Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό, για το 2015, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα, και για τα ενωσιακά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 779/2014 /* COM/2014/0670 final - 2014/0311 (NLE) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Αιτιολόγηση και στόχοι Όλοι οι κανονισμοί που καθορίζουν τις αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να περιορίζουν την αλίευση των ιχθυαποθεμάτων σε επίπεδα που συνάδουν με τους γενικούς στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Εν προκειμένω, ο κανονισμός (ΕΕ) 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την Κοινή Αλιευτική Πολιτική (εφεξής «ο βασικός κανονισμός για την ΚΑΠ»), καθορίζει τους στόχους για τις ετήσιες προτάσεις σχετικά με τους περιορισμούς αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας, ώστε να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα της ενωσιακής αλιείας από οικολογικής, οικονομικής και κοινωνικής απόψεως. Ο καθορισμός των αλιευτικών δυνατοτήτων αντιπροσωπεύει έναν ετήσιο διαχειριστικό κύκλο (διετή στην περίπτωση των αποθεμάτων βαθέων υδάτων). Ωστόσο, η αρχή αυτή δεν αποτελεί εμπόδιο για την καθιέρωση μακροπρόθεσμων διαχειριστικών προσεγγίσεων. Η Ένωση έχει σημειώσει ικανοποιητική πρόοδο από την άποψη αυτή, προβλέποντας για τα βασικά αποθέματα εμπορικού ενδιαφέροντος πολυετή σχέδια διαχείρισης, προς τα οποία πρέπει να συμμορφώνονται τα ετήσια TAC και τα ανώτατα όρια της αλιευτικής προσπάθειας. Πεδίο εφαρμογής Η παρούσα πρόταση περιλαμβάνει τις αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζει αυτόνομα η Ένωση. Ωστόσο, περιλαμβάνει επίσης τις αλιευτικές δυνατότητες που προκύπτουν από μέτρα που συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο πολυμερών ή διμερών αλιευτικών συμφωνιών ή διαδικασιών. Στις περιπτώσεις αυτές, η Ένωση παρεμβαίνει με βάση τη θέση που απορρέει από τους δικούς της στόχους πολιτικής, καθώς και από τις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις. Η ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων αυτών συνεπάγεται τη συναίνεση της Ένωσης να αναλάβει υποχρεώσεις έναντι τρίτων μερών. Επομένως, κατά την εφαρμογή των εν λόγω αποφάσεων στο ενωσιακό δίκαιο, ήτοι με την παρούσα πρόταση, η Ένωση δεν διαθέτει σημαντικό περιθώριο διακριτικής ευχέρειας πέραν της εσωτερικής κατανομής μεταξύ των κρατών μελών. Όσον αφορά την κατανομή αυτή, εφαρμόζεται η αρχή της σχετικής σταθερότητας. Έτσι, η παρούσα πρόταση καλύπτει, πέραν των αυτόνομων ενωσιακών αποθεμάτων: · τα κοινά αποθέματα, δηλ. τα αποθέματα που υπόκεινται σε κοινή διαχείριση με τη Νορβηγία στη Βόρειο Θάλασσα και στο Skagerrak ή εκείνα που περιλαμβάνονται στις συμφωνίες της Επιτροπής Αλιείας του Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEACF) μεταξύ παράκτιων κρατών, · τις αλιευτικές δυνατότητες που προκύπτουν από συμφωνίες που συνήφθησαν στο πλαίσιο των περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ). Στην παρούσα πρόταση, ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες φέρουν τη μνεία «pm» (pro memoria). Τούτο οφείλεται στο γεγονός ότι: – οι γνωμοδοτήσεις για ορισμένα αποθέματα δεν θα είναι διαθέσιμες εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας για την έγκριση της πρότασης, ή – ορισμένοι περιορισμοί των αλιευμάτων και διάφορες άλλες συστάσεις των οικείων περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ) εκκρεμούν, επειδή οι ετήσιες συνεδριάσεις τους δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί, ή – τα αριθμητικά δεδομένα για τα αποθέματα στα ύδατα της Γροιλανδίας, καθώς και για τα αποθέματα που υπόκεινται σε κοινή διαχείριση ή σε ανταλλαγή ποσοστώσεων με τη Νορβηγία και διάφορες άλλες τρίτες χώρες, δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, εν αναμονή της ολοκλήρωσης των διαβουλεύσεων τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο του 2014 με τις εν λόγω χώρες. Προτείνεται νέα σειρά μέτρων για την προστασία των αποθεμάτων λαβρακιού στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό. Τον Ιούνιο του 2014, το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) δημοσίευσε επιστημονική γνώμη για το εν λόγω απόθεμα, το οποίο μειώνεται ραγδαία από το 2012 και μετά. Επιπλέον, η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, κατά γενικό κανόνα, τα ισχύοντα εθνικά μέτρα για την προστασία του λαβρακιού έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικά. Το λαβράκι είναι ένα είδος με σχετικά αργή ανάπτυξη και ενηλικίωση, το δε ποσοστό θνησιμότητάς του λόγω αλιείας είναι τέσσερις φορές υψηλότερο από τα επίπεδα μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (ΜΒΑ). Ενόψει της ανησυχητικής κατάστασης αυτού του αποθέματος, το οποίο θα μπορούσε να βρίσκεται στα πρόθυρα της κατάρρευσης , προτείνονται αλιευτικές δυνατότητες υπό μορφή ορίων αλιευτικής προσπάθειας και αλιευμάτων που θα πρέπει να έχουν ως στόχο τα κύρια αίτια της θνησιμότητας λόγω αλιείας, δηλ. την πελαγική τράτα και την ερασιτεχνική αλιεία. Στην πρόταση κανονισμού προστίθεται νέο Παράρτημα ΙΙΕ, που πρέπει να συμπληρωθεί με πληροφορίες που θα ζητηθούν από τα κράτη μέλη. Τέλος, το 2014, η ΕΤΟΕΑ εκτίμησε τις επιπτώσεις των μέτρων διαχείρισης για τον γαύρο του Βισκαϊκού Κόλπου. Η επιτροπή αυτή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αλλαγή της διαχειριστικής περιόδου σε σύνηθες ημερολογιακό έτος (από τον Ιανουάριο έως τον Δεκέμβριο) περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο να μειωθεί το απόθεμα κάτω από τα επίπεδα ασφάλειας της βιομάζας και συνεπάγεται μικρή αύξηση ως προς την ποσότητα και τη σταθερότητα των αλιευμάτων σε σύγκριση με την τρέχουσα διαχειριστική περίοδο από τον Ιούλιο έως τον Ιούνιο. Κατόπιν διαβουλεύσεων με την Ισπανία, τη Γαλλία και το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Νοτιοδυτικών Υδάτων (SWWAC), και με την επιφύλαξη των μέτρων που πρέπει να ληφθούν στο πλαίσιο των μελλοντικών σχεδίων διαχείρισης, τα ενδιαφερόμενα μέρη δήλωσαν την προτίμησή τους για TAC γαύρου, για το ημερολογιακό έτος 2015, το οποίο υπολογίστηκε με βάση ειδική επιλογή καθορισμού των TAC που εκτιμήθηκε από την ΕΤΟΕΑ και σύμφωνα με την οποία ο κίνδυνος κατάρρευσης του αποθέματος είναι μικρότερος από 5%. Με βάση το ημερολογιακό έτος, όπως συμβαίνει και με τα περισσότερα άλλα TAC στον Ατλαντικό, θα μειωθεί επίσης ο διοικητικός φόρτος που συνδέεται με τη διαχείριση του εν λόγω αποθέματος. Για τον λόγο αυτό, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 779/2014 του Συμβουλίου[1] και, συγχρόνως, να θεσπιστεί νέο TAC, για το 2015, όσον αφορά το απόθεμα γαύρου στον Βισκαϊκό Κόλπο, το οποίο θα παραμείνει ως «pm» στον προτεινόμενο κανονισμό μέχρι να δημοσιευθεί η απαιτούμενη επιστημονική γνώμη τον Δεκέμβριο του 2014. Επισκόπηση των αποθεμάτων Ως συνήθως, η Επιτροπή επανεξέτασε την κατάσταση στην οποία οφείλουν να ανταποκρίνονται οι προτάσεις για τις αλιευτικές δυνατότητες στο πλαίσιο της ετήσιας ανακοίνωσης της Επιτροπής σχετικά με διαβούλευση για τις αλιευτικές δυνατότητες (COM(2014) 388 final, εφεξής «ανακοίνωση»). Η ανακοίνωση παρουσιάζει επισκόπηση της κατάστασης των αποθεμάτων με βάση τα πορίσματα των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων που εκδόθηκαν το 2013. Θετικό στοιχείο της ανακοίνωσης αποτελεί το συμπέρασμα ότι, μεταξύ των αποθεμάτων για τα οποία διατίθεται πλήρης ανάλυση, τα αποθέματα εκείνα που αλιεύονται άνω των βιώσιμων επιπέδων μειώθηκαν από 86% το 2009 σε 41% το 2014. Ωστόσο, ορισμένες τάσεις εξακολουθούν να είναι ανησυχητικές. Για παράδειγμα, αυξήθηκε ο αριθμός αποθεμάτων τα οποία αποτελούν αντικείμενο γνωμοδότησης που συνιστά μείωση των αλιευμάτων στο χαμηλότερο δυνατό επίπεδο. Το Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης των Θαλασσών (ICES), ανταποκρινόμενο στο αίτημα της Επιτροπής, εξέδωσε τον Ιούλιο την ετήσια γνωμοδότησή του για τα περισσότερα αποθέματα ιχθύων που εμπίπτουν στην παρούσα πρόταση. Το ICES έλαβε υπόψη τις κατευθύνσεις που παρουσίασε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της. Η γνωμοδότηση αυτή εξετάστηκε από την ΕΤΟΕΑ στο πλαίσιο ομάδας εμπειρογνωμόνων και κατά τη θερινή συνεδρίαση της ολομέλειας. Οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που εξέδωσαν οι δύο αυτοί οργανισμοί εξαρτώνται κυρίως από τα διαθέσιμα δεδομένα: πλήρης αξιολόγηση μπορεί να γίνει μόνον για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχουν επαρκή και αξιόπιστα δεδομένα, ώστε να προκύψουν εκτιμήσεις σχετικά με το μέγεθος των αποθεμάτων, καθώς και προβλέψεις για τον τρόπο αντίδρασής τους στα διάφορα σενάρια εκμετάλλευσης (πρόκειται για τους καλούμενους «πίνακες επιλογών αλιευμάτων»). Στις περιπτώσεις στις οποίες υπάρχουν επαρκή δεδομένα, οι επιστημονικοί φορείς είναι σε θέση να παράσχουν εκτιμήσεις για τις αναπροσαρμογές των αλιευτικών δυνατοτήτων που θα οδηγήσουν το απόθεμα σε σημείο που να παράγει τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ). Στην περίπτωση αυτή, η γνωμοδότηση αναφέρεται ως «γνωμοδότηση ΜΒΑ». Σε άλλες περιπτώσεις, οι επιστημονικοί φορείς βασίζονται στην προληπτική προσέγγιση για τη διατύπωση συστάσεων ως προς το επιθυμητό επίπεδο στο οποίο θα έπρεπε να βρίσκονται οι αλιευτικές δυνατότητες. Η μέθοδος που ακολουθήθηκε από το ICES για τον σκοπό αυτό παρουσιάζεται σε δημοσίευση του ICES σχετικά με την εφαρμογή των γνωμοδοτήσεων για τα αποθέματα για τα οποία υπάρχουν περιορισμένα δεδομένα[2]. Η κύρια ομάδα προτεινόμενων TAC περιλαμβάνεται στο παράρτημα ΙΑ. Το παράρτημα αυτό περιέχει 151 TAC όσον αφορά αποθέματα που αλιεύονται στο Skagerrak, στο Kattegat, στις υποπεριοχές ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X, XII και XIV, στα ενωσιακά ύδατα της CECAF και στα ύδατα της Γαλλικής Γουιάνας. Από τα εν λόγω TAC, 12 καθορίζονται σύμφωνα με τις γνωμοδοτήσεις ΜΒΑ. Όσον αφορά τα υπόλοιπα: · 12 TAC προτείνονται σύμφωνα με τις μακροπρόθεσμες στρατηγικές διαχείρισης, δηλ. με τα σχέδια διαχείρισης που απορρέουν από συγκεκριμένους ισχύοντες κανονισμούς της ΚΑΠ, σύμφωνα με προτάσεις της Επιτροπής για σχέδια διαχείρισης που δεν έχουν ακόμη εγκριθεί, ή σύμφωνα με διαχειριστική προσέγγιση που παρουσιάστηκε από τα γνωμοδοτικά συμβούλια (ΓΣ), και θεωρήθηκαν ως προληπτικά μέτρα από επιστημονικούς συμβουλευτικούς φορείς. · 47 TAC αφορούν αποθέματα με περιορισμένα στοιχεία, για τα οποία δεν διατίθεται πλήρης αξιολόγηση. Εξ αυτών, 26 TAC προτείνονται στο ίδιο επίπεδο με αυτό του 2014, έπειτα από κοινή δήλωση του Συμβουλίου και της Επιτροπής, σύμφωνα με την οποία οι αλιευτικές δυνατότητες θα παραμείνουν σταθερές, εκτός εάν προκύψουν επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που αποδεικνύουν ότι κάποιο εξ αυτών των αποθεμάτων έχει υποστεί φθορά. Το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται η εν λόγω απόφαση συνδέεται με το γεγονός ότι τα περισσότερα από τα αποθέματα αυτά είναι παρεμπίπτοντα αλιεύματα που αλιεύονται στο πλαίσιο μικτών τύπων αλιείας και ότι οι μεταβολές των TAC δεν έχουν πραγματικές επιπτώσεις στην εξέλιξη της κατάστασής τους, ενώ οι επαναλαμβανόμενες μειώσεις των TAC ενδέχεται να οδηγήσουν σε απορρίψεις με στόχο τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία. · Τα εναπομένοντα TAC αναγράφονται με την ένδειξη «pm» (pro memoria) στο παρόν στάδιο είτε επειδή οι συναφείς επιστημονικές γνωμοδοτήσεις δεν είναι ακόμη διαθέσιμες, είτε επειδή απαιτούνται περαιτέρω κοινωνικοοικονομικές πληροφορίες είτε επειδή πρέπει να πραγματοποιηθούν διεθνείς διαπραγματεύσεις ή να συναφθούν διεθνείς συμφωνίες αργότερα κατά τη διάρκεια του έτους (π.