ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2012 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΩΝ /* COM/2013/0565 final */





ΕΤΗΣΙΑ ΕΚΘΕΣΗ 2012 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΩΝ 1. Εισαγωγη Το 2012, όπως και κατά την προηγούμενη διετία, οι σχέσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων εξακολούθησαν να αναπτύσσονται σε δύο επίπεδα: το πρώτο αφορά τον μηχανισμό ελέγχου της επικουρικότητας βάσει των Συνθηκών, στο πλαίσιο του οποίου τα εθνικά κοινοβούλια ασκούν έλεγχο στην Επιτροπή εξετάζοντας συστηματικά τη συμμόρφωση των νέων νομοθετικών προτάσεων που εγκρίνει προς την αρχή της επικουρικότητας, και το δεύτερο επίπεδο αφορά τον πολιτικό διάλογο, ο οποίος περιλαμβάνει ανταλλαγές πληροφοριών και γνωμοδοτήσεις σχετικά με διάφορα ζητήματα πολιτικής, τόσο κατά τη νομοθετική όσο και κατά τη μη νομοθετική φάση, πέραν του ζητήματος της επικουρικότητας. Η όγδοη ετήσια έκθεση για τις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων εστιάζει στον πολιτικό διάλογο. Συγκεκριμένες πτυχές που συνδέονται με τον μηχανισμό ελέγχου της επικουρικότητας, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης διαδικασίας «κίτρινης κάρτας» που κινήθηκε από τα εθνικά κοινοβούλια σε σχέση με την πρόταση κανονισμού της Επιτροπής για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών (Monti II), εξετάζονται στην ετήσια έκθεση του 2012 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα που δημοσιεύεται παράλληλα και θα πρέπει, συνεπώς, να θεωρείται συμπληρωματική με την παρούσα. Η πρώτη «κίτρινη κάρτα» διαδραμάτισε βεβαίως καίριο ρόλο στις σχέσεις της Επιτροπής με τα εθνικά κοινοβούλια το 2012. Ωστόσο, ο ευρύτερος διάλογος σχετικά με την ουσία των πολιτικών και των προτάσεων της Επιτροπής, ο οποίος υπερβαίνει τον έλεγχο συμμόρφωσης προς την αρχή της επικουρικότητας και παρέχει στα εθνικά κοινοβούλια τη δυνατότητα να συμμετέχουν ενεργά στη διαμόρφωση των πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ, αποτέλεσε επίσης βασικό χαρακτηριστικό του ενωσιακού τοπίου, ιδίως στο πλαίσιο της εμβάθυνσης της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης (ΟΝΕ). Ο διάλογος ενισχύθηκε περαιτέρω, εμπλουτίζοντας έτσι σε σημαντικό βαθμό τις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων. Το 2012, ο πολιτικός διάλογος έλαβε τη μορφή (i) γενικών διμερών και πολυμερών συζητήσεων που πυροδοτούνταν συχνά ή διεξάγονταν στο πλαίσιο διακοινοβουλευτικών συνεδριάσεων (βλ. κεφάλαιο 2), (ii) ανταλλαγής γραπτών γνωμών από τα εθνικά κοινοβούλια και απαντήσεων από την Επιτροπή (βλ. κεφάλαιο 3), καθώς και (iii) πολυάριθμων άλλων επαφών και συνεδριάσεων κατά τη διάρκεια του έτους (βλ. κεφάλαιο 4). 2. Κυριεσ προκλησεισ: Δημοσιονομικη εξυγιανση και δημοκρατικη νομιμοτητα που ευνοουν την αναπτυξη Το 2011, πέραν των γνωμών και των ανταλλαγών σχετικά με ευρύ φάσμα νομοθετικών μέτρων που προτάθηκαν για την αντιμετώπιση της οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, τα εθνικά κοινοβούλια συμμετείχαν ενεργά στον διάλογο σχετικά με το πολυετές δημοσιονομικό πλαίσιο (ΠΔΠ) για την περίοδο 2014-2020 γενικότερα, και τις τομεακές προτάσεις ειδικότερα. Το 2012, σε πλαίσιο οικονομικής αστάθειας, τα εθνικά κοινοβούλια εστίασαν ακόμα περισσότερο στην ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση και στήριξαν τις προσπάθειες της Επιτροπής στο συγκεκριμένο θέμα. Η Διάσκεψη των Επιτροπών Κοινοτικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων των Κοινοβουλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (COSAC), στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, συνέχισε να αποτελεί σημαντικό βήμα διαλόγου με τα εθνικά κοινοβούλια. Η δανική προεδρία της COSAC έδωσε ώθηση στις κοινοβουλευτικές δραστηριότητες όσον αφορά τις 12 βασικές δράσεις που περιέχονται στην Πράξη για την Ενιαία Αγορά και συνέβαλε στην ευαισθητοποίηση ως προς τη σημασία του Ψηφιακού Θεματολογίου για την Ευρώπη, στην εφαρμογή της οδηγίας για τις υπηρεσίες και του Χάρτη Πορείας για μια αποδοτική, από πλευράς πόρων, Ευρώπη. Η κυπριακή προεδρία της COSAC έδωσε συνέχεια στις ανωτέρω προσπάθειες διατηρώντας τη διακυβέρνηση της ενιαίας αγοράς και τις διευρωπαϊκές ενεργειακές υποδομές ψηλά στην ημερήσια διάταξή της. Στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης για το 2013, η οποία δημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 2012[1], η Επιτροπή επιβεβαίωσε ότι οι προτεραιότητες ήταν να συνεχιστεί η διαφοροποιημένη, ειδική ανά χώρα δημοσιονομική εξυγίανση, να περιοριστούν οι κλυδωνισμοί στην αγορά κρατικών ομολόγων με στόχο την αποκατάσταση της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και του δανεισμού, να εφαρμοστούν διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, ιδίως στην αγορά εργασίας, οι οποίες βελτιώνουν την ανταγωνιστικότητα και αυξάνουν την ευελιξία των τιμών και, τέλος, να διασφαλιστεί αποτελεσματική δημόσια διοίκηση. Καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, η Επιτροπή συνέχισε να ενθαρρύνει τα εθνικά κοινοβούλια να συμμετέχουν στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο, με σκοπό να διαμορφωθεί ο διάλογος σχετικά με τις βασικές γραμμές της πολιτικής της ΕΕ, όπως διατυπώθηκε στη στρατηγική «Ευρώπη 2020». Αποκρινόμενη σε έκκληση της COSAC στην Κοπεγχάγη τον Απρίλιο του 2012 για ενίσχυση του πολιτικού διαλόγου κατά τη διάρκεια του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου, η Επιτροπή δεσμεύθηκε να εντατικοποιήσει τον διάλογο με τα εθνικά κοινοβούλια, ιδίως σε δύο περιστάσεις[2]: πρώτον, στις αρχές του έτους, μετά τη δημοσίευση της ετήσιας επισκόπησης της ανάπτυξης, και δεύτερον, μετά την έγκριση των ειδικών ανά χώρα συστάσεων από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Αυτό θα βοηθήσει στην ευαισθητοποίηση των εθνικών κοινοβουλίων και θα διευκολύνει τη συμμετοχή τους στην έγκαιρη προετοιμασία των εθνικών σχεδίων προϋπολογισμών (προγράμματα σταθερότητας/σύγκλισης) και των εθνικών προγραμμάτων μεταρρυθμίσεων. Θα βελτιώσει επίσης την κατανόηση του σκεπτικού στο οποίο βασίζονται οι ειδικές ανά χώρα συστάσεις, η υλοποίηση των οποίων βασίζεται στη χάραξη εθνικών πολιτικών. Παράλληλα, ο πολιτικός διάλογος μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων το 2012 διεξήχθη με φόντο τη συναίνεση που διαφαίνεται σε ολόκληρη την ΕΕ ως προς το ότι οι μακροοικονομικές και οι δημοσιονομικές πολιτικές των κρατών μελών θα πρέπει να υπόκεινται σε στενότερο συντονισμό προκειμένου να παραμείνει λειτουργική η ΟΝΕ, αλλά επίσης ότι τυχόν περαιτέρω εμβάθυνση της ΟΝΕ θα πρέπει να συνοδεύεται από ισχυρό δημοκρατικό έλεγχο με τη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Αντιστοίχως, στο Σχέδιο στρατηγικής για μια βαθιά και ουσιαστική οικονομική και νομισματική ένωση — Έναρξη συζήτησης σε ευρωπαϊκό επίπεδο[3], στο οποίο η Επιτροπή γνωστοποίησε τις απόψεις της σχετικά με τις απαιτούμενες ενέργειες για περαιτέρω ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών τραπεζικών, δημοσιονομικών και οικονομικών πολιτικών, επεσήμανε επίσης ότι η δημοκρατική λογοδοσία μπορεί να διασφαλισθεί μόνο στο πλαίσιο ενός συστήματος με σαφείς αρμοδιότητες και μηχανισμούς λογοδοσίας. Στόχος του Σχεδίου στρατηγικής ήταν η δρομολόγηση ευρύτερου δημόσιου και θεσμικού διαλόγου σχετικά με τα ζητήματα αυτά, και η Επιτροπή έχει δηλώσει επανειλημμένως ότι προσβλέπει στη λήψη των γνωμών και των απόψεων των εθνικών κοινοβουλίων. Η Επιτροπή επεσήμανε ότι, κατά κανόνα, η δημοκρατική λογοδοσία θα πρέπει να διασφαλίζεται στο επίπεδο στο οποίο λαμβάνονται οι εκτελεστικές αποφάσεις, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη το επίπεδο στο όποιο έχει αντίκτυπο η απόφαση. Επομένως, η βαθύτερη ολοκλήρωση της χάραξης πολιτικών και η μεγαλύτερη συγκέντρωση δεξιοτήτων σε ευρωπαϊκό επίπεδο θα πρέπει να συνοδεύονται από αύξηση της συμμετοχής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Θα μπορούσαν επίσης να διερευνηθούν νέοι μηχανισμοί για την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ωστόσο οι βουλευτές όλων των κοινοβουλίων θα πρέπει να έχουν πλήρη επίγνωση της αλληλεξάρτησης των αποφάσεών τους. Οι ρόλοι των κοινοβουλίων και στα δύο επίπεδα είναι συγκεκριμένοι και συμπληρωματικοί. Οι δε εξουσίες ελέγχου θα πρέπει να ενισχυθούν και στα δύο επίπεδα και η διακοινοβουλευτική συνεργασία να αποκτήσει βαθύτερο χαρακτήρα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια θα καθορίσουν από κοινού την ακριβή μορφή αυτής της συνεργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο, το ζήτημα της δημοκρατικής νομιμότητας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου άρχισε να αναδεικνύεται σε βασικό στοιχείο του διακοινοβουλευτικού διαλόγου, καθώς