[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 8.1.2008

COM(2007) 828 τελικό/2

CORRIGENDUM Annule et remplace la page de couverture du doc. COM(2007) 828 finaldu 19.12.2007Concerne uniquement la version EL

ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

σχετικά με την προσπάθεια των κρατών μελών κατά τη διάρκεια του 2006 για την επίτευξη βιώσιμης ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και των αλιευτικών δυνατοτήτων {SEC(2007) 1703} {SEC(2007) 1704}

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ

1. Εισαγωγή 3

2. Συνοπτική παρουσίαση των ετήσιων εκθέσεων των κρατών μελών 3

2.1. Περιγραφή των στόλων σε σχέση με τους τύπους αλιείας 4

2.2. Επίπτωση των καθεστώτων μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας επί της αλιευτικής ικανότητας 7

2.3. Συμμόρφωση με το καθεστώς εισόδων/εξόδων και με τα επίπεδα αναφοράς. 9

2.4. Πλεονεκτήματα και αδυναμίες των συστημάτων διαχείρισης των στόλων 10

3. Συμμόρφωση με τους κανόνες διαχείρισης της αλιευτικής ικανότητας. Συνολική εικόνα αποτελεσμάτων 10

3.1. Αποτελέσματα που αφορούν τον ηπειρωτικό στόλο (εξαιρούνται τα σκάφη που είναι νηολογημένα στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες) 10

3.2. Αποτελέσματα για τους στόλους που είναι νηολογημένοι στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες 11

4. Συμπεράσματα της Επιτροπής 12

1. Εισαγωγή

Το άρθρο 14 του κανονισμού 2371/2002 του Συμβουλίου[1] και το άρθρο 12 του κανονισμού 1438/2003[2] της Επιτροπής απαιτούν από τα κράτη μέλη να υποβάλλουν στην Επιτροπή, πριν την 1η Μαΐου κάθε έτους, έκθεση σχετικά με τις προσπάθειές τους κατά τη διάρκεια του προηγούμενου έτους για την επίτευξη βιώσιμης ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και των διαθέσιμων αλιευτικών δυνατοτήτων. Οι εκθέσεις των κρατών μελών διατίθενται στον ιστότοπο «Europa»[3]. Με βάση τις εκθέσεις αυτές και τα στοιχεία του Κοινοτικού Μητρώου Αλιευτικού Στόλου[4] η Επιτροπή συνέταξε για το έτος 2006 συνοπτικό έγγραφο το οποίο υπέβαλε στην Επιστημονική, Τεχνική και Οικονομική Επιτροπή Αλιείας (ΕΤΟΕΑ) και στην Επιτροπή Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας. Η παρούσα έκθεση της Επιτροπής παρουσιάζει στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το εν λόγω συνοπτικό έγγραφο, το οποίο συνοδεύεται από τεχνικό παράρτημα και από τις γνωμοδοτήσεις των προαναφερόμενων επιτροπών. Στο παράρτημα περιέχονται λεπτομερή σχόλια σχετικά με τη διαχείριση της ικανότητας[5] καθώς και πίνακες και γραφικές παραστάσεις όπου παρουσιάζονται οι συνολικές τάσεις του κοινοτικού αλιευτικού στόλου και ο βαθμός συμμόρφωσης των κρατών μελών με το καθεστώς εισόδων/εξόδων. Επίσης, στον ιστότοπο Europa διατίθενται οι παρακάτω πληροφορίες στα αγγλικά:

- λεπτομερή αποτελέσματα όσον αφορά τη συμμόρφωση μεμονωμένων κρατών μελών·

- αποτελέσματα σε καθεμιά από τις άκρως απόκεντρες περιφέρειες της Κοινότητας·

- εκθέσεις των κρατών μελών

2. Συνοπτική παρουσίαση των ετήσιων εκθέσεων των κρατών μελών

Εφέτος, μόνο 12 κράτη μέλη υπέβαλαν τις εκθέσεις τους εγκαίρως· επτά εκθέσεις υποβλήθηκαν με καθυστέρηση που κυμάνθηκε από δύο εβδομάδες έως δύο μήνες· το Ηνωμένο Βασίλειο υπέβαλε την έκθεσή του στις 31 Οκτωβρίου 2007, δηλαδή πολύ αργά ώστε να είναι δυνατή η συμπερίληψη του περιεχομένου της στην έκθεση της Επιτροπής. Παρά τις καθυστερήσεις αυτές η Επιτροπή υπέβαλε τη συνοπτική έκθεση στις προαναφερόμενες επιτροπές την 31η Ιουλίου 2007. Πρέπει να προστεθεί ότι, μολονότι πολλά κράτη μέλη τήρησαν τον τρόπο σύνταξης της έκθεσης που προβλέπει το άρθρο 13 του κανονισμού 1438/2003, η ποιότητα των στοιχείων που περιέχονταν στις εκθέσεις αυτές δεν ήταν επαρκής σε όλες τις περιπτώσεις για τους σκοπούς της παρούσας έκθεσης.

Η παρούσα έκθεση συνοψίζει τις περιγραφές των κρατών μελών όσον αφορά τους αλιευτικούς τους στόλους, τον αντίκτυπο των υφιστάμενων καθεστώτων στη μείωση της αλιευτικής τους προσπάθειας, το βαθμό συμμόρφωσης των κρατών μελών με το καθεστώς εισόδων/εξόδων και τις αδυναμίες και τα πλεονεκτήματα των συστημάτων διαχείρισης των στόλων τους.

2.1. Περιγραφή των στόλων σε σχέση με τους τύπους αλιείας

Τα κράτη μέλη παρείχαν γενική περιγραφή των στόλων τους με βάση τα διαφορετικά συστήματα διάκρισης των τμημάτων. Ορισμένα κράτη μέλη διατήρησαν το παλιό σύστημα MAGP (ΠΠΠ) IV· άλλα εφάρμοσαν συνδυασμούς αλιευτικών εργαλείων, χαρακτηριστικών του σκάφους, στοχευόμενων ειδών, περιοχών αλιείας ή πιο γενικές ομαδοποιήσεις των αλιευτικών σκαφών με βάση τον τύπο ή την δραστηριότητά τους. Πολλά κράτη μέλη ανέφεραν ότι ο αλιευτικός τους στόλος που απασχολείται στην παράκτια αλιεία μικρής κλίμακας (και ο οποίος αντιστοιχεί σε ποσοστό άνω του 80% του κοινοτικού αλιευτικού στόλου) έχει σημαντικό κοινωνικοοικονομικό αντίκτυπο στις παράκτιες κοινότητες και συνεπώς πρέπει να εξεταστεί με ιδιαίτερη προσοχή. Οι εκθέσεις της Εσθονίας, της Ελλάδας, της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Κύπρου, της Λιθουανίας, της Μάλτας και της Σλοβενίας δεν περιλάμβαναν αξιόπιστη αξιολόγηση της αλιευτικής ικανότητας του στόλου σε σχέση με τους διαθέσιμους πόρους. Η γενική εντύπωση που προκύπτει από τις εκθέσεις των κρατών μελών είναι μάλλον αισιόδοξη· σύμφωνα με τις εκθέσεις αυτές η σχέση μεταξύ του μεγέθους του κοινοτικού στόλου και των αλιευτικών πόρων εμφανίζεται ισόρροπη, με εξαίρεση ορισμένες ειδικές περιπτώσεις. Η Επιτροπή δεν συμφωνεί με την άποψη αυτή, όπως θα εξηγήσουμε παρακάτω.

Βέλγιο: Σύμφωνα με μια μελέτη, ο στόλος έπρεπε να μειωθεί κατά 10 000 kW το 2006. Εφόσον οι αλιευτικές ποσοστώσεις κατανέμονται κυρίως στα αλιευτικά σκάφη με ισχύ μηχανής άνω των 221 kW, μια προτεραιότητα είναι η απόσυρση αλιευτικής ικανότητας από αυτό το τμήμα του στόλου. Τελικά, το 2006 έξι σκάφη από το στόλο των μεγάλων σκαφών και τρία από το στόλο των μικρών σκαφών αποσύρθηκαν προς διάλυση, με αποτέλεσμα να σημειωθεί μείωση της αλιευτικής ικανότητας του στόλου σε ποσοστό 9%. Βραχυπρόθεσμα μελετάται περαιτέρω μείωση της αλιευτικής ικανότητας του στόλου σε ποσοστό έως 10%.

Δανία: Χρησιμοποιήθηκε οικονομικό μοντέλο για τον υπολογισμό του ελάχιστου αριθμού σκαφών που απαιτούνται για την αλίευση των ποσοστώσεων που έχουν κατανεμηθεί σε 14 τμήματα του στόλου τα οποία έχουν ταξινομηθεί σύμφωνα με τον κανονισμό για τη συλλογή δεδομένων [6]. Ο αριθμός των ημερών στη θάλασσα για τα σκάφη αυτά θεωρήθηκε ως ο μέγιστος δυνατός αριθμός ημερών ετησίως. Σύμφωνα με το μοντέλο αυτό διαπιστώθηκε διαφορετικός βαθμός πλεονάζουσας αλιευτικής ικανότητας σε κάθε τμήμα με βάση την τρέχουσα κατάσταση των αποθεμάτων. Ωστόσο, σύμφωνα με ένα μακροπρόθεσμο σενάριο ορισμένα τμήματα παρουσιάζουν ελλείπουσα αλιευτική ικανότητα. Το αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη σημερινή κατάσταση όσον αφορά τα TAC/ποσοστώσεις και τον αριθμό των επιτρεπόμενων ημερών στη θάλασσα ανά σκάφος.

Γερμανία: Χρησιμοποιήθηκε μια ποιοτική βιολογική προσέγγιση για να εξεταστεί η σχέση μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και των αλιευτικών δυνατοτήτων ανά τμήμα του στόλου. Με βάση την προσέγγιση αυτή εξετάστηκε εάν η τάση της αλιευτικής ικανότητας κάθε τμήματος του στόλου ακολουθούσε την τάση της αφθονίας και του επιπέδου των αλιευμάτων των σημαντικότερων αποθεμάτων. Όπως και το 2005, η ελαφρά μείωση της αλιευτικής ικανότητας που κατεγράφη στο στόλο της Γερμανίας κατά το 2006 (5% σε GT, 4% σε kW) επετεύχθη δίχως δημόσια ενίσχυση.

Εσθονία: Το 2006 δεν εισήχθησαν νέα πολυετή σχέδια διαχείρισης και αποκατάστασης ούτε στη Βαλτική Θάλασσα ούτε στη ζώνη διακανονισμού της NAFO. Οι στόλοι της Εσθονίας πρέπει να προσαρμοσθούν στις μειώσεις των TAC όσον αφορά το γάδο στη Βαλτική Θάλασσα και στο σχέδιο ανασύστασης NAFO.

Ελλάδα: Η μείωση της ικανότητας εξακολούθησε να χρηματοδοτείται από τη δημόσια ενίσχυση κατά τη διάρκεια του 2006. Η συνολική μείωση της ικανότητας (1 183 GT και 8 926 kW) αποδίδεται σχεδόν αποκλειστικά στη δημόσια ενίσχυση. Ο ελληνικός αλιευτικός στόλος αποτελείται στην πλειονότητά του από σκάφη παράκτιας αλιείας μικρής κλίμακας τα οποία χρησιμοποιούν ποικίλα αλιευτικά εργαλεία.

Ισπανία: Η Ισπανία εξακολούθησε να χρηματοδοτεί τη μείωση της αλιευτικής ικανότητας του στόλου με δημόσια κονδύλια· κατά τη διάρκεια του 2006 αποσύρθηκαν προς διάλυση σκάφη που αντιστοιχούν σε τουλάχιστον 11 000 GT. Η διαχείριση του στόλου γίνεται μέσω διαφορετικών τμημάτων, όπως συνέβαινε και βάσει του συστήματος MAGP IV.

Γαλλία : Όπως και το 2005, η ικανότητα του ηπειρωτικού στόλου της Γαλλίας μειώθηκε περαιτέρω κατά ποσοστό 2% περίπου, ως προς τη χωρητικότητα και την ισχύ των μηχανών. Η έκθεση της Γαλλίας παρουσιάζει συνοπτικά τα μέτρα διαχείρισης, όπως είναι τα TAC και οι ποσοστώσεις, που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια του έτους σε διεθνές και εθνικό επίπεδο.

Ιρλανδία: Το πρόγραμμα για την οριστική παύση των δραστηριοτήτων που εφαρμόστηκε το 2005 όσον αφορά τον στόλο αλιείας λευκόψαρων συνεχίστηκε το 2006 και οδήγησε σε μείωση αυτού του τμήματος του στόλου σε ποσοστό 10%. Το καθεστώς θα συνεχιστεί ώστε να επιτευχθεί μείωση της αλιευτικής ικανότητας σε ποσοστό 45%. Η έκθεση περιέχει επίσης περιγραφή της κατευθυνόμενης από τον εν λόγω κλάδο αναδιάρθρωσης του πελαγικού στόλου.

