ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 33/97 η οποία καθορίστηκε από το Συμβούλιο στις 17 Ιουνίου 1997 για την έκδοση της οδηγίας 97/. . ./ΕΚ του Συμβουλίου για τους κανόνες και τα πρότυπα ασφαλείας για τα επιβατηγά πλοία (97/C 293/01)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 84 παράγραφος 2,

την πρόταση της Επιτροπής (1),

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (2),

Αποφασίζοντας με τη διαδικασία του άρθρου 189 Γ της συνθήκης (3),

Εκτιμώντας:

(1) ότι, στο πλαίσιο της κοινής πολιτικής μεταφορών, απαιτείται η θέσπιση περαιτέρω μέτρων για να βελτιωθεί η ασφάλεια των θαλάσσιων μεταφορών 7

(2) ότι η Κοινότητα ανησυχεί σοβαρά για τα πρόσφατα ναυτικά ατυχήματα που συνέβησαν σε επιβατηγά πλοία με επακόλουθο τη μαζική απώλεια ανθρωπίνων ζωών 7 ότι τα άτομα που χρησιμοποιούν επιβατηγά πλοία και ταχύπλοα σκάφη σε ολόκληρη την Κοινότητα, δικαιούνται να αναμένουν το κατάλληλο επίπεδο ασφαλείας επ' αυτών και να βασίζονται σε αυτό 7

(3) ότι ο εξοπλισμός εργασίας και τα μέσα ατομικής προστασίας των εργαζομένων δεν καλύπτονται από την παρούσα οδηγία, διότι οι διατάξεις της οδηγίας 89/391/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 12ης Ιουνίου 1989, σχετικά με την εφαρμογή μέτρων για την προώθηση της βελτίωσης της ασφάλειας και της υγείας των εργαζομένων κατά την εργασία (4) καθώς και οι σχετικές διατάξεις των συναφών ειδικών οδηγιών της, τυγχάνουν εφαρμογής στη χρήση του εν λόγω εξοπλισμού σε επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια 7

(4) ότι η παροχή υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών επιβατών μεταξύ των κρατών μελών ελευθερώθηκε ήδη με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 4055/86 (5) 7 ότι η εφαρμογή ως αρχής της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών θαλάσσιων μεταφορών εντός των κρατών μελών (θαλάσσιες ενδομεταφορές - καμποτάζ), η οποία προβλέπεται από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3577/92 (6), θα ολοκληρωθεί σε όλη την έκταση της Κοινότητας τα αμέσως επόμενα χρόνια 7

(5) ότι είναι απαραίτητο να θεσπιστούν εναρμονισμένα πρότυπα ασφαλείας, σε κατάλληλο επίπεδο, για τα επιβατηγά πλοία και σκάφη που εκτελούν υπηρεσίες εσωτερικών μεταφορών, προκειμένου να επιτευχθεί υψηλό επίπεδο ασφαλείας και να εξαλειφθούν τα τεχνικά εμπόδια του εμπορίου 7 ότι, στο πλαίσιο του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού (ΙΜΟ), καταρτίζονται πρότυπα για τα πλοία που εκτελούν διεθνή δρομολόγια 7 ότι η παρούσα οδηγία προβλέπει διαδικασίες για την ανάληψη δράσης στο πλαίσιο του ΙΜΟ, με σκοπό την ευθυγράμμιση των προτύπων για τα διεθνή δρομολόγια με τα πρότυπα της παρούσας οδηγίας 7

(6) ότι, όπως πρότεινε η Επιτροπή στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα», το Συμβούλιο, στο ψήφισμα της 8ης Ιουνίου 1993, σχετικά με μια κοινή πολιτική για την ασφάλεια στη θάλασσα (7), και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, μεταξύ άλλων, στο ψήφισμά του της 27ης Οκτωβρίου 1994, σχετικά με την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας (8), κάλεσαν την Επιτροπή να υποβάλει, το συντομότερο δυνατό, επίσημες προτάσεις σχετικά με κανόνες ασφαλείας για τα επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια 7

(7) ότι, αν ιδίως ληφθεί υπόψη η διάσταση των θαλάσσιων μεταφορών επιβατών στην εσωτερική αγορά, η δράση σε κοινοτικό επίπεδο είναι ο μόνος δυνατός τρόπος να καθιερωθεί κοινό επίπεδο ασφαλείας των πλοίων σε ολόκληρη την Κοινότητα 7

(8) ότι, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, μια οδηγία του Συμβουλίου είναι η ενδεδειγμένη νομική πράξη διότι συνιστά ένα πλαίσιο για την ομοιόμορφη και υποχρεωτική εφαρμογή των προτύπων ασφαλείας από τα κράτη μέλη, ενώ ταυτόχρονα παρέχει σε κάθε κράτος μέλος το δικαίωμα επιλογής των μέσων εφαρμογής που αρμόζουν καλύτερα στο εσωτερικό του σύστημα 7

(9) ότι, για να βελτιωθεί η ασφάλεια και να αποτραπούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, οι κοινές απαιτήσεις ασφαλείας θα πρέπει να ισχύουν για τα επιβατηγά πλοία και τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια στην Κοινότητα, ανεξάρτητα από τη σημαία που φέρουν 7 ότι είναι, ωστόσο, αναγκαίο να εξαιρεθούν ορισμένες κατηγορίες πλοίων για τις οποίες οι κανόνες της παρούσας οδηγίας είναι τεχνικώς απρόσφοροι ή οικονομικώς μη βιώσιμοι 7

(10) ότι τα επιβατηγά πλοία θα πρέπει να κατατάσσονται σε διαφορετικές κατηγορίες, αναλόγως του φάσματος και των συνθηκών των θαλάσσιων περιοχών στις οποίες εκτελούν δρομολόγια 7 ότι τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη θα πρέπει να κατατάσσονται σε κατηγορίες σύμφωνα με τις διατάξεις του κώδικα ταχύπλοων σκαφών, που έχει καταρτίσει ο ΙΜΟ 7

(11) ότι το κύριο πλαίσιο αναφοράς για τα πρότυπα ασφαλείας θα πρέπει να είναι η σύμβαση του 1974 περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση, όπως τροποποιήθηκε, η οποία περιλαμβάνει διεθνώς συμφωνηθέντα πρότυπα για τα επιβατηγά πλοία και τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που εκτελούν διεθνή δρομολόγια, καθώς και τα συναφή ψηφίσματα του ΙΜΟ και άλλα μέτρα που συμπληρώνουν και ερμηνεύουν την εν λόγω σύμβαση 7

(12) ότι οι διάφορες κατηγορίες τόσο των νέων όσο και των υπαρχόντων επιβατηγών πλοίων απαιτούν διαφορετική αντιμετώπιση όσον αφορά τον καθορισμό απαιτήσεων ασφαλείας που να εξασφαλίζουν ισοδύναμο επίπεδο ασφάλειας ανάλογα με τις ειδικές ανάγκες και τους περιορισμούς αυτών των διαφόρων κατηγοριών 7 ότι είναι σκόπιμο να γίνει διάκριση, ως προς τις τηρητέες απαιτήσεις ασφαλείας, μεταξύ των νέων και των υπαρχόντων πλοίων, δεδομένου ότι η επιβολή στα υπάρχοντα πλοία των κανόνων που ισχύουν για τα νέα πλοία, θα συνεπάγετο τόσο εκτεταμένες μετατροπές στην κατασκευή τους ώστε θα καθίσταντο οικονομικώς μη βιώσιμα 7

(13) ότι οι οικονομικές και τεχνικές συνέπειες της μετασκευής των υπαρχόντων πλοίων ώστε να πληρούν τα πρότυπα που προβλέπει η παρούσα οδηγία, δικαιολογούν ορισμένες μεταβατικές περιόδους 7 ότι, επειδή ο αριθμός των νησιών στην Ελλάδα είναι πολύ σημαντικός και πρέπει να διατηρηθούν σταθερές και τακτικές θαλάσσιες διασυνδέσεις μεταξύ τους, και λόγω των σοβαρών επιπτώσεων που θα είχε η άμεση εφαρμογή των απαιτήσεων σημαντικής μετασκευής των υπαρχόντων πλοίων ηλικίας άνω των 27 ετών κατά την 1η Οκτωβρίου 2000, γι' αυτές τις μεταφορικές υπηρεσίες και για τη συναφή απασχόληση, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν παρεκκλίσεις από αυτές τις απαιτήσεις για τα εν λόγω πλοία που εκτελούν αποκλειστικά δρομολόγια μεταξύ ελληνικών λιμένων και τα οποία θα αποσυρθούν από όλα τα εσωτερικά δρομολόγια στην Κοινότητα το αργότερο την ημερομηνία κατά την οποία θα φθάσουν στην ηλικία των 35 ετών 7

(14) ότι, λόγω των ουσιαστικών διαφορών ως προς το σχεδιασμό, την κατασκευή και τη χρήση, μεταξύ των επιβατηγών ταχύπλοων σκαφών και των κλασικών επιβατηγών πλοίων, τα σκάφη αυτά θα πρέπει να υπόκεινται σε ειδικούς κανόνες 7

(15) ότι ο επί του πλοίου ναυτιλιακός εξοπλισμός που είναι σύμφωνος προς τις διατάξεις της οδηγίας 96/98/ΕΚ του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1996, για το ναυτιλιακό εξοπλισμό (9), δεν θα πρέπει να υποβάλεται σε πρόσθετες δοκιμές, όταν τοποθετείται σε επιβατηγό πλοίο, εφόσον αυτός ο εξοπλισμός υπόκειται ήδη στα πρότυπα και τις διαδικασίες που καθορίζει η εν λόγω οδηγία 7

(16) ότι, προκειμένου να διασφαλισθεί η πλήρης εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιβάλουν σύστημα κυρώσεων για παράβαση των θεσπιζόμενων δυνάμει της παρούσας οδηγίας εθνικών διατάξεων και μπορούν να ελέγχουν την τήρηση των διατάξεων της παρούσας οδηγίας, με βάση τα προβλεπόμενα στην οδηγία 95/21/ΕΚ του Συμβουλίου, της 19ης Ιουνίου 1995, για την επιβολή, σχετικά με τη ναυσιπλοΐα που συνεπάγεται χρήση κοινοτικών λιμένων ή διέλευση από ύδατα υπό τη δικαιοδοσία κράτους μέλους, των διεθνών προτύπων για την ασφάλεια των πλοίων, την πρόληψη της ρύπανσης και τις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας επί των πλοίων (έλεγχος του κράτους του λιμένα) (10) 7

(17) ότι, με την επιφύλαξη ελέγχου βάσει της διαδικασίας επιτροπής, τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν πρόσθετες απαιτήσεις ασφαλείας εφόσον δικαιολογούνται από τοπικές συνθήκες, να επιτρέπουν τη χρήση ισοδύναμων προτύπων, να χορηγούν εξαιρέσεις από τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας υπό ορισμένες προϋποθέσεις λειτουργίας, ή να θεσπίζουν διασφαλιστικά μέτρα σε επικίνδυνες εξαιρετικές περιπτώσεις 7

(18) ότι, για να εξασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή της παρούσας οδηγίας, η Επιτροπή είναι απαραίτητο να επικουρείται από επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών 7 ότι τα καθήκοντα αυτά μπορεί να τα αναλάβει η επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 12 της οδηγίας 93/75/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Σεπτεμβρίου 1993, για τις ελάχιστες προδιαγραφές που απαιτούνται για τα πλοία τα οποία κατευθύνονται σε ή αποπλέουν από κοινοτικούς λιμένες μεταφέροντας επικίνδυνα ή ρυπογόνα εμπορεύματα (11) 7

(19) ότι ορισμένες διατάξεις της παρούσας οδηγίας, καθώς και του παραρτήματος I, μπορούν να προσαρμόζονται από αυτή την επιτροπή, ανάλογα με τις εξελίξεις σε διεθνές επίπεδο, και, ειδικότερα, τις τροποποιήσεις των διεθνών συμβάσεων 7

(20) ότι, για τον έλεγχο της αποτελεσματικής εφαρμογής και επιβολής της παρούσας οδηγίας, πρέπει να διενεργούνται επιθεωρήσεις στα νέα και τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία και σκάφη 7 ότι η συμμόρφωση με την παρούσα οδηγία πρέπει να πιστοποιείται από την αρχή του κράτους της σημαίας ή για λογαριασμό της,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1 Σκοπός

Σκοπός της παρούσας οδηγίας είναι να εισαχθεί ενιαίο επίπεδο ασφαλείας της ζωής και της περιουσίας στα νέα και στα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία και ταχύπλοα επιβατηγά σκάφη, όταν και οι δύο κατηγορίες πλοίων και σκαφών εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια, και να θεσπιστούν διαδικασίες διαπραγμάτευσης σε διεθνές επίπεδο για την εναρμόνιση των κανόνων που ισχύουν για τα επιβατηγά πλοία τα οποία εκτελούν διεθνή δρομολόγια.

Άρθρο 2 Ορισμοί

Για το σκοπό της παρούσας οδηγίας και των παραρτημάτων της, νοούνται ως:

α) «διεθνείς συμβάσεις»: η διεθνής σύμβαση του 1974 περί ασφαλείας της ανθρωπίνης ζωής εν θαλάσση («σύμβαση Solas του 1974») και η διεθνής σύμβαση του 1966 περί γραμμών φορτώσεως πλοίων, καθώς και τα πρωτόκολλα και οι τροποποιήσεις τους που ισχύουν την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας 7

β) «κώδικας ευστάθειας σε άθικτη κατάσταση»: ο «διεθνής κώδικας για την ευστάθεια σε άθικτη κατάσταση όλων των τύπων πλοίων που καλύπτονται από τις ρυθμίσεις του ΙΜΟ», ο οποίος περιέχεται στο ψήφισμα αριθ. Α.749 (18) της ολομέλειας του ΙΜΟ της 4ης Νοεμβρίου 1993, όπως έχει τροποποιηθεί την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας 7

γ) «κώδικας ταχύπλοων σκαφών»: ο διεθνής κώδικας ασφαλείας ταχύπλοων σκαφών, ο οποίος περιέχεται στο ψήφισμα αριθ. MSC 36/63 της επιτροπής ναυτικής ασφαλείας του ΙΜΟ της 20ής Μαΐου 1994, όπως τροποποιείται την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας 7

δ) «GMDSS»: το παγκόσμιο ναυτιλιακό σύστημα για την παροχή βοήθειας και την ασφάλεια, που ορίζεται στο κεφάλαιο IV της σύμβασης Solas του 1974, όπως τροποποιείται την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας 7

ε) «επιβατηγό πλοίο»: κάθε πλοίο το οποίο μεταφέρει περισσοτέρους από δώδεκα επιβάτες 7

στ) «επιβατηγό ταχύπλοο σκάφος»: ταχύπλοο σκάφος που ορίζεται στον κανονισμό 1 του κεφαλαίου X της σύμβασης Solas του 1974, όπως τροποποιείται την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας, το οποίο μεταφέρει περισσοτέρους από δώδεκα επιβάτες 7

ζ) «νέο πλοίο»: κάθε πλοίο του οποίου έχει τοποθετηθεί η τρόπιδα ή το οποίο ευρίσκεται σε ανάλογο στάδιο κατασκευής κατά ή μετά την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1. Ως «ανάλογο στάδιο κατασκευής» νοείται το στάδιο κατά το οποίο:

i) αρχίζει η ναυπήγηση που προσδιορίζει ένα συγκεκριμένο πλοίο και

ii) έχει αρχίσει η συναρμολόγηση του εν λόγω πλοίου, που αντιστοιχεί σε τουλάχιστον 50 τόνους ή στο 1 % της εκτιμώμενης μάζας όλου του δομικού υλικού, εάν το μέγεθος αυτό είναι μικρότερο 7

η) «υπάρχον πλοίο»: κάθε πλοίο που δεν είναι νέο 7

θ) «επιβάτης»: κάθε άτομο εκτός από:

i) τον πλοίαρχο και τα μέλη του πληρώματος ή άλλα άτομα που απασχολούνται ή έχουν προσληφθεί υπό οποιαδήποτε ιδιότητα στο πλοίο για τις ανάγκες του εν λόγω πλοίου και

ii) τα παιδιά ηλικίας κάτω του ενός έτους 7

ι) «μήκος του πλοίου»: εκτός αντιθέτων διατάξεων, το 96 % του συνολικού μήκους επί της ισάλου γραμμής στο 85 % του ελάχιστου βυθίσματος, όπως μετράται από την άνω όψη της τρόπιδος, ή το μήκος από την πρωραία όψη της στείρας μέχρι τον άξονα του κορμού του πηδαλίου στην εν λόγω ίσαλο γραμμή, εάν το μέγεθος αυτό είναι μεγαλύτερο. Στα πλοία που έχουν σχεδιασθεί με επικλινή τρόπιδα, η ίσαλος γραμμή επί της οποίας μετράται το μήκος είναι παράλληλη προς τη σχεδιασθείσα ίσαλο 7

ια) «ύψος πρώρας»: το ύψος που ορίζεται στον κανονισμό 39 της διεθνούς σύμβασης του 1966 περί γραμμών φορτώσεως πλοίων, ως η κατακόρυφη απόσταση στον πρωραίο νομέα μεταξύ της ισάλου γραμμής που αντιστοιχεί στο προσδιορισθέν ύψος εξάλων θέρους και στη σχεδιασθείσα διαγωγή και του άνω μέρους του ίχνους του εκτεθειμένου καταστρώματος 7

ιβ) «πλοίο με πλήρες κατάστρωμα»: κάθε πλοίο που διαθέτει ολοκληρωμένο κατάστρωμα, εκτεθειμένο στον καιρό και στη θάλασσα, το οποίο διαθέτει μόνιμα μέσα κλεισίματος όλων των ανοιγμάτων στο εκτεθειμένο στον καιρό τμήμα και κάτω από το οποίο όλα τα ανοίγματα στις πλευρές του πλοίου είναι εφοδιασμένα με μόνιμα μέσα τουλάχιστον καιροστεγούς κλεισίματος.

