Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την απόσυρση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από τη Σύμβαση σχετικά με την αλιεία και τη διατήρηση των έμβιων πόρων στη Βαλτική Θάλασσα και στα Belts

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Βάσει της σύμβασης σχετικά με την αλιεία και τη διάτηρηση των έμβιων πόρων στη Βαλτική Θάλασσα και στα Belts (σύμβαση του Γκντάνσκ) του 1973, ιδρύθηκε η Διεθνής Επιτροπή Θαλάσσιας Αλιείας της Βαλτικής Θάλασσας (IBSFC). Η εν λόγω οργάνωση είναι περιφερειακή οργάνωση αλιείας που είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση της αλιείας στη Βαλτική Θάλασσα. Όλα τα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας υπάγονται σε εθνική δικαιοδοσία και δεν είναι, ως εκ τούτου, περιοχές ανοικτής θάλασσας. Η Κοινότητα προσχώρησε στη σύμβαση το 1983 [1].

[1] ΕΕ L 237, 26.9.1983, σ. 4

Τα κύρια χαρακτηριστικά των δραστηριοτήτων της IBSFC είναι ο καθορισμός και η κατανομή ετήσιων αλιευτικών δυνατοτήτων για τον γάδο, το σολωμό, την ρέγγα και τη σαρδελόρεγγα, καθώς επίσης και η κατάρτιση και η λήψη τεχνικών μέτρων διατήρησης για τους τύπους αυτούς αλιείας. Επιπροσθέτως, η οργάνωση διαδραματίζει πρωτεύοντα ρόλο σε ενέργειες που αφορούν την αλιεία στο πλαίσιο του προγράμματος Ατζέντα 21 για την περιοχή της Βαλτικής Θάλασσας. Συνεργάζεται επίσης στενά με την HELCOM σε περιβαλλοντικά θέματα όπου, μεταξύ άλλων, διαδραματίζει ηγετικό ρόλο στην αποκατάσταση των πληθυσμών άγριου σολωμού στους ποταμούς της Βαλτικής. Επί του παρόντος, υπάρχουν έξι συμβαλλόμενα μέρη της IBSFC, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία, η Πολωνία και η Ρωσική Ομοσπονδία.

Μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης την 1η Μαΐου 2004, τα τέσσερα νέα κράτη μέλη, σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 12 της Πράξης Προσχώρησης του 2003, υποχρεούνται να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να αποσυρθούν από τη σύμβαση του Γκντάνσκ κατά την ημερομηνία προσχώρησής τους ή το συντομότερο δυνατό μετά την ημερομηνία αυτή. Σύμφωνα με τους κανόνες της σύμβασης του Γκντάνσκ, μία απόσυρση που κοινοποιήθηκε στην κυβέρνηση που ασκεί χρέη θεματοφύλακα (Πολωνία) κατά τη διάρκεια του 2004, τίθεται σε ισχύ την 31 Δεκεμβρίου 2005. Μετά τις αποσύρσεις αυτές, θα παραμείνουν μόνο δύο συμβαλλόμενα μέρη, δηλαδή η Ευρωπαϊκή Κοινότητα και η Ρωσική Ομοσπονδία. Αποτέλεσμα αυτού θα είναι να καταστούν άνευ αντικειμένου πολλές από τις σημερινές διαδικασίες της IBSFC, όπως είναι η ειδική ψηφοφορία από τη πλειοψηφία των δύο τρίτων. Στην πραγματικότητα, η οργάνωση θα καταστεί διμερές βήμα συζητήσεων.

Το μέλλον της IBSFC συζητήθηκε στην ετήσια σύνοδο της IBSFC στο Βίλνιους τον Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο του 2003. Όλες οι αντιπροσωπείες, εκτός από εκείνη της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αναγνώρισαν ότι η οργάνωση θα καθίστατο άνευ αντικειμένου μετά τη διεύρυνση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή μετά την 1η Ιανουαρίου 2005. Συμφώνησαν επίσης ότι τα σημερινά καθήκοντα της IBSFC θα μπορούσαν να εκτελεστούν καλύτερα σε διμερή βάση από την Κοινότητα και τη Ρωσική Ομοσπονδία μετά την ημερομηνία αυτή.

Ως το μοναδικό άλλο μέρος το οποίο θα παρέμενε ως συμβαλλόμενο μέρος στη σύμβαση του Γκντάνσκ, η Ρωσική Ομοσπονδία έχει ήδη εκφραστεί υπέρ της μη διάλυσης της IBSFC.

Σε συνάντηση των υπηρεσιών της Επιτροπής με αντιπροσώπους της κρατικής επιτροπής αλιείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας τον Οκτώβριο του 2003, η Επιτροπή κατέστησε σαφή την προτίμησή της σχετικά με την διάλυση της IBSFC. Δεδομένου ότι η Ρωσική Ομοσπονδία είναι υπεύθυνη μόνο για το 5% περίπου των αλιευτικών πόρων στη Βαλτική Θάλασσα σε πολύ περιορισμένες περιοχές γύρω από το Καλίνινγκραντ και την Αγ. Πετρούπολη, ενώ όλα τα άλλα ύδατα της Βαλτικής Θάλασσας βρίσκονται υπό εθνική δικαιοδοσία, η Επιτροπή είναι της άποψης ότι μια διεθνής σύμβαση μεταξύ δύο μερών αποτελεί έναν ακατάλληλο και δυσανάλογο μηχανισμό για την εκτέλεση των υποχρεώσεων των συμβαλλομένων μερών στον τομέα της συνεργασίας για τη διαχείριση της αλιείας.

