Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης /* COM/2011/0934 τελικό - 2011/0461 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Στόχος της παρούσας πρότασης είναι η αντικατάσταση της απόφασης του Συμβουλίου περί μηχανισμού πολιτικής προστασίας[1], ο οποίος διευκολύνει την ενισχυμένη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και της Ένωσης στον τομέα της πολιτικής προστασίας, και της απόφασης για το χρηματοδοτικό μεταπολιτικής προστασίας[2], το οποίο παρέχει χρηματοδότηση για τις δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο του μηχανισμού με γνώμονα την προστασία από φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές. Λαμβάνοντας υπόψη την ολοκληρωμένη αξιολόγηση της νομοθεσίας περί πολιτικής προστασίας για την περίοδο 2007-2009[3] και τα διδάγματα που έχουν αντληθεί από προηγηθείσες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, η παρούσα πρόταση συγχωνεύει τις δύο αποφάσεις του Συμβουλίου σε μία ενιαία νομική πράξη. Οι σχετικές δημοσιονομικές διατάξεις πρέπει να εξεταστούν στο πλαίσιο των προτάσεων για τις δημοσιονομικές προοπτικές 2014-2020, όπως επισημαίνεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής της 29ης Ιουνίου 2011 με τίτλο «Προϋπολογισμός για την «Ευρώπη 2020»»[4]. Βάσει του νέου άρθρου 196 της Συνθήκης για την πολιτική στον τομέα της πολιτικής προστασίας, στόχος του μηχανισμού είναι να υποστηρίζει, να συντονίζει και να συμπληρώνει τις δράσεις των κρατών μελών στον τομέα της πολιτικής προστασίας με γνώμονα τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών κάθε μορφής εντός και εκτός της Ένωσης. Στους ειδικούς στόχους συγκαταλέγονται α) η επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας από καταστροφές μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των επιπτώσεών τους, καθώς και μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης, β) η ενίσχυση της κατάστασης ετοιμότητας της Ένωσης για την αντιμετώπιση καταστροφών και γ) η διευκόλυνση της ταχείας και αποτελεσματικής αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση μειζόνων καταστροφών. Η πρόταση βασίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής του 2010 με τίτλο «Αναβάθμιση της ευρωπαϊκής αντιμετώπισης των καταστροφών: ο ρόλος της πολιτικής προστασίας και της ανθρωπιστικής βοήθειας»[5] και στην ανακοίνωση του 2009 με τίτλο «Κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών»[6]. Η πρόταση συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», στην ενίσχυση της ασφάλειας των πολιτών της ΕΕ και στην αύξηση της ανθεκτικότητας ενώπιον φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών ως σημαίνουσας παραμέτρου του προγράμματος της Στοκχόλμης[7] και της στρατηγικής εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ[8]. Μέσω της στήριξης και της προώθησης μέτρων για την πρόληψη καταστροφών, η πολιτική της ΕΕ στον τομέα της πολιτικής προστασίας αναμένεται επιπλέον να μειώσει το κόστος που έχουν για την οικονομία της ΕΕ οι καταστροφές και, ως εκ τούτου, τους παράγοντες που παρεμποδίζουν την ανάπτυξη. Το υψηλότερο επίπεδο προστασίας των πολιτών, των υλικών πόρων και του περιβάλλοντος αναμένεται να ελαχιστοποιήσει τον δυσμενή κοινωνικό, οικονομικό και περιβαλλοντικό αντίκτυπο καταστροφών που είναι πιθανό να πλήξουν τις πλέον ευάλωτες περιφέρειες και πληθυσμιακές ομάδες, συμβάλλοντας έτσι σε μια πιο βιώσιμη ανάπτυξη χωρίς αποκλεισμούς. Η πρόταση της νέας απόφασης συμβάλλει επίσης σημαντικά στην απλούστευση καθώς συγχωνεύει σε ένα ενιαίο κείμενο τις διατάξεις που αφορούν τη λειτουργία του μηχανισμού και τις διατάξεις που διέπουν τη χρηματοδότηση των δραστηριοτήτων του, οι οποίες αποτελούσαν στο παρελθόν ξεχωριστές αποφάσεις. Απλουστεύει επίσης τις ισχύουσες διαδικασίες συγκέντρωσης και συγχρηματοδότησης της μεταφοράς για τη μεταφορά της βοήθειας (π.χ. αποφεύγοντας τη συστηματική επιστροφή του 50% που προβλέπουν οι ισχύοντες κανόνες και ορίζοντας ένα κράτος («ηγετικό κράτος») επικεφαλής των επιχειρήσεων μεταφοράς στις οποίες συμμετέχουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη), μειώνοντας έτσι σημαντικά τον διοικητικό φόρτο της Επιτροπής και των κρατών μελών. Θεσπίζει ακόμη απλουστευμένους κανόνες για την ενεργοποίηση του μηχανισμού σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης σε τρίτες χώρες. Ο ενισχυμένος μηχανισμός θα συμβάλει στην εφαρμογή της ρήτρας αλληλεγγύης, για την οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και η Ύπατη Εκπρόσωπος αναμένεται να υποβάλουν πρόταση εντός του 2012. Ισχύουσες διατάξεις στο πεδίο που καλύπτει η πρόταση Τη συνεργασία σε θέματα πολιτικής προστασίας διέπουν δύο νομικές πράξεις σε επίπεδο ΕΕ: 1) η απόφαση του Συμβουλίου 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ, της 8ης Νοεμβρίου 2007, περί δημιουργίας κοινοτικού μηχανισμού πολιτικής προστασίας (αναδιατύπωση)[9] και 2) η απόφαση του Συμβουλίου 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ, της 5ης Μαρτίου 2007, για τη θέσπιση χρηματοδοτικού μέσου πολιτικής προστασίας[10]. Αμφότερες οι αποφάσεις καταργούνται με την παρούσα απόφαση. Συνεκτικότητα με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στη διασφάλιση στενού συντονισμού μεταξύ της πολιτικής προστασίας και της ανθρωπιστικής βοήθειας, καθώς και της συνεκτικότητας με δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο άλλων πολιτικών και μέσων της ΕΕ, και συγκεκριμένα στους τομείς της δικαιοσύνης, της ελευθερίας και της ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένης της παροχής προξενικής βοήθειας και της προστασίας κρίσιμων υποδομών, του περιβάλλοντος, και συγκεκριμένα της διαχείρισης πλημμυρών και της αντιμετώπισης των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων, της προσαρμογής στην αλλαγή του κλίματος, της υγείας, της θαλάσσιας ρύπανσης, των εξωτερικών σχέσεων και της ανάπτυξης. Η συνεκτικότητα με άλλα χρηματοδοτικά μέσα της ΕΕ διασφαλίζεται μέσω διαφόρων διατάξεων οι οποίες καθορίζουν με σαφήνεια το πεδίο εφαρμογής του μέσου και αποκλείουν τη διπλή χρηματοδότηση. 2. ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Εκπονήθηκε εκτίμηση επιπτώσεων με σκοπό την εξέταση των εναλλακτικών επιλογών πολιτικής και του επιπτώσεών τους, καθώς και όλων των συναφών πτυχών της εκ των προτέρων αξιολόγησης[11]. Στη διαδικασία εκτίμησης επιπτώσεων συνέβαλε συντονιστική ομάδα για την εκτίμηση των επιπτώσεων με συμμετοχή 21 υπηρεσιών της Επιτροπής, ενώ σημαντική ήταν και η συνεισφορά εξωτερικής μελέτης. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη Πέραν της σειράς εκδηλώσεων με τη συμμετοχή ενδιαφερομένων που πραγματοποιήθηκαν πριν από την ανακοίνωση της Επιτροπής του 2010 για την αντιμετώπιση των καταστροφών[12], διοργανώθηκαν τρεις στοχευμένες διαβουλεύσεις με ενδιαφερόμενους[13]. Μεταξύ των λοιπών ενδιαφερομένων συγκαταλέγονται παράγοντες που δραστηριοποιούνται ενεργά στον τομέα της διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, της έρευνας, της εσωτερικής ασφάλειας, του περιβάλλοντος, της εξωτερικής πολιτικής και άλλων συναφών τομέων πολιτικής, η κοινότητα παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας και φορείς των ΗΕ. Όλες οι παρατηρήσεις των ενδιαφερομένων ελήφθησαν πλήρως υπόψη και αντικατοπτρίζονται στην έκθεση για την εκτίμηση επιπτώσεων. Εκτίμηση επιπτώσεων Τα βασικά προβλήματα που εντοπίστηκαν είναι: 1) ο χαρακτήρας αντενέργειας και ad hoc της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της πολιτικής προστασίας σε επίπεδο ΕΕ περιορίζει την αποτελεσματικότητα, την αποδοτικότητα και τη συνοχή της απόκρισης της ΕΕ σε καταστροφές, 2) έλλειψη διαθέσιμων κρίσιμων ικανοτήτων απόκρισης (ελλείψεις σε επίπεδο ικανοτήτων), 3) περιορισμένες λύσεις στον τομέα της μεταφοράς και επαχθείς διαδικασίες δυσχεραίνουν τη βέλτιστη απόκριση, 4) περιορισμένη ετοιμότητα σε επίπεδο κατάρτισης και ασκήσεων, και 5) μη επαρκής ολοκλήρωση των πολιτικών πρόληψης. Στο πλαίσιο της εκτίμησης επιπτώσεων εξετάστηκαν διάφορες εναλλακτικές επιλογές πολιτικής: Διαθεσιμότητα βοήθειας: 1) συγκέντρωση πόρων που θα διατίθενται εθελοντικά χωρίς χρηματοδότηση από την ΕΕ, 2) συγκέντρωση πόρων που θα διατίθενται εθελοντικά με περιορισμένη συγχρηματοδότηση από την ΕΕ και 3) συγκέντρωση πόρων που θα διατίθενται εθελοντικά με υψηλότερο βαθμό συγχρηματοδότησης από την ΕΕ, καθώς και ένα ευρύτερο φάσμα εναλλακτικών επιλογών (από την κατάργηση του υφιστάμενου καθεστώτος έως τη σύσταση δύναμης πολιτικής προστασίας σε επίπεδο ΕΕ). Κάλυψη ελλείψεων σε επίπεδο ικανοτήτων: 1) καμία ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ, 2) στήριξη των κρατών μελών ώστε να αναπτύξουν τις ελλιπείς ικανότητες, 3) κάλυψη των ελλείψεων μέσω των διαθέσιμων ικανοτήτων σε επίπεδο ΕΕ. Αντιμετώπιση του προβλήματος των περιορισμένων οικονομικών πόρων και πόρων υλικοτεχνικής υποστήριξης όσον αφορά τη μεταφορά: 1) κατάργηση του υφιστάμενου καθεστώτος, 2) καμία αλλαγή πολιτικής 3) αύξηση του ανώτατου ορίου συγχρηματοδότησης για τις πλέον επείγουσες ανάγκες και 4) αύξηση του ανώτατου ορίου της εν γένει συγχρηματοδότησης. Απλούστευση των διατάξεων περί μεταφοράς: 1) καμία αλλαγή πολιτικής, 2) απλούστευση των ισχυουσών διατάξεων περί μεταφοράς. Ετοιμότητα: 1) διατήρηση της ισχύουσας νομοθεσίας σε επίπεδο ΕΕ, καμία αύξηση της χρηματοδότησης ΕΕ, 2) γενικό πλαίσιο για την πολιτική ετοιμότητας σε επίπεδο ΕΕ χωρίς δεσμευτικές διατάξεις συν συμπληρωματική χρηματοδότηση ΕΕ, 3) χρηματοδότηση ΕΕ για κατάρτιση σε εθνικό επίπεδο εφόσον τα κέντρα κατάρτισης πληρούν ορισμένες ελάχιστες απαιτήσεις. Πρόληψη: 1) διατήρηση της ισχύουσας νομοθεσίας της ΕΕ, καμία αύξηση της χρηματοδότησης ΕΕ, 2) γενικό πλαίσιο για την πολιτική πρόληψης σε επίπεδο ΕΕ χωρίς δεσμευτικές διατάξεις συν συμπληρωματική χρηματοδότηση ΕΕ, 3) οριστικοποίηση εθνικών σχεδίων διαχείρισης κινδύνων καταστροφών σε ορισμένο χρονικό ορίζοντα. Η εκτίμηση επιπτώσεων υποβάλλεται μαζί με την παρούσα πρόταση. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Περίληψη της προτεινόμενης δράσης Η δομή του κειμένου βασίζεται στους τέσσερις κύριους πυλώνες της πολιτικής που εφαρμόζεται στον τομέα της πολιτικής προστασίας: πρόληψη, ετοιμότητα, απόκριση και εξωτερική διάσταση, συν ένα κεφάλαιο για τις διατάξεις σχετικά με τη χρηματοδότηση. α) Στόχοι, αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής Μεταξύ των αλλαγών συγκαταλέγεται η ευθυγράμμιση του αντικειμένου του μηχανισμού με το νέο άρθρο 196 της Συνθήκης το οποίο τάσσεται υπέρ της υιοθέτησης ολοκληρωμένης προσέγγισης στο θέμα της διαχείρισης καταστροφών. Ο γενικός στόχος διατυπώνεται στο άρθρο 1, αναλύεται ακολούθως σε ειδικούς στόχους και υποστηρίζεται από δείκτες μέτρησης της προόδου (άρθρο 3). Το πεδίο εφαρμογής (άρθρο 2) των δράσεων στήριξης για την αντιμετώπιση καταστροφών ισχύει εντός και εκτός της Ένωσης. Τα μέτρα πρόληψης και ετοιμότητας καλύπτουν την Ένωση και ορισμένες τρίτες χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28. β) Πρόληψη Η πρόταση περιλαμβάνει νέο κεφάλαιο για την πρόληψη με γνώμονα την ενίσχυση της σημασίας του πλαισίου για την πολιτική πρόληψης σε επίπεδο ΕΕ και την αποτελεσματική σύνδεσή του με τις δράσεις ετοιμότητας και απόκρισης. Το άρθρο 5 καθορίζει τα καθήκοντα της Επιτροπής τα οποία βασίζονται στην ανακοίνωση του 2009 σχετικά με την πρόληψη και σε συμπεράσματα του Συμβουλίου. Με γνώμονα το υπό εξέλιξη έργο στον τομέα των εκτιμήσεων κινδύνου και την επιδίωξη αποτελεσματικής συνεργασίας στους κόλπους του μηχανισμού, τα κράτη μέλη οφείλουν να κοινοποιήσουν τα οικεία σχέδια διαχείρισης κινδύνων έως το τέλος του 2016 (άρθρο 6). Τα σχέδια αυτά συνιστούν σημαντικό εργαλείο σχεδιασμού και συμβάλλουν στη συνεκτική πολιτική διαχείρισης κινδύνων, όπως επισημαίνεται στη στρατηγική εσωτερικής ασφάλειας της ΕΕ[14]. γ) Ετοιμότητα Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται στις δράσεις ετοιμότητας για τη βελτίωση του σχεδιασμού απόκρισης, την ενίσχυση της ικανότητας απόκρισης της ΕΕ σε καταστροφές και του συνολικού επιπέδου ετοιμότητας σε περίπτωση καταστροφών μεγάλης κλίμακας. Οι διατάξεις βασίζονται στις προτάσεις που περιέχονται στην ανακοίνωση του 2010 σχετικά με την αντιμετώπιση των καταστροφών και στα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με την ευρωπαϊκή κατάρτιση στη διαχείριση καταστροφών[15]. Μεταξύ των βασικών αλλαγών συγκαταλέγονται οι ακόλουθες: · Η συγκρότηση και η διαχείριση κέντρου αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης (ΚΑΚΕΑ). Το ΚΑΚΕΑ θα βασιστεί στο υφιστάμενο κέντρο παρακολούθησης και πληροφοριών (ΚΠΠ), το οποίο θα πρέπει να ενισχυθεί ώστε να εξασφαλιστεί επιχειρησιακή ικανότητα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα (άρθρο 7 στοιχείο α)). · Η ανάπτυξη συνεκτικού πλαισίου σχεδιασμού για επιχειρήσεις αντιμετώπισης καταστροφών μέσω της κατάρτισης σεναρίων αναφοράς, της χαρτογράφησης υφιστάμενων ικανοτήτων και της εκπόνησης σχεδίων έκτακτης ανάγκης για την ανάπτυξη των πόρων αυτών. Στο ίδιο πλαίσιο, επιδιώκεται και η αξιοποίηση συνεργειών μεταξύ βοήθειας σε είδος και ανθρωπιστικής βοήθειας (άρθρο 10). · Η δημιουργία ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης με τη συγκέντρωση προκαθορισμένων ικανοτήτων των κρατών μελών που θα διατίθενται εθελοντικά για επιχειρήσεις στο πλαίσιο του μηχανισμού. Επισημαίνεται ακόμη η ανάγκη ενίσχυσης της προβολής των εν λόγω ικανοτήτων (άρθρο 11). · Ο εντοπισμός και η κάλυψη ελλείψεων σε επίπεδο ικανοτήτων αντιμετώπισης καταστροφών μέσω της στήριξης της ανάπτυξης συμπληρωματικών ικανοτήτων χρηματοδοτούμενων από την ΕΕ όταν αυτό κρίνεται οικονομικώς αποδοτικότερο σε σύγκριση με τις επενδύσεις κάθε κράτους μέλους ξεχωριστά. Εξετάζεται το ενδεχόμενο θέσπισης ειδικής διαδικασίας παρακολούθησης και η Επιτροπή έχει την υποχρέωση υποβολής εκθέσεων στο Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο κάθε δύο χρόνια σχετικά με την επιτευχθείσα πρόοδο (άρθρο 12). · Η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής των τρεχουσών δράσεων ετοιμότητας στον τομέα της κατάρτισης σε επίπεδο ΕΕ, μεταξύ άλλων, μέσω της σύστασης δικτύου κατάρτισης και της διαφοροποίησης του προγράμματος εκπαίδευσης. Η Επιτροπή μπορεί να παρέχει επίσης καθοδήγηση όσον αφορά την κατάρτιση σε θέματα πολιτικής προστασίας σε επίπεδο ΕΕ και σε διεθνές επίπεδο (άρθρο 13). · Η αποστολή ομάδων εμπειρογνωμόνων για την παροχή συμβουλών σχετικά με τη λήψη μέτρων πρόληψης και ετοιμότητας κατόπιν αιτήματος του εκάστοτε πληγέντος κράτους ή των Ηνωμένων Εθνών και των οργανισμών τους (άρθρο 13 παράγραφος 2). · Η παροχή της δυνατότητας στήριξης των κρατών μελών κατά την προ-εγκατάσταση ικανοτήτων απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης σε κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης εντός της ΕΕ (άρθρο 7 στοιχείο στ)). δ) Απόκριση σε καταστροφές Οι προτεινόμενες αλλαγές αποσκοπούν στη διασφάλιση αποτελεσματικότερης και ταχύτερης απόκρισης με τους ακόλουθους τρόπους: · Προσωρινή προ-εγκατάσταση ικανοτήτων σε καταστάσεις αυξημένου κινδύνου (άρθρο 15 παράγραφος 2). · Πρόταση περί εκπόνησης σχεδίου αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης και αίτημα αξιοποίησης των ικανοτήτων (άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο γ)). · Υποχρέωση των κρατών μελών να διασφαλίζουν τη στήριξη του κράτους υποδοχής για την εισερχόμενη βοήθεια, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου σχετικά με τη στήριξη του κράτους υποδοχής[16] (άρθρο 15 παράγραφος 6). ε) Εξωτερική διάσταση των επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας: Για τις επιχειρήσεις εκτός της Ένωσης, η πρόταση προωθεί τη συνεκτικότητα του έργου στον τομέα της διεθνούς πολιτικής προστασίας με τους ακόλουθους τρόπους: · Παροχή συνδρομής μέσω του μηχανισμού κατόπιν αιτήματος των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, ή συναφούς διεθνούς οργανισμού (άρθρο 16 παράγραφος 1). · Ενημέρωση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Εξωτερικής Δράσης εκ μέρους της Επιτροπής με γνώμονα τη διασφάλιση συνεκτικότητας μεταξύ των επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας και των γενικών σχέσεων της ΕΕ με την εκάστοτε πληγείσα χώρα (άρθρο 16 παράγραφος 3). · Αποσαφήνιση των περιπτώσεων στις οποίες είναι δυνατή η παροχή προξενικής βοήθειας, λαμβάνοντας υπόψη επικείμενη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου περί μέτρων συντονισμού και συνεργασίας για την προξενική προστασία μη αντιπροσωπευόμενων πολιτών της ΕΕ (άρθρο 16 παράγραφος 7). στ) Διατάξεις σχετικά με τη χρηματοδότηση της στήριξης Οι διατάξεις σχετικά με τη χρηματοδότηση ενσωματώνονται σε νέο κεφάλαιο. Οι επιλέξιμες δράσεις (άρθρα 20-23) χωρίζονται σε γενικές δράσεις, σε δράσεις πρόληψης και ετοιμότητας, σε δράσεις απόκρισης και σε δράσεις στον τομέα της μεταφοράς, και περιλαμβάνουν στήριξη των νέων δράσεων που προτείνονται ανωτέρω. Οι διατάξεις για τη στήριξη των επιχειρήσεων μεταφοράς δυνάμει του ισχύοντος μέσου τροποποιούνται, απλοποιούνται και θεσπίζονται αναθεωρημένες προϋποθέσεις χρηματοδότησης αυξάνοντας τα ποσοστά συγχρηματοδότησης μέχρι το 85% των συνολικών επιλέξιμων δαπανών και, σε κάποιες περιπτώσεις, μέχρι το 100% εφόσον πληρούνται ορισμένα κριτήρια. Σύμφωνα με τις νέες διατάξεις, ένα κράτος μέλος («ηγετικό κράτος») μπορεί να υποβάλει αίτημα για τη χορήγηση οικονομικής στήριξης στην ΕΕ σε περίπτωση επιχειρήσεων στις οποίες συμμετέχουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη, και επίσης το πληγέν κράτος μέλος που αιτείται βοήθεια μπορεί επίσης να ζητήσει τη συγχρηματοδότηση των δαπανών μεταφοράς. Αλλαγές επέρχονται επίσης στα είδη χρηματοδοτικής παρέμβασης ώστε να είναι δυνατή η επιστροφή εξόδων και η σύσταση καταπιστευματικών ταμείων. Όσον αφορά τις επιδοτήσεις και τις δημόσιες προμήθειες, δεν θα είναι αναγκαία η συμπερίληψη επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής (άρθρο 25). Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης σχετικά με τη χρηματοδότηση θα πρέπει να εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2014 καθώς σχετίζονται με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020. ζ) Νομική βάση Η νομική βάση της παρούσας πρότασης είναι το άρθρο 196 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. η) Αρχή της επικουρικότητας Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη μεμονωμένα. Ο μηχανισμός δημιουργήθηκε επειδή οι σοβαρές καταστροφές μπορεί να ξεπεράσουν τις ικανότητες αντιμετώπισης κάθε μεμονωμένου κράτους μέλους, το οποίο αδυνατεί πλέον να ανταποκριθεί στις ανάγκες με τις δικές του δυνάμεις. Η δράση της ΕΕ στον εν λόγω τομέα περιλαμβάνει τη διαχείριση καταστάσεων με έντονη διεθνική/πολυεθνική διάσταση, οι οποίες απαιτούν αναγκαστικά κεντρικό συντονισμό και συντονισμένη δράση που υπερβαίνει το εθνικό επίπεδο. Το κοινό έργο στον τομέα της πρόληψης και της διαχείρισης κινδύνων μπορεί να σημειώσει ταχύτερη πρόοδο μέσω της ανταλλαγής εμπειριών και της ενίσχυσης της συνοχής σε επίπεδο ΕΕ. Λαμβάνοντας υπόψη τα οφέλη που απορρέουν από τη μείωση των απωλειών ανθρώπινων ζωών και των περιβαλλοντικών, οικονομικών και υλικών ζημιών, η πρόταση παράγει σαφή προστιθέμενη αξία σε επίπεδο ΕΕ. Παρέχει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συμβάλουν αποτελεσματικότερα στην παροχή βοήθειας από την ΕΕ μέσω του μηχανισμού και να επωφεληθούν από τη βελτίωση του συντονισμού και της συνεργασίας. Η πρόταση αναμένεται να συμβάλει στην ενίσχυση του επιπέδου ετοιμότητας σε περίπτωση καταστροφών μεγάλης κλίμακας και στην ανάπτυξη συνεκτικότερης πολιτικής διαχείρισης κινδύνων καταστροφών. Η συνεκτική και αποτελεσματική απόκριση αναμένεται να διασφαλιστεί μέσω της ικανότητας ταχείας απόκρισης, έτοιμης να συνδράμει όπου υπάρχει ανάγκη. Η πρόταση επιδιώκει επιπλέον οικονομίες κλίμακας, όπως είναι οι οικονομικώς αποδοτικές υπηρεσίες υλικοτεχνικής υποστήριξης και μεταφοράς, η συνεκτική και αποτελεσματική απόκριση μέσω της συγκέντρωσης ικανοτήτων σε εθελοντική βάση και η αποδοτικότερη χρήση των περιορισμένων πόρων μέσω του επιμερισμού των χρηματοδοτούμενων από την ΕΕ ικανοτήτων. θ) Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων. Καλύπτει ελλείψεις που έχουν εντοπιστεί στο πλαίσιο προηγούμενων επεμβάσεων και στηρίζεται στις εντολές του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Ο διοικητικός φόρτος για την Ένωση και τα κράτη μέλη είναι περιορισμένος και δεν υπερβαίνει τα απαιτούμενα για την επίτευξη των στόχων της αναθεώρησης. Η διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης των ικανοτήτων είναι απλή και θα πραγματοποιείται μέσω του κοινού συστήματος επικοινωνίας και πληροφόρησης έκτακτης ανάγκης (ΚΣΕΠΕΑ)[17]. Τα κράτη μέλη βαρύνονται μόνο με την υποχρέωση να ενημερώνουν την Επιτροπή για την οριστικοποίηση των σχεδίων διαχείρισης κινδύνων, προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεκτικότητα με το έργο του προσχεδιασμού και της εκπόνησης σεναρίων. Δεν απαιτείται συγκεκριμένο μορφότυπο πέραν των όσων προβλέπονται στον δημοσιονομικό κανονισμό για την υποβολή αιτημάτων χρηματοδότησης. Δόθηκε ιδιαίτερη προσοχή ώστε οι διαδικασίες που θα ακολουθούνται σε περίπτωση μειζόνων καταστροφών να εξασφαλίζουν την αναγκαία ευελιξία και να επιτρέπουν την ανάληψη επείγουσας δράσης. ι) Επιλογή μέσου Πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Προϋπολογισμός για την «Ευρώπη 2020»»[18] προβλέπει δημοσιονομικές δεσμεύσεις για την πολιτική πολιτικής προστασίας της ΕΕ ύψους 513 εκατ. EUR σε τρέχουσες τιμές, ως ακολούθως: 276 εκατ. EUR εντός της Ένωσης και 237 εκατ. EUR για επιχειρήσεις εκτός της Ένωσης. 2011/0461 (COD) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 196, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ενόψει της σημαντικής αύξησης του αριθμού, της σοβαρότητας και της έντασης των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών τα τελευταία χρόνια και δεδομένου ότι οι μελλοντικές καταστροφές είναι πιθανό να καταστούν πιο ακραίες και πιο πολύπλοκες με ακόμα πιο εκτεταμένες και μακροπρόθεσμες συνέπειες, λόγω, ιδίως, της αλλαγής του κλίματος και των πιθανών αλληλεπιδράσεων μεταξύ διαφόρων φυσικών και τεχνολογικών κινδύνων, καθίσταται ολοένα σημαντικότερη η θέσπιση ολοκληρωμένης προσέγγισης όσον αφορά τη διαχείριση καταστροφών. Η Ένωση θα πρέπει να υποστηρίζει, να συντονίζει και να συμπληρώνει τις δράσεις των κρατών μελών στον τομέα της πολιτικής προστασίας προκειμένου να ενισχύεται η αποτελεσματικότητα των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών. (2) Με την απόφαση του Συμβουλίου 2001/792/ΕΚ, Ευρατόμ της 23ης Οκτωβρίου 2001 περί κοινοτικού μηχανισμού για τη διευκόλυνση της ενισχυμένης συνεργασίας στις επεμβάσεις βοήθειας της πολιτικής προστασίας[19] η οποία αναδιατυπώθηκε με την απόφαση 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου περί δημιουργίας κοινοτικού μηχανισμού πολιτικής προστασίας[20] δημιουργήθηκε μηχανισμός πολιτικής προστασίας. Η χρηματοδότηση του εν λόγω μηχανισμού εξασφαλίστηκε με την απόφαση του Συμβουλίου 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ, της 5ης Μαρτίου 2007 για τη θέσπιση χρηματοδοτικού μέσου πολιτικής προστασίας[21], η οποία προέβλεπε τη χορήγηση χρηματοδοτικής στήριξης, τόσο ως συμβολή στη βελτίωση της αποτελεσματικότητας της αντιμετώπισης μειζόνων καταστάσεων έκτακτης ανάγκης όσο και ως συμβολή στην ενίσχυση των μέτρων πρόληψης και ετοιμότητας για κάθε είδους καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, συμπεριλαμβανομένης της συνέχειας των μέτρων που ελήφθησαν προηγουμένως δυνάμει της απόφασης 1999/847/ΕΚ του Συμβουλίου της 9ης Δεκεμβρίου 1999 σχετικά με τη θέσπιση κοινοτικού προγράμματος δράσης στον τομέα της πολιτικής άμυνας[22]. Το χρηματοδοτικό μέσο λήγει στις 31 Δεκεμβρίου 2013. (3) Η προστασία που πρέπει να εξασφαλιστεί με τον μηχανισμό πολιτικής προστασίας της Ένωσης θα πρέπει να καλύπτει κατά πρώτο λόγο τους πολίτες, αλλά και το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από όλες τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών ενεργειών και των τεχνολογικών, ραδιολογικών ή περιβαλλοντικών ατυχημάτων, της θαλάσσιας ρύπανσης και σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας που σημειώνονται εντός και εκτός της Ένωσης. Βοήθεια πολιτικής προστασίας και κάθε άλλη βοήθεια έκτακτης ανάγκης μπορεί να απαιτηθεί σε όλες αυτές τις καταστροφές για να συμπληρωθούν οι δυνατότητες αντίδρασης της πληγείσας χώρας. (4) Ο μηχανισμός πολιτικής προστασίας συνιστά ορατή εκδήλωση της ευρωπαϊκής αλληλεγγύης διασφαλίζοντας κατά πρακτικό και έγκαιρο τρόπο την πρόληψη και την ετοιμότητα σε σχέση με καταστροφές και την απόκριση σε μείζονες καταστροφές, υφιστάμενες ή επαπειλούμενες. Συνεπώς η παρούσα απόφαση δεν θα πρέπει να επηρεάσει τα αμοιβαία δικαιώματα και υποχρεώσεις που έχουν τα κράτη μέλη δυνάμει διμερών ή πολυμερών συνθηκών, οι οποίες σχετίζονται με θέματα τα οποία καλύπτονται από την παρούσα απόφαση, ούτε την ευθύνη των κρατών μελών να προστατεύουν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις περιουσίες στο έδαφός τους. (5) Ο μηχανισμός θα πρέπει να λαμβάνει δεόντως υπόψη τη σχετική νομοθεσία της Ένωσης και τις διεθνείς δεσμεύσεις, και να αξιοποιεί συνέργειες με συναφείς πρωτοβουλίες της Ένωσης, όπως το ευρωπαϊκό πρόγραμμα παρακολούθησης της γης (GMES), το ευρωπαϊκό πρόγραμμα προστασίας των υποδομών ζωτικής σημασίας (EPCIP) και το κοινό περιβάλλον ανταλλαγής πληροφοριών (CISE). (6) Ο μηχανισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής για δράσεις πρόληψης κινδύνων καταστροφών σε επίπεδο Ένωσης με γνώμονα την επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας και ανθεκτικότητας έναντι καταστροφών μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των επιπτώσεών τους, καθώς και μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης. Η ανάπτυξη σχεδίων διαχείρισης κινδύνων είναι ουσιώδους σημασίας για μια ολοκληρωμένη προσέγγιση της διαχείρισης καταστροφών, καθώς διασυνδέει τις δράσεις πρόληψης κινδύνων, ετοιμότητας και αντιμετώπισης καταστροφών. Κατά συνέπεια, ο μηχανισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο για τη γνωστοποίηση και την εφαρμογή