Γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την "Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών Περιβαλλοντικές συμφωνίες σε κοινοτικό επίπεδο στο πλαίσιο του σχεδίου δράσης για την απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος"

(COM(2002) 412)

(2003/C 61/23)

Στις 18 Ιουλίου 2002, και σύμφωνα με το άρθρο 262 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω ανακοίνωση.

Το τμήμα "Γεωργία, ανάπτυξη της υπαίθρου, περιβάλλον", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της Επιτροπής, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του στις 29 Αυγούστου 2002, με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Gafo Fernandez.

Κατά την 393η σύνοδο ολομέλειας της 18ης και 19ης Σεπτεμβρίου 2002 (συνεδρίαση της 18ης Σεπτεμβρίου), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την παρούσα γνωμοδότηση με 83 ψήφους υπέρ και 2 αποχές.

1. Πρόταση της Επιτροπής

1.1. Η υπό εξέταση ανακοίνωση περιλαμβάνει τη συστηματοποίηση των καλούμενων Εθελοντικών Συμφωνιών κοινοτικής εμβέλειας για θέματα περιβάλλοντος, αναλύει τα διαφορετικά χαρακτηριστικά τους και αξιολογεί τις πιθανές μορφές αναγνώρισης εκ μέρους των κοινοτικών θεσμικών οργάνων ως συμπλήρωμα της παραδοσιακής νομοθετικής διαδικασίας. Η Ανακοίνωση αυτή πρέπει να νοηθεί ως συμπληρωματική προς άλλη ανάλογη ανακοίνωση, που υιοθετήθηκε το 1996(1), και που αναφερόταν στις Εθελοντικές Περιβαλλοντικές Συμφωνίες εθνικής εμβέλειας, οι οποίες οδήγησαν, ιδιαίτερα σε χώρες όπως η Ολλανδία και η Γερμανία, σε εκατοντάδες Εθελοντικές Συμφωνίες εθνικής εμβέλειας.

1.2. Η Ανακοίνωση αυτή δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μεμονωμένα· πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με τις Ανακοινώσεις της 5ης Ιουνίου 2002 με θέμα "Απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος"(2) και "Αξιολόγηση του αντίκτυπου"(3). Εντάσσεται, επίσης, στο πλαίσιο των δράσεων που προβλέπει το 6ο κοινοτικό πρόγραμμα για το Περιβάλλον.

Η Ανακοίνωση ορίζει τις ελάχιστες απαιτήσεις που πρέπει να πληρούν οι Εθελοντικές Συμφωνίες προκειμένου να αποκτήσουν "κοινοτικό ενδιαφέρον" (ειδικότερα, να ανταποκρίνονται στις προτεραιότητες δράσης της Επιτροπής) και να μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο κάποιας μορφής κοινοτικής αναγνώρισης. Πρόκειται για προϋποθέσεις στους εξής τομείς:

- Αποτελεσματικότητα ως προς το κόστος της διαχείρισης

- Αντιπροσωπευτικότητα

- Ποσοτικά εκφρασμένοι και κλιμακωτοί στόχοι

- Συμμετοχή της κοινωνίας των πολιτών

- Παρακολούθηση και υποβολή εκθέσεων

- Αειφορία

- Συμβιβάσιμος χαρακτήρας των κινήτρων

1.3. Η διαδικασία αναγνώρισης εκ μέρους των κοινοτικών θεσμικών οργάνων είναι δύο ειδών:

1.3.1. Η καλούμενη διαδικασία αυτορρύθμισης είναι η διαδικασία σύμφωνα με την οποία η Επιτροπή, μέσω επίσημης Σύστασης, ή με το πιο απλό μέσον της απλής ανταλλαγής επιστολών, λαμβάνει γνώση της ύπαρξης της συγκεκριμένης Εθελοντικής Συμφωνίας. Η αναγνώριση αυτή δεν σημαίνει, σε καμία περίπτωση, ότι η Επιτροπή δεν δύναται στη συνέχεια να κινήσει νομοθετική διαδικασία για το ίδιο θέμα, ιδιαίτερα δε εάν η εν λόγω Εθελοντική Συμφωνία δεν επιτύχει τους προβλεπόμενους στόχους.

