ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, επί της τροπολογιας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που αφορά τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

2000/0158 (COD)

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, επί της τροπολογιας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ που αφορά τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού

1. Ιστορικό

Η πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά τα απόβλητα ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (COM (2000) 347 τελικό) εγκρίθηκε από την Επιτροπή στις 13 Ιουνίου 2000 και δημοσιεύθηκε στην Επίσημη Εφημερίδα C 365E της 19ης Δεκεμβρίου 2000.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε στις 29 Νοεμβρίου 2000.

Η Επιτροπή των Περιφερειών γνωμοδότησε στις 14 Φεβρουαρίου 2001.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε (σε πρώτη ανάγνωση) στις 15 Μαΐου 2001.

Η Επιτροπή ενέκρινε την τροποποιημένη πρόταση στις 6 Ιουνίου 2001 (COM (2001)315 τελικό).

Το Συμβούλιο ενέκρινε την κοινή θέση του στις 4 Δεκεμβρίου 2001.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε (σε δεύτερη ανάγνωση) στις 10 Απριλίου 2002.

Στην παρούσα γνώμη παρουσιάζεται η θέση της Επιτροπής σχετικά με τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο σημείο γ).

2. Στόχος της πρότασης της Επιτροπής

Η πρόταση θεσπίζει μέτρα για την πρόληψη των αποβλήτων ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού, για τη συλλογή ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού καθώς και για την επεξεργασία, την ανακύκλωση και την επαναξιοποίησή του. Προτείνεται να θεσπίσουν τα κράτη μέλη τη χωριστή συλλογή αποβλήτων ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (ΑΗΗΕ) και να εξασφαλίσουν τη σωστή επεξεργασία, επαναξιοποίηση και διάθεση ΑΗΗΕ. Η επεξεργασία, επαναξιοποίηση και διάθεση ΑΗΗΕ πρέπει να χρηματοδοτούνται από τους παραγωγούς ώστε να δημιουργηθούν οικονομικά κίνητρα για την προσαρμογή του σχεδιασμού του ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού στις απαιτήσεις της ορθής διαχείρισης των αποβλήτων. Οι καταναλωτές πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να επιστρέφουν τις συσκευές τους δωρεάν. Τίθενται ποσοτικοί στόχοι για την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση και την ανάκτηση.

3. Γνώμη της Επιτροπής σχετικά με τις τροπολογίες που ενέκρινε το Κοινοβούλιο

3.1. Περίληψη της θέσης της Επιτροπής

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 46 τροπολογίες. 17 τροπολογίες γίνονται αποδεκτές από την Επιτροπή πλήρως (τροπολογίες 9, 11, 12, 13, 15, 17, 18, 19, 24, 27, 28, 39, 40, 44, 45, 50 και 57) 1 τροπολογία γίνεται αποδεκτή εν μέρει (τροπολογία 23) και 17 κατ'αρχήν (τροπολογίες 5, 6, 7, 10, 21, 41, 42, 47 (πρώτο μέρος), 48, 49, 51, 52, 53, 54, 55, 66 και 92). Οι εναπομένουσες 11 τροπολογίες (τροπολογίες 2, 4, 8, 22, 25, 26, 29, 32, 56, 64 και 68) δεν γίνονται αποδεκτές.

3.2. Τροπολογίες του Κοινοβουλίου σε δεύτερη ανάγνωση

3.2.1. Τροπολογίες που γίνονται αποδεκτές

Η Επιτροπή συμφωνεί με τις εξής τροπολογίες που αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις: τις τροπολογίες 9 (ενίσχυση της αρχής της ευθύνης του παραγωγού - αιτιολογική σκέψη 16), 11 (πληροφόρηση των χρηστών σχετικά με την υποχρέωση, οι παλαιές συσκευές να μην διατίθεται πλέον μαζί με τα αδιαχώριστα αστικά απόβλητα - αιτιολογική σκέψη 18), 12 (επιθεώρηση και παρακολούθηση - νέα αιτιολογική σκέψη 19α) και 13 (πληροφορίες σχετικά με τις εξαγωγές αποβλήτων ειδών ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού).

