κοινοποίηση πρέπει να πραγματοποιείται σε αρκετά έγκαιρο στάδιο της διαδικασίας έτσι ώστε το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η κοινοποίηση να έχει τη δυνατότητα να αντιδράσει και το μέρος που έχει αναλάβει την υπόθεση να είναι σε θέση να λάβει υπόψη τη γνώμη του άλλου μέρους.

Το άρθρο II παράγραφος 5 αναφέρει ότι οι κοινοποιήσεις θα πρέπει να είναι αρκούντως λεπτομερείς ώστε να επιτρέπουν στο μέρος προς το οποίο απευθύνεται η κοινοποίηση να προβεί σε μια πρώτη εκτίμηση των επιπτώσεων των μέτρων εφαρμογής που έχει λάβει το άλλο μέρος στα σημαντικά ίδια συμφέροντά του.

Άρθρο III - Παροχή συνδρομής και πληροφοριών

Στο άρθρο III παράγραφος 1 ορίζεται ότι τα μέρη συμφωνούν να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή εφόσον η νομοθεσία και τα σημαντικά τους συμφέροντα το επιτρέπουν.

Το άρθρο III παράγραφος 2 προβλέπει ότι έκαστο μέρος, όταν η νομοθεσία και τα συμφέροντά του το επιτρέπουν:

- ενημερώνει το άλλο για ορισμένα μέτρα εφαρμογής που λαμβάνει σχετικά με παραβιάσεις που επηρεάζουν τον ανταγωνισμό στο άλλο μέρος.

- παρέχει πληροφορίες που βοηθούν την άλλη πλευρά στη θέσπιση μέτρων εφαρμογής.

- παρέχει πληροφορίες που συνδέονται με μέτρα εφαρμογής που έχουν θεσπιστεί από την άλλη πλευρά.

Άρθρο IV - Συντονισμός των μέτρων εφαρμογής

Το άρθρο IV παράγραφος 1 αναφέρεται στα μέτρα εφαρμογής που λαμβάνονται από τις δυο πλευρές όσον αφορά καταστάσεις που συνδέονται μεταξύ τους και στην ανάγκη συντονισμού των δραστηριοτήτων αυτών. Αυτό συμβαίνει όταν μια αντιανταγωνιστική πρακτική στην αγορά ενός μέρους μπορεί να συνδέεται με την ίδια συμπεριφορά στην αγορά του άλλου μέρους. Σε μια τέτοια περίπτωση, οι αρχές ανταγωνισμού των δυο μερών μπορούν να επωφεληθούν από το συντονισμό των δραστηριοτήτων τους, συμπεριλαμβανομένων των σχετικών ερευνών τους, και να παρέχουν αμοιβαία συνδρομή, πάντοτε στο βαθμό που αυτό συμβιβάζεται με τις αντίστοιχες νομοθεσίες και τα σημαντικά τους συμφέροντα.

Στο άρθρο IV παράγραφος 2 απαριθμούνται οι παράγοντες που πρέπει να λαμβάνονται υπόψη για να αποφασιστεί κατά πόσο είναι σκόπιμος ο συντονισμός σε μια συγκεκριμένη υπόθεση.

Στο άρθρο IV παράγραφος 3 αναφέρεται ότι κάθε αρχή ανταγωνισμού θα εξετάζει προσεκτικά τους στόχους που επιδιώκει το άλλο μέρος με τα μέτρα εφαρμογής που λαμβάνει.

Το άρθρο IV παράγραφος 4 προβλέπει ότι- κατόπιν αιτήσεως - το ένα μέρος μπορεί να ζητήσει παρέκκλιση από πρόσωπο που χορήγησε εμπιστευτικές πληροφορίες, προκειμένου να κοινοποιήσει τις πληροφορίες αυτές στο άλλο μέρος.

Σύμφωνα με το άρθρο IV παράγραφος 5, κάθε μέρος μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακοινώσει στο άλλο μέρος ότι προτίθεται να περιορίσει ή να δώσει τέλος στο συντονισμό και να συνεχίσει ανεξάρτητα την υλοποίηση των μέτρων εφαρμογής του.

Άρθρο V - Συνεργασία όσον αφορά αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες που ασκούνται στην επικράτεια ενός μέρους και θίγουν τα συμφέροντα του άλλου μέρους

Το άρθρο V παράγραφος 1 είναι επίσης γνωστό ως ρήτρα "θετικής διεθνούς αβροφροσύνης", η οποία επιτρέπει σε ένα μέρος του οποίου τα συμφέροντα επηρεάζονται δυσμενώς από δραστηριότητες εντός της δικαιοδοσίας του άλλου μέρους να επιστήσει την προσοχή του άλλου μέρους στο θέμα αυτό. Το μέρος αυτό ενδέχεται να μην γνωρίζει το πρόβλημα ή να μην έχει θεωρήσει ότι αποτελεί προτεραιότητα. Αφής στιγμής επισημανθεί το πρόβλημα καθώς και το γεγονός ότι θίγονται σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους, το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση έχει τη διακριτική ευχέρεια να λάβει κατάλληλα μέτρα για την εφαρμογή των οικείων κανόνων ανταγωνισμού.

Στο άρθρο V παράγραφος 2 προσδιορίζεται το περιεχόμενο της αίτησης "θετικής διεθνούς αβροφροσύνης".

Στο άρθρο V παράγραφος 3 αναφέρεται ότι οι υποχρεώσεις του μέρους προς το οποίο απευθύνεται αίτηση "θετικής διεθνούς αβροφροσύνης" είναι να την εξετάσει προσεκτικά και να ενημερώσει το αιτούν μέρος σχετικά με την απόφασή του όσο το δυνατό συντομότερα. Ωστόσο, εάν το μέρος προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση αποφασίσει να λάβει μέτρα εφαρμογής, οι αρχές ανταγωνισμού του εν λόγω μέρους ενημερώνουν το αιτούν μέρος για τις σημαντικές εξελίξεις και την έκβαση των μέτρων εφαρμογής.

Το άρθρο IV παράγραφος 4 προβλέπει ότι είναι στην απόλυτη διακριτική ευχέρεια των αρχών ανταγωνισμού του μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να αποφασίσουν κατά πόσο θα λάβουν μέτρα εφαρμογής όσον αφορά τις αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες που προσδιορίζονται στην αίτηση, και ότι καμία διάταξη του άρθρου αυτού δεν εμποδίζει το αιτούν μέρος να αποσύρει την αίτησή του.

Άρθρο VI - Αποφυγή συγκρούσεων

Το άρθρο VI παράγραφος 1 είναι επίσης γνωστό ως ρήτρα "αρνητικής" ή "παραδοσιακής διεθνούς αβροφροσύνης". Προβλέπει ότι κάθε μέρος εξετάζει προσεκτικά τα σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους σε όλα τα στάδια των μέτρων εφαρμογής που λαμβάνει σε θέματα ανταγωνισμού.

