ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης

Η παρούσα πρόταση αφορά τη συμμόρφωση με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Δικαστήριο») της 2ας Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση C-249/10 P Brosmann et al και της 15ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση C-247/10 P Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd.

Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα της πρότασης

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας[1] («βασικός κανονισμός»).

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ[2]

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 388/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2008, για την επέκταση των οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές των ίδιων προϊόντων που αποστέλλονται από την ΕΔΠ Μακάο, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι[3]

Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα που αποστέλλονται από την ΕΔΠ Μακάο, ανεξάρτητα από το αν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι, μετά τη διαδικασία επανεξέτασης εν όψει της λήξης της ισχύος των μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου[4]

Συνοχή με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης

Άνευ αντικειμένου.

2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ

Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη

Τα ενδιαφερόμενα μέρη τα οποία αφορά η διαδικασία είχαν τη δυνατότητα να υποστηρίξουν τα συμφέροντά τους στη διάρκεια της έρευνας, σύμφωνα με τις διατάξεις του βασικού κανονισμού.

Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Δεν υπήρξε ανάγκη προσφυγής σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες.

Εκτίμηση επιπτώσεων

Η παρούσα πρόταση προέκυψε από την εφαρμογή του βασικού κανονισμού.

Ο βασικός κανονισμός δεν προβλέπει γενική εκτίμηση επιπτώσεων, αλλά περιέχει πλήρη κατάλογο των όρων που πρέπει να εκτιμηθούν.

3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ

Περίληψη της προτεινόμενης ενέργειας

Στις αποφάσεις του της 2ας Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση C-249/10 P Brosmann et al και της 15ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση C-247/10 P Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Δικαστήριο») ακύρωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ («κανονισμός»). Ο κανονισμός ακυρώθηκε στον βαθμό που αφορά τις εταιρείες Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd και Risen Footwear (HK) Co Ltd, καθώς και την Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd («οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς»).

Στις αντίστοιχες αποφάσεις, το Δικαστήριο δήλωσε ότι τα θεσμικά όργανα της Ένωσης θα έπρεπε να είχαν εξετάσει τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας της αγοράς («ΚΟΑ») που υποβλήθηκαν από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς και να είχαν λάβει σχετική απόφαση.

Το άρθρο 266 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης προβλέπει ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να συμμορφώνονται με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου.

Για να τηρήσει την υποχρέωση αυτή, η Επιτροπή αποφάσισε να ερευνήσει το σημείο που θίγεται από την παρανομία και να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχαν οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς για τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς κατά την περίοδο από 1η Απριλίου 2004 έως 31 Μαρτίου 2005.

Η συνημμένη πρόταση της Επιτροπής για εκτελεστικό κανονισμό του Συμβουλίου για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς όσον αφορά την περίοδο που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου (7 Απριλίου 2006 έως 7 Οκτωβρίου 2009), λαμβάνεται αφού πρώτα δόθηκε αρκετός χρόνος στα ενδιαφερόμενα μέρη για να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους σχετικά με το έγγραφο κοινοποίησης οριστικών πορισμάτων της 22ας Νοεμβρίου 2013.

Προτείνεται συνεπώς στο Συμβούλιο να εγκρίνει τη συνημμένη πρόταση κανονισμού, η οποία θα πρέπει να δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης το συντομότερο δυνατό.

Νομική βάση

Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και άρθρο 266 ΣΛΕΕ.

Αρχή της επικουρικότητας

Η πρόταση εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ένωσης. Ως εκ τούτου, δεν εφαρμόζεται η αρχή της επικουρικότητας.

Αρχή της αναλογικότητας

Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας, διότι η μορφή της δράσης περιγράφεται στον προαναφερθέντα βασικό κανονισμό και δεν αφήνει περιθώριο για τη λήψη απόφασης σε εθνικό επίπεδο.

Είναι άνευ αντικειμένου η αναφορά του τρόπου με τον οποίο ελαχιστοποιείται και είναι ανάλογος προς τον στόχο της πρότασης ο οικονομικός και διοικητικός φόρτος που βαρύνει την Ένωση, τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, τις περιφερειακές και τις τοπικές αρχές, τους οικονομικούς παράγοντες και τους πολίτες.

Επιλογή μέσων

Προτεινόμενα μέσα: Εκτελεστικός κανονισμός του Συμβουλίου.

Δεν ενδείκνυται η χρήση άλλων μέσων, καθώς ο βασικός κανονισμός δεν προβλέπει εναλλακτικές επιλογές.

4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

Η πρόταση δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της Ένωσης.

2014/0044 (NLE)

Πρόταση

ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΟΣ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία παράγονται από τις εταιρείες Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co Ltd και Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης («ΣΛΕΕ»),

Έχοντας υπόψη το άρθρο 266 ΣΛΕΕ,

Έχοντας υπόψη τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1225/2009 του Συμβουλίου, της 30ής Νοεμβρίου 2009, για την άμυνα κατά των εισαγωγών που αποτελούν αντικείμενο ντάμπινγκ εκ μέρους χωρών μη μελών της Ευρωπαϊκής Κοινότητας[5] («βασικός κανονισμός»), και ιδίως το άρθρο 9 και το άρθρο 14 παράγραφος 3,

Έχοντας υπόψη την πρόταση που υπέβαλε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή («Επιτροπή»), κατόπιν διαβούλευσης με τη συμβουλευτική επιτροπή,

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

A. ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ

(1) Στις 23 Μαρτίου 2006, η Επιτροπή εξέδωσε τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 553/2006 για την επιβολή προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα («υποδήματα»), καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας («ΛΔΚ») και Βιετνάμ («προσωρινός κανονισμός»)[6].

(2) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου[7], το Συμβούλιο επέβαλε οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ που κυμαίνονταν από 9,7 % έως 16,5 % στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ και ΛΔΚ, για δύο έτη («κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου» ή «επίδικος κανονισμός»).

(3) Με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 388/2008[8], το Συμβούλιο επέκτεινε τα οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ που είχαν επιβληθεί στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα καταγωγής ΛΔΚ, στις εισαγωγές των ίδιων προϊόντων που αποστέλλονται από την Ειδική Διοικητική Περιοχή (ΕΔΠ) του Μακάο, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι.

(4) Μετά από διαδικασία επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων η οποία ξεκίνησε στις 3 Οκτωβρίου 2008[9], το Συμβούλιο επέκτεινε περαιτέρω για 15 μήνες τα μέτρα αντιντάμπινγκ με τον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου[10], δηλαδή έως τις 31 Μαρτίου 2011, οπότε και έληξε η ισχύς των μέτρων («κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου»).

(5) Οι εταιρείες Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd και Risen Footwear (HK) Co Ltd καθώς και η Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd («οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς») αμφισβήτησαν τον επίδικο κανονισμό στο Πρωτοδικείο (σημερινό Γενικό Δικαστήριο). Με τις αποφάσεις της 4ης Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-401/06 Brosmann Footwear (HK) κ.λπ. κατά Συμβουλίου [2010] Συλλογή II- 671 και της 4ης Μαρτίου 2010 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-407/06 και T-408/06 Zhejiang Aokang Shoes και Wenzhou Taima Shoes κατά Συμβουλίου [2010] Συλλογή II-747 («αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου»), το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε τις εν λόγω ενστάσεις.

(6) Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς άσκησαν έφεση κατά αυτών των αποφάσεων. Στις αποφάσεις του της 2ας Φεβρουαρίου 2012 στην υπόθεση C-249/10 P Brosmann et al και της 15ης Νοεμβρίου 2012 στην υπόθεση C-247/10 P Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd («αποφάσεις»), το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης («Δικαστήριο») αναίρεσε τις αποφάσεις του Γενικού Δικαστηρίου. Έκρινε ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη στο μέτρο που έκρινε ότι η Επιτροπή δεν όφειλε να εξετάζει τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε καθεστώς οικονομίας αγοράς (ΚΟΑ) οι οποίες στηρίζονταν στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχεία β) και γ) του βασικού κανονισμού από επιχειρήσεις που δεν περιλαμβάνονταν στο δείγμα (σκέψη 36 της απόφασης στην υπόθεση C-249/10 P και σκέψεις 29 και 32 της απόφασης στην υπόθεση C-247/10 P).

(7) Στη συνέχεια, το Δικαστήριο εξέδωσε το ίδιο απόφαση επί του ζητήματος. Στην απόφαση αυτή αναφέρονταν τα εξής: «[…] η Επιτροπή όφειλε να εξετάσει τις τεκμηριωμένες αιτήσεις που της υπέβαλαν οι αναιρεσείουσες βάσει του άρθρου 2, παράγραφος 7, του βασικού κανονισμού με σκοπό να τύχουν του ΚΟΑ στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιντάμπινγκ που προβλέπει ο επίδικος κανονισμός. Πρέπει, ακολούθως, να σημειωθεί ότι δεν αποκλείεται μια τέτοια εξέταση να είχε ως επακόλουθο την επιβολή σε βάρος τους οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ διαφορετικού από τον δασμό 16,5 % που τους επιβλήθηκε βάσει του άρθρου 1, παράγραφος 3, του επίδικου κανονισμού. Πράγματι, από τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι επιβλήθηκε οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ 9,7 % στη μοναδική κινεζική επιχείρηση η οποία περιλαμβανόταν στο δείγμα και υπήχθη σε ΚΟΑ. Όπως προκύπτει από τη σκέψη 38 της παρούσας αποφάσεως, αν η Επιτροπή είχε αποφανθεί ότι συνέτρεχαν και στην περίπτωση των αναιρεσειουσών οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς, θα έπρεπε να εφαρμοστεί και προς όφελός τους ο εν λόγω συντελεστής, καθόσον δεν ήταν δυνατός ο υπολογισμός ατομικού περιθωρίου ντάμπινγκ» (σκέψη 42 της απόφασης στην υπόθεση C-249/10 P και σκέψη 36 της απόφασης στην υπόθεση C-247/10 P).

(8) Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό, στον βαθμό που αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς.

(9) Το άρθρο 266 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) προβλέπει ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να λαμβάνουν τα μέτρα που συνεπάγεται η εκτέλεση των αποφάσεων του Δικαστηρίου. Σε περίπτωση ακύρωσης μιας πράξης που εκδόθηκε από τα θεσμικά όργανα στο πλαίσιο μιας διοικητικής διαδικασίας, όπως η διαδικασία αντιντάμπινγκ, η συμμόρφωση με την απόφαση του Δικαστηρίου συνίσταται στην αντικατάσταση της ακυρωθείσας πράξης από νέα πράξη, στην οποία έχει εξαλειφθεί η παρανομία που επισήμανε το Δικαστήριο[11].

(10) Σύμφωνα με τη νομολογία του Δικαστηρίου, η διαδικασία αντικατάστασης της ακυρωθείσας πράξης μπορεί να επαναλαμβάνεται από το συγκεκριμένο σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία[12]. Αυτό συνεπάγεται ειδικότερα ότι σε περίπτωση ακύρωσης μιας πράξης με την οποία περατώνεται μια διοικητική διαδικασία, η εν λόγω ακύρωση δεν επηρεάζει αναγκαστικά τις προπαρασκευαστικές πράξεις, όπως η έναρξη της διαδικασίας αντιντάμπινγκ. Σε περίπτωση ακύρωσης κανονισμού για την επιβολή οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ, αυτό σημαίνει ότι, μετά την ακύρωση, η διαδικασία αντιντάμπινγκ εξακολουθεί να εκκρεμεί, καθώς η πράξη με την οποία περατώθηκε η διαδικασία αντιντάμπινγκ έχει εξαφανιστεί από την έννομη τάξη της Ένωσης[13], εκτός αν η παρανομία συνέβη κατά το στάδιο της έναρξης.

(11) Στην παρούσα υπόθεση, η παρανομία συνέβη μετά την έναρξη της διαδικασίας. Για τον λόγο αυτό, η Επιτροπή αποφάσισε να επαναλάβει την παρούσα διαδικασία αντιντάμπινγκ που εξακολουθούσε να εκκρεμεί από το συγκεκριμένο σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία και να εξετάσει κατά πόσον συνέτρεχαν οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς για τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς κατά την περίοδο από 1η Απριλίου 2004 έως 31 Μαρτίου 2005.

