Πρόταση ΟΔΗΓIΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛIΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής μειωμένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή που περιέχουν βιοκαύσιμα και στα βιοκαύσιμα

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

Αιτιολογική έκθεση

1. εισαγωγη

Στην εν λόγω αιτιολογική έκθεση, "βιοκαύσιμο" καλείται ένα προϊόν που προέρχεται από ορισμένες ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και υπόκειται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης σύμφωνα με την οδηγία 92/81/ΕΟΚ [1]. Ένα "βιοκαύσιμο" μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί, καθαρό ή αναμεμιγμένο, ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης.

[1] ΕΕ L 316, 31.10.1992, σ. 12, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ L 365, 31.12.1994, σ. 46).

Η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τα εναλλακτικά καύσιμα για τις μεταφορές και μία δέσμη μέτρων για την προώθηση της χρησιμοποίησης των βιοκαυσίμων [2] αναφέρει για το δεύτερο αυτό σκοπό δύο πιθανά μέσα δράσεων [3]:

[2] EE C

[3] Αφού παραμερίστηκε η δυνατότητα επιδότησης της παραγωγής πρώτων υλών από την Κοινή Αγροτική Πολιτική.

- τη διαφοροποίηση των ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ των βιοκαυσίμων προκειμένου να καταστούν ανταγωνιστικά στην αγορά,

- τον καθορισμό ενός ελάχιστου ποσοστού βιοκαυσίμων στα πωλούμενα καύσιμα.

Η παρούσα πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου ορίζει ένα νέο πλαίσιο για τη φορολογία των βιοκαυσίμων. Μία δεύτερη πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου προβλέπει σε κανονιστικό πλαίσιο τον καθορισμό ενός ελάχιστου ποσοστού βιοκαυσίμων στα πωλούμενα από το 2005 καύσιμα [4].

[4] EE C

2. πλαισιο

2.1 Προώθηση των βιοκαυσίμων

Η ανάπτυξη ανανεώσιμων ενεργειών και, ιδίως, βιοκαυσίμων ενθαρρύνθηκε από την Επιτροπή και το Συμβούλιο ήδη από το 1985. Η οδηγία για την εξοικονόμηση αργού πετρελαίου με τη χρήση ουσιαστικών υποκατάστατων καυσίμων [5] υπογραμμίζει τη σημασία των βιοκαυσίμων για τη μείωση της εξάρτησης των κρατών μελών από τις εισαγωγές πετρελαίου και επιτρέπει την προσθήκη της αιθανόλης στη βενζίνη μέχρι 5% κατ'όγκο και του αιθυλο-τριτο-βουτυλ-αιθέρα (ETBE) μέχρι 15%. Επιπλέον, οι αποφάσεις του Συμβουλίου του 1993 και του 1997 για την προαγωγή των ανανεώσιμων ενεργειών στην Κοινότητα (προγράμματα Altener [6] και Altener II [7]) αποσκοπούν να καλύψουν το 2005 με βιοκαύσιμα μερίδιο αγοράς 5% της συνολικής κατανάλωσης των οχημάτων με κινητήρα. Επιπλέον, η λευκή βίβλος του 1997 για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας [8] συνιστά να οριστεί ένας στόχος παραγωγής 18 εκατομμύρια τόνων ρευστών βιοκαυσίμων για το 2010, στο πλαίσιο ενός συνολικού στόχου διπλασιασμού του μεριδίου των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας στην κατανάλωση ενέργειας το 2010. Η ανακοίνωση σχετικά με την εφαρμογή της κοινοτικής στρατηγικής και το πρόγραμμα δράσεως για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (1998-2000) [9] ενισχύει αυτόν τον προσανατολισμό. Η ανακοίνωση «Αειφόρος ανάπτυξη της Ευρώπης για έναν καλύτερο κόσμο: στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη» [10], που υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Gφteborg στις 15 και 16 Ιουνίου 2001, υπογραμμίζει επίσης το σημαντικό ρόλο των βιοκαυσίμων στην καταπολέμηση των κλιματικών μεταβολών και την ανάπτυξη καθαρών μορφών ενέργειας.

[5] Οδηγία 85/536/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Δεκεμβρίου 1985 για την εξοικονόμηση αργού πετρελαίου με τη χρήση συστατικών υποκατάστατων καυσίμων (ΕΕ L 334, 12.12.1985, σ. 20).

[6] Απόφαση του Συμβουλίου 93/500/ΕΟΚ της 13ης Σεπτεμβρίου 1993 για την προαγωγή των ανανεώσιμων ενεργειών στην Κοινότητα (πρόγραμμα Αltener). (ΕΕ L 235, 18.9.1993, σ. 41).

[7] Απόφαση του Συμβουλίου αριθ. 98/352/ΕΚ της 18ης Μαΐου 1998 σχετικά με πολυετές πρόγραμμα για την προώθηση των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στην Κοινότητα (Altener II) . (ΕΕ L 159, 3.6.1998, σ. 53).

[8] COM(97) 599 τελικό, της 26ης Νοεμβρίου 1997.

[9] COM(2001) 69 τελικό, της 16ης Φεβρουαρίου 2001.

[10] COM(2001) 264 τελικό, της 15ης Μαΐου 2001.

Πρόσφατες εργασίες κατέδειξαν εξάλλου ότι η ανάπτυξη των βιοκαυσίμων θα είχε επίσης θετικά αποτελέσματα στους τομείς της γεωργίας και της απασχόλησης.

