ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 19.01.1999 
ΟΟΜ(1999)16 τελικό 
96/0161 (ΟΟϋ) 
ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
σύμφωνα με το άρθρο 189 Β, παράγραφος 2, στοιχείο δ) της συνθήκης ΕΚ, 
επί της τροπολογίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου 
στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την 
πρόταση 
ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ 
,κερί της πώλησης και των εγγυήσεων των καταναλωτικών αγαθών 
ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
σύμφωνα με το άρθρο 189 Α, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ 
ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 
Ι - Υπενθύμιση της διαδικασίας 
Η Επιτροπή ενέκρινε στις 18 Ιουνίου 1996 την πρόταση οδηγίας περί της πώλησης 
και των εγγυήσεων των καταναλωτικών αγαθών. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε κατά την 340ή ολομέλεια της 
στις 27 και 28 Νοεμβρίου 1996. 
Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε στις 10 Μαρτίου 1998 νομοθετικό ψήφισμα το 
οποίο εκφράζει τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ύστερα από πρόταση της 
εισηγήτριας κ. Κιώη. Στη συνέχεια η Επιτροπή υπέβαλε τροποποιημένη πρόταση στις 
31 Μαρτίου 1998. 
Το Συμβούλιο από την πλευρά του, συνήψε πολιτική συμφωνία στις 24 Απριλίου 
1998, με βάση την οποία εγκρίθηκε επίσημα η κοινή θέση στις 24 Σεπτεμβρίου 1998. 
Στις 25 Σεπτεμβρίου 1998, η Επιτροπή υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την 
ανακοίνωση της για την κοινή θέση του Συμβουλίου. 
Ύστερα από πρόταση της εισηγήτριας κ. ΚιΛη, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 
στις 17 Δεκεμβρίου 1998 τη σύσταση του για τη δεύτερη ανάγνωση αναφορικά με 
την κοινή θέση. 
Σύμφωνα με το άρθρο 189 Β 2 δ) της συνθήκης, η Επιτροπή οφείλει να εκδώσει 
γνώμη υπόψη του Συμβουλίου για τις τροπολογίες που ενέκρινε το Κοινοβούλιο. Σε 
αυτή την περίπτωση, η γνώμη αυτή τροποποιεί την πρόταση της Επιτροπής σύμφωνα 
με το άρθρο 189 Α 2. 
II - Σχόλια για τις τροπολογίες 
Οι τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπορούν να συγκεντρωθούν σε 
πολλές κατηγορίες. Αφορούν τη νομική βάση της οδηγίας, το πεδίο εφαρμογής της, 
την αρχή της συμμόρφωσης των αγαθών στους όρους της σύμβασης, τους τρόπους 
άσκησης των δικαιωμάτων του καταναλωτή, τη δυνατότητα αποκλεισμού της 
ευθύνης του πωλητή, τις υποχρεώσεις του παραγωγού και τις τελικές διατάξεις. 
1. Η νομική βάση 
Η τροπολογία 1 στοχεύει στη συμπλήρωση της νομικής βάσης της οδηγίας μέσω του 
άρθρου 129 Α της συνθήκης καλύπτοντας ιδίως την παράγραφο 1 α). Αν και η 
Επιτροπή δεν αποδέχεται αυτή την τροπολογία στην τροποποιημένη πρόταση της, 
προτείνει να συμπεριληφθεί, ως συμβιβαστική λύση για τη συνέχεια της νομοθετικής 
διαδικασίας, μια νέα αιτιολογική σκέψη. Αυτή η αιτιολογική σκέψη επαναλαμβάνει 
την ιδέα σύμφωνα με την οποία η Κοινότητα συμβάλλει στην προστασία των 
οικονομικών συμφερόντων των καταναλωτών μέσω των μέτρων που εγκρίνει στο 
πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς, προκειμένου να προωθήσει τα συμφέροντα των 
καταναλωτών και να εξασφαλίσει ένα υψηλό επίπεδο προστασίας τους. Αυτή η 
αιτιολογική σκέψη αντιστοιχεί στο κείμενο του νέου άρθρου 153 στην έκδοση της 
συνθήκης του Άμστερνταμ. 
2. Το πεδίο εφαρμογής. 
Η τροπολογία 11η οποία τείνει να διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας δεν 
γίνεται δεκτή διότι ο τίτλος του άρθρου που περιλαμβάνεται στην κοινή θέση 
αντιστοιχεί στην παρόμοια διάταξη που υπάρχει στη σύμβαση της Βιέννης του 1980 
σχετικά με τις συμβάσεις διεθνούς πώλησης των εμπορευμάτων. Επειδή πολλές 
διατάξεις της πρότασης οδηγίας αντιστοιχούν στις ανάλογες διατάξεις της σύμβασης 
της Βιέννης, είναι ευκταίο, στο μέτρο του δυνατού, να διατηρηθεί αυτή η αντιστοιχία. 
