[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.11.2008

COM(2008) 780 τελικό

2008/0223 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την ενεργειακή απόδοση τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων

(αναδιατύπωση)

(υποβληθείσα από την Επιτροπή) {SEC(2008) 2864}{SEC(2008) 2865}

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Πλαίσιο της πρότασης

1.1. Σκοπός

Στόχος της αναδιατύπωσης της οδηγίας 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτηρίων[1], εφεξής «ΟΕΕΚ», είναι η αποσαφήνιση και η απλοποίηση ορισμένων διατάξεων, η επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας, η ενίσχυση ορισμένων διατάξεών της ώστε να καταστούν αποτελεσματικότερες και η απόδοση ηγετικού ρόλου στον δημόσιο τομέα. Έτσι θα καταστεί ευκολότερη η μεταφορά στο εθνικό δίκαιο της ΟΕΕΚ και η εφαρμογή της και θα αξιοποιηθεί σημαντικό μέρος του εναπομένοντος οικονομικά συμφέροντος δυναμικού του κτηριακού τομέα. Ταυτόχρονα, διατηρούνται οι στόχοι και οι αρχές της ισχύουσας οδηγίας και εκ νέου εναπόκειται στα κράτη μέλη, όπως και προηγουμένως, να καθορίσουν τις συγκεκριμένες απαιτήσεις και τους τρόπους εφαρμογής της οδηγίας.

1.2. Πολιτικοί στόχοι της ΕΕ και ο τομέας των κτηρίων

Τον Ιανουάριο του 2007 η Επιτροπή πρότεινε λεπτομερή δέσμη μέτρων για το κλίμα και την ενέργεια[2] η οποία περιλάμβανε στόχους μείωσης κατά 20-20-20% της κατανάλωσης ενέργειας και των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου, καθώς και αυξημένο μερίδιο των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας για το 2020. Η δέσμη μέτρων εγκρίθηκε από το εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του 2007. Οι παραπάνω στόχοι θεσπίστηκαν με βάση τα διογκούμενα επιστημονικά στοιχεία για την κλιματική αλλαγή, τις υψηλές τιμές της ενέργειας καθώς και την αυξανόμενη εξάρτηση από εισαγόμενη ενέργεια και τις πιθανές γεωπολιτικές επιπτώσεις από την εξάρτηση αυτή. Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας μπορεί σαφώς να συμβάλλει σημαντικά στην επίτευξη των εν λόγω στόχων. Ο κτηριακός τομέας παρέχει πολλές οικονομικά συμφέρουσες ευκαιρίες για δράση ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει και στην ευημερία των πολιτών της ΕΕ.

Ο τομέας των κτηρίων – δηλ. οι κατοικίες και τα εμπορικά κτήρια – είναι ο μεγαλύτερος χρήστης ενέργειας και η μεγαλύτερη πηγή εκπομπών CO2 στην ΕΕ και ευθύνεται για το 40% περίπου της συνολικής τελικής ενεργειακής κατανάλωσης και των εκπομπών CO2 στην ΕΕ. Ο τομέας διαθέτει σημαντικό ανεκμετάλλευτο δυναμικό για οικονομικώς συμφέρουσα εξοικονόμηση ενέργειας, το οποίο εάν αξιοποιηθεί μπορεί να σημαίνει ότι το 2020 η ΕΕ θα καταναλώνει 11% λιγότερη τελική ενέργεια. Αυτό με τη σειρά του μεταφράζεται σε πολλά οφέλη, όπως μειωμένες ενεργειακές ανάγκες, μειωμένη εξάρτηση από τις εισαγωγές και μικρότερες επιπτώσεις στο κλίμα, μειωμένα τιμολόγια ενέργειας, αύξηση θέσεων εργασίας και τόνωση της ανάπτυξης σε τοπικό επίπεδο.

Τα κτήρια αντιστοιχούν ουσιαστικά στις ανάγκες και τις προτιμήσεις όλων των ευρωπαίων πολιτών στα συγκεκριμένα περιβάλλοντά τους και συνεπώς συχνά θεωρούνται ως ζήτημα ζωτικής αρμοδιότητας για τις τοπικές, περιφερειακές και εθνικές αρχές. Ταυτόχρονα, τα προϊόντα δομικών κατασκευών, οι συσκευές και οι υπηρεσίες αποτελούν σημαντικό μέρος της εσωτερικής αγοράς της ΕΕ και σήμερα πολλοί εργαζόμενοι και επιχειρήσεις δεν περιορίζονται σε μία μόνον χώρα. Επιπλέον, ο τομέας των κτηρίων είναι ζωτικής σημασίας προκειμένου να επιτευχθούν οι στόχοι όσον αφορά την ενέργεια και την κλιματική αλλαγή με το μικρότερο δυνατό κόστος για τα μεμονωμένα άτομα και την κοινωνία σε όλες τις χώρες, η δε προστιθέμενη αξία των κοινών προσπαθειών είναι σημαντική. Αυτό δικαιολογεί περαιτέρω τη δράση σε επίπεδο ΕΕ.

2. Ισχύουσες κοινοτικές διατάξεις

2.1. Οδηγία για τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων

Η ΟΕΕΚ αποτελεί το κύριο νομικό εργαλείο της Κοινότητας για μιαν ολιστική προσέγγιση της αποτελεσματικής χρήσης ενέργειας στον τομέα των κτηρίων. Ο κύριος στόχος της ΟΕΕΚ είναι η προώθηση της οικονομικώς συμφέρουσας βελτίωσης των συνολικών ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων. Οι διατάξεις της καλύπτουν τις ενεργειακές ανάγκες για θέρμανση χώρων και παραγωγή ζεστού νερού, ψύξη, αερισμό και φωτισμό για νέα και υφιστάμενα κτήρια κατοικιών και μη. Οι περισσότερες από τις υφιστάμενες διατάξεις εφαρμόζονται σε όλα τα κτήρια ανεξαρτήτως μεγέθους είτε χρησιμοποιούνται ως κατοικίες είτε όχι. Ορισμένες διατάξεις εφαρμόζονται μόνο σε συγκεκριμένους τύπους κτηρίων. Η οδηγία συνδυάζει σε ένα νομικό κείμενο διάφορα μέσα κανονιστικής (όπως η υποχρέωση των κρατών μελών να καθορίζουν απαιτήσεις για τις ενεργειακές επιδόσεις νέων και μεγάλων υφιστάμενων κτηρίων που υποβάλλονται σε ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας) και πληροφοριακής φύσης (όπως τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και οι απαιτήσεις για επιθεώρηση των συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού).

Η ΟΕΕΚ δεν καθορίζει επίπεδα για ολόκληρη την ΕΕ, αλλά υποχρεώνει τα κράτη μέλη να θεσπίσουν τις συγκεκριμένες απαιτήσεις και τους συναφείς μηχανισμούς. Συνεπώς, η οδηγία λαμβάνει πλήρως υπόψη τις εθνικές/περιφερειακές οριακές συνθήκες όπως το εξωτερικό κλίμα και τις μεμονωμένες παραδόσεις κατασκευής κτηρίων. Τα κράτη μέλη μπορούν να υπερβούν τις ελάχιστες απαιτήσεις που καθορίζονται στην οδηγία και να είναι πιο φιλόδοξα. Έχει σημειωθεί καθυστέρηση στην εφαρμογή της ΟΕΕΚ, αλλά σήμερα 22 κράτη μέλη δηλώνουν ότι την έχουν ενσωματώσει πλήρως (υπό αξιολόγηση από την Επιτροπή). Μέχρι τώρα, μία από τις κύριες επιτυχίες της ΟΕΕΚ ήταν η ένταξη της ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων στο πολιτικό θεματολόγιο, η ενσωμάτωση της στους κτηριοδομικούς κανονισμούς και η ευαισθητοποίηση των πολιτών για το θέμα αυτό.

2.2. Άλλα νομοθετικά μέσα

Εκτός από την ΟΕΕΚ, αρκετές άλλες οδηγίες πραγματεύονται ενεργειακά ζητήματα σε κτήρια, π.χ. η οδηγία για τον οικολογικό σχεδιασμό προϊόντων που καταναλώνουν ενέργεια (2005/32/ΕΚ)[3], η οδηγία για την προώθηση της συμπαραγωγής ενέργειας (2004/8/ΕΚ)[4], η οδηγία για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες (2006/32/ΕΚ)[5], και η προτεινόμενη οδηγία σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές[6]. Συναφείς διατάξεις για τα κτήρια περιέχονται επίσης στην οδηγία για τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών (89/106/ΕΟΚ)[7], καθώς και στο σχέδιο δράσης για τη βιώσιμη κατανάλωση και παραγωγή και τη βιώσιμη βιομηχανική πολιτική[8].

Παρόλο που οι ανωτέρω οδηγίες δεν αναφέρονται ρητά στην πρόταση, επειδή αυτό δεν αποτελεί συνήθη νομική πρακτική, αποτελούν αναπόσπαστο μέρος δέσμης εργαλείων για την προώθηση της βιώσιμης κατασκευής και της χρήσης του κτηριακού αποθέματος της ΕΕ, τα δε κράτη μέλη οφείλουν να τις λάβουν πλήρως υπόψη όταν αναπτύσσουν τις δικές τους πολιτικές για τον εν λόγω τομέα.

2.3. Υπάρχει ανάγκη για περαιτέρω δράση;

Παρά τις δράσεις που έχουν ήδη αναληφθεί, ένα τεράστιο δυναμικό οικονομικώς συμφέρουσας εξοικονόμησης ενέργειας παραμένει ανεκμετάλλευτο. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχει πλήρως αξιοποιηθεί μεγάλο μέρος από τα δυνάμει κοινωνικά, οικονομικά και περιβαλλοντικά οφέλη σε εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτό οφείλεται στην πολυπλοκότητα του τομέα και σε αδυναμίες της αγοράς, αλλά και σε ορισμένους περιορισμούς της διατύπωσης και του πεδίου εφαρμογής ορισμένων διατάξεων της ισχύουσας ΟΕΕΚ καθώς και στο χαμηλό επίπεδο των φιλοδοξιών όσον αφορά την εφαρμογή της από ορισμένα κράτη μέλη.

3. Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη και εκτίμηση επιπτώσεων

3.1. Διαβουλεύσεις, συγκέντρωση δεδομένων και χρήση εμπειρογνωμοσύνης

Η πρόταση αναδιατύπωσης της ΟΕΕΚ καταρτίστηκε βάσει πολυάριθμων εισηγήσεων από τα κράτη μέλη και τους ενδιαφερόμενους φορείς οι οποίες υποβλήθηκαν στο πλαίσιο διάφορων ευκαιριών συμπεριλαμβανομένης και διαδικτυακής διαβούλευσης. Η λεπτομερής ανάλυση επιπτώσεων των διάφορων προτεινόμενων εναλλακτικών επιλογών πραγματοποιήθηκε αφού εξετάστηκαν οι οικονομικές, κοινωνικές και περιβαλλοντικές επιδράσεις τους και λαμβανομένων υπόψη των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας.

3.2. Εκτίμηση επιπτώσεων

Η εκτίμηση των επιπτώσεων (ΕΕ) απέδειξε σαφώς ότι η αναθεώρηση της ΟΕΕΚ αποτελεί την ενδεδειγμένη ενέργεια ώστε να επιτευχθούν οι πολιτικοί στόχοι της ΕΕ. Η ισχύουσα οδηγία αποτελεί το σημείο εκκίνησης και την «σπονδυλική στήλη». Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι η λύση έγκειται σε ενοποιημένο μίγμα μέσων άσκησης πολιτικής. Έτσι, για να συμπληρωθεί η εφαρμογή της οδηγίας απαιτούνται και άλλα μη κανονιστικά μέτρα τα οποία από μόνα τους δεν επαρκούν. Συνεπώς, πρέπει να συνεχιστούν και να αναπτυχθούν περαιτέρω οι προσπάθειες για την παροχή περισσότερων πληροφοριών, την κατάρτιση εμπειρογνωμόνων και την επίτευξη συμφωνιών για οικειοθελείς δράσεις. Επιπλέον, απαιτούνται προσπάθειες για τη θέσπιση οικονομικών και φορολογικών κινήτρων στο σωστό επίπεδο προκειμένου να ενθαρρυνθεί η αποτελεσματική χρήση των πόρων.

Από την ΕΕ προέκυψε το συμπέρασμα ότι αρκετές πτυχές της ΟΕΕΚ πρέπει να αντιμετωπιστούν με δύο τρόπους. Πρώτον, πρέπει να αποσαφηνιστούν οι αμφιλεγόμενες διατυπώσεις. Επίσης, προτάθηκε η χρήση της αναδιατύπωσης (αντί για τροποποίηση). Δεύτερον, πρέπει να ενισχυθούν οι κύριοι πυλώνες της ισχύουσας οδηγίας (απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις για νέα και υφιστάμενα κτήρια που υποβάλλονται σε ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας, πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και επιθεώρηση συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού). Οι εναλλακτικές επιλογές που εξετάστηκαν στο πλαίσιο κάθε πυλώνα περιλαμβάνουν μίγμα μέσων άσκησης πολιτικής καθώς και μη κανονιστικές εναλλακτικές λύσεις. Θα επιτρέψουν την πλήρη αξιοποίηση του δυναμικού της ισχύουσας ΟΕΕΚ και τη διεύρυνση της απήχησής της.

Είναι σημαντικές οι ελάχιστες συνολικές επιπτώσεις των εναλλακτικών επιλογών που θεωρήθηκαν ως οι πλέον επωφελείς και συνεπώς αποφασίστηκε να ενταχθούν στην παρούσα πρόταση αναδιατύπωσης και για τις οποίες κατέστη δυνατή η ποσοτικοποίηση:

- εξοικονόμηση ενέργειας 60 – 80 εκατ. ΤΙΠ ετησίως μέχρι το 2020, δηλαδή μείωση κατά 5-6% της τελικής ενέργειας της ΕΕ το 2020,

- εξοικονόμηση 160 έως 210 εκατ. τόνων CO2 ετησίως μέχρι το 2020, δηλ. 4-5% των συνολικών εκπομπών CO2 της ΕΕ το 2020,

- 280.000 (έως 450.000) πιθανές νέες θέσεις εργασίας μέχρι το 2020, κυρίως στον τομέα των δομικών κατασκευών, των εταιρειών ενεργειακής πιστοποίησης και ελέγχου καθώς και των εταιρειών επιθεώρησης συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού. Νέες θέσεις εργασίας θα προκύψουν επίσης λόγω της ανάγκης για προϊόντα, δομοστοιχεία και υλικά που χρησιμοποιούνται ή εγκαθίστανται σε κτήρια με καλύτερες επιδόσεις (οι οποίες δεν ποσοτικοποιήθηκαν στην εκτίμηση επιπτώσεων).

Οι απαιτήσεις για επενδύσεις και το διοικητικό κόστος είναι σχετικά χαμηλά σε σχέση με το όφελος και τα κέρδη. Για παράδειγμα, η κατάργηση του ορίου των 1.000 m2 του άρθρου 6 της ισχύουσας ΟΕΕΚ θα έχει ως αποτέλεσμα 8 δισ. € ετησίως επιπλέον κεφαλαιακές επενδύσεις, αλλά θα προκαλέσει εξοικονόμηση ενεργειακών δαπανών 25 δισ. € ετησίως μέχρι το 2020, γεγονός που σημαίνει επίσης σημαντικές αρνητικές δαπάνες για τη μείωση των εκπομπών CO2. Οι υπολογισμοί αυτοί έγιναν με βάση συντηρητικές εκτιμήσεις των τιμών πετρελαίου.

Οι απαιτήσεις για επενδύσεις δεν κατανέμονται ομοιόμορφα στους πολίτες της ΕΕ, δηλαδή θα απαιτηθούν πρόσθετες δαπάνες για όσους πραγματοποιήσουν ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας στα κτήρια τους ή συμμετάσχουν σε αγοραπωλησίες ακινήτων. Ωστόσο, λόγω των υψηλών τιμών ενέργειας, αυτές οι αρχικές επενδύσεις θα αποδώσουν ελκυστικά κέρδη και θα μειώσουν τους λογαριασμούς ενέργειας. Αυτό θα έχει άμεσες και έμμεσες θετικές επιδράσεις σε ολόκληρη την οικονομία.

Τα συνολικά οφέλη για την κοινωνία λόγω μείωσης της κατανάλωσης ενέργειας και, συνεπώς, μειωμένων εκπομπών CO2, μειωμένης εξάρτησης από εισαγωγές ενέργειας, δημιουργίας θέσεων εργασίας, βελτίωσης της υγείας και παραγωγικότητας, υπερβαίνουν κατά πολύ τις δαπάνες των μέτρων που εξετάστηκαν. Οι επενδύσεις για την εξοικονόμηση ενέργειας που αυτοαποσβένυνται μέσω της αποδοτικότερης χρήσης της πρωτογενούς ενέργειας συμβάλουν επίσης στην αύξηση της ευημερίας.

