10. 9. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 225/51 
Γνωμοδότηση για την τροποποιημένη πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την προσέγγιση 
των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα αλκοολούχα ποτά και για την 
αλκοόλη που περιέχεται σε άλλα προϊόντα (') 
(90/C 225/18) 
Στις 22 Ιανουαρίου 1990, και σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 της συνθήκης ΕΟΚ, το 
Συμβούλιο αποφάσισε, να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση. 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων στο οποίο ανατέθηκε 
η προετοιμασία των σχετικών εργασιών, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση του, βάσει της 
εισηγητικής έκθεσης του εισηγητή κ. Delia Croce στις 21 Ιουνίου 1990. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε στις 5 Ιουλίου 1990 στη διάρκεια της 
278ης συνόδου ολομέλειας, με μεγάλη πλειοψηφία, την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Η πρόταση της Επιτροπής 1.5. Οι προτεινόμενοι συντελεστές είναι: 
1.1. Η Επιτροπή τροποποιεί ουσιαστικά την πρότα­
ση της 21ης Αυγούστου 1987 (COM(87) 328 τελικό), 
στην οποία προβλέπονταν ενιαίοι συντελεστές για όλα 
τα προϊόντα σε όλη την Κοινότητα. 
1.2. Στην εισαγωγή της νέας πρότασης εκτιμάται ότι 
είναι αδύνατη μια τόσο άκαμπτη εναρμόνιση, όπως 
εκείνη της προηγούμενης πρότασης, αναγνωρίζεται η 
ανάγκη για μεγαλύτερη ελαστικότητα και εισάγεται η 
έννοια της ευκαμψίας. 
1.3. Επαναλαμβάνεται εξάλλου η θέση ότι δεν πρέπει 
να αμφισβητείται η βασική αρχή της κατάργησης των 
τελωνειακών και φορολογικών συνόρων και ότι δεν 
πρέπει να δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα στρέ­
βλωσης του ανταγωνισμού, εκτροπών του εμπορίου και 
απώλειες εισοδημάτων. 
1.4. Η πρόταση βασίζεται στον καθορισμό ελάχι­
στων συντελεστών ανά κατηγορία προϊόντων από 1ης 
Ιανουαρίου 1993. Προβλέπονται όμως μεγαλύτεροι 
συντελεστές που θα πρέπει να αποτελέσουν τον στόχο 
όλων των κρατών από 1ης Ιανουαρίου 1993 και κάθε 
τροποποίηση των τιμών θα επιτρέπεται μόνο εάν 
συγκλίνει με αυτούς τους «αντικειμενικούς» συντελε­
στές. 
Εξάλλου, το Συμβούλιο θα πρέπει ανά διετία να εξετάζει 
τους ελάχιστους και τους αντικειμενικούς συντελεστές 
και να επιφέρει τις αναγκαίες προσαρμογές. Μπίρα 
Απλό κρασί 
Αφρώδες κρασί 
Αλκοόλη για 
ανθρώπινη κατανά­
λωση 
Ενδιάμεσα προϊόντα Ελάχιστος 
συντελεστής 
0,748 Ecu 
hi/0 Plato 
9,35 hi 
16,5 hi 
1 118,5 hi 
74,8 hi Αντικει­
μενικός 
συντελεστής 
1,496 
18,7 
33 
1 398,1 
93,5 Συντελεστής 
της προη­
γούμενης 
πρότασης 
1,32 
17 
30 
1271 
85 
1.6. Όσον αφορά την αλκοόλη που περιέχεται στα 
προϊόντα αρωματοποΐας και στα καλλυντικά κατα­
σκευάσματα, η Επιτροπή εγκαταλείπει την πρόταση 
επιβολής φορολογίας (το 1987 είχε προτείνει συντελε­
στή 424 Ecu/Hi). 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
2.1. Η γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνι­
κής Επιτροπής για την προηγούμενη πρόταση της 
Επιτροπής (CES 746/88) (2) διατηρεί την αξία της. Σ' 
αυτήν προστίθενται όσα διατυπώνονται στην παρούσα 
γνωμοδότηση. 
2.2. Πρέπει να υπενθυμίσουμε προπάντων ότι η 
ΟΚΕ, η οποία θεώρησε υπερβολικά άτεγκτη την 
πρόταση της Επιτροπής που επιδίωκε να καθορίσει 
ενιαίους συντελεστές υποδείκνυε μια ορισμένη ευελι­
ξία. 
