ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΥΜΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - Κοινοποιήσεις των κρατών μελών σχετικά με σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που διαπιστώθηκαν το 2002

1. εισαγωγη

Με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1447/1999 του Συμβουλίου [1] θεσπίστηκε πίνακας ενεργειών που θίγουν σοβαρά τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Οι παραβάσεις που περιλαμβάνονται στον κατάλογο αφορούν τις σημαντικότερες υποχρεώσεις που επιβάλλονται από τους κοινοτικούς κανόνες όσον αφορά τη διατήρηση των αποθεμάτων, τον έλεγχο και την εμπορία των προϊόντων αλιείας. Παρόμοιους καταλόγους έχουν θεσπίσει και οι περιφερειακοί οργανισμοί αλιείας όπως η NAFO. Λόγω της σοβαρότητάς τους, οι ενέργειες αυτές μπορούν να επισύρουν "αναλογικές, αποτελεσματικές και αποτρεπτικές" κυρώσεις από τις εθνικές αρχές.

[1] ΕΕ L 167 της 02.07.1999, σ. 5

Για λόγους διαφάνειας, τα κράτη μέλη καλούνται να κοινοποιούν στην Επιτροπή τα μέτρα που λαμβάνουν σε περιπτώσεις διαπιστωθεισών παραβάσεων. Με την αξιολόγηση των πληροφοριών αυτών μπορεί να καταστεί δυνατή η σύγκριση μεταξύ κρατών μελών όσον αφορά τις διαδικασίες που κινήθηκαν κατά επιχειρηματιών του αλιευτικού κλάδου για τους οποίους υπάρχουν υπόνοιες ότι διέπραξαν "σοβαρές παραβάσεις" καθώς και όσον αφορά την αποτελεσματικότητα και τον αποτρεπτικό χαρακτήρα των κυρώσεων οι οποίες ενδεχομένως επιβλήθηκαν. Πρόθεση του νομοθέτη ήταν να δημιουργηθούν συνθήκες ισότιμου ανταγωνισμού μεταξύ των αλιέων οι οποίοι, ως εκ τούτου, θα μπορούν να έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στις ελεγκτικές αρχές σε όλη της Ευρωπαϊκή Κοινότητα και να τηρούν τους κοινοτικούς κανόνες για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων.

Η διαδικασία για την κοινοποίηση των υπόψη στοιχείων στην Επιτροπή καθορίζεται στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 2740/1999 της Επιτροπής [2]. Οι πληροφορίες τις οποίες τα κράτη μέλη πρέπει να διαβιβάζουν στην Επιτροπή για κάθε "σοβαρή παράβαση" που διαπιστώθηκε από τις εθνικές υπηρεσίες ελέγχου και έχει αποτελέσει αντικείμενο επίσημης κοινοποίησης, αφορούν τη φύση και τις λεπτομέρειες του αδικήματος (ημερομηνία, ζώνη/λιμάνι, σημαία/εθνικότητα), τον τύπο της διαδικασίας που κινήθηκε (διοικητική - ποινική), τις αποφάσεις που ελήφθησαν στους διαφόρους βαθμούς δικαιοδοσίας καθώς και τη φύση των επιβληθεισών κυρώσεων (ύψος προστίμου - ανάκληση αλιευτικής άδειας - κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων).

[2] ΕΕ L 328 της 22.12.1999, σ. 62

Η παρούσα ανακοίνωση αφορά στοιχεία που διαβίβασαν τα κράτη μέλη σχετικά με τις περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων των κανόνων της ΚΑΠ και για τις οποίες κινήθηκαν διαδικασίες κατά τη διάρκεια του 2002. Η παρούσα αποτελεί την τρίτη κατά σειρά συναφή ανακοίνωση. Η Επιτροπή παρουσίασε τα αντίστοιχα στοιχεία για το έτος 2000 στην ανακοίνωσή της της 12ης Νοεμβρίου 2001 [3] και για το έτος 2001 στην ανακοίνωσή της της 5ης Δεκεμβρίου 2002 [4].

[3] COM(2001) 650 της 12.11.2001

[4] COM(2002) 687 της 05.12.2002

Η Επιτροπή δεν επιθυμεί να σχολιάσει στο παρόν έγγραφο τη συμμόρφωση των κρατών μελών με τους κανόνες της ΚΑΠ, ούτε την ακρίβεια των κοινοποιήσεων των κρατών μελών σχετικά με σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της ΚΑΠ. Η Επιτροπή επιφυλάσσεται να διατυπώσει τα συναφή σχόλιά της στην προσεχή «Έκθεση για την παρακολούθηση της εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής».

2. κοινοποιησεισ των κρατων μελων σχετικα με το ετοσ 2002

Τα κράτη μέλη έπρεπε να αποστείλουν στην Επιτροπή, το αργότερο έως τις 31 Μαρτίου 2003, τις κοινοποιήσεις τους σχετικά με τις περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν το 2002. Για την ευχερέστερη επεξεργασία των στοιχείων, η εν λόγω διαβίβαση έπρεπε να γίνει με ηλεκτρονικό μέσο και σύμφωνα με τον ηλεκτρονικό μορφότυπο που παρουσίασε η Επιτροπή κατά τη σύσκεψη της ομάδας εμπειρογνωμόνων για την εποπτεία και τον έλεγχο, στις 21 Φεβρουαρίου 2001 (έγγραφο εργασίας: καθορισμός μηνύματος FIDES II [5]).

[5] FIDES: Σύστημα ανταλλαγής δεδομένων αλιείας

Εξάλλου, προκειμένου να αποφευχθούν ορισμένα τεχνικά προβλήματα τα οποία ανέκυψαν κατά την επεξεργασία των στοιχείων που κοινοποίησαν τα κράτη μέλη κατά τα προηγούμενα έτη με αποτέλεσμα ορισμένες κοινοποιήσεις να μπορούν να εξεταστούν μόνο μερικώς, στις 6 Μαρτίου 2003 απεστάλη σε όλα τα κράτη μέλη επιστολή που τα καλούσε να λάβουν υπόψη τους εξής κανόνες:

- τα στοιχεία για τις παραβάσεις των οποίων οι διαδικασίες περατώθηκαν το 2002, αλλά κινήθηκαν το 2000 ή το 2001, έπρεπε να διαβιβαστούν χωριστά από τα στοιχεία για τις παραβάσεις για τις οποίες κινήθηκαν διαδικασίες κατά τη διάρκεια του 2002.

- σε περίπτωση διοικητικής ή δικαστικής δίωξης από κράτος μέλος εκτός από εκείνο το οποίο διαπίστωσε την παράβαση, υποχρεούται να αναφέρει την παράβαση στην κοινοποίησή του το πρώτο κράτος μέλος.

- όσον αφορά τη ζώνη στην οποία διαπράχθηκε η παράβαση, πρέπει να χρησιμοποιούνται οι κωδικοί CIEM/ICES και, εφόσον οι κωδικοί αυτοί δεν διατίθενται (π.χ. στη Μεσόγειο), οι κωδικοί FAO. Εάν η παράβαση έλαβε χώρα εντός των χωρικών υδάτων, αρκεί η ένδειξη «χωρικά ύδατα». Εάν η παράβαση διαπράχθηκε στα ύδατα που υπάγονται στην αρμοδιότητα μιας περιφερειακής οργάνωσης αλιείας, πρέπει να αναφερθεί η σχετική οργάνωση.

- σε περίπτωση που η παράβαση διαπιστώθηκε μετά από επιθεώρηση σε λιμάνι, το λιμάνι αυτό πρέπει να ταυτοποιηθεί με τον κωδικό NUTS 3 [6].

