[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 30.4.2009

COM(2009) 211 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

που συνοδεύει τη Σύσταση της Επιτροπής που συμπληρώνει τις συστάσεις 2004/913/EK και 2005/162/EK όσον αφορά το καθεστώς αποδοχών των διοικητικών στελεχών των εισηγμένων εταιρειών και τη Σύσταση της Επιτροπής σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών

{C(2009) 3159} {C(2009) 3177}

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΉΣ

που συνοδεύει τη Σύσταση της Επιτροπής που συμπληρώνει τις συστάσεις 2004/913/EK και 2005/162/EK όσον αφορά το καθεστώς αποδοχών των διοικητικών στελεχών των εισηγμένων εταιρειών και τη Σύσταση της Επιτροπής σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών

I. Εισαγωγή

Η χρηματοπιστωτική κρίση αποκάλυψε σοβαρές αδυναμίες σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο ρυθμίζονται και εποπτεύονται οι χρηματαγορές. Η Επιτροπή ηγείται της εκτεταμένης μεταρρύθμισης για να εφαρμοστούν τα διδάγματα από την κρίση και να εξασφαλιστεί ότι οι χρηματαγορές θα είναι υπεύθυνες και αξιόπιστες στο μέλλον. Στο παρόν πλαίσιο, οι πολιτικές αποδοχών είναι ένα ζήτημα που προσελκύει την προσοχή του κοινού, των μέσων μαζικής επικοινωνίας, των πανεπιστημιακών και των φορέων χάραξης πολιτικής.

Υπάρχει ευρεία συναίνεση ως προς το ότι τα καθεστώτα αμοιβών που βασίζονται στις βραχυπρόθεσμες αποδόσεις, χωρίς να λαμβάνονται επαρκώς υπόψη οι αντίστοιχοι κίνδυνοι, συνέβαλαν στην εμφάνιση των κινήτρων που οδήγησαν στην εμπλοκή των χρηματοπιστωτικών οργανισμών σε υπερβολικά επικίνδυνες επιχειρηματικές πρακτικές. Έχουν εκφραστεί επίσης ευρύτερες ανησυχίες για τις πρόσφατες σημαντικές αυξήσεις των αποδοχών των διοικητικών στελεχών και τη συνεχώς αυξανόμενη σημασία των μεταβλητών συνιστωσών της αμοιβής στη σύνθεση των αποδοχών των διοικητικών στελεχών σε όλους τους τομείς της οικονομίας.

Οι δύο συστάσεις που συνοδεύουν την παρούσα ανακοίνωση είναι το πρώτο στάδιο στη στρατηγική της Επιτροπής για την αντιμετώπιση αυτού του σημαντικού ζητήματος. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωσή με τίτλο «Η υλοποίηση της ευρωπαϊκής ανάκαμψης»[1], ο στόχος είναι να βελτιωθεί η διαχείριση των κινδύνων στις χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις και να ευθυγραμμιστούν τα κίνητρα βάσει της αμοιβής με τη βιώσιμη απόδοση των επιχειρήσεων γενικά.

Στο παρόν πρώτο στάδιο η Επιτροπή διατυπώνει συστάσεις για μια σειρά αρχών και βέλτιστων πρακτικών τις οποίες τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι εφαρμόζουν οι επιχειρήσεις κατά το σχεδιασμό και την εφαρμογή πολιτικών για τις αποδοχές οι οποίες ανταμείβουν τη μακροπρόθεσμη βιώσιμη απόδοση. Η επιτυχία της μεταρρύθμισης στον τομέα αυτόν εξαρτάται από την πραγματική αλλαγή νοοτροπίαας στις σχετικές επιχειρήσεις. Διατυπώνοντας σήμερα αυτές τις συστάσεις της, η Επιτροπή επιδιώκει να ενθαρρύνει τις επιχειρήσεις να εφαρμόσουν τις αρχές της βιώσιμης πολιτικής αποδοχών κατά την επανεξέταση των συμβάσεων εργασίας του προσωπικού τους για το έτος 2010.