Παρόλα αυτά, ορισμένες από τις απαιτήσεις ίσως να αποτελέσουν βάρος για ορισμένα νοικοκυριά χαμηλών εισοδημάτων. Η βελτίωση της ποιότητας των κτηρίων αποτελεί σημαντικό τρόπο για να δοθούν μακροπρόθεσμες λύσεις στα προβλήματα των υψηλών λογαριασμών ενέργειας και καλύτερης ποιότητας ζωής, και πρέπει να χρησιμοποιηθούν άλλα μέτρα που έχουν στη διάθεσή τους τα κράτη μέλη για να υποστηρίξουν όσους έχουν ανάγκη. Η αναθεωρημένη οδηγία υποστηρίζει τη χρήση επικεντρωμένων μέσων χρηματοδότησης. Για παράδειγμα, παρέχει τη βάση για να συνδεθούν με οικονομικά κίνητρα οι βελτιώσεις του ενεργειακού βαθμού απόδοσης που περιλαμβάνονται στις συστάσεις του πιστοποιητικού.

Το δημοσιευόμενο έγγραφο της εκτίμησης επιπτώσεων και τα παραρτήματά του παρέχουν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τις διάφορες εναλλακτικές επιλογές που εξετάστηκαν και τις επιπτώσεις τους, καθώς και σχετικά με τη μεθοδολογική προσέγγιση αξιολόγησής τους.

4. Δημοσιονομικές επιπτώσεις

Οι αρχές των κρατών μελών, απαντώντας σε ερωτηματολόγιο που κατάρτισε η Επιτροπή σχετικά με την αναθεώρηση, εκτίμησαν ότι οι δημοσιονομικές επιπτώσεις της οδηγίας δεν είναι σημαντικές. Επιπλέον, οι διοικητικές επιπτώσεις είναι μέτριες. Η μείωση της μη παραγωγικής κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας στον τομέα των κτηρίων θα οδηγήσει σε περικοπές των δαπανών των νοικοκυριών, των επιχειρήσεων και των δημόσιων αρχών που διαχειρίζονται και χρησιμοποιούν τα εν λόγω κτήρια. Το χρηματοοικονομικό όφελος θα είναι υψηλότερο από τις επιπλέον δαπάνες για την υλοποίηση των επενδύσεων εξοικονόμησης ενέργειας. Το διοικητικό κόστος και οι απαιτούμενες επενδύσεις αναλύονται λεπτομερώς στο έγγραφο της εκτίμησης επιπτώσεων. Δεν εντοπίστηκαν σημαντικές δαπάνες για τον κοινοτικό προϋπολογισμό.

Οι ενισχυμένες απαιτήσεις θα αυξήσουν τον φόρτο εργασίας της Επιτροπής και θα απαιτηθεί πρόσθετο προσωπικό (περίπου τρεις υπάλληλοι πλήρους απασχόλησης).

5. Νομικά στοιχεια της προτασης

5.1. Σύνοψη της προτεινόμενης δράσης

Στην πρόταση διατηρούνται οι στόχοι και οι βασικές αρχές της ισχύουσας ΟΕΕΚ, καθώς και ο ρόλος των κρατών μελών όσον αφορά την θέσπιση των συγκεκριμένων απαιτήσεων. Ο διοικητικός φόρτος έχει διατηρηθεί σε ελάχιστα επίπεδα, αλλά αυξήθηκε προκειμένου να επιτευχθεί μέγιστο αποτέλεσμα. Είναι ζωτικής σημασίας να εφαρμοσθεί σωστά η ισχύουσα ΟΕΕΚ και εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας. Η παρούσα πρόταση δεν πρέπει να χρησιμεύσει ως δικαιολογία για να καθυστερήσει η εφαρμογή της ισχύουσας οδηγίας. Η πρόταση αποσαφηνίζει, ενισχύει και επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των διατάξεων της ισχύουσας ΟΕΕΚ μέσω των εξής:

- Αποσαφήνιση της διατύπωσης ορισμένων διατάξεων,

- Επέκταση του πεδίου εφαρμογής της διάταξης που απαιτεί από τα κράτη μέλη να θεσπίσουν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων όταν πραγματοποιούνται ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας,

- Ενίσχυση των διατάξεων για τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων, τις επιθεωρήσεις συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού, τις απαιτήσεις για ενεργειακές επιδόσεις, την πληροφόρηση και τους ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες,

- Παροχή, στα κράτη μέλη και στους ενδιαφερόμενους, μέσου υπολογισμού επιδόσεων αναφοράς που επιτρέπει να συγκρίνονται οι ελάχιστες επιδιωκόμενες ενεργειακές επιδόσεις που έχουν θεσπιστεί σε εθνικό/περιφερειακό επίπεδο με τα βέλτιστα επίπεδα από πλευράς κόστους,

- Ώθηση των κρατών μελών να καταρτίσουν πλαίσια για μεγαλύτερη διείσδυση, στην αγορά, κτηρίων με χαμηλή ή μηδενική κατανάλωση ενέργειας ή εκπομπή διοξειδίου του άνθρακα,

- Ενθάρρυνση για ενεργότερη συμμετοχή του δημόσιου τομέα προκειμένου να αποτελέσει παράδειγμα προς μίμηση.

5.2. Νομική βάση

Ο βαθμός ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων καταλαμβάνει σημαντική θέση στην κοινοτική περιβαλλοντική πολιτική. Συνεπώς, η ισχύουσα ΟΕΕΚ βασίστηκε στο άρθρο 175 παράγραφος 1 της συνθήκης ΕΚ. Αυτό παραμένει αμετάβλητο.

5.3. Δικαίωμα δράσης της ΕΕ, επικουρικότητα και αναλογικότητα

Τα νομικά μέσα για τον βαθμό ενεργειακής απόδοσης που θεσπίζονται σε επίπεδο ΕΕ αντικατοπτρίζουν την αυξανόμενη σπουδαιότητα της ενέργειας ως πολιτικής και οικονομικής πρόκλησης και τη στενή διασύνδεσή της με τους τομείς της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού, της κλιματικής αλλαγής, της αειφορίας, του περιβάλλοντος, της εσωτερικής αγοράς και της οικονομικής ανάπτυξης.

Ο κτηριακός τομέας ευθύνεται για το ήμισυ περίπου των εκπομπών CO2 που δεν καλύπτονται από το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής και έχει σημαντικό δυναμικό μείωσης του CO2 με αρνητικό ή χαμηλό κόστος. Τα χαρακτηριστικά του κτηριακού τομέα περιορίζουν το ποσοστό βελτίωσης του βαθμού ενεργειακής απόδοσης. Τα προϊόντα δομικών κατασκευών, οι συσκευές και οι υπηρεσίες που σχετίζονται με τα κτήρια αποτελούν σημαντικό μέρος της εσωτερικής αγορά της ΕΕ. Χωρίς βεβαιότητα ότι έχουν καθοριστεί αυστηρά και μακροπρόθεσμα οι συνθήκες για ολόκληρη την αγορά της ΕΕ, οι επιχειρήσεις πιθανώς να μην ανταποκριθούν γρήγορα στην αυξανόμενη ζήτηση για υπηρεσίες ενεργειακής απόδοσης. Επιπλέον, με την αυξανόμενη κινητικότητα των εργαζομένων και τον αριθμό των επιχειρήσεων με δραστηριότητες σε ολόκληρη της ΕΕ, τα μέτρα που θα δημιουργούν πιο συγκρίσιμες εθνικές κανονιστικές συνθήκες θα οδηγήσουν σε μείωση του διοικητικού φόρτου και θα αυξήσουν τις ευκαιρίες για βελτίωση της παραγωγικότητας στις επιχειρήσεις.

Οι στόχοι όσον αφορά την ενεργειακή απόδοση δεν κατέστη μέχρι σήμερα δυνατό να επιτευχθούν μόνον από τα κράτη μέλη, και απαιτείται δράση σε επίπεδο Κοινότητας για να διευκολυνθεί και να στηριχθεί η ανάπτυξη δραστηριοτήτων σε εθνικό επίπεδο. Τα κύρια στοιχεία της ισχύουσας ΟΕΕΚ έχουν ήδη ληφθεί υπόψη στο πλαίσιο των αρχών της επικουρικότητας και της αναλογικότητας, και η πράξη έχει αποδείξει τη καταλληλότητα της προσέγγισης. Στο προτεινόμενο κείμενο έχουν τηρηθεί αμφότερες οι αρχές. Τονίστηκε η θέσπιση κοινής προσέγγισης που δημιουργεί τη βάση για συνεπείς και αλληοενισχυόμενους μηχανισμούς βελτίωσης του βαθμού ενεργειακής απόδοσης ενώ ταυτόχρονα τα κράτη μέλη διατηρούν τον έλεγχο του καθορισμού των συγκεκριμένων απαιτήσεων και των τρόπων για την εφαρμογή τους.

5.4. Επιλογή νομικού μέσου

Η αναδιατύπωση της Οδηγίας για τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων αποτελεί μέρος της στρατηγικής της Επιτροπής για βελτίωση της νομοθεσίας, ιδίως του σχεδίου δράσης «Απλούστευση και βελτίωση του ρυθμιστικού περιβάλλοντος»[9]. Προτείνεται η χρησιμοποίηση της τεχνικής της αναδιατύπωσης επειδή βελτιώνει την αναγνωσιμότητα και διευκολύνει την κατανόηση της νομοθετικής πράξης.

6. Περιεχόμενο της πρότασης

Εισάγονται αρκετές τροποποιήσεις στο κείμενο, μερικές από τις οποίες είναι προσαρμογές, αποσαφηνίσεις και ήσσονες διορθώσεις του κειμένου, ενώ με άλλες εισάγονται νέες διατάξεις. Αυτές οι νέες διατάξεις περιγράφονται κατωτέρω.

Προοίμιο

Επικαιροποιούνται ή αναπροσαρμόζονται ορισμένες αιτιολογικές σκέψεις.

Άρθρο 1. Αντικείμενο

Εισάγεται αναφορά σχετικά με νέες απαιτήσεις που αφορούν τα εξής: (i) τα εθνικά σχέδια για αύξηση του αριθμού των κτηρίων για τα οποία τόσο οι εκπομπές CO2 όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές και (ii) τα ανεξάρτητα συστήματα ελέγχου για τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεώρησης.

Άρθρο 2. Ορισμοί

Εισάγονται αποσαφηνίσεις αρκετών όρων και προστίθενται νέοι ορισμοί όπου απαιτείται.

Άρθρο 3. Θέσπιση μεθοδολογίας

Το κείμενο προσαρμόζεται και οι τεχνικές λεπτομέρειες που περιέχει μεταφέρονται στο παράρτημα Ι.

Άρθρο 4. Καθορισμός των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακών επιδόσεων

Επί του παρόντος, οι απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων, όπως αυτές θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, διαφέρουν σημαντικά όσον αφορά το επίπεδο των φιλοδοξιών και μερικές απέχουν πολύ από τα βέλτιστα επίπεδα από πλευράς κόστους. Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές νέες κατασκευές και ανακαινίσεις μεγάλης κλίμακας χάνεται μια ευκαιρία βελτίωσης των ενεργειακών επιδόσεων με οικονομικό τρόπο και μείωσης των μελλοντικών λογαριασμών κατανάλωσης ενέργειας.

Το κείμενο τροποποιήθηκε για να εξασφαλίσει ότι οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων, όπως αυτές καθορίζονται από τα κράτη μέλη, θα ευθυγραμμιστούν σταδιακά με τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα. Προτείνεται προσέγγιση σε τέσσερα στάδια:

1. Τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν τις απαιτήσεις τους χρησιμοποιώντας την δική τους μεθοδολογία υπολογισμού, με στόχο την επίτευξη των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων που έχουν καθορίσει τα ίδια.

2. Η Επιτροπή θα αναπτύξει συγκριτική μεθοδολογία, και τα κράτη μέλη θα υποχρεωθούν να την χρησιμοποιήσουν για σκοπούς σύγκρισης, και θα αναφέρουν τα αποτελέσματα όπως περιγράφεται στο παρακάτω άρθρο 5.

3. Από τις 30 Ιουνίου 2014, τα κράτη μέλη δεν θα μπορούν να παρέχουν κίνητρα για την κατασκευή ή την ανακαίνιση κτηρίων που δεν ικανοποιούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων με τις οποίες επιτυγχάνονται τα αποτελέσματα του συγκριτικού υπολογισμού που περιγράφεται στο άρθρο 5.

4. Από τις 30 Ιουνίου 2017, τα κράτη μέλη, όταν αναθεωρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις τους για τις ενεργειακές επιδόσεις, εξασφαλίζουν ότι με τις απαιτήσεις αυτές επιτυγχάνονται τα αποτελέσματα των υπολογισμών που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.

Άρθρο 5. Υπολογισμός των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακών επιδόσεων

Η ανωτέρω αναφερθείσα συγκριτική μεθοδολογία συνίσταται σε μεθοδολογία υπολογισμού που αναπτύσσεται από την Επιτροπή και η οποία λαμβάνει υπόψη της τα βέλτιστα από πλευράς κόστους κριτήρια μέσω μεταβλητών (όπως κόστος επενδύσεων, κόστος λειτουργίας και συντήρησης, συμπεριλαμβανομένου του κόστους ενέργειας). Τα κράτη μέλη θα υποχρεωθούν να χρησιμοποιήσουν την μεθοδολογία αυτή για να υπολογίσουν τις βέλτιστες από πλευράς κόστους απαιτήσεις, χρησιμοποιώντας μεταβλητές που καθορίζουν τα ίδια. Τα αποτελέσματα πρέπει στη συνέχεια να συγκριθούν με τις πραγματικές απαιτήσεις που έχει καθορίσει το κράτος μέλος, ώστε να καταδειχθεί σαφώς πόσο πλησιάζουν οι εθνικές απαιτήσεις στα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα.

Τα κράτη μέλη αναφέρουν στην Επιτροπή τις προσδιορισθείσες μεταβλητές, τα συγκριτικά αποτελέσματα του υπολογισμού και τη σύγκριση με τις καθορισθείσες απαιτήσεις, και η Επιτροπή δημοσιεύει εκθέσεις προόδου.

Άρθρο 6. Νέα κτήρια

Η υποχρέωση εξέτασης εναλλακτικών συστημάτων για τα νέα κτήρια επεκτείνεται σε όλα τα κτήρια. Αυτό διευρύνει το πεδίο εφαρμογής της ΟΕΕΚ και υποστηρίζει τους στόχους της ΕΕ σχετικά με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Παρόλο που δεν αναφέρεται, η εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με την αξιολόγηση των εναλλακτικών συστημάτων ευθυγραμμίζεται με τις απαιτήσεις βάσει της οδηγίας σχετικά με την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές (COM(2008) 19 τελικό).

Το άρθρο 6 παράγραφος 2 προστίθεται για να εξασφαλιστεί ότι η ανάλυση των εναλλακτικών συστημάτων πραγματοποιείται πραγματικά και κατά διαφανή τρόπο.

Άρθρο 7. Υφιστάμενα κτήρια

Απαλείφεται το όριο των 1.000 m2 για να ικανοποιούνται οι ελάχιστες εθνικές/περιφερειακές απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων όταν τα κτήρια υποβάλλονται σε ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας. Στην παρούσα ΟΕΕΚ το όριο αυτό εξαιρεί το 72% των υφιστάμενων κτηρίων που αντιστοιχούν σε εξαιρετικό δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας κατά οικονομικώς συμφέροντα τρόπο. Είναι σαφές ότι η καλύτερη στιγμή για να ληφθούν μέτρα βελτίωσης του βαθμού ενεργειακής απόδοσης είναι όταν το κτήριο υφίσταται ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας (περίπου κάθε 25-40 έτη). Έτσι οι πρόσθετες απαιτούμενες επενδύσεις δεν είναι υψηλές και λόγω της εξοικονόμησης ενέργειας αποπληρώνονται εντός του χρόνου ζωής των μέτρων.

Ο ορισμός της «ανακαίνισης μεγάλης κλίμακας» διατηρείται και ενισχύεται, μετακινούμενος από το προοίμιο στο άρθρο 2. Ως εκ τούτου, η επένδυση πρέπει να υπερβαίνει το 25% της συνολικής αξίας του κτηρίου, άνευ οικοπέδου, π.χ. της αναλογιστικής αξίας, ή πάνω από το 25% του κελύφους του κτηρίου υποβάλλεται σε δομική ανακαίνιση.

Άρθρο 8. Τεχνικά κτηριακά συστήματα σε υφιστάμενα κτήρια

Συμπεριλαμβάνονται απαιτήσεις με βάση τις οποίες τα κράτη μέλη καθορίζουν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων για την εγκατάσταση νέων ή την αντικατάσταση υφιστάμενων τεχνικών κτηριακών συστημάτων ή την μεγάλης κλίμακας μετασκευή τους. Αυτές πρέπει να συνάδουν με τη νομοθεσία που εφαρμόζεται για τα προϊόντα που συγκροτούν το σύστημα και να στηρίζονται στη σωστή εγκατάσταση των επιμέρους συνιστωσών του συστήματος και την κατάλληλη ρύθμιση και μέγεθός τους. Αυτό αποσκοπεί στην εξασφάλιση καλύτερης αποτελεσματικότητας ολόκληρων συστημάτων. Απαιτείται επειδή όταν τα μεμονωμένα στοιχεία ενός συστήματος είναι πολύ υψηλής απόδοσης, εάν αυτά δεν εγκατασταθούν ή ρυθμιστούν σωστά, ο βαθμός απόδοσης ολόκληρου του συστήματος ίσως να μην είναι υψηλός.

Άρθρο 9. Κτήρια των οποίων αμφότερες οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές.

Στα κράτη μέλη επιβάλλεται η υποχρέωση να προωθήσουν ενεργά την υψηλότερη υιοθέτηση, από την αγορά, τέτοιων κτηρίων μέσω της κατάρτισης εθνικών σχεδίων με σαφείς ορισμούς και στόχους για την εισαγωγή τους. Τα κράτη μέλη πρέπει να αποδείξουν τον ηγετικό ρόλο των δημόσιων αρχών όσον αφορά τον καθορισμό συγκεκριμένων στόχων για κτήρια που χρησιμοποιούν οι ίδιες. Με βάση τις πληροφορίες των κρατών μελών, η Επιτροπή θα θεσπίσει κοινές αρχές για τον καθορισμό τέτοιου είδους κτηρίων. Η Επιτροπή θα υποβάλλει εκθέσεις σχετικά με την πρόοδο των κρατών μελών, και βάσει αυτών θα καταρτίσει στρατηγική και, εάν απαιτηθεί, θα προτείνει περαιτέρω μέτρα.

Άρθρο 10. Πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων

Ενισχύεται και αποσαφηνίζεται ο ρόλος των συστάσεων του πιστοποιητικού, υπογραμμίζοντας ότι πρόκειται για αναπόσπαστο μέρος του πιστοποιητικού και με την ένταξη διατάξεων σχετικά με τις πληροφορίες που πρέπει να περιέχουν τα πιστοποιητικά.

Άρθρο 11. Έκδοση πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων

Οι απαιτήσεις που σχετίζονται με την παροχή πιστοποιητικού αναδιατυπώνονται για να εξασφαλιστεί ότι τα πιστοποιητικά παρέχονται κάθε φορά που πραγματοποιείται συναλλαγή επί ακινήτων και ο υποψήφιος αγοραστής ή ενοικιαστής πληροφορείται τις ενεργειακές επιδόσεις του κτηρίου (ή τμημάτων του) σε πρώιμο στάδιο (δηλ. στις αγγελίες πώλησης/ενοικίασης).

Εισάγεται απαίτηση σύμφωνα με την οποία, εάν η συνολική χρήσιμη επιφάνεια άνω των 250 m2 χρησιμοποιείται από δημόσιες αρχές, πρέπει να εκδοθεί πιστοποιητικό μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010.

Άρθρο 12. Επίδειξη πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων

Το πεδίο εφαρμογής της υποχρέωσης επίδειξης του πιστοποιητικού επεκτείνεται: δηλ. εάν η συνολική ωφέλιμη επιφάνεια κτηρίου το οποίο χρησιμοποιείται από δημόσια αρχή ή το οποίο επισκέπτεται συχνά το κοινό υπερβαίνει τα 250 m2, το πιστοποιητικό εκτίθεται σε περίοπτη θέση σαφώς ορατή στο κοινό. Στην τελευταία περίπτωση, η απαίτηση επιβάλλεται μόνον εφόσον το πιστοποιητικό διατίθεται ήδη.

Άρθρο 13. Επιθεώρηση συστημάτων θέρμανσης

Εισάγονται αποσαφηνίσεις σχετικά με τη συχνότητα των επιθεωρήσεων για να τονιστεί η σημασία της αναλογίας μεταξύ κόστους επιθεώρησης και εκτιμώμενης εξοικονόμησης ενέργειας (όφελος) που προκύπτει από την επιθεώρηση.

Εισάγεται απαίτηση για ανεξάρτητο σύστημα ελέγχου των εκθέσεων επιθεώρησης δηλ. μέσω τυχαίων δειγματοληπτικών ελέγχων της ποιότητας.

Άρθρο 14. Επιθεώρηση συστημάτων κλιματισμού

Παρομοίως με το άρθρο 13, εισάγονται αποσαφηνίσεις σχετικά με τη συχνότητα των επιθεωρήσεων.

Άρθρο 15. Εκθέσεις σχετικά με τις επιθεωρήσεις συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού

Εισάγεται η απαίτηση χορήγησης της έκθεσης επιθεώρησης στον ιδιοκτήτη ή τον ενοικιαστή του κτηρίου προκειμένου να ενημερωθούν καταλλήλως σχετικά με τα αποτελέσματα της επιθεώρησης και τις συστάσεις για οικονομικώς συμφέρουσες βελτιώσεις.

Άρθρο 16. Ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες

Προστίθεται απαίτηση στη διαδικασία διαπίστευσης να λαμβάνονται υπόψη τα επιχειρησιακά και τεχνικά προσόντα των εμπειρογνωμόνων που πραγματοποιούν τις πιστοποιήσεις και τις επιθεωρήσεις, και η ικανότητά τους να παρέχουν τις υπηρεσίες κατά ανεξάρτητο τρόπο.

Προς το παρόν ορισμένα κράτη μέλη περιορίζουν τη διαπίστευση εμπειρογνωμόνων σε συγκεκριμένες επαγγελματικές ομάδες ή εταιρείες, γεγονός που δεν εγγυάται τις ικανότητές τους και εμποδίζει άλλους πεπειραμένους επαγγελματίες, για παράδειγμα ΕΕΥ και οργανισμούς ενέργειας να εισέλθουν στην αγορά, και περιορίζει τον ανταγωνισμό.

Άρθρο 17. Ανεξάρτητο σύστημα ελέγχου

Εισάγεται απαίτηση για ανεξάρτητο σύστημα ελέγχου όσον αφορά τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεωρήσεων συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού δηλ. μέσω τυχαίων δειγματοληπτικών ελέγχων της ποιότητας.

Τα πιστοποιητικά και οι εκθέσεις επιθεώρησης καταχωρούνται σε μητρώο, αν ζητηθεί.

Άρθρο 18. Επανεξέταση

Επικαιροποιείται.

Άρθρο 19. Πληροφόρηση

Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να παρέχουν πληροφορίες στους ιδιοκτήτες ή τους ενοικιαστές κτηρίων σχετικά με τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και την επιθεώρηση συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού. Κατά τη διάρκεια της εφαρμογής της ισχύουσας οδηγίας κατέστη προφανές ότι το κοινό δεν είναι πάντοτε ενήμερο για τον ρόλο και την προστιθέμενη αξία τους. Αν αυτό δεν γίνει κατανοητό και τα παραπάνω αντιμετωπίζονται ως πρόσθετη διοικητική απαίτηση, οι δυνάμει θετικές επιδράσεις δεν θα υλοποιηθούν. Συνεπώς, τα κράτη μέλη οφείλουν να οργανώσουν σφαιρικές ενημερωτικές εκστρατείες.

Άρθ. 20: Προσαρμογή του παραρτήματος Ι στην τεχνική πρόοδο

Προσαρμογή.

Άρθρο 21. Επιτροπή

Τροποποιείται σύμφωνα με τις προσαρμογές της κανονιστικής διαδικασίας με έλεγχο.

Άρθρο 22. Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη οφείλουν να καθορίσουν και να εφαρμόσουν κανόνες για την αντιμετώπιση παραβάσεων των εθνικών διατάξεων που θεσπίζονται βάσει της ΟΕΕΚ. Το πρόστιμο μπορεί να εξαρτάται από την κατανάλωση ενέργειας ή την ενεργειακή ζήτηση του πιστοποιούμενου κτηρίου / την πραγματική ονομαστική ισχύ του επιθεωρούμενου συστήματος θέρμανσης / κλιματισμού.

Το κείμενο είναι παρόμοιο με το άρθρο 20 (Κυρώσεις) της οδηγίας 2005/32/ΕΚ.

Άρθρο 23. Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

Οι ημερομηνίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο προσαρμόζονται έτσι ώστε τα κράτη μέλη να έχουν αρκετό χρόνο για να ενσωματώσουν στο εθνικό τους δίκαιο (31 Σεπτεμβρίου 2010) και να εφαρμόσουν πλήρως (31 Ιανουαρίου 2012) τις αναθεωρημένες/νέες διατάξεις. Προκειμένου να ενισχυθεί ο σημαντικός ρόλος του δημόσιου τομέα ως παράδειγμα προς μίμηση, η προθεσμία για την εφαρμογή της οδηγίας από τις δημόσιες αρχές είναι συντομότερη (31 Δεκεμβρίου 2010).

Άρθρο 24. Κατάργηση

Η σχετική διάταξη εισάγεται προκειμένου να γίνεται διάκριση μεταξύ των διατάξεων της ισχύουσας ΟΕΕΚ και της αναδιατύπωσής της.

Άρθρο 25. Έναρξη ισχύος

Προσαρμογή.

Άρθρο 26.

Ουδεμία μεταβολή.

Παράρτημα I

Είναι σημαντικό να γίνει εκτίμηση των «πραγματικών» επιπτώσεων της λειτουργίας του κτηρίου στη συνολική κατανάλωση ενέργειας και στο περιβάλλον, και συνεπώς πρέπει να χρησιμοποιηθεί δείκτης κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας και δείκτης εκπομπών CO2.

Τα ετήσια δεδομένα ενεργειακών επιδόσεων πρέπει να χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση, ώστε να τονίζεται η σημασία των διάφορων χρήσεων ενέργειας καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και να ενσωματωθεί καλύτερα η ζήτηση για ψύξη.

Έγινε αναφορά στα ευρωπαϊκά πρότυπα για να ενισχυθεί η εναρμόνιση των μεθοδολογιών υπολογισμού των εθνικών/περιφερειακών ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακών επιδόσεων.

Παράρτημα II

Περιέχει περιγραφή των ανεξάρτητων συστημάτων ελέγχου για τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεώρησης.

Παράρτημα III

Προστίθεται όπως απαιτείται από το άρθρο 23.

Παράρτημα IV

Πίνακας Αντιστοιχίας

⎢ 2002/91

2008/0223 (COD)

Πρόταση

ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την ενεργειακή απόδοση τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων

(αναδιατύπωση)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη: τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο της 175, παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[10],

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[11],

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης[12],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

ò νέο

(1) Η οδηγία 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Δεκεμβρίου 2002, για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων[13] έχει τροποποιηθεί[14]. Δεδομένου ότι πρόκειται να πραγματοποιηθούν περαιτέρω τροποποιήσεις, η εν λόγω οδηγία πρέπει να αναδιατυπωθεί για λόγους σαφήνειας.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 1 (προσαρμοσμένο)

(1) Το άρθρο 6 της συνθήκης ορίζει ότι οι απαιτήσεις της περιβαλλοντικής προστασίας πρέπει να ενταχθούν στον καθορισμό και την εφαρμογή των κοινοτικών πολιτικών και δράσεων.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 2

(2) Οι φυσικοί πόροι στων οποίων τη συνετή και ορθολογική χρησιμοποίηση αναφέρεται το άρθρο 174 της Συνθήκης, περιλαμβάνουν προϊόντα πετρελαίου, φυσικό αέριο και στερεά καύσιμα, που αποτελούν ουσιώδεις πηγές ενέργειας αλλά επίσης και τις κύριες πηγές εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 3

Η αυξημένη ενεργειακή απόδοση αποτελεί σημαντικό μέρος της δέσμης των πολιτικών και των μέτρων που απαιτούνται για τη συμμόρφωση με το πρωτόκολλο του Κιότο, και θα πρέπει να περιλαμβάνεται σε όλες τις δέσμες πολιτικής για την τήρηση των περαιτέρω δεσμεύσεων.

ò νέο

(3) Η μείωση της κατανάλωσης ενέργειας στον κτηριακό τομέα αποτελεί σημαντικό μέρος των μέτρων που απαιτούνται για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου και για τη συμμόρφωση προς το πρωτόκολλο του Κιότο στη σύμβαση πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή και προς τις περαιτέρω ευρωπαϊκές και διεθνείς δεσμεύσεις για τη μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου μετά το 2012. Επίσης, θα διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην προώθηση της ασφάλειας του ενεργειακού εφοδιασμού, στην προώθηση της τεχνολογικής ανάπτυξης και στη δημιουργία ευκαιριών απασχόλησης και περιφερειακής ανάπτυξης, ιδίως στις αγροτικές περιοχές.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 4

(4) Η διαχείριση της ενεργειακής ζήτησης είναι σημαντικό εργαλείο που επιτρέπει στην Κοινότητα να επηρεάζει την παγκόσμια αγορά ενέργειας, και ως εκ τούτου την μεσομακροπρόθεσμη ασφάλεια του ενεργειακού εφοδιασμού.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 5

(5) Στα συμπεράσματά του της 30ής Μαΐου 2000 και της 5ης Δεκεμβρίου 2000 το Συμβούλιο ενέκρινε το πρόγραμμα δράσης της Κοινότητας σχετικά με την ενεργειακή απόδοση και ζήτησε τη λήψη ειδικών μέτρων στον τομέα των κτιρίων.

ò νέο

(5) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Μαρτίου 2007 τόνισε την ανάγκη αύξησης του βαθμού ενεργειακής απόδοσης στην Κοινότητα ώστε να επιτευχθεί ο στόχος μείωσης κατά 20% της ενεργειακής κατανάλωσης μέχρι το 2020 και ζήτησε πλήρη και ταχεία υλοποίηση των προτεραιοτήτων που καθορίστηκαν με την ανακοίνωση της Επιτροπής «Σχέδιο δράσης για την ενεργειακή απόδοση: Αξιοποίηση του δυναμικού»[15].. Στο εν λόγω σχέδιο δράσης αναγνωρίστηκε το σημαντικό δυναμικό για οικονομικώς συμφέρουσα εξοικονόμηση ενέργειας στον κτηριακό τομέα. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με το ψήφισμά του της 31ης Ιανουαρίου 2008 ζήτησε την ενίσχυση των διατάξεων της οδηγίας 2002/91/ΕΚ.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 6 (προσαρμοσμένο)

(6) Ο τομέας της κατοικίας και ο τριτογενής τομέας, το μεγαλύτερο μέρος των οποίων είναι κτήρια, αντιπροσωπεύει περισσότερο από ποσοστό το Ö περίπου Õ 40 % της τελικής κατανάλωσης ενέργειας στην Κοινότητα και μεγεθύνεται αναπτύσσεται, τάση που πρόκειται θα αυξήσει την ενεργειακή του κατανάλωση και, κατά συνέπεια, τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 7 (προσαρμοσμένο)

(7) Η οδηγία 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 1993, για περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης (SAVE)(5), η οποία ορίζει ότι τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίζουν και εφαρμόζουν προγράμματα και να υποβάλλουν σχετικές εκθέσεις για την ενεργειακή απόδοση στον κτιριακό τομέα, αρχίζει τώρα να εμφανίζει μερικά σημαντικά οφέλη. Πάντως, χρειάζεται συμπληρωματικό νομικό κείμενο για τη Ö Απαιτείται να Õ θεσπιστούν πλέον πιο συγκεκριμένες δράσεις με σκοπό την αξιοποίηση να αξιοποιηθεί του μεγάλου ανεκμετάλλευτου δυναμικό εξοικονόμησης ενέργειας Ö στα κτήρια Õ και τη μείωση των να μειωθούν οι μεγάλες διαφορές μεταξύ των επιδόσεων των κρατών μελών στον τομέα αυτόν.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 8

(8) Η οδηγία 89/106/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 21ης Δεκεμβρίου 1988, για την προσέγγιση των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά τα προϊόντα του τομέα των δομικών κατασκευών(6), απαιτεί να γίνονται οι δομικές κατασκευές και οι εγκαταστάσεις θέρμανσης, ψύξης και αερισμού κατά τρόπο ώστε η απαιτούμενη κατανάλωση ενέργειας κατά τη χρησιμοποίηση του έργου να είναι χαμηλή, ανάλογα με τα κλιματικά δεδομένα του τόπου αλλά και τους χρήστες.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 9 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(8) Στα μέτρα για την περαιτέρω βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τόσο οι κλιματολογικές όσο και οι τοπικές συνθήκες καθώς και οι κλιματικές συνθήκες σε εσωτερικούς χώρους στο εσωτερικό τους και η σχέση κόστους/οφέλους. Τα μέτρα αυτά δεν θα πρέπει να Ö επηρεάζουν Õ αντιβαίνουν σε άλλες βασικές απαιτήσεις για τα κτήρια, όπως η ευχέρεια πρόσβασης, η αρχή της προφύλαξης ð η ασφάλεια ï και η χρήση για την οποία προορίζεται το κτήριο.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 10 (προσαρμοσμένο)

(9) Η ενεργειακή απόδοση Οι ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων θα πρέπει να υπολογίζονται με βάση μεθοδολογία που μπορεί να διαφοροποιείται σε Ö εθνικό και Õ περιφερειακό επίπεδο και η οποία περιλαμβάνει περιέχει, εκτός πλέον Ö των θερμικών χαρακτηριστικών Õ της θερμομόνωσης, και άλλους παράγοντες που διαδραματίζουν ολοένα όλο και περισσότερο σημαντικότερο ρόλο όπως π.χ. οι εγκαταστάσεις θέρμανσης/κλιματισμού, η εφαρμογή χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας Ö τα στοιχεία παθητικής θέρμανσης και ψύξης, η σκίαση, η ποιότητα του αέρα εσωτερικών χώρων, ο επαρκής φυσικός φωτισμός Õ και ο σχεδιασμός του κτηρίου. Ö Η μεθοδολογία υπολογισμού των ενεργειακών επιδόσεων πρέπει να στηρίζεται όχι μόνον στην εποχή κατά την οποία απαιτείται θέρμανση, αλλά πρέπει να καλύπτει τις ετήσιες ενεργειακές επιδόσεις του κτηρίου. Õ

ê2002/91 Αιτιολογική σκέψη 22 (προσαρμοσμένο)

(10) Ö Τα κράτη μέλη πρέπει να καθορίσουν ελάχιστες απαιτήσεις για τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων. Οι απαιτήσεις αυτές πρέπει να καθοριστούν με σκοπό να επιτευχθεί η βέλτιστη από πλευράς κόστους ισορροπία μεταξύ των συναφών επενδύσεων και των ενεργειακών δαπανών που εξοικονομούνται στη διάρκεια ολόκληρου του κύκλου ζωής του κτηρίου Õ. Θα Πρέπει να προβλεφθεί η δυνατότητα των κρατών μελών ταχείας προσαρμογής της μεθοδολογίας υπολογισμού και τακτικής αναθεώρησης εκ μέρους να αναθεωρούν τακτικά τις ελάχιστες απαιτήσεις Ö τους Õ ως προς τις Ö ενεργειακές επιδόσεις Õ στον τομέα της ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων, έχοντας υπόψη συνεκτιμώντας την τεχνική πρόοδο, μεταξύ άλλων όσον αφορά τις μονωτικές ιδιότητες (ή την ποιότητα) των υλικών κατασκευής, και τις μελλοντικές εξελίξεις στην τυποποίηση.

ò νέο

(11) Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τα άρθρα 87 και 88 της Συνθήκης. Συνεπώς, η έννοια του κινήτρου που χρησιμοποιείται στην παρούσα οδηγία δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι περιλαμβάνει κρατικές ενισχύσεις.

ò νέο

(12) Η Επιτροπή πρέπει να θεσπίσει συγκριτική μεθοδολογία για τον υπολογισμό των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων για τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις. Τα κράτη μέλη πρέπει να χρησιμοποιήσουν την εν λόγω συγκριτική μεθοδολογία για να συγκρίνουν τα αποτελέσματα με τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις που έχουν τα ίδια θεσπίσει. Τα αποτελέσματα της εν λόγω σύγκρισης και τα δεδομένα που χρησιμοποιήθηκαν για την εξαγωγή αυτών των αποτελεσμάτων, πρέπει να κοινοποιούνται τακτικά στην Επιτροπή. Οι εκθέσεις αυτές αναμένεται να επιτρέψουν στην Επιτροπή αφενός να αξιολογεί την πρόοδο που σημειώνουν τα κράτη μέλη στην επίτευξη βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων για τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις και αφετέρου να υποβάλλει σχετικές εκθέσεις. Μετά από μια μεταβατική περίοδο, τα κράτη μέλη αναμένεται να χρησιμοποιούν την ανωτέρω συγκριτική μεθοδολογία κατά την αναθεώρηση των ελάχιστων απαιτήσεών τους όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 12 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(13) Τα κτήρια έχουν επιπτώσεις στην κατανάλωση ενέργειας μακροπρόθεσμα και, συνεπώς, τα νέα κτήρια θα πρέπει να ικανοποιούν τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις ενεργειακής απόδοσης προσαρμοσμένες στο τοπικό κλίμα. Οι ορθές πρακτικές στον τομέα αυτόν θα πρέπει να αποσκοπούν στην βέλτιστη χρήση των παραγόντων που έχουν σχέση με τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Επειδή εν γένει δεν έχουν αξιοποιηθεί πλήρως οι δυνατότητες εφαρμογής εναλλακτικών συστημάτων ενεργειακού εφοδιασμού θα πρέπει να εξετασθεί η τεχνική, περιβαλλοντική και οικονομική σκοπιμότητα εναλλακτικών ενεργειακών συστημάτων ð , ανεξάρτητα από το μέγεθος του κτηρίου ï. Τούτο μπορεί να γίνει άπαξ από το κράτος μέλος με μελέτη που παράγει ένα κατάλογο μέτρων ενεργειακής διατήρησης, για τις μέσες συνθήκες αγοράς, με κριτήρια κόστους/οφέλους. Πριν από την έναρξη της κατασκευής, ενδέχεται να απαιτηθούν ειδικές μελέτες εάν το μέτρο ή τα μέτρα είναι όντως σκόπιμα.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 13 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(14) Οι μεγάλης κλίμακας ανακαινίσεις υφιστάμενων κτηρίων ð ανεξάρτητα από το μέγεθος ï μεγαλύτερων από ένα συγκεκριμένο μέγεθος θα πρέπει να θεωρούνται Ö δίνουν Õ ευκαιρία για τη λήψη οικονομικώς αποδοτικών συμφερόντων μέτρων για τη βελτίωση των ενεργειακών επιδόσεων της ενεργειακής απόδοσης. Πρόκειται για ανακαινίσεις κατά τις οποίες το συνολικό κόστος της ανακαίνισης που αφορά το κέλυφος του κτιρίου ή/και τις εγκαταστάσεις ενέργειας όπως η θέρμανση, η παροχή θερμού ύδατος, ο κλιματισμός, ο αερισμός και ο φωτισμός υπερβαίνει το 25 % της αξίας του κτιρίου, μη συνυπολογιζόμενης της αξίας του οικοπέδου, ή όπου άνω του 25 % του κελύφους του κτιρίου ανακαινίζεται. ð Για λόγους οικονομικού συμφέροντος, πρέπει να είναι δυνατό οι ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις να περιορίζονται σε όσα ανακαινισμένα τμήματα συνδέονται περισσότερο με τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων. ï

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 11

(11) Η Επιτροπή προτίθεται να αναπτύξει περαιτέρω πρότυπα όπως το ΕΝ 832 ή prEN 13790, επίσης όσον αφορά τα συστήματα κλιματισμού και φωτισμού.

ò νέο

(15) Απαιτούνται μέτρα για να αυξηθεί ο αριθμός των κτηρίων που όχι μόνον ικανοποιούν τις υφιστάμενες ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά της ενεργειακές επιδόσεις αλλά χαρακτηρίζονται και από υψηλότερη ενεργειακή απόδοση. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη πρέπει να καταρτίσουν εθνικά σχέδια αύξησης του αριθμού των κτηρίων για τα οποία τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές, και να τα γνωστοποιούν τακτικά στην Επιτροπή.

ò νέο

(16) Για να περιοριστεί η επιβάρυνση των κρατών μελών λόγω της υποβολής εκθέσεων, πρέπει να καταστεί δυνατή η ενσωμάτωση των εκθέσεων που απαιτούνται στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας στα σχέδια δράσης για τις ενεργειακές επιδόσεις που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 5ης Απριλίου 2006, για την ενεργειακή απόδοση κατά την τελική χρήση και τις ενεργειακές υπηρεσίες και για την κατάργηση της οδηγίας 93/76/ΕΟΚ του Συμβουλίου[16]. Ο δημόσιος τομέας σε κάθε κράτος μέλος πρέπει να πρωτοστατήσει στον τομέα των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων και συνεπώς τα εθνικά σχέδια πρέπει να θέτουν πιο φιλόδοξους στόχους για τα κτήρια που στεγάζουν δημόσιες υπηρεσίες.

ò νέο

(17) Ο μέλλων αγοραστής και ενοικιαστής ενός κτηρίου ή τμημάτων αυτού πρέπει να λαμβάνουν ορθή πληροφόρηση σχετικά με τις ενεργειακές επιδόσεις του κτηρίου και πρακτικές συμβουλές σχετικά με τη βελτίωσή τους, μέσω του πιστοποιητικού ενεργειακών επιδόσεων. Το πιστοποιητικό πρέπει επίσης να παρέχει πληροφορίες σχετικά με τις πραγματικές επιπτώσεις της θέρμανσης και της ψύξης στις ενεργειακές ανάγκες του κτηρίου, στην κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας και στις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 16 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(18) Η πιστοποίηση μπορεί να υποστηρίζεται από προγράμματα για τη διευκόλυνση της ισότιμης πρόσβασης στην βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης, να βασίζεται σε συμφωνίες μεταξύ οργανώσεων των ενδιαφερομένων και σώματος οριζόμενου από το κράτος μέλος, ή ακόμη, να διενεργείται από εταιρίες παροχής υπηρεσιών ενέργειας οι οποίες συμφωνούν να αναλάβουν τις απαραίτητες επενδύσεις. Τα υιοθετούμενα σχέδια θα πρέπει να εποπτεύονται και να ελέγχονται από τα κράτη μέλη, τα οποία θα πρέπει επίσης να διευκολύνουν την χρήση κινήτρων. Στο μέγιστο δυνατό βαθμό, το πιστοποιητικό θα πρέπει να περιγράφει την τρέχουσα ενεργειακή απόδοση του κτιρίου και μπορεί να αναθεωρείται αναλόγως. Τα δημόσια κτήρια Ö που χρησιμοποιούνται από δημόσιες αρχές Õ και τα κτήρια τα οποία που επισκέπτεται συχνά το κοινό θα πρέπει ð αποτελούν ευκαιρία ï να αποτελέσουν το χρησιμεύσουν ως Ö εμφανές Õ παράδειγμα Ö του τρόπου με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη Õ στα περιβαλλοντικά και ενεργειακά ζητήματα, και, κατά συνέπεια, Ö τα εν λόγω κτήρια Õ θα πρέπει να υπόκεινται σε τακτική ενεργειακή πιστοποίηση. Η δημοσιότητα των πληροφοριών σχετικά με την ενεργειακή απόδοση θα τις ενεργειακές επιδόσεις πρέπει να βελτιωθεί με επίδειξη των εν λόγω πιστοποιητικών σε περίοπτη θέση. Επί πλέον, η ένδειξη των επίσημα συνιστώμενων εσωτερικών θερμοκρασιών, μαζί με τη μετρούμενη πραγματική θερμοκρασία, θα μπορούσαν να αποθαρρύνουν την κακή χρήση των συστημάτων θέρμανσης, κλιματισμού και αερισμού. Τούτο θα συμβάλλει στην αποφυγή άσκοπης χρήσης ενέργειας και στη διασφάλιση άνετων συνθηκών εσωτερικού περιβάλλοντος (θερμοκρασιακή άνεση) σε σχέση με την εξωτερική θερμοκρασία.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 18

(19) Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται όλο και μεγαλύτερη διάδοση των αυξάνεται η εγκατάσταση συσκευών κλιματισμού στις ευρωπαϊκές χώρες της Νοτίου Ευρώπης. Τούτο προκαλεί σοβαρά προβλήματα σε ώρες αιχμής φορτίου, με συνέπεια την αύξηση του κόστους του ηλεκτρικού ρεύματος ενέργειας και τη διατάραξη της ενεργειακής ισορροπίας στις χώρες αυτές. Θα πρέπει να δοθεί προτεραιότητα σε στρατηγικές που βελτιώνουν τη θερμική συμπεριφορά των κτιρίων το καλοκαίρι. Συγκεκριμένα, θα πρέπει να αναπτυχθούν περισσότερο οι τεχνικές παθητικής ψύξης των κτιρίων, και πρωτίστως εκείνες που συμβάλουν στη βελτίωση της ποιότητας του κλίματος στο εσωτερικό των κτιρίων, καθώς και του μικροκλίματος πέριξ του κτιρίου.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 14

(14) Ωστόσο, η βελτίωση της συνολικής ενεργειακής απόδοσης ενός υφιστάμενου κτιρίου δεν συνεπάγεται αναγκαστικά συνολική ανακαίνισή του αλλά θα μπορούσε να περιορίζεται στα μέρη εκείνα που αφορούν κατ' εξοχήν την ενεργειακή απόδοση του κτιρίου και τα οποία παρουσιάζουν ευνοϊκή σχέση κόστους-οφέλους.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 15 (προσαρμοσμένο)

(15) Οι απαιτήσεις ανακαίνισης για τα υφιστάμενα κτίρια δεν θα πρέπει να αντιβαίνουν στην επιδιωκόμενη λειτουργία, ποιότητα ή χαρακτήρα του κτιρίου. Τα επιπλέον έξοδα της ανακαίνισης θα πρέπει να μπορούν να ανακτηθούν σε λογικό χρονικό διάστημα σε σχέση με την αναμενόμενη τεχνική διάρκεια ζωής της επένδυσης με μεγαλύτερη εξοικονόμηση ενέργειας.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 17

(17) Τα κράτη μέλη δύνανται επίσης να χρησιμοποιούν άλλα μέσα και μέτρα που δεν προβλέπει η παρούσα οδηγία, προκειμένου να ενθαρρύνουν τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης. Τα κράτη μέλη οφείλουν να ενθαρρύνουν την καλή διαχείριση της ενεργείας, λαμβάνοντας υπόψη τον βαθμό χρήσης των κτιρίων.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 19 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(20) Η τακτική ð επιθεώρηση ï συντήρηση των λεβήτων και των εγκαταστάσεων συστημάτων ð θέρμανσης ï και κλιματισμού από ειδικευμένο προσωπικό με κατάλληλα προσόντα συμβάλλει στη διατήρηση της σωστής τους ρύθμισης σύμφωνα με τα πρότυπα του προϊόντος και διασφαλίζει τη βέλτιστη απόδοση από την άποψη του πλευράς περιβάλλοντος, της ασφάλειας και της ενέργειας. Η αξιολόγηση από ανεξάρτητο φορέα της συνολικής εγκατάστασης Ö ολόκληρου Õ του Ö συστήματος Õ θέρμανσης ð και κλιματισμού από ανεξάρτητο φορέα πρέπει να πραγματοποιείται σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια του κύκλου ζωής των συστημάτων, ιδίως πριν από την αντικατάσταση ή την αναβάθμισή τους. ï ενδείκνυται όταν εξετάζεται το ενδεχόμενο αντικατάστασης βάσει της οικονομικής αποδοτικότητας.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 20

(20) Η τιμολόγηση, προς τους ενοίκους των κτιρίων, των δαπανών θέρμανσης, κλιματισμού και παροχής ζεστού νερού, υπολογιζόμενων με βάση την πραγματική κατανάλωση, θα μπορούσε να συμβάλει στην εξοικονόμηση ενεργείας στον τομέα της κατοικίας. Οι ένοικοι θα πρέπει να είναι σε θέση να ρυθμίζουν οι ίδιοι την κατανάλωση θέρμανσης και ζεστού νερού που πραγματοποιούν, εφόσον τα μέτρα αυτά είναι οικονομικώς συμφέροντα.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 10 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(21) Η κοινή προσέγγιση στη διαδικασία αυτή Ö της πιστοποίησης των ενεργειακών επιδόσεων κτηρίων και της επιθεώρησης των συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού Õ , που θα εκτελείται από εξειδικευμένους ή/και διαπιστευμένους εμπειρογνώμονες, των οποίων η ανεξαρτησία θα πρέπει να εξασφαλίζεται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, θα συμβάλλει στη δημιουργία ισότιμων όρων σε ό,τι αφορά τις προσπάθειες που καταβάλλονται στα κράτη μέλη για εξοικονόμηση ενέργειας στον κτηριακό τομέα και θα εισάγει διαφάνεια για τους υποψήφιους ιδιοκτήτες ή χρήστες αναφορικά με την ενεργειακή απόδοση τις ενεργειακές επιδόσεις στην κοινοτική αγορά ακινήτων. ð Προκειμένου να διασφαλιστεί η ποιότητα των πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων και των επιθεωρήσεων των συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού σε ολόκληρη την Κοινότητα, πρέπει να θεσπιστεί σε κάθε κράτος μέλος ένας ανεξάρτητος μηχανισμός ελέγχου. ï

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 23

(22) Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας πρέπει να θεσπισθούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28 Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή[17].

