17.2.92 ΕπίσημηΕφημερίδατωνΕυρωπαϊκωνΚοινοτήτων Αριθ.C40/91
3.Συμπεράσματα
3.1.HΟΚΕυποστηρίζειαμέριστατησύσταση,μετην
επιφύλαξητωνπροτεινόμενων ,δευτερεύουσας σημασίας,
τροποποιήσεων .Επικροτείτηνπρότασηπουπεριέχεταιστο
τρίτοπρόγραμμαδράσηςγιαίσεςευκαιρίες,δηλαδήόπωςτη
σύστασηακολουθήσειηθέσπισηενόςκώδικαορθής
πρακτικήςόσοναφοράτηνπαιδικήμέριμνα.Hεπανεξέτασητωνμέτρωνπουλαμβάνουντακράτημέληγιανα
υλοποιήσουντησύσταση,θαπαράσχειμιαπολύτιμη
ευκαιρίανααξιολογηθείποιεςπεραιτέρωδράσειςσε
κοινοτικόεπίπεδοείναιαναγκαίες.HΟΚΕθαεπιθυμούσενα
διατεθούνεπαρκείςχρηματικοίπόροιγιαπεραιτέρωέρευνα
όσοναφοράτηνκατάστασηπουεπικρατείστακράτημέλη,
ώστεηεπανεξέτασητωνμέτρωνπουλαμβάνονταινα
διεξαχθείπροςόφελοςτηςεπαρκούςενημέρωσης .
Βρυξέλλες,28Νοέμβριου1991.
OΠροεδροςτης
ΟικονομικήςκαιΚοινωνικήςΕπιτροπής
FrançoisSTAEDELIN
ΓνωμοδότησηγιατηνπρότασησύστασηςτουΣυμβουλίουπερίτηςσύγκλισηςτωνστόχωνκαιτων
πολιτικώνκοινωνικήςπροστασίας
(92/C40/22)
Στις12Αυγουστου1991,καισύμφωνάμετιςδιατάξειςτουάρθρου189τηςΣυνθήκηςπερίιδρύσεως
τηςΕυρωπαϊκήςΟικονομικήςΚοινότητας,τοΣυμβούλιοτωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτωναποφάσισενα
ζητήσειτηγνωμοδότησητηςΟικονομικήςκαιΚοινωνικήςΕπιτροπήςγιατηνπαραπάνωπρόταση.
Τοτμήμακοινωνικών,οικογενειακών ,εκπαιδευτικώνκαιπολιτισμικώνθεμάτων,στοοποίοανατέθηκε
ηπροετοιμασίατωνσχετικώνεργασιώντηςΟΚΕκατήρτισετηγνωμοδότησήτουστις14Νοεμβρίου
1991(Εισηγητής :oκ.Pasquali).
Κατάτη291ησύνοδοολομέλειάςτης(συνεδρίασητης28ηςΝοεμβρίου1991),ηΟικονομικήκαι
ΚοινωνικήΕπιτροπήυιοθέτησετηνακόλουθηγνωμοδότησηκατάπλειοψηφίακαιμε12αποχές.
1.3.Ωστοσο,μιαπρακτικήπουέχειπαγιωθείσεκοινοτικό
επίπεδοκαιεμπνέεταιαπότηνκυρίαρχηαντίληψητου«Sozial
Versicherungs-undVersorgungssysteme »(Συστήματαασφάλι­
σηςκαικοινωνικήςπρόνοιας)τηνπροσδιορίζειωςτηνκοι­
νωνικήασφάλισημετηνευρείαέννοια(2).1.Εισαγωγή
1.1.Hέννοιατουόρου«κοινωνικήπροστασία»πουπερι­
κλείειτηνκοινωνικήασφάλειαδενείναιπάντοτεμονοσήμα­
ντη.Δενείναιτυχαίο,πράγματι,πουστοδιεθνέςκαικοινο­
τικόεπίπεδοδενυπάρχεισχετικόςορισμός(').
1.2.Ριζωμένεςκαιδιαφορετικέςπαραδόσειςιστορικο­
πολιτιστικούχαρακτήρα,απόκοινούμεχρηματοδοτικά οικο­
νομικάκαιδιοικητικάσυστήματαπουδιαφέρουνεπίσηςστα
διάφορακράτημέλη,δενέχουνευνοήσειτηνεπίτευξηενιαίας
σχετικήςαντίληψης .1.4.Hκοινωνικήασφάλισημετηνευρύτερηέννοιαθα
πρέπειναεννοηθείως«κοινωνικήκάλυψη»ηοποίαβασίζεται
στηναλληλεγγύηκαιεπεκτείνεταισεκάθεάτομοπουέχει
ανάγκηκαιτοοποίοδιαμένεινομίμωςστηνΚοινότητα,όταν
βρεθείσεκατάστασηανάγκηςπουαπαιτείπροστασίααπό
ορισμένουςκινδύνους. (')D.Pieters:IntroductionintotheSocialSecuritylawoftheMember
StatesoftheEuropeanCommunity .(Εισαγωγήστοδίκαιοκοινω­
νικήςασφάλειαςτωνκρατώνμελώντηςΕυρωπαϊκήςΚοινότητας)
Ed.Bruylant—Bruxelles.«Oαναγνώστηςγνωρίζειότιακόμηκαι
σταπλαίσιατουδικούτουσυστήματοςδενυπάρχειταυτότης
απόψεωνσχετικάμετησημασίατηςέννοιαςκοινωνικήασφά­
λιση.» (2)Βλ.Eur.Heft4/1989,σ.306—F.Ruland(σταγερμανικά).

Αριθ.C40/92 ΕπίσημηΕφημερίδατωνΕυρωπαϊκωνΚοινοτήτων 17.2.92
2.Κυρίασημείατηςπρότασης
2.1.Hπρότασησύστασηςεντάσσεταισεμιαορθήαντιμε­
τώπισητηςκοινωνικήςπροστασίας,ηοποίαεννοείταικατά
τηνευρείαέννοιαωςκοινωνικήασφάλιση.
2.2.Βασιζόμενηστηναρχήτηςαλληλεγγύηςκαιαποβλέ­
πονταςστηνεξασφάλισητουαιτήματοςτοοποίοεξάλλου
γίνεταισυνεχώςεντονότερομετηνεπικείμενηυλοποίηση
τηςεσωτερικήςαγοράς,ναεξασφαλισθείκοινωνικήκάλυψη
σταάτομαπουδιαμένουννομίμωςσεένακράτοςμέλος,η
πρότασησυγκεκριμενοποιείται σεμιαυπόδειξη.
2.3.Είναιτόσομεγάληηποικιλίατωνσυστημάτωνκοινω­
νικήςπροστασίαςσταδιάφορακράτημέλη,πουηΕπιτροπή
δενέχεισήμερατηδυνατότηταναυιοθετήσειδιαδικασίεςγια
τηνεναρμόνισήτους(8).1.5.Αυτήηπροστασία,πουπαρέχεταιστιςπεριπτώσεις
ασθενείαςήατυχήματος,μητρότητας,ανεργίας,ανικανότη­
ταςπροςεργασία,γήρατοςκαιδυσκολιώνοικογενειακής
φύσεως,εξασφαλίζειτακατάλληλαμέσαγιατηδιατήρηση
επαρκούςβιοτικούεπιπέδουμετρόποώστεναπροληφθείo
κοινωνικόςαποκλεισμόςτωνπληττόμενων .
1.6.Οικίνδυνοιπουαναφέρθηκανπιοπάνωαποτελούν
συνεπώςτοαντικείμενοτηςκοινωνικήςπροστασίας,στη
διαμόρφωσητηςοποίαςσυνέβαλανεπίσηςσυμβάσειςκαι
γνωμοδοτήσεις ,πουκαταρτίστηκανσεδιεθνέςκαικοινοτικό
επίπεδοί1).