Εν πάση περιπτώσει τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να παραιτηθούν από αυτή τη 
διάταξη εφαρμόζοντας τη ρήτρα ελάχιστης προστασίας κατά τη μεταφορά της 
οδηγίας στην εθνική νομοθεσία. 
3. Η αρχή της συμμόρφωσης του αγαθού στους όρους της σύμβασης 
Οι τροπολογίες 3, 12 και 15 επιφέρουν μερικές τροποποιήσεις σχετικά με την αρχή 
της συμμόρφωσης του αγαθού στους όρους της σύμβασης και στην εφαρμογή της. 
Η πρώτη από αυτές τις τροπολογίες δεν γίνεται δεκτή διότι το Ευρωπαϊκό 
Κοινοβούλιο δεν προτείνει την τροποποίηση του τίτλου της αντίστοιχης διάταξης 
μέσα στο ίδιο το κείμενο και διότι η παρούσα εκδοχή της αιτιολογικής σκέψης 
αντιστοιχεί καλύτερα στον παρόντα τίτλο αυτού του άρθρου. 
Η Επιτροπή δεν αποδέχεται ούτε την τροπολογία 12. Επειδή ο τίτλος του άρθρου που 
στοχεύει στην τροποποίηση είναι όμοιος με τον τίτλο που έγινε δεκτός στη σύμβαση 
της Βιέννης του 1980 για μια αντίστοιχη διάταξη, είναι προτιμότερο να μην προβούμε 
σε τροποποίηση και να διατηρήσουμε την αντιστοιχία. Εξάλλου, τα κράτη μέλη θα 
μπορούσαν να παραιτηθούν από αυτή τη διάταξη εφαρμόζοντας τη ρήτρα ελάχιστης 
προστασίας κατά τη μεταφορά. 
Αντίθετα, η τροπολογία 15, η οποία αντιστοιχεί σε μια πρακτική ανάγκη, θα 
περιληφθεί στην τροποποιημένη πρόταση με μερικές όμως τροποποιήσεις. Οι 
τροποποιήσεις αυτές αναμένεται να επιλύσουν τα προβλήματα που έθιξε το 
Συμβούλιο σε πρώτη ανάγνωση και εξαιτίας των οποίων το Συμβούλιο είχε 
απορρίψει αυτή την τροπολογία. 
4.Οι τρόποι εφαρμογής των δικαιωμάτων του καταναλωτή 
Η Επιτροπή δεν αποδέχεται την τροπολογία 33 για λόγους νομοθετικής τεχνικής. Οι 
αιτιολογικές σκέψεις μιας οδηγίας είναι επεξηγήσεις του τίτλου οι οποίες 
προορίζονται να βοηθήσουν στην ερμηνεία των άρθρων. Ο ειδικός στόχος της 
αιτιολογικής σκέψης 14 είναι να εξηγήσει ότι - λόγω της ειδικής φύσης των 
μεταχειρισμένων αγαθών - η αντικατάσταση τους είναι αδύνατη. Πέρα από αυτή την 
επαρκή εξήγηση, δεν είναι σκόπιμο να συμπεριλάβουμε στο άρθρο 3 παραπομπή σε 
αυτή την αιτιολογική σκέψη. 
Η Επιτροπή δεν αποδέχεται επίσης την τροπολογία 18. Είχε πράγματι συμφωνήσει 
για την κοινή θέση σύμφωνα με την οποία το Συμβούλιο διατηρεί το μοντέλο της 
ιεραρχίας του. Αυτή η τροπολογία δεν είναι αναγκαία διότι το άρθρο 3 παράγραφος 2 
της κοινής θέσης προβλέπει ήδη ότι η επαναφορά του αγαθού σε καλή κατάσταση 
πρέπει να πραγματοποιείται χωρίς επιβάρυνση. 
Η Επιτροπή, στην τροποποιημένη πρόταση της διασαφήνισε επίσης ένα ενδεχόμενο 
πρόβλημα κατανόησης αναφορικά με μερικές γλωσσικές εκδοχές ( σχετικά με το 
άρθρο 3 παράγραφος 4) το οποίο αναφέρθηκε μέσα στην αιτιολογική έκθεση της 
κοινής θέσης του Συμβουλίου και ανέκυψε στο πλαίσιο της δεύτερης ανάγνωσης στο 
Κοινοβούλιο. Η διόρθωση ακολουθεί την εξήγηση του περιεχομένου αυτής της 
διάταξης την οποία δίνει το Συμβούλιο στην αιτιολογική έκθεση. 
