ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  
Βρυξέλλες , 13.10.2011 
SEC(2011) 1173 τελικό  
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ  ΤΗΣ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ  ΤΩΝ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
που συνοδεύει  το έγγραφο  
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ  ΠΡΟΣ  ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ , ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ , ΤΗΝ  
ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ  ΚΑΙ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΚΑΙ  ΤΗΝ  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ  ΤΩΝ  ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ  
Αύξηση  του αντικτύπου  της αναπτυξιακής  πολιτικής  της ΕΕ: ένα πρόγρα µµα δράσης  
για αλλαγή  
{COM(2011) 637 τελικό } 
{SEC(2011) 1172 τελικό }  
 
EL 2   EL 1. ΠΡΟΣ∆ΙΟΡΙΣΜΟΣ  ΤΟΥ  ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ : Ποιό  είναι  ακριβώς  το πρόβλη µα, ποιός  
επηρεάζεται  περισσότερο  και γιατί  είναι  αναγκαία  η δηµόσια  παρέ µβαση ; 
Στο πλαίσιο  της σηµερινής  παγκόσ µιας κατάστασης , των µεγάλων  διεθνών  προκλήσεων1, της 
συζήτησης  για τη νοµιµότητα  της βοήθειας  και του νέου θεσµικού περιβάλλοντος  σε επίπεδο  
της ΕΕ (πλαίσιο  εξωτερικής  δράσης  µετά τη Λισαβόνα ) και σε διεθνές  επίπεδο  (G20, ∆ΧΙ, 
Ηνωµένα Έθνη …), επιβάλλεται  µια αλλαγή  για να «αυξηθεί  ο αντίκτυπος  της 
αναπτυξιακής  πολιτικής  της ΕΕ». Στόχος  είναι  να καταστεί  η αναπτυξιακή  πολιτική  της ΕΕ 
ικανή  να αντιµετωπίζει  τις προκλήσεις  της προσεχούς  δεκαετίας  και να βοηθήσει  τις χώρες  
εταίρους  να εφαρ µόσουν  τις απαιτού µενες αλλαγές  ώστε  να επιταχύνουν  τη µείωση  της 
φτώχειας  και την υλοποίηση  των ΑΣΧ . 
Οι σηµερινές  µελέτες2 δείχνουν  ότι, από το 2005, κατά  την έκδοση  της ∆ιακήρυξης  του 
Παρισιού , παρατηρείται  µια επιδείνωση  των τρόπων  χορήγησης  της βοήθειας  σε παγκόσ µιο 
επίπεδο . Στην  πραγ µατικότητα , πολλά  προβλή µατα εµποδίζουν  την αποτελεσ µατικότητα  και 
την αποδοτικότητα  των αναπτυξιακών  πολιτικών  της ΕΕ και άλλων  χορηγών . Πρώτον , η 
κατάτ µηση της βοήθειας  έχει αυξηθεί  παράλληλα  µε την αύξηση  της επίση µης αναπτυξιακής  
βοήθειας  (ΕΑΒ ). Υπάρχει  µια τάση  να χορηγείται  η βοήθεια  σε µικρότερες  δόσεις . 
Παράλληλα , αυξήθηκε  ο αριθµός των χορηγών : σε παγκόσ µιο επίπεδο , οι χορηγοί  δρουν  σε 
µεγαλύτερο  αριθµό χωρών  και, µέσα σ’αυτές  τις χώρες , σε περισσότερους  τοµείς. Σε τοµεακό  
επίπεδο , ο αριθµός των χορηγών  έχει επίσης  αυξηθεί : το 41% όλων  των τοµέων στις 
δικαιούχους  χώρες  έλαβαν  βοήθεια  από πάνω  από τρεις  χορηγούς  της ΕΕ το 2007.  
∆εύτερον , η επέκταση  των σχέσεων  µεταξύ  χωρών  χορηγών  και εταίρων  απαιτεί  µεγάλες  
προσπάθειες  συντονισ µού που επιβαρύνουν  κατ’αρχάς  και κυρίως  τις χώρες  εταίρους , αλλά  
και τους εκπροσώπους  των χορηγών  επιτόπου . Ο πολλαπλασιασ µός των προσπαθειών  µε 
άλλους  χορηγούς  – συµπεριλα µβανο µένων  των κρατών  µελών  – και η έλλειψη  συντονισ µού 
µπορούν  να προκαλέσουν  αιφνίδια  κενά  στη γεωγραφική /τοµεακή  κάλυψη  (οι 
αποκαλού µενοι «ορφανοί  της βοήθειας ») και να δηµιουργήσουν  ένα κλίµα αβεβαιότητας  για 
τις χώρες  εταίρους  και τους κυριότερους  δικαιούχους  σ’αυτές  τις χώρες , µεταξύ  των οποίων  
βρίσκονται  πολύ  συχνά  οι πιο ευάλωτες  οµάδες.  
