Αριθ. C 269/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.10.91 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με την παρακολούθηση και 
τον έλεγχο της μεταφοράς αποβλήτων στο εσωτερικό της Κοινότητας καθώς και κατά την είσοδο και 
την έξοδο τους(]) 
(91/C 269/03) 
Στις 13 Νοεμβρίου 1990 και σύμφωνα με το άρθρο 100 Α της Συνθήκης ΕΟΚ, το Συμβούλιο αποφάσισε 
να ζητήσει τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα περιβάλλοντος, δημόσιας υγείας και κατανάλωσης, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία 
των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 4 Ιουνίου 1991, με βάση 
εισηγητική έκθεση του κ. Van Dam. 
Κατά τη 288η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 3ης Ιουλίου 1991), η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
1. Περιεχόμενο και κίνητρα της πρότασης της Επιτροπής 
Η πρόταση έχει ως σκοπό την ενημέρωση, υπό το φως της 
σημερινής πραγματικότητας, της υφιστάμενης κοινοτικής 
νομοθεσίας σχετικά με τη διασυνοριακή μεταφορά αποβλή­
των, για τους κατωτέρω λόγους. 
α) Προγενέστερες κοινοτικές διατάξεις για το θέμα δεν εντά­
χθηκαν με τρόπο ικανοποιητικό στη νομοθεσία των κρα­
τών μελών. Για να εξασφαλισθεί ότι οι διατάξεις εφαρμό­
ζονται τον ίδιο χρόνο και με τον ίδιο τρόπο απαιτείται 
κατά την Επιτροπή ένας κανονισμός αντί μιας οδηγίας. 
β) Η κατάργηση των εσωτερικών συνόρων για την εσωτε­
ρική αγορά, που θα γίνει την 1η Ιανουαρίου 1993, απαιτεί 
νέες διαδικασίες σχετικά με τη μεταφορά αποβλήτων. 
γ) Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διατάξεις των Συμβάσεων 
της Βασιλείας και της Λομέ σχετικά με τη μεταφορά 
αποβλήτων προς και από τρίτες χώρες. 
δ) Η εμπειρία έχει καταδείξει ότι το πεδίο εφαρμογής της 
παρουσίασε δυσκολίες για την τήρηση των διατάξεων της 
ισχύουσας οδηγίας. Η Επιτροπή διευρύνει συνεπώς το 
πεδίο εφαρμογής σε όλα τα απόβλητα, επειδή η διαφορά 
μεταξύ επικίνδυνων και άλλων αποβλήτων δεν είναι πολύ 
εμφανής, και μάλιστα δύναται να αποτελέσει, κατά τη 
γνώμη της, πηγή έμπνευσης για παράνομες πράξεις. Προ­
πάντων, κατά την Επιτροπή, τα μη επικίνδυνα απόβλητα 
προκαλούν σχεδόν τα ίδια προβλήματα όπως και τα επι­
κίνδυνα. Για ακίνδυνα απόβλητα τα σύνορα μεταξύ των 
κρατών μελών κλείνουν μερικές φορές ταχύτερα από ό,τι 
για επικίνδυνα. Η Επιτροπή αποφάσισε, επομένως, τόσο 
για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος όσο και ενόψει 
της ολοκλήρωσης της εσωτερικής αγοράς, να διευρύνει 
το πεδίο εφαρμογής προς την κατεύθυνση όλων των απο­
βλήτων. 
ε) Παράλληλα με τη διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής προς 
όλα τα απόβλητα — συνεπώς όχι μόνο προς τα επικίνδυνα 
— προβλέπεται μια διεύρυνση προς τις μεταφορές εντός 
των κρατών μελών. Για ανακυκλώσιμες ουσίες καθιερώνε­
ται περίοδος αναμονής 15 ημερών προτού να γίνει δυνατή 
η μεταφορά τους. στ) Σύμφωνα με την πρόταση δύναται να τίθενται περιορισμοί 
στην κυκλοφορία αποβλήτων, σε συσχετισμό με την από­
σταση και την οικολογική και ορθολογική διαχείριση 
των αποβλήτων. Τα κριτήρια αυτά που ανήκουν στην 
στρατηγική για τα απόβλητα ισχύουν για τη δικαιολό­
γηση της παρέμβασης των αρμοδίων αρχών όταν πρόκει­
ται για την εξάλειψη αποβλήτων. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η ΟΚΕ(2) υιοθετεί θετική στάση ως προς τη σημασία 
του προτεινόμενου μέτρου. Η ΟΚΕ αντιλαμβάνεται πολύ 
καλά την ανάγκη για μια ρύθμιση που διευκολύνει την παρα­
κολούθηση της μεταφοράς επικίνδυνων αποβλήτων και τη 
διάθεση πληροφοριών ως προς τη φύση και τα χαρακτηρι­
στικά αυτών των υλών, για να προληφθεί η ανεξέλεγκτη 
μεταφορά η οποία δημιουργεί κινδύνους για τον άνθρωπο και 
το περιβάλλον. 
