[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 23.10.2007

COM(2007) 647 τελικό

2005/0246 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ κατ’ εφαρμογή της δεύτερης υποπαραγράφου του άρθρου 251 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την

κοινή θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την έγκριση πρότασης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας)

2005/0246 (COD)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ κατ’ εφαρμογή της δεύτερης υποπαραγράφου του άρθρου 251 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ σχετικά με την

κοινή θέση του Συμβουλίου όσον αφορά την έγκριση πρότασης κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τη θέσπιση του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (εκσυγχρονισμένος τελωνειακός κώδικας)

1. ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Ημερομηνία διαβίβασης της πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο (έγγραφο COM(2005) 608 τελικό — 2005/0246COD): | 30 Νοεμβρίου 2005. |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής: | 5 Ιουλίου 2006 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση: | 12 Δεκεμβρίου 2006 |

Ημερομηνία υποβολής της τροποποιημένης πρότασης, προφορικώς, στην ομάδα εργασίας του Συμβουλίου για την τελωνειακή ένωση (νομοθεσία και πολιτική) | 11 Ιανουαρίου 2007 |

Ημερομηνία της πολιτικής συμφωνίας στο Συμβούλιο: | 25 Ιουνίου 2007 |

Ημερομηνία έγκρισης της κοινής θέσης με ειδική πλειοψηφία: | 15 Οκτωβρίου 2007 |

2. ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Η πρόταση αποσκοπεί στον εκσυγχρονισμό και στην απλούστευση της τελωνειακής νομοθεσίας και των διοικητικών διαδικασιών τόσο από την άποψη των τελωνειακών αρχών όσο και από την άποψη των επιχειρηματιών. Η προτεινόμενη αναπροσαρμογή των τελωνειακών καθεστώτων και διαδικασιών αποβλέπει επίσης στην προσαρμογή των τελωνειακών κανόνων σε κοινά πρότυπα διαλειτουργικών συστημάτων ΤΠ.

Η πρόταση πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της στρατηγικής για την ανάπτυξη και την απασχόληση καθώς και της «βελτίωσης της νομοθεσίας», στο βαθμό που θα απλουστεύσει τις ευρωπαϊκές κανονιστικές ρυθμίσεις με συνέπεια τη μείωση των επιχειρηματικών δαπανών στην Ευρώπη και την αύξηση της αποτελεσματικότητας, της διαφάνειας και της εμπιστοσύνης του κοινού. Η συγκεκριμένη πρόταση αποσκοπεί επίσης στην επίτευξη των στόχων της πρωτοβουλίας για την ηλεκτρονική δημόσια διοίκηση, παρέχοντας έτσι τη δυνατότητα στις επιχειρήσεις να επωφεληθούν πλήρως από τη σύγχρονη τεχνολογία και από την προκύπτουσα από αυτήν διευκόλυνση των συναλλαγών.

Η εν λόγω πρόταση έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία καθόσον διευρύνει περαιτέρω την ενιαία αγορά και συνιστά ένα περαιτέρω βήμα προς την εξάλειψη των φραγμών που εξακολουθούν να υφίστανται για ένα πλήρως ενοποιημένο τελωνειακό έδαφος. Ο ευαίσθητος χαρακτήρας της πρότασης οφείλεται στο ότι συνεπάγεται δύσκολες επιλογές και σε ορισμένες περιπτώσεις επίπονες μεταρρυθμίσεις (ιδίως για να καταστούν διαλειτουργικά τα ηλεκτρονικά συστήματα συμψηφισμού των κρατών μελών).

3. ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΕΠΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΘΕΣΕΩΣ

3.1 Γενικά

Η κοινή θέση, για την οποία επιτεύχθηκε πολιτική συμφωνία με ειδική πλειοψηφία στις 25 Ιουνίου 2007, ακολουθεί τις γενικές κατευθύνσεις της τροποποιημένης πρότασης της Επιτροπής. Οι τροποποιήσεις έγιναν προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερη σαφήνεια και να τεθούν οι βάσεις μιας περισσότερο ευέλικτης και κατάλληλης νομοθεσίας που θα επιτρέπει τη διατήρηση κατάλληλης ισορροπίας μεταξύ των τελωνειακών ελέγχων και της διευκόλυνσης του θεμιτού εμπορίου.

3.2 Εξέταση των τροπολογιών που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε πρώτη ανάγνωση

Το Συμβούλιο, στην κοινή του θέση, δεν συμφώνησε με όλες τις τροπολογίες που πρότεινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, αλλά 36 από τις 54 τροπολογίες που εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο έχουν ενσωματωθεί στην εν λόγω κοινή θέση, είτε πλήρως, είτε κατ΄αρχήν, δηλαδή με ορισμένες τροποποιήσεις για να υπάρχει συνοχή ή σαφήνεια, ή με μερική τροποποίηση.

Ο πίνακας στο παράρτημα παρουσιάζει την αντιστοιχία μεταξύ των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου επί των αιτιολογικών σκέψεων και διατάξεων της πρότασης της Επιτροπής και των αντιστοίχων αιτιολογικών σκέψεων και διατάξεων όπως έχουν τροποποιηθεί και αριθμηθεί εκ νέου στην κοινή θέση του Συμβουλίου.