Στη συνέχεια των συστάσεων αυτών, η Επιτροπή θα υποβάλει νομοθετικές προτάσεις σκοπός των οποίων είναι να υπαχθούν τα καθεστώτα αμοιβών στο πεδίο του εποπτικού ελέγχου. Τον Ιούνιο η Επιτροπή θα υποβάλει προτάσεις για αναθεώρηση της οδηγίας για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι το υποχρεωτικό κεφάλαιο καλύπτει επαρκώς τους κινδύνους που είναι εγγενείς στα χαρτοφυλάκια συναλλαγών, τις θέσεις τιτλοποίησης και τα καθεστώτα αμοιβών των τραπεζών. Η Επιτροπή δίνει προτεραιότητα στα νομοθετικά μέτρα στον τραπεζικό τομέα και τον τομέα των επενδυτικών τραπεζικών δραστηριοτήτων, δεδομένου ότι εκεί εμφανίζονται οι ισχυρότερες ενδείξεις για τον αρνητικό αντίκτυπο των εσφαλμένων κινήτρων. Σε μεταγενέστερο στάδιο, η Επιτροπή θα εξετάσει πρόσθετα μέτρα σε σχέση με τις μη τραπεζικές χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες.

II. Η Σύσταση της Επιτροπής που συμπληρώνει τις συστάσεις 2004/913/EK και 2005/162/EK όσον αφορά το καθεστώς αποδοχών των διοικητικών στελεχών των εισηγμένων εταιρειών

Οι υπάρχουσες συστάσεις της Επιτροπής σχετικά με τις αποδοχές των διοικητικών στελεχών των εισηγμένων εταιρειών (2004/913/EK) και σχετικά με το ρόλο των μη εκτελεστικών και των εποπτικών διοικητικών στελεχών των εισηγμένων εταιρειών, καθώς και με τις επιτροπές του διοικητικού ή του εποπτικού συμβουλίου (2005/162/EK) δεν καλύπτουν όλα τα σχετικά ζητήματα που ανέκυψαν κατά τους τελευταίους μήνες. Οι συστάσεις δεν αξιώνουν ειδικότερα την ευθυγράμμιση των αποδοχών των διοικητικών στελεχών με το μακροπρόθεσμο συμφέρον των επιχειρήσεων.

Μετά από ορισμένες πρόσφατες πολύ χαρακτηριστικές περιπτώσεις και τις αυξανόμενες αποδείξεις ότι πρέπει να βελτιωθούν οι δομές των αμοιβών των διοικητικών στελεχών, η νέα σύσταση της Επιτροπής σχετικά με τη δομή των αποδοχών των διοικητικών στελεχών και σχετικά με τη διαδικασία σχεδιασμού και τη λειτουργία της πολιτικής αποδοχών των διοικητικών στελεχών των εισηγμένων εταιρειών ορίζει μια σειρά νέων αρχών που συμπληρώνουν τις υφιστάμενες συστάσεις. Αυτό συμβαδίζει με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου ECOFIN της 2ας Δεκεμβρίου 2008, που καλούν την Επιτροπή «να επικαιροποιήσει την σύστασή της ώστε να προωθηθεί ο αποτελεσματικότερος έλεγχος από τους μετόχους και να ενθαρρυνθεί η στενότερη σχέση μεταξύ αμοιβής και απόδοσης, συμπεριλαμβανομένης της αποζημίωσης λόγω αποχώρησης («χρυσά αλεξίπτωτα»)» .

Το πεδίο εφαρμογής της νέας σύστασης είναι το ίδιο με τις υφιστάμενες συστάσεις, δηλαδή εφαρμόζεται στα διοικητικά στελέχη όλων των εισηγμένων εταιρειών.

