ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  ΕΠΙΤΡΟΠΗ  
Βρυξέλλες , 6.10.2011 
SEC(2011) 1142 τελικό  
  
ΕΓΓΡΑΦΟ  ΕΡΓΑΣΙΑΣ  ΤΩΝ  ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ  ΤΗΣ  ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ  ΤΗΣ  ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ  ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΥ  
που συνοδεύει  το έγγραφο  
Πρόταση  
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ  ΤΟΥ  ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ  ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ  ΚΑΙ  ΤΟΥ  ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
περί καθορισ µού κοινών  διατάξεων  για το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Περιφερειακής  
Ανάπτυξης , το Ευρωπαϊκό  Κοινωνικό  Ταµείο, το Ταµείο Συνοχής , το Ευρωπαϊκό  
Γεωργικό  Ταµείο Αγροτικής  Ανάπτυξης  και το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Θάλασσας  και 
Αλιείας , τα οποία  καλύπτονται  από το κοινό  στρατηγικό  πλαίσιο , περί καθορισ µού 
γενικών  διατάξεων για το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Περιφερειακή ς Ανάπτυξης, το Ευρωπαϊκό  
Κοινωνικό  Ταµείο και το Ταµείο Συνοχής  και για την κατάργηση  του κανονισ µού (ΕΚ) 
αριθ . 1083/2006 
{COM(2011) 615 τελικό } 
{SEC(2011) 1141 τελικό }  
 
2/10 1. ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ  ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ  
Το παρόν  έγγραφο  αποτελεί  την εκτίµηση αντικτύπου  της νοµοθετικής  πρότασης  κανονισ µού περί 
καθορισ µού κοινών  διατάξεων  για το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Περιφερειακής  Ανάπτυξης , το Ευρωπαϊκό  
Κοινωνικό  Ταµείο, το Ταµείο Συνοχής , το Ευρωπαϊκό  Γεωργικό  Ταµείο Αγροτικής  Ανάπτυξης  και 
το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Θάλασσας  και Αλιείας , τα οποία  καλύπτονται  από το κοινό  στρατηγικό  
πλαίσιο , περί καθορισ µού γενικών  διατάξεων  για το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Περιφερειακής  Ανάπτυξης , 
το Ευρωπαϊκό  Κοινωνικό  Ταµείο και το Ταµείο Συνοχής  και για την κατάργηση  του κανονισ µού 
(ΕΚ) αριθ. 1083/2006. ( Κανονισ µός περί κοινών  διατάξεων ). Η πρόταση  κανονισ µού καλύπτει  
θέµατα σχετικά  µε το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Περιφερειακής  Ανάπτυξης  (ΕΤΠΑ ), το Ευρωπαϊκό  
Κοινωνικό  Ταµείο (ΕΚΤ ) και το Ταµείο Συνοχής  για την περίοδο  προγρα µµατισµού µετά το 2013. 
Συµπληρώνεται  από τις εκτιµήσεις  αντικτύπου  για το Ευρωπαϊκό  Γεωργικό  Ταµείο Αγροτικής  
Ανάπτυξης  (ΕΓΤΑΑ ) και το Ευρωπαϊκό  Ταµείο Θάλασσας  και Αλιείας  (ΕΤΘΑ ). Είναι  µέρος µιας 
δέσµης εκτιµήσεων  αντικτύπου  που περιλα µβάνει , επίσης , την εκτίµηση αντικτύπου  των 
κανονισ µών του ΕΤΠΑ , του Ταµείου Συνοχής  και των ρυθµίσεων  της ευρωπαϊκής  εδαφικής  
συνεργασίας , καθώς  και την εκτίµηση αντικτύπου  του κανονισ µού του ΕΚΤ . 
Πραγ µατοποιήθηκαν  εκτενείς  δηµόσιες  διαβουλεύσεις , όπως  στην  οµάδα υψηλού  επιπέδου  για το 
µέλλον  της πολιτικής  για τη συνοχή , σε οµάδα δράσης  για τις προϋποθέσεις , και δηµόσια 
διαβούλευση  το διάστη µα από 12 Νοεµβρίου  2010 έως 31 Ιανουαρίου  2011 σχετικά  µε τα 
συµπεράσ µατα της πέµπτης έκθεσης  για τη συνοχή1. 
Η 5η έκθεση  για τη συνοχή  και οι εκ των υστέρων  αξιολογήσεις  των διαφόρων  προγρα µµάτων  της 
περιόδου  2000-2006 αποδεικνύουν  ότι η πολιτική  συνοχής  συνεισέφερε  σηµαντικά  στην  εξάπλωση  
της ανάπτυξης  και της ευηµερίας  στην  Ένωση , σε ό,τι αφορά  την υλοποίηση  των προτεραιοτήτων  
της ευρωπαϊκής  πολιτικής  και τη µείωση  παράλληλα  των οικονο µικών , κοινωνικών  και εδαφικών  
ανισοτήτων2. Εντούτοις , υπάρχουν  ορισµένα προβλή µατα που πρέπει  να αντιµετωπιστούν . 
1.1. Πρόβλη µα που αφορά  την ικανότητα  παραγωγής  ευρωπαϊκής  προστιθέ µενης αξίας  
α) Γεωγραφική  κατανο µή της υποστήριξης   
Το πρόβλη µα συνδέεται  µε τη βέλτιστη  γεωγραφική  κάλυψη  της πολιτικής  για τη συνοχή . 
Ορισ µένοι υποστηρίζουν  ότι πρέπει  να εξακολουθήσει  να υπάρχει  πλήρης  γεωγραφική  κάλυψη , µε 
στόχο  να στηριχθεί  η στρατηγική  «Ευρώπη  2020» σε όλες τις περιφέρειες  και να µειωθούν  
περισσότερο  οι ανισότητες  στην  Ένωση . Άλλοι  υποστηρίζουν  ότι, λόγω  της συνεχώς  αυξανό µενης 
πίεσης  στα δηµόσια οικονο µικά, µπορεί  να βελτιωθεί  η χρήση  των πόρων  που διατίθενται  στις 
πλουσιότερες  περιφέρειες . 
β) Επικέντρωση  σε περιορισ µένο αριθ µό προτεραιοτήτων  σύµφωνα  µε τη 
στρατηγική  «Ευρώπη  2020» 
                                                 
