20061223

P6_TC1-COD(2005)0246

Θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που καθορίσθηκε σε πρώτη ανάγνωση στις 12 Δεκεμβρίου 2006 εν όψει της έγκρισης κανονισμού (ΕΚ) αριθ. …/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τη θέσπιση του Κοινοτικού Τελωνειακού Κώδικα (Εκσυγχρονισμένος Τελωνειακός Κώδικας)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως τα άρθρα 26, 95, 133 και 135,

έχοντας υπόψη το πρωτόκολλο 2 της πράξης προσχώρησης της Ισπανίας και Πορτογαλίας, σχετικά με τις Καναρίους Νήσους και τη Θέουτα και Μελίλια, και ιδίως το άρθρο 9 παράγραφος 1,

έχοντας υπόψη την πρόταση της Επιτροπής,

έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [1],

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης [2],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Η Κοινότητα βασίζεται σε τελωνειακή ένωση. Ενδείκνυται, προς όφελος τόσο των οικονομικών φορέων όσο και των τελωνειακών αρχών της Κοινότητας, να συγκεντρωθεί η ισχύουσα τελωνειακή νομοθεσία στον Κοινοτικό Τελωνειακό Κώδικα (εφεξής "ο κώδικας"). Βασιζόμενος στην έννοια της εσωτερικής αγοράς, ο κώδικας θα πρέπει να περιέχει τους γενικούς κανόνες και τα καθεστώτα που εξασφαλίζουν την εφαρμογή του δασμολογίου και άλλων μέτρων κοινής πολιτικής που θεσπίζονται σε κοινοτικό επίπεδο σχετικά με τις εμπορευματικές συναλλαγές μεταξύ της Κοινότητας και χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων των εν λόγω κοινών πολιτικών. Τούτο θα πρέπει να πραγματοποιηθεί με την επιφύλαξη ειδικών διατάξεων που διέπουν άλλους τομείς και που ενδέχεται να υφίστανται ή να θεσπίζονται στο πλαίσιο, μεταξύ άλλων, νομοθεσίας που έχει σχέση με τη γεωργία, το περιβάλλον, την κοινή εμπορική πολιτική, τη συγκέντρωση στατιστικών στοιχείων ή τους ιδίους πόρους. Η τελωνειακή νομοθεσία θα πρέπει να εναρμονισθεί περισσότερο με τις διατάξεις σχετικά με την είσπραξη εισαγωγικών δασμών χωρίς να μεταβληθεί το πεδίο εφαρμογής των ισχυουσών φορολογικών διατάξεων.

(2) Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων και το σχέδιο δράσης για το 2004-2005 [3], είναι σκόπιμο να αναπροσαρμοσθεί το νομικό πλαίσιο για την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της Κοινότητας.

(3) Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως του κοινοτικού τελωνειακού κώδικα [4], βασίστηκε στην ολοκληρωμένη παρουσίαση των τελωνειακών καθεστώτων που εφαρμόζονταν χωριστά στα κράτη μέλη κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980. Ο εν λόγω κανονισμός υπέστη επανειλημμένες και ουσιώδεις τροποποιήσεις μετά τη θέσπισή του, με στόχο τη διευθέτηση ειδικών προβλημάτων, όπως η προστασία της καλής πίστης ή ο συνυπολογισμός απαιτήσεων ασφαλείας. Σήμερα, απαιτούνται περαιτέρω τροποποιήσεις του κώδικα λόγω σημαντικών νομικών μεταβολών που σημειώθηκαν κατά τα τελευταία έτη, τόσο σε κοινοτικό όσο και σε διεθνές επίπεδο, όπως η λήξη ισχύος της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα και η έναρξη ισχύος της πράξης προσχώρησης την 1η Μαΐου 2004, καθώς και η τροποποίηση της διεθνούς σύμβασης για την απλούστευση και την εναρμόνιση των τελωνειακών καθεστώτων (εφεξής "σύμβαση του Κυότο"), στην οποία εγκρίθηκε η προσχώρηση της Κοινότητας με την απόφαση 2003/231/ΕΚ του Συμβουλίου [5]. Έφθασε η στιγμή να εκσυγχρονιστούν τα τελωνειακά καθεστώτα και να ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι οι ηλεκτρονικές διασαφήσεις και διατυπώσεις αποτελούν τον κανόνα, ενώ η υποβολή και διεκπεραίωση διασαφήσεων σε χαρτί την εξαίρεση. Για όλους αυτούς τους λόγους, δεν αρκεί μια ακόμη τροποποίηση του ισχύοντος κώδικα· απαιτείται η πλήρης αναμόρφωσή του.

(4) Η διευκόλυνση του νόμιμου εμπορίου και η καταπολέμηση της απάτης απαιτούν απλές, ταχείες και τυποποιημένες διατυπώσεις και καθεστώτα. Συνεπώς είναι σκόπιμο, σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής για τη δημιουργία ενός απλού περιβάλλοντος χωρίς χαρτί για τα τελωνεία και τις εμπορικές επιχειρήσεις [6], να απλουστευθεί η τελωνειακή νομοθεσία, ώστε να καταστεί δυνατή η χρησιμοποίηση σύγχρονων μέσων και τεχνολογίας, να προωθηθεί περισσότερο η ομοιόμορφη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας, ώστε να ενισχυθεί η εξασφάλιση της βάσης για αποτελεσματικές και απλές διαδικασίες εκτελωνισμού. Τα τελωνειακά καθεστώτα θα πρέπει να συγχωνευθούν ή να εναρμονιστούν και ο αριθμός των καθεστώτων να μειωθεί σε αυτά που δικαιολογούνται από οικονομική άποψη, με σκοπό την αύξηση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.

(5) Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς, η μείωση των φραγμών για το διεθνές εμπόριο και τις επενδύσεις και η ενισχυμένη ανάγκη διαφύλαξης της ασφάλειας και της προστασίας στα εξωτερικά σύνορα της Κοινότητας μετέβαλαν το ρόλο των τελωνείων, καθιστώντας τα βασικό στοιχείο της διαδικασίας παγκοσμιοποίησης και, όσον αφορά την εποπτεία και τη διαχείριση του διεθνούς εμπορίου, καταλυτικό παράγοντα για την ανταγωνιστικότητα των χωρών και των επιχειρήσεων. Συνεπώς η τελωνειακή νομοθεσία θα πρέπει να αντανακλά τη νέα οικονομική πραγματικότητα καθώς και το νέο ρόλο και αποστολή των τελωνείων.

(6) Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνιών (εφεξής "ΤΠ") αποτελεί βασικό στοιχείο για τη διευκόλυνση των συναλλαγών και, συγχρόνως, για την αποτελεσματικότητα των τελωνειακών ελέγχων, δεδομένου ότι μειώνει το κόστος για τις επιχειρήσεις και τους κινδύνους για την κοινωνία. Είναι, συνεπώς, απαραίτητο να θεσπισθεί η νομική αρχή ότι όλες οι τελωνειακές και εμπορικές συναλλαγές θα διεξάγονται ηλεκτρονικά και ότι τα συστήματα ΤΠ για τις τελωνειακές πράξεις θα παρέχουν, σε κάθε κράτος μέλος, τις ίδιες διευκολύνσεις στους οικονομικούς φορείς.

(7) Η χρήση των τεχνολογιών πληροφοριών και επικοινωνίας πρέπει να συνοδεύεται από εναρμόνιση των τελωνειακών ελέγχων που πρέπει να είναι αποτελεσματικοί σε ολόκληρη την κοινοτική επικράτεια και δεν πρέπει να οδηγούν σε πρακτικές κατά του ανταγωνισμού στα διάφορα σημεία εισόδου και εξόδου από το κοινοτικό έδαφος.

(8) Για να διευκολυνθεί η επιχειρηματική δραστηριότητα, με ταυτόχρονη εξασφάλιση των κατάλληλων επιπέδων ελέγχου των εμπορευμάτων που εισέρχονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και εξέρχονται από αυτό, οι πληροφορίες που παρέχουν οικονομικοί φορείς είναι σκόπιμο να ανταλλάσσονται, με την επιφύλαξη των σχετικών διατάξεων για την προστασία δεδομένων, μεταξύ των τελωνειακών αρχών καθώς και με άλλες υπηρεσίες που ασκούν δραστηριότητες στον εν λόγω τομέα, όπως η αστυνομία, οι συνοριακοί φύλακες, οι κτηνιατρικές και περιβαλλοντικές αρχές, ούτως ώστε ο οικονομικός φορέας να μπορεί να παρέχει τις πληροφορίες μόνο μία φορά ("ενιαία ηλεκτρονική θυρίδα") και τα εμπορεύματα να ελέγχονται από τις εν λόγω αρχές συγχρόνως και στο ίδιο μέρος ("μονοαπευθυντική διαδικασία").

(9) Για τη διευκόλυνση ορισμένων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων, οι οικονομικοί φορείς θα πρέπει να συνεχίσουν να έχουν το δικαίωμα να ορίζουν αντιπρόσωπο για τις συναλλαγές τους με τις τελωνειακές αρχές. Ωστόσο, το δικαίωμα αυτό αντιπροσώπευσης δεν πρέπει πλέον να μπορεί να ασκείται από καμία νομοθεσία κράτους μέλους. Επί πλέον, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος θα πρέπει να μπορεί να αποκτά το καθεστώς του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.

(10) Οι επιδεικνύοντες πνεύμα συνεργασίας και αξιόπιστοι οικονομικοί φορείς θα πρέπει, ως "εγκεκριμένοι οικονομικοί φορείς", να είναι σε θέση να αξιοποιούν στο έπακρο τις δυνατότητες απλούστευσης, και, λαμβανομένου υπόψη του θέματος της διαφύλαξης της ασφάλειας και προστασίας, να επωφελούνται από μείωση του επιπέδου των τελωνειακών ελέγχων. Θα μπορούν με τον τρόπο αυτό να επωφεληθούν του καθεστώτος του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα "τελωνειακή απλούστευση" ή του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα "ασφάλεια και προστασία" είτε ανεξάρτητα του ενός από το άλλο είτε και των δύο αθροιστικά.

(11) Όλες οι αποφάσεις, δηλαδή οι επίσημες πράξεις των τελωνειακών αρχών που αφορούν την τελωνειακή νομοθεσία και παρέχουν νομικά αποτελέσματα για ένα ή περισσότερα άτομα, συμπεριλαμβανομένων των δεσμευτικών πληροφοριών που εκδίδουν οι εν λόγω αρχές, θα πρέπει να καλύπτονται από τους ίδιους κανόνες. Οι εν λόγω κανόνες πρέπει να ισχύουν σε όλη την Κοινότητα και να μπορούν να ακυρωθούν, να τροποποιηθούν, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά, ή να ανακληθούν, εάν δεν είναι σύμφωνες με την τελωνειακή νομοθεσία ή την ερμηνεία της.

(12) Σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων, είναι απαραίτητο, επιπλέον του δικαιώματος άσκησης προσφυγής κατά οποιασδήποτε απόφασης που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές, να προβλεφθεί το δικαίωμα κάθε ατόμου για ακρόαση προτού ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση που θα μπορούσε να το επηρεάσει αρνητικά. Μια τέτοια διάταξη του κώδικα θα ήταν σκόπιμο να εφαρμόζεται επίσης σε περιπτώσεις εκ των υστέρων είσπραξης και σε αποφάσεις επιστροφής ή διαγραφής δασμών.

(13) Ο εκσυγχρονισμός των τελωνειακών καθεστώτων σε ένα ηλεκτρονικό περιβάλλον απαιτεί τον καταμερισμό αρμοδιοτήτων μεταξύ των τελωνειακών αρχών διαφόρων κρατών μελών. Είναι ανάγκη να εξασφαλιστεί το κατάλληλο επίπεδο αποτελεσματικών, αποτρεπτικών και ανάλογων προς την παράβαση κυρώσεων σε ολόκληρη την εσωτερική αγορά, ώστε να αποτρέπονται οι σοβαρές παραβάσεις των τελωνειακών κανόνων και να μειώνεται, ως εκ τούτου, ο κίνδυνος απάτης ή απειλής για την ασφάλεια και την προστασία, καθώς και να διασφαλίζονται τα δημοσιονομικά συμφέροντα της Κοινότητας. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω ενός κοινού κοινοτικού πλαισίου, το οποίο καθορίζει τη δικαιοδοσία για την επιβολή κυρώσεων καθώς και τα όρια αυτών των κυρώσεων με πλήρη σεβασμό του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων.

(14) Για να εξασφαλιστεί ισορροπία μεταξύ, αφενός, της ανάγκης να εξασφαλίζουν οι τελωνειακές αρχές την ορθή τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας, και, αφετέρου, του δικαιώματος των οικονομικών φορέων να τυγχάνουν δίκαιης μεταχείρισης, θα πρέπει να χορηγηθούν στις τελωνειακές αρχές εκτεταμένες εξουσίες ελέγχου και στους οικονομικούς φορείς δικαίωμα άσκησης προσφυγής.

(15) Για να ελαχιστοποιηθούν οι κίνδυνοι για την Κοινότητα, τους πολίτες και τους εμπορικούς εταίρους της, η εναρμονισμένη εφαρμογή των τελωνειακών ελέγχων από τα κράτη μέλη θα πρέπει να βασίζεται σε κοινό πλαίσιο διαχείρισης των κινδύνων και σε ηλεκτρονικό σύστημα εφαρμογής του. Η θέσπιση ενός πλαισίου διαχείρισης των κινδύνων, κοινού για όλα τα κράτη μέλη, δεν πρέπει να τα εμποδίζει να πραγματοποιούν δειγματοληπτικούς ελέγχους στα εμπορεύματα.

(16) Είναι απαραίτητο να προσδιοριστούν τα στοιχεία βάσει των οποίων εφαρμόζονται εισαγωγικοί ή εξαγωγικοί δασμοί και άλλα μέτρα όσον αφορά τις εμπορευματικές συναλλαγές. Είναι επίσης σκόπιμο να θεσπισθούν σαφείς διατάξεις για την έκδοση αποδεικτικών στοιχείων καταγωγής στην Κοινότητα, εφόσον το απαιτούν οι εμπορικές συναλλαγές.

(17) Όσον αφορά τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής, είναι σκόπιμο, προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία λήψης αποφάσεων στην Κοινότητα, να χορηγηθούν στην Επιτροπή εξουσίες για τη θέσπιση των εν λόγω κανόνων στην περίπτωση εμπορευμάτων που υπόκεινται σε προτιμησιακά μέτρα που εφαρμόζονται στις συναλλαγές μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και της Θέουτας και Μελίλιας.

(18) Είναι σκόπιμο να συγκεντρωθούν όλες οι περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή, εκτός από αυτές που γεννώνται μετά την κατάθεση διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή την προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή, ώστε να αποφευχθούν οι δυσκολίες προσδιορισμού της νομικής βάσης για τη γέννηση τελωνειακής οφειλής. Το ίδιο θα πρέπει να ισχύει σε περίπτωση που γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή.

(19) Δεδομένου ότι ο νέος ρόλος των τελωνειακών αρχών συνεπάγεται κατανομή των ευθυνών και συνεργασία μεταξύ τελωνείων στο εσωτερικό της χώρας και μεθοριακών τελωνείων, η τελωνειακή οφειλή θα πρέπει, στις περισσότερες περιπτώσεις, να γεννάται στον τόπο που είναι εγκατεστημένος ο οφειλέτης, δεδομένου ότι το τελωνείο που είναι αρμόδιο για τον εν λόγω τόπο μπορεί να επιτηρεί καλύτερα τις δραστηριότητες του ενδιαφερομένου.

(20) Επιπλέον, σύμφωνα με τη σύμβαση του Κυότο, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί μειωμένος αριθμός περιπτώσεων όπου απαιτείται διοικητική συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών για να προσδιοριστεί ο τόπος όπου γεννήθηκε τελωνειακή οφειλή και να εισπραχθούν οι δασμοί.

(21) Οι κανόνες για τα ειδικά καθεστώτα θα πρέπει να προβλέπουν τη χρησιμοποίηση ενιαίας εγγύησης για όλες τις κατηγορίες ειδικών καθεστώτων, η οποία θα είναι συνολική για να καλύπτει εκτεταμένο αριθμό συναλλαγών.

