EL    EL EL 
 
EL 1   EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , 20.10.2009 
SEC(2009) 1390 τελικό  
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
Συνοδευτικό  έγγραφο  της 
 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
 
σχετικά  µε ένα πλαίσιο  της ΕΕ για τη διαχείριση  διασυνοριακών  κρίσεων  στον  
τραπεζικό  τοµέα 
  
ΠΕΡΙΛΗΨΗ  ΤΗΣ  ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ
 
{COM(2009) 561 final} 
{SEC(2009) 1389} {SEC(2009) 1407} 
 
EL 2   EL 1. ΠΟΙΟ  ΕΙΝΑΙ  ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ , ΠΟΙΟΙ  ΘΙΓΟΝΤΑΙ  ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ  ΚΑΙ  ΓΙΑΤΙ  ΕΙΝΑΙ  
ΑΝΑΓΚΑΙΑ  Η ∆ΗΜΟΣΙΑ  ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ; 
Κατά  τη διάρκεια  της παρούσας  χρηµατοπιστωτικής  κρίσης , η ικανότητα  των αρχών  να 
διαχειρίζονται  κρίσεις  τόσο  σε εγχώριες  όσο και σε διασυνοριακές  καταστάσεις  έχει 
αποτελέσει  αντικεί µενο σκληρών  δοκιµασιών . Οι χρηµατοπιστωτικές  αγορές  της ΕΕ 
παρουσιάζουν  τέτοιο  βαθµό ενοποίησης  που οι επιπτώσεις  στα πιστωτικά  ιδρύµατα εξαιτίας  
των προβλη µάτων  που ανακύπτουν  σε ένα κράτος  µέλος δεν µπορούν  πάντα  να 
αναχαιτιστούν  και να αποµονωθούν  και οι εσωτερικές  αναταραχές  ενδέχεται  να µεταδίδονται  
ταχέως  στις επιχειρήσεις  και τις αγορές  άλλων  κρατών  µελών . 
Αν και η λειτουργία  των διασυνοριακών  τραπεζών  παρουσιάζει  µεγάλο  βαθµό ενοποίησης  
(µε αποτέλεσ µα οι τοµείς επιχειρη µατικών  δραστηριοτήτων  και οι εσωτερικές  υπηρεσίες  να 
παρουσιάζουν  σηµαντική  διασύνδεση  και να µην υπάρχει  αποτελεσ µατικός  διαχωρισ µός 
κατά  µήκος  των γεωγραφικών  συνόρων  των κρατών  µελών ), η διαχείριση  της κρίσης  των 
τραπεζών  παρα µένει εθνική  υπόθεση . Κατά  συνέπεια , σε περίπτωση  αφερεγγυότητας  µιας 
διασυνοριακής  τράπεζας , οι χρηµατοπιστωτικές  εποπτικές  αρχές  και άλλες  αρχές  
(εξυγίανσης ) θα εστιάζουν  µόνο στις δραστηριότητες  που πραγ µατοποιούνται  στην  
επικράτειά  τους. Κάτι  τέτοιο  ενδέχεται  να περιπλέξει  τη διασυνοριακή  συνεργασία  και να 
οδηγήσει  σε αναποτελεσ µατικές  και πιθανώς  αντικρουό µενες προσεγγίσεις  εξυγίανσης , 
καθώς  και σε ανεπαρκή  αποτελέσ µατα σε επίπεδο  ΕΕ. 
Ένα από τα πλέον  σηµαντικά  ζητήµατα αναφορικά  µε τις δράσεις  για τη διατήρηση  της 
χρηµατοπιστωτικής  σταθερότητας  είναι  η ικανότητα  των αρχών  να προλα µβάνουν  (έγκαιρη  
παρέ µβαση1) ή να διαχειρίζονται  τις καταστάσεις  κρίσης  (εξυγίανση2) των τραπεζών . Η 
συµµετοχή  των αρχών  µπορεί  να είναι  ζωτικής  σηµασίας  για τη διατήρηση  της σταθερότητας  
ολόκληρου  του χρηµατοπιστωτικού  συστή µατος, την προστασία  των καταθέσεων  ιδιωτών  και 
εταιρειών , καθώς  και για τη διατήρηση  της συνέχειας  των συστη µάτων  πληρω µών και άλλων  
βασικών  χρηµατοπιστωτικών  υπηρεσιών . 