1  «Αποτελέσ µατα της δηµόσιας  διαβούλευσης  σχετικά  µε τα συµπεράσ µατα της πέµπτης έκθεσης  για την 
οικονο µική, κοινωνική  και εδαφική  συνοχή », Έγγραφο  εργασίας  των υπηρεσιών  ης Επιτροπής , SEC(2011) 590 τελικό  
της 13.5.2011. 
2  Πέµπτη έκθεση  για την οικονο µική, κοινωνική  και εδαφική  συνοχή , Νοέµβριος  2010. Εκ των υστέρων  αξιολόγηση  
των συγχρη µατοδοτού µενων  από το ΕΤΠΑ  προγρα µµάτων  της πολιτικής  για τη συνοχή  2000-2006 ( στόχος  1 και 2). 
Συνοπτική  έκθεση  που συνέταξαν  οι Applica, Ismeri και το Ινστιτούτο  ∆ιεθνών  Οικονο µικών  Μελετών  της Βιέννης , 
Απρίλιος  2010. ∆ιεξοδικότερη  εξέταση  των επιτευγ µάτων  και ελλείψεων  της πολιτικής  για τη συνοχή  ως προς  τη 
µείωση  των ανισοτήτων  παρουσιάζεται  στο τµήµα 2.5. 
 
3/10 Υπάρχουν  ισχυροί  λόγοι  για να εστιαστεί  η πολιτική  συνοχής  στις προτεραιότητες  της ΕΕ. Η 
στρατηγική  «Ευρώπη  2020» παρέχει  τόσο  ένα σαφές  σύνολο  κοινών  στόχων , που περιλα µβάνει  
πρωταρχικούς  στόχους  και εµβληµατικές  πρωτοβουλίες , όσο και ένα σαφές  πλαίσιο  για τον 
καθορισ µό των προτεραιοτήτων  χρηµατοδότησης . Μ’ αυτόν  τον τρόπο , η ρητή  σύνδεση  της 
πολιτικής  για τη συνοχή  µε τη στρατηγική  «Ευρώπη  2020» προσφέρει  την ευκαιρία  να συνεχισθεί  
η παροχή  βοήθειας  στις φτωχότερες  περιφέρειες  της ΕΕ, ώστε  να καλύψουν  την υστέρηση , και να 
αναπτυχθεί  περαιτέρω  η πολιτική  συνοχής  σε σηµαντικό  αναπτυξιακό  εργαλείο  για ολόκληρη  την 
Ένωση . Για να συµβεί αυτό , πρέπει  να αντιµετωπιστούν  ορισµένα προβλή µατα. 
α) Έλλειψη  επικέντρωσης  σε στρατηγικούς  στόχους . Ορισ µένες µελέτες  και εκ των 
υστέρων  αξιολογήσεις  έχουν  εντοπίσει  προβλή µατα ανεπαρκούς  επικέντρωσης  σε 
στρατηγικούς  στόχους , ελλιπούς  προσανατολισ µού µε γνώµονα τις επιδόσεις  και έλλειψης  
κινήτρων  για την εστίαση  των προσπαθειών  στην  παραγωγή  αποτελεσ µάτων . Έχουν  
καταβληθεί  προσπάθειες  να αντιµετωπιστεί  το ζήτηµα της µεγαλύτερης  επικέντρωσης  σε 
στρατηγικές  προτεραιότητες  και στόχους  την περίοδο  2007-2013, αλλά  µε περιορισ µένα 
αποτελέσ µατα. 
β) Έλλειψη  προβλεψι µότητας  των χρηµατοδοτικών  πόρων  για το ΕΚΤ . Παρά  τη σηµασία 
που αποδίδει  η στρατηγική  «Ευρώπη  2020» στην  απασχόληση  και τις δεξιότητες , κατά  τις 
τέσσερις  τελευταίες  περιόδους  προγρα µµατισµού το µερίδιο  των πόρων  του ΕΚΤ  ως 
ποσοστό  των πόρων  του ΕΚΤ , του ΕΤΠΑ  και του Ταµείου Συνοχής  µειώθηκε  σηµαντικά  
από 40% την περίοδο  1989-1993 σε 22% την τρέχουσα  περίοδο  προγρα µµατισµού. 
γ) Ανεπαρκής  συντονισ µός. Τα δύο προαναφερό µενα προβλή µατα συνδέονται  µε το ζήτηµα 
του ανεπαρκούς  συντονισ µού και της συµπληρω µατικότητας  µεταξύ  των διαφόρων  
Ταµείων (ΕΚΤ , ΕΤΠΑ  και Ταµείο Συνοχής ) και των άλλων  πολιτικών  και χρηµατοδοτικών  
µέσων  της ΕΕ καθώς  και µε τα εθνικά  προγρά µµατα µεταρρυθ µίσεων  των κρατών  µελών . 
Αναφορικά  µε τον συντονισ µό, οι ενδιαφερό µενοι φορείς  παραπονούνται  συχνά  για την 
περιπλοκότητα  που επιφέρουν  τα επικαλυπτό µενα συστή µατα ή η έλλειψη  συντονισ µού σε 
στρατηγικό  επίπεδο . 
1.2. Προβλή µατα που συνδέονται  µε την αποδοτικότητα  της πολιτικής  
Επειδή  η πολιτική  συνοχής  υπόκειται  στους  κανόνες  της επιµερισµένης διαχείρισης , είναι  συχνά  
δύσκολο  να εξισορροπηθεί  η ανάγκη  να εστιαστεί  το κύριο  βάρος  στην  παραγωγή  των καλύτερων  
δυνατών  αποτελεσ µάτων , αφενός , και να υπάρξει  µια προβλέψι µη διάθεση  χρηµατοδοτικών  πόρων  
σε περίοδο  7 ετών  µε αυστηρές  απαιτήσεις  δαπανών  σε περιορισ µένο χρόνο , αφετέρου . 
Προϋποθέσεις  πολιτικής , κανονιστικού  και θεσµικού  πλαισίου  
Η αποτελεσ µατικότητα  των διαρθρωτικών  ταµείων εξαρτάται  από ασφαλείς  µακροοικονο µικές 
πολιτικές , ένα ευνοϊκό  µικροοικονο µικό περιβάλλον  και ένα ισχυρό  θεσµικό πλαίσιο . 
Μακροοικονο µικές συνθήκες  
Το ισχύον  κανονιστικό  πλαίσιο  προβλέπει  τη συµµόρφωση  µε µακροοικονο µικούς  
δηµοσιονο µικούς  όρους  στο Ταµείο Συνοχής  για την ενίσχυση  της εφαρ µογής των προγρα µµάτων  
σταθερότητας  και σύγκλισης  και την αποτροπή  υπερβολικού  ελλεί µµατος. Υπάρχει  πεδίο  
αναθεώρησης  των υφιστά µενων  κανόνων  για να ευθυγρα µµιστούν  µε τα µέτρα εφαρ µογής των 
νέων  ΠΣΣ  που θα εγκριθούν  στο πλαίσιο  της έκτης  δέσµης µέτρων  οικονο µικής διακυβέρνησης . 
 