και του διαλόγου του Κοινοβουλίου με την Επιτροπή. Αυτό περιλάμβανε άτυπες[4] αλλά και πιο επίσημες πρωτοβουλίες για την ενίσχυση του κοινοβουλευτικού ελέγχου και της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας στο πλαίσιο ενισχυμένης οικονομικής διακυβέρνησης, είτε εν γένει μέσω της διακοινοβουλευτικής συνεργασίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 9 του πρωτοκόλλου 1 των Συνθηκών, είτε βάσει του άρθρου 13 της συνθήκης για τη σταθερότητα, τον συντονισμό και τη διακυβέρνηση (ΣΣΣΔ), όπως συμφωνήθηκε στη σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου τον Μάρτιο του 2012 (διάσκεψη των εκπροσώπων των αρμόδιων κοινοβουλευτικών επιτροπών) (βλ. επίσης κεφάλαιο 5). 3. Γραπτεσ γνωμεσ των εθνικων κοινοβουλιων Συμμετοχή και πεδίο εφαρμογής Ο συνολικός αριθμός γνωμών που ελήφθησαν από τα εθνικά κοινοβούλια το 2012 ανήλθε σε 663[5], σημειώνοντας αύξηση 7 % σε σύγκριση με το 2011 (622), η οποία ήταν πολύ μικρότερη σε σύγκριση με τα προηγούμενα έτη (55 % το 2010, 60 % το 2011). Εξετάζοντας τα πλέον ενεργά νομοθετικά σώματα[6], ο αριθμός των γνωμών που ελήφθησαν από την πορτογαλική Assembleia da República αυξήθηκε σημαντικά (από 184 σε 227) και ανήλθε σε ποσοστό άνω του 30 % του συνόλου των γνωμών που εστάλησαν στην Επιτροπή το 2012. Ωστόσο, τη συμμετοχή τους στον πολιτικό διάλογο με την Επιτροπή ενίσχυσαν επίσης το ιταλικό Senato della Repubblica (αύξηση των εισηγήσεων που υποβλήθηκαν από 76 σε 96), το γερμανικό Bundesrat (από 33 σε 59), το γαλλικό Sénat (από 4 σε 19), το αυστριακό Bundesrat (από 3 σε 12), το πολωνικό Senat (από 4 σε 11), η τσεχική Poslanecká snĕmovna (από 5 σε 10), τα ιρλανδικά Houses of the Oireachtas (από 1 σε 7) και τα δύο ισπανικά νομοθετικά σώματα, το Congreso de los Diputados και το Senado από κοινού (από 2 σε 7). Από την άλλη πλευρά, υπήρξε σαφής μείωση στον αριθμό των εισηγήσεων που υποβλήθηκαν από σειρά νομοθετικών σωμάτων, δηλαδή τη ρουμανική Camera Deputaţilor (από 40 σε 26), την ιταλική Camera dei Deputati (από 28 σε 15), το βουλγαρικό Narodno Sabranie (από 19 σε 13), το δανικό Folketing (από 14 σε 8), το Chambre des Députés του Λουξεμβούργου (από 14 σε 6) και το ρουμανικό Senat (από 33 σε 2). Συνολικά, 15 νομοθετικά σώματα ενίσχυσαν τις δραστηριότητές τους στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου κατά τη διάρκεια του 2012, 15 ήταν λιγότερο ενεργά και 7 απέστειλαν τον ίδιο ακριβώς αριθμό γνωμών με το 2011. Αξίζει να σημειωθεί ότι το σουηδικό Riksdag, παρότι διπλασίασε σχεδόν τον αριθμό των αιτιολογημένων γνωμών του (από 11 σε 20), απέστειλε κατά 60 % λιγότερες γνώμες σχετικές με το περιεχόμενο των προτάσεων και των πρωτοβουλιών της Επιτροπής. Τα δέκα περισσότερο ενεργά νομοθετικά σώματα στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου κατήρτισαν άνω του 80% του συνολικού αριθμού γνωμών που ελήφθησαν. Έξι νομοθετικά σώματα δεν απέστειλαν καμία γνώμη στην Επιτροπή και πέντε έστειλαν μόνο μία. Το 2012, οι 663 γνώμες που εστάλησαν από εθνικά κοινοβούλια αφορούσαν περίπου 354 διαφορετικά (νομοθετικά και μη νομοθετικά) έγγραφα της Επιτροπής[7]. Τα 23 έγγραφα της Επιτροπής που συγκέντρωσαν τα περισσότερα σχόλια, ήτοι πέντε και πλέον γνώμες, αντιστοιχούν μόλις στο 25% του συνόλου των γνωμών που ελήφθησαν. Η μεγάλη πλειονότητα των εγγράφων της Επιτροπής για τα οποία υπέβαλαν σχόλια τα εθνικά κοινοβούλια οδήγησε σε κατάρτιση μίας έως τριών γνωμών, γεγονός που αντικατοπτρίζει το ευρύ φάσμα θεμάτων που έλκουν την προσοχή και το ενδιαφέρον των εθνικών κοινοβουλίων. Η διαδικασία «κίτρινης κάρτας»[8], μια σημαντική εξέλιξη στις σχέσεις μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων, κινήθηκε για πρώτη φορά από ορισμένα εθνικά κοινοβούλια που εξέφρασαν ανησυχίες ως προς τη συμμόρφωση με την αρχή της επικουρικότητας σε σχέση με την πρόταση της Επιτροπής για κανονισμό για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών (Monti II)[9]. Το ζήτημα αυτό εξετάζεται αναλυτικά στην ετήσια έκθεση του 2012 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα στην οποία γίνεται παραπομπή. Οι προτάσεις και οι πρωτοβουλίες της Επιτροπής για τις οποίες διατυπώθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός γνωμών από τα εθνικά κοινοβούλια ήταν ο κανονισμός Monti II[10] (17 γνώμες), η οδηγία για την προστασία των δεδομένων[11] (13), ο κανονισμός για