Η Επιτροπή δέχεται τη διαγραφή της προσωρινής απαλλαγής για μικρούς ανεξάρτητους κατασκευαστές (τροπολογία 15), τη διευκρίνηση ότι ο μεταπωλητής δεν πρέπει να θεωρείται κατασκευαστής, εφόσον το όνομα του κατασκευαστή αναγράφεται στη συσκευή (τροπολογία 17), τη διευκρίνηση ότι ο πρώτος κάτοχος θεωρείται ως ο επαγγελματίας εισαγωγέας, στο πλαίσιο χρηματοδοτικών συμφωνιών (τροπολογία 18) και το νέο ορισμό της «ξεχωριστής χρηματοδότησης» (τροπολογία 19). Συμφωνεί επίσης με τη διευκρίνηση σύμφωνα με την οποία για την επεξεργασία πρέπει να εφαρμόζεται η πιο πρόσφατη τεχνολογία ανάκτησης και ανακύκλωσης (τροπολογία 24) και υποστηρίζει την επίσπευση στην 31η Δεκεμβρίου 2005 της προθεσμίας για την επίτευξη των στόχων επαναχρησιμοποίησης, ανακύκλωσης και επαναξιοποίησης (τροπολογία 27).

Η Επιτροπή υποστηρίζει τους υψηλότερους στόχους για τα μηχανήματα αυτόματης πώλησης (τροπολογία 28), διευκρινίζοντας την ημερομηνία και τους όρους επανεξέτασης των στόχων για την επαναχρησιμοποίηση, ανακύκλωση και ανάκτηση (τροπολογία 39) και την υποχρέωση των κρατών μελών να προωθούν την ανάπτυξη νέων τεχνολογιών (τροπολογία 40). Συμφωνεί επίσης με την αύξηση των απαιτήσεων για ενημέρωση των χρηστών σχετικά με την υποχρέωση να μην διατίθενται πλέον τα απόβλητα ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών ειδών μαζί με αδιαχώριστα αστικά απόβλητα (τροπολογία 44) και σχετικά με την παρουσία επικίνδυνων ουσιών στα είδη ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού (τροπολογία 45). Υποστηρίζει την παροχή πληροφοριών και εγχειριδίων στις εγκαταστάσεις επεξεργασίας, συμπεριλαμβανομένων των κέντρων επαναχρησιμοποίησης και των εγκαταστάσεων ανακύκλωσης (τροπολογία 50). Η Επιτροπή συμφωνεί με το νέο άρθρο 16α σχετικά με την επιβολή, επιθεώρηση και παρακολούθηση (τροπολογία 57).

3.2.2. Τροπολογίες οι οποίες γίνονται αποδεκτές εν μέρει

Στην τροπολογία 23, η Επιτροπή υποστηρίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να μεριμνούν ότι τα ΑΗΗΕ δεν θα περισυλλέγονται πλέον μαζί με τα άλλα μικτά αστικά απόβλητα (νέα παράγραφος -1) και τη δυνατότητα για τους διανομείς να αρνούνται μολυσμένα ΑΗΗΕ (άρθρο 4 παράγραφος 1) τρίτο εδάφιο μετά το α) και β)).