Το µακροπρόθεσ µο κόστος  που έχει η αναποτελεσ µατική  βοήθεια  στην  ποιότητα  της 
διοίκησης  των χωρών  εταίρων  και των οικονο µιών των δικαιούχων  χωρών  αποτελεί  
αντικεί µενο πανεπιστη µιακών  µελετών . Αυτό  το κόστος  παρουσιάζεται  γενικά  µε ποιοτικούς  
όρους , παρόλο  που θα µπορούσε  να συνιστά  σε ορισµένες περιπτώσεις  ποσοτικό  κόστος  υπό 
µορφή  απώλειας  οικονο µικής ανάκα µψης ή αύξησης  δαπανών  λόγω  ανεπαρκούς  πρόβλεψης  
της αναπτυξιακής  χρηµατοδότησης3. Για παράδειγ µα, το µακροπρόθεσ µο κόστος  που 
συνδέεται  µε την κατάτ µηση της βοήθειας  µόνο αντανακλάται  στην  ανικανότητα  της 
κυβέρνησης  να επιβάλει  κάποια  τάξη  στο χαρτοφυλάκιο  των σχεδίων  της ή ακόµη να 
                                                 
1 Όπως  χρηµατοπιστωτική  κρίση , κλιµατική  αλλαγή , πρόσβαση  στην  ενέργεια , επισιτιστική  ανασφάλεια , 
µεταναστευτικές  πιέσεις , ευάλωτα  κράτη , περιφερειακές  συγκρούσεις  και διεθνής  ασφάλεια , εµφάνιση  
νέων  δυνά µεων/επενδυτών /χορηγών . 
2 «Trends of In-country Aid Fragmentation and Donor Proliferation: An Analysis of Changes in Aid 
Allocation Patterns between 2005 and 2009», Έκθεση  για λογαριασ µό της οµάδας  του ΟΟΣΑ  που είναι  
επιφορτισ µένη µε τον κατα µερισµό της εργασίας  και τη συµπληρω µατικότητα , πρώτο  σχέδιο  – 24 
Μαρτίου  2011, η τελική  εκδοχή  έπεται . 
3 « Θεµατολόγιο  για την αποτελεσ µατικότητα  της βοήθειας : Οφέλη  µιας ευρωπαϊκής  προσέγγισης »  
http://ec.europa.eu/development/icenter/repos itory/AE_Full_Final_Report_20091023.pdf  
 
EL 3   EL καταρτίσει  κάποιο  σχέδιο  των επενδύσεων  και δραστηριοτήτων  που χρηµατοδοτούνται  από 
τη βοήθεια , στην  έλλειψη  αποτελεσ µατικού  προγρα µµατισµού, στον  γεωγραφικό  
διασκορπισ µό της βοήθειας , κλπ4.  