Η διαχείριση των αλιευτικών πόρων στη Βαλτική Θάλασσα θα μπορούσε να επιτευχθεί καλύτερα στο πλαίσιο μιας διμερούς αλιευτικής συμφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στην ανάγκη περιορισμένη στη Βαλτική Θάλασσα. Μια τέτοια συμφωνία θα μπορούσε να προβλέπει την αμοιβαία πρόσβαση στην αλιεία και στην ανταλλαγή ποσοστώσεων καθώς επίσης και διατάξεις σχετικά με τεχνικά θέματα. Επιπροσθέτως, σύμφωνα με τις συνθήκες προσχώρησης, μια τέτοια συμφωνία θα ενσωμάτωνε κατ'ανάγκη τις υφιστάμενες διμερείς συμφωνίες μεταξύ της Ρωσικής Ομοσπονδίας και της Εσθονίας, της Φινλανδίας, της Λετονίας, της Λιθουανίας, της Πολωνίας και της Σουηδίας, αντίστοιχα, σε μια ενιαία διμερή συμφωνία.

Κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων αυτών, θα είναι αναγκαίο να διασφαλιστεί ότι σε οποιεσδήποτε νέες αλιευτικές σχέσεις με την Ρωσική Ομοσπονδία στη Βαλτική Θάλασσα δεν θα υπάρχουν κενά στη διαχείριση της αλιείας μετά την λήξη της σύμβασης του Γκντάνσκ λόγω της απόσυρσης της Κοινότητας. Το γεγονός αυτό θα διασφαλίσει πλήρως την τήρηση των υποχρεώσεων τόσο της Κοινότητας όσο και της Ρωσικής Ομοσπονδίας στο πλαίσιο της σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για το δίκαιο της θαλάσσης και ιδίως των διατάξεων που αφορούν τη διατήρηση και τη διαχείριση των ιχθυαποθεμάτων.

Το Συμβούλιο καλείται να εγκρίνει την παρούσα πρόταση το συντομότερο δυνατό έτσι ώστε ο θεματοφύλακας της σύμβασης του Γκντάνσκ να μπορέσει ενημερωθεί σχετικά με την απόσυρση της Κοινότητας πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2004.

2004/0197 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την απόσυρση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από τη Σύμβαση σχετικά με την αλιεία και τη διατήρηση των έμβιων πόρων στη Βαλτική Θάλασσα και στα Belts

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,, και ιδίως το άρθρο 37 σε συνδυασμό με το άρθρο 300 παράγραφος 2 και το πρώτο εδάφιο του άρθρου 300 παράγραφος 3,

την πρόταση της Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ C , , σ. .

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [3],

[3] ΕΕ C , , σ. .

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Η Κοινότητα είναι συμβαλλόμενο μέρος της σύμβασης σχετικά με την αλιεία και τη διατήρηση των έμβιων πόρων στη Βαλτική Θάλασσα και στα Belts [4] (σύμβαση του Γκντάνσκ).

[4] ΕΕ L 237, 25.7.1983, σ. 4

(2) Το άρθρο XIX της σύμβασης του Γκντάνσκ προβλέπει την απόσυρση συμβαλλομένου μέρους από την σύμβαση.

(3) Η Εσθονία, η Λετονία, η Λιθουανία και η Πολωνία υποχρεούνται να λάβουν τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να αποσυρθούν από τη σύμβαση του Γκντάνσκ κατά την ημερομηνία της προσχώρησής τους, ή το συντομότερο δυνατό μετά την ημερομηνία αυτή σύμφωνα με το άρθρο 6 παράγραφος 12 της Πράξης Προσχώρησης του 2003.

(4) Μετά την απόσυρση των νέων αυτών κρατών μελών, η Κοινότητα και η Ρωσική Ομοσπονδία θα είναι τα μοναδικά εναπομένοντα συμβαλλόμενα μέρη στη σύμβαση του Γκντάνσκ ενώ το 95% περίπου της περιοχής της σύμβασης θα συνίσταται από κοινοτικά ύδατα.

(5) Η διατήρηση μιας διεθνούς οργάνωσης αλιείας για τον σκοπό της διαχείρισης της αλιείας σε ύδατα τα οποία υπάγονται αποκλειστικά στη δικαιοδοσία δύο μόνο συμβαλλομένων μερών θα ήταν δυσανάλογη και μη αποτελεσματική. Η Κοινότητα θα πρέπει, ως εκ τούτου, να αποσυρθεί από τη σύμβαση του Γκντάνσκ,

ΑΠΟΦΑΣΙZEI:

Άρθρο 1

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα αποσύρεται από τη σύμβαση σχετικά με την αλιεία και τη διατήρηση των έμβιων πόρων στη Βαλτική Θάλασσα και στα Belts.

Άρθρο 2

Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου εξουσιοδοτείται να ορίσει τα πρόσωπα που είναι αρμόδια να ενημερώσουν τον θεματοφύλακα της σύμβασης σχετικά με την αλιεία και τη διατήρηση των έμβιων πόρων στη Βαλτική Θάλασσα και στα Belts όσον αφορά την απόσυρση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας από τη σύμβαση.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος