ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Κ0Μ(93) 195 τελικό 
Βρυξέλλες, 10 Μαίου 1993 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΣΧΕΤΙΚΑ HE ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ 
ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΗ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
Λ 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ 
ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
Στη δήλωση τους της 18ης Νοεμβρίου 1992 για ορισμένα θέματα της πολιτικής της 
συνεργασίας για την ανάπτυξη ενόψει του 2000, το Συμβούλιο και οι εκπρόσωποι 
των κυβερνήσεων των κρατών μελών τόνισαν, μεταξύ άλλων, την αναγκαιότητα 
στενότερου συντονισμού στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη μεταξύ της 
Κοινότητας και των κρατών μελών της, τόσο σε επίπεδο χάραξης των πολιτικών όσο 
και στο επιχειρησιακό επίπεδο. 
Τόνισαν επίσης τη σκοπιμότητα να καθοριστούν, βάσει των προηγούμενων εμπειριών 
συντονισμού και των σημερινών αναγκών, οι τομείς στους οποίους θα ήταν 
απαραίτητος αυτός ο συντονισμός, καθώς και οι διαδικασίες για την εξασφάλιση 
μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας απ' ότι στο παρελθόν. 
Ο προσδιορισμός των τομέων προτεραιότητας για τους οποίους θα μπορούσε να 
προβλεφθεί συντονισμός μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών σε πολιτικό 
επίπεδο, αποτέλεσε αντικείμενο ξεχωριστής ανακοίνωσης. Το παρόν έγγραφο 
ασχολείται με το θέμα των διαδικασιών μέσω των οποίων θα ενδυναμωθεί η 
συνεργασία, τόσο σε πολιτικό όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο. 
Ενίσχυση του συντονισμού σημαίνει βελτίωση της αποτελεσματικότητας της 
βοήθειας, με την εξασφάλιση της συνοχής και της συμπληρωματικότητας των 
στρατηγικών και ενεργειών συνεργασίας των κρατών μελών και της Κοινότητας και 
με τη μείωση, για τις δικαιούχους χώρες, του διοικητικού φόρτου που 
αντιπροσωπεύει ο μεγάλος αριθμός εξωτερικών εταίρων. 
Είναι αναμφίβολα θέμα πολιτικής βούλησης. Αλλά είναι επίσης θέμα εφαρμογής των 
καταλλήλων διαδικασιών για την προώθηση αυτού του συντονισμού και την 
παρακολούθηση της σωστής του διεξαγωγής. 
Αυτές οι διαδικασίες θα έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα μόνο στο μέτρο που 
εφαρμόζονται με συνοχή αλλά και διαφοροποίηση στα τρία επίπεδα στα οποία είναι 
απαραίτητος ο συντονισμός, ήτοι, στη συνεργασία για τη χάραξη πολιτικών, στα 
επιχειρησιακά θέματα και στα διεθνή όργανα. Υπάρχουν πράγματι μεταξύ αυτών των 
τριών επιπέδων συντονισμού σημαντικές αλληλεξαρτήσεις που απαιτούν την ανάπτυξη 
μιας ομοιογενούς προσέγγισης των διαδικασιών και των μέσων συντονισμού που θα 
εφαρμόζοντα ι". 
Το πρώτο μέρος του εγγράφου παρέχει έναν πρόχειρο απολογισμό της σημερινής 
κατάστασης όσον αφορά το συντονισμό, όπως προκύπτει από την εφαρμογή των 
ψηφισμάτων που εξέδωσε το Συμβούλιο από την αρχή της δεκαετίας του 80. 
Το δεύτερο μέρος εκθέτει το νέο νομοθετικό πλαίσιο όσον αφορά το συντονισμό της 
συνεργασίας για την ανάπτυξη που θεσπίζει η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση, 
σύμφωνα με τη Δήλωση του Συμβουλίου και των κρατών μελών της 18ης Νοεμβρίου 
- 2 -
1992 για την πολιτική της συνεργασίας για την ανάπτυξη ενόψει του 2000. 
Το τρίτο μέρος του παρόντος εγγράφου προτείνει, λαμβάνοντας υπόψη τις εμπειρίες του 
παρελθόντος, καθώς και το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο, μια συγκεκριμένη προσέγγιση για 
την ενίσχυση και την εμβάθυνση της συνεργασίας στα διάφορα επίπεδα. 
Ι. Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ 
Η σύλληψη και η εφαρμογή του συντονισμού των πολιτικών συνεργασίας για την ανάπτυξη 
μεταξύ των κρατών μελών και της Κοινότητας εξελίχθηκαν σημαντικά κατά τα τελευταία δέκα 
έτη. 
1.1 Η σύλληψη 
Το Συμβούλιο, στα ψηφίσματα της 5ης Ιουνίου 1984 και της 4ης Νοεμβρίου 1985, καθόρισε 
τις κατευθυντήριες γραμμές δράσεως που θα επιτρέψουν την ενίσχυση του επιχειρησιακού 
συντονισμού. Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές βασίστηκαν στην ιδέα ενός βολονταριστικού 
συντονισμού "à la carte", και προωθούν, εκτός από μια συστηματικότερη ανταλλαγή 
πληροφοριών και έναν ενισχυμένο επιτόπιο συντονισμό, το συντονισμό σε τομεακό επίπεδο. 
Αυτά τα δύο ψηφίσματα, και ιδίως αυτό του 1984 (7621/84) έθεσαν τις βάσεις για την όλη 
πρακτική του συντονισμού όπως αναπτύχθηκε μέχρι σήμερα. Συμπληρώθηκαν κατάλληλα από τα 
συμπεράσματα του Συμβουλίου της 11ης Νοεμβρίου 1986 σχετικά με τον προγραμματισμό της 
βοήθειας βάσει της τρίτης σύμβασης της Λομέ και το ψήφισμα της 16ης Μαίου 1989 σχετικά 
με τη διαρθρωτική προσαρμογή. 
Τα έγγραφα αυτά θέτουν ως στόχο του συντονισμού την εξασφάλιση της συνοχής και της 
συμπληρωματικότητας των προσπαθειών της Κοινότητας και των κρατών μελών όσον αφορά το 
διάλογο, τους στόχους και τις επενδύσεις. 
Από αυτή την πραγματιστική και βολονταριστική προσέγγιση, προέκυψε προοδευτικά, από το 
τέλος της δεκαετίας του 80, μια αντιμετώπιση του θέματος η οποία αποδίδει στο 
συντονισμό, σε ορισμένους τομείς πολιτικής που θεωρούνται βασικοί, πιο συστηματικό και 
αμοιβαίο χαρακτήρα, με παράλληλο προσανατολισμό προς μια σημαντική σύγκλιση των 
πολιτικών που ασκούν τα κράτη μέλη και η Κοινότητα. 
Αυτή η συστηματικότερη προσέγγιση του συντονισμού, που βασίζεται στην επιδίωξη αφενός 
μεγαλύτερης αποτελεσματικότητας και συμπληρωματικότητας των παρεμβάσεων στις 
δικαιούχους χώρες και αφετέρου μεγαλύτερου αντίκτυπου των πολιτικών του συνόλου της 
Κοινότητας στο διεθνές πλαίσιο, εφαρμόστηκε ιδίως σε τρεις τομείς: στον τομέα της 
διαρθρωτικής προσαρμογής, στον τομέα της διαχείρισης των κεφαλαίων υποκατάστασης και 
στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της δημοκρατίας. 
Αυτή η εξέλιξη της ιδέας του συντονισμού φαίνεται και στην πράξη. 
1.2. Η πρακτική του συντονισμού 
Παρά τη σπουδαιότητα των προαναφερθέντων ψηφισμάτων, διαπιστώνεται πάντως ένα έλλειμμα 
όσον αφορά το συντονισμό : ορισμένα μέτρα που προβλέπονται στα διάφορα κείμενα 
εφαρμόστηκαν στην πραγματικότητα μόνον εν μέρει, όπως προκύπτει από την εφαρμογή του 
συντονισμού στα τρία επίπεδα, ήτοι στο επίπεδο των πολιτικών, στο επιχειρησιακό επίπεδο 
και στο επίπεδο των διεθνών οργάνων. 
α) Ο συντονισμός των πολιτικών 
Λόγω της ελαστικής και "ad hoc" αντίληψης που επικρατούσε από το 1984, ο συντονισμός 
των γενικών πολιτικών ανάπτυξης δεν θεωρήθηκε ως τομέας προτεραιότητας στο πλαίσιο της 
Κοινότητας. Εντούτοις, πραγματοποιήθηκαν συζητήσεις σχετικά με διάφορα θέματα αυτής της 
πολιτικής, ιδίως στις ομάδες του Συμβουλίου που είναι αρμόδιες για θέματα ανάπτυξης και 
στις ανεπίσημες συνεδριάσεις των γενικών διεθυντών ανάπτυξης. 