Τροπολογίες που έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο και την Επιτροπή

Οι τροπολογίες που έγιναν πλήρως αποδεκτές από το Συμβούλιο είναι οι 1, 4, 6, 7, 8, 12, 17, 20, 21, 32, 33, 35, 38, 49, 52 και 56· οι τροπολογίες που έγιναν δεκτές κατ' αρχήν είναι οι 2, 3, 9, 10, 16, 18, 31, 36, 37, 39, 42 ως 48, και 50 .

Η τροπολογία 26 γίνεται δεκτή μόνο όσον αφορά την εφαρμογή απλουστευμένων διαδικασιών στα κοινοτικά εμπορεύματα κατά τις συναλλαγές με εδάφη ή μεταξύ εδαφών που αποτελούν μέρος του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας αλλά δεν περιλαμβάνονται στο εδαφικό πεδίο εφαρμογής της έκτης οδηγίας ΦΠΑ.

Όλες αυτές οι τροπολογίες είχαν προηγουμένως γίνει δεκτές από την Επιτροπή, εκτός των τροπολογιών 21 και 31 .

Όσον αφορά τις τροπολογίες 11 και 13 , το Συμβούλιο — ενώ συμφωνεί πλήρως με την αρχή της ευθυγράμμισης της πρότασης με τη νέα κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που προβλέπεται από το άρθρο 5α της απόφασης «επιτροπολογία» — κατέληξε σε διαφορετικά συμπεράσματα από εκείνα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου όσον αφορά ορισμένες διατάξεις εξουσιοδότησης και ολοκλήρωσε το αναληφθέν από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έργο ευθυγραμμίζοντας άλλες διατάξεις.

Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές ούτε από το Συμβούλιο ούτε από την Επιτροπή

Το Συμβούλιο δεν έκανε δεκτές τις ακόλουθες τροπολογίες με τις οποίες δεν συμφώνησε ούτε και η Επιτροπή:

Τροπολογία 5 , καθόσον οι αναφορές στην απόφαση που τροποποιεί την απόφαση «επιτροπολογία» πρέπει να αναγραφούν σε υποσημείωση και όχι στο κυρίως κείμενο.

Τροπολογία 14 , διότι κανένα από τα συστήματα διαπίστευσης των τελωνειακών αντιπροσώπων δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του τελωνειακού κώδικα.

Τροπολογία 22 , καθόσον η αλλαγή της διατύπωσης θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο την ικανότητα των τελωνείων να πραγματοποιούν δειγματοληπτικούς ελέγχους.

Τροπολογία 23 , διότι η διαγραφή της αναφοράς στο ωράριο λειτουργίας των τελωνείων θα υπέσκαπτε σε μεγάλο βαθμό τις προσπάθειες που καταβάλλονται με την πρόταση για τη διαμόρφωση της επιβολής των τελωνειακών δασμών ενώ η ενσωμάτωση της αναφοράς σε «κάθε άλλη πράξη που απαιτείται για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας» θα επέτρεπε να συνεχιστεί η επικρατούσα σε ορισμένα κράτη μέλη πρακτική της χρέωσης τέλους για την κατάρτιση ηλεκτρονικών διασαφήσεων.

Τροπολογία 25 , διότι θα υποχρέωνε τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν τη λειτουργία όλων των τελωνείων τους σε βάση 24 ωρών/7 ημερών η οποία μπορεί να είναι επιθυμητή αλλά δεν είναι ρεαλιστική επί του παρόντος.

Τροπολογία 26 (εν μέρει), διότι η εφαρμογή απλουστευμένων διαδικασιών σε εμπορεύματα που διακινούνται εντός του ιδίου κράτους μέλους ή μεταξύ ορισμένων κρατών μελών δεν θα διασφαλίσει την ενιαία εφαρμογή των διατάξεων ΦΠΑ εντός της ενιαίας αγοράς.

Τροπολογία 28 , διότι ισοδυναμεί με τη χρησιμοποίηση του τελωνειακού κώδικα για την πλαισίωση των οδηγιών διαπραγμάτευσης των κανόνων καταγωγής σε προτιμησιακές συμφωνίες, ενώ τούτο υπάγεται στις αρμοδιότητές του Συμβουλίου, με βάση το άρθρο 133 ΕΚ όπως και η εφαρμογή του άρθρου 187 ΕΚ.

Τροπολογία 29 , διότι το άρθρο έχει τροποποιηθεί από το Συμβούλιο, με αποτέλεσμα οι οφειλέτες να είναι αλληλεγγύως και εις ακέραιο υπόχρεοι για την οφειλή.

Τροπολογία 30 , διότι από την άποψη της σύνταξης των νομικών κειμένων, η παράθεση παραδειγμάτων δεν αποτελεί κατάλληλη λύση αλλά αυτό που χρειάζεται είναι να αναφέρεται στον κώδικα η βασική αρχή ότι μπορούν να γίνουν δεκτές άλλες μορφές εγγύησης.

