Αριθ. C 337/64 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 88 
Γνωμοδότηση για την πρόταση σύστασης του Συμβουλίου προς τα κράτη μέλη για την προώθηση της 
συνεργασίας μεταξύ επιχειρήσεων ηλεκτρισμού και αυτονόμων παραγωγών(') 
(88/C 337/21) 
Το Συμβούλιο αποφάσισε την 1η Ιουνίου 1988, σύμφωνα με το άρθρο 235 της Συνθήκης για την ίδρυση 
της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, να ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 
γνωμοδότηση για την παραπάνω πρόταση. 
Το τμήμα ενέργειας, πυρηνικών θεμάτων και έρευνας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 7 Οκτωβρίου 1988 βάσει της εισηγητικής 
έκθεσης του κ. Mainetti. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή κατά τη 259η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 27ης 
Οκτωβρίου 1988) υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση. 
Η ΟΚΕ συμμερίζεται πλήρως τους επιδιωκόμενους στόχους 
και επιδοκιμάζει για το λόγο αυτό το νέο σχέδιο σύστασης 
που προτείνει η Επιτροπή, ως έκφραση πολιτικής θέλησης 
και υπόδειξη των απαραίτητων μέσων. 
Θεωρεί εξάλλου σκόπιμο να διατυπώσει με τις εκτιμήσεις που 
ακολουθούν ορισμένες παρατηρήσεις, για να υπογραμμίσει 
ενδεχόμενα προβλήματα που θα μπορούσαν να προκύψουν 
από την εφαρμογή της σύστασης εκ μέρους των κρατών 
μελών, για την ολοκλήρωση των πολιτικών που εφαρμόζονται 
ήδη στον τομέα αυτό και για να υποβάλει ορισμένες προ­
τάσεις που θα μπορούσαν να προωθήσουν την ανάπτυξη των 
ΑΕ ενεργειών (2). 
1. Εισαγωγή 
1.1. Η πρόταση σύστασης του Συμβουλίου που επιδιώκει 
να προωθήσει τη συνεργασία μεταξύ των επιχειρήσεων 
ηλεκτρισμού που έχουν αναλάβει τη δημόσια διανομή 
ηλεκτρισμού και αυτονόμων παραγωγών ηλεκτρικής ενέρ­
γειας (3), τοποθετείται στην οπτική των κοινοτικών στόχων 
ενεργειακής πολιτικής (4), που μεταξύ άλλων αποδίδουν 
σημασία στην εξοικονόμηση ενέργειας, στη διαφοροποίηση 
των πηγών, προς τον σκοπό μείωσης της εξάρτησης από τις 
εισαγωγές πετρελαίου, και στην προστασία του περιβάλλο­
ντος. 
1.2. Η πρόταση αυτή ολοκληρώνει την προηγούμενη 
σύσταση 77/714/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Οκτωβρίου 
1977 που αποβλέπει στην «προώθηση της συνδυασμένης 
παραγωγής θερμότητας και ενέργειας καθώς και στην αξιο­
ποίηση της απορριπτόμενης ενέργειας (5). 
2. Παρατηρήσεις 
2.1. Το ενδιαφέρον γι'αυτές τις πηγές ενέργειας παραμένει 
ζωηρό. Αυτή η μορφή παραγωγής θα πρέπει συνεπώς να 
(') ΕΕ αριθ. C 172 της 1.7. 1988, σ. 9. 
(2) Ανανεώσιμες ενέργειες, απορριπτόμενη ενέργεια, συνδυασμένη 
παραγωγή ηλεκτρικής και θερμικής ενέργειας. 
(3) Για τον ορισμό των αυτόνομων παραγωγών βλέπε σημείο 11, σ. 4 
της πρότασης Σύστασης της 4ης Μαΐου 1988. 
(4) Απόφαση του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου για τους νέους 
κοινοτικούς στόχους ενεργειακής πολιτικής για το 1995 και τη 
σύγκλιση των πολιτικών των κρατών μελών (ΕΕ αριθ. C 241 της 
25 Σεπτεμβρίου 1986). 