[6] NUTS: Ονοματολογία των εδαφικών στατιστικών μονάδων

- προκειμένου να καταστεί δυνατός ο ακριβέστερος υπολογισμός του μέσου ύψους των προστίμων που επιβλήθηκαν για μία σοβαρή παράβαση, σε περίπτωση σώρευσης παραβάσεων, θα έπρεπε να κινείται χωριστή διαδικασία για κάθε παράβαση. Εάν αυτό δεν είναι δυνατόν για πρακτικούς ή νομικούς λόγους, οι περιπτώσεις αυτές θα έπρεπε να παραπέμπονται στην Επιτροπή.

Εξάλλου, τα κράτη μέλη κλήθηκαν να παράσχουν, επιπλέον των όσων ζητούνται από τον κανονισμό της Επιτροπής, συμπληρωματικές πληροφορίες που θα επιτρέψουν την πληρέστερη ανάλυση της κατάστασης στην Κοινότητα. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη κλήθηκαν να αναφέρουν σε χωριστό σημείωμα:

- τις εθνικές διατάξεις σχετικά με τους τύπους των σοβαρών παραβάσεων που απαριθμούνται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1447/99, με ένδειξη των προβλεπόμενων κυρώσεων (συμπεριλαμβανομένου του ανώτατου και κατώτατου ύψους των κυρώσεων και της δυνατότητας κατάσχεσης των αλιευμάτων ή/και των αλιευτικών εργαλείων).

- τη νομική αξία των προφορικών και γραπτών προειδοποιήσεων, καθώς και τη νομική βάση τους.

- το συνολικό αριθμό των σκαφών που επιθεωρήθηκαν το 2002, στη θάλασσα και σε λιμάνια.

- το συνολικό αριθμό των επιχειρήσεων και των κέντρων πωλήσεων με πλειστηριασμό που επιθεωρήθηκαν το 2002.

- τα είδη που κυρίως αφορούν οι παραβάσεις (με χρήση του κωδικού FAO).

- τη μέση διάρκεια μιας διοικητικής ή/και δικαστικής διαδικασίας από το άνοιγμα του φακέλου έως το πέρας της διαδικασίας.

- τα νομοθετικά μέτρα που εκδόθηκαν ή προτάθηκαν το 2002 για τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας των ελέγχων.

Δυστυχώς, τα περισσότερα κράτη μέλη δεν τήρησαν την προθεσμία που προβλέπεται στην κοινοτική νομοθεσία, ούτε ακολούθησαν πλήρως τις υποδείξεις όσον αφορά τους κωδικούς (βλ. παράρτημα I για περισσότερες λεπτομέρειες). Επίσης, μόνο το Βέλγιο, η Δανία, η Γαλλία, η Πορτογαλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και εν μέρει η Ισπανία διαβίβασαν τις συμπληρωματικές πληροφορίες που ζήτησε η Επιτροπή. Τα στοιχεία αυτά μνημονεύονται στο κεφάλαιο που αφορά καθένα από τα εν λόγω κράτη μέλη.

Ας σημειωθεί ότι η Επιτροπή κατήρτισε τους συνημμένους πίνακες αποκλειστικά με βάση τα στοιχεία που κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη, σύμφωνα με τον κανονισμό (EΚ) αριθ. 2740/99, ενώ συμπεριέλαβε στις παρατηρήσεις της, όπου ήταν δυνατόν, πληροφορίες προερχόμενες από άλλες πηγές.

Με βάση τα στοιχεία που υποβλήθηκαν, η κατάσταση για κάθε κράτος μέλος μπορεί να συνοψισθεί ως εξής:

2.1. ΒΕΛΓΙΟ

Το Βέλγιο διαπίστωσε και κοινοποίησε 49 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που καλύπτουν 6 τύπους παραβάσεων. 24 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό βελγική σημαία ή Βέλγους αλιείς. σε 19 περιπτώσεις, η σημαία ή η εθνικότητα δεν προσδιορίζονται. Οι περισσότερες περιπτώσεις (21) αφορούν την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1]. 12 παραβάσεις διαπιστώθηκαν σε λιμάνια. Όλες οι περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν, αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας ενώ επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 31 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 1.143 ευρώ και αφορούσε ουσιαστικά μόνο δύο τύπους παραβάσεων, τις αθέμιτες παραβάσεις στο σύστημα ΣΠΣ [Ε2] για τις οποίες το πρόστιμο ορίστηκε σε 1.500 ευρώ και την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1] για την οποία το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 1.083 ευρώ. Εξάλλου, το Βέλγιο επέβαλε κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 10 περιπτώσεις, ενώ δεν κοινοποιήθηκε καμία περίπτωση ανάκλησης αλιευτικής άδειας.

Στη βελγική νομοθεσία προβλέπονται διάφορα είδη προστίμων (από 100 ευρώ x 5 έως 100.000 ευρώ x 5) καθώς και φυλάκιση (από 15 ημέρες έως 5 έτη) ως κυρώσεις για παραβάσεις που αφορούν την αλιευτική δραστηριότητα. Οι ποινές αυτές μπορούν να διπλασιαστούν εφόσον συντρέχουν επιβαρυντικές περιστάσεις (υποτροπή, παράβαση που διαπράττεται τη νύκτα, άρνηση για τη διεξαγωγή επιθεώρησης). Όταν το αδίκημα διαπιστώνεται τη στιγμή που συντελείται, είναι δυνατή η κατάσχεση των αλιευμάτων και των αλιευτικών εργαλείων καθώς και η επίσχεση του σκάφους.

Στις γραπτές προειδοποιήσεις πρέπει να προσδιορίζεται η φύση της παράβασης καθώς και η προθεσμία εντός της οποίας ο υπαίτιος πρέπει να επανορθώσει την κατάσταση. επίσης, πρέπει να αναφέρεται ότι, σε περίπτωση υποτροπής ή μη συμμόρφωσης με την προειδοποίηση, θα καταρτίζεται επίσημη έκθεση. Οι προφορικές προειδοποιήσεις έχουν την ίδια αξία με οποιαδήποτε άλλη πληροφορία και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να καταδειχθεί η τάση υποτροπής του υπαιτίου. εξάλλου, μπορούν να ληφθούν υπόψη από το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση, όσον αφορά τον καθορισμό της κύρωσης.

Κατά τη διάρκεια του 2002, 159 σκάφη επιθεωρήθηκαν στη θάλασσα, 205 σκάφη αναγνωρίστηκαν από αέρος και 345 σκάφη επιθεωρήθηκαν σε λιμάνια.

Τα είδη που κυρίως αφορούσαν οι παραβάσεις το 2002, ήταν: η γλώσσα, η χωματίδα, ο γάδος, η πεσκαντρίτσα, το καλκάνι και το ποντικόψαρο.

Μετά τη διαπίστωση της παράβασης, η ποινική διαδικασία διεξάγεται σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Δεν προβλέπονται διοικητικές διαδικασίες.

Το 2002, δεν θεσπίστηκε κανένα νέο νομοθετικό μέτρο για τον έλεγχο στον τομέα της αλιείας.