Σύμφωνα με το άρθρο VI παράγραφος 2, όταν αναγνωριστεί ότι μια υπόθεση αποτελεί αντικείμενο παραδοσιακής διεθνούς αβροφροσύνης, κάθε μέρος καταβάλλει προσπάθειες για την έγκαιρη ενημέρωση του άλλου μέρους όσον αφορά σημαντικές εξελίξεις σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής του.

Στο άρθρο VI παράγραφος 3 προσδιορίζονται διάφοροι παράγοντες τους οποίους θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα μέρη κάθε φορά που τα μέτρα εφαρμογής τους ενδέχεται να επηρεάσουν δυσμενώς σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους. Η έννοια των "σημαντικών συμφερόντων" προσδιορίζεται με βάση το σκοπό της συμφωνίας, που συνίσταται στη θέσπιση μιας αποτελεσματικής συνεργασίας στον τομέα του ανταγωνισμού. Συνεπώς, τα συμφέροντα που αναφέρονται εν προκειμένω πρέπει να είναι σημαντικά σε σχέση με το στόχο αυτό.

Άρθρο VII - Διαβουλεύσεις

Το άρθρο VII παράγραφος 1 είναι μια γενική διάταξη που παρέχει τη δυνατότητα σε κάθε μέρος να ζητήσει τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων μέσω της διπλωματικής οδού.

Το άρθρο VII παράγραφος 2 περιγράφει τη μορφή των διαβουλεύσεων αυτών.

Άρθρο VIII - Ετήσιες συσκέψεις

Το άρθρο VIII παράγραφος 1 αφορά τις ανταλλαγές απόψεων και τις επαφές μεταξύ των δυο πλευρών όταν αυτό είναι απαραίτητο για την εφαρμογή της συμφωνίας.

Το άρθρο VIII παράγραφος 2 προβλέπει ετήσιες συσκέψεις μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού για τη συζήτηση θεμάτων κοινού ενδιαφέροντος όσον αφορά τη συνεργασία και το συντονισμό σε σχέση με τα μέτρα εφαρμογής, όπως:

- τρέχουσες ενέργειες εφαρμογής και προτεραιότητες,

- ενδεχόμενες μεταβολές της πολιτικής,

- άλλα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Άρθρο IX - Ανταλλαγή, χρήση και προστασία των εμπιστευτικών πληροφοριών

Το άρθρο IX παράγραφος 1 προβλέπει ότι κανένα από τα μέρη δεν υποχρεούται να κοινοποιεί πληροφορίες στο άλλο μέρος όταν η κοινοποίηση αυτή απαγορεύεται βάσει τη νομοθεσίας του ή είναι ασυμβίβαστη με τα συμφέροντά του.

Το άρθρο IX παράγραφος 2, στοιχείο α) ορίζει ότι οι ανταλλασσόμενες πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για τους σκοπούς της συμφωνίας.

Το άρθρο IX παράγραφος 2, στοιχείο β) ορίζει ότι οι εμπιστευτικά κοινοποιούμενες πληροφορίες μεταξύ των μερών ή των αντίστοιχων αρχών ανταγωνισμού πρέπει να παραμείνουν εμπιστευτικές.

Το άρθρο IX παράγραφος 3 προβλέπει ότι οι πληροφορίες που ανταλλάσσονται στο πλαίσιο της συμφωνίας πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τους όρους και τις προϋποθέσεις που προσδιορίζονται από το μέρος που παρέχει τις πληροφορίες.

Το άρθρο IX παράγραφος 4 ορίζει ότι όταν υπάρχει αβεβαιότητα όσον αφορά την ικανότητα ενός μέρους να προσφέρει όλες τις απαραίτητες εγγυήσεις και διασφαλίσεις που απαιτούνται, το άλλο μέρος δύναται να περιορίσει τις πληροφορίες που κοινοποιεί.

Στο άρθρο IX παράγραφος 5 προσδιορίζονται ορισμένες εξαιρέσεις από τους ανωτέρω κανόνες απόλυτης προστασίας των ανταλλασσόμενων πληροφοριών βάσει της συμφωνίας, και συγκεκριμένα όταν :

- (α) το μέρος που χρησιμοποιεί τις πληροφορίες έχει λάβει την προηγούμενη συγκατάθεση του μέρους που παρέχει τις πληροφορίες,

- (β) υπό ορισμένες προϋποθέσεις, όταν το μέρος που λαμβάνει τις πληροφορίες έχει υποχρέωση βάσει του νόμου να χορηγήσει πρόσβαση στις πληροφορίες αυτές. Σε μια τέτοια περίπτωση, i) οι αρχές ανταγωνισμού των μερών δεν αναλαμβάνουν οποιαδήποτε ενέργεια ενδέχεται δημιουργήσει νομική υποχρέωση παροχής σε τρίτο πληροφοριών που τους διαβιβάζονται βάσει της συμφωνίας, χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του μέρους που παρέχει τις πληροφορίες, ii) κάθε φορά που είναι δυνατό πρέπει να ειδοποιείται εκ των προτέρων το μέρος που παρέχει τις πληροφορίες, να πραγματοποιούνται εφόσον ζητηθεί, διαβουλεύσεις με το μέρος αυτό και να λαμβάνονται δεόντως υπόψη τα σημαντικά του συμφέροντα, και iii) πρέπει να λαμβάνονται όλα τα διαθέσιμα μέτρα βάσει των ισχυόντων νόμων και κανονισμών για τη διατήρηση της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών όσον αφορά αιτήσεις τρίτων ή άλλων αρχών για την αποκάλυψη των σχετικών πληροφοριών.

Το άρθρο IX παράγραφος 6 διασφαλίζει ότι οποιοδήποτε κράτος μέλος της ΕΚ έχει συμφέρον να γνωρίζει τα μέτρα εφαρμογής της ιαπωνικής αρχής ανταγωνισμού, θα ενημερώνεται για όλες τις κοινοποιήσεις που λαμβάνονται βάσει της συμφωνίας. Οι αρμόδιες αρχές των ενδιαφερομένων κρατών μελών της ΕΚ θα ενημερώνονται επίσης για οποιαδήποτε συνεργασία ή συντονισμό των μέτρων εφαρμογής. Σχετικά με το θέμα αυτό, θα πρέπει να γίνεται σεβαστό αίτημα εκ μέρους των ιαπωνικών αρχών ανταγωνισμού να μην αποκαλυφθούν εμπιστευτικές πληροφορίες.

Άρθρο X - Ισχύουσα νομοθεσία

Το άρθρο X παράγραφος 1 προβλέπει ότι δεν επιβάλλεται στα μέρη να λάβουν μέτρα που δεν συμβιβάζονται με την ισχύουσα νομοθεσία τους, ή δεν ανταποκρίνονται στους πόρους και τις προτεραιότητές τους.

Το άρθρο X παράγραφος 2 προβλέπει ότι οι αρχές ανταγωνισμού των μερών μπορούν να θεσπίσουν πιο λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή της συμφωνίας.

Το άρθρο X παράγραφος 3 αναφέρεται στη δυνατότητα των μερών να ζητήσουν ή να χορηγήσουν αμοιβαία συνδρομή σύμφωνα με άλλες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή μεταξύ τους ρυθμίσεις.

Το άρθρο X παράγραφος 4 προβλέπει ότι καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν προδικάζει την πολιτική ή τη νομική θέση των μερών όσον αφορά θέματα που συνδέονται με τη δικαιοδοσία τους.

Το άρθρο X παράγραφος 5 προσδιορίζει ότι οι θέσεις, τα δικαιώματα ή οι υποχρεώσεις της κάθε πλευράς βάσει άλλων διεθνών συμφωνιών δεν επηρεάζονται από την παρούσα συμφωνία.

Άρθρο XI - Ανακοινώσεις μέσω της διπλωματικής οδού

Σύμφωνα με το άρθρο XI, οι ανακοινώσεις βάσει της συμφωνίας αυτής μπορούν να πραγματοποιούνται άμεσα μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού των μερών, εκτός από τις κοινοποιήσεις σύμφωνα με το άρθρο I, παράγραφος 2 στοιχείο β), το άρθρο II και τις αιτήσεις σύμφωνα με το άρθρο V παράγραφος 1 της συμφωνίας, οι οποίες θα πρέπει να επιβεβαιώνονται- αμέσως - εγγράφως μέσω της διπλωματικής οδού.

Άρθρο XII - Έναρξη ισχύος και λύση

Το άρθρο XII παράγραφος 1 ορίζει ότι η συμφωνία αρχίζει να ισχύει τριάντα μέρες μετά την υπογραφή της. Η περίοδος αυτή θα χρησιμοποιηθεί για τη δημοσιοποίηση της συμφωνίας και την ενημέρωση των επιχειρηματικών κύκλων για την ύπαρξη της καθώς και για την θέσπιση των απαραίτητων μηχανισμών για την ανταλλαγή κοινοποιήσεων.

Σύμφωνα με το άρθρο XII παράγραφος 2, η συμφωνία μπορεί να λυθεί εξήντα ημέρες μετά την ημερομηνία κατά την οποία κάποιο από τα μέρη κοινοποιεί ότι επιθυμεί τη λύση της.

Το άρθρο XII παράγραφος 3 προβλέπει την επανεξέταση της συμφωνίας το αργότερο πέντε χρόνια από την έναρξη ισχύος της.

Γλωσσικό καθεστώς

Η παρούσα συμφωνία θα εκδοθεί στην αγγλική, γαλλική, δανική, γερμανική, ελληνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, φινλανδική, σουηδική και ιαπωνική γλώσσα.

VI. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Συμπερασματικά, η Επιτροπή προτείνει στο Συμβούλιο, μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, να εγκρίνει το κείμενο του σχεδίου συμφωνίας και να εκδώσει την προτεινόμενη απόφαση του Συμβουλίου και της Επιτροπής.

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ για τη σύναψη συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης της Ιαπωνίας σχετικά με τη συνεργασία για την αντιμετώπιση των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 83 και 308, σε συνδυασμό με το πρώτο εδάφιο παράγραφος 3 του άρθρου 300,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, και ιδίως τα άρθρα 65 και 66,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

Εκτιμώντας:

ότι, λόγω της αυξανόμενης διεθνούς διάστασης των προβλημάτων του ανταγωνισμού, θα πρέπει να ενισχυθεί η διεθνής συνεργασία σε αυτόν τον τομέα.

ότι η ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή των νομοθεσιών περί ανταγωνισμού έχει καθοριστική σημασία για την εύρυθμη λειτουργία των αγορών και για το διεθνές εμπόριο.

ότι η θέσπιση των αρχών της θετικής διεθνούς αβροφροσύνης στο διεθνές δίκαιο και η εφαρμογή των αρχών αυτών στις νομοθεσίες περί ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ιαπωνίας είναι πιθανό να αυξήσουν την αποτελεσματικότητα της εφαρμογής τους.

ότι, για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε συμφωνία με την Ιαπωνία όσον αφορά την εφαρμογή των κανόνων ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ιαπωνίας .

ότι η προσφυγή στο άρθρο 308 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας επιβάλλεται επειδή στο κείμενο της συμφωνίας περιλαμβάνονται συγχωνεύσεις και εξαγορές που εμπίπτουν στις διατάξεις του κανονισμού ΕΟΚ αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1989 για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων [5], ο οποίος βασίζεται κυρίως στο άρθρο 308.

[5] ΕΕ αριθ. L 395 of 30.12.1989, σ. 1 (διορθωμένη μορφή: ΕΕ αριθ L 257, 21.9.1990, σ. 13), όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό του Συμβουλίου (EΚ) αριθ. 1310/97 της 30.06.1997, ΕΕ L 180, 09.07.1997.

ότι η συμφωνία πρέπει να εγκριθεί.

ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΥΝ:

Άρθρο 1

Η συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης της Ιαπωνίας σχετικά με τη συνεργασία για την αντιμετώπιση των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων, εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.

Το κείμενο της συμφωνίας, στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική, ελληνική, ιαπωνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική γλώσσα επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση.

Άρθρο 2

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Ο Πρόεδρος της Επιτροπής εξουσιοδοτείται να ορίσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να υπογράψουν τη συμφωνία εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο Για την Επιτροπή

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης της Ιαπωνίας σχετικά με τη συνεργασία για την αντιμετώπιση αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα (στο εξής "Ευρωπαϊκές Κοινότητες") αφενός, και η Κυβέρνηση της Ιαπωνίας, αφετέρου, (στο εξής "τα μέρη"):

Αναγνωρίζοντας ότι οι οικονομίες όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένων εκείνων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ιαπωνίας, καθίστανται όλο και περισσότερο αλληλένδετες.

Διαπιστώνοντας ότι τα μέρη συμμερίζονται την άποψη ότι η ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού έχει καθοριστική σημασία για την εύρυθμη λειτουργία των αντίστοιχων αγορών τους και για τις μεταξύ τους συναλλαγές.

Διαπιστώνοντας ότι η ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ιαπωνίας αντίστοιχα μπορεί να ενισχυθεί μέσω της συνεργασίας και, ενδεχομένως, μέσω του μεταξύ τους συντονισμού κατά την εφαρμογή της εν λόγω νομοθεσίας.

Διαπιστώνοντας ότι κατά καιρούς ενδέχεται να προκύψουν διαφορές μεταξύ των μερών όσον αφορά την εφαρμογή της νομοθεσίας ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ιαπωνίας αντίστοιχα.

Αναγνωρίζοντας τη δέσμευση των μερών να αποδίδουν ιδιαίτερη προσοχή στα σημαντικά συμφέροντα εκάστου μέρους κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της Ιαπωνίας αντίστοιχα (αναφέρεται στο εξής ως η "νομοθεσία περί ανταγωνισμού κάθε μέρους"). και

Έχοντας υπόψη τη σύσταση του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης για τη συνεργασία μεταξύ των χωρών μελών σχετικά με τις αντιανταγωνιστικές πρακτικές που επηρεάζουν το διεθνές εμπόριο, όπως αναθεωρήθηκε στις 27 και 28 Ιουλίου 1995, και τη σύσταση του Συμβουλίου του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης σχετικά με τις αποτελεσματικές ενέργειες κατά των ιδιαίτερα σοβαρών συμπράξεων που εκδόθηκε στις 25 Μαρτίου 1998.

Συμφώνησαν τα εξής:

Άρθρο I

1. Σκοπός της παρούσας συμφωνίας είναι να συμβάλει στην αποτελεσματική εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού κάθε μέρους με την προώθηση της συνεργασίας και του συντονισμού μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού των μερών και στη μείωση των πιθανοτήτων συγκρούσεων μεταξύ των μερών για όλα τα θέματα που αφορούν την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού κάθε μέρους .

2. Για τους σκοπούς της παρούσας συμφωνίας, νοούνται ως:

(α) "αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες ": κάθε συμπεριφορά ή πράξη που ενδέχεται να υπόκειται σε κυρώσεις ή άλλα μέτρα αποκατάστασης βάσει της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού της Ιαπωνίας ή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

(β) "αρμόδια αρχή κράτους μέλους": μια αρχή για κάθε κράτος μέλος που αναφέρεται στο άρθρο 299, παράγραφος 1 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας η οποία είναι αρμόδια για την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού. Όταν υπογραφεί η παρούσα συμφωνία η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων θα κοινοποιήσει στην κυβέρνηση της Ιαπωνίας κατάλογο των αρχών αυτών. Η Επιτροπή θα κοινοποιεί στην κυβέρνηση της Ιαπωνίας ενημερωμένο κατάλογο κάθε φορά που αυτό είναι απαραίτητο. Καμία πληροφορία σύμφωνα με την παράγραφο 6 του άρθρου IX δεν θα αποστέλλεται σε αρμόδια αρχή κράτους μέλους εάν η αρχή αυτή δεν έχει συμπεριληφθεί στον κατάλογο που κοινοποιείται από την Επιτροπή στην κυβέρνηση της Ιαπωνίας.

(γ) "αρχή ανταγωνισμού" και "αρχές ανταγωνισμού":

(i) για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ως προς τις αρμοδιότητές της που απορρέουν από τους κανόνες περί ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων . και

(ii) για την Ιαπωνία, η Fair Trade Commission.

(δ) "νομοθεσία περί ανταγωνισμού":

(i) για τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, τα άρθρα 81, 82 και 85 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 4064/89 του Συμβουλίου για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων, τα άρθρα 65 και 66 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα (ΕΚΑΧ), και οι κανονισμοί εφαρμογής τους σύμφωνα με τις εν λόγω συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης της απόφασης 24/54 της Ανωτάτης Αρχής, καθώς και οι τυχόν τροποποιήσεις τους . και

(ii) για την Ιαπωνία, ο νόμος σχετικά με την απαγόρευση των ιδιωτικών μονοπωλίων και τη διατήρηση του θεμιτού εμπορίου (Νόμος αριθ. 54, 1947) (αναφέρεται στο εξής ως "Αντιμονοπωλιακός Νόμος") και οι κανονισμοί εφαρμογής του καθώς και οι τυχόν τροποποιήσεις τους.

(ε) "μέτρα εφαρμογής": κάθε εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού μέσω έρευνας που έχει διεξαχθεί ή διαδικασίας που έχει κινηθεί από την αρχή ανταγωνισμού ενός μέρους. Ωστόσο, δεν περιλαμβάνονται οι έρευνες, οι μελέτες ή οι αναλύσεις της αγοράς με στόχο την διερεύνηση της γενικής οικονομικής κατάστασης ή των γενικών συνθηκών σε συγκεκριμένους κλάδους. Αυτές οι έρευνες, μελέτες ή αναλύσεις δεν θα θεωρούνται ότι περιλαμβάνουν οποιαδήποτε διερεύνηση όσον αφορά εικαζόμενη παραβίαση της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού.

(στ) "επικράτεια ενός μέρους", "επικράτεια του μέρους" και "επικράτεια του άλλου μέρους": η επικράτεια της Ιαπωνίας ή η επικράτεια στην οποία εφαρμόζονται η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και η συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα, ανάλογα με τα συμφραζόμενα.

(ζ) "νόμοι και κανονισμοί ενός μέρους" "νόμοι και κανονισμοί του μέρους" και "νόμοι και κανονισμοί του άλλου μέρους": οι νόμοι και οι κανονισμοί της Ιαπωνίας ή οι νόμοι και οι κανονισμοί των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, ανάλογα με τα συμφραζόμενα.

Άρθρο II

1. Η αρχή ανταγωνισμού εκάστου μέρους οφείλει να κοινοποιεί στην αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους τα μέτρα εφαρμογής που λαμβάνει και τα οποία η κοινοποιούσα αρχή ανταγωνισμού θεωρεί ότι ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους.

2. Στα μέτρα εφαρμογής που ενδέχεται να επηρεάσουν σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους περιλαμβάνονται ιδίως όσα:

(α) είναι συναφή με τα μέτρα εφαρμογής του άλλου μέρους.

(β) στρέφονται κατά ενός υπηκόου ή υπηκόων του άλλου μέρους (στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατά ενός υπηκόου ή υπηκόων των κρατών μελών των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων), ή κατά εταιρείας ή εταιρειών που έχουν συσταθεί ή λειτουργούν βάσει της νομοθεσίας και των κανονισμών που ισχύουν εντός της επικράτειας του άλλου μέρους.

(γ) αφορούν αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες, πλην των συγχωνεύσεων ή εξαγορών, σημαντικό μέρος των οποίων έχει ασκηθεί εντός της επικράτειας του άλλου μέρους.