1.7.Έτσιπροσδιορισμένη ηκοινωνικήπροστασίαεντάσ­
σεταιστηνκατηγορίατωνθεμάτωνπουσυγκροτούντηλεγό­
μενη«κοινωνικήπολιτική»,ηοποίαεννοείταιως«ηπολιτική
πουαφοράτοσύνολοτωνμέτρωνπουαποβλέπουνστηβελτί­
ωσητωνσυνθηκώνδιαβίωσηςκαιεργασίαςτωνπολιτών»(2)
καιαναφέρεταισταάρθρα117και118τηςΣυνθήκηςτης
Ρώμης.
1.8.Κοινόστοιχείοσταθέματαπουαποτελούντοαντικεί­
μενοτηςκοινωνικήςπολιτικήςείναιηανεπάρκειατηςνομι­
κήςθεμελίωσης(3),πουδενεπιτρέπειγιατολόγοαυτόαποτε­
λεσματικέςνομοθετικέςπαρεμβάσειςεκμέρουςτηςΚοινότη­
τας.
1.9.Hέλλειψηάμεσωναποτελεσμάτων τηςκοινωνικής
προστασίαςωςπροςτηνυλοποίησητηςεσωτερικήςαγοράς
έστωκαιανπραγματοποιούνται διαφορετικέςδαπάνεςστα
διαφορετικάκράτημέλη(4),καταδίκασετηνπροστασίααυτή,
βάσειτουσημερινούπρωτογενούςκοινοτικούδικαίου,να
παραμείνειστοπεριθώριοτηςδιαδικασίαςτηςευρωπαϊκής
οικοδόμησης .
1.10.Αυτήηαντίληψη,πουεπικράτησε(5),επέτρεψεσυνε­
πώςναδιατυπωθούνταάρθρα117και100τηςΣυνθήκηςτης
Ρώμηςμετρόποπουδιατηρείταιπάγιαηαρμοδιότητατων
κρατώνμελώνσταθέματααυτά(6)(7).2.4.Λαμβάνονταςυπόψηοτιταπροβλήματατηςκοινωνι­
κήςπροστασίαςείναισεμεγάλοβαθμόπαρεμφερήστακράτη
μέλη,ηΕπιτροπή,σταπλαίσιαενόςμεγαλύτερουπρογράμμα­
τοςδράσηςσχετικάμετονκοινωνικόχάρτη,προτείνειμια
στρατηγικήσύγκλισης,πουείναιδεόντωςευέλικτηκαιπροο­
δευτική.
2.5.Εξαλλου,λόγωτηςσμικρότηταςτηςνομικήςβάσης
πουπροβλέπεταιαπότηΣυνθήκη,ηΕπιτροπήδενμπορείνα
χρησιμοποιήσει άλλομέσοαπόεκείνοτηςσύστασης(9).
2.6.Συνδεόμενημετηνεξελιξητωνοικονομικώνπολιτι­
κώνσταδιάφορακράτημέλη,αυτήηστρατηγικήπροβλέπει
τονκαθορισμόκοινώνστόχων,πουυποβάλλονταιπεριοδικά
σεαξιολογήσειςκαιελέγχους.
(')Βλ.μεταξύτωνάλλωντηΣύμβασηαριθ.102τηςΔιεθνούςΟργάνω­
σηςΕργασίας,τηΧάρτατωνθεμελιωδώνκοινωνικώνδικαιωμά­
τωντωνεργαζομένωνπουυιοθετήθηκεστοΣτρασβούργοστις
9Δεκεμβρίου1989καιτηγνωμοδότησητηςΟΚΕγιαταθεμελιώ­
δηδικαιώματατης22αςΦεβρουαρίου1989.2.7.Καθεκράτοςμέλος,σεσυνάρτησημετηνεξελιξητων
δικώντουοικονομικώνκαικοινωνικώνπροβλημάτων ,θα
πρέπειναεξασφαλίζειικανοποιητικόβιοτικόεπίπεδοσεκάθε
νόμιμοκάτοικο,ενισχύονταςταάτομαπουστερούνταιπόρων
γιανααποφευχθείoκοινωνικόςτουςαποκλεισμόςκαιπαρέ­
χοντάςτουςτηβασικήυγειονομικήπερίθαλψη .(2)Α.Bleckmann :Europarecht—ΤόμοςIII—σ.722—VerlagC.