2.2. ΔΑΝΙΑ

Η Δανία διαπίστωσε και κοινοποίησε 442 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (415 αφορούν σκάφη υπό σημαία Δανίας ή Δανούς αλιείς, 26 αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλων κρατών μελών ή αλιείς υπηκόους άλλων κρατών μελών και μία αφορά τρίτη χώρα). Οι εν λόγω περιπτώσεις καλύπτουν 15 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι αφορούν την παραποίηση των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1] (183 περιπτώσεις) και τη χρήση ή κατοχή επί του σκάφους απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ1] (95 περιπτώσεις). 339 παραβάσεις διαπιστώθηκαν στην ξηρά. Διοικητικές διαδικασίες κινήθηκαν σε 215 περιπτώσεις, 128 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και 59 περιπτώσεις αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Κυρώσεις επιβλήθηκαν σε 319 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 622 ευρώ, κυμαινόμενο από 3.354 ευρώ για μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] έως 393 ευρώ για την παραποίηση των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Εξάλλου, η Δανία επέβαλε κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 34 περιπτώσεις και ανάκληση της αλιευτικής άδειας σε 111 περιπτώσεις, ιδίως για τη χρήση ή κατοχή επί του σκάφους απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ1] (82 περιπτώσεις).

Σύμφωνα με τη νομοθεσία της Δανίας, κυρώσεις μπορούν να επιβληθούν με τη μορφή προστίμων καθώς και κατάσχεσης των παράνομων αλιευμάτων ή των παράνομα χρησιμοποιούμενων αλιευτικών εργαλείων.

Η προειδοποίηση αποτελεί πάγια μέθοδο για την επίλυση των ποινικών υποθέσεων και εκδίδεται είτε από την αστυνομία είτε από τα δικαστήρια. Οι δανικές αρχές ελέγχου της αλιείας μπορούν να απευθύνουν επιπλήξεις (συνήθως προφορικές) ή συστάσεις. Η μορφή αυτή κυρώσεων αφορά τις περιπτώσεις στις οποίες η παράβαση ενός κανόνα δεν χαρακτηρίζεται ως σοβαρή ή όταν η ελεγκτική αρχή θεωρεί ότι η επιβολή προστίμου είναι δυσανάλογη προς το αδίκημα. Στις περιπτώσεις αυτές, η προειδοποίηση είναι συνήθως γραπτή.

Το 2002, διενεργήθηκαν 809 επιθεωρήσεις στη θάλασσα και 379 στην ξηρά. Εξάλλου, διεξήχθησαν 3.439 επιθεωρήσεις σε λιμάνια όσον αφορά βρώσιμα ψάρια και 1.669 επιθεωρήσεις κατά την εκφόρτωση ψαριών που προορίζονταν για βιομηχανική επεξεργασία. Ο συνολικός αριθμός των επιθεωρήσεων σε επιχειρήσεις και κέντρα πωλήσεων με πλειστηριασμό ανήλθε σε 2.347.

Οι αρχές της Δανίας δεν διαβίβασαν στατιστικά στοιχεία σχετικά με τα είδη ψαριών που κυρίως αφορούσαν οι παραβάσεις.

Στις περιπτώσεις ανάκλησης αδειών στο πλαίσιο διοικητικής διαδικασίας, σημειώνεται μια καθυστέρηση κατά μέσο όρο δύο ή τριών ημερών από τη διαπίστωση της παράβασης έως την ημερομηνία επιβολής της κύρωσης. Εφόσον ο κάτοχος της άδειας επιλέξει τη δικαστική οδό, η διαδικασία διαρκεί από ένα έως δύο έτη, χωρίς όμως το γεγονός αυτό να αναστέλλει την ανάκληση της άδειας.

Το 2002, οι κανόνες για την επίσχεση αλλοδαπών σκαφών (συμπεριλαμβανομένων των σκαφών από άλλα κράτη μέλη) συγκεκριμενοποιήθηκαν και θεσπίστηκε η δυνατότητα ποινικοποίησης, μέσω της επιβολής προστίμων, των παραβάσεων κανόνων που αφορούν την πώληση ψαριών με δημοπρασία ή πρωτοεμφανιζόμενες αλιευτικές δραστηριότητες. Επίσης, θεσπίστηκαν αυστηρότερες απαιτήσεις για την παρακολούθηση μέσω δορυφόρου των αλιευτικών σκαφών. ως εκ τούτου, όταν διαπιστώνεται ότι ο εξοπλισμός ενός αλιευτικού σκάφους δεν λειτουργεί, ο πλοίαρχος του σκάφους πρέπει να αναστείλει την αλιευτική δραστηριότητα, να εκφορτώσει τα αλιευτικά του εργαλεία και να μεταβεί σε συγκεκριμένο λιμάνι προκειμένου να επισκευάσει τον εξοπλισμό. Κατά παρέκκλιση των ανωτέρω, μπορεί να επιτραπεί στο σκάφος η ολοκλήρωση του πλου του εφόσον είναι δυνατή η παρακολούθηση της δραστηριότητας του σκάφους με άλλο τρόπο και ο πλοίαρχος δεχτεί να αναφέρει με μη αυτόματο τρόπο το στίγμα του τουλάχιστον ανά ημίωρο.

2.3. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Η Γερμανία διαπίστωσε και κοινοποίησε 118 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που καλύπτουν 8 τύπους παραβάσεων. Όλες οι περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό γερμανική σημαία ή Γερμανούς αλιείς. Το μεγαλύτερο μέρος τους (56) αφορά την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Όλες οι διαπιστωθείσες περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 101 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 820 ευρώ, κυμαινόμενο από 83 ευρώ για την παραποίηση, απόκρυψη ή συγκάλυψη των σημείων αναγνώρισης του σκάφους [Γ3] έως 3.962 ευρώ για την άσκηση αλιείας χωρίς άδεια [Γ1]. Η Γερμανία δεν κοινοποίησε καμία περίπτωση κατάσχεσης ή ανάκλησης αλιευτικής αδείας.

2.4. ΕΛΛΑΔΑ

Η Ελλάδα διαπίστωσε και κοινοποίησε 1.021 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (1.018 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό ελληνική σημαία ή Έλληνες αλιείς), οι οποίες καλύπτουν 10 τύπους παραβάσεων. Οι περισσότερες περιπτώσεις (648) αφορούν τη χρήση απαγορευμένων μεθόδων αλιείας [Δ2]. 1.003 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 18 περιπτώσεις αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Σε 1.012 περιπτώσεις, η Ελλάδα επέβαλε κυρώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε σε 897 περιπτώσεις ανήλθε σε 678 ευρώ και κυμάνθηκε από 300 ευρώ για την άσκηση αλιείας με παραποιημένα έγγραφα [Γ2], για την παραποίηση των σημείων αναγνώρισης του σκάφους [Γ3] και για κατευθυνόμενη αλιεία ή διατήρηση επί του σκάφους απαγορευμένου είδους [Δ4] έως 1.200 ευρώ για μη πρόσδεση απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ3]. Εξάλλου, η Ελλάδα επέβαλε κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 980 περιπτώσεις και ανάκληση αλιευτικής άδειας σε 560 περιπτώσεις (κυρίως λόγω της χρήσης απαγορευμένων αλιευτικών μεθόδων [Δ2]).

2.5. ΙΣΠΑΝΙΑ

Η Ισπανία διαπίστωσε και κοινοποίησε 1.785 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (1.295 αφορούν σκάφη υπό ισπανική σημαία ή Ισπανούς αλιείς, 185 αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλων κρατών μελών ή αλιείς υπηκόους άλλων κρατών μελών, 34 αφορούν σκάφη από τρίτη χώρα ενώ σε 271 περιπτώσεις η σημαία ή η εθνικότητα δεν προσδιορίζονται) οι οποίες καλύπτουν 13 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι αφορούν την άσκηση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική αλιευτική άδεια [Γ1] (445 περιπτώσεις) και την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (375 περιπτώσεις). 780 παραβάσεις διαπιστώθηκαν σε λιμάνια. 1.614 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και σε όλες τις υπόψη περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 2.126 ευρώ, κυμαινόμενο από 105.628 ευρώ για τη μη πρόσδεση απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ3] έως 545 ευρώ για την άσκηση αλιείας με παραποιημένο έγγραφο [Γ2]. Εξάλλου, η Ισπανία επέβαλε κατάσχεση των αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων και ανάκληση αλιευτικής άδειας σε όλες τις εν λόγω περιπτώσεις.

