C 345/122

P8_TA(2018)0397

Ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης ***I

Τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2018 στην πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου που αφορά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης (αναδιατύπωση) (COM(2017)0753 — C8-0019/2018 — 2017/0332(COD)) (1)

(Συνήθης νομοθετική διαδικασία — αναδιατύπωση)

(2020/C 345/32)

Τροπολογίες 161, 187, 206 και 213

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (2) Η οδηγία 98/83/ΕΚ θέσπισε το νομικό πλαίσιο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις τυχόν μόλυνσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, διασφαλίζοντας ότι αυτό είναι υγιεινό και καθαρό. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιδιώκει τον ίδιο στόχο. Για τον σκοπό αυτόν, επιβάλλεται να θεσπιστούν σε ενωσιακό επίπεδο οι ελάχιστες απαιτήσεις με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνεται το νερό που προορίζεται για τον σκοπό αυτόν. Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν ότι το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι απαλλαγμένο από οποιουσδήποτε μικροοργανισμούς και παράσιτα, καθώς και από ουσίες οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστούν δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, και ότι πληροί τις εν λόγω ελάχιστες απαιτήσεις. (2) Η οδηγία 98/83/ΕΚ θέσπισε το νομικό πλαίσιο για την προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις τυχόν μόλυνσης του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, διασφαλίζοντας ότι αυτό είναι υγιεινό και καθαρό. Η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιδιώκει τον ίδιο στόχο και θα πρέπει να παρέχει καθολική πρόσβαση σε τέτοιο νερό για όλους στην Ένωση . Για τον σκοπό αυτόν, επιβάλλεται να θεσπιστούν σε ενωσιακό επίπεδο οι ελάχιστες απαιτήσεις με τις οποίες πρέπει να συμμορφώνεται το νερό που προορίζεται για τον σκοπό αυτόν. Τα κράτη μέλη οφείλουν να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν ότι το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης είναι απαλλαγμένο από οποιουσδήποτε μικροοργανισμούς και παράσιτα, καθώς και από ουσίες οι οποίες, σε ορισμένες περιπτώσεις, συνιστούν δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, και ότι πληροί τις εν λόγω ελάχιστες απαιτήσεις.

Τροπολογία 2

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (2α) Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και την Επιτροπή των Περιφερειών, με ημερομηνία 2 Δεκεμβρίου 2015 και τίτλο «Το κλείσιμο του κύκλου — Ένα σχέδιο δράσης της ΕΕ για την κυκλική οικονομία», η παρούσα οδηγία θα πρέπει να επιδιώξει να ενθαρρύνει την αποδοτικότητα και τη βιωσιμότητα των υδάτινων πόρων, καλύπτοντας έτσι τους στόχους της κυκλικής οικονομίας.

Τροπολογία 3

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (2β) Το ανθρώπινο δικαίωμα στην ύδρευση και την αποχέτευση αναγνωρίστηκε ως ανθρώπινο δικαίωμα από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών στις 28 Ιουλίου 2010 και, επομένως, η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό δεν θα πρέπει να περιορίζεται από το γεγονός ότι ο τελικός χρήστης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να το προμηθευτεί.

Τροπολογία 4

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2 γ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (2γ) Είναι αναγκαία η συνεκτικότητα μεταξύ της οδηγίας 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1α) και της παρούσας.

Τροπολογία 5

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 2 δ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (2δ) Οι απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας θα πρέπει να αντανακλούν την εθνική κατάσταση και τις συνθήκες των φορέων ύδρευσης στα κράτη μέλη.

Τροπολογία 6

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (3) Επιβάλλεται να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα φυσικά μεταλλικά νερά και τα νερά φαρμακευτικών ιδιοτήτων δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα είδη νερού καλύπτονται από την οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (68) και την οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου αντίστοιχα (69). Ωστόσο, η οδηγία 2009/54/ΕΚ αφορά τόσο τα φυσικά μεταλλικά νερά όσο και τα νερά πηγής, αλλά μόνον η πρώτη κατηγορία θα πρέπει να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 2009/54/ΕΚ, τα νερά πηγής θα πρέπει να πληρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζεται για πώληση ή που χρησιμοποιείται στην παραγωγή, την παρασκευή ή την επεξεργασία τροφίμων, το νερό θα πρέπει να συμμορφώνεται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως το σημείο τήρησης (δηλαδή τη βρύση) και στη συνέχεια θα πρέπει να θεωρείται τρόφιμο, σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (70). (3) Επιβάλλεται να αποκλειστούν από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας τα φυσικά μεταλλικά νερά και τα νερά φαρμακευτικών ιδιοτήτων δεδομένου ότι τα συγκεκριμένα είδη νερού καλύπτονται από την οδηγία 2009/54/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (68) και την οδηγία 2001/83/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου αντίστοιχα (69). Ωστόσο, η οδηγία 2009/54/ΕΚ αφορά τόσο τα φυσικά μεταλλικά νερά όσο και τα νερά πηγής, αλλά μόνον η πρώτη κατηγορία θα πρέπει να εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας. Όπως ορίζεται στο άρθρο 9 παράγραφος 4 τρίτο εδάφιο της οδηγίας 2009/54/ΕΚ, τα νερά πηγής θα πρέπει να πληρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας. Αυτή η υποχρέωση δεν θα πρέπει ωστόσο να επεκταθεί στις μικροβιολογικές παραμέτρους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα I μέρος Α της παρούσας οδηγίας. Στην περίπτωση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης που προέρχεται από τη δημόσια παροχή νερού ή από ιδιωτικές πηγές, τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία και προορίζεται για πώληση ή που χρησιμοποιείται στην εμπορική παραγωγή, παρασκευή ή επεξεργασία τροφίμων, το νερό θα πρέπει να συνεχίσει καταρχήν να συμμορφώνεται με τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας έως το σημείο τήρησης και στη συνέχεια θα πρέπει να θεωρείται τρόφιμο, σύμφωνα με το άρθρο 2 δεύτερο εδάφιο του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (70). Όταν πληρούνται οι εφαρμοστέες απαιτήσεις για την ασφάλεια των τροφίμων, οι αρμόδιες αρχές των κρατών μελών θα πρέπει να έχουν την εξουσία να επιτρέπουν την επαναχρησιμοποίηση του νερού στις βιομηχανίες επεξεργασίας τροφίμων.

Τροπολογία 7

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (4) Μετά την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών για το δικαίωμα στο νερό (Right2Water) (71), δρομολογήθηκε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Ένωσης και πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση βελτίωσης της καταλληλότητας και της αποδοτικότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT) για την οδηγία 98/83/ΕΚ (72). Από την αξιολόγηση αυτή διαπιστώθηκε ότι απαιτείται επικαιροποίηση ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 98/83/ΕΚ. Προσδιορίστηκαν τέσσερις τομείς όπου προσφέρονται περιθώρια βελτίωσης, και συγκεκριμένα ο κατάλογος των παραμετρικών τιμών με βάση την ποιότητα, η περιορισμένη χρήση προσέγγισης βάσει κινδύνου, οι ασαφείς διατάξεις σχετικά με την πληροφόρηση των καταναλωτών, και οι αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των συστημάτων έγκρισης για τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Επιπλέον, η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών για το δικαίωμα στο νερό υπέδειξε, ως ξεχωριστό πρόβλημα, το γεγονός ότι ένα μέρος του πληθυσμού, και ιδίως οι περιθωριοποιημένες ομάδες, δεν έχει πρόσβαση σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, κάτι που αποτελεί επίσης δέσμευση στο πλαίσιο του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης 6 του θεματολογίου 2030 του ΟΗΕ. Ένα τελευταίο ζήτημα που εντοπίστηκε είναι η γενικότερη έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τις διαρροές νερού, που οφείλονται σε ανεπάρκεια επενδύσεων στη συντήρηση και την ανανέωση των υποδομών ύδρευσης, όπως επισημαίνεται και στην ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις υποδομές ύδρευσης (73). (4) Μετά την ολοκλήρωση της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών για το δικαίωμα στο νερό (Right2Water) (71), η οποία καλούσε την Ένωση να αυξήσει τις προσπάθειές της να επιτύχει καθολική πρόσβαση στο νερό, δρομολογήθηκε δημόσια διαβούλευση σε επίπεδο Ένωσης και πραγματοποιήθηκε αξιολόγηση βελτίωσης της καταλληλότητας και της αποδοτικότητας του κανονιστικού πλαισίου (REFIT) για την οδηγία 98/83/ΕΚ (72). Από την αξιολόγηση αυτή διαπιστώθηκε ότι απαιτείται επικαιροποίηση ορισμένων διατάξεων της οδηγίας 98/83/ΕΚ. Προσδιορίστηκαν τέσσερις τομείς όπου προσφέρονται περιθώρια βελτίωσης, και συγκεκριμένα ο κατάλογος των παραμετρικών τιμών με βάση την ποιότητα, η περιορισμένη χρήση προσέγγισης βάσει κινδύνου, οι ασαφείς διατάξεις σχετικά με την πληροφόρηση των καταναλωτών, και οι αποκλίσεις που υπάρχουν μεταξύ των συστημάτων έγκρισης για τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο , καθώς και οι επιπτώσεις τους στην ανθρώπινη υγεία . Επιπλέον, η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών για το δικαίωμα στο νερό υπέδειξε, ως ξεχωριστό πρόβλημα, το γεγονός ότι ένα μέρος του πληθυσμού, μεταξύ άλλων οι ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, έχει περιορισμένη ή δεν έχει καθόλου πρόσβαση σε οικονομικά προσιτό νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, κάτι που αποτελεί επίσης δέσμευση στο πλαίσιο του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης 6 του θεματολογίου 2030 του ΟΗΕ. Στο πλαίσιο αυτό, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε το δικαίωμα πρόσβασης στο νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση για όλους στην Ένωση . Ένα τελευταίο ζήτημα που εντοπίστηκε είναι η γενικότερη έλλειψη πληροφόρησης σχετικά με τις διαρροές νερού, που οφείλονται σε ανεπάρκεια επενδύσεων στη συντήρηση και την ανανέωση των υποδομών ύδρευσης, όπως επισημαίνεται και στην ειδική έκθεση του Ευρωπαϊκού Ελεγκτικού Συνεδρίου σχετικά με τις υποδομές ύδρευσης (73) , καθώς και από ενίοτε ελλιπή γνώση των συστημάτων ύδρευσης .

Τροπολογία 8

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 4 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (4α) Προκειμένου να επιτευχθούν οι φιλόδοξοι στόχοι που έχουν τεθεί στο πλαίσιο του στόχου βιώσιμης ανάπτυξης αριθ. 6 των Ηνωμένων Εθνών, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεωθούν να θέσουν σε εφαρμογή σχέδια δράσης προκειμένου να διασφαλίσουν την καθολική και ισότιμη πρόσβαση όλων σε ασφαλές και οικονομικά προσιτό πόσιμο νερό έως το 2030.

Τροπολογία 9

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 4 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (4β) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε το ψήφισμα της 8ης Σεπτεμβρίου 2015 σχετικά με τη συνέχεια της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών «Δικαίωμα στο νερό» (Right2Water).

Τροπολογία 11

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 5 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (5α) Το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση διαδραματίζει θεμελιώδη ρόλο στις συνεχιζόμενες προσπάθειες της Ένωσης για την ενίσχυση της προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος από τους ενδοκρινικούς διαταράκτες. Οι διατάξεις που αφορούν τους ενδοκρινικούς διαταράκτες στην παρούσα οδηγία αποτελούν ένα ελπιδοφόρο βήμα σε συμφωνία με την επικαιροποίηση της στρατηγικής της ΕΕ για τους ενδοκρινικούς διαταράκτες, την οποία οφείλει να υλοποιήσει η Επιτροπή χωρίς άλλη καθυστέρηση.

Τροπολογία 13

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (6α) Όταν η επιστημονική γνώση δεν επαρκεί για να εξακριβωθεί ο κίνδυνος ή η απουσία κινδύνου όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία ή την επιτρεπόμενη τιμή μιας ουσίας στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, η εν λόγω ουσία θα πρέπει, σύμφωνα με την αρχή της προφύλαξης, να τίθεται υπό επιτήρηση εν αναμονή σαφέστερων επιστημονικών δεδομένων. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να προβαίνουν σε χωριστή παρακολούθηση αυτών των νέων παραμέτρων.

Τροπολογία 14

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 6 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (6β) Οι ενδεικτικές παράμετροι δεν έχουν άμεσο αντίκτυπο στη δημόσια υγεία. Ωστόσο, είναι σημαντικές ως μέσα για να προσδιορίζεται πώς λειτουργούν οι εγκαταστάσεις παραγωγής και διανομής του νερού και για να αξιολογείται η ποιότητα του νερού. Μπορούν να συμβάλουν στην ανάδειξη των ελλείψεων όσον αφορά την επεξεργασία του νερού και διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο στην ενίσχυση και τη διατήρηση της εμπιστοσύνης των καταναλωτών στην ποιότητα του νερού. Ως εκ τούτου, θα πρέπει να παρακολουθούνται από τα κράτη μέλη.

Τροπολογία 15

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (7) Όπου το κρίνουν σκόπιμο για να προστατεύουν την ανθρώπινη υγεία στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να καθορίζουν τιμές πρόσθετων παραμέτρων μη συμπεριλαμβανομένων στο παράρτημα I. (7) Όπου το κρίνουν σκόπιμο για την πλήρη εφαρμογή της αρχής της προφύλαξης και για να προστατεύουν την ανθρώπινη υγεία στο έδαφός τους, τα κράτη μέλη θα πρέπει να υποχρεούνται να καθορίζουν τιμές πρόσθετων παραμέτρων μη συμπεριλαμβανομένων στο παράρτημα I.

