[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.5.2007

COM(2007) 268 τελικό

2007/0095 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Δυνάμει των κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 του Συμβουλίου σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα στις τρίτες χώρες και (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά, η Κοινότητα μπορεί να πραγματοποιήσει ενέργειες προώθησης στην εσωτερική αγορά και στις αγορές τρίτων χωρών για ορισμένα γεωργικά προϊόντα.

Λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση των αγορών, τόσο εντός όσο και εκτός της Κοινότητας, καθώς και το πλαίσιο των διεθνών συναλλαγών, ήταν ενδεδειγμένη η χάραξη, μέσω των δύο προαναφερόμενων κανονισμών, συνολικής και συνεκτικής πολιτικής ενημέρωσης και προώθησης, η οποία ωστόσο βασιζόταν σε δύο άξονες που διατηρήθηκαν χωριστοί: εσωτερική αγορά και αγορές τρίτων χωρών.

Αυτή η πολιτική συμπλήρωνε και ενίσχυε επωφελώς τις ενέργειες που διεξάγονταν από τα κράτη μέλη στη διάρκεια των ετών μετά το 2000, προωθώντας κυρίως την εικόνα των προϊόντων αυτών στους καταναλωτές στην Κοινότητα και στις τρίτες χώρες, ειδικότερα όσον αφορά την ποιότητα, τη θρεπτική αξία και την ασφάλεια των τροφίμων και των τρόπων παραγωγής. Η εν λόγω δραστηριότητα, συμβάλλοντας στο άνοιγμα νέων εμπορικών διεξόδων, έδωσε επίσης τη δυνατότητα να υπάρξει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα σε σχέση με τις εθνικές ή ιδιωτικές πρωτοβουλίες.

Υπό το πρίσμα της πείρας που αποκτήθηκε στη διάρκεια των τελευταίων ετών και σε μια προοπτική απλούστευσης, πρέπει να θεσπισθεί ενιαίο νομικό πλαίσιο για την προώθηση των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά και στις αγορές των τρίτων χωρών, διατηρώντας πάντως τις ιδιαιτερότητες των ενεργειών ανάλογα με τον τόπο υλοποίησής τους. Για το σκοπό αυτό, προτείνεται η ανασύνταξη των δύο κανονισμών (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 και (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 με τη συγχώνευσή τους σε ενιαίο κανονισμό.

Η εξέλιξη αυτή ακολουθεί, τέλος, μια άλλη απλούστευση που επιχειρήθηκε στο παρελθόν και οδήγησε στην έκδοση των δύο προαναφερθέντων κανονισμών: πράγματι, έως το τέλος της δεκαετίας του 1990, οι διατάξεις που αφορούσαν τα μέτρα προώθησης περιλαμβάνονταν στις λεπτομέρειες εφαρμογής διαφόρων τομεακών κανονιστικών ρυθμίσεων και είχαν υποστεί πολλές τροποποιήσεις. Ως εκ τούτου, ήταν δύσκολο να εφαρμοστούν. Θεωρήθηκε λοιπόν σκόπιμο να εναρμονιστούν και να απλουστευθούν με την έκδοση των προαναφερθέντων κανονισμών και με παράλληλη κατάργηση των τομεακών διατάξεων και κανονισμών που ίσχυαν προηγουμένως για θέματα προώθησης.

Λαμβανομένων υπόψη των φορέων της πολιτικής προώθησης, ένα ενιαίο νομικό πλαίσιο, όπως αυτό που προτείνεται σήμερα, θα διευκόλυνε την πρόσβασή τους στη συμμετοχή στο καθεστώς. Η εξέλιξη αυτή θα ήταν επίσης ικανή να μειώσει και να απλουστεύσει σημαντικά τις διοικητικές διαδικασίες που σχετίζονται με την εφαρμογή της πολιτικής αυτής.

2007/0095 (CNS)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα στην εσωτερική αγορά και στις τρίτες χώρες

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 36 και 37,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Δυνάμει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 του Συμβουλίου, της 19ης Δεκεμβρίου 2000, για ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης των γεωργικών προϊόντων στην εσωτερική αγορά[3] και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 του Συμβουλίου, της 14ης Δεκεμβρίου 1999, σχετικά με ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα στις τρίτες χώρες[4], η Κοινότητα μπορεί να πραγματοποιήσει ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης στην εσωτερική αγορά και στις αγορές τρίτων χωρών για ορισμένα γεωργικά προϊόντα. Τα μέχρι σήμερα αποτελέσματα είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικά.

(2) Λαμβάνοντας υπόψη την πείρα που αποκτήθηκε, τις προοπτικές εξέλιξης των αγορών τόσο εντός όσο και εκτός της Κοινότητας, αλλά και το νέο πλαίσιο των διεθνών συναλλαγών, ενδείκνυται η χάραξη μιας συνολικής και συνεκτικής πολιτικής ενημέρωσης και προώθησης όσον αφορά τα γεωργικά προϊόντα και τον τρόπο παραγωγής τους, καθώς και τα προϊόντα διατροφής με βάση γεωργικά προϊόντα, στην εσωτερική αγορά και στις αγορές τρίτων χωρών, χωρίς ωστόσο να ενθαρρύνεται η κατανάλωση ενός προϊόντος λόγω της συγκεκριμένης καταγωγής του. Χάριν σαφήνειας, επομένως, πρέπει να καταργηθούν οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 και (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 και να αντικατασταθούν από ενιαίο κανονισμό, διατηρώντας πάντως τις ιδιαιτερότητες των ενεργειών ανάλογα με τον τόπο υλοποίησής τους.

(3) Μια τέτοια πολιτική συμπληρώνει και ενισχύει επωφελώς τις ενέργειες που διεξάγονται από τα κράτη μέλη, προωθώντας κυρίως την εικόνα των προϊόντων αυτών στους καταναλωτές στην Κοινότητα και στις τρίτες χώρες, ειδικότερα όσον αφορά την ποιότητα, τη θρεπτική αξία και την ασφάλεια των τροφίμων και των τρόπων παραγωγής. Η εν λόγω δραστηριότητα, συμβάλλοντας στο άνοιγμα νέων εμπορικών διεξόδων στις τρίτες χώρες, ενδέχεται επίσης να έχει πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα σε σχέση με τις εθνικές ή ιδιωτικές πρωτοβουλίες.

(4) Πρέπει να οριστούν τα κριτήρια επιλογής των συγκεκριμένων προϊόντων και τομέων, καθώς και των θεμάτων και των αγορών που θα αφορούν τα κοινοτικά προγράμματα.

(5) Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για γεωργικά προϊόντα στις τρίτες χώρες πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα να αφορούν τόσο προϊόντα που λαμβάνουν επιστροφές κατά την εξαγωγή όσο και προϊόντα που δεν επωφελούνται από αυτές.

(6) Η υλοποίηση των ενεργειών πρέπει να γίνεται στο πλαίσιο προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης. Για να διασφαλιστεί η συνεκτικότητα και η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων σε σχέση με τις ενέργειες που υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά, πρέπει να προβλεφθεί ο καθορισμός κατευθυντηρίων γραμμών που θα ορίζουν για κάθε συγκεκριμένο προϊόν ή τομέα τον γενικό προσανατολισμό όσον αφορά τα βασικά στοιχεία των εν λόγω προγραμμάτων.

(7) Λαμβάνοντας υπόψη τον τεχνικό χαρακτήρα του εγχειρήματος, η Επιτροπή θα πρέπει να επικουρείται από επιτροπή εμπειρογνωμόνων σε θέματα επικοινωνίας ή από τεχνικούς βοηθούς.

(8) Πρέπει να οριστούν τα κριτήρια χρηματοδότησης των ενεργειών. Κατά γενικό κανόνα, είναι σκόπιμο να επιβαρύνεται η Κοινότητα με μέρος μόνον του κόστους των ενεργειών, ώστε να αντιμετωπίζονται αυτές υπεύθυνα από τις προτείνουσες οργανώσεις καθώς και από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Ωστόσο, σε εξαιρετικές περιπτώσεις, μπορεί να θεωρηθεί σκόπιμο να μην απαιτηθεί η χρηματοδοτική συμμετοχή του συγκεκριμένου κράτους μέλους. Όσον αφορά την ενημέρωση σχετικά με τα κοινοτικά συστήματα σε θέματα καταγωγής, βιολογικής παραγωγής και επισήμανσης, καθώς και των γραφικών συμβόλων που προβλέπονται στη γεωργική νομοθεσία, ιδίως για τις άκρως απόκεντρες περιφέρειες, μπορεί να είναι σκόπιμη η συγχρηματοδότηση Κοινότητας και κρατών μελών λόγω της ανάγκης για κατάλληλη ενημέρωση επί αυτών των σχετικά προσφάτων μέτρων.

(9) Πρέπει να προβλεφθεί ότι η εκτέλεση των ενεργειών θα ανατίθεται, με τις κατάλληλες διαδικασίες, σε οργανισμούς που διαθέτουν κατάλληλες δομές και ικανότητες, ώστε να διασφαλιστεί η καλύτερη δυνατή σχέση κόστους/αποτελεσματικότητας των επιλεγομένων ενεργειών.

(10) Με βάση την κτηθείσα πείρα και τα αποτελέσματα που απέφερε η δραστηριότητα εμπορικής προώθησης την οποία εκτέλεσε το Διεθνές Συμβούλιο Ελαιολάδου, είναι εντούτοις σκόπιμο να προβλεφθεί η δυνατότητα να εξακολουθήσει η Κοινότητα να αναθέτει σε αυτό την υλοποίηση ενεργειών στον τομέα των αρμοδιοτήτων του. Είναι επίσης σκόπιμο να υπάρχει η δυνατότητα να ζητηθεί η συνδρομή αναλόγων διεθνών οργανώσεων που υφίστανται για άλλα προϊόντα.