την προστασία των δεδομένων[12] (12), η οδηγία για την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης[13] (11), η οδηγία για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας και τη χορήγηση αδειών[14] (10), ο κανονισμός για την κατάσταση των οχημάτων[15], οι κατευθυντήριες γραμμές για το διευρωπαϊκό δίκτυο μεταφορών[16] (9), ο κανονισμός για το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους[17] (8), η οδηγία για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων[18] (8), ο κανονισμός για την εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων[19] (8), ο κανονισμός για την ηλεκτρονική ταυτοποίηση και τις υπηρεσίες εμπιστοσύνης[20] (7), η οδηγία για την κατάσταση των οχημάτων[21] (6), οι οδηγίες για τη διαφάνεια[22] (6), η οδηγία για τα φάρμακα για τα οποία απαιτείται ιατρική συνταγή[23] (6), ο κανονισμός για τα φάρμακα για τα οποία απαιτείται ιατρική συνταγή[24] (6) και η δέσμη νομοθετικών μέτρων για την πολιτική συνοχής για την περίοδο 2014-2020[25] (5). Όπως και το 2011, μεταξύ των προτάσεων που προσέλκυσαν τον μεγαλύτερο αριθμό γνωμών εν γένει από τα εθνικά κοινοβούλια[26] περιλαμβάνονταν και εκείνες για τις οποίες καταρτίστηκε ο μεγαλύτερος αριθμός αιτιολογημένων γνωμών στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας. Το 2012 έξι τομείς πολιτικής (πέντε το 2011) αποτέλεσαν αντικείμενο περισσότερων από το ήμισυ των γνωμών που ελήφθησαν στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου (334): εσωτερική αγορά και υπηρεσίες, δικαιοσύνη, εσωτερικές υποθέσεις, κινητικότητα και μεταφορές, απασχόληση και υγεία. Με δεδομένα τα σημεία εστίασης των γνωμών των προηγούμενων ετών, η εσωτερική αγορά και οι υπηρεσίες, η δικαιοσύνη και οι εσωτερικές υποθέσεις φαίνεται να αποτελούν βασικούς τομείς στους οποίους στρέφεται σταθερά το ενδιαφέρον των εθνικών κοινοβουλίων. Το 2012, διατηρήθηκε η τάση που ξεκίνησε μετά τη θέση σε ισχύ της Συνθήκης της Λισαβόνας, με τα εθνικά κοινοβούλια να εστιάζουν τον πολιτικό τους διάλογο με την Επιτροπή ολοένα περισσότερο σε νομοθετικά παρά σε μη νομοθετικά έγγραφα. Για την ακρίβεια, ελάχιστο ποσοστό των εγγράφων στα οποία εστιάστηκαν οι γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων ήταν μη νομοθετικά. Μεταξύ των 23 προτάσεων για τις οποίες καταρτίστηκε ο μεγαλύτερος αριθμός γνωμών (δηλ. πέντε και άνω) από τα εθνικά κοινοβούλια, μόνο μία, η ανακοίνωση της Επιτροπής για τον Ενεργειακό χάρτη πορείας για το 2050, ήταν μη νομοθετικού χαρακτήρα. Ωστόσο, το σουηδικό Riksdag δεν ακολούθησε αυτή την τάση, καθώς οι 13 πολιτικού χαρακτήρα γνώμες του αφορούσαν αποκλειστικά μη νομοθετικά έγγραφα, ενώ οι 20 γνώμες που εξέδωσε σχετικά με νομοθετικά έγγραφα αποτελούσαν στο σύνολό τους αιτιολογημένες γνώμες. Βασικά ζητήματα στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου[27] Οι ακόλουθες πρωτοβουλίες και προτάσεις περιλαμβάνονταν σε εκείνες στις οποίες επικεντρώθηκε κυρίως η προσοχή των εθνικών κοινοβουλίων το 2012: · Πρόταση κανονισμού για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[28] Μεταξύ των οκτώ προτάσεων της Επιτροπής που οδήγησαν σε τρεις αιτιολογημένες γνώμες, η πρόταση κανονισμού σχετικά με την προστασία των δεδομένων ήταν εκείνη στην οποία ασκήθηκε κριτική με βάση τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας[29]. · Πρόταση οδηγίας για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων καθώς και για την χορήγηση διακρατικών αδειών σε δικαιώματα επί μουσικών έργων για επιγραμμικές χρήσεις στην εσωτερική αγορά[30] Η Επιτροπή έλαβε δέκα γνώμες, στις οποίες η πρότασή της αξιολογούνταν εν γένει θετικά. Ωστόσο, σε αυτές περιλαμβάνονταν τρεις αιτιολογημένες γνώμες που εξέφραζαν αμφιβολίες σχετικά με τη συμμόρφωση της πρότασης με την αρχή της επικουρικότητας, και μία ακόμα γνώμη που διατύπωνε σοβαρούς προβληματισμούς σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας, αλλά ελήφθη μετά το πέρας της προθεσμίας των οκτώ εβδομάδων. · Πρόταση οδηγίας σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης[31] Από τις 11 γνώμες που ελήφθησαν από την Επιτροπή, τρεις ήταν αιτιολογημένες γνώμες που εξέφραζαν προβληματισμούς σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας και μία αμφισβητούσε τη συμμόρφωση της πρότασης προς την αρχή της επικουρικότητας αλλά ελήφθη μετά το πέρας της προθεσμίας των οκτώ εβδομάδων. · Πρόταση κανονισμού σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ένωσης για την ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών[32] Η Επιτροπή έλαβε εννέα γνώμες σχετικά με την εν λόγω πρόταση, συμπεριλαμβανομένης μίας που αμφισβητούσε τη συμμόρφωσή της προς την αρχή της επικουρικότητας αλλά απεστάλη μετά το πέρας της προθεσμίας. 