χ. συνεδριάσεις ΠΟΔΑ). Για τα εν λόγω αποθέματα, η πρόταση θα πρέπει να επικαιροποιηθεί μόλις είναι διαθέσιμες οι σχετικές γνωμοδοτήσεις και πληροφορίες. Όλες οι προτεινόμενες αλιευτικές δυνατότητες αντιστοιχούν στις επιστημονικές γνωμοδοτήσεις που έχει λάβει η Επιτροπή όσον αφορά την κατάσταση των αποθεμάτων, οι οποίες αξιοποιήθηκαν με τον τρόπο που περιγράφεται στην ανακοίνωση. Συνοχή με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Τα προτεινόμενα μέτρα έχουν καταρτιστεί σύμφωνα με τους στόχους και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και συνάδουν με την πολιτική της Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη α) Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι στοχευόμενοι τομείς και γενικά χαρακτηριστικά των συμμετεχόντων Η Επιτροπή πραγματοποίησε διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως μέσω των γνωμοδοτικών συμβουλίων (ΓΣ), και με τα κράτη μέλη σχετικά με την προτεινόμενη προσέγγιση για τις διάφορες προτάσεις της σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες με βάση την ανακοίνωση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2015. Επιπλέον, η Επιτροπή ακολούθησε τις κατευθύνσεις που περιγράφονται στην ανακοίνωσή της προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με τη βελτίωση των διαβουλεύσεων για τη διαχείριση της κοινοτικής αλιείας [COM(2006) 246 τελικό], στην οποία καθορίζονται οι αρχές για την καλούμενη «προκαταρκτική» διαδικασία. Η Επιτροπή διοργάνωσε, επίσης, στις 26 Σεπτεμβρίου, εκδήλωση για τα ενδιαφερόμενα μέρη, στην οποία παρουσιάστηκαν και συζητήθηκαν τα πορίσματα των επιστημονικών γνωμοδοτήσεων και οι βασικές συνέπειές τους. β) Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος συνεκτίμησής τους Η ανταπόκριση στην προαναφερόμενη ανακοίνωση της Επιτροπής για τις αλιευτικές δυνατότητες απηχεί τις απόψεις των ενδιαφερόμενων μερών σχετικά με την αξιολόγηση της κατάστασης των πόρων από την Επιτροπή και τον τρόπο εξασφάλισης της κατάλληλης αντίδρασης όσον αφορά τη διαχείριση. Το ΓΣ για τα πελαγικά αποθέματα (PELAC), ειδικότερα, ευελπιστεί ότι θα σημειωθεί πρόοδος στη θέσπιση των πολυετών σχεδίων διαχείρισης και επισημαίνει, επίσης, ότι η συμμετοχή τρίτων χωρών μπορεί να δυσχεράνει τη διαδικασία. Το PELAC ζήτησε επίσης από την Επιτροπή να εξετάσει το σχέδιο που έχει αναπτύξει για τη ρέγγα στην Κελτική Θάλασσα κατά την υποβολή πρότασης για το σχετικό TAC για το 2015. Το PELAC εξέφρασε ανησυχίες για το γεγονός ότι η ανακοίνωση είναι ασαφής όσον αφορά τις λεπτομέρειες μετάθεσης του στόχου της ΜΒΑ πέραν του 2015 σε ορισμένες αιτιολογημένες περιπτώσεις: συγκεκριμένα, δεν διευκρινίζεται στην ανακοίνωση ποιος πρέπει να τεκμηριώσει με αποδείξεις την ανάγκη αναβολής και με ποιον τρόπο θα λειτουργήσει η διαδικασία αυτή. Όσον αφορά την υποχρέωση εκφόρτωσης για τα πελαγικά είδη, η οποία θα τεθεί σε ισχύ την 1 Ιανουαρίου 2015, το PELAC εξέφρασε τη λύπη του για την έλλειψη ακρίβειας στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα πραγματοποιηθούν οι προσαρμογές των TAC, ώστε να ενσωματωθούν οι απορρίψεις. Το ΓΣ των νοτιοδυτικών υδάτων (SWWAC) εξέφρασε την ικανοποίησή του για τη σαφήνεια της ανακοίνωσης και, ιδίως, για την περιγραφή της μεθόδου που ακολούθησε η Επιτροπή όσον αφορά την πρόταση των επιπέδων TAC για το προσεχές έτος. Υπενθύμισε ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, η παρακολούθηση των επιπέδων ΜΒΑ θα πρέπει να έχει ως γνώμονα μάλλον τη θνησιμότητα λόγω αλιείας παρά τους δείκτες βιομάζας. Λαμβανομένων υπόψη των σχετικών γνωμοδοτήσεων του ICES, θεώρησε ότι η ΜΒΓ μπορεί να μην είναι εφικτή το 2015 όσον αφορά τα αποθέματα γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο και μπακαλιάρου Αυστραλίας. Το SWWAC αναγνώρισε, ωστόσο, ότι δεν έχει αναπτύξει μέθοδο για να εκτιμηθεί κατά πόσον μπορεί να καθυστερήσει η ΜΒΑ πέραν του 2015 λόγω των κοινωνικοοικονομικών επιπτώσεων. Το SWWAC συνέστησε, επίσης, τα προτεινόμενα TAC να λαμβάνουν υπόψη την υποχρέωση εκφόρτωσης. Όσον αφορά την υποχρέωση αυτή, το ΓΣ των βορειοδυτικών υδάτων (NWWAC) υποστηρίζει ότι πρέπει να χρησιμοποιηθούν τα βέλτιστα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα για να καθοριστεί η προσαρμογή των ποσοστώσεων. Ωστόσο, οι προσαρμογές αυτές δεν μπορούν να θίξουν την επίτευξη του στόχου ΜΒΑ της ΚΑΠ. Το ΓΣ υπογράμμισε, επίσης, ότι είναι αναγκαίο να εξεταστούν οι οικονομικές επιπτώσεις για τον καθορισμό των αλιευτικών δυνατοτήτων. Επίσης, τόνισε ότι είναι αναγκαίο να αναπτυχθούν σχέδια διαχείρισης και έκρινε ότι πρόκειται για μια προτεραιότητα που αφορά και τις δικές του εργασίες προγραμματισμού. Τέλος, το NWWAC συνέστησε ευρεία διαδικασία διαβουλεύσεων πριν ληφθούν αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή των γνωμοδοτήσεων για τους μικτούς τύπους αλιείας. Προσφυγή στη γνώμη εμπειρογνωμόνων Όσον αφορά τη χρησιμοποιούμενη μέθοδο, η Επιτροπή ζήτησε τη γνώμη, όπως έχει ήδη επισημανθεί, του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση της Θάλασσας (ICES) και της Επιστημονικής, Τεχνικής και Οικονομικής Επιτροπής Αλιείας (ΕΤΟΕΑ). Η γνωμοδότηση του ICES στηρίζεται σε πλαίσιο γνωμοδοτήσεων που έχουν αναπτύξει οι ομάδες εμπειρογνωμόνων και οι φορείς λήψης αποφάσεών του και εκδίδεται σύμφωνα με το μνημόνιο συνεννόησης που έχει συμφωνηθεί με την Επιτροπή. Η ΕΤΟΕΑ γνωμοδοτεί με βάση τους γενικούς όρους που καθορίζει η Επιτροπή. Ο απώτερος στόχος της Ένωσης είναι να ανέλθουν και να διατηρηθούν τα αποθέματα σε επίπεδα που επιτρέπουν να επιτευχθεί η μέγιστη βιώσιμη απόδοση (ΜΒΑ). Ο στόχος αυτός έχει ενσωματωθεί ρητά στον νέο βασικό κανονισμό για την ΚΑΠ, του οποίου το άρθρο 2 παράγραφος 2 προβλέπει ότι αυτός ο στόχος «θα επιτευχθεί έως το 2015 όπου είναι δυνατόν και [...] μέχρι το 2020 το αργότερο για όλα τα αποθέματα.» Τούτο αντανακλά τη δέσμευση που ανέλαβε η Ένωση όσον αφορά τα συμπεράσματα της Παγκόσμιας Διάσκεψης Κορυφής για την Αειφόρο Ανάπτυξη στο Γιοχάνεσμπουργκ το 2002 και το συναφές σχέδιο εφαρμογής. Όπως έχει ήδη επισημανθεί, υπάρχουν πράγματι πληροφορίες για ορισμένα αποθέματα όσον αφορά τα επίπεδα μέγιστης βιώσιμης απόδοσης. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται πολύ σημαντικά αποθέματα από απόψεως όγκου αλιευμάτων και εμπορικής αξίας, όπως ο μπακαλιάρος, ο γάδος, η πεσκαντρίτσα, η γλώσσα, οι ζαγκέτες, ο μπακαλιάρος εγκλεφίνος και η καραβίδα. Για να επιτευχθεί ο στόχος της ΜΒΑ, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις να απαιτείται μείωση των ποσοστών θνησιμότητας λόγω αλιείας και/ή μείωση των αλιευμάτων. Στο πλαίσιο αυτό, η παρούσα πρόταση καταφεύγει στη γνωμοδότηση ΜΒΑ, εφόσον είναι διαθέσιμη. Σύμφωνα με τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, όταν προτείνονται TAC με βάση γνωμοδότηση σχετικά με τη ΜΒΑ, το TAC αντιστοιχεί σε επίπεδο το οποίο, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση αυτή, αναμένεται να εξασφαλίσει την επίτευξη του στόχου της ΜΒΑ το 2015.Αυτή η προσέγγιση συνάδει προς τις αρχές που παρουσιάστηκαν στην ανακοίνωση σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες για το 2015. Όσον αφορά τα αποθέματα για τα οποία τα διαθέσιμα στοιχεία είναι περιορισμένα, οι επιστημονικοί γνωμοδοτικοί φορείς εκδίδουν συστάσεις για το κατά πόσον είναι αναγκαία να επιβληθεί η μείωση ή η σταθεροποίηση των αλιευμάτων ή να επιτραπεί η αύξησή τους. Το ICES έχει διατυπώσει σε πολλές γνωμοδοτήσεις του ποσοτικές κατευθύνσεις σχετικά με τις μεταβολές αυτές, με βάση τη μεθοδολογία του που προβλέπει ανώτατο όριο 20% μεταβολής των αλιευμάτων από έτος σε έτος είτε προς τα άνω είτε προς τα κάτω, για προληπτικούς λόγους. Οι κατευθύνσεις αυτές χρησιμοποιήθηκαν για τον καθορισμό των προτεινόμενων TAC. Στις περιπτώσεις στις οποίες δεν υπάρχει επιστημονική γνωμοδότηση ακολουθήθηκε η προληπτική προσέγγιση, ήτοι επιβλήθηκαν προληπτικές μειώσεις των TAC κατά 20%. Όσον αφορά ορισμένα αποθέματα (κυρίως αποθέματα ευρείας κατανομής, καρχαριοειδή και σελάχια), οι γνωμοδοτήσεις θα εκδοθούν το φθινόπωρο. Μόλις ληφθούν οι γνωμοδοτήσεις αυτές, η παρούσα πρόταση θα πρέπει να επικαιροποιηθεί κατάλληλα. Τέλος, όπως αναφέρεται ανωτέρω, για ορισμένα αποθέματα οι γνωμοδοτήσεις χρησιμεύουν για την εκτέλεση συμφωνηθέντων σχεδίων διαχείρισης. Η ΕΤΟΕΑ επιβεβαιώνει, και σε ορισμένες περιπτώσεις έχει αναπτύξει περαιτέρω, τη γνωμοδότηση του ICES. Χρησιμοποιηθέντα μέσα για τη δημοσιοποίηση των γνωμοδοτήσεων των εμπειρογνωμόνων Όλες οι εκθέσεις της ΕΤΟΕΑ είναι διαθέσιμες, στον ιστότοπο της ΓΔ MARE. Όλες οι εκθέσεις του ICES είναι διαθέσιμες στον ιστότοπό του. Εκτίμηση των επιπτώσεων Το πεδίο εφαρμογής του κανονισμού για τις αλιευτικές δυνατότητες οριοθετείται από το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Η Ένωση έχει εκδώσει διάφορα πολυετή σχέδια διαχείρισης για αποθέματα καίριας οικονομικής σημασίας, μεταξύ των οποίων ο μπακαλιάρος μερλούκιος, ο γάδος, η γλώσσα, η ευρωπαϊκή χωματίδα, η καραβίδα και άλλα. Πριν εκδοθούν, τα σχέδια αυτά πρέπει να υποβληθούν σε εκτίμηση επιπτώσεων. Μόλις τεθούν σε ισχύ, προσδιορίζουν τα επίπεδα των TAC και της αλιευτικής προσπάθειας που πρέπει να καθοριστούν για το συγκεκριμένο έτος, ώστε να επιτευχθούν οι μακροπρόθεσμοι στόχοι τους. Η Επιτροπή υποχρεούται να υποβάλει την πρότασή της για τις αλιευτικές δυνατότητες σύμφωνα με τα εν λόγω σχέδια για όσο χρόνο παραμένουν αυτά έγκυρα και σε ισχύ. Ως εκ τούτου, πολλές κρίσιμης σημασίας αλιευτικές δυνατότητες που περιλαμβάνονται στην πρόταση απορρέουν από την ειδική εκτίμηση επιπτώσεων που έχει εκπονηθεί για το σχέδιο στο οποίο βασίζονται. Όσον αφορά τα υπόλοιπα, και παρά το γεγονός ότι μπορεί να μην υφίστανται πολυετή σχέδια, η πρόταση επιδιώκει την αποφυγή βραχυπρόθεσμων προσεγγίσεων υπέρ αποφάσεων για μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα, και, επομένως, λαμβάνει υπόψη τις πρωτοβουλίες των ενδιαφερομένων μερών και των ΓΣ εάν αυτές έχουν επανεξεταστεί θετικά από το ICES και/ή την ΕΤΟΕΑ. Επιπλέον, η μεταρρυθμιστική πρόταση της Επιτροπής καταρτίστηκε δεόντως με βάση εκτίμηση επιπτώσεων (SEC(2011) 891) στο πλαίσιο της οποίας αναλύθηκε ο στόχος της ΜΒΑ. Στα συμπεράσματά της προσδιορίζεται ο στόχος αυτός ως απαραίτητη προϋπόθεση για την επίτευξη περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής βιωσιμότητας. Οι συννομοθέτες έχουν αποδεχθεί το σκεπτικό στο οποίο βασίζεται η μεταρρυθμιστική πρόταση της Επιτροπής και κατέληξαν σε πολιτική συμφωνία τον Ιούνιο του παρελθόντος έτους βάσει της οποίας ο στόχος της ΜΒΑ είναι πλέον ρητός και δεσμευτικός. Όσον αφορά τις αλιευτικές δυνατότητες στο πλαίσιο των ΠΟΔΑ και τα αποθέματα αλιείας που είναι κοινά με τρίτες χώρες, η παρούσα πρόταση προβλέπει κυρίως τη μεταφορά στο εθνικό δίκαιο μέτρων που έχουν συμφωνηθεί σε διεθνές επίπεδο. Στοιχεία που αφορούν την αξιολόγηση του δυνητικού αντίκτυπου των αλιευτικών δυνατοτήτων αντιμετωπίζονται κατά τη φάση της προετοιμασίας και της πραγματοποίησης διεθνών διαπραγματεύσεων στο πλαίσιο των οποίων οι αλιευτικές δυνατότητες της Ένωσης συμφωνούνται με τρίτα μέρη. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Νομική βάση Η νομική βάση της παρούσας πρότασης είναι το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι υποχρεώσεις της Ένωσης για βιώσιμη εκμετάλλευση των έμβιων υδάτινων πόρων απορρέουν από τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 2 του βασικού κανονισμού για την ΚΠΑ. Σύνοψη της πρότασης Η πρόταση καθορίζει τους περιορισμούς αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας που εφαρμόζονται στην ενωσιακή αλιεία με σκοπό την επίτευξη του στόχου της ΚΑΠ ο οποίος συνίσταται στην εξασφάλιση αλιείας σε επίπεδα βιώσιμα από περιβαλλοντικής, οικονομικής και κοινωνικής απόψεως. Εφαρμογή Οι διατάξεις στον τομέα που καλύπτει η πρόταση εφαρμόζονται έως τις 31 Δεκεμβρίου 2015, με εξαίρεση ορισμένες διατάξεις σχετικά με περιορισμούς της αλιευτικής προσπάθειας, οι οποίες εφαρμόζονται έως τις 31 Ιανουαρίου 2016, και ορισμένα TAC που υπόκεινται σε συγκεκριμένους εποχιακούς κύκλους ή που απορρέουν από ορισμένα συγκεκριμένα εποχιακά χαρακτηριστικά των αποθεμάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των ΠΟΔΑ. Αρχή της επικουρικότητας Η πρόταση εμπίπτει στις αποκλειστικές αρμοδιότητες της Ένωσης βάσει του άρθρου 3 παράγραφος 1 στοιχείο δ) της Συνθήκης. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας. Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τον ακόλουθο λόγο: η ΚΑΠ είναι κοινή πολιτική. Σύμφωνα με το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης, η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων αποτελεί αρμοδιότητα του Συμβουλίου. Με τον προτεινόμενο κανονισμό του Συμβουλίου κατανέμονται αλιευτικές δυνατότητες στα κράτη μέλη. Σύμφωνα με τα άρθρα 16 και 17 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, τα κράτη μέλη τις κατανέμουν στη συνέχεια με τη σειρά τους μεταξύ των περιφερειών ή των επιχειρήσεων, κατά την κρίση τους. Κατά συνέπεια, τα κράτη μέλη διαθέτουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με το κοινωνικό/οικονομικό υπόδειγμα της επιλογής τους για την εκμετάλλευση των αλιευτικών δυνατοτήτων που τους έχουν διατεθεί. Η πρόταση δεν συνεπάγεται νέες δημοσιονομικές επιπτώσεις για τα κράτη μέλη. Ο παρών κανονισμός εκδίδεται από το Συμβούλιο κάθε έτος και έχουν ήδη προκαθοριστεί τα δημόσια και ιδιωτικά μέσα υλοποίησής του. Επιλογή νομικής πράξης Προτεινόμενο μέσο: κανονισμός. Υποχρέωση εκφόρτωσης που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 Ο νέος βασικός κανονισμός για την ΚΑΠ (κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013) τέθηκε σε ισχύ το 2014· η υποχρέωση εκφόρτωσης που θεσπίζει θα αρχίσει να εφαρμόζεται σταδιακά από το 2015 έως το 2019. Το 2019, όλα τα αποθέματα που υπόκεινται σε TAC θα υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης. Κατά τη μεταβατική περίοδο, ωστόσο, τα ιχθυαποθέματα που υπόκεινται σε TAC πρέπει να εκφορτώνονται μόνον εάν έχουν αλιευθεί (είτε στοχευμένα είτε ως παρεμπίπτοντα αλιεύματα) στο πλαίσιο αλιευτικών δραστηριοτήτων για ορισμένα είδη σε ορισμένες περιοχές. Ωστόσο, οι έννοιες των αποθεμάτων που υπόκεινται σε TAC και των τύπων αλιείας δεν συμπίπτουν. Για τον λόγο αυτό, όσον αφορά τα αποθέματα του Ατλαντικού και της Βόρειας Θάλασσας στο πλαίσιο του παρόντος κανονισμού, τα αλιεύματα θα πρέπει να υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης μόνον εάν πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της αλιείας για βιομηχανικούς σκοπούς και της αλιείας που αφορά το σκουμπρί, τη ρέγγα, το σαυρίδι, το προσφυγάκι, τον βασιλάκη, τον γαύρο, τον γουρλομάτη Ατλαντικού, την παπαλίνα, τη σαρδέλα, τον τόνο, τον ξιφία, τον μακρύπτερο τόνο, τον μεγαλόφθαλμο τόνο, το γαλάζιο και το λευκό μάρλιν[3]. Επιπλέον, με την καθιέρωση της υποχρέωσης εκφόρτωσης, και σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, οι προτεινόμενες αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν τη μετάβαση από την εκφορτωθείσα ποσότητα στην αλιευθείσα ποσότητα. Τούτο γίνεται βάσει των διαθέσιμων επιστημονικών γνωμοδοτήσεων για τα αποθέματα ιχθύων