2. ΑΝΑΛΥΣΗ  ΤΗΣ  ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑΣ : Η δράση  της ΕΕ αιτιολογείται  για λόγους  
επικουρικότητας  (αναγκαιότητα  και προστιθέ µενη αξία ΕΕ); 
Σύµφωνα  µε τη Συνθήκη  της Λισαβόνας , η αναπτυξιακή  πολιτική  αποτελεί  κοινή  
αρµοδιότητα  της Επιτροπής  και των κρατών  µελών . Η Επιτροπή  θα διαδρα µατίσει  έναν ρόλο  
αυξάνοντας  τον αντίκτυπο  της βοήθειας  που χορηγεί , και παράλληλα  αναγνωρίζει  το γεγονός  
ότι άλλες  διαστάσεις , πτυχές  και φορείς  (όπως  η συνοχή  αναπτυξιακών  πολιτικών , οι 
λεπτο µέρειες  της βοήθειας , η ανάληψη  ίδιας  ευθύνης  για τη βοήθεια  από τις χώρες , κλπ) είναι  
συµπληρω µατικές  και πρέπει  να λαµβάνονται  υπόψη  στον  βαθµό που επηρεάζουν  τον 
συνολικό  αντίκτυπο  της αναπτυξιακής  πολιτικής  της ΕΕ. Ως εκ τούτου , τα µέτρα που 
λαµβάνει  η ΕΕ για να προωθήσει  τον συντονισ µό και τη συνοχή  και η ικανότητά  της να 
συγκεντρώνει  υπηρεσίες  και πόρους  και να διεξάγει  διάλογο  µε τις χώρες  εταίρους  είναι  
σηµαντικά , επειδή  η δράση  των κρατών  µελών  µόνο δεν αρκεί  για την εκπλήρωση  αυτού  του 
ρόλου . Κατά  συνέπεια , η συντονισ µένη δράση  της ΕΕ ως συνόλου  προσφέρει  προστιθέ µενη 
αξία η οποία , ενεργώντας  ως πολιτικός  και χρηµατοδοτικός  µοχλός , είναι  υψηλότερη  από το 
σύνολο  των µεµονωµένων  δράσεων  των 27 κρατών  µελών  και της Επιτροπής5. Σύµφωνα  µε 
µια µελέτη  του 20096, τα πιθανά  οφέλη  µια ευρωπαϊκή  προσέγγιση  της αποτελεσ µατικότητας  
της βοήθειας  θα είναι  της τάξης  των 3 έως 6 δισεκατ . ευρώ  ετησίως .  
Όπως  τονίστηκε  από τη δηµόσια διαβούλευση  για την Πράσινη  Βίβλο , η Επιτροπή  πρέπει  να 
επικεντρώσει  τη βοήθεια  που διαχειρίζεται  σε ένα πιο περιορισ µένο φάσµα τοµέων και 
περιοχών . Οι επιλογές  της πρέπει  να γίνουν  µε πιο στρατηγικό  τρόπο  από ό,τι κατά  το 
παρελθόν , λαµβανο µένων  υπόψη  των συγκριτικών  πλεονεκτη µάτων  της ΕΕ και της 
ικανότητάς  της να ασκεί  σηµαντική  επιρροή . Η Επιτροπή  πρέπει  επίσης  να διαδρα µατίσει  
ηγετικό  ρόλο  στην  έναρξη  και στον  συντονισ µό ενός βελτιω µένου κατα µερισµού της 
εργασίας  µεταξύ  της ΕΕ και των κρατών  µελών . 
Για να µεγιστοποιηθεί  αυτή  η προστιθέ µενη αξία, η εξειδίκευση  και ο καλύτερος  
κατα µερισµός της εργασίας  µπορούν  να αυξήσουν  την αποτελεσ µατικότητα , να 
δηµιουργήσουν  οικονο µίες κλίµακας  και να µειώσουν  το κόστος  των συναλλαγών  µε 
αποτέλεσ µα την περαιτέρω  αύξηση  των διαθέσι µων χρηµατοδοτικών  πόρων  και την ενίσχυση  
της διαπραγ µατευτικής  ισχύος  της ΕΕ, γεγονός  που θα την καθιστούσε  ικανότερη  να 
διαδρα µατίσει  ηγετικό  ρόλο  σε παγκόσ µιο επίπεδο . 
3. ΣΤΟΧΟΙ  ΤΗΣ  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ  ΤΗΣ  ΕΕ: Ποιοί  είναι  οι κυριότεροι  στόχοι  
πολιτικής ; 
Σύµφωνα  µε τη Συνθήκη , ο κυριότερος  στόχος  της αναπτυξιακής  πολιτικής  και πρακτικής  της 
ΕΕ είναι  η µείωση  της φτώχειας  στο πλαίσιο  της διατηρήσι µης ανάπτυξης . Οι διεθνώς  
                                                 
4 Οµοίως. 
5 Όπως  αναφέρεται  ανωτέρω  σε σχέση  µε τη µελέτη  για το θεµατολόγιο  για την αποτελεσ µατικότητα  της 
βοήθειας : οφέλη  της ευρωπαϊκής  προσέγγισης  από τον Οκτώβριο  2009  
 http://ec.europa.eu/development/icenter/repository/AE_Full_Final_Report_20091023.pdf  
6 « Θεµατολόγιο  για την αποτελεσ µατικότητα  της βοήθειας : Οφέλη  µιας ευρωπαϊκής  προσέγγισης », 
HTPSE Limited, Οκτώβριος  2009, 
http://ec.europa.eu/development/icenter/repository/AE_Full_Final_Report_20091023.pdf   
 
EL 4   EL αναγνωρισ µένοι στόχοι  σ’αυτό  το ευρύτερο  πλαίσιο , τους οποίους  συµµερίζεται  η ΕΕ, είναι  
οι Αναπτυξιακοί  Στόχοι  της Χιλιετίας  (ΑΣΧ ). Μια σηµαντική  διεθνής  διάσκεψη  που 
πραγ µατοποιήθηκε  τον Σεπτέ µβριο του 20107 τόνισε  τη διαφορά  που σηµειώνεται  µεταξύ  
των σηµερινών  επιπέδων  υλοποίησης  των ΑΣΧ  και των ίδιων  των στόχων , όταν εναπο µένουν  
λιγότερο  από 5 έτη για τη λήξη  της καθορισθείσας  προθεσ µίας. Εκφράζονται  ιδιαίτερες  
ανησυχίες  για την έλλειψη  προόδου  σε ορισµένες χώρες  και περιοχές  (ιδίως  στην  Αφρική  
νοτίως  της Σαχάρας ), καθώς  και για ορισµένους  από τους ΑΣΧ  (ιδίως  η υγεία  των µητέρων  
και των παιδιών ).  
Με βάση  τις προσπάθειες  που απαιτούνται  ακόµη προκει µένου να υλοποιηθούν  οι ΑΣΧ  µέχρι 
το 2015, η ΕΕ πρέπει  να αυξήσει  ταχέως  τον αντίκτυπο  της βοήθειας  που παρέχει  για τη 
µείωση  της φτώχειας . Μετά  το 2015, η ΕΕ πρέπει  να εξακολουθήσει  να ενισχύει  τις 
προσπάθειες  που καταβάλλονται  σε παγκόσ µιο επίπεδο  έως ότου  εξαλειφθεί  η φτώχεια  
εντελώς . Ο στόχος  του προτεινό µενου προγρά µµατος αλλαγής  είναι , εποµένως , να 
εξασφαλιστεί  ότι κάθε  ευρώ  της αναπτυξιακής  βοήθειας  της ΕΕ έχει τον µεγαλύτερο  δυνατό  
αντίκτυπο  στη µείωση  της φτώχειας  στις αναπτυσσό µενες χώρες , προκει µένου να 
µεγιστοποιηθεί  η συνεισφορά  της ΕΕ στην  υλοποίηση  των ΑΣΧ  και στη µακροπρόθεσ µη 
εξάλειψη  της φτώχειας .  
Υποτίθεται  ότι ο αντίκτυπος  στη µείωση  της φτώχειας  µπορεί  να βελτιωθεί  µε τη γεωγραφική  
και τοµεακή  συγκέντρωση  της βοήθειας  της ΕΕ σε έναν πιο περιορισ µένο αριθµό χωρών  και 
περιοχών  και όχι µε την κατανο µή µικρών  ποσών  βοήθειας  στα τέσσερα  σηµεία του κόσµου. 
Με αυτόν  τον τρόπο , η Επιτροπή  θα παρα µείνει ένας παγκόσ µιος παράγων  σε αναπτυξιακά  
θέµατα, ενώ, ως χορηγός , θα συγκεντρώσει  τη βοήθειά  της σε τοµείς και χώρες  όπου  ο 
αντίκτυπος  θα είναι  µεγαλύτερος .  
Προς  στήριξη  αυτής  της προσπάθειας , το πρόγρα µµα συνοχής  αναπτυξιακών  πολιτικών  
συµβάλλει  επίσης  στη βελτίωση  των πραγ µατικών  αποτελεσ µάτων  της συνεργασίας  της ΕΕ 
για την ανάπτυξη  µε τη µείωση  των αδυνα µιών και την προώθηση  των συνεργιών  µεταξύ  των 
στόχων  της εσωτερικής  και της αναπτυξιακής  πολιτικής . Επιπλέον , πρέπει  να επιδιώκεται  
µεγαλύτερη  συνάφεια  µεταξύ  των στόχων  της εξωτερικής  και της αναπτυξιακής  πολιτικής . 
