ύ iSr ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 30.io.i996 
COM(96) 488 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
AAffiYTIKEΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ 
Σημερινή κατάσταση και προοπτικές 

ΕΙΣΑΓΩΓΗ 
Η ατόφαση του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 19761 έθεσε τις βάσεις για τη σύραψη 
αλιευτικώρ συμφωριώρ. Μετά από 20 ετη εμπειρίας, η Επιτροπή θεωρεί σκόπιμο ρα 
εξετάσει τηρ εξωτερική πολιτική της στορ τομέα της αλιέας2. 
ΤΜΗΜΑΙ 
1.1 Ανάπτυξη τωρ αλιευτικών συμώωνιών 1977 - 1996 
Η πολιτική της Κοιρότητας για η£ αλιευτικές συμφωρίες επισημοποιήθηκε με τηρ 
απόφαση της 3ης Νοεμβρίου 1976 του Συμβουλίου, η οποία προβλέπει τηρ επέκταση εκ 
μέρους τωρ κρατώρ μελώρ τωρ αλιευτικώρ ζωρώρ τους στο Βόρβω Ατλαρτικό και τη 
Βόρεια θάλασσα σε 200 μίλια και η οποία άρχισε ρα ισχύει τηρ Ιη Ιαρουαρίου 1977. Η 
λήψη της απόφασης αυτής πρα*γματοποιήθηκε προκείμενου ρα προστατευθούρ τα 
κοινοτικά συμφέροντα εραρτι μορομερώρ διακηρύξεων ορισμένων χωρών για τηρ επέκταση 
τωρ κυριαρχικών δικαιωμάτων τους σε 200 μίλια από τις ακτές τους, γεγονός που 
απειλούσε με διακοπή τις παραδοσιακές αλιευτικές δραστηριότητες τωρ σκαφών της 
Κοιρότητας. Η απόφαση καθόριζε αφερός ότι η αλιεία από σκάφη τρίτωρ χωρώρ σε 
αλιευτικές περιοχές που βρίσκορται ερτός τωρ 200 μιλίωρ της κοιροτικής ζώρης θα 
πρέπει ρα υπόκειται σε συμφωρίες μεταξύ της Κοιρότητας και τωρ σχετικώρ χωρώρ 
εταίρωρ, και αφετέρου, ότι η διατήρηση τωρ υφιστάμενων αλιευτικώρ δικαιωμάτων και 
η απόκτηση ρεωρ δικαιωμάτων για τους αλιείς της Κοιρότητας σε ύδατα τρίτωρ χωρώρ 
θα πρέπει ρα καθοριστούρ στο πλαίσιο κατάλληλωρ κοιροτικώρ αλιευτικώρ συμφωριώρ. 
Η ερ λόγω πολιτική τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ ήταρ αναγκαία για τη διατήρηση ερός 
σημαρτικού μέρους του αλιευτικού τομέα, ο οποίος διασφαλίζει ζωτική οικονομική 
δραστηριότητα - και ως εκ τούτου απασχόληση - μερικά στηρ Κοιρότητα και ειδικότερα 
στις παράκτιες περιφέρειες, οι οποίες εξαρτώρται κατά κύριο λόγο ατό TOP αλιευτικό 
τομέα. Έπιπλέορ, συμβάλλει σημαρτικά στη διασφάλιση του εφοδιασμού της κοιροτικής 
αγοράς με αλιευτικά προϊόρτα. 
Οι αλιευτικές συμφωρίες της Κοιρότητας, οι οποίες αρχικά περιορίζορταρ στη Βόρεια 
θάλασσα, επεκτάθηκαρ έκτοτε και σε άλλα ύδατα. Ετι του παρόρτος, η Κοιρότητα 
έχει συράψει 26 συμφωρίες, 15 με χώρες της Αφρικής και του Λρδικού ΐίκεαρού, 10 με 
ΕΕαριθ. C 105,7.5.1981 
Η παρούσα ανακοίνωση συμπληρώνεται ατό το έγγραφο εργασίας των υπηρεσιών της 
Επιτροπής σχετικά με τις αλιευτικές συμφωνίες, το οποίο συντάχθηκε για το Σεμινάριο του 
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Quimper στις 13/14 Μαΐου 1996. 
βορειοατλαρτικες χώρες, συμπερίλαμβαρομερωρ και περτε στη Βαλτική θάλασσα, και 
μιας με μία λατινοαμερικανική χώρα. 
Από τηρ εφαρμογή τους και εξής, υπήρξε μία σταθερή εξέλιξη όσον αφορά τη φύση 
και το φάσμα τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ μας. Η ερταξη της Ισπαρίας και της 
Πορτογαλίας το 1986, με τα δικά τους δίκτυα αλιευτικώρ συμφωριώρ, καθώς και της 
Σουηδίας και της Φινλανδίας αργότερα, προκάλεσαρ μία σημαρτική ώθηση στηρ 
αράπτυξη τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ της Κοιρότητας. Για τις συμφωρίες που 
συνετάγονται χρηματοδοτικό κόστος για τηρ Κοιρότητα, ο προϋπολογισμός για τις 
διεθρείς αλιευτικές συμφωρίες αυξήθηκε από 6 εκατ. ECU το 1981 σε 280 εκατ. ECU το 
1996 και οι αρτίστοιχες αλιευτικές δυρατότητες αυξήθηκαρ από 13.900 ΚΟΧ σε 132.000 
ΚΟΧ (με τηρ πρόσθεση και συμπληρωματικώρ ποσοστώσεωρ 136.600 τόρωρ στη 
Γροιλανδία). 
Έπιπλεορ, η Επιτροπή έχει λάβει εξουσιοδότηση ρα διαπραγματευθεί νέες συμφωρίες 
με λατιροαμερικαρικά, αφρικανικά και άλλα κράτη3. 
1.2 Φύση τωρ σνμόωνιών 
Τύποι αλιευτικώρ συμφωριώρ 
Δερ υφίσταται ένας εριαίος «τύπος συμφωνίας». Η φύση τωρ επιμέρους συμφωριώρ είναι 
μάλλορ αυτή που ανακλά τους στόχους και τα οικονομικά συμφερορτα τωρ αντίστοιχων 
μερών. Οταν συράφθηκε η συμφωνία με τηρ Αργεντινή για τηρ προώθηση κοιροπραξιώρ και 
μικτών επιχειρήσεωρ, το Μάιο του 1994, θεωρήθηκε μία «δεύτερης γενιάς συμφωνία» και 
όλες οι συμφωρίες που συράφθηκαρ τροηγουμένως χαρακτηρίστηκαρ «κλασικές» ή 
«συμφωρίες πρώτης μεριάς». 
Η Κοιρότητα έχει συνάγει ένα φάσμα διαφορετικών τύτων συμφωριώρ με χώρες εταίρους 
στο πλαίσιο της εξωτερικής αλιευτικής πολιτικής της. Αυτές καλύττουν: 
αμοιβαίες συμφωρίες, βάσει τωρ οτοίων η Κοιρότητα προσφέρει στις χώρες 
εταίρους αλιευτικές δυρατότητες στα ύδατα τωρ κρατώρ μελών της έναντι 
ισοδύναμων δυρατοτήτωρ για τα σκάφη της Κοιρότητας στα ύδατα τους 
(Νορβηγία, Νήσοι Φερόες, Ισλανδία και Βαλτικές Δημοκρατίες} 
συμφωρίες για τηρ πρόσβαση σε πλεοράζορτα αποθέματα για τα σκάφη της 
Κοιρότητας, με σκοπό τηρ αλιεία σε ύδατα τρίτης χώρας (Ην. Πολιτείες4, 
Καναδάς5) 
Εξουσιοδοτήσεις για νέες συμφωνίες: Λατινική Αμερική: Χιλή, Περού, Εκουαδόρ Κολομβία, 
Βενεζουέλα, Ουρονγουάη. 