Τροπολογίες 40 και 41 , διότι σε αμφότερες τις περιπτώσεις οι τροπολογίες συνιστούν λανθασμένη ερμηνεία των τρεχουσών και των προτεινόμενων διατάξεων. Η σύμβαση COTIF δεν είναι διεθνής σύμβαση που θεσπίζει διαδικασία διέλευσης ή εγγυάται την ελευθερία διέλευσης και κατά συνέπεια δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη στα εν λόγω άρθρα.

Τροπολογία 51 , διότι βασίζεται στην εσφαλμένη αντίληψη ότι για τη συνοπτική διασάφηση εξόδου μπορεί να εφαρμοστεί η ίδια διαδικασία επεξεργασίας που εφαρμόζεται για τη συνοπτική διασάφηση εισαγωγής.

Τροπολογία 53, διότι αντίκειται στην αρχή της επικουρικότητας.

Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές από το Συμβούλιο αλλά είχαν προηγουμένως γίνει δεκτές από την Επιτροπή

Το Συμβούλιο εξάλλου δεν έκανε δεκτές άλλες τροπολογίες τις οποίες είχε προηγουμένως αποδεχτεί η Επιτροπή

Τροπολογία 15, διότι το άρθρο 13 της πρότασης προβλέπεται να ενσωματωθεί στο άρθρο 11.

Τροπολογία 24 , διότι λόγω της νέας διατύπωσης της διάταξης, η τροπολογία αυτή θα καθιστούσε τον κατάλογο εξαντλητικό [ξεκινώντας από την αρχή ότι η τροπολογία 24 δεν αφορά όλες τις γλωσσικές εκδοχές].

Τροπολογία 54 , διότι το άρθρο 195 της πρότασης διαγράφηκε από το αναθεωρημένο κείμενο, καθόσον το Συμβούλιο θεωρεί ότι ο κώδικας και οι εκτελεστικές του διατάξεις πρέπει να είναι αρκετά σαφείς ώστε να περιορίζεται η ανάγκη για επεξηγηματικές σημειώσεις και κατευθυντήριες γραμμές σε έκτακτα θέματα και ότι δεν υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθεί ένας «τριτογενής» κανονισμός ή να υποχρεωθεί η Επιτροπή στον κώδικα να ενεργήσει κατά τον τρόπο αυτό.

3.3. Νέες διατάξεις τις οποίες εισήγαγε το Συμβούλιο

Η κοινή θέση περιλαμβάνει ορισμένες ακόμη τροποποιήσεις τις οποίες εισήγαγε το Συμβούλιο με βάση τόσο τις ανησυχίες που αντικατοπτρίστηκαν στις προτεινόμενες τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και στις οποίες λήφθηκαν υπόψη οι γνώμες των φορέων ευρωπαϊκών επιχειρηματικών συμφερόντων, όσο και εκείνες που διατυπώθηκαν από τις τελωνειακές αρχές των κρατών μελών. Τα εξεταζόμενα θέματα υπάγονται σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη περιλαμβάνει τα κύρια θέματα της τελωνειακής αντιπροσώπευσης, του κεντρικού εκτελωνισμού και της ενιαίας θυρίδας (για τα οποία ζητήθηκε και δόθηκε πολιτική υποστήριξη στο Συμβούλιο των Υπουργών) και η δεύτερη διάφορα θέματα μικρότερης σημασίας, όπως οι εθνικές απλουστεύσεις, η εφαρμογή των εγγυήσεων και το δικαίωμα ακρόασης, για τα οποία ευρέθησαν πρακτικές λύσεις σε εύλογα πλαίσια. Οι αλλαγές στη διαδικασία έγκρισης των εκτελεστικών διατάξεων είχαν επίσης σημαντικές επιπτώσεις στον εκσυγχρονισμένο κώδικα.

Οι κύριες τροπολογίες είναι οι ακόλουθες[1]

Η αναφορά σε κοινό κοινοτικό πλαίσιο για την επιβολή κυρώσεων έχει διαγραφεί από την αιτιολογική σκέψη 14 (πρώην αιτιολογική σκέψη 12 της πρότασης της Επιτροπής), σύμφωνα με το άρθρο 21 (πρώην άρθρο 22), και η αιτιολογική σκέψη 32 της πρότασης της Επιτροπής έχει διαγραφεί κατ'εφαρμογή της απάλειψης κάθε αναφοράς σε ειδικό φόρο κατανάλωσης και ΦΠΑ στο αναθεωρημένο κείμενο του κώδικα, δεδομένου ότι οι εν λόγω φόροι αποτελούν αντικείμενο άλλων νομοθετικών ρυθμίσεων. Έχει επίσης τροποποιηθεί ο κατάλογος των κανονισμών προς κατάργηση που προβλεπόταν στην αιτιολογική σκέψη 39 (πρώην αιτιολογική σκέψη 38).