Η ΟΚΕ αναγνωρίζει ακόμη ότι η Σύμβαση της Βασιλείας και 
η ανανεωθείσα Σύμβαση Λομέ IV πρέπει να αποτελούν οδηγό 
για την προσαρμογή της ισχύουσας οδηγίας, και μάλιστα 
ενόψει της υλοποίησης της εσωτερικής αγοράς την 1η 
Ιανουαρίου 1993. 
2.1.1. Κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, πρέπει να δοθεί προσοχή 
στο γεγονός ότι στα διάφορα κράτη μέλη δεν υπάρχουν ακόμη 
οι εγκαταστάσεις που είναι αναγκαίες για την επεξεργασία 
επικίνδυνων αποβλήτων σε ικανοποιητικό βαθμό. Η ανέγερ­
ση παρόμοιων εγκαταστάσεων αντιμετωπίζει όλο και μεγαλύ­
τερη αντίδραση εκ μέρους των κατοίκων και συνδυάζεται, 
κατά τα λοιπά, με μακρές αρχικές περιόδους έναρξης της 
λειτουργίας τους και καθυστέρηση στη δημιουργία της υπο­
δομής για την επεξεργασία αποβλήτων, υποδομής που τεκμαί­
ρεται ότι υπάρχει στην πρόταση. 
Όπου υφίσταται η κατάσταση αυτή, η εφαρμογή μιας ρύθμι­
σης σχετικά με την εποπτεία και τον έλεγχο της μεταφοράς 
αποβλήτων παρεμποδίζεται ιδιαιτέρως. Είναι επιτακτικά ανα­
γκαίο όπως οι κυβερνήσεις των οικείων κρατών μελών λάβουν 
τα αναγκαία μέτρα. 
2.1.2. Κατά την εκτίμηση της πρότασης της Επιτροπής, η 
ΟΚΕ βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δυσχέρεια ότι η πρόταση 
δεν είναι πλήρως θεμελιωμένη. Τα παραρτήματα της οδηγίας 
(') ΕΕ αριθ. C 289 της 17. 11. 1990, σ. 9. (2) Υπό την επιφύλαξη της έγκρισης της ολομέλειας. 
14. 10. 91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 269/11 
για τα απόβλητα, όπου η πρόταση παραπέμπει όσον αφορά 
τους προσδιορισμούς των διάφορων εννοιών, δεν είναι ακόμη 
πλήρη. Επίσης από πληροφορίες εκ μέρους της Επιτροπής 
φαίνεται ότι ο αποκαλούμενος «λευκός κατάλογος» (άρθρο 
2.2) ανακυκλώσιμων ουσιών, για τον οποίο δεν θα ισχύει η 
πρόταση, δεν θα είναι έτοιμος για αρκετό διάστημα ακόμη. 
Όπως αναφέρεται στο σημείο Ι.δ, αυτό σημαίνει ότι στην 
αρχή όλα τα απόβλητα θα υπόκεινται στον κανονισμό. Στο 
άρθρο 2.2 γίνονται οπωσδήποτε ορισμένες εξαιρέσεις. Λόγω 
της έλλειψης του «λευκού καταλόγου» απουσιάζει μια καθαρή 
εικόνα των εξαιρέσεων. 
2.1.3. Λόγω της έλλειψης σαφήνειας ως προς αυτά τα σημα­
ντικά στοιχεία της πρότασης, η ΟΚΕ μπορεί να εκδώσει μόνο 
προσωρινή γνώμη για την πρόταση. Λόγω της υποχρέωσης να 
υιοθετήσει γνωμοδότηση και ενόψει του περαιτέρω χειρισμού 
από το Συμβούλιο, η ΟΚΕ παραθέτει, στη συνέχεια, τις παρα­
τηρήσεις της για το σχέδιο κανονισμού. Η ΟΚΕ προσδοκά 
ότι θα της ζητηθεί η γνώμη εν καιρώ για τον κατάλογο των 
εξαιρέσεων. 
2.2. Το πεδίο εφαρμογής επιβάλλεται να περιορισθεί 
2.2.1. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι το πεδίο εφαρμογής της πρότασης 
αποτελεί στην πράξη σοβαρό θέμα και υποδεικνύει κατωτέρω 
ορισμένες δυνατότητες για να ενισχυθεί το εφαρμόσιμο του 
κανονισμού. 
Η ΟΚΕ προτείνει όπως το πεδίο εφαρμογής περιορισθεί στα 
επικίνδυνα απόβλητα, όπως συμβαίνει και με την ισχύουσα 
οδηγία, και όπως το σύστημα γνωστοποίησης απαλλαγεί από 
τον συγκαλυμένο χαρακτήρα της παροχής άδειας. Κατ ακο­
λουθία, η γραφειοκρατική διαδικασία θα περιορισθεί και η 
πιθανότητα στασιμότητας στη ροή των αποβλήτων, η οποία 
μπορεί να προκαλέσει αύξηση και επισώρευση αποβλήτων 
με τις σχετικές συνέπειες, θα αποτραπεί. 
