EL    EL  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ  ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ  
Βρυξέλλες , 08.06.2004 
COM(2004)409 τελικό  
. 
ΕΚΘΕΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
βάσει  του άρθρου  11 της απόφασης -πλαίσιο  του Συµβουλίου  της 13ης Ιουνίου  2002 για 
την καταπολέ µηση της τροµοκρατίας  
  
{SEC(2004)688} 
. 
 
EL 2   EL ΠΙΝΑΚΑΣ  ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ  
1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ................................................................................................................... 3 
2. ΜΕΘΟ∆ΟΣ  ΚΑΙ ΚΡΙΤΗΡΙΑ  ΓΙΑ ΤΗΝ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ  ΤΗΣ  
ΑΠΟΦΑΣΗΣ -ΠΛΑΙΣΙΟ .............................................................................................. 4 
2.1.1. Οι αποφάσεις -πλαίσιο  σύµφωνα  µε το πρώην  άρθρο  34 παράγραφος  2 σηµείο β) 
της συνθήκης  για την Ευρωπαϊκή  Ένωση .................................................................... 4 
2.1.2. Κριτήρια  αξιολόγησης ................................................................................................. 4 
2.1.3. Πλαίσιο  της αξιολόγησης ............................................................................................. 5 
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ............................................................................................................ 6 
 
EL 3   EL 1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ  
Σύµφωνα  µε το άρθρο  11 της απόφασης -πλαίσιο  του Συµβουλίου  της 13ης Ιουνίου  2002 για 
την καταπολέ µηση της τροµοκρατίας1 (στο εξής «η απόφαση -πλαίσιο »), η Επιτροπή  οφείλει  
να συντάξει  γραπτή  έκθεση  σχετικά  µε τα µέτρα που θεσπίζουν  τα κράτη  µέλη για να 
συµµορφωθούν  προς  το µέσο αυτό . 
Με βάση  την παράγραφο  1 του εν λόγω  άρθρου  τα κράτη  µέλη υποχρεούνται  να θεσπίζουν  τα 
αναγκαία  µέτρα για να συµµορφωθούν  προς  τις διατάξεις  της απόφασης -πλαίσιο  το αργότερο  
έως την 31η ∆εκε µβρίου  2002. Σύµφωνα  µε την παράγραφο  2, τα κράτη  µέλη διαβιβάζουν , το 
αργότερο  την ίδια ηµεροµηνία, στη Γενική  Γραµµατεία  του Συµβουλίου  και στην  Επιτροπή  
το κείµενο των διατάξεων  µε τις οποίες  ενσω µατώνονται  στο εθνικό  τους δίκαιο  οι δυνά µει 
της απόφασης -πλαίσιο  υποχρεώσεις  τους. Το Συµβούλιο , το αργότερο  την 31η ∆εκε µβρίου  
2003 και βάσει  αφ’ενός των εν λόγω  στοιχείων  και αφ’ετέρου  έκθεσης  της Επιτροπής , 
επαληθεύει  αν τα κράτη  µέλη έχουν  λάβει  τα αναγκαία  µέτρα προκει µένου να συµµορφωθούν  
µε την απόφαση -πλαίσιο . 
Η ποιότητα  και η εµπρόθεσ µη διαβίβαση  των εθνικών  πληροφοριών  στην  Επιτροπή  
αναπόφευκτα  επηρεάζουν  την αξία και την έγκαιρη  σύνταξη  της έκθεσης  αυτής . Η Επιτροπή  
υπενθύ µισε στα κράτη  µέλη την υποχρέωσή  τους µε επιστολή  της 9ης ∆εκε µβρίου  2002. 