Η επιθυμία που εξέφρασε το Κοινοβούλιο να διατηρηθούν ορισμένες υπάρχουσες εθνικές απλουστεύσεις στην τελωνειακή νομοθεσία, δεν λήφθηκε πλήρως υπόψη στην κοινή θέση. Η κατάργηση των εθνικών εξουσιοδοτήσεων αποτελεί θεμέλιο λίθο της προτεινόμενης μεταρρύθμισης καθώς οι εξουσιοδοτήσεις αυτές μπορούν να οδηγήσουν στη μη ενιαία εφαρμογή των τελωνειακών κανόνων από τα κράτη μέλη και να υπονομεύσουν τους ίσους όρους ανταγωνισμού για τις επιχειρήσεις εντός της ΕΕ. Δεδομένου αυτού του περιορισμού, εγκρίθηκαν ωστόσο ορισμένες διατάξεις που προτάθηκαν από το Κοινοβούλιο, ιδίως στο άρθρο 1 παράγραφος 3, ώστε να μπορούν να εφαρμοστούν οι απλουστευμένες διαδικασίες για τις εμπορευματικές συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ειδικών τμημάτων του εδάφους της όπως οι νήσοι Aaland, οι Aγγλονορμανδικές νήσοι, οι Kανάριοι νήσοι κλπ.

Σε θέματα τελωνειακής αντιπροσώπευσης η κοινή θέση εισάγει όρους, βασισμένους σε «κοινά» κριτήρια, που πρέπει να πληρούν οι τελωνειακοί αντιπρόσωποι που παρέχουν τις υπηρεσίες τους σε περισσότερα από ένα ΚΜ, καθώς δεν θα έπρεπε να παρέχεται σε ένα κράτος μέλος η δυνατότητα να αποφασίζει μονομερώς. Παρόλο που δεν πρόκειται για «διαδικασία εξουσιοδότησης», η διάταξη αυτή πρέπει να δώσει απάντηση στις ανησυχίες που εκφράστηκαν από το ΕΚ, τους τελωνειακούς αντιπροσώπους και από ορισμένα κράτη μέλη ενώ παράλληλα να είναι σύμφωνη με τη συνθήκη και την οδηγία για τις υπηρεσίες. Η κοινή θέση περιλαμβάνει επίσης διευκρινίσεις για τις παρεκκλίσεις στο άρθρο 12 από την υποχρέωση προσκόμισης αποδείξεων για την εξουσιοδότηση προκειμένου να ενεργήσει ο ενδιαφερόμενος ως τελωνειακός αντιπρόσωπος. Το άρθρο 13 της πρότασης της Επιτροπής έχει διαγραφεί καθόσον ενσωματώθηκε κατ' αρχήν στο άρθρο 11.

Στο άρθρο 16 παράγραφος 4 (πρώην άρθρο 17 παράγραφος 4), το Συμβούλιο επέκτεινε σε τέσσερις μήνες την προθεσμία εντός της οποίας οι τελωνειακές αρχές υποχρεούνται να λάβουν και να κοινοποιήσουν στον ενδιαφερόμενο αιτηθείσα απόφαση · η νέα αυτή προθεσμία είναι πιο συμβατή με τους πολυάριθμους ισχύοντες εθνικούς κανόνες.

Το άρθρο 35 της πρότασης της Επιτροπής που αφορά τις απλουστεύσεις έχει διαγραφεί καθώς το περιεχόμενό του προσδιορίζεται πλέον ακριβέστερα στο νέο άρθρο 116, στο άρθρο 1, νέα παράγραφος 3 , και στο άρθρο 183, παράγραφος 2, σημείο γ) (πρώην άρθρο 194).

Η υποχρέωση των κρατών μελών να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις τελωνειακές κυρώσεις ενσωματώθηκε στο άρθρο 21 (πρώην άρθρο 22), αλλά η υποχρέωση αυτή περιορίζεται από το Συμβούλιο μόνο στην κοινοποίηση από τα κράτη μέλη των ισχυουσών εθνικών διατάξεων ή των μεταγενέστερων τροποποιήσεών τους.

Η διάταξη που προβλέπει το άρθρο 29 (πρώην άρθρο 31) για παράταση του χρονικού διαστήματος φύλαξης εγγράφων και άλλων πληροφοριών και η οποία προγενέστερα εφαρμοζόταν μόνο κατά τη διαδικασία προσφυγής, σήμερα εφαρμόζεται και για τη δικαστική διαδικασία.

Πολιτικές εκτιμήσεις υπαγόρευσαν στο Συμβούλιο να διατηρήσει, όσον αφορά τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 82/2001 του Συμβουλίου που διέπει τους κανόνες καταγωγής για τη Ceuta και τη Melilla, τον αυτόνομο χαρακτήρα του, με την προϋπόθεση ότι ο εν λόγω κανονισμός θα ενημερωθεί ώστε να ευθυγραμμιστεί με τους λοιπούς κανόνες καταγωγής· το άρθρο 39 (πρώην άρθρο 42) τροποποιήθηκε αναλόγως.

Δεδομένου ότι οι αναλυτικοί κανόνες για τις σχέσεις και οι κανόνες για τη μέθοδο ανάγκης όσον αφορά τον υπολογισμό της δασμολογητέας αξίας μεταφέρθηκαν στις διατάξεις εφαρμογής, το άρθρο 46 της πρότασης της Επιτροπής διεγράφη.