(11) Για τον έλεγχο της ορθής εκτέλεσης των προγραμμάτων καθώς και των επιπτώσεων των ενεργειών, πρέπει να προβλεφθεί αποτελεσματική παρακολούθηση από τα κράτη μέλη, καθώς και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων από ανεξάρτητο οργανισμό.

(12) Οι δαπάνες που συνδέονται με τη χρηματοδότηση των ενεργειών που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό, πρέπει να αντιμετωπίζονται, ανάλογα με την περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή με το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005 του Συμβουλίου, της 21ης Ιουνίου 2005, για τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής[5].

(13) Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[6],

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1 Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

1. Οι ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης για τα γεωργικά προϊόντα και τον τρόπο παραγωγής τους, καθώς και για τα προϊόντα διατροφής με βάση γεωργικά προϊόντα, οι οποίες υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά ή στις τρίτες χώρες και εμφαίνονται στο άρθρο 2, μπορούν να χρηματοδοτηθούν από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, υπό τους όρους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό.

Οι ενέργειες αυτές υλοποιούνται στο πλαίσιο προγράμματος ενημέρωσης και προώθησης.

2. Οι ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν πρέπει να αφορούν εμπορικά σήματα ούτε να παρακινούν στην κατανάλωση ενός προϊόντος λόγω της συγκεκριμένης καταγωγής του. Η καταγωγή του προϊόντος που αποτελεί αντικείμενο των ενεργειών μπορεί εντούτοις να αναφέρεται, όταν πρόκειται για ονομασία βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας.

Άρθρο 2 Ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης

1. Οι ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 είναι οι εξής:

α) ενέργειες δημοσίων σχέσεων, προώθησης και διαφήμισης, ιδίως για να υπογραμμισθούν τα εγγενή χαρακτηριστικά και τα πλεονεκτήματα των κοινοτικών προϊόντων, όσον αφορά κυρίως την ποιότητα, την ασφάλεια των τροφίμων, τις ειδικές μεθόδους παραγωγής, την θρεπτική αξία, την υγιεινή, την επισήμανση, την καλή μεταχείριση των ζώων και την προστασία του περιβάλλοντος·

β) ενημερωτικές εκστρατείες, ιδίως για τα κοινοτικά συστήματα που καλύπτουν τις προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης (ΠΟΠ), τις προστατευόμενες γεωγραφικές ενδείξεις (ΠΓΕ), τα εγγυημένα παραδοσιακά ιδιότυπα προϊόντα (ΕΠΙΠ) και τη βιολογική παραγωγή, καθώς και για άλλα κοινοτικά καθεστώτα που αφορούν τις ποιοτικές προδιαγραφές και την επισήμανση των γεωργικών προϊόντων και τροφίμων και τα γραφικά σύμβολα που προβλέπονται στη σχετική κοινοτική νομοθεσία·

γ) ενέργειες ενημέρωσης για το κοινοτικό σύστημα των οίνων ποιότητας που παράγονται σε καθορισμένες περιοχές (VQPRD), των οίνων με γεωγραφική ένδειξη και των αλκοολούχων ποτών με γεωγραφική ένδειξη ή προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη·

δ) μελέτες αξιολόγησης των αποτελεσμάτων των ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης.

2. Στην εσωτερική αγορά, οι ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 μπορούν επίσης να λαμβάνουν τη μορφή συμμετοχής σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις εθνικής ή ευρωπαϊκής σημασίας, ιδίως με την δημιουργία εκθεσιακών περιπτέρων που έχουν σκοπό να αναδείξουν την εικόνα των κοινοτικών προϊόντων.

3. Στις τρίτες χώρες, οι ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 μπορούν επίσης να λάβουν τις ακόλουθες μορφές:

α) ενέργειες ενημέρωσης για το κοινοτικό σύστημα των επιτραπέζιων οίνων·

β) συμμετοχή σε εκδηλώσεις, εμποροπανηγύρεις και εκθέσεις διεθνούς σημασίας, ιδίως με την δημιουργία εκθεσιακών περιπτέρων που έχουν σκοπό να αναδείξουν την εικόνα των κοινοτικών προϊόντων·

γ) έρευνες νέων αγορών, αναγκαίες για τη διεύρυνση των εμπορικών διεξόδων·

δ) εμπορικές αποστολές υψηλού επιπέδου.

Άρθρο 3 Υπαγόμενοι τομείς και προϊόντα

1. Οι τομείς ή τα προϊόντα που μπορούν να αποτελούν αντικείμενο των ενεργειών, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και πρόκειται να υλοποιηθούν στην εσωτερική αγορά, καθορίζονται με τα εξής κριτήρια:

α) σκοπιμότητα της ανάδειξης της ποιότητας, του ιδιαίτερου χαρακτήρα, των ειδικών μεθόδων παραγωγής, της θρεπτικής αξίας, της υγιεινής, της διατροφικής ασφάλειας, της καλής μεταχείρισης των ζώων ή της προστασίας του περιβάλλοντος των εν λόγω προϊόντων, με θεματικές διαφημιστικές εκστρατείες ή εκστρατείες που απευθύνονται σε ειδικό κοινό·