Παρότι  πολλές  ευρωπαϊκές  εποπτικές  αρχές  διαθέτουν  µέσα παρέ µβασης  σε µια τραπεζική  
κρίση , τα υφιστά µενα µέσα ενδέχεται  να διαφέρουν  µεταξύ  των κρατών  µελών  ή, σε 
ορισµένες περιπτώσεις , να είναι  εντελώς  ανύπαρκτα . Οι εν λόγω  διαφορές  και τα κενά , 
συµπεριλα µβανο µένων  των νοµοθετικών  διαφορών  µεταξύ  των κρατών  µελών  ή/και της 
απουσίας  νοµοθετικής /θεσµικής βάσης  σε ορισµένες χώρες , ενδεχο µένως  να περιπλέκουν  ή 
ακόµη και να παρε µποδίζουν  τον αποτελεσ µατικό  διασυνοριακό  χειρισ µό µιας τραπεζικής  
κρίσης . Αν διαφορετικές  αρχές  παρε µβαίνουν  σε διαφορετικές  χρονικές  στιγµές, επιδιώκουν  
διαφορετικούς  στόχους  και χρησι µοποιούν  διαφορετικά  µέσα και µέτρα µε διαφορετικά  
                                                 
1 Έγκαιρη  παρέ µβαση : έγκαιρες  διορθωτικές  ενέργειες  των τραπεζικών  εποπτικών  αρχών  (π.χ. άντληση  
ιδιωτικών  κεφαλαίων , τροποποίηση  τοµέων επιχειρη µατικών  δραστηριοτήτων , εκποίηση  περιουσιακών  
στοιχείων ) οι οποίες  αποσκοπούν  στη διόρθωση  παρατυπιών  στις τράπεζες  και, ως εκ τούτου , στην  
παροχή  βοήθειας  προς  τις τράπεζες  ώστε  να επανέλθουν  στις κανονικές  τους δραστηριότητες  και στην  
αποφυγή  εισαγωγής  των τραπεζών  σε φάση  επίλυσης  προβλη µάτων . 
2 Επίλυση  προβλη µάτων  τραπεζών : εξυγίανση  προβλη µατικών  τραπεζών  (µε διοικητικές  ή δικαστικές  
διαδικασίες ) η οποία  αποσκοπεί  στη διατήρηση  της χρηµατοπιστωτικής  σταθερότητας , τη συνέχεια  των 
τραπεζικών  υπηρεσιών  και την αναζωογόνηση  της τράπεζας . Πέρα  από τις παραδοσιακές  µεθόδους  
εξυγίανσης , για την επίλυση  προβλη µάτων  τραπεζών  χρησι µοποιούνται  συγκεκρι µένα µέσα (π.χ. 
ενδιά µεσες τράπεζες , αναγκαστική  συγχώνευση , υποβοηθού µενη εξαγορά , µερική  πώληση  
περιουσιακών  στοιχείων ) για την επίτευξη  των ανωτέρω  στόχων . Τη διαδικασία  διαχειρίζεται  µια αρχή  
επίλυσης  προβλη µάτων  η οποία  µπορεί  να διαφέρει  µεταξύ  των κρατών  µελών  (εθνική  τράπεζα , 
χρηµατοπιστωτική  εποπτική  αρχή , σύστη µα εγγύησης  καταθέσεων , υπουργείο  Οικονο µικών , ειδική  
αρχή ). 
 
EL 3   EL κριτήρια  ρυθµίζοντας  την εφαρ µογή τους σύµφωνα  µε την προσωπική  τους κατανόηση  του 
προβλή µατος, τα αποτελέσ µατα είναι  πιθανό  να είναι  ανεπαρκή . 
∆εν υπάρχει  νοµοθεσία  σε ευρωπαϊκό  επίπεδο  η οποία  να διέπει  την εξυγίανση  των 
τραπεζών . Εκτός  από τη θέσπιση  ελάχιστου  συνόλου  αρµοδιοτήτων  για τις εποπτικές  αρχές  
µε στόχο  την επίλυση  των τραπεζικών  κρίσεων3, σε συνδυασ µό µε ορισµένες πρόσφατες  
αλλαγές  στην  οδηγία  περί κεφαλαιακών  απαιτήσεων  (κανόνες  σχετικά  µε την ειδοποίηση  
άλλων  αρχών  σε περιπτώσεις  έκτακτης  ανάγκης , το συντονισ µό των εποπτικών  
δραστηριοτήτων  και την ανταλλαγή  πληροφοριών  σε περιπτώσεις  έκτακτης  ανάγκης ) και τη 
θέσπιση  ρυθµίσεων  για την εκκαθάριση  και την εξυγίανση  των πιστωτικών  ιδρυµάτων  που 
διατηρούν  υποκαταστή µατα σε άλλα  κράτη  µέλη, δεν υφίσταται  κοινοτικό  πλαίσιο  το οποίο  
να καθορίζει  τον τρόπο  και τους όρους  σύµφωνα  µε τους οποίους  οι αρχές  πρέπει  να 
ενεργούν  σε περίπτωση  κρίσης  σε µια διασυνοριακή  τράπεζα . Η διαχείριση  κρίσεων  διέπεται  
σχεδόν  εξ ολοκλήρου  από την εθνική  νοµοθεσία .  