Το Συμβούλιο εισήγαγε εκ νέου στο άρθρο 51 (πρώην άρθρο 56) την αρχή σύμφωνα με την οποία σε περίπτωση περισσοτέρων οφειλετών , τα πρόσωπα αυτά είναι αλληλεγγύως και εις ακέραιο υπόχρεα για την πληρωμή της οφειλής. Παράλληλα εγκαταλείφθηκε η πρόταση που προέτρεπε τις τελωνειακές αρχές, σε περίπτωση παραβίασης εκ προθέσεως της τελωνειακής νομοθεσίας από κάποιο άτομο, να δίνουν προτεραιότητα στην είσπραξη της τελωνειακής οφειλής από το άτομο αυτό. Ωστόσο, η δυνατότητα της αναστολής της προθεσμίας πληρωμής των δασμών σε μια τέτοια περίπτωση έχει διατηρηθεί στο άρθρο 72 παράγραφος 3 (πρώην άρθρο 77 παράγραφος 3).

Το Συμβούλιο εισήγαγε επίσης διάταξη διασφάλισης για την αντιμετώπιση ενδεχόμενης παράκαμψης των δασμολογικών μέτρων, όπως του δασμού αντιντάμπινγκ, στο πλαίσιο των μέτρων εφαρμογής του άρθρου 54 (πρώην άρθρο 59), όσον αφορά τον υπολογισμό των δασμών .

Όσον αφορά τις εγγυήσεις , ανέκυψαν ερωτήματα σχετικά με την πρόταση να επεκταθεί η ευθύνη του εγγυητή ώστε να καλύπτει κάθε τελωνειακή οφειλή που προκύπτει από μη διασαφησθέντα εμπορεύματα και από τους εκ των υστέρων ελέγχους. Το Συμβούλιο, τροποποιώντας το άρθρο 56 (πρώην άρθρο 61), κατέστησε σαφές ότι το εν λόγω άρθρο έχει εφαρμογή στις εγγυήσεις γενικά αλλά ότι η χρήση της εγγύησης για την ανάκτηση οφειλών που προέκυψαν μετά από εκ των υστέρων έλεγχο είναι προαιρετική για τα κράτη μέλη και, εν πάση περιπτώσει μπορεί να εφαρμοστεί μόνο εάν η εγγύηση δεν είχε αποδεσμευθεί. Η κοινή θέση θεμελιώνει επίσης περαιτέρω την ανάγκη ύπαρξης εκτελεστικών διατάξεων όσον αφορά τις γενικές διατάξεις για τις εγγυήσεις, ιδίως σε σχέση με τις λοιπές περιπτώσεις στις οποίες δεν απαιτείται καμία εγγύηση, π.χ. για ιδιαίτερους τρόπους κυκλοφορίας/μεταφοράς, ή σε περιπτώσεις που η εγγύηση έχει περιορισμένη ισχύ. Όσον αφορά τους τριτεγγυητές, το άρθρο 61 (πρώην άρθρο 66) προσδιορίζει πλέον σαφέστερα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που μπορούν χορηγήσουν εγγύηση χωρίς έγκριση. Η πρόταση να περιοριστεί η χρήση των συνολικών εγγυήσεων μειωμένου ποσού ή απαλλαγής από την υποχρέωση σύσταση εγγύησης, στους εγκεκριμένους οικονομικούς φορείς (ΕΟΦ) απαλείφθηκε επίσης από το άρθρο 62 (πρώην άρθρο 67), ενώ θεσπίστηκαν κριτήρια όμοια με εκείνα που επιβάλλονται στους ΕΟΦ (ιδίως αποδεδειγμένη φερεγγυότητα) προκειμένου να μπορεί να γίνει χρήση κάποιας μορφής απλούστευσης.

Δεδομένου ότι ο νέος κώδικας θέτει τα θεμέλια για ελέγχους βασιζόμενους σε συστήματα, το Συμβούλιο έκανε δεκτή στις γενικές της γραμμές την αρχή της « αυτοαξιολόγησης » που προβάλλουν ορισμένα κράτη μέλη εντός του Συμβουλίου και σύμφωνα με την οποία οι τελωνειακές διατυπώσεις απλουστεύονται στο μέτρο του δυνατού και, όταν είναι εφικτό και σκόπιμο, παρέχεται στους εγκεκριμένους επιχειρηματικούς φορείς η δυνατότητα να αυτορυθμιστούν ή αυτοαξιολογηθούν. Το δικαίωμα των τελωνειακών αρχών να δέχονται ποσά καταβλητέων δασμών που έχουν καθοριστεί από τον διασαφιστή περιλαμβάνεται πλέον στο άρθρο 66 παράγραφος 2 (πρώην 71 παράγραφος 2) και, όπως συνέβη για τον κεντρικό εκτελωνισμό, έχει περιληφθεί ο ορισμός σε ένα νέο άρθρο, το άρθρο 116 , που περιγράφει και αποσαφηνίζει τη βασική έννοια της αυτοαξιολόγησης η εφαρμογή της οποίας θα περιοριστεί ωστόσο στους εγκεκριμένους οικονομικούς φορείς.

Το άρθρο 84 της πρότασης της Επιτροπής έχει απαλειφθεί καθώς οι ορισμοί της επιστροφής και της διαγραφής μεταφέρθηκαν στο άρθρο 4 και οι υπόλοιπες διατάξεις έχουν περιληφθεί στο άρθρο 79 (πρώην άρθρο 85).