(12) Ως εκ τούτου, τα θεσμικά όργανα έχουν εξετάσει τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ που αφορούν την περίοδο από 1η Απριλίου 2004 έως 31 Μαρτίου 2005, η οποία ήταν η περίοδος έρευνας («ΠΕ»).

(13) Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς κλήθηκαν να συνεργαστούν. Είχαν την ευκαιρία να υποβάλουν γραπτώς τις απόψεις τους και να ζητήσουν ακρόαση εντός της προθεσμίας που οριζόταν στις αντίστοιχες επιστολές.

(14) Δεδομένου ότι η διαδικασία αντιντάμπινγκ που οδήγησε στην έκδοση του επίδικου κανονισμού πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 2005-2006, η Επιτροπή δεν ήταν βέβαιη ότι είχε τα ορθά στοιχεία επικοινωνίας των δυνητικά ενδιαφερόμενων μερών. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή κάλεσε όλα τα δυνητικά ενδιαφερόμενα μέρη να δηλώσουν αν επιθυμούσαν να λάβουν κοινοποίηση σύμφωνα με το άρθρο 20 του βασικού κανονισμού μέσω της δημοσίευσης σχετικής ανακοίνωσης στην Επίσημη Εφημερίδα[14].

B. ΑΝΤΙΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΠΙΔΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΝΕΑ ΠΡΑΞΗ ΜΕ ΣΤΟΧΟ ΤΗ ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ

(15) Τα θεσμικά όργανα της ΕΕ έχουν τη δυνατότητα να διορθώσουν τις πτυχές του επίδικου κανονισμού που οδήγησαν στην ακύρωσή του αφήνοντας αμετάβλητα τα μέρη της εκτίμησης που δεν επηρεάζονται από την απόφαση[15].

(16) Ο παρών κανονισμός αποσκοπεί στη διόρθωση των πτυχών του επίδικου κανονισμού που κρίθηκε ότι δεν συνάδουν με τον βασικό κανονισμό και οι οποίες οδήγησαν στην ακύρωση όσον αφορά τους παραγωγούς-εξαγωγείς.

(17) Όλα τα άλλα πορίσματα που αναφέρονται στον επίδικο κανονισμό και τα οποία δεν ακυρώθηκαν από το Γενικό Δικαστήριο εξακολουθούν να ισχύουν και ενσωματώνονται στον παρόντα κανονισμό.

(18) Κατά συνέπεια, οι ακόλουθες αιτιολογικές σκέψεις περιορίζονται στη νέα εκτίμηση που είναι αναγκαία για τη συμμόρφωση με τις αποφάσεις.

1. Εξέταση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ

(19) Ο λόγος ακύρωσης του επίδικου κανονισμού όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς ήταν ότι τα θεσμικά όργανα όφειλαν να εξετάσουν τις τεκμηριωμένες αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ που τους υπέβαλαν οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχεία β) και γ) του βασικού κανονισμού.

(20) Ως εκ τούτου, τα θεσμικά όργανα προέβησαν σε ανάλυση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ. Η εκτίμηση έδειξε ότι οι παρεχόμενες πληροφορίες δεν επαρκούσαν για να αποδείξουν ότι οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δραστηριοποιούνταν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς (για λεπτομερή επεξήγηση, βλ. παρακάτω αιτιολογικές σκέψεις 23 και επόμενες).

(21) Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι το βάρος αποδείξεως φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να υπαχθεί σε ΚΟΑ βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Συναφώς, το εν λόγω άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο προβλέπει ότι η αίτηση που υποβάλλει ένας τέτοιος παραγωγός πρέπει να περιέχει επαρκείς αποδείξεις, όπως ορίζει η τελευταία αυτή διάταξη, ότι δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, δεν εναπόκειται στα θεσμικά όργανα της Ένωσης να αποδείξουν ότι ο παραγωγός δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω καθεστώς. Αντιθέτως, στα εν λόγω όργανα εναπόκειται να εκτιμήσουν αν τα προσκομισθέντα από τον ενδιαφερόμενο παραγωγό στοιχεία επαρκούν προς απόδειξη του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο του βασικού κανονισμού, προκειμένου να του αναγνωρισθεί η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ, ενώ στα δικαστήρια της Ένωσης εναπόκειται να εξετάσουν μήπως τα εν λόγω όργανα υπέπεσαν σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση αυτή (σκέψη 32 της απόφασης στην υπόθεση C-249/10 P και σκέψη 24 της απόφασης στην υπόθεση C-247/10 P).

(22) Η Επιτροπή, παρά το γεγονός ότι το βάρος της απόδειξης αφορά τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς, έδωσε ωστόσο στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς τη δυνατότητα να προσκομίσουν συμπληρωματικά στοιχεία. Κανένας από τους οικείους εξαγωγείς δεν προσκόμισε τα συμπληρωματικά στοιχεία που ζητήθηκαν, ακόμη και μετά από σχετική υπενθύμιση και προειδοποίηση σχετικά με τις συνέπειες της μη παροχής των εν λόγω στοιχείων.

(23) Η έρευνα έδειξε ότι ένας παραγωγός-εξαγωγέας, με έδρα στο Χονγκ Κονγκ (εταιρεία 1), ήταν συνδεδεμένος με άλλον οικείο παραγωγό-εξαγωγέα (εταιρεία 2) κατά τη διάρκεια της αρχικής ΠΕ. Επομένως, οι αιτήσεις τους περί υπαγωγής σε ΚΟΑ αξιολογήθηκαν από κοινού. Η εταιρεία 2 παρέλειψε να αντιμετωπίσει τις ελλείψεις που είχε εντοπίσει η Επιτροπή· με βάση τα στοιχεία που είχε στη διάθεσή της, η Επιτροπή κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εταιρείες 1 και 2 δεν κατάφεραν να αποδείξουν ότι δραστηριοποιούνταν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού, για τους εξής λόγους:

(24) Σε ό, τι αφορά το κριτήριο 1 (Επιχειρηματικές αποφάσεις), το επίσημο έγγραφο «Πιστοποιητικό έγκρισης» της εταιρίας αναφέρονταν σε ποσοτικό περιορισμό της παραγωγής του σχετικού προϊόντος και σε υποχρέωση πώλησης με αποκλειστικό σκοπό τις εξαγωγές. Το καταστατικό ανέφερε σε διάφορα κεφάλαια την υποχρέωση αναφοράς στις τοπικές αρχές, ιδίως σε σχέση με τον καθορισμό της τιμής πώλησης και τις πράξεις συναλλάγματος. Στο έντυπο της αίτησης περί υπαγωγής σε ΚΟΑ αναφερόταν ότι η εταιρεία είχε μακροπρόθεσμα δάνεια, μη εξασφαλισμένα, άτοκα και χωρίς καθορισμένες προθεσμίες αποπληρωμής. Τα κριτήρια 2 (Λογιστική) και 3 (Στοιχεία ενεργητικού και μεταφορά) δεν πληρούνταν, καθώς δεν προσκομίστηκαν εκθέσεις εξωτερικού ελέγχου και εκθέσεις ελέγχου του κεφαλαίου.

(25) Ένας άλλος οικείος παραγωγός-εξαγωγέας (εταιρεία 3) με έδρα στο Χονγκ Κονγκ βρέθηκε επίσης ότι ήταν συνδεδεμένος με παραγωγούς του σχετικού προϊόντος στη ΛΔΚ. Ως εκ τούτου, ζητήθηκε από την εταιρεία 3 να υποβάλει έντυπα αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ για τους συνδεδεμένους παραγωγούς της στη ΛΔΚ. Δεν υποβλήθηκε κανένα στοιχείο. Συνάχθηκε το συμπέρασμα ότι η εταιρεία 3 δεν προσκόμισε επαρκείς αποδείξεις που να δείχνουν ότι οι συνδεδεμένοι παραγωγοί της δραστηριοποιούνταν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, όπως απαιτείται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού. Ως εκ τούτου, δεν ήταν δυνατό να αναγνωριστεί στην εταιρεία 3 η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ.

(26) Η αίτηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ που υποβλήθηκε από την εταιρεία 4 περιείχε πολλά έγγραφα και παραρτήματα τα οποία είχαν συνταχθεί αποκλειστικά στην κινεζική γλώσσα, χωρίς μετάφραση στα αγγλικά. Επιπλέον, δεν προσκόμισε τα στοιχεία που θα επέτρεπαν την αξιολόγηση της συμμόρφωσής της με τα κριτήρια 1 (Επιχειρηματικές αποφάσεις), 2 (Λογιστική) και 3 (Στοιχεία ενεργητικού και μεταφορά), όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού.

(27) Όσον αφορά το κριτήριο 1 (Επιχειρηματικές αποφάσεις), δεν προσκόμισε το καταστατικό και τα απαιτούμενα αντίγραφα συμβάσεων. Ως προς τα κριτήρια 2 και 3, δεν προσκομίστηκαν μεταφράσεις των ελεγμένων λογαριασμών στα αγγλικά. Παρέλειψε επίσης να εξηγήσει, όπως είχε ζητηθεί, γιατί η εταιρεία δεν πραγματοποίησε πωλήσεις στην εγχώρια αγορά κατά τη διάρκεια της ΠΕ. Δεν προσκομίστηκαν επίσης οι εκθέσεις ελέγχου του κεφαλαίου. Επιπλέον δεν προσκομίστηκαν, όπως είχε ζητηθεί, δικαιολογητικά έγγραφα που να δείχνουν τις διάφορες ενέργειες στον τομέα των επιχειρηματικών αποφάσεων και δαπανών, όπως τη διεξαγωγή διαπραγματεύσεων με μεγάλους προμηθευτές και παραδείγματα συμβάσεων εργασίας.

(28) Η αίτηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ που υπέβαλε η εταιρεία 5 δεν απέδειξε ότι η εταιρεία δραστηριοποιούνταν υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς, καθώς δεν προσκόμισε τα αναγκαία στοιχεία για την αξιολόγηση της συμμόρφωσής της με τα κριτήρια 1 (Επιχειρηματικές αποφάσεις), 2 (Λογιστική) και 3 (Στοιχεία ενεργητικού και μεταφορά).

(29) Πιο συγκεκριμένα, όσον αφορά το κριτήριο 1, η εταιρεία 5 δεν υπέβαλε αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ για άλλες πέντε συνδεδεμένες εταιρείες που ανήκουν στον όμιλο και οι οποίες φαίνεται να έχουν πραγματοποιήσει πωλήσεις του σχετικού προϊόντος. Όσον αφορά το κριτήριο 2, η εταιρεία 5 δεν προσκόμισε τους ελεγμένους λογαριασμούς για το έτος 2003, ενώ οι εκθέσεις ελέγχου για τα έτη 2002 και 2004 περιέχουν παρατηρήσεις οι οποίες δημιουργούν αμφιβολίες για την αξιοπιστία των σχετικών χρηματοοικονομικών λογαριασμών. Τέλος, η εταιρεία 5 δεν προσκόμισε την έκθεση ελέγχου του κεφαλαίου, ούτε και στοιχεία σχετικά με το πότε και υπό ποιες συνθήκες είχε αποκτηθεί ο εξοπλισμός παραγωγής.

(30) Το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο προβλέπει ότι η αίτηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ που υποβάλλει ένας παραγωγός πρέπει να περιέχει επαρκείς αποδείξεις, όπως ορίζει η εν λόγω διάταξη, ότι ο εν λόγω παραγωγός δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Οι αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ δεν περιείχαν τέτοιες αποδείξεις.

(31) Επιπλέον, και χωρίς να έχει καμία νομική υποχρέωση, η Επιτροπή απέστειλε επιστολές περί ανεπαρκών στοιχείων στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς, χωρίς ωστόσο να λάβει καμία απάντηση.

(32) Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή ενημέρωσε τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς σχετικά με την πρόθεσή της να αρνηθεί την υπαγωγή τους σε ΚΟΑ και τους έδωσε την ευκαιρία να υποβάλουν παρατηρήσεις.

(33) Κατά την ακρόαση, καθώς και στις γραπτές παρατηρήσεις τους, οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν αμφισβήτησαν την αξιολόγηση των αιτήσεών τους περί υπαγωγής σε ΚΟΑ από την Επιτροπή.

(34) Συνάγεται το συμπέρασμα ότι κανένας από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς δεν πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις που ορίζονται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) του βασικού κανονισμού και, κατά συνέπεια, δεν γίνεται δεκτή η υπαγωγή σε ΚΟΑ για κανέναν από αυτούς.

(35) Υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο έκρινε ότι, αν τα θεσμικά όργανα είχαν αποφανθεί ότι συνέτρεχαν στην περίπτωση των οικείων παραγωγών-εξαγωγέων οι συνθήκες της οικονομίας της αγοράς, θα έπρεπε να εφαρμοστεί και προς όφελός τους ο ίδιος συντελεστής με την εταιρεία που περιλαμβανόταν στο δείγμα και στην οποία αναγνωρίστηκε η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ.

(36) Ωστόσο, δεδομένου ότι τα πορίσματα της ολοκληρωθείσας έρευνας οδήγησαν στην απόρριψη της υπαγωγής σε ΚΟΑ για όλους τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς, κανένας από αυτούς δεν θα πρέπει να επωφεληθεί από τον ατομικό δασμολογικό συντελεστή της εταιρείας του δείγματος στην οποία αναγνωρίστηκε η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ.

(37) Επομένως, όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς και για την περίοδο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου, θα πρέπει να επιβληθεί ο υπολειπόμενος δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για τη ΛΔΚ. Η περίοδος εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού ήταν αρχικά από τις 7 Οκτωβρίου 2006 έως τις 7 Οκτωβρίου 2008. Μετά την έναρξη της διαδικασίας επανεξέτασης ενόψει της λήξης ισχύος των μέτρων, η περίοδος αυτή παρατάθηκε από τις 30 Δεκεμβρίου 2009 έως τις 31 Μαρτίου 2011. Η παρανομία που διαπιστώθηκε στις αποφάσεις είναι ότι τα θεσμικά όργανα δεν προσδιόρισαν κατά πόσον τα προϊόντα που παράγονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς θα πρέπει να υπόκεινται στον υπολειπόμενο δασμό ή στον δασμό της εταιρείας του δείγματος στην οποία αναγνωρίστηκε η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ.

(38) Με βάση τη παρανομία που διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο, δεν υπάρχει νομική βάση για την πλήρη εξαίρεση των προϊόντων που παράγονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς από την καταβολή δασμών αντιντάμπινγκ. Επομένως, μια νέα πράξη με την οποία θα αποκαθίσταται η παρανομία που διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο χρειάζεται απλώς να επανεξετάσει τον ισχύοντα δασμό αντιντάμπινγκ, και όχι τα ίδια τα μέτρα.

(39) Σε περίπτωση που τα θεσμικά όργανα δεν προέβαιναν στην εκ νέου επιβολή των δασμών στο κατάλληλο επίπεδο, αυτό θα προκαλούσε αδικαιολόγητο πλουτισμό, καθώς οι εισαγωγές του προϊόντος που παράγεται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς πραγματοποιήθηκαν με την προϋπόθεση της επιβολής κατάλληλου δασμού. Επομένως, ο δασμός συνυπολογίστηκε κατά τον καθορισμό της τιμής πώλησης των σχετικών προϊόντων.

(40) Καθώς συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο υπολειπόμενος δασμός θα πρέπει να επιβληθεί εκ νέου όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς με τον ίδιο συντελεστή με αυτόν που καθορίστηκε αρχικά με τον κανονισμό (ΕΚ) 1472/2006 του Συμβουλίου, δεν απαιτούνται τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 388/2008 του Συμβουλίου και στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου. Οι κανονισμοί αυτοί εξακολουθούν να ισχύουν για τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς.

2. Παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων μερών

(41) Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς υποστηρίζουν, καταρχάς, ότι ήταν εξαιρετικά δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να προσκομίσουν τα συμπληρωματικά στοιχεία που είχε ζητήσει η Επιτροπή, όσον αφορά την περίοδο από 1η Απριλίου 2004 έως 31 Μαρτίου 2005.

(42) Υποστήριξαν, κατά δεύτερον, ότι το Δικαστήριο ακύρωσε τον επίδικο κανονισμό όχι μόνο επειδή τα θεσμικά όργανα δεν εξέτασαν καθόλου τις αιτήσεις τους για ΚΟΑ, αλλά και επειδή τα θεσμικά όργανα δεν προέβησαν στην αναγνώριση ΚΟΑ για τις εταιρείες εκτός και εντός του δείγματος εντός τριών μηνών από την έναρξη της έρευνας, όπως προβλέπεται στο άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι αυτή η παράλειψη δεν μπορούσε πλέον να αποκατασταθεί. Θεωρούν ότι, σε κάθε περίπτωση, ως αποτέλεσμα της μη τήρησης της τρίμηνης προθεσμίας, όλες οι εταιρείες του δείγματος που είχαν υποβάλει αίτηση για υπαγωγή σε ΚΟΑ θα πρέπει να αντιμετωπιστούν σαν να τους είχε αναγνωριστεί η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ και, κατά συνέπεια, ότι τα θεσμικά όργανα είχαν υποχρέωση να υπολογίσουν εκ νέου το μέσο περιθώριο ντάμπινγκ για εταιρείες που έχουν υπαχθεί σε ΚΟΑ.

(43) Υποστηρίζουν, τρίτον, ότι η διαδικασία αντιντάμπινγκ είχε ολοκληρωθεί κατά τη λήξη της ισχύος των μέτρων αντιντάμπινγκ στις 31 Μαρτίου 2011, και ότι, επομένως, δεν ήταν δυνατόν για τα θεσμικά όργανα να επαναλάβουν αυτή τη διαδικασία από το σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία. Αντιθέτως, θεωρούν ότι τα θεσμικά όργανα έχουν την υποχρέωση να ξεκινήσουν νέα έρευνα που να καλύπτει όχι μόνον τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ, αλλά και την ύπαρξη ντάμπινγκ, τη ζημία που προέκυψε και το συμφέρον της Ένωσης.

(44) Υποστηρίζουν, τέταρτον, ότι η προτεινόμενη μέθοδος συμμόρφωσης με τις αποφάσεις θα είχε ως αποτέλεσμα την αναδρομική επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ. Αυτό, με τη σειρά του, θα αντέβαινε στην αρχή της ασφάλειας δικαίου, στο δικαίωμα αποτελεσματικής άσκησης ένδικων μέσων και στο άρθρο 10 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού.

(45) Υποστηρίζουν, πέμπτον, ότι τα θεσμικά όργανα δεν μπορούν να περιορίζονται στην αξιολόγηση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ οι οποίες υποβάλλονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς. Αντιθέτως, θεωρούν ότι τα θεσμικά όργανα πρέπει να αξιολογούν όλες τις αιτήσεις περί υπαγωγής σε ΚΟΑ οι οποίες υποβάλλονται από εταιρείες που δεν περιλαμβάνονταν στο δείγμα. Το αντίθετο θα συνιστούσε παράβαση της αρχής της απαγόρευσης των διακρίσεων.

(46) Τέλος, τα ενδιαφερόμενα μέρη αμφισβητούν το επιχείρημα ότι, σε περίπτωση που δεν γινόταν εκ νέου επιβολή, αυτό θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητο πλουτισμό. Υποστηρίχθηκε ότι, δεδομένου ότι οι ακυρωθέντες δασμοί αντιντάμπινγκ δεν ίσχυσαν ποτέ για τους οικείους εξαγωγείς, η μη επιβολή τους δεν θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητο πλουτισμό των επηρεαζόμενων επιχειρήσεων.

3. Ανάλυση παρατηρήσεων

(47) Ως απάντηση στο πρώτο επιχείρημα, τα θεσμικά όργανα υπενθυμίζουν ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, το βάρος αποδείξεως φέρει ο παραγωγός που επιθυμεί να υπαχθεί στο ΚΟΑ βάσει του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο β) του βασικού κανονισμού. Συναφώς, το εν λόγω άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο προβλέπει ότι η αίτηση που υποβάλλει ένας τέτοιος παραγωγός πρέπει να περιέχει επαρκείς αποδείξεις, όπως ορίζει η τελευταία αυτή διάταξη, ότι δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Επομένως, όπως έκρινε το Δικαστήριο στις αποφάσεις (βλ. παραπάνω αιτιολογική σκέψη 21), δεν εναπόκειται στα θεσμικά όργανα να αποδείξουν ότι ο παραγωγός δεν πληροί τις προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στο εν λόγω καθεστώς. Αντιθέτως, στα εν λόγω όργανα εναπόκειται να εκτιμήσουν αν τα προσκομισθέντα από τον ενδιαφερόμενο παραγωγό στοιχεία επαρκούν προς απόδειξη του ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) πρώτο εδάφιο του βασικού κανονισμού, προκειμένου να του αναγνωρισθεί η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ.

(48) Ως εκ τούτου, τα θεσμικά όργανα θα μπορούσαν απλώς να έχουν απορρίψει το αίτημα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ, με την αιτιολογία ότι τα αιτήματα δεν περιείχαν επαρκείς αποδείξεις ότι ο παραγωγός δραστηριοποιείται υπό συνθήκες οικονομίας της αγοράς. Το γεγονός ότι τα θεσμικά όργανα αποφάσισαν να δώσουν στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς τη δυνατότητα να συμπληρώσουν τα αιτήματά τους δεν μπορεί επομένως να επικριθεί επειδή υποτίθεται ότι αυτή η δυνατότητα δόθηκε καθυστερημένα.

(49) Όσον αφορά το δεύτερο επιχείρημα, ότι δηλαδή η αναγνώριση ΚΟΑ έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί εντός τριών μηνών από την έναρξη της έρευνας, υπενθυμίζεται ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, το άρθρο 2 παράγραφος 7 στοιχείο γ) δεύτερο εδάφιο του βασικού κανονισμού δεν περιέχει καμία ένδειξη όσον αφορά τις συνέπειες της μη τήρησης της τρίμηνης προθεσμίας εκ μέρους της Επιτροπής. Ως εκ τούτου, το Γενικό Δικαστήριο κρίνει ότι τυχόν μεταγενέστερη απόφαση για υπαγωγή σε ΚΟΑ δεν επηρεάζει την ισχύ του κανονισμού για την επιβολή οριστικών μέτρων, εφόσον οι αιτούντες δεν αποδείξουν ότι, εάν η Επιτροπή είχε τηρήσει την τρίμηνη προθεσμία, το Συμβούλιο μπορεί να είχε εκδώσει διαφορετικό κανονισμό ευνοϊκότερο για τα συμφέροντά τους απ' ό,τι ο επίδικος κανονισμός[16]. Το Δικαστήριο έχει επίσης αναγνωρίσει ότι τα θεσμικά όργανα μπορούν να τροποποιήσουν την αξιολόγηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ έως τη θέσπιση οριστικών μέτρων.[17]

(50) Αυτή η νομολογία δεν έχει ανατραπεί με τις αποφάσεις. Στις αποφάσεις του, το Δικαστήριο στηρίζεται στην υποχρέωση της Επιτροπής για διενέργεια της αξιολόγησης εντός τριών μηνών προκειμένου να δείξει ότι η υποχρέωση της εν λόγω αξιολόγησης υφίσταται ανεξάρτητα από το κατά πόσον η Επιτροπή εφαρμόζει ή όχι τη δειγματοληψία. Το Δικαστήριο δεν λαμβάνει θέση σχετικά με το ερώτημα ποιες είναι οι νομικές συνέπειες σε περίπτωση που η Επιτροπή ολοκληρώσει την αξιολόγηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ σε μεταγενέστερο στάδιο της έρευνας. Το δικαστήριο κρίνει απλώς ότι τα θεσμικά όργανα δεν μπορούσαν να αγνοήσουν παντελώς τα αιτήματα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ, αλλά έπρεπε να τα αξιολογήσουν το αργότερο κατά την επιβολή των οριστικών μέτρων.