4. Επαφές και Επισκέψεις Ο πολιτικός διάλογος μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων έλαβε επίσης τη μορφή συναντήσεων και επαφών σε πολιτικό και διοικητικό επίπεδο. Όλα τα εθνικά κοινοβούλια πραγματοποιούν συνεδριάσεις σε συνεχή βάση με μέλη της Επιτροπής, στις Βρυξέλλες και στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής και αρμόδιος για τις διοργανικές σχέσεις, Maroš Šefčovič, επισκέφθηκε έξι εθνικά κοινοβούλια το 2012 και υποδέχθηκε μεγάλο αριθμό κοινοβουλευτικών αντιπροσωπειών στα κεντρικά γραφεία της Επιτροπής στις Βρυξέλλες. Κατά τις συζητήσεις σχετικά με συγκεκριμένες νομοθετικές προτάσεις και πρωτοβουλίες πολιτικής, εξέχουσα θέση στην ημερήσια διάταξη είχαν συχνά ζητήματα που σχετίζονται με τη νέα δομή οικονομικής διακυβέρνησης, τη δημοκρατική νομιμότητα και την ευρωπαϊκή απάντηση στην κρίση, σε όλες της τις πτυχές. Η Επιτροπή εκπροσωπήθηκε σε πολιτικό επίπεδο σε όλες τις μείζονες διακοινοβουλευτικές συνεδριάσεις που έλαβαν χώρα κατά τη διάρκεια του 2012. Ειδικότερα, ο πρόεδρος Barroso συμμετείχε στη συνεδρίαση της ολομέλειας της COSAC στην Κοπεγχάγη τον Απρίλιο του 2012, μαζί με την αντιπρόεδρο Kroes και τους Επιτρόπους Potočnik και Barnier, ενώ στις άλλες τρεις συνεδριάσεις της COSAC συμμετείχαν ο αντιπρόεδρος Šefčovič, οι Επίτροποι Hedegaard και Oettinger, και ο αναπληρωτής γενικός διευθυντής της ΓΔ Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών. Η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ένωσης για θέματα εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφαλείας/αντιπρόεδρος της Επιτροπής, κ. Ashton, παρέστη στην πρώτη συνεδρίαση της νεοϊδρυθείσας διακοινοβουλευτικής διάσκεψης για την κοινή εξωτερική πολιτική και πολιτική ασφαλείας (ΚΕΠΠΑ) και την κοινή πολιτική ασφάλειας και άμυνας (ΚΠΑΑ), όπως συμφωνήθηκε κατά τη διάσκεψη των προέδρων των κοινοβουλίων στις 21-22 Απριλίου 2012 στη Βαρσοβία. Αξιωματούχοι της Επιτροπής συμμετείχαν σε συνεδριάσεις των επιτροπών των εθνικών κοινοβουλίων, κατόπιν αιτήματος, και δέκα διαφορετικές ΓΔ (Εσωτερικής Αγοράς και Υπηρεσιών, Γενική Γραμματεία, Δικαιοσύνης, Έρευνας και Καινοτομίας, Κοινό Κέντρο Ερευνών, Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων, Επιχειρήσεων και Βιομηχανίας, Επικοινωνίας, Εσωτερικών Υποθέσεων και Περιφερειακής Πολιτικής και Αστικής Ανάπτυξης) παρέστησαν σε 17 συνεδριάσεις με τις μόνιμες αντιπροσωπείες των εθνικών κοινοβουλίων που έχουν τη βάση τους στις Βρυξέλλες για να συζητήσουν για διάφορες επικείμενες πρωτοβουλίες ή φακέλους υπό εξέταση. Οι μόνιμοι αντιπρόσωποι των εθνικών κοινοβουλίων συναντήθηκαν μία φορά με τον αντιπρόεδρο Šefčovič και μία φορά με την Επίτροπο Geoghegan-Quinn, καθώς και με μέλη των ιδιαίτερων γραφείων του προέδρου Barroso, του αντιπροέδρου Šefčovič και των Επιτρόπων Malmström και Andor. 5. Προοπτικές Στις αρχές του 2013 πραγματοποιήθηκαν αρκετές σημαντικές διοργανώσεις κατά τις οποίες τα εθνικά κοινοβούλια και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέφρασαν επανειλημμένα την επιθυμία τους για μεγαλύτερη συμμετοχή στο πλαίσιο της εμβάθυνσης της ΟΝΕ καθώς και στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο. Με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώθηκε σαφώς ότι ο διάλογος σχετικά με τη δημοκρατική νομιμότητα θα εξακολουθήσει να αποτελεί προτεραιότητα στην ημερήσια διάταξη του διοργανικού διαλόγου κατά το τρέχον έτος, συμπεριλαμβανομένου του διαλόγου μεταξύ της Επιτροπής και των εθνικών κοινοβουλίων. Οι συζητήσεις σχετικά με τη δημοκρατική νομιμότητα και τη λογοδοσία είναι πιθανό να εντατικοποιηθούν κατά τους επόμενους μήνες. Η ανάγκη ενίσχυσης της δημοκρατικής νομιμότητας και της λογοδοσίας της διαδικασίας του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και της οικειοποίησής της από το Κοινοβούλιο αποτέλεσε επίσης ένα από τα βασικά οριζόντια μηνύματα της συνεδρίασης των προέδρων της COSAC στις 27-28 Ιανουαρίου 2013 στο Δουβλίνο και κατά τη διάρκεια της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Εβδομάδας