Μια κατάλληλη πολιτική αποδοχών εξασφαλίζει την αμοιβή με βάση την απόδοση και παροτρύνει τα διοικητικά στελέχη να εξασφαλίσουν τη μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της επιχείρησης. Ενώ η υπάρχουσα σύσταση του 2004 βασίζεται στην ιδέα της αμοιβής με βάση την απόδοση μέσω της κοινοποίησης της πολιτικής αποδοχών, η νέα σύσταση παρέχει περαιτέρω οδηγίες προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος αυτός με γνώμονα τις βέλτιστες πρακτικές για το σχεδιασμό μιας κατάλληλης πολιτικής αποδοχών. Εστιάζεται σε ορισμένες πτυχές στις δομές των αμοιβών των διοικητικών στελεχών και της διακυβέρνησης των αποδοχών των διοικητικών στελεχών, συμπεριλαμβανομένης της επίβλεψης από τους μετόχους.

Όσον αφορά τη δομή της πολιτικής αποδοχών, η νέα σύσταση εισάγει την αρχή της αναλογικότητας των αποδοχών στους κόλπους της επιχείρησης, προχωρώντας συγκεκριμένα σε καθορισμό σημείων αναφοράς για τις αποδοχές των διοικητικών στελεχών σε συνάρτηση με τις αποδοχές των άλλων στελεχών που συμμετέχουν στα διοικητικά συμβούλια και των (ανώτατων) υπαλλήλων της επιχείρησης. Η αποζημίωση απόλυσης (χρυσά αλεξίπτωτα) πρέπει να υπόκειται σε ποσοτικοποιημένα όρια και δεν πρέπει να καταβάλλεται σε περίπτωση αποτυχίας. Επιπλέον, προκειμένου να ενισχυθεί η διασύνδεση της αμοιβής με την απόδοση, η νέα σύσταση επιβάλλει την ισορροπία μεταξύ των σταθερών και των μεταβλητών αμοιβών και εξαρτά την καταβολή της μεταβλητής αμοιβής από προκαθορισμένα και μετρήσιμα κριτήρια απόδοσης.

Προκειμένου να προωθηθεί η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα της επιχείρησης, η νέα σύσταση προβλέπει την ισορροπία μεταξύ των μακροχρόνιων και βραχυπρόθεσμων κριτηρίων απόδοσης, την αναστολή της μεταβλητής αμοιβής των διοικητικών στελεχών, την ελάχιστη περίοδο κατοχύρωσης του δικαιώματος για τα δικαιώματα αγοράς ιδίων μετοχών και τις μετοχές, και την ελάχιστη διατήρηση μέρους των μετοχών μέχρι το τέλος της απασχόλησης. Η έσχατη λύση είναι οι επιχειρήσεις να ανακτούν υποχρεωτικά τη μεταβλητή συνιστώσα της αμοιβής που πληρώθηκε βάσει στοιχείων που αργότερα αποδείχθηκαν προδήλως εσφαλμένα.

Όσον αφορά τη διακυβέρνηση της πολιτικής αποδοχών των διοικητικών στελεχών, η νέα σύσταση περιλαμβάνει αρχές που στοχεύουν στη βελτίωση της εποπτείας της πολιτικής αποδοχών εκ μέρους των μετόχων. Έχει καίρια σημασία να ασκούν οι μέτοχοι, και ιδίως οι θεσμικοί επενδυτές, τα δικαιώματα ψήφου τους στο θέμα των αποδοχών των διοικητικών στελεχών. Για να μετριάζονται οι συγκρούσεις συμφερόντων, οι υπάλληλοι που δεν είναι διοικητικά στελέχη δεν επιτρέπεται να λαμβάνουν δικαιώματα αγοράς ιδίων μετοχών ως μέρος των αποδοχών τους.