(5) ΕΕ αριθ. L 295 της 18. 11. 1977. υποστηριχθεί για λόγους περιβαλλοντολογικής και ενεργεια­
κής πολιτικής. Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι η 
ίδια η Επιτροπή εκφράζει σχετικά σοβαρές αμφιβολίες για το 
κατά πόσο οι μορφές αυτές ενέργειας μπορούν να συμβάλουν 
αποφασιστικά στον ενεργειακό ισολογισμό της Κοινότητας 
το 1995 (μόνο μετά το 2000 οι μορφές αυτές ενέργειας θα 
μπορούν να αντιπροσωπεύουν περίπου το 5 % των αναγκών 
της Κοινότητας σε πρωτογενή ενέργεια). 
2.1.1. Ένας μεταγενέστερος παράγων καθυστέρησης μπο­
ρεί να προκύψει και από την επίπτωση που η προβλεπόμενη 
προβολή σε μεγαλύτερα χρονικά διαστήματα του ρόλου των 
υδρογονανθράκων μπορεί να έχει στην ενεργειακή κατανώ-
λωση της Κοινότητας, συνεπεία των προσφάτων εξελίξεων 
των παγκοσμίων αποθεμάτων (από 71 275 μεγατόννους το 
1970 έφθασαν στους 121 554 μεγατόννους στα τέλη του 1987 
για το πετρέλαιο και από 32 540 ΜΤΙΠ το 1970 σε 87 160 
ΜΤΙΠ στα τέλη του 1987 για το φυσικό αέριο) που θα μπορού­
σαν να επιφέρουν αύξηση της προσφοράς υδρογονανθράκων 
και αύξηση των τιμών, και τούτο μολονότι λαμβάνονται 
υπόψη οι απαραίτητες εξαρτήσεις της πολιτικής περιβάλλο­
ντος. 
2.1.2. Η πραγματικότητα αυτή αποτελεί επιπρόσθετο λόγο 
για να αφιερωθεί στις ανανεώσιμες πηγές όλη η δυνατή προ­
σοχή, για να υπερκερασθούν τα εμπόδια που μέχρι σήμερα 
επηρέασαν την ανάπτυξη. 
2.1.3. Σχετικά θεωρείται ορθό να ενθαρρυνθεί η ανάπτυξη 
τέτοιων μορφών ενέργειας με κίνητρα, που θα αποβλέπουν 
ωστόσο στην επαλήθευση δυνατοτήτων οικονομικής χρη­
σιμοποίησης — έστω και υπό προθεσμία — συγκεντρώ­
νοντας, στις άλλες περιπτώσεις, τις προσπάθειες στο πεδίο 
της έρευνας και της επίδειξης. 
2.1.4. Με αυτή την έννοια θα ερμηνεύονταν η γνωμοδό­
τηση που εξέδωσε η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή 
στις 21 Μαΐου 1986 για τον «Κοινοτικό προσανατολισμό για 
την ανάπτυξη των νέων και ανανεώσιμων πηγών ενέρ­
γειας (6)». 
2.2. Μεταξύ των ανανεώσιμων πηγών κατέχει, σε ορισμένα 
κράτη μέλη, εδραιωμένη και έγκυρη θέση η υδροηλεκτρική 
ενέργεια. 
2.2.1. Ο τομέας αυτός παρήγαγε το 1986, 177 634 GWh 
(Κοινότητα των 12) από τις οποίες 23 000 GWh περίπου 
αυτόνομης παραγωγής — σε παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας 
1518 731 GWh. 
(6) ΕΕ αριθ. C 207 της 18. 8. 1986, σ. 11. 
31. 12. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 337/65 
2.2.2. Η σημασία της μεγιστοποίησης της εκμετάλλευσης 
αυτής της πηγής προσδίδει αξία και στην πραγματοποίηση 
εγκαταστάσεων μικροσταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέρ­
γειας. 
2.3. Εξάλλου πρέπει να επισημανθεί το αυξανόμενο ενδια­
φέρον που παρουσιάζει ο τομέας της αιολικής ενέργειας, που 
σήμερα μπορεί να θεωρηθεί ανταγωνιστική για την παραγωγή 
ηλεκτρικής ενέργειας στις πιο απομακρυσμένες ή απομο­
νωμένες περιοχές, στις οποίες υπάρχουν ευνοϊκές ανεμολογι-
κές συνθήκες (είτε με την έννοια επαρκούς μέσης ταχύτητας 
του ανέμου, είτε απουσίας ή εξαιρετικής σπανιότητας βίαιων 
ανεμορριπών). 
2.3.1. Σχετικά, αξίζει να σημειωθεί η περίπτωση της 
Δανίας, που κατέχει προφανώς τα πρωτεία στις υλοποιήσεις. 