Οσον αφορά τον συντονισμό των τομεακών πολιτικών, διεξήχθηκαν τακτικές συνεδριάσεις 
κατά τη δεκαετία του 80 μεταξύ των εκπροσώπων της Επιτροπής και των κρατών μελών για να 
- 3 -
καθοριστούν οι γενικές κατευθύνσεις των προς χρηματοδότηση ενεργειών σε διάφορους 
τομείς, ιδίως στον τομέα των επισιτιστικών στρατηγικών, των γεωργικών πολιτικών, της 
αλιείας, της ανάσχεσης της επέκτασης της ερήμου, κλπ. Επί του παρόντος, ο τομεακός 
συντονισμός σε κοινοτικό επίπεδο πραγματοποιείται μάλλον σε "ad hoc" βάση. 
Αντίθετα, κατά την τελευταία δεκαετία, ο συντονισμός στο επίπεδο των ειδικών πολιτικών 
ενισχύθηκε σημαντικά σε τρεις βασικούς τομείς, στους οποίους η Κοινότητα και τα κράτη 
μέλη της ανέλαβαν σημαντικές υποχρεώσεις : τη διαρθρωτική προσαρμογή, τη διαχείριση των 
κεφαλαίων υποκατάστασης, τα δικαιώματα του ανθρώπου και τη δημοκρατία, και τον 
οικογενειακό προγραμματισμό. 
Όσον αφορά τον τομέα της διαρθρωτικής προσαρμογής: το ψήφισμα του Συμβουλίου της 31ης 
Μαίου 1988 για "την οικονομική κατάσταση και τη διαδικασία προσαρμογής στην Αφρική 
νοτίως της Σαχάρα" και το ψήφισμα της 16ης Μαΐου 1989 για "την ενίσχυση του συντονισμού 
στον τομέα της στήριξης της διαρθρωτικής προσαρμογής" όχι μόνο παρέχουν τις 
κατευθυντήριες γραμμές για την ενίσχυση της κοινοτικής προσέγγισης και του 
επιχειρησιακού συντονισμού μεταξύ των κρατών μελών και της Κοινότητας, αλλά και 
προβλέπουν καλύτερο συντονισμό των πολιτικών με τους εξωτερικούς φορείς, ιδίως τους 
οργανισμούς του Bretton Woods. 
Στην πράξη, σημειώθηκαν σημαντικές πρόοδοι σε ορισμένα θέματα που αποτελούν αντικείμενο 
αυτών των ψηφισμάτων. Αντίθετα, παραμένει ένα "έλλειμμα" όσον αφορά το συντονισμό των 
συζητήσεων με τους οργανισμούς του Bretton Woods, ή στο πλαίσιο των οργάνων τους για τη 
λήψη αποφάσεων, όπου εκπροσωπούνται άμεσα πολλά κράτη μέλη. 
"Οσον αφορά τα κεφάλαια υποκατάστασης: το ψήφισμα του Συμβουλίου της 27ης Μαΐου 1991 
για "τη χρησιμοποίηση των κεφαλαίων υποκατάστασης που προκύπτουν από τα διάφορα μέσα 
παροχής βοήθειας για την ανάπτυξη" καθορίζει τις γενικές αρχές στις οποίες πρέπει να 
βασιστούν οι πολιτικές που θα ακολουθηθούν σε αυτόν τον τομέα στο επίπεδο της 
Κοινότητας και των κρατών μελών της, και δείχνει πώς θα πρέπει να πραγματοποιηθεί ο 
συντονισμός μεταξύ των παραπάνω, καθώς και με τους άλλους χρηματοδότες. Αυτές οι αρχές 
υιοθετήθηκαν επίσης από τους άλλους κυριότερους χορηγούς βοήθειας στο πλαίσιο του 
Ειδικού Προγράμματος Παροχής βοήθειας για τις φτωχές και υπερχρεωμένες χώρες της 
Αφρικής νοτίως της Σαχάρα (SPA) με πρωτοβουλία της Επιτροπής. Η εφαρμογή αυτών των 
κατευθυντήριων γραμμών έχει σημειώσει καθυστέρηση. 
'Οσον αφορά τα δικαιώματα του ανθρώπου και τη δημοκρατία, το ψήφισμα του Συμβουλίου και 
των κρατών μελών της 28ης Νοεμβρίου 1991 καθορίζει συγκεκριμένες κατευθύνσεις, 
διαδικασίες και κατευθυντήριες γραμμές δράσεως, ενώ προβλέπει επίσης ειδικούς 
μηχανισμούς συντονισμού για το θέμα αυτό. 
Τέλος, στον τομέα του οικογενειακού προγραμματισμού, το Συμβούλιο των Υπουργών εξέδωσε 
το Νοέμβριο 1992 ένα ψήφισμα που θέτει τις κατευθυντήριες γραμμές για τις πολιτικές που 
πρέπει να ακολουθηθούν σχετικά με αυτό το θέμα, απαριθμώντας τις βασικές αρχές, τους 
στόχους, τις προτεραιότητες δράσης, καθώς και τις γενικές λεπτομέρειες ενός ενισχυμένου 
συντονισμού μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών. 
β) ο επιχειρησιακός συντονισμός 
Ο επιχειρησιακός συντονισμός, υπό την ευρεία του έννοια, ήτοι από' τη χάραξη των 
στρατηγικών ανά δικαιούχο χώρα μέχρι την εξέταση των σχεδίων έργων, πραγματοποιείται με 
διάφορους μηχανισμούς: 
την ανταλλαγή πληροφοριών για τα σχέδια έργα που έχουν προσδιοριστεί· η Επιτροπή 
διαβιβάζει τακτικά στα κράτη μέλη τα δελτία προσδιορισμού των σχεδίων έργων τα 
οποία σκοπεύει να εξετάσει. Εντούτοις, αυτός ο τύπος πληροφοριών για τις 
παρεμβάσεις των κρατών μελών δεν κοινοποιείται συστηματικά στην Επιτροπή, παρόλο 
που η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών αποτελεί μία από τις υποχρεώσεις που 
περιλαμβάνεται σε όλα τα προαναφερθέντα ψηφίσματα καθώς και στην εσωτερική συμφωνία 
σχετικά με τη χρηματοδότηση και τη διαχείριση των ενισχύσεων της Κοινότητας υπέρ 
των κρατών ΑΚΕ. Τα προβλήματα που προκύπτουν από αυτήν τη - με ελάχιστες εξαιρέσεις 
- μονομερή ανταλλαγή πληροφοριών επιδεινώνονται από το γεγονός ότι οι σπάνιες 
πληροφορίες που κοινοποιούν τα κράτη μέλη είναι, σε γενικές γραμμές, επουσιώδεις 
και αποσπασματικές και δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν αποτελεσματικά. 
- 4 -
τις μηνιαίες συνεδριάσεις της επιτροπής του ΕΤΑ, της επιτροπής ΑΧΑΛΑ και της 
επιτροπής MED- οι στρατηγικές συνεργασίας υπέρ των δικαιούχων χωρών, βάσει των 
δικών τους προτεραιοτήτων, και οι τομείς συγκέντρωσης της κοινοτικής βοήθειας 
καθορίζονται κυρίως στη φάση του προγραμματισμού των νέων συμβάσεων. Σε αυτή την 
πρωταρχική φάση, αλλά και στην επόμενη, κατά την οποία τα έργα υποβάλλονται 
μεμονωμένα για γνωμοδότηση στα κράτη μέλη, οι συνεδριάσεις της επιτροπής του ΕΤΑ 
επιτρέπουν καταρχή στα κράτη μέλη και στην Επιτροπή να επιδιώξουν τη 
συμπληρωματικότητα των κοινοτικών παρεμβάσεων και των παρεμβάσεων που 
αναλαμβάνονται σε διμερές επίπεδο, και να αποφύγουν είτε τη διπλή χρησιμοποίηση των 
πόρων είτε αλληλοσυγκρουόμενες προσεγγίσεις. Αυτή είναι η έννοια της εσωτερικής 
συμφων ίας. 
Στην πράξη, οι συζητήσεις στο πλαίσιο της επιτροπής του ΕΤΑ περιορίζονται συνήθως 
στην εξέταση των προτάσεων που υποβάλλει η Επιτροπή, χωρίς αυτές να εντάσσονται σε 
ένα γενικότερο πλαίσιο διμερών παρεμβάσεων. Τα πραγματικά θέματα πολιτικής της 
ανάπτυξης, όπως προκύπτουν για κάθε χώρα ξεχωριστά, δεν εξετάζονται δεόντως. Το 
δευτερεύον επισκιάζει το ουσιώδες. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αναθεώρηση της 
λειτουργίας αυτής της επιτροπής θα είχε ως αποτέλεσμα την εξασφάλιση μεγαλύτερης 
συμπληρωματικότητας. Αυτό ισχύει επίσης για την επιτροπή ΑΧΑΛΑ, την επιτροπή MED 
και τις μεικτές επιτροπές. 
τον επιτόπιο συντονισμό- κατά γενικό κανόνα, πραγματοποιούνται συχνές συναντήσεις 
μεταξύ των αντιπροσωπειών της Επιτροπής και των αντιπροσωπειών των κρατών μελών, 
για να διατηρηθεί η ανταλλαγή πληροφοριών και γνωμών σχετικά με τις πολιτικές που 
ακολουθούνται και τα έργα που εκτελούνται στην ενδιαφερόμενη χώρα. Η ένταση αυτών 
των επαφών ποικίλλει ανά χώρα, ανάλογα με τον αριθμό των κρατών που εκπροσωπούνται 
και τη σημασία που αποδίδουν οι τοπικοί παράγοντες στο συντονισμό αυτό. 
