Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Ιστορικο

Το Μάιο του 2001, όταν εγκρίθηκε η οδηγία 2001/19/ΕΚ για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων [1], το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και η Επιτροπή συμφώνησαν ότι "προέχει να υπάρχει η ενοποιημένη μορφή, ευπρόσιτη σε όλους ανεξαιρέτως, των νομικών κειμένων που εφαρμόζονται στον τομέα της αμοιβαίας αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων". Την ίδια στιγμή, η Επιτροπή γνωστοποιούσε την πρόθεσή της να συνεχίσει την προσπάθεια αυτή σε δύο χρόνους: "σε μια πρώτη φάση, σκοπεύει να ενσωματώσει τις τομεακές οδηγίες σε ενιαίο πλαίσιο. Εν συνεχεία, η Επιτροπή θα εξετάσει τη δυνατότητα ενοποίησης των οδηγιών σχετικά με το γενικό σύστημα, ώστε να συνεχιστεί η απλούστευση της νομοθεσίας και να διευκολυνθεί περισσότερο η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, σύμφωνα με το πνεύμα των συμπερασμάτων της συνόδου κορυφής της Λισσαβώνας".

[1] Οδηγία 2001/19/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Μαΐου 2001 που τροποποιεί τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ του Συμβουλίου σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τις οδηγίες 77/452/ΕΟΚ, 77/453/ΕΟΚ, 78/686/ΕΟΚ, 78/687/ΕΟΚ, 78/1026/ΕΟΚ, 78/1027/ΕΟΚ, 80/154/ΕΟΚ, 80/155/ΕΟΚ, 85/384/ΕΟΚ, 85/432/ΕΟΚ, 85/433/ΕΟΚ και 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου που αφορούν το επάγγελμα του νοσηλευτού υπεύθυνου για γενικές φροντίδες, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού (εφεξής καλούμενη οδηγία SLIM) - ΕΕ L 206 της 31.7.01, σ. 1.

Επιπλέον, το Φεβρουάριο του 2001 η Επιτροπή ενέκρινε την ανακοίνωση που υπέβαλε προς το Συμβούλιο με τίτλο Νέες ευρωπαϊκές αγορές εργασίας, ανοιχτές σε όλους και με πρόσβαση από όλους [2]. Ειδικότερα όσον αφορά την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, η Επιτροπή ανέφερε στην ανακοίνωση ότι:

[2] COM(2001) 116.

* "το 2002, θα υποβάλλει προτάσεις για τη θέσπιση ενός περισσότερο ενιαίου, διαφανούς και ευέλικτου συστήματος επαγγελματικής αναγνώρισης, που θα βασίζεται στο υπάρχον γενικό σύστημα, συμπεριλαμβανομένων τρόπων προώθησης της αυτόματης αναγνώρισης". και

* "θα θεσπίσει δράση προτεραιότητας, βάσει των υφιστάμενων δικτύων πληροφόρησης και επικοινωνίας, καθώς επίσης και της τρέχουσας εργασίας για τη βελτίωση της διαφάνειας όσον αφορά τα τυπικά προσόντα, προκειμένου να μπορούν όλοι οι πολίτες να έχουν πρόσβαση σε μια πληρέστερη υπηρεσία παροχής πληροφοριών και συμβουλών που θα ανταποκρίνονται στα προσωπικά τους συμφέροντα και δικαιώματα".

Η εν λόγω ανακοίνωση υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης που διεξήχθη στις 23 και 24 Μαρτίου 2001. Στα συμπεράσματα του Συμβουλίου αναφέρεται ότι "η Επιτροπή σκοπεύει να υποβάλει στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2002 [...] συγκεκριμένες προτάσεις για πλέον ομοιόμορφο, διαφανές και ελαστικό καθεστώς αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων" [3].

[3] Συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Στοκχόλμης (23 και 24 Μαρτίου 2001), σημείο 15.

Όπως προβλεπόταν επίσης στην εν λόγω ανακοίνωση, συγκροτήθηκε επιχειρησιακή ομάδα υψηλού επιπέδου για τις δεξιότητες και την κινητικότητα η οποία εκπόνησε έκθεση το Δεκέμβριο του 2001 όπου αναφερόταν ότι η ΕΕ και τα κράτη μέλη πρέπει, κατά προτεραιότητα, να επισπεύσουν και να διευκολύνουν την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων (για τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα), καθώς και να διαμορφώσουν ευνοϊκές συνθήκες για περισσότερο αυτόματη αναγνώριση και να εφαρμόσουν πιο ομοιόμορφο, διαφανές και ευέλικτο καθεστώς για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων στα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα έως το 2005 [4].

[4] Επιχειρησιακή ομάδα υψηλού επιπέδου για τις δεξιότητες και την κινητικότητα, Τελική έκθεση, 14 Δεκεμβρίου 2001, σ. 20.

Στο σχέδιο δράσης της Επιτροπής για τις δεξιότητες και την κινητικότητα [5] αναφέρεται ότι "πρέπει να γίνουν βελτιώσεις εφ' όλης της ύλης στο υπάρχον κοινοτικό σύστημα για την αναγνώριση των κατοχυρωμένων επαγγελμάτων, έτσι ώστε να καταστεί ευκολότερη η διαχείρισή του και να είναι σαφέστερο, ταχύτερο και φιλικότερο προς τους χρήστες. Τα κοινοτικά θεσμικά όργανα και τα κράτη μέλη πρέπει να διευκολύνουν τις ευκαιρίες απασχόλησης και την παροχή υπηρεσιών μέσα από τη γενικότερη ενοποίηση των υπαρχόντων συστημάτων επαγγελματικής αναγνώρισης των κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. ο σκοπός θα είναι ένα πιο ομοιόμορφο, διαφανές και ευέλικτο σύστημα, με τροποποιήσεις που να αποσκοπούν ιδιαίτερα στην εξασφάλιση σαφέστερων, εκσυγχρονισμένων και αυτόματων συνθηκών αναγνώρισης, και το οποίο θα επιτευχθεί με την έγκριση των προτάσεων το 2003 και την εφαρμογή τους έως το 2005".

[5] Σημείο 15 του σχεδίου δράσης της Επιτροπής για τις δεξιότητες και την κινητικότητα. COM(2002) ....

Στο πνεύμα της εντολής που δόθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας, η Επιτροπή ενέκρινε, στα τέλη του 2000, ανακοίνωση με τίτλο "Μια στρατηγική για την εσωτερική αγορά υπηρεσιών" [6]. Η ανακοίνωση αυτή επισήμαινε τη σημασία των υπηρεσιών στη γενική οικονομία, τις νέες ευκαιρίες και πρακτικές που απορρέουν από τις νέες τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας, καθώς και την ανάγκη απλούστευσης των όρων για την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών σε όλη την Κοινότητα.

[6] COM(2000) 888.

Η παρούσα νέα οδηγία για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων στον τομέα των νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελμάτων θα ισχύει παράλληλα με άλλες δράσεις που απορρέουν επίσης από τις αποφάσεις των Ευρωπαϊκών Συμβουλίων της Λισσαβώνας και της Φέιρα το 2000, καθώς και από την ανακοίνωση που υπέβαλε η Επιτροπή το Νοέμβριο του 2001 με τίτλο "Η πραγμάτωση μιας ευρωπαϊκής περιοχής δια βίου μάθησης". Η εν λόγω ανακοίνωση αναλύει το σκοπό της στρατηγικής σχετικά με τη διαφάνεια και την αναγνώριση των προσόντων και των δεξιοτήτων (σημείο δράσης 1: "η αποτίμηση της μάθησης"). Η συγκεκριμένη στρατηγική υποστηρίζει σειρά πρωτοβουλιών των κρατών μελών και της Κοινότητας για τα εκπαιδευτικά και επαγγελματικά προσόντα και συνάδει πλήρως προς το παρόν σχέδιο οδηγίας. Τον Ιούνιο του 2001 η Επιτροπή ξεκίνησε δημόσια διαβούλευση για τα κυριότερα υπό εξέταση ζητήματα στο πλαίσιο νέας οδηγίας για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων.

Τον Ιούλιο του 2001, η Επιτροπή δημοσίευσε τη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση [7]. Στο εν λόγω έγγραφο, η Επιτροπή εξέφρασε την πρόθεσή της να προωθήσει την ευρύτερη χρήση διαφόρων μέσων πολιτικής, συμπεριλαμβανομένων οδηγιών-πλαισίου, εναποθέτοντας στην εκτελεστική εξουσία τη μέριμνα των τεχνικών λεπτομερειών μέσω της εφαρμογής "δευτερευόντων" κανόνων. να απλουστεύσει την ισχύουσα κοινοτική νομοθεσία, καθώς και να ομαδοποιήσει νομικά κείμενα. να εκδώσει κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με τη συλλογή και τη χρήση των συμβουλών εμπειρογνωμόνων. και, τέλος, να συνδυάσει την ανάληψη νομοθετικής και κανονιστικής δράσης με τη δράση που αναλαμβάνουν οι πλέον οικείοι φορείς (από κοινού ρύθμιση).

[7] COM(2001) 428.

Τέλος, η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι ταγμένη στη διαδικασία διεύρυνσης, η οποία θα επεκτείνει τις αρμοδιότητες των κοινοτικών θεσμικών οργάνων όσον αφορά την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας και της διαχείρισής της.

2. Οι βασικοι στοχοι τησ προτασησ

2.1. Συμβολή στην ευελιξία των αγορών εργασίας και υπηρεσιών

Η ελεύθερη κυκλοφορία απαιτεί σαφές, ασφαλές και ταχύ σύστημα αναγνώρισης προσόντων στον τομέα των νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελμάτων. Τούτο κρίνεται σημαντικό προκειμένου να διασφαλιστεί, αφενός, ότι οι κενές θέσεις εργασίας θα πληρούνται από ειδικευμένους υποψηφίους και, αφετέρου, ότι θα υπάρχει τακτική προσφορά παρόχων ειδικευμένων υπηρεσιών ώστε να καλύπτεται η ζήτηση της αγοράς. Η ελεύθερη κυκλοφορία ειδικευμένων επαγγελματιών συμβάλλει ιδίως στην κοινωνία που βασίζεται στη γνώση. Οι όροι ελεύθερης κυκλοφορίας έχουν επίσης αποδειχθεί ιδιαίτερα σημαντικοί σε περιπτώσεις συγκεκριμένων ελλείψεων ειδικευμένου προσωπικού σε καθορισμένες στιγμές σε διάφορα κράτη μέλη για επαγγέλματα όπως δάσκαλος, κτηνίατρος, ιατρός και νοσοκόμος.

Προς το παρόν, η εξέλιξη των κανόνων που διέπουν την επαγγελματική αναγνώριση υπήρξε κατακερματισμένη, με σειρά παράλληλων διατάξεων και παραλλαγών. Οι λεπτομερείς παραλλαγές και οι σύνδεσμοι μεταξύ διαφόρων τμημάτων της νομοθεσίας δημιούργησαν ένα σύστημα που επικρίθηκε τόσο από τους μετανάστες όσο και από τους επαγγελματίες ως υπερβολικά περίπλοκο στην κατανόησή του, δύσκολο στην παρακολούθησή του, συχνά ασαφές και ενίοτε βραδύ στην εφαρμογή του και, σε ορισμένες περιπτώσεις, παρωχημένο ή ακατάλληλο για τις ιδιαιτερότητες ενός συγκεκριμένου επαγγέλματος.

Για να καταστεί το σύστημα σαφέστερο, ευχερέστερο και απλούστερο στην κατανόηση και στην εφαρμογή του, η παρούσα πρόταση για ενιαία οδηγία αναθεωρεί σφαιρικώς όλες τις οδηγίες που στηρίζονται στην αναγνώριση τίτλων, ώστε να διατηρηθούν οι βασικές προϋποθέσεις και εγγυήσεις, αλλά να απλοποιηθεί η διάρθρωση και να βελτιωθεί η λειτουργία του συστήματος. Η πρόταση προβλέπει επίσης απλούστερους όρους για τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών σε σχέση με εκείνους που διέπουν την ελευθερία εγκατάστασης, ώστε να αυξήσει περαιτέρω την ευελιξία των αγορών εργασίας και υπηρεσιών.

2.2. Ενοποίηση και απλούστευση

Η Επιτροπή έχει ήδη ενοποιήσει σε σημαντικό βαθμό, μέσω της τρίτης οδηγίας για το γενικό σύστημα (οδηγία 1999/42/EC [8]), τις 35 μεταβατικές οδηγίες σχετικά με βιοτεχνικά και εμπορικά επαγγέλματα. Η μεταγενέστερη έγκριση της οδηγίας 2001/19/ΕΚ απλούστευσε περαιτέρω το νομικό και δικονομικό καθεστώς της επαγγελματικής αναγνώρισης. Εξακολουθούν να ισχύουν περίπου δώδεκα βασικές οδηγίες που καλύπτουν επτά επαγγέλματα (του ιατρού [9], του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη [10], του οδοντιάτρου [11], του κτηνιάτρου [12], της μαίας/του μαιευτή [13], του φαρμακοποιού [14] και του αρχιτέκτονα [15]), οι οποίες εγκρίθηκαν ουσιαστικά κατά τη διάρκεια εικοσαετούς περιόδου, στις δεκαετίες του '70 και του '80, καθώς και οι τρεις οδηγίες για το γενικό σύστημα [16], όπως επικαιροποιήθηκαν από την οδηγία SLIM. Η ενοποίηση των εν λόγω οδηγιών θα παράσχει απλούστερη και σαφέστερη σειρά κανόνων για τα οικεία επαγγέλματα.

[8] Οδηγία 1999/42/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 7ης Ιουνίου 1999, για τη θέσπιση συστήματος αναγνώρισης των προσόντων σχετικά με τις επαγγελματικές δραστηριότητες που καλύπτονται από τις οδηγίες ελευθέρωσης, καθώς και μεταβατικών μέτρων, και για τη συμπλήρωση του γενικού συστήματος αναγνώρισης των διπλωμάτων. ΕΕ L 201 της 31.7.99, σ. 77.

[9] Οδηγία 93/16/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Απριλίου 1993 για τη διευκόλυνση της ελεύθερης κυκλοφορίας των ιατρών και της αμοιβαίας αναγνώρισης των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων τους (εφεξής καλούμενη οδηγία "ιατρών"), η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 165 της 7.7.93, σ. 1 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[10] Οδηγία 77/452/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 27ης Ιουνίου 1977 περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (εφεξής καλούμενη οδηγία "αναγνώρισης νοσοκόμων"), δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 176 της 15.7.77, σ. 1 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[11] Οδηγία 78/686/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Ιουλίου 1978, περί της αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων του οδοντιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (εφεξής καλούμενη οδηγία "αναγνώρισης οδοντιάτρων"), η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 233 της 24.8.78, σ. 1 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[12] Οδηγία 78/1026/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1978 περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων κτηνιάτρου και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (εφεξής καλούμενη οδηγία "αναγνώρισης κτηνιάτρων") η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 362 της 23.12.78, σ. 1 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[13] Οδηγία 80/154/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Ιανουαρίου 1980 περί αμοιβαίας αναγνωρίσεως των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων μαίας και περί των μέτρων προς διευκόλυνση της πραγματικής ασκήσεως του δικαιώματος εγκαταστάσεως και του δικαιώματος της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (εφεξής καλούμενη οδηγία "αναγνώρισης μαιών") η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 33 της 11.2.80, σ. 1 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[14] Οδηγία 85/432/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 16ης Σεπτεμβρίου 1985 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων που αφορούν ορισμένες δραστηριότητες στον τομέα της φαρμακευτικής (εφεξής καλούμενη οδηγία "συντονισμού φαρμακοποιών") η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 253 της 24.9.85, σ. 34 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[15] Οδηγία 85/384/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 10ης Ιουνίου 1985 για την αμοιβαία αναγνώριση των πτυχίων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και τη θέσπιση μέτρων για τη διευκόλυνση της πραγματικής άσκησης του δικαιώματος εγκατάστασης και ελεύθερης παροχής υπηρεσιών (εφεξής καλούμενη οδηγία "αρχιτεκτόνων") η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 223 της 21.8.85, σ. 15 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

[16] Οδηγία 89/48/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Δεκεμβρίου 1988 σχετικά με ένα γενικό σύστημα αναγνώρισης των διπλωμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που πιστοποιούν επαγγελματική εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών, η οποία δημοσιεύθηκε στην ΕΕ L 19 της 24.1.89, σ. 16 και τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία SLIM.