Οι αποκλίνουσες  προσεγγίσεις  και τα αποκλίνοντα  µέσα, καθώς  και τα συγκρουό µενα 
συµφέροντα  µεταξύ  των αρχών , είναι  πιθανό  να οδηγήσουν  σε µη αποτελεσ µατική  πρόληψη  
και επίλυση  της κρίσης  και να αποφέρουν  ανεπαρκή  αποτελέσ µατα σε επίπεδο  ΕΕ. Αυτό , µε 
τη σειρά  του, µπορεί  να οδηγήσει  σε πιο δαπανηρά  αποτελέσ µατα για τους πολίτες  και τους 
φορολογού µενους  της ΕΕ, καθώς  η διαδικασία  διάσωσης  συστη µικά σηµαντικών  
διασυνοριακών  τραπεζών  µπορεί  να αποβεί  εξαιρετικά  δαπανηρή  σε σύγκριση  µε το κόστος  
µιας έγκαιρης  και αποτελεσ µατικής  επίλυσης  προβλη µάτων4. Σύµφωνα  µε τις πιο πρόσφατες  
εκτιµήσεις  του ∆ΝΤ5, η σχετιζό µενη µε την κρίση  αποµείωση  των περιουσιακών  στοιχείων  η 
οποία  παρατηρείται  σε παγκόσ µια κλίµακα θα ανέλθει  σε 4,1 τρισεκατο µµύρια δολάρια  µέχρι 
το 2010, ενώ ο παγκόσ µιος τραπεζικός  κλάδος  αναµένεται  να επιβαρυνθεί  µε τα δύο τρίτα  
των ζηµιών, το ήµισυ των οποίων  (ήτοι 1,4 τρισεκατο µµύρια δολάρια , ποσό  το οποίο  
ισοδυνα µεί µε 9% του ΑΕΠ  της ΕΕ) αναλογεί  στις ευρωπαϊκές  τράπεζες . 
Εξαιτίας  της ευρείας  επίπτωσης  στο χρηµατοπιστωτικό  τοµέα και σε ολόκληρη  την 
οικονο µία, η κρίση  σε µια µεγάλη  διεθνή  τράπεζα  θα επηρεάσει  ένα ευρύ  φάσµα 
ενδιαφερο µένων  σε ολόκληρη  την ΕΕ, δηλαδή : 
• Χρηµατοπιστωτικά  ιδρύµατα τα οποία  αντιµετωπίζουν  δυσκολίες , συµπεριλα µβανο µένων  
των µετόχων  και των εργαζο µένων  τους·  
• Υγιή  χρηµατοπιστωτικά  ιδρύµατα τα οποία  βασίζονται  στη χρηµατοπιστωτική  
σταθερότητα·  
• Χρήστες  χρηµατοπιστωτικών  υπηρεσιών , συµπεριλα µβανο µένων  των καταθετών , των 
επενδυτών , των συνταξιούχων , καθώς  και µη χρηµατοπιστωτικών  εταιρειών , ΜΜΕ·  
• ∆ηµόσιες  αρχές , συµπεριλα µβανο µένων  των εποπτικών  αρχών , των κεντρικών  τραπεζών  
και των υπουργείων  Οικονο µικών·  
• Φορολογού µενους . 
Στην  ανακοίνωση  µε τίτλο  «Ένα πλαίσιο  επίλυσης  προβλη µάτων  των τραπεζών  για την ΕΕ», 
την οποία  συνοδεύει  η παρούσα  εκτίµηση επιπτώσεων , παρουσιάζεται  µια επισκόπηση  των 
                                                 
3 Στο άρθρο  136 της οδηγίας  2006/48/E Κ περί κεφαλαιακών  απαιτήσεων . 
4 Οι αποτελεσ µατικές  διασυνοριακές  ρυθµίσεις  θα πρέπει  να εξασφαλίζουν  βέλτιστα  αποτελέσ µατα σε 
επίπεδο  ΕΕ, λαµβάνοντας  υπόψη  τα συµφέροντα  των ενδιαφερο µένων  σε όλα τα κράτη  µέλη και 
ελαχιστοποιώντας , κατά  συνέπεια , το συνολικό  κόστος . 