ανεπίσημες διμερείς επαφές διοργανώνονται τακτικά, σε διάφορα επίπεδα, μεταξύ των 
διοικήσεων των κρατών μελών και της Επιτροπής, σχετικά με τις στρατηγικές και τις 
ειδικές παρεμβάσεις σε μια συγκεκριμένη χώρα ή περιφέρεια, ή για ένα συγκεκριμένο 
θέμα. Αυτό αποτελεί μεν πρόοδο, αλλά ο ανεπίσημος και "ad hoc" χαρακτήρας αυτών των 
επαφών δίνει υπερβολικά μεγάλες διαστάσεις στην προσωπικότητα των αρμοδίων 
παραγόντων και στην προσωπική τους αντίληψη της σημασίας του συντονισμού. 
την κοινή χρηματοδότηση συγκεκριμένων ενεργειών πρόκειται ιδίως για κοινές 
χρηματοδοτήσεις ενεργειών υπέρ μιας χώρας, μιας περιφέρειας ή ακόμα και ενός τομέα, 
που αποτελούν απτά παραδείγματα συντονισμού στο κοινοτικό επίπεδο. Αξίζει να δοθεί 
ιδιαίτερη προσοχή στον από κοινού προσδιορισμό και εφαρμογή προγραμμάτων σχετικά 
μεγάλης κλίμακας με στόχο τη συνέχιση της ενίσχυσης του επιχειρησιακού συντονισμού. 
Σχετικά με αυτό το θέμα αναπτύχθηκε μια πιο φιλόδοξη και αναμφίβολα πιο 
ορθολογιστική μέθοδος δράσης από κοινού με ένα κράτος μέλος με το οποίο συνάφθηκε 
συμφων ία-πλαίσιο συγχρηματοδότησης. 
τη συντονισμένη στήριξη πρωτοβουλιών περιφερειακής ολοκλήρωσης που λαμβάνουν τα 
ενδιαφερόμενα κράτη· η Επιτροπή και, σε ορισμένες περιπτώσεις μέχρι τώρα, ένα 
κράτος μέλος παρείχαν, από κοινού με άλλους πολυμερείς χορηγούς βοήθειας, 
πνευματική και χρηματοδοτική στήριξη για την υλοποίηση πρωτοβουλιών περιφερειακής 
ολοκλήρωσης στη Δυτική Αφρική, στην Κεντρική Αφρική, στην Ανατολική Αφρική και στην 
Αφρική του νοτίου ημισφαιρίου, καθώς και στην Κεντρική Αμερική. Αυτός ο τύπος 
συντονισμένης στήριξης φαίνεται να έχει καλές προοπτικές και θα ήταν σκόπιμο να 
επεκταθε ί. 
το συντονισμό της ανθρωπιστικής βοήθειας που αναπτύσσεται με αποφασιστικό τρόπο, 
ιδίως λόγω της έντασης και της έκτασης των γεγονότων που διαδραματίζονται στον 
τομέα αυτό τον τελευταίο καιρό. Η σύσταση σε κοινοτικό επίπεδο της "Υπηρεσίας 
Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας" (ECHO), που συγκεντρώνει υπό την 
αιγίδα της όλα τα μέσα που διαθέτει η Επιτροπή σε αυτόν τον τομέα δραστηριοτήτων, 
θα συμβάλει στην ταχύτερη και αποτελεσματικότερη επίτευξη αυτού του στόχου. Οι 
κοινές ενέργειες των κρατών μελών/Κοινότητας, τόσο στον επιχειρησιακό όσο και στο 
χρηματοδοτικό επίπεδο, σημειώνουν επί του παρόντος ταχεία ανάπτυξη στον τομέα της 
- 5 -
ανθρωπιστικής δράσης (συνδυασμένες ενέργειες, Task force των ΕΚ στο Ζάγκρεμπ, 
κλπ.). 
το συντονισμό που αφορά ορισμένες συγκεκριμένες χώρες, ή ειδικά προγράμματα· 
κατά τα τελευταία έτη λήφθηκαν ορισμένες πρωτοβουλίες συντονισμού υπέρ μιας χώρας ή 
μιας ομάδας χωρών που αντιμετώπισε ιδιαίτερες δυσχέρειες. Ένα παράδειγμα είναι το 
"Κοινοτικό Πλαίσιο" για την Ανγκόλα, που συνέστησε το Συμβούλιο το Νοέμβριο 1991, 
μέσω του οποίου τα κράτη μέλη και η Επιτροπή επεδίωξαν να συντονίσουν τη συμμετοχή 
τους στα προγράμματα κοινωνικής και οικονομικής αποκατάστασης και ανασυγκρότησης 
στη χώρα αυτή. Άλλο παράδειγμα είναι το σχέδιο αποκατάστασης και ανάκαμψης για τις 
αφρικανικές χώρες που έχουν κατ'εξοχήν πληγεί από την ξηρασία (Οκτώβριος 1985). 
Παρόλο που κατά τον καθορισμό αυτών των προγραμμάτων προβλεπόταν σε μεγάλο βαθμό 
συντονισμός, η εφαρμογή δεν ήταν τόσο ικανοποιητική όσο αναμενόταν. 
γ) Ο συντονισμός στο πλαίσιο των διεθνών οργάνων 
Ο αριθμός των διεθνών οργάνων που εξετάζουν θέματα ανάπτυξης και στα οποία 
συμμετέχουν η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της είναι πολύ μεγάλος : συζητήσεις 
στρογγυλής τραπέζης του Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (PNUD), 
Συμβουλευτικές Ομάδες της Διεθνούς Τράπεζας για την Ανασυγκρότηση και την Ανάπτυξη 
(ΔΤΑΑ), συναντήσεις στο πλαίσιο του ΟΟΣΑ, τομεακές συνεδριάσεις που διοργανώνουν 
οργανώσεις των Ηνωμένων Εθνών, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών της Συνδιάσκεψης 
των Ηνωμένων Εθνών για το εμπόριο και την ανάπτυξη (CNUSED) και της Συνδιάσκεψης 
των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη (CNUED), κλπ. 
Αυτή η ενεργή συμμετοχή στο διεθνές επίπεδο θα επιτρέψει στην Κοινότητα και τα 
κράτη μέλη της - που, από κοινού, αποτελούν το μεγαλύτερο χορηγό δημόσιας βοήθειας 
για την ανάπτυξη -, να έχει σημαντική επιρροή στον καθορισμό των προσεγγίσεων και 
στρατηγικών που υιοθετεί το σύνολο των χορηγών βοήθειας σε διάφορους τομείς. 
Σημειώθηκαν πρόοδοι στο πλαίσιο αυτό, ιδίως όσον αφορά τις συμβουλευτικές ομάδες 
και τις συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης, καθώς και το ειδικό πρόγραμμα παροχής 
βοήθειας για τις φτωχές και υπερχρεωμένες χώρες της Αφρικής νοτίως της Σαχάρας 
(SPA), για τα οποία κατά κανόνα διοργανώθηκαν εκ των προτέρων συνεδριάσεις 
κοινοτικού συντονισμού. Εντούτοις γενικά, αυτή η κοινοτική επιρροή δεν 
μεγιστοποιήθηκε λόγω της μη επιδίωξης κοινών θέσεων και της έλλειψης συστηματικού 
συντονισμού. 
Κατά γενικό κανόνα, αυτές οι συνεδριάσεις συντονισμού είναι χρήσιμες αλλά πολύ 
περιορισμένες σε σχέση με την επιδίωξη συνοχής και συμπληρωματικότητας, δεδομένου 
ότι δεν υπερβαίνουν την αμοιβαία πληροφόρηση για τις θέσεις που θα υιοθετήσουν οι 
μεν και οι δε στις αντίστοιχες ολομέλειες. 
Παρόλο που είναι δύσκολο, ελλείψει των κατάλληλων μηχανισμών παρακολούθησης, να γίνει 
πλήρης απολογισμός για την εφαρμογή των ψηφισμάτων σχετικά με το συντονισμό, η πείρα 
από την εφαρμογή αυτού του συντονισμού, όπως περιγράφηκε παραπάνω, δείχνει ότι παρά την 
πρόοδο που σημειώθηκε τα περισσότερα διαθέσιμα μέσα δεν χρησιμοποιούνται επαρκώς. 
Αυτή η κατάσταση οφείλεται σε πολλούς λόγους : έλλειψη πολιτικής βούλησης· συνεχής 
ύπαρξη οικονομικών ή εμπορικών συμφερόντων που δεν προσφέρονται για διαφανείς 
ανταλλαγές πληροφοριών μη κατανόηση του πραγματικού ενδιαφέροντος του συντονισμού που 
ιιολύ συχνά ακόμη εκλαμβάνεται ως έλεγχος των δραστηριοτήτων της Επιτροπής· μη τήρηση 
ιου (πολιτικά) δεσμευτικού χαρακτήρα ορισμένων ψηφισμάτων έλλειψη κατάλληλων 
μηχανισμών παρακολούθησης των κατευθύνσεων που λαμβάνει το Συμβούλιο στον τομέα του 
συντονισμού. 