ò νέο

(23) Πρέπει ιδίως να ανατεθεί στην Επιτροπή η αρμοδιότητα για να προσαρμόσει στην τεχνική πρόοδο ορισμένα τμήματα του γενικού πλαισίου που καθορίζεται το παράρτημα Ι, να θεσπίσει μεθοδολογία υπολογισμού των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακών επιδόσεων και να θεσπίσει κοινές αρχές καθορισμού των κτηρίων για τα οποία τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές. Δεδομένου ότι τα μέτρα αυτά είναι γενικής εμβέλειας και έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας, πρέπει να θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο που προβλέπεται στο άρθρο 5α της απόφασης 1999/468/ΕΚ.

ê 2002/91 Αιτιολογική σκέψη 21 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(24) ð Δεδομένου ότι ο στόχος βελτίωσης των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη λόγω της πολυπλοκότητας του κτηριακού τομέα και της ανικανότητας των εθνικών αγορών κατοικίας να ανταποκριθούν επαρκώς στις προκλήσεις βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, και μπορεί, συνεπώς, λόγω των διαστάσεων και των συνεπειών των μέτρων, να επιτευχθεί ο στόχος καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο, η Κοινότητα μπορεί να θεσπίσει μέτρα ï σύμφωνα με τις αρχές της επικουρικότητας και της αναλογικότητας όπως ορίζονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης. , θα πρέπει να θεσπισθούν σε κοινοτικό επίπεδο γενικές αρχές που θα προβλέπουν σύστημα απαιτήσεων ενεργειακής απόδοσης και τους στόχους του, αλλά η λεπτομερής εφαρμογή θα πρέπει να ανατεθεί στα κράτη μέλη, επιτρέποντας έτσι σε κάθε κράτος μέλος να επιλέξει το καθεστώς που ανταποκρίνεται καλύτερα στην κατάστασή του. Ö Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνεται στο εν λόγω άρθρο, Õ η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο απαραίτητο για την επίτευξη του εν λόγω στόχου και δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για το σκοπό αυτόÖ να επιτευχθούν αυτοί οι στόχοι Õ.

ò νέο

(25) Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο πρέπει να περιοριστεί στις διατάξεις που συνιστούν τροποποιήσεις ουσίας σε σχέση με την προγενέστερη οδηγία. Η υποχρέωση μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο των διατάξεων που δεν τροποποιούνται απορρέει από την προγενέστερη οδηγία.

(26) Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής των οδηγιών που εμφαίνονται στο παράρτημα III, μέρος Β.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1 ΣτόχοςÖ Αντικείμενο Õ

Στόχος της Η παρούσας οδηγίας είναι η δίνει Ö ώθηση Õ στη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων εντός της Κοινότητας λαμβάνοντας υπόψη τις εξωτερικές κλιματολογικές και τις τοπικές συνθήκες, καθώς και τις κλιματικές απαιτήσεις των εσωτερικών χώρων και τη σχέση κόστους/οφέλους.

Η παρούσα οδηγία θεσπίζει απαιτήσεις που αφορούν:

α) το γενικό πλαίσιο για μια μεθοδολογία υπολογισμού της ολοκληρωμένης ενεργειακής απόδοσης των συνολικών ενεργειακών επιδόσεων κτηρίων Ö και μερών αυτών Õ ·

β) την εφαρμογή ελάχιστων απαιτήσεων για την ενεργειακή απόδοση τις ενεργειακές επιδόσεις των νέων κτηρίων Ö και τμημάτων αυτών Õ·

γ) την εφαρμογή ελαχίστων απαιτήσεων για την ενεργειακή απόδοση τις ενεργειακές επιδόσεις μεγάλων υφισταμένων κτηρίων Ö και τμημάτων αυτών Õ στα οποία γίνεται υποβάλλονται σε μεγάλης κλίμακας ανακαίνιση·

ò νέο

δ) τα εθνικά σχέδια αύξησης του αριθμού των κτηρίων των οποίων τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές·

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(δ)(ε) την ενεργειακή πιστοποίηση των κτηρίων Ö και τμημάτων αυτών Õ· και

(ε)(στ) την τακτική επιθεώρηση των λεβήτων συστημάτων ð θέρμανσης ï και των εγκαταστάσεων κλιματισμού κτηρίων και, επί πλέον, μια αξιολόγηση των εγκαταστάσεων θέρμανσης των οποίων οι λέβητες είναι παλαιότεροι των 15 ετών.·

ò νέο

ζ) τα ανεξάρτητα συστήματα ελέγχου για τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεώρησης.

ê 2002/91

Άρθρο 2Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως:

(1) «κτήριο»: στεγασμένη κατασκευή με τοίχους για την οποία χρησιμοποιείται ενέργεια προς ρύθμιση των εσωτερικών κλιματικών συνθηκών εσωτερικού χώρου· ο όρος κτίριο δύναται να αφορά στο κτίριο στο σύνολό του ή σε τμήματα του κτιρίου τα οποία έχουν μελετηθεί ή έχουν τροποποιηθεί για να χρησιμοποιούνται χωριστά·

ò νέο

(2) «τεχνικό σύστημα κτηρίου»: τεχνικός εξοπλισμός για θέρμανση, ψύξη, αερισμό, παραγωγή ζεστού νερού, φωτισμό και ηλεκτροπαραγωγή ή συνδυασμό τους·

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(2)(3) «ενεργειακή απόδοση ενεργειακές επιδόσεις κτηρίου»: η ð υπολογισθείσα ή μετρούμενη ï ποσότητα ενέργειας που πράγματι καταναλώνεται ð χρειάζεται ï ή εκτιμάται ότι για να ικανοποιηθεί τις διάφορες ανάγκες ð η ενεργειακή ζήτηση ï που συνδέεται με την συνήθη Ö τυπική Õ χρήση του κτηρίου, η οποία μπορούν να Ö περιλαμβάνει Õ, μεταξύ άλλων, Ö την ενέργεια που χρησιμοποιείται για Õ τη θέρμανση, την παραγωγή ζεστού νερού, την ψύξη, τον εξαερισμό και το φωτισμό.

ò νέο

(4) «πρωτογενής ενέργεια»: η ενέργεια από ανανεώσιμες και μη ανανεώσιμες πηγές που δεν έχει υποστεί μετατροπή ή μετασχηματισμό·

(5) «κέλυφος κτηρίου»: τα στοιχεία ενός κτηρίου που διαχωρίζουν το εσωτερικό του από το εξωτερικό περιβάλλον, και στα οποία συμπεριλαμβάνονται τα παράθυρα, οι τοίχοι, τα θεμέλια, η πλάκα πατώματος του υπογείου, η οροφή, η στέγη και η μόνωση·

(6) «ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας»: η ανακαίνιση κτηρίου κατά την οποία

α) η συνολική δαπάνη της ανακαίνισης που αφορά το κέλυφος του κτηρίου ή τα τεχνικά συστήματά του υπερβαίνει κατά 25% την αξία του κτηρίου, εξαιρουμένης της αξίας του οικοπέδου επί του οποίου έχει κατασκευαστεί το κτήριο, ή

β) υφίσταται ανακαίνιση άνω του 25% της επιφανείας του κελύφους του κτηρίου·

(7) «ευρωπαϊκό πρότυπο»: πρότυπο που εκδίδεται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN), την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης (CENELEC) ή το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τυποποίησης στον τομέα των Τηλεπικοινωνιών (ETSI) και διατίθεται προς δημόσια χρήση·

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(3)(8) «πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων απόδοσης κτιρίου»: πιστοποιητικό αναγνωρισμένο από το κράτος μέλος ή νομικό πρόσωπο που αυτό καθορίζει, στο οποίο περιλαμβάνει Ö αναγράφεται Õ την η ενεργειακή απόδοση ενός κτηρίου Ö ή τμημάτων αυτού Õ υπολογιζόμενη σύμφωνα με ακολουθώντας μεθοδολογία βασιζόμενη στο γενικό πλαίσιο που παρατίθεται στο παράρτημα Ö που θεσπίζεται σύμφωνα με το άρθρο 3 Õ

ê 2002/91

(4) "ΣΠΗΘ (συμπαραγωγή ηλεκτρισμού και θερμότητας)": η ταυτόχρονη μετατροπή πρωτογενών καυσίμων σε μηχανική ή ηλεκτρική ενέργεια και θερμότητα, υπό ορισμένα ποιοτικά κριτήρια ενεργειακής απόδοσης·

ò νέο

(9) «συμπαραγωγή»: η ταυτόχρονη στο πλαίσιο μιας διεργασίας, παραγωγή θερμικής ενέργειας και ηλεκτρικής ή/και μηχανικής ενέργειας·

(10) «βέλτιστο από πλευράς κόστους επίπεδο»: το χαμηλότερο επίπεδο κόστους κατά την διάρκεια του κύκλου ζωής ενός κτηρίου, που καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη το κόστος επενδύσεων, συντήρησης και λειτουργίας (συμπεριλαμβανομένων και των δαπανών για ενέργεια), και κατά περίπτωση τα κέρδη από την παραχθείσα ενέργεια και τις δαπάνες διάθεσης·

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

(5)(11) «σύστημα κλιματισμού»: συνδυασμός όλων των απαιτουμένων κατασκευαστικών στοιχείων για την παροχή μιας μορφής επεξεργασίας του αέρος ð εσωτερικών χώρων ï Ö συμπεριλαμβανομένου του αερισμού Õ κατά την οποία ελέγχεται ή μπορεί να ελαττωθεί η θερμοκρασία, ενδεχομένως σε συνδυασμό με τον έλεγχο του αερισμού, της υγρασίας και της καθαρότητας του αέρος·

(6)(12) «λέβητας»: το κοινό συγκρότημα ο συνδυασμός σώματος λέβητα- και μονάδας καυστήρα, που είναι σχεδιασμένο για να μεταδίδει στο νερό ð σε ένα υγρό ï τη θερμότητα που παράγεται από την καύση·;

(7)(13) «ωφέλιμη ενεργός ονομαστική ισχύς εξόδου (εκφραζόμενη σε kW)»: η μέγιστη θερμική ισχύς Ö εκφραζόμενη σε kW Õ την οποία αναφέρει και εγγυάται ο κατασκευαστής ως παρεχόμενη κατά τη συνεχή λειτουργία με ταυτόχρονη τήρηση της ωφέλιμης απόδοσης που προσδιορίζεται από τον κατασκευαστή·

(8)(14) «αντλία θερμότητας θέρμανσης»: συσκευή ή εγκατάσταση που εξάγει θερμότητα σε χαμηλή θερμοκρασία από τον αέρα, το νερό ύδωρ ή τη γη το έδαφος και την εισάγει διοχετεύει στο κτήριο.

Άρθρο 3 Θέσπιση μεθοδολογίας Ö υπολογισμού ενεργειακών επιδόσεων κτηρίων Õ

ê PE-CONS 3654/08 (2002/91 προσαρμοσμένο) (προσαρμοσμένο)

Τα κράτη μέλη εφαρμόζουν, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, μεθοδολογία υπολογισμού της ενεργειακής απόδοσης των ενεργειακών επιδόσεων κτηρίων βάσει του γενικού πλαισίου το οποίο καθορίζεται παρατίθεται στο παράρτημα Ι. Η Επιτροπή προσαρμόζει τα σημεία 1 και 2 του Παραρτήματος στην τεχνική πρόοδο, λαμβάνοντας υπόψη τις προδιαγραφές ή τα πρότυπα που εφαρμόζονται σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο. Τα μέτρα αυτά, που έχουν ως αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 14 παράγραφος 2.

ê 2002/91

Η μεθοδολογία αυτή θεσπίζεται σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο.

Η ενεργειακή απόδοση ενός κτιρίου εκφράζεται με διαφανή τρόπο και ενδέχεται να περιλαμβάνει δείκτη εκπομπών CO2.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Article 4 Καθορισμός των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακών επιδόσεων

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να καθοριστούν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων για κτήρια ενεργειακής απόδοσης, ð με στόχο να επιτευχθούν βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα ï βασιζόμενες στη Ö υπολογιζόμενα σύμφωνα με τη Õ μεθοδολογία που αναφέρεται στο άρθρο 3.

Κατά τον καθορισμό των απαιτήσεων, τα κράτη μέλη δύνανται να κάνουν διάκριση μεταξύ νέων και υφισταμένων κτηρίων και Ö μεταξύ Õ διάφορων κατηγοριών κτηρίων.

Στις εν λόγω απαιτήσεις πρέπει να συνεκτιμώνται οι γενικές απαιτήσεις εσωτερικών κλιματικών συνθηκών εσωτερικού χώρου, προκειμένου ώστε να αποφεύγονται ενδεχόμενες αρνητικές επιπτώσεις επιδράσεις όπως ο ανεπαρκής αερισμός, καθώς και οι τοπικές συνθήκες, η προβλεπόμενη χρήση και η ηλικία του κτηρίου.

Οι απαιτήσεις αυτές αναθεωρούνται σε τακτά διαστήματα τα οποία δεν υπερβαίνουν τα πέντε έτη και, εάν χρειαστεί, ενημερώνονται επικαιροποιούνται προκειμένου να αντικατοπτρίζουν την τεχνική πρόοδο στον κτηριακό τομέα των κατασκευών.

2. Οι απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης εφαρμόζονται σύμφωνα με τα άρθρα 5 και 6.

3.2. Τα κράτη μέλη δύνανται να μην καθορίσουν ή να μην εφαρμόσουν τις απαιτήσεις της παραγράφου 1 για τις εξής κατηγορίες κτηρίων:

α) κτήρια και μνημεία επισήμως προστατευόμενα ως μέρος συγκεκριμένου περιβάλλοντος ή λόγω της ιδιαίτερης αρχιτεκτονικής ή ιστορικής τους αξίας, εφόσον η συμμόρφωση προς τις Ö ελάχιστες Õ απαιτήσεις Ö ενεργειακών επιδόσεων Õ θα αλλοίωνε απαράδεκτα το χαρακτήρα ή την εμφάνισή τους,·

β) κτήρια χρησιμοποιούμενα ως χώροι λατρείας ή για θρησκευτικές δραστηριότητες,·

γ) προσωρινά κτήρια με προβλεπόμενη εκ σχεδιασμού διάρκεια χρήσης το πολύ δύο ετών, βιομηχανικές εγκαταστάσεις, εργαστήρια, αγροτικά κτήρια πλην κατοικιών με χαμηλές ενεργειακές απαιτήσεις και αγροτικά κτήρια πλην κατοικιών τα οποία χρησιμοποιούνται από τομέα καλυπτόμενο από εθνική τομεακή συμφωνία για τις ενεργειακές επιδόσεις απόδοση,·

δ) κτήρια κατοικίας τα οποία προβλέπεται να χρησιμοποιούνται λιγότερο από τέσσερις μήνες το χρόνο,·

ε) μεμονωμένα κτήρια με συνολική ωφέλιμη επιφάνεια κάτω των μικρότερη από 50 m².

ò νέο

3. Από τις 30 Ιουνίου 2014, τα κράτη μέλη δεν παρέχουν κίνητρα για την κατασκευή ή την ανακαίνιση κτηρίων ή τμημάτων τους που δεν πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων με τις οποίες επιτυγχάνονται τα αποτελέσματα του υπολογισμού που περιγράφεται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.

4. Από τις 30 Ιουνίου 2017, τα κράτη μέλη, όταν αναθεωρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, εξασφαλίζουν ότι με τις απαιτήσεις αυτές επιτυγχάνονται τα αποτελέσματα των υπολογισμών που αναφέρονται στο άρθρο 5 παράγραφος 2.

ò νέο

Άρθρο 5

Υπολογισμός των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων των ελάχιστων απαιτήσεων ενεργειακών επιδόσεων

1. Η Επιτροπή θεσπίζει μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010 συγκριτική μεθοδολογία για τον υπολογισμό των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων για τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις κτηρίων ή τμημάτων τους. Στο πλαίσιο της συγκριτικής μεθοδολογίας γίνεται διάκριση μεταξύ νέων και υφιστάμενων κτηρίων και μεταξύ διαφόρων κατηγοριών κτηρίων.