τους. (7) Η πρόληψη είναι ζήτημα καίριας σημασίας για την προστασία από καταστροφές και απαιτεί την ανάληψη περαιτέρω δράσης, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009 και στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 21ης Σεπτεμβρίου 2010 σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής «Κοινοτική προσέγγιση για την πρόληψη φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών[23]». (8) Η εκπόνηση μιας επισκόπησης των κινδύνων σε επίπεδο ΕΕ, που θα βασίζεται σε εθνικές μελέτες εκτίμησης των κινδύνων, θα προσδώσει προστιθέμενη αξία με τη μορφή της ανάπτυξης προηγμένων σεναρίων και του σχεδιασμού έκτακτης ανάγκης με γνώμονα τον βέλτιστο συντονισμό των ευρωπαϊκών δράσεων απόκρισης, ετοιμότητας και πρόληψης. (9) Η Ένωση, συμβάλλοντας στην περαιτέρω ανάπτυξη των συστημάτων ανίχνευσης και έγκαιρης προειδοποίησης, θα πρέπει να βοηθά τα κράτη μέλη να ελαχιστοποιούν το χρόνο αντίδρασης στις καταστροφές και το χρόνο προειδοποίησης των πολιτών της Ένωσης. . Τα εν λόγω συστήματα θα πρέπει λαμβάνουν υπόψη και να αξιοποιούν τα υφιστάμενα και μελλοντικά συστήματα και πηγές πληροφοριών. . (10) Ο μηχανισμός θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα γενικό πλαίσιο πολιτικής που θα επιδιώκει τη διαρκή βελτίωση του επιπέδου ετοιμότητας των συστημάτων πολιτικής προστασίας, του προσωπικού τους και των πολιτών της Ένωσης. Το πλαίσιο αυτό θα περιλαμβάνει προγράμματα εκπαίδευσης και δίκτυο κατάρτισης -σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών- σε θέματα πρόληψης καταστροφών, ετοιμότητας και απόκρισης, όπως ζητείται στα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 14ης Νοεμβρίου 2008 σχετικά με τις ευρωπαϊκές ρυθμίσεις για την κατάρτιση στον τομέα της διαχείρισης καταστροφών. (11) Άλλα προπαρασκευαστικά μέτρα περιλαμβάνουν τη συγκέντρωση πληροφοριών για τα απαραίτητα ιατρικά μέσα και την ενθάρρυνση της χρήσης νέων τεχνολογιών. Σύμφωνα με το άρθρο 346 της Συνθήκης, κανένα κράτος μέλος δεν θα πρέπει να υποχρεούται να παρέχει πληροφορίες τη διάδοση των οποίων θεωρεί αντίθετη προς ουσιώδη συμφέροντα ασφαλείας του. (12) Σε επίπεδο Ένωσης επιδιώκεται η ανάπτυξη μονάδων επέμβασης και παροχής βοήθειας πολιτικής προστασίας, από πόρους οι οποίοι προέρχονται από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, με στόχο την πλήρη διαλειτουργικότητα ούτως ώστε να ενισχυθεί η ανάπτυξη ικανότητας ταχείας αντίδρασης πολιτικής προστασίας. Οι μονάδες θα πρέπει να οργανώνονται στο επίπεδο των κρατών μελών και να υπόκεινται στις οδηγίες και στις εντολές τους. (13) Ο μηχανισμός θα πρέπει να επιτρέπει την κινητοποίηση και να διευκολύνει το συντονισμό των επεμβάσεων παροχής βοήθειας. Η ενισχυμένη συνεργασία θα πρέπει να στηρίζεται σε δομή της Ένωσης που αποτελείται από ένα κέντρο αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, μία ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης με τη συγκέντρωση προκαθορισμένων ικανοτήτων των κρατών μελών που θα διατίθενται εθελοντικά, εκπαιδευμένους εμπειρογνώμονες, καθώς και από ένα κοινό σύστημα επικοινωνίας και πληροφόρησης έκτακτης ανάγκης του οποίου τη διαχείριση θα εξασφαλίζει η Επιτροπή, καθώς και από σημεία επαφής στα κράτη μέλη. Η δομή αυτή θα πρέπει να εξασφαλίζει επίσης ένα πλαίσιο συλλογής έγκυρων πληροφοριών για τις καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, τη διάδοσή τους στα κράτη μέλη και την ανταλλαγή των διδαγμάτων που προκύπτουν από τις επεμβάσεις. (14) Με γνώμονα τη βελτίωση του σχεδιασμού των επιχειρήσεων απόκρισης σε καταστροφές και τη διασφάλιση της διαθεσιμότητας καίριας σημασίας ικανοτήτων, κρίνεται αναγκαία η ανάπτυξη σεναρίων αναφοράς για τους κυριότερους τύπους καταστροφών, η χαρτογράφηση των βασικών υφιστάμενων ικανοτήτων που μπορούν να διατεθούν από τα κράτη μέλη, η εκπόνηση σχεδίων έκτακτης ανάγκης για την αξιοποίηση των ικανοτήτων και η δημιουργία ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης με τη συγκέντρωση προκαθορισμένων ικανοτήτων των κρατών μελών που θα διατίθενται εθελοντικά. Ο σχεδιασμός έκτακτης ανάγκης θα μπορούσε επίσης να χρησιμοποιηθεί για να καθοριστεί αν υπάρχουν ελλείψεις στις ικανότητες αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που διαθέτουν τα κράτη μέλη και οι οποίες θα μπορούσαν πιθανώς να καλυφθούν με ικανότητες που θα αναπτυχθούν με τη στήριξη της Ένωσης με σκοπό να επιμεριστούν σε ολόκληρη την Ένωση. (15) Όσον αφορά τις επεμβάσεις παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστροφών εκτός της Ένωσης, ο μηχανισμός θα πρέπει να διευκολύνει και να υποστηρίζει τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη και η Ένωση συνολικά για την ενίσχυση της συνεκτικότητας του έργου στον τομέα της διεθνούς πολιτικής προστασίας. Τα Ηνωμένα Έθνη, εφόσον είναι παρόντα, έχουν γενικό συντονιστικό ρόλο για τις επιχειρήσεις παροχής βοήθειας σε τρίτες χώρες. Για τη βοήθεια που παρέχεται στο πλαίσιο του παρόντος μηχανισμού θα πρέπει να εξασφαλίζεται συντονισμός με τα Ηνωμένα Έθνη και άλλους συναφείς διεθνείς φορείς για να μεγιστοποιηθεί η χρήση των διαθέσιμων πόρων και να αποφεύγονται οι περιττές αλληλοεπικαλύψεις των προσπαθειών. Ο βελτιωμένος συντονισμός της παροχής βοήθειας πολιτικής προστασίας μέσω του μηχανισμού αποτελεί προϋπόθεση για την υποστήριξη της γενικής προσπάθειας συντονισμού και για να εξασφαλισθεί ολοκληρωμένη συμμετοχή της Ένωσης στη γενική προσπάθεια παροχής βοήθειας. Σε μείζονες καταστροφές, κατά τις οποίες η βοήθεια παρέχεται στο πλαίσιο τόσο του μηχανισμού όσο και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1996, σχετικά με την ανθρωπιστική βοήθεια[24], η Επιτροπή θα εξασφαλίζει την αποτελεσματικότητα, τη συνοχή και τη συμπληρωματικότητα ολόκληρης της αντίδρασης της Ένωσης σεβόμενη την Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια[25]. (16) Θα πρέπει να βελτιωθεί η διαθεσιμότητα επαρκών μεταφορικών μέσων για να ενισχυθεί η ανάπτυξη της ικανότητας ταχείας αντίδρασης σε επίπεδο Ένωσης. Η Ένωση θα πρέπει να υποστηρίξει και να συμπληρώσει τις προσπάθειες των κρατών μελών διευκολύνοντας την ομαδοποίηση των μεταφορικών πόρων των κρατών μελών και συμβάλλοντας, όπου απαιτείται, στη χρηματοδότηση πρόσθετων μεταφορικών μέσων βάσει ορισμένων κριτηρίων. (17) Οι επεμβάσεις παροχής βοήθειας θα πρέπει να αποτελούν αντικείμενο πλήρους συντονισμού στο εκάστοτε πεδίο δράσης ώστε να μεγιστοποιείται η αποτελεσματικότητα και να διασφαλίζεται η πρόσβαση σε χειμαζόμενους πληθυσμούς. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρέχει κατάλληλη υλικοτεχνική στήριξη στις ομάδες εμπειρογνωμόνων που αποστέλλει επιτόπου. (18) Ο μηχανισμός θα πρέπει να χρησιμοποιείται επίσης για την υποστήριξη της παροχής προξενικής βοήθειας στους πολίτες της Ένωσης σε μείζονες καταστάσεις έκτακτης ανάγκης σε τρίτες χώρες, εφόσον το ζητούν οι προξενικές αρχές κράτους μέλους για τους δικούς τους υπηκόους ή το ηγετικό κράτος ή το αρμόδιο για τον συντονισμό της παρεχόμενης βοήθειας κράτος μέλος για όλους τους πολίτες της Ένωσης. Η έννοια του «ηγετικού κράτους» θα πρέπει να ισχύει σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την υλοποίηση της έννοιας του «ηγετικού κράτους» στον προξενικό τομέα[26]. (19) Οσάκις κρίνεται σκόπιμη η χρήση στρατιωτικών ικανοτήτων για τη στήριξη επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας, η συνεργασία με τις ένοπλες δυνάμεις θα πρέπει να ακολουθεί τις λεπτομέρειες, τις διαδικασίες και τα κριτήρια που έχουν καθορισθεί από το Συμβούλιο ή τα αρμόδια όργανά του, προκειμένου να διατίθενται στο μηχανισμό ικανότητες σχετικά με την προστασία άμαχων πληθυσμών. (20) Θα πρέπει να μπορούν να συμμετέχουν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), οι υπό προσχώρηση χώρες, οι υποψήφιες χώρες και οι εν δυνάμει υποψήφιες χώρες . (21) Για να διασφαλιστούν ενιαίες συνθήκες για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, θα πρέπει να ανατεθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Οι αρμοδιότητες αυτές θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Φεβρουαρίου 2011, για τη θέσπιση κανόνων και γενικών αρχών σχετικά με τους τρόπους ελέγχου από τα κράτη μέλη της άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων από την Επιτροπή και, ιδίως, σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης[27]. (22) Ο στόχος της παρούσας απόφασης δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, και συνεπώς μπορεί, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, λαμβανομένου υπόψη του οφέλους που προκύπτει από τη λειτουργία του μηχανισμού, λόγω μείωσης των απωλειών ανθρώπινων ζωών και των ζημιών. Σε περίπτωση που μια μείζων κατάσταση έκτακτης ανάγκης υπερβαίνει τις ικανότητες επέμβασης του πληγέντος κράτους μέλους, το εν λόγω κράτος θα πρέπει να μπορεί να ζητήσει από τον μηχανισμό να συμπληρώσει τους πόρους πολιτικής προστασίας και τους λοιπούς πόρους αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που διαθέτει το ίδιο. Κατά συνέπεια, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, η παρούσα απόφαση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου αυτού. (23) Η παρούσα απόφαση δεν θίγει τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1717/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Νοεμβρίου 2006, για τη θέσπιση μηχανισμού σταθερότητας[28][προς επικαιροποίηση για την περίοδο 2014-2020, εφόσον εγκριθεί], τα μέτρα προστασίας της δημόσιας υγείας που θεσπίζονται στο πλαίσιο της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με τα προγράμματα δράσης της Ένωσης στον τομέα της υγείας, ούτε τα μέτρα προστασίας των καταναλωτών που θεσπίζονται στο πλαίσιο της απόφασης αριθ. 1926/2006/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2006, για τη θέσπιση προγράμματος κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής για τους καταναλωτές (2007-2013)[29] [προς επικαιροποίηση για την περίοδο 2014-2020, εφόσον εγκριθεί]. (24) Για λόγους συνοχής, το παρόν μέσο δεν πρέπει να διέπει δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της απόφασης 2007/124/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 12ης Φεβρουαρίου 2007, για τη θέσπιση, κατά την περίοδο 2007-2013 [προς επικαιροποίηση για την περίοδο 2014-2020, εφόσον εγκριθεί], του ειδικού προγράμματος «Πρόληψη, ετοιμότητα και διαχείριση των συνεπειών της τρομοκρατίας και άλλων κινδύνων που συνδέονται με την ασφάλεια» ως μέρος του γενικού προγράμματος για την ασφάλεια και την προστασία των ελευθεριών[30], ή που αφορούν την τήρηση του νόμου και της τάξης και τη διασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται σε δραστηριότητες που καλύπτει ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1257/96 του Συμβουλίου, της 20ής Ιουνίου 1996, για την ανθρωπιστική βοήθεια[31]. (25) Οι διατάξεις της παρούσας απόφασης δεν πρέπει να θίγουν τη θέσπιση νομικώς δεσμευτικών πράξεων δυνάμει της Συνθήκης Ευρατόμ, η οποία προβλέπει τη λήψη συγκεκριμένων έκτακτων μέτρων σε περίπτωση πυρηνικών ή ραδιολογικών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. (26) Όσον αφορά καταστροφές λόγω τρομοκρατικών ενεργειών και πυρηνικών ή ραδιολογικών ατυχημάτων, ο μηχανισμός θα πρέπει να καλύπτει μόνο τις δράσεις ετοιμότητας και απόκρισης που εμπίπτουν στο πεδίο της πολιτικής προστασίας. (27) Η παρούσα απόφαση καλύπτει δράσεις στον τομέα της πρόληψης της θαλάσσιας ρύπανσης, της ετοιμότητας και της απόκρισης με εξαίρεση τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 27ης Ιουνίου 2002, για την ίδρυση του Ευρωπαϊκού Οργανισμού για την Ασφάλεια στη Θάλασσα [προς επικαιροποίηση, εφόσον εγκριθεί η νέα πράξη]. (28) Για τη διασφάλιση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή μπορεί να χρηματοδοτεί δραστηριότητες που συνδέονται με την προετοιμασία, την παρακολούθηση, τον έλεγχο, τον οικονομικό έλεγχο και την αξιολόγηση οι οποίες απαιτούνται για τη διαχείριση του προγράμματος και την επίτευξη των στόχων του. (29) Η επιστροφή εξόδων και η σύναψη συμβάσεων δημόσιων προμηθειών και η χορήγηση των επιδοτήσεων με βάση το χρηματοδοτικό μέσο πολιτικής προστασίας θα πρέπει να υλοποιούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου, της 25ης Ιουνίου 2002, για τη θέσπιση του δημοσιονομικού κανονισμού που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων[32] (δημοσιονομικός κανονισμός). Λόγω της ιδιαίτερης φύσης της δράσης στον τομέα της πολιτικής προστασίας, ενδείκνυται να προβλεφθεί η χορήγηση επιδοτήσεων και σε πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου. Είναι επίσης σημαντικό να τηρούνται οι κανόνες του δημοσιονομικού κανονισμού, και συγκεκριμένα οι αρχές της οικονομίας, της αποδοτικότητας και της αποτελεσματικότητας που καθορίζονται σε αυτόν. (30) Τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης θα πρέπει να προστατεύονται με αναλογικά μέτρα σε ολόκληρο τον κύκλο των δαπανών, όπου συμπεριλαμβάνονται η πρόληψη, ο εντοπισμός και η διερεύνηση παρατυπιών, η ανάκτηση απολεσθέντων, αχρεωστήτως καταβληθέντων ή κακώς χρησιμοποιηθέντων κονδυλίων και, αναλόγως, η επιβολή κυρώσεων. Θα πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για την αποτροπή παρατυπιών και της απάτης καθώς και να γίνονται οι απαραίτητες ενέργειες για την ανάκτηση απολεσθέντων, αχρεωστήτως καταβληθέντων ή κακώς χρησιμοποιηθέντων κονδυλίων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 2988/95 του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 1995, σχετικά με την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων[33], τον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96 του Συμβουλίου, της 11ης Νοεμβρίου 1996, σχετικά με τους ελέγχους και εξακριβώσεις που διεξάγει επιτοπίως η Επιτροπή με σκοπό την προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων από απάτες και λοιπές παρατυπίες[34] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1073/1999 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Μαΐου 1999, σχετικά με τις έρευνες που πραγματοποιούνται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF)[35]. (31) Στην παρούσα απόφαση ορίζεται, για την περίοδο 2014-2020, ποσό δημοσιονομικής αναφοράς το οποίο αποτελεί, για την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή, την προνομιακή αναφορά κατά τη διάρκεια της ετήσιας διαδικασίας του προϋπολογισμού, κατά την έννοια του σημείου [17] της διοργανικής συμφωνίας της XX/YY/2012 μεταξύ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής σχετικά με τη δημοσιονομική συνεργασία και τη χρηστή δημοσιονομική διαχείριση. Αυτό το ποσό αναφοράς αντλείται εν μέρει από τον τομέα 3 «Ασφάλεια και ιθαγένεια» και εν μέρει από τον τομέα 4 «Η ΕΕ ως παγκόσμιος παράγων» του δημοσιονομικού πλαισίου 2014-2020. (32) Οι δημοσιονομικές διατάξεις της παρούσας απόφασης θα πρέπει να εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2014 καθώς σχετίζονται με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο 2014-2020. ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Στόχος, πεδίο εφαρμογής και ορισμοί Άρθρο 1 Γενικός στόχος και αντικείμενο 1. Στόχος του μηχανισμού πολιτικής προστασίας της Ένωσης (εφεξής «μηχανισμός») είναι να υποστηρίζει, να συντονίζει και να συμπληρώνει τις δράσεις των κρατών μελών στον τομέα της πολιτικής προστασίας με γνώμονα τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των συστημάτων πρόληψης, ετοιμότητας και αντιμετώπισης φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών. 2. Η προστασία που πρέπει να εξασφαλιστεί με τον μηχανισμό καλύπτει κατά κύριο λόγο τους πολίτες, αλλά και το περιβάλλον και τις περιουσίες, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής κληρονομιάς, από όλες τις φυσικές και ανθρωπογενείς καταστροφές, συμπεριλαμβανομένων των τρομοκρατικών ενεργειών και των τεχνολογικών, ραδιολογικών ή περιβαλλοντικών ατυχημάτων, της θαλάσσιας ρύπανσης και σοβαρών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στον τομέα της υγείας που σημειώνονται εντός και εκτός της Ένωσης. 3. Η παρέμβαση της Ένωσης ενισχύει την ικανότητα πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης των κρατών μελών σε περίπτωση μειζόνων καταστροφών ελαχιστοποιώντας έτσι τις ανθρώπινες και υλικές απώλειες. Ο στόχος της παρούσας απόφασης δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη μεμονωμένα, ενώ μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προτεινόμενης δράσης. 4. Με την παρούσα απόφαση καθορίζονται οι γενικοί κανόνες και οι κανόνες για τη χορήγηση χρηματοδοτικής στήριξης δυνάμει του μηχανισμού. 5. Ο μηχανισμός δεν επηρεάζει την ευθύνη των κρατών μελών να προστατεύουν τους πολίτες, το περιβάλλον και τις περιουσίες στο έδαφός τους από καταστροφές και να εφοδιάζουν τα συστήματα διαχείρισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που διαθέτουν με επαρκή μέσα ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν επαρκώς σε καταστροφές τέτοιου μεγέθους και φύσεως, για τις οποίες ευλόγως αναμένεται να είναι προετοιμασμένα. 6. Ο μηχανισμός δεν πρέπει να επηρεάζει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης ή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ή από υφιστάμενες διεθνείς συμφωνίες. 7. Η παρούσα απόφαση δεν εφαρμόζεται στις δράσεις που υλοποιούνται δυνάμει [του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1717/2006, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96, του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1406/2002 και της νομοθεσίας της Ένωσης σχετικά με τα προγράμματα δράσης της Ένωσης στους τομείς της υγείας, των εσωτερικών υποθέσεων και της δικαιοσύνης]. Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής 1. Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται για τη λήψη μέτρων πρόληψης και ετοιμότητας για κάθε μορφής καταστροφές εντός της Ένωσης και σε χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28. 2. Η παρούσα απόφαση εφαρμόζεται επίσης για την ανάληψη δράσεων προς στήριξη της αντιμετώπισης των άμεσων συνεπειών μείζονος καταστροφής, ανεξαρτήτως της φύσης της, εντός ή εκτός της Ένωσης, όταν υποβάλλεται αίτηση συνδρομής σύμφωνα με την παρούσα απόφαση. 3. Η παρούσα απόφαση λαμβάνει υπόψη τις ειδικές ανάγκες των απομονωμένων, των εξόχως απόκεντρων και άλλων περιοχών ή νήσων της Ένωσης σε περίπτωση καταστροφής. Άρθρο 3 Ειδικοί στόχοι 1. Ο μηχανισμός υποστηρίζει, συντονίζει και συμπληρώνει την ενισχυμένη συνεργασία ανάμεσα στην Ένωση και τα κράτη μέλη επιδιώκοντας την υλοποίηση των ακόλουθων ειδικών στόχων: α) επίτευξη υψηλού επιπέδου προστασίας από καταστροφές μέσω της πρόληψης ή της μείωσης των επιπτώσεών τους, καθώς και μέσω της καλλιέργειας νοοτροπίας πρόληψης· β) ενίσχυση της κατάστασης ετοιμότητας της Ένωσης για την αντιμετώπιση καταστροφών· γ) διευκόλυνση της ταχείας και αποτελεσματικής αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε περίπτωση μειζόνων καταστροφών, υφιστάμενων ή επαπειλούμενων. 2. Η πρόοδος προς την κατεύθυνση της επίτευξης των ειδικών στόχων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αξιολογείται μέσω δεικτών οι οποίοι καλύπτουν μεταξύ άλλων: α) την πρόοδο προς την κατεύθυνση της εφαρμογής του πλαισίου πρόληψης καταστροφών η οποία θα μετράται βάσει του αριθμού των κρατών μελών που διαθέτουν σχέδια διαχείρισης καταστροφών σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 4· β) την πρόοδο προς την κατεύθυνση της αύξησης του επιπέδου ετοιμότητας σε περίπτωση καταστροφών η οποία θα μετράται βάσει της ποσότητας των ικανοτήτων απόκρισης που είναι διαθέσιμες για παρεμβάσεις αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης δυνάμει του μηχανισμού και του βαθμού διαλειτουργικότητάς τους· γ) την πρόοδο προς την κατεύθυνση της βελτίωσης της απόκρισης σε καταστροφές η οποία θα μετράται βάσει της ταχύτητας και του βαθμού συντονισμού των παρεμβάσεων δυνάμει του μηχανισμού και της καταλληλότητας της βοήθειας που παρέχεται για την κάλυψη των επιτόπιων αναγκών . Οι δείκτες χρησιμοποιούνται για την παρακολούθηση, αξιολόγηση και επανεξέταση των επιδόσεων, ανάλογα με την περίπτωση. Άρθρο 4 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: 1. «καταστροφή»: κάθε κατάσταση η οποία έχει ή ενδέχεται να έχει δυσμενείς επιπτώσεις σε πρόσωπα, στο περιβάλλον ή σε περιουσίες· 2. «μείζων καταστροφή»: κάθε κατάσταση η οποία έχει ή ενδέχεται να έχει δυσμενείς επιπτώσεις σε πρόσωπα, στο περιβάλλον ή σε περιουσίες και η οποία μπορεί να οδηγήσει σε έκκληση για βοήθεια δυνάμει του μηχανισμού· 3. «αντίδραση» ή «απόκριση»: κάθε δράση που αναλαμβάνεται δυνάμει του μηχανισμού κατά τη διάρκεια ή ύστερα από μείζονα καταστροφή για την αντιμετώπιση των άμεσων δυσμενών συνεπειών της· 4. «ετοιμότητα»: κατάσταση ετοιμότητας και δυνατότητα διάθεσης ανθρώπινου δυναμικού και υλικών μέσων ώστε να εξασφαλισθεί αποτελεσματική ταχεία αντίδραση σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, η οποία θα είναι αποτέλεσμα δράσης που ανελήφθη εκ των προτέρων· 5. «πρόληψη»: κάθε δράση που αποσκοπεί στη μείωση των κινδύνων ή στην πρόληψη επιβλαβών συνεπειών για πρόσωπα, το περιβάλλον ή τις περιουσίες που προκύπτουν από καταστροφές· 6. «έγκαιρη προειδοποίηση»: η έγκαιρη και αποτελεσματική παροχή πληροφοριών που επιτρέπει την ανάληψη δράσης προς αποφυγή ή μείωση των κινδύνων και εξασφαλίζει ετοιμότητα για αποτελεσματική αντίδραση· 7. «μονάδα»: αυτάρκης και αυτόνομη οργάνωση ικανοτήτων των κρατών μελών ή κινητή επιχειρησιακή ομάδα των κρατών μελών σύμφωνα με προκαθορισμένα καθήκοντα και ανάγκες που αποτελείται από συνδυασμό ανθρώπινων και υλικών πόρων και προσδιορίζεται βάσει της ικανότητας επέμβασης ή του καθήκοντος (των καθηκόντων) που δύναται να αναλάβει· 8. «εκτίμηση κινδύνων»: η συνολική διατομεακή διαδικασία εντοπισμού, ανάλυσης και αξιολόγησης κινδύνων που πραγματοποιείται για σκοπούς εκπόνησης εκτιμήσεων σε εθνικό επίπεδο· 9. «σχέδιο διαχείρισης κινδύνων»: εργαλείο σχεδιασμού που εκπονείται από κράτος μέλος με γνώμονα την πρόβλεψη κινδύνων, την εκτίμηση του αντικτύπου τους, και την ανάπτυξη, επιλογή και εφαρμογή μέτρων για τη μείωση, την προσαρμογή και την άμβλυνση των κινδύνων και του αντικτύπου τους με οικονομικώς αποδοτικό τρόπο, καθώς και τον καθορισμό πλαισίου για την ενσωμάτωση σε ένα κοινό συνολικό σχέδιο διαφόρων εργαλείων διαχείρισης κινδύνων ανά τομέα ή ανά κίνδυνο· 10. «στήριξη του κράτους υποδοχής»: κάθε δράση που αναλαμβάνεται κατά τις φάσεις ετοιμότητας και απόκρισης από χώρες οι οποίες λαμβάνουν βοήθεια και από χώρες διέλευσης για την άρση προβλέψιμων παραγόντων που παρεμποδίζουν την παροχή και την αξιοποίηση της διεθνούς βοήθειας· 11. «ικανότητα απόκρισης»: βοήθεια που μπορεί να παρασχεθεί μέσω του μηχανισμού κατόπιν αιτήματος, και περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, μονάδες, εξοπλισμό, προμήθειες αρωγής, εμπειρογνωμοσύνη και υπηρεσίες. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Πρόληψη Άρθρο 5 Δράσεις στον τομέα της πρόληψης Για την υλοποίηση των στόχων και των δράσεων στον τομέα της πρόληψης, η Επιτροπή: α) αναλαμβάνει δράση για τη βελτίωση του γνωστικού υπόβαθρου σχετικά με τους κινδύνους καταστροφών και για τη διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων, βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών· β) στηρίζει και προωθεί την εκτίμηση και τη χαρτογράφηση κινδύνων από τα κράτη μέλη· γ) καθιερώνει επισκόπηση των φυσικών και ανθρωπογενών κινδύνων που ενδέχεται να αντιμετωπίσει η Ένωση λαμβάνοντας υπόψη τον μελλοντικό αντίκτυπο της αλλαγής του κλίματος· δ) προωθεί και στηρίζει την ανάπτυξη και την εφαρμογή των σχεδίων διαχείρισης κινδύνων των κρατών μελών, περιλαμβανομένων των κατευθυντήριων γραμμών για το περιεχόμενό τους, και παρέχει, ανάλογα με τις ανάγκες, επαρκή κίνητρα· ε) ενισχύει την ευαισθητοποίηση για τη σημασία της πρόληψης κινδύνων και στηρίζει τα κράτη μέλη στους τομείς της ενημέρωσης, της εκπαίδευσης και της ενίσχυσης της ευαισθητοποίησης του κοινού· στ) στηρίζει τα κράτη μέλη και τρίτες χώρες που αναφέρονται στο άρθρο 28, στον τομέα της πρόληψης μειζόνων καταστροφών· ζ) αναλαμβάνει πρόσθετα καθήκοντα πρόληψης που κρίνονται αναγκαία για την επίτευξη του στόχου του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο α). Άρθρο 6 Σχέδια διαχείρισης κινδύνων 1. Με γνώμονα τη διασφάλιση αποτελεσματικής συνεργασίας στους κόλπους του μηχανισμού, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα οικεία σχέδια διαχείρισης κινδύνων. 2. Τα σχέδια διαχείρισης κινδύνων λαμβάνουν υπόψη τις αντίστοιχες εθνικές και άλλες συναφείς εκτιμήσεις κινδύνου και είναι συμβατά με άλλα συναφή σχέδια που ισχύουν στο εκάστοτε κράτος μέλος. 3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν το αργότερο έως τα τέλη του 2016 για την οριστικοποίηση των οικείων σχεδίων διαχείρισης κινδύνων και για την κοινοποίηση στην Επιτροπή της πλέον πρόσφατης μορφής τους. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III Ετοιμότητα Άρθρο 7 Γενικές δράσεις της Επιτροπής στον τομέα της ετοιμότητας Η Επιτροπή εκτελεί τις ακόλουθες δράσεις στον τομέα της ετοιμότητας: α) σύσταση και διαχείριση του κέντρου αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης (KAKEA), εξασφαλίζοντας επιχειρησιακή ικανότητα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, και εξυπηρετώντας τα κράτη μέλη και την Επιτροπή για τους σκοπούς του μηχανισμού· β) διαχείριση κοινού συστήματος επικοινωνίας και πληροφόρησης έκτακτης ανάγκης (ΚΣΕΠΕΑ) που εξασφαλίζει την επικοινωνία και την από κοινού πρόσβαση στις πληροφορίες μεταξύ του KAKEA και των σημείων επαφής των κρατών μελών· γ) συμβολή στην ανάπτυξη συστημάτων ανίχνευσης, έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού για καταστροφές, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ταχεία αντίδραση και να προωθηθούν οι διασυνδέσεις τους και η σύνδεσή τους με το KAKEA και το ΚΣΕΠΕΑ. Τα συστήματα αυτά λαμβάνουν υπόψη και αξιοποιούν τις υπάρχουσες και μελλοντικές πληροφορίες και τις πηγές, καθώς και τα συστήματα παρακολούθησης και ανίχνευσης· δ) συγκρότηση και διατήρηση μέσων κινητοποίησης και αποστολής, το ταχύτερο δυνατόν, ομάδων εμπειρογνωμόνων, που είναι υπεύθυνοι για τα εξής: – την εκτίμηση των αναγκών σε κράτος που έχει ζητήσει βοήθεια, – τη διευκόλυνση, εν ανάγκη, του επιτόπου συντονισμού των επιχειρήσεων παροχής βοήθειας έκτακτης ανάγκης και, οσάκις απαιτείται και ενδείκνυται, την εξασφάλιση της επαφής με τις αρμόδιες αρχές του κράτους που ζήτησε βοήθεια, – τη στήριξη του κράτους που ζήτησε βοήθεια με εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα της ανάληψης δράσεων πρόληψης, ετοιμότητας ή απόκρισης· ε) δημιουργία και διατήρηση ικανότητας παροχής υλικοτεχνικής υποστήριξης και βοήθειας σε ομάδες εμπειρογνωμόνων, μονάδες και λοιπές ικανότητες απόκρισης που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο του μηχανισμού, καθώς και σε άλλους παράγοντες που δραστηριοποιούνται επιτόπου· στ) στήριξη των κρατών μελών όσον αφορά την προεγκατάσταση μέσων παρέμβασης έκτακτης ανάγκης στα κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης εντός της Ένωσης· ζ) ανάληψη κάθε άλλης συμπληρωματικής δράσης και δράσης υποστήριξης που απαιτείται στο πλαίσιο του μηχανισμού για την επίτευξη του στόχου του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο β). Άρθρο 8 Μονάδες 1. Τα κράτη μέλη συμβάλλουν στη δημιουργία μονάδων, ειδικότερα για τις επεμβάσεις επείγοντος χαρακτήρα ή τη στήριξη των αναγκών στο πλαίσιο του μηχανισμού. 