Στο τρίτο μέρος αυτού του εγγράφου θα γίνει προσπάθεια να καθοριστούν ορισμένες 
κατευθυντήριες γραμμές δράσης για τη βελτίωση αυτής της κατάστασης υπό το φως του 
ισχύοντος νέου νομοθετικού πλαισίου. 
- 6 -
II. ΤΟ ΝΕΟ ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 
Η απαραίτητη εξέλιξη της έννοιας του συντονισμού προς μ ία συστηματικότερη συννενόηση σε 
ορισμένους τομείς προτεραιότητας ενισχύεται από το νέο πολιτικό και νομοθετικό πλαίσιο 
που καθορίζεται αφενός με την προοπτική της πολιτικής ένωσης και αφετέρου με τη δήλωση 
του Συμβουλίου και των κρατών μελών σχετικά με την "Πολιτική συνεργασίας για την 
ανάπτυξη ενόψει του 2000". 
11.1. Η Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ενωση 
Με την ενσωμάτωση του τίτλου XVII στη Συνθήκη του Μάαστριχτ, η συνεργασία για την 
ανάπτυξη, από νομική άποψη, αναγνωρίζεται ρητά ως κοινοτικός στόχος. 
Το άρθρο 130 Υ αναφέρει ότι η κοινοτική πολιτική στον τομέα αυτό συμπληρώνει την 
πολιτική των κρατών μελών. Έτσι, η Συνθήκη επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας κοινοτικής 
πολιτικής για τη συνεργασία παράλληλα με τις διμερείς πολιτικές των κρατών μελών. Η 
βελτίωση του συντονισμού είναι απαραίτητος όρος για να επιτευχθεί η συμπληρωματικότητα. 
Στο πλαίσιο αυτό αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία στο συντονισμό των πολιτικών και των 
ενεργειών συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και της Κοινότητας. 
Το άρθρο 130 Ψ, παράγραφος 1 αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι "τα κράτη μέλη και η Κοινότητα 
συντονίζουν τις πολιτικές τους στον τομέα της συνεργασίας για την ανάπτυξη και 
συνεννοούνται για τα προγράμματα σχετικά με την παροχή βοήθειας, μεταξύ άλλων στα 
πλαίσια διεθνών οργανώσεων και διεθνών συνδιασκέψεων". Το ίδιο άρθρο (παράγραφος 2) 
παρέχει στην Επιτροπή τη δυνατότητα να "αναπτύξει κάθε πρωτοβουλία για την προώθηση 
αυτού του συντονισμού". 
Αυτές οι διατάξεις προβλέπουν συνεπώς σημαντική ενίσχυση του συντονισμού σε καθένα από 
τα τρία επίπεδα που διακρίναμε παραπάνω: το συντονισμό των πολιτικών, τον επιχειρησιακό 
συντονισμό και το συντονισμό στο πλαίσιο των διεθνών οργάνων. 
11.2. Η Δήλωση του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών για 
θέματα της πολιτικής της συνεργασίας ενόψει του 2000 
Στην ανακοίνωση προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 15ης Μαΐου 1992 ("Η 
Πολιτική Συνεργασίας για την Ανάπτυξη ενόψει του 2000"), η Επιτροπή υπογραμμίζει 
ιδιαίτερα την έλλειψη συντονισμού "στις διμερείς σχέσεις που διατηρούν (η Κοινότητα) 
και τα κράτη μέλη της με κάθε χώρα ή ομάδα χωρών ξεχωριστά". Καλεί την Κοινότητα και τα 
κράτη μέλη της να εφαρμόζουν συντονισμένα τα χρηματοδοτικά μέσα που ήδη υπάρχουν ή που 
θα δημιουργηθούν και τα οποία καλύπτουν ένα πολύ ευρύ φάσμα ενεργειών, από έργα μέχρι 
πολιτικές. 
Η Δήλωση του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των κρατών μελών της 18ης 
Νοεμβρίου 1992, που εξεδόθη με βάση αυτή την ανακοίνωση, στις παραγράφους 21 έως 23, 
αναφέρει ότι η αποτελεσματικότητα της βοήθειας για την ανάπτυξη θα μπορούσε να αυξηθεί 
με μεγαλύτερο συντονισμό μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών της τόσο στο 
επίπεδο των πολιτικών όσο και σε επιχειρησιακό επίπεδο. 
Οσον αφορά την επιχειρησιακή συνεργασία, η δήλωση τονίζει ιδιαίτερα αφενός τον τομεακό 
συντονισμό και αφετέρου το συντονισμό στο επίπεδο των δικαιούχων χωρών. Σχετικά με το 
θέμα αυτό, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι υπάρχοντες μηχανισμοί που διευκολύνουν το 
συντονισμό μεταξύ των χορηγών βοήθειας του ΟΟΣΑ. 
Εξάλλου, η δήλωση αναφέρει ότι η Κοινότητα και τα κράτη μέλη είναι πρόθυμοι να 
συντονίσουν, στους αντίστοιχους τομείς αρμοδιοτήτων τους, τις θέσεις τους στο πλαίσιο 
διεθνών συνεδριάσεων ανάπτυξης. 
- 7 -
Βάσει αυτών των παρατηρήσεων, η Επιτροπή προτείνει ορισμένες συγκεκριμένες 
κατευθυντήριες γραμμές δράσεως. 
ILL. II ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ : ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΙΙΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΔΡΑΣΕΩΣ 
οι ακόλουθες προτάσεις αφορούν όλες τις δικαιούχους χώρες της κοινοτικής συνεργασίας 
για την ανάπτυξη: τα κράτη ΑΚΕ, τις αναπτυσσόμενες χώρες της Λατινικής Αμερικής και 
Ασίας· τις χώρες της νοτίου και ανατολικής Μεσογείου. 
Για να συνεχισθούν τα βήματα που έχουν ήδη γίνει σχετικά με την ιδέα του συντονισμού, 
οι ενέργειες της Επιτροπής είναι προοδευτικές και διαφοροποιημένες, σε συνάρτιση με 
τους διάφορους τομείς συνεργασίας για την ανάπτυξη. Οι ενέργειες αυτές είναι όμως και 
δυναμικές για να επιτρέψουν, βάσει της πείρας, και του νέου νομοθετικού πλαισίου, την 
κάλυψη της υπάρχουσας έλλειψης συντονισμού, και, με τον τρόπο αυτό, να συμβάλουν στη 
βέλτιστη αποτελεσματικότητα των αναπτυξιακών πολιτικών και ενεργειών της Κοινότητας και 
των κρατών μελών. 
Οι προτεινόμενες κατευθυντήριες γραμμές δράσεως περιστρέφονται γύρω από τρεις βασικούς 
άξονες: το συντονισμό σε επίπεδο πολιτικών τον επιχειρησιακό συντονισμό και το 
συντονισμό στο πλαίσιο των διεθνών οργάνων. 
1. ο συντονισμός στο επίπεδο των πολιτικών 
Το σημαντικό έλλειμμα που σημειώνεται στο πλαίσιο του συντονισμού αφορά αναμφισβήτητα 
το συντονισμό των αναπτυξιακών πολιτικών. 
Με εξαίρεση τα προαναφερθέντα ψηφίσματα για τη διαρθρωτική προσαρμογή, τα κεφάλαια 
υποκατάστασης, τα δικαιώματα του ανθρώπου και τον οικογενειακό προγραμματισμό, κανένας 
άλλος τομέας συνεργασίας δεν αποτέλεσε αντικείμενο κατευθύνσεων ή κατευθυντηρίων 
γραμμών δράσεως που απευθύνονται εξίσου στην Κοινότητα και στα κράτη μέλη της. 
Για την κάλυψη αυτού του ελλείμματος είναι σκόπιμο να δράσουμε προοδευτικά, 
εντοπίζοντας ορισμένα θέματα που κρίνεται ότι έχουν προτεραιότητα σε σχέση με το 
σημαντικό πλεονέκτημα που θα αποτελούσε η σύγκλιση των προσεγγίσεων και μέσων δράσεως 
μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών μελών της. Η ανακοίνωση προς το Συμβούλιο που 
αναφέρεται παραπάνω θα επιδιώξει να ευνοήσει αυτόν τον εντοπισμό. 
ο συντονισμός στο επίπεδο των πολιτικών αποτελεί κατά πρώτο λόγο παράγοντα αύξησης της 
αποτελεσματικότητας της βοήθειας. Σκοπός δεν είναι μόνο να αποφευχθεί η διπλή 
χρησιμοποίηση των πόρων αλλά ιδίως να καθοριστούν κοινές πολιτικές γραμμές έναντι των 
δικαιούχων χωρών, οι οποίες χώρες δεν θα αντιμετωπίζουν πλέον διαφορετικές ή/και 
αλληλουσυγκρουόμενες τάσεις από μέρους των χορηγών βοήθειας όσον αφορά τα ίδια 
προβλήματα. Ο συντονισμός αποτελεί τώρα αναγκαιότητα αν λάβουμε υπόψη τις κριτικές που 
εξέφρασαν οι ίδιοι οι χορηγοί βοήθειας σχετικά με την αποτελεσματικότητα της χορήγησης. 