Αποδέχεται κατ'αρχήν ότι τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν τη δυνατότητα για τους παραγωγούς να συγκροτούν και να θέτουν σε λειτουργία ατομικά ή/και συλλογικά συστήματα επιστροφής (εφόσον αυτά ευθυγραμμίζονται με τους στόχους της παρούσας οδηγίας) (άρθρο 4 παράγραφος 1) εδάφιο μετά το α) και β)). Αυτό ισχύει επίσης για την επιλογή για τους παραγωγούς να συγκροτούν συστήματα επιστροφής από τους ιδιώτες (άρθρο 4 παράγραφος 2)). Η υποχρέωση των κρατών μελών να συγκροτήσουν ειδικές εγκαταστάσεις συλλογής για μολυσμένα ΑΗΗΕ δεν πρέπει να οδηγεί σε υπέρογκες δαπάνες (άρθρο 4 παράγραφος 1) δεύτερο εδάφιο μετά το α) και β)). Η ημερομηνία της 31ης Δεκεμβρίου 2007 για την έγκριση νέων στόχων για τα έτη πέραν του 2008 είναι αποδεκτή με την επιφύλαξη του δικαιώματος πρωτοβουλίας της Επιτροπής (άρθρο 4 παράγραφος 4) τελευταίο εδάφιο).

Η Επιτροπή δεν μπορεί να δεχτεί τη δυνατότητα να παρεκκλίνουν τα κράτη μέλη από την αρχή της δωρεάν για τους καταναλωτές επιστροφής καθώς κάτι τέτοιο θα υπονόμευε τη διάθεση των καταναλωτών για επιστροφή και την ενσωμάτωση του κόστους της διαχείρισης των αποβλήτων στην τιμή του προϊόντος (άρθρο 4 (1β) δεύτερο εδάφιο). Η υποχρέωση για τα κράτη μέλη να μεριμνούν ώστε τα χρησιμοποιημένα είδη ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού που εξάγονται να είναι κατάλληλα και να προορίζονται για επαναχρησιμοποίηση απορρίπτεται επειδή τα κράτη μέλη δεν μπορούν να ελέγχουν τι συμβαίνει με τον εξοπλισμό εκτός των συνόρων τους (άρθρο 4 παράγραφος 3 νέο δεύτερο εδάφιο). Στο ίδιο εδάφιο, η αναφορά στη νέα παράγραφο -1 δεν θεωρείται απαραίτητη καθώς η νέα παράγραφος αφορά μια γενική υποχρέωση ενώ οι άλλες παράγραφοι στις οποίες γίνεται αναφορά (1 και 2) αφορούν τη συλλογή από ιδιωτικές σε σχέση με μη ιδιωτικές πηγές. Στο άρθρο 4 παράγραφος 4, πρώτο εδάφιο, η Επιτροπή θεωρεί το νέο δεσμευτικό στόχο των έξη χιλιογράμμων από τα ιδιωτικά νοικοκυριά ως πολύ φιλόδοξο αλλά είναι έτοιμη να αποδεχτεί αυτόν τον στόχο. Επειδή η συλλογή στοιχείων και η διαβίβασή τους χρειάζονται χρόνο, η Επιτροπή θεωρεί την ημερομηνία στόχο της 31ης Δεκεμβρίου 2005 όπως ορίζεται στην τροπολογία (δηλαδή να έχει δοθεί η απόδειξη έως εκείνη την ημερομηνία) ως μη ρεαλιστική και επομένως απορρίπτει αυτό το τμήμα της τροπολογίας.

