Πρόταση κανονισμού του Συμβουλίου για την κοινή οργάνωση αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα (98/C 271/02) COM(98) 370 τελικό - 98/0126 (CNS)

(Υποβληθείσα από την Επιτροπή στις 16 Ιουλίου 1998)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 42 και 43,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών,

Εκτιμώντας:

(1) ότι η λειτουργία και η ανάπτυξη της κοινής αγοράς για τα γεωργικά προϊόντα πρέπει να συνοδεύεται από τη θέσπιση κοινής γεωργικής πολιτικής και ότι αυτή πρέπει να περιλαμβάνει κυρίως μια κοινή οργάνωση αγοράς η οποία μπορεί να λάβει διάφορες μορφές ανάλογα με τα προϊόντα 7

(2) ότι η κοινή γεωργική πολιτική αποσκοπεί στην επίτευξη των στόχων του άρθρου 39 της συνθήκης, και κυρίως στο αμπελοοινικό τομέα, τη σταθεροποίηση των αγορών και την εξασφάλιση ενός δίκαιου βιοτικού επιπέδου στον ενδιαφερόμενο γεωργικό πληθυσμό 7 ότι οι στόχοι αυτοί μπορούν να επιτευχθούν μέσω της προσαρμογής των πόρων στις ανάγκες, η οποία να στηρίζεται κυρίως σε πολιτική προσαρμογής του αμπελουργικού δυναμικού και σε μία πολιτική ποιότητας 7

(3) ότι το υφιστάμενο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης αγοράς έχει θεσπιστεί με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 του Συμβουλίου (1) όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2087/97 (2) 7 ότι σύμφωνα με την αποκτηθείσα πείρα, πρέπει να αντικατασταθεί προκειμένου να ανταποκρίνεται στην παρούσα κατάσταση στον αμπελοοινικό τομέα, και κυρίως στο γεγονός ότι αφενός τα διαρθρωτικά αποθέματα είναι λιγότερο συχνά, αλλά αφετέρου υφίσταται πάντοτε το ενδεχόμενο πλεονασμάτων επί πολυετούς βάσης, πράγμα που οφείλεται κυρίως ότι εκ φύσεως ο τομέας παρουσιάζει τον κίνδυνο σημαντικών διακυμάνσεων της παραγωγής από τη μια συγκομιδή στην άλλη 7

(4) ότι η θέση σε εφαρμογή των συμφωνιών του Γύρου της Ουρουγουάης το 1995 επέφερε ένα μεγαλύτερο άνοιγμα της κοινοτικής αγοράς, όπου τα παραδοσιακά μέτρα παρέμβασης απώλεσαν ένα σημαντικό μέρος της δυνάμει επίπτωσής τους, και μια μείωση των δυνατοτήτων εξαγωγής με επιδοτήσεις, κατά τρόπο ώστε οι παραγωγοί της Κοινότητας είναι υποχρεωμένοι να βελτιώσουν την ανταγωνιστική τους θέση 7 ότι το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών πραγματοποιείται πλέον χωρίς επιδοτήσεις 7

(5) ότι το μείζον πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπίζουν ορισμένοι παράγοντες του αμπελοοινικού τομέα της Κοινότητας είναι η περιορισμένη δυνατότητά τους να προσαρμόζονται αρκετά γρήγορα στην εξέλιξη του ανταγωνισμού, τόσο στην εσωτερική όσο και στην εξωτερική αγορά 7 ότι η υφιστάμενη κοινή οργάνωση αγοράς δεν κατόρθωσε να προσφέρει λύσεις στις αμπελουργικές περιοχές, όπου είναι αδύνατον να βρεθούν οι προσοδοφόρες αγορές για τη διάθεση της παραγωγής 7 ότι οι περιοχές, οι αγορές των οποίων παρουσιάζουν άνθηση, δεν έτυχαν μιας επαρκούς ελαστικότητας που θα τους επέτρεπε να αναπτυχθούν 7

(6) ότι το 1994 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση μεταρρύθμισης της κοινής οργάνωσης αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα, η οποία δεν έγινε ωστόσο δεκτή 7 ότι εν τω μεταξύ εξελίχθηκε η κατάσταση της αγοράς 7

(7) ότι για το σκοπό αυτό για να εξασφαλισθεί η απαραίτητη ελαστικότητα που είναι αναγκαία για μια ομαλή προσαρμογή στη νέα κατάσταση, επιβάλλεται μεταρρύθμιση της κοινής οργάνωσης αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα με σκοπό να επιτευχθούν οι ακόλουθοι βασικοί στόχοι: διατήρηση στην κοινοτική αγορά μιας ενισχυμένης ισορροπίας μεταξύ της προσφοράς και της ζήτησης παρέχοντας κατ' αυτόν τον τρόπο στους παραγωγούς τη δυνατότητα εκμετάλλευσης των αγορών που παρουσιάζουν ανάπτυξη, παροχή της δυνατότητας στον τομέα να καταστεί μακροπρόθεσμα περισσότερο ανταγωνιστικός, κατάργηση της χρησιμοποίησης της παρέμβασης σαν τεχνητή δυνατότητα διάθεσης για την πλεονασματική παραγωγή, εξακολούθηση της διατήρησης του συνόλου των παραδοσιακών δυνατοτήτων διάθεσης της εδώδιμης αλκοόλης και των προϊόντων με βάση τον οίνο, θεώρηση της περιφερειακής πολυμορφίας, επισημοποίηση του ρόλου που διαδραματίζουν οι οργανώσεις παραγωγών και οι διεπαγγελματικές (ή ισοδύναμες) οργανώσεις 7

(8) ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 συμπληρώθηκε και εφαρμόσθηκε με τους κανονισμούς του Συμβουλίου (ΕΟΚ) αριθ. 346/79 (3), (ΕΟΚ) αριθ. 351/79 (4) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1029/91 (5), (ΕΟΚ) αριθ. 460/79 (6), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3805/85 (7), (ΕΟΚ) αριθ. 456/80 (8), όπως τροποποιήθηκε τελυταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1597/83 (9), (ΕΟΚ) αριθ. 457/80 (10), (ΕΟΚ) αριθ. 458/80 (11), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 596/91 (12), (ΕΟΚ) αριθ. 1873/84 (13) όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2612/97 (14), (ΕΟΚ) αριθ. 895/85 (15), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 3768/85 (16), (ΕΟΚ) αριθ. 823/87 (17), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1426/96 (18), (ΕΟΚ) αριθ. 1442/88 (19), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 191/98 (20), (ΕΟΚ) αριθ. 3877/88 (21), (ΕΟΚ) αριθ. 4252/88 (22), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1419/97 (23), (ΕΟΚ) αριθ. 2046/89 (24), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2468/96 (25), (ΕΟΚ) αριθ. 2048/89 (26), (ΕΟΚ) αριθ. 2389/89 (27), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2088/97 (28), (ΕΟΚ) αριθ. 2390/89 (29), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2611/97 (30), (ΕΟΚ) αριθ. 2391/89 (31), (ΕΟΚ) αριθ. 2392/89 (32), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1427/96 (33), (ΕΟΚ) αριθ. 3677/89 (34), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2796/94 (35), (ΕΟΚ) αριθ. 3895/91 (36), (ΕΟΚ) αριθ. 2332/92 (37), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1419/97 και (ΕΟΚ) αριθ. 2333/92 (38), όπως τροποποιήθηκε τελευταία με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1429/96 (39) 7 ότι οι εν λόγω κανονισμοί τροποποιήθηκαν κατά τρόπο ουσιαστικό αρκετές φορές 7 ότι ενόψει των περαιτέρω τροποποιήσεων που πρόκειται να γίνουν, είναι σκόπιμο να ανασυνταχθούν, για λόγους σαφήνειας σε ένα μόνο κείμενο 7

(9) ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 προβλέπει ότι το Συμβούλιο θεσπίζει τους γενικούς κανόνες εφαρμογής του 7 ότι εξ αυτού προέκυψε μια ιδιαίτερα σύνθετη νομοθεσία 7 ότι οι προαναφερθέντες κανονισμοί του Συμβουλίου περιέχουν μεγάλο αριθμό τεχνικών λεπτομερειών που αποτέλεσαν αντικείμενο συχνών τροποποιήσεων 7 ότι κατά συνέπεια, ο νέος κανονισμός πρέπει εν γένει να περιέχει όλες τις απαραίτητες κατευθυντήριες γραμμές για την εφαρμογή του 7 ότι το Συμβούλιο πρέπει να αναθέσει στην Επιτροπή τις απαραίτητες αρμοδιότητες εκτέλεσης σύμφωνα με το άρθρο 155 της συνθήκης 7

(10) ότι οι κανόνες που διέπουν την κοινή οργάνωση αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα είναι εξαιρετικά σύνθετοι 7 ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν λαμβάνουν αρκετά υπόψη την περιφερειακή πολυμορφία 7 ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να απλουστευθούν κατά το μέτρο του δυνατού και να θεσπισθεί και να τεθεί σε εφαρμογή, σε ένα κοινοτικό πλαίσιο, μια πολιτική η οποία να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στους παραγωγούς 7

(11) ότι, για να χρησιμοποιηθεί πλήρως και να παγιωθεί η ενισχυμένη ισορροπία της αγοράς και να προσαρμοσθεί καλύτερα η προσφορά στη ζήτηση για ορισμένους τύπους προϊόντων, είναι αναγκαίο να καθορισθεί το πλαίσιο των μέτρων που αφορούν τη διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού, προκειμένου να συμπεριληφθούν οι μεσοπρόθεσμοι περιορισμοί των φυτεύσεων, οι πριμοδοτήσεις οριστικής εγκατάλειψης των αμπελουργικών εκτάσεων και η ενίσχυση για τη μετατροπή των αμπελώνων 7

(12) ότι τα διαρθρωτικά μέτρα που δεν αφορούν άμεσα την παραγωγή οίνου υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. [. . .] (40) του Συμβουλίου (σχετικά με την παρεχόμενη από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ) στήριξη στην αγροτική ανάπτυξη) 7 ότι τα μέτρα προώθησης συμβάλλουν σημαντικά στην ανταγωνιστικότητα του τομέα και ότι πρέπει να ενθαρρυνθεί κυρίως η προώθηση των οίνων της Κοινότητας στις αγορές των τρίτων χωρών 7 ότι, ωστόσο, για να εξασφαλισθεί η συνοχή της εν γένει πολιτικής προώθησης της Κοινότητας, πρέπει να περιληφθούν τα μέτρα που αφορούν τον αμπελοοινικό τομέα στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. [. . .] (41) (οριζόντιος κανονισμός σχετικά με την προώθηση) 7

(13) ότι η ενίσχυση της ισορροπίας της αγοράς επετεύχθη αρκετά αργά και με δυσκολία 7 ότι οι υφιστάμενοι περιορισμοί όσον αφορά τη φύτευση, αποτέλεσαν σημαντική συνιστώσα του εν λόγω αποτελέσματος 7 ότι λαμβανομένης υπόψη της αποκτηθείσας πείρας δεν φαίνεται ότι είναι δυνατή η προσφυγή σε κανένα άλλο μέτρο, προκειμένου να χρησιμοποιηθεί πλήρως και να παγιωθεί η ενισχυμένη ισορροπία της αγοράς 7 ότι κατά συνέπεια, φαίνεται ότι είναι αναγκαίο να εκλεχθεί κατ' αυτόν τον τρόπο η χρησιμοποίηση της ιδιοκτησίας των παραγωγών, και τούτο μάλιστα προς το κοινό συμφέρον 7

(14) ότι για τον σκοπό αυτό πρέπει να διατηρηθούν, κατά τη διάρκεια μιας μεσοπρόθεσμης περιορισμένης περιόδου, οι υφιστάμενοι περιορισμοί φύτευσης, κατά τρόπο ώστε να καταστεί δυνατό για το σύνολο των διαρθρωτικών μέτρων να παράγουν αποτελέσματα, και να απαγορευθεί η φύτευση αμπελώνων μέχρι την 31η Ιουλίου 2010, πλην εξαίρεσης που προβλέπεται στον παρόντα κανονισμό 7

(15) ότι η υφιστάμενη έγκριση νέων φυτεύσεων για τη δημιουργία μητρικών φυτειών υποκειμένων αμπέλου, τον αναδασμό και την απαλλοτρίωση, την πειραματική αμπελουργία, την παραγωγή που δεν τίθεται σε εμπορία και τις μητρικές φυτείες εμβολίων δεν έχει διαταράξει την αμπελοοινική αγορά και ότι πρέπει κατά συνέπεια να διατηρηθεί, με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων 7

(16) ότι η υφιστάμενη έγκριση νέων φυτεύσεων για την παραγωγή οίνων ποιότητας σε καθορισμένες περιοχές (v.q.p.r.d.) και επιτραπέζιων οίνων που περιγράφονται βάσει γεωγραφικής ένδειξης αποτελεί ένα χρήσιμο στοιχείο της πολιτικής ποιότητας, σκοπός της οποίας είναι να προσαρμοσθεί καλύτερα η προσφορά στη ζήτηση 7 ότι, εντούτοις, εφόσον ένα σύστημα αποθεματικών για τα δικαιώματα φύτευσης είναι πλήρως λειτουργικό, το σύστημα αυτό επιτρέπει τηνεπίτευξη του στόχου αυτού 7 ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να διατηρηθεί η υπάρχουσα έγκριση, με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων, για μεταβατική περίοδο μέχρι την 31η Ιουλίου 2003, ημερομηνία κατά την οποία το σύστημα των αποθεματικών θα έχει καταστεί πλέον πλήρως λειτουργικό 7

(17) ότι η υπάρχουσα έγκριση της αναφύτευσης αμπελιών είναι αναγκαία για να επιτρέψει τη φυσική ανανέωση των αμπελώνων που έχουν εξαντληθεί 7 ότι το υπάρχον σύστημα πρέπει να κατά συνέπεια να διατηρηθεί, με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων 7 ότι για λόγους μεγαλύτερης ευελιξίας, το σύστημα πρέπει επίσης να επιτρέψει την απόκτηση και τη χρησιμοποίηση δικαιωμάτων αναφύτευσης, προτού πραγματοποιηθεί η αντίστοιχη εκρίζωση 7 ότι πρέπει να τηρούνται τα δικαιώματα αναφύτευσης που έχουν αποκτηθεί στο πλαίσιο της κοινοτικής ή προηγουμένων εθνικών ρυθμίσεων 7 ότι, εξάλλου, η μεταβίβαση δικαιωμάτων αναφύτευσης σε μια άλλη εκμετάλλευση πρέπει να είναι δυνατή, με την επιφύλαξη αυστηρών ελέγχων, εφόσον η εν λόγω μεταβίβαση δεν έχει κανένα σκοπό να διαταράξει χωρίς λόγο την αγορά ή επιδιώκει την εφαρμογή πολιτικής ποιότητας ή συνδέεται με τη μεταβίβαση ενός μέρους της εκμετάλλευσης 7

(18) ότι για να βελτιωθεί ή διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού και να ενθαρρυνθεί η αποτελεσματική χρησιμοποίηση των δικαιωμάτων φύτευσης κατά τρόπο ώστε να αμβλυνθούν ακόμη περισσότερο οι συνέπειες των περιορισμών φύτευσης, ενδείκνυται η θέσπιση ενός συστήματος εθνικών ή περιφερειακών αποθεματικών 7

(19) ότι πρέπει να παρασχεθεί στα κράτη μέλη ευρεία διακρατική ευχέρεια όσον αφορά τη διαχείριση των αποθεματικών, με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων κατά τρόπο ώστε να καταστεί δυνατή η καλύτερη προσαρμογή της χρησιμοποίησης των δικαιωμάτων που απαρτίζουν το αποθεματικό, στις τοπικές ανάγκες 7 ότι η ευχέρεια αυτή πρέπει να περιλαμβάνει τη δυνατότητα αγοράς δικαιωμάτων φύτευσης για τη χρηματοδότηση των αποθεματικών και πώλησης των δικαιωμάτων φύτευσης που προέρχονται από αυτά 7

(20) ότι η χορήγηση ειδικών πλεονεκτημάτων στους νέους οινοπαραγωγούς μπορεί να διευκολύνει όχι μόνο την εγκατάστασή τους, αλλά και την προσαρμογή της διάρθρωσης της εκμετάλλευσής τους, μετά την αρχική τους εγκατάσταση 7 ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να μπορούν να τύχουν της δωρεάν χορήγησης των δικαιωμάτων που προέρχονται από τα αποθεματικά 7

(21) ότι για να εξασφαλισθεί η βέλτιστη δυνατή χρησιμοποίηση των πόρων και η καλύτερη δυνατή προσαρμογή της προσφοράς στη ζήτηση, πρέπει τα δικαιώματα φύτευσης να χρησιμοποιούνται, από τους κατόχους τους εντός εύλογης προθεσμίας ή, εφόσον δεν χρησιμοποιούνται να παρέχονται στα αποθεματικά 7 ότι, για τους ίδιους λόγους πρέπει τα δικαιώματα που παρέχονται στα αποθεματικά να χορηγούνται εντός εύλογης προθεσμίας 7