Αυτός ο συντονισμός στο επίπεδο των πολιτικών είναι απαραίτητος ιδιαίτερα αν λάβουμε 
υπόψη ότι σήμερα οι χρηματοδοτήσεις από μέρους των χορηγών βοήθειας προσανατολίζονται 
περισσότερο προς τη στήριξη των πολιτικών παρά προς "ειδικές ενέργειες. Αυτό το 
επιχείρημα είναι επίσης σημαντικό δεδομένου ότι το επίπεδο της βοήθειας της Κοινότητας 
και των κρατών μελών της προς τις αναπτυσσόμενες χώρες τείνει να σταθεροποιηθεί. 
Ο συντονισμός είναι επίσης παράγοντας συνοχής μεταξύ της Κοινότητας και των κρατών 
μελών της, ενώ, στην αντίθετη περίπτωση, είναι εύκολο να τους προσάψει κανείς 
αδικαιολόγητα απόκλιση προσεγγίσεων για τα προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπισθούν· με 
το συντονισμό η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της βρίσκονται σε ενισχυμένη θέση σε σχέση 
με τους άλλους χορηγούς βοήθειας. Στο πλαίσιο αυτό, ο συντονισμός των πολιτικών ή των 
ενεργειών συνεργασίας των κρατών μελών με αυτές της Κοινότητας αποτελεί παράγοντα 
μεγαλύτερης αυτονομίας στις εξωτερικές σχέσεις. 
Δεδομένου ότι απαιτείται μεγαλύτερος συντονισμός στο επίπεδο των πολιτικών μεταξύ της 
Κοινότητας και των κρατών μελών της, ο στόχος αυτός μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την 
ενίσχυση των μηχανισμών συντονισμού, σε σχέση με αυτούς που έχουν γενικά δοκιμαστεί 
μέχρι τώρα. 
- 8 -
Αλλά για να είναι αποτελεσματική αυτή η ενίσχυση, πρέπει να υπόκειται σε ορισμένες 
βασικές αρχές: 
Η ενίσχυση του συντονισμού πρέπει καταρχάς να προσαρμόζεται στον τομέα που αποτελεί 
αντικείμενο του συντονισμού. Δεν πρόκειται συνεπώς για δημιουργία ομοιόμορφων 
μηχανισμών, που θα εφαρμόζονται σε οποιοδήποτε τομέα. Αν ο τομέας θεωρείται 
σημαντικός για την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της, οι μηχανισμοί συντονισμού 
πρέπει να ενισχύονται. Ειδάλλως, αρκούν οι ανταλλαγές πληροφοριών (βλέπε παρακάτω). 
Αυτή η ενίσχυση πρέπει να περιοριστεί σε ορισμένους σαφώς καθορισμένους τομείς, 
σύμφωνα με όσα έχουν ήδη επιτελεστεί, ιδίως στον τομέα της διαρθρωτικής προσαρμογής 
και στον τομέα των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της δημοκρατίας. 
Αυτή η ενίσχυση πρέπει να βασιστεί, σε ένα πρώτο στάδιο, στα ήδη υπάρχοντα μέσα 
συντονισμού που αναφέρονται στα παλαιά ψηφίσματα του Συμβουλίου. Αυτή η ιδέα να 
εκλαμβάνονται ως βάση εργασίας τα ήδη υπάρχοντα όργανα, δεν αποκλείει τη δυνατότητα 
να προβλεφθούν άλλες διαδικασίες ή μηχανισμοί. 
Το καταλληλότερο έγγραφο για τον καθορισμό των κατευθύνσεων, των διαδικασιών και 
των κατευθυντήριων γραμμών δράσεως που θα πρέπει να εφαρμόζουν τα κράτη μέλη στο 
πλαίσιο των διμερών πολιτικών τους, καθώς και η Κοινότητα στους εντοπισμένους 
τομείς, είναι το ψήφισμα του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των κυβερνήσεων των 
κρατών μελών που βασίζεται στις ανακοινώσεις της Επιτροπής. Παραμένει ωστόσο 
ανοιχτή η δυνατότητα εφαρμογής, μετά την επικύρωση της Συνθήκης, οποιουδήποτε άλλου 
εγγράφου προβλέπει το άρθρο 189 της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ενωσης, το οποίο 
μπορεί, στη συνέχεια, να αποδειχθεί κατάλληλο σε συνάρτηση με τις ανάγκες και την 
εξέλιξη της κατάστασης. 
Κατά την εκπόνηση των προαναφερθεισών ανακοινώσεων, η Επιτροπή θα μπορεί να 
εκμεταλλευθεί τη συνεισφορά των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών. Την τελική ευθύνη 
για τις προτάσεις φέρει φυσικά η Επιτροπή· αλλά στην πράξη έχει αποδειχθεί η 
σκοπιμότητα μιας τέτοιας γνωμοδότησης. Πράγματι, με τον τρόπο αυτό είναι δυνατόν να 
ληφθεί υπόψη το ευρύτερο δυνατό φάσμα γνωμών και εμπειριών. Εξάλλου, η γνωμοδότηση 
των εθνικών εμπειρογνωμόνων επιτρέπει ήδη τον εντοπισμό των κοινών σημείων μεταξύ 
των διαφορετικών πολιτικών των κρατών μελών και της Κοινότητας. 
Τα ψηφίσματα του Συμβουλίου, που απευθύνονται στην Κοινότητα και στα κράτη μέλη, 
πρέπει να έχουν επιχειρησιακό χαρακτήρα και να καθορίζουν τις αρχές που θα πρέπει 
να ακολουθηθούν από κοινού για την εφαρμογή μιας πολιτικής, τις προτεραιότητες που 
θα πρέπει να δοθούν, τα μέσα συντονισμού που θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν (βλέπε 
παρακάτω). Καθένα από αυτά τα ψηφίσματα θα πρέπει να περιλαμβάνει δείκτες προόδου 
που θα έχουν αποφασιστεί από κοινού, καθώς και τις λεπτομέρειες ελέγχου της 
εφαρμογής του κειμένου από τα κράτη μέλη και από την Επιτροπή. Πρέπει λοιπόν να 
δημιουργηθεί ένας πραγματικός μηχανισμός παρακολούθησης της εφαρμογής των κειμένων 
που εκδίδει το Συμβούλιο. 
Οι δείκτες προόδου μπορούν να εξετάζονται τακτικά, με βάση μια έκθεση της Επιτροπής 
προς το Συμβούλιο σε συνεργασία με τα κράτη μέλη. Η συνεδρίαση των γενικών 
διευθυντών Ανάπτυξης θα μπορεί να εξετάζει τα θέματα που θα προκύπτουν από την 
εφαρμογή των αποφάσεων. 
2. Ο επιχειρησιακός συντονισμός 
Ασφαλώς, αυτός ο βαθμός συντονισμού στο επίπεδο των πολιτικών απαιτεί επίσης την 
ενίσχυση της εφαρμογής των μηχανισμών επιχειρησιακής συνεργασίας. 
Σχετικά με αυτό το θέμα και ανεξάρτητα από τα κλασσικά μέσα συντονισμού (ανταλλαγή 
πληροφοριών, επιτόπιος συντονισμός κλπ.), ένας τομέας όπου η ενίσχυση πρέπει να 
αποτελέσει προτεραιότητα είναι ο προγραμματισμός της βοήθειας και η χάραξη των τομεακων 
στρατηγικών που θα τύχουν στήριξης στις δικαιούχους χώρες. 
- 9 -
2.1. Ο προγραμματισμός 
Παρόλο που έχουμε επίγνωση των δυσχερειών που σχετίζονται με τους διαφορετικούς στόχους 
και διαδικασίες στη χορήγηση βοήθειας σε επίπεδο κρατών μελών και Κοινότητας, θεωρούμε 
ότι ο προγραμματισμός των ενισχύσεων - όποιοι και αν είναι οι μηχανισμοί που 
χρησιμοποιούνται - αποτελεί την καταλληλότερη ευκαιρία για την από κοινού εκτίμηση των 
κυριοτέρων προβλημάτων μιας χώρας, των προτεραιοτήτων που πρέπει να τεθούν και των 
στρατηγικών που πρέπει να ενισχυθούν. Μέσω αυτής της εκτίμησης θα πρέπει να 
εξασφαλιστεί η συνοχή και συμπληρωματικότητα των πολιτικών και των ενεργειών των μεν 
και των δε. 
Η εκτίμηση αυτή πρέπει να πραγματοποιηθεί σε δύο επίπεδο : 
στα πρώτα στάδια της διαδικασίας, στο επίπεδο ανταλλαγής πληροφοριών και διμερών 
επαφών· 
στο, επισημότερο, επίπεδο των ήδη υφισταμένων επιτροπών, στο πλαίσιο των 
κοινοτικών πολιτικών ανάπτυξης (επιτροπή του ΕΤΑ, επιτροπή του ΑΧΑΛΑ, επιτροπή 
MED) . 