σχετικά με το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο συντονισμού της οικονομικής πολιτικής που πραγματοποιήθηκε στις 28-30 Ιανουαρίου 2013 στις Βρυξέλλες και στην οποία παρέστησαν ο πρόεδρος Barroso και ο αντιπρόεδρος Šefčovič. Στην εν λόγω συνεδρίαση επιβεβαιώθηκε επίσης ότι η επείγουσα ανάγκη αντιμετώπισης των κοινωνικών, πολιτικών και θεσμικών επιπτώσεων της κρίσης έχει γίνει ευρέως αντιληπτή. Στο πλαίσιο άτυπης συνεδρίασης που πραγματοποιήθηκε στο Λουξεμβούργο στις 11 Ιανουαρίου 2013, οι πρόεδροι των εθνικών κοινοβουλίων των ιδρυτικών κρατών μελών της ΕΕ και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου υπογράμμισαν ότι τυχόν νέες ενέργειες για την ενίσχυση της ΟΝΕ θα πρέπει να συνοδεύονται από περαιτέρω συγκεκριμένα μέτρα για την επίτευξη μεγαλύτερης νομιμότητας και λογοδοσίας, ενισχύοντας τον ρόλο των κοινοβουλίων στο πλαίσιο αυτό[33]. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή θα εστιάσει στην αποτελεσματική εφαρμογή του ενισχυμένου πολιτικού διαλόγου που έχει παράσχει στα εθνικά κοινοβούλια σε δύο καίρια χρονικά σημεία κατά τη διαδικασία του Ευρωπαϊκού Εξαμήνου και παροτρύνει τα εθνικά κοινοβούλια να αξιοποιήσουν τη δυνατότητα που τους παρέχεται να συμμετάσχουν σε ενισχυμένο διάλογο μαζί της σχετικά με τις προτεραιότητες που ορίζονται στην ετήσια επισκόπηση της ανάπτυξης και σχετικά με τον πλέον αποδοτικό τρόπο χάραξης των εθνικών πολιτικών για την υλοποίηση των ειδικών συστάσεων ανά χώρα. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία διότι το Ευρωπαϊκό Εξάμηνο μετατρέπεται σε καίριας σημασίας μέσο για την υποστήριξη και την πλαισίωση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων στα κράτη μέλη. Για παράδειγμα, η Επιτροπή εισήγαγε στο Ευρωπαϊκό Εξάμηνο τον πίνακα αποτελεσμάτων της ΕΕ στον τομέα της δικαιοσύνης. Η Επιτροπή εξέφρασε επίσης ιδιαίτερο ενδιαφέρον και στηρίζει στο έπακρο την πρόταση που υποβλήθηκε στο πλαίσιο της πρώτης Ευρωπαϊκής Κοινοβουλευτικής Εβδομάδας για τη διοργάνωση από τα εθνικά κοινοβούλια μιας «Ημέρας της Ευρώπης» με σκοπό την ευαισθητοποίηση του κοινού σχετικά με θέματα ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Παράλληλα με τον τρέχοντα πολιτικό διάλογο μεταξύ των εθνικών κοινοβουλίων και της Επιτροπής, μια τέτοια πρωτοβουλία θα μπορούσε να λειτουργήσει καταλυτικά για τις υπό εξέλιξη προσπάθειες ενίσχυσης της «οικειοποίησης» από τα εθνικά κοινοβούλια της χάραξης πολιτικών σε επίπεδο ΕΕ εν γένει και μεγαλύτερης συμμετοχής στις κοινές προσπάθειες των θεσμικών οργάνων να διασφαλίσουν τη διατήρηση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και τη συνέχιση της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας. Με τον τρόπο αυτό θα είναι σε θέση να συμβάλουν στην επίλυση των προβλημάτων που προκάλεσαν την κρίση και θα βοηθήσουν να τεθεί η Ευρώπη και πάλι σε πορεία έξυπνης, βιώσιμης και χωρίς αποκλεισμούς ανάπτυξης. Παράρτημα 1 Συνολικός αριθμός γνωμών που ελήφθησαν ανά εθνικό κοινοβούλιο/νομοθετικό σώμα (πολιτικός διάλογος και μηχανισμός ελέγχου της επικουρικότητας) το 2012 Κράτος μέλος || Νομοθετικό σώμα || Συνολικός αριθμός γνωμών[34] || Αιτιολογημένες γνώμες (Πρωτόκολλο αριθ. 2) Πορτογαλία || Assembleia da República || 227 || 1 Ιταλία || Senato della Repubblica || 96 || 1 Γερμανία || Bundesrat || 59 || 5 Τσεχική Δημοκρατία || Senát || 46 || 0 Σουηδία || Riksdag || 33 || 20 Ρουμανία || Camera Deputaţilor || 26 || 0 Γαλλία || Sénat || 19 || 7 Ηνωμένο Βασίλειο || House of Lords || 16 || 1 Ιταλία || Camera dei Deputati || 15 || 0 Βουλγαρία || Narodno Sabranie || 13 || 0 Αυστρία || Bundesrat || 12 || 3 Πολωνία || Senat || 11 || 1 Τσεχική Δημοκρατία || Poslanecká sněmovna || 10 || 0 Βέλγιο || Chambre des Représentants || 9 || 3 Δανία || Folketing || 8 || 3 Ιρλανδία || Oireachtas || 7 || 0 Ισπανία || Congreso de los Diputados and Senado || 7 || 2 Κάτω Χώρες || Eerste Kamer || 7 || 2 Ελλάδα || Βουλή των Ελλήνων || 6 || 0 Λουξεμβούργο || Chambre des Députés || 6 || 3 Ηνωμένο Βασίλειο || House of Commons || 6 || 3 Αυστρία || Nationalrat || 3 || 1 Πολωνία || Sejm || 3 || 3 Κάτω Χώρες || Tweede Kamer || 3 || 3 Κύπρος || Βουλή των Αντιπροσώπων || 2 || 1 Εσθονία || Riigikogu || 2 || 0 Γερμανία || Bundestag || 2 || 1 Μάλτα || Kamra tad-Deputati || 2 || 1 Ρουμανία || Senatul || 2 || 0 Φινλανδία || Eduskunta || 1 || 1 Λετονία || Saeima || 1 || 1 Λιθουανία || Seimas || 1 || 1 Σλοβακία || Národná Rada || 1 || 1 Κάτω Χώρες || Tweede Kamer and Eerste Kamer || 1 || 1 Βέλγιο || Sénat || 0 || 0 Γαλλία || Assemblée Nationale || 0 || 0 Ουγγαρία || Országgyűlés || 0 || 0 Ιρλανδία || Dail Eireann || 0 || 0 Σλοβενία || Državni svet || 0 || 0 Σλοβενία || Državni zbor || 0 || 0 || Σύνολο || 663 || 70 Παράρτημα 2 Προτάσεις και πρωτοβουλίες της Επιτροπής που οδήγησαν στην κατάρτιση του μεγαλύτερου αριθμού γνωμών στο πλαίσιο του πολιτικού διαλόγου το 2012[35] Έγγραφο της Επιτροπής || Τίτλος || Συνολικός αριθμός γνωμών || Αιτιολογημένες γνώμες (Πρωτόκολλο αριθ. 2) COM(2012) 130 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την άσκηση του δικαιώματος ανάληψης συλλογικής δράσης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης και της ελευθερίας παροχής υπηρεσιών (Monti II) || 17 || 12 COM(2012) 10 || Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από αρμόδιες αρχές για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων, και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών || 13 || 3 COM(2012) 11 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών (γενικός κανονισμός για την προστασία δεδομένων) || 12 || 4 COM(2011) 897 || Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης || 11 || 3 COM(2012) 372 || Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων καθώς και για την χορήγηση διακρατικών αδειών σε δικαιώματα επί μουσικών έργων για επιγραμμικές χρήσεις στην εσωτερική αγορά || 10 || 3 COM(2012) 380 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον περιοδικό τεχνικό έλεγχο των μηχανοκίνητων οχημάτων και των ρυμουλκουμένων τους και για την κατάργηση της οδηγίας 2009/40/EΚ || 9 || 5 COM(2011) 650 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τις κατευθυντήριες γραμμές της Ένωσης για την ανάπτυξη του διευρωπαϊκού δικτύου μεταφορών || 9 || 1 COM(2012) 617 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το Ταμείο Ευρωπαϊκής Βοήθειας προς τους Απόρους || 8 || 5 COM(2012) 280 || Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τη θέσπιση πλαισίου για την ανάκαμψη και την εξυγίανση πιστωτικών ιδρυμάτων και επιχειρήσεων επενδύσεων και για την τροποποίηση των οδηγιών 77/91/ΕΟΚ και 82/891/ΕΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 2001/24/ΕΚ, 2002/47/ΕΚ, 2004/25/ΕΚ, 2005/56/ΕΚ, 2007/36/ΕΚ και 2011/35/ΕΚ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 || 8 || 1 COM(2012) 511 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σχετικά με τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων || 8 || 1 COM(2012) 238 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ηλεκτρονική ταυτοποίηση και τις υπηρεσίες εμπιστοσύνης για ηλεκτρονικές συναλλαγές στην εσωτερική αγορά || 7 || COM(2012) 382 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τον οδικό τεχνικό έλεγχο της κατάστασης των οχημάτων επαγγελματικής χρήσεως που κυκλοφορούν στην Κοινότητα και για την κατάργηση της οδηγίας 2000/30/EΚ || 6 || 3 COM(2012) 84 || Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη διαφάνεια των μέτρων που ρυθμίζουν τις τιμές των φαρμάκων για ανθρώπινη χρήση και την κάλυψη του κόστους τους στο πλαίσιο των δημόσιων συστημάτων ασφάλισης υγείας || 6 || 2 COM(2012) 49 || Τροποποιημένη πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (EΚ) αριθ. 726/2004 όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση για τα οποία απαιτείται ιατρική συνταγή || 6 || 2 COM(2012) 48 || Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 2001/83/ΕΚ όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα φάρμακα για τα οποία απαιτείται ιατρική συνταγή για την τροποποίηση, όσον αφορά την ενημέρωση του κοινού σχετικά με τα φάρμακα για τα οποία απαιτείται ιατρική συνταγή, της οδηγίας 2001/83/ΕΚ περί κοινοτικού κώδικος για τα φάρμακα που προορίζονται για ανθρώπινη χρήση || 6 || 2 COM(2012) 512 || Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εποπτικής Αρχής (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών) όσον αφορά την αλληλεπίδρασή του με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. …/… του Συμβουλίου για την ανάθεση ειδικών καθηκόντων στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα όσον αφορά τις πολιτικές που αφορούν την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων || 6 || Παράρτημα 3 Αριθμός γνωμών που ελήφθησαν ανά τομέα πολιτικής / υπηρεσία της Επιτροπής το 2012 Εσωτερική αγορά και υπηρεσίες || 112 Δικαιοσύνη || 52 Κινητικότητα και μεταφορές || 45 Εσωτερικές υποθέσεις || 43 Απασχόληση, κοινωνικές υποθέσεις και ένταξη || 42 Υγεία και καταναλωτές || 40 Περιβάλλον || 28 Γενική Γραμματεία || 28 Επικοινωνιακά δίκτυα, περιεχόμενα και τεχνολογίες || 27 Γεωργία και αγροτική ανάπτυξη || 25 Επιχειρήσεις και βιομηχανία || 25 Εκπαίδευση και πολιτισμός || 22 Εμπόριο || 22 Ενέργεια || 19 Φορολογία και τελωνειακή ένωση || 18 Οικονομικές και χρηματοδοτικές υποθέσεις || 17 Δράση για το κλίμα || 14 Θαλάσσια πολιτική και αλιεία || 12 Έρευνα και καινοτομία || 12 Ανάπτυξη και συνεργασία EuropeAid || 11 Ανθρωπιστική βοήθεια και πολιτική προστασία || 9 Περιφερειακή πολιτική || 9 Eurostat || 8 Προϋπολογισμός || 7 Νομική υπηρεσία || 4 Ανταγωνισμός || 3 Διεύρυνση || 3 Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης || 3 Επικοινωνία || 2 Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης || 1 Σύνολο || 663 [1] COM(2012) 750. [2] Απάντηση της Επιτροπής στην εισήγηση της XLVII COSAC: http://www.cosac.eu/denmark2012/plenary-meeting-of-the-xlvii-cosac-22-24-april-2012/. [3] COM(2012) 777 τελικό/2. [4] Σε επιστολή προς τον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου με ημερομηνία 7 Δεκεμβρίου 2012, οι πρόεδροι των επιτροπών ευρωπαϊκών υποθέσεων 11 εθνικών κοινοβουλίων εξέφρασαν τους προβληματισμούς τους σχετικά με «την ανησυχητική έλλειψη προτάσεων σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο θα μπορέσει να ενισχυθεί πιο συγκεκριμένα ο ρόλος των εθνικών κοινοβουλίων». Η επιστολή εστάλη σε συνέχεια συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στην Κοπεγχάγη στις 26 Νοεμβρίου 2012, στο πλαίσιο της οποίας οι συζητήσεις επικεντρώθηκαν στις δυνατότητες πλαισίωσης μιας πιο ολοκληρωμένης χρηματοπιστωτικής, δημοσιονομικής και οικονομικής ένωσης από ισχυρούς μηχανισμούς δημοκρατικής νομιμότητας και λογοδοσίας. [5] Σε αυτές περιλαμβάνονται 70 αιτιολογημένες γνώμες που ελήφθησαν στο πλαίσιο του μηχανισμού ελέγχου της επικουρικότητας. [6] Βλέπε παράρτημα 1. [7] Από τις 663 γνώμες που ελήφθησαν, 509 αφορούσαν νομοθετικά έγγραφα (σχέδια κανονισμών, οδηγιών, συστάσεων, αποφάσεων, κτλ.), ενώ 147 σχετίζονταν με έγγραφα διαβούλευσης (ανακοινώσεις, λευκές ή πράσινες βίβλους ή εκθέσεις). Επτά γνώμες αποτελούσαν εκθέσεις πρωτοβουλίας από εθνικά κοινοβούλια. [8] Πρβλ. άρθρο 7 παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 2 σχετικά με την εφαρμογή των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας. [9] COM(2012) 131. [10] COM(2012) 130. [11] COM(2012) 10. [12] COM(2012) 11. [13] COM(2011) 897. [14] COM(2012) 372. [15] COM(2012) 380. [16] COM(2011) 650. [17] COM(2012) 617. [18] COM(2012) 280. [19] COM(2012) 511. [20] COM(2012) 238. [21] COM(2012) 382. [22] COM(2012) 84. [23] COM(2012) 49. [24] COM(2012) 48. [25] COM(2011) 610, COM( 2011) 611, COM(2011) 612, COM(2011) 614 και COM(2011) 615. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι έως τα τέλη του 2011 ελήφθησαν 15 επιπλέον γνώμες, αυξάνοντας τον συνολικό αριθμό των γνωμών σε 20. [26] Βλέπε παράρτημα 2. [27] Οι γνώμες των εθνικών κοινοβουλίων και οι απαντήσεις της Επιτροπής περιέχονται στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/dgs/secretariat_general/relations/relations_other/npo/index_el.htm. [28] COM(2012) 11. [29] Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τις γνώμες που εκδόθηκαν από τα εθνικά κοινοβούλια για την παρούσα πρόταση, γίνεται παραπομπή στην ετήσια έκθεση του 2012 για την επικουρικότητα και την αναλογικότητα (COM(2013) 566), σ. 8. [30] COM(2012) 372. [31] COM(2011) 897. [32] COM(2011) 650. [33] Διατυπώθηκε ο ισχυρισμός ότι η «διάσκεψη στο πλαίσιο του άρθρου 13» που προβλέπεται από την ΣΣΣΔ θα πρέπει να είναι παρόμοια από άποψη δομής και σύνθεσης με τη νέα διακοινοβουλευτική διάσκεψη για την ΚΕΠΠΑ/ΚΠΑΑ. Προτάθηκε να συζητηθούν περαιτέρω τα θέματα αυτά κατά τη διάσκεψη των προέδρων των κοινοβουλίων της ΕΕ τον Απρίλιο του 2013 στην Κύπρο. [34] Ο αριθμός αυτός περιλαμβάνει τόσο τις γνώμες όσο και τις αιτιολογημένες γνώμες που ελήφθησαν από τα εθνικά κοινοβούλια. [35] Στον πίνακα κατατάσσονται όλες οι προτάσεις που έχουν οδηγήσει σε κατάρτιση τουλάχιστον έξι γνωμών από εθνικά κοινοβούλια.