Εντούτοις , κατά  την 31η ∆εκε µβρίου  2002 µόνον  πέντε  κράτη  µέλη (Αυστρία , Γερµανία, 
Ιρλανδία , Ιταλία  και Πορτογαλία ) είχαν  υποβάλει  στην  Επιτροπή  τις πληροφορίες  σχετικά  µε 
την εφαρ µογή της απόφασης -πλαίσιο  και µόνον  δύο από αυτά  περιέλαβαν  τις σχετικές  
διατάξεις  ενσω µάτωσης . Η θέσπιση  ενός εγγράφου  σε αυτή  τη βάση  δεν θα είχε νόηµα, 
πράγ µα που ώθησε  την Επιτροπή  στο να δεχθεί  καθυστερη µένες απαντήσεις  και να 
συγκεντρώσει  συµπληρω µατικές  πληροφορίες  από τα πρόσωπα  επαφής , όταν ορίστηκαν  από 
τα κράτη  µέλη. Τον Φεβρουάριο  του 2003, επτά επιπλέον  κράτη  µέλη (Βέλγιο , ∆ανία , 
Γαλλία , Φινλανδία , Ελλάδα , Ισπανία  και το Ηνωµένο Βασίλειο ) απάντησαν , παρότι  δύο από 
αυτά  απλώς  αναφέρθηκαν  σε νέα νοµοσχέδια . Η Σουηδία  ήταν  το δέκατο  τρίτο  κράτος  µέλος 
που απάντησε , στις 5 Νοεµβρίου  2003. Το ουξεµβούργο  και οι Κάτω  Χώρες  δεν απάντησαν . 
Κατά  συνέπεια , παρότι  η προθεσ µία για τη διαβίβαση  του κειµένου ων διατάξεων  εφαρ µογής, 
όπως  ορίστηκε  στο άρθρο  11 παράγραφος  2 της απόφασης -πλαίσιο , ήταν  η 31η ∆εκε µβρίου  
2002, οι πρόσθετες  πληροφορίες  που υποβλήθηκαν  µέχρι την καταληκτική  ηµεροµηνία της 
15ης Φεβρουαρίου  2004 λήφθηκαν  υπόψη . Συνεπώς , η παρούσα  έκθεση  λαµβάνει  υπόψη  την 
κατάσταση  ενσω µάτωσης  που απορρέει  από τις νοµοθετικές  πράξεις  που ιαβιβάσθηκαν  στην  
Επιτροπή  κατ’ αυτήν  την ηµεροµηνία αναφοράς . Από τις υπηρεσίες  της Επιτροπής  
συντάχθηκε  έγγραφο  εργασίας  σχετικά  µε ην παρούσα  έκθεση  που περιέχει  λεπτο µερή 
ανάλυση  των εθνικών  µέτρων  που λήφθηκαν  για να συµµορφωθούν  τα κράτη  µέλη προς  την 
απόφαση -πλαίσιο , καθώς  και πίνακας  που διευκρινίζει , σύµφωνα  µε τις πληροφορίες  που 
υποβλήθηκαν  στην  Επιτροπή , τις εθνικές  διατάξεις  ενσω µάτωσης  καθενός  από τα άρθρα . Σε 
συµπληρω µατική  έκθεση , η Επιτροπή  θα λάβει  υπόψη  τις πληροφορίες  που διαβιβάστηκαν  
µετά από αυτή  την ηµεροµηνία και ενδεχο µένως  θα ενηµερώσει  τα στοιχεία  σχετικά  µε τις 
εθνικές  νοµοθεσίες . 
                                                 
1 ΕΕ L 164, 22.6.2002, σ. 3. 
 
EL 4   EL 2. ΜΕΘΟ∆ΟΣ  ΚΑΙ  ΚΡΙΤΗΡΙΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ  ΤΗΣ  ΑΠΟΦΑΣΗΣ -
ΠΛΑΙΣΙΟ  
2.1.1.  Οι αποφάσεις -πλαίσιο  σύµφωνα  µε το πρώην  άρθρο  34 παράγραφος  2 σηµείο β) της 
συνθήκης  για την Ευρωπαϊκή  Ένωση  
Η παρούσα  απόφαση -πλαίσιο  βασίζεται  στη συνθήκη  για την ίδρυση  της Ευρωπαϊκής  
΄Ενωσης  (ΣΕΕ) και ιδίως  τα άρθρα  29, 31 (ε) και το άρθρο  34 παράγραφος  2 στοιχείο  β). 