5 ∆ΝΤ , Ανταπόκριση  στη Χρηµατοπιστωτική  Κρίση  και Μέτρηση  του Συστη µικού Κινδύνου  (Έκθεση  
για την παγκόσ µια χρηµατοπιστωτική  σταθερότητα ), Απρίλιος  2009 
 
EL 4   EL προβλη µάτων , των υπό εξέταση  τοµέων που σχετίζονται  µε τα µέτρα έγκαιρης  παρέ µβασης  
και την επίλυση  προβλη µάτων  των τραπεζών . Προτείνονται  στόχοι  πολιτικής , καθώς  και µια 
συνολική  προσέγγιση . Ωστόσο , σε αυτό  το στάδιο  δεν προτείνονται  συγκεκρι µένες 
λεπτο µερείς  λύσεις . Συνεπώς , η παρούσα  εκτίµηση επιπτώσεων  επικεντρώνεται  πρωταρχικά  
στον  ορισµό του προβλή µατος και την ανάγκη  για δράση , καθώς  και στους  στόχους  δράσης , 
σε επίπεδο  ΕΕ στον  εν λόγω  τοµέα. Στο πλαίσιο  του συµβουλευτικού  χαρακτήρα  της 
ανακοίνωσης , οι προτινό µενες λύσεις  εξετάζονται  µόνο µε την ευρύτερη  δυνατή  έννοια . 
Τυχόν  επόµενες  προτάσεις  οι οποίες  θα ανακύψουν  από το εν λόγω  συµβουλευτικό  έγγραφο  
υπόκεινται  σε περαιτέρω  και πιο διεξοδική  εκτίµηση επιπτώσεων  στο κατάλληλο  στάδιο . 
2. ∆ΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙΤΑΙ  Η ∆ΡΑΣΗ  ΤΗΣ  ΕΕ ΜΕ ΒΑΣΗ  ΤΗΝ  ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ ; 
Απαιτείται  δράση  σε ευρωπαϊκό  επίπεδο  στον  εν λόγω  τοµέα, λαµβάνοντας  υπόψη  τον υψηλό  
βαθµό ενοποίησης  της τραπεζικής  αγοράς  στην  ΕΕ. Τα συστή µατα για την αντιµετώπιση  
τραπεζικών  κρίσεων  εξακολουθούν  να έχουν  εθνική  βάση  και δεν προσαρ µόζονται  
ικανοποιητικά  για την αντιµετώπιση  διασυνοριακών  καταστάσεων . Ο συντονισ µός σε τέτοιες  
περιστάσεις  είναι  πιθανώς  περίπλοκος  και οι στόχοι  που επιδιώκει  κάθε  αρχή  ενδέχεται  να 
διαφέρουν . Κατά  συνέπεια , το νοµικό πλαίσιο  δεν µπορεί  να διασφαλίσει  ότι τα κρίσι µα 
προβλή µατα που ανακύπτουν  σε ένα διασυνοριακό  τραπεζικό  όµιλο θα επιλυθούν  µε τρόπο  
δίκαιο , αποτελεσ µατικό  και επωφελή  µέσω αξιόπιστων  ρυθµίσεων  συνεργασίας . 
Το καθήκον  στήριξης  ενός νέου πλαισίου  µε τη θέσπιση  απαραίτητων  κινήτρων  για την 
ενθάρρυνση  της διασυνοριακής  συνεργασίας  µπορεί  να αναληφθεί  µε ιδιαίτερα  
αποτελεσ µατικό  τρόπο  σε ευρωπαϊκό  επίπεδο  (αυτό  ισχύει  ιδίως  όσον  αφορά  την 
αντιµετώπιση  διαφορών  µεταξύ  εθνικών  πλαισίων  εξυγίανσης  και αφερεγγυότητας , καθώς  
και στις ρυθµίσεις  περί κατανο µής των βαρών ). 
3. ΣΤΟΧΟΙ  
Από τη σκοπιά  της ΕΕ οι γενικοί  στόχοι  της δράσης  σε επίπεδο  ΕΕ θα µπορούσαν  να είναι :  
• ∆ιατήρηση  της χρηµατοπιστωτικής  σταθερότητας  και της εµπιστοσύνης  στις τράπεζες , 
αποφυγή  της µετάδοσης  των προβλη µάτων·  
• Ελαχιστοποίηση  των ζηµιών για την κοινωνία  στο σύνολό  της και ειδικά  για τους 
φορολογού µενους·  
• Ενίσχυση  της εσωτερικής  αγοράς  των τραπεζικών  υπηρεσιών . 
Στο πλαίσιο  της έγκαιρης  παρέ µβασης , οι ειδικοί  στόχοι  θα µπορούσαν  να είναι : 
• Ανάπτυξη  µέσων  και µηχανισ µών για τον εντοπισ µό των προβλη µάτων  στις τράπεζες  και 
παρέ µβαση  σε πρώι µο στάδιο  
• ∆ιασφάλιση  αποτελεσ µατικής  συνεργασίας  µεταξύ  των εθνικών  χρηµατοπιστωτικών  
εποπτικών  αρχών  που είναι  υπεύθυνες  για τις διασυνοριακές  τράπεζες  σε καταστάσεις  
κρίσης . 
