Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας για την περίοδο 2004-2007

(υποβάλλεται από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [1] προβλέπει ότι τα μη συμμετέχοντα κράτη μέλη, δηλαδή τα κράτη μέλη που δεν έχουν υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα, οφείλουν να υποβάλουν προγράμματα σύγκλισης στο Συμβούλιο και την Επιτροπή για την τακτική άσκηση πολυμερούς εποπτείας δυνάμει του άρθρου 99 της συνθήκης.

[1] ΕΕ L 209, της 2.8.1997. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

Σύμφωνα με το άρθρο 9 του κανονισμού, το Συμβούλιο οφείλει να εξετάσει κάθε πρόγραμμα σύγκλισης με βάση τις εκτιμήσεις της Επιτροπής και της επιτροπής του άρθρου 114 της συνθήκης (Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή). Με βάση τη σύσταση της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή, το Συμβούλιο εκδίδει γνώμη αφού εξετάσει το πρόγραμμα. Σύμφωνα με τον κανονισμό τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν σε ετήσια βάση επικαιροποίηση των προγραμμάτων σύγκλισης, οι οποίες μπορούν επίσης να εξεταστούν από το Συμβούλιο σύμφωνα με τις ίδιες διαδικασίες.

Στις δέκα χώρες που προσχώρησαν στην ΕΕ την 1η Μαΐου 2004 έχει δοθεί παρέκκλιση και, συνεπώς, δεν συμμετέχουν στο ενιαίο νόμισμα. Οι χώρες αυτές ανέλαβαν τη δέσμευση να υποβάλουν προγράμματα σύγκλισης μέχρι τις 15 Μαΐου 2004 και την πρώτη επικαιροποίηση των προγραμμάτων αυτών προς τα τέλη του 2004.

Το πρώτο πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας για την περίοδο 2004-2007 υποβλήθηκε στις 21 Μαΐου 2004. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής αξιολόγησαν από τεχνική άποψη το πρόγραμμα αυτό λαμβάνοντας υπόψη τα αποτελέσματα των εαρινών προβλέψεων του 2004 και με βάση τον «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης» [2] και τις αρχές που διακηρύσσονται στην ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο της 27ης Νοεμβρίου 2002 για την ενίσχυση του συντονισμού των δημοσιονομικών πολιτικών [3]. Η αξιολόγηση αυτή οδήγησε στα ακόλουθα συμπεράσματα:

[2] Αναθεωρημένη γνώμη της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής όσον αφορά το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 10-7-2001.

[3] COM (2002) 668 τελικό, 27.11.2002.

Το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας για την περίοδο 2004-2007 υποβλήθηκε στις 21 Μαΐου 2004. Στο πρόγραμμα διακηρύσσεται η πρόθεση να προχωρήσει η χώρα στο τελικό στάδιο της ΟΝΕ μόλις συμμορφωθεί με τα κριτήρια σύγκλισης. Το πρόγραμμα αποβλέπει στην επίτευξη διατηρήσιμης οικονομικής ανάπτυξης και ενός υψηλού και σταθερού επιπέδου απασχόλησης ώστε να δοθεί μεγαλύτερη ώθηση στην πραγματική σύγκλιση. Προς τούτο, η στρατηγική βασίζεται στην μεσοπρόθεσμη επαναφορά των δημοσιονομικών αποτελεσμάτων σε διατηρήσιμα επίπεδα και στην εξασφάλιση της σταθερότητας στον τομέα των εξωτερικών συναλλαγών.

Το πρόγραμμα σύγκλισης είναι εν μέρει μόνον σύμφωνο με τις πληροφοριακές απαιτήσεις του κώδικα δεοντολογίας. Συγκεκριμένα, οι στατιστικές πληροφορίες δεν συμμορφώνονται απολύτως στα πρότυπα του ΕΣΟΛ95. Το ΑΕΠ και οι συνιστώσες του υπολογίζονται σύμφωνα με το Σύστημα Εθνικών Λογαριασμών του 1993 (ΣΕΛ 1993), ενώ οι δημοσιονομικοί δείκτες βασίζονται στο ονομαστικό ΑΕΠ του ΕΣΟΛ95. Συνεπώς, δεν εξασφαλίζεται πλήρης συγκρισιμότητα μεταξύ των διαφόρων μερών του προγράμματος.