Το νοµικό µέσο που προσεγγίζει  περισσότερο  την απόφαση -πλαίσιο  είναι  η οδηγία2. Και τα 
δύο αυτά  µέσα είναι  δεσµευτικά  για τα κράτη  µέλη, όσον  αφορά  το επιδιωκό µενο 
αποτέλεσ µα, αλλά  αφήνουν  την επιλογή  του τύπου  και των µέσων  στην  αρµοδιότητα  των 
εθνικών  αρχών . Πάντως , οι αποφάσεις -πλαίσιο  δεν παράγουν  άµεσο αποτέλεσ µα.  
2.1.2.  Κριτήρια  αξιολόγησης  
Για να µπορεί  να αξιολογηθεί  βάσει  αντικει µενικών  κριτηρίων  κατά  πόσον  µια απόφαση -
πλαίσιο  χει πλήρως  εφαρ µοστεί  από ένα κράτος  µέλος, θεσπίστηκαν  ορισµένα γενικά  
κριτήρια  σχετικά  µε τις οδηγίες  που θα έπρεπε  να εφαρ µοστούν  αναλογικά  σε αποφάσεις -
πλαίσιο , όπως : 
1. ο τύπος  και οι µέθοδοι  ενσω µάτωσης  πρέπει  να επιλέγονται  κατά  τρόπο  ο 
οποίος  να διασφαλίζει  το επιδιωκό µενο αποτέλεσ µα της οδηγίας  σε συνάρτηση  
µε τους στόχους  της3 
2. Κάθε  κράτος  µέλος υποχρεούται  να εφαρ µόζει τις οδηγίες  κατά  τρόπο  που να 
πληρούνται  οι απαιτήσεις  σαφήνειας  και ασφάλειας  του δικαίου  και κατά  
συνέπεια  να ενσω µατώνει  τις διατάξεις  της οδηγίας  σε εθνικές  διατάξεις  µε 
δεσµευτική  ισχύ4, 
3. Η ενσω µάτωση  δεν απαιτεί  υποχρεωτικά  τη µεταφορά  µε ακριβώς  την ίδια 
διατύπωση  σε µια ειδική  νοµική διάταξη · συνεπώς  ένα γενικό  νοµικό πλαίσιο  
(όπως  ήδη ισχύοντα  κατάλληλα  µέτρα) µπορεί  να επαρκεί , εφόσον  η πλήρης  
εφαρ µογή της οδηγίας  διασφαλίζεται  µε επαρκή  σαφήνεια  και ακρίβεια5, 
                                                 
2 Άρθρο  249 της συνθήκης  ΕΚ. 
3 Βλ. σχετική  νοµολογία  για την εφαρ µογή οδηγιών : Υπόθεση  48/75 Royer,  Συλλογή  1976, 
σελ. 497, σηµείο 518. 
4 Βλ. σχετική  νοµολογία  για την εφαρ µογή οδηγιών : Υπόθεση  239/85 Επιτροπή  κατά  Βελγίου , Συλλογή  
1986, σελ. 3645, σηµείο 3659. Βλ. επίσης  Υπόθεση  300/ 81 Επιτροπή  κατά  Ιταλίας , Συλλογή  1983, σελ. 
449, σηµείο 456. 
5 Βλ. σχετική  νοµολογία  για την εφαρ µογή οδηγιών  στην  Υπόθεση  29/84 Επιτροπή  κατά  Γερµανίας , 
Συλλογή  1985, σελ.1661, σηµείο 1673. 
 
EL 5   EL 4. Οι οδηγίες  πρέπει  να εφαρ µόζονται  εντός  της προβλεφθείσας  περιόδου6. 
Και τα δύο µέσα είναι  σµευτικά  «ως προς  το επιδιωκό µενο αποτέλεσ µα». 