Οι οδηγίες σχετικά με την παροχή υπηρεσιών και την εγκατάσταση των δικηγόρων [17] δεν λαμβάνονται υπόψη στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας διότι δεν αφορούν την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, αλλά την αναγνώριση της άδειας άσκησής τους. Η αναγνώριση των διπλωμάτων δικηγόρου διέπεται, επί του παρόντος, από την οδηγία 89/48/ΕΟΚ, που καλύπτεται από την υπό εξέταση διαδικασία.

[17] Οδηγία 77/249/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 22ας Μαρτίου 1977 περί διευκολύνσεως της πραγματικής ασκήσεως της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών από δικηγόρους. ΕΕ L 78 της 26.3.77, σ. 17. Οδηγία 98/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 16ης Φεβρουαρίου 1998 για τη διευκόλυνση της μόνιμης άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος σε κράτος μέλος διάφορο εκείνου στο οποίο αποκτήθηκε ο επαγγελματικός τίτλος. ΕΕ L 77 της 14.3.98, σ. 36.

Το παρόν έγγραφο δεν προτείνει σημαντικές αλλαγές όσον αφορά τις ισχύουσες συντονισμένες διατάξεις στις οποίες βασίζεται η αναγνώριση στο πλαίσιο των τομεακών οδηγιών. Στη δημόσια διαβούλευση που διοργανώθηκε το 2001, οι ενέργειες αυτές δεν συγκέντρωσαν ευρεία αποδοχή. Η Επιτροπή δεν πρότεινε τις συγκεκριμένες αλλαγές επειδή απάδουν προς πρόταση-πλαίσιο, κατά κύριο λόγο προσανατολισμένη στην ενοποίηση και τη διοικητική απλούστευση των κανόνων που διέπουν μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων. Τούτο δεν αποκλείει την πραγματοποίηση συνεχούς διαλόγου με τους ενδιαφερομένους και τις εθνικές αρχές, προκειμένου να αποσαφηνιστούν ζητήματα και θέσεις ενόψει πιθανής μελλοντικής δράσης ειδικά για κάθε επάγγελμα. Οι εργασίες αυτές πρέπει να συνυπολογίζουν τις ενέργειες που θα αναληφθούν στο πλαίσιο του προτεινόμενου κοινοτικού προγράμματος για τη δημόσια υγεία ώστε να προωθηθεί η ποιότητα στον τομέα της υγείας, όπως ορίζεται στην ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τη στρατηγική στον τομέα της υγείας της Ευρωπαϊκής Κοινότητας [18]. Εκτός από την αμιγή ενοποίηση, η αναθεώρηση των διατάξεων των διαφόρων οδηγιών απέδειξε ότι ο εξορθολογισμός και η ευθυγράμμιση των διατάξεων σε ενιαία οδηγία θα συνέβαλλε στην περαιτέρω απλούστευση και σαφήνεια, διατηρώντας τις υφιστάμενες εγγυήσεις.

[18] COM (2000) 285 τελικό.

Πέραν της απλοποίησης των νομικών κειμένων απαιτείται και η απλοποίηση των διαδικασιών. Κατά το παρελθόν, οι τομεακές οδηγίες υποστηρίχθηκαν από διοικητικώς επαχθείς συμβουλευτικές επιτροπές που λειτουργούσαν παράλληλα με επιτροπές ή ομάδες εθνικών υπαλλήλων. Άλλες οδηγίες λειτουργούν με την υποστήριξη μίας μόνο επιτροπής εθνικών υπαλλήλων, η οποία συνέρχεται κανονικά δύο φορές ετησίως (η ομάδα συντονιστών του γενικού συστήματος). Ενώ οι συμβουλευτικές επιτροπές εστιάστηκαν στην επαγγελματική εκπαίδευση, η Συνθήκη και η κοινοτική δράση στον συγκεκριμένο τομέα εστιάζονται στην ελεύθερη κυκλοφορία [19]. Η διεύρυνση της ΕΕ θα φέρει μεγάλο αριθμό νέων κρατών μελών και πρόσθετες γλώσσες που θα αυξήσουν την εν λόγω μορφή διαχείρισης.

[19] Η ίδια η Συνθήκη αποκλείει την εναρμόνιση στους τομείς της παιδείας και της επαγγελματικής εκπαίδευσης (άρθρα 149 και 150 του κεφαλαίου 3). Ταυτόχρονα, το άρθρο 47, παράγραφος 2, εξακολουθεί να επιτρέπει την ανάληψη δράσης για το συντονισμό των εθνικών διατάξεων που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων, αν και το Συμβούλιο αποφασίζει ομοφώνως εάν σε ένα κράτος μέλος απαιτείται τροποποίηση των "υφιστάμενων αρχών της νομοθεσίας που διέπουν το καθεστώς των επαγγελμάτων, όσον αφορά την κατάρτιση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων".

Τα σύγχρονα συστήματα πληροφορίας και επικοινωνίας καθιστούν εφικτή την εφαρμογή πιο ευέλικτων διαδικασιών για τη συγκέντρωση πληροφοριών και την ανταλλαγή απόψεων. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι εκπρόσωποι επαγγελματικών και εκπαιδευτικών φορέων διαθέτουν ήδη μέσα αυξημένης συνεργασίας. Οι επιταγές της διευρυμένης Ευρωπαϊκής Ένωσης και οι όροι της χρηστής διαχείρισης απαιτούν απλούστερες και πιο ευέλικτες διαδικασίες ώστε να διασφαλίζεται ότι οι βασικές προϋποθέσεις της αυτόματης αναγνώρισης λαμβάνονται υπόψη από την Επιτροπή και τις εθνικές αρχές. Τούτο δύναται να επιτευχθεί με τη συνεχιζόμενη διενέργεια, εκ μέρους της Επιτροπής, τακτικών συνεδριάσεων των εθνικών υπαλλήλων σε κοινοτικό επίπεδο, ενώ θα καθίσταται εφικτός ο συνυπολογισμός εξωτερικών απόψεων και θέσεων στη συζήτηση κατόπιν πρωτοβουλίας της Επιτροπής ή οποιουδήποτε κράτους μέλους. Έχουν ήδη εφαρμοστεί ευέλικτα μέσα συνεργασίας σε ορισμένους τομείς, με θετικά αποτελέσματα. Ως εκ τούτου, η ενοποίηση, ο εκσυγχρονισμός και η απλούστευση μπορούν να επιτευχθούν στο πλαίσιο διαδικασιών που υποστηρίζουν τα νομικά κείμενα, καθώς και στα ίδια τα κείμενα.

Η Επιτροπή φρονεί ότι, παράλληλα με τα θεσπισμένα μέσα διαβούλευσης που εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, η παροχή πληροφοριών, συστάσεων και εκθέσεων σχετικά με τη λειτουργία του κοινοτικού καθεστώτος σε ευρωπαϊκό επίπεδο δύναται να εξασφαλιστεί μέσω συμφωνιών οι οποίες συνάπτονται μεταξύ της Επιτροπής και των οικείων φορέων εκπροσώπησης των επαγγελμάτων και των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων που απολαύουν αυτόματης αναγνώρισης βάσει ελάχιστου συντονισμού των εκπαιδευτικών απαιτήσεων. Οι συμφωνίες αυτές πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι πληροφορίες και οι συμβουλές θα παρέχονται στην Επιτροπή και τα κράτη μέλη σε τακτά χρονικά διαστήματα. Πρέπει επίσης να διασφαλίζουν ότι οι συμβολές αυτές θα συμπεριλαμβάνονται στην ημερήσια διάταξη της προσεχούς σχετικής συνεδρίασης των εθνικών υπαλλήλων η οποία θα διοργανωθεί από την Επιτροπή και θα αφορά το υπό εξέταση επάγγελμα. Οι εν λόγω συμφωνίες δύναται να επικυρωθούν από την Επιτροπή με τον προσήκοντα τρόπο. Σε αυτή τη βάση, η Επιτροπή θα αποσύρει την πρότασή της για την κατάργηση των αποφάσεων σχετικά με τη σύσταση συμβουλευτικών επιτροπών παράλληλα με τις τομεακές οδηγίες [20] και θα υποβάλει νέα πρόταση απόφασης του Συμβουλίου η οποία θα καταργεί τις υφιστάμενες συμβουλευτικές επιτροπές κατά τη νομοθετική διαδικασία σχετικά με την πρόταση.

[20] Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου που καταργεί τις αποφάσεις 75/364/ΕΟΚ, 77/454/ΕΟΚ, 78/688/ΕΟΚ, 78/1028/ΕΟΚ, 80/156/ΕΟΚ και 85/434/ΕΟΚ οι οποίες θεσπίζουν τις συμβουλευτικές επιτροπές για την εκπαίδευση των νοσοκόμων των υπεύθυνων για γενική περίθαλψη, των οδοντιάτρων, των κτηνιάτρων, των μαιών, των φαρμακοποιών και των ιατρών. COM (1999) 177 τελικό.

2.3. Καλύτερη διαχείριση, μεγαλύτερη σαφήνεια και περισσότερη ευελιξία

Δυνάμει των τομεακών οδηγιών, η αυτόματη αναγνώριση υποστηρίζεται από τον ελάχιστο συντονισμό της εκπαίδευσης που προβλέπεται στις οδηγίες. Οι θεμελιώδεις αυτές απαιτήσεις στις οποίες βασίζεται η αυτόματη αναγνώριση έπρεπε να εξακολουθήσουν να θεσπίζονται μέσω συναπόφασης μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Ωστόσο, η τεχνική επικαιροποίηση ορισμένων απαιτήσεων επιτυγχάνεται καλύτερα με τη διαδικασία ανάθεσης αρμοδιοτήτων. Πρέπει να συνυπολογιστεί ο αυξανόμενος ρυθμός ανάπτυξης της κοινωνίας και της τεχνολογίας κατά την εφαρμογή διαδικασιών που έχουν σχεδιαστεί για να διατηρούν τη συνάφεια των τεχνικών διατάξεων οι οποίες διέπουν τους γενικούς κανόνες που θεσπίζονται στην κοινοτική νομοθεσία. Ως προς τούτο, οι τομεακές οδηγίες είναι υπερβολικά άκαμπτες. Οι βασικοί κανόνες για την επαγγελματική αναγνώριση πρέπει να εξακολουθήσουν να περιλαμβάνονται στο σώμα της οδηγίας, αλλά οι ειδικές τεχνικές λεπτομέρειες για την εκτέλεσή τους πρέπει να παρατίθενται στα παραρτήματα και, όταν κρίνεται σκόπιμο, να επικαιροποιούνται μέσω της ανάθεσης αρμοδιοτήτων.

Το γενικό σύστημα απέδειξε την αξία του επί περίπου μία δεκαετία διαρκώς ευρύτερης εφαρμογής. Ωστόσο, κρίνεται σκόπιμη η προσθήκη περαιτέρω διαφάνειας, σαφήνειας και εγγυήσεων στο πλαίσιο του γενικού συστήματος. Εντός των ορίων των ελάχιστων εγγυήσεων, πρόσφατα στατιστικά στοιχεία για τις διαδικασίες αναγνώρισης έχουν ήδη αποδείξει επαρκώς ότι η αναγνώριση χορηγείται τακτικά χωρίς την εφαρμογή αντισταθμιστικών μέτρων με τη μορφή δοκιμασίας επάρκειας ή περιόδου επιβλεπόμενης πρακτικής άσκησης. Εντούτοις, η πείρα ποικίλλει στην ΕΕ. Επιπροσθέτως, ορισμένα επαγγέλματα που καλύπτονται από το γενικό σύστημα έχουν ήδη επιτελέσει σημαντικό έργο ως προς την ανάπτυξη κοινών θέσεων που μπορούν να συμβάλλουν στην κατανόηση και αναγνώριση των τυπικών προσόντων [21].

[21] Βλ. απάντηση της Επιτροπής στη γραπτή ερώτηση αριθ. 3429/93 του κ. Christian Rovsing. Μητρώο ευρωπαίων μηχανικών. ΕΕ C 268 της 26.09.1994, σ. 38.

Οι εργασίες σχετικά με τα τομεακά προσόντα, οι οποίες προωθούνται μέσω του ευρωπαϊκού κοινωνικού διαλόγου και των δραστηριοτήτων που υποστηρίζονται από την Επιτροπή στον τομέα των εκπαιδευτικών και επαγγελματικών προσόντων, μπορούν επίσης να διευκολύνουν την αναγνώριση των προσόντων όσον αφορά τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα.

Οι οδηγίες σχετικά με το γενικό σύστημα δεν περιλαμβάνουν ειδικές διατάξεις για τους όρους που διέπουν τη διασυνοριακή παροχή υπηρεσιών. Τα δικαιώματα εγκατάστασης και διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών εφαρμόζονται προς όφελος της οικονομίας που βασίζεται στις υπηρεσίες. Οι όροι διασυνοριακής παροχής υπηρεσιών πρέπει να είναι λιγότερο επαχθείς από του δικαιώματος εγκατάστασης. Για το λόγο αυτό, η πρόταση προβλέπει ελαφρύτερο καθεστώς για την παροχή διασυνοριακών υπηρεσιών απ' ό,τι για την εγκατάσταση, αλλά με την εφαρμογή ρήτρας διασφάλισης. Με τον τρόπο αυτό, επίσης, η διάρθρωση και η προσέγγιση που ακολουθήθηκε από τις τομεακές οδηγίες και από τις οδηγίες για το γενικό σύστημα μπορούν να συνδυαστούν χωρίς απώλεια των βασικών οφελών αμφοτέρων των μεθόδων.

2.4. Καλύτερη διαχείριση και βελτιωμένη παροχή πληροφοριών και συμβουλών προς τους πολίτες

Η πρόταση προβλέπει επίσης την εφαρμογή περισσότερων μέτρων συνεργασίας μεταξύ των εθνικών διοικήσεων και με την Επιτροπή για την παροχή πληροφοριών και συμβουλών σε ιδιώτες, καθώς και για την επίλυση προβλημάτων. Η εν λόγω πρόταση εντάσσεται σε μια ευρύτερη πρωτοβουλία στο πλαίσιο της εσωτερικής αγοράς. Οι πληροφορίες και οι συμβουλές προς τους πολίτες σχετικά με τα δικαιώματα και τα συμφέροντά τους όσον αφορά την επαγγελματική αναγνώριση πρέπει να παρέχονται στο εγγύτερο προς τον πολίτη επίπεδο. Τούτο συνεπάγεται την υποχρέωση των αρχών των κρατών μελών καταγωγής και υποδοχής, καθώς και των σημείων επαφής να παρέχουν πληροφορίες, ώστε να βοηθούν τους εξειδικευμένους εργαζόμενους ή όσους επιδιώκουν αναγνώριση σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία. Πρέπει να αναπτυχθούν τα υφιστάμενα συστήματα παροχής πληροφοριών και συμβουλών προκειμένου να διασφαλιστεί η δυνατότητα ταχείας ανταλλαγής πληροφοριών σε εμπιστευτικό πλαίσιο μεταξύ των εν λόγω αρχών, ώστε τα ερωτήματα που δημιουργούνται σε ένα κράτος μέλος σχετικά με τους όρους αναγνώρισης και άσκησης σε ένα άλλο να απαντώνται άμεσα και πλήρως.

Ταυτόχρονα, η Επιτροπή σκοπεύει να ενθαρρύνει την εντονότερη χρήση του Κέντρου κλήσεων της Europe Direct και της Υπηρεσίας προσανατολισμού των πολιτών. Το Κέντρο κλήσεων της Europe Direct παρέχει, τηλεφωνικώς ή μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, πληροφορίες προς τους πολίτες σχετικά με θέματα εσωτερικής αγοράς, ενώ η Υπηρεσία προσανατολισμού που συνδέεται με το Κέντρο κλήσεων και συνδέεται άμεσα με τους πολίτες μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου παρέχει εξατομικευμένες συμβουλές σχετικά με συγκεκριμένα προβλήματα. Οι υπηρεσίες της Επιτροπής παρέχουν βασικές πληροφορίες για το Κέντρο κλήσεων, το οποίο, από κοινού με την Υπηρεσία προσανατολισμού, έχει αποκτήσει αξιόλογη πείρα στην επεξεργασία αιτήσεων πληροφοριών για την επαγγελματική αναγνώριση. Αυτοί είναι οι ταχύτεροι και αμεσότεροι τρόποι ανταπόκρισης στη συγκεκριμένη μορφή ερωτημάτων των πολιτών.