Το ολοκληρωμένο κατάστρωμα μπορεί να είναι υδατοστεγές κατάστρωμα ή ισοδύναμη κατασκευή, αποτελούμενη από ένα μη υδατοστεγές κατάστρωμα καλυμμένο τελείως από μια καιροστεγή κατασκευή επαρκούς αντοχής, ώστε να διατηρείται η καιροστεγής ακεραιότητα, και εφοδιασμένο με καιροστεγείς συσκευές κλεισίματος 7

ιγ) «διεθνές δρομολόγιο»: κάθε θαλάσσιος πλους από ένα λιμένα κράτους μέλους προς λιμένα εκτός αυτού του κράτους μέλους ή αντιστρόφως:

ιδ) «εσωτερικό δρομολόγιο»: κάθε πλους σε θαλάσσιες περιοχές από ένα λιμένα κράτους μέλους στον ίδιο ή άλλο λιμένα του ίδιου κράτους μέλους 7

ιε) «θαλάσσια περιοχή»: περιοχή που καθορίζεται σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2.

Ωστόσο, για την εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τις ραδιοεπικοινωνίες, οι ορισμοί των θαλάσσιων περιοχών είναι εκείνοι που δίδονται στον κανονισμό 2 κεφάλαιο IV της σύμβασης Solas του 1974 7

ιστ) «λιμενική περιοχή»: κάθε περιοχή πλην της θαλάσσιας περιοχής, που καθορίζεται από τα κράτη μέλη και εκτείνεται μέχρι τις ακρότατες μόνιμες λιμενικές εγκαταστάσεις, οι οποίες αποτελούν αναπόσπαστο μέρος ενός λιμενικού συστήματος, ή μέχρι τα όρια που ορίζονται από τα φυσικά γεωραφικά χαρακτηριστικά που προστατεύουν τις εκβολές ενός ποταμού ή άλλη προστατευμένη περιοχή 7

ιζ) «καταφύγιο»: οποιαδήποτε φυσικά ή τεχνητά προφυλαγμένη περιοχή, η οποία μπορεί να χρησιμοποιείται ως καταφύγιο από πλοίο ή σκάφος σε συνθήκες που ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο την ασφάλειά του 7

ιη) «αρχή του κράτους της σημαίας»: οι αρμόδιες αρχές του κράτους του οποίου τη σημαία δικαιούται να φέρει το πλοίο ή σκάφος 7

ιθ) «φιλοξενούν κράτος»: το κράτος μέλος, προς ή από τον ή τους λιμένες του οποίου εκτελεί εσωτερικά δρομολόγια ένα πλοίο ή σκάφος που φέρει άλλη σημαία από τη σημαία του κράτους μέλους αυτού 7

κ) «αναγνωρισμένος οργανισμός»: κάθε οργανισμός αναγνωρισμένος σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας 94/57/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Νοεμβρίου 1994, σχετικά με κοινούς κανόνες και πρότυπα για τους οργανισμούς επιθεώρησης και εξέτασης πλοίων και για τις συναφείς δραστηριότητες των ναυτικών αρχών (12) 7

κα) «μίλι»: μονάδα μήκους ίση προς 1 852 μέτρα.

κβ) «σημαντικό ύψος κύματος»: ο μέσος όρος του υψηλότερου ενός τρίτου των υψών κύματος που παρατηρούνται σε μια δεδομένη χρονική περίοδο.

Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται:

α) στα νέα επιβατηγά πλοία 7

β) στα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία μήκους 24 μέτρων και άνω 7

γ) στα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη 7

ανεξαρτήτως σημαίας, όταν εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια.

Κάθε κράτος μέλος, υπό την ιδιότητά του ως φιλοξενούντος κράτους, εξασφαλίζει ότι τα επιβατηγά πλοία και τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που φέρουν σημαία κράτους μη μέλους, πριν αρχίσουν να εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια στο κράτος μέλος αυτό, πληρούν στο ακέραιο τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται:

α) στα επιβατηγά πλοία που είναι:

- πολεμικά και οπλιταγωγά πλοία,

- μη μηχανοκίνητα πλοία,

- πλοία που δεν είναι κατασκευασμένα από χάλυβα ή ισοδύναμο υλικό και δεν καλύπτονται από τα πρότυπα που αφορούν τα ταχύπλοα σκάφη [ψήφισμα MSC 36 (63)] ή τα δυναμικώς στηριζόμενα σκάφη [ψήφισμα Α.373(Χ)],

- ξύλινα πλοία πρωτόγονης κατασκευής,

- πρωτότυπα ιστορικά επιβατηγά πλοία και τα μεμονωμένα αντίγραφά τους, σχεδιασμένα πριν από το 1965, κατασκευασμένα κατά το μεγαλύτερο μέρος από τα αρχικά υλικά,

- θαλαμηγοί, εκτός εάν έχουν ή πρόκεται να έχουν πλήρωμα και μεταφέρουν περισσότερους από 12 επιβάτες για εμπορικούς σκοπούς,

- πλοία που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε λιμενικές περιοχές 7

β) στα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που είναι:

- πολεμικά και οπλιταγωγά σκάφη,

- σκάφη αναψυχής, εκτός εάν έχουν ή πρόκειται να έχουν πλήρωμα και μεταφέρουν περισσότερους από 12 επιβάτες για εμπορικούς σκοπούς,

- σκάφη που χρησιμοποιούνται αποκλειστικά σε λιμενικές περιοχές.

Άρθρο 4 Κατηγορίες επιβατηγών πλοίων

1. Τα επιβατικά πλοία κατατάσσονται στις άκολουθες κατηγορίες, ανάλογα με τη θαλάσσια περιοχή στην οποία εκτελούν δρομολόγια:

«Κατηγορία Α»: επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια, πλην των πλόων που καλύπτονται από τις κατηγορίες Β, Γ και Δ.

«Κατηγορία Β»: επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια, κατά την πορεία των οποίων ουδέποτε απομακρύνονται περισσότερο από 20 μίλια από την ακτογραμμή, όπου μπορούν να αποβιβασθούν ναυαγοί, που αντιστοιχεί στο μέσο ύψος της παλίρροιας.

«Κατηγορία Γ»: επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια σε θαλάσσιες περιοχές όπου η πιθανότητα υπέρβασης των 2,5 m σημαντικού ύψους κύματος είναι μικρότερη από 10 % σε περίοδο ενός έτους, προκειμένου για εκτέλεση δρομολογίων καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, ή σε περιορισμένη περίοδο του έτους, προκειμένου για εκτέλεση δρομολογίων αποκλειστικά κατ' αυτή την περίοδο (π.χ. δρομολόγια κατά τους θερινούς μήνες), κατά τη διάρκεια των οποίων ουδέποτε απομακρύνονται περισσότερο από 15 μίλια από καταφύγιο ούτε περισσότερο από 5 μίλια από την ακτογραμμή, όπου μπορούν να αποβιβασθούν ναυαγοί, που αντιστοιχεί στο μέσο ύψος της παλίρροιας.

«Κατηγορία Δ»: επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια σε θαλάσσιες περιοχές όπου η πιθανότητα υπέρβασης του 1,5 m σημαντικού ύψους κύματος είναι μικρότερη από 10 % σε περίοδο ενός έτους, προκειμένου για εκτέλεση δρομολογίων καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, η σε περιορισμένη περίοδο του έτους, προκειμένου για εκτέλεση δρομολογίων αποκλειστικά κατ' αυτήν την περίοδο (π.χ. δρομολόγια κατά τους θερινούς μήνες), κατά τη διάρκεια των οποίων ουδέποτε απομακρύνονται περισσότερο από 6 μίλια από καταφύγιο ούτε περισσότερο από 3 μίλια από την ακτογραμμή, όπου μπορούν να αποβιβασθούν ναυαγοί, που αντιστοιχεί στο μέσο ύψος της παλίρροιας.

2. Ο κατάλογος των θαλάσσιων περιοχών καταρτίζεται και ενημερώνεται με τη διαδικασία του άρθρου 9, βάσει κοινοποιήσεων που διαβιβάζονται από τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν, το αργότερο έξι μήνες πριν από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος που αναφέρεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1, τις θαλάσσιες περιοχές υπό τη δικαιοδοσία τους, οριοθετώντας τις ζώνες για εκτέλεση δρομολογίων καθ' όλη τη διάρκεια του έτους και, κατά περίπτωση, περιορισμένη περιοδική εκτέλεση δρομολογίων, για τις διάφορες κατηγορίες πλοίων, βάσει των κριτηρίων κατάταξης της παραγράφου 1. Ο κατάλογος αυτός δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Για τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη, ισχύουν οι κατηγορίες του κεφαλαίου I παράγραφοι 1.4.10 και 1.4.11 του κώδικα ταχύπλοων σκαφών.

Άρθρο 5 Εφαρμογή

1. Τόσο τα νέα, όσο και τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία και επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη, όταν εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια, πρέπει να πληρούν τους σχετικούς κανόνες ασφαλείας που καθορίζει η παρούσα οδηγία.

2. Τα κράτη μέλη δεν εμποδίζουν, για λόγους που απορρέουν από την παρούσα οδηγία, την εκτέλεση εσωτερικών δρομολογίων από επιβατηγά πλοία ή επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που πληρούν τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, συμπεριλαμβανομένων των τυχόν πρόσθετων απαιτήσεων που επιβάλλει ένα κράτος μέλος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 1.

Κάθε κράτος μέλος, υπό την ιδιότητά του ως φιλοξενούντος κράτους, αναγνωρίζει το πιστοποιητικό ασφαλείας ταχύπλοου σκάφους και την άδεια εκτέλεσης, τα οποία εκδίδονται από άλλο κράτος μέλος για επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια, ή το αναφερόμενο στο άρθρο 11 πιστοποιητικό ασφάλειας επιβατικών σκαφών, το οποίο εκδίδεται από άλλο κράτος μέλος για επιβατηγά πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια.

3. Το φιλοξενούν κράτος μπορεί να επιθεωρεί ένα επιβατηγό πλοίο, ή αντιστοίχως ένα επιβατηγό ταχύπλοο σκάφος, που εκτελεί εσωτερικό δρομολόγιο και να ελέγχει τα έγγραφά του, σύμφωνα με τις διατάξεις της οδηγίας 95/21/ΕΚ.

4. Κάθε ναυτιλιακός εξοπλισμός επί του πλοίου, ο οποίος απαριθμείται στο παράρτημα Α.1 της οδηγίας 96/98/ΕΚ και είναι σύμφωνος με τις διατάξεις της, θεωρείται σύμφωνος με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας, ανεξαρτήτως του εάν το παράρτημα I απαιτεί να εγκρίνεται ο εξοπλισμός αυτός και να υποβάλλεται σε δοκιμές οι οποίες κρίνονται ικανοποιητικές από την αρχή του κράτους της σημαίας.

Άρθρο 6 Απαιτήσεις ασφαλείας

1. Όσον αφορά τα νέα και τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Α, Β, Γ και Δ:

α) η κατασκευή και η συντήρηση του κύτους, των κύριων και των βοηθητικών μηχανών και των ηλεκτρικών και αυτομάτων εγκαταστάσεων, πρέπει να πληρούν τα πρότυπα κατάταξης, τα οποία καθορίζονται στους κανόνες αναγνωρισμένου οργανισμού ή σε ισοδύναμους κανόνες που χρησιμοποιούνται από μια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 94/57/ΕΚ 7

β) εφαρμόζονται οι διατάξεις του κεφαλαίου IV, συμπεριλαμβανομένων των τροποποιήσεων GMDSS του 1988, και των κεφαλαίων V και VI της σύμβασης Solas του 1974, όπως τροποποιείται την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας 7

γ) εφαρμόζονται οι διατάξεις για τον εξοπλισμό ναυσιπλοΐας επί του πλοίου του κανονισμού 12, κεφάλαιο V της σύμβασης Solas του 1974, όπως τροποποιείται την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας. Ο εξοπλισμός ναυσιπλοΐας επί του πλοίου που αναφέρεται στο παράρτημα Α.1 της οδηγίας 96/98/ΕΚ και είναι σύμφωνος προς τις διατάξεις της, θεωρείται ότι ανταποκρίνεται στις σχετικές με την έγκριση τύπου απαιτήσεις του κανονισμού V/12(r) της σύμβασης Solas του 1974.

2. Όσον αφορά τα νέα επιβατηγά πλοία:

α) Γενικές απαιτήσεις:

i) Τα νέα επιβατηγά πλοία της κατηγορίας Α πρέπει να πληρούν εξ ολοκλήρου τις απαιτήσεις της σύμβασης Solas του 1974, όπως τροποποιείται την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας, και τις σχετικές ειδικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του παραρτήματος I. Ως προς τους κανονισμούς των οποίων η ερμηνεία επαφίεται, κατά τη Solas, στη διακριτική ευχέρεια της αρχής, η αρχή του κράτους της σημαίας εφαρμόζει τις ερμηνείες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I.

ii) Τα νέα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Β, Γ και Δ πρέπει να πληρούν τις σχετικές ειδικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας του παραρτήματος I.

β) Απαιτήσεις σχετικά με τη γραμμή φορτώσεως:

i) Όλα τα νέα επιβατηγά πλοία μήκους 24 μέτρων και άνω, πρέπει να είναι σύμφωνα με τη διεθνή σύμβαση του 1966 περί γραμμών φορτώσεως πλοίων.

ii) Σχετικά με το μήκος και την κατηγορία των νέων επιβατηγών πλοίων μήκους κάτω των 24 μέτρων, εφαρμόζονται κριτήρια με επίπεδο ασφαλείας ισοδύναμο προς το επίπεδο της διεθνούς σύμβασης του 1966 περί γραμμών φορτώσεως πλοίων.

iii) Κατά παρέκκλιση από τα σημεία i) και ii), τα νέα επιβατηγά πλοία της κατηγορίας Δ εξαιρούνται από την απαίτηση ελαχίστου ύψους πρώρας που καθορίζεται στη διεθνή σύμβαση του 1966 περί γραμμών φορτώσεως πλοίων.

iv) Τα νέα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Α, Β, Γ και Δ πρέπει να διαθέτουν πλήρες κατάστρωμα.

3. Όσον αφορά τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία:

α) τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία της κατηγορίας Α πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανονισμούς για τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία που καθορίζονται στη σύμβαση Solas του 1974, όπως έχει τροποποιηθεί κατά την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας, και με τις σχετικές ειδικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του παραρτήματος I. Ως προς τους κανονισμούς εκείνους, των οποίων η ερμηνεία επαφίεται, κατά τη Solas, στη διακριτική ευχέρεια της αρχής, η αρχή του κράτους της σημαίας εφαρμόζει τις ερμηνείες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I 7

β) τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία της κατηγορίας Β πρέπει να πληρούν τις σχετικές ειδικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του παραρτήματος I 7

γ) τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Γ και Δ πρέπει να αντοποκρίνονται στις σχετικές ειδικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας και του κεφαλαίου III του παραρτήματος I και, στους τομείς που δεν καλύπτονται από τις εν λόγω απαιτήσεις, στους κανόνες της αρχής του κράτους της σημαίας. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να παρέχουν επίπεδο ασφάλειας ισοδύναμο προς το επίπεδο των κεφαλαίων II-1 και II-2 του παραρτήματος I, λαμβανομένων υπόψη των ειδικών τοπικών συνθηκών λειτουργίας στις θαλάσσιες περιοχές στις οποίες τα πλοία αυτών των κατηγοριών μπορούν να εκτελούν δρομολόγια.

Πριν να επιτραπεί η τακτική εκτέλεση δρομολογίων από υπάρχοντα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Γ και Δ σε μια φιλοξενούσα χώρα, η αρχή του κράτους της σημαίας οφείλει να εξασφαλίσει τη συναίνεση της φιλοξενούσας χώρας ως προς αυτούς τους κανόνες 7

δ) όταν ένα κράτος μέλος θεωρεί ότι οι κανόνες που απαιτεί η αρχή του φιλοξενούντος κράτους σύμφωνα με το στοιχείο γ) είναι παράλογοι, το γνωστοποιεί αμέσως στην Επιτροπή. Η Επιτροπή προβαίνει σε ενέργειες για να λάβει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 9 7

ε) οι μεγάλης έκτασης επισκευές, μετατροπές και μετασκευές καθώς και ο συνδεόμενος με τις εργασίες αυτές εξοπλισμός, πρέπει να είναι σύμφωνες προς τις απαιτήσεις της παραγράφου 2 στοιχείο α) για τα νέα πλοία. Οι μετατροπές υπάρχοντος πλοίου με αποκλειστικό σκοπό να ενισχυθεί η βιωσιμότητά του, δεν θεωρούνται ως μετασκευές μεγάλης έκτασης 7

στ) οι διατάξεις του στοιχείου α), εκτός αν ορίζονται πλησιέστερες ημερομηνίες στη σύμβαση Solas του 1974, και οι διατάξεις των στοιχείων β) και γ), εκτός αν ορίζονται πλησιέστερες ημερομηνίες στο παράρτημα I, δεν εφαρμόζονται σε πλοίο του οποίου η τρόπιδα ετέθη ή το οποίο ευρίσκετο σε παρόμοιο στάδιο ναυπήγησης:

i) πριν από την 1η Ιανουαρίου 1940: μέχρι την 1η Ιουλίου 2006,

ii) την 1η Ιανουαρίου 1940 ή μετά την ημερομηνία αυτή αλλά πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1962: μέχρι την 1η Ιουλίου 2007,

iii) την 1η Ιανουαρίου 1963 ή μετά την ημερομηνία αυτή αλλά πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1974: μέχρι την 1η Ιουλίου 2008,

iv) την 1η Ιανουαρίου 1975 ή μετά την ημερομηνία αυτή, αλλά πριν τις 31 Δεκεμβρίου 1984: μέχρι την 1η Ιουλίου 2009,

v) την 1η Ιανουαρίου 1985 ή μετά την ημερομηνία αυτή αλλά πριν την ημερομηνία που ορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1: μέχρι την 1η Ιουλίου 2010 7

ζ) κατά παρέκκλιση, τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Α και Β που ήταν σε λειτουργία πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996 και εκτελούσαν αποκλειστικά εσωτερικά δρομολόγια μεταξύ ελληνικών λιμένων, μπορούν να εξαιρεθούν από τη συμμόρφωση με τις απαιτήσεις των κανονισμών II-1/Β/8-1 και II-1/Β/8-2 της σύμβασης Solas του 1974 ή του παραρτήματος I και από τον κανονισμό II-2/Β/16 του παραρτήματος I της παρούσας οδηγίας, υπό την προϋπόθεση ότι πληρούν καθέναν από τους εξής όρους:

i) την 1η Οκτωβρίου 2000 η ηλικία τους, υπολογιζόμενη από την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε η τρόπιδά τους ή ευρίσκετο σε παρόμοιο στάδιο ναυπήγησης, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 στοιχείο ζ), θα είναι μεγαλύτερη από 27 έτη,

ii) η λειτουργία τους θα παραμείνει περιορισμένη σε εσωτερικά δρομολόγια μεταξύ ελληνικών λιμένων και μόνον και

iii) η λειτουργία τους σε εσωτερικά δρομολόγια θα παύσει το αργότερο την ημερομηνία κατά την οποία θα φθάσουν στην ηλικία των 35 ετών.