Η βασική κύρωση που εφαρμόζεται από την Ισπανία είναι η επιβολή προστίμου, το οποίο κυμαίνεται από 301 ευρώ έως 60.000 ευρώ για σοβαρές παραβάσεις και από 60.001 ευρώ έως 300.000 ευρώ για πολύ σοβαρές παραβάσεις. Οι επιπρόσθετες κυρώσεις που εφαρμόζονται είναι, για τις σοβαρές παραβάσεις, η αναστολή της άσκησης αλιευτικών δραστηριοτήτων για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη, η κατάσχεση των αλιευτικών εργαλείων ή των αλιευμάτων και η αναστολή, ανάκληση ή μη ανανέωση των αδειών για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα τρία έτη. για τις πολύ σοβαρές παραβάσεις, η αναστολή της άσκησης αλιευτικών δραστηριοτήτων για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη, η κατάσχεση των αλιευτικών εργαλείων ή των αλιευμάτων και η αναστολή, ανάκληση ή μη ανανέωση των αδειών για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη, ο αποκλεισμός από τη δανειοδότηση, τις επιχορηγήσεις και τις δημόσιες ενισχύσεις για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τα πέντε έτη και η κατάσχεση του σκάφους. Οι κυρώσεις αυτές μπορούν να επιβληθούν μόνο στα πλαίσια διοικητικής διαδικασίας που περατώνεται με απόφαση στην οποία αναφέρεται η εφαρμοστέα κύρωση. Η μέγιστη διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας είναι έξι μήνες.

2.6. ΓΑΛΛΙΑ

Η Γαλλία διαπίστωσε και κοινοποίησε 288 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που καλύπτουν 14 τύπους παραβάσεων (222 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό γαλλική σημαία ή Γάλλους αλιείς, 59 αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλων κρατών μελών ή αλιείς υπηκόους άλλων κρατών μελών ενώ σε 7 περιπτώσεις η σημαία ή η εθνικότητα δεν προσδιορίζονται). Οι περισσότερες περιπτώσεις (88) αφορούν τη μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ6]. 94 παραβάσεις διαπιστώθηκαν σε λιμάνια. 20 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 203 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 139 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 2.367 ευρώ, κυμαινόμενο από 206 ευρώ για την παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [Ε1] έως 7.563 ευρώ για χρήση ή κατοχή επί του σκάφους απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ1]. Εξάλλου, η Γαλλία επέβαλε κατάσχεση των αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 84 περιπτώσεις και ανάκληση αλιευτικής άδειας σε μία μόνο περίπτωση για μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών [Δ6].

Η ποινική διαδικασία μπορεί να περιλαμβάνει, εφόσον προβλέπεται από τη νομοθεσία, την κατάσχεση των αλιευμάτων, των αλιευτικών εργαλείων ή ακόμη και του σκάφους.

Η γραπτή προειδοποίηση που εκδίδει ο εισαγγελέας αφορά τη μη συμμόρφωση με κάποιο κανόνα, η οποία εντούτοις δεν δικαιολογεί ποινική δίωξη. Η μεταγενέστερη επανάληψη του αδικήματος που αναφέρεται στη γραπτή προειδοποίηση, καθιστά δυνατή την επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων.

Διενεργήθηκαν επιθεωρήσεις επί του πλοίου σε περισσότερα από 2.200 σκάφη, σε ύδατα που υπάγονται στη δικαιοδοσία ή στην κυριαρχία της Γαλλίας, από ναυτιλιακές υπηρεσίες, οργανισμούς ελέγχου ή άλλους φορείς καθώς και περισσότερες από 500 επιθεωρήσεις από τις τελωνειακές υπηρεσίες. Δεν κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση του αριθμού των σκαφών που επιθεωρήθηκαν από τις εθνικές υπηρεσίες ακτοφυλακής ή τις αντίστοιχες υπηρεσίες των διαμερισμάτων.

Πραγματοποιήθηκε αναγνώριση από αέρος 13.860 σκαφών.

Περίπου 2.700 επιθεωρήσεις διενεργήθηκαν κατά την εκφόρτωση.

Περισσότερες από 33.500 επιθεωρήσεις διεξήχθησαν κατά το στάδιο της πώλησης.

Τα είδη που κυρίως αφορούσαν οι παραβάσεις, ήταν: ο μερλούκιος, η χωματίδα, η πεσκαντρίτσα, ο γάδος, τα χτένια και το σκουμπρί.

Η διάρκεια των διαδικασιών ποικίλει σύμφωνα με τον τύπο τους, ο οποίος μπορεί να διαφέρει ανάλογα με το αν ο κατηγορούμενος είναι γάλλος υπήκοος ή μη.

Στις αρχές του 2003, η Διεύθυνση Αλιείας και Υδατοκαλλιέργειας εξέδωσε διοικητικό διάταγμα με το οποίο καθορίζονται οι κανόνες για τον έλεγχο του μεγέθους των ματιών και της διαμέτρου των σχοινιών των αλιευτικών εργαλείων στη θάλασσα.

2.7. ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Η Ιρλανδία διαπίστωσε και κοινοποίησε 26 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που καλύπτουν 8 τύπους παραβάσεων, με σημαντικότερη την παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (13 περιπτώσεις). 20 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό ιρλανδική σημαία ή Ιρλανδούς αλιείς και 6 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλων κρατών μελών ή αλιείς υπηκόους άλλων κρατών μελών. 20 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας ενώ επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 13 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 11.978 ευρώ με σημαντική διαφορά μεταξύ εκείνου που εφαρμόστηκε στην περίπτωση κατευθυνόμενης αλιείας ή διατήρησης επί του σκάφους απαγορευμένου είδους [Δ4] (23.125 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση εκφόρτωσης αλιευτικών προϊόντων που δεν πληρούν τους κανόνες ελέγχου [ΣΤ1] (4.600 ευρώ). Η Ιρλανδία κοινοποίησε 7 περιπτώσεις κατάσχεσης αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων, ενώ δεν κοινοποιήθηκε καμία περίπτωση ανάκλησης αλιευτικής αδείας.

2.8. ITAΛΙΑ

Η Ιταλία διαπίστωσε και κοινοποίησε 1.074 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (2 περιπτώσεις αφορούν σκάφη των οποίων δεν προσδιορίζεται η χώρα σημαίας), οι οποίες καλύπτουν 14 τύπους παραβάσεων. Οι δύο κυριότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων αφορούν την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (479 περιπτώσεις) και την άσκηση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1] (156 περιπτώσεις). 926 παραβάσεις διαπιστώθηκαν σε λιμάνια. 112 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας, 7 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και 1 περίπτωση αντικείμενο τόσο ποινικής όσο και διοικητικής διαδικασίας. Επιβλήθηκαν κυρώσεις σε 1.025 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 1.691 ευρώ, κυμαινόμενο από 2.186 ευρώ για μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] έως 61 ευρώ για παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Εξάλλου, η Ιταλία επέβαλε την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 611 περιπτώσεις, από τις οποίες 276 φορές για μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] και 105 φορές για χρήση ή κατοχή επί του σκάφους απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ1]. Δεν κοινοποιήθηκε καμία ανάκληση αλιευτικής άδειας.