(') (2) ΕΕ αριθ. C 12 της 18. 9. 1990, σ. 12. (3) ΕΕ αριθ. C 237 της 12. 9. 1988, σ. 36. 
Αριθ. C 225/52 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 9. 90 
Πράγματι είχε υποστηριχθεί ότι είναι δυνατό να 
διατηρηθούν ορισμένες μικρές διαφορές, με συντελε­
στές που θα κυμαίνονταν μέσα σε περιορισμένα όρια. 
Εξάλλου η ΟΚΕ δεχόταν τη δυνατότητα ρυθμίσεων και 
εξαιρέσεων που θα επέτρεπαν την ενοποίηση των 
συντελεστών, και μετά τις 31 Δεκεμβρίου 1992, μέσα 
βέβαια στα πλαίσια κάποιας διαδικασίας σύγκλισης. 
2.3. Η ευκαμψία όμως που προβλέπει η νέα πρόταση 
είναι πολύ μεγάλη και αντιβαίνει στις αρχές που 
διέπουν ολόκληρο αυτό το εγχείρημα για την εναρμόνι­
ση των διαφόρων καταστάσεων ώστε να επιτευχθεί η 
φορολογική ουδετερότητα στις κινήσεις εμπορευμά­
των. 
2.4. Η καθιέρωση ενός υποχρεωτικού ελάχιστου 
συντελεστή αποτελεί οπωσδήποτε ένα βήμα προς τα 
εμπρός για την εναρμόνιση, δεδομένου όμως ότι 
ορισμένα κράτη μέλη εφαρμόζουν πολύ υψηλούς 
φόρους στα αλκοολούχα ποτά και την αλκοόλη, οι 
διαφορές θα παραμείνουν εξαιρετικά μεγάλες. 
Από την άλλη μεριά είναι αναγκαίο να υπενθυμίσουμε 
ότι οι προτάσεις εναρμόνισης οφείλουν να επιδιώξουν 
τους ακόλουθους στόχους: 
— κατάργηση των φορολογικών συνόρων, 
— αποφυγή σημαντικών στρεβλώσεων στα θέματα του 
ανταγωνισμού, 
— πρόληψη της νοθείας και της φοροδιαφυγής. 
Για το λόγο αυτό είναι αναγκαίο να συνεχισθούν οι 
προτάσεις αυτές με τους εν λόγω στόχους. 
2.5. Μεταξύ του ελάχιστου συντελεστή που προτεί­
νει η Επιτροπή και των υψηλότερων συντελεστών που 
εφαρμόζονται θα υπάρξουν οι παρακάτω διαφορές: 
Μπίρα 
Απλό κρασί 
Αφρώδες κρασί 
Αλκοόλη για 
ανθρώπινη κατανάλωση 
Ενδιάμεσα προϊόντα 1-13,17 
1-27,42 
1-31 
1-2,23 
1-4,97 Ιρλανδία 
Ιρλανδία 
Ιρλανδία 
Ιρλανδία 
Ιρλανδία 
Όλοι οι υψηλότεροι συντελεστές συνεπώς αφορούν τη 
Δημοκρατία της Ιρλανδίας, υπάρχουν όμως σοβαρές 
διαφορές και σε άλλες χώρες. 
Οι διαφορές αυτές θα επηρέαζαν την τιμή κατανάλωσης 
σε πολύ μεγάλο βαθμό, κυρίως σε ό,τι αφορά την μπίρα, 
το κρασί και το αφρώδες κρασί. 
2.6. Στην πραγματικότητα, εάν θέλουμε να επιτύχου­
με το στόχο της εναρμόνισης, είναι αναγκαίο να 
καθορισθούν επίσης ανώτατα όρια ειδικών φόρων με 
τιμές όσο το δυνατό πλησιέστερες προς τις κατώτερες. Εξάλλου, η επιβολή των κατώτερων ορίων μόνο μπορεί 
να οδηγήσει σε τάση προς υψηλότερες μέσες τιμές με 
αυξήσεις του φορολογικού εισοδήματος που προκύπτει 
από τους ειδικούς φόρους. Αυτό θα απομακρύνει τη 
δυνατότητα να καταργηθούν οι ειδικοί φόροι στο εγγύς 
ή απώτερο μέλλον. Για το θέμα αυτό ισχύουν ωστόσο οι 
παρατηρήσεις που διατυπώθηκαν με την ευκαιρία της 
γενικής ανακοίνωσης (CES 1328/89). 