Τέλος, η πράσινη βίβλος της Επιτροπής με τίτλο «η ασφάλεια ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης» [11] εμμένει στον αδιαμφισβήτητο ρόλο των φορολογικών μέσων για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων υπό όρους όγκου, μειώνοντας τη διαφορά της τιμής κόστους μεταξύ των βιοκαυσίμων και των ανταγωνιστικών προϊόντων.

[11] COM(2000) 769 τελικό, της 29ης Νοεμβρίου 2000.

2.2 Φορολογικό πλαίσιο

Η φορολογία των ενεργειακών προϊόντων βασίζεται εν γένει σε τρεις πυλώνες : στους ειδικούς φόρους κατανάλωσης που είναι ειδικοί φόροι (μόνιμοι ανά φυσική ποσότητα του προϊόντος), τα ειδικά τέλη και τις εισφορές, και τέλος τον ΦΠΑ που είναι ένα κατ' αξίαν φόρος (που διαμορφώνεται ανάλογα με την τιμή πώλησης του προϊόντος). Επί του παρόντος δεν υφίσταται κοινοτικό πλαίσιο ούτε για τα ενεργειακά προϊόντα, εκτός των πετρελαιοειδών, ούτε για τους άλλους φόρους εκτός των ειδικών φόρων κατανάλωσης και του ΦΠΑ.

Στον τομέα των ειδικών φόρων κατανάλωσης, τα κράτη μέλη αποφάσισαν ομόφωνα το 1992 την καθιέρωση ενός κοινοτικού συστήματος φορολόγησης των πετρελαιοειδών που στηρίζεται σε δύο οδηγίες για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή (92/81/ΕΟΚ) και την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή (92/82/ΕΟΚ) [12]. Οι οδηγίες αυτές προβλέπουν ελάχιστο συντελεστή φορολογίας για κάθε πετρελαιοειδές, ανάλογα με τη χρήση του (καύσιμο, βιομηχανική και εμπορική χρήση, θέρμανση). Στην πράξη, οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης συχνά υπερβαίνουν κατά πολύ τις ελάχιστες κοινοτικές αξίες που δεν έχουν επαναξιολογηθεί από το 1992, με αποτέλεσμα να έχουν διαμορφωθεί ιδιαίτερα διαφορετικοί συντελεστές μεταξύ των κρατών μελών.

[12] ΕΕ L 316, 31.10.1992, σ. 19, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ L 365, 31.12.1994, σ. 46).

Οι οδηγίες αυτές προβλέπουν πολλές φοροαπαλλαγές [13] και επομένως επιτρέπουν στα κράτη μέλη να τύχουν απαλλαγών ή μειώσεων ειδικών συμπληρωματικών φόρων κατανάλωσης είτε υπό φορολογικό έλεγχο είτε μετά από ομόφωνη έγκριση από το Συμβούλιο κατόπιν προτάσεως της Επιτροπής και μετά από υποβολή σχετικής αίτησης.

[13] Για παράδειγμα υπέρ των καυσίμων που χρησιμοποιούνται για την εμπορική αεροπλοΐα.

Οι παρεκκλίσεις αυτές αιτιολογούνται συχνά από το γεγονός ότι υπάρχει ο φόβος μείωσης της ανταγωνιστικότητας ορισμένων οικονομικών τομέων εφόσον θεσπιστούν φιλόδοξες φορολογικές μεταρρυθμίσεις σε εθνικό επίπεδο, οι οποίες προβλέπουν φορολογικές αυξήσεις για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος.

Εντούτοις, για τις παρεκκλίσεις αυτές υπάρχουν επίσης και άλλα κίνητρα, ιδίως για τη διευκόλυνση της εισαγωγής στην αγορά καυσίμων φιλικότερων προς το περιβάλλον. Έτσι, οι διαφοροποιήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης επιτρέπουν μία ταχύτερη ανάπτυξη του μεριδίου αγοράς καυσίμων χαμηλής περιεκτικότητας σε θείο. Η φορολογία παροχής κινήτρων, μέσω των δυνατοτήτων διαφοροποίησης που παρέχει μεταξύ των προϊόντων ανάλογα με την περιβαλλοντική κατηγορία, αποδεικνύεται ένα αποτελεσματικό εργαλείο για τον προσανατολισμό των οικονομικών φορέων (επιχειρήσεων και καταναλωτών) προς προϊόντα που ευνοούν την αειφόρο ανάπτυξη.

Τέλος, οι παρεκκλίσεις αποσκοπούν επίσης στην ανάπτυξη των μέσων μαζικής μεταφοράς, ιδίως των αστικών συγκοινωνιών, επιτρέποντας απαλλαγές ή μειώσεις φόρων που εφαρμόζονται στα καύσιμα που χρησιμοποιούνται από τις τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες μεταφοράς των επιβατών.

2.3 Φορολογική μεταχείριση των βιοκαυσίμων

Σύμφωνα με την οδηγία 92/81/ΕΟΚ, τα βιοκαύσιμα που περιέχονται σε ένα καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης φορολογούνται ανάλογα με το τελικό προϊόν και την τελική χρήση. Για παράδειγμα, η αιθανόλη, η οποία δεν αποτελεί πετρελαιοειδές κατά την έννοια της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, καθίσταται, εφόσον αναμιχθεί με τη βενζίνη, καύσιμο που υπόκειται στον ειδικό φόρο κατανάλωσης επί της βενζίνης που ισχύει στο ενδιαφερόμενο κράτος μέλος.

Η οδηγία 92/81/ΕΟΚ προβλέπει δύο δυνατότητες, οι οποίες επιτρέπουν στα κράτη μέλη την εφαρμογή μέτρων για τη μείωση ή την απαλλαγή ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ των βιοκαυσίμων.