Το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης αυξήθηκε σε 6,5% του ΑΕΠ το 2003 (εξαιρούμενης έκτακτης συναλλαγής που ισοδυναμούσε με 3,2% του ΑΕΠ), δηλαδή υπερέβη την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη, ενώ ο δείκτης χρέους αυξήθηκε σε 72,0% του ΑΕΠ, επίπεδο επίσης υψηλότερο από την τιμή αναφοράς 60% του ΑΕΠ που ορίζει η Συνθήκη. Η Επιτροπή κίνησε της διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για τη Μάλτα στις 12 Μαΐου 2004, με την έκδοση έκθεσης βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 3 της Συνθήκης. Η Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή εξέδωσε γνώμη σχετικά με την έκθεση της Επιτροπής στις 25 Μαΐου. Στις 5 Ιουλίου 2004, το Συμβούλιο αναμένεται ότι, βάσει δύο συστάσεων της Επιτροπής, θα αποφασίσει σχετικά με την ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στη Μάλτα και ότι θα απευθύνει συστάσεις στη Μάλτα να δώσει τέλος στην κατάσταση αυτή.

Το πρόγραμμα σύγκλισης παρουσιάζει μια σημαντική αναθεώρηση του ποσοστού αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ για το 2003 βάσει του ΣΕΛ93. Σε αντιδιαστολή με τον πραγματικό ρυθμό ανάπτυξης 0,4% που αναμένει η Επιτροπή στις εαρινές προβλέψεις του 2004, το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ΑΕΠ κατά 1,7% σε πραγματικούς όρους. Σύμφωνα με το πρόγραμμα, η συρρίκνωση το 2003 οφείλεται στην αιφνίδια μείωση των εξαγωγών κατά 2,2% σε πραγματικούς όρους που συνδυάστηκε με αύξηση των συνολικών εισαγωγών κατά 6,4%, επίσης σε πραγματικούς όρους. Η ιδιωτική κατανάλωση αυξήθηκε κατά μόλις 0,3 % ενώ ως αποτέλεσμα μιας δημοσιονομικής πολιτικής με έντονο επεκτατικό χαρακτήρα, η δημόσια κατανάλωση αυξήθηκε κατά 6,0%. Οι ακαθάριστες επενδύσεις παγίου κεφαλαίου αυξήθηκαν κατά 21,2%. Ωστόσο, αυτή η μεγάλη αύξηση αντιστοιχεί στην πραγματικότητα σε χαμηλά επίπεδα επενδύσεων το 2002, έτος κατά το οποίο η κυβέρνηση της Μάλτας πώλησε ένα αεροσκάφος. Ακολουθώντας την έντονη μείωση της οικονομικής δραστηριότητας, η απασχόληση μειώθηκε επίσης κατά 0,8%. Ο πληθωρισμός μειώθηκε σε 1,3% το 2003, εξαιτίας της υποτονικής εγχώριας ζήτησης και των επιπτώσεων της υποτίμησης του νομίσματος της χώρας έναντι του ευρώ. Μετά την σημαντική αναθεώρηση του ποσοστού αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ για το 2003, το μεσοπρόθεσμο σενάριο που περιγράφεται στο πρόγραμμα για το 2004 και το 2005 είναι κάπως πιο επιφυλακτικό από τις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004.