(51) Στην παρούσα περίπτωση, οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν απέδειξαν ότι, εάν η Επιτροπή είχε προβεί στην αξιολόγηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ εντός τριών μηνών μετά την έναρξη της διαδικασίας αντιντάμπινγκ το 2005, το Συμβούλιο μπορεί να είχε εκδώσει διαφορετικό κανονισμό ευνοϊκότερο για τα συμφέροντά τους από τον επίδικο κανονισμό. Επομένως, το δεύτερο επιχείρημα απορρίπτεται.

(52) Όσον αφορά το τρίτο επιχείρημα, δηλαδή ότι η ισχύς των σχετικών μέτρων έληξε στις 31 Μαρτίου 2011, τα θεσμικά όργανα αδυνατούν να αντιληφθούν γιατί η λήξη της ισχύος των μέτρων έχει σημασία όσον αφορά τη δυνατότητα του Συμβουλίου να εκδώσει νέα πράξη προς αντικατάσταση της ακυρωθείσας πράξης.

(53) Όπως εξηγήθηκε παραπάνω στις αιτιολογικές σκέψεις 9 έως 11, ως αποτέλεσμα της κατάργησης της πράξης με την οποία περατώθηκαν οι διαδικασίες, οι διαδικασίες αντιντάμπινγκ εξακολουθούν να εκκρεμούν. Τα θεσμικά όργανα έχουν την υποχρέωση να περατώσουν τις διαδικασίες αυτές, καθώς ο βασικός κανονισμός προβλέπει ότι η έρευνα πρέπει να περατώνεται με πράξη των θεσμικών οργάνων. .

(54) Όσον αφορά το τέταρτο επιχείρημα, το άρθρο 10 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, το οποίο επαναλαμβάνει το κείμενο του άρθρου 10 παράγραφος 1 της συμφωνίας αντιντάμπινγκ του ΠΟΕ («ΣΑ»), ορίζει ότι προσωρινά μέτρα και οριστικοί δασμοί αντιντάμπινγκ εφαρμόζονται μόνο ως προς προϊόντα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά τον χρόνο θέσης σε ισχύ της απόφασης που λαμβάνεται βάσει του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 9 παράγραφος 4, αντιστοίχως, του βασικού κανονισμού. Στην παρούσα περίπτωση, οι εν λόγω δασμοί αντιντάμπινγκ εφαρμόζονται μόνον ως προς προϊόντα τα οποία έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία μετά την έναρξη ισχύος του προσωρινού και του επίδικου (οριστικού) κανονισμού βάσει, αντίστοιχα, του άρθρου 7 παράγραφος 1 και του άρθρου 9 παράγραφος 4 του βασικού κανονισμού.

(55) Επιπλέον, θεωρείται επίσης ότι η επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ δεν συνεπάγεται παραβίαση των γενικών αρχών του δικαίου της Ένωσης, όπως η προστασία της ασφάλειας δικαίου, η προστασία της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης και το δικαίωμα αποτελεσματικής άσκησης ένδικων μέσων, για τους ακόλουθους λόγους.

(56) Όσον αφορά την προστασία της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, σημειώνεται καταρχάς ότι, σύμφωνα με τη νομολογία, οι επιχειρηματίες δεν μπορούν να επικαλεστούν την προστασία της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης, εφόσον τους έχει γίνει γνωστό ότι επίκειται αναπροσανατολισμός της εμπορικής πολιτικής της Ένωσης[18]. Στην παρούσα υπόθεση, ο κίνδυνος επιβολής δασμού αντιντάμπινγκ στα προϊόντα που παράγονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς έγινε γνωστός στους επιχειρηματίες μέσα από τη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της ανακοίνωσης για την έναρξη της διαδικασίας και του προσωρινού κανονισμού, τα οποία εξακολουθούν να αποτελούν αμφότερα τμήμα της έννομης τάξης της Ένωσης. Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν μπορούσαν, επομένως, να βασιστούν στις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης οι οποίες αφορούν την προστασία της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

(57) Κατά δεύτερον, είναι σημαντικό να υπογραμμιστεί ότι η επιβολή οριστικών μέτρων δεν έχει αναδρομική ισχύ. Ως προς αυτό το σημείο, η νομολογία του Δικαστηρίου κάνει διάκριση ανάμεσα στην εφαρμογή ενός νέου κανόνα σε μια κατάσταση που έχει καταστεί οριστική (η οποία αναφέρεται επίσης ως υφιστάμενη ή οριστικά διαμορφωμένη έννομη κατάσταση)[19], και σε μια κατάσταση που ξεκίνησε πριν από την έναρξη ισχύος του νέου κανόνα, αλλά δεν είναι ακόμη οριστική (η οποία αναφέρεται επίσης ως προσωρινή κατάσταση)[20].

(58) Στην παρούσα υπόθεση, η κατάσταση των εισαγωγών των σχετικών προϊόντων η οποία προέκυψε κατά την περίοδο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου δεν έχει ακόμη καταστεί οριστική, καθώς, ως αποτέλεσμα της ακύρωσης του επίδικου κανονισμού, ο δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για αυτά δεν έχει ακόμη καθοριστεί οριστικά. Ταυτόχρονα, οι επιχειρηματίες ειδοποιήθηκαν ότι η επιβολή αυτού του δασμού μπορεί να γίνει μέσα από τη δημοσίευση της ανακοίνωσης για την έναρξη της διαδικασίας και του προσωρινού κανονισμού. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία των δικαστηρίων της Ένωσης, δεν είναι δυνατή η δημιουργία δικαιολογημένης εμπιστοσύνης σε σχέση με τις επιχειρήσεις πριν από την έγκριση από τα θεσμικά όργανα μιας πράξης για την περάτωση της διοικητικής διαδικασίας, η οποία έχει καταστεί οριστική[21].

(59) Επομένως, η επιβολή των δασμών αντιντάμπινγκ δεν έχει αναδρομική ισχύ.

(60) Επιπλέον, ακόμα και αν η επιβολή των δασμών είχε αναδρομική ισχύ, κάτι που δεν συμβαίνει, οι ουσιαστικοί κανόνες του δικαίου της Ένωσης μπορούν να έχουν εφαρμογή επί καταστάσεων που έχουν ήδη διαμορφωθεί πριν από την έναρξη ισχύος τους, μόνον εφόσον προκύπτει σαφώς από τη διατύπωσή τους, τους σκοπούς ή την οικονομία τους ότι πρέπει να τους αναγνωριστεί αναδρομική ισχύς[22]. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση T-180/01 Euroagri κατά Επιτροπής[23] , κρίθηκε ότι: [Μ]ολονότι, κατά γενικό κανόνα, η αρχή της ασφάλειας δικαίου δεν επιτρέπει μια κοινοτική πράξη να τίθεται σε ισχύ σε χρονικό σημείο προγενέστερο της δημοσίευσής της, μπορεί, κατ' εξαίρεση, να συμβεί το αντίθετο, οσάκις το απαιτεί ο προς επίτευξη σκοπός και προστατεύεται δεόντως η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων[24].

(61) Στην παρούσα υπόθεση, σκοπός είναι η συμμόρφωση με την υποχρέωση των θεσμικών οργάνων σύμφωνα με το άρθρο 266 ΣΛΕΕ. Δεδομένου ότι το Δικαστήριο διαπίστωσε παρανομία μόνον όσον αφορά τον καθορισμό του εφαρμοστέου δασμολογικού συντελεστή και όχι όσον αφορά την επιβολή των ίδιων των μέτρων (δηλαδή όσον αφορά το πόρισμα σχετικά με την ύπαρξη ντάμπινγκ, τη ζημία που προέκυψε και το συμφέρον της Ένωσης), οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν μπορούσαν να προσδοκούν δικαιολογημένα ότι δεν θα επιβάλλονταν οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ. Επομένως, ακόμη και αν είχε αναδρομική ισχύ, κάτι που δεν συμβαίνει, η επιβολή αυτή δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

(62) Επίσης, δεν παραβιάζεται το δικαίωμα αποτελεσματικής άσκησης ένδικων μέσων. Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς μπορούν να αμφισβητήσουν τη νομιμότητα του παρόντος κανονισμού στα δικαστήρια της Ένωσης.

(63) Όσον αφορά το πέμπτο επιχείρημα, πρέπει να σημειωθεί ότι οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς βρίσκονται σε διαφορετική νομική θέση από τις άλλες εταιρείες που δεν συμπεριλήφθηκαν στο δείγμα και οι οποίες έχουν υποβάλει αίτημα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ, αλλά δεν έχουν αμφισβητήσει τον επίδικο κανονισμό στο Δικαστήριο. Σε σχέση με το τελευταίο σημείο, ο επίδικος κανονισμός έχει καταστεί οριστικός.

(64) Τέλος, εάν τα θεσμικά όργανα δεν πρότειναν μέτρα, αυτό θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητο πλουτισμό, για τους λόγους που εξηγούνται παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 39. Το επιχείρημα ότι οι ακυρωθέντες δασμοί δεν υπήρξαν ποτέ, επειδή η απόφαση καταργεί με αναδρομική ισχύ τον επίδικο κανονισμό από την έννομη τάξη της Ένωσης, παραβλέπει το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες ενημερώθηκαν σχετικά με τον κίνδυνο επιβολής δασμών μέσα από την ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας και τον προσωρινό κανονισμό, και ότι οι αποφάσεις για τον καθορισμό των τιμών όσον αφορά τα προϊόντα που παράγονται από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς λήφθηκαν σε χρονικό σημείο κατά το οποίο ο οριστικός δασμός ήταν σε ισχύ. Στη νομολογία του Δικαστηρίου αναγνωρίζεται ότι η απόδοση των αχρεωστήτως καταβληθεισών επιβαρύνσεων μπορεί να απορρίπτεται όταν η απόδοση αυτή συνεπάγεται τον αδικαιολόγητο πλουτισμό των δικαιούχων[25]. Κατά συνέπεια, το επιχείρημα των ενδιαφερόμενων μερών απορρίφθηκε.

4. Παρατηρήσεις των ενδιαφερόμενων μερών μετά την κοινοποίηση

(65) Μετά την κοινοποίηση, ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν τη θέση τους ότι το Δικαστήριο είχε ακυρώσει τον κανονισμό στο σύνολό του όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς. Υποστήριξαν ότι τα θεσμικά όργανα ήταν υποχρεωμένα, βάσει του άρθρου 266 ΣΛΕΕ, να επιστρέψουν τους δασμούς αντιντάμπινγκ που είχαν εισπραχθεί βάσει του επίδικου κανονισμού, στον βαθμό που αφορούσαν προϊόντα παραγωγής των οικείων παραγωγών-εξαγωγέων, και ότι είχαν τη δυνατότητα, αλλά όχι και την υποχρέωση, να εκδώσουν νέα πράξη, εφόσον η εν λόγω νέα πράξη δεν παραβιάζει το δίκαιο της Ένωσης και δεν εμφανίζει τις ίδιες παρατυπίες με αυτές που διαπίστωσε το Δικαστήριο στην απόφασή του.

(66) Όσον αφορά την επιστροφή των δασμών αντιντάμπινγκ, με σημείωμα της 31ης Μαΐου 2012 οι υπηρεσίες της Επιτροπής ζήτησαν από τις εθνικές τελωνειακές αρχές να ικανοποιούν τα σχετικά αιτήματα για επιστροφή, αλλά να ενημερώνουν ταυτόχρονα τους εισαγωγείς ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Επιτροπή να προτείνει στο Συμβούλιο την εκ νέου επιβολή δασμών επί των αντίστοιχων εισαγωγών. Η ενημέρωση αυτή αποσκοπούσε ρητά στην αποφυγή της δημιουργίας δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

(67) Όσον αφορά την έκδοση νέας πράξης προς αντικατάσταση της ακυρωθείσας πράξης, υπενθυμίζεται ότι, στο πλαίσιο διοικητικών διαδικασιών όπως οι διαδικασίες αντιντάμπινγκ, τα θεσμικά όργανα έχουν την υποχρέωση να περατώνουν μια ανοικτή έρευνα με οριστική πράξη (βλ. παραπάνω αιτιολογικές σκέψεις 9, 10 και 53). Η έκδοση οριστικής πράξης για την περάτωση της ανοικτής διαδικασίας δεν αποτελεί επομένως δυνατότητα, αλλά υποχρέωση των θεσμικών οργάνων. Είναι αυτονόητο ότι κάθε νέα πράξη πρέπει να συμμορφώνεται με το δίκαιο της Ένωσης και να αποκαθιστά την παρανομία που διαπίστωσε το Δικαστήριο. Όσον αφορά τις παραβιάσεις του δικαίου της Ένωσης, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν, πρώτον, ότι δεν υπάρχει νομική βάση για την επανάληψη της έρευνας από το σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία. Επισημαίνουν το γεγονός ότι η ισχύς των μέτρων αντιντάμπινγκ για τις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα («υποδήματα») από τους οικείους εξαγωγείς είχε λήξει του Μάρτιο του 2011. Κατά την άποψή τους, η «αναβίωση ενός νεκρού δασμού αντιντάμπινγκ» αντίκειται στο δίκαιο τόσο της Ένωσης όσο και του ΠΟΕ.