2.5. Απλούστερη και περισσότερο ανοικτή κανονιστική προσέγγιση

Η οδηγία θα διαμορφώσει το πλαίσιο για την καλύτερη διαχείριση σε κοινοτικό επίπεδο. Θα εισαγάγει τη μέγιστη δυνατή ευελιξία, τηρουμένων των επιταγών της Συνθήκης. Θα προβλέπει διάφορα επίπεδα δράσης που θα ενδείκνυνται για τους υπό εξέταση σκοπούς, εφαρμόζοντας έτσι την αρχή της επικουρικότητας. Η οδηγία θα προβαίνει σε απλουστεύσεις στην προσπάθεια επίτευξης σαφήνειας, προσβασιμότητας και διαδικαστικής αποτελεσματικότητας σε μια διευρυμένη ΕΕ. Θα παράσχει επίσης τις απαραίτητες λεπτομέρειες για τη διατήρηση της ασφάλειας δικαίου και την αποφυγή της αβεβαιότητας ή υπερβολικά επαχθών διαδικασιών. Σκοπός της οδηγίας είναι επίσης να προωθήσει τη συνεργασία μεταξύ ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Επιπροσθέτως, αποβλέπει, αφενός, στην ενίσχυση της υφιστάμενης συνεργασίας μεταξύ των εθνικών διοικήσεων και με την Επιτροπή για την παροχή πληροφοριών και συμβουλών και, αφετέρου, στη διασφάλιση της όσο το δυνατόν ταχύτερης και αποτελεσματικότερης επίλυσης των προβλημάτων. Η πρόταση αποτελεί συνέχεια ανοιχτής διαβούλευσης των αρχών των κρατών μελών, των επαγγελματικών ενώσεων και άλλων ενδιαφερομένων, η οποία έδωσε τη δυνατότητα στους πλέον άμεσα ενδιαφερόμενους να γνωστοποιήσουν τις απόψεις τους. Ως εκ τούτου, η πρόταση τηρεί και εφαρμόζει ορισμένες από τις κύριες κατευθυντήριες γραμμές δράσης που επισημαίνονται στη Λευκή Βίβλο για την ευρωπαϊκή διακυβέρνηση.

3. Νομικη βαση

Η νομική βάση είναι ίδια με των οδηγιών οι οποίες προτείνεται να καταργηθούν. Το άρθρο 40 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι θα λαμβάνονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251, "τα αναγκαία μέτρα για να πραγματοποιηθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων [...]". Στο πλαίσιο του δικαιώματος εγκατάστασης, το άρθρο 47 της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι θα εκδίδονται οδηγίες, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251, για "την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων", καθώς και για "το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών που αφορούν την ανάληψη και την άσκηση μη μισθωτών δραστηριοτήτων". Δυνάμει του άρθρου 55 της συνθήκης ΕΚ, το άρθρο 47 εφαρμόζεται στην παροχή υπηρεσιών.

Στο βαθμό που η εκτέλεση της παρούσας πρότασης οδηγίας δεν επιφέρει, στα κράτη μέλη, τροποποίηση των ισχυουσών νομοθετικών αρχών που διέπουν το καθεστώς των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων, το Συμβούλιο αποφαίνεται με ειδική πλειοψηφία, σύμφωνα με το άρθρο 47, παράγραφος 2, της συνθήκης ΕΚ.

4. Επικουρικοτητα και αναλογικοτητα

Ο τίτλος III του τρίτου μέρους της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων, των υπηρεσιών και των κεφαλαίων, εκχωρεί στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα αρμοδιότητες ώστε να λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα στον συγκεκριμένο τομέα. Οι εν λόγω αρμοδιότητες πρέπει να ασκούνται στο πλαίσιο του άρθρου 5 της συνθήκης ΕΚ, δηλαδή εάν και εφόσον οι στόχοι της υπό εξέταση δράσης δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν ικανοποιητικά από τα κράτη μέλη και μπορούν, ως εκ τούτου, λόγω του εύρους ή των αποτελεσμάτων της εξεταζόμενης δράσης, να υλοποιηθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Επιπροσθέτως, η δράση της Κοινότητας δεν πρέπει να υπερβαίνει τις απαραίτητες ενέργειες για την επίτευξη των εν λόγω στόχων. Η παρούσα πρόταση ανταποκρίνεται σε αυτές τις απαιτήσεις.

4.1. Επικουρικότητα

Το περιεχόμενο και η οργάνωση του εκπαιδευτικού συστήματος και της επαγγελματικής εκπαίδευσης εμπίπτουν αποκλειστικά στο πεδίο αρμοδιοτήτων των κρατών μελών, σύμφωνα με τα άρθρα 149 και 150 της συνθήκης ΕΚ. Ομοίως, τα κράτη μέλη είναι αρμόδια να καθορίζουν, στο έδαφός τους, τα προσόντα και τους άλλους όρους που απαιτούνται για την πρόσβαση σε συγκεκριμένο επάγγελμα και την άσκησή του, καθώς και τις δραστηριότητες που καλύπτονται από το εν λόγω επάγγελμα. Αυτοί οι εθνικοί κανόνες μπορούν να αποτελέσουν πηγή εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, στην ελευθερία εγκατάστασης και στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών (άρθρα 39, 43 και 49 της συνθήκης ΕΚ). Ως εκ τούτου, για να καταστούν αποτελεσματικές οι εν λόγω ελευθερίες κρίνεται σκόπιμο να καθοριστούν κοινοί κανόνες που να επιτρέπουν σε κοινοτικό υπήκοο την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων του στα άλλα κράτη μέλη, προκειμένου να ασκήσει εκεί νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα. Τέτοιοι κανόνες μπορούν να θεσπιστούν μόνο σε κοινοτικό επίπεδο.

Οι νέοι κανόνες που εξετάζονται στην παρούσα πρόταση καταρτίστηκαν τηρουμένης της αρχής της επικουρικότητας. Πράγματι, η μεγαλύτερη ελευθέρωση στον τομέα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, η στενότερη συνεργασία μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα επί επαγγελματικών βάσεων, η εντονότερη προσφυγή στις διαδικασίες επιτροπολογίας και η απόδοση νευραλγικότερου ρόλου στις αρμόδιες εθνικές αρχές όσον αφορά την εκτέλεση της οδηγίας συνιστούν ουσιαστικά την πρακτική εφαρμογή της εν λόγω αρχής.

4.2. Αναλογικότητα

Η κοινοτική δράση πρέπει να περιορίζεται, τόσο ως προς τη μορφή όσο και ως προς την ουσία, στις απολύτως απαραίτητες ενέργειες που θα διασφαλίζουν την επίτευξη και την αποτελεσματική υλοποίηση του επιδιωκόμενου από την πρόταση στόχου. Το νομικό μέσο της οδηγίας, το οποίο προτείνεται σύμφωνα με το άρθρο 47 της συνθήκης ΕΚ, ανταποκρίνεται στη συγκεκριμένη απαίτηση, στο βαθμό που συνδέει τα κράτη μέλη ως προς το ζητούμενο αποτέλεσμα, παραχωρώντας τους την αρμοδιότητα να καθορίσουν τη μορφή και τα πλέον ενδεικνυόμενα μέσα για την επίτευξη του εν λόγω αποτελέσματος. Επιπροσθέτως, η πρόταση αυτή ενοποιεί τα υφιστάμενα νομικά μέσα στον τομέα της αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, απλουστεύοντας και βελτιώνοντας το σύστημα αναγνώρισης υπό το φως της πείρας που έχει αποκτηθεί.

Οι νέοι κανόνες που εξετάζονται στην παρούσα πρόταση συνάδουν προς την αρχή της αναλογικότητας. Πράγματι, τα προβλεπόμενα μέσα για την επίτευξη μεγαλύτερη ελευθέρωσης στον τομέα της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών, στενότερης συνεργασίας μεταξύ του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα επί επαγγελματικών βάσεων, εντονότερης προσφυγής στις διαδικασίες επιτροπολογίας και νευραλγικότερου ρόλου στις αρμόδιες εθνικές αρχές όσον αφορά την εκτέλεση της οδηγίας δεν εκφεύγουν των απαραίτητων ενεργειών για την υλοποίηση των επιδιωκόμενων στόχων.

5. Ερμηνευτικα σχολια ωσ προσ τα αρθρα

Τίτλος I - Γενικές διατάξεις

Άρθρα 1 έως 4

Το άρθρο 1 θεσπίζει την αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων.

Σύμφωνα με τη συνθήκη ΕΚ, το άρθρο 2 ορίζει ότι οδηγία εφαρμόζεται αποκλειστικά στους κοινοτικούς υπηκόους, εφόσον το επάγγελμα που επιθυμεί να ασκήσει ο αιτών έχει κατοχυρωθεί νομοθετικώς στο κράτος μέλος υποδοχής και εφόσον ο αιτών έχει αποκτήσει τα επαγγελματικά προσόντα του σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου προτίθεται να ασκήσει το επάγγελμα.

Το άρθρο 3 διατηρεί κατ' ουσίαν τους ορισμούς που αναφέρονται προς το παρόν στις οδηγίες για το γενικό σύστημα σχετικά με τις έννοιες του νομοθετικώς κατοχυρωμένου επαγγέλματος, του επαγγελματικού προσόντος και του τίτλου εκπαίδευσης (καθώς και κάθε τίτλου εκπαίδευσης που αποκτήθηκε σε τρίτη χώρα, με τον όρο ότι έχει αναγνωριστεί από κράτος μέλος όπου ο αιτών άσκησε το επάγγελμα επί τουλάχιστον τρία έτη).

Το άρθρο 4 διευκρινίζει τα αποτελέσματα της επαγγελματικής αναγνώρισης και εισάγει την υποχρέωση για το κράτος μέλος υποδοχής να επιτρέπει στο έδαφός του τη μερική πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα που περιλαμβάνει ουσιαστικά δύο διακριτές και αυτόνομες επαγγελματικές δραστηριότητες.

Τίτλος II - Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών

Άρθρα 5 έως 9

Το άρθρο 5 ορίζει ότι τα κράτη μέλη δεν δύνανται να περιορίσουν, για λόγους που αφορούν τα επαγγελματικά προσόντα, την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών βάσει του επαγγελματικού τίτλου καταγωγής, εφόσον ο δικαιούχος είναι νομίμως εγκατεστημένος σε άλλο κράτος μέλος. Τούτο εφαρμόζεται άμεσα εφόσον το επάγγελμα έχει κατοχυρωθεί νομοθετικώς στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Στις περιπτώσεις όπου το κράτος μέλος εγκατάστασης δεν κατοχυρώνει νομοθετικώς το επάγγελμα, ο πάροχος που μετακινείται πρέπει επιπροσθέτως να έχει ασκήσει την υπό εξέταση δραστηριότητα επί δύο έτη στο συγκεκριμένο κράτος μέλος.

Δεδομένης της χαλάρωσης των απαιτήσεων όσον αφορά την παροχή υπηρεσιών σε σχέση με την εγκατάσταση, και προκειμένου να αποφευχθεί επίκληση των εν λόγω κανόνων σε περιπτώσεις που εμπίπτουν περισσότερο στην εγκατάσταση παρά στην παροχή υπηρεσιών, κρίνεται απαραίτητο να διευκρινιστεί η ίδια η έννοια της παροχής υπηρεσιών για τις ανάγκες τις παρούσας οδηγίας. Προτείνεται η ενίσχυση των κριτηρίων που απορρέουν από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου [22], εδράζοντας ένα τεκμήριο σε προσωρινό κριτήριο που ορίζεται για δεκαέξι εβδομάδες.

[22] Βλ. ιδίως απόφαση της 30.11.1995 (συμπεράσματα του γενικού εισαγγελέα Lιger), υπόθ. C-55/94, Gebhard, Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 1995, σ. I-4165.

Το άρθρο 6 επαναλαμβάνει το κεκτημένο των τομεακών οδηγιών όσον αφορά την απαλλαγή από κάθε άδεια ή εγγραφή σε επαγγελματικό οργανισμό ή σε φορέα κοινωνικής ασφάλισης.

Το άρθρο 7 ορίζει την υποχρέωση ενημέρωσης του σημείου επαφής εκ μέρους του κράτους μέλους εγκατάστασης, εφόσον η παροχή πραγματοποιείται με μετακίνηση του παρόχου.

Δυνάμει του άρθρου 8, η επαλήθευση εκ μέρους του κράτους μέλους υποδοχής της ιθαγένειας του παρόχου, καθώς και της νόμιμης άσκησης της δραστηριότητας από αυτόν στο κράτος μέλος εγκατάστασης πρέπει να πραγματοποιείται μέσω ανταλλαγής πληροφοριών με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης. Ενδεχομένως, το κράτος μέλος υποδοχής μπορεί επίσης να εξακριβώσει, στο σημείο επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης, κατά πόσον ο πάροχος άσκησε το επάγγελμα επί τουλάχιστον δύο έτη στο κράτος μέλος εγκατάστασης.

Με γνώμονα την προστασία του καταναλωτή, το άρθρο 9 υποχρεώνει τον πάροχο υπηρεσιών να προσκομίσει στον αποδέκτη της υπηρεσίας ορισμένες πληροφορίες. Η εν λόγω διάταξη μεταφέρεται από την οδηγία 2000/31/ΕΚ για το ηλεκτρονικό εμπόριο και, ως εκ τούτου, επεκτείνεται, για τα νομοθετικώς κατοχυρωμένα επαγγέλματα, σε όλες τις μορφές παροχής υπηρεσιών.

Τίτλος III - Ελευθερία εγκατάστασης

Το κεφάλαιο III ορίζει τις προϋποθέσεις από τις οποίες εξαρτάται η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, καθώς και τους κανόνες εφαρμογής των μηχανισμών αναγνώρισης στο πλαίσιο της ελευθερίας εγκατάστασης. Οι διάφοροι μηχανισμοί που προβλέπονται προς το παρόν από τις οδηγίες για το γενικό σύστημα και τις τομεακές οδηγίες διατηρούνται ως προς την αρχή τους.

Κεφαλαιο I - Γενικο καθεστωσ αναγνώρισησ των τιτλων εκπαιδευσησ

Το παρόν τμήμα επαναλαμβάνει, κατ' ουσίαν, τις αρχές που καθορίζονται από τις οδηγίες 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ. Προτείνονται τροποποιήσεις ώστε να απλουστευθεί το ισχύον καθεστώς.

Άρθρα 10 έως 14

Το πεδίο εφαρμογής του γενικού συστήματος, όπως ορίζεται στο άρθρο 10, είναι ευρύτερο από των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ. Επεκτείνεται δε με επικουρικό τρόπο σε όλες τις περιπτώσεις όπου δεν προβλέπεται αυτόματη αναγνώριση βάσει της επαγγελματικής πείρας ή του συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης.

Στο πλαίσιο απλούστευσης, τα ισχύοντα δυνάμει των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ όρια για την εφαρμογή της αμοιβαίας αναγνώρισης καθορίζονται κατ' αντιστοιχία προς πέντε επίπεδα εκπαίδευσης που ορίζονται θεωρητικώς στα άρθρα 11 και 12. Η αναγνώριση παρέχεται βάσει της οδηγίας μόνο εάν το απαιτούμενο επίπεδο στο κράτος μέλος υποδοχής δεν υπερβαίνει το αμέσως ανώτερο επίπεδο εκείνου που πιστοποιείται από τον τίτλο εκπαίδευσης του αιτούντος.

Το άρθρο 13 επαναλαμβάνει ουσιαστικά το άρθρο 3 των οδηγιών 89/48/ΕΟΚ και 92/51/ΕΟΚ.

Βάσει του άρθρου 14, το κράτος μέλος υποδοχής διατηρεί τη δυνατότητα να εξαρτά την αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης από την υλοποίηση, εκ μέρους του αιτούντος, ενός αντισταθμιστικού μέτρου, με τη μορφή δοκιμασίας επάρκειας ή πρακτικής άσκησης προσαρμογής. Εντούτοις, καταργείται η δυνατότητα κράτους μέλους να απαιτεί επαγγελματική πείρα παρά αντισταθμιστικό μέτρο σε περίπτωση ουσιωδών διαφορών που αφορούν τη διάρκεια και όχι το περιεχόμενο της εκπαίδευσης. Προτείνεται εξάλλου να καταργηθούν οι αυτόματες παρεκκλίσεις για τα επαγγέλματα που προϋποθέτουν γνώση του εθνικού δικαίου, κάτι που είναι συναφές προς τις διατάξεις που διέπουν την αναγνώριση της άδειας άσκησης για τους δικηγόρους. Τέλος, προτείνεται η απλούστευση της ισχύουσας διάταξης που αφορά τη διαδικασία παρέκκλισης από την επιλογή του μετανάστη μεταξύ της δοκιμασίας επάρκειας και της πρακτικής άσκησης προσαρμογής.