Στο σημείο αυτό, είναι απαραίτητο να επανεξεταστεί ο ρόλος αυτών των επιτροπών, πέραν 
από τις συγκεκριμένες βελτιώσεις που ήδη σημειώθηκαν. 
Αυτές οι επιτροπές, εκτός από το έργο που επιτελούν στο επίπεδο της διαχείρισης της 
κοινοτικής βοήθειας, πρέπει προοδευτικά να συγκεντρώσουν τις προσπάθειες τους στα 
βασικά θέματα της συνεργασίας ανά χώρα και να αποτελέσουν, ιδίως στη φάση του 
προγραμματισμού, ένα φόρουμ για την εξασφάλιση του συντονισμού των προσεγγίσων και των 
ενεργειών της Κοινότητας και των κρατών μελών της. 
Εξάλλου, αυτές οι επιτροπές θα πρέπει να λειτουργήσουν ως φόρουμ για τακτικές 
διαβουλεύσεις και τον έλεγχο της εφαρμογής των κοινών κατευθύνσεων που χαράσσει το 
Συμβούλιο, καθώς και για την εκτίμηση των μηχανισμών επιχειρησιακού συντονισμού που 
αναφερόντα ι παρακάτω. 
Η Επιτροπή θα υποβάλει σχετικές προτάσεις εν ευθέτω χρόνω. 
2.2. Η ενίσχυση των άλλων μέσων συντονισμού 
α) - η αμοιβαία ανταλλαγή πληροφοριών: 
Μία αμοιβαία και διαφανής ανταλλαγή πληροφοριών είναι η αφετηρία κάθε σοβαρής 
διαδικασίας συντονισμού, εάν επιθυμούμε να εξασφαλίσουμε αποτελεσματική 
συμπληρωματικότητα. 
Η Επιτροπή θα συνεχίσει να διαβιβάζει στα κράτη μέλη τα δελτία προσδιορισμού 
όλων των σχεδίων έργων που σκοπεύει να εκτελέσει, συμπεριλαμβανομένων των 
σχεδίων έργων στους τομείς που θεωρούνται βασικοί. Για να εξασφαλιστεί η συνοχή 
και η συμπληρωματικότητα των ενεργειών, και να αποφευχθεί η διπλή χρησιμοποίηση 
των πόρων, κάθε κράτος μέλος πρέπει επίσης να ενημερώνει την Επιτροπή σε τακτική 
βάση σχετικά με τις ενέργειες που προβλέπει να χρηματοδοτήσει. Αυτή η ανταλλαγή 
πληροφοριών, που προβλέπεται ήδη στην εσωτερική συμφωνία για τα κράτη ΑΚΕ, 
πρέπει να διευρυνθεί ώστε να περιλαμβάνει τη διαβίβαση περισσότερων δεδομένων 
ποιοτικού χαρακτήρα, όπως είναι, παραδείγματος χάριν, τα αποτελέσματα 
αξιολογήσεων. 
β) - ο επιτόπιος συντονισμός: 
Αυτός αποτελεί βασικό στοιχείο του επιχειρησιακού συντονισμού και χρειάζεται να 
ενισχυθεί τόσο ως πηγή πληροφοριών όσο και ως μέσο μόνιμου διαλόγου. Η ανταλλαγή 
πληροφοριών πρέπει κατά ένα μεγάλο μέρος να πραγματοποιείται στις δικαιούχους 
χώρες με την εντατικοποίηση των επιτόπιων επαφών μεταξύ αντιπροσωπειών της 
Επιτροπής και εκπροσώπων των κρατών μελών και με την εκπόνηση κοινών μελετών και 
αναλύσεων, ή αξιολογήσεων που θα αφορούν τόσο τις κοινοτικές ενέργειες όσο και 
τις ενέργειες ορισμένων ή όλων των κρατών μελών. Την πρωτοβουλία για αυτές τις 
κοινές μελέτες, αναλύσεις ή εκτιμήσεις θα μπορούσε να λάβει η Επιτροπή ή ένα 
κράτος μέλος. 
- 10 -
Η ενίσχυση αυτού του "κοινοτικού" διαλόγου θα ευνοούσε την εξασφάλιση 
μεγαλύτερης συνοχής όσον αφορά τις συζητήσεις με τις τοπικές αρχές για τα 
συνοδευτικά μέτρα που πρέπει να εφαρμοστούν, ή τις τομεακές πολιτικές που πρέπει 
να συνοδεύουν τις ενέργειες των κοινοτικών χορηγών βοήθειας, οι οποίες θα 
μπορούσαν να πραγματοποιούνται συντονισμένα, ή ακόμα και από κοινού. 
γ) - οι διμερείς επαφές μεταξύ εμπειρογνωμόνων των εθνικών διοικήσεων των κρατών 
μελών και της Επιτροπής σε ένα συγκεκριμένο τομέα πρέπει να γίνουν 
συστηματικότερες. Εκτός από τις συνεδριάσεις διαβουλεύσεων που αναφέρονται 
παραπάνω για την εκπόνηση των ανακοινώσεων της Επιτροπής προς το Συμβούλιο 
σχετικά με τα θέματα που έχουν προσδιοριστεί, αυτοί οι εμπειρογνώμονες θα πρέπει 
να συμβάλλουν, συμπληρωματικά προς τον επιτόπιο συντονισμό, στη μόνιμη ανταλλαγή 
πληροφοριών και στις διαβουλεύσεις σχετικά με τις ενέργειες που αναλαμβάνονται 
σε κάποια χώρα ή περιφέρεια στο πλαίσιο των κατευθυντήριων γραμμών που 
χαράσσονται από κοινού. 
δ) - οι κοινές ενέργειες 
θα πρέπει να ενισχυθεί η δυνατότητα να αναλαμβάνονται, στο πλαίσιο των πολιτικών 
για τις οποίες έχουν χαραχθεί κοινές κατευθύνσεις, κοινές ενέργειες με 
συγχρηματοδότηση, μετά από πρωτοβουλία ενός κράτους μέλους ή της Επιτροπής. 
Αυτές οι κοινές ενέργειες θα μπορούν επίσης να εφαρμόζονται σε συνεργασία με 
άλλους διμερείς ή πολυμερείς χορηγούς βοήθειας. Οι συγκεκριμένες λεπτομέρειες 
χρηματοδότησης και διαχείρισης θα καθορίζονται για κάθε περίπτωση ξεχωριστά. 
ε) - η προσπάθεια προσέγγισης των διαδικασιών 
Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη θα πρέπει να συνεχίσουν και να εντείνουν τις 
προσπάθειες προσέγγισης των διαδικασιών εφαρμογής των έργων/προγραμμάτων, για να 
συμβάλουν στη μείωση του διοικητικού φόρτου των δικαιούχων χωρών στον τομέα 
αυτό. Αυτές οι προσπάθειες πρέπει να ενταχθούν στο πλαίσιο των πρωτοβουλιών που 
λαμβάνει η Επιτροπή Βοήθειας για την Ανάπτυξη (CAD). 
Αυτά τα μέτρα, που αποσκοπούν κυρίως στην ενίσχυση των υπαρχόντων μέσων, πρέπει, στην 
περίπτωση συντονισμού στο επίπεδο μιας χώρας, να συνεχίσουν να συμβιβάζονται με μια 
βασική αρχή της εφαρμογής του κοινοτικού συντονισμού, το ότι δηλαδή η δικαιούχος χώρα 
πρέπει να αποτελεί το επίκεντρο της διαδικασίας συντονισμού. 
3. Ο συντονισμός στο πλαίσιο των διεθνών οργάνων 
Ο συντονισμός στο πλαίσιο των διεθνών οργάνων πρέπει να βελτιωθεί ιδίως στους τομείς 
που θεωρείται ότι έχουν προτεραιότητα για την ενίσχυση του συντονισμού. Στόχος αυτού 
του συντονισμού είναι να ενισχυθεί η παρουσία και η επιρροή της Κοινότητας στα διεθνή 
φόρουμ όπου συζητούνται ιδίως θέματα σχετικά με τις κατευθύνσεις που λαμβάνονται από 
κοινού. 
Όπως αναφέρεται παραπάνω (παρ. II.1), η Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει, στο 
άρθρο 130 Ψ, ότι η Κοινότητα μπορεί να αναλαμβάνει "κάθε χρήσιμη πρωτοβουλία" για την 
προώθηση του συντονισμού και τη συνεννόηση για τις πολιτικές συνεργασίας των κρατών 
μελών και της Κοινότητας, "μεταξύ άλλων στα πλαίσια διεθνών οργανώσεων και διεθνών 
συνδιασκέψεων"• Αποβαίνει συνεπώς απαραίτητο να αναπτυχθεί αυτός ο τύπος συντονισμού με 
τη συστηματοποίηση του. 
Φαίνεται ότι, προς το παρόν, τα καταλληλότερα μέσα για την επίτευξη των παραπάνω είναι 
οι ανταλλαγές πληροφοριών, οι διμερείς επαφές μεταξύ των εθνικών διοικήσεων και της 
Επιτροπής και οι συνεδριάσεις που προηγούνται των ολομελειών στο πλαίσιο των διαφόρων 
διεθνών φόρουμ. 