(68) Τα ενδιαφερόμενα μέρη παραβλέπουν το γεγονός ότι, ως αποτέλεσμα της ακύρωσης, η διαδικασία αντιντάμπινγκ που είχε οδηγήσει στην έκδοση του επίδικου κανονισμού εξακολουθεί να εκκρεμεί όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς (βλ. παραπάνω αιτιολογικές σκέψεις 9 έως 11 και 52 έως 53). Το γεγονός ότι η ισχύς των μέτρων που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου είχε λήξει το 2011, προτού δηλαδή το Δικαστήριο εκδώσει τις αποφάσεις, δεν έχει καμία σημασία ως προς αυτό το σημείο. Σε διαφορετική περίπτωση, τα μέτρα που οφείλουν να λάβουν τα θεσμικά όργανα προκειμένου να συμμορφωθούν με μια απόφαση του Δικαστηρίου θα εξαρτιόνταν από τη διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον των δικαστηρίων της Ένωσης.

(69) Κατά δεύτερον, υποστηρίζουν ότι οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς είχαν αμφισβητήσει στο Δικαστήριο όχι μόνο την απόρριψη των αιτημάτων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ, αλλά και το πόρισμα σχετικά με την ύπαρξη ντάμπινγκ. Επιπλέον, σύμφωνα με την ερμηνεία που δίνουν στις αποφάσεις, ο επίδικος κανονισμός ακυρώθηκε όχι επειδή τα θεσμικά όργανα δεν αξιολόγησαν την αίτηση περί υπαγωγής σε ΚΟΑ πριν από την έκδοση του επίδικου κανονισμού, αλλά επειδή η Επιτροπή δεν πραγματοποίησε αυτή την αξιολόγηση εντός τριών μηνών. Κατά την άποψή τους, από αυτό συνάγεται ότι ούτε και τα θεσμικά όργανα είχαν προβεί σε έγκυρη αξιολόγηση των αιτημάτων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ των εταιρειών που περιλαμβάνονταν στο δείγμα και ότι, ως εκ τούτου, δεν υπήρξε έγκυρος εντοπισμός ντάμπινγκ. Ένα ενδιαφερόμενο μέρος προχωρά ακόμη πιο πέρα και αναφέρει ότι, προκειμένου να συμμορφωθούν με την απόφαση, τα θεσμικά όργανα θα έπρεπε να είχαν αξιολογήσει και όλα τα αιτήματα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ που είχαν υποβληθεί από άλλες εταιρείες, οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στο δείγμα.

(70) Αυτή η ερμηνεία της απόφασης καταρρίφθηκε παραπάνω στις αιτιολογικές σκέψεις 49 έως 51. Η αναφορά στην τρίμηνη προθεσμία που γίνεται στις αποφάσεις αποτελεί επιχείρημα βάσει διάταξης που έχει σκοπό να δείξει ότι όλα τα αιτήματα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ χρήζουν αξιολόγησης, ακόμη και σε περίπτωση δειγματοληψίας. Πουθενά στις αποφάσεις του το Δικαστήριο δεν ανατρέπει την προγενέστερη νομολογία σχετικά με τη μη ύπαρξη κυρώσεων για την παραβίαση της τρίμηνης προθεσμίας. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο άσκησε οικονομία της δίκης μη εξετάζοντας τις έξι από τις εννέα ενστάσεις κατά των αποφάσεων του Γενικού Δικαστηρίου σημαίνει ότι οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς μπορούν να εγείρουν και πάλι αυτές τις ενστάσεις σε περίπτωση που αποφασίσουν να εκκινήσουν νέες διαδικασίες. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο μπορούν να βασίζονται, όσον αφορά τη συμμόρφωση με τις αποφάσεις, στα πορίσματα του Γενικού Δικαστηρίου με τα οποία απορρίπτονται αυτά τα επιχειρήματα, δεδομένου ότι τα εν λόγω πορίσματα δεν έχουν ακυρωθεί από το Δικαστήριο. Τέλος, δεν συντρέχει λόγος αυτή τη στιγμή να εξεταστούν τα αιτήματα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ από άλλες εταιρείες που δεν περιλαμβάνονταν στο δείγμα, καθώς ο επίδικος κανονισμός έχει καταστεί οριστικός σε σχέση με αυτές τις άλλες, εκτός δείγματος εταιρείες.

(71) Κατά τρίτον, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι τα θεσμικά όργανα παρέκκλιναν από τη συνήθη πρακτική συμμόρφωσης με τις αποφάσεις με τις οποίες ακυρώνονται οριστικά μέτρα αντιντάμπινγκ, κάτι που είχαν κάνει μεταξύ άλλων μετά την απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση Industrie des Poudres Spheriques («IPS»)[26]. Υπογραμμίζουν ειδικότερα ότι η Επιτροπή δημοσίευσε ανακοινώσεις για την επανάληψη της έρευνας στην Επίσημη Εφημερίδα και πρότεινε στο Συμβούλιο νέα μέτρα προς μελλοντική θέσπιση.

(72) Τα πραγματικά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, ωστόσο, διαφέρουν σε σχέση με προηγούμενες ακυρώσεις. Όπως εξηγήθηκε παραπάνω στις αιτιολογικές σκέψεις 38 και 61, η παρανομία που διαπιστώθηκε από το Δικαστήριο δεν αφορά τα πορίσματα σχετικά με την ύπαρξη ντάμπινγκ, τη ζημία και το συμφέρον της Ένωσης, και, επομένως, την αρχή της επιβολής του δασμού, αλλά μόνον τον ακριβή δασμολογικό συντελεστή. Αντιθέτως, οι προηγούμενες ακυρώσεις που επικαλούνται τα ενδιαφερόμενα μέρη αφορούσαν τα πορίσματα για την ύπαρξη ντάμπινγκ, τη ζημία και το συμφέρον της Ένωσης. Ως εκ τούτου, τα θεσμικά όργανα έκριναν σκοπιμότερο να θεσπίσουν νέα μέτρα για το μέλλον.

(73) Ένα ενδιαφερόμενο μέρος επικαλείται επίσης τις ακυρώσεις στην υπόθεση T-221/05 Huvis κατά Συμβουλίου και στην υπόθεση T-249/06 Interpipe Nikopolsky κατά Συμβουλίου. Οι ακυρώσεις αυτές ήταν μερικές, καθώς διατήρησαν μέρος του δασμού. Ο λόγος ήταν ότι το Γενικό Δικαστήριο μπορούσε να αποφασίσει το ίδιο σχετικά με το κατάλληλο επίπεδο του δασμού, καθώς έκρινε ότι έπρεπε να γίνει προσαρμογή με έναν ορισμένο τρόπο. Αντίθετα, στην παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν μπορούσε να αποφασίσει σχετικά με τη θέση της Επιτροπής και του Συμβουλίου ως προς το αν θα πρέπει να αναγνωριστεί στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ. Η απόφαση αυτή μπορεί να ληφθεί μόνο με βάση την αξιολόγηση των αιτημάτων τους, η οποία υπάγεται στην αρμοδιότητα της Επιτροπής και του Συμβουλίου. Το γεγονός ότι το Δικαστήριο δεν αποφάνθηκε το ίδιο σχετικά με το αν θα πρέπει να αναγνωριστεί στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς η ιδιότητα επιχείρησης που δραστηριοποιείται υπό ΚΟΑ δείχνει επίσης ότι η παραβίαση της τρίμηνης προθεσμίας δεν οδηγεί αυτομάτως στην υπαγωγή σε ΚΟΑ, όπως υποστηρίζουν ορισμένα ενδιαφερόμενα μέρη.

(74) Κατά τέταρτον, τα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν επίσης ότι η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων από τους οικείους εξαγωγείς θα είχε αναδρομική ισχύ και, ως εκ τούτου, θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου 10 του βασικού κανονισμού και του άρθρου 10 της ΣΑ. Υποστήριξαν ότι η φερόμενη αναδρομική επιβολή θα συνιστούσε επίσης παραβίαση της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης. Η εν λόγω δικαιολογημένη εμπιστοσύνη θα είχε δημιουργηθεί αντίστοιχα μέσω των αποφάσεων, από το γεγονός ότι η Επιτροπή παρέκκλινε από την προηγούμενη πρακτική της δημοσιεύοντας ανακοίνωση σχετικά με την επανάληψη της διαδικασίας στην Επίσημη Εφημερίδα όχι αμέσως μετά τις ακυρώσεις, αλλά μόνον αφού είχε παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους από την έκδοση της πρώτης απόφασης. Επιπλέον, υποστηρίζουν ότι η γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης η οποία αφορά την προστασία της ασφάλειας δικαίου δεν επιτρέπει τη θέση σε ισχύ μιας πράξης της Ένωσης από ημερομηνία προγενέστερη της δημοσίευσής της.

(75) Όπως εξηγήθηκε στις αιτιολογικές σκέψεις 54 έως 59, η επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ στον παρόντα κανονισμό δεν έχει αναδρομική ισχύ.

(76) Οι αποφάσεις δεν μπορεί να δημιούργησαν δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, καθώς εξηγούν ότι η Επιτροπή και το Συμβούλιο πρέπει να καθορίσουν το ύψος του δασμολογικού συντελεστή (βλ. παραπάνω αιτιολογική σκέψη 7).

(77) Όσον αφορά την ανακοίνωση, τα θεσμικά όργανα σημειώνουν καταρχάς ότι δεν είναι υποχρεωτική η δημοσίευση μιας τέτοιας ανακοίνωσης, καθώς τα ίδια επαναλαμβάνουν τη διαδικασία από το σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία, και η ανακοίνωση για την έναρξη της διαδικασίας εξακολουθεί να αποτελεί μέρος της έννομης τάξης της Ένωσης. Κατά δεύτερον, η υποτιθέμενη δικαιολογημένη εμπιστοσύνη θα βασιζόταν σε μια περίοδο σιωπής. Ωστόσο, σύμφωνα με τη νομολογία, η έλλειψη δράσης εκ μέρους των θεσμικών οργάνων δεν μπορεί να δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη[27]. Σε κάθε περίπτωση, η υποτιθέμενη καθυστερημένη δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα δεν συνιστά ανακοίνωση σχετικά με την επανάληψη της διαδικασίας, αλλά ανακοίνωση με την οποία καλούνται τα ενδιαφερόμενα μέρη να παρουσιαστούν. Δημοσιεύτηκε για τους λόγους που εκτίθενται παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 14, και δεν μπορεί να δημιουργήσει δικαιολογημένη εμπιστοσύνη.

(78) Όσον αφορά τη γενική αρχή του δικαίου της Ένωσης που αφορά την προστασία της ασφάλειας του δικαίου, διευκρινίστηκε παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 60 ότι ένα μέτρο της Ένωσης μπορεί να τεθεί σε ισχύ σε χρονικό σημείο προγενέστερο της δημοσίευσής του, οσάκις το απαιτεί ο προς επίτευξη σκοπός και προστατεύεται δεόντως η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη των ενδιαφερομένων, όπως συμβαίνει στην παρούσα υπόθεση.

(79) Κατά πέμπτον, τα ενδιαφερόμενα μέρη επανέλαβαν επίσης το επιχείρημά τους περί απουσίας «αδικαιολόγητου πλουτισμού των εισαγωγέων», το οποίο καταρρίφθηκε παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 64.