Ιταλία: Η αλιευτική ικανότητα του ιταλικού στόλου μειώθηκε περαιτέρω μέσω της διάλυσης σκαφών με χορήγηση δημόσιας ενίσχυσης. Κατά τη διάρκεια του 2006, έπαυσαν οριστικά τις δραστηριότητές τους 137 σκάφη συνολικής χωρητικότητας 7 267 GT και συνολικής ισχύος μηχανών 27 016 kW. Σύμφωνα με την ιταλική έκθεση, ο μέσος αριθμός ημερών αλιείας σταθεροποιήθηκε σε 134, στον ίδιο δηλαδή αριθμό ημερών όπως και το 2005, ύστερα από απότομη μείωση που σημειώθηκε τα προηγούμενα έτη.

Κύπρος: Βάσει του καθεστώτος οριστικής παύσης των δραστηριοτήτων για τα έτη 2004-2006, διαλύθηκαν πέντε σκάφη πολλαπλών χρήσεων ύστερα από χορήγηση δημόσιας ενίσχυσης το 2006. Το 2006 επετεύχθη σημαντική μείωση της αλιευτικής ικανότητας λόγω της εξαγωγής της μεγαλύτερης κυπριακής μηχανότρατας στις ΗΠΑ. Η εξαγωγή της εν λόγω μηχανότρατας, η οποία αντιπροσώπευε το ένα τρίτο περίπου της αλιευτικής ικανότητας της Κύπρου, αντιστοιχεί στο 87% της όλης μείωσης της αλιευτικής της ικανότητας για το 2006, σε GT.

Λετονία: Όσον αφορά το στόλο της ανοικτής θάλασσας οι αλιευτικές δυνατότητες θεωρούνται επαρκείς για την εξασφάλιση πλήρους απασχόλησης. Όσον αφορά το στόλο της Βαλτικής Θάλασσας (όπου περιλαμβάνεται και ο Κόλπος της Ρίγας), οι μεγαλύτερες ποσότητες γάδου, σαρδελόρεγγας και ρέγγας αλιεύθηκαν από σκάφη μήκους άνω των 24 μέτρων. Πάνω από το ήμισυ της ποσότητας γάδου αλιεύεται από σκάφη μήκους 24 έως 40 μέτρων. Κατά συνέπεια, οι δραστηριότητες των εν λόγω σκαφών έχουν μεγάλο αντίκτυπο στα αποθέματα γάδου στη Βαλτική Θάλασσα.

Λιθουανία: Το 2006 πέντε αλιευτικά σκάφη διαγράφηκαν από το μητρώο αλιευτικών σκαφών. Κατά το ίδιο έτος η μείωση που επετεύχθη στην αλιευτική ικανότητα δίχως κοινοτική ενίσχυση επέτρεψε την είσοδο έξι νέων σκαφών.

Μάλτα: Ο στόλος αποτελείται από σκάφη πλήρους και μερικής απασχόλησης. Ο στόλος δραστηριοποιείται κυρίως στην αλιεία μικρής κλίμακας. Σε γενικές γραμμές, ο εποχικός χαρακτήρας και οι αλιευτικές τάσεις κατά τη διάρκεια του 2006 παρέμειναν στα ίδια επίπεδα όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, δίχως να υπάρχει κάποια ένδειξη για αύξηση της αλιευτικής προσπάθειας σε οποιοδήποτε τύπο αλιείας. Οι αλιευθείσες ποσότητες τόνου παρέμειναν σε επίπεδα πολύ χαμηλότερα από την ποσόστωση που όρισε η ICCAT για τη Μάλτα.

Κάτω Χώρες: Η αλιευτική ικανότητα του στόλου αλιευτικών τύπου «cutter» δεν ακολούθησε τη φθίνουσα τάση των αποθεμάτων χωματίδας και γλώσσας. Όσον αφορά τον υπόλοιπο στόλο, η τρέχουσα αλιευτική ικανότητα θεωρείται ισορροπημένη σε σχέση με την κατάσταση των ιχθυαποθεμάτων. Για τον ολλανδικό στόλο, το έτος 2006 ήταν ένα σχετικά ήσυχο έτος.

Πολωνία: Από οικονομική άποψη, ο γάδος είναι καίριας σημασίας για τους πολωνούς αλιείς, ωστόσο δεν αναμένεται σημαντική βελτίωση στη βιομάζα του εν λόγω είδους κατά την επόμενη πενταετία. Η συνολική αλιευτική ικανότητα του πολωνικού στόλου μειώθηκε λόγω οριστικών αποσύρσεων με δημόσια ενίσχυση: πρόκειται για μείωση κατά 18 840 GT και 54 500 kW, ήτοι για μείωση σε ποσοστό 39,8% και 36% αντίστοιχα, σε σύγκριση με την κατάσταση που ίσχυε την 1η Μαΐου 2004.

Πορτογαλία: Κατά τη διάρκεια του 2006 σημειώθηκε αξιοσημείωτη μείωση τόσο στον αριθμό των σκαφών όσο και στην αλιευτική ικανότητα σε σχέση με το 2005. Η μείωση αυτή αφορούσε περισσότερο τον αριθμό των σκαφών (4,4%) παρά την ολική χωρητικότητα (0,72%) ή την ισχύ των μηχανών (0,2%).

Σλοβενία: Το 2006 ο αλιευτικός στόλος αντιμετώπισε επίμονα διαρθρωτικά προβλήματα, κυρίως λόγω του παρωχημένου και ακατάλληλου αλιευτικού στόλου, του εποχιακού χαρακτήρα της αλιείας και της υψηλής πιθανότητας περαιτέρω μείωσης των αλιευτικών αποθεμάτων. Επιπλέον, οι αλιευτικές δραστηριότητες υφίστανται τις συνέπειες του μικρού μεγέθους της αλιευτικής ζώνης, η οποία εκτείνεται σε έκταση 180 km² περίπου.

Φινλανδία: Το 2006 ο αριθμός των σκαφών και η αλιευτική ικανότητα του φινλανδικού στόλου μειώθηκαν σε όλα τα τμήματα πλην ενός. Σε σύγκριση με το αρχικό επίπεδο την 1η Ιανουαρίου 2003 σημειώθηκε μείωση κατά 17% σε GT και κατά 11% σε kW.