β) εφαρμογή ενός συστήματος επισήμανσης που ενημερώνει τους καταναλωτές και συστημάτων ιχνηλασιμότητας και ελέγχου των προϊόντων·

γ) ανάγκη αντιμετώπισης ειδικών ή συγκυριακών προβλημάτων σε ένα συγκεκριμένο τομέα·

δ) σκοπιμότητα ενημέρωσης για τη σημασία των κοινοτικών συστημάτων που αφορούν ΠΟΠ/ΠΓΕ, ΕΠΙΠ και βιολογικά προϊόντα·

ε) σκοπιμότητα ενημέρωσης για τη σημασία του κοινοτικού συστήματος VQPRD, των οίνων με γεωγραφική ένδειξη και των αλκοολούχων ποτών με γεωγραφική ένδειξη ή προστατευόμενη παραδοσιακή ένδειξη.

2. Τα προϊόντα που μπορούν να αποτελούν αντικείμενο των ενεργειών, οι οποίες αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και πρόκειται να υλοποιηθούν σε τρίτες χώρες, είναι ιδίως τα ακόλουθα:

α) προϊόντα που προορίζονται για άμεση κατανάλωση ή για μεταποίηση, για τα οποία υπάρχουν δυνατότητες εξαγωγής ή δυνατότητες νέων εμπορικών διεξόδων στις τρίτες χώρες, ιδίως χωρίς τη χορήγηση επιστροφών·

β) παραδοσιακά προϊόντα ή προϊόντα ποιότητας με υψηλή προστιθέμενη αξία.

Άρθρο 4 Κατάλογοι θεμάτων, προϊόντων και χωρών που μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο ενεργειών

Η Επιτροπή καθορίζει, με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 16 παράγραφος 2, τους καταλόγους των θεμάτων και των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 3, καθώς και των καλυπτόμενων τρίτων χωρών. Οι κατάλογοι αυτοί αναθεωρούνται ανά διετία. Ωστόσο, σε περίπτωση ανάγκης, οι κατάλογοι αυτοί μπορούν να τροποποιηθούν στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, με την ίδια διαδικασία.

Για την επιλογή των τρίτων χωρών, λαμβάνονται υπόψη οι αγορές των χωρών στις οποίες υπάρχει πραγματική ή δυνητική ζήτηση.

Άρθρο 5 Κατευθυντήριες γραμμές

1. Για την προώθηση στην εσωτερική αγορά, η Επιτροπή εκδίδει για καθένα από τους τομείς ή τα προϊόντα που θα επιλεγούν, με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, τις κατευθυντήριες γραμμές με τις οποίες καθορίζονται οι λεπτομέρειες σχετικά με τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθείται στις προτάσεις για προγράμματα ενημέρωσης και προώθησης.

Οι κατευθυντήριες αυτές γραμμές δίνουν γενικές ενδείξεις ιδίως όσον αφορά:

α) τους στόχους και το κοινό στο οποίο απευθύνονται·

β) ένα ή περισσότερα θέματα τα οποία θα είναι το αντικείμενο των ενεργειών που επιλέγονται·

γ) τους τύπους των ενεργειών που θα αναληφθούν·

δ) τη διάρκεια των προγραμμάτων·

ε) την ενδεικτική κατανομή του διαθέσιμου ποσού της κοινοτικής χρηματοδοτικής συμμετοχής στην υλοποίηση των προγραμμάτων συναρτήσει των αγορών και των τύπων των προβλεπομένων ενεργειών.

2. Για την προώθηση στις τρίτες χώρες, η Επιτροπή μπορεί να εκδίδει, με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, κατευθυντήριες γραμμές με τις οποίες καθορίζονται οι λεπτομέρειες σχετικά με τη στρατηγική που πρέπει να ακολουθείται στις προτάσεις για προγράμματα ενημέρωσης και προώθησης για ορισμένα ή για το σύνολο των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 2.

Άρθρο 6 Οργανώσεις που αναλαμβάνουν την υλοποίηση ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης

1. Για την υλοποίηση των ενεργειών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχεία α), β) και γ), στην παράγραφο 2 και στην παράγραφο 3, στοιχεία α), β) και γ), του άρθρου 2, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1 και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, οι επαγγελματικές ή διεπαγγελματικές οργανώσεις που αντιπροσωπεύουν τους σχετικούς τομείς σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη ή σε κοινοτικό επίπεδο καταρτίζουν προτάσεις για προγράμματα ενημέρωσης και προώθησης, διάρκειας το πολύ τριών ετών.

2. Σε περίπτωση που αποφασιστούν ενέργειες προώθησης σε τρίτες χώρες στον τομέα του ελαιολάδου και των επιτραπέζιων ελιών, η Κοινότητα μπορεί να προβεί στην υλοποίηση των εν λόγω ενεργειών μέσω του Διεθνούς Συμβουλίου Ελαιολάδου.

Για τους λοιπούς τομείς, η Κοινότητα μπορεί να ζητήσει τη συνδρομή διεθνών οργανώσεων που παρέχουν ανάλογες εγγυήσεις.

Άρθρο 7 Εκπόνηση και διαβίβαση των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης

1. Τα κράτη μέλη συντάσσουν συγγραφή υποχρεώσεων, στην οποία προβλέπονται οι όροι και τα κριτήρια για την αξιολόγηση των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης.

Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εξετάζουν την καταλληλότητα κάθε προτεινόμενου προγράμματος και τη συμμόρφωσή του με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού, τις κατευθυντήριες γραμμές του άρθρου 5 και τη σχετική συγγραφή υποχρεώσεων. Ελέγχουν επίσης κατά πόσον το πρόγραμμα προσφέρει οφέλη ανάλογα με το κόστος του.

Αφού εξετάσουν το πρόγραμμα ή τα προγράμματα, τα κράτη μέλη συντάσσουν κατάλογο των προγραμμάτων που επιλέγονται με όριο τα διαθέσιμα κονδύλια και αναλαμβάνουν τη δέσμευση να συνεισφέρουν στη χρηματοδότησή τους.

2. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τον κατάλογο προγραμμάτων που αναφέρεται στην παράγραφο 1, τρίτο εδάφιο, καθώς και αντίγραφα των προγραμμάτων.

Εάν η Επιτροπή διαπιστώσει ότι ένα πρόγραμμα που έχει υποβληθεί ή ορισμένες ενέργειες που περιλαμβάνονται σε αυτό δεν είναι σύμφωνα με τις κοινοτικές διατάξεις ή, όταν πρόκειται για ενέργειες που υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά, με τις κατευθυντήριες γραμμές του άρθρου 5 ή δεν προσφέρουν οφέλη ανάλογα του κόστους, γνωστοποιεί, εντός προθεσμίας που καθορίζεται με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, στα ενδιαφερόμενα κράτη τη μη επιλεξιμότητα ολόκληρου ή μέρους του προγράμματος. Εάν δεν γίνει η γνωστοποίηση αυτή εντός της εν λόγω προθεσμίας, το πρόγραμμα θεωρείται επιλέξιμο.

Τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τυχόν παρατηρήσεις της Επιτροπής και διαβιβάζουν τα προγράμματα, αναθεωρημένα κατόπιν συμφωνίας με τις προτείνουσες οργανώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 1, στην Επιτροπή, εντός προθεσμίας που καθορίζεται με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2.

Άρθρο 8 Επιλογή των προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης

1. Η Επιτροπή αποφασίζει, με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, ποια προγράμματα γίνονται δεκτά και τους αντίστοιχους προϋπολογισμούς. Δίνεται προτεραιότητα στα προγράμματα τα οποία υποβάλλονται από περισσότερα του ενός κράτη μέλη ή τα οποία προβλέπουν ενέργειες σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη ή τρίτες χώρες.

2. Με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει ελάχιστα ή μέγιστα όρια πραγματικού κόστους για τα προγράμματα που επιλέγονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου. Αυτά τα όρια κόστους μπορούν να διαφοροποιούνται ανάλογα με τη φύση του συγκεκριμένου προγράμματος. Τα σχετικά κριτήρια μπορούν να καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2.

Άρθρο 9 Διαδικασία ελλείψει προγραμμάτων ενεργειών ενημέρωσης για την εσωτερική αγορά

1. Ελλείψει προγραμμάτων προς υλοποίηση στην εσωτερική αγορά για μία ή πλείονες ενέργειες ενημέρωσης του άρθρου 2 παράγραφος 1, στοιχείο β), τα οποία έχουν υποβληθεί σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 1, το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη καταρτίζουν, βάσει των κατευθυντηρίων γραμμών που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 1, ένα πρόγραμμα και την αντίστοιχη συγγραφή υποχρεώσεων και προβαίνουν με δημόσια πρόσκληση υποβολής προσφορών στην επιλογή του οργανισμού που θα αναλάβει την εκτέλεση του προγράμματος, το οποίο δεσμεύονται να συγχρηματοδοτήσουν.

2. Το ή τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή το πρόγραμμα που έχει επιλεγεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, συνοδευόμενο από αιτιολογημένη γνώμη για:

α) τη σκοπιμότητα του προγράμματος·

β) τη συμφωνία προγράμματος και προτεινόμενου οργανισμού με τις διατάξεις του παρόντος κανονισμού και, ενδεχομένως, με τις εφαρμοστέες κατευθυντήριες γραμμές·

γ) την αξιολόγηση της σχέσης ποιότητας/τιμής του προγράμματος.

3. Για την εξέταση των προγραμμάτων από την Επιτροπή, εφαρμόζονται οι διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 2 και του άρθρου 8 παράγραφος 1.

4. Με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί να καθορίσει ελάχιστα ή μέγιστα όρια πραγματικού κόστους για τα προγράμματα που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 του παρόντος άρθρου. Αυτά τα όρια κόστους μπορούν να διαφοροποιούνται ανάλογα με τη φύση του συγκεκριμένου προγράμματος. Τα σχετικά κριτήρια μπορούν να καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2.