στους τύπους αλιείας που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του νέου βασικού κανονισμού για την ΚΑΠ. Οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει επίσης να καθοριστούν σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 (που αφορά την αρχή της σχετικής σταθερότητας) και το άρθρο 16 παράγραφος 4 (που αφορά τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και τους κανόνες που προβλέπονται στα πολυετή σχέδια). Η υποχρέωση εκφόρτωσης επηρεάζει άμεσα τους στόχους διατήρησης για ορισμένα TAC στις προτεινόμενες αλιευτικές δυνατότητες. Πρόκειται για τα TAC που αφορούν τους ελασμοβράγχιους, δηλ. τους καρχαρίες και τα σελάχια,·που βρίσκονται σε κακή κατάσταση διατήρησης. Τα TAC είχαν οριστεί σε μηδενικό επίπεδο επί σειρά ετών, έτσι ώστε να αποτρέπεται η αλιεία των ειδών αυτών στις σχετικές περιοχές. Πέραν των μηδενικών TAC, ειδικές διατάξεις που συνδέονται με τις καταχωρήσεις TAC επιβάλλουν την άμεση απόρριψη των ειδών αυτών, λόγω της υψηλής ικανότητας επιβίωσής τους. Με την εκφόρτωσή τους θα μπορούσαν να αυξηθούν τα ποσοστά θνησιμότητάς τους. Ύστερα από διαβούλευση με εμπειρογνώμονες των κρατών μελών που πραγματοποιήθηκε στις 31 Ιουλίου 2014, υποστηρίχτηκε η ιδέα να προστεθούν τα εν λόγω είδη, στις περιοχές που καλύπτονται από τα TAC, στον κατάλογο των ειδών των οποίων η αλιεία απαγορεύεται, ο οποίος περιλαμβάνεται στον κανονισμό για τις αλιευτικές δυνατότητες. Αυτή είναι η προσέγγιση που επιδιώκεται στον προτεινόμενο κανονισμό: η υποχρέωση ελευθέρωσης και, επομένως, το επίπεδο διατήρησης που διασφαλίζει, διατηρούνται, επειδή τα απαγορευμένα είδη δεν μπορούν να εκφορτωθούν. Το άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο α) του κανονισμού 1380/2013 εξαιρεί ρητά τα απαγορευμένα είδη από την υποχρέωση εκφόρτωσης. Τέλος, πρέπει να ληφθούν υπόψη οι δεσμοί μεταξύ του νέου βασικού κανονισμού για την ΚΑΠ και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου. Με τον δεύτερο κανονισμό καθορίζονται συμπληρωματικοί όροι για την ετήσια διαχείριση των TAC, καθώς και διατάξεις ευελιξίας για τα προληπτικά και τα αναλυτικά αποθέματα, στα άρθρα 3 και 4 αντιστοίχως. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού, κατά τον καθορισμό των ΤΑC, το Συμβούλιο αποφασίζει σε ποια αποθέματα δεν εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 4, ιδίως με βάση τη βιολογική κατάσταση των αποθεμάτων. Πιο πρόσφατα, καθιερώθηκε ένας άλλος μηχανισμός ευελιξίας δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Επομένως, για να αποφευχθεί υπερβολική ευελιξία που θα υπονόμευε την αρχή της ορθολογικής και υπεύθυνης εκμετάλλευσης των έμβιων θαλάσσιων βιολογικών πόρων της θάλασσας και θα εμπόδιζε την επίτευξη των στόχων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, θα πρέπει να διευκρινισθεί ότι τα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 δεν μπορούν να εφαρμοστούν επιπλέον της ευελιξίας από έτος σε έτος που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 9 του κανονισμού 1380/2013. 4. ΠΡΟΣΘΕΤΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ Απλοποίηση Η πρόταση προβλέπει την απλούστευση των διοικητικών διαδικασιών για τις δημόσιες αρχές (ενωσιακές ή εθνικές), ιδίως όσον αφορά τις διατάξεις σχετικά με τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας. Ρήτρα επανεξέτασης/αναθεώρησης/λήξης ισχύος Η πρόταση αφορά ετήσιο κανονισμό για το έτος 2015 και, συνεπώς, δεν περιλαμβάνει ρήτρα αναθεώρησης. Λεπτομερής επεξήγηση της πρότασης Η παρούσα πρόταση περιορίζεται στον καθορισμό και στην κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων και των όρων που συνδέονται λειτουργικά με τη χρήση των δυνατοτήτων αυτών. Όσον αφορά τις πραγματικές τάσεις της εξέλιξης των αποθεμάτων, μπορούν να επισημανθούν οι ακόλουθες περιπτώσεις: Ιβηρικά ύδατα Αφενός, η βιομάζα που λαμβάνεται από την πεσκαντρίτσα αυξάνεται και η εκμετάλλευση του αποθέματος γίνεται σε βιώσιμα επίπεδα. Αφετέρου, το απόθεμα ζαγκέτας έχει επιδεινωθεί και διάφορες λειτουργικές μονάδες καραβίδας εξακολουθούν να είναι εξαντλημένες. Όσον αφορά τον μερλούκιο Αυστραλίας, η βιομάζα εξακολουθεί να αυξάνεται, παρότι η αλιευτική πίεση παραμένει υψηλή, γεγονός που, σύμφωνα με το σχετικό σχέδιο διαχείρισης, συνεπάγεται ελαφρά μείωση του TAC και αντίστοιχη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Βισκαϊκός Κόλπος Η κατάσταση του αποθέματος γλώσσας επιδεινώνεται. Κατά τα τελευταία έτη, οι επιστήμονες προτείνουν να μειωθούν τα TAC. Το 2013, η ICES έλαβε υπόψη προληπτικά μέτρα μακροπρόθεσμης διαχείρισης που πρότειναν οι ενδιαφερόμενοι φορείς. Το TAC του 2014 βασίζεται σε αυτά τα μέτρα που αποβλέπουν στη διατήρηση σταθερού TAC και, συγχρόνως, στη σταδιακή μείωση της θνησιμότητας λόγω αλιείας σε βιώσιμα επίπεδα. Δεδομένου ότι η θνησιμότητα λόγω αλιείας αυξήθηκε κατά τα τελευταία έτη, το TAC θα πρέπει να μειωθεί το 2015. Κελτική Θάλασσα και Μάγχη Μόνιμο πρόβλημα στην περιοχή αυτή είναι τα υψηλά επίπεδα απορρίψεων τόσο για την αλιεία κορήγουνου όσο και για την αλιεία πλατύψαρων. Κατά συνέπεια, οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις συνιστούν σημαντικές μειώσεις των TAC, π.χ. για τον γάδο και τον μπακαλιάρο εγκλεφίνο. Όσον αφορά τη γλώσσα στην ανατολική Μάγχη, πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στην εφαρμογή επειγόντων μέτρων για την αποκατάσταση του αποθέματος αυτού: το επίπεδο πρόσληψης στο απόθεμα ήταν χαμηλό κατά τα τελευταία δύο έτη, και η μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα αυτής της αλιευτικής δραστηριότητας απειλείται. Δυτικά της Σκωτίας Ως αποτέλεσμα της συγκριτικής αξιολόγησης ICES για τον μπακαλιάρο εγκλεφίνο το 2014, το απόθεμα αυτού του είδους στα δυτικά της Σκωτίας (περιοχές ICES Vb και VIa) θεωρείται μέρος του βιολογικού αποθέματος που έχει εκτιμηθεί στις ζώνες ICES III και IV. Ως εκ τούτου, διατυπώθηκε ενιαία γνωμοδότηση για όλες αυτές τις ζώνες. Το TAC πρέπει να εξακολουθήσει να αναγράφεται με την ένδειξη «pm» (pro memoria) στον προτεινόμενο κανονισμό μέχρι να καθοριστούν κατάλληλες ποσοστώσεις για τα κράτη μέλη. Όσον αφορά τον γάδο και το νταούκι Ατλαντικού, τα αποθέματα των ειδών αυτών εξακολουθούν να βρίσκονται σε κακή κατάσταση, και τα επίπεδα απορρίψεων στην περιοχή είναι ακόμη της τάξης του 70% και για τα δύο είδη. Η κατάσταση μπορεί να επιδεινωθεί όταν δημοσιευθεί η γνωμοδότηση για την καραβίδα το φθινόπωρο: οι απορρίψεις λευκόψαρων προέρχονται ως επί το πλείστον από το τελευταίο αυτό είδος αλιείας. Μέχρι στιγμής, οι δεσμεύσεις όσον αφορά τα μέτρα επιλεκτικότητας δεν είχαν καμία απτή επίπτωση: το ICES δεν ήταν σε θέση να εντοπίσει τυχόν αλλαγή της θνησιμότητας λόγω της εφαρμογής των μέτρων αυτών. Θάλασσα της Ιρλανδίας Τα αποθέματα του γάδου και του νταουκιού του Ατλαντικού παραμένουν σε κακή κατάσταση, παρότι η επιλεκτικότητα του στόλου για την αλιεία της καραβίδας φαίνεται να έχει αποφέρει ορισμένα αποτελέσματα για τα δύο αυτά αποθέματα· ωστόσο, σύμφωνα με τη γνωμοδότηση του ICES οι απορρίψεις παραμένουν υψηλές για τα δύο αυτά είδη. Η υπεραλίευση της γλώσσας συνεχίζεται και η βιομάζα του αναπαραγωγικού αποθέματος βρίσκεται στο χαμηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ καταγραφεί· η εκμετάλλευση θα πρέπει να παραμείνει σε χαμηλό επίπεδο. Αντίθετα, η ευρωπαϊκή χωματίδα υποχρησιμοποιείται και υπόκειται σε μεγάλες απορρίψεις, αλλά το απόθεμα παραμένει σταθερό. Στο Kattegat Όσον αφορά τον γάδο στο Kattegat, η γνωμοδότηση για το 2015 είναι παρόμοια με εκείνη για το 2014: με βάση το σκεπτικό της πρόληψης δεν μπορεί να επιτρέπεται κατευθυνόμενη αλιεία αυτού του είδους στην εν λόγω περιοχή και τα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και οι απορρίψεις θα πρέπει να ελαχιστοποιηθούν. Το ICES επιμένει ιδιαίτερα στην ανάγκη να βελτιωθεί η επιλεκτικότητα κατεπειγόντως: το 2013, οι εκτιμήσεις για τις απορρίψεις ανέρχονταν στα υψηλότερα επίπεδα από το 1997. Βόρεια Θάλασσα Τα αποθέματα γάδου, εγκλεφίνου, νταουκιού Ατλαντικού, μαύρου μπακαλιάρου, χωματίδας, σκουμπριού και ρέγγας Βόρειας Θάλασσας υπόκεινται σε κοινή διαχείριση με τη Νορβηγία και, επομένως, τα TAC και οι ποσοστώσεις θα καθοριστούν ύστερα από διαβουλεύσεις ΕΕ-Νορβηγίας, τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο. Μεταξύ των αποθεμάτων αυτών, συνεχίζεται η αποκατάσταση του αποθέματος γάδου , αλλά με πολύ αργούς ρυθμούς. Τόσο το νταούκι Ατλαντικού όσο και ο μαύρος μπακαλιάρος παρουσιάζουν μείωση, ενώ η βιομάζα του μαύρου μπακαλιάρου έχει μειωθεί κάτω από τα προληπτικά όρια τα τρία τελευταία έτη. Το απόθεμα εγκλεφίνου παραμένει σταθερό, με ποσοστό θνησιμότητας λόγω αλιείας κάτω από τα επίπεδα της ΜΒΑ, αλλά το ποσοστό πρόσληψης στο απόθεμα ήταν πολύ χαμηλό κατά τα τελευταία έτη. Τα αποθέματα χωματίδας εξακολουθούν να αυξάνονται και βρίσκονται σήμερα στο υψηλότερο επίπεδο που έχει ποτέ σημειωθεί. Όσον αφορά τα αποθέματα που δεν υπόκεινται σε κοινή διαχείριση με τη Νορβηγία, και των οποίων τα επίπεδα TAC έχουν ήδη προσδιοριστεί στην παρούσα πρόταση, το απόθεμα γλώσσας αυξάνεται με βραδύ ρυθμό, παρότι το ποσοστό θνησιμότητας λόγω αλιείας μόλις υπερβαίνει τα επίπεδα της ΜΒΑ, και, επομένως, το εφαρμοστέο σχέδιο διαχείρισης στο απόθεμα αυτό απαιτεί ελαφρά μείωση του TAC. Τα αποθέματα καραβίδας στη Βόρεια Θάλασσα παρουσιάζουν γενική αύξηση. 2014/0311 (NLE) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον καθορισμό, για το 2015, για ορισμένα αποθέματα ιχθύων και ομάδες αποθεμάτων ιχθύων, των αλιευτικών δυνατοτήτων στα ενωσιακά ύδατα, και για τα ενωσιακά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα, καθώς και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 779/2014 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 43 παράγραφος 3, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Το άρθρο 43 παράγραφος 3 της Συνθήκης προβλέπει ότι το Συμβούλιο, κατόπιν πρότασης της Επιτροπής, θεσπίζει μέτρα για τον καθορισμό και την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων. (2) Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[4] απαιτεί τη θέσπιση μέτρων διατήρησης, λαμβανομένων υπόψη των διαθέσιμων επιστημονικών, τεχνικών και οικονομικών γνωμοδοτήσεων, μεταξύ άλλων, οσάκις είναι σκόπιμο, των εκθέσεων που συντάσσει η Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ). (3) Εμπίπτει στην αρμοδιότητα του Συμβουλίου η θέσπιση μέτρων περί καθορισμού και κατανομής των αλιευτικών δυνατοτήτων, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων όρων που συνδέονται λειτουργικά με αυτές, ανάλογα με την περίπτωση. Σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφοι 1 και 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να κατανέμονται μεταξύ των κρατών μελών κατά τρόπο ώστε να διασφαλίζεται σε κάθε κράτος μέλος σχετική σταθερότητα των αλιευτικών δραστηριοτήτων για κάθε απόθεμα ιχθύων ή τύπο αλιείας και σύμφωνα με τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που καθορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 2 του εν λόγω κανονισμού. (4) Τα συνολικά επιτρεπόμενα αλιεύματα (TAC) θα πρέπει, επομένως, να καθορίζονται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, με βάση τις διαθέσιμες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, λαμβάνοντας υπόψη βιολογικές και κοινωνικοοικονομικές πτυχές, εξασφαλίζοντας παράλληλα τη δίκαιη μεταχείριση μεταξύ αλιευτικών κλάδων, καθώς και λαμβάνοντας υπόψη γνώμες που διατυπώνονται κατά τις διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη, ιδίως κατά τις συνεδριάσεις των Γνωμοδοτικών Συμβουλίων. (5) Η υποχρέωση εκφόρτωσης που αναφέρεται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 καθιερώνεται για κάθε τύπο αλιείας ξεχωριστά. Στην περιοχή που καλύπτεται από τον παρόντα κανονισμό, όταν ένας τύπος αλιείας εμπίπτει στην υποχρέωση εκφόρτωσης, όλα τα είδη αυτού του τύπου αλιείας που υπόκεινται σε όρια αλιευμάτων πρέπει να εκφορτώνονται. Από την 1η Ιανουαρίου 2015, η υποχρέωση εκφόρτωσης πρέπει να εφαρμόζεται για την αλιεία μικρών πελαγικών ειδών (όπως τα σκουμπριά, οι ρέγγες, τα σαυρίδια, τα προσφυγάκια, οι βασιλάκηδες, οι γαύροι, οι γουρλομάτηδες, οι σαρδέλες και οι σαρδελόρεγγες), για την αλιεία μεγάλων πελαγικών ειδών (όπως οι τόνοι, οι ξιφίες, οι μακρύπτεροι τόνοι, οι μεγαλόφθαλμοι τόνοι, τα γαλάζια και λευκά μάρλιν) και για την αλιεία για βιομηχανικούς σκοπούς (όπως η αλιεία καπελάνου, αμμόχελου και σύκου Νορβηγίας). Το άρθρο 16 παράγραφος 2 του κανονισμού αυτού προβλέπει ότι, στις περιπτώσεις που εισάγεται υποχρέωση εκφόρτωσης για ένα απόθεμα ιχθύων, οι αλιευτικές δυνατότητες πρέπει να καθορίζονται λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι ο εν λόγω καθορισμός δεν αντιστοιχεί πλέον στις εκφορτώσεις αλλά στα αλιεύματα. (6) Για ορισμένα έτη, ορισμένα TAC για αποθέματα ελασμοβράγχιων (καρχαριοειδών και σελαχίων) ορίστηκαν σε μηδενικό επίπεδο, λόγω διάταξης που θεσπίζει την υποχρέωση άμεσης ελευθέρωσης των τυχαίων αλιευμάτων. Η ειδική αυτή μεταχείριση εξηγείται από το γεγονός ότι τα εν λόγω αποθέματα βρίσκονται σε κακή κατάσταση διατήρησης και, λόγω των υψηλών ποσοστών επιβίωσης, οι απορρίψεις δεν θα αυξήσουν τα ποσοστά θνησιμότητας λόγω αλιείας για αυτά τα αποθέματα· οι απορρίψεις θεωρούνται επωφελείς για τη διατήρηση των εν λόγω ειδών. Από την 1 Ιανουαρίου 2015, ωστόσο, τα αλιεύματα των εν λόγω ειδών στο πλαίσιο αλιευτικών δραστηριοτήτων πελαγικών ειδών πρέπει να εκφορτώνονται, εκτός εάν καλύπτονται από οποιαδήποτε από τις παρεκκλίσεις από την υποχρέωση εκφόρτωσης που προβλέπεται στο άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Το άρθρο 15 παράγραφος 4 στοιχείο α) του εν λόγω κανονισμού επιτρέπει τέτοιες παρεκκλίσεις για είδη των οποίων απαγορεύεται η αλίευση και τα οποία προσδιορίζονται σε νομική πράξη της Ένωσης που εκδίδεται στον τομέα της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Ως εκ τούτου, είναι σκόπιμο να απαγορευθεί η αλιεία των ειδών αυτών στις εν λόγω περιοχές. (7) Κατά τα τελευταία έτη, το TAC για τον γαύρο στον Βισκαϊκό Κόλπο έχει καθοριστεί σε χωριστό κανονισμό σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες που ισχύουν από την 1 Ιουλίου ενός έτους έως τις 30 Ιουνίου του επόμενου έτους. Το 2014, η ΕΤΟΕΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αλλαγή της διαχειριστικής περιόδου σε ένα σύνηθες ημερολογιακό έτος (από τον Ιανουάριο μέχρι τον Δεκέμβριο) μειώνει σημαντικά τους κινδύνους για τη διατήρηση αυτού του αποθέματος. Ύστερα από διαβουλεύσεις με την Ισπανία, τη Γαλλία και το Γνωμοδοτικό Συμβούλιο Νοτιοδυτικών Υδάτων (SWWAC), η αλλαγή που προτείνει η ΕΤΟΕΑ αξιολογήθηκε θετικά. Σε αυτή τη βάση, είναι σκόπιμο να καταργηθεί ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 779/2014 του Συμβουλίου[5] και να καθιερωθεί, στον παρόντα κανονισμό, νέο TAC για το απόθεμα γαύρου στον Βισκαϊκό Κόλπο για το 2015. (8) Επιπλέον, σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, για τα αποθέματα που υπόκεινται σε ειδικά πολυετή σχέδια, τα TAC θα πρέπει να καθορίζονται σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στα εν λόγω σχέδια. Ως εκ τούτου, τα TAC για τα αποθέματα μπακαλιάρου Αυστραλίας και καραβίδας, γλώσσας στη Δυτική Μάγχη, ευρωπαϊκής χωματίδας και γλώσσας στη Βόρεια Θάλασσα, ρέγγας στα Δυτικά της Σκωτίας και γάδου στο Kattegat, στα Δυτικά της Σκωτίας, στη Θάλασσα της Ιρλανδίας, στη Βόρειο Θάλασσα, στο Skagerrak και στην Ανατολική Μάγχη, καθώς και για τα αποθέματα τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο, θα πρέπει να καθορισθούν σύμφωνα με τους κανόνες που προβλέπονται στους κάτωθι κανονισμούς: στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2166/2005[6], (ΕΚ) αριθ. 509/2007[7], (ΕΚ) αριθ. 676/2007[8], (ΕΚ) αριθ. 1300/2008[9], (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 του Συμβουλίου[10] (το «σχέδιο για τον γάδο») και στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 302/2009 του Συμβουλίου[11]. (9) Όσον αφορά, όμως, τα αποθέματα μερλούκιου του Βορρά (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 811/2004 του Συμβουλίου[12]) και γλώσσας στον Βισκαϊκό Κόλπο (κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 388/2006 του Συμβουλίου[13]), έχουν επιτευχθεί οι ελάχιστοι στόχοι των οικείων σχεδίων αποκατάστασης και διαχείρισης και, επομένως, είναι σκόπιμο να ακολουθηθούν οι επιστημονικές γνωμοδοτήσεις για να ανέλθουν ή να διατηρηθούν τα TAC σε επίπεδα μέγιστης βιώσιμης απόδοσης, ανάλογα με την περίπτωση. (10) Για τα αποθέματα για τα οποία δεν υπάρχουν επαρκή ή αξιόπιστα δεδομένα προκειμένου να εκτιμηθούν τα μεγέθη, τα μέτρα διαχείρισης και τα επίπεδα TAC θα πρέπει να ακολουθούν την προληπτική προσέγγιση στη διαχείριση αλιείας, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, ενώ θα λαμβάνονται υπόψη ειδικοί παράγοντες για κάθε απόθεμα, συμπεριλαμβανομένων, ιδίως, των διαθέσιμων πληροφοριών για την εξέλιξη των αποθεμάτων και των εκτιμήσεων για τη μικτή αλιεία. (11) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 847/96 του Συμβουλίου[14] θεσπίστηκαν συμπληρωματικοί όροι για την ετήσια διαχείριση των TAC και, ειδικότερα, διατάξεις όσον αφορά την ευελιξία για τα προληπτικά και τα αναλυτικά αποθέματα, στα άρθρα 3 και 4 αντιστοίχως. Σύμφωνα με το άρθρο 2 του εν λόγω κανονισμού, κατά τον καθορισμό των ΤΑC, το Συμβούλιο αποφασίζει σε ποια αποθέματα δεν εφαρμόζονται τα άρθρα 3 και 4, ιδίως με βάση τη βιολογική κατάσταση των αποθεμάτων. Πιο πρόσφατα, εισήχθη μηχανισμός ευελιξίας για όλα τα αλιεύματα που καλύπτονται από την υποχρέωση εκφόρτωσης δυνάμει του άρθρου 15 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Ως εκ τούτου, προκειμένου να αποφευχθεί η υπερβολική ευελιξία, η οποία θα υπονόμευε τους στόχους διατήρησης που ορίζονται στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, και για να αποφευχθούν οι αρνητικές επιπτώσεις για τη βιολογική κατάσταση των αποθεμάτων, τα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 μπορούν να εφαρμόζονται σε TAC μόνο όταν τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν τη δυνατότητα ευελιξίας από έτος σε έτος που προβλέπεται στο άρθρο 15 παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. (12) Στις περιπτώσεις που το TAC για κάποιο απόθεμα διατίθεται σε ένα μόνο κράτος μέλος, είναι σκόπιμο να εξουσιοδοτείται το εν λόγω κράτος μέλος, σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1 της Συνθήκης, να καθορίζει το ύψος του TAC αυτού. Θα πρέπει να θεσπισθούν διατάξεις που να εξασφαλίζουν ότι, κατά τον καθορισμό του ύψους του TAC, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος ενεργεί με τρόπο που συνάδει πλήρως προς τις αρχές και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. (13) Τον Ιούνιο του 2014, το Διεθνές Συμβούλιο για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) δημοσίευσε επιστημονική γνώμη για το απόθεμα λαβρακιού στον Βορειοανατολικό Ατλαντικό, και επιβεβαίωσε ότι το απόθεμα αυτό μειώνεται ραγδαία από το 2012 και μετά. Επιπλέον, η ΕΤΟΕΑ αξιολόγησε την προστασία του λαβρακιού από τα ισχύοντα εθνικά μέτρα και, γενικά, έκρινε ότι είναι αναποτελεσματικά. Το λαβράκι είναι ένα είδος με σχετικά αργή ανάπτυξη και ενηλικίωση, το δε ποσοστό θνησιμότητάς του λόγω αλιείας είναι τέσσερις φορές υψηλότερο από τα επίπεδα μέγιστης βιώσιμης απόδοσης (ΜΒΑ). Είναι, επομένως, σκόπιμο να καθοριστούν οι αλιευτικές δυνατότητες για το εν λόγω απόθεμα υπό μορφή ορίων αλιευτικής προσπάθειας και αλιευμάτων, που θα πρέπει να έχουν ως στόχο τα κύρια αίτια της θνησιμότητας λόγω αλιείας, δηλ. την πελαγική τράτα και την ερασιτεχνική αλιεία. (14) Είναι αναγκαίο να καθοριστούν τα ανώτατα όρια αλιευτικής προσπάθειας για το 2015 σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2166/2005, το άρθρο 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 509/2007, το άρθρο 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 676/2007, τα άρθρα 11 και 12 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1342/2008 και τα άρθρα 5 και 9 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 302/2009, λαμβανομένου συγχρόνως υπόψη του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 754/2009 του Συμβουλίου[15]. (15) Με βάση τις πλέον πρόσφατες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις του Διεθνούς Συμβουλίου για την Εξερεύνηση των Θαλασσών (ICES) και σύμφωνα με τις διεθνείς δεσμεύσεις στο πλαίσιο της Σύμβασης Αλιείας Βορειοανατολικού Ατλαντικού (NEAFC), κρίνεται αναγκαίο να περιορισθεί η αλιευτική προσπάθεια για ορισμένα είδη βαθέων υδάτων. (16) Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως για ορισμένα είδη καρχαριών, ακόμη και περιορισμένης κλίμακας αλιευτική δραστηριότητα θα μπορούσε να συνεπάγεται σοβαρό κίνδυνο για τη διατήρησή τους. Επομένως, οι αλιευτικές δυνατότητες για τα είδη αυτά θα πρέπει να περιοριστούν εξ ολοκλήρου με γενική απαγόρευση της αλίευσης των ειδών αυτών. (17) Η χρήση των αλιευτικών δυνατοτήτων που παρέχονται σε ενωσιακά σκάφη και καθορίζονται στον παρόντα κανονισμό διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1224/2009 του Συμβουλίου[16], και ιδίως τα άρθρα 33 και 34 του εν λόγω κανονισμού σχετικά με την καταγραφή των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας, και την κοινοποίηση δεδομένων σχετικά με την εξάντληση των αλιευτικών δυνατοτήτων. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαίο να προσδιορισθούν οι κωδικοί που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τα κράτη μέλη κατά την αποστολή δεδομένων στην Επιτροπή σχετικά με εκφορτώσεις αποθεμάτων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό. (18) Για ορισμένα TAC, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να κατανέμουν πρόσθετες ποσότητες σε σκάφη που συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία. Στόχος των δοκιμών αυτών είναι να δοκιμασθεί ένα σύστημα ποσόστωσης αλιευμάτων που δεν εμπίπτουν ακόμη στην υποχρέωση απόρριψης που καθορίζεται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, δηλ. ένα σύστημα βάσει του οποίου όλα τα αλιεύματα θα πρέπει να εκφορτώνονται και να καταλογίζονται βάσει ποσοστώσεων, προκειμένου να αποφεύγονται οι απορρίψεις και η σπατάλη χρησιμοποιήσιμων αλιευτικών πόρων που αυτές συνεπάγονται. Οι ανεξέλεγκτες απορρίψεις ιχθύων απειλούν την μακροπρόθεσμη βιωσιμότητα των ιχθυαποθεμάτων ως δημόσιου αγαθού και, κατά συνέπεια, τους στόχους της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Αντίθετα, τα συστήματα ποσόστωσης αλιευμάτων παρέχουν εξ ορισμού κίνητρο στους αλιείς να βελτιστοποιούν την επιλεκτικότητα ως προς το αλίευμα στο πλαίσιο των δραστηριοτήτων τους. Προκειμένου να επιτευχθεί ορθολογική διαχείριση των απορρίψεων, μια πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία θα πρέπει να καλύπτει κάθε δραστηριότητα στη θάλασσα και όχι ό,τι εκφορτώνεται στον λιμένα. Ως εκ τούτου, μεταξύ των προϋποθέσεων υπό τις οποίες τα κράτη μέλη μπορούν να διαθέτουν παρόμοιες πρόσθετες κατανομές θα πρέπει να περιλαμβάνεται η υποχρέωση να εξασφαλίζουν τη χρήση τηλεοπτικών καμερών κλειστού κυκλώματος (CCTV) που συνδέονται με σύστημα αισθητήρων (καλούμενες από κοινού «σύστημα CCTV»). Με τον τρόπο αυτό, θα καθίσταται δυνατή η λεπτομερής καταγραφή των μερών των αλιευμάτων που διατηρούνται και που απορρίπτονται. Ένα σύστημα βασιζόμενο σε παρατηρητές οι οποίοι ευρίσκονται σε πραγματικό χρόνο επί του σκάφους θα ήταν λιγότερο αποτελεσματικό, πιο δαπανηρό και λιγότερο αξιόπιστο. Συνεπώς, η χρήση συστημάτων CCTV αποτελεί αυτή τη στιγμή προϋπόθεση για την επιτυχία των σχεδίων μείωσης των απορρίψεων, όπως η πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία. Κατά τη χρήση των εν λόγω συστημάτων, θα πρέπει να τηρούνται οι απαιτήσεις της οδηγίας 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[17]. (19) Για να εξασφαλισθεί ότι οι δοκιμές της πλήρως τεκμηριωμένης αλιείας μπορούν να αξιολογήσουν αποτελεσματικά τις δυνατότητες των συστημάτων ποσόστωσης αλιευμάτων ως προς τον έλεγχο της απόλυτης θνησιμότητας λόγω αλιείας των οικείων αποθεμάτων, είναι αναγκαίο όλοι οι ιχθύες που αλιεύονται στη διάρκεια των εν λόγω δοκιμών, συμπεριλαμβανομένων των ιχθύων που είναι μικρότεροι από το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης, να καταλογίζονται στη συνολική ποσότητα που έχει διατεθεί στο συμμετέχον σκάφος και οι αλιευτικές δραστηριότητες να διακόπτονται όταν η εν λόγω συνολική ποσότητα έχει χρησιμοποιηθεί πλήρως από το σκάφος αυτό. Είναι επίσης σκόπιμο να επιτρέπονται οι μεταφορές ποσοτήτων μεταξύ σκαφών που συμμετέχουν στις δοκιμές της πλήρως τεκμηριωμένης αλιείας και σκαφών που δεν συμμετέχουν, εφόσον δύναται να αποδειχθεί ότι δεν αυξάνονται οι απορρίψεις των σκαφών που δεν συμμετέχουν. (20) Είναι σκόπιμο, σύμφωνα με γνωμοδότηση του ICES, να διατηρηθεί ειδικό σύστημα διαχείρισης του αμμόχελου στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES IIa και IIIa και της υποπεριοχής ICES IV. Δεδομένου ότι η επιστημονική γνωμοδότηση του ICES δεν αναμένεται να καταστεί διαθέσιμη πριν από τον Φεβρουάριο του 2015, το TAC και οι ποσοστώσεις πρέπει να οριστούν προσωρινά στο μηδέν έως ότου δημοσιοποιηθεί η εν λόγω γνωμοδότηση. (21) Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στις συμφωνίες ή στα πρωτόκολλα για τις σχέσεις στον αλιευτικό τομέα με τη Νορβηγία[18], τις Νήσους Φερόε[19] και την Ισλανδία[20], η Ένωση πραγματοποίησε διαβουλεύσεις για τα αλιευτικά δικαιώματα με αυτούς τους εταίρους. Οι διαβουλεύσεις με τη Νορβηγία και τις Νήσους Φερόε σχετικά με τις συμφωνίες για το 2015 δεν έχουν περατωθεί. Προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων της Ένωσης, και να παρασχεθεί ταυτόχρονα η απαραίτητη ευελιξία για την ολοκλήρωση αυτών των συμφωνίες στις αρχές του 2015, είναι σκόπιμο να καθοριστούν, σε προσωρινή βάση, οι αλιευτικές δυνατότητες για τα αποθέματα που υπόκεινται σε αυτές τις συμφωνίες. Δεν κατέστη δυνατό να περατωθούν οι διαβουλεύσεις με την Ισλανδία σχετικά με τις αλιευτικές συμφωνίες για το 2015. Σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στη συμφωνία και το πρωτόκολλο για τις αλιευτικές σχέσεις με τη Γροιλανδία[21], η μικτή επιτροπή έχει καθορίσει το συγκεκριμένο επίπεδο των αλιευτικών δυνατοτήτων που διατίθενται για την Ένωση στα ύδατα της Γροιλανδίας το 2015. [Αιτιολογική σκέψη που πρέπει να τροποποιηθεί, καθώς και οι διατάξεις στις οποίες παραπέμπει, μετά τη διεξαγωγή των νέων διαβουλεύσεων]. (22) Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2013, η Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού (ICCAT) ενέκρινε παράταση ενός έτους των υφιστάμενων TAC και ποσοστώσεων του τόνου και επιβεβαίωσε τα TAC και τις ποσοστώσεις για τον ξιφία του Βορείου Ατλαντικού, για τον ξιφία Νοτίου Ατλαντικού και για τον μακρύπτερο τόνο Βορείου Ατλαντικού στα τρέχοντα επίπεδα για την περίοδο 2014-2016. Ως εκ τούτου, οι ποσοστώσεις της Ένωσης για τα αποθέματα αυτά παραμένουν ως είχαν το 2013. Μολονότι και η ποσόστωση του μακρύπτερου τόνου του Νότιου Ατλαντικού διατηρήθηκε στα τρέχοντα επίπεδα για την περίοδο 2014-2016, οι ατομικές ποσοστώσεις των συμβαλλομένων μερών, συμπεριλαμβανομένης της Ένωσης, μειώθηκαν ελαφρά για να παραχωρηθεί ποσόστωση σε άλλο συμβαλλόμενο μέρος. Όλα τα εν λόγω μέτρα θα πρέπει να εφαρμοσθούν στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης. [Αιτιολογική σκέψη που πρέπει να τροποποιηθεί, μαζί με τις σχετικές διατάξεις στις οποίες παραπέμπει, μετά τη διεξαγωγή της νέας ετήσιας συνεδρίασης]. (23) Στην ετήσια συνεδρίασή τους το 2013, τα μέλη της επιτροπής για τη διατήρηση της θαλάσσιας πανίδας και χλωρίδας της Ανταρκτικής (CCAMLR) ενέκριναν όρια αλιευμάτων τόσο για τα είδη-στόχους όσο και για τα παρεμπίπτοντα είδη. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εφαρμοσθούν στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου. [Αιτιολογική σκέψη που πρέπει να τροποποιηθεί, μαζί με τις σχετικές διατάξεις στις οποίες παραπέμπει, μετά τη διεξαγωγή της νέας ετήσιας συνεδρίασης]. (24) Στην ετήσια συνεδρίασή της το 2014, η Επιτροπή Τόνου του Ινδικού Ωκεανού (IOTC) δεν τροποποίησε τα ισχύοντα μέτρα διατήρησης και διαχείρισης. (25) Η τρίτη ετήσια συνεδρίαση της Περιφερειακής Οργάνωσης Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού (SPRFMO) θα διεξαχθεί τον Φεβρουάριο του 2015. Είναι σκόπιμο να διατηρηθούν προσωρινά τα μέτρα που ισχύουν σήμερα στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO έως ότου πραγματοποιηθεί η εν λόγω ετήσια συνεδρίαση. Ωστόσο, είναι σκόπιμο να απαγορευθεί η αλιεία του αποθέματος σαφριδιού Χιλής πριν καθοριστεί TAC μετά την ετήσια αυτή συνεδρίαση. (26) Μετά το πέρας της 87ης ετήσιας συνεδρίασής της η Παναμερικανική Επιτροπή Τροπικού Τόνου (IATTC)το 2014, αποφάσισε να ανανεώσει την ισχύ των μέτρων διατήρησης για τον κιτρινόπτερο τόνο, τον μεγαλόφθαλμο τόνο και την παλαμίδα. Στο πλαίσιο της ίδιας συνεδρίασης η IATTC ανανέωσε επίσης την ισχύ της απόφασής της σχετικά με τη διατήρηση του ωκεάνιου λευκού καρχαρία. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να εξακολουθήσουν να εφαρμόζονται στο πλαίσιο του ενωσιακού δικαίου. (27) Κατά την ετήσια συνεδρίασή της το 2013, η Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού (SEAFO) ενέκρινε σύσταση για νέα εξαμηνιαία TAC για τον μπακαλιάρο της Ανταρκτικής και τον κόκκινο κάβουρα βαθέων υδάτων για το 2014 και το 2015. Τα υφιστάμενα TAC για το καθρεπτόψαρο του Ατλαντικού και τον κόκκινο μπέρυγα που συμφωνήθηκαν για το 2013 και το 2014 στην ετήσια συνεδρίασή της το 2012, παρέμειναν σε ισχύ. Τα τρέχοντα εφαρμοστέα μέτρα για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων που εγκρίθηκαν από την SEAFO θα πρέπει να εφαρμοστούν στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης. [Αιτιολογική σκέψη που πρέπει να τροποποιηθεί, μαζί με τις σχετικές διατάξεις στις οποίες παραπέμπει, μετά τη διεξαγωγή της νέας ετήσιας συνεδρίασης]. (28) Στη 10η ετήσια συνεδρίασή της, το 2013, η Επιτροπή Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού (WCPFC) τροποποίησε τα μέτρα της σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες, καθορίζοντας συνολικό αριθμό ημερών αλιείας στην ανοικτή θάλασσα και προσαρμόζοντας την περίοδο απαγόρευσης όσον αφορά την αλιεία με εξοπλισμό συγκέντρωσης (FAD). Η αναθεώρηση του μέτρου για την αλιεία FAD προϋποθέτει ότι η Ένωση, ως συμβαλλόμενο μέρος της WCPFC, αποφασίζει για μία από τις δύο διαθέσιμες επιλογές, είτε επιβεβαιώνοντας την τρέχουσα περίοδο απαγόρευσης αλιείας FAD είτε επιλέγοντας τη μείωση της συγκομιδής FAD. Μέχρι να ληφθεί αυτή η απόφαση, η ισχύουσα περίοδος απαγόρευσης που έχει εγκριθεί από την WCFPC θα πρέπει να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης. [Αιτιολογική σκέψη που πρέπει να τροποποιηθεί, μαζί με τις σχετικές διατάξεις στις οποίες παραπέμπει, μετά τη διεξαγωγή της νέας ετήσιας συνεδρίασης]. (29) Κατά την ετήσια συνεδρίασή τους το 2013, τα μέρη της σύμβασης σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των πόρων μπακαλιάρου Αλάσκας στην κεντρική Βερίγγειο Θάλασσα δεν τροποποίησαν τα μέτρα σχετικά με τις αλιευτικές δυνατότητες. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να ενσωματωθούν στο δίκαιο της Ένωσης. (30) Κατά την 36η ετήσια συνεδρίασή της το 2014, η Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού (NAFO) ενέκρινε σειρά αλιευτικών δυνατοτήτων για το 2015 όσον αφορά ορισμένα αποθέματα στις υποπεριοχές 1-4 της περιοχής της Σύμβασης NAFO. Στο πλαίσιο αυτό, η NAFO ενέκρινε μορατόριουμ για την αλιεία γαρίδας στη διαίρεση 3L, αύξησε το TAC για το κοκκινόψαρο στη διαίρεση 3Μ για να καλύψει ορισμένα παρεμπίπτοντα αλιεύματα και άνοιξε εκ νέου την αλιεία για το καλκάνι στη διαίρεση 3NO. (31) Ορισμένα διεθνή μέτρα, με τα οποία δημιουργούνται ή περιορίζονται οι αλιευτικές δυνατότητες για την Ένωση, εκδίδονται από τις οικείες περιφερειακές οργανώσεις διαχείρισης της αλιείας (ΠΟΔΑ) στο τέλος του έτους και τίθενται σε εφαρμογή πριν από την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού. Ως εκ τούτου, είναι αναγκαία η αναδρομική εφαρμογή των διατάξεων μέσω των οποίων τα εν λόγω μέτρα εφαρμόζονται στο δίκαιο της Ένωσης. Συγκεκριμένα, δεδομένου ότι η αλιευτική περίοδος στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR εκτείνεται από την 1η Δεκεμβρίου έως τις 30 Νοεμβρίου, και, συνεπώς, ορισμένες αλιευτικές δυνατότητες στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR καθορίζονται για χρονική περίοδο που αρχίζει την 1η Δεκεμβρίου 2013, είναι σκόπιμο να εφαρμοσθούν από την ημερομηνία αυτή οι σχετικές διατάξεις του παρόντος κανονισμού. Αυτή η αναδρομική εφαρμογή δεν θίγει την αρχή της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, εφόσον απαγορεύεται στα μέλη της CCAMLR η αλιεία στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR χωρίς άδεια. (32) Σύμφωνα με τη δήλωση της Ένωσης προς τη Βολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας, σχετικά με τη χορήγηση αλιευτικών δυνατοτήτων στα ύδατα της ΕΕ σε αλιευτικά σκάφη που φέρουν σημαία της Βολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας στην αποκλειστική οικονομική ζώνη στα ανοικτά των ακτών της Γαλλικής Γουιάνας[22], είναι ανάγκη να καθοριστούν οι αλιευτικές δυνατότητες για τους λουτιάνους που διατίθενται στη Βενεζουέλα στα ενωσιακά ύδατα. (33) Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής σχετικά με τη χορήγηση, σε μεμονωμένο κράτος μέλος, άδειας να επωφελείται από το σύστημα διαχείρισης κατανομών της αλιευτικής του προσπάθειας σύμφωνα με σύστημα κιλοβάτ-ημερών, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες. (34) Για να διασφαλισθούν ενιαίοι όροι εφαρμογής του παρόντος κανονισμού, θα πρέπει να ανατεθούν στην Επιτροπή εκτελεστικές αρμοδιότητες σχετικά με τη χορήγηση πρόσθετων ημερών στη θάλασσα για την οριστική παύση αλιευτικών δραστηριοτήτων και την επαυξημένη παρουσία επιστημονικών παρατηρητών, καθώς και σχετικά με τη σύσταση μορφοτύπων λογιστικών φύλλων για τη συλλογή και τη διαβίβαση πληροφοριών για τη μεταφορά ημερών στη θάλασσα μεταξύ αλιευτικών σκαφών που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους. Οι εν λόγω αρμοδιότητες θα πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 182/2011[23]. (35) Προκειμένου να αποφευχθεί η διακοπή των αλιευτικών δραστηριοτήτων και να διασφαλισθούν οι βιοτικοί πόροι των αλιέων της Ένωσης, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να εφαρμοσθεί από την 1η Ιανουαρίου 2015, εκτός από τις διατάξεις σχετικά με τα όρια της αλιευτικής προσπάθειας που θα πρέπει να εφαρμοσθούν από την 1η Φεβρουαρίου 2015 και ορισμένες διατάξεις σε συγκεκριμένες περιοχές που θα πρέπει να έχουν ειδική ημερομηνία εφαρμογής. Για λόγους επείγοντος, ο παρών κανονισμός θα πρέπει να αρχίσει να ισχύει αμέσως μετά τη δημοσίευσή του. (36) Οι αλιευτικές δυνατότητες θα πρέπει να χρησιμοποιούνται τηρουμένου πλήρως του εφαρμοστέου δικαίου της Ένωσης, ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΤΙΤΛΟΣ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ Άρθρο 1 Αντικείμενο 1. Ο παρών κανονισμός καθορίζει τις αλιευτικές δυνατότητες στα ενωσιακά ύδατα και, για τα ενωσιακά σκάφη, σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα, για ορισμένα αλιευτικά αποθέματα και ομάδες αλιευτικών αποθεμάτων. 2. Οι αλιευτικές δυνατότητες που αναφέρονται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνουν: α) τα όρια αλιευμάτων για το έτος 2015 και, στις περιπτώσεις που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, για το έτος 2016· β) τα όρια αλιευτικής προσπάθειας για την περίοδο από την 1 Φεβρουαρίου 2015 έως τις 31 Ιανουαρίου 2016, εκτός από τις περιπτώσεις στις οποίες καθορίζονται άλλες περίοδοι για τα όρια της αλιευτικής προσπάθειας στα άρθρα 9, 29 και 31 και στο Παράρτημα ΙΙE· γ) τις αλιευτικές δυνατότητες για την περίοδο από την 1η Δεκεμβρίου 2014 έως την 30ή Νοεμβρίου 2015 για ορισμένα αποθέματα στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR· δ) τις αλιευτικές δυνατότητες για ορισμένα αποθέματα στην περιοχή της σύμβασης IATTC που ορίζονται στο άρθρο 33 για τις περιόδους του 2015 και του 2016 που προβλέπονται στην εν λόγω διάταξη. Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής Ο παρών κανονισμός εφαρμόζεται στα ακόλουθα σκάφη: α) τα ενωσιακά σκάφη· β) τα σκάφη τρίτων χωρών στα ενωσιακά ύδατα· γ) τα σκάφη ερασιτεχνικής αλιείας, αποκλειστικά για τους σκοπούς του άρθρου 1 στοιχείο β), του άρθρου 3 στοιχείο γ), καθώς και του άρθρου 12 του παρόντος κανονισμού. Άρθρο 3 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί: α) «σκάφος της ΕΕ ή ενωσιακό σκάφος»: αλιευτικό σκάφος που ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 5) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1380/2013· β) «σκάφος τρίτης χώρας»: αλιευτικό σκάφος, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 παράγραφος 1 σημείο 4) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, το οποίο φέρει τη σημαία τρίτης χώρας και είναι νηολογημένο σε αυτή· γ) «σκάφη ερασιτεχνικής αλιείας»: σκάφη που ασκούν δραστηριότητες ερασιτεχνικής αλιείας, όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 παράγραφος 28 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1224/2009· δ) «ενωσιακά ύδατα» τα ύδατα υπό την κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία των κρατών μελών, εκτός από τα ύδατα τα παρακείμενα στις υπερπόντιες χώρες και εδάφη που αναφέρονται στο Παράρτημα ΙΙ της Συνθήκης· ε) «διεθνή ύδατα»: τα ύδατα που δεν υπάγονται στην κυριαρχία ή τη δικαιοδοσία κανενός κράτους· στ) «απόθεμα»: ο έμβιος θαλάσσιος πόρος που απαντάται σε μια δεδομένη περιοχή διαχείρισης· στ) «συνολικό επιτρεπόμενο αλίευμα» (TAC): i) σε τύπους αλιείας που υπόκεινται σε υποχρέωση εκφόρτωσης σύμφωνα με το άρθρο 15 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η ποσότητα που μπορεί να αλιεύεται από κάθε απόθεμα ετησίως· ii) σε όλους τους άλλους τύπους αλιείας, η ποσότητα που μπορεί να εκφορτώνεται από κάθε απόθεμα ετησίως· ζ) «ποσόστωση»: η αναλογία του TAC που διατίθεται στην Ένωση, σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα· η) «αναλυτικές εκτιμήσεις»: η ποσοτική αξιολόγηση των τάσεων που παρουσιάζει συγκεκριμένο απόθεμα, βασιζόμενη σε δεδομένα σχετικά με τη βιολογία και την εκμετάλλευση του αποθέματος, τα οποία η επιστημονική εξέταση έχει κρίνει ως ποιότητας επαρκούς για την παροχή επιστημονικών γνωμοδοτήσεων σχετικά με τις εναλλακτικές επιλογές για τα μελλοντικά αλιεύματα· i) «προληπτική προσέγγιση στη διαχείριση της αλιείας»: προσέγγιση σύμφωνα με την οποία η έλλειψη κατάλληλων επιστημονικών πληροφοριών δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται ως λόγος για την αναβολή ή την παράλειψη λήψης διαχειριστικών μέτρων για τη διατήρηση ειδών-στόχων, συναφών ή εξαρτώμενων ειδών ή ειδών που δεν αποτελούν στόχο της αλιείας, καθώς και του περιβάλλοντός τους· ι) «μέγεθος ματιών»: το μέγεθος των ματιών των διχτυών αλιείας, όπως προσδιορίζεται σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 517/2008 της Επιτροπής[24]· ια) «μητρώο ενωσιακών αλιευτικών σκαφών»: το μητρώο που θεσπίζεται από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 24 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013· ιβ) «ημερολόγιο αλιείας» το ημερολόγιο που αναφέρεται στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. Άρθρο 4 Αλιευτικές ζώνες Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί ζωνών: α) ζώνες ICES (Διεθνές Συμβούλιο Εξερεύνησης των Θαλασσών): οι γεωγραφικές περιοχές που προσδιορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 218/2009[25]· β) «Skagerrak»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται προς δυσμάς από τη γραμμή που διέρχεται από τον φάρο του Hanstholm έως τον φάρο του Lindesnes και προς νότο από τη γραμμή που συνδέει τον φάρο του Skagen με τον φάρο Tistlarna και στη συνέχεια εκτείνεται έως το πλησιέστερο σημείο της σουηδικής ακτής· γ) «Kattegat»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται προς βορρά από τη γραμμή που ενώνει τον φάρο Skagen με τον φάρο Tistlarna και στη συνέχεια εκτείνεται έως το πλησιέστερο σημείο της σουηδικής ακτής και προς νότο από τη γραμμή που διέρχεται από το Hasenøre έως το Gnibens Spids, από το Korshage έως το Spodsbjerg και από το Gilbjerg Hoved έως το Kullen· δ) «Λειτουργική Μονάδα 16 της υποπεριοχής ICES VII»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται από λοξοδρομικές γραμμές οι οποίες συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία: – 53° 30' Β 15° 00' Δ, – 53° 30' Β 11 ° 00' Δ, – 51 ° 30' Β 11 ° 00' Δ, – 51 ° 30' Β 13 ° 00' Δ, – 51 ° 00' Β 13 ° 00' Δ, – 51 ° 00' Β 15° 00' Δ, – 53° 30' Β 15° 00' Δ· ε) «Κόλπος του Κάδιξ»: η γεωγραφική περιοχή της διαίρεσης ICES IXa ανατολικά του γεωγραφικού μήκους 7° 23′ 48″ Δ· στ) «ζώνες CECAF» (Επιτροπή Αλιείας του Κεντροανατολικού Ατλαντικού): οι γεωγραφικές περιοχές που ορίζονται στο παράρτημα II του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 216/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[26]· ζ) «ζώνες NAFO» (Οργάνωση Αλιείας Βορειοδυτικού Ατλαντικού): οι γεωγραφικές περιοχές που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 217/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[27]· η) «περιοχή της σύμβασης SEAFO» (Οργάνωση Αλιείας Νοτιοανατολικού Ατλαντικού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη σύμβαση σχετικά με τη διατήρηση και τη διαχείριση των αλιευτικών πόρων στον νοτιοανατολικό Ατλαντικό ωκεανό[28]· i) «περιοχή της σύμβασης ICCAT» (Διεθνής Επιτροπή για τη Διατήρηση των Θυννοειδών του Ατλαντικού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη διεθνή σύμβαση για τη διατήρηση των θυννοειδών του Ατλαντικού[29]· ι) «περιοχή της σύμβασης CCAMLR» (Επιτροπή για τη διατήρηση της θαλάσσιας χλωρίδας και πανίδας της Ανταρκτικής): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004[30]· ια) «περιοχή της σύμβασης IATTC»- (Επιτροπή της Παναμερικανικής Σύμβασης Τροπικού Τόνου): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη σύμβαση για την ενίσχυση της Παναμερικανικής Επιτροπής Τροπικού Τόνου που ιδρύθηκε βάσει της σύμβασης του 1949 μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής και της Δημοκρατίας της Κόστα Ρίκα («η σύμβαση της Αντίγκουα»)[31]· ιβ) «περιοχή IOTC» (Επιτροπή Τόνου του Ινδικού Ωκεανού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη συμφωνία σχετικά με τη σύσταση επιτροπής διαχείρισης της αλιείας τόνου του Ινδικού Ωκεανού[32]· ιγ) «περιοχή της σύμβασης SPRFMO» (Περιφερειακή Οργάνωση Διαχείρισης της Αλιείας Νοτίου Ειρηνικού): η γεωγραφική περιοχή ανοικτής θάλασσας νότια της 10ης μοίρας βορείου πλάτους, βόρεια της ζώνης της σύμβασης CCAMLR, ανατολικά της ζώνης της σύμβασης SIOFA, όπως ορίζεται στην αλιευτική συμφωνία του Νότιου Ινδικού Ωκεανού[33], και δυτικά των αλιευτικών περιοχών που υπάγονται στη δικαιοδοσία των κρατών της Νότιας Αμερικής· ιδ) «περιοχή της σύμβασης WCPFC» (Επιτροπή Αλιείας Δυτικού και Κεντρικού Ειρηνικού): η γεωγραφική περιοχή που ορίζεται στη σύμβαση για τη διατήρηση και τη διαχείριση των άκρως μεταναστευτικών αποθεμάτων ιχθύων στον Δυτικό και Κεντρικό Ειρηνικό Ωκεανό[34]· ιε) «ανοικτή θάλασσα της Βεριγγείου Θαλάσσης»: η γεωγραφική περιοχή ανοικτής θάλασσας της Βεριγγείου Θαλάσσης πέραν των 200 ναυτικών μιλίων από τις γραμμές βάσης, από τις οποίες μετράται το πλάτος των χωρικών υδάτων των παράκτιων κρατών της Βεριγγείου Θαλάσσης· ιστ) «περιοχή αλληλεπικάλυψης μεταξύ IATTC και WCPFC»: η γεωγραφική περιοχή που οριοθετείται από τα εξής όρια: – γεωγραφικό μήκος 150° Δ, – γεωγραφικό μήκος 130° Δ, – γεωγραφικό πλάτος 4° Ν, – γεωγραφικό πλάτος 50° Ν. ΤΙΤΛΟΣ II ΑΛΙΕΥΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΝΩΣΙΑΚΑ ΣΚΑΦΗ Κεφάλαιο I Γενικές Διατάξεις Άρθρο 5 TAC και κατανομές 1. Τα TAC για τα ενωσιακά σκάφη στα ενωσιακά ύδατα ή σε ορισμένα μη ενωσιακά ύδατα και η κατανομή των TAC αυτών μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και οι όροι που συνδέονται λειτουργικά με αυτά, ανάλογα με την περίπτωση, καθορίζονται στο Παράρτημα I. 2. Επιτρέπεται στα ενωσιακά σκάφη να αλιεύουν ποσότητες ιχθύων, εντός των καθοριζομένων στο Παράρτημα Ι TAC, σε ύδατα υπαγόμενα στην αλιευτική δικαιοδοσία των Νήσων Φερόε, της Γροιλανδίας, της Ισλανδίας και της Νορβηγίας, καθώς και στην αλιευτική ζώνη γύρω από το Jan Mayen, υπό τον όρο του άρθρου 19 και του Παραρτήματος ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, καθώς και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008[35] και των διατάξεων εφαρμογής του. 3. Για την εφαρμογή του ειδικού όρου που προβλέπεται στο Παράρτημα ΙΑ για το απόθεμα αμμόχελου στα ενωσιακά ύδατα των ζωνών ICES IIa, IIIa και IV, εφαρμόζονται οι περιοχές διαχείρισης που ορίζονται στο Παράρτημα ΙΙΔ. Άρθρο 6 TAC που καθορίζονται από τα κράτη μέλη 1. Τα TAC για ορισμένα αποθέματα ιχθύων καθορίζονται από το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος. Τα αποθέματα αυτά προσδιορίζονται στο Παράρτημα Ι. 2. Τα TAC που καθορίζει ένα κράτος μέλος πρέπει: α) να συμφωνούν με τις αρχές και τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, ιδίως με την αρχή της βιώσιμης εκμετάλλευσης του αποθέματος, και β) να έχουν ως αποτέλεσμα: i) εφόσον υπάρχουν αναλυτικές εκτιμήσεις, την εκμετάλλευση του αποθέματος κατά τρόπο σύμφωνο με τη μέγιστη βιώσιμη απόδοση από το 2015 και έπειτα, με τη μεγαλύτερη δυνατή βεβαιότητα· ii) εφόσον δεν υπάρχουν αναλυτικές εκτιμήσεις ή είναι ανεπαρκείς, την εκμετάλλευση του αποθέματος σύμφωνα με την προληπτική προσέγγιση για τη διαχείριση της αλιείας. 3. Έως τις 15 Μαρτίου 2015, κάθε ενδιαφερόμενο κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες: α) τα TAC που καθορίζει· β) τα δεδομένα που συγκεντρώνει και αξιολογεί το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος, στα οποία βασίζονται τα καθοριζόμενα TAC· γ) λεπτομερή στοιχεία από τα οποία συνάγεται ότι τα καθορισθέντα TAC είναι σύμφωνα με την παράγραφο 2. Άρθρο 7 Όροι για την εκφόρτωση κύριων και παρεμπιπτόντων αλιευμάτων 1. Οι ιχθύες που προέρχονται από αποθέματα για τα οποία έχουν καθοριστεί TAC και οι οποίοι έχουν αλιευθεί στο πλαίσιο των τύπων αλιείας που προσδιορίζονται στο άρθρο 15 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, υπόκεινται στην υποχρέωση εκφόρτωσης που προβλέπεται σε αυτό. 2. Οι ιχθύες που προέρχονται από άλλα αποθέματα για τα οποία έχουν καθοριστεί TAC διατηρούνται επί του σκάφους ή εκφορτώνονται μόνον εάν: α) τα αλιεύματα πραγματοποιήθηκαν από σκάφη υπό σημαία κράτους μέλους που διαθέτει ποσόστωση την οποία δεν έχει εξαντλήσει, ή β) τα αλιεύματα εντάσσονται σε ενωσιακή ποσόστωση, η οποία δεν έχει κατανεμηθεί μεταξύ των κρατών μελών υπό μορφή ποσόστωσης, και η εν λόγω ενωσιακή ποσόστωση δεν έχει εξαντληθεί. 3. Τα αποθέματα των μη στοχευόμενων ειδών που βρίσκονται εντός των ασφαλών βιολογικών ορίων που αναφέρονται στο άρθρο 15 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013 καθορίζονται στο παράρτημα Ι για τους σκοπούς της παρέκκλισης από την υποχρέωση καταλογισμού των αλιευμάτων στις αντίστοιχες ποσοστώσεις που προβλέπεται στο εν λόγω άρθρο. Άρθρο 8 Όρια αλιευτικής προσπάθειας Εφαρμόζονται τα ακόλουθα μέτρα αλιευτικής προσπάθειας: α) το Παράρτημα ΙΙΑ για τη διαχείριση ορισμένων αποθεμάτων γάδου, γλώσσας και ευρωπαϊκής χωματίδας στο Kattegat, στο Skagerrak, στο μέρος της διαίρεσης ICES IIIa που δεν εντάσσεται στο Skagerrak και στο Kattegat, στην υποπεριοχή ICES IV και στις διαιρέσεις ICES VIa, VIIa και VIId, καθώς και στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES IIa και Vb· β) Το Παράρτημα ΙΙΒ για την αποκατάσταση του μπακαλιάρου και της καραβίδας στις διαιρέσεις ICES VIIIc και IXa, με εξαίρεση τον κόλπο του Κάδιξ, γ) το παράρτημα ΙΙΓ για τη διαχείριση του αποθέματος γλώσσας στη διαίρεση ICES VIIe· δ) το παράρτημα ΙΙΕ για τη διαχείριση του αποθέματος λαβρακιού στη διαίρεση ICES VIIe. Άρθρο 9 Όρια αλιευμάτων και αλιευτικής προσπάθειας για την αλιεία βαθέων υδάτων 1. Το άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002[36] που θεσπίζει την υποχρέωση κατοχής άδειας αλιείας βαθέων υδάτων εφαρμόζεται όσον αφορά την ιππόγλωσσα Γροιλανδίας. Η αλίευση, η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση και η εκφόρτωση ιππόγλωσσας Γροιλανδίας υπόκεινται στους όρους που αναφέρονται στο εν λόγω άρθρο. 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, για το 2015, η αλιευτική προσπάθεια των σκαφών που κατέχουν τις άδειες αλιείας βαθέων υδάτων που αναφέρονται στο άρθρο 3 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2347/2002, μετρούμενη σε κιλοβάτ-ημέρες απουσίας από λιμένα, δεν υπερβαίνει το 65% της μέσης ετήσιας αλιευτικής προσπάθειας που άσκησαν τα σκάφη του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους κατά το 2003, σε ταξίδια κατά τα οποία κατείχαν άδειες αλιείας βαθέων υδάτων ή αλίευαν είδη βαθέων υδάτων απαριθμούμενα στα Παραρτήματα Ι και ΙΙ του ίδιου κανονισμού. Η παρούσα παράγραφος εφαρμόζεται μόνο στα αλιευτικά ταξίδια κατά τα οποία αλιεύονται ποσότητες ειδών βαθέων υδάτων άνω των 100 kg, εξαιρουμένου του γουρλομάτη του Ατλαντικού. Άρθρο 10 Ειδικές διατάξεις σχετικά με τις κατανομές των αλιευτικών δυνατοτήτων 1. Η κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών, η οποία προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό, δεν θίγει: α) τις ανταλλαγές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013· β) τις μειώσεις και ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 37 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009· γ) τις ανακατανομές που πραγματοποιούνται σύμφωνα με το άρθρο 10 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1006/2008· δ) τις πρόσθετες εκφορτώσεις που επιτρέπονται βάσει του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 και του άρθρου 15 παράγραφος 9 του κανονισμού 1380/2013· ε) τις ποσότητες που διατηρούνται σύμφωνα με το άρθρο 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96· στ) τις μειώσεις που πραγματοποιούνται σύμφωνα με τα άρθρα 105, 106 και 107 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009· ζ) τις μεταφορές και ανταλλαγές ποσοστώσεων σύμφωνα με το άρθρο 20 του παρόντος κανονισμού· η) τις πρόσθετες κατανομές σύμφωνα με το άρθρο 14 του παρόντος κανονισμού. 2. Εάν δεν υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη στο Παράρτημα I του παρόντος κανονισμού, το άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 εφαρμόζεται στα αποθέματα που υπόκεινται σε προληπτικό TAC, το δε άρθρο 3 παράγραφοι 2 και 3 καθώς και το άρθρο 4 του ίδιου κανονισμού εφαρμόζονται στα αποθέματα που υπόκεινται σε αναλυτικό TAC. Τα άρθρα 3 και 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 847/96 θα πρέπει να εφαρμόζονται σε TAC μόνον όταν τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν τη δυνατότητα ευελιξίας από έτος σε έτος που προβλέπεται στο άρθρο 15, παράγραφος 9 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013. Άρθρο 11 Περίοδοι απαγόρευσης αλιείας 1. Απαγορεύεται η αλιεία ή διατήρηση επί του σκάφους οιουδήποτε εκ των κάτωθι ειδών στο Porcupine Bank κατά τη διάρκεια της περιόδου από την 1η Μαΐου έως την 31η Μαΐου 2015: γάδου, ζαγκέτας, πεσκαντρίτσας, μπακαλιάρου εγκλεφίνου, νταουκιού Ατλαντικού, μπακαλιάρου, καραβίδας, ευρωπαϊκής χωματίδας, κίτρινου μπακαλιάρου, μαύρου μπακαλιάρου, σελαχιών, γλώσσας, μπρόσμιου, μουρούνας και διπτερύγιου μουρούνας και σκυλόψαρου. Για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, το Porcupine Bank περιλαμβάνει τη γεωγραφική περιοχή η οποία οριοθετείται από λοξοδρομικές γραμμές που συνδέουν διαδοχικά τα εξής σημεία: Σημείο || Γεωγραφικό πλάτος || Γεωγραφικό μήκος 1 || 52° 27' Β || 12° 19' Δ 2 || 52° 40' Β || 12° 30' Δ 3 || 52° 47' Β || 12° 39,600' Δ 4 || 52° 47' Β || 12° 56' Δ 5 || 52° 13,5' Β || 13 ° 53.830' Δ 6 || 51 ° 22' Β || 14 ° 24' Δ 7 || 51 ° 22' Β || 14 ° 03' Δ 8 || 52° 10' Β || 13 ° 25' Δ 9 || 52° 32' Β || 13 ° 07.500' Δ 10 || 52° 43' Β || 12° 55' Δ 11 || 52° 43' Β || 12° 43' Δ 12 || 52° 38.800' Β || 12° 37' Δ 13 || 52° 27' Β || 12° 23' Δ 14 || 52° 27' Β || 12° 19' Δ Κατά παρέκκλιση από το εδάφιο 1, η διέλευση μέσω του Porcupine Bank σκάφους, το οποίο φέρει επ’ αυτού τα είδη που αναφέρονται στην εν λόγω παράγραφο, επιτρέπεται σύμφωνα με το άρθρο 50 παράγραφοι 3, 4 και 5 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009. 2. Η εμπορική αλιεία αμμόχελου με βενθοπελαγική τράτα, γρίπο ή παρόμοια συρόμενα εργαλεία με μέγεθος ματιών μικρότερο των 16 mm απαγορεύεται στις διαιρέσεις ICES IIa, IIIa και στην υποπεριοχή ICES IV από την 1η Ιανουαρίου έως την 31η Μαρτίου 2015 και από την 1η Αυγούστου έως την 31η Δεκεμβρίου 2015. Η απαγόρευση που προβλέπεται στο πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται επίσης στα σκάφη τρίτων χωρών που διαθέτουν άδεια αλιείας για αμμόχελο στα ενωσιακά ύδατα της υποπεριοχής ICES IV. Άρθρο 12 Ερασιτεχνική αλιεία για το λαβράκι Για την ερασιτεχνική αλιεία στις διαιρέσεις ICES IVb, IVc, VIIa, VIId, VIIe, VIIf, VIIg και VIIh, εφαρμόζεται όριο αλιεύματος που καθορίζεται σε ένα λαβράκι ανά άτομο ημερησίως. Άρθρο 13 Απαγορεύσεις 1. Απαγορεύεται στα ενωσιακά σκάφη να αλιεύουν, να διατηρούν επί του σκάφους, να μεταφορτώνουν ή να εκφορτώνουν τα ακόλουθα είδη: α) ακτινόβατο (Amblyraja radiata) στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES IIa, IIIa και VIId και της υποπεριοχής ICES IV· β) καρχαρία προσκυνητή (Cetorhinus maximus) και λευκό καρχαρία (Carcharodon carcharias) σε όλα τα ύδατα· γ) ομάδα γκριζόβατου (Dipturus batis) (Dipturus cf. flossada και Dipturus cf. intermedia) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIa και των υποπεριοχών ICES III, IV, VI, VII, VIII, IX και Χ· δ) γαλέο (Galeorhinus galeus) και λείους μαυροαγκαθίτες (Etmopterus pusillus) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIa και της υποπεριοχής ICES IV, καθώς και σε όλα τα ύδατα των υποπεριοχών ICES I, V, VI, VII, VIII, XII και XIV· ε) σκυμνοσκυλόψαρο (Dalatias licha), κεντρόνι (Deania calcea), αγκαθίτη του Ατλαντικού (Centrophorus squamosus), μεγάλο μαυροαγκαθίτη (Etmopterus princeps), λείο μαυροαγκαθίτη (Etmopterus pusillus) και πορτογαλικό σκυλόψαρο (Centroscymnus coelolepis) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIa και της υποπεριοχής ICES IV, καθώς και σε όλα τα ύδατα των υποπεριοχών ICES I και XIV· στ) καρχαρία λάμνα (Lamna nasus) σε όλα τα ύδατα· ζ) γιγαντιαίο διαβολόψαρο (Manta birostris) σε όλα τα ύδατα· η) καλκανόβατο (Raja clavata) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIIa· i) νορβηγικό βάτο (Raja (Dipturus) nidarosiensis) στα ενωσιακά ύδατα των διαιρέσεων ICES VIa, VIb, VIIa, VIIb, VIIc, VIIe, VIIf, VIIg, VIIh και VIIk· ι) κυματόβατο (Raja undulata) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES VI και X και λευκόβατο (Raja alba) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES VI, VII, VIII, IX και Χ· ια) κιθάρες (Rhinobatidae) στα ενωσιακά ύδατα των υποπεριοχών ICES I, II, III, IV, V, VI, VII, VIII, IX, X και ΧΙΙ· ιβ) σκυλόψαρο (Squalus acanthias) στα ενωσιακά ύδατα της διαίρεσης ICES IIa και της υποπεριοχής ICES IV, καθώς και σε όλα τα ύδατα των υποπεριοχών ICES I, V, VI, VII, VIII, XII και XIV· ιγ) ρίνα (Squatina squatina) στα ενωσιακά ύδατα. 2. Στην περίπτωση που τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αλιεύονται κατά λάθος, δεν τους προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως. Άρθρο 14 Διαβίβαση δεδομένων Όταν, σύμφωνα με το άρθρα 33 και 34 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1224/2009, τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή δεδομένα που αφορούν εκφορτώσεις των αλιευθεισών ποσοτήτων αποθεμάτων, χρησιμοποιούν τους κωδικούς αποθεμάτων που αναφέρονται στο Παράρτημα Ι του παρόντος κανονισμού. Κεφάλαιο II Πρόσθετες κατανομές για σκάφη που συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία Άρθρο 15 Πρόσθετες κατανομές 1. Για ορισμένα αποθέματα, ένα κράτος μέλος μπορεί να χορηγεί πρόσθετη κατανομή σε σκάφη που φέρουν τη σημαία του και συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία. Τα αποθέματα αυτά προσδιορίζονται στο Παράρτημα Ι. 2. Η πρόσθετη κατανομή η οποία αναφέρεται στην παράγραφο 1 δεν υπερβαίνει το συνολικό όριο που καθορίζεται στο Παράρτημα Ι ως ποσοστό της ποσόστωσης που διατίθεται στο εν λόγω κράτος μέλος. Άρθρο 16 Προϋποθέσεις για πρόσθετες κατανομές 1. Η πρόσθετη κατανομή που αναφέρεται στο άρθρο 15 πληροί τις ακόλουθες προϋποθέσεις: α) το σκάφος χρησιμοποιεί τηλεοπτικές κάμερες κλειστού κυκλώματος (CCTV) που συνδέονται με σύστημα αισθητήρων (καλούμενα από κοινού «σύστημα CCTV») για την καταγραφή όλων των δραστηριοτήτων αλιείας και μεταποίησης επί του σκάφους· β) η πρόσθετη κατανομή που χορηγείται σε μεμονωμένο σκάφος, το οποίο συμμετέχει σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία, δεν υπερβαίνει τα ακόλουθα όρια: i) το 75% των απορρίψεων του αποθέματος, όπως υπολογίζονται κατ’ εκτίμηση από το οικείο κράτος μέλος, που προκαλούνται από τον τύπο σκάφους στον οποίο ανήκει το μεμονωμένο σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί η πρόσθετη κατανομή· ii) το 30% της ατομικής κατανομής του σκάφους πριν από τη συμμετοχή του στις δοκιμές· γ) όλα τα αλιεύματα του σκάφους από το απόθεμα στο πλαίσιο της πρόσθετης κατανομής, συμπεριλαμβανομένων των ιχθύων που είναι μικρότεροι από το ελάχιστο μέγεθος εκφόρτωσης, όπως ορίζεται στο Παράρτημα ΧΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 850/98 του Συμβουλίου[37], καταλογίζονται στην ατομική κατανομή του σκάφους, όπως απορρέει από κάθε πρόσθετη κατανομή που χορηγείται βάσει του άρθρου 14. δ) μόλις η ατομική κατανομή για ένα απόθεμα, στο πλαίσιο της πρόσθετης κατανομής, χρησιμοποιηθεί πλήρως από ένα σκάφος, το σκάφος αυτό πρέπει να διακόψει κάθε αλιευτική δραστηριότητα στην περιοχή του αντίστοιχου TAC· ε) όσον αφορά τα αποθέματα για τα οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί το παρόν άρθρο, τα κράτη μέλη μπορούν να επιτρέπουν μεταφορές της ατομικής κατανομής ή μέρους αυτής από σκάφη που δεν συμμετέχουν στις δοκιμές της πλήρως τεκμηριωμένης αλιείας σε σκάφη που συμμετέχουν στις εν λόγω δοκιμές, υπό τον όρο ότι μπορεί να αποδειχθεί ότι δεν αυξάνονται οι απορρίψεις από τα σκάφη που δεν συμμετέχουν. 2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1 στοιχείο β) σημείο i), ένα κράτος μέλος μπορεί κατ’ εξαίρεση να χορηγεί σε σκάφος υπό τη σημαία του πρόσθετη κατανομή που υπερβαίνει το 75% των εκτιμώμενων απορρίψεων του αποθέματος που προκαλούνται από τον τύπο σκάφους στον οποίο ανήκει το μεμονωμένο σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί η πρόσθετη κατανομή, με την προϋπόθεση ότι: α) το ποσοστό των απορρίψεων του αποθέματος, όπως υπολογίζονται κατ’ εκτίμηση για τον σχετικό τύπο σκάφους, είναι μικρότερο από 10%· β) η ένταξη αυτού του τύπου σκάφους είναι σημαντική για την αξιολόγηση των δυνατοτήτων του συστήματος CCTV για σκοπούς ελέγχου· γ) το σύνολο των σκαφών που συμμετέχουν στις δοκιμές δεν υπερβαίνει το συνολικό όριο του 75% των εκτιμώμενων απορρίψεων του αποθέματος. 3. Πριν από τη χορήγηση της αναφερόμενης στο άρθρο 14 πρόσθετης κατανομής, κράτος μέλος υποβάλλει στην Επιτροπή τις ακόλουθες πληροφορίες: α) κατάλογο των σκαφών που φέρουν τη σημαία του και συμμετέχουν σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία· β) τις προδιαγραφές του ηλεκτρονικού εξοπλισμού παρακολούθησης εξ αποστάσεως που έχει εγκατασταθεί στα σκάφη αυτά· γ) τις δυνατότητες, τον τύπο και τις προδιαγραφές των εργαλείων που χρησιμοποιούν τα σκάφη αυτά· δ) τις εκτιμώμενες απορρίψεις για κάθε τύπο σκάφους που συμμετέχει στις δοκιμές· ε) τις ποσότητες αλιευμάτων από το απόθεμα στο πλαίσιο του αντίστοιχου TAC που πραγματοποίησαν το 2014 τα σκάφη τα οποία συμμετέχουν στις δοκιμές. Άρθρο 17 Επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα Στον βαθμό που οι καταγραφές που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο α) αφορούν την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα κατά την έννοια της οδηγίας 95/46/ΕΚ, εφαρμόζεται η εν λόγω οδηγία στην επεξεργασία των δεδομένων αυτών. Άρθρο 18 Ανάκληση πρόσθετων κατανομών Εάν ένα κράτος μέλος διαπιστώσει ότι σκάφος που συμμετέχει σε δοκιμές σχετικά με πλήρως τεκμηριωμένη αλιεία δεν πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 16, ανακαλεί αμέσως την πρόσθετη κατανομή που έχει χορηγηθεί στο συγκεκριμένο σκάφος και το αποκλείει από τη συμμετοχή στις δοκιμές αυτές για το υπόλοιπο του έτους 2015. Άρθρο 19 Επιστημονική επανεξέταση των εκτιμήσεων των απορρίψεων Η Επιτροπή μπορεί να ζητήσει από κάθε κράτος μέλος που κάνει χρήση του παρόντος κεφαλαίου να υποβάλει προς επανεξέταση σε επιστημονικό γνωμοδοτικό φορέα την εκτίμηση των απορρίψεων που προκαλούνται ανά τύπο σκάφους, ώστε να παρακολουθείται η εφαρμογή της απαίτησης που προβλέπεται στο άρθρο 16 παράγραφος 1 στοιχείο β) σημείο i). Ελλείψει εκτίμησης που να επιβεβαιώνει τις απορρίψεις αυτές, το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος λαμβάνει όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να εξασφαλίσει την τήρηση της απαίτησης αυτής και ενημερώνει σχετικά την Επιτροπή. Κεφάλαιο III Άδειες αλιείας σε ύδατα τρίτων χωρών Άρθρο 20 Άδειες αλιείας 1. Ο ανώτατος αριθμός αδειών αλιείας για τα ενωσιακά σκάφη που αλιεύουν στα ύδατα τρίτης χώρας καθορίζεται στο Παράρτημα ΙΙΙ. 2. Εάν ένα κράτος μέλος μεταφέρει ποσόστωση σε άλλο κράτος μέλος («ανταλλαγή») στις περιοχές αλιείας που αναφέρονται στο Παράρτημα ΙΙΙ, βάσει του άρθρου 16 παράγραφος 8 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1380/2013, η μεταφορά πρέπει να περιλαμβάνει την κατάλληλη μεταβίβαση αδειών αλιείας και κοινοποιείται στην Επιτροπή. Ωστόσο, δεν πρέπει να σημειώνεται υπέρβαση του συνολικού αριθμού αδειών αλιείας για κάθε περιοχή αλιείας, κατά τα οριζόμενα στο Παράρτημα ΙΙΙ. Κεφάλαιο IV Αλιευτικές δυνατότητες σε ύδατα περιφερειακών οργανώσεων διαχείρισης της αλιείας Άρθρο 21 Μεταφορές και ανταλλαγές ποσοστώσεων 1. Στις περιπτώσεις που, βάσει των κανόνων περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης της αλιείας («ΠΟΔΑ»), επιτρέπονται μεταφορές ή ανταλλαγές ποσοστώσεων μεταξύ των συμβαλλομένων μερών της ΠΟΔΑ, ένα κράτος μέλος («το ενδιαφερόμενο κράτος μέλος») μπορεί να συζητήσει με συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ και, κατά περίπτωση, να καθορίσει πιθανό πλαίσιο για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά ή την ανταλλαγή ποσόστωσης. 2. Μετά την κοινοποίηση του ενδιαφερόμενου κράτους μέλους στην Επιτροπή, η Επιτροπή μπορεί να επικυρώσει το πλαίσιο για τη σχεδιαζόμενη μεταφορά ή την ανταλλαγή ποσόστωσης που έχει συζητήσει το κράτος μέλος με το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ. Εν συνεχεία, η Επιτροπή ανταλλάσσει, χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, τη συγκατάθεση που δεσμεύει την εν λόγω μεταφορά ή ανταλλαγή της ποσόστωσης με το οικείο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ. Η Επιτροπή κοινοποιεί τη συμφωνηθείσα μεταφορά ή ανταλλαγή ποσόστωσης στη γραμματεία της ΠΟΔΑ σύμφωνα με τους κανόνες της οργάνωσης αυτής. 3. Η Επιτροπή ενημερώνει τα κράτη μέλη για τη συμφωνηθείσα μεταφορά ή ανταλλαγή ποσόστωσης. 4. Οι αλιευτικές δυνατότητες που λαμβάνει το ενδιαφερόμενο συμβαλλόμενο μέρος στην ΠΟΔΑ ή που μεταφέρονται σε αυτό βάσει της μεταφοράς ή της ανταλλαγής ποσόστωσης θεωρούνται ως ποσοστώσεις που κατανέμονται ή αφαιρούνται από την κατανομή του οικείου κράτους μέλους, από τη στιγμή που η μεταφορά ή η ανταλλαγή της ποσόστωσης πραγματοποιείται σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας στην οποία έχει καταλήξει με το οικείο συμβαλλόμενο μέρος της ΠΟΔΑ ή με τους κανόνες της σχετικής ΠΟΔΑ, ανάλογα με την περίπτωση. Μια τέτοια κατανομή δεν επηρεάζει την υφιστάμενη κλείδα κατανομής για την κατανομή των αλιευτικών δυνατοτήτων μεταξύ των κρατών μελών σύμφωνα με την αρχή της σχετικής σταθερότητας των αλιευτικών δραστηριοτήτων. ΤΜΗΜΑ 1 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ ICCAT Άρθρο 22 Περιορισμοί όσον αφορά την αλιεία, την ικανότητα εκτροφής και πάχυνσης τόνου 1. Περιορίζεται ο αριθμός ενωσιακών θυνναλιευτικών με καλάμι και με συρτή που επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς ερυθρό τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115 cm στον Ανατολικό Ατλαντικό, όπως ορίζεται στο Παράρτημα IV σημείο 1. 2. Ο αριθμός ενωσιακών σκαφών παράκτιας μη βιομηχανικής αλιείας που επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115 cm στη Μεσόγειο περιορίζεται, όπως ορίζεται στο Παράρτημα IV σημείο 2. 3. Ο αριθμός των ενωσιακών σκαφών που αλιεύουν τόνο στην Αδριατική Θάλασσα με σκοπό την εκτροφή και επιτρέπεται να αλιεύουν ενεργώς τόνο μεγέθους μεταξύ 8 και 30 kg ή 75 και 115 cm περιορίζεται, όπως προβλέπεται στο Παράρτημα IV σημείο 3. 4. Ο αριθμός και η συνολική χωρητικότητα σε κόρους των αλιευτικών σκαφών, τα οποία επιτρέπεται να αλιεύουν, να διατηρούν επί του σκάφους, να μεταφορτώνουν, να μεταφέρουν ή να εκφορτώνουν τόνο στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο περιορίζεται, όπως ορίζεται στο Παράρτημα IV σημείο 4. 5. Ο αριθμός των παγίδων που χρησιμοποιούνται για την αλιεία του τόνου στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο περιορίζεται, όπως ορίζεται στο Παράρτημα IV σημείο 5. 6. Η ικανότητα εκτροφής τόνου, η ικανότητα πάχυνσης και το ανώτατο όριο εισερχόμενων ποσοτήτων τόνου που έχουν συλληφθεί σε άγρια κατάσταση, τα οποία κατανέμονται μεταξύ των ιχθυοτροφείων στον Ανατολικό Ατλαντικό και στη Μεσόγειο, περιορίζονται, όπως ορίζεται στο Παράρτημα IV σημείο 6. Άρθρο 23 Ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία Τα κράτη μέλη χορηγούν ειδική ποσόστωση τόνου για την ερασιτεχνική και αγωνιστική αλιεία από τις ποσοστώσεις που τους κατανέμονται στο Παράρτημα ΙΔ. Άρθρο 24 Καρχαριοειδή 1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου μεγαλομάτη αλεπόσκυλου (Alopias superciliosus) ή τεμαχίου αυτού, σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. 2. Απαγορεύεται η διεξαγωγή κατευθυνόμενης αλιείας για αλεπόσκυλα του γένους Alopias. 3. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρης ζύγαινας της οικογένειας Sphyrnidae (εκτός της Sphyrna tiburo) ή τεμαχίου αυτής, σε σχέση με την αλιεία στην περιοχή της σύμβασης ICCAT. 4. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου ωκεάνιου λευκού καρχαρία (Carcharhinus longimanus) ή τεμαχίου αυτού, σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. 5. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους λείου καρχαρία (Carcharhinus falciformis) σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. ΤΜΗΜΑ 2 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ CCAMLR Άρθρο 25 Απαγορεύσεις και περιορισμοί αλιευμάτων 1. Η κατευθυνόμενη αλιεία με στόχο είδη του Παραρτήματος V μέρος Α απαγορεύεται στις ζώνες και κατά τις περιόδους που καθορίζονται σε αυτό. 2. Για τις ερευνητικές αλιευτικές δραστηριότητες, τα TAC και τα όρια παρεμπιπτόντων αλιευμάτων του Παραρτήματος V μέρος Β εφαρμόζονται στις υποπεριοχές που καθορίζονται σε αυτό. Άρθρο 26 Εξερευνητική αλιεία 1. Μόνο τα κράτη μέλη που είναι μέλη της Επιτροπής της CCAMLR μπορούν να συμμετέχουν σε εξερευνητική αλιεία με παραγάδι με στόχο το είδος Dissostichus spp. στις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και στις διαιρέσεις 58.4.1, 58.4.2 και 58.4.3a, εκτός περιοχών υπό εθνική δικαιοδοσία το 2015. Εφόσον το συγκεκριμένο κράτος μέλος προτίθεται να συμμετάσχει στη σχετική αλιεία, ειδοποιεί τη Γραμματεία της CCAMLR, σύμφωνα με τα άρθρα 7 και 7α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004 και οπωσδήποτε έως την 1η Ιουνίου 2015. 2. Όσον αφορά τις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και τις διαιρέσεις 58.4.1, 58.4.2 και 58.4.3a, τα TAC και τα όρια παρεμπιπτόντων αλιευμάτων ανά υποπεριοχή και διαίρεση και η κατανομή τους μεταξύ Ερευνητικών Μονάδων Μικρής Κλίμακας (SSRU) σε καθεμία από αυτές καθορίζονται στο Παράρτημα V μέρος Β. Η αλιεία σε οποιαδήποτε SSRU διακόπτεται όταν τα δηλωμένα αλιεύματα φθάσουν το καθορισμένο TAC και η αλιεία στην εν λόγω SSRU απαγορεύεται για την υπόλοιπη περίοδο. 3. Η αλιεία πραγματοποιείται σε όσο το δυνατόν ευρύτερο γεωγραφικό και βαθυμετρικό φάσμα, ώστε να λαμβάνονται οι αναγκαίες πληροφορίες για τον προσδιορισμό του αλιευτικού δυναμικού και για την αποφυγή της υπερσυγκέντρωσης των αλιευμάτων και της αλιευτικής προσπάθειας. Ωστόσο, η αλιεία στις υποπεριοχές FAO 88.1 και 88.2, καθώς και στις διαιρέσεις 58.4.1, 58.4.2 και 58.4.3a, απαγορεύεται σε βάθη μικρότερα των 550 m. Άρθρο 27 Αλιεία κριλ κατά την αλιευτική περίοδο 2015/2016 1. Μόνο τα κράτη μέλη που είναι μέλη της Επιτροπής της CCAMLR μπορούν να αλιεύσουν κριλ (Euphasia superba) στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR κατά την αλιευτική περίοδο 2015/2016. Εφόσον ένα κράτος μέλος προτίθεται να αλιεύσει κριλ στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR, κοινοποιεί, οπωσδήποτε έως την 1η Ιουνίου 2014, στη Γραμματεία της CCAMLR, σύμφωνα με το άρθρο 5α του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004, και στην Επιτροπή, την πρόθεσή του να αλιεύσει κριλ, χρησιμοποιώντας το μορφότυπο του Παραρτήματος V μέρος Γ του παρόντος κανονισμού. 2. Στην κοινοποίηση της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου περιλαμβάνονται οι πληροφορίες που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004 για κάθε σκάφος που λαμβάνει άδεια από το κράτος μέλος για συμμετοχή σε αλιεία κριλ. 3. Ένα κράτος μέλος που προτίθεται να αλιεύσει κριλ στην περιοχή της σύμβασης CCAMLR δηλώνει μόνο την πρόθεσή του να το πράξει σχετικά με σκάφη που έχουν λάβει άδεια και τα οποία είτε φέρουν τη σημαία του τη στιγμή της κοινοποίησης είτε φέρουν τη σημαία άλλου μέλους της σύμβασης CCAMLR και τα οποία αναμένεται κατά τη στιγμή της αλίευσης να φέρουν τη σημαία αυτού του κράτους μέλους. 4. Τα κράτη μέλη δύνανται να επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αλιεία κριλ σε σκάφη που δεν έχουν κοινοποιηθεί στη γραμματεία της CCAMLR σύμφωνα με τις παραγράφους 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, εάν σκάφος στο οποίο έχει χορηγηθεί άδεια δεν μπορεί να συμμετάσχει λόγω θεμιτών επιχειρησιακών λόγων ή ανωτέρας βίας. Στις περιπτώσεις αυτές, τα οικεία κράτη μέλη ενημερώνουν πάραυτα τη Γραμματεία της CCAMLR και την Επιτροπή παρέχοντας: α) τα πλήρη στοιχεία του προς αντικατάσταση σκάφους (ή σκαφών), συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών που προβλέπονται στο άρθρο 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 601/2004· β) συνοπτική αναφορά των λόγων που δικαιολογούν την αντικατάσταση και τυχόν σχετικά αποδεικτικά στοιχεία ή αναφορές. 5. Τα κράτη μέλη δεν επιτρέπουν τη συμμετοχή σε αλιεία κριλ σε σκάφος που περιλαμβάνεται στον κατάλογο σκαφών παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (ΠΛΑ) της CCAMLR. ΤΜΗΜΑ 3 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ IOTC Άρθρο 28 Περιορισμός της αλιευτικής ικανότητας των σκαφών που αλιεύουν στην περιοχή της σύμβασης IOTC 1. Ο μέγιστος αριθμός ενωσιακών σκαφών που αλιεύουν τροπικούς τόνους στην περιοχή της σύμβασης IOTC και η αντίστοιχη αλιευτική ικανότητα εκπεφρασμένη σε ολική χωρητικότητα καθορίζονται στο Παράρτημα VI σημείο 1. 2. Ο μέγιστος αριθμός ενωσιακών σκαφών που αλιεύουν ξιφία (Xiphias gladius) και μακρύπτερο τόνο (Thunnus alalunga) στην περιοχή της σύμβασης IOTC και η αντίστοιχη αλιευτική ικανότητα εκπεφρασμένη σε ολική χωρητικότητα καθορίζονται στο Παράρτημα VI σημείο 2. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ανακατανέμουν μεταξύ των δύο τύπων αλιείας που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 σκάφη τα οποία έχουν δηλωθεί στον ένα από αυτούς, εφόσον μπορούν να αποδείξουν στην Επιτροπή ότι η αλλαγή αυτή δεν έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση της αλιευτικής προσπάθειας για τα αντίστοιχα αλιευτικά αποθέματα. 4. Τα κράτη μέλη φροντίζουν ώστε, στις περιπτώσεις προτεινόμενης μεταφοράς αλιευτικής ικανότητας στους στόλους τους, τα προς μεταφορά σκάφη να περιλαμβάνονται στο μητρώο σκαφών της IOTC ή στο μητρώο σκαφών άλλων περιφερειακών οργανώσεων αλιείας τόνου. Επιπλέον, σκάφη που εμφανίζονται στον κατάλογο σκαφών που έχουν ασκήσει δραστηριότητες παράνομης, λαθραίας και άναρχης αλιείας (σκάφη ΠΛΑ) οποιασδήποτε περιφερειακής οργάνωσης διαχείρισης αλιείας δεν μπορούν να μεταφέρονται. 5. Προκειμένου να ληφθεί υπόψη η εφαρμογή των σχεδίων ανάπτυξης που έχουν κατατεθεί στην IOTC, τα κράτη μέλη μπορούν να αυξάνουν την αλιευτική ικανότητα τους πέραν των ανωτάτων ορίων που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2, μόνον εντός των ορίων που καθορίζονται στα εν λόγω σχέδια ανάπτυξης. Άρθρο 29 Καρχαριοειδή 1. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου μεγαλομάτη αλεπόσκυλου ή τεμαχίου αυτού, όλων των ειδών της οικογένειας Alopiidae, σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας. 2. Απαγορεύεται η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση ή η εκφόρτωση ολόκληρου ή τεμαχίου ωκεάνιου λευκού καρχαρία (Carcharhinus longimanus) σε οποιονδήποτε τύπο αλιείας, πλην όσον αφορά τα σκάφη ολικού μήκους κάτω των 24 μέτρων που ασχολούνται αποκλειστικά με τις αλιευτικές δραστηριότητες στην αποκλειστική οικονομική ζώνη (ΑΟΖ) του κράτους μέλους της σημαίας, και υπό την προϋπόθεση ότι τα αλιεύματά τους προορίζονται αποκλειστικά για την τοπική κατανάλωση. 3. Στην περίπτωση που τα είδη που αναφέρονται στις παραγράφους 1 και 2 αλιεύονται κατά λάθος, δεν τους προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως. ΤΜΗΜΑ 4 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ SPRFMO Άρθρο 30 Αλιεία πελαγικών ειδών – Περιορισμός αλιευτικής ικανότητας Τα κράτη μέλη που ασκούσαν ενεργά δραστηριότητες πελαγικής αλιείας στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO τα έτη 2007, 2008 ή 2009 περιορίζουν την ολική χωρητικότητα των σκαφών υπό τη σημαία τους που αλιεύουν πελαγικά αποθέματα το 2015 σε 78 610 τόνους στο συνολικό επίπεδο της Ένωσης στην εν λόγω περιοχή. Άρθρο 31 Αλιεία πελαγικών ειδών – TAC 1. Μόνον όσα κράτη μέλη ασκούσαν ενεργά δραστηριότητες πελαγικής αλιείας στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO τα έτη 2007, 2008 ή 2009, κατά τα αναφερόμενα στο άρθρο 30, δύνανται να αλιεύουν πελαγικά αποθέματα στην εν λόγω περιοχή, σύμφωνα με τα TAC που ορίζονται στο Παράρτημα ΙΘ. 2. Οι αλιευτικές δυνατότητες που καθορίζονται στο Παράρτημα ΙΘ μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνον υπό τον όρο ότι τα κράτη μέλη αποστέλλουν στην Επιτροπή, προς διαβίβαση στη Γραμματεία της SPRFMO, τον κατάλογο των σκαφών που αλιεύουν ενεργώς ή πραγματοποιούν μεταφορτώσεις στην περιοχή της σύμβασης της SPRFMO, τις καταγραφές του συστήματος παρακολούθησης σκαφών (VMS), τις μηνιαίες αναφορές αλιευμάτων και, εφόσον είναι διαθέσιμες, τις καταστάσεις ελλιμενισμού το αργότερο έως τις 5 του επόμενου μηνός. Άρθρο 32 Αλιεία βυθού Τα κράτη μέλη με ιστορικό σε αλιεύματα ή σε αλιευτική προσπάθεια όσον αφορά την αλιεία βυθού στην περιοχή της σύμβασης SPRFMO κατά την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2002 έως την 31η Δεκεμβρίου 2006, περιορίζουν τα αλιεύματα ή την αλιευτική προσπάθεια, το 2015, όσον αφορά την αλιεία βυθού στην περιοχή της σύμβασης σε εκείνα τα μέρη της περιοχής της σύμβασης όπου διεξήχθη αλιεία βυθού κατά την εν λόγω περίοδο και σε επίπεδο που δεν υπερβαίνει το ετήσιο μέσο επίπεδο αλιευμάτων ή τις παραμέτρους αλιευτικής προσπάθειας για την περίοδο από την 1η Ιανουαρίου 2002 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2006. ΤΜΗΜΑ 5 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ IATTC Άρθρο 33 Αλιεία από σκάφη γρι-γρι 1. Απαγορεύονται οι αλιευτικές δραστηριότητες σκαφών γρι-γρι με στόχο τον κιτρινόπτερο τόνο (Thunnus albacares), τον μεγαλόφθαλμο τόνο (Thunnus obesus) και την παλαμίδα (Katsuwonus pelamis): α) από τις 29 Ιουλίου έως τις 28 Σεπτεμβρίου 2015 ή από τις 18 Νοεμβρίου 2015 έως τις 18 Ιανουαρίου 2016, στην περιοχή που οριοθετείται από τα εξής: – τις ακτές του Ειρηνικού της αμερικανικής ηπείρου, – γεωγραφικό μήκος 150° Δ, – γεωγραφικό πλάτος 40° Β, – γεωγραφικό πλάτος 40° Ν· β) από τις 29 Σεπτεμβρίου έως τις 29 Οκτωβρίου 2015, στην περιοχή που οριοθετείται από τις ακόλουθες συντεταγμένες: – γεωγραφικό μήκος 96° Δ, – γεωγραφικό μήκος 110° Δ, – γεωγραφικό πλάτος 4º Β, – γεωγραφικό πλάτος 3° Ν. 2. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή την αναφερόμενη στην παράγραφο 1 περίοδο απαγόρευσης που έχουν επιλέξει πριν από την 1η Απριλίου 2015. Όλα τα σκάφη γρι-γρι των ενδιαφερομένων κρατών μελών πρέπει να διακόπτουν την αλιεία με γρι-γρι στις περιοχές που καθορίζονται στην παράγραφο 1 κατά την περίοδο που έχει επιλεγεί. 3. Τα σκάφη αλιείας τόνου με γρι-γρι στην περιοχή της σύμβασης IATTC διατηρούν επί του σκάφους και, στη συνέχεια, εκφορτώνουν όλα τα αλιεύματα κιτρινόπτερου τόνου, μεγαλόφθαλμου τόνου και παλαμίδας. 4. Η παράγραφος 3 δεν εφαρμόζεται στις ακόλουθες περιπτώσεις: α) όταν οι ιχθύες είναι ακατάλληλοι προς ανθρώπινη κατανάλωση για λόγους που δεν αφορούν το μέγεθος, ή β) κατά την τελευταία ανάσυρση των διχτυών ενός αλιευτικού ταξιδιού, οπότε πιθανώς να μην απομένει επαρκής χώρος για όλη την ποσότητα τόνου που έχει αλιευθεί κατά την εν λόγω ανάσυρση. Άρθρο 34 Απαγόρευση της αλιείας ωκεάνιου λευκού καρχαρία 1. Απαγορεύεται η αλιεία, η διατήρηση επί του σκάφους, η μεταφόρτωση, η αποθήκευση, η διάθεση προς πώληση, η πώληση ή η εκφόρτωση στην περιοχή της σύμβασης IATTC ολόκληρου ωκεάνιου λευκού καρχαρία (Carcharhinus longimanus) ή τεμαχίου αυτού, που έχει αλιευθεί στην περιοχή αυτή. 2. Στην περίπτωση που τα είδη που αναφέρονται στην παράγραφο 1 αλιεύονται κατά λάθος, δεν τους προκαλούνται βλάβες. Τα δείγματα ελευθερώνονται αμέσως από τον διαχειριστή του σκάφους, ο οποίος επίσης: α) καταγράφει τον αριθμό των ιχθύων που ελευθερώθηκαν, περιγράφοντας την κατάστασή τους (ζώντες ή μη)· β) αναφέρει τις πληροφορίες που διευκρινίζονται στο στοιχείο α) στο κράτος μέλος του οποίου είναι υπήκοος. Τα κράτη μέλη διαβιβάζουν στην Επιτροπή τις πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν το προηγούμενο έτος έως τις 31 Ιανουαρίου του έτους κατά το οποίο αρχίζει να ισχύει ο παρών κανονισμός. ΤΜΗΜΑ 6 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ SEAFO Άρθρο 35 Απαγόρευση της αλιείας καρχαριοειδών βαθέων υδάτων Απαγορεύεται στην περιοχή της σύμβασης SEAFO η κατευθυνόμενη αλιεία των ακόλουθων καρχαριοειδών βαθέων υδάτων: – σελάχια (Rajidae), – κεντρόνια (Squalus acanthias), – μαυροαγκαθίτες (Etmopterus bigelowi), – μαυροαγκαθίτες (Etmopterus brachyurus), – μεγάλοι μαυροαγκαθίτες (Etmopterus princeps), – λείοι μαυροαγκαθίτες (Etmopterus pusillus), – σκυλάκια (Apristurus manis), – σκυμνόδοντες (Scymnodon squamulosus), – καρχαρίες βαθέων υδάτων της υπέρταξηςSelachimorpha. ΤΜΗΜΑ 7 ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΣΥΜΒΑΣΗΣ WCPFC Άρθρο 36 Προϋποθέσεις για την αλιεία μεγαλόφθαλμου τόνου, κιτρινόπτερου τόνου, παλαμίδας και μακρύπτερου τόνου Νότιου Ειρηνικού 1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ο αριθμός ημερών αλιείας που διατίθενται στα σκάφη γρι-γρι τα οποία αλιεύουν μεγαλόφθαλμο τόνο (Thunnus obesus), κιτρινόπτερο τόνο (Thunnus albacares) και παλαμίδα (Katsuwonus pelamis) στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC στην ανοικτή θάλασσα που ευρίσκεται μεταξύ 20° Β και 20° Ν δεν υπερβαίνει τις 403 ημέρες. 2. Τα ενωσιακά σκάφη δεν αλιεύουν τον μακρύπτερο τόνο του Νότιου Ειρηνικού (Thunnus alalunga) στην περιοχή της σύμβασης WCPFC νοτίως του γεωγραφικού πλάτους 20°Ν. Άρθρο 37 Απαγορευμένη περιοχή αλιείας με διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων (FAD) 1. Στο τμήμα της περιοχής της σύμβασης WCPFC που ευρίσκεται μεταξύ 20°Β και 20°Ν, οι αλιευτικές δραστηριότητες των σκαφών γρι-γρι που χρησιμοποιούν διατάξεις συγκέντρωσης ιχθύων (FAD) απαγορεύονται μεταξύ τ