Η έννοια των "ουσιωδώς διαφορετικών τομέων γνώσεων" δύναται να οριστεί επακριβώς μόνο κατά περίπτωση. Προτείνεται, ωστόσο, να συμπεριληφθεί στην οδηγία η αρχή της αναλογικότητας του μέτρου, κάτι που συνεπάγεται ιδίως το συνυπολογισμό της απαραίτητης επαγγελματικής πείρας του αιτούντος.

Άρθρο 15

Το άρθρο 15 προβλέπει την απαλλαγή από αντισταθμιστικά μέτρα εφόσον τα τυπικά προσόντα του αιτούντος πληρούν τα κριτήρια που καθορίζονται από απόφαση της επιτροπής για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, σύμφωνα με τη διαδικασία επιτροπολογίας (κανονιστική επιτροπή). Τα εν λόγω κριτήρια θα προτείνονται, με τη σειρά τους, από επαγγελματική ένωση στο πλαίσιο κοινής βάσης που ισχύει σε ευρωπαϊκό επίπεδο και παρέχει επαρκή εχέγγυα ως προς το επίπεδο των τυπικών προσόντων του αιτούντος.

Κεφαλαιο II - Αναγνώριση τησ επαγγελματικησ πειρασ

Άρθρα 16 έως 19

Τα άρθρα 16 έως 19 επαναλαμβάνουν, ως προς την αρχή και με τις τροποποιήσεις που αναφέρονται παρακάτω, τις διατάξεις του άρθρου 4 της οδηγίας 1999/42/ΕΚ το οποίο προβλέπει, για τις βιοτεχνικές, βιομηχανικές και εμπορικές δραστηριότητες που παρατίθενται μη διεξοδικά στο παράρτημα A της εν λόγω οδηγίας, την αυτόματη αναγνώριση των τυπικών προσόντων βάσει της επαγγελματικής πείρας του αιτούντος. Κρίθηκε σκόπιμο να απλουστευθεί το σύστημα με την ομαδοποίηση των υφισταμένων κατηγοριών. Κατέστη εφικτή, με ορισμένες τροποποιήσεις επί της ουσίας, η μείωση των κατηγοριών επαγγελματικής πείρας σε δύο, οι οποίες βασίζονται σε επαγγελματική πείρα τριών έως πέντε ετών ως αυτοαπασχολούμενος ή διευθυντής επιχείρησης.

Η διαδικασία επιτροπολογίας (κανονιστική επιτροπή) εφαρμόζεται με σκοπό την τροποποίηση του καταλόγου των συνημμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων.

Κεφάλαιο III - Αναγνώριση βασει συντονισμου των ελαχιστων ορων εκπαιδευσησ

Το παρόν τμήμα επαναλαμβάνει τις εφαρμοζόμενες αρχές της αυτόματης αναγνώρισης τίτλων εκπαίδευσης, διατηρώντας τα εχέγγυα που αναφέρονται στις ισχύουσες τομεακές οδηγίες. Στο πλαίσιο απλούστευσης, ορισμένες πτυχές αποτέλεσαν αντικείμενο ενοποίησης των καθεστώτων.

Άρθρα 20 έως 45

Τα υπό εξέταση άρθρα περιλαμβάνουν τις ισχύουσες διατάξεις σχετικά με το συντονισμό των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης, την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης (και, ενδεχομένως, τους όρους εφαρμογής της), την πρόσβαση στα οικεία επαγγέλματα, την άσκηση των υπό εξέταση επαγγελματικών δραστηριοτήτων, τις διαδικασίες παράθεσης των τίτλων εκπαίδευσης σε παράρτημα και τα κεκτημένα δικαιώματα.

Κρίνεται σκόπιμο να επισημανθούν ιδίως οι ακόλουθες τροποποιήσεις:

* η τροποποίηση της διαδικασίας που προβλέπεται προς το παρόν για το συνυπολογισμό των τίτλων εκπαίδευσης του αρχιτέκτονα.

* η ενσωμάτωση στο γενικό σύστημα αναγνώρισης των κοινών ιατρικών και οδοντιατρικών ειδικοτήτων σε περιορισμένο αριθμό κρατών μελών, οι οποίες αποτελούν προς το παρόν αντικείμενο αυτόματης αναγνώρισης, με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων. Κατά συνέπεια, στο πλαίσιο απλούστευσης του συστήματος, ιδίως με την προοπτική της διεύρυνσης, μόνο οι κοινές και υποχρεωτικές για όλα τα κράτη μέλη ιατρικές ειδικότητες θα απολαύουν πλέον της αυτόματης αναγνώρισης.

* η κατάργηση του τρόπου εκπαίδευσης που προβλέπεται για τους ιατρούς γενικής ιατρικής στο άρθρο 32 της οδηγίας "ιατρών".

* η κατάργηση, όσον αφορά τους νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη, των αναφορών στον ειδικώς επαγγελματικό χαρακτήρα της εκπαίδευσης και στην επιτυχή εξέταση, οι οποίες καθίστανται περιττές δεδομένων των υφιστάμενων συστημάτων επαγγελματικής εκπαίδευσης στα κράτη μέλη.

* η κατάργηση της παρέκκλισης από τους ελάχιστους όρους εκπαίδευσης που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 4, στοιχείο α), της οδηγίας "συντονισμού φαρμακοποιών".

* η επέκταση της αυτόματης αναγνώρισης των τίτλων φαρμακευτικής εκπαίδευσης και στη δημιουργία νέων φαρμακείων ανοικτών στο κοινό.

* η κατάργηση των ειδικών για το Λουξεμβούργο διατάξεων της οδηγίας "αναγνώρισης φαρμακοποιών" (διετής επαγγελματική πείρα για την κρατική άδεια λειτουργίας φαρμακείων ανοικτών στο κοινό).

Η διαδικασία επιτροπολογίας (κανονιστική επιτροπή) εφαρμόζεται για την τροποποίηση της ελάχιστης διάρκειας εκπαίδευσης των ιατρικών ειδικοτήτων, για την ενσωμάτωση στο παράρτημα νέων ιατρικών ειδικοτήτων, κοινών και υποχρεωτικών για όλα τα κράτη μέλη, καθώς και για την επικαιροποίηση, με σκοπό την προσαρμογή τους στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, των γνώσεων και δεξιοτήτων και του συνημμένου καταλόγου με τους τομείς γνώσεων.

Κεφαλαιο IV - Κοινεσ διαταξεισ σχετικα με την εγκατασταση

Άρθρα 46 έως 49

Σύμφωνα με το άρθρο 46, οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής, εφόσον αποφαίνονται επί αιτήσεως άσκησης ενός νομοθετικώς κατοχυρωμένου επαγγέλματος κατ' εφαρμογή των σχετικών προς την εγκατάσταση διατάξεων, δύνανται να απαιτούν τα έγγραφα και πιστοποιητικά που παρατίθενται με μη εξαντλητικό τρόπο στο παράρτημα.

Το άρθρο 47 ενισχύει τους υφιστάμενος διαδικαστικούς κανόνες, ιδίως γενικεύοντας την τρίμηνη προθεσμία που εκχωρείται στις εθνικές αρμόδιες αρχές για να αποφανθούν επί των αιτήσεων αναγνώρισης και εισαγάγοντας την υποχρέωση για τις εν λόγω αρχές να βεβαιώνουν την παραλαβή του φακέλου και να ενημερώνουν τον αιτούντα για τυχόν ελλείποντα έγγραφα.

Το άρθρο 48 επαναλαμβάνει κατ' ουσίαν τους ισχύοντες κανόνες σχετικά με τη χρήση του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους υποδοχής και καθορίζει, ως προς τούτο, τους κανόνες που εφαρμόζονται σε περίπτωση μερικής πρόσβασης στο επάγγελμα σύμφωνα με το άρθρο 4, παράγραφος 3, της οδηγίας.

Λαμβάνοντας υπόψη τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου [23], το άρθρο 49 επιτρέπει στο κράτος μέλος υποδοχής να απαιτεί, από τον αιτούντα, την κατοχή των απαραίτητων γλωσσικών γνώσεων για την άσκηση του επαγγέλματος. Η συμβατότητα της προβαλλόμενης απαίτησης προς το κοινοτικό δίκαιο πρέπει να αξιολογείται βάσει της αναλογικότητάς της ως προς τις επαγγελματικές ανάγκες. Εφόσον η αρμόδια αρχή φρονεί ότι ο αιτών δεν διαθέτει τις απαιτούμενες γλωσσικές γνώσεις, εναπόκειται στο κράτος μέλος υποδοχής να μεριμνήσει ώστε ο αιτών να μπορέσει να αποκτήσει τις ελλείπουσες γνώσεις.

[23] Βλ. απόφαση της 4.7.2000, υπόθ. C-424/97, Salomone Haim κατά Kassenzahnδrztliche Vereinigung Nordrhein, Συλλογή της Νομολογίας του Δικαστηρίου 2000, σ. I-5123.

Τίτλος IV - Όροι εκτέλεσης του επαγγέλματος

Άρθρα 50 και 51

Τα άρθρα αυτά καθορίζουν τους όρους άσκησης του επαγγέλματος που αφορούν τη χρήση του τίτλου εκπαίδευσης και τη σύναψη σύμβασης με ταμείο ασφάλισης ασθενείας, οι οποίοι είναι κοινοί για την παροχή υπηρεσιών και την εγκατάσταση.

Τίτλος V - Διοικητική συνεργασία και εκτελεστικές αρμοδιότητες

Άρθρα 52 έως 54

Το άρθρο 52 επεκτείνει στο σύνολο της οδηγίας τη γενική υποχρέωση για τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους καταγωγής και του κράτους μέλους υποδοχής να συνεργάζονται στενά, ώστε να διασφαλίζεται η ορθή εφαρμογή των διατάξεων της οδηγίας και να αποφεύγεται η απόκλιση των απορρεόντων δικαιωμάτων από το αντικείμενό τους και η δόλια χρήση τους. Επιπροσθέτως, τα κράτη μέλη ορίζουν συντονιστή ο οποίος αναλαμβάνει να προωθήσει την ενιαία εφαρμογή της οδηγίας και να συγκεντρώσει τις απαραίτητες πληροφορίες για την εκτέλεσή της.

Σκοπός του άρθρου 53 είναι να επισημοποιηθεί ο ρόλος των σημείων επαφής, εφόσον λειτουργούν ήδη δίκτυα για την επεξεργασία ορισμένων φακέλων που εμπίπτουν κατά γενικό τρόπο στην εσωτερική αγορά και, πιο πρόσφατα, για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων.

Το άρθρο 54 θεσπίζει ενιαία επιτροπή με σκοπό τη διαχείριση της οδηγίας και την επικαιροποίησή της, η οποία αντικαθιστά όλες τις υπάρχουσες επιτροπές στο προηγούμενο σύστημα. Πρόκειται για επιτροπή "επιτροπολογίας" που λειτουργεί σύμφωνα με τη διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής, όπως ορίζεται στις οικείες διατάξεις. Η εν λόγω επιτροπή δύναται επίσης να εξετάσει οποιοδήποτε ζήτημα σχετικά με την εκτέλεση της οδηγίας.

Τίτλος VI - Λοιπές διατάξεις

Άρθρα 55 έως 60

Το άρθρο 55 προβλέπει την υποχρέωση των κρατών μελών να ενημερώνουν την Επιτροπή ανά διετία σχετικά με την εφαρμογή του συστήματος αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων.

Το άρθρο 56 ορίζει ότι, σε περίπτωση σημαντικών δυσχερειών όσον αφορά την εφαρμογή διάταξης της οδηγίας, η Επιτροπή εξετάζει τις δυσχέρειες αυτές σε συνεργασία με το οικείο κράτος μέλος. Εάν ενδείκνυται, η Επιτροπή υποβάλλει στην επιτροπή σχετικές προτάσεις, οι οποίες απευθύνονται σε κράτος μέλος, προκειμένου να λάβει παρέκκλιση όσον αφορά την εφαρμογή αυτής της διάταξης στο έδαφός του για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Τα εν λόγω μέτρα εγκρίνονται σύμφωνα με τη διαδικασία επιτροπολογίας (κανονιστική επιτροπή).

Δυνάμει του άρθρου 57, οι ισχύουσες οδηγίες για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων καταργούνται.

Τα άρθρα 58 έως 60 επαναλαμβάνουν τις τελικές διατάξεις σχετικά με τη μεταφορά, την έναρξη ισχύος και τους αποδέκτες της οδηγίας.

2002/0061 (COD)

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων

(Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 40, το άρθρο 47, παράγραφος 1 και παράγραφος 2, πρώτη και τρίτη περίοδος, και το άρθρο 55,

την πρόταση της Επιτροπής [24],

[24] ΕΕ C της , σ. .

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [25],

[25] ΕΕ C της , σ. .

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της συνθήκης,

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, στοιχείο γ), της συνθήκης, η εξάλειψη των εμποδίων στην ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων και των υπηρεσιών μεταξύ των κρατών μελών συνιστά έναν από τους στόχους της Κοινότητας. Στους υπηκόους των κρατών μελών παρέχει ιδίως τη δυνατότητα να ασκούν επάγγελμα, ως αυτοαπασχολούμενοι ή μισθωτοί, σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου απέκτησαν τα επαγγελματικά προσόντα τους. Επιπλέον, το άρθρο 47, παράγραφος 1, της συνθήκης προβλέπει την έκδοση οδηγιών για την αμοιβαία αναγνώριση των διπλωμάτων, πιστοποιητικών και άλλων τίτλων.

(2) Ύστερα από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας στις 23 και 24 Μαρτίου 2000, η Επιτροπή ενέκρινε ανακοίνωση με τίτλο "Μια στρατηγική για την εσωτερική αγορά υπηρεσιών" [26] η οποία αποβλέπει ιδίως στο να καταστεί η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό της Κοινότητας εξίσου ευχερής με την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών στο εσωτερικό ενός κράτους μέλους. Μετά την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Νέες ευρωπαϊκές αγορές εργασίας, ανοιχτές σε όλους και με πρόσβαση από όλους" [27], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Στοκχόλμης που διεξήχθη στις 23 και 24 Μαρτίου 2001 ανέθεσε στην Επιτροπή να "υποβάλει στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2002 [...] συγκεκριμένες προτάσεις για πλέον ομοιόμορφο, διαφανές και ελαστικό καθεστώς αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων [...]".

[26] COM (2000) 888.

[27] COM(2001) 116.

(3) Η εγγύηση της παρούσας οδηγίας προς τα πρόσωπα που έχουν αποκτήσει τα επαγγελματικά προσόντα τους σε κράτος μέλος όσον αφορά την ανάληψη και την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος σε άλλο κράτος μέλος απολαύοντας τα ίδια δικαιώματα με τους ιθαγενείς παρέχεται με την επιφύλαξη της τήρησης εκ μέρους του μετανάστη επαγγελματία ενδεχόμενων μη διακριτικών όρων άσκησης που επιβάλλονται από το άλλο κράτος μέλος, υπό την προϋπόθεση ότι οι όροι αυτοί είναι αντικειμενικώς αιτιολογημένοι και αναλογικοί.

(4) Για να διευκολυνθεί η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, ενδείκνυται να προβλεφθούν ειδικοί κανόνες ώστε να διευρυνθεί η άσκηση επαγγελματικών δραστηριοτήτων βάσει του αρχικού επαγγελματικού τίτλου. Όσον αφορά τις υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας που παρέχονται από απόσταση, εφαρμόζονται εξίσου οι διατάξεις της οδηγίας 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά [28].

[28] ΕΕ L 178 της 17.7.2000, σ. 1.

(5) Συνυπολογίζοντας τα διάφορα συστήματα που εφαρμόζονται, αφενός, για την παροχή υπηρεσιών και, αφετέρου, για την εγκατάσταση, κρίνεται σκόπιμο να διευκρινιστούν τα κριτήρια που διασφαλίζουν τη διάκριση μεταξύ των δύο αυτών εννοιών σε περίπτωση μετακίνησης του παρόχου υπηρεσιών στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής, θεσπίζοντας ένα απλό τεκμήριο βάσει προσωρινού κριτηρίου.