Στο άρθρο 86 (πρώην άρθρο 92), ο στόχος του Συμβουλίου είναι να διευκρινίσει τους όρους της απόσβεσης τελωνειακής οφειλής όταν τα εμπορεύματα έχουν κατασχεθεί και δημευθεί. Εξάλλου, ενώ αναγνωρίζει το ρόλο των οφειλετών στη στήριξη της καταπολέμησης της απάτης, το Συμβούλιο απέσυρε την πρόταση για επιμέρους διάταξη που θα επιτρέπει ειδικά την απόσβεση τελωνειακής οφειλής που έχει γεννηθεί στο πλαίσιο ελεγχόμενης παράδοσης εμπορευμάτων με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητας εγκληματιών, καθώς η πρακτική αυτή δεν εφαρμόζεται σε όλα τα κράτη μέλη.

Στο κεφάλαιο 2 του τίτλου V — Υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς , η κοινή θέση περιλαμβάνει πλέον ένα νέο άρθρο, το άρθρο 106, που περιγράφει και αποσαφηνίζει τη βασική έννοια του κεντρικού εκτελωνισμού ο οποίος δεν προορίζεται πλέον αποκλειστικά για τους ΕΟΦ, οι αιτούντες ωστόσο θα πρέπει να πληρούν κριτήρια ΕΟΦ.

Η διάρθρωση του κεφαλαίου αυτού έχει επίσης μεταβληθεί προκειμένου να ακολουθηθεί μια πιο λογική σειρά· οι κανόνες για τις απλουστευμένες και τις συμπληρωματικές διασαφήσεις βρίσκονται πλέον μαζί με εκείνους για τις συνήθεις διασαφήσεις και τις διατάξεις που εφαρμόζονται σε όλες τις διασαφήσεις (η νέα αρίθμηση των άρθρων 125 και 128 της πρότασης της Επιτροπής είναι 109 και 110 και αντίστοιχα η νέα αρίθμηση των άρθρων 114 έως 117 είναι 111 έως 114).

Το Συμβούλιο απέσυρε από το άρθρο 109 (πρώην άρθρο 125) τον περιορισμό που προέβλεπε τη χρήση των απλουστευμένων διασαφήσεων αποκλειστικά από τους ΕΟΦ, γεγονός που καθιστά περιττή τη διάταξη για την «περιστασιακή» απλουστευμένη διασάφηση του άρθρου 127 της πρότασης της Επιτροπής, ενώ εισήγαγε εκ νέου (αλλά στο άρθρο 119 (πρώην άρθρο 115)) τον περιορισμό του δικαιώματος απαλλαγής από την υποχρέωση προσκόμισης των εμπορευμάτων για τους σκοπούς της απλουστευμένης διασάφησης μόνο με εγγραφή τους στα λογιστικά βιβλία. Κατά συνέπεια τα άρθρα 126 και 127 της πρότασης της Επιτροπής διεγράφησαν.

Στο άρθρο 111 (πρώην άρθρο 114) , η κοινή θέση ενσωματώνει εκ νέου στον κώδικα την αναφορά στα άτομα εκείνα που δεν χρειάζεται να είναι εγκατεστημένα στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας προκειμένου να υποβάλουν διασάφηση.

Στο νέο κεφάλαιο 3 — Επαλήθευση και παράδοση των εμπορευμάτων — του τίτλου V γίνεται διάκριση, με εύλογο τρόπο, των πτυχών εκτελωνισμού των εμπορευμάτων που αποτελούν το αντικείμενο διασάφησης υπαγωγής στο καθεστώς. (Η νέα αρίθμηση των άρθρων 118 έως 124 της πρότασης της Επιτροπής είναι 117 έως 121, 123 και 124). Ένα νέο άρθρο, το άρθρο 122, προβλέπει μέτρα εφαρμογής. [Το πρώην κεφάλαιο 3 – απλουστεύσεις, σχετικά με τις τελωνειακές διασαφήσεις στην πρόταση της Επιτροπής, γίνεται πλέον κεφάλαιο 1, τμήμα 3 του παρόντος τίτλου· το άρθρο 129 της πρότασης της Επιτροπής έχει διαγραφεί.]

Το άρθρο 138 (πρώην άρθρο 146) τροποποιήθηκε επίσης στην κοινή θέση, καθώς η λήξη του καθεστώτος διαμετακόμισης διαφέρει ουσιαστικά από την εκκαθάρισή του και οι κανόνες για τη λήξη του καθεστώτος επαναφέρονται κανονικά στο άρθρο 146 (πρώην άρθρο 155). Το εισαγωγικό άρθρο 154 της πρότασης της Επιτροπής έχει διαγραφεί ως περιττό.

Στις προτάσεις για τον εκσυγχρονισμένο κώδικα, η προσωρινή εναπόθεση ανάγεται σε τελωνειακό καθεστώς και, όπως για τα εμπορεύματα σε αποθήκες τελωνειακής αποταμίευσης και ελεύθερες ζώνες, δεν πρέπει να τίθεται χρονική προθεσμία για την υπαγωγή εμπορευμάτων που τελούν υπό άλλο καθεστώς σε καθεστώς προσωρινής εναπόθεσης ούτως ώστε να αποφεύγεται η γένεση τελωνειακής οφειλής μετά την πάροδο συγκεκριμένης χρονικής προθεσμίας. Στο άρθρο 150 (πρώην άρθρο 159) αναγνωρίζεται πλέον ότι υπάρχουν περιστάσεις υπό τις οποίες μπορεί να τεθεί προθεσμία για την προσωρινή εναπόθεση, ιδίως όταν οι τελωνειακές αρχές είναι υπεύθυνες για τη λειτουργία της αποθήκης και δεν υφίστανται εμπορικές ρυθμίσεις καθώς και σε εξαιρετικές περιστάσεις. Το ίδιο άρθρο προβλέπει την έκδοση εκτελεστικών διατάξεων που διέπουν τις εν λόγω έκτακτες περιστάσεις.