Πρώτον, το άρθρο 8, παράγραφος 2 εδάφιο δ) της εν λόγω οδηγίας ορίζει ότι «με την επιφύλαξη άλλων κοινοτικών διατάξεων, τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν πλήρεις ή μερικές απαλλαγές ή μειώσεις των συντελεστών του ειδικού φόρου κατανάλωσης για τα πετρελαιοειδή τα οποία χρησιμοποιούνται υπό φορολογικό έλεγχο:... στον τομέα των προτύπων σχεδίων για την τεχνολογική ανάπτυξη λιγότερο ρυπαντικών προϊόντων, και ειδικότερα σε σχέση με καύσιμα εξωτερικής καύσης από ανανεώσιμες πηγές».

Δεύτερον, το άρθρο 8, παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ ορίζει ότι «το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα έπειτα από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να εξουσιοδοτήσει οποιοδήποτε κράτος μέλος να χορηγήσει περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις για λόγους ειδικής πολιτικής».

Το Σεπτέμβριο του 2000, το Πρωτοδικείο [14] ακύρωσε την απόφαση της Επιτροπής του Απριλίου 1997 σύμφωνα με την οποία κατοχυρωνόταν η συμβατότητα των κρατικών ενισχύσεων [15] που συνίστανται στη Γαλλία στη μείωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ του αιθυλο-τριτο-βουτυλ-αιθέρα (ETBE), δεδομένου ότι το νομικό έρεισμα της φορολογικής παρέκκλισης, στην προκειμένη περίπτωση το άρθρο 8, παράγραφος 2, εδάφιο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, δεν ήταν βάσιμο διότι η γαλλική θυγατρική παραγωγής ΕTBE είχε υπερβεί το στάδιο προτύπου σχεδίου.

[14] Απόφαση του Πρωτοδικείου της 27ης Σεπτεμβρίου 2000, υπόθεση T-184/97, BP Chemicals/Επιτροπή.

[15] Απόφαση της 9ης Απριλίου 1997, SG(97) D/3266.

Μέχρι αυτή την απόφαση του Πρωτοδικείου, τα κράτη μέλη που χορηγούν μειώσεις ή απαλλαγές φόρου υπέρ των βιοκαυσίμων δεν είχαν χρησιμοποιήσει τη δυνατότητα που παρείχε το άρθρο 8, παράγραφος 2, εδάφιο δ) της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Έκτοτε, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, οι γαλλικές, οι ιταλικές και οι βρετανικές αρχές γνωστοποίησαν στην Επιτροπή την αίτησή τους παρέκκλισης για την εφαρμογή των μειώσεων ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ των βιοκαυσίμων.

3. στοχοσ και πεδιο εφαρμογησ τησ προτασησ οδηγιασ

Στο πλαίσιο των δεσμεύσεων όσον αφορά τη μείωση των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου, η ανάπτυξη των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας, και συγκεκριμένα των βιοκαυσίμων, αποτελεί σαφή πολιτική προτεραιότητα για την Ένωση. Επιπλέον, η εξασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού της Ένωσης αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία.

Η φορολογία παροχής κινήτρων αποτελεί ένα αποτελεσματικό μέσο στην υπηρεσία των πολιτικών του περιβάλλοντος και της ενέργειας. Οι φόροι αντιπροσωπεύουν μια σημαντική αναλογία της τιμής πώλησης των ενεργειακών προϊόντων, ιδίως των καυσίμων.

Μια κατάλληλη διαφοροποίηση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης θα επέτρεπε την ανάπτυξη μονάδων παραγωγής βιοκαυσίμων μετριάζοντας το πρόσθετο κόστος παραγωγής των εν λόγω προϊόντων έναντι των καυσίμων και των ορυκτών καυσίμων. Σε μια ψαλίδα τιμών ανά βαρέλι αργού πετρελαίου που κυμαίνεται μεταξύ 25 και 30 δολαρίων ΗΠΑ, το σημερινό πρόσθετο κόστος παραγωγής καθαρού βιοντίζελ, μη αναμεμιγμένου με ορυκτό καύσιμο, ανέρχεται περίπου σε 0,25-0,30 ευρώ ανά λίτρο σε σχέση με το ορυκτό πετρέλαιο ντίζελ [16].

[16] ΕΕ C

Η αποτελεσματικότητα του φορολογικού μέσου ενισχύεται συχνά όταν τα μέτρα απαλλαγής από τον φόρο ή φορολόγησης ενσωματώνονται σε ένα συνεκτικό σύνολο μέτρων που συνδέει τεχνικά, κανονιστικά και οικονομικά μέτρα. Εδώ, πρόκειται γι' αυτήν την περίπτωση, δεδομένου ότι δύο προτάσεις οδηγίας καταρτίσθηκαν από κοινού, η μία με στόχο την υποχρεωτική ενσωμάτωση βιοκαυσίμου στα πωλούμενα καύσιμα και η άλλη για τη χορήγηση στα κράτη μέλη ενός ευέλικτου οικονομικού εργαλείου που θα διευκολύνει την εφαρμογή της πρώτης πρότασης, ή ακόμη θα υπερβεί τους στόχους αυτής.