(22) ότι λαμβανομένης υπόψη της ενισχυμένης ισορροπίας της αγοράς και της ανάπτυξης της παγκόσμιας αγοράς, όσον αφορά τα δικαιώματα φύτευσης που πρέπει να παρέχονται στα αποθεματικά υπό τον όρο ότι η συσχετιζόμενη παραγωγή προσαρμόζεται στη ζήτηση, μπορεί να δικαιολογηθεί αύξησή τους 7 ότι η αύξηση αυτή πρέπει να περιοριστεί κατά το μέτρο που νέα δικαιώματα φύτευσης εγκρίνονται με διαφορετικό τρόπο και διευθετείται το καθεστώς εκτάσεων, οι οποίες έχουν φυτευθεί παράνομα 7

(23) ότι ορισμένες εκτάσεις έχουν φυτευθεί κατά παράβαση των υφισταμένων περιορισμών φύτευσης 7 ότι η εφαρμογή των ισχυουσών κυρώσεων, σκοπός των οποίων είναι να εξασφαλισθεί ότι τα προϊόντα που προέρχονται από τις εκτάσεις αυτές δεν διαταράσσουν την αγορά, έχει αποδειχθεί δυσχερής 7 ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να εκριζωθούν οι εκτάσεις που έχουν φυτευθεί κατά παράβαση των διατάξεων 7 ότι η απαίτηση αυτή θα πρέπει να επιβληθεί όσον αφορά οποιαδήποτε φύτευση κατά παράβαση των διατάξεων, η οποία πραγματοποιείται μετά την ημερομηνία δημοσίευσης της πρότασης του παρόντος κανονισμού, ημερομηνία μετά την οποία οι παραγωγοί θα πρέπει να έχουν ενημερωθεί για την πρόταση θέσπισης της απαίτησης 7

(24) ότι με την επιφύλαξη των ισχυόντων εθνικών μέτρων και για λόγους ασφάλειας δικαίου, δεν είναι δυνατό να επιβληθεί σε κοινοτικό επίπεδο η απαίτηση εκρίζωσης των εκτάσεων που έχουν φυτευθεί κατά παράβαση των προαναφερθεισών διατάξεων πριν από τη δημοσίευση της πρότασης του παρόντος κανονισμού 7 ότι, κατά συνέπεια, για να καταστεί δυνατός ένας καλύτερος έλεγχος του αμπελουργικού δυναμικού, πρέπει κατά τη διάρκεια μιας δεδομένης περιόδου τα κράτη μέλη να μπορούν να διευθετήσουν το καθεστώς των εν λόγω εκτάσεων 7 ότι ο εν λόγω διακανονισμός ενδέχεται να δημιουργήσει διάκριση μεταξύ των εκτάσεων που έχουν αποτελέσει αντικείμενο παράνομης αναφύτευσης και αυτών που αποτελούν αντικείμενο παράνομης νέας φύτευσης, περισσότερο μάλλον διότι η τελευταία μπορεί να επιφέρει μεγαλύτερη αύξηση της παραγωγής 7

(25) ότι πρέπει να δοθεί στα κράτη μέλη η δυνατότητα να λάβουν υπόψη τις συνθήκες που επικρατούν επιτόπου και κατά συνέπεια να επιβάλουν, ενδεχομένως, αυστηρότερους κανόνες όσον αφορά τις νέες φυτεύσεις και τις αναφυτεύσεις 7

(26) ότι υπάρχουν ορισμένες εκτάσεις, η παραγωγή των οποίων δεν είναι προσαρμοσμένη στη ζήτηση 7 ότι για να καταστεί δυνατή μια καλύτερη προσαρμογή του τομέα στο σύνολό του, πρέπει να ενθαρρυνθεί η οριστική εγκατάλειψη των αμπελουργικών εκτάσεων στις εν λόγω περιοχές 7 ότι πρέπει επομένως να χορηγηθεί για το σκοπό αυτό μια πριμοδότηση 7 ότι διαχείριση της πριμοδότησης αυτής πρέπει να ανατεθεί στα κράτη μέλη εντός ενός κοινοτικού πλαισίου και με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων κατά τρόπο ώστε να επικεντρωθεί η πριμοδότηση στις σχετικές περιοχές 7 ότι κατά συνέπεια τα κράτη μέλη πρέπει κυρίως να μπορούν να ορίσουν τις σχετικές περιοχές και να καθορίσουν τα ποσά της πριμοδότησης, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων και τηρώντας ένα γενικό ανώτατο όριο 7

(27) ότι σε ορισμένα κράτη μέλη η παραγωγή οίνου δεν υπερβαίνει τις 25 000 εκατόλιτρα κατ' έτος και δεν διαταράσσει σημαντικά την ισορροπία της αγοράς 7 ότι για το σκοπό αυτό τα εν λόγω κράτη μέλη πρέπει να απαλλαγούν από τους περιορισμούς φύτευσης, στερούμενα ωστόσο της δυνατότητας να τύχουν της πριμοδότησης οριστικής εγκατάλειψης των αμπελουργικών εκτάσεων 7

(28) ότι σε άλλες περιοχές η παραγωγή δεν είναι προσαρμοσμένη στη ζήτηση, αλλά η κατάσταση αυτή θα μπορούσε να βελτιωθεί εφόσον θα πραγματοποιείτο αναδιάθρωση των αμπελώνων με μετατροπή ως προς τις ποικιλίες, μεταφύτευση των αμπελώνων ή βελτίωση των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων 7 ότι πρέπει λοιπόν να προβλεφθεί ενθάρρυνση για το σκοπό αυτό με την επιφύλαξη των αναγκαίων ελέγχων 7

(29) ότι για να εξασφαλισθεί ο έλεγχος της εκτέλεσής της, πρέπει να προγραμματισθεί η αναδιάρθρωση αυτή 7 ότι πρέπει να καταρτισθούν σχέδια σε επίπεδο όσο το δυνατόν πλησιέστερο των παραγωγών, προκειμένου να ληφθεί υπόψη η περιφερειακή πολυμορφία, δηλαδή από τα κράτη μέλη, τις περιφέρειες, τις διεπαγγελματικές οργανώσεις ή τις ενώσεις παραγωγών 7 ότι υπεύθυνα για το συμβιβάσιμο των σχεδίων με την κοινοτική ρύθμιση παραμένουν τα κράτη μέλη 7

(30) ότι η αναδιάρθρωση έχει δύο βασικές οικονομικές επιπτώσεις για τον παραγωγό, την απώλεια εσόδων κατά τη διάρκεια της περίοδου μετατροπής και το σχετικό κόστος υλικών 7 ότι, κατά συνέπεια, η στήριξη θα πρέπει να καλύπτει και τις δύο αυτές επιπτώσεις 7

(31) ότι είναι επιθυμητό, για μια καλύτερη διαχείριση του αμπελοοινικού δυναμικού, να διενεργηθεί η απογραφή του από τα κράτη μέλη 7 ότι, προκειμένου να ενθαρρυνθούν τα κράτη μέλη να διενεργήσουν την απογραφή αυτή, η δυνατότητα πρόσβασης στην νομιμοποίηση των εκτάσεων που φυτεύθηκαν παράνομα, στην αύξηση των δικαιωμάτων φύτευσης και στην ενίσχυση μετατροπής πρέπει να περιοριστούν σε εκείνους που διενήργησαν την απογραφή 7

(32) ότι η κατάταξη των ποικιλιών αμπέλου πραγματοποιείται καλύτερα εφόσον διενεργείται σε επίπεδο όσο το δυνατό εγγύτερο προς τους παραγωγούς 7 ότι, κατά συνέπεια, η Κοινότητα πρέπει να αναθέσει το καθήκον αυτό στα κράτη μέλη 7

(33) ότι ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2392/86 (42), όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1596/96 (43) σχετικά με το κοινοτικό αμπελοοινικό μητρώο, πρέπει να συνεχίσει να ισχύει προκειμένου να επιτρέψουν στα κράτη μέλη, εκείνα, τα οποία βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της κατάρτισής του, να φέρουν εις πέρας την εργασία αυτή 7 ότι, εντούτοις, πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για τη μεταγενέστερη προσαρμογή ή κατάργησή του 7

(34) ότι, προκειμένου να διατηρηθεί η ισορροπία της αγοράς, θα πρέπει, να υπάρξει πρόβλεψη για ενίσχυση για ιδιωτική αποθεματοποίηση επιτραπέζιου οίνου και ορισμένων τύπων γλεύκους σταφυλιών 7 ότι το μέτρο θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν ευέλικτο και να ανταποκρίνεται προς τις κινήσεις της αγοράς 7 ότι, ιδίως για το σκοπό αυτό, θα πρέπει, ως εκ τούτου, να προβλεφθεί η δυνατότητα παύσης της εφαρμογής του εντός συντόμου χρονικού διαστήματος 7

(35) ότι, προκειμένου να καταργηθεί η χρήση της παρέμβασης, ως τεχνητής διεξόδου για την πλεονάζουσα παραγωγή, με ταυτόχρονη συνέχιση της διατήρησης του συνόλου των παραδοσιακών τρόπων διάθεσης πόσιμου αλκοόλ και προϊόντων με βάση την άμπελο, θα πρέπει να υπάρξουν αλλαγές στο σύστημα απόσταξης 7 ότι θα πρέπει, ως εκ τούτου, να υπάρξουν οι ακόλουθοι τύποι απόσταξης 7 υποχρεωτική απόσταξη υποπροϊόντων οινοποιίας, υποχρεωτική απόσταξη οίνου που παράγεται από σταφύλια που δεν κατατάσσονται αποκλειστικά στις ποικιλίες παραγωγής οίνου, απόσταξη με σκοπό τον εφοδιασμό της αγοράς πόσιμου αλκοόλ και απόσταξη σε περιπτώσεις κρίσεων 7 ότι πρέπει να καταργηθεί οποιαδήποτε άλλη μορφή απόσταξης 7 ότι τα μέτρα αυτά θα πρέπει να είναι όσο το δυνατόν περισσότερο ευέλικτα προκειμένου να υπάρξει ανταπόκριση στις ανάγκες της αγοράς και στις ιδιαίτερες περιφερειακές συνθήκες 7

(36) ότι ενόψει της χαμηλής ποιότητας του οίνου που παράγεται με υπερπίεση, η πρακτική αυτή θα πρέπει να απαγορευθεί και θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη, προκειμένου να παρεμποδιστεί η εν λόγω πρακτική, για την υποχρεωτική απόσταξη στεμφύλων και οινολάσπης ή/και υποχρέωση απόσταξης ή, υπό ορισμένους όρους, απόσυρση υπό έλεγχο των υποπροϊόντων της οινοποιίας 7

(37) ότι η παραγωγή οίνου από σταφύλια που δεν έχουν καταταχθεί αποκλειστικά ως οινοποιήσιμες ποικιλίες σταφυλιών πρέπει να κατευθυνθούν εν πρώτοις για παραδοσιακές χρήσεις στον τομέα των αποστάξεων (eau-de-vie) και για άλλες παραδοσιακές χρήσεις 7 ότι θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για την υποχρεωτική απόσταξη του οίνου που παράγεται επιπλέον των κανονικών ποσοτήτων που κατευθύνονται προς τις εν λόγω χρήσεις 7

(38) ότι η αγορά πόσιμου αλκοόλ αποτελεί σημαντική παραδοσιακή αγορά διάθεσης του οίνου και των αμπελοοινικών προϊόντων 7 ότι, για τον εφοδιασμό της εν λόγω αγοράς, πρέπει, κατά συνέπεια, να προβλεφθεί κοινοτική στήριξη της απόσταξης επιτραπέζιου οίνου και οίνου κατάλληλου για την παραγωγή επιτραπέζιου οίνου υπό τη μορφή πρώτης ενίσχυσης που καταβάλλεται για την απόσταξη και μιας δεύτερης ενίσχυσης για την αποθεματοποίηση του προκύψαντος αποστάγματος 7

(39) ότι προκειμένου να αντιμετωπισθούν έκτακτες περιπτώσεις διαταραχής της αγοράς καθώς και σοβαρά προβλήματα ποιότητας, πρέπει να υπάρχει ένα μέτρο απόσταξης σε περιπτώσεις κρίσεων 7 ότι το επίπεδο και η μορφή της ενίσχυσης θα πρέπει να καθοριστούν από την Επιτροπή προκειμένου να ληφθούν υπόψη ιδιαίτερες καταστάσεις 7 ότι το μέτρο θα πρέπει να είναι εθελοντικό για τους παραγωγούς 7

(40) ότι η διάθεση της αλκοόλης που προκύπτει από απόσταξη θα πρέπει να πραγματοποιείται κατά τρόπο ώστε να συμβάλλει σε μεγαλύτερη διαφάνεια και έλεγχο για την αποφυγή της διαταραχής των παραδοσιακών αγορών αλκοόλης 7

(41) ότι, επί του παρόντος, η αύξηση του φυσικού κατ' όγκον αλκοολικού τίτλου δεν πραγματοποιείται υπό τους ίδιους οικονομικούς όρους από όλους τους κοινοτικούς παραγωγούς λόγω των διαφόρων οινολογικών πρακτικών που επιτρέπονται από τον παρόντα κανονισμό 7 ότι, προκειμένου να εξαλειφθεί η εν λόγω διάκριση, θα πρέπει να ενθαρρυνθεί η χρήση αμπελοοινικών προϊόντων για τον εμπλουτισμό, αυξάνοντας, κατά τον τρόπο αυτό, τις αγορές διάθεσής τους και βοηθώντας την αποφυγή πλεονασμάτων οίνου 7 ότι, προκειμένου να επιτευχθεί αυτό, οι τιμές των διαφόρων προϊόντων εμπλουτισμού θα πρέπει να ευθυγραμμιστούν 7 ότι το αποτέλεσμα αυτό μπορεί να επιτευχθεί με ένα σύστημα ενίσχυσης στο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών και στο ανακαθαρισμένο συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών που χρησιμοποιούν για τον εμπλουτισμό και που προέρχονται από ορισμένες περιοχές 7

(42) ότι παραμένει αναγκαίο, προκειμένου να επιτευχθεί μια σταθερότερη ισορροπία μεταξύ της παραγωγής και της χρήσης, να αυξηθεί η χρήση αμπελοοινικών προϊόντων 7 ότι η παρέμβαση φαίνεται να δικαιολογείται ακόμη και πριν από το στάδιο της παραγωγής επιτραπέζιων οίνων, ενθαρρύνοντας τη χρήση γλεύκους για ορισμένους σκοπούς εκτός από την οινοποιία μέσω ενίσχυσης προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι τα κοινοτικά προϊόντα οίνου μπορούν να διατηρήσουν τις παραδοσιακές αγορές τους 7 ότι το μέτρο θα πρέπει να εφαρμοστεί κατά τρόπον ώστε να αποφευχθούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, λαμβάνοντας υπόψη τις παραδοσιακές μεθόδους παραγωγής 7

(43) ότι οι παραγωγοί, οι οποίοι δεν εκπλήρωσαν τις υποχρεώσεις τους όσον αφορά τα μέτρα υποχρεωτικής απόσταξης, θα πρέπει να αποκλειστούν του δικαιώματος οποιουδήποτε άλλου μέτρου παρέμβασης 7

(44) ότι θα πρέπει επίσης να υπάρξει πρόβλεψη για ενδεχόμενα μέτρα στην περίπτωση υψηλών τιμών στην κοινοτική αγορά 7

(45) ότι, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της αγοράς οίνου, η σύσταση οργανώσεων παραγωγών, των οποίων τα μέλη υποχρεούνται να τηρούν ορισμένους κανόνες, ιδίως όσον αφορά την εμπορία, είναι πιθανόν να συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων της κοινής οργάνωσης αγοράς 7 ότι θα πρέπει, ως εκ τούτου, να υπάρξει πρόβλεψη για μέτρα αναγνώρισης της σύστασης και λειτουργίας τέτοιων οργανώσεων 7 ότι οι οργανώσεις αυτές πρέπει να δημιουργούνται σε εθελοντική βάση και πρέπει να αποδεικνύουν τη χρησιμότητά τους μέσω της έκτασης και της αποτελεσματικότητας των υπηρεσιών που προσφέρουν στα μέλη τους 7

(46) ότι, προκειμένου να ενισχυθεί περισσότερο η επίπτωση των οργανώσεων παραγωγών ή των ενώσεών τους και για να εξασφαλιστεί όσο το δυνατόν μεγαλύτερη σταθερότητα της αγοράς, θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να επεκτείνουν υπό ορισμένους όρους στο σύνολο των παραγωγών μη μελών οργάνωσης μιας περιοχής, τους κανόνες που εφαρμόζονται, ιδίως όσον αφορά την παραγωγή, την εμπορία και την προστασία του περιβάλλοντος, οι οποίοι θεσπίστηκαν για τα μέλη τους από μια οργάνωση ή ένωση παραγωγών της υπό εξέτασης περιοχής 7 ότι, εφόσον δικαιολογείται δεόντως, ορισμένες δαπάνες που προκύπτουν από την επέκταση των κανόνων θα πρέπει να βαρύνουν τους ενδιαφερόμενους παραγωγούς, δεδομένου ότι επωφελούνται από τις επιπτώσεις τους 7

(47) ότι, στην περίπτωση που αντιπροσωπεύουν σημαντικό μέρος των διαφόρων επαγγελματικών κατηγοριών του αμπελοοινικού τομέα, οι διεπαγγελματικές οργανώσεις (ή ισοδύναμες οργανώσεις), των οποίων η σύσταση πραγματοποιείται κατόπιν πρωτοβουλίας μεμονωμένων ή ήδη ανηκόντων σε ομάδες επιχειρηματιών, μπορούν ενδεχομένως να συμβάλλουν στην υιοθέτηση, καλύτερης συμπεριφοράς λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικότητες της αγοράς, και να διευκολύνουν την εξέλιξη προς μια οικονομική συμπεριφορά που θα είχε ως σκοπό τη βελτίωση της γνώσης της παραγωγής, δηλαδή την οργάνωσή της, την παρουσίαση των προϊόντων και την εμπορία τους 7 ότι, δεδομένου ότι οι διεπαγγελματικές αυτές οργανώσεις μπορούν, με τη δραστηριότητά τους, να συμβάλλουν στην υλοποίηση των στόχων του άρθρου 39 της συνθήκης γενικά, καθώς και εκείνων του παρόντος κανονισμού ιδιαίτερα, πρέπει, μετά τον καθορισμό των σχετικών καθηκόντων, να χορηγηθεί ιδιαίτερη αναγνώριση στις οργανώσεις εκείνες οι οποίες παρουσιάζουν στοιχεία επαρκούς αντιπροσωπευτικότητας και δράση για την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων 7

(48) ότι, λαμβάνοντας υπόψη την ομοιότητα των επιδιωκόμενων στόχων, οι διατάξεις σχετικά με την επέκταση των κανόνων που θα θεσπίζονται από οργανώσεις παραγωγών και από τις ενώσεις τους καθώς και σχετικά με την κατανομή των δαπανών που απορρέουν από την επέκταση αυτή πρέπει να εφαρμόζονται επίσης στις διεπαγγελματικές οργανώσεις (ή ισοδύναμες οργανώσεις) 7

(49) ότι, για την ενθάρρυνση της πολιτικής όσον αφορά την ποιότητα, θα πρέπει να καθοριστούν, σε κοινοτικό επίπεδο, επιτρεπόμενες οινολογικές επεξεργασίες και πρακτικές, οι οποίες θα πρέπει να είναι οι μοναδικές που επιτρέπονται να χρησιμοποιούνται κατά την παρασκευή προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό 7 ότι, για παρόμοιους λόγους, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο οινοποιήσιμες ποικιλίες σταφυλιών για την παραγωγή οίνων για ανθρώπινη κατανάλωση 7 ότι, για παρόμοιους λόγους, θα πρέπει να καθοριστούν οι προδιαγραφές των προϊόντων που διατίθενται για ανθρώπινη κατανάλωση 7

(50) ότι θα πρέπει να καθοριστούν στον παρόντα κανονισμό ορισμένες επεξεργασίες και πρακτικές, και πιο συγκεκριμένα ο εμπλουτισμός, η αύξηση και η μείωση της οξύτητας 7 ότι το ίδιο πρέπει να πραγματοποιηθεί για ορισμένες προδιαγραφές προϊόντων 7 ότι, για λόγους απλοποίησης και για τη διευκόλυνση των τροποποιήσεων με βάση την κτηθείσα εμπειρία και την τεχνολογική πρόοδο, πρέπει να καθοριστούν οι άλλες επεξεργασίες, πρακτικές και προδιαγραφές με τη βοήθεια κανόνων εφαρμογής 7

(51) ότι θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για επιτρεπόμενες μεθόδους ανάλυσης των προϊόντων του αμπελοοινικού τομέα 7

(52) ότι η περιγραφή, ονομασία και παρουσίαση των προϊόντων που καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό μπορεί να έχει σημαντικές επιπτώσεις στις δυνατότητες εμπορίας τους 7 ότι, κατά συνέπεια, πρέπει να θεσπιστούν κανόνες που να διέπουν τα θέματα αυτά, οι οποίοι θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τα νόμιμα συμφέροντα των καταναλωτών και των παραγωγών, καθώς επίσης και την προαγωγή της ομαλής λειτουργίας της εσωτερικής αγοράς και την παραγωγή προϊόντων ποιότητας 7

(53) ότι οι υφιστάμενες διατάξεις αναφορικά με τα θέματα αυτά βρίσκονται διασπαρμένες σε έναν μεγάλο αριθμό κανονισμών και στερούνται σαφήνειας και συνοχής 7 ότι, κατά συνέπεια, προκειμένου να προαχθεί η σαφήνεια, η απλούστευση και η συνοχή, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να λάβουν τη μορφή κανόνων εφαρμογής με βάση τις βασικές αρχές, οι οποίες θα πρέπει να περιλαμβάνουν την υποχρεωτική χρήση ορισμένων όρων, για την ταυτοποίηση των προϊόντων, και την προαιρετική χρήση άλλων, με βάση είτε κοινοτικούς κανόνες ή υπό την επιφύλαξη της απόδειξης της ακρίβειάς τους 7

(54) ότι το δικαίωμα χρήσης γεωγραφικών ενδείξεων και άλλων παραδοσιακών όρων είναι πολύτιμο 7 ότι, κατά συνέπεια, το δικαίωμα αυτό θα πρέπει να διέπεται από κανόνες που θα παρέχουν προστασία για τους όρους αυτούς 7 ότι, για την προαγωγή του θεμιτού ανταγωνισμού και προκειμένου να μην υπάρχει παραπλάνηση των καταναλωτών, η προστασία αυτή πιθανόν να πρέπει να καλύπτει προϊόντα που δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που δεν περιλαμβάνονται στο παράρτημα II της συνθήκης 7

(55) ότι, λαμβανομένου υπόψη του συμφέροντος των καταναλωτών και την επιθυμία για την επίτευξη ισότιμης μεταχείρισης των οίνων v.q.p.r.d. στις τρίτες χώρες, θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη ώστε να μπορούν να θεσπιστούν αμοιβαίες ρυθμίσεις, βάσει των οποίων να μπορούν οι εισαγόμενοι οίνοι που προορίζονται για άμεση ανθρώπινη κατανάλωση, και οι οποίοι φέρουν γεωγραφική ένδειξη και διατίθενται στο εμπόριο μέσα στην Κοινότητα, να ωφελούνται από την εν λόγω προστασία και τις ρυθμίσεις ελέγχου 7

(56) ότι, προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι υποχρεώσεις που απορρέουν, ιδίως, από τα άρθρα 23 και 24 της συμφωνίας για τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας στον τομέα του εμπορίου, η οποία αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου η οποία εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου (44), θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη ώστε τα ενδιαφερόμενα μέρη να παρεμποδίζουν, υπό ορισμένους όρους, την παράνομη χρήση γεωργικών ενδείξεων που προστατεύονται από τρίτη χώρα μέλος του ΠΟΕ 7

(57) ότι η ανάπτυξη μιας πολιτικής ενθάρρυνσης της παραγωγής ποιότητας στη γεωργία, και ιδίως στον αμπελοοινικό τομέα, πρέπει να συμβάλλει στη βελτίωση των συνθηκών της αγοράς και, ως εκ τούτου, στην αύξηση των αγορών διάθεσης των προϊόντων 7 ότι η θέσπιση συμπληρωματικών κοινών κανόνων, οι οποίοι αφορούν την παραγωγή και τον έλεγχο οίνων v.q.p.r.d., εντάσσεται στο πλαίσιο της πολιτικής αυτής και μπορεί να συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων αυτών 7

(58) ότι, προκειμένου να διατηρηθεί ένα ελάχιστο επίπεδο ποιότητας για τους οίνους v.q.p.r.d., να αποφευχθεί μια μη ελεγχόμενη επέκταση της παραγωγής των οίνων αυτών και για να εναρμονισθούν οι διατάξεις των κρατών μελών έτσι ώστε να δημιουργηθούν συνθήκες θεμιτού ανταγωνισμού στην Κοινότητα, θα πρέπει να θεσπιστεί ένα πλαίσιο κοινοτικών κανόνων, το οποίο να διέπει την παραγωγή και τον έλεγχο των οίνων v.q.p.r.d., προς τους οποίους θα πρέπει να συμμορφώνονται οι ειδικές διατάξεις που θα θεσπίζονται από τα κράτη μέλη 7

(59) ότι πρέπει να περιληφθεί σε κατάλογο και να καθοριστεί η φύση και η έκταση των συντελεστών που βοηθούν στην κατάταξη των οίνων v.q.p.r.d., λαμβάνοντας υπόψη τις παραδοσιακές συνθήκες παραγωγής 7 ότι θα πρέπει, παρόλα αυτά, να αναληφθεί από κοινού δράση για την εναρμόνιση των απαιτήσεων ποιότητας 7 ότι οι συντελεστές αυτοί θα πρέπει να είναι: η οροθέτηση της περιοχής παραγωγής, οι ποικιλίες αμπέλου, οι μέθοδοι καλλιέργειας, οι μέθοδοι οινοποίησης, ο ελάχιστος φυσικός αλκοολικός τίτλος, η απόδοση ανά εκτάριο και η ανάλυση της αξιολόγησης των οργανοληπτικών χαρακτηριστικών 7 ότι θα πρέπει να καθοριστούν ιδιαίτεροι κανόνες για τους οίνους λικέρ v.q.p.r.d. και για τους αφρώδεις οίνους v.q.p.r.d., λόγω της ιδιαίτερης φύσης των προϊόντων αυτών 7

(60) ότι η εμπειρία έχει δείξει την ανάγκη θέσπισης επακριβών κανόνων για την ανακατάταξη οίνων v.q.p.r.d. ως επιτραπέζιων οίνων και για τον προσδιορισμό των περιπτώσεων κατά τις οποίες ο παραγωγός έχει το δικαίωμα να μην ζητήσει την κατάταξη ως v.q.p.r.d. ενός προϊόντος που εμφαίνεται στη δήλωση συγκομιδής του ή παραγωγής του ως προϊόν κατάλληλο για την παραγωγή οίνου v.q.p.r.d.

(61) ότι, προκειμένου να προστατευθούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ποιότητας των οίνων v.q.p.r.d., θα πρέπει να επιτραπεί στα κράτη μέλη να εφαρμόσουν συμπληρωματικούς ή αυστηρότερους κανόνες, οι οποίοι να διέπουν την παραγωγή και διακίνηση των οίνων v.q.p.r.d. σύμφωνα με νόμιμες και παραδοσιακές πρακτικές 7

(62) ότι η δημιουργία μιας ενιαίας κοινοτικής αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα περιλαμβάνει τη θέσπιση ενός ενιαίου συστήματος εμπορίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας 7 ότι ένα σύστημα εμπορίας, το οποίο περιλαμβάνει εισαγωγικούς δασμούς και επιστροφές κατά την εξαγωγή, επιπροσθέτως προς τα μέτρα εσωτερικής αγοράς, θα πρέπει, καταρχήν, να συμβάλλει στη σταθεροποίηση της κοινοτικής αγοράς 7 ότι το σύστημα εμπορίας θα πρέπει να στηρίζεται στις υποχρεώσεις που έγιναν αποδεκτές στο πλαίσιο των πολυμερών εμπορικών διαπραγματεύσεων του Γύρου της Ουρουγουάης 7

(63) ότι, για την παρακολούθηση του όγκου του εμπορίου οίνου με τρίτες χώρες, θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για ένα σύστημα πιστοποιητικών εισαγωγής και εξαγωγής για ορισμένα προϊόντα, το οποίο περιλαμβάνει την σύσταση εγγύσης όσον αφορά την πραγματοποίηση των επιχειρήσεων για τις οποίες χορηγούνται τα εν λόγω πιστοποιητικά 7

(64) ότι για την πρόληψη δυσμενών επιπτώσεων στην κοινοτική αγορά, οι οποίες θα μπορούσαν να προκύψουν από εισαγωγές ορισμένων γεωργικών προϊόντων, οι εισαγωγές ενός ή περισσοτέρων από τα προϊόντα αυτά θα πρέπει να υπόκεινται σε πληρωμή συμπληρωματικού δασμού εφόσον πληρούνται ορισμένοι όροι 7

(65) ότι είναι σκόπιμο, υπό ορισμένους όρους, να χορηγηθεί στην Επιτροπή η εξουσία να προβαίνει στο άνοιγμα και τη διαχείριση δασμολογικών ποσοστώσεων που απορρέουν από διεθνείς συμφωνίες που συνάπτονται σύμφωνα με τη συνθήκη ή από άλλες πράξεις του Συμβουλίου 7

(66) ότι οι διατάξεις για τη χορήγηση επιστροφής κατά τις εξαγωγές σε τρίτες χώρες, που στηρίζεται στη διαφορά μεταξύ των τιμών στην Κοινότητα και στην παγκόσμια αγορά, και οι οποίες εμπίπτουν στο πλαίσιο της συμφωνίας για τη γεωργία του ΠΟΕ, θα πρέπει να χρησιμεύσουν για τη διασφάλιση της κοινοτικής συμμετοχής στο διεθνές εμπόριο οίνου 7 ότι οι επιστροφές αυτές θα πρέπει να υπόκεινται σε όρια από απόψεως ποσότητας και αξίας 7

(67) ότι η συμμόρφωση προς τα όρια από απόψεως αξίας θα πρέπει να εξασφαλιστεί κατά το χρόνο καθορισμού των επιστροφών μέσω της παρακολούθησης των πληρωμών βάσει των κανόνων σχετικά με το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων 7 ότι η παρακολούθηση μπορεί να διευκολυνθεί από τον υποχρεωτικό προκαθορισμό των επιστροφών, επιτρέποντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα, στην περίπτωση διαφοροποιημένων επιστροφών, αλλαγής του καθορισμένου προορισμού εντός μιας γεωγραφικής ζώνης στην οποία εφαρμόζεται ένα ενιαίο ποσοστό επιστροφής 7 ότι, στην περίπτωση αλλαγής του προορισμού, θα πρέπει να καταβληθεί η επιστροφή που ισχύει για τον πραγματικό προορισμό, με προκαθορισμό του ανώτατου επιπέδου του ποσού που ισχύει για τον προορισμό 7

(68) ότι η εξασφάλιση της τήρησης των ορίων ποσότητας απαιτεί τη θέσπιση ενός αξιόπιστου και αποτελεσματικού συστήματος παρακολούθησης 7 ότι, για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να πραγματοποιηθεί η χορήγηση επιστροφών υπό την προϋπόθεση υποβολής πιστοποιητικού εξαγωγής 7 ότι οι επιστροφές θα πρέπει να χορηγούνται μέχρι τα διαθέσιμα όρια, ανάλογα με την ιδιαίτερη κατάσταση κάθε σχετικού προϊόντος 7 ότι εξαιρέσεις στον κανόνα αυτό θα πρέπει να επιτραπούν μόνο στην περίπτωση ενεργειών επισιτιστικής βοήθειας, οι οποίες απαλλάσσονται από οποιοδήποτε όριο 7 ότι η παρακολούθηση των ποσοτήτων που εξάγονται με επιστροφή κατά τη διάρκεια των περιόδων εμπορίας που αναφέρονται στη γεωργική συμφωνία του ΠΟΕ θα εξασφαλιστεί με βάση τα πιστοποιητικά εξαγωγής που εκδίδονται για κάθε περίοδο εμπορίας 7

(69) ότι εκτός από το σύστημα που περιγράφηκε ανωτέρω, πρέπει να προβλεφθεί, στο μέτρο που είναι αναγκαίο για την λειτουργία της, η δυνατότητα ρύθμισης της προσφυγής στο καθεστώς της ενεργητικής τελειοποίησης και, στο μέτρο που η κατάσταση της αγοράς το απαιτεί, η απαγόρευσή της 7

(70) ότι το καθεστώς των δασμών επιτρέπει την παραίτηση από οποιοδήποτε άλλο μέτρο προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας 7 ότι, ωστόσο, ο μηχανισμός της εσωτερικής αγοράς και των δασμών μπορεί, σε εξαιρετικές περιστάσεις, να αποδειχθεί ατελής 7 ότι, προκειμένου να μην αφεθεί, σε τέτοιες περιστάσεις, η κοινοτική αγορά χωρίς άμυνα κατά των διαταραχών που πιθανόν να προκύψουν, πρέπει να επιτραπεί στην Κοινότητα να λάβει άμεσα όλα τα αναγκαία μέτρα 7 ότι τα μέτρα αυτά πρέπει να είναι σύμφωνα με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τις συμφωνίες του ΠΟΕ 7

(71) ότι τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες, θα πρέπει να υπόκεινται σε κανόνες που να επιτρέπουν την εξασφάλιση μιας ορισμένης ισορροπίας ως προς τους κοινοτικούς οίνους 7 ότι τα εν λόγω προϊόντα πρέπει επίσης να είναι σύμφωνα με τους κανόνες που έχουν θεσπιστεί στη χώρα καταγωγής τους και, ενδεχομένως, να συνοδεύονται από δελτίο ανάλυσης 7

(72) ότι θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη, για όλα τα προϊόντα που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό και κυκλοφορούν στο εσωτερικό της Κοινότητας, ότι πρέπει να διαθέτουν συνοδευτικό έγγραφο 7

(73) ότι η υλοποίηση της ενιαίας αγοράς, που στηρίζεται σε ένα σύστημα κοινών τιμών, θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο από τη χορήγηση ορισμένων ενισχύσεων 7 ότι, κατά συνέπεια, οι διατάξεις της συνθήκης που επιτρέπουν την αξιολόγηση των ενισχύσεων που χορηγούνται από τα κράτη μέλη και την απαγόρευση εκείνων που δεν είναι συμβατές με την κοινή αγορά πρέπει να έχουν εφαρμογή στην κοινή οργάνωση αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα 7 ότι οι διατάξεις σχετικά με τις πριμοδοτήσεις οριστικής εγκατάλειψης αμπελοοινικών εκτάσεων δεν πρέπει να παρεμποδίζουν τη χορήγηση εθνικών ενισχύσεων για τους ίδιους σκοπούς 7