Εκτός τούτου, τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία των κατηγοριών Α και Β που φέρουν ελληνική σημαία και μετατάσσονται στην εκτέλεση εσωτερικών δρομολογίων μεταξύ ελληνικών λιμένων πριν από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της παρούσας οδηγίας, μπορούν επίσης να εξαιρεθούν, υπό την προϋπόθεση ότι, κατά τη στιγμή της μετάταξης, πληρούν στο ακέραιο τις οικείες διεθνείς προδιαγραφές και ότι πληρούν τις προϋποθέσεις των σημείων i), ii) και iii).

Για τους σκοπούς της παρέκκλισης αυτής, η Ελλάδα θα διαβιβάσει στην Επιτροπή, το αργότερο τρεις μήνες από την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας, πλήρη κατάλογο όλων των υπαρχόντων επιβατηγών πλοίων των κατηγοριών Α και Β τα οποία πληρούν τις ανωτέρω προϋποθέσεις, καθώς και το όνομα, τους διακριτικούς αριθμούς ή γράμματα, το λιμένα νηολόγησης, τη χωρητικότητα σε επιβάτες, τον αριθμό ΙΜΟ (εάν υπάρχει), την κατηγορία και την ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε η τρόπιδά τους ή το πλοίο ευρίσκετο σε παρόμοιο στάδιο ναυπήγησης, αναλυτικά για κάθε πλοίο. Ο κατάλογος αυτός δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η παρέκκλιση που χορηγείται σ' αυτά τα πλοία πρέπει να αναφέρεται ρητά στα οικεία πιστοποιητικά ασφαλείας επιβατικών πλοίων.

4. Όσον αφορά τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη:

α) Τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που ναυπηγούνται ή υφίστανται επισκευές, μετασκευές ή μετατροπές μεγάλης κλίμακας από 1ης Ιανουαρίου 1996 και εξής πρέπει να πληρούν τις απαιτήσεις του κώδικα ταχύπλοων σκαφών, εκτός εάν:

- η τρόπιδά τους είχε ήδη τεθεί ή ευρίσκετο σε αντίστοιχο στάδιο ναυπήγησης όχι αργότερα από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας, και

- πρόκειται να παραδοθούν και να τεθούν σε υπηρεσία το αργότερο εντός έξι μηνών από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας και

- πληρούν στο ακέραιο τις απαιτήσεις του κώδικα ασφαλείας για τα δυναμικώς στηριζόμενα σκάφη (κώδικας DSC) που περιλαμβάνεται στο ψήφισμα Α.373(Χ) της ολομέλειας του ΙΜΟ, της 14ης Νοεμβρίου 1977, όπως τροποποιήθηκε από το ψήφισμα MSC 37(63) της επιτροπής ναυτιλιακής ασφαλείας, της 19ης Μαΐου 1994.

β) Τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που έχουν ναυπηγηθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996 και πληρούν τις απαιτήσεις του κώδικα ταχύπλοων σκαφών εξακολουθούν να λειτουργούν σύμφωνα με τα πιστοποιητικά που τους έχουν δοθεί βάσει αυτού του κώδικα.

Τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που έχουν ναυπηγηθεί πριν από την 1η Ιανουαρίου 1996 και δεν πληρούν τις απαιτήσεις του κώδικα ταχύπλοων σκαφών δεν μπορούν να εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια, εκτός αν εκτελούσαν ήδη εσωτερικά δρομολόγια σ' ένα κράτος μέλος κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας, οπότε μπορεί να τους επιτραπεί να συνεχίσουν να εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια σ' αυτό το κράτος μέλος. Τα σκάφη αυτά οφείλουν να πληρούν τις απαιτήσεις του κώδικα DSC, όπως τροποποιήθηκε.

γ) Η ναυπήγηση και η συντήρηση των επιβατηγών ταχύπλοων σκαφών και του εξοπλισμού τους πρέπει να είναι σύμφωνες με τους κανόνες «αναγνωρισμένου οργανισμού» για την κατάταξη ταχύπλοων σκαφών ή με ισοδύναμους κανόνες που χρησιμοποιούνται από μια αρχή σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 94/57/ΕΚ.

Άρθρο 7 Πρόσθετες απαιτήσεις ασφαλείας, ισοδύναμες απαιτήσεις, εξαιρέσεις και διασφαλιστικά μέτρα

1. Πρόσθετες απαιτήσεις ασφαλείας

Εάν ένα κράτος μέλος ή μια ομάδα κρατών μελών κρίνει ότι οι ισχύουσες απαιτήσεις ασφαλείας πρέπει να βελτιωθούν σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω ειδικών τοπικών συνθηκών, και εάν έχει αποδειχθεί η ανάγκη αυτή, τότε αυτό το κράτος ή τα κράτη μπορούν, με τη διαδικασία της παραγράφου 4, να λαμβάνουν μέτρα για τη βελτίωση των απαιτήσεων ασφαλείας.

2. Ισοδύναμες απαιτήσεις

Ένα κράτος μέλος μπορεί, με τη διαδικασία της παραγράφου 4, να θεσπίζει μέτρα που επιτρέπουν την εφαρμογή απαιτήσεων ισοδύναμων προς τους κανονισμούς του παραρτήματος I, υπό τον όρο ότι οι εν λόγω ισοδύναμες απαιτήσεις είναι τουλάχιστον εξίσου αποτελεσματικές με τους κανονισμούς αυτούς.

3. Εξαιρέσεις

Εφόσον δεν υποβαθμίζεται το επίπεδο ασφαλείας, ένα κράτος μέλος μπορεί, με τη διαδικασία της παραγράφου 4, να θεσπίσει μέτρα για να εξαιρεί πλοία από ορισμένες ειδικές απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας, προκειμένου για την εκτέλεση εσωτερικών δρομολογίων στο κράτος αυτό, συμπεριλαμβανομένων των αρχιπελαγικών περιοχών των προφυλαγμένων από τις συνθήκες της ανοιχτής θάλασσας, υπό ορισμένες προϋποθέσεις λειτουργίας, όπως μικρότερο σημαντικό ύψος κύματος, περιορισμένη χρονική περίοδος του έτους, δρομολόγιο μόνον κατά τη διάρκεια της ημέρας ή με κατάλληλες κλιματικές ή καιρικές συνθήκες, ή περιορισμένη διάρκεια πλού, ή εγγύτητα προς υπηρεσίες διάσωσης.

4. Το κράτος μέλος μέλος το οποίο κάνει χρήση των διατάξεων των παραγράφων 1, 2 ή 3 ακολουθεί την εξής διαδικασία:

α) το κράτος μέλος κοινοποιεί στην Επιτροπή τα μέτρα που προτίθεται να θεσπίσει, με τις διευκρινίσεις που απαιτούνται ώστε να αποδεικνύεται ότι διατηρείται επαρκώς το επίπεδο ασφαλείας 7

β) εάν, εντός 6 μηνών από την κοινοποίηση, αποφασιστεί, με τη διαδικασία του άρθρου 9, ότι τα προτεινόμενα μέτρα δεν δικαιολογούνται, μπορεί να ζητηθεί από το εν λόγω κράτος μέλος να τροποποιήσει ή να μην θεσπίσει τα προτεινόμενα μέτρα 7

γ) τα θεσπιζόμενα μέτρα καθορίζονται στη σχετική εθνική νομοθεσία και ανακοινώνονται στην Επιτροπή, η οποία ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη με όλες τις σχετικές διευκρινίσεις 7

δ) κάθε μέτρο αυτού του είδους εφαρμόζεται σε όλα τα επιβατηγά πλοία της ίδιας κατηγορίας ή στα σκάφη που εκτελούν δρομολόγια υπό τους ίδιους καθοριζόμενους όρους, χωρίς διακρίσεις λόγω της σημαίας τους ή της εθνικότητας ή της έδρας του φορέα εκμετάλλευσής τους 7

ε) τα μέτρα της παραγράφου 3 ισχύουν μόνον καθ' όσον χρόνο το πλοίο ή σκάφος εκτελεί δρομολόγια υπό τους καθοριζόμενους όρους.

5. Διασφαλιστικά μέτρα

Όταν ένα κράτος μέλος κρίνει ότι ένα επιβατηγό πλοίο ή σκάφος που εκτελεί εσωτερικό δρομολόγιο στο κράτος αυτό, παρ' όλο ότι πληροί τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο για την ασφάλεια της ζωής, της περιουσίας ή του περιβάλλοντος, η λειτουργία του εν λόγω πλοίου ή σκάφους μπορεί να ανασταλεί, ή να επιβληθούν περαιτέρω μέτρα ασφαλείας, μέχρις ότου εκλείψει ο κίνδυνος.

Στις ανωτέρω περιστάσεις, ακολουθείται η εξής διαδικασία:

α) το κράτος μέλος ενημερώνει αμελλητί την Επιτροπή και τα λοιπά κράτη μέλη για την απόφασή του, εκθέτοντας τεκμηριωμένα τους σχετικούς λόγους 7

β) η Επιτροπή εξετάζει κατά πόσον η αναστολή ή τα περαιτέρω μέτρα δικαιολογούνται λόγω σοβαρού κινδύνου για την ασφάλεια ή το περιβάλλον 7

γ) αποφασίζεται, με τη διαδικασία του άρθρου 9, κατά πόσον η απόφαση του κράτους μέλους να αναστείλει τη λειτουργία του εν λόγω πλοίου ή σκάφους ή να επιβάλει τα περαιτέρω μέτρα ασφαλείας είναι δικαιολογημένη λόγω σοβαρού κινδύνου για την ασφάλεια της ζωής ή της περιουσίας ή του περιβάλλοντος, και εάν η αναστολή ή τα μέτρα δεν δικαιολογούνται, ότι το εν λόγω κράτος μέλος οφείλει να ανακαλέσει την αναστολή ή τα μέτρα.

Άρθρο 8 Προσαρμογές

Ακολουθώντας τη διαδικασία του άρθρου 9,

α) i) οι ορισμοί του άρθρου 2, στοιχεία α), β), γ), δ) και κ) και

ii) οι διατάξεις για τις διαδικασίες και κατευθυντήριες γραμμές για τις επιθεωρήσεις που αναφέρονται στο άρθρο 10,

μπορούν να προσαρμόζονται προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι διεθνείς εξελίξεις, ιδίως στα πλαίσια του ΙΜΟ 7

β) μπορεί να τροποποιείται το παράρτημα I ώστε να εφαρμόζονται, για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, μεταγενέστερες τροποποιήσεις διεθνών συμβάσεων.

Άρθρο 9 Επιτροπή

Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 12 παράγραφος 1 της οδηγίας 93/75/ΕΚ. Η επιτροπή αυτή λειτουργεί ακολουθώντας τη διαδικασία που ορίζεται στις παραγράφους 2 και 3 του εν λόγω άρθρου.

Άρθρο 10 Επιθεωρήσεις

1. Κάθε νέο επιβατηγό πλοίο υποβάλλεται, από την αρχή του κράτους της σημαίας, στις παρακάτω επιθεωρήσεις:

α) επιθεώρηση πριν το πλοίο τεθεί σε υπηρεσία 7

β) περιοδική επιθεώρηση ανά δωδεκάμηνο 7

γ) επιπλέον επιθεωρήσεις, όταν προκύπτει ανάγκη.

2. Κάθε υπάρχον επιβατηγό πλοίο υποβάλλεται, από την αρχή του κράτους της σημαίας, στις παρακάτω επιθεωρήσεις:

α) αρχική επιθεώρηση πριν το πλοίο τεθεί σε υπηρεσία σε εσωτερικά δρομολόγια σε φιλοξενούν κράτος, ή, προκειμένου για υπάρχοντα πλοία που εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια στο κράτος μέλος του οποίου έχουν δικαίωμα να φέρουν τη σημαία, εντός δωδεκαμήνου προθεσμίας από την ημερομηνία ενάρξεως ισχύος της παρούσας οδηγίας, όπως καθορίζεται στο άρθρο 14 παράγραφος 1 7

β) περιοδική επιθεώρηση ανά δωδεκάμηνο 7

γ) επιπλέον επιθεωρήσεις, όταν προκύπτει ανάγκη.

3. Κάθε επιβατηγό ταχύπλοο σκάφος υποβάλλεται, από την αρχή του κράτους της σημαίας, στις επιθεωρήσεις που απαιτούνται βάσει του κώδικα ταχύπλοων σκαφών.

4. Ακολουθούνται οι διαδικασίες και κατευθυντήριες γραμμές επιθεωρήσεων για την έκδοση του πιστοποιητικού ασφαλείας επιβατηγού πλοίου, που καθορίζονται στο ψήφισμα Α.746 (18) της ολομέλειας του ΙΜΟ, της 4ης Νοεμβρίου 1993, σχετικά με κατευθυντήριες γραμμές επιθεώρησης σύμφωνα με το εναρμονισμένο σύστημα επιθεώρησης και πιστοποίησης, ως έχουν κατά την ημερομηνία εκδόσεως της παρούσας οδηγίας, ή διαδικασίες που επιτρέπουν να επιτυγχάνεται ο ίδιος στόχος.

5. Οι επιθεωρήσεις που προβλέπονται στις παραγράφους 1, 2 και 3 διενεργούνται από τους αποκλειστικούς επιθεωρητές είτε της ίδιας της αρχής του κράτους της σημαίας, είτε ενός αναγνωρισμένου οργανισμού, είτε του κράτους μέλους που έχει εξουσιοδοτηθεί από το κράτος της σημαίας να διενεργεί επιθεωρήσεις, για να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς όλες τις ισχύουσες απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 11 Πιστοποιητικά

1. Όλα τα νέα και όλα τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία πρέπει να είναι εφοδιασμένα με πιστοποιητικό ασφαλείας επιβατικού πλοίου συμφώνως προς την παρούσα οδηγία. Το πιστοποιητικό ασφαλείας καταρτίζεται σύμφωνα προς το υπόδειγμα του παραρτήματος II. Το πιστοποιητικό αυτό εκδίδεται από την αρχή του κράτους της σημαίας, μετά την αρχική επιθεώρηση που αναφέρεται στο άρθρο 10 παράγραφος 1 στοιχείο α) και παράγραφος 2 στοιχείο α).

2. Το πιστοποιητικό ασφαλείας επιβατηγού πλοίου εκδίδεται για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους 12 μήνες. Η αρχή του κράτους της σημαίας μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια ισχύος του πιστοποιητικού για περίοδο χάριτος διαρκείας έως ενός μηνός από την ημερομηνία λήξεως που αναγράφεται σ' αυτό. Όταν χορηγείται παράταση, η νέα περίοδος ισχύος του πιστοποιητικού αρχίζει από την ημερομηνία λήξεως του υπάρχοντος πιστοποιητικού πριν από την παράτασή του.

Το πιστοποιητικό ασφαλείας επιβατηγού πλοίου ανανεώνεται, αφού διενεργηθεί περιοδική επιθεώρηση, κατά την έννοια του άρθρου 10 παράγραφος 1 στοιχείο β) και παράγραφος 2 στοιχείο β).

3. Για τα επιβατηγά ταχύπλοα σκάφη που πληρούν τις απαιτήσεις του κώδικα ταχύπλοων σκαφών, η αρχή του κράτους της σημαίας εκδίδει πιστοποιητικό ασφαλείας ταχύπλοου σκάφους και άδεια εκτέλεσης πλόων με ταχύπλοο σκάφος, σύμφωνα με τις διατάξεις του κώδικα ταχύπλοων σκαφών.

Πριν εκδώσει την άδεια εκτέλεσης πλόων για επιβατηγό ταχύπλοο σκάφος που εκτελεί εσωτερικά δρομολόγια σε φιλοξενούν κράτος, η αρχή του κράτους της σημαίας πρέπει να συνεννοηθεί με το φιλοξενούν κράτος, σχετικά με τους όρους από τους οποίους εξαρτάται η εκτέλεση πλόων από το συγκεκριμένο σκάφος στο κράτος αυτό. Η αρχή του κράτους της σημαίας πρέπει να αναγράφει όλους αυτούς τους όρους στην άδεια εκτέλεσης πλόων.

4. Οι εξαιρέσεις που χορηγούνται σε πλοία ή σκάφη δυνάμει και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 7 παράγραφος 3, αναγράφονται στο πιστοποιητικό του πλοίου ή του σκάφους.