Η ανάγκη να εγκριθεί ένα απλό και διαφανές νομικό πλαίσιο για την εφαρμογή μειώσεων ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα βιοκαύσιμα αναγνωρίσθηκε ήδη το 1992 με την πρόταση οδηγίας σχετικά με τον συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης που επιβάλλεται στα καύσιμα κινητήρων που λαμβάνονται από γεωργικές πηγές [17], στη συνέχεια το 1997 στην πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου για την αναδιάρθρωση του κοινοτικού πλαισίου φορολογίας των ενεργειακών προϊόντων [18], η οποία στο άρθρο 14, παράγραφος 1, εδάφια β) και γ) (βιομάζα και απόβλητα), προβλέπει για τα κράτη μέλη τη δυνατότητα μείωσης και/ή απαλλαγής ειδικών φόρων κατανάλωσης για τα βιοκαύσιμα. Δυστυχώς, η πρόταση του 1992 δεν εγκρίθηκε από το Συμβούλιο [19] και η πρόταση του 1997 εκκρεμεί ακόμη ενώπιον του Συμβουλίου [20].

[17] Πρόταση της 19ης Φεβρουαρίου 1992 (COM(92) 36 τελικό, δημοσιευθείσα στην ΕΕ C 73, 24.3.1992, σ. 6), όπως τροποποιήθηκε την 1η Ιουλίου 1994 (COM(94) 147 τελικό) δημοσιευθέν στην ΕΕ C 209, 29.7.1994, σ. 9). Η πρόταση αυτή καλείται συχνά "πρόταση Scrivener".

[18] COM(97) 30 τελικό, της 12ης Μαρτίου 1997.

[19] Η πρόταση αποσύρθηκε από την Επιτροπή το 1999.

[20] Η παρούσα πρόταση οδηγίας δεν θίγει την πρόταση του 1997.

Ο ορισμός των βιοκαυσίμων που περιέχεται στην πρόταση του 1997 εξακολουθεί να ισχύει σήμερα με την επιφύλαξη της προσθήκης του ύδατος, που χρησιμοποιείται για παράδειγμα με ορισμένα καύσιμα και πρόσθετα ("aquazole").

Εκτός από προγράμματα παροχής φορολογικών κινήτρων που εφαρμόζουν ήδη ορισμένες χώρες υπέρ των βιοκαυσίμων, μια αναλυτική εξέταση των πρόσφατων προϋπολογισμών των κρατών μελών καθώς και οι συζητήσεις που διεξάγονται επί του παρόντος σε πολλά εθνικά κοινοβούλια δείχνουν με σαφήνεια ένα αυξημένο ενδιαφέρον για την ανάπτυξη μονάδων παραγωγής βιοκαυσίμων.

Μολονότι τα σχέδια αφορούν διαφορετικά προϊόντα, ενσωματώνουν, ωστόσο, εν γένει από κοινού φορολογικά συνοδευτικά μέτρα, ιδίως μειώσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης.

Ενώπιον της προοπτικής πολλαπλασιασμού των μεμονωμένων αιτήσεων μείωσης ή απαλλαγής ειδικών φόρων κατανάλωσης από τα κράτη μέλη δυνάμει του άρθρου 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ, η Επιτροπή θεωρεί ότι είναι προς το κοινοτικό συμφέρον να δημιουργηθεί ένα νομοθετικό πλαίσιο, βάσει του άρθρου 93 της Συνθήκης, το οποίο θα διασφαλίζει στους οικονομικούς φορείς και στα κράτη μέλη την απαιτούμενη νομική ασφάλεια για την διασφάλιση της ανάπτυξης μιας πραγματικής αγοράς για τα εν λόγω προϊόντα. ´Ενα κοινοτικό πλαίσιο ευνοεί την καλύτερη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς.

Η παρούσα πρόταση οδηγίας παρέχει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να μειώσουν, υπό φορολογικό έλεγχο, τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης ανάλογα με το ποσοστό βιοκαυσίμου που περιέχεται στο καύσιμο εσωτερικής καύσης ή στο τελικό καύσιμο εξωτερικής καύσης. Αυτή η αναλογική φορολογική μείωση είναι συναφής με τον στόχο που επιδιώκεται από την προαναφερόμενη οδηγία, δεδομένου ότι όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό βιοκαυσίμου τόσο μεγαλύτερη είναι η αξία της αναλογικής μείωσης ειδικών φόρων κατανάλωσης επί του τελικού προϊόντος.

Εντούτοις, ιδίως για να περιοριστούν οι απώλειες των δημοσιονομικών εσόδων των κρατών μελών, το πραγματικό ποσό φορολόγησης του τελικού προϊόντος δεν μπορεί να είναι κατώτερο από 50% του κανονικού συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης για το αντίστοιχο καύσιμο. Προβλέπονται μεταβατικά μέτρα υπέρ των βιοκαυσίμων που χρησιμοποιούνται σε καθαρή μορφή και για τα οποία από την 1η Ιανουαρίου 2001 ίσχυε πλήρης απαλλαγή από τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Επιπλέον, εάν το απαιτούν ειδικές περιστάσεις σε εθνικό επίπεδο, μπορούν να χορηγηθούν περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ.

Προκειμένου να περιορισθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εξακολουθήσουν να υπάρχουν κίνητρα για τους παραγωγούς και τους διανομείς βιοκαυσίμων για τη μείωση του κόστους παραγωγής, με την πρόταση τα κράτη μέλη καλούνται να δημιουργήσουν μηχανισμούς μείωσης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που θα λαμβάνουν υπόψη τις διακυμάνσεις των τιμών των πρώτων υλών, ώστε να διασφαλισθεί ότι, για παράδειγμα, σε περίπτωση διαρκούς αύξησης των τιμών του αργού πετρελαίου, οι φορολογικές μειώσεις δεν θα οδηγήσουν σε υπεραντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών παραγωγής των βιοκαυσίμων [21].