4/10 Επιδόσεις  ως προς  την επίτευξη  του συνόλου  των στόχων , συµπεριλα µβανο µένων  των 
ποσοτικών  στόχων  
Αν και από τις εκ των υστέρων  αξιολογήσεις  της περιόδου  2000-2006 συνάγεται  ότι η πολιτική  
συνοχής  παρήγαγε  σηµαντικά  και άµεσα δευτερογενή  θετικά  αποτελέσ µατα για τις εγχώριες  
πολιτικές , ιδίως  στους  τοµείς του στρατηγικού  σχεδιασ µού, του πνεύµατος αξιολόγησης  και του 
προσανατολισ µού των εθνικών  πολιτικών  µε γνώµονα τις επιδόσεις , εξακολουθούν  να υπάρχουν  
ορισµένα προβλή µατα όσον  αφορά  την παρακολούθηση  και αξιολόγηση  που δυσχεραίνουν  την 
αξιολόγηση  των επιδόσεων . 
1.3. Προβλή µατα που συνδέονται  µε την υλοποίηση  της πολιτικής  
Η χρηστή , αποτελεσ µατική  και επαρκής  διαχείριση  των πόρων  που διατίθενται  για την πολιτική  
συνοχής  απαιτεί  τους κατάλληλους , αποτελεσ µατικούς  και διαφανείς  µηχανισ µούς στις εθνικές  και 
περιφερειακές  διοικήσεις . 
1.4. ∆ικαιολόγηση  της δράσης  της ΕΕ 
Η δράση  της ΕΕ δικαιολογείται  τόσο  βάσει  των στόχων  που ορίζει  το άρθρο  174 της Συνθήκης  όσο 
και από την αρχή  της επικουρικότητας . Το δικαίω µα δράσης  θεσπίζεται  από το άρθρο  3 της 
συνθήκης  για την Ευρωπαϊκή  Ένωση  το οποίο  αναφέρει  ότι «[η Ένωση ] προάγει  την οικονο µική, 
κοινωνική  και εδαφική  συνοχή  και την αλληλεγγύη  µεταξύ  των κρατών  µελών », καθώς  και από το 
άρθρο  175 της ΣΛΕΕ , που ορίζει  ρητά  ότι η Ένωση  οφείλει  να εφαρ µόσει αυτή  την πολιτική  µέσω 
των διαρθρωτικών  ταµείων, και το άρθρο  177 το οποίο  ορίζει  την αποστολή  του Ταµείου Συνοχής . 
Οι στόχοι  του Ευρωπαϊκού  Κοινωνικού  Ταµείου (ΕΚΤ ), του Ευρωπαϊκού  Ταµείου Περιφερειακής  
Ανάπτυξης  (ΕΤΠΑ ) και του Ταµείου Συνοχής  ορίζονται  στα άρθρα  162, 176 και 177. 
2. ΣΤΟΧΟΙ  
Ο γενικός  στόχος  της ΕΕ ορίζεται  στη Συνθήκη : να προάγει  την ισόρροπη  και αρµονική  ανάπτυξη  
των κρατών  µελών  και των περιφερειών  και να µειώσει  τις ανισότητες  ως προς  τα επίπεδα  
ανάπτυξης  των διαφόρων  περιφερειών  και την υστέρηση  των λιγότερο  αναπτυγ µένων  περιφερειών . 
Οι ειδικότεροι  στόχοι  είναι  να βοηθηθούν  τα κράτη  µέλη και οι περιφέρειες  να προάγουν  την 
«έξυπνη , διατηρήσι µη και χωρίς  αποκλεισ µούς ανάπτυξη », σύµφωνα  µε τη στρατηγική  «Ευρώπη  
2020» µέσω της αντιµετώπισης  των ειδικών  προβλη µάτων . ∆εδο µένου του πεδίου  της παρούσας  
εκτίµησης  αντικτύπου , οι ειδικοί  στόχοι  είναι  να διασφαλιστεί  ότι οι πόροι  των διαρθρωτικών  
ταµείων και του Ταµείου Συνοχής  δαπανώνται : 
• µε τρόπο  που παράγει  υψηλή  ευρωπαϊκή  προστιθέ µενη αξία , 
• µε αποτελεσ µατικό  τρόπο , που σηµαίνει  ότι χρησι µοποιούνται  µε τρόπο  που 
επιτυγχάνεται  ο µέγιστος  δυνατός  αντίκτυπος , 
• µε επαρκή  τρόπο , περιορίζοντας  στο ελάχιστο  τις ανεπάρκειες  λόγω  περιττών  
διοικητικών  απαιτήσεων  ή υπερβολικά  περίπλοκων  διαδικασιών  και παρέχοντας  
κίνητρα  για την αποτελεσ µατική  χρήση  των πόρων . 
Αυτά  τα γενικά  θέµατα εξειδικεύονται  στους  ακόλουθους  επιχειρησιακούς  στόχους  πολιτικής : 
• απαιτείται  συγκέντρωση  των πόρων  της πολιτικής  για τη συνοχή , ώστε  να 
δηµιουργηθούν  οι συνθήκες  για την αειφόρο  και διατηρήσι µη ανάπτυξη  για να 
 