Άρθρο 12 Κανονισμοί της σύμβασης Solas του 1974

Για τα επιβατηγά πλοία που εκτελούν διεθνή δρομολόγια:

1. Όταν αρχίσει να ισχύει η παρούσα οδηγία, η Κοινότητα θα υποβάλει αίτημα στον ΙΜΟ, ζητώντας:

α) να επιταχυνθούν οι διεξαγόμενες εργασίες του ΙΜΟ για την αναθεώρηση των κανονισμών των κεφαλαίων II-1, II-2 και III της σύμβασης Solas του 1974, που αφορούν ζητήματα τα οποία επαφίενται στη διακριτική ευχέρεια της αρχής, με σκοπό τη διατύπωση εναρμονισμένης ερμηνείας των κανονισμών αυτών και την έγκριση αντίστοιχης τροποποίησής τους,

β) να θεσπιστούν μέτρα για την υποχρεωτική εφαρμογή των αρχών στις οποίες βασίζονται οι διατάξεις της εγκυκλίου αριθ. 606 της MSC για τη συναίνεση του κράτους του λιμένα στις εξαιρέσεις της Solas.

2. Το αίτημα που αναφέρεται στην παράγραφο 1 υποβάλλεται από την προεδρία του Συμβουλίου και την Επιτροπή, με βάση τους εναρμονισμένους κανονισμούς του παραρτήματος I της παρούσας οδηγίας. Όλα τα κράτη μέλη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να εξασφαλίσουν ότι ο ΙΜΟ θα αναλάβει, το ταχύτερο δυνατόν, την κατάρτιση των προαναφερόμενων κανονισμών και μέτρων.

Άρθρο 13 Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη θεσπίζουν σύστημα κυρώσεων για την παράβαση των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν όλα τα απαιτούμενα μέτρα ώστε να εξασφαλιστεί η εφαρμογή των κυρώσεων αυτών. Οι προβλεπόμενες κατ' αυτόν τον τρόπο κυρώσεις πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές.

Άρθρο 14 Εφαρμογή

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν προς την παρούσα οδηγία το αργότερο την 1η Ιουλίου 1998.

2. Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομέρειες της αναφοράς αυτής καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή όλες τις διατάξεις εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή ενημερώνει τα άλλα κράτη μέλη σχετικά.

Άρθρο 15 Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα από τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 16 Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες . . .

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος

(1) ΕΕ C 238 της 16. 8. 1996, σ. 1.

(2) ΕΕ C 212 της 22. 7. 1996, σ. 21.

(3) Γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 5ης Σεπτεμβρίου 1996 (ΕΕ C 277 της 23. 9. 1996, σ. 19), κοινή θέση του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 1997 (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα) και απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της . . . (δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα).

(4) ΕΕ L 183 της 29. 6. 1989, σ. 1.

(5) ΕΕ L 378 της 31. 12. 1986, σ. 1.

(6) ΕΕ L 364 της 12. 12. 1992, σ. 7.

(7) ΕΕ C 271 της 7. 10. 1993, σ. 1.

(8) ΕΕ C 323 της 21. 11. 1994, σ. 176.

(9) ΕΕ L 46 της 17. 2. 1997, σ. 25.

(10) ΕΕ L 157 της 7. 7. 1995, σ. 7.

(11) ΕΕ L 247 της 5. 10. 1993, σ. 19.

(12) ΕΕ L 319 της 12. 12. 1994, σ. 20.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΓΙΑ ΝΕΑ ΚΑΙ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΕΠΙΒΑΤΗΓΑ ΠΛΟΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΚΤΕΛΟΥΝ ΕΣΩΤΕΡΙΚΑ ΔΡΟΜΟΛΟΓΙΑ

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I - ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ . 14

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II-1 - ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ - ΥΠΟΔΙΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΕΥΣΤΑΘΕΙΑ, ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ . 14

Μέρος Α - Γενικά . 14

1. Ορισμοί που αφορούν το μέρος Β . 14

2. Ορισμοί που αφορούν τα μέρη Γ, Δ και Ε . 15

Μέρος Β - Ευστάθεια σε άθικτη κατάσταση, υποδιαίρεση και ευστάθεια σε περίπτωση βλάβης . 16

1. Ευστάθεια σε άθικτη κατάσταση . 16

2. Στεγανή υποδιαίρεση . 17

3. Κατακλύσιμο μήκος διαμερισμάτων . 17

4. Επιτρεπόμενο μήκος διαμερισμάτων . 18

5. Διαχωρητότητα . 18

6. Συντελεστής υποδιαιρέσεως . 18

7. Ειδικοί κανόνες που αφορούν την υποδιαίρεση πλοίων . 18

8. Ευστάθεια πλοίων σε περίπτωση βλάβης . 19

8-1. Ευστάθεια των επιβατηγών πλοίων Ro-Ro σε περίπτωση βλάβης . 22

8-2. Ειδικές απαιτήσεις για τα επιβατηγά πλοία Ro-Ro που μεταφέρουν 400 άτομα ή πλέον . 23

9. Ακραία διαφράγματα και διαφράγματα χώρου μηχανοστασίου . 23

10. Διπύθμενα . 24

11. Προσδιορισμός, χάραξη και εγγραφή εμφόρτων ισάλων γραμμών υποδιαιρέσεως . 25

12. Κατασκευή και αρχική δοκιμή στεγανών διαφραγμάτων κ.λπ. . 25

13. Ανοίγματα σε στεγανά διαφράγματα . 26

14. Πλοία που μεταφέρουν φορτηγά οχήματα και προσωπικό συνοδείας . 31

15. Ανοίγματα στο εξωτερικό περίβλημα του πλοίου κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως . 31

16. Στεγανότητα επιβατηγών πλοίων άνωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως . 33

17. Κλείσιμο των θυρών φορτώσεως φορτίου . 33

17-1. Στεγανότητα από το κατάστρωμα Ro-Ro (κατάστρωμα στεγανών) έως τους κάτω χώρους . 34

17-2. Πρόσβαση στα καταστρώματα Ro-Ro . 34

17-3. Κλείσιμο των διαφραγμάτων στο κατάστρωμα Ro-Ro . 35

18. Στοιχεία ευστάθειας . 35

19. Σχεδιαγράμματα ελέγχου βλαβών . 35

20. Ακεραιότητα του κύτους και της υπερκατασκευής, πρόληψη και έλεγχος βλαβών . 35

21. Σήμανση, περιοδική λειτουργία και επιθεώρηση των υδατοστεγών θυρών κ.λπ. . 36

22. Καταχωρήσεις στο ημερολόγιο . 36

23. Ανυψώσιμες εξέδρες και κεκλιμένα επίπεδα αυτοκινήτων . 36

Μέρος Γ - Μηχανολογικές εγκαταστάσεις . 37

1. Γενικά . 37

2. Μηχανές εσωτερικής καύσεως . 37

3. Ρύθμιση αντλήσεως υδροσυλλεκτών . 37

4. Αριθμός και τύπος αντλιών υδροσυλλεκτών . 40

5. Μέσα αναποδίσεως πλοίου . 40

6. Μηχανισμός κινήσεως πηδαλίου . 40

7. Πρόσθετες απαιτήσεις για τους ηλεκτρικούς και ηλεκτροϋδραυλικούς μηχανισμούς κινήσεως πηδαλίου . 42

8. Συστήματα εξαερισμού μηχανοστασίου . 43

9. Επικοινωνία μεταξύ της γέφυρας και του μηχανοστασίου . 43

10. Συναγερμός μηχανικών . 43

11. Θέση των εγκαταστάσεων έκτακτης ανάγκης . 43

12. Συστήματα ελέγχου μηχανολογικού εξοπλισμού . 43

13. Συστήματα ατμαγωγών σωλήνων . 44

14. Συστήματα συμπιεσμένου αέρα . 44

15. Προστασία κατά του θορύβου . 45

16. Ανελκυστήρες . 45

Μέρος Δ - Ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις . 45

1. Γενικά . 45

2. Κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και φωτισμού . 46

3. Πηγή ηλεκτρικής ενέργειας κινδύνου . 46

4. Συμπληρωματικός φωτισμός κινδύνου για πλοία Ro-Ro . 47

5. Προφυλάξεις από ηλεκτροπληξία, πυρκαϊά και λοιπούς κινδύνους ηλεκτρικής προελεύσεως . 48

Μέρος Ε - Πρόσθετες απαιτήσεις για περιοδικά αφύλακτους χώρους μηχανοστασίων . 49

Ειδική εξέταση .49

1. Γενικά . 49

2. Προφυλάξεις κατά της πυρκαϊάς . 49

3. Προστασία από κατάκλυση . 50

4. Έλεγχος της μηχανής προώσεως από τη γέφυρα . 50

5. Επικοινωνία . 51

6. Σύστημα συναγερμού . 51

7. Συστήματα ασφαλείας . 51

8. Ειδικές απαιτήσεις για τις μηχανές, το λέβητα και τις ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις . 52

9. Αυτόματο σύστημα ελέγχου και συναγερμού . 52

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II-2 - ΠΥΡΟΠΡΟΣΤΑΣΙΑ, ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΒΕΣΗ ΠΥΡΚΑΪΑΣ . 52

Μέρος Α - Γενικά . 52

1. Βασικές αρχές . 52

2. Ορισμοί . 53

3. Πυροσβεστικές αντλίες, σωληνώσεις, πυροσβεστικοί κρουνοί, εύκαμπτοι σωλήνες και ακροφύσια . 56

4. Μόνιμα συστήματα κατασβέσεως πυρκαϊάς . 59

5. Πυροσβεστήρες . 62

6. Διατάξεις κατασβέσεως πυρκαϊάς στα μηχανοστάσια . 63

7. Ειδικές διατάξεις στα μηχανοστάσια . 64

8. Αυτόματα συστήματα καταιωνιστήρων και ανιχνεύσεως και συναγερμού πυρκαϊάς . 65

9. Μόνιμα συστήματα ανιχνεύσεως και συναγερμού πυρκαϊάς . 67

10. Διατάξεις για καύσιμο πετρέλαιο, λιπαντέλαιο και λοιπά εύφλεκτα πετρελαιοειδή . 69

11. Εξάρτιση πυροσβέστη . 72

12. Διάφορα . 73

13. Σχέδια ετοιμότητας και ασκήσεις πυρόσβεσης . 74

14. Άμεση διαθεσιμότητα των πυροσβεστικών μέσων . 74

Μέρος Β - Μέτρα πυρασφάλειας . 75

1. Φέρων σκελετός . 75

2. Κύριες κατακόρυφες ζώνες και οριζόντιες ζώνες . 75

3. Διαφράγματα εντός των κυρίων κατακορύφων ζωνών . 76

4. Πυροστεγανότητα των διαφραγμάτων και των καταστρωμάτων στα νέα πλοία που μεταφέρουν περισσότερους από 36 επιβάτες . 77

5. Πυροστεγανότητα των διαφραγμάτων και των καταστρωμάτων στα νέα πλοία που μεταφέρουν έως 36 επιβάτες και στα υπάρχοντα πλοία της κατηγορίας Β που μεταφέρουν περισσότερους από 36 επιβάτες . 81

6. Μέσα διαφυγής . 84

6-1. Οδοί διαφυγής στα επιβατηγά πλοία Ro-Ro . 87

7. Δίοδοι και ανοίγματα σε τμήματα κλάσεως Α και Β . 88

8. Προστασία κλιμάκων και ανελκυστήρων στους χώρους ενδιαιτήσεως και υπηρεσίας . 89

9. Συστήματα εξαερισμού . 90

10. Παράθυρα και παραφωτίδες . 93

11. Περιορισμένη χρήση καύσιμων υλικών . 94

12. Λεπτομέρειες κατασκευής . 94

13. Μόνιμα συστήματα ανιχνεύσεως και συναγερμού πυρκαϊάς και αυτόματα συστήματα καταιωνιστήρων και ανιχνεύσεως και συναγερμού πυρκαϊάς . 95

14. Προστασία χώρων ειδικής κατηγορίας . 95

15. Συστήματα περιπολιών, ανίχνευσης και συναγερμού πυρκαϊάς και μεγαφωνική εγκατάσταση αναγγελιών . 98

16. Αναβάθμιση των υπαρχόντων πλοίων της κατηγορίας Β που μεταφέρουν περισσότερους από 36 επιβάτες . 99

17. Ειδικές απαιτήσεις για πλοία που μεταφέρουν επικίνδυνα φορτία . 100

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III - ΣΩΣΤΙΚΑ ΜΕΣΑ . 101

1. Ορισμοί . 101

2. Επικοινωνίες, σωστικά σκάφη και λέμβοι περισυλλογής, ατομικά σωστικά μέσα . 101

3. Συναγερμός κινδύνου, επιχειρησιακές οδηγίες, εγχειρίδιο εκπαιδεύσεως, καταστάσεις πληρώματος και οδηγίες έκτακτης ανάγκης . 102

4. Επάνδρωση σωστικών σκαφών και επίβλεψη . 104

5. Ρυθμίσεις συγκέντρωσης και επιβίβασης σε σωστικά σκάφη . 104

5-1. Απαιτήσεις για τα επιβατηγά πλοία Ro-Ro . 105

5-2. Χώρος προσγείωσης ελικοπτέρων και παραλαβής επιβαινόντων . 106

5-3. Σύστημα υποστήριξης αποφάσεων για τους πλοιάρχους . 106

6. Σταθμοί καθαιρέσεως . 107

7. Στοιβασία σωστικού σκάφους . 107

8. Στοιβασία λέμβων περισυλλογής . 108

9. Ρυθμίσεις καθαιρέσεως και ανελκύσεως σωστικού σκάφους . 108

10. Ρυθμίσεις επιβιβάσεως, καθαιρέσεως και ανελκύσεως λέμβου περισυλλογής . 109

11. Οδηγίες έκτακτης ανάγκης . 109

12. Επιχειρησιακή ετοιμότητα, συντήρηση και επιθεωρήσεις . 109

13. Εκπαίδευση και ασκήσεις εγκατάλειψης του πλοίου . 110

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Όταν προβλέπεται ρητά, οι κανονισμοί του παρόντος παραρτήματος εφαρμόζονται στα νέα και υπάρχοντα επιβατικά πλοία των κατηγοριών Α, Β, Γ και Δ, τα οποία εκτελούν εσωτερικά δρομολόγια.

Τα νέα πλοία των κατηγοριών Β, Γ και Δ, μήκους λιγότερου των 24 μέτρων, πρέπει να συμμορφώνονται με τις απαιτήσεις των κανονισμών II-1/Β/2 έως ΙΙ-1/Β/8 και II-1/Β/10 του παρόντος παραρτήματος, εκτός αν η αρχή ενός κράτους, του οποίου έχουν δικαίωμα να φέρουν τη σημαία, εγγυάται τη συμμόρφωσή τους με τους εθνικούς κανόνες του εν λόγω κράτους και ότι οι κανόνες αυτοί εξασφαλίζουν αντίστοιχο επίπεδο ασφάλειας.

Τα υπάρχοντα πλοία των κατηγοριών Γ και Δ δεν χρειάζεται να συμμορφώνονται με τους κανονισμούς των κεφαλαίων II-1 και II-2 του παρόντος παραρτήματος, με την προϋπόθεση ότι η αρχή ενός κράτους, του οποίου έχουν δικαίωμα να φέρουν τη σημαία, εγγυάται τη συμμόρφωσή τους με τους εθνικούς κανόνες του εν λόγω κράτους και ότι οι κανόνες αυτοί εξασφαλίζουν αντίστοιχο επίπεδο ασφάλειας.

Στις περιπτώσεις όπου στο παρόν παράρτημα απαιτείται η εφαρμογή κάποιας απόφασης του ΙΜΟ για τα υπάρχοντα πλοία, τα πλοία που κατασκευάστηκαν μέχρι δύο χρόνια μετά την ημερομηνία έκδοσης από τον ΙΜΟ της εν λόγω απόφασης, δεν χρειάζεται να συμμορφώνονται με την απόφαση αυτή εφόσον συμμορφώνονται με την ή τις τυχόν προηγούμενες σχετικές αποφάσεις.

Ως «σημαντικές» επισκευές, μετασκευές και τροποποιήσεις νοούνται π.χ.:

- Κάθε αλλαγή που μεταβάλλει ουσιωδώς τις διαστάσεις του πλοίου.

Παράδειγμα: επιμήκυνση με την προσθήκη νέου τμήματος

- Κάθε αλλαγή που μεταβάλλει ουσιωδώς την ικανότητα μεταφοράς επιβατών του πλοίου.

Παράδειγμα: Μετασκευή του καταστρώματος οχημάτων σε ενδιαιτήματα επιβατών.

- Κάθε αλλαγή που παρατείνει ουσιωδώς την ωφέλιμη διάρκεια ζωής του πλοίου.

Παράδειγμα: Ανακαίνση των ενδιαιτημάτων των επιβατών σ' ένα ολόκληρο κατάστρωμα.

Η ένδειξη «(R . . .)» η οποία ακολουθεί ορισμένους τίτλους κανονισμών του παρόντος παραρτήματος αναφέρεται στους κανονισμούς της σύμβασης Solas του 1974, όπως έχει τροποποιηθεί, επί των οποίων βασίζονται οι κανονισμοί του παρόντος παραρτήματος.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II-1 ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ - ΥΠΟΔΙΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΕΥΣΤΑΘΕΙΑ, ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΜΕΡΟΣ Α ΓΕΝΙΚΑ

1 Ορισμοί που αφορούν το μέρος Β (R 2)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ, ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 .1 Έμφορτος ίσαλος γραμμή υποδιαιρέσεως είναι η ίσαλος γραμμή που λαμβάνεται υπόψη κατά τον προσδιορισμό της υποδιαιρέσεως του πλοίου.

.2 Ανωτάτη έμφορτος ίσαλος γραμμή υποδιαιρέσεως είναι η ίσαλος γραμμή που αντιστοιχεί στο μέγιστο βύθισμα που επιτρέπεται από τους εφαρμοζόμενους κανόνες υποδιαιρέσεως.

.2 Μήκος του πλοίου είναι το μήκος που μετρείται μεταξύ των καθέτων που φέρονται στα άκρα της ανωτάτης εμφόρτου ισάλου γραμμής υποδιαιρέσεως.

.3 Πλάτος του πλοίου είναι το μέγιστο πλάτος εξωτερικώς μεταξύ των νομέων, μετρούμενο επί ή κάτωθεν της ανωτάτης εμφόρτου ισάλου γραμμής υποδιαιρέσεως.