Αφρική: Υκαμπόν, Ν. Αφρική, Μοζαμβίκη, Ναμίμπια 
Αλλες χώρες: ΤΙολωνία, Ρωσία και ΗΠΑ. 
λήξη ισχύος τέλος 1993 
Ο Καναδάς ôei» έχει επικυρώσει ακόμη τη συμφωνία του 1992. 
συμφωρίες για τηρ πρόσβαση σε αλιευτικούς πόρους για τα σκάφη της 
Κοιρότητας, με αντάλλαγμα χρηματοδοτικά αντισταθμίσματα (χώρες ΑΚΕ της 
Αφρικής και του Ινδικού Ωκεανού, και Μαρόκο σε ορισμένες περιπτώσεις} 
συμφωνία για τηρ πρόσβαση σε αλιευτικούς πόρους βάσει ρυθμίσεωρ αδειών και 
κοιροπραξιώρ, με αντάλλαγμα χρηματοδοτικά αντισταθμίσματα και τηρ πρόσβαση 
στηρ ayopa (Γροιλανδία)· 
και τέλος, τη συμφωνία με τηρ Αργεντικη, η οποία περίλαμβάρει τη σύσταση 
κοινοπραξιών και μικτών επιχειρήσεωρ. 
Κάθε ένας ατό τους τύτους αυτούς συμφωριώρ έχει τη δική του ιδιαίτερη λογική και 
μπορεί ρα γίνει κατανοητός κυρίως σε σχέση με τα ιστορικά αλιευτικά πρότυπα και 
διευθετήσεις, τηρ κατάσταση της αράπτυξης τωρ αλιευτικώρ τομεωρ τωρ χωρώρ εταίρων 
ή τηρ παρουσία κοινών αλιευτικώρ απόθεμα τωρ στις αλιευτικές ζώρες της Κοιρότητας και 
της τρίτης χώρας. 
Η έγκριση από το Συμβούλιο εξουσιοδότησης για διαπραγματεύσεις με 
λατινοαμερικανικές χώρες, TOP Οκτώβριο του 1990, σηματοδότησε τηρ πρώτη σημαρτική 
αλλαγή στηρ πολιτική της Κοιρότητας όσορ αφορά τις αλιευτικές συμφωρίες, καθώς 
επιδιώχθηκε ρα ληφθούρ υπόψη οι δυνητικές εμπορικές δυρατότητες σε χώρες με 
αναττυγμένους ήδη τους αλιευτικούς τομείς. Η βασική καινοτομία αυτής της 
προσέγγισης ήταν ότι η πρόσβαση στις αλιευτικές δυρατότητες στα ύδατα τωρ 
λατινοαμερικανικών χωρώρ θα βασιζόταν, όχι στη χορήγηση αδειών αλιείας ατό χώρες 
εταίρους, αλλά στη σύσταση κοιροπραξιώρ και μικτών επιχειρήσεωρ στηρ αλιευτική 
/βιομηχανία μεταξύ των τλοιοκτητών της Κοινότητας και των αλιευτικώρ συμφερόρτωρ 
τρίτωρ χωρώρ. 
1.3. Βασικές αογες 
Η διαπραγμάτευση τωρ αλιευτικώρ συμφωριώρ πραγματοποιείται σύμφωνα με τις 
κατευθυντήριες γραμμές που περιλαμβάνονται στις οδηγίες διαπραγμάτευσης που 
αποφασίστηκαν από το Συμβούλιο. Η διατραγμάτευση τους βασίζεται κυρίως στις 
αρχές που περίλαμβάρορται στη Σύμβαση τωρ HE για το Δίκαιο της θάλασσας και, 
στην περίπτωση κρατών ΑΚΕ, σε αρχές σύμφωνες με τη Σύμβαση ΑΚΕ/ΕΕ. 
Λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις τωρ ταράκτιων κρατών, κα0ώς 
και αυτών της Κοινότητας, και ιδιαίτερα η ανάγκη για συνεργασία σε διεθρες πλαίσιο. 
Ο βασικός στόχος που επιδιώκεται, είναι η διασφάλιση της διατήρησης και της 
ορθολογικής και βιώσιμης χρήσης τωρ σχετικών αλιευτικώρ πόρωρ. 
Οσον αφορά τηρ αλίευση τωρ αποθεμάτωρ, τα οποία υτερβαίνουν τις αταιτησεις και τις 
δυρατότητες αλίευσης τωρ ταράκτιων κρατών, η κατευθυντήρια αρχή για τις συμφωρίες 
είναι οι σχετικές διατάξεις του Αρθρου 62 της Σύμβασης τωρ Κρωμερωρ Εθρώρ για το 
Δίκαιο της θάλασσας (ΣΗΕΔΘ) και της Σύμβασης Λομέ ΑΚΕ/ΕΕ. 
Οι αλιευτικές συμφωρίες είναι εμπορικές όσορ αφορά τη φύση τους, εξαιτίας κυρίως της 
αρχής τηζ εξασφάλισης αλιευετικών δυρατοτήτωρ για το στόλο της Κοινότητας είτε με 
αντάλλαγμα άλλων αλιευτικών δυνατοτήτων για χώρες εταίρους είτε με την καταβολή 
χρηματοδοτικών αρτισταθμισματωρ. Εντούτοις, ο εμπορικός αυτός χαρακτήρας δεν 
υπονομεύει σε καμία περίπτωση τη δεσμεύω] της Κοινότητας για τη διατήρηση των 
πόρων στα ύδατα των χωρών εταίρων μας, όπως ανακλάται στα επίπεδα και όρους 
αλιείας, τις ρυθμίσεις έλεγχου κλπ., που προβλέπονται στις συμφωνίες. 
Στην περίπτωση των κρατών ΑΚΕ, οι αλιευτικές συμφωνίες αποτελούν ένα ειδικό 
στοιχείο της y ενικής κοινοτικής πολιτικής προς τις χώρες αυτές. Σύμφωνα με το άρθρο 
130 V της Συνθήκης ΕΚ, το στοιχείο αυτό θα πρέπει προφανώς να συσχετίζεται με την 
αναπτυξιακή πολιτική της Κοινότητας, όπως καθορίζεται στη Σύμβαση ΑΚΕ/ΕΕ. Ως 
εκ τούτου, αν και στόχο των συμφωνιών μας δεν αποτελεί η ανάπτυξη της εγχώριας 
αλιευτικής βιομηχανίας στις χώρες εταίρους μας, συμπεριλαμβανομένης και της 
παραδοσιακής αλιείας, εντούτοις η Κοινότητα πρέπει, να διασφαλίζει ότι η συμφωνία 
δεν περιορίζει την ανάπτυξη ή τη βιωσιμότητα τους. 