(6) Ενώ διατηρούνται, ως προς την ελευθερία εγκατάστασης, οι αρχές και οι εγγυήσεις στις οποίες βασίζονται τα διάφορα ισχύοντα συστήματα αναγνώρισης, κρίνεται απαραίτητη η βελτίωση των κανόνων που τα διέπουν, υπό το φως της πείρας. Επιπροσθέτως, οι οικείες οδηγίες τροποποιήθηκαν επανειλημμένως και θεωρείται επιβεβλημένη η αναδιάρθρωση, καθώς και ο εξορθολογισμός των διατάξεών τους, με την ενοποίηση των ισχυουσών αρχών. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να αντικατασταθούν οι οδηγίες του Συμβουλίου 89/48/ΕΟΚ [29] και 92/51/ΕΟΚ [30], καθώς και η οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 1999/42/ΕΚ [31], για το γενικό σύστημα αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, και οι οδηγίες του Συμβουλίου 77/452/ΕΟΚ [32], 77/453/ΕΟΚ [33], 78/686/ΕΟΚ [34], 78/687/ΕΟΚ [35], 78/1026/ΕΟΚ [36], 78/1027/ΕΟΚ [37], 80/154/ΕΟΚ [38], 80/155/ΕΟΚ [39], 85/384/ΕΟΚ [40], 85/432/ΕΟΚ [41], 85/433/ΕΟΚ [42] και 93/16/ΕΟΚ [43] σχετικά με τα επαγγέλματα του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας/του μαιευτή, του αρχιτέκτονα, του φαρμακοποιού και του ιατρού, όπως τροποποιήθηκαν τελευταία από την οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου 2001/19/CE [44], με την ενοποίησή τους σε ενιαίο κείμενο.

[29] ΕΕ L 19 της 24.1.89, σ. 16.

[30] ΕΕ L 209 της 24.7.92, σ. 25.

[31] ΕΕ L 201 της 31.7.99, σ. 77.

[32] ΕΕ L 176 της 15.7.77, σ. 1.

[33] ΕΕ L 176 της 15.7.77, σ. 8.

[34] ΕΕ L 233 της 24.8.78, σ. 1.

[35] ΕΕ L 233 της 24.8.78, σ. 10.

[36] ΕΕ L 362 της 23.12.78, σ. 1.

[37] ΕΕ L 362 της 23.12.78, σ. 7.

[38] ΕΕ L 33 της 11.2.80, σ. 1.

[39] ΕΕ L 33 της 11.2.80, σ. 8.

[40] ΕΕ L 223 της 21.8.85, σ. 15.

[41] ΕΕ L 253 της 24.9.85, σ. 34.

[42] ΕΕ L 253 της 24.9.85, σ. 37.

[43] ΕΕ L 165 της 7.7.93, σ. 1.

[44] ΕΕ L 206 της 31.7.01, σ. 1.

(7) Όσον αφορά τα επαγγέλματα που καλύπτονται από το γενικό καθεστώς αναγνώρισης των τίτλων εκπαίδευσης, εφεξής καλούμενο "το γενικό καθεστώς", τα κράτη μέλη διατηρούν τη δυνατότητα να ορίζουν το ελάχιστο επίπεδο απαραίτητων προσόντων ώστε να διασφαλίζουν την ποιότητα των υπηρεσιών που παρέχονται στην επικράτειά τους. Εντούτοις, δυνάμει των άρθρων 10, 39 και 43 της συνθήκης ΕΚ, δεν επιτρέπεται να επιβάλλουν σε υπήκοο κράτους μέλους την απόκτηση προσόντων τα οποία προσδιορίζουν γενικώς ως προς τα διπλώματα που χορηγούνται στο πλαίσιο του εθνικού εκπαιδευτικού συστήματός τους, ενώ ο ενδιαφερόμενος έχει ήδη αποκτήσει όλα ή ορισμένα από τα εν λόγω προσόντα σε άλλο κράτος μέλος. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί ότι κάθε κράτος μέλος υποδοχής στο οποίο έχει ρυθμιστεί νομοθετικώς ένα επάγγελμα οφείλει να λαμβάνει υπόψη τα προσόντα που έχουν αποκτηθεί σε άλλο κράτος μέλος και να αξιολογεί κατά πόσον τα προσόντα αυτά αντιστοιχούν σε εκείνα που απαιτεί.

(8) Ελλείψει εναρμόνισης των ελάχιστων προϋποθέσεων εκπαίδευσης για την πρόσβαση στα επαγγέλματα που διέπονται από το γενικό καθεστώς, κρίνεται απαραίτητο να προβλεφθεί για τα κράτη μέλη υποδοχής η δυνατότητα επιβολής αντισταθμιστικού μέτρου. Το μέτρο αυτό πρέπει να είναι αναλογικό και να συνυπολογίζει, ιδίως, την επαγγελματική πείρα του αιτούντος. Η πείρα αποδεικνύει ότι η απαίτηση δοκιμασίας επάρκειας ή πρακτικής άσκησης προσαρμογής, κατ' επιλογήν του μετανάστη, παρέχει τα απαιτούμενα εχέγγυα ως προς το επίπεδο προσόντων του μετανάστη, ώστε οποιαδήποτε παρέκκλιση από την επιλογή αυτή να πρέπει να αιτιολογείται, για κάθε περίπτωση, από επιτακτικό λόγο γενικού συμφέροντος.

(9) Για να ενθαρρυνθεί η ελεύθερη κυκλοφορία των εργαζομένων, η ελευθερία εγκατάστασης και η ελεύθερη παροχή υπηρεσιών, παράλληλα με τη διασφάλιση κατάλληλου επιπέδου προσόντων, ορισμένες επαγγελματικές ενώσεις και οργανώσεις εφάρμοσαν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κοινές βάσεις, δυνάμει των οποίων οι επαγγελματίες που πληρούν ένα σύνολο κριτηρίων σχετικά με τα επαγγελματικά προσόντα θα απολαύουν του δικαιώματος να χρησιμοποιούν τον επαγγελματικό τίτλο που χορηγείται από τις εν λόγω ενώσεις ή οργανώσεις. Κρίνεται σκόπιμο να ληφθούν υπόψη, υπό ορισμένους όρους και πάντα τηρουμένης της κοινοτικής νομοθεσίας και ιδίως της κοινοτικής νομοθεσίας περί ανταγωνισμού, οι εν λόγω πρωτοβουλίες, ευνοώντας, εντός των συγκεκριμένων ορίων, τον περισσότερο αυτόματο χαρακτήρα της αναγνώρισης στο πλαίσιο του γενικού καθεστώτος.

(10) Με σκοπό να ληφθεί υπόψη το σύνολο των περιπτώσεων για τις οποίες δεν υπάρχει ακόμη καμία διάταξη σχετικά με την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, το γενικό καθεστώς πρέπει να επεκταθεί στις περιπτώσεις που δεν καλύπτονται από συγκεκριμένο καθεστώς, είτε διότι το οικείο επάγγελμα δεν εμπίπτει σε ένα από τα εν λόγω καθεστώτα είτε διότι, παρά το γεγονός ότι το επάγγελμα εμπίπτει σε κάποιο συγκεκριμένο καθεστώς, ο αιτών δεν πληροί τις προϋποθέσεις για να επωφεληθεί αυτού.

(11) Κρίνεται σκόπιμο να απλουστευθούν οι κανόνες που επιτρέπουν την πρόσβαση σε ορισμένες βιομηχανικές, εμπορικές και βιοτεχνικές δραστηριότητες, στα κράτη μέλη όπου τα επαγγέλματα αυτά έχουν ρυθμιστεί νομοθετικώς, στο βαθμό που οι συγκεκριμένες δραστηριότητες ασκήθηκαν για εύλογο και σχετικά πρόσφατο χρονικό διάστημα σε άλλο κράτος μέλος, διατηρώντας, για τις δραστηριότητες αυτές, καθεστώς αυτόματης αναγνώρισης που βασίζεται στην επαγγελματική πείρα.

(12) Η ελεύθερη κυκλοφορία και η αμοιβαία αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή, φαρμακοποιού και αρχιτέκτονα πρέπει να στηρίζονται στη θεμελιώδη αρχή της αυτόματης αναγνώρισης των τίτλων εκπαίδευσης βάσει συντονισμού των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης. Επιπροσθέτως, η πρόσβαση, εντός των κρατών μελών, στα επαγγέλματα του ιατρού, του νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, του οδοντιάτρου, του κτηνιάτρου, της μαίας/του μαιευτή και του φαρμακοποιού πρέπει να εξαρτάται από την κατοχή καθορισμένου τίτλου εκπαίδευσης, γεγονός που διασφαλίζει ότι ο ενδιαφερόμενος παρακολούθησε εκπαίδευση η οποία πληροί τους ισχύοντες ελάχιστους όρους. Το σύστημα αυτό πρέπει να συμπληρώνεται από σειρά κεκτημένων δικαιωμάτων των οποίων επωφελούνται οι ειδικευμένοι επαγγελματίες υπό ορισμένους όρους.

(13) Οι επαγγελματικές δραστηριότητες των ιατρών γενικής ιατρικής ακολουθούν ειδικό καθεστώς, διαφορετικό από των ανειδίκευτων και των ειδικευμένων ιατρών. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να αναγνωρίζουν ιατρική ειδικότητα με πεδίο επαγγελματικής δραστηριότητας ανάλογο εκείνου των ιατρών γενικής ιατρικής.

(14) Στο πλαίσιο απλούστευσης του συστήματος, ιδίως με την προοπτική της διεύρυνσης, η αρχή της αυτόματης αναγνώρισης πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις ιατρικές ειδικότητες που είναι κοινές και υποχρεωτικές για όλα τα κράτη μέλη. Εφόσον πρόκειται για ιατρικές και οδοντιατρικές ειδικότητες που είναι κοινές σε περιορισμένο αριθμό κρατών μελών, πρέπει να εντάσσονται στο γενικό καθεστώς αναγνώρισης, με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων. Στην πράξη, τα αποτελέσματα αυτής της τροποποίησης πρέπει να είναι περιορισμένα για το μετανάστη, στο βαθμό που οι υπό εξέταση περιστάσεις δεν αναμένεται να αποτελέσουν αντικείμενο αντισταθμιστικών μέτρων. Επιπροσθέτως, η παρούσα οδηγία δεν θίγει τη δυνατότητα των κρατών μελών να θεσπίζουν μεταξύ τους, για ορισμένες κοινές σε αυτά ιατρικές και οδοντιατρικές ειδικότητες, αυτόματη αναγνώριση σύμφωνα με ειδικούς γι' αυτές κανόνες.

(15) Όλα τα κράτη μέλη πρέπει να αναγνωρίζουν το επάγγελμα του οδοντιάτρου ως ειδικό επάγγελμα ξεχωριστό από του ιατρού, ειδικευμένου ή μη στην οδοντοστοματολογία. Τα κράτη μέλη πρέπει να βεβαιώνουν ότι η εκπαίδευση του οδοντιάτρου παρέχει τις απαραίτητες δεξιότητες για το σύνολο των δραστηριοτήτων πρόληψης, διάγνωσης και θεραπείας σχετικά με τις ανωμαλίες και τις ασθένειες των οδόντων, του στόματος, των γνάθων και των παρακείμενων ιστών. Η επαγγελματική δραστηριότητα του οδοντιάτρου πρέπει να ασκείται από τους κατόχους ενός τίτλου οδοντιατρικής εκπαίδευσης που αναφέρεται στην παρούσα οδηγία.

(16) Δεν κρίθηκε σκόπιμο να επιβληθεί ενιαία εκπαίδευση για τις μαίες/τους μαιευτές στο σύνολο των κρατών μελών. Αντιθέτως, ενδείκνυται να τους παρασχεθεί η μεγαλύτερη δυνατή ευχέρεια ως προς την οργάνωση της εκπαίδευσής τους.

(17) Στο πλαίσιο απλούστευσης, κρίνεται σκόπιμη η αναφορά στην έννοια "φαρμακοποιός", προκειμένου να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων σχετικά με την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης, με την επιφύλαξη των λεπτομερειών των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων που διέπουν τις εν λόγω δραστηριότητες.

(18) Οι κάτοχοι των τίτλων φαρμακευτικής εκπαίδευσης είναι ειδικοί στον τομέα των φαρμάκων και πρέπει να έχουν πρόσβαση, κατ' αρχήν, σε όλα τα κράτη μέλη, σε ένα ελάχιστο πεδίο δραστηριοτήτων στον συγκεκριμένο τομέα. Με τον καθορισμό αυτού του ελάχιστου πεδίου, η παρούσα οδηγία, αφενός, δεν πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα να περιορίζει τις προσβάσιμες από τους φαρμακοποιούς δραστηριότητες στα κράτη μέλη, ιδίως όσον αφορά τις αναλύσεις ιατρικής βιολογίας και, αφετέρου, δεν πρέπει να δημιουργεί μονοπώλιο υπέρ των επαγγελματιών αυτών, εφόσον η εγκαθίδρυση μονοπωλίου εξακολουθεί να εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται με την επιφύλαξη της δυνατότητας των κρατών μελών να απαιτούν συμπληρωματικές προϋποθέσεις εκπαίδευσης για την πρόσβαση σε δραστηριότητες που δεν περιλαμβάνονται στο συντονισμένο ελάχιστο πεδίο δραστηριοτήτων. Ως εκ τούτου, το κράτος μέλος υποδοχής που επιβάλλει τέτοιες προϋποθέσεις πρέπει να δύναται να εξαρτήσει από αυτές τους υπηκόους που είναι κάτοχοι τίτλων εκπαίδευσης οι οποίοι αποτελούν αντικείμενο αυτόματης αναγνώρισης κατά την έννοια της παρούσας οδηγίας.

(19) Η παρούσα οδηγία δεν διασφαλίζει το συντονισμό όλων των όρων πρόσβασης στις δραστηριότητες του φαρμακευτικού τομέα και την άσκησή τους και, ιδίως, η γεωγραφική κατανομή των φαρμακείων και το μονοπώλιο διανομής φαρμάκων εξακολουθούν να εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών. Η παρούσα οδηγία διατηρεί αμετάβλητες τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις των κρατών μελών που απαγορεύουν στις εταιρείες την άσκηση ορισμένων φαρμακευτικών δραστηριοτήτων ή εξαρτούν την εν λόγω άσκηση από ορισμένες προϋποθέσεις.

(20) Η αρχιτεκτονική δημιουργία, η ποιότητα των κατασκευών, η αρμονική ένταξή τους στο περιβάλλον, ο σεβασμός των φυσικών και αστικών τοπίων, καθώς και της κοινής και ιδιωτικής κληρονομιάς αποτελούν δημόσιο συμφέρον. Εφεξής, η αμοιβαία αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης πρέπει να βασίζεται σε ποιοτικά και ποσοτικά κριτήρια που διασφαλίζουν ότι οι κάτοχοι των αναγνωρισμένων τίτλων εκπαίδευσης είναι σε θέση να κατανοούν και να μεταφράζουν τις ανάγκες των μεμονωμένων ατόμων, των κοινωνικών ομάδων και των συλλογικών φορέων σε θέματα χωροταξίας, σχεδιασμού, οργάνωσης και υλοποίησης των κατασκευών, διατήρησης και αξιοποίησης της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, καθώς και προστασίας της ισορροπίας της φύσης.

(21) Το πεδίο εφαρμογής των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων στον τομέα της αρχιτεκτονικής και σχετικά με την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του αρχιτέκτονα εμφανίζει ιδιαίτερη ποικιλία. Στα περισσότερα κράτη μέλη, οι δραστηριότητες του τομέα της αρχιτεκτονικής ασκούνται, de jure ή de facto, από άτομα που φέρουν τον τίτλο του αρχιτέκτονα μόνο ή συνοδευόμενο από άλλο τίτλο, χωρίς ωστόσο τα πρόσωπα αυτά να επωφελούνται ενός μονοπωλίου άσκησης των εν λόγω δραστηριοτήτων, με την επιφύλαξη αντίθετων νομοθετικών διατάξεων. Οι συγκεκριμένες δραστηριότητες, ή ορισμένες από αυτές, μπορούν επίσης να ασκούνται από άλλους επαγγελματίες, ιδίως από μηχανικούς, οι οποίοι έχουν αποκτήσει ιδιαίτερη εκπαίδευση στον τομέα της κατασκευής ή της οικοδομικής τέχνης. Στο πλαίσιο απλούστευσης της παρούσας οδηγίας, κρίνεται σκόπιμη η αναφορά στην έννοια "αρχιτέκτονας", προκειμένου να καθοριστεί το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων σχετικά με την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης, με την επιφύλαξη των λεπτομερειών των εθνικών κανονιστικών ρυθμίσεων που διέπουν τις εν λόγω δραστηριότητες.