2. Οι μονάδες αποτελούνται από τους πόρους ενός ή περισσότερων κρατών μελών. Οι μονάδες μπορούν να φέρουν εις πέρας προκαθορισμένες αποστολές στον τομέα της απόκρισης σύμφωνα με αναγνωρισμένες διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές και, ως εκ τούτου, μπορούν να αποστέλλονται κατεπειγόντως και να εργάζονται με αυτάρκεια και αυτονομία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Οι μονάδες είναι διαλειτουργικές με άλλες μονάδες, έχουν εκπαιδευθεί και εξασκηθεί ώστε να πληρούν την απαίτηση διαλειτουργικότητας, τίθενται δε υπό την εξουσία προσώπου υπεύθυνου για τη λειτουργία τους. Οι μονάδες μπορούν να συνδράμουν άλλους οργανισμούς της Ένωσης ή/και διεθνείς οργανισμούς, ιδιαιτέρως τα Ηνωμένα Έθνη. 3. Η Επιτροπή υποστηρίζει τις προσπάθειες για τη βελτίωση της διαλειτουργικότητας των μονάδων, εξετάζει δε για τον σκοπό αυτόν τις βέλτιστες πρακτικές σε επίπεδο κρατών μελών και σε διεθνές επίπεδο. Άρθρο 9 Γενικές δράσεις των κρατών μελών στον τομέα της ετοιμότητας 1. Τα κράτη μέλη ορίζουν εκ των προτέρων μονάδες ή άλλες ικανότητες στο πλαίσιο των αρμόδιων υπηρεσιών τους και ιδίως των οικείων υπηρεσιών πολιτικής προστασίας ή άλλων υπηρεσιών αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών, οι οποίες είναι τυχόν διαθέσιμες για επεμβάσεις ή που μπορούν να συγκροτηθούν κατεπειγόντως και να αποσταλούν, κατά κανόνα εντός 12 ωρών από τη διαβίβαση αιτήματος παροχής βοήθειας. Λαμβάνουν υπόψη ότι η σύνθεση των μονάδων ή των άλλων ικανοτήτων ενδέχεται να εξαρτάται από τον τύπο της μείζονος καταστροφής και από τις ιδιαίτερες απαιτήσεις της. 2. Τα κράτη μέλη ορίζουν εκ των προτέρων εμπειρογνώμονες οι οποίοι μπορούν να αποσταλούν επιτόπου ως μέλη ομάδων εμπειρογνωμόνων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο στοιχείο δ) του άρθρου 7. 3. Τα κράτη μέλη εξετάζουν το ενδεχόμενο παροχής, ανάλογα με τις απαιτήσεις, και άλλων μέσων υποστήριξης των επεμβάσεων, τα οποία πιθανώς να διαθέτουν οι αρμόδιες υπηρεσίες, όπως ειδικευμένο προσωπικό και εξοπλισμό για την αντιμετώπιση μιας συγκεκριμένης καταστροφής, μεταξύ άλλων για τους σκοπούς του άρθρου 16 παράγραφος 7, καθώς και κινητοποίησης μέσων παρεχομένων από μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλους αρμόδιους φορείς.² 4. Τα κράτη μέλη δύνανται, με την επιφύλαξη των καταλλήλων εγγυήσεων ασφαλείας, να παρέχουν πληροφορίες για τις σχετικές στρατιωτικές ικανότητες, που μπορούν να χρησιμοποιούνται στην εσχάτη των περιπτώσεων στα πλαίσια της βοήθειας μέσω του μηχανισμού, όπως μεταφορικά μέσα και εφοδιαστική ή ιατρική στήριξη. 5. Τα κράτη μέλη παρέχουν στην Επιτροπή τις σχετικές πληροφορίες για τους εμπειρογνώμονες, τις μονάδες και τα άλλα μέσα υποστήριξης των επεμβάσεων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 έως 4 και προβαίνουν στην άμεση επικαιροποίηση των πληροφοριών αυτών οσάκις παρίσταται ανάγκη. 6. Τα κράτη μέλη ορίζουν τα σημεία επαφής και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. 7. Τα κράτη μέλη αναλαμβάνουν τις αναγκαίες ενέργειες προκειμένου να διασφαλίσουν ότι το κράτος υποδοχής θα παράσχει την απαιτούμενη στήριξη για την κατάλληλη αξιοποίηση της βοήθειας που προέρχεται από άλλα κράτη μέλη. 8. Τα κράτη μέλη με την υποστήριξη της Επιτροπής, εάν το ζητούν, λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την έγκαιρη μεταφορά της βοήθειας την οποία προσφέρουν. Άρθρο 10 Σχεδιασμός επιχειρήσεων 1. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη συνεργάζονται στενά για τη βελτίωση του σχεδιασμού των επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού. Για τον σκοπό αυτόν: α) η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, αναπτύσσει σενάρια αναφοράς για καταστροφές εντός και εκτός της Ένωσης, λαμβάνοντας υπόψη τα σχέδια διαχείρισης κινδύνων που αναφέρονται στο άρθρο 6· β) τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και χαρτογραφούν τις βασικές υφιστάμενες ικανότητες που θα μπορούσαν να διατεθούν για την αντιμετώπιση των σεναρίων αυτών στο πλαίσιο του μηχανισμού και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή· γ) η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, αναπτύσσει σχέδια έκτακτης ανάγκης για την χρησιμοποίηση των ικανοτήτων αυτών, συμπεριλαμβανομένων των μεταφορικών μέσων, και τα επανεξετάζει με βάση τα διδάγματα που αντλούνται από καταστάσεις έκτακτης ανάγκης και ασκήσεις. 2. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και διασφαλίζουν συνέργειες μεταξύ της βοήθειας σε είδος και της βοήθειας που παρέχουν οι ανθρωπιστικές χρηματοδοτήσεις της Ένωσης και των κρατών μελών κατά τον σχεδιασμό επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών εκτός της Ένωσης. Άρθρο 11 Ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης 1. Θεσπίζεται ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης με τη συγκέντρωση προκαθορισμένων ικανοτήτων απόκρισης των κρατών μελών που θα διατίθενται εθελοντικά. 2. Με βάση τα σενάρια αναφοράς, η Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, καθορίζει τις κατηγορίες και τις ποσότητες των ικανοτήτων που απαιτούνται στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης (εφεξής «στόχοι σε επίπεδο ικανότητας»). 3. Η Επιτροπή καθορίζει απαιτήσεις ποιότητας για τις ικανότητες που πρόκειται να διατεθούν στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για τη διασφάλιση της ποιότητάς τους. 4. Η Επιτροπή θεσπίζει και διαχειρίζεται διαδικασία πιστοποίησης και καταχώρισης των ικανοτήτων που διαθέτουν τα κράτη μέλη στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. 5. Τα κράτη μέλη καθορίζουν και καταχωρίζουν, σε εθελοντική βάση, τις ικανότητες τις οποίες διαθέτουν στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Την καταχώριση πολυεθνικών μονάδων που παρέχονται από δύο ή περισσότερα κράτη μέλη αναλαμβάνουν από κοινού όλα τα οικεία κράτη μέλη. 6. Οι ικανότητες που καταχωρίζονται στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης διατίθενται για επιχειρήσεις αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που διεξάγονται στο πλαίσιο του μηχανισμού, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής μέσω του KAKEA. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμελλητί την Επιτροπή για τυχόν σοβαρούς λόγους που καθιστούν αδύνατη τη διάθεση των ικανοτήτων αυτών σε συγκεκριμένη κατάσταση έκτακτης ανάγκης. 7. Σε περίπτωση χρησιμοποίησης των ικανοτήτων, οι τελευταίες παραμένουν υπό τις εντολές και τις οδηγίες των κρατών μελών. Ο συντονισμός των διαφόρων ικανοτήτων γίνεται από την Επιτροπή μέσω του KAKEA. Οι ικανότητες παραμένουν στη διάθεση των κρατών μελών για εθνικούς σκοπούς όταν δεν χρησιμοποιούνται σε επιχειρήσεις στο πλαίσιο του μηχανισμού. 8. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μεριμνούν για την προσήκουσα προβολή των παρεμβάσεων της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Άρθρο 12 Αντιμετώπιση ελλείψεων σε επίπεδο ικανοτήτων 1. Η Επιτροπή παρακολουθεί την πρόοδο που συντελείται όσον αφορά την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανότητας και, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, εντοπίζει τυχόν ελλείψεις στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. 2. Η Επιτροπή στηρίζει τα κράτη μέλη για την αντιμετώπιση των ελλείψεων που εντοπίζονται σε επίπεδο ικανοτήτων και την κάλυψή τους με τον πλέον πρόσφορο και οικονομικώς αποδοτικό τρόπο, μεταξύ άλλων: α) στηρίζοντας τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη να αναπτύξουν ικανότητες απόκρισης οι οποίες δεν είναι καθόλου ή σε ανεπαρκή βαθμό διαθέσιμες στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης ή β) αναπτύσσοντας ικανότητες απόκρισης στο επίπεδο της Ένωσης με τον πλέον αποδοτικό οικονομικώς τρόπο, οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την από κοινού θωράκιση έναντι κοινών κινδύνων. 3. Οι ικανότητες που αναπτύσσονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο τελούν υπό τον έλεγχο και τη διαχείριση των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Η Επιτροπή αναπτύσσει υποδείγματα για συμφωνίες μεταξύ της Επιτροπής και των ενδιαφερόμενων κρατών μελών. Τα κράτη μέλη που διαχειρίζονται τις ικανότητες είναι αρμόδια για την καταχώρισή τους σύμφωνα με τις εθνικές διαδικασίες. 4. Οι ικανότητες αυτές αποτελούν μέρος της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Διατίθενται για επιχειρήσεις αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης που διεξάγονται στο πλαίσιο του μηχανισμού κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής μέσω του KAKEA. Όταν δεν χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο του μηχανισμού, οι ικανότητες αυτές είναι διαθέσιμες για τους εθνικούς σκοπούς των κρατών μελών που τις διαχειρίζονται. 5. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή μεριμνούν για την κατάλληλη προβολή των ικανοτήτων που αναπτύσσονται σύμφωνα με το παρόν άρθρο. 6. Η Επιτροπή ενημερώνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο κάθε δύο χρόνια για την πρόοδο που συντελείται όσον αφορά την επίτευξη των στόχων σε επίπεδο ικανότητας και για τις τυχόν παρατηρούμενες ελλείψεις στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. 7. Η Επιτροπή δύναται να καθορίσει, μέσω εκτελεστικών πράξεων, τις ακόλουθες λεπτομέρειες όσον αφορά την ανάπτυξη, διαχείριση, διατήρηση και διάθεση των ικανοτήτων αυτών σε όλα τα κράτη μέλη μέσω του μηχανισμού: α) λεπτομέρειες για τη στήριξη των κρατών μελών ώστε να αναπτύσσουν ικανότητες απόκρισης οι οποίες δεν είναι καθόλου ή σε ανεπαρκή βαθμό διαθέσιμες στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης· β) λεπτομέρειες για την ανάπτυξη ικανοτήτων απόκρισης σε επίπεδο Ένωσης οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την από κοινού θωράκιση έναντι κοινών κινδύνων· γ) λεπτομέρειες για τη διαχείριση και διατήρηση των ικανοτήτων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β)· δ) λεπτομέρειες για τον τρόπο διάθεσης των ικανοτήτων που αναφέρονται στα στοιχεία α) και β) σε όλα τα κράτη μέλη μέσω του μηχανισμού. 8. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2. Άρθρο 13 Κατάρτιση, διδάγματα και διάδοση γνώσεων 1. Η Επιτροπή εκτελεί τα ακόλουθα καθήκοντα στον τομέα της κατάρτισης, της άντλησης διδαγμάτων και της διάδοσης γνώσεων: α) εκπονεί πρόγραμμα εκπαίδευσης και αναπτύσσει δίκτυο κατάρτισης για το προσωπικό πολιτικής προστασίας και διαχείρισης λοιπών καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σε θέματα πρόληψης καταστροφών, ετοιμότητας και απόκρισης, με στόχο τη βελτίωση του συντονισμού, της συμβατότητας και της συμπληρωματικότητας μεταξύ των μονάδων και των λοιπών ικανοτήτων που αναφέρονται στα άρθρα 8, 9, και 11, και βελτιώνοντας την ικανότητα των εμπειρογνωμόνων που αναφέρονται στο άρθρο 7 στοιχείο δ). Το πρόγραμμα περιλαμβάνει κοινά μαθήματα, ασκήσεις και σύστημα ανταλλαγών εμπειρογνωμόνων με το οποίο εξασφαλίζεται η απόσπαση προσωπικού σε άλλα κράτη μέλη· β) αναπτύσσει υλικό καθοδήγησης για την κατάρτιση σε θέματα πολιτικής προστασίας σε επίπεδο Ένωσης και σε διεθνές επίπεδο, περιλαμβανομένης της κατάρτισης σε θέματα πρόληψης, ετοιμότητας και απόκρισης· γ) οργανώνει και στηρίζει εργαστήρια, σεμινάρια και πιλοτικά σχέδια με αντικείμενο τις μείζονες πτυχές της πρόληψης, της ετοιμότητας και της απόκρισης· δ) εκπονεί πρόγραμμα συγκέντρωσης των διδαγμάτων που αντλούνται από τις επεμβάσεις, τις ασκήσεις και τα προγράμματα κατάρτισης που διεξάγονται στα πλαίσια του μηχανισμού, περιλαμβανομένων των συναφών με την πρόληψη, την ετοιμότητα και την απόκριση πτυχών, διαδίδει τα διδάγματα αυτά και τα εφαρμόζει ανάλογα με την περίπτωση· ε) προωθεί και ενθαρρύνει, για τους σκοπούς του μηχανισμού, την εισαγωγή και χρήση νέων τεχνολογιών. 