5/10 επιτευχθεί  η µεγαλύτερη  δυνατή  ευρωπαϊκή  προστιθέ µενη αξία, 
• παροχή  των κατάλληλων  µηχανισ µών στο πλαίσιο  των κανονισ µών που θα επιτρέψουν  
την πλήρη  ευθυγρά µµιση µε την στρατηγική  «Ευρώπη  2020», µ ε τους  στόχους  και 
τους  πρωταρχικούς  ποσοτικούς  στόχους , 
• διασφάλιση  του βέλτιστου  συντονισ µού µεταξύ  των ίδιων  των Ταµείων καθώς  και µε 
τα άλλα  χρηµατοδοτικά  µέσα, 
• καθορισ µός σαφών  και µετρήσι µων ειδικών  στόχων , 
• επίτευξη  της σωστής  ισορροπίας  ανάµεσα στο χαµηλό διοικητικό  κόστος /διοικητική  
επιβάρυνση  για τις διαχειριστικές  αρχές  και τους δικαιούχους , αφενός , και στην  
ελαχιστοποίηση  του κινδύνου  για τον προϋπολογισ µό της ΕΕ, αφετέρου . 
3. ΕΠΙΛΟΓΕΣ , ΑΝΑΛΥΣΗ  ΚΑΙ  ΣΥΓΚΡΙΣΗ  
Στις 29 Ιουνίου  2011, η Επιτροπή  ενέκρινε  πρόταση  για το πολυετές  δηµοσιονο µικό πλαίσιο  της 
περιόδου  2014-2020, στην  οποία  τονίζεται  ότι πρέπει  να ενισχυθεί  η αποτελεσ µατικότητα  των 
δαπανών  συνοχής . Ο σχεδιασ µός ορισµένων  εναλλακτικών  επιλογών  αντανακλά  την πρόταση  
αυτή . 
3.1. Παραγωγή  ευρωπαϊκής  προστιθέ µενης αξίας  
Στο πλαίσιο  της γεωγραφικής  συγκέντρωσης  της υποστήριξης , η Επιλογή  1 αφορά  το σενάριο  
της αµετάβλητης  πολιτικής , µε συγκέντρωση  της υποστήριξης  στις λιγότερο  αναπτυγ µένες 
περιφέρειες , ενώ οι σηµερινές  περιφέρειες  σύγκλισης , οι οποίες  υπερβαίνουν  το όριο του 75%, θα 
λαµβάνουν  υποστήριξη  σταδιακής  εξόδου . Η Επιλογή  2 είναι  παρό µοια, αλλά  µε τη βασική  
διαφορά  ότι θα δηµιουργηθεί  µια νέα κατηγορία  µετάβασης  που θα αντικαταστήσει  τα ισχύοντα  
στατιστικά  καθεστώτα  σταδιακής  εισόδου  και εξόδου . Η Επιλογή  3 αντιπροσωπεύει  µια πιο 
ριζοσπαστική  προσέγγιση , χωρίς  καµία υποστήριξη  από την πολιτική  συνοχής  εκτός  των κρατών  
µελών  µε µέσο κατά  κεφαλήν  ΑΕΕ  κατώτερο  του 90% του κατά  κεφαλήν  µέσου  όρου  της Ένωσης . 
Με βάση  την επιλογή  3, οι περιφέρειες  σταδιακής  εισόδου  και στατιστικής  εξόδου  καθώς  και οι 
περιφέρειες  της ανταγωνιστικότητας  δεν θα ήταν  επιλέξι µες για τις παρε µβάσεις  της πολιτικής  για 
τη συνοχή .  
Πίνακας  1: Κατανο µή του προϋπολογισ µού για κάθε  Επιλογή  
 Επιλογή  1 Επιλογή  2 Επιλογή  3 
Λιγότερο  αναπτυγ µένες περιφέρειες  70,3% 67,9% 100% 
Περιφέρειες  µετάβασης  8,4% 13,5% 0% 
Περισσότερο  αναπτυγ µένες περιφέρειες  21,3% 18,ß6% 0% 
Σύνολο  100% 100% 100% 
Οι Επιλογές  1 και 2 διασφαλίζουν  την κάλυψη , µε διαφορετικές  εντάσεις  ενίσχυσης , ολόκληρου  
του πληθυσ µού της ΕΕ. Ως εκ τούτου , όλες οι περιφέρειες  της ΕΕ θα λαµβάνουν  υποστήριξη  από 
την πολιτική  συνοχής , ενώ η Επιλογή  3 εξασφαλίζει  ότι οι πόροι  της πολιτικής  για τη συνοχή  
συγκεντρώνονται  µόνο στα κράτη  µέλη µε υστέρηση . Μόνο  η Επιλογή  2 παρέχει  συνολικότερη  
πληθυσ µιακή κάλυψη  µέσω της ενδιά µεσης  κατηγορίας  περιφερειών  και επιτυγχάνει  τη 
 
6/10 µεγαλύτερη  αύξηση  του ΑΕΠ  από όλες τις επιλογές , ενώ ταυτόχρονα  παρέχει  υψηλές  εντάσεις  
ενίσχυσης  στις αναπτυξιακά  καθυστερη µένες περιφέρειες .  
Στο πλαίσιο  της επικέντρωσης  στις προτεραιότητες  της ΕΕ, η Επιλογή  1 προβλέπει  την 
εξειδίκευση  των δαπανών  για την επίτευξη  των στόχων  της στρατηγικής  «Ευρώπη  2020» µ ε τις 
κοινοτικές  στρατηγικές  κατευθυντήριες  γραµµές σε επίπεδο  ΕΕ. Η Επιλογή  2 κάνει  ένα βήµα 
παραπάνω  µε ένα σύνολο  θεµατικών  στόχων  που συνδέονται  άµεσα µε τη στρατηγική  «Ευρώπη  
2020» και τον καθορισ µό επενδυτικών  προτεραιοτήτων  για τα Ταµεία. Η επικέντρωση  στις 
προτεραιότητες  της ΕΕ θα ενισχυθεί  µε τον καθορισ µό ελάχιστων  µεριδίων  υποστήριξης  των 
διαρθρωτικών  ταµείων σε συγκεκρι µένους  τοµείς πολιτικής . ∆εδο µένης της περιορισ µένης 
γεωγραφικής  κάλυψης  βάσει  της Επιλογής  3, η επικέντρωση  στις προτεραιότητες  της ΕΕ θα ίσχυε  
µόνο στα λιγότερο  αναπτυγ µένα κράτη  µέλη. 
Η Επιλογή  1 αντιπροσωπεύει  µια περισσότερο  ευέλικτη  προσέγγιση  για τα κράτη  µέλη µέσω 
διατάξεων  εξειδίκευσης  των πόρων , ενώ η Επιλογή  2 παρέχει  µια πιο ορατή  και συνολική  σύνδεση  
µε τους πρωταρχικούς  στόχους  της στρατηγικής  «Ευρώπη  2020» και τις ολοκληρω µένες 
κατευθυντήριες  γραµµές. Η Επιλογή  3 εστιάζεται  µόνο στις προτεραιότητες  της ΕΕ στις λιγότερο  
αναπτυγ µένες χώρες . Συνεπώς , η Επιλογή  2 συµβάλλει  περισσότερο  στην  επίτευξη  των 
πρωταρχικών  στόχων , ενώ η Επιλογή  1 θα οδηγούσε  σε κατακερ µατισµό των παρε µβάσεων  της 
πολιτικής  για τη συνοχή .  
Όσον  αφορά  τη διαφάνεια  και την προβλεψι µότητα  της χρηµατοδότησης  για το ΕΚΤ , µόνο οι 
Επιλογές  2 και 3 θα εξασφάλιζαν  ελάχιστα  ποσοστά  για το ΕΚΤ , ενώ η Επιλογή  1 θα παρείχε  στα 
κράτη  µέλη την ευελιξία  να διαπραγ µατεύονται  τους όρους  χρηµατοδότησής  τους από το ΕΚΤ  µε 
βάση  τις ανάγκες  τους. 
Στο πλαίσιο  του συντονισ µού µε τις άλλες  πολιτικές  και χρηµατοδοτικά  µέσα της ΕΕ, οι 
Επιλογές  1 και 2 συνιστούν  µια κλιµακού µενη προσέγγιση  προς  την ευθυγρά µµιση µε την 
στρατηγική  «Ευρώπη  2020». Ενώ η Επιλογή  1 προβλέπει  µια χαλαρή  ευθυγρά µµιση που βασίζεται  
σε µη δεσµευτικές  στρατηγικές  κατευθυντήριες  γραµµές, η Επιλογή  2 προβλέπει  µια συνολικότερη  
ευθυγρά µµιση µε τους στόχους  της στρατηγικής  «Ευρώπη  2020» µ έσω του κοινού  στρατηγικού  
πλαισίου  και της σύµβασης  εταιρικής  σχέσης , ενώ η Επιλογή  3 δεν προβλέπει  καµία ευθυγρά µµιση 
πέρα  από την τυπική  συµµόρφωση . Η µεγαλύτερη  συµβολή  στην  επίτευξη  των πρωταρχικών  
ποσοτικών  στόχων  της στρατηγικής  «Ευρώπη  2020» εξασφαλίζεται  µε την Επιλογή  2, λόγω  του 
δεσµευτικότερου  στρατηγικού  πλαισίου  της, ενώ είναι  χαµηλότερη  µε την Επιλογή  1 και ακόµη 
χαµηλότερη  µε την Επιλογή  3, λόγω  του µη δεσµευτικού  χαρακτήρα  της και της µικρότερης  
γεωγραφικής  κάλυψης . 
Η Επιλογή  2 παρέχει  τη µεγαλύτερη  ευρωπαϊκή  προστιθέ µενη αξία από τη γεωγραφική  
συγκέντρωση  µέσω του συντονισ µού µε τις άλλες  πολιτικές  και τα χρηµατοδοτικά  µέσα της ΕΕ. 
3.2. Αύξηση  των επιδόσεων  της πολιτικής  
3.2.1.  Επιλογή  1 – Καµία µεταβολή  
Βάσει  της επιλογής  να µην υπάρξει  καµία µεταβολή  της πολιτικής , θα εξακολουθούσαν  να ισχύουν  
οι ακόλουθοι  εκ των προτέρων  όροι: 
− µακροοικονο µικός δηµοσιονο µικός όρος  στο πλαίσιο  του Ταµείου Συνοχής  (αν και 
αυτός  δεν έχει εφαρ µοστεί  ποτέ µέχρι σήµερα), 
− διαδικαστική  συµµόρφωση , 
− συµµόρφωση  µε την τοµεακή  νοµοθεσία  της ΕΕ που εφαρ µόζεται  άµεσα στις 
 
