Δημοσίευση αιτήσεως καταχωρίσεως κατά την έννοια του άρθρου 6 παράγραφος 2 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 για την προστασία των γεωγραφικών ενδείξεων και των ονομασιών προέλευσης των γεωργικών προϊόντων και των τροφίμων

(2002/C 262/04)

Η δημοσίευση αυτή παρέχει το δικαίωμα υποβολής ενστάσεως κατά την έννοια του άρθρου 7 του εν λόγω κανονισμού. Οποιαδήποτε ένσταση στην αίτηση αυτή πρέπει να διαβιβάζεται μέσω της αρμοδίας αρχής ενός κράτους μέλους εντός προθεσμίας έξι μηνών από την παρούσα δημοσίευση. Η δημοσίευση αιτιολογείται από τα στοιχεία που ακολουθούν, ιδίως το στοιχείο 4.6, με τα οποία θεωρείται ότι η αίτηση δικαιολογείται κατά την έννοια του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92.

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΟΚ) αριθ. 2081/92 ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗΣ: ΑΡΘΡΟ 5

Π.Ο.Π. (x) Π.Γ.Ε. ( )

Εθνικός αριθμός φακέλου: 7/2001

1. Αρμόδια υπηρεσία του κράτους μέλους Ονομασία: Ministero delle Politiche agricole e forestali

Διεύθυνση: Via XX Settembre, 20, I-00187 Roma

Τηλέφωνο (39-06) 481 99 68

Φαξ (39-06) 42 01 31 26

e-mail: qualita@politicheagricole.it

2. Αιτούσα ομάδα 2.1. Ονομασία: Consorzio di tutela olio extravergine di oliva "Alto Crotonese"

2.2. Διεύθυνση: Piazza Campo, I-88819 Verzino (KR)

2.3. Σύνθεση: παραγωγοί/μεταποιητές (x) άλλος ( )

3. Τύπος του προϊόντος: Κατηγορία 1.5 - Λιπαρές ουσίες - Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο.

4. Περιγραφή των προδιαγραφών: (σύνοψη των όρων του άρθρου 4 παράγραφος 2)

4.1. Ονομασία: "Alto Crotonese"

4.2. Περιγραφή: Εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο που διαθέτει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

- χρώμα: κίτρινο αχύρου - ανοικτό πράσινο,

- άρωμα: λεπτό άρωμα ελιάς,

- γεύση: ελαφρώς φρουτώδες,

- δοκιμασία επιτροπής γευσιγνωστών: >= 6,5,

- η ολική οξύτητα, η οποία εκφράζεται σε ελαϊκό οξύ κατά βάρος, δεν υπερβαίνει τα 0,7 γραμμάρια ανά 100 γραμμάρια λαδιού,

- δείκτης υπεροξειδίων: 14 Meq O2/kg κατ' ανώτατο όριο,

- ελαϊκό οξύ >= 70 %,

- K 232 <= 2,

- K 270 <= 0,2,

- ïëéêÝò ðïëõèåíüëåò >= 100 ppm.

4.3. Γεωγραφική περιοχή: Η περιοχή παραγωγής και μεταποίησης των ελιών που προορίζονται για την παραγωγή του εξαιρετικού παρθένου ελαιόλαδου "Alto Crotonese" περιλαμβάνει τους ακόλουθους δήμους της επαρχίας Crotone: (που βρίσκεται στην περιφέρεια της Καλαβρίας): Castelsilano (εν μέρει), Cerenzia, Pallagorio, San Nicola dell'Alto Savelli (εν μέρει), Verzino. Η ακριβής οριοθέτηση περιλαμβάνεται στη συγγραφή υποχρεώσεων της παραγωγής.