3.2.3. Τροπολογίες που γίνονται δεκτές κατ'αρχήν

Η Επιτροπή συμφωνεί κατ'αρχήν σχετικά με τις ακόλουθες τροπολογίες όσον αφορά τις αιτιολογικές σκέψεις: τροπολογία 5 (απαλοιφή της δήλωσης ότι οι διατάξεις της οδηγίας δεν περιορίζουν τις πηγές χρηματοδότησης. δεν υπάρχει αντίρρηση αλλά και δεν υπάρχει ιδιαίτερος λόγος για αυτή την απαλοιφή), τροπολογία 6 (απαγόρευση της διάθεσης μαζί με αστικά απόβλητα και υποχρεωτικός στόχος συλλογής. το επίπεδο του στόχου δεν πρέπει να αναφέρεται στην αιτιολογική σκέψη. η δεύτερη φράση της αιτιολογικής σκέψης πρέπει να επαναδιατυπωθεί ως εξής: «Προκειμένου να εξασφαλιστεί ότι τα κράτη μέλη καθιερώνουν αποτελεσματικά προγράμματα συλλογής, πρέπει να τους ζητείται να επιτυγχάνουν υψηλό ποσοστό συλλογής ΑΗΗΕ από τα ιδιωτικά νοικοκυριά.») και τροπολογία 7 (προτίμηση για την επαναχρησιμοποίηση και επίτευξη υψηλού επιπέδου ανακύκλωσης και ανάκτησης. ο όρος «υψηλό επίπεδο» είναι ασαφής και η ανακύκλωση και ανάκτηση πρέπει να ενθαρρύνονται εάν είναι ευεργετικές για το περιβάλλον και εάν είναι αιτιολογημένες από την άποψη της αειφορίας. η τροπολογία πρέπει να επαναδιατυπωθεί ως εξής: «Όταν κρίνεται σκόπιμο, πρέπει να δίνεται προτεραιότητα στην επαναχρησιμοποίηση ΑΗΗΕ, αναλώσιμων και συναρμολογούμενων εξαρτημάτων τους. Όπου η επαναχρησιμοποίηση δεν προτιμάται, όλα τα ΑΗΗΕ που έχουν συλλεχθεί χωριστά πρέπει να αποστέλλονται για ανάκτηση, κατά την οποία πρέπει να επιτυγχάνεται υψηλό επίπεδο ανακύκλωσης και ανάκτησης»).

Στην τροπολογία 10, η Επιτροπή συμφωνεί πλήρως με την ιδιαίτερη αναφορά στην ευθύνη του κάθε χωριστού παραγωγού (πρώτη φράση), με το να επιτρέπεται να διατηρηθούν οι υφιστάμενες χρηματοδοτικές συμφωνίες για 10 έτη (τρίτη φράση) και με τον επιμερισμό της χρηματοδότησης των ιστορικών αποβλήτων μεταξύ των παραγωγών αναλόγως προς το μερίδιο καθενός στην αγορά (τέταρτη φράση). Συμφωνεί κατ'αρχήν με την εσωτερίκευση του κόστους διαχείρισης των αποβλήτων στην τιμή των προϊόντων (δεύτερη φράση. θα πρέπει να θεωρείται ως γενική αρχή καθώς θα είναι δύσκολο να καθοριστεί το κόστος της διαχείρισης των αποβλήτων σε κάθε στιγμή και να επαληθευτεί εάν εσωτερικεύονται στην τιμή των προϊόντων. αυτό θα πρέπει να αφήνει επιλογές ανοιχτές για συγκεκριμένες λύσεις για ορισμένες ομάδες προϊόντων, εάν χρειάζεται. για το λόγο αυτό, η Επιτροπή προτείνει την ακόλουθη επαναδιατύπωση: «Το κόστος συλλογής, επεξεργασίας και περιβαλλοντικά ορθής διάθεσης θα πρέπει, κατά περίπτωση, να εσωτερικεύεται στην τιμή του προϊόντος»). Συμφωνεί κατ'αρχήν να επιτρέπει στους παραγωγούς να αναφέρουν το κόστος για τα ιστορικά απόβλητα στην τιμή των προϊόντων και ότι θα πρέπει το αναφερόμενο κόστος να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα (πέμπτη και έκτη φράση. με την επιφύλαξη των άρθρων 88 και 89 της Συνθήκης. στο τέλος της πέμπτης φράσης πρέπει να εισαχθούν οι λέξεις: «[... των ιστορικών αποβλήτων] σύμφωνα με τα άρθρα 88 και 89 της Συνθήκης»).

Ο νέος ορισμός της χρηματοδοτικής συμφωνίας στην τροπολογία 21 μπορεί να γίνει αποδεκτός κατ'αρχήν (εάν συμφωνεί με τη λοιπή σχετική κοινοτική νομοθεσία).