(δ) αφορούν συγχώνευση ή εξαγορά στην οποία:

(i) ένα ή περισσότερα από τα συμβαλλόμενα μέρη της πράξης ή

(ii) μια εταιρεία που ελέγχει ένα ή περισσότερα από τα συμβαλλόμενα μέρη της πράξης,

είναι εταιρεία που έχει συσταθεί ή λειτουργεί βάσει της νομοθεσίας και των κανονισμών που ισχύουν εντός της επικράτειας του άλλου μέρους.

(ε) αφορούν συμπεριφορά την οποία η κοινοποιούσα αρχή ανταγωνισμού θεωρεί ότι έχει απαιτηθεί, ενθαρρυνθεί ή εγκριθεί από το άλλο μέρος. ή

(στ) συνεπάγονται την επιβολή, ή την αίτηση επιβολής, κυρώσεων ή άλλων μέτρων αποκατάστασης από την αρχή ανταγωνισμού, που επιβάλλουν ή απαγορεύουν συγκεκριμένη συμπεριφορά εντός της επικράτειας του άλλου μέρους.

3. Στην περίπτωση που απαιτείται κοινοποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου όσον αφορά συγχωνεύσεις ή εξαγορές, η κοινοποίηση αυτή δεν πρέπει να γίνεται αργότερα από:

(α) στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

(i) την απόφαση για την κίνηση της διαδικασίας όσον αφορά τη συγκέντρωση, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο γ) του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ 4064/89 του Συμβουλίου.και

(ii) την έκδοση της κοινοποίησης των αιτιάσεων.

(β) στην περίπτωση της Ιαπωνίας,

(i) την έκδοση της αίτησης για την υποβολή εγγράφων, εκθέσεων ή παροχής άλλων πληροφοριών σχετικά με την προτεινόμενη πράξη σύμφωνα με τον Αντιμονοπωλιακό Νόμο. και

(ii) την έκδοση σύστασης ή απόφασης για την έναρξη ακρόασης.

4. Όταν απαιτείται κοινοποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου όσον αφορά υποθέσεις εκτός από συγχωνεύσεις ή εξαγορές, οι κοινοποιήσεις πρέπει να γίνονται όσο το δυνατό μεγαλύτερο χρονικό διάστημα πριν από τις ακόλουθες ενέργειες:

(α) στην περίπτωση των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων:

(i) την έκδοση κοινοποίησης αιτιάσεων. και

(ii) την έκδοση απόφασης ή την επίτευξη διακανονισμού.

(β) στην περίπτωση της Ιαπωνίας:

(i) την κίνηση ποινικής διαδικασίας.

(ii) την κατάθεση καταγγελίας που απαιτεί την άμεση λήψη μέτρων.

(iii) την έκδοση σύστασης ή απόφασης για την έναρξη ακρόασης. και

(iv) την έκδοση εντολής για την πληρωμή προστίμου χωρίς προηγούμενη σύσταση προς το πρόσωπο που καλείται να πληρώσει το πρόστιμο.

5. Οι κοινοποιήσεις πρέπει να είναι αρκούντως λεπτομερείς ώστε να επιτρέπουν στο μέρος προς το οποίο απευθύνονται να προβαίνει σε μια πρώτη εκτίμηση των επιπτώσεων των μέτρων εφαρμογής στα σημαντικά ίδια συμφέροντά του.

Άρθρο III

1. Στο πλαίσιο των μέτρων εφαρμογής, η αρχή ανταγωνισμού εκάστου των μερών παρέχει τη συνδρομή της στην ομόλογή της αρχή του άλλου μέρους, στο βαθμό που αυτό συμβιβάζεται με τη νομοθεσία και τους κανονισμούς του μέρους που παρέχει τη συνδρομή του καθώς και τα σημαντικά συμφέροντα του μέρους αυτού, και στο πλαίσιο των ευλόγως διαθέσιμων πόρων.

2. Η αρχή ανταγωνισμού εκάστου μέρους οφείλει, στο βαθμό που αυτό συμβιβάζεται με την ισχύουσα νομοθεσία και κανονισμούς του μέρους καθώς και με τα σημαντικά ίδια συμφέροντα του μέρους αυτού:

(α) να ενημερώνει την αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους όσον αφορά τα μέτρα εφαρμογής που λαμβάνει για την αντιμετώπιση αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων και που η κοινοποιούσα αρχή θεωρεί ότι ενδέχεται να έχουν επίσης αρνητικές επιπτώσεις στον ανταγωνισμό στην επικράτεια του άλλου μέρους ή της άλλης χώρας

(β) να παρέχει στην αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους κάθε σημαντική πληροφορία που έχει στη διάθεσή της ή περιέρχεται στη γνώση της σχετικά με αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες, εφόσον η κοινοποιούσα αρχή ανταγωνισμού θεωρεί ότι οι πληροφορίες αυτές παρουσιάζουν ενδιαφέρουν ή ενδέχεται να καθιστούν αναγκαία τη λήψη μέτρων εφαρμογής εκ μέρους της αρχής ανταγωνισμού του άλλου μέρους. και

(γ) να παρέχει στην αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους, κατόπιν αιτήσεως και σύμφωνα με τις διατάξεις της παρούσας συμφωνίας, οποιαδήποτε πληροφορία διαθέτει και η συνδέεται με μέτρα εφαρμογής της αρχής ανταγωνισμού του άλλου μέρους.

Άρθρο IV

1. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες οι αρχές ανταγωνισμού και των δύο μερών λαμβάνουν μέτρα εφαρμογής σχετικά με υποθέσεις που συνδέονται μεταξύ τους, εξετάζουν το ενδεχόμενο συντονισμού των μέτρων εφαρμογής.

2. Για να καθοριστεί εάν ορισμένα μέτρα εφαρμογής θα πρέπει να συντονιστούν, οι αρχές ανταγωνισμού των μερών λαμβάνουν, μεταξύ άλλων, υπόψη τους ακόλουθους παράγοντες:

(α) την επίδραση αυτού του συντονισμού στην ικανότητά τους να επιτύχουν τους στόχους που επιδιώκονται με τα μέτρα εφαρμογής

(β) τις σχετικές ικανότητες των αρχών ανταγωνισμού των μερών να λάβουν τις πληροφορίες που είναι αναγκαίες για την υλοποίηση των μέτρων

(γ) το βαθμό στον οποίο η αρχή ανταγωνισμού εκάστου των μερών μπορεί να λάβει αποτελεσματικά μέτρα αποκατάστασης για την αντιμετώπιση των επίμαχων αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων

(δ) τη δυνατότητα να γίνει αποτελεσματικότερη χρήση των πόρων

(ε) τη δυνατότητα μείωσης των δαπανών που βαρύνουν τα πρόσωπα τα οποία υπόκεινται στα μέτρα εφαρμογής. και

(στ) τα πιθανά οφέλη των συντονισμένων μέτρων αποκατάστασης για τα μέρη και τα πρόσωπα που υπόκεινται στα μέτρα εφαρμογής.