Το άρθρο 166 της πρότασης της Επιτροπής σχετικά με το καθεστώς ελεύθερης ζώνης διεγράφη και η διάταξη ενσωματώθηκε στο άρθρο 159 (πρώην άρθρο 169).

Στην κοινή θέση, το άρθρο 177 (πρώην άρθρο 187) για τις διατυπώσεις εξόδου περιλαμβάνει πλέον διατάξεις για την προσκόμιση των εμπορευμάτων που προορίζονται να εγκαταλείψουν το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας στο τελωνείο του τόπου αναχώρησης, δηλαδή το τελωνείο εξόδου. Στον ισχύοντα κώδικα η προσκόμιση αυτή προβλέπεται ρητά στους κανόνες που διέπουν ορισμένα καθεστώτα π.χ. εξαγωγή, διαμετακόμιση, αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις, πράγμα το οποίο είναι πλέον απαραίτητο για τους ελέγχους ασφάλειας.

Η εφαρμογή της απόφασης «επιτροπολογία» 2006/512/EC[2] του Συμβουλίου, που θεσπίζει τους αναθεωρημένους όρους άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που έχουν δοθεί στην Επιτροπή, αντικατοπτρίζεται πλέον στο σύνολο του κειμένου του κώδικα και όλα τα άρθρα που εξουσιοδοτούν την Επιτροπή να εκδώσει μέτρα εφαρμογής έχουν τροποποιηθεί κατά τρόπο που να προσδιορίζεται η εφαρμοζόμενη σε κάθε περίπτωση διαδικασία. Σε πολλές περιπτώσεις, οι εν λόγω διατάξεις συνοδεύονται από ένα πιο αναλυτικό πλαίσιο για τη διαδικασία της επιτροπής.

3.4. Βασικά θέματα που δεν αντιμετωπίστηκαν με τροπολογίες/δηλώσεις

Ο «κεντρικός εκτελωνισμός» θα έχει επιπτώσεις στα ποσά που εισπράττονται από κάθε κράτος μέλος και κατά συνέπεια στο ποσοστό (25%) των δασμών που παρακρατούνται ως έξοδα είσπραξης, στον ΦΠΑ και στις στατιστικές. Για να μην καθυστερήσει η έκδοση του εκσυγχρονισμένου κώδικα από τέτοια ζητήματα, συμφωνήθηκε η έκδοση δήλωσης του Συμβουλίου που προβλέπει την εκπόνηση μηχανισμού για την αναπροσαρμογή της ροής των εξόδων είσπραξης. Ο εν λόγω μηχανισμός πρέπει να αναπτυχθεί μέσα στα κατάλληλα πλαίσια διαβούλευσης και να δεσμεύει νομικά τα κράτη μέλη, να έχει τεθεί σε ισχύ κατά την έναρξη ισχύος του κώδικα και να έχει τεθεί σε λειτουργία μέχρι την έναρξη εφαρμογής του κώδικα.

Στη δήλωση του Συμβουλίου επισημαίνεται εξάλλου ότι το κεντρικό σύστημα εκτελωνισμού ενδέχεται να απαιτεί προσαρμογές όσον αφορά επίσης τον ΦΠΑ, τις στατιστικές και τις εθνικές απαγορεύσεις και περιορισμούς και ότι τα εν λόγω θέματα θα πρέπει να διευκρινιστούν στα κατάλληλα φόρα πριν τεθούν σε ισχύ οι διατάξεις για τον κεντρικό εκτελωνισμό στον εκσυγχρονισμένο τελωνειακό κώδικα.

Σε άλλη δήλωση, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφωνούν να αξιολογήσουν τη λειτουργία του συστήματος κεντρικού εκτελωνισμού τρία έτη μετά τη θέση σε ισχύ του εκσυγχρονισμένου κώδικα.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η Επιτροπή είναι απόλυτα σύμφωνη με την κοινή θέση η οποία ενσωματώνει και βελτιώνει ορισμένες τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Παράρτημα 1

Correlation Table

between the 54 European Parliament's amendments, the corresponding recitals/provisions in the Commission's proposal (COM(2005)0608) and the recitals/provisions as re-numbered in the Council's common position

(European Parliament's amendments rejected either by the Commission or by the Council or by both are shown in grey shading)

No EP Amendment | No Recital/Article (Commission's proposal) | No Recital/Article (Council's common position) |