Οι επιτροπές αποδοχών διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην υπεύθυνη πολιτική αποδοχών. Για να ενισχύσουν τη λειτουργία και την υποχρέωση λογοδοσίας της επιτροπής αποδοχών, οι νέες αρχές ορίζουν ότι τουλάχιστον ένα μέλος της επιτροπής πρέπει να έχει επαρκή εμπειρογνωμοσύνη στον τομέα των αποδοχών. Επιπλέον, οι νέες αρχές περιλαμβάνουν την υποχρέωση των μελών της επιτροπής αποδοχών να είναι παρόντα στη γενική συνέλευση στην οποία συζητείται η δήλωση αποδοχών προκειμένου να δώσουν εξηγήσεις στους μετόχους. Τέλος, για να μετριαστούν οι καταστάσεις σύγκρουσης συμφερόντων των συμβούλων για θέματα αποδοχών, οι σύμβουλοι για θέματα αποδοχών που συμβουλεύουν την επιτροπή αποδοχών δεν επιτρέπεται να παρέχουν συγχρόνως συμβουλές σε άλλα όργανα της επιχείρησης. Η νέα σύσταση διευκρινίζει τη λειτουργία και τη σύνθεση των επιτροπών αποδοχών για να βελτιώσει την αποδοτικότητά τους αλλά στο πλαίσιο του υφιστάμενου ρόλου και της λειτουργίας τους όπως ορίζονται στη σύσταση του 2005. Η ισορροπία ισχύος και η σχέση με τα διοικητικά συμβούλια (ή με τις υποδομές του εποπτικού συμβουλίου, κατά περίπτωση) παραμένουν έτσι αμετάβλητες. Κάθε συμβούλιο, το οποίο απαρτίζεται μόνο από μη εκτελεστικά μέλη μιας εισηγμένης εταιρείας και αποφασίζει για τις αποδοχές των εκτελεστικών στελεχών μπορεί επίσης να θεωρείται ισοδύναμο με επιτροπή αποδοχών.

Πρέπει να σημειωθεί ότι τίποτα στη σύσταση δεν θίγει την αυτονομία των κοινωνικών εταίρων στις συλλογικές διαπραγματεύσεις.

III. Σύσταση της Επιτροπής σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών

Επιπλέον, η Επιτροπή παρουσιάζει επίσης μια νέα σύσταση σχετικά με τις αποδοχές στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες για να αντιμετωπίσει τα στρεβλά κίνητρα και την ανάληψη υπερβολικών κινδύνων σε όλες τις εταιρείες που δραστηριοποιούνται στον τομέα αυτόν. Η σύσταση θέτει την ΕΕ σε πρωτοπόρα θέση όσον αφορά την εφαρμογή των υποχρεώσεων που αναλήφθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής των G20 στο Λονδίνο στις 2 Απριλίου 2009. Οι G20 συμφώνησαν «να επικυρώσουν και να εφαρμόσουν τις αυστηρές νέες αρχές του φόρουμ για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα (FSF) για τις αμοιβές και τις αποδοχές και να υποστηρίξουν βιώσιμα καθεστώτα αποδοχών και την εταιρική κοινωνική ευθύνη όλων των εταιρειών» . Η δεύτερη σύσταση σχετικά με τις αποδοχές στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες είναι συνεπής με τις αρχές του FSF και τις συμπληρώνει.

Όσον αφορά το πεδίο εφαρμογής, καλύπτει όλους τους τομείς του κλάδου των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, ανεξάρτητα από το μέγεθος του χρηματοπιστωτικού οργανισμού ή από το εάν πρόκειται για εισηγμένη εταιρεία ή όχι. Έτσι αποφεύγεται κάθε πιθανό κενό και αποτρέπεται η στρέβλωση του ανταγωνισμού μεταξύ των διαφόρων τομέων και των χρηματοπιστωτικών οργανισμών. Οι αρχές ισχύουν για όλες τις κατηγορίες του προσωπικού οι επαγγελματικές δραστηριότητες του οποίου έχουν αντίκτυπο για τα χαρακτηριστικά κινδύνου του χρηματοπιστωτικού οργανισμού.