Μπορεί  να πρόκειται  για νοµική ή πραγ µατική  κατάσταση  για την υπεράσπιση  
του συµφέροντος , το οποίο , σύµφωνα  µε τη συνθήκη , διασφαλίζει  το µέσο7. 
Η γενική  εκτίµηση που προβλέπεται  στο άρθρο  11, για τον τρόπο  µε τον οποίο  
τα κράτη  µέλη συµµορφώνονται  προς  την απόφαση -πλαίσιο , βασίζεται  -στο 
µέτρο του δυνατού - στα προαναφερθέντα  κριτήρια . 
2.1.3.  Πλαίσιο  της αξιολόγησης  
Mία πρώτη  προκαταρκτική  παρατήρηση  αφορά  το (νοµικό) πλαίσιο  και την παρακολούθηση  
της έκθεσης  αξιολόγησης . Παρότι  η Επιτροπή  διαθέτει , βάσει  του πρώτου  πυλώνα , την 
ευχέρεια  να κινήσει  διαδικασία  παράβασης  κατά  ενός κράτους  µέλους , η δυνατότητα  αυτή  
δεν προβλέπεται  στο πλαίσιο  της συνθήκης  ΕΕ. Κατά  συνέπεια , η φύση  και ο στόχος  της 
έκθεσης  αυτής  διαφέρουν  από µια έκθεση  για την εφαρ µογή οδηγίας  του πρώτου  πυλώνα  από 
τα κράτη  µέλη. Πάντως , εφόσον  η Επιτροπή  συµπράττει  πλήρως  στις εργασίες  σχετικά  µε 
τους τοµείς που υπάγονται  στον  τρίτο  πυλώνα8, είναι  λογικό  να της ανατίθεται  η αρµοδιότητα  
της αξιολόγησης  των πραγ µατικών  περιστατικών  σχετικά  µε τα µέτρα εφαρ µογής, ώστε  να 
επιτραπεί  στο Συµβούλιο  να εκτιµήσει το βαθµό στον  οποίο  τα κράτη  µέλη έλαβαν  τα 
απαραίτητα  µέτρα για να συµµορφωθούν  προς  την εν λόγω  απόφαση -πλαίσιο . 
Κατά  δεύτερο  λόγο , η απόφαση -πλαίσιο  δεν πρέπει  α θεωρείται  ως µια σειρά  από επιµέρους  
διατάξεις , αλλά  ως σύνολο : ένα σφαιρικό  σύστη µα τα στοιχεία  του οποίου  αναπόφευκτα  
αλληλεπιδρούν . Βασικά , ζητά από τα κράτη  µέλη να ενσω µατώσουν  στα νοµικά τους 
συστή µατα έννοιες , όπως  τα «τροµοκρατικά  εγκλή µατα» και ειδικότερα , την ειδική  
τροµοκρατική  πρόθεση , που επίσης  περιλα µβάνεται  στα άρθρα  2 («εγκλή µατα σχετικά  µε 
τροµοκρατική  οµάδα») και 3 («εγκλή µατα συνδεό µενα µε τις τροµοκρατικές  
δραστηριότητες »). Η απαίτηση  αυτή  απορρέει  από την υποχρέωση , που θεσπίζεται  στο άρθρο  
5 παράγραφος  2, τα εγκλή µατα τροµοκρατίας  να επισύρουν  ποινές  στερητικές  της ελευθερίας  
αυστηρότερες  από εκείνες  που προβλέπει  το εθνικό  δίκαιο  για τα «κοινά » εγκλή µατα. 
Επιπλέον , οι υποχρεώσεις  που θεσπίστηκαν  στο άρθρο  9 που προβλέπει  εκτετα µένη 
εξωεδαφική  δικαιοδοσία  χωρίς  τη δυνατότητα  να γίνουν  δηλώσεις  και θεσπίζει  ένα 
µηχανισ µό από παράγοντες  προτεραιότητας  που θα πρέπει  να λαµβάνονται  υπόψη  στην  
περίπτωση  θετικών  συγκρούσεων  δικαιοδοσίας , επίσης  υπερβαίνουν  τις υποχρεώσεις  που 
συνήθως  επιβάλλονται  από τις αποφάσεις -πλαίσιο . Παρότι  από διαρθρωτική  άποψη  
αντιστοιχεί  µε τα άλλα  µέσα που στοχεύουν  στην  εναρ µόνιση  ενός ειδικού  τοµέα του 
ποινικού  δικαίου , η παρούσα  απόφαση -πλαίσιο  διαφέρει  από εκείνα  που δεν απαιτούν  την 
ενσω µάτωση  «ειδικών  εγκλη µάτων » εφόσον  η συµπεριφορά  που ποινικοποιείται  καλύπτεται  
ήδη από το γενικό  αξιόποινο9.Στις περιπτώσεις  αυτές , οι υποχρεώσεις  σχετικά  µε τις 
                                                 
6 Βλ. βασική  νοµολογία  για την εφαρ µογή οδηγιών , για παράδειγ µα: Υπόθεση  52/75 Επιτροπή  κατά  
Ιταλίας , Συλλογή  1976, σελ. 277, σηµείο 284, βλ. γενικά , τις ετήσιες  εκθέσεις  της Επιτροπής  για την 
παρακολούθηση  και την εφαρ µογή του κοινοτικού  δικαίου , για παράδειγ µα COM(2001) 309 τελικό . 
7 Βλ. PJG Kapteyn και P. Verloren van Themaat " Εισαγωγή  στο ∆ίκαιο  των Ευρωπαϊκών  Κοινοτήτων ", 
τρίτη  έκδοση , 1998, σ. 328. 
8 Άρθρο  36 (2) της συνθήκης  για την Ευρωπαϊκή  Ένωση . 
9 Για παράδειγ µα, η «κλοπή  πιστωτικής  κάρτας », στην  οποία  αναφέρεται  το άρθρο  2 (α) της απόφασης -
πλαίσιο  του Συµβουλίου  της 28ης Μαΐου  2001 για την καταπολέ µηση της απάτης  και της 
 
EL 6   EL κυρώσεις  µπορούν  επίσης  να υπαχθούν  στους  γενικούς  κανόνες  οι οποίοι  διέπουν  τον τοµέα 
αυτό . 
Κατά  συνέπεια , παρότι  η αξιολόγηση  µπορεί  και θα πρέπει  να αναφέρεται  σε κάθε  άρθρο , 
αυτά  δεν µπορούν  να προβλεφθούν  χωριστά . Μερική  ή ανύπαρκτη  εφαρ µογή ενός άρθρου  ή 
µέρους  ενός άρθρου  θα έχει επιπτώσεις  στις σχετικές  διατάξεις  που προβλεπό µενες χωριστά  
θα µπορούσαν  να δίνουν  την εντύπωση  ότι συµφωνούν  προς  τις απαιτήσεις  της απόφασης -
πλαίσιο , πράγ µα που θα επηρεάζει  το σύστη µα ως σύνολο . Πάντως , εφόσον  εξακολουθούν  να 
υπάρχουν  αποκλίσεις , η εκτίµηση θα πρέπει  να λαµβάνει  υπόψη , εφόσον  είναι  αναγκαίο , το 
γενικό  νοµικό πλαίσιο  των κρατών  µελών  στον  τοµέα του ποινικού  δικαίου . 
3. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ  
Πολύ  λίγα κράτη  µέλη διαβίβασαν  έγκαιρα  στην  Επιτροπή  όλα τα σχετικά  κείµενα των 
διατάξεων  εφαρ µογής. Η αξιολόγηση  των πραγ µατικών  περιστατικών  και τα επακόλουθα  
συµπεράσ µατα ορισµένες φορές  βασίζονται  σε ελλιπείς  πληροφορίες . ∆εν υποβλήθηκαν  στην  
Επιτροπή  καθόλου  στοιχεία  από το Λουξε µβούργο  και τις Κάτω  Χώρες , ούτε επίσης  
συγκεκρι µένες πληροφορίες  από την Ελλάδα . Κατόπιν  αυτών , η κατάσταση  σχετικά  µε την 
ενσω µάτωση  ειδικών  διατάξεων  στα δώδεκα  λοιπά  κράτη  µέλη έχει ως εξής: 
Άρθρο  1: Οκτώ  κράτη  µέλη χαρακτήρισαν  ειδικά  τα εγκλή µατα τροµοκρατίας  ως ειδική  
κατηγορία  εγκλη µάτων , παρότι  υπάρχουν  διαφορές  ως προς  την έκταση  και τη µέθοδο  
εφαρ µογής, ενώ η Ιρλανδία  έχει ξεκινήσει  την τροποποίηση  της νοµοθεσίας  της προς  την 
κατεύθυνση  αυτή . Η Ιταλία  και το Ηνωµένο Βασίλειο  προβλέπουν  µόνον  περιορισ µένο 
αριθµό ειδικών  εγκλη µάτων  τροµοκρατίας  και χαρακτηρίζουν  τα κοινά  εγκλή µατα µε 
πρόθεση  τροµοκρατίας  είτε ως επιβαρυντικές  περιστάσεις  (στην  Ιταλία ) είτε εφαρ µόζοντας  
ένα γενικό  ορισµό της τροµοκρατίας  (Ηνωµένο Βασίλειο ). Φαίνεται  ότι η Γερµανία δεν έχει 
ενσω µατώσει  τη διάταξη  αυτή  όπως  απαιτείται . 
Άρθρο  2: Τα περισσότερα  κράτη  µέλη διαθέτουν  ήδη ή θα αποκτήσουν  νοµοθεσία  που θα 
ποινικοποιεί  χωριστά  τροµοκρατικές  ενέργειες  οι οποίες  διαπράττονται  από τροµοκρατικές  
οµάδες. Στη Σουηδία  και τη ∆ανία  (εκτός  από ορισµένες πράξεις  συµµετοχής ) οι 
τροµοκρατικές  οµάδες και η διεύθυνση  των οµάδων  ή η συµµετοχή  στις δραστηριότητές  τους 
δεν έχουν  ειδικά  ποινικοποιηθεί , παρότι  σε ορισµένες περιπτώσεις  όσοι διαπράττουν  τέτοιου  
είδους  ενέργειες  µπορούν  να τιµωρηθούν  ως αυτουργοί  ή συνεργοί  στο εν λόγω  έγκλη µα 
τροµοκρατίας . 
Άρθρο  3: Μόνον  τέσσερα  κράτη  µέλη φαίνεται  να έχουν  νοµοθεσία  που ανταποκρίνεται  
πλήρως  στις υποχρεώσεις  τους βάσει  του παρόντος  άρθρου . Η Ιρλανδία  θα είναι  σε θέση  να 
συµµορφωθεί  αφότου  αρχίσει  να ισχύει  η νέα της νοµοθεσία . Τα υπόλοιπα  κράτη  µέλη τα 
οποία  υπέβαλαν  πληροφορίες  στην  Επιτροπή  θα είναι  σε θέση  να συµµορφωθούν  µόνον  εν 
µέρει προς  τη διάταξη  αυτή . 
Άρθρο  4: Παρότι  ορισµένα µόνον  κράτη  µέλη έχουν  ειδικές  διατάξεις  στον  τοµέα αυτό , 
φαίνεται  ότι µε την εφαρ µογή γενικών  κανόνων  σχετικά  µε τη συνέργεια  και την απόπειρα  θα 
είναι  σε θέση  να συµµορφωθούν  σιωπηρά  προς  το εν λόγω  άρθρο , αρκεί  τα προηγού µενα 
άρθρα  να εφαρ µοστούν  πλήρως . 
                                                                                                                                                         
πλαστογραφίας  όσον  αφορά  τα µέσα πληρω µής πλην  των µετρητών . Θα µπορούσε  να καλύπτεται  από 
τη γενική  διάταξη  περί κλοπής  του ποινικού  κώδικα . 