(22) Για να εξασφαλιστεί καλύτερη προστασία των οικονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και των κρατών μελών, η εγγύηση θα πρέπει να καλύπτει εμπορεύματα που δεν δηλώθηκαν ή δηλώθηκαν εσφαλμένα και τα οποία περιλαμβάνονται σε αποστολή ή διασάφηση για την οποία παρέχεται η εν λόγω εγγύηση. Για τον ίδιο λόγο, η ανάληψη υποχρέωσης από τον εγγυητή θα πρέπει επίσης να καλύπτει ποσά δασμών που πρέπει να καταβληθούν μετά από εκ των υστέρων έλεγχο.

(23) Για να διασφαλισθούν τα οικονομικά συμφέροντα της Κοινότητας και των κρατών μελών και να αποφευχθούν πρακτικές απάτης, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί η λήψη σταδιακών μέτρων για την εφαρμογή της συνολικής εγγύησης. Εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος απάτης, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα να απαγορευθεί προσωρινά η εφαρμογή της συνολικής εγγύησης, λαμβανομένης υπόψη της ιδιαίτερης κατάστασης των οικονομικών φορέων.

(24) Είναι σκόπιμο να λαμβάνεται υπόψη η καλή πίστη του ενδιαφερομένου σε περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή λόγω μη συμμόρφωσης με την τελωνειακή νομοθεσία και να ελαχιστοποιούνται οι επιπτώσεις της αμέλειας εκ μέρους του οφειλέτη.

(25) Είναι απαραίτητο να θεσπισθεί η αρχή για τον τρόπο προσδιορισμού του χαρακτήρα των κοινοτικών εμπορευμάτων και των περιστάσεων που σχετίζονται με την απώλεια του εν λόγω χαρακτήρα, καθώς και να προβλεφθεί η βάση για τον προσδιορισμό των περιστάσεων υπό τις οποίες ο εν λόγω χαρακτήρας παραμένει αναλλοίωτος σε περιπτώσεις που τα εμπορεύματα εγκαταλείπουν προσωρινά το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

(26) Είναι σκόπιμο, στις περιπτώσεις που ένας οικονομικός φορέας έχει υποβάλει, εκ των προτέρων, τις απαραίτητες πληροφορίες για τους ελέγχους που βασίζονται στην ανάλυση των κινδύνων, να εξασφαλιστεί ότι η ταχεία παράδοση των εμπορευμάτων αποτελεί τον κανόνα. Οι έλεγχοι για τη φορολογική και εμπορική πολιτική θα πρέπει να διεξάγονται καταρχήν από το τελωνείο που είναι υπεύθυνο για τις εγκαταστάσεις του οικονομικού φορέα.

(27) Οι ρυθμίσεις για τις διασαφήσεις θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν και να εξορθολογιστούν· θα πρέπει ειδικότερα να καθορίζουν ότι οι διασαφήσεις καταρτίζονται, κατά κανόνα, ηλεκτρονικά και να προβλέπουν ένα μόνο είδος απλουστευμένης διασάφησης.

(28) Δεδομένου ότι η Σύμβαση του Κυότο ευνοεί την κατάθεση, τη καταχώρηση και την εξέταση της διασάφησης πριν από την άφιξη των εμπορευμάτων και, επιπλέον, την αποσύνδεση του τόπου υποβολής της διασάφησης από τον τόπο στον οποίο βρίσκονται πραγματικά τα εμπορεύματα, είναι σκόπιμο να προβλεφθεί κεντρικός εκτελωνισμός στον τόπο όπου είναι εγκατεστημένος ο οικονομικός φορέας. Ο κεντρικός εκτελωνισμός θα πρέπει να επιτρέπει τη χρήση απλουστευμένων διασαφήσεων, την αναβολή της κατάθεσης της πλήρους διασάφησης και των απαιτούμενων εγγράφων, την περιοδική διασάφηση και την αναστολή της πληρωμής.

(29) Για να ενισχυθεί η εξασφάλιση ουδέτερων συνθηκών ανταγωνισμού σε ολόκληρη την Κοινότητα, είναι σκόπιμο θα θεσπιστούν σε κοινοτικό επίπεδο οι κανόνες που διέπουν την καταστροφή ή την κατ' άλλο τρόπο διάθεση των εμπορευμάτων από τις τελωνειακές αρχές, για τις οποίες απαιτείτο προηγουμένως εθνική νομοθεσία.

(30) Είναι σκόπιμο να παρέχονται κοινοί και απλοί κανόνες για τα ειδικά καθεστώτα (διαμετακόμιση, αποθήκευση, ειδικές χρήσεις και μεταποίηση), που θα συνοδεύονται από μια σύντομη σειρά κανόνων για κάθε κατηγορία ειδικού καθεστώτος, με σκοπό να απλουστευθεί η επιλογή του ορθού καθεστώτος εκ μέρους του οικονομικού φορέα, να αποφευχθούν τα σφάλματα και να μειωθεί ο αριθμός των εκ των υστέρων εισπράξεων και επιστροφών.

(31) Θα πρέπει να διευκολυνθεί η χορήγηση αδειών για διάφορα ειδικά καθεστώτα με ενιαία εγγύηση και ενιαίο τελωνείο ελέγχου και θα πρέπει να ισχύουν απλοί κανόνες σχετικά με τη γέννηση τελωνειακής οφειλής σε αυτές τις περιπτώσεις. Η βασική αρχή θα πρέπει να είναι ότι τα εμπορεύματα που υπάγονται σε ειδικό καθεστώς, ή τα προϊόντα που παράγονται από αυτά, αποτιμώνται κατά τη στιγμή της γέννησης τελωνειακής οφειλής. Εντούτοις, θα πρέπει επίσης να υπάρχει η δυνατότητα, εάν δικαιολογείται από οικονομική άποψη, να αποτιμώνται τα εμπορεύματα κατά τη στιγμή υπαγωγής τους σε ειδικό καθεστώς. Οι ίδιες αρχές πρέπει να ισχύουν για τις συνήθεις εργασίες χειρισμού των εμπορευμάτων.

(32) Λόγω των αυξημένων μέτρων ασφαλείας που εισάγονται στον κώδικα με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 648/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Απριλίου 2005, για τροποποίηση του κανονισμού (EΟΚ) αριθ. 2913/92 του Συμβουλίου περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα [7], η τοποθέτηση των εμπορευμάτων σε ελεύθερες ζώνες πρέπει να καταστεί τελωνειακό καθεστώς με αποτέλεσμα τη διενέργεια ελέγχων τόσο στα εμπορεύματα κατά την είσοδό τους σ' αυτές, όσο και στις λογιστικές της καταχωρήσεις.

(33) Για τα εμπορεύματα που προορίζονται για ειδικές χρήσεις, θα πρέπει να καθιερωθεί βασικό νομικό πλαίσιο σχετικά με την αναστολή του ειδικού φόρου κατανάλωσης, που προβλέπεται στην οδηγία 92/12/EΟΚ, της 25ης Φεβρουαρίου 1992, περί των γενικών ρυθμίσεων όσον αφορά τα προϊόντα που υπόκεινται σε ειδικό φόρο κατανάλωσης [8], του ΦΠΑ κατά την εισαγωγή που προβλέπεται στα άρθρα 7 παράγραφος 3 και 10 παράγραφος 3 της οδηγίας 77/388/EΟΚ, της 17ης Mαίου 1977, περί εναρμονίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών, των σχετικών με τους φόρους κύκλου εργασιών - Κοινό σύστημα φόρου προστιθεμένης αξίας: ομοιόμορφη φορολογική βάση [9], καθώς και μέτρα εμπορικής πολιτικής.

(34) Δεδομένου ότι η πρόθεση επανεξαγωγής δεν είναι πλέον απαραίτητη προϋπόθεση, θα πρέπει το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με αναστολή δασμών να συγχωνευθεί με το καθεστώς μεταποίησης υπό τελωνειακό έλεγχο και να εγκαταλειφθεί το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή με επιστροφή δασμών. Αυτό το ενιαίο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή θα πρέπει επίσης να καλύπτει την καταστροφή των εμπορευμάτων, εκτός εάν αυτή πραγματοποιείται από τις τελωνειακές αρχές ή υπό την επιτήρηση των εν λόγω αρχών.

(35) Τα μέτρα ασφαλείας σχετικά με τα κοινοτικά εμπορεύματα που εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας πρέπει να εφαρμόζονται επίσης για την επανεξαγωγή μη κοινοτικών εμπορευμάτων. Οι ίδιοι βασικοί κανόνες πρέπει να εφαρμόζονται σε όλους τους τύπους εμπορευμάτων, ενδεχομένως με εξαιρέσεις, π.χ. για εμπορεύματα τα οποία απλώς διασχίζουν υπό καθεστώς διαμετακόμισης το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

(36) Για να διασφαλιστεί η εφαρμογή αποτελεσματικής διαδικασίας λήψης των αποφάσεων και ομοιομορφία, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν σύγχρονοι μηχανισμοί για τη θέσπιση μέτρων εφαρμογής, επεξηγηματικών σημειώσεων και κατευθυντηρίων γραμμών και αποφάσεων της Επιτροπής, με τις οποίες ζητείται η ανάκληση απόφασης που έλαβαν οι τελωνειακές αρχές, καθώς και για την προετοιμασία κοινών θέσεων στο πλαίσιο επιτροπών, ομάδων εργασίας και ειδικών ομάδων που δημιουργούνται ή λειτουργούν στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών που αφορούν την τελωνειακή νομοθεσία. Η διαδικασία της διαχειριστικής επιτροπής είναι η πλέον κατάλληλη για τη θέσπιση διατάξεων εφαρμογής και η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής η πλέον κατάλληλη για τη θέσπιση κατευθυντηρίων γραμμών και επεξηγηματικών σημειώσεων.

(37) Τα μέτρα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή του παρόντος κανονισμού θα πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση του Συμβουλίου 1999/468/ΕΚ, της 28ης Ιουνίου 1999, για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [10].

(38) Είναι σκόπιμο να δοθεί εξουσιοδότηση για τη θέσπιση διατάξεων εφαρμογής, ιδίως στις περιπτώσεις που η Κοινότητα αναλαμβάνει δεσμεύσεις και υποχρεώσεις σχετικά με διεθνείς συμφωνίες, οι οποίες απαιτούν την αναπροσαρμογή διατάξεων του κώδικα.

(39) Για να απλουστευθεί και να αναπροσαρμοστεί ορθολογικά η τελωνειακή νομοθεσία, ορισμένες διατάξεις που περιέχονται επί του παρόντος σε αυτόνομες κοινοτικές πράξεις, ενσωματώθηκαν για λόγους διαφάνειας, στον κώδικα. Οι ακόλουθοι κανονισμοί, από κοινού με τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 2913/92, πρέπει συνεπώς να καταργηθούν:

- Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 3925/91 του Συμβουλίου της 19ης Δεκεμβρίου 1991 για την κατάργηση των ελέγχων και διατυπώσεων που εφαρμόζονται στις χειραποσκευές και τις παραδιδόμενες αποσκευές προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικές πτήσεις καθώς και στις αποσκευές των προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι [11],

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 82/2001 του Συμβουλίου, της 5ης Δεκεμβρίου 2000, για τον ορισμό της έννοιας "καταγόμενα προϊόντα" ή "προϊόντα καταγωγής" και τις μεθόδους διοικητικής συνεργασίας κατά τις συναλλαγές μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και της Θέουτας και Μελίλιας [12],

- Κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1207/2001 του Συμβουλίου, της 11ης Ιουνίου 2001, σχετικά με τις διαδικασίες διευκόλυνσης της έκδοσης των πιστοποιητικών κυκλοφορίας EUR.1, της σύνταξης των δηλώσεων τιμολογίου και των εντύπων EUR.2 και της έκδοσης ορισμένων αδειών εγκεκριμένου εξαγωγέα, σύμφωνα με τις διατάξεις που διέπουν τις προτιμησιακές συναλλαγές μεταξύ της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ορισμένων χωρών [13].

(40) Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, είναι απαραίτητο, και σκόπιμο για την αποτελεσματική λειτουργία της τελωνειακής ένωσης ως ενός από τους ακρογωνιαίους λίθους της εσωτερικής αγοράς, να θεσπιστούν κανόνες και διαδικασίες που εφαρμόζονται εντός ή εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας. Ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των επιδιωκόμενων στόχων σύμφωνα με την τρίτη παράγραφο του άρθρου 5 της Συνθήκης,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

ΤΙΤΛΟΣ Ι

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΗΣ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ, AΠΟΣΤΟΛΗ ΤΩΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Αντικείμενο και πεδίο εφαρμογής

Ο παρών κανονισμός θεσπίζει τον κοινοτικό τελωνειακό κώδικα, αποκαλούμενο εφεξής "ο κώδικας", ο οποίος καθορίζει τους γενικούς κανόνες και διαδικασίες που εφαρμόζονται στα προϊόντα που εισέρχονται ή εξέρχονται από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

Ο κώδικας εφαρμόζεται ομοιόμορφα σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας με την επιφύλαξη της νομοθεσίας που ισχύει σε άλλους τομείς που σχετίζονται με αυτές τις συναλλαγές.

Άρθρο 2

Αποστολή των τελωνειακών αρχών

Οι τελωνειακές αρχές είναι υπεύθυνες για την εποπτεία του διεθνούς εμπορίου της Κοινότητας. Κατ' αυτό τον τρόπο συμβάλλουν στο ανοικτό εμπόριο, στην εφαρμογή των εξωτερικών πτυχών της εσωτερικής αγοράς, της κοινής εμπορικής πολιτικής και των άλλων κοινών πολιτικών της Κοινότητας που έχουν σχέση με το εμπόριο καθώς και με τη συνολική ασφάλεια της αλυσίδας εφοδιασμού. Τα καθήκοντά τους περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

α) την προστασία των δημοσιονομικών συμφερόντων της Κοινότητας και των κρατών μελών της·

β) την προστασία της Κοινότητας από το αθέμιτο και παράνομο εμπόριο, με παράλληλη υποστήριξη των νόμιμων επιχειρηματικών δραστηριοτήτων·

γ) τη διαφύλαξη της ασφάλειας και της προστασίας των πολιτών, καθώς και της προστασίας του περιβάλλοντος, σε στενή συνεργασία ενδεχομένως με άλλες αρχές·

δ) τη διατήρηση της σωστής ισορροπίας μεταξύ των τελωνειακών ελέγχων και της διευκόλυνσης του νόμιμου εμπορίου.

Άρθρο 3

Τελωνειακό έδαφος

1. Το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας περιλαμβάνει τα ακόλουθα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων και του εναέριου χώρου τους:

- το έδαφος του Βασιλείου του Βελγίου·

- το έδαφος της Τσεχικής Δημοκρατίας·

- το έδαφος του Βασιλείου της Δανίας, πλην των Φερόων νήσων και της Γροιλανδίας·

- το έδαφος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, πλην της νήσου Ελιγολάνδης και του Büsingen (Συνθήκη της 23ης Νοεμβρίου 1964 μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας και της Ελβετικής Συνομοσπονδίας)·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Εσθονίας·

- το έδαφος της Ελληνικής Δημοκρατίας·

- το έδαφος του Βασιλείου της Ισπανίας, εκτός από τη Θέουτα και τη Μελίλια·

- το έδαφος της Γαλλικής Δημοκρατίας, εκτός από τη Νέα Καληδονία, το Μαγιότ, τον Άγιο Πέτρο και Μικελόν, την Νήσο Ουάλλις και Φουτούνα και τη Γαλλική Πολυνησία·

- το έδαφος της Ιρλανδίας·

- το έδαφος της Ιταλικής Δημοκρατίας, εκτός από τους δήμους Livigno και Campione d'Italia και τα εθνικά ύδατα της λίμνης Λουγκάνο που βρίσκονται μεταξύ της όχθης και των πολιτικών συνόρων της περιοχής μεταξύ Ponte Tresa και Porto Ceresio·

- το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, σύμφωνα με τις διατάξεις της πράξης προσχώρησης·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Λετονίας·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Λιθουανίας·

- το έδαφος του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Ουγγαρίας·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Μάλτας·

- το ευρωπαϊκό έδαφος του Βασιλείου των Κάτω Χωρών·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Αυστρίας·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Πολωνίας·

- το έδαφος της Πορτογαλικής Δημοκρατίας·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Σλοβενίας·

- το έδαφος της Σλοβακικής Δημοκρατίας·

- το έδαφος της Δημοκρατίας της Φινλανδίας·

- το έδαφος του Βασιλείου της Σουηδίας·

- το έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας, των νήσων της Μάγχης και της νήσου του Μαν.

2. Τα ακόλουθα εδάφη, συμπεριλαμβανομένων των χωρικών υδάτων, των εσωτερικών υδάτων και του εναέριου χώρου τους, που βρίσκονται εκτός του εδάφους των κρατών μελών θεωρούνται, λόγω των συμβάσεων και συνθηκών που ισχύουν γι' αυτά, μέρος του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας:

α) ΓΑΛΛΙΑ

Το έδαφος του Μονακό, όπως καθορίζεται από την τελωνειακή σύμβαση που υπογράφηκε στο Παρίσι στις 18 Μαΐου 1963 (Επίσημη Εφημερίδα της Γαλλικής Δημοκρατίας της 27ης Σεπτεμβρίου 1963, σ. 8679).

β) ΚΥΠΡΟΣ

Το έδαφος της περιοχής των κυρίαρχων βάσεων του Ηνωμένου Βασιλείου, στο Ακρωτήρι και τη Δεκέλεια, όπως ορίζεται από τη Συνθήκη Εγκαθίδρυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας, που υπεγράφη στη Λευκωσία στις 16 Αυγούστου 1960 (United Kingdom Treaty Series αριθ. 4 (1961) Cmnd. 1252).

3. Ορισμένες διατάξεις της τελωνειακής νομοθεσίας μπορούν επίσης να εφαρμόζονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, δυνάμει νομοθεσίας που διέπει ειδικούς τομείς ή βάσει διεθνών συμβάσεων.

Άρθρο 4

Ορισμοί

Για τους σκοπούς του κώδικα ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1) "Τελωνειακές αρχές": οι τελωνειακές διοικήσεις των κρατών μελών που είναι υπεύθυνες για την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας και άλλες αρχές εξουσιοδοτημένες, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να εφαρμόζουν ορισμένους τομείς της τελωνειακής νομοθεσίας.

(2) "Τελωνειακή νομοθεσία": το κύριο σώμα της νομοθεσίας που περιλαμβάνει τα εξής:

α) τον κώδικα και τις διατάξεις εφαρμογής του που θεσπίζονται σε κοινοτικό, και, εφόσον κρίνεται σκόπιμο, σε εθνικό επίπεδο·

β) το κοινό δασμολόγιο·

γ) διεθνείς συμφωνίες που περιέχουν τελωνειακές διατάξεις, εφόσον αυτές εφαρμόζονται στην Κοινότητα.

(3) "Πρόσωπο": φυσικά πρόσωπα, νομικά πρόσωπα ή ενώσεις προσώπων που δεν αποτελούν νομικά πρόσωπα, αλλά οι οποίες αναγνωρίζεται, δυνάμει της κοινοτικής ή εθνικής νομοθεσίας, ότι διαθέτουν δικαιοπρακτική ικανότητα.

(4) "Οικονομικός φορέας": πρόσωπο που, στο πλαίσιο άσκησης του επαγγέλματός του, συμμετέχει στις δραστηριότητες που καλύπτονται από τη νομοθεσία περί τελωνείων.

(5) "Tελωνειακός αντιπρόσωπος": κάθε πρόσωπο εγκατεστημένο στην επικράτεια της Ένωσης που παρέχει σε τρίτους υπηρεσίες στον τελωνειακό τομέα.

(6) "Κίνδυνος": πιθανότητα να επέλθει γεγονός, όσον αφορά την είσοδο, έξοδο, διαμετακόμιση, μεταφορά ή ειδικό προορισμό των εμπορευμάτων που διακινούνται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και των χωρών ή εδαφών εκτός του εν λόγω εδάφους, καθώς και την προσκόμιση εμπορευμάτων που δεν έχουν κοινοτικό χαρακτήρα, το οποίο θα είχε ένα από τα ακόλουθα αποτελέσματα:

α) θα παρεμπόδιζε την ορθή εφαρμογή των κοινοτικών ή εθνικών μέτρων·

β) θα έθετε σε κίνδυνο τα δημοσιονομικά συμφέροντα της Κοινότητας και των κρατών μελών της·

γ) θα αποτελούσε απειλή για την ασφάλεια και προστασία της Κοινότητας και των πολιτών της, για την υγεία των ανθρώπων, των ζώων ή των φυτών, για το περιβάλλον ή τους καταναλωτές.

(7) "Τελωνειακοί έλεγχοι": συγκεκριμένες πράξεις που διενεργούν οι τελωνειακές αρχές σύμφωνα με τα άρθρα 27 έως 30.

(8) "Συνοπτική διασάφηση": διασάφηση που καταρτίζεται πριν εισέλθουν ή εξέλθουν τα εμπορεύματα από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

(9) "Διασάφηση": πράξη με την οποία ένα πρόσωπο δηλώνει, με τους απαιτούμενους τύπους και διαδικασίες, τη βούλησή του να υπαγάγει ένα εμπόρευμα σε συγκεκριμένο τελωνειακό καθεστώς, με αναφορά, ενδεχομένως, της εφαρμοστέας ειδικής ρύθμισης.

(10) "Διασαφιστής": το πρόσωπο που προβαίνει σε συνοπτική διασάφηση ή τελωνειακή διασάφηση στο όνομά του ή στο όνομα του οποίου κατατίθεται τελωνειακή διασάφηση.

(11) "Τελωνειακό καθεστώς": οποιοδήποτε από τα ακόλουθα καθεστώτα στο οποίο μπορούν να υπαχθούν τα εμπορεύματα σύμφωνα με τον παρόντα κώδικα:

α) θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία·

β) ειδικά καθεστώτα·

γ) εξαγωγή.

(12) "Εισαγωγικοί δασμοί": δασμοί που καθορίζει το κοινό δασμολόγιο, καταβλητέοι κατά την εισαγωγή των εμπορευμάτων.

(13) "'Εξαγωγικοί δασμοί": δασμοί που καθορίζει το κοινό δασμολόγιο, καταβλητέοι κατά την εξαγωγή των εμπορευμάτων.

(14) "Μη κοινοτικά εμπορεύματα": εμπορεύματα άλλα από αυτά που αναφέρονται στο σημείο 20 ή που έχουν χάσει τον χαρακτήρα κοινοτικών εμπορευμάτων.

(15) "Διαχείριση των κινδύνων": συστηματικός εντοπισμός των κινδύνων και εφαρμογή κάθε μέτρου που είναι αναγκαίο για να περιοριστεί η έκθεση σε κινδύνους.

(16) "Παράδοση των εμπορευμάτων": πράξη με την οποία οι τελωνειακές αρχές καθιστούν τα εμπορεύματα διαθέσιμα για τους σκοπούς που ορίζει το τελωνειακό καθεστώς στο οποίο υπάγονται.

(17) "Τελωνειακή επιτήρηση": ενέργειες στις οποίες προβαίνουν γενικά οι τελωνειακές αρχές, ώστε να εξασφαλίζουν την τήρηση της τελωνειακής νομοθεσίας και ενδεχομένως άλλων διατάξεων που ισχύουν για τα εμπορεύματα που αποτελούν το αντικείμενο αυτών των ενεργειών.

(18) "Επιστροφή δασμών": επιστροφή ή διαγραφή των εισαγωγικών δασμών που καταβάλλονται για τα εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία, εάν τα εν λόγω εμπορεύματα εξάγονται από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας είτε στην αρχική τους κατάσταση είτε ως παράγωγα προϊόντα.

(19) "Παράγωγα προϊόντα": προϊόντα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης και έχουν υποβληθεί σε εργασίες τελειοποίησης.

(20) "Πρόσωπο εγκατεστημένο εντός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας":

α) εάν πρόκειται για φυσικό πρόσωπο, κάθε πρόσωπο που έχει τη συνήθη κατοικία του στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας·

β) εφόσον πρόκειται για νομικό πρόσωπο ή ένωση προσώπων, κάθε πρόσωπο που έχει στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας την καταστατική του έδρα, την κεντρική του διοίκηση ή μόνιμη επιχειρηματική δραστηριότητα.

(21) "Τελωνειακός χαρακτήρας": ο χαρακτηρισμός εμπορεύματος ως κοινοτικού ή μη κοινοτικού.

(22) "Κοινοτικά εμπορεύματα": τα εμπορεύματα που υπάγονται σε μια από τις ακόλουθες κατηγορίες:

α) εμπορεύματα που παράγονται εξ ολοκλήρου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, χωρίς να ενσωματώνονται σε αυτά εμπορεύματα που εισάγονται από χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας·

β) εμπορεύματα που εισάγονται από χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία·

γ) εμπορεύματα που παρασκευάζονται ή παράγονται στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, είτε αποκλειστικά από εμπορεύματα που αναφέρονται στο στοιχείο (β) είτε από εμπορεύματα που αναφέρονται στα στοιχεία (α) και (β).

(23) "Προσκόμιση εμπορευμάτων στο τελωνείο": ενημέρωση των τελωνειακών αρχών σχετικά με την άφιξη των εμπορευμάτων στο τελωνείο ή σε οποιοδήποτε άλλο τόπο έχει καθοριστεί ή εγκριθεί από τις τελωνειακές αρχές και θέση αυτών των εμπορευμάτων στη διάθεση των εν λόγω αρχών για τελωνειακό έλεγχο.

(24) "Κάτοχος των εμπορευμάτων": το πρόσωπο που έχει την κυριότητα των εμπορευμάτων ή παρεμφερές δικαίωμα διάθεσής τους ή που ασκεί φυσικό έλεγχο επ' αυτών.

(25) "Δικαιούχος του καθεστώτος": πρόσωπο που καταρτίζει τη διασάφηση ή για λογαριασμό του οποίου καταρτίζεται η διασάφηση ή πρόσωπο στο οποίο έχουν μεταβιβασθεί τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του διασαφιστή σχετικά με ένα τελωνειακό καθεστώς.

(26) "Μέτρα εμπορικής πολιτικής": μη δασμολογικά μέτρα που θεσπίζονται, στο πλαίσιο της κοινής εμπορικής πολιτικής, υπό μορφή κοινοτικών διατάξεων που διέπουν την εισαγωγή και εξαγωγή εμπορευμάτων.

(27) "Εργασίες τελειοποίησης": ένα από τα ακόλουθα:

α) κατεργασία εμπορευμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται η συναρμολόγηση, η συνένωση και η προσαρμογή τους σε άλλα εμπορεύματα·

β) μεταποίηση εμπορευμάτων·

γ) καταστροφή εμπορευμάτων·

δ) επισκευή εμπορευμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται η αποκατάσταση και η θέση τους σε λειτουργία·

ε) χρησιμοποίηση ορισμένων εμπορευμάτων, τα οποία δεν περιέχονται μεν στα παράγωγα προϊόντα, επιτρέπουν όμως ή διευκολύνουν την παραγωγή των προϊόντων αυτών, ακόμα και αν αναλίσκονται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει κατά τη χρησιμοποίησή τους (βοηθήματα παραγωγής).

(28) "συντελεστής απόδοσης": η ποσότητα ή το ποσοστό των παραγώγων προϊόντων που λαμβάνεται από την επεξεργασία ορισμένης ποσότητας εμπορευμάτων που έχει υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΗΝ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑ

Τμήμα 1

Παροχή πληροφοριών

Άρθρο 5

Ανταλλαγή πληροφοριών, προστασία δεδομένων

1. Όλες οι απαιτούμενες ανταλλαγές δεδομένων, συνοδευτικών εγγράφων, αποφάσεων και ανακοινώσεων μεταξύ τελωνειακών αρχών και μεταξύ οικονομικών φορέων και τελωνειακών αρχών πραγματοποιούνται με τη χρησιμοποίηση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων.

Η Επιτροπή μπορεί, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194,παράγραφος 3, να θεσπίσειμέτρα με σκοπό την τροποποίηση των μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας πράξης με διατάξεις που καθορίζουν εξαιρέσεις από το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.

2. Εκτός από τις περιπτώσεις όπου υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη, η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194 παράγραφος 2, διατάξεις που αφορούν τα ακόλουθα:

α) τους κανόνες που καθορίζουν και διέπουν τα μηνύματα που ανταλλάσσονται μεταξύ των τελωνειακών υπηρεσιών, όπως απαιτεί η εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας·

β) κοινό σύνολο δεδομένων και κοινό μορφότυπο των μηνυμάτων που ανταλλάσσονται δυνάμει της τελωνειακής νομοθεσίας.

Τα δεδομένα που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο στοιχείο (β) περιλαμβάνουν τις απαραίτητες πληροφορίες για την ανάλυση των κινδύνων και την ορθή εφαρμογή των τελωνειακών ελέγχων με τη χρησιμοποίηση, ενδεχομένως, διεθνών προτύπων και εμπορικών πρακτικών.

Τα συστήματα που είναι απαραίτητα για την ηλεκτρονική ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ τελωνειακών υπηρεσιών σύμφωνα με την παράγραφο 1 πρέπει να είναι έτοιμα το αργότερο μέχρι τις 30 Ιουνίου 2009.

Άρθρο 6

Προστασία δεδομένων

1. Όλες οι πληροφορίες που περιέρχονται στην κατοχή των τελωνειακών αρχών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους, οι οποίες είναι εκ φύσεως εμπιστευτικές ή παρέχονται εμπιστευτικά, καλύπτονται από την υποχρέωση τήρησης του επαγγελματικού απόρρητου. Οι πληροφορίες αυτές κοινολογούνται από τις αρμόδιες αρχές μόνον εάν το επιτρέψει ρητά το πρόσωπο ή η αρχή που τις παρέχει, με εξαίρεση τις περιπτώσεις τελωνειακών ελέγχων, όπως προβλέπεται στο άρθρο 28 παράγραφος 2.

Εντούτοις, οι πληροφορίες αυτές δύνανται να κοινολογηθούν χωρίς άδεια, εφόσον οι αρμόδιες αρχές υποχρεούνται ή δικαιούνται να το πράξουν σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις, ιδίως όσον αφορά την προστασία των δεδομένων ή στο πλαίσιο δικαστικών διαδικασιών.

2. Η ανακοίνωση εμπιστευτικών στοιχείων στις τελωνειακές διοικήσεις και άλλους φορείς χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας επιτρέπεται μόνο στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας, η οποία εξασφαλίζει ισοδύναμο επίπεδο προστασίας δεδομένων.

Η κοινολόγηση ή ανακοίνωση πληροφοριών πραγματοποιείται με πλήρη τήρηση των διατάξεων που ισχύουν για την προστασία των δεδομένων.

Άρθρο 7

Ανταλλαγή πρόσθετων πληροφοριών μεταξύ των τελωνειακών αρχών και των οικονομικών φορέων

1. Οι τελωνειακές αρχές και οι οικονομικοί φορείς μπορούν να ανταλλάσσουν πληροφορίες που δεν απαιτούνται ρητά δυνάμει της τελωνειακής νομοθεσίας, με σκοπό την αμοιβαία συνεργασία για τον εντοπισμό και την εξουδετέρωση των κινδύνων. Η ανταλλαγή μπορεί να πραγματοποιείται με γραπτή συμφωνία και μπορεί να περιλαμβάνει πρόσβαση των τελωνειακών αρχών στα ηλεκτρονικά συστήματα των οικονομικών φορέων.

2. Κάθε πληροφορία που παρέχεται από ένα μέρος στο άλλο στο πλαίσιο της συνεργασίας που αναφέρεται στην παράγραφο 1 είναι εμπιστευτική, εκτός εάν συμφωνήσουν διαφορετικά και τα δύο μέρη.

Άρθρο 8

Παροχή πληροφοριών από τις τελωνειακές αρχές

1. Κάθε πρόσωπο μπορεί να ζητήσει από τις τελωνειακές αρχές πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας. Η αίτηση αυτή μπορεί να απορριφθεί εάν δεν σχετίζεται με πράγματι προβλεπόμενη πράξη εισαγωγής ή εξαγωγής.

2. Οι τελωνειακές διοικήσεις διατηρούν τακτικό διάλογο με τους οικονομικούς φορείς και άλλες αρχές που συμμετέχουν στις διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές. Προωθούν τη διαφάνεια παρέχοντας δωρεάν, και εφόσον είναι εφικτόν μέσω του διαδίκτυου, τη νομοθεσία, διοικητικές ρυθμίσεις και έντυπα αιτήσεων που αφορούν τις διεθνείς εμπορευματικές συναλλαγές στους οικονομικούς φορείς.

Άρθρο 9

Παροχή πληροφοριών στις τελωνειακές αρχές

1. Κάθε πρόσωπο που συμμετέχει άμεσα ή έμμεσα στην διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων παρέχει στις τελωνειακές αρχές όλα τα απαραίτητα έγγραφα και πληροφορίες, ανεξάρτητα από το χρησιμοποιούμενο μέσο, και όλη την απαιτούμενη βοήθεια, μετά από αίτηση των τελωνειακών αρχών και εντός της εκάστοτε καθοριζόμενης προθεσμίας.

2. Με την επιφύλαξη πιθανής εφαρμογής κυρώσεων, η κατάθεση συνοπτικής ή συνήθους διασάφησης, της απλουστευμένης διασάφησης συμπεριλαμβανομένης, ή δήλωσης ή η υποβολή αίτησης για χορήγηση άδειας ή για τη λήψη άλλης απόφασης, καθιστούν το ενδιαφερόμενο πρόσωπο υπεύθυνο για τα ακόλουθα:

α) την ακρίβεια των πληροφοριών που παρέχονται στη διασάφηση, δήλωση ή αίτηση, ή υπό οποιαδήποτε άλλη μορφή·

β) τη γνησιότητα των εγγράφων που κατατίθενται ή τίθενται στη διάθεση των ενδιαφερομένων·

γ) την εκπλήρωση, κατά περίπτωση, όλων των υποχρεώσεων σχετικά με την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο εκάστοτε καθεστώς ή σχετικά με την εκτέλεση των εγκεκριμένων πράξεων.

Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για την παροχή των πληροφοριών που ζητούν οι τελωνειακές αρχές.

Στην περίπτωση που κατατίθεται διασάφηση ή δήλωση, υποβάλλεται αίτηση ή παρέχονται οι ζητηθείσες πληροφορίες από αντιπρόσωπο του ενδιαφερομένου προσώπου, ο αντιπρόσωπος δεσμεύεται επίσης από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο.

Άρθρο 10

Κοινό σύστημα δεδομένων

Τα κράτη μέλη συνεργάζονται με την Επιτροπή με σκοπό τη δημιουργία, διατήρηση και χρησιμοποίηση ηλεκτρονικού συστήματος για την κοινή καταχώρηση και τήρηση μητρώων σχετικά με τα ακόλουθα:

α) όλα τα πρόσωπα που συμμετέχουν άμεσα ή έμμεσα στη διεκπεραίωση των τελωνειακών διατυπώσεων·

β) κάθε άδεια σχετικά με τελωνειακό καθεστώς ή καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.

Τα δεδομένα τίθενται στη διάθεση των τελωνειακών διοικήσεων των κρατών μελών κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους και, σύμφωνα με τους κανόνες που αναφέρονται στην τρίτη παράγραφο, των οικονομικών φορέων.

Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 3, μέτρα με σκοπό την τροποποίηση των μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας πράξης με διατάξεις που καθορίζουν την τυποποιημένη μορφή και το περιεχόμενο των δεδομένων που καταχωρούνται και θεσπίζει τους κανόνες για την πρόσβαση στα εν λόγω δεδομένα.

Τμήμα 2

Τελωνειακή αντιπροσώπευση

Άρθρο 11

Τελωνειακός αντιπρόσωπος

1. Κάθε πρόσωπο μπορεί να ορίσει αντιπρόσωπο στο πλαίσιο των συναλλαγών του με τις τελωνειακές αρχές, με σκοπό την διεκπεραίωση των πράξεων και διατυπώσεων που θεσπίζει η τελωνειακή νομοθεσία, που στο εξής καλείται "τελωνειακός αντιπρόσωπος".

Η εν λόγω τελωνειακή αντιπροσώπευση μπορεί να είναι είτε άμεση, οπότε ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί εξ ονόματος και για λογαριασμό άλλου προσώπου, είτε έμμεση, οπότε ο τελωνειακός αντιπρόσωπος ενεργεί εξ ονόματός του, αλλά για λογαριασμό άλλου.

2. Ο τελωνειακός αντιπρόσωπος οφείλει να είναι εγκατεστημένος στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας.

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 3, μέτρα με σκοπό την τροποποίηση των μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας πράξης με διατάξεις που καθορίζουν τους όρους υπό τους οποίους είναι δυνατή η παρέκκλιση από το πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.

3. Το καθεστώς του τελωνειακού αντιπροσώπου υπόκειται στα ακόλουθα κριτήρια:

- είναι ανοικτό σε κάθε πρόσωπο που υποβάλει σχετική αίτηση,

- διοικείται από κυβερνητικό όργανο του κράτους μέλους,

- αναγνωρίζεται σε όλα τα κράτη μέλη μετά την εγγραφή του στο κράτος μέλος στο οποίο υποβλήθηκε η αίτηση,

- υπόκειται στην ύπαρξη πρακτικών κανόνων ικανοτήτων ή επαγγελματικών προσόντων που συνδέονται άμεσα με την ασκούμενη δραστηριότητα.

Δεν υφίσταται περιορισμός ως προς τον αριθμό των τελωνειακών αντιπροσώπων στην ΕΕ.

Πρόσωπο το οποίο απολαύει του καθεστώτος του τελωνειακού αντιπροσώπου καθώς και του καθεστώτος του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα μπορεί να δικαιούται όλες τις απλουστεύσεις.

4. Με την επιφύλαξη των διατάξεων της παραγράφου 3, κάθε πρόσωπο επιτρέπεται να ασκεί εμπορική δραστηριότητα απευθυνόμενο στις τελωνειακές αρχές, χωρίς να υποχρεούται να εκπροσωπείται από τελωνειακό αντιπρόσωπο.

Άρθρο 12

Εξουσιοδότηση

1. Κατά τις συναλλαγές του με τις τελωνειακές αρχές, ο τελωνειακός αντιπρόσωπος οφείλει να αναφέρει ότι ενεργεί εξ ονόματος του προσώπου που εκπροσωπεί και διευκρινίζει κατά πόσον η τελωνειακή αντιπροσώπευση είναι άμεση ή έμμεση.

Το πρόσωπο που δεν δηλώνει ότι ενεργεί εξ ονόματος ή για λογαριασμό άλλου προσώπου ή που δηλώνει ότι ενεργεί εξ ονόματος ή για λογαριασμό άλλου προσώπου χωρίς να έχει σχετική εξουσιοδότηση θεωρείται ότι ενεργεί εξ ιδίου ονόματος και για ίδιο λογαριασμό.

2. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να ζητήσουν από οποιοδήποτε πρόσωπο που δηλώνει ότι ενεργεί εξ ονόματος ή για λογαριασμό άλλου να υποβάλει αποδεικτικά στοιχεία για την παρασχεθείσα εξουσιοδότηση, εκτός εάν πρόκειται για πρόσωπο που ανήκει σε κατηγορία ατόμων που δύνανται να ενεργούν για λογαριασμό άλλου προσώπου.

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194 παράγραφος 2, διατάξεις για τον προσδιορισμό των κατηγοριών προσώπων που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.

Άρθρο 13

Αντιπροσώπευση στο τελωνείο και καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα

1. Όταν ένα πρόσωπο ενεργεί ως τελωνειακός αντιπρόσωπος σε τακτική και εμπορική βάση, είναι δυνατόν να του χορηγηθεί καθεστώς "εγκεκριμένου οικονομικού φορέα" σύμφωνα με το άρθρο 14.

2. Κάθε τελωνειακός αντιπρόσωπος μπορεί να ενεργεί ως φορολογικός αντιπρόσωπος, όπως προβλέπεται στις διατάξεις για το φόρο προστιθεμένης αξίας, εφεξής "ΦΠΑ", και τους ειδικούς φόρους κατανάλωσης.

Τμήμα 3

Εγκεκριμένος οικονομικός φορέας

Άρθρο 14

Αίτηση και χορήγηση άδειας

1. Κάθε πρόσωπο που είναι εγκατεστημένο στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και πληροί τους όρους των άρθρων 15 και 16 μπορεί να ζητήσει να υπαχθεί σε καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα.

Οι τελωνειακές αρχές, ενδεχομένως μετά από διαβουλεύσεις με άλλες αρμόδιες αρχές, χορηγούν το εν λόγω καθεστώς, που υπόκειται σε περιοδική επανεξέταση.

2. Το καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα καλύπτει δύο τύπους έγκρισης: του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα "τελωνειακή απλούστευση" και του εγκεκριμένου οικονομικού φορέα "ασφάλεια και προστασία".

Η πρώτη έγκριση παρέχει απολαυή ορισμένων διευκολύνσεων σύμφωνα με τον παρόντα κώδικα ή τις διατάξεις εφαρμογής του. Η δεύτερη παρέχει στον κάτοχό της διευκολύνσεις όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους για την ασφάλεια και την προστασία.

Οι δύο αυτές εγκρίσεις μπορούν να σωρευθούν.

3. Το καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα αναγνωρίζεται, σύμφωνα με τα άρθρα 15 και 16, από τις τελωνειακές αρχές όλων των κρατών μελών, με την επιφύλαξη των τελωνειακών ελέγχων.

4. Οι τελωνειακές αρχές, εφόσον αναγνωρίσουν καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα και υπό την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι όροι για συγκεκριμένο τύπο απλούστευσης που προβλέπει η κοινοτική τελωνειακή νομοθεσία, παρέχουν την άδεια στον οικονομικό φορέα να επωφεληθεί από την απλούστευση.

5. Το καθεστώς εγκεκριμένου οικονομικού φορέα μπορεί να ανασταλεί ή να ανακληθεί σύμφωνα με τους όρους που αναφέρονται στο άρθρο 16 στοιχείο (η).

6. Ο εγκεκριμένος οικονομικός φορέας κοινοποιεί στις τελωνειακές αρχές κάθε στοιχείο που προκύπτει μετά τη χορήγηση του καθεστώτος και που μπορεί να έχει επιπτώσεις στη διατήρηση ή στο περιεχόμενό του.

Άρθρο 15

Χορήγηση του καθεστώτος

Τα κριτήρια για τη χορήγηση του καθεστώτος εγκεκριμένου οικονομικού φορέα είναι τουλάχιστον τα εξής:

α) ικανοποιητικό ιστορικό συμμόρφωσης με τις τελωνειακές και φορολογικές υποχρεώσεις·

β) ικανοποιητικό σύστημα διαχείρισης των εμπορικών βιβλίων, και, ενδεχομένως, παρακολούθησης των μεταφορών, που να επιτρέπει τη διεξαγωγή ικανοποιητικών τελωνειακών ελέγχων·

γ) απόδειξη, κατά περίπτωση, της οικονομικής φερεγγυότητας·

δ) σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 2, εάν εγκεκριμένος οικονομικός φορέας επιθυμεί να επωφεληθεί των απλουστεύσεων που προβλέπονται από τον παρόντα κώδικα ή τις διατάξεις εφαρμογής του, τήρηση πρακτικών κριτηρίων επάρκειας ή επαγγελματικών προσόντων που σχετίζονται άμεσα με την ασκούμενη δραστηριότητα·

ε) σύμφωνα με το άρθρο 14, παράγραφος 2, εάν ένας εγκεκριμένος οικονομικός φορέας επιθυμεί να επωφεληθεί των απλουστεύσεων που αφορούν τους τελωνειακούς ελέγχους που άπτονται της ασφάλειας και της προστασίας, ύπαρξη, κατά περίπτωση, καταλλήλων προτύπων ασφάλειας και προστασίας.

Άρθρο 16

Μέτρα εφαρμογής

Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194 παράγραφος 2, διατάξεις που διέπουν τα εξής:

α) τη χορήγηση του καθεστώτος εγκεκριμένου οικονομικού φορέα·

β) τη συχνότητα επανεξέτασης του καθεστώτος εγκεκριμένου οικονομικού φορέα·

γ) τη χορήγηση αδειών για τη χρησιμοποίηση των απλουστεύσεων·

δ) τον προσδιορισμό της τελωνειακής αρχής που είναι αρμόδια για τη χορήγηση του εν λόγω καθεστώτος και των αδειών·

ε) τον τύπο και την έκταση των διευκολύνσεων που είναι δυνατόν να παραχωρηθούν όσον αφορά τους τελωνειακούς ελέγχους σχετικά με την ασφάλεια και την προστασία·

στ) τις διαβουλεύσεις με άλλες τελωνειακές αρχές και την παροχή πληροφοριών στις εν λόγω αρχές·

ζ) τους όρους υπό τους οποίους μια αίτηση για άδεια που υποβάλλει ο αιτών μπορεί να περιορίζεται σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη·

η) τους όρους υπό τους οποίους το καθεστώς "εγκεκριμένου οικονομικού φορέα" μπορεί να ανασταλεί ή να ανακληθεί·

θ) τους όρους υπό τους οποίους συγκεκριμένες κατηγορίες εγκεκριμένων οικονομικών φορέων μπορούν να εξαιρεθούν από την υποχρέωση να είναι εγκατεστημένοι στην Κοινότητα, λαμβανομένων υπόψη, ιδίως, διεθνών συμφωνιών.

Τμήμα 4

Αποφάσεις σχετικά με την εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας

Άρθρο 17

Γενικές διατάξεις

1. Όταν ένα πρόσωπο ζητεί από τις τελωνειακές αρχές να λάβουν κάποια απόφαση, το πρόσωπο αυτό παρέχει όλες τις πληροφορίες που χρειάζονται οι εν λόγω αρχές για να μπορέσουν να λάβουν την απόφαση.

Μπορεί επίσης να ζητείται και να λαμβάνεται απόφαση σχετικά με περισσότερα από ένα πρόσωπα.

2. Η λήψη της απόφασης, σύμφωνα με την παράγραφο 1, και η σχετική ενημέρωση του αιτούντος πραγματοποιούνται, το αργότερο δύο μήνες από την ημερομηνία κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές παραλαμβάνουν την αίτηση, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη στην τελωνειακή νομοθεσία.

Εντούτοις, εάν οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να τηρήσουν την εν λόγω προθεσμία, ενημερώνουν σχετικά τον αιτούντα πριν από τη λήξη της εν λόγω προθεσμίας, αναφέροντας τους λόγους και την περαιτέρω χρονική περίοδο που θεωρούν απαραίτητη για να αποφασίσουν σχετικά με την αίτηση.

3. Η απόφαση αρχίζει να ισχύει την ημερομηνία κατά την οποία ο αιτών λαμβάνει, ή θεωρείται ότι λαμβάνει, γνώση της απόφασης, εκτός εάν προβλέπεται διαφορετικά στην απόφαση ή στην τελωνειακή νομοθεσία. Με εξαίρεση τις περιπτώσεις που προβλέπονται στο άρθρο 25 παράγραφος 2, οι αποφάσεις που λαμβάνονται είναι εκτελεστές από τις τελωνειακές αρχές από την εν λόγω ημερομηνία.

4. Πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το πρόσωπο ή τα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται, οι τελωνειακές αρχές κοινοποιούν τις αντιρρήσεις τους στα εν λόγω πρόσωπα, αναφέροντας τους λόγους στους οποίους βασίζουν τις εν λόγω αντιρρήσεις. Παρέχεται στον ενδιαφερόμενο η δυνατότητα να εκφράσει την άποψή του, εντός προθεσμίας από την ημερομηνία κατά την οποία απεστάλησαν οι αντιρρήσεις.

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194 παράγραφος 2, διατάξεις για τον καθορισμό της προθεσμίας που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο της παρούσας παραγράφου.

Όταν λήξει η εν λόγω προθεσμία, ο ενδιαφερόμενος ενημερώνεται με τον κατάλληλο τρόπο σχετικά με την απόφαση, η οποία πρέπει να είναι δεόντως αιτιολογημένη.

Η απαίτηση κοινοποίησης των αντιρρήσεων πριν από τη λήψη απόφασης που θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται ισχύει επίσης για τις αποφάσεις που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές χωρίς προηγούμενη αίτηση εκ μέρους του ενδιαφερομένου, και ιδίως για τη γνωστοποίηση τελωνειακής οφειλής, όπως ορίζει το άρθρο 72 παράγραφος 3.

Η απόφαση πρέπει να αναφέρει τη δυνατότητα άσκησης προσφυγής που προβλέπεται στο άρθρο 24.

5. Με την επιφύλαξη των διατάξεων που θεσπίζονται για άλλους τομείς, οι οποίες καθορίζουν τις περιπτώσεις και τους όρους υπό τους οποίους οι αποφάσεις είναι άκυρες ή παύουν να παράγουν αποτελέσματα, οι τελωνειακές αρχές που εξέδωσαν απόφαση μπορούν να την ακυρώσουν, να την τροποποιήσουν ή να την ανακαλέσουν, εφόσον δεν είναι σύμφωνη με την τελωνειακή νομοθεσία ή τις κατευθυντήριες γραμμές ή τις επεξηγηματικές σημειώσεις για την ερμηνεία της.