2.7. Θα πρέπει εξάλλου να αναγνωρισθεί ότι ενώ 
στην περίπτωση του ΦΠΑ οι κυβερνήσεις των διαφό­
ρων κρατών πιέζονται να μειώσουν τους συντελεστές 
για λόγους ανταγωνισμού, με μόνο εμπόδιο εκείνο του 
προϋπολογισμού, σε ό,τι αφορά τους ειδικούς φόρους 
κατανάλωσης παρεμβαίνουν διάφορα εμπόδια, όπως 
εκείνα που απορρέουν από παραδοσιακές καταστάσεις 
ή από την επιθυμία μείωσης ορισμένων καταναλώσεων. 
2.8. Οι αντικειμενικοί συντελεστές που προτείνει η 
Επιτροπή είναι όλοι υψηλότεροι των ενιαίων τιμών που 
προέβλεπε η προηγούμενη πρόταση κατά 10 % περί­
που. 
Η αύξηση αιτιολογείται από τη σκοπιμότητα να 
λαμβάνεται υπόψη το θέμα της υγείας. Φαίνεται 
παράδοξο το γεγονός ότι στην προηγούμενη πρόταση 
της Επιτροπής δεν είχε συνεκτιμηθεί αυτή η πτυχή και 
μένει να αποδειχθεί εάν η διαφορά του 10 % είναι τέτοια 
που να τροποποιείται το επίπεδο της κατανάλωσης. 
Σε ό,τι αφορά το κρασί για παράδειγμα, η αύξηση κατά 
0,17 Ecu ανά λίτρο σύμφωνα με την Επιτροπή, θα έχει 
σημαντικές επιπτώσεις στην κατάχρηση ποτών. 
Το πρόβλημα όμως της υγείας απαιτεί διαφορετικές και 
προσεκτικότερες εκτιμήσεις. 
2.9. Ο αλκοολισμός συνεχίζει να είναι σημαντική 
πληγή στην κοινωνία μας και πρέπει να καταπολεμηθεί 
με τα κατάλληλα μέσα. 
Σε ό,τι αφορά τα αλκοολούχα ποτά υπάρχει μια ζώνη 
συνήθους κατανάλωσης που εντάσσεται στην παραδο­
σιακή διατροφή. Με την έννοια αυτή η συγκροτημένη 
χρήση αλκοολούχων ποτών δεν προκαλεί καμία ανησυ­
χία. 
Μια άλλη ζώνη κατανάλωσης χαρακτηρίζεται από 
κατάχρηση με νοσηρές και παθολογικές πτυχές: αυτή 
πρέπει να καταπολεμηθεί, με αντιμετώπιση του προβλή­
ματος που θα στηρίζεται στη γνώση των αιτίων και όχι 
σε προκαταλήψεις. 
2.10. Είναι ανάγκη να υπάρχουν και να χρησιμο­
ποιούνται σοβαρές και ακριβείς στατιστικές αναλύσεις 
για την πορεία της κατανάλωσης, για την εξέλιξη των 
νοσηρών καταστάσεων, σε συγκεκριμένα κοινωνικά 
στρώματα και στους χώρους που η κατάχρηση είναι 
περισσότερο έντονη. 
Η ΟΚΕ δεν μπορεί σήμερα να εμβαθύνει την έρευνα 
στις διάφορες πτυχές. 
2.11. Μπορούν να γίνουν μόνο ορισμένες εκτιμή­
σεις, αναγκαστικά επιφανειακές. 
10. 9. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 225/53 
Η κατανάλωση κρασιού μειώνεται στις χώρες που δεν 
υπάρχουν ειδικοί φόροι κατανάλωσης και αυξάνεται σε 
εκείνες που οι φόροι αυτοί είναι επαχθείς. 
Αυξάνεται η κατανάλωση των καλών και ακριβών 
κρασιών ενώ μειώνεται η κατανάλωση των κρασιών 
χαμηλής και μέσης ποιότητας ή καλύτερα των φθηνών 
κρασιών. 
2.12. Και για τα ηδύποτα, για τα κρασιά δηλαδή 
υψηλής περιεκτικότητας σε αλκοόλη, η εξέλιξη της 
κατανάλωσης είναι εντελώς ανεξάρτητη από την τιμή 
τους και τους φόρους που τα βαρύνουν. Πράγματι, 
σημειώνεται σημαντική αύξηση για τα ακριβότερα 
προϊόντα ενώ η κατανάλωση των φθηνότερων μειώνε­
ται ακόμη και στην περίπτωση που η χρήση τους 
συνδέεται με παλαιές παραδόσεις. 
2.13. Η κατανάλωση των αλκοολούχων ποτών βρί­
σκεται, κατά μέσο όρο, σε σταθερή άνοδο παρά το 
γεγονός ότι η τιμή τους θεωρείται ακριβή σε σχέση με 
τα χρησιμοποιούμενα υλικά. 
2.14. Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι η τιμή επιδρά 
ελάχιστα στην εξέλιξη της συνολικής κατανάλωσης 
και δεν έχει καμιά σχέση με τις ζώνες κατανάλωσης που 
χαρακτηρίζονται από κατάχρηση. Για το λόγο αυτό η 
καταπολέμηση του αλκοολισμού πρέπει να γίνεται 
κυρίως με μη δημοσιονομικά μέσα. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις ανά προϊόν 
3.1. Μπίρα: Η Επιτροπή προτείνει αισθητά κατώτε­
ρο ελάχιστο συντελεστή σε σχέση με τον ενιαίο που 
προτάθηκε το 1987, ενώ ο συντελεστής-στόχος είναι, 
όπως για τα άλλα προϊόντα, ανώτερος κατά 10 %. 
Μολονότι εκτιμάται το γεγονός ότι η Επιτροπή 
υποδεικνύει χαμηλή τιμή για τον κατώτερο συντελεστή 
φαίνεται λογικό να προταθεί η κατάργηση του ειδικού 
φόρου για την μπίρα σε σύντομο χρονικό διάστημα και 
με την απαραίτητη βαθμιαία διαδικασία. 
Επιπλέον πρέπει να αναγνωρισθεί ότι η κατανάλωση 
της μπίρας και του κρασιού παρουσιάζουν αναλογίες 
έστω και εάν, πιθανότατα, δεν υπάρχουν προβλήματα 
ανταγωνισμού, ή φαινόμενα υποκατάστασης, μεταξύ 
των δύο προϊόντων. 
3.2. Απλά κρασιά: Το κρασί, επειδή αποτελεί τμήμα 
της φυσιολογικής διατροφής, δεν πρέπει να επιβαρυν­
θεί με ειδικούς φόρους. 
Τονίζεται ότι το κρασί δεν φορολογείται σε πέντε κράτη 
της Κοινότητας και ότι φορολογείται ελάχιστα (για 
λόγους που δεν είναι δημοσιονομικοί) στη Γαλλία. 
Συνεπώς το 90 % περίπου του κρασιού που καταναλώνε­
ται στην Κοινότητα σήμερα δεν επιβαρύνεται με 
ειδικούς φόρους κατανάλωσης. 
Ο ελάχιστος συντελεστής που προτείνεται για το κρσί 
(9,35 Ecu/HL) δεν θα αντιστάθμιζε ούτε το κόστος των 
υπηρεσιών για την είσπραξη, δεδομένου ότι στις χώρες 
που δεν επιβάλλουν σήμερα ειδικούς φόρους κατανάλω­σης η φοροδιαφυγή θα ήταν εύκολη και γενικευμένη 
και θα επιδρούσε πρακτικά και στην είσπραξη του 
ΦΠΑ. 
3.3. Αφρώδη κρασιά: Η Επιτροπή προτείνει αισθητά 
υψηλότερη φορολογία από την αντίστοιχη για τα απλά 
κρασιά γιατί σε γενικές γραμμές θεωρείται ότι τα 
κρασιά αυτά έχουν υψηλότερη τιμή και υπεισέρχονται 
σε υψηλή κατηγορία κατανάλωσης. Η αιτιολογία αυτή 
δεν φαίνεται να είναι βάσιμη. Τα αφρώδη κρασιά, 
σχεδόν πάντα, έχουν χαμηλότερη περιεκτικότητα σε 
αλκοόλη και η τιμή τους δεν είναι υψηλότερη από τα 
απλά κρασιά υψηλής ποιότητας. Η μοναδική διαφορά 
έγκειται στην παρουσία ανθρακικού ανυδρίτη. Από 
οικονομική σκοπιά έχουν μεγαλύτερο συντελεστή 
προστιθέμενης αξίας (εργατικό δυναμικό και τεχνολο­
γία). 
3.4. Οινοπνευματώδη για ανθρώπινη κατανάλωση: 
Στην περίπτωση αυτή η Επιτροπή κρίνει σκόπιμο πολύ 
υψηλό συντελεστή. Το ελάχιστο υποχρεωτικό επίπεδο 
καθορίζεται στο 80 % του συντελεστή-στόχου (για 
άλλα προϊόντα είναι 50 %). Η πρόταση αυτή δεν μπορεί 
να γίνει δεκτή γιατί οι τιμές θα γίνουν απαγορευτικές 
για τους καταναλωτές πολλών χωρών κυρίως αν ληφθεί 
υπόψη ότι ο ειδικός φόρος θα θέσει εκτός αγοράς τα έως 
τώρα πιο φθηνά προϊόντα (ρακί, μπράντυ). Οι προτά­
σεις της Επιτροπής δεν είναι λογικές επειδή δεν θίγουν 
καθόλου τα τρέχοντα προβλήματα της αγοράς που 
προκύπτουν από τις φορολογικές διαφορές. Για το λόγο 
αυτό πρέπει να αναθεωρηθούν εκ βάθους σε ό,τι αφορά 
την πόσιμη αλκοόλη. 
3.4.1. Επιπλέον δεν είναι σκόπιμο να επιβαρυνθούν 
με ειδικούς φόρους τα στερεάς μορφής είδη διατροφής 
που περιέχουν αλκοόλη. Αυτά τα προϊόντα (πραλίνες, 
καραμέλες, μουστάρδες κ.λπ.) δεν παρουσιάζουν κανέ­
να κίνδυνο για την υγεία και η φορολόγηση τους θα έχει 
αρνητικές συνέπειες από πλευράς ανταγωνισμού. 
Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι σήμερα τρεις χώρες της 
Κοινότητας απαλλάσουν από τους ειδικούς φόρους τα 
ως άνω προϊόντα. 
3.5. Ενδιάμεσα προϊόντα: Επίσης για τα προϊόντα 
αυτά η πρόταση της Επιτροπής είναι ιδιαίτερα επιβαρυ­
ντική δεδομένου ότι καθορίζει τον ελάχιστο συντελε­
στή στο 80 % του συντελεστή-στόχου. Τα ενδιάμεσα 
προϊόντα αξίζουν ιδιαίτερης προσοχής και γι' αυτά 
ισχύουν όλες οι παρατηρήσεις που έγιναν στην 
προηγούμενη γνωμοδότηση της ΟΚΕ. ΓΥ αυτό, ο 
ορισμός των ενδιάμεσων προϊόντων θα πρέπει να είναι 
αρκετά σαφής και περιοριστικός. 
Και τα ποτά που περιέχουν αλκοόλη σε μικρό βαθμό 
(ιδιαίτερα ορισμένα απεριτίφ) αξίζει να τύχουν ευνοϊ­
κής μεταχεί ρήσης. 
Αριθ. C 225/54 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 10. 9. 90 
4. Συμπεράσματα 
4.1. Οι προτάσεις για τον ενιαίο καθορισμό των 
ελάχιστων υποχρεωτικών επιπέδων και για την υπόδει­
ξη συντελεστών-στόχων χωρίς καμία υποχρέωση 
σύγκλισης, δεν είναι κατάλληλες από τη σκοπιά της 
εναρμόνισης. 
4.2. Όλες οι παρατη ρήσεις που έγιναν από την ΟΚΕ 
στην προηγούμενη γνωμοδότηση (CES 746/88) θα 
πρέπει να θεωρηθεί ότι συμπεριλαμβάνονται στην 
παρούσα γνωμοδότηση. 
4.3. Η ρύθμιση σχετικά με τις τελωνειακές αποθή κες, 
τα συστήματα είσπραξης του φόρου, τις μεταφορές, 
τους ελέγχους, την πρόληψη της νοθείας και της 
φοροδιαφυγής, έχει μεγάλη σημασία και για το λόγο 
αυτό δεν μπορεί να αγνοηθεί σε μια πλήρη ανάλυση της 
σημερινής πρότασης. Η άγνοια των θέσεων της 
1. Πρόταση της Επιτροπής 
1.1. Και για τα ορυκτέλαια η Επιτροπή προτείνει 
τροποποιήσεις της πρότασης του Αυγούστου 1987, που 
βασίζονται στην αρχή της ευκαμψίας. 