1 | 1 | 1 |

2 | new Recital 6a | Recital 8 |

3 | Recital 8 | Recital 10 |

4 | Recital 9 | Recital 11 |

5 | Recital 36 | Recital 35 |

6 | Recital 38 | Recital 39 |

7 | 2 | 2 |

8 | 4 (4) | 4 (5) |

9 | 4 (new 4a) | 4 (6) |

10 | 4 (new 8a) | 4 (11) |

11 (Comitology) | 5 (1) sub-par. 2, 11 (2), 59 (c), 61, 68, 77, 81, 83, 93 (3)(a), 93 (3)(c), 95, 107, 115, 116, 117, 128, 137, 138, 141, 143 (2), 144 (2), 145, 150, 172, 174, 186, 191, 192, 193 | 5 (1) sub-par. 2, 11 (3) (a), 59 (c), 61 (9), 68 (3), 77 (3), 81, 83 (1) sub-par. 2, 83 (5), 95 (2) (a), (b) and (c), 107 (2) (a) and (b), 117 (1) sub-par. 3, 120 (3), 121 (2), 141, 143 (2), 145 (2), 150 (1) sub-par. 4, 150 (2) sub-par 2, 150 (3) sub-par 2, 191 sub-par. 3, 192 (2) |

12 | 9 (2) | 9 (2) (phrase deleted) |

13 (Comitology) | 10 (3), 16, 17, 21, 27, 35, 41, 42 (3), 42 (4), 59 (b), 60, 63, 64, 67, 93 (3)(b), 99, 109, 113 (1), 125, 143 (1), 143 (3), 152, 153, 157, 174, 186, 194 (a), 194 (c) | 1 (3) sub-par 2 &3, 10 (2), 16, 17 (5), 21 (7) c), 27 (3), 41, 42 (3) & (4), 59 b), 60 (2) sub-par 2), 63 sub-par 2, 64 (1) sub-par 2, 67 (3), 93 (3), 99 (2), 107 (2) b), 109, 113 (1) sub-par 2, 114 (2)&(3), 123, 143 (1) sub-par 4, & (3) sub-par 2, 152 (2), 153 (3) sub-par 2, 157 (2) sub-par 2, 174 sub-par 1, 186 (1), 194 (1)&(2) |

14 | 11 (new 2a and 2b) | 11 |

15 | 13 | Article deleted |

16 | 14 (2) | 13 (2) |

17 | 14 (3) | 13 (3)(a) |

18 | 15 (d) &(e) | 14 (d)&(e) |

20 | 16 (e) | 15 (e) |

21 | 22 (1) | 21 (1) |

22 | 27 (2), sub-par 1 | 25 (2), sub-par 1 |

23 | 32 (1) | 30 (1), sub-par 1 |

24 | 32 (2) | 30 (1), sub-par. 2 |

25 | 32 (2) (a) | 30 (1), sub-par 2 (a) |

26 | 35 (new 2a and 2b) | 1 (3) [+ 116, 183 (2) (c)] |

27 | 38 (not in EN) | 35 (not in EN) |

28 | 42 (new 5a) | 39 |

29 | 56 (new 1a) | 51 (paragraph deleted) |

30 | 64 (1) (c) | 59 (1) (c) |

31 | 67 (2) | 62 (2) |

32 | 94 (new 4a) | 88 (4) |

33 | 101 (4) (c) | 95 (4) |

34/35 | 114 (1) | 112 (1) |

36 | 115 (2) | 111 (2) |

37 | 125 | 109 (1) |

38 | 141 | Article deleted |

39 | 152 (1) (b) | 144 (1) (b) |

40 | 153 (2) (new f a) | 145(2) |

41 | 152 (3) (new f a) | 144 (3) |

42 | 155 (1) (c) | 146 (1) (c) |

43 | 157 (2) (b) | 148 (1) (b) |

44 | 158 (2) | 149 (2) (phrase deleted) |

45 | 160 (3) | 151 (3) |

46 | 172 (1), sub-par 2 | 162 (1) (a) |

47 | 178 (1) (b) | 168 (1) (b) |

48 | 187 (2), sub-par 2 | 177 (1) |

49 | 190 (1) | 180 (1) |

50 | 190 (2), sub-par 2 (new 2a) | 180 (3) |

51 | 190 (new 3a) | 180 |

52 | 193 | Article deleted |

53 | 194 (a) | 183 (1) |

54 | 195 (new 1a) | Article deleted |

55 | 196 (new 2a) | 184 (4) |

56 | 198 | 186 |

Παράρτημα 2

Η ΚΟΙΝΗ ΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΕΚΤΕΛΩΝΙΣΜΟΥ

Το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφωνούν ότι τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος του Εκσυγχρονισμένου Τελωνειακού Κώδικα η Επιτροπή θα αξιολογήσει τη λειτουργία του κεντρικού συστήματος εκτελωνισμού .

Βάσει εισηγήσεων των κρατών μελών, οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα υποβάλουν έκθεση στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή θα υποβάλει αν χρειαστεί τις επιβεβλημένες προτάσεις τροποποίησης της νομοθεσίας.

[1] Τα σχόλια αυτά αναφέρονται στα άρθρα με βάση τη νέα αρίθμησή τους στη κοινή θέση· η προηγούμενη αρίθμησή τους στην πρόταση της Επιτροπής αναφέρεται εντός παρενθέσεων.

[2] ΕΕ L 200 της 22.07.2006 σ.11.