Τροπολογία 16

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 8

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (8) Στην οδηγία 98/83/ΕΚ, στοιχεία προληπτικού σχεδιασμού ασφάλειας και προσέγγισης βάσει κινδύνου είχαν ληφθεί υπόψη σε περιορισμένο μόνο βαθμό. Τα πρώτα στοιχεία μιας προσέγγισης βάσει κινδύνου έχουν εισαχθεί ήδη το 2015 με την οδηγία (ΕΕ) 2015/1787, με την οποία τροποποιήθηκε η οδηγία 98/83/ΕΚ ώστε να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τα προγράμματα παρακολούθησης που έχουν θεσπίσει, υπό την προϋπόθεση ότι διενεργούνται αξιόπιστες εκτιμήσεις κινδύνου οι οποίες μπορούν να βασίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ για την ποιότητα του πόσιμου νερού (76). Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, στις οποίες περιγράφεται το λεγόμενο «σχέδιο για την ασφάλεια των υδάτων», σε συνδυασμό με το πρότυπο EN 15975-2 που αφορά την ασφάλεια της τροφοδοσίας πόσιμου νερού, είναι διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές στις οποίες βασίζεται η παραγωγή, η διανομή, η παρακολούθηση και η ανάλυση των παραμέτρων του νερού που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Αυτές θα πρέπει να διατηρηθούν στην παρούσα οδηγία. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αρχές αυτές δεν θα περιορίζονται σε πτυχές παρακολούθησης, προκειμένου να αφιερώνεται χρόνος και πόροι στους σημαντικούς κινδύνους και σε οικονομικώς αποδοτικά μέτρα στην πηγή της ρύπανσης, και προκειμένου να αποφεύγονται οι αναλύσεις και οι εργασίες σε ζητήματα ήσσονος σημασίας, είναι σκόπιμο να εισαχθεί μια προσέγγιση βασισμένη εξολοκλήρου στην εκτίμηση κινδύνου, καθ’ όλο το μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας, από τη θέση υδροληψίας και το δίκτυο διανομής μέχρι τη βρύση. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να αποτελείται από τρεις συνιστώσες: πρώτον, εκτίμηση της επικινδυνότητας που συνδέεται με τη θέση υδροληψίας («εκτίμηση επικινδυνότητας»), από το κράτος μέλος και σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες και το εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων, της ΠΟΥ (77)· δεύτερον, δυνατότητες προσαρμογής της παρακολούθησης στους κυριότερους κινδύνους («εκτίμηση κινδύνου στην παροχή»), από τον φορέα ύδρευσης· και τρίτον, εκτίμηση των ενδεχόμενων κινδύνων που απορρέουν από τα οικιακά δίκτυα διανομής (π.χ. Legionella ή μόλυβδος) («εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής»), από το κράτος μέλος. Οι εκτιμήσεις αυτές θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά, μεταξύ άλλων και ενόψει απειλών από ακραία καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με το κλίμα, γνωστών μεταβολών στις ανθρώπινες δραστηριότητες στη θέση υδροληψίας ή ως αντίδραση σε περιστατικά που συνδέονται με την πηγή νερού. Η προσέγγιση βάσει κινδύνου διασφαλίζει τη διαρκή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών και των φορέων ύδρευσης. (8) Στην οδηγία 98/83/ΕΚ, στοιχεία προληπτικού σχεδιασμού ασφάλειας και προσέγγισης βάσει κινδύνου είχαν ληφθεί υπόψη σε περιορισμένο μόνο βαθμό. Τα πρώτα στοιχεία μιας προσέγγισης βάσει κινδύνου έχουν εισαχθεί ήδη το 2015 με την οδηγία (ΕΕ) 2015/1787, με την οποία τροποποιήθηκε η οδηγία 98/83/ΕΚ ώστε να επιτρέπεται στα κράτη μέλη να παρεκκλίνουν από τα προγράμματα παρακολούθησης που έχουν θεσπίσει, υπό την προϋπόθεση ότι διενεργούνται αξιόπιστες εκτιμήσεις κινδύνου οι οποίες μπορούν να βασίζονται στις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ για την ποιότητα του πόσιμου νερού (76). Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές, στις οποίες περιγράφεται το λεγόμενο «σχέδιο για την ασφάλεια των υδάτων», σε συνδυασμό με το πρότυπο EN 15975-2 που αφορά την ασφάλεια της τροφοδοσίας πόσιμου νερού, είναι διεθνώς αναγνωρισμένες αρχές στις οποίες βασίζεται η παραγωγή, η διανομή, η παρακολούθηση και η ανάλυση των παραμέτρων του νερού που προορίζεται για κατανάλωση από τον άνθρωπο. Αυτές θα πρέπει να διατηρηθούν στην παρούσα οδηγία. Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι οι αρχές αυτές δεν θα περιορίζονται σε πτυχές παρακολούθησης, προκειμένου να αφιερώνεται χρόνος και πόροι στους σημαντικούς κινδύνους και σε οικονομικώς αποδοτικά μέτρα στην πηγή της ρύπανσης, και προκειμένου να αποφεύγονται οι αναλύσεις και οι εργασίες σε ζητήματα ήσσονος σημασίας, είναι σκόπιμο να εισαχθεί μια προσέγγιση βασισμένη εξολοκλήρου στην εκτίμηση κινδύνου, καθ’ όλο το μήκος της εφοδιαστικής αλυσίδας, από τη θέση υδροληψίας και το δίκτυο διανομής μέχρι τη βρύση. Η προσέγγιση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στις υπάρχουσες γνώσεις και στις δράσεις που υλοποιούνται στο πλαίσιο της οδηγίας 2000/60/ΕΚ και να λαμβάνει αποτελεσματικότερα υπόψη τον αντίκτυπο των κλιματικών αλλαγών στους υδάτινους πόρους. Η προσέγγιση βάσει κινδύνου θα πρέπει να αποτελείται από τρεις συνιστώσες: πρώτον, εκτίμηση της επικινδυνότητας που συνδέεται με τη θέση υδροληψίας («εκτίμηση επικινδυνότητας»), από το κράτος μέλος και σύμφωνα με τις κατευθυντήριες οδηγίες και το εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων, της ΠΟΥ (77)· δεύτερον, δυνατότητες προσαρμογής της παρακολούθησης στους κυριότερους κινδύνους («εκτίμηση κινδύνου στην παροχή»), από τον φορέα ύδρευσης· και τρίτον, εκτίμηση των ενδεχόμενων κινδύνων που απορρέουν από τα οικιακά δίκτυα διανομής (π.χ. Legionella ή μόλυβδος) , που εστιάζεται ιδιαίτερα στους χώρους προτεραιότητας («εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής»), από το κράτος μέλος. Οι εκτιμήσεις αυτές θα πρέπει να επανεξετάζονται τακτικά, μεταξύ άλλων και ενόψει απειλών από ακραία καιρικά φαινόμενα που συνδέονται με το κλίμα, γνωστών μεταβολών στις ανθρώπινες δραστηριότητες στη θέση υδροληψίας ή ως αντίδραση σε περιστατικά που συνδέονται με την πηγή νερού. Η προσέγγιση βάσει κινδύνου διασφαλίζει τη διαρκή ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των αρμόδιων αρχών, των φορέων ύδρευσης και άλλων ενδιαφερόμενων παραγόντων, συμπεριλαμβανομένων όσων ευθύνονται για τις πηγές ρύπανσης ή τον κίνδυνο ρύπανσης. Κατ’ εξαίρεση, η εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου θα πρέπει να προσαρμόζεται στους ειδικούς περιορισμούς των θαλάσσιων σκαφών που αφαλατώνουν το νερό και μεταφέρουν επιβάτες. Τα θαλάσσια σκάφη που φέρουν ευρωπαϊκή σημαία συμμορφώνονται με το διεθνές κανονιστικό πλαίσιο όταν πλέουν στα διεθνή ύδατα. Επιπλέον, η μεταφορά και η παραγωγή νερού για ανθρώπινη κατανάλωση επί του πλοίου υπόκεινται σε ιδιαίτερους περιορισμούς που προϋποθέτουν την προσαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας.

Τροπολογία 17

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 8 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (8α) Η αναποτελεσματική χρήση των υδάτινων πόρων, και ιδίως οι διαρροές στην υποδομή ύδρευσης, οδηγούν σε υπερεκμετάλλευση των περιορισμένων πόρων νερού που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση. Κατά συνέπεια, εμποδίζονται σοβαρά οι προσπάθειες των κρατών μελών να επιτύχουν τους στόχους που καθορίζονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ.

Τροπολογία 18

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 9

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (9) Η εκτίμηση επικινδυνότητας θα πρέπει να είναι προσανατολισμένη προς την ελάττωση του βαθμού επεξεργασίας που χρειάζεται για να παραχθεί νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, π.χ. μέσω περιορισμού των πιέσεων που οδηγούν σε μόλυνση των υδατικών συστημάτων από τα οποία λαμβάνεται το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντοπίζουν πηγές επικινδυνότητας και πιθανές πηγές ρύπανσης αυτών των υδατικών συστημάτων και να παρακολουθούν τους ρύπους που θεωρούν σημαντικούς, π.χ. εξαιτίας της διαπιστωμένης επικινδυνότητάς τους (όπως τα μικροπλαστικά, τα νιτρικά άλατα, τα φυτοφάρμακα ή οι φαρμακευτικές ουσίες που αναφέρονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (78)), εξαιτίας της φυσικής παρουσίας τους στη θέση υδροληψίας (π.χ. αρσενικό) ή εξαιτίας πληροφοριών που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης (για παράδειγμα, απότομη αύξηση μιας ορισμένης παραμέτρου στο μη επεξεργασμένο νερό). Αυτές οι παράμετροι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως δείκτες για την ανάληψη δράσεων από τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την ελάττωση των πιέσεων επί των υδατικών συστημάτων, όπως για παράδειγμα μέτρων πρόληψης ή μετριασμού (συμπεριλαμβανομένων και ερευνών για τον προσδιορισμό των επιπτώσεων των πιέσεων αυτών στην υγεία, όπου απαιτείται), ώστε να προστατευτούν αυτά τα υδατικά συστήματα και να αντιμετωπιστεί η πηγή της ρύπανσης, σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς . (9) Η εκτίμηση επικινδυνότητας θα πρέπει να ακολουθεί μια ολιστική προσέγγιση της εκτίμησης κινδύνου, η οποία να βασίζεται στον ρητό στόχο της ελάττωσης του βαθμού επεξεργασίας που χρειάζεται για να παραχθεί νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, π.χ. μέσω περιορισμού των πιέσεων που οδηγούν σε μόλυνση των υδατικών συστημάτων από τα οποία λαμβάνεται το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης , ή στον κίνδυνο μόλυνσής τους . Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εντοπίζουν πηγές επικινδυνότητας και πιθανές πηγές ρύπανσης αυτών των υδατικών συστημάτων και να παρακολουθούν τους ρύπους που θεωρούν σημαντικούς, π.χ. εξαιτίας της διαπιστωμένης επικινδυνότητάς τους (όπως τα μικροπλαστικά, τα νιτρικά άλατα, τα φυτοφάρμακα ή οι φαρμακευτικές ουσίες που αναφέρονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (78)), εξαιτίας της φυσικής παρουσίας τους στη θέση υδροληψίας (π.χ. αρσενικό) ή εξαιτίας πληροφοριών που λαμβάνονται από τους φορείς ύδρευσης (για παράδειγμα, απότομη αύξηση μιας ορισμένης παραμέτρου στο μη επεξεργασμένο νερό). Σύμφωνα με την οδηγία 2000/60/ΕΚ, αυτές οι παράμετροι θα πρέπει να χρησιμοποιούνται ως δείκτες για την ανάληψη δράσεων από τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την ελάττωση των πιέσεων επί των υδατικών συστημάτων, όπως για παράδειγμα μέτρων πρόληψης ή μετριασμού (συμπεριλαμβανομένων και ερευνών για τον προσδιορισμό των επιπτώσεων των πιέσεων αυτών στην υγεία, όπου απαιτείται), ώστε να προστατευτούν αυτά τα υδατικά συστήματα και να αντιμετωπιστεί η πηγή ή ο κίνδυνος της ρύπανσης, σε συνεργασία με το σύνολο των ενδιαφερόμενων φορέων, συμπεριλαμβανομένων όσων ευθύνονται για τις πηγές ή τις δυνητικές πηγές ρύπων. Όταν ένα κράτος μέλος διαπιστώνει, μέσω της εκτίμησης κινδύνου, ότι μια παράμετρος απουσιάζει από μια συγκεκριμένη θέση υδροληψίας (για παράδειγμα επειδή η συγκεκριμένη ουσία δεν απαντάται ποτέ στα υπόγεια ή στα επιφανειακά ύδατα), τότε το κράτος μέλος θα πρέπει να ενημερώνει τους σχετικούς φορείς ύδρευσης και θα πρέπει να τους επιτρέπει να μειώνουν τη συχνότητα παρακολούθησης αυτής της παραμέτρου ή να αφαιρούν την παράμετρο αυτή από τον κατάλογο των παραμέτρων προς παρακολούθηση, άνευ διενέργειας εκτίμησης κινδύνου στην παροχή .

Τροπολογία 19

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 11

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (11) Οι παραμετρικές τιμές που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να τηρούνται στο σημείο όπου το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση διατίθεται στον κατάλληλο καταναλωτή. Ωστόσο, η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης μπορεί να επηρεάζεται από το σύστημα οικιακής διανομής. Η ΠΟΥ σημειώνει ότι, εντός της Ένωσης, η Legionella είναι υπεύθυνη για υψηλότερη επιβάρυνση της υγείας από κάθε άλλον υδατογενή παθογόνο παράγοντα. Ο παράγοντας αυτός μεταδίδεται διαμέσου των συστημάτων παροχής θερμού ύδατος και μέσω της εισπνοής, π.χ. κατά το ντους. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι συνδέεται με το σύστημα οικιακής διανομής. Δεδομένου ότι η επιβολή μονομερούς υποχρέωσης παρακολούθησης όλων των ιδιωτικών και δημόσιων χώρων για τον συγκεκριμένο παθογόνο παράγοντα θα συνεπαγόταν παράλογα υψηλό κόστος, το ζήτημα αυτό προσφέρεται περισσότερο για αντιμετώπιση μέσω εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής. Κατά την εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να λαμβάνονται επιπλέον υπόψη και οι δυνητικοί κίνδυνοι που προκύπτουν από τα προϊόντα και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επικέντρωση της παρακολούθησης σε χώρους υψηλής προτεραιότητας, την εκτίμηση των κινδύνων που προκύπτουν από το οικιακό σύστημα διανομής και τα σχετικά προϊόντα και υλικά , και την επαλήθευση των επιδόσεων των προϊόντων δομικών κατασκευών που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης βάσει των αντίστοιχων δηλώσεων επιδόσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (79). Μαζί με τη δήλωση επιδόσεων θα πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 31 και 33 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (80). Με βάση την εκτίμηση αυτή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν, μεταξύ άλλων, ότι εφαρμόζονται τα ενδεδειγμένα μέτρα ελέγχου και διαχείρισης (π.χ. για περιπτώσεις εστιών νόσων), σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ (81), και ότι τυχόν μετανάστευση ουσιών από τα προϊόντα δομικών κατασκευών δεν συνιστά κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Ωστόσο, με την επιφύλαξη του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011, στις περιπτώσεις όπου τα μέτρα αυτά συνεπάγονται περιορισμούς στην ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων και υλικών εντός της Ένωσης, οι περιορισμοί αυτοί θα πρέπει να δικαιολογούνται δεόντως και να είναι αυστηρώς αναλογικοί, και να μη συνιστούν μέσο αυθαίρετων διακρίσεων ή συγκεκαλυμμένο περιορισμό του εμπορίου μεταξύ κρατών μελών. (11) Οι παραμετρικές τιμές που χρησιμοποιούνται για την αξιολόγηση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης πρέπει να τηρούνται στο σημείο όπου το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση διατίθεται στον κατάλληλο καταναλωτή. Ωστόσο, η ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης μπορεί να επηρεάζεται από το σύστημα οικιακής διανομής. Η ΠΟΥ σημειώνει ότι, εντός της Ένωσης, η Legionella είναι υπεύθυνη για υψηλότερη επιβάρυνση της υγείας από κάθε άλλον υδατογενή παθογόνο παράγοντα , ιδίως η Legionella pneumophila, η οποία έχει προκαλέσει τα περισσότερα κρούσματα ασθένειας των λεγεωναρίων σε ολόκληρη την Ένωση . Ο παράγοντας αυτός μεταδίδεται διαμέσου των συστημάτων παροχής θερμού ύδατος και μέσω της εισπνοής, π.χ. κατά το ντους. Ως εκ τούτου, είναι προφανές ότι συνδέεται με το σύστημα οικιακής διανομής. Δεδομένου ότι η επιβολή μονομερούς υποχρέωσης παρακολούθησης όλων των ιδιωτικών και δημόσιων χώρων για τον συγκεκριμένο παθογόνο παράγοντα θα συνεπαγόταν παράλογα υψηλό κόστος και θα ήταν αντίθετη με την αρχή της επικουρικότητας , το ζήτημα αυτό προσφέρεται περισσότερο για αντιμετώπιση μέσω εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής , ιδίως στους χώρους προτεραιότητας . Κατά την εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να λαμβάνονται επιπλέον υπόψη και οι δυνητικοί κίνδυνοι που προκύπτουν από τα προϊόντα και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Κατά συνέπεια, η εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής θα πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, την επικέντρωση της παρακολούθησης σε χώρους υψηλής προτεραιότητας, την εκτίμηση των κινδύνων που προκύπτουν από το οικιακό σύστημα διανομής και τα σχετικά προϊόντα και υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση . Μαζί με τη δήλωση επιδόσεων θα πρέπει να παρέχονται τα στοιχεία που αναφέρονται στα άρθρα 31 και 33 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1907/2006 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (80). Με βάση την εκτίμηση αυτή, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίζουν, μεταξύ άλλων, ότι εφαρμόζονται τα ενδεδειγμένα μέτρα ελέγχου και διαχείρισης (π.χ. για περιπτώσεις εστιών νόσων), σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ (81), και ότι τυχόν μετανάστευση από τις ουσίες και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση δεν συνιστά κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία .

Τροπολογία 20

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 12

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (12) Οι διατάξεις της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας της επεξεργασίας, του εξοπλισμού και των υλικών δεν κατόρθωσαν να εξαλείψουν τα εμπόδια της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Εξακολουθούν να ισχύουν εθνικές εγκρίσεις προϊόντων, με διαφορετικές απαιτήσεις στα διάφορα κράτη μέλη. Αυτό συνεπάγεται δυσκολίες και κόστος για τους κατασκευαστές που επιθυμούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους στην αγορά σε ολόκληρη την Ένωση. Η αποτελεσματική άρση των τεχνικών φραγμών θα επιτευχθεί μόνο με τη θέσπιση εναρμονισμένων τεχνικών προδιαγραφών για τα δομικά προϊόντα που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011. Ο εν λόγω κανονισμός επιτρέπει την ανάπτυξη ευρωπαϊκών προτύπων για την εναρμόνιση των μεθόδων αξιολόγησης των δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, και για τη θέσπιση οριακών επιπέδων και κλάσεων σε σχέση με το επίπεδο απόδοσης ενός ουσιώδους χαρακτηριστικού . Για τον σκοπό αυτόν, αίτημα τυποποίησης με το οποίο ζητήθηκε συγκεκριμένη εργασία τυποποίησης στον τομέα της υγιεινής και της ασφάλειας για προϊόντα και υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης δυνάμει του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 305/2011 συμπεριελήφθη στο πρόγραμμα εργασιών τυποποίησης του 2017 (82) και ένα σχετικό πρότυπο πρόκειται να εκδοθεί μέχρι το 2018. Η δημοσίευση αυτού του εναρμονισμένου προτύπου στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα διασφαλίσει την ορθολογική λήψη αποφάσεων για τη θέση σε κυκλοφορία ή τη διάθεση στην αγορά ασφαλών δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης. Ως εκ τούτου, οι διατάξεις σχετικά με τον εξοπλισμό και τα υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης θα πρέπει να διαγραφούν, να αντικατασταθούν εν μέρει από διατάξεις που συνδέονται με την εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής και να συμπληρωθούν με τα σχετικά εναρμονισμένα πρότυπα σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 305/2011 . (12) Οι διατάξεις της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τη διασφάλιση της ποιότητας της επεξεργασίας, του εξοπλισμού και των υλικών δεν κατόρθωσαν να εξαλείψουν τα εμπόδια της εσωτερικής αγοράς όσον αφορά την ελεύθερη κυκλοφορία δομικών προϊόντων που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης ούτε να παράσχουν επαρκή προστασία όσον αφορά την ανθρώπινη υγεία . Εξακολουθούν να ισχύουν εθνικές εγκρίσεις προϊόντων, με διαφορετικές απαιτήσεις στα διάφορα κράτη μέλη. Αυτό συνεπάγεται δυσκολίες και κόστος για τους κατασκευαστές που επιθυμούν να διαθέσουν τα προϊόντα τους στην αγορά σε ολόκληρη την Ένωση. Η κατάσταση αυτή οφείλεται στην έλλειψη ελάχιστων ευρωπαϊκών προτύπων στον τομέα της υγιεινής για όλα τα προϊόντα και υλικά που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, προϋπόθεση απαραίτητη για την πλήρη και αποτελεσματική υλοποίηση της αμοιβαίας αναγνώρισης μεταξύ των κρατών μελών. Η άρση των τεχνικών φραγμών και η συμμόρφωση όλων των προϊόντων και των υλικών που έρχονται σε επαφή με νερό ανθρώπινης κατανάλωσης σε επίπεδο Ένωσης μπορούν να επιτευχθούν μόνο με τη θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων ποιότητας σε επίπεδο Ένωσης . Ως εκ τούτου, οι διατάξεις αυτές θα πρέπει να ενισχυθούν μέσω μιας διαδικασίας εναρμόνισης αυτών των προϊόντων και υλικών. Οι εργασίες αυτές θα πρέπει να βασίζονται στην εμπειρία που έχει αποκτηθεί και στις προόδους που έχει πραγματοποιήσει μια σειρά κρατών μελών τα οποία, εδώ και μερικά χρόνια, συνεργάζονται συντονισμένα για να επιτύχουν κανονιστική συνοχή .

Τροπολογία 21

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 13

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (13) Το κάθε κράτος μέλος οφείλει να διασφαλίσει ότι θα θεσπιστούν προγράμματα ελέγχου για το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση σχετικά με την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου παρακολούθησης που πραγματοποιείται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας διενεργείται από φορείς ύδρευσης. Θα πρέπει να αφήνεται κάποιος βαθμός ευελιξίας στους φορείς ύδρευσης όσον αφορά τις παραμέτρους που αυτοί παρακολουθούν για τους σκοπούς της εκτίμησης κινδύνου στην παροχή. Εάν κάποια παράμετρος δεν ανιχνεύεται, οι φορείς ύδρευσης θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελαττώνουν τη συχνότητα παρακολούθησης ή και να διακόπτουν εντελώς την παρακολούθηση της συγκεκριμένης παραμέτρου. Η εκτίμηση κινδύνου στην παροχή θα πρέπει να εφαρμόζεται για τις περισσότερες παραμέτρους. Ωστόσο, ένας βασικός κατάλογος παραμέτρων θα πρέπει πάντοτε να παρακολουθείται με μια ορισμένη ελάχιστη συχνότητα. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κατά κύριο λόγο διατάξεις σχετικά με τη συχνότητα παρακολούθησης για τους σκοπούς των ελέγχων συμμόρφωσης, και περιλαμβάνει περιορισμένες μόνο διατάξεις για την παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς. Ενδέχεται να χρειάζεται πρόσθετη παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς ώστε να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της επεξεργασίας του νερού, κατά την κρίση των φορέων ύδρευσης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φορείς ύδρευσης μπορούν να ανατρέξουν στις κατευθυντήριες οδηγίες και στο εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων που εκδίδει η ΠΟΥ. (13) Το κάθε κράτος μέλος οφείλει να διασφαλίσει ότι θα θεσπιστούν προγράμματα ελέγχου για το νερό που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση σχετικά με την τήρηση των απαιτήσεων της παρούσας οδηγίας. Το μεγαλύτερο μέρος του έργου παρακολούθησης που πραγματοποιείται για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας διενεργείται από φορείς ύδρευσης , ωστόσο, όταν κρίνεται αναγκαίο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να καθιστούν σαφή την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ των αρμοδίων αρχών όπως προκύπτουν από τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο . Θα πρέπει να αφήνεται κάποιος βαθμός ευελιξίας στους φορείς ύδρευσης όσον αφορά τις παραμέτρους που αυτοί παρακολουθούν για τους σκοπούς της εκτίμησης κινδύνου στην παροχή. Εάν κάποια παράμετρος δεν ανιχνεύεται, οι φορείς ύδρευσης θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να ελαττώνουν τη συχνότητα παρακολούθησης ή και να διακόπτουν εντελώς την παρακολούθηση της συγκεκριμένης παραμέτρου. Η εκτίμηση κινδύνου στην παροχή θα πρέπει να εφαρμόζεται για τις περισσότερες παραμέτρους. Ωστόσο, ένας βασικός κατάλογος παραμέτρων θα πρέπει πάντοτε να παρακολουθείται με μια ορισμένη ελάχιστη συχνότητα. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει κατά κύριο λόγο διατάξεις σχετικά με τη συχνότητα παρακολούθησης για τους σκοπούς των ελέγχων συμμόρφωσης, και περιλαμβάνει περιορισμένες μόνο διατάξεις για την παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς. Ενδέχεται να χρειάζεται πρόσθετη παρακολούθηση για επιχειρησιακούς σκοπούς ώστε να διασφαλιστεί η ορθή λειτουργία της επεξεργασίας του νερού, κατά την κρίση των φορέων ύδρευσης. Σε αυτό το πλαίσιο, οι φορείς ύδρευσης μπορούν να ανατρέξουν στις κατευθυντήριες οδηγίες και στο εγχειρίδιο σχεδίων για την ασφάλεια των υδάτων που εκδίδει η ΠΟΥ.

Τροπολογία 188

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 14

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (14) Η προσέγγιση βάσει κινδύνου θα πρέπει να εφαρμοστεί σταδιακά από όλους τους φορείς ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των μικρών φορέων, καθώς η αξιολόγηση της οδηγίας 98/83/ΕΚ υπέδειξε ελλείψεις στην εφαρμογή της από τους εν λόγω φορείς, οφειλόμενες ενίοτε στο κόστος από τη διεξαγωγή περιττών δραστηριοτήτων παρακολούθησης. Όταν ακολουθείται η προσέγγιση βάσει κινδύνου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα θέματα ασφάλειας. (14) Η προσέγγιση βάσει κινδύνου θα πρέπει να εφαρμοστεί από όλους τους φορείς ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των πολύ μικρών , μικρών και μεσαίων φορέων, καθώς η αξιολόγηση της οδηγίας 98/83/ΕΚ υπέδειξε ελλείψεις στην εφαρμογή της από τους εν λόγω φορείς, οφειλόμενες ενίοτε στο κόστος από τη διεξαγωγή περιττών δραστηριοτήτων παρακολούθησης , ενώ θα πρέπει να υπάρχει η δυνατότητα παρεκκλίσεων για πολύ μικρούς φορείς. Όταν ακολουθείται η προσέγγιση βάσει κινδύνου, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα θέματα ασφάλειας και τα θέματα που άπτονται της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει» . Για μικρότερους φορείς ύδρευσης, οι δραστηριότητες παρακολούθησης θα πρέπει να στηρίζονται από την αρμόδια αρχή με την παροχή εμπειρογνωσίας.