3. Σε περίπτωση συντονισμού των μέτρων εφαρμογής, η αρχή ανταγωνισμού εκάστου των μερών κατά την υλοποίηση των μέτρων εφαρμογής λαμβάνει προσεκτικά υπόψη τους στόχους που επιδιώκονται με τα μέτρα εφαρμογής που έχουν ληφθεί από την αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους.

4. Όταν οι αρχές ανταγωνισμού και των δύο μερών λαμβάνουν μέτρα εφαρμογής σχετικά με υποθέσεις που συνδέονται μεταξύ τους, η αρχή ανταγωνισμού εκάστου μέρους εξετάζει, κατόπιν αιτήματος της αρχής ανταγωνισμού του άλλου μέρους και εφόσον αυτό συμβιβάζεται με τα σημαντικά συμφέροντα του μέρους προς το οποίο απευθύνεται το αίτημα, κατά πόσο τα πρόσωπα που χορήγησαν εμπιστευτικές πληροφορίες σχετικά με τα εν λόγω μέτρα εφαρμογής συναινούν στην κοινοποίηση των πληροφοριών αυτών στην αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους.

5. Εφόσον ενημερώσει κατάλληλα την αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους, η αρχή ανταγωνισμού κάθε μέρους μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να περιορίσει ή να δώσει τέλος στο συντονισμό των μέτρων εφαρμογής και να συνεχίσει ανεξάρτητα την υλοποίηση των μέτρων εφαρμογής της.

Άρθρο V

1. Εάν η αρχή ανταγωνισμού ενός μέρους έχει λόγους να πιστεύει ότι ασκούνται αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες στην επικράτεια του άλλου μέρους οι οποίες θίγουν σημαντικά συμφέροντα του πρώτου μέρους, τότε η αρχή ανταγωνισμού του πρώτου μέρους, λαμβάνοντας υπόψη τη σημασία της αποφυγής συγκρούσεων όσον αφορά τη δικαιοδοσία και λαμβάνοντας υπόψη ότι η αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους μπορεί να είναι σε θέση να λάβει πιο αποτελεσματικά μέτρα εφαρμογής για την αντιμετώπιση αυτών των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων, μπορεί να ζητήσει από την αρχή ανταγωνισμού του άλλου μέρους να λάβει τα κατάλληλα μέτρα εφαρμογής.

2. Στην αίτηση πρέπει να διευκρινίζεται κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο η φύση των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων και οι επιπτώσεις τους στα σημαντικά συμφέροντα του αιτούντος μέρους και να προτείνεται η διαβίβαση οποιασδήποτε περαιτέρω πληροφορίας και άλλη συνεργασία την οποία μπορεί να παράσχει η αρχή ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους.

3. Η αρχή ανταγωνισμού προς την οποία απευθύνεται η αίτηση εξετάζει προσεκτικά την αίτηση προκειμένου να αποφασίσει εάν θα λάβει ή εάν θα επεκτείνει υφιστάμενα μέτρα εφαρμογής σχετικά με τις αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες που προσδιορίζονται στην αίτηση. Η αρχή ανταγωνισμού προς την οποία απευθύνεται η αίτηση ενημερώνει το συντομότερο δυνατό την αιτούσα αρχή ανταγωνισμού σχετικά με την απόφασή της. Εάν ληφθούν μέτρα εφαρμογής, η αρχή ανταγωνισμού προς την οποία απευθύνεται η αίτηση ενημερώνει την αιτούσα αρχή ανταγωνισμού σχετικά με την έκβασή τους και, στο μέτρο του δυνατού, για τις σημαντικές ενδιάμεσες εξελίξεις.

4. Καμία διάταξη του παρόντος άρθρου δεν περιορίζει τη διακριτική ευχέρεια της αρχής ανταγωνισμού του μέρους προς το οποίο απευθύνεται η αίτηση να λάβει ή να μη λάβει, βάσει της νομοθεσίας του περί ανταγωνισμού και της πολιτικής που ακολουθεί για την εφαρμογή της, μέτρα εφαρμογής σχετικά με τις αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες που προσδιορίζονται στην αίτηση, ούτε εμποδίζει την αρχή ανταγωνισμού του αιτούντος μέρους να αποσύρει την αίτησή του.

Άρθρο VI

1. Οι αρχές ανταγωνισμού εκάστου των μερών λαμβάνουν προσεκτικά υπόψη τα σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους σε όλα τα στάδια των μέτρων εφαρμογής, συμπεριλαμβανομένων των αποφάσεων για τη λήψη μέτρων εφαρμογής, το αντικείμενο των μέτρων εφαρμογής και τη φύση των κυρώσεων ή άλλων μέτρων αποκατάστασης που προβλέπονται σε κάθε περίπτωση.

2. Όταν ένα από τα μέρη ενημερώνει το άλλο μέρος ότι ορισμένα μέτρα εφαρμογής που έχει λάβει το δεύτερο μέρος ενδέχεται να θίγουν σημαντικά συμφέροντα του πρώτου μέρους, το δεύτερο μέρος καταβάλλει προσπάθειες για την έγκαιρη ενημέρωση του πρώτου μέρους όσον αφορά σημαντικές εξελίξεις σχετικά με τα μέτρα εφαρμογής του

3. Όταν ένα από τα μέρη θεωρεί ότι τα μέτρα εφαρμογής ενός μέρους μπορούν να θίξουν σημαντικά συμφέροντα του άλλου μέρους, εκτός από οποιοδήποτε άλλο παράγοντα ενδέχεται να έχει κρίσιμη σημασία για τη συγκεκριμένη υπόθεση, τα μέρη πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους ακόλουθους παράγοντες προκειμένου να επιτευχθεί η προσφορότερη διευθέτηση των αντικρουόμενων συμφερόντων:

(α) τη σχετική σημασία όσον αφορά τις επίμαχες αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες, της συμπεριφοράς ή των πράξεων που λαμβάνουν χώρα στην επικράτεια ενός μέρους σε σύγκριση με τη συμπεριφορά ή τις πράξεις που λαμβάνουν χώρα στην επικράτεια του άλλου μέρους.

(β) τις σχετικές επιπτώσεις των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων στα σημαντικά συμφέροντα των αντίστοιχων μερών.

(γ) κατά πόσο εκείνοι που ενέχονται στις αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες είχαν ή όχι την πρόθεση να βλάψουν τους καταναλωτές, τους προμηθευτές ή τους ανταγωνιστές στην επικράτεια του μέρους που υλοποιεί τα μέτρα εφαρμογής.