Η κυβέρνηση της Μάλτας είναι αποφασισμένη να επιτύχει εξυγίανση των δημοσίων οικονομικών σε μεσοπρόθεσμο πλαίσιο. Το έλλειμμα γενικής κυβέρνησης πρέπει να μειωθεί από 5,2% του ΑΕΠ το 2004, σε 2,3% του ΑΕΠ το 2006 και σε 1,4% του ΑΕΠ το 2007, δηλαδή πολύ κάτω από την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ, αλλά και πάλι σε αρκετή απόσταση από τη σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση. Η στρατηγική που αναπτύσσει το πρόγραμμα βασίζεται στον έλεγχο και τον εξορθολογισμό των δαπανών ενώ, από την πλευρά των εσόδων, η πολιτική αυτή συμπληρώνεται με μέτρα για τη βελτίωση της φορολογικής διαχείρισης προκειμένου να αποφευχθεί η φοροδιαφυγή. Πιστεύεται ότι ένα μέρος της προσαρμογής θα επιτευχθεί χάρη στη μεγαλύτερη αύξηση του ονομαστικού ΑΕΠ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ενώ η πορεία προσαρμογής φαίνεται συνεκτική με τους προβλεπόμενους ρυθμούς αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ, βάσει του ΣΕΛ93, οι ρυθμοί αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ βάσει του ΕΣΟΛ95 φαίνονται κάπως υπερβολικοί πράγμα το οποίο μπορεί να οδηγήσει σε υποεκτίμηση του δείκτη ελλείμματος προς το ΑΕΠ.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι του προγράμματος σύγκλισης είναι κάπως πιο φιλόδοξοι από εκείνους που περιλαμβάνονται στο προενταξιακό οικονομικό πρόγραμμα (ΠΟΠ) του 2003 που βασιζόταν σε σχετικά ευνοϊκότερες αναπτυξιακές παραδοχές. Ενώ το ΠΟΠ προέβλεπε έλλειμμα γενικής κυβέρνησης πάνω από την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ για το 2006, ύψους 3,4% του ΑΕΠ, το αντίστοιχο ποσοστό στο πρόγραμμα σύγκλισης είναι 2,3% του ΑΕΠ, δηλαδή χαμηλότερο κατά 1,1%, πράγμα το οποίο σημαίνει διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006.

Κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα, τα συνολικά έσοδα προβλέπεται ότι θα μειωθούν από 45,3% του ΑΕΠ το 2004 σε 43% του ΑΕΠ το 2007, ενώ οι δημόσιες δαπάνες θα μειωθούν από 50,5% του ΑΕΠ το 2004 σε 44,4% του ΑΕΠ το 2007. Η προσαρμογή θα επηρεάσει τόσο τις τρέχουσες δαπάνες όσο και τις δαπάνες κεφαλαίου. Οι τρέχουσες δαπάνες θα μειωθούν κατά 3 εκατοστιαίες μονάδες από 39% του ΑΕΠ το 2004 σε 36% του ΑΕΠ το 2007. Μολονότι οι δαπάνες κεφαλαίου θα περικοπούν σχεδόν κατά 40% μεταξύ 2004 και 2007 σε 4,1% του ΑΕΠ, πιστεύεται ότι ο στόχος στα τέλη της περιόδου θα συνεχίσει να είναι πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ. Η δραστική αυτή μείωση των δαπανών αποτελεί τη βάση για τη σημαντική βελτίωση που προβλέπεται όσον αφορά το πρωτογενές αποτέλεσμα, από έλλειμμα ύψους 1,4% του ΑΕΠ το 2004 σε πλεόνασμα 2,2% το 2007.

Το πρόγραμμα εξετάζει εναλλακτικές παραδοχές όσον αφορά τα επιτόκια και την εξωτερική ζήτηση και αξιολογεί τον αντίκτυπό τους στους δημοσιονομικούς στόχους. Η αύξηση των επιτοκίων κατά μια εκατοστιαία μονάδα μεταξύ 2004 και 2007 υπολογίζεται ότι θα έχει οριακό αντίκτυπο τόσο για την ανάπτυξη της οικονομίας (0,1%) όσο και για το έλλειμμα (0,3% του ΑΕΠ). Ωστόσο, αν ο ρυθμός ανάπτυξης της εξωτερικής ζήτησης αυξανόταν κατά άλλη μία εκατοστιαία μονάδα, το έλλειμμα θα μπορούσε να μειωθεί κατά 0,4% στα τέλη της προγραμματικής περιόδου.

Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά περισσότερο από 10% του ΑΕΠ το 2003, πράγμα το οποίο αύξησε τον δείκτη χρέους σε 72,0% του ΑΕΠ από 61,7% το προηγούμενο έτος. Η αύξηση αυτή οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις δημοσιονομικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση των ναυπηγείων. Βάσει του προγράμματος, ο δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ πρέπει να παραμείνει σταθερός, σε γενικές γραμμές το 2004 και το 2005, ενώ αναμένεται ότι θα μειωθεί μόλις πάνω από 70% το 2006 και το 2007. Οι προγραμματικές αυτές προβλέψεις για το 2004 και το 2005 έρχονται σε αντίθεση με το συντηρητικότερο σενάριο στις εαρινές προβλέψεις της Επιτροπής του 2004 [4], σύμφωνα με τις οποίες ο δείκτης χρέους αναμένεται ότι θα επιδεινωθεί περαιτέρω σχεδόν κατά 4% του ΑΕΠ μέχρι το 2005. Η διαφορά αυτή οφείλεται στην αύξηση του πρωτογενούς ελλείμματος το 2004 και στη μεγαλύτερη προσαρμογή αποθεμάτων-ροών το 2004 και το 2005. Ο μειούμενος δείκτης χρέους προς το ΑΕΠ που εμφανίζει το πρόγραμμα για τα έτη 2006 και 2007 οφείλεται στην αύξηση του πρωτογενούς πλεονάσματος και στη μεγαλύτερη συμβολή της αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ. Επιπλέον, το πρόγραμμα προβλέπει μείωση κατά περίπου 2% του ΑΕΠ χάρη στα έσοδα από ιδιωτικοποιήσεις μεταξύ 2004 και 2006.

[4] Οι προβλέψεις της Επιτροπής λαμβάνουν ως βάση ότι δεν θα υπάρξει αλλαγή πολιτικής το 2004 και το 2005.

Το πρόγραμμα αναφέρεται επίσης στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης, περιλαμβανομένης της ιδιωτικοποίησης και της αναδιάρθρωσης δημοσίων επιχειρήσεων, μολονότι δεν επεκτείνεται σε λεπτομέρειες. Ωστόσο, δεν έχει ακόμη επιτευχθεί συμφωνία όσον αφορά τη μεταρρύθμιση των συστημάτων υγείας και συντάξεων. Στο πρόγραμμα δεν αναφέρεται ο δημοσιονομικός αντίκτυπος των εν λόγω μεταρρυθμίσεων.

Η Μάλτα αντιμετωπίζει κίνδυνο να παρουσιάσει δημοσιονομικές ανισορροπίες για την κάλυψη του προβλεπόμενου κόστους της γήρανσης του πληθυσμού. Η εξασφάλιση ενός επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος μεσοπρόθεσμα σε συνδυασμό με την εφαρμογή περαιτέρω μέτρων για την συγκράτηση της αύξησης των δαπανών που συνδέονται με την γήρανση του πληθυσμού, ιδίως όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, είναι απαραίτητη προκειμένου να αποκατασταθεί η διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών της χώρας.

Πίνακας 1: Σύγκριση των κυριότερων μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Βάσει της αξιολόγησης αυτής, η Επιτροπή ενέκρινε την συνημμένη σύσταση για σύσταση του Συμβουλίου σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας και την διαβιβάζει στο Συμβούλιο.

Σύσταση για ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ κατ' εφαρμογή του άρθρου 9 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας για την περίοδο 2004-2007

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών [5], και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 3,

[5] ΕΕ L209, της 2.8.1997 σ.1. Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

τη σύσταση της Επιτροπής,

Μετά από διαβούλευση με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

Στις 5 Ιουλίου 2004 το Συμβούλιο εξέτασε το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας που καλύπτει την περίοδο 2004 έως 2007. Το πρόγραμμα ανταποκρίνεται εν μέρει μόνο στις απαιτήσεις του αναθεωρημένου «κώδικα δεοντολογίας για το περιεχόμενο και τη μορφή των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης». Συγκεκριμένα, τα στοιχεία για το ΑΕΠ και τις συνιστώσες του δεν ανταποκρίνονται πλήρως στα πρότυπα του EΣΟΛ95. Αυτό εμποδίζει τη συγκρισιμότητα μεταξύ διαφόρων μερών του προγράμματος.

Η δημοσιονομική στρατηγική στην οποία βασίζεται το πρόγραμμα έχει ως στόχο τη μείωση του ελλείμματος γενικής κυβέρνησης κάτω από το 3% του ΑΕΠ ήδη από το 2006, με τους εξής ενδιάμεσους στόχους: 5,2% του ΑΕΠ το 2004, 3,7% του ΑΕΠ το 2005 και 2,3 % του ΑΕΠ το 2006 για να φθάσει σε 1,4% του ΑΕΠ στο τέλος της περιόδου που καλύπτει το πρόγραμμα. Το πρόγραμμα προβλέπει σημαντική βελτίωση του πρωτογενούς αποτελέσματος που αναμένεται από έλλειμμα ύψους 1,4% του ΑΕΠ το 2004 να μετατραπεί σε πλεόνασμα ύψους 2,2 % το 2007. Παράλληλα, το πρόγραμμα προβλέπει την ανατροπή της ανοδικής πορείας του δείκτη χρέους το 2005 ώστε να φθάσει το 70,4% στα τέλη της περιόδου του προγράμματος.