Heymanns .
(3)Μεταξύάλλωνβλ.πιοπάνωσ.730.
(4)Βλ.H.Deleeck:«Lasécuritésocialefaceàl'Europe'92».Droit
socialn02—Février1991.
(5)Σ'αυτήτηναντίληψηαντιπαραβάλλεται μιαάλληπουθεωρούσε
τοδιαφοροποιημένο κοινωνικόκόστοςωςστοιχείοαθέμιτου
ανταγωνισμούγιατιςεπιχειρήσειςπουαναπτύσσουνδραστηριό­
τηταστηνΕνιαίαΑγορά.
(6)EWG-VertragKommentar ,Jansen,1,Grdlfg.XII/'83(σχόλιαστα
γερμανικάεπίτωνΣυνθηκώνπουιδρύουντιςΕυρωπαϊκέςΚοινό­
τητες):«Τοαποτέλεσματουσυμβιβασμούείναιότιτοάρθρο117
μόνοτουδενθεσπίζεικαμίααρμοδιότηταγιατηνΚοινότητα».
(7)ΟιμοναδικοίδεσμευτικοίκανόνεςτηςΕΟΚαφορούνπράγματι,
τιςπτυχέςτηςκοινωνικήςασφάλισηςπουέχουνάμεσεςεπιπτώ­
σειςστηδημιουργίατηςΕνιαίαςΑγοράς.Κανονισμοί(ΕΟΚ)
αριθ.1408/71,αριθ.574/71,καιαριθ.1612/78,σχετικάμετους
διακινούμενουςεργαζομένουςκαιτιςοικογένειέςτους.Οιοδηγίες
πουεκδόθηκανγιατηνίσημεταχείρισημεταξύανδρώνκαιγυναι­
κών75/117/ΕΟΚ,76/207/ΕΟΚ,79/7/ΕΟΚ,86/378/ΕΟΚκαι86/
613/ΕΟΚαποτελούνξεχωριστήπερίπτωση .(8)Γιατηνυποστήριξητηςεγκυρότηταςαυτώντωνθέσεωνβλ.
μεταξύάλλων:F.Ruland:Eur.Heft4/1989.«...ότιηεναρμόνιση
τωνσυστημάτωνκοινωνικήςασφάλισηςδενείναισήμεραούτε
επιθυμητή,ούτεπραγματοποιήσιμη .»
(9)Σχετικάβλ.μεταξύάλλων:A.Bleckmann,παράθεση:«αντιθέτως
τακράτημέληπαραμένουνοικυρίαρχοιτηςκοινωνικήςπολιτι­
κής»(σταγερμανικά)·H.Deleeck,παράθεση :«HΣυνθήκηδεν
προσφέρεινομικέςβάσειςγιαπαρέμβασητηςΚοινότηταςστον
τομέατηςκοινωνικήςασφάλειας,εκτόςκαιανυπάρξειστενή
σύνδεσημετηνοικονομικήολοκλήρωση».Hτελευταίααυτή
υπόθεσηαποκλείστηκε ωστόσο,όπωςείδαμε,κατάτησύνταξη
τωνάρθρωνσχετικάμετηνκοινωνικήπολιτικήπουπεριέχεται
στηΣυνθήκητηςΡώμης.