(22) Για να διασφαλιστεί η αποτελεσματικότητα του συστήματος αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, κρίνεται σκόπιμο να καθοριστούν ενιαίοι τύποι και διαδικαστικοί κανόνες εφαρμογής του, καθώς και ορισμένες λεπτομέρειες άσκησης του επαγγέλματος.

(23) Κρίνεται σκόπιμο να οργανωθούν οι λεπτομέρειες της συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών, καθώς και μεταξύ αυτών και της Επιτροπής, εφόσον η εν λόγω συνεργασία διευκολύνει την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από αυτή.

(24) Η διαχείριση των διαφόρων καθεστώτων αναγνώρισης που θεσπίστηκαν από τις τομεακές οδηγίες και το γενικό σύστημα αποδείχθηκε επαχθής και περίπλοκη. Επομένως, κρίνεται σκόπιμη η απλούστευση της διαχείρισης και της επικαιροποίησης της παρούσας οδηγίας ώστε να συνυπολογιστεί η επιστημονική και τεχνολογική πρόοδος, ιδίως εφόσον οι ελάχιστοι όροι εκπαίδευσης συντονίζονται με σκοπό την αυτόματη αναγνώριση των τίτλων εκπαίδευσης. Προς το σκοπό αυτό, συγκροτείται ενιαία επιτροπή για την αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων.

(25) Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [45], κρίνεται σκόπιμο να εγκριθούν τα απαραίτητα μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης.

[45] ΕΕ L 184 της 17.7.1999, σ. 23.

(26) Η εκπόνηση από τα κράτη μέλη περιοδικής έκθεσης σχετικά με την εκτέλεση της παρούσας οδηγίας, όπου θα περιλαμβάνονται στατιστικά στοιχεία, θα προσδιορίζει τον αντίκτυπο του συστήματος αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων.

(27) Κρίνεται σκόπιμο να προβλεφθεί κατάλληλη διαδικασία για την έγκριση προσωρινών μέτρων, σε περίπτωση που η εφαρμογή διάταξης της παρούσας οδηγίας παρουσιάσει σημαντικές δυσχέρειες σε ένα κράτος μέλος.

(28) Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν την ικανότητα των κρατών μελών όσον αφορά την οργάνωση του εθνικού συστήματος κοινωνικής ασφάλισης και τον καθορισμό των δραστηριοτήτων που πρέπει να ασκούνται στο πλαίσιο του εν λόγω καθεστώτος.

(29) Δεδομένης της ταχύτητας της τεχνολογικής εξέλιξης και της επιστημονικής προόδου, η δια βίου μάθηση προσλαμβάνει ιδιαίτερη σημασία για μεγάλο αριθμό επαγγελμάτων. Στο συγκεκριμένο πλαίσιο, εναπόκειται στα κράτη μέλη να αποφασίσουν τους όρους με τους οποίους, χάρη σε κατάλληλη συνεχή εκπαίδευση, οι επαγγελματίες θα ενημερώνονται για την τεχνολογική και επιστημονική πρόοδο.

(30) Σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας που αναφέρονται στο άρθρο 5 της συνθήκης, οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, ήτοι, ο εξορθολογισμός, η απλούστευση και η βελτίωση των κανόνων αναγνώρισης των επαγγελματικών προσόντων, δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορούν, συνεπώς, να υλοποιηθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Η παρούσα οδηγία περιορίζεται στις ελάχιστες απαιτούμενες ενέργειες για την υλοποίηση των εν λόγω στόχων και δεν εκφεύγει των απαραίτητων μέτρων προς τον συγκεκριμένο σκοπό.

(31) Η παρούσα οδηγία δεν θίγει την εφαρμογή του άρθρου 39, παράγραφος 4, και του άρθρου 45 της συνθήκης ούτε τα απαραίτητα μέτρα για τη διασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας της υγείας και των καταναλωτών.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Τίτλος I Γενικές διατάξεις

Άρθρο 1 Αντικείμενο

Η παρούσα οδηγία θεσπίζει τους κανόνες σύμφωνα με τους οποίους το κράτος μέλος που εξαρτά την πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα ή την άσκησή του, στην επικράτειά του, από την κατοχή καθορισμένων επαγγελματικών προσόντων (εφεξής καλούμενο "κράτος μέλος υποδοχής") αποδέχεται ως επαρκή προϋπόθεση για την πρόσβαση στο υπό εξέταση επάγγελμα και την άσκησή του τα επαγγελματικά προσόντα που έχουν αποκτηθεί σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη (εφεξής καλούμενο "κράτος μέλος καταγωγής") και τα οποία παρέχουν τη δυνατότητα στον κάτοχο των εν λόγω προσόντων να ασκεί εκεί το ίδιο επάγγελμα.

Άρθρο 2 Πεδίο εφαρμογής

1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε κάθε υπήκοο κράτους μέλους ο οποίος επιθυμεί να ασκήσει νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα σε κράτος μέλος άλλο από εκείνο όπου απέκτησε τα επαγγελματικά προσόντα του είτε ως αυτοαπασχολούμενος είτε ως μισθωτός.

2. Κάθε κράτος μέλος μπορεί να επιτρέψει στο έδαφός του, σύμφωνα με τις κανονιστικές ρυθμίσεις του, την άσκηση νομοθετικώς κατοχυρωμένων επαγγελματικών δραστηριοτήτων σε πρόσωπα που είναι κάτοχοι τίτλων εκπαίδευσης οι οποίοι δεν έχουν αποκτηθεί σε κράτος μέλος. Όσον αφορά τα επαγγέλματα που εμπίπτουν στον τίτλο III, κεφάλαιο III, αυτή η πρώτη αναγνώριση πρέπει να συντελείται στο πλαίσιο των ελάχιστων όρων εκπαίδευσης που εξετάζονται στο εν λόγω κεφάλαιο.

Άρθρο 3 Ορισμοί

1. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται:

α) ως "νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα", η επαγγελματική δραστηριότητα ή το σύνολο επαγγελματικών δραστηριοτήτων των οποίων η ανάληψη, η άσκηση ή ένας από τους όρους άσκησης εξαρτάται άμεσα ή έμμεσα, δυνάμει νομοθετικών, κανονιστικών ή διοικητικών διατάξεων, από την κατοχή καθορισμένων επαγγελματικών προσόντων.

β) ως "επαγγελματικά προσόντα", τα προσόντα που πιστοποιούνται από τίτλο εκπαίδευσης, από βεβαίωση επάρκειας που αναφέρεται στο άρθρο 11, παράγραφος 2, στοιχείο α), και/ή από επαγγελματική πείρα.

γ) ως "τίτλος εκπαίδευσης", τα διπλώματα, πιστοποιητικά και άλλοι τίτλοι που χορηγούνται από αρχή κράτους μέλους και βεβαιώνουν επαγγελματική εκπαίδευση η οποία έχει αποκτηθεί, κατά κύριο λόγο, στην Κοινότητα.

2. Εξομοιώνεται προς νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα το επάγγελμα που ασκείται από τα μέλη ένωσης ή οργάνωσης του παραρτήματος Ι.

Κάθε φορά που ένα κράτος μέλος παραχωρεί την αναγνώριση σε ένωση ή οργάνωση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, ενημερώνει την Επιτροπή, η οποία προβαίνει σε σχετική κοινοποίηση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Εξομοιώνεται προς τίτλο εκπαίδευσης οποιοσδήποτε τίτλος εκπαίδευσης που χορηγείται σε τρίτη χώρα, εφόσον ο κάτοχός του διαθέτει τριετή επαγγελματική πείρα, η οποία πιστοποιείται από το κράτος μέλος που αναγνώρισε τον εν λόγω τίτλο σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 2.

Άρθρο 4 Αποτελέσματα της αναγνώρισης

1. Η αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων από το κράτος μέλος υποδοχής παρέχει τη δυνατότητα στο δικαιούχο να αποκτά, στο εν λόγω κράτος μέλος, πρόσβαση στο ίδιο επάγγελμα με εκείνο για το οποίο διαθέτει τα προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής και να το ασκεί εκεί με τα ίδια δικαιώματα των οποίων απολαύουν οι ιθαγενείς.

2. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, το επάγγελμα που επιθυμεί να ασκήσει ο αιτών στο κράτος μέλος υποδοχής είναι το ίδιο με εκείνο για το οποίο διαθέτει τα προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής, εφόσον οι καλυπτόμενες δραστηριότητες είναι παρεμφερείς.

3. Εφόσον το επάγγελμα για το οποίο ο αιτών διαθέτει τα προσόντα στο κράτος μέλος καταγωγής συνιστά αυτόνομη δραστηριότητα επαγγέλματος που καλύπτει ευρύτερο πεδίο δραστηριοτήτων στο κράτος μέλος υποδοχής και εφόσον η συγκεκριμένη διαφορά δεν δύναται να καλυφθεί με τη λήψη αντισταθμιστικού μέτρου του άρθρου 14, η αναγνώριση των προσόντων του αιτούντος παρέχει σε αυτόν πρόσβαση μόνο στη συγκεκριμένη δραστηριότητα στο κράτος μέλος υποδοχής.

Τίτλος II Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών

Άρθρο 5 Αρχή της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών

1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 6, δεύτερο εδάφιο, τα κράτη μέλη δεν δύνανται να περιορίζουν, για λόγους που αφορούν τα επαγγελματικά προσόντα, την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών σε άλλο κράτος μέλος:

α) εάν ο πάροχος είναι νομίμως εγκατεστημένος σε κράτος μέλος ώστε να ασκεί εκεί την ίδια επαγγελματική δραστηριότητα, και

β) σε περίπτωση μετακίνησης του παρόχου, εάν άσκησε τη συγκεκριμένη δραστηριότητα επί τουλάχιστον δύο έτη στο κράτος μέλος εγκατάστασης, εφόσον το επάγγελμα δεν ήταν νομοθετικώς κατοχυρωμένο στο εν λόγω κράτος μέλος.

2. Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, εφόσον ο πάροχος μετακινείται στο έδαφος του κράτους μέλους υποδοχής, λογίζεται "παροχή υπηρεσιών" η άσκηση επαγγελματικής δραστηριότητας για περίοδο που δεν υπερβαίνει τις δεκαέξι εβδομάδες ετησίως σε κράτος μέλος από επαγγελματία εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος.

Το τεκμήριο που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο ισχύει με την επιφύλαξη της κατά περίπτωση αξιολόγησης, ιδίως υπό το φως της διάρκειας, της συχνότητας, της περιοδικότητας και του συνεχούς χαρακτήρα της παροχής.

3. Η παροχή πραγματοποιείται βάσει του επαγγελματικού τίτλου του κράτους μέλους στο οποίο ο πάροχος είναι νομίμως εγκατεστημένος, εφόσον υφίσταται στο εν λόγω κράτος μέλος νομοθετικώς κατοχυρωμένος τίτλος για την οικεία επαγγελματική δραστηριότητα.

Ο υπό εξέταση τίτλος αναφέρεται στην επίσημη ή σε μία από τις επίσημες γλώσσες του κράτους μέλους εγκατάστασης, ώστε να αποφεύγεται οποιαδήποτε σύγχυση με τον επαγγελματικό τίτλο του κράτους μέλους υποδοχής.

Άρθρο 6 Απαλλαγές

Σύμφωνα με το άρθρο 5, παράγραφος 1, το κράτος μέλος υποδοχής απαλλάσσει τους εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος παρόχους υπηρεσιών ιδίως από τις απαιτήσεις που επιβάλλονται στους επαγγελματίες που είναι εγκατεστημένοι στο έδαφός του και οι οποίες αφορούν:

α) την αδειοδότηση, την καταχώριση ή την εγγραφή σε επαγγελματική οργάνωση ή σε επαγγελματικό φορέα.

β) την εγγραφή σε φορέα κοινωνικής ασφάλισης δημοσίου δικαίου, ώστε να ρυθμίζονται με ασφαλιστικό φορέα οι λογαριασμοί που σχετίζονται με τις δραστηριότητες που ασκούνται προς όφελος των ασφαλισμένων.

Εντούτοις, ο πάροχος ενημερώνει τον συγκεκριμένο φορέα σχετικά με την παροχή υπηρεσιών πριν ή, σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, μετά την εν λόγω παροχή.

Άρθρο 7 Προηγούμενη ενημέρωση σε περίπτωση μετακίνησης του παρόχου

Εφόσον η παροχή πραγματοποιείται με μετακίνηση του παρόχου, ο πάροχος ενημερώνει σχετικώς εκ των προτέρων το σημείο επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης που αναφέρεται στο άρθρο 53. Σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, ο πάροχος ενημερώνει το σημείο επαφής του εν λόγω κράτους μέλους το συντομότερο δυνατόν μετά την παροχή υπηρεσιών.

Άρθρο 8 Διοικητική συνεργασία

Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής δύνανται να ζητήσουν από τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης απόδειξη της ιθαγένειας του παρόχου υπηρεσιών, καθώς και απόδειξη ότι ασκεί νομίμως τις υπό εξέταση δραστηριότητες στο εν λόγω κράτος μέλος. Οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους εγκατάστασης κοινοποιούν τις σχετικές πληροφορίες σύμφωνα με το άρθρο 52.

Επιπροσθέτως, στις περιπτώσεις του άρθρου 5, παράγραφος 1, στοιχείο β), οι αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής μπορούν να ζητήσουν από το σημείο επαφής του κράτους μέλους εγκατάστασης, για το οποίο γίνεται λόγος στο άρθρο 53, την απόδειξη ότι ο πάροχος άσκησε τις υπό εξέταση δραστηριότητες επί τουλάχιστον δύο έτη στο κράτος μέλος εγκατάστασης. Η εν λόγω απόδειξη δύναται να παρασχεθεί με οποιοδήποτε μέσο.

Άρθρο 9 Πληροφορίες προς τους αποδέκτες της υπηρεσίας

Πέραν των άλλων απαιτήσεων ενημέρωσης που προβλέπονται στο κοινοτικό δίκαιο, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο πάροχος να προσκομίζει στον αποδέκτη τις υπηρεσίας τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) σε περίπτωση που ο πάροχος είναι εγγεγραμμένος σε εμπορικό μητρώο ή σε άλλο παρόμοιο δημόσιο μητρώο, το εμπορικό μητρώο στο οποίο είναι εγγεγραμμένος και τον αριθμό μητρώου του, ή ισοδύναμα μέσα εξακρίβωσης της ταυτότητας που περιέχονται στο εν λόγω μητρώο.

β) σε περίπτωση που η δραστηριότητα υπόκειται σε καθεστώς αδειοδότησης στο κράτος μέλος εγκατάστασης, τα στοιχεία της αρμόδιας εποπτικής αρχής.

γ) κάθε επαγγελματική τάξη ή ανάλογο φορέα στον οποίο είναι εγγεγραμμένος ο πάροχος.

δ) τον επαγγελματικό τίτλο και το κράτος μέλος στο οποίο χορηγήθηκε.

ε) μνεία των επαγγελματικών κανόνων που εφαρμόζονται στο κράτος μέλος εγκατάστασης και των μέσων πρόσβασης σε αυτούς.

στ) σε περίπτωση που ο πάροχος ασκεί δραστηριότητα που υπόκειται στην καταβολή ΦΠΑ, τον αριθμό φορολογικού μητρώου που αναφέρεται στο άρθρο 22, παράγραφος 1, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ του Συμβουλίου [46].

[46] ΕΕ L 145 της 13.6.1977, σ. 1. Οδηγία που τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 1999/85/ΕΚ (ΕΕ L 277 της 28.10.1999, σ. 34).

Τίτλος III Ελευθερία εγκατάστασης

Κεφαλαιο I Γενικο καθεστωσ αναγνώρισησ των τιτλων εκπαιδευσησ

Άρθρο 10 Πεδίο εφαρμογής

Το παρόν κεφάλαιο εφαρμόζεται σε όλα τα επαγγέλματα που δεν καλύπτονται από τα κεφάλαια II και III του παρόντος τίτλου, καθώς και στις περιπτώσεις όπου ο αιτών δεν πληροί τους όρους που προβλέπονται στα εν λόγω κεφάλαια.