2.2.2. Η ΟΚΕ είναι σχετικά πεπεισμένη ότι στην προσέγ­
γιση αυτή το κριτήριο της γειτνιάσεως για μη επικίνδυνα 
απόβλητα εμφανίζεται στο προσκήνιο και εισηγείται στην 
Επιτροπή να υποβάλει πρόταση οδηγίας που να αφορά αυτό 
το πρόβλημα και θα λαμβάνει βεβαίως υπόψη τις παρατηρή­
σεις της ΟΚΕ για την παρούσα πρόταση. 
2.2.3. Η διεύρυνση του πεδίου εφαρμογής σε όλα τα από­
βλητα και μεταφορές εντός των κρατών μελών, καθώς και η 
καθιέρωση ενός χρόνου αναμονής για ανακυκλώσιμες ουσίες 
θα προκαλέσει αξιοσημείωτη διοικητική επιβάρυνση για την 
εφαρμογή της προτεινόμενης ρύθμισης. Τόσο οι παραγωγοί 
και οι μεταφορείς αποβλήτων όσο και οι αρμόδιες για το θέμα 
αρχές θα υποχρεωθούν να χειρίζονται ένα πολύ μεγαλύτερο 
αριθμό εγγράφων. 
2.2.4. Δεν είναι ακόμα σαφές πόσο μεγάλος θα είναι ο 
αριθμός των αρμόδιων για τα απόβλητα αρχών στις διάφορες 
περιοχές στο εσωτερικό των κρατών μελών. Υπάρχει ένας 
κατάλογος αρχών στην Κοινότητα που χρονολογείται από 
το 1987. Περιλαμβάνει 22 σελίδες. Τίθεται το ερώτημα αν 
αποδίδει τη σημερινή κατάσταση. Ο αριθμός αρχών για τα 
απόβλητα καθορίζεται από τα κράτη μέλη. Δύνανται να τον 
περιορίσουν ή να τον διευρύνουν. Το Ηνωμένο Βασίλειο 
αριθμεί τώρα 180 αρχές αρμόδιες για τα απόβλητα. Για την εφαρμογή του κανονισμού είναι επίσης αναγκαίο όπως κατα­
στούν γνωστές οι περιοχές αρμοδιότητας των αρχών για τα 
απόβλητα, οι διευθύνσεις τους και η ικανότητα επεξεργασίας 
αποβλήτων την οποία διαθέτουν. 
2.2.5. Η πυκνότητα των διοικητικών χειρισμών αξίζει επί­
σης να καταμετρηθεί με τον αριθμό «κινήσεων» των αποβλή­
των. Ένας χονδρικός υπολογισμός όσον αφορά τη διακίνηση, 
οδικώς, σιδηροδρομικώς, δια θαλάσσης και ύδατος, υλών 
προς ανακύκληση που προέρχονται από τη βιομηχανία μη 
σιδηρούχων μετάλλων δίδει το εξής αποτέλεσμα: Γαλλία 
20 000 περίπου, Ιταλία σχεδόν 30 000 και Ελβετία 20 000. 
Επιτρέπεται να υποτεθεί ότι τα υπόλοιπα απόβλητα κατ'ανα-
λογία ανέρχονται σε ποσότητα πολλαπλή των αριθμών αυτών. 
2.2.6. Οπωσδήποτε, πρέπει να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι ο 
προτεινόμενος κανονισμός θα υποβάλει, σε πολύ εντονότερο 
βαθμό από ό,τι η ισχύουσα οδηγία, τη μεταφορά αποβλήτων 
σε μια ευρύτατη διοικητική σύγχυση, η οποία θα επηρεάσει 
την επεξεργασία τους κατά τρόπο επιζήμιο. 
2.3. Α νάγκη προσαρμογής του συστήματος γνωστοποίησης 
2.3.1. Όσον αφορά το σύστημα γνωστοποίησης, η ΟΚΕ 
παρατηρεί τα εξής. Η πραγματική σημασία του όρου «γνω-
στοποίηση« είναι ότι ο «γνωστοποιών» καταρχήν δεν χρειά­
ζεται να αναμένει καμία αντίδραση και — ενδεχομένως μετά 
ορισμένη προθεσμία — μπορεί να θέσει σε εκτέλεση την 
πρόθεση του. Το σύστημα γνωστοποίησης που διατυπώνεται 
στην πρόταση δεν λειτουργεί — εκτός από την περίπτωση 
υλών προς ανακύκληση — με τον τρόπο αυτό, αλλά σαν ένα 
σύνηθες σύστημα παροχής έγκρισης. Στα άρθρα 4 και 18 
γίνεται πράγματι λόγος, σαφέστατα για παροχή έγκρισης, 
ενώ στο αιτιολογικό της σελίδας 7 της πρότασης γίνεται 
αναφορά σε ένα σύστημα έγκρισης. Η ΟΚΕ προτείνει όπως 
το σύστημα γνωστοποίησης αφεθεί να λειτουργήσει με τη 
σημασία μιας γνήσιας γνωστοποίησης, ώστε αν οι αρχές για 
τα απόβλητα δεν αντιδρούν εντός ορισμένης προθεσμίας, 
ο γνωστοποιών να δύναται να εκτελέσει την προτιθέμενη 
μεταφορά. 