Τα μέσα αυτά υπάρχουν. Αρκεί να ενεργοποιηθούν. Η χρησιμοποίηση τους θα πρέπει 
αναμφισβήτητα να προσαρμοστεί σε κάθε τομέα παρέμβασης, καθώς και στα υπάρχοντα διεθνή 
όργανα συντονισμού. 
- 11 -
Ένας τομέας για τον οποίο αυτός ο κοινοτικός συντονισμός σε διεθνές επίπεδο είναι 
ιδιαίτερα σημαντικός, είναι η διαρθρωτική προσαρμογή, που καθίσταται, ολοένα 
περισσότερο απαραίτητη προϋπόθεση για κάθε παρέμβαση των χορηγών βοήθειας στις σχετικές 
αναπτυσσόμενες χώρες. 
Σχετικά με το θέμα αυτό, αποβαίνει περισσότερο από ποτέ αναγκαία η συστηματικότερη 
συνεννόηση στο πλαίσιο των οργάνων λήψης αποφάσεων των οργανισμών του Bretton Woods. 
Συγκεκριμένα, ήλθε πλέον η στιγμή να διοργανώνονται συστηματικά συνεδριάσεις κοινοτικού 
συντονισμού μεταξύ των ευρωπαίων διευθυντών στο πλαίσιο του ΔΝΤ και της Διεθνούς 
Τράπεζας, κάθε φορά που το "Board" αυτών των οργανισμών καλείται να αποφασίσει για 
μακροπρόθεσμες στρατηγικές ή προγράμματα προσαρμογής για μια συγκεκριμένη χώρα. Αυτός ο 
συτνονισμός θα πρέπει φυσικά να λαμβάνει υπόψη τα προβλήματα που σχετίζονται με τα 
λεγόμενα "constituencies" στο πλαίσιο του "Board". 
Οι περισσότεροι ευρωπαίοι διευθυντές στο πλαίσιο των οργανισμών του Bretton Woods 
ορίζονται από "τα υπουργεία οικονομικών. Εάν θέλουμε να εξασφαλιστεί κοινοτική συνοχή, 
η κατάσταση αυτή απαιτεί καλύτερο συντονισμό μεταξύ των υπουργείων Οικονομικών και 
Ανάπτυξης. Αυτός ο συντονισμός εμπίπτει ασφαλώς κατά πρώτο λόγο στην αρμοδιότητα των 
ιδίων των κρατών μελών. Αλλά η εν λόγω διαδικασία θα μπορούσε να διευκολυνθεί σε 
κοινοτικό επίπεδο με τη διοργάνωση, κάθε φορά που αυτό αποβαίνει απαραίτητο, συχνότερων 
ανταλλαγών απόψεων μεταξύ αρμοδίων των οικονομικών θεμάτων και της ανάπτυξης. 
Εξάλλου, η Επιτροπή και τα κράτη μέλη πρέπει να μελετήσουν και να αποφασίσουν πώς θα 
μπορούν να υποβάλουν στην Επιτροπή Ανάπτυξης αυτού του οργανισμού, που είναι το 
υπουργικό όργανο για τη χάραξη των πολιτικών, κοινοτικές θέσεις για τα θέματα που 
σχετίζονται με την πολιτική της Διεθνούς Τράπεζας. 
Επίσης, δεδομένης της σημασίας που αποδίδουν οι χορηγοί βοήθειας στο πρόγραμμα SPA, θα 
πρέπει να συνεχιστεί συστηματικότερα ο κοινοτικός συντονισμός που προηγείται των 
συνεδριάσεων που διεξάγονται στο πλαίσιο αυτό. 
Αλλά, πέρα του συγκεκριμένου τομέα της σχέσης με αυτούς τους οργανισμούς, ο 
συστηματικότερος και δυναμικότερος χαρακτήρας του εν λόγω κοινοτικού συντονισμού θα 
πρέπει επίσης να εκφραστεί σε όλα τα διεθνή όργανα όπου συζητούνται θέματα κοινού 
ενδιαφέροντος για την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της. Είναι θέμα κοινοτικής 
αξιοπιστίας και επιρροής, και συνεπώς τα παραπάνω θα πρέπει να ισχύσουν π.χ. για την 
Επιτροπή Βοήθειας για την Ανάπτυξη (CAD), για τις συζητήσεις στρογγυλής τραπέζης του 
Προγράμματος των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη (PNUD), για τις συμβουλευτικές ομάδες 
της Διεθνούς Τράπεζας και τις τομεακές συνεδριάσεις που διοργανώνουν οι ειδικές 
υπηρεσίες και τα αναπτυξιακά ταμεία των Ηνωμένων Εθνών, καθώς και για τη Συνδιάσκεψη 
των Ηνωμένων Εθνών για το εμπόριο και την ανάπτυξη (CNUCED) και την Επιτροπή Αειφόρου 
Ανάπτυξης της Συνδιάσκεψης των Ηνωμένων Εθνών για το Περιβάλλον και την Ανάπτυξη 
(CNUED). 
4. Οι άλλες πτυχές του συντονισμού 
Παρόλο που οι κατευθυντήριες γραμμές δράσεως που υποδεικνύονται παραπάνω για την 
εφαρμογή των μηχανισμών συντονισμού αφορούν, κατά πρώτο λόγο, τους τομείς που θεωρείται 
ότι έχουν προτεραιότητα για την ενίσχυση του συντονισμού, ορισμένες από αυτές τις 
κατευθυντήριες γραμμές είναι κατάλληλες για όλες τις περιπτώσεις. 
Πιο συγκεκριμένα, η συστηματικότερη ανταλλαγή πληροφοριών και οι τακτικότερες επιτόπιες 
επαφές καθώς και επαφές στην Ευρώπη, πρέπει να αποτελέσουν τους ελάχιστους και 
αυτόματους μηχανισμούς συντονισμού όσον αφορά όλες τις πτυχές της συνεργασίας για την 
ανάπτυξη. Πρέπει να εξασφαλιστούν: 
στην Ευρώπη: - οι ανταλλαγές δελτίων προσδιορισμού των προβλεπομένων έργων 
οι αμοιβαίες και συστηματικές ανταλλαγές για όλες τις δραστηριότητες 
παροχής βοήθειας· 
- οι τακτικές επαφές μεταξύ εθνικών εμπειρογνωμόνων και Επιτροπής· 
οι περιοδικές συνεδριάσεις των γενικών διευθυντών Ανάπτυξης· 
επί τόπου: - οι μόνιμες επαφές μεταξύ των εκπροσώπων των κρατών μελών και των 
αντιπροσωπειών· 
- 12 -
η βελτίωση της από κοινού εκπόνησης περιοδικών εκθέσεων για τη βοήθεια 
που χορηγούν η Κοινότητα και τα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένου του 
τρόπου λειτουργίας του συντονισμού. 
Μεταξύ αυτού του ελάχιστου συντονισμού και του, πιο φιλόδοξου, συντονισμού των 
πολιτικών, ένα άλλο επίπεδο φαίνεται να αποβαίνει απαραίτητο για να μπορέσουν τα κράτη 
μέλη και η Κοινότητα να γνωρίσουν τους στόχους και να επιτύχουν προσέγγιση σε ορισμένα 
θέματα ή ορισμένους τομείς. Οι περιοδικές συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων θα διευκόλυναν 
στην προκειμένη περίπτωση την καλύτερη αλληλοκατανόηση και θα επέτρεπαν τον εντοπισμό 
θεμάτων που θα μπορούσαν μελλοντικά να αποτελέσουν αντικείμενο συντονισμού σε πολιτικό 
επίπεδο. 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 
Με την προσέγγιση του συντονισμού που προτείνει το παρόν έγγραφο επιδιώκεται βαθύτερος 
προβληματισμός γύρω από την ιδέα και την εφαρμογή του συντονισμού όπως εξελίχθηκε στο 
πλαίσιο της Κοινότητας κατά τα τελευταία έτη. 
Αν και είναι δύσκολο να γίνει - ελλείψει μηχανισμών και δεικτών προόδου - πλήρης και 
ακριβής απολογισμός του φάσματος των ληφθέντων μέτρων, η εξέταση της σημερινής 
κατάστασης δείχνει, παρά τη σημαντική πρόοδο που σημειώθηκε, τα όρια και τις αδυναμίες 
του συντονισμού σε κοινοτικό επίπεδο. 
Πολύ συχνά, ο συντονισμός αυτός θεωρήθηκε απλώς ως μέσον συστηματικής ενημεωσης των 
κρατών μελών από μέρους της Επιτροπής χωρίς πραγματική αμοιβαιότητα, και ως μέσο 
ελέγχουτ, από μέρους των κρατών μελών, των δραστηριοτήτων της Επιτροπής. Ακόμα και 
στους τομείς πυ φαίνεται να αποτελούν αντικείμενο συναίνεσης σε κοινοτικό επίπεδο, όσον 
αφορά τις στρατηγικές και τις ενέργειες που πρέπει να εφαρμοστούν, εξακολουθεί να 
υπάρχει έλλειψη συντονισμού. 