Στην τροπολογία 41 (άρθρο 7 παράγραφος 2), η Επιτροπή μπορεί να αποδεχτεί πλήρως την ενισχυμένη οικονομική ευθύνη σε ατομική βάση για τους παραγωγούς η οποία αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο. Τα εναπομένοντα μέρη αυτής της τροπολογίας μπορούν να γίνουν αποδεκτά κατ'αρχήν. Οι πρακτικές λεπτομέρειες του αιτήματος προς την Επιτροπή που αναφέρονται στη δεύτερη υποπαράγραφο είναι ασαφείς. Δεν πρέπει να ζητείται επίσημη επιβεβαίωση από την Επιτροπή καθώς μια τέτοια επιβεβαίωση δεν μπορεί να γίνει χωρίς σημαντικούς πρόσθετους ανθρώπινους πόρους για την Επιτροπή. Αντ'αυτού, προτείνεται να χρησιμοποιηθεί μια διαδικασία κοινοποίησης βάσει της οποίας η Επιτροπή μπορεί να ξεκινήσει διαδικασία επί παραβάσει σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τους όρους της τροποποίησης. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ως εξής: «Τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν συστήματα συλλογικής χρηματοδότησης εάν είναι σε θέση να αποδείξουν ότι η καθιέρωση συστημάτων ατομικής χρηματοδότησης θα προκαλούσε δυσανάλογα υψηλό κόστος. Θα πρέπει να κοινοποιήσουν αυτά τα συστήματα στην Επιτροπή με κατάλληλη αιτιολόγηση.» Η αρχή της εσωτερίκευσης του κόστους διαχείρισης των αποβλήτων στην τιμή των προϊόντων μπορεί να υποστηριχθεί παρόλο που μάλλον θα έπρεπε να αναφερθεί σε μια αιτιολογική σκέψη παρά σε μια νομικά δεσμευτική διάταξη. Ενδέχεται να είναι δύσκολο να καθοριστεί αυτό το κόστος και να ελεγχθεί η εσωτερίκευσή του σε κάθε περίπτωση. Η διατήρηση των υφιστάμενων οικονομικών διευθετήσεων για περιορισμένο διάστημα είναι αποδεκτή για την Επιτροπή παρόλο που ενδέχεται οι λεπτομέρειες να απαιτούν περαιτέρω συζήτηση.

Οι αρχές της συλλογικής ευθύνης για τα ιστορικά απόβλητα και τα «ορατά τέλη» για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα στην τροπολογία 42 μπορούν να γίνουν αποδεκτές παρόλο που αυτό θα πρέπει να συμβαίνει με την επιφύλαξη των άρθρων 88 και 89 της Συνθήκης. Αυτό μπορεί να διευκρινιστεί προσθέτοντας τις ακόλουθες λέξεις στο τέλος της δεύτερης παραγράφου του άρθρου 7 (3): "[... των ιστορικών αποβλήτων] σύμφωνα με τα άρθρα 88 και 89 της Συνθήκης».

Η τροπολογία 47 (πρώτο τμήμα όπως εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο) μπορεί να γίνει αποδεκτή κατ'αρχήν παρόλο που δεν είναι σαφείς οι τρόποι με τους οποίους τα κράτη μέλη μπορούν να εξασφαλίσουν ότι οι καταναλωτές συμμετέχουν στη συλλογή. Αυτό ιδίως δεν θα έπρεπε να οδηγεί σε υπερβολικές κυρώσεις. Αυτό μπορεί να γίνει με την ακόλουθη επαναδιατύπωση: «Τα κράτη μέλη θεσπίζουν όλα τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι καταναλωτές συμμετέχουν στη συλλογή των ΑΗΗΕ και ενθαρρύνονται να διευκολύνουν τη διαδικασία επαναχρησιμοποίησης, επεξεργασίας και ανάκτησης».