2.3.2. Ενόψει του περιεχομένου του άρθρου 4, δύναται να 
καταδειχθεί η προαναφερθείσα περιπλοκότητα και το διοικη­
τικό βάρος που καθιερώνει η πρόταση, τόσο για τις αρχές 
όσο και για τις οικείες επιχειρήσεις. Στις δύο τουλάχιστον 
αρχές για τα απόβλητα — δηλαδή εκείνη του τόπου προορι­
σμού και εκείνη του τόπου αποστολής — πρέπει οπωσδήποτε 
να γνωστοποιείται προς εκτίμηση η σχεδιαζόμενη μεταφορά 
αποβλήτων. Και οι δύο αρχές θα βασίσουν τη γνώμη τους 
στα ίδια γεγονότα και περιστάσεις που αναφέρονται στις 
παραγράφους 2, 3 και 4. Δεν αποκλείεται βέβαια στην πράξη 
η μια αρχή να δώσει στο ίδιο γεγονός άλλο βάρος από ό,τι η 
άλλη και να σχηματίσει μια αντίθετη ή τουλάχιστον διαφορε­
τική γνώμη. Αυτή η διαφορά απόψεων μπορεί να προκαλέσει 
καθυστερήσεις. Η πρόταση θεσπίζει βέβαια προθεσμίες εντός 
των οποίων οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να αντιδράσουν σε 
μια γνωστοποίηση· δεν θεσπίζει, όμως, προθεσμίες εντός των 
οποίων οφείλουν να αποφασίσουν στην περίπτωση κατά την 
οποία μια αρχή αντιτάχθηκε σε μια μεταφορά και ο γνωστο-
<ν""ών συμμορφώθηκε στη συνέχεια. Η ΟΚΕ επιμένει σχετικά 
Αριθ. C 269/12 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14.10.91 
ότι πρέπει να θεσπισθεί μια διαδικασία βάσει της οποίας ο 
γνωστοποιών θα αναμένει από τις αρμόδιες για τα απόβλητα 
αρχές την τήρηση ορισμένων προθεσμιών. Τούτο έχει σημα­
σία και για τη δυνατότητα αίτησης προσφυγής. 
2.4. Νομική βάση 
Η Επιτροπή, όσον αφορά τη νομική βάση, επέλεξε το άρθρο 
100 Α της Συνθήκης, και, ενόψει της επικοινωνίας με τρίτα 
κράτη, το άρθρο 113. Όσον αφορά το άρθρο 100 Α η ΟΚΕ 
υπενθυμίζει ότι στη γνωμοδότηση της 13ης Δεκεμβρίου 1988, 
σχετικά με τις προτάσεις για μια οδηγία του Συμβουλίου 
περί τροποποιήσεως της οδηγίας 75/442/ΕΟΚ σχετικά με 
τα απόβλητα και για μια οδηγία του Συμβουλίου περί των 
επικίνδυνων αποβλήτων, παρατήρησε ότι το άρθρο 100 Α δεν 
είναι επαρκές ως νομική βάση και ότι το άρθρο 130 Ρ πρέπει 
να προτιμηθεί. Η ΟΚΕ διαπιστώνει με ικανοποίηση ότι και 
το Συμβούλιο στην κοινή του θέση της 20-21 Δεκεμβρίου 
1990 επέλεξε το άρθρο 130 Ρ. 
2.5. Οδηγία ή κανονισμός 
Η Επιτροπή προτείνει τη νέα ρύθμιση με τη μορφή κανονι­
σμού προς αντικατάσταση της σημερινής οδηγίας. Θεωρεί 
ότι η μέθοδος αυτή είναι προτιμότερη από μια οδηγία η 
οποία δεν τίθεται ταυτόχρονα σε ισχύ και η οποία ιδιαίτερα 
εφαρμόζεται με τρόπο που μπορεί να διαφέρει από κράτος σε 
κράτος. Η ΟΚΕ δεν έχει στο σημείο αυτό εκπεφρασμένη 
γνώμη, αλλά θεωρεί ότι όταν επιλέγεται ένας κανονισμός 
πρέπει το περιεχόμενο του να είναι σαφές και μη επιδεκτικό 
διαφορετικής ερμηνείας. Οφείλει, επίσης, να είναι συνεκτι­
κός σε σχέση με αλληλοεξαρτώμενες διατάξεις, όπως οι οδη­
γίες για τα απόβλητα και τα επικίνδυνα απόβλητα. Τις προϋ­
ποθέσεις αυτές δεν πληροί το κείμενο που έχει υποβληθεί. Η 
παραπομπή, σε ένα ενδεχόμενο κανονισμό, προς τη νομοθε­
σία των κρατών μελών που βασίζεται στις προαναφερθείσες 
οδηγίες απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή. 