(74) ότι, δεδομένης της αναπόφευκτης πολυπλοκότητας των κανόνων στον αμπελοοινικό τομέα, θα πρέπει να οριστούν αρχές των κρατών μελών αρμόδιες για την εξασφάλιση της συμμόρφωσης 7 ότι η ίδια η Επιτροπή θα πρέπει να είναι ικανή να παρακολουθεί και να εξασφαλίζει τη συμμόρφωση αυτή μέσω των επιθεωρητών της 7

(75) ότι, δεδομένου ότι ενόψει της ανάπτυξης της κοινοτικής αγοράς οίνου, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα πρέπει να κοινοποιούν αμοιβαία τις αναγκαίες πληροφορίες για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού 7 ότι, οι παραγωγοί οινοποιήσιμων σταφυλιών, γλεύκους και οίνου θα πρέπει να υποβάλλουν δήλωση συγκομιδής, η οποία αποτελεί απαραίτητο στοιχείο ενημέρωσης 7 ότι τα κράτη μέλη πρέπει να είναι σε θέση να ζητήσουν περαιτέρω πληροφορίες από τους παραγωγούς 7 ότι η Επιτροπή θα πρέπει να μπορεί να χρησιμοποιήσει εξωτερική βοήθεια, εφόσον καθίσταται αναγκαίο, για την αξιολόγηση οποιωνδήποτε στοιχείων 7

(76) ότι, προκειμένου να διευκολυνθεί η τήρηση των προτεινόμενων μέτρων θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη για μία διαδικασία δημιουργίας στενής συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και της Επιτροπής στο πλαίσιο μιας διαχειριστικής επιτροπής 7

(77) ότι οι δαπάνες που πραγματοποιούνται από τα κράτη μέλη λόγω των υποχρεώσεών τους που απορρέουν από την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να χρηματοδοτούνται από την Κοινότητα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. [. . .] του Συμβουλίου (45) (για τη χρηματοδότηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής) 7

(78) ότι η κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς θα πρέπει, ταυτόχρονα, να λάβει κατάλληλα υπόψη τους στόχους που καθορίζονται στα άρθρα 39 και 110 της συνθήκης 7

(79) ότι η κοινή οργάνωση της αμπελοοινικής αγοράς θα πρέπει επίσης να εφαρμοστεί λαμβάνοντας υπόψη τις συμφωνίες που συνάφθηκαν σύμφωνα με το άρθρο 228 παράγραφος 2 της συνθήκης, ιδίως εκείνες που αποτελούν μέρος της συνθήκης για την ίδρυση του Παγκοσμίου Οργανισμού Εμπορίου, και κυρίως εκείνη που αφορά τα τεχνικά εμπόδια στο εμπόριο 7

(80) ότι η μετάβαση από τις ρυθμίσεις του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 822/87 και των άλλων κανονισμών στον αμπελοοινικό τομέα προς τις ρυθμίσεις του παρόντος κανονισμού θα μπορούσε να προκαλέσει προβλήματα, τα οποία δεν αντιμετωπίζονται στον παρόντα κανονισμό 7 ότι, προκειμένου να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο αυτό, θα πρέπει να υπάρξει πρόβλεψη ώστε η Επιτροπή να θεσπίσει τα αναγκαία μεταβατικά μέτρα 7 ότι η Επιτροπή θα πρέπει επίσης να εξουσιοδοτηθεί να επιλύσει ιδιαίτερα πρακτικά προβλήματα 7

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ I ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ

Άρθρο 1

1. Η κοινή οργάνωση αγοράς στον αμπελοοινικό τομέα περιλαμβάνει κανόνες που αφορούν το αμπελουργικό δυναμικό, τους μηχανισμούς της αγοράς, τις οργανώσεις παραγωγών και τις διεπαγγελματικές οργανώσεις, τις οινολογικές πρακτικές και επεξεργασίες και προδιαγραφές όσον αφορά τα προϊόντα, τους κανόνες για την περιγραφή, την ονομασία, την παρουσίαση και την προστασία, τους οίνους v.q.p.r.d., και τις συναλλαγές με τις τρίτες χώρες.

2. Η οργάνωση αυτή διέπει τα ακόλουθα προϊόντα:

>ΘΕΣΗ ΠΗΝΑΚΑ>

3. Οι ορισμοί των όρων που χρησιμοποιούνται στον παρόντα κανονισμό για τα προϊόντα καθορίζονται στο παράρτημα I, ενώ οι όροι που αφορούν τους αλκοολικούς τίτλους στο παράρτημα II και τις αμπελουργικές ζώνες στο παράρτημα III. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής των εν λόγω παραρτημάτων θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 75.

4. Η περίοδος εμπορίας των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό (που καλείται εφεξής «αμπελουργική περίοδος») αρχίζει την 1η Αυγούστου κάθε έτους και λήγει την 31η Ιουλίου του επομένου έτους.

ΤΙΤΛΟΣ II ΑΜΠΕΛΟΥΡΓΙΚΟ ΔΥΝΑΜΙΚΟ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΦΥΤΕΥΣΗ ΑΜΠΕΛΩΝ

Άρθρο 2

1. Η φύτευση ποικιλιών οιναμπέλου που κατατάσσονται ως οινοποιήσιμα σταφύλια απαγορεύεται μέχρι την 31η Ιουλίου 2010 εκτός αν πραγματοποιείται δυνάμει:

α) νέου δικαιώματος φύτευσης 7

β) δικαιώματος αναφύτευσης 7 ή

γ) δικαιώματος φύτευσης που παρέχεται από ένα αποθεματικό.

2. Όσον αφορά τις περιοχές στις οποίες έχουν φυτευθεί αμπέλια πριν από την 1η Αυγούστου 1998 κατά παράβαση των κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων που αφορούν τις φυτεύσεις, το κράτος μέλος εφόσον έχει ολοκληρώσει την απογραφή του αμπελουργικού του δυναμικού που αναφέρεται στο άρθρο 16 για ολόκληρη την επικράτειά του, διευθετεί το καθεστώς των περιοχών αυτών πριν από την 31η Ιουλίου 2002 κατά δύο τρόπους:

α) μέσω της χορήγησης αναδρομικών δικαιωμάτων φύτευσης για τη σχετική έκταση εφόσον οι σχετικοί οινοπαραγωγοί έχουν στο παρελθόν προβεί σε εκρίζωση άλλων αμπελιών σε μία ισοδύναμη έκταση 7 ή

β) επιτρέποντας τη χρησιμοποίηση δικαιωμάτων αναφύτευσης, εφόσον ένας οινοπαραγωγός έχει αποκτήσει τα δικαιώματα αυτά εντός περιόδου που πρέπει να καθοριστεί στη συνέχεια της φύτευσης της σχετικής έκτασης.

Τα σταφύλια τα οποία λαμβάνονται από τις εκτάσεις αυτές, το καθεστώς των οποίων δεν έχει διευθετηθεί δυνάμει του πρώτου εδαφίου δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παραγωγή επιτραπέζιου οίνου. Προϊόντα που λαμβάνονται από τα σταφύλια αυτά μπορούν να τεθούν σε κυκλοφορία μόνο για σκοπούς απόσταξης. Ωστόσο, τα προϊόντα αυτά, δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την παρασκευή αλκοόλης με κεκτημένο κατ' όγκον αλκοολικό τίτλο ίσο ή κατώτερο απο 80 % vol.

3. Τα αμπέλια που έχουν φυτευθεί από την 1η Αυγούστου 1998 κατά παράβαση των κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων που αφορούν τη φύτευση πρέπει να εκριζωθούν. Τα έξοδα για την εκρίζωση αυτή βαρύνουν το σχετικό παραγωγό. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου.

4. Από τη στιγμή που ένα κράτος μέλος έχει χορηγήσει τα νεοδημιουργηθέντα δικαιώματα φύτευσης που αναφέρονται στο άρθρο 6 σε ένα αποθεματικό ή σε αποθεματικά, η παρεπόμενη διευθέτηση μιας έκτασης σύμφωνα με την παράγραφο 2, πρώτο εδάφιο σημαίνει ότι ένα ισοδύναμο δικαίωμα φύτευσης που έχει παρασχεθεί σε ένα αποθεματικό ή σε αποθεματικά και το οποίο αφορά τη σχετική έκταση παραγράφεται. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν επαρκή δικαιώματα φύτευσης στο σχετικό αποθεματικό ή στα σχετικά αποθεματικά, τότε δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί η διευθέτηση.

Άρθρο 3

1. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν νέα δικαιώματα φύτευσης σε παραγωγούς όσον αφορά εκτάσεις:

α) που προορίζονται για καλλιέργεια μητρικών φυτειών υποκειμένων αμπέλου 7

β) που προορίζονται για νέες φυτεύσεις στα πλαίσια μέτρων αναδασμού ή μέτρων απαλλοτρίωσης για λόγους κοινής ωφελείας, που θεσπίζονται κατ' εφαρμογή των ισχυουσών εθνικών νομοθεσιών 7

γ) που προορίζονται για αμπελουργική έρευνα 7

δ) τα αμπελουργικά προϊόντα των οποίων δεν προορίζονται για εμπορία 7 ή

ε) που προορίζονται ως μητρικές φυτείες εμβολίων, υπό τον όρο ότι τα σταφύλια που προέρχονται από τα αμπέλια αυτά δεν συγκομίζονται ή, εφόσον συγκομίζονται, καταστρέφονται.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να χορηγούν νέα δικαιώματα φύτευσης που θα χρησιμοποιηθούν το αργότερο μέχρι την 31η Ιουλίου 2003 για εκτάσεις που προορίζονται για την παραγωγή οίνων v.q.p.r.d. ή επιτραπέζιων οίνων που περιγράφονται βάσει γεωγραφικής ένδειξης εφόσον έχει αναγνωρισθεί ότι, λόγω της ποιότητάς τους, η παραγωγή των εν λόγω οίνων είναι κατά πολύ μικρότερη της ζήτησης.

3. Τα νέα δικαιώματα φύτευσης χρησιμοποιούνται από τον παραγωγό στον οποίο παρασχέθηκαν, όσον αφορά τις εκτάσεις και για τους σκοπούς για τους οποίους έχουν χορηγηθεί.

4. Νέα δικαιώματα φύτευσης χρησιμοποιούνται πριν από το τέλος της δεύτερης αμπελουργικής περιόδου μετά από αυτήν κατά τη διάρκεια της οποίας είχαν χορηγηθεί. Νέα δικαιώματα φύτευσης, που δεν χρησιμοποιούνται κατ' αυτόν τον τρόπο κατά τη διάρκεια της εν λόγω περιόδου, διατίθενται σε αποθεματικό σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, στοιχείο α).

5. Από τη στιγμή που ένα κράτος μέλος έχει χορηγήσει τα νεοδημιουργηθέντα δικαιώματα φύτευσης που αναφέρονται στο άρθρο 6 σε ένα αποθεματικό ή σε αποθεματικά, η παρεπόμενη χορήγηση νέων δικαιωμάτων φύτευσης σημαίνει ότι ένα ισοδύναμο δικαίωμα φύτευσης που παρέχεται στο αποθεματικό ή στα αποθεματικά σε σχέση με την εν λόγω έκταση θα παραγράφεται. Σε περίπτωση που δεν υπάρχουν επαρκή δικαιώματα φύτευσης στο σχετικό αποθεματικό ή στα σχετικά αποθεματικά, δεν μπορεί να υπάρξει χορήγηση νέων δικαιωμάτων φύτευσης.

Άρθρο 4

1. Τα δικαιώματα αναφύτευσης συνίστανται σε:

α) δικαιώματα αναφύτευσης που παρέχονται σύμφωνα με την παράγραφο 2 7 ή

β) ισοδύναμα δικαιώματα που έχουν αποκτηθεί δυνάμει προηγούμενης κοινοτικής ή εθνικής ρύθμισης.

2. Τα κράτη μέλη χορηγούν δικαιώματα αναφύτευσης σε παραγωγούς που έχουν αναλάβει εκρίζωση μιας αμπελουργικής έκτασης. Τα δικαιώματα αναφύτευσης νοούνται για μια έκταση ισοδύναμη, σε όρους καθαρής παραγωγής, προς αυτή στην οποία έχουν εκριζωθεί τα αμπέλια.

3. Τα δικαιώματα αναφύτευσης ασκούνται στην εκμετάλλευση για την οποία έχουν χορηγηθεί. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν περαιτέρω ότι τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να ασκηθούν μόνο σε εκτάσεις της εκμετάλλευσης, όπου είχε πραγματοποιηθεί η εκρίζωση.

4. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 3 τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να μεταβιβάζονται, στο σύνολό τους ή εν μέρει, σε μια άλλη εκμετάλλευση εφόσον: ένα μέρος της σχετικής εκμετάλλευσης έχει μεταβιβασθεί στην εν λόγω άλλη εκμετάλλευση. Στην περίπτωση αυτή, το δικαίωμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε έκταση της τελευταίας, η οποία δεν υπερβαίνει τη μεταβιβασθείσα έκταση, ή τα δικαιώματα αναφύτευσης μπορούν να μεταβιβάζονται, στο σύνολό τους ή εν μέρει, σε μια άλλη εκμετάλλευση εφόσον οι εκτάσεις στην εν λόγω άλλη εκμετάλλευση προορίζονται για την παραγωγή οίνων v.q.p.r.d. ή επιτραπέζιων οίνων οι οποίοι περιγράφονται βάσει γεωγραφικής ένδειξης, για την καλλιέργεια μητρικών φυτειών υποκειμένου αμπέλου ή για μητρικές φυτείες εμβολίων, υπό τον όρο ότι στα σταφύλια που προέρχονται από τα αμπέλια αυτά δεν συγκομίζονται ή εφόσον συγκομίζονται καταστρέφονται. Στην περίπτωση αυτή το δικαίωμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο όσον αφορά τις εκτάσεις και για τους σκοπούς, για τους οποίους έχει χορηγηθεί.

5. Τα δικαιώματα αναφύτευσης που έχουν αποκτηθεί βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας πρέπει να χρησιμοποιηθούν πριν από το τέλος της πέμπτης αμπελουργικής περιόδου μετά το τέλος αυτής κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκε η σχετική εκρίζωση. Τα δικαιώματα αναφύτευσης που δεν χρησιμοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής μπορούν να παρασχεθούν σε ένα αποθεματικό σύμφωνα με το άρθρο 5 παράγραφος 2, στοιχείο α).

6. Σε περίπτωση που τα δικαιώματα αναφύτευσης μεταβιβάζονται σε μια άλλη εκμετάλλευση, τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίσουν ότι ο τόπος όπου χρησιμοποιήθηκαν, οι χρησιμοποιηθείσες ποικιλίες και οι τεχνικές καλλιέργειας εγγυώνται ότι η παραγωγή που θα προκύψει θα είναι προσαρμοσμένη στη ζήτηση της αγοράς και ότι οι σχετικές αποδόσεις δεν θα υπερβούν το μέσο όρο στην περιοχή όπου έλαβε χώρα η αναφύτευση.

Άρθρο 5

1. Προκειμένου να βελτιωθεί η διαχείριση του αμπελουργικού δυναμικού, σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο, τα κράτη μέλη δημιουργούν ένα εθνικό αποθεματικό, ή κατά περίπτωση, περιφερειακά αποθεματικά δικαιωμάτων φύτευσης.

2. Στο αποθεματικό ή στα αποθεματικά πρέπει να παρέχονται τα εξής:

α) νέα δικαιώματα αναφύτευσης, δικαιώματα αναφύτευσης και δικαιώματα φύτευσης που παρέχονται από τα αποθεματικά που δεν χρησιμοποιούνται εντός των περιόδων που προβλέπονται αντίστοιχα στο άρθρο 3 παράγραφος 4, στο άρθρο 4 παράγραφος 5 και στην παράγραφο 6 του παρόντος άρθρου 7

β) δικαιώματα αναφύτευσης που έχουν παρασχεθεί στο αποθεματικό από τους παραγωγούς που διέθεταν τα δικαιώματα αυτά, εφόσον είναι αναγκαίο επί αντικαταβολή από τα δημόσια ταμεία, το ποσό της οποίας και οποιεσδήποτε άλλες σχετικές λεπτομέρειες θα καθοριστούν από το κράτος μέλος, λαμβανομένων υπόψη των νόμιμων συμφερόντων των μερών 7

γ) νεοσυσταθέντα δικαιώματα φύτευσης όπως αναφέρονται στο άρθρο 6.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να χορηγούν τα δικαιώματα που έχουν παρασχεθεί στο αποθεματικό:

α) χωρίς πληρωμή, σε παραγωγούς ηλικίας κάτω των 40 ετών, οι οποίοι διαθέτουν τα κατάλληλα επαγγελματικά προσόντα και ικανότητα, οι οποίοι εγκαθίστανται για πρώτη φορά σε μια αμπελουργική εκμετάλλευση και οι οποίοι εγκαθίστανται ως κάτοχοι της εκμετάλλευσης αυτής 7 ή

β) έναντι καταβολής χρηματικής αντιστάθμισης, σε δημόσια ταμεία, σε παραγωγούς που προτίθενται να χρησιμοποιήσουν τα δικαιώματα για τη φύτευση αμπελώνων, η παραγωγή των οποίων έχει εξασφαλισμένες δυνατότητες διάθεσης. Τα κράτη μέλη θα ορίσουν τα κριτήρια για τον καθορισμό των ποσών της πληρωμής τα οποία μπορούν να ποικίλλουν ανάλογα με το τελικό προϊόν των σχετικών αμπελώνων.

4. Τα κράτη μέλη πρέπει να εξασφαλίζουν ότι ο τόπος όπου χρησιμοποιούνται τα δικαιώματα φύτευσης τα οποία παρέχονται από ένα αποθεματικό, οι χρησιμοποιούμενες ποικιλίες και οι χρησιμοποιούμενες νέες τεχνικές καλλιέργειας εγγυώνται ότι η παραγωγή που θα προκύψει θα είναι προσαρμοσμένη στη ζήτηση της αγοράς και ότι οι σχετικές αποδόσεις δεν θα υπερβαίνουν το μέσο όρο στην περιοχή όπου έχουν χρησιμοποιηθεί.

5. Τα δικαιώματα αναφύτευσης που παρέχονται σε ένα αποθεματικό μπορούν να χορηγηθούν από αυτό το αργότερο κατά το τέλος της πέμπτης αμπελουργικής περιόδου που έπεται αυτής κατά τη διάρκεια της οποίας είχαν παρασχεθεί σ' αυτά. Τα δικαιώματα αναφύτευσης που δεν έχουν χορηγηθεί κατά τη διάρκεια της προθεσμίας αυτής παραγράφονται.

6. Τα δικαιώματα φύτευσης που χορηγούνται από ένα αποθεματικό χρησιμοποιούνται πριν από το τέλος της δεύτερης αμπελουργικής περιόδου που έπεται αυτής κατά τη διάρκεια της οποίας είχαν χορηγηθεί. Τα δικαιώματα φύτευσης που χορηγούνται από ένα αποθεματικό και που δεν έχουν χρησιμοποιηθεί κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής, διατίθενται σε αποθεματικό σύμφωνα με την παράγραφο 2, στοιχείο α).

7. Όταν ένα κράτος μέλος δημιουργεί περιφερειακά αποθεματικά, μπορεί να καθορίσει τους κανόνες που επιτρέπουν τη μεταβίβαση των δικαιωμάτων φύτευσης μεταξύ των περιφερειακών αποθεματικών. Στις μεταβιβάσεις αυτές μπορεί να εφαρμοστεί συντελεστής μείωσης.

Άρθρο 6

1. Τα νεοσυσταθέντα δικαιώματα φύτευσης, υπολογίζονται κατά την ημερομηνία της παροχής τους στο αποθεματικό ή στα αποθεματικά ως εξής:

α) μια έκταση ίση με 1 % της συνολικής έκτασης που φυτεύεται με αμπέλια του σχετικού κράτους μέλους (χωρίς να λαμβάνονται υπόψη, στην εν λόγω συνολική έκταση, οι εκτάσεις που έχουν φυτευθεί κατά παράβαση των κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων σε θέματα φυτεύσεων, ανεξάρτητα αν έχουν διευθετηθεί ή όχι κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο),

β) μείον τη συνολική έκταση του σχετικού κράτους μέλους που έχει φυτευθεί με αμπέλια πριν από την 1η Αυγούστου 1998 κατά παράβαση των κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων σε θέματα νέων φυτεύσεων, ανεξάρτητα αν έχει διευθετηθεί ή όχι κατ' εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο, και μείον τις εκτάσεις, για τις οποίες έχουν χορηγηθεί νέα δικαιώματα φύτευσης.

2. Τα νεοσυσταθέντα δικαιώματα φύτευσης μπορούν να παρασχεθούν σε ένα αποθεματικό ή σε αποθεματικά μόνο στις περιπτώσεις που το κράτος μέλος έχει προβεί στην απογραφή του αμπελουργικού δυναμικού που αναφέρεται στο άρθρο 16 για το σύνολο της επικράτειάς του.

3. Η παροχή των νεοσυσταθέντων δικαιωμάτων φύτευσης στο αποθεματικό ή στα αποθεματικά μπορεί να πραγματοποιηθεί άπαξ.

Άρθρο 7

1. Οι ακόλουθοι ορισμοί εφαρμόζονται στο παρόν κεφάλαιο:

α) ως «εκρίζωση» νοείται η πλήρης εξάλειψη των στελεχών που βρίσκονται σε ένα αγροτεμάχιο που έχει φυτευθεί με αμπέλια 7

β) ως «φύτευση» νοείται η οριστική τοποθέτηση φυταρίων ή τμημάτων φυταρίων αμπέλου, εμβολιασμένων ή μη, με σκοπό την παραγωγή σταφυλιών ή τη σύσταση μιας μητρικής φυτείας υποκειμένων αμπέλου.

2. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75, συμπεριλαμβανομένων αυτών που αφορούν την αναγνώριση που αναφέρεται στο άρθρο 3 παράγραφος 2 και την εφαρμογή του συντελεστή μείωσης που αναφέρεται στο άρθρο 5 παράγραφος 7.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΠΡΙΜΟΔΟΤΗΣΕΙΣ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗΣ

Άρθρο 8

1. Μπορεί να χορηγηθεί πριμοδότηση σε αντάλλαγμα της οριστικής εγκατάλειψης της αμπελουργίας σε μια δεδομένη έκταση.

Η πριμοδότηση μπορεί να χορηγηθεί, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος κεφαλαίου, στους παραγωγούς των καλλιεργουμένων αμπελουργικών εκτάσεων, οι οποίες προορίζονται για την παραγωγή οινοποιήσιμων σταφυλιών. Η σχετική έκταση δεν μπορεί να είναι κατώτερη του ενός στρέμματος.

2. Τα κράτη μέλη μπορούν να προσδιορίσουν τις εκτάσεις για τις οποίες μπορεί να χορηγηθεί η πριμοδότηση. Μπορούν επίσης να εξαρτήσουν τον προσδιορισμό αυτό από όρους, κυρίως προκειμένου να εξασφαλισθεί ισορροπία μεταξύ της παραγωγής και της οικολογίας των σχετικών περιοχών.

3. Η χορήγηση της πριμοδότησης επιφέρει για τον παραγωγό την απώλεια του δικαιώματος αναφύτευσης για την έκταση, που αποτελεί αντικείμενο της πριμοδότησης.

4. Τα κράτη μέλη καθορίζουν το επίπεδο της πριμοδότησης ανά εκτάριο, λαμβανομένων υπόψη των εξής:

α) της γεωργικής απόδοσης ή της παραγωγικής ικανότητας της εκμετάλλευσης 7

β) της μεθόδου παραγωγής 7

γ) της σχετικής έκτασης σε σχέση με την έκταση της εκμετάλλευσης 7

δ) του τύπου του παραγόμενου οίνου 7

ε) της ύπαρξης συνδεομένων καλλιεργειών.

5. Το επίπεδο της πριμοδότησης δεν υπερβαίνει τα επίπεδα που πρόκειται να καθοριστούν.

Άρθρο 9

Δεν μπορούν να τύχουν της πριμοδότησης:

α) οι καλλιεργούμενες αμπελουργικές εκτάσεις, για τις οποίες έχουν διαπιστωθεί παραβάσεις των κοινοτικών ή εθνικών διατάξεων σε θέματα φυτεύσεων κατά τη διάρκεια των πέντε προηγούμενων αμπελοοινικών περιόδων 7

β) οι αμπελουργικές εκτάσεις που δεν συντηρούνται πλέον 7

γ) οι αμπελουργικές εκτάσεις που έχουν φυτευθεί κατά τη διάρκεια των πέντε προηγούμενων αμπελοοινικών περιόδων 7

δ) οι αμπελουργικές εκτάσεις που έχουν τύχει χρηματοδότησης για την αναδιάρθρωσή τους κατά τη διάρκεια των πέντε προηγούμενων αμπελοοινικών περιόδων.

Άρθρο 10

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75. Οι εν λόγω λεπτομέρειες μπορούν να προβλέπουν ειδικότερα:

α) τις ημερομηνίες υποβολής των αιτήσεων και της εκτέλεσης της εκρίζωσης 7

β) τους όρους που εφαρμόζονται στη χορήγηση των πληρωμών 7

γ) τα μέγιστα ποσά της πριμοδότησης που αναφέρονται στο άρθρο 8 παράγραφος 5 7

δ) περιβαλλοντικές απόψεις.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΑΝΑΔΙΑΡΘΡΩΣΗ

Άρθρο 11

1. Θεσπίζεται σύστημα για την αναδιάρθρωση των αμπελώνων.

2. Το σύστημα αυτό έχει σαν στόχο την προσαρμογή της παραγωγής στις απαιτήσεις της αγοράς και την ενθάρρυνση:

α) της διατήρησης και της προώθησης αειφόρων αμπελουργικών συστημάτων 7

β) τρόπων εκμετάλλευσης των γεωργικών γαιών που λαμβάνουν υπόψη την προστασία και τη βελτίωση του περιβάλλοντος, του τοπίου και των χαρακτηριστικών του, των φυσικών πόρων, των εδαφών και της γενετικής ποικιλίας 7

γ) μιας εκτατικοποίησης της αμπελουργίας ευνοϊκής προς το περιβάλλον 7

δ) της χρησιμοποίησης του περιβαλλοντικού σχεδιασμού στον τομέα της αμπελουργικής πρακτικής.

3. Το σύστημα καλύπτει κυρίως:

α) τη μετατροπή ως προς τις ποικιλίες 7

β) τη μεταφύτευση των αμπελώνων 7

γ) τις βελτιώσεις των τεχνικών διαχείρισης των αμπελώνων που συνδέονται με τους στόχους του συστήματος.

Το σύστημα δεν καλύπτει τη φυσική ανανέωση των αμπελώνων, που προσεγγίζουν το τέλος της φυσικής τους ζωής.

4. Πρόσβαση στο σύστημα έχουν μόνο οι περιφέρειες ενός κράτους μέλους, όσον αφορά τις οποίες το κράτος μέλος έχει ολοκληρώσει την απογραφή του αμπελουργικού δυναμικού που αναφέρεται στο άρθρο 16.

Άρθρο 12

1. Τα προτεινόμενα σχέδια αναδιάρθρωσης μπορούν να καταρτιστούν από:

α) τα κράτη μέλη 7

β) τις περιφέρειες των κρατών μελών 7

γ) τις οργανώσεις παραγωγών 7

δ) τις διεπαγγελματικές οργανώσεις.

2. Εφόσον ένα σχέδιο δεν έχει καταρτισθεί από το ίδιο το κράτος μέλος, αυτό είναι υπεύθυνο για την έγκριση ή την απόρριψή του.

3. Τα σχέδια πρέπει να τηρούν τους κανόνες που θεσπίζονται στο παρόν κεφάλαιο και τις εκτελεστικές του διατάξεις.

Άρθρο 13

1. Στήριξη για αναδιάρθρωση παρέχεται μόνο σε σχέση με τα σχέδια που έχουν καταρτισθεί, και τα οποία έχουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη, εγκριθεί. Η στήριξη λαμβάνει τις ακόλουθες μορφές:

α) αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος, τις οποίες έχουν υποστεί στο πλαίσιο της θέσης σε εφαρμογή του σχεδίου 7

β) συμβολή στις συνδεόμενες με την αναδιάρθρωση υλικές δαπάνες.

2. Η αποζημίωση των παραγωγών για τις απώλειες εισοδήματος μπορεί να λάβει μία από τις ακόλουθες μορφές:

α) επιτρεπόμενη συνύπαρξη των παλαιών και νέων αμπελώνων κατά τη διάρκεια μιας συγκεκριμένης περιόδου, η οποία δεν υπερβαίνει τα δύο έτη, με την επιφύλαξη του κεφαλαίου I του παρόντος τίτλου 7 ή

β) χρηματική αποζημίωση, η οποία χορηγείται από την Κοινότητα.

3. Η συμβολή της Κοινότητας στις υλικές δαπάνες που συνδέονται με την αναδιάρθρωση δεν υπερβαίνει το 50 % της συνολικής δαπάνης. Ωστόσο, στις περιφέρειες που κατατάσσονται στο στόχο 1 στο πλαίσιο του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. [. . .] του Συμβουλίου (46) (για τη θέσπιση των διατάξεων των διαρθρωτικών ταμείων), η συμβολή της Κοινότητας δεν υπερβαίνει το 75 %. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να συμβάλουν στο κόστος.

Άρθρο 14

1. Η Επιτροπή καθορίζει κατ' έτος την αρχική χορήγηση κονδυλίων στα κράτη μέλη, βάσει αντικειμενικών κριτηρίων, λαμβάνοντας υπόψη τις καταστάσεις και τις ειδικές ανάγκες, και τις προσπάθειες που πρέπει να καταβληθούν για την επίτευξη των στόχων του καθεστώτος.

2. Η αρχική χορήγηση προσαρμόζεται σε συνάρτηση με τις πραγματικές δαπάνες και βάσει των αναθεωρημένων προβλέψεων δαπανών που υποβάλλονται από τα κράτη μέλη, λαμβάνοντας υπόψη τους στόχους του καθεστώτος και εντός των ορίων των διαθέσιμων κονδυλίων.

Άρθρο 15

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 75. Οι εν λόγω λεπτομέρειες μπορούν να προβλέπουν ειδικότερα:

α) ένα ελάχιστο μέγεθος για τους σχετικούς αμπελώνες 7

β) διατάξεις που διέπουν τη χρησιμοποίηση των δικαιωμάτων αναφύτευσης, τα οποία έχουν δημιουργηθεί στη συνέχεια της εφαρμογής των σχεδίων 7

γ) διατάξεις που αποσκοπούν στην αποφυγή αύξησης της παραγωγής στη συνέχεια της εφαρμογής των διατάξεων του παρόντος κεφαλαίου 7

δ) τα μέγιστα ποσά ενίσχυσης ανά εκτάριο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 16

Η κατάσταση βάσει της απογραφής του αμπελουργικού δυναμικού περιλαμβάνει τις ακόλουθες πληροφορίες:

α) τις φυτευμένες με αμπέλια εκτάσεις στην επικράτεια του σχετικού κράτους μέλους 7

β) τις σχετικές ποικιλίες 7

γ) την παροχή δικαιωμάτων φύτευσης και αναφύτευσης προς τους παραγωγούς και τα αποθεματικά 7

δ) τις εθνικές διατάξεις που έχουν θεσπιστεί κατ' εφαρμογή του κεφαλαίου I του παρόντος τίτλου.

Άρθρο 17

1. Η Επιτροπή μπορεί να αξιολογήσει:

α) την παραγωγή αμπελουργικών προϊόντων 7

β) τη βιομηχανική χρήση των προϊόντων αυτών 7

γ) τις τάσεις κατανάλωσης οίνου και άλλων προϊόντων με βάση τον οίνο τα οποία μπορούν να καταναλωθούν χωρίς περαιτέρω μεταποίηση 7

δ) κάθε άλλη μορφή διαχείρισης της αγοράς ή την ανάγκη προσαρμογής της προσφοράς.

2. Στο πλαίσιο των αξιολογήσεων αυτών, η Επιτροπή μπορεί να χρησιμοποιήσει εξωτερική βοήθεια.

Άρθρο 18

1. Οι παραγωγοί σταφυλιών που προορίζονται για οινοποίηση, καθώς και οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου, δηλώνουν κάθε έτος τις ποσότητες των προϊόντων της τελευταίας εσοδείας.

2. Οι παραγωγοί γλεύκους και οίνου και οι έμποροι, εκτός από τους λιανοπωλητές, δηλώνουν κάθε έτος τα αποθέματα γλεύκους και οίνου που κατέχουν, είτε προέρχονται από την παραγωγή του έτους, είτε από προηγούμενες παραγωγές. Τα γλεύκη και οι οίνοι που εισάγονται από τρίτες χώρες αναφέρονται ιδιαιτέρως.

Άρθρο 19

1. Τα κράτη μέλη προβαίνουν σε κατάταξη των ποικιλιών αμπέλου. Όλες οι ποικιλίες αμπέλου που περιέχονται στην κατάταξη πρέπει να ανήκουν στο είδος Vitis vinifera ή να προέρχονται από διασταύρωση μεταξύ αυτού του είδους και άλλων ειδών του γένους Vitis.

2. Στην κατάταξη αυτή τα κράτη μέλη αναφέρουν τις ποικιλίες αμπέλου που είναι κατάλληλες για την παραγωγή κάθε v.q.p.r.d. που παράγονται στην επικράτειά τους. Οι ποικιλίες αυτές πρέπει να ανήκουν υποχρεωτικά στο είδος Vitis vinifera.

3. Με την επιφύλαξη περισσότερο περιοριστικών κοινοτικών διατάξεων, επιτρέπεται να φυτεύονται, να αναφυτεύονται και να εμβολιάζονται στην Κοινότητα μόνον ποικιλίες οι οποίες περιέχονται σε αυτή την κατάταξη.

4. Οι εκτάσεις που καλλιεργούνται με ποικιλίες αμπέλου που δεν αναφέρονται στην κατάταξη πρέπει να υφίστανται εκρίζωση, πλην των περιπτώσεων όπου η παραγωγή προορίζεται αποκλειστικά για κατανάλωση από την οικογένεια του αμπελουργού. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα για τον έλεγχο της εν λόγω εξαίρεσης.

5. Στις περιπτώσεις όπου ποικιλίες διαγράφονται από την κατάταξη, εκριζώνονται εντός προθεσμίας 15 ετών από τη διαγραφή τους.

Άρθρο 20

Οι κανόνες που διέπουν το κοινοτικό αμπελουργικό μητρώο είναι αυτοί που θεσπίζονται στον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2392/86.

Άρθρο 21

Το κεφάλαιο I και το κεφάλαιο II του παρόντος τίτλου δεν εφαρμόζονται στα κράτη μέλη, όπου η αμπελουργική παραγωγή δεν υπερβαίνει τα 25 000 εκατόλιτρα ανά αμπελουργική περίοδο. Η εν λόγω παραγωγή υπολογίζεται βάσει της μέσης παραγωγής κατά τη διάρκεια των πέντε προηγουμένων περιόδων.

Άρθρο 22

Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν περισσότερο περιοριστικές εθνικές διατάξεις σε θέματα νέων φυτεύσεων ή αναφυτεύσεων αμπέλου.

Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίζουν ότι οι αιτήσεις ή οι πληροφορίες που προβλέπονται στον παρόντα τίτλο, θα συμπληρώνονται από άλλες ενδείξεις αναγκαίες για την εποπτεία της εξέλιξης του αμπελουργικού δυναμικού.

Άρθρο 23

1. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75. Οι εν λόγω λεπτομέρειες μπορούν να αφορούν ειδικότερα:

α) τη μορφή και το επίπεδο λεπτομέρειας των στοιχείων που απαιτούνται για την κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 16 7

β) τη διαχείριση της κατάταξης των ποικιλιών αμπέλου.

2. Οι διατάξεις σχετικά με ένα συνοδευτικό έγγραφο για το υλικό αγενούς πολλαπλασιασμού της αμπέλου και οι σχετικές λεπτομέρειες εφαρμογής, ιδίως οι λεπτομέρειες ελέγχου, μπορούν να θεσπιστούν σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 75.

3. Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2392/86 μπορεί να τροποποιηθεί ή να καταργηθεί σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 75.

4. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 75, αποφασίζεται κατά πόσο ένα κράτος μέλος έχει καταρτίσει την κατάσταση που αναφέρεται στο άρθρο 16 και κατά πόσο η απόφαση αυτή πρέπει να ανακληθεί στις κατάλληλες περιστάσεις, κυρίως στις περιπτώσεις όπου ένα κράτος μέλος δεν πραγματοποίησε την απαιτούμενη ενημέρωση της κατάστασης.

ΤΙΤΛΟΣ III ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΑΠΟΘΕΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

Άρθρο 24

1. Χορηγείται ενίσχυση για την ιδιωτική αποθεματοποίηση:

α) επιτραπέζιου οίνου 7

β) γλεύκους σταφυλιών, συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών και ανακαθαρισθέντος συμπυκνωμένου γλεύκους σταφυλιών.

2. Η χορήγηση της ενίσχυσης υπόκειται στη σύναψη συμφωνητικού μακροπρόθεσμης αποθεματοποίησης με τους οργανισμούς παρέμβασης, από τις 16 Δεκεμβρίου έως τις 15 Φεβρουαρίου του επόμενου έτους, και υπό όρους που θα καθοριστούν.

3. Τα συμφωνητικά μακροπρόθεσμης αποθεματοποίησης για τους επιτραπέζιους οίνους συνάπτονται για περίοδο που λήγει:

α) το ενωρίτερο, για τους επιτραπέζιους οίνους, την 1η Σεπτεμβρίου που ακολουθεί την ημερομηνία της σύναψης, και για τα γλεύκη σταφυλιών, τα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών και τα ανακαθαρισθέντα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών, την 1η Αυγούστου που ακολουθεί την ημερομηνία της σύναψης 7

β) το αργότερο την 30η Νοεμβρίου που ακολουθεί την ημερομηνία της σύναψης.

Άρθρο 25

1. Η σύναψη συμφωνητικών αποθεματοποίησης υπόκειται σε όρους που αφορούν ιδίως την ποιότητα των εν λόγω προϊόντων.

2. Για τους επιτραπέζιους οίνους, τα συμφωνητικά αποθεματοποίησης προβλέπουν ότι μπορεί να τεθεί τέλος στην καταβολή της ενίσχυσης και στις σχετικές υποχρεώσεις του παραγωγού για το σύνολο ή τμήμα των αποθεματοποιημένων ποσοτήτων, όταν η αντιπροσωπευτική τιμή του τύπου του εν λόγω επιτραπέζιου οίνου υπερβαίνει ένα επίπεδο που πρόκειται να καθοριστεί.

3. Το ποσό της ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση μπορεί να καλύπτει μόνο τα τεχνικά έξοδα αποθεματοποίησης και τους τόκους, που καθορίζονται κατ' αποκοπή.

4. Για το συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών, το ποσό αυτό μπορεί να προσαρμόζεται μ' έναν συντελεστή ανταποκρινόμενο στο βαθμό συμπύκνωσης του.

Άρθρο 26

1. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75. Οι εν λόγω λεπτομέρειες μπορούν να προβλέπουν ειδικότερα:

α) τον καθορισμό του επιπέδου, του ποσού και του συντελεστή που αναφέρονται στο άρθρο 25 7

β) ότι συμφωνητικά μακροπρόθεσμης αποθεματοποίησης για τους επιτραπέζιους οίνους μπορούν να συνάπτονται μόνο για ειδικούς επιτραπέζιους οίνους 7

γ) ότι τα γλεύκη σταφυλιών για τα οποία συνάπτεται συμφωνητικό μακροπρόθεσμης αποθεματοποίησης μπορούν να υφίστανται, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, μεταποίηση σε συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών ή σε ανακαθαρισθέντα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών κατά τη διάρκεια ισχύος του συμφωνητικού 7

δ) κανόνες που αφορούν την εφαρμογή της διάταξης πέρατος των καταβολών ενίσχυσης που προβλέπεται στο άρθρο 25 παράγραφος 2 7

ε) ότι τα γλεύκη σταφυλιών και τα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμού σταφυλιών, δεν υπόκεινται στη σύναψη συμφωνητικών μακροπρόθεσμης αποθεματοποίησης 7

στ) την πραγματική διάρκεια των συμφωνητικών.

2. Σύμφωνα με την διαδικασία του άρθρου 75 μπορεί να προβλέπεται ότι:

α) το καθεστώς ενίσχυσης για την ιδιωτική αποθεματοποίηση δεν εφαρμόζεται εφόσον προκύπτει από την κατάσταση της αγοράς ότι δεν δικαιολογείται η εφαρμογή του καθεστώτος 7

β) η δυνατότητα σύναψης περαιτέρω μακροπρόθεσμων συμβάσεων μπορεί να λήξει ανά πάσα στιγμή, εφόσον αυτό επιβάλλεται από την κατάσταση της αγοράς και ειδικότερα από το ρυθμό σύναψης των συμφωνητικών.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΑΠΟΣΤΑΞΗ

Άρθρο 27

1. Απαγορεύονται η υπερπίεση των σταφυλιών που έχουν υποστεί σύνθλιψη ή μη και η πίεση της οινολάσπης. Το ίδιο ισχύει για την αναζύμωση στεμφύλων σταφυλιών για άλλους σκοπούς εκτός από την απόσταξη.

2. Η διήθηση και η φυγοκέντρηση της οινολάσπης δεν θεωρούνται ως πίεση:

α) όταν τα προϊόντα που λαμβάνονται είναι ποιότητας υγιούς, ανόθευτης και σύμφωνης με τα συναλλακτικά ήθη 7

β) όταν οι οινολάσπες δεν καθίστανται ξηρές.

3. Κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ή ομάδα προσώπων που έχει προβεί σε οινοποίηση έχει την υποχρέωση να παραδίδει προς απόσταξη το σύνολο των υποπροϊόντων που προκύπτουν από την οινοποίηση αυτή. Μπορεί να προβλεφθεί μερική ή ολική παρέκκλιση για τους παραγωγούς που είναι σε θέση να αποδείξουν ότι έχουν συνάψει συμβάσεις μακροπρόθεσμης αποθεματοποίησης με τους παρασκευαστές αρωματισμένων οίνων.

4. Η ποσότητα αλκοόλης που περιέχεται στα υποπροϊόντα πρέπει να είναι τουλάχιστον ίση προς 10 % σε σχέση με την ποσότητα αλκοόλης που περιέχεται στον παραγόμενο οίνο, όταν αυτός λαμβάνεται με άμεση οινοποίηση των σταφυλιών. Μπορεί να είναι κατώτερη από 5 % όταν ο οίνος έχει ληφθεί με οινοποίηση των γλευκών σταφυλιών, των μερικώς ζυμωθέντων γλευκών σταφυλιών ή νέου οίνου που βρίσκεται ακόμη σε στάδιο ζύμωσης.

Σε περίπτωση που δεν επιτυγχάνονται τα αντίστοιχα ποσοστά, ο υποκείμενος στην υποχρεωτική απόσταξη πρέπει να παραδώσει ποσότητα οίνου της δικής του παραγωγής κατά τρόπο που να εξασφαλίζει την τήρηση των εν λόγω ποσοστών.

5. Η υποχρέωση παράδοσης που αναφέρεται στην παράγραφο 3 μπορεί επίσης να εκπληρωθεί με την παράδοση σε μια εγκεκριμένη μονάδα παραγωγής ξιδιού.

6. Κάθε φυσικό η νομικό πρόσωπο ή ομάδα προσώπων που έχει στην κατοχή του υποπροϊόντα που προκύπτουν από κάθε μεταποίηση σταφυλιών, εκτός από την οινοποίηση, υποχρεούται να τα παραδίδει προς απόσταξη.

7. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι, για ορισμένους ή για το σύνολο των παραγωγών τους, η υποχρεωτική απόσταξη που αναφέρεται στις παραγράφους 3, 4 και 5 αντικαθίσταται από την απόσυρση υπό έλεγχο των υποπροϊόντων ή από άλλα συστήματα που εγγυώνται τη μη χρησιμοποίηση των εν λόγω υποπροϊόντων για την παραγωγή οίνου. Η χρήση της ευχέρειας αυτής πραγματοποιείται βάσει αντικειμενικών κριτηρίων. Σε περίπτωση εφαρμογής ενός από τα προαναφερθέντα συστήματα, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διατάξεις που έχουν θεσπίσει.

8. Η τιμή αγοράς των στεμφύλων, της οινολάσπης και του οίνου που παραδίδονται για απόσταξη στο πλαίσιο της εφαρμογής του παρόντος άρθρου είναι ίση με 0,9995 Ecu ανά % vol και άνα εκατόλιτρο.

9. Η τιμή που καταβάλλει ο οινοπνευματοποιός δεν είναι δυνατό να είναι κατώτερη από την τιμή αγοράς.

10. Ο οινοπνευματοποιός μπορεί:

α) είτε να τύχει ενίσχυσης για το προς απόσταξη προϊόν, υπό τον όρο ότι το προϊόν που προέρχεται από την απόσταξη, έχει αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 52 % vol 7

β) είτε να παραδώσει στον οργανισμό παρέμβασης το προϊόν που λαμβάνεται από την απόσταξη, υπό τον όρο ότι το προϊόν έχει αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 92 % vol.

11. Είναι δυνατόν να αποφασιστεί ότι η παράδοση στον οργανισμό παρέμβασης μπορεί να αντικατασταθεί με παράδοση σε έναν συναλλασσόμενο που υπέβαλε προσφορά στο πλαίσιο των πωλήσεων που διοργανώνονται για τη διάθεση των προϊόντων της απόσταξης.

12. Οι παράγραφοι 1 έως 11 δεν εφαρμόζονται στους χυμούς σταφυλιών και στους συμπυκνωμένους χυμούς ή στα γλεύκη σταφυλιών και στα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών που προορίζονται για την παρασκευή χυμών σταφυλιών.

Άρθρο 28

1. Οι οίνοι που προέρχονται από σταφύλια ποικιλιών που αναγράφονται στην κατάταξη για την ίδια διοικητική ενότητα, ταυτόχρονα ως οινοποιήσιμες ποικιλίες σταφυλιών και ως ποικιλίες προοριζόμενες για άλλη χρήση, που υπερβαίνουν τις ποσότητες που οινοποιούνται συνήθως και οι οποίοι δεν εξάγονται κατά τη διάρκεια της σχετικής περιόδου εμπορίας, αποστάζονται σε ημερομηνία που πρόκειται να καθοριστεί. Πλην παρέκκλισης, είναι δυνατό να διακινούνται μόνο προς οινοπνευματοποιείο.

2. Για τον προσδιορισμό των ποσοτήτων που συνήθως οινοποιούνται, λαμβάνονται υπόψη ιδίως:

α) οι ποσότητες που παράγονται κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς που πρόκειται να καθοριστεί 7

β) οι ποσότητες οίνου που προορίζονται για παραδοσιακές χρήσεις.

3. Η τιμή αγοράς του οίνου που παραδίδεται στην απόσταξη στο πλαίσιο του παρόντος άρθρου ισούται με 1,34 Ecu ανά % vol. και ανά εκατόλιτρο.

4. Η τιμή που καταβάλλει ο οινοπνευματοποιός δεν είναι δυνατό να είναι κατώτερη από την τιμή αγοράς.

5. Ο οινοπνευματοποιός μπορεί:

α) είτε να τύχει ενίσχυσης για το προς απόσταξη προϊόν, υπό τον όρο ότι το προϊόν που προέρχεται από την απόσταξη, έχει αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 52 % vol 7

β) είτε να παραδώσει στον οργανισμό παρέμβασης το προϊόν που λαμβάνεται από την απόσταξη, υπό τον όρο ότι το προϊόν έχει αλκοολικό τίτλο τουλάχιστον 92 % vol.

6. Είναι δυνατόν να αποφασιστεί ότι η παράδοση στον οργανισμό παρέμβασης μπορεί να αντικατασταθεί με παράδοση σε έναν συναλλασσόμενο που υπέβαλε προσφορά στο πλαίσιο των πωλήσεων που διοργανώνονται για τη διάθεση των προϊόντων της απόσταξης.

7. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται με την επιφύλαξη του άρθρου 1 παράγραφος 2.

Άρθρο 29

1. Η Κοινότητα μπορεί να στηρίξει την απόσταξη των επιτραπέζιων οίνων και των οίνων που είναι κατάλληλοι για την παραγωγή επιτραπέζιων οίνων, προκειμένου να διατηρηθεί ο παραδοσιακός εφοδιασμός με οίνο προς τον τομέα της εδώδιμης αλκοόλης.

2. Η στήριξη αυτή συνίσταται σε πρωτογενή ενίσχυση και σε δευτερογενή ενίσχυση που καταβάλλεται στους οινοπνευματοποιούς.

3. Η πρωτογενής ενίσχυση καταβάλλεται βάσει της ποσότητας επιτραπέζιου οίνου και οίνου που είναι κατάλληλος για την παραγωγή επιτραπέζιου οίνου, η οποία έχει αποσταχθεί.

4. Το ποσό της πρωτογενούς ενίσχυσης αντικατοπτρίζει:

α) την ανάγκη μιας μέσης πληρωμής από τους οινοπνευματοποιούς στους οινοπαραγωγούς ύψους 2,488 Ecu % vol 7

β) την ανάγκη διατήρησης του εφοδιασμού των παραδοσιακών αγορών του τομέα της εδώδιμης αλκοόλης σε ανταγωνιστικές τιμές.

5. Η πρωτογενής ενίσχυση τίθεται σε εφαρμογή βάσει ενός συστήματος συμβάσεων που συνάπτονται μεταξύ των οινοπνευματοποιών και των οινοπαραγωγών.

6. Η δευτερογενής ενίσχυση λαμβάνει τη μορφή πληρωμής για την αποθεματοποίηση του λαμβανομένου αποστάγματος. Σκοπός της είναι να διευκολυνθεί η εφαρμογή του συστήματος της πρωτογενούς ενίσχυσης.

Άρθρο 30

1. Μέτρα απόσταξης κρίσης μπορούν να ληφθούν σε περίπτωση εξαιρετικής διαταραχής της αγοράς που οφείλεται σε σημαντικά πλεονάσματα ή/και σε προβλήματα οφειλόμενα στην ποιότητα.

2. Στόχοι του μέτρου αυτού είναι:

α) η εξάλειψη συγκεκριμένων σημείων συγκέντρωσης πλεονασμάτων 7

β) η εξασφάλιση της συνέχισης του εφοδιασμού από τη μια εσοδεία στην άλλη.

3. Το μέτρο είναι προαιρετικό για τους παραγωγούς.

4. Το μέτρο μπορεί να περιοριστεί σε ορισμένες κατηγορίες οίνου ή σε ορισμένες ζώνες παραγωγής.

Άρθρο 31

Η διάθεση αλκοόλης που αναλαμβάνεται από τους οργανισμούς παρέμβασης πραγματοποιείται είτε με δημοπρασία είτε με διαγωνισμό. Δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στον τομέα της αλκοόλης για διατροφική χρήση.

Ωστόσο, μπορεί να αποφασισθεί όταν δεν εξασφαλίζεται με την εφαρμογή του άρθρου 29 ο εφοδιασμός του τμήματος του τομέα αυτού, όπου είναι υποχρεωτική η χρησιμοποίηση αλκοόλης οινικής προελεύσεως 7 ότι η εν λόγω αλκοόλη μπορεί να διατεθεί στον τομέα αυτό.

Άρθρο 32

1. Για τους οίνους που παρασκευάζουν οι παραγωγοί οι οποίοι έχουν αυξήσει τον αλκοολικό τίτλο με την προσθήκη σακχαρόζης ή γλεύκους, στο οποίο χορηγήθηκε η ενίσχυση που αναφέρεται στο άρθρο 34, η καθορισθείσα τιμή αγοράς για κάθε απόσταξη, εκτός από εκείνη που αναφέρεται στο άρθρο 27, μειώνεται, στο εσωτερικό κάθε αμπελουργικής ζώνης, κατά το ίδιο κατ' αποκοπή ποσό το οποίο υπολογίζεται βάσει του επιπέδου της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 34 και της αύξησης του αλκοολικού τίτλου που προβλέπεται για την εν λόγω αμπελουργική ζώνη.

2. Μετά από αίτηση του ενδιαφερομένου παραγωγού, η μείωση αυτή εφαρμόζεται μόνον εντός του ορίου των ποσοτήτων οι οποίες έχουν υποστεί αύξηση του αλκοολικού τίτλου που αναφέρεται στην παράγραφο 1.

Άρθρο 33

1. Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75. Οι λεπτομέρειες αυτές μπορούν κυρίως να περιλαμβάνουν:

α) τις παρεκκλίσεις που προβλέπονται στο παρόν κεφάλαιο 7

β) όσον αφορά τα άρθρα 27 και 28, τους όρους πραγματοποίησης της απόσταξης, την αξιολόγηση της ποσότητας αλκοόλης που περιέχεται στον παραγόμενο οίνο, τους όρους παράδοσης των προϊόντων στους οργανισμούς παρέμβασης, τις τιμές αγοράς των προϊόντων της απόσταξης, που μπορούν να αναληφθούν από τους οργανισμούς παρέμβασης ή τα κριτήρια καθορισμού των εν λόγω τιμών 7

γ) τα ελάχιστα πρότυπα που πρέπει να τηρούνται για τα στέμφυλα και τις οινολάσπες 7

δ) τους όρους υπό τους οποίους μπορεί να πραγματοποιηθεί η ελεγχόμενη απόσυρση που αναφέρεται στο άρθρο 27 παράγραφος 7 7

ε) τις ποσότητες που οινοποιούνται συνήθως και που αναφέρονται στο άρθρο 28 παράγραφος 2 7

στ) τις λεπτομέρειες εφαρμογής του μέτρου που αναφέρεται στο άρθρο 30, συμπεριλαμβανομένων των προϊόντων στα οποία αναφέρεται, και της διάθεσης των προϊόντων της απόσταξης, κυρίως για την αποφυγή κάθε διαταραχής της αγοράς της αλκοόλης και των οινοπνευματωδών ποτών.

2. Το ποσό των ενισχύσεων που αναφέρονται στα άρθρα 27 και 28, σκοπός των οποίων είναι να καταστεί δυνατή η διάθεση των παραγομένων προϊόντων, το ποσό των ενισχύσεων που αναφέρονται στο άρθρο 29 και οι κανόνες που ορίζουν τις περιστάσεις οι οποίες μπορούν να ενεργοποιήσουν το μέτρο που αναφέρεται στο άρθρο 30, καθώς και το επίπεδο και η μορφή της χρηματοδοτικής στήριξης της Κοινότητας υπέρ του εν λόγω μέτρου καθορίζονται σύμφωνα με την ίδια διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III ΕΝΙΣΧΥΣΕΙΣ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΗΣ ΓΛΕΥΚΩΝ ΣΤΑΦΥΛΙΩΝ

Άρθρο 34

1. Θεσπίζεται καθεστώς ενίσχυσης υπέρ της χρησιμοποίησης:

α) των συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών 7

β) των ανακαθαρισθέντων συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών,

που παράγονται στην Κοινότητα, εφόσον χρησιμοποιούνται για την αύξηση του αλκοολικού τίτλου που αναφέρεται στο παράρτημα IV, σημείο Γ, και στο παράρτημα V, σημείο ΣΤ.

2. Η χορήγηση της ενίσχυσης μπορεί να περιορίζεται στα προϊόντα που προέρχονται από τις αμπελουργικές ζώνες Γ III, στην περίπτωση που, χωρίς το μέτρο αυτό, θα ήταν αδύνατο να διατηρηθεί η ροή του εμπορίου των γλευκών και των οίνων που προορίζονται για ανάμειξη.

3. Το ποσό της ενίσχυσης καθορίζεται σε Ecu ανά % vol δυνάμει αλκοολικού τίτλου και ανά εκατόλιτρο συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών ή ανακαθαρισθέντων συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών, αφού ληφθεί υπόψη η διαφορά μεταξύ των δαπανών εμπλουτισμού των παραπάνω προϊόντων με σακχαρόζη.

Άρθρο 35

1. Θεσπίζεται καθεστώς ενίσχυσης υπέρ της χρησιμοποίησης:

α) γλευκών σταφυλιών και συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών που παράγονται στην Κοινότητα, με σκοπό την παρασκευή χυμού σταφυλιών ή άλλων προϊόντων, που παράγονται με βάση τον εν λόγω χυμό σταφυλιών 7

β) γλευκών σταφυλιών και συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών που παράγονται στις αμπελουργικές ζώνες Γ III, για την παρασκευή, στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, προϊόντων που υπάγονται στο κωδικό ΣΟ 2206 00, για τα οποία, βάσει του άρθρου 51, μπορεί να επιτρέπεται από τα εν λόγω κράτη μέλη η χρησιμοποίηση σύνθετης ονομασίας που να περιλαμβάνει τη λέξη «οίνος» 7

γ) συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών που παράγονται στην Κοινότητα, ως βασικό στοιχείο σειράς προϊόντων που διατίθενται στο εμπόριο στο Ηνωμένο Βασίλειο και στην Ιρλανδία, με σαφείς οδηγίες για να παράγουν οι καταναλωτές ποτό που μοιάζει με οίνο.

2. Κατά παρέκκλιση από την παράγραφο 1, στοιχείο β), στην περίπτωση που ο γεωγραφικός περιορισμός όσον αφορά την παραγωγή γλεύκους σταφυλιών και συμπυκνωμένων γλευκών σταφυλιών που αναφέρεται στο εν λόγω στοιχείο προκαλεί στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, μπορεί να αποφασισθεί η επέκταση της χορήγησης της ενίσχυσης αυτής στα γλεύκη σταφυλιών και στα συμπυκνωμένα γλεύκη σταφυλιών που παράγονται σε περιοχές της Κοινότητας άλλες από τις ζώνες Γ III.

3. Οι ενισχύσεις, περιορίζονται στη χρησιμοποίηση των προϊόντων που προέρχονται από τις ποικιλίες οιναμπέλου που κατάσσονται αποκλειστικά ως οινοποιήσιμα σταφύλια ή συγχρόνως ως ποικιλίες οινοποιήσιμων σταφυλιών και ως ποικιλίες που προορίζονται για άλλη χρήση 7 οι ενισχύσεις μπορούν επίσης να χορηγηθούν σε σταφύλια κοινοτικής καταγωγής που προέρχονται από τις ίδιες ποικιλίες.

4. Το ποσό των ενισχύσεων πρέπει να καθορίζεται κατά τέτοιο τρόπο ώστε το κόστος εφοδιασμού σε γλεύκος σταφυλιών και συμπυκνωμένο γλεύκος σταφυλιών καταγωγής Κοινότητας να είναι τέτοιο ώστε να μπορούν να διατηρηθούν οι παραδοσιακές δυνατότητες διάθεσής τους.

5. Ένα μέρος της ενίσχυσης που προβλέπεται στην παράγραφο 1 στοιχείο α), το οποίο πρόκειται να καθορισθεί, προορίζεται για τη διοργάνωση εκστρατειών προώθησης υπέρ της κατανάλωσης χυμού σταφυλιών. Για τη διοργάνωση των εκστρατειών αυτών, το ποσό της ενίσχυσης μπορεί να καθορισθεί σε επίπεδο ανώτερο αυτού που προκύπτει από την εφαρμογή της παραγράφου 4.

Άρθρο 36

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κεφαλαίου θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75. Οι εν λόγω λεπτομέρειες μπορούν να περιλαμβάνουν κυρίως:

α) τους όρους χορήγησης της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 34 παράγραφος 1 7

β) τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλισθεί ο έλεγχος της χρησιμοποίησης των προϊόντων που αναφέρονται στο άρθρο 35 παράγραφος 1 7

γ) το ποσό της ενίσχυσης που αναφέρεται στα άρθρα 34 και 35 που καθορίζεται πριν από την έναρξη κάθε περιόδου εμπορίας 7

δ) την απόφαση που αναφέρεται στο άρθρο 35 παράγραφος 2, πρώτο εδάφιο.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 37

Οι παραγωγοί που υπόκεινται στις υποχρεώσεις που αναφέρονται στα άρθρα 27 και 28 μπορούν να επωφελούνται από τα μέτρα παρέμβασης τα οποία προβλέπονται στον παρόντα τίτλο, εφόσον έχουν τηρήσει τις προαναφερόμενες υποχρεώσεις κατά τη διάρκεια περιόδου αναφοράς που θα καθοριστεί. Η περίοδος αυτή και οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος άρθρου καθορίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75.

Άρθρο 38

1. Όταν διαπιστώνονται, στην αγορά της Κοινότητας, υπερβολικά υψηλές τιμές για έναν τύπο οίνου και η κατάσταση αυτή ενδέχεται να διαρκέσει με συνέπεια τη διαταραχή της αγοράς αυτής, η Επιτροπή, μπορεί να λάβει τα αναγκαία μέτρα.

2. Κατά το μέτρο που απαιτείται για τη στήριξη της αγοράς των επιτραπέζιων οίνων, μπορούν να λαμβάνονται μέτρα παρέμβασης για τα προϊόντα τα οποία απαριθμούνται στο άρθρο 1 παράγραφος 2, στοιχείο β) εκτός από τον επιτραπέζιο οίνο, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 75.

ΤΙΤΛΟΣ IV ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ ΠΑΡΑΓΩΓΩΝ

Άρθρο 39

1. Για το σκοπό του παρόντος κανονισμού, ως «οργάνωση παραγωγών» νοείται κάθε νομικό πρόσωπο:

α) το οποίο έχει συσταθεί με πρωτοβουλία των παραγωγών προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό 7

β) που έχει ως στόχο:

i) να εξασφαλίσει τον προγραμματισμό της παραγωγής και την προσαρμογή της στη ζήτηση, κυρίως όσον αφορά την ποιότητα και την ποσότητα,

ii) να προωθήσει τη συγκέντρωση της προσφοράς και τη διάθεση στην αγορά της παραγωγής των μελών,

iii) να μειώσει το κόστος παραγωγής και να σταθεροποιήσει τις τιμές στην παραγωγή,

iv) να προωθήσει τις καλλιεργητικές πρακτικές και τις τεχνικές παραγωγής και διαχείρισης των αποβλήτων, οι οποίες να είναι φιλικές προς το περιβάλλον, κυρίως για να προστατευθεί η ποιότητα των υδάτων, του εδάφους και του τοπίου και να διαφυλαχθεί ή/και να προωθηθεί η ποικιλία των βιολογικών ειδών 7

γ) του οποίου το καταστατικό υποχρεώνει τους παραγωγούς μέλη, κυρίως:

i) να εφαρμόζουν, σε θέματα γνώσης της παραγωγής, παραγωγής αυτής καθεαυτής, εμπορίας και προστασίας του περιβάλλοντος, τους κανόνες που θεσπίζονται από την οργάνωση παραγωγών,

ii) να ανήκουν σε μία μόνη οργάνωση παραγωγών, που αναφέρεται στο στοιχείο α) βάσει της παραγωγής ενός από τα προϊόντα που αναφέρονται στο στοιχείο α) μιας δεδομένης εκμετάλλευσης,

iii) να πωλούν μέσω της οργάνωσης παραγωγών το σύνολο της σχετικής παραγωγής τους. Ωστόσο, αν η οργάνωση παραγωγών το επιτρέπει και υπό όρους στους οποίους καθορίζει, οι παραγωγοί μέλη μπορούν:

- να πωλούν 25 % κατ' ανώτατο όρο της παραγωγής τους απευθείας, στον τόπο της εκμετάλλευσής τους σε καταναλωτές για προσωπική ανάγκη και επιπλέον,

- να διαθέτουν στο εμπόριο οι ίδιοι μέσω μιας άλλης οργάνωσης παραγωγών, η οποία ορίζεται από την ίδια τους την οργάνωση, τα προϊόντα που αντιπροσωπεύουν αμελητέα ποσότητα σε σχέση με τον όγκο που μπορεί να διατεθεί στο εμπόριο από την τελευταία,

- να διαθέτουν στο εμπόριο, μέσω μιας άλλης οργάνωσης παραγωγών, η οποία ορίζεται από την δική τους οργάνωση, τα προϊόντα τα οποία λόγω των χαρακτηριστικών τους, δεν εμπίπτουν υπό κανονικές συνθήκες στις εμπορικές δραστηριότητες της σχετικής οργάνωσης παραγωγών,

iv) να παρέχουν τις πληροφορίες που τους ζητούνται από την οργάνωση παραγωγών για λόγους στατιστικής και που αφορούν κυρίως τις εκτάσεις, τις συγκομιδές, τις αποδόσεις και τις απευθείας πωλήσεις 7

δ) του οποίου το καταστατικό προβλέπει:

i) τις λεπτομέρειες προσδιορισμού, θέσπισης και τροποποίησης των κανόνων που αναφέρονται στο στοιχείο γ) περίπτωση πρώτη,

ii) την επιβολή στα μέλη των αναγκαίων χρηματικών συνεισφορών για τη χρηματοδότηση της οργάνωσης παραγωγών,

iii) τους κανόνες που επιτρέπουν να διενεργούν δημοκρατικά οι παραγωγοί μέλη τον έλεγχο της οργάνωσής τους και των αποφάσεών της,

iv) τις κυρώσεις για την παράβαση είτε των υποχρεώσεων που απορρέουν από το καταστατικό, και κυρίως σε περίπτωση μη καταβολής των συνδρομών, είτε των κανόνων που θεσπίζονται από την οργάνωση παραγωγών,

v) τους κανόνες που αφορούν την προσχώρηση νέων μελών, και μάλιστα μια ελάχιστη περίοδο προσχώρησης,

vi) τους κανόνες λογιστικής και προϋπολογισμού για τη λειτουργία της οργάνωσης 7

ε) που έχει αναγνωρισθεί από το σχετικό κράτος μέλος υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

2. Τα κράτη μέλη αναγνωρίζουν ως οργανώσεις παραγωγών κατά την έννοια του παρόντος κανονισμού τις ομάδες παραγωγών που υποβάλλουν σχετική αίτηση, υπό τον όρο:

α) ότι ανταποκρίνονται στις απαιτήσεις που τίθενται στην παράγραφο 1 και προσκομίζουν για το σκοπό αυτό, μεταξύ των άλλων δικαιολογητικών στοιχείων, την απόδειξη ότι συγκεντρώνουν έναν ελάχιστο αριθμό μελών και καλύπτουν μια ελάχιστη ποσότητα παραγωγής που μπορεί να διατεθεί σε εμπορία και η οποία πρόκειται να προσδιοριστεί σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 75 7

β) ότι προσφέρουν επαρκή εγγύηση όσον αφορά την κατάλληλη άσκηση των δραστηριοτήτων τους τόσο από άποψη χρόνου όσο και αποτελεσματικότητας 7

γ) ότι καθιστούν πράγματι δυνατό για τα μέλη τους να λαμβάνουν τεχνική βοήθεια χρησιμοποιώντας καλλιεργητικές πρακτικές φιλικές προς το περιβάλλον 7

δ) ότι θέτουν πράγματι στη διάθεση των μελών τους τα κατάλληλα τεχνικά μέσα για την αποθεματοποίηση, τη συσκευασία και την εμπορία των προϊόντων τους και ότι εξασφαλίζουν την κατάλληλη εμπορική και λογιστική διαχείριση των δραστηριοτήτων τους.

Άρθρο 40

1. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν σχετικά με την παροχή της αναγνώρισης εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κατάθεση της αίτησης, η οποία συνοδεύεται από όλα τα δικαιολογητικά έγγραφα 7

β) πραγματοποιούν σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχους όσον αφορά την τήρηση εκ μέρους των οργανώσεων παραγωγών των όρων της αναγνώρισης, επιβάλλουν σε περίπτωση μη τήρησης κυρώσεις που εφαρμόζονται στις εν λόγω οργανώσεις και αποφασίζουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη την ανάκληση της αναγνώρισής τους 7

γ) ανακοινώνουν στην Επιτροπή εντός προθεσμίας δύο μηνών, κάθε απόφαση παροχής, άρνησης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

2. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την τήρηση του άρθρου 39 και της παραγράφου 1 στοιχείο β) του παρόντος άρθρου, πραγματοποιώντας ελέγχους, στη συνέχεια των οποίων ζητεί από τα κράτη μέλη, ενδεχομένως, να ανακαλέσουν την αναγνώριση που έχει παρασχεθεί.

Άρθρο 41

1. Στην περίπτωση που μια οργάνωση παραγωγών ή μια ένωση οργανώσεων παραγωγών, η οποία έχει θεσπίσει τους ίδιους κανόνες και ασκεί δραστηριότητες σε μια συγκεκριμένη οικονομική περιφέρεια, θεωρείται για ένα δεδομένο προϊόν ως αντιπροσωπευτική της παραγωγής και των παραγωγών της εν λόγω περιφερείας, το σχετικό κράτος μέλος μπορεί, μετά από αίτηση της εν λόγω οργάνωσης ή ένωσης, να καταστήσει δεσμευτικούς για τους παραγωγούς που είναι εγκατεστημένοι στην εν λόγω περιφέρεια και οι οποίοι δεν αποτελούν μέλη μιας από τις προαναφερθείσες οργανώσεις, τους κανόνες που αναφέρονται στο άρθρο 39 παράγραφος 1, στοιχείο γ) σημείο i).

2. Για το σκοπό του παρόντος άρθρου, ως «οικονομική περιφέρεια» νοείται μια γεωγραφική ζώνη που αποτελείται από όμορες ή γειτνιάζουσες περιοχές παραγωγής, στις οποίες οι όροι παραγωγής και εμπορίας που επικρατούν είναι ομοιογενείς.

3. Μια οργάνωση παραγωγών ή μια ένωση οργανώσεων παραγωγών θεωρείται ως αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1, όταν συγκεντρώνει τουλάχιστον δύο τρίτα των παραγωγών της οικονομικής περιφέρειας, στην οποία ασκεί δραστηριότητες και καλύπτει τουλάχιστον δύο τρίτα της παραγωγής της εν λόγω περιφέρειας.

4. Οι κανόνες οι οποίοι καθίστανται δεσμευτικοί για το σύνολο των παραγωγών μιας καθορισμένης οικονομικής περιφέρειας:

α) δεν πρέπει να θίγουν τους άλλους παραγωγούς του κράτους μέλους, αφενός, και της Κοινότητας, αφετέρου 7

β) δεν εφαρμόζονται, εκτός αν τα αφορούν ρητώς, στα προϊόντα που παραδίδονται στη μεταποίηση στο πλαίσιο σύμβασης που έχει υπογραφεί πριν από την έναρξη της περιόδου εμπορίας, με εξαίρεση τους κανόνες γνώσης της παραγωγής 7

γ) δεν πρέπει να αντίκεινται στις ισχύουσες κοινοτικές και εθνικές ρυθμίσεις.

5. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν αμέσως στην Επιτροπή τους κανόνες που έχουν καταστήσει δεσμευτικούς για το σύνολο των παραγωγών μιας καθορισμένης οικονομικής περιφέρειας. Οι κανόνες αυτοί δημοσιεύονται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τεύχος C.

6. Η Επιτροπή αποφασίζει ότι ένα κράτος μέλος μπορεί να ανακαλέσει την επέκταση των κανόνων που αποφάσισε:

α) σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι η εν λόγω επέκταση σε άλλους παραγωγούς αποκλείει τον ανταγωνισμό σε ένα σημαντικό τμήμα της εσωτερικής αγοράς ή θίγει την ελευθερία των συναλλαγών ή σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι καθίστανται επισφαλείς οι στόχοι του άρθρου 39 της συνθήκης 7

β) σε περίπτωση που διαπιστώσει ότι το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόζεται στη συμφωνία, την απόφαση ή την εναρμονισμένη πρακτική, της οποίας έχει αποφασισθεί η επέκταση σε άλλους παραγωγούς. Η απόφαση της Επιτροπής που λαμβάνεται σχετικά με την εν λόγω συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική εφαρμόζεται μόνο από την ημερομηνία της εν λόγω διαπίστωσης 7

γ) όταν, στη συνέχεια ελέγχων που πραγματοποιούνται εκ των υστέρων, διαπιστώνει τη μη τήρηση των διατάξεων του παρόντος άρθρου.

7. Σε περίπτωση εφαρμογής της παραγράφου 1, το σχετικό κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει, μετά από εξέταση των δικαιολογητικών στοιχείων που έχουν υποβληθεί ότι οι παραγωγοί μη μέλη οφείλουν στην οργάνωση ή, ενδεχομένως, στην ένωση ένα τμήμα των συνδρομών που κατέβαλαν οι παραγωγοί μέλη εφόσον αυτές χρησιμεύουν στην κάλυψη:

α) των διοικητικών εξόδων που προκύπτουν από την εφαρμογή των κανόνων που αναφέρονται στην παράγραφο 1 7 ή

β) των εξόδων που συνδέονται με την πραγματοποίηση ερευνών, μελετών της αγοράς και ενεργειών προώθησης των πωλήσεων οι οποίες έχουν αναληφθεί από την οργάνωση ή την ένωση και των οποίων επωφελείται το σύνολο των παραγωγών της περιφέρειας.

8. Τα κράτη μέλη ανακοινώνουν στην Επιτροπή τον κατάλογο των οικονομικών περιφερειών που αναφέρονται στην παράγραφο 2. Εντός προθεσμίας ενός μηνός από την εν λόγω ανακοίνωση, η Επιτροπή εγκρίνει τον κατάλογο ή αποφασίζει, μετά από διαβούλευση με το σχετικό κράτος μέλος, τις τροποποιήσεις που αυτό πρέπει να επιφέρει στον κατάλογο. Ο κατάλογος αφού εγκριθεί δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, τεύχος C.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II ΔΙΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ

Άρθρο 42

1. Σύμφωνα με τους όρους του παρόντος κανονισμού ως «αναγνωρισμένη διεπαγγελματική οργάνωση» που καλείται στο εξής «διεπαγγελματική οργάνωση» νοείται κάθε νομικό πρόσωπο:

α) που συγκεντρώνει τους αντιπροσώπους των οικονομικών δραστηριοτήτων που συνδέονται με την παραγωγή ή/και το εμπόριο ή/και τη μεταποίηση των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό 7

β) που έχει συσταθεί με την πρωτοβουλία του συνόλου ή μέρους των οργανώσεων ή ενώσεων που τη συνθέτουν 7

γ) που ασκεί σε μια ή περισσότερες περιοχές της Κοινότητας περισσότερες από τις ακόλουθες ενέργειες, λαμβάνοντας υπόψη τα συμφέροντα των καταναλωτών:

i) βελτίωση της γνώσης και της διαφάνειας της παραγωγής και της αγοράς 7

ii) συμβολή σε έναν καλύτερο συντονισμό της διάθεσης στην αγορά των προϊόντων, κυρίως με τη διεξαγωγή ερευνών και μελετών της αγοράς 7

iii) κατάρτιση συμβάσεων - τύπων συμβιβάσιμων με την κοινοτική νομοθεσία 7

iv) εις βάθος εκμετάλλευση του δυναμικού παραγωγής 7

v) παροχή πληροφοριών και διεξαγωγή ερευνών απαραίτητων για τον προσανατολισμό της παραγωγής προς προϊόντα πιο προσαρμοσμένα στις ανάγκες της αγοράς και στις προτιμήσεις των καταναλωτών, κυρίως σε θέματα ποιότητας των προϊόντων και προστασίας του περιβάλλοντος 7

vi) αναζήτηση μεθόδων που επιτρέπουν να περιοριστεί η χρήση των φυτοϋγειονομικών προϊόντων και άλλων προϊόντων ενδιάμεσης κατανάλωσης και που εγγυώνται την ποιότητα των προϊόντων καθώς και τη διαφύλαξη των εδαφών και των υδάτων 7

vii) ανάπτυξη μεθόδων και μέσων για τη βελτίωση της ποιότητας των προϊόντων σε όλα τα στάδια της παραγωγής, της οινοποίησης και της εμπορίας 7

viii) αξιοποίηση και προστασία της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, σημάτων ποιότητας και γεωγραφικών ενδείξεων 7

ix) προώθηση της ολοκληρωμένης παραγωγής ή άλλων μεθόδων παραγωγής φιλικών προς το περιβάλλον 7

δ) που έχει αναγνωρισθεί υπό τους όρους που αναφέρονται στην παράγραφο 2.

2. Εφόσον το δικαιολογούν οι διαρθρώσεις του κράτους μέλους, τα κράτη μέλη μπορούν να αναγνωρίσουν ως διεπαγγελματικές οργανώσεις, τις οργανώσεις που είναι εγκατεστημένες στην επικράτειά τους και οι οποίες υποβάλλουν σχετική αίτηση, υπό τον όρο ότι:

α) ασκούν τη δραστηριότητά τους σε μια ή περισσότερες περιοχές στο εσωτερικό της εν λόγω επικράτειας 7

β) αντιπροσωπεύουν ένα σημαντικό μέρος της παραγωγής ή/και του εμπορίου ή/και της μεταποίησης των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό στην ή τις σχετικές περιοχές και, στην περίπτωση όπου αφορούν περισσότερες περιοχές, ότι επιδεικνύουν ένα ελάχιστο επίπεδο αντιπροσωπευτικότητας στην κάθε περιοχή, για κάθε έναν από τους κλάδους που συγκεντρώνουν στο εσωτερικό τους 7

γ) αναλαμβάνουν περισσότερες από τις ενέργειες που αναφέρονται στην παράγραφο 1, στοιχείο γ) 7

δ) δεν συμμετέχουν οι ίδιες στην παραγωγή ή τη μεταποίηση ή την εμπορία των προϊόντων που διέπονται από τον παρόντα κανονισμό 7

ε) δεν επηρεάζουν την ορθή λειτουργία της οργάνωσης της αγοράς και στις δραστηριότητές τους δεν συγκαταλέγονται αυτές που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1.

3. Πριν από την παροχή της αναγνώρισης, τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τις διεπαγγελματικές οργανώσεις οι οποίες έχουν υποβάλει αίτηση αναγνώρισης, παρέχοντας ταυτόχρονα όλες τις χρήσιμες πληροφορίες σχετικά με την αντιπροσωπευτικότητά τους και τις διάφορες δραστηριότητες που ασκούν, καθώς και όλα τα άλλα αναγκαία στοιχεία αξιολόγησης. Η Επιτροπή μπορεί να αρνηθεί την αναγνώριση εντός προθεσμίας δύο μηνών από τη στιγμή που της γίνεται η κοινοποίηση.

4. Τα κράτη μέλη:

α) αποφασίζουν την παροχή της αναγνώρισης εντός προθεσμίας τριών μηνών από την κατάθεση της αίτησης, η οποία συνοδεύεται απ' όλα τα συνοδευτικά έγγραφα 7

β) πραγματοποιούν σε τακτά χρονικά διαστήματα ελέγχους σχετικά με την τήρηση από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις των όρων της αναγνώρισής τους, επιβάλλουν σε περίπτωση με τήρησης τις κυρώσεις που εφαρμόζονται στις εν λόγω οργανώσεις και αποφασίζουν, εφόσον παρίσταται ανάγκη, σχετικά με την ανάκληση της αναγνώρισής τους 7

γ) ανακαλούν την αναγνώριση εφόσον:

i) δεν πληρούνται πλέον οι όροι που προβλέπονται από τον παρόντα κανονισμό όσον αφορά την αναγνώριση,

ii) η διεπαγγελματική οργάνωση παραβαίνει μια από τις απαγορεύσεις που αναφέρονται στο άρθρο 43 παράγραφος 1, με την επιφύλαξη άλλων κυρώσεων που επιβάλλονται κατ' εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας 7

δ) κοινοποιούν στην Επιτροπή, εντός προθεσμίας δύο μηνών, κάθε απόφαση παροχής, άρνησης ή ανάκλησης της αναγνώρισης.

5. Μία μόνο οργάνωση παραγωγών μπορεί να αναγνωρισθεί όσον αφορά την παραγωγή οίνων ποιότητας που παράγονται σε μια καθορισμένη περιοχή.

6. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την τήρηση της παραγράφου 2 και της παραγράφου 4 στοιχείο β) προβαίνοντας σε ελέγχους, και στη συνέχεια αυτών ζητεί από τα κράτη μέλη να ανακαλέσουν την αναγνώριση που έχει παρασχεθεί.

7. Η αναγνώριση συνιστά άδεια για την άσκηση των δραστηριοτήτων οι οποίες ορίζονται στο άρθρο 1 στοιχείο γ), υπό τους όρους του παρόντος κανονισμού.

8. Η Επιτροπή εξασφαλίζει τη δημοσίευση στο τεύχος C της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων του καταλόγου των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων, με ένδειξη της οικονομικής περιφέρειας ή της ζώνης όπου ασκούνται οι δραστηριότητές τους και οι δραστηριότητες κατά την έννοια του άρθρου 44. Δημοσιεύονται επίσης οι ανακλήσεις των αναγνωρίσεων.

Άρθρο 43

1. Κατά παρέκκλιση από το άρθρο 1 του κανονισμού αριθ. 26 του Συμβουλίου (47), το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης δεν εφαρμόζεται στις συμφωνίες, αποφάσεις και εναρμονισμένες πρακτικές των αναγνωρισμένων διεπαγγελματικών οργανώσεων που αποσκοπούν στην άσκηση των ενεργειών που αναφέρονται στο άρθρο 42 παράγραφος 1, στοιχείο γ), οι οποίες:

α) δεν συνεπάγονται τον καθορισμό τιμών, υπό την επιφύλαξη των μέτρων που λαμβάνονται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις κατά την εφαρμογή των ιδιαιτέρων διατάξεων των κοινοτικών κανόνων 7

β) δεν επιφέρουν κάθε μορφή κερματισμού των αγορών στο εσωτερικό της Κοινότητας 7

γ) δεν δημιουργούν διακρίσεις ή εξαλείφουν τον ανταγωνισμό όσον αφορά ένα ουσιαστικό μέρος των σχετικών προϊόντων 7

δ) δεν δημιουργούν στρεβλώσεις του ανταγωνισμού, οι οποίες δεν έχουν θέση στην επίτευξη των στόχων της κοινής γεωργικής πολιτικής, που επιδιώκονται από τις διεπαγγελματικές οργανώσεις.

2. Η απόφαση της Επιτροπής, με την οποία κηρύσσεται το άρθρο 85 παράγραφος 1 της συνθήκης εφαρμόσιμο στη συμφωνία, απόφαση ή εναρμονισμένη πρακτική, δεν μπορεί να τεθεί σε ισχύ πριν από την ημερομηνία της κοινοποίησής της στην ενδιαφερόμενη διεπαγγελματική οργάνωση.

Άρθρο 44

1. Στις περιπτώσεις όπου μια διεπαγγελματική οργάνωση που ασκεί δραστηριότητα σε μία ή περισσότερες καθορισμένες περιοχές ενός κράτους μέλους θεωρηθεί αντιπροσωπευτική της παραγωγής ή/και του εμπορίου ή/και της μεταποίησης ενός δεδομένου προϊόντος, το σχετικό κράτος μέλος μπορεί, μετά από αίτηση της οργάνωσης αυτής, να καταστήσει δεσμευτικές, για μια περιορισμένη περίοδο και για άλλους παραγωγούς, μεμονωμένους ή μη, που ασκούν δραστηριότητα στην ή στις σχετικές περιοχές και που δεν είναι μέλη της εν λόγω οργάνωσης, ορισμένες συμφωνίες, αποφάσεις ή εναρμονισμένες πρακτικές που έχουν αποφασιστεί στο πλαίσιο της εν λόγω οργάνωσης.

2. Μία διεπαγγελματική οργάνωση θεωρείται αντιπροσωπευτική κατά την έννοια της παραγράφου 1 εφόσον συγκεντρώνει τουλάχιστον τα δύο τρίτα της παραγωγής ή/και του εμπορίου ή/και της μεταποίησης του ή των σχετικών προϊόντων στην ή στις σχετικές περιοχές. Στην περίπτωση που η αίτηση επέκτασης των κανόνων σε άλλους παραγωγούς καλύπτει περισσότερες περιοχές, η διεπαγγελματική οργάνωση πρέπει να επιδείξει ένα ελάχιστο επίπεδο αντιπροσωπευτικότητας για κάθε έναν από τους κλάδους που συγκεντρώνει σε κάθε μια από τις σχετικές περιοχές.

3. Οι κανόνες, των οποίων μπορεί να ζητηθεί η επέκταση σε άλλους παραγωγούς επιδιώκουν έναν από τους ακόλουθους στόχους:

α) γνώση της παραγωγής και της αγοράς 7

β) αυστηρότερους κανόνες παραγωγής σε σχέση με οιαδήποτε διάταξη που προβλέπεται από την κοινοτική ή εθνική ρύθμιση 7

γ) κατάρτιση συμβάσεων - τύπων συμβιβάσιμων με την κοινοτική νομοθεσία 7

δ) κανόνες εμπορίας 7

ε) κανόνες για την προστασία του περιβάλλοντος 7

στ) ενέργειες προώθησης και εκμετάλλευσης του δυναμικού παραγωγής 7

ζ) μέτρα προστασίας της βιολογικής γεωργίας και των ονομασιών προέλευσης, σημάτων ποιότητας και γεωγραφικών ενδείξεων.

Οι εν λόγω κανόνες εφαρμόζονται επί μία τουλάχιστον περίοδο εμπορίας 7 δεν μπορούν να καταστούν δεσμευτικοί για μεγαλύτερο διάστημα από τρεις περιόδους εμπορίας, και δεν μπορούν να θίξουν τους άλλους συναλλασσόμενους του κράτους μέλους, αφενός, και της Κοινότητας, αφετέρου.

Άρθρο 45

1. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμέσως στην Επιτροπή τους κανόνες, που καθιστούν δεσμευτικούς για το σύνολο των συναλλασσομένων μιας ή περισσοτέρων καθορισμένων περιοχών. Οι εν λόγω κανόνες δημοσιεύονται στο τεύχος C της Επίσημης Εφημερίδας των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2. Πριν από την δημοσίευση, η Επιτροπή ενημερώνει την επιτροπή που προβλέπεται στ