Σουηδία: Ποσοστό 40% περίπου των εκφορτώσεων στη Σουηδία πραγματοποιήθηκε στην ανατολική ακτή, αλλά σε αξία ποσοστό 60% εκφορτώθηκε στη δυτική ακτή, ποσοστό 30% περίπου στη νότια ακτή και μόνον 10% στην ανατολική ακτή. Το μεγαλύτερο ποσοστό αξίας των εκφορτώσεων προέρχεται από μεγάλες πελαγικές μηχανότρατες μήκους άνω των 24 μέτρων, από βενθοπελαγικές μηχανότρατες μήκους άνω των 12 μέτρων και από αλιευτικά σκάφη μήκους κάτω των 12 μέτρων με αδρανή αλιευτικά εργαλεία.

2.2. Επίπτωση των καθεστώτων μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας επί της αλιευτικής ικανότητας

Τα κράτη μέλη παρουσίασαν διάφορα μέτρα αποκατάστασης και καθεστώτα μείωσης της προσπάθειας τα οποία εφαρμόστηκαν το 2006. Συγκεκριμένα, τα προαναφερόμενα μέτρα αφορούσαν την αλιεία στο Kattegat, στη Βόρειο Θάλασσα και στο Skagerrak, Δυτικά της Σκωτίας, στην Ανατολική Μάγχη, στη Θάλασσα της Ιρλανδίας, στον Βισκαϊκό Κόλπο, στην Κανταβρική Θάλασσα, Δυτικά της Ιβηρικής Χερσονήσου και στη Βαλτική Θάλασσα. Γενικά, από τις αναφορές των κρατών μελών δεν προκύπτει σαφώς εάν τα καθεστώτα αλιευτικής προσπάθειας ήταν ή θα είναι αποτελεσματικό εργαλείο για την επίτευξη βιώσιμης ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και των πόρων. Η Επιτροπή πιστεύει ότι ο συνολικός απολογισμός όσον αφορά το μέγεθος των στόλων είναι φτωχός και ότι πρέπει να καταβληθούν περισσότερες προσπάθειες. Βέλγιο: Ο αλιευτικός στόλος τήρησε τους όρους του παραρτήματος II[7] και του καθεστώτος των Δυτικών Υδάτων. Δεδομένου ότι ορισμένα σκάφη δεν χρησιμοποίησαν πλήρως τον επιτρεπόμενο αριθμό ημερών τους, δεν σημειώθηκε υπέρβαση του συνολικού αριθμού ημερών στη θάλασσα για το σύνολο του στόλου. Η μείωση των ημερών στη θάλασσα δεν οδήγησε σε μείωση της χρησιμοποίησης των διαθέσιμων ποσοστώσεων. Οι διαθέσιμες αλιευτικές δυνατότητες για τα χτένια σχεδόν εξαντλήθηκαν. Ωστόσο, καθώς στη ζώνη ICES VIII, η κατανομή αλιευτικής προσπάθειας ήταν ανεπαρκής, κρίθηκε απαραίτητη η σημαντική ανταλλαγή ποσοστώσεων με τις Κάτω Χώρες.

Δανία: Σύμφωνα με το παράρτημα II, ο αριθμός των σκαφών μειώθηκε κατά 149 στο πλαίσιο του σχεδίου αποκατάστασης του γάδου. Η μείωση αυτή αντιστοιχεί σε 3 676 GT ή σε ποσοστό 4% της συνολικής αλιευτικής ικανότητας. Κατά τη διάρκεια του 2006, 652 σκάφη αλίευαν χρησιμοποιώντας εργαλεία τα οποία καλύπτονται από τον κανονισμό περί ημερών στη θάλασσα, σε αντίθεση με 697 σκάφη το 2005, μείωση η οποία αντιστοιχεί σε ποσοστό 6%. Το 2006 χρησιμοποιήθηκαν 61 062 ημέρες στη θάλασσα σε αντίθεση με 71 701 το 2005, ήτοι μείωση σε ποσοστό 15%. Η μείωση εκφρασμένη σε συνολικό αριθμό kW-ημερών αντιστοιχεί σε ποσοστό 15%.

Γερμανία: Όπως και το 2005, τα καθεστώτα μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας δεν είχαν παρά μικρή επίπτωση στο στόλο, κυρίως στη Βαλτική Θάλασσα. Η επίπτωση αυτή δεν κατεγράφη ποσοτικά.

Εσθονία: Το 2005 και το 2006, η αλιευτική ικανότητα μειώθηκε σε ποσοστό 17%. Το 2006 αυξήθηκαν οι δραστηριότητες εκσυγχρονισμού των σκαφών, ενώ δεν φαίνεται να αυξήθηκε η πίεση στους αλιευτικούς πόρους.

Ελλάδα: Η αλιευτική ικανότητα σταθεροποιήθηκε μέσω της χορήγησης επαγγελματικών αλιευτικών αδειών μόνον σε περιπτώσεις ανανέωσης του στόλου. Εισήχθησαν διάφορα εθνικά μέτρα για τη διαχείριση της αλιευτικής προσπάθειας, όπως περιορισμοί στους τύπους και στις προδιαγραφές των αλιευτικών σκαφών και εργαλείων, απαγόρευση της αλιείας σε ορισμένες περιόδους και με ορισμένα αλιευτικά εργαλεία και επιβολή της τήρησης ελάχιστης απόστασης και βάθους πέραν των οποίων επιτρέπεται η αλιεία.

Ισπανία: Τα μέτρα μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας για τα είδη βαθέων υδάτων και για το μερλούκιο του Νότου και την καραβίδα (Παράρτημα IIB) είχαν επίπτωση στον στόλο. Υιοθετήθηκαν επίσης μέτρα διαχείρισης σε εθνικό επίπεδο για τη Μεσόγειο, τον Κόλπο του Κάδιξ και τα ύδατα των Καναρίων Νήσων. Εντούτοις, η έκθεση δεν εξηγεί σε ποιο βαθμό συνδέεται με τα προαναφερόμενα μέτρα μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας η οριστική μείωση της αλιευτικής ικανότητας 100 περίπου σκαφών και 12 000 GT ύστερα από δημόσια ενίσχυση.