2.6. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι μια υπεύθυνη εφαρμογή του κανονι­
σμού απαιτεί κατάλληλα καταρτισμένο προσωπικό το οποίο 
κατανοεί το θέμα των επικίνδυνων αποβλήτων και συνεπώς 
προσοχή κατά την κατάρτιση του. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Άρθρο 1 
Για το άρθρο αυτό η ΟΚΕ παραπέμπει στην πρόταση που 
υπέβαλε ανωτέρω για τον περιορισμό του πεδίου εφαρμογής 
του κανονισμού. 
3.2. Άρθρο 2.1 
α) Η περιοχή της αρμόδιας αρχής, σημεία γ και δ, περιγράφε­
ται με αποκλίνοντες όρους. Η ΟΚΕ συνηγορεί για ένα 
σαφή ορισμό. β) Εκτός από την αρμόδια αρχή στον τόπο αποστολής και 
εκείνη στον τόπο προορισμού γ) και δ) επιβάλλεται, κατά 
την ΟΚΕ, να προσδιορισθεί και η αρμόδια αρχή του 
τόπου διέλευσης. 
γ) Ο «παραλήπτης» (σημείο ζ) είναι προφανώς ο τελευταίος 
κρίκος του σταδίου της μεταφοράς. Ενδέχεται όμως να 
είναι ένας ενδιάμεσος κρίκος, π.χ. ένας έμπορος ή ένας 
αποδοχέας αποβλήτων για ανακύκληση. Το άρθρο πρέπει 
να συμπληρωθεί στο σημείο αυτό. 
3.3. Άρθρο 2.2 
3.3.1. Η πρόταση εξαιρεί τη συλλογή αποβλήτων από επι­
χειρήσεις λιανικού εμπορίου. Η ΟΚΕ θεωρεί ότι στη διάταξη 
εμπίπτουν όλες οι επιχειρήσεις που πωλούν στον κατανα­
λωτή, συνεπώς τα πολυκαταστήματα και οι υπεραγορές. Η 
ΟΚΕ προτείνει επίσης την εξαίρεση αποβλήτων επιχειρή­
σεων, οι οποίες με τρόπο μεμονωμένο ή συλλογικό έχουν 
ρυθμίσει την εξάλειψη των αποβλήτων τους, όπως μεγάλες 
επιχειρήσεις οι οποίες για τις διάφορες εκμεταλλεύσεις τους 
διαθέτουν μια κεντρική εγκατάσταση επεξεργασίας αποβλή­
των. 
3.4. Άρθρο 3 
α) Η αναφερόμενη στο σημείο 1 «αρχή διαμετακόμισης» 
είναι, όταν πρόκειται για κράτος μέλος διαφορετικό εκεί­
νου της αποστολής, βάσει του άρθρου 24, μια αρχή που 
ορίζεται από ένα κράτος μέλος ως μόνη αρμόδια για το 
θέμα. Για να υπάρξει σαφήνεια συνιστάται παραπομπή 
στο άρθρο 24. 
β) Δεν είναι σαφής η έννοια «στάδια» στο σημείο 2. Αν 
νοούνται διάφορες μέθοδοι επεξεργασίας, αποθήκευσης 
και ποικίλες μορφές μεταφοράς, το κείμενο πρέπει να 
διατυπωθεί αναλόγως. 
γ) Στο σημείο 3, γίνεται λόγος για ένα συνοδευτικό έγγραφο 
(παραστατικό) που παραδίδεται από την αρμόδια αρχή 
του τόπου αποστολής. Πρόκειται για έγγραφο διαφορε­
τικό από εκείνο που χρησιμοποιείται για τη μεταφορά 
εμπορευμάτων και συνοδεύει τις μεταφορές και είναι γνω­
στό σαν «φορτωτική». Στο κείμενο είναι ανάγκη να κατα­
στεί σαφές με ένα άλλο όνομα, ότι το παραστατικό που 
μνημονεύεται στο άρθρο είναι διαφορετικό. 
δ) Από πληροφορίες της Επιτροπής είναι σαφές ότι στο 
σημείο 4, πρώτη περίπτωση, η λέξη «σύνθεση» δεν αφορά 
μόνο τη χημική σύνθεση αλλά και τις ποσότητες (των 
αποβλήτων). Για λόγους σαφήνειας τούτο χρειάζεται να 
μνημονεύεται στο κείμενο. Τι εννοείται με τη φράση 
«λεπτομερής κατάλογος» δεν είναι σαφές. 
ε) Στη δεύτερη περίπτωση του σημείου 4 ζητείται όπως συνο­
δευτικό έγγραφο παρέχονται δεδομένα σχετικά με την 
ασφάλεια «που καλύπτει τις ζημίες τρίτων». Από πληρο­
φορίες της Επιτροπής φαίνεται ότι η ασφάλεια αυτή δεν 
είναι υποχρεωτική. Βλέπε επίσης τις παρατηρήσεις στην 
παράγραφο 3.10 σχετικά με το άρθρο 15. 
