Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας /* COM/2013/0534 final - 2013/0255 (APP) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Η δίωξη αδικημάτων εις βάρος του προϋπολογισμού της ΕΕ εμπίπτει επί του παρόντος στην αποκλειστική αρμοδιότητα των κρατών μελών και η Ένωση δεν έχει καμία απολύτως αρμοδιότητα στον συγκεκριμένο τομέα. Παρά τις σημαντικές ζημίες που μπορούν να προκαλέσουν τα εν λόγω αδικήματα, οι αρμόδιες εθνικές αρχές δεν προβαίνουν πάντοτε στη διερεύνηση και τη δίωξή τους, καθώς οι πόροι επιβολής του νόμου είναι περιορισμένοι. Το αποτέλεσμα είναι οι εθνικές προσπάθειες επιβολής του νόμου στον συγκεκριμένο τομέα να είναι ακόμη αποσπασματικές και η διασυνοριακή διάσταση των συγκεκριμένων αδικημάτων να διαφεύγει συνήθως της προσοχής των αρχών. Για την καταπολέμηση των διασυνοριακών υποθέσεων απάτης απαιτείται η διενέργεια αυστηρά συντονισμένων και αποτελεσματικών ερευνών και διώξεων σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όμως, τα ισχύοντα επί του παρόντος επίπεδα ανταλλαγής πληροφοριών και συντονισμού δεν επαρκούν για την επίτευξη του στόχου αυτού, παρά την εντατικοποίηση των προσπαθειών που καταβάλλουν διάφοροι οργανισμοί της Ένωσης, όπως η Eurojust, η Ευρωπόλ και η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF). Πολυάριθμα είναι τα προβλήματα και οι περιορισμοί που καταγράφονται σε επίπεδο συντονισμού, συνεργασίας και ανταλλαγής πληροφοριών, λόγω του κατακερματισμού των αρμοδιοτήτων μεταξύ αρχών που ανήκουν σε διαφορετικές εδαφικές και λειτουργικές δικαιοδοσίες. Αδυναμίες σε επίπεδο ανάληψης δικαστικών ενεργειών για την καταπολέμηση της απάτης εντοπίζονται καθημερινά σε διάφορα επίπεδα και μεταξύ διαφόρων αρχών, με αποτέλεσμα να δυσχεραίνεται σημαντικά η αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. Η Eurojust και η Ευρωπόλ έχουν λάβει τη γενική εντολή να διευκολύνουν την ανταλλαγή πληροφοριών και να συντονίζουν τις εθνικές ποινικές έρευνες και διώξεις. Οι ίδιες, όμως, δεν έχουν την εξουσία να προβαίνουν σε πράξεις έρευνας ή δίωξης. Η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) έχει μεν την εντολή να διερευνά απάτες και παράνομες δραστηριότητες εις βάρος της ΕΕ, όμως οι αρμοδιότητές της περιορίζονται σε διοικητικές έρευνες. Οι εθνικές δικαστικές αρχές εξακολουθούν να κινούνται με αργούς ρυθμούς ως επί το πλείστον, τα ποσοστά δίωξης κυμαίνονται κατά μέσο όρο σε χαμηλά επίπεδα, ενώ μεγάλες είναι και οι ανομοιογένειες μεταξύ των αποτελεσμάτων που επιτυγχάνουν τα διάφορα κράτη μέλη σε επίπεδο ερευνών και διώξεων. Από τα προαναφερθέντα προκύπτει ξεκάθαρα ότι οι ενέργειες που αναλαμβάνουν οι δικαστικές αρχές των κρατών μελών για την καταπολέμηση της απάτης δεν μπορούν να θεωρηθούν επί του παρόντος αποτελεσματικές, ισοδύναμες και αποτρεπτικές σύμφωνα με τα όσα ορίζει η Συνθήκη. Δεδομένου, λοιπόν, ότι οι αρχές ποινικής διερεύνησης και δίωξης των κρατών μελών δεν είναι σε θέση επί του παρόντος να εξασφαλίσουν ισοδύναμο επίπεδο προστασίας και επιβολής σε όλο το έδαφος της ΕΕ, η Ένωση έχει, όχι μόνο την αρμοδιότητα, αλλά και την υποχρέωση να αναλάβει δράση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 325 της Συνθήκης. Πέραν αυτού όμως, αν λάβει κανείς υπόψη τις διατάξεις της Ένωσης που ισχύουν ειδικά για το συγκεκριμένο θέμα διαπιστώνει ότι η Ένωση διαθέτει όλα τα απαιτούμενα μέσα για να προστατεύει αποτελεσματικά τα οικονομικά της συμφέροντα και, μεταξύ αυτών, τη δυνατότητα δίωξης των αδικημάτων που διαπράττονται εις βάρος των εν λόγω συμφερόντων. Το άρθρο 86 της Συνθήκης παρέχει την αναγκαία νομική βάση για τη θέσπιση νέου συστήματος δίωξης σε επίπεδο Ένωσης, σκοπός του οποίου είναι να αντιμετωπίζει τις ανεπάρκειες του ισχύοντος συστήματος επιβολής του νόμου που βασίζεται αποκλειστικά στις εθνικές προσπάθειες, καθώς και να μεριμνά για τη συνοχή και τον συντονισμό των τελευταίων. Η παρούσα πρόταση κανονισμού αφορά τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και τον καθορισμό των αρμοδιοτήτων και των διαδικασιών της. Συμπληρώνει δε παλαιότερη νομοθετική πρόταση[1] στην οποία ορίζονται τα ποινικά αδικήματα καθώς και οι επιβαλλόμενες κυρώσεις. Η παρούσα πρόταση είναι μέρος δέσμης νομοθετικών μέτρων καθώς θα συνοδευθεί από έτερη πρόταση περί μεταρρύθμισης της Eurojust. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΚΤΙΜΗΣΕΩΝ ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ Στο πλαίσιο της προετοιμασίας του παρόντος κανονισμού, η Επιτροπή προέβη επανειλημμένως σε ευρείες διαβουλεύσεις με τους ενδιαφερόμενους, αξιοποιώντας, επιπλέον, παλαιότερες συζητήσεις με θέμα τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι οποίες διεξάγονται εδώ και περισσότερα από δέκα χρόνια[2]. Κατά τις προπαρασκευαστικές διαβουλεύσεις για την κατάρτιση της παρούσας πρότασης κανονισμού εξετάστηκαν διεξοδικά τα βασικά ζητήματα που πραγματεύεται ο παρών κανονισμός και, μεταξύ άλλων, διάφορες εναλλακτικές λύσεις όσον αφορά τις θεσμικές, νομικές, οργανωτικές και λειτουργικές πτυχές της θέσπισης ευρωπαϊκού συστήματος διερεύνησης και δίωξης των συναφών αδικημάτων. Στις αρχές του 2012 δημοσιεύθηκαν και διανεμήθηκαν μέσω του Διαδικτύου δύο ερωτηματολόγια, εκ των οποίων το ένα προοριζόταν για τους επαγγελματίες του κλάδου της δικαιοσύνης και το άλλο για το ευρύ κοινό. Σε γενικές γραμμές, οι απαντήσεις ήταν θετικές όσον αφορά τη λήψη νέων μέτρων για την ενίσχυση του ουσιαστικού και διαδικαστικού πλαισίου καταπολέμησης των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, ενώ οι περισσότεροι ερωτώμενοι τάχθηκαν, επιπλέον, υπέρ της ιδέας της σύστασης Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Διατυπώθηκαν ακόμη διάφορες επιμέρους προτάσεις, ανησυχίες και ερωτήσεις, που αφορούσαν συγκεκριμένα τη σχέση μεταξύ Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και εθνικών αρχών δίωξης, τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όσον αφορά τη διεύθυνση και τον συντονισμό των ερευνών σε εθνικό επίπεδο, και τις δυσκολίες που μπορεί να προκύψουν από τον εναρμονισμένο ευρωπαϊκό εσωτερικό κανονισμό των διαδικασιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Παράλληλα, διεξήχθη επιτόπια έρευνα σε διάφορα κράτη μέλη, στο πλαίσιο της εξωτερικής μελέτης που εκπονήθηκε για τη στήριξη της εν λόγω έκθεσης. Επιπλέον, καθ’ όλη τη διάρκεια του 2012 και στις αρχές του 2013, έλαβαν χώρα σε ευρωπαϊκό επίπεδο διάφορες συζητήσεις ή συναντήσεις, όπως: · Δίκτυο εισαγγελικών αρχών ή αντίστοιχων φορέων στα Ανώτατα Δικαστήρια των κρατών μελών (Βουδαπέστη, 25-26 Μαΐου 2012). · Διάσκεψη με θέμα «A Blueprint for the European Public Prosecutor's Office?», (Λουξεμβούργο, 13-15 Ιουνίου 2012). Στη διάσκεψη συμμετείχαν εμπειρογνώμονες και εκπρόσωποι υψηλού επιπέδου από τον ακαδημαϊκό χώρο, τα θεσμικά όργανα της ΕΕ και τα κράτη μέλη. · Συνάντηση διαβούλευσης της αντιπροέδρου της Επιτροπής, κ. Reding, με τους Γενικούς Εισαγγελείς και τους διευθυντές των εισαγγελικών αρχών των κρατών μελών (Βρυξέλλες, 26 Ιουνίου 2012). Στο πλαίσιο της συνάντησης διεξήχθη ανοιχτή συζήτηση επί συγκεκριμένων ζητημάτων που άπτονταν της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. · Στις 18 Οκτωβρίου 2012, η Επιτροπή διοργάνωσε συνάντηση διαβούλευσης για ζητήματα που άπτονταν πιθανής μεταρρύθμισης της Eurojust. Κατά την εν λόγω συνάντηση συζητήθηκαν επίσης με εκπροσώπους των κρατών μελών θέματα σχετικά με την ενδεχόμενη σύσταση Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Οι συμμετέχοντες στη συνάντηση τάχθηκαν ως επί το πλείστον υπέρ της ανάπτυξης στενής σχέσης μεταξύ Eurojust και Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. · Στο πλαίσιο της 10ης διάσκεψης της OLAF στην οποία συμμετείχαν οι αρχές δίωξης της απάτης (Βερολίνο, 8-9 Νοεμβρίου 2012), δόθηκε η ευκαιρία να διερευνηθούν οι τρόποι με τους οποίους θα αλληλεπιδρούν οι εθνικοί εισαγγελείς με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εάν και εφόσον συσταθεί. · Στο πλαίσιο της άτυπης διαβούλευσης που πραγματοποιήθηκε στις 26 Νοεμβρίου 2012 με τη συμμετοχή συνηγόρων υπεράσπισης (Συμβούλιο των Δικηγορικών Συλλόγων της Ευρωπαϊκής Ένωσης-CCBE και Ευρωπαϊκή Ένωση Δικηγορικών Συλλόγων Ποινικολόγων-ECBA) εξετάστηκαν διαδικαστικές εγγυήσεις υπέρ υπόπτων και διατυπώθηκαν χρήσιμες συναφείς συστάσεις. · Σεμινάριο της Ακαδημίας Ευρωπαϊκού Δικαίου (ERA) με θέμα «Προς τη σύσταση Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας» (17 και 18 Ιανουαρίου 2013). · Συνεδρίαση της ομάδας εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής σε θέματα ευρωπαϊκής ποινικής πολιτικής (Βρυξέλλες, 23 Ιανουαρίου 2013). · Πρόσθετη συνάντηση διαβούλευσης με την ECBA και το CCBE (Βρυξέλλες, 9 Απριλίου 2013). Κατά το δεύτερο εξάμηνο του 2012 και στις αρχές του 2013 πραγματοποιήθηκαν επίσης πολυάριθμες διμερείς συναντήσεις διαβούλευσης με τις αρχές των κρατών μελών. Η Επιτροπή προέβη σε εκτίμηση επιπτώσεων των διαφόρων εναλλακτικών λύσεων πολιτικής, λαμβάνοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, εξωτερική μελέτη (ειδική σύμβαση αριθ. JUST/2011/JPEN/FW/0030.A4) στο πλαίσιο της οποίας εξετάστηκαν διάφορες εναλλακτικές επιλογές σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Σύμφωνα με την ανάλυση της εκτίμησης επιπτώσεων, τα περισσότερα οφέλη με το μικρότερο δυνατό κόστος παρουσιάζει η λύση της σύστασης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως αποκεντρωμένου και ολοκληρωμένου οργανισμού της Ένωσης, που θα βασίζεται στα εθνικά δικαστικά συστήματα. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3.1. Η νομική βάση Νομική βάση της πρότασης είναι το άρθρο 86 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο του εν λόγω άρθρου, «[γ]ια την καταπολέμηση των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία μέσω κανονισμών, μπορεί να συστήσει Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εκ της Eurojust. Το Συμβούλιο αποφασίζει ομόφωνα μετά από την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου». Η δεύτερη παράγραφος του εν λόγω άρθρου καθορίζει τις αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας: «[η] Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι αρμόδια για την καταζήτηση, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της δικαιοσύνης, ενδεχομένως σε σύνδεση με την Ευρωπόλ, των δραστών αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, όπως τα συμφέροντα αυτά ορίζονται στον κανονισμό της παραγράφου 1, καθώς και των συνεργών τους. Ασκεί δε ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων των κρατών μελών την ποινική δίωξη των αδικημάτων αυτών». Τέλος, η τρίτη παράγραφος του άρθρου 86 της Συνθήκης καθορίζει το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής των κανονισμών που θα εγκριθούν δυνάμει του εν λόγω άρθρου: «[ο]ι κανονισμοί της παραγράφου 1 καθορίζουν το καθεστώς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, τους όρους άσκησης των καθηκόντων της, τους δικονομικούς κανόνες που διέπουν τις δραστηριότητές της καθώς και τους δικονομικούς κανόνες που διέπουν το παραδεκτό των αποδείξεων, και τους κανόνες που ισχύουν για τον δικαστικό έλεγχο των διαδικαστικών της πράξεων κατά την άσκηση των καθηκόντων της». 3.2. Επικουρικότητα και αναλογικότητα Η εγγενής ενωσιακή διάσταση που ενέχει η προβλεπόμενη δράση επιβάλλει την ανάληψη δράσης εκ μέρους της Ένωσης με στόχο τη διεύθυνση και τον συντονισμό σε επίπεδο Ένωσης των ερευνών και των διώξεων ποινικών αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ, για την προστασία των οποίων οφείλουν να μεριμνούν τόσο η ίδια η Ένωση όσο και τα κράτη μέλη της, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στα άρθρα 310 παράγραφος 6 και 325 της ΣΛΕΕ. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, ο προαναφερθείς στόχος μπορεί να επιτευχθεί μόνο στο επίπεδο της Ένωσης λόγω της κλίμακας και των επιπτώσεών του. Όπως προαναφέρθηκε, το ισχύον σύστημα, στο πλαίσιο του οποίου η δίωξη αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης εμπίπτει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των αρχών των κρατών μελών, δεν είναι διόλου ικανοποιητικό και δεν συμβάλλει επαρκώς στην επίτευξη του στόχου της αποτελεσματικής καταπολέμησης των αδικημάτων εις βάρος του προϋπολογισμού της Ένωσης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του προαναφερθέντος στόχου. Στην πρόταση κανονισμού επιλέχθηκαν και παρουσιάζονται οι λιγότερο παρεμβατικές λύσεις για τις έννομες τάξεις και τις θεσμικές δομές των κρατών μελών. Βασικά χαρακτηριστικά της πρότασης, όπως η επιλογή της νομοθεσίας που θα διέπει τη λήψη μέτρων έρευνας, ο αριθμός των Εντεταλμένων Εισαγγελέων, ο αποκεντρωμένος χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και του συστήματος δικαστικού ελέγχου, σχεδιάστηκαν με γνώμονα να μην υπερβαίνουν τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των κύριων στόχων της πρότασης. Η αρμοδιότητα της Ένωσης στον τομέα της καταπολέμησης της απάτης και λοιπών αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά της συμφέροντα θεσπίζεται ξεκάθαρα στα άρθρα 86 και 325 της Συνθήκης. Δεδομένου ότι η εν λόγω αρμοδιότητα της Ένωσης δεν είναι παρεπόμενη της αρμοδιότητας των κρατών μελών και δεδομένου ότι η άσκησή της καθίσταται πλέον αναγκαία για την αποτελεσματικότερη προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, η προτεινόμενη δέσμη μέτρων συνάδει πλήρως με την αρχή της επικουρικότητας. 3.3. Επεξήγηση της πρότασης ανά κεφάλαιο Οι βασικοί στόχοι της πρότασης είναι οι ακόλουθοι: · Να συμβάλει στην ενίσχυση της προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και στην περαιτέρω ανάπτυξη του χώρου δικαιοσύνης, καθώς και να τονώσει την εμπιστοσύνη των επιχειρήσεων και των πολιτών στα θεσμικά όργανα της Ένωσης, μεριμνώντας ταυτόχρονα για τον σεβασμό όλων των θεμελιωδών δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. · Να θεσπίσει ένα συνεκτικό ευρωπαϊκό σύστημα διερεύνησης και δίωξης των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. · Να διασφαλίσει την αποτελεσματικότερη και αποδοτικότερη διερεύνηση και δίωξη των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της ΕΕ. · Να αυξήσει τον αριθμό των διώξεων, οδηγώντας έτσι σε αύξηση του αριθμού των καταδικαστικών αποφάσεων και των επιπέδων ανάκτησης δολίως αποκτηθέντων κονδυλίων της Ένωσης. · Να διασφαλίσει τη στενή συνεργασία και την αποτελεσματική ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των ευρωπαϊκών και εθνικών αρμόδιων αρχών. · Να ενισχύσει το αποτρεπτικό αποτέλεσμα όσον αφορά τη διάπραξη αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. 3.3.1. Κεφάλαιο Ι: Αντικείμενο και ορισμοί Στο κεφάλαιο αυτό καθορίζεται το αντικείμενο του κανονισμού, ήτοι η σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, και παρατίθενται οι ορισμοί διαφόρων όρων που χρησιμοποιούνται στο κείμενο, όπως του όρου «οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης». 3.3.2. Κεφάλαιο II: Γενικοί κανόνες Στο εν λόγω κεφάλαιο καθορίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά, το καθεστώς και η δομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως νέου οργανισμού της Ένωσης με καθήκοντα διενέργειας ερευνών και άσκησης διώξεων. Παρατίθενται ακόμη συγκεκριμένοι κανόνες για τον διορισμό και την παύση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, των αναπληρωτών του και των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων και θεσπίζονται οι βασικές αρχές λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Στο τμήμα 1 (Καθεστώς, οργάνωση και δομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας) παρέχονται διευκρινίσεις σχετικά με τον τρόπο συγκρότησης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και τα καθήκοντα που θα της ανατεθούν. Το κείμενο προβλέπει τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ως νέου οργανισμού της Ένωσης με νομική προσωπικότητα, και οριοθετεί τη σχέση της με τη Eurojust. Μεταξύ των βασικών χαρακτηριστικών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας που παρατίθενται στο κείμενο συγκαταλέγονται η ανεξαρτησία και η λογοδοσία, οι οποίες θα πρέπει να διασφαλίζουν στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τη δυνατότητα να ασκεί τα καθήκοντα και τις εξουσίες της απολύτως ανεπηρέαστη από αθέμιτες επιρροές. Στο κείμενο περιγράφονται ακόμη τα βασικά χαρακτηριστικά της δομής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Στο τμήμα 2 (Διορισμός και παύση των μελών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας) παρατίθενται οι κανόνες που διέπουν τις διαδικασίες διορισμού και παύσης του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, των αναπληρωτών του και του προσωπικού. Ελήφθη κάθε μέριμνα ώστε η διαδικασία διορισμού του Ευρωπαίου Εισαγγελέα να διασφαλίζει την ανεξαρτησία και την υποχρέωση λογοδοσίας του στα θεσμικά όργανα της Ένωσης. Για τη διαδικασία παύσης του αρμόδιο είναι το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσον αφορά τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς, για τον διορισμό και την παύση των οποίων αρμόδιος είναι ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας, η διαδικασία διασφαλίζει την ενσωμάτωσή τους στα εθνικά συστήματα ποινικών διώξεων. Στο τμήμα 3 (Βασικές αρχές) περιγράφονται οι βασικές νομικές αρχές που θα διέπουν τις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όπως, μεταξύ άλλων, η συμμόρφωση προς τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η αναλογικότητα, η θέσπιση εθνικής νομοθεσίας για τη μεταφορά και εφαρμογή του κανονισμού στα κράτη μέλη, η διαδικαστική ουδετερότητα, η νομιμότητα των ερευνών και η ταχεία διεξαγωγή τους, καθώς και η υποχρέωση των κρατών μελών να στηρίζουν τις έρευνες και τις διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Στο τμήμα 4 (Αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας) παρέχονται διευκρινίσεις σχετικά με τα ποινικά αδικήματα που εμπίπτουν στην καθ’ ύλην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τα εν λόγω αδικήματα θα ορίζονται με παραπομπή στο εθνικό δίκαιο δυνάμει του οποίου εφαρμόζεται στο εκάστοτε κράτος μέλος το δίκαιο της Ένωσης (οδηγία 2013/xx/ΕΕ). Στο κείμενο γίνεται διάκριση μεταξύ δύο κατηγοριών αδικημάτων, εκ των οποίων η πρώτη εμπίπτει αυτομάτως στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας (άρθρο 12), ενώ για τη δεύτερη (άρθρο 13) απαιτείται θεμελίωση της αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας εφόσον υφίστανται ορισμένα συνδετικά στοιχεία με τα αδικήματα της πρώτης κατηγορίας. Στο εν λόγω τμήμα περιγράφεται ακόμη ο τρόπος με τον οποίο θα ασκεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τις σχετικές με τα συγκεκριμένα αδικήματα αρμοδιότητές της. 3.3.3. Κεφάλαιο III: Διαδικαστικοί κανόνες που διέπουν τις έρευνες, τις διώξεις και τις δικαστικές διαδικασίες Στο εν λόγω κεφάλαιο καθορίζονται τα βασικά χαρακτηριστικά των ερευνών που θα διενεργεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και των διώξεων που θα ασκεί. Παρατίθενται, μεταξύ άλλων, διατάξεις σχετικά με τον ενδεδειγμένο τρόπο ελέγχου των εν λόγω ερευνών και διώξεων από τα εθνικά δικαστήρια, το είδος των αποφάσεων που θα μπορεί να λαμβάνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά την ολοκλήρωση της εκάστοτε έρευνας, τον τρόπο εκτέλεσης των καθηκόντων της που άπτονται της άσκησης διώξεων, και τον τρόπο χρησιμοποίησης των συλλεχθέντων αποδεικτικών στοιχείων ενώπιον του δικαστηρίου που εκδικάζει την εκάστοτε υπόθεση. Στο τμήμα 1 (Διεξαγωγή ερευνών) παρατίθενται οι γενικοί κανόνες που θα διέπουν τις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όπως, μεταξύ άλλων, οι πηγές πληροφόρησης που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται, ο τρόπος έναρξης και διεξαγωγής των ερευνών, και ο τρόπος συλλογής πρόσθετων πληροφοριών εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας από βάσεις δεδομένων ή από δεδομένα συλλεχθέντα βάσει αιτήματός της. Στο τμήμα 2 (Επεξεργασία πληροφοριών) παρέχονται διευκρινίσεις σχετικά με τη λειτουργία του συστήματος διαχείρισης υποθέσεων. Στο τμήμα 3 (Μέτρα έρευνας) καθορίζονται οι κατηγορίες και οι προϋποθέσεις των επιμέρους μέτρων έρευνας που θα μπορεί να λαμβάνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Το κείμενο δεν προβαίνει σε λεπτομερή καθορισμό κάθε επιμέρους μέτρου, αλλά προβλέπει την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας. Στο τμήμα 4 (Περάτωση της έρευνας και αρμοδιότητες δίωξης) καθορίζονται οι διάφορες κατηγορίες αποφάσεων τις οποίες θα μπορεί να λαμβάνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά την ολοκλήρωση της εκάστοτε έρευνας, συμπεριλαμβανομένης της υποβολής κατηγορητηρίου και της απόρριψης της υπόθεσης. Στο τμήμα 5 (Παραδεκτό των αποδείξεων) προσδιορίζεται το παραδεκτό των αποδεικτικών στοιχείων που θα συλλέγονται και θα προσκομίζονται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ενώπιον του δικαστηρίου που θα εκδικάζει την εκάστοτε υπόθεση. Στο τμήμα 6 (Κατάσχεση) καθορίζεται ο τρόπος διάθεσης των περιουσιακών στοιχείων που θα κατάσχονται από τα εθνικά δικαστήρια στο πλαίσιο δίωξης ασκηθείσας από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. 3.3.4. Κεφάλαιο IV: Διαδικαστικές εγγυήσεις Στο κεφάλαιο αυτό θεσπίζονται εγγυήσεις για όσους είναι ύποπτοι για αδικήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καθώς και για κάθε άλλον εμπλεκόμενο. Οι εν λόγω εγγυήσεις θα πρέπει να συνάδουν με τα συναφή πρότυπα, και συγκεκριμένα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι διατάξεις του κεφαλαίου αυτού παραπέμπουν σε ισχύουσες νομικές πράξεις της Ένωσης (οδηγίες σχετικά με διάφορα διαδικαστικά δικαιώματα στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών) όσον αφορά ορισμένα δικαιώματα, ή προβαίνουν σε αυτόνομο ορισμό άλλων δικαιωμάτων τα οποία δεν έχουν ακόμη ρυθμιστεί κανονιστικά σε επίπεδο νομοθεσίας της Ένωσης, παρέχοντας έτσι πρόσθετη προστασία σε σύγκριση με τα εθνικά δίκαια, καθώς δίνουν στους υπόπτους και στα λοιπά πρόσωπα τη δυνατότητα να κάνουν απευθείας χρήση της παρεχόμενης προστασίας σε επίπεδο Ένωσης. 3.3.5. Κεφάλαιο V: Δικαστικός έλεγχος Σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 3 της Συνθήκης, ο νομοθέτης της Ένωσης δύναται να προβλέπει τους κανόνες που θα ισχύουν για τον δικαστικό έλεγχο των διαδικαστικών πράξεων στις οποίες θα προβαίνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Η δυνατότητα αυτή αντικατοπτρίζει τη ιδιαίτερη φύση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που την ξεχωρίζει από όλα τα άλλα όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και απαιτεί την εφαρμογή ειδικών κανόνων δικαστικού ελέγχου. Σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 2 της Συνθήκης, «η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων των κρατών μελών την ποινική δίωξη των αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης». Οι πράξεις έρευνας στις οποίες θα προβαίνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα συνδέονται επίσης στενά με την πιθανότητα άσκησης δίωξης, οι δε επιπτώσεις τους θα έχουν κατά κύριο λόγο αντίκτυπο στις έννομες τάξεις των κρατών μελών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι έρευνες και οι διώξεις θα διεξάγονται και από τις εθνικές αρχές επιβολής του νόμου, οι οποίες θα ενεργούν υπό τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ενίοτε μάλιστα κατόπιν λήψης της απαιτούμενης έγκρισης από το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι, επομένως, οργανισμός της Ένωσης του οποίου η δράση θα έχει σε μεγάλο βαθμό άμεση σχέση με τις εθνικές έννομες τάξεις. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να αντιμετωπίζεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως εθνική αρχή για τον σκοπό του δικαστικού ελέγχου των πράξεων έρευνας και δίωξης στις οποίες θα προβαίνει. Κατά συνέπεια, τα εθνικά δικαστήρια θα πρέπει να επιφορτιστούν με τον δικαστικό έλεγχο όλων των πράξεων έρευνας και δίωξης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κατά των οποίων δύναται να ασκηθεί προσφυγή, και τα Δικαστήρια της Ένωσης δεν θα πρέπει να είναι άμεσα αρμόδια για τις εν λόγω πράξεις, σύμφωνα με τα άρθρα 263, 265 και 268 της Συνθήκης, καθώς οι τελευταίες δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως πράξεις οργάνου ή οργανισμού της Ένωσης για τον σκοπό του δικαστικού ελέγχου. Σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης, τα εθνικά δικαστήρια δύνανται ή, σε ορισμένες περιστάσεις, υποχρεούνται να ζητούν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσεις επί της ερμηνείας ή του κύρους διατάξεων της νομοθεσίας της Ένωσης οι οποίες διέπουν τον δικαστικό έλεγχο των πράξεων έρευνας και δίωξης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τα αιτήματα για έκδοση προδικαστικής απόφασης δύνανται να περιλαμβάνουν και ερωτήσεις σχετικά με την ερμηνεία του παρόντος κανονισμού. Καθώς η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα θεωρείται ως εθνική αρχή για τον σκοπό του δικαστικού ελέγχου, τα εθνικά δικαστήρια θα μπορούν να παραπέμπουν στο Δικαστήριο μόνο ζητήματα ερμηνείας αναφορικά με τις πράξεις της. Η διαδικασία έκδοσης προδικαστικής απόφασης θα διασφαλίζει, κατά συνέπεια, την ομοιόμορφη εφαρμογή του παρόντος κανονισμού σε ολόκληρη την Ένωση, ενώ το κύρος των πράξεων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα μπορεί να αμφισβητείται ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας. 3.3.6. Κεφάλαιο VI: Προστασία των δεδομένων Στο εν λόγω κεφάλαιο παρατίθενται διατάξεις σχετικά με το καθεστώς προστασίας των δεδομένων οι οποίες, όσον αφορά συγκεκριμένα την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εξειδικεύουν και συμπληρώνουν τη νομοθεσία της Ένωσης περί της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τους φορείς της ΕΕ (και συγκεκριμένα τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 2000 σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών). Για την εποπτεία όλων των πράξεων επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα στις οποίες προβαίνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της υπεύθυνος είναι ο Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων (ΕΕΠΔ). 3.3.7. Κεφάλαιο VII: Δημοσιονομικές διατάξεις και διατάξεις σχετικά με το προσωπικό Στο κεφάλαιο αυτό καθορίζεται ο τρόπος με τον οποίο θα διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τον προϋπολογισμό και το προσωπικό της. Οι διατάξεις του εν λόγω κεφαλαίου βασίζονται στην ισχύουσα νομοθεσία της Ένωσης, ήτοι στον κανονισμό (ΕΕ, Ευρατόμ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 25ης Οκτωβρίου 2012, σχετικά με τους δημοσιονομικούς κανόνες που εφαρμόζονται στον γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης και την κατάργηση του κανονισμού (ΕΚ, Ευρατόμ) αριθ. 1605/2002 του Συμβουλίου για δημοσιονομικά ζητήματα, και στον κανονισμό 31 (ΕΟΚ), όπως τροποποιήθηκε, για ζητήματα που άπτονται του προσωπικού. 3.3.8. Κεφάλαιο VIII: Διατάξεις που διέπουν τις σχέσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Στο κεφάλαιο αυτό καθορίζονται οι σχέσεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με τα θεσμικά όργανα ή άλλους οργανισμούς της Ένωσης, καθώς και με τρίτους φορείς. Ειδικοί κανόνες διέπουν τη σχέση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας με τη Eurojust, λόγω των ιδιαίτερων δεσμών που συνδέουν τους εν λόγω δύο οργανισμούς στους τομείς των επιχειρησιακών δραστηριοτήτων, της διοίκησης και της διαχείρισης. 3.3.9. Κεφάλαιο IX: Γενικές διατάξεις Οι διατάξεις αυτές πραγματεύονται θεσμικά ζητήματα τα οποία ανακύπτουν στο πλαίσιο της σύστασης κάθε νέου οργανισμού της Ένωσης. Εμπνέονται σε μεγάλο βαθμό από την «Κοινή προσέγγιση για τους αποκεντρωμένους οργανισμούς», λαμβάνοντας όμως υπόψη τους την ιδιαίτερη φύση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ήτοι τον δικαστικό της χαρακτήρα. Οι γενικές διατάξεις καλύπτουν διάφορα ζητήματα, όπως το νομικό καθεστώς και τις προϋποθέσεις λειτουργίας της, το γλωσσικό καθεστώς, τις απαιτήσεις διαφάνειας, τους κανόνες περί πρόληψης της απάτης, τη διαχείριση διαβαθμισμένων πληροφοριών, τις διοικητικές έρευνες και τους κανόνες περί ευθύνης. 3.3.10. Κεφάλαιο X: Τελικές διατάξεις Οι διατάξεις αυτές άπτονται της εφαρμογής του κανονισμού και προβλέπουν την έγκριση κανόνων εφαρμογής, μεταβατικών διατάξεων, διοικητικών κανόνων, καθώς και την έναρξη ισχύος του κανονισμού. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Επιδιώκοντας να είναι οικονομικά αποδοτική για τον προϋπολογισμό της ΕΕ, η πρόταση προβλέπει τη χρησιμοποίηση μέρους των υφιστάμενων κονδυλίων της OLAF για τη σύσταση της έδρας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία με τη σειρά της θα βασιστεί στη διοικητική υποστήριξη της Eurojust. Το αξίωμα των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων, οι οποίοι θα έχουν την έδρα τους στα κράτη μέλη και θα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, προβλέπεται να επισύρει, επιπλέον, κάποιες μικρές πρόσθετες δαπάνες. Δεδομένης της διττής ιδιότητάς τους (εισαγγελείς της Ένωσης και εθνικοί εισαγγελείς), θα αμείβονται από τον προϋπολογισμό της ΕΕ και θα διέπονται από τον κανονισμό υπηρεσιακής κατάστασης. Δεδομένου ότι η φάση σύστασης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αναμένεται να διαρκέσει αρκετά χρόνια, έχει προβλεφθεί η σταδιακή μετάθεση μελών του προσωπικού από την OLAF στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Από τον πίνακα προσωπικού και από τον προϋπολογισμό της OLAF θα αφαιρούνται σταδιακά ο ισοδύναμος αριθμός υπαλλήλων που θα μετατίθενται και οι αντίστοιχες απαιτούμενες πιστώσεις για τη χρηματοδότησή τους. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα αρχίσει να λειτουργεί κανονικά μόλις συμπληρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός υπαλλήλων, ήτοι το έτος 2023 που θα συμπληρωθεί ο αριθμός των 235 υπαλλήλων, εκ των οποίων οι 180 θα καταλαμβάνουν θέσεις απασχόλησης του πίνακα προσωπικού και οι 55 θα είναι εξωτερικό προσωπικό. Το κόστος λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας το 2023 με τον προαναφερθέντα αριθμό υπαλλήλων ανέρχεται, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις, σε περίπου 35 εκατομμύρια ευρώ. 2013/0255 (APP) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με τη σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 86, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Κατόπιν διαβούλευσης με τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, Αποφασίζοντας σύμφωνα με ειδική νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Ένωση και τα κράτη μέλη βαρύνονται αμφότερα με την υποχρέωση να προστατεύουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης από ποινικά αδικήματα, τα οποία προκαλούν σημαντικές οικονομικές ζημίες κάθε έτος. Παρόλα αυτά, τα εν λόγω αδικήματα δεν διερευνώνται ούτε διώκονται επί του παρόντος επαρκώς από τις αρμόδιες εθνικές αρχές. (2) Η σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας προβλέπεται στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) στο πλαίσιο του χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. (3) Σύμφωνα με όσα απαιτεί ρητώς η Συνθήκη, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα συσταθεί εκ της Eurojust, γεγονός που σημαίνει ότι ο παρών κανονισμός θα πρέπει να μεριμνά για την ανάπτυξη διασυνδέσεων μεταξύ των δύο οργανισμών. (4) Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη Συνθήκη, η εντολή που δίδεται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έγκειται στην καταπολέμηση των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. (5) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η καταπολέμηση αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης μπορεί να επιτευχθεί καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, λόγω της κλίμακας και των επιπτώσεών της. Το ισχύον σύστημα, στο πλαίσιο του οποίου η δίωξη αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης εμπίπτει αποκλειστικά στην αρμοδιότητα των αρχών των κρατών μελών, δεν συμβάλλει ικανοποιητικά στην επίτευξη του συγκεκριμένου στόχου. Δεδομένου λοιπόν ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, και συγκεκριμένα η σύσταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, δεν μπορούν να επιτευχθούν σε επίπεδο κρατών μελών, λόγω του κατακερματισμού των εθνικών δράσεων δίωξης των αδικημάτων που διαπράττονται εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, και δεδομένου ότι οι προαναφερθέντες στόχοι μπορούν επομένως να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, λόγω της αποκλειστικής αρμοδιότητας που θα έχει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία όσον αφορά τη δίωξη των εν λόγω αδικημάτων, η Ένωση δύναται να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. (6) Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας που προβλέπεται στο άρθρο 5 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων και μεριμνά για την ελάχιστη δυνατή παρέμβασή του στις έννομες τάξεις και τις θεσμικές δομές των κρατών μελών. (7) Η εντολή που δίδεται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έγκειται στην καταζήτηση, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της δικαιοσύνης των δραστών αδικημάτων εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, γεγονός που προϋποθέτει αυτόνομες εξουσίες έρευνας και δίωξης, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας διερεύνησης διασυνοριακών ή περίπλοκων υποθέσεων. (8) Η οργανωτική δομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να διευκολύνει, επιπλέον, την ταχεία και αποτελεσματική λήψη αποφάσεων κατά τη διεξαγωγή των ποινικών ερευνών και διώξεων, ανεξάρτητα από τον αριθμό των κρατών μελών που εμπλέκονται σε αυτές. (9) Οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα διεξάγονται κατά κανόνα από τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς στα κράτη μέλη. Σε ιδιαίτερα περίπλοκες υποθέσεις ή σε υποθέσεις στις οποίες εμπλέκονται αρκετά κράτη μέλη, η Εισαγγελική Αρχή θα δύναται, επιπλέον, να ασκεί εξουσίες καθοδήγησης των εθνικών αρχών επιβολής του νόμου, με γνώμονα πάντοτε την αποτελεσματική διεκπεραίωση των ερευνών και των διώξεων. (10) Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα επιφορτιστεί με εξουσίες έρευνας και δίωξης, επιβάλλεται η θέσπιση θεσμικών εγγυήσεων προκειμένου να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία της, καθώς και η υποχρέωση λογοδοσίας της στα θεσμικά όργανα της Ένωσης. (11) Η αυστηρή λογοδοσία συμπληρώνει την ανεξαρτησία και τις εξουσίες που εκχωρούνται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δυνάμει του παρόντος κανονισμού. Ως επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας υπόκειται σε πλήρη λογοδοσία όσον αφορά την εκτέλεση των καθηκόντων του και, με την ιδιότητά του αυτή, οφείλει να προσέρχεται ενώπιον των θεσμικών οργάνων της Ένωσης για να παρουσιάζει αναλυτικά όλες τις γενικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Αυτό σημαίνει ότι οποιοδήποτε από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης δύναται να προσφύγει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζητώντας την παύση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα υπό ορισμένες περιστάσεις όπως, μεταξύ άλλων, σε περίπτωση διάπραξης σοβαρού παραπτώματος. Η εν λόγω υποχρέωση λογοδοσίας θα πρέπει να συνδυάζεται με την εφαρμογή αυστηρού καθεστώτος δικαστικού ελέγχου, στο πλαίσιο του οποίου η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα μπορεί να χρησιμοποιεί καταναγκαστικού χαρακτήρα εξουσίες έρευνας μόνο με προηγούμενη δικαστική έγκριση, και τα αποδεικτικά στοιχεία που θα προσκομίζει στο δικαστήριο το οποίο θα εκδικάζει την εκάστοτε υπόθεση θα πρέπει να ελέγχονται από το τελευταίο ως προς τη συμμόρφωσή τους προς τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (12) Με γνώμονα τη διασφάλιση της συνοχής των δράσεών της και, κατά συνέπεια, της ισοδύναμης προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης σε όλο το έδαφός της, η οργανωτική δομή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να καθιστά δυνατό τον κεντρικό συντονισμό και τη διεύθυνση όλων των ερευνών και διώξεων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει, επομένως, να έχει κεντρική δομή στο πλαίσιο της οποίας οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα. (13) Με γνώμονα τη μεγιστοποίηση της αποδοτικότητας και την ελαχιστοποίηση του κόστους, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να τηρεί απαρεγκλίτως την αρχή της αποκέντρωσης, ήτοι να αναθέτει καταρχήν τη διεκπεραίωση των ερευνών και των διώξεων στους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς που εδρεύουν στα κράτη μέλη. Όσον αφορά συγκεκριμένα την εφαρμογή μέτρων καταναγκαστικού χαρακτήρα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να στηρίζεται στις εθνικές αρχές των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένων των αστυνομικών αρχών. Σύμφωνα με την αρχή της καλόπιστης συνεργασίας, όλες οι εθνικές αρχές και οι αρμόδιοι οργανισμοί της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των Ευρωπόλ, Eurojust και OLAF, οφείλουν να στηρίζουν ενεργά τις έρευνες και τις διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καθώς και να συνεργάζονται μαζί της στον μέγιστο δυνατό βαθμό. (14) Οι επιχειρησιακές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να ασκούνται από τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς ή από το προσωπικό που αυτοί απασχολούν στο εκάστοτε κράτος μέλος σύμφωνα με τις οδηγίες του Ευρωπαίου Εισαγγελέα και εξ ονόματος αυτού. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας και οι αναπληρωτές του θα πρέπει να διαθέτουν το προσωπικό που απαιτείται για την αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων τους σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στον παρόντα κανονισμό. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να θεωρείται ως αδιαίρετη ενότητα. (15) Η διαδικασία διορισμού του Ευρωπαίου Εισαγγελέα θα πρέπει να διασφαλίζει την ανεξαρτησία του, ενώ η νομιμότητά του θα πρέπει να αντλείται από τα θεσμικά όργανα της Ένωσης. Οι αναπληρωτές του Ευρωπαίου Εισαγγελέα θα πρέπει να διορίζονται μέσω της ίδιας διαδικασίας. (16) Η διαδικασία διορισμού των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων θα πρέπει να διασφαλίζει τον αναπόσπαστο χαρακτήρα της σχέση τους με την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, καθώς και την ενσωμάτωσή τους, σε επιχειρησιακό αλλά και λειτουργικό επίπεδο, στα εθνικά νομικά συστήματα και τις δομές δίωξης των κρατών μελών. (17) Ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αποτελεί την κοινή βάση προστασίας των δικαιωμάτων των υπόπτων σε ποινικές διαδικασίες τόσο σε προδικαστικό στάδιο όσο και κατά τη διάρκεια της δίκης. Κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να σέβεται πλήρως τα εν λόγω δικαιώματα. (18) Οι έρευνες και οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να διέπονται από τις αρχές της αναλογικότητας, της αμεροληψίας και της δίκαιης διεξαγωγής της διαδικασίας έναντι του υπόπτου. Στο πλαίσιο αυτό εμπίπτει και η υποχρέωση συλλογής κάθε είδους αποδεικτικών στοιχείων, επιβαρυντικών και απαλλακτικών. (19) Επιβάλλεται ο καθορισμός των διαδικαστικών κανόνων που θα διέπουν τις δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Δεδομένου ότι θα ήταν δυσανάλογη η παράθεση λεπτομερών διατάξεων σχετικά με τη διεκπεραίωση των ερευνών και των διώξεων εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, στον παρόντα κανονισμό απαριθμούνται μόνο τα μέτρα έρευνας που θα χρειαστεί ενδεχομένως να λάβει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ενώ τα υπόλοιπα ζητήματα, και συγκεκριμένα οι κανόνες που διέπουν την εκτέλεσή τους, αφήνονται στη δικαιοδοσία των εθνικών δικαίων. (20) Με γνώμονα την προστασία της ασφάλειας δικαίου και τη μηδενική ανοχή έναντι των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, οι δραστηριότητες έρευνας και δίωξης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να βασίζονται στην αρχή της υποχρεωτικής άσκησης δίωξης, ήτοι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να διερευνά και, εφόσον πληρούνται οι σχετικές πρόσθετες προϋποθέσεις, να διώκει κάθε αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητά της. (21) Οι καθ’ ύλην αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να περιορίζονται στα ποινικά αδικήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. Ενδεχόμενη επέκταση των εν λόγω αρμοδιοτήτων σε σοβαρά αδικήματα με διασυνοριακή διάσταση είναι δυνατή μόνο με ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου. (22) Τα αδικήματα εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης συνδέονται συνήθως στενά με άλλες αξιόποινες πράξεις. Με γνώμονα την αποτελεσματική εφαρμογή των διαδικασιών και την αποφυγή ενδεχόμενης παραβίασης της αρχής ne bis in idem, στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να εμπίπτουν και αξιόποινες πράξεις οι οποίες δεν καθορίζονται μεν από τεχνικής πλευράς στα εθνικά δίκαια ως αδικήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, αλλά τα πραγματικά περιστατικά τους είναι πανομοιότυπα και άρρηκτα συνδεδεμένα με τα πραγματικά περιστατικά αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. Σε τέτοιες μεικτές υποθέσεις, όπου υπερισχύει το αδίκημα εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης, η αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να ασκείται κατόπιν διαβούλευσης με τις αρμόδιες αρχές του οικείου κράτους μέλους. Ο καθορισμός της υπερισχύουσας αξιόποινης πράξης θα πρέπει να βασίζεται σε κριτήρια όπως ο οικονομικός αντίκτυπος των αδικημάτων στην Ένωση και στους εθνικούς προϋπολογισμούς, ο αριθμός των θυμάτων ή άλλες περιστάσεις που άπτονται της βαρύτητας των αξιόποινων πράξεων, οι επιβαλλόμενες κυρώσεις, κ.λπ. (23) Η αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όσον αφορά τα αδικήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης θα πρέπει να έχει προτεραιότητα έναντι των εθνικών διεκδικήσεων δικαιοδοσίας, ώστε να διασφαλίζεται η συνοχή και η διεύθυνση των ερευνών και των διώξεων στο επίπεδο της Ένωσης. Όσον αφορά τα συγκεκριμένα αδικήματα, οι αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να ενεργούν μόνο κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, με εξαίρεση την περίπτωση κατά την οποία απαιτείται επειγόντως η λήψη μέτρων. (24) Δεδομένου ότι η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα ασκεί ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων την ποινική δίωξη των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, η αρμοδιότητά της θα πρέπει να καθοριστεί με κριτήριο τα ποινικά δίκαια των κρατών μελών, τα οποία ποινικοποιούν πράξεις ή παραλείψεις που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης και καθορίζουν τις επιβαλλόμενες κυρώσεις, κατ’ εφαρμογή της συναφούς νομοθεσίας της ΕΕ, και συγκεκριμένα [της οδηγίας 2013/xx/ΕΕ[3]], στα κράτη μέλη. (25) Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να ασκεί τις αρμοδιότητές της στον ευρύτερο δυνατό βαθμό, ώστε οι έρευνες και οι διώξεις της να καλύπτουν και αξιόποινες πράξεις οι οποίες διαπράττονται εκτός του εδάφους των κρατών μελών. Η άσκηση των αρμοδιοτήτων της θα πρέπει, επομένως, να είναι εναρμονισμένη προς τις διατάξεις [της οδηγίας 2013/xx/ΕΕ]. (26) Δεδομένης της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας επί των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, οι αρμόδιες εθνικές αρχές και οι συναφείς φορείς της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων των Eurojust, Ευρωπόλ και OLAF, θα πρέπει να διευκολύνουν τις έρευνες που θα διενεργεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο έδαφος των κρατών μελών από τη στιγμή που θα υποβάλλεται αναφορά στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για εικαζόμενη αξιόποινη πράξη και έως ότου αποφασίσει η τελευταία εάν θα ασκήσει δίωξη ή θα διευθετήσει διαφορετικά την υπόθεση. (27) Στο πλαίσιο της πλήρους συμμόρφωσής τους προς την υποχρέωσή τους να ενημερώνουν την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε περίπτωση που επιβεβαιώνονται οι υποψίες τους περί διάπραξης αδικήματος το οποίο εμπίπτει στην αρμοδιότητά της, οι εθνικές αρχές των κρατών μελών, καθώς και όλα τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ένωσης, θα πρέπει να εφαρμόζουν τις ισχύουσες διαδικασίες υποβολής αναφοράς και να διαθέτουν αποτελεσματικούς μηχανισμούς προκαταρκτικής αξιολόγησης των καταγγελιών που τους υποβάλλονται. Τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ένωσης μπορούν να χρησιμοποιούν την OLAF για τον σκοπό αυτόν. (28) Για την αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη των αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία οφείλει να συλλέγει αποδεικτικά στοιχεία από ολόκληρη την Ένωση με τη βοήθεια ολοκληρωμένης δέσμης μέτρων έρευνας, έχοντας ταυτόχρονα υπόψη της την αρχή της αναλογικότητας και την ανάγκη λήψης δικαστικής έγκρισης για ορισμένα μέτρα έρευνας. Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να τίθενται στη διάθεση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για τον σκοπό της διερεύνησης και της δίωξης αδικημάτων που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της. Εφόσον δίδεται σχετική εντολή από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ή από την αρμόδια δικαστική αρχή, κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, θα πρέπει τα μέτρα να εφαρμόζονται σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να έχει πρόσβαση σε όλες τις συναφείς πηγές δεδομένων όπως, μεταξύ άλλων, σε δημόσια και ιδιωτικά μητρώα. (29) Τα μέτρα έρευνας που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό θα πρέπει να χρησιμοποιούνται σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που θεσπίζονται σε αυτόν όπως, μεταξύ άλλων, την ανάγκη λήψης δικαστικής έγκρισης για ορισμένα μέτρα έρευνας καταναγκαστικού χαρακτήρα. Δικαστική έγκριση είναι δυνατόν να απαιτείται και για άλλα μέτρα έρευνας, εφόσον αυτό προβλέπεται στην εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους στο οποίο εφαρμόζεται το εκάστοτε μέτρο έρευνας. Η έκδοση εντολής εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την εφαρμογή των μέτρων και η έγκρισή τους από την αρμόδια εθνική δικαστική αρχή θα πρέπει να διέπονται από τις γενικές επιταγές της αναλογικότητας και της αναγκαιότητας, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. (30) Σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 86 της Συνθήκης, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας οφείλει να ασκεί καθήκοντα εισαγγελέα, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγονται η λήψη αποφάσεων σχετικά με το κατηγορητήριο που θα απαγγελθεί στον ύποπτο, και η επιλογή του αρμόδιου δικαστηρίου. Η απόφαση περί απαγγελίας ή όχι κατηγορητηρίου σε ύποπτο θα πρέπει να λαμβάνεται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα, ώστε να διασφαλίζεται κοινή πολιτική άσκησης διώξεων. Η επιλογή του δικαστηρίου που θα είναι αρμόδιο για την εκδίκαση της εκάστοτε υπόθεσης θα πρέπει να γίνεται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα βάσει δέσμης διαφανών κριτηρίων. (31) Λαμβάνοντας υπόψη την αρχή της υποχρεωτικής άσκησης δίωξης, οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει κατά κανόνα να καταλήγουν στην άσκηση ποινικής δίωξης ενώπιον των αρμόδιων εθνικών δικαστηρίων, εφόσον έχουν προκύψει αδιάσειστα αποδεικτικά στοιχεία και δεν υπάρχουν νομικοί λόγοι που να απαγορεύουν την άσκηση δίωξης. Σε περίπτωση έλλειψης αδιάσειστων αποδεικτικών στοιχείων ή δυσκολίας συλλογής των αποδεικτικών στοιχείων που επιβάλλεται να προσκομιστούν στο δικαστήριο, η υπόθεση είναι δυνατό να απορρίπτεται. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να έχει, επιπλέον, τη δυνατότητα να απορρίπτει την υπόθεση, εφόσον το αδίκημα είναι ελάσσονος σημασίας. Σε περίπτωση που η υπόθεση δεν απορρίπτεται μεν για τους προαναφερθέντες λόγους, αλλά δεν αιτιολογείται ούτε η άσκηση δίωξης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να έχει τη δυνατότητα να προτείνει συμβιβασμό στον ύποπτο, εφόσον αυτό εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Οι διοικητικοί κανόνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να περιλαμβάνουν διευκρινίσεις σχετικά με τους κανόνες που θα διέπουν τους εν λόγω συμβιβασμούς, καθώς και σχετικά με τους κανόνες που θα διέπουν τον υπολογισμό των προς επιβολή προστίμων. Η περάτωση υπόθεσης μέσω συμβιβασμού με τον ύποπτο δυνάμει των διατάξεων του παρόντος κανονισμού δεν θα πρέπει να επηρεάζει την εφαρμογή διοικητικών μέτρων από τις αρμόδιες αρχές, εφόσον τα τελευταία δεν αφορούν κυρώσεις οι οποίες μπορούν να εξομοιωθούν με ποινές επιβληθείσες βάσει του ποινικού δικαίου. (32) Τα αποδεικτικά στοιχεία που θα προσκομίζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο δικαστήριο το οποίο θα εκδικάζει την εκάστοτε υπόθεση θα πρέπει να αναγνωρίζονται ως παραδεκτά και να θεωρείται, κατά συνέπεια, ότι πληρούν όλες τις σχετικές με τα αποδεικτικά στοιχεία απαιτήσεις που απορρέουν από την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους όπου εδρεύει το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση, εφόσον το τελευταίο κρίνει ότι συνάδουν με την αρχή της δίκαιης διεξαγωγής της διαδικασίας και ότι σέβονται τα δικαιώματα υπεράσπισης του υπόπτου τα οποία προβλέπει ο Χάρτης Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το δικαστήριο που εκδικάζει την υπόθεση δεν δύναται να αποκλείει τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως μη παραδεκτά με την αιτιολογία ότι η εθνική νομοθεσία του οικείου κράτους μέλους προβλέπει διαφορετικούς όρους και κανόνες συλλογής των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων. (33) Ο παρών κανονισμός σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και τηρεί τις αρχές που κατοχυρώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δυνάμει του παρόντος κανονισμού, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία οφείλει να σέβεται, συγκεκριμένα, το δικαίωμα αμερόληπτου δικαστηρίου, τα δικαιώματα της υπεράσπισης και το τεκμήριο αθωότητας, που κατοχυρώνονται στα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη. Το άρθρο 50 του Χάρτη, το οποίο θεσπίζει το δικαίωμα του προσώπου να μην δικάζεται ή να μην τιμωρείται ποινικά δύο φορές για την ίδια αξιόποινη πράξη, διασφαλίζει την αρχή «ου δις δικάζειν» (ne bis in idem) προστατεύοντας έτσι τον ύποπτο σε περίπτωση άσκησης δίωξης εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να σέβεται πλήρως τα εν λόγω δικαιώματα, και να εφαρμόζει και να ερμηνεύει αναλόγως τον παρόντα κανονισμό. (34) Σύμφωνα με το άρθρο 82 παράγραφος 2 της Συνθήκης, η Ένωση μπορεί να θεσπίζει ελάχιστους κανόνες σχετικά με τα δικαιώματα των προσώπων που εμπλέκονται σε ποινικές διαδικασίες, έτσι ώστε να διασφαλίζεται ο σεβασμός των δικαιωμάτων της υπεράσπισης και της δίκαιης διεξαγωγής της δικαστικής διαδικασίας. Παρότι η Ένωση διαθέτει ήδη σημαντικό κεκτημένο, ορισμένα από τα δικαιώματα αυτά δεν έχουν εναρμονιστεί ακόμη στο πλαίσιο του δικαίου της Ένωσης. Όσον αφορά τα συγκεκριμένα δικαιώματα ο παρών κανονισμός θα πρέπει να θεσπίζει διατάξεις οι οποίες θα ισχύουν αποκλειστικά για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού. (35) Κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να σέβεται τα δικαιώματα της υπεράσπισης που κατοχυρώνονται ήδη στη συναφή νομοθεσία της Ένωσης, όπως π.χ. στην οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Οκτωβρίου 2010, σχετικά με το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση κατά την ποινική διαδικασία[4], στην οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2012, σχετικά με το δικαίωμα ενημέρωσης στο πλαίσιο ποινικών διαδικασιών[5], και [στην οδηγία 2013/xx/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της xx xxxx 2013, σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο κατά την ποινική διαδικασία και το δικαίωμα επικοινωνίας μετά τη σύλληψη], όπως μεταφέρθηκαν και εφαρμόστηκαν στα κράτη μέλη. Κάθε ύποπτος σε βάρος του οποίου κινεί έρευνα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να χαίρει της προστασίας που παρέχουν οι προαναφερθείσες νομικές πράξεις. (36) Σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 3 της Συνθήκης, ο νομοθέτης της Ένωσης δύναται να προβλέπει τους κανόνες που ισχύουν για τον δικαστικό έλεγχο των διαδικαστικών πράξεων στις οποίες προβαίνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κατά την άσκηση των καθηκόντων της. Η δυνατότητα αυτή που παρέχεται στον νομοθέτη αντικατοπτρίζει τη ιδιαίτερη φύση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, που την ξεχωρίζει από όλα τα άλλα όργανα και τους οργανισμούς της Ένωσης και απαιτεί την εφαρμογή ειδικών κανόνων δικαστικού ελέγχου. (37) Σύμφωνα με το άρθρο 86 παράγραφος 2 της Συνθήκης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί ενώπιον των αρμόδιων δικαστηρίων των κρατών μελών την ποινική δίωξη των αδικημάτων αυτών. Οι πράξεις έρευνας στις οποίες θα προβαίνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα συνδέονται στενά με την πιθανότητα άσκησης δίωξης, και θα έχουν επιπτώσεις στις έννομες τάξεις των κρατών μελών. Στις περισσότερες περιπτώσεις, οι έρευνες και οι διώξεις θα διεξάγονται από τις εθνικές αρχές επιβολής του νόμου οι οποίες θα ενεργούν υπό τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, και ενίοτε κατόπιν λήψης της απαιτούμενης έγκρισης από το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο. Ως εκ τούτου, κρίνεται σκόπιμο να αντιμετωπίζεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ως εθνική αρχή για τον σκοπό του δικαστικού ελέγχου των πράξεων έρευνας και δίωξης στις οποίες θα προβαίνει. Κατά συνέπεια, τα εθνικά δικαστήρια θα πρέπει να επιφορτιστούν με τον δικαστικό έλεγχο όλων των πράξεων έρευνας και δίωξης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας κατά των οποίων δύναται να ασκηθεί προσφυγή, το δε Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα πρέπει να είναι άμεσα αρμόδιο για τις εν λόγω πράξεις, σύμφωνα με τα άρθρα 263, 265 και 268 της Συνθήκης, καθώς οι τελευταίες δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως πράξεις φορέα της Ένωσης για τον σκοπό του δικαστικού ελέγχου. (38) Σύμφωνα με το άρθρο 267 της Συνθήκης, τα εθνικά δικαστήρια δύνανται ή, σε ορισμένες περιστάσεις, υποχρεούνται να ζητούν από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης να αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσεις επί της ερμηνείας ή του κύρους διατάξεων της νομοθεσίας της Ένωσης, συμπεριλαμβανομένου του παρόντος κανονισμού, οι οποίες διέπουν τον δικαστικό έλεγχο των πράξεων έρευνας και δίωξης της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τα εθνικά δικαστήρια δεν θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ζητούν από το Δικαστήριο να αποφαίνεται με προδικαστικές αποφάσεις επί του κύρους των πράξεων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, καθώς οι πράξεις αυτές δεν θα πρέπει να θεωρούνται ως πράξεις φορέα της Ένωσης για τον σκοπό του δικαστικού ελέγχου. (39) Διευκρινίζεται ακόμη ότι για ζητήματα που άπτονται της ερμηνείας διατάξεων του εθνικού δικαίου, οι οποίες καθίστανται εφαρμοστέες δυνάμει του παρόντος κανονισμού, αρμόδια είναι αποκλειστικά τα εθνικά δικαστήρια. Κατά συνέπεια, τα εθνικά δικαστήρια δεν δύνανται να υποβάλλουν στο Δικαστήριο ερωτήσεις σχετικά με την ερμηνεία του εθνικού δικαίου στο οποίο παραπέμπει ο παρών κανονισμός. (40) Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στη Συνθήκη, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα συσταθεί εκ της Eurojust, οι δύο οργανισμοί θα πρέπει να συνυπάρχουν, να συνεργάζονται και να αλληλοσυμπληρώνονται οργανικά, λειτουργικά και διοικητικά. (41) Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει, επιπλέον, να συνεργάζεται στενά και με άλλα θεσμικά όργανα και οργανισμούς της Ένωσης, με γνώμονα την αποτελεσματικότερη άσκηση των καθηκόντων της που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό, και να συνάπτει, όπου απαιτείται, επίσημες συμφωνίες με θέμα τον καθορισμό λεπτομερών κανόνων που θα διέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών και τη συνεργασία. Ιδιαίτερη βαρύτητα θα πρέπει να δίδεται στη συνεργασία με την Ευρωπόλ και την OLAF, ώστε να αποφεύγεται η αλληλοεπικάλυψη δραστηριοτήτων, και να μπορεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να λαμβάνει τις πληροφορίες που χρειάζεται και που διαθέτουν οι εν λόγω οργανισμοί και, επιπλέον, να αξιοποιεί τα αναλυτικά συμπεράσματά τους για συγκεκριμένες έρευνες. (42) Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διέπεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 45/2001 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 18ης Δεκεμβρίου 2000, σχετικά με την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τα όργανα και τους οργανισμούς της Κοινότητας και σχετικά με την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών[6]. Συγκεκριμένα, από τον προαναφερθέντα κανονισμό διέπονται η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που συλλέγονται στο πλαίσιο της επίτευξης των στόχων και της εκτέλεσης των καθηκόντων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν το προσωπικό και η επεξεργασία διοικητικών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που διατηρεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εκ μέρους της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να παρακολουθείται από τον Ευρωπαίο Επόπτη Προστασίας Δεδομένων. Οι αρχές του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 45/2001 θα πρέπει να εξειδικευθούν και να συμπληρωθούν όσον αφορά την επεξεργασία επιχειρησιακών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, όπου αυτό απαιτείται. Σε περίπτωση διαβίβασης επιχειρησιακών δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε αρχή τρίτης χώρας, σε διεθνή οργανισμό ή στην Ιντερπόλ δυνάμει διεθνούς συμφωνίας η οποία έχει συναφθεί σύμφωνα με το άρθρο 218 της Συνθήκης, οι παρεχόμενες επαρκείς εγγυήσεις για την προστασία της ιδιωτικής ζωής, των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των ελευθεριών των προσώπων θα πρέπει να διασφαλίζουν τη συμμόρφωση προς τις διατάξεις περί προστασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα του παρόντος κανονισμού. (43) Η επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα από τις αρμόδιες αρχές των κρατών μελών για τους σκοπούς της πρόληψης, διερεύνησης, ανίχνευσης ή δίωξης ποινικών αδικημάτων ή της εκτέλεσης ποινικών κυρώσεων διέπεται από [την οδηγία 2013/xx/ΕΕ για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών]. (44) Το σύστημα επεξεργασίας δεδομένων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας θα πρέπει να βασίζεται στο σύστημα διαχείρισης υποθέσεων της Eurojust. Ωστόσο, τα προσωρινά αρχεία εργασίας του θα πρέπει να θεωρούνται ως δικογραφίες από τη στιγμή κίνησης της σχετικής έρευνας. (45) Το καθεστώς της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όσον αφορά το προσωπικό και την οικονομική και δημοσιονομική διαχείριση, θα πρέπει να συμμορφώνεται προς τα συναφή πρότυπα της Ένωσης τα οποία ισχύουν για τους οργανισμούς που αναφέρονται στο άρθρο 208 του κανονισμού (ΕΕ, ΕΥΡΑΤΟΜ) αριθ. 966/2012 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[7], λαμβανομένης δεόντως υπόψη, πάντως, της αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας όσον αφορά τη διεκπεραίωση ερευνών και διώξεων στο επίπεδο της Ένωσης. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία θα πρέπει να βαρύνεται με την υποχρέωση υποβολής ετήσιων εκθέσεων. (46) Οι γενικοί κανόνες διαφάνειας που ισχύουν για τους οργανισμούς της Ένωσης θα πρέπει να ισχύουν και για την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, μόνο όμως όσον αφορά τα διοικητικά της καθήκοντα, ώστε να μην διακυβεύεται καθ’ οιονδήποτε τρόπο η απαίτηση της εμπιστευτικότητας που διέπει το επιχειρησιακό της έργο. Ομοίως, οι διοικητικές έρευνες που διεξάγει ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής θα πρέπει να σέβονται την απαίτηση της εμπιστευτικότητας που διέπει τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. (47) Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου (αριθ. 21) για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα εν λόγω δύο κράτη μέλη γνωστοποίησαν ότι επιθυμούν να [μην] [συμμετάσχουν] στη θέσπιση και εφαρμογή του παρόντος κανονισμού. (48) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου (αριθ. 22) σχετικά με τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση του παρόντος κανονισμού, δεν δεσμεύεται από αυτόν, ούτε υπόκειται στην εφαρμογή του. (49) Οι αντιπρόσωποι των κρατών μελών, που συνήλθαν σε επίπεδο αρχηγών κρατών και κυβερνήσεων στις Βρυξέλλες, στις 13 Δεκεμβρίου 2003, καθόρισαν την έδρα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ Άρθρο 1 Αντικείμενο Με τον παρόντα κανονισμό συστήνεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και καθορίζονται οι κανόνες λειτουργίας της. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς του παρόντος κανονισμού: α) ως «πρόσωπο» νοείται κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο· β) ως «ποινικά αδικήματα που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης» νοούνται τα αδικήματα που προβλέπονται στην οδηγία 2013/xx/ΕΕ, όπως εφαρμόστηκε στο εθνικό δίκαιο· γ) ως «οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης» νοούνται όλα τα έσοδα, έξοδα και στοιχεία του ενεργητικού που είτε καλύπτονται από τον προϋπολογισμό της Ένωσης και τους προϋπολογισμούς των θεσμικών και λοιπών οργάνων και οργανισμών που έχουν ιδρυθεί βάσει των συνθηκών και τους προϋπολογισμούς υπό τη διαχείριση και τον έλεγχό τους, είτε αποκτώνται μέσω αυτών των προϋπολογισμών, είτε οφείλονται σε αυτούς· δ) ως «διοικητικά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα» νοούνται όλα τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, εκτός από τα επιχειρησιακά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα· ε) ως «επιχειρησιακά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα» νοούνται όλα τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που επεξεργάζεται η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για την επίτευξη των σκοπών που προβλέπονται στο άρθρο 37. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΓΕΝΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ Τμήμα 1 Καθεστώς, οργανωση και δομη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Άρθρο 3 Σύσταση 1. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συστήνεται ως οργανισμός της Ένωσης με αποκεντρωμένη δομή. 2. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει νομική προσωπικότητα. 3. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία συνεργάζεται με τη Eurojust και βασίζεται στη διοικητική της υποστήριξη σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 57. Άρθρο 4 Καθήκοντα 1. Αποστολή της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι η καταπολέμηση των ποινικών αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης. 2. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι υπεύθυνη για τη διερεύνηση, τη δίωξη και την παραπομπή ενώπιον της δικαιοσύνης των δραστών των ποινικών αδικημάτων που αναφέρονται στην παράγραφο 1, καθώς και των συνεργών τους. Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διευθύνει και εποπτεύει έρευνες, και ασκεί διώξεις, συμπεριλαμβανομένης της απόρριψης της εκάστοτε υπόθεσης. 3. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί καθήκοντα εισαγγελέα στα αρμόδια δικαστήρια των κρατών μελών όσον αφορά τα αδικήματα που αναφέρονται στην παράγραφο 1, συμπεριλαμβανομένης της υποβολής κατηγορητηρίου και ενδεχόμενων προσφυγών μέχρι την τελική διευθέτηση της υπόθεσης. Άρθρο 5 Ανεξαρτησία και λογοδοσία 1. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι ανεξάρτητη. 2. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ήτοι ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας, οι αναπληρωτές και το προσωπικό του, καθώς και οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς και το προσωπικό που αυτοί απασχολούν στα κράτη μέλη, δεν επιζητεί ούτε λαμβάνει, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της, οδηγίες από κανένα πρόσωπο, κράτος μέλος, θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό της Ένωσης. Τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ένωσης, καθώς και τα κράτη μέλη, σέβονται την ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και δεν επιζητούν να την επηρεάσουν κατά την άσκηση των καθηκόντων της. 3. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας είναι υπόλογος για τις γενικές δραστηριότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προς τα οποία υποβάλλει κάθε έτος έκθεση σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 70. Άρθρο 6 Δομή και οργάνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 1. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποτελείται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα, τους αναπληρωτές του, το προσωπικό που τους συνδράμει κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους τα οποία απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό, καθώς και από τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς που έχουν την έδρα τους στα κράτη μέλη. 2. Επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας είναι ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας, ο οποίος διευθύνει τις δραστηριότητές της και οργανώνει τις εργασίες της. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας επικουρείται από τέσσερις αναπληρωτές. 3. Οι αναπληρωτές συνδράμουν τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του και τον αντικαθιστούν, σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί δυνάμει του άρθρου 72 στοιχείο δ), σε περίπτωσης απουσίας ή κωλύματος. Ένας από τους αναπληρωτές είναι υπεύθυνος για την εκτέλεση του προϋπολογισμού. 4. Οι έρευνες και οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας πραγματοποιούνται από τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς υπό τη διεύθυνση και την εποπτεία του Ευρωπαίου Εισαγγελέα. Όποτε κρίνεται αναγκαίο προς όφελος της έρευνας ή της δίωξης, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας μπορεί να ασκεί απευθείας τις εξουσίες του σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 18 παράγραφος 5. 5. Σε κάθε κράτος μέλος υπάρχει τουλάχιστον ένας Εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας, ο οποίος αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς υπάγονται στην αποκλειστική αρμοδιότητα του Ευρωπαίου Εισαγγελέα και ακολουθούν τις οδηγίες, τις κατευθυντήριες γραμμές και τις αποφάσεις του κατά τη διεκπεραίωση των ερευνών και των διώξεων που τους ανατίθενται. Εφόσον ενεργούν στο πλαίσιο της εντολής τους που απορρέει από τον παρόντα κανονισμό, είναι πλήρως ανεξάρτητοι από τους εθνικούς φορείς δίωξης και δεν έχουν υποχρεώσεις απέναντί τους. 6. Οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς μπορούν επίσης να ασκούν καθήκοντα εθνικού εισαγγελέα. Σε περίπτωση που τους ανατίθενται αντικρουόμενα καθήκοντα, οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς ενημερώνουν σχετικά τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα, ο οποίος μπορεί, κατόπιν διαβούλευσης με τις αρμόδιες εθνικές αρχές δίωξης, να τους συμβουλεύσει, προς όφελος των ερευνών και των διώξεων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, να δώσουν προτεραιότητα στα καθήκοντά τους που απορρέουν από τον παρόντα κανονισμό. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας ενημερώνει αμέσως σχετικά τις αρμόδιες εθνικές αρχές δίωξης. 7. Οι ενέργειες στις οποίες προβαίνουν, κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας, οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς, οποιοδήποτε μέλος του προσωπικού της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ή κάθε άλλο πρόσωπο που ενεργεί εξ ονόματος αυτής, αποδίδονται στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας εκπροσωπεί την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ενώπιον των θεσμικών οργάνων της Ένωσης, των κρατών μελών και οιουδήποτε τρίτου. 8. Εφόσον απαιτείται για τον σκοπό έρευνας ή δίωξης, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δύναται να διαθέσει προσωρινά πόρους και προσωπικό στους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς. Άρθρο 7 Εσωτερικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 1. Ο εσωτερικός κανονισμός της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας εγκρίνεται με απόφαση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, των τεσσάρων αναπληρωτών του και πέντε Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων, οι οποίοι επιλέγονται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα βάσει συστήματος αυστηρά ισότιμης εναλλαγής που να επιτρέπει να αντικατοπτρίζεται το δημογραφικό και γεωγραφικό φάσμα του συνόλου των κρατών μελών. Η απόφαση λαμβάνεται με απλή πλειοψηφία όλων των μελών, καθένα από τα οποία δικαιούται μία ψήφο. Σε περίπτωση ισοψηφίας, υπερισχύει η ψήφος του Ευρωπαίου Εισαγγελέα. 2. Ο εσωτερικός κανονισμός διέπει την οργάνωση των εργασιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και περιλαμβάνει γενικούς κανόνες σχετικά με τον καταμερισμό των υποθέσεων. Τμήμα 2 Διορισμός και παυση των μελων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Άρθρο 8 Διορισμός και παύση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα 1. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας διορίζεται από το Συμβούλιο με την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η θητεία του είναι οκταετής και μη ανανεώσιμη. Το Συμβούλιο αποφασίζει με απλή πλειοψηφία. 2. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας επιλέγεται μεταξύ προσωπικοτήτων που παρέχουν πλήρη εγγύηση ανεξαρτησίας, συγκεντρώνουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τον διορισμό σε ανώτατο δικαστικό αξίωμα και διαθέτουν εμπειρία σε θέματα δίωξης. 3. Η επιλογή του Ευρωπαίου Εισαγγελέα γίνεται βάσει ανοικτής πρόσκλησης υποβολής υποψηφιοτήτων, η οποία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη συνέχεια, η Επιτροπή καταρτίζει κατάλογο υποψηφίων τον οποίον υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Προτού υποβάλει τον κατάλογο με τα ονόματα των υποψηφίων, η Επιτροπή ζητεί τη γνώμη επιτροπής την οποία έχει συστήσει η ίδια. Η εν λόγω επιτροπή αποτελείται από επτά μέλη, ένα εκ των οποίων προτείνεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα οποία επιλέγονται μεταξύ πρώην μελών του Δικαστηρίου, μελών εθνικών ανώτατων δικαστηρίων, εθνικών εισαγγελικών αρχών ή/και δικηγόρων αναγνωρισμένου κύρους, καθώς και από τον πρόεδρο της Eurojust με την ιδιότητα του παρατηρητή. 4. Εάν ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δεν πληροί πλέον τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την εκτέλεση των καθηκόντων του ή εάν διαπράξει βαρύ παράπτωμα, το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης μπορεί, αιτήσει του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου ή της Επιτροπής, να τον παύσει. Άρθρο 9 Διορισμός και παύση των αναπληρωτών του Ευρωπαίου Εισαγγελέα 1. Οι αναπληρωτές του Ευρωπαίου Εισαγγελέα διορίζονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 1. 2. Οι αναπληρωτές του Ευρωπαίου Εισαγγελέα επιλέγονται μεταξύ προσωπικοτήτων που παρέχουν πλήρη εγγύηση ανεξαρτησίας, συγκεντρώνουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τον διορισμό σε ανώτατο δικαστικό αξίωμα και διαθέτουν εμπειρία σε θέματα δίωξης. 3. Η επιλογή των αναπληρωτών του Ευρωπαίου Εισαγγελέα γίνεται βάσει ανοικτής πρόσκλησης υποβολής υποψηφιοτήτων, η οποία δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα. Στη συνέχεια, η Επιτροπή, με τη σύμφωνη γνώμη του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, καταρτίζει κατάλογο υποψηφίων τον οποίον υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Ο εν λόγω κατάλογος επιτρέπει να αντικατοπτρίζεται το δημογραφικό και γεωγραφικό φάσμα του συνόλου των κρατών μελών. 4. Οι αναπληρωτές του Ευρωπαίου Εισαγγελέα παύονται σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 8 παράγραφος 4, κατόπιν πρωτοβουλίας του Ευρωπαίου Εισαγγελέα. Άρθρο 10 Διορισμός και παύση των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων 1. Οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς διορίζονται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα βάσει καταλόγου τριών τουλάχιστον υποψηφίων που πληρούν τις απαιτήσεις της παραγράφου 2. Ο κατάλογος υποβάλλεται από το ή τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη. Η θητεία των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων είναι πενταετής και ανανεώσιμη. 2. Οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς επιλέγονται μεταξύ προσωπικοτήτων που συγκεντρώνουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τον διορισμό σε ανώτατο δικαστικό αξίωμα και διαθέτουν εμπειρία σε θέματα δίωξης. Παρέχουν πλήρη εγγύηση ανεξαρτησίας. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τον διορισμό του Εντεταλμένου Ευρωπαίου Εισαγγελέα σε θέση εισαγγελέα δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, εφόσον δεν διαθέτει ήδη τη συγκεκριμένη επαγγελματική ιδιότητα κατά τη χρονική στιγμή διορισμού του στη θέση του Εντεταλμένου Ευρωπαίου Εισαγγελέα. 3. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δύναται να παύσει τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς, εφόσον αυτοί δεν πληρούν πλέον τις προϋποθέσεις της παραγράφου 2 ή τα κριτήρια που διέπουν την εκτέλεση των καθηκόντων τους, ή εφόσον διαπράξουν βαρύ παράπτωμα. Οι αρμόδιες εθνικές αρχές δεν δύνανται να απαλλάξουν τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς από τα καθήκοντα του εθνικού εισαγγελέα χωρίς την έγκριση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, καθ’ όλη τη χρονική περίοδο που εκτελούν τα καθήκοντά τους εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. Τμήμα 3 Βασικές Αρχές Άρθρο 11 Βασικές αρχές των δραστηριοτήτων της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 1. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διασφαλίζει, κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της, τον σεβασμό των δικαιωμάτων που κατοχυρώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 2. Οι ενέργειες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διέπονται από την αρχή της αναλογικότητας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 26 παράγραφος 3. 3. Οι έρευνες και οι διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διέπονται από τον παρόντα κανονισμό. Τα ζητήματα που δεν ρυθμίζονται ενδεχομένως από τον παρόντα κανονισμό διευθετούνται από τα εθνικά δίκαια. Το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο είναι το δίκαιο του κράτους μέλους όπου διεκπεραιώνεται η έρευνα ή η δίωξη. Σε περίπτωση που κάποιο ζήτημα ρυθμίζεται και από το εθνικό δίκαιο και από τον παρόντα κανονισμό, υπερισχύουν οι διατάξεις του κανονισμού. 4. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει αποκλειστική αρμοδιότητα να διερευνά και να διώκει ποινικά αδικήματα εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης. 5. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία διεξάγει τις έρευνές της με αμεροληψία και συλλέγει όλα τα συναφή αποδεικτικά στοιχεία, είτε αυτά είναι επιβαρυντικά είτε απαλλακτικά. 6. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία κινεί έρευνες χωρίς αδικαιολόγητη καθυστέρηση, και μεριμνά για την ταχεία διεκπεραίωση των ερευνών και των διώξεων. 7. Οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών συνδράμουν και στηρίζουν ενεργά τις έρευνες και τις διώξεις της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, κατόπιν αιτήματός της, και απέχουν από κάθε ενέργεια, πολιτική ή διαδικασία που θα μπορούσε να καθυστερήσει ή να παρεμποδίσει την πρόοδό τους. Τμήμα 4 Αρμοδιότητες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Άρθρο 12 Ποινικά αδικήματα που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει αρμοδιότητα επί των ποινικών αδικημάτων που θίγουν τα οικονομικά συμφέροντα της Ένωσης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην οδηγία 2013/xx/ΕΕ, όπως εφαρμόστηκε στο εθνικό δίκαιο. Άρθρο 13 Παρεπόμενη αρμοδιότητα 1. Εφόσον τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 12 συνδέονται άρρηκτα με άλλα ποινικά αδικήματα πέραν αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 12, και εφόσον η κοινή διερεύνηση και δίωξή τους εξυπηρετεί την ορθή απονομή της δικαιοσύνης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει επίσης αρμοδιότητα και επί των εν λόγω άλλων ποινικών αδικημάτων, υπό τις προϋποθέσεις πρώτον, ότι υπερισχύουν τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 12 και, δεύτερον, ότι τα πραγματικά περιστατικά των άλλων ποινικών αδικημάτων είναι πανομοιότυπα με τα περιστατικά των αδικημάτων του άρθρου 12. Σε περίπτωση που δεν πληρούνται οι προαναφερθείσες προϋποθέσεις, το κράτος μέλος που είναι αρμόδιο για τα άλλα αδικήματα φέρει αρμοδιότητα και για τα αδικήματα που αναφέρονται στο άρθρο 12. 2. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία και οι εθνικές διωκτικές αρχές διαβουλεύονται μεταξύ τους προκειμένου να καθορίζουν ποια αρχή έχει αρμοδιότητα σύμφωνα με την παράγραφο 1. Για λόγους διευκόλυνσης του καθορισμού της εν λόγω αρμοδιότητας, είναι δυνατή, όπου αυτό απαιτείται, η συμμετοχή της Eurojust σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 57. 3. Σε περίπτωση διαφωνίας μεταξύ της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και των εθνικών διωκτικών αρχών σχετικά με τον καθορισμό της αρμοδιότητας σύμφωνα με την παράγραφο 1, για την παρεπόμενη αρμοδιότητα αποφασίζει η εθνική δικαστική αρχή που είναι αρμόδια για την κατανομή των αρμοδιοτήτων δίωξης σε εθνικό επίπεδο. 4. Ο καθορισμός της αρμοδιότητας δυνάμει του παρόντος άρθρου δεν υπόκειται σε επανεξέταση. Άρθρο 14 Άσκηση της αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ασκεί την αποκλειστική αρμοδιότητά της όσον αφορά τη διερεύνηση και τη δίωξη των ποινικών αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 12 και 13, εφόσον τα αδικήματα αυτά διαπράχθηκαν εν όλω ή εν μέρει α) στο έδαφος ενός ή περισσοτέρων κρατών μελών, ή β) από υπήκοο κράτους μέλους ή από μέλη του προσωπικού της Ένωσης ή από μέλη των θεσμικών οργάνων. ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΟΥ ΔΙΕΠΟΥΝ ΤΙΣ ΕΡΕΥΝΕΣ, ΤΙΣ ΔΙΩΞΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΕΣ Τμήμα 1 Διεξαγωγή ερευνων Άρθρο 15 Πηγές ερευνών 1. Όλες οι εθνικές αρχές των κρατών μελών και όλα τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ένωσης ενημερώνουν αμέσως την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία για κάθε συμπεριφορά η οποία ενδέχεται να συνιστά αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητά της. 2. Οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς ενημερώνουν αμέσως τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα για κάθε συμπεριφορά που υποπίπτει στην αντίληψή τους η οποία ενδέχεται να συνιστά αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 3. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπορεί να συλλέξει ή να λάβει πληροφορίες από οποιοδήποτε πρόσωπο για συμπεριφορά η οποία ενδέχεται να συνιστά αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητά της. 4. Κάθε πληροφορία που τίθεται υπόψη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας καταχωρίζεται και εξακριβώνεται από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα ή από τους Εντεταλμένους Ευρωπαίους Εισαγγελείς. Εφόσον ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας ή οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς αποφασίσουν, μετά από τη σχετική εξακρίβωση, να μην προβούν στην κίνηση έρευνας, περατώνουν την υπόθεση και καταχωρίζουν τη συναφή αιτιολογία στο σύστημα διαχείρισης υποθέσεων. Ενημερώνουν σχετικά την εθνική αρχή, το θεσμικό ή άλλο όργανο ή οργανισμό της ΕΕ που παρέσχε την αρχική πληροφορία, καθώς και, κατόπιν αιτήματός τους, τα πρόσωπα που παρέσχον την αρχική πληροφορία, όπου αυτό απαιτείται. Άρθρο 16 Κίνηση ερευνών 1. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας ή, εξ ονόματός του, οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς κινούν έρευνα με γραπτή απόφαση, εφόσον πιστεύουν ευλόγως ότι διαπράττεται ή διαπράχθηκε αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 2. Σε περίπτωση κίνησης της έρευνας από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα, ο τελευταίος αναθέτει την υπόθεση σε Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα, εκτός και αν επιθυμεί να αναλάβει ο ίδιος τη διεξαγωγή της έρευνας, σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 18 παράγραφος 5. Σε περίπτωση κίνησης της έρευνας από Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα, ο τελευταίος ενημερώνει αμέσως σχετικά τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα. Μόλις ενημερωθεί σχετικά, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας ελέγχει ότι δεν έχει κινηθεί ήδη έρευνα από τον ίδιο ή από άλλον Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα. Με γνώμονα την αποτελεσματικότερη διεξαγωγή της έρευνας, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας μπορεί να αποφασίσει να αναθέσει την υπόθεση σε άλλον Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα ή να την αναλάβει ο ίδιος, σύμφωνα με τα κριτήρια που προβλέπονται στο άρθρο 18 παράγραφος 5. Άρθρο 17 Επείγοντα μέτρα και παραπομπές 1. Σε περίπτωση που απαιτείται η ανάληψη άμεσης δράσης για αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι εθνικές αρχές λαμβάνουν όλα τα επείγοντα μέτρα που απαιτούνται για την αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη του αδικήματος. Στη συνέχεια, οι εθνικές αρχές παραπέμπουν χωρίς καθυστέρηση την υπόθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Σε αυτήν την περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επιβεβαιώνει, ει δυνατόν εντός 48 ωρών από την κίνηση της έρευνάς της, τα μέτρα που ελήφθησαν από τις εθνικές αρχές, ακόμη και αν τα τελευταία θεσπίστηκαν και εφαρμόστηκαν δυνάμει διατάξεων άλλων από αυτές που περιέχονται στον παρόντα κανονισμό. 2. Εφόσον έχει αμφιβολίες για την αρμοδιότητά της επί της υπόθεσης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δύναται να προβαίνει, σε οποιοδήποτε στάδιο της έρευνας, σε διαβουλεύσεις με τις εθνικές διωκτικές αρχές για τον καθορισμό της αρμόδιας αρχής. Μέχρι να εκδοθεί η απόφαση περί καθορισμού της αρμοδιότητας, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία λαμβάνει όλα τα επείγοντα μέτρα που απαιτούνται για την αποτελεσματική διερεύνηση και δίωξη του αδικήματος. Σε περίπτωση που κριθεί αρμόδια η εθνική αρχή, η αρχή αυτή επιβεβαιώνει, εντός 48 ωρών από την κίνηση της εθνικής έρευνας, τα επείγοντα μέτρα που ελήφθησαν από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. 3. Σε περίπτωση που, από την έρευνα την οποία κίνησε η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, προκύψει ότι η υπό διερεύνηση συμπεριφορά συνιστά ποινικό αδίκημα το οποίο όμως δεν εμπίπτει στην αρμοδιότητά της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία παραπέμπει χωρίς καθυστέρηση την υπόθεση στις αρμόδιες εθνικές αρχές επιβολής του νόμου και στις δικαστικές αρχές των κρατών μελών. 4. Σε περίπτωση που, από την έρευνα την οποία κίνησαν οι εθνικές αρχές, προκύψει ότι η υπό διερεύνηση συμπεριφορά συνιστά αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, οι εθνικές αρχές παραπέμπουν χωρίς καθυστέρηση την υπόθεση στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Σε αυτήν την περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία επιβεβαιώνει, ει δυνατόν εντός 48 ωρών από την κίνηση της έρευνάς της, τα μέτρα που ελήφθησαν από τις εθνικές αρχές, ακόμη και αν τα τελευταία θεσπίστηκαν και εφαρμόστηκαν δυνάμει διατάξεων άλλων από αυτές που περιέχονται στον παρόντα κανονισμό. Άρθρο 18 Διεξαγωγή της έρευνας 1. Ο ορισθείς Εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας διευθύνει την έρευνα εξ ονόματος του Ευρωπαίου Εισαγγελέα και σύμφωνα με τις οδηγίες του. Ο ορισθείς Εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας μπορεί είτε να προβεί ο ίδιος στην εκτέλεση των μέτρων έρευνας είτε να δώσει σχετικές οδηγίες στις αρμόδιες αρχές επιβολής του νόμου του κράτους μέλους στο οποίο έχει την έδρα του. Οι εν λόγω αρχές συμμορφώνονται προς τις οδηγίες του Εντεταλμένου Ευρωπαίου Εισαγγελέα και εκτελούν τα μέτρα έρευνας που τους αναθέτει ο τελευταίος. 2. Σε διασυνοριακές υποθέσεις, όπου προκύπτει η ανάγκη να εκτελεστούν μέτρα έρευνας σε άλλο κράτος μέλος από αυτό στο οποίο κινήθηκε αρχικά η έρευνα, ο Εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας που κίνησε την έρευνα ή στον οποίον ανατέθηκε η υπόθεση από τον Ευρωπαίο Εισαγγελέα, ενεργεί σε στενή διαβούλευση με τον Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα του κράτους μέλους στο οποίο πρέπει να εκτελεστούν τα μέτρα έρευνας. Ο τελευταίος, με τη σειρά του, είτε προβαίνει ο ίδιος στην εκτέλεση των μέτρων έρευνας είτε δίδει οδηγίες για την εκτέλεσή τους στις αρμόδιες εθνικές αρχές. 3. Σε διασυνοριακές υποθέσεις, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δύναται να αποφασίσει τη συμμετοχή περισσότερων του ενός Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων στις σχετικές έρευνες και να προβεί στη σύσταση κοινών ομάδων έρευνας. Δύναται ακόμη να ζητήσει από οποιονδήποτε Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα να προβεί, εξ ονόματός του, στη συλλογή των σχετικών πληροφοριών ή στην εκτέλεση συγκεκριμένων μέτρων έρευνας. 4. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας παρακολουθεί τις έρευνες που διεξάγουν οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς και μεριμνά για τον συντονισμό τους. Παρέχει, επιπλέον, οδηγίες, όπου αυτό απαιτείται. 5. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δύναται να απαλλάξει κάποιον Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα από μια έρευνα και να αναθέσει τη διεξαγωγή της σε άλλον ή να ηγηθεί ο ίδιος της έρευνας, εφόσον το κρίνει αναγκαίο για την αποτελεσματικότερη διεκπεραίωση της έρευνας ή της δίωξης, βασιζόμενος σε ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα κριτήρια: α) τη σοβαρότητα του αδικήματος· β) τις ειδικές περιστάσεις που σχετίζονται με την ιδιότητα του φερόμενου ως δράστη· γ) τις ειδικές περιστάσεις που σχετίζονται με τη διασυνοριακή διάσταση της έρευνας· δ) τη μη διαθεσιμότητα εθνικών αρχών έρευνας· ή ε) ενδεχόμενο αίτημα των αρμόδιων αρχών του οικείου κράτους μέλους. 6. Σε περίπτωση που ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας αποφασίσει να αναλάβει ο ίδιος τη διεξαγωγή της έρευνας, ενημερώνει σχετικά τον Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα του κράτους μέλους όπου θα χρειαστεί να εκτελεστούν τα μέτρα έρευνας. Κάθε μέτρο έρευνας του Ευρωπαίου Εισαγγελέα διεξάγεται σε συνεργασία με τις αρχές του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου διεξάγεται. Η εφαρμογή μέτρων καταναγκαστικού χαρακτήρα εμπίπτει στην αρμοδιότητα των εθνικών αρχών. 7. Οι έρευνες που διεξάγονται υπό την εποπτεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας διέπονται από τους κανόνες επαγγελματικού απορρήτου που προβλέπονται στην ισχύουσα επί του παρόντος νομοθεσία της Ένωσης. Οι αρχές που συμμετέχουν στις έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας δεσμεύονται επίσης να σέβονται το επαγγελματικό απόρρητο, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην εκάστοτε ισχύουσα εθνική νομοθεσία. Άρθρο 19 Άρση προνομίων ή ασυλιών 1. Σε περίπτωση που οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αφορούν πρόσωπα τα οποία απολαμβάνουν προνομίων ή ασυλιών δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, και εφόσον το εν λόγω προνόμιο ή η ασυλία παρεμποδίζουν συγκεκριμένη υπό διεξαγωγή έρευνα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία υποβάλλει αιτιολογημένο γραπτό αίτημα άρσης αυτών, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στην εκάστοτε εθνική νομοθεσία. 2. Σε περίπτωση που οι έρευνες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αφορούν πρόσωπα τα οποία απολαμβάνουν προνομίων ή ασυλιών δυνάμει της νομοθεσίας της Ένωσης, και συγκεκριμένα δυνάμει του πρωτοκόλλου περί των προνομίων και ασυλιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και εφόσον το εν λόγω προνόμιο ή η ασυλία παρεμποδίζουν συγκεκριμένη υπό διεξαγωγή έρευνα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία υποβάλλει αιτιολογημένο γραπτό αίτημα άρσης αυτών, σύμφωνα με τις διαδικασίες που προβλέπονται στη νομοθεσία της Ένωσης. Τμήμα 2 Επεξεργασία πληροφοριων Άρθρο 20 Πρόσβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε πληροφορίες Από τη στιγμή που επιλαμβάνεται μιας υπόθεσης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δύναται να λαμβάνει κάθε σχετική πληροφορία η οποία βρίσκεται αποθηκευμένη σε εθνικές βάσεις δεδομένων που περιέχουν στοιχεία για ποινικές έρευνες και για την επιβολή του νόμου, καθώς επίσης και σε άλλα συναφή μητρώα δημόσιων αρχών, ή δύναται να έχει πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες μέσω των Εντεταλμένων Ευρωπαίων Εισαγγελέων. Άρθρο 21 Συλλογή πληροφοριών 1. Εφόσον απαιτείται για τον σκοπό των ερευνών της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία λαμβάνει, κατόπιν αιτήματός της, από τη Eurojust και την Ευρωπόλ, κάθε σχετική πληροφορία η οποία αφορά αδίκημα που εμπίπτει στην αρμοδιότητά της και, επιπλέον, δύναται να ζητά από την Ευρωπόλ την παροχή αναλυτικής υποστήριξης σε συγκεκριμένη έρευνα που διεξάγεται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. 2. Τα θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμοί της Ένωσης, καθώς και οι αρχές των κρατών μελών, παρέχουν στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, κατόπιν αιτήματός της, την απαιτούμενη συνδρομή και πληροφόρηση. Άρθρον 22 Σύστημα διαχείρισης υποθέσεων, πίνακας και προσωρινά αρχεία εργασίας 1. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία καταρτίζει σύστημα διαχείρισης υποθέσεων αποτελούμενο από προσωρινά αρχεία εργασίας και πίνακα που περιέχουν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο παράρτημα, και δεδομένα μη προσωπικού χαρακτήρα. 2. Το σύστημα διαχείρισης υποθέσεων προορίζεται: α) να στηρίζει τη διαχείριση των ερευνών και διώξεων που διεξάγονται από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, ιδίως με τη διασταύρωση πληροφοριών· β) να διευκολύνει την πρόσβαση στα στοιχεία σχετικά με διεξαγόμενες έρευνες και διώξεις· γ) να διευκολύνει τον έλεγχο του κατά πόσον η επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα εκτελείται κατά τρόπο σύννομο και σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό. 3. Το σύστημα διαχείρισης υποθέσεων μπορεί να συνδεθεί με την ασφαλή τηλεπικοινωνιακή σύνδεση που προβλέπεται στο άρθρο 9 της απόφασης 2008/976/ΔΕΥ[8]. 4. Ο πίνακας περιλαμβάνει αναφορές στα προσωρινά αρχεία εργασίας που αποτελούν αντικείμενο επεξεργασίας στο πλαίσιο των εργασιών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και δύναται να περιέχει δεδομένα μη προσωπικού χαρακτήρα εκτός από εκείνα που προβλέπονται στις υποπεριπτώσεις α) έως θ), ια) και ιγ) του σημείου 1 και στο σημείο 2 του παραρτήματος. 5. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπορεί να επεξεργάζεται σε προσωρινό αρχείο εργασίας δεδομένα σχετικά με τις επιμέρους υποθέσεις επί των οποίων εργάζεται. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία παρέχει στον υπεύθυνο προστασίας δεδομένων που αναφέρεται στο άρθρο 41 πρόσβαση στο προσωρινό αρχείο εργασίας. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ενημερώνει τον υπεύθυνο προστασίας των δεδομένων για το άνοιγμα κάθε νέου προσωρινού αρχείου εργασίας που περιέχει δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα. 6. Για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν υπόθεση, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν μπορεί να δημιουργεί κανένα αυτοματοποιημένο αρχείο πλην του συστήματος διαχείρισης υποθέσεων ή προσωρινού αρχείου εργασίας. Άρθρο 23 Λειτουργία των προσωρινών αρχείων εργασίας και του πίνακα 1. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανοίγει προσωρινό αρχείο εργασίας για κάθε υπόθεση για την οποία της διαβιβάζονται πληροφορίες, εφόσον η διαβίβαση αυτή συνάδει με τον παρόντα κανονισμό ή με άλλες ισχύουσες νομικές πράξεις. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία είναι υπεύθυνη για τη διαχείριση των προσωρινών αρχείων εργασίας που έχει ανοίξει. 2. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποφασίζει, ανά περίπτωση, εάν θα περιορίσει την πρόσβαση στο προσωρινό αρχείο εργασίας ή θα παράσχει πρόσβαση σε αυτό, εν όλω ή εν μέρει, σε μέλη του προσωπικού της, εφόσον απαιτείται για την εκτέλεση των καθηκόντων του εν λόγω προσωπικού. 3. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία αποφασίζει επίσης ποιες πληροφορίες σχετικά με το προσωρινό αυτό αρχείο εργασίας πρέπει να περιλαμβάνονται στον πίνακα. Με την επιφύλαξη διαφορετικής απόφασης του Ευρωπαίου Εισαγγελέα, δεν περιλαμβάνονται στον πίνακα οι πληροφορίες που καταχωρίζονται και υπόκεινται σε εξακρίβωση σύμφωνα με το άρθρο 15 παράγραφος 4. Άρθρο 24 Πρόσβαση στο σύστημα διαχείρισης υποθέσεων Οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς και το προσωπικό τους, στο βαθμό που είναι συνδεδεμένοι με το σύστημα διαχείρισης υποθέσεων, μπορούν να έχουν πρόσβαση μόνο: α) στον πίνακα, εκτός εάν η πρόσβαση αυτή έχει απαγορευθεί ρητώς· β) στα προσωρινά αρχεία εργασίας τα οποία έχει ανοίξει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σχετικά με έρευνες ή διώξεις που λαμβάνουν χώρα στο κράτος μέλος του εκάστοτε Εντεταλμένου Ευρωπαίου Εισαγγελέα και του προσωπικού του· γ) στα προσωρινά αρχεία εργασίας τα οποία έχει ανοίξει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σχετικά με έρευνες ή διώξεις που λαμβάνουν χώρα σε άλλο κράτος μέλος, στον βαθμό που αυτά σχετίζονται με έρευνες ή διώξεις που λαμβάνουν χώρα στο κράτος μέλος του εκάστοτε Εντεταλμένου Ευρωπαίου Εισαγγελέα και του προσωπικού του. Τμήμα 3 Μέτρα έρευνας Άρθρο 25 Η αρμοδιότητα διεξαγωγής ερευνών της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας 1. Για τον σκοπό των ερευνών και των διώξεων στις οποίες προβαίνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, το έδαφος των κρατών μελών της Ένωσης θεωρείται ως ενιαίος νομικός χώρος εντός του οποίου μπορεί η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία να ασκεί την αρμοδιότητά της. 2. Σε περίπτωση που αποφασίσει να ασκήσει την αρμοδιότητά της επί αδικήματος το οποίο διαπράχθηκε εν όλω ή εν μέρει εκτός του εδάφους των κρατών μελών από υπήκοο κράτους μέλους, από μέλη του προσωπικού της Ένωσης ή από μέλη των θεσμικών οργάνων, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ζητά συνδρομή προκειμένου να εξασφαλίσει τη συνεργασία της οικείας τρίτης χώρας, σύμφωνα με τα μέσα και τις διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο 59. Άρθρο 26 Μέτρα έρευνας 1. Κατά την άσκηση των αρμοδιοτήτων της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία έχει την εξουσία να ζητά ή να διατάσσει την εκτέλεση των ακόλουθων μέτρων έρευνας: α) διενέργεια έρευνας σε κλειστούς ή ανοιχτούς χώρους, μέσα μεταφοράς, ιδιωτικές κατοικίες, ενδύματα και κάθε άλλο προσωπικό είδος ή προσωπικό υπολογιστή· β) λήψη μέτρων για την προσκόμιση κάθε σχετικού αντικειμένου ή εγγράφου, ή δεδομένων αποθηκευμένων σε υπολογιστή, συμπεριλαμβανομένων των δεδομένων κίνησης και των δεδομένων που αφορούν τραπεζικούς λογαριασμούς, κρυπτογραφημένων ή όχι, στην πρωτότυπη μορφή τους ή σε άλλη καθορισμένη μορφή· γ) σφράγισμα κλειστών χώρων και μέσων μεταφοράς, και δέσμευση δεδομένων, με γνώμονα τη διαφύλαξη της ακεραιότητάς τους, την αποφυγή κάθε πιθανότητας απώλειας ή νόθευσης των αποδεικτικών στοιχείων, και τη διασφάλιση της δυνατότητας κατάσχεσης· δ) δέσμευση οργάνων ή προϊόντων εγκλήματος, συμπεριλαμβανομένης της δέσμευσης περιουσιακών στοιχείων, εφόσον αναμένεται ότι θα αποτελέσουν αντικείμενο κατάσχεσης από το δικαστήριο που θα εκδικάσει την υπόθεση και εφόσον πιστεύεται ότι ο ιδιοκτήτης, ο κάτοχος ή ο διαχειριστής τους θα επιδιώξει τη ματαίωση της δικαστικής απόφασης κατάσχεσής τους· ε) παρακολούθηση των τηλεπικοινωνιακών συνδιαλέξεων του υπόπτου, συμπεριλαμβανομένης της αποστολής μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς και από τον ύποπτο, ή κάθε άλλης τηλεπικοινωνιακής σύνδεσης την οποία χρησιμοποιεί· στ) παρακολούθηση τηλεπικοινωνιακών συνδιαλέξεων σε πραγματικό χρόνο, διατάσσοντας την άμεση διαβίβαση των σχετικών δεδομένων κίνησης, με στόχο τον εντοπισμό του υπόπτου και την εξακρίβωση της ταυτότητας των προσώπων που επικοινώνησαν μαζί του σε δεδομένη χρονική στιγμή· ζ) παρακολούθηση χρηματοοικονομικών συναλλαγών, διατάσσοντας κάθε χρηματοοικονομικό ή πιστωτικό ίδρυμα να ενημερώνει την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σε πραγματικό χρόνο για κάθε χρηματοοικονομική συναλλαγή που πραγματοποιείται μέσω συγκεκριμένου λογαριασμού τον οποίο διατηρεί ή διαχειρίζεται ο ύποπτος ή μέσω κάθε άλλου λογαριασμού για τον οποίον υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι χρησιμοποιείται για τους σκοπούς της διάπραξης του υπό διερεύνηση αδικήματος· η) πάγωμα μελλοντικών χρηματοοικονομικών συναλλαγών, διατάσσοντας κάθε χρηματοοικονομικό ή πιστωτικό ίδρυμα να απέχει από την πραγματοποίηση κάθε χρηματοοικονομικής συναλλαγής μέσω ενός ή περισσοτέρων συγκεκριμένων λογαριασμών τους οποίους διατηρεί ή διαχειρίζεται ο ύποπτος· θ) λήψη μέτρων παρακολούθησης μη δημόσιων χώρων, διατάσσοντας την παρακολούθηση μη δημόσιων χώρων με κρυφό οπτικοακουστικό εξοπλισμό, εξαιρουμένης της παρακολούθησης ιδιωτικών κατοικιών με βίντεο, και την καταγραφή των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης· ι) διενέργεια μυστικών ερευνών, διατάσσοντας όργανο επιβολής του νόμου να ενεργήσει μυστικά ή με ψευδή στοιχεία ταυτότητας· ια) κλήτευση υπόπτων και μαρτύρων, εφόσον πιστεύεται ευλόγως ότι είναι σε θέση να παράσχουν χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την έρευνα· ιβ) λήψη μέτρων εξακρίβωσης ταυτότητας, διατάσσοντας τη λήψη φωτογραφιών, την οπτική καταγραφή προσώπων και την καταγραφή των βιομετρικών χαρακτηριστικών τους· ιγ) κατάσχεση αντικειμένων που συνιστούν αποδεικτικά στοιχεία· ιδ) εξασφάλιση πρόσβασης σε κλειστούς χώρους και λήψη δειγμάτων από διάφορα προϊόντα· ιε) διενέργεια ελέγχων σε μέσα μεταφοράς, εφόσον πιστεύεται ευλόγως ότι μεταφέρουν προϊόντα που σχετίζονται με την έρευνα· ιστ) λήψη μέτρων για τον εντοπισμό και τον έλεγχο προσώπων, με στόχο την εξακρίβωση της τοποθεσίας στην οποία βρίσκεται συγκεκριμένο πρόσωπο· ιζ) παρακολούθηση και εντοπισμό οποιουδήποτε αντικειμένου με τεχνικά μέσα, συμπεριλαμβανομένων των ελεγχόμενων παραδόσεων προϊόντων και των ελεγχόμενων χρηματοοικονομικών συναλλαγών· ιη) στοχευμένη παρακολούθηση του υπόπτου και τρίτων προσώπων σε δημόσιους χώρους· ιθ) εξασφάλιση πρόσβασης σε εθνικά ή ευρωπαϊκά δημόσια μητρώα και μητρώα ιδιωτικών οντοτήτων που εξυπηρετούν το δημόσιο συμφέρον· κ) εξέταση του υπόπτου και των μαρτύρων· κα) διορισμό εμπειρογνωμόνων, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν αιτήματος του υπόπτου, σε περίπτωση που απαιτούνται εξειδικευμένες γνώσεις. 2. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν τη δυνατότητα χρησιμοποίησης των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στο πλαίσιο των ερευνών και των διώξεων που διεκπεραιώνει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία. Τα προαναφερθέντα μέτρα διέπονται από τις προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο, καθώς και από τις προϋποθέσεις που προβλέπει η εκάστοτε εθνική νομοθεσία. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δύναται να διατάξει ή να ζητήσει τη λήψη πρόσθετων μέτρων έρευνας, πέραν αυτών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, μόνο εάν αυτά προβλέπονται από τη νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πρόκειται να εκτελεστούν. 3. Η εκτέλεση των επιμέρους μέτρων έρευνας που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν διατάσσεται χωρίς βάσιμους λόγους και εφόσον είναι δυνατή η επίτευξη του ίδιου στόχου με λιγότερο παρεμβατικά μέσα. 4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα μέτρα έρευνας που αναφέρονται στις υποπεριπτώσεις α) έως ι) της παραγράφου 1 να υπόκεινται στην έγκριση της αρμόδιας δικαστικής αρχής του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πρόκειται να εκτελεστούν. 5. Τα μέτρα έρευνας που αναφέρονται στις υποπεριπτώσεις ια) έως κα) της παραγράφου 1 υπόκεινται σε δικαστική έγκριση, μόνο εφόσον αυτό απαιτείται από την εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου πρόκειται να εκτελεστούν. 6. Εφόσον για την έγκριση της εκτέλεσης του μέτρου για το οποίο υποβάλλεται σχετικό αίτημα πληρούνται οι προϋποθέσεις που προβλέπονται στο παρόν άρθρο, αλλά και στην εκάστοτε εθνική νομοθεσία, η αρμόδια δικαστική αρχή παρέχει την απαιτούμενη έγκριση εντός 48 ωρών με την έκδοση γραπτής και αιτιολογημένης απόφασης. 7. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δύναται να ζητήσει από την αρμόδια δικαστική αρχή να προβεί στη σύλληψη ή στην προφυλάκιση του υπόπτου, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην εθνική νομοθεσία. Τμήμα 4 Περάτωση της έρευνας και αρμοδιοτητεσ διωξησ Άρθρο 27 Άσκηση δίωξης ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων 1. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας και οι Εντεταλμένοι Ευρωπαίοι Εισαγγελείς έχουν τις ίδιες αρμοδιότητες δίωξης και παραπομπής υποθέσεων στη δικαιοσύνη με τους εθνικούς εισαγγελείς, και συγκεκριμένα τις αρμοδιότητες να υποστηρίζουν το κατηγορητήριο κατά την εκδίκαση της υπόθεσης, να συμμετέχουν στη συλλογή αποδεικτικών στοιχείων και να ασκούν τα διαθέσιμα μέσα προσφυγής. 2. Όταν κρίνει ότι η έρευνα έχει ολοκληρωθεί, ο Εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας υποβάλλει, προς επανέλεγχο, στον Ευρωπαίο Εισαγγελέα συνοπτική περιγραφή της υπόθεσης συνοδευόμενη από σχέδιο του κατηγορητηρίου και από τον κατάλογο αποδεικτικών στοιχείων. Εφόσον ο Εντεταλμένος Ευρωπαίος Εισαγγελέας δεν προτείνει την απόρριψη της υπόθεσης σύμφωνα με το άρθρο 28, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας τον συμβουλεύει είτε να παραπέμψει την υπόθεση στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο υποβάλλοντας κατηγορητήριο είτε να την επιστρέψει για περαιτέρω έρευνες. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δύναται επίσης να παραπέμψει ο ίδιος την υπόθεση στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο. 3. Το κατηγορητήριο που υποβάλλεται στο αρμόδιο εθνικό δικαστήριο περιλαμβάνει αναλυτικό κατάλογο των αποδεικτικών στοιχείων που θα προσκομιστούν στη δίκη. 4. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας επιλέγει, σε στενή διαβούλευση με τον Εντεταλμένο Ευρωπαίο Εισαγγελέα που παραπέμπει την υπόθεση στη δικαιοσύνη, και με γνώμονα πάντοτε την ορθή απονομή της τελευταίας, τη δικαστική δικαιοδοσία και καθορίζει το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη τα ακόλουθα κριτήρια: α) τον τόπο όπου διαπράχθηκε το αδίκημα ή, σε περίπτωση περισσότερων του ενός αδικημάτων, τον τόπο όπου διαπράχθηκε η πλειονότητα των αδικημάτων· β) τον τόπο όπου έχει τη συνήθη διαμονή του ο κατηγορούμενος· γ) τον τόπο όπου βρίσκονται τα αποδεικτικά στοιχεία· δ) τον τόπο όπου έχουν τη συνήθη διαμονή τους οι άμεσα ζημιωθέντες. 5. Όπου απαιτείται για τους σκοπούς της ανάκτησης χρηματικών ποσών και της διοικητικής συνέχειας ή παρακολούθησης της υπόθεσης, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας γνωστοποιεί το κατηγορητήριο στις αρμόδιες εθνικές αρχές, στους ενδιαφερόμενους και στα συναφή θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμούς της Ένωσης. Άρθρο 28 Απόρριψη της υπόθεσης 1. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας απορρίπτει την υπόθεση εφόσον καθίσταται αδύνατη η άσκηση δίωξης για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους: α) ο ύποπτος απεβίωσε· β) η υπό έρευνα συμπεριφορά δεν στοιχειοθετεί ποινικό αδίκημα· γ) ο ύποπτος απολαμβάνει αμνηστίας ή ασυλίας· δ) έχει λήξει η προθεσμία άσκησης δίωξης που προβλέπεται στο εκάστοτε εθνικό δίκαιο· ε) ο ύποπτος έχει ήδη αθωωθεί ή καταδικασθεί εντός της Ένωσης με οριστική απόφαση για τα ίδια πραγματικά περιστατικά ή η υπόθεση έχει διευθετηθεί σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στο άρθρο 29. 2. Ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας δύναται να απορρίψει την υπόθεση για οποιονδήποτε από τους ακόλουθους λόγους: α) το αδίκημα είναι ελάσσονος σημασίας δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας με την οποία εφαρμόστηκε η οδηγία 2013/XX/ΕΕ σχετικά με την καταπολέμηση, μέσω του ποινικού δικαίου, της απάτης εις βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης· β) δεν υπάρχουν συναφή αποδεικτικά στοιχεία. 3. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία μπορεί να παραπέμψει απορριφθείσες από την ίδια υποθέσεις στην OLAF ή στις αρμόδιες εθνικές διοικητικές ή δικαστικές αρχές για σκοπούς ανάκτησης χρηματικών ποσών και διοικητικής συνέχειας ή παρακολούθησης της υπόθεσης. 4. Σε περίπτωση που η κίνηση της έρευνας βασίστηκε σε πληροφορίες οι οποίες παρασχέθηκαν από τον ίδιο τον ζημιωθέντα, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία τον ενημερώνει σχετικά. Άρθρο 29 Συμβιβασμός 1. Σε περίπτωση μη απόρριψης της υπόθεσης, και εφόσον εξυπηρετείται ο σκοπός της ορθής απονομής της δικαιοσύνης, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δύναται, αφού πρώτα καταβληθεί αποζημίωση για τις προκληθείσες ζημίες, να προτείνει στον ύποπτο την καταβολή κατ’ αποκοπή προστίμου το οποίο, εφόσον πληρωθεί, επισύρει την απόρριψη της υπόθεσης σε τελικό βαθμό (συμβιβασμός). Εφόσον ο ύποπτος αποδεχθεί τον συμβιβασμό, καταβάλλει το κατ’ αποκοπή πρόστιμο στην Ένωση. 2. Η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία εποπτεύει την είσπραξη του προστίμου που καθορίζεται στο πλαίσιο του συμβιβασμού. 3. Εφόσον ο ύποπτος αποδεχθεί τον συμβιβασμό και καταβάλει το σχετικό πρόστιμο, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας απορρίπτει σε τελικό βαθμό την υπόθεση, κοινοποιεί επισήμως την απόφασή του στις αρμόδιες εθνικές αρχές επιβολής του νόμου και στις δικαστικές αρχές των κρατών μελών, και ενημερώνει σχετικά τα συναφή θεσμικά και λοιπά όργανα και οργανισμούς της Ένωσης. 4. Η απόρριψη που αναφέρεται στην παράγραφο 3 δεν υπόκειται σε δικαστικό έλεγχο. Τμήμα 5 Παραδεκτό των αποδειξεων Άρθρο 30 Παραδεκτό των αποδείξεων 1. Τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία στο δικαστήριο το οποίο εκδικάζει την υπόθεση, εφόσον το τελευταίο κρίνει ότι η αποδοχή τους δεν υπονομεύει τη δίκαιη διεξαγωγή της διαδικασίας ούτε έχει δυσμενή αντίκτυπο στα δικαιώματα υπεράσπισης, όπως αυτά κατοχυρώνονται στα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, γίνονται δεκτά στη δίκη χωρίς επικύρωση ή παρόμοια νομική διαδικασία, ακόμη και αν η εθνική νομοθεσία του κράτους μέλους όπου εδρεύει το δικαστήριο προβλέπει διαφορετικές διατάξεις για τη συλλογή ή την προσκόμιση παρόμοιων αποδεικτικών στοιχείων. 2. Από τη στιγμή που κάνουν δεκτά τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζει η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, τα εθνικά δικαστήρια ασκούν πλέον ελεύθερα κάθε αρμοδιότητά τους σχετικά με την αξιολόγηση των εν λόγω αποδεικτικών στοιχείων κατά την εκδίκαση της εκάστοτε υπόθεσης. Τμήμα 6 Κατάσχεση Άρθρο 31 Διάθεση των κατασχεθέντων περιουσιακών στοιχείων Σε περίπτωση που, κατόπιν αιτήματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο αποφασίζει τελεσίδικα την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων που σχετίζονται με αδίκημα το οποίο εμπίπτει στην αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας ή προϊόντων που προέρχονται από αυτό, η χρηματική αξία των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων ή προϊόντων μεταφέρεται στον προϋπολογισμό της Ένωσης, στον βαθμό που απαιτείται για την αντιστάθμιση της ζημίας που υπέστη η Ένωση. ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΔΙΑΔΙΚΑΣΤΙΚΕΣ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ Άρθρο 32 Εύρος των δικαιωμάτων των υπόπτων, των κατηγορουμένων και λοιπών εμπλεκόμενων προσώπων 1. Κατά την άσκηση των δραστηριοτήτων της, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία σέβεται πλήρως τα δικαιώματα των υπόπτων τα οποία κατοχυρώνονται στον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως, μεταξύ άλλων, το δικαίωμα αμερόληπτου δικαστηρίου και τα δικαιώματα της υπεράσπισης. 2. Κάθε ύποπτος και κατηγορούμενος που εμπλέκεται στις διαδικασίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας απολαμβάνει, κατ’ ελάχιστο, τα ακόλουθα διαδικαστικά δικαιώματα, όπως αυτά κατοχυρώνονται στη νομοθεσία της Ένωσης και στο εθνικό δίκαιο του εκάστοτε κράτους μέλους: α) το δικαίωμα σε διερμηνεία και μετάφραση, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην οδηγία 2010/64/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, β) το δικαίωμα ενημέρωσης και πρόσβασης στο υλικό της δικογραφίας, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην οδηγία 2012/13/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, γ) το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο και το δικαίωμα επικοινωνίας με τρίτα πρόσωπα και ενημέρωσής τους σε περίπτωση κράτησης, σύμφωνα με τα προβλεπόμενα [στην οδηγία 2013/xx/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της xx xxxx 2013, σχετικά με το δικαίωμα πρόσβασης σε δικηγόρο κατά την ποινική διαδικασία και το δικαίωμα επικοινωνίας μετά τη σύλληψη], δ) το δικαίωμα στη σιωπή και το δικαίωμα στον σεβασμό του τεκμηρίου αθωότητας, ε) το δικαίωμα στη χορήγηση νομικής συνδρομής, στ) το δικαίωμα προσκόμισης αποδεικτικών στοιχείων, διορισμού εμπειρογνωμόνων και ακρόασης μαρτύρων. 3. Οι ύποπτοι και οι κατηγορούμενοι απολαμβάνουν τα δικαιώματα που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 από τη στιγμή που κρίνονται ύποπτοι διάπραξης αδικήματος. Μετά τη βεβαίωση παραλαβής του κατηγορητηρίου από το αρμόδιο εθνικό δικαστήριο, τα διαδικαστικά δικαιώματα του υπόπτου και του κατηγορουμένου διέπονται από το εθνικό καθεστώς που ισχύει στην εκάστοτε περίπτωση. 4. Τα δικαιώματα που απαριθμούνται στην παράγραφο 2 απολαμβάνει, επιπλέον, κάθε πρόσωπο, πέραν του υπόπτου ή του κατηγορούμενου, το οποίο υποβάλλεται σε ακρόα