4.4. Απόδειξη της προέλευσης: Η καλλιέργεια της ελιάς στην επαρχία Crotone χρονολογείται από το 2000 π.Χ.. Οι φυλές "Ενότρεια" ή "Πελασγικές" που κατοικούσαν στην ενδοχώρα της Crotone ζούσαν σε μικρές κοινότητες που ήταν διασπαρμένες σε ολόκληρη την επικράτεια και ασχολούνταν με την γεωργία και την κτηνοτροφία.

Τα πρώτα εμφανή δείγματα χρονολογούνται από τη βυζαντινή εποχή, χάρη στη δράση των μοναχών του τάγματος του Αγίου Βασιλείου που κατέφυγαν στην Καλαβρία προερχόμενοι από τις ανατολικές ελληνικές επαρχίες περί τα μέσα του VI αιώνα και άρχισαν να βελτιώνουν τις τεχνικές καλλιέργειας της ελιάς. Η ενασχόλησή τους αυτή αποδεικνύεται από την ανακάλυψη παλιών ελαιοτριβείων που χρονολογούνται από τον VI έως τον Χ αιώνα μ.Χ.. Στις ημέρες μας, γύρω από τις φυτείες τους, βρίσκονται αιωνόβια δένδρα στις περιοχές Macchia di Alessio και Ratto, στην περιοχή του δήμου Savelli, στο έδαφος της παλιάς Acherentia, στη Mennola του δήμου Pallagorio.

Στις αρχές του 19ου αιώνα ένας ευγενής από την Cerentia, ο Francesco Benincasa, με επιστολή του προς τον επικεφαλής της περιφερειακής διοίκησης της Cosenza και προς τη γεωργική εταιρία του βασιλείου των δύο Σικελιών επεσήμανε, σχετικά με την τοπική χλωρίδα, ότι θα έπρεπε να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στα ελαιόδενδρα για το λόγω ότι είναι εύκολη η καλλιέργειά τους και για τα προϊόντα τους.

Κατά τη διάρκεια των τελευταίων πενήντα ετών έχει αυξηθεί πολύ αυτή η καλλιέργεια σε σημείο που να έχει γίνει πολύ σημαντική για την οικονομία της περιοχής αξιοποιώντας τα εδάφη που δεν είναι και τόσο κατάλληλα για άλλες καλλιέργειες.

Η παραγωγή, η μεταποίηση και η εμφιάλωση γίνονται στην περιοχή όπου παράγονται. Η εμφιάλωση γίνεται επίσης εκεί προκειμένου να διασφαλιστούν τα χαρακτηριστικά της ποιότητας του λαδιού "Alto Crotonese", και να διασφαλιστεί ότι οι παραγωγοί θα επιβλέπουν τους ελέγχους που θα πραγματοποιεί ο ανεξάρτητος οργανισμός επιθεώρησης. Η προστατευόμενη ονομασία προέλευσης έχει ιδιαίτερη σημασία για τους εν λόγω παραγωγούς και, σύμφωνα με τους στόχους και τον προσανατολισμό του κανονισμού, τους δίνει τη δυνατότητα να συμπληρώνουν το εισόδημά τους. Η εμφιάλωση γινόταν κατά παράδοση στον τόπο παραγωγής.

Προκειμένου να εξασφαλιστεί η βιωσιμότητα των προϊόντων, οι γεωργοί, τα ελαιοτριβεία και οι επιχειρήσεις εμφιάλωσης που θέλουν να διαθέσουν στο εμπόριο το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο με αυτήν την ονομασία θα πρέπει να καταχωρούν τους ελαιώνες τους και τις εγκαταστάσεις μεταποίησης και εμφιάλωσης σε ειδικά μητρώα, τα οποία τηρούνται και ενημερώνονται από τον οργανισμό ελέγχου.