[21] Για παράδειγμα, η τιμή παραγωγής του καθαρού βιοντίζελ (100% αγροτικής προέλευσης) είναι υψηλότερη από εκείνη του ορυκτού ντίζελ κατά περίπου 0,35 ευρώ ανά λίτρο όταν το βαρέλι αργού πετρελαίου στοιχίζει 20 δολάρια ΗΠΑ, αλλά κατά 0,20 ευρώ όταν το βαρέλι αργού πετρελαίου στοιχίζει 35 δολάρια ΗΠΑ.

Η πρόταση προβλέπει επίσης μια προαιρετική πρόσθετη μείωση υπέρ των βιοκαυσίμων που χρησιμοποιούνται από τις τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες μεταφοράς επιβατών, περιλαμβανομένων των ταξί, και από τα οχήματα που εμπίπτουν την αρμοδιότητα μιας δημόσιας αρχής, εφόσον θεωρούνται, κατά την έννοια της ανακοίνωσης σχετικά με τα εναλλακτικά καύσιμα που προορίζονται για μεταφορές, ως ενδεδειγμένα και ότι αποτελούν ένα καλό παράδειγμα.

Προκειμένου να ληφθεί υπόψη ο στόχος της ελεύθερης κυκλοφορίας των εμπορευμάτων στην εσωτερική αγορά, μόνο τα βιοκαύσιμα που προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης πρέπει να υπόκεινται στους κανόνες που αναφέρονται στην οδηγία 92/12/ΕΟΚ [22], σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης. Προβλέπονται λεπτομέρειες εκτέλεσης που επιτρέπουν να διευκρινιστεί τι πρέπει να νοείται με τον όρο προϊόν «που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης».

[22] ΕΕ L 76, 23.3.1992, σ. 1.

Τέλος, είναι σκόπιμο να διασφαλισθεί ελεγχόμενη εφαρμογή των παρεκκλίσεων, ιδίως περιορίζοντας τη διάρκειά τους.

4. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η πρόταση οδηγίας (που τροποποιεί την οδηγία 92/81/ΕΟΚ) δεν ανταποκρίνεται μόνο στη σημερινή ανάγκη προσέγγισης των εθνικών καθεστώτων φορολόγησης των βιοκαυσίμων, αλλά θα βοηθήσει επίσης τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν τις απαιτούμενες οικονομικές και νομικές συνθήκες για την επίτευξη των στόχων μείωσης των αερίων που προκαλούν το φαινόμενο του θερμοκηπίου και εξασφάλισης του ενεργειακού εφοδιασμού της Ευρωπαϊκής ´Ενωσης, όπως αναφέρονται επίσης στην πρόταση οδηγίας για τον καθορισμό ενός ελάχιστου ποσοστού βιοκαυσίμων στα καύσιμα που θα πωλούνται από το 2005.

Η πρόταση φορολογικής οδηγίας επιτρέπει να δημιουργηθούν ευέλικτα μέσα τα οποία, με την τήρηση της αρχής της επικουρικότητας, θα μπορούν να προσαρμοσθούν στους δημοσιονομικούς περιορισμούς, στις τοπικές προϋποθέσεις (για παράδειγμα για τις γεωργικές καλλιέργειες) και στις τεχνολογικές επιλογές κάθε κράτους μέλους.

2001/0266 (CNS)

Πρόταση ΟΔΗΓIΑΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛIΟΥ για την τροποποίηση της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ όσον αφορά τη δυνατότητα εφαρμογής μειωμένου συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης σε ορισμένα πετρελαιοειδή που περιέχουν βιοκαύσιμα και στα βιοκαύσιμα

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 93,

την πρόταση της Επιτροπής [23],

[23] EE C

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [24],

[24] ΕΕ C

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [25],

[25] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το άρθρο 6 της συνθήκης προβλέπει ότι οι κοινοτικές πολιτικές ενσωματώνουν την προστασία του περιβάλλοντος για την προώθηση της αειφόρου ανάπτυξης.

(2) Ως συμβαλλόμενο μέρος στη σύμβαση-πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις κλιματικές μεταβολές, που εγκρίθηκε με την απόφαση 94/69/ΕΚ του Συμβουλίου [26], η Επιτροπή δεσμεύεται να εφαρμόσει τα απαιτούμενα μέτρα για τη σταθεροποίηση των ατμοσφαιρικών συγκεντρώσεων των αερίων που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου σε επίπεδο που να αποτρέπει την επικίνδυνη ανθρωπογενή παρεμβολή στο κλιματικό σύστημα.

[26] ΕΕ L 33, 7.2.1994, σ. 11.

(3) Το Συμβούλιο στο ψήφισμά του της 8ης Ιουνίου 1998 [27] υποστήριξε την κοινοτική στρατηγική και το σχέδιο δράσης σε θέματα ανανεώσιμων μορφών ενέργειας που πρότεινε η Επιτροπή ζητώντας την ανάληψη ειδικών δράσεων υπέρ των βιοκαυσίμων, δηλαδή των καυσίμων εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης που προέρχονται από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

[27] ΕΕ C 198, 24.6.1998, σ. 1.

(4) Η ανακοίνωση της Επιτροπής "Αειφόρος ανάπτυξη της Ευρώπης για έναν καλύτερο κόσμο: στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη" [28] υπογραμμίζει τον σημαντικό ρόλο των εναλλακτικών καυσίμων, περιλαμβανομένων των βιοκαυσίμων για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και για την ανάπτυξη καθαρών ενεργειών.