Η νέα σύσταση περιλαμβάνει αρχές σχετικά με τη δομή των αποδοχών, τη διαδικασία σχεδιασμού και τη λειτουργία της πολιτικής αποδοχών, την κοινοποίηση της πολιτικής αποδοχών στους ενδιαφερομένους και την αναθεώρηση των εποπτικών κανόνων. Αυτή η ισορροπία μεταξύ της δομής, της διακυβέρνησης, της κοινοποίησης και της εποπτείας αναμένεται ότι θα ασκήσει θετική επίδραση στις ορθές πολιτικές αποδοχών που εφαρμόζουν οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί, ιδίως όσον αφορά την εξασφάλιση ότι οι εν λόγω πολιτικές ευθυγραμμίζονται με την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων και τη μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα.

Οι πολιτικές αποδοχών στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών πρέπει να είναι ευθυγραμμισμένες και να προωθούν την ορθή και αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων. Για το λόγο αυτό, οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί πρέπει να βρούν μια σωστή μέση λύση μεταξύ των σταθερών και των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών.

Η σταθερή συνιστώσα πρέπει να είναι αρκετά υψηλή ώστε να εξασφαλίζεται ότι το προσωπικό δεν στηρίζεται αποκλειστικά στις πληρωμές πρόσθετων αποδοχών. Η μεταβλητή συνιστώσα πρέπει να συνδέεται με την απόδοση και ένα μεγάλο μέρος αυτής πρέπει να αναστέλλεται προκειμένου να λαμβάνεται υπόψη ο ορίζοντας κινδύνου της υποκείμενης απόδοσης. Οι μεταβλητές πληρωμές πρέπει να υπόκεινται σε κριτήρια μέτρησης της απόδοσης τα οποία πρέπει να ευνοούν την πιο μακροπρόθεσμη απόδοση των χρηματοπιστωτικών οργανισμών και να προσαρμόζουν την υποκείμενη απόδοση σε σχέση με τον κίνδυνο, το κόστος του κεφαλαίου και τη ρευστότητα. Επιπλέον, οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί πρέπει να απαιτούν την επιστροφή των μεταβλητών συνιστωσών των αποδοχών που καταβλήθηκαν βάσει στοιχείων που αργότερα αποδείχθηκαν προδήλως εσφαλμένα.

Η νέα σύσταση θεσπίζει επίσης σημαντικές νέες αρχές για τη διακυβέρνηση των διαδικασιών λήψης αποφάσεων σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Η πολιτική αποδοχών πρέπει να έχει εσωτερική διαφάνεια, να είναι σαφής και κατάλληλα τεκμηριωμένη και να περιαμβάνει μέτρα αποφυγής των συγκρούσεων συμφερόντων. Αυτό σημαίνει επίσης ότι το (εποπτικό) συμβούλιο πρέπει να έχει την ευθύνη για την εποπτεία της λειτουργίας της πολιτικής αποδοχών για το χρηματοπιστωτικό οργανισμό συνολικά με προσήκουσα συμμετοχή των υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου και των τμημάτων ανθρώπινου δυναμικού ή εμπειρογνωμόνων καθώς επίσης και των μετόχων. Τα μέλη του συμβουλίου και το λοιπό προσωπικό που συμμετέχει στο σχεδιασμό και τη λειτουργία των πολιτικών για τις αποδοχές πρέπει να είναι ανεξάρτητα. Για να εξασφαλιστεί ότι η πολιτική αποδοχών επιτυγχάνει τους στόχους της, πρέπει να επικαιροποιείται διαχρονικά ώστε να λαμβάνονται υπόψη οι αλλαγές της κατάστασης του χρηματοπιστωτικού οργανισμού και τα μέλη του προσωπικού πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων τα κριτήρια που θα χρησιμοποιηθούν για τον προσδιορισμό των αποδοχών τους και να έχουν πρόσβαση στη διαδικασία αξιολόγησής τους.

