ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 14.02.1997 
Γ()Μ(96) 724 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ 
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΟΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ 
ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΛΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΡΥΦΗΣ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 

Περίληψη 
Το Μάρτιο του 1995, στην Κοπεγχάγη, κατά την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για 
την Κοινωνική Ανάπτυξη, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων εξέδωσαν Διακήρυξη 
και Πρόγραμμα Δράσης που επικεντρώνονταν στα τρία ακόλουθα θέματα: εξάλειψη 
της φτώχειας, αύξηση των παραγωγικών θέσεων απασχόλησης και μείωση της 
ανεργίας, κοινωνική ενσωμάτωση. 
Οι πολιτικές που εφαρμόζει η Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο σε εθνικό, όσο και σε 
κοινοτικό επίπεδο, ανταποκρίνονται σήμερα σε μεγάλο βαθμό στις δεσμεύσεις που 
αναλήφθηκαν στην Κοπεγχάγη. Στο εξής, ο στόχος της παρούσας ανακοίνωσης 
είναι να καθορίσει, στο πλαίσιο των προτεραιοτήτων που υποστήριξε η Ευρωπαϊκή 
Ένωση στην προετοιμασία της διάσκεψης κορυφής και στην ίδια τη διάσκεψη, 
περιορισμένο αριθμό θεμάτων που θα αποτελέσουν το αντικείμενο ειδικής 
συνέχειας που θα δοθεί στο επίπεδο της Ένωσης. Αυτό δεν περιορίζει καθόλου την 
ανάγκη συνέχισης των προσπαθειών για να υποβληθούν οι κοινές θέσεις της ΕΕ 
σχετικά -με τα διάφορα θέματα που θα καλυφθούν στο πλαίσιο της συνέχειας της 
Διάσκεψης Κορυφής στο επίπεδο των ΙΙνωμένων Εθνών. 
Προτείνεται, επίσης, να καθιερωθούν συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων για την 
παρακολούθηση και την αξιολόγηση της εφαρμογής εκ μέρους της Ευρωπαϊκής 
Ένωσης των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στην Κοπεγχάγη. 
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΟΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ 
ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΡΥΦΗΣ 
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 
Εισαγωγή 
1. ΠΕΝΤΕ ΤΟΜΕΙΣ ΔΡΑΣΗΣ 
1.1. Εισαγωγή της κοινωνικής διάστασης στο διεθνές θεσμικό πλαίσιο 
1.2. Εισαγωγή του σεβασμού των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων και 
προώθηση της κοινωνικής και ανθρωπιστικής ανάπτυξης στις διμερείς 
συμφωνίες 
1.3. Ενσωμάτωση της καταπολέμησης της φτώχειας στις ενέργειες ανάπτυξης και 
συνέχιση των πρωτοβουλιών κατά του κοινωνικού αποκλεισμού στο 
εσωτερικό της Κοινότητας 
1.4. Διατήρηση της απασχόλησης σαν προτεραιότητα στις οικονομικές και 
κοινωνικές πολιτικές 
1.5. Εξασφάλιση του σεβασμού και της προστασίας των μεταναστών, της 
καταπολέμησης του ρατσισμού και της ξενοφοβίας 
2. ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ 
ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΚΟΡΥΦΗΣ 
2.1. Προώθηση της συμμετοχής της κοινωνίας των πολιτών 
2.2. Πρόβλεψη συνεδριάσεων εμπειρογνωμόνων για την εξέταση της εφαρμογής 
του προγράμματος δράσης της Κοπεγχάγης. 
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΟΘΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ 
ΣΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΣΚΕΨΗ ΚΟΡΥΦΗΣ 
ΠΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ 
Εισαγωγή 
Η Διάσκεψη Κορυφής της Κοπεγχάγης, πρώτη παγκόσμια διάσκεψη για το θέμα της 
κοινωνικής ανάπτυξης, επέτρεψε στη διεθνή κοινότητα να διατυπώσει τις αρχές μιας 
ολοκληρωμένης προσέγγισης για την ανάπτυξη με στόχο τον άνθρωπο. Η προσέγγιση 
αυτή στηρίζεται σε κοινές αξίες και υπογραμμίζει τους στενούς δεσμούς που 
υπάρχουν μεταξύ στόχων όπως ο σεβασμός των δικαιωμάτων του ανθρώπου, η 
ισότητα ανδρών και γυναικών, η μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων, η 
αύξηση της απασχόλησης, ο σεβασμός των θεμελιωδών δικαιωμάτων των 
εργαζομένων, η ενσωμάτωση των μειονεκτικών ομάδων για να αναφερθούν οι πιο 
σημαντικοί από (χυτούς. 11 Διάσκεψη Κορυφής της Κοπεγχάγης εγγράφεται έτσι στο 
σύνολο των πρόσφατων διασκέψεων που έχουν σαν στόχο την ανάπτυξη του 
ανθρώπου (Ρίο, Βιέννη, Κάιρο, Πεκίνο). 
Στο πλαίσιο της προκαταρκτικής διαδικασίας, η Επιτροπή είχε υποβάλει 
ανακοίνωση (COM(94)669) που καθόριζε τις προτεραιότητες της ΕΕ στην 
Κοπεγχάγη, αφενός, όσον αφορά τις πολυμερείς δεσμεύσεις- για να προτρέψει όλες 
τις χώρες να καθορίσουν συγκεκριμένους στόχους κοινωνικής ανάπτυξης, να 
επιτύχει την προώθηση των κοινωνικών δικαιωμάτων σε σχέση με τις συμβάσεις της 
ΛΟΕ και να ελαττώσει τις ανισότητες αφετέρου, όσον αφορά τις προτεραιότητες 
που θα πρέπει να ενσωματωθούν στις διμερείς σχέσεις της Κοινότητας με τις χώρες-
δικαιούχους χρηματοδοτικής βοήθειας ή εμπορικών προτιμήσεων. 