Η μόνη λύση για την ενίσχυση της παρουσίας της Κοινότητας και των κρατών μελών της 
καθώς και της επιρροής τους στα κράτη στα οποία τους χορηγούν βοήθεια και στα διεθνή 
όργανα, είναι η ενίσχυση του συντονισμού. 
Η Συνθήκη για την Ευρωπαίκή Ένωση καθορίζει το πλαίσιο και τα μέσα, και προβλέπει για 
την Κοινότητα και τα κράτη μέλη της ορισμένες υποχρεώσεις όσον αφορά την ανταλλαγή 
πληροφοριών, το συντονισμό και τη συμνπληρωματ ι κότητα. Η ίδια η ιδέα της 
συμπληρωματικότητα προϋποθέτει την ενίσχυση του συντονισμού. Σκοπός δεν είναι να δρα η 
κοινοτική βοήθεια συμπληρωματικά προς τις πολιτικές συνεργασίες καθενός από τα κράτη 
μέλη. Σκοπός είναι, να εξασφαλισθεί, ολοένα σε μεγαλύτερο βαθμό, και προοφευτικά, 
συνοχήυ μεταξύ των διαφόρων πολιτικών των ρκατών μελών καθώς και μεταξύ των πολιτικών 
αυτών και της κοινοτικής πολιτικής. 
Σε αυθτή την κατεύθυνση θα κινηθεί η Επιτροπή με ρεαλιστικό αλλά και δυναμικό τρόπο. 
Χαρακτηριστικό στοιχείο αυτής της προσέγγισης είναι η διαφοροποίηση του βαθμού 
συντονισμού, σε συνάρτηση με τους διάφορους τομείς της συνεργασίας για την ανάπτυξη. Ο 
συντονισμός στο επίπεδο των πολιτικών θα πρέπει να προβλεφθεί μόνο για περιορισμένο 
αριθμό τομέων στους οποίους αποδίδουν ιδιαίτερη σημασία τα κράτη μέλη και η Κοινότητα. 
Στους άλλους τομείς, θα πρέπει να τονιστεί κυρίως η ενίσχυση του επιχειρησιακού 
συντονισμού με την εφαρμογή των καταλληλότερων μηχανισμών συνεννόησης. Ο μηχανισμός του 
κοινοτικού συντονισμού στα διεθνή όργανα θα πρέπει επίσης να προσαρμοστεί στους 
εκάστοτε τομείς παρέμβασης. 
Τα μέτρα που προτείνονται στα διάφορα αυτά επίπεδα είναι ιδίως: 
η ιδέα να θεωρηθεί το ψήφισμα του Συμβουλίου και των εκπροσώπων των 
κυβερνήσεων των κρατών μελών ως το κατάλληλο μέσο για τον καθορισμό των 
κατευθύνσεων, των κατευθυντηρίων γραμμών δράσεως και των διαδικασιών που 
- 13 -
στο πλαίσιο των διμερών πολιτικών τους, καθώς και η Κοινότητα, στους τομείς που 
έχουν εντοπιστεί για την ενίσχυση της συνεργασίας στο επίπεδο των πολιτικών, ενώ 
συγχρόνως θα υπάρχει πάντα η δυνατότητα εφαρμογής, σε συνάρτηση, με τις ανάγκες, 
οποιουδήποτε άλλου εγγράφου προβλέπεται από το άρθρο 189 της Συνθήκης για την 
Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν αυτή επικυρωθεί· 
η συμπερίληψη, στα ψηφίσματα αυτά, των δεικτών προόδου και των μηχανισμών 
παρακολούθησης της εφαρμογής αυτών των κειμένων τόσο από τα κράτη μέλη όσο και από 
την Επιτροπή· 
η τακτική σύνταξη από την Επιτροπή, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, εκθέσεων προς 
το Συμβούλιο, ιδίως βάσει των προαναφερθέντων δεικτών προόδου· 
η ενίσχυση του συντονισμού στη φάση του προγραμματισμού της ενίσχυσης και του 
καθορισμού των τομεακων στρατηγικών που θα ενισχυθούν στις δικαιούχους χώρες, με: 
ανταλλαγές πληροφοριών και διμερών επαφών στα πρώτα στάδια της διαδικασίς· 
διαβουλεύσεις στην επιτροπή του ΕΤΑ, την επιτροπή ΑΧΑΛΑ και την επιτροπή MED, 
που αποσκοπούν ειδικά στην ενίσχυση της συμπληρωματικότητας των πολιτικών και 
ενεργειών της Κοινότητας και των κρατών μελών της· 
επαναπροσδιορισμό του ρόλου των προαναφερθεισών επιτροπών (ΕΤΑ, ΑΧΑΛΑ, MED), οι 
οποίες, πέρα από τα καθήκοντα που έχουν επί του παρόντος, θα πρέπει να λειτουργούν 
ως: 
φόρουμ για το συντονισμό των προσεγγίσεων της Κοινότητας και των κρατών μελών 
ανά δικαιούχο χώρα, ιδίως στη φάση του προγραμματισμού· 
φόρουμ για την τακτική διεξαγωγή διαβουλεύσεων και ελέγχου της εφαρμογής των 
κοινών κατευθύνσεων που θεσπίζει το Συμβούλιο, καθώς και για την αξιολόγηση των 
μηχανισμών επιχειρησιακού συντονισμού· 
τακτική διεξαγωγή συνεδριάσεων των Γενικών Διευθυντών της Ανάπτυξης, μεταξύ άλλων 
για: 
τη συζήτηση των βασικών θεμάτων αναπτυξιακής πολιτικής και των προσεγγίσεων που 
πρέπει να ακολουθηθούν σχετικά με το θέμα αυτό· 
τη συζήτηση σχετικά με την πρόοδο που επιτεύχθηκε ως προς την εφαρμογή των 
ψηφισμάτων που θέτουν τις κατευθύνσεις για τις πολιτικές που πρέπει να 
ακολουθηθούν σε ένα συγκεκριμένο τομέα· 
την εξέταση, σε γενικές γραμμές, της εφαρμογής του συντονισμού· 
αμοιβαία και συστηματική ανταλλαγή πληροφοριών για όλες τις διμερείς και κοινοτικές 
παρεμβάσεις που προβλέπονται ή πραγματοποιούνται σε κάθε δικαιούχο χώρα, καθώς και 
για τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων 
ενίσχυση του επιτόπιου συντονισμού, ιδίως με 
την εντατικοποίηση των επαφών μεταξύ αντιπροσωπειών της Επιτροπής και εκπροσώπων 
των κρατών μελών 
τη δυνατότητα από κοινού εκπόνησης μελετών, αναλύσεων ή εκτιμήσεων. 
πιο συστηματικές διμερείς επαφές μεταξύ εμπειρογνωμόνων των εθνικών διοικήσεων των 
κρατών μελών και της Επιτροπής, τόσο σε γεωγραφικό όσο και σε τομεακό ή θεματικό 
επίπεδο· 
κοινές ενέργειες ιδίως στους τομείς που θα αποτελέσουν αντικείμενο κοινών 
κατευθύνσεων στο επίπεδο των πολιτικών 
συνέχιση των προσπαθειών για την προσέγγιση των διαδικασιών εκτέλεσης των έργων 
- 14 -
συστηματοποίηση του κοινοτικού συντονισμού στα διεθνή όργανα, ιδίως με 
την τακτική ανταλλαγή πληροφοριών 
συστηματικές επαφές μεταξύ εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών και της Επιτροπής· 
συνεδριάσεις συντονισμού που προηγούνται των ολομελειών των διαφόρων διεθνών 
φόρουμ· 
πιο συστηματική συνεννόηση στο πλαίσιο των οργάνων λήψεως αποφάσεων των 
Οργανισμών του Bretton Woods· 
τη μελέτη και τον καθορισμό των λεπτομερειών για την προετοιμασία κοινών θέσεων 
σε κοινοτικό επίπεδο, για θέματα που σχετίζονται με τη γενική πολιτική ανάπτυξης 
και που εξετάζονται κατά τη διάρκεια των συζητήσεων της Επιτροπής Ανάπτυξης της 
Διεθνούς Τράπεζας. 
Αυτά τα μέτρα είναι σημαντικά, θα συμβάλουν, εάν εφαρμοστούν με συστηματικό τρόπο, στη 
σημαντική ενίσχυση του συντονισμού της χορήγησης βοήθειας σε κοινοτικό επίπεδο και 
συνεπώς στην αποτελεσματικότητα τους. 
Η πείρα όμως δείχνει ότι ένα ψήφισμα δεν αρκεί για να εξασφαλιστεί αποτελεσματικότερος 
συντονισμός, αν, πέρα από τα λόγια, δεν υπάρχει πραγματική πολιτική βούληση για μια 
πορεία προς αυτήν την κατεύθυνση. Αυτό που πρέπει να αναπτυχθεί είναι ένας πραγματικός 
αυτοματισμός ως προς το συντονισμό. Αυτή είναι η έννοια των υποδείξεων που διατύπωσε η 
Επιτροπή. 

ISSN 0254-1483 
COM(93) 195 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 01 
Αρι*. καταλόγου : CB-CO-93-237-GR-C 
ISBN 92-77-55781-8 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Luxembourg.