Η κοινοποίηση των πολιτικών για τις αποδοχές στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς αποτελεί ουσιαστικό όρο για την αποτελεσματική εποπτεία. Η πολιτική αποδοχών πρέπει να κοινοποιείται καταλλήλως στους ενδιαφερομένους με τρόπο σαφή και κατανοητό.

Η νέα σύσταση θεσπίζει επίσης νέες αρχές για τον εποπτικό έλεγχο των πολιτικών που διέπουν τις αποδοχές στους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς. Οι επόπτες πρέπει να εξασφαλίσουν, χρησιμοποιώντας τα εποπτικά εργαλεία που έχουν στη διάθεσή τους, ότι οι χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί εφαρμόζουν σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο βαθμό τις αρχές για τις ορθές πολιτικές αποδοχών και ότι έχουν πολιτικές αποδοχών σύμφωνες με την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων.

Προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ζήτημα της αναλογικότητας, οι επόπτες πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τη φύση και την κλίμακα του χρηματοπιστωτικού οργανισμού και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του προκειμένου να αξιολογείται η συμμόρφωσή του με τις αρχές για τις ορθές πολιτικές αποδοχών.

Πράγματι, ορισμένες από τις γενικές αρχές για τις ορθές πρακτικές αποδοχών μπορεί να είναι πιο κατάλληλες για ορισμένες κατηγορίες χρηματοπιστωτικών οργανισμών σε σχέση με άλλες. Επομένως, προκειμένου να αποφεύγονται οι αδικαιολόγητες δαπάνες και να εξασφαλίζεται η αναλογικότητα κατά την εφαρμογή των γενικών αρχών, προβλέπεται ότι τα κράτη μέλη μπορούν να τις προσαρμόζουν και να συμπληρώνουν ανάλογα με την κατάσταση των σχετικών χρηματοπιστωτικών οργανισμών.

IV. Επόμενα βήματα

Οι συστάσεις αυτές αντιπροσωπεύουν το πρώτο στάδιο σε μια σειρά προτάσεων που αποσκοπούν στο να ευθυγραμμίσουν εκ νέου τα κίνητρα που συνδέονται με την αμοιβή με τη βιώσιμη μακροπρόθεσμη απόδοση των επιχειρήσεων. Σε μια δεύτερη φάση, η Επιτροπή θα υποβάλει νομοθετικές προτάσεις που θα παρέχουν στις εθνικές εποπτικές αρχές την εξουσία να υποχρεώνουν τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς να εφαρμόζουν πολιτικές αποδοχών που θα είναι σύμφωνες με την αποτελεσματική διαχείριση των κινδύνων.

Τον Ιούνιο, η Επιτροπή θα εξετάσει την πολιτική αποδοχών στις τράπεζες και τις εταιρείες επενδύσεων (βάσει των μέχρι σήμερα διαθέσιμων στοιχείων, σ’αυτούς τους κλάδους εκδηλώθηκε η σαφέστερη δυσλειτουργία της αγοράς) μέσω της δέσμης τροποποιήσεων της οδηγίας για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων. Οι νομοθετικές αλλαγές που θα προταθούν θα θέσουν σαφώς τις πολιτικές αποδοχών και τη σύνδεσή τους με τη διαχείριση των κινδύνων υπό εποπτικό έλεγχο στο πλαίσιο της διαδικασίας αναθεώρησης των εποπτικών κανόνων δυνάμει της εν λόγω οδηγίας. Τα πιστωτικά ιδρύματα και οι εταιρείες επενδύσεων θα υποχρεούνται δια νόμου να έχουν πολιτικές αποδοχών που θα είναι σύμφωνες με την αποτελεσματική διαχείριση κινδύνου και οι επόπτες θα είναι σε θέση να λαμβάνουν μέτρα για να αντιμετωπίζουν τυχόν αποτυχίες των πιστωτικών ιδρυμάτων και των εταιρειών επενδύσεωνως προς το θέμα αυτό.