Η επέκταση της υποχρέωσης στην τροπολογία 48 να επισημαίνεται ο ηλεκτρικός εξοπλισμός με ένα διαγεγραμμένο δοχείο απορριμμάτων σε όλα τα είδη είναι αποδεκτή κατ'αρχήν παρόλο που δεν φαίνεται απαραίτητο για τα μεγάλα, ογκώδη είδη. Παρομοίως, η υποχρέωση της τροπολογίας 49 να επισημαίνεται με ειδικό σήμα ο εξοπλισμός που έχει διατεθεί στην αγορά μετά από μια συγκεκριμένη ημερομηνία μπορεί να υποστηριχθεί παρόλο που οι πρακτικές λεπτομέρειες εφαρμογής της θα πρέπει να οριστούν. Αυτό ισχύει και για την τροπολογία 51.

Οι πρόσθετες πληροφορίες που απαιτούνται στην τροπολογία 52 (μητρώο παραγωγών, ταξινόμηση σύμφωνα με τους τρόπους συλλογής και τις εξαγόμενες ποσότητες) μπορούν να είναι χρήσιμες παρόλο που οι πρακτικές επιπτώσεις και ο πρόσθετος διοικητικός φόρτος πρέπει να ελεγχθούν πριν ληφθεί τελική απόφαση για αυτήν την τροπολογία. Η υποβολή εκθέσεων με συχνότερο ρυθμό και η αλλαγή των προθεσμιών στις τροπολογίες 53, 54 και 55 είναι αποδεκτές κατ'αρχήν παρόλο που η διαθεσιμότητα των απαιτούμενων πόρων για το σκοπό αυτό πρέπει να εξεταστεί προσεκτικά πριν ληφθεί η τελική απόφαση επ'αυτών των τροπολογιών. Περαιτέρω, πρέπει να εξασφαλιστεί συνοχή με την οδηγία 91/692/ΕΟΚ.

Η τροπολογία 66 που αλλάζει το πεδίο για τις συσκευές που περιέχουν ορισμένες ουσίες και για το λόγο αυτό η επεξεργασία τους θα πρέπει να γίνεται υπό ειδικές συνθήκες είναι αποδεκτή κατ'αρχήν παρόλο που οι λεπτομέρειες πρέπει να επαληθευτούν πριν την τελική έγκριση αυτής της τροπολογίας. Η τροπολογία 92 η οποία αλλάζει τη δυνατότητα για τα κράτη μέλη να υποχρεώσουν τους παραγωγούς να μοιραστούν το κόστος για τα νέα «ορφανά» απόβλητα σε υποχρέωση για όλους τους παραγωγούς να παρέχουν κατάλληλες οικονομικές εγγυήσεις είναι αποδεκτή κατ'αρχήν. Αυτή η τροπολογία εισάγει, ωστόσο, βασικές αλλαγές και χρειάζεται προσεκτική αξιολόγηση. Κυρίως θα χρειαστεί να αναπτυχθούν περισσότερες λεπτομέρειες.

3.2.4. Τροπολογίες που δεν έγιναν δεκτές

Η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί τις ακόλουθες τροπολογίες που αφορούν τις αιτιολογικές σκέψεις: την τροπολογία 2 (νέα αιτιολογική σκέψη 10 α σχετικά με την αναθεώρηση της οδηγίας για τις ηλεκτρικές στήλες. αυτή παραβαίνει το δικαίωμα πρωτοβουλίας της Επιτροπής και είναι εκτός του πεδίου της παρούσας οδηγίας), την τροπολογία 4 (νέα αιτιολογική σκέψη 11α που επαφίει στα κράτη μέλη τον καθορισμό των προϋποθέσεων για την άρνηση παραλαβής μολυσμένων ΑΗΗΕ. αυτό θα πρέπει να γίνεται κατά προτίμηση σε κοινοτικό επίπεδο) και την τροπολογία 8 (νέα αιτιολογική σκέψη 15α σχετικά με τις εξαγωγές χρησιμοποιημένου εξοπλισμού. τα κράτη μέλη δεν μπορούν να ελέγξουν την τύχη του εξοπλισμού εκτός των συνόρων τους, βλέπε επίσης τροπολογία 23).