Γαλλία : Η μείωση της αλιευτικής ικανότητας του στόλου με δημόσια ενίσχυση το 2006 αντιστοιχεί σε 85 σκάφη και 6 162 GT, κυρίως ως συνέπεια των μέτρων για τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας για το γάδο, το μερλούκιο και τη γλώσσα. Ο στόλος μηχανοτρατών που αλιεύουν στη Μεσόγειο μειώθηκε κατά 21 σκάφη ή 1 800 GT, αλλά δεν προκύπτει σαφώς εάν αυτό ήταν αποτέλεσμα των μέτρων για τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας.

Ιρλανδία: Τα αλιεύματα τα οποία εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής των σχεδίων αποκατάστασης αποθεμάτων (ζώνες ICES VIa και VIIa) διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό. Συνεπώς είναι δύσκολο αξιολογηθεί ο αντίκτυπος της μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας. Η οριστική παύση των σκαφών που αλίευαν χτένια το 2005 βάσει του καθεστώτος Δυτικών Υδάτων, οδήγησε στην καλύτερη εξισορρόπηση μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και της κατανομής αλιευτικής προσπάθειας.

Ιταλία: Μολονότι δεν ισχύουν υποχρεωτικά καθεστώτα διαχείρισης της αλιευτικής προσπάθειας για τον ιταλικό στόλο, η Ιταλία ανέφερε σταδιακή μείωση της αλιευτικής της προσπάθειας, τόσο από πλευράς αλιευτικής ικανότητας όσο και από πλευράς δραστηριότητας, γεγονός το οποίο οδήγησε σε αύξηση των αλιευμάτων ανά μονάδα αλιευτικής προσπάθειας. Η ιδιαίτερα θετική τάση στις εκφορτώσεις ανά σκάφος συνοδεύεται από αύξηση σχετικά μεγαλύτερη από τον κύκλο εργασιών ανά σκάφος, λόγω της αύξησης των τιμών παραγωγής.

Κύπρος: Δεν εφαρμόζονται υποχρεωτικά καθεστώτα μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας στην κυπριακή αλιεία. Συνεπώς, το πρόγραμμα διάλυσης σκαφών που προαναφέρθηκε δεν είναι αποτέλεσμα του περιορισμού της αλιευτικής προσπάθειας που εισήχθη από φορείς διαχείρισης της αλιείας.

Λετονία: Το μόνο καθεστώς μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας που ίσχυε το 2006 ήταν ένα πρόγραμμα οριστικής παύσης των δραστηριοτήτων το οποίο χρηματοδοτούνταν από δημόσια ενίσχυση του ΧΜΠΑ. Από την 1η Μαΐου 2004, ημερομηνία κατά την οποία τέθηκε σε εφαρμογή το πρόγραμμα διάλυσης, αποσύρθηκαν από το στόλο 59 σκάφη τα οποία αλίευαν κυρίως γάδο στη Βαλτική Θάλασσα. Η Λετονία προτίθεται να μειώσει περαιτέρω την αλιευτική ικανότητα του στόλου της μέσω της διάλυσης 133 περίπου σκαφών τα επόμενα έτη.

Λιθουανία: Για την εξισορρόπηση της αλιευτικής προσπάθειας και την προσαρμογή της αλιευτικής ικανότητας στα διαθέσιμα ιχθυαποθέματα, οι αρχές συνέχισαν την οριστική απόσυρση ορισμένων αλιευτικών σκαφών από την αλιευτική δραστηριότητα.

Μάλτα: Το 2006 τρία σκάφη έπαυσαν τις αλιευτικές τους δραστηριότητες και δεν αντικαταστάθηκε η αλιευτική τους προσπάθεια. Εντούτοις, η επίπτωση στη συνολική αλιευτική ικανότητα ήταν ελάχιστη.

Κάτω Χώρες: Ο στόλος υπόκειται στον περιορισμό των «ημερών στη θάλασσα» που ισχύει στη Βόρειο Θάλασσα (καθεστώς του Παραρτήματος II). Ο αριθμός των ημερών αλιείας μειώθηκε κατά 8% σε σχέση με το 2005. Κατά την εφαρμογή του παραρτήματος IIA, οι Κάτω Χώρες εφάρμοσαν τη μεγαλύτερη δυνατή ευελιξία εντός των ορίων εν ισχύι: επετράπησαν οι μεταφορές ημερών μεταξύ σκαφών και οι μεταφορές μεταξύ περιόδων διαχείρισης.

Πολωνία: Ως αποτέλεσμα του προγράμματος μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας, ο αριθμός των ημερών αλιείας του στόλου της Βαλτικής το 2006 μειώθηκε κατά 36% σε σχέση με το 2004 και κατά 70% περίπου στην περίπτωση των αλιευτικών τύπου «cutter» μήκους 24-25 μέτρων. Κατά την περίοδο 2004 - 2006 ο αριθμός των ημερών στη θάλασσα για τα σκάφη που αλίευαν γάδο μειώθηκε κατά 30% περίπου.

Πορτογαλία: Το σχέδιο αποκατάστασης για τον μερλούκιο και την καραβίδα (Παράρτημα IIB του κανονισμού για τα TAC) δεν επέφερε περαιτέρω μειώσεις της αλιευτικής ικανότητας για τον στόλο των σκαφών που αλίευαν τα εν λόγω είδη. Ως αποτέλεσμα του σχεδίου αποκατάστασης της ιππόγλωσσας της Γροιλανδίας (NAFO), ο αριθμός των αδειών μειώθηκε αλλά, καθώς τα σκάφη αλίευαν πλέον άλλα είδη, δεν ήταν απαραίτητη η μείωση της αλιευτικής ικανότητας. Οι περιορισμοί όσον αφορά την αλίευση σαρδέλας παρέμειναν σε ισχύ σύμφωνα με το εθνικό σχέδιο αποκατάστασης για τα εν λόγω αποθέματα.

Σλοβενία: Ο αλιευτικός στόλος δεν είναι απόλυτα ισορροπημένος σε σχέση με τους αλιευτικούς πόρους των χωρικών υδάτων, δηλαδή εκεί όπου αλιεύει η πλειονότητα του στόλου.

Φινλανδία: Το μέγεθος του αλιευτικού στόλου μειώθηκε σταδιακά τα τελευταία έτη. Λόγω της πλεονάζουσας αλιευτικής ικανότητας όσον αφορά την αλιεία ρέγγας και σαρδελόρεγγας, και ύστερα από την απαγόρευση των παρασυρόμενων διχτυών στη Βαλτική Θάλασσα και από το Διάταγμα περί σολομού βάσει του οποίου ρυθμιζόταν η αλιεία σολομού, εφαρμόστηκε ειδικό καθεστώς οριστικής παύσης δραστηριοτήτων κατά την περίοδο 2004-2006. Αποσύρθηκε συνολικά αλιευτική ικανότητα ύψους 1 378 GT και 6 025 kW με δημόσια ενίσχυση. Γενικά, η συνολική αλιευτική προσπάθεια του στόλου ακολουθεί ανοδική τάση, μολονότι η ικανότητα του στόλου μειώθηκε τα τελευταία έτη.

Σουηδία: Ο στόλος υπάγεται στο παράρτημα IIA και η αλιευτική προσπάθεια σταδιακά μειώθηκε λόγω των μικρότερων TAC και των λιγότερων ημερών στη θάλασσα. Η έγκριση εθνικών κανόνων για τον περιορισμό της παράκτιας αλιείας και η εισαγωγή αναγκαστικά επιλεκτικών ως προς το μέγεθος τρατών είχαν ως αποτέλεσμα την περαιτέρω μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Ο αριθμός των επιτρεπόμενων ημερών στη θάλασσα για την αλιεία γάδου στη Βαλτική Θάλασσα μειώθηκε, με αποτέλεσμα τη μείωση της αλιευτικής προσπάθειας. Ο αριθμός των αλιέων με παρασυρόμενα δίχτυα απλάδια μειώθηκε από 53 σε 35 το 2006 ενώ στους εν λόγω αλιείς προσφέρθηκε προσωρινά αυξημένη ενίσχυση για τη διάλυση σκαφών. Εντούτοις, δύο μόνο σκάφη αποσύρθηκαν για διάλυση το 2006.

2.3. Συμμόρφωση με το καθεστώς εισόδων/εξόδων και με τα επίπεδα αναφοράς.

Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία του ΚΑΜ (Κοινοτικό Αλιευτικό Μητρώο) στις 23 Οκτωβρίου 2006, στα τέλη του 2006 σχεδόν όλα τα κράτη μέλη ήταν εντός του μεγίστου ορίου αλιευτικής ικανότητας του στόλου τους. Μολονότι ορισμένα κράτη μέλη υπερέβαιναν ελαφρώς τα όρια εισόδων/εξόδων τους το 2006, όπως και τα προηγούμενα έτη (βλ. τμήμα 3.1), η συνολική τάση στον στόλο της ΕΕ δείχνει σταθερή μείωση. Όλα τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη τήρησαν τα επίπεδα αναφοράς για τον ηπειρωτικό στόλο.

2.4. Πλεονεκτήματα και αδυναμίες των συστημάτων διαχείρισης των στόλων

Το κύριο πλεονέκτημα που υπογράμμισαν πολλά κράτη μέλη είναι ότι οι εθνικοί φορείς διαχείρισης της αλιείας τήρησαν αυστηρά το καθεστώς εισόδων/εξόδων και τα μέγιστα όρια αλιευτικής ικανότητας στόλου. Ορισμένα κράτη μέλη δήλωσαν εξάλλου ότι το ισχύον καθεστώς μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας συνέβαλε στην επίτευξη καλύτερης ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής προσπάθειας και των διαθέσιμων πόρων. Πράγματι, η μείωση της αλιευτικής ικανότητας οδήγησε στη μείωση της αλιευτικής πίεσης. Τα περισσότερα κράτη μέλη τόνισαν επίσης τη σημασία της εφαρμογής των διαφόρων σχεδίων διαχείρισης και αποκατάστασης, περιλαμβανομένης της καλύτερης διαχείρισης των αδειών αλιείας και της στενής παρακολούθησης της χορήγησης ποσοστώσεων.

Έως τα τέλη του 2006 η πλειονότητα των κρατών μελών διέθετε συνεκτικά και ολοκληρωμένα πληροφοριακά συστήματα για τη διαχείριση της αλιείας, τα οποία περιλάμβαναν διάφορες υπο-εφαρμογές λογισμικού, όπως μητρώο στόλου, διαχείριση αλιευτικής ικανότητας, άδειες, ημερολόγια πλοίου, εκφορτώσεις, δελτία πωλήσεων, ΣΠΣ, ποσοστώσεις, αναφορά αλιευμάτων κλπ. Στις περισσότερες περιπτώσεις, τα συστήματα αυτά διασυνδέουν διάφορους διοικητικούς φορείς καθώς και κεντρικούς διοικητικούς φορείς με τους τοπικούς φορείς και ενισχύουν με τον τρόπο αυτό σημαντικά τις εθνικές διοικήσεις που είναι αρμόδιες για τον αλιευτικό στόλο.

Εντούτοις, ορισμένα κράτη μέλη τόνισαν ότι εξακολουθούν να υφίστανται δυσκολίες όσον αφορά το διαθέσιμο ανθρώπινο δυναμικό και τους πόρους για τη διαχείριση του αλιευτικού στόλου. Κάποια κράτη μέλη αναγνώρισαν εξάλλου ότι πρέπει να βελτιωθεί η διαχείριση και η βοήθεια στην αλιεία μικρής κλίμακας.

3. Συμμόρφωση με τους κανόνες διαχείρισης της αλιευτικής ικανότητας. Συνολική εικόνα αποτελεσμάτων

3.1. Αποτελέσματα που αφορούν τον ηπειρωτικό στόλο (εξαιρούνται τα σκάφη που είναι νηολογημένα στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες)

Σύμφωνα με το ΚΑΜ, κατά τη διάρκεια της τετραετούς περιόδου 2003–2006, η συνολική αλιευτική ικανότητα του κοινοτικού στόλου μειώθηκε κατά 217 000 GT και 773 000 kW, με αποτέλεσμα να προκύψει καθαρή μείωση σε ποσοστό 10% περίπου. Η συμβολή στη μείωση αυτή από το στόλο της ΕΕ-15 ήταν της τάξεως των 167 000 GT και 645 000 kW, σε σύγκριση με 51 000 GT και 128 000 kW που αποσύρθηκαν από τον στόλο της ΕΕ-10. Σε σχετικές τιμές, η μείωση του στόλου της EU-10 μετά την προσχώρηση υπήρξε μεγαλύτερη σε σχέση με τη μείωση του στόλου της EU-15 κατά τη διάρκεια της περιόδου 2003-2006 (μείωση ποσοστού 23% σε σύγκριση με μείωση ποσοστού 9%, τόσο από πλευράς χωρητικότητας όσο και από πλευράς ισχύος μηχανών).