Όσον  αφορά  την επίλυση  προβλη µάτων  των τραπεζών , οι ειδικοί  στόχοι  θα µπορούσαν  να 
είναι : 
• Ανάπτυξη  µέσων  και µηχανισ µών για τη διασφάλιση  της αναδιοργάνωσης  και της 
εξυγίανσης  των διασυνοριακών  τραπεζών  µε τρόπο  έγκαιρο  και αξιόπιστο·  
• Βελτίωση  της συνεργασίας  των εθνικών  αρχών  επίλυσης  προβλη µάτων  προκει µένου να 
παρέχουν  βέλτιστες  λύσεις  σε επίπεδο  ΕΕ· 
 
EL 5   EL • ∆ηµιουργία  βεβαιότητας  και προβλεψι µότητας  όσον  αφορά  την εξυγίανση  των τραπεζών  
για όλους  τους ενδιαφερό µενους·  
• ∆ιασφάλιση  της συνέχειας  των βασικών  τραπεζικών  υπηρεσιών  κατά  τη διάρκεια  της 
εξυγίανσης . 
4. ΟΙ ∆ΙΑΦΟΡΕΣ  ΕΠΙΛΟΓΕΣ  
Για τους σκοπούς  της παρούσας  εκτίµησης  επιπτώσεων , η ανάλυση  των επιλογών  
περιορίζεται  σε µια γενική  αξιολόγηση  σχετικά  µε τη θέσπιση  ενός νέου πλαισίου  και των 
εναλλακτικών  λύσεων . Εξετάζεται  επίσης  µια σειρά  τοµέων οι οποίοι  µπορούν  να 
αντιµετωπιστούν  βάσει  ενός νέου πλαισίου  – χωρίς  όµως να ευνοούνται  ή να προτείνονται  
συγκεκρι µένα µέτρα. Ο κατάλογος  των επιλογών  δεν είναι  κλειστός  και σε περίπτωση  που 
προταθούν  περαιτέρω  επιλογές  ως αποτέλεσ µα της διαβούλευσης  µε τους ενδιαφερό µενους , 
αυτές  θα αξιολογηθούν  ενδεχο µένως  σε ύστερο  στάδιο , όταν η Επιτροπή  καταθέσει  
συγκεκρι µένες προτάσεις . 
Γενικές  παρατηρήσεις  σχετικά  µε την ανάγκη  για ένα νέο πλαίσιο  εξυγίανσης  των τραπεζών  
Η αφετηρία  της ανακοίνωσης  είναι  ότι απαιτείται  ένα πλαίσιο  σε επίπεδο  ΕΕ για την 
εξυγίανση  των τραπεζών . Το εν λόγω  πλαίσιο  πρέπει  να µελετά  τις ελλείψεις  που έχουν  
εντοπιστεί  σε µεγάλο  βαθµό ως µέρος του ορισµού του προβλή µατος και θα πρέπει  να είναι  
σχεδιασ µένο µε τέτοιο  τρόπο  ώστε  να επιτυγχάνει  ένα από κοινού  συµφωνηθέν  σύνολο  
στόχων  σχετικά  µε τον τρόπο  αντιµετώπισης  των προβλη µατικών  τραπεζών . Η επιλογή  αυτή  
αντιπαραβάλλεται  µε δύο άλλες  εναλλακτικές  επιλογές . Η πρώτη  αποτελεί  το σενάριο  
αναφοράς , το οποίο  σηµαίνει  ότι η διασυνοριακή  συνεργασία  για την εξυγίανση  των 
τραπεζών  εξαρτάται  από τις προαιρετικές  ρυθµίσεις  που ορίζονται  στο µνηµόνιο συµφωνίας  
(ΜΣ) του 2008, σε συνδυασ µό µε κανόνες  οι οποίοι  εντάχθηκαν  πρόσφατα  στην  οδηγία  περί 
κεφαλαιακών  απαιτήσεων  και µε τους οποίους  συγκροτούνται  συλλογικά  όργανα  για τους 
διασυνοριακούς  τραπεζικούς  οµίλους  και θεσπίζονται  νέες υποχρεώσεις  ειδοποίησης  και 
ανταλλαγής  πληροφοριών , καθώς  και διατάξεις  σχετικά  µε την από κοινού  λήψη  αποφάσεων . 
Η δεύτερη  εναλλακτική  επιλογή  αφορά  τη µείωση  του µεγέθους  των διασυνοριακών  
τραπεζικών  οµίλων µε στόχο  την πιο αποτελεσ µατική  διαχείριση  των κρίσεων  σύµφωνα  µε 
τα ισχύοντα  εθνικά  καθεστώτα . Τα πλεονεκτή µατα και τα µειονεκτή µατα της δεύτερης  
επιλογής  αξιολογούνται , δίδοντας  ιδιαίτερη  έµφαση  στο γεγονός  ότι µια τέτοια  επιλογή  
συνεπάγεται  τροποποίηση  των Συνθηκών  και αύξηση  του κόστους  των τραπεζικών  
υπηρεσιών . 
