Κρατική ενίσχυση - Ισπανία

Eνίσχυση C 33/2002 (ex N 731/01) - Παράταση της τριετούς προθεσμίας παράδοσης σχετικά με δεξαμενόπλοια μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG)

Πρόσκληση για υποβολή παρατηρήσεων σύμφωνα με το άρθρο 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

(2002/C 238/02)

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

Με επιστολή της 24ης Απριλίου 2002 που αναδημοσιεύεται στην αυθεντική γλώσσα του κειμένου της επιστολής στις σελίδες που ακολουθούν την παρούσα περίληψη, η Επιτροπή κοινοποίησε στην Ισπανία την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 88 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την προαναφερθείσα ενίσχυση.

Τα ενδιαφερόμενα μέρη μπορούν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους επί των ενισχύσεων για τις οποίες η Επιτροπή κινεί τη διαδικασία σε ένα μήνα από την ημερομηνία δημοσίευσης της παρούσας περίληψης και της επιστολής που ακολουθεί, στην ακόλουθη διεύθυνση: European Commission Directorate-General for Greffe

State Aid Registry

B - 1049 Bruxelles Φαξ (32-2) 296 12 42.

Οι παρατηρήσεις αυτές θα κοινοποιηθούν στην Ισπανία. Το απόρρητο της ταυτότητας του ενδιαφερόμενου μέρους που υποβάλει τις παρατηρήσεις μπορεί να ζητηθεί γραπτώς, με μνεία των σχετικών λόγων.

ΚΕIΜΕΝΟ ΤΗΣ ΠΕΡIΛΗΨΗΣ

Στις 6 Νοεμβρίου 2001, η Ισπανία κοινοποίησε στην Επιτροπή το αίτημά της για παρέκκλιση από το όριο παράδοσης όσον αφορά δεξαμενόπλοια μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου που ναυπηγούνται από την IZAR, λόγω της τεχνικής περιπλοκότητας των σκαφών. Το αίτημα αφορά τα τρία τελευταία σκάφη από μια σειρά πέντε παρομοίων σκαφών μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου τα οποία ναυπηγούνται σε δύο ναυπηγεία που ανήκουν στην IZAR. Ορισμένα από τα εν λόγω σκάφη, αλλά όχι όλα, ναυπηγούνται για τον ίδιο πλοιοκτήτη.

Η κοινοποίηση των ισπανικών αρχών αφορά τα σκάφη 3-5 στον κατωτέρω πίνακα. Τα σκάφη 1 και 2 έχουν περιληφθεί στον πίνακα για λόγους σύγκρισης:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

S = Ναυπηγείο Sestao, PR = Ναυπηγείο Puerto Real.

Η Ισπανία αναφέρεται επίσης στη δήλωση της Επιτροπής στα πρακτικά του Συμβουλίου, το 1990, στην οποία η Επιτροπή διευκρινίζει ότι όταν πρότεινε τη δυνατότητα παράτασης της προθεσμίας των τριών ετών για τεχνικούς λόγους είχε κυρίως κατά νου τη ναυπήγηση δεξαμενόπλοιων μεταφοράς υγροποιημένου φυσικού αερίου (LNG) και μεγάλων κρουαζιερόπλοιων. Η Ισπανία ισχυρίζεται επιπλέον ότι τα εν λόγω σκάφη είναι τουλάχιστον εξίσου περίπλοκα με τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς προϊόντων για τα οποία η Επιτροπή ενέκρινε παράταση το 1993.

Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η IZAR είναι εταιρεία ναυπήγησης θαλασσοπλοούντων πλοίων και συνεπώς η ενίσχυση που της παρέχεται κρίνεται σύμφωνα με τον κανονισμό για τη ναυπηγική βιομηχανία. Σύμφωνα με το άρθρο 3 παράγραφος 1 του εν λόγω κανονισμού, έχει επιτραπεί ως τις 31 Δεκεμβρίου 2000 ένα ανώτατο όριο 9 % για ενισχύσεις στην παραγωγή για τις συμβάσεις με αντικείμενο τη ναυπήγηση πλοίων. Το ανώτατο όριο που είναι εφαρμοστέο για δεδομένη σύμβαση είναι το ισχύον κατά την ημερομηνία υπογραφής της οριστικής σύμβασης.

