Αριθ. C 153/10 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 22. 6. 90 
Άρθρο 2 
Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από 
τη δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρω­
παϊκών Κοινοτήτων. 
Στις 19 Ιουνίου 1989 η Επιτροπή υπέβαλε την ανωτέρω πρό­
ταση στο Συμβούλιο. Μετά από την γνώμη που εξέδωσε το 
Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στη συνεδρίαση του της 5ης Απρι­
λίου 1990, η αρχική πρόταση τροποποιείται ως εξής: 
1. Το άρθρο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο άρθρο: 
«Οι διατάξεις των παραρτημάτων και του άρθρου 3 
παράγραφος 1 στοιχεία α) και 6) μπορούν να τροποποιη­
θούν με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 10 
προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι επιστημονικές εξελί­
ξεις». 
2. Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 7α: 
« Άρθρο 7α 
Σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, τα κράτη μέλη 
οφείλουν να μεριμνούν για την επιβολή των ενδεδειγ­
μένων κυρώσεων στην περίπτωση παραβίασης των διατά­
ξεων του παρόντος κανονισμού.» 
3. Το άρθρο 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο άρθρο: 
« Άρθρο 8 
Οι κτηνιατρικοί εμπειρογνώμονες μπορούν να διενεργούν 
επιθεωρήσεις επί τόπου, εφόσον τούτο είναι απαραίτητο 
για την ενιαία εφαρμογή του παρόντος άρθρου. Στις επι­
θεωρήσεις αυτές οι επιθεωρητές εφαρμόζουν ειδικά προ­
φυλακτικά μέτρα ώστε να αποκλειστεί ο κίνδυνος μετά­
δοσης μιας ασθένειας. Η Επιτροπή πληροφορεί τα άλλα 
κράτη μέλη σχετικά με τα αποτελέσματα αυτών των επι­
θεωρήσεων. Η Επιτροπή παρέχει λεπτομέρειες για τον 
ανάλογο αριθμό προσωπικού που απαιτείται για τη διε­
νέργεια αυτών των ελέγχων, έτσι ώστε να μπορέσει να 
υπάρξει σχετική χορήγηση από τον προϋπολογισμό το 
1991. 
Τα κράτη μέλη, στο έδαφος των οποίων διενεργούνται οι 
επιθεωρήσεις, παρέχουν στους εμπειρογνώμονες κάθε Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα 
μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος. 
συνδρομή που απαιτείται για την εκτέλεση των καθη­
κόντων τους. 
Οι γενικοί κανόνες για την εφαρμογή του παρόντος 
άρθρου, οι οποίοι αφορούν ιδίως τα κατάλληλα μέτρα 
ασφαλείας, προκειμένου να εμποδιστεί η εξάπλωση της 
ασθένειας, θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που 
καθορίζεται στο άρθρο 10.» 
4. Τα σημεία 1 και 2 του μέρους Ι του παραρτήματος Β 
αντικαθίστανται από τα ακόλουθα: 
«1. Τα χωρίσματα για τους κάπρους πρέπει να είναι 
τοποθετημένα και κατασκευασμένα κατά τρόπον 
ώστε οι κάπροι να μπορούν να γυρίζουν, να ακούουν, 
να οσμίζονται και να βλέπουν τους άλλους χοίρους, 
καθώς και να μπορούν να αναζητούν χωριστά μέρη 
για να ξαπλώνουν και να αφοδεύουν. 
2. Ο χώρος κατάκλισης πρέπει να είναι εφοδιασμένος 
με στεγνή, άνετη στρωμνή π.χ. άχυρο. Το ελάχιστο 
μέγεθος του χωρίσματος για έναν ώριμο κάπρο είναι 
8 m2.» 
5. Το σημείο 3 του μέρους IV του παραρτήματος Β αντικα­
θίσταται από το ακόλουθο: 
«3. Πρέπει να παρέχεται στα χοιρίδια επιπλέον σίδηρος 
μετά τη γέννηση τους και εφόσον είναι αναγκαίο, 
άλλες συμπληρωματικές ουσίες, ηλεκτρολύτες ή υπο­
κατάστατα γάλακτος.» 
6. Το σημείο 5 του μέρους IV του παραρτήματος Β αντικα­
θίσταται από το ακόλουθο κείμενο: 
«5. Οι άρρενες χοίροι που προορίζονται για σφαγή, 
ζώντος βάρους κάτω των 90 kg δεν πρέπει να ευνου­
χίζονται. Ο ευνουχισμός αρρένων χοίρων, ηλικίας 
άνω των τεσσάρων εβδομάδων γίνεται μόνο με 
αναισθησία, από κτηνίατρο χειρουργό ή από ειδικευ­
μένο άτομο σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία.» Τροποποίηση στην πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τις ελάχιστες προδια­
γραφές για την προστασία των χοίρων που εκτρέφονται σε μονάδες εντατικής παραγωγής 
COM(90) 239 τελικό 
(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή, συμφωνάμε το άρθρο 149 παράγραφος 3 της συνθήκης ΕΟΚ, στις 
6 Ιουνίου 1990) 
(90/C 153/08)