Τα εν λόγω μέτρα, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας με τη συμπλήρωσή της, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 19 παράγραφος 2.

2. Τα κράτη μέλη υπολογίζουν τα βέλτιστα από πλευράς κόστους επίπεδα για τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις χρησιμοποιώντας τη συγκριτική μεθοδολογία που θεσπίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και συναφείς παραμέτρους , όπως οι κλιματικές συνθήκες, και συγκρίνουν τα αποτελέσματα του εν λόγω υπολογισμού με τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις που έχουν τα ίδια καθορίσει.

Κοινοποιούν στην Επιτροπή όλα τα δεδομένα υπολογισμού και τις παραδοχές που χρησιμοποίησαν για τους υπολογισμούς αυτούς, καθώς και τα αποτελέσματα των υπολογισμών. Η σχετική έκθεση μπορεί να συμπεριληφθεί στα σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή τις σχετικές εκθέσεις ανά τριετία. Η πρώτη έκθεση υποβάλλεται μέχρι τις 30 Ιουνίου 2011 το αργότερο.

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την πρόοδο που σημειώνουν τα κράτη μέλη όσον στην επίτευξη των βέλτιστων από πλευράς κόστους επιπέδων για τις ελάχιστες απαιτήσεις όσον αφορά τις ενεργειακές επιδόσεις.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 56 Νέα κτήρια

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα νέα κτήρια να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών απόδοσης επιδόσεων που αναφέρονται στο Ö καθορίζονται σύμφωνα με το Õ άρθρο 4.

Για τα νέα κτήρια συνολικής ωφέλιμης επιφάνειας άνω των 1000 m2, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν Ö πριν από την έναρξη της κατασκευής Õ ότι Ö έχει μελετηθεί και ληφθεί υπόψη Õ η τεχνική, περιβαλλοντική και οικονομική σκοπιμότητα εγκατάστασης Ö των ακόλουθων Õ εναλλακτικών συστημάτων, όπως:

α) αποκεντρωμένα συστήματα παροχής ενέργειας που βασίζονται σε ανανεώσιμες πηγές,·

β) ΣΠΗΘ, Ö συστήματα συμπαραγωγής Õ·

γ) συστήματα θέρμανσης ή ψύξης σε κλίμακα περιοχής/οικοδομικού τετραγώνου, εάν υπάρχουν,·

δ) αντλίες θερμότητας θέρμανσης,· υπό ορισμένες συνθήκες,

μελετάται και συνυπολογίζεται πριν από την έναρξη της ανέγερσης.

ò νέο

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η ανάλυση των εναλλακτικών συστημάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 τεκμηριώνεται κατά διαφανή τρόπο στην αίτηση έκδοσης άδειας οικοδομής ή κατά την τελική έγκριση των έργων κατασκευής των κτηρίων.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 67 Υφιστάμενα κτήρια

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι, όταν τα κτήρια συνολικής ωφέλιμης επιφάνειας άνω των 1000 m2 υφίστανται ριζική ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας, η ενεργειακή απόδοσή οι ενεργειακές τους επιδόσεις αναβαθμίζονται ώστε να πληρούν τις ελάχιστες απαιτήσεις Ö ενεργειακών επιδόσεων Õ , στο βαθμό που αυτό είναι τεχνικά, λειτουργικά και οικονομικά εφικτό. Τα κράτη μέλη εξάγουν Ö καθορίζουν Õ τις εν λόγω ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης ενεργειακών επιδόσεων με βάση τις απαιτήσεις ενεργειακής απόδοσης που θεσπίζονται για τα κτίρια σύμφωνα με το άρθρο 4. Οι απαιτήσεις θεσπίζονται είτε για το ανακαινιζόμενο κτήριο ως σύνολο είτε για τα ανακαινιζόμενα συστήματα ή δομοστοιχεία όταν αυτά αποτελούν μέρος μιας ανακαίνισης που πρέπει να γίνει εντός περιορισμένου χρονικού διαστήματος, με στόχο τη βελτίωση των συνολικών ενεργειακών επιδόσεων της συνολικής ενεργειακής απόδοσης του κτηρίου Ö ή τμήματος αυτού Õ .

ò νέο

Άρθρο 8

Τεχνικά συστήματα κτηρίων

1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων όσον αφορά τα τεχνικά συστήματα κτηρίων που εγκαθίστανται σε κτήρια. Οι απαιτήσεις καθορίζονται για νέα, αντικαθιστάμενα ή μετασκευαζόμενα τεχνικά συστήματα κτηρίων και τμημάτων τους.

Οι απαιτήσεις καλύπτουν ιδίως τα ακόλουθα επιμέρους κατασκευαστικά στοιχεία:

α) λέβητες ή άλλες μονάδες θερμοπαραγωγής συστημάτων θέρμανσης·

β) θερμοσίφωνες σε συστήματα παραγωγής ζεστού νερού·

γ) κεντρικές μονάδες κλιματισμού ή μονάδες παραγωγής ψύχους σε συστήματα κλιματισμού.

2. Οι ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 ικανοποιούν την ισχύουσα νομοθεσία για τα προϊόντα που συγκροτούν το σύστημα και στηρίζονται στην ορθή εγκατάσταση των προϊόντων και τις κατάλληλες ρυθμίσεις και έλεγχο του τεχνικού συστήματος κτηρίων. Με τις εν λόγω απαιτήσεις εξασφαλίζεται ιδίως ότι επιτυγχάνεται ορθή υδραυλική ισορροπία συστημάτων θέρμανσης με υδραυλικά υγρά και ότι χρησιμοποιούνται τα κατάλληλα μεγέθη και τύποι προϊόντων για την εγκατάσταση, λαμβανομένης υπόψη της σκοπούμενης χρήσης του τεχνικού συστήματος κτηρίων.

Άρθρο 9Κτήρια των οποίων αμφότερες οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές.

1. Τα κράτη μέλη καταρτίζουν εθνικά σχέδια αύξησης του αριθμού των κτηρίων των οποίων τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές· Καθορίζουν στόχους για το ελάχιστο ποσοστό των εν λόγω κτηρίων το 2020 σε σχέση με τον συνολικό αριθμό των κτηρίων και το ποσοστό που θα αντιπροσωπεύουν σε σχέση με τη συνολική ωφέλιμη επιφάνεια.

Καθορίζονται χωριστοί στόχοι για τα εξής:

α) νέα και ανακαινισμένα κτήρια κατοικίας·

β) νέα και ανακαινισμένα κτήρια πλην κατοικίας·

γ) κτήρια που χρησιμοποιούνται από δημόσιες αρχές.

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους στόχους που αναφέρονται στο στοιχείο γ) λαμβάνοντας υπόψη τον ηγετικό ρόλο τον οποίον πρέπει να διαδραματίσουν οι δημόσιες αρχές στον τομέα των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων.

2. Το εθνικό σχέδιο που αναφέρεται στην παράγραφο 1 περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τα εξής στοιχεία:

α) τον ορισμό που χρησιμοποιούν τα κράτη μέλη για τα κτήρια των οποίων τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές·

β) τους ενδιάμεσους στόχους εκπεφρασμένους σε ποσοστό των εν λόγω κτηρίων το 2020 σε σχέση με τον συνολικό αριθμό των κτηρίων και το ποσοστό που θα αντιπροσωπεύουν σε σχέση με τη συνολική ωφέλιμη επιφάνεια το 2015·

γ) πληροφορίες σχετικά με τα αναληφθέντα μέτρα για την προώθηση των εν λόγω κτηρίων.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή, μέχρι τις 30 Ιουνίου 2011 το αργότερο, τα εθνικά σχέδια που αναφέρονται στην παράγραφο 1, και υποβάλλουν στην Επιτροπή ανά τριετία έκθεση σχετικά με την πρόοδο εφαρμογής των εθνικών τους σχεδίων. Τα εθνικά σχέδια και οι εκθέσεις προόδου μπορούν να συμπεριληφθούν στα σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει κοινές αρχές για τον ορισμό των κτηρίων, των οποίων τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές·

Τα εν λόγω μέτρα, που αποσκοπούν σε τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας με τη συμπλήρωσή της, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 21 παράγραφος 2.

5. Η Επιτροπή δημοσιεύει έκθεση σχετικά με την πρόοδο που σημειώνουν τα κράτη μέλη στην αύξηση του αριθμού των κτηρίων, των οποίων τόσο οι εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα όσο και η κατανάλωση πρωτογενούς ενέργειας είναι χαμηλές ή μηδενικές. Με βάση την εν λόγω έκθεση, η Επιτροπή καταρτίζει στρατηγική και εάν απαιτείται προτείνει μέτρα για την αύξηση του αριθμού των κτηρίων αυτών.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Άρθρο 710

Πιστοποιητικ ά ενεργειακών επιδόσεων απόδοσης

2.1. ð Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για τη θέσπιση συστήματος πιστοποίησης των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων. ï Το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων απόδοσης κτιρίων περιλαμβάνει Ö τις ενεργειακές επιδόσεις του κτηρίου και Õ τιμές αναφοράς, όπως ισχύουσες νομικές απαιτήσεις και κριτήρια συγκριτικής αξιολόγησης ð ελάχιστες απαιτήσεις ενεργειακών επιδόσεων ï , ώστε να επιτρέπει στους Ö ιδιοκτήτες ή τους ενοικιαστές του κτηρίου ή τμημάτων αυτού Õ καταναλωτές να συγκρίνουν και να αξιολογούν τις ενεργειακές επιδόσεις απόδοση του κτιρίου.

2. Το πιστοποιητικό συνοδεύεται από Ö περιλαμβάνει Õ συστάσεις για την οικονομικά συμφέρουσα βελτίωση των ενεργειακών επιδόσεων απόδοσης Ö του κτηρίου ή τμημάτων αυτού Õ σε σχέση με το κόστος.

Οι συστάσεις που περιλαμβάνει το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων καλύπτουν τα εξής:

α) μέτρα που λαμβάνονται σε σχέση με ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας του κελύφους ή των τεχνικών συστημάτων του κτηρίου· και

β) μέτρα για μεμονωμένα μέρη ή στοιχεία του κτηρίου ανεξάρτητα από ανακαίνιση μεγάλης κλίμακας του κελύφους ή των τεχνικών συστημάτων του κτηρίου.

ò νέο

3. Οι συστάσεις που περιλαμβάνει το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων είναι τεχνικά υλοποιήσιμες για το συγκεκριμένο κτήριο και παρέχουν διαφανείς πληροφορίες σχετικά με τη σχέση κόστους/οφέλους. Η αξιολόγηση της σχέσης κόστους/οφέλους στηρίζεται σε σειρά τυπικών προϋποθέσεων όπως η εκτίμηση της εξοικονόμησης ενέργειας και των βασικών τιμών ενέργειας και των επιτοκίων για τις επενδύσεις που απαιτούνται για να υλοποιηθούν οι συστάσεις.

4. Το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων παρέχει ένδειξη του κατά πόσο ο ιδιοκτήτης ή ο ενοικιαστής μπορούν να λάβουν λεπτομερέστερες πληροφορίες σχετικά με τις συστάσεις που περιλαμβάνει το πιστοποιητικό. Επιπλέον, περιλαμβάνει πληροφορίες σχετικά με τα βήματα που πρέπει να γίνουν γα να υλοποιηθούν οι συστάσεις.

ð 5. ï Η πιστοποίηση διαμερισμάτων ή μονάδων που σχεδιάζονται για χωριστή χρήση σε συγκροτήματα ð κτηρίων ï μπορεί να βασίζεται στα εξής:

ð α) ïκοινή πιστοποίηση ολόκληρου του κτηρίου για συγκροτήματα με κοινόχρηστο σύστημα θέρμανσης, ή

ð β) ïτην αξιολόγηση άλλου αντιπροσωπευτικού διαμερίσματος του ιδίου συγκροτήματος ð κτηρίων ï .

ò νέο

6. Η πιστοποίηση για μονοκατοικίες μπορεί να στηρίζονται στην αξιολόγηση άλλου αντιπροσωπευτικού κτηρίου παρόμοιου σχεδίου και μεγέθους με πραγματικές ενεργειακές επιδόσεις παρόμοιας ποιότητας, εφόσον ο εμπειρογνώμονας που εκδίδει το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων εγγυάται την εν λόγω αντιστοιχία.

7. Το πιστοποιητικό ð ενεργειακών επιδόσεων ï είναι δεκαετούς ισχύος κατ' ανώτατο όριο.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 11

Ö Έκδοση πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων Õ

ò νέο

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι εκδίδεται πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων για κτήρια ή τμήματα αυτών τα οποία κατασκευάζονται, πωλούνται ή εκμισθώνονται και για κτήρια στα οποία συνολική επιφάνεια άνω των 250 m² χρησιμοποιείται από δημόσια αρχή.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι ð απαιτούν ï κατά την κατασκευή την πώληση ή την εκμίσθωση κτιρίων κτηρίων ð ή τμημάτων τους, ï θα διατίθεται να παραδίδεται στον ιδιοκτήτη του πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων ð από τον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα ο οποίος το εκδίδει ï απόδοσης στον ιδιοκτήτη ή από τον ιδιοκτήτη στον υποψήφιο αγοραστή ή μισθωτή.

ò νέο

3. Τα κράτη μέλη απαιτούν, όταν κτήρια ή τμήματα αυτών διατίθενται προς πώληση, να δηλώνεται σε όλες τις αγγελίες πώλησης του κτηρίου ή τμημάτων αυτού η αριθμητική τιμή του δείκτη ενεργειακών επιδόσεων του πιστοποιητικού ενεργειακών επιδόσεων και το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων να επιδεικνύεται στον υποψήφιο αγοραστή.

Το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων παραδίδεται από τον πωλητή στον αγοραστή το αργότερο κατά τη στιγμή της σύναψης του συμβολαίου πώλησης.

4. Τα κράτη μέλη απαιτούν, όταν κτήρια ή τμήματα αυτών διατίθεται προς εκμίσθωση, να δηλώνεται σε όλες τις αγγελίες εκμίσθωσης του κτηρίου ή τμημάτων αυτού η αριθμητική τιμή του δείκτη ενεργειακών επιδόσεων του πιστοποιητικού ενεργειακών επιδόσεων και το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων να επιδεικνύεται στον υποψήφιο ενοικιαστή.

Το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων παραδίδεται από τον ιδιοκτήτη στον εκμισθωτή το αργότερο κατά τη στιγμή της σύναψης του συμβολαίου εκμίσθωσης.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

5. Τα κράτη μέλη μπορούν να εξαιρούν από την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου των παραγράφων 1, 2, 3 και 4 τις κατηγορίες των κτηρίων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 32.

Ο σκοπός των πιστοποιητικών περιορίζεται στην παροχή πληροφοριών και οι πιθανές συνέπειες των πιστοποιητικών αυτών όσον αφορά νομικές ή άλλες διαδικασίες αποφασίζονται σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες.

Άρθρο 12

Ö Επίδειξη πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων Õ

3.1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε στα κτίρια Ö στις περιπτώσεις Õ συνολικής ωφέλιμης επιφανείας άνω των 1000 ð 250 ï m² Ö σε κτήρια Õ τα οποία χρησιμοποιούνται από δημόσιες αρχές και από ιδρύματα που παρέχουν δημόσιες υπηρεσίες σε μεγάλο αριθμό ατόμων και που ως εκ τούτου δέχονται συχνά τις επισκέψεις των ατόμων αυτών, να Ö αναρτάται Õ τοποθετείται σε περίοπτη από το κοινό θέση ευδιάκριτη από το κοινό Ö το Õ πιστοποιητικό ενεργειακών απόδοσης επιδόσεων όχι παλαιότερο των δέκα ετών.

ò νέο

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε στις περιπτώσεις συνολικής ωφέλιμης επιφανείας άνω των 250 m² σε κτήρια για τα οποία έχει εκδοθεί πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων σύμφωνα με το άρθρο 11 παράγραφος 1 και τα οποία επισκέπτεται συχνά το κοινό, το πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων να αναρτάται σε περίοπτη από το κοινό θέση.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

2. Επιπλέον, για τα παραπάνω κτίρια μπορεί επίσης να αναγράφεται ευκρινώς η κλίμακα των συνιστώμενων και σημειωνόμενων εσωτερικών θερμοκρασιών και, όπου απαιτείται, άλλοι σχετικοί κλιματικοί παράγοντες.