Ομως οι συμφωνίες με τις χώρες ΑΚΕ έχουν τη δική τους φιλοσοφία, η οποία δεν 
βασίζεται σε αναπτυξιακούς στόχους. Σ' αυτή την περίπτωση, η εμπορική έννοια θα 
πρέπει να γίνει αντιληττή ως ο καθορισμός αμοιβαίων παραχωρήσεων από τα δύο 
μέρη, δηλαδή, ως μία εξισορρόπηση αυτών του λαμβάνει η Κοινότητα όσον αφορά τις 
αλιευτικές δυνατότητες και αυτών που δίνει στις εν λόγω τρίτες χώρες. 
Η συνολική αντιστάθμιση συνίσταται κυρίως από χρηματοδοτικές συνεισφορές, οι οποίες 
καταβάλλονται από την Κοινότητα και τους πλοιοκτήτες μέσω των τελών για την 
απόκτηση αδειών, αλλά και από αναπτυξιακής φύσεως ενέργειες οι οτοίες 
υποστηρίζονται από τους πλοιοκτήτες, όπως η voιυτόλόyηση ναυτικών των χωρών ΑΚΕ, 
οι υποχρεώσεις εκφόρτωσης αλιευμάτων, οι παρατηρητές επί των σκαφών, κλπ...., όπως 
ζητήθηκε ιδιαιτέρως από τις τρίτες χώρες κατά τις διaπρayμaτεϋσεις. 
Στο πλαίσιο της εμπορικής συναλλαγής, η χώρα εταίρος είναι ατόλυτα ελεύθερη να 
ετιλέξει τον τελικό προορισμό τον χρηματοδοτικού αντισταθμίσματος της συμφωνίας. 
Συνήθως, η μεγάλη πλειοψηφία των αντισταθμισμάτων καταβάλλεται στο Δημόσιο 
Ταμείο και ένα μέρος τους διατίθεται για ειδικές ενέργειες στον εθνικό αλιευτικό τομέα, 
σε επιστημονικές έρευνες των αποθεμάτων, για την επιμόρφωση στον αλιευτικό τομέα 
και τις υπηρεσίες επιθεώρησης κλπ. Η συνεισφορά των επιστημονικών και επιμορφωτικών 
προγραμμάτων στους σχετικούς τομείς στις περισσότερες χώρες εταίρους ήταν πολύ 
θετική. Τα τρογράμματα αυτά έδωσαν τη δυνατότητα στις χώρες εταίρους να 
καταρτίσουν ή να επανακαταρτίσουν μεγάλο μέρος των πολιτών τους σε διάφορους 
τομείς του κλάδου της αλιείας, όπως αλιείς, παρατηρητές, επιστήμονες, 
οικονομολόγους και μηχανικούς για τη βιομηχανία μεταποίησης. Μία ευπρόσδεκτη 
εξέλιξη σε σχέση με τη χopήyηση των κονδυλίων είναι ότι η νέα συμφωνία με το Μαρόκο 
προβλέπει τη διάθεση του 30% της συνολικής χρηματοδότησης για την ανάπτυξη του 
αλιευτικού τομέα του Μαρόκου για τα 4 έτη ισχύος της συμφωνίας. 
Επιπλέον, δίνεται τώρα περισσότερη έμφαση στις συμφωνίες για την προώθηση του 
αποτελεσματικού ελέγχου των αλιευτικών δραστηριοτήτων μέσω προγραμμάτων 
παρατήρησης και επιθεώρησης, για τη χρηματοδότηση των υποδομών επιθεώρησης στις 
χώρες εταίρους μας και για την εφαρμογή στα κράτη μέλη ειδικών τρογραμμάτων 
επιθεώρησης των σκαφών που αλιεύουν βάσει των συμφωνιών. 
ΤΜΗΜΑ Π 
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ 
Γενικοί στοΎΟΐ 
Οι στόχοι του τέθηκαν για τις αλιευτικές συμφωνίες στις οδηγίες διατραγμάτευσης του 
εγκρίθηκαν ατό το Συμβούλιο εξασφαλίζουν ένα ζωτικό ρόλο για τις αλιευτικές 
συμφωνίες στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής της Κοινότητας. Οι στόχοι 
αυτοί σχετίζονται κυρίως με την άμεση ή έμμεση απασχόληση, τη συνδεόμενη με τις 
αλιευτικές δραστηριότητες, το επίπεδο και τη σταθερότητα των αλιευτικών δυνατοτήτων 
που προβλέπονται για τον κοινοτικό στόλο, τους ιχθείς και τα προϊόντα των ιχθύων που 
προέρχονται από πόρους της Κοινότητας για τον εφοδιασμό της κοινοτικής ay οράς και 
το ρόλο των συμφωνιών στη διαρθρωτική πολιτική για το σύνολο του στόλου της 
Κοινότητας. 
2.1 Κοινωνικοοικονομική ττυνή 
Ενας ατό τους κύριους λόγους ύπαρξης αυτών των συμφωνιών συνεχίζει να είναι ο 
κοινωνικοοικονομικός χαρακτήρας τους. Με τη διατήρηση ή την επέκταση των αλιευτικών 
δυνατοτήτων για το στόλο σε ύδατα τρίτων χωρών, οι συμφωνίες προστατεύουν το 
επίπεδο της άμεσης απασχόλησης στα αλιευτικά σκάφη και της έμμεσης απασχόλησης 
στις εyκαταστάσεις μεταποίησης και τις σχετικές βιομηχανίες της Κοινότητας. Κατά 
συνέπεια, η συνεχιζόμενη ύπαρξη αυτών των συμφωνιών είναι ζωτικής σημασίας για τις 
ταράκτιες κοινότητες που εξαρτώνται από τον αλιευτικό τομέα, επειδή οι κοινότητες 
αυτές βρίσκονται y ενικά σε οικονομικά μειονεκτούσες περιφέρειες, όπου υπάρχουν 
ελάχιστες ή καθόλου εναλλακτικές δυνατότητες απασχόλησης. 
Εκτιμάται ότι περί τα 20.000 άτομα από την Κοινότητα απασχολούνται άμεσα σε 
1.300 αλιευτικά σκάφη, τα οποία αλιεύουν βάσει των αλιευτικών συμφωνιών μας. Με 
συντηρητικούς υτολογισμούς και με βάση κοινωνικοοικονομικές περιφερειακέ'ς μελέτες, 
εκτιμάται ότι μία θέση εργασίας του έχει σχέση με τη θάλασσα δημιουργεί μία 
ετιτλέον 0έση στην ξηρά. Ως εκ τούτου, 20.000 άτομα απασχολούνται επιπλέον στην 
αλιευτική βιομηχανία και στις βοηθητικές υπηρεσίες που σχετίζονται άμεσα μ' αυτές τις 
συμφωνίες. Το μέyεθoς αυτό μπορεί να καταδειχθεί θαυμάσια στη συμφωνία με το 
Μαρόκο, η οποία από μόνη της αφορά περισσότερους από 8.000 αλιείς, οι οποίοι 
απασχολούνται άμεσα στα σκάφη. 