1.2. Όπως έγινε και με τα άλλα προϊόντα που 
φορολογούνται με ειδικούς φόρους κατανάλωσης, 
προτείνεται απλώς ο καθορισμός μόνο μιας ελάχιστης 
αξίας, που θα είναι υποχρεωτική από 1ης Ιανουαρίου 
1993 για τη βενζίνη (με ή χωρίς μόλυβδο), για το 
υγροποιμένο αέριο, για το μεθάνιο και την κηροζίνη 
που χρησιμοποιούνται ως καύσιμα. 
1.3. Αντίθετα, για το πετρέλαιο ντήζελ, το θερμαντι­
κό πετρέλαιο και τα βαριά λάδια προτείνονται ελάχι­
στοι και μέγιστοι συντελεστές, που θα περιλαμβάνονται 
στα όρια της ψαλίδας. 
1.4. Η διαφορετική μεταχείριση των προϊόντων 
δικαιολογείται, κατά την Επιτροπή, από το γεγονός ότι 
είναι ανάγκη να γίνεται διάκριση μεταξύ των προϊόντων 
που προορίζονται κυρίως για τελική ιδιωτική κατανά­
λωση και εκείνων που προορίζονται περισσότερο για 
εμπορική χρήση. 
(') ΕΕ αριθ. C 16 της 23. 1. 1990, σ. 10. Επιτροπής για τις πτυχές αυτές καθιστά πιο δύσκολη 
την εμπεριστατωμένη ανάλυση της σημερινής πρότα­
σης. 
4.4. Η έκθεση της Επιτροπής για την πρόταση είναι 
ιδιαίτερα ανεπαρκής γιατί δεν αντιμετωπίζει τα προ­
βλήματα που σχετίζονται με τις συνέπειες στους 
προϋπολογισμούς των κρατών μελών, με την επίδραση 
στην κατανάλωση και με τις επιπτώσεις στον πληθυ­
σμό. 
Βρυξέλλες, 5 Ιουνίου 1990. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
1.5. Οι ελάχιστοι συντελεστές που προτείνει η 
Επιτροπή είναι οι ακόλουθοι: 
— Βενζίνη με μόλυβδο: 337 Ecu ανά 1000 λίτρα, 
— Βενζίνη χωρίς μόλυβδο: 287 Ecu ανά 1000 λίτρα, 
— Υγροποιημένο αέριο πετρελαίου και μεθάνιο: 84,5 
Ecu ανά 1000 λίτρα, 
— Κηροζίνη (καύσιμο): 337 Ecu ανά 1000 λίτρα. 
1.6. Η ψαλίδα ελάχιστων και μέγιστων ορίων που 
προτείνονται είναι: 
— Πετρέλαιο ντήζελ: 195-205 Ecu ανά 1000 λίτρα, 
— Θερμαντικό πετρέλαιο: 47-53 Ecu ανά 1000 λίτρα, 
— Βαριά λάδια: 16-18 Ecu ανά 1000 λίτρα, 
— Κηροζίνη για άλλες χρήσεις εκτός από καύσιμο: 
47-53 Ecu ανά 1000 λίτρα. 
1.7. Η Επιτροπή μεταθέτει για αργότερα την πρότα­
ση για τους συντελεστές αναφοράς προς τους οποίους 
θα πρέπει να συγκλίνουν όλες οι μεταβολές. 
2. Παρατηρήσεις 
2.1. Οι παρατηρήσεις που διατυπώνει η ΟΚΕ στη 
γνωμοδότηση CES 745/88 (εισηγητής ο κ. Broicher) για 
την προηγούμενη πρόταση της Επιτροπής διατηρούν, Γνωμοδότηση για την πρόταση της Επιτροπής που αφορά την προσέγγιση των συντελεστών 
των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα ορυκτέλαια (')· 
(90/C 225/19) 
Στις 22 Ιανουαρίου 1990, και σύμφωνα με το άρθρο 198 της συνθήκης ΕΟΚ, το Συμβούλιο 
αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την 
ανωτέρω πρόταση. 
Το τμήμα οικονομικών, δημοσιονομικών και νομισματικών υποθέσεων στο οποίο ανατέθηκε 
η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, επεξεργάσθηκε τη γνωμοδότηση του στις 
21 Ιουνίου 1990 (εισηγητής: ο κ. Delia Croce). 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, στη διάρκεια της 278ης συνόδου της ολομέλειας 
(συνεδρίαση της 5ης Ιουλίου 1990) υιοθέτησε με μεγάλη πλειοψηφία, επτά ψήφους κατά και 
δύο αποχές την ακόλουθη γνωμοδότηση: