[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 13.2.2007

SEC(2007) 187 τελικό

Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, για την περίοδο 2006-2009

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

Γενικο πλαισιο

Το Σύμφωνο Σταθερότητας και Ανάπτυξης, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουλίου 1998, βασίζεται στον στόχο της επίτευξης υγιών δημόσιων οικονομικών ως μέσου ενίσχυσης των προϋποθέσεων για σταθερότητα των τιμών και ισχυρή διατηρήσιμη ανάπτυξη, οι οποίες ευνοούν τη δημιουργία απασχόλησης. Η μεταρρύθμιση του συμφώνου το 2005, αφενός, αναγνώριζε τη χρησιμότητά του για την εδραίωση της δημοσιονομικής πειθαρχίας, αφετέρου δε, αποσκοπούσε στην ενίσχυση της αποτελεσματικότητας και των οικονομικών του ερεισμάτων, καθώς επίσης στη διασφάλιση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών.

Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[1], ο οποίος αποτελεί στοιχείο του συμφώνου, ορίζει ότι τα κράτη μέλη υποβάλλουν υποχρεωτικά, στο Συμβούλιο και την Επιτροπή, προγράμματα σταθερότητας ή σύγκλισης, καθώς και ετήσιες επικαιροποιήσεις τους (τα κράτη μέλη που έχουν ήδη υιοθετήσει το ενιαίο νόμισμα υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σταθερότητας, ενώ τα κράτη μέλη που δεν το έχουν υιοθετήσει ακόμη υποβάλλουν (επικαιροποιημένα) προγράμματα σύγκλισης). Το πρώτο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας υποβλήθηκε τον Ιούνιο του 2000. Κατ’ εφαρμογή του κανονισμού, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη για το πρόγραμμα στις 12 Φεβρουαρίου 2001 βάσει σύστασης της Επιτροπής και μετά από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή. Βάσει της ίδιας διαδικασίας, τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης αξιολογούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εξετάζονται από την προαναφερθείσα επιτροπή, ενώ το Συμβούλιο δύναται να τα εξετάσει.

Ιστορικο για την Αξιολογηση του επικαιροποιημένου προγραμματος

Η Επιτροπή εξέτασε το πλέον πρόσφατο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, που υποβλήθηκε στις 18 Δεκεμβρίου 2006 και εξέδωσε σύσταση για την έκδοση γνώμης του Συμβουλίου επ' αυτού (βλ. πλαίσιο για τα κυριότερα σημεία της αξιολόγησης).

Προκειμένου να σχηματισθεί μια εικόνα του πλαισίου εντός του οποίου αξιολογείται η δημοσιονομική στρατηγική του νέου προγράμματος σταθερότητας, στις παραγράφους που ακολουθούν περιγράφονται συνοπτικά τα εξής:

1. οι οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις κατά την τελευταία δεκαετία

2. η κατάσταση της χώρας βάσει του διορθωτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος)

3. Η πλέον πρόσφατη αξιολόγηση της κατάστασης της χώρας βάσει του προληπτικού σκέλους του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης (περίληψη της γνώμης του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας), και

4. η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Πρόσφατες οικονομικές και δημοσιονομικές επιδόσεις

Η Ελλάδα σημείωσε μεγάλη οικονομική ανάπτυξη και μειώνει την απόσταση που την χωρίζει από την ΕΕ25 από άποψη βιοτικού επιπέδου[2]. Αντιμετωπίζει υψηλό πληθωρισμό οφειλόμενο σε ένα μείγμα μεγάλης δυνητικής ανάπτυξης και διαθρωτικών προβλημάτων (ακαμψίες στις αγορές προϊόντων). Παρά τις ελλείψεις εργατικού δυναμικού σε συγκεκριμένους τομείς, οι ακαμψίες της αγοράς εργασίας εμποδίζουν την ανακατανομή του εργατικού δυναμικού με αποτέλεσμα η ανεργία να διατηρείται σε υψηλά επίπεδα, πράγμα το οποίο καταδεικνύει την πιθανότητα αναντιστοιχιών μεταξύ δεξιοτήτων, αφενός, και αναγκών των επιχειρήσεων, αφετέρου. Ταυτόχρονα η συμμετοχή στην αγορά εργασίας, ιδίως των γυναικών, είναι χαμηλή για τα πρότυπα της ΕΕ. Μολονότι η αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας είναι ικανοποιητική, το μοναδιαίο εργατικό κόστος αυξάνεται ταχύτερα και κινείται σε επίπεδα πάνω από αυτά που ισχύουν στους κυριότερους εμπορικούς εταίρους της Ελλάδας στη ζώνη του ευρώ, με αποτέλεσμα να επιδεινώνεται η ανταγωνιστική θέση της χώρας. Συνεπεία αυτού η Ελλάδα καταγράφει μεγάλα εμπορικά ελλείμματα, τα οποία αντισταθμίζονται μόνον εν μέρει με τα πλεονάσματα που επιτυγχάνονται στον τομέα παροχής υπηρεσιών. Το έλλειμμα του ισοζυγίου εξωτερικών συναλλαγών οφείλεται κατά μεγάλο μέρος στο έλλειμμα του δημόσιου τομέα. Η Ελλάδα, κατά παράδοση, σημειώνει ελλείμματα που υπερβαίνουν το 3% του ΑΕΠ. Αποτελεί χώρα με υψηλά επίπεδα χρέους, η οποία, εκτός των άλλων, αντιμετωπίζει κίνδυνο αύξησης του κόστους του συστήματος ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και άλλων τρεχουσών δαπανών. Αυτή η τάση στον τομέα των δημόσιων δαπανών είναι ανησυχητική όχι μόνον διότι η εξωτερική δανειοληψία δεν αφορά παραγωγικές επενδύσεις, αλλά και διότι η εξωτερική δανειοληψία εξαρτάται από την αξιοπιστία και τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών.

Διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος για την Ελλάδα

Στις 5 Ιουλίου 2004, το Συμβούλιο εξέδωσε απόφαση στην οποία διαπιστωνόταν η ύπαρξη υπερβολικού ελλείμματος στην Ελλάδα βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 6. Συγχρόνως, το Συμβούλιο απηύθυνε σύσταση βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 7, με την οποία έτασσε διορία μέχρι το 2006 για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος.

Στις 18 Ιανουαρίου 2005, το Συμβούλιο αποφάσισε σύμφωνα με το άρθρο 104 παράγραφος 8 ότι η Ελλάδα δεν είχε αναλάβει αποτελεσματική δράση ανταποκρινόμενη στην εν λόγω σύσταση και, κατ' εφαρμογή του άρθρου 104 παράγραφος 9, το Συμβούλιο αποφάσισε στις 17 Φεβρουαρίου 2005, να απευθύνει προειδοποίηση στην Ελλάδα να λάβει μέτρα για μείωση του ελλείμματος η οποία κρίνεται απαραίτητη για τη διόρθωση της κατάστασης. Σύμφωνα και με την ειδοποίηση αυτή, το υπερβολικό έλλειμμα έπρεπε να διορθωθεί έως το 2006. Στις 6 Απριλίου 2005, η Επιτροπή εξέδωσε ανακοίνωση προς το Συμβούλιο σχετικά με τη δράση που ανέλαβαν οι ελληνικές αρχές μετά την προειδοποίηση που τους απηύθυνε το Συμβούλιο, λαμβάνοντας υπόψη το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας του Μαρτίου 2005, το οποίο υποβλήθηκε ως μέρος της απάντησής τους στην προειδοποίηση του Συμβουλίου. Η ανακοίνωση κατέληγε στο συμπέρασμα ότι, με βάση τις διαθέσιμες πληροφορίες, οι ελληνικές αρχές είχαν λάβει αποφάσεις ανταποκρινόμενες στην ειδοποίηση του Συμβουλίου, ούτως ώστε να μην απαιτούνται περαιτέρω ενέργειες στο πλαίσιο της ΔΥΕ στη φάση εκείνη. Στη σύνοδο της 12ης Απριλίου 2005, το Συμβούλιο συμφώνησε με την αξιολόγηση αυτή.

Η αξιολόγηση που διατυπώνεται στη γνώμη του Συμβουλίου σχετικά με το προηγούμενο πρόγραμμα

Στις 14 Μαρτίου 2006, το Συμβούλιο εξέδωσε γνώμη σχετικά με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, για την περίοδο 2005-2008. Το Συμβούλιο επικρότησε «τις προσπάθειες που έχουν καταβληθεί μέχρι στιγμής και την προτεραιότητα που αποδίδει η κυβέρνηση στη μείωση του ελλείμματος κατά τρόπο μόνιμο». Το Συμβούλιο σημείωνε ότι, «συνολικά, το πρόγραμμα είναι συνεπές με το στόχο διόρθωσης του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006, εφόσον εφαρμοστεί πλήρως η προβλεπόμενη προσαρμογή και με την επιφύλαξη των επιπτώσεων που ενδέχεται να έχουν στα προγραμματιζόμενα ελλείμματα τυχόν περαιτέρω στατιστικές αναθεωρήσεις των δημοσιονομικών στοιχείων». Με βάση τις συστάσεις που διατυπώθηκαν από το Συμβούλιο στις 17 Φεβρουαρίου 2005 βάσει του άρθρου 104 παράγραφος 9, η Ελλάδα κλήθηκε:

«(i) να εφαρμόσει τα απαραίτητα μέτρα μόνιμου χαρακτήρα για τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το αργότερο μέχρι το 2006·

(ii) να συνεχίσει τις προσπάθειες για την περαιτέρω μείωση του ελλείμματος σε διαρθρωτικούς όρους ώστε να επιτύχει τον ΜΔΣ που έχει οριστεί στο πρόγραμμα, αξιοποιώντας τις περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας για τον περιορισμό των πρωτογενών δαπανών·

(iii) να εντατικοποιήσει τις προσπάθειες για τον προσδιορισμό και τον έλεγχο παραγόντων εκτός από τον καθαρό δανεισμό που συμβάλλουν στη μεταβολή των επιπέδων του χρέους, έτσι ώστε να εξασφαλιστεί ότι ο δείκτης του χρέους μειώνεται επαρκώς και προσεγγίζει με ικανοποιητικό ρυθμό την τιμή αναφοράς·

(iv) να ελέγξει τις συνταξιοδοτικές δαπάνες, να εφαρμόσει αυστηρά τις θεσπισθείσες συνταξιοδοτικές μεταρρυθμίσεις και να προβεί σε πρόσθετες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις έτσι ώστε να εξασφαλιστεί η μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημοσίων οικονομικών·

(v) να βελτιώσει περαιτέρω τη συγκέντρωση και την επεξεργασία των στοιχείων σχετικά με τη γενική κυβέρνηση, ιδίως με την ενίσχυση των μηχανισμών που εξασφαλίζουν την έγκαιρη και ορθή παροχή δημοσιονομικών στοιχείων, ειδικότερα στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης.»

Η αξιολόγηση της Επιτροπής σχετικά με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006.

Η έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας, που καταρτίστηκε στο πλαίσιο της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση, υποβλήθηκε τον Οκτώβριο του 2006. Το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της Ελλάδας αναγνωρίζει ως βασικές προκλήσεις τα εξής: τη δημοσιονομική εξυγίανση· την Ε&Α και την καινοτομία· τον εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης, την άσκηση ενεργητικών πολιτικών στην αγορά εργασίας και την μεταρρύθμιση του τομέα της εκπαίδευσης και κατάρτισης.

Η αξιολόγηση του προγράμματος από την Επιτροπή (που εγκρίθηκε στο πλαίσιο της ετήσιας έκθεσης προόδου του Δεκεμβρίου 2006[3]) κατέληγε στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα πραγματοποιεί μικρή πρόοδο όσον αφορά την υλοποίηση του εθνικού της προγράμματος μεταρρυθμίσεων. Η Ελλάδα προχωρεί σχετικά ικανοποιητικά στον μακροοικονομικό τομέα, ενώ η πρόοδος όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις στους τομείς της μικροοικονομίας και της απασχόλησης εξακολουθεί να είναι ανεπαρκής. Σε ό,τι αφορά τη διακυβέρνηση, απαιτείται καλύτερος συντονισμός και μεγαλύτερο αίσθημα ευθύνης στα διάφορα διοικητικά επίπεδα.

Με βάση τα θετικά στοιχεία και τις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν, έγινε στην Ελλάδα η σύσταση να αναλάβει δράσεις στους τομείς: της δημοσιονομικής εξυγίανσης, της δημόσιας διοίκησης, της προστασίας της απασχόλησης και της εκπαίδευσης.

Πλαίσιο: Κυριότερα σημεία της αξιολόγησης Όπως απαιτεί το άρθρο 5 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σταθερότητας) και το άρθρο 9 παράγραφος 1 (για τα προγράμματα σύγκλισης) του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, κατά την αξιολόγηση εξετάζεται: αν είναι ευλογοφανείς οι οικονομικές παραδοχές στις οποίες βασίζεται το πρόγραμμα, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που καθόρισε το κράτος μέλος και αν η πορεία προσαρμογής για την επίτευξη του στόχου αυτού είναι κατάλληλη, αν τα μέτρα που λαμβάνονται ή/και προτείνονται για την τήρηση της πορείας προσαρμογής επαρκούν για την επίτευξη του ΜΔΣ κατά τη διάρκεια του οικονομικού κύκλου, κατά την αξιολόγηση της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ, αν καταβάλλεται μεγαλύτερη προσπάθεια προσαρμογής σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ η προσπάθεια μπορεί να είναι πιο περιορισμένη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας και, για τη ζώνη του ευρώ και κράτη μέλη του ΜΣΙ ΙΙ, αν το κράτος μέλος προβλέπει ετήσια βελτίωση του κυκλικά προσαρμοσμένου αποτελέσματος, μείον έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα, ίση προς 0,5% του ΑΕΠ ως ένδειξη προόδου για την επίτευξη του ΜΔΣ του, κατά τον προσδιορισμό της πορείας προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ (για κράτη μέλη που δεν τον έχουν ακόμη επιτύχει) ή την προσωρινή απόκλιση από αυτόν (για κράτη μέλη που τον έχουν επιτύχει), αν εφαρμόζονται μείζονες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που οδηγούν άμεσα στην εξοικονόμηση πόρων μακροπρόθεσμα (μεταξύ άλλων, μέσω της αύξησης της δυνητικής ανάπτυξης) και, ως εκ τούτου, έχουν απτά αποτελέσματα για τη μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών (υπό τον όρο ότι εξασφαλίζεται κατάλληλο περιθώριο ασφαλείας σε σχέση με την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ και εφόσον η δημοσιονομική θέση αναμένεται να επανέλθει στα επίπεδα του ΜΔΣ εντός της περιόδου του προγράμματος), με ιδιαίτερη προσοχή στις μεταρρυθμίσεις του συνταξιοδοτικού συστήματος που εισάγουν πολυπυλωνικό σύστημα που περιλαμβάνει έναν υποχρεωτικό και πλήρως κεφαλαιοποιητικό πυλώνα, αν οι οικονομικές πολιτικές του κράτους μέλους παρουσιάζουν συνοχή με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών. Η ευλογοφάνεια των μακροοικονομικών παραδοχών του προγράμματος αξιολογείται με βάση τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006, χρησιμοποιώντας επίσης την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία για την εκτίμηση του δυνητικού προϊόντος και των κυκλικά προσαρμοσμένων αποτελεσμάτων. Η αξιολόγηση της συνεκτικότητας με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών πραγματοποιείται με βάση τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών στον τομέα των δημόσιων οικονομικών όπως παρουσιάζονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008. Κατά την αξιολόγηση εξετάζεται επίσης: η εξέλιξη του δείκτη χρέους και οι προοπτικές της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών τα οποία, σύμφωνα με την έκθεση του Συμβουλίου της 20ής Μαρτίου 2005 για τη «Βελτίωση της εφαρμογής του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης», πρέπει να αποτελούν αντικείμενο «αρκετής προσοχής […] κατά την εποπτεία των δημοσιονομικών θέσεων». Σε ανακοίνωση της Επιτροπής, της 12ης Οκτωβρίου 2006, περιγράφεται η προσέγγιση που πρέπει να τηρείται κατά την αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας[4], ο βαθμός συνοχής με το εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που υπέβαλε το κράτος μέλος στο πλαίσιο της στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση. Στο διαβιβαστικό σημείωμα της 7ης Ιουνίου 2005 προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών για την περίοδο 2005-2008, το Συμβούλιο ΕCOFIN δήλωσε ότι τα εθνικά προγράμματα μεταρρυθμίσεων πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή με τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, η συμμόρφωση με τον κώδικα δεοντολογίας[5] ο οποίος, μεταξύ άλλων, προβλέπει μια κοινή διάρθρωση και τυποποιημένους πίνακες δεδομένων για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης. |

- Σύσταση για

ΓΝΩΜΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου της 7ης Ιουλίου 1997 σχετικά με το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, για την περίοδο 2006-2009

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας,

τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1466/97 του Συμβουλίου, της 7ης Ιουλίου 1997, για την ενίσχυση της εποπτείας της δημοσιονομικής κατάστασης και την εποπτεία και το συντονισμό των οικονομικών πολιτικών[6], και ιδίως το άρθρο 5 παράγραφος 3,

τη σύσταση της Επιτροπής,

Έπειτα από διαβουλεύσεις με την Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΓΝΩΜΗ:

5. Στις [27 Φεβρουαρίου 2007] το Συμβούλιο εξέτασε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, που καλύπτει την περίοδο 2006-2009[7].

6. Το μακροοικονομικό σενάριο στο οποίο θεμελιώνεται το πρόγραμμα προβλέπει εν γένει σταθερούς ρυθμούς αύξησης του πραγματικού ΑΕΠ, περίπου 4% ετησίως. Με βάση τις διαθέσιμες σήμερα πληροφορίες, το σενάριο αυτό φαίνεται να βασίζεται σε ευλογοφανείς αναπτυξιακές παραδοχές για το 2006 και το 2007 και σε ευνοϊκές παραδοχές για τα επόμενα έτη, οπότε η προβλεπόμενη εξέλιξη της ανάπτυξης φαίνεται μάλλον αισιόδοξη. Οι προβλέψεις του προγράμματος όσον αφορά τον πληθωρισμό φαίνονται μάλλον χαμηλές όσον αφορά τα τελευταία έτη της περιόδου αναφοράς.

7. Οι φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 και το νέο επικαιροποιημένο πρόγραμμα προβλέπουν έλλειμμα γενικής κυβέρνησης ίσο προς 2,6% του ΑΕΠ το 2006, ποσοστό που ανταποκρίνεται πλήρως στον στόχο που είχε τεθεί με το προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας. Οι συνολικές δαπάνες διατηρήθηκαν εντός του στόχου που είχε τεθεί στον προϋπολογισμό του 2006. Παρά το γεγονός ότι οι στόχοι επιτεύχθηκαν στις κυριότερες κατηγορίες δαπανών, η μείωση των κοινωνικών μεταβιβάσεων, πλην εκείνων σε είδος, αντιστάθμισε εξ ολοκλήρου μια υπέρβαση ίση προς ½% του ΑΕΠ στον τομέα των δημόσιων επενδύσεων. Τα συνολικά έσοδα ήταν οριακά ανώτερα από το αναμενόμενο. Έκτακτα μέτρα αντικαταστάθηκαν εν μέρει από μόνιμα μέτρα, που τέθηκαν σε εφαρμογή στα μέσα του έτους, και ειδικότερα από αυξήσεις των ειδικών φόρων κατανάλωσης για καύσιμα και τσιγάρα και από την αύξηση της φορολογίας στους λογαριασμούς κινητής τηλεφωνίας. Τα έσοδα από τα δύο αυτά μόνιμα μέτρα αντιστάθμισαν τη μείωση των έκτακτων εσόδων από 0,6% του ΑΕΠ στον προϋπολογισμό του 2006, σε 0,4% του ΑΕΠ.

8. Η δημοσιονομική στρατηγική του προγράμματος αποβλέπει στη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος το 2006. Στη συνέχεια, το δημόσιο έλλειμμα προβλέπεται να εξακολουθήσει να μειώνεται σταθερά κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, για να φθάσει το 1,2% του ΑΕΠ το 2009. Η μείωση του ελλείμματος κατά 1½ εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ μεταξύ 2006 και 2009 οφείλεται σχεδόν εξίσου στην αύξηση των εσόδων και τη μείωση των δαπανών. Από πλευράς εσόδων, τα συνολικά έσοδα αναμένεται να αυξηθούν κατά ¾ της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ, κυρίως χάρη στην έμμεση φορολογία και τις κοινωνικές εισφορές. Από πλευράς δαπανών, οι συνολικές δαπάνες προβλέπεται ότι θα μειωθούν περίπου κατά ¾ της εκατοστιαίας μονάδας του ΑΕΠ κατά την ίδια περίοδο, εκ των οποίων ½ της εκατοστιαίας μονάδας αντιστοιχεί σε μειωμένες πληρωμές τόκων. Ως αποτέλεσμα, οι μειώσεις στις πρωτογενείς δαπάνες προβλέπεται ότι θα είναι μόνον ¼ της εκατοστιαίας μονάδας. Προβλέπεται αύξηση των κοινωνικών μεταβιβάσεων κατά ½ της εκατοστιαίας μονάδας, που θα υπεραντισταθμιστεί με μείωση των δαπανών κατά ¾ της εκατοστιαίας μονάδας σε άλλες κατηγορίες και κυρίως στη συλλογική κατανάλωση. Το πρωτογενές πλεόνασμα θα βελτιωθεί κατά περίπου 1 εκατοστιαία μονάδα κατά την περίοδο του προγράμματος για να φθάσει το 3% του ΑΕΠ το 2009. Μολονότι, σε σύγκριση με το προηγούμενο πρόγραμμα, οι στόχοι για την περίοδο 2006-2008 έχουν παραμείνει εν γένει αμετάβλητοι με το ίδιο μακροοικονομικό σενάριο, η τρέχουσα προσαρμογή το 2006 είναι πιο σημαντική διότι το τελικό έλλειμμα για το 2005 (5,2% του ΑΕΠ) είναι ανώτερο εκείνου που προέβλεπε το επικαιροποιημένο πρόγραμμα του Δεκεμβρίου του 2005 (4,3% του ΑΕΠ).

9. Το διαρθρωτικό αποτέλεσμα (δηλαδή το κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα, μη συμπεριλαμβανομένων των έκτακτων και λοιπών προσωρινών μέτρων), υπολογιζόμενο με βάση την από κοινού συμφωνηθείσα μεθοδολογία, προγραμματίζεται να βελτιωθεί από έλλειμμα 3½% του ΑΕΠ περίπου το 2006 σε πλεόνασμα 1¾% στα τέλη της περιόδου αναφοράς του προγράμματος (δηλαδή το 2009). Όπως και στο προηγούμενο επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας, ο μεσοπρόθεσμος δημοσιονομικός στόχος (ΜΔΣ) που παρουσιάζεται στο πρόγραμμα είναι η επίτευξη ισοσκελισμένης ή πλεονασματικής δημοσιονομικής θέσης σε διαρθρωτικούς όρους, του οποίου η υλοποίηση δεν προβλέπεται μέσα στην περίοδο που καλύπτει το πρόγραμμα. Δεδομένου ότι ο ΜΔΣ είναι απαιτητικότερος από το σχετικό κατώτατο όριο αναφοράς (που εκτιμάται σε διαρθρωτικό έλλειμμα 1½% του ΑΕΠ περίπου), η επίτευξή του θα επιτρέψει την εκπλήρωση του στόχου της δημιουργίας περιθωρίου ασφαλείας για την αποτροπή της εμφάνισης υπερβολικού ελλείμματος. Ο ΜΔΣ εντάσσεται στο προβλεπόμενο εύρος που καθορίζεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τον κώδικα δεοντολογίας για τα κράτη μέλη της ζώνης ευρώ και του ΜΣΙ II και αντικατοπτρίζει κατάλληλα τον δείκτη χρέους και τη μέση δυνητική αύξηση του προϊόντος μακροπρόθεσμα.

10. Οι κίνδυνοι για τις δημοσιονομικές προβλέψεις του προγράμματος φαίνονται γενικά ισορροπημένοι έως το 2007, αλλά στη συνέχεια τα τελικά δημοσιονομικά αποτελέσματα ενδεχομένως να είναι χειρότερα από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα. Συγκεκριμένα, για τα έτη 2008 και 2009, το πρόγραμμα δεν παρέχει αρκετές πληροφορίες όσον αφορά τα προγραμματιζόμενα μέτρα και βασίζεται σε ένα ευνοϊκό μακροοικονομικό σενάριο. Με βάση την πείρα του παρελθόντος και μολονότι δεν υπήρξαν υπερβάσεις τα τελευταία δύο έτη, δεν μπορεί να αποκλεισθεί ο κίνδυνος υπέρβασης στον τομέα των δαπανών κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος. Παράλληλα, τα έσοδα μπορεί να είναι χαμηλότερα σε περίπτωση που τα εξαγγελθέντα μέτρα για την καταπολέμηση της φοροαποφυγής αποδειχθούν αναποτελεσματικά.

11. Με γνώμονα την ανωτέρω εκτίμηση κινδύνων, ο δημοσιονομικός προσανατολισμός του προγράμματος κρίνεται συμβατός με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος μέχρι το 2006, όπως έχει εισηγηθεί το Συμβούλιο. Φαίνεται, όμως, ότι δεν προσφέρει επαρκές περιθώριο ασφαλείας ώστε το έλλειμμα να μην υπερβεί την τιμή αναφοράς 3% του ΑΕΠ υπό κανονικές συνθήκες μακροοικονομικών διακυμάνσεων εντός του χρονικού ορίζοντα του προγράμματος. Αναμένεται ότι κατά τα έτη που θα ακολουθήσουν τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος, η Ελλάδα θα συνεχίσει να διέρχεται περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Με βάση την ανωτέρω αξιολόγηση, ο ρυθμός της προσαρμογής για την επίτευξη του ΜΔΣ που συνάγεται από το πρόγραμμα πρέπει να ενισχυθεί, ιδίως το 2007, ώστε να ανταποκρίνεται στο σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης, το οποίο ορίζει ότι, για τη ζώνη του ευρώ και τα κράτη μέλη που συμμετέχουν στον ΜΣΙ ΙΙ η ετήσια βελτίωση του διαρθρωτικού δημοσιονομικού αποτελέσματος πρέπει να είναι 0,5% του ΑΕΠ (ως μέτρο αναφοράς) και ότι η προσαρμογή θα πρέπει να είναι υψηλότερη σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας, ενώ θα μπορούσε να είναι χαμηλότερη σε περιόδους δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.

12. Το ακαθάριστο δημόσιο χρέος υπολογίζεται ότι έφθασε το 104% του ΑΕΠ το 2006, πολύ πάνω από την τιμή αναφοράς της συνθήκης για 60% του ΑΕΠ. Το πρόγραμμα προβλέπει βαθμιαία υποχώρηση του δείκτη χρέους κατά περίπου 13 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ κατά την περίοδο αναφοράς του προγράμματος, ενώ οι προσαρμογές αποθεμάτων-ροών είναι πολύ μικρές, αρχής γενομένης από το 2007. Η εξέλιξη του δείκτη χρέους μετά το 2007 ενδέχεται να είναι λιγότερο ευνοϊκή από ό,τι προβλέπει το πρόγραμμα λαμβάνοντας υπόψη τις ευνοϊκές προβλέψεις για την ανάπτυξη και τους προαναφερθέντες κινδύνους που περιβάλλουν τους στόχους για το έλλειμμα. Παρά ταύτα, με βάση αυτή την εκτίμηση των κινδύνων, ο δείκτης χρέους φαίνεται ότι μειώνεται επαρκώς προς την τιμή αναφοράς κατά την περίοδο του προγράμματος.

13. Ο μακροπρόθεσμος δημοσιονομικός αντίκτυπος της δημογραφικής γήρανσης στην Ελλάδα είναι αβέβαιος δεδομένου ότι δεν υπάρχουν μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες. Είναι πολύ πιθανό, όμως, να είναι αρκετά υψηλότερες από τον μέσο όρο της ΕΕ. Σύμφωνα με τις τελευταίες διαθέσιμες πληροφορίες που προέρχονται από το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας της Ελλάδας, μακροπρόθεσμα προβλέπεται σημαντική αύξηση των συνταξιοδοτικών δαπανών ως ποσοστού του ΑΕΠ. Η αρχική δημοσιονομική θέση, αν και βελτιωμένη σε σχέση με το 2005, συνιστά σημαντικό κίνδυνο για τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών, ακόμη και προτού ληφθούν υπόψη οι μακροπρόθεσμες δημοσιονομικές επιπτώσεις της δημογραφικής γήρανσης. Επιπλέον, το τρέχον επίπεδο ακαθάριστου χρέους είναι πολύ ανώτερο της τιμής αναφοράς που καθορίζει η συνθήκη και η μείωσή του απαιτεί την επίτευξη μεγάλων πρωτογενών ελλειμμάτων επί μεγάλο χρονικό διάστημα. Η εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, όπως προγραμματίζεται, σε συνδυασμό με άλλες επείγουσες μεταρρυθμίσεις για τον περιορισμό της πιθανής μεγάλης αύξησης των δαπανών που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση, θα συνέβαλε στη μείωση των κινδύνων για την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών. Συνολικά, η Ελλάδα φαίνεται ότι αντιμετωπίζει μεγάλο κίνδυνο ως προς τη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών της. Η ύπαρξη μακροπρόθεσμων προβλέψεων για τις συνταξιοδοτικές δαπάνες θα συνέβαλε στην καλύτερη αξιολόγηση της μακροπρόθεσμης διατηρησιμότητας των δημόσιων οικονομικών της χώρας.

14. Το πρόγραμμα σταθερότητας δεν περιλαμβάνει ποιοτική αξιολόγηση του συνολικού αντίκτυπου της έκθεσης για την εφαρμογή του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων του Οκτωβρίου 2006 στο πλαίσιο της μεσοπρόθεσμης δημοσιονομικής στρατηγικής. Επιπλέον, δεν παρέχει συστηματικές πληροφορίες σχετικά με το δημοσιονομικό κόστος ή την εξοικονόμηση πόρων που συνδέονται άμεσα με τις κυριότερες μεταρρυθμίσεις του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, οι δε δημοσιονομικές προβλέψεις, με εξαίρεση το 2007, δεν λαμβάνουν ρητά υπόψη τις επιπτώσεις που θα έχουν για τα δημόσια οικονομικά οι δράσεις που προβλέπονται στο εν λόγω εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Εντούτοις, τα μέτρα στον τομέα των δημόσιων οικονομικών τα οποία προβλέπει το πρόγραμμα σταθερότητας φαίνεται ότι ανταποκρίνονται στα μέτρα που προβλέπονται στο εθνικό πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων. Συγκεκριμένα, στην πλειονότητά τους τα μέτρα και οι δράσεις που προγραμματίζονται για το 2007 στην έκθεση εφαρμογής του εθνικού προγράμματος μεταρρυθμίσεων, φαίνεται ότι έχουν συμπεριληφθεί στον νόμο περί προϋπολογισμού του 2007, παρότι η έλλειψη λεπτομερούς περιγραφής των μέτρων και της εφαρμογής τους δημιουργεί αμφιβολίες ως προς τις δημοσιονομικές συνέπειές τους.

15. Η στρατηγική του προγράμματος στον τομέα των δημόσιων οικονομικών συμβαδίζει εν πολλοίς με τους γενικούς προσανατολισμούς των οικονομικών πολιτικών, που περιλαμβάνονται στις ολοκληρωμένες κατευθυντήριες γραμμές για την περίοδο 2005-2008.

16. Αναφορικά με τις απαιτήσεις παροχής δεδομένων που καθορίζονται στον κώδικα δεοντολογίας για τα προγράμματα σταθερότητας και σύγκλισης, το πρόγραμμα παρέχει το σύνολο των υποχρεωτικών στοιχείων και τα περισσότερα από τα προαιρετικά στοιχεία[8].

Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι μετά από μια σημαντική δημοσιονομική εξυγίανση και μέσα σε ένα πλαίσιο με προοπτικές έντονης ανάπτυξης, το πρόγραμμα είναι συμβατό με τη διόρθωση του υπερβολικού ελλείμματος έως το 2006 και προβλέπει πρόοδο για την επίτευξη του ΜΔΣ, ο οποίος, όμως, δεν πρόκειται να υλοποιηθεί εντός της περιόδου αναφοράς του προγράμματος. Η εξυγίανση, η οποία βασίζεται, μεταξύ άλλων, σε μια σημαντική μείωση του βάρους που αντιπροσωπεύουν οι πληρωμές για τόκους, υπόκειται σε κινδύνους λόγω του ότι δεν περιγράφονται λεπτομερώς συγκεκριμένα μέτρα για μετά το 2007.

Λαμβάνοντας υπόψη την ανωτέρω αξιολόγηση, η Ελλάδα καλείται:

(i) λαμβάνοντας υπόψη την περίοδο ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας που διέρχεται η χώρα και αφού πρώτα διορθωθεί το υπερβολικό έλλειμμα, να ενισχύσει την προσαρμογή για την επίτευξη του ΜΔΣ και να διασφαλίσει τη μείωση του δείκτη χρέους προς το ΑΕΠ αναλόγως,

(ii) να συνεχίσει τη βελτίωση της δημοσιονομικής διαδικασίας, με την αύξηση της διαφάνειας, την κατάρτιση δημοσιονομικής στρατηγικής με μεγαλύτερο χρονικό ορίζοντα και την αποτελεσματική εφαρμογή μηχανισμών παρακολούθησης και ελέγχου των πρωτογενών δαπανών

(iii) ενόψει του πολύ υψηλού επιπέδου του χρέους και της προβλεπόμενης αύξησης των σχετιζόμενων με τη δημογραφική γήρανση δαπανών, να βελτιώσει την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών επιτυγχάνοντας τον ΜΔΣ, ελέγχοντας τις δημόσιες δαπάνες για συντάξεις και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και εφαρμόζοντας απαρεγκλίτως τις αποφασισθείσες μεταρρυθμίσεις· επίσης, να υποβάλει το συντομότερο δυνατό μακροπρόθεσμες προβλέψεις για τις δαπάνες που σχετίζονται με τη δημογραφική γήρανση.

Σύγκριση βασικών μακροοικονομικών και δημοσιονομικών προβλέψεων

2005 | 2006 | 2007 | 2008 | 2009 |

Πραγματικό ΑΕΠ (% μεταβολής) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 3,7 | 4,0 | 3,9 | 4,0 | 4,1 |

COM Νοέμβ. 2006 | 3,7 | 3,8 | 3,7 | 3,7 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,6 | 3,8 | 3,8 | 4,0 | μ.δ.σ. |

Πληθωρισμός ΕνΔΤΚ (%) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 3,5 | 3,3 | 3,3 | 2,8 | 2,6 |

COM Νοέμβ. 2006 | 3,5 | 3,3 | 3,3 | 3,3 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 3,5 | 3,2 | 3,0 | 2,7 | μ.δ.σ. |

Κενό παραγωγής (% του δυνητικού ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | 0,9 | 1,0 | 0,9 | 1,1 | 1,5 |

COM Νοέμβ. 20065 | 1,5 | 1,5 | 1,5 | 1,8 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20051 | 1,1 | 1,1 | 1,1 | 1,5 | μ.δ.σ. |

Αποτέλεσμα γενικής κυβέρνησης (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -5,2 | -2,6 | -2,4 | -1,8 | -1,2 |

COM Νοέμβ. 2006 | -5,2 | -2,6 | -2,6 | -2,4 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | -4,3 | -2,6 | -2,3 | -1,7 | μ.δ.σ. |

Πρωτογενές αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | -0,4 | 2,0 | 2,0 | 2,4 | 2,9 |

COM Νοέμβ. 2006 | -0,4 | 2,0 | 1,8 | 1,7 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 0,9 | 2,3 | 2,4 | 2,8 | μ.δ.σ. |

Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20061 | -5,6 | -3,0 | -2,8 | -2,3 | -1,8 |

COM Νοέμβ. 2006 | -5,9 | -3,3 | -3,3 | -3,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 20051 | -4,8 | -3,1 | -2,8 | -2,4 | μ.δ.σ. |

Διαρθρωτικό αποτέλεσμα2 (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 20063 | -5,6 | -3,4 | -2,8 | -2,3 | -1,8 |

COM Νοέμβ. 20064 | -5,9 | -3,7 | -3,3 | -3,1 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | -4,8 | -3,7 | -2,8 | -2,4 | μ.δ.σ. |

Ακαθάριστο δημόσιο χρέος (% του ΑΕΠ) | ΠΣ Δεκ. 2006 | 107,5 | 104,1 | 100,1 | 95,9 | 91,3 |

COM Νοέμβ. 2006 | 107,5 | 104,8 | 101,0 | 96,4 | μ.δ.σ. |

ΠΣ Δεκ. 2005 | 107,9 | 104,8 | 101,1 | 96,8 | μ.δ.σ. |

Σημειώσεις: 1Οι υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής πραγματοποιήθηκαν βάσει των πληροφοριών που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα 2Κυκλικά προσαρμοσμένο αποτέλεσμα (όπως και στις προηγούμενες γραμμές) πλην εκτάκτων και λοιπών προσωρινών μέτρων. 3Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με το πρόγραμμα (0,4% του ΑΕΠ το 2006). 4Έκτακτα και λοιπά προσωρινά μέτρα σύμφωνα με τις φθινοπωρινές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (0,4% του ΑΕΠ το 2006). 5Bάσει εκτιμώμενης δυνητικής ανάπτυξης 3,7%, 3,8%, 3,6% και 3,5% αντίστοιχα την περίοδο 2005-2008. Πηγή: Πρόγραμμα σταθερότητας (ΠΣ), φθινοπωρινές οικονομικές προβλέψεις των υπηρεσιών της Επιτροπής του 2006 (COM), υπολογισμοί των υπηρεσιών της Επιτροπής |

[1] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Όλα τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[2] Στις 22 Σεπτεμβρίου οι ελληνικές αρχές διαβίβασαν στην Eurostat νέα στοιχεία όσον αφορά το ΑΕΠ για την περίοδο 1995-2005, που δείχνουν σημαντικότατη αναθεώρηση των επιπέδων του ΑΕΠ. Η αναθεώρηση αυτή έγινε στο πλαίσιο της τακτικής διαδικασίας αξιολόγησης της συμμόρφωσης με τις στατιστικές μεθόδους της Eurostat. Ωστόσο, το επικαιροποιημένο πρόγραμμα σταθερότητας (και ο νόμος περί προϋπολογισμού του 2007) δεν λαμβάνει υπόψη τα αναθεωρημένα αριθμητικά στοιχεία για το ΑΕΠ. Εξαιτίας της έκτασης και της πολυπλοκότητας της αναθεώρησης, η πλήρης επαλήθευση της οποίας δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί από την Eurostat, η Επιτροπή χρησιμοποίησε στην αξιολόγηση του επικαιροποιημένου προγράμματος τα στοιχεία περί ΑΕΠ που ίσχυαν προ της αναθεώρησης.

[3] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Εαρινό Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, "Εφαρμογή της ανανεωμένης στρατηγικής της Λισαβόνας για την ανάπτυξη και την απασχόληση - Ένα έτος επίτευξης αποτελεσμάτων", 12.12.2006, COM(2006) 816.

[4] Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο - Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην ΕΕ, της 12.10.2006, COM(2006) 574 και έγγραφο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Χρηματοδοτικών Υποθέσεων (2006), «Μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα των δημόσιων οικονομικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση», Ευρωπαϊκή Οικονομία, τεύχος αριθ. 4/2006.

[5] «Λεπτομερείς ρυθμίσεις για την εφαρμογή του Συμφώνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης και κατευθυντήριες γραμμές για τη μορφή και το περιεχόμενο των προγραμμάτων σταθερότητας και σύγκλισης», που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο ECOFIN στις 11 Οκτωβρίου 2005.

[6] ΕΕ L 209, 2.8.1997, σ. 1. Κανονισμός όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1055/2005 (ΕΕ L 174 της 7.7.2005, σ. 1). Τα έγγραφα που αναφέρονται στο παρόν κείμενο διατίθενται στον ακόλουθο δικτυακό τόπο:

http://europa.eu.int/comm/economy_finance/about/activities/sgp/main_en.htm

[7] Η επικαιροποίηση υποβλήθηκε 2 εβδομάδες μετά τη διορία της 1ης Δεκεμβρίου, η οποία καθορίζεται στον κώδικα δεοντολογίας.

[8] Ειδικότερα, λείπουν στοιχεία ως προς τις δαπάνες γενικής κυβέρνησης ανά λειτουργία, την μακροπρόθεσμη διατηρησιμότητα και τις συνεισφορές στην δυνητική αύξηση του ΑΕΠ.