.4 Βύθισμα είναι η κατακόρυφος απόσταση στο μέσο του πλοίου, από τη γραμμή βάσεως σχεδιάσεως μέχρι της εμφόρτου ισάλου γραμμής υποδιαιρέσεως.

.5 Νεκρό βάρος είναι η διαφορά σε τόνους μεταξύ του εκτοπίσματος του πλοίου σε νερό ειδικού βάρους 1,025 στην έμφορτο ίσαλο γραμμή που αντιστοιχεί στο ύψος των εξάλων θέρους και του άφορτου εκτοπίσματος.

.6 Άφορτο εκτόπισμα είναι το εκτόπισμα πλοίου σε τόνους άνευ φορτίου, καυσίμων, λιπαντελαίων, θαλασσέρματος, ποσίμου και τροφοδοτικού ύδατος στις δεξαμενές, αναλώσιμων υλικών και επιβατών και πληρώματος με τις αποσκευές τους.

.7 Κατάστρωμα στεγανών διαφραγμάτων είναι το ανώτατο κατάστρωμα μέχρι του οποίου φέρονται τα εγκάρσια στεγανά διαφράγματα.

.8 Γραμμή ορίου βυθίσεως είναι μια γραμμή που χαράσσεται τουλάχιστον 76 χιλιοστόμετρα κάτωθεν της άνω επιφάνειας του καταστρώματος στεγανών στην πλευρά του πλοίου.

.9 Διαχωρητότης χώρου είναι το ποσοστό επί τοις εκατό του χώρου τούτου, ο οποίος δύναται να πληρωθεί δι' ύδατος. Ο όγκος ενός χώρου, ο οποίος εκτείνεται άνωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως, θα μετράται μόνο μέχρι του ύψους της γραμμής αυτής.

.10 Ως μηχανοστάσιο λαμβάνεται ο χώρος που εκτείνεται από της άνω όψεως της τρόπιδος μέχρι της γραμμής ορίου βυθίσεως και μεταξύ των κυρίων εγκάρσιων στεγανών διαφραγμάτων τα οποία ορίζουν τους χώρους που καταλαμβάνονται από τις κύριες και βοηθητικές μηχανές προώσεως και τους λέβητες που χρησιμοποιούνται για την πρόωση.

.11 Χώροι επιβατών είναι οι χώροι που προορίζονται για την ενδιαίτηση και χρήση των επιβατών, με εξαίρεση τους χώρους αποσκευών, αποθηκών, τροφαποθηκών και χώρων ταχυδρομείου.

.12 Στεγανό όσον αφορά την κατασκευή σημαίνει ικανό να προλαμβάνει την εισροή ύδατος διά μέσου της δομής προς οποιαδήποτε κατεύθυνση κάτωθεν της στήλης ύδατος που δύναται να προκύψει στην άθικτη κατάσταση ή σε συνθήκες βλάβης.

.13 Καιροστεγές σημαίνει ότι το νερό δεν εισέρχεται στο πλοίο υπό οποιεσδήποτε συνθήκες ανέμου και κυμάτων.

.14 Επιβατικό πλοίο Ro-Ro σημαίνει επιβατικό πλοίο με χώρους φορτίου Ro-Ro ή με ειδικές κατηγορίες χώρων όπως ορίζεται στον κανονισμό II-2/Α/2.

2 Ορισμοί που αφορούν τα μέρη Γ, Δ και Ε (R 3)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ, ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 .1 Σύστημα ελέγχου του μηχανισμού κινήσεως πηδαλίου: πρόκειται για εξοπλισμό μέσω του οποίου μεταδίδονται εντολές από τη γέφυρα στις κινητήριες μονάδες του μηχανισμού κινήσεως. Τα εν λόγω συστήματα ελέγχου του μηχανισμού κινήσεως περιλαμβάνουν πομπούς, δέκτες, υδραυλικές αντλίες και του σχετικούς κινητήρες, μηχανικές διατάξεις ελέγχου, σωληνώσεις και καλώδια.

.2 Κύριος μηχανισμός κινήσεως πηδαλίου είναι τα μηχανήματα, οι μονάδες θέσεως σε κίνηση του πηδαλίου, οι μονάδες ισχύος για την κίνηση του πηδαλίου, εάν υπάρχουν, και ο βοηθητικός εξοπλισμός και τα μέσα εφαρμογής ροπής στρέψεως στον κορμό του πηδαλίου (π.χ. οίαξ ή τετραγωνικό) που απαιτούνται για την αποτελεσματική κίνηση του πηδαλίου για τους σκοπούς της πηδαλιουχήσεως του πλοίου υπό κανονικές συνθήκες υπηρεσίας.

.2 Μονάδα ισχύος του μηχανισμού κινήσεως πηδαλίου είναι:

.1 στην περίπτωση του ηλεκτρικού μηχανισμού κινήσεως πηδαλίου, ηλεκτροκινητήρας μετά του σχετικού ηλεκτρικού εξοπλισμού 7

.2 στην περίπτωση του ηλεκτρο-υδραυλικού μηχανισμού κινήσεως πηδαλίου, ηλεκτρονικητήρας μετά του σχετικού ηλεκτρικού εξοπλισμού και συνδεδεμένης αντλίας 7

.3 στην περίπτωση άλλων υδραυλικών μηχανισμών κινήσεως πηδαλίου, κινητήρια μηχανή και συνδεδεμένη αντλία.

.3 Βοηθητικός μηχανισμός κινήσεως πηδαλίου είναι ο εξοπλισμός εκτός των στοιχείων του κύριου μηχανισμού του πηδαλίου που απαιτείται για την πηδαλιούχηση του πλοίου σε περίπτωση βλάβης του κύριου μηχανισμού κινήσεως πηδαλίου, εξαιρουμένου του οίακα, του τετραγωνικού ή εξαρτημάτων που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.

.4 Κανονική κατάσταση λειτουργίας και ενδιαιτήσεως είναι η κατάσταση κατά την οποία το πλοίο ως σύνολο, οι μηχανές, οι υπηρεσίες, τα μέσα και τα βοηθήματα που εξασφαλίζουν την πρόωση, την ικανότητα πηδαλιουχήσεως, την ασφαλή ναυσιπλοΐα, την ασφάλεια από πυρκαϊά και κατάκλυση, τις εσωτερικές και εξωτερικές επικοινωνίες και σήματα, τα μέσα διαφυγής και τα βίντσια λέμβων κινδύνου καθώς και οι σχεδιασθείσες άνετες συνθήκες ενδιαιτήσεως είναι σε λειτουργία και λειτουργούν κανονικά.

.5 Κατάσταση έκτακτης ανάγκης είναι η κατάσταση κατά την οποία υπηρεσίες που απαιτούνται για την κανονική κατάσταση λειτουργίας και ενδιαιτήσεως δεν λειτουργούν λόγω βλάβης της κύριας πηγής ηλεκτρικής ενέργειας.

.6 Κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας είναι μια πηγή που αποσκοπεί στην παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στον κύριο πίνακα διανομής προς διανομή σε όλες τις υπηρεσίες που απαιτούνται για τη διατήρηση του σκάφους υπό κανονικές συνθήκες λειτουργίας και ενδιαιτήσεως.

.7 Νεκρή κατάσταση πλοίου είναι η κατάσταση κατά την οποία το κύριο σύστημα προώσεως, οι λέβητες και τα βοηθητικά μηχανήματα δεν είναι σε λειτουργία λόγω απουσίας ενέργειας.

.8 Κύριος σταθμός ηλεκτρικής ενέργειας είναι ο χώρος στον οποίο ευρίσκεται η κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας.

.9 Κύριος πίνακας διανομής είναι ένας πίνακας διανομής που τροφοδοτείται από την κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας και αποσκοπεί στη διανομή ηλεκτρικής ενέργειας στις υπηρεσίες του πλοίου.

.10 Πίνακας διανομής έκτακτης ανάγκης είναι ένας πίνακας διανομής ο οποίος σε περίπτωση βλάβης του κύριου συστήματος ηλεκτρικής ενέργειας τροφοδοτείται απευθείας από την πηγή ηλεκτρικής ενέργειας κινδύνου ή από την προσωρινή πηγή ηλεκτρικής ενέργειας έκτακτης ανάγκης και αποσκοπεί στη διανομή ηλεκτρικής ενέργειας στις υπηρεσίες ανάγκης.

.11 Πηγή ηλεκτρικής ενέργειας κινδύνου είναι μια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας που αποσκοπεί στην τροφοδότηση του πίνακα διανομής ανάγκης σε περίπτωση βλάβης της τροφοδοσίας από την κύρια πηγή ηλεκτρικής ενέργειας.

.12 Μέγιστη πρόσω υπηρεσιακή ταχύτητα είναι η μέγιστη ταχύτητα, την οποία το πλοίο έχει σχεδιαστεί να διατηρεί κατά την υπηρεσία στη θάλασσα με το μέγιστο βύθισμα.

.13 Μέγιστη ταχύτητα ανάποδα είναι η ταχύτητα που εκτιμάται ότι δύναται να επιτύχει το πλοίο στη σχεδιασθείσα μέγιστη ισχύ αναποδίσεως με το μέγιστο βύθισμα.

.14 Μηχανοστάσια είναι όλα τα μηχανοστάσια κατηγορίας Α και όλοι οι άλλοι χώροι που περιλαμβάνουν τα μηχανήματα προώσεως, τους λέβητες, τις μονάδες καυσίμου πετρελαίου, τις ατμομηχανές και τις μηχανές εσωτερικής καύσεως, τις γεννήτριες και τις κύριες ηλεκτρικές μηχανές, τους σταθμούς ανεφοδιασμού, τα μηχανήματα ψύξεως, σταθεροποιήσεως, εξαερισμού και κλιματισμού καθώς και χώροι παρεμφερείς προς τους ανωτέρω και οι δίοδοι που οδηγούν στους χώρους αυτούς.

.14α Μηχανοστάσια κατηγορίας Α είναι όλοι οι χώροι, μαζί με τις διόδους που οδηγούν σ' αυτούς, που περιέχουν:

.1 μηχανές εσωτερικής καύσεως που χρησιμοποιούνται για την κύρια πρόωση 7 ή

.2 μηχανές εσωτερικής καύσεως που χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από την κύρια πρόωση, αν αυτές αποδίδουν αθροιστικά συνολική ισχύ τουλάχιστον 375 kw 7 ή

.3 λέβητα που καίει πετρέλαιο ή μονάδα προετοιμασίας πετρελαίου για καύση.

.15 Σύστημα κινητήριας δύναμης είναι ο υδραυλικός εξοπλισμός που έχει στόχο την παροχή κινητήριας δύναμης για τη στροφή του άξονα του πηδαλίου, και περιλαμβάνει κινητήρια(-ες) μονάδα ή μονάδες του μηχανισμού κινήσεως του πηδαλίου, μαζί με τις σχετικές σωληνώσεις και τα βοηθητικά εξαρτήματα και ένα σύστημα ενεργοποίησης (γρύλο) του άξονα πηδαλίου. Τα συστήματα κινητήριας δύναμης ενδεχομένως βασίζονται σε κοινά μηχανικά στοιχεία, δηλαδή μοχλός περιστροφής του σώματος του πηδαλίου (λαγουδέρα), τόξο πηδαλίου και άξονα πηδαλίου, ή σε στοιχεία που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.

.16 Σταθμοί ελέγχου είναι οι χώροι όπου βρίσκεται ο ραδιοεξοπλισμός του πλοίου ή ο κύριος εξοπλισμός ναυσιπλοΐας ή η πηγή ηλεκτρικής ενέργειας κινδύνου ή οι χώροι όπου συγκεντρώνεται ο εξοπλισμός πυρανίχνευσης ή πυροπροστασίας.

ΜΕΡΟΣ Β ΕΥΣΤΑΘΕΙΑ ΣΕ ΑΘΙΚΤΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΥΠΟΔΙΑΙΡΕΣΗ ΚΑΙ ΕΥΣΤΑΘΕΙΑ ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΒΛΑΒΗΣ

1 Ευστάθεια σε άθικτη κατάσταση (απόφαση Α.167, όπως τροποποιήθηκε από την απόφαση Α.206 και από την απόφαση Α.749)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Α, Β, Γ ΚΑΙ Δ ΜΗΚΟΥΣ 24 ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ:

Όλες οι κατηγορίες νέων πλοίων μήκους 24 μέτρων και άνω θα συμμορφώνονται προς τις σχετικές διατάξεις που αφορούν τα επιβατηγά πλοία του κώδικα για την ευστάθεια σε άθικτο κατάσταση, ο οποίος θεσπίσθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1993 από τον ΙΜΟ στην 18η συνέλευση της ολομέλειάς του με το ψήφισμα Α.749 (18).

ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Α ΚΑΙ Β ΜΗΚΟΥΣ 24 ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ:

Όλα τα υπάρχοντα πλοία των κατηγοριών Α και Β θα πρέπει, σε όλες τις συνθήκες φορτώσεως, να ικανοποιούν τα κατωτέρω κριτήρια ευστάθειας, ύστερα από διόρθωση εξαιτίας της επιδράσεως της ελεύθερης επιφανείας των υγρών σε δεξαμενές σύμφωνα με τις παραδοχές της απόφασης 167, προσάρτημα I ή ισοδύναμες παραδοχές.

α) Η περιοχή κάτωθεν της καμπύλης του μοχλοβραχίονα ανόρθωσης (καμπύλη GZ) δεν πρέπει να είναι κατώτερη των:

i) 0,055 μέτρων-ακτινίων μέχρι γωνία κλίσης 30°,

ii) 0,09 μέτρων-ακτινίων μέχρι γωνία κλίσης 40° ή υπό τη γωνία κατάκλυσης, δηλαδή τη γωνία κλίσης στην οποία βυθίζονται τα κατώτερα άκρα τυχόν ανοιγμάτων κύτους, υπερκατασκευών ή υπερστεγασμάτων, έστω και εάν πρόκειται περί ανοιγμάτων που δεν κλείονται στεγανώς, εάν η γωνία αυτή είναι μικρότερη από 40°,

iii) 0,03 μέτρων-ακτινίων μεταξύ γωνιών κλίσεως 30° και 40° ή 30° και της γωνίας κατακλύσεως εάν είναι μικρότερη από 40°.

β) Ο μοχλοβραχίονας ανόρθωσης GZ δεν πρέπει να είναι μικρότερος των 0,2 μέτρων σε γωνία κλίσεως ίση ή μεγαλύτερη των 30°.

γ) Ο μέγιστος μοχλοβραχίονας ανόρθωσης GZ πρέπει να προκύπτει σε γωνία κλίσεως κατά προτίμηση μεγαλύτερη των 30°, τουλάχιστον όμως 25°.

δ) Το αρχικό εγκάρσιο κάθετο μετακεντρικό ύψος δεν πρέπει να είναι μικρότερο των 0,15 μέτρων.

Οι συνθήκες φορτώσεως που πρέπει να εξετάζονται προκειμένου να διαπιστώνεται η συμμόρφωση προς τις ανωτέρω προϋποθέσεις ευστάθειας πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον εκείνες που αναφέρονται στο προσάρτημα II του ψηφίσματος Α.167 (IV) του ΙΜΟ.

Επίσης, όλα τα υπάρχοντα πλοία των κατηγοριών Α και Β μήκους 24 μέτρων και άνω πρέπει να συμμορφώνονται προς τα πρόσθετα κριτήρια που καθορίζονται στο ψήφισμα Α.167 (IV) του ΙΜΟ παράρτημα, άρθρο 5.2, και προς το κριτήριο δριμύ ανέμου και διατοίχησης που καθορίζεται στην απόφαση Α.562 (14) του ΙΜΟ.

2 Στεγανή υποδιαίρεση

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

Κάθε πλοίο πρέπει να υποδιαιρείται μέσω διαφραγμάτων, τα οποία είναι στεγανοποιημένα μέχρι του καταστρώματος στεγανών, σε στεγανά διαμερίσματα, το μέγιστο μήκος των οποίων υπολογίζεται σύμφωνα με τις ειδικές απαιτήσεις που παρέχονται κατωτέρω.

Κάθε άλλο τμήμα της εσωτερικής δομής που επηρεάζει την αποτελεσματικότητα της υποδιαιρέσεως του πλοίου πρέπει να είναι στεγανό.

3 Κατακλύσιμο μήκος διαμερισμάτων (R 4)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Το κατακλύσιμο μήκος σε δεδομένο σημείο είναι το μέγιστο τμήμα του μήκους του πλοίου το οποίο έχει το κέντρο του στο εν λόγω σημείο και δύναται να κατακλυσθεί υπό τις συνθήκες διαχωρητότητας που παρέχονται κατωτέρω χωρίς το πλοίο να βυθισθεί πέραν της γραμμής ορίου βυθίσεως.

.2 Σε περίπτωση πλοίου που δεν έχει συνεχές κατάστρωμα στεγανών διαφραγμάτων, το κατακλύσιμο μήκος σε οποιοδήποτε σημείο δύναται να προσδιοριστεί δι' υποθετικής συνεχούς γραμμής ορίου βυθίσεως, η οποία σε κανένα σημείο δεν είναι χαμηλότερα των 76 χιλιοστομέτρων κάτωθεν της άνω επιφάνειας του καταστρώματος στην πλευρά, μέχρι του οποίου τα εν λόγω στεγανά διαφράγματα και το εξωτερικό περίβλημα διατηρούνται στεγανά.

.3 Όταν τμήμα της υποθετικής γραμμής ορίου βυθίσεως είναι αισθητώς κάτωθεν του καταστρώματος μέχρι του οποίου εκτείνονται τα στεγανά διαφράγματα, η αρχή του κράτους της σημαίας του πλοίου δύναται να επιτρέπει περιορισμένη μείωση της στεγανότητας των τμημάτων των διαφραγμάτων, που βρίσκονται άνωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως και αμέσως κάτωθεν του ανωτέρου καταστρώματος.