Άρθρο 11 Επίπεδα προσόντων

1. Για την εφαρμογή του άρθρου 13, ορίζονται τα ακόλουθα πέντε επίπεδα επαγγελματικών προσόντων:

α) επίπεδο 1 "βεβαίωση επάρκειας".

β) επίπεδο 2 "πιστοποιητικό".

γ) επίπεδο 3 "δίπλωμα που πιστοποιεί βραχεία εκπαίδευση".

δ) επίπεδο 4 "δίπλωμα που πιστοποιεί ενδιάμεση εκπαίδευση".

ε) επίπεδο 5 "δίπλωμα που πιστοποιεί τριτοβάθμια εκπαίδευση".

2. Το επίπεδο 1 αντιστοιχεί σε:

α) βεβαίωση επάρκειας που χορηγείται από αρμόδια αρχή του κράτους μέλους καταγωγής βάσει εκπαίδευσης πολύ βραχείας διάρκειας, ειδικής εξέτασης χωρίς προηγούμενη εκπαίδευση ή της άσκησης του επαγγέλματος σε ένα κράτος μέλος με πλήρη απασχόληση επί τρία συναπτά έτη ή επί ισοδύναμο χρονικό διάστημα με μειωμένο ωράριο, κατά την τελευταία δεκαετία.

β) γενική πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση που να πιστοποιεί ότι ο κάτοχός της έχει αποκτήσει γενικές γνώσεις.

3. Το επίπεδο 2 αντιστοιχεί σε δευτεροβάθμια εκπαίδευση επαγγελματικής κατεύθυνσης ή γενικής κατεύθυνσης που έχει συμπληρωθεί με κύκλο επαγγελματικών σπουδών.

4. Το επίπεδο 3 αντιστοιχεί σε μεταδευτεροβάθμια εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας ενός έτους που δεν υπερβαίνει την τριετία.

Εξομοιώνονται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 3:

α) οι εκπαιδεύσεις ειδικής διάρθρωσης που παρέχουν συγκρίσιμο επαγγελματικό επίπεδο και προετοιμάζουν για την ανάληψη ανάλογου επιπέδου ευθυνών και καθηκόντων. Ως τέτοιες θεωρούνται κυρίως οι εκπαιδεύσεις του παραρτήματος ΙΙ.

β) οι νομοθετικώς κατοχυρωμένες εκπαιδεύσεις, που είναι προσανατολισμένες ειδικά στην άσκηση καθορισμένου επαγγέλματος και οι οποίες συνίστανται σε κύκλο σπουδών που ενδεχομένως συμπληρώνεται από επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος, των οποίων η διάρθρωση και το επίπεδο ρυθμίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εκάστοτε κράτους μέλους ή υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους της αρμόδιας προς τούτο αρχής. Ως τέτοιες θεωρούνται κυρίως οι νομοθετικώς κατοχυρωμένες εκπαιδεύσεις του παραρτήματος ΙΙΙ.

5. Το επίπεδο 4 αντιστοιχεί σε τριτοβάθμια ή πανεπιστημιακή εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τριών ετών που δεν υπερβαίνει τα τέσσερα έτη.

Εξομοιώνεται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 4 η νομοθετικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση που είναι άμεσα προσανατολισμένη στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και η οποία συνίσταται σε τριετή κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών ή σε ισοδύναμης διάρκειας κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών μερικής παρακολούθησης, η οποία πραγματοποιήθηκε σε πανεπιστήμιο ή σε ισοδύναμο εκπαιδευτικό ίδρυμα, και, ενδεχομένως, σε επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος που απαιτείται επιπλέον του κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.

Η διάρθρωση και το επίπεδο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, της πρακτικής άσκησης ή της άσκησης του επαγγέλματος καθορίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του υπό εξέταση κράτους μέλους ή υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους της αρμόδιας προς τούτο αρχής.

6. Το επίπεδο 5 αντιστοιχεί σε τριτοβάθμια εκπαίδευση ελάχιστης διάρκειας τεσσάρων ετών.

Εξομοιώνεται προς την εκπαίδευση του επιπέδου 5 η νομοθετικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση που είναι άμεσα προσανατολισμένη στην άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και η οποία συνίσταται σε τουλάχιστον τετραετή κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών ή σε ισοδύναμης διάρκειας κύκλο μεταδευτεροβάθμιων σπουδών μερικής παρακολούθησης, η οποία ολοκληρώθηκε σε πανεπιστήμιο ή σε ισοδύναμο εκπαιδευτικό ίδρυμα, και, ενδεχομένως, σε επαγγελματική εκπαίδευση, πρακτική άσκηση ή άσκηση του επαγγέλματος που απαιτείται επιπλέον του κύκλου μεταδευτεροβάθμιων σπουδών.

Η διάρθρωση και το επίπεδο της επαγγελματικής εκπαίδευσης, της πρακτικής άσκησης ή της άσκησης του επαγγέλματος πρέπει να καθορίζονται από τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εκάστοτε κράτους μέλους ή να υπόκεινται σε έλεγχο ή έγκριση εκ μέρους της αρμόδιας προς τούτο αρχής.

Άρθρο 12 Εξομοιούμενες εκπαιδεύσεις

Εξομοιώνεται προς τίτλο που πιστοποιεί εκπαίδευση του άρθρου 11, ακόμη και ως προς το οικείο επίπεδο, κάθε τίτλος ή σύνολο τίτλων που χορηγήθηκε από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, εφόσον πιστοποιεί εκπαίδευση που έχει αποκτηθεί στην Κοινότητα, έχει αναγνωριστεί από το εν λόγω κράτος μέλος ως ισοδύναμου επιπέδου και παρέχει τα ίδια δικαιώματα πρόσβασης σε επάγγελμα ή άσκησης αυτού.

Εξομοιώνεται επίσης προς αυτόν τον τίτλο εκπαίδευσης, υπό τους ίδιους όρους με τους προβλεπόμενους στο πρώτο εδάφιο, κάθε επαγγελματικό προσόν που, χωρίς να πληροί τις απαιτήσεις που ορίζονται στις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του κράτους μέλους καταγωγής σχετικά με την πρόσβαση σε επάγγελμα ή την άσκησή του, παρέχει στον κάτοχό του κεκτημένα δικαιώματα δυνάμει των εν λόγω διατάξεων.

Άρθρο 13 Όροι αναγνώρισης

1. Εφόσον, σε κράτος μέλος υποδοχής, απαιτείται για την πρόσβαση σε νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα ή την άσκηση αυτού η κατοχή συγκεκριμένων επαγγελματικών προσόντων, η αρμόδια αρχή του εν λόγω κράτους μέλους παρέχει την πρόσβαση στο οικείο επάγγελμα και την άσκησή του υπό τους ίδιους όρους με εκείνους που ισχύουν για τους ιθαγενείς στους αιτούντες που είναι κάτοχοι της βεβαίωσης επάρκειας ή του τίτλου εκπαίδευσης που απαιτείται από άλλο κράτος μέλος για την ανάληψη ή την άσκηση του ίδιου επαγγέλματος στην επικράτειά του.

Οι βεβαιώσεις επάρκειας ή οι τίτλοι εκπαίδευσης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) έχουν αποκτηθεί σε κράτος μέλος.

β) βεβαιώνουν επίπεδο επαγγελματικών προσόντων τουλάχιστον ισοδύναμο με το αμέσως χαμηλότερο επίπεδο εκείνου που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής, όπως ορίζεται στο άρθρο 11.

2. Η πρόσβαση στο επάγγελμα και η άσκησή του, που αναφέρονται στην παράγραφο 1, παρέχονται επίσης στους αιτούντες που έχουν ασκήσει το επάγγελμα που εξετάζεται στην εν λόγω παράγραφο με πλήρη απασχόληση επί δύο έτη κατά την τελευταία δεκαετία σε άλλο κράτος μέλος που δεν κατοχυρώνει νομοθετικώς το εν λόγω επάγγελμα, και ο οποίος διαθέτει μία ή περισσότερες βεβαιώσεις επάρκειας ή έναν ή περισσότερους τίτλους εκπαίδευσης.

Οι βεβαιώσεις επάρκειας ή οι τίτλοι εκπαίδευσης πληρούν τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

α) έχουν χορηγηθεί από αρμόδια αρχή κράτους μέλους, η οποία έχει οριστεί σύμφωνα με τις νομοθετικές, κανονιστικές ή διοικητικές διατάξεις του εν λόγω κράτους.

β) βεβαιώνουν επίπεδο επαγγελματικών προσόντων τουλάχιστον ισοδύναμο προς το αμέσως χαμηλότερο επίπεδο εκείνου που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής, όπως ορίζεται στο άρθρο 11.

γ) πιστοποιούν την προετοιμασία του αιτούντος για την άσκηση του οικείου επαγγέλματος.

Δεν επιτρέπεται, ωστόσο, να απαιτείται η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο διετής επαγγελματική πείρα, όταν ο τίτλος ή οι τίτλοι εκπαίδευσης που κατέχει ο αιτών και οι οποίοι αναφέρονται στο εν λόγω εδάφιο, πιστοποιούν νομοθετικώς κατοχυρωμένη εκπαίδευση κατά την έννοια του άρθρου 11, παράγραφος 4, στοιχείο β), παράγραφος 5, δεύτερο εδάφιο, και παράγραφος 6, δεύτερο εδάφιο.

Άρθρο 14 Αντισταθμιστικά μέτρα

1. Το άρθρο 13 δεν κωλύει το κράτος μέλος υποδοχής να απαιτεί από τον αιτούντα την πραγματοποίηση πρακτικής άσκησης προσαρμογής επί τρία έτη, κατ' ανώτατο όριο, ή την υποβολή σε δοκιμασία επάρκειας σε μία από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) εφόσον η διάρκεια της εκπαίδευσης που επικαλείται δυνάμει του άρθρου 13, παράγραφοι 1 ή 2, είναι μικρότερη κατά τουλάχιστον ένα έτος από εκείνη που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής.

β) εφόσον η εκπαίδευση που έχει λάβει αφορά τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικούς από εκείνους που καλύπτονται από τον απαιτούμενο τίτλο εκπαίδευσης στο κράτος μέλος υποδοχής.

γ) εφόσον το νομοθετικώς κατοχυρωμένο επάγγελμα στο κράτος μέλος υποδοχής περιλαμβάνει μία ή περισσότερες νομοθετικώς κατοχυρωμένες επαγγελματικές δραστηριότητες οι οποίες δεν υπάρχουν στο αντίστοιχο επάγγελμα στο κράτος μέλος καταγωγής του αιτούντος κατά την έννοια του άρθρου 4, παράγραφος 2, και εφόσον η εν λόγω διαφορά αντισταθμίζεται από συγκεκριμένη εκπαίδευση που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής και η οποία αφορά τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικούς από εκείνους που καλύπτονται από τη βεβαίωση επάρκειας ή τον τίτλο εκπαίδευσης που διαθέτει ο αιτών.

2. Εάν το κράτος μέλος υποδοχής κάνει χρήση της δυνατότητας που προβλέπεται στην παράγραφο 1, οφείλει να παρέχει στον αιτούντα την ευχέρεια επιλογής μεταξύ της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και της δοκιμασίας επάρκειας.

Εφόσον κράτος μέλος φρονεί ότι, για ένα συγκεκριμένο επάγγελμα, είναι απαραίτητη η παρέκκλιση από την επιλογή που παρέχεται στο μετανάστη μεταξύ της πρακτικής άσκησης προσαρμογής και της δοκιμασίας επάρκειας δυνάμει του πρώτου εδαφίου, ενημερώνει σχετικώς εκ των προτέρων τα άλλα κράτη μέλη και την Επιτροπή, προσκομίζοντας κατάλληλη αιτιολόγηση για την εν λόγω παρέκκλιση.

Εάν η Επιτροπή, αφού λάβει όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, θεωρεί ότι η εξεταζόμενη στο δεύτερο εδάφιο παρέκκλιση δεν ενδείκνυται ή δεν συνάδει προς την κοινοτική νομοθεσία, ζητεί από το οικείο κράτος μέλος, εντός τριών μηνών, να αρνηθεί να λάβει το εξεταζόμενο μέτρο. Ελλείψει αντίδρασης εκ μέρους της Επιτροπής κατά το πέρας της εν λόγω προθεσμίας, η παρέκκλιση δύναται να εφαρμοστεί.

3. Για τους λόγους εφαρμογής της παραγράφου 1, στοιχεία β) και γ), νοούνται ως "τομείς γνώσεων ουσιωδώς διαφορετικοί" οι τομείς των οποίων η γνώση είναι απαραίτητη για την άσκηση του επαγγέλματος και ως προς τους οποίους η εκπαίδευση που έχει λάβει ο μετανάστης παρουσιάζει σημαντικές αποκλίσεις όσον αφορά τη διάρκεια ή το περιεχόμενο σε σχέση με την εκπαίδευση που απαιτείται στο κράτος μέλος υποδοχής.

4. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται τηρουμένης της αρχής της αναλογικότητας. Ειδικότερα, εάν το κράτος μέλος υποδοχής προτίθεται να απαιτήσει από τον αιτούντα την πραγματοποίηση πρακτικής άσκησης προσαρμογής ή την υποβολή του σε δοκιμασία επάρκειας, πρέπει κατ' αρχάς να εξακριβώσει κατά πόσον οι γνώσεις που έχει αποκτήσει ο αιτών κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής πείρας του σε κράτος μέλος ή σε τρίτη χώρα είναι ικανές να καλύψουν, πλήρως ή μερικώς, την ουσιώδη διαφορά για την οποία γίνεται λόγος στην παράγραφο 3.

Άρθρο 15 Απαλλαγή από αντισταθμιστικά μέτρα λόγω κοινών βάσεων

1. Οι επαγγελματικές ενώσεις μπορούν να κοινοποιούν στην Επιτροπή τις κοινές βάσεις που θεσπίζουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου, ως "κοινή βάση" νοείται ένα σύνολο κριτηρίων επαγγελματικών προσόντων που βεβαιώνουν ικανό επίπεδο επάρκειας για την άσκηση συγκεκριμένου επαγγέλματος και επί των οποίων οι εν λόγω ενώσεις πιστοποιούν τα προσόντα που έχουν αποκτηθεί στα κράτη μέλη.

Εφόσον η Επιτροπή θεωρεί ότι η υπό εξέταση βάση δύναται να διευκολύνει την αμοιβαία αναγνώριση των επαγγελματικών προσόντων, την κοινοποιεί στα κράτη μέλη και λαμβάνει απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 54, παράγραφος 2.

2. Εφόσον τα προσόντα του αιτούντος πληρούν τα κριτήρια προσόντων που καθορίζονται δυνάμει απόφασης κατά την έννοια της παραγράφου 1, το κράτος μέλος υποδοχής δεν εφαρμόζει το άρθρο 14.

3. Εφόσον ένα κράτος μέλος φρονεί ότι μια κοινή βάση δεν παρέχει πλέον τα εχέγγυα ως προς τα επαγγελματικά προσόντα, το γνωστοποιεί στην Επιτροπή, η οποία λαμβάνει, ενδεχομένως, απόφαση σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 54, παράγραφος 2.

Κεφαλαιο II Αναγνώριση τησ επαγγελματικησ πειρασ

Άρθρο 16 Απαιτήσεις σχετικά με την επαγγελματική πείρα

Εφόσον, σε ένα κράτος μέλος, η ανάληψη ή η άσκηση μίας από τις δραστηριότητες του παραρτήματος IV εξαρτάται από την κατοχή γενικών εμπορικών ή επαγγελματικών γνώσεων και ικανοτήτων, το συγκεκριμένο κράτος μέλος αναγνωρίζει ως επαρκή απόδειξη των εν λόγω γνώσεων και ικανοτήτων την προηγούμενη άσκηση της υπό εξέταση δραστηριότητας σε άλλο κράτος μέλος. Ο αιτών πρέπει να έχει πραγματοποιήσει την άσκηση αυτή σύμφωνα με τα άρθρα 17 και 18.

Άρθρο 17 Δραστηριότητες του καταλόγου Ι του παραρτήματος IV

1. Στην περίπτωση των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο I του παραρτήματος IV, η προηγούμενη άσκηση της οικείας δραστηριότητας πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί:

α) είτε επί πέντε συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης.

β) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι για την εν λόγω δραστηριότητα έχει προηγουμένως λάβει τουλάχιστον τριετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

γ) είτε επί τέσσερα συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι για την εν λόγω δραστηριότητα έχει προηγουμένως λάβει τουλάχιστον διετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

δ) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι έχει ασκήσει ως μισθωτός την υπό εξέταση δραστηριότητα επί τουλάχιστον πέντε έτη.

ε) είτε επί πέντε συναπτά έτη ως μισθωτός, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως τουλάχιστον τριετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

στ) είτε επί έξι συναπτά έτη ως μισθωτός, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως τουλάχιστον διετή εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

2. Στις περιπτώσεις των στοιχείων α) και δ), η εν λόγω δραστηριότητα δεν πρέπει να έχει παύσει να ασκείται για διάστημα μεγαλύτερο των δέκα ετών πριν από την ημερομηνία κατάθεσης του πλήρους φακέλου του ενδιαφερομένου στην αρμόδια αρχή για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 52.

Άρθρο 18 Δραστηριότητες του καταλόγου II του παραρτήματος IV

1. Στην περίπτωση δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στον κατάλογο II του παραρτήματος IV, η προηγούμενη άσκηση της οικείας δραστηριότητας πρέπει να έχει πραγματοποιηθεί:

α) είτε επί τρία συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης.

β) είτε επί δύο συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

γ) είτε επί δύο συναπτά έτη με την ιδιότητα του αυτοαπασχολούμενου ή του διευθυντή επιχείρησης, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι έχει ασκήσει ως μισθωτός την υπό εξέταση δραστηριότητα επί τουλάχιστον τρία έτη.

δ) είτε επί τρία συναπτά έτη ως μισθωτός, εφόσον ο δικαιούχος αποδείξει ότι, για την υπό εξέταση δραστηριότητα, έχει λάβει προηγουμένως εκπαίδευση, η οποία βεβαιώνεται με πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος ή κρίνεται απολύτως έγκυρη από αρμόδιο επαγγελματικό φορέα.

2. Στις περιπτώσεις των στοιχείων α) και γ), η δραστηριότητα αυτή δεν πρέπει να έχει παύσει να ασκείται για διάστημα μεγαλύτερο των δέκα ετών πριν από την ημερομηνία κατάθεσης του πλήρους φακέλου του ενδιαφερομένου στην αρμόδια αρχή για την οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 52.

Άρθρο 19 Τροποποίηση του καταλόγου των δραστηριοτήτων του παραρτήματος IV

Οι κατάλογοι των δραστηριοτήτων που περιλαμβάνονται στο παράρτημα IV και αποτελούν αντικείμενο αναγνώρισης της επαγγελματικής πείρας δυνάμει του άρθρου 16 δύνανται να τροποποιηθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 54, παράγραφος 2.

Κεφάλαιο III Αναγνώριση βασει του συντονισμου των ελαχιστων ορων εκπαιδευσησ

Τμήμα 1 Γενικές διατάξεις

Άρθρο 20 Αρχή της αυτόματης αναγνώρισης

1. Κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει τους τίτλους ιατρικής εκπαίδευσης, που παρέχουν πρόσβαση στις επαγγελματικές δραστηριότητες ανειδίκευτου ιατρού και ειδικευμένου ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, φαρμακοποιού και αρχιτέκτονα, οι οποίοι αναφέρονται αντιστοίχως στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.6.4 και 5.7.2, που πληρούν τους ελάχιστους όρους εκπαίδευσης για τους οποίους γίνεται αντιστοίχως λόγος στα άρθρα 22, 23, 29, 32, 35, 40 και 42, παρέχοντάς τους, όσον αφορά την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων, το ίδιο αποτέλεσμα στο έδαφός του με τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγεί.

Οι εν λόγω τίτλοι εκπαίδευσης πρέπει να χορηγούνται από τους αρμόδιους φορείς των κρατών μελών και να συνοδεύονται, ενδεχομένως, από το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.6.4 και 5.7.2.

Οι διατάξεις του πρώτου και του δεύτερου εδαφίου εφαρμόζονται με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων για τα οποία γίνεται λόγος στα άρθρα 21, 25, 31, 34 και 45.

2. Κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει, για την άσκηση δραστηριοτήτων γενικής ιατρικής στο πλαίσιο του ισχύοντος συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, τους τίτλους εκπαίδευσης που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημείο 5.1.5 και χορηγούνται στους υπηκόους των κρατών μελών από τα άλλα κράτη μέλη σύμφωνα με τις ελάχιστες προϋποθέσεις εκπαίδευσης του άρθρου 26.

Η διάταξη του πρώτου εδαφίου ισχύει με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων για τα οποία γίνεται λόγος στο άρθρο 28.

3. Κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει τους τίτλους μαιευτικής εκπαίδευσης που χορηγούνται στους υπηκόους κρατών μελών από τα άλλα κράτη μέλη και οι οποίοι παρατίθενται στο παράρτημα V, σημείο 5.5.4, πληρούν τους ελάχιστους όρους εκπαίδευσης του άρθρο 36 και τους όρους εφαρμογής που αναφέρονται στο άρθρο 37, παρέχοντάς τους, όσον αφορά την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων, το ίδιο αποτέλεσμα στο έδαφός του με τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγεί. Η παρούσα διάταξη ισχύει με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων για τα οποία γίνεται λόγος στα άρθρα 21 και 39.

4. Οι αναφερόμενοι στο παράρτημα V, σημείο 5.7.2, τίτλοι εκπαίδευσης αρχιτεκτόνων που αποτελούν αντικείμενο αυτόματης αναγνώρισης δυνάμει της παραγράφου 1 πιστοποιούν εκπαίδευση η οποία ξεκίνησε το νωρίτερο κατά τη διάρκεια του κρίσιμου ακαδημαϊκού έτους που αναφέρεται στο εν λόγω παράρτημα.

5. Κάθε κράτος μέλος εξαρτά την ανάληψη και την άσκηση των επαγγελματικών δραστηριοτήτων ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή και φαρμακοποιού από την κατοχή τίτλου εκπαίδευσης που αναφέρεται αντιστοίχως στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.1.5, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4 και 5.6.4, διασφαλίζοντας ότι ο ενδιαφερόμενος έχει, ενδεχομένως, αποκτήσει κατά τη συνολική διάρκεια της εκπαίδευσής του τις γνώσεις και τις δεξιότητες που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.1, 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1 και 5.6.1.

Οι γνώσεις και οι δεξιότητες για τις οποίες γίνεται λόγος στο παράρτημα V, σημεία 5.1.1, 5.2.1, 5.3.1, 5.4.1, 5.5.1 και 5.6.1, δύνανται να τροποποιηθούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 54, παράγραφος 2, προκειμένου να προσαρμοστούν στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο.

Η επικαιροποίηση αυτή δεν είναι δυνατόν να συνεπάγεται, για κανένα κράτος μέλος, τροποποίηση των ισχυουσών νομοθετικών αρχών σχετικά με το νομικό καθεστώς των επαγγελμάτων όσον αφορά την εκπαίδευση και τους όρους πρόσβασης των φυσικών προσώπων.

6. Κάθε κράτος μέλος κοινοποιεί προς την Επιτροπή τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που θεσπίζει για τη χορήγηση τίτλων εκπαίδευσης στον τομέα που καλύπτεται από το παρόν κεφάλαιο.

Η Επιτροπή προβαίνει σε σχετική κοινοποίηση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, επισημαίνοντας τις ονομασίες που έχουν υιοθετήσει τα κράτη μέλη για τους τίτλους εκπαίδευσης, καθώς και, ενδεχομένως, το φορέα που χορηγεί τον τίτλο εκπαίδευσης, το πιστοποιητικό που συνοδεύει τον εν λόγω τίτλο και τον αντίστοιχο επαγγελματικό τίτλο, ο οποίος αναφέρεται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.1.5, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4, 5.6.4 και 5.7.2.

Άρθρο 21 Κεκτημένα δικαιώματα

1. Με την επιφύλαξη των κεκτημένων δικαιωμάτων που αφορούν ειδικά τα οικεία επαγγέλματα, εφόσον οι τίτλοι ιατρικής εκπαίδευσης που παρέχουν πρόσβαση στις επαγγελματικές δραστηριότητες ανειδίκευτου ιατρού και ειδικευμένου ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή και φαρμακοποιού και τους οποίους κατέχουν υπήκοοι των κρατών μελών δεν πληρούν το σύνολο των απαιτήσεων εκπαίδευσης που αναφέρονται στα άρθρα 22, 23, 29, 32, 35, 36 και 40, κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει ως επαρκή απόδειξη τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγούνται από αυτά τα κράτη μέλη, με την προϋπόθεση ότι πιστοποιούν εκπαίδευση που ξεκίνησε πριν από τις κρίσιμες ημερομηνίες που περιλαμβάνονται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4 και 5.6.4 εάν συνοδεύονται από βεβαίωση που να πιστοποιεί ότι οι κάτοχοί τους ανέλαβαν πράγματι και νομίμως τις υπό εξέταση δραστηριότητες επί τουλάχιστον τρία συναπτά έτη κατά τη διάρκεια πέντε ετών πριν από τη χορήγηση της βεβαίωσης.

2. Οι ίδιες διατάξεις εφαρμόζονται στους τίτλους ιατρικής εκπαίδευσης που παρέχουν πρόσβαση στις επαγγελματικές δραστηριότητες ανειδίκευτου ιατρού και ειδικευμένου ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή και φαρμακοποιού οι οποίοι έχουν αποκτηθεί στην επικράτεια της πρώην Γερμανικής Λαϊκής Δημοκρατίας και δεν πληρούν το σύνολο των ελάχιστων απαιτήσεων εκπαίδευσης που αναφέρονται στα άρθρα 22, 23, 29, 32, 35, 36 και 40 εφόσον πιστοποιούν εκπαίδευση που ξεκίνησε πριν από:

α) τις 3 Οκτωβρίου 1989, για τους ανειδίκευτους ιατρούς, τους νοσοκόμους υπεύθυνους για γενική περίθαλψη, τους οδοντιάτρους, τους κτηνιάτρους, τις μαίες/τους μαιευτές, τους φαρμακοποιούς, και

β) τις 3 Απριλίου 1992, για τους ειδικευμένους ιατρούς.

Οι τίτλοι εκπαίδευσης του πρώτου εδαφίου παρέχουν το δικαίωμα άσκησης επαγγελματικών δραστηριοτήτων στην επικράτεια της Γερμανίας υπό τους ίδιους όρους με τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγούνται από τις γερμανικές αρμόδιες αρχές που αναφέρονται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4 και 5.6.4.

3. Κάθε κράτος μέλος αναγνωρίζει ως επαρκή απόδειξη για τους υπηκόους των κρατών μελών των οποίων οι τίτλοι εκπαίδευσης ιατρού, νοσοκόμου υπεύθυνου για γενική περίθαλψη, οδοντιάτρου, κτηνιάτρου, μαίας/μαιευτή και φαρμακοποιού δεν ανταποκρίνονται στις ονομασίες που αναφέρονται για το συγκεκριμένο κράτος μέλος στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.1.4, 5.1.5, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4 και 5.6.4, τους τίτλους εκπαίδευσης που χορηγούνται από τα εν λόγω κράτη μέλη συνοδευόμενους από πιστοποιητικό που έχει εκδοθεί από τις αρμόδιες αρχές ή τους αρμόδιους φορείς.

Το πιστοποιητικό που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο βεβαιώνει ότι οι εν λόγω τίτλοι εκπαίδευσης κυρώνουν εκπαίδευση σύμφωνη προς τα άρθρα 22, 23, 26, 29, 32, 35, 36 και 40 και εξομοιώνονται από το κράτος μέλος που τους χορήγησε προς αυτούς των οποίων οι ονομασίες εμφανίζονται στο παράρτημα V, σημεία 5.1.2, 5.1.3, 5.1.4, 5.1.5, 5.2.3, 5.3.3, 5.4.3, 5.5.4 και 5.6.4.

Τμήμα 2 Ιατροί

Άρθρο 22 Βασική ιατρική εκπαίδευση

1. Η εισαγωγή στη βασική ιατρική εκπαίδευση προϋποθέτει την κατοχή διπλώματος ή πιστοποιητικού που να παρέχει πρόσβαση, για τις υπό εξέταση σπουδές, στα πανεπιστημιακά ιδρύματα, ή σε ανώτατα ιδρύματα αναγνωρισμένα ως ισοδύναμου επιπέδου, ενός κράτους μέλους.

2. Η βασική ιατρική εκπαίδευση περιλαμβάνει συνολικά τουλάχιστον έξι έτη σπουδών ή 5.500 ώρες θεωρητικής και πρακτικής διδασκαλίας που πραγματοποιείται εντός ή υπό την εποπτεία πανεπιστημίου.

Όσον αφορά τα πρόσωπα που ξεκίνησαν τις σπουδές τους πριν από την 1η Ιανουαρίου 1972, η αναφερόμενη στο πρώτο εδάφιο εκπαίδευση δύναται να περιλαμβάνει πρακτική εκπαίδευση πανεπιστημιακού επιπέδου διάρκειας έξι μηνών, πραγματοποιούμενη με πλήρη παρακολούθηση υπό την εποπτεία των αρμοδίων αρχών.

3. Η συνεχής εκπαίδευση διασφαλίζει, σύμφωνα με τους όρους που ισχύουν σε κάθε κράτος μέλος, ότι τα πρόσωπα που έχουν ολοκληρώσει τις σπουδές τους μπορούν να παρακολουθούν την πρόοδο που συντελείται στον τομέα της ιατρικής.

Άρθρο 23 Εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών

1. Η εισαγωγή στην εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών προϋποθέτει την ολοκλήρωση και την επικύρωση εξαετών σπουδών στο πλαίσιο του εκπαιδευτικού κύκλου που αναφέρεται στο άρθρο 22, κατά τη διάρκεια των οποίων αποκτήθηκαν γνώσεις βασικής ιατρικής.

2. Η εκπαίδευση ειδικευμένων ιατρών περιλαμβάνει θεωρητική και πρακτική διδασκαλία, η οποία πραγματοποιείται σε πανεπιστημιακό κέντρο, σε νοσοκομειακό και πανεπιστημιακό κέντρο ή, ενδεχομένως, σε ίδρυμα ιατρικής περίθαλψης εγκεκριμένο για το σκοπό αυτό από τις αρμόδιες αρχές ή τους αρμόδιους φορείς.

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η ελάχιστη διάρκεια της εκπαίδευσης ειδικευμένων ιατρών του παραρτήματος V, σημείο 5.1.4 να μην υπολείπεται σε διάρκεια εκείνης που αναφέρεται στο εν λόγω σημείο.

Η εκπαίδευση πραγματοποιείται υπό τον έλεγχο των αρμοδίων αρχών ή φορέων και προϋποθέτει την προσωπική συμμετοχή του υποψήφιου ειδικευμένου ιατρού στη δραστηριότητα και στις ευθύνες των υπό εξέταση υπηρεσιών.

3. Η εκπαίδευση πραγματοποιείται με πλήρη παρακολούθηση στους ειδικούς χώρους που έχουν αναγνωριστεί από τις αρμόδιες αρχές. Απαιτείται η συμμετοχή στο σύνολο των ιατρικών δραστηριοτήτων του κεφαλαίου όπου πραγματοποιείται η εκπαίδευση, συμπεριλαμβανομένων των εφημεριών, ώστε ο ειδικευόμενος ιατρός να αφιερώνει στην εν λόγω πρακτική και θεωρητική εκπαίδευση το σύνολο της επαγγελματικής δραστηριότητάς του καθ' όλη τη διάρκεια της εργάσιμης εβδομάδας και καθ' όλο το έτος, σύμφωνα με τους προβλεπόμενους από τις αρμόδιες αρχές τρόπους. Ως εκ τούτου, οι θέσεις αυτές αποτελούν αντικείμενο εύλογης αμοιβής.

Η εκπαίδευση αυτή δύναται να διακοπεί για λόγους όπως η στρατιωτική θητεία, οι επιστημονικές αποστολές, η κύηση, η ασθένεια. Η διακοπή δεν είναι δυνατόν να συντομεύσει τη συνολική διάρκεια της εκπαίδευσης.

4. Κατ' εξαίρεση, τα κράτη μέλη έχουν το δικαίωμα να επιτρέπουν την εκπαίδευση ειδικευμένων ια