Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή /* COM/2011/0789 τελικό - 2011/0372 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Έπειτα από ευρεία διαβούλευση με τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους, και τη διενέργεια εκτίμησης επιπτώσεων, η Επιτροπή προτείνει την αναθεώρηση του μηχανισμού παρακολούθησης που θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[1] με την αντικατάσταση της εν λόγω απόφασης. Η πρόταση επιδιώκει να βελτιώσει το υφιστάμενο σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, με σκοπό την εξασφάλιση της τήρησης των δεσμεύσεων και των υποχρεώσεων της Ένωσης και των κρατών μελών οι οποίες απορρέουν από τις ισχύουσες και τις μελλοντικές διεθνείς συμφωνίες για την κλιματική αλλαγή, τη συμμόρφωση προς τις νομικές απαιτήσεις της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια και τη στήριξη της ανάπτυξης μέσων μετριασμού της κλιματικής αλλαγής και προσαρμογής σε επίπεδο Ένωσης. Η Επιτροπή προτείνει η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ να αντικατασταθεί με κανονισμό, λόγω του ευρύτερου πεδίου εφαρμογής της νομοθεσίας, του αυξημένου αριθμού αποδεκτών, του εξαιρετικά τεχνικού και εναρμονισμένου χαρακτήρα του μηχανισμού παρακολούθησης, και για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της. · Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Ο στόχος της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές (UNFCCC), η οποία εγκρίθηκε εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με την απόφαση 94/69/ΕΚ του Συμβουλίου[2], της 15ης Δεκεμβρίου 1993, σχετικά με τη σύναψη της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές, είναι η σταθεροποίηση των συγκεντρώσεων των αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδα τα οποία αποτρέπουν την επικίνδυνη ανθρωπογενή παρεμβολή στο κλιματικό σύστημα. Για να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η συνολική ετήσια μέση αύξηση της θερμοκρασίας στην επιφάνεια του πλανήτη δεν θα πρέπει να υπερβεί τους 2°C σε σύγκριση με τα προ της βιομηχανικής εποχής επίπεδα. Σύμφωνα με την τέταρτη έκθεση αξιολόγησης της διακυβερνητικής επιτροπής για την αλλαγή του κλίματος (IPCC), προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, οι παγκόσμιες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου πρέπει να κορυφωθούν έως το 2020. Το Πρωτόκολλο του Κιότο επικυρώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση στις 31 Μαΐου 2002[3] και τέθηκε σε ισχύ στις 16 Φεβρουαρίου 2005. Το πρωτόκολλο θέτει δεσμευτικούς στόχους μείωσης ή περιορισμού των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για την Ένωση και τα κράτη μέλη (εκτός από τη Μάλτα και την Κύπρο). Στη σύνοδο που πραγματοποιήθηκε τον Μάρτιο του 2007 στις Βρυξέλλες, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο δεσμεύθηκε σαφώς για μείωση, έως το 2020, των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της ΕΕ σε ποσοστό τουλάχιστον 20% χαμηλότερο από τα επίπεδα του 1990 και κατά 30% εφόσον υπάρξουν δεσμεύσεις για συγκρίσιμες μειώσεις των εκπομπών από άλλες ανεπτυγμένες χώρες και εφόσον οι οικονομικά πιο προηγμένες αναπτυσσόμενες χώρες συμβάλουν δεόντως, αναλόγως προς τις δυνατότητές τους. Η δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια που συμφωνήθηκε τον Δεκέμβριο του 2008 μετέτρεψε σε νομοθεσία τους στόχους μείωσης κατά 20%. Οι στόχοι αυτοί περιέχονται επίσης στην απόφαση 2/CP.15 («η συμφωνία της Κοπεγχάγης»), την οποία ενέκριναν η Ένωση και τα κράτη μέλη στις 28 Ιανουαρίου 2010. Η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ, εφεξής καλούμενη «απόφαση για μηχανισμό παρακολούθησης», αποσκοπούσε στη θέσπιση μηχανισμού για την παρακολούθηση όλων των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ· στην αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά τις υποχρεώσεις τους βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο· στην εφαρμογή των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων βάσει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο· και στην εξασφάλιση της επικαιρότητας, της πληρότητας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της διαφάνειας των εκθέσεων που η Ένωση και τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC. Στόχοι της προτεινόμενης αναθεώρησης είναι: – να ληφθούν υπόψη στον μηχανισμό παρακολούθησης οι υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων που απορρέουν από την UNFCCC, το πρωτόκολλο του Κιότο και τις μετέπειτα αποφάσεις που λαμβάνονται δυνάμει αυτών όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και την οικονομική και τεχνολογική στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες· – να βοηθηθούν η Ένωση και τα κράτη μέλη να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους ως προς τον μετριασμό και να εφαρμόσουν τη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια· – να υποστηριχθεί η κατάρτιση των νέων ενωσιακών νομοθετικών πράξεων για τον μετριασμό και την προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος. Η παρούσα πρόταση επιφέρει επίσης βελτιώσεις στις απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, οι οποίες είναι το αποτέλεσμα εξαετούς πείρας με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ και τις διατάξεις εφαρμογής της, συγκεκριμένα την απόφαση αριθ. 2005/166/ΕΚ[4], και πείρας από την εφαρμογή διαφόρων απαιτήσεων της UNFCCC. · Γενικό πλαίσιο Η αναθεώρηση της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης είναι αναγκαία για τους ακόλουθους λόγους. – Η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο και οι διατάξεις εφαρμογής της αποτελούν τις κύριες πράξεις για την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων και την εξακρίβωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Καθορίζουν τις λεπτομέρειες για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες και για την παροχή πληροφοριών όσον αφορά τα εθνικά προγράμματα μείωσης των εκπομπών, τις προβλέψεις για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, καθώς και τις πολιτικές και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής σύμφωνα με την UNFCCC. – Από την εξαετή πείρα από την εφαρμογή των δύο αυτών αποφάσεων και την πείρα που αποκτήθηκε κατά τις διεθνείς διαπραγματεύσεις και την εφαρμογή των διαφόρων απαιτήσεων της UNFCCC προκύπτει ότι υπάρχουν τομείς στους οποίους μπορούν να επέλθουν σημαντικές βελτιώσεις. Επιπλέον, απαιτείται ένα βελτιωμένο σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, δεδομένου ότι είναι αναγκαίο να ενταθεί η δράση περιορισμού σε επίπεδο ΕΕ και κρατών μελών και να τηρηθούν νέες και επερχόμενες διεθνείς και εσωτερικές δεσμεύσεις, στις οποίες συμπεριλαμβάνεται και η στρατηγική «Ευρώπη 2020». – Για την αντιμετώπιση των ανησυχιών που προκαλεί η όλο και μεγαλύτερη απειλή της παγκόσμιας αλλαγής του κλίματος λόγω της αυξανόμενης συγκέντρωσης αερίων θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα, η Ένωση έχει θέσει σε εφαρμογή και προγραμματίσει μια σειρά πολιτικών και δράσεων μετριασμού. Η δημιουργία ενός σταθερού πλαισίου για την παρακολούθηση, την αξιολόγηση, την υποβολή εκθέσεων και την εξακρίβωση όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου αποτελεί σημαντικό μέρος της διαδικασίας αυτής, καθώς επιτρέπει στην ΕΕ να διαμορφώνει και να εφαρμόζει πιο αποτελεσματικά μελλοντικές πολιτικές, καθώς και να αξιολογεί και να αποδεικνύει ότι τηρεί τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει. – Στη διάσκεψη των μερών της UNFCCC (COP) που διεξήχθη στην Κοπεγχάγη (COP 15), η Ένωση και τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να παράσχουν στις αναπτυσσόμενες χώρες σημαντική οικονομική και τεχνολογική στήριξη, ταχείας εκκίνησης και μακροπρόθεσμη, για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος. Στην COP 16 που διεξήχθη στο Κανκούν, οι χώρες συμφώνησαν (παράγραφος 40 της απόφασης 1/CP.16) ότι κάθε ανεπτυγμένη χώρα στο πλαίσιο της UNFCCC οφείλει να βελτιώσει την υποβολή εκθέσεων για την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες. Η βελτίωση της υποβολής εκθέσεων είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναγνώριση των προσπαθειών που καταβάλλουν η Ένωση και τα κράτη μέλη για να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Πιο συγκεκριμένα, η αναθεώρηση της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης θα επιχειρήσει να εξετάσει τα ακόλουθα ζητήματα: (1) Το υφιστάμενο σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις δράσεις περιορισμού δεν επαρκεί για την εφαρμογή των νέων απαιτήσεων που απορρέουν από τη νέα νομοθεσία και τις νέες διεθνείς εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC. Με τη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια, που συμφωνήθηκε μεταξύ του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου το 2009, θεσπίστηκαν νέες απαιτήσεις για τα κράτη μέλη όσον αφορά την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων. Οι νέες αυτές απαιτήσεις πρέπει να ενσωματωθούν στο υφιστάμενο σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για να παραγάγουν αποτελέσματα. Οι «συμφωνίες του Κανκούν» (απόφαση 1/CP.16) στο πλαίσιο της UNFCCC απαιτούν επίσης τη βελτίωση της υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις εκπομπές και τις δράσεις περιορισμού ως συνέχεια του πρωτοκόλλου του Κιότο. (2) Τα διαθέσιμα δεδομένα σε επίπεδο ΕΕ δεν επαρκούν για την υποστήριξη της μελλοντικής χάραξης και υλοποίησης πολιτικής. Σε ορισμένους τομείς/κλάδους μεγάλης σημασίας για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και την ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ, επί του παρόντος τα στοιχεία που έχουν συλλεγεί είναι ανύπαρκτα ή ανεπαρκή ώστε να υποστηριχθεί η αποτελεσματική χάραξη και εφαρμογή πολιτικής. Οι εν λόγω τομείς είναι οι ακόλουθοι: α) οι θαλάσσιες μεταφορές· β) οι αεροπορικές μεταφορές· γ) οι χρήσεις γης, η αλλαγή χρήσεων γης και η δασοκομία (LULUCF), και δ) η προσαρμογή. (3) Το τρέχον σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων καλύπτει τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και τις δράσεις μετριασμού, αλλά δεν λαμβάνει υπόψη ούτε εξασφαλίζει τη συμμόρφωση προς τις νέες δεσμεύσεις στο πλαίσιο της UNFCCC σχετικά με την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η Ένωση ανέλαβε διεθνή δέσμευση να παράσχει στις αναπτυσσόμενες χώρες σημαντική οικονομική και τεχνολογική στήριξη, ταχείας εκκίνησης και μακροπρόθεσμη, για την αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος. Διαφανείς και αναλυτικές πληροφορίες για το είδος και το ύψος της παρεχόμενης στήριξης είναι θεμελιώδους σημασίας για να εξασφαλιστεί η προβολή της Ένωσης, η αποτελεσματική μετάδοση του μηνύματος της Ένωσης για την αλλαγή του κλίματος και η αξιοπιστία έναντι των διεθνών εταίρων μας. Τα προβλήματα που επισημαίνονται ανωτέρω, τα οποία πρέπει να επιλυθούν, έχουν συχνά προκαλέσει αυστηρή κριτική από άλλες χώρες, ότι η Ένωση και τα κράτη μέλη της δεν τηρούν τις δεσμεύσεις τους. (4) Απαιτούνται πρόσθετα δεδομένα και πληροφορίες για την παρακολούθηση της προόδου προς την επίτευξη των στόχων περιορισμού των εκπομπών, ιδίως στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020». Η στρατηγική «Ευρώπη 2020», η νέα ολοκληρωμένη στρατηγική οικονομικής πολιτικής της Ένωσης για την ανάπτυξη και την απασχόληση, ενσωματώνει τους στόχους περιορισμού των ενωσιακών και εθνικών εκπομπών ως πρωταρχικούς στόχους. (5) Παρατηρείται έλλειψη διαφάνειας, επικαιρότητας, συνέπειας, πληρότητας και συγκρισιμότητας όσον αφορά τις πληροφορίες που υποβάλλονται επί του παρόντος στο πλαίσιο της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης. Το σχετικά υψηλό ποσοστό των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών υποδηλώνει ότι η διαφάνεια, η ακρίβεια, η συνέπεια και η αποτελεσματικότητα του υφιστάμενου συστήματος παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων επιδέχονται βελτίωση. (6) Η πείρα έχει δείξει ότι υπάρχει επείγουσα ανάγκη για απλούστευση και εξορθολογισμό των τρεχουσών απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων. Η πείρα από την εφαρμογή της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης κατέδειξε ότι ορισμένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων δεν είχαν τα αναμενόμενα αποτελέσματα ή ότι οι πληροφορίες δεν χρησιμοποιήθηκαν σύμφωνα με τις προσδοκίες. Έχει επίσης δείξει ότι μπορούν να συνδεθούν στενότερα οι νομοθετικές πράξεις που προβλέπουν την υποβολή εκθέσεων. · Υφιστάμενες διατάξεις στον τομέα που αφορά η πρόταση Ο σημερινός μηχανισμός παρακολούθησης θεσπίστηκε με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ, η οποία θα καταργηθεί βάσει της παρούσας πρότασης. · Συνοχή με τις άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Η αναθεώρηση της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης: – εξυπηρετεί τους γενικούς στόχους της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια σχετικά με τη μείωση των παγκόσμιων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, συνάδει με τις επιμέρους νομοθετικές πράξεις που εκδόθηκαν στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων και αποβλέπει στη βελτίωση της εφαρμογής πρόσθετων πολιτικών σε τομείς που δεν καλύπτονται ακόμη επαρκώς από τη δέσμη μέτρων· – είναι σύμφωνη με τις συζητήσεις στο πλαίσιο της UNFCCC για μελλοντικά συστήματα μέτρησης, αναφοράς και εξακρίβωσης (MRV) όσον αφορά τις εκπομπές, τις δράσεις και την παροχή οικονομικής στήριξης, τόσο για τα ζητήματα των οποίων προτείνεται η κάλυψη όσο και για τους τομείς υποβολής εκθέσεων που έχουν επιλεγεί για βελτίωση· – είναι σύμφωνη με τη στρατηγική «Ευρώπη 2020», η οποία ενσωματώνει τη δέσμευση του περιορισμού των εκπομπών ως έναν από τους πρωταρχικούς στόχους και απαιτεί να διατίθενται επικαιροποιημένες και πρόσφατες πληροφορίες σχετικά με τη δράση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, με σκοπό την παρακολούθηση της προόδου που συντελείται στα κράτη μέλη και στην Ένωση· – ευθυγραμμίζεται με τους ενωσιακούς στόχους απλούστευσης και βελτίωσης της νομοθεσίας, δεδομένου ότι η αναθεώρηση βασίζεται στην πείρα που αποκτήθηκε κατά την εφαρμογή και στην ανάδραση από τους ενδιαφερομένους. Στόχος της αναθεώρησης είναι να αντιμετωπίσει τις αδυναμίες και τα προβλήματα που διαπιστώθηκαν και να απλουστεύσει τις απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων, ανάλογα με την περίπτωση. Οι νέες απαιτήσεις έχουν εναρμονιστεί με τις υφιστάμενες ροές υποβολής εκθέσεων και ανάγκες πληροφοριών, τις οποίες λαμβάνουν δεόντως υπόψη. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ · Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι στοχευόμενοι τομείς και γενικά χαρακτηριστικά των αποκρινόμενων Επιπλέον των συνεδριάσεων και των ημερίδων με εμπειρογνώμονες, οργανώθηκε δημόσια διαδικτυακή διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους, η οποία αφορούσε όλες τις πτυχές της προγραμματισμένης αναθεώρησης της απόφασης αριθ. 280/2004, από τις 7 Μαρτίου 2011 έως τις 29 Απριλίου 2011. Το επιγραμμικό ερωτηματολόγιο ήταν διαθέσιμο στους ιστότοπους της ΓΔ Δράση για το κλίμα και «Your voice» («Η φωνή σας»). Το ερωτηματολόγιο ήταν διαθέσιμο σε όλες τις επίσημες γλώσσες και αποδόθηκε ιδιαίτερη προσοχή στην ενημέρωση των ενδιαφερομένων. Υποβλήθηκαν απαντήσεις από ιδιώτες, εθνικές διοικήσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις, ιδιωτικές εταιρείες, βιομηχανικούς ομίλους και ένα ερευνητικό ίδρυμα. · Αποτέλεσμα της διαδικασίας δημόσιας διαδικτυακής διαβούλευσης Τα στοιχεία που συγκεντρώθηκαν από τη διαβούλευση αφήνουν να διαφανεί ότι οι πολίτες της ΕΕ επιδεικνύουν έντονο ενδιαφέρον για πληροφορίες σχετικά με την κλιματική αλλαγή και υποστηρίζουν την περαιτέρω βελτίωση του συστήματος υποβολής εκθέσεων, ιδίως όσον αφορά την πληρότητα και τη διαφάνεια των πληροφοριών. Γενικά, οι ερωτηθέντες κρίνουν ότι, παρά τη σχετικά καλή ποσότητα και ποιότητα των πληροφοριών σχετικά με την κλιματική αλλαγή, υπάρχει περιθώριο για βελτίωση και στην πλειονότητά τους θεωρούν ότι είναι σκόπιμο να βελτιωθούν οι απαιτήσεις σε όλους τους τομείς που εξετάστηκαν στη σχετική εκτίμηση επιπτώσεων. Τα αποτελέσματα της διαβούλευσης διατίθενται στο διαδίκτυο[5]. · Διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη Το 2009, 2010 και 2011 διοργανώθηκαν δύο ημερίδες, διεξήχθη μια σειρά συνεδριάσεων τεχνικών και ειδικών τομεακών εμπειρογνωμόνων, και πραγματοποιήθηκαν διάφορα έργα για την ενημέρωση των κρατών μελών σχετικά με την αναθεώρηση της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης. Στις εν λόγω συνεδριάσεις, τα κράτη μέλη συμφώνησαν ότι είναι αναγκαίο να αναθεωρηθεί η απόφαση για μηχανισμό παρακολούθησης, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις σε ενωσιακό και διεθνές επίπεδο, καθώς και τα διδάγματα που αποκομίστηκαν από την εφαρμογή της. Ωστόσο, τα κράτη μέλη εξέφρασαν ανησυχίες σχετικά με την ενδεχόμενη αύξηση της διοικητικής επιβάρυνσης. Επτά κράτη μέλη (Φινλανδία, Γερμανία, Ουγγαρία, Κάτω Χώρες, Σλοβακία, Ισπανία και Σουηδία) προσφέρθηκαν να παράσχουν πληροφορίες σχετικά με τη διοικητική επιβάρυνση και τις διοικητικές δαπάνες. Ζητήθηκε η γνώμη των εν λόγω κρατών μελών δύο φορές με ερωτηματολόγια. Εντούτοις, μόνο 5 (Φινλανδία, Γερμανία, Ουγγαρία, Κάτω Χώρες και Σουηδία) απάντησαν στο δεύτερο ερωτηματολόγιο. Το χαμηλό ποσοστό ανταπόκρισης στο δεύτερο ερωτηματολόγιο οφείλεται κυρίως στο γεγονός ότι οι ερωτήσεις αφορούσαν πρωτίστως τις νέες διατάξεις οι οποίες θα θεσπιστούν με τον νέο κανονισμό για μηχανισμό παρακολούθησης. Επομένως, τα κράτη μέλη δυσκολεύτηκαν να εκτιμήσουν τη δυνητική διοικητική επιβάρυνση. Στη συνέχεια, και σύμφωνα με τη συμβουλή της διευθύνουσας ομάδας εκτίμησης επιπτώσεων, έγιναν τηλεφωνικές και ηλεκτρονικές επαφές με τους εκπροσώπους των κρατών μελών για τη συγκέντρωση πρόσθετων στοιχείων ή την αποσαφήνιση των πληροφοριών που είχαν υποβληθεί. Από τη διαδικασία αυτή προέκυψαν τα τελικά στοιχεία για τη διοικητική επιβάρυνση στα οποία βασίζεται η εκτίμηση επιπτώσεων. · Εκτίμηση επιπτώσεων Στην εκτίμηση επιπτώσεων εξετάστηκαν διάφορα ζητήματα, μεταξύ των οποίων: – ο κύκλος εξέτασης και συμμόρφωσης της ΕΕ στο πλαίσιο της απόφασης περί επιμερισμού της προσπάθειας· – οι απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές από τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές· – οι απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις εκτός του CO2 επιπτώσεις των αεροπορικών μεταφορών στο παγκόσμιο κλίμα· – οι απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων για την προσαρμογή· – πρόσθετες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων σχετικά με τη LULUCF· – απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων για την οικονομική και τεχνολογική στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες· – η συνέπεια με άλλες νομοθετικές πράξεις της ΕΕ με αντικείμενο τους ατμοσφαιρικούς ρύπους και οι βελτιώσεις που βασίζονται στην κτηθείσα πείρα από την εφαρμογή. Στην εκτίμηση επιπτώσεων εξετάστηκαν διάφορες επιλογές πολιτικής για καθένα από τα ζητήματα αυτά. Εξετάστηκαν λεπτομερώς οι δυνητικές οικονομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις. Η λεπτομερής αξιολόγηση των επιλογών περιέχεται στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την πρόταση και θα είναι διαθέσιμη στην ακόλουθη ηλεκτρονική διεύθυνση: http://ec.europa.eu/clima/studies/g-gas/index_en.htm. · Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης Ο παρών κανονισμός έχει ως κύριο στόχο να βοηθήσει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να τηρήσουν τις δεσμεύσεις και τους στόχους τους σε εθνικό, ενωσιακό και διεθνές επίπεδο, και να χαράξουν περαιτέρω πολιτική μέσω της διαφανούς, ακριβούς, συνεπούς, συγκρίσιμης και πλήρους υποβολής εκθέσεων. Οι υφιστάμενες διεθνείς απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων επιβάλλουν ήδη την ετήσια δήλωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και την ανά τετραετία υποβολή άλλων πληροφοριών σχετικών με το κλίμα (προβλέψεις, δράσεις μετριασμού, παροχή στήριξης σε αναπτυσσόμενες χώρες, προσαρμογή). Εντούτοις, η εν λόγω υποβολή εκθέσεων θεωρείται εδώ και καιρό ανεπαρκής και ασκήθηκε έντονη διεθνής πίεση για την ενίσχυση και τη συμπλήρωση των υφιστάμενων απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων, καθώς και για την αύξηση της συχνότητας υποβολής. Αυτό είναι ιδιαίτερα ζωτικής σημασίας στη σημερινή κρίσιμη συγκυρία, όπου οι οικονομικές εξελίξεις έχουν έντονο αντίκτυπο στη χάραξη πολιτικής μετριασμού και όπου η παροχή σημάτων έγκαιρης προειδοποίησης μπορεί να επηρεάσει καθοριστικά την ικανότητα χώρας να αναλάβει δράση και μπορεί να εξασφαλίσει ότι η διατηρήσιμη οικονομική ανάπτυξη παραμένει αποσυνδεδεμένη από τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου. Αυτές ακριβώς οι εκτιμήσεις μετατράπηκαν σε συγκεκριμένες απαιτήσεις στις πρόσφατες διεθνείς συμφωνίες στο Κανκούν (απόφαση 1/CP.16), οι οποίες πράγματι απαιτούν πλούτο αξιόπιστων και εκτενών πληροφοριών (για τις προβλέψεις, τις δράσεις μετριασμού, την παροχή στήριξης στις αναπτυσσόμενες χώρες) ανά διετία, ώστε να υποστηρίζονται οι δεσμεύσεις τις οποίες αποφάσισαν να αναλάβουν τα μέρη. Οι διεθνείς απαιτήσεις συμπληρώνουν επίσης τις απαιτήσεις που επιβλήθηκαν πρόσφατα σε επίπεδο ΕΕ μέσω της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια, στην οποία αναγνωρίζεται και πάλι με σαφήνεια η ανάγκη για καλύτερα και πιο πρόσφατα δεδομένα και πληροφορίες. Τέλος, η συλλογή πιο επίκαιρων πληροφοριών από τα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τις προβλέψεις τους για τα αέρια θερμοκηπίου και τις δράσεις μετριασμού, θα συμβάλει στην υλοποίηση της στρατηγικής «Ευρώπη 2020», η οποία περιλαμβάνει τους ευρωπαϊκούς και εθνικούς στόχους περιορισμού των εκπομπών ως πρωταρχικούς στόχους. Στο πλαίσιο αυτό, ο παρών κανονισμός προτείνει την ενίσχυση του πλαισίου παρακολούθησης, υποβολής εκθέσεων και εξέτασης στο εσωτερικό της ΕΕ, επιτρέποντας με τον τρόπο αυτό την τήρηση των εσωτερικών και διεθνών δεσμεύσεων, καθώς και την υλοποίηση των σημερινών πολιτικών και την αποτελεσματική χάραξη περαιτέρω πολιτικής. Δεδομένων των αβεβαιοτήτων που συνδέονται με το μετά το Κιότο καθεστώς για το κλίμα και της ανάγκης για ετήσιο κύκλο συμμόρφωσης για τους σκοπούς της εφαρμογής της απόφασης περί επιμερισμού της προσπάθειας, η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει τη δημιουργία διαδικασίας για την εξέταση σε ενωσιακό επίπεδο των δεδομένων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη για τα αέρια θερμοκηπίου, εξασφαλίζοντας έτσι ότι η συμμόρφωση με τους στόχους της απόφασης περί επιμερισμού της προσπάθειας αξιολογείται κατά τρόπο διεξοδικό, διαφανή, αξιόπιστο και έγκαιρο, όπως ορίζεται στη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια. Η πρόταση υιοθετεί μια συνετή προσέγγιση ως προς την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές από τις διεθνείς θαλάσσιες μεταφορές και τον τομέα LULUCF, για την οποία διεξάγονται συζητήσεις πολιτικής τόσο στην Ένωση όσο και διεθνώς. Εξασφαλίζει ότι ο μηχανισμός παρακολούθησης παρέχει το κατάλληλο πλαίσιο για τον καθορισμό λεπτομερών απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού επιτευχθεί συγκεκριμένο αποτέλεσμα πολιτικής σε επίπεδο είτε διεθνές είτε ενωσιακό. Έτσι εξασφαλίζεται η συνέπεια με το μελλοντικό πλαίσιο πολιτικής, αποφεύγεται η αλληλεπικάλυψη προσπαθειών και διασφαλίζεται ότι η Ένωση είναι σε θέση να εφαρμόσει τις λεπτομερείς απαιτήσεις κατά τον πλέον συμφέροντα τρόπο. Η πρόταση εξασφαλίζει τη συνέπεια με την ισχύουσα ενωσιακή πολιτική όσον αφορά τις επιπτώσεις των αερομεταφορών στο κλίμα εκτός του CO2, καθώς απαιτεί από την Επιτροπή να προβαίνει σε εκτίμηση των εν λόγω επιπτώσεων ανά διετία με βάση τα πλέον πρόσφατα δεδομένα για τις εκπομπές και τις τελευταίες επιστημονικές εξελίξεις. Η προσέγγιση αυτή διαφέρει από εκείνες που εξετάστηκαν στην εκτίμηση επιπτώσεων και αντανακλά τα χρήσιμα στοιχεία που παρασχέθηκαν από άλλες υπηρεσίες της Επιτροπής κατά τη διαδικασία διυπηρεσιακής διαβούλευσης. Συμπεριλήφθηκε στην πρόταση καθώς κρίθηκε ότι επιτυγχάνει ισοδύναμα οφέλη με αισθητά μικρότερη διοικητική επιβάρυνση. Όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων για τις προβλέψεις, τις πολιτικές και τα μέτρα, η πρόταση απαιτεί την υποβολή ετήσιας έκθεσης ώστε να είναι δυνατή, αφενός, η ετήσια αξιολόγηση των δεσμεύσεων που ανέλαβε η ΕΕ σε εθνικό και διεθνές επίπεδο και, αφετέρου, η λήψη έγκαιρων και αποτελεσματικών διορθωτικών μέτρων. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι πολλά κράτη μέλη υποβάλλουν ήδη επικαιροποιημένες πληροφορίες κάθε έτος όταν θεωρούν ότι οι πληροφορίες που υποβλήθηκαν κατά το προηγούμενο έτος είναι παρωχημένες. Η πρόταση υιοθετεί μια πραγματιστική προσέγγιση, καθώς δεν απαιτεί την υποβολή στην Επιτροπή επαναληπτικών βασικών πληροφοριών αλλά επιδιώκει να εξασφαλίσει ότι οι υφιστάμενες βασικές τεχνικές εκθέσεις είναι διαθέσιμες για την ενημέρωση του κοινού. Όσον αφορά την οικονομική και τεχνολογική στήριξη, η πρόταση ενισχύει την υποβολή εκθέσεων με βάση κοινές μεθόδους, σύμφωνα με την υποχρέωση της Ένωσης να παρέχει διαφανείς και πλήρεις πληροφορίες σχετικά με την οικονομική και τεχνολογική στήριξη που προσφέρει στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η υποβολή ετήσιας έκθεσης για τη δράση προσαρμογής θα συμβάλει στον προσδιορισμό της δράσης που αναλαμβάνεται από τα κράτη μέλη και στη χάραξη ενωσιακής στρατηγικής για την προσαρμογή. Θα παρέχει επίσης πληροφορίες και δεδομένα για τον Μηχανισμό Διαλογής Πληροφοριών της ΕΕ, ο οποίος θα αποτελέσει χρήσιμο εργαλείο για τους εθνικούς, περιφερειακούς και τοπικούς πολιτικούς ιθύνοντες. Σύμφωνα με την εκτίμηση επιπτώσεων, πρόκειται για οικονομικά συμφέρουσα επιλογή καθώς συνεπάγεται περιορισμένη διοικητική επιβάρυνση, ενώ παράλληλα εξασφαλίζει ότι η Ένωση είναι σε θέση να τηρήσει καλύτερα τις διεθνείς της υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων. Τέλος, η πρόταση βελτιώνει τα υφιστάμενα εθνικά συστήματα των κρατών μελών για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις προβλέψεις, τις πολιτικές και τα μέτρα και εξασφαλίζει τη συνέπεια με άλλες νομοθετικές πράξεις με αντικείμενο τους ατμοσφαιρικούς ρύπους. Αυτό αποτελεί μια συμφέρουσα κίνηση, δεδομένου ότι, παρά την επιβάρυνση που συνεπάγεται, θα οδηγήσει μακροπρόθεσμα στη βελτίωση της συμμόρφωσης, στην απλούστευση και στη μείωση του κόστους. Η πρόταση περιέχει επίσης καλύτερες διατάξεις διασφάλισης / ελέγχου της ποιότητας και καθιερώνει εξορθολογισμένους μορφότυπους συνοδευόμενους από κατευθύνσεις για τη σύνταξη των εκθέσεων με σκοπό την αύξηση της ποιότητας και πληρότητας των παρεχόμενων δεδομένων και την απλούστευση των υφιστάμενων απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων, αποφεύγοντας ταυτόχρονα την επιβολή άσκοπης διοικητικής επιβάρυνσης. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ · Νομική βάση Τη νομική βάση για τη νομοθετική πρόταση αποτελεί το άρθρο 192 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η πρόταση επιδιώκει έναν θεμιτό στόχο που εμπίπτει στο άρθρο 191 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και συγκεκριμένα την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής (μετριασμός και προσαρμογή). Η πρόταση αποσκοπεί στη βελτίωση της διαθεσιμότητας πληροφοριών για την ενωσιακή πολιτική και λήψη αποφάσεων, καθώς και στον συντονισμό και τη συνέπεια της υποβολής εκθέσεων από την Ένωση και τα κράτη μέλη στο πλαίσιο της UNFCCC. Ο στόχος αυτός δεν μπορεί να επιτευχθεί με λιγότερο περιοριστικά μέτρα. Η πρόταση δεν επηρεάζει την τρέχουσα γενική κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών όσον αφορά την παρακολούθηση, τη συλλογή δεδομένων και την υποβολή εκθέσεων, που καθορίστηκε βάσει της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης. · Αρχή της επικουρικότητας Για να δικαιολογείται η ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ, πρέπει να τηρείται η αρχή της επικουρικότητας: α) Διακρατική φύση του προβλήματος (κριτήριο αναγκαιότητας) Η διακρατική φύση της κλιματικής αλλαγής αποτελεί καθοριστικό στοιχείο για να κριθεί κατά πόσον είναι αναγκαία η ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ. Η εσωτερική και μόνο δράση δεν θα μπορούσε να επιτύχει τη συμμόρφωση με τις δεσμεύσεις που συμφωνήθηκαν διεθνώς και δεν θα επαρκούσε για την ευόδωση των σκοπών και των στόχων που καθορίστηκαν στο πλαίσιο της απόφασης περί επιμερισμού της προσπάθειας. Κατά συνέπεια, είναι αναγκαίο να δημιουργήσει η Ένωση ένα ευνοϊκό πλαίσιο για την εκπλήρωση των διεθνών και ενωσιακών απαιτήσεων, εξασφαλίζοντας την εναρμονισμένη σύνταξη εκθέσεων όποτε είναι δυνατόν. Η βελτίωση της αποτελεσματικότητας όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων, για την οποία απαιτείται ο συντονισμός ενός συνόλου νομοθετικών πράξεων και η επικαιρότητα και ποιότητα των υποβαλλόμενων εκθέσεων βάσει της UNFCCC, με τη συγκέντρωση δεδομένων από 27 κράτη μέλη, επιβάλλουν επίσης τον συντονισμό σε επίπεδο Ένωσης. β) Κριτήριο αποτελεσματικότητας (προστιθέμενη αξία) Πέραν του γεγονότος ότι οι περισσότερες από τις προτεινόμενες αναθεωρήσεις προκύπτουν από υφιστάμενες ή επικείμενες ενωσιακές και διεθνείς απαιτήσεις, η ανάληψη δράσης σε ενωσιακό επίπεδο θα προσπόριζε αδιαμφισβήτητα οφέλη σε σύγκριση με τη δράση σε εθνικό επίπεδο, λόγω της αποτελεσματικότητάς της. Δεδομένου ότι οι βασικές δεσμεύσεις αναλαμβάνονται σε ενωσιακό επίπεδο, είναι πιο αποτελεσματική η κατάρτιση των αναγκαίων για την υποβολή εκθέσεων νομοθετικών πράξεων σε ενωσιακό επίπεδο. Επιπλέον, η επίλυση των προβλημάτων που έχουν εντοπιστεί, όπως η ποιότητα και η επικαιρότητα της υποβολής εκθέσεων από την Ένωση και τα κράτη μέλη, απαιτεί τον συντονισμό των δεδομένων και των μεθόδων στο σύνολο των 27 κρατών μελών, πράγμα που εξασφαλίζεται πιο αποτελεσματικά σε ενωσιακό επίπεδο. Η πείρα, ιδίως από την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στην UNFCCC, καταδεικνύει ότι η απόφαση για μηχανισμό παρακολούθησης συνέβαλε σημαντικά στη διευκόλυνση και την επιβολή της υποβολής εκθέσεων καλής ποιότητας. Οι συμπληρωματικοί έλεγχοι και αναλύσεις στις οποίες υποβάλλονται τα δεδομένα των κρατών μελών βάσει της απόφασης για μηχανισμό παρακολούθησης έχουν ως αποτέλεσμα την υποβολή εκθέσεων καλύτερης ποιότητας στην UNFCCC και συνέβαλαν σημαντικά στην τήρηση από τα κράτη μέλη των δεσμεύσεών τους καθώς και στον περιορισμό των περιπτώσεων μη συμμόρφωσης στο πλαίσιο της UNFCCC. Καθοριστικό ρόλο διαδραμάτισε επίσης η ενίσχυση του βαθμού επιβολής της συμμόρφωσης χάρη στη δυνατότητα της Επιτροπής να κινεί διαδικασίες παράβασης. Η επέκταση της υποβολής εκθέσεων σε νέους τομείς που υπάγονται στην UNFCCC, όπως η οικονομική και τεχνολογική στήριξη, στο πλαίσιο του αναθεωρημένου μηχανισμού παρακολούθησης, αναμένεται να προσπορίσει παρόμοια σημαντικά οφέλη. Η υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο του αναθεωρημένου μηχανισμού παρακολούθησης θα επιτρέψει τη λεπτομερέστερη αξιολόγηση και ανάλυση των δεδομένων των κρατών μελών και θα εξασφαλίσει τον σαφή εντοπισμό των κενών και των αδυναμιών, καθώς και τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αντιμετώπισή τους, δεδομένου ότι πρόκειται για δύο πεδία της υποβολής εκθέσεων που έχουν κρίσιμη σημασία για τη διεθνή αξιοπιστία της Ένωσης. Επιπλέον, η υποβολή εκθέσεων στο πλαίσιο του αναθεωρημένου μηχανισμού παρακολούθησης θα εξασφαλίσει τουλάχιστον ορισμένα κοινά ελάχιστα πρότυπα και την υποβολή των πληροφοριών κατά τρόπο πιο ομοιογενή απ’ ό,τι στο παρελθόν. Τέλος, η εφαρμογή των διαδικασιών παράβασης θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για να εξασφαλιστεί ότι τυχόν εκκρεμή ζητήματα ρυθμίζονται εσωτερικά στην Ένωση και όχι στην UNFCCC, στο πλαίσιο της οποίας ενδέχεται να έχουν σημαντικές πολιτικές και νομικές προεκτάσεις. Όσον αφορά την υποβολή εκθέσεων για την προσαρμογή, ο αναθεωρημένος μηχανισμός παρακολούθησης θα προσφέρει οφέλη παρόμοια με τα προαναφερόμενα, με το πρόσθετο πλεονέκτημα ότι θα αποτελέσει επίσης πλατφόρμα για την ανταλλαγή βέλτιστων πρακτικών. Δεδομένου ότι η προσαρμογή αποτελεί πρόβλημα κοινό για όλα τα κράτη μέλη, η συγκέντρωση της υποβολής πληροφοριών θα διευκολύνει την κατανόηση των αναγκών προσαρμογής καθώς και τον εντοπισμό των βέλτιστων πρακτικών και των κενών που θα μπορούσαν να καλυφθούν είτε μέσω της ανάληψης δράσης σε ενωσιακό επίπεδο είτε μέσω της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών. · Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση συνάδει με την αρχή της αναλογικότητας για τους ακόλουθους λόγους: Η πρόταση δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων της βελτίωσης της ποιότητας των δεδομένων για την κλιματική αλλαγή και της διασφάλισης της συμμόρφωσης προς τις διεθνείς και ενωσιακές απαιτήσεις. Η πρόταση είναι ανάλογη προς τον γενικό σκοπό της Ένωσης, που είναι η επίτευξη των στόχων βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο όσον αφορά τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, καθώς και των στόχων που εκτίθενται στη δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια, στη συμφωνία της Κοπεγχάγης και στην απόφαση 1/CP.16 («συμφωνίες του Κανκούν»). Η πρόταση προβλέπει την εφαρμογή ενός μηχανισμού παρακολούθησης ο οποίος είναι παρεμφερής, ως προς τις πρακτικές και τις διαδικασίες, προς τον μηχανισμό που εφαρμόζεται ήδη δυνάμει της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Όπως διευκρινίζεται στο δημοσιονομικό δελτίο που συνοδεύει τον παρόντα κανονισμό, ο κανονισμός εφαρμόζεται με χρήση του υφιστάμενου προϋπολογισμού και δεν έχει επιπτώσεις στο πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο. 5. ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ · Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος Η πρόταση περιλαμβάνει μια διάταξη η οποία επιτρέπει στην Επιτροπή να επανεξετάζει τον παρόντα κανονισμό στο πλαίσιο μελλοντικών αποφάσεων σχετικά με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο ή άλλης ενωσιακής νομοθεσίας. Εάν παραστεί ανάγκη, η Επιτροπή θα προτείνει τροποποιήσεις του παρόντος κανονισμού στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο και θα τροποποιήσει υφιστάμενες κατ’ εξουσιοδότηση πράξεις ή θα θεσπίσει νέες. 2011/0372 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για μηχανισμό παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και υποβολής άλλων πληροφοριών σε εθνικό και ενωσιακό επίπεδο που αφορούν την κλιματική αλλαγή ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 192 παράγραφος 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[6], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[7], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Με την απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για μηχανισμό παρακολούθησης των εκπομπών αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου στην Κοινότητα και εφαρμογής του πρωτοκόλλου του Κιότο[8] θεσπίστηκε ένα πλαίσιο για την παρακολούθηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου, καθώς και για την αξιολόγηση της προόδου προς την τήρηση των δεσμεύσεων για τις εν λόγω εκπομπές και την εφαρμογή των απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων δυνάμει της σύμβασης-πλαισίου των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές («UNFCCC»)[9] και του πρωτοκόλλου του Κιότο[10] στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι πρόσφατες και μελλοντικές εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο σχετικά με την UNFCCC και το πρωτόκολλο του Κιότο και να τεθούν σε εφαρμογή οι νέες απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που καθορίζονται στην ενωσιακή νομοθεσία, θα πρέπει να αντικατασταθεί η εν λόγω απόφαση. Η απόφαση αριθ. 280/2004/ΕΚ θα πρέπει να αντικατασταθεί με κανονισμό, λόγω του ευρύτερου πεδίου εφαρμογής της νομοθεσίας, της ένταξης πρόσθετων κατηγοριών προσώπων στις οποίες επιβάλλονται υποχρεώσεις, του πιο σύνθετου και εξαιρετικά τεχνικού χαρακτήρα των διατάξεων που θεσπίζονται, της αυξημένης ανάγκης για ενιαίους κανόνες εφαρμοστέους σε ολόκληρη την Ένωση, και για τη διευκόλυνση της εφαρμογής της. (2) Απώτερος στόχος της UNFCCC είναι να σταθεροποιηθούν οι συγκεντρώσεις αερίων του θερμοκηπίου στην ατμόσφαιρα σε επίπεδο που να εμποδίζει την επικίνδυνη ανθρωπογενή παρέμβαση στο κλιματικό σύστημα. Προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός, η συνολική μέση ετήσια αύξηση της θερμοκρασίας της επιφάνειας του πλανήτη δεν πρέπει να υπερβεί τους 2°C σε σχέση με τα προβιομηχανικά επίπεδα. (3) Απαιτείται η ενδελεχής παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων καθώς και η τακτική αξιολόγηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου της Ένωσης και των κρατών μελών και των προσπαθειών που καταβάλλουν για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. (4) Η απόφαση 1/CP.15 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC («απόφαση 1/CP.15» ή «συμφωνία της Κοπεγχάγης») και η απόφαση 1/CP.16 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC («απόφαση 1/CP.16» ή «συμφωνίες του Κανκούν») συνέβαλαν σημαντικά στην πρόοδο όσον αφορά την αντιμετώπιση, κατά ισόρροπο τρόπο, των προκλήσεων που επιφέρει η κλιματική αλλαγή. Οι εν λόγω αποφάσεις καθορίζουν νέες απαιτήσεις ως προς την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων, που ισχύουν για την εφαρμογή των φιλόδοξων μειώσεων των εκπομπών σχετικά με τις οποίες δεσμεύθηκαν η Ένωση και τα κράτη μέλη, και προβλέπουν την παροχή στήριξης στις αναπτυσσόμενες χώρες. Με τις αποφάσεις αυτές αναγνωρίζεται επίσης η σημασία της αντιμετώπισης της προσαρμογής με την ίδια προτεραιότητα με τον μετριασμό. Επίσης, σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16, οι ανεπτυγμένες χώρες οφείλουν να εκπονήσουν στρατηγικές ή σχέδια ανάπτυξης με χαμηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Οι στρατηγικές ή τα σχέδια αυτά αναμένεται να συμβάλουν στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και να εξασφαλίσουν τη συνέχιση της υψηλής μεγέθυνσης και της αειφόρου ανάπτυξης. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να διευκολύνει, μέσω των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων που προβλέπει, την εφαρμογή των σημερινών και των μελλοντικών απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που θα απορρέουν από περαιτέρω αποφάσεις ή από την έγκριση διεθνούς συμφωνίας στο πλαίσιο της UNFCCC. (5) Η δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια που εκδόθηκε το 2009, και ιδίως η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, περί των προσπαθειών των κρατών μελών να μειώσουν τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ώστε να τηρηθούν οι δεσμεύσεις της Κοινότητας για μείωση των εκπομπών αυτών μέχρι το 2020[11] και η οδηγία 2009/29/ΕΚ, της 23ης Απριλίου 2009, για τροποποίηση της οδηγίας 2003/87/ΕΚ με στόχο τη βελτίωση και την επέκταση του συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου της Κοινότητας[12], αποτελεί μία ακόμη σταθερή δέσμευση της Ένωσης και των κρατών μελών για σημαντική μείωση των οικείων εκπομπών αερίων θερμοκηπίου. Το ενωσιακό σύστημα παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές θα πρέπει επίσης να επικαιροποιηθεί με βάση τις νέες απαιτήσεις της εν λόγω νομοθεσίας. (6) Η UNFCCC δεσμεύει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να καταρτίζουν, να επικαιροποιούν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη διάσκεψη των μερών εθνικές απογραφές για τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές εκπομπής και τις απορροφήσεις από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ του 1987 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος της σύμβασης της Βιέννης για την προστασία της στιβάδας του όζοντος («Πρωτόκολλο του Μόντρεαλ»)[13], με τη χρήση συγκρίσιμων μεθοδολογιών οι οποίες έχουν εγκριθεί από τη διάσκεψη των μερών. (7) Σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου του Κιότο, η Ένωση και τα κράτη μέλη οφείλουν να θεσπίσουν και να διατηρήσουν ένα εθνικό σύστημα για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και της απορρόφησης από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ, με σκοπό την εξασφάλιση της εφαρμογής άλλων διατάξεων του πρωτοκόλλου του Κιότο. Η απόφαση 1/CP.16 απαιτεί επίσης εθνικές ρυθμίσεις για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και την απορρόφηση από καταβόθρες όλων των αερίων θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει την εφαρμογή των δύο αυτών απαιτήσεων. (8) Η πείρα από την εφαρμογή της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ έχει καταδείξει την ανάγκη αύξησης των συνεργειών και της συνέπειας με την υποβολή εκθέσεων δυνάμει άλλων νομοθετικών πράξεων, και ιδίως με την οδηγία 2003/87/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Οκτωβρίου 2003, σχετικά με τη θέσπιση συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Κοινότητας και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου[14], με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 166/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Οκτωβρίου 2006, για τη σύσταση ευρωπαϊκού μητρώου έκλυσης και μεταφοράς ρύπων και για την τροποποίηση των οδηγιών 91/689/EΟΚ και 96/61/EΚ του Συμβουλίου[15], με την οδηγία 2001/81/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Οκτωβρίου 2001, σχετικά με εθνικά ανώτατα όρια εκπομπών για ορισμένους ατμοσφαιρικούς ρύπους[16], με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 842/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Μαΐου 2006, για ορισμένα φθοριούχα αέρια θερμοκηπίου[17] και με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1099/2008 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Οκτωβρίου 2008[18] για τις στατιστικές ενέργειας. Ασφαλώς, ο εξορθολογισμός των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων θα απαιτήσει την τροποποίηση επιμέρους νομοθετικών πράξεων, αλλά η χρήση συνεκτικών δεδομένων για την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου είναι απαραίτητη για να διασφαλιστεί η ποιότητα των εκθέσεων που υποβάλλονται όσον αφορά τις εκπομπές. (9) Η τέταρτη έκθεση αξιολόγησης από τη διακυβερνητική επιτροπή για την κλιματική αλλαγή (IPPC) διαπίστωσε ότι το τριφθοριούχο άζωτο («NF3») έχει δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη 17.000 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του CO2. Το NF3 χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο στην ηλεκτρονική βιομηχανία ως υποκατάστατο των υπερφθορανθράκων («PFC») και του εξαφθοριούχου θείου (SF6). Σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η ενωσιακή πολιτική στον τομέα του περιβάλλοντος πρέπει να βασίζεται στην αρχή της προφύλαξης. Η εν λόγω αρχή απαιτεί την παρακολούθηση του NF3 για την εκτίμηση του επιπέδου των εκπομπών στην Ένωση και, ενδεχομένως, τον καθορισμό δράσεων μετριασμού. (10) Τα δεδομένα που αναφέρονται επί του παρόντος στις εθνικές απογραφές των αερίων θερμοκηπίου καθώς και στα εθνικά μητρώα και στο ενωσιακό μητρώο δεν επαρκούν ώστε να προσδιοριστούν, σε επίπεδο κράτους μέλους, οι εκπομπές CO2 της πολιτικής αεροπορίας σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ. Με τη θέσπιση των υποχρεώσεων υποβολής εκθέσεων, η Ένωση δεν θα πρέπει να επιβάλλει στα κράτη μέλη και στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις («ΜΜΕ») επιβαρύνσεις δυσανάλογες προς τους επιδιωκόμενους στόχους. Οι εκπομπές CO2 από πτήσεις που δεν καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ αντιπροσωπεύουν πολύ μικρό μέρος των συνολικών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και η καθιέρωση συστήματος υποβολής εκθέσεων για τις εκπομπές αυτές θα απέβαινε υπερβολικά επαχθής λαμβανομένων υπόψη των υφιστάμενων απαιτήσεων για τον ευρύτερο τομέα δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Συνεπώς, οι εκπομπές CO2 από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θα πρέπει να θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ. (11) Αν και οι εκπομπές και οι απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου που σχετίζονται με τις χρήσεις γης, την αλλαγή των χρήσεων γης και τη δασοκομία («LULUCF») συνυπολογίζονται στον στόχο μείωσης των εκπομπών της Ένωσης βάσει του πρωτοκόλλου του Κιότο, δεν αποτελούν μέρος του στόχου του 20% μέχρι το 2020 στο πλαίσιο της δέσμης μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια. Σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ και την οδηγία 2003/87/ΕΚ, η Επιτροπή οφείλει να εξετάσει τρόπους συμπερίληψης της LULUCF στον στόχο για το 2020. Το χρονοδιάγραμμα των εργασιών αυτών συναρτήθηκε με την έκβαση των διαπραγματεύσεων σχετικά με μια διεθνή συμφωνία για την κλιματική αλλαγή. Ελλείψει τέτοιας συμφωνίας στο τέλος του 2010, η Επιτροπή μπορεί να διατυπώσει πρόταση με σκοπό την έναρξη ισχύος της προτεινόμενης πράξης από το 2013. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει την εφαρμογή των απαιτήσεων υποβολής εκθέσεων στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας ή, ελλείψει συμφωνίας, της ενωσιακής νομοθεσίας. (12) Η Ένωση και τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν να παρέχουν τις πλέον επικαιροποιημένες πληροφορίες σχετικά με τις οικείες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου, ιδίως στο πλαίσιο της στρατηγικής «Ευρώπη 2020» και των σχετικών προθεσμιών. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να επιτρέψει την κατάρτιση των εκτιμήσεων αυτών στα συντομότερα δυνατά χρονικά πλαίσια με τη χρήση στατιστικών και άλλων πληροφοριών. (13) Οι απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, από τα κράτη μέλη, σχετικά με τις εκπομπές από τις θαλάσσιες μεταφορές θα πρέπει να θεσπιστούν κατά τρόπο συμπληρωματικό και συνεπή με τις απαιτήσεις που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC ή, στο μέτρο του δυνατού, με τις απαιτήσεις που εφαρμόζονται στα σκάφη στο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού («ΔΝΟ») ή βάσει ενός ενωσιακού μέτρου για την αντιμετώπιση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τις θαλάσσιες μεταφορές. Υπό τις συνθήκες αυτές, η παρακολούθηση και η υποβολή εκθέσεων θα επέτρεπαν την καλύτερη κατανόηση των εκπομπών αυτών και την αποτελεσματική εφαρμογή της πολιτικής. (14) Η πείρα που αποκτήθηκε από την εφαρμογή της απόφασης αριθ. 280/2004/ΕΚ αποδεικνύει την ανάγκη βελτίωσης της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της πληρότητας και της συγκρισιμότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται σχετικά με τις πολιτικές, τα μέτρα και τις προβλέψεις. Σύμφωνα με την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ, τα κράτη μέλη οφείλουν να υποβάλλουν έκθεση για την προβλεπόμενη πρόοδο προς την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους δυνάμει της εν λόγω οδηγίας, συμπεριλαμβανομένων πληροφοριών σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και μέτρα και τις εθνικές προβλέψεις. Η στρατηγική «Ευρώπη 2020» όρισε ένα ολοκληρωμένο θεματολόγιο οικονομικής πολιτικής, σύμφωνα με το οποίο η Ένωση και τα κράτη μέλη οφείλουν να καταβάλουν περαιτέρω προσπάθειες για την έγκαιρη υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα αντιμετώπισης της κλιματικής αλλαγής και τα προβλεπόμενα αποτελέσματά τους στις εκπομπές. Η δημιουργία εθνικών συστημάτων σε επίπεδο Ένωσης και κρατών μελών, σε συνδυασμό με καλύτερη καθοδήγηση για την υποβολή εκθέσεων, αναμένεται να συμβάλουν σημαντικά στην επίτευξη των στόχων αυτών. Προκειμένου να εξασφαλιστεί η συμμόρφωση της Ένωσης με τις διεθνείς και εσωτερικές απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις προβλέψεις για τα αέρια θερμοκηπίου και να αξιολογείται η πρόοδός της προς την τήρηση των διεθνών και εσωτερικών δεσμεύσεων και υποχρεώσεών της, η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να καταρτίζει και να χρησιμοποιεί προβλέψεις για τα αέρια θερμοκηπίου. (15) Απαιτούνται βελτιωμένες πληροφορίες από τα κράτη μέλη για την παρακολούθηση της προόδου και της δράσης τους όσον αφορά την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Οι πληροφορίες αυτές είναι αναγκαίες προκειμένου να χαραχθεί μια περιεκτική ενωσιακή στρατηγική προσαρμογής με βάση τη λευκή βίβλο με τίτλο «Η προσαρμογή στην αλλαγή του κλίματος: προς ένα ευρωπαϊκό πλαίσιο δράσης»[19]. Η υποβολή πληροφοριών για την προσαρμογή θα επιτρέψει στα κράτη μέλη να ανταλλάσσουν βέλτιστες πρακτικές και να αξιολογούν τις ανάγκες τους και τον βαθμό ετοιμότητάς τους για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. (16) Βάσει της απόφασης 1/CP.15, η Ένωση και τα κράτη μέλη δεσμεύτηκαν να χορηγήσουν σημαντική χρηματοδότηση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής μέσω της στήριξης μέτρων προσαρμογής και μετριασμού στις αναπτυσσόμενες χώρες. Σύμφωνα με την παράγραφο 40 της απόφασης 1/CP.16, κάθε ανεπτυγμένη χώρα που είναι συμβαλλόμενο μέρος της UNFCCC οφείλει να βελτιώσει την υποβολή εκθέσεων για την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες. Η βελτίωση της υποβολής εκθέσεων είναι θεμελιώδους σημασίας για την αναγνώριση των προσπαθειών που καταβάλλουν η Ένωση και τα κράτη μέλη ώστε να τηρήσουν τις δεσμεύσεις τους. Με την απόφαση 1/CP.16 συστήθηκε επίσης ένας νέος Μηχανισμός Τεχνολογίας για την ενίσχυση της διεθνούς μεταφοράς τεχνολογίας. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εξασφαλίσει ότι διατίθενται αξιόπιστες και επικαιροποιημένες πληροφορίες για τις δραστηριότητες μεταφοράς τεχνολογίας στις αναπτυσσόμενες χώρες. (17) Μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν με την οδηγία 2008/101/ΕΚ[20], η οδηγία 2003/87/ΕΚ προβλέπει πλέον ότι το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου εντός της Ένωσης εφαρμόζεται επίσης στις αεροπορικές δραστηριότητες. Η εν λόγω οδηγία περιλαμβάνει διατάξεις που αφορούν τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς, την υποβολή εκθέσεων για τη χρήση από τα κράτη μέλη των εσόδων από πλειστηριασμούς και τα μέτρα που λαμβάνονται για τον εκπλειστηριασμό των δικαιωμάτων εκπομπών από τις αεροπορικές μεταφορές βάσει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 της εν λόγω οδηγίας, ώστε να διασφαλίζεται ότι το 100% των εσόδων αυτών ή ισοδύναμο ποσό χρησιμοποιείται για τους σκοπούς μίας ή περισσότερων από τις δράσεις που αναφέρονται στο άρθρο 3δ παράγραφος 4 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Μετά τις τροποποιήσεις που επήλθαν με την οδηγία 2009/29/ΕΚ, η οδηγία 2003/87/ΕΚ προβλέπει πλέον απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς, των οποίων το 50% τουλάχιστον θα πρέπει να χρησιμοποιείται για τους σκοπούς μίας ή περισσότερων από τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Η διαφάνεια σχετικά με τη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό των δικαιωμάτων βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ αποτελεί στοιχείο απαραίτητο για την υποστήριξη των δεσμεύσεων της Ένωσης. Οι εκθέσεις που υποβάλλονται όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των εν λόγω εσόδων θα πρέπει να παρέχουν στοιχεία που να αποδεικνύουν τα ποσά που δαπανήθηκαν πράγματι, τον καταλογισμό των εσόδων σε άμεσες επενδύσεις σε έργα, ταμεία επενδύσεων ή πολιτικές φορολογικής ή οικονομικής στήριξης, καθώς και το είδος και τα στοιχεία αναφοράς των εν λόγω πολιτικών, έργων ή ταμείων. (18) Η UNFCCC δεσμεύει την Ένωση και τα κράτη μέλη της να συντάσσουν, να επικαιροποιούν τακτικά, να δημοσιεύουν και να υποβάλλουν στη διάσκεψη των μερών εθνικές ανακοινώσεις και εκθέσεις διετίας, με βάση τις κατευθυντήριες γραμμές, τις μεθοδολογίες και τους μορφότυπους που συμφωνήθηκαν από τη διάσκεψη των μερών. Η απόφαση 1/CP.16 περιέχει έκκληση για τη βελτίωση της υποβολής εκθέσεων σχετικά με τους στόχους μετριασμού και την παροχή οικονομικής και τεχνολογικής στήριξης καθώς και στήριξης για την ανάπτυξη ικανοτήτων στα συμβαλλόμενα μέρη που είναι αναπτυσσόμενες χώρες. (19) Η απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ μετέτρεψε τον σημερινό ετήσιο κύκλο υποβολής εκθέσεων σε ετήσιο κύκλο δέσμευσης, που προβλέπει τη διεξοδική εξέταση των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών σε χρονικά πλαίσια συντομότερα από τα προβλεπόμενα σήμερα για την εξέταση της απογραφής στο πλαίσιο της UNFCCC, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αξιοποίηση της ευελιξίας και η εφαρμογή διορθωτικών μέτρων στο τέλος κάθε σχετικού έτους, εφόσον απαιτείται. Δεδομένων των αβεβαιοτήτων σχετικά με τις μελλοντικές εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, απαιτείται ο ορισμός διαδικασίας για την εξέταση σε ενωσιακό επίπεδο των απογραφών των αερίων θερμοκηπίου που υποβάλλουν τα κράτη μέλη, ώστε να εξασφαλιστεί ότι η συμμόρφωση με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ αξιολογείται κατά τρόπο αξιόπιστο, συνεπή, διαφανή και έγκαιρο. (20) Διάφορα τεχνικά στοιχεία τα οποία συνδέονται με την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες αποτελούν σήμερα αντικείμενο συζητήσεων στο πλαίσιο της διαδικασίας της UNFCCC, όπως το δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη (GWP), τα καλυπτόμενα από τις εκθέσεις αέρια θερμοκηπίου και οι μεθοδολογικές κατευθύνσεις της IPCC που πρέπει να χρησιμοποιούνται για την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου. Το επίπεδο και οι τάσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου ενδέχεται να μεταβληθούν με την αναθεώρηση αυτών των μεθοδολογικών στοιχείων στο πλαίσιο της διαδικασίας της UNFCCC και τον επανυπολογισμό των χρονοσειρών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που θα ακολουθήσει. Η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί τις εν λόγω εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο και, εφόσον είναι αναγκαίο, να προτείνει την αναθεώρηση του παρόντος κανονισμού ώστε να διασφαλίζεται η συνέπεια με τις μεθοδολογίες που χρησιμοποιούνται στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC. (21) Η εκτίμηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου θα πρέπει να διενεργείται χρησιμοποιώντας τις ίδιες μεθόδους για όλες τις χρονοσειρές που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων. Τα υποκείμενα δεδομένα δραστηριότητας και συντελεστές εκπομπών θα πρέπει να συγκεντρώνονται και να χρησιμοποιούνται κατά τρόπο συνεπή, ώστε να εξασφαλίζεται ότι οι μεταβολές στις τάσεις των εκπομπών δεν προκύπτουν από αλλαγή των μεθόδων υπολογισμού ή των παραδοχών. Οι επανυπολογισμοί θα πρέπει να εκτελούνται σύμφωνα με τις συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές και με σκοπό τη βελτίωση της συνέπειας, της ακρίβειας και της πληρότητας των υποβαλλόμενων χρονοσειρών και την εφαρμογή λεπτομερέστερων μεθόδων. Σε περίπτωση αλλαγής της μεθοδολογίας ή του τρόπου συγκέντρωσης των υποκείμενων δεδομένων δραστηριότητας και συντελεστών εκπομπών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υπολογίζουν εκ νέου τις απογραφές για τις υποβληθείσες χρονοσειρές και να αξιολογούν την ανάγκη επανυπολογισμού με βάση τους λόγους που αναφέρονται στις συμφωνηθείσες κατευθυντήριες γραμμές, ιδίως όσον αφορά τις βασικές κατηγορίες. Ο παρών κανονισμός θα πρέπει να ορίζει εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις θα συνεκτιμώνται τα αποτελέσματα αυτών των επανυπολογισμών. (22) Οι αεροπορικές μεταφορές έχουν επίπτωση στο κλίμα του πλανήτη μέσω της έκλυσης διοξειδίου του άνθρακα (CO2), αλλά επίσης μέσω άλλων εκπομπών και μηχανισμών, συμπεριλαμβανομένων των εκπομπών οξειδίων του αζώτου και της αύξησης των θυσάνων. Λαμβάνοντας υπόψη τις ταχύτατα αναπτυσσόμενες επιστημονικές γνώσεις όσον αφορά τις επιπτώσεις αυτές, είναι σκόπιμο να διενεργείται τακτικά στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού επικαιροποιημένη εκτίμηση των επιπτώσεων των αερομεταφορών στο παγκόσμιο κλίμα που δεν σχετίζονται με το CO2. (23) Ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος (ΕΟΠ/EEA) αποσκοπεί στην υποστήριξη της αειφόρου ανάπτυξης και στη συμβολή στην επίτευξη σημαντικής και μετρήσιμης βελτίωσης της κατάστασης του περιβάλλοντος της Ευρώπης, παρέχοντας στους πολιτικούς ιθύνοντες, στους δημόσιους φορείς και στο κοινό επίκαιρες, στοχευμένες, πρόσφορες και αξιόπιστες πληροφορίες. Ο ΕΟΠ θα πρέπει να συνδράμει την Επιτροπή, στο μέτρο του αναγκαίου, στην εκτέλεση των εργασιών παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων, ιδίως στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος απογραφής και του οικείου συστήματος προβλέψεων, πολιτικών και μέτρων, αφενός, με τη διενέργεια της ετήσιας εξέτασης από εμπειρογνώμονες των απογραφών των κρατών μελών, αξιολογώντας την πρόοδο προς την τήρηση των δεσμεύσεων για μείωση των εκπομπών, τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, την τρωτότητα και την προσαρμογή και, αφετέρου, με τη γνωστοποίηση στο κοινό αξιόπιστων πληροφοριών για το κλίμα. (24) Για λόγους διασφάλισης της συνέπειας, η Επιτροπή θα πρέπει να παρακολουθεί την εφαρμογή των απαιτήσεων παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων βάσει του παρόντος κανονισμού και τις μελλοντικές εξελίξεις στο πλαίσιο της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο. Αναφορικά με το σημείο αυτό, είναι σκόπιμο η Επιτροπή να καταργεί ή να τροποποιεί, κατά περίπτωση, ορισμένες διατάξεις του παρόντος κανονισμού. (25) Προκειμένου να διασφαλιστούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του άρθρου 20 παράγραφος 5 του παρόντος κανονισμού, ενδείκνυται να εκχωρηθούν εκτελεστικές αρμοδιότητες στην Επιτροπή. Για να θεσπιστούν εναρμονισμένες απαιτήσεις υποβολής εκθέσεων σχετικά με την παρακολούθηση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και άλλων πληροφοριών συναφών με την πολιτική για την κλιματική αλλαγή, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα να εκδίδει πράξεις σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσον αφορά την αναθεώρηση του παραρτήματος Ι του παρόντος κανονισμού, την υποβολή εκθέσεων από τα κράτη μέλη για τη LULUCF και τις θαλάσσιες μεταφορές, τα εθνικά συστήματα των κρατών μελών, την εξέταση από εμπειρογνώμονες των δεδομένων των απογραφών των κρατών μελών, τις λεπτομερείς απαιτήσεις ως προς το περιεχόμενο, τη δομή, τον μορφότυπο και τις διαδικασίες υποβολής εκθέσεων από τα κράτη μέλη, καθώς και την κατάργηση και την τροποποίηση ορισμένων υποχρεώσεων δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Είναι ιδιαιτέρως σημαντικό να προβαίνει η Επιτροπή σε διαβουλεύσεις κατά τη διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών της, συμπεριλαμβανομένων των διαβουλεύσεων σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να διασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατά τον δέοντα τρόπο διαβίβαση των συναφών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. (26) Δεδομένου ότι οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, που ορίζονται στο άρθρο 1 του παρόντος κανονισμού, δεν μπορούν, ως εκ της φύσεώς τους, να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν συνεπώς, λόγω της κλίμακας ή των επιπτώσεων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακό επίπεδο, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που ορίζεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία προς την επίτευξη των στόχων αυτών, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Κεφάλαιο 1 Αντικείμενο, πεδίο εφαρμογής και ορισμοί Άρθρο 1 Αντικείμενο Ο παρών κανονισμός θεσπίζει μηχανισμό για: α) την εξασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των εκθέσεων της Ένωσης και των κρατών μελών της προς τη γραμματεία της UNFCCC· β) την υποβολή και την εξακρίβωση πληροφοριών σχετικά με τις δεσμεύσεις που αναλήφθηκαν δυνάμει της UNFCCC και του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και των αποφάσεων που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό, και την αξιολόγηση της προόδου όσον αφορά την τήρηση των εν λόγω δεσμεύσεων· γ) την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά όλες τις ανθρωπογενείς εκπομπές από πηγές και την απορρόφηση από καταβόθρες αερίων του θερμοκηπίου που δεν ελέγχονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος στα κράτη μέλη· δ) την παρακολούθηση, την υποβολή εκθέσεων, την εξέταση και την εξακρίβωση όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και άλλες πληροφορίες δυνάμει του άρθρου 6 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· ε) την υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές CO2 από τις θαλάσσιες μεταφορές· στ) την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφοι 1 και 2 ή του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 3δ παράγραφος 4 και το άρθρο 10 παράγραφος 3 της εν λόγω οδηγίας· ζ) την παρακολούθηση και την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις δράσεις που αναλαμβάνουν τα κράτη μέλη για να προσαρμοστούν στις αναπόφευκτες συνέπειες της αλλαγής του κλίματος· η) την αξιολόγηση της προόδου των κρατών μελών όσον αφορά την εκπλήρωση των υποχρεώσεών τους βάσει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· θ) τη συγκέντρωση των πληροφοριών και των δεδομένων που είναι αναγκαία για την υποστήριξη της διαμόρφωσης και της αξιολόγησης της μελλοντικής ενωσιακής πολιτικής στον τομέα της κλιματικής αλλαγής. Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται: α) στις στρατηγικές της Ένωσης και των κρατών μελών για ανάπτυξη με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές και στην ενδεχόμενη επικαιροποίησή τους σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16· β) στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι από τομείς και πηγές και στις απορροφήσεις από καταβόθρες που καλύπτονται από τις απογραφές αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 4 παράγραφος 1 στοιχείο α) της UNFCCC, στην επικράτεια των κρατών μελών· γ) στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του άρθρου 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· δ) στις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από θαλάσσια σκάφη που καταπλέουν στους λιμένες των κρατών μελών· ε) στις επιπτώσεις στο κλίμα των εκπομπών από τις αεροπορικές μεταφορές εκτός του CO2· στ) στις προβλέψεις της Ένωσης και των κρατών μελών όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, καθώς και στις πολιτικές και τα μέτρα των κρατών μελών· ζ) στη συνολική και την ειδική κατ’ έργο και κατά χώρα οικονομική και τεχνολογική στήριξη προς αναπτυσσόμενες χώρες· η) στη χρησιμοποίηση των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφοι 1 και 2 ή του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ· θ) στη δράση των κρατών μελών σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή. Άρθρο 3 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: (1) «δυναμικό υπερθέρμανσης του πλανήτη» ενός αερίου: η συνολική συμβολή στην αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη της εκπομπής μίας μονάδας του εν λόγω αερίου σε σχέση με την εκπομπή μίας μονάδας του αερίου αναφοράς, ήτοι του διοξειδίου του άνθρακα, στο οποίο αποδίδεται η τιμή 1· (2) «εθνικό σύστημα απογραφής»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που δεν καλύπτονται από το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ και για την υποβολή και την αρχειοθέτηση πληροφοριών απογραφής σύμφωνα με την απόφαση 19/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 19/CMP.1») ή άλλες συναφείς αποφάσεις που εκδόθηκαν βάσει της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο· (3) «αρμόδιες αρχές απογραφής»: μία ή περισσότερες αρχές στις οποίες έχει ανατεθεί το έργο κατάρτισης της απογραφής των αερίων θερμοκηπίου στο πλαίσιο του εθνικού συστήματος απογραφής κράτους μέλους· (4) «διασφάλιση ποιότητας»: σχεδιασμένο σύστημα διαδικασιών εξέτασης, στόχος του οποίου είναι να εξασφαλίζεται ότι τηρούνται οι στόχοι ποιότητας των δεδομένων και ότι υποβάλλονται οι βέλτιστες δυνατές εκτιμήσεις και πληροφορίες με σκοπό την υποστήριξη της αποτελεσματικότητας του προγράμματος ποιοτικού ελέγχου και τη συνδρομή προς τα κράτη μέλη· (5) «ποιοτικός έλεγχος»: σύστημα συνήθων τεχνικών δραστηριοτήτων για τη μέτρηση και τον έλεγχο της ποιότητας των πληροφοριών και των εκτιμήσεων που καταρτίζονται, με σκοπό την εξασφάλιση της ακεραιότητας, της ακρίβειας και της πληρότητας των δεδομένων, τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση σφαλμάτων και παραλείψεων, την τεκμηρίωση και την αρχειοθέτηση των δεδομένων και άλλου υλικού που χρησιμοποιείται και την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων διασφάλισης ποιότητας· (6) «δείκτης»: ποσοτικός ή ποιοτικός παράγοντας ή μεταβλητή που συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση της προόδου όσον αφορά την εφαρμογή των πολιτικών και των μέτρων και των τάσεων των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· (7) «καταλογισμένη ποσοτική μονάδα» ή «AAU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο («απόφαση 