[28] COM(2001) 264 τελικό/2, της 15ης Μαΐου 2001.

(5) Η ανάπτυξη των βιοκαυσίμων ευνοεί την ποικιλομορφία των πηγών ενέργειας για την Κοινότητα και συμβάλλει επομένως στη διασφάλιση του ενεργειακού εφοδιασμού της μακροπρόθεσμα.

(6) Οι σχετικές τιμές των ενεργειακών προϊόντων αποτελούν παραμέτρους κλειδιά των κοινοτικών πολιτικών προστασίας του περιβάλλοντος, της ενέργειας και των μεταφορών. Δεδομένου ότι τα βιοκαύσιμα υπόκεινται σε φορολογία δυνάμει της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στα πετρελαιοειδή [29], μια κατάλληλη διαφοροποίηση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης θα επέτρεπε την ανάπτυξη μονάδων παραγωγής βιοκαυσίμων για τον μετριασμό του υψηλού κόστους παραγωγής των εν λόγω προϊόντων έναντι των καυσίμων και των ορυκτών καυσίμων.

[29] ΕΕ L 316, 31.10.1992, σ. 12, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/74/ΕΚ (ΕΕ L 365, 31.12.1994, σ. 46).

(7) Είναι επομένως σκόπιμο να δημιουργηθεί ένα κοινοτικό πλαίσιο για τη μείωση των ειδικών φόρων κατανάλωσης υπέρ των βιοκαυσίμων που θα ευνοεί μια καλύτερη λειτουργία της εσωτερικής αγοράς και θα παρέχει κατάλληλη ασφάλεια δικαίου στα κράτη μέλη και στους οικονομικούς φορείς.

(8) Τα εν λόγω μέτρα φορολογικής διαφοροποίησης θα πρέπει να ενσωματωθούν σε έναν συνεκτικό μηχανισμό που συνδέει τεχνικά, κανονιστικά και οικονομικά μέτρα. Η οδηγία [...] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της [...] [σχετικά με την προώθηση της χρήσης των βιοκαυσίμων στις μεταφορές] [30] ορίζει συγκεκριμένα ένα υποχρεωτικό ελάχιστο ποσοστό βιοκαυσίμων στο σύνολο των πωλούμενων καυσίμων.

[30] ΕΕ L

(9) Τα κράτη μέλη πρέπει να διαθέτουν την απαιτούμενη ευελιξία για τον καθορισμό και την εφαρμογή πολιτικών προσαρμοσμένων στα εθνικά πλαίσια.

(10) Είναι σκόπιμο να περιορισθούν οι στρεβλώσεις του ανταγωνισμού και να εξακολουθούν να παρέχονται στους παραγωγούς και διανομείς βιοκαυσίμων κίνητρα για τη μείωση του κόστους παραγωγής, ιδίως με την εφαρμογή στα κράτη μέλη μηχανισμών μείωσης ειδικών φόρων κατανάλωσης διαμορφούμενων ανάλογα με την διακύμανση των τιμών των πρώτων υλών.

(11) Σε ορισμένες περιπτώσεις θα πρέπει να μπορούν να γίνουν δεκτοί μειωμένοι συντελεστές ειδικών φόρων κατανάλωσης χαμηλότεροι από τους ελάχιστους συντελεστές που προβλέπονται στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την προσέγγιση των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης στα πετρελαιοειδή [31].

[31] ΕΕ L 316, 31.10.1992, σ. 19, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 94/74/ΕΚ.

(12) Απαιτείται η λήψη ειδικών μέτρων για τις τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες μεταφοράς επιβατών, περιλαμβανομένων των ταξί, και για τα οχήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα μιας δημόσιας αρχής. Πρέπει επίσης να προβλεφθεί μια μεταβατική περίοδος για τα βιοκαύσιμα που χρησιμοποιούνται σε καθαρή μορφή, για τα οποία ίσχυε από την 1η Ιανουαρίου 2001 πλήρης απαλλαγή.

(13) Τα μέτρα διαφοροποίησης των ειδικών φόρων κατανάλωσης που εφαρμόζονται υπό φορολογικό έλεγχο μπορούν να συμπληρωθούν με περαιτέρω απαλλαγές ή μειώσεις σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8 παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ. Το αργότερο στις 31 Δεκεμβρίου 2007, η Επιτροπή θα πρέπει να υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με τα εν λόγω συμπληρωματικά μέτρα.

(14) Είναι σκόπιμο να περιορισθεί η διάρκεια των μειώσεων των συντελεστών των ειδικών φόρων κατανάλωσης προκειμένου να επιτραπεί παρακολούθηση της εφαρμογής τους.

(15) Ένα πολυετές πρόγραμμα εξαετούς διάρκειας κατ´ανώτατο όριο ανταποκρίνεται στις ανάγκες σχεδιασμού επενδυτικών σχεδίων στους υπό εξέταση τομείς.

(16) Ορισμένα βιοκαύσιμα, όταν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης, και προκειμένου να υπόκεινται στις διατάξεις της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 25ης Φεβρουαρίου 1992 σχετικά με το γενικό καθεστώς, την κατοχή, την κυκλοφορία και τους ελέγχους των προϊόντων που υπόκεινται σε ειδικούς φόρους κατανάλωσης [32], πρέπει να εξομοιωθούν με τα πετρελαιοειδή. Οι λεπτομέρειες εκτέλεσης πρέπει να επιτρέπουν να προσδιοριστεί σε κοινοτικό επίπεδο τι πρέπει να νοείται με τον όρο προϊόν που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης.