Στόχος της παρούσας ανακοίνωσης είναι να εξετάσει τη συγκεκριμένη συνέχεια που 
μπορεί να δοθεί, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, στις δεσμεύσεις που εγγράφονται στο 
πλαίσιο της Κοπεγχάγης. Λκόμ,α και εάν η Επιτροπή θεωρεί ότι πρέπει να τεθεί σε 
εφαρμογή το σύνολο των δεσμεύσεων και των ενεργειών που προβλέπονται στη 
Διακήρυξη και στο Ιΐρόγραμμα Δράσης (οι πολιτικές που έχουν τεθεί σε εφαρμογή, 
σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο, ανταποκρίνονται ήδη σε μεγάλο βαθμό ), φαίνεται 
ότι, μεταξύ των θεμάτων που περιέχονταν στα έγγραφα που εγκρίθηκαν στην 
Κοπεγχάγη και σύμφωνα με τις προτεραιότητες που υποστήριξε η Ευρωπαϊκή 
Ένωση στην προετοιμασία της διάσκεψης και στην ίδια τη διάσκεψη, πέντε τομείς 
δράσης μπορούν να αποτελέσουν ιδιαίτερα το αντικείμενο ειδικών προτάσεων για 
τη συνέχεια που θα δοθεί από την Ένωση. Τα θέματα αυτά είναι τα ακόλουθα : 
το διεθνές θεσμικό πλαίσιο· 
τα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα στις διμερείς συμφωνίες· 
η καταπολέμηση της φτώχειας· 
η προτεραιότητα που πρέπει να δοθεί στην απασχόληση στις οικονομικές και 
κοινωνικές πολιτικές· 
ο σεβασμός και η προστασία των μεταναστών, η καταπολέμηση του 
ρατσισμού και της ξενοφοβίας. 
Ο προσδιορισμός των πέντε αυτών θεμάτων δεν μειώνει καθόλου την ανάγκη 
συνέχισης των προσπαθειών ούτως ώστε να υποβληθούν οι κοινές θέσεις της ΕΕ 
σχετικά με τα διάφορα θέματα που θα καλυφθούν στο πλαίσιο της συνέχισης της 
Διάσκεψης Κορυφής στο επίπεδο Ηνωμένων Εθνών. 
Εξάλλου η Κοινότητα δίνει ιδιαίτερη σημασία στην αρχή της συμμετοχής της 
κοινωνίας των πολιτών· προτίθεται να προωθήσει τη συμμετοχή αυτή με 
συγκεκριμένες πρωτοβουλίες. 
Τέλος, με στόχο την προώθηση των αρχών της ολοκληρωμένης προσέγγισης της 
κοινωνικής ανάπτυξης που άρχισε στην Κοπεγχάγη και για να εξασφαλιστεί η 
συνέχεια της κοινωνικής δέσμευσης με συνέπεια, η Επιτροπή προτείνει επίσης να 
καθιερωθούν συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων με σκοπό την αξιολόγηση της 
εφαρμογής των δεσμεύσεων που αναλήφθηκαν στην Κοπεγχάγη. 
1. ΠΕΝΤΕ ΤΟΜΕΙΣ ΑΡΑΣΗΣ 
1.1. ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΔΙΑΣΤΑΣΗΣ ΕΝΤΟΣ ΤΟΥ 
ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΘΕΣΜΙΚΟΥ ΠΑΑΙΣΙΟΥ 
Οι συζητήσεις στην Κοπεγχάγη, επιβεβαιώνοντας πάντα ότι τη βασική ευθύνη της 
κοινωνικής ανάπτυξης έχουν οι εθνικές πολιτικές, υπογράμμισαν επίσης την ολοένα 
και μεγαλύτερη σημασία του διεθνούς θεσμικού πλαισίου. Στο πλαίσιο της 
παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, του πολλαπλασιασμού των συναλλαγών και των 
διαδικασιών ολοκλήρωσης, η (χπώλεια της αυτονομίας των εθνικών πολιτικών 
απαιτεί, πράγματι, μεγαλύτερη διεθνή συνεργασία. 
Η λεπτομερής εξέταση του συστήματος των διεθνών θεσμών κίνησε πράγματι την 
προσοχή της Ομάδας των 7 (G7): στο Χάλιφαξ και στη Λυών, οι κύριες 
βιομηχανικές /(ήρες εξέτασαν τις συνέπειες της παγκοσμιοποίησης όσον αφορά τη 
μεγαλύτερη αλληλοεξάρτηση τόσο μεταξύ των εθνικών πολιτικών, όσο και μεταξύ 
των διαφόρων πολιτικών που επηρεάζουν τη διαρκή ανάπτυξη. Στη Λυών, οι χώρες 
αυτές ζήτησαν μάλιστα μία νέα εταιρική σχέση για την ανάπτυξη που θα καλύπτει, 
μεταξύ άλλων, τις κοινωνικές πλευρές της ανάπτυξης και στην οποία θα 
συμμετέχουν οι ίδιες οι αναπτυσσόμενες χώρες καθώς και διμερείς και πολυμερείς 
χορηγοί. 
Οι αποφάσεις των τελευταίων Ευρωπαϊκών Συμβουλίων δείχνουν ότι η ΕΕ 
σημειώνει πρόοδο προς την κατεύθυνση μιας ολοκληρωμένης προσέγγισης: η 
καταπολέμηση της ανεργίας και η μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων θα πρέπει να 
συμβαδίζουν· η μεγαλύτερη αλληλεπίδραση μεταξύ των Συμβουλίων Κοινωνικών 
Υποθέσεων και των Συμβουλίων (Ecofin) θα πρέπει κυρίως να επιτρέψει την 
εξέταση αυτών των θεμάτων κατά τρόπο συνεπή. 