14.10.91 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 269/13 
3.5. Άρθρο 4 
α) Αν μια αρχή δεν αντιδρά καθόλου, έστω και με μια απόδει­
ξη παραλαβής ή, καίτοι η απόδειξη παραλαβής παραδίδε­
ται, με άρνηση ή άλλο τρόπο, δεν υπάρχει καμία δυνατό­
τητα υποβολής προσφυγής. Το άρθρο 18 δέχεται μόνο 
την άρνηση σαν λόγο προσφυγής. Η μη αντίδραση στο 
σύστημα που προβλέπει η πρόταση πρέπει να εξομοιωθεί 
με άρνηση. Στο σύστημα της κοινοποίησης όπως τροπο­
ποιείται από την ΟΚΕ το πρόβλημα αυτό δεν τίθεται. 
β) Στην πράξη λειτουργούν ιδίως εγκαταστάσεις καύσεως με 
ένα σύστημα το οποίο είναι διαρκώς διαθέσιμο και που 
βασίζεται σε ένα συνδυασμό ορισμένων αποβλήτων για 
να επιτευχθεί ο ανώτατος βαθμός καύσης. Η ΟΚΕ φοβάται 
μήπως η πρακτική αυτή συναντήσει δυσχέρειες από την 
καθιέρωση του συστήματος γνωστοποίησης που προβλέ­
πεται από την πρόταση, όπου οι προθεσμίες διαδραματί­
ζουν σημαντικό ρόλο. 
γ) Στο τρίτο εδάφιο, βάση του σημείου εκτίμησης, αποτελεί 
η ύπαρξη «κέντρου σε σημαντικά μικρότερη απόσταση», 
από το κέντρο επεξεργασίας αποβλήτων που επέλεξε ο 
γνωστοποιών. Βάσει της διάταξης αυτής, οι αρχές οφεί­
λουν, κατά την εκτίμηση τους, να λάβουν υπόψη όλες τις 
σχετικές περιστάσεις, όπως η γεωγραφική κατάσταση, η 
φύση των αποβλήτων, οι οικονομικές πτυχές της εκτέλε­
σης της μεταφοράς κλπ. Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι 
μια απόφαση διαφορετική από εκείνη που υπέθετε ο 
γνωστοποιών/παραγωγός η οποία ήταν σύμφωνη τόσο με 
τις συνεκτιμητέες διατάξεις όσον και με τις συνεκτιμητέες 
επιχειρηματικές πτυχές. Προκύπτουν συνεπώς δύο προ­
βλήματα: πρώτον ο γνωστοποιών αντιμετωπίζει υψηλότε­
ρες δαπάνες και δεύτερο το θέμα της ευθύνης για τη ζημιά 
στα απόβλητα, που πιθανόν απορρέει από την απόφαση 
της αρχής. Η ευθύνη αυτή βαρύνει κανονικά τον γνωστο-
ποιούντα μέχρις ότου τα απόβλητα μεταφερθούν στην 
επιχείρηση επεξεργασίας. Η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή 
στα προβλήματα αυτά. 
3.6. Άρθρο 7 
α) Απόβλητα που πράγματι προορίζονται για αξιοποίηση 
εμπίπτουν στο γενικό καθεστώς, εκτός και αν πληρούνται 
ορισμένες προϋποθέσεις. Αυτή η προσέγγιση ενισχύει 
την ασάφεια του μέτρου. Κατά την ΟΚΕ επιβάλλεται 
όπως τα απόβλητα αυτά με το ιδιαίτερο καθεστώς τους 
αποτελέσουν ίδιο τίτλο. Σχετικά πρέπει να συνεκτιμηθεί 
καλύτερα το γεγονός ότι οι ουσίες αυτές αποτελούν εμπο­
ρευματικό αγαθό για το οποίο οι υφιστάμενες περιστάσεις 
στην αγορά διαδραματίζουν σοβαρό ρόλο. Το προτεινό­
μενο διάστημα αναμονής των 15 ημερών μετά την ημερο­
μηνία διαβίβασης της απόδειξης παραλαβής εκ μέρους 
της αρμόδιας αρχής του τόπου προορισμού μπορεί να 
δημιουργήσει σοβαρά προβλήματα. 
β) Η σημασία της λέξεως «πράγματι» στη φράση «που πράγ­
ματι προορίζονται για αξιοποίηση» (τούτο κατά τα άλλα απουσιάζει από το αγγλικό κείμενο) δεν είναι σαφής. Δεν 
προσθέτει τίποτε, κατά τη γνώμη της ΟΚΕ, στην έννοια 
«αξιοποίηση». 
γ) Η ΟΚΕ παρατηρεί ότι το κείμενο του αναφερόμενου στο 
σημείο Ι.α ενιαίου εντύπου δεν διατίθεται ακόμη. 
δ) Όσον αφορά το σημείο Ι.β, πρώτη περίπτωση, βλέπε 
παρατηρήσεις στην παράγραφο 3.4 σημείο δ. 
ε) Σχετικά με το εδάφιο β) δεύτερη περίπτωση βλέπε ανω­
τέρω σημείο 3.2.γ. 