Η τροπολογία 22 σχετικά με τη σχεδίαση των προϊόντων για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή επειδή πρέπει να γίνει προσεκτικότερη επεξεργασία των λεπτομερειών των απαιτήσεων σχεδίασης σε ευθυγράμμιση με τις αρχές που αναλύονται στην Πράσινη Βίβλο για την Ολοκληρωμένη Πολιτική Προϊόντων. Ιδίως, ενδεχομένως να είναι σκοπιμότερο να βελτιωθεί η περιβαλλοντική επίδοση του εξοπλισμού καθ'όλη τη διάρκεια ζωής του παρά να υπάρξει επικέντρωση μόνο στη σχεδίαση για επαναχρησιμοποίηση και ανακύκλωση. Μία επιλογή για την επεξεργασία αυτών των λεπτομερειών μπορεί να είναι η προβλεπόμενη οδηγία για τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού εξοπλισμού.

Η τροπολογία 25 απορρίπτεται επειδή οι υποχρεώσεις για την ορθή επεξεργασία των ΑΗΗΕ έχουν ήδη καθοριστεί στην οδηγία και δεν αρμόζει να καθοριστούν προϋποθέσεις για την αποστολή αποβλήτων στην παρούσα οδηγία. Πρόκειται για οριζόντιο ζήτημα που εμπίπτει στον κανονισμό 259/93. Αυτό ισχύει για την τροπολογία 26 που επιτρέπει στα κράτη μέλη να αρνούνται, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τις αποστολές που επιτρέπονται στο πλαίσιο του κανονισμού 259/93.

Η Επιτροπή αντιτίθεται στις τροπολογίες 29, 32 και 68 που αυξάνουν τους στόχους ανάκτησης για τρεις ομάδες κατηγοριών προϊόντων χωρίς ταυτόχρονη αύξηση των ποσοστών επαναχρησιμοποίησης και ανακύκλωσης όπως είχε προταθεί από την επιτροπή περιβάλλοντος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το αυξημένο περιθώριο μεταξύ ανάκτησης και επαναχρησιμοποίησης/ανακύκλωσης μπορεί να δημιουργήσει ένα κίνητρο για την αποτέφρωση τμημάτων αποβλήτων που δεν είναι απαραιτήτως κατάλληλα για περιβαλλοντικά ορθή αποτέφρωση. Πρέπει να σημειωθεί ότι για τα περισσότερα τμήματα ΑΗΗΕ, η επαναχρησιμοποίηση ή/και ανακύκλωση είναι προτιμότερα από την αποτέφρωση με ανάκτηση ενέργειας. Άλλα τμήματα περιέχουν ουσίες που μπορεί να είναι προβληματικές για την αποτέφρωση, ιδίως εάν δεν ελέγχονται καταλλήλως. Αυτό μπορεί να είναι ιδιαίτερης σημασίας σε χώρες με λίγες δυνατότητες για ορθή αποτέφρωση και που αντιμετωπίζουν δυσκολίες να επιτύχουν υψηλή επαναχρησιμοποίηση και ποσοστά ανακύκλωσης. Ως αποτέλεσμα, υπάρχει κίνδυνος αυτές οι τροπολογίες να οδηγήσουν σε μη ελεγχόμενη αποτέφρωση και περιβαλλοντική ρύπανση.

Η τροπολογία 56 θέτει την υποχρέωση για την Επιτροπή να συντάξει έκθεση εντός εννέα μηνών μετά το τέλος της περιόδου υποβολής εκθέσεων. Αυτό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό καθώς η Επιτροπή μπορεί να εκπονήσει παρόμοια έκθεση μόνο σε ένα εύλογο χρονικό διάστημα μετά την παραλαβή των εθνικών εκθέσεων. Επομένως, το κείμενο της κοινής θέσης πρέπει να διατηρηθεί. Η τροπολογία 64 απορρίπτεται επειδή όλος ο αμίαντος που περιέχεται στα ΑΗΗΕ είναι αμιαντούχα απόβλητα.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Δυνάμει του άρθρου 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της όπως καθορίζεται ανωτέρω.