Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας /* COM/2011/0747 τελικό - 2011/0361 (COD) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι σημαντικοί συμμετέχοντες στη χρηματοπιστωτική αγορά και πρέπει να υπόκεινται σε ένα κατάλληλο νομικό πλαίσιο. Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας[1] (κανονισμός για τους ΟΑΠΙ) τέθηκε σε πλήρη εφαρμογή στις 7 Δεκεμβρίου 2010. Ο κανονισμός αυτός απαιτεί από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (ΟΑΠΙ) να υπόκεινται σε αυστηρούς κανόνες δεοντολογίας για τη μείωση των πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων, την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας και επαρκούς διαφάνειας στις αξιολογήσεις και τη διαδικασία αξιολόγησης. Οι υφιστάμενοι ΟΑΠΙ έπρεπε να υποβάλουν αίτηση εγγραφής και να συμμορφωθούν με τις απαιτήσεις του κανονισμού έως τις 7 Σεπτεμβρίου 2010. Την 1η Ιουνίου 2011, τέθηκε σε ισχύ μια τροποποίηση του κανονισμού ΟΑΠΙ (κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 513/2011), βάσει της οποίας ανατέθηκαν στην Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) αποκλειστικές εποπτικές εξουσίες επί των ΟΑΠΙ που έχουν εγγραφεί στην ΕΕ, με σκοπό τη συγκέντρωση και την απλούστευση της εγγραφής και της εποπτείας τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο[2]. Παρόλο που παρέχει μια καλή βάση, ορισμένα ζητήματα που αφορούν τις δραστηριότητες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας και τη χρήση των αξιολογήσεων δεν έχουν ληφθεί επαρκώς υπόψη στον ισχύοντα κανονισμό ΟΑΠΙ. Αυτά αφορούν κυρίως τον κίνδυνο υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας από τους συμμετέχοντες στις χρηματαγορές, τον υψηλό βαθμό συγκέντρωσης της αγοράς αξιολόγησης, την αστική ευθύνη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των επενδυτών, τις συγκρούσεις συμφερόντων σε σχέση με το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» και τη μετοχική δομή των ΟΑΠΙ. Οι ιδιαιτερότητες των αξιολογήσεων κρατών που κατέστησαν εμφανείς κατά την τρέχουσα κρίση του δημόσιου χρέους, επίσης, δεν εξετάζονται ρητώς στον ισχύοντα κανονισμό ΟΑΠΙ. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επεσήμανε αυτά τα ανοικτά ζητήματα στην ανακοίνωσή της, της 2ας Ιουνίου 2010 («Ρύθμιση των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών για διατηρήσιμη ανάπτυξη»)[3] καθώς και σε ένα έγγραφο διαβούλευσης των υπηρεσιών της Επιτροπής της 05.11.10[4] το οποίο διατυπώνει την ανάγκη για μια στοχευμένη αναθεώρηση του κανονισμού ΟΑΠΙ, το οποίο παραδίδεται με την παρούσα πρόταση. Στις 8 Ιουνίου 2011, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα μη νομοθετικού περιεχομένου για τους ΟΑΠΙ[5]. Η έκθεση υποστηρίζει την ανάγκη να ενισχυθεί το ρυθμιστικό πλαίσιο για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και να ληφθούν μέτρα για τη μείωση του κινδύνου υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις. Ειδικότερα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστηρίζει, μεταξύ άλλων, την αναβάθμιση των απαιτήσεων κοινοποίησης για τις αξιολογήσεις δημόσιου χρέους, τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού δείκτη αξιολόγησης, την αύξηση της διαφάνειας των πληροφοριών σχετικά με τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα και την αστική ευθύνη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θεωρεί, επίσης, ότι η ενθάρρυνση του ανταγωνισμού αποτελεί σημαντικό στόχο και έκρινε ότι η ίδρυση ενός ανεξάρτητου ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει επίσης να διερευνηθεί και να αξιολογηθεί από την Επιτροπή. Σε μια άτυπη συνεδρίαση του ECOFIN, της 30ής Οκτωβρίου και 1ης Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνώρισε ότι απαιτείται να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για μια σειρά ζητημάτων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και του κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων που απορρέουν από το πρότυπο αποδοχών των οργανισμών αξιολόγησης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης Οκτωβρίου 2011 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ανάγκη να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά τη μείωση της υπέρμετρης στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κινητών Αξιών και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τραπεζών, οι οποίες αποτελούνται από εκπροσώπους των υπουργείων οικονομικών των κρατών μελών, συζήτησαν την ανάγκη για περαιτέρω ενίσχυση του ρυθμιστικού πλαισίου για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας κατά τις συνεδριάσεις τους της 9ης Νοεμβρίου 2010 και της 19ης Σεπτεμβρίου 2011. Σε διεθνές επίπεδο, τον Οκτώβριο του 2010, το Συμβούλιο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (FSB) εξέδωσε αρχές για τη μείωση της υπερβολικής εμπιστοσύνης εκ μέρους των αρχών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στις αξιολογήσεις των ΟΑΠΙ[6]. Οι αρχές ζητούν την κατάργηση από τη νομοθεσία ή την αντικατάσταση των αναφορών στις εν λόγω αξιολογήσεις όταν υπάρχουν κατάλληλα εναλλακτικά πρότυπα πιστοληπτικής ικανότητας, και επίσης ζητούν να απαιτείται οι επενδυτές να πραγματοποιούν οι ίδιοι πιστοληπτικές αξιολογήσεις. Οι αρχές αυτές εγκρίθηκαν από τη σύνοδο κορυφής της G20 στη Σεούλ τον Νοέμβριο του 2010. Η Επιτροπή εξέτασε πρόσφατα το ζήτημα της υπερβολικής εμπιστοσύνης που δείχνουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις αξιολογήσεις, στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της τραπεζικής νομοθεσίας[7]. Η Επιτροπή πρότεινε την εισαγωγή ενός κανόνα που θα απαιτεί οι τράπεζες και οι επιχειρήσεις επενδύσεων να αξιολογούν οι ίδιες τον πιστωτικό κίνδυνο των οντοτήτων και των χρηματοπιστωτικών μέσων στα οποία επενδύουν και όχι απλώς να στηρίζονται στις εξωτερικές αξιολογήσεις για τον σκοπό αυτό. Παρόμοια διάταξη προτείνει η Επιτροπή στο σχέδιο τροποποίησης των οδηγιών για τους ΟΣΕΚΑ και τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων[8], οι οποίες προτείνονται παράλληλα με την παρούσα πρόταση κανονισμού. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή πραγματοποίησε δημόσια διαβούλευση από τις 5 Νοεμβρίου 2010 έως τις 7 Ιανουαρίου 2011, στο πλαίσιο της οποίας παρουσιάστηκαν διάφορες επιλογές για την αντιμετώπιση των ζητημάτων που επισημάνθηκαν. Η Επιτροπή έλαβε περίπου 100 εισηγήσεις από τα ενδιαφερόμενα μέρη, οι οποίες ελήφθησαν υπόψη κατά τη σύνταξη της παρούσας πρότασης. Μια συνοπτική παρουσίαση των απαντήσεων για το έγγραφο διαβούλευσης είναι διαθέσιμη στην ακόλουθη διεύθυνση http://ec.europa.eu/internal_market/securities/docs/agencies/summary-responses-cra-consultation-20110704_en.pdf. Στις 6 Ιουλίου, οι υπηρεσίες της Επιτροπής διεξήγαγαν συζήτηση στρογγυλής τραπέζης, προκειμένου να λάβουν περισσότερες πληροφορίες από τα ενδιαφερόμενα μέρη για τα ζητήματα αυτά. Μια συνοπτική παρουσίαση της συζήτησης αυτής είναι διαθέσιμη στην ακόλουθη διεύθυνση http://ec.europa.eu/internal_market/securities/docs/agencies/roundtable_en.pdf. Για την παρούσα πρόταση, υποβλήθηκε εκτίμηση αντικτύπου. Η εν λόγω εκτίμηση αντικτύπου είναι διαθέσιμη στην ακόλουθη διεύθυνση http://ec.europa.eu/internal_market/securities/agencies/index_en.htm. Από την εκτίμηση επιπτώσεων, προέκυψαν τα ακόλουθα προβλήματα: – οι απαιτήσεις της νομοθεσίας για τη χρήση εξωτερικών αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, η υπερβολική χρήση εξωτερικών αξιολογήσεων για την εσωτερική διαχείριση των κινδύνων από τους επενδυτές, οι επενδυτικές στρατηγικές που συνδέονται άμεσα με τις αξιολογήσεις, καθώς και η ανεπαρκής ενημέρωση σχετικά με τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα έχει ως αποτέλεσμα να επιδεικνύεται υπερβολική εμπιστοσύνη στις εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας οδηγώντας τις κεφαλαιαγορές σε φιλοκυκλικότητα και φαινόμενα «κατακρήμνισης» (cliff effects)[9]· – η ανεπαρκής αντικειμενικότητα, πληρότητα και διαφάνεια σχετικά με τη διαδικασία αξιολογήσεων δημόσιου χρέους , καθώς και η υπέρμετρη στήριξη σε αυτές, οδηγεί σε φαινόμενα «κατακρήμνισης» και επιφέρει αλυσιδωτές επιπτώσεις στις αλλαγές των αξιολογήσεων τίτλων δημόσιου χρέους· – η υψηλή συγκέντρωση στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, τα μεγάλα εμπόδια εισόδου στην αγορά των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και η έλλειψη συγκρισιμότητας των αξιολογήσεων έχουν ως αποτέλεσμα περιορισμένες επιλογές και αυξημένο ανταγωνισμό στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας· – ανεπαρκές δικαίωμα προσφυγής για τους χρήστες των αξιολογήσεων, οι οποίοι υφίστανται απώλειες λόγω μιας ανακριβούς αξιολόγησης που έχει εκδοθεί από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, που παραβιάζει τον κανονισμό ΟΑΠΙ· – πιθανή υπονόμευση της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, λόγω των συγκρούσεων συμφερόντων που προκύπτουν από το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει», την ιδιοκτησιακή δομή και τη μακροχρόνια θητεία του ίδιου ΟΑΠΙ· και – ανεπαρκώς ορθές μεθοδολογίες και διαδικασίες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Ο γενικός στόχος της πρότασης είναι να συμβάλει στη μείωση των κινδύνων για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα και την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των επενδυτών και των άλλων συμμετεχόντων στην αγορά στις χρηματοπιστωτικές αγορές και τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Εξετάστηκαν διάφορες επιλογές πολιτικής για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα που προσδιορίστηκαν και επομένως να επιτευχθούν οι αντίστοιχοι επιμέρους στόχοι: – να μειωθούν οι επιπτώσεις των φαινομένων «κατακρήμνισης» για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και τις αγορές με την μείωση της εξάρτησης από τις εξωτερικές αξιολογήσεις· – να περιοριστούν οι κίνδυνοι μετάδοσης των επιπτώσεων που συνδέονται με τις αλλαγές στις αξιολογήσεις κρατών· – να βελτιωθούν οι συνθήκες της αγοράς αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς υπάρχουν περιορισμένα περιθώρια επιλογής και περιορισμένος ανταγωνισμός στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των αξιολογήσεων· – να διασφαλιστεί το δικαίωμα προσφυγής των επενδυτών, δεδομένου ότι επί του παρόντος οι χρήστες αξιολογήσεων που έχουν υποστεί ζημίες λόγω μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που έχει εκδοθεί από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ο οποίος έχει παραβεί τον κανονισμό ΟΑΠΙ έχουν ανεπαρκή δικαιώματα προσφυγής και – να βελτιωθεί η ποιότητα των αξιολογήσεων, με την ενίσχυση της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και την προώθηση ορθών διαδικασιών και μεθοδολογιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επί του παρόντος, η ανεξαρτησία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ενδεχομένως υπονομεύεται λόγω των συγκρούσεων συμφερόντων που προκύπτουν από το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει», την ιδιοκτησιακή δομή και τη μακρά διάρκεια της επαγγελματικής συνεργασίας με έναν και μοναδικό ΟΑΠΙ. Οι προτιμώμενες επιλογές πολιτικής ορίζονται στο κατωτέρω τμήμα 3.4. και αντικατοπτρίζονται στην παρούσα πρόταση. Οι επιλογές αυτές αναμένεται να μειώσουν την υπερβολική εμπιστοσύνη που επιδεικνύουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στις εξωτερικές αξιολογήσεις, περιορίζοντας τη σπουδαιότητά τους στη νομοθεσία για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες. Επιπλέον, η ενημέρωση από τους εκδότες σχετικά με τις υποκείμενες ομάδες στοιχείων ενεργητικού των διαρθρωμένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων αναμένεται να βοηθήσει τους επενδυτές να κάνουν τις δικές τους αξιολογήσεις πιστωτικού κινδύνου και όχι να στηρίζονται αποκλειστικά σε εξωτερικές αξιολογήσεις. Η διαφάνεια και η ποιότητα των αξιολογήσεων κρατών θα βελτιωθεί μέσω της επαλήθευσης των υποκείμενων πληροφοριών και της δημοσίευσης της πλήρους έκθεσης έρευνας που συνοδεύει την αξιολόγηση. Η σύγκριση των αξιολογήσεων από διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης, η οποία διευκολύνεται με την προώθηση κοινών προτύπων για τις κλίμακες αξιολόγησης και ενός Ευρωπαϊκού Δείκτη Αξιολόγησης (EURIX), αναμένεται να βελτιώσει την επιλογή και να βελτιστοποιήσει τη δομή του κλάδου των αξιολογήσεων. Επίσης, η υποχρεωτική εναλλαγή των ΟΑΠΙ όχι μόνο θα μειώσει σημαντικά την απειλή λόγω οικειότητας για την ανεξαρτησία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που προκύπτει από μια μακροχρόνια επαγγελματική σχέση μεταξύ ενός CRA και ενός εκδότη, αλλά θα έχει επίσης σημαντικό θετικό αντίκτυπο στη βελτίωση της επιλογής στον κλάδο των αξιολογήσεων, παρέχοντας περισσότερες επιχειρηματικές ευκαιρίες για τους μικρότερους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Όσον αφορά την προστασία των επενδυτών, η θέσπιση του δικαιώματος των επενδυτών να προσφεύγουν κατά των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα παράσχει στους ΟΑΠΙ ισχυρά κίνητρα ώστε να συμμορφώνονται με τις νομικές υποχρεώσεις και να παρέχουν αξιολογήσεις υψηλής ποιότητας. Η ανεξαρτησία των αξιολογήσεων θα βελτιωθεί με τη θέσπιση της απαίτησης οι εκδότες να αλλάζουν ΟΑΠΙ ανά διαστήματα και την ενίσχυση των απαιτήσεων ανεξαρτησίας όσον αφορά την ιδιοκτησιακή δομή των ΟΑΠΙ. Επίσης, ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να μπορεί να παρέχει ζητηθείσες αξιολογήσεις σε έναν εκδότη και τα προϊόντα του ταυτόχρονα. Επιπλέον, η διαφάνεια και η ποιότητα των αξιολογήσεων θα βελτιωθεί με την ενίσχυση των κανόνων για την κοινοποίηση των μεθοδολογιών αξιολόγησης, με την καθιέρωση διαδικασίας για την ανάπτυξη και έγκριση των μεθοδολογιών αξιολόγησης, καθώς και με την απαίτηση οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να γνωστοποιούν και να αιτιολογούν τις αλλαγές στις μεθοδολογίες αξιολόγησής τους και απαιτώντας από τους ΟΑΠΙ να ενημερώνουν τους εκδότες επαρκώς πριν από τη δημοσίευση μιας αξιολόγησης. Όσον αφορά τα έξοδα, οι χρηματοπιστωτικές επιχειρήσεις θα επιβαρυνθούν με πρόσθετα έξοδα από τις απαιτήσεις ενίσχυσης της εσωτερικής διαχείρισης των κινδύνων και χρήσης εσωτερικών προτύπων αξιολόγησης για κανονιστικούς σκοπούς και για τους εκδότες, λόγω των ενισχυμένων απαιτήσεων γνωστοποίησης. Οι ΟΑΠΙ θα επιβαρυνθούν επίσης με πρόσθετα επαναλαμβανόμενα έξοδα συμμόρφωσης για τον περιορισμό των κινδύνων μετάδοσης που συνδέονται με τις αξιολογήσεις κρατών. Ωστόσο, τα μέτρα βελτίωσης του ανταγωνισμού δεν θα αυξήσουν σημαντικά τα έξοδα για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Η επιλογή πολιτικής όσον αφορά την αστική ευθύνη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των επενδυτών αναμένεται να προκαλέσει έξοδα συμμόρφωσης, λόγω της ανάγκης να ασφαλίσουν την αστική ευθύνη τους ή, ελλείψει ασφάλισης, να δημιουργήσουν ένα αποθεματικό για την κάλυψη πιθανών αξιώσεων των επενδυτών. Τέλος, οι προτιμώμενες επιλογές που αφορούν την ανεξαρτησία των ΟΑΠΙ δεν αναμένεται να επιφέρουν σημαντικά έξοδα. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3.1. Νομική βάση Η πρόταση βασίζεται στο άρθρο 114 της ΣΛΕΕ. 3.2. Επικουρικότητα και αναλογικότητα Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας (άρθρο 5 παράγραφος 3 της ΣΕΕ), αναλαμβάνεται δράση σε επίπεδο ΕΕ μόνο στην περίπτωση που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται, συνεπώς, λόγω των διαστάσεων ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Ο τομέας των οργανισμών αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας είναι παγκόσμιας εμβέλειας. Οι συμμετέχοντες στις αγορές όλης της ΕΕ χρησιμοποιούν και στηρίζονται σε αξιολογήσεις που εκδίδονται από έναν οργανισμό αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας που εδρεύει σε ένα κράτος μέλος. Η αποτυχία ή η απουσία ενός κανονιστικού πλαισίου των οργανισμών αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας σε ένα συγκεκριμένο κράτος μέλος μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τους συμμετέχοντες στις αγορές και τις χρηματοπιστωτικές αγορές σε όλη την ΕΕ. Επομένως, απαιτούνται ασφαλείς ρυθμιστικοί κανόνες που να ισχύουν σε όλη την ΕΕ για την προστασία των επενδυτών και των αγορών από πιθανές αδυναμίες. Ως εκ τούτου, οποιεσδήποτε περαιτέρω δράσεις στον τομέα των ΟΑΠΙ μπορούν να επιτευχθούν καλύτερα μέσω δράσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι προτεινόμενες τροποποιήσεις είναι επίσης αναλογικές, όπως απαιτείται από το άρθρο 5 παράγραφος 4 της ΣΕΕ. Οι τροποποιήσεις δεν υπερβαίνουν τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων τους. Οι προϋποθέσεις ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι ιδιαιτέρως αυξημένες: οι εκδότες είναι υποχρεωμένοι να αλλάζουν τακτικά τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που πληρώνουν για την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας, να ορίζουν διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για να εκδίδουν αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για αυτούς και για τους χρεωστικούς τίτλους τους. Οι υποχρεώσεις αυτές, αν και περιορίζουν την επιχειρηματική ελευθερία, είναι ανάλογες προς τους επιδιωκόμενους στόχους και λαμβάνουν υπόψη το κανονιστικό περιβάλλον. Εφαρμόζονται μόνο όσον αφορά υπηρεσίες δημοσίου συμφέροντος (αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κανονιστικούς σκοπούς) ορισμένων ελεγχόμενων ιδρυμάτων (οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας), υπό ορισμένες προϋποθέσεις (πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει») και, στην περίπτωση της εναλλαγής, σε προσωρινή βάση. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορούν, ωστόσο, να συνεχίσουν να παρέχουν υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στην αγορά: ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν έχει το δικαίωμα να παρέχει υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε έναν συγκεκριμένο εκδότη είναι σε θέση να παρέχει αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας σε άλλους εκδότες. Σε μια αγορά όπου ο κανόνας εναλλαγής ισχύει για όλες τις δραστηριότητες, προκύπτουν επιχειρηματικές ευκαιρίες, καθώς όλοι οι εκδότες θα πρέπει να