Τον Δεκέμβριο του 1985 υπήρχαν στη Δανία 1 400 αιολικές 
γεννήτριες με συνολικό δυναμικό 62 MW. Κατασκευάσθηκαν 
επιπλέον οι γνωστές ως «αγροτικές επιχειρήσεις του ανέμου» 
με μονάδες των 750 kW καθεμία (π.χ. Masned 
Windmollepark)· άλλες των 2 000 kW καθεμία βρίσκονται 
υπό κατασκευή. Κατά το τελευταίο συνέδριο για την αιολική 
ενέργεια που πραγματοποιήθηκε στο Herning αναγγέλθηκε 
ότι στα επόμενα δεκαπέντε χρόνια θα καταστεί δυνατή παρα­
γωγικότητα άνω των 3 000 MW με εγκαταστάσεις κυρίως 
στη Δανία, την Ολλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο. Ασ 
σημειωθεί επίσης το πρόγραμμα PAOLO που περιλήφθηκε 
στο ισπανικό ενεργειακό πρόγραμμα. 
2.4. Αντίθετα, η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας που βασί­
ζεται στην εκμετάλλευση των παλιρροιών, μπορεί να δη­
μιουργήσει σοβαρά προβλήματα επιπτώσεων για το περιβάλ­
λον, καθότι θα μεταβάλλονταν έντονα το οικολογικό περιβάλ­
λον. 
2.5. Η καύση των απορριμμάτων θέτει επίσης μέχρι τώρα 
σοβαρά οικολογικά προβλήματα που περιορίζουν την ευρεία 
της διάδοση. Το πρόβλημα αυτό αποτελεί αντικείμενο 
εμπεριστατωμένων μελετών εκ μέρους της Κοινότητας. 
2.5.1. Η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας από μια τέτοια 
πηγή αποτελεί εντούτοις ένα στόχο που δεν μπορεί να εγκα­
ταλειφθεί (όχι τόσο από την ενεργειακή άποψη, αλλά, ιδίως, 
λόγω της συμβολής που αυτή μπορεί να προσφέρει στην 
επίλυση των προβλημάτων περιβάλλοντος) και πρέπει συνε­
πώς να ενθαρρυνθεί. 
2.5.2. Θα πρέπει εξάλλου να ενθαρρυνθούν οι πρωτοβου­
λίες που αποβλέπουν στην εκπαίδευση ειδικών που θα είναι 
σε θέση να προσφέρουν ασφαλείς τεχνικές εγγυήσεις για την 
κατασκευή και συντήρηση των εγκαταστάσεων. Σχετικά θα 
ήταν επιθυμητή η συνεργασία με τα κράτη μέλη που έχουν 
λύσει ήδη αυτό το πρόβλημα. 
2.6. Μεταξύ των μορφών ηλεκτρισμού που εξετάζονται από 
την Επιτροπή η συνδυασμένη παραγωγή ατμού/θερμότητας 
στους βιομηχανικούς τομείς και στις τοπικές επιχειρήσεις 
ηλεκτρισμού εξασφαλίζει ιδιαίτερα πλεονεκτήματα πολύ 
γνωστά (αρκεί να υπενθυμισθεί η απόδοση ώς 80% της χρη­
σιμοποιούμενης πρωτογενούς ενέργειας έναντι των 35-40% 
των σταθμών υπό συμπίεση), ακόμη κι αν ληφθούν υπόψη οι 
παράγοντες που προσδιορίζουν την ανάπτυξη: ιδιαίτερα η 
απαραίτητη διάθεση του παραγόμενου ατμού/θερμότητας. 2.6.1. Είναι γνωστά όχι μόνο τα σημαντικά αποτελέσματα 
που επιτεύχθηκαν και προέκυψαν στο θέμα της πολιτικής για 
την εξοικονόμηση της ενέργειας, αλλά και οι επιπτώσεις 
που σημειώθηκαν στην ηλεκτρομηχανική βιομηχανία, στην 
προστασία του περιβάλλοντος, με συνέπειες που αποδείχθη­
καν θετικές για την απασχόληση. 
2.7. Δεν φαίνεται ακόμα επίκαιρο το θέμα της ενεργειακής 
εκμετάλλευσης των ανανεώσιμων πηγών που παράγει η γεωρ­
γία. Προς το παρόν το θέμα εξετάζεται σε κοινοτικό επίπεδο. 
2.8. Συνέπεια της αντικειμενικής κατάστασης που περιγρά­
φεται παραπάνω είναι ότι η εν λόγω σύσταση έχει άμεσα 
πραγματική σημασία κυρίως για την υδροηλεκτρική παρα­
γωγή, για την εκμετάλλευση της απορριπτόμενης βιομηχανι­
κής θερμότητας και για τη συνδυασμένη παραγωγή ατμού/ 
θερμότητας και ηλεκτρισμού. 
2.9. Η σπουδαιότητα της πρότασης σύστασης — και σε 
σχέση με το βάρος των οικονομικών συνεπειών που προέρ­
χονται από την ίδια — επιβάλλει να λάβουν τα κράτη μέλη 
δεόντως υπόψη τη λογική/δυνατή εξέλιξη της σύνθεσης της 
ζήτησης ηλεκτρισμού κατά κατηγορίες κατανάλωσης στο 
εσωτερικό της Κοινότητας. 
2.9.1. Τα τελευταία χρόνια εξαπλώθηκαν αρκετά τα σημά­
δια κρίσης της μεγάλης βασικής βιομηχανίας. Παράδειγμα 
αποτελούν τα προγράμματα αναδιάρθρωσης, αναδιοργά­
νωσης και μετατροπής, που συζητούνται σήμερα σε διά­
φορους βιομηχανικούς τομείς (χαλυβουργία, μηχανική, 
χημική βιομηχανία, διυλιστήρια). 
2.9.2. Οι λόγοι της κρίσης αυτής είναι πολλαπλοί και περί­
πλοκοι, δεν πρόκειται όμως να εξετασθούν από τη θέση αυτή. 
2.9.3. Πάντως, μπορεί να υπομνησθεί ότι ένας από τους 
λόγους που δεν διαχωρίζεται από τους άλλους, και μπορεί 
να αποτελέσει μεταγενέστερο έγκυρο στοιχείο γνώσης και 
μελέτης του θέματος, είναι οι σήμερα πλεονασματικές παρα­
γωγικές ικανότητες σε σχέση με μια μειωμένη ζήτηση (αλλά 
και εξαιτίας της ανάπτυξης τους σε άλλες γεωγραφικές περιο­
χές) και για ορισμένες χώρες με τάση καθοδική. 
2.9.4. Πράγματι, και λόγω των παρεμβάσεων, που πραγμα­
τοποιήθηκαν ή θα πραγματοποιηθούν για την εξοικονόμηση 
ενέργειας, η κατανάλωση ηλεκτρισμού στις μεγάλες βιομη­
χανίες — οπωσδήποτε αυξημένη σε σχέση με τον ιδιάζοντα 
χαρακτήρα των επεξεργασιών — αποδεικνύεται συγκρα­
τημένη μέσα στη φυσιολογική της αύξηση. 
2.9.5. Σε αντιστάθμισμα, και λόγω της κρίσης σε ορισμένα 
τμήματα της βιομηχανίας, και σε αντίθεση με την ίδια, ση­
μειώνεται μια διάχυτη διαδικασία ανάπτυξης των μικρο­
μεσαίων επιχειρήσεων, που θα πρέπει να προκαλέσει αύξηση 
της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας βραχυπρόθεσμα και 
μεσοπρόθεσμα. 
2.9.6. Επίσης για τις αστικές χρήσεις είναι λογικό να 
υποτεθεί μια διάχυτη αύξηση της κατανάλωσης ηλεκτρισμού, 
αν και σε ποσοστά που ποικίλλουν από χώρα σε χώρα. 
Αριθ. C 337/66 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 31. 12. 88 
2.10. Στο πλαίσιο αυτό, πρέπει να τονισθεί ότι, όπως 
υποστηρίζεται στη σύσταση, η συνεργασία μεταξύ αυτόνο­
μων παραγωγών και επιχειρήσεων που διαχειρίζονται τα 
δημόσια δίκτυα πρέπει να καταλήξει σε ένα σύνολο επιβαρύν­
σεων και ωφελειών δίκαια κατανεμημένων. 
2.10.1. Σχετικά, γίνεται σαφές ότι η δημόσια επιχείρηση 
φέρει το βάρος της αποκλειστικής υποχρέωσης (και όλοι 
συμφωνούν με αυτό) να εξασφαλίζει την αξιοπιστία του εθνι­
κού συστήματος ηλεκτρισμού όσον αφορά την ποιότητα 
(τάση και συχνότητα) και την ποσότητα (εφεδρική τάση και 
ηλεκτρικοί αγωγοί). 
2.10.2. Η βελτίωση των σχέσεων μεταξύ αυτών των κατη­
γοριών επιχειρήσεων σημαίνει ότι πρέπει να επισημανθούν 
και να προληφθούν οι ενδεχόμενες αποκλίσεις, να αξιολογη­
θούν τα αποτελέσματα, χωρίς ωστόσο να διατρέχεται ο κίνδυ­
νος παρεμβάσεων που χαρακτηρίζονται από υπερβολικές 
επιφυλάξεις ή αβάσιμη αισιοδοξία. 
2.11. Μέσα στο πλαίσιο αυτό — πάντοτε με ισορροπία των 
ρόλων μεταξύ της δημόσιας επιχείρησης που διανέμει την 
ηλεκτρική ενέργεια και του αυτονόμου παραγωγού — πρέπει 
επίσης να ληφθούν υπόψη με όσο το δυνατό μεγαλύτερη 
προσοχή οι άλλες υπηρεσίες, που η δημόσια επιχείρηση 
μπορεί να εξασφαλίσει σε ένα σύστημα σχεδιασμένο με αυτόν 
τον τρόπο. 
2.11.1. Μεταξύ των υπηρεσιών αυτών προσλαμβάνουν 
ιδιαίτερη σημασία: 
— η μεταφορά με το δημόσιο δίκτυο της ενέργειας αυτόνομης 
παραγωγής από το σημείο παραγωγής στο σημείο χρη­
σιμοποίησης, 
— οι συμπληρωματικές και επικουρικές προμήθειες. 
2.11.2. Γενικά, πρόκειται για τις «εφεδρικές» υπηρεσίες 
της ενέργειας, που το δημόσιο δίκτυο οφείλει να εξασφαλίζει 
προς το σκοπό της μέγιστης χρησιμοποίησης όλων των ενερ­
γειακών πηγών. 
2.12. Όσον αφορά τις τιμές που πρέπει να αναγνωρισθούν 
για την παροχή ηλεκτρικής ενέργειας στο δημόσιο δίκτυο 
(σημείο 3.2 της σύστασης) οι παρεμβάσεις για την υποστή­
ριξη της ανάπτυξης της παραγωγής ηλεκτρισμού από ανανεώ­
σιμες πηγές (ΕΑ) θα πρέπει να περιλαμβάνουν, εκτός από ένα 
ποσοστό ανάλογα προς τις μεταβλητές δαπάνες που αποφεύ­
γονται (καύσιμα), και ένα ποσοστό ανάλογο προς τις σταθερές 
δαπάνες που αποφεύγονται, χρησιμοποιώντας ως παράμετρο 
τον βαθμό αξιοπιστίας της συμβολής που εξασφαλίζεται στο 
δημόσιο δίκτυο. 
2.12.1. Θα έπρεπε όμως να υιοθετηθούν από τις κυβερ­
νήσεις και άλλα κίνητρα που θα ενθαρρύνουν, για παράδειγ­
μα: 
— τη χρησιμοποίηση εγχώριων ενεργειακών πηγών, 
— τη διαφοροποίηση των καυσίμων, 
— την εξοικονόμηση ενέργειας που επιτυγχάνεται, 
— την περιορισμένη βλάβη του περιβάλλοντος. 
2.12.2. Τα στοιχεία αυτά, που πρέπει να αναπτυχθούν σε 
σχέση με τις διάφορες εθνικές πραγματικότητες, θα μπορού­
σαν να συμβάλουν και στη σαφήνεια και διαφάνεια των δεδο­
μένων. 2.13. Ειδικές ενισχύσεις χρηματοδοτικού χαρακτήρα θα 
υποβοηθούσαν την αύξηση της παραγωγής ηλεκτρικής ενέρ­
γειας — ιδιαίτερα στον τομέα της συνδυασμένης παραγωγής 
— με την εγκατάσταση αεροστροβίλων στον θερμικό κύκλο 
των βιομηχανιών αυτόνομης παραγωγής, που διαθέτουν αυξη­
μένες ποσότητες ατμού, που καταναλώνονται στις εγκα­
ταστάσεις τους. 