 
EL 7   EL Άρθρο  5: Παρότι  µόνο δύο κράτη  µέλη αναφέρθηκαν  ρητά  σε αυτό  στις πληροφορίες  τις 
οποίες  υπέβαλαν  στην  Επιτροπή , φαίνεται  ότι όλα θα είναι  σε θέση  να συµµορφωθούν  προς  
τις διατάξεις  της παραγράφου  1. Οκτώ  κράτη  µέλη έχουν  ήδη επιτύχει  ή θα επιτύχουν  να 
συµµορφωθούν  προς  την υποχρέωση  που επιβάλλεται  στην  παράγραφο  2. Για τη Γερµανία, 
την Ισπανία , την Ιρλανδία  και το Ηνωµένο Βασίλειο  δεν µπορεί  να συναχθεί  ότι θα 
προβλεφθούν  αυστηρότερες  ποινές  για όλα τα σχετικά  εγκλή µατα. Όσον  αφορά  την 
παράγραφο  3, σχετικά  µε τη διεύθυνση  τροµοκρατικής  οµάδας , επτά κράτη  µέλη προβλέπουν  
τις απαιτού µενες κυρώσεις  και τρία επιπλέον , για τα οποία  η ενέργεια  αυτή  δεν 
ποινικοποιείται  ειδικά , θα µπορούν  επίσης  να συµµορφωθούν  εν µέρει προς  τη διάταξη  αυτή . 
Η Ισπανία  συµµορφούται  προς  τη διάταξη  αυτή  µόνον  όσον  αφορά  τη διεύθυνση  µιας 
τροµοκρατικής  οµάδας  που απλώς  απειλεί  µε τη διάπραξη  εγκλη µάτων  τροµοκρατίας . Όσον  
αφορά  τη συµµετοχή  σε δραστηριότητες  τροµοκρατικής  οµάδας , οκτώ  κράτη  µέλη 
συµµορφώνονται  πλήρως  προς  τους απαιτού µενους  όρους  και µπορεί  επίσης  να θεωρηθεί  ότι 
τέσσερα  ακόµη κράτη  µέλη συµµορφώνονται  εν µέρει προς  αυτούς . 
Άρθρο  6: Η εθνική  νοµοθεσία  σε έξι κράτη  µέλη προβλέπει  ειδικά  τις ιδιαίτερες  περιστάσεις  
που θεσπίζονται  στο εν λόγω  άρθρο , ενώ τα υπόλοιπα  δεν αναφέρονται  σε ειδικά  µέτρα για 
την εφαρ µογή της προαιρετικής  αυτής  διάταξης . 
Άρθρο  7: Οκτώ  κράτη  µέλη διαθέτουν  ή θα αποκτήσουν , µετά την ολοκλήρωση  της 
νοµοθετικής  διαδικασίας , νοµοθεσία  που θα διασφαλίζει  ότι τα νοµικά πρόσωπα  θα µπορούν  
να υπέχουν  ευθύνη  για τα εγκλή µατα τροµοκρατίας . Πάντως , από τα κράτη  αυτά  µόνον  
τέσσερα  παρείχαν  επαρκείς  πληροφορίες  για να αποδείξουν  ότι θα είναι  σε θέση  να 
συµµορφωθούν  µε το άρθρο  7 παράγραφος  2. Η Ισπανία , η Αυστρία , η Σουηδία  και το 
Ηνωµένο Βασίλειο  δεν παρείχαν  επαρκείς  πληροφορίες  που να επιτρέπουν  να θεωρηθεί  ότι 
το άρθρο  αυτό  έχει πλήρως  εφαρ µοστεί .  
Άρθρο  8: Επτά  κράτη  µέλη προβλέπουν  ή θα προβλέψουν  ποινικής  ή µη ποινικής  φύσεως  
χρηµατικές  ποινές  για τα νοµικά πρόσωπα . Τα περισσότερα  από αυτά  εφαρ µόζουν  όλες ή 
ορισµένες από τις προαιρετικές  κυρώσεις  που αναφέρονται  στη διάταξη  αυτή . 