Τροπολογία 24

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 14 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (14α) Προκειμένου να διασφαλιστεί η ισχυρότερη προστασία της δημόσιας υγείας, τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξασφαλίσουν τη σαφή και ισόρροπη κατανομή των αρμοδιοτήτων για την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου, σύμφωνα με το οικείο εθνικό θεσμικό και νομικό πλαίσιο.

Τροπολογία 25

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 15

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (15) Τα οικεία κράτη μέλη θα πρέπει, σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών της παρούσας οδηγίας, να προβαίνουν αμέσως στη διερεύνηση των αιτίων και να εξασφαλίζουν ότι αναλαμβάνεται η ενδεδειγμένη επανορθωτική ενέργεια ώστε να αποκαθίσταται το ταχύτερο δυνατόν η ποιότητα του νερού. Στις περιπτώσεις όπου η παροχή νερού συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, θα πρέπει να απαγορεύεται η παροχή ή να περιορίζεται η χρήση τέτοιου νερού . Επιπλέον, είναι επίσης σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η μη τήρηση των ελάχιστων απαιτήσεων για τις τιμές που αφορούν μικροβιολογικές και χημικές παραμέτρους θα πρέπει να θεωρείται αυτομάτως από τα κράτη μέλη δυνητικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία. Στις περιπτώσεις όπου απαιτείται κάποια επανορθωτική ενέργεια για την αποκατάσταση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης, θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα σε ενέργειες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στην πηγή του. (15) Τα οικεία κράτη μέλη θα πρέπει, σε περίπτωση μη τήρησης των προδιαγραφών της παρούσας οδηγίας, να προβαίνουν αμέσως στη διερεύνηση των αιτίων και να εξασφαλίζουν ότι αναλαμβάνεται η ενδεδειγμένη επανορθωτική ενέργεια ώστε να αποκαθίσταται το ταχύτερο δυνατόν η ποιότητα του νερού. Στις περιπτώσεις όπου η παροχή νερού συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία, θα πρέπει να απαγορεύεται η παροχή ή να περιορίζεται η χρήση τέτοιου νερού , ενώ θα πρέπει να παρέχεται κατάλληλη ενημέρωση στους πολίτες που ενδέχεται να επηρεαστούν. Επιπλέον, σε περίπτωση μη τήρησης των ελάχιστων απαιτήσεων για τις τιμές που αφορούν μικροβιολογικές και χημικές παραμέτρους θα πρέπει να διαπιστώνεται από τα κράτη μέλη εάν η υπέρβαση των τιμών συνιστά δυνητικό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία. Για τον σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη, μεταξύ άλλων, το επίπεδο της υπέρβασης των ελάχιστων απαιτήσεων και το είδος της συγκεκριμένης παραμέτρου. Στις περιπτώσεις όπου απαιτείται κάποια επανορθωτική ενέργεια για την αποκατάσταση της ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 191 παράγραφος 2 της Συνθήκης, θα πρέπει να δίνεται προτεραιότητα σε ενέργειες που αντιμετωπίζουν το πρόβλημα στην πηγή του.

Τροπολογία 26

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 15 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (15α) Είναι σημαντική η πρόληψη ενδεχόμενων κινδύνων για τη δημόσια υγεία προερχομένων από μολυσμένο νερό. Επομένως θα πρέπει να απαγορεύεται η παροχή ή να περιορίζεται η χρήση τέτοιου νερού.

Τροπολογία 27

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 16

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (16) Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να έχουν πλέον το δικαίωμα να χορηγούν παρεκκλίσεις από την παρούσα οδηγία. Οι παρεκκλίσεις χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για να δοθεί στα κράτη μέλη μια περίοδος έως και εννέα ετών προκειμένου να επιλύουν περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με κάποια μη παραμετρική τιμή. Η διαδικασία αυτή αποδείχθηκε επαχθής τόσο για τα κράτη μέλη όσο και για την Επιτροπή . Επιπλέον, σε ορισμένες περιπτώσεις οδήγησε σε καθυστερήσεις στην εκτέλεση επανορθωτικών ενεργειών καθώς η δυνατότητα χορήγησης παρέκκλισης θεωρήθηκε μεταβατική περίοδος. Η πρόβλεψη για τη χορήγηση παρεκκλίσεων θα πρέπει συνεπώς να διαγραφεί. Για λόγους προστασίας της ανθρώπινης υγείας, όποτε σημειώνεται υπέρβαση παραμετρικής τιμής θα πρέπει να εφαρμόζονται αμέσως οι διατάξεις σχετικά με τις επανορθωτικές ενέργειες χωρίς τη δυνατότητα χορήγησης παρέκκλισης από την παραμετρική τιμή . Οι παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 98/83/ΕΚ και εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας θα πρέπει ωστόσο να συνεχίσουν να ισχύουν μέχρι τη λήξη της παρέκκλισης, χωρίς να ανανεωθούν . (16) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να χορηγούν παρεκκλίσεις από την παρούσα οδηγία. Οι παρεκκλίσεις χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για να δοθεί στα κράτη μέλη μια περίοδος έως και εννέα ετών προκειμένου να επιλύουν περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με κάποια μη παραμετρική τιμή. Η διαδικασία αυτή αποδείχθηκε χρήσιμη για τα κράτη μέλη σε σχέση με τον βαθμό φιλοδοξίας της οδηγίας. Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να σημειωθεί ότι σε ορισμένες περιπτώσεις η εν λόγω διαδικασία οδήγησε σε καθυστερήσεις στην εκτέλεση επανορθωτικών ενεργειών καθώς η δυνατότητα χορήγησης παρέκκλισης θεωρήθηκε ενίοτε μεταβατική περίοδος. Ωστόσο, όσον αφορά την ενίσχυση των παραμέτρων ποιότητας που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία, αφενός, και τον διαρκώς συχνότερο εντοπισμό αναδυόμενων ρύπων ο οποίος επιτάσσει τη λήψη αυξημένων μέτρων αξιολόγησης, εποπτείας και διαχείρισης, αφετέρου, εξακολουθεί να είναι απαραίτητο να διατηρηθεί η διαδικασία της παρέκκλισης, προσαρμοσμένη σε αυτές τις συνθήκες, υπό την προϋπόθεση ότι δεν συνιστούν ενδεχόμενο κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία και ότι η παροχή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στην υπό εξέταση περιοχή δεν μπορεί να διατηρηθεί με οποιοδήποτε άλλο εύλογο μέσο. Θα πρέπει συνεπώς να τροποποιηθεί η διάταξη που αφορά τις εξαιρέσεις στην οδηγία 98/83/ΕΚ, προκειμένου να εξασφαλιστεί μια ταχύτερη και αποτελεσματικότερη συμμόρφωση των κρατών μελών με τις απαιτήσεις της παρούσας οδηγίας . Οι παρεκκλίσεις που χορηγήθηκαν από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 9 της οδηγίας 98/83/ΕΚ και εξακολουθούν να ισχύουν κατά την ημερομηνία έναρξης ισχύος της παρούσας οδηγίας θα πρέπει επίσης να συνεχίσουν να ισχύουν σύμφωνα με όσα ορίζουν οι διατάξεις που ισχύουν κατά την έγκριση της παρέκκλισης .

Τροπολογία 28

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 17

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (17) Στην απάντησή της στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών Right2Water το 2014 (83), η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε ένα ελάχιστο επίπεδο ύδρευσης για όλους τους πολίτες, σύμφωνα με τις συστάσεις της ΠΟΥ. Επιπλέον, δεσμεύτηκε να συνεχίσει «να βελτιώνει την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό […] για το σύνολο του πληθυσμού μέσω περιβαλλοντικών πολιτικών» (84). Αυτό συνάδει με τον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης 6 του ΟΗΕ και τη σχετική επιδίωξη «να επιτευχθεί καθολική και ισότιμη πρόσβαση σε ασφαλές και οικονομικώς προσιτό πόσιμο νερό για όλους». Η έννοια της ισότιμης πρόσβασης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πτυχών, όπως η διαθεσιμότητα (π.χ. για γεωγραφικούς λόγους, λόγω έλλειψης υποδομών ή λόγω ιδιαίτερων περιστάσεων για ορισμένα μέρη του πληθυσμού), η ποιότητα, η αποδοχή ή η οικονομικώς προσιτή πρόσβαση. Όσον αφορά την οικονομική προσιτότητα του νερού, είναι σημαντικό να υπενθυμιστεί ότι, κατά τον καθορισμό των τιμολογίων νερού σύμφωνα με την αρχή της ανάκτησης του κόστους που ορίζεται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ , τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να συνεκτιμούν τις διαφορές στις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του πληθυσμού και μπορούν, επομένως, να θεσπίζουν κοινωνικά τιμολόγια ή να λαμβάνουν μέτρα για την προστασία των πληθυσμών που βρίσκονται σε μειονεκτική κοινωνικοοικονομική θέση. Η παρούσα οδηγία ασχολείται ειδικά με τις πτυχές της πρόσβασης στο νερό που σχετίζονται με την ποιότητα και τη διαθεσιμότητα. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα αυτά, στο πλαίσιο της απάντησης στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών και για την υποστήριξη της υλοποίησης της αρχής 20 του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων (85) που δηλώνει ότι «κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες καλής ποιότητας, στις οποίες περιλαμβάνεται η ύδρευση», θα πρέπει να ζητηθεί από τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της πρόσβασης στο νερό σε εθνικό επίπεδο, με κάποιον βαθμό διακριτικής ευχέρειας ως προς το ακριβές είδος των μέτρων που θα εφαρμοστούν. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω δράσεων που αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, παραδείγματος χάριν με τοποθέτηση ψυκτών ελεύθερης πρόσβασης στις πόλεις, και στην προώθηση της χρήσης του μέσω ενίσχυσης της δωρεάν παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στα δημόσια κτίρια και τα εστιατόρια. (17) Στην απάντησή της στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών Right2Water το 2014 (83), η Επιτροπή κάλεσε τα κράτη μέλη να εξασφαλίσουν την πρόσβαση σε ένα ελάχιστο επίπεδο ύδρευσης για όλους τους πολίτες, σύμφωνα με τις συστάσεις της ΠΟΥ. Επιπλέον, δεσμεύτηκε να συνεχίσει «να βελτιώνει την πρόσβαση σε ασφαλές πόσιμο νερό […] για το σύνολο του πληθυσμού μέσω περιβαλλοντικών πολιτικών» (84). Αυτό συνάδει με τα άρθρα 1 και 2 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αυτό συνάδει επίσης με τον στόχο βιώσιμης ανάπτυξης 6 του ΟΗΕ και τη σχετική επιδίωξη «να επιτευχθεί καθολική και ισότιμη πρόσβαση σε ασφαλές και οικονομικώς προσιτό πόσιμο νερό για όλους». Η έννοια της ισότιμης πρόσβασης καλύπτει ένα ευρύ φάσμα πτυχών, όπως η διαθεσιμότητα (π.χ. για γεωγραφικούς λόγους, λόγω έλλειψης υποδομών ή λόγω ιδιαίτερων περιστάσεων για ορισμένα μέρη του πληθυσμού), η ποιότητα, η αποδοχή ή η οικονομικώς προσιτή πρόσβαση. Όσον αφορά την οικονομική προσιτότητα του νερού, είναι σημαντικό να υπενθυμιστεί , με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, ότι, κατά τον καθορισμό των τιμολογίων νερού σύμφωνα με την αρχή της ανάκτησης του κόστους που ορίζεται στην αναφερθείσα οδηγία , τα κράτη μέλη έχουν τη δυνατότητα να συνεκτιμούν τις διαφορές στις οικονομικές και κοινωνικές συνθήκες του πληθυσμού και μπορούν, επομένως, να θεσπίζουν κοινωνικά τιμολόγια ή να λαμβάνουν μέτρα για την προστασία των πληθυσμών που βρίσκονται σε μειονεκτική κοινωνικοοικονομική θέση. Η παρούσα οδηγία ασχολείται ειδικά με τις πτυχές της πρόσβασης στο νερό που σχετίζονται με την ποιότητα και τη διαθεσιμότητα. Προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα ζητήματα αυτά, στο πλαίσιο της απάντησης στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία πολιτών και για την υποστήριξη της υλοποίησης της αρχής 20 του ευρωπαϊκού πυλώνα κοινωνικών δικαιωμάτων (85) που δηλώνει ότι «κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες καλής ποιότητας, στις οποίες περιλαμβάνεται η ύδρευση», θα πρέπει να ζητηθεί από τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν το ζήτημα της οικονομικά προσιτής πρόσβασης στο νερό σε εθνικό επίπεδο, με κάποιον βαθμό διακριτικής ευχέρειας ως προς το ακριβές είδος των μέτρων που θα εφαρμοστούν. Αυτό μπορεί να γίνει μέσω δράσεων που αποσκοπούν, μεταξύ άλλων, στη βελτίωση της πρόσβασης όλων των ανθρώπων σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης, παραδείγματος χάριν με την αποφυγή της αδικαιολόγητης ενίσχυσης των απαιτήσεων όσον αφορά την ποιότητα του νερού στο πλαίσιο της δημόσιας υγείας, πράγμα που θα αύξανε την τιμή του νερού για τους πολίτες, με τοποθέτηση ψυκτών ελεύθερης πρόσβασης στις πόλεις, και στην προώθηση της χρήσης του μέσω ενίσχυσης της δωρεάν παροχής νερού ανθρώπινης κατανάλωσης στα δημόσια κτίρια και τα εστιατόρια , σε εμπορικά κέντρα και κέντρα αναψυχής, καθώς και σε χώρους διέλευσης και χώρους μεγάλης επισκεψιμότητας, όπως σταθμοί τρένων και αεροδρόμια. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να επιλέγουν ελεύθερα τον κατάλληλο συνδυασμό μέσων λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων εθνικών τους συνθηκών.