4.5. Μέθοδος παραγωγής: Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο "Alto Crotonese" παράγεται από την ποικιλία ελιών "Carolea", η οποία πρέπει να αντιπροσωπεύει το 70 % τουλάχιστον των δένδρων του ελαιώνα. Οι άλλες ποικιλίες ελαιοδένδρων στον ελαιώνα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν η κάθε μία μόνη της ή όλες μαζί για την παραγωγή του "Alto Crotonese" σε ποσοστό 30 % κατ' ανώτατο όριο είναι οι ακόλουθες: Pennulara, Borgese, Leccino, Tonda di Strongoli και Rossanese.

Εκτός από τους παραδοσιακούς τρόπους καλλιέργειας στις νέες φυτείες επιτρέπονται και άλλοι τρόποι καλλιέργειας, υπό τον όρο ότι η ανώτατη πυκνότητα δεν θα υπερβεί τα 400 δένδρα ανά εκτάριο.

Η συλλογή των ελιών που γίνεται κατευθείαν από το δένδρο, με χειρωνακτικό μηχανικό τρόπο, θα πρέπει να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου. Οι ελιές δεν θα πρέπει να έχουν προσβληθεί από παράσιτα.

Τα χαρακτηριστικά του εδάφους και το υψόμετρο προφυλάσσουν τους ελαιώνες από αυτή τη ζημιά. Εξάλλου το χώμα γύρω από τις ελιές οργώνεται και έτσι εξολοθρεύονται τα αγριόχορτα.

Η ανώτατη ποσότητα ελιών που προορίζονται για την παραγωγή εξαιρετικού παρθένου ελαιολάδου δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 100 εκατόκιλα ανά εκτάριο στις ειδικευμένες φυτείες ενώ στους μεικτούς ελαιώνες η μέση παραγωγή ελιών ανά δένδρο δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 65 κιλά.

Η ανώτατη απόδοση σε λάδι δεν μπορεί να υπερβαίνει το 20 %.

Η μεταφορά των ελιών πρέπει να γίνεται κάτω από τις καλύτερες δυνατές συνθήκες. Μετά το μάζεμά τους οι ελιές θα πρέπει να τοποθετούνται και να μεταφέρονται σε άκαμπτα και αεριζόμενα κιβώτια.

Οι ελιές πρέπει να πλένονται σε θερμοκρασία περιβάλλοντος. Στις εγκαταστάσεις μάλαξης, η θερμοκρασία του ελαιοπολτού δεν πρέπει να υπερβαίνει τους 25 °C. Οποιαδήποτε άλλη επεξεργασία απαγορεύεται. Η σύνθλιψη των ελιών θα πρέπει να γίνεται εντός 48 ωρών από τη συλλογή τους.

4.6. Δεσμός: Η γεωγραφική περιοχή είναι ομοιογενής από την άποψη του εδάφους, του περιβάλλοντος και των ποικιλιών και βρίσκεται στους πρόποδες της οροσειράς Sila grande.

Η περιοχή αποτελείται από μια σειρά λόφων που έχουν διαφορετικές κλίσεις αλλά είναι πιο απότομη στο βορρά.

Συνολικά 80 % της περιοχής βρίσκεται σε υψόμετρο 400 μέτρων από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η περιοχή έχει τυπικό μεσογειακό κλίμα με τις περισσότερες βροχοπτώσεις το φθινόπωρο και το χειμώνα.

Αυτές οι ποικιλίες των ελαιοδένδρων σε συνδυασμό με το έδαφος και το κλίμα δίνουν στο εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο "Alto Crotonese" τα προαναφερόμενα ποιοτικά χαρακτηριστικά.

Διάφορες γλωσσολογικές μελέτες (από τους G. Alessio και N. Misiti - E. Straface - και J. Trumpe) σχετικά με τα τοπωνύμια της περιοχής έδειξαν ότι υπήρχαν πρωτόγονες ποικιλίες στην περιοχή όπως η "Serra Dera" που είναι ένα είδος άγριας ελιάς.

Το έδαφος όπου αναπτύχθηκαν τα παλιά χωριά Cerenzia και Verzino, προσφέρονταν για διάφορες καλλιέργειες, όπως είναι η καλλιέργεια της ελιάς. Αυτός ο πλούτος έκανε τον Barzio να γράψει τον XVI αιώνα ότι "οι ελιές, μεγάλες σαν αμύγδαλα, χονδρές και σαρκώδεις που τηρούνται σε μικρά βαρέλια, είναι πολύ καλές για φαγητό".

Οι μικρότερες ποικιλίες (Pennulara, Tonda di Strongoli και Rossanese) που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ελαιόλαδου με Π.Ο.Π. είναι τυπικά και αποκλειστικά προϊόντα της περιοχής και παίρνουν το όνομά τους από τα διάφορα τοπωνύμια της, ενώ η "Carolea", η κύρια ποικιλία είναι τυπικό και αποκλειστικό προϊόν της περιοχής της Καλαβρίας.

Απόδειξη του ιστορικού δεσμού με το περιβάλλον αποτελεί η γιορτή του Cullurello, η οποία ξεκίνησε προ αμνημονεύτων χρόνων. Ο λόγιος P. Maone, ο οποίος έζησε κατά το δεύτερο ήμισυ του 19ου αιώνα κάνει την εξής περιγραφή: "Το σούρουπο το νόστιμο ελαιόλαδο θα τηγανίζεται στα τεράστια τηγάνια για να ψήσει το cullurello, μια σπάνια νοστιμιά". Το cullurello είναι ένα παράξενο γλυκό που γίνεται από φρέσκια ζύμη, τηγανισμένη και τσιγαρισμένη σε φρέσκο ελαιόλαδο, που τρώγεται ζεστή και συνοδεύεται από καρυκευμένες ελιές. Ακόμη και σήμερα η παρουσία του cullurello στο τραπέζι δείχνει ότι αρχίζει η περίοδος συλλογής της ελιάς.

Η ελαιοκομία είναι ο βασικός τομέας παραγωγής της περιοχής όπου παίζει καθοριστικό οικονομικό ρόλο και υπερβαίνει το 30 % της εμπορεύσιμης παραγωγής της.

4.7. Διάρθρωση του ελέγχου Επωνυμία: 3 A - Parco tecnologico agroalimentare dell'Umbria - Soc. Cons. arl

Διεύθυνση: Fraz. Pantella, I-06050 Todi (PG).

4.8. Σήμανση: Το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο πρέπει να διατίθεται στο εμπόριο σε δοχεία ή σε φιάλες με μέγιστη περιεκτικότητα τα 5 λίτρα. Εκτός από τις ενδείξεις που προβλέπονται από τις προδιαγραφές σχετικά με τη σήμανση, στις ετικέτες πρέπει να αναγράφεται η ένδειξη "Alto Crotonese", που αποτελεί προστατευόμενη ονομασία προέλευσης, με ανοικτόχρωμους και ανεξίτηλους χαρακτήρες.

Θα πρέπει επίσης να υπάρχει και ένα γραφικό σύμβολο σχετικά με την εικόνα του ειδικού και χαρακτηριστικού λογότυπου που θα πρέπει να χρησιμοποιείται απαραιτήτως μαζί με την προστατευόμενη ονομασία προέλευσης.

Το γραφικό σύμβολο αποτελείται από μια έλλειψη η οποία περικλείει, πάνω σε ένα λόφο στο μπροστινό μέρος, το παλάτι του επισκόπου της Acherentia με φόντο τον ουρανό. Τα χρώματα που έχουν χρησιμοποιηθεί είναι καφέ 464 C για το παλάτι το επισκόπου, πράσινο 340 C για το λόφο και μπλε 2985 C για τον ουρανό (βλέπε και παράρτημα).

4.9. Εθνικές απαιτήσεις: -

Αριθ. ΕΚ: G/IT/00200/2001.06.14.

Ημερομηνία παραλαβής του πλήρους φακέλου: 8 Ιουλίου 2002.