1.3.2. Η διαδικασία της από κοινού ρύθμισης απορρέει από μια οδηγία το πλέον ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της οποίας είναι ότι περιορίζεται στη θέσπιση των γενικών επιδιωκόμενων στόχων και των συστημάτων ελέγχου και δημόσιας ενημέρωσης, ενώ προϋπάρχουσες Εθελοντικές Συμφωνίες καθορίζουν τις λεπτομέρειες εφαρμογής. Αυτό σημαίνει ότι θα γίνεται χρήση της διαδικασίας αυτής (έτσι όπως διευκρινίζεται λεπτομερέστερα στην Ανακοίνωση για την "απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος") "από τη στιγμή που απαιτούνται ευέλικτα ή/και επείγοντα μέσα, στο βαθμό που αυτά δεν απαιτούν την ομοιόμορφη εφαρμογή σε όλη την Κοινότητα και δεν επηρεάζουν τις συνθήκες του ανταγωνισμού".

Οπωσδήποτε, όπως επισημαίνεται στην Ανακοίνωση, "οι περιβαλλοντικές συμφωνίες δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης με την Επιτροπή", όσον αφορά, δηλαδή, το περιεχόμενο και την εμβέλεια των συμφωνιών αυτών, καθώς και τις μορφές ελέγχου και τους τρόπους διάδοσης των αποτελεσμάτων.

2. Παρατηρήσεις και προτάσεις

2.1. Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, που έχει ταχθεί σταθερά υπέρ της βελτίωσης των νομοθετικών μεθόδων, κατά τρόπον ώστε να αποβούν απλούστερες, πιο ευέλικτες, καθώς και εγγύτερες και πιο εύληπτες από τους πολίτες της Ένωσης, εγκρίνει την Ανακοίνωση, η οποία επιδιώκει την προώθηση της υιοθέτησης Εθελοντικών Περιβαλλοντικών Συμφωνιών σε κοινοτικό επίπεδο και ευελπιστεί ότι, μετά από σύντομη περίοδο επαλήθευσης, οι συμφωνίες αυτές θα μπορέσουν να επεκταθούν και σε άλλα πεδία της οικονομικής και κοινωνικής δραστηριότητας, ως εναλλακτική επιλογή, συχνά ταχύτερη και πιο ευέλικτη σε σχέση με την κλασική νομοθετική διαδικασία.

2.2. Από τη φύση τους, αυτές οι Εθελοντικές Συμφωνίες πρέπει να υπερβαίνουν τους ελάχιστους κανόνες που απαιτεί ο νόμος και, σε καμία περίπτωση, να μην αντίκεινται στα ελάχιστα πρότυπα που έχουν υιοθετηθεί σε εθνικό ή κοινοτικό επίπεδο.

2.3. Η ΕΟΚΕ φρονεί, εντούτοις, ότι η πρωτοβουλία αυτή επιδέχεται βελτιώσεις ως προς ορισμένες πτυχές, προκειμένου να γίνει πιο ευπρόσιτη, πιο διαφανής, και κυρίως πιο προβλέψιμη ως προς το τελικό της αποτέλεσμα για τους φορείς εκείνους που θα έχουν προωθήσει σε πρώτο βαθμό τις Εθελοντικές Συμφωνίες. Με το σκεπτικό αυτό, διατυπώνει τις ακόλουθες απόψεις για την τροποποίηση της κατεύθυνσης που προτείνεται στο κείμενο.

2.4. Πρέπει να διευκρινιστεί καλύτερα η έννοια των "ενδιαφερομένων μερών". Παρότι η ΕΟΚΕ πιστεύει ότι η έννοια αυτή δεν πρέπει να περιοριστεί αποκλειστικά στη βιομηχανία, είναι προφανές, από την άλλη πλευρά, ότι ένα σημαντικό μερίδιο των Εθελοντικών Συμφωνιών θα προέρχονται από αυτήν, δεδομένου ότι οι βιομηχανικοί φορείς είναι, από τη φύση τους, εκείνοι που διαθέτουν τις μεγαλύτερες δυνατότητες βραχυπρόθεσμα για την υλοποίηση δράσεων κοινοτικής εμβέλειας, με επαρκή κάλυψη, και ως εκ τούτου και αντιπροσωπευτικότητα, και φυσικά με "προστιθέμενη αξία" που να εντάσσεται στις προτεραιότητες της Επιτροπής.