2.13.1. Στην περίπτωση που η επιτυγχανόμενη αυξημένη 
παραγωγή ενέργειας παρέχεται στο δημόσιο δίκτυο, θεωρεί­
ται ότι οι χρηματοδοτικές επιβαρύνσεις που συνεπάγεται η 
παρέμβαση του repoweringt1) πρέπει να συμβάλουν στον 
καθορισμό της τιμής που οφείλει να αναγνωρισθεί εκ μέρους 
της δημόσιας επιχείρησης στον αυτόνομο παραγωγό. Για το 
σκοπό αυτό η παρέμβαση θα πρέπει να συμφωνηθεί εκ των 
προτέρων μεταξύ των δύο ενδιαφερόμενων, για να διαπιστω­
θεί η δυνατότητα συμβιβασμού των προγραμμάτων προς το 
γενικό συμφέρον. 
3. Συμπέρασμα 
3.1. Αναγκαία προϋπόθεση για οποιαδήποτε μορφή συνερ­
γασίας μεταξύ επιχειρήσεων είναι κατ'αρχή η θέληση των 
μερών να υποβληθούν σε μια διαδικασία πολιτιστικής 
ανάπτυξης που θα οδηγήσει στην από κοινού επιδίωξη καλύ­
τερων αποτελεσμάτων. 
3.2. Για τον αυτόνομο επιχειρηματία προέχει το οικονο­
μικό συμφέρον, ενώ η δημόσια επιχείρηση οφείλει επίσης να 
ανταποκριθεί στην υποχρέωση και το καθήκον της να δρα 
προς το κοινό όφελος της Κοινότητας. Πρόκειται κατά συνέ­
πεια για δύο στόχους που είναι ως επί το πλείστον μη συγκρί­
σιμοι και θα είναι δύσκολο να συνυπάρξουν, λόγω των πολ­
λαπλών περιορισμών (νομικών, διοικητικών και τεχνικών) 
που υφίστανται στα κράτη μέλη. Για το λόγο αυτό τα κράτη 
μέλη πρέπει απαραιτήτως να άρουν τους περιορισμούς αυτούς 
με τους οποίους αμβλύνονται τα κίνητρα των δημόσιων 
επιχειρήσεων να χρησιμοποιούν την παραγωγή των αυτόνο­
μων επιχειρηματιών και στο μέτρο του δυνατού να συμβι­
βάσουν τα συμφέροντα των εταιριών και των αυτόνομων 
παραγωγών. 
3.3. Κατά την εφαρμογή της σύστασης θα πρέπει επίσης 
να αποτραπεί το ενδεχόμενο να επηρεασθεί η ισορροπία των 
ρόλων και συνεπώς η σταθερότητα της συνεργασίας από 
διάφορες κατά καιρούς παρεμβάσεις, ακόμη και αν αυτές 
στηρίζονται σε έγκυρες και αδιαφιλονίκητες αρχές. 
(') Repowering: ενίσχυση μιας παραδοσιακής θερμικής μονάδας 
παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας (καύσιμο — ατμός — 
ηλεκτρική ενέργεια) μέσω της ενσωμάτωσης ομάδας turbogas που 
προορίζονται (1) να αυξήσουν την ποσότητα της παραγόμενης 
ηλεκτρικής ενέργειας, (2) να βελτιώσουν τη συνολική απόδοση 
των εγκαταστάσεων μέσω της χρησιμοποίησης των θερμίδων που 
περιέχονται στα αέρια των αποβλήτων των turbogas, τα οποία 
αντί να διασκορπισθούν στην ατμόσφαιρα, χρησιμοποιούνται για 
να βοηθήσουν στην παραγωγή του ατμού (ο οποίος ενεργοποιεί 
στη συνέχεια τις κανονικές συστοιχίες). 
31. 12. 88 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 337/67 
3.4. Με διαφορετική διατύπωση, οι βασικοί στόχοι θα πρέ­
πει να επιδιωχθούν με προτάσεις παρεμβάσεων που θα αντα­
ποκρίνονται σε κριτήρια ελαστικότητας, για καλύτερη εναρ-
Βρυξέλλες, 27 Οκτωβρίου 1988. 