(δ) το βαθμό στον οποίο οι αντιανταγωνιστικές δραστηριότητες περιορίζουν αισθητά τον ανταγωνισμό στην αγορά της Ιαπωνίας ή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, αντίστοιχα.

(ε) το βαθμό σύγκρουσης ή συνέπειας μεταξύ των μέτρων εφαρμογής ενός μέρους και της νομοθεσίας και των κανονισμών του άλλου μέρους ή των πολιτικών ή σημαντικών συμφερόντων του.

(στ) κατά πόσο τα δύο μέρη επιβάλλουν αντικρουόμενες απαιτήσεις σε ιδιώτες, είτε πρόκειται για φυσικά είτε για νομικά πρόσωπα.

(ζ) τη γεωγραφική θέση των σχετικών περιουσιακών στοιχείων και των αντισυμβαλλομένων της πράξης.

(η) το βαθμό στον οποίο τα μέτρα εφαρμογής του μέρους μπορούν να εξασφαλίσουν αποτελεσματικές κυρώσεις ή άλλα μέτρα αποκατάστασης για την αντιμετώπιση των αντιανταγωνιστικών δραστηριοτήτων. και

(θ) το βαθμό στον οποίο θα επηρεάζονταν τα μέτρα εφαρμογής του άλλου μέρους όσον αφορά τα ίδια πρόσωπα, είτε φυσικά είτε νομικά.

Άρθρο VII

1. Τα μέρη δύνανται να πραγματοποιούν διαβουλεύσεις, κάθε φορά που είναι αναγκαίο, μέσω της διπλωματικής οδού για οποιοδήποτε θέμα προκύπτει σε σχέση με την παρούσα συμφωνία.

2. Οι αιτήσεις για τη διεξαγωγή διαβουλεύσεων βάσει του άρθρου αυτού θα κοινοποιούνται μέσω της διπλωματικής οδού.

Άρθρο VIII

1. Οι αρχές ανταγωνισμού των μερών μπορούν να διαβουλεύονται μεταξύ τους, μετά από αίτημα της αρχής ανταγωνισμού του ενός ή του άλλου μέρους, σχετικά με οποιοδήποτε θέμα προκύπτει κατά την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας.

2. Οι αρχές ανταγωνισμού των μερών συσκέπτονται τουλάχιστον μια φορά ετησίως προκειμένου να:

(α) ανταλλάσσουν πληροφορίες για τα τρέχοντα μέτρα εφαρμογής και τις εκάστοτε προτεραιότητες σε σχέση με τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού κάθε μέρους .

(β) ανταλλάσσουν πληροφορίες σχετικά με οικονομικούς κλάδους κοινού ενδιαφέροντος.

(γ) συζητούν τις υπό μελέτη αλλαγές στην πολιτική τους.

(δ) συζητούν άλλα θέματα κοινού ενδιαφέροντος σχετικά με την εφαρμογή της νομοθεσίας περί ανταγωνισμού κάθε μέρους .

Άρθρο IX

1. Με την επιφύλαξη άλλων διατάξεων της παρούσας συμφωνίας, κανένα από τα μέρη δεν υποχρεούται να κοινολογήσει πληροφορίες στο άλλο μέρος, αν η κοινολόγηση αυτή απαγορεύεται από τη νομοθεσία και τους κανόνες του μέρους που κατέχει τις πληροφορίες ή δεν συμβιβάζεται με σημαντικά συμφέροντα του μέρους αυτού.

2. (α) Οι πληροφορίες οι οποίες διαβιβάζονται από ένα μέρος στο άλλο βάσει της παρούσας συμφωνίας, εκτός από αυτές που διατίθενται δημοσίως, χρησιμοποιούνται από το μέρος που τις λαμβάνει μόνο για το σκοπό που προσδιορίζεται στην παράγραφο 1 του άρθρου Ι της παρούσας συμφωνίας.

(β) Όταν ένα μέρος διαβιβάζει εμπιστευτικές πληροφορίες βάσει της παρούσας συμφωνίας, το μέρος που τις λαμβάνει οφείλει, σύμφωνα με την νομοθεσία και τους κανονισμούς, να διατηρήσει τον εμπιστευτικό χαρακτήρα τους.

3. Ένα μέρος που παρέχει πληροφορίες στο πλαίσιο της παρούσας συμφωνίας μπορεί να απαιτεί οι εν λόγω πληροφορίες να χρησιμοποιούνται βάσει των όρων και των προϋποθέσεων που αυτό ορίζει. Το μέρος που λαμβάνει τις πληροφορίες δεν μπορεί να τις χρησιμοποιήσει κατά τρόπο που να αντίκειται σε αυτούς τους όρους και τις προϋποθέσεις, χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του άλλου μέρους.

4. Κάθε μέρος μπορεί να περιορίσει τις πληροφορίες που διαβιβάζει στο άλλο μέρος αν το δεύτερο δεν είναι σε θέση να δώσει τις απαιτούμενες από το πρώτο μέρος εγγυήσεις σχετικά με την εμπιστευτικότητα, τους όρους και τις προϋποθέσεις που έχει προσδιορίσει, ή σχετικά με τους περιορισμούς των σκοπών για τους οποίους μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι πληροφορίες.

5. Το παρόν άρθρο δεν αποκλείει τη χρησιμοποίηση ή τη γνωστοποίηση πληροφοριών, εκτός εκείνων που διατίθενται δημοσίως, από το μέρος που τις λαμβάνει, στο βαθμό που:

(α) το μέρος που παρέχει τις πληροφορίες έχει δώσει την προηγούμενη συγκατάθεσή του για την εν λόγω χρησιμοποίηση ή γνωστοποίηση, ή

(β) υπάρχει υποχρέωση προς τούτο βάσει της νομοθεσίας και των κανονισμών του μέρους που τις λαμβάνει. Σε αυτήν την περίπτωση, το μέρος που λαμβάνει τις πληροφορίες:

(i) δεν αναλαμβάνει οποιαδήποτε ενέργεια ενδέχεται να δημιουργήσει νομική υποχρέωση παροχής σε τρίτο πληροφοριών που τους διαβιβάζονται εμπιστευτικά βάσει της συμφωνίας χωρίς την προηγούμενη συγκατάθεση του μέρους που παρέχει τις πληροφορίες

(ii) κάθε φορά που είναι δυνατό, ειδοποιεί εκ των προτέρων το μέρος που έχει χορηγήσει τις πληροφορίες για αυτή τη χρησιμοποίηση ή γνωστοποίηση και, εφόσον ζητηθεί, πραγματοποιεί διαβουλεύσεις με το μέρος αυτό και λαμβάνει δεόντως υπόψη τα σημαντικά συμφέροντά του. και

(iii) εκτός εάν έχει γίνει διαφορετική συμφωνία με το μέρος που χορήγησε τις πληροφορίες, λαμβάνει όλα τα διαθέσιμα μέτρα βάσει των ισχυόντων νόμων και κανονισμών για τη διατήρηση της εμπιστευτικότητας των πληροφοριών όσον αφορά αιτήσεις τρίτων ή άλλων αρχών για τη κοινολόγηση αυτών των πληροφοριών.

6. Η αρχή ανταγωνισμού των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

(α) αφού ενημερώσει την ιαπωνική αρχή ανταγωνισμού, γνωστοποιεί στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών των οποίων επηρεάζονται σημαντικά συμφέροντα, τις κοινοποιήσεις που έχουν διαβιβαστεί από την ιαπωνική αρχή ανταγωνισμού.

(β) μετά από διαβούλευση με την ιαπωνική αρχή ανταγωνισμού, ενημερώνει τις αρμόδιες αρχές του εν λόγω κράτους μέλους ή των κρατών μελών σχετικά με οποιαδήποτε συνεργασία ή συντονισμό των μέτρων εφαρμογής. και

(γ) εξασφαλίζει ότι οι πληροφορίες, εκτός εκείνων που διατίθενται δημοσίως, οι οποίες κοινοποιούνται στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους ή των κρατών μελών σύμφωνα με τις υποπαραγράφους (α) και (β) ανωτέρω χρησιμοποιούνται μόνο για το σκοπό που προσδιορίζεται στο άρθρο Ι παράγραφος 1 της παρούσας συμφωνίας, και ότι οι πληροφορίες αυτές δεν κοινολογούνται.

Άρθρο X

1. Η παρούσα συμφωνία εφαρμόζεται από τα μέρη σύμφωνα με τη νομοθεσία και τους κανονισμούς που ισχύουν στην Ιαπωνία και τις Ευρωπαϊκές Κοινότητες αντίστοιχα και στο πλαίσιο των πόρων που διαθέτουν οι αντίστοιχες αρχές ανταγωνισμού.

2. Οι αρχές ανταγωνισμού των μερών δύνανται να θεσπίσουν λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή της παρούσας συμφωνίας.

3. Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν εμποδίζει τα μέρη να ζητήσουν ή να χορηγήσουν αμοιβαία συνδρομή σύμφωνα με άλλες διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή μεταξύ τους ρυθμίσεις.

4. Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν προδικάζει τη την πολιτική ή νομική θέση των μερών όσον αφορά θέματα που συνδέονται με τη δικαιοδοσία τους.

5. Καμία διάταξη της παρούσας συμφωνίας δεν επηρεάζει τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών βάσει άλλων διεθνών συμφωνιών ή της αντίστοιχης νομοθεσίας της Ιαπωνίας ή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο XI

Εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά στην παρούσα συμφωνία, οι κοινοποιήσεις βάσει της παρούσας συμφωνίας δύνανται να πραγματοποιούνται άμεσα μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού των μερών. Ωστόσο, οι κοινοποιήσεις σύμφωνα με το άρθρο Ι παράγραφος 2 στοιχείο (β) και το άρθρο ΙΙ και οι αιτήσεις σύμφωνα με το άρθρο V παράγραφος 1 της συμφωνίας, πρέπει να επιβεβαιώνονται εγγράφως μέσω της διπλωματικής οδού. Η επιβεβαίωση πρέπει να πραγματοποιείται το συντομότερο δυνατό μετά την σχετική κοινοποίηση μεταξύ των αρχών ανταγωνισμού των μερών.

Άρθρο XII

1. Η παρούσα συμφωνία αρχίζει να ισχύει την τριακοστή ημέρα μετά την ημερομηνία της υπογραφής της.

2. Η παρούσα συμφωνία εξακολουθεί να ισχύει 60 ημέρες μετά την ημερομηνία κατά την οποία ένα από τα μέρη κοινοποιεί εγγράφως στο άλλο μέσω της διπλωματικής οδού ότι επιθυμεί τη λύση της.

3. Τα μέρη επανεξετάζουν τη λειτουργία της παρούσας συμφωνίας το αργότερο πέντε έτη μετά από την ημερομηνία της έναρξης ισχύος της.

ΣΕ ΠΙΣΤΩΣΗ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ, οι κάτωθι υπογεγραμμένοι, δεόντως εξουσιοδοτημένοι προς τούτο πληρεξούσιοι, υπέγραψαν την παρούσα συμφωνία.

Έγινε στ..........., εις διπλούν, στις.........., στην αγγλική, γαλλική, γερμανική, δανική ελληνική, ιαπωνική, ισπανική, ιταλική, ολλανδική, πορτογαλική, σουηδική και φινλανδική, γλώσσα, .

Σε περίπτωση διαφορών το αγγλικό και το ιαπωνικό κείμενο υπερισχύουν έναντι των λοιπών κειμένων.

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα :

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα :

Για την κυβέρνηση της Ιαπωνίας :

ΣΥΜΦΩΝΗΘΕΝΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ

Οι κάτωθι υπογεγραμμένοι επιθυμούν να καταγραφεί η ακόλουθη διευθέτηση που επιτεύχθηκε κατά τη διαπραγμάτευση της συμφωνίας μεταξύ των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και της κυβέρνησης της Ιαπωνίας σχετικά με τη συνεργασία για τις ανταγωνιστικές δραστηριότητες (αναφέρεται στο εξής ως η "συμφωνία") που υπεγράφη σήμερα:

Τα δύο μέρη επιβεβαιώνουν ότι συμφωνούν ως προς τα εξής:

(1) η κυβέρνηση της Ιαπωνίας δεν υποχρεούται να κοινοποιεί στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες βάσει της συμφωνίας "εμπορικά μυστικά επιχειρηματιών" που καλύπτονται από τις διατάξεις του άρθρου 39 του νόμου σχετικά με την απαγόρευση των ιδιωτικών μονοπωλίων και τη διατήρηση του θεμιτού εμπορίου (Νόμος αριθ. 54, 1947), εκτός εκείνα που κοινοποιούνται με την έγκριση των ενδιαφερόμενων επιχειρηματιών σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου IV της συμφωνίας. και

(2) οι Ευρωπαϊκές Κοινότητες δεν υποχρεούνται να κοινοποιούν στην κυβέρνηση της Ιαπωνίας βάσει της συμφωνίας εμπιστευτικές πληροφορίες που καλύπτονται από το άρθρο 20 του κανονισμού 17/1962, εκτός από τις πληροφορίες που κοινοποιούνται σύμφωνα με τις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου IV της συμφωνίας.

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα :

Για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα :

Για την κυβέρνηση της Ιαπωνίας :