4. ΕΠΙΛΟΓΕΣ  ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ : Ποιές  επιλογές  εξετάστηκαν  και ποιές  αναλύθηκαν  
λεπτο µερώς ; 
Στην  αξιολόγηση  των επιπτώσεων  επιση µάνθηκαν  τέσσερις  µεγάλες  επιλογές : 
Η πρώτη  επιλογή  αναφέρεται  στο status quo , που σηµαίνει  ότι η διαδικασία  παροχής  και 
εφαρ µογής της βοήθειας  δεν αλλάζει  στο τρέχον  σύστη µα (δεν απαιτείται  συµπληρω µατική  
δράση  της ΕΕ) και, ως εκ τούτου , η Επιτροπή  εξακολουθεί  να χορηγεί  την αναπτυξιακή  
βοήθεια  που διαχειρίζεται  η ίδια σε µεγάλο  αριθµό τοµέων και χωρών . Με άλλα  λόγια , η ΕΕ 
εξακολουθεί  να κάνει  «τα πάντα  παντού » χωρίς  να αντιµετωπίζει  το πρόβλη µα της 
κατάτ µησης  της βοήθειας . Αυτή  η επιλογή  εξετάστηκε  λεπτο µερώς  στο πλαίσιο  του 
διασκορπισ µού και της κατάτ µησης  της αναπτυξιακής  βοήθειας  της ΕΕ, που αποτελεί  τη 
βάση  από την οποία  είναι  δυνατό  να βελτιωθεί  το σύστη µα για να καταστεί  
αποτελεσ µατικότερο  και αποδοτικότερο .  
                                                 
7 Συνεδρίαση  ολοµέλειας  υψηλού  επιπέδου  των Ηνωµένων  Εθνών  για τους ΑΣΧ , Νέα Υόρκη . 
 
EL 5   EL Η δεύτερη  επιλογή  αναφέρεται  στην  τοµεακή  εστίαση . Για να µειωθεί  ο τοµεακός  
διασκορπισ µός της βοήθειας  της ΕΕ, η Επιτροπή  θα επικεντρωθεί  κυρίως  σε ορισµένες 
περιοχές  και τοµείς, ιδίως  εκεί όπου  έχει συγκριτικά  πλεονεκτή µατα, αλλά  θα εξακολουθήσει  
να παρέχει  βοήθεια  σε µεγάλο  αριθµό χωρών  που κυµαίνονται  από τις φτωχότερες  έως τις πιο 
προηγ µένες αναπτυσσό µενες χώρες  (από τις ΛΑΧ  στις BRIC). 
Η τρίτη  επιλογή  αφορά  τη γεωγραφική  εστίαση . Με στόχο  τη µείωση  του γεωγραφικού  
διασκορπισ µού της βοήθειας  της ΕΕ, η Επιτροπή  θα επικεντρώσει  τη βοήθειά  της σε 
µικρότερο  αριθµό χωρών  (που θα επιλεγούν  σύµφωνα  µε τις ανάγκες , τις ικανότητες , τα 
συµφέροντα  και τις δεσµεύσεις  τους), αλλά  θα εξακολουθήσει  να καλύπτει  ένα ευρύ  φάσµα 
τοµέων.  
Σύµφωνα  µε την τέταρτη  επιλογή , η ΕΕ θα επικεντρώσει  την βοήθειά  της τόσο  σε τοµεακό  
όσο και σε γεωγραφικό  επίπεδο  προτείνοντας  µια διαφοροποιη µένη προσέγγιση  για τη 
χορήγηση  της αναπτυξιακής  βοήθειας , καθώς  και την προσφορά  βοήθειας  σε έναν µικρό 
αριθµό τοµέων.  
Η αξιολόγηση  των επιπτώσεων  δεν αποσκοπεί  στο να εξετάσει  προκαθορισ µένες τοµεακές  
και γεωγραφικές  επιλογές . Αντίθετα , ελέγχει  τις αρχές  της τοµεακής  συγκέντρωσης  και της 
γεωγραφικής  διαφοροποίησης . Η τελική  επιλογή  τοµέων και χωρών  θα είναι  το αποτέλεσ µα 
λεπτο µερούς  ανάλυσης  ανά χώρα  και διαλόγου , σύµφωνα  µε τις καθιερω µένες αρχές  της 
ίδιας  ευθύνης  και της εταιρικής  σχέσης  που εγγράφονται  στη ∆ιακήρυξη  του Παρισιού , 
καθώς  και µιας συζήτησης  µε άλλους  χορηγούς , ειδικότερα  τα κράτη  µέλη της ΕΕ, στο 
πλαίσιο  του κώδικα  δεοντολογίας  για τον κατα µερισµό της εργασίας .  
Η ενισχυ µένη συνοχή  αναπτυξιακών  πολιτικών  (ΣΑΠ ), ο καλύτερος  συντονισ µός σε επίπεδο  
ΕΕ, η επιλογή  λεπτο µερειών  της βοήθειας  και τα συνολικά  επίπεδα  διαθέσι µης 
χρηµατοδότησης  για την ανάπτυξη  αποτελούν  παράγοντες  που θα έχουν  επίσης  κάποιον  
αντίκτυπο  στην  ικανότητα  της ΕΕ να υλοποιεί  τους αναπτυξιακούς  στόχους  της, ενώ θα 
αποτελούν  τις σταθερές  που θα εφαρ µόζονται  σε καθε µία από τις τέσσερις  επιλογές . Αυτά  τα 
στοιχεία  δεν εξετάζονται , εποµένως , κατά  την αξιολόγηση  των επιπτώσεων .  
5. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ  ΤΩΝ  ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ : Ποιές  είναι  οι κυριότερες  οικονο µικές, 
περιβαλλοντικές  και κοινωνικές  επιπτώσεις  κάθε  επιλογής , ειδικότερα  όσον  αφορά  τα 
(ποσοτικοποιη µένα/χρηµατικά  αποτι µηµένα) οφέλη  και το κόστος  (περιλα µβανο µένων  
των εκτιµήσεων  της διοικητικής  επιβάρυνσης , άλλων  δαπανών  συµµόρφωσης  και 
εφαρ µογής  για τις δηµόσιες  διοικήσεις );  
Επιλογή  1 
Στο πλαίσιο  της επιλογής  του status quo , η βοήθεια  που διαχειρίζεται  η Επιτροπή  θα 
εξακολουθήσει  να χορηγείται  σε ευρύ  φάσµα τοµέων και δικαιούχων  χωρών . Η Επιτροπή  θα 
διατηρήσει  έτσι µια διατο µεακή  παρουσία  σε όλον  τον πλανήτη , γεγονός  που θα της 
επιτρέψει  να ασκεί  την επιρροή  της σε παγκόσ µιο επίπεδο  έχοντας  καταλυτικό  ρόλο  σε όλες 
τις χώρες . Η επιλογή  του status quo  δεν αντιµετωπίζει  το πρόβλη µα του διασκορπισ µού και 
της κατάτ µησης  της βοήθειας , οπότε  και αυξάνονται  οι κίνδυνοι  αναποτελεσ µατικότητας  στο 
µελλοντικό  πρόγρα µµα βοήθειας . Επιπλέον , οι περιορισ µένοι πόροι  της βοήθειας  θα 
παρα µείνουν  διασκορπισ µένοι, µε αποτέλεσ µα να µειωθεί  ο αντίκτυπός  της και να 
υπονο µευθούν  η καταλληλότητα , η νοµιµότητα  και η προβολή  της βοήθειας  που χορηγεί  η 
ΕΕ.  
 
EL 6   EL Επιλογή  2 
Η µεγαλύτερη  τοµεακή  συγκέντρωση  θα συµβάλλει  στην  ενίσχυση  του αντικτύπου  της 
βοήθειας  της ΕΕ µε την εστίαση  των πόρων  σε µικρό αριθµό τοµέων, γεγονός  που θα αυξήσει  
την κρίσι µη µάζα της ΕΕ. Τούτο  θα αυξήσει  επίσης  την εξειδικευ µένη εµπειρογνω µοσύνη , 
την προβολή  και τη φήµη της ΕΕ σε ορισµένο αριθµό τοµέων, ιδίως  εκείνων  στους  οποίους  
έχει αναγνωρισ µένο συγκριτικό  πλεονέκτη µα. Επιπλέον , η Επιτροπή  θα διατηρήσει  την 
παγκόσ µια παρουσία  της στον  τοµέα της ανάπτυξης , γεγονός  που θα της επιτρέψει  να ασκεί  
την επιρροή  της σε όλες τις χώρες . Η τοµεακή  συγκέντρωση , όµως, κινδυνεύει  να 
δηµιουργήσει  µια ασυνέπεια  µεταξύ  της περιορισ µένης προσφοράς  της Επιτροπής  και της 
ζήτησης  από τις χώρες  εταίρους . Αυτό  µπορεί  να καταλήξει  σε δυσκολίες  όσον  αφορά  τη 
διάθεση  όλων  των πόρων . Επιπλέον , µια προσέγγιση  εκ των άνω προς  τα κάτω  της τοµεακής  
συγκέντρωσης  θα υπονο µεύσει  την ανάληψη  ίδιας  ευθύνης  από τη χώρα  (στοιχείο  που 
κρίνεται  ουσιαστικό  για την αποτελεσ µατικότητα  της βοήθειας  και τη συνολική  επιτυχία  της 
ανάπτυξης ). 
Επιλογή  3 
Η µεγαλύτερη  γεωγραφική  συγκέντρωση  µπορεί  να συµβάλει  στην  αύξηση  του αντικτύπου  
της βοήθειας  της ΕΕ εστιάζοντας  τους περιορισ µένους  πόρους  στις χώρες  όπου  απαιτούνται  
περισσότερο  και όπου  η βοήθεια  θα έχει τον µεγαλύτερο  δυνατό  αντίκτυπο . Με αυτόν  τον 
τρόπο , η Επιτροπή  θα εφαρ µόσει µια διαφοροποιη µένη προσέγγιση  στη χορήγηση  της 
βοήθειας  και στις εταιρικές  σχέσεις , µε βάση  έναν σφαιρικό  διάλογο  πολιτικής  και πολιτικό  
διάλογο  µε όλες τις χώρες  εταίρους , µέσω των οποίων  η ΕΕ θα καθορίσει  την καταλληλότερη  
µορφή  συνεργασίας  που θα οδηγήσουν  στη λήψη  των κατάλληλων  και αντικει µενικών  
αποφάσεων  όσον  αφορά  τη σύνθεση  πολιτικής , τα επίπεδα  της βοήθειας , τα χρηµατοδοτικά  
µέσα και τις λεπτο µέρειες  της βοήθειας  που θα είναι  τα πιο αποτελεσ µατικά . 
Η γεωγραφική  συγκέντρωση  κινδυνεύει , ωστόσο , να εξασθενήσει  την επίδραση  που µπορεί  
να ασκήσει  η ΕΕ σε ορισµένες χώρες  και περιοχές  όπου  δεν θα είναι  πλέον  παρούσα . Εάν δεν 
ενισχυθεί  ο συντονισ µός και δεν υπάρξει  κατα µερισµός της εργασίας  µεταξύ  της ΕΕ και των 
κρατών  µελών , κινδυνεύει  επίσης  να διευρυνθεί  το χάσµα µεταξύ  ευνοη µένων  και 
«ορφανών » από χορηγούς , σε µια εποχή  όπου  όλο και µεγαλύτερος  αριθµός χορηγών  της ΕΕ 
µειώνουν  τα χαρτοφυλάκιά  τους και εξέρχονται  από πολλές  αναπτυσσό µενες χώρες . Αυτοί  οι 
δύο κίνδυνοι  µπορούν  να αντιµετωπιστούν  µε συνοδευτικά  µέτρα, όπως  µια προοδευτική  
στρατηγική  εξόδου , η καθιέρωση  νέων  µορφών  εταιρικών  σχέσεων  µε τις χώρες  οι οποίες  δεν 
λαµβάνουν  πλέον  επιχορηγήσεις  και µέτρα για τον κοινό  προγρα µµατισµό και τον 
κατα µερισµό της εργασίας . 