2.9. ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

Στο Λουξεμβούργο δεν υφίστανται αλιευτικές δραστηριότητες ούτε βιομηχανία μεταποίησης των προϊόντων της αλιείας.

2.10. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

Οι Κάτω Χώρες διαπίστωσαν και κοινοποίησαν 122 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (101 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό ολλανδική σημαία ή Ολλανδούς αλιείς) οι οποίες καλύπτουν 7 τύπους παραβάσεων. Οι περισσότερες περιπτώσεις (49) αφορούν την παραποίηση των δεδομένων των εγγράφων ελέγχου [E1]. 97 παραβάσεις διαπιστώθηκαν στην ξηρά. 122 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Οι Κάτω Χώρες επέβαλαν κυρώσεις σε 67 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε σε 33 περιπτώσεις ανήλθε σε 1.727 ευρώ και κυμάνθηκε από 310 ευρώ για τη χρήση απαγορευμένων αλιευτικών μεθόδων [Δ2] έως 5.590 ευρώ για τη χρήση ή κατοχή επί του σκάφους απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων [Δ1]. Οι Κάτω Χώρες κοινοποίησαν την κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 50 περιπτώσεις ενώ δεν κοινοποιήθηκε καμία περίπτωση ανάκλησης αλιευτικής αδείας.

2.11. ΑΥΣΤΡΙΑ

Η Αυστρία δεν κοινοποίησε καμία περίπτωση σοβαρής παράβασης.

2.12. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Η Πορτογαλία διαπίστωσε και κοινοποίησε 1.579 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (1.560 αφορούν σκάφη υπό πορτογαλική σημαία ή Πορτογάλους αλιείς, 17 αφορούν σκάφη υπό σημαία άλλου κράτους μέλους ή αλιείς υπηκόους άλλου κράτους μέλους και 2 περιπτώσεις αφορούν σκάφη τρίτης χώρας) οι οποίες καλύπτουν 11 τύπους παραβάσεων (σε 5 περιπτώσεις, δεν προσδιορίζεται η τυπολογία τους). Οι δύο κυριότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων αφορούν την αλιεία χωρίς γενική ή ειδική αλιευτική άδεια [Γ1] (420 περιπτώσεις) και τη μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (357 περιπτώσεις). 1.437 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και μόνο 3 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Κυρώσεις επιβλήθηκαν σε 550 συνολικά περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 491 ευρώ, κυμαινόμενο από 139 ευρώ για την παραποίηση των σημείων αναγνώρισης του σκάφους [Γ3] έως 1.232 ευρώ για τη μη πλήρωση των κανόνων εμπορίας [ΣΤ2]. Εξάλλου, η Πορτογαλία επέβαλε κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων σε 207 περιπτώσεις, ενώ δεν κοινοποιήθηκε καμία περίπτωση ανάκλησης αλιευτικής άδειας.

Η νομική αξία των γραπτών και προφορικών προειδοποιήσεων ανταποκρίνεται στο διττό στόχο της πρόληψης και της αποτροπής.

Το 2002, 2.624 σκάφη επιθεωρήθηκαν στη θάλασσα ενώ 4.683 σκάφη επιθεωρήθηκαν σε λιμάνια. διενεργήθηκαν 880 επιθεωρήσεις σε κέντρα πωλήσεων με πλειστηριασμό και 1.728 σε άλλες επιχειρήσεις (δημοτικές αγορές, χώρους αποθήκευσης, χώρους λιανικής πώλησης, υπεραγορές, εστιατόρια, οχήματα).

Τα είδη που κυρίως αφορούσαν οι παραβάσεις κατά το 2002, ήταν ο μερλούκιος και το σαυρίδι.

Για την περάτωση μιας διοικητικής διαδικασίας απαιτούνται κατά μέσο όρο 10 μήνες.

Το 2002, η Πορτογαλία δεν θέσπισε κανένα νέο νομοθετικό μέτρο για τον έλεγχο στον τομέα της αλιείας.

2.13. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Η Φινλανδία διαπίστωσε και κοινοποίησε 2 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων, οι οποίες αφορούν σκάφη υπό φινλανδική σημαία ή Φινλανδούς αλιείς και καλύπτουν ένα μόνο τύπο παράβασης και συγκεκριμένα την παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Και οι δύο παραβάσεις διαπιστώθηκαν στην ξηρά. Διοικητικές διαδικασίες κινήθηκαν και στις δύο περιπτώσεις αλλά πρόστιμο επιβλήθηκε μόνο στη μία. Το ύψος του προστίμου ανήλθε σε 420 ευρώ. Η Φινλανδία δεν κοινοποίησε καμία περίπτωση κατάσχεσης αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων ή ανάκλησης αλιευτικής άδειας.

2.14. ΣΟΥΗΔΙΑ

Η Σουηδία διαπίστωσε και κοινοποίησε 125 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (108 περιπτώσεις αφορούν σκάφη υπό σουηδική σημαία ή Σουηδούς αλιείς), οι οποίες καλύπτουν 10 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικότεροι τύποι σοβαρών παραβάσεων είναι η αλιεία χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1] (55 περιπτώσεις) και η παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1] (27 περιπτώσεις). 16 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας, ενώ κυρώσεις επιβλήθηκαν σε 6 περιπτώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 536 ευρώ, κυμαινόμενο από 100 ευρώ για τη μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] έως 741 ευρώ για παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Η Σουηδία δεν κοινοποίησε καμία περίπτωση κατάσχεσης αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων ή ανάκλησης αλιευτικής άδειας.

2.15. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Το Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε και κοινοποίησε 125 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων, χωρίς να προσδιορίζεται η σημαία των σκαφών ή η εθνικότητα των αλιέων. Οι εν λόγω παραβάσεις καλύπτουν 9 τύπους παραβάσεων. Οι περισσότερες περιπτώσεις (89) αφορούν την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [E1]. 114 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και 11 αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας. Σε όλες τις κοινοποιηθείσες περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 8.795 ευρώ, κυμαινόμενο από 1.999 ευρώ για τη χρήση απαγορευμένων αλιευτικών μεθόδων [Δ2] έως 31.980 ευρώ για αθέμιτες παρεμβάσεις στο σύστημα ΣΠΣ [Ε2]. Το Ηνωμένο Βασίλειο δεν κοινοποίησε καμία περίπτωση κατάσχεσης αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων ή ανάκλησης αλιευτικής άδειας.

Προφορικές και γραπτές προειδοποιήσεις μπορούν να εκδοθούν για ελάσσονος σημασίας παραβάσεις. Γραπτές προειδοποιήσεις εκδίδονται επίσης για σοβαρότερες παραβάσεις όταν η δίωξή τους δεν αφορά το δημόσιο συμφέρον λόγω της έκτασης του αδικήματος και των ανεπαρκών αποδεικτικών στοιχείων.

Το 2002, 2.426 σκάφη επιθεωρήθηκαν στη θάλασσα ενώ 9.980 σκάφη επιθεωρήθηκαν σε λιμάνια. Ο αριθμός των επιχειρήσεων (εργοστάσια επεξεργασίας, υπεραγορές και μικρά καταστήματα) καθώς και των κέντρων πωλήσεων με πλειστηριασμό που επιθεωρήθηκαν, ανήλθε σε 2.772.

Τα είδη που κυρίως αφορούσαν οι σοβαρές παραβάσεις, ήταν: ο γάδος, ο μπακαλιάρος εγκλεφίνος, ο μαύρος μπακαλιάρος, το νταούκι του Ατλαντικού, το σκουμπρί, η ρέγγα, η καραβίδα, η πεσκαντρίτσα, ο μερλούκιος, η ζαγκέτα, η χωματίδα, τα χτένια και η γλώσσα.

Δεν υπάρχουν διαθέσιμες πληροφορίες όσον αφορά τη διάρκεια των διαδικασιών.

Το 2002, πραγματοποιήθηκε διαβούλευση με τον αλιευτικό κλάδο σχετικά με ένα νέο σύστημα καταχώρισης των ιχθυεμπόρων χονδρικής πώλησης. Για το 2003 έχει προγραμματισθεί νέος γύρος διαβουλεύσεων.

3. σοβαρεσ παραβασεισ σε σχεση με τον αριθμο των αλιευτικων σκαφων στα κρατη μελη

Στον κατωτέρω πίνακα παρουσιάζεται, για κάθε κράτος μέλος, ο αριθμός των σκαφών που εμφαίνονται στο κοινοτικό μητρώο του στόλου την 1 Ιανουαρίου 2003 καθώς και ο συνολικός αριθμός των σοβαρών παραβάσεων που διαπιστώθηκαν και κοινοποιήθηκαν από τα κράτη μέλη. Πρέπει να τονιστεί ότι οι κοινοποιηθείσες περιπτώσεις παραβάσεων δεν αφορούν αποκλειστικά τα αλιευτικά σκάφη.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

4. παρατηρησεισ σχετικα με τισ κοινοποιησεισ που υπεβαλαν τα κρατη μελη

Τα κράτη μέλη κοινοποίησαν συνολικά 6.756 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που καλύπτουν όλους τους τύπους παραβάσεων οι οποίοι περιλαμβάνονται στον κατάλογο του κανονισμού (EΚ) αριθ. 1447/1999 του Συμβουλίου. Συνεπώς, ο αριθμός των διαπιστωθεισών παραβάσεων είναι μικρότερος από τον αντίστοιχο των δύο προηγούμενων ετών (7.298 το 2000 και 8.139 το 2001).

Όπως και κατά τα προηγούμενα έτη, σχεδόν οι μισές από τις κοινοποιηθείσες περιπτώσεις αφορούν παράνομη αλιευτική δραστηριότητα, η οποία πραγματοποιείται είτε χωρίς την απαιτούμενη άδεια [Γ1] είτε σε μη επιτρεπόμενη περιοχή [Δ5]. Κατά σειρά σπουδαιότητας, κοινοποιήθηκε σημαντικός αριθμός παραβάσεων όσον αφορά τη χρήση απαγορευμένων αλιευτικών μεθόδων [Δ2] και την παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1]. Αντίθετα, κοινοποιήθηκαν ελάχιστες περιπτώσεις παρεμπόδισης των παρατηρητών [B1], παραποίησης, καταστροφής ή αλλοίωσης των αποδεικτικών στοιχείων [A2] και μη τήρησης των κανόνων που διέπουν τις μεταφορτώσεις [Δ7].

Οι περισσότερες παραβάσεις πραγματοποιήθηκαν από εθνικά σκάφη των κρατών μελών που προέβησαν σε κοινοποιήσεις. Μόνο 5% των περιπτώσεων αφορούν σκάφη κράτους μέλους άλλου από εκείνο που κοινοποίησε την παράβαση και ποσοστό μικρότερο από 1% αφορά σκάφη τρίτων χωρών.

2.250 παραβάσεις διαπιστώθηκαν σε λιμάνια, κυρίως στην Ισπανία και στην Ιταλία.

Όσον αφορά τη διαδικασία, οι περισσότερες περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας. Το Βέλγιο, η Ιρλανδία, οι Κάτω Χώρες και η Σουηδία κίνησαν αποκλειστικά ποινικές διαδικασίες στις περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν παραβάσεις.

Το 74% των διαδικασιών που κινήθηκαν σε περιπτώσεις παραβάσεων, κατέληξαν στην επιβολή προστίμου. Στην Ελλάδα και στο Ηνωμένο Βασίλειο επιβλήθηκαν πρόστιμα στο 99% και στο 100% των παραβάσεων, αντίστοιχα. αντίθετα, στη Σουηδία επιβλήθηκαν πρόστιμα μόνο στο 5% των περιπτώσεων. Εντούτοις, ενδέχεται στα στοιχεία αυτά να περιλαμβάνονται και διαδικασίες που είχαν κινηθεί κατά τα προηγούμενα έτη αλλά περατώθηκαν το 2002.

Όσον αφορά τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν στους αλιείς, εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών. Για τον ίδιο τύπο παράβασης, το ύψος του προστίμου διαφέρει από το ένα κράτος μέλος στο άλλο.

Παραδείγματος χάριν,

* για τις περιπτώσεις αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1], το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 384 ευρώ στην Ελλάδα έναντι 21.400 ευρώ στην Ιρλανδία.

* για τις περιπτώσεις μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5], το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 100 ευρώ στη Σουηδία έναντι 3.354 ευρώ στη Δανία.

* για τις περιπτώσεις παραποίησης των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [E1], το μέσο πρόστιμο ανήλθε σε 61 ευρώ στην Ιταλία έναντι 9.148 ευρώ στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Εν γένει, το μέσο πρόστιμο που επιβλήθηκε στη Φινλανδία ανήλθε σε 420 ευρώ έναντι 11.978 στην Ιρλανδία. Το μέσο ύψος προστίμου επιτρέπει τον υπολογισμό του ποσού που καταβλήθηκε από τον αλιευτικό κλάδο κάθε κράτους μέλους ως συνέπεια σοβαρών παραβάσεων (βλ. παράρτημα X). Ας σημειωθεί ότι στον κανονισμό (EΚ) αριθ. 1447/99 δεν περιλαμβάνεται ταξινόμηση των 19 τύπων παραβάσεων ανάλογα με τη σοβαρότητά τους.

Το μέσο πρόστιμο στις διαδικασίες που περατώθηκαν με επιβολή κυρώσεων ανήλθε σε 1.757 ευρώ, ποσό το οποίο προσεγγίζει το αντίστοιχο του προηγούμενου έτους. Εξάλλου, σε 3.597 περιπτώσεις επιβλήθηκε κατάσχεση των αλιευμάτων ή των αλιευτικών εργαλείων. Σύμφωνα με τις κοινοποιήσεις των κρατών μελών, το εν λόγω μέτρο επιβλήθηκε σε σημαντικό αριθμό περιπτώσεων κυρίως από την Ελλάδα, την Ισπανία και την Ιταλία. Αντίθετα, η Γερμανία, η Φινλανδία, η Σουηδία και το Ηνωμένο Βασίλειο δεν κοινοποίησαν καμία κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων.

Όσον αφορά τις ανακλήσεις αλιευτικής άδειας, φαίνεται ότι η Ελλάδα, η Ισπανία και σε μικρότερο βαθμό η Δανία εφάρμοσαν συστηματικά τον εν λόγω τύπο κύρωσης. Συνολικά, ανακλήσεις αδειών επιβλήθηκαν σε 2.286 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων.

Είναι προφανές ότι τόσο η κατάσχεση αλιευμάτων/αλιευτικών εργαλείων όσο και η ανάκληση αδειών έχουν σημαντικό οικονομικό αντίκτυπο στις αλιευτικές επιχειρήσεις. Ως εκ τούτου, είναι ατυχές το γεγονός ότι προς το παρόν δεν μπορεί να διενεργηθεί μια ακριβής αξιολόγηση.

Όσον αφορά τον αριθμό των σκαφών που εμφαίνονται στο κοινοτικό μητρώο του στόλου την 1 Ιανουαρίου 2003 (90.342) καθώς και τον αριθμό των περιπτώσεων σοβαρών παραβάσεων στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις (5.003), προκύπτει ότι το 5,5% των σκαφών αποτέλεσαν αντικείμενο διαδικασίας. Το ποσοστό αυτό είναι στην πραγματικότητα μικρότερο, δεδομένου ότι ορισμένες διαδικασίες, των οποίων ο αριθμός δεν μπορεί να προσδιοριστεί, κινήθηκαν κατά επιχειρηματιών στην ξηρά.

5. γενικεσ παρατηρησεισ οσον αφορα τισ διαπιστωσεισ

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής διεξάγουν έρευνα σχετικά με τις κυρώσεις που προβλέπονται στις εθνικές έννομες τάξεις όσον αφορά τις αλιευτικές δραστηριότητες. Οι ακόλουθες παρατηρήσεις βασίζονται ουσιαστικά στις οριστικές πλέον διαπιστώσεις των εν λόγω υπηρεσιών.

Κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες όπως η αξία των αλιευμάτων που εκφορτώνονται και η διαφορά του βιοτικού επιπέδου των αλιέων στο εσωτερικό κάθε κράτους μέλους αλλά και μεταξύ των κρατών μελών, χρησιμοποιούνται συχνά προκειμένου να αιτιολογηθεί η διαφοροποίηση μεταξύ των προστίμων που επιβάλλουν τα κράτη μέλη καθώς και μεταξύ των προστίμων που επιβάλλουν οι διάφορες αρχές κάθε κράτους μέλους. Ο τύπος της διαδικασίας που κινούν οι αρχές, το αν δηλαδή πρόκειται για ποινική ή διοικητική διαδικασία, δεν φαίνεται να επηρεάζει σημαντικά το ύψος των προστίμων. Αντίθετα, θα μπορούσε να λεχθεί ότι οι δικαστικές και σε μεγάλο βαθμό οι εισαγγελικές αρχές δεν είναι αρκετά ευαισθητοποιημένες όσον αφορά τη σοβαρότητα των παραβάσεων στον αλιευτικό κλάδο. Δεδομένου του φόρτου εργασίας, οι εισαγγελείς και τα δικαστήρια δεν δίνουν συνήθως προτεραιότητα στις περιπτώσεις αυτές, γεγονός που έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή χαμηλότερων προστίμων και τη χρονική επιμήκυνση των συναφών διαδικασιών. Η επίτευξη ικανοποιητικών αποτελεσμάτων και η καλή συνεργασία μεταξύ των αρχών αποτελούν πάντοτε προϊόν σκληρής δουλειάς και αφοσίωσης, κυρίως εκ μέρους των αρχών επιθεώρησης και ελέγχου.

Εξάλλου, ορισμένα κράτη μέλη δεν λαμβάνουν υπόψη το οικονομικό όφελος που προκύπτει από την παράβαση ως παράγοντα για τον υπολογισμό του ύψους του προστίμου. Η οικονομική κατάσταση του παραβάτη φαίνεται ότι αποτελεί εν γένει πολύ σημαντικότερο παράγοντα. Σε ορισμένα κράτη μέλη υπάρχει η δυνατότητα επιβολής κυρώσεων με τη χρήση μιας απλής διαδικασίας, δηλαδή είτε μέσω δικαστικού συμβιβασμού (συνήθως με εισαγγελική παρέμβαση), είτε μέσω έκδοσης διαταγής πληρωμής από τις αστυνομικές αρχές ή τις αρχές επιθεώρησης είτε μέσω εκούσιας πληρωμής. Μολονότι με τις εν λόγω απλοποιημένες διαδικασίες μπορεί να βελτιωθεί η ταχύτητα επιβολής κυρώσεων, σε πολλές περιπτώσεις τα πρόστιμα δεν λειτουργούν αποτρεπτικά.

Ας σημειωθεί ότι η κατάσχεση αλιευμάτων ή αλιευτικών εργαλείων δεν εφαρμόζεται ακόμη ευρέως, παρά την αποτελεσματικότητα αυτού του τύπου κυρώσεων. Η μη εφαρμογή κατάσχεσης σε συνδυασμό με την επιβολή προστίμου του οποίου το ύψος είναι ελάχιστο συγκρινόμενο με το αντίστοιχο οικονομικό όφελος, έχουν ως αποτέλεσμα οι επιβαλλόμενες κυρώσεις να στερούνται αποτρεπτικής αξίας. Εντούτοις, σε ορισμένα κράτη μέλη επιβάλλεται κατάσχεση τόσο των αλιευμάτων όσο και των αλιευτικών εργαλείων, γεγονός που συνδυαζόμενο με το πρόστιμο καταλήγει σε εξαιρετικά αυστηρές κυρώσεις.

Όσον αφορά τη δυνατότητα ανάκλησης αλιευτικών αδειών, μολονότι στα περισσότερα κράτη μέλη υφίσταται η νομική βάση για την ανάκληση αδειών, μόνο τρία κράτη μέλη εφαρμόζουν το συναφές μέτρο (Δανία, Ελλάδα, Ισπανία). Φαίνεται ότι υπάρχει μια γενικευμένη αντίδραση έναντι του συγκεκριμένου μέτρου, κυρίως σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα (δικαίωμα εξασφάλισης των προς το ζην), τις πολύπλοκες και χρονοβόρες συναφείς διαδικασίες καθώς και την αυστηρότητα του μέτρου.

Η ευρεία χρήση γραπτών ή ακόμη και προφορικών προειδοποιήσεων προκαλεί ανησυχίες, δεδομένου ότι ο σκοπός τους δεν είναι σαφής, συχνά δεν καταχωρίζονται και οπωσδήποτε δεν συμβάλλουν στην προσπάθεια αποθάρρυνσης των ενδεχόμενων παραβατών.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, υπάρχουν ενδείξεις ότι τα κράτη μέλη τείνουν να επιδεικνύουν μεγαλύτερη αυστηρότητα έναντι των αλλοδαπών σκαφών και των εθνικών σκαφών που ανήκουν σε αλλοδαπούς πλοιοκτήτες.

6. συμπερασματα

Όπως και στις προηγούμενες ανακοινώσεις σχετικά με τις σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της ΚΑΠ, πρέπει να σημειωθεί ότι οι πληροφορίες που συλλέγονται, δεν είναι εύκολο να ερμηνευθούν δεδομένου ότι αποτελούνται αποκλειστικά από σύνολα αριθμητικών στοιχείων. Όταν τα κράτη μέλη δεν παρέχουν στις υπηρεσίες της Επιτροπής λεπτομερέστερες πληροφορίες που να καθιστούν σαφέστερα τα αριθμητικά στοιχεία, είναι δύσκολο να αξιολογηθεί ορθά η κατάσταση.

Εξάλλου, υπάρχουν ενδείξεις ότι τα στοιχεία που υποβλήθηκαν στην Επιτροπή όσον αφορά τις περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων, εμπεριέχουν σφάλματα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, φαίνεται ότι ο αριθμός των κοινοποιηθεισών παραβάσεων περιλαμβάνει την αλιεία για λόγους αναψυχής και άλλες αλιευτικές δραστηριότητες που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Όσον αφορά το μέσο ύψος των προστίμων, σε ορισμένες περιπτώσεις τα πρόστιμα ενδέχεται να περιλαμβάνουν την αξία των κατασχεθέντων, η οποία θα έπρεπε να έχει κοινοποιηθεί χωριστά. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι ενίοτε δεν κοινοποιείται το αποτέλεσμα της διαδικασίας που έχει κινηθεί για μια περίπτωση παράβασης, δεδομένου ότι η εν λόγω διαδικασία δεν περατώνεται εντός του έτους κατά το οποίο διαπιστώθηκε η παράβαση.