17.2.92 ΕπίσημηΕφημερίδατωνΕυρωπαϊκωνΚοινοτήτων Αριθ.C40/93
2.8.Αυτέςοιπαροχέςκοινωνικούχαρακτήραθαπρεπει
επιπλέονναανταποκρίνονται στιςαρχέςτηςισότηταςτης
μεταχείρισηςκαιτηςευθυδικίας.
2.9.Συγκεκριμένα ,ηΕπιτροπήυποδεικνύειμέτραπουθα
πρέπειναυιοθετηθούνειδικότεραγιατουςτομείς:τηςασθέ­
νειαςκαιτωνατυχημάτων,τηςμητρότητας,τηςανεργίας,
τηςανικανότηταςπροςεργασία,τουγήρατοςκαιτέλοςτης
οικογένειας .
3.Γενικεςπαρατηρήσεις
3.1.HπρότασητηςΕπιτροπής,πουβασίζεταισεάκρως
ρεαλιστικήσυνολικήαντιμετώπισητηςκοινωνικήςπολιτι­
κής,λόγωτηςπεριορισμένηςαρμοδιότηταςκαιτωνπεριορι­
σμένωνεξουσιώντωνκοινοτικώνοργάνωνσταθέματααυτά,
θέτειέναελάχιστοστόχο.
3.2.Εξάλλου,αυτόπουέχειχαρακτηρίσει ,στοεπίπεδο
τωνκοινοτικώνοργάνωνταπροβλήματακοινωνικήςφύσεως
είναισυχνάηαπόκλισημεταξύτωνεπιτευχθέντωναποτελε­
σμάτωνκαιτωνδιακηρύξεωναρχής,πουπαρουσιάζονται σε
μιαόχιπάντοτεσαφήγιαναμηνπούμεαντιφατικήγλώσ­
σα(').
3.3.Hέλλειψητωνκατάλληλωννομικώνμέσωνγιατα
θέματααυτάεπιτρέπεισυνεπώςστηνΕπιτροπήπεριορισμένες
μόνοπροτάσεις,παράτησημασίατουθέματος,γιατοοποίο
ηΟικονομικήκαιΚοινωνικήΕπιτροπήέχειάλλωστεκάνει
ογκώδειςκαισημαντικέςυποδείξεις(2).ατυχήματος»,αλλαοπωσδήποτεδενθαείναιμικρότερηαπο
τοελάχιστοκοινωνικόεισόδημα,όπωςκαθορίζεταιστα
κράτημέλη.Είναιευκταίοόπωςηέννοια«ανικανότηταπρος
εργασία»διασαφηνισθείστησύσταση.Αυτήηέννοιαχρειά­
ζεταιναπεριλαμβάνειτόσοτηνπρόσφατασημειωμένηανικα­
νότηταπροςεργασίαόσοκαιτηδημιουργούμενη ήήδη
υπάρχουσαανικανότηταήελάττωμα.
4.2.1.Θαήταναντιθέτωςσκόπιμοναυπογραμμισθείσχε­
τικάηαπαίτησητηςεξασφάλισηςτηςκατάλληληςκοινωνι­
κήςπροστασίαςανάλογαμετονκίνδυνοκαιηανάγκηνα
δοθείηδέουσαπροσοχήστηναπαίτησητηςπρόβλεψης .
4.3.Όσοναφοράτημητρότητα,κρίνεταισκόπιμοναδιευ­
κρινισθείότιηκοινωνικήπροστασίαπρέπειναθεωρηθείότι
αναφέρεταιστηθεραπείαπουείναιχρήσιμητουλάχιστον
πριν,κατάτηδιάρκειακαιμετάτοντοκετό,γιατιςγυναίκες
πουείναιμητέρες(3).
4.4.HΟικονομικήκαιΚοινωνικήΕπιτροπή,υπογραμμί­
ζονταςτησημασίατωνμέτρωνπουείναικατάλληλαγιανα
εξασφαλίσουντηνκοινωνικήκάλυψηέναντιτωνπροσώπων
χωρίςεργασία,υπογραμμίζειτηνανάγκηναμπορέσουντα
άτομααυτάνααποκτήσουννέαεπαγγελματικάπροσόντακαι
εξασφάλισηέναντιτωνασθενειώνκαιτουγήρατος.
4.5.Θαήτανσκόπιμοναδιευκρινισθείότιταμέτραπου
αναφέρονταιστηνπαράγραφο«ανικανότηταεργασίας»πρέ­
πεινααναφέρονταιεπίσηςστηναρχικήαναπηρίακαιμειονε­
ξία.Καιαυτόπροκειμένουνααποφευχθούναλληλεπικαλύ­
ψειςμετηνπαράγραφο«ασθένειεςκαιατυχήματα».
4.6.Σχετικάμετοντομέα«γήρας»ηΟΚΕκρίνεισκόπιμο
νακαθοριστείελάχιστοεπίπεδοκαταβολήςσυντάξεωςστα
διάφορακράτημέλη,προσαρμοσμένο δυναμικάστιςεισοδη­
ματικέςτάσειςκαιστοκόστοςζωής.
4.6.1.Μολονότιμπορείνασυμφωνήσεικανείςμετηνπρό­
τασητηςΕπιτροπήςναεπιτρέψει,σεεκούσιαβάση,την
άσκησηεργασιακήςδραστηριότητας πέρααπότηνελάχιστη
ηλικία,πουέχεικαθοριστείγιατηναντιμετώπισητηςοριστι­
κήςπαύσηςεργασίας,χρειάζεταιναεφαρμοσθείτομέτρο
αυτόμετηδέουσαπροσοχή,μετρόποώστεναμηναποβεί
αρνητικό,ιδιαίτερα,γιατουςνέουςπουβρίσκονταισεαναζή­
τησηπρώτηςαπασχόλησης .
4.6.2.HΟΚΕεπικροτείιδιαίτερατηνπρότασηπουπερι­
λαμβάνεταιστηνενλόγωπαράγραφοσχετικάμετηδιεύρυν­
σητωνσυνταξιοδοτικών δικαιωμάτωνπροκειμένουνασυμπε­
ριληφθούνκαιεκείνοιπουσταμάτησανναεργάζονταιγιανα
φροντίσουνέναηλικιωμένοανάπηροάτομοήνααναθρέψουν
έναπαιδί.
Τοενλόγωμέτροαποτελείαναγνώρισητουέργουεκείνων
πουεκπληρούνέναχρήσιμοκοινωνικόλειτούργημα ,αντικα­
θιστώνταςτοκράτοςστηνπαροχήτηςαπαραίτητηςφροντί­
δαςκαιτωνσυνακόλουθων δαπανών.
Τέλος,ηαπόκτησητωνσυνταξιοδοτικών δικαιωμάτωνδεν
θαπρέπεινασυνδέεταιμετοστόχοτης«εξάλειψηςτων4.Ειδικέςπαρατηρήσεις
4.1.HΟικονομικήκαιΚοινωνικήΕπιτροπή,μολονότι
συμφωνείμετιςδιακηρύξειςαρχής,πουσκοπόέχουννα
καθορίσουνκοινούςστόχουςγιαταμεμονωμένακράτημέλη
σταθέματααυτά,υπογραμμίζειμιαορισμένηαντίφαση
μεταξύτηςέμφασηςπουδίνεταισεπαρόμοιεςεξαγγελίεςκαι
τουπεριορισμένουχαρακτήρατωνσυγκεκριμένωνενδείξεων
πουαποβλέπουνστηνυλοποίησήτους.
4.2.Στηνπερίπτωσηασθένειαςήατυχήματος(μετοοποίο
νοείταιανικανότηταπροςεργασίαμακράςδιάρκειας)συνι­
στάταιηχορήγησηβοηθήματοςπουθαανέρχεταιστο50%
τουτελευταίουμισθού.Λόγωτουπράγματιυφιστάμενουσε
όλατακράτημέληυψηλότερουποσοστούείναικαλύτερονα
γίνειλόγοςγια«μιαπαροχήπουθαβρίσκεταισελογική
αναλογίαμετοντελευταίομισθόσεπερίπτωσηασθένειαςή
(')Έναμεγάλοτμήματηςκοινωνικήςβιβλιογραφίαςχρησιμοποιεί
συχνά,μεαποτελέσματαπουσπάνιαγίνονταικατανοητά,μια
ταλαντευόμενηορολογίαπουπεριέχειεκφράσειςόπως:κοινωνική
πολιτική,κοινωνικήασφάλεια,κοινωνικήπροστασία,κοινωνικός
χώρος,κοινωνικόςδιάλογος,κοινωνικήσυνοχή,κοινωνικόπρό­
τυπο,κοινωνικήδιάσταση,κοινωνικέςυποθέσεις,κοινωνική
πλατφόρμα,κοινωνικόυπόβαθρο.
(2)ΕΕαριθ.C225της10.9.1990,σ.44·ΕΕαριθ.C191της22.7.
1991,σ.28-έγγρ.ΟΚΕ270/89«Ταθεμελιώδηκοινοτικάκοινωνικά
δικαιώματα»·Ενημερωτικήέκθεσηέγγρ.ΟΚΕ225/87«Κοινωνι­
κέςπτυχέςτηςεσωτερικήςαγοράς». (3)ΕΕαριθ.C41της18.2.1991,σ.29.

Αριθ.C40/94 ΕπίσημηΕφημερίδατωνΕυρωπαϊκώνΚοινοτήτων 17.2.92
εμποδίωνστηνκινητικότητα»όπωςυποδεικνύεταιστοκεί­
μενοτηςπρότασηςτηςΕπιτροπής .
4.7.Οιπροτάσειςσχετικάμετηνπαράγραφοοικογένεια
πρέπεινασυμπεριλάβουν μέτραπουαποβλέπουνστοναευνο­
ήσουντηνανατροφήτωνπαιδιών.
4.7.1.Hέκφραση«περισσότεροάπορεςοικογένειες»να
αντικατασταθεί απότηνέκφραση«λιγότεροευκατάστατες
οικογένειες».
4.7.2.Οιπαράγραφοιπουαφιερώνονταιστοθέμααυτό
περιέχουν,ωστόσο,εκφράσειςοιοποίεςμολονότιείναιορθές
απόάποψηαρχής,φαίνονταιγενικόλογεςκαιδενσυνοδεύο­
νταιαπόενδείξειςκαισυγκεκριμέναμέτρα.5.5.HΟικονομικήκαιΚοινωνικήΕπιτροπή,πουαποδίδει
μεγάλησημασίαστουπόεξέτασηθέμαεκφράζειτηνευχήνα
επέλθουνταχείεςκαιαναγκαίεςμεταβολές,πουναείναισε
θέσηναεπιδράσουνθετικάστηνυλοποίησητωνστόχωνπου
προτείνονταιαπότηνΕπιτροπή.
5.6.Δενυπάρχειαμφιβολίαότισταπλαίσιατηςεσωτερι­
κής,αγοράς,πουθαεπιτευχθείτελικάείναιπιθανόννααυξη­
θείoαριθμόςτωνδιακινούμενωνεργαζομένων^).
5.7.Hδιατήρησηδιαφορετικώνσυστημάτωνκοινωνικής
προστασίαςμπορείνασυμβάλλειστηνεπίτευξηγενικότερης
ισορροπίαςστοεπίπεδοτουανταγωνισμού(2).