2. Κατόπιν αιτήματος κράτους μέλους, τρίτης χώρας, των Ηνωμένων Εθνών ή των οργανισμών τους, η Επιτροπή δύναται να στηρίξει την παροχή συμβουλών σχετικά με τη λήψη μέτρων πρόληψης και ετοιμότητας μέσω της επιτόπου χρησιμοποίησης ομάδας εμπειρογνωμόνων. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV Απόκριση σε καταστροφές Άρθρο 14 Ειδοποίηση για μείζονες καταστροφές εντός της Ένωσης 1. Σε περίπτωση μείζονος, υφιστάμενης ή επαπειλούμενης, καταστροφής εντός της Ένωσης, η οποία προκαλεί ή υπάρχει κίνδυνος να προκαλέσει διασυνοριακές επιπτώσεις, το κράτος μέλος στο οποίο σημειώνεται ή είναι πιθανό να σημειωθεί η καταστροφή ειδοποιεί, χωρίς καθυστέρηση, την Επιτροπή και τα πιθανώς επηρεαζόμενα κράτη μέλη. Το πρώτο εδάφιο δεν ισχύει στις περιπτώσεις που η υποχρέωση ειδοποίησης έχει ήδη εκπληρωθεί στο πλαίσιο σχετικής νομοθεσίας της Ένωσης ή της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας ή υφισταμένων διεθνών συμφωνιών. 2. Σε περίπτωση μείζονος, υφιστάμενης ή επαπειλούμενης, καταστροφής εντός της Ένωσης, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αίτημα από ένα ή περισσότερα κράτη μέλη για παροχή βοήθειας, το κράτος μέλος στο οποίο σημειώνεται ή είναι πιθανό να σημειωθεί η κατάσταση έκτακτης ανάγκης ειδοποιεί, χωρίς καθυστέρηση την Επιτροπή, για το ενδεχόμενο να υποβληθεί αίτημα παροχής βοήθειας μέσω του KAKEA, έτσι ώστε η Επιτροπή να μπορέσει, ανάλογα με την περίπτωση, να ενημερώσει τα υπόλοιπα κράτη μέλη και να ενεργοποιήσει τις αρμόδιες υπηρεσίες της. 3. Οι αναφερόμενες στις παραγράφους 1 και 2 ειδοποιήσεις πραγματοποιούνται, ανάλογα με την περίπτωση, μέσω του ΚΣΕΠΕΑ. Άρθρο 15 Απόκριση σε μείζονες καταστροφές εντός της Ένωσης 1. Σε περίπτωση μείζονος, υφιστάμενης ή επαπειλούμενης, καταστροφής εντός της Ένωσης, ένα κράτος μέλος μπορεί να ζητήσει βοήθεια μέσω του KAKEA. Το αίτημα γίνεται με όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένο τρόπο. 2. Σε καταστάσεις αυξημένου κινδύνου, ένα κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει βοήθεια με τη μορφή της προσωρινής προεγκατάστασης ικανοτήτων απόκρισης. 3. Μόλις λάβει αίτημα για βοήθεια, η Επιτροπή, χωρίς καθυστέρηση, και ανάλογα με την περίπτωση: α) προωθεί το αίτημα στα σημεία επαφής άλλων κρατών μελών· β) συγκεντρώνει έγκυρες πληροφορίες για την καταστροφή και τις διαδίδει στα κράτη μέλη· γ) προτείνει σχέδιο απόκρισης βάσει των αναγκών που παρατηρούνται επιτόπου και εκ των προτέρων καταρτισμένων σχεδίων έκτακτης ανάγκης, και καλεί τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν συγκεκριμένα μέσα της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με το σχέδιο· δ) διευκολύνει την κινητοποίηση των ομάδων, των εμπειρογνωμόνων, των μονάδων και άλλων μέσων υποστήριξης πέραν των διαθέσιμων στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης· ε) αναλαμβάνει πρόσθετα καθήκοντα πρόληψης που κρίνονται αναγκαία για την επίτευξη του στόχου του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ). 4. Κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται αίτημα παροχής βοήθειας, αποφασίζει πάραυτα κατά πόσο είναι σε θέση να την προσφέρει και ενημερώνει σχετικά το αιτούν κράτος μέλος μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, αναφέροντας την έκταση και τους όρους της βοήθειας που είναι σε θέση να προσφέρει. Το KAKEA τηρεί ενήμερα τα κράτη μέλη. 5. Το αιτούν κράτος μέλος ευθύνεται για τη διεύθυνση των επεμβάσεων παροχής βοήθειας. Οι αρχές του αιτούντος κράτους μέλους καθορίζουν κατευθυντήριες γραμμές και, εάν είναι απαραίτητο, ορίζουν τα όρια των καθηκόντων που ανατίθενται στις μονάδες επέμβασης ή σε άλλες ικανότητες. Οι λεπτομέρειες για την εκτέλεση των εν λόγω καθηκόντων ρυθμίζονται από τον υπεύθυνο που ορίζει το κράτος μέλος το οποίο παρέχει τη βοήθεια. Το αιτούν κράτος μέλος μπορεί επίσης να ζητήσει τη χρησιμοποίηση ομάδας εμπειρογνωμόνων με στόχο τη στήριξη της εκτίμησής του, τη διευκόλυνση του επιτόπου συντονισμού (μεταξύ των ομάδων των κρατών μελών), την παροχή συμβουλών τεχνικής φύσης, ή τη στήριξη για την επιτέλεση κάθε άλλου καθήκοντος ανάλογα με τις ανάγκες. 6. Το αιτούν κράτος μέλος αναλαμβάνει τις αναγκαίες δράσεις προκειμένου να διασφαλίσει τη στήριξη του κράτους υποδοχής για την ορθή διαχείριση της εισερχόμενης βοήθειας. Άρθρο 16 Προώθηση μιας συνεκτικής απόκρισης σε μείζονες καταστροφές εκτός της Ένωσης 1. Σε περίπτωση μείζονος, υφιστάμενης ή επαπειλούμενης, καταστροφής εκτός της Ένωσης, η πληγείσα χώρα, τα Ηνωμένα Έθνη και οι οργανισμοί τους, ή άλλος αρμόδιος διεθνής οργανισμός, μπορούν να ζητήσουν βοήθεια μέσω του KAKEA. 2. Η Επιτροπή στηρίζει τη συνεκτικότητα της παρεχόμενης βοήθειας μέσω των ακόλουθων δράσεων: α) διεξαγωγή συνεχούς διαλόγου με τα σημεία επαφής των κρατών μελών, προκειμένου να εξασφαλισθεί, μέσω του μηχανισμού, αποτελεσματική και συνεκτική ευρωπαϊκή συμβολή στη συνολική προσπάθεια παροχής βοήθειας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, και συγκεκριμένα: – ενημερώνοντας αμελλητί τα κράτη μέλη σχετικά με τις πλήρεις αιτήσεις βοήθειας· – συμβάλλοντας σε μια κοινή αξιολόγηση της κατάστασης και των αναγκών, παρέχοντας συμβουλές τεχνικής φύσης ή/και διευκολύνοντας τον τοπικό συντονισμό της βοήθειας μέσω της επιτόπιας παρουσίας ομάδας εμπειρογνωμόνων· – ανταλλάσσοντας συναφείς αξιολογήσεις και αναλύσεις με όλους τους αρμόδιους φορείς· – παρέχοντας συνολική εικόνα της βοήθειας την οποία προσφέρουν τα κράτη μέλη και άλλοι παράγοντες· – δίδοντας συμβουλές σχετικά με το είδος της βοήθειας που απαιτείται, ούτως ώστε η παρεχόμενη βοήθεια να είναι σύμφωνη προς τις αξιολογήσεις των αναγκών· – συμβάλλοντας στην αντιμετώπιση τυχόν πρακτικών δυσκολιών κατά την παροχή βοήθειας σε τομείς όπως η διαμετακόμιση και τα τελωνεία· β) άμεση υποβολή πρότασης σχεδίου απόκρισης βάσει των αναγκών που διαπιστώνονται επιτόπου και των προκαθορισθέντων σχεδίων έκτακτης ανάγκης, καλώντας τα κράτη μέλη να χρησιμοποιήσουν συγκεκριμένες ικανότητες της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με το σχέδιο· γ) ανάπτυξη συνδέσμων με την πληγείσα τρίτη χώρα όσον αφορά τεχνικές λεπτομέρειες, όπως οι ακριβείς ανάγκες για βοήθεια, η αποδοχή προσφορών και οι πρακτικές ρυθμίσεις για την επιτόπια παραλαβή και διανομή της βοήθειας· δ) ανάπτυξη συνδέσμων ή συνεργασία με το γραφείο συντονισμού ανθρωπιστικών υποθέσεων των Ηνωμένων Εθνών (ΓΣΑΥ των ΗΕ) και άλλους αρμόδιους φορείς οι οποίοι συμβάλλουν στη συνολική προσπάθεια παροχής βοήθειας, ούτως ώστε να μεγιστοποιούνται οι συνέργειες, να επιτυγχάνονται συμπληρωματικότητες και να αποφεύγονται η επικάλυψη και οι ελλείψεις· ε) ανάπτυξη συνδέσμων με όλους τους αρμόδιους φορείς, ιδίως κατά την τελική φάση της επέμβασης παροχής βοήθειας δυνάμει του μηχανισμού, για να διευκολυνθεί η ομαλή μετάβαση. 3. Με την επιφύλαξη του ρόλου της Επιτροπής, όπως καθορίζεται στην παράγραφο 2, και σεβόμενη την επιτακτική ανάγκη για άμεση επιχειρησιακή απόκριση μέσω του μηχανισμού, κάθε φορά που αυτός ενεργοποιείται η Επιτροπή ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης με γνώμονα τη διασφάλιση συνεκτικότητας μεταξύ των επιχειρήσεων πολιτικής προστασίας και των γενικών σχέσεων της Ένωσης με την εκάστοτε πληγείσα χώρα. 4. Η σύνδεση επιτόπου διασφαλίζεται αναλόγως της περίπτωσης με την αντιπροσωπεία της Ένωσης ώστε η τελευταία να διευκολύνει τις επαφές με την κυβέρνηση της πληγείσας χώρας. Κατά περίπτωση, η αντιπροσωπεία της Ένωσης παρέχει υλικοτεχνική υποστήριξη στις ομάδες εμπειρογνωμόνων πολιτικής προστασίας που αναφέρονται στη δεύτερη περίπτωση του στοιχείου α) της παραγράφου 2. 5. Κάθε κράτος μέλος προς το οποίο απευθύνεται αίτημα παροχής βοήθειας, αποφασίζει πάραυτα κατά πόσο είναι σε θέση να την προσφέρει και ενημερώνει σχετικά το KAKEA μέσω του ΚΣΕΠΕΑ, αναφέροντας την έκταση και τους όρους της βοήθειας που είναι σε θέση να προσφέρει. Το KAKEA τηρεί ενήμερα τα κράτη μέλη. 6. Οι επεμβάσεις δυνάμει του παρόντος άρθρου μπορούν να διεξάγονται είτε ως αυτόνομη επέμβαση παροχής βοήθειας είτε ως συμμετοχή σε επέμβαση της οποίας ηγείται διεθνής οργανισμός. Ο συντονισμός σε επίπεδο Ένωσης ενσωματώνεται πλήρως στο συνολικό συντονισμό τον οποίο παρέχει το ΓΣΑΥ των ΗΕ, οσάκις είναι παρόν, και σέβεται τον ηγετικό του ρόλο. 7. Ο μηχανισμός μπορεί επίσης να υποστηρίξει την παροχή προξενικής βοήθειας στους πολίτες της Ένωσης σε μείζονες καταστροφές σε τρίτες χώρες, εφόσον ζητηθεί από: α) τις προξενικές αρχές κράτους μέλους για τους δικούς του υπηκόους· β) το ηγετικό κράτος ή το αρμόδιο για τον συντονισμό της παρεχόμενης βοήθειας κράτος μέλος για όλους τους πολίτες της Ένωσης. Η υποστήριξη αυτή, εφόσον κριθεί αναγκαία, μπορεί να ζητηθεί και για μη αντιπροσωπευόμενους πολίτες της Ένωσης δυνάμει της οδηγίας αριθ. 2012/X/ΕΕ του Συμβουλίου[36]. 8. Κατά περίπτωση, η Επιτροπή δύναται να αναλαμβάνει πρόσθετα καθήκοντα προκειμένου να διασφαλίζεται η συνεκτικότητα στο πλαίσιο της παροχής βοήθειας. 9. Ο συντονισμός μέσω του μηχανισμού δεν επηρεάζει τις διμερείς επαφές μεταξύ των κρατών μελών και της πληγείσας χώρας ούτε τη συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών και των Ηνωμένων Εθνών. Οι διμερείς αυτές επαφές μπορούν επίσης να αξιοποιούνται για την ενίσχυση του συντονισμού μέσω του μηχανισμού. 10. Ο ρόλος της Επιτροπής που αναφέρεται στο παρόν άρθρο δεν επηρεάζει τις αρμοδιότητες και την ευθύνη των κρατών μελών για τις ομάδες, τις μονάδες και τα λοιπά μέσα στήριξης που παρέχουν, συμπεριλαμβανομένων των στρατιωτικών ικανοτήτων. Συγκεκριμένα, η στήριξη της συνεκτικότητας εκ μέρους της Επιτροπής δεν συνεπάγεται εντολές προς τις ομάδες, τις μονάδες και τα λοιπά μέσα στήριξης των κρατών μελών που χρησιμοποιούνται εθελουσίως, σύμφωνα με το συντονισμό σε επίπεδο κεντρικών γραφείων και επιτόπου. 11. Επιδιώκονται συνέργειες με άλλα μέσα της Ένωσης και, συγκεκριμένα, με δράσεις χρηματοδοτούμενες δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96. 12. Τα κράτη μέλη τα οποία παρέχουν βοήθεια έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με την παράγραφο 1, τηρούν το KAKEA πλήρως ενήμερο όσον αφορά τις δραστηριότητές τους. 13. Οι επιτόπιες ομάδες και οι μονάδες των κρατών μελών οι οποίες συμμετέχουν στην επέμβαση μέσω του μηχανισμού αναπτύσσουν στενούς συνδέσμους με το KAKEA και τις επιτόπου ομάδες εμπειρογνωμόνων, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη δεύτερη περίπτωση του στοιχείου α) της παραγράφου 2. Άρθρο 17 Επιτόπια στήριξη 1. Η Επιτροπή μπορεί να επιλέξει, να ορίσει και να αναπτύξει ομάδα εμπειρογνωμόνων αποτελούμενη από εμπειρογνώμονες προερχόμενους από τα κράτη μέλη, την Επιτροπή και άλλες υπηρεσίες και οργανισμούς της Ένωσης, το ΓΣΑΥ των ΗΕ ή άλλους διεθνείς οργανισμούς, αναλόγως της ιδιαιτερότητας της αποστολής σε περίπτωση μείζονος καταστροφής εντός της Ένωσης, σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 5 ή κατόπιν αιτήματος για παροχή εμπειρογνωμοσύνης στους τομείς της πρόληψης και της ετοιμότητας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 13 παράγραφος 2. 2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται και σε περιπτώσεις στήριξης, από την Επιτροπή, της κοινής εκτίμησης της κατάστασης και των αναγκών ή/και διευκόλυνσης του επιτόπιου συντονισμού της βοήθειας μέσω της επί τόπου αποστολής ομάδας εμπειρογνωμόνων, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο α) δεύτερη περίπτωση. 3. Η διαδικασία επιλογής και ορισμού των εμπειρογνωμόνων είναι η ακόλουθη: α) Τα κράτη μέλη ορίζουν, με δική τους ευθύνη, εμπειρογνώμονες που μπορούν να συμμετάσχουν σε ομάδες εμπειρογνωμόνων. β) Η Επιτροπή επιλέγει τους εμπειρογνώμονες και τον επικεφαλής των ομάδων βάσει των προσόντων και της πείρας τους, συμπεριλαμβανομένου του επιπέδου εκπαίδευσής τους όσον αφορά τον μηχανισμό, των εμπειριών από προηγούμενες αποστολές δυνάμει του μηχανισμού και άλλες διεθνείς προσπάθειες παροχής βοήθειας. Η επιλογή βασίζεται και σε άλλα κριτήρια, όπως οι γλωσσικές γνώσεις, προκειμένου να εξασφαλίζεται ότι η ομάδα εν συνόλω διαθέτει τις ικανότητες που απαιτούνται στην εκάστοτε συγκεκριμένη κατάσταση. 4. Στις περιπτώσεις αποστολής ομάδων εμπειρογνωμόνων, οι ομάδες αυτές διευκολύνουν τον συντονισμό μεταξύ των ομάδων επέμβασης των κρατών μελών και διατηρούν επαφές με τις αρμόδιες αρχές του αιτούντος κράτους. Το KAKEA διατηρεί στενή επαφή με τις ομάδες εμπειρογνωμόνων και τους παρέχει καθοδήγηση, υλικοτεχνική υποστήριξη και κάθε άλλη συνδρομή. 5. Οσάκις απαιτείται, η Επιτροπή μπορεί να χρησιμοποιεί την υλικοτεχνική υποστήριξη και την ικανότητα παροχής βοήθειας για τη στήριξη ομάδων εμπειρογνωμόνων, μονάδων των κρατών μελών και λοιπών ικανοτήτων απόκρισης που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο του μηχανισμού. Άρθρο 18 Μεταφορά 1. Η Επιτροπή δύναται να υποστηρίζει τα κράτη μέλη για την απόκτηση πρόσβασης σε εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους ως ακολούθως: α) παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών για εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους που μπορούν να διαθέσουν τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση του εν λόγω εξοπλισμού ή μεταφορικών πόρων· β) παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τους μεταφορικούς πόρους που μπορούν να διατεθούν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα, και για τη διευκόλυνση της πρόσβασής του σε αυτά· γ) παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τον εξοπλισμό ο οποίος μπορεί να διατεθεί από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα . 2. Η Επιτροπή δύναται να συμπληρώνει τα μεταφορικά μέσα που παρέχονται από τα κράτη μέλη με τη χρηματοδότηση πρόσθετων μεταφορικών πόρων που απαιτούνται για την εξασφάλιση ταχείας αντίδρασης σε μείζονες καταστροφές. ΚΕΦΑΛΑΙΟ V Δημοσιονομικές διατάξεις Άρθρο 19 Δημοσιονομικοί πόροι 1. Το ποσό δημοσιονομικής αναφοράς για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης για την περίοδο 2014-2020 ανέρχεται σε 513 000 000 EUR σε τρέχουσες τιμές. Το ποσό των 276.000.000 EUR σε τρέχουσες τιμές προέρχεται από τον τομέα 3 «Ασφάλεια και ιθαγένεια» του δημοσιονομικού πλαισίου, το δε ποσό των 237000.000 EUR σε τρέχουσες τιμές από τον τομέα 4 «Η ΕΕ ως παγκόσμιος παράγων». 2. Πιστώσεις που προέρχονται από επιστροφές ποσών εκ μέρους των δικαιούχων για δράσεις απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης συνιστούν έσοδα για ειδικό προορισμό υπό την έννοια του άρθρου 18 παράγραφος 2 του δημοσιονομικού κανονισμού. 3. Το χρηματοδοτικό κονδύλιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 μπορεί να καλύπτει επίσης δαπάνες που συνδέονται με δραστηριότητες προετοιμασίας, παρακολούθησης, ελέγχου, οικονομικού ελέγχου και αξιολόγησης οι οποίες απαιτούνται για τη διαχείριση του προγράμματος και την επίτευξη των στόχων του. Οι δαπάνες αυτές είναι δυνατόν να καλύπτουν συγκεκριμένα μελέτες, συσκέψεις εμπειρογνωμόνων, δράσεις ενημέρωσης και επικοινωνίας, συμπεριλαμβανομένης της ενημέρωσης των εταίρων για τις πολιτικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον βαθμό που συνδέονται με τους γενικούς στόχους της παρούσας απόφασης, δαπάνες για δίκτυα πληροφορικής που αφορούν συγκεκριμένα την επεξεργασία και την ανταλλαγή πληροφοριών (συμπεριλαμβανομένης της διασύνδεσής τους με υφιστάμενα ή μελλοντικά συστήματα σχεδιασμένα για την προαγωγή της διατομεακής ανταλλαγής δεδομένων και του συναφούς εξοπλισμού), καθώς και κάθε άλλη δαπάνη σχετικά με τεχνική και διοικητική βοήθεια στην οποία προσφεύγει η Επιτροπή για τη διαχείριση του προγράμματος. Άρθρο 20 Γενικές επιλέξιμες δράσεις Επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη είναι οι ακόλουθες γενικές δράσεις: α) μελέτες, έρευνες, εκπόνηση μοντέλων και σεναρίων με σκοπό τη διευκόλυνση της ανταλλαγής γνώσεων, βέλτιστων πρακτικών και πληροφοριών, και την ενίσχυση της πρόληψης, της ετοιμότητας και της αποτελεσματικής απόκρισης· β) εκπαίδευση, ασκήσεις, εργαστήρια, ανταλλαγή προσωπικού και εμπειρογνωμόνων, δημιουργία δικτύων, σχέδια επίδειξης και μεταφορά τεχνολογίας που ενισχύουν την πρόληψη, την ετοιμότητα και την αποτελεσματική απόκριση· γ) δράσεις παρακολούθησης, εκτίμησης και αξιολόγησης· δ) ενημέρωση του κοινού, εκπαίδευση, ευαισθητοποίηση και συναφείς δράσεις διάδοσης που αποβλέπουν στην ελαχιστοποίηση των συνεπειών των καταστροφών για τους πολίτες της Ένωσης και στη στήριξη των πολιτών της Ένωσης ώστε να προστατεύσουν εαυτούς πιο αποτελεσματικά· ε) θέσπιση προγράμματος συναγωγής διδαγμάτων από τις επεμβάσεις και τις ασκήσεις στα πλαίσια του μηχανισμού, περιλαμβανομένων των συναφών με την πρόληψη και την ετοιμότητα τομέων· στ) δράσεις επικοινωνίας και μέτρα για την αποτελεσματικότερη προβολή του ευρωπαϊκού έργου πολιτικής προστασίας στους τομείς της πρόληψης, της ετοιμότητας και της απόκρισης. Άρθρο 21 Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα της πρόληψης και της ετοιμότητας Επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη είναι οι ακόλουθες δράσεις πρόληψης και ετοιμότητας: α) εκπόνηση σχεδίων διαχείρισης κινδύνων και συνολική επισκόπηση των κινδύνων στο επίπεδο της Ένωσης· β) διατήρηση των λειτουργιών του KAKEA, σύμφωνα με το άρθρο 7 στοιχείο α), που διευκολύνουν την ταχεία απόκριση σε περίπτωση μείζονος καταστροφής· γ) ανάπτυξη και διατήρηση ικανότητας ταχείας ενεργοποίησης μέσω δικτύου εκπαιδευμένων εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών, άμεσα διαθέσιμων ώστε να βοηθούν στα καθήκοντα παρακολούθησης, ενημέρωσης και συντονισμού του ΚΑΚΕΑ· δ) θέσπιση και συντήρηση του ΚΣΕΠΕΑ και εργαλείων που καθιστούν δυνατή την επικοινωνία και ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ του ΚΑΚΕΑ και των σημείων επαφής των κρατών μελών και άλλων συμμετεχόντων στα πλαίσια του μηχανισμού· ε) συμβολή στην ανάπτυξη συστημάτων ανίχνευσης, έγκαιρης προειδοποίησης και συναγερμού για καταστροφές, προκειμένου να εξασφαλισθεί η ταχεία αντίδραση και να προωθηθούν οι διασυνδέσεις τους και η σύνδεσή τους με το KAKEA και το ΚΣΕΠΕΑ. Τα συστήματα αυτά λαμβάνουν υπόψη και αξιοποιούν τις υπάρχουσες και μελλοντικές πληροφορίες και πηγές και τα συστήματα παρακολούθησης ή ανίχνευσης· στ) σχεδιασμός επιχειρήσεων αντιμετώπισης καταστροφών στο πλαίσιο του μηχανισμού, μεταξύ άλλων, μέσω της κατάρτισης σεναρίων αναφοράς, της χαρτογράφησης ικανοτήτων και της εκπόνησης σχεδίων έκτακτης ανάγκης· ζ) σύσταση και διατήρηση της ευρωπαϊκής ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 11. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης για δράσεις που προβλέπονται στο σημείο αυτό έχει τη μορφή μοναδιαίων δαπανών καθορισμένων ανά τύπο ικανότητας και δεν υπερβαίνει το 25% των συνολικών επιλέξιμων δαπανών. η) εντοπισμός και κάλυψη τυχόν ελλείψεων στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης σύμφωνα με το άρθρο 12. Οι δράσεις που υλοποιούνται σύμφωνα με το παρόν σημείο βασίζονται σε ενδελεχή ανάλυση των αναγκών και της σχέσης κόστους-οφέλους ανά τύπο ικανότητας, λαμβάνοντας υπόψη την πιθανότητα και τον αντίκτυπο των συναφών κινδύνων. Η χρηματοδοτική συνεισφορά της Ένωσης για τις δράσεις που προβλέπονται στο παρόν σημείο δεν υπερβαίνει το 85% των συνολικών επιλέξιμων δαπανών. θ) διασφάλιση της διαθεσιμότητας των αναγκαίων ικανοτήτων υλικοτεχνικής υποστήριξης για την παροχή τεχνικής βοήθειας και στήριξης στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, σε ομάδες εμπειρογνωμόνων και λοιπές μονάδες και ικανότητες απόκρισης που αποστέλλονται επιτόπου -στο πλαίσιο του μηχανισμού- , καθώς και σε άλλους παράγοντες· ι) στήριξη των κρατών μελών όσον αφορά την προεγκατάσταση πόρων βοήθειας σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης στα κέντρα υλικοτεχνικής υποστήριξης εντός της Ένωσης. Άρθρο 22 Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα της απόκρισης Επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη είναι οι ακόλουθες δράσεις απόκρισης: α) αποστολή ομάδων εμπειρογνωμόνων μαζί με τον αναγκαίο εξοπλισμό, σύμφωνα με το άρθρο 17· β) χρησιμοποίηση των ικανοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 21 στοιχεία ζ), η) και θ) σε περίπτωση μειζόνων καταστροφών, κατόπιν αιτήματος της Επιτροπής μέσω του KAKEA· γ) υποστήριξη των κρατών μελών για την απόκτηση πρόσβασης σε εξοπλισμό, μεταφορικούς πόρους και συναφή υλικοτεχνική υποστήριξη σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 23· δ) ανάληψη κάθε άλλης συμπληρωματικής δράσης και δράσης υποστήριξης που απαιτείται στο πλαίσιο του μηχανισμού για την επίτευξη του στόχου του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο γ). Άρθρο 23 Επιλέξιμες δράσεις στον τομέα του εξοπλισμού, των μεταφορικών πόρων και της συναφούς υλικοτεχνικής υποστήριξης 1. Επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη με γνώμονα τη διασφάλιση της πρόσβασης σε εξοπλισμό, μεταφορικούς πόρους και συναφή υλικοτεχνική υποστήριξη στο πλαίσιο του μηχανισμού είναι οι ακόλουθες δράσεις: α) παροχή και ανταλλαγή πληροφοριών για εξοπλισμό και μεταφορικούς πόρους που μπορούν να διαθέσουν τα κράτη μέλη, προκειμένου να διευκολυνθεί η συγκέντρωση του εν λόγω εξοπλισμού ή μεταφορικών πόρων· β) παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τους μεταφορικούς πόρους οι οποίοι μπορούν να διατεθούν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα , και για τη διευκόλυνση της πρόσβασής του σε αυτά· γ) παροχή βοήθειας στα κράτη μέλη για να εντοπίσουν τον εξοπλισμό ο οποίος μπορεί να διατεθεί από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του εμπορικού τομέα · δ) χρηματοδότηση των μεταφορικών πόρων και της συναφούς υλικοτεχνικής υποστήριξης που απαιτείται για τη διασφάλιση ταχείας απόκρισης σε μείζονες καταστροφές. Οι σχετικές δράσεις είναι επιλέξιμες για χρηματοδοτική στήριξη μόνο εφόσον πληρούνται τα ακόλουθα κριτήρια: · έχει υποβληθεί αίτημα για βοήθεια δυνάμει του μηχανισμού σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16· · οι πρόσθετοι μεταφορικοί πόροι είναι αναγκαίοι για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα της αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στα πλαίσια του μηχανισμού· · η βοήθεια είναι αντίστοιχη των αναγκών που εντοπίζει το ΚΑΚΕΑ και παρέχεται σύμφωνα με τις συστάσεις του ΚΑΚΕΑ για τις τεχνικές προδιαγραφές, την ποιότητα, τη χρονική στιγμή και τις λεπτομέρειες παροχής της βοήθειας· · η βοήθεια έχει γίνει δεκτή από αιτούσα χώρα, τα Ηνωμένα Έθνη ή τους οργανισμούς τους, ή άλλον αρμόδιο διεθνή οργανισμό, στο πλαίσιο του μηχανισμού· · η βοήθεια συμπληρώνει, για καταστροφές σε τρίτες χώρες, τη συνολική ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης, όπου υπάρχει. 2. Το ύψος της χρηματοδοτικής στήριξης της Ένωσης για μεταφορικούς πόρους και συναφή υλικοτεχνική υποστήριξη δεν υπερβαίνει το 85% των συνολικών επιλέξιμων δαπανών. Η χρηματοδοτική στήριξη της Ένωσης για μεταφορικούς πόρους και συναφή υλικοτεχνική υποστήριξη δύναται να καλύπτει έως και το 100% των συνολικών επιλέξιμων δαπανών εφόσον πληρούται ένα από τα ακόλουθα κριτήρια: α) οι δαπάνες αφορούν λειτουργίες υλικοτεχνικής υποστήριξης σε κέντρα μεταφοράς (συμπεριλαμβανομένων, μεταξύ άλλων, της φόρτωσης ή της εκφόρτωσης φορτίων και της μίσθωσης χώρων αποθήκευσης)· β) οι δαπάνες αφορούν τα τη μεταφορά σε τοπικό επίπεδο και είναι αναγκαίες για τη διευκόλυνση της συγκέντρωσης ικανοτήτων ή τη συντονισμένη παροχή της βοήθειας· γ) οι δαπάνες αφορούν τη μεταφορά των ικανοτήτων που αναφέρονται στο άρθρο 21 στοιχεία ζ), η) και θ). 3. Σε περίπτωση επιχειρήσεων μεταφοράς και συναφούς υλικοτεχνικής υποστήριξης στις οποίες συμμετέχουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη, είναι δυνατό ένα εξ αυτών («ηγετικό κράτος») να υποβάλλει στην Ένωση αίτημα χορήγησης οικονομικής στήριξης για ολόκληρη την επιχείρηση. 4. Όταν ένα κράτος μέλος αιτείται βοήθεια μέσω του μηχανισμού, μπορεί επίσης να ζητήσει οικονομική στήριξη από την Ένωση για τη μεταφορά ικανοτήτων που βρίσκονται εκτός της εθνικής του επικράτειας. 5. Όταν ένα κράτος μέλος αιτείται στην Επιτροπή να αναθέσει την παροχή υπηρεσιών μεταφοράς και συναφούς υλικοτεχνικής υποστήριξης, η Επιτροπή δύναται να ζητήσει μερική επιστροφή των εξόδων σύμφωνα με τα ποσοστά χρηματοδότησης που αναφέρονται στις προηγούμενες παραγράφους. Άρθρο 24 Δικαιούχοι Επιχορηγήσεις δυνάμει της παρούσας απόφασης μπορούν να χορηγούνται σε νομικά πρόσωπα, ιδιωτικού ή δημόσιου δικαίου. Άρθρο 25 Είδη χρηματοδοτικής παρέμβασης και διαδικασίες εφαρμογής 1. Η Επιτροπή υλοποιεί τη χρηματοδοτική συνδρομή της Ένωσης σύμφωνα με τον δημοσιονομικό κανονισμό. 2. Η παροχή χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης μπορεί να λάβει μία από τις μορφές που προβλέπονται στον δημοσιονομικό κανονισμό, ήτοι επιχορηγήσεις, επιστροφή εξόδων, δημόσιες προμήθειες ή συνεισφορές σε καταπιστευματικά ταμεία. 3. Με γνώμονα την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή εγκρίνει ετήσια προγράμματα εργασίας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 31 παράγραφος 2, με εξαίρεση τις δράσεις που εμπίπτουν στο πεδίο της απόκρισης σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης του κεφαλαίου IV οι οποίες δεν είναι δυνατό να προβλεφθούν εκ των προτέρων. Τα εν λόγω προγράμματα καθορίζουν τους επιδιωκόμενους στόχους, τα αναμενόμενα αποτελέσματα, τη μέθοδο εφαρμογής και το συνολικό ύψος των κονδυλίων τους. Περιέχουν επίσης την περιγραφή των προς χρηματοδότηση δράσεων, ενδεικτικό ύψος του ποσού που διατίθεται σε κάθε δράση και ενδεικτικό χρονοδιάγραμμα εφαρμογής. Για επιχορηγήσεις, περιλαμβάνουν τις προτεραιότητες, τα βασικά κριτήρια αξιολόγησης και το μέγιστο ποσοστό συγχρηματοδότησης. Άρθρο 26 Συμπληρωματικότητα και συνοχή της δράσης της Ένωσης 1. Οι δράσεις που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης δεν λαμβάνουν συνδρομή από άλλα χρηματοδοτικά μέσα της Ένωσης. Η Επιτροπή μεριμνά ώστε οι αιτούντες χρηματοδοτική στήριξη δυνάμει της παρούσας απόφασης και οι δικαιούχοι της εν λόγω συνδρομής να υποβάλλουν στην Επιτροπή πληροφορίες σχετικά με τη χρηματοδοτική στήριξη που λαμβάνουν από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένου του γενικού προϋπολογισμού της Ένωσης, και σχετικά με εκκρεμείς αιτήσεις χρηματοδότησης. 