Σε διεθνές επίπεδο, επιβεβαιώνεται η ανάγκη να εξασφαλιστούν ευνοϊκές συνθήκες 
για την ανάπτυξη και τη σταθερότητα, παράλληλα με τη δημιουργία νέων θέσεων 
απασχόλησης και το σεβασμό των κανόνων εργασίας, η διαπραγμάτευση των 
οποίων θα γίνεται σε πολυμερές πλαίσιο. 
Είναι βέβαιο ότι, κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών, η απασχόληση κίνησε 
περισσότερο την προσοχή της διεθνούς ημερήσιας διάταξης, κυρίως στο πλαίσιο των 
συνεδριάσεων της Ομάδας των 7 (G7), συμπεριλαμβανομένων της Διάσκεψης του 
Ντητρόιτ και της Λίλλης, και των προγραμμάτων εργασίας διεθνών οργανισμών 
όπως η ΟΕ και ο ΟΟΣΛ. II συνεργασία μεταξύ διεθνών οργανισμών στον τομέα της 
απασχόλησης έχει (χποφέρει μέχρι σήμερα, μόνο μέτρια (χποτελέσματα· σχετικά, 
μπορούν να αναφερθούν μόνο η πραγματοποίηση των πρώτων επαφών μεταξύ του 
ΔΝΤ και της ΑΟΕ και η δημιουργία μίας ειδικής ομάδας για την απασχόληση και 
τις βιώσιμες συνθήκες ζωής στο πλαίσιο της Διοικητικής Επιτροπής Συντονισμού 
του ΟΗΕ. 
Προτεινόμενες κατευθύνσεις 
Λόγω του ιδιαίτερου ρόλου που προσδίδει το Πρόγραμμα Δράσης, στη Διεθνή 
Οργάνωση Εργασίας (ΑΟΕ) όσον αφορά την επίδραση της ποσότητας, και της 
ποιότητας της απασχόλησης, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι ουσιαστικό να 
εξασφαλιστεί στενότερη συνεργασία μεταξύ της οργάνωσης αυτής και των οργάνων 
που εργάζονται σε άλλους βασικούς τομείς·π.χ. τις μακροοικονομικές 
πολιτικές,(ΔΝΤ) τα θέματα ανάπτυξης και ιδιαίτερα τις διαρθρωτικές και τομεακές 
πολιτικές (Παγκόσμια ΤράπεΕα) και τις εμπορικές πολιτικές (ΓΙΟΕ). Η συνεργασία 
αυτή θα πρέπει να συμπληρώνει τις κατευθύνσεις που συμφωνήθηκαν στο Χάλιφαξ 
και συνεχίστηκαν στη Λυών, (άστε να αποκτήσει η διεθνής κοινότητα όλα τα 
συγκεκριμένα μέσα για να εξασφαλίσει την καλύτερη συνοχή μεταξύ των διεθνών 
πολιτικών. 
Το κεφάλαιο V του Προγράμματος Δράσης που εγκρίθηκε στην Κοπεγχάγη, 
καλύπτει τα θέματα συνέχισης και η ανάλυση που το (Συνοδεύει υπογραμμίζει την 
ανάγκη να ενσωματωθούν καλύτερα η οικονομική και κοινωνική διάσταση στην 
επεξεργασία και στην εφαρμογή των πολιτικών. Σε πρακτικό επίπεδο, προτάθηκε 
κυρίως να διοργανωθεί, ενδεχομένως στο περιθώριο των συνόδων της επιτροπής 
ανάπτυξης της Παγκόσμιας Τράπεζας και του ΔΝΤ, κοινές συνεδριάσεις υψηλού 
επιπέδου με τη Γενική Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών, το ΔΝΤ, την Παγκόσμια 
Τράπεζα, τη ΔΟΕ, τα ταμεία και τα προγράμματα των Ηνωμένων Εθνών και τις 
άλλες αρμόδιες υπηρεσίες, για να εξεταστεί η εφαρμογή της Διακήρυξης και του 
Προγράμματος Δράσης. 
Η Επιτροπή θεωρεί ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να υποστηρίξει την αρχή της 
σύγκλησης παρόμοιων συνεδριάσεων (που αναφέρονται στην παράγραφο 95στ) και 
να συστήσει στη Γενική Συνέλευση να καλέσει τη Γενική Γραμματεία για τη σύγκληση 
τους, από το 1996 και σε τακτική βάση, στο πλαίσιο της Διοικητικής Επιτροπής 
Συντονισμού. 
Η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να υποστηρίξει την αρχή αυτή στο πλαίσιο των 
συζητήσεων της Ομάδας των 7 (G7) σχετικά με τα διεθνή όργανα και ιδιαίτερα σε 
σχέση με το στόχο που καθορίστηκε στη Λυών για την ενίσχυση της συνοχής. 
Το Οικονομικό και Κοινωνικό Συμβούλιο (ECOSOC) έχει να παίξει σημαντικό ρόλο 
για να εξασφαλίσει τη συντονισμένη συνέχεια των μεγάλων διασκέψεων στον 
οικονομικό, και κοινωνικό τομέα και σε άλλους συναφείς τομείς, για να 
αποφευχθούν οι επικαλύψεις και να προωθηθεί η ολοκληρωμένη προσέγγιση. Μια 
ενισχυμένη επιτροπή κοινωνικής ανάπτυξης θα πρέπει να συνδράμει το ECOSOC 
μέσω πολυετούς θεματικού προγράμματος εργασίας το οποίο θα διαρθρώνεται 
γύρω από τα τρία κεντρικά θέματα της Διάσκεψης Κορυφής. 
1.2. ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΘΕΜΕΛΙΩΔΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ 
ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΗΣ 
ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΣΤΙΣ ΔΙΜΕΡΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ 
Στις εξωτερικές της σχέσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναπτύξει μία πολιτική για 
θέματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών, 
η οποία καλύπτει ένα μεγάλο φάσμα δράσεων. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή 
δημοσίευεσε το Νοέμβριο 1995 ανακοίνωση με τίτλο " Η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι 
εξωτερικές πτυχές της πολιτικής των ανθρωπίνων δικαιωμάτων : από τη Ρώμη στο 
Μάστριχτ και μετέπειτα". 
Όσον αφορά ειδικότερα τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες, από το 1992 ισχύει ρήτρα 
που ορίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα ως θεμελιώδες στοιχείο των συμφωνιών με τις 
εν λόγω χώρες. II ρήτρα αυτή αναφέρεται στο σύνολο των δικαιωμάτων, όχι μόνο 
στα αστικά και πολιτικά δικαιώματα, αλλά επίσης και στο δικαίωμα στην ανάπτυξη, 
καθώς και στα οικονομικά, πολιτιστικά και κοινωνικά δικαιώματα. Στην 
ανακοίνωση της του Μαΐου 1992, με τίτλο "ο σεβασμός των δημοκρατικών και των 
ανθρωπίνων δικαιωμάτων στις συμφωνίες μεταξύ Κοινότητας και τρίτων χωρών", 
η Επιτροπή ανέπτυξε τη σημασία της ρήτρας αυτής. 
Όσον αφορά πιο συγκεκριμένα τα κοινωνικά δικαιώματα, ηΈνωση φροντίζει ώστε 
η κοινωνική διάσταση να λαμβάνεται δεόντως υπόψη στις συμφωνίες αυτές.Σχετικά 
με αυτά το Συμβούλιο για την ανάπτυξη του Νοεμβρίου 1996 υιοθέτησε ψήφισμα 
σχετικά με την "ανθρώπινη και κοινωνική ανάπτυξη και την αναπτυξιακή πολιτική 
της Ευρωπαϊκής Ένωσης". Ιίπιπλέον, η Λευκή Βίβλος, που πρέπει να χρησιμεύει 
ως οδηγός για τις χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης ώστε να τις 
προετοιμάσει για την ενσωμάτωση στην εσωτερική αγορά, καλύπτει επίσης τις 
κοινωνικές πλευρές. Εξάλλου, η νέα ευρωμεσογειακή εταιρική σχέση που υιοθέτησε 
το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Κάννες περιλαμβάνει ένα σημαντικό κεφάλαιο που 
αφορά τα κοινωνικά και ανθρωπιστικά θέματα. 
Στο τμήμα του Προγράμματος Δράσης που αφιερώνεται στη βελτίωση της ποιότητας 
της εργασίας και της απασχόλησης, όλες οι κυβερνήσεις που εκπροσωπήθηκαν στην 
Κοπεγχάγη δεσμεύονται να προωθούν το σεβασμό των θεμελιωδών δικαιωμάτων 
των εργαζομένων και, ιδίως, να εφαρμόζουν τις συμβάσεις της ΔΟΕ (στην 
περίπτωση των χωρών που έχουν προσχωρήσει στις συμβάσεις αυτές), ή να σέβονται 
τις αρχές που τις διέπουν (στην περίπτωση άλλων χωρών). 
II Κοινότητα στις διμερείς της σχέσεις και κατά τη χορήγηση της βοήθειας και των 
εμπορικών προτιμήσεων, θα πρέπει να δίνει προτεραιότητα στις χώρες που 
λαμβάνουν συγκεκριμένα μέτρα για την τήρηση της δέσμευσης αυτής. 
Προτεινόμενη πρωτοβουλία 
α) Στις εξωτερικές της σχέσεις η Ευρωπαϊκή Ένωση ανέπτυξε μια πολιτική σχετικά 
με τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις θεμελιώδεις ελευθερίες που καλύπτει ευρύ 
φάσμα δραστηριοτήτων. Με την οπτική αυτή η Επιτροπή υιοθέτησε, τον Νοέμβριο 
του 1995, ανακοίνωση με τίτλο "η Ευρωπαϊκή Ένωση και οι εξωτερικές πτυχές της 
πολιτικής των δικαιωμάτων του ανθρώπου:από τη Ρώμη στο Μάαστριχτ και μετά". 
Όσον αφορά ειδικότερα τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες, από το 1992 θα πρέπει να 
εισάγεται ρήτρα που καθορίζει τις σχέσεις με τις τρίτες χώρες σαν βασικό στοιχείο 
των συμφωνιών με τις τρίτες χώρες. Η ρήτρα αυτή αφορά το σύνολο των 
δικαιωμάτων, όχι μόνο τα πολιτικά αλλά επίσης τα δικαιώματα στην ανάπτυξη, τα 
οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά δικαιώματα. II Ιϊπιτροπή στην ανακοίνωση 
της του Μαΐου 1995, σχετικά με "τη λήψη υπόψη του σεβασμού των δημοκρατικών 
αρχών και των δικαιωμάτων του ανθρώπου στις συμφωνίες μεταξύ της Κοινότητας 
και των τρίτων χωρών" ανέπτυξε τη σημασία της ρήτρας αυτής. 
Ο διάλογος μεταξύ της ' Ενωσης και των αναπτυσσομένων χωρών αφορά, συνεπώς, 
τα θέματα αυτά. 
β) II Ένωση φροντίζει ώστε. η ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων, με την εκπαίδευση 
και τα επαγγελματικά προσόντα καθώς και με τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης 
των μειονεκτούντων πληθυσμών, να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της οικονομικής 
και κοινωνικής ανάπτυξης. Στο πλαίσιο των δικαιωμάτων του ανθρώπου 
αναγνωρίζει την ανάγκη διαφύλαξης των θεμελιωδών δικαιωμάτων των 
εργαζομένων λαμβάνοντας υπόψη τις αρχές που περιέχονται στα κατάλληλα μέτρα 
της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που αφορούν 
την (χπαγόρευση της αναγκαστικής εργασίας και της εργασίας των παιδιών, την 
ελευθερία συνεταιρισμού, το δικαίωμα οργάνωσης και συλλογικής διαπραγμάτευσης 
και το δικαίωμα μη εισαγωγής διακρίσεων. 
Στον τομέα της συνεργασίας της Κοινότητας με άλλες χώρες, εξετάζονται 
ενδεχομένως τα θέματα που αφορούν την απασχόληση και τον σεβασμό των 
7 
θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων και αναζητούνται ενδεχομένως οι δυνατότητες 
συνεργασίας στον κοινωνικό τομέα. 
γ) Προκειμένου 
-να προωθηθούν οι αναλύσεις και ο καθορισμός, από τις ίδιες τις χώρες, 
συγκεκριμένων στόχων κοινωνικής προόδου όσον αφορά την απασχόληση, την υγεία, 
την εκπαίδευση/κατάρτιση και την καταπολέμηση της φτώχειας καθώς και η 
ανάπτυξη πολιτικών στον τομέα αυτό· 
- να προωθηθεί η ανάπτυξη του διαλόγου μεταξύ των κυβερνήσεων, των κοινωνικών 
εταίρων και των ομάδων της κοινωνίας των πολιτών σχετικά με τα θέματα 
απασχόλησης, υγείας και εκπαίδευσης· 
-να τεθούν σε εφαρμογή οι ενέργειες και τα συγκεκριμένα προγράμματα για την 
προώθηση των στόχων κοινωνικής ανάπτυξης και να καταστεί αποτελεσματικός ο 
σεβασμός των συμβάσεων της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας. 
Για να τεθεί σε εφαρμογή το κεφάλαιο αυτό της κοινωνικής συνεργασίας, η 
Κοινότητα θα πρέπει να αναζητήσει τη στενότερη συνεργασία, δηλαδή τον 
καθορισμό κοινών προγραμμάτων συνεργασίας, με ειδικευμένα ιδρύματα και 
οργανισμούς, όπως είναι το Πρόγραμμα Λνάπτυξης των Ηνωμένων Εθνών UNPD, 
η ΔΟΕ και οι ευρωπαϊκοί κοινωνικοί εταίροι. 
Εξάλλου, η Επιτροπή θεωρεί ότι υπάρχει ένα σημαντικό μέσο για την ενίσχυση της 
κοινωνικής διάστασης κατά την εφαρμογή της συνεργασίας για την ανάπτυξη, 
μεταξύ της Κοινότητας και των αναπτυσσόμενων χωρών, και ιδιαίτερα τις πλέον 
μειονεκτούσες χώρες. Το μέσο αυτό συνίσταται, βάσει της δέσμευσης που προβλέπει 
το Πρόγραμμα Δράσης της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για την Κοινωνική 
Ανάπτυξη, στη χορήγηση, με κοινή συμφωνία, τουλάχιστον του 20% της 
αναπτυξιακής βοήθειας από πόρους του κοινοτικού προϋπολογισμού για βασικά 
κοινωνικά προγράμματα, με διάθεση του 20% τουλάχιστον των δημόσιων δαπανών 
των αναπτυσσόμενων χωρών για τους ίδιους στόχους. 
1.3. ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 
ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΕΧΙΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΩΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ 
ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΑΠΟΚΛΕΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ 
1.3.1. Το Πρόγραμμα Δράσης που υιοθετήθηκε στη Κοπεγχάγη συστήνει την 
εφαρμογή εθνικών στρατηγικών που καθορίζουν συγκεκριμένους στόχους μείωσης 
της φτώχειας και εξάλειψης της, και που ενσωματώνουν τους στόχους αυτούς στο 
σύνολο των οικονομικών και κοινωνικών πολιτικών που ασκούνται σε εθνικό, 
τοπικό ή περιφερειακό επίπεδο. Το πρόγραμμα ζητά επίσης την ενισχυμένη διεθνή 
συνεργασία, υποστήριξη διεθνών οργάνων και κινητοποίηση τόσο των δημόσιων, 
όσο και των ιδιωτικών τομέων για την υλοποίηση των εθνικών στόχων μείωσης της 
φτώχειας. 
Στο επίπεδο της ΕΕ, στο πλαίσιο της συνεργασίας για την ανάπτυξη, η 
καταπολέμηση της φτώχειας είναι ένας από τους τομείς προτεραιότητας στους 
οποίους τα κράτη μέλη και η Κοινότητα προτίθενται να ενισχύσουν το συντονισμό 
των πολιτικών τους και των επιτόπου ενεργειών τους. Το Δεκέμβριο του 1993, 
υιοθετήθηκαν από το Συμβούλιο κοινοί γενικοί προσανατολισμοί που 
υπογραμμίζουν κυρίως την θεμελιωδώς πολιτική διάσταση της καταπολέμησης της 
φτώχειας, η οποία δεν θα μπορέσει να επιτευχθεί χωρίς τη διαρκή πολιτική βούληση 
για μείωση των ανισοτήτων στην κατανομή των αποτελεσμάτων της ανάπτυξης και 
στην πρόσβαση στους παραγωγικούς πόρους και στις κοινωνικές υπηρεσίες. Για το 
σκοπό αυτό, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στη μείωση των ανισοτήτων μεταξύ 
ανδρών και γυναικών. II προσέγγιση του Συμβουλίου είναι ολοκληρωμένη και 
μακροπρόθεσμη και αφορά το σύνολο των μέσων για την ανάπτυξη, όπου δίνεται 
μεγαλύτερη σημασία στο διάλογο για τις πολιτικές μεταξύ των χρηματοδοτών και 
των αρχών των δικαιούχων χωρών καθώς και στη συμμετοχή του πληθυσμού. 
Η Κοινότητα, για να επιβεβαιώσει καλύτερα το ρόλο υποστήριξης των εσωτερικών 
πολιτικών που αποβλέπουν στη μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων και για 
να καθορίσει τις προτεραιότητες της στη διαχείριση σχεδίων και προγραμμάτων για 
την ανάπτυξη, θα μπορούσε να ενισχύσει την υποστήριξη της στην ανάπτυξη μέσων 
ανάλυσης και πληροφόρησης και να τα ενσωματώσει συγκεκριμένα σε διάφορους 
τομείς της συνεργασίας. 
Προτεινόμενη πρωτοβουλία 
Στο διάλογο σχετικά με τις πολιτικές που ασκεί η Κοινότητα με τις αναπτυσσόμενες 
χώρες, θα λαμβάνεται συστηματικά υπόψη η ανάλυση της κατάστασης όσον αφορά 
τη φτώχεια, με βάση δείκτες προόδου και αξιολόγηση της εθνικής πολιτικής δράσης 
για τη μείωση της φτώχειας και των ανισοτήτων, μέσω δεικτών όπως είναι το 
τμήμα των δημοσίων δαπανών που χορηγείται στις βασικές κοινωνικές υπηρεσίες 
σε σχέση με άλλες μη παραγωγικές δαπάνες, ή αξιολόγησης των εμποδίων στην 
πρόσβαση για όλο τον πληθυσμό, κυρίως για τις γυναίκες, στους πόρους και στις 
παραγωγικές δραστηριότητες. 
Παράλληλα, η Κοινότητα θα βελτιώσει το δικό της σύστημα ανάλυσης και 
αξιολόγησης των προγραμμάτων της κατά τρόπο που να επιτρέπει την πιο 
συγκεκριμένη αξιολόγηση του αντίκτυπου στη φτώχεια. 
Τέλος, η Κοινότητα [υιορεί να προβλέψει να αναπτύξει τις εκπαιδευτικές της 
ενέργειες για την ανάπτυξη ώστε να ευαισθητοποιήσει περισσότερο την ευρωπαϊκή 
κοινή γνώμη στα προβλήματα της φτώχειας στον κόσμο. 
1.3.2. Πρέπει να εξασφαλιστεί επίσης ότι η οικονομική πρόοδος που επιτυγχάνεται 
εντός της Ένωσης είναι προς όφελος όλων. 
'Οπως έχει υπογραμμιστεί στις αναλύσεις που έγιναν στο πλαίσιο της Διάσκεψης 
Κορυφής, τα φαινόμενα κοινωνικού αποκλεισμού αναπτύσσονται σε βιομηχανικές 
οικονομίες που αντιμετωπίζουν διαρθρωτικές αλλαγές. 
Η Επιτροπή, όπως ανέφερε στο πρόγραμμα της μεσοπρόθεσμης κοινωνικής δράσης, 
θα συνεχίσει να παρακολουθεί προσεκτικά το θέμα αυτό. Το 1996 άρχισε ευρωπαϊκή 
συζήτηση για τον κοινωνικό αποκλεισμό και υποβλήθηκε έκθεση σχετικά με όλες τις 
κοινοτικές δράσεις στον τομέα αυτό. 
Στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Ταμείου, ήδη από το 1989, η 
καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού είχε καταστεί μία από τις 
προτεραιότητες. Ένας από τους κύριους άξονες παρέμβασης αφορά την 
καταπολέμηση της μακροχρόνιας ανεργίας και τη διευκόλυνση της ενσωμάτωσης 
των νέων και, γενικότερα, των ατόμων που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες 
(τοξικομανείς, μετανάστες, πρώην φυλακισμένοι, ). 
Όσον αφορά την ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, η αρχή αυτή ενσωματώνεται 
στο σύνολο των κοινοτικών πολιτικών και δράσεων. 
Σήμερα, 5,6 δισεκ. ECU διατίθενται για την καταπολέμηση του αποκλεισμού. 
Η κοινοτική πρωτοβουλία με τίτλο "Απασχόληση" επιτρέπει να υιοθετηθεί μία πιο 
ευέλικτη προσέγγιση, να ληφθούν υπόψη όλες οι πτυχές του αποκλεισμού και να 
αντιμετωπιστεί το φαινόμενο αυτό στο σύνολο του. 730 εκατ. ECU αφιερώνονται 
στην καταπολέμηση του αποκλεισμού στο κεφάλαιο Horizon της εν λόγω 
πρωτοβουλίας. 
1.4. ΔΙΑΤΗΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ ΩΣ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ 
ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ 
Η δήλωση της Κοπεγχάγης και το πρόγραμμα δράσης τοποθετεί τη δημιουργία 
εργασίας, τη μείωση της ανεργίας και την προώθηση κατάλληλα αμειβόμενης 
εργασίας, στο κέντρο των οικονομικών και κοινωνικώνπολιτικών και στρατηγικών 
για τη διαρκή ανάπτυξη. Οι κυβερνήσεις ανέλαβαν την υποχρέωση να ασκήσουν 
ενεργό πολιτική για την απασχόληση και να δώσουν προτεραιότητα σε εθνικές και 
διεθνείς πολιτικές που έχουν στόχο τη δημιουργία νέων θέσεων απασχόλησης. 
Το Πρόγραμμα Δράσης υπογραμμίζει τον κύριο ρόλο της απασχόλησης ως 
παράγοντα μείωσης της φτώχειας και ως συντελεστή κοινωνικής ενσωμάτωσης. Η 
έμφαση δίδεται στη συνεργασία που είναι απαραίτητη, σε όλα τα επίπεδα, μεταξύ 
του κράτους, των κοινωνικών εταίρων και της κοινωνίας των πολιτών, καθώς και 
στις προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν για την επένδυση σε ανθρώπινο 
δυναμικό. Η επένδυση σε εκπαίδευση και κατάρτιση είναι θεμελκύδης για την 
οικονομική ανάπτυξη, και κατά συνέπεια και για την απασχόληση, προκειμένου να 
βελτιωθεί η ικανότητα προσαρμογής των ανδρών και των γυναικών που βρίσκονται 
αντιμέτωποι με τις αλλαγές που συντελούνται σε μία παγκόσμια οικονομία. Οι 
πολιτικές για την απασχόληση πρέπει επίσης να εξασφαλίζουν ίσες ευκαιρίες 
ανδρών και γυναικών, και γενικότερα σεβασμό της αρχής της μη διάκρισης ανάλογα 
με τη φυλή ή την εθνικότητα, τη θρησκεία κλπ.. 
Ένα από τα ουσιαστικά καθήκοντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει καταστεί ο 
αγώνας για την απασχόληση. II στρατηγική που υιοθετήθηκε, σε συμφωνία με τις 
μακροοικονομικές πολιτικές για τη νομισματική σταθερότητα και τη μείωση των 
υπερβολικών δημόσιων ελλειμμάτων, καθορίζει πέντε βασικούς τομείς που έχουν 
μεγάλη σημασία για τη δημιουργία θέσεων (χπασχόλησης: 
η βελτίωση των προοπτικών της (χπασχόλησης με την επένδυση στην 
επαγγελματική κατάρτιση· 
η αύξηση της έντασης της ανάπτυξης σε απασχόληση· 
η μείωση του έμμεσου κόστους της εργασίας υπέρ της δημιουργίας θέσεων 
απασχόλησης· 
η βελτίωση της αποτελεσματικότητας των πολιτικών της αγοράς εργασίας· 
τα μέτρα υπέρ των ομάδων που πλήττονται ιδιαίτερα από την ανεργία. 
Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Έσσεν ζήτησε από τα κράτη μέλη να μετατρέψουν τις 
συστάσεις αυτές σε εθνικές πολιτικές στο πλαίσιο πολυετούς προγράμματος, 
λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες της οικονομικής και κοινωνικής τους 
κατάστασης. Το Δεκέμβριο του 1995, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Μαδρίτης 
επιβεβαίωσε το γεγονός ότι η δημιουργία θέσεων απασχόλησης αποτελεί τον βασικό 
κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό στόχο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των 
κρατών μελών της. Για πρώτη φορά κοινή έκθεση που υποβλήθηκε από το 
Συμβούλιο (Ecofin και Συμβούλιο Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων) και από 
την Επιτροπή, εξέφρασε σύγκλιση στην ανάλυση της μεθόδου που πρέπει να 
ακολουθείται (όστε η οικονομική ανάκαμψη να συνοδεύεται (χπό σαφή βελτίωση της 
κατάστασης όσον αφορά την απασχόληση. 
Τον Ιούνιο του 1996 ο Πρόεδρος Santer πρότεινε σύμφωνο εμπιστοσύνης για την 
απασχόληση προκειμένου να κινητοποιήσει όλους τους ενδιαφερόμενους, να κάνει 
πλήρη χρήση των πολλ(χπλασιαστικών (χποτελεσμάτων της Ευρώπης και να 
προσδώσει μεσοπρόθεσμη και μακροπρόθεσμη διάσταση στις προσπάθειες 
καταπολέμησης της ανεργίας. II πολιτική αυτή, η οποία έχει ευρύ πλαίσιο, 
11 
χαιρετίστηκε ευνοϊκά από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Φλωρεντίας, το οποίο 
τόνισε την ανάγκη να δοθεί νέα ώθηση στη στρατηγική δημιουργίας θέσεων 
απασχόλησης. 
Στην κοινή έκθεση και στο σύμφωνο εμπιστοσύνης δόθηκε συνέχεια από το 
Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δουβλίνου, με δήλωση για την απασχόληση, η οποία 
αναφέρει συγκεκριμένη σειρά ευκταίων μέτρων 1) για να βελτιωθεί η 
αποτελεσματικότητα της αγοράς εργασίας και η επένδυση σε ανθρώπινους πόρους, 
2) για να παρασχεθεί βοήθεια στις πλέον ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, 3) για να 
καταστούν περισσότερο ευνοϊκά για την απασχόληση τα συστήματα φορολογίας και 
κοινωνικών παροχών 4) για να εκσυγχρονιστούν οι αγορές για προϊόντα και 
υπηρεσίες, 5) για να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα και 6) για να προωθηθεί η 
τοπική ανάπτυξη. 
Προτεινόμενος προσανατολισμός 
Η αποφασιστική δράση που έχει αρχίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε στενή συνεργασία 
με τους κοινωνικούς εταίρους θα μπορούσε, στο πλαίσιο μιας ανάλυσης των 
καλύτερων πρακτικών, να συνδυαστεί και να συγκριθεί με άλλες πρωτοβουλίες σε 
ευρύτερο διεθνές πλαίσιο. Λόγω του ειδικού ρόλου που περιήλθε, στο πλαίσιο του 
Προγράμματος Δράσης, στη ΔΟΕ, όσον αφορά την απασχόληση, η Επιτροπή 
προτείνει να συγκαλούνται τακτικές συνεδριάσεις με το όργανο αυτό· οι συζητήσεις 
για την απασχόληση πρέπει επίσης να συνεχιστούν στο πλαίσιο του ΟΟΣΛ και της 
Ομάδας των 7. 