Επίσης, η ακρίβεια των συλλεγέντων στοιχείων διαφέρει σημαντικά ακόμη και στο πλαίσιο του ιδίου κράτους μέλους, όπως π.χ. όταν οι αρμοδιότητες είναι εξαιρετικά αποκεντρωμένες ή κατανεμημένες μεταξύ διαφόρων αρχών με διαφορετική οργανωτική διάρθρωση. Εξάλλου, φαίνεται ότι υφίσταται ένα γενικευμένο πρόβλημα όσον αφορά την παροχή πληροφοριών σχετικά με το αποτέλεσμα των διαδικασιών που κινήθηκαν σε περιπτώσεις παραβάσεων, κυρίως από την πλευρά των δικαστικών αρχών, το οποίο μπορεί να επηρεάσει την αξιοπιστία των στατιστικών στοιχείων.

Επίσης, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη δεν χρησιμοποιούν πάντοτε τους ορθούς κωδικούς όσον αφορά τις παραβάσεις ή δεν συμπληρώνουν ορθά το έντυπο που παρατίθεται στο παράρτημα I του κανονισμού (EΚ) αριθ. 2740/99, το σύνολο των στοιχείων που διαβιβάζονται δεν μπορεί να αξιοποιηθεί πλήρως. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή εμμένει στην ανάγκη συμμόρφωσης με τις απαιτήσεις.

Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις ανωτέρω αδυναμίες, η Επιτροπή τονίζει, ως γενική παρατήρηση, ότι το επίπεδο των κυρώσεων όπως προκύπτει από τους πίνακες που επισυνάπτονται στην παρούσα ανακοίνωση, δεν είναι ακόμη ικανοποιητικό δεδομένου ότι οι κυρώσεις δεν φαίνονται να έχουν αποτρεπτικό αποτέλεσμα. Το γεγονός αυτό αποδεικνύεται περίτρανα από τη σύγκριση των ποσών που καταβάλλει ο αλιευτικός κλάδος υπό μορφή κυρώσεων (βλ. παράρτημα X) και της αξίας των εκφορτωνόμενων αλιευμάτων: πρόκειται για το ένα χιλιοστό περίπου της αξίας των εκφορτωθέντων κατά το 2001 αλιευμάτων. Εξάλλου, η μείωση του αριθμού των διαδικασιών που κινήθηκαν για παραβάσεις των κανόνων της ΚΑΠ σε σχέση με προηγούμενα έτη προκαλεί ανησυχία και πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια.

Το Συμβούλιο επανέλαβε το Δεκέμβριο του 2002, κατά την έκδοση του κανονισμού αριθ. 2371/2002, την απόφασή του να λάβει μέτρα κατά των υπαιτίων για σοβαρές παραβάσεις με την επιβολή κυρώσεων ανάλογων προς τη σοβαρότητα των παραβάσεων, προκειμένου να αποθαρρύνει αποτελεσματικά τη συνέχιση παράβασης των κανόνων. Από την παρούσα έκθεση προκύπτει ότι πρέπει να αναληφθεί περαιτέρω δράση ώστε η πολιτική βούληση να μετασχηματιστεί σε ενέργειες.

Προκειμένου να συμμορφωθεί με τους κοινοτικούς κανόνες, κάθε κράτος μέλος πρέπει να διασφαλίσει ότι οι κυρώσεις που επιβάλλει είναι αποτρεπτικές. Εξάλλου, τα κράτη μέλη πρέπει να εφαρμόσουν ή να επεκτείνουν την εφαρμογή άλλων μέτρων όπως η κατάσχεση των αλιευμάτων και αλιευτικών εργαλείων και η ανάκληση των αλιευτικών αδειών. Η Επιτροπή συνιστά επίσης πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στη μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση των δικαστών και των εισαγγελέων όσον αφορά την ανάγκη αποτελεσματικής δίωξης της παράνομης αλιείας, με στόχο τη συμμόρφωση με τους κανόνες που αφορούν την εκμετάλλευση των θαλάσσιων πόρων. Εν προκειμένω, η Επιτροπή προτίθεται να συνδράμει τα κράτη μέλη στη λήψη μέτρων για την επίτευξη των εν λόγω στόχων.

Τέλος, σύμφωνα με το άρθρο 25 παράγραφος 4 του κανονισμού αριθ. 2371/2002, η Επιτροπή θα υποβάλει σε εύθετο χρόνο στο Συμβούλιο κατάλογο των κυρώσεων που αφορούν σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της ΚΑΠ. Ο κατάλογος αποσκοπεί στην προώθηση της συμμόρφωσης με τους εν λόγω κανόνες μέσω κατάλληλων κυρώσεων, οι οποίες θα εφαρμόζονται με παρόμοια αυστηρότητα σε ολόκληρη την Κοινότητα. Με τον τρόπο αυτό οι εθνικές αρχές θα μπορέσουν αναμφίβολα να διαλύσουν τις ανησυχίες των εγχώριων αλιέων, να δημιουργήσουν συνθήκες ισότιμου ανταγωνισμού που αποτελούν προϋπόθεση για την ανάπτυξη μιας δίκαιης αλιευτικής δραστηριότητας και, ως εκ τούτου, να προωθήσουν την τήρηση των κανόνων της ΚΑΠ.

ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΠΙΝΑΚΩΝ

* ημερομηνίες διαβίβασης των πληροφοριών (παράρτημα I).

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα II).

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά εθνικότητα εκείνου που διέπραξε την σοβαρή παράβαση και ανά κράτος μέλος (παράρτημα IΙΙ).

* τύπος διαδικασίας που κινήθηκε ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα ΙV).

* αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα V).

* μέσο ύψος προστίμου ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα VI).

* αριθμός κατασχέσεων ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα VII).

* αριθμός ανακλήσεων άδειας ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα VIIΙ).

* αριθμός περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν στα λιμάνια ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (παράρτημα ΙX).

* ποσό που καταβλήθηκε από τον αλιευτικό κλάδο σε κάθε κράτος μέλος ως συνέπεια σοβαρών παραβάσεων (παράρτημα Χ).

*

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

ΠΑΡΑΒΑΣΕΙΣ ΑΝΑ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΤΥΠΟΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΚΙΝΗΘΗΚΕ (*) ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(*) Δ = Διοικητική Π = Ποινική Δ&Π = Διοικητική+Ποινική

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΚΥΡΩΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των διαπιστωθεισών περιπτώσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΜΕΣΟ ΥΨΟΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκε πρόστιμο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των διαπιστωθεισών περιπτώσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

ΑΡΙΘΜΟΣ ΑΝΑΚΛΗΣΕΩΝ ΑΔΕΙΑΣ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX

ΑΡΙΘΜΟΣ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ ΑΝΑ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ ΓΙΑ ΤΟ ΕΤΟΣ 2002

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ X

ΠΟΣΟ ΠΟΥ ΚΑΤΑΒΛΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΛΙΕΥΤΙΚΟ ΚΛΑΔΟ ΣΕ ΚΑΘΕ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ ΩΣ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΣΟΒΑΡΩΝ ΠΑΡΑΒΑΣΕΩΝ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>