Άρθρο  9: Είναι  πιθανό  ότι όλα τα κράτη  µέλη θα είναι  σε θέση  να συµµορφωθούν  µε το 
άρθρο  αυτό  όσον  αφορά  την εφαρ µογή της αρχής  της δικαιοδοσίας  που προβλέπεται  στο 
άρθρο  9 παράγραφος  1 στοιχείο  α), παράγραφος  1 στοιχείο  β), και παράγραφος  4. Όσον  
αφορά  την εξωεδαφική  δικαιοδοσία , τα περισσότερα  κράτη  µέλη έχουν  θεσπίσει  ή πρόκειται  
να θεσπίσουν  κανόνες  οι οποίοι  καλύπτουν , σε διάφορους  βαθµούς, την αρχή  της 
προσωπικότητας  του δράστη , όπως  προβλέπεται  στο άρθρο  9, παράγραφος  1 στοιχεία  γ) και 
ε). Το άρθρο  9 παράγραφος  1 στοιχείο  δ) ενσω µατώθηκε  ρητά  µόνο στην  Αυστρία  και θα 
ενσω µατωθεί  στην  Ιρλανδία , παρότι  φαίνεται  ότι η Ιταλία , η Πορτογαλία  και η Φινλανδία  
επίσης  θα συµµορφωθούν  προς  τη διάταξη  αυτή . Οκτώ  κράτη  µέλη έχουν  θεσπίσει  ή θα 
θεσπίσουν  νοµοθεσία  για τη συµµόρφωσή  τους προς  το άρθρο  9 παράγραφος  3 και άλλα  τρία 
θα είναι  σε θέση  να συµµορφωθούν  εν µέρει προς  τη διάταξη  αυτή . Τέλος , ενώ η Ιρλανδία  θα 
ενσω µατώσει  εν µέρει το άρθρο  9 παράγραφος  2, κανένα  από τα κράτη  µέλη δεν φαίνεται  να 
έχει ενσω µατώσει  στην  εθνική  του νοµοθεσία  τα κριτήρια  για την επίλυση  των διαφορών  
δικαιοδοσίας  τα οποία  αναφέρονται  στη διάταξη  αυτή . 
 
EL 8   EL Άρθρο  10: Μόνον  η Αυστρία  υπέβαλε  επαρκείς  πληροφορίες  για να αποδείξει  τη 
συµµόρφωση  προς  το άρθρο  10 παράγραφος  1, παρότι  φαίνεται  ότι τα εγκλή µατα 
τροµοκρατίας  σε όλα τα κράτη  µέλη θεωρούνται  ως εγκλή µατα που διώκονται  
αυτεπαγγέλτως  όσον  αφορά  την ανάκριση  και τη δίωξη . Οκτώ  κράτη  µέλη παρείχαν  
πληροφορίες  σχετικά  µε πρόσθετα  µέτρα για αρωγή  προς  την οικογένεια  των θυµάτων  
εγκλη µάτων  τροµοκρατίας , στην  οποία  αναφέρεται  το άρθρο  10 παράγραφος  2. 
Άρθρο  12: Η Επιτροπή  δεν διαθέτει  ειδικές  πληροφορίες  για την ενσω µάτωση  στο 
Γιβραλτάρ . 
Εν όψει των παραπάνω  στοιχείων , η Επιτροπή  καλεί  τα κράτη  µέλη που δεν το έκαναν  ακόµη 
να διασφαλίσουν  µια γρήγορη  και πλήρη  ενσω µάτωση  της απόφασης -πλαίσιο  στην  εθνική  
τους νοµοθεσία  και να την ενηµερώσουν  αµέσως  για τα µέτρα που έλαβαν  προς  ενίσχυση  των 
ισχυουσών  νοµοθετικών  ή διοικητικών  διατάξεων .