Επιλογή  4 
Η µεγαλύτερη  τοµεακή  και γεωγραφική  εστίαση  µπορεί  να συµβάλει  σε σηµαντική  αύξηση  
του αντικτύπου  της βοήθειας  της ΕΕ µε την καλύτερη  και πιο στρατηγική  χρήση  και 
χορήγηση  των περιορισ µένων  πόρων  της βοήθειας . Με αυτόν  τον τρόπο , η ΕΕ µπορεί  να 
αυξήσει  την κρίσι µη µάζα της σε ορισµένους  τοµείς και χώρες , γεγονός  που θα αυξήσει  την 
διαπραγ µατευτική  ισχύ της και την επίδραση  που µπορεί  να ασκήσει  στους  πόρους  και τις 
πολιτικές . ∆ίνοντας  το παράδειγ µα, η Επιτροπή  µπορεί  να βελτιώσει  την προβολή  και τη 
νοµιµότητα  της βοήθειας  που χορηγεί  και ενθαρρύνει  τα κράτη  µέλη της ΕΕ να πράξουν  το 
ίδιο. Τούτο  θα ενισχύσει  επίσης  τον ρόλο  της Επιτροπής  ως συντονιστή  και πόλου  
συγκέντρωσης , ιδίως  για κρίσι µες πτυχές  του κατα µερισµού της εργασίας . 
 
EL 7   EL 6. ΣΥΓΚΡΙΣΗ  ΕΠΙΛΟΓΩΝ : Ποιά  είναι  η προτι µώµενη επιλογή  και βάσει  ποιών  
κριτηρίων /αιτιολόγησης ; 
Η αξιολόγηση  των επιπτώσεων  καταλήγει  ότι η επιλογή  4 είναι  η ισχυρότερη . Θα επιτρέψει  
την πιο στρατηγική , αιτιολογη µένη και ορατή  χορήγηση  των περιορισ µένων  πόρων  της 
βοήθειας  της ΕΕ η οποία , αντί να διασκορπίζεται  µεταξύ  διαφόρων  τοµέων και χωρών , όπως  
συµβαίνει  µε την επιλογή  του status quo  (επιλογή  1), θα επικεντρωθεί  σε τοµείς και χώρες  
που τη χρειάζονται  περισσότερο  και όπου  θα έχει τον µεγαλύτερο  δυνατό  αντίκτυπο  στη 
φτώχεια . Η επιλογή  4 συνδυάζει  τα πλεονεκτή µατα των επιλογών  2 και 3 και δίνει  λύσεις  σε 
ορισµένους  από τους περιορισ µούς που ενυπάρχουν  στην  αποκλειστικά  τοµεακή  ή 
γεωγραφική  συγκέντρωση .  
Η προσέγγιση  που προσδιορίζεται  από την επιλογή  4 θα επιτρέψει  στην  Επιτροπή  να επιτύχει  
πιο ισορροπη µένο και στρατηγικό  ρόλο  ως χορηγός , που θα µπορεί  να έχει θετικές  επιπτώσεις  
από πλευράς  προβολής  και φήµης της.  
7. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ  ΚΑΙ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ : Ποιοί  είναι  οι τρόποι  καθορισ µού του 
πραγ µατικού  κόστους  και των οφελών  και υλοποίησης  των επιθυ µητών  αποτελεσ µάτων ; 
Η Επιτροπή  έχει ήδη εφαρ µόσει συστή µατα τακτικής  παρακολούθησης  και αξιολόγησης , που 
καλύπτουν  όλο το φάσµα του προγρά µµατός της βοήθειας . Σήµερα αξιολογεί  τις στρατηγικές  
χώρας  και τις θεµατικές  στρατηγικές , ατοµικά προγρά µµατα και έργα . Αξιολογήσεις  
µεγαλύτερης  εµβέλειας  αφορούν  τη συµπληρω µατικότητα  και τις συνέργειες  µεταξύ  των 
διαφόρων  νοµοθετικών  µέσων , περιλα µβανο µένων  των δραστηριοτήτων  που δεν επιφέρουν  
δαπάνες . Πολυσύνθετες  αξιολογήσεις  µπορούν  επίσης  να καλύπτουν  τους γενικούς  
πολιτικούς  στόχους  που καθορίζονται  στο πλαίσιο  των αντίστοιχων  πολιτικών  διαδικασιών , 
καθώς  και να εξετάζουν  οριζόντια  ζητήµατα που αφορούν  όλα ή πολλά  νοµοθετικά  µέσα. Στο 
µέτρο του δυνατού , η Επιτροπή  φέρνει  κοντά  όλα τα ενδιαφερό µενα µέρη κατά  τη φάση  
αξιολόγησης  της βοήθειας  της ΕΕ, και ιδίως  στις κοινές  αξιολογήσεις .