5. Η δυνατότητα αποκλεισμού της ευθύνης του πωλητή. 
Η τροπολογία 34 ορίζει ότι, για τις συμβάσεις πώλησης που αφορούν έργα τέχνης, 
συλλεκτικά αντικείμενα ή και αντίκες, τα κράτη μέλη θα μπορούν να προβλέπουν ότι 
τα συμβαλλόμενα μέρη μπορούν να αποκλείουν κάθε ευθύνη του πωλητή. Αυτή η 
τροπολογία δεν γίνεται δεκτή διότι η Επιτροπή πιστεύει ότι στην πράξη θα επέτρεπε 
στους επαγγελματίες πωλητές να αποκλείσουν κάθε ευθύνη τους συστηματικά στους 
γενικούς όρους πώλησης. 
6. Οι υποχρεώσεις του παραγωγού 
Η Επιτροπή δεν αποδέχεται την τροπολογία 5 διότι αυτή η τροπολογία δεν αντιστοιχεί 
σε διάταξη της οδηγίας. 
Η τροπολογία 19 γίνεται δεκτή από την Επιτροπή. Αυτή η τροπολογία αποτελεί μια 
χρήσιμη απλοποίηση του κειμένου, διότι είναι σαφές ότι ο τελικός πωλητής ως 
επαγγελματίας μπορεί να μην κάνει χρήση του δικαιώματος του να στραφεί κατά του 
υπευθύνου. 
<» 
7. Τελικές διατάξεις 
Οι τροπολογίες 25, 26, 27 εί 28 αφορούν τις τελικές διατάξεις της οδηγίας. 
Αρχικά η Επιτροπή αποδέχεται την τροπολογία 25. Η οδηγία έχει ιδίως ως στόχους 
να εξασφαλίσει την ύπαρξη ελάχιστων κοινών προδιαγραφών σε όλα τα κράτη μέλη 
και να εξασφαλίσει ότι ο καταναλωτής επωφελείται πλήρως από τα πλεονεκτήματα 
της εσωτερικής αγοράς. Προκειμένου να δίδονται εγγυήσεις για την επίτευξη αυτών 
των στόχων, είναι σημαντικό να ενημερώνεται ο καταναλωτής για τα νέα αυτά 
δικαιώματα και για τη δυνατότητα που έχει να επωφελείται από την κοινή βάση 
δικαιωμάτων σε όλα τα κράτη μέλη. 
Η τροπολογία 26 γίνεται επίσης δεκτή, με κάποιες συντακτικές τροποποιήσεις που 
στοχεύουν στην εξασφάλιση καλύτερης νομοθετικής σύνταξης. Αυτή η τροπολογία 
αποτελεί πράγματι μια σωστή συμπληρωματική τροποποίηση ύστερα τη θέση σε ισχύ 
της οδηγίας 98/27 για τις αγωγές παράλειψης. 
Αντίθετα, οι τροποποιήσεις 27 &ί 28 δεν γίνονται δεκτές. Η τροπολογία 27 σχετικά με 
τα ένδικα βοηθήματα και τα ένδικα μέσα θεωρείται ως ιδιαίτερα περίπλοκο πρόβλημα 
και αφορά πολλά θέματα που ξεπερνούν τα όρια της οδηγίας. Αυτά τα θέματα 
μπορούν να ρυθμιστούν σε ικανοποιητικό βαθμό σε αυτό το πλαίσιο. Αναφορικά με 
την τροπολογία 28, η Επιτροπή είχε δώσει τη συγκατάθεση της στην κοινή θέση του 
Συμβουλίου. 
III - Τροποποιημένη πρόταση 
Έχοντας υπόψη τα παραπάνω και σύμφωνα με το άρθρο 189 Α2, η τροποποιημένη 
πρόταση της Επιτροπής περιέχει τις τροπολογίες 15, 19, 25 και 26. 
^ 
Τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πώληση 
και τις εγγυήσεις καταναλωτικών αγαθών 
Κοινή θέση Τροποποιημένη πρόταση 
Άρθρο 2, παράγραφος 5 
5. Η μη ανταπόκριση προς τους όρους 
της σύμβασης που απορρέει από κακή 
εγκατάσταση του αγαθού λογίζεται ως 
ελάττωμα που αντίκειται στους όρους 
της σύμβασης όταν η εγκατάσταση έχει 
πραγματοποιηθεί από τον πωλητή ή υπό 
την ευθύνη του. 