Η δημιουργία και/ή η διατήρηση θέσεων απασχόλησης που σχετίζονται με τις αλιευτικές 
συμφωνίες δεν περιορίζεται μόνο στην Κοινότητα, καθώς αυτές οι συμφωνίες δημιουργούν 
ετίσης δυνατότητες ατασχόλησης στους αλιευτικούς τομείς των χωρών εταίρων μας 
(ΑΚΕ). Οι συμφωνίες προβλέπουν την πρόσληψη τοπικών αλιέων στα αλιευτικά σκάφη 
μας, ο αριθμός των οποίων εξαρτάται από το μέyεθoς των σκαφών. Τοποθετούνται 
επίσης στα σκάφη παρατηρητές και η ανάγκη για επισκευές, προμήθειες και άλλες 
υπηρεσίες για τα σκάφη μας δημιουργεί περαιτέρω θέσεις εργασίας στους λιμένες των 
εταίρων μας. Τα ερευνητικά ινστιτούτα και οι υπηρεσίες επιθεώρησης ευνοούνται επίσης 
απο τη δημιουργία επιπρόσθετων θέσεων εργασίας, οι οτοίες προέρχονται άμεσα από 
τη λειτουργία των συμφωνιών. Στην περίπτωση που οι συμφωνίες αυτές προβλέπουν 
υποχρεωτική εκφόρτωση από τα κοινοτικά σκάφη στις χώρες εταίρους μας, συμβάλλουν 
στην απασχόληση της μεταποιητικής βιομηχανίας ιχθύων των χωρών αυτών. 
2.2 hyoQJÇ 
Ενας ακόμη σημαντικός στόχος των συμφωνιών της Κοινότητας είναι ο εφοδιασμός με 
αλιευτικά προϊόντα της κοινοτικής αγοράς ατό κοινοτικές τηγές. Η κοινοτική αγορά 
ατοτελεί τη μεγαλύτερη αγορά ιχθύων στον κόσμο με περισσότερους από 9 εκατ. 
τόνους το 1993. Κατά το έτος αυτό, η αξία των εισαγωγών ανήλθε σε 7 δισεκατομμύρια 
ECU και η ποσότητα σε 3,6 εκατ. τόνους. Οσον αφορά την αξία, αυτή υπερέβη την 
ταραγωγη στο εσωτερικό της Κοινότητας, η οποία ανήλθε σε 6 δισεκατομμύρια ECU 
για 6,7 εκατ. τόνους. 
ΣΤΟ πλαίσιο αυτό, είναι σημαντικό να χρησιμοποιηθούν και να αναπτυχθούν τα μέσα, 
τα οποία θα διασφαλίσουν ότι ο εφοδιασμός της αγοράς της Κοινότητας ατό 
κοινοτικούς πόρους διατηρεί τη σχετική σπουδαιότητα του. Οι αλιευτικές συμφωνίες, σε 
συνδυασμό και με τα αλιεύματα των σκαφών μας σε διεθνή ύδατα, συμβάλλουν κατά 
25% περίπου στη γενική ταραγωγη της Κοινότητας. Ως εκ τούτου, αποτελούν ένα 
σημαντικό μέσο για τη εξασφάλιση του εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς και μειώνουν 
το εμπορικό έλλειμμα μας όσον αφορά τα αλιευτικά προϊόντα. 
θα πρέπει να επισημανθεί ότι αυτό το έλλειμμα αυξήθηκε σημαντικά τα τελευταία έτη, 
και κυρίως μεταξύ του 1988 και 1990, και ετί του παρόντος ισοδυναμεί με 54% ετί της 
αξίας για τις ανάγκες της αγοράς μας. Η τάση αυτή μπορεί να εξηyηθεί από την 
επέκταση της ίδιας της αγοράς, η οτοία σχετίζεται με την ένταξη της Ιστανίας και της 
Πορτογαλίας το 1986 και τη σημαντική αύξηση της ζήτησης αλιευτικών προϊόντων, η 
οποία αυξήθηκε κατά κεφαλή από 15 κιλά σε 22 κιλά κατά την περίοδο 1983-90. 
Οι βιομηχανίες μας μεταποίησης ιχθύων απασχολούν 110.000 άτομα που εpyάζovτaι σε 
2.500 με 3.000 εταιρείες. Ως εκ τούτου, το θέμα του εφοδιασμού της κοινοτικής αγοράς 
ατό κοινοτικούς πόρους είναι ακόμη σημαντικότερο προκειμένου να αποφευχθεί η 
υπερβολική εξάρτηση από εισαγωγές ατό τόρους τρίτων χωρών όσον αφορά τον 
εφοδιασμό τους με πρώτες ύλες. 
Η Κοινότητα, μέσω των αλιευτικών και αναπτυξιακών πολιτικών της, έχει μονομερώς 
θεσπίσει ειδικά προτιμησιακά καθεστώτα για τις εισαγωγές αλιευτικών προϊόντων από 
χώρες της ΑΚΕ, το Μαρόκο και τη Γροιλανδία. Οι παραχωρήσεις αυτές δίνουν 
σημαντικά πλεονεκτήματα στην αγορά σε ορισμένους από τους αλιευτικούς εταίρους 
μας, με την αδασμολόγητη εισαγωγή προϊόντων από τις χώρες της ΑΚΕ στην κοινοτική 
αγορά και με παρόμοια πλεονεκτήματα για τα περισσότερα αλιευτικά προϊόντα του 
Μαρόκου. Επιπλέον, στο πλαίσιο της συμφωνίας με την Αργεντινή και τη Γροιλανδία, 
έχουν γίνει δασμολογικές ταραχωρήσεις για τα αλιευτικά προϊόντα που ενδιαφέρουν 
τις εν λόγω χώρες, αλλά αυτές αποτελούν εκ φύσεως erga omnes. Εντούτοις, με τη 
σταδιακή κατάργηση των δασμολογικών εμποδίων για το διεθνές εμπόριο, ως συνέτεια 
του Γύρου της Ουρουγουάης, οι αγορές ταγκοσμίως θα καταστούν σταδιακά 
περισσότερο ανοιχτές και στην κοινοτική αγορά και οι ξένοι ανταγωνιστές θα μπορούν 
να κινούνται στην κοινοτική ay ορά με επίπεδο κόστους σε ορισμένες περιπτώσεις 
χαμηλότερο από αυτό των κοινοτικών ομολόγων τους. 
Ορισμένες από τις συμφωνίες προβλέπουν εθελοντικές ή υποχρεωτικές εκφορτώσεις των 
αλιευμάτων από τα σκάφη της Κοινότητας στους λιμένες των χωρών, όπου ο κοινοτικός 
στόλος αλιεύει. Και οι εθελοντικές και οι υποχρεωτικές εκφορτώσεις προωθούν την 
αυξημένη οικονομική δραστηριότητα και την απασχόληση στις χώρες αυτές. Επιπλέον, 
τραγματοτοιούνται εκφορτώσεις ειδών υψηλής ποιότητας, τα οποία μπορούν είτε να 
μεταποιηθούν και στη συνέχεια να εξαχθούν, είτε να εφοδιάσουν την τοπική ay ορά. 