13/ CMP.1»)· (8) «μονάδα απορρόφησης» ή «RMU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 ή άλλων συναφών αποφάσεων των οργάνων της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο· (9) «μονάδα μείωσης εκπομπών» ή «ERU»: μονάδα που έχει εγγραφεί δυνάμει των συναφών διατάξεων του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1 και άλλων συναφών αποφάσεων που εκδόθηκαν δυνάμει της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο· (10) «πιστοποιημένη μείωση εκπομπών» ή «CER»: μονάδα που έχει εγγραφεί σύμφωνα με το άρθρο 12 του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις απαιτήσεις αυτού, καθώς και με τις συναφείς διατάξεις του παραρτήματος της απόφασης 13/CMP.1· (11) «εθνικό μητρώο»: ένα μητρώο υπό τη μορφή τυποποιημένης ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων, η οποία περιλαμβάνει δεδομένα που αφορούν την έκδοση, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την απόκτηση, την ακύρωση και την απόσυρση ERU, CER, AAU και RMU, καθώς και τη μεταφορά σε επόμενη περίοδο ERU, CER και AAU· (12) «πολιτικές και μέτρα»: όλα τα πολιτικά, διοικητικά και νομοθετικά μέσα τα οποία αποβλέπουν στην υλοποίηση των δεσμεύσεων βάσει του άρθρου 4 παράγραφος 2 στοιχεία α) και β) της UNFCCC, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν έχουν ως πρωταρχικό στόχο τον περιορισμό και τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· (13) «εθνικό σύστημα για τις πολιτικές και τα μέτρα και για τις προβλέψεις»: σύστημα θεσμικών, νομικών και διαδικαστικών ρυθμίσεων, το οποίο θεσπίζεται σε ένα κράτος μέλος για την υποβολή εκθέσεων όσον αφορά τις πολιτικές και τα μέτρα και για την κατάρτιση και υποβολή προβλέψεων σχετικά με τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σύμφωνα με το άρθρο 13 του παρόντος κανονισμού· (14) «εκ των προτέρων εκτίμηση πολιτικών και μέτρων»: αξιολόγηση των προβλεπόμενων μελλοντικών αποτελεσμάτων πολιτικής ή μέτρου· (15) «εκ των υστέρων εκτίμηση πολιτικών και μέτρων»: αξιολόγηση των παρελθόντων αποτελεσμάτων πολιτικής ή μέτρου· (16) «προβλέψεις χωρίς μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, στις οποίες δεν λαμβάνονται υπόψη τα αποτελέσματα όλων των πολιτικών και των μέτρων που έχουν προγραμματιστεί, θεσπιστεί ή τεθεί σε εφαρμογή μετά το έτος που επιλέγεται ως αφετηρία της συγκεκριμένης πρόβλεψης· (17) «προβλέψεις με μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή· (18) «προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα»: προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, οι οποίες περιλαμβάνουν τα αποτελέσματα, ως προς τις μειώσεις των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, των πολιτικών και των μέτρων που έχουν θεσπιστεί και τεθεί σε εφαρμογή για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής, καθώς των προγραμματισμένων πολιτικών και μέτρων· (19) «ανάλυση ευαισθησίας»: διερεύνηση ενός αλγόριθμου μοντέλου ή μιας παραδοχής με σκοπό τον ποσοτικό προσδιορισμό της ευαισθησίας ή της σταθερότητας των δεδομένων που προκύπτουν από το μοντέλο σε σχέση με τις μεταβολές των εισαγόμενων δεδομένων ή των βασικών παραδοχών. Η ανάλυση διενεργείται μεταβάλλοντας τις εισαγόμενες τιμές ή τις εξισώσεις του μοντέλου και παρατηρώντας την αντίστοιχη μεταβολή των αποτελεσμάτων του· (20) «ενίσχυση σχετική με τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής»: στήριξη για δραστηριότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες συμβάλλουν στην επίτευξη του στόχου σταθεροποίησης των ατμοσφαιρικών συγκεντρώσεων αερίων θερμοκηπίου σε επίπεδα που να αποτρέπουν επικίνδυνες ανθρωπογενείς παρεμβάσεις στο κλιματικό σύστημα· (21) «ενίσχυση σχετική με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή»: στήριξη για δραστηριότητες σε αναπτυσσόμενες χώρες, οι οποίες προορίζονται να μειώσουν την ευπάθεια των ανθρώπινων ή φυσικών συστημάτων στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής και στους σχετικούς με το κλίμα κινδύνους, διατηρώντας ή αυξάνοντας την προσαρμοστικότητα και την ανθεκτικότητα των αναπτυσσόμενων χωρών· (22) «τεχνικές διορθώσεις»: προσαρμογές των εκτιμήσεων της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου, οι οποίες γίνονται στο πλαίσιο της εξέτασης δυνάμει του άρθρου 20 του παρόντος κανονισμού, όταν τα υποβληθέντα δεδομένα απογραφής δεν είναι πλήρη ή έχουν συγκεντρωθεί κατά τρόπο μη σύμφωνο προς τους διεθνείς ή ενωσιακούς κανόνες ή κατευθυντήριες γραμμές, και οι οποίες προορίζονται να αντικαταστήσουν τις εκτιμήσεις που υποβλήθηκαν αρχικά· (23) «επανυπολογισμοί», σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ετήσιες απογραφές: διαδικασία για την επανεκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές και των απορροφήσεων από καταβόθρες που περιλαμβάνονται σε απογραφές οι οποίες υποβλήθηκαν προγενέστερα, ως συνέπεια μεταβολών στις μεθοδολογίες, μεταβολών στον τρόπο προσδιορισμού και χρησιμοποίησης των συντελεστών εκπομπών και των δεδομένων δραστηριότητας ή της ένταξης νέων κατηγοριών πηγών και καταβοθρών. Κεφάλαιο 2 Στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές Άρθρο 4 Στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές 1. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, εξ ονόματος της Ένωσης, χαράσσουν και εφαρμόζουν στρατηγική ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές, ώστε να συμβάλουν: α) στη διαφανή και ακριβή παρακολούθηση της συντελούμενης και προβλεπόμενης προόδου των κρατών μελών, συμπεριλαμβανόμενης της συμβολής των ενωσιακών μέτρων, όσον αφορά την τήρηση των δεσμεύσεων της Ένωσης και των κρατών μελών βάσει της UNFCCC για περιορισμό ή μείωση των ανθρωπογενών εκπομπών αερίων θερμοκηπίου· β) στην τήρηση των δεσμεύσεων των κρατών μελών για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δυνάμει της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και στην επίτευξη μακροπρόθεσμων μειώσεων των εκπομπών και ενίσχυσης των απορροφήσεων από καταβόθρες σε όλους τους τομείς, σύμφωνα με τον στόχο της Ένωσης για μείωση των εκπομπών κατά 80 έως 95% μέχρι το 2050 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990, στο πλαίσιο των αναγκαίων σύμφωνα με την IPCC μειώσεων από τις ανεπτυγμένες χώρες ως ομάδα. 2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τη στρατηγική τους για ανάπτυξη με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού ή, ενδεχομένως, σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα το οποίο συμφωνήθηκε διεθνώς στο πλαίσιο της διαδικασίας UNFCCC. 3. Η Επιτροπή και τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν αμέσως τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές και τις ενδεχόμενες επικαιροποιήσεις τους. Κεφάλαιο 3 Υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις ιστορικές εκπομπές και απορροφήσεις αερίων θερμοκηπίου Άρθρο 5 Εθνικά συστήματα απογραφής 1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά συστήματα απογραφής για την εκτίμηση των ανθρωπογενών εκπομπών από πηγές καθώς και των απορροφήσεων από καταβόθρες των αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού και για την εξασφάλιση της έγκαιρης κατάρτισης, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των απογραφών τους για τα αέρια θερμοκηπίου. 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής έχουν πρόσβαση και ότι το εθνικό τους σύστημα απογραφής προβλέπει ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές έχουν πρόσβαση: α) στα δεδομένα και τις μεθόδους που αποτελούν αντικείμενο έκθεσης όσον αφορά τις δραστηριότητες και τις εγκαταστάσεις βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου, ώστε να εξασφαλίζεται η συνέπεια των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που δηλώνονται στο πλαίσιο του ενωσιακού συστήματος εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής και στις εθνικές απογραφές αερίων θερμοκηπίου· β) στα δεδομένα που συγκεντρώνονται μέσω των συστημάτων υποβολής εκθέσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στους διάφορους τομείς, τα οποία θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου· γ) στις εκπομπές, τα υποκείμενα δεδομένα και τις μεθοδολογίες που αποτελούν αντικείμενο εκθέσεων των βιομηχανικών μονάδων βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006, με σκοπό την κατάρτιση των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου· δ) στα δεδομένα τα οποία υποβάλλονται βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008. 3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής και ότι το εθνικό τους σύστημα απογραφής προβλέπει ότι οι οικείες αρμόδιες αρχές απογραφής: α) χρησιμοποιούν τα συστήματα υποβολής εκθέσεων που θεσπίστηκαν βάσει του άρθρου 6 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006 για τη βελτίωση των εκτιμήσεων σχετικά με τα φθοριούχα αέρια στις απογραφές αερίων θερμοκηπίου· β) είναι σε θέση να διενεργήσουν τους ετήσιους ελέγχους συνέπειας που αναφέρονται στο άρθρο 7 παράγραφος 1 στοιχεία ιβ) και ιγ) του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 6 Το ενωσιακό σύστημα απογραφής Θεσπίζεται ενωσιακό σύστημα απογραφής με σκοπό την εξασφάλιση της έγκαιρης υποβολής, της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των εθνικών απογραφών έναντι της ενωσιακής απογραφής αερίων θερμοκηπίου. Η Επιτροπή διαχειρίζεται, διατηρεί και επιδιώκει να βελτιώνει συνεχώς το εν λόγω σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει: α) πρόγραμμα διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας, το οποίο περιλαμβάνει τον καθορισμό ποιοτικών στόχων και την κατάρτιση σχεδίου διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας της απογραφής. Η Επιτροπή συνδράμει τα κράτη μέλη στην εφαρμογή των οικείων προγραμμάτων διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας· β) διαδικασία για την εκτίμηση, σε διαβούλευση με το οικείο κράτος μέλος, των δεδομένων που λείπουν από την εθνική απογραφή του· γ) ετήσια εξέταση από εμπειρογνώμονες των απογραφών των κρατών μελών. Άρθρο 7 Απογραφές των αερίων θερμοκηπίου 1. Τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και υποβάλλουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους («έτος Χ»): α) τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα I του παρόντος κανονισμού και τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ για το έτος X-2. Με την επιφύλαξη της υποβολής εκθέσεων για τα αέρια θερμοκηπίου που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού, οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2) από την κατηγορία πηγών «1.A.3.A πολιτική αεροπορία» της IPCC θεωρούνται μηδενικές για τους σκοπούς του άρθρου 3 και του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· β) τα δεδομένα για τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές μονοξειδίου του άνθρακα (CO), διοξειδίου του θείου (SO2), οξειδίων του αζώτου (NOx) και πτητικών οργανικών ενώσεων (VOC), τα οποία υποβάλλονται επίσης βάσει του άρθρου 7 της οδηγίας 2001/81/ΕΚ, για το έτος X-2· γ) τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις CO2 από καταβόθρες λόγω των χρήσεων γης, της αλλαγής των χρήσεων γης και της δασοκομίας (LULUCF), για το έτος X-2· δ) τις οικείες ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις CO2 από καταβόθρες λόγω των δραστηριοτήτων LULUCF δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο και τις πληροφορίες σχετικά με τη λογιστική παρακολούθηση των εκπομπών και των απορροφήσεων λόγω των χρήσεων γης, της αλλαγής των χρήσεων γης και των δασοκομικών δραστηριοτήτων, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 3 και, εάν ένα κράτος μέλος αποφασίσει να κάνει χρήση αυτού, το άρθρο 3 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο, καθώς και τις σχετικές αποφάσεις, για τα έτη μεταξύ του 2008 και του έτους X-2. Τα κράτη μέλη που επέλεξαν να προσμετρούν τη διαχείριση καλλιεργήσιμων εκτάσεων, τη διαχείριση βοσκοτόπων ή την αποκατάσταση της φυτοκάλυψης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 4 του πρωτοκόλλου του Κιότο υποβάλλουν επιπλέον έκθεση για τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες όσον αφορά κάθε σχετική δραστηριότητα για το έτος 1990· ε) τις αλλαγές στις πληροφορίες που αναφέρονται στα στοιχεία α) έως δ) για τα έτη μεταξύ του 1990 και του έτους X-3, διευκρινίζοντας τους λόγους των εν λόγω αλλαγών· στ) τις πληροφορίες για τους δείκτες, για το έτος X-2· ζ) τις πληροφορίες από το εθνικό τους μητρώο όσον αφορά την έκδοση, την απόκτηση, την κατοχή, τη μεταβίβαση, την ακύρωση, την απόσυρση και τη μεταφορά σε επόμενη περίοδο AAU, RMU, ERU και CER, για το έτος X-1· η) συνοπτικές πληροφορίες για τις μεταβιβάσεις που συνήφθησαν δυνάμει του άρθρου 3 παράγραφοι 4 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, για το έτος X-1· θ) τις πληροφορίες για τη χρήση της κοινής εφαρμογής, του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης και της διεθνούς εμπορίας εκπομπών, σύμφωνα με τα άρθρα 6, 12 και 17 του πρωτοκόλλου του Κιότο, η κάθε άλλου ευέλικτου μηχανισμού που προβλέπεται σε άλλες πράξεις