Έγκαιρη  παρέ µβαση  
Εξετάζονται  οι επιλογές  που σχετίζονται  µε τρεις  ευρύτερους  τοµείς: επιλογές  για την 
αντιµετώπιση  διαφορών  στον  τρόπο  ενεργοποίησης  των εποπτικών  δράσεων , επιλογές  για 
την αντιµετώπιση  διαφορών  στα µέσα και επιλογές  για την αντιµετώπιση  της απόκλισης  
µεταξύ  των εθνικών  αρµοδιοτήτων  και του παγκόσ µιου χαρακτήρα  των τραπεζικών  
δραστηριοτήτων . 
Όσον  αφορά  τους µηχανισ µούς ενεργοποίησης  των εποπτικών  δράσεων , εξετάζονται  δύο 
εναλλακτικές  λύσεις  σε σχέση  µε το σενάριο  αναφοράς . Η µία συνεπάγεται  την εναρ µόνιση  
ενός ελάχιστου  συνόλου  δεικτών  έγκαιρης  προειδοποίησης  και την ανάπτυξη  ενός πλαισίου  
κοινής  αξιολόγησης  ως µέσου  διευκόλυνσης  της συνεργασίας  µε τέτοιο  τρόπο  ώστε  να 
καθίσταται  δυνατή  η διαµόρφωση  κοινών  απαντήσεων , διατηρώντας  όµως επαρκές  επίπεδο  
ευελιξίας  και διακριτικότητας . Η δεύτερη  εναλλακτική  λύση  αφορά  την ανάπτυξη  ενός 
συνόλου  αυστηρών  αυτό µατων  µηχανισ µών ενεργοποίησης  οι οποίοι  καθορίζουν  το σηµείο 
στο οποίο  θα πρέπει  να σηµειωθεί  η εποπτική  δράση  – προκει µένου να παρέχεται  ένα σαφές  
 
EL 6   EL (αλλά  άνευ  διακρίσεων ) πλαίσιο  σύµφωνα  µε το οποίο  θα πραγ µατοποιούνται  συντονισ µένες 
εποπτικές  δράσεις . 
Όσον  αφορά  τις διαφορές  µεταξύ  των µέσων  έγκαιρης  παρέ µβασης , πέρα  από την εξέταση  
του σεναρίου  αναφοράς  εξετάζονται  δύο πιθανές  επιλογές . Η µία θα συµπληρώνει  τα µέσα 
που παρατίθενται  στο άρθρο  136 της οδηγίας  περί κεφαλαιακών  απαιτήσεων  µε επιπλέον  
µέσα τα οποία  δεν είναι  προς  το παρόν  διαθέσι µα στις αρχές  όλων  των κρατών  µελών , όπως  
αρµοδιότητα  απαίτησης  υποβολής  σχεδίου  ανασυγκρότησης , κατάργησης  σχεδίων  ως 
προληπτικό  µέτρο κατά  της πιθανής  χρεοκοπίας  ενός τραπεζικού  οµίλου ή ενισχυ µένη 
αρµοδιότητα  σχετικά  µε τη διαχείριση  των τραπεζών . Η υπό εξέταση  εναλλακτική  λύση  
αφορά  τη συµφωνία  ενός ενιαίου  συνόλου  πλήρως  εναρ µονισµένων  µέσων  έγκαιρης  
παρέ µβασης . Αυτή  η δεύτερη  επιλογή  παρουσιάζει  το πλεονέκτη µα ότι µια τέτοια  
προσέγγιση  θα εξαλείψει  τις διαφορές  µεταξύ  των αρχών , παρουσιάζει  όµως το µειονέκτη µα 
ότι η εφαρ µογή της θα είναι  ενδεχο µένως  εξαιρετικά  δύσκολη , δεδοµένων  των γενικών  
διαφορών  µεταξύ  των εποπτικών  και των νοµικών  συστη µάτων . 
Όσον  αφορά  τις αποκλίσεις  ανάµεσα στις εθνικές  αρµοδιότητες  και τον παγκόσ µιο 
χαρακτήρα  των τραπεζικών  δραστηριοτήτων , το σενάριο  αναφοράς  συνεπάγεται  την 
προσφυγή  στο µνηµόνιο συµφωνίας  του 2008, παρόλο  που οι προγρα µµατισµένες αλλαγές  
στη δοµή των εποπτικών  αρχών  θα επιφέρουν  έναν πιο ενεργό  ρόλο  για την Ευρωπαϊκή  Αρχή  
Τραπεζών  η οποία  θα συσταθεί  σύντο µα. Μια εναλλακτική  επιλογή  θα ήταν  η στήριξη  στις 
πρόσφατες  αλλαγές , αλλά  και η θέσπιση  κανόνων , σύµφωνα  µε τους οποίους  οι εποπτικές  
αρχές  πρέπει  να λαµβάνουν  από κοινού  αποφάσεις  βάσει  κοινής  αξιολόγησης  και κοινού  
σχεδίου  ανασυγκρότησης  που θα υποβάλλεται  από τη µητρική  εταιρεία  για τον όµιλο στο 
σύνολό  του. 