Τροπολογία 29

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 18

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (18) Στο ψήφισμά του σχετικά με τη συνέχεια της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών Right2Water (86), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη «να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας» (87). Οι ιδιαίτερες συνθήκες μειονοτικών ομάδων, όπως οι Ρομά , οι Σίντι, οι Travellers, οι Καλέ, οι Gens du voyage κ.λπ., είτε μόνιμα εγκατεστημένων είτε όχι –ιδίως η έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό– αναγνωρίστηκαν επίσης στην έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά (88) και στη σύσταση του Συμβουλίου για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη (89). Με βάση αυτό το γενικότερο πλαίσιο, τα κράτη μέλη ενδείκνυται να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση των ομάδων αυτών σε νερό. Χωρίς να θίγεται το δικαίωμα των κρατών μελών να ορίζουν τα ίδια τις ομάδες αυτές, θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτές τουλάχιστον οι πρόσφυγες, οι νομαδικές κοινότητες και οι άστεγοι , καθώς και μειονοτικές ομάδες όπως οι Ρομά , οι Σίντι, οι Travellers, οι Καλέ, οι Gens du voyage κ.λπ., είτε μόνιμα εγκατεστημένες είτε όχι. Τέτοια μέτρα για την εξασφάλιση της πρόσβασης, επαφιόμενα στην κρίση των κρατών μελών, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την παροχή εναλλακτικών συστημάτων ύδρευσης (ατομικές συσκευές επεξεργασίας), την παροχή νερού μέσω υδροφόρων (φορτηγών και δεξαμενών) και την εξασφάλιση των αναγκαίων υποδομών για τους καταυλισμούς. (18) Στο ψήφισμά του σχετικά με τη συνέχεια της ευρωπαϊκής πρωτοβουλίας πολιτών Right2Water (86), το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ζήτησε από τα κράτη μέλη «να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας» (87). Οι ιδιαίτερες συνθήκες μειονοτικών ομάδων, όπως οι Ρομά και οι Travellers, είτε μόνιμα εγκατεστημένων είτε όχι –ιδίως η έλλειψη πρόσβασης σε πόσιμο νερό– αναγνωρίστηκαν επίσης στην έκθεση της Επιτροπής σχετικά με την εφαρμογή του πλαισίου της ΕΕ για τις εθνικές στρατηγικές ένταξης των Ρομά (88) και στη σύσταση του Συμβουλίου για αποτελεσματικά μέτρα ένταξης των Ρομά στα κράτη μέλη (89). Με βάση αυτό το γενικότερο πλαίσιο, τα κράτη μέλη ενδείκνυται να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, λαμβάνοντας τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να διασφαλιστεί η πρόσβαση των ομάδων αυτών σε νερό. Με την επιφύλαξη της αρχής της ανάκτησης κόστους στον τομέα του ύδατος, βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη θα πρέπει να βελτιώσουν την πρόσβαση στο νερό για τις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες, χωρίς να τίθεται σε κίνδυνο ο εφοδιασμός σε νερό καλής ποιότητας και σε τιμή προσιτή για όλους. Χωρίς να θίγεται το δικαίωμα των κρατών μελών να ορίζουν τα ίδια τις ομάδες αυτές, θα πρέπει να περιλαμβάνονται σε αυτές τουλάχιστον οι πρόσφυγες, οι νομαδικές κοινότητες, οι άστεγοι και μειονοτικές ομάδες όπως οι Ρομά και οι Travellers, είτε μόνιμα εγκατεστημένες είτε όχι. Τέτοια μέτρα για την εξασφάλιση της πρόσβασης, επαφιόμενα στην κρίση των κρατών μελών, θα μπορούσαν να περιλαμβάνουν την παροχή εναλλακτικών συστημάτων ύδρευσης (ατομικές συσκευές επεξεργασίας), την παροχή νερού μέσω υδροφόρων (φορτηγών και δεξαμενών) και την εξασφάλιση των αναγκαίων υποδομών για τους καταυλισμούς. Όταν οι τοπικές δημόσιες αρχές καθίστανται υπεύθυνες για αυτές τις υποχρεώσεις, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε οι αρχές αυτές να διαθέτουν επαρκείς χρηματοδοτικούς πόρους, καθώς και τεχνικό και υλικό δυναμικό, και θα πρέπει να τις στηρίζουν αναλόγως, παρέχοντάς τους, για παράδειγμα, εμπειρογνωμοσύνη. Ειδικότερα, η παροχή νερού στις ευάλωτες και περιθωριοποιημένες ομάδες δεν θα πρέπει να συνεπάγεται δυσανάλογο κόστος για τις τοπικές δημόσιες αρχές.

Τροπολογία 30

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 19

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (19) Το 7ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας» (90) προβλέπει ότι το κοινό πρέπει να έχει πρόσβαση σε σαφείς πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον σε εθνικό επίπεδο. Η οδηγία 98/83/ΕΚ περιλάμβανε προβλέψεις μόνο για την παθητική πρόσβαση σε πληροφορίες, και ως εκ τούτου ήταν αρκετό για τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες θα ήταν διαθέσιμες. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει, επομένως, να αντικατασταθούν ώστε να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν εύκολα προσβάσιμες ενημερωμένες πληροφορίες, για παράδειγμα σε δικτυακό τόπο ο υπερσύνδεσμος προς τον οποίο θα διανέμεται ενεργά . Οι ενημερωμένες πληροφορίες δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο τα αποτελέσματα των προγραμμάτων παρακολούθησης αλλά και πρόσθετες πληροφορίες ενδεχομένως χρήσιμες για το κοινό, όπως πληροφορίες σχετικά με τους δείκτες (σίδηρος, σκληρότητα, άλατα κ.λπ.) που συχνά επηρεάζουν την αντίληψη των καταναλωτών για το νερό της βρύσης. Για τον λόγο αυτόν, οι ενδεικτικές παράμετροι της οδηγίας 98/83/ΕΚ που δεν παρείχαν πληροφορίες σχετικές με την υγεία θα πρέπει να αντικατασταθούν από διαδικτυακές πληροφορίες πάνω στις παραμέτρους αυτές . Για τους πολύ μεγάλους φορείς ύδρευσης, πρόσθετες πληροφορίες για την ενεργειακή απόδοση, τη διαχείριση, τη διακυβέρνηση, τη διάρθρωση κόστους και την εφαρμοζόμενη επεξεργασία, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να υπάρχουν επίσης διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Θεωρείται ότι η βελτίωση της πληροφόρησης των καταναλωτών και της διαφάνειας θα βοηθήσουν στην αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο νερό που τους παρέχεται . Αυτό, με τη σειρά του , αναμένεται να οδηγήσει στην αύξηση της χρήσης του νερού της βρύσης, με αποτέλεσμα τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και με θετικό αντίκτυπο για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και για το περιβάλλον εν γένει. (19) Το 7ο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον έως το 2020 «Ευημερία εντός των ορίων του πλανήτη μας» (90) προβλέπει ότι το κοινό πρέπει να έχει πρόσβαση σε σαφείς πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον σε εθνικό επίπεδο. Η οδηγία 98/83/ΕΚ περιλάμβανε προβλέψεις μόνο για την παθητική πρόσβαση σε πληροφορίες, και ως εκ τούτου ήταν αρκετό για τα κράτη μέλη να διασφαλίσουν ότι οι πληροφορίες θα ήταν διαθέσιμες. Οι εν λόγω διατάξεις θα πρέπει, επομένως, να αντικατασταθούν ώστε να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν εύκολα προσβάσιμες εύληπτες και ακριβείς πληροφορίες για τους καταναλωτές , για παράδειγμα σε φυλλάδιο, σε δικτυακό τόπο ή σε έξυπνη εφαρμογή . Οι ενημερωμένες πληροφορίες δεν θα πρέπει να περιλαμβάνουν μόνο τα αποτελέσματα των προγραμμάτων παρακολούθησης αλλά και πρόσθετες πληροφορίες ενδεχομένως χρήσιμες για το κοινό, όπως τα αποτελέσματα των μέτρων που λήφθηκαν για την εποπτεία των φορέων ύδρευσης σχετικά με τις παραμέτρους ποιότητας του νερού και πληροφορίες σχετικά με τις ενδεικτικές παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα I μέρος Bα . Για τους πολύ μεγάλους φορείς ύδρευσης, πρόσθετες πληροφορίες για την ενεργειακή απόδοση, τη διαχείριση, τη διακυβέρνηση, την τιμολογιακή διάρθρωση και την εφαρμοζόμενη επεξεργασία, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να υπάρχουν επίσης διαθέσιμες στο διαδίκτυο. Σκοπός της βελτιωμένης ενημέρωσης των καταναλωτών με ακριβείς πληροφορίες και ενισχυμένη διαφάνεια θα πρέπει να είναι η αύξηση της εμπιστοσύνης των πολιτών στο νερό που τους παρέχεται καθώς και στις υπηρεσίες υδροδότησης , θα πρέπει δε να οδηγήσει στην αύξηση της χρήσης του νερού της βρύσης ως πόσιμου , πράγμα που μπορεί να συμβάλει στη μείωση της χρήσης πλαστικού, των πλαστικών απορριμμάτων και των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, και σε θετικό αντίκτυπο για τον μετριασμό των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής και για το περιβάλλον εν γένει.

Τροπολογία 31

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 20

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (20) Για τους ίδιους λόγους, και για να έχουν οι καταναλωτές μεγαλύτερη επίγνωση των συνεπειών της κατανάλωσης νερού, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν (για παράδειγμα μαζί με το τιμολόγιό τους ή μέσω έξυπνων εφαρμογών) πληροφορίες σχετικά με τον όγκο που καταναλώνουν, τη διάρθρωση του κόστους του τιμολογίου που χρεώνονται από τον φορέα ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των μεταβλητών και των πάγιων δαπανών , καθώς και σχετικά με την τιμή ανά λίτρο νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η σύγκριση με την τιμή του εμφιαλωμένου νερού. (20) Για τους ίδιους λόγους, και για να έχουν οι καταναλωτές μεγαλύτερη επίγνωση των συνεπειών της κατανάλωσης νερού, θα πρέπει επίσης να λαμβάνουν με τρόπο εύκολα προσβάσιμο (για παράδειγμα μαζί με τον λογαριασμό τους ή μέσω έξυπνων εφαρμογών) πληροφορίες σχετικά με τον όγκο που καταναλώνουν ετησίως , σχετικά με αλλαγές στην κατανάλωση, συγκριτικά στοιχεία με τη μέση κατανάλωση ανά νοικοκυριό, εφόσον ο φορέας ύδρευσης διαθέτει τέτοιες πληροφορίες, τη διάρθρωση του τιμολογίου που χρεώνονται από τον φορέα ύδρευσης, συμπεριλαμβανομένων των μεταβλητών και των πάγιων τμημάτων του , καθώς και σχετικά με την τιμή ανά λίτρο νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η σύγκριση με την τιμή του εμφιαλωμένου νερού.

Τροπολογία 32

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 21

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (21) Οι αρχές που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των τιμολογίου νερού, και συγκεκριμένα η ανάκτηση κόστους για τις υπηρεσίες ύδρευσης και η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», περιγράφονται στην οδηγία 2000/60/ΕΚ . Ωστόσο, η οικονομική βιωσιμότητα της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης δεν είναι εξασφαλισμένη σε όλες τις περιπτώσεις, γεγονός που οδηγεί ενίοτε σε ανεπαρκείς επενδύσεις στη συντήρηση των υποδομών ύδρευσης. Χάρη στη βελτίωση των τεχνικών παρακολούθησης, διαπιστώνονται ολοένα και περισσότερο τα ποσοστά διαρροών –που οφείλονται κατά κύριο λόγο σε αυτή την ανεπάρκεια επενδύσεων– και θα πρέπει να ενθαρρύνονται οι προσπάθειες μείωσης των απωλειών νερού σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να βελτιώνεται η αποδοτικότητα των υποδομών ύδρευσης. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, το πρόβλημα αυτό θα πρέπει να αντιμετωπιστεί μέσω της αύξησης της διαφάνειας και της πληροφόρησης των καταναλωτών σχετικά με τα ποσοστά διαρροών και την ενεργειακή απόδοση . (21) Οι θεμελιώδεις αρχές που θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά τον καθορισμό των τιμολογίων νερού, με την επιφύλαξη του άρθρου 9 παράγραφος 4 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, και συγκεκριμένα η ανάκτηση κόστους για τις υπηρεσίες ύδρευσης και η αρχή «ο ρυπαίνων πληρώνει», περιγράφονται στην αναφερθείσα οδηγία . Ωστόσο, η οικονομική βιωσιμότητα της παροχής υπηρεσιών ύδρευσης δεν είναι εξασφαλισμένη σε όλες τις περιπτώσεις, γεγονός που οδηγεί ενίοτε σε ανεπαρκείς επενδύσεις στη συντήρηση των υποδομών ύδρευσης. Χάρη στη βελτίωση των τεχνικών παρακολούθησης, διαπιστώνονται όλο και σαφέστερα τα επίπεδα διαρροών –που οφείλονται κατά κύριο λόγο σε αυτή την ανεπάρκεια επενδύσεων– και θα πρέπει να ενθαρρύνονται οι προσπάθειες μείωσης των απωλειών νερού σε επίπεδο Ένωσης, ώστε να βελτιώνεται η αποδοτικότητα των υποδομών ύδρευσης. Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, προκειμένου να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση γύρω από το πρόβλημα αυτό, οι πληροφορίες που σχετίζονται με αυτό θα πρέπει να κοινοποιούνται στους καταναλωτές με πιο διαφανή τρόπο .

Τροπολογία 34

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 25

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (25) Σύμφωνα με την παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η Επιτροπή οφείλει να διενεργήσει αξιολόγηση της παρούσας οδηγίας εντός ορισμένης προθεσμίας από την ημερομηνία που τάσσεται για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στην εμπειρία που αποκτήθηκε και στα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν κατά την εφαρμογή της οδηγίας, καθώς και πάνω σε σχετικά επιστημονικά, αναλυτικά και επιδημιολογικά στοιχεία και σε τυχόν διαθέσιμες συστάσεις της ΠΟΥ . (25) Σύμφωνα με την παράγραφο 22 της διοργανικής συμφωνίας για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου, η Επιτροπή οφείλει να διενεργήσει αξιολόγηση της παρούσας οδηγίας εντός ορισμένης προθεσμίας από την ημερομηνία που τάσσεται για τη μεταφορά της στο εθνικό δίκαιο. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να βασίζεται στην εμπειρία που αποκτήθηκε και στα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν κατά την εφαρμογή της οδηγίας, σε τυχόν διαθέσιμες συστάσεις της ΠΟΥ, καθώς και σε σχετικά επιστημονικά, αναλυτικά και επιδημιολογικά στοιχεία.

Τροπολογία 35

Πρόταση οδηγίας

Αιτιολογική σκέψη 28

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία (28) Για την προσαρμογή της παρούσας οδηγίας στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο ή για τον καθορισμό απαιτήσεων παρακολούθησης στο πλαίσιο της εκτίμησης επικινδυνότητας και της εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης, η εξουσία έκδοσης πράξεων για την τροποποίηση των παραρτημάτων I έως IV της παρούσας οδηγίας. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου. Ειδικότερα, για να εξασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην εκπόνηση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, οι οποίοι έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που χειρίζονται την εκπόνηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Επιπλέον, η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα Ι μέρος Γ σημείωση 10 της οδηγίας 98/83/ΕΚ, για τον καθορισμό συχνοτήτων ελέγχου και μεθόδων παρακολούθησης για ραδιενεργές ουσίες, είναι πλέον άνευ αντικειμένου λόγω της έκδοσης της οδηγίας 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου (96) και θα πρέπει επομένως να διαγραφεί. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα III μέρος Α δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τροποποιήσεις της οδηγίας δεν είναι πλέον απαραίτητη και θα πρέπει να διαγραφεί. (28) Για την προσαρμογή της παρούσας οδηγίας στην επιστημονική και τεχνική πρόοδο ή για τον καθορισμό απαιτήσεων παρακολούθησης στο πλαίσιο της εκτίμησης επικινδυνότητας και της εκτίμησης κινδύνου οικιακής διανομής, θα πρέπει να ανατεθεί στην Επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης, η εξουσία έκδοσης πράξεων για την τροποποίηση των παραρτημάτων I έως IV της παρούσας οδηγίας και λήψης των μέτρων που απαιτούνται στο πλαίσιο των τροποποιήσεων του άρθρου 10α . Είναι ιδιαίτερα σημαντικό η Επιτροπή να διεξάγει, κατά τις προπαρασκευαστικές της εργασίες, τις κατάλληλες διαβουλεύσεις, μεταξύ άλλων και σε επίπεδο εμπειρογνωμόνων, οι οποίες να πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις αρχές που ορίζονται στη διοργανική συμφωνία της 13ης Απριλίου 2016 για τη βελτίωση του νομοθετικού έργου. Ειδικότερα, για να εξασφαλιστεί ισότιμη συμμετοχή στην εκπόνηση των κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο λαμβάνουν όλα τα έγγραφα ταυτόχρονα με τους εμπειρογνώμονες των κρατών μελών, οι οποίοι έχουν συστηματικά πρόσβαση στις συνεδριάσεις των ομάδων εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής που χειρίζονται την εκπόνηση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων. Επιπλέον, η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα Ι μέρος Γ σημείωση 10 της οδηγίας 98/83/ΕΚ, για τον καθορισμό συχνοτήτων ελέγχου και μεθόδων παρακολούθησης για ραδιενεργές ουσίες, είναι πλέον άνευ αντικειμένου λόγω της έκδοσης της οδηγίας 2013/51/Ευρατόμ του Συμβουλίου (96) και θα πρέπει επομένως να διαγραφεί. Η εξουσιοδότηση που προβλέπεται στο παράρτημα III μέρος Α δεύτερο εδάφιο της οδηγίας 98/83/ΕΚ σχετικά με τροποποιήσεις της οδηγίας δεν είναι πλέον απαραίτητη και θα πρέπει να διαγραφεί.

Τροπολογία 36

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1 — παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1. Η παρούσα οδηγία αφορά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης. 1. Η παρούσα οδηγία αφορά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης για όλους στη Ένωση .

Τροπολογίες 163, 189, 207 και 215

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 1 — παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2. Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις που οφείλονται στη μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, μέσω της εξασφάλισης ότι είναι υγιεινό και καθαρό. 2. Στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η προστασία της ανθρώπινης υγείας από τις δυσμενείς επιπτώσεις που οφείλονται στη μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, μέσω της εξασφάλισης ότι είναι υγιεινό και καθαρό , καθώς και η παροχή καθολικής πρόσβασης σε νερό ανθρώπινης κατανάλωσης .

Τροπολογία 38

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1) «νερό ανθρώπινης κατανάλωσης»: το νερό, είτε στη φυσική του κατάσταση είτε μετά από επεξεργασία, που προορίζεται για πόση, μαγείρευμα, προπαρασκευή ή παραγωγή τροφής, ή άλλες οικιακές χρήσεις, είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους, ανεξάρτητα από την προέλευσή του και από το αν παρέχεται από δίκτυο διανομής, αν παρέχεται από βυτίο, ή , προκειμένου για νερά πηγής, αν εμφιαλώνεται . 1) «νερό ανθρώπινης κατανάλωσης»: το νερό, είτε στη φυσική του κατάσταση είτε μετά από επεξεργασία, που προορίζεται για πόση, μαγείρευμα, προπαρασκευή ή παραγωγή τροφής, ή για άλλους σκοπούς σχετικούς με τα τρόφιμα, ή άλλες οικιακές χρήσεις, είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους , συμπεριλαμβανομένων των επιχειρήσεων τροφίμων , ανεξάρτητα από την προέλευσή του και από το αν παρέχεται από δίκτυο διανομής, αν παρέχεται από βυτίο ή αν εμφιαλώνεται ή τοποθετείται σε δοχεία .

Τροπολογία 39

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2) «οικιακά συστήματα διανομής» οι σωληνώσεις, τα εξαρτήματα και οι συσκευές που έχουν εγκατασταθεί μεταξύ των βρυσών που συνήθως χρησιμοποιούνται για ανθρώπινη κατανάλωση είτε σε δημόσιους είτε σε ιδιωτικούς χώρους και του δικτύου διανομής, αλλά μόνον εφόσον αυτά δεν υπάγονται στην ευθύνη του φορέα ύδρευσης, υπό την ιδιότητά του αυτή, σύμφωνα με τη σχετική εθνική νομοθεσία . (Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο)

Τροπολογία 40

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 3) «φορέας ύδρευσης» οντότητα που παρέχει τουλάχιστον 10 m3 νερού ανθρώπινης κατανάλωσης ανά ημέρα κατά μέσο όρο. 3) «φορέας ύδρευσης» νομική οντότητα που παρέχει τουλάχιστον 10 m3 νερού ανθρώπινης κατανάλωσης ανά ημέρα κατά μέσο όρο.

Τροπολογία 41

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 3 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 3α) «πολύ μικρός φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει λιγότερα από 50 m 3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί λιγότερα από 250 άτομα.

Τροπολογία 42

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 4) «μικρός φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει λιγότερα από 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί λιγότερα από 5 000 άτομα. 4) «μικρός φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει λιγότερα από 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί λιγότερα από 2 500 άτομα.

Τροπολογία 43

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 4 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 4α)« μεσαίος φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 500 m 3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 2 500 άτομα.

Τροπολογία 44

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 5

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 5) «μεγάλος φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 500 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 5 000 άτομα. 5) «μεγάλος φορέας ύδρευσης» φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 5 000 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 25 000 άτομα.

Τροπολογία 45

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 6

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 6) «πολύ μεγάλος φορέας ύδρευσης»: φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 5 000 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 50 000 άτομα. 6) «πολύ μεγάλος φορέας ύδρευσης»: φορέας ύδρευσης που παρέχει τουλάχιστον 20 000 m3 ανά ημέρα ή εξυπηρετεί τουλάχιστον 100 000 άτομα.

Τροπολογία 46

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 7

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 7) «χώροι προτεραιότητας»: μεγάλοι χώροι με πολλούς χρήστες που ενδέχεται να εκτεθούν σε κινδύνους που συνδέονται με το νερό, όπως νοσοκομεία, ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης, κτίρια με εγκαταστάσεις διαμονής, σωφρονιστικά ιδρύματα και εγκαταστάσεις κάμπινγκ, όπως αυτά προσδιορίζονται από τα κράτη μέλη. 7) «χώροι προτεραιότητας»: μεγάλοι δημόσιοι χώροι με πολλά άτομα, ιδίως ευάλωτα άτομα, που ενδέχεται να εκτεθούν σε κινδύνους που συνδέονται με το νερό, όπως νοσοκομεία, ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης, οίκοι ευγηρίας, σχολικά, πανεπιστημιακά ιδρύματα και άλλες εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, βρεφονηπιακοί σταθμοί, αθλητικές εγκαταστάσεις, εγκαταστάσεις αναψυχής και εκθεσιακοί χώροι, κτίρια με εγκαταστάσεις διαμονής, σωφρονιστικά ιδρύματα και εγκαταστάσεις κάμπινγκ, όπως προσδιορίζονται από τα κράτη μέλη.

Τροπολογία 47

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 2 — εδάφιο 1 — σημείο 8 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 8α) «επιχείρηση τροφίμων» επιχείρηση τροφίμων όπως ορίζεται στο άρθρο 3 σημείο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 178/2002.

Τροπολογία 48

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 — παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1α. Όσον αφορά το νερό που χρησιμοποιείται στις επιχειρήσεις τροφίμων για την παρασκευή, την επεξεργασία, τη συντήρηση ή την εμπορία προϊόντων ή ουσιών που προορίζονται για ανθρώπινη κατανάλωση, ισχύουν μόνο τα άρθρα 4, 5, 6 και 11 της παρούσας οδηγίας. Ωστόσο δεν ισχύει κανένα από τα άρθρα της οδηγίας, όταν ένας φορέας εκμετάλλευσης επιχείρησης τροφίμων μπορεί να αποδείξει κατά τρόπο που να ικανοποιεί τις εθνικές αρχές ότι η ποιότητα του νερού που χρησιμοποιεί δεν μπορεί να επηρεάσει την υγιεινή των προϊόντων ή ουσιών που προκύπτουν από τις δραστηριότητές του και ότι τα εν λόγω προϊόντα ή ουσίες συμμορφώνονται με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 852/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (1α) .

Τροπολογία 49

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 — παράγραφος 1 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1β. Παραγωγός νερού ανθρώπινης κατανάλωσης το οποίο τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία δεν θεωρείται φορέας ύδρευσης. Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας εφαρμόζονται στο νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία, εφόσον δεν καλύπτονται από υποχρεώσεις που απορρέουν από άλλη ενωσιακή νομοθεσία.

Τροπολογία 50

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 3 — παράγραφος 1 γ (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1γ. Τα σκάφη που αφαλατώνουν νερό, μεταφέρουν επιβάτες και ενεργούν ως φορείς ύδρευσης, υπόκεινται μόνο στα άρθρα 1 έως 7 και 9 έως 12 της παρούσας οδηγίας και των παραρτημάτων της.

Τροπολογία 51

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 — παράγραφος 1 — στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία γ) τα κράτη μέλη έχουν λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις που παρατίθενται στα άρθρα 5 έως 12 της παρούσας οδηγίας. γ) τα κράτη μέλη έχουν λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα προκειμένου να συμμορφωθούν προς τις απαιτήσεις που παρατίθενται: i) στα άρθρα 4 έως 12 της παρούσας οδηγίας για νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που παρέχεται στους τελικούς καταναλωτές από δίκτυο διανομής ή από βυτίο· ii) στα άρθρα 4, 5 και 6 και στο άρθρο 11 παράγραφος 4 της παρούσας οδηγίας για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία σε επιχείρηση τροφίμων· iii) στα άρθρα 4, 5, 6 και 11 της παρούσας οδηγίας, για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που παράγεται και χρησιμοποιείται σε επιχείρηση τροφίμων για την παραγωγή, την επεξεργασία και τη διανομή τροφίμων.

Τροπολογία 52

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 — παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας δεν οδηγούν, σε καμιά περίπτωση, σε άμεση ή έμμεση υποβάθμιση της σημερινής ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ούτε σε αύξηση της ρύπανσης του νερού που χρησιμοποιείται για την παραγωγή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης . 2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα μέτρα που λαμβάνονται για την εφαρμογή των διατάξεων της παρούσας οδηγίας τηρούν πλήρως την αρχή της προφύλαξης και δεν οδηγούν, σε καμιά περίπτωση, σε άμεση ή έμμεση υποβάθμιση της σημερινής ποιότητας του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, ούτε σε αύξηση της ρύπανσης του νερού που χρησιμοποιείται για την παραγωγή νερού ανθρώπινης κατανάλωσης.

Τροπολογία 53

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 — παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2α. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι αρμόδιες αρχές προβαίνουν σε εκτίμηση των επιπέδων διαρροής ύδατος στην επικράτειά τους και των δυνατοτήτων βελτίωσης ως προς τη μείωση των διαρροών νερού στον τομέα του πόσιμου νερού. Η εκτίμηση αυτή λαμβάνει υπόψη τις σχετικές υγειονομικές, περιβαλλοντικές, τεχνικές και οικονομικές πτυχές. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν, έως τις 31 Δεκεμβρίου 2022, εθνικούς στόχους για τη μείωση των επιπέδων διαρροής των φορέων ύδρευσής τους στην επικράτειά τους έως τις 31 Δεκεμβρίου 2030. Τα κράτη μέλη καθιερώνουν ουσιαστικά κίνητρα για να διασφαλίσουν ότι οι φορείς ύδρευσης στο έδαφός τους θα ανταποκρίνονται στους εθνικούς στόχους.

Τροπολογία 54

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 4 — παράγραφος 2 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2β. Εάν αρμόδια αρχή που είναι επιφορτισμένη με την παραγωγή και τη διανομή του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης αναθέσει τη διαχείριση του συνόλου ή μέρους των δραστηριοτήτων παραγωγής ή προμήθειας νερού σε φορέα ύδρευσης, η σύμβαση μεταξύ της αρμόδιας αρχής και του φορέα ύδρευσης προσδιορίζει τις ευθύνες κάθε μέρους δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

Τροπολογία 55

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 — παράγραφος 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τιμές για τις παραμέτρους του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα I , τέτοιες ώστε να είναι τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τις τιμές που καθορίζονται εκεί . 1. Τα κράτη μέλη καθορίζουν τιμές για τις παραμέτρους του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης οι οποίες αναφέρονται στο παράρτημα I.

Τροπολογία 56

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 — παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1α. Οι τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 δεν είναι λιγότερο αυστηρές από τις τιμές που καθορίζονται στα μέρη Α, Β και Βα του παραρτήματος I. Όσον αφορά τις παραμέτρους που περιλαμβάνονται στο παράρτημα Ι μέρος Βα, οι τιμές καθορίζονται μόνο για λόγους παρακολούθησης και για την τήρηση των υποχρεώσεων που ορίζονται στο άρθρο 12.

Τροπολογία 57

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 5 — παράγραφος 2 — εδάφιο 1 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίσουν ότι οι παράγοντες επεξεργασίας, τα υλικά και οι διαδικασίες απολύμανσης που χρησιμοποιούνται για απολύμανση στα συστήματα παροχής νερού δεν επηρεάζουν αρνητικά την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης. Οποιαδήποτε μόλυνση του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης από τη χρήση τέτοιων παραγόντων, υλικών και διαδικασιών ελαχιστοποιείται χωρίς, ωστόσο, να περιορίζεται η αποτελεσματικότητα της απολύμανσης.

Τροπολογία 58

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 — παράγραφος 1 — εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Οι παραμετρικές τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 για τις παραμέτρους που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β πρέπει να τηρούνται: Οι παραμετρικές τιμές που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 για τις παραμέτρους που απαριθμούνται στο παράρτημα Ι μέρη Α, Β και Γ τηρούνται:

Τροπολογία 59

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 — παράγραφος 1 — στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία γ) για το νερό πηγής , στο σημείο στο οποίο το νερό τοποθετείται σε φιάλες , γ) για το νερό ανθρώπινης κατανάλωσης που τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία , στο σημείο στο οποίο το νερό τοποθετείται σε φιάλες ή δοχεία.

Τροπολογία 60

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 — παράγραφος 1 — στοιχείο γ α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία γα) για το νερό που χρησιμοποιείται σε επιχείρηση παραγωγής τροφίμων η οποία προμηθεύεται νερό από φορέα ύδρευσης, στο σημείο παράδοσης στην επιχείρηση.

Τροπολογία 61

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 6 — παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1α. Στην περίπτωση του νερού που καλύπτεται από την παράγραφο 1 στοιχείο α), τα κράτη μέλη τεκμαίρεται ότι πληρούν τις υποχρεώσεις του παρόντος άρθρου, εφόσον είναι δυνατόν να αποδειχθεί ότι η μη τήρηση των παραμέτρων που καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 5 οφείλεται σε ιδιωτικό σύστημα διανομής ή στη συντήρησή του, εξαιρουμένων των χώρων προτεραιότητας.

Τροπολογία 62

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 1 — στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία α) εκτίμηση επικινδυνότητας στα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, σύμφωνα με το άρθρο 8· α) εκτίμηση επικινδυνότητας στα υδατικά συστήματα ή σε μέρη των υδατικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης, η οποία διεξάγεται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με το άρθρο 8·

Τροπολογία 63

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 1 — στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία β) εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, διενεργούμενη από τους φορείς ύδρευσης με σκοπό την παρακολούθηση της ποιότητας του νερού που αυτοί παρέχουν, σύμφωνα με το άρθρο 9 και το παράρτημα II μέρος Γ· β) εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, διενεργούμενη από τους φορείς ύδρευσης σε κάθε σύστημα παροχής νερού με σκοπό τη διασφάλιση και την παρακολούθηση της ποιότητας του νερού που αυτοί παρέχουν, σύμφωνα με το άρθρο 9 και το παράρτημα II μέρος Γ·

Τροπολογία 64

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1α. Τα κράτη μέλη μπορούν να προσαρμόζουν την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου, χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο τον στόχο της παρούσας οδηγίας σχετικά με την ποιότητα του νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και την υγεία των καταναλωτών, όταν υπάρχουν ιδιαίτεροι περιορισμοί λόγω γεωγραφικών συνθηκών, όπως ο απομακρυσμένος χαρακτήρας ή η προσπελασιμότητα της ζώνης ύδρευσης.

Τροπολογία 65

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 1 β (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1β. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν σαφή και κατάλληλη κατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των ενδιαφερόμενων παραγόντων, όπως ορίζεται από τα κράτη μέλη, για την εφαρμογή της προσέγγισης βάσει κινδύνου όσον αφορά τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και τα οικιακά συστήματα διανομής. Αυτή η κατανομή αρμοδιοτήτων είναι προσαρμοσμένη στο θεσμικό και νομικό τους πλαίσιο.

Τροπολογία 66

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2. Εκτιμήσεις επικινδυνότητας θα έχουν διενεργηθεί μέχρι την … [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο. 2. Εκτιμήσεις επικινδυνότητας διενεργούνται μέχρι την … [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη , λαμβανομένης υπόψη της απαίτησης, η οποία προβλέπεται στο άρθρο 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη να εντοπίζουν τα υδατικά συστήματα, και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.

Τροπολογία 67

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 3. Εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή διενεργούνται από τους πολύ μεγάλους και τους μεγάλους φορείς ύδρευσης μέχρι την … [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο] και από τους μικρούς φορείς ύδρευσης μέχρι την … [6 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται ανά τακτά διαστήματα και το αργότερο κάθε 6 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο. 3. Εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή διενεργούνται από τους φορείς ύδρευσης μέχρι την … [6 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται ανά τακτά διαστήματα και το αργότερο κάθε 6 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.

Τροπολογία 68

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 3 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 3α. Κατ’ εφαρμογή των άρθρων 8 και 9 της παρούσας οδηγίας, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα στο πλαίσιο των προγραμμάτων για τη λήψη των μέτρων και των σχεδίων διαχείρισης λεκάνης απορροής ποταμού που προβλέπονται, αντιστοίχως, στο άρθρο 11 και στο άρθρο 13 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ.

Τροπολογία 69

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 7 — παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 4. Εκτιμήσεις κινδύνου οικιακής διανομής θα έχουν διενεργηθεί μέχρι την … [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο. 4. Εκτιμήσεις κινδύνου οικιακής διανομής στους χώρους που προβλέπει το άρθρο 10 παράγραφος 1 διενεργούνται μέχρι την … [3 έτη από τη λήξη της προθεσμίας για τη μεταφορά της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο]. Επανεξετάζονται κάθε 3 έτη και επικαιροποιούνται όποτε κρίνεται απαραίτητο.

Τροπολογία 70

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — τίτλος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Εκτίμηση επικινδυνότητας στα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης Εκτίμηση , παρακολούθηση και διαχείριση των κινδύνων για τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης

Τροπολογία 71

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1. Με την επιφύλαξη των άρθρων 6 και 7 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διενεργείται εκτίμηση επικινδυνότητας που καλύπτει τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και από τα οποία λαμβάνονται περισσότερα από 10 m3 ανά ημέρα κατά μέσο όρο. Η εκτίμηση επικινδυνότητας περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: 1. Με την επιφύλαξη της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, και ιδίως των άρθρων 4 και 8, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν , από κοινού με τις αντίστοιχες αρμόδιες για τα ύδατα αρχές, ότι διενεργείται εκτίμηση επικινδυνότητας που καλύπτει τα υδατικά συστήματα που χρησιμοποιούνται για την άντληση νερού ανθρώπινης κατανάλωσης και από τα οποία λαμβάνονται περισσότερα από 10 m3 ανά ημέρα κατά μέσο όρο. Η εκτίμηση επικινδυνότητας περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

Τροπολογία 72

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία α) προσδιορισμός και γεωγραφικά στοιχεία αναφοράς όλων των σημείων υδροληψίας στα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας· α) προσδιορισμός και γεωγραφικά στοιχεία αναφοράς όλων των σημείων υδροληψίας στα υδατικά συστήματα ή σε μέρη των υδατικών συστημάτων που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. Καθώς τα δεδομένα που αναφέρονται στο παρόν στοιχείο έχουν δυνητικά ευαίσθητο χαρακτήρα, ιδίως όσον αφορά την προστασία της δημόσιας υγείας, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι τα εν λόγω δεδομένα προστατεύονται και κοινοποιούνται μόνο στις αρμόδιες αρχές·

Τροπολογία 73

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία β) χαρτογράφηση των ζωνών ασφαλείας, εφόσον έχουν καθοριστεί τέτοιες ζώνες σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ , και των προστατευόμενων περιοχών που αναφέρονται στο άρθρο 6 της εν λόγω οδηγίας· β) χαρτογράφηση των ζωνών ασφαλείας, εφόσον έχουν καθοριστεί τέτοιες ζώνες σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 3 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ·

Τροπολογία 216

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — στοιχείο γ

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία γ) προσδιορισμός των πηγών επικινδυνότητας και των πιθανών πηγών ρύπανσης που επηρεάζουν τα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας· γ) προσδιορισμός των πηγών επικινδυνότητας και των πιθανών πηγών ρύπανσης που επηρεάζουν τα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. Αυτή η έρευνα και ο προσδιορισμός πηγών ρύπανσης επικαιροποιούνται τακτικά για την ανίχνευση νέων ουσιών που επηρεάζουν τα μικροπλαστικά, ιδίως PFAS. Για τον σκοπό αυτόν, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος ΙΙ της εν λόγω οδηγίας·

Τροπολογία 75

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — στοιχείο δ — εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία δ) τακτική παρακολούθηση, στα υδατικά συστήματα που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας, των σχετικών ρύπων που επιλέγονται από τους ακόλουθους καταλόγους: δ) τακτική παρακολούθηση, στα υδατικά συστήματα ή τα μέρη υδατικών συστημάτων που καλύπτονται από την εκτίμηση επικινδυνότητας των ρύπων που έχουν σχέση με την ύδρευση και επιλέγονται από τους ακόλουθους καταλόγους:

Τροπολογία 76

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — στοιχείο δ — σημείο iv

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία iv) άλλοι σχετικοί ρύποι, όπως τα μικροπλαστικά, ή συγκεκριμένοι ρύποι λεκανών απορροής ποταμών που έχουν καθοριστεί από τα κράτη μέλη με βάση την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος II της εν λόγω οδηγίας. iv) παράμετροι για σκοπούς παρακολούθησης μόνο στο παράρτημα Ι μέρος Γα, ή άλλοι σχετικοί ρύποι, όπως τα μικροπλαστικά , εφόσον έχει καταρτιστεί μεθοδολογία για τη μέτρηση μικροπλαστικών όπως ορίζεται στο άρθρο 11 παράγραφος 5δ , ή συγκεκριμένοι ρύποι λεκανών απορροής ποταμών που έχουν καθοριστεί από τα κράτη μέλη με βάση την επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων που έχει πραγματοποιηθεί σύμφωνα με το άρθρο 5 της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πληροφορίες σχετικά με τις σημαντικές πιέσεις που συλλέγονται σύμφωνα με το σημείο 1.4 του παραρτήματος II της εν λόγω οδηγίας.

Τροπολογία 77

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 8 — εδάφιο 1 α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Οι πολύ μικροί φορείς ύδρευσης μπορούν να εξαιρεθούν από τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στα στοιχεία α), β) και γ) της παρούσας παραγράφου, εφόσον η αρμόδια αρχή λάβει προηγουμένως επικαιροποιημένη και τεκμηριωμένη ενημέρωση για τις σχετικές παραμέτρους που αναφέρουν τα παραπάνω στοιχεία. Η εξαίρεση αυτή επανεξετάζεται από την αρμόδια αρχή το λιγότερο κάθε τρία έτη και επικαιροποιείται όποτε κρίνεται απαραίτητο.

Τροπολογία 217

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 1 — εδάφιο 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Για την τακτική παρακολούθηση, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης. Για την τακτική παρακολούθηση , καθώς και για τον σκοπό της ανίχνευσης νέων βλαβερών ουσιών μέσω νέων ερευνών, τα κράτη μέλη μπορούν να χρησιμοποιούν την παρακολούθηση και έρευνα που διενεργείται , και την προβλεπόμενη ερευνητική ικανότητα, σύμφωνα με άλλες νομικές πράξεις της Ένωσης.

Τροπολογία 78

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στους φορείς ύδρευσης που χρησιμοποιούν το υδατικό σύστημα που εξετάζεται στην εκτίμηση επικινδυνότητας τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργήθηκε βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο δ) και μπορούν, με βάση αυτά τα αποτελέσματα παρακολούθησης: διαγράφεται α) να απαιτήσουν από τους φορείς ύδρευσης να διενεργήσουν επιπρόσθετη παρακολούθηση ή επεξεργασία ορισμένων παραμέτρων· β) να επιτρέψουν στους φορείς ύδρευσης να ελαττώσουν τη συχνότητα παρακολούθησης ορισμένων παραμέτρων χωρίς να απαιτηθεί η διεξαγωγή εκτίμησης κινδύνου στην παροχή, εφόσον οι παράμετροι αυτές δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β σημείο 1 και εφόσον δεν υπάρχει ευλόγως αναμενόμενος παράγοντας που να μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση της ποιότητας του νερού.

Τροπολογία 79

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 4

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 4. Στις περιπτώσεις όπου επιτρέπεται σε έναν φορέα ύδρευσης να ελαττώσει τη συχνότητα παρακολούθησης, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2 στοιχείο β), τα κράτη μέλη συνεχίζουν να παρακολουθούν τακτικά τις εν λόγω παραμέτρους στο υδατικό σύστημα που καλύπτεται από την εκτίμηση επικινδυνότητας. διαγράφεται

Τροπολογία 80

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 5 — εδάφιο 1 — εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 και που συγκεντρώνονται βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς , ή διασφαλίζουν ότι λαμβάνονται τα μέτρα αυτά από τους φορείς ύδρευσης : Με βάση τις πληροφορίες που συλλέγονται σύμφωνα με τις παραγράφους 1 και 2 και που συγκεντρώνονται βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους ενδιαφερόμενους φορείς:

Τροπολογία 178

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 5 — εδάφιο 1 — στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία α) προληπτικά μέτρα για τη μείωση του απαιτούμενου επιπέδου επεξεργασίας και για τη διαφύλαξη της ποιότητας των υδάτων, συμπεριλαμβανομένων και των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της οδηγίας 2000/60/ΕΚ· διαγράφεται

Τροπολογία 82

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 5 — εδάφιο 1 — στοιχείο α α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία αα) να διασφαλίζει ότι οι ρυπαίνοντες, σε συνεργασία με τους φορείς ύδρευσης και άλλους συναφείς ενδιαφερόμενους φορείς, λαμβάνουν προληπτικά μέτρα για τη μείωση ή την αποφυγή του απαιτούμενου επιπέδου επεξεργασίας και για τη διασφάλιση της ποιότητας του νερού, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων που αναφέρονται στο άρθρο 11 παράγραφος 3 στοιχείο δ) της οδηγίας 2000/60/ΕΚ, καθώς και πρόσθετα μέτρα που κρίνονται αναγκαία βάσει της παρακολούθησης που πραγματοποιείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ) του παρόντος άρθρου·

Τροπολογία 83

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 5 — εδάφιο 1 — στοιχείο β

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία β) μέτρα μετριασμού, τα οποία κρίνονται αναγκαία με βάση την παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ) για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της πηγής ρύπανσης. β) μέτρα μετριασμού, τα οποία κρίνονται αναγκαία με βάση την παρακολούθηση που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1 στοιχείο δ) για τον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της πηγής ρύπανσης και την αποφυγή κάθε πρόσθετης επεξεργασίας, όταν τα μέτρα πρόληψης δεν θεωρούνται βιώσιμα ή αρκετά αποτελεσματικά για την έγκαιρη αντιμετώπιση της πηγής ρύπανσης .

Τροπολογία 84

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 5 — εδάφιο 1 — στοιχείο β α (νέο)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία βα) όταν τα μέτρα που αναφέρονται στα στοιχεία αα) και β) δεν θεωρούνται επαρκή για την εξασφάλιση επαρκούς προστασίας της ανθρώπινης υγείας, απαιτούν από τους φορείς ύδρευσης να διενεργούν πρόσθετη παρακολούθηση ορισμένων παραμέτρων στο σημείο άντλησης ή επεξεργασίας, εάν είναι απολύτως αναγκαίο για την πρόληψη των κινδύνων για την υγεία.

Τροπολογία 85

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 8 — παράγραφος 5 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 5α. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στους φορείς ύδρευσης που χρησιμοποιούν το υδατικό σύστημα ή μέρη υδατικών συστημάτων τα οποία εξετάζονται στην εκτίμηση επικινδυνότητας τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργήθηκε βάσει της παραγράφου 1 στοιχείο δ) και μπορούν με βάση αυτά τα αποτελέσματα παρακολούθησης και τις πληροφορίες που συγκεντρώνονται βάσει των παραγράφων 1 και 2 και βάσει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ: α) να επιτρέψουν στους φορείς ύδρευσης να ελαττώσουν τη συχνότητα παρακολούθησης ορισμένων παραμέτρων ή τον αριθμό των παραμέτρων που παρακολουθούνται, χωρίς να απαιτηθεί η διεξαγωγή εκτίμησης κινδύνου στην παροχή, εφόσον οι υπό εν λόγω παράμετροι δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους υπό την έννοια του παραρτήματος ΙΙ μέρος Β σημείο 1 και εφόσον δεν υπάρχει ευλόγως αναμενόμενος παράγοντας που να μπορεί να προκαλέσει υποβάθμιση της ποιότητας του νερού· β) όταν επιτρέπεται σε έναν φορέα ύδρευσης να ελαττώσει τη συχνότητα παρακολούθησης, όπως αναφέρεται στο στοιχείο α), να συνεχίσουν να παρακολουθούν τακτικά τις εν λόγω παραμέτρους στο υδατικό σύστημα που καλύπτεται από την εκτίμηση επικινδυνότητας.

Τροπολογία 86

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — τίτλος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Εκτίμηση κινδύνου στην παροχή Εκτίμηση , παρακολούθηση και διαχείριση κινδύνου στην παροχή

Τροπολογία 87

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — παράγραφος 1 — εδάφιο 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης διενεργούν εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, με δυνατότητα προσαρμογής της συχνότητας παρακολούθησης οποιασδήποτε από τις παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρη Α και Β και δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Β, ανάλογα με την παρουσία τους στο μη επεξεργασμένο νερό. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης διενεργούν εκτίμηση κινδύνου στην παροχή, σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Γ, με δυνατότητα προσαρμογής της συχνότητας παρακολούθησης οποιασδήποτε από τις παραμέτρους που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρη Α, Β και Βα και δεν αποτελούν βασικές παραμέτρους σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙ μέρος Β, ανάλογα με την παρουσία τους στο μη επεξεργασμένο νερό.

Τροπολογία 88

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — παράγραφος 1 — εδάφιο 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Για τις εν λόγω παραμέτρους, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης έχουν τη δυνατότητα να αποκλίνουν από τις συχνότητες δειγματοληψίας που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Γ. Για τις εν λόγω παραμέτρους, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης έχουν τη δυνατότητα να αποκλίνουν από τις συχνότητες δειγματοληψίας που καθορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Β, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που ορίζονται στο παράρτημα ΙΙ μέρος Γ και ανάλογα με την παρουσία τους στο μη επεξεργασμένο νερό και τη συγκρότηση της επεξεργασίας .

Τροπολογία 89

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — παράγραφος 1 — εδάφιο 3

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Για τον σκοπό αυτόν, οι φορείς ύδρευσης υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της εκτίμησης επικινδυνότητας που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 8 της παρούσας οδηγίας και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 και με το άρθρο 8 της οδηγίας 2000/60/EΚ. Για τον σκοπό αυτόν, οι φορείς ύδρευσης λαμβάνουν υπόψη τα αποτελέσματα της εκτίμησης επικινδυνότητας που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 8 της παρούσας οδηγίας και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης που διενεργείται σύμφωνα με το άρθρο 7 παράγραφος 1 και με το άρθρο 8 της οδηγίας 2000/60/EΚ.

Τροπολογία 90

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — παράγραφος 1 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1α. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαλλάσσουν τους πολύ μικρούς προμηθευτές ύδατος από την παράγραφο 1, υπό την προϋπόθεση ότι η αρμόδια αρχή εκ των προτέρων διαθέτει τεκμηριωμένη γνώση των σχετικών παραμέτρων και κρίνει ότι δεν υπάρχει κίνδυνος για την υγεία του ανθρώπου ως αποτέλεσμα των εν λόγω εξαιρέσεων, και με την επιφύλαξη των υποχρεώσεων της αρχής σύμφωνα με το άρθρο 4. Η εξαίρεση επανεξετάζεται από την αρμόδια αρχή κάθε τρία έτη ή όταν εντοπίζεται τυχόν νέος κίνδυνος ρύπανσης στη λεκάνη απορροής και επικαιροποιείται κατά περίπτωση.

Τροπολογία 91

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — παράγραφος 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2. Οι εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή εγκρίνονται από τις αρμόδιες αρχές . 2. Οι εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή είναι αρμοδιότητα των φορέων ύδρευσης, οι οποίοι διασφαλίζουν τη συμμόρφωσή τους με την παρούσα οδηγία . Για τον σκοπό αυτό οι φορείς ύδρευσης μπορούν να ζητούν την υποστήριξη των αρμόδιων αρχών. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτούν από τις αρμόδιες αρχές να εγκρίνουν ή να ελέγχουν τις εκτιμήσεις κινδύνου στην παροχή που διενεργούν οι φορείς ύδρευσης.

Τροπολογία 92

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 9 — παράγραφος 2 α (νέα)

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 2α. Με βάση τα αποτελέσματα της εκτίμησης κινδύνου στην παροχή που διενεργείται σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι φορείς ύδρευσης θέτουν σε εφαρμογή ένα σχέδιο ασφάλειας των υδάτων προσαρμοσμένο στους κινδύνους που εντοπίζονται και αναλογικό προς το μέγεθος του φορέα ύδρευσης. Για παράδειγμα, το σχέδιο ασφάλειας των υδάτων μπορεί να αφορά τη χρήση υλικών που έρχονται σε επαφή με το νερό, τα προϊόντα επεξεργασίας του νερού, τυχόν κινδύνους από διαρροές αγωγών ή τα μέτρα προσαρμογής στις τωρινές και μελλοντικές προκλήσεις, όπως η κλιματική αλλαγή, και προσδιορίζεται αναλυτικότερα από τα κράτη μέλη.

Τροπολογία 93

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 — τίτλος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής Εκτίμηση , παρακολούθηση και διαχείριση κινδύνου οικιακής διανομής

Τροπολογία 94

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 — παράγραφος 1 — εισαγωγικό μέρος

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι διενεργείται εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία: 1. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι στους χώρους προτεραιότητας διενεργείται εκτίμηση κινδύνου οικιακής διανομής η οποία περιλαμβάνει τα ακόλουθα στοιχεία:

Τροπολογία 95

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 — παράγραφος 1 — στοιχείο α

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία α) εκτίμηση των δυνητικών κινδύνων που συνδέονται με τα συστήματα οικιακής διανομής και με τα σχετικά προϊόντα και υλικά, και του κατά πόσον αυτά επηρεάζουν την ποιότητα του νερού στο σημείο όπου αυτό εκρέει από τις βρύσες που χρησιμοποιούνται συνήθως για κατανάλωση νερού από τον άνθρωπο , ιδίως στα σημεία παροχής νερού στο κοινό σε χώρους προτεραιότητας· α) εκτίμηση των δυνητικών κινδύνων που συνδέονται με τα συστήματα οικιακής διανομής και με τα σχετικά προϊόντα και υλικά, και του κατά πόσον αυτά επηρεάζουν την ποιότητα του νερού στο σημείο όπου αυτό εκρέει από τις βρύσες που χρησιμοποιούνται συνήθως για κατανάλωση νερού από τον άνθρωπο·

Τροπολογία 96

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 — παράγραφος 1 — στοιχείο β — εδάφιο 1

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία β) τακτική παρακολούθηση των παραμέτρων που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρος Γ, στους χώρους όπου θεωρείται υψηλότερος ο δυνητικός κίνδυνος για την ανθρώπινη υγεία. Οι σχετικές παράμετροι και χώροι παρακολούθησης επιλέγονται με βάση την εκτίμηση που διενεργείται σύμφωνα με το στοιχείο α). β) τακτική παρακολούθηση των παραμέτρων που παρατίθενται στο παράρτημα Ι μέρος Γ, στους χώρους προτεραιότητας όπου εντοπίστηκαν συγκεκριμένοι κίνδυνοι για την ποιότητα του νερού καρά την εκτίμηση που διενεργείται σύμφωνα με το στοιχείο α).

Τροπολογία 97

Πρόταση οδηγίας

Άρθρο 10 — παράγραφος 1 — στοιχείο β — εδάφιο 2

Κείμενο που προτείνει η Επιτροπή Τροπολογία Όσον αφορά την τακτική παρακολούθηση που αναφέρεται στο πρώτο εδάφιο, τα κράτη μέλη δύνανται να θεσπίζουν στρατηγική παρακολούθησης η οποία να επικεντρώνεται στους χώρους προτεραιότητας· Όσον αφορά την τακτική παρακολούθηση , τα κράτη μέλη εγγυώνται την πρόσβαση στις εγκαταστάσεις των χώρων προτερ