[32] ΕΕ L 76, 23.3.1992, σ. 1, οδηγία όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την οδηγία 2000/47/ΕΚ (ΕΕ L 193, 29.7.2000, σ. 73).

(17) Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας δεν θίγουν την εφαρμογή του άρθρου, 27 παράγραφος 1, στοιχεία α) και β) της οδηγίας 92/83/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 19ης Οκτωβρίου 1992, για την εναρμόνιση των διαρθρώσεων των ειδικών φόρων κατανάλωσης που επιβάλλονται στην αλκοόλη και τα αλκοολούχα ποτά [33] όσον αφορά την υποχρεωτική απαλλαγή της μετουσιωμένης αλκοόλης και του καθεστώτος κυκλοφορίας της, δεδομένου ότι το παρόν καθεστώς φορολόγησης πρέπει να εφαρμόζεται μόνο στις συγκεκριμένες περιπτώσεις μετουσιωμένης αλκοόλης που χρησιμοποιείται ως καύσιμο ή ως πρόσθετο καυσίμου σύμφωνα με το άρθρο 2, παράγραφος 3 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ.

[33] ΕΕ L 316, 31.10.1992, σ. 21.

(18) Δεδομένου ότι τα αναγκαία μέτρα για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας είναι γενικά μέτρα κατά την έννοια του άρθρου 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [34], θα πρέπει τα μέτρα αυτά να θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης.

[34] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23.

(19) Τα κράτη μέλη πρέπει να ανακοινώνουν στην Επιτροπή τα εθνικά φορολογικά μέτρα που ενέκριναν υπέρ των βιοκαυσίμων. Η εν λόγω υποχρέωση ανακοίνωσης δεν απαλλάσσει τα κράτη μέλη από την υποχρέωση κοινοποίησης που προβλέπεται στο άρθρο 88, παράγραφος 3 της συνθήκης. Η παρούσα οδηγία δεν προδικάζει το αποτέλεσμα ενδεχόμενων διαδικασιών περί κρατικών ενισχύσεων οι οποίες είναι δυνατόν να κινηθούν δυνάμει των άρθρων 87 και 88 της συνθήκης.

(20) Είναι επομένως σκόπιμο να τροποποιηθεί η οδηγία 92/81/ΕΟΚ,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Η οδηγία 92/81/ΕΟΚ τροποποιείται ως εξής:

1) Στο άρθρο 2, παράγραφος 1, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία ιγ) και ιδ):

"ιγ) τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1507 έως 1518 όταν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης.

ιδ) τα προϊόντα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2905 11 00 και δεν παράγονται με συνθετικό τρόπο, όταν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης."

2) Στο άρθρο 2α, παράγραφος 1, προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία στ) και ζ):

"στ) τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1507 έως 1518 όταν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης.

ζ) τα προϊόντα που υπάγονται στον κωδικό ΣΟ 2905 11 00 και δεν παράγονται με συνθετικό τρόπο, όταν προορίζονται να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης."

3) Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 2β:

"Άρθρο 2β

Για την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 1, στοιχεία ιγ) και ιδ) και του άρθρου 2α, παράγραφος 1, στοιχεία στ) και ζ) αυτό που πρέπει να νοείται με τον όρο προϊόν που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί ως καύσιμο εσωτερικής ή εξωτερικής καύσης ορίζεται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 9α, παράγραφος 2."

4) Παρεμβάλλεται το ακόλουθο τμήμα ΙΙβ:

"IIβ. Μειώσεις για τα βιοκαύσιμα

Άρθρο 8β

Για το διάστημα από την 1η Ιανουαρίου 2002 έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010, με την επιφύλαξη του άρθρου 8 στ, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόζουν μειωμένο συντελεστή ειδικού φόρου κατανάλωσης, υπό φορολογικό έλεγχο, στα φορολογητέα προϊόντα που προβλέπονται στο άρθρο 2 όταν αποτελούνται από ή περιέχουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα βιοκαύσιμα:

(α) τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 1507 έως 1518, 4401 και 4402,

(β) τα προϊόντα που υπάγονται στους κωδικούς ΣΟ 2207 20 00 και 2905 11 00 και δεν παράγονται με συνθετικό τρόπο,

(γ) τα προϊόντα από βιομάζα,

δ) το νερό (κωδικοί ΣΟ 2201 και 2851 00 10).

Με τον όρο «βιομάζα» νοείται το βιοαποικοδομήσιμο τμήμα των προϊόντων, απορριμμάτων και καταλοίπων από τη γεωργία (που περιέχουν φυτικές και ζωικές ουσίες) και τη δασοκομία και τις συναφείς βιομηχανίες, καθώς και το βιοαποικοδομήσιμο τμήμα των βιομηχανικών και αστικών απορριμμάτων και καταλοίπων.

Άρθρο 8γ

1. Η μείωση ειδικού φόρου κατανάλωσης που προκύπτει από την εφαρμογή του μειωμένου συντελεστή που προβλέπεται στο άρθρο 8β δεν μπορεί να είναι ανώτερη από το ποσό του ειδικού φόρου κατανάλωσης που πρέπει να καταβληθεί για τον όγκο των βιοκαυσίμων που περιέχεται στα προϊόντα τα οποία μπορούν να τύχουν της εν λόγω μείωσης.