2.5. Πρόταση 1: Να διαχωριστούν σαφώς, εντός της έννοιας των "ενδιαφερομένων μερών", οι φορείς που προωθούν τις Εθελοντικές Συμφωνίες όπως η βιομηχανία και, ενδεχομένως οι άλλες οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών των οποίων, αντίθετα προς αυτήν, ο ρόλος περιορίζεται στην φάση της δημόσιας ενημέρωσης για τις Εθελοντικές Συμφωνίες.

2.6. Σε κανένα σημείο της Ανακοίνωσης δεν επισημαίνονται τα οφέλη των Εθελοντικών Συμφωνιών για τα ενδιαφερόμενα μέρη, πέρα από μια αναφορά στην εξεύρεση εναλλακτικών προς την παραδοσιακή νομοθετική διαδικασία λύσεων. Εντούτοις, υπάρχουν άλλα προφανή πλεονεκτήματα, όπως είναι η ανάληψη ηγετικού ρόλου σε μια αντιμετώπιση ανοιχτή και "στρατευμένη" υπέρ της προστασίας του περιβάλλοντος, απέναντι στους χρήστες και, γενικότερα, τους πολίτες, αλλά ακόμη και η ενδεχόμενη σύνδεση της συμμετοχής στις Εθελοντικές Συμφωνίες ως στοιχείου για να αποκτήσει το οικολογικό σήμα ή την πιστοποίηση ΕMAS, ή για να περιληφθεί επίσημα στις ετήσιες εκθέσεις ελέγχου της οικονομικής κατάστασης της συμμετέχουσας εταιρίας. Επίσης, η συμμετοχή μιας επιχείρησης σε κοινοτική Εθελοντική Συμφωνία θα μπορούσε να αποτελεί θετικό κριτήριο για την αξιολόγησή της σε διαγωνισμούς για δημόσιες συμβάσεις έργων και προμηθειών, εάν και εφόσον η περιβαλλοντική διάσταση της εν λόγω Εθελοντικής Συμφωνίας παρουσιάζει ενδιαφέρον ως συμπληρωματικό κριτήριο για την ανάθεση και παρά τα όσα ορίζουν τελικά οι σχετικές προτάσεις οδηγίας που βρίσκονται σε φάση υιοθέτησης από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

2.7. Πρόταση 2, Πιστοποιητικό περιβαλλοντικής ποιότητας: Να επισημαίνεται ως παράγοντας προς εξέταση για την παροχή οικολογικού σήματος ή για την εκχώρηση πιστοποίησης ΕMAS η συμμετοχή της επιχείρησης στην Εθελοντική Συμφωνία κοινοτικής εμβέλειας.

2.8. Πρόταση 3, Σχέσεις με τις δημόσιες συμβάσεις: Να τονισθεί ότι στις προτάσεις οδηγίας για τις δημόσιες συμβάσεις έργων και υπηρεσιών που βρίσκονται σε τελική φάση υιοθέτησης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, πρέπει να προσδιορισθούν τα πλεονεκτήματα που μπορούν να συνεπάγονται οι Εθελοντικές αυτές Συμφωνίες κατά την ανάθεση των συμβάσεων.

2.9. Είναι αναγκαίο να γίνει μεγαλύτερη διάκριση μεταξύ των διαφόρων Εθελοντικών Συμφωνιών σε συνάρτηση με την προϋπάρχουσα νομοθεσία επί του αντικειμένου τους, δεδομένου ότι ορισμένες Εθελοντικές Συμφωνίες επιχειρούν νέες προόδους γενικού χαρακτήρα. Κατά δεύτερο λόγο, άλλες Εθελοντικές Συμφωνίες επικεντρώνονται σε ειδικά τομεακά προβλήματα επί των οποίων δεν υφίσταται προϋπάρχουσα νομοθεσία, ούτε και άμεση βούληση της Επιτροπής για τη θέσπισή της (η Επιτροπή αναφέρει στην Ανακοίνωση την περίπτωση αυτή ως επαρκή λόγο για να μην απαιτείται η αναγνώριση της Συμφωνίας) και, τέλος, Συμφωνίες σε τομείς ή πτυχές επί των οποίων υφίσταται προϋπάρχουσα νομοθεσία και όπου η Συμφωνία βελτιώνει τις πρακτικές δυνατότητες εφαρμογής της.

2.10. Πρόταση 4, Μηχανισμοί αναγνώρισης: Να διαρθρωθούν οι μηχανισμοί αναγνώρισης των Εθελοντικών Συμφωνιών ως εξής:

- Ανταλλαγή επιστολών μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των φορέων που προωθούν την Εθελοντική Συμφωνία. Εφαρμόζεται όπου δεν υφίσταται ούτε προϋπάρχουσα νομοθεσία ούτε άμεση πρόθεση της Επιτροπής για την ανάπτυξη νομοθετικής δράσης. Η αναγνώριση αυτή δεν θα συνεπάγεται κανένα αποτέλεσμα ως προς την παροχή του οικολογικού σήματος, την εκχώρηση πιστοποίησης ΕMAS ή ενδεχόμενα προτερήματα για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων.

- Επίσημη αναγνώριση μιας Εθελοντικής Συμφωνίας από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στις περιπτώσεις όπου η Επιτροπή θεωρεί ότι πληρούνται όλες οι απαιτήσεις, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας προεξόφλησης, προσωρινά τουλάχιστον, μιας προβλεπόμενης νομοθετικής δράσης. Η αναγνώριση αυτή θα μπορούσε να συνεπάγεται, σύμφωνα με λεπτομέρειες που θα καθοριστούν, αποτελέσματα σχετικά με την παροχή οικολογικού σήματος, την εκχώρηση πιστοποίησης ΕMAS ή, ενδεχομένως, προτερήματα για την ανάθεση δημοσίων συμβάσεων.

- Διαδικασία από κοινού ρύθμισης. Εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου υφίσταται ήδη σχετική νομοθεσία, ως μέθοδος βελτίωσης και αύξησης της ευελιξίας της εφαρμογής της σε εθνικό επίπεδο, αλλά και ως μεταγενέστερο στάδιο για τις Εθελοντικές Συμφωνίες που έχουν αποτελέσει αντικείμενο επίσημης Σύστασης της Επιτροπής, αλλά που έχει αποδειχθεί ότι δεν συνέβαλαν σε ικανοποιητικό βαθμό στην επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων.

2.11. Κατά τη γνώμη της ΕΟΚΕ, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η προστιθέμενη περιβαλλοντική αξία κάθε ενδεχόμενης Εθελοντικής Συμφωνίας, υπό τον όρο ότι θα διασφαλίζονται τα κριτήρια της αντιπροσωπευτικότητας και της αποτελεσματικότητας των συστημάτων ελέγχου και δημοσιοποίησης. Επίσης, απαιτείται η προσαρμογή των τριών διαθέσιμων στις περιπτώσεις αυτές μέσων, ώστε κάθε περίπτωση να προκύπτει κοινό όφελος για τα ενδιαφερόμενα μέρη και για τους πολίτες από την ανάπτυξη Εθελοντικών Συμφωνιών κοινοτικής εμβέλειας.

2.12. Πρόταση 5, Κριτήρια εσωτερικής λειτουργίας των Εθελοντικών Συμφωνιών: Να εισαχθούν ως πρόσθετα απαραίτητα κριτήρια για την αναγνώριση των Εθελοντικών Συμφωνιών, τα κριτήρια ισότιμης κατανομής της προσπάθειας και εσωτερικού συστήματος κυρώσεων για τους συμμετέχοντες που αθετούν τη συμφωνία επανειλημμένως και σε σοβαρό βαθμό.

2.13. Να καταργηθεί, ως περιοριστική, η απαίτηση της "αποτελεσματικότητας ως προς το κόστος διαχείρισης" των προτάσεων Εθελοντικών Συμφωνιών και να ενισχυθούν τα κριτήρια του ελέγχου και της δημοσιοποίησης των αποτελεσμάτων. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θα αυτοματοποιηθεί η εσωτερική διαχείριση των Εθελοντικών Συμφωνιών, με τις υψηλότερες εγγυήσεις εξωτερικής αξιολόγησης της τήρησής τους, και θα περιοριστεί το έργο των κοινοτικών θεσμικών οργάνων (της Επιτροπής και ενδεχομένως του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Περιβάλλοντος).

2.14. Πρόταση 6, Κριτήρια αναγνώρισης: Να προωθηθεί επειγόντως η υποβολή Σύστασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που να θεσπίζει, κατά τρόπο ακριβή και λεπτομερή, τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν, για να μπορούν να αναγνωριστούν, οι Εθελοντικές Συμφωνίες σε θέματα όπως ο έλεγχος των επιδιωκόμενων στόχων, η επαλήθευσή τους από αναγνωρισμένα ανεξάρτητα όργανα και η δημοσίευση των αποτελεσμάτων τους, ιδιαίτερα δε για τις Εθελοντικές Συμφωνίες εκείνες που αποτελούν αντικείμενο επίσημης Σύστασης ή από κοινού ρύθμισης και που δίνουν έμφαση στην εσωτερική διοικητική βιωσιμότητα των Συμφωνιών, ώστε να απαλλάσσονται τα κοινοτικά θεσμικά όργανα από την ευθύνη της επαλήθευσης.

2.15. Απαιτείται να καταστεί διαφανέστερη η συμβατότητα των Εθελοντικών Συμφωνιών με τις κοινοτικές ρυθμίσεις για τον ανταγωνισμό, δεδομένου ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η Εθελοντική Συμφωνία μπορεί να συνεπάγεται κοινές δράσεις σε θέματα τεχνολογικά, ανταλλαγή αποκλειστικών πληροφοριών ή ακόμη και κοινή διαφήμιση, ή ακόμη και να συνεπάγεται, όπως αναφέρεται στην Ανακοίνωση, ορισμένα ευεργετικά πλεονεκτήματα φορολογικής υφής. Για το λόγο αυτό, κρίνεται σημαντικό να δοθεί έμφαση στην τήρηση των Εθελοντικών αυτών Συμφωνιών στις "Κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του άρθρου 81 της ΣΕΚ στις συμφωνίες οριζόντιας συνεργασίας"(4).

2.16. Πρόταση 7, Σχέση με τους κανόνες κοινοτικής αρμοδιότητας: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα πρέπει να επιμείνει ώστε οι εν λόγω Εθελοντικές Συμφωνίες να συμμορφώνονται με τις προαναφερθείσες κατευθυντήριες γραμμές, προκειμένου να τηρούνται οι κοινοτικοί κανόνες για τον ανταγωνισμό κατά την κλαδική ή εσωτερική διαπραγμάτευσή τους, χωρίς οι προσανατολισμοί αυτοί να αποκλείουν ενδεχόμενη δράση της Επιτροπής σε περίπτωση έκδηλης παράβασης των κανόνων του ανταγωνισμού.

2.17. Έτσι όπως προσδιορίζονται στην Ανακοίνωση οι διαδικασίες που πρέπει να ακολουθούνται, όπου προβλέπεται η ενδεχόμενη συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου στη μη νομοθετική φάση της επίσημης Σύστασης, καθιστούν τη διαδικασία εξαιρετικά σύνθετη και δαπανηρή, με συνέπεια να είναι πολύ αμφίβολη η αποτελεσματικότητα ως προς το κόστος για τους φορείς που προωθούν την Εθελοντική Συμφωνία, σε βαθμό που ίσως ακόμη και να αναιρούνται οι καλές προθέσεις που εκδηλώνει η Επιτροπή στην Ανακοίνωσή της.

2.18. Πρόταση 8, Γραπτή αναγνώριση: Για τις Εθελοντικές Συμφωνίες που έχουν ως μοναδικό τελικό στόχο την απλή γραπτή αναγνώριση της ύπαρξής τους εκ μέρους της Επιτροπής (μέσω της ανταλλαγής επιστολών), τα κριτήρια δημοσιότητας μπορούν να περιορίζονται στη δημοσίευση του σχεδίου στην ΕΕΕΚ και στη δημιουργία σελίδας στο διαδίκτυο για την υποβολή σχετικών προτάσεων. Οι προτάσεις αυτές θα μπορούν να εντάσσονται εθελοντικά από τους συμβαλλόμενους στο σχέδιό τους. Οι υπόλοιπες απαιτήσεις θα πρέπει να πληρούνται όπως και για άλλες Εθελοντικές Συμφωνίες, οι οποίες πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο διαδικασίας επίσημης Σύστασης.

2.19. Πρόταση 9, Επίσημη Σύσταση: Οι Εθελοντικές Συμφωνίες που πρόκειται να αποτελέσουν αντικείμενο Σύστασης της Επιτροπής, θα πρέπει να λειτουργούν σε θέματα δημοσιότητας όπως ακριβώς και στην προηγούμενη περίπτωση, θα πρέπει όμως να ενημερώνουν την Επιτροπή για τις προτάσεις που υποβάλλονται και για τους λόγους για τους οποίους εντάχθηκαν ή όχι οι προτάσεις αυτές στο τελικό σχέδιο Εθελοντικής Συμφωνίας. Η Επιτροπή θα αξιολογεί μεμονωμένα τις παρατηρήσεις που υπεβλήθησαν και την ένταξη ή την απόρριψή τους κατά την τελική πρόταση, ως ένα επιπλέον στοιχείο, πριν από τη σύνταξη της τελικής Σύστασης. Έτσι, θα καθίσταται προφανές, τουλάχιστον εν μέρει, το γεγονός ότι οι Συμφωνίες αυτές δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγματεύσεων με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή πριν από την αναγνώρισή τους. Επειδή η αναγνώριση των εν λόγω Εθελοντικών Συμφωνιών δεν έχει άμεση νομοθετική συνέπεια, η ΕΟΚΕ θεωρεί ότι δεν είναι απαραίτητο να συμμετέχουν σ' αυτήν το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, αλλά ότι η αρμοδιότητα αυτή ανήκει αποκλειστικά στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

2.20. Πρόταση 10, Από κοινού ρύθμιση: Οι Εθελοντικές Συμφωνίες που θα αναπτυχθούν με το σύστημα της από κοινού ρύθμισης, όπου περιλαμβάνεται η συμμετοχή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, θα πρέπει να προσδιορίζουν, ήδη από τη στιγμή της πρότασης της νομοθετικής πράξης (οδηγίας, λόγω της φύσης της), ποιες θα είναι οι πτυχές που θα ρυθμίζονται άμεσα από την ίδια τη νομοθεσία και ποιες θα είναι οι πτυχές για τις οποίες χρειάζεται Εθελοντική Συμφωνία των ενδιαφερομένων μερών για τη δρομολόγηση συγκεκριμένων μέτρων για την επίτευξη των προβλεπόμενων από την οδηγία στόχων. Λόγω της εθελοντικής φύσης των Συμφωνιών, απαιτείται η θέσπιση επικουρικών μέτρων για τις μεμονωμένες εκείνες περιπτώσεις, άμεσους αποδέκτες της οδηγίας, που δεν θα επιθυμήσουν να συμμετάσχουν στην Εθελοντική Συμφωνία κοινοτικής εμβέλειας.

Βρυξέλλες, 18 Σεπτεμβρίου 2002.

Ο Πρόεδρος

της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Göke Frerichs

(1) COM(1996) 561 τελικό.

(2) COM(2002) 278 τελικό.

(3) COM(2002) 276 τελικό.

(4) EE C 3 της 6.1.2001, σ. 2.