5.8.Τοπρόβληματηςκοινωνικήςπροστασίαςτοοποίο
σίγουραείναιπολυσύνθετο ,θαπρέπειναενταχθείσεμια
ρεαλιστικήαλλάκυρίωςδυναμικήοπτική,πουνασυνδέεται
μετηδιαδικασίαγενικήςενσωμάτωσηςχωρίςπαράλληλανα
αποκλείειπροοπτικάτηνίδιατηνεναρμόνισητωνδιαφόρων
εθνικώνσυστημάτων .Εναρμόνισηπουθαπρέπειναθεωρηθεί
ωςπιοεντατικήπροσέγγισητωνδιαφορετικώνεθνικώνδιατά­
ξεωνσταθέματααυτά.
5.9.Σεαντίθετηπερίπτωση,θαείμαστεμάρτυρεςτηςδη­
μιουργίας«περιοχώνεθνικώνδιαφοροποιήσεων σεέναευρω­
παϊκόνομικόπλαίσιοπουκατάταάλλαθαείναιευρύτατα
εναρμονισμένο »(3).
5.10.Αυτόςoκίνδυνοςμπορείνααποφευχθείεάνθεωρηθεί
ηκοινωνικήπροστασίαόχιωςέναπρόβλημαπουοφείλεται
στημειωμένηαποτελεσματικότητα τωνκρατώνμελών,αλλά
ωςευκαιρίαγιατηνπραγματοποίηση μιαςδέσμευσηςκοινής
αλληλεγγύηςμεταξύόλωντωνκρατώνμελών.5.Συμπεράσματα
5.1.HΟικονομικήκαιΚοινωνικήΕπιτροπήεπικροτείτο
περιεχόμενοτηςπρότασης .
5.2.Ειδικότερασυμφωνείμετησυνολικήδιατύπωσητης
στρατηγικήςπουβασίζεταισεβαθμιαίοπρόγραμμα,καιέχει
ωςστόχοτηνπραγματοποίηση τηςσύγκλισηςτωνδιαφόρων
πολιτικώνκοινωνικήςπροστασίαςτωνκρατώνμελώνπρος
κοινούςστόχους.
5.3.Μιαπαρόμοιαστρατηγικήεντούτοιςχαρακτηρίζεται
απόμιαορισμένηστατικότηταστοβαθμόπουδεναξιολογεί­
ταιεπαρκώςότιησημερινήφάσηζωήςτηςΚοινότηταςείναι
ιδιαίτεραρευστήκαιότιοισυνέπειεςπουσυνδέονταιμετην
επίτευξητηςοικονομικήςκαινομισματικήςένωσηςκαιμε
τημελλοντικήπολιτικήολοκλήρωση ,μπορούνναπαράγουν
καινέααποτελέσματαμιαςορισμένηςευρύτητας.
5.4.HεπικείμενητροποποίησητωνΣυνθηκώνθαπρέπει
ναεπιτρέψεινέακαιμεγαλύτεραπεριθώριαστηνκοινωνική
πολιτικήκαισταπλαίσιάτηςστηνκοινωνικήπροστασία
παρέχονταςστακοινοτικάόργαναπολύευρύτερεςνομικές
αρμοδιότητεςκαθώςκαιαποτελεσματικότερα μέσα.(')«Hελεύθερηδιακίνησητωνεργαζομένωνδενπρέπειναπαρεμπο­
δίζεταιαπόδιαφορετικέςτάσειςπουοφείλονταισεδιαφορετικές
πολιτικέςκοινωνικήςπροστασίαςτωνκρατώνμελών»(Βάσω
Παπανδρέου).
(-)M.Faliss,L'avenirdelaprotectionsociale:Congrèsdel'Association
InternationaledesEconomistesdelanguefrançaise—ΣυνέδριοΔιε­
θνούςΈνωσηςΓαλλόφωνωνΟικονομολόγων ,Λίλλι,1ηΙουνίου
1988.
(3)Βλ.SozialeSicherheitinderEG,«Introduction»,ρ.XVIII,Ed.
C.H.Beck.
Βρυξέλλες,28Νοέμβριου1991.
OΠροεδροςτης
ΟικονομικήςκαιΚοινωνικήςΕπιτροπής
FrançoisSTAEDELIN