Οι αρχές που ορίζονται στη νέα σύσταση της Επιτροπής σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στο χρηματοπιστωτικό τομέα θα αφορούν ιδιαίτερα τη συμμόρφωση με την υποχρέωση αυτή. Θα προσφέρουν περαιτέρω καθοδήγηση ως προς τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να εκπληρωθεί η δεσμευτική υποχρέωση, και θα θεσπίζουν το πλαίσιο για τις ρυθμιστικές αρχές κατά την αξιολόγηση των δομών αποδοχών των εταιρειών κατά την εποπτική αναθεώρηση του «πυλώνα 2».

Οι προσεχείς τροποποιήσεις της οδηγίας για την επάρκεια των ιδίων κεφαλαίων δεν θα υπερκεράσουν τη σύσταση, αλλά θα την συμπληρώσουν. Οι συστάσεις έχουν μια σαφή συνεχιζόμενη προστιθέμενη αξία, τόσο επειδή επισημαίνουν σαφώς στις αγορές τις βέλτιστες πρακτικές τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί κατάλληλες, εν αναμονή της έκδοσης των απαιτήσεων βάσει της νομοθεσίας, όσο και επειδή μια νομοθετική προσέγγιση θα πρέπει να εστιάζουν στις αρχές και δεν θα είναι κατάλληλη για τον καθορισμό των βέλτιστων πρακτικών στο επίπεδο λεπτομερούς ρύθμισης που είναι δυνατό στις συστάσεις.

Θα πρέπει ενδεχομένως να εξεταστεί η πιθανότητα ανάληψης παρόμοιων νομοθετικών πρωτοβουλιών σε άλλους χρηματοπιστωτικούς τομείς (όπως οι ασφαλίσεις). Εν τω μεταξύ, η σύσταση σχετικά με τις πολιτικές αποδοχών στις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες θα προσφέρει καθοδήγηση σχετικά με τις αρχές τις εφαρμοστέες στους τομείς αυτούς και θα αποτελέσουν την αφετηρία για το διάλογο μεταξύ των χρηματοπιστωτικών οργανισμών και των σχετικών εποπτικών αρχών σε αυτούς τους τομείς.

Οι εκθέσεις αξιολόγησης του 2007 για τις προηγούμενες συστάσεις έδειξαν ότι υπάρχουν θετικά στοιχεία αλλά και ορισμένες αδυναμίες. Η Επιτροπή σκοπεύει να αυξήσει τους μηχανισμούς παρακολούθησης για να ενισχυθεί η αποτελεσματική εφαρμογή και των δύο συστάσεων. Μετά από ένα έτος, η Επιτροπή θα εξετάσει τις δύο συστάσεις λαμβάνοντας υπόψη την κτηθείσα εμπειρία και την έκβαση της προαναφερθείσας παρακολούθησης και θα υποβάλει έκθεση αξιολόγησης σχετικά με την εφαρμογή των δύο συστάσεων από τα κράτη μέλη.

Τέλος, πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι οι συστάσεις δεν θίγουν τα ειδκά εθνικά μέτρα σχετικά με τις αποδοχές στα πλαίσια των εθνικών δεσμών μέτρων διάσωσης για το χρηματοπιστωτικό τομέα. Η Επιτροπή έχει επικροτήσει τα σχετικά εθνικά μέτρα στα πλαίσια της διαδικασίας της για τη λήψη αποφάσεων για τις κρατικές ενισχύσεις. Όμως, τα μέτρα αυτά είναι έκτακτα, που χρησιμεύουν στην αντιστάθμιση των παραμορφωτικών αποτελεσμάτων της κρατικής παρέμβασης. Δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει να εφαρμόζονται από όλους τους χρηματοπιστωτικούς οργανισμούς τόσο υπό ομαλές όσο επίσης και υπό έκτακτες συνθήκες της αγοράς.

[1] COM(2009)114 τελικό της 4ης Μαρτίου 2009.