Άρθρο 18

Ισχύς των αποφάσεων σε κοινοτική κλίμακα

Οι αποφάσεις που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές ισχύουν σε ολόκληρο το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική απαίτηση ή πρόβλεψη.

Άρθρο 19

Ακύρωση ευνοϊκών αποφάσεων

1. Οι τελωνειακές αρχές ακυρώνουν απόφαση ευνοϊκή για το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται, εάν πληρούνται όλοι οι ακόλουθοι όροι:

α) η απόφαση εκδόθηκε με βάση ανακριβείς ή ελλιπείς πληροφορίες·

β) ο αιτών γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι τα στοιχεία αυτά ήταν ανακριβή ή ελλιπή·

γ) εάν οι πληροφορίες ήταν ορθές και εμπεριστατωμένες, η απόφαση θα ήταν διαφορετική.

2. Η ακύρωση της απόφασης ανακοινώνεται στον αποδέκτη της.

3. Η ακύρωση αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε εφαρμογή η αρχική απόφαση, εκτός εάν υπάρχει διαφορετική πρόβλεψη.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για την εφαρμογή των παραγράφων 1, 2 και 3 του παρόντος άρθρου, ειδικότερα όσον αφορά αποφάσεις που απευθύνονται σε περισσότερα του ενός πρόσωπα.

Άρθρο 20

Ανάκληση και τροποποίηση ευνοϊκών αποφάσεων

1. Μια ευνοϊκή απόφαση ανακαλείται ή τροποποιείται όταν, σε περιπτώσεις εκτός από εκείνες που αναφέρθηκαν στο άρθρο 19, ένας ή περισσότεροι από τους όρους που τέθηκαν για την έκδοσή της δεν τηρήθηκαν ή δεν τηρούνται πλέον.

2. Ευνοϊκή απόφαση που απευθύνεται σε περισσότερα από ένα πρόσωπα μπορεί να ανακληθεί μόνον για το πρόσωπο που δεν τηρεί υποχρέωση που επιβλήθηκε δυνάμει αυτής της απόφασης, εκτός εάν ορίζει διαφορετικά η τελωνειακή νομοθεσία.

3. Η ανάκληση ή τροποποίηση της απόφασης ανακοινώνεται στον αποδέκτη της.

4. Η ανάκληση ή τροποποίηση της απόφασης αρχίζει να ισχύει από την ημερομηνία κατά την οποία λαμβάνεται ή θεωρείται ότι λαμβάνεται η κοινοποίηση της ανάκλησης ή τροποποίησης από το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται.

Εντούτοις, σε εξαιρετικές περιπτώσεις και εφόσον το απαιτεί η προστασία των νόμιμων συμφερόντων του αποδέκτη της απόφασης, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να μεταθέτουν την ημερομηνία από την οποία αρχίζει να ισχύει η ανάκληση ή τροποποίηση.

5. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για την εφαρμογή των παραγράφων 1 έως 4 του παρόντος άρθρου, ειδικότερα όσον αφορά αποφάσεις που απευθύνονται σε περισσότερα του ενός πρόσωπα.

Άρθρο 21

Ειδικές αποφάσεις

1. Οι τελωνειακές αρχές εκδίδουν, μετά από αίτηση, αποφάσεις που περιέχουν δεσμευτικές δασμολογικές πληροφορίες, εφεξής "αποφάσεις ΔΔΠ", ή αποφάσεις που περιέχουν δεσμευτικές πληροφορίες σχετικά με την καταγωγή, εφεξής "αποφάσεις ΔΠΚ".

Η εν λόγω αίτηση μπορεί να απορρίπτεται εφόσον δεν σχετίζεται με πράγματι προβλεπόμενο τελωνειακό καθεστώς.

2. Οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ είναι δεσμευτικές μόνο όσον αφορά τη δασμολογική κατάταξη ή τον προσδιορισμό της καταγωγής των εμπορευμάτων.

Οι εν λόγω αποφάσεις δεσμεύουν τις τελωνειακές αρχές έναντι του προσώπου στο οποίο αυτές απευθύνονται, μόνο όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία ολοκληρώθηκαν οι τελωνειακές διατυπώσεις μετά την ημερομηνία της εκάστοτε απόφασης.

Οι εν λόγω αποφάσεις δεσμεύουν το πρόσωπο στο οποίο απευθύνονται έναντι των τελωνειακών αρχών, μόνο από την ημερομηνία κατά την οποία το εν λόγω πρόσωπο λαμβάνει, ή θεωρείται ότι λαμβάνει, κοινοποίηση της απόφασης.

3. Οι αποφάσεις ΔΔΠ ή ΔΠΚ ισχύουν για περίοδο τριών ετών από την ημερομηνία που ορίζει η απόφαση.

4. Για την εφαρμογή απόφασης ΔΔΠ ή ΔΠΚ στο πλαίσιο συγκεκριμένου τελωνειακού καθεστώτος, το πρόσωπο στο οποίο απευθύνεται η εν λόγω απόφαση πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει τα ακόλουθα:

α) στην περίπτωση απόφασης ΔΔΠ, ότι τα εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης αντιστοιχούν από κάθε άποψη σε αυτά που περιγράφονται στην απόφαση·

β) στην περίπτωση απόφασης ΔΠΚ, ότι τα εμπορεύματα και οι καθοριστικές για την απόκτηση καταγωγής περιστάσεις αντιστοιχούν από κάθε άποψη στα εμπορεύματα και στις περιστάσεις που περιγράφονται στην απόφαση.

5. Κατά παρέκκλιση του άρθρου 17 παράγραφος 5 και του άρθρου 19, οι αποφάσεις ΔΔΠ και ΔΠΚ ακυρώνονται, εφόσον βασίζονται στη παροχή ανακριβών ή ελλιπών πληροφοριών από τους αιτούντες.

6. Οι αποφάσεις ΔΔΠ ή ΔΠΚ ανακαλούνται σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 5 και το άρθρο 20.

Δεν δύνανται να τροποποιηθούν.

7. Με την επιφύλαξη του άρθρου 20, η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν τα ακόλουθα:

α) τους όρους υπό τους οποίους, και τη χρονική στιγμή κατά την οποία, η απόφαση ΔΔΠ ή ΔΠΚ παύει να ισχύει·

β) τους όρους υπό τους οποίους και τη χρονική περίοδο κατά την οποία μπορεί να εξακολουθήσει να εφαρμόζεται μία απόφαση που αναφέρεται στο στοιχείο (α) σχετικά με δεσμευτικές συμβάσεις που βασίζονται στην εν λόγω απόφαση και έχουν συναφθεί πριν από τη λήξη ισχύος της.

8. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για τον καθορισμό των όρων υπό τους οποίους πρέπει να εκδίδονται άλλες ειδικές αποφάσεις.

Τμήμα 5

Τελωνειακές κυρώσεις

Άρθρο 22

Τελωνειακές κυρώσεις

1. Κάθε κράτος μέλος προβλέπει κυρώσεις για μη συμμόρφωση με την κοινοτική τελωνειακή νομοθεσία. Οι κυρώσεις αυτές πρέπει να είναι αποτελεσματικές, ανάλογες με την παράβαση και αποτρεπτικές.

2. Οι διοικητικές κυρώσεις λαμβάνουν μια ή και τις δύο από τις ακόλουθες μορφές:

α) χρηματική ποινή εκ μέρους των τελωνειακών αρχών, συμπεριλαμβανομένης διευθέτησης που επέχει θέση ποινικής κύρωσης·

β) ανάκληση, αναστολή ή τροποποίηση άδειας που κατέχει ο ενδιαφερόμενος.

Στις περιπτώσεις που οι διοικητικές κυρώσεις συνδυάζονται με ποινικές κυρώσεις, με βάση τα ίδια πραγματικά περιστατικά, για τη σώρευση των κυρώσεων ισχύει αναλογικότητα.

Τμήμα 6

Προσφυγές

Άρθρο 23

Ποινικό δίκαιο

Τα άρθρα 24, 25 και 26 δεν ισχύουν για προσφυγές που ασκούνται με στόχο την ακύρωση, την ανάκληση ή την τροποποίηση απόφασης που λαμβάνεται από δικαστική αρχή.

Άρθρο 24

Δικαίωμα προσφυγής

1. Κάθε πρόσωπο έχει το δικαίωμα να ασκεί προσφυγή κατά οποιασδήποτε απόφασης που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές, η οποία το αφορά άμεσα και ατομικά.

Κάθε πρόσωπο το οποίο υποβάλλει αίτηση για έκδοση απόφασης στην αρμόδια τελωνειακή αρχή χωρίς να επιτυγχάνει την έκδοση απόφασης εντός της προθεσμίας που αναφέρεται στο άρθρο 17 παράγραφος 2 έχει επίσης δικαίωμα να ασκήσει προσφυγή.

2. Το δικαίωμα προσφυγής μπορεί να ασκηθεί τουλάχιστον σε δύο στάδια:

α) σε πρώτο στάδιο, ενώπιον των τελωνειακών αρχών ή άλλου φορέα που μπορεί να είναι δικαστική αρχή ή ισοδύναμο ειδικευμένο όργανο που έχει ορισθεί για τον σκοπό αυτό από τα κράτη μέλη·

β) σε δεύτερο στάδιο, ενώπιον μιας ανώτερης ανεξάρτητης αρχής η οποία μπορεί να είναι δικαστική αρχή ή ισοδύναμο ειδικευμένο όργανο, σύμφωνα με τις διατάξεις που ισχύουν στα κράτη μέλη.

3. Η προσφυγή πρέπει να ασκείται ηλεκτρονικά ή εγγράφως στο κράτος μέλος, στο οποίο ελήφθη η απόφαση ή υπεβλήθη η αίτηση για την έκδοσή της.

Άρθρο 25

Αναστολή της εκτέλεσης

1. Η άσκηση προσφυγής δεν αναστέλλει την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης.

2. Κατά παρέκκλιση της παραγράφου 1, εφόσον είναι δυνατόν να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημία στο πρόσωπο που άσκησε την προσφυγή, οι τελωνειακές αρχές αναστέλλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει.

Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να αναστείλουν την εκτέλεση της προσβαλλόμενης απόφασης, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, εφόσον έχουν βάσιμους λόγους να υποπτεύονται ότι αυτή δεν συμβιβάζεται με την τελωνειακή νομοθεσία.

3. Όταν η προσβαλλόμενη απόφαση έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών, η αναστολή εκτέλεσης της εν λόγω απόφασης εξαρτάται από τη σύσταση εγγύησης, εκτός εάν η εγγύηση ενδέχεται να προκαλέσει σοβαρές δυσκολίες οικονομικού και κοινωνικού χαρακτήρα εις βάρος του οφειλέτη.

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για την εφαρμογή του πρώτου εδαφίου της παρούσας παραγράφου.

Άρθρο 26

Απόφαση για την προσφυγή

Το άρθρο 17 ισχύει για τις αποφάσεις των τελωνειακών αρχών σχετικά με τις προσφυγές.

Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι η διαδικασία προσφυγής καθιστά δυνατή την ταχεία διόρθωση των αποφάσεων που λαμβάνουν οι τελωνειακές αρχές.

Τμήμα 7

Έλεγχος εμπορευμάτων

Άρθρο 27

Τελωνειακοί έλεγχοι

1. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν να διεξάγουν όλους τους ελέγχους που θεωρούν απαραίτητους για να εξασφαλίσουν την ορθή εφαρμογή της τελωνειακής και άλλης νομοθεσίας που διέπει την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη μεταφορά και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας κα άλλων εδαφών, καθώς και την προσκόμιση μη κοινοτικών εμπορευμάτων.

Αυτοί οι έλεγχοι, αποκαλούμενοι εφεξής "τελωνειακοί έλεγχοι", μπορεί να συνίστανται στον έλεγχο εμπορευμάτων, στην επαλήθευση των στοιχείων της διασάφησης και της ύπαρξης και γνησιότητας εγγράφων σε ηλεκτρονική ή γραπτή μορφή, στην εξέταση των λογαριασμών επιχειρήσεων και άλλων καταχωρήσεων, στον έλεγχο των μεταφορικών μέσων, στην επιθεώρηση των αποσκευών και άλλων εμπορευμάτων που συνοδεύουν ή μεταφέρονται από πρόσωπα.

Οι τελωνειακοί έλεγχοι μπορεί να διεξάγονται εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας, όταν υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο πλαίσιο διεθνούς συμφωνίας.

2. Οι τελωνειακοί έλεγχοι συμπεριλαμβανομένων των δειγματοληπτικών ελέγχων βασίζονται στην ανάλυση των κινδύνων με τη χρήση ηλεκτρονικών τεχνικών επεξεργασίας δεδομένων, με σκοπό τον προσδιορισμό και την εκτίμηση των κινδύνων και τη θέσπιση των απαραίτητων μέτρων για την αντιμετώπιση των κινδύνων, με βάση τα κριτήρια που καθορίζονται σε εθνικό, κοινοτικό και, ενδεχομένως, διεθνές επίπεδο.

Τα κράτη μέλη, σε συνεργασία με την Επιτροπή, οφείλουν να δημιουργήσουν, να διατηρούν και να χρησιμοποιούν ηλεκτρονικό σύστημα για την εφαρμογή της διαχείρισης των κινδύνων, ως τις 30 Ιουνίου 2009 το αργότερο.

3. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν τα εξής:

α) κανόνες για κοινό πλαίσιο διαχείρισης των κινδύνων·

β) κανόνες για τον καθορισμό κοινών κριτηρίων και τομέων ελέγχου με προτεραιότητα·

γ) κανόνες που διέπουν την ανταλλαγή πληροφοριών όσον αφορά τους κινδύνους και την ανάλυση των κινδύνων μεταξύ τελωνειακών διοικήσεων.

Άρθρο 28

Συνεργασία μεταξύ αρχών

1. Όταν, όσον αφορά τα ίδια εμπορεύματα, διεξάγονται έλεγχοι άλλοι από τους τελωνειακούς ελέγχους από αρμόδιες αρχές άλλες από τις τελωνειακές, οι εν λόγω έλεγχοι διεξάγονται σε στενή συνεργασία με τις τελωνειακές αρχές, ει δυνατόν την ίδια χρονική στιγμή και στο ίδιο μέρος (μονοαπευθυντική υπηρεσία).

2. Στο πλαίσιο των ελέγχων που αναφέρονται στο παρόν τμήμα, οι τελωνειακές και άλλες αρμόδιες αρχές μπορούν, εάν κρίνεται απαραίτητο για την ελαχιστοποίηση των κινδύνων, να ανταλλάσσουν στοιχεία που λαμβάνουν, σχετικά με την είσοδο, την έξοδο, τη διαμετακόμιση, τη μεταφορά και τον ειδικό προορισμό εμπορευμάτων που μεταφέρονται μεταξύ του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και άλλων εδαφών, καθώς και την προσκόμιση μη κοινοτικών εμπορευμάτων, μεταξύ τους, με τις τελωνειακές αρχές των άλλων κρατών μελών, καθώς και με την Επιτροπή.

Άρθρο 29

Εκ των υστέρων έλεγχος

Οι τελωνειακές αρχές μπορούν, μετά την παράδοση των εμπορευμάτων και προκειμένου να διαπιστώσουν την ακρίβεια των στοιχείων της συνοπτικής ή συνήθους διασάφησης, να προβαίνουν σε έλεγχο των εμπορικών εγγράφων και στοιχείων που έχουν σχέση με πράξεις που αφορούν τα εν λόγω εμπορεύματα, καθώς και με μεταγενέστερες εμπορικές πράξεις που αφορούν τα ίδια εμπορεύματα.

Οι έλεγχοι αυτοί μπορεί να διενεργούνται στις εγκαταστάσεις του διασαφιστή ή του αντιπροσώπου του, κάθε προσώπου που ενδιαφέρεται άμεσα ή έμμεσα και σε επαγγελματικό επίπεδο για τις εν λόγω πράξεις, καθώς και οποιουδήποτε άλλου προσώπου που λόγω επαγγέλματος έχει στην κατοχή του τα εν λόγω έγγραφα και στοιχεία. Οι τελωνειακές αρχές μπορούν επίσης να εξετάζουν τα εμπορεύματα, όπου αυτά είναι ακόμα δυνατόν να προσκομιστούν.

Άρθρο 30

Εξαιρέσεις

1. Δεν διεξάγονται τελωνειακοί έλεγχοι ή διατυπώσεις σε μια από τις ακόλουθες περιπτώσεις:

α) σε παραδιδόμενες αποσκευές και χειραποσκευές προσώπων που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικές πτήσεις·

β) σε αποσκευές επιβατών που πραγματοποιούν ενδοκοινοτικό θαλάσσιο ταξίδι.

2. Η παράγραφος 1 εφαρμόζεται με την επιφύλαξη των κατωτέρω:

α) ελέγχων ασφαλείας σε αποσκευές από τις αρχές των κρατών μελών, τις λιμενικές ή αερολιμενικές αρχές ή τους μεταφορείς·

β) ελέγχων που σχετίζονται με απαγορεύσεις ή περιορισμούς που θέτουν τα κράτη μέλη, υπό τον όρο ότι αυτές οι απαγορεύσεις ή περιορισμοί συμβιβάζονται με τη Συνθήκη.

Τμήμα 8

Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών· τέλη και έξοδα

Άρθρο 31

Φύλαξη εγγράφων και άλλων πληροφοριών

1. Ο ενδιαφερόμενος φυλάσσει, κατά την περίοδο που καθορίζεται από τις ισχύουσες διατάξεις και επί τρία τουλάχιστον ημερολογιακά έτη, για λόγους τελωνειακού ελέγχου, τα έγγραφα και τις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 9 παράγραφος 1, οποιαδήποτε και αν είναι η μορφή τους.

Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία υπό περιστάσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο τρίτο εδάφιο ή για εμπορεύματα που αποτελούν αντικείμενο διασάφησης εξαγωγής, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο γίνονται αποδεκτές οι διασαφήσεις για θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία ή εξαγωγή.

Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που τίθενται σε ελεύθερη κυκλοφορία με μειωμένο ή μηδενικό εισαγωγικό δασμό λόγω του τελικού τους προορισμού, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο τα εν λόγω εμπορεύματα παύουν να υπόκεινται σε τελωνειακή επιτήρηση.

Εφόσον πρόκειται για εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε άλλο τελωνειακό καθεστώς, η εν λόγω περίοδος αρχίζει από το τέλος του έτους κατά το οποίο έληξε το σχετικό τελωνειακό καθεστώς.

2. Με την επιφύλαξη του άρθρου 73 παράγραφος 4, εφόσον, ύστερα από έλεγχο των τελωνειακών αρχών για την τελωνειακή οφειλή, κρίνεται αναγκαίο να διορθωθεί η σχετική καταχώρηση, και ενημερωθεί σχετικά ο ενδιαφερόμενος, τα έγγραφα φυλάσσονται για τρία έτη μετά την προθεσμία που καθορίζει η παράγραφος 1 του παρόντος άρθρου.

Σε περίπτωση που ασκηθεί προσφυγή, τα έγγραφα πρέπει να φυλαχθούν μέχρις ότου περατωθεί η διαδικασία.

Άρθρο 32

Τέλη και έξοδα

1. Οι τελωνειακές αρχές δεν επιβάλλουν τέλη για τη διεξαγωγή τελωνειακών ελέγχων.

Εντούτοις, οι τελωνειακές αρχές μπορούν να επιβάλλουν τέλη ή να προβαίνουν στην ανάκτηση του κόστους, εφόσον παρέχονται ειδικές υπηρεσίες ή για οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή της τελωνειακής νομοθεσίας.

2. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για την εφαρμογή της παραγράφου 1 δεύτερο εδάφιο, και συγκεκριμένα, για τα ακόλουθα:

α) παρουσία, ενδεχομένως, τελωνειακού προσωπικού σε εγκαταστάσεις άλλες από τις τελωνειακές·

β) αναλύσεις ή εκθέσεις εμπειρογνωμόνων για τα εμπορεύματα και ταχυδρομικά τέλη για την επιστροφή των εμπορευμάτων στον αιτούντα, ιδίως όσον αφορά αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με το άρθρο 21, ή παροχή πληροφοριών σύμφωνα με το άρθρο 8 παράγραφος 1·

γ) εξέταση ή δειγματοληψία εμπορευμάτων για λόγους επαλήθευσης, ή καταστροφή εμπορευμάτων, εφόσον υπεισέρχονται άλλα έξοδα εκτός από αυτά που προκύπτουν από τη χρησιμοποίηση του τελωνειακού προσωπικού·

δ) έκτακτα μέτρα ελέγχου, εφόσον είναι απαραίτητα λόγω της φύσεως των εμπορευμάτων ή πιθανού κινδύνου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΜΕΤΑΤΡΟΠΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΩΝ, ΠΡΟΘΕΣΜΙΕΣ ΚΑΙ ΑΠΛΟΥΣΤΕΥΣΕΙΣ

Άρθρο 33

Μετατροπή νομισμάτων

1. Εφόσον η μετατροπή νομισμάτων είναι απαραίτητη για έναν από τους ακόλουθους λόγους, η τιμή συναλλάγματος που εφαρμόζεται είναι αυτή που δημοσιεύεται ή κοινοποιείται μέσω του διαδικτύου από τις αρμόδιες αρχές:

α) τα στοιχεία που χρησιμοποιούνται για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας των εμπορευμάτων εκφράζονται σε νόμισμα άλλο από αυτό του κράτους μέλους στο οποίο προσδιορίζεται η δασμολογητέα αξία·

β) απαιτείται η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα για τον καθορισμό της δασμολογικής κατάταξης των εμπορευμάτων, τον προσδιορισμό των κατώτατων αξιών και του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών.

H τιμή συναλλάγματος αντιστοιχεί, όσο το δυνατόν ακριβέστερα, στην τρέχουσα ισοτιμία του νομίσματος που έχει μετατραπεί στο νόμισμα του κράτους μέλους.

2. Εφόσον η μετατροπή του νομίσματος είναι απαραίτητη για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στην παράγραφο 1, η ισοτιμία του ευρώ σε εθνικό νόμισμα που εφαρμόζεται στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας καθορίζεται μία φορά ετησίως.

3. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, λεπτομερείς κανόνες για την εφαρμογή των παραγράφων 1 και 2 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 34

Προθεσμίες

1. Όταν καθορίζεται στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας περίοδος, ημερομηνία ή προθεσμία, η περίοδος αυτή μπορεί να παραταθεί και η ημερομηνία ή η προθεσμία να μετατεθεί μόνον εφόσον τούτο προβλέπεται ρητώς από τις εν λόγω διατάξεις.

2. Οι κανόνες που ισχύουν για τις περιόδους, τις ημερομηνίες και τις προθεσμίες που καθορίζονται στον κανονισμό (EΟΚ, Ευρατόμ) αριθ.1182/71 του Συμβουλίου της 3ης Ιουνίου 1971 περί καθορισμού των κανόνων που εφαρμόζονται στις προθεσμίες, ημερομηνίες και διορίες [14] εφαρμόζονται στις προθεσμίες που τάσσονται στο πλαίσιο της τελωνειακής νομοθεσίας, εκτός εάν ισχύουν άλλες ειδικές διατάξεις.

Άρθρο 35

Απλούστευση

1. Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν σε ποιες περιπτώσεις και υπό ποιους όρους μπορεί να απλουστευθεί η εφαρμογή του παρόντος κώδικα.

2. Οι απλουστευμένες διαδικασίες που πρέπει να ορισθούν σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 3, εφαρμόζονται για τα κοινοτικά αγαθά που διακινούνται μεταξύ τρίτης επικράτειας που ανήκει στην Κοινότητα και αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 3, της οδηγίας 77/388/ΕΟΚ, και ενός άλλου τμήματος της κοινοτικής τελωνειακής επικράτειας.

3. Με την επιφύλαξη της έγκρισης της Επιτροπής (που ενεργεί σύμφωνα με τη διαδικασία η οποία αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 3, ένα κράτος μέλος μπορεί να εφαρμόσει απλουστευμένες διαδικασίες για κοινοτικά αγαθά, σύμφωνα με όσα προβλέπονται στην παράγραφο 2 και διακινούνται αποκλειστικώς εντός της επικράτειάς του· αντιστοίχως, δύο ή περισσότερα κράτη μέλη μπορούν να συμφωνήσουν αμοιβαίως να εφαρμόσουν απλουστευμένες διαδικασίες για παρόμοια αγαθά που διακινούνται μεταξύ τους.

ΤΙΤΛΟΣ ΙΙ

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΒΑΣΕΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΟΙ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟΙ Ή ΕΞΑΓΩΓΙΚΟΙ ΔΑΣΜΟΙ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΛΕΠΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΚΟΙΝΟ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΟ ΚΑΙ ΔΑΣΜΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Άρθρο 36

Κοινό δασμολόγιο

1. Οι εισαγωγικοί και εξαγωγικοί δασμοί βασίζονται στο κοινό δασμολόγιο.

Άλλα μέτρα που καθιερώνονται από κοινοτικές ρυθμίσεις που διέπουν ειδικούς τομείς στο πλαίσιο των εμπορευματικών συναλλαγών εφαρμόζονται, κατά περίπτωση, σε σχέση με τη δασμολογική κατάταξη των εκάστοτε εμπορευμάτων.

2. Το κοινό δασμολόγιο περιέχει τα ακόλουθα:

α) τη συνδυασμένη ονοματολογία εμπορευμάτων, που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (EΟΚ) αριθ. 2658/87 του Συμβουλίου της 23ης Ιουλίου 1987 για τη δασμολογική και στατιστική ονοματολογία και το κοινό δασμολόγιο [15]·

β) κάθε άλλη ονοματολογία που βασίζεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στη συνδυασμένη ονοματολογία ή προσθέτει υποδιαιρέσεις, η οποία θεσπίζεται με κοινοτικές διατάξεις που διέπουν ειδικούς τομείς για την εφαρμογή δασμολογικών μέτρων στο πλαίσιο των εμπορικών συναλλαγών·

γ) τους συμβατικούς ή κανονικούς αυτόνομους εισαγωγικούς δασμούς που εφαρμόζονται σε εμπορεύματα που καλύπτονται από τη συνδυασμένη ονοματολογία·

δ) τα προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που περιέχονται σε συμφωνίες που συνήψε η Κοινότητα με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας ή με ομάδες των εν λόγω χωρών ή εδαφών·

ε) τα προτιμησιακά δασμολογικά μέτρα που έχει θεσπίσει μονομερώς η Κοινότητα σε σχέση με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας ή με ομάδες των εν λόγω χωρών ή εδαφών·

στ) τα αυτόνομα μέτρα που προβλέπουν μειώσεις των εισαγωγικών δασμών ή απαλλαγές από τους εισαγωγικούς δασμούς που επιβάλλονται σε ορισμένα εμπορεύματα·

ζ) ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση για ορισμένα εμπορεύματα, λόγω της φύσεώς τους ή του τελικού τους προορισμού, στο πλαίσιο των μέτρων που αναφέρονται στα στοιχεία (γ) έως (στ) ή (η)·

η) άλλα δασμολογικά μέτρα που προβλέπονται από άλλες κοινοτικές νομοθετικές ρυθμίσεις στον γεωργικό, εμπορικό ή άλλο τομέα.

3. Εφόσον τα εμπορεύματα πληρούν τους όρους που θεσπίζονται στην παράγραφο 2 στοιχεία (δ) έως (ζ), τα μέτρα που αναφέρονται στις εν λόγω διατάξεις εφαρμόζονται μετά από αίτηση του διασαφιστή, στη θέση αυτών που προβλέπονται στο στοιχείο (γ) της εν λόγω παραγράφου. Η αίτηση αυτή μπορεί να υποβληθεί αναδρομικά, υπό τον όρο ότι τηρούνται οι προθεσμίες και οι όροι που θεσπίζει το σχετικό μέτρο ή ο κώδικας.

4. Εφόσον η εφαρμογή των μέτρων που αναφέρονται στην παράγραφο 2 στοιχεία (δ) έως (ζ) ή η απαλλαγή από τα μέτρα που αναφέρονται στο στοιχείο (η) αυτής, περιορίζεται σε ορισμένο όγκο εισαγωγών ή εξαγωγών, η εφαρμογή ή η απαλλαγή, στην περίπτωση δασμολογικών ποσοστώσεων, παύει μόλις επιτευχθεί ο καθορισμένος όγκος εισαγωγών ή εξαγωγών.

Στην περίπτωση δασμολογικών οροφών η εφαρμογή των εν λόγω μέτρων παύει δυνάμει νομικής πράξης της Κοινότητας.

Άρθρο 37

Δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων

Για την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου, η "δασμολογική κατάταξη" των εμπορευμάτων συνίσταται στον προσδιορισμό μιας από τις διακρίσεις ή περαιτέρω υποδιαιρέσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας στην οποία κατατάσσονται τα εν λόγω εμπορεύματα.

Για την εφαρμογή μη δασμολογικών μέτρων, η "δασμολογική κατάταξη" των εμπορευμάτων συνίσταται στον προσδιορισμό μιας από τις διακρίσεις ή περαιτέρω υποδιαιρέσεις της συνδυασμένης ονοματολογίας ή οποιασδήποτε άλλης ονοματολογίας θεσπίζουν οι κοινοτικές διατάξεις και η οποία βασίζεται εξ ολοκλήρου ή εν μέρει στη συνδυασμένη ονοματολογία ή προβλέπει περαιτέρω υποδιαιρέσεις, στην οποία κατατάσσονται τα εν λόγω εμπορεύματα.

Η διάκριση ή περαιτέρω υποδιαίρεση που προσδιορίζεται σύμφωνα με την πρώτη ή δεύτερη παράγραφο χρησιμοποιείται για την εφαρμογή των μέτρων που αφορούν την εν λόγω διάκριση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2

ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Τμήμα 1

Μη προτιμησιακή καταγωγή

Άρθρο 38

Πεδίο εφαρμογής

Τα άρθρα 39, 40 και 41 θεσπίζουν κανόνες για τον προσδιορισμό της μη προτιμησιακής καταγωγής εμπορευμάτων για την εφαρμογή των ακολούθων:

α) του κοινού δασμολογίου με εξαίρεση τα μέτρα που αναφέρονται στο άρθρο 36 παράγραφος 2 στοιχεία (δ) και (ε)·

β) μέτρων, εκτός των δασμολογικών, που θεσπίζονται από κοινοτικές ρυθμίσεις που διέπουν ειδικούς τομείς σχετικούς με τις εμπορευματικές συναλλαγές·

γ) άλλων κοινοτικών μέτρων που αφορούν την καταγωγή των εμπορευμάτων.

Άρθρο 39

Απόκτηση της καταγωγής

1. Τα εμπορεύματα που έχουν παραχθεί εξ ολοκλήρου σε μία μόνο χώρα ή έδαφος θεωρούνται ως καταγόμενα από την εν λόγω χώρα ή έδαφος.

2. Τα εμπορεύματα στην παραγωγή των οποίων συμμετέχουν μία ή περισσότερες χώρες θεωρούνται ως καταγόμενα από τη χώρα ή το έδαφος όπου υπέστησαν την τελευταία ουσιώδη μεταποίησή τους.

Άρθρο 40

Απόδειξη της καταγωγής

1. Εφόσον αναφέρεται η καταγωγή στη διασάφηση σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία, οι τελωνειακές αρχές μπορεί να ζητήσουν από τον διασαφιστή να αποδείξει την καταγωγή των εμπορευμάτων.

2. Εφόσον παρέχεται απόδειξη της καταγωγής των εμπορευμάτων σύμφωνα με την τελωνειακή νομοθεσία ή άλλη κοινοτική νομοθεσία που διέπει συγκεκριμένους τομείς, οι τελωνειακές αρχές μπορούν, σε περίπτωση εύλογης αμφιβολίας, να ζητήσουν πρόσθετες αποδείξεις για να βεβαιωθούν ότι η καταγωγή συμβιβάζεται πράγματι με τους κανόνες που θεσπίζει η σχετική κοινοτική νομοθεσία.

3. Εφόσον το απαιτούν οι εμπορικές συναλλαγές, μπορεί να εκδοθεί στην Κοινότητα έγγραφο που αποδεικνύει την καταγωγή.

Άρθρο 41

Μέτρα εφαρμογής

Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για την εφαρμογή των άρθρων 39 και 40.

Τμήμα 2

Προτιμησιακή καταγωγή

Άρθρο 42

Προτιμησιακή καταγωγή των εμπορευμάτων

1. Για να υπόκεινται στις διατάξεις που αναφέρονται στο άρθρο 36 παράγραφος 2 στοιχεία (δ) ή (ε) ή σε μη δασμολογικά προτιμησιακά μέτρα, τα εμπορεύματα πρέπει να είναι σύμφωνα με τους κανόνες για την προτιμησιακή καταγωγή που αναφέρονται στις παραγράφους 2, 3 και 4 του παρόντος άρθρου.

2. Στην περίπτωση εμπορευμάτων που υπόκεινται σε προτιμησιακά μέτρα που περιέχονται σε συμφωνίες που συνήψε η Κοινότητα με ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας ή ομάδες χωρών ή εδαφών, θεσπίζονται κανόνες προτιμησιακής καταγωγής στις εν λόγω συμφωνίες.

3. Στην περίπτωση εμπορευμάτων στα οποία εφαρμόζονται προτιμησιακά μέτρα που θεσπίζονται μονομερώς από την Κοινότητα για ορισμένες χώρες ή εδάφη εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας ή ομάδες χωρών ή εδαφών, εκτός από αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 5, η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής.

4. Στην περίπτωση εμπορευμάτων για τα οποία θεσπίζονται προτιμησιακά μέτρα που εφαρμόζονται στο εμπόριο μεταξύ τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας και της Θέουτας και Μελίλιας, που περιγράφονται στο πρωτόκολλο 2 της πράξης προσχώρησης της Ισπανίας και Πορτογαλίας, η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν τους κανόνες προτιμησιακής καταγωγής.

5. Στην περίπτωση εμπορευμάτων για τα οποία θεσπίζονται προτιμησιακά μέτρα που περιέχονται σε προτιμησιακούς διακανονισμούς υπέρ των υπερπόντιων χωρών και εδαφών που συνδέονται με την Κοινότητα, οι κανόνες προτιμησιακής καταγωγής θεσπίζονται σύμφωνα με το άρθρο 187 της συνθήκης.

6. Στις περιπτώσεις που η Επιτροπή διαπραγματεύεται εξ ονόματος της Κοινότητας συμφωνίες που προβλέπονται στην παράγραφο 2 ή παρουσιάζει πρόταση προκειμένου να καθοριστούν, με κανονισμό που εγκρίνεται σύμφωνα με το άρθρο 251 ή σύμφωνα με το άρθρο 187 της Συνθήκης, οι κανόνες που προβλέπονται στις παραγράφους 3, 4 και 5, η Επιτροπή λαμβάνει υπόψη ιδιαίτερα:

α) τις δεσμεύσεις και τις υποχρεώσεις που γίνονται αποδεκτές στο πλαίσιο διεθνών συμφωνιών·

β) την ανάγκη προσδιορισμού κριτηρίων σχετικά με τον αρχικό χαρακτήρα των προϊόντων που προσαρμόζονται στα χαρακτηριστικά του κάθε προϊόντος, εξασφαλίζοντας ότι το οικονομικό όφελος των προτιμησιακών μέτρων αφορά πράγματι τις χώρες, εδάφη ή ομάδες χωρών ή εδαφών για τις οποίες τα μέτρα αυτά συμφωνήθηκαν ή αποφασίσθηκαν·

γ) το επίπεδο ανάπτυξης και το βαθμό βιομηχανοποίησης των χωρών, εδαφών ή ομάδων χωρών ή εδαφών για τα οποία τα προτιμησιακά μέτρα συμφωνήθηκαν ή αποφασίσθηκαν·

δ) τους στόχους της περιφερειακής ολοκλήρωσης που διέπουν ορισμένα εκ των προτιμησιακών καθεστώτων με τον προσδιορισμό των δεόντων σωρευτικών κανόνων·

ε) την ανάγκη να προσδιορισθούν κανόνες απλοί στην κατανόηση και την εφαρμογή τους, επιτρέποντας την ουσιαστική προσφυγή σε προτιμησιακά μέτρα των παραγόντων των χωρών, εδαφών ή ομάδων χωρών ή εδαφών για τα οποία τα μέτρα αυτά συμφωνήθηκαν ή αποφασίσθηκαν και είναι συμβατά με το στόχο της διευκόλυνσης του εμπορίου.

Προβλέπει τα δέοντα μέτρα ελέγχου που επιτρέπουν την πρόληψη ή την επιβολή κυρώσεων για κατάχρηση ή παράκαμψη των προτιμησιακών μέτρων.

7. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για την εφαρμογή των κανόνων των παραγράφων 2 και 5 του παρόντος άρθρου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 3

ΔΑΣΜΟΛΟΓΗΤΕΑ ΑΞΙΑ ΤΩΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΩΝ

Άρθρο 43

Πεδίο εφαρμογής

Η δασμολογητέα αξία των εμπορευμάτων, για την εφαρμογή του κοινού δασμολογίου και των μη δασμολογικών μέτρων που θεσπίζουν οι κοινοτικές διατάξεις που διέπουν συγκεκριμένους τομείς σχετικούς με τις εμπορευματικές συναλλαγές, καθορίζεται σύμφωνα με τα άρθρα 44 έως 47.

Άρθρο 44

Συναλλακτική αξία

1. Η δασμολογητέα αξία εισαγομένων εμπορευμάτων, εφεξής καλούμενη "συναλλακτική αξία", είναι η πράγματι καταβληθείσα ή καταβλητέα για τα εμπορεύματα τιμή, όταν αυτά πωλούνται προς εξαγωγή με προορισμό το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, ενδεχομένως κατόπιν προσαρμογής που πραγματοποιείται με βάση τις διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 4.

Η πράγματι καταβληθείσα ή καταβλητέα τιμή είναι η συνολική πληρωμή που έγινε ή πρόκειται να γίνει από τον αγοραστή προς τον πωλητή ή υπέρ του πωλητή για τα εισαγόμενα εμπορεύματα και περιλαμβάνει όλες τις πληρωμές που πραγματοποιήθηκαν ή πρόκειται να πραγματοποιηθούν, ως όρος πώλησης των εισαγομένων εμπορευμάτων, από τον αγοραστή στον πωλητή ή από τον αγοραστή σε τρίτο πρόσωπο προς εκπλήρωση υποχρέωσης του πωλητή. Η πληρωμή δεν είναι αναγκαίο να γίνεται σε μετρητά. Η πληρωμή μπορεί να γίνεται με πιστωτικούς τίτλους ή αξιόγραφα, άμεσα ή έμμεσα.

2. Η συναλλακτική αξία εφαρμόζεται υπό τον όρο ότι πληρούνται οι ακόλουθοι όροι:

α) δεν υφίστανται περιορισμοί όσον αφορά τη μεταβίβαση ή τη χρησιμοποίηση των εμπορευμάτων από τον αγοραστή, εκτός από τους ακόλουθους:

i) τους περιορισμούς που επιβάλλονται ή απαιτούνται από το νόμο ή τις δημόσιες αρχές εντός της Κοινότητας,

ii) τους περιορισμούς της γεωγραφικής περιοχής στην οποία δύνανται να μεταπωληθούν τα εμπορεύματα,

iii) τους περιορισμούς που δεν επηρεάζουν ουσιωδώς την αξία των εμπορευμάτων·

β) η πώληση ή η τιμή δεν εξαρτάται από προϋποθέσεις ή παροχές των οποίων η αξία δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί όσον αφορά τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα·

γ) κανένα μέρος του προϊόντος κάθε μεταγενέστερης μεταπώλησης, μεταβίβασης ή χρησιμοποίησης των εμπορευμάτων από τον αγοραστή δεν περιέρχεται αμέσως ή εμμέσως στον πωλητή, εκτός αν είναι δυνατό να γίνει κατάλληλη αναπροσαρμογή σύμφωνα με τις διατάξεις που θεσπίζονται βάσει της παραγράφου 4·

δ) ο αγοραστής και ο πωλητής δεν συνδέονται μεταξύ τους ή, εάν συνδέονται, η συναλλακτική αξία είναι αποδεκτή για δασμολογικούς σκοπούς δυνάμει της παραγράφου 3.

3. Για τους σκοπούς της παραγράφου 2 στοιχείο (δ) το γεγονός ότι ο αγοραστής και ο πωλητής συνδέονται δεν αποτελεί επαρκή λόγο για να θεωρηθεί μη αποδεκτή η συναλλακτική αξία. Εξετάζονται ενδεχομένως οι περιστάσεις που ανάγονται στην πώληση και η συναλλακτική αξία γίνεται αποδεκτή, εφόσον οι σχέσεις αυτές δεν έχουν επηρεάσει την τιμή.

Εάν, αφού ληφθούν υπόψη οι πληροφορίες που παρέχει ο διασαφιστής ή οι οποίες λαμβάνονται από άλλες πηγές, οι τελωνειακές αρχές έχουν λόγους να θεωρούν ότι οι σχέσεις αυτές επηρέασαν την τιμή, ανακοινώνουν τους λόγους αυτούς στον διασαφιστή και του παρέχουν εύλογη δυνατότητα απαντήσεως.

4. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για τη διευκρίνιση των στοιχείων τα οποία πρέπει να προστεθούν, για τον υπολογισμό της δασμολογητέας αξίας, στην πράγματι καταβληθείσα ή καταβλητέα τιμή ή μπορούν να εξαιρεθούν.

Άρθρο 45

Βοηθητικές μέθοδοι υπολογισμού της δασμολογητέας αξίας

1. Εφόσον η δασμολογητέα αξία δεν μπορεί να προσδιοριστεί βάσει του άρθρου 44, συντρέχει περίπτωση διαδοχικής εφαρμογής της παραγράφου 2 στοιχεία (α) έως (δ) του παρόντος άρθρου, μέχρι το πρώτο από τα εν λόγω στοιχεία το οποίο επιτρέπει τον προσδιορισμό της.

Η σειρά εφαρμογής των στοιχείων (γ) και (δ) αντιστρέφεται, εάν το ζητήσει ο διασαφιστής.

2. Η δασμολογητέα αξία, σύμφωνα με την παράγραφο 1, είναι:

α) η συναλλακτική αξία πανομοιότυπων εμπορευμάτων τα οποία πωλούνται για εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και εξάγονται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή με τα εμπορεύματα των οποίων υπολογίζεται η δασμολογητέα αξία·

β) η συναλλακτική αξία ομοειδών εμπορευμάτων τα οποία πωλούνται για εξαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας και εξάγονται κατά την ίδια ή περίπου κατά την ίδια χρονική στιγμή με τα εμπορεύματα των οποίων υπολογίζεται η δασμολογητέα αξία·

γ) η αξία που βασίζεται επί της τιμής μονάδος που αντιστοιχεί στις πωλήσεις στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας εισαγομένων εμπορευμάτων, ή πανομοιότυπων ή ομοειδών εισαγομένων εμπορευμάτων, οι οποίες αντιπροσωπεύουν συνολικά τη μεγαλύτερη ποσότητα και πραγματοποιούνται προς πρόσωπα που δεν συνδέονται με τους πωλητές·

δ) η υπολογιζόμενη αξία, που ισούται προς το άθροισμα των κατωτέρω:

i) του κόστους ή της αξίας των υλών και των εργασιών κατασκευής ή άλλων εργασιών που υπεισέρχονται στην παραγωγή των εισαγόμενων εμπορευμάτων,

ii) του ποσού που αντιπροσωπεύει τα κέρδη και τα γενικά έξοδα, τα οποία πραγματοποιούνται από παραγωγούς της χώρας εξαγωγής για την εξαγωγή των εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, το οποίο ισούται προς το ποσό που υπεισέρχεται γενικά στις πωλήσεις εμπορευμάτων της ίδιας φύσεως ή του ίδιου είδους με τα υπό εκτίμηση εμπορεύματα,

iii) του κόστους ή της αξίας μεταφοράς των εισαγόμενων εμπορευμάτων στον τόπο εισόδου στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, των εξόδων φόρτωσης και διακίνησης που συνδέονται με την εν λόγω μεταφορά καθώς και των εξόδων ασφάλισης των εμπορευμάτων.

3. Η Επιτροπή θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν περαιτέρω όρους και κανόνες για την εφαρμογή της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 46

Μέθοδος ανάγκης

Αν η δασμολογητέα αξία των εισαγόμενων εμπορευμάτων δεν μπορεί να καθορισθεί κατ' εφαρμογή των άρθρων 44 ή 45, καθορίζεται, με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, με εύλογο τρόπο συμβιβαζόμενο με τις αρχές και τις γενικές διατάξεις των κατωτέρω:

α) της συμφωνίας για την εφαρμογή του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου·

β) του άρθρου VII της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου·

γ) του παρόντος κεφαλαίου.

Εντούτοις, κανένα από τα ακόλουθα δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της δασμολογητέας αξίας σύμφωνα με την πρώτη παράγραφο:

α) η τιμή πώλησης στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας εμπορευμάτων που παράγονται στο εν λόγω έδαφος·

β) σύστημα που προβλέπει την αποδοχή για δασμολογικούς σκοπούς της υψηλότερης μεταξύ δύο εναλλακτικών αξιών·

γ) η τιμή εμπορευμάτων στην εγχώρια αγορά της χώρας εξαγωγής·

δ) το κόστος παραγωγής, εκτός των υπολογιζόμενων αξιών που έχουν καθοριστεί για πανομοιότυπα ή ομοειδή εμπορεύματα σύμφωνα με το άρθρο 45 παράγραφος 2 στοιχείο (δ)·

ε) οι τιμές εξαγωγής με προορισμό μία χώρα που δεν αποτελεί τμήμα του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας·

στ) οι ελάχιστες δασμολογητέες αξίες·

ζ) οι αυθαίρετες ή πλασματικές αξίες.

Άρθρο 47

Μέτρα εφαρμογής

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίσει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις για τον καθορισμό της δασμολογητέας αξίας σε συγκεκριμένες περιπτώσεις και όσον αφορά εμπορεύματα για τα οποία η τελωνειακή οφειλή γεννάται μετά την υπαγωγή σε ειδικό καθεστώς.

TΙΤΛΟΣ III

ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗ ΟΦΕΙΛΗ ΚΑΙ ΕΓΓΥΗΣΕΙΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 1

ΓΕΝΕΣΗ ΤΕΛΩΝΕΙΑΚΗΣ ΟΦΕΙΛΗΣ

Τμήμα 1

Γενικές Διατάξεις

Άρθρο 48

Τελωνειακή οφειλή

Οι εισαγωγικοί ή εξαγωγικοί δασμοί καταβάλλονται για συγκεκριμένα εμπορεύματα δυνάμει του τελωνειακού κώδικα· το καταβλητέο ποσό αποτελεί την τελωνειακή οφειλή.

Τμήμα 2

Τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή

Άρθρο 49

Θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία, προσωρινή εισαγωγή

1. Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται με την υπαγωγή μη κοινοτικών εμπορευμάτων σε ένα από τα ακόλουθα καθεστώτα:

α) θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία·

β) προσωρινή εισαγωγή με μερική απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς.

2. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης.

3. Ο διασαφιστής είναι ο οφειλέτης. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου κατατίθεται η διασάφηση στο τελωνείο.

Όταν η διασάφηση για υπαγωγή σε ένα από τα καθεστώτα που ορίζονται στην παράγραφο 1 συντάσσεται βάσει στοιχείων εξαιτίας των οποίων δεν εισπράττονται, εν όλω ή εν μέρει, οι εισαγωγικοί δασμοί, το πρόσωπο που παρέσχε τα αναγκαία για τη συμπλήρωση της διασάφησης στοιχεία θεωρείται επίσης οφειλέτης, αν γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.

Άρθρο 50

Ειδικές διατάξεις σχετικά με μη καταγόμενα εμπορεύματα

1. Όταν εφαρμόζεται απαγόρευση επιστροφής ή απαλλαγής από τους εισαγωγικούς δασμούς σε μη καταγόμενα εμπορεύματα που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή προϊόντων, για τα οποία εκδίδεται ή συντάσσεται πιστοποιητικό καταγωγής στο πλαίσιο προτιμησιακού καθεστώτος μεταξύ της Κοινότητας και ορισμένων χωρών ή εδαφών εκτός του τελωνειακού εδάφους της Κοινότητας ή ομάδων τέτοιων χωρών ή εδαφών, γεννάται τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή των προϊόντων αυτών, με έναν από τους ακόλουθους τρόπους:

α) την αποδοχή της δήλωσης επανεξαγωγής όσον αφορά τα εν λόγω προϊόντα, τα οποία παράγονται στο πλαίσιο καθεστώτος τελειοποίησης προς επανεξαγωγή·

β) την αποδοχή της διασάφησης όσον αφορά τα εμπορεύματα που έχουν υπαχθεί σε καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή στην περίπτωση προκαταβολικής εξαγωγής των σχετικών παράγωγων προϊόντων.

2. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο (α), το ποσό των εισαγωγικών δασμών καθορίζεται με τους ίδιους όρους όπως και στην περίπτωση τελωνειακής οφειλής που γεννάται από την αποδοχή, κατά την ίδια ημερομηνία, της διασάφησης για τη θέση σε ελεύθερη κυκλοφορία των μη καταγόμενων εμπορευμάτων που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή των εν λόγω προϊόντων, ούτως ώστε να λήξει το καθεστώς της τελειοποίησης προς επανεξαγωγή.

3. Εφαρμόζεται το άρθρο 49 παράγραφοι 2 και 3. Ωστόσο, στην περίπτωση μη κοινοτικών εμπορευμάτων που αναφέρονται στο άρθρο 188, ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που υποβάλλει τη δήλωση επανεξαγωγής, και, στην περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου υποβάλλεται η δήλωση.

Άρθρο 51

Τελωνειακή οφειλή που γεννάται από τη μη τήρηση υποχρεώσεων

1. Σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στα άρθρα 49 και 50, τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή γεννάται λόγω μη τήρησης ενός από τα παρακάτω:

α) μιας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία όσον αφορά την είσοδο μη κοινοτικών εμπορευμάτων στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας ή την κυκλοφορία, μεταποίηση, αποθήκευση, χρησιμοποίηση ή διάθεση των εμπορευμάτων εντός του εν λόγω εδάφους·

β) μιας προϋπόθεσης που έχει καθοριστεί για την υπαγωγή των μη κοινοτικών εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή τη χορήγηση, λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων, δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου εισαγωγικού δασμού.

2. Η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι μία από τις ακόλουθες:

α) η στιγμή κατά την οποία δεν τηρήθηκε ή έπαψε να τηρείται υποχρέωση, η μη τήρηση της οποίας συνεπάγεται τη γένεση τελωνειακής οφειλής·

β) η στιγμή υπαγωγής των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή διασάφησής τους για το σκοπό αυτό, όταν διαπιστώνεται εκ των υστέρων ότι δεν έχει τηρηθεί στην πράξη μία από τις προϋποθέσεις που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων στο καθεστώς αυτό ή τη χορήγηση δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου εισαγωγικού δασμού λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων.

3. Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο (α), ο οφειλέτης είναι ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:

α) κάθε πρόσωπο που οφείλει να τηρεί τις συγκεκριμένες υποχρεώσεις·

β) κάθε πρόσωπο που γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει ότι δεν τηρήθηκε μια υποχρέωση κατά την έννοια της τελωνειακής νομοθεσίας ή που ενήργησε για λογαριασμό του προσώπου που ήταν υποχρεωμένο να τηρήσει την υποχρέωση ή που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης·

γ) κάθε πρόσωπο που απέκτησε ή κατείχε τα εν λόγω εμπορεύματα και το οποίο γνώριζε ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, τη στιγμή της απόκτησης ή παραλαβής των εμπορευμάτων, ότι δεν είχε τηρηθεί υποχρέωση κατά την έννοια της τελωνειακής νομοθεσίας.

Στις περιπτώσεις που αναφέρονται στην παράγραφο 1 στοιχείο (β), ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που οφείλει να τηρήσει τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς ή τη διασάφηση των συγκεκριμένων εμπορευμάτων για το εν λόγω καθεστώς ή τη χορήγηση δασμολογικής απαλλαγής ή μειωμένου δασμού λόγω του ειδικού προορισμού των εμπορευμάτων.

Όταν συντάσσεται διασάφηση σχετικά με ένα από τα καθεστώτα που αναφέρονται στην παράγραφο 1 ή όταν παρέχονται στις τελωνειακές αρχές στοιχεία που απαιτούνται κατά την έννοια της τελωνειακής νομοθεσίας για τους όρους που διέπουν την υπαγωγή των εμπορευμάτων σε τελωνειακό καθεστώς, και τα οποία έχουν ως αποτέλεσμα να μην εισπραχθούν εν όλω ή εν μέρει οι εισαγωγικοί δασμοί, ο οφειλέτης είναι το πρόσωπο που παρέσχε τα απαιτούμενα στοιχεία για τη σύνταξη της διασάφησης και που γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.

Άρθρο 52

Έκπτωση των ήδη καταβληθέντων δασμών

1. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 51, παράγραφος 1, γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που έχουν τεθεί σε ελεύθερη κυκλοφορία με μειωμένο εισαγωγικό δασμό λόγω του ειδικού τους προορισμού, τα ποσό που καταβάλλεται τη στιγμή της θέσης σε ελεύθερη κυκλοφορία εκπίπτει από το ποσό της τελωνειακής οφειλής.

Το πρώτο εδάφιο εφαρμόζεται κατ' αναλογία, όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για τα απορρίμματα και θραύσματα που προκύπτουν από την καταστροφή των εμπορευμάτων αυτών.

2. Όταν, σύμφωνα με το άρθρο 51, παράγραφος 1, γεννάται τελωνειακή οφειλή για εμπορεύματα που υπάγονται σε καθεστώς προσωρινής εισαγωγής με μερική απαλλαγή από εισαγωγικούς δασμούς, το ποσό που καταβάλλεται δυνάμει της μερικής απαλλαγής εκπίπτει από το ποσό της τελωνειακής οφειλής.

Τμήμα 3

Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή

Άρθρο 53

Διασάφηση εξαγωγής

1. Τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται με την υπαγωγή σε καθεστώς εξαγωγής των εμπορευμάτων που υπόκεινται σε εξαγωγικούς δασμούς.

2. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης.

3. Ο διασαφιστής είναι ο οφειλέτης. Σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου κατατίθεται η διασάφηση.

Όταν μια διασάφηση συντάσσεται με βάση στοιχεία που έχουν ως αποτέλεσμα να μην εισπραχθούν εν όλω ή εν μέρει οι εξαγωγικοί δασμοί, οφειλέτης είναι επίσης το πρόσωπο που παρέσχε τα απαιτούμενα στοιχεία για τη διασάφηση και το οποίο γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι τα στοιχεία αυτά ήταν εσφαλμένα.

Άρθρο 54

Τελωνειακή οφειλή που γεννάται από τη μη τήρηση υποχρεώσεων

1. Σε περιπτώσεις άλλες από εκείνες που αναφέρονται στο άρθρο 53, και εφόσον όλα τα εμπορεύματα υπόκεινται σε εξαγωγικούς δασμούς, τελωνειακή οφειλή κατά την εξαγωγή γεννάται λόγω της μη τήρησης ενός από τα παρακάτω:

α) μίας από τις υποχρεώσεις που καθορίζονται στην τελωνειακή νομοθεσία για την έξοδο, την κυκλοφορία ή τη διάθεση των εμπορευμάτων·

β) των όρων που επέτρεψαν την έξοδο του εμπορεύματος από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας με ολική ή μερική απαλλαγή από τους εξαγωγικούς δασμούς.

2. Η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι μία από τις ακόλουθες:

α) η στιγμή της πραγματικής εξόδου των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας χωρίς διασάφηση·

β) η στιγμή άφιξης των εμπορευμάτων σε προορισμό άλλον από εκείνον για τον οποίο επετράπη η έξοδός τους από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας με ολική ή μερική απαλλαγή από εξαγωγικούς δασμούς·

γ) αν οι τελωνειακές αρχές δεν είναι σε θέση να καθορίσουν τη στιγμή που αναφέρεται στο στοιχείο (β), η στιγμή λήξης της προθεσμίας που έχει καθοριστεί για την προσκόμιση αποδεικτικών στοιχείων που βεβαιώνουν ότι τηρήθηκαν οι προβλεπόμενοι για την παροχή της απαλλαγής αυτής όροι .

3. Σε περίπτωση που τα υποκείμενα σε εξαγωγικούς δασμούς εμπορεύματα εγκαταλείψουν το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας χωρίς διασάφηση, οφειλέτης είναι ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:

α) κάθε πρόσωπο που όφειλε να τηρήσει τη συγκεκριμένη υπoχρέωση·

β) κάθε πρόσωπο που έλαβε μέρος στην πράξη που οδήγησε στη μη τήρηση της υποχρέωσης και το οποίο γνώριζε, ή όφειλε ευλόγως να γνωρίζει, ότι δεν υποβλήθηκε διασάφηση, ενώ έπρεπε να είχε υποβληθεί.

4. Όταν ανακύψει τελωνειακή οφειλή λόγω της μη τήρησης των όρων υπό τους οποίους επετράπη η έξοδος των εμπορευμάτων από το τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας με ολική ή μερική απαλλαγή από εξαγωγικούς δασμούς, οφειλέτης είναι ένα από τα ακόλουθα πρόσωπα:

α) ο διασαφιστής·

β) σε περίπτωση έμμεσης αντιπροσώπευσης, το πρόσωπο για λογαριασμό του οποίου κατατέθηκε η διασάφηση.

Τμήμα 4

Κοινές διατάξεις για τις τελωνειακές οφειλές που γεννώνται κατά την εισαγωγή και την εξαγωγή

Άρθρο 55

Απαγορεύσεις και περιορισμοί

Η τελωνειακή οφειλή κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή γεννάται ακόμη και αν αφορά εμπορεύματα που υπόκεινται σε απαγορευτικά ή περιοριστικά μέτρα οιουδήποτε τύπου κατά την εισαγωγή ή την εξαγωγή.

Ωστόσο, καμία τελωνειακή οφειλή δεν γεννάται κατά την παράτυπη εισαγωγή στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας πλαστού χρήματος ή ναρκωτικών και ψυχοτρόπων ουσιών, τα οποία δεν αποτελούν τμήμα του αυστηρά εποπτευόμενου από τις αρμόδιες αρχές εμπορικού κυκλώματος, ενόψει της χρήσης τους για ιατρικούς και επιστημονικούς σκοπούς.

Για την εφαρμογή, ωστόσο, των εφαρμοστέων στις τελωνειακές παραβάσεις κυρώσεων, η τελωνειακή οφειλή λογίζεται γεννηθείσα όταν, σύμφωνα με τη νομοθεσία ενός κράτους μέλους, οι δασμοί ή η ύπαρξη τελωνειακής οφειλής χρησιμεύουν ως βάση για τον καθορισμό των κυρώσεων.

Άρθρο 56

Περισσότεροι οφειλέτες

Σε περίπτωση περισσότερων οφειλετών για την ίδια τελωνειακή οφειλή, καθένας από αυτούς υπέχει υποχρέωση για την πληρωμή του συνόλου της εν λόγω οφειλής.

Εν τούτοις, δίδεται κατ' αρχήν προτεραιότητα στην ανάκτηση της τελωνειακής οφειλής του επίσημου εισαγωγέα ή εξαγωγέα.

Όταν ένα ή περισσότερα από τα πρόσωπα αυτά έχουν παραβιάσει εκ προθέσεως την τελωνειακή νομοθεσία, δίνεται προτεραιότητα στην είσπραξη της τελωνειακής οφειλής από τα εν λόγω πρόσωπα.

Άρθρο 57

Γενικοί κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού των δασμών

1. Το ποσό των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών καθορίζεται με βάση τους κανόνες για τον υπολογισμό των δασμών που εφαρμόστηκαν στα συγκεκριμένα εμπορεύματα τη στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής.

2. Όταν δεν είναι δυνατό να καθοριστεί με ακρίβεια η στιγμή γένεσης της τελωνειακής οφειλής, θεωρείται ότι η στιγμή αυτή είναι εκείνη κατά την οποία οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι τα εμπορεύματα βρίσκονται σε κατάσταση που συνεπάγεται τη γένεση της οφειλής.

Ωστόσο, όταν οι πληροφορίες που διαθέτουν οι τελωνειακές αρχές τους επιτρέπουν να διαπιστώσουν ότι η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε σε χρονικό σημείο προγενέστερο της διαπίστωσης αυτής θεωρείται ότι η τελωνειακή οφειλή γεννήθηκε κατά το απώτερο χρονικό σημείο στο οποίο μπορεί να αναχθεί η κατάσταση αυτή.

3. Όταν η τελωνειακή νομοθεσία προβλέπει ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση των εμπορευμάτων, ατέλεια ή μερική ή πλήρη απαλλαγή από εισαγωγικούς ή εξαγωγικούς δασμούς σύμφωνα με το άρθρο 36 παράγραφος 2 στοιχεία (δ) έως (ζ), τα άρθρα 136 έως 140, 177 και 180 έως 183, αυτή η ευνοϊκή δασμολογική μεταχείριση, η ατέλεια ή απαλλαγή εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις όπου γεννάται τελωνειακή οφειλή σύμφωνα με τα άρθρα 51 ή 54, υπό τον όρο ότι η συμπεριφορά του ενδιαφερομένου δεν απορρέει από απάτη.

Άρθρο 58

Ειδικοί κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού των δασμών

1. Όταν δημιουργούνται δαπάνες για αποθήκευση ή συνήθεις εργασίες στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας όσον αφορά εμπορεύματα υπαγόμενα σε τελωνειακό καθεστώς, οι δαπάνες αυτές ή η αύξηση της αξίας δεν λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό των εισαγωγικών δασμών, όταν ο διασαφιστής παρέχει ικανοποιητικές αποδείξεις αυτών των δαπανών.

Η δασμολογητέα αξία, ωστόσο, η φύση και η καταγωγή μη κοινοτικών εμπορευμάτων που χρησιμοποιούνται κατά τις εργασίες λαμβάνονται υπόψη για τον υπολογισμό του ποσού των εισαγωγικών δασμών.

2. Όταν η δασμολογική κατάταξη των εμπορευμάτων που υπάγονται σε τελωνειακό καθεστώς αλλάξει λόγω των συνήθων εργασιών στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας, εφαρμόζεται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, η αρχική δασμολογική κατάταξη για τα εμπορεύματα που υπάγονται στο καθεστώς αυτό.

3. Όταν γεννάται τελωνειακή οφειλή για τα παράγωγα προϊόντα που προκύπτουν από το καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή, το ποσό της οφειλής αυτής καθορίζεται, κατόπιν αιτήσεως του διασαφιστή, με βάση τη δασμολογική κατάταξη, τη δασμολογητέα αξία, τη φύση και την καταγωγή των εμπορευμάτων που είχαν υπαχθεί στο καθεστώς τελειοποίησης προς επανεξαγωγή τη στιγμή αποδοχής της διασάφησης που αφορά τα εν λόγω εμπορεύματα.

Άρθρο 59

Μέτρα εφαρμογής

Η Επιτροπή δύναται να θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 2, διατάξεις που καθορίζουν τα ακόλουθα:

α) τους κανόνες για τον υπολογισμό του ποσού των εισαγωγικών ή εξαγωγικών δασμών που εφαρμόζονται στα εμπορεύματα·

β) τους περαιτέρω ειδικούς κανόνες που αφορούν ειδικά καθεστώτα.

Η Επιτροπή μπορεί να θεσπίζει, σύμφωνα με τη διαδικασία που αναφέρεται στο άρθρο 194, παράγραφος 3, μέτρα με σκοπό την τροποποίηση των μη ουσιωδών στοιχείων της παρούσας πράξης κατάπαρέκκλιση των άρθρων 57 και 58.

Άρθρο 60

Τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής

1. Η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο κατάθεσης της διασάφησης που αναφέρεται στα άρθρα 49 και 53 ή, σύμφωνα με το άρθρο 128 παράγραφος 3, στον τόπο που θεωρείται ότι αυτή έχει κατατεθεί.

Σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, ο τόπος γένεσης της τελωνειακής οφειλής είναι ο τόπος στον οποίο λαμβάνoυν χώρα oι πράξεις πoυ δημιoυργoύν την oφειλή αυτή.

Αν δεν είναι δυνατόν να καθορισθεί ο τόπος αυτός, η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο όπου οι τελωνειακές αρχές διαπιστώνουν ότι τα εμπορεύματα βρίσκονται σε κατάσταση η οποία γεννά τελωνειακή οφειλή.

2. Αν τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί σε τελωνειακό καθεστώς που δεν έχει εκκαθαρισθεί και εφόσον ο τόπος δεν είναι δυνατόν να καθοριστεί δυνάμει της παραγράφου 1 δεύτερο και τρίτο εδάφιο εντός συγκεκριμένης προθεσμίας, η τελωνειακή οφειλή γεννάται στον τόπο όπου τα εμπορεύματα έχουν υπαχθεί στο εν λόγω καθεστώς ή από τον οποίο έχουν εισέλθει στο τελωνειακό έδαφος της Κοινότητας υπό το εν λόγω καθεστώς.

Η Επιτρ