Άρθρο 813 Επιθεώρηση λεβήτων ð συστημάτων θέρμανσης ï

Όσον αφορά τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, τα κράτη μέλη είτε:

1. Τα κράτη μέλη είτε: α) καθιερώνουν την τακτική επιθεώρηση συστημάτων θέρμανσης με λέβητες ενεργού ωφέλιμης ονομαστικής ισχύος εξόδου Ö άνω των Õ 20 έως 100 kW οι οποίοι θερμαίνονται με μη ανανεώσιμα υγρά ή στερεά καύσιμα. Η επιθεώρηση αυτή περιλαμβάνει αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του βαθμού απόδοσης του λέβητα και της διαστασιολόγησής του σε σύγκριση με τις θερμαντικές ανάγκες του κτηρίου,. Η επιθεώρηση αυτή μπορεί να γίνει και σε λέβητες που χρησιμοποιούν άλλο καύσιμο.

ò νέο

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίσουν διαφορετική συχνότητα για τις επιθεωρήσεις ανάλογα με τον τύπο και την ενεργό ονομαστική ισχύ εξόδου του λέβητα του συστήματος θέρμανσης. Κατά τον καθορισμό της συχνότητας τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το κόστος επιθεώρησης του συστήματος θέρμανσης και την εκτιμώμενη εξοικονόμηση ενεργειακής δαπάνης που μπορεί να προκύψει από την επιθεώρηση.

⎢ 2002/91

ð νέο

ð 3. Τα συστήματα θέρμανσης με ï Οι λέβητες ενεργού ωφέλιμης ονομαστικής ισχύος εξόδου μεγαλύτερης των 100 kW επιθεωρούνται τουλάχιστον ανά δύο έτη.

Για τους λέβητες αερίου, η περίοδος δύναται να επεκταθεί σε τέσσερα έτη.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Για εγκαταστάσεις θέρμανσης με λέβητες ωφέλιμης ονομαστικής ισχύος μεγαλύτερης των 20 kW οι οποίοι είναι παλαιότεροι των 15 ετών, τα κράτη μέλη θεσπίζουν τα απαραίτητα μέτρα για την καθιέρωση μιας και μοναδικής επιθεώρησης ολόκληρης της εγκατάστασης. Με βάση την επιθεώρηση αυτή, που θα περιλαμβάνει αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του λέβητα και των διαστάσεών του σε σύγκριση με τις ανάγκες του κτιρίου, οι εμπειρογνώμονες συνιστούν στους χρήστες την πιθανή αντικατάσταση των λεβήτων, άλλες τροποποιήσεις στο σύστημα θέρμανσης και εναλλακτικές λύσεις, είτε ή

(β) ð 4. ï ð Κατά παρέκκλιση από τις παραγράφους 1, 2 και 3, τα κράτη μέλη μπορεί να αποφασίσουν να ï λάβουν ð μέτρα ï για να εξασφαλίσουν την παροχή συμβουλών στους χρήστες σχετικά με την αντικατάσταση λεβήτων, άλλες τροποποιήσεις στο σύστημα θέρμανσης και εναλλακτικές λύσεις που μπορεί να περιλαμβάνουν επιθεωρήσεις για την αξιολόγηση της απόδοσης και το ενδεδειγμένο μέγεθος διαστάσεων του λέβητα. Το συνολικό αποτέλεσμα της προσέγγισης αυτής θα πρέπει σε γενικές γραμμές να είναι ισοδύναμο με εκείνο των διατάξεων των παραγράφων 2 και 3 του στοιχείου α).

ð Στις περιπτώσεις που ï τα κράτη μέλη που επιλέγουν ð να εφαρμόσουν τα μέτρα τα οποία αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου ï τη δυνατότητα αυτή, υποβάλλουν στην Επιτροπή ανά διετία ð , το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2011, ï έκθεση σχετικά με την ισοδυναμία ð των εν λόγω μέτρων με τα μέτρα που αναφέρονται στις παραγράφους 1, 2 και 3. Τα κράτη μέλη υποβάλλουν τις εκθέσεις αυτές στην Επιτροπή ανά τριετία. Οι εκθέσεις μπορεί να συμπεριληφθούν στα σχέδια δράσης για την ενεργειακή απόδοση που αναφέρονται στο άρθρο 14 παράγραφος 2 της οδηγίας 2006/32/ΕΚ. ï της προσέγγισής τους.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Άρθρο 914 Επιθεώρηση συστημάτων κλιματισμού

1. Όσον αφορά τη μείωση της ενεργειακής κατανάλωσης και τον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, Τα κράτη μέλη θεσπίζουν τακτική επιθεώρηση των εγκαταστάσεων κλιματισμού ενεργού ωφέλιμης ονομαστικής ισχύος εξόδου μεγαλύτερης από των 12 kW. Η επιθεώρηση αυτή περιλαμβάνει αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας του βαθμού απόδοσης του συστήματος κλιματισμού και τη διαστασιολόγησή του σε σύγκριση με τις ανάγκες ψύξης του κτηρίου. Στους χρήστες παρέχονται κατάλληλες συμβουλές για πιθανή βελτίωση ή αντικατάσταση του συστήματος κλιματισμού και εναλλακτικές λύσεις.

ò νέο

2. Τα κράτη μέλη μπορεί να θεσπίσουν διαφορετική συχνότητα για τις επιθεωρήσεις ανάλογα με τον τύπο και την ενεργό ονομαστική ισχύ εξόδου του συστήματος κλιματισμού. Κατά τον καθορισμό της συχνότητας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη το κόστος επιθεώρησης του συστήματος κλιματισμού και την εκτιμώμενη εξοικονόμηση της ενεργειακής δαπάνης που μπορεί να προκύψει από την επιθεώρηση.

ò νέο

Άρθρο 15 Εκθέσεις σχετικά με τις επιθεωρήσεις συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού

1. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται για τις εκθέσεις σχετικά με τις επιθεωρήσεις συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού

2. Έκθεση επιθεώρησης συντάσσεται σε τακτά διαστήματα για κάθε επιθεωρούμενο σύστημα. Η έκθεση επιθεώρησης περιλαμβάνει τα ακόλουθα:

α) σύγκριση των ενεργειακών επιδόσεων του επιθεωρούμενου συστήματος με εκείνες

(i) του βέλτιστου διαθέσιμου εφικτού συστήματος· και

(ii) συστήματος παρόμοιου τύπου για το οποίο όλα τα συναφή κατασκευαστικά στοιχεία επιτυγχάνουν το επίπεδο ενεργειακών επιδόσεων που απαιτείται από την ισχύουσα νομοθεσία·

β) συστάσεις για την οικονομικώς συμφέρουσα βελτίωση των ενεργειακών επιδόσεων του συστήματος του κτηρίου ή τμημάτων αυτού.

Οι συστάσεις που αναφέρονται στο στοιχείο β) αφορούν το συγκεκριμένο σύστημα και παρέχουν διαφανείς πληροφορίες σχετικά με τη σχέση κόστους/οφέλους. Η αξιολόγηση της σχέσης κόστους/οφέλους στηρίζεται σε σειρά τυπικών προϋποθέσεων όπως η εκτίμηση της εξοικονόμησης ενέργειας και των βασικών τιμών ενέργειας και των επιτοκίων για τις επενδύσεις που απαιτούνται για να υλοποιηθούν οι συστάσεις.

3. Η έκθεση επιθεώρησης παραδίδεται από τον επιθεωρητή στον ιδιοκτήτη ή τον εκμισθωτή του κτηρίου.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Άρθρο 10 16 Ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η πιστοποίηση Ö των ενεργειακών επιδόσεων Õ των κτηρίων, η σύνταξη των συνοδευτικών συστάσεων και η επιθεώρηση των λεβήτων και συστημάτων Ö θέρμανσης και κλιματισμού Õ να διεξάγονται με ανεξάρτητο τρόπο από ειδικευμένους ή/και διαπιστευμένους εμπειρογνώμονες, Ö αυτοαπασχολούμενους Õ είτε αυτοί είναι ελεύθεροι επαγγελματίες είτε ή υπαλλήλους δημόσιων Ö φορέων Õ ή ιδιωτικών Ö επιχειρήσεων Õ οργανισμών.

ò νέο

Στους εμπειρογνώμονες παρέχεται διαπίστευση λαμβανομένων υπόψη των προσόντων τους και της ανεξαρτησίας τους.

ò νέο

Άρθρο 17 Ανεξάρτητο σύστημα ελέγχου

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη θέσπιση ανεξάρτητου συστήματος ελέγχου των πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων και των εκθέσεων σχετικά με την επιθεώρηση των συστημάτων θέρμανσης και κλιματισμού σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να αναθέσουν τις αρμοδιότητες εφαρμογής του ανεξάρτητου συστήματος ελέγχου.

Στις περιπτώσεις που αποφασίσουν να τις αναθέσουν, ελέγχουν την εφαρμογή του ανεξάρτητου συστήματος ελέγχου σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ.

3. Τα κράτη μέλη επιβάλλουν για τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεώρησης που αναφέρονται στην παράγραφο 1 να καταχωρούνται ή να κοινοποιούνται κατόπιν αιτήματος προς τις αρμόδιες αρχές ή τους φορείς στους οποίους έχουν ανατεθεί οι αρμοδιότητες εφαρμογής του ανεξάρτητου συστήματος ελέγχου από τις αρμόδιες αρχές.

⎢ 2002/91

Άρθρο 1118 Επανεξέταση

Η Επιτροπή, επικουρούμενη από την επιτροπή του άρθρου 1421, αξιολογεί την οδηγία βάσει της εμπειρίας που αποκτάται κατά την εφαρμογή της και, εφόσον απαιτείται, υποβάλλει προτάσεις όσον αφορά, μεταξύ άλλων,

α) ενδεχόμενα συμπληρωματικά μέτρα για τις ανακαινίσεις κτιρίων ολικής ωφέλιμης επιφάνειας κάτω των 10000 m2·

ò νέο

α) μεθοδολογίες για τη μέτρηση των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων βάσει της χρήσης πρωτογενούς ενέργειας και των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα·

β) τη θέσπιση γενικών κινήτρων για την εφαρμογή περαιτέρω μέτρων για τη βελτίωση της ενεργειακής απόδοσης των κτηρίων.

Άρθρο 19 Πληροφόρηση

ê 2002/91

ð νέο

Τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για την ενημέρωση των χρηστών ð ιδιοκτητών και των εκμισθωτών ï των κτηρίων ð ή τμημάτων τους ï σχετικά με τις διάφορες μεθόδους και πρακτικές που συμβάλλουν στη βελτίωση των ενεργειακών επιδόσεων απόδοσης.

ò νέο

Τα κράτη μέλη παρέχουν στους ιδιοκτήτες ή τους εκμισθωτές των κτηρίων πληροφορίες, ιδίως σχετικά με τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεωρήσεων, το σκοπό και τους στόχους τους, σχετικά με τους οικονομικά συμφέροντες τρόπους βελτίωσης των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων και τις μεσομακροπρόθεσμες οικονομικές επιπτώσεις εάν δεν ληφθούν μέτρα για τη βελτίωση των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Εφόσον τα κράτη μέλη το ζητήσουν, η Επιτροπή τα βοηθά στην πραγματοποίηση υλοποίηση των εν λόγω ενημερωτικών εκστρατειών ð για τους σκοπούς που αναφέρονται στην πρώτη και δεύτερη παράγραφο, ï που οι οποίες μπορεί να αποτελέσουν αντικείμενο ενταχθούν σε κοινοτικά προγράμματα.

ò νέο

Άρθρο 20 Προσαρμογή του πλαισίου ð παραρτήματος Ι στην τεχνική πρόοδο ï

Τα μέρη 1 και 2 του παραρτήματος επανεξετάζονται κατά τακτά διαστήματα τα οποία δεν θα είναι μικρότερα των δύο ετών.

ê PE-CONS 3654/08 (2002/91 προσαρμοσμένο) (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Ö Η Επιτροπή προσαρμόζει Õ τα σημεία 13 και 24 του παραρτήματος I στην τεχνική πρόοδο.

Τα μέτρα αυτά, που έχουν ως με αντικείμενο την τροποποίηση μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας οδηγίας, θεσπίζονται σύμφωνα με την κανονιστική διαδικασία με έλεγχο στην οποία παραπέμπει το άρθρο 1421 παράγραφος 2.

ê PE-CONS 3654/08 (2002/91 προσαρμοσμένο)

Άρθρο 1421 Διαδικασία επιτροπής

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή.

2. Όταν γίνεται αναφορά στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζονται το άρθρο 5α παράγραφοι 1 έως 4, και το άρθρο 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 8 της ίδιας απόφασης.

ò νέο

Άρθρο 22 Κυρώσεις

Τα κράτη μέλη καθορίζουν τους κανόνες σχετικά με τις κυρώσεις που επιβάλλονται για παραβιάσεις των εθνικών διατάξεων οι οποίες έχουν θεσπιστεί σε εκτέλεση της παρούσας οδηγίας και λαμβάνουν κάθε αναγκαίο μέτρο για να εξασφαλιστεί η εφαρμογή τους. Οι κυρώσεις που προβλέπονται πρέπει να είναι αποτελεσματικές, αναλογικές και αποτρεπτικές. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τις εν λόγω διατάξεις στην Επιτροπή έως τις 31 Δεκεμβρίου 2010 το αργότερο και κοινοποιούν κάθε μεταγενέστερη τροποποίηση το συντομότερο δυνατόν.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

Άρθρο 23 15 Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία το αργότερο μέχρι τις 4 Ιανουαρίου 2006. Τα κράτη μέλη ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Οι διατάξεις αυτές, όταν θεσπίζονται από τα κράτη μέλη, αναφέρονται στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από την αναφορά αυτή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Οι λεπτομερείς διατάξεις για την αναφορά αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη, όταν δεν είναι διαθέσιμοι ειδικευμένοι ή/και διαπιστευμένοι εμπειρογνώμονες, μπορούν να κάνουν χρήση πρόσθετης περιόδου τριών ετών για την πλήρη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 7, 8 και 9. Τα κράτη μέλη, όταν κάνουν χρήση της ευχέρειας αυτής, ενημερώνουν την Επιτροπή και παρέχουν τα απαραίτητα δικαιολογητικά στοιχεία μαζί με χρονοδιάγραμμα της περαιτέρω εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

ò νέο

1. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν και δημοσιεύουν, το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2010, τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με τα άρθρα 2 έως 17, 19 και 22, και με τα παραρτήματα Ι και II της παρούσας οδηγίας. Κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή το κείμενο των εν λόγω διατάξεων, καθώς και πίνακα αντιστοιχίας μεταξύ των διατάξεων αυτών και των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις όσον αφορά τα άρθρα 2, 3, 9, 10 έως 12, 16, 17, 19 και 22 από τις 31 Δεκεμβρίου 2010 το αργότερο.

Εφαρμόζουν τις εν λόγω διατάξεις όσον αφορά τα άρθρα 4 έως 8, 13 έως 15, και 17, σε κτήρια που χρησιμοποιούνται από δημόσιες αρχές από τις 31 Δεκεμβρίου 2010 το αργότερο και στα υπόλοιπα κτήρια από τις 31 Ιανουαρίου 2012 το αργότερο.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν αναφορά στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια αναφορά κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Περιλαμβάνουν επίσης δήλωση ότι οι παραπομπές στην καταργούμενη οδηγία που περιέχονται σε ισχύουσες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις θεωρούνται ότι γίνονται στη παρούσα οδηγία. Ο τρόπος της αναφοράς και η διατύπωση της δήλωσης αποφασίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή το κείμενο των ουσιωδών διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία.

Άρθρο 24 Κατάργηση

Η οδηγία 2002/91/ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό που αναφέρεται στο παράρτημα III μέρος A, καταργείται από την 1η Φεβρουαρίου 2012, με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων των κρατών μελών όσον αφορά τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής της οδηγίας που εμφαίνονται στο παράρτημα III μέρος B.

Οι παραπομπές στην καταργούμενη οδηγία θεωρούνται ότι γίνονται στην παρούσα οδηγία σύμφωνα με τον πίνακα αντιστοιχίας που εμφαίνεται στο παράρτημα IV.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

Άρθρο 25 16 Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την Ö εικοστή Õ ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Άρθρο 1726

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

[…]

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Ο Πρόεδρος […]

Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος […]

⎢ 2002/91

ð νέο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι

Γενικό πλαίσιο για τον υπολογισμό των ενεργειακών επιδόσεων απόδοσης των κτηρίων ( ð αναφέρεται στο ï άρθρο 3)

ò νέο

1. Οι ενεργειακές επιδόσεις ενός κτηρίου προσδιορίζονται βάσει της υπολογιζόμενης ή της πραγματικής ετήσιας ενέργειας που καταναλώνεται για να καλυφθούν οι διάφορες ανάγκες που συνδέονται με τη συνήθη χρήση και περιλαμβάνουν τις ενεργειακές ανάγκες θέρμανσης και ψύξης (ενέργεια που απαιτείται για να αποφευχθεί η υπερθέρμανση) για να διατηρηθούν οι επιθυμητές συνθήκες θερμοκρασίας του κτηρίου.