Άρθρο 4 
Δικαίωμα προς επανόρθωση 
Όταν ο τελικός πωλητής υπέχει ευθύνη 
έναντι του καταναλωτή λόγω έλλειψης 
συμμόρφωσης προς τους όρους της 
σύμβασης, η οποία απορρέει από πράξη 
ή παράλειψη του παραγωγού, ενός 
προηγούμενου πωλητή ο οποίος 
εντάσσεται στην ίδια αλυσίδα 
συμβάσεων ή οποιουδήποτε άλλου 
ενδιαμέσου, ο τελικός πωλητής 
δικαιούται να στραφεί κατά του 
υπευθύνου ή των υπευθύνων στην 
αλυσίδα συμβάσεων, εκτός εάν ότι, προκείμενου να προάγει τα 
συμφέροντα των καταναλωτών και να 
εξασφαλίζει υψηλού επιπέδου προστασία 
των καταναλωτών, η Κοινότητα 
συμβάλλει στην προστασία των 
οικονομικών συμφερόντων των 
καταναλωτών με τα μέτρα που εγκρίνει 
στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. 
5. Η μη ανταπόκριση προς τους όρους 
της σύμβασης που απορρέει από κακή 
εγκατάσταση του αγαθού λογίζεται ως 
ελάττωμα που αντίκειται στους όρους της 
σύμβασης όταν η εγκατάσταση έχει 
πραγματοποιηθεί από τον πωλητή ή υπό 
την ευθύνη του. Η διάταξη αυτή 
εφαρμόζεται επίσης, όταν το αγαθό, η 
εγκατάσταση του οποίου προβλέπεται να 
πραγματοποιηθεί από τον καταναλωτή, 
εγκαθίσταται από αυτόν και η 
ελαττωματική συναρμολόγηση οφείλεται 
στις ελλιπείς γραπτές οδηγίες 
συναρμολόγησης. 
Όταν ο τελικός πωλητής υπέχει ευθύνη 
έναντι του καταναλωτή λόγω έλλειψης 
συμμόρφωσης προς τους όρους της 
σύμβασης, η οποία απορρέει από πράξη ή 
παράλειψη του παραγωγού, ενός 
προηγούμενου πωλητή ο οποίος 
εντάσσεται στην ίδια αλυσίδα 
συμβάσεων ή οποιουδήποτε άλλου 
ενδιαμέσου, ο τελικός πωλητής 
δικαιούται να στραφεί κατά του 
υπευθύνου ή των υπευθύνων στην 
αλυσίδα συμβάσεων. Η εθνική 
παραιτήθηκε του δικαιώματος του. Η 
εθνική νομοθεσία ορίζει το ή τα 
πρόσωπα κατά των οποίων μπορεί να 
στραφεί ο τελικός πωλητής, καθώς και 
τις σχετικές αγωγές και προϋποθέσεις 
άσκησης τους. νομοθεσία ορίζει το ή τα πρόσωπα κατά 
των οποίων μπορεί να στραφεί ο τελικός 
πωλητής, καθώς και τις σχετικές αγωγές 
και προϋποθέσεις άσκησης τους. 
Άρθρο 9 
Ενημέρωση των καταναλωτών 
Τα κράτη μέλη προβλέπουν μέτρα για 
την ενημέρωση των καταναλωτών όσον 
αφορά τις εθνικέ^ νομοθετικές διατάζεις 
που θεσπίζονται για τη μεταφορά της 
οδηγίας αυτής και καλούν, εφόσον είναι 
απαραίτητο, τις επαγγελματικές 
οργανώσεις να ενημερώσουν τους 
καταναλωτές για τα δικαιώματα τους. 
Άρθρο 10 
Νομοθετικές διατάζεις 
Στο παράρτημα της οδηγίας 98/27/ΕΚ 
του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του 
Συμβουλίου της 19.5.1998 σχετικά με τις 
αγωγές παραλείψεως στον τομέα της 
προστασίας των συμφερόντων των 
καταναλωτών , προστίθεται το ακόλουθο 
σημείο : 
"10. Οδηγία 99/... / ΕΚ του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της ... 
1999 σχετικά με την πώληση και τις 
εγγυήσεις καταναλωτικών αγαθών (ΕΕ Ε 
... της ... 1999, σ....". 
(ΐ) ΕΕΕ 166 της 11.6.1998, σ. 51. 
¥ 
ΙδδΝ 0254-1483 
ΟΟΜ(99) 16 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
ΟΚ 06 10 01 02 
Αριθ. καταλόγου : ΟΒ-ΟΟ-99-010-ΟΚ.-Ο 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
£-2985 Λουξεμβούργο 
δ