2.3 Αλκυτ(κρί τρρ<Η 
Η κοινή δέσμευση για τη διατήρηση και την ορθολ^ική διαχείριση των αλιευτικών πόρων 
αποτελεί ζωτικό στοιχείο των συμφωνιών. Σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τη ΣΗΕΔΘ 
(UNCLOS), είναι η χώρα εταίρος και όχι η Κοινότητα, η οποία καθορίζει την ύπαρξη 
πλεοναζόντων αποθεμάτων και που κατόπιν αποφασίζει το επίπεδο των αλιευτικών 
δυνατοτήτων που προσφέρονται και τους αλιευτικούς όρους που επιβάλλονται στους 
διάφορους στόλους, συμπεριλαμβανομένου και αυτού της Κοινότητας. Η εκτίμηση της 
κατάστασης των αποθεμάτων ανήκει στην αρμοδιότητα των παράκτιων κρατών και καθώς 
οι αλιευτικές συμφωνίες μας ενθαρρύνουν ουσιαστικά τις έρευνες σχετικά με τα 
αποθέματα, οι διατραγματευ'σεις βασίζονται στα ερευνητικά στοιχεία, τα οποία 
συγκεντρώνονται συχνά βάσει προγραμμάτων που χρηματοδοτεί η Κοινότητα. Τα 
τελευταία έτη, κατά τα οτοία τα τοσοστά αλιευμάτων παρουσίασαν προβλήματα όσον 
αφορά συγκεκριμένα αποθέματα ιχθύων σε ορισμένες συμφωνίες, η Κοιρότητα 
αποφάσισε μονομερώς ρα μειώσει τις αλιευτικές δυνατότητες της, τροκειμένου να 
διατηρηθούρ αυτά τα αποθέματα. 
Οι αλιευτικές ζώνες εντός των οτοίων αλιεύει ο κοινοτικός στόλος σχεδιάζονται κατά 
τρότο ώστε να ατοκλείονται παρεμβολές στις παραδοσιακές αλιεύσεις των εν λόγω 
χωρώρ και σε περίπτωση που μια χώρα διαθέτει βιομηχανικό αλιευτικό στόλο, το επίπεδο 
τωρ αλιευτικώρ δυρατοτήτωρ που προσφέρορται στηρ Κοιρότητα λαμβάνει υπόψη του τις 
ανάγκες τους. Οστόσο, οι περισσότερες από τις χώρες ΑΚΕ, με τις οποίες η Κοιρότητα 
έχει συράψει αλιευτικές συμφωρίες, δεν διαθέτουρ σημαντικό εγχώριο βιομηχανικό 
στόλο. Κατά συνέτεια, οι κοινοτικοί στόλοι εκμεταλλεύονται πόρους, οι οποίοι 
διαφορετικά θα παρέμεναν ανεκμετάλλευτοι, ή τους οποίους θα αλίευαν συχνά 
παράνομα σκάφη από άλλες χώρες και στις δύο περιπτώσεις δεν θα υπήρχε όφελος 
για τις χώρες ΑΚΕ. 
Η παρουσία του στόλου της Κοινότητας, αντίθετα με την παρουσία σκαφών από μη 
κοινοτικές χώρες, ρυθμίζεται κατάλληλα, και στις χώρες ΑΚΕ, καθορίζεται βάσει σαφών 
διαδικασιών έκδοσης αδειών, οι οτοίες περιλαμβάνουν και μέτρα για τον έλεγχο των 
δραστηριοτήτων του στόλου μας, όπως η τοποθέτηση παρατηρητών στα σκάφη και οι 
επιθεωρήσεις στη θάλασσα και τους λιμένες. Τα κοινοτικά σκάφη υποχρεούνται να 
συμμορφώνονται με τους τεχνικούς όρους που έχουν θεσπιστεί στις συμφωνίες, όσον 
αφορά, μεταξύ άλλων, τις επιτρεπόμενες αλιευτικές ζώνες, τα αλιευτικά εργαλεία και 
το μέyεθoς των ματιών των διχτύων. 
Η Ετιτροτή ετιδιωκει με αυξημένο ενδιαφέρον την επίτευξη του στόχου για την 
εφαρμογή των μέτρων τόσο στα ύδατα των χωρών εταίρων μας ΑΚΕ όσο και στα ύδατα 
της Κοινότητας, προκειμένου να διασφαλίζεται ότι τα μέτρα διατήρησης καθώς και τα 
τεχνικά μέτρα, τα οποία εξετάστηκαν προσεκτικά στις διατραγματευσεις, τηρούνται 
από τα σχετικά κοινοτικά σκάφη. Για το σκοπό αυτό, προβλέπεται χρηματοδότηση 
βάσει των συμφωνιών, ώστε να είναι σε 0έση οι τρίτες χώρες να ενισχύουν τις υπηρεσίες 
επιθεώρησης και τα νέα δορυφορικά συστήματα ελέγχου, τα οποία θα επιτρέψουν την 
αυξημένη και περισσότερο αυστηρή επιτήρηση. Το μέσο αυτό, σε συνδυασμό και με τους 
παρατηρητές στα σκάφη, θα βελτιώσει σημαντικά τα συστήματα ελέγχου. Ετίσης, 
αναπτύχθηκαν από τα κράτη μέλη ειδικά τρογράμματα επιθεώρησης με στόχο τα 
σκάφη που αλιεύουν βάσει ορισμένων συμφωνιών και έχει αποκατασταθεί διοικητική 
συνεργασία με τις υπηρεσίες επιθεώρησης των χωρών εταίρων. 
2.4 Χρησιμοποίηση των αλιευτικών συμώωνιών 
Οι αλιευτικές συμφωρίες ατοτελούν αντικείμενο διατραγμάτευσης για να εξασφαλίσουν 
για TOP κοινοτικό στόλο τη δυνητική πρόσβαση στα ύδατα μιας σειράς χωρών. Ο 
βαθμός χρησιμοποίησης τους ποικίλλει από τη μία συμφωνία στην άλλη και η πτυχή 
αυτή μπορεί να εξετασθεί από δύο διαφορετικές ατό^εις, δηλαδή, τις αλιευτικές 
δυνατότητες και τα επίπεδα αλιευμάτων. 
Οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται σε μία δεδομένη συμφωνία εξαρτώνται από 
πολλούς ταράγοντες, κυρίως τις αλιευτικές πολιτικές των εταίρων μας, την κατάσταση 
των αλευτικών πόρων και τις δυνατότητες που δίνουν τα κράτη μέλη στους στόλους τους. 
Κατά την αξιολόγηση του βαθμού χρησιμοποίησης αυτών των αλιευτικών δυνατοτήτων, 
θα πρέπει να ληφθούν υπόψη τα είδη-στόχοι των ενδιαφερόμενων στόλων. Ατό αυτή 
την άποψη, υπάρχουν δύο διαφορετικές καταστάσεις. Πρώτον, οι αλιευτικές δυνατότητες 
για την αλίευση τόννου και ξιφία καθορίζονται ανάλογα με τον αριθμό των αλιευτικών 
σκαφών στα οποία επιτρέπεται η αλίευσή τους. λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερα 
αποδημητικής φύσης αυτών των ειδών, οι πλοιοκτήτες ζητούν κανονικά άδειες για να 
μπορούν να τα αλιεύουν σε όλο το χώρο αποδημίας των ειδών. Αντίθετα, οι αλιεύσεις 
βενθικών ειδών βάσει των συμφωνιών στηρίζονται σε διαφορετική παράμετρο, δηλαδή, στο 
επίπεδο της επιτρεπόμενης ολικής χωρητικότητας των κοινοτικών σκαφών στα ύδατα των 
εταίρων μας σε μία δεδομένη στιγμή. 
θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι η χρησιμοποίηση των αλιευτικών δυνατοτήτων τοικίλλει 
ανάλογα με τη διάρκεια ισχύος της συμφωνίας, εξαρτώμενη από πολλούς ταράγοντες, 
ότως το επίπεδο του κόστους απόκτησης αδειών, τα τοσοστά των αλιευμάτων, οι τιμές 
αγοράς των ειδών, οι κλιματικές και θαλάσσιες συνθήκες κλπ. θα πρέπει να επισημανθεί 
ότι τα κράτη μέλη και οι πλοιοκτήτες δεν διατρέχουν τον κίνδυνο ετιβολής τοινών σε 
περίπτωση μη χρησιμοποίησης όλων των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους προσφέρονται 
κατά τη διάρκεια ισχύος μιας συμφωνίας, ιδιαίτερα καθώς οι πλοιοκτήτες σκαφών 
πληρώνουν συρήθως τέλη για τις άδειες τους αρά τρίμηνο. 
Η δεύτερη εκτίμηση σχετίζεται με το επίπεδο τωρ αλιευμάτων των κοινοτικών σκαφών του 
αλιεύουν βάσει των αλιευτικώρ συμφωριώρ. Η Επιτροπή προσπάθησε επί τολλά έτη να 
υτοχρεώσει τα κράτη μέλη να ανακοινώνουν τα αλιεύματα των σκαφών τους που 
αλιεύουν σε ύδατα χωρών, κυρίως της ΑΚΕ, με τις οτοίες η Κοινότητα έχει συνάψει 
συμφωνία. Το 1987, η Ετιτροτή θέσπισε έναν κανονισμό (3151/87) γι' αυτό το σκοπό. 
Ο κανονισμός αυτός ακυρώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το 1989. Μόλις το 1993 
υτήρξε ένας νέος κανονισμός ελέγχου (2847/93), ο οποίος υποχρεώνει τα κράτη μέλη 
να ελέγχουν τις αλιευτικές δραστηριότητες των σκαφών τους που αλιεύουν κυρίως σε 
ύδατα χωρών εταίρων. Αυτό σημαίνει ότι τα στοιχεία για τις δραστηριότητες αυτές 
έγιναν διαθέσιμα σε τακτική βάση μόνο τα τελευταία έτη και η Επιτροπή θεωρεί ότι 
απαιτείται περαιτέρω βελτίωση όσον αφορά την ακρίβεια και την τακτικότητα 
αναφοράς των αλιευμάτων από τα σκάφη της Κοινότητας, τα οποία αλιεύουν βάσει 
τέτοιων συμφωνιών. 
Η κατάσταση των αλιευμάτων τόνου από το στόλο μας είναι διαφορετική από τότε που 
υφίσταται ένα ξεχωριστό σύστημα αναφοράς των αλιευμάτων λόγω του yεyovότoς ότι 
η αλίευσή τους γίνεται τόσο σε διεθνή ύδατα όσο και σε ύδατα χωρών εταίρων, καθώς 
ακολουθείται η αποδημητική πορεία του τόνου. Κάθε σκάφος αλιείας τόνου συμπληρώνει 
ένα ημερήσιο έντυπο αλιευμάτων, το οποίο υποβάλλει στη συνέχεια στο εθνικό 
επιστημονικό ινστιτούτο του κράτους μέλους του σχετικού σκάφους. Η Επιτροπή 
λαμβάνει μία ετήσια δήλωση των αλιευμάτων κάθε σκάφους. Βάσει αυτής της δήλωσης, 
τραγματοτοιουνται οι χρημαδοτοτικές καταβολές στις χώρες εταίρους για το μέρος των 
αλιευμάτων που το σκάφος αλίευσε στα ύδατα τους. 
10 
2.5 Ahivmm WQUQI 
Οι αλιευτικές δραστηριότητες στα ύδατα τρίτων χωρών βάσει των συμφωνιών 
συμβάλλουν στη μείωση της αλιευτικής πίεσης επί των αποθεμάτων στα κοινοτικά ύδατα. 
Υπάρχουν 1000 σκάφη που αλιεύουν βάσει των συμφωνιών με το Μαρόκο και τις ΑΚΕ 
και άλλα 300 σκάφη, κατά μέσο όρο, αλιεύουν βάσει των συμφωνιών με τη Νορβηγία, 
τη Γροιλανδία κλπ. Η παρουσία επί πολλά έτη του κοινοτικού στόλου στα ύδατα των 
χωρών εταίρων βάσει των συμφωνιών της πρώτης γενιάς κατέδειξε στις χώρες αυτές τη 
δυνητική ανάπτυξη των δικών τους αλιευτικών στόλων για την εκμετάλλευση των πόρων 
τους. Κατ1 αυτόν τον τρόπο, υπήρξε μία μεταβίβαση τεχνογνωσίας και τείρας. Η 
ανάττυξη αυτή οδήγησε μερικές φορές σε μείωση των αλιευτικών δυνατοτήτων που ήταν 
διαθέσιμες για τον κοινοτικό στόλο σε ορισμένα ύδατα. 
Οι συμφωνίες δεύτερης γενιάς, οι οτοίες προβλέπουν τη δημιουργία κοινοπραξιών και 
μικτών επιχειρήσεων έχουν επιπτώσεις στη διαρθρωτική πολιτική της Κοινότητας για το 
στόλο της, καθώς μεταφέρονται οριστικά αλιευτικά σκάφη από τον κοινοτικό στόλο, 
στην περίπτωση των κοινοπραξιών, στους στόλους των σχετικών χωρών εταίρων. Βάσει 
αυτών των διευθετήσεων, οι εταίροι μας εκσυγχρονίζουν τους αλιευτικούς στόλους τους 
και παρατηρείται μία αντίστοιχη μείωση του κοινοτικού στόλου. Στην περίπτωση 
δημιουργίας μίας μικτής επιχείρισης για την αλιεία μη τλεο να φόντων αποθεμάτων τα 
μεταφερόμενα κοινοτικά σκάφη αντικαθιστούν υπάρχοντα σκάφη όσον αφορά την 
αλιεία, χωρίς να αυξάνονται ως εκ τούτου οι αλιευτικές προσπάθειες. 
θα πρέπει να επισημανθεί ότι γενικά, βάσει των συμφωνιών με τις χώρες ΑΚΕ, 
παραχωρείται πρόσβαση στα κοινοτικά σκάφη σε πόρους, οι οποίοι δεν καλύπτονται από 
το δυναμικό εκμετάλλευσης των εγχώριων στόλων και έτσι θα έμεναν είτε 
ανεκμετάλλευτοι ή θα τους εκμεταλλεύονταν ανταγωνιστικοί στόλοι ανοικτής θάλασσας, 
ιδίως ασιατικοί στόλοι. 