(80) Κατά έκτον, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν επίσης ότι η προτεινόμενη εφαρμογή θα παραβίαζε την αρχή του συμφέροντος της Ένωσης, όπως ορίζεται στο άρθρο 21 του βασικού κανονισμού, δεδομένου ότι η επιβολή δασμών θα συνιστούσε αδικαιολόγητο βάρος για τους εισαγωγείς στην Ένωση, χωρίς να προσφέρει κανένα όφελος για τον ενωσιακό κλάδο παραγωγής στο σύνολό του. Το επιχείρημα αυτό παραβλέπει το γεγονός ότι ο παρών κανονισμός αφορά τις εισαγωγές του σχετικού προϊόντος που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του επιδίκου κανονισμού, και όχι μελλοντικές εισαγωγές. Όσον αφορά τις εν λόγω εισαγωγές κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής του επίδικου κανονισμού, τα θεσμικά όργανα προσδιόρισαν το συμφέρον της Ένωσης στις αιτιολογικές σκέψεις 241 έως 286 του επίδικου κανονισμού. Τα δικαστήρια της Ένωσης δεν διαπίστωσαν καμία παρανομία σε σχέση με τις εν λόγω αιτιολογικές σκέψεις.

(81) Κατά έβδομον, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν επίσης ότι η δυνατότητα να υπερασπίσουν τα δικαιώματά τους δεν ίσχυε για όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, αλλά μόνο για εκείνα που μπορούσαν να αποδείξουν ότι είχαν καταχωριστεί με αυτή την ιδιότητα στην αρχική έρευνα. Κατά την άποψή τους, οι προτεινόμενοι δασμοί θα έχουν αντίκτυπο και σε εταιρείες που δεν είχαν καταχωριστεί ως ενδιαφερόμενα μέρη στην αρχική έρευνα. Επιπλέον, υποστήριξαν ότι τα θεσμικά όργανα δεν δημοσίευσαν ανακοίνωση αμέσως μετά την απόφαση του Δικαστηρίου και ότι, κατά συνέπεια, δεν υπήρξε έγκαιρη ενημέρωση σχετικά με την προβλεπόμενη εφαρμογή.

(82) Καθώς τα θεσμικά όργανα επανέλαβαν τη διαδικασία από το χρονικό σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία, ήταν φυσικό να απευθύνουν την ανακοίνωση στα μέρη τα οποία αποτελούν ενδιαφερόμενα μέρη στην εν λόγω διαδικασία. Εξάλλου, τίποτα δεν εμπόδιζε άλλα ενδιαφερόμενα μέρη να παρουσιαστούν, κάτι που όντως έπραξαν κάποια από αυτά, τα οποία θεωρήθηκαν ενδιαφερόμενα μέρη από το χρονικό σημείο κατά το οποίο παρουσιάστηκαν. Το γεγονός ότι η ανακοίνωση δημοσιεύθηκε μόνον αφού είχε παρέλθει διάστημα μεγαλύτερο του ενός έτους από την έκδοση της πρώτης από τις δύο αποφάσεις δεν επηρεάζει τη νομιμότητα του παρόντος κανονισμού, καθώς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη ενημερώθηκαν εγκαίρως προκειμένου να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους.

(83) Κατά όγδοον, οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς υποστήριξαν ότι παραβιάστηκαν τα δικαιώματα υπεράσπισής τους λόγω του γεγονότος ότι η Επιτροπή αξιολόγησε τα αιτήματά τους περί υπαγωγής σε ΚΟΑ μόλις το 2012/2013, και όχι το 2005/2006. Υποστηρίζουν ότι, εάν η εν λόγω αξιολόγηση είχε πραγματοποιηθεί το 2005/2006, θα μπορούσαν να είχαν παράσχει ορισμένα στοιχεία τα οποία δεν μπορούν πλέον να παράσχουν, εξαιτίας της καταστροφής εγγράφων και/ή της μετακίνησης ατόμων σε άλλες θέσεις.

(84) Ως προς αυτό το σημείο, υπενθυμίζεται ότι η Επιτροπή δεν έχει καμία υποχρέωση να ζητήσει από τον παραγωγό-εξαγωγέα να συμπληρώσει το αίτημα περί υπαγωγής σε ΚΟΑ. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο μπορούν να βασίζουν την αξιολόγησή τους στα στοιχεία που έχει υποβάλει ο παραγωγός-εξαγωγέας (βλ. παραπάνω αιτιολογικές σκέψεις 21, 22 και 31). Επιπλέον, οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς δεν αμφισβήτησαν την αξιολόγηση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ από την Επιτροπή, ούτε και προσδιόρισαν τα έγγραφα ή τα άτομα στα οποία δεν μπορούν πλέον να βασιστούν. Ο ισχυρισμός αυτός είναι, επομένως, τόσο αφηρημένος ώστε τα θεσμικά όργανα να μην μπορούν να λάβουν υπόψη αυτές τις δυσχέρειες κατά την αξιολόγηση των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ. Καθώς το επιχείρημα αυτό βασίζεται σε εικασίες και δεν στηρίζεται σε σαφή στοιχεία σχετικά με το ποια έγγραφα ή ποια άτομα δεν είναι πλέον διαθέσιμα, καθώς και ποια είναι η σημασία των εν λόγω εγγράφων και ατόμων για την αξιολόγηση των αιτημάτων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ, το εν λόγω επιχείρημα πρέπει να καταρριφθεί.

(85) Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι η προτεινόμενη εφαρμογή θα συνιστούσε παραβίαση του άρθρου ΙΙ παράγραφος 1 στοιχείο β) της GATT του 1994, καθώς τα θεσμικά όργανα πρότειναν την επιβολή με αναδρομική ισχύ δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων από τους οικείους εξαγωγείς για τους οποίους τα μέτρα αντιντάμπινγκ είχαν ήδη λήξει. Επιπλέον, τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι, εφόσον δεν υφίστανται εφαρμοστέα μέτρα αντιντάμπινγκ όσον αφορά τις σχετικές εισαγωγές, η προτεινόμενη εφαρμογή συνιστά παραβίαση των άρθρων 10, 5.1 και 5.6 της ΣΑ. Σύμφωνα με τα εν λόγω άρθρα, τα θεσμικά όργανα μπορούν να επιβάλλουν εκ νέου οριστικούς δασμούς αντιντάμπινγκ μετά την έναρξη νέας έρευνας και την έκδοση νέας απόφασης κατά την έννοια του άρθρου 9.1 της ΣΑ.

(86) Τα επιχειρήματα αυτά βασίζονται στην άποψη ότι δεν επιτράπηκε στα θεσμικά όργανα να επαναλάβουν τη διαδικασία από το σημείο κατά το οποίο συνέβη η παρανομία και ότι η επιβολή των δασμών θα είχε αναδρομική ισχύ. Για τους λόγους που παρατέθηκαν παραπάνω, η άποψη αυτή είναι εσφαλμένη. Δεν είναι, επομένως, αναγκαίο να εξεταστούν πιο αναλυτικά τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν σχετικά με την εικαζόμενη παραβίαση των κανόνων του ΠΟΕ.

5. Άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα

(87) Το άρθρο 221 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/1992 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα[28] ορίζει ότι η γνωστοποίηση του ποσού των δασμών δεν είναι δυνατόν να γίνει μετά τη λήξη τριετούς προθεσμίας από την ημερομηνία γένεσης της τελωνειακής οφειλής. Η αίτηση μπορεί να καταστήσει αδύνατη την εφαρμογή των αποφάσεων σε όλες τις περιπτώσεις στις οποίες οι εθνικές τελωνειακές αρχές και/ή οι δικαστές έχουν αναγνωρίσει τον παράνομο χαρακτήρα των εθνικών τελωνειακών επικοινωνιών που βασίστηκαν στον επίδικο κανονισμό και οι οποίες αφορούσαν προϊόντα παραγωγής των οικείων παραγωγών-εξαγωγέων. Στις περιπτώσεις αυτές, οι εθνικές τελωνειακές αρχές πρέπει να είναι σε θέση να γνωστοποιήσουν το ποσό των δασμών μετά την παρέλευση τριών ετών από την ημερομηνία γένεσης της τελωνειακής οφειλής.

(88) Σε αντίθεση με την άποψη που υποστήριξαν τα ενδιαφερόμενα μέρη, το άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα δεν εφαρμόζεται αυτόματα όσον αφορά την είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ. Ούτε στον ίδιο τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα, ούτε στον βασικό κανονισμό δεν περιέχεται κάποια διάταξη που θα καθιστούσε εφαρμοστέο τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα όσον αφορά την είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ. Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, ο κανονισμός με τον οποίο επιβάλλεται ο δασμός είναι αυτός που πρέπει να προσδιορίζει τη μορφή, το ύψος και τα λοιπά κριτήρια που αφορούν την είσπραξη των δασμών.

(89) Επομένως, ο παρών κανονισμός δεν προβλέπει την εφαρμογή του άρθρου 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, αλλά καθορίζει ανεξάρτητους κανόνες για τον χρόνο παραγραφής. Οι ανεξάρτητοι αυτοί κανόνες δικαιολογούνται ως εξής: για τους λόγους που παρατίθενται παραπάνω στις αιτιολογικές σκέψεις 54 έως 59 και 66, η προτεινόμενη εκ νέου επιβολή δασμών δεν έχει αναδρομική ισχύ και, σε κάθε περίπτωση, για τους λόγους που παρατίθενται παραπάνω στις αιτιολογικές σκέψεις 60 και 61 και 76 έως 80, δεν αντιβαίνει στις γενικές αρχές του δικαίου της Ένωσης οι οποίες αφορούν την προστασία της ασφάλειας δικαίου και της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης.

(90) Επιπλέον, μια αρχική γνωστοποίηση του ποσού των δασμών έλαβε χώρα πριν από τη λήξη της τριετούς προθεσμίας. Μετά τις αποφάσεις, έχει ωστόσο καταστεί αναγκαίο να εκτιμηθεί εκ νέου αν η τελωνειακή οφειλή θα πρέπει να μειωθεί ως συνέπεια της αξιολόγησης των αιτήσεων περί υπαγωγής σε ΚΟΑ των οικείων παραγωγών-εξαγωγέων. Δεδομένου ότι, εν αναμονή της αξιολόγησης αυτής, δεν υπήρχε νομική βάση για τη συνέχιση της καταβολής του δασμού, η Επιτροπή είχε ζητήσει από τις εθνικές τελωνειακές αρχές να ικανοποιούν τα σχετικά αιτήματα για επιστροφή, αλλά να ενημερώνουν ταυτόχρονα τους εισαγωγείς ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο η Επιτροπή να προτείνει στο Συμβούλιο την εκ νέου επιβολή δασμών επί των αντίστοιχων εισαγωγών (βλ. παραπάνω αιτιολογική σκέψη 66).

(91) Για τους λόγους αυτούς, η ύπαρξη ανεξάρτητων κανόνων σχετικά με τον χρόνο παραγραφής, οι οποίοι διαφέρουν από το άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, είναι δικαιολογημένη.

(92) Ωστόσο, προκειμένου να εξασφαλιστεί η ασφάλεια δικαίου και να αντανακλώνται οι ιδιαίτερες περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης, κρίνεται σκόπιμο να οριστεί ότι η γνωστοποίηση στον οφειλέτη του ποσού των δασμών πρέπει να λάβει χώρα το αργότερο δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

(93) Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν ότι τα θεσμικά όργανα δεν μπορούν να παρεκκλίνουν από το άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού. Θεωρούν ότι ο βασικός κανονισμός αναθέτει αρμοδιότητες μόνο όσον αφορά την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ, και όχι την έκδοση κανόνων σχετικά με τη συλλογή και την είσπραξη δασμών αντιντάμπινγκ. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να θεσπίζονται αποκλειστικά από τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα. Βασίζονται στην απόφαση του Δικαστηρίου στην υπόθεση C-201/04 Molenbergnatie. Τα ενδιαφερόμενα μέρη υποστήριξαν επίσης ότι μια εκτελεστική πράξη, όπως οι κανονισμοί του Συμβουλίου για την επιβολή μέτρων αντιντάμπινγκ, δεν μπορεί να παρεκκλίνει από νομοθετικές πράξεις όπως ο κοινοτικός τελωνειακός κώδικας. Τέλος, τα μέρη υποστήριξαν ότι η παρέκκλιση από το άρθρο 221 του ΚΤΚ θα υπονόμευε την ασφάλεια δικαίου, δεδομένου ότι, σύμφωνα με την πάγια νομολογία, μετά τη λήξη του χρόνου παραγραφής ο νομίμως οφειλόμενος δασμός δεν μπορεί πλέον να εισπραχθεί.