Κατά τη διάρκεια της τετραετούς περιόδου 2003-2006 173 000 GT και 560 000 kW περίπου αποσύρθηκαν από τον κοινοτικό στόλο (εκτός από τις άκρως απόκεντρες περιφέρειες) με δημόσια ενίσχυση, εκ των οποίων 40 000 GT και 127 000 kW αποσύρθηκαν το 2006.

Γενικά, οι καθαρές μειώσεις στον κοινοτικό στόλο θεωρούνται ακόμη ανεπαρκείς εάν λάβουμε υπόψη τις συνεχείς τεχνολογικές βελτιώσεις οι οποίες εξουδετερώνουν τις επιπτώσεις της μείωσης της αλιευτικής ικανότητας και την άσχημη κατάσταση της πλειονότητας των κοινοτικών αλιευτικών πόρων, ιδιαίτερα όσον αφορά τα βενθοπελαγικά είδη, για τα οποία απαιτούνται πολύ δραστικές μειώσεις της αλιευτικής ικανότητας.

Οι πίνακες 1 και 2 στο παράρτημα της παρούσας έκθεσης συνοψίζουν το βαθμό συμμόρφωσης των κρατών μελών με το καθεστώς εισόδων/εξόδων και με τα επίπεδα αναφοράς στις 31 Δεκεμβρίου 2006. Η πλειονότητα των κρατών μελών συμμορφώθηκε με τους κανόνες αυτούς. Ωστόσο, σύμφωνα με στοιχεία του ΚΑΜ, η Ισπανία υπερέβη το ανώτατο επίπεδο του καθεστώτος εισόδων/εξόδων από απόψεως χωρητικότητας κατά 1,66%, μολονότι βάσει των στοιχείων που περιέχονται στην ετήσια έκθεση της Ισπανίας ο ισπανικός στόλος τήρησε το ανώτατο επίπεδο χωρητικότητας. Ο γαλλικός στόλος υπερέβη το όριο χωρητικότητας κατά 0,21%.

Πιο λεπτομερή στοιχεία (πίνακες και γραφικές παραστάσεις) όσον αφορά τις τάσεις στην αλιευτική ικανότητα των στόλων των κρατών μελών διατίθενται στον ιστότοπο Europa[8]. Τα λεπτομερή αυτά στοιχεία επιτρέπουν την εξακρίβωση του βαθμού συμμόρφωσης των κρατών μελών προς τα ανώτατα όρια αλιευτικής ικανότητας ανά πάσα στιγμή μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2003 και 31ης Δεκεμβρίου 2006. Τα στοιχεία αυτά δείχνουν, πχ., ότι η Γαλλία και η Ιταλία υπερέβησαν το ανώτατο όριο GT κατά τη διάρκεια της προαναφερθείσας περιόδου αναφοράς. Μικρή υπέρβαση του ανώτατου ορίου ισχύος των μηχανών διαπιστώνεται επίσης για τη Δανία και την Ελλάδα.

Τον Ιούλιο του 2007 το Συμβούλιο ενέκρινε τροποποίηση των διατάξεων περί διαχείρισης του στόλου, η οποία επιτρέπει στα κράτη μέλη, από 1ης Ιανουαρίου 2007, την ανακατανομή ποσοστού 4% της αλιευτικής ικανότητας σκαφών τα οποία έχουν αποσυρθεί προς διάλυση με δημόσια ενίσχυση, με στόχο τη βελτίωση της ασφάλειας επί του σκάφους, των συνθηκών εργασίας και υγιεινής και της ποιότητας των προϊόντων. Η εν λόγω τροποποίηση περιλαμβάνει επίσης τη δυνατότητα ανακατανομής, με στόχο τις προαναφερόμενες βελτιώσεις στην ασφάλεια, ποσοστού 4% της μέσης χωρητικότητας που αποσύρεται ετησίως με δημόσια ενίσχυση από την 1η Ιανουαρίου 2003 έως την 31η Δεκεμβρίου 2006 για τα κράτη μέλη που αποτελούσαν μέρος της Κοινότητας την 1η Ιανουαρίου 2003 και ποσοστού 4% της μέσης χωρητικότητας που αποσύρεται ετησίως με δημόσια ενίσχυση από την 1η Μαΐου 2004 έως την 31η Δεκεμβρίου 2006 για τα κράτη μέλη που προσχώρησαν στην Κοινότητα την 1η Μαΐου 2004. Παράλληλα με τη σύνταξη της παρούσας έκθεσης, η Επιτροπή επεξεργαζόταν κανόνες για την εφαρμογή των προαναφερόμενων διατάξεων, υπό τη μορφή τροποποίησης του κανονισμού αριθ. 1438/2003 της Επιτροπής.

3.2. Αποτελέσματα για τους στόλους που είναι νηολογημένοι στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες

Η αλιευτική ικανότητα των στόλων που είναι νηολογημένοι στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες και η διακύμανσή της μεταξύ 1ης Ιανουαρίου 2003 και 31ης Δεκεμβρίου 2006 παρουσιάζεται στον Πίνακα 4 του παραρτήματος της παρούσας έκθεσης. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι ο στόλος που είναι νηολογημένος στις ισπανικές και πορτογαλικές άκρως απόκεντρες περιφέρειες μειώθηκε σημαντικά τόσο από πλευράς χωρητικότητας όσο και από πλευράς ισχύος μηχανών. Όσον αφορά τα Γαλλικά Υπερπόντια Διαμερίσματα, σημειώθηκε ελαφρά μείωση του συνολικού αριθμού σκαφών και της χωρητικότητάς τους και αύξηση της ισχύος μηχανών.

Στο τέλος του 2006, όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, υπήρχε υπέρβαση του επιπέδου αναφοράς σε τρία εκ των 17 τμημάτων στις άκρως απόκεντρες περιφέρειες. Το τμήμα 4FJ (σκάφη μήκους έως 12 μέτρα) του Γαλλικού Διαμερίσματος της Μαρτινίκας υπερέβη το επίπεδο αναφοράς του από απόψεως ισχύος μηχανών κατά 5 622 kW. Το ίδιο συνέβη και στο τμήμα 4K9 στις νήσους Αζόρες όπου σημειώθηκε υπέρβαση του επιπέδου αναφοράς κατά 138 kW. Το τμήμα CA3 (σκάφη μήκους άνω των 12 μέτρων, νηολογημένα στις Κανάριες Νήσους, τα οποία αλιεύουν σε διεθνή ύδατα και ύδατα τρίτων χωρών) υπερέβη το επίπεδο αναφοράς του από απόψεως χωρητικότητας κατά 795 GT.

4. Συμπεράσματα της Επιτροπής

Η ποιότητα των εκθέσεων των κρατών μελών έχει σημειώσει σταθερή βελτίωση στο διάστημα που μεσολάβησε από την υποβολή της πρώτης έκθεσης, η οποία κάλυπτε το έτος 2003. Εντούτοις, όπως και τα προηγούμενα έτη, η πλειονότητα των εκθέσεων των κρατών μελών δεν προσφέρει περιγραφή των στόλων σε σχέση με την κατάσταση των αλιευμάτων, όπως απαιτείται βάσει του άρθρου 13 παράγραφος 1 στοιχείο α) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1438/2003 κατά τρόπο που να επιτρέπει στην Επιτροπή την ανάλυση της προσπάθειας που κατέβαλαν για την επίτευξη ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας του αλιευτικού στόλου και των διαθέσιμων αλιευτικών δυνατοτήτων, όπως ορίζεται βάσει του άρθρου 14 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2371/2002. Αντίθετα, τα κράτη μέλη έδωσαν έμφαση στην εφαρμογή των εθνικών συστημάτων διαχείρισης των στόλων τους και στις τάσεις της αλιευτικής ικανότητας των στόλων τους σε σχέση με το καθεστώς εισόδων/εξόδων.

Όλα τα εμπλεκόμενα μέρη (η Επιτροπή, τα κράτη μέλη, η ΕΤΟΕΑ και η Επιτροπή Αλιείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) συμφωνούν στο ότι πρέπει να βελτιωθεί η ποιότητα των ετήσιων εκθέσεων των κρατών μελών· αυτό συνεπάγεται ότι πρέπει να τους δοθούν πιο λεπτομερείς κατευθυντήριες γραμμές. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή συγκάλεσε ομάδα εργασίας ad hoc εντός της ΕΤΟΕΑ με σκοπό την επεξεργασία μιας εναρμονισμένης μεθόδου αξιολόγησης της ισορροπίας μεταξύ της αλιευτικής ικανότητας και των διαθέσιμων αλιευτικών δυνατοτήτων. Η ομάδα αυτή συνεδρίασε τέλη Οκτωβρίου 2007 και η επόμενη συνεδρίαση έχει προγραμματιστεί για τις αρχές του 2008. Το θέμα αυτό θα παραμείνει επίσης στην ημερήσια διάταξη της Επιτροπής Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας.

Κατά τη διάρκεια του 2006 η αλιευτική ικανότητα του κοινοτικού στόλου συνέχισε αργά αλλά σταθερά τη φθίνουσα πορεία της με ετήσιο ρυθμό μεταξύ 2% και 3%. Οι γραφικές παραστάσεις 3 έως 5 του παραρτήματος δείχνουν ότι γενικά η τάση αυτή ισχύει την τελευταία 15ετία. Η μείωση αυτή φαίνεται πολύ μικρή σε σύγκριση με τις μεγάλες μειώσεις που απαιτούνται στην αλιευτική προσπάθεια για ορισμένα σημαντικά ιχθυαποθέματα, με τη σταθερή τεχνολογική εξέλιξη και την κακή οικονομική επίδοση μεγάλου μέρους του στόλου .

Γενικά, ο αντίκτυπος των μέτρων μείωσης της αλιευτικής προσπάθειας στη μείωση της αλιευτικής ικανότητας ήταν χαμηλός. Αυτό σημαίνει ότι η προσέγγιση που υιοθετήθηκε κατά τη διάρκεια της μεταρρύθμισης της ΚΑΠ, ήτοι η χρησιμοποίηση της διαχείρισης της προσπάθειας ως κύριας κινητήριας δύναμης για την προσαρμογή του στόλου, δεν έχει ακόμη αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Αυτό οφείλεται εν μέρει στην απουσία συστημάτων διαχείρισης της προσπάθειας για πολλά αλιεύματα ή στην αναποτελεσματικότητα των υφιστάμενων συστημάτων (Παράρτημα II, καθεστώς Δυτικών Υδάτων, είδη βαθέων υδάτων, ορισμένα εθνικά καθεστώτα, κλπ.). Όσον αφορά το σημείο αυτό η ΚΑΠ έχει μεγάλο περιθώριο για βελτιώσεις και ήδη εξετάζονται μελλοντικές προτάσεις προς την κατεύθυνση αυτή. Ένα άλλο σημαντικό ωστόσο σημείο που πρέπει να υπογραμμιστεί είναι ότι τα κράτη μέλη πρέπει να προσφέρουν μεγαλύτερα κίνητρα για την προσαρμογή της αλιευτικής ικανότητας. Τα επιχειρησιακά προγράμματα για την περίοδο 2007-2013 στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Ταμείου Αλιείας προσφέρουν μια μοναδική ευκαιρία για τη διευκόλυνση της μετάβασης σε έναν πιο αποτελεσματικό κοινοτικό στόλο από οικονομικής, περιβαλλοντικής και κοινωνικής πλευράς.

[1] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 2371/2002 του Συμβουλίου (ΕΕ L 358 της 31ης Δεκεμβρίου 2002, σ. 59-80).

[2] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1438/2003 της Επιτροπής (ΕΕ L 204 της 12ης Αυγούστου 2003, σ. 21-28).

[3] http://ec.europa.eu/fisheries/fleet/index.cfm?method=FM_Reporting.AnnualReport.

[4] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 26/2004 της Επιτροπής (ΕΕ L 5 της 9ης Ιανουαρίου 2004, σ. 25-35).

[5] Σύμφωνα με τη μεταρρύθμιση της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής (ΚΑΠ) που εγκρίθηκε το Δεκέμβριο του 2002, η διαχείριση των αλιευτικών στόλων πραγματοποιείται βάσει του γενικού κανόνα ότι η νεοεισαγόμενη στο στόλο αλιευτική ικανότητα, η οποία μετράται από απόψεως χωρητικότητας και ισχύος μηχανών των σκαφών, δεν μπορεί να είναι υψηλότερη από την αλιευτική ικανότητα που αποσύρεται από αυτόν.

[6] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1639/2001 της Επιτροπής (ΕΕ L 222 της 17ης Αυγούστου 2001, σ. 53-115).

[7] Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 51/2006 του Συμβουλίου (ΕΕ L 1 της 20ης Ιανουαρίου 2006, σ. 1-183).

[8] http://ec.europa.eu/fisheries/fleet/index.cfm?method=FM_Reporting.AnnualReport.