7/10 επενδύσεις  και µε ορισµένους  θεµατικούς  όρους  που συνδέονται  µε στρατηγικά  πλαίσια . 
Τα βασικό  πλεονέκτη µα αυτής  της πολιτικής  είναι  ότι δεν επιβάλλονται  νέες απαιτήσεις  για τις 
διαχειριστικές  αρχές . Το βασικό  µειονέκτη µα είναι  ότι θα εξακολουθούσαν  να υφίστανται  οι 
ελλείψεις  που συνδέονται  µε την ανεπαρκή  θεσµική ικανότητα , την ελλιπή  συµµόρφωση  µε τη 
νοµοθεσία  της ΕΕ, τις ανεπαρκείς  δηµοσιονο µικές πολιτικές  και τα στρατηγικά  πλαίσια . Ο 
µακροοικονο µικός δηµοσιονο µικός όρος  του Ταµείου Συνοχής  θα συνέχιζε  να έχει διακριτικό  
χαρακτήρα . Η έλλειψη  ενός συστή µατος αντα µοιβής  και παροχής  κινήτρων  για τις επιδόσεις  
περιορίζει  τον αντίκτυπο  στην  αποτελεσ µατικότητα  και την απόδοση  της πολιτικής . 
3.2.2.  Επιλογή  2 – Εκ των προτέρων  όροι 
Οι εκ των προτέρων  όροι συνδέονται  µε την εκπλήρωση  προϋποθέσεων  όσον  αφορά  τα 
στρατηγικά , κανονιστικά  και θεσµικά πλαίσια  καθώς  και µε την υλοποίηση  της πολιτικής , 
σύµφωνα  µε τις πολιτικές  κατευθύνσεις  της ΕΕ. Οι προϋποθέσεις  ενδέχεται  να ισχύουν  συχνά  πριν 
από την έγκριση  της νέας γενιάς  προγρα µµάτων . Εντούτοις , σε ορισµένες περιπτώσεις , ανάλογα  µε 
το ειδικό  πλαίσιο , θα ήταν  ενδεχο µένως  αναγκαίες  περαιτέρω  µεταβολές  ή προσαρ µογές που θα 
συνδέονταν  µε ένα δεσµευτικό  χρονοδιάγρα µµα από τα κράτη  µέλη και τις περιφέρειες . Η 
πραγ µατική  υλοποίηση  των δεσµεύσεων  θα παρακολουθείται . 
Το βασικό  πλεονέκτη µα αυτής  της επιλογής  είναι  ότι θα αύξανε  την αποτελεσ µατικότητα  των 
δαπανών  για τη συνοχή , θέτοντας  κανονιστικές , στρατηγικές  και θεσµικές προϋποθέσεις  η τήρηση  
των οποίων  θα ήταν  αναγκαία  για την πραγ µατοποίηση  των επενδύσεων . Το βασικό  µειονέκτη µα 
αυτής  της επιλογής  έγκειται  στον  κίνδυνο  καθυστερήσεων  στην  έναρξη  της εφαρ µογής των 
προγρα µµάτων  και την αύξηση  της διοικητικής  επιβάρυνσης . 
3.2.3.  Επιλογή  3 - Πλαίσιο  επιδόσεων  και αποθε µατικό  επίδοσης  
Θα δηµιουργηθεί  ένα πλαίσιο  επιδόσεων  που θα εκφράζει  τον επιδιωκό µενο ρυθµό προόδου  προς  
την επίτευξη  των στόχων , συµπεριλα µβανο µένων  των ποσοτικών , που καθορίζονται  στην  αρχή  της 
περιόδου , µέσω εφαρ µογής ενδιά µεσων  στόχων  – «ορόση µων». Αυτά  θα συνδέονται  µε αναλήψεις  
υποχρεώσεων , εκροές  και, κατά  περίπτωση , δαπάνες  και αποτελέσ µατα. Το πλαίσιο  επιδόσεων  θα 
συµφωνείται  στις συµβάσεις  εταιρικής  σχέσης  και τα προγρά µµατα. Το αποθε µατικό  επίδοσης  θα 
χορηγείται  στο κράτος  µέλος για προγρά µµατα / άξονες  προτεραιότητας  που έχουν  επιτύχει  τα 
ορόση µά τους. 
Το βασικό  πλεονέκτη µα αυτής  της επιλογής  είναι  ότι εισάγεται  ένας µηχανισ µός που παρέχει  
κίνητρα  για τη συµβολή  των Ταµείων στην  επίτευξη  των ευρωπαϊκών  στόχων , 
συµπεριλα µβανο µένων  των ποσοτικών , και ότι γίνεται  παρακολούθηση  και υποβολή  εκθέσεων  
σχετικά  µε την επίτευξη  των στόχων . Το βασικό  µειονέκτη µά της είναι  η αύξηση  της διοικητικής  
επιβάρυνσης , η πρόκληση  για αξιόπιστες  τεχνικές  µέτρησης  καθώς  και οι αβεβαιότητες  που 
προκαλούνται  µέσω της αναστολής  προγρα µµάτων . 
3.2.4.  Επιλογή  4 - Ενισχυ µένος µακροοικονο µικός δηµοσιονο µικός όρος  
Ο µακροοικονο µικός δηµοσιονο µικός όρος  της πολιτικής  για τη συνοχή  θα µπορούσε  να ενισχυθεί  
σε δύο στάδια : 
(i) Η αποτελεσ µατική  τήρηση  του υφιστά µενου εκ των προτέρων  όρου  του Ταµείου Συνοχής  
θα µπορούσε  να εξασφαλιστεί  µε την αναθεώρηση  των ισχυουσών  διατάξεων  εφαρ µογής 
του, όπως  η πιθανή  κίνηση  της διαδικασίας  υπερβολικού  ελλεί µµατος νωρίτερα , η σταδιακή  
 