(94) Όπως αναφέρεται παραπάνω στην αιτιολογική σκέψη 88, ο κοινοτικός τελωνειακός κώδικας δεν εφαρμόζεται αυτόματα όσον αφορά την είσπραξη των δασμών αντιντάμπινγκ, αλλά μόνο στις περιπτώσεις και στον βαθμό που ο κανονισμός με τον οποίο επιβάλλονται οι δασμοί προβλέπει την εφαρμογή του. Γι' αυτόν τον λόγο, το επιχείρημα πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμο. Σε κάθε περίπτωση, το άρθρο 14 του βασικού κανονισμού, το οποίο είναι νομοθετική πράξη που συνιστά lex specialis σε σχέση με τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα, παρέχει ευρείες δυνατότητες στο Συμβούλιο για παρέκκλιση από τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα. Σύμφωνα με το άρθρο 14 παράγραφος 1 του βασικού κανονισμού, τα κράτη μέλη εισπράττουν τους δασμούς υπό τη μορφή, στο ύψος και με βάση τα λοιπά κριτήρια που προβλέπει ο κανονισμός με τον οποίο επιβάλλονται οι δασμοί. Σε αντίθεση με την άποψη που εξέφρασαν τα ενδιαφερόμενα μέρη, το άρθρο 14 του βασικού κανονισμού καλύπτει και την είσπραξη των δασμών, και όχι μόνο την επιβολή. Το άρθρο 14 παράγραφος 3 του βασικού κανονισμού προβλέπει ότι το Συμβούλιο μπορεί να θεσπίσει «ειδικές διατάξεις»· το παράδειγμα που δίνεται, σχετικά με τον κοινό ορισμό της έννοιας της καταγωγής, δείχνει ότι οι εν λόγω ειδικές διατάξεις μπορούν να παρεκκλίνουν, μεταξύ άλλων, από τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα. Στην υπόθεση Molenbergnatie, το άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα είχε εφαρμογή ακριβώς επειδή ο κανονισμός για την επιβολή δασμών αντιντάμπινγκ δεν παρέκκλινε από αυτό. Επιπλέον, είναι προφανές ότι κάθε παρέκκλιση πρέπει να δικαιολογείται από τα θεσμικά όργανα, και πρέπει να διατηρεί το πνεύμα που διέπει το άρθρο 221 του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, και συγκεκριμένα την ασφάλεια δικαίου, όπως συμβαίνει με τον παρόντα κανονισμό. Επομένως, τα επιχειρήματα αυτά καταρρίπτονται.

(95) Ένα ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι η διετής προθεσμία για τη γνωστοποίηση στον οφειλέτη του ποσού των δασμών, που αναφέρεται στην παραπάνω αιτιολογική σκέψη 92, θα πρέπει να εφαρμοστεί στο πλαίσιο του άρθρο 221 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, το οποίο προβλέπει παράταση της τριετούς προθεσμίας για τη συλλογή του δασμού από τις τελωνειακές αρχές σε περίπτωση εγκληματικής συμπεριφοράς. Επιπλέον, το ενδιαφερόμενο μέρος υποστήριξε ότι η ίδια παράταση θα πρέπει να εφαρμοστεί όσον αφορά την τριετή προθεσμία που προβλέπεται για τους εισαγωγείς οι οποίοι επιθυμούν να ζητήσουν επιστροφές δασμών βάσει του άρθρου 236 του τελωνειακού κώδικα. Τα θεσμικά όργανα θεωρούν ότι δεν υπάρχει βάση για την ικανοποίηση αυτών των αιτημάτων. Η εξαίρεση στον κανόνα της τριετούς προθεσμίας που προβλέπεται στο άρθρο 221 παράγραφος 3 δεύτερο εδάφιο του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα δεν είναι αρκετά ευρεία ώστε να επιτρέπει την αποτελεσματική συμμόρφωση με τις αποφάσεις. Δεν υπάρχει λόγος για παράταση της προθεσμίας όσον αφορά τους εισαγωγείς οι οποίοι εισήγαγαν το σχετικό προϊόν από τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς και δεν αμφισβήτησαν εγκαίρως την τελωνειακή τους οφειλή.

6. Συμπέρασμα

(96) Λαμβανομένων υπόψη των παρατηρήσεων που υποβλήθηκαν και της σχετικής ανάλυσης, συνάγεται το συμπέρασμα ότι ο υπολειπόμενος δασμός αντιντάμπινγκ που ισχύει για τη ΛΔΚ όσον αφορά τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς για την περίοδο εφαρμογής του επίδικου κανονισμού πρέπει να επιβληθεί εκ νέου.

(97) Όπως εξηγήθηκε στην αιτιολογική σκέψη 40, δεν απαιτούνται τροποποιήσεις στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 388/2008 του Συμβουλίου, και στον εκτελεστικό κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου, οι οποίοι εξακολουθούν να ισχύουν για τους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς.

Γ. ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ

(98) Οι οικείοι παραγωγοί-εξαγωγείς και όλα τα μέρη που παρουσιάστηκαν ενημερώθηκαν για τα ουσιώδη πραγματικά περιστατικά και το σκεπτικό βάσει των οποίων επρόκειτο να προταθεί η επιβολή του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στους οικείους παραγωγούς-εξαγωγείς. Τους χορηγήθηκε προθεσμία εντός της οποίας μπορούσαν να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους ύστερα από αυτήν την κοινοποίηση, δυνατότητα την οποία αξιοποίησαν κάποια ενδιαφερόμενα μέρη. Σε αυτό το πλαίσιο πραγματοποιήθηκε επίσης ακρόαση με τον σύμβουλο ακροάσεων.

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

1. Επιβάλλεται οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές υποδημάτων με το πάνω μέρος από δέρμα ή από ανασχηματισμένο δέρμα, με εξαίρεση τα αθλητικά υποδήματα, τα υποδήματα ειδικής τεχνολογίας, τις παντόφλες και τα άλλα υποδήματα δωματίου και τα υποδήματα με προστατευτικό κάλυμμα των δακτύλων, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία παράγονται από τις εταιρείες Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co Ltd και Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd (πρόσθετος κωδικός TARIC B999) και υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ: 6403 20 00, ex 6403 30 00[29], ex 6403 51 11, ex 6403 51 15, ex 6403 51 19, ex 6403 51 91, ex 6403 51 95, ex 6403 51 99, ex 6403 59 11, ex 6403 59 31, ex 6403 59 35, ex 6403 59 39, ex 6403 59 91, ex 6403 59 95, ex 6403 59 99, ex 6403 91 11, ex 6403 91 13, ex 6403 91 16, ex 6403 91 18, ex 6403 91 91, ex 6403 91 93, ex 6403 91 96, ex 6403 91 98, ex 6403 99 11, ex 6403 99 31, ex 6403 99 33, ex 6403 99 36, ex 6403 99 38, ex 6403 99 91, ex 6403 99 93, ex 6403 99 96, ex 6403 99 98 και ex 6405 10 00[30] για το χρονικό διάστημα εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου. Οι κωδικοί TARIC περιλαμβάνονται στο παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

2. Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού, ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

– ως «αθλητικά υποδήματα» νοούνται τα υποδήματα κατά την έννοια της σημείωσης διακρίσεων 1 του κεφαλαίου 64 του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1719/2005[31]·

– ως «υποδήματα ειδικής τεχνολογίας» νοούνται τα υποδήματα με τιμή CIF ανά ζεύγος όχι κατώτερη των 7,5 ευρώ που χρησιμοποιούνται για αθλητικές δραστηριότητες, με μονοκόμματο ή αποτελούμενο από πολλά στρώματα πέλμα, όχι μορφοποιημένο με έγχυση, από συνθετική ύλη ειδικά σχεδιασμένη για να απορροφά τους κραδασμούς κατακόρυφων ή πλευρικών κινήσεων και με τεχνικά χαρακτηριστικά, όπως πάτους που περικλείουν ερμητικώς αέριο ή υγρό, μηχανικά μέσα τα οποία απορροφούν ή εξουδετερώνουν τους κραδασμούς, ή υλικά όπως πολυμερή χαμηλής πυκνότητας, και υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ ex 6403 91 11, ex 6403 91 13, ex 6403 91 16, ex 6403 91 18, ex 6403 91 91, ex 6403 91 93, ex 6403 91 96, ex 6403 91 98, ex 6403 99 91, ex 6403 99 93, ex 6403 99 96, ex 6403 99 98·

– ως «υποδήματα με προστατευτικό κάλυμμα των δακτύλων» νοούνται τα υποδήματα που φέρουν προστατευτικό κάλυμμα των δακτύλων με αντοχή στην κρούση τουλάχιστον 100 joules (1) και τα οποία υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ: ex 6403 30 00[32], ex 6403 51 11, ex 6403 51 15, ex 6403 51 19, ex 6403 51 91, ex 6403 51 95, ex 6403 51 99, ex 6403 59 11, ex 6403 59 31, ex 6403 59 35, ex 6403 59 39, ex 6403 59 91, ex 6403 59 95, ex 6403 59 99, ex 6403 91 11, ex 6403 91 13, ex 6403 91 16, ex 6403 91 18, ex 6403 91 91, ex 6403 91 93, ex 6403 91 96, ex 6403 91 98, ex 6403 99 11, ex 6403 99 31, ex 6403 99 33, ex 6403 99 36, ex 6403 99 38, ex 6403 99 91, ex 6403 99 93, ex 6403 99 96, ex 6403 99 98 και ex 6405 10 00·

– ως «παντόφλες και άλλα υποδήματα δωματίου» νοούνται τα υποδήματα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ ex 6405 10 00.

3. Ο συντελεστής του οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ που εφαρμόζεται, πριν την επιβολή δασμού, στην καθαρή τιμή «ελεύθερο στα σύνορα της Ένωσης», για τα προϊόντα που περιγράφονται στην παράγραφο 1 και τα οποία κατασκευάζονται από τις εταιρείες Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co Ltd και Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd καθορίζεται στο 16,5 %.

4. Εφαρμόζονται οι διατάξεις που ισχύουν για τους τελωνειακούς δασμούς, με την εξαίρεση του άρθρου 221 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2913/1992 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα[33]. Η γνωστοποίηση στον οφειλέτη του ποσού των δασμών μπορεί να πραγματοποιηθεί μετά την παρέλευση τριών ετών από τη γένεση της τελωνειακής οφειλής, αλλά το αργότερο δύο έτη μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση υπό τη μορφή του προσωρινού δασμού αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 553/2006 της Επιτροπής, της 27ης Μαΐου 2006, εισπράττονται οριστικά. Τα ποσά που καταβλήθηκαν ως εγγύηση πέραν του οριστικού συντελεστή των δασμών αντιντάμπινγκ αποδεσμεύονται.

Άρθρο 3

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την επόμενη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

O Πρόεδρος

[1] ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 51.

[2] ΕΕ L 275 της 6.10.2006, σ. 1.

[3] ΕΕ L 117 της 1.5.2008, σ. 1.

[4] ΕΕ L 352 της 30.12.2009, σ. 1.

[5] ΕΕ L 343 της 22.12.2009, σ. 51.

[6] ΕΕ L 98 της 6.4.2006, σ. 3.

[7] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 του Συμβουλίου, της 5ης Οκτωβρίου 2006, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας και Βιετνάμ (ΕΕ L 275 της 6.10.2006, σ. 1)

[8] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 388/2008 του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2008, για την επέκταση των οριστικών μέτρων αντιντάμπινγκ που επιβλήθηκαν με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1472/2006 στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, στις εισαγωγές των ίδιων προϊόντων που αποστέλλονται από την ΕΔΠ Μακάο, ανεξάρτητα από το εάν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι (ΕΕ L 117 της 1.5.2008, σ. 1)

[9] ΕΕ C 251 της 3.10.2008, σ. 21.