Η ΟΚΕ συμφωνεί με τον στόχο που επιδιώκεται από την 
Επιτροπή μέσω αυτής της πρότασης οδηγίας, ήτοι με την 
καθιέρωση μεθόδων και μέτρων ενημέρωσης του πληθυσμού 
για την καλύτερη προστασία της υγείας του σε περιπτώσεις 
έκτακτης ανάγκης που δημιουργούνται από έκλυση ραδιενερ­
γού ακτινοβολίας. Η ΟΚΕ θεωρεί, ωστόσο, ότι οι προτεινόμε­
νες συγκεκριμένες ρυθμίσεις εφαρμογής είναι στη σημερινή 
φάση ανεπαρκείς και ότι δεν ανταποκρίνονται στις προσδο­
κίες του πληθυσμού και μάλιστα μετά το πυρηνικό ατύχημα 
του Τσερνομπίλ. Η Επιτροπή καλείται συνεπώς να ασπασθεί 
τις παρατηρήσεις και προτάσεις για τροποποιήσεις που περιέ­
χονται στην παρούσα γνωμοδότηση. 
1. Προκαταρκτικές παρατηρήσεις 
1.1. Η ΟΚΕ τονίζει κατ'αρχήν ότι είναι θορυβημένη με 
την τόσο σύντομη προθεσμία που της δόθηκε για να εκδώσει 
τη γνωμοδότηση της επί της πρότασης της Επιτροπής. Ο 
χρόνος που είχε στη διάθεση της δεν της άρκεσε για να 
προβεί στις αναγκαίες διαβουλεύσεις σχετικά με ένα θέμα 
ιδιαίτερης σημασίας, κυρίως δε μετά το πυρηνικό ατύχημα 
του Τσερνομπίλ. Μια τέτοια κατάσταση, εναντίον της οποίας 
η ΟΚΕ έχει έντονα διαμαρτυρηθεί στο παρελθόν, μπορεί να μόνιση με τις διάφορες φάσεις εξέλιξης της ζήτησης/προσφο-
ράς ηλεκτρισμού. 
Ο Πρόεδρος της 
Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
αποβεί σε βάρος της ορθής άσκησης του συμβουλευτικού 
έργου που της έχει ανατεθεί με βάση τις διατάξεις της Συνθή­
κης Euratom, και μάλιστα το άρθρο 31 αυτής. 
1.2. Η ΟΚΕ επιφυλάσσεται να προβεί αργότερα σε λεπτο­
μερή και εμπεριστατωμένη εξέταση του συνόλου των μέτρων 
που θα πάρει η Κοινότητα σε εφαρμογή του κεφαλαίου III 
της Συνθήκης Euratom σχετικά με την προστασία της υγείας, 
μέτρα που η Επιτροπή έχει δεσμευθεί να λάβει στην ανακοί­
νωση της του Αυγούστου 1986. 
2. Παρατηρήσεις 
2.1. Η κατάσταση που διαμορφώθηκε μετά το πυρηνικό 
ατύχημα του Τσερνομπίλ, και η οποία έχει κατ'επανάληψη 
περιγραφεί, κατέστησε απαραίτητο τον ορισμό και την καθιέ­
ρωση μεθόδων και μέτρων ενημέρωσης του πληθυσμού για 
την καλύτερη προστασία της υγείας του σε περιπτώσεις 
έκτακτης ανάγκης που δημιουργούνται από έκλυση ραδιενερ­
γού ακτινοβολίας. Το ατύχημα αυτό κατέδειξε ότι, από την 
άποψη της ραδιενέργειας, ολόκληρος ο πληθυσμός της Κοι­
νότητας ζει ουσιαστικά κοντά σε έναν πυρηνικό σταθμό 
ηλεκτροπαραγωγής. Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την ενημέρωση του πληθυσμού για 
τα μέτρα προστασίας της υγείας που εφαρμόζονται και για τη συμπεριφορά που πρέπει να τηρηθεί σε 
περίπτωση έκτακτης ανάγκης λόγω ακτινοβολιών 
(88/C 337/22) 
Στις 30 Ιουνίου 1988, η Επιτροπή των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις 
του άρθρου 31 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, να 
ζητήσει από την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή να γνωμοδοτήσει για την παραπάνω πρόταση 
οδηγίας. 
Το τμήμα ενέργειας, πυρηνικών θεμάτων και έρευνας, στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των 
σχετικών εργασιών της ΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότηση του στις 7 Οκτωβρίου 1988, με βάση την 
εισηγητική έκθεση του κ. Sai'u. 
Κατά τη 259η σύνοδο ολομέλειας, συνεδρίαση της 27ης Οκτωβρίου 1988, η Οικονομική και Κοινωνική 
Επιτροπή υιοθέτησε κατά πλειοψηφία και με 1 αποχή την παρακάτω γνωμοδότηση.