Άρθρο 10 Ενέργειες ενημέρωσης και προώθησης που υλοποιούνται με πρωτοβουλία της Επιτροπής

Μετά από ενημέρωση των επιτροπών που αναφέρονται στο άρθρο 16 παράγραφος 1, οι οποίες συνεδριάζουν από κοινού, ή, ενδεχομένως, της επιτροπής που έχει συσταθεί με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2092/91 του Συμβουλίου[7], της μόνιμης επιτροπής γεωγραφικών ενδείξεων και προστατευομένων ονομασιών προέλευσης που έχει συσταθεί με το άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 510/2006 του Συμβουλίου[8] ή της μόνιμης επιτροπής εγγυημένων παραδοσιακών ιδιότυπων προϊόντων που έχει συσταθεί με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2006 του Συμβουλίου[9], η Επιτροπή μπορεί να αποφασίσει να υλοποιήσει μία ή περισσότερες από τις ακόλουθες ενέργειες:

α) όσον αφορά ενέργειες που υλοποιούνται στην εσωτερική αγορά και σε τρίτες χώρες:

i) τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 1, στοιχείο δ) του παρόντος κανονισμού·

ii) τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχεία β) και γ), και στην παράγραφο 2 του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού, όταν οι ενέργειες αυτές έχουν ενδιαφέρον για ολόκληρη την Κοινότητα ή δεν έχουν υποβληθεί κατάλληλες προτάσεις σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 9 του παρόντος κανονισμού·

β) όσον αφορά ενέργειες που υλοποιούνται σε τρίτες χώρες:

i) τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 2 παράγραφος 3, στοιχείο δ) του παρόντος κανονισμού·

ii) τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχείο α), και στην παράγραφο 3, στοιχεία α), β) και γ), του άρθρου 2 του παρόντος κανονισμού, όταν οι ενέργειες αυτές έχουν ενδιαφέρον για ολόκληρη την Κοινότητα ή δεν έχουν υποβληθεί κατάλληλες προτάσεις σύμφωνα με τα άρθρα 6 και 9 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 11 Οργανισμοί που αναλαμβάνουν την εκτέλεση των προγραμμάτων και των ενεργειών

1. Η Επιτροπή επιλέγει, με βάση ανοικτό ή κλειστό διαγωνισμό:

α) τους τεχνικούς βοηθούς που χρειάζονται για την αξιολόγηση των προτάσεων προγραμμάτων που προβλέπεται στο άρθρο 7 παράγραφος 2, συμπεριλαμβανομένων των προτεινόμενων οργανισμών εκτέλεσης·

β) τον οργανισμό ή τους οργανισμούς που θα αναλάβουν την εκτέλεση των ενεργειών που αναφέρονται στο άρθρο 10.

2. Μετά από πρόσκληση υποβολής προσφορών με όλα τα ενδεδειγμένα μέσα, η προτείνουσα οργάνωση επιλέγει τους οργανισμούς, οι οποίοι υλοποιούν τα προγράμματα που έχουν επιλεγεί σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1.

Ωστόσο, υπό ορισμένους όρους που καθορίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2, είναι δυνατό να επιτρέπεται στην προτείνουσα οργάνωση να υλοποιεί η ίδια ορισμένα μέρη του προγράμματος.

3. Οι οργανισμοί που έχουν αναλάβει την εκτέλεση ενεργειών ενημέρωσης και προώθησης πρέπει να διαθέτουν εμπειρία των σχετικών προϊόντων και αγορών και τα αναγκαία μέσα για τη διασφάλιση της πλέον αποτελεσματικής εκτέλεσης των ενεργειών, λαμβάνοντας υπόψη την κοινοτική διάσταση των εν λόγω προγραμμάτων.

Άρθρο 12 Παρακολούθηση των προγραμμάτων

1. Μια ομάδα παρακολούθησης, αποτελούμενη από εκπροσώπους της Επιτροπής, των ενδιαφερομένων κρατών μελών και των προτεινουσών οργανώσεων, ασκεί την παρακολούθηση των επιλεγέντων προγραμμάτων που αναφέρονται στα άρθρα 8 και 9.

2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη είναι υπεύθυνα για την ορθή εκτέλεση των επιλεγέντων προγραμμάτων που αναφέρονται στα άρθρα 8 και 9, καθώς και των σχετικών πληρωμών. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι το υλικό ενημέρωσης και προώθησης που παράγεται στο πλαίσιο των εν λόγω προγραμμάτων είναι σύμφωνο προς την κοινοτική νομοθεσία.

Άρθρο 13 Χρηματοδότηση

1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 4 του παρόντος άρθρου, η Κοινότητα χρηματοδοτεί εξ ολοκλήρου τις ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 10. Η Κοινότητα χρηματοδοτεί επίσης εξ ολοκλήρου το κόστος των τεχνικών βοηθών που επιλέγονται σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1, στοιχείο α).