2. Τα επίπεδα φορολόγησης που εφαρμόζουν τα κράτη μέλη στα προϊόντα που αποτελούνται από ή περιέχουν βιοκαύσιμα που αναφέρονται στο άρθρο 8β μπορούν να είναι χαμηλότερα από τα ελάχιστα επίπεδα που προβλέπονται στην οδηγία 92/82/ΕΟΚ.

Εντούτοις, όταν τα προϊόντα αυτά προορίζονται να χρησιμοποιηθούν, να τεθούν προς πώληση ή να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμο, το επίπεδο φορολόγησης τους δεν μπορεί να είναι χαμηλότερο από 50% του ποσού του κανονικού ειδικού φόρου κατανάλωσης που εφαρμόζεται από το κράτος μέλος στα αντίστοιχα καύσιμα

Ως «επίπεδο φορολόγησης» νοείται το συνολικό ποσό των έμμεσων φόρων που εισπράττεται, εκτός από τον φόρο προστιθέμενης αξίας, υπολογιζόμενο άμεσα ή έμμεσα για την ποσότητα του χρησιμοποιούμενου προϊόντος.

3. Τα κράτη μέλη που, από την 1η Ιανουαρίου 2001, χορήγησαν πλήρη απαλλαγή στα προϊόντα που αποτελούνται μόνο από βιοκαύσιμα μπορούν να συνεχίσουν να τη χορηγούν μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2003.

Άρθρο 8δ

1. Τα προϊόντα τα οποία αποτελούνται από ή περιέχουν βιοκαύσιμα που αναφέρονται στο άρθρο 8β, που χρησιμοποιούνται από τις τοπικές δημόσιες συγκοινωνίες μεταφοράς επιβατών, περιλαμβανομένων των ταξί, και από τα οχήματα υπό την ευθύνη δημόσιας αρχής μπορούν να τύχουν, υπό φορολογικό έλεγχο, πρόσθετης μείωσης ισοδύναμης αξίας με την μείωση που προβλέπεται στο άρθρο 8β.

2. Ο περιορισμός που προβλέπεται στο άρθρο 8γ, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο δεν εφαρμόζεται στην περίπτωση που προβλέπεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 8ε

Τα κράτη μέλη διαμορφώνουν τις μειώσεις ειδικών φόρων κατανάλωσης ανάλογα με τη διακύμανση των τιμών των πρώτων υλών, ώστε οι εν λόγω μειώσεις να μην οδηγήσουν σε υπεραντιστάθμιση των πρόσθετων δαπανών που συνδέονται με την παραγωγή βιοκαυσίμων, σε περίπτωση διαρκούς αύξησης των τιμών του αργού πετρελαίου.

Η διαμόρφωση εξαρτάται από τις διακυμάνσεις των τιμών του αργού πετρελαίου κατά τους προηγούμενους δώδεκα μήνες. Οι διακυμάνσεις των τιμών υπολογίζονται χρησιμοποιώντας τη μέση μηνιαία τιμή του πετρελαίου "dated Βrent".

Άρθρο 8στ

1. Η μείωση που προβλέπεται στο άρθρο 8β μπορεί να χορηγηθεί στο πλαίσιο ενός πολυετούς προγράμματος, με άδεια που εκδίδει μια διοικητική αρχή σε έναν οικονομικό φορέα για περισσότερο από ένα ημερολογιακό έτος. Μια τέτοια άδεια για την εφαρμογή της μείωσης δεν μπορεί να υπερβαίνει έξι συνεχή έτη. Η περίοδος αυτή μπορεί ενδεχομένως να ανανεωθεί.

2. Στην περίπτωση πολυετούς προγράμματος που εγκρίθηκε από διοικητική αρχή πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2010, τα κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν τη μείωση που προβλέπεται στο άρθρο 8β μετά τις 31 Δεκεμβρίου 2010, μέχρι τη λήξη του πολυετούς προγράμματος, χωρίς δυνατότητα ανανέωσης.

Άρθρο 8ζ

Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2002, και στη συνέχεια κάθε δώδεκα μήνες, τον κατάλογο των μειώσεων ειδικών φόρων κατανάλωσης που εφαρμόζονται σύμφωνα με το παρόν τμήμα ΙΙα.

Άρθρο 8η

Το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2007, η Επιτροπή υποβάλλει έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με τις φορολογικές, οικονομικές, γεωργικές, ενεργειακές, βιομηχανικές και περιβαλλοντικές πτυχές των μειώσεων που χορηγήθηκαν σύμφωνα με το παρόν τμήμα ΙΙα. Οι περαιτέρω απαλλαγές και μειώσεις που χορηγήθηκαν υπέρ των βιοκαυσίμων σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 8, παράγραφος 4 της οδηγίας 92/81/ΕΟΚ θα αποτελέσουν επίσης το αντικείμενο έκθεσης. Η Επιτροπή υποβάλλει, ενδεχομένως, προτάσεις σχετικά με την κατάργησή τους, την τροποποίησή τους ή την παράτασή τους."

5) Το τμήμα IV τροποποιείται ως εξής:

(α) Ο τίτλος αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"Γενικές και τελικές διατάξεις".

(β) Παρεμβάλλεται το ακόλουθο άρθρο 9α:

"Άρθρο 9α

1. Η Επιτροπή επικουρείται από την επιτροπή ειδικών φόρων κατανάλωσης που συστάθηκε με το άρθρο 24, παράγραφος 1 της οδηγίας 92/12/ΕΟΚ.

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, σύμφωνα με το άρθρο 7 της εν λόγω απόφασης.

3. Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5, παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε τρεις μήνες."

Άρθρο 2

Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία πριν από τις 31 Δεκεμβρίου 2004. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

Άρθρο 3

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 4

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος