Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (αναδιατύπωση) /* COM/2014/0167 final - 2014/0091 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. Πλαίσιο της πρότασης Η ευρωπαϊκή κοινωνία γηράσκει. Τα συνταξιοδοτικά συστήματα σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) πρέπει να προσαρμοστούν ώστε να διασφαλιστούν επαρκείς, ασφαλείς και βιώσιμες συντάξεις. Το θέμα δεν είναι απλό. Η αποτελεσματική αντιμετώπιση των προκλήσεων αυτών απαιτεί στενά συντονισμένη δράση από τα κράτη μέλη. Η προτεινόμενη αναθεώρηση της οδηγίας 2003/41/ΕΚ για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (ΙΕΣΠ)[1] θα βελτιώσει τη διακυβέρνηση των εν λόγω ιδρυμάτων και τη διαφάνειά τους και θα αυξήσει τη διασυνοριακή τους δραστηριότητα, ενισχύοντας με τον τρόπο αυτό την εσωτερική αγορά. Από αρκετές απόψεις η αναθεώρηση της οδηγίας έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί εδώ και καιρό. Πρώτον, απαιτούνται υψηλότερα πρότυπα διακυβέρνησης, που θα αντικατοπτρίζουν τις βέλτιστες πρακτικές σε εθνικό επίπεδο μετά την οικονομική και χρηματοπιστωτική κρίση, για την προστασία των μελών και των δικαιούχων των καθεστώτων και για τη διευκόλυνση της ασφαλούς διασυνοριακής παροχής συντάξεων. Ορισμένα ΙΕΣΠ είναι μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και η πτώχευσή τους θα μπορούσε να έχει αντίκτυπο στη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, καθώς και σημαντικές κοινωνικές συνέπειες. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, δεδομένου ότι όλο και περισσότερες επαγγελματικές συντάξεις συνιστούν καθεστώτα καθορισμένων εισφορών. Οι συντάξεις των μελών των καθεστώτων αυτών κινδυνεύουν σε περίπτωση ενδεχόμενης ανεπαρκούς διαχείρισης των κινδύνων ή κακοδιαχείρισης[2]. Δεύτερον, πρέπει να μειωθούν οι αποκλίσεις μεταξύ ρυθμιστικών πλαισίων, οι αλληλεπικαλυπτόμενες απαιτήσεις και οι υπερβολικά επαχθείς διασυνοριακές διαδικασίες. Οι διαβουλεύσεις της Επιτροπής κατέδειξαν ότι πρόκειται για ένα από τα εμπόδια στην ανάπτυξη διασυνοριακών αγορών επαγγελματικών συντάξεων και ότι η μείωση των εμποδίων αυτών θα βοηθήσει τις επιχειρήσεις, συμπεριλαμβανομένων ΜΜΕ και πολυεθνικών εταιρειών, να οργανώσουν πιο αποδοτικά τις συντάξεις που παρέχουν σε ευρωπαϊκή κλίμακα[3]. Τα διασυνοριακά ΙΕΣΠ, όπως το πανευρωπαϊκό ταμείο συντάξεων για διακινούμενους ερευνητές[4] ή το σχεδιαζόμενο διασυνοριακό καθεστώς των αυστριακών εργοδοτών[5] είναι περιορισμένα σήμερα. Όμως, η αυξανόμενη πίεση στον τομέα των επαγγελματικών συντάξεων είναι πιθανό να ενταθεί σημαντικά λόγω των διαρκώς περιοριζόμενων δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων και τα διασυνοριακά ΙΕΣΠ έχουν τη δυνατότητα να καλύψουν αυξανόμενο μερίδιο στην παροχή επαγγελματικών συντάξεων. Πράγματι, σε πολλά κράτη μέλη έχει θεσπιστεί νέα νομοθεσία με σκοπό να καταστούν ελκυστικά για την εγκατάσταση διασυνοριακών ΙΕΣΠ[6]. Τρίτον, υπάρχουν στοιχεία για σημαντικά κενά στο επίπεδο των πληροφοριών που παρέχονται στα μέλη και στους δικαιούχους των καθεστώτων σε ολόκληρη την ΕΕ. Πολλά μέλη των καθεστώτων δεν γνωρίζουν ότι τα συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα δεν είναι εγγυημένα ή ότι ακόμη και τα σωρευμένα δικαιώματα θα μπορούσαν να περικοπούν από τα ΙΕΣΠ, αντίθετα με άλλες οικονομικές συμβάσεις[7]. Επίσης, συχνά δεν γνωρίζουν ότι οι χρεώσεις έχουν σημαντικές επιπτώσεις στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα. Η παρούσα πρόταση βασίζεται σε σειρά πρωτοβουλιών οι οποίες δρομολογήθηκαν τα τελευταία χρόνια, όπως η Λευκή Βίβλος για τις συντάξεις[8] και η Πράσινη Βίβλος για τη μακροπρόθεσμη χρηματοδότηση της ευρωπαϊκής οικονομίας[9]. Σε συνέχεια της Πράσινης Βίβλου, σκοπός της αναθεώρησης της οδηγίας είναι επίσης η ενίσχυση της ικανότητας των ΙΕΣΠ να επενδύουν σε στοιχεία ενεργητικού με μακροπρόθεσμα οικονομικά χαρακτηριστικά και η στήριξη της χρηματοδότησης βιώσιμης ανάπτυξης στην πραγματική οικονομία. Ο τομέας των ΙΕΣΠ αναπτύσσεται σε πολλά κράτη μέλη, όπου οι επαγγελματικές συντάξεις μέχρι στιγμής διαδραμάτιζαν περιορισμένο ρόλο, μεταξύ άλλων και με τη δημιουργία ρυθμιστικών πλαισίων. Η απουσία επικαιροποιημένου ρυθμιστικού πλαισίου της ΕΕ σήμερα συνεπάγεται τον κίνδυνο ότι τα κράτη μέλη θα συνεχίσουν να αναπτύσσουν αποκλίνουσες λύσεις, επιδεινώνοντας έτσι τον κατακερματισμό των ρυθμίσεων. Επιπλέον, η υλοποίηση των βελτιώσεων στις επιδόσεις των επαγγελματικών συντάξεων απαιτεί πολύ χρόνο. Η μη άμεση λήψη μέτρων θα έχει ως αποτέλεσμα την απώλεια ευκαιριών όσον αφορά τις εξοικονομήσεις κόστους και τις αποδόσεις των επενδύσεων, όπως και ακατάλληλο χρηματοοικονομικό προγραμματισμό για εκατομμύρια Ευρωπαίους. Θα αυξήσει επίσης δυσανάλογα το βάρος για τις νεότερες γενεές και θα υπονομεύσει την αλληλεγγύη μεταξύ των γενεών. Η παρούσα πρόταση δεν εξετάζει τη θέσπιση νέων κανόνων περί φερεγγυότητας, οι οποίοι, σε κάθε περίπτωση, δεν έχουν σημασία για τα καθεστώτα καθορισμένων εισφορών. Επιπλέον, μελέτη ποσοτικού αντικτύπου[10], η οποία διενεργήθηκε από την Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (ΕΑΑΕΣ) το 2013, έδειξε ότι απαιτούνται πληρέστερα δεδομένα σχετικά με τις πτυχές της φερεγγυότητας για τη λήψη απόφασης επί των συγκεκριμένων πτυχών. 1.1. Στόχοι της πρότασης Γενικός στόχος της παρούσας πρότασης είναι η διευκόλυνση της ανάπτυξης της αποταμίευσης για επαγγελματική συνταξιοδότηση. Οι ασφαλέστερες και αποδοτικότερες επαγγελματικές συντάξεις θα συμβάλουν στην επάρκεια και στη βιωσιμότητα των συντάξεων βελτιώνοντας τη συνεισφορά της επικουρικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης στα εισοδήματα συνταξιοδότησης. Θα ενισχύσει επίσης τον ρόλο των ΙΕΣΠ ως θεσμικών επενδυτών στην πραγματική οικονομία της ΕΕ και θα βελτιώσει την ικανότητα της ευρωπαϊκής οικονομίας να διοχετεύει μακροπρόθεσμες αποταμιεύσεις σε επενδύσεις που ενισχύουν την ανάπτυξη. Η παρούσα πρόταση έχει τέσσερις ειδικούς στόχους: (1) την άρση των εναπομενόντων εποπτικών εμποδίων για τα διασυνοριακά ΙΕΣΠ, κυρίως με την απαίτηση να εφαρμόζονται οι κανόνες του κράτους μέλους καταγωγής σχετικά με τις επενδύσεις και τη γνωστοποίηση πληροφοριών σε μέλη και δικαιούχους, καθώς και με την αποσαφήνιση των διαδικασιών για την άσκηση διασυνοριακών δραστηριοτήτων και τον σαφή καθορισμό του πεδίου δράσης των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής· (2) τη διασφάλιση χρηστής διακυβέρνησης και διαχείρισης των κινδύνων· (3) την παροχή σαφών και σχετικών πληροφοριών σε μέλη και δικαιούχους· και (4) την εξασφάλιση των αναγκαίων εργαλείων στους επόπτες για την αποτελεσματική εποπτεία των ΙΕΣΠ. 1.2. Συνέπεια με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Οι στόχοι της παρούσας πρότασης είναι συνεπείς με τις πολιτικές και τους στόχους της Ένωσης. Η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει τη λήψη μέτρων για τη διασφάλιση της εγκαθίδρυσης και της λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς, με υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών, καθώς και της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών. Η παρούσα πρόταση είναι σύμφωνη με τη Λευκή Βίβλο για τις συντάξεις. Ταυτόχρονα, είναι συνεπής με τη στρατηγική Ευρώπη 2020, η οποία ζητεί να συμβαδίσουν η δημοσιονομική εξυγίανση και η μακροπρόθεσμη χρηματοπιστωτική βιωσιμότητα με τη διαρθρωτική μεταρρύθμιση των συστημάτων συνταξιοδότησης στα κράτη μέλη[11]. Τέλος, η παρούσα πρόταση είναι συνεπής με άλλες πρωτοβουλίες στον τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, όπως η οδηγία Φερεγγυότητα II[12], η AIFMD[13] και η MiFID II[14]. Ως εκ τούτου, εμπίπτει στο πεδίο του προγράμματος της Επιτροπής για έναν ισχυρότερο χρηματοπιστωτικό τομέα με στόχο τη στήριξη της ανάπτυξης[15]. Η πρόταση προάγει τα ανθρώπινα δικαιώματα προστατεύοντας τις συνταξιοδοτικές παροχές. Είναι σύμφωνη προς το άρθρο 25 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, το οποίο ζητεί την αναγνώριση και τον σεβασμό του δικαιώματος των ηλικιωμένων προσώπων να διάγουν αξιοπρεπή και ανεξάρτητη ζωή. Οι σχεδιαζόμενες δράσεις θα έχουν θετικό αντίκτυπο στην προστασία του καταναλωτή βάσει του άρθρου 38 και στην επιχειρηματική ελευθερία βάσει του άρθρου 16, ιδίως διασφαλίζοντας αφενός υψηλότερο επίπεδο διαφάνειας των συνταξιοδοτικών παροχών και ενημερωμένο προσωπικό χρηματοοικονομικό και συνταξιοδοτικό σχεδιασμό και, αφετέρου, διευκολύνοντας τις διασυνοριακές δραστηριότητες των ΙΕΣΠ και των χρηματοδοτών τους. Ο γενικός στόχος δικαιολογεί ορισμένους περιορισμούς της επιχειρηματικής ελευθερίας (άρθρο 16), καθώς σκοπός της πρότασης είναι η διασφάλιση της ακεραιότητας και της σταθερότητας της αγοράς. 2. Αποτελέσματα των διαβουλεύσεων με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση επιπτώσεων Η παρούσα πρόταση βασίζεται σε πολλές δημόσιες διαβουλεύσεις όσον αφορά τις απαιτήσεις για τις ποσοτικές πτυχές, τη διακυβέρνηση και τη γνωστοποίηση πληροφοριών. Λαμβανομένου υπόψη του ειδικού χαρακτήρα των δραστηριοτήτων των ΙΕΣΠ, στις διαβουλεύσεις συστηματικά περιλαμβάνονταν οι κοινωνικοί εταίροι (οργανώσεις εργοδοτών και συνδικαλιστικές οργανώσεις). Τον Ιούλιο του 2010, η Επιτροπή πραγματοποίησε διαβούλευση σχετικά με την Πράσινη Βίβλο για τα συνταξιοδοτικά συστήματα, στην οποία περιέγραψε μερικές από τις ιδέες της όσον αφορά την παρούσα αναθεώρηση[16]. Λήφθηκαν σχεδόν 1700 απαντήσεις από ολόκληρη την ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων 350 από κράτη μέλη, εθνικά κοινοβούλια, επιχειρηματικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις, εκπροσώπους της κοινωνίας των πολιτών και της βιομηχανίας[17]. Λαμβάνοντας υπόψη τα σχόλια και τις παρατηρήσεις στην Πράσινη Βίβλο για τα συνταξιοδοτικά συστήματα, τον Απρίλιο του 2011, οι υπηρεσίες της Επιτροπής ζήτησαν από την ΕΑΑΕΣ τεχνικές συμβουλές σχετικά με την τροποποίηση της οδηγίας. Η ΕΑΑΕΣ συνέστησε – τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας – να εφαρμοστεί στα ΙΕΣΠ το πλαίσιο διακυβέρνησης το οποίο περιγράφεται στην οδηγία Φερεγγυότητα II. Τη δημοσίευση του σχεδίου συμβουλών[18] ακολούθησε εκτενής διαβούλευση[19]. Η ΕΑΑΕΣ παρέδωσε τις τελικές συμβουλές της τον Φεβρουάριο του 2012 και η Γενική Διεύθυνση Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών οργάνωσε βάσει αυτών ανταλλαγή απόψεων μεταξύ ενδιαφερομένων στη διάρκεια δημόσιας ακρόασης την 1η Μαρτίου 2012. Στη συνέχεια, οι υπηρεσίες της Επιτροπής εκπόνησαν μελέτη ποσοτικού αντικτύπου για τις ποσοτικές απαιτήσεις, καθώς και μελέτη για τον διοικητικό φόρτο σχετικά με τις πτυχές που αφορούν τη διακυβέρνηση και τη γνωστοποίηση πληροφοριών. Και οι δύο μελέτες βασίζονται σε συνεισφορές της βιομηχανίας και των κοινωνικών εταίρων. Η παρούσα πρόταση συνοδεύεται από έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων, η οποία εξετάζει μια σειρά επιλογών πολιτικής και επιμέρους επιλογών. Η έκθεση υποβλήθηκε πρώτη φορά στην επιτροπή εκτίμησης επιπτώσεων στις 4 Σεπτεμβρίου 2013. Η εν λόγω επιτροπή ζήτησε την εκ νέου υποβολή της με πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με τις απόψεις των διαφόρων ομάδων ενδιαφερομένων, τον ορισμό του προβλήματος, τις πτυχές που αφορούν την επικουρικότητα και την αναλογικότητα, τις επιλογές και τις αναμενόμενες επιπτώσεις. Η έκθεση αναθεωρήθηκε αναλόγως και οι κυριότερες αλλαγές ήταν οι εξής: i) η πληρέστερη περιγραφή των απόψεων των κρατών μελών και των διαφόρων κατηγοριών ενδιαφερομένων, ii) η λεπτομερέστερη ανάλυση των προβλημάτων που επιχειρεί να επιλύσει η προτεινόμενη δράση, iii) όσον αφορά την επικουρικότητα, η λεπτομερέστερη περιγραφή των στοιχείων που συνηγορούν υπέρ της δράσης της ΕΕ, iv) η διευκρίνιση ότι δεν προτείνεται περαιτέρω εναρμόνιση της εποπτικής πληροφόρησης, v) μια νέα ενότητα σχετικά με τον αντίκτυπο της πρωτοβουλίας στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις και vi) η λεπτομερέστερη περιγραφή των παραδοχών που χρησιμοποιήθηκαν για τον υπολογισμό των αναμενόμενων οφελών και του κόστους των διαφόρων επιλογών. Η εκτίμηση επιπτώσεων υποβλήθηκε εκ νέου στις 16 Οκτωβρίου 2013. Στις 6 Νοεμβρίου, η επιτροπή δήλωσε ότι δεν μπορούσε να εκδώσει θετική γνώμη και ζήτησε ορισμένες περαιτέρω τροποποιήσεις. 3. Νομικά στοιχεία της πρότασης 3.1. Νομική βάση Η παρούσα πρόταση αναδιατυπώνει την οδηγία 2003/41/ΕΚ. Ταυτόχρονα κωδικοποιεί τις αμετάβλητες διατάξεις της και την τροποποιεί. Νομικές βάσεις της οδηγίας 2003/41/ΕΚ είναι τα πρώην άρθρα 47 παράγραφος 2, 55 και 95 ΣΕΚ (νυν άρθρα 53, 62 και 114 παράγραφος 1 ΣΛΕΕ). Η πρόταση διατηρεί τις νομικές βάσεις της οδηγίας. Επιδιώκει την εγκαθίδρυση της εσωτερικής αγοράς μέσω της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών και της ελευθερίας εγκατάστασης, ενώ ρυθμίζει την έναρξη και άσκηση δραστηριοτήτων ως ελεύθερων επαγγελματιών και θεσπίζει υψηλό επίπεδο προστασίας για τους καταναλωτές. Η οδηγία 2003/41/ΕΚ ρυθμίζει θέματα όπως τις προϋποθέσεις λειτουργίας των ΙΕΣΠ, συμπεριλαμβανομένης κοινής προσέγγισης για την καταχώριση ή την έγκρισή τους, τους κανόνες και τις διαδικασίες που πρέπει να τηρούνται όταν τα ΙΕΣΠ επιθυμούν να παράσχουν τις υπηρεσίες τους σε άλλα κράτη μέλη, ποσοτικούς κανόνες φερεγγυότητας, επενδυτικούς κανόνες βασισμένους στον κανόνα της συνετής διαχείρισης, απαιτήσεις για την αποτελεσματική διαχείριση, συμπεριλαμβανομένων των απαιτήσεων περί ικανοτήτων και ήθους, τη χρήση υπηρεσιών εσωτερικού ελέγχου και αναλογιστικών υπηρεσιών, τις απαιτήσεις διαχείρισης των κινδύνων, τη χρήση θεματοφυλάκων, τις πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται στα μέλη και στους δικαιούχους καθώς και τις εποπτικές εξουσίες και τις υποχρεώσεις υποβολής εκθέσεων. Η παρούσα πρόταση βασίζεται στα ως άνω στοιχεία. Όσον αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να γνωστοποιούνται από το ΙΕΣΠ, η πρόταση θεσπίζει, για παράδειγμα, μια πανευρωπαϊκή δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών. Όσον αφορά την αποτελεσματική διαχείριση των ΙΕΣΠ, θεσπίζει λεπτομερέστερους κανόνες σχετικά με τις ικανότητες και το ήθος και τις βασικές λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της διαχείρισης κινδύνων. Σκοπός της πρότασης είναι επίσης η διευκόλυνση της διασυνοριακής δραστηριότητας. Οι δύο σκοποί της οδηγίας 2003/41/ΕΚ διατηρούνται. Κανένας από τους σκοπούς δεν είναι δευτερεύων ούτε έμμεσος σε σχέση με τον άλλο. Για παράδειγμα, ο επαγγελματισμός της διαχείρισης των ΙΕΣΠ μέσω του καθορισμού των καθηκόντων και των αρμοδιοτήτων βασικών υπαλλήλων διαχείρισης και η θέσπιση μελλοντοστραφούς αυτοαξιολόγησης των κινδύνων ενισχύουν την προστασία των καταναλωτών. Αντιστρόφως, η καλύτερη ενημέρωση μέσω της δήλωσης συνταξιοδοτικών παροχών παρέχει τη δυνατότητα σε μέλη και δικαιούχους να απαιτούν μεγαλύτερη λογοδοσία από τα ΙΕΣΠ. Το υψηλότερο επίπεδο εναρμόνισης των ως άνω απαιτήσεων διευκολύνει τη διασυνοριακή δραστηριότητα μειώνοντας τα έξοδα συναλλαγών και παροτρύνοντας την καινοτομία στην αγορά. 3.2. Επικουρικότητα και αναλογικότητα Η ανάληψη δράσης σε επίπεδο ΕΕ στον συγκεκριμένο τομέα προσθέτει αξία, επειδή η δράση από τα κράτη μέλη μόνα τους δεν μπορεί: (i) να άρει τα εμπόδια στις διασυνοριακές δραστηριότητες των ΙΕΣΠ· (ii) να διασφαλίσει υψηλότερο ελάχιστο επίπεδο προστασίας των καταναλωτών σε ολόκληρη την ΕΕ· (iii) να επιτύχει οικονομίες κλίμακας, διαφοροποίηση των κινδύνων και καινοτομία εγγενή στη διασυνοριακή δραστηριότητα· (iv) να αποτρέψει την καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου ρυθμιστικού καθεστώτος μεταξύ τομέων χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών· (v) να αποτρέψει την καταχρηστική επιλογή του ευνοϊκότερου ρυθμιστικού καθεστώτος μεταξύ κρατών μελών και (vi) να λάβει υπόψη τα συμφέροντα των διασυνοριακών εργαζομένων. Βάσει της προτεινόμενης δράσης, τα κράτη μέλη διατηρούν πλήρη ευθύνη για την οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων τους. Η αναθεώρηση δεν αμφισβητεί το συγκεκριμένο δικαίωμα. Επίσης, η αναθεώρηση δεν αφορά ζητήματα εθνικής κοινωνικής, εργατικής και φορολογικής νομοθεσίας ή νομοθεσίας περί συμβάσεων. Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, όπως κατοχυρώνεται στο άρθρο 5 παράγραφος 4 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ). Οι επιλεγείσες πολιτικές επιδιώκουν την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ του δημόσιου συμφέροντος, της προστασίας των μελών και των δικαιούχων, καθώς και του κόστους για τα ιδρύματα, τους χρηματοδότες και τους επόπτες. Οι επιλογές εξετάστηκαν προσεκτικά, εκπονήθηκαν ως ελάχιστες προδιαγραφές και προσαρμόστηκαν λαμβάνοντας υπόψη διάφορα επιχειρηματικά μοντέλα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, σε γενικές γραμμές, η πρόταση θα ενθαρρύνει την παροχή επαγγελματικών συντάξεων. 3.3. Παραπομπές σε άλλες οδηγίες Η παρούσα πρόταση αφορά αναδιατύπωση και παραπέμπει στις οδηγίες 2003/41/ΕΚ, 2009/138/ΕΚ, 2010/78/ΕΕ[20], 2011/61/ΕΕ και 2013/14/ΕΕ[21]. Η οδηγία 2003/41/ΕΚ θα καταργηθεί με την παρούσα οδηγία. 3.4. Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης Καθώς η παρούσα πρόταση αποτελεί αναδιατύπωση της οδηγίας 2003/41/ΕΚ, η λεπτομερής επεξήγηση που ακολουθεί επικεντρώνεται μόνον στις νέες διατάξεις ή στις διατάξεις οι οποίες πρόκειται να τροποποιηθούν. Τίτλος I – ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Το άρθρο 6 περιλαμβάνει πλέον νέους ή/και αποσαφηνισμένους ορισμούς των όρων «χρηματοδοτούσα επιχείρηση», «κράτος μέλος καταγωγής», «κράτος μέλος υποδοχής», «μεταφέρον ίδρυμα» και «παραλαμβάνον ίδρυμα», «οργανωμένη αγορά», «πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης», «μηχανισμός οργανωμένης διαπραγμάτευσης», «σταθερό μέσο» και «βασικές λειτουργίες». Το άρθρο 9, σε συνδυασμό με το άρθρο 10, δεν απαριθμεί πλέον τις προϋποθέσεις λειτουργίας χωριστά, αλλά αναθέτει στα κράτη μέλη την ευθύνη να διασφαλίζουν ότι κάθε ίδρυμα είναι καταχωρισμένο ή εγκεκριμένο και ότι έχουν θεσπίσει κατάλληλους κανόνες για τα συνταξιοδοτικά καθεστώτα. Το άρθρο 12 τροποποιείται με τρεις τρόπους. Πρώτον, ορίζει ότι ένα ίδρυμα ασκεί διασυνοριακή δραστηριότητα, όταν διαχειρίζεται ένα συνταξιοδοτικό καθεστώς που υπόκειται στην κοινωνική και εργατική νομοθεσία άλλου κράτους μέλους, συμπεριλαμβανομένων των περιπτώσεων όπου το ίδρυμα και η χρηματοδοτούσα επιχείρηση βρίσκονται στο ίδιο κράτος μέλος[22]. Δεύτερον η παράγραφος 4 απαιτεί αιτιολογημένη απόφαση από αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, σε περίπτωση απαγόρευσης της διασυνοριακής δραστηριότητας από την εν λόγω αρχή. Επιπλέον, εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής δεν ενημερώνει μια αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, οφείλει να αιτιολογεί την άρνησή της. Τρίτον, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί πλέον να επιβάλει πρόσθετες απαιτήσεις πληροφόρησης στα ιδρύματα που ασκούν διασυνοριακές δραστηριότητες. Και τούτο διότι η πρόταση καθιερώνει τυποποιημένη δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών (βλ. άρθρα 40 έως 54). Το άρθρο 13 θεσπίζει νέους κανόνες για τη διασυνοριακή μεταφορά συνταξιοδοτικών προγραμμάτων, η οποία πρέπει να υπόκειται σε προηγούμενη έγκριση από αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος. Εάν η εθνική κοινωνική και εργατική νομοθεσία σχετικά με την οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων δεν προβλέπει κάτι διαφορετικό, η μεταφορά και οι προϋποθέσεις της υπόκεινται σε προηγούμενη έγκριση από τα ενδιαφερόμενα μέλη και τους δικαιούχους ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, τους εκπροσώπους τους. Το άρθρο 13 περιέχει επίσης κανόνες σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών για την ισχύουσα κοινωνική και εργατική νομοθεσία στο πλαίσιο της οποίας πρέπει να λειτουργεί το συνταξιοδοτικό πρόγραμμα. Εάν, μετά τη μεταφορά, το παραλαμβάνον ίδρυμα ασκεί διασυνοριακή δραστηριότητα, εφαρμόζεται το άρθρο 12 παράγραφοι 8 και 9. Το ίδρυμα θα διαχειρίζεται το συνταξιοδοτικό καθεστώς σύμφωνα με την κοινωνική και εργατική νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής[23], με αποτέλεσμα να μη μεταβάλλεται το επίπεδο προστασίας των μελών και των δικαιούχων τους οποίους αφορά η μεταφορά. Τίτλος II – ΠΟΣΟΤΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ Το άρθρο 20 για τους επενδυτικούς κανόνες τροποποιείται με τρεις τρόπους. Πρώτον, το κράτος μέλος υποδοχής δεν μπορεί πλέον να επιβάλει πρόσθετους επενδυτικούς κανόνες στα ιδρύματα που ασκούν διασυνοριακές δραστηριότητες. Αυτό διευκολύνει την οργάνωση της διαχείρισης επενδύσεων, ιδίως για τα καθεστώτα καθορισμένων εισφορών. Δεν υπονομεύει όμως την προστασία των μελών και των δικαιούχων, διότι συμβαδίζει με ενισχυμένους κανόνες διακυβέρνησης και εποπτείας. Δεύτερον, το άρθρο 20 παράγραφος 6 στοιχείο α) επικαιροποιήθηκε ώστε να αντικατοπτρίζει την ορολογία που χρησιμοποιείται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. …/… [MiFIR]. Τρίτον, ο αμφίσημος όρος «επιχειρηματικά κεφάλαια» [άρθρο 20 παράγραφος 6 στοιχείο γ)] αντικαθίσταται με ορολογία η οποία απηχεί καλύτερα την αρχική σημασία της συγκεκριμένης διάταξης, και συγκεκριμένα ότι τα κράτη μέλη δεν μπορούν να περιορίζουν τα ιδρύματα τα οποία επιθυμούν να επενδύσουν σε μακροπρόθεσμα μέσα που δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε οργανωμένες αγορές. Επιπλέον, οι επενδυτικοί κανόνες δεν πρέπει να περιορίζουν τις επενδύσεις σε στοιχεία ενεργητικού μη εισηγμένα στο χρηματιστήριο, τα οποία χρηματοδοτούν έργα υποδομών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και ανθεκτικά στην κλιματική αλλαγή. Δεν προτείνεται περαιτέρω εναρμόνιση των κανόνων που αφορούν την κατάσταση χρηματοοικονομικής φερεγγυότητας του ιδρύματος. Τίτλος III – ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΔΙΕΠΟΥΝ ΤΙΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ Για τα μικρά ΙΕΣΠ, η πρόταση διατηρεί τη δυνατότητα των κρατών μελών να εξαιρούν τα ιδρύματα που διαχειρίζονται καθεστώτα στα οποία αθροιστικώς μετέχουν λιγότερα από 100 μέλη συνολικά. Για τα άλλα ΙΕΣΠ, ειδικά μέτρα, για παράδειγμα σχετικά με τις βασικές λειτουργίες και την αξιολόγηση των κινδύνων, διασφαλίζουν ότι οι απαιτήσεις διακυβέρνησης είναι αναλογικές. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 – Σύστημα διακυβέρνησης Με εξαίρεση τα άρθρα 31 και 32 (πρώην άρθρα 10 και 12), ο συγκεκριμένος τίτλος είναι νέος στην οδηγία και θεσπίζει νέες λεπτομερείς απαιτήσεις διακυβέρνησης για τα ΙΕΣΠ. Το άρθρο 21 ορίζει ότι το διοικητικό, το διαχειριστικό ή το εποπτικό όργανο του ΙΕΣΠ έχει την τελική ευθύνη για τη συμμόρφωση του ΙΕΣΠ προς τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζονται βάσει της παρούσας οδηγίας. Οι κανόνες διακυβέρνησης των ΙΕΣΠ δεν θίγουν τον ρόλο των κοινωνικών εταίρων στη διαχείρισή τους. Το άρθρο 22 ορίζει ότι τα ιδρύματα πρέπει να διαθέτουν αποτελεσματικό σύστημα διακυβέρνησης, το οποίο εξασφαλίζει τη χρηστή και συνετή διαχείριση των δραστηριοτήτων τους. Το σύστημα πρέπει να είναι ανάλογο προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ΙΕΣΠ, ώστε να διασφαλίζεται ότι οι απαιτήσεις διακυβέρνησης δεν είναι υπερβολικά επαχθείς, λόγου χάριν, για μικρά ιδρύματα. Το άρθρο 23 υποχρεώνει τα ΙΕΣΠ να διασφαλίζουν ότι όλα τα πρόσωπα που διαχειρίζονται πραγματικά το ΙΕΣΠ ή ασκούν βασικές λειτουργίες διαθέτουν κατάλληλα επαγγελματικά προσόντα, γνώσεις και πείρα, ώστε να διασφαλίζεται η χρηστή και συνετή διαχείριση του ΙΕΣΠ ή η ορθή άσκηση των βασικών λειτουργιών τους (ικανότητες) καθώς και ότι χαίρουν υπόληψης και χαρακτηρίζονται από ακεραιότητα (ήθος). Το άρθρο 24 ορίζει ότι τα ιδρύματα πρέπει να διαθέτουν χρηστή πολιτική αποδοχών και η πολιτική αυτή πρέπει να δημοσιοποιείται. Το άρθρο αυτό προτείνει επίσης να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδίδει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη. Το άρθρο 25 καθορίζει τις γενικές αρχές για τις βασικές λειτουργίες. Τα ΙΕΣΠ μπορούν να επιτρέπουν σε ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή μια μεμονωμένη οργανωτική μονάδα να ασκεί περισσότερες από μία βασικές λειτουργίες, αλλά οφείλουν να αναθέτουν πάντοτε τη λειτουργία της διαχείρισης κινδύνων σε διαφορετικό πρόσωπο ή διαφορετική οργανωτική μονάδα από εκείνα που ασκούν τη λειτουργία του εσωτερικού ελέγχου. Το άρθρο 26 ορίζει ότι τα ΙΕΣΠ πρέπει να διαθέτουν αποτελεσματικό σύστημα διαχείρισης κινδύνων, το οποίο είναι αναγκαίο για τον προσδιορισμό, την παρακολούθηση, τη διαχείριση και την αναφορά, σε συνεχή βάση, όλων των κινδύνων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που έχουν ανατεθεί σε τρίτους ή στη συνέχεια ανατίθενται εκ νέου σε τρίτους, στους οποίους εκτίθενται ή ενδέχεται να εκτεθούν, και των αλληλεξαρτήσεών τους. Η διαχείριση κινδύνων θα πρέπει να είναι ανάλογη προς το μέγεθος, την εσωτερική οργάνωση και τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος. Το άρθρο 27 προβλέπει αποτελεσματική λειτουργία εσωτερικού ελέγχου, η οποία αξιολογεί την καταλληλότητα και την αποτελεσματικότητα του συστήματος εσωτερικού ελέγχου και άλλων στοιχείων του συστήματος διακυβέρνησης, συμπεριλαμβανομένων των δραστηριοτήτων που έχουν ανατεθεί σε τρίτους ή στη συνέχεια ανατίθενται εκ νέου σε τρίτους. Η λειτουργία του εσωτερικού ελέγχου ασκείται από ένα τουλάχιστον ανεξάρτητο πρόσωπο, εντός ή εκτός του ιδρύματος. Το άρθρο 28 προβλέπει αποτελεσματική αναλογιστική λειτουργία για τον συντονισμό και την εποπτεία του υπολογισμού τεχνικών αποθεματικών, καθώς και για την εκτίμηση της καταλληλότητας των μεθόδων και των υποκείμενων μοντέλων, όταν τα μέλη και οι δικαιούχοι δεν φέρουν όλους τους κινδύνους. Το άρθρο 29 ορίζει ότι τα ιδρύματα πρέπει να εκπονούν αξιολόγηση κινδύνων για τις συντάξεις τακτικά και αμέσως σε περίπτωση σημαντικής μεταβολής των χαρακτηριστικών κινδύνου του ιδρύματος. Η αξιολόγηση πρέπει να καταδεικνύει τη συμβατότητα διάφορων στοιχείων σύμφωνα με τις εθνικές απαιτήσεις. Η αξιολόγηση πρέπει να περιλαμβάνει νέους ή αναδυόμενους κινδύνους, οι οποίοι σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, τη χρήση πόρων και το περιβάλλον. Η αξιολόγηση των κινδύνων για τις συντάξεις θα πρέπει να είναι ανάλογη προς το μέγεθος, την εσωτερική οργάνωση και τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος. Το άρθρο 30 προτείνει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σχετικά με την αξιολόγηση των κινδύνων για τις συντάξεις. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 – Εξωτερική ανάθεση και διαχείριση επενδύσεων Το άρθρο 33 θεσπίζει τους κανόνες για την ανάθεση δραστηριοτήτων σε τρίτους (εξωτερική ανάθεση), συμπεριλαμβανομένων δραστηριοτήτων που αποτελούν αντικείμενο εκ νέου εξωτερικής ανάθεσης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 – Θεματοφύλακας Τα άρθρα 35 έως 37 ορίζουν ότι τα ΙΕΣΠ πρέπει να διορίζουν έναν μοναδικό θεματοφύλακα για τα καθήκοντα της φύλαξης των στοιχείων ενεργητικού και της εποπτείας, εάν τα μέλη και οι δικαιούχοι φέρουν πλήρως τον επενδυτικό κίνδυνο. Τίτλος IV – ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΕΧΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΔΕΧΟΜΕΝΑ ΜΕΛΗ, ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥΧΟΥΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 – Γενικές διατάξεις Στο παρόν κεφάλαιο περιγράφονται οι λεπτομέρειες των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται σε μέλη, ενδεχόμενα μέλη και, μετά τη συνταξιοδότηση, στους δικαιούχους, με βάση το πρώην άρθρο 11. Το άρθρο 38 περιγράφει τη γενική αρχή που ισχύει για τη γνωστοποίηση πληροφοριών. Το άρθρο 39 προσδιορίζει τον τύπο των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται στα μέλη (και στους δικαιούχους), όπως τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των μερών, τους κινδύνους και τις επενδυτικές επιλογές και κατά πόσον αυτές ισχύουν εξ ορισμού ή όχι. Το ίδρυμα πρέπει να δημοσιεύει τους όρους του συγκεκριμένου συνταξιοδοτικού καθεστώτος σε δικτυακό τόπο. Το άρθρο 40 υποχρεώνει τα ΙΕΣΠ να παρέχουν στο φυσικό πρόσωπο, ανά δωδεκάμηνο, δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών («ΔΣΠ»), με τον σαφέστερο δυνατό τρόπο, επίσης ως βάση για την εισαγωγή πληροφοριών σε μια δυνητική υπηρεσία παρακολούθησης των συντάξεων, όπως περιγράφεται στη Λευκή Βίβλο για τις συντάξεις[24]. Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη ήδη προβλέπουν πλήρη ενημέρωση των ατόμων που καλύπτει ένα ή περισσότερους συνταξιοδοτικούς πυλώνες, θα διατηρήσουν την ευελιξία στον σχεδιασμό των πληροφοριακών τους συστημάτων για τις συντάξεις, εφόσον τηρούν τις απαιτήσεις της παρούσας πρότασης. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 – Δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών Τα άρθρα 40 έως 44 καθορίζουν γενικές διατάξεις για τη ΔΣΠ, η οποία προορίζεται για ενεργά μέλη του συνταξιοδοτικού προγράμματος. Η κεντρική ιδέα της ΔΣΠ βασίζεται στη γνωμοδότηση της ΕΑΑΕΣ προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας ΙΕΣΠ, αξιοποιεί δε τις εθνικές βέλτιστες πρακτικές σε διάφορα κράτη μέλη και τις διεθνείς εργασίες που αναπτύσσονται από τον ΟΟΣΑ[25]. Η ΔΣΠ εξασφαλίζει συγκρισιμότητα με την πληροφόρηση που απαιτείται από τη νομοθεσία σε άλλους οικονομικούς τομείς, όπως το βασικό έγγραφο για τους επενδυτές σε επενδυτικά κεφάλαια ανοικτού τύπου (ΟΣΕΚΑ), ενώ λαμβάνει υπόψη τις ιδιαιτερότητες του τομέα των επαγγελματικών συντάξεων. Επιπλέον, η ΔΣΠ αφήνει επαρκή περιθώρια στα κράτη μέλη για να θεσπίσουν πιο συγκεκριμένες απαιτήσεις και ολοκληρωμένα συστήματα που επιτρέπουν συγκρισιμότητα μεταξύ των διαφόρων πυλώνων του συνταξιοδοτικού συστήματος. Η τυποποίηση της ΔΣΠ θα επιτρέψει την αυτοματοποίηση της τακτικής κατάρτισης της ΔΣΠ και την ενδεχόμενη εξωτερική ανάθεσή της, με αποτέλεσμα τη διατήρηση του κόστους σε χαμηλό επίπεδο, ιδίως για τα μικρότερα ιδρύματα. Τα άρθρα 46 έως 53 προσδιορίζουν τα συστατικά στοιχεία της ΔΣΠ, τα οποία πρέπει να διαβάζονται σε συνδυασμό με το άρθρο 45. Τα συστατικά στοιχεία είναι τα ακόλουθα: · προσωπικά στοιχεία του μέλους· · ταυτότητα του ιδρύματος· · εγγυήσεις· · υπόλοιπο, εισφορές και έξοδα· · προβλέψεις για τη σύνταξη· · επενδυτικό προφίλ· · επιδόσεις κατά το παρελθόν· και · συμπληρωματικές πληροφορίες. Το άρθρο 54 προτείνει να εξουσιοδοτηθεί η Επιτροπή να εκδώσει κατ’ εξουσιοδότηση πράξη σχετικά με τη ΔΣΠ. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3 – Άλλες πληροφορίες και έγγραφα που πρέπει να παρέχονται Το παρόν κεφάλαιο αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχουν τα ΙΕΣΠ σε μέλη και δικαιούχους σε διαφορετικά συνταξιοδοτικά στάδια, π.χ. ακριβώς πριν από την ένταξη στο καθεστώς, ακριβώς πριν από τη συνταξιοδότηση ή κατά τη διάρκεια της φάσης πληρωμής. Το άρθρο 55 θεσπίζει συγκεκριμένους κανόνες για την παροχή πληροφοριών από τα ΙΕΣΠ σε ενδεχόμενα μέλη προτού ενταχθούν στο συνταξιοδοτικό καθεστώς του ΙΕΣΠ. Το άρθρο 56 καθορίζει τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στα μέλη πριν από τη συνταξιοδότηση. Αυτές πρέπει να παρέχονται επιπλέον της ΔΣΠ, τουλάχιστον δύο έτη πριν από τη συνταξιοδότηση, ανεξάρτητα από το κατά πόσον αυτή είναι προκαθορισμένη ή μη. Το άρθρο 57 περιγράφει αναλυτικά τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται στους δικαιούχους κατά τη φάση πληρωμής. Αυτές οι πληροφορίες προς τους δικαιούχους πρέπει να αντικαθιστούν τη ΔΣΠ. Το άρθρο 58 προσδιορίζει τις πληροφορίες που παρέχονται κατόπιν αιτήσεως μελών και δικαιούχων. Τίτλος V – ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΠΟΠΤΕΙΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1 – Γενικοί κανόνες περί προληπτικής εποπτείας Το άρθρο 59 ορίζει την προστασία των μελών και των δικαιούχων του καθεστώτος ως κύριο σκοπό της προληπτικής εποπτείας. Το άρθρο 60 ορίζει τους τομείς οι οποίοι πρέπει να θεωρούνται ότι υπόκεινται σε προληπτική εποπτεία στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας. Το άρθρο αυτό αίρει την ανασφάλεια δικαίου για τα ΙΕΣΠ, η οποία οφείλεται στις διαφορές στο πεδίο εφαρμογής της νομοθεσίας περί προληπτικής εποπτείας των κρατών μελών. Το άρθρο 61 περιγράφει τις γενικές αρχές της προληπτικής εποπτείας. Για παράδειγμα, προβλέπει ότι η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής είναι αποκλειστικά υπεύθυνη για την προληπτική εποπτεία όλων των εγκεκριμένων ή καταχωρισμένων στη δικαιοδοσία της ΙΕΣΠ. Επιπλέον, το άρθρο θεσπίζει την αρχή ότι η εποπτεία των ΙΕΣΠ πρέπει να είναι μελλοντοστραφής και βασισμένη στους κινδύνους, καθώς και έγκαιρη και αναλογική. Το άρθρο 63 θεσπίζει τη διαδικασία εποπτικής εξέτασης, με στόχο τον προσδιορισμό των ΙΕΣΠ με χρηματοοικονομικά, οργανωτικά ή άλλα χαρακτηριστικά, τα οποία ενδέχεται να συνεπάγονται προφίλ υψηλότερου κινδύνου. Το άρθρο 64 διασφαλίζει ότι όλες οι νέες απαιτήσεις οι οποίες θεσπίζονται με την παρούσα πρόταση αντικατοπτρίζονται στην εξουσία που παρέχεται στις αρμόδιες αρχές σε σχέση με την παροχή πληροφοριών. Το άρθρο 65 προβλέπει ότι οι αρμόδιες αρχές πρέπει να εκτελούν τα καθήκοντά τους με διαφάνεια και λογοδοσία. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2 – Επαγγελματικό απόρρητο και ανταλλαγή πληροφοριών Τα άρθρα 66 έως 71 προβλέπουν και καθορίζουν τις προϋποθέσεις για την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ αρμόδιων αρχών και αρχών και οργάνων, η οποία συμβάλλει στην ενίσχυση της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος. ΤΙΤΛΟΣ VI – ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Τα άρθρα 73 έως 81 θεσπίζουν υποχρεώσεις συνεργασίας και υποβολής εκθέσεων, καθώς και προϋποθέσεις για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα. Προβλέπουν την αξιολόγηση και την επανεξέταση της οδηγίας, την τροποποίηση της οδηγίας 2009/138/ΕΚ Φερεγγυότητα ΙΙ, την προθεσμία εφαρμογής της οδηγίας, τις καταργούμενες διατάξεις και τους αποδέκτες της οδηγίας. 4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις Οι ειδικές δημοσιονομικές επιπτώσεις αξιολογούνται στο νομοθετικό δημοσιονομικό δελτίο και σχετίζονται με καθήκοντα τα οποία ανατίθενται στην ΕΑΑΕΣ. ê 2003/41/ΕΚ 2014/0091 (COD) Πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις δραστηριότητες και την εποπτεία των ιδρυμάτων που προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών (αναδιατύπωση) (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη: Έχοντας υπόψη τη Σσυνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότηταςγια τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 5347 παράγραφος 2, το άρθρο 6255 και το άρθρο 11495 παράγραφος 1, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ò νέο Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, ê 2003/41/ΕΚ Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, ò νέο Μετά από διαβούλευση με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, ê 2003/41/ΕΚ Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης (3), Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ò νέο (1) Η οδηγία 2003/41/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[26] έχει τροποποιηθεί επανειλημμένα και ουσιωδώς[27]. Με την ευκαιρία νέων τροποποιήσεων, είναι σκόπιμη, για λόγους σαφήνειας, η αναδιατύπωση της εν λόγω οδηγίας. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 1 Μια γνήσια εσωτερική αγορά για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες είναι ουσιώδους σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στην Κοινότητα. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 2 (προσαρμοσμένο) ð νέο (2) Έχουν γίνει ήδη σημαντικά βήματα προς την κατεύθυνση της εσωτερικής αγοράς,Η εσωτερική αγορά γεγονός που επιτρέπει ð θα πρέπει να επιτρέπει ï στα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να ασκούν δραστηριότητες σε άλλα κράτη μέλη και να εξασφαλίζει υψηλό επίπεδο προστασίας ð στα μέλη και τους δικαιούχους επαγγελματικών συνταξιοδοτικών καθεστώτων ï στους καταναλωτές χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 3 (προσαρμοσμένο) Η ανακοίνωση της Επιτροπής «Εφαρμογή του πλαισίου για τις χρηματοπιστωτικές αγορές: πρόγραμμα δράσης» εντοπίζει σειρά μέτρων που είναι απαραίτητα για την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, το δε Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατά τη σύνοδό του στη Λισσαβώνα στις 23 και 24 Μαρτίου 2000 ζήτησε να εφαρμοστεί αυτό το πρόγραμμα δράσης μέχρι το 2005. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 4 (προσαρμοσμένο) Στο πρόγραμμα δράσης για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες τονίζεται ότι η κατάρτιση οδηγίας για την εποπτεία των ιδρυμάτων επαγγελματικής συνταξιοδότησης συνιστά επείγουσα προτεραιότητα, δεδομένου ότι τα ιδρύματα αυτά είναι μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, τα οποία, αν και έχουν να διαδραματίσουν κεντρικό ρόλο στην ολοκλήρωση, αποτελεσματικότητα και ρευστότητα των χρηματοπιστωτικών αγορών, δεν καλύπτονται από κανένα συνεκτικό κοινοτικό νομοθετικό πλαίσιο, το οποίο θα τους παρείχε τη δυνατότητα να επωφελούνται πλήρως των πλεονεκτημάτων της εσωτερικής αγοράς. ò νέο (3) Η οδηγία 2003/41/ΕΚ αποτέλεσε ένα πρώτο νομοθετικό βήμα προς την κατεύθυνση μιας εσωτερικής αγοράς επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, οργανωμένης σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Μια πραγματική εσωτερική αγορά επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών παραμένει καθοριστικής σημασίας για την οικονομική ανάπτυξη και τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς και για την αντιμετώπιση της πρόκλησης της γήρανσης της ευρωπαϊκής κοινωνίας. Η οδηγία, η οποία χρονολογείται από το 2003, δεν τροποποιήθηκε ουσιαστικά προς την κατεύθυνση της θέσπισης ενός σύγχρονου συστήματος διακυβέρνησης βασισμένου στον κίνδυνο επίσης για τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 5 (προσαρμοσμένο) ð νέο (4) ð Απαιτείται η λήψη μέτρων για την περαιτέρω ανάπτυξη της επικουρικής ιδιωτικής συνταξιοδοτικής αποταμίευσης, όπως είναι οι επαγγελματικές συντάξεις. Αυτό είναι σημαντικό, επειδή τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης υφίστανται ολοένα και μεγαλύτερες πιέσεις, γεγονός το οποίο σημαίνει ότι οι πολίτες θα βασίζονται ολοένα και περισσότερο στο μέλλον σε επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές για τη συμπλήρωσή τους. ï Από τη στιγμή που τα συστήματα κοινωνικής ασφάλισης υφίστανται συνεχώς πιέσεις οι επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές θα αποτελούν στο μέλλον όλο και περισσότερο το συμπλήρωμά τους. Για το λόγο αυτό οΟι επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές θα πρέπει να αναπτυχθούν, χωρίς ωστόσο να τίθεται υπό αμφισβήτηση η σημασία των δημόσιων συνταξιοδοτικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης όσον αφορά την ασφάλεια, τη βιωσιμότητα και την αποτελεσματικότητα της κοινωνικής προστασίας, η οποία θα πρέπει να διασφαλίζει ένα αποδεκτό βιοτικό επίπεδο κατά το γήρας και να αποτελεί συνεπώς το επίκεντρο του στόχου της ενίσχυσης του ευρωπαϊκού κοινωνικού προτύπου. ò νέο (5) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που αναγνωρίζονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το δικαίωμα προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, την επιχειρηματική ελευθερία και το δικαίωμα σε υψηλό επίπεδο προστασίας του καταναλωτή, διασφαλίζοντας ειδικότερα υψηλότερο επίπεδο διαφάνειας των συνταξιοδοτικών παροχών και ενημερωμένο προσωπικό χρηματοοικονομικό και συνταξιοδοτικό προγραμματισμό και διευκολύνοντας τη διασυνοριακή δραστηριότητα των ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών και των επιχειρήσεων. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να εφαρμόζεται σύμφωνα με τα εν λόγω δικαιώματα και αρχές. (6) Παρά την έναρξη ισχύος της οδηγίας 2003/41/ΕΚ εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικά εποπτικά εμπόδια, τα οποία καθιστούν πιο δαπανηρή για τα ιδρύματα τη διασυνοριακή διαχείριση συνταξιοδοτικών καθεστώτων. Επιπλέον, το υφιστάμενο ελάχιστο επίπεδο προστασίας μελών και δικαιούχων πρέπει να αυξηθεί. Αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία καθώς έχει αυξηθεί σημαντικά ο αριθμός των Ευρωπαίων που βασίζονται σε καθεστώτα τα οποία μεταθέτουν τους κινδύνους μακροζωίας και αγοράς από το ίδρυμα ή την επιχείρηση που προσφέρει το επαγγελματικό συνταξιοδοτικό καθεστώς («χρηματοδοτούσα επιχείρηση») στο φυσικό πρόσωπο. Επιπλέον, το υφιστάμενο ελάχιστο επίπεδο παροχής πληροφοριών σε μέλη και δικαιούχους πρέπει να αυξηθεί. Οι εξελίξεις αυτές επιβάλλουν την τροποποίηση της οδηγίας. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 7 (7) Οι θεσπιζόμενοι με την παρούσα οδηγία κανόνες εποπτείας αποσκοπούν εξίσου να διασφαλίσουν ένα υψηλό επίπεδο ασφάλειας για τους μελλοντικούς συνταξιούχους, μέσω της επιβολής αυστηρών προτύπων εποπτείας, και να καταστήσουν εφικτή την αποτελεσματική διαχείριση των καθεστώτωνσυστημάτων επαγγελματικής συνταξιοδότησης. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 8 (8) Ιδρύματα εντελώς ξεχωριστά από οποιαδήποτε χρηματοδοτούσα επιχείρηση τα οποία ασκούν δραστηριότητες βάσει της αρχής της κεφαλαιοποίησης, με μοναδικό στόχο την προσφορά συνταξιοδοτικών παροχών, θα πρέπει να είναι ελεύθερα να παρέχουν υπηρεσίες και να προβαίνουν σε επενδύσεις, τηρουμένων απλώς συντονισμένων κανόνων εποπτείας, ανεξάρτητα από το αν πρόκειται για ιδρύματα που θεωρούνται νομικές οντότητες. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 9 (9) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να παραμένουν πλήρως υπεύθυνα για την οργάνωση των ιδίων συστημάτων συνταξιοδότησης καθώς και για τη λήψη απόφασης σχετικά με το ρόλο εκάστου των τριών «πυλώνων» του συνταξιοδοτικού συστήματος στα επί μέρους κράτη μέλη. Στα πλαίσια του δεύτερου πυλώνα, θα πρέπει επίσης να παραμένουν πλήρως υπεύθυνα για το ρόλο και τις λειτουργίες των διαφόρων ιδρυμάτων που προσφέρουν επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές, όπως τα ταμεία συντάξεων ολόκληρου του οικονομικού κλάδου, τα ταμεία συντάξεων των επιχειρήσεων και οι επιχειρήσεις ασφάλειας ζωής. Η παρούσα οδηγία δεν αποσκοπεί να αμφισβητήσει την εν λόγω αρχή. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 10 (10) Οι εθνικοί κανόνες σχετικά με τη συμμετοχή των ελεύθερων επαγγελματιών σε ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών διαφέρουν. Σε ορισμένα κράτη μέλη, τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών μπορούν να λειτουργούν βάσει συμφωνιών με επαγγελματικές ενώσεις ή ομάδες, των οποίων τα μέλη ενεργούν ως ελεύθεροι επαγγελματίες, ή απευθείας με ελεύθερους επαγγελματίες και μισθωτούς. Σε ορισμένα κράτη μέλη, ένας ελεύθερος επαγγελματίας μπορεί επίσης να γίνει μέλος ιδρύματος, εφόσον ενεργεί ως εργοδότης ή παρέχει τις επαγγελματικές του υπηρεσίες σε μια επιχείρηση. Σε ορισμένα κράτη μέλη, οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν μπορούν να ενταχθούν σε ίδρυμα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών εάν δεν πληρούν ορισμένες προϋποθέσεις, συμπεριλαμβανομένων των επιβαλλόμενων από το κοινωνικό και εργατικό δίκαιο. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 11 (11) Θα πρέπει να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα ιδρύματα που διαχειρίζονται καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης, τα οποία έχουν ήδη συντονισθεί σε κοινοτικόενωσιακό επίπεδο. Θα πρέπει πάντως να ληφθεί υπόψη η ιδιαιτερότητα των ιδρυμάτων τα οποία διαχειρίζονται, σε ένα και το αυτό κράτος μέλος, τόσο καθεστώτα κοινωνικής ασφάλισης όσο και επαγγελματικά συνταξιοδοτικά καθεστώτα. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 12 (12) Τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που καλύπτονται ήδη από κοινοτικόενωσιακό νομοθετικό πλαίσιο θα πρέπει γενικά να εξαιρούνται από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Δεδομένου όμως ότι τα ιδρύματα αυτά μπορούν επίσης να παρέχουν σε ορισμένες περιπτώσεις υπηρεσίες επαγγελματικής συνταξιοδότησης, είναι σημαντικό να εξασφαλιστεί ότι η παρούσα οδηγία δεν θα δημιουργεί στρεβλώσεις του ανταγωνισμού. Τέτοιες στρεβλώσεις μπορούν να αποφευχθούν με την εφαρμογή των απαιτήσεων εποπτείας της παρούσας οδηγίας στις υπηρεσίες επαγγελματικής συνταξιοδότησης που παρέχουν οι επιχειρήσεις ασφάλειας ζωής. Η Επιτροπή θα πρέπει να ελέγχει επίσης προσεκτικά την κατάσταση στις αγορές επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών και να αξιολογεί τη δυνατότητα επέκτασης της προαιρετικής εφαρμογής της παρούσας οδηγίας σε άλλα ρυθμιζόμενα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 13 (13) Όταν αποσκοπούν στην εξασφάλιση οικονομικής ασφάλειας μετά τη συνταξιοδότηση, οι εισφορές που καταβάλλουν τα ιδρύματα τα οποία προσφέρουν υπηρεσίες επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών πρέπει να μεριμνούν γενικώς για την καταβολή ισόβιας σύνταξης. Θα πρέπει επίσης να είναι δυνατές οι εισφορές για προσωρινή περίοδο ή η καταβολή ενός εφάπαξ ποσού. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 14 (14) Είναι σημαντικό να εξασφαλίζεται ότι οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με ειδικές ανάγκες δεν θα αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της φτώχειας αλλά θα απολαμβάνουν αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης. Η δέουσα κάλυψη των βιομετρικών κινδύνων στο πλαίσιο των συνταξιοδοτικών ρυθμίσεων αποτελεί σημαντική πτυχή της καταπολέμησης της φτώχειας και της ανασφάλειας μεταξύ των ηλικιωμένων. Κατά τον καθορισμό ενός συνταξιοδοτικού πλαισίου, οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι, ή οι αντίστοιχοι εκπρόσωποί τους, εξετάζουν τη δυνατότητα να περιλαμβάνεται στο πλαίσιο αυτό η κάλυψη του κινδύνου μακροζωίας και των κινδύνων της ανικανότητας απασχόλησης, καθώς και πρόβλεψη για επιζώντα προστατευόμενα άτομα. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 15 (15) Το να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να εξαιρέσουν από το πεδίο εφαρμογής της εθνικής εκτελεστικής νομοθεσίας τα ιδρύματα που διαχειρίζονται καθεστώτα στα οποία αθροιστικώς μετέχουν λιγότερα από 100 μέλη εν συνόλω μπορεί να διευκολύνει την εποπτεία σε ορισμένα κράτη μέλη, χωρίς να επηρεάσει την εύρυθμη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς στον εν λόγω τομέα. Αυτό, ωστόσο, δεν θα πρέπει να θίγει το δικαίωμα των ιδρυμάτων να ορίζουν, για τη διαχείριση του χαρτοφυλακίου επενδύσεών τους και τη φύλαξη των στοιχείων του ενεργητικού τους, δεόντως εγκεκριμένους διαχειριστές επενδύσεων και θεματοφύλακες εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 16 (16) Ιδρύματα όπως τα «Unterstützungskassen» στη Γερμανία, τα μέλη των οποίων δεν έχουν νόμιμα δικαιώματα σε ορισμένο ποσό και τα συμφέροντά τους προστατεύονται από υποχρεωτική εκ του νόμου ασφάλιση κατά της αφερεγγυότητας, θα πρέπει να εξαιρεθούν από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 17 (17) Προκειμένου να προστατευθούν τα μέλη και οι δικαιούχοι, τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών θα πρέπει να περιορίσουν τις δραστηριότητές τους στις δραστηριότητες που αναφέρονται στην παρούσα οδηγία και στις πράξεις που απορρέουν από αυτές. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 18 (18) Σε περίπτωση πτώχευσης χρηματοδοτούσας επιχείρησης, το μέλος κινδυνεύει να στερηθεί τόσο την εργασία του όσο και τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που έχει συγκεντρώσει. Προέχει συνεπώς να ληφθεί μέριμνα ώστε να υπάρχει σαφής διαχωρισμός μεταξύ αυτής της επιχείρησης και του ιδρύματος καθώς και να προβλέπονται ελάχιστοι εποπτικοί κανόνες για την προστασία των μελών. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 19 (19) Τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών λειτουργούν και εποπτεύονται με τρόπους που διαφέρουν αισθητά από ένα κράτος μέλος σε άλλο. Σε ορισμένα κράτη μέλη η εποπτεία μπορεί να αφορά όχι μόνον το ίδιο το ίδρυμα, αλλά και τους φορείς ή τις εταιρίες που είναι εξουσιοδοτημένες να το διαχειρίζονται. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι σε θέση να λαμβάνουν υπόψη αυτή την ιδιαιτερότητα στο μέτρο που πληρούνται πραγματικά όλες οι απαιτήσεις που ορίζονται στην παρούσα οδηγία. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν επίσης να επιτρέπουν σε ασφαλιστικούς και άλλους χρηματοπιστωτικούς φορείς να διαχειρίζονται ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 20 (20) Δεδομένου ότι τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών παρέχουν χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και αναλαμβάνουν μεγάλη ευθύνη όσον αφορά τη χορήγηση επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, θα πρέπει να ανταποκρίνονται σε ορισμένα ελάχιστα εποπτικά πρότυπα όσον αφορά τις δραστηριότητες και τους όρους λειτουργίας τους. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 21 (21) Ο τεράστιος αριθμός ιδρυμάτων σε ορισμένα κράτη μέλη επιβάλλει να εξευρεθεί μια ρεαλιστική λύση σχετικά με την εκ των προτέρων έγκριση των ιδρυμάτων. Εάν, πάντως, ένα ίδρυμα επιθυμεί να διαχειρίζεται ένα καθεστώςσύστημα σε άλλο κράτος μέλος, θα πρέπει να απαιτείται να λάβει προηγουμένως την έγκριση της αρμόδιας αρχής του κράτους μέλους καταγωγής. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 36 (προσαρμοσμένο) ð νέο (22) Με την επιφύλαξη της εθνικής κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας σχετικά με την οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής ασφάλισης και των συνεπειών των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, τα ιδρύματα θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε άλλα κράτη μέλη ð μετά τη λήψη της έγκρισης από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του ιδρύματος ï. Θα πρέπει να τους επιτρέπεται στα ιδρύματα να δέχονται χρηματοδότηση από χρηματοδοτούσες επιχειρήσεις εγκατεστημένες σε ð οποιοδήποτε κράτος μέλος ï άλλα κράτη μέλη και να διαχειρίζονται καθεστώτασυστήματα συνταξιοδότησης με μέλη σε περισσότερα του ενός κράτη μέλη. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει τα εν λόγω ιδρύματα σε σημαντικές οικονομίες κλίμακας, στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου στην ΈνωσηΚοινότητα και στη διευκόλυνση της κινητικότητας του εργατικού δυναμικού. Τούτο προϋποθέτει την αμοιβαία αναγνώριση των εποπτικών προτύπων. Την εποπτεία για την ορθή επιβολή αυτών των εποπτικών προτύπων θα πρέπει να αναλαμβάνει η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 37 ð νέο (23) Το δικαίωμα ενός ιδρύματος κράτους μέλους να διαχειρίζεται καθεστώς επαγγελματικής συνταξιοδότησης που έχει θεσπιστεί σε άλλο κράτος μέλος θα πρέπει να ασκείται τηρουμένων στο ακέραιο των διατάξεων της ισχύουσας κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας του κράτους μέλους υποδοχής, εφόσον σχετίζεται με συνταξιοδοτικά καθεστώτα, για παράδειγμα με τον καθορισμό και την καταβολή συνταξιοδοτικών παροχών και με τους όρους για τη δυνατότητα μεταφοράς συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων. ð Θα πρέπει να αποσαφηνιστεί το πεδίο εφαρμογής των εποπτικών κανόνων ώστε να διασφαλίζεται ασφάλεια δικαίου για τις διασυνοριακές δραστηριότητες των ιδρυμάτων. ï ò νέο (24) Τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να μεταφέρουν συνταξιοδοτικά καθεστώτα σε άλλα ιδρύματα σε άλλα κράτη μέλη της Ένωσης, ώστε να διευκολύνεται η οργάνωση των επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών σε ενωσιακή κλίμακα, υπό την επιφύλαξη μόνον της έγκρισης από την αρμόδια αρχή στο κράτος μέλος καταγωγής του ιδρύματος που παραλαμβάνει το συνταξιοδοτικό καθεστώς («παραλαμβάνον ίδρυμα»). Εάν η εθνική κοινωνική και εργατική νομοθεσία περί συνταξιοδοτικών συστημάτων δεν προβλέπει διαφορετικά, η μεταφορά και οι προϋποθέσεις της θα πρέπει να υπόκεινται σε προηγούμενη έγκριση των ενδιαφερόμενων μελών και δικαιούχων ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των εκπροσώπων τους. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 26 (25) Ο συνετός υπολογισμός των τεχνικών αποθεματικών είναι βασική προϋπόθεση για να εξασφαλίζεται η εκπλήρωση των υποχρεώσεων πληρωμής των συντάξεων. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο τα τεχνικά αποθεματικά να υπολογίζονται βάσει αναγνωρισμένων αναλογιστικών μεθόδων και να πιστοποιούνται από ειδικευμένα προς τούτο άτομα. Τα μέγιστα επιτόκια πρέπει να επιλέγονται με σύνεση, σύμφωνα με τους σχετικούς εθνικούς κανόνες. Το ελάχιστο ποσό των τεχνικών αποθεματικών θα πρέπει να επαρκεί αφενός ώστε να συνεχίσουν να καταβάλλονται οι οφειλόμενες προς τους δικαιούχους παροχές, και να αντικατοπτρίζει αφετέρου τις δεσμεύσεις που απορρέουν από τα σωρευμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των μελών. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 27 (26) Οι κίνδυνοι που καλύπτονται από τα ιδρύματα διαφέρουν αισθητά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο. Τα κράτη μέλη καταγωγής θα πρέπει, κατά συνέπεια, να έχουν τη δυνατότητα να εφαρμόζουν στον υπολογισμό των τεχνικών αποθεματικών πρόσθετους και αναλυτικότερους κανόνες από αυτούς που ορίζονται στην παρούσα οδηγία. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 28 (27) Η κατοχή κατάλληλων και επαρκών στοιχείων ενεργητικού για την κάλυψη των τεχνικών αποθεματικών προστατεύει τα συμφέροντα των μελών και των δικαιούχων του συνταξιοδοτικού καθεστώτος στην περίπτωση που η χρηματοδοτούσα επιχείρηση καταστεί αφερέγγυα. Σε περίπτωση διασυνοριακής δραστηριότητας ιδιαίτερα, η αμοιβαία αναγνώριση των αρχών εποπτείας που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη προϋποθέτει ότι τα τεχνικά αποθεματικά θα καλύπτονται πλήρως ανά πάσα στιγμή. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 29 (28) Εάν το ίδρυμα δεν λειτουργεί σε διασυνοριακή βάση, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιτρέπουν τη μερική χρηματοδότηση, υπό την προϋπόθεση ότι έχουν καταρτίσει κατάλληλο σχέδιο για την αποκατάσταση της πλήρους χρηματοδότησης και υπό την επιφύλαξη των απαιτήσεων της οδηγίας 80/987/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 1980, περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την προστασία των μισθωτών σε περίπτωση αφερεγγυότητας του εργοδότη[28]. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 30 (29) Σε πολλές περιπτώσεις, η χρηματοδοτούσα επιχείρηση και όχι το ίδιο το ίδρυμα θα μπορούσε είτε να καλύπτει τους βιομετρικούς κινδύνους είτε να εγγυάται ορισμένες παροχές ή επενδυτικές αποδόσεις. Ωστόσο, σε ορισμένες περιπτώσεις, το ίδιο το ίδρυμα παρέχει την εν λόγω κάλυψη ή τις εν λόγω εγγυήσεις και οι χρηματοδοτούσες επιχειρήσεις περιορίζονται γενικά στις υποχρεώσεις καταβολής των αναγκαίων εισφορών. Υπό αυτές τις συνθήκες, τα προσφερόμενα προϊόντα εξομοιούνται προς αυτά των επιχειρήσεων ασφάλειας ζωής και τα σχετικά ιδρύματα θα πρέπει να κατέχουν τουλάχιστον τους ίδιους συμπληρωματικούς ιδίους πόρους όπως οι επιχειρήσεις για τις ασφάλειες ζωής. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 31 (30) Τα ιδρύματα είναι εξαιρετικά μακροπρόθεσμοι επενδυτές. Η εξαγορά των στοιχείων του ενεργητικού που έχουν στην κατοχή τους μπορεί γενικά να έχει ως σκοπό μόνο την προσφορά συνταξιοδοτικών παροχών. Εξάλλου, για να προστατευθούν επαρκώς τα δικαιώματα των μελών και των δικαιούχων, τα ιδρύματα θα πρέπει να είναι σε θέση να επιλέξουν κατανομή των στοιχείων του ενεργητικού τους ανάλογη με τη συγκεκριμένη φύση και διάρκεια των στοιχείων του παθητικού. Τούτο προϋποθέτει αποτελεσματική εποπτεία και προσέγγιση των επενδυτικών κανόνων, προκειμένου τα ιδρύματα να διαθέτουν επαρκές περιθώριο ελιγμών για να αποφασίζουν ως προς την ασφαλέστερη και αποτελεσματικότερη επενδυτική πολιτική και να υποχρεούνται να κινούνται συνετά. Συνεπώς, η τήρηση του κανόνα της συνετής διαχείρισης επιβάλλει μια επενδυτική πολιτική που να ανταποκρίνεται στη δομή της συμμετοχής στην ασφάλιση των ασφαλισμένων του εκάστοτε ιδρύματος επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 6 (προσαρμοσμένο) (31) Η παρούσα οδηγία αποτελεί, συνεπώς, ένα πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση μιας εσωτερικής αγοράς επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, οργανωμένης σε ευρωπαϊκή κλίμακα. Με τη θέσπιση του «κανόνα της συνετής διαχείρισης» ως βασικής αρχής για τις επενδύσεις κεφαλαίου, καθώς και με τη διευκόλυνση μιας διασυνοριακής δραστηριότητας των ιδρυμάτων, ενθαρρύνεται ο αναπροσανατολισμός της αποταμίευσης προς τον τομέα των επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, και προάγεται κατ' αυτόν τον τρόπο η οικονομική και κοινωνική πρόοδος. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 32 (προσαρμοσμένο) (32) Οι εποπτικές μέθοδοι και πρακτικές διαφέρουν μεταξύ κρατών μελών. Για το λόγο αυτό, ενδείκνυται να δοθεί στα κράτη μέλη κάποια διακριτική ευχέρεια σχετικά με τους συγκεκριμένους επενδυτικούς κανόνες που επιθυμούν να επιβάλλουν στα εγκατεστημένα στην επικράτειά τους ιδρύματα. Ωστόσο, οι κανόνες αυτοί δεν Ö θα Õ πρέπει να παρεμποδίζουν την αρχή της ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων, εκτός εάν συντρέχουν λόγοι εποπτείας. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 33 (προσαρμοσμένο) ð νέο (33) Ως εξαιρετικά μακροπρόθεσμοι επενδυτές με χαμηλό κίνδυνο ρευστότητας, τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών είναι σε θέση να επενδύουν σε μη ευχερώς ρευστοποιήσιμαρευστά στοιχεία ενεργητικού, όπως οι μετοχές, καθώς και ð σε μέσα με μακροπρόθεσμα οικονομικά χαρακτηριστικά τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε οργανωμένες αγορές, πολυμερείς μηχανισμούς διαπραγμάτευσης ή μηχανισμούς οργανωμένης διαπραγμάτευσης ï στις αγορές επιχειρηματικών κεφαλαίων εντός συνετών ορίων. Μπορούν, επίσης, να επωφελούνται των δυνατοτήτων διαφοροποίησης σε διεθνές επίπεδο. Για το λόγο αυτό, οι επενδύσεις σε μετοχές, αγορές επιχειρηματικών κεφαλαίων και Ö σε Õ νομίσματα διαφορετικά από αυτά των στοιχείων του παθητικού τους ð και σε μέσα με μακροπρόθεσμα οικονομικά χαρακτηριστικά τα οποία δεν αποτελούν αντικείμενο διαπραγμάτευσης σε οργανωμένες αγορές, πολυμερείς μηχανισμούς διαπραγμάτευσης ή μηχανισμούς οργανωμένης διαπραγμάτευσης ï δεν θα πρέπει να περιορίζονται, εκτός εάν συντρέχουν λόγοι εποπτείας. ò νέο (34) Ο ορισμός των μέσων με μακροπρόθεσμα οικονομικά χαρακτηριστικά είναι ευρύς. Τα μέσα αυτά είναι μη κινητές αξίες και, επομένως, δεν έχουν πρόσβαση στη ρευστότητα της δευτερογενούς αγοράς. Απαιτούν συχνά ορισμένου χρόνου δεσμεύσεις που περιορίζουν την εμπορευσιμότητά τους. Τα εν λόγω μέσα θα πρέπει να θεωρείται ότι περιλαμβάνουν συμμετοχές, χρεωστικούς τίτλους μη εισηγμένων στο χρηματιστήριο επιχειρήσεων και δάνεια που παρέχονται σε αυτές. Στις μη εισηγμένες στο χρηματιστήριο επιχειρήσεις συγκαταλέγονται έργα υποδομών, μη εισηγμένες εταιρείες οι οποίες επιδιώκουν ανάπτυξη, ακίνητα ή άλλα στοιχεία ενεργητικού τα οποία μπορεί να είναι κατάλληλα για σκοπούς μακροπρόθεσμων επενδύσεων. Τα έργα υποδομών χαμηλών ανθρακούχων εκπομπών και τα ανθεκτικά στην κλιματική αλλαγή έργα υποδομών είναι συχνά μη εισηγμένα στο χρηματιστήριο περιουσιακά στοιχεία και βασίζονται σε μακροπρόθεσμες πιστώσεις για τη χρηματοδότηση των έργων. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 34 (προσαρμοσμένο) Εντούτοις, εάν το ίδρυμα λειτουργεί σε διασυνοριακή βάση, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να του ζητήσουν να εφαρμόσει όρια για τις επενδύσεις σε μετοχές και παρεμφερή περιουσιακά στοιχεία που δεν γίνονται δεκτά προς διαπραγμάτευση σε οργανωμένη αγορά, σε μετοχές και άλλους τίτλους εκδιδόμενους από την ίδια επιχείρηση ή σε στοιχεία ενεργητικού που εκφράζονται σε νομίσματα διαφορετικά από εκείνα του παθητικού, υπό τον όρο ότι οι κανόνες αυτοί ισχύουν επίσης για ιδρύματα εγκατεστημένα στο κράτος μέλος υποδοχής. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 35 (προσαρμοσμένο) Οι περιορισμοί ως προς την ελεύθερη επιλογή εγκεκριμένων διαχειριστών στοιχείων ενεργητικού και θεματοφυλάκων εκ μέρους ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών περιορίζουν τον ανταγωνισμό στην εσωτερική αγορά και θα πρέπει, συνεπώς, να καταργηθούν. ò νέο (35) Θα πρέπει να επιτρέπεται στα ιδρύματα να επενδύουν σε άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με τους κανόνες των κρατών μελών καταγωγής τους, με σκοπό τη μείωση του κόστους της διασυνοριακής δραστηριότητας. Επομένως, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται στα κράτη μέλη υποδοχής να επιβάλλουν πρόσθετες επενδυτικές απαιτήσεις σε ιδρύματα εγκατεστημένα σε άλλα κράτη μέλη. (36) Μερικοί κίνδυνοι δεν είναι δυνατόν να μειωθούν μέσω ποσοτικών απαιτήσεων οι οποίες αντικατοπτρίζονται στα τεχνικά αποθεματικά και στις απαιτήσεις χρηματοδότησης, αλλά μπορούν να αντιμετωπιστούν κατάλληλα μόνον μέσω απαιτήσεων διακυβέρνησης. Επομένως, η διασφάλιση αποτελεσματικού συστήματος διακυβέρνησης είναι ουσιώδους σημασίας για την κατάλληλη διαχείριση των κινδύνων. Τα συστήματα αυτά θα πρέπει να είναι ανάλογα προς τη φύση, την κλίμακα και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων. (37) Πολιτικές αποδοχών οι οποίες ενθαρρύνουν συμπεριφορά υπερβολικής ανάληψης κινδύνων μπορούν να υπονομεύσουν τη χρηστή και αποτελεσματική διαχείριση κινδύνων των ιδρυμάτων. Οι αρχές και οι απαιτήσεις γνωστοποίησης για τις πολιτικές αποδοχών, οι οποίες εφαρμόζονται σε άλλους τύπους χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στην Ένωση, θα πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στα ιδρύματα, λαμβάνοντας, ωστόσο, υπόψη, την ιδιαίτερη δομή διακυβέρνησης των ιδρυμάτων σε σύγκριση με άλλους τύπους χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων και την αναγκαιότητα συνεκτίμησης του μεγέθους, της φύσης, του εύρους και της πολυπλοκότητας των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων. (38) Ως βασική λειτουργία νοείται η διοικητική ικανότητα ανάληψης συγκεκριμένων καθηκόντων διακυβέρνησης. Τα ιδρύματα θα πρέπει να διαθέτουν επαρκή ικανότητα ώστε να έχουν λειτουργία διαχείρισης κινδύνων, λειτουργία εσωτερικού ελέγχου και, όπου συντρέχει περίπτωση, αναλογιστική λειτουργία. Ο προσδιορισμός μιας συγκεκριμένης βασικής λειτουργίας δεν εμποδίζει το ίδρυμα να αποφασίζει ελεύθερα τον τρόπο οργάνωσης αυτής της βασικής λειτουργίας στην πράξη, εκτός εάν ορίζεται άλλως στην παρούσα οδηγία. Τούτο δεν θα πρέπει να συνεπάγεται υπερβολικά επαχθείς απαιτήσεις, διότι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ο χαρακτήρας, η κλίμακα και η πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων του ιδρύματος. (39) Όλα τα πρόσωπα που αναλαμβάνουν βασικές λειτουργίες θα πρέπει να πληρούν τις προϋποθέσεις ικανότητας και ήθους. Ωστόσο, μόνο τα πρόσωπα που ασκούν βασικές λειτουργίες θα πρέπει να υπόκεινται σε απαιτήσεις κοινοποίησης προς την αρμόδια αρχή. (40) Επιπλέον, με εξαίρεση τη λειτουργία εσωτερικού ελέγχου, σε μικρότερα και λιγότερο πολύπλοκα ιδρύματα, θα πρέπει να επιτρέπεται σε ένα μεμονωμένο πρόσωπο ή μια οργανωτική ομάδα να ασκεί περισσότερες από μία βασικές λειτουργίες. Ωστόσο, το πρόσωπο ή η μονάδα που ασκεί μια βασική λειτουργία θα πρέπει να είναι διαφορετικό από εκείνο που ασκεί παρόμοια βασική λειτουργία στη χρηματοδοτούσα επιχείρηση, αν και η αρμόδια αρχή θα πρέπει να εξουσιοδοτείται να εγκρίνει εξαίρεση, λαμβάνοντας υπόψη το μέγεθος, τη φύση, το εύρος και την πολυπλοκότητα των δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων. (41) Είναι ουσιαστικής σημασίας να βελτιώσουν τα ιδρύματα τη διαχείριση των κινδύνων, ώστε τα δυνητικά τρωτά σημεία που αφορούν τη βιωσιμότητα του συνταξιοδοτικού καθεστώτος να γίνονται ορθά κατανοητά και να συζητούνται με τις αρμόδιες αρχές. Στο πλαίσιο των οικείων συστημάτων διαχείρισης κινδύνων, τα ιδρύματα θα πρέπει να εκπονούν αξιολόγηση των κινδύνων των δραστηριοτήτων τους σε σχέση με τις συντάξεις. Η εν λόγω αξιολόγηση κινδύνων θα πρέπει να τίθεται επίσης στη διάθεση των αρμόδιων αρχών. Στην αξιολόγηση, τα ιδρύματα θα πρέπει να παρέχουν, μεταξύ άλλων, ποσοτική περιγραφή των βασικών στοιχείων που καθορίζουν τη χρηματοδοτική θέση τους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, την αποτελεσματικότητα του συστήματος διαχείρισης των κινδύνων και την ικανότητα συμμόρφωσης προς τις απαιτήσεις για τα τεχνικά αποθεματικά. Η αξιολόγηση των κινδύνων θα πρέπει να περιλαμβάνει νέους ή αναδυόμενους κινδύνους, όπως κινδύνους οι οποίοι σχετίζονται με την κλιματική αλλαγή, τη χρήση πόρων ή το περιβάλλον. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 22 (42) Κάθε κράτος μέλος θα πρέπει να απαιτεί από όλα τα ιδρύματα τα οποία είναι εγκατεστημένα στο έδαφός του να συντάσσουν ετήσιους λογαριασμούς και ετήσιες εκθέσεις, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα συνταξιοδοτικά καθεστώτασυστήματα που διαχειρίζονται τα ιδρύματα και, ει δυνατόν, τους ετήσιους λογαριασμούς και τις ετήσιες εκθέσεις για κάθε συνταξιοδοτικό καθεστώςσύστημα. Οι ετήσιοι λογαριασμοί και η ετήσια έκθεση που απεικονίζουν πιστά τα στοιχεία του ενεργητικού και του παθητικού του ιδρύματος και την χρηματοοικονομική του κατάσταση, λαμβάνοντας υπόψη κάθε συνταξιοδοτικό καθεστώςσύστημα το οποίο διαχειρίζεται το ίδρυμα, και εγκρίνονται δεόντως από άτομο με σχετική άδεια, αποτελούν ουσιώδη πηγή πληροφόρησης για τα μέλη και τους δικαιούχους του καθεστώτοςπρογράμματος και τις αρμόδιες αρχές. Ειδικότερα επιτρέπουν, ιδίως, στις αρμόδιες αρχές να ελέγχουν την οικονομική ευρωστία ενός ιδρύματος και να εκτιμούν κατά πόσον είναι σε θέση να ανταποκριθεί στις συμβατικές του υποχρεώσεις. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 24 (43) Η επενδυτική πολιτική ενός ιδρύματος συνιστά αποφασιστικό παράγοντα τόσο για την ασφάλεια όσο και για τη δυνατότητα κάλυψης των επαγγελματικών συντάξεων. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο τα ιδρύματα να καταρτίζουν και, τουλάχιστον ανά τριετία, να αναθεωρούν τις κατευθύνσεις τους όσον αφορά την επενδυτική πολιτική. Η επενδυτική πολιτική πρέπει να γνωστοποιείται στις αρμόδιες αρχές και, εφόσον το ζητήσουν, στα μέλη και τους δικαιούχους κάθε συνταξιοδοτικού καθεστώτοςσυστήματος. ò νέο (44) Θα πρέπει να επιτρέπεται στα ιδρύματα να αναθέτουν τη διαχείρισή τους, πλήρως ή μερικώς, σε άλλες οντότητες οι οποίες θα δραστηριοποιούνται για λογαριασμό τους. Τα ιδρύματα θα πρέπει να παραμένουν πλήρως υπεύθυνα για την εκπλήρωση όλων των υποχρεώσεών τους οι οποίες απορρέουν από την παρούσα οδηγία όταν αναθέτουν εξωτερικά βασικές λειτουργίες ή οποιεσδήποτε άλλες δραστηριότητες. (45) Τα καθήκοντα φύλαξης και εποπτείας οι οποίες σχετίζονται με τα στοιχεία ενεργητικού των ιδρυμάτων θα πρέπει να ενισχυθούν με την αποσαφήνιση του ρόλου και των καθηκόντων του θεματοφύλακα. Μόνον ιδρύματα τα οποία διαχειρίζονται καθεστώτα στα οποία τα μέλη και οι δικαιούχοι φέρουν όλους τους κινδύνους θα πρέπει να υποχρεούνται να διορίζουν θεματοφύλακα. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 23 (προσαρμοσμένο) Η κατάλληλη πληροφόρηση των μελών και των δικαιούχων του συνταξιοδοτικού καθεστώτος είναι κεφαλαιώδους σημασίας. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό για τις αιτήσεις πληροφόρησης σχετικά με την οικονομική ευρωστία του ιδρύματος, τους συμβατικούς κανόνες, τις παροχές και την πραγματική χρηματοδότηση των σωρευμένων συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων καθώς και την επενδυτική πολιτική και τη διαχείριση των κινδύνων και του κόστους. ò νέο (46) Τα ιδρύματα θα πρέπει να παρέχουν σαφείς και επαρκείς πληροφορίες σε υποψήφια μέλη, μέλη και δικαιούχους προς υποστήριξη των αποφάσεων που αυτοί λαμβάνουν σχετικά με τη συνταξιοδότησή τους και να διασφαλίζουν υψηλό επίπεδο διαφάνειας στο σύνολο των διάφορων φάσεων ενός καθεστώτος, οι οποίες περιλαμβάνουν τη φάση προ της ένταξης, τη συμμετοχή (συμπεριλαμβανομένης της φάσης προ της συνταξιοδότησης) και τη φάση μετά τη συνταξιοδότηση. Ειδικότερα, θα πρέπει να παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τα σωρευμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα, τα προβλεπόμενα επίπεδα συνταξιοδοτικών παροχών, τους κινδύνους και τις εγγυήσεις καθώς και τα έξοδα. Εάν τα μέλη φέρουν επενδυτικό κίνδυνο, πρόσθετες πληροφορίες σχετικά με το επενδυτικό προφίλ, τυχόν διαθέσιμες επιλογές και τις προηγούμενες επιδόσεις είναι επίσης καθοριστικής σημασίας. (47) Προτού ενταχθούν σε ένα καθεστώς, τα υποψήφια μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες προκειμένου να προβούν σε επιλογή μετά γνώσεως των πραγμάτων, όπως δυνατότητες εξαίρεσης, εισφορές, έξοδα και επενδυτικές επιλογές, όπου συντρέχει περίπτωση. (48) Για τα μέλη του ιδρύματος τα οποία δεν έχουν συνταξιοδοτηθεί ακόμη, τα ιδρύματα θα πρέπει να καταρτίζουν τυποποιημένη δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών, η οποία περιέχει βασικές προσωπικές και γενικές πληροφορίες σχετικά με το συνταξιοδοτικό καθεστώς. Η δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών θα πρέπει να έχει τυποποιημένη μορφή, ώστε να διευκολύνεται η κατανόηση των συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων διαχρονικά και μεταξύ καθεστώτων και να εξυπηρετείται η κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. (49) Τα ιδρύματα πρέπει να ενημερώνουν τα μέλη εγκαίρως πριν από τη συνταξιοδότησή τους σχετικά με τις επιλογές πληρωμής. Εάν η συνταξιοδοτική παροχή δεν καταβάλλεται ως ισόβια ετήσια πρόσοδος, τα μέλη που πλησιάζουν τη συνταξιοδότηση θα πρέπει να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τα διαθέσιμα προϊόντα καταβολής των παροχών, ώστε να διευκολύνεται ο χρηματοοικονομικός προγραμματισμός της συνταξιοδότησης. (50) Κατά τη φάση καταβολής των συνταξιοδοτικών παροχών, οι δικαιούχοι θα πρέπει να συνεχίζουν να λαμβάνουν πληροφορίες σχετικά με τις παροχές και τις αντίστοιχες επιλογές πληρωμής που διαθέτουν. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία όταν οι δικαιούχοι φέρουν σημαντικό επίπεδο επενδυτικού κινδύνου κατά τη φάση πληρωμής. (51) Η αρμόδια αρχή θα πρέπει να ασκεί τις εξουσίες της έχοντας ως πρωταρχικό στόχο την προστασία των μελών και των δικαιούχων. (52) Το εύρος της προληπτικής εποπτείας διαφέρει μεταξύ κρατών μελών. Αυτό μπορεί να δημιουργεί προβλήματα όταν ένα ίδρυμα πρέπει να συμμορφώνεται προς την εποπτική νομοθεσία του κράτους μέλους καταγωγής του και να συμμορφώνεται ταυτόχρονα προς την κοινωνική και εργατική νομοθεσία του κράτους μέλους υποδοχής του. Η αποσαφήνιση των τομέων που θεωρούνται ότι εμπίπτουν στην προληπτική εποπτεία για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας μειώνει την ανασφάλεια δικαίου και τα σχετικά έξοδα συναλλαγών. (53) Η εσωτερική αγορά για τα ιδρύματα απαιτεί αμοιβαία αναγνώριση των εποπτικών προτύπων. Η τήρηση των εν λόγω προτύπων από το ίδρυμα θα πρέπει να επιβλέπεται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του ιδρύματος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να παρέχουν στις αρμόδιες αρχές τις αναγκαίες εξουσίες για τη χρήση προληπτικών ή διορθωτικών μέτρων, εάν τα ιδρύματα παραβιάζουν οποιαδήποτε από τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 25 (προσαρμοσμένο) Για να εκπληρώσουν την εκ του νόμου αποστολή τους, οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να έχουν τα κατάλληλα δικαιώματα πληροφόρησης και εξουσίες παρέμβασης έναντι των ιδρυμάτων και των ατόμων που ασκούν πραγματικά τη διαχείρισή τους. Όταν το ίδρυμα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών έχει αναθέσει ορισμένες σημαντικές δραστηριότητες σε άλλες επιχειρήσεις (outsourcing), όπως τη διαχείριση των επενδύσεων, τις τεχνολογίες των πληροφοριών ή τη λογιστική, θα πρέπει να είναι δυνατόν τα εν λόγω δικαιώματα πληροφόρησης και οι εν λόγω εξουσίες παρέμβασης να επεκτείνονται στις προαναφερόμενες (outsourced) δραστηριότητες, προκειμένου να ελέγχεται κατά πόσον οι τελευταίες ασκούνται σύμφωνα με τους κανόνες εποπτείας. ò νέο (54) Για την αποτελεσματική εποπτεία των εξωτερικά ανατιθέμενων δραστηριοτήτων, συμπεριλαμβανομένων όλων των δραστηριοτήτων που στη συνέχεια αποτελούν αντικείμενο εκ νέου εξωτερικής ανάθεσης, είναι απαραίτητο οι αρμόδιες αρχές να διαθέτουν πρόσβαση σε όλα τα σχετικά δεδομένα τα οποία κατέχουν οι πάροχοι υπηρεσιών στους οποίους έχουν ανατεθεί δραστηριότητες, ανεξάρτητα από το κατά πόσον οι τελευταίοι είναι ρυθμιζόμενες ή μη ρυθμιζόμενες οντότητες, καθώς και να έχουν το δικαίωμα διενέργειας επιτόπιων ελέγχων. Για να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις της αγοράς και να εξασφαλίζεται η συνεχής τήρηση των προϋποθέσεων για την εξωτερική ανάθεση, τα ιδρύματα θα πρέπει να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές πριν από την εξωτερική ανάθεση κρίσιμων ή σημαντικών δραστηριοτήτων. (55) Θα πρέπει να προβλεφθεί η ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών, των λοιπών αρχών και των οργάνων στα οποία έχει ανατεθεί η ενίσχυση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και ο τερματισμός των συνταξιοδοτικών καθεστώτων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν οι όροι υπό τους οποίους θα επιτρέπονται οι ως άνω ανταλλαγές πληροφοριών. Περαιτέρω, οσάκις προβλέπεται ότι οι πληροφορίες δεν αποκαλύπτονται χωρίς τη ρητή συγκατάθεση των αρμόδιων αρχών, οι αρχές αυτές θα πρέπει να μπορούν, εφόσον ενδείκνυται, να εξαρτούν τη συγκατάθεσή τους από την τήρηση αυστηρών προϋποθέσεων. (56) Η οδηγία 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[29] διέπει την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιείται στα κράτη μέλη στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας και υπό την επίβλεψη των αρμοδίων αρχών. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[30] διέπει την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που πραγματοποιείται από τις ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας και υπό την επίβλεψη του Ευρωπαϊκού Επόπτη Προστασίας Δεδομένων. Κάθε επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διενεργείται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας, όπως η ανταλλαγή ή η διαβίβαση δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις αρμόδιες αρχές, θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες εφαρμογής της οδηγίας 95/46/ΕΚ και κάθε ανταλλαγή ή διαβίβαση πληροφοριών από τις ευρωπαϊκές εποπτικές αρχές θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001. (57) Για τη διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας της οργανωμένης σε ευρωπαϊκή κλίμακα εσωτερικής αγοράς για τις επαγγελματικές συνταξιοδοτικές παροχές, η Επιτροπή θα πρέπει, κατόπιν διαβούλευσης με την ΕΑΑΕΣ, να εξετάσει την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και να εκπονήσει σχετική έκθεση, την οποία θα πρέπει να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο τέσσερα έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Στην έκθεση θα πρέπει να αξιολογούνται ειδικότερα η εφαρμογή των κανόνων σχετικά με τον υπολογισμό των τεχνικών αποθεματικών, η χρηματοδότηση των τεχνικών αποθεματικών, τα ρυθμιστικά ίδια κεφάλαια, τα περιθώρια φερεγγυότητας, οι επενδυτικοί κανόνες και κάθε άλλη πτυχή σχετικά με την κατάσταση χρηματοοικονομικής φερεγγυότητας του ιδρύματος. (58) Για να εξασφαλιστεί ο θεμιτός ανταγωνισμός μεταξύ ιδρυμάτων, η μεταβατική περίοδος για να μπορέσουν οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις οι οποίες υπάγονται στην οδηγία 2009/138/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[31] να ασκήσουν τη δραστηριότητα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών βάσει των κανόνων που αναφέρονται στο άρθρο 4 της οδηγίας 2009/138/ΕΚ θα πρέπει να παραταθεί έως την 31η Δεκεμβρίου 2022. Επομένως, η οδηγία 2009/138/ΕΚ θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. (59) Για να εξειδικευθούν οι απαιτήσεις που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή η εξουσία έκδοσης πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 ΣΛΕΕ, σε ό,τι αφορά την αποσαφήνιση της πολιτικής αποδοχών, την αξιολόγηση των κινδύνων για τις συντάξεις και τη δήλωση συνταξιοδοτικών παροχών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να προβαίνει η Επιτροπή στις κατάλληλες διαβουλεύσεις, κατά τις προπαρασκευαστικές εργασίες της, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων. Η Επιτροπή, κατά την προετοιμασία και τη σύνταξη κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, θα πρέπει να εξασφαλίζει την ταυτόχρονη, έγκαιρη και κατάλληλη διαβίβαση των σχετικών εγγράφων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 38 (προσαρμοσμένο) Όταν ένα ίδρυμα ασκεί χωριστή διαχείριση (ring-fenced), οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται μεμονωμένα έναντι του ιδρύματος αυτού. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 39 (προσαρμοσμένο) Είναι σημαντικό να προβλεφθεί η συνεργασία μεταξύ των αρμοδίων αρχών των κρατών μελών για λόγους επιτήρησης καθώς και η συνεργασία μεταξύ των αρχών αυτών και της Επιτροπής για άλλους σκοπούς. Προκειμένου να αντεπεξέλθουν στα καθήκοντά τους και να συμβάλλουν στην ουσιαστική και έγκαιρη εφαρμογή της οδηγίας αυτής, οι αρμόδιες αρχές παρέχουν η μια στην άλλη τις αναγκαίες πληροφορίες προκειμένου να εφαρμοστούν οι διατάξεις της οδηγίας. Η Επιτροπή εξεδήλωσε την πρόθεσή της να συγκροτήσει μια επιτροπή επιβλεπόντων προκειμένου να ενθαρρύνει τη συνεργασία, συντονισμό και ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των αρμοδίων εθνικών αρχών και να προωθήσει την συνεπή εφαρμογή της οδηγίας. ê 2003/41/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 40 (60) Δεδομένου ότι οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης, δηλαδή η θέσπιση ενός ενωσιακούκοινοτικού νομοθετικού πλαισίου που να καλύπτει τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω των διαστάσεων και των αποτελεσμάτων της δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε ενωσιακόκοινοτικό επίπεδο η ΈνωσηΚοινότητα δύναται να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, όπως διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία δεν υπερβαίνει τα αναγκαία μέτρα για το σκοπό αυτό., ò νέο (61) Σύμφωνα με την κοινή πολιτική δήλωση των κρατών μελών και της Επιτροπής της 28ης Σεπτεμβρίου 2011 σχετικά με τα επεξηγηματικά έγγραφα[32], τα κράτη μέλη έχουν αναλάβει να συνοδεύουν, σε δικαιολογημένες περιπτώσεις, την κοινοποίηση των μέτρων που λαμβάνουν για τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο με ένα ή περισσότερα έγγραφα τα οποία επεξηγούν τη σχέση μεταξύ των επιμέρους στοιχείων μιας οδηγίας και των αντίστοιχων μερών των πράξεων μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο. Όσον αφορά την παρούσα οδηγία, ο νομοθέτης θεωρεί δικαιολογημένη τη διαβίβαση τέτοιων εγγράφων. (62) Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που συνιστούν τροποποιήσεις ουσίας των προϋπαρχουσών οδηγιών. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται απορρέει από τις προϋπάρχουσες οδηγίες. (63) Η παρούσα οδηγία δεν θα πρέπει να θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα I μέρος B, ê 2003/41/ΕΚ ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ò νέο Τίτλος I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ê 2003/41/ΕΚ Άρθρο 1 Αντικείμενο Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κανόνες για την ανάληψη και άσκηση δραστηριοτήτων των ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών. Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής 1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται στα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών. Αν, βάσει της ισχύουσας εθνικής νομοθεσίας, τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών δεν διαθέτουν νομική προσωπικότητα, τα κράτη μέλη εφαρμόζουν την οδηγία είτε στα ιδρύματα αυτά είτε, με την επιφύλαξη της παραγράφου 2, στους εξουσιοδοτημένους φορείς που τα διαχειρίζονται και ενεργούν για λογαριασμό τους. 2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται: ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) α) σε ιδρύματα που διαχειρίζονται συστήματα κοινωνικής ασφάλισης τα οποία εμπίπτουν στον κανονισμόστους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71[33]883/2004[34] και τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 574/72[35]987/2009 Ö του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου Õ [36]· ê 2011/61/ΕΕ άρθρο 62 σημ. 1 β) σε ιδρύματα που εμπίπτουν στις οδηγίες 73/239/ΕΟΚ[37], 85/611/ΕΟΚ[38], 93/22/ΕΟΚ[39], 2000/12/ΕΚ[40] 2002/83/ΕΚ[41] και 2004/39/ΕΚ[42], 2009/65/ΕΚ[43], 2009/138/ΕΚ, 2011/61/ΕΕ[44] και 2013/36/ΕΕ[45]· ê 2003/41/ΕΚ γ) σε ιδρύματα που λειτουργούν σε διανεμητική βάση· δ) σε ιδρύματα όπου οι υπάλληλοι των χρηματοδοτουσών επιχειρήσεων δεν έχουν εκ του νόμου δικαιώματα στα οφέλη και όπου η χρηματοδοτούσα επιχείρηση μπορεί να αποδεσμεύσει σε οιαδήποτε στιγμή τα στοιχεία του ενεργητικού και να μην ανταποκριθεί κατ' ανάγκη στις υποχρεώσεις της προς καταβολή των συνταξιοδοτικών οφελών· ε) στις επιχειρήσεις οι οποίες, για την καταβολή των συντάξεων στους υπαλλήλους τους, προσφεύγουν στη σύσταση αποθεματικών στον ισολογισμό. Άρθρο 3 Εφαρμογή σε ιδρύματα που διαχειρίζονται συστήματα κοινωνικής ασφάλισης Ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών που διαχειρίζονται επίσης συστήματα υποχρεωτικής συνταξιοδότησης συνδεόμενα με την εργασία, τα οποία θεωρούνται ως συστήματα κοινωνικής ασφάλισης που εμπίπτουν στους κανονισμούς (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71883/2004 και (ΕΟΚ) αριθ. 574/72987/2009, διέπονται από την παρούσα οδηγία όσον αφορά τις μη υποχρεωτικές δραστηριότητές τους στον τομέα της επαγγελματικής συνταξιοδότησης. Στην περίπτωση αυτή, η διαχείριση όλων των υποχρεώσεων και των αντίστοιχων στοιχείων του ενεργητικού θα γίνεται χωριστά και δεν θα είναι δυνατή η μεταφορά στα συστήματα υποχρεωτικής συνταξιοδότησης τα οποία θεωρούνται ως συστήματα κοινωνικής ασφάλισης, ή αντιστρόφως. Άρθρο 4 Προαιρετική εφαρμογή σε ιδρύματα που διέπονται από την οδηγία 2002/83/ΕΚ2009/138/ΕΚ ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) Τα κράτη μέλη καταγωγής μπορούν να επιλέξουν να εφαρμόζουν τις διατάξεις των άρθρων 9 έως 16 και 18 έως 20 Ö 9 έως 15, των άρθρων 20 έως 24 παράγραφος 2, των άρθρων 25 έως 29, των άρθρων 31 έως 53 και των άρθρων 55 έως 71 Õ της παρούσας οδηγίας στις δραστηριότητες παροχής επαγγελματικών συντάξεων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων Ö του κλάδου ζωής Õ που διέπονται από την οδηγία 2002/83/ΕΚ 2009/138/ΕΚ. Στην περίπτωση αυτή, ο διαχωρισμός, η διαχείριση και η οργάνωση όλων των στοιχείων του ενεργητικού και των υποχρεώσεων που αντιστοιχούν στις ανωτέρω δραστηριότητες πραγματοποιούνται χωριστά από τις υπόλοιπες δραστηριότητες των ασφαλιστικών επιχειρήσεων Ö του κλάδου ζωής Õ, χωρίς καμία δυνατότητα μεταφοράς. Στην περίπτωση αυτή, και μόνο όσον αφορά τις δραστηριότητες στον τομέα των επαγγελματικών συντάξεων, οι ασφαλιστικές επιχειρήσεις Ö του κλάδου ζωής Õ δεν υπάγονται στα άρθρα 20 έως 26, 31 και 36 Ö 76 έως 86, στο άρθρο 132, στο άρθρο 134 παράγραφος 2, στο άρθρο 173, στο άρθρο 185 παράγραφος 5, στο άρθρο 185 παράγραφοι 7 και 8 και στο άρθρο 209 Õ της οδηγίας 2002/83/ΕΚ 2009/138/ΕΚ. Το κράτος μέλος καταγωγής διασφαλίζει ότι, είτε οι αρμόδιες αρχές, είτε οι υπεύθυνες για την εποπτεία των ασφαλιστικών επιχειρήσεων Ö του κλάδου ζωής Õ αρχές που καλύπτονται από την οδηγία 2002/83/ΕΚ2009/138/ΕΚ εξετάζουν, στο πλαίσιο του εποπτικού τους έργου, τον αυστηρό διαχωρισμό των δραστηριοτήτων των σχετικών με την παροχή επαγγελματικών συντάξεων. Άρθρο 5 Μικρά συνταξιοδοτικά ιδρύματα και καθεστώτασυστήματα εκ του νόμου Με εξαίρεση το άρθρο 19 Ö τα άρθρα 34 έως 37 Õ , τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να μην εφαρμόσουν την παρούσα οδηγία, εν όλω ή εν μέρει, σε οποιοδήποτε ίδρυμα εγκατεστημένο στις επικράτειές τους το οποίο διαχειρίζεται συνταξιοδοτικά καθεστώτασυστήματα που έχουν συνολικά λιγότερα από 100 μέλη. Με την επιφύλαξη του άρθρου 2 παράγραφος 2, τα ιδρύματα αυτά θα πρέπει, Ö έχουν, Õ ωστόσο, να έχουν το δικαίωμα να εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία σε εθελοντική βάση. Το άρθρο 20 12 μπορεί να εφαρμόζεται μόνον εάν ισχύουν όλες οι άλλες διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Τα κράτη μέλη μπορούν να μην εφαρμόσουν τα άρθρα 9 έως 17 Ö 1 έως 8, το άρθρο 12, το άρθρο 20 και τα άρθρα 34 έως 37 Õ στα ιδρύματα στα οποία η παροχή επαγγελματικών συνταξιοδοτήσεων έχει θεσπιστεί εκ του νόμου, και τυγχάνει της εγγύησης δημόσιας αρχής. Το άρθρο 20 12 μπορεί να εφαρμόζεται μόνον εάν ισχύουν όλες οι άλλες διατάξεις της παρούσας οδηγίας. ê 2003/41/ΕΚ Άρθρο 6 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως: α) «ίδρυμα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών», ή «ίδρυμα»: το ίδρυμα το οποίο λειτουργεί, ανεξαρτήτως της νομικής του μορφής, σε κεφαλαιοποιητική βάση και ιδρύεται, ξεχωριστά από οποιαδήποτε χρηματοδοτούσα επιχείρηση ή επαγγελματική ένωση, με στόχο να χορηγεί συνταξιοδοτικές παροχές στο πλαίσιο μιας επαγγελματικής δραστηριότητας με βάση συμφωνία ή σύμβαση η οποία έχει συναφθεί: – μεμονωμένα ή συλλογικά μεταξύ εργοδότη(-ών) και εργαζομένου(-ων) ή των αντίστοιχων εκπροσώπων τους, ή – με ελεύθερους επαγγελματίες, κατά τη νομοθεσία του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής και το οποίο αναπτύσσει δραστηριότητες που συνδέονται άμεσα με τον ανωτέρω στόχο· β) «συνταξιοδοτικό καθεστώςσύστημα»: η σύμβαση, η συμφωνία, το έγγραφο καταπιστεύματος (trust deed) και οι κανόνες διά των οποίων καθορίζεται ποιες συνταξιοδοτικές παροχές χορηγούνται και υπό ποιους όρους· ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο γ) «χρηματοδοτούσα επιχείρηση»: οποιαδήποτε επιχείρηση, ή άλλος φορέας, ανεξαρτήτως του εάν περιλαμβάνει ή απαρτίζεται από ένα ή περισσότερα νομικά ή φυσικά πρόσωπα ενεργούντα υπό την ιδιότητα εργοδότη ή ελευθέρου επαγγελματία ή οποιουδήποτε συνδυασμού αυτών και που καταβάλλει εισφορές σε ίδρυμα για παροχή επαγγελματικής συνταξιοδότησης ð , η οποία, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, υποχρεούται εκ του νόμου ή δεσμεύεται εθελοντικά να προσφέρει ένα συνταξιοδοτικό καθεστώς· ï ê 2003/41/ΕΚ δ) «συνταξιοδοτικές παροχές»: οι παροχές υπό μορφήν πληρωμών που καταβάλλοναι είτε εφ' όρου ζωής είτε για προσωρινό χρονικό διάστημα, ή ως εφάπαξ ποσό, που καταβάλλονται με γνώμονα ή αναμένοντας τη συνταξιοδότηση ή, εφόσον είναι συμπληρωματικές των εν λόγω συνταξιοδοτικών παροχών και παρέχονται επικουρικά, υπό μορφήν πληρωμών σε περίπτωση θανάτου, αναπηρίας, ή παύσης της απασχόλησης, ή υπό μορφήν καταβολής ενισχύσεων ή παροχής υπηρεσιών σε περίπτωση ασθενείας, ένδειας ή θανάτου. Προκειμένου να διευκολύνεται η οικονομική ασφάλεια κατά τη σύνταξη, οι παροχές αυτές λαμβάνουν συνήθως τη μορφή πληρωμών εφ' όρου ζωής. Είναι ωστόσο δυνατόν να καταβληθούν πληρωμές για προσωρινό χρονικό διάστημα ή ως εφάπαξ ποσόν· ε) «μέλη»: τα άτομα των οποίων οι επαγγελματικές δραστηριότητες στοιχειοθετούν ή πρόκειται να στοιχειοθετήσουν δικαίωμα σε συνταξιοδοτικές παροχές σύμφωνα με τις προβλέψεις συνταξιοδοτικού καθεστώτοςσυστήματος· στ) «δικαιούχοι»: τα άτομα τα οποία εισπράττουν συνταξιοδοτικές παροχές· ζ) «αρμόδιες αρχές»: οι εθνικές αρχές που έχουν ορισθεί να ασκούν τα καθήκοντα που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία· η) «βιομετρικοί κίνδυνοι»: οι κίνδυνοι που συνδέονται με θάνατο, ανικανότητα και μακροζωία· ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο θ) «κράτος μέλος καταγωγής»: το κράτος μέλος ð στο οποίο έχει εγκριθεί ή καταχωριστεί το ίδρυμα και στο οποίο βρίσκεται το κύριο διοικητικό του κατάστημα. Ο τόπος του κύριου διοικητικού καταστήματος παραπέμπει στον τόπο στον οποίο λαμβάνονται οι κύριες στρατηγικές αποφάσεις από το όργανο λήψης αποφάσεων του ιδρύματος· ï στο οποίο το ίδρυμα έχει την έδρα του ή το κύριο διοικητικό του κατάστημα ή, εφόσον δεν έχει έδρα, το κύριο διοικητικό του κατάστημα· ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο ι) «κράτος μέλος υποδοχής»: το κράτος μέλος του οποίου η κοινωνική και εργατική νομοθεσία σχετικά με τις επαγγελματικές συντάξεις διέπει τις σχέσεις μεταξύ χρηματοδοτούσας επιχείρησης και μελών ð ή δικαιούχων ï·. ò νέο ια) «μεταφέρον ίδρυμα»: ίδρυμα το οποίο μεταφέρει το σύνολο ή μέρος συνταξιοδοτικού καθεστώτος σε ίδρυμα άλλου κράτους μέλους· ιβ) «παραλαμβάνον ίδρυμα»: το ίδρυμα που παραλαμβάνει το σύνολο ή μέρος συνταξιοδοτικού καθεστώτος από ίδρυμα άλλου κράτους μέλους· ιγ) «οργανωμένη αγορά»: πολυμερές σύστημα στην Ένωση κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο 5 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. …/… [MiFIR]· ιδ) «πολυμερής μηχανισμός διαπραγμάτευσης»: πολυμερές σύστημα στην Ένωση κατά την έννοια του άρθρου 2 παράγραφος 1 σημείο 6 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. …/… [MiFIR]· ιε) «μηχανισμός οργανωμένης διαπραγμάτευσης»: σύστημα ή μηχανισμός στην Ένωση που αναφέρεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 σημείο 7 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. …/… [MiFIR]· ιστ) «σταθερό μέσο»: μέσο το οποίο παρέχει σε μέλος ή δικαιούχο τη δυνατότητα να αποθηκεύει πληροφορίες απευθυνόμενες προσωπικά στο συγκεκριμένο μέλος ή στον συγκεκριμένο δικαιούχο, κατά τρόπο ώστε να μπορεί να ανατρέξει σε αυτές μελλοντικά επί χρονικό διάστημα επαρκές για τους σκοπούς που εξυπηρετούν οι πληροφορίες, και το οποίο επιτρέπει την ακριβή αναπαραγωγή των αποθηκευμένων πληροφοριών· ιζ) «βασική λειτουργία»: στο πλαίσιο ενός συστήματος διακυβέρνησης, η εσωτερική ικανότητα ανάληψης πρακτικών καθηκόντων· ένα σύστημα διακυβέρνησης περιλαμβάνει τη λειτουργία διαχείρισης κινδύνων, τη λειτουργία εσωτερικού ελέγχου, και στις περιπτώσεις που το ίδρυμα αναλαμβάνει οικονομικές δεσμεύσεις ή συνιστά τεχνικά αποθεματικά, και την αναλογιστική λειτουργία. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο Άρθρο 7 Δραστηριότητες των ιδρυμάτων Κάθε κράτος μέλος απαιτεί Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα που βρίσκονται στην επικράτειά του τους να περιορίζουν τις δραστηριότητές τους σε αυτές που συνδέονται με συνταξιοδοτικές παροχές και στις δραστηριότητες που απορρέουν από αυτές. Όταν, βάσει του άρθρου 4, μια ασφαλιστική επιχείρηση ð του κλάδου ζωής ï διαχειρίζεται τις σχετικές με την παροχή επαγγελματικών συνταξιοδοτήσεων δραστηριότητές της μέσω ξεχωριστής παρουσίασης και διαχείρισης του ενεργητικού και του παθητικού, η δραστηριότητα αυτή πρέπει να περιορίζεται στις πράξεις τις σχετικές με τις συνταξιοδοτικές παροχές και σε δραστηριότητες που σχετίζονται άμεσα με αυτές. Άρθρο 8 Νομικός διαχωρισμός μεταξύ χρηματοδοτουσών επιχειρήσεων και ιδρυμάτων επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζει Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν το νομικό διαχωρισμό μεταξύ μιας χρηματοδοτούσας επιχείρησης και ενός ιδρύματος επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, ώστε, σε περίπτωση πτώχευσης της χρηματοδοτούσας επιχείρησης, να διαφυλάσσονται τα περιουσιακά στοιχεία του ιδρύματος προς το συμφέρον των μελών και των δικαιούχων. Άρθρο 9 Προϋποθέσεις για τη λειτουργία ð Καταχώριση ή έγκριση ï 1. Κάθε κράτος μέλος εξασφαλίζειΤα κράτη μέλη εξασφαλίζουν, για κάθε ίδρυμα εγκατεστημένο στην επικράτειά τουτους, ότι: ê 2010/78/ΕΕ άρθρο 4 παρ. 1 στοιχείο α) (προσαρμοσμένο) α) το ίδρυμα είναι καταχωρισμένο σε εθνικό μητρώο από την αρμόδια αρχή ή εγκεκριμένο Ö από αυτή Õ σε περίπτωση διασυνοριακής δραστηριότητας, κατά το άρθρο 1220, αναγράφονται στο μητρώο επίσης τα κράτη μέλη στα οποία λειτουργεί το ίδρυμα· οι πληροφορίες αυτές κοινοποιούνται στην Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων (στο εξής «ΕΑΑΕΣ»), η οποία συγκροτήθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[46] και η οποία τις δημοσιεύει στον ιστότοπό της,. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) β) το ίδρυμα διοικείται πράγματι από πρόσωπα έντιμα, τα οποία είτε διαθέτουν τα ίδια τα κατάλληλα επαγγελματικά προσόντα και εμπειρία, είτε προσλαμβάνουν συμβούλους με τα κατάλληλα επαγγελματικά προσόντα και εμπειρία· ò νέο Άρθρο 10 Κανόνες συνταξιοδοτικών καθεστώτων ê 2003/41/ΕΚ (γ) Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, σε σχέση με κάθε ίδρυμα εγκατεστημένο στην επικράτειά τους, ότι εφαρμόζονται καταλλήλως θεσπισμένοι κανόνες σχετικά με τη λειτουργία κάθε καθεστώτος συνταξιοδότησης το οποίο διαχειρίζεται το ίδρυμα και τα μέλη έχουν επαρκώς ενημερωθεί για τους κανόνες αυτούς·. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) δ) όλα τα τεχνικά αποθεματικά υπολογίζονται και πιστοποιούνται από αναλογιστή ή, εάν όχι από αναλογιστή, από άλλο ειδικό στον εν λόγω τομέα, παραδείγματος χάριν ελεγκτή, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία, επί τη βάσει αναλογιστικών μεθόδων αναγνωρισμένων από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής· ò νέο Άρθρο 11 Δέσμευση τακτικής χρηματοδότησης και πρόσθετες παροχές ê 2003/41/ΕΚ ε)1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν, σε σχέση με κάθε ίδρυμα εγκατεστημένο στην επικράτειά τους, ότι, εάν η χρηματοδοτούσα επιχείρηση εγγυάται την πληρωμή συνταξιοδοτικών παροχών, είναι δεσμευμένη ως προς την τακτική χρηματοδότηση·. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) στ) τα μέλη είναι επαρκώς πληροφορημένα ως προς τους όρους του συνταξιοδοτικού καθεστώτος και ιδιαίτερα όσον αφορά: i) τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις των συμμετεχόντων στο συνταξιοδοτικό καθεστώς, ii) τους οικονομικούς, τεχνικούς και άλλους κινδύνους που συνδέονται με το συνταξιοδοτικό καθεστώς, iii) τη φύση και την κατανομή αυτών των κινδύνων. ê 2003/41/ΕΚ 2. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, και λαμβάνοντας υπόψη τον όγκο των παροχών των εθνικών συστημάτων ασφάλισης, τα κράτη μέλη δύνανται να μεριμνούν ώστε να προσφέρεται ως παροχή στα μέλη η επιλογή για την κάλυψη των κινδύνων που συνδέονται με μακροζωία και επαγγελματική αναπηρία, παροχή για επιζώντα εξαρτώμενα μέλη και παροχή εγγύησης για την επιστροφή των καταβληθεισών συνεισφορών, εάν έτσι συμφωνήσουν οι εργοδότες και οι εργαζόμενοι ή οι αντίστοιχοι εκπρόσωποί τους. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) 3. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να εξαρτά και από άλλους περιορισμούς τη λειτουργία ενός ιδρύματος εγκατεστημένου στην επικράτειά του προκειμένου να εξασφαλίζει την κατάλληλη προστασία των συμφερόντων των μελών και των δικαιούχων. ê 2010/78/ΕΕ άρθρο 4 παρ. 1 στοιχείο α) (προσαρμοσμένο) 5. Σε περίπτωση διασυνοριακής δραστηριότητας όπως ορίζεται στο άρθρο 20, οι όροι λειτουργίας ιδρύματος εγκρίνονται προηγουμένως από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής. Όποτε χορηγούν αυτή την έγκριση, τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την ΕΑΑΕΣ. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο Άρθρο 2012 Διασυνοριακές δραστηριότητες ð και διαδικασίες ï 1. Με την επιφύλαξη της εθνικής κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας σε θέματα οργάνωσης των συνταξιοδοτικών συστημάτων, συμπεριλαμβανομένης της υποχρεωτικής συμμετοχής σε αυτά, αλλά και των αποτελεσμάτων των συλλογικών διαπραγματεύσεων, τα κράτη μέλη επιτρέπουν στις επιχειρήσεις της επικράτειάς τους να χρηματοδοτούν ιδρύματα ð τα οποία προτίθενται να ασκήσουν ή ασκούν διασυνοριακή δραστηριότητα ï επαγγελματικής συνταξιοδότησης των οποίων η άδεια έχει εκδοθεί σε άλλα κράτη μέλη. Επιτρέπουν επίσης σε τέτοια ιδρύματα ð εγκεκριμένα στην επικράτειά τους ï των οποίων η άδεια έχει εκδοθεί στις επικράτειές τους ð να ασκούν διασυνοριακή δραστηριότητα ï να δέχονται ð αποδεχόμενα ï χρηματοδότηση από επιχειρήσεις άλλων κρατών μελών ð οποιουδήποτε κράτους μέλους ï. 2. Ίδρυμα το οποίο ð προτίθεται ï επιθυμεί ð να ασκήσει διασυνοριακή δραστηριότητα και ï να δεχθεί χρηματοδότηση από χρηματοδοτούσα επιχείρηση η οποία εδρεύει στην επικράτεια ενός άλλου κράτους μέλους χρειάζεται προηγούμενη έγκριση από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής, όπως αναφέρεται στο άρθρο 9 παράγραφος 5. Πρέπει όμως να γνωστοποιεί την πρόθεσήεπιθυμία του να δεχθεί χρηματοδότηση από χρηματοδοτούσα επιχείρηση άλλου κράτους μέλους στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής όπου το ίδρυμα έχει εγκριθεί. 3. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τα ιδρύματα που είναι ð εγκεκριμένα ή καταχωρισμένα ï εγκατεστημένα στην επικράτειά τους και προτίθενται να χρηματοδοτηθούν ð λάβουν χρηματοδότηση ï από επιχείρηση εγκατεστημένη στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους να παρέχουν τις ακόλουθες πληροφορίες όταν προβαίνουν στη γνωστοποίηση σύμφωνα με την παράγραφο 2: α) το κράτος μέλος ή τα κράτη μέλη υποδοχής· β) την επωνυμία ð και τον τόπο εγκατάστασης της διοίκησης ï της χρηματοδοτούσας επιχείρησης· γ) τα κύρια χαρακτηριστικά του συνταξιοδοτικού καθεστώτος που θα διαχειριστεί το ίδρυμα για λογαριασμό της χρηματοδοτούσας επιχείρησης. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο 4. Όταν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής ειδοποιηθεί, σύμφωνα με την παράγραφο 2, και εφόσον δεν υπάρχουν λόγοι αμφιβολίας για το αν ð έχει εκδώσει απόφαση περί του ότι ï η διοικητική ή η οικονομική κατάσταση του ιδρύματος ή η φήμη και τα επαγγελματικά προσόντα ή η πείρα των διαχειριστών του ð δεν ï είναι συμβατά με τις Ö σκοπούμενες Õ πράξεις των οποίων προτείνεται η διενέργεια στο κράτος υποδοχής, θα πρέπει, εντός τριμήνου αφ' ότου λάβει όλες τις πληροφορίες της παραγράφου 3, να τις ανακοινώνει στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής και να ενημερώνει αρμοδίως το ίδρυμα. ò νέο Η απόφαση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο πρέπει να είναι αιτιολογημένη. Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής αρνηθεί να ανακοινώσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, γνωστοποιεί τους λόγους της άρνησής της στο ενδιαφερόμενο ίδρυμα εντός τριών μηνών από τη λήψη όλων των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 3. Κατά της άρνησης αυτής ή της παράλειψης ενέργειας υπάρχει δικαίωμα προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους καταγωγής. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο 5. Πριν το ίδρυμα αρχίσει να διαχειρίζεται ð ασκεί διασυνοριακή δραστηριότητα ï συνταξιοδοτικό καθεστώς για χρηματοδοτούσα επιχείρηση σε άλλο κράτος μέλος, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, εντός δύοð ενός ï μηνών μήνα από τη λήψη των πληροφοριών της παραγράφου 3, ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής, εάν ενδείκνυται, για τις διατάξεις της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας σχετικά με την επαγγελματική σύνταξη, οι οποίες πρέπει να τηρούνται κατά τη διαχείριση του συνταξιοδοτικού καθεστώτος που χρηματοδοτείται από επιχείρηση στο κράτος υποδοχής και κάθε διάταξη εφαρμοστέα σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 7 και με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής ανακοινώνουν τις πληροφορίες στο ίδρυμα. 6. Μόλις το ίδρυμα λάβει την ανακοίνωση βάσει της παραγράφου 5, ή αν παρέλθει άπρακτη η προθεσμία διαβίβασης της ανακοίνωσης από τις αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής, το ίδρυμα μπορεί να αρχίσει να ð ασκεί διασυνοριακή δραστηριότητα ï διαχειρίζεται το συνταξιοδοτικό καθεστώς που χρηματοδοτείται από επιχείρηση στο κράτος υποδοχής, σύμφωνα με την κοινωνική και εργατική νομοθεσία του κράτους αυτού σχετικά με τις επαγγελματικές συντάξεις και κάθε διάταξη εφαρμοστέα σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 7 και με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου. ê 2003/41/ΕΚ (προσαρμοσμένο) 7. Ειδικότερα, ίδρυμα που χρηματοδοτείται από επιχείρηση εγκατεστημένη στην επικράτεια άλλου κράτους μέλους υπόκεινται επίσης, για τα αντίστοιχα μέλη, στις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών που επιβάλλουν οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών υποδοχής σε ιδρύματα εγκατεστημένα στο εν λόγω κράτος μέλος κατ' άρθρο 11. ê 2003/41/ΕΚ ð νέο 87. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους υποδοχής ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής για κάθε σημαντική μεταβολή των διατάξεων της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας του κράτους μέλους υποδοχής σχετικά με τα καθεστώτασυστήματα επαγγελματικής σύνταξης, η οποία μπορεί να επηρεάσει τα χαρακτηριστικά του συνταξιοδοτικού καθεστώτοςσυστήματος, κατά το μέρος εκείνο που αφορά τη ð διασυνοριακή δραστηριότητα ï λειτουργία του συνταξιοδοτικού συστήματος που χρηματοδοτείται από επιχείρηση στο κράτος υποδοχής και κάθε διάταξη εφαρμοστέα σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 7 και με την παράγραφο 7 του παρόντος άρθρου. 98. Τα ιδρύματα υπόκεινται σε συνεχή έλεγχο από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής όσον αφορά τη συμμόρφωση των δραστηριοτήτων τους με τις απαιτήσεις της εργατικής και κοινωνικής νομοθεσίας του κράτους υποδοχής σχετικά με τις επαγγελματικές συντάξεις, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 5, καθώς και με τις απαιτήσεις παροχής πληροφοριών της παραγράφου 7. Εφόσον κατά τον έλεγχο αυτό προκύψουν παρατυπίες, η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής ενημερώνει πάραυτα την αρχή του κράτους μέλους καταγωγής. Η τελευταία αυτή λαμβάνει, σε συντονισμό με την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους υποδοχής, τα απαραίτητα μέτρα προκειμένου το ίδρυμα να παύσει την παράβαση της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας. ê 2003/41/ΕΚ 109. Εάν, παρά την εκ μέρους της αρμόδιας αρχής του κράτους καταγωγής λήψη των μέτρων ή ελλείψει κατάλληλων μέτρων στο κράτος καταγωγής, το ίδρυμα εξακολουθεί να παραβιάζει τις εφαρμοστέες διατάξεις της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας του κράτους υποδοχής σχετικά με τα καθεστώτα επαγγελματικών συντάξεων, οι αρμόδιες αρχές του κράτους αυτού δύνανται, αφού ενημερώσουν τις αρμόδιες αρχές του κράτους καταγωγής, να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να προληφθούν ή να κολασθούν περαιτέρω παραβάσεις και δύνανται, εάν είναι απολύτως αναγκαίο, να απαγορεύσουν στο ίδρυμα να λειτουργεί στο κράτος μέλος υποδοχής για λογαριασμό της χρηματοδοτούσας επιχείρησης. ò νέο 10. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι ίδρυμα το οποίο ασκεί διασυνοριακή δραστηριότητα δεν υπόκειται σε οποιεσδήποτε απαιτήσεις όσον αφορά την παροχή πληροφοριών σε μέλη και δικαιούχους οι οποίες επιβάλλονται από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής σε σχέση με τα μέλη τα οποία αφορά η συγκεκριμένη διασυνοριακή δραστηριότητα. Άρθρο 13 Διασυνοριακές μεταφορές συνταξιοδοτικών καθεστώτων 1. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν σε ιδρύματα εγκεκριμένα ή καταχωρισμένα στην επικράτειά τους να μεταφέρουν το σύνολο ή μέρος των συνταξιοδοτικών καθεστώτων τους σε παραλαμβάνοντα ιδρύματα εγκεκριμένα ή καταχωρισμένα σε άλλα κράτη μέλη. 2. Η μεταφορά του συνόλου ή μέρους ενός συνταξιοδοτικού καθεστώτος μεταξύ μεταφέροντος και παραλαμβάνοντος ιδρύματος, τα οποία είναι εγκεκριμένα ή καταχωρισμένα σε διαφορετικά κράτη μέλη, υπόκειται σε προηγούμενη έγκριση από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος. Η αίτηση έγκρισης της μεταφοράς υποβάλλεται από το παραλαμβάνον ίδρυμα. 3. Εάν η εθνική κοινωνική και εργατική νομοθεσία σχετικά με την οργάνωση των συνταξιοδοτικών συστημάτων δεν ορίζει άλλως, η μεταφορά και οι προϋποθέσεις της υπόκεινται σε προηγούμενη έγκριση των ενδιαφερόμενων μελών και δικαιούχων ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των εκπροσώπων τους. Σε κάθε περίπτωση, οι πληροφορίες σχετικά με τους όρους της μεταφοράς τίθενται στη διάθεση των ενδιαφερόμενων μελών και δικαιούχων ή, εφόσον συντρέχει περίπτωση, των εκπροσώπων τους τουλάχιστον τέσσερις μήνες πριν από υποβολή της αίτησης που αναφέρεται στην παράγραφο 2. 4. Η αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: α) την έγγραφη συμφωνία μεταξύ του μεταφέροντος ιδρύματος και του παραλαμβάνοντος ιδρύματος, στην οποία περιγράφονται οι όροι της μεταφοράς, συμπεριλαμβανομένων των βασικών χαρακτηριστικών του συνταξιοδοτικού καθεστώτος και της περιγραφής των μεταφερόμενων στοιχείων ενεργητικού και, όπου συντρέχει περίπτωση, των αντίστοιχων υποχρεώσεων· β) την επωνυμία και την έδρα του μεταφέροντος ιδρύματος· γ) τον τόπο στον οποίο βρίσκεται η διοίκηση της χρηματοδοτούσας επιχείρησης και την επωνυμία της χρηματοδοτούσας επιχείρησης· δ) το κράτος μέλος υποδοχής ή τα κράτη μέλη υποδοχής, εάν είναι περισσότερα. 5. Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος λάβει την αίτηση που αναφέρεται στην παράγραφο 2 και δεν έχει εκδώσει απόφαση ότι η διοικητική δομή ή η οικονομική κατάσταση του παραλαμβάνοντος ιδρύματος ή η φήμη ή τα επαγγελματικά προσόντα ή η πείρα των διαχειριστών του δεν συμβιβάζονται με τις πράξεις των οποίων προτείνεται η διενέργεια στο κράτος μέλος καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος, οφείλει, εντός τριμήνου από τη λήψη όλων των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 4, να ανακοινώσει την απόφασή της περί έγκρισης της μεταφοράς στο παραλαμβάνον ίδρυμα και στην αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του μεταφέροντος ιδρύματος. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του μεταφέροντος ιδρύματος ενημερώνει το μεταφέρον ίδρυμα για την εν λόγω απόφαση. Οι αποφάσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο πρέπει να είναι αιτιολογημένες. Εάν η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος αρνηθεί να ανακοινώσει τις πληροφορίες που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής του μεταφέροντος ιδρύματος, γνωστοποιεί τους λόγους της άρνησής της στο ενδιαφερόμενο ίδρυμα εντός τριών μηνών από τη λήψη όλων των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 4. Η εν λόγω άρνηση ή η παράλειψη ενέργειας παρέχει στο παραλαμβάνον ίδρυμα το δικαίωμα προσφυγής ενώπιον των δικαστηρίων του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος. 6. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του μεταφέροντος ιδρύματος ενημερώνει, εντός ενός μηνός από τη λήψη των πληροφοριών που αναφέρονται στην παράγραφο 5, την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος για τις απαιτήσεις της κοινωνικής και εργατικής νομοθεσίας στον τομέα των επαγγελματικών συντάξεων του κράτους μέλους υποδοχής βάσει των οποίων πρέπει να λειτουργεί το συνταξιοδοτικό καθεστώς. Η αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος ανακοινώνει τις εν λόγω πληροφορίες στο παραλαμβάνον ίδρυμα. 7. Μόλις παραλάβει την ανακοίνωση που αναφέρεται στην παράγραφο 6 ή εάν παρέλθει άπρακτη η προβλεπόμενη στην παράγραφο 6 προθεσμία διαβίβασης της ανακοίνωσης από την αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής του παραλαμβάνοντος ιδρύματος, το παραλαμβάνον ίδρυμα μπορεί να αρχίσει να διαχειρίζεται