2. Η κοινοτική συνεισφορά στα επιλεγέντα προγράμματα που αναφέρονται στα άρθρα 8 και 9 δεν υπερβαίνει το 50% του πραγματικού κόστους των προγραμμάτων. Στην περίπτωση προγραμμάτων ενημέρωσης και προώθησης διάρκειας δύο ή τριών ετών, η συνεισφορά για κάθε έτος εκτέλεσης δεν μπορεί να υπερβεί το εν λόγω ανώτατο όριο.

3. Οι προτείνουσες οργανώσεις χρηματοδοτούν τουλάχιστον το 20 % του πραγματικού κόστους των προγραμμάτων που έχουν προτείνει, ενώ η υπόλοιπη χρηματοδότηση βαρύνει τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη, λαμβανομένης υπόψη της κοινοτικής συνεισφοράς που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

Τα αντίστοιχα μερίδια των κρατών μελών και των προτεινουσών οργανώσεων καθορίζονται τη στιγμή υποβολής του προγράμματος στην Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 2.

Οι πληρωμές που πραγματοποιούν τα κράτη μέλη ή οι προτείνουσες οργανώσεις μπορούν να προέρχονται από έσοδα φόρων υπέρ τρίτων ή από υποχρεωτικές εισφορές.

4. Σε περίπτωση εφαρμογής του άρθρου 6 παράγραφος 2, η Κοινότητα χορηγεί, μετά την έγκριση του προγράμματος, κατάλληλη συνεισφορά στη συγκεκριμένη διεθνή οργάνωση.

5. Για τα προγράμματα που αναφέρονται στο άρθρο 9, τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη αναλαμβάνουν το μέρος της χρηματοδότησης που δεν καλύπτεται από την Κοινότητα.

Η χρηματοδότηση των κρατών μελών μπορεί να προέρχεται από έσοδα φόρων υπέρ τρίτων.

6. Τα άρθρα 87, 88 και 89 της συνθήκης δεν εφαρμόζονται στις χρηματοδοτικές συνεισφορές των κρατών μελών ούτε στις χρηματοδοτικές συνεισφορές των κρατών μελών ή των προτεινουσών οργανώσεων που προέρχονται από έσοδα φόρων υπέρ τρίτων ή από υποχρεωτικές εισφορές, για τα προγράμματα που μπορούν να τύχουν κοινοτικής στήριξης δυνάμει του άρθρου 36 της συνθήκης και τα οποία η Επιτροπή έχει επιλέξει σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 14 Κοινοτικές δαπάνες

Η κοινοτική χρηματοδότηση των ενεργειών που αναφέρονται στο άρθρο 1 παράγραφος 1 του παρόντος κανονισμού πραγματοποιείται, ανάλογα με την περίπτωση, σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) ή με το άρθρο 3 παράγραφος 2 στοιχείο β) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1290/2005.

Άρθρο 15 Λεπτομέρειες εφαρμογής

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται με τη διαδικασία του άρθρου 16 παράγραφος 2.

Άρθρο 16 Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή διαχείρισης ελαιολάδου και επιτραπέζιων ελιών που έχει συσταθεί με το άρθρο 18 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 865/2004 του Συμβουλίου[10] και από τις διαχειριστικές επιτροπές που έχουν συσταθεί με τα αντίστοιχα άρθρα των άλλων κανονισμών περί κοινής οργανώσεως των γεωργικών αγορών (εφεξής καλούμενες «οι επιτροπές»). Οι επιτροπές ενεργούν από κοινού.

2. Στην περίπτωση που γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται τα άρθρα 4 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

Το χρονικό διάστημα που προβλέπεται στο άρθρο 4 παράγραφος 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται σε ένα μήνα.

3. Οι επιτροπές θεσπίζουν τον εσωτερικό τους κανονισμό.

Άρθρο 17 Διαβούλευση

Πριν από τη σύνταξη των καταλόγων που προβλέπονται στο άρθρο 4, την έκδοση των κατευθυντήριων γραμμών που προβλέπονται στο άρθρο 5, την έγκριση των προγραμμάτων που αναφέρονται στα άρθρα 6 και 9, τη λήψη απόφασης για ενέργειες σύμφωνα με το άρθρο 10 ή τη θέσπιση των λεπτομερειών εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 15, η Επιτροπή μπορεί να ζητεί τη γνώμη:

α) της συμβουλευτικής ομάδας για την προώθηση των γεωργικών προϊόντων που έχει συσταθεί με την απόφαση 2004/391/ΕΚ της Επιτροπής[11]·

β) των τεχνικών ομάδων εργασίας «ad hoc», οι οποίες απαρτίζονται από μέλη των επιτροπών ή από εμπειρογνώμονες με ιδιαίτερη εμπειρία σε θέματα προώθησης και διαφήμισης.

Άρθρο 18 Έκθεση

Πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2012, η Επιτροπή υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού, συνοδευόμενη από τις τυχόν κατάλληλες προτάσεις.

Άρθρο 19 Κατάργηση

Οι κανονισμοί (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 και (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 καταργούνται.

Οι παραπομπές που γίνονται στους καταργούμενους κανονισμούς νοούνται ως παραπομπές στον παρόντα κανονισμό και διαβάζονται σύμφωνα με τους πίνακες αντιστοιχίας που περιλαμβάνονται στο παράρτημα.

Άρθρο 20 Έναρξη ισχύος

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την έβδομη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

ΠΙΝΑΚΕΣ ΑΝΤΙΣΤΟΙΧΙΑΣ που αναφέρονται στο άρθρο 19

1. Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2702/1999

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2702/1999 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 | Άρθρο 1 |

Άρθρο 2 | Άρθρο 2 |

Άρθρο 3 | Άρθρο 3 παράγραφος 2 |

Άρθρο 4 | Άρθρο 3 παράγραφος 2, τελευταίο εδάφιο |

Άρθρο 5 παράγραφος 1 | Άρθρο 4 |

Άρθρο 5 παράγραφος 2 | Άρθρο 5 παράγραφος 2 |

Άρθρο 6 | Άρθρο 5 παράγραφος 3 |

Άρθρο 7 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 6 |

Άρθρο 7 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, και παράγραφος 2 | Άρθρο 7 παράγραφος 1 |

Άρθρο 7 παράγραφος 3 | Άρθρο 7 παράγραφος 2 |

Άρθρο 7 παράγραφοι 4, 5 και 6 | Άρθρο 8 |

--- | Άρθρο 9 |

Άρθρο 7α | Άρθρο 10 |

Άρθρο 8 παράγραφοι 1 και 2 | Άρθρο 11 |

Άρθρο 8 παράγραφοι 3 και 4 | Άρθρο 12 |

Άρθρο 9 παράγραφοι 1 έως 4 | Άρθρο 13 παράγραφοι 1 έως 4 |

--- | Άρθρο 13 παράγραφος 5 |

Άρθρο 9 παράγραφος 5 | Άρθρο 13 παράγραφος 6 |

Άρθρο 10 | Άρθρο 14 |

Άρθρο 11 | Άρθρο 15 |

Άρθρο 12 | Άρθρο 16 |

Άρθρο 12α | Άρθρο 17 |

Άρθρο 13 | Άρθρο 18 |

Άρθρο 14 | Άρθρο 19 |

Άρθρο 15 | Άρθρο 20 |

2. Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2826/2000 | Παρών κανονισμός |

Άρθρο 1 | Άρθρο 1 |

Άρθρο 2 | Άρθρο 2 |

Άρθρο 3 | Άρθρο 3 παράγραφος 1 |

Άρθρο 4 | Άρθρο 4 |

Άρθρο 5 | Άρθρο 5 παράγραφος 1 |

Άρθρο 6 παράγραφος 1 πρώτο εδάφιο | Άρθρο 6 |

Άρθρο 6 παράγραφος 1, δεύτερο εδάφιο, και παράγραφος 2 | Άρθρο 7 παράγραφος 1 |

Άρθρο 6 παράγραφος 3 | Άρθρο 7 παράγραφος 2 |

Άρθρο 6 παράγραφοι 4 έως 6 | Άρθρο 8 |

Άρθρο 7 | Άρθρο 9 |

Άρθρο 7α | Άρθρο 10 |

Άρθρο 8 | Άρθρο 11 παράγραφος 1 |

Άρθρο 9 | Άρθρο 13 |

Άρθρο 10 παράγραφος 1 | Άρθρο 11 παράγραφος 2 |

Άρθρο 10 παράγραφοι 2 και 3 | Άρθρο 12 |

Άρθρο 11 | Άρθρο 14 |

Άρθρο 12 | Άρθρο 15 |

Άρθρο 13 | Άρθρο 16 |

Άρθρο 13α | Άρθρο 17 |

Άρθρο 14 | Άρθρο 18 |

Άρθρο 15 | Άρθρο 19 |

Άρθρο 16 | --- |

Άρθρο 17 | Άρθρο 20 |

[pic][pic][pic]

[1] ΕΕ C … της …, σ. ….

[2] ΕΕ C … της …, σ. ….

[3] EE L 328 της 23.12.2000, σ. 2. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2060/2004 (ΕΕ L 357 της 2.12.2004, σ. 3).

[4] EE L 327 της 21.12.1999, σ. 7. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2060/2004.

[5] EE L 209 της 11.8.2005, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 320/2006 (ΕΕ L 58 της 28.2.2006, σ. 42).

[6] EE L 184 της 17.7.1999, σ. 23. Απόφαση όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση 2006/512/ΕΚ (ΕΕ L 200 της 22.7.2006, σ. 11).

[7] EE L 198 της 22.7.1991, σ. 1.

[8] ΕΕ L 93 της 31.3.2006, σ. 12.

[9] ΕΕ L 93 της 31.3.2006, σ. 1.

[10] EE L 161 της 30.4.2004, σ. 97. Διορθωμένη έκδοση στην ΕΕ L 206 της 9.6.2004, σ. 37.

[11] EE L 120 της 24.4.2004, σ. 50.