Βεβαίως, οι στόλοι πολλών από τα ταγκοσμίως αναττυγμένα όσον αφορά την αλιεία 
κράτη χαρακτηρίζονται από το φαινόμενο του υπερβάλλοντος δυναμικού, δηλαδή 
υπερβολικά μεγάλος αριθμός σκαφών σε σύγκριση με τους διαθέσιμους αλιευτικούς 
πόρους. Εχουν γίνει προσπάθειες για τη μείωση του μεyέθoυς αυτών των στόλων και η 
προσπάθεια αυτή αναμφίβολα θα συνεχιστεί, όχι μόνο στην Κοινότητα αλλά και 
ταγκοσμίως. Αυτό το υπερβάλλον αλιευτικό δυναμικό ατειλεί τη μακροπρόθεσμη 
βιώσιμη εκμετάλλευση των αποθεμάτων και δημιουργεί μείζονα προβλήματα για την 
οικονομική βιωσιμότητα των στόλων. Η μελλοντική ανάττυξη του αλιευτικού τομέα 
εξαρτάται από τη μείωση του μεyέθoυς των στόλων σε ένα επίπεδο αλιευτικών 
προσπαθειών αντίστοιχο, όσο γίνεται περισσότερο, με τη μέγιστη βιώσιμη εκμετάλλευση 
των αλιευτικών πόρων. Αυτή η τάση, σε συνδυασμό με την επέκταση των στόλων 
ορισμένων αναπτυσσόμενων χωρών, έχει συνέπειες στην αλιευτική πολιτική της 
Κοινότητας και στις αλιευτικές συμφωνίες. 
11 
ΤΜΗΜΑΠΙ 
Μυοοπτικίς 
Ένα νέο διεθνές νομικό πλαίσιο εμφανίζεται όσον αφορά τη διεθνή αλιεία, το οποίο 
αποτελείται από τη Σύμβαση των HE για το Αίκαιο της Θάλασσας, τη Συμφωνία των 
HE για τα αλληλοκαλυττόμενα αποθέματα και τα άκρως αποδημητικά είδη, καθώς και 
το μη δεσμευτικό, από νομική άποψη, Κώδικα Δεοντολογίας του FAO για υτεύθυνες 
αλιευτικές δραστηριότητες. Δεδομένου ότι η Κοινότητα αποτέλεσε έναν από τους 
βασικούς συμμετέχοντες στη διαδικασία ετεξεργασίας των ανωτέρω μέσων, θα πρέπει, 
ως υπεύθυνος αλιευτικός ταράγοντας, να είναι δραστήρια και εποικοδομητική και στο 
στάδιο της εφαρμογής. 
Οι αλιευτικές συμφωνίες της Κοινότητας δεν μπορεί να αγνοούν αυτές τις εξελίξεις. Το 
όργανο αυτό, το οποίο αποτέλεσε ένα σημαντικό μέρος της κοινής αλιευτικής 
πολιτικής, πρέπει να παραμείνει αποτελεσματικό, θα πρέπει να είναι ικανό να 
προσαρμοστεί στις νέες διεθνείς τραγματικότητες και την έννομη τάξη. Ο αλιευτικός 
τομέας θα συνεχίσει να βρίσκεται κάτω από τη στενή παρακολούθηση της κοινής 
γνώμης και οι αλιευτικές συμφωνίες δεν θα ξεφύyoυv από αυτή τη διαδικασία. Οι 
συμφωνίες αυτές θα πρέπει να είναι και να φαίνονται ότι είναι υτεύθυνες όσον αφορά 
τις αλιευτικές πρακτικές και τη ισόρροπες όσον αφορά τα συμφέροντα των δύο μερών. 
Εντούτοις, διάφοροι ταράγοντες θα επηρεάσουν τη μελλοντική πορεία των αλιευτικών 
συμφωνιών. Πρώτον, το επίπεδο των διαθέσιμων τιστώσεων του προϋπολογισμού θα 
αποτελέσει βασικό στοιχείο για ον καθορισμό του τρόπου εξέλιξης της πολιτικής. Η 
τρέχουσα κατάσταση του τρουτολογισμού δείχνει ότι οι δαπάνες που αφορούν στις 
υπάρχουσες συμφωνίες αφήνουν μικρά περιθώρια για τη διατραγμάτευση νέων 
συμφωνιών και μπορεί τράγματι να διακυβευθεί στο μέλλον η ετανα-διατραγμάτευση 
άλλων συμφωνιών. Αεύτερον, νέες διεθνείς στρατηγικές και κατευθύνσεις στον τομέα της 
διαχείρισης, με στόχο τη βιώσιμη εκμετάλλευση των αλιευτικών πόρων, καθώς και η 
ανάπτυξη των εγχώριων αλιευτικών τομέων (στόλος, εyκαταστάσεις μεταποίησης και 
λιμάνια) ατό τους εταίρους μας, μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των διαθέσιμων 
αλιευτικών δυνατοτήτων του κοινοτικού στόλου. 
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η πολιτική που θα πρέπει να ακολουθηθεί βραχυπρόθεσμα και 
μεσοπρόθεσμα όσον αφορά τις αλιευτικές συμφωνίες οφείλει να διαφοροποιηθεί σύμφωνα 
με τις αντίθετες αλιευτικές καταστάσεις που χαρακτηρίζουν τις τρέχουσες συμφωνίες. 
Σε πρώτη φάση, αυτές οι συμφωνίες που περιλαμβάνουν αμοιβαίες ανταλλαγές 
ποσοστώσεων, και σε ορισμένες περιπτώσεις από κοινού διαχείριση των αποθεμάτων, 
αποτελούν ένα βασικό στοιχείο της εφαρμογής της ΚΑΠ. λαμβανομένων υπόψη των 
ανωτέρω καθώς και του yεyovότoς ότι η ανταλλαγή των ποσοστώσεων είναι ισόρροπη, 
η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτές οι συμφωνίες θα πρέπει να διατηρηθούν. 
12 
Σε δεύτερη φάση, όσον αφορά την τιθανή σύναψη συμφωνιών με νέες χώρες εταίρους, 
η Επιτροπή είναι της γνώμης ότι, κατά κύριο λόγο αυτές οι συμφωνίες θα πρέπει να 
βασίζονται στο πρότυπο των συμφωνιών δεύτερης γενιάς, οι οτοίες προβλέπουν κυρίως 
την προώθηση κοινοπραξιών και μικτών επιχειρήσεων και, ανάλογα με τα αμοιβαία 
συμφέροντα και των δύο μερών, η τροσέγγιση αυτή θα μπορούσε να εφαρμοσθεί επίσης 
στην ενδεχόμενη ανανέωση υφιστάμενων συμφωνιών. Η συμφωνία με την Αργεντινή έχει 
καταδείξει την ελκυστικότητα του προτύπου συμφωνιών δεύτερης γενιάς, κυρίως για 
χώρες εταίρους οι οποίες έχουν αλιευτικές βιομηχανίες, όπως στη λατινική Αμερική, 
το νότιο τμήμα της Αφρικής και τη Ν. Ζηλανδία. Η έμφαση αυτή που δίνεται στις νέες 
συμφωνίες για την προώθηση της τροσέγγισης της εταιρικής σχέσης μεταξύ της 
Κοινότητας και των χωρών εταίρων, η οποία δεν περιορίζεται μόνο στη φάση της 
εκμετάλλευσης ή της αλίευσης του αλιευτικού κύκλου, αλλά τείνει να καλύψει το 
σύνολο του αλιευτικού τομέα, αποτελεί την αναγνώριση ότι μία βιώσιμη, μακροπρόθεσμη 
και αμοιβαίως επωφελής αλιευτική σχέση στηρίζεται κατά κύριο λόγο σε μία συνεχώς 
ευρύτερη ολοκλήρωση των αντίστοιχων αλιευτικών τομέων. 