2. Οι ενεργειακές επιδόσεις ενός κτηρίου εκφράζονται κατά διαφανή τρόπο και περιλαμβάνουν επίσης αριθμητικό δείκτη για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα και τη χρήση πρωτογενούς ενέργειας.

Η μεθοδολογία υπολογισμού των ενεργειακών επιδόσεων των κτηρίων πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα ευρωπαϊκά πρότυπα.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

13. Η μέθοδος μεθοδολογία υπολογισμού της ενεργειακής απόδοσης των κτιρίων πρέπει Ö καθορίζεται λαμβανομένων υπόψη Õ τουλάχιστον να περιλαμβάνει των ακόλουθων παραγόντων:

α) ð τα ακόλουθα πραγματικά ï θερμικά χαρακτηριστικά του κτηρίου (κέλυφος και ð συμπεριλαμβανομένων ï των εσωτερικών χωρισμάτων του, κ.λπ.).

ò νέο

(i) θερμοχωρητικότητα·

(ii) μόνωση·

(iii) παθητική θέρμανση·

(iv) στοιχεία ψύξης· και

(v) θερμικές γέφυρες·

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

Τα χαρακτηριστικά αυτά μπορούν να περιλαμβάνουν και την αεροστεγανότητα·

β) εγκατάσταση θέρμανσης και τροφοδοσία θερμού παροχή ζεστού νερού, συμπεριλαμβανομένων των χαρακτηριστικών των μονώσεών τους·

γ) εγκαταστάσεις κλιματισμού·

δ) Ö φυσικό και μηχανικό Õ αερισμό Ö , που μπορεί να περιλαμβάνει και την αεροστεγανότητα Õ·

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

ε) ενσωματωμένη εγκατάσταση φωτισμού (κυρίως στον τομέα που δεν αφορά την κατοικία)·

στ) ð σχεδιασμό, ï θέση και προσανατολισμό του κτηρίου, περιλαμβανομένων των εξωτερικών κλιματικών συνθηκών·

ζ) παθητικά ηλιακά συστήματα και ηλιακή προστασία·

η) φυσικό αερισμό·

(θη) εσωτερικές κλιματικές συνθήκες εσωτερικού χώρου στις οποίες περιλαμβάνονται οι επιδιωκόμενες εσωτερικές κλιματικές συνθήκες εσωτερικού κλίματος.

ò νέο

θ) εσωτερικά φορτία.

ê 2002/91 (προσαρμοσμένο)

ð νέο

24. Στον υπολογισμό αυτό θα συνεκτιμάται, κατά περίπτωση, η θετική επίδραση των ακόλουθων παραγόντων:

α) ð τοπικές συνθήκες έκθεσης στον ήλιο, ï ενεργητικά ηλιακά συστήματα και άλλα συστήματα θέρμανσης και ηλεκτρισμού συστήματα βασιζόμενα σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας·

β) ηλεκτρική ενέργεια παραγόμενη με ΣΠΗΘ Ö συμπαραγωγή Õ·

γ) συστήματα κεντρικής τηλεθέρμανσης και τηλεψύξης σε κλίμακα περιοχής ή οικοδομικού τετραγώνου·

δ) φυσικός φωτισμός.

35. Για το σκοπό αυτού του υπολογισμού, τα κτήρια θα πρέπει να κατατάσσονται στις Ö ακόλουθες Õ κατηγορίες όπως:

α) οικογενειακές μονοκατοικίες διαφόρων τύπων·

β) συγκροτήματα διαμερισμάτων·

γ) γραφεία·

δ) εκπαιδευτικά κτήρια·

ε) νοσοκομεία·

στ) ξενοδοχεία και εστιατόρια·

ζ) αθλητικές εγκαταστάσεις·

η) κτήρια υπηρεσιών χονδρικού και λιανικού εμπορίου·

θ) άλλα είδη κτηρίων που καταναλώνουν ενέργεια.

ò νέο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙ

Ανεξάρτητα συστήματα ελέγχου για τα πιστοποιητικά ενεργειακών επιδόσεων και τις εκθέσεις επιθεώρησης.

1. Οι αρμόδιες αρχές, ή φορείς στους οποίους έχουν εκχωρηθεί αρμοδιότητες σχετικά με την εφαρμογή του ανεξάρτητου συστήματος ελέγχου από τις αρμόδιες αρχές, πραγματοποιούν τυχαία δειγματοληψία τουλάχιστον 0,5% όλων των πιστοποιητικών ενεργειακών επιδόσεων που έχουν εκδοθεί ετησίως και τα υποβάλλουν σε επαλήθευση. Η επαλήθευση διεξάγεται σε ένα από τα τρία εναλλακτικά επίπεδα που αναφέρονται παρακάτω και κάθε επίπεδο επαλήθευσης διεξάγεται τουλάχιστον για στατιστικά σημαντικό ποσοστό των πιστοποιητικών που επελέγησαν.

α) έλεγχος εγκυρότητας των δεδομένων υπολογισμού για το κτήριο, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση του πιστοποιητικού ενεργειακών επιδόσεων, και των αποτελεσμάτων που αναφέρονται στο πιστοποιητικό·

β) έλεγχος των δεδομένων υπολογισμού και επαλήθευση των αποτελεσμάτων του πιστοποιητικού, συμπεριλαμβανομένων και των συστάσεων που έγιναν·

γ) πλήρης έλεγχος των δεδομένων υπολογισμού για το κτήριο, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση του πιστοποιητικού ενεργειακών επιδόσεων, πλήρης επαλήθευση των αποτελεσμάτων που αναφέρονται στο πιστοποιητικό, συμπεριλαμβανομένων και των συστάσεων που έγιναν, και επιτόπια επιθεώρηση του κτηρίου για να ελεγχθεί η αντιστοιχία μεταξύ των προδιαγραφών που αναφέρονται στο πιστοποιητικό ενεργειακών επιδόσεων και του πιστοποιηθέντος κτηρίου.

2. Οι αρμόδιες αρχές ή φορείς, στους οποίους έχουν εκχωρηθεί αρμοδιότητες σχετικά με την εφαρμογή του ανεξάρτητου συστήματος ελέγχου από τις αρμόδιες αρχές, πραγματοποιούν τυχαία δειγματοληψία τουλάχιστον 0,1 % όλων των εκθέσεων επιθεώρησης που έχουν εκδοθεί ετησίως και τις υποβάλλουν σε επαλήθευση. Η επαλήθευση διεξάγεται σε ένα από τα τρία εναλλακτικά επίπεδα που αναφέρονται παρακάτω και κάθε επίπεδο επαλήθευσης διεξάγεται τουλάχιστον για στατιστικά σημαντικό ποσοστό των εκθέσεων επιθεώρησης που επελέγησαν.

α) έλεγχος εγκυρότητας των δεδομένων υπολογισμού για το επιθεωρηθέν τεχνικό σύστημα κτηρίου, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση της έκθεσης επιθεώρησης, και των αποτελεσμάτων που αναφέρονται στην εν λόγω έκθεση·

β) έλεγχος των δεδομένων υπολογισμού και επαλήθευση των αποτελεσμάτων της έκθεσης επιθεώρησης, συμπεριλαμβανομένων και των συστάσεων που έγιναν·

γ) πλήρης έλεγχος των δεδομένων υπολογισμού για το επιθεωρηθέν τεχνικό σύστημα κτηρίου, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την έκδοση της έκθεσης επιθεώρησης, πλήρης επαλήθευση των αποτελεσμάτων που αναφέρονται στην έκθεση επιθεώρησης συμπεριλαμβανομένων και των συστάσεων που έγιναν, και επιτόπια επιθεώρηση του κτηρίου για να ελεγχθεί η αντιστοιχία μεταξύ των προδιαγραφών που αναφέρονται στην έκθεση επιθεώρησης και στο τεχνικό σύστημα κτηρίου που επιθεωρήθηκε.

⎢ 2002/91

ð νέο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙΙΙ

Μέρος Α

Καταργούμενη οδηγία με τις διαδοχικές τροποποιήσεις της (που αναφέρονται στο άρθρο 24)

Οδηγία 2002/91/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (ΕΕ L 1 της 4.1.2003, σ. 65) |

Κανονισμός […] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου ΕΕ […] | Μόνο το σημείο 9.9 του παραρτήματος |

Μέρος B

Προθεσμίες μεταφοράς και εφαρμογής στο εθνικό δίκαιο(που αναφέρονται στο άρθρο 24)

Οδηγία | Λήξη προθεσμίας ενσωμάτωσης | Ημερομηνία εφαρμογής |

2002/91/ΕΚ: | 4 Ιανουαρίου 2006- | 4 Ιανουαρίου 2009 όσον αφορά μόνον τα άρθρα 7, 8 και 9 |

_____________

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΙV

Πίνακας Αντιστοιχίας

Οδηγία 2002/91/ΕΚ. | Παρούσα οδηγία |

Άρθρο 1 | Άρθρο 1 |

Άρθρο 2 εισαγωγικές λέξεις | Άρθρο 2, εισαγωγικές λέξεις |

Άρθρο 2 σημείο 1) | Άρθρο 2 σημείο 1) |

- | Άρθρο 2 σημείο 2) |

Άρθρο 2 σημείο 2) | Άρθρο 2 παράγραφος 3 και παράρτημα I |

- | Άρθρο 2 παράγραφοι 4, 5, 6 και 7 |

Άρθρο 2 σημείο 3) | Άρθρο 2 σημείο 8) |

Άρθρο 2 σημείο 4) | Άρθρο 2 σημείο 9) |

- | Άρθρο 2 σημείο 10) |

Άρθρο 2 σημείο 5) | Άρθρο 2 σημείο 11) |

Άρθρο 2 σημείο 6) | Άρθρο 2 σημείο 12) |

Άρθρο 2 σημείο 7) | Άρθρο 2 σημείο 13) |

Άρθρο 2 σημείο 8) | Άρθρο 2 σημείο 14) |

Άρθρο 3 | Άρθρο 19 και Παράρτημα I |

Άρθρο 4 σημείο 1) | Άρθρο 4 σημείο 1) |

Άρθρο 4 σημείο 2) | - |

Άρθρο 4 σημείο 3) | Άρθρο 4 σημείο 2) |

- | Άρθρο 4 σημείο 3) |

- | Άρθρο 4 σημείο 4) |

- | Άρθρο 5 |

Άρθρο 5 | Άρθρο 6 σημείο 1) |

- | Άρθρο 6 σημείο 2) |

Άρθρο 6 | Άρθρο 7 |

- | Άρθρο 8 |

- | Άρθρο 9 |

Άρθρο 7 σημείο 1) | Άρθρο 10 σημείο (5), άρθρο 11 σημεία (1), (2), (3), (5) και (6) |

Άρθρο 7 σημείο 2) | Άρθρο 10 σημεία 1 και 2 |

Άρθρο 7 σημείο 3) | Άρθρο 12 |

- | Άρθρο 11 σημεία 4, 7 και 8 |

Άρθρο 8 εισαγωγικές λέξεις | Άρθρο 13 εισαγωγικές λέξεις |

Άρθρο 8 εδάφιο α) | Άρθρο 13 σημεία 1 και 3 |

- | Άρθρο 13 σημείο 2) |

Άρθρο 8 εδάφιο β) | Άρθρο 13 σημείο 4) |

Άρθρο 9 | Άρθρο 14 σημείο 1) |

- | Άρθρο 14 σημείο 2) |

- | Άρθρο 15 |

Άρθρο 10 | Άρθρο 16 |

- | Άρθρο 17 |

Άρθρο 11 εισαγωγικές λέξεις | Άρθρο 18 εισαγωγικές λέξεις |

Άρθρο 11 εδάφιο α) | - |

- | Άρθρο 18 εδάφιο α) |

Άρθρο 11 εδάφιο β) | Άρθρο 18 εδάφιο β) |

Άρθρο 12 | Άρθρο 19 |

Άρθρο 13 | Άρθρο 20 |

Άρθρο 14 σημείο 1) | Άρθρο 21 σημείο 1) |

Άρθρο 14 σημείο 2) | Άρθρο 21 σημείο 2) |

Άρθρο 14 σημείο 3) | - |

- | Άρθρο 22 |

Άρθρο 15 σημείο 1) | Άρθρο 23 σημεία 1 και 2 |

Άρθρο 15 σημείο 2) | - |

- | Άρθρο 24 |

Άρθρο 16 | Άρθρο 25 |

Άρθρο 17 | Άρθρο 26 |

Παράρτημα | Παράρτημα I |

- | Παραρτήματα II έως IV |

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

1. ΤΙΤΛΟΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ:

Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για τις ενεργειακές επιδόσεις των κτηρίων

2. ΠΛΑΙΣΙΟ ΔΒΔ/ΠΒΔ (διαχείριση βάσει δραστηριοτήτων/προϋπολογισμός βάσει δραστηριοτήτων)

Τομέας(-είς) δραστηριότητας και σχετική(-ές) δραστηριότητα(-ες):

06: Ενέργεια και μεταφορές

3. ΓΡΑΜΜΕΣ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

3.1. Γραμμές προϋπολογισμού [επιχειρησιακές γραμμές και συναφείς γραμμές τεχνικής και διοικητικής βοήθειας (πρώην γραμμές B.A)] συμπεριλαμβανομένων των ονομασιών τους:

06 01 01: Δαπάνες που αφορούν το εν ενεργεία προσωπικό του τομέα άσκησης πολιτικής «Ενέργεια και Μεταφορές»

3.2. Διάρκεια της δράσης και των δημοσιονομικών επιπτώσεων:

Έναρξη 2010 λήξη: δεν προσδιορίζεται

3.3. Δημοσιονομικά χαρακτηριστικά:

Γραμμή προϋπολογισμού | Είδος δαπάνης | Νέα | Συνεισφορά ΕΖΕΣ | Συνεισφορές υποψηφίων χωρών | Τομέας δημοσιονομικών προοπτικών |

06 01 01 | ΜΥΔ | ΜΔΠ | ΟΧΙ | ΟΧΙ | ΟΧΙ | Αριθ. 5 |

4. ΣΥΓΚΕΦΑΛΑΙΩΤΙΚΟΣ ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΟΡΩΝ

4.1. Δημοσιονομικοί πόροι

4.1.1. Συγκεφαλαιωτικός πίνακας των πιστώσεων ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) και των πιστώσεων πληρωμών (ΠΠ)

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

Είδος δαπάνης | Τμήμα αριθ. | Έτος ν | ν + 1 | ν + 2 | ν + 3 | ν + 4 | ν + 5 και επόμενα | Σύνολο |

Επιχειρησιακές δαπάνες |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων (ΠΑΥ) | 8.1. | α |

Πιστώσεις πληρωμών (ΠΠ) | β |

Διοικητικές δαπάνες περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς |

Τεχνική και διοικητική βοήθεια (ΜΔΠ) | 8.2.4. | γ |

ΣΥΝΟΛΙΚΟ ΠΟΣΟ ΑΝΑΦΟΡΑΣ |

Πιστώσεις ανάληψης υποχρεώσεων | α+γ |

Πιστώσεις πληρωμών | β+γ |

Διοικητικές δαπάνες μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς |

Ανθρώπινοι πόροι και συναφείς δαπάνες (ΜΔΠ) | 8.2.5. | δ | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

Διοικητικές δαπάνες, εκτός ανθρώπινων πόρων και συναφών δαπανών, μη περιλαμβανόμενες στο ποσό αναφοράς (ΜΔΠ) | 8.2.6. | ε |

Συνολικές ενδεικτικές δημοσιονομικές δαπάνες της δράσης |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | α+γ+δ+ε | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΠ, περιλαμβανομένων των δαπανών για ανθρώπινους πόρους | β+γ+δ+ε | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

Λεπτομέρειες σχετικά με τη συγχρηματοδότηση

Εάν η πρόταση προβλέπει συγχρηματοδότηση από τα κράτη μέλη ή από άλλους οργανισμούς (να διευκρινιστεί από ποιους), ο κατωτέρω πίνακας πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση του επιπέδου της συγχρηματοδότησης (μπορούν να προστεθούν γραμμές, εάν προβλέπεται η συμμετοχή πολλών οργανισμών στη συγχρηματοδότηση):

εκατ. ευρώ (με 3 δεκαδικά ψηφία)

Συγχρηματοδότης οργανισμός | Έτος ν | ν + 1 | ν + 2 | ν + 3 | ν + 4 | ν + 5 και επόμενα | Σύνολο |

…………………… | στ |

ΣΥΝΟΛΟ ΠΑΥ περιλαμβανομένης της συγχρηματοδότησης | α+γ+δ+ε+στ | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 0,366 | 2,196 |

4.1.2. Συμβατότητα με το δημοσιονομικό προγραμματισμό

X Η πρόταση είναι συμβατή με τον ισχύοντα δημοσιονομικό