Εντούτοις, αυτό δεν ισχύει στην περίπτωση των πλοίων που έχουν παραδοθεί μετά την πάροδο τριών ετών από την ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το ανώτατο όριο που είναι εφαρμοστέο είναι αυτό το οποίο ίσχυε τρία έτη πριν από την ημερομηνία παραδόσεως του πλοίου. Κατά συνέπεια, η τελευταία ημερομηνία για την παράδοση σκάφους που είναι ακόμα επιλέξιμο για ενίσχυση είναι η 31 Δεκεμβρίου 2003.

Το άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού για τη ναυπηγική βιομηχανία προβλέπει ωστόσο ότι η Επιτροπή δύναται να δεχθεί την παράταση της τριετούς προθεσμίας παραδόσεως όταν αυτό κρίνεται δικαιολογημένο λόγω της τεχνικής περιπλοκότητας του συγκεκριμένου ναυπηγικού εγχειρήματος ή λόγω καθυστερήσεων συνεπεία απρόβλεπτης και σοβαρής διατάραξης του προγράμματος εργασιών του ναυπηγείου για την οποία δεν μπορεί να θεωρηθεί υπεύθυνο, συνεπεία εξαιρετικών περιστάσεων, μη δυναμένων να προβλεφθούν από την οικεία επιχείρηση και οφειλομένων σε εξωγενείς παράγοντες. Επισημαίνεται ότι η Ισπανία βασίζει το αίτημά της για παράταση της προθεσμίας παράδοσης στην τεχνική περιπλοκότητα.

Η Επιτροπή διευκρινίζει ότι το Πρωτοδικείο έχει ερμηνεύσει αντίστοιχη διάταξη της οδηγίας 90/684/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1990, σχετικά με τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες(1), στην απόφασή του της 16ης Μαρτίου 2001(2). Το εν λόγω δικαστήριο δήλωσε ότι πρέπει να δίδεται περιοριστική ερμηνεία στη διάταξη αυτή η οποία θεσπίζει καθεστώς που αποτελεί παρέκκλιση από τις αρχές που προβλέπονται στην πρώτη υποπαράγραφο της ίδιας διάταξης. Ο λόγος είναι ότι καθίσταται δυνατή η απόκλιση από την αρχή της μείωσης του ύψους της ενίσχυσης στις περιπτώσεις που τα πλοία δεν έχουν ναυπηγηθεί εντός της τριετούς προθεσμίας. Η Επιτροπή χρειάζεται συνεπώς να εφαρμόσει περιοριστική ερμηνεία όταν διερευνά εάν αιτιολογείται η παράταση της τριετούς προθεσμίας.

Η Επιτροπή, σε μια περίπτωση το 1993, έλαβε απόφαση(3) υπέρ της παράτασης της τριετούς προθεσμίας παράδοσης με βάση την τεχνική περιπλοκότητα. Δυνάμει της απόφασης αυτής χορηγήθηκε παράταση για τρία πλοία. Ωστόσο, η Επιτροπή οφείλει να αξιολογεί την τεχνική περιπλοκότητα των πλοίων κατά περίπτωση. Συνεπώς κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται χωριστά. Τα τεχνικά στοιχεία της απόφασης του 1993 δεν έχουν συνεπώς άμεση σχέση με την παρούσα υπόθεση. Επιπλέον, η προαναφερόμενη απόφαση του δικαστηρίου που ζητεί από την Επιτροπή να εφαρμόζει περιοριστική ερμηνεία της διάταξης για την εξαίρεση αποτελεί νέο στοιχείο που προέκυψε μετά το 1993.

Σε σχέση με την αναφορά της Ισπανίας στη δήλωση της Επιτροπής του 1990 επισημαίνεται ότι η κατάσταση έχει μεταβληθεί σημαντικά από το 1990 όσον αφορά το συνήθη χρόνο παράδοσης των σκαφών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις εμπειρογνωμόνων και την εμπειρία από άλλα ναυπηγεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Κορέας, προκύπτει ότι ο συνήθης χρόνος παράδοσης για δεξαμενόπλοια LNG, από τη στιγμή της υπογραφής της σύμβασης, έχει μειωθεί από περίπου 60 μήνες το 1990, σε περίπου 36 μήνες σήμερα.

Διαπιστώνεται περαιτέρω ότι ο καθαρός χρόνος παραγωγής για ένα δεξαμενόπλοιο LNG ανέρχεται κανονικά σε περίπου 30 μήνες. Παρόλο που έχει διατυπωθεί το επιχείρημα ότι για τα δεξαμενόπλοια LNG τύπου μεμβράνης που ναυπηγούνται στη συγκεκριμένη περίπτωση χρειάζεται περισσότερος χρόνος κατασκευής απ' ό,τι για τα σκάφη σφαιρικού τύπου, η διαφορά αυτή δεν είναι σημαντική. Τα αριθμητικά στοιχεία που παρατίθενται ανωτέρω προέκυψαν από συνδυασμό των δύο τύπων.

Το γεγονός ότι είναι δυνατή η παράδοση σκαφών LNG εντός 36 μηνών από την υπογραφή της σύμβασης γεννά εύλογες αμφιβολίες σχετικά με το εάν πρέπει να εγκριθεί παράταση της τριετούς προθεσμίας παράδοσης λόγω τεχνικής περιπλοκότητας για τα εν λόγω πλοία.

Όσον αφορά τις επιμέρους προθεσμίες των τριών συγκεκριμένων πλοίων η Επιτροπή επισημαίνει ότι ο προγραμματισμένος χρόνος από την υπογραφή της σύμβασης μέχρι την παράδοση είναι σημαντικά μεγαλύτερος από το συνήθη χρόνο ναυπήγησης των 30 μηνών και μεγαλύτερος από τους 36 μήνες που προβλέπει ο κανονισμός για τη ναυπηγική βιομηχανία, κυμαινόμενος από 42 έως 48 μήνες.

Επισημαίνεται εξάλλου ότι οι παρατάσεις που χρειάζονται για τα τρία πλοία είναι αντίστοιχα, 6,5 μήνες, 6 μήνες και 12 μήνες. Διευκρινίζεται ότι το πλοίο με προγραμματισμένη παράδοση για τις 15 Φεβρουαρίου 2004, δεν χρειάζεται παράταση κατά 1,5 μήνα της προθεσμίας παράδοσης αλλά παράταση 6,5 μηνών, δεδομένου ότι η σύμβαση υπεγράφη τον Ιούλιο του 2000.

Το γεγονός ότι το χρονικό διάστημα από την υπογραφή της σύμβασης μέχρι την παράδοση είναι σημαντικά μεγαλύτερο από αυτό που θεωρείται αναγκαίο αυξάνει τις αμφιβολίες της Επιτροπής όσον αφορά την έγκριση της παράτασης της τριετούς προθεσμίας παράδοσης προκειμένου τα πλοία να είναι επιλέξιμα για ενίσχυση. Η Επιτροπή επισημαίνει επίσης ότι η IZAR, υπογράφοντας τα εντάλματα που προέβλεπαν παράδοση το 2004, γνώριζε ότι κατά κανόνα τα εν λόγω πλοία δεν ήταν επιλέξιμα για ενισχύσεις στην παραγωγή.

Για τους λόγους αυτούς, η Επιτροπή διατηρεί αμφιβολίες σχετικά με το εάν η παράταση της τριετούς προθεσμίας παράδοσης για τα δεξαμενόπλοια LNG που ναυπηγούνται στην IZAR μπορεί να θεωρηθεί συμβατή με το άρθρο 3 του κανονισμού για τη ναυπηγική βιομηχανία και κατ' επέκταση με τη συνθήκη.

Τέλος, η Επιτροπή επισημαίνει ότι, μετά την αρνητική απόφαση της Επιτροπής όσον αφορά την ενίσχυση υπό μορφή ειδικών εκπτώσεων φόρου προς κρατικά ναυπηγεία(4) της Ισπανίας, τα εν λόγω ναυπηγεία δεν επέστρεψαν την ενίσχυση. Στην περίπτωση που η Επιτροπή, στην τελική της απόφαση για την εν λόγω υπόθεση, συγκεντρώσει στοιχεία βάσει των οποίων εγκρίνει την παράταση της τριετούς προθεσμίας για οποιοδήποτε από τα τρία αυτά σκάφη LNG, θα πρέπει επιπλέον να εκτιμήσει εάν πρέπει να ληφθεί υπόψη η απόφαση Deggendorf (C-355/95, 15.5.1997), σε περίπτωση που δεν έχει ακόμη αναληφθεί η προαναφερόμενη ενίσχυση.

ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ

"Por la presente, la Comisión tiene el honor de comunicar a España que, tras haber examinado la información facilitada por sus autoridades sobre la ayuda arriba indicada, ha decidido incoar el procedimiento previsto en el apartado 2 del artículo 88 del Tratado CE con relación a la solicitud de prórroga del plazo de tres años fijado para la entrega de tres buques gaseros contratados por IZAR.

1. Procedimiento

1. El 6 de noviembre de 2001, España notificó a la Comisión su solicitud de prórroga del plazo de entrega de cuatro buques del tipo metanero contratados por el grupo español de construcción naval IZAR. El asunto se registró como un asunto normal de ayuda estatal. Por carta de 4 de diciembre de 2001, registrada el 7 de diciembre de 2001, España facilitó más información sobre el asunto. La Comisión solicitó información adicional por carta de 13 de diciembre de 2001. España respondió por carta de 20 de diciembre de 2001, registrada el 3 de enero de 2002. La Comisión solicitó más información mediante carta de 13 de febrero de 2002. España contestó por carta de 6 de marzo, registrada en la Comisión el 7 de marzo de 2002. El plazo máximo de que dispone la Comisión para tomar una decisión al respecto vence el 8 de mayo de 2002.

2. Descripción de la ayuda

2. El apartado 2 del artículo 3 del Reglamento (CE) n° 1540/98 del Consejo(5) (en lo sucesivo 'el Reglamento de construcción naval') establece que a los contratos de construcción naval se les debe aplicar el límite máximo de ayuda de funcionamiento vigente en la fecha de la firma del contrato definitivo. Sin embargo, en el caso de los buques entregados más de 3 años después de la fecha de celebración del contrato definitivo el límite máximo aplicable al contrato es el que se encontraba en vigor 3 años antes de la fecha de entrega del buque.

3. Según el mismo artículo, para los buques contratados antes del 1 de enero de 2001 está permitida una ayuda de funcionamiento de hasta el 9 %. Los buques contratados con posterioridad a esa fecha no pueden recibir ayudas de funcionamiento. Por lo tanto, sin una prórroga del plazo de entrega de 3 años, no es posible conceder una ayuda de funcionamiento para los buques entregados después del 31 de diciembre de 2003, aun cuando el contrato fuera firmado antes del fin del año 2000.

4. España solicita una prórroga del plazo de entrega de 3 años relacionado con la concesión de ayuda de funcionamiento, previsto en el Reglamento (CE) n° 1540/98, para los tres últimos buques de una serie de cinco buques metaneros similares que han de construirse en dos astilleros pertenecientes a IZAR. (Inicialmente la solicitud sólo se refería a un buque adicional, pero en su carta de 6 de marzo de 2002 España comunicó que se había anulado un pedido y que la solicitud pasaba a tener por objeto tres navíos).

5. IZAR es propiedad de la sociedad holding estatal española SEPI y es un grupo de construcción naval integrado por seis astilleros civiles y tres militares. La razón alegada para solicitar la prórroga es la complejidad técnica de los buques.

6. Está previsto que los primeros dos buques de la serie de cinco se entreguen antes de finales de 2003 y los demás en 2004. Estos buques se construyen en dos astilleros distintos de IZAR: Sestao en Bilbao y Puerto Real en Cádiz para dos armadores diferentes.

7. Los buques están destinados a dos importantes proyectos gasistas de las empresas energéticas españolas Repsol y Unión Fenosa. Ambas empresas cotizan en la bolsa española.

8. La notificación española se refiere a los buques 3 a 5 del cuadro de previsiones que se reproduce a continuación. Los buques 1 y 2 se han incluido a efectos comparativos:

>ΘΕΣΗ ΠΙΝΑΚΑ>

S = astilleros de Sestao; PR = astilleros de Puerto Real.

9. España ha mencionado una declaración de la Comisión de 1990(6) en que la Comisión afirmaba que, al proponer que fuese posible una prolongación del plazo de tres años por razones de complejidad técnica, tenía en cuenta particularmente la construcción de metaneros y cruceros de dimensiones muy grandes. España aduce, asimismo, que estos buques son al menos tan complicados de construir como los buques tanque para los que la Comisión concedió una prórroga(7) en 1993. También sostiene que el plazo de construcción no es superior al de otros grandes astilleros que construyen o han construido metaneros.

3. Evaluación

10. Según el apartado 1 del artículo 87 del Tratado CE, son incompatibles con el mercado común, en la medida en que afecten al comercio entre Estados miembros, las ayudas otorgadas por los Estados miembros o mediante fondos estatales, bajo cualquier forma, que falseen o amenacen falsear la competencia, favoreciendo a determinadas empresas o producciones. De conformidad con la jurisprudencia reiterada del Tribunal de Justicia, se cumple el criterio de que el comercio se vea afectado cuando la empresa beneficiaria lleva a cabo una actividad económica objeto de comercio entre Estados miembros.

11. La Comisión observa que la cuestión de la prórroga del plazo de entrega es decisiva para determinar si los contratos en cuestión pueden beneficiarse de ayuda de funcionamiento ligada a los contratos con arreglo al artículo 3 del Reglamento de construcción naval. La ayuda de funcionamiento en cuestión implica la financiación con fondos estatales de parte de los costes que los astilleros normalmente tendrían que sufragar para construir un buque. Además, la construcción naval es una actividad económica que es objeto de comercio entre Estados miembros. Por lo tanto, la ayuda entra dentro del ámbito de aplicación del apartado 1 del artículo 87 del Tratado CE.

12. Con arreglo a la letra e) del apartado 3 del artículo 87 del Tratado CE, pueden considerarse compatibles con el mercado común las categorías de ayuda que determine el Consejo por decisión, tomada por mayoría cualificada, a propuesta de la Comisión. La Comisión observa que en virtud de esta disposición del Tratado, el 29 de junio de 1998, el Consejo adoptó el Reglamento de construcción naval.

13. La Comisión observa, asimismo, que, conforme al Reglamento de construcción naval, el término 'construcción naval' significa la construcción de buques mercantes autopropulsados de alta mar. IZAR construye este tipo de buques, por lo que es una empresa sujeta al Reglamento.

14. El apartado 1 del artículo 3 del Reglamento de construcción naval dispone que hasta el 31 de diciembre de 2000 están permitidas las ayudas de funcionamiento ligadas a los contratos para la construcción de buques que no superen un límite máximo del 9 %. El límite máximo de ayuda aplicable a un contrato es el que se encuentre en vigor en la fecha de la firma del contrato definitivo. No obstante, este límite no se aplica a los buques entregados más de tres años después de la fecha de celebración del contrato definitivo. En tales casos, el límite máximo aplicable al contrato es el que se encontraba en vigor tres años antes de la fecha de entrega del buque. Por lo tanto, si la fecha de entrega de un buque es posterior al 31 de diciembre de 2003, no es posible conceder ayuda de funcionamiento.

15. No obstante, el segundo párrafo del apartado 2 del artículo 3 del Reglamento de construcción naval dispone que la Comisión puede prorrogar este plazo de entrega de 3 años cuando lo justifiquen la complejidad técnica del proyecto de construcción naval de que se trate o los retrasos originados por perturbaciones inesperadas, considerables y justificables que afecten al programa de trabajo de un astillero, motivadas por circunstancias excepcionales imprevisibles y ajenas a la empresa. España funda su solicitud de prórroga del plazo de entrega en la complejidad técnica del proyecto de construcción naval.

16. La Comisión observa que el Tribunal de Primera Instancia interpretó una disposición equivalente de la Directiva 90/684/CEE del Consejo, de 21 de diciembre de 1990, sobre ayudas a la construcción naval(8) en su sentencia de 16 de marzo de 2000(9). El Tribunal declaró que esta disposición, que establece un régimen de excepción en relación con los principios enunciados en su primer párrafo, debe interpretarse restrictivamente, por cuanto que permite eludir el principio de reducción del nivel de ayuda cuando los buques no sean construidos en un plazo de 3 años. Así pues, la Comisión tiene que hacer una interpretación restrictiva a la hora de decidir si una prórroga del plazo de 3 años está justificada.

17. La Comisión ya adoptó en una ocasión, en 1993, una decisión(10) de prórroga del plazo de entrega de 3 años aplicando el criterio de complejidad técnica. Esta decisión concedió una prórroga para tres buques. Ahora bien, la Comisión tiene que evaluar la complejidad técnica de los buques caso por caso. Ha de examinar cada caso teniendo en cuenta sus características, por lo que los elementos técnicos de la decisión de 1993 no son directamente pertinentes en este caso. Además, la sentencia antes mencionada del Tribunal, que obliga a la Comisión a hacer una interpretación restrictiva de la disposición de excepción, constituye un elemento nuevo que no existía en 1993.

18. La Comisión observa que hay dos aspectos de especial importancia en este caso. Uno es el plazo de construcción de los buques y el otro es el tiempo que transcurre entre la firma del contrato y la entrega.

19. En lo que respecta a la alusión hecha por España a la declaración de la Comisión de 1990, es de señalar que la situación ha cambiado considerablemente desde entonces en lo que respecta a los plazos normales de entrega de buques. Según los expertos y la experiencia de otros astilleros comunitarios y coreanos, en el caso de los metaneros el plazo normal de entrega tras la firma del contrato se ha reducido de los 60 meses aproximadamente de principios de los años noventa a los alrededor de 36 meses actuales.

20. Además, en sí la construcción de un metanero normalmente sólo dura alrededor de 30 meses. Aunque se ha aducido que se tarda más en construir buques metaneros con tanques de membrana, como los que hay que construir en este caso, que los buques de tipo esférico, la diferencia no es considerable. Las cifras indicadas anteriormente tienen en cuenta ambos tipos.

21. El hecho de que sea posible entregar metaneros en un plazo de 36 meses a partir de la firma del contrato induce a dudar que estos buques puedan beneficiarse de una prórroga del plazo de 3 años en razón de su complejidad técnica.

22. En cuanto a las fechas concretas de los tres buques considerados, la Comisión constata que está previsto que entre el contrato y la entrega transcurra un plazo considerablemente más largo que 36 meses: de 42 a 48 meses.

23. También cabe señalar que las prórrogas necesarias para los tres buques son de 6 meses y medio, 6 meses y 12 meses respectivamente. Nótese, especialmente, que en el caso del buque cuya entrega está prevista para el 15 de febrero de 2004, la prórroga del plazo de entrega no ha de ser de 1 mes y medio, sino de 6 meses y medio, ya que el contrato se firmó a finales de julio de 2000.

24. El hecho de que el plazo previsto entre el contrato y la entrega sea considerablemente más largo que el que se considera necesario aumenta las dudas de la Comisión de que pueda concederse a los buques una prórroga del plazo de entrega de 3 años para que puedan beneficiarse de ayudas de funcionamiento. La Comisión también observa que, al firmar los pedidos con fecha de entrega en 2004, IZAR debía saber que, en principio, los buques no podrían beneficiarse de ayudas de funcionamiento.

25. Finalmente, la Comisión observa que, tras una decisión negativa de la Comisión sobre una ayuda en forma de crédito fiscal a los astilleros españoles públicos(11), los astilleros en cuestión no han devuelto la ayuda. En el supuesto de que la Comisión en su decisión final sobre este caso tuviese motivos para autorizar la prórroga del plazo de 3 años para alguno de los tres buques gaseros, además, tendría que evaluar la pertinencia de la sentencia Deggendorf(12) si todavía no se hubiera devuelto la ayuda previamente mencionada.

4. Conclusión

26. Habida cuenta de las consideraciones expuestas, la Comisión ha decidido iniciar el procedimiento del apartado 2 del artículo 88 del Tratado CE con relación a la solicitud de prórroga del plazo de entrega de 3 años, prevista en el Reglamento de construcción naval, para tres buques metaneros. La Comisión duda que la extensión sea compatible con el artículo 3 de dicho Reglamento y, por ende, con el mercado común.

27. La Comisión requiere a España para que, en un plazo de 1 mes a partir de la recepción de la presente, le facilite toda la información necesaria para evaluar la compatibilidad de la ayuda. Insta a sus autoridades para que transmitan inmediatamente una copia de la presente carta al beneficiario potencial de la ayuda.

28. La Comisión desea recordar a España el efecto suspensivo del apartado 3 del artículo 88 del Tratado CE y llama su atención sobre el artículo 14 del Reglamento (CE) n° 659/1999 del Consejo, que prevé que toda ayuda concedida ilegalmente podrá recuperarse de su beneficiario.".

(1) ΕΕ L 380 της 31.12.1990, σ. 27.

(2) T-72/98, Astilleros Zamacona SA κατά Επιτροπής, Συλλογή 2000, σ. ΙΙ-1683.

(3) Υπόθεση N 727/93 (ΕΕ C 175 της 28.6.1994, σ. 5).

(4) Απόφαση 2000/131/EΚ (ΕΕ L 37 της 12.2.2000, σ. 22).

(5) DO L 202 de 18.7.1998.

(6) Declaración recogida en las actas del Consejo de Industria de diciembre de 1990, referencia 10377/90.

(7) Asunto N 727-93 (DO C 175 de 28.6.1994, p. 5).

(8) DO L 380 de 31.12.1990, p. 27.

(9) Asunto T-72/98: Astilleros Zamacona SA contra Comisión (Recopilación 2000, p. II-1683).

(10) Asunto N 727/93 (DO C 175 de 28.6.1994, p. 5).

(11) Decisión 2000/131/CE (DO L 37 de 12.2.2000, p. 22).

(12) Asunto C-355/95 de 15 de mayo de 1997.