Τέλος, υπάρχουν συμφωνίες που συνεταγονται δημοσιονομικές δαπάνες για την 
Κοινότητα (Μαρόκο, Γροιλανδία, χώρες ΑΚΕ). Η σημασία και οι πολιτικές, κοινωνικές 
και οικονομικές επιπτώσεις των συμφωνιών αυτών για την Κοινότητα όσον αφορά την 
απασχόληση ή τον εφοδιασμό της ay οράς εξετάστηκαν ήδη στο τμήμα Π. 
Ωστόσο, η κατάσταση τρουτολογισμού του τομέα σχετικά με τις αλιευτικές συμφωνίες 
στο πλαίσιο της ΚΑΠ επιβάλλει νέους όρους για τη σύναψη νέων συμφωνιών, καθώς και 
για την ανανέωση ήδη υφισταμένων συμφωνιών. Η εν λόγω οικονομική τραγματικότητα 
επιβάλλει σήμερα να τεθεί εκ νέου, ενδεχομένως, το ερώτημα σχετικά με τη διατήρηση 
ορισμένων συμφωνιών, ώστε να συγκεντρωθούν οι οικονομικές προσπάθειες της 
Κοινότητας στην ανάπτυξη των συμφωνιών που κρίνονται ως οι πλέον "ελκυστικές" όσον 
αφορά τους κοινοτικούς πλοιοκτήτες. 
Ο βαθμός χρήσης των συμφωνιών, όσον αφορά την έκδοση αδειών ατό τους 
πλοιοκτήτες, αποτελεί μια ενδιαφέρουσα ένδειξη για το εν λόγω θέμα. Ετιτρέτει επίσης 
να διαπιστωθεί ότι ορισμένες συμφωνίες, που συστηματικά υποχρησιμοποιούνται σε 
μεγάλο βαθμό, παρουσιάζουν περιορισμένο ενδιαφέρον για τους αλιείς της Κοινότητας. 
Κατά συνέπεια, και με βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη προοπτική, η Κοινότητα οφείλει 
να προβλέψει την δυνατότητα πολλών ετιλογών: 
α) να ετιταχυνει τη μείωση του στόλου της που ασκεί δραστηριότητα σε ύδατα 
εκτός Κοινότητας, 
Μια τέτοια δράση επιβάλλει τη χρήση μέσων για την απορρόφηση του εν λόγω 
στόλου, που δεν δύναται να εγκαταλειφθεί' στην τύχη του. θα χρειάζονταν, 
συνεπώς, πρόσθετοι οικονομικοί πόροι σε σχέση με τους ήδη πpoypaμμaτισμένους 
στο πλαίσιο των διαρθρωτικών ενεργειών, ώστε να ευνοηθεί η μετατροπή ή η 
διάλυση μονάδων και να μειωθεί ο κίνδυνος επιστροφής των σκαφών στα κοινοτικά 
ύδατα ενώ και η ήδη υπάρχουσα πλεονασματική αλιευτική ικανότητα στα εν 
λόγω ύδατα πρέπει να εξαλειφθεί. 
13 
Εξάλλου, η εν λόγω μείωση θα επέφερε ασφαλώς αύξηση της εξάρτησης της 
Κοινότητας όσον αφορά την προμήθεια της σε αλιευτικά προϊόντα, η οποία ήδη 
ανέρχεται σε ποσοστό άνω του 54% και θα είχε σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις 
στο επίπεδο απασχόλησης, ιδιαίτερα στις παράκτιες περιοχές που εξαρτώνται 
από την αλιεία μέσα στην Κοινότητα και είναι ήδη τολύ μειονεκτικές στον 
τομέα αυτό. 
β) να εyκaτaλείψει τις συμφωνίες που θεωρούνται λιγότερο "ελκυστικές" από 
απόψεως συμφερόντων ολόκληρου του τομέα. 
Ορισμένες συμφωνίες θα μπορούσαν εκ πρώτης όψεως να υπαχθούν στην 
κατηγορία αυτή και οι εξοικονομήσεις κεφαλαίων θα μπορούσαν έτσι να 
χρησιμοποιηθούν για άλλες συμφωνίες που παρουσιάζουν εμφανώς υψηλότερη 
οικονομική και κοινωνική αποδοτικότητα. Εντούτοις, κατά την εξέταση δεν 
μπορούν να παραλειφθούν μη υτολογίσιμες ποσοτικά παράμετροι και ιδίως η 
φύση των σχέσεων που έχουν καθιερωθεί μεταξύ της Κοινότητας και της 
σχετικής τρίτης χώρας ή τρίτων χωρών, ή ακόμη η συνεκτικότητα της πολιτικής 
μας αναφορικά με τη διαχείριση και τον έλεγχο των αλιευτικών δραστηριοτήτων 
των κοινοτικών υπερπόντιων αλιευτικών σκαφών. 
γ) να συγκεντρώσει τις οικονομικές προσπάθειες στις τλέον "ελκυστικές" συμφωνίες. 
Η εν λόγω ετιλογή, του ακολουθεί την πορεία της τροηγούμενης, συνετάγεται 
διατραγμάτευση της οικονομικής πτυχής των προς ανανέωση συμφωνιών ώστε να 
τους αποδοθεί, κατά τρόπο συστηματικό, η ορθή διάσταση σε σχέση με τα 
τραγματικά συμφέροντα του τομέα. Αυτό σημαίνει ότι οι οικονομικές 
υποχρεώσεις της Κοινότητας βάσει των μελλοντικών συμφωνιών θα περιοριστούν 
στην χρηματοδοτική αντιστάθμιση, αποκλείοντας έτσι τη χρηματοδότηση όλων 
των άλλων ενεργειών. Το αναμενόμενο, κατά συνέπεια, αποτέλεσμα αποσκοπεί 
επίσης στην ανακατανομή των υπαρχόντων δημοσιονομικών πόρων κατά τρόπο 
ώστε να συyκεvτpωθoύv αυτοί στις υπάρχουσες ή στις μελλοντικές συμφωνίες που 
προσφέρουν περισσότερες δυνατότητες. 
δ) να τροτοτοιήσει τη σημερινή κατανομή των δατανών των αλιευτικών συμφωνιών. 
Σήμερα, η Κοινότητα αναλαμβάνει το μεγαλύτερο μερίδιο των δαπανών των 
αλιευτικών συμφωνιών. Η ετιλογή αυτή θα έχει ως ετακόλουθο οι τλοιοκτήτες 
ή/και τα κράτη μέλη να αναλάβουν μεγαλύτερο μερίδιο των τρεχουσων δατανών 
των συμφωνιών. Η προσαρμογή αυτή, εκτός από τις δημοσιονομικές επιπτώσεις, 
θα έχει επίσης ως αποτέλεσμα τη βελτίωση του βαθμού χρήσης ορισμένων 
αλιευτικών συμφωνιών. 
14 
ISSN 0254-1483 
COM(96) 488 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 03 11 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-496-GR-C 
ISBN 92-78-09793-4 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
ζ