3.7. Άρθρο 9 
α) Στο άρθρο αυτό υπάρχει μια απαγόρευση εξαγωγής ορι­
σμένων κατηγοριών αποβλήτων π.χ. προς χώρες που δεν 
αποτελούν μέρη της Σύμβασης της Βασιλείας. Η απαγό­
ρευση αυτή μπορεί, ιδιαίτερα, να δημιουργήσει δυσχέ­
ρειες για την περίοδο που προηγείται της προσχώρησης 
ορισμένων κρατών στη Σύμβαση, αν για (ορισμένα) από­
βλητα δεν υπάρχει καμία δυνατότητα επεξεργασίας, εντός 
της Κοινότητας. Η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή στο πρό­
βλημα αυτό. 
β) Δεν είναι σαφές αν η απαγόρευση εξαγωγής αφορά μόνο 
επικίνδυνα απόβλητα. Βέβαια και οικιακά απόβλητα που 
συλλέγονται εμπίπτουν στη διάταξη αυτή (παράγρα­
φος IV). 
3.8. Άρθρο 11.8. 
α) Προβλήματα ανάλογα με εκείνα που αναφέρθηκαν στην 
παράγραφο 3.7.α, για την απαγόρευση εξαγωγής, μπορεί 
να προκύψουν και βάσει της απαγόρευσης εισαγωγής που 
θεσπίζεται στο άρθρο. Μπορεί να προκύψει μια καθυστέ­
ρηση ή διακοπή της προμήθειας ορισμένων (ανακυκλώσι­
μων) βασικών υλών. Η ΟΚΕ ζητά και στο σημείο αυτό 
όπως κατά την περαιτέρω επεξεργασία της πρότασης λη­
φθούν υπόψη προβλήματα που μπορεί να παρουσιασθούν. 
β) Στη σημείο 8 δεν πρέπει μόνον ο παραλήπτης, αλλά συχνά 
και ο μεταφορέας, να προνοεί για την αποστολή ενός 
αντιγράφου του συνοδευτικού εγγράφου στο γνωστο-
ποιούντα και τις οικείες αρμόδιες αρχές. 
3.9. Άρθρο 14 
Όχι μόνο στον γνωστοποιούντα (εδάφιο 2) και στον παραλή­
πτη (εδάφιο 2) αλλά και στον μεταφορέα, είναι δυνατό να 
καταλογισθεί παράνομη διακίνηση και ο τελευταίος είναι 
δυνατό να υποχρεωθεί να επανορθώσει τις συνέπειες των 
δραστηριοτήτων του. 
3.10. Άρθρο 15 
Στο άρθρο αυτό απαιτείται όπως κάθε μεταφορέας αποβλήτων, 
με την εξαίρεση εκείνων που προορίζονται για αξιοποίηση, 
συστήσει εγγύηση. Από πληροφορίες της Επιτροπής φαίνεται 
Αριθ ^ 269/14 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 14 10 91 
οτι η διάταξη αυτή θεσπίζεται στη Σύμβαση της Βασιλείας 
Η ΟΚΕ εφιστά την προσοχή στο γεγονός οτι η Σύμβαση αυτή, 
στο άρθρο 6 11 επιτρέπει στην επιλογή μεταξύ ασφάλειας, 
εγγύησης η ενέχυρου Η Επιτροπή δεν δικαιολογεί για ποιο 
Λόγο επέλεξε την εγγύηση Η ΟΚΕ διαπιστώνει μια αντίθεση 
με τον εθελούσιο η μη χαρακτήρα μιας κάλυψης (βλ παρ 
34ε) Η ΟΚΕ συνιστά όπως στον κανονισμό περιληφθεί η 
δυνατότητα επιλογής που παρέχεται στη Σύμβαση της Βασι 
λείας και να τυχου\ περαιτέρω επεξεργασίας το ποσό, το 
περιεχόμενο και η σχετική διαδικασία των διάφορων μορφών 
καλυψημ 
3 11 /*ρβρο /# 
Εδω επαναλαμβάνεται οτι χρειάζεται να δημιουργηθεί μια 
δυνατότητα προσφυγής για την περίπτωση κατά την οποία 
μια αρμοδία αρχή δεν αντιδρά (έκτος εαν όπως υποδεικνύεται 
το παρόν συγκαλυμενο σύστημα παροχής έγκρισης μεταβ/ η-
θει σε εν α γνήσιο σύστημα γνωστοποίησης) 
3 12 Α/φο2/ 
Είναι αδύνατο να υπολογισθεί — και συνεπώς να εκτιμηθεί 
— σε ποια ποσά ανέρχονται οι δαπάνες για τη διαδικασία 
γνωστοποίησης και παρακολούθησης Ακόμη περισσότερο 
επειδή σ'αυτα περιλαμβάνονται οι δαπάνες αναλύσεων και 
έλεγχων Στο άρθρο 2 επιβάλλεται να υπάρχει μια ένδειξη 
ώστε ο /νωστοποιων που πρέπει να υποστεί αυτές τις δαπά­
