Ψήφισμα της Επιτροπής των Περιφερειών για την "Αειφόρο ανάπτυξη - Παγκόσμια διάσκεψη για την αειφόρο ανάπτυξη - Γιοχάνεσμπουργκ, 2002"

(2002/C 278/14)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Γκότεμποργκ στις 15 και 16 Ιουνίου 2001·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 2002 για την έγκριση εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, του Πρωτοκόλλου του Κυότο, της σύμβασης πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για την αλλαγή του κλίματος και την από κοινού ανταπόκριση στις αντιστοίχως αναλαμβανόμενες υποχρεώσεις (COM(2001) 579 τελικό)·

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με τίτλο "Δέκα χρόνια μετά τη Διάσκεψη του Ρίο: Προετοιμασία για την παγκόσμια διάσκεψη για την αειφόρο ανάπτυξη του 2002" (COM(2001) 53 τελικό)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών της 14ης Νοεμβρίου 2001 με θέμα την ανακοίνωση της Επιτροπής με τίτλο "Δέκα χρόνια μετά τη Διάσκεψη του Ρίο: Προετοιμασία για την παγκόσμια διάσκεψη για την αειφόρο ανάπτυξη του 2002" (CdR 37/2001 fin)(1)·

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών "Προς μια παγκόσμια σύμπραξη για αειφόρο ανάπτυξη" (COM(2002) 82 τελικό)·

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 5ης Δεκεμβρίου 2001 προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών: πρόγραμμα εργασίας της Επιτροπής για το 2002 (COM(2001) 620 τελικό)·

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την ετήσια στρατηγική πολιτικής για το 2003 (SEC(2002) 217/7 τελικό)·

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής της 15ης Ιανουαρίου 2002 στο εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βαρκελώνης στις 15 και 16 Μαρτίου 2002, για μια νέα ώθηση στη στρατηγική που υιοθετήθηκε πριν δύο χρόνια στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβώνας (COM(2002) 14 τελικό), προκειμένου να καταστεί η Ευρώπη η πιο δυναμική, ανταγωνιστική και βασισμένη στη γνώση οικονομία στον κόσμο·

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της Βαρκελώνης στις 15 και 16 Μαρτίου 2002 σύμφωνα με τα οποία το Συμβούλιο δηλώνει ότι η αειφόρος ανάπτυξη απαιτεί λύσεις παγκοσμίου εμβέλειας που θα εξισορροπούν στο πλαίσιό τους την οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική διάστασή της·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών σχετικά με την έγκριση του πρωτοκόλλου του Κυότο, την ενεργοποίηση της πρώτης φάσης του ευρωπαϊκού προγράμματος για την αλλαγή του κλίματος και την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση συστήματος για την εμπορία των δικαιωμάτων εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα και την τροποποίηση της οδηγίας 96/61/ΕΚ του Συμβουλίου (CdR 458/2001 fin)(2)·

εκτιμώντας ότι δέκα χρόνια μετά την Παγκόσμια Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για το περιβάλλον και την ανάπτυξη που πραγματοποιήθηκε στο Ρίο ντε Τζανέιρο το 1992 (UNCED) καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι, κατά τον εικοστό πρώτο αιώνα, απαιτείται περαιτέρω ανάπτυξη της διεθνούς στρατηγικής για μια ισορροπημένη και συνεκτική, οικονομική, κοινωνική και οικολογική προσέγγιση της αειφόρου ανάπτυξης, όπως παρουσιάζεται στο Πρόγραμμα Δράσης "21ος αιώνας"·

εκτιμώντας ότι το Πρόγραμμα Δράσης "21ος αιώνας" αποτελεί κατευθυντήρια γραμμή για την ανάπτυξη εσωτερικών δράσεων - δεκαπενταετές πρόγραμμα για ορισμένους τομείς πολιτικής με στόχο την υποστήριξη της αλληλεπίδρασης και της συνεργασίας του συστήματος των ΗΕ με άλλους κυβερνητικούς, μη κυβερνητικούς, υποπεριφερειακούς, περιφερειακούς και διεθνείς φορείς στους τομείς του περιβάλλοντος και της ανάπτυξης. Η βελτίωση της γενικής διεθνούς διαχείρισης κρίνεται απαραίτητη με αρχικό στόχο τη μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ των διαφόρων διεθνών οργανισμών·

εκτιμώντας ότι στο Πρόγραμμα Δράσης "21ος αιώνας" αναγνωρίζεται ο σημαντικός ρόλος που διαδραματίζουν οι περιφερειακές και τοπικές αρχές στη διαμόρφωση, τη λειτουργία και τη διατήρηση της οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής υποδομής καθώς και στο σχεδιασμό, τη θέσπιση και την παρακολούθηση περιφερειακών και τοπικών πολιτικών και κανονισμών για το περιβάλλον και την ενίσχυση της εφαρμογής των εθνικών πολιτικών·

εκτιμώντας ότι το προσχέδιο της επιτροπής των ΗΕ για την αειφόρο ανάπτυξη θα οδηγήσει σε ένα σχέδιο δράσης το οποίο θα πρέπει να περιλαμβάνει: ισορροπημένη διαχείριση των υδάτων, ολοκληρωμένη γεωργική πολιτική και πολιτική της υπαίθρου, διατήρηση της βιοποικιλότητας, δράσεις για τον έλεγχο των κλιματολογικών αλλαγών και τη διαχείριση των καθαρών πηγών ενέργειας και των μεταφορών, σαφή πολιτική δημογραφίας. Οι τοπικές και περιφερειακές αρχές και η κοινωνία των πολιτών είναι σημαντικοί παράγοντες οι οποίοι θα πρέπει να συμπεριληφθούν στην εφαρμογή του εν λόγω σχεδίου δράσης·

εκτιμώντας ότι οι ανάγκες του 80% του πληθυσμού που κατοικούν σε αστικές περιοχές στην Ευρώπη καθώς και οι ανάγκες εκείνων που κατοικούν σε αγροτικές περιοχές που καλύπτουν το 80 % της επικράτειας της ΕΕ θα πρέπει να συνεκτιμώνται με τρόπο βιώσιμο·

εκτιμώντας ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της φτώχιας και της υποβάθμισης του περιβάλλοντος. Πολλά περιβαλλοντικά προβλήματα οφείλονται στην έλλειψη κοινωνικής δικαιοσύνης και οικονομικής ανάπτυξης και αρκετά περιβαλλοντικά προβλήματα παρεμποδίζουν τη μείωση της φτώχιας και την οικονομική ανάπτυξη·

εκτιμώντας ότι θα πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στην ενίσχυση της κοινωνικής ένταξης και οι προσπάθειες για την καταπολέμηση της φτώχιας θα πρέπει να εντατικοποιηθούν·

εκτιμώντας ότι απαιτούνται σημαντικές προσπάθειες για την έρευνα και την τεχνολογική ανάπτυξη στο πλαίσιο της κοινοτικής πολιτικής για την έρευνα που θα συνεισφέρει όχι μόνο στην ανάπτυξη νέων τεχνολογιών αλλά και στην ανάπτυξη μέσων που θα βοηθήσουν στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, μεθόδων αξιολόγησης και παρακολούθησης·

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 44η σύνοδο ολομέλειάς, της στις 15 και 16 Μαΐου 2002 (συνεδρίαση της 16ης Μαΐου), το ακόλουθο ψήφισμα.

Η Επιτροπή των Περιφερειών

1. Επικροτεί τις πολιτικές διακηρύξεις των Ευρωπαϊκών Συμβουλίων του Γκέτεμποργκ και της Βαρκελώνης για την στρατηγική αειφόρου ανάπτυξης και καλεί τα όργανα της ΕΕ να υλοποιήσουν τις εν λόγω διακηρύξεις. Η οικονομική ανάπτυξη σήμερα δε θα πρέπει σε καμία περίπτωση να θέσει σε κίνδυνο τις δυνατότητες ανάπτυξης για τις μελλοντικές γενεές.

2. Προτρέπει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προσκαλέσει την Επιτροπή των Περιφερειών και τους τοπικούς και περιφερειακούς της εκπροσώπους στα δεκαπέντε κράτη μέλη να διαδραματίσουν ενεργό ρόλο κατά την προετοιμασία της Παγκόσμιας Διάσκεψης για την αειφόρο ανάπτυξη που πρόκειται να πραγματοποιηθεί στο Γιοχάνεσμπουργκ από τις 26 Αυγούστου έως τις 4 Σεπτεμβρίου 2002. Η ΕΤΠ ζητά να έχει τη δυνατότητα εκπροσώπησης στην Παγκόσμια Διάσκεψη του Γιοχάνεσμπουργκ καθώς πρόκειται να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην εφαρμογή των αποφάσεων της Διάσκεψης.

3. Αναμένει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να λαμβάνει πάντοτε υπόψη της την αρχή της επικουρικότητας. Πέραν τούτου, θα ήταν προτιμότερο οι διάφορες σφαίρες διακυβέρνησης να δρουν στο πλαίσιο αμφίδρομης εταιρικής σχέσης αναγνωρίζοντας την αλληλεξάρτησή τους παρά να προβαίνουν σε γραμμική προσέγγιση είτε από την κορυφή προς τα κάτω είτε από κάτω προς την κορυφή.

4. Ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να διασφαλίσει το γεγονός ότι όλες οι σημαντικές προτάσεις που θα υποβληθούν στην Παγκόσμια Διάσκεψη του Γιοχάνεσμπουργκ θα είναι σύμφωνες με την στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αειφόρο ανάπτυξη.

5. Δηλώνει ότι ορισμένοι από τους στόχους που τέθηκαν στην Παγκόσμια Διάσκεψη του Ρίο πριν από δέκα χρόνια δεν έχουν πραγματοποιηθεί ακόμη και ζητά από την αντιπροσωπεία της ΕΕ να επικεντρώσει τις προσπάθειές της στην επίτευξη συμφωνίας για την υλοποίηση των εν λόγω στόχων, και να λάβει μέτρα κατά των κρατών που δεν σέβονται τους στόχους του Ρίο.

6. Ζητά η στρατηγική για την υλοποίηση των στόχων και των κατευθυντήριων γραμμών που απορρέει από τη διεθνή διαδικασία για το Πρόγραμμα Δράσης να βασίζεται σε νέες προσεγγίσεις σε ό,τι αφορά την πολιτική που έχει χαράξει η Ευρωπαϊκή Ένωση καθώς και στο πλαίσιο των υφιστάμενων κοινοτικών αρμοδιοτήτων.

7. Συμμερίζεται την επιθυμία που έχει εκφραστεί διεθνώς για παγκόσμια προσέγγιση αναφορικά με την επίλυση προβλημάτων, τη θέσπιση περιβαλλοντικών προτεραιοτήτων αειφόρου ανάπτυξης, την καταπολέμηση των κλιματολογικών αλλαγών, της όξυνσης και του ευτροφισμού, τον προβληματισμό σχετικά με τις βιώσιμες μεταφορές (καλύτερος συντονισμός οδικών και σιδηροδρομικών μεταφορών και ενθάρρυνση των σιδηροδρομικών μεταφορών), την προώθηση της χρήσης ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, την εκπόνηση πρόσθετων δράσεων για την καταπολέμηση των κινδύνων για τη δημόσια υγεία και την πιο υπεύθυνη διαχείριση των φυσικών πόρων.

8. Ζητά από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις σχετικά με τη βελτίωση της διαδικασίας λήψης αποφάσεων στο πλαίσιο της αειφόρου ανάπτυξης. Οι εν λόγω προτάσεις θα πρέπει να προάγουν την εφαρμογή των αρχών χρηστής διακυβέρνησης οι οποίες δε θα πρέπει να υπονομεύονται με τη χρήση μέσων που δεν προβλέπονται στις συνθήκες της ΕΕ.

9. Δηλώνει την ανάγκη η διευρυμένη Ευρωπαϊκή Ένωση να ενσωματώσει πλήρως την αειφόρο ανάπτυξη από την αρχή σε όλους τους τομείς εργασιών της και κυρίως στους τομείς οικονομικής, κοινωνικής και περιβαλλοντικής πολιτικής. Καθότι οι υποψήφιες χώρες θα αποτελέσουν πλούσια πηγή βιοποικιλότητας για την ΕΕ, θα πρέπει να αποδοθεί ιδιαίτερη προσοχή στις εν λόγω περιοχές καθώς και στις περιοχές με ευαίσθητα οικοσυστήματα.

10. Συνηγορεί υπέρ της βελτίωσης του συντονισμού μεταξύ της περιβαλλοντικής προστασίας και των πολιτικών για την εξάλειψη της φτώχιας λαμβανομένου υπόψη ότι οι εταιρικές σχέσεις σε τοπική και περιφερειακή κλίμακα φαίνεται να αποτελούν τον πιο αποτελεσματικό τρόπο για την καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού και την προώθηση πιο ολοκληρωμένης προσέγγισης της αειφόρου ανάπτυξης.

11. Αναγνωρίζει απόλυτα ότι είναι αναγκαίο να υλοποιηθεί εμπράκτως το δικαίωμα πρόσβασης όλων σε όλα τα δημόσια αγαθά στον κόσμο και στο πλαίσιο αυτό εκτιμά το ρόλο που διαδραματίζουν οι υπηρεσίες γενικού ενδιαφέροντος και τη συμβολή τους στο επίπεδο διαβίωσης των πολιτών και στη βιώσιμη, οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική ανάπτυξη της κοινωνίας μας. Συνεπώς, η απαραίτητη αξιολόγηση της κατάστασης θα πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά περίπτωση και κατά υπηρεσία προκειμένου να αναζητηθούν οι πιο κατάλληλες λύσεις μεταξύ βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων και μεταξύ οικονομικών και κοινωνικών συμφερόντων.

12. Συμφωνεί με την άποψη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου ότι οι ανακοινώσεις της Επιτροπής δεν αναφέρονται επαρκώς στην συμβολή των τοπικών και περιφερειακών αρχών στην αειφόρο ανάπτυξη.

Θα πρέπει να αναπτυχθούν οι ακόλουθοι θεματικοί τομείς:

13. Θα πρέπει να δοθεί προσοχή στην πολιτική των υδάτων σε ό,τι αφορά τις στρατηγικές διακρατικής χωροταξικής ανάπτυξης και τα περιφερειακά και τοπικά διαρθρωτικά σχέδια δράσης που θα καταρτιστούν στο προσεχές μέλλον, ενώ ιδιαίτερη προσοχή χρήζει η προστασία κατά των πλημμυρών για την ενδυνάμωση των δομών προστασίας τόσο των θαλάσσιων όσο και των εσωτερικών υδάτων.

14. Θα πρέπει να προωθηθούν οι δραστηριότητες που ενθαρρύνουν τη βιώσιμη χρήση των υδάτων και του υδάτινου περιβάλλοντος. Βασικός στόχος είναι το να διασφαλισθεί η πιο μόνιμη χρήση του ύδατος ως βασικού φυσικού πόρου και κατά συνέπεια είναι ουσιαστικής σημασίας το να προωθηθούν οι τεχνολογίες για τη συλλογή, την επεξεργασία και τη διανομή του, εμποδίζοντας συγχρόνως τη δυσμενή επίδραση στο οικοσύστημα. Επίσης, η οργάνωση της διανομής του ύδατος πρέπει να διασφαλίζει την ισότιμη πρόσβαση όλων στο αγαθό αυτό. Επιπλέον, θα πρέπει να αναπτυχθούν πολιτικές για τη διασφάλιση του υψηλότερου δυνατού επιπέδου προστασίας κατά της μόλυνσης των θαλάσσιων και γλυκών υδάτων. Ύψιστη προτεραιότητα, ωστόσο, για την προστασία της υγείας των πολιτών θα πρέπει να αποτελεί η διασφάλιση ασφαλούς πόσιμου ύδατος και η ύπαρξη καλών υγειονομικών υπηρεσιών.

15. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν έχουν ακόμη υλοποιήσει τον στόχο του 0,7 % του ΑΕΠ για την Επίσημη Αναπτυξιακή Βοήθεια (ΕΑΒ) που όρισαν τα ΗΕ, θα πρέπει να αυξήσουν σημαντικά το μερίδιό της.

16. Η γεωργία που σχετίζεται με μια συγκεκριμένη εδαφική περιοχή θα πρέπει να θεωρείται οικονομική δραστηριότητα, χωρίς τούτο να σημαίνει τη μείωση της ποιότητας του εδάφους ή τη μόλυνση του περιβάλλοντος από υπερλίπανση ή μη βιοαποδομήσιμα φυτοφάρμακα.

17. Η γεωργία, που σέβεται τις αρχές της αειφόρου ανάπτυξης, θα πρέπει επίσης να υποστηρίζεται και να λαμβάνει τους κατάλληλους χρηματοοικονομικούς πόρους, γεγονός που θα ωφελούσε τη διαχείριση της φύσης, τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και του τοπίου (ιδιαίτερα σε περιοχές με ευαίσθητα οικοσυστήματα), θα παρείχε κίνητρα για οικολογικά βιώσιμη εκτροφή ζώων και θα διασφάλιζε την κοινωνική συνοχή στις αγροτικές περιοχές. Η γεωργία στην Ευρώπη θα πρέπει να εγγυάται υψηλό επίπεδο υγείας και ασφάλειας τροφίμων. Είναι ανάγκη να γίνονται σεβαστές οι δημόσιες απαιτήσεις για ανιχνευσιμότητα και επισήμανση.

18. H αναγνώριση της ανάγκης για αναβάθμιση της ποιότητας της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων, δια μέσου μιας καλύτερης κανονιστικής πλαισίωσης (έλεγχοι και κυρώσεις) με υπεύθυνη χρήση της τεχνολογίας (και της βιοτεχνολογίας). Ενδεχομένως η χρήση ορισμένων τεχνολογιών να εγκυμονεί άγνωστους κινδύνους και τα σχετικά δεοντολογικά ζητήματα (κυρίως όσον αφορά τους ΓΤΟ) μπορεί να μην έχουν εξεταστεί διεξοδικώς.

19. Θα πρέπει να βρεθεί η ορθή ισορροπία μεταξύ της στοχοθετημένης και ευρείας προώθησης ορισμένων τεχνολογιών (ενέργεια και μεταφορές) και η χρήση γενικά καινοτόμων πολιτικών, αφήνοντας την τεχνολογία που επικεντρώνεται στη βιωσιμότητα να δράσει μέσω της αγοράς.

20. Σε όλους τους τομείς πολιτικής θα πρέπει να αναπτυχθούν επαρκείς μέθοδοι αξιολόγησης προκειμένου να αναγνωρίζεται η πραγματική διαδικασία στους διάφορους τομείς αειφόρου ανάπτυξης βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Η Επιτροπή των Περιφερειών θεωρεί ότι τα κριτήρια θα πρέπει να είναι συγκεκριμένα, μετρήσιμα, αποδεκτά, ρεαλιστικά και να επικεντρώνονται σε μια συγκεκριμένη χρονική περίοδο.

21. Η αειφόρος ανάπτυξη θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα κεντρικό θέμα όλων των νέων τομεακών, περιφερειακών και επιχειρηματικών σχεδίων που χρηματοδοτούνται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό. Οι αρμόδιοι στις τοπικές και περιφερειακές αρχές θα πρέπει να διεξαγάγουν διάλογο με την επιχειρηματική κοινότητα και να ενθαρρύνουν τις βιώσιμες επενδύσεις.

22. Τα οικονομικά μέσα, η φορολογική πολιτική και η επιβολή οικολογικών φόρων αποτελούν εργαλεία θεμελιώδους σημασίας, όχι μόνο στον περιβαλλοντικό τομέα, αλλά και σε ό,τι αφορά την περιφερειακή ανάπτυξη με στόχο να ευνοηθεί η πιο ορθολογιστική χρήση των πόρων και των λιγότερο επιβλαβών εκπομπών και να χρηματοδοτηθεί η ισότιμη πρόσβαση στα δημόσια αγαθά που είναι απαραίτητα για την αειφόρο ανάπτυξη.

23. Θα πρέπει να υιοθετηθεί μια ισορροπημένη προσέγγιση που θα συνδυάζει τις καλές κοινωνικές συνθήκες με την υψηλή αποδοτικότητα και την υψηλή ποιότητα προϊόντων και υπηρεσιών. Η πιο σημαντική αρχή θα πρέπει να είναι ότι η περισσότερη και καλύτερη απασχόληση στο πλαίσιο μιας δυναμικής και ανταγωνιστικής οικονομίας ενδυναμώνει την κοινωνική συνοχή.

24. Η ενεργός συμμετοχή των πολιτών θα πρέπει να υποστηρίζεται στο πλαίσιο των κοινωνικών και περιβαλλοντικών αλλαγών, ενώ οι προσπάθειες στον τομέα της εκπαίδευσης και της δημόσιας πληροφόρησης έχουν εξαιρετική σημασία. Η εκπαίδευση και η κατάρτιση, ακολουθούμενες από την προσέγγιση της δια βίου μάθησης, θα πρέπει να θεωρούνται καίρια μέσα για την ανάπτυξη εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, γεγονός που αποτελεί βασικό στοιχείο αειφόρου οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης.

25. Θα πρέπει να δοθεί περισσότερη προσοχή στη διαμόρφωση ενός βιώσιμου περιβάλλοντος διαβίωσης, συμπεριλαμβανομένης της βιώσιμης χρήσης των δασών, των αστικών περιοχών και του εργασιακού περιβάλλοντος.

26. Το σκεπτικό του Προγράμματος Δράσης "21ος αιώνας", όπως παρουσιάζεται στην ημερήσια διάταξη του Ρίο, θα πρέπει να συνεχιστεί και να ενισχυθεί. Οι βέλτιστες πρακτικές σε χιλιάδες ευρωπαϊκά χωριά, πόλεις και χώρες αποδεικνύει ότι το εν λόγω μέσο βοηθά τις κοινότητες να επιτύχουν το στόχο της αειφόρου ανάπτυξης που περιλαμβάνει την οικονομία, τις κοινωνικές σχέσεις και το περιβάλλον και ενθαρρύνει παράλληλα το διάλογο και την ενεργό συμμετοχή των τοπικών πολιτών.

27. Η διαδικασία του Προγράμματος Δράσης "21ος αιώνας", η οποία γενικά θεωρείται διαδικασία διεξαγωγής διαλόγου με την κοινωνία, θα πρέπει να παρακολουθείται με προσοχή. Είναι απαραίτητο να αναπτυχθούν μια διαδικασία κοινωνικής μάθησης και δημιουργίας καθώς και νέοι τρόποι διαχείρισης της κοινωνικής συνύπαρξης και νέα μέσα συνεργασίας πέρα από τις παραδοσιακές και άκρως γραφειοκρατικές και ρυθμιστικές κυβερνητικές διαδικασίες.

Η ΕΤΠ καλεί τον Πρόεδρό της να προωθήσει το εν λόγω ψήφισμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ισπανική και Δανική Προεδρία της Ένωσης.

Βρυξέλλες, 16 Μαΐου 2002.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Albert Bore

(1) EE C 107 της 3.5.2002, σ. 9.

(2) EE C 192 της 12.8.2002, σ. 59.