Εξυγίανση  τραπεζών  
Εξετάζονται  επιλογές  για την αντιµετώπιση  προβλη µάτων  που έχουν  εντοπιστεί  στους  εξής 
πέντε  ευρύτερους  τοµείς: µέσα και µηχανισ µοί ενεργοποίησης  της εξυγίανσης  τραπεζών , 
αποκλίσεις  µεταξύ  της ευθύνης  των εθνικών  αρχών  και του παγκόσ µιου χαρακτήρα  των 
τραπεζικών  δραστηριοτήτων , ευρύτερα  εµπόδια  (εταιρικό  δίκαιο , δίκαιο  περί 
αφερεγγυότητας ) στην  εξυγίανση  τραπεζών , χρηµατοδότηση  της διασυνοριακής  εξυγίανσης  
και συνέχεια  των τραπεζικών  υπηρεσιών . 
Όσον  αφορά  τα µέσα και τους µηχανισ µούς ενεργοποίησης  της εξυγίανσης  τραπεζών , 
εξετάζεται  η ανάπτυξη  ενός ελάχιστου  συνόλου  µέσων  (αρµοδιότητα  διακανονισ µού 
εξαγοράς  από αγοραστή  του ιδιωτικού  τοµέα, µεταβίβασης  στοιχείων  ενεργητικού  και 
παθητικού  σε ενδιά µεση τράπεζα  ή σε καλή  τράπεζα /κακή  τράπεζα , υποβοηθού µενη πώληση  
τµήµατος της επιχείρησης  σε αγοραστή  του ιδιωτικού  τοµέα ή κρατικοποίηση ) που θα 
επιτρέπουν  την ταχεία  και αποτελεσ µατική  παρέ µβαση  των αρχών  εξυγίανσης . Τέτοιου  
είδους  µέσα µπορούν  είτε να συµπληρώνουν  τα υφιστά µενα εθνικά  µέσα (γεγονός  το οποίο  
διευκολύνει  τη λήψη  δράσης , αλλά  διατηρεί  τις διαφορές /ανισότητες  µεταξύ  των 
υφιστά µενων  εθνικών  µέσων ) ή εναλλακτικά  θα µπορούσε  να αναπτυχθεί  ένα σύνολο  µέσων  
τα οποία  θα είναι  κοινά  για όλες τις εθνικές  αρχές  και θα χρησι µοποιούνται  µε τους ίδιους  
όρους  (το οποίο  σηµαίνει  ότι θα πρέπει  να πραγ µατοποιηθούν  εκτετα µένες αλλαγές  στις 
εθνικές  νοµοθεσίες  σχετικά  µε την εξυγίανση ). 
Όσον  αφορά  τις αποκλίσεις  µεταξύ  των εθνικών  αρµοδιοτήτων  και του παγκόσ µιου 
χαρακτήρα  των τραπεζικών  δραστηριοτήτων , εξετάζεται  η θέσπιση  ρυθµίσεων  συνεργασίας  
µεταξύ  των αρχών  εξυγίανσης  (βάσει  ενός συνόλου  νοµικά δεσµευτικών  υποχρεώσεων ), 
καθώς  και µεταξύ  των δικαστικών  αρχών  (δικαστήρια  και εκκαθαριστές ). Αυτό  θα µπορούσε  
να συνεπάγεται  ένα πλαίσιο  συντονισ µού για τη συνεργασία  και την ανταλλαγή  πληροφοριών  
(µε την υποστήριξη  νέων  κανόνων  της ΕΕ), ή (πιο φιλόδοξα ) έναν πιο κατευθυνό µενο 
 
EL 7   EL συντονισ µό των εθνικών  διαδικασιών  σχετικά  µε τους οµίλους  από έναν βασικό  διαχειριστή  ή 
εκκαθαριστή . Εξετάζονται  επίσης  το ενδεχό µενο και οι προκλήσεις  σχετικά  µε την ανάθεση  
ρόλου  σε όργανο  της ΕΕ (πιθανώς  τη νέα Ευρωπαϊκή  Αρχή  Τραπεζών ) για την εξυγίανση  
ενός διασυνοριακού  ιδρύµατος. 