νες να έχει σχετικά μια ιδέα Στην ισχύουσα οδηγία γίνεται 
αναφορά στην πρακτική των κρατών μελών Παρόμοια ανα­
φορά είναι σκόπιμο να περιληφθεί οπωσδήποτε στον κανονι­
σμό 
3 13 ,4ρφο24 
Η ΟΚΕ παραπέμπει στην παράγραφο 2 2 4 οπού έγιναν σχό­
λια σε σχέση με τις αρχές που είναι αρμόδιες στα κράτη μέλη 
για τα απόβλητα και την ανάγκη πληροφόρησης για τις 
περιοχές διευθύνσεις και την ικανότητα επεξεργασίας που 
διαθέτουν 
3 14 Α/φο.%) 
Συμφωνά με την οδηγία για την προτυποποίηση των εκθέσεων 
σχετικά με το περιβάλλον η προθεσμία ενός έτους, εντός της 
οποια^ τα κράτη μέλη υποβάλλουν έκθεση, είναι ανάγκη να 
τροποποιηθεί σε τρία ετη 
Βρυξέλλες 3 Ιουλίου 1991 3 15 /4/τ#^7^ 
Για τα άρθρα αυτά, που έχουν σχέση με την εκπόνηση των 
διάφορων μέρων της πρότασης, τα οποία όμως είναι ελλιπή 
ακόμη, η ΟΚΕ παραπέμπει στην παράγραφο 2 1 2 και 2 1 3 
της γνωμοδότησης και στα σχόλια που γίνονται εκεί Επειδή 
πιστεύει οτι το Συμβούλιο εκτιμά τις γνωμοδοτήσεις της, η 
ΟΚΕ αναμένει οτι, βάσει του άρθρου 32 του κανονισμού της 
Επιτροπής, η τελευταία θα ακολουθήσει μια τέτοια διαδικα­
σία ώστε η ΟΚΕ να έχει την ευκαιρία να διαδραματίσει 
πλήρως το συμβουλευτικό ρολό της 
3 16 Παράρτημα Π Α 
Το παράρτημα δίνει μια περιληπτική εικόνα των μεθόδων 
εξάλειψης των αποβλήτων 
Η διατύπωση του σημείου 06 «Απόρριψη στέρεων αποβλή­
των στον υδατικό χώρο εξαιρουμένου του ποντισμου» δη­
μιουργεί αμφιβολίες ως προς το πραγματικό περιεχόμενο Για 
το σημείο 07 «ποντισμος, συμπεριλαμβανομένης και της 
καταχωσης στο θαλάσσιο υπέδαφος» παρατηρείται οτι αυτή 
η εξάλειψη απαγορεύεται και εγείρει το ερώτημα αν έχει θέση 
στο παρόν κείμενο 
3 17 Παράρτημα IIΒ 
Στο ανωτέρω παράρτημα δίνεται μια περιληπτική εικόνα των 
εργασιών που καθιστούν δυνατή την εκμετάλλευση των απο­
βλήτων Το σημείο ΚΙ 1 άφορα τη χρησιμοποίηση των κατά­
λοιπων, μέσω της χρήσης τους ως καυσίμου ύλης η της 
διασποράς τους στο έδαφος προς όφελος της γεωργίας η της 
οικολογίας Η ΟΚΕ πιστεύει οτι στη προκείμενη περίπτωση 
δεν είναι δυνατό να γίνεται λόγος για απόβλητα 
3 18 Παράρτημα V 
Το παράρτημα περιλαμβάνει κατάλογο επικίνδυνων χαρακτη­
ριστικών Στο σημείο Η12 γίνεται λόγος για οικοτοξικες 
ουσίες που, αν απελευθερωθούν έχουν η μπορεί να έχουν 
άμεσες η μεταγενέστερες ζημιογόνες επιδράσεις για το περι­
βάλλον μέσω βιοσυσσωρευσης καΡη τοξικής δράσης στα 
βιολογικά συστήματα Σχετικά η ΟΚΕ παρατηρεί οτι ένας 
πιο ακριβής και ιδιαίτερος ορισμός της έννοιας «οικοτοξι-
κος» είναι αναγκαίος — π χ αν πρόκειται μα οικοτοξικοτητα 
σοβαρού η υψηλού βαθμού — επειδή διαφορετικά ολα τα 
απόβλητα άλλα και ουσίες που δεν αποτελούν απόβλητα, 
είναι δυνατό να εμπίπτουν στην περίπτωση Σαν παραδείγ­
ματα προσφέρονται το αλάτι, το οποίο είναι πολύ επικίνδυνο 
για το γλυκό νερό άλλα οχι γενικότερα η το γάλα το οποίο 
όταν απορρίπτεται στα επιφανειακά ύδατα μπορεί να αποτελέ­
σει έναν κίνδυνο για τον άνθρωπο και το περιβάλλον, άλλα 
το οποίο αυτό καθεαυτό είναι χρήσιμο και φαγώσιμο 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Ρπιηςοίδ 5ΤΑΕΟΕΙ1Ν