4 Επιτρεπόμενο μήκος διαμερισμάτων (R 6)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

Το μέγιστο επιτρεπόμενο μήκος διαμερίσματος, το οποίο έχει το κέντρο του σε οποιοδήποτε σημείο του μήκους του πλοίου, ευρίσκεται από το κατακλύσιμο μήκος πολλαπλασιαζόμενο επί κατάλληλο συντελεστή που καλείται συντελεστής υποδιαιρέσεως.

5 Διαχωρητότητα (R 5)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

Οι παραδοχές που αναφέρονται στον κανονισμό 3 αφορούν τη διαχωρητότητα των χώρων κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως.

Για τον προσδιορισμό του κατακλύσιμου μήκους, η υποθετική μέση διαχωρητότητα των χώρων κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως παρέχεται από τον πίνακα του κανονισμού 8.3.

6 Συντελεστής υποδιαιρέσεως

Ο συντελεστής υποδιαιρέσεως F έχει ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

τα υπάρχοντα επιβατηγά πλοία της κατηγορίας Β πρέπει να πληρούν την απαίτηση αυτή το αργότερο την ημερομηνία τήρησης του κανονισμού II-1/Β/8-2 παράγραφος 2.

7 Ειδικοί κανόνες που αφορούν την υποδιαίρεση πλοίων (R 7)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Όταν σε ένα ή περισσότερα τμήματα του πλοίου, τα στεγανά διαφράγματα εκτείνονται μέχρις ενός υψηλότερου καταστρώματος απ' ό,τι στο υπόλοιπο τμήμα του πλοίου και επιδιώκεται να αξιοποιηθεί αυτή η σε ύψος επέκταση των διαφραγμάτων κατά τον υπολογισμό του κατακλύσιμου μήκους, είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν χωριστές γραμμές ορίου βυθίσεως για κάθε τμήμα του πλοίου, υπό τον όρο ότι:

.1 οι πλευρές του πλοίου εκτείνονται καθ' όλο το μήκος του πλοίου μέχρι του καταστρώματος που αντιστοιχεί στην ανώτερη γραμμή βυθίσεως και όλα τα ανοίγματα επί του εξωτερικού περιβλήματος που βρίσκονται κάτωθεν αυτού του καταστρώματος καθ' όλο το μήκος του πλοίου θεωρούνται, για τους σκοπούς του κανονισμού 15, ότι βρίσκονται κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως και

.2 έκαστο από τα δύο που είναι παρακείμενα στη «βαθμίδα» του καταστρώματος στεγανών διαφραγμάτων διαμερίσματα είναι εντός των ορίων του επιτρεπόμενου μήκους που ανταποκρίνεται στις αντίστοιχες γραμμές ορίου βυθίσεως και επιπλέον το συνδυασμένο μήκος τους δεν είναι υπερδιπλάσιο του επιτρεπόμενου μήκους που υπολογίζεται επί της κατωτέρας γραμμής ορίου βυθίσεως.

.2 Ένα διαμέρισμα δύναται να υπερβαίνει το επιτρεπόμενο μήκος που ορίζεται από τις διατάξεις του κανονισμού 4, υπό τον όρο ότι το συνδυασμένο μήκος του κάθε ζεύγους παρακείμενων διαμερισμάτων, προς τα οποία το εν λόγω διαμέρισμα είναι κοινό, δεν υπερβαίνει το κατακλύσιμο μήκος ή το διπλάσιο του επιτρεπόμενου μήκους, όποιο από τα δύο είναι το μικρότερο.

.3 Ένα κύριο εγκάρσιο διάφραγμα δύναται να έχει εσοχή, υπό τον όρο ότι όλα τα τμήματα της εσοχής ευρίσκονται εσωτερικώς κατακορύφων επιφανειών σε αμφότερες τις πλευρές του πλοίου και σε απόσταση από τα ελάσματα του εξωτερικού περιβλήματος ίση με το ένα πέμπτο του πλάτους του πλοίου, μετρώμενη καθέτως προς τον άξονα του πλοίου στο ύψος της ανωτάτης εμφόρτου ισάλου γραμμής της υποδιαιρέσεως. Κάθε τμήμα της εσοχής που ευρίσκεται εκτός των εν λόγω ορίων πρέπει να θεωρείται βαθμίδα, σύμφωνα με την παράγραφο 6.

.4 Όταν ένα κύριο εγκάρσιο διάφραγμα έχει εσοχή ή σχηματίζει βαθμίδα, για τον υπολογισμό της υποδιαιρέσεως πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ένα ισοδύναμο επίπεδο διάφραγμα.

.5 Όταν ένα κύριο εγκάρσιο στεγανό διαμέρισμα περιέχει τοπική υποδιαίρεση και η αρχή του κράτους της σημαίας πεισθεί ότι, ύστερα από υποθετική βλάβη της πλευράς του πλοίου που εκτείνεται σε μήκος 3 μέτρων συν 3 % του μήκους του πλοίου ή 11 μέτρων ή 10 % του μήκους του πλοίου, όποιο είναι μικρότερο, ολόκληρος ο όγκος του κυρίου διαμερίσματος δεν θα κατακλυσθεί, δύναται να επιτρέπει αναλογική επαύξηση του επιτρεπόμενου μήκους, το οποίο διαφορετικά θα απαιτείτο για το εν λόγω διαμέρισμα. Στην περίπτωση αυτή ο όγκος της υποθετικής ενεργού πλευστότητας στην άθικτη πλευρά δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος του όγκου που λαμβάνεται επί της πλευράς που υπέστη βλάβη. Η επαύξηση δυνάμει αυτού του εδαφίου πραγματοποιείται μόνον όταν δεν ενδέχεται να παρεμποδίσει τη συμμόρφωση προς τον κανονισμό 8.

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ:

.6 Ένα κύριο εγκάρσιο διάφραγμα δύναται να σχηματίζει βαθμίδα, εφόσον τηρείται τουλάχιστον μια από τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

.1 το συνδυασμένο μήκος των δύο διαμερισμάτων που χωρίζονται από το εν λόγω διάφραγμα δεν υπερβαίνει είτε το 90 % του κατακλύσιμου μήκους είτε το διπλάσιο του επιτρεπόμενου μήκους με εξαίρεση την περίπτωση πλοίων με συντελεσή διαχωρισμού ίσο με 1, όπου το συνδυασμένο μήκος των δύο εν λόγω διαμερισμάτων δεν θα υπερβαίνει το επιτρεπόμενο μήκος 7

.2 προβλέπεται επιπλέον υποδιαίρεση μέχρι τη βαθμίδα προκειμένου να διατηρηθεί το ίδιο επίπεδο ασφάλειας με εκείνο που παρέχει το επίπεδο διαφράγματος 7

.3 το διαμέρισμα πάνω από το οποίο εκτείνεται η βαθμίδα δεν υπερβαίνει το επιτρεπόμενο μήκος που αντιστοιχεί στη γραμμή ορίου βυθίσεως η οποία βρίσκεται 76 mm κάτω από τη βαθμίδα.

.7 Σε πλοία μήκους 100 μέτρων και άνω, ένα από τα κύρια εγκάρσια διαφράγματα πίσω από την πρωραία δεξαμενή τοποθετείται σε απόσταση από την κατακόρυφη της πλώρης όχι μεγαλύτερη από το επιτρεπόμενο μήκος.

.8 Σε περίπτωση που η απόσταση μεταξύ δύο παρακείμενων κύριων εγκάρσιων διαφραγμάτων ή των ισοδυνάμων επιπέδων διαφραγμάτων ή η απόσταση μεταξύ των εγκάρσιων επιπέδων που διέρχονται από τις πλησιέστερες βαθμίδες των διαφραγμάτων είναι μικρότερη από 3 μέτρα συν 3 % του μήκους του πλοίου ή 11 μέτρα ή 10 % του μήκους του πλοίου, όποιο είναι το μικρότερο, μόνον ένα από τα εν λόγω διαφράγματα θεωρείται ότι αποτελεί μέρος της υποδιαίρεσης του πλοίου.

.9 Όταν ο απαιτούμενος συντελεστής υποδιαίρεσης είναι 0,5, το συνδυασμένο μήκος δύο οποιωνδήποτε παρακείμενων διαμερισμάτων δεν θα υπερβαίνει το κατακλύσιμο μήκος.

8 Ευστάθεια πλοίων σε περίπτωση βλάβης (R 8)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1.1 Πρέπει να προβλέπεται επαρκής ευστάθεια στην άθικτη κατάσταση, ώστε για όλες τις συνθήκες υπηρεσίας το πλοίο να μπορεί να αντέχει το τελικό στάδιο κατακλύσεως οποιουδήποτε κυρίου διαμερίσματος που απαιτείται να είναι εντός του κατακλύσιμου μήκους.

.1.2 Όταν δύο παρακείμενα κύρια διαμερίσματα χωρίζονται από διάφραγμα το οποίο σχηματίζει βαθμίδα, κάτω από τις προϋποθέσεις του κανονισμού 7.6.1, η ευστάθεια στην άθικτη κατάσταση είναι τέτοια ώστε το πλοίο να μπορεί να αντέχει την κατάκλυση αυτών των δύο παρακείμενων διαμερισμάτων.

.1.3 Όταν ο απαιτούμενος συντελεστής υποδιαιρέσεως είναι 0,50, η ευστάθεια στην άθικτη κατάσταση πρέπει να είναι τέτοια ώστε το πλοίο να μπορεί να αντέχει την κατάκλυση δύο οποιωνδήποτε παρακείμενων διαμερισμάτων.

.2.1 Οι απαιτήσεις του εδαφίου .1 πρέπει να προσδιορίζονται με υπολογισμούς σύμφωνα με τις παραγράφους .3, .4 και .6 οι οποίοι λαμβάνουν υπόψη τις αναλογίες και τα χαρακτηριστικά του σχεδίου του πλοίου καθώς και τη διάταξη και διαμόρφωση των διαμερισμάτων που υπέστησαν βλάβη. Κατά την εκτέλεση των υπολογισμών αυτών, το πλοίο πρέπει να θεωρείται ότι ευρίσκεται υπό τις χείριστες προσδοκόμενες συνθήκες υπηρεσίας από άποψη ευστάθειας.

.2.2 Όταν προτείνεται να τοποθετηθούν καταστρώματα, εσωτερικά περιβλήματα, ή διαμήκη διαφράγματα επαρκούς στεγανότητας προκειμένου να περιορίζουν σημαντικώς την εισροή ύδατος, οι περιορισμοί αυτοί πρέπει να λαμβάνονται επαρκώς υπόψη κατά τους υπολογισμούς.

.2.3 Η ευστάθεια που απαιτείται στην τελική κατάσταση μετά τη βλάβη και μετά από εξισορρόπηση, όπου προβλέπεται, πρέπει να προσδιορίζεται ως εξής:

.2.3.1 Η καμπύλη του απομένοντα θετικού μοχλοβραχίονα ανόρθωσης πρέπει να έχει μία ελάχιστη περιοχή τιμών 15° πέραν της γωνίας ισορροπίας. Η περιοχή αυτή δύναται να μειούται σε 10° κατ' ελάχιστο όριο σε περίπτωση κατά την οποία η επιφάνεια κάτωθεν του θετικού μοχλοβραχίονα είναι εκείνη που προσδιορίζεται στο εδάφιο .2.3.2 πολλαπλασιασμένη επί το λόγο 15/περιοχή, που η περιοχή εκφράζεται σε μοίρες.

.2.3.2 Η επιφάνεια κάτωθεν της καμπύλης του μοχλοβραχίονα ανόρθωσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 0,015 mrad [ ], μετρούμενα από τη γωνία ισορροπίας έως τη μικρότερη μεταξύ:

.1 της γωνίας στην οποία σημειώνεται προοδευτική κατάκλυση 7

.2 των 22° (που μετρούνται από την όρθια θέση) στην περίπτωση που κατακλύζεται ένα διαμέρισμα 7 ή

των 27° (που μετρούνται από την όρθια θέση) σε περίπτωση ταυτόχρονης κατακλύσεως δύο παρακείμενων διαμερισμάτων.

.2.3.3 Πρέπει να επιτυγχάνεται ένας απομένων μοχλοβραχίονας ανόρθωσης εντός της περιοχής σωστικών σκαφών ευστάθειας, λαμβανομένης υπόψη της μέγιστης των κατωτέρω ροπών κλίσεως που προκύπτει:

.1 όταν υπάρξει συγκέντρωση όλων των επιβατών προς τη μία πλευρά 7

.2 όταν γίνει καθαίρεση από τη μία πλευρά όλων των επωτιδίων σωστικών σκαφών πλήρως φορτωμένων 7

.3 λόγω της πιέσεως του ανέμου,

όπως υπολογίζεται για τα νέα πλοία κατηγορίας Β από τον τύπο:

GZ(σε μέτρα) = >NUM>ροπή κλίσεως

>DEN>εκτόπισμα

+ 0,04

ενώ, σε καμία περίπτωση, ο θετικός μοχλοβραχίονας ανόρθωσης δεν πρέπει να είναι μικρότερος των 0,10 μέτρων.

.2.3.4 Για τον σκοπό του υπολογισμού των ροπών κλίσεως σύμφωνα με την παράγραφο .2.3.3 πρέπει να γίνονται οι κατωτέρω παραδοχές:

.1 Ροπή που οφείλεται στη συγκέντρωση των επιβατών:

.1.1 4 άτομα ανά τετραγωνικό μέτρο 7

.1.2 μάζα 75 kg ανά επιβάτη 7

.1.3 οι επιβάτες να κατανέμονται στις διατιθέμενες επιφάνειες καταστρωμάτων προς τη μία πλευρά του πλοίου επί των καταστρωμάτων όπου υπάρχουν σταθμοί συγκέντρωσης και κατά τρόπο ώστε να δημιουργούν την πλέον δυσμενή ροπή κλίσεως.

.2 Ροπή που οφείλεται στην καθαίρεση όλων των επωτίδιων σωσίβιων λέμβων από τη μία πλευρά πλήρως φορτωμένων:

.2.1 όλες οι σωσίβιες λέμβοι και λέμβοι περισυλλογής που είναι τοποθετημένες στην πλευρά προς την οποία έχει κλίση το πλοίο που έχει υποστεί βλάβη υποτίθεται ότι αιωρούνται πλήρως φορτωμένες και έτοιμες να καθαιρεθούν 7

.2.2 για σωσίβιες λέμβους που διευθετούνται έτσι ώστε να καθαιρούνται πλήρως φορτωμένες από τη θέση στοιβασίας, λαμβάνεται υπόψη η μέγιστη ροπή κλίσεως κατά τη διάρκεια της καθαιρέσεως 7

.2.3 μία πλήρως φορτωμένη επωτίδια σωσίβια σχεδία προσδεδεμένη σε κάθε επωτίδα στην πλευρά προς την οποία κλίνει το πλοίο που έχει υποστεί βλάβη, υποτίθεται ότι αιωρείται έτοιμη για καθαίρεση 7

.2.4 τα άτομα που δεν έχουν επιβιβασθεί σε σωστικά μέσα τα οποία αιωρούνται, δεν δίδουν ούτε επιπρόσθετη κλίση ούτε ροπή κλίσεως 7

.2.5 τα σωστικά μέσα στην αντίθετη πλευρά του πλοίου από εκείνη προς την οποία κλίνει το πλοίο, υποτίθεται ότι ευρίσκονται στη θέση στοιβασίας.

.3 Ροπή που οφείλεται στην πίεση του ανέμου:

.3.1 ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Β: εφαμόζεται πίεση ανέμου ίση με 120 N/m2 7

ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ Γ και Δ: εφαρμόζεται πίεση ανέμου ίση με 80 N/m2

.3.2 η επιφάνεια εφαρμογής πρέπει να είναι η προβολή της πλευρικής επιφάνειας του πλοίου άνωθεν της ισάλου γραμμής που αντιστοιχεί στην άθικτη κατάσταση 7

.3.3 ο μοχλοβραχίονας ροπής είναι η κατακόρυφη απόσταση από ένα σημείο στο ήμισυ του μέσου βυθίσματος που αντιστοιχεί στην άθικτη κατάσταση έως το κέντρο βάρους της πλευρικής επιφάνειας.

.2.4 Σε περίπτωση σημαντικής προοδευτικής κατακλύσεως, η οποία προκαλεί ταχεία μείωση του μοχλοβραχίονα ανόρθωσης κατά 0,04 m ή περισσότερο, η καμπύλη του μοχλοβραχίονα ανόρθωσης πρέπει να θεωρείται ότι τελειώνει στη γωνία προοδευτικής κατάκλυσης ενώ η περιοχή τιμών και η επιφάνεια που αναφέρονται στα σημεία .2.3.1 και .2.3.2 πρέπει να μετρώνται στη γωνία αυτή.

.2.5 Όταν η προοδευτική κατάκλυση είναι περιορισμένη και δεν βαίνει αμείωτη και προκαλεί βραδεία μείωση του μοχλοβραχίονα ανόρθωσης μικρότερη των 0,04 m, το υπόλοιπο της καμπύλης πρέπει να μειούται με βάση την υπόθεση ότι ο προοδευτικά κατακλυζόμενος χώρος κατακλύζεται εξ αρχής κατά τον τρόπο αυτό.

.2.6 Σε ενδιάμεσα στάδια κατακλύσεως, ο μέγιστος μοχλοβραχίονας ανόρθωσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 0,05 m και η περιοχή τιμών των θετικών μοχλοβραχιόνων ανόρθωσης πρέπει να είναι τουλάχιστον 7°. Σε όλες τις περιπτώσεις, πρέπει να υποτίθεται ένα μόνο ρήγμα στο κύτος και μία μόνο ελεύθερη επιφάνεια.

.3 Για την εκτέλεση των υπολογισμών ευστάθειας σε κατάσταση βλάβης, οι διαχωρητότητες όγκου και επιφάνειας έχουν ως εξής:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

Μεγαλύτερες διχωρητότητες επιφάνειας πρέπει να λαμβάνονται για τους χώρους οι οποίοι γειτνιάζουν με το επίπεδο ισάλου που έπαθε βλάβη και δεν περιέχουν σημαντική ποσότητα ενδιαιτήσεως ή μηχανών καθώς και χώροι που γενικά δεν καταλαμβάνονται από σημαντική ποσότητα φορτίου ή εφοδίων.

.4 Η υποτιθέμενη έκταση ζημίας είναι η εξής:

.1 διαμήκης έκταση: 3,0 μέτρα συν 3 % του μήκους του πλοίου ή 11 μέτρα ή 10 % του μήκους του πλοίου, όποια είναι η μικρότερη 7

.2 εγκάρσια έκταση (μετρώμενη από το εσωτερικό της πλευράς του πλοίου καθέτως προς τον άξονα συμμετρίας στο ύψος της ανώτατης εμφόρτου ισάλου γραμμής της υποδιαιρέσεως): το εν πέμπτο του πλάτους του πλοίου και

.3 κάθετη έκταση: από την άνω ακμή της τρόπιδος προς τα άνω απεριορίστως 7

.4 εάν βλάβη μικρότερης έκτασης από εκείνη που αναφέρεται στις παραγράφους .4.1, .4.2, .4.3 μπορεί να συντελέσει στη δημιουργία σοβαρότερων συνθηκών από άποψη κλίσεως ή μειώσεως του μετακεντρικού ύψους, η βλάβη αυτή πρέπει να ληφθεί υπόψη κατά τους υπολογισμούς.

.5 Η ασύμμετρη κατάκλυση πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο μέσω ικανοποιητικών διαρρυθμίσεων. Όταν απαιτείται η διόρθωση μεγάλων γωνιών κλίσεως, τα χρησιμοποιούμενα μέσα πρέπει να είναι αυτόματα, εφόσον είναι πρακτικώς δυνατόν. Σε όλες όμως τις περιπτώσεις που προβλέπονται χειριστήρια των εξαρτημάτων για την αντίρροπη κατάκλυση, πρέπει να υπάρχει δυνατότητα χειρισμού άνωθεν του καταστρώματος στεγανών. Για τα νέα πλοία των κατηγοριών Β, Γ και Δ, η μέγιστη γωνία κλίσης του πλοίου μετά την κατάκλυση και πριν από την εξισορρόπηση δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 15 μοίρες. Όταν απαιτούνται εξαρτήματα για την αντίρροπη κατάκλυση, ο χρόνος εξισορρόπησης δεν πρέπει να υπερβαίνει τα 15 λεπτά. Στον πλοίαρχο του πλοίου πρέπει να δίδονται κατάλληλες οδηγίες σχετικά με τη χρήση των εξαρτημάτων αντίρροπης κατακλύσεως.

.6 Η τελική κατάσταση μετά τη βλάβη και, στην περίπτωση ασύμμετρης κατακλύσεως, μετά τη λήψη μέτρων επισορρόπησης πρέπει να πληροί τους ακόλουθους όρους:

.1 στην περίπτωση συμμετρικής κατακλύσεως, το απομένον μετακεντρικό ύψος πρέπει να είναι θετικό και τουλάχιστον ίσο προς 50 χιλιοστόμετρα, όπως υπολογίζεται με τη μέθοδο σταθερού εκτοπίσματος 7

.2 στην περίπτωση ασύμμετρης κατακλύσεως, η γωνία κλίσης για την κατάκλυση ενός διαμερίσματος πρέπει να μην υπερβαίνει τις 7° για τα πλοία κατηγορίας Β (νέα και υπάρχοντα) και τις 12° για τα πλοία κατηγορίας Γ και Δ (νέα). Σε περίπτωση ταυτόχρονης κατακλύσεως δύο παρακείμενων διαμερισμάτων, επιτρέπεται κλίση 12° για τα νέα και υπάρχοντα πλοία της κατηγορίας Β, με την προϋπόθεση ότι ο συντελεστής υποδιαίρεσης δεν θα υπερβαίνει το 0,5 σε κανένα σημείο του κατακλυσμένου μέρους του πλοίου 7

.3 σε καμία περίπτωση η γραμμή ορίου βυθίσεως δεν μπορεί να βυθίζεται κατά το τελικό στάδιο κατακλύσεως. Εάν θεωρηθεί ότι η γραμμή ορίου βυθίσεως είναι δυνατόν να βυθισθεί σε ενδιάμεσο στάδιο κατακλύσεως, η αρχή του κράτους της σημαίας του πλοίου δύναται να απαιτήσει να γίνουν οι έρευνες και διαρρυθμίσεις που κρίνει αναγκαίες για την ασφάλεια του πλοίου.

.7 Ο πλοίαρχος του πλοίου πρέπει να εφοδιάζεται με τα αναγκαία δεδομένα, προκειμένου να εξασφαλίζει στις συνθήκες υπηρεσίας επαρκή ευστάθεια στην άθικτη κατάσταση, ώστε το πλοίο να μπορεί να αντέξει σε περίπτωση σοβαρής ζημίας. Προκειμένου περί πλοίων που χρειάζονται αντίρροπη κατάκλυση, ο πλοίαρχος πρέπει να είναι ενήμερος των συνθηκών ευστάθειας στις οποίες βασίζονται οι υπολογισμοί κλίσεως και να έχει προειδοποιηθεί ότι το πλοίο ενδέχεται να λάβει υπερβολική κλίση, εάν υποστεί βλάβη σε χειρότερες συνθήκες ευστάθειας.

.8 Τα στοιχεία που αναφέρονται στην παράγρραφο .7 προκειμένου να δύναται ο πλοίαρχος να διατηρεί επαρκή ευστάθεια στην άθικτη κατάσταση, πρέπει να περιλαμβάνουν πληροφορίες όσον αφορά το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος του κέντρου βάρους του πλοίου άνωθεν της τρόπιδος (KG) ή, εναλλακτικά, το ελάχιστο επιτρεπόμενο μετακεντρικό ύψος (GM), για επαρκή περιοχή τιμών βυθισμάτων ή εκτοπισμάτων ώστε να περιλαμβάνονται όλες οι συνθήκες υπηρεσίας. Οι πληροφορίες πρέπει να δείχνουν την επίδραση διαφόρων τιμών διαγωγής του πλοίου λαμβάνοντας υπόψη τα όρια λειτουργίας.

.9 Κάθε πλοίο πρέπει να έχει κλίμακες βυθισμάτων καθαρά χαραγμένες στην πρώρα και την πρύμνη. Στην περίπτωση που τα σημεία των βυθισμάτων δεν ευρίσκονται σε εύκολα ορατό σημείο, ή επιχειρησιακοί περιορισμοί για μία ειδική μεταφορά καθιστούν δυσανάγνωστα τα σημεία βυθισμάτων, τότε το πλοίο πρέπει να είναι εξοπλισμένο και με αξιόπιστο σύστημα ένδειξης βυθισμάτων, με το οποίο δύνανται να προσδιορίζονται τα βυθίσματα της πρώρας και της πρύμνης.

.10 Μετά το πέρας της φόρτωσης του πλοίου και πριν την αναχώρησή του, ο πλοίαρχος προσδιορίζει την διαγωγή και ευστάθεια του πλοίου, ενώ επίσης διαπιστώνει και καταγράφει αν το σκάφος πληροί τα κριτήρια ευστάθειας που προβλέπονται στους σχετικούς κανονισμούς. Η εξακρίβωση της ευστάθειας του πλοίου πραγματοποιείται πάντοτε βάσει υπολογισμού. Για το σκοπό αυτό είναι δυνατό να χρησιμοποιείται ηλεκτρονικός υπολογιστής φόρτωσης και ευστάθειας ή άλλο ανάλογο μέσο.

.11 Η αρχή του κράτους της σημαίας του πλοίου δεν δύναται να φανεί ελαστική ως προς τις απαιτήσεις σχετικά με την ευστάθεια σε περίπτωση βλάβης, εκτός εάν αποδειχθεί ότι το μετακεντρικό ύψος του πλοίου σε άθικτη κατάσταση σε οποιεσδήποτε συνθήκες υπηρεσίας, που απαιτείται για να αντιμετωπίσει τις ανωτέρω υπηρεσίας, που απαιτείται για να αντιμετωπίσει τις ανωτέρω απαιτήσεις, είναι υπεραρκετό για την προβλεπόμενη υπηρεσία.

.12 Ελαστικότητα όσον αφορά τις απαιτήσεις σχετικά με την ευστάθεια σε περίπτωση βλάβης επιτρέπεται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και με την προϋπόθεση ότι η αρχή του κράτους της σημαίας κρίνει ότι οι αναλογίες, ρυθμίσεις και λοιπά χαρακτηριστικά του πλοίου είναι τα πλέον ενδεδειγμένα για την ευστάθεια σε περίπτωση βλάβης που θα ήταν εφικτό και εύλογο να επιλεγούν κάτω από τις ειδικές αυτές περιστάσεις.

8-1 Ευστάθεια των επιβατικών πλοίων Ro-Ro σε περίπτωση βλάβης (R 8-1)

ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΕΠΙΒΑΤΙΚΑ ΠΛΟΙΑ RO-RO ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Τα υπάρχοντα επιβατικά πλοία Ro-Ro συμμορφώνονται με τις διατάξεις του κανονισμού 8 το αργότερο την ημερομηνία της πρώτης περιοδικής επιθεώρησης μετά την ημερομηνία συμμόρφωσης που καθορίζεται παρακάτω, ανάλογα με την τιμή της Α/Amax, όπως αυτή ορίζεται στο παράρτημα της διαδικασίας υπολογισμού για την εκτίμηση των χαρακτηριστικών επιβίωσης των υφιστάμενων επιβατικών πλοίων Ro-Ro όταν χρησιμοποιείται απλουστευμένη μέθοδος βάσει του ψηφίσματος Α.265 (VIII), το οποίο εκπόνησε η Επιτροπή Θαλάσσιας Ασφάλειας κατά την 59η σύνοδό της του Ιουνίου 1991 (MSC/Circ. 574).

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

8-2 Ειδικές απαιτήσεις για τα επιβατικά πλοία Ro-Ro που μεταφέρουν 400 άτομα ή πλέον (R 8-2)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΕΠΙΒΑΤΙΚ ΠΛΟΙΑ Ro-Ro ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

Κατά παρέκκλιση των διατάξεων των κανονισμών II-1/Β/8 και II-1/Β/8-1:

.1 Τα νέα επιβατικά πλοία Ro-Ro των οποίων έχει πιστοποιηθεί η δυνατότητα μεταφοράς 400 ή πλέον ατόμων, θα συμμορφώνονται προς τις διατάξεις της παραγράφου .2.3 του κανονισμού II-1/Β/8, με την παραδοχή ότι η βλάβη έπληξε το πλοίο σε οποιοδήποτε σημείο καθ' όλο το μήκος του L 7 και

.2 τα υπάρχοντα επιβατηγά Ro-Ro των οποίων έχει πιστοποιηθεί η δυνατότητα μεταφοράς 400 ή πλέον ατόμων, συμμορφώνονται προς τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 το αργότερο κατά την ημερομηνία της πρώτης περιοδικής επιθεώρησης μετά την τελευταία μεταξύ των ημερομηνιών συμμόρφωσης που καθορίζονται στα εδάφια .2.1, .2.2 ή .2.3.

.2.1 >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

.2.2 >ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

.2.3 Ηλικία του πλοίου ίση ή μεγαλύτερη των: 20 ετών,

όπου ο όρος «ηλικία του πλοίου» σημαίνει το χρόνο από την ημερομηνία τοποθέτησης της τρόπιδας ή την ημερομηνία όπου η κατασκευή είχε φθάσει σε ανάλογη φάση ή από την ημερομηνία κατά την οποία το πλοίο μετετράπη σε επιβατικό πλοίο Ro-Ro.

9 Ακραία διαφράγματα και διαφράγματα χώρου μηχανοστασίου (R 10)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Πρέπει να τοποθετείται ένα διάφραγμα πρωραίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως ή διάφραγμα συγκρούσεως, στεγανό μέχρι του καταστρώματος στεγανών διαφραγμάτων. Αυτό το διάφραγμα πρέπει να τοποθετείται σε απόσταση από την πρωραία κάθετο όχι μικρότερη του 5 % του μήκους του πλοίου και όχι μεγαλύτερη των 3 μέτρων συν 5 % του μήκους του πλοίου.

.2 Εάν οποιοδήποτε τμήμα του πλοίου κάτωθεν της ισάλου γραμμής εκτείνεται πρώραθεν της πρωραίας καθέτου, π.χ. ο πρωραίος βολβός, οι αποστάσεις που καθορίζονται στην παράγραφο 1 μετρώνται από ένα σημείο που ευρίσκεται:

.1 στο μέσο του μήκους της εν λόγω προεκτάσεως 7 ή

.2 σε απόσταση 1,5 % του μήκους του πλοίου πρώραθεν της πρωραίας καθέτου 7 ή

.3 σε απόσταση 3 μέτρων πρώραθεν της πρωραίας καθέτου, και δη από όποιο από αυτά οδηγεί στη μικρότερη μέτρηση.

.3 Όταν υπάρχει μία μακρά πρωραία υπερκατασκευή, το διάφραγμα πρωραίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως ή το διάφραγμα συγκρούσεως εκτείνεται καιροστεγώς μέχρι το επόμενο πλήρες κατάστρωμα άνωθεν του καταστρώματος στεγανών. Η προέκταση αυτή είναι σχεδιασμένη κατά τρόπο ώστε να αποκλείεται το ενδεχόμενο πρόκλησης ζημίας στο εν λόγω κατάστρωμα λόγω βλάβης ή αποκόλλησης της θύρας πλώρης.

.4 Η προέκταση που απαιτείται στην παράγραφο 3 δεν είναι απαραίτητο να ευρίσκεται απευθείας άνωθεν του υποκείμενου διαφράγματος, υπό την προϋπόθεση ότι όλα τα μέρη της δεν υπερβαίνουν το όριο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 ή στην παράγραφο 2.

Ωστόσο, στα υπάρχοντα πλοία της κατηγορίας Β:

.1 όπου ένα κεκλιμένο επίπεδο (καταπέλτης) φορτώσεως σχηματίζει τμήμα της προεκτάσεως του διαφράγματος συγκρούσεως άνωθεν του καταστρώματος στεγανών, το τμήμα του κεκλιμένου επιπέδου άνω των 2,3 m άνωθεν του καταστρώματος στεγανών δεν μπορεί να εκτείνεται πέραν του 1,0 m εμπρός από τα πρωριαία όρια που καθορίζονται στις παραγράφους 1 και 2.

.2 σε περίπτωση που το υφιστάμενο κεκλιμένο επίπεδο φορτώσεως δεν πληροί τις απαιτήσεις για να γίνει δεκτό ως προέκταση του διαφράγματος συγκρούσεως και η θέση του εμποδίζει την τοποθέτηση μιας τέτοιας προέκτασης στα όρια που προβλέπονται στην παράγρραφο .1 ή στην παράγραφο .2, η προέκταση δύναται να τοποθετηθεί σε περιορισμένη απόσταση πίσω από το πρυμνιαίο όριο που καθορίζεται στην παράγραφο .1 ή στην παράγραφο .2. Η περιορισμένη πρυμναία απόσταση δεν υπερβαίνει την απόσταση που απαιτείται προκειμένου να αποφεύγονται οι αλληλεπιδράσεις με τον καταπέλτη φορτώσεως. Η προέκταση προς το διάφραγμα συγκρούσεως ανοίγει προς τα εμπρός και πληροί τις απαιτήσεις της παραγράφου 3 είναι δε διαρρυθμισμένη κατά τρόπον ώστε να αποκλείεται η πρόκληση ζημίας σε περίπτωση βλάβης ή αποκόλλησης του καταπέλτη φορτώσεως.

.5 Τα κεκλιμένα επίπεδα φορτώσεως που δεν συμμορφώνονται με τις προαναφερόμενες απαιτήσεις δεν θεωρούνται προέκταση του διαφράγματος συγκρούσεως.

.6 Για τα υπάρχοντα πλοία της κατηγορίας Β, οι απαιτήσεις των παραγράφων .3 και .4 θα ισχύσουν το αργότερο την ημερομηνία της πρώτης περιοδικής επιθεώρησης, μετά την ημερομηνία που αναφέρεται στην παράγραφο 1 του άρθρου 14 της παρούσας οδηγίας.

.7 Επίσης, κάθε πλοίο πρέπει να διαθέτει διάφραγμα πρυμναίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως καθώς και διαφράγματα που χωρίζουν το μηχανοστάσιο από τους χώρους φορτίου και επιβατών πρώραθεν και πρύμνηθεν. Τα διαφράγματα αυτά πρέπει να είναι στεγανά μέχρι του καταστρώματος στεγανών. Εντούτοις, το διάφραγμα πρυμναίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως μπορεί να σχηματίζει βαθμίδα κάτω από το κατάστρωμα στεγανών, εφ' όσον ο βαθμός ασφαλείας του πλοίου, όσον αφορά την υποδιαίρεση, δεν μειούται κατά συνέπεια.

.8 Σε όλες τις περιπτώσεις, οι χοάνες των ελικοφόρων ατράκτων πρέπει να κλείονται εντός στεγανών χώρων. Ο στυθιοθλίπτης πρέπει να βρίσκεται σε στεγανή σήραγγα ελικοφόρου άξονα ή σε άλλο στεγανό χώρο χωριστό από το διαμέρισμα της χοάνης των ελικοφόρων ατράκτων και τέτοιου όγκου ώστε, εάν κατακλυσθεί λόγω διαρροής μέσω του στυθιοθλίπτη, η γραμμή ορίου βυθίσεως να μη κατέλθει κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

10 Διπύθμενα (R 12)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Πρέπει να υπάρχει ένα διπύθμενο και να εκτείνεται από το διάφραγμα της πρωραίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως μέχρι του διαφράγματος της πρυμναίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως, στο μέτρο που τούτο είναι πρακτικά εφικτό και συμβιβάζεται προς τα χαρακτηριστικά και την κανονική λειτουργία του πλοίου.

.1 Σε πλοία μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 50 μέτρων και μικρότερου των 61 μέτρων πρέπει να υπάρχει διπύθμενο τουλάχιστον από το μηχανοστάσιο μέχρι του διαφράγματος της πρωραίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως ή όσο πλησιέστερα προς αυτό είναι πρακτικώς δυνατό.

.2 Σε πλοία μήκους ίσου ή μεγαλύτερου των 61 μέτρων και μικρότερου των 76 μέτρων πρέπει να υπάρχει διπύθμενο τουλάχιστον εκτός του μηχανοστασίου και να εκτείνεται μέχρι των διαφραγμάτων της πρωραίας και της πρυμναίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως ή όσο πλησιέστερα προς αυτά είναι πρακτικώς δυνατό.

.3 Σε πλοία μήκους 76 μέτρων και άνω πρέπει να υπάρχει διπύθμενο στο μέσο του πλοίου και να εκτείνεται μέχρι τα διαφράγματα της πρωραίας και πρυμναίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως, ή όσο πλησιέστερα προς αυτά είναι πρακτικώς δυνατό.

.2 Όπου απαιτείται η ύπαρξη διπύθμενου, το ύψος του πρέπει να συμμορφώνεται προς τις προδιαγραφές αναγνωρισμένου οργανισμού και ο εσωτερικός πυθμένας να συνεχίζεται μέχρι των πλευρών του πλοίου έτσι ώστε ο πυθμένας να προστατεύεται μέχρι το κυρτό του κύτους. Η προστασία αυτή θεωρείται επαρκής εάν η γραμμή τομής της εξωτερικής ακμής του ελάσματος του ορίου βυθίσεως με τα ελάσματα του κυρτού του κύτους δεν ευρίσκεται σε κανένα σημείο χαμηλότερα ενός οριζόντιου επιπέδου που διέρχεται από το σημείο τομής του μέσου νομέα με εγκάρσια διαγώνιο γραμμή κεκλιμένη κατά 25° ως προς το οριζόντιο επίπεδο που διέρχεται από την άνω όψη της τρόπιδος, η οποία τέμνει το επίπεδο αυτό σε σημείο που ευρίσκεται σε απόσταση, από τον άξονα του πλοίου ίση προς το ήμισυ του πλάτους του πλοίου.

.3 Μικρά φρεάτια που κατασκευάζονται εντός του διπύθμενου και συνδέονται με τις διατάξεις αντλήσεως των κυτών, κ.λπ. πρέπει να μην είναι βαθύτερα απ' όσο είναι απαραίτητο. Το βάθος του φρεατίου σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να είναι μεγαλύτερο από το βάθος του διπύθμενου στον άξονα συμμετρίας του πλοίου μειωμένο κατά 460 χιλιοστόμετρα, το δε φρεάτιο δεν πρέπει να εκτείνεται κάτωθεν του οριζόντιου επιπέδου που αναφέρεται στην παράγραφο .2. Εντούτοις, στο πρυμναίο άκρο της σήραγγας του ελικοφόρου άξονα, επιτρέπεται η ύπαρξη φρεατίου που εκτείνεται μέχρι του εξωτερικού πυθμένα. Η αρχή του κράτους της σημαίας του πλοίου δύναται να επιτρέπει άλλα φρεάτια (π.χ. για λιπαντέλαια κάτωθεν των κυρίων μηχανών), εάν πεισθεί ότι οι διαρρυθμίσεις του συνόλου παρέχουν ισοδύναμη προστασία προς εκείνη που παρέχεται από διπύθμενο που συμμορφώνεται με τον παρόντα κανονισμό.

.4 Δεν είναι αναγκαία η εγκατάσταση διπύθμενου κατά μήκος στεγανών διαμερισμάτων μετρίου μεγέθους, που χρησιμοποιούνται αποκλειστικώς για τη μεταφορά υγρών, υπό τον όρο ότι, κατά τη γνώμη της αρχής του κράτους της σημαίας του πλοίου, η ασφάλεια του πλοίου σε περίπτωση βλάβης του πυθμένος ή των πλευρών δεν θα μειωθεί εξαιτίας αυτού.

.5 Η αρχή του κράτους της σημαίας του πλοίου δύναται να επιτρέψει να μην υπάρχει διπύθμενο σε τμήμα του πλοίου το οποίο υποδιαιρείται με συντελεστή που δεν υπερβαίνει το 0,5, εάν πεισθεί ότι η εγκατάσταση διπύθμενου στο τμήμα αυτό δεν συμβιβάζεται προς τα χαρακτηριστικά και την καλή λειτουργία του πλοίου.

11 Προσδιορισμός, χάραξη και εγγραφή εμφόρτων ισάλων γραμμών υποδιαιρέσεως (R 13)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Προκειμένου να τηρείται ο απαιτούμενος βαθμός υποδιαιρέσεως, πρέπει να προσδιορίζεται και να χαράσσεται στις πλευρές του πλοίου, στο μέσο του, έμφορτος ίσαλος γραμμή που αντιστοιχεί στο εγκεκριμένο βύθισμα υποδιαιρέσεως. Ένα πλοίο που διαθέτει χώρους ειδικώς διασκευασμένους για την αναλλάξ μεταφορά επιβατών και φορτίου μπορεί, κατόπιν επιθυμίας του πλοιοκτήτη, να σημανθεί με μία ή περισσότερες πρόσθετες εμφόρτους ισάλους γραμμές που να αντιστοιχούν στα βυθίσματα υποδιαιρέσεως που δύναται να εγκρίνει η αρχή του κράτους της σημαίας του πλοίου για τις περιπτώσεις εναλλάξ υπηρεσίας του πλοίου.

.2 Οι προσδιοριζόμενες και χαρασσόμενες έμφορτοι ίσαλοι γραμμές υποδιαιρέσεως καταγράφονται στο πιστοποιητικό ασφαλείας επιβατικού πλοίου και διακρίνονται από την ένδειξη C.1, εάν υπάρχει μόνο μία έμφορτος ίσαλος γραμμή υποδιαιρέσεως. Εάν υπάρχουν περισσότερες από μία έμφορτοι ίσαλοι γραμμές υποδιαιρέσεως, οι εναλλακτικές συνθήκες εμφαίνονται ως C.2, C.3, C.4, κ.λπ. (1).

.3 Το ύψος εξάλων που αντιστοιχεί σε κάθε μία από αυτές τις έμφορτους ίσαλους γραμμές πρέπει να μετράται στην ίδια θέση και από την ίδια γραμμή καταστρώματος, όπως προσδιορίζεται το ύψος εξάλων σύμφωνα με την ισχύουσα διεθνή σύμβαση για τις εμφόρτους ισάλους γραμμές.

.4 Το ύψος εξάλων που αντιστοιχεί σε κάθε εγκεκριμένη έμφορτο ίσαλο γραμμή υποδιαιρέσεως καθώς και οι συνθήκες υπηρεσίας για τις οποίες έχει εγκριθεί πρέπει να αναγράφονται σαφώς στο πιστοποιητικό ασφαλείας επιβατικού πλοίου.

.5 Σε καμία περίπτωση, η χάραξη οποιασδήποτε εμφόρτου ισάλου γραμμής υποδιαιρέσεως δεν πρέπει να γίνεται άνωθεν της ανωτάτης εμφόρτου ισάλου γραμμής σε θαλάσσιο νερό, όπως προσδιορίζεται συναρτήσει της αντοχής του πλοίου ή βάσει της ισχύουσας διεθνούς συμβάσεως για τις εμφόρτους ισάλους γραμμές.

.6 Ανεξάρτητα από τη θέση χαράξεως των έμφορτων ισάλων γραμμών υποδιαιρέσεως, το πλοίο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να φορτώνεται κατά τρόπον ώστε να βυθίζεται η έμφορτος ίσαλος γραμμή που αντιστοιχεί στην εποχή του έτους και στην περιοχή, όπως προσδιορίζεται στην ισχύουσα διεθνή σύμβαση για τις εμφόρτους ισάλους γραμμές.

.7 Ένα πλοίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να φορτώνεται κατά τρόπον ώστε να βυθίζεται η έμφορτος ίσαλος γραμμή υποδιαιρέσεως που αντιστοιχεί στο συγκεκριμένο δρομολόγιο και στις συνθήκες υπηρεσίας του πλοίου.

12 Κατασκευή και αρχική δοκιμή στεγανών διαφραγμάτων, κ.λπ. (R 14)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1 Κάθε στεγανό διάφραγμα υποδιαιρέσεως, είτε εγκάρσιο είτε διάμηκες, πρέπει να κατασκευάζεται κατά τρόπο ώστε να είναι ικανό να υφίσταται, με το κατάλληλο περιθώριο αντοχής, την πίεση που οφείλεται στη μέγιστη στήλη ύδατος που είναι δυνατόν να φέρει σε περίπτωση βλάβης του πλοίου, τουλάχιστον δε, την πίεση που οφείλεται σε στήλη ύδατος ύψους έως τη γραμμή ορίου βυθίσεως. Η κατασκευή των διαφραγμάτων τούτων πρέπει να συμμορφώνεται με τα πρότυπα αναγνωρισμένου οργανισμού.

.2.1 Οι βαθμίδες και οι εσοχές των διαφραγμάτων πρέπει να είναι στεγανές και ίσης αντοχής προς τα διαφράγματα στα σημεία στα οποία ευρίσκεται κάθε μία.

.2.2 Εάν νομείς ή ζυγά διέρχονται διά μέσου στεγανού καταστρώματος ή διαφράγματος, το κατάστρωμα ή διάφραγμα πρέπει να είναι στεγανό εκ κατασκευής χωρίς τη χρήση ξύλου ή τσιμέντου.

.3 Η δοκιμή στεγανότητας των κυρίων διαμερισμάτων με πλήρωση αυτών δι' ύδατος δεν είναι υποχρεωτική. Όταν δεν εκτελείται η δοκιμή πληρώσεως δι' ύδατος, η δοκιμή με εκτόξευση ύδατος με εύκαμπτο σωλήνα είναι υποχρεωτική. Η δοκιμή αυτή πρέπει να εκτελείται κατά το πλέον προχωρημένο στάδιο του εξοπλισμού του πλοίου. Εν πάση περιπτώσει, πρέπει να εκτελείται λεπτομερής επιθεώρηση των στεγανών διαφραγμάτων.

.4 Η πρωραία δεξαμενή ζυγοσταθμίσεως, τα διπύθμενα (συμπεριλαμβανομένων των τροπίδων αγωγών) και οι εσωτερικοί πυθμένες πρέπει να δοκιμάζονται με στήλη ύδατος που αντιστοιχεί στις απαιτήσεις της παραγράφου .1.

.5 Οι δεξαμενές που προορίζονται για υγρά και αποτελούν μέρος της υποδιαιρέσεως του πλοίου πρέπει να δοκιμάζονται ως προς τη στεγανότητα με στήλη ύδατος ύψους μέχρι την ανώτατη έμφορτο ίσαλο γραμμή υποδιαιρέσεως ή δύο τρίτων του ύψους από της άνω όψεως της τρόπιδος μέχρι της γραμμής ορίου βυθίσεως στην περιοχή των δεξαμενών, όποιο είναι μεγαλύτερο. Εν πάση όμως περιπτώσει, το ύψος της στήλης πρέπει να μην είναι κατώτερο των 0,9 μέτρων άνωθεν της οροφής της δεξαμενής 7 εάν η δοκιμή με νερό δεν είναι πρακτικώς δυνατή, είναι αποδεκτή η δοκιμή διαφυγής αέρα ενώ οι δεξαμενές υφίστανται πίεση αέρα όχι μεγαλύτερη των 0,14 bar.

.6 Οι δοκιμές που αναφέρονται στις παραγράφους .4 και .5 έχουν ως σκοπό την εξακρίβωση της στεγανότητας της κατασκευαστικής διατάξεως της υποδιαιρέσεως και δεν πρέπει να θεωρούνται ως δοκιμές της καταλληλότητας διαμερίσματος για την εναποθήκευση υγρών καυσίμων ή για άλλους ειδικούς σκοπούς, για τους οποίους ενδέχεται να απαιτείται δοκιμή αυστηρότερου χαρακτήρα ανάλογα με το ύψος στο οποίο δύναται να ανέλθει το υγρό στη δεξαμενή ή στις συνδέσεις της.

13 Ανοίγματα σε στεγανά διαφράγματα (R 15)

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΚΑΙ ΤΑ ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β:

.1. Ο αριθμός των ανοιγμάτων στα στεγανά διαφράγματα πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο που συμβιβάζεται με τα χαρακτηριστικά και καλή λειτουργία του πλοίου. Για το κλείσιμο των ανοιγμάτων αυτών πρέπει να προβλέπονται ικανοποιητικά μέσα.

.2.1 Στα σημεία διελεύσεως σωλήνων, ευδιαίων (μπούνια), ηλεκτρικών καλωδίων κ.λπ. από στεγανά διαφράγματα υποδιαιρέσεως, πρέπει να λαμβάνονται κατάλληλα μέτρα για την εξασφάλιση της στεγανής ακεραιότητας των διαφραγμάτων.

.2.2 Βαλβίδες που δεν αποτελούν μέρος συστήματος σωληνώσεων δεν επιτρέπεται να υπάρχουν στα στεγανά διαφράγματα υποδιαιρέσεως.

.2.3 Στα συστήματα που διαπερνούν στεγανά διαφράγματα υποδιαιρέσεως δεν πρέπει να χρησιμοποιείται μόλυβδος ή άλλο θερμοευαίσθητο υλικό, εάν η φθορά αυτών των συστημάτων σε περίπτωση πυρκαϊάς μπορεί να μειώσει τη στεγανή ακεραιότητα των διαφραγμάτων.

.3.1 Δεν επιτρέπονται θύρες, ανθρωποθυρίδες ή ανοίγματα επικοινωνίας:

.1 στο διάφραγμα συγκρούσεως κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως 7

.2 σε εγκάρσια στεγανά διαφράγματα που χωρίζουν ένα χώρο φορτίου από παρακείμενο χώρο φορτίου, εκτός από εκείνα που προβλέπονται στην παράγραφο 10.1 και στον κανονισμό 14.

.3.2 Με αξαίρεση τα προβλεπόμενα στην παράγραφο .3.3, το διάφραγμα συγκρούσεως επιτρέπεται να διαπεράται κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως από έναν το πολύ σωλήνα για την εξυπηρέτηση του υγρού στην πρωραία δεξαμενή ζυγοσταθμίσεως, υπό τον όρο ότι ο σωλήνας αυτός είναι εφοδιασμένος με κοχλιωτή βαλβίδα με δυνατότητα χειρισμού από σημείο άνωθεν του καταστρώματος στεγανών. Το σώμα της βαλβίδας πρέπει να είναι στερεωμένο εντός της πρωραίας δεξαμενής ζυγοσταθμίσεως επί του διαφράγματος συγκρούσεως. Εντούτοις, επιτρέπεται η τοποθέτηση αυτής της βαλβίδας στην πρυμναία πλευρά του διαφράγματος συγκρούσεως, υπό την προϋπόθεση ότι η βαλβίδα είναι άμεσα προσπελάσιμη υπό όλες τις συνθήκες εργασίας και ο χώρος στον οποίο τοποθετείται δεν είναι χώρος φορτίου.

.3.3 Εάν η πρωραία δεξαμενή ζυγοσταθμίσεως είναι διαιρεμένη κατά τρόπον ώστε να περιέχει δύο διαφορετικά είδη υγρών, το διάφραγμα συγκρούσεως μπορεί να διαπεράται κάτωθεν της γραμμής ορίου βυθίσεως από δύο σωλήνες, κάθε ένας από τους οποίους έχει τοποθετηθεί σύμφωνα με την παράγραφο .3.1, υπό τον όρο ότι δεν υπάρχει άλλη λύση εκτός της εγκαταστάσεως τέτοιου δεύτερου σωλήνα και ότι, λαμβανομένης υπόψη της προβλεπόμενης πρόσθετης υποδιαιρέσεως στην πρωραία δεξαμενή ζυγοσταθμίσεως, η ασφάλεια του πλοίου διατηρείται.

.4 Εντός των χώρων που περιλαμβάνουν τις κύριες και βοηθητικές μηχανές προώσεως, συμπεριλαμβανομένων των λεβήτων που χρησιμοποιούνται για την πρόωση, δεν επιτρέπεται η ύπαρξη περισσότερων από μία θύρα σε κάθε κύριο εγκάρσιο στεγανό διάφραγμα, με εξαίρεση τις θύρες των σηράγγων ελικοφόρου άξονα. Εάν υπάρχουν δύο ή περισσότεροι ελικοφόροι άξονες πρέπει να συνδέονται με διάδρομο εσωτερικής επικοινωνίας. Εάν υπάρχουν δύο άτρακτοι, πρέπει να τοποθετείται μόνο μία θύρα μεταξύ του μηχανοστασίου και του χώρου των σηράγγων, όταν δε υπάρχουν περισσότεροι από δύο ελικοφόροι άξονες πρέπει να τοποθετούνται μόνο δύο θύρες. Οι θύρες αυτές πρέπει να είναι ολισθαίνουσες και να τοποθετούνται κατά τρόπο ώστε τα κατώφλιά τους να είναι όσο το δυνατόν υψηλότερα. Ο χειροκίνητος μοχλός για το χειρισμό των θυρών αυτών άνωθεν του καταστρώματος στεγανών πρέπει να τοποθετείται έξω από τους χώρους που περιλαμβάνουν τις μηχανές.

.5.1 ΥΠΑΡΧΟΝΤΑ ΠΛΟΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ Β ΚΑΙ ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ ΜΗΚΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 24 ΜΕΤΡΩΝ:

οι στεγανές θύρες πρέπει να είναι ολισθαίνουσες ή γιγγλυμωτές ή ισοδύναμου τύπου. Ελασμάτινες θύρες που στερεώνονται απλώς με κοχλίες καθώς και θύρες που κλείνουν με τη βαρύτητα ή με την ενέργεια πίπτοντος βάρους δεν επιτρέπονται.

ΝΕΑ ΠΛΟΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΩΝ Β, Γ ΚΑΙ Δ, ΜΗΚΟΥΣ 24 ΜΕΤΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩ:

Οι στεγανές θύρες, εκτός από τις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 10.1 ή στον κανονισμό 14, είναι μηχανοκίνητες ολισθαίνουσες θύρες που πλη