οι οποίες εκδόθηκαν από τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC ή τη διάσκεψη των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο, για την ανταπόκριση στις ποσοτικοποιημένες δεσμεύσεις τους όσον αφορά τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών δυνάμει του άρθρου 2 της απόφασης αριθ. 2002/358/ΕΚ[21] και του πρωτοκόλλου του Κιότο ή οποιασδήποτε μελλοντικής δέσμευσης στο πλαίσιο της UNFCCC ή του πρωτοκόλλου του Κιότο, για το έτος X-2· ι) τις πληροφορίες για τα μέτρα που έχουν λάβει για τη βελτίωση των εκτιμήσεων της απογραφής, ιδίως στους τομείς της απογραφής οι οποίοι αποτέλεσαν αντικείμενο προσαρμογών ή συστάσεων κατόπιν εξέτασης από εμπειρογνώμονες· ια) την πραγματική ή εκτιμώμενη κατανομή των ελεγμένων εκπομπών για τις οποίες υποβλήθηκαν δεδομένα από τις εγκαταστάσεις και τους φορείς εκμετάλλευσης βάσει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ μεταξύ των κατηγοριών πηγών της εθνικής απογραφής αερίων θερμοκηπίου και την αναλογία των ελεγμένων αυτών εκπομπών προς τις συνολικές δηλωθείσες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στις εν λόγω κατηγορίες πηγών, για το έτος X-2· ιβ) τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για να διαπιστωθεί η συνέπεια των εκπομπών που δηλώθηκαν στο πλαίσιο των απογραφών αερίων θερμοκηπίου, για το έτος X-2, με: i) τις ελεγμένες εκπομπές που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει της οδηγίας 2003/87/ΕΚ· ii) τις εκπομπές σε επίπεδο μονάδας που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 166/2006· ιγ) τα αποτελέσματα των ελέγχων που διενεργήθηκαν για να διαπιστωθεί η συνέπεια της δραστηριότητας, των βασικών δεδομένων και των παραδοχών που χρησιμοποιήθηκαν για την εκτίμηση των εκπομπών κατά την κατάρτιση των απογραφών αερίων θερμοκηπίου, για το έτος X-2, με: i) τα δεδομένα και τις παραδοχές που χρησιμοποιήθηκαν για την κατάρτιση των απογραφών ατμοσφαιρικών ρύπων δυνάμει της οδηγίας 2001/81/ΕΚ· ii) τα δεδομένα που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του άρθρου 6 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 842/2006· iii) τα ενεργειακά δεδομένα που αποτέλεσαν αντικείμενο έκθεσης δυνάμει του άρθρου 4 και του παραρτήματος Β του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1099/2008· ιδ) περιγραφή τυχόν τροποποιήσεων του εθνικού τους συστήματος απογραφής· ιε) περιγραφή τυχόν τροποποιήσεων του εθνικού μητρώου· ιστ) οποιοδήποτε άλλο στοιχείο της έκθεσης για την εθνική απογραφή αερίων θερμοκηπίου το οποίο είναι απαραίτητο για την εκπόνηση της έκθεσης για την ενωσιακή απογραφή αερίων θερμοκηπίου, όπως πληροφορίες για το σχέδιο διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας των κρατών μελών, μια γενική αξιολόγηση της αβεβαιότητας και μια γενική αξιολόγηση της πληρότητας. Κατά το πρώτο έτος υποβολής εκθέσεων βάσει του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη ενημερώνουν την Επιτροπή για την πρόθεσή τους να κάνουν χρήση των διατάξεων του άρθρου 3 παράγραφοι 4 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ. 2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους, πλήρη και επικαιροποιημένη έκθεση εθνικής απογραφής. Η εν λόγω έκθεση περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες που ορίζονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου και τις τυχόν μεταγενέστερες επικαιροποιήσεις των πληροφοριών αυτών. 3. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν εθνικές απογραφές στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους, οι οποίες περιλαμβάνουν τις ίδιες πληροφορίες με εκείνες που διαβιβάζονται στην Επιτροπή σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. 4. Η Επιτροπή εκπονεί ετησίως, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου, καθώς και έκθεση για την ενωσιακή απογραφή των αερίων θερμοκηπίου, τις οποίες υποβάλλει στη γραμματεία της UNFCCC έως τις 15 Απριλίου κάθε έτους. 5. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού για: α) να προσθέτει ή να διαγράφει ουσίες από τον κατάλογο των αερίων θερμοκηπίου που παρατίθεται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού· β) να θεσπίζει απαιτήσεις για την παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων περί της LULUCF, σύμφωνα με κάθε νέα διεθνή συμφωνία ή νομοθετική πράξη που εκδίδεται σύμφωνα με το άρθρο 9 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ. Άρθρο 8 Κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή, έως τις 31 Ιουλίου κάθε έτους («έτος X»), κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου για το έτος X-1. Η Επιτροπή εκπονεί ετησίως, με βάση τις κατά προσέγγιση απογραφές των αερίων θερμοκηπίου των κρατών μελών ή, εφόσον απαιτείται, με βάση δικές της εκτιμήσεις, ενωσιακή κατά προσέγγιση απογραφή των αερίων θερμοκηπίου. Η Επιτροπή δημοσιοποιεί τις πληροφορίες αυτές κάθε έτος έως τις 30 Σεπτεμβρίου. Άρθρο 9 Διαδικασίες για τη συμπλήρωση των εκτιμήσεων εκπομπών 1. Η Επιτροπή διενεργεί αρχικό έλεγχο των δεδομένων που υποβάλλουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού όσον αφορά την πληρότητα και τυχόν προβλήματα. Αποστέλλει τα αποτελέσματα στα κράτη μέλη εντός 6 εβδομάδων από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής. Τα κράτη μέλη απαντούν στα ερωτήματα που προκύπτουν από τον αρχικό έλεγχο έως τις 15 Μαρτίου, μαζί με την υποβολή της οριστικής απογραφής για το έτος X-2. 2. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει η Επιτροπή ή δεν υποβάλει τις πλήρεις εκτιμήσεις απογραφής που απαιτούνται για την εκπόνηση της ενωσιακής απογραφής έως τις 15 Μαρτίου, η Επιτροπή καταρτίζει εκτιμήσεις οι οποίες θα χρησιμοποιηθούν αντί για τις σχετικές εκτιμήσεις της απογραφής του κράτους μέλους. Προς τον σκοπό αυτόν, η Επιτροπή χρησιμοποιεί μεθόδους σύμφωνες με τις κατευθυντήριες γραμμές που εφαρμόζονται για τη σύνταξη των εθνικών απογραφών αερίων θερμοκηπίου. Άρθρο 10 Υποβολή εκθέσεων για τις εκπομπές CO2 από τις θαλάσσιες μεταφορές 1. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης σύμφωνα με το άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού για να καθορίσει τις απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων όσον αφορά τις εκπομπές CO2 από τις θαλάσσιες μεταφορές που συνδέονται με θαλάσσια σκάφη τα οποία καταπλέουν στους λιμένες των κρατών μελών. Οι απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων που θεσπίζονται είναι σύμφωνες με τις απαιτήσεις που έχουν συμφωνηθεί στο πλαίσιο της UNFCCC και, στο μέτρο του δυνατού, με τις απαιτήσεις που εφαρμόζονται στα σκάφη στο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού («ΔΝΟ») ή βάσει της ενωσιακής νομοθεσίας για την αντιμετώπιση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τις θαλάσσιες μεταφορές. Στο μέτρο του δυνατού, οι απαιτήσεις παρακολούθησης και υποβολής εκθέσεων ελαχιστοποιούν τον φόρτο εργασίας των κρατών μελών, μεταξύ άλλων με τη χρησιμοποίηση κεντρικού συστήματος συλλογής και διατήρησης δεδομένων. 2. Σε περίπτωση που έχει εκδοθεί πράξη δυνάμει της παραγράφου 1, τα κράτη μέλη προσδιορίζουν και δηλώνουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Ιανουαρίου κάθε έτους («έτος Χ») για το έτος Χ-2, τις εκπομπές CO2 από τις θαλάσσιες μεταφορές σύμφωνα με την εν λόγω πράξη. Κεφάλαιο 4 Μητρώα Άρθρο 11 Κατάρτιση και λειτουργία των μητρώων 1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη δημιουργούν και διατηρούν μητρώα για την ακριβή καταγραφή της έκδοσης, κατοχής, μεταβίβασης, απόκτησης, ακύρωσης και απόσυρσης AAU, RMU, ERU και CER, καθώς και της μεταφοράς σε επόμενη περίοδο AAU, RMU, ERU και CER. Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν τα μητρώα τους για την ακριβή καταγραφή των μονάδων που αναφέρονται στο άρθρο 11α παράγραφος 5 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. 2. Η Ένωση και τα κράτη μέλη δύνανται να διατηρούν τα μητρώα τους σε ενιαίο σύστημα, από κοινού με ένα ή περισσότερα από τα άλλα κράτη μέλη. 3. Τα δεδομένα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου διατίθενται στον κεντρικό διαχειριστή που ορίζεται δυνάμει του άρθρου 20 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. 4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξης σύμφωνα με το άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού για τη δημιουργία του ενωσιακού μητρώου που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Άρθρο 12 Απόσυρση μονάδων στο πλαίσιο του πρωτοκόλλου του Κιότο 1. Τα κράτη μέλη, μετά την ολοκλήρωση της εξέτασης των εθνικών τους απογραφών δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο για κάθε έτος της πρώτης περιόδου δεσμεύσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, συμπεριλαμβανομένης της αντιμετώπισης των θεμάτων εφαρμογής, αποσύρουν από το μητρώο AAU, RMU, ERU και CER ισοδύναμες προς τις καθαρές εκπομπές τους κατά το αντίστοιχο έτος. 2. Όσον αφορά το τελευταίο έτος της περιόδου δεσμεύσεων δυνάμει του πρωτοκόλλου του Κιότο, τα κράτη μέλη αποσύρουν τις μονάδες από το μητρώο πριν από το τέλος της συμπληρωματικής περιόδου για την τήρηση των δεσμεύσεων που καθορίζονται στην απόφαση 11/CMP.1 της διάσκεψης των μερών της UNFCCC που επέχει θέση συνόδου των μερών του πρωτοκόλλου του Κιότο. Κεφάλαιο 5 Υποβολή εκθέσεων για τις πολιτικές και τα μέτρα και για τις προβλέψεις όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες Άρθρο 13 Εθνικά συστήματα για πολιτικές, μέτρα και προβλέψεις 1. Το αργότερο ένα έτος μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή δημιουργούν, διαχειρίζονται και επιδιώκουν να βελτιώνουν συνεχώς εθνικά συστήματα για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα καθώς και για την κατάρτιση και την υποβολή προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες. Τα εθνικά αυτά συστήματα περιλαμβάνουν όλες τις θεσμικές, νομικές και διαδικαστικές ρυθμίσεις που θεσπίζονται σε κράτος μέλος και στην Ένωση για την αξιολόγηση των πολιτικών και την κατάρτιση προβλέψεων όσον αφορά τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες. 2. Σκοπός των ως άνω συστημάτων είναι να εξασφαλίσουν την έγκαιρη υποβολή, τη διαφάνεια, την ακρίβεια, τη συνέπεια, τη συγκρισιμότητα και την πληρότητα των υποβαλλόμενων πληροφοριών σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και των προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, που αναφέρονται στα άρθρα 14 και 15 του παρόντος κανονισμού, συμπεριλαμβανομένων της χρήσης και της εφαρμογής των δεδομένων, των μεθόδων και των μοντέλων, και της εκτέλεσης των δραστηριοτήτων διασφάλισης και ελέγχου της ποιότητας και της ανάλυσης ευαισθησίας. Άρθρο 14 Υποβολή εκθέσεων για τις πολιτικές και τα μέτρα 1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους («έτος Χ»): α) περιγραφή του εθνικού τους συστήματος για την υποβολή εκθέσεων σχετικά με τις πολιτικές και τα μέτρα και για την κατάρτιση και υποβολή προβλέψεων για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού, ή πληροφορίες για τυχόν αλλαγές του εν λόγω συστήματος εάν έχει ήδη διαβιβαστεί η σχετική περιγραφή· β) κάθε πρόσθετη πληροφορία ή επικαιροποίηση όσον αφορά τις οικείες στρατηγικές ανάπτυξης με χαμηλές ανθρακούχες εκπομπές που αναφέρονται στο άρθρο 4 του παρόντος κανονισμού και την πρόοδο στην εφαρμογή των εν λόγω στρατηγικών· γ) πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές πολιτικές και τα μέτρα, καθώς και την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από καταβόθρες, κατά τομείς για έκαστο των αερίων θερμοκηπίου που αναφέρονται στο παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Οι πληροφορίες αυτές συνοδεύονται από παραπομπές στις εφαρμοστέες εθνικές ή ενωσιακές πολιτικές, και ιδίως στις πολιτικές για την ποιότητα του αέρα, και περιλαμβάνουν: i) τον στόχο της πολιτικής ή του μέτρου και σύντομη περιγραφή της πολιτικής ή του μέτρου, ii) το είδους του μέσου άσκησης πολιτικής, iii) το στάδιο εφαρμογής, iv) δείκτες για την παρακολούθηση και την αξιολόγηση της προόδου με την πάροδο του χρόνου, v) ποσοτικές εκτιμήσεις των αποτελεσμάτων όσον αφορά τις εκπομπές από πηγές και τις απορροφήσεις από τις καταβόθρες αερίων θερμοκηπίου, με την εξής ανάλυση: – πορίσματα της εκ των προτέρων εκτίμησης των αποτελεσμάτων κάθε πολιτικής και μέτρου. Οι εκτιμήσεις παρέχονται για σειρά 4 μελλοντικών ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται αμέσως του έτους Χ, με διάκριση μεταξύ των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και εκείνων που καλύπτονται από την απόφαση 406/2009/ΕΚ, – πορίσματα της εκ των υστέρων εκτίμησης των αποτελεσμάτων κάθε πολιτικής και μέτρου για τον μετριασμό της κλιματικής αλλαγής εφόσον είναι διαθέσιμα, με διάκριση μεταξύ των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και εκείνων που καλύπτονται από την απόφαση 406/2009/ΕΚ, vi) εκτιμήσεις για το προβλεπόμενο κόστος των πολιτικών και των μέτρων και, ενδεχομένως, εκτιμήσεις για τις πραγματοποιηθείσες δαπάνες των πολιτικών και των μέτρων, vii) όλες τις παραπομπές στις εκτιμήσεις και στις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές, που αναφέρονται στην παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου, δ) πληροφορίες σχετικά τις πολιτικές και τα μέτρα που υλοποιούνται ή έχουν προγραμματιστεί για την εφαρμογή της αντίστοιχης ενωσιακής νομοθεσίας, και πληροφορίες σχετικά με τις εθνικές διαδικασίες συμμόρφωσης και εκτέλεσης, ε) τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· στ) πληροφορίες για τον βαθμό στον οποίο η δράση κράτους μέλους αποτελεί σημαντικό στοιχείο των προσπαθειών που καταβάλλονται σε εθνικό επίπεδο καθώς και τον βαθμό στον οποίο η προβλεπόμενη χρήση της κοινής εφαρμογής, του μηχανισμού καθαρής ανάπτυξης και της διεθνούς εμπορίας εκπομπών συμπληρώνει την εσωτερική δράση, σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις του πρωτοκόλλου του Κιότο και με τις αποφάσεις που εκδόθηκαν στο πλαίσιο αυτό. 2. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, κάθε εκτίμηση του κόστους και των αποτελεσμάτων των εθνικών πολιτικών και μέτρων και πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή των ενωσιακών πολιτικών και μέτρων για τον περιορισμό ή τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από πηγές ή την καλύτερη απορρόφηση από τις καταβόθρες, καθώς και τις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές. Άρθρο 15 Υποβολή εκθέσεων για τις προβλέψεις 1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους («έτος Χ»), τις εθνικές προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες, ανά αέριο και τομέα. Οι προβλέψεις αυτές περιλαμβάνουν ποσοτικές εκτιμήσεις για σειρά 4 μελλοντικών ετών που λήγουν σε 0 ή 5 και έπονται αμέσως του έτους Χ. Οι εθνικές προβλέψεις λαμβάνουν υπόψη τις πολιτικές και τα μέτρα που θεσπίστηκαν σε ενωσιακό επίπεδο και περιλαμβάνουν: α) προβλέψεις χωρίς μέτρα, προβλέψεις με μέτρα και προβλέψεις με πρόσθετα μέτρα· β) προβλέψεις για τις συνολικές εκπομπές αερίων θερμοκηπίου και χωριστές εκτιμήσεις για τις προβλεπόμενες εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από τις πηγές εκπομπών που καλύπτονται από την οδηγία 2003/87/ΕΚ και την απόφαση αριθ. 406/2009/ΕΚ· γ) σαφή προσδιορισμό των εθνικών, περιφερειακών και ενωσιακών πολιτικών και μέτρων που περιλαμβάνονται στις προβλέψεις για τις ανθρωπογενείς εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από καταβόθρες· αναφέρονται σαφώς οι πολιτικές και τα μέτρα που δεν περιλαμβάνονται και επεξηγούνται οι σχετικοί λόγοι· δ) τα αποτελέσματα της ανάλυσης ευαισθησίας στην οποία υποβλήθηκαν οι προβλέψεις· ε) όλες τις παραπομπές στις εκτιμήσεις και στις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι εκτιμήσεις αυτές, που αναφέρονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου. 2. Σε περίπτωση που κράτος μέλος δεν υποβάλει, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους, πλήρεις προβλέψεις, η Επιτροπή δύναται να πραγματοποιήσει τις εκτιμήσεις που είναι αναγκαίες για την κατάρτιση των ενωσιακών προβλέψεων. 3. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν, σε ηλεκτρονική μορφή, τις εθνικές τους προβλέψεις σχετικά με τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου από πηγές και τις απορροφήσεις από τις καταβόθρες, καθώς και τις τεχνικές εκθέσεις στις οποίες βασίζονται οι προβλέψεις αυτές. Οι εν λόγω πληροφορίες περιλαμβάνουν περιγραφές των μοντέλων και των μεθοδολογικών προσεγγίσεων που χρησιμοποιήθηκαν, καθώς και τους ορισμούς και τις υποκείμενες παραδοχές. Κεφάλαιο 6 Υποβολή άλλων πληροφοριών συναφών με την κλιματική αλλαγή Άρθρο 16 Υποβολή εκθέσεων για τις εθνικές δράσεις προσαρμογής Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους, πληροφορίες σχετικά με τις δράσεις που υλοποιούν ή έχουν προγραμματίσει για την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή, και ιδίως σχετικά με τις εθνικές ή περιφερειακές στρατηγικές προσαρμογής και τα μέτρα προσαρμογής. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν τα κονδύλια του προϋπολογισμού ανά τομέα πολιτικής και, για κάθε μέτρο προσαρμογής, τον κύριο στόχο, το είδος μέσου, το στάδιο εφαρμογής και την κατηγορία επίπτωσης της κλιματικής αλλαγής (όπως οι πλημμύρες, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας, οι ακραίες θερμοκρασίες, οι ξηρασίες και τα ακραία καιρικά φαινόμενα). Άρθρο 17 Υποβολή εκθέσεων για την οικονομική και τεχνολογική στήριξη που παρέχεται στις αναπτυσσόμενες χώρες Πριν από τις 15 Μαρτίου κάθε έτους («έτος Χ»), τα κράτη μέλη, με βάση τα βέλτιστα διαθέσιμα δεδομένα, υποβάλλουν στην Επιτροπή: α) πληροφορίες σχετικά με την οικονομική στήριξη για την οποία αναλήφθηκαν υποχρεώσεις και η οποία καταβλήθηκε σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC για το έτος X-1, την οικονομική στήριξη για την οποία αναλήφθηκαν υποχρεώσεις για το έτος X και την προβλεπόμενη παροχή στήριξης. Οι πληροφορίες περιλαμβάνουν: i) διευκρίνιση σχετικά με το εάν οι χρηματοδοτικοί πόροι που χορήγησε το κράτος μέλος σε αναπτυσσόμενες χώρες είναι νέοι και πρόσθετοι στο πλαίσιο της UNFCCC και τον τρόπο υπολογισμού για την εξαγωγή του συμπεράσματος αυτού, ii) πληροφορίες σχετικά με όλους τους χρηματοδοτικούς πόρους που διέθεσε το κράτος μέλος για την εφαρμογή της UNFCCC ανά είδος διαύλου, όπως διμερείς, περιφερειακοί ή άλλοι πολυμερείς δίαυλοι, iii) ποσοτικές πληροφορίες για τις χρηματοδοτικές ροές που βασίζονται στους «δείκτες του Ρίο για την ενίσχυση τη σχετική με τον περιορισμό της κλιματικής αλλαγής και την ενίσχυση τη σχετική με την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή» («δείκτες του Ρίο») που καθορίστηκαν από την ομάδα αναπτυξιακής βοήθειας του ΟΟΣΑ, καθώς και μεθοδολογικές πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της μεθοδολογίας των δεικτών του Ρίο για την κλιματική αλλαγή, iv) λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη βοήθεια που παρέχεται τόσο από τον δημόσιο όσο και από τον ιδιωτικό τομέα, ανάλογα με την περίπτωση, σε αναπτυσσόμενες χώρες που είναι ιδιαίτερα ευάλωτες στις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής για την προσαρμογή τους στις εν λόγω επιπτώσεις, v) λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη βοήθεια που παρέχεται τόσο από τον δημόσιο όσο και από τον ιδιωτικό τομέα, ανάλογα με την περίπτωση, σε αναπτυσσόμενες χώρες για τον μετριασμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, β) πληροφορίες σχετικά με τις δραστηριότητες του κράτους μέλους για τη μεταφορά τεχνολογίας σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC και για τις μεταφερθείσες τεχνολογίες για το έτος X-1, πληροφορίες σχετικά με τις προγραμματισμένες δραστηριότητες για τη μεταφορά τεχνολογίας σε αναπτυσσόμενες χώρες στο πλαίσιο της UNFCCC και σχετικά με τις τεχνολογίες που πρόκειται να μεταφερθούν για το έτος X και τα επόμενα έτη. Πρέπει να περιλαμβάνονται πληροφορίες σχετικά με το εάν η μεταφερθείσα τεχνολογία χρησιμοποιήθηκε για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής ή την προσαρμογή σε αυτές, την αποδέκτρια χώρα, το ύψος της παρασχεθείσας στήριξης και τον τύπο της μεταφερθείσας τεχνολογίας. Άρθρο 18 Υποβολή εκθέσεων για τη χρήση των εσόδων από πλειστηριασμούς και των πιστωτικών μορίων από έργα 1. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή, έως τις 15 Μαρτίου κάθε έτους («έτος Χ»), για το έτος X-1: α) τη λεπτομερή αιτιολόγηση που αναφέρεται στο άρθρο 6 παράγραφος 2 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ· β) πληροφορίες για τη χρήση των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων από το κράτος μέλος κατά τη διάρκεια του έτους X-1 δυνάμει του άρθρου 10 παράγραφος 1 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ. Οι πληροφορίες αυτές περιλαμβάνουν επίσης συγκεκριμένα και λεπτομερή στοιχεία για τη χρήση του 50% των εσόδων, και τις συνακόλουθες δράσεις που αναλήφθηκαν, με διευκρίνιση της κατηγορίας των δράσεων αυτών σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ και αναφορά της αντίστοιχης δικαιούχου χώρας ή περιφέρειας· γ) πληροφορίες για τη χρήση όλων των εσόδων από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων για τις αεροπορικές μεταφορές από το κράτος μέλος δυνάμει του άρθρου 3δ παράγραφος 1 ή 2 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ· δ) τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1 στοιχείο β) της απόφασης 406/2009/ΕΚ κα τις πληροφορίες για τον τρόπο με τον οποίο η οικεία πολιτική προμηθειών συμβάλλει στην επίτευξη διεθνούς συμφωνίας σχετικά με την κλιματική αλλαγή. 2. Όσον αφορά τα κράτη μέλη τα οποία επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν ποσό ισοδύναμο με τα έσοδα από τον εκπλειστηριασμό δικαιωμάτων για τους σκοπούς που αναφέρονται στο άρθρο 3δ παράγραφος 4 και στο άρθρο 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, οι απαιτήσεις της παραγράφου 1 στοιχεία β) και γ) του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται στο ποσό αυτό. 3. Τα έσοδα από πλειστηριασμό που δεν έχουν εκταμιευτεί τη χρονική στιγμή κατά την οποία κράτος μέλος υποβάλλει έκθεση στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου ποσοτικοποιούνται και καταγράφονται στις εκθέσεις για τα επόμενα έτη. 4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τις εκθέσεις που υποβάλλουν στην Επιτροπή δυνάμει του παρόντος άρθρου. Άρθρο 19 Εκθέσεις διετίας και εθνικές ανακοινώσεις 1. Η Ένωση και τα κράτη μέλη υποβάλλουν στη γραμματεία της UNFCCC εκθέσεις διετίας σύμφωνα με την απόφαση 1/CP.16 και εθνικές ανακοινώσεις σύμφωνα με το άρθρο 12 της UNFCCC. 2. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν επίσης στην Επιτροπή εθνικές ανακοινώσεις και εκθέσεις διετίας. Κεφάλαιο 7 Εξέταση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίων από εμπειρογνώμονες σε ενωσιακό επίπεδο Άρθρο 20 Εξέταση των απογραφών από εμπειρογνώμονες 1. Η Επιτροπή υποβάλλει τα δεδομένα των εθνικών απογραφών που διαβιβάζουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού σε αρχική εξέταση από εμπειρογνώμονες, προκειμένου να προσδιοριστούν τα ετήσια δικαιώματα εκπομπής που προβλέπονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 τέταρτο εδάφιο της απόφασης 406/2009/ΕΚ. 2. Η Επιτροπή, ξεκινώντας με τα δεδομένα που διαβιβάστηκαν για το έτος 2013, υποβάλλει σε ετήσια εξέταση από εμπειρογνώμονες τα δεδομένα εθνικής απογραφής τα οποία υποβάλλουν τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 7 παράγραφος 2 του παρόντος κανονισμού, με σκοπό την παρακολούθηση της επίτευξης από τα κράτη μέλη της μείωσης ή του περιορισμού των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου δυνάμει του άρθρου 3 της απόφασης 406/2009/ΕΚ, καθώς και κάθε άλλου στόχου για μείωση ή περιορισμό των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου που προβλέπεται στην ενωσιακή νομοθεσία. 3. Η αρχική και η ετήσια εξέταση από εμπειρογνώμονες περιλαμβάνουν: α) ελέγχους για την εξακρίβωση της διαφάνειας, της ακρίβειας, της συνέπειας, της συγκρισιμότητας και της πληρότητας των πληροφοριών που υποβάλλονται· β) ελέγχους για τον εντοπισμό περιπτώσεων στις οποίες τα δεδομένα απογραφής έχουν καταρτιστεί κατά τρόπο μη σύμφωνο με τις κατευθυντήριες γραμμές της UNFCCC ή τους ενωσιακούς κανόνες και γ) κατά περίπτωση, υπολογισμό των αναγκαίων τεχνικών διορθώσεων που προκύπτουν. 4. Ανατίθεται στην Επιτροπή η αρμοδιότητα έκδοσης κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 29 του παρόντος κανονισμού για τον καθορισμό κανόνων όσον αφορά τη διενέργεια των εξετάσεων από εμπειρογνώμονες που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των εργασιών που καθορίζονται στην παράγραφο 3 του παρόντος άρθρου. 5. Η Επιτροπή εκδίδει εκτελεστική πράξη για τον προσδιορισμό του συνολικού αθροίσματος των εκπομπών για το αντίστοιχο έτος, που προκύπτει από τα διορθωμένα δεδομένα απογραφής για κάθε κράτος μέλος μετά την ολοκλήρωση της ετήσιας εξέτασης. 6. Τα δεδομένα για κάθε κράτος μέλος τα οποία καταγράφηκαν στα μητρώα που έχουν συσταθεί δυνάμει του άρθρου 11 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ και του άρθρου 19 της οδηγίας 2003/87/ΕΚ, ένα μήνα ακριβώς από την ημερομηνία δημοσίευσης της εκτελεστικής πράξης δυνάμει της παραγράφου 5 του παρόντος άρθρου, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων των εν λόγω δεδομένων που απορρέουν από τη χρήση από το κράτος μέλος των δυνατοτήτων ευελιξίας που προβλέπονται στα άρθρα 3 και 5 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ, λαμβάνονται υπόψη για την εφαρμογή του άρθρου 7 παράγραφος 1 της απόφασης αριθ. 406/2009/ΕΚ. Άρθρο 21 Αντιμετώπιση των αποτελεσμάτων των επανυπολογισμών 1. Μετά την ολοκλήρωση της ετήσιας εξέτασης από τους εμπειρογνώμονες των δεδομένων απογραφής για το έτος 2020 δυνάμει του άρθρου 20 του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή υπολογίζει σύμφωνα με τον τύπο που παρατίθεται στο παράρτημα ΙΙ του παρόντος κανονισμού, το επανυπολογισμένο άθροισμα των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου για κάθε κράτος μέλος. 2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 31 παράγραφος 2 του παρόντος κανο