[10] Εκτελεστικός κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1294/2009 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Βιετνάμ και Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, όπως επεκτάθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων με το άνω μέρος από δέρμα που αποστέλλονται από την ΕΔΠ Μακάο, ανεξάρτητα από το αν δηλώνονται ως καταγωγής ΕΔΠ Μακάο ή όχι, μετά τη διαδικασία επανεξέτασης εν όψει της λήξης της ισχύος των μέτρων, σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 384/96 του Συμβουλίου (ΕΕ L 352 της 30.12.2009, σ. 1)

[11] Συνεκδικασθείσες υποθέσεις 97, 193, 99 και 215/86 Αστερίς AE και λοιποί και Ελληνική Δημοκρατία κατά Επιτροπής [1988] Συλλογή 2181, σκέψεις 27 και 28.

[12] Υπόθεση C-415/96 Ισπανία κατά Επιτροπής [1998] Συλλογή I-6993, σκέψη 31· Υπόθεση C-458/98 P Industrie des Poudres Sphériques κατά Συμβουλίου[2000] I-8147, σκέψεις 80 έως 85· Υπόθεση T-301/01 Alitalia κατά Επιτροπής [2008] II-1753, σκέψεις 99 και 142· Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-267/08 και T-279/08 Région Nord-Pas de Calais κατά Επιτροπής [2011] II-0000, σκέψη 83.

[13] Υπόθεση C-415/96 Ισπανία κατά Επιτροπής [1998] Συλλογή I-6993, σκέψη 31· Υπόθεση C-458/98 P Industrie des Poudres Sphériques κατά Συμβουλίου [2000] I-8147, σκέψεις 80 έως 85.

[14] ΕΕ C 295 της 11.10.2013, σ. 6.

[15] Υπόθεση C-458/98 P Industrie des Poudres Sphériques κατά Συμβουλίου [2000] Ι-8147.

[16] Υπόθεση T-299/05 Shanghai Exceli M&E Enterprise και Shanghai Adeptech Precision κατά Συμβουλίου [2009] Συλλογή II- 565 («Shanghai Excell»), σκέψεις 116 έως 146.

[17] Υπόθεση C-141/08 P, Foshan Shunde Yongjian Housewares & Hardware Co. Ltd, κατά Συμβουλίου, σκέψη 94 και επόμενες.

[18] Υπόθεση 245/81 Edeka κατά Γερμανίας [1982] Συλλογή 2746, σκέψη 27.

[19] Υπόθεση 270/84 Licata κατά ΟΚΕ [1986] Συλλογή 2305, σκέψη 31· Υπόθεση C-60/98 Butterfly Music κατά CEDEM [1999] Συλλογή 1-3939, σκέψη 24· Υπόθεση 68/69 Bundesknappschaft κατά Brock [1970] Συλλογή 171, σκέψη 6· Υπόθεση 1/73 Westzucker GmbH κατά Einfuhrund Vorratsstelle für Zucker [1973] Συλλογή 723, σκέψη 5· Υπόθεση 143/73 SOPAD κατά FORMA a.o. [1973] Συλλογή 1433, σκέψη 8· Υπόθεση 96/77 Bauche [1978] Συλλογή 383, σκέψη 48· Υπόθεση 125/77 KoninklijkeScholten-Honig NV e.a. κατά Floofdproduktschaap voor Akkerbouwprodukten [1978] Συλλογή 1991, σκέψη 37· Υπόθεση 40/79 Ρ κατά Επιτροπής [1981] Συλλογή 361, σκέψη 12· Υπόθεση T-404/05 Ελλάδα κατά Επιτροπής [2008] Συλλογή 11-272, σκέψη 77· Υπόθεση C-334/07 Ρ Επιτροπή κατά Freistaat Sachsen [2008] Συλλογή 1-9465, σκέψη 53.

[20] Υπόθεση T-176/01 Ferrière Nord κατά Επιτροπής [2004] Συλλογή 11-3931, σκέψη 139· Υπόθεση C-334/07 Ρ Επιτροπή κατά Freistaat Sachsen [2008] Συλλογή 1-9465, σκέψη 53.

[21] Υπόθεση C-169/95 Ισπανία κατά Επιτροπής [1997] Συλλογή I-135, σκέψεις 51 έως 54· Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-116/01 και T-118/01, P&O European Ferries (Vizcaya) SA [2003] Συλλογή II-2957, σκέψη 205.

[22] Υπόθεση C-34/92 GruSa Fleisch κατά Hauptzollamt Hamburg-Jonas [1993] Συλλογή 1-4147, σκέψη 22. Η ίδια ή παρόμοια διατύπωση μπορεί να βρεθεί, για παράδειγμα, στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις 212 έως 217/80 Meridionale Industria Salumi α.δ. [1981] Συλλογή 2735, σκέψεις 9 και 10· Υπόθεση 21/81 Bout [1982] Συλλογή 381, σκέψη 13· Υπόθεση T-42/96 Eyckeler & Malt κατά Επιτροπής [1998] Συλλογή 11-401, σκέψεις 53 και 55 έως 56.

[23] [2004] Συλλογή II-369, σκέψεις 36 έως 37.

[24] Βλ. επίσης, Υπόθεση C-337/88 Società agricola fattoria alimentare (SAFA) [1990] Συλλογή I-1, σκέψη 13.

[25] Υπόθεση 199/82 San Giorgio [1983] Συλλογή 3595, σκέψη 13.

[26] Υπόθεση C-458/98 P, Industrie des Poudres Sphériques κατά Συμβουλίου, της 3ης Οκτωβρίου 2000.

[27] Συνεκδικασθείσες υποθέσεις C-183/02 P και C-187/02 P Demesa και Territorio Histórico de Álava κατά Επιτροπής [2004] Συλλογή I-10609, σκέψη 44· Συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-427/04 και T-17/05 Γαλλία κατά Επιτροπής [2009] Συλλογή II-4315, σκέψη 261.

[28] ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1.

[29] Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 301 της 31.10.2006, σ. 1), ο εν λόγω κωδικός ΣΟ αντικαθίσταται την 1η Ιανουαρίου 2007 από τους κωδικούς ΣΟ ex 6403 51 05, ex 6403 59 05, ex 6403 91 05 και ex 6403 99 05.

[30] Όπως ορίζεται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1719/2005 της Επιτροπής, της 27ης Οκτωβρίου 2005, που τροποποιεί το παράρτημα Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 286 της 28.10.2005, σ. 1). Η κάλυψη προϊόντων καθορίζεται με συνδυασμό της περιγραφής του προϊόντος στο άρθρο 1 παράγραφος 1 και της περιγραφής του προϊόντος στους αντίστοιχους κωδικούς ΣΟ από κοινού.

[31] ΕΕ L 286 της 28.10.2005, σ. 1.

[32] Βάσει του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1549/2006 της Επιτροπής, της 17ης Οκτωβρίου 2006, για την τροποποίηση του παραρτήματος Ι του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο (ΕΕ L 301 της 31.10.2006, σ. 1), ο εν λόγω κωδικός ΣΟ αντικαθίσταται την 1η Ιανουαρίου 2007 από τους κωδικούς ΣΟ ex 6403 51 05, ex 6403 59 05, ex 6403 91 05 και ex 6403 99 05.

[33] ΕΕ L 302 της 19.10.1992, σ. 1.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑΤΑ

της

Πρότασης εκτελεστικού κανονισμού του Συμβουλίου

για την εκ νέου επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ και για την οριστική είσπραξη του προσωρινού δασμού που επιβλήθηκε στις εισαγωγές ορισμένων υποδημάτων που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα, καταγωγής Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας, τα οποία παράγονται από τις Brosmann Footwear (HK) Ltd, Seasonable Footwear (Zhongshan) Ltd, Lung Pao Footwear (Guangzhou) Ltd, Risen Footwear (HK) Co Ltd και Zhejiang Aokang Shoes Co. Ltd

Κωδικοί TARIC για τα υποδήματα που έχουν το πάνω μέρος από δέρμα ή από ανασχηματισμένο δέρμα, όπως ορίζονται στο άρθρο 1

α) Από τις 7 Οκτωβρίου 2006:

6403 30 00 39, 6403 30 00 89, 6403 51 11 90, 6403 51 15 90, 6403 51 19 90, 6403 51 91 90, 6403 51 95 90, 6403 51 99 90, 6403 59 11 90, 6403 59 31 90, 6403 59 35 90, 6403 59 39 90, 6403 59 91 90, 6403 59 95 90, 6403 59 99 90, 6403 91 11 99, 6403 91 13 99, 6403 91 16 99, 6403 91 18 99, 6403 91 91 99, 6403 91 93 99, 6403 91 96 99, 6403 91 98 99, 6403 99 11 90, 6403 99 31 90, 6403 99 33 90, 6403 99 36 90, 6403 99 38 90, 6403 99 91 99, 6403 99 93 29, 6403 99 93 99, 6403 99 96 29, 6403 99 96 99, 6403 99 98 29, 6403 99 98 99 και 6405 10 00 80

β) Από την 1η Ιανουαρίου 2007:

6403 51 05 19, 6403 51 05 99, 6403 51 11 90, 6403 51 15 90, 6403 51 19 90, 6403 51 91 90, 6403 51 95 90, 6403 51 99 90, 6403 59 05 19, 6403 59 05 99, 6403 59 11 90, 6403 59 31 90, 6403 59 35 90, 6403 59 39 90, 6403 59 91 90, 6403 59 95 90, 6403 59 99 90, 6403 91 05 19, 6403 91 05 99, 6403 91 11 99, 6403 91 13 99, 6403 91 16 99, 6403 91 18 99, 6403 91 91 99, 6403 91 93 99, 6403 91 96 99, 6403 91 98 99, 6403 99 05 19, 6403 99 05 99, 6403 99 11 90, 6403 99 31 90, 6403 99 33 90, 6403 99 36 90, 6403 99 38 90, 6403 99 91 99, 6403 99 93 29, 6403 99 93 99, 6403 99 96 29, 6403 99 96 99, 6403 99 98 29, 6403 99 98 99 και 6405 10 00 80

γ) Από τις 7 Σεπτεμβρίου 2007:

6403 20 00 20, 6403 20 00 80, 6403 51 05 15, 6403 51 05 18, 6403 51 05 95, 6403 51 05 98, 6403 51 11 91, 6403 51 11 99, 6403 51 15 91, 6403 51 15 99, 6403 51 19 91, 6403 51 19 99, 6403 51 91 91, 6403 51 91 99, 6403 51 95 91, 6403 51 95 99, 6403 51 99 91, 6403 51 99 99, 6403 59 05 15, 6403 59 05 18, 6403 59 05 95, 6403 59 05 98, 6403 59 11 91, 6403 59 11 99, 6403 59 31 91, 6403 59 31 99, 6403 59 35 91, 6403 59 35 99, 6403 59 39 91, 6403 59 39 99, 6403 59 91 91, 6403 59 91 99, 6403 59 95 91, 6403 59 95 99, 6403 59 99 91, 6403 59 99 99, 6403 91 05 15, 6403 91 05 18, 6403 91 05 95, 6403 91 05 98, 6403 91 11 95, 6403 91 11 98, 6403 91 13 95, 6403 91 13 98, 6403 91 16 95, 6403 91 16 98, 6403 91 18 95, 6403 91 18 98, 6403 91 91 95, 6403 91 91 98, 6403 91 93 95, 6403 91 93 98, 6403 91 96 95, 6403 91 96 98, 6403 91 98 95, 6403 91 98 98, 6403 99 05 15, 6403 99 05 18, 6403 99 05 95, 6403 99 05 98, 6403 99 11 91, 6403 99 11 99, 6403 99 31 91, 6403 99 31 99, 6403 99 33 91, 6403 99 33 99, 6403 99 36 91, 6403 99 36 99, 6403 99 38 91, 6403 99 38 99, 6403 99 91 95, 6403 99 91 98, 6403 99 93 25, 6403 99 93 28, 6403 99 93 95, 6403 99 93 98, 6403 99 96 25, 6403 99 96 28, 6403 99 96 95, 6403 99 96 98, 6403 99 98 25, 6403 99 98 28, 6403 99 98 95, 6403 99 98 98, 6405 10 00 81 και 6405 10 00 89