Όσον  αφορά  τις επιλογές  για την αντιµετώπιση  ευρύτερων  εµποδίων , εξετάζεται  ο βαθµός 
στον  οποίο  το εταιρικό  δίκαιο  πρέπει  να τροποποιηθεί  προκει µένου να επιτραπεί  στις αρχές  
εξυγίανσης  να αντιπαρέρχονται  ορισµένα δικαιώ µατα των µετόχων  (όµως µε την επιφύλαξη  
κατάλληλων  µηχανισ µών αντιστάθ µισης και ένδικων  µέσων ) και ο βαθµός στον  οποίο  το 
δίκαιο  περί αφερεγγυότητας  µπορεί  επίσης  να τροποποιηθεί  προκει µένου να καταστεί  δυνατή  
η επίλυση  των προβλη µάτων  µιας προβλη µατικής  τράπεζας  µε ειδική  διαδικασία  ή να είναι  
σε θέση  να ανταποκριθεί  στην  εξυγίανση  του οµίλου στο σύνολό  του. Εξετάζεται  επίσης  ο 
βαθµός στον  οποίο  ένα ξεχωριστό  και αυτάρκες  καθεστώς  αφερεγγυότητας  για 
διασυνοριακούς  τραπεζικούς  οµίλους , το οποίο  αντικαθιστά  τα εθνικά  καθεστώτα , είναι  
απαραίτητο  ώστε  να καταστεί  δυνατή  η πλήρης  αναδιοργάνωση  ή εκκαθάριση  ενός 
διασυνοριακού  οµίλου. Η εν λόγω  προσέγγιση  επίσης  συνεπάγεται  σηµαντικές  δυσκολίες . 
Όσον  αφορά  τις επιλογές  για τη στήριξη  της χρηµατοδότησης  διασυνοριακής  εξυγίανσης , 
εξετάζεται  µια σειρά  πιθανών  και µη αλληλοαποκλειό µενων  επιλογών , στις οποίες  
συµπεριλα µβάνεται  η στήριξη  χρηµατοδοτικών  λύσεων  του ιδιωτικού  τοµέα µέσω 
προσαρ µογών  του εταιρικού  δικαίου  και του δικαίου  περί αφερεγγυότητας , η θέσπιση  
πλαισίου  για τη διευκόλυνση  της δυνατότητας  µεταβίβασης  περιουσιακών  στοιχείων  εντός  
του οµίλου µετά την έναρξη  διαδικασίας  αφερεγγυότητας , η διερεύνηση  της σκοπι µότητας  
της χρήσης  καθεστώτων  εγγύησης  καταθέσεων  πέραν  της παραδοσιακής  τους ιδιότητας  ως 
paybox (συστή µατα πληρω µών µέσω κινητών  τηλεφώνων ), καθώς  και η θέσπιση  ρυθµίσεων  
δηµόσιας  χρηµατοδότησης  µέσω συµφωνίας  σαφών  ρυθµίσεων  κατανο µής του βάρους . 
Τέλος , όσον  αφορά  τις πολιτικές  για τη στήριξη  της συνέχειας  των τραπεζικών  υπηρεσιών , 
εξετάζονται  πιθανά  µέτρα στήριξης  της εφαρ µογής ορισµένων  µέσων  εξυγίανσης . Τα εν λόγω  
µέτρα περιλα µβάνουν  τροποποιήσεις  του εταιρικού  δικαίου  και του δικαίου  περί 
αφερεγγυότητας  µε σκοπό  τη διασφάλιση  της συνεχούς  παροχής  υποστηρικτικών  υπηρεσιών  
σε περίπτωση  διάσπασης  µιας τράπεζας  (ως αποτέλεσ µα της διαδικασίας  εξυγίανσης  η οποία  
περιλα µβάνει  µια ενδιά µεση τράπεζα  ή τη µερική  πώληση  περιουσιακών  στοιχείων ), 
περιορισ µό των δικαιω µάτων  καταγγελίας  για σύντο µη περίοδο  προκει µένου να δοθεί  χρόνος  
στην  αρχή  επίλυσης  προβλη µάτων  για να µεταβιβάσει  τµήµατα της επιχείρησης  σε άλλη  
οντότητα  (όπως  µια ενδιά µεση τράπεζα ) και συντονισ µένη επιβολή  αναστολής  σε ολόκληρο  
τον τραπεζικό  όµιλο. 
Η παρούσα  εκτίµηση επιπτώσεων  υποστηρίζει  την ανακοίνωση  της Επιτροπής  η οποία  έχει 
συµβουλευτικό  χαρακτήρα  και είναι  ανοικτή  όσον  αφορά  τις πιθανές  επιλογές  που θα 
µπορούν  να επιδιωχθούν . Σε περίπτωση  που η Επιτροπή  αποφασίσει  να καταθέσει  
συγκεκρι µένες προτάσεις  πολιτικής , θα χρειαστεί  περαιτέρω  και πιο διεξοδική  εκτίµηση 
επιπτώσεων .