2. Επιδιώκονται συνέργειες και συμπληρωματικότητα με άλλα μέσα της Ένωσης. Σε περίπτωση επέμβασης σε τρίτες χώρες, η Επιτροπή εξασφαλίζει τη συμπληρωματικότητα και τη συνέπεια των δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης και των δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1257/96. 3. Όταν η συνδρομή δυνάμει του μηχανισμού συμβάλλει σε ευρύτερη ανθρωπιστική επέμβαση της Ένωσης, οι δράσεις που τυγχάνουν χρηματοδοτικής συνδρομής δυνάμει της παρούσας απόφασης είναι συνεπείς προς τις ανθρωπιστικές αρχές που απαριθμούνται στην Ευρωπαϊκή κοινή αντίληψη για την ανθρωπιστική βοήθεια. Άρθρο 27 Προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης 1. Κατά την υλοποίηση δράσεων που χρηματοδοτούνται δυνάμει της παρούσας απόφασης, η Επιτροπή λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζει την προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, με την εφαρμογή προληπτικών μέτρων κατά της απάτης, της διαφθοράς και κάθε άλλης παράνομης δραστηριότητας, με τη διενέργεια αποτελεσματικών ελέγχων και, σε περίπτωση που διαπιστωθούν παρατυπίες, με την ανάκτηση των αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών καθώς επίσης, οσάκις κρίνεται σκόπιμο, με την επιβολή αποτελεσματικών, αναλογικών και αποτρεπτικών κυρώσεων. 2. Η Επιτροπή ή οι εκπρόσωποί της και το Ελεγκτικό Συνέδριο έχουν την εξουσία να διενεργούν οικονομικό έλεγχο, βάσει δικαιολογητικών και επιτόπιων ελέγχων, σε όλους τους δικαιούχους επιχορηγήσεων, τους αντισυμβαλλομένους και τους υπεργολάβους που έχουν λάβει πόρους της Ένωσης δυνάμει της παρούσας απόφασης. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) δύναται να διενεργεί επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις στους οικονομικούς παράγοντες που έχουν σχέση, άμεσα ή έμμεσα, με τη χρηματοδότηση αυτή, σύμφωνα με τις διαδικασίες που καθορίζονται στον κανονισμό (Ευρατόμ, ΕΚ) αριθ. 2185/96, με στόχο τη διαπίστωση τυχόν απάτης, κρούσματος διαφθοράς ή οποιασδήποτε άλλης παράνομης ενέργειας εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε σχέση με συμφωνία ή απόφαση επιχορήγησης ή με σύμβαση που αφορά χρηματοδότηση από μέρους της Ένωσης. Με την επιφύλαξη των παραγράφων 1 και 2, οι συμφωνίες συνεργασίας με τρίτες χώρες και διεθνείς οργανισμούς, οι συμφωνίες και αποφάσεις επιχορήγησης, καθώς επίσης και οι συμβάσεις που απορρέουν από την εφαρμογή της παρούσας απόφασης πρέπει να εξουσιοδοτούν ρητά την Επιτροπή, το Ελεγκτικό Συνέδριο και την OLAF να διενεργούν τέτοιους οικονομικούς ελέγχους, επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI Γενικές διατάξεις Άρθρο 28 Συμμετοχή τρίτων χωρών και διεθνών οργανισμών 1. Η συμμετοχή στο μηχανισμό είναι ανοικτή σε: α) χώρες της Ευρωπαϊκής Ζώνης Ελεύθερων Συναλλαγών (ΕΖΕΣ) που είναι μέλη του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΟΧ), σύμφωνα με τις διατάξεις που προβλέπονται στη συμφωνία για τον ΕΟΧ, και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες εφόσον το προβλέπουν οι συμφωνίες και οι διαδικασίες· β) υπό προσχώρηση χώρες, υποψήφιες και εν δυνάμει υποψήφιες χώρες σύμφωνα με τις γενικές αρχές και τους γενικούς όρους και προϋποθέσεις συμμετοχής των χωρών αυτών στα προγράμματα της Ένωσης που καθορίζονται στις αντίστοιχες συμφωνίες-πλαίσια και αποφάσεις του Συμβουλίου Σύνδεσης, ή σε παρεμφερείς συμφωνίες. 2. Η χρηματοδοτική στήριξη που αναφέρεται στο άρθρο 20 και στο άρθρο 21 στοιχεία α) έως στ) μπορεί επίσης να παρασχεθεί σε χώρες στις οποίες εφαρμόζεται η ευρωπαϊκή πολιτική γειτονίας, καθώς και σε εν δυνάμει υποψήφιες χώρες που δεν συμμετέχουν στον μηχανισμό. 3. Διεθνείς ή περιφερειακοί οργανισμοί μπορούν να συνεργάζονται σε δραστηριότητες που αναπτύσσονται στο πλαίσιο του μηχανισμού, εφόσον αυτό επιτρέπεται από σχετικές διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες μεταξύ των εν οργανισμών και της Ένωσης. Άρθρο 29 Αρμόδιες αρχές Για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας απόφασης, τα κράτη μέλη ορίζουν τις αρμόδιες αρχές και ενημερώνουν σχετικά την Επιτροπή. Άρθρο 30 Εκτελεστικές πράξεις 1. Η Επιτροπή εγκρίνει εκτελεστικές πράξεις για τα ακόλουθα θέματα: α) τη λειτουργία του KAKEA, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 στοιχείο α)· β) τη λειτουργία του ΚΣΕΠΕΑ, όπως προβλέπεται στο άρθρο 7 στοιχείο β)· γ) τις λεπτομέρειες για τις ομάδες εμπειρογνωμόνων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17, συμπεριλαμβανομένων των προϋποθέσεων επιλογής εμπειρογνωμόνων· δ) τις προϋποθέσεις καθορισμού των μονάδων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 8· ε) τις προϋποθέσεις σχετικά με τα μέσα που διατίθενται για επεμβάσεις παροχής βοήθειας όπως προβλέπεται στο άρθρο 9· στ) τη λειτουργία της ικανότητας για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης με τη συγκέντρωση προκαθορισμένων πόρων που θα διατίθενται εθελοντικά, όπως προβλέπεται στο άρθρο 11· ζ) τις λεπτομέρειες για τον εντοπισμό και την κάλυψη ελλείψεων στην ευρωπαϊκή ικανότητα για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 12· η) τις λεπτομέρειες για το πρόγραμμα εκπαίδευσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 13· θ) τις λεπτομέρειες για τις επεμβάσεις εντός της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 15, καθώς και για τις επεμβάσεις εκτός της Ένωσης, όπως προβλέπεται στο άρθρο 16· ι) τις λεπτομέρειες για τη μεταφορά , όπως προβλέπεται στα άρθρα 18 και 23. 2. Οι εν λόγω εκτελεστικές πράξεις εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία εξέτασης που αναφέρεται στο άρθρο 31 παράγραφος 2. Άρθρο 31 Διαδικασία επιτροπής 1. Η Επιτροπή επικουρείται από ειδική αρμόδια επιτροπή. Η τελευταία είναι επιτροπή κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. 2. Οσάκις γίνεται μνεία της παρούσας παραγράφου, εφαρμόζεται το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Οσάκις η ειδική επιτροπή δεν εκδίδει γνώμη, η Επιτροπή δεν εγκρίνει το σχέδιο εκτελεστικής πράξης και εφαρμόζεται το άρθρο 5 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 182/2011. Άρθρο 32 Αξιολόγηση 1. Η υλοποίηση των δράσεων που λαμβάνουν χρηματοδοτική στήριξη παρακολουθείται τακτικά. 2. Η Επιτροπή αξιολογεί την εφαρμογή της παρούσας απόφασης και υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο: α) το αργότερο στις 30 Ιουνίου 2017, ενδιάμεση αξιολόγηση των επιτευχθέντων αποτελεσμάτων και των ποιοτικών και ποσοτικών πτυχών της εφαρμογής της παρούσας απόφασης· β) το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2018, ανακοίνωση για τη συνέχιση της εφαρμογής της παρούσας απόφασης· γ) το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2021, έκθεση εκ των υστέρων αξιολόγησης. Τα συμπεράσματα συνοδεύονται, εφόσον απαιτείται, από προτάσεις για τροποποιήσεις της παρούσας απόφασης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ VI Τελικές διατάξεις Άρθρο 33 Μεταβατική διάταξη 1. Η διαχείριση των δράσεων που ξεκινούν πριν από την 1η Ιανουαρίου 2014 με βάση την απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ[37] συνεχίζεται, εφόσον ενδείκνυται, σύμφωνα με τις διατάξεις της εν λόγω απόφασης. 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν σε εθνικό επίπεδο την απρόσκοπτη μετάβαση μεταξύ των δράσεων που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του προηγούμενου χρηματοδοτικού μέσου πολιτικής προστασίας και των δράσεων που θα εφαρμοστούν δυνάμει των νέων διατάξεων της παρούσας απόφασης. Άρθρο 34 Κατάργηση Καταργούνται οι αποφάσεις 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ και 2007/779 /ΕΚ, Ευρατόμ. Τα άρθρα 1 έως 14 της απόφασης 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ συνεχίζουν να ισχύουν μέχρι και τις 31 Δεκεμβρίου 2013, με την επιφύλαξη του άρθρου 33 παράγραφος 1. Οι αναφορές στις καταργούμενες αποφάσεις ερμηνεύονται ως αναφορές στην παρούσα απόφαση σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας του παραρτήματος. Άρθρο 35 Έναρξη ισχύος Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, τα άρθρα 19 έως 27 (δημοσιονομικές διατάξεις) ισχύουν μόνο από την 1η Ιανουαρίου 2014. Άρθρο 36 Αποδέκτες Η παρούσα απόφαση απευθύνεται στα κράτη μέλη σύμφωνα με τις Συνθήκες. Βρυξέλλες, Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 1 Πίνακας αντιστοιχίας Απόφαση 2007/162/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου || Απόφαση 2007/779/ΕΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου || Παρούσα απόφαση Άρθρο 1 παράγραφος 1 || || _ Άρθρο 1 παράγραφος 2 || || Άρθρο 1 παράγραφος 4 Άρθρο 1 παράγραφος 3 || || _ Άρθρο 1 παράγραφος 4 || || Άρθρο 2 παράγραφος 3 || Άρθρο 1 παράγραφος 1 || _ || Άρθρο 1 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο || Άρθρο 1 παράγραφος 2 || Άρθρο 1 παράγραφος 2 δεύτερο εδάφιο || Άρθρο 1 παράγραφος 6 Άρθρο 2 παράγραφος 1 || || Άρθρο 2 παράγραφος 1 Άρθρο 2 παράγραφος 2 || || Άρθρο 2 παράγραφος 2 Άρθρο 2 παράγραφος 3 || || Άρθρο 1 παράγραφος 7 || Άρθρο 2 παράγραφος 1 || _ || Άρθρο 2 παράγραφος 2 || Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο α) || Άρθρο 2 παράγραφος 3 || Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο γ) || Άρθρο 2 παράγραφος 4 || Άρθρο 7 στοιχείο δ) || Άρθρο 2 παράγραφος 5 || Άρθρο 7 στοιχείο α) || Άρθρο 2 παράγραφος 6 || Άρθρο 7 στοιχείο β) || Άρθρο 2 παράγραφος 7 || Άρθρο 7 στοιχείο γ) || Άρθρο 2 παράγραφος 8 || Άρθρο 18 παράγραφος 1 || Άρθρο 2 παράγραφος 9 || Άρθρο 18 παράγραφος 2 || Άρθρο 2 παράγραφος 10 || Άρθρο 16 παράγραφος 7 || Άρθρο 2 παράγραφος 11 || _ Άρθρο 3 || Άρθρο 3 || Άρθρο 4 Άρθρο 4 παράγραφος 1 || || Άρθρο 20 Άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο α) || || Άρθρο 22 στοιχείο α) Άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο β) || || Άρθρο 22 στοιχείο γ) και Άρθρο 23 παράγραφος 1 στοιχεία α), β), γ) Άρθρο 4 παράγραφος 2 στοιχείο γ) || || Άρθρο 23 παράγραφος 1 στοιχείο δ) Άρθρο 4 παράγραφος 3 || || Άρθρο 23 παράγραφος 2 Άρθρο 4 παράγραφος 4 || || Άρθρο 30 παράγραφος 1 στοιχείο ι) || Άρθρο 4 παράγραφος 1 || Άρθρο 9 παράγραφος 1 || Άρθρο 4 παράγραφος 2 || Άρθρο 9 παράγραφος 2 || Άρθρο 4 παράγραφος 3 || Άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2 || Άρθρο 4 παράγραφος 4 || Άρθρο 9 παράγραφος 3 || Άρθρο 4 παράγραφος 5 || Άρθρο 9 παράγραφος 4 || Άρθρο 4 παράγραφος 6 || Άρθρο 9 παράγραφος 5 || Άρθρο 4 παράγραφος 7 || Άρθρο 9 παράγραφος 8 || Άρθρο 4 παράγραφος 8 || Άρθρο 9 παράγραφος 6 Άρθρο 5 || || Άρθρο 24 || Άρθρο 5 παράγραφος 1 || Άρθρο 7 στοιχείο α) || Άρθρο 5 παράγραφος 2 || Άρθρο 7 στοιχείο β) || Άρθρο 5 παράγραφος 3 || Άρθρο 7 στοιχείο γ) || Άρθρο 5 παράγραφος 4 || Άρθρο 7 στοιχείο δ) || Άρθρο 5 παράγραφος 5 || Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο α) || Άρθρο 5 παράγραφος 6 || _ || Άρθρο 5 παράγραφος 7 || Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο δ) || Άρθρο 5 παράγραφος 8 || Άρθρο 13 παράγραφος 1 στοιχείο ε) || Άρθρο 5 παράγραφος 9 || Άρθρο 18 || Άρθρο 5 παράγραφος 10 || Άρθρο 7 στοιχείο ε) || Άρθρο 5 παράγραφος 11 || Άρθρο 7 στοιχείο ζ) Άρθρο 6 παράγραφος 1 || || Άρθρο 25 παράγραφος 1 Άρθρο 6 παράγραφος 2 || || Άρθρο 25 παράγραφος 2 Άρθρο 6 παράγραφος 3 || || Άρθρο 25 παράγραφος 3 δεύτερη και τρίτη πρόταση Άρθρο 6 παράγραφος 4 || || Άρθρο 25 παράγραφος 3 δεύτερη και τρίτη πρόταση Άρθρο 6 παράγραφος 5 || || Άρθρο 25 παράγραφος 3 πρώτη πρόταση Άρθρο 6 παράγραφος 6 || || _ || Άρθρο 6 || Άρθρο 14 Άρθρο 7 || || Άρθρο 28 παράγραφος 1 || Άρθρο 7 παράγραφος 1 || Άρθρο 15 παράγραφος 1 || Άρθρο 7 παράγραφος 2 || Άρθρο 15 παράγραφος 3 || Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο α) || Άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο α) || Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο γ) || Άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο β) || Άρθρο 7 παράγραφος 2 στοιχείο β) || Άρθρο 15 παράγραφος 3 στοιχείο δ) || Άρθρο 7 παράγραφος 3 πρώτη και τρίτη πρόταση || Άρθρο 15 παράγραφος 4 και άρθρο 16 παράγραφος 5 || Άρθρο 7 παράγραφος 4 || Άρθρο 15 παράγραφος 5 || Άρθρο 7 παράγραφος 5 || _ || Άρθρο 7 παράγραφος 6 || Άρθρο 17 παράγραφος 4 πρώτη πρόταση Άρθρο 8 || || Άρθρο 26 || Άρθρο 8 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο || Άρθρο 16 παράγραφος 1 || Άρθρο 8 παράγραφος 1 δεύτερο εδάφιο || Άρθρο 16 παράγραφος 6 πρώτη πρόταση || Άρθρο 8 παράγραφος 1 τρίτο εδάφιο || _ || Άρθρο 8 παράγραφος 1 τέταρτο εδάφιο || _ || Άρθρο 8 παράγραφος 2 || Άρθρο 16 παράγραφος 3 || Άρθρο 8 παράγραφος 3 || _ || Άρθρο 8 παράγραφος 4 στοιχείο α) || Άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο α) || Άρθρο 8 παράγραφος 4 στοιχείο β) || Άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο γ) || Άρθρο 8 παράγραφος 4 στοιχείο γ) || Άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο δ) || Άρθρο 8 παράγραφος 4 στοιχείο δ) || Άρθρο 16 παράγραφος 2 στοιχείο ε) || Άρθρο 8 παράγραφος 5 || Άρθρο 16 παράγραφος 8 || Άρθρο 8 παράγραφος 6 πρώτο εδάφιο || Άρθρο 17 παράγραφος 1 και παράγραφος 3 στοιχείο β) || Άρθρο 8 παράγραφος 6 δεύτερο εδάφιο || Άρθρο 17 παράγραφος 4 δεύτερη πρόταση || Άρθρο 8 παράγραφος 7 πρώτο εδάφιο || _ || Άρθρο 8 παράγραφος 7 δεύτερο εδάφιο || Άρθρο 16 παράγραφος 6 δεύτερη πρόταση || Άρθ