Η δημοσιονομική στρατηγική στηρίζεται σε ένα πακέτο μέτρων που αποβλέπουν στον έλεγχο και τον εξορθολογισμό των δαπανών και, από πλευράς εσόδων, στην εξάλειψη της φοροδιαφυγής. Συγκεκριμένα, από πλευράς δαπανών, οι τρέχουσες δαπάνες προβλέπεται ότι θα μειωθούν κατά 3% του ΑΕΠ, με τον περιορισμό της αύξησης των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων και την προοδευτική κατάργηση των επιδοτήσεων στον τομέα των ναυπηγείων. Οι κεφαλαιουχικές δαπάνες αναμένεται επίσης ότι θα μειωθούν κατά περισσότερο από 2,5% του ΑΕΠ κατά την περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Ωστόσο, οι δημόσιες επενδύσεις θα διατηρηθούν σε ποσοστά πάνω από το 4% του ΑΕΠ.

Βάσει των διαθέσιμων πληροφοριών, το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο βασίζεται το πρόγραμμα φαίνεται ότι αντικατοπτρίζει εύλογες αναπτυξιακές παραδοχές. Ωστόσο, υπάρχει κάποια αβεβαιότητα αν ληφθεί υπόψη η υπερεκτίμηση του ονομαστικού ΑΕΠ βάσει του ΕΣΟΛ95 και η έκθεση της οικονομίας της Μάλτας σε εξωτερικούς κλυδωνισμούς.

Μολονότι το πρόγραμμα προβλέπει μείωση του ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς του 3% το 2006 και στη συνέχεια ακόμη χαμηλότερα επίπεδα, οι στόχοι αυτοί δεν συνάδουν με μια σχεδόν ισοσκελισμένη δημοσιονομική θέση κατά την διάρκεια της προγραμματικής περιόδου.

Η πορεία εξυγίανσης είναι κάπως φιλόδοξη μολονότι φαίνεται εφικτή, λαμβάνοντας υπόψη τα περιθώρια ελιγμών που προσφέρει η ολοκλήρωση ορισμένων επενδυτικών έργων. Οι δυνητικές συνέπειες της πρόσφατης αναθεώρησης του ποσοστού αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ για το 2003 συνεπάγονται επίσης κάποιους πρόσθετους κινδύνους ως προς την εξέλιξη της κατάστασης. Ως εκ τούτου, η δημοσιονομική πολιτική του προγράμματος ενδέχεται να μην αρκεί για τη μείωση του ελλείμματος κάτω από την τιμή αναφοράς του 3% του ΑΕΠ μέχρι το 2006. Επίσης, εξαιτίας των κινδύνων αυτών, η εξέλιξη του δείκτη χρέους ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκή από την αναμενόμενη.

Η Μάλτα αντιμετωπίζει κίνδυνο να παρουσιάσει δημοσιονομικές ανισορροπίες για την κάλυψη του προβλεπόμενου κόστους της γήρανσης του πληθυσμού. Η εξασφάλιση ενός επαρκούς πρωτογενούς πλεονάσματος μεσοπρόθεσμα σε συνδυασμό με την εφαρμογή περαιτέρω μέτρων για την συγκράτηση της αύξησης των δαπανών που συνδέονται με την γήρανση του πληθυσμού, ιδίως όσον αφορά την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, είναι απαραίτητη προκειμένου να αποκατασταθεί η διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών της χώρας.

Στις 5 Ιουλίου 2004, βάσει συστάσεων της Επιτροπής, το Συμβούλιο αποφάσισε ότι υφίσταται υπερβολικό έλλειμμα στη Μάλτα σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 6 της Συνθήκης και απηύθυνε συστάσεις στη Μάλτα βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7 για τον τερματισμό της κατάστασης αυτής, προσδιορίζοντας παράλληλα τη στρατηγική που θα πρέπει να ακολουθηθεί για το σκοπό αυτό.

Οι κυριότερες προβλέψεις από το πρόγραμμα σύγκλισης της Μάλτας

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>