1.5. ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΗ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ 
ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ 
ΞΕΝΟΦΟΒΙΑΣ 
Η Διακήρυξη της Κοπεγχάγης δεσμεύει τις κυβερνήσεις να εξασφαλίζουν την 
προστασία των διακινούμενων εργαζομένων όπως αυτή ορίζεται από τα εθνικά και 
διεθνή όργανα, να καταπολεμούν τις πράξεις ρατσισμού και ξενοφοβίας και να 
προωθούν την ανοχή στο πλαίσιο των κοινωνιών. Ο σεβασμός των δικαιωμάτων του 
ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών του καθενός, της πολιτιστικής και 
θρησκευτικής δκκροράς, η κοινωνική δικαιοσύνη και η ισότητα ευκαιριών είναι 
ουσιαστικά στοιχεία για πιο ανθρώπινες, πιο ανεκτικές και πιο δίκαιες κοινωνίες. 
ΙΙροβλεπόμενες πραπι )/)< > ι Ά« ç 
II Επιτροπή, στο πρόγραμμα της μεσοπρόθεσμης κοινωνικής δράσης της, 
προέβλεψε να υποβάλει προσεχώς σύσταση για να ενθαρρύνει τα κράτη μέλη 
να κυρώσουν τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών του 1990 σχετικά με τη 
βελτίωση της κατάστασης των διακινούμενων εργαζομένων και των 
οικογενειών τους. 
12 
Το πρόγραμμα κοινωνικής δράσης της Επιτροπής προβλέπει επίσης την 
υποβολή σύστασης που θα καλεί τα κράτη μέλη να διευκολύνουν την 
απασχόληση σε κατοίκους τρίτων χωρών που διαμένουν μονίμως και 
νομίμως σε άλλο κράτος μέλος όταν αυτές οι θέσεις απασχόλησης δεν 
πληρούνται, είτε από υπηκόους της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε από υπηκόους 
τρίτων χωρών που διαμένουν νομίμως στο εν λόγω κράτος μέλος. Πρέπει 
πράγματι να διευκρινιστεί ότι σήμερα, οι υπήκοοι τρίτων χωρών που 
διαμένουν νομίμως και μονίμως σε κράτος μέλος δεν έχουν το δικαίωμα 
μετακίνησης σε άλλο κράτος μέλος για να ασκήσουν εκεί οικονομική 
δραστηριότητα. 
Το Δεκέμβριο του 1995, η Επιτροπή υιοθέτησε ανακοίνωση για το ρατσισμό, 
την ξενοφοβία και τον αντισημιτισμό με στόχο, αφενός, να συντονίσει τις 
δραστηριότητες της Επιτροπής στους τομείς αυτούς και, αφετέρου, να 
προτείνει τα πεδία δράσης για το μέλλον. Η ανακοίνωση αυτή συνοδεύεται 
από πρόταση προς το Συμβούλιο για να ορίσει το 1997 "ευρωπαϊκό έτος 
κατά του ρατσισμού". 
2. ΑΙΕΥΡΥΝΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΥΖΗΤΗΣΗΣ, ΣΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΗΣ 
ΔΙΑΣΚΕΨΗΣ ΚΟΡΥΦΗΣ 
2.1. ΠΡΟΩΘΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ 
II Διακήρυξη και το Πρόγραμμα Δράσης μίλησαν για μία κοινωνία για όλους όπου 
ο καθένας, με τα δικαιώματα του και τις ευθύνες του, θα έχει να παίξει ενεργό 
ρόλο. Οι κυβερνήσεις παροτρύνθηκαν να ενθαρρύνουν τη συμμετοχή όλων στον 
κοινωνικό βίο. 
Προβλεπόμενες πρωτοβουλίες 
Η Επιτροπή αποφάσισε τη σύγκληση κάθε δεκαοκτώ μήνες, ενός ευρωπαϊκού 
φόρουμ για συζήτηση σχετικά με τη κοινωνική πολιτική. Το φόρουμ αυτό θα έχει 
σαν στόχο να συγκεντρώνει την ευρύτερη δυνατή κλίμακα ενδιαφερόμενων 
οργανισμών. Με την επιφύλαξη του ρόλου που θα παίξουν οι κοινωνικοί εταίροι, 
η Ιίπιτροπή θεωρεί ότι θα πρέπει να ζητείται η γνώμη των ΜΚΟ και άλλων 
αντιπροσωπευτικών οργανισμών για πολλά κοινωνικά θέματα. Ένα τέτοιο 
ευρωπαϊκό φόρουμ, έγινε το Μάρτιο του 1996. 
2.2. ΠΡΟΒΛΕΨΗ ΣΥΝΕΛΡΙΛΣΕΩΝ ΕΜΠΕΙΡΟΓΝΩΜΟΝΩΝ ΠΑ ΝΑ 
ΕΞΕΤΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΡΛΣΗΣ ΤΗΣ 
ΚΟΠΕΓΧΑΓΗΣ 
13 
Ενόψει της ειδικής συνόδου της Γενικής Συνέλευσης που προβλέπεται να εξετάσει 
την εφαρμογή του προγράμματος δράσης της Κοπεγχάγης το 2000, θα πρέπει να 
συγκληθούν συνεδριάσεις εμπειρογνωμόνων, το 1997 και το 1999, για να συνεχιστεί 
η αξιολόγηση βασικών θεμάτων που καλύφθηκαν στην Κοπεγχάγη και να γίνει ο 
απολογισμός που θα καλύπτει συγχρόνως τις εσωτερικές και εξωτερικές πλευρές 
των πολιτικών της ΕΕ. 
14 

ISSN 0254-1483 
COM(96) 724 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR il 05 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-736-GR-C 
ISBN 92-78-14159-3 
Υπηρεσία Επίσημων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
15