8/10 αναστολή  όλων  ή µέρους  των αναλήψεων  υποχρεώσεων  σε περίπτωση  συνεχό µενων  
παραβάσεων  του ΣΣΑ  βάσει  αντικει µενικών  και διαφανών  εκ των προτέρων  όρων . 
 (ii) Οι εν λόγω  αναθεωρη µένοι κανόνες  για τον µακροοικονο µικό δηµοσιονο µικό όρο του 
Ταµείου Συνοχής  µπορούν  να επεκταθούν  και στα διαρθρωτικά  ταµεία, εφόσον  η 
αποτελεσ µατικότητά  τους εξαρτάται  και από τις ασφαλείς  µακροοικονο µικές και 
δηµοσιονο µικές πολιτικές  που οδηγούν  στην  ανάπτυξη . 
3.2.5.  Επιλογή  5 - Συνδυασ µός της Επιλογής  2, της Επιλογής  3 και της Επιλογής  4 
Η επιλογή  αυτή  συνδυάζει  όλα τα στοιχεία  της Επιλογής  2, της Επιλογής  3 και της Επιλογής  4, 
συµπεριλα µβανο µένων  των ακόλουθων  στοιχείων : (i) εκ των προτέρων  όροι· (ii) πλαίσιο  
επιδόσεων  και αποθε µατικό  επίδοσης , και (iii) ενισχυ µένος µακροοικονο µικός δηµοσιονο µικός 
όρος  που περιλα µβάνει  επέκταση  στα διαρθρωτικά  ταµεία. 
Το κύριο  πλεονέκτη µα αυτής  της επιλογής  θα ήταν  ότι θα αντιµετώπιζε  όλα τα προβλή µατα που 
εντοπίζονται  σε όρους  επιδόσεων  της πολιτικής . Θα διασφάλιζε  επαρκείς  στρατηγικούς , 
κανονιστικούς  και θεσµικούς  όρους  καθώς  και υγιείς  µακροοικονο µικές δηµοσιονο µικές πολιτικές . 
Θα παρείχε  κίνητρα  και θα παρακολουθούσε  την πραγ µατική  επίδοση  των προγρα µµάτων  σε όρους  
επίτευξης  των στόχων , συµπεριλα µβανο µένων  των ποσοτικών . Το βασικό  µειονέκτη µα αυτής  της 
επιλογής  θα ήταν  η αύξηση  της διοικητικής  επιβάρυνσης  λόγω  της ανάγκης  να ικανοποιηθούν  οι 
αναγκαίες  προϋποθέσεις  και να τεθεί  σε εφαρ µογή το πλαίσιο  επιδόσεων .  
3.2.6.  Σύγκριση  των επιλογών  για τις επιδόσεις  
Οι επιλογές  έχουν  αξιολογηθεί  µε βάση  τη συµβολή  τους στην  αντιµετώπιση  των προβλη µάτων  
που συνδέονται  µε (i) τις στρατηγικές , κανονιστικές  και θεσµικές προϋποθέσεις , (ii) τους 
µακροοικονο µικούς  δηµοσιονο µικούς  όρους  και (iii) τις επιδόσεις  σε όρους  επίτευξης  των στόχων , 
συµπεριλα µβανο µένων  των ποσοτικών . Για να υπάρξουν  οι απαραίτητες  συνθήκες  για 
αποτελεσ µατικές  επενδύσεις , οι επιλογές  αξιολογήθηκαν  σύµφωνα  µε τις αρχές  της Παγκόσ µιας 
Τράπεζας  για τις προϋποθέσεις3. 
Η Επιλογή  1 συµβάλλει  ελάχιστα  στην  τήρηση  των αναγκαίων  προϋποθέσεων  για την 
αποτελεσ µατική  υποστήριξη  και την παροχή  κινήτρων  για τις επιδόσεις  των προγρα µµάτων . Η 
Επιλογή  2 θα αντιµετώπιζε  µόνο τις προϋποθέσεις  που είναι  απαραίτητες  για την αποτελεσ µατική  
υποστήριξη , αλλά  θα είχε ελάχιστη  επίδραση  στην  παροχή  κινήτρων  για τις πραγ µατικές  επιδόσεις  
των προγρα µµάτων , ενώ η Επιλογή  3 θα εστιαζόταν  µόνο στις τελευταίες . Η προτι µώµενη επιλογή  
είναι  ο συνδυασ µός των επιλογών  2, 3 και 4 που θα αντιµετώπιζε  όλα τα προβλή µατα που 
συνδέονται  µε τις επιδόσεις .  
3.3. Απλούστευση  της εφαρ µογής  και ελαχιστοποίηση  του κινδύνου  σφάλ µατος  
3.3.1.  Απλούστευση  - Μείωση  των διοικητικών  δαπανών  και ελαχιστοποίηση  του κινδύνου  
σφάλ µατος 
3.3.1.1.  Επιλογή  1 – Καµία αλλαγή  πολιτικής  
− Οι επιστροφές  πραγ µατοποιούνται  µε βάση  τα πραγ µατικά  έξοδα · ορισµένες εναλλακτικές  
επιλογές  απλουστευ µένου κόστους  
                                                 
3  World Bank (2005), Review of World Bank Conditiona lity, Operations Policy and Country Services, The World 
Bank, Washington, DC, September. 
 
9/10 − Καµία ουσιαστική  καθοδήγηση  για την ηλεκτρονική  διακυβέρνηση4 στο επίπεδο  της ΕΕ για 
την εφαρ µογή της πολιτικής  για τη συνοχή  
− Εθνική  διαπίστευση  των συστη µάτων  διαχείρισης  και ελέγχου  µε επανεξέταση  κατά  100% 
από την Επιτροπή  
 
3.3.1.2.  Επιλογή  2 – Ευέλικτη  προσέγγιση  
− Ευέλικτες  επιλογές  πληρω µών ανά πράξη  οι οποίες  καθορίζονται  από τους δικαιούχους  
− Μέθοδος  ηλεκτρονικής  διακυβέρνησης  βάσει  οδηγιών  
− Ευθύνη  των κρατών  µελών  για την εκ των προτέρων  επανεξέταση  των συστη µάτων  
διαχείρισης  και ελέγχου  (καθαρά  εθνική  διαπίστευση ) 
 
3.3.1.3.  Επιλογή  3 - Κανονιστική  προσέγγιση  
− Οι πληρω µές πραγ µατοποιούνται  βάσει  των παραδοτέων  στοιχείων  του έργου  
− Υποχρεωτική  ηλεκτρονική  διακυβέρνηση  σε επίπεδο  ΕΕ 
− Επανεξέταση  των συστη µάτων  διαχείρισης  και ελέγχου  από την Επιτροπή  
  
3.3.1.4.  Επιλογή  4 – Αναλογική  προσέγγιση  
− Οι πληρω µές πραγ µατοποιούνται  βάσει  πραγ µατικών  δαπανών  ή επιλογών  απλουστευ µένου 
κόστους  
− Υποχρεωτική  ηλεκτρονική  διακυβέρνηση  σε επίπεδο  κράτους  µέλους  ή περιφερειών  
− Αναλογική  προσέγγιση  της εκ των προτέρων  επανεξέτασης  των συστη µάτων  διαχείρισης  και 
ελέγχου  
Οι βασικές  διαφορές  ανάµεσα στις διάφορες  επιλογές  αφορούν  το επίπεδο  συµµετοχής  της 
Επιτροπής  στην  αξιολόγηση  των συστη µάτων  διαχείρισης  και ελέγχου , τη διαθεσι µότητα  επιλογών  
για την επιστροφή  εξόδων  σε συνδυασ µό µε τα αποτελέσ µατα· καθώς  και τους µηχανισ µούς 
προώθησης  της ηλεκτρονικής  διακυβέρνησης  στο πλαίσιο  της πολιτικής  για τη συνοχή . 
Η Επιλογή  4 της αναλογικής  προσέγγισης  είναι  προτι µότερη , διότι  παρέχει  σηµαντική  δυνατότητα  
µείωσης  του κόστους  των ελέγχων  και του φόρτου  εργασίας · για τις δηµόσιες  διοικήσεις , η 
αναλογική  προσέγγιση  θα αντιπροσώπευε  µείωση  του φόρτου  εργασίας  περίπου  κατά  4% σε 
σύγκριση  µε την επιλογή  να µην υπάρξει  µεταβολή  πολιτικής . Τηρεί  επίσης  καλύτερα  την αρχή  της 
επικουρικότητας . Επιπλέον , θα µπορούσε  να επιτευχθεί  πρόσθετη  µείωση  κατά  5-10% µ έσω της 
απλούστευσης  των εθνικών  κανόνων  και διαδικασιών  για την εφαρ µογή των κανονισ µών της ΕΕ 
                                                 
4  Η ηλεκτρονική  διακυβέρνηση  στην  πολιτική  συνοχής  θα εξασφάλιζε  ότι δεν ζητείται  από τους δικαιούχους  να 
υποβάλουν  τις ίδιες πληροφορίες  περισσότερο  από µία φορά  και ότι τα στοιχεία  είναι  διαθέσι µα και διαβιβάζονται  σε 
ηλεκτρονική  µορφή .  
 
10/10 και τη µείωση  του υπερβολικά  µεγάλου  αριθµού των εθνικών  κανονιστικών  διατάξεων  (gold 
plating ) (µέσω της επιβολής  εθνικών  απαιτήσεων  επιπλέον  από τους κανόνες  της ΕΕ). 
3.3.2.  Συντονισ µός µεταξύ  των µέσων  της πολιτικής  για τη συνοχή  
3.3.2.1.  Επιλογή  1 – Καµία µεταβολή  πολιτικής  
Ο προγρα µµατισµός του ΕΤΠΑ  και του ΕΚΤ  υλοποιείται  µέσω µονοτα µειακών  προγρα µµάτων . Η 
οριοθέτηση  µεταξύ  των Ταµείων πραγ µατοποιείται  κυρίως  βάσει  του τύπου  της επένδυσης . Σε 
επιχειρησιακό  επίπεδο , η «διασταυρού µενη χρηµατοδότηση » ορισµένων  επενδύσεων  επιτρέπεται  
χάρη  στην  ύπαρξη  ρήτρας  ευελιξίας . 
3.3.2.2.  Επιλογή  2 – ∆ιευκόλυνση  του ολοκληρω µένου προγρα µµατισµού 
Βάσει  αυτής  της επιλογής , τα κράτη  µέλη θα ενθαρρύνονταν  να χρησι µοποιούν  πολυτα µειακά  
προγρά µµατα µε κοινές  διαδικασίες  εκπόνησης , διαπραγ µάτευσης , διαχείρισης  και εφαρ µογής. 
Εάν ήταν  απαραίτητο , θα µπορούσε  να οριστεί  ένα «επικεφαλής  ταµείο», ανάλογα  µε τους τοµείς 
πολιτικής  του προγρά µµατος. Οι παρε µβάσεις  του επικεφαλής  Ταµείου θα συµπληρώνονταν  µε τις 
παρε µβάσεις  των άλλων  διαρθρωτικών  ταµείων, µε στόχο  να διασφαλιστεί  η συνεπής  υποστήριξη  
για τους διάφορους  θεµατικούς  στόχους  στο πλαίσιο  της πολιτικής  για τη συνοχή . 
3.3.2.3.  Επιλογή  3 – Η προσέγγιση  «Μία πολιτική , ένα ταµείο» 
Βάσει  αυτής  της Επιλογής , ο προγρα µµατισµός του ΕΤΠΑ  και του ΕΚΤ  θα µπορούσε  να λάβει  τη 
µορφή  µονοτα µειακών  προγρα µµάτων  ή πολυτα µειακών  προγρα µµάτων  και θα επέβαλε  
αυστηρή  οριοθέτηση  µεταξύ  των Ταµείων. 
Η Επιλογή  2 εξασφαλίζει  τη µεγαλύτερη  δυνατή  αποτελεσ µατικότητα  καθώς  και τον υψηλότερο  
βαθµό ευελιξίας . Η Επιλογή  1 δηµιουργεί  πρόσθετη  διοικητική  επιβάρυνση  (λόγω  των διατάξεων  
περί διασταυρού µενης χρηµατοδότησης ) και η Επιλογή  3 θα δηµιουργούσε  αυστηρές  οριοθετήσεις .  
4. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ  ΚΑΙ  ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ  
Οι επιλογές  που παρουσιάζονται  στην  παρούσα  εκτίµηση αντικτύπου  ορίζουν  τον τρόπο  µε τον 
οποίο  θα έπρεπε  να αναδιατυπωθούν  οι στόχοι  πολιτικής  και ο σχεδιασ µός για να αντιµετωπιστούν  
τρία συγκεκρι µένα ζητήµατα. Ως προς  αυτό , η παρακολούθηση  και αξιολόγηση  διαδρα µατίζει  
σηµαντικό  ρόλο . Βάσει  όλων  των εναλλακτικών  επιλογών  που προβλέπουν  µεταβολή  πολιτικής , τα 
συστή µατα παρακολούθησης  και αξιολόγησης  θα ενισχυθούν  σε σχέση  µε την επικρατούσα  
κατάσταση . Οι προτεινό µενες µεταβολές  στα συστή µατα παρακολούθησης  και αξιολόγησης  θα 
δώσουν  µεγαλύτερη  έµφαση  στα αποτελέσ µατα και την ευθυγρά µµιση µε τη στρατηγική  «Ευρώπη  
2020». 
• Όλα τα προγρά µµατα θα έχουν  σαφέστερη  λογική  παρέ µβασης , περιγράφοντας  µε σαφήνεια  
τον τρόπο  µε τον οποίο  οι δαπάνες  (εισροές ) για συγκεκρι µένες παρε µβάσεις  (εκροές ) θα 
συµβάλουν  στην  παραγωγή  αποτελεσ µάτων . 
Ένα σύνολο  κοινών  δεικτών , σε ευθυγρά µµιση µε τους στόχους  της στρατηγικής  «Ευρώπη  2020», 
θα χρησι µοποιηθούν  σε όλα τα προγρά µµατα, όπου  αυτό  γίνεται . Οι δείκτες  αυτοί  θα 
περιλα µβάνουν  κυρίως  τις εκροές , αλλά  και ορισµένα ενδιά µεσα αποτελέσ µατα.