αλλάξουν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επίσης, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δύνανται πάντα να εκδίδουν μη ζητηθείσες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τον ίδιο εκδότη, αξιοποιώντας την εμπειρία τους. Οι τροποποιήσεις προβλέπουν επίσης ορισμένους περιορισμούς ως προς ορισμένες επενδυτικές επιλογές των επενδυτών και των μεγάλων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οι επενδυτές που κατέχουν συμμετοχή τουλάχιστον 5% σε έναν ΟΑΠΙ δεν επιτρέπεται να κατέχουν άνω του 5% σε οποιονδήποτε άλλο ΟΑΠΙ. Ο περιορισμός αυτός είναι απαραίτητος διότι διασφαλίζει την ανεξαρτησία των ΟΑΠΙ, η οποία μπορεί να επηρεαστεί εάν οι ίδιοι μέτοχοι ή τα ίδια μέλη επενδύουν σημαντικά σε διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν ανήκουν στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, έστω και αν οι μέτοχοι ή τα μέλη αυτά δεν είναι σε θέση να ασκήσουν νόμιμα κυριαρχική επιρροή ή έλεγχο. Ο κίνδυνος αυτός είναι υψηλότερος, δεδομένου ότι οι ΟΑΠΙ που είναι εγγεγραμμένοι στην ΕΕ δεν είναι εισηγμένοι και, επομένως, είναι λιγότερο διαφανείς εταιρείες. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι μπορούν ακόμα να πραγματοποιηθούν μόνο καθαρά οικονομικές επενδύσεις σε οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η απαγόρευση ταυτόχρονης επένδυσης σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν πρέπει να επεκταθεί και σε επενδύσεις που πραγματοποιούνται μέσω οργανισμών συλλογικών επενδύσεων τους οποίους διαχειρίζονται τρίτα μέρη, τα οποία είναι ανεξάρτητα από τον επενδυτή και δεν υπόκεινται στην επιρροή του. 3.3. Συμμόρφωση με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ Στις 23 Σεπτεμβρίου 2009, η Επιτροπή εξέδωσε προτάσεις κανονισμών για τη σύσταση της ΕΑΤ, της ΕΑΑΕΣ και της ΕΑΚΑΑ. Ως προς αυτό το σημείο, η Επιτροπή επιθυμεί να υπενθυμίσει τις δηλώσεις στις οποίες προέβη σχετικά με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ κατά την έκδοση των κανονισμών για τη σύσταση των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών, σύμφωνα με τις οποίες: «Όσον αφορά τη διαδικασία για την έγκριση ρυθμιστικών προτύπων, η Επιτροπή υπογραμμίζει τον μοναδικό χαρακτήρα του τομέα των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών, που απορρέει από τον μηχανισμό Lamfalussy και αναγνωρίζεται ρητά στη Δήλωση 39 που προσαρτήθηκε στη ΣΛΕΕ. Ωστόσο, η Επιτροπή έχει σοβαρές αμφιβολίες εάν οι περιορισμοί του ρόλου της κατά την έκδοση κατ’ εξουσιοδότηση πράξεων και εκτελεστικών μέτρων είναι σύμφωνοι με τα άρθρα 290 και 291 της ΣΛΕΕ». 3.4. Επεξήγηση της πρότασης Το άρθρο 1 της παρούσας πρότασης τροποποιεί τον κανονισμό ΟΑΠΙ. Οι αναφορές στις παρακάτω υποενότητες αφορούν τα τροποποιημένα ή νέα άρθρα του κανονισμού ΟΑΠΙ, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά. 3.4.1. Επέκταση του πεδίου εφαρμογής του κανονισμού για την κάλυψη των προβλέψεων αξιολόγησης Εκτός από τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, οι ΟΑΠΙ δημοσιεύουν επίσης «προβλέψεις αξιολόγησης», με τις οποίες παρέχουν μια γνώμη σχετικά με την πιθανή μελλοντική κατεύθυνση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Η πρόταση της Επιτροπής επεκτείνει το πεδίο εφαρμογής των κανόνων για τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ώστε να καλύπτουν, κατά περίπτωση, και τις «προβλέψεις αξιολόγησης». Το τροποποιημένο κείμενο ζητά, ειδικότερα, οι ΟΑΠΙ να κοινοποιούν τον χρονικό ορίζοντα εντός του οποίου αναμένεται μια μεταβολή της πιστοληπτικής ικανότητας (βλ. παράρτημα Ι, τμήμα Δ, Μέρος ΙΙ, σημείο 2 στ)). Ο κανονισμός ΟΑΠΙ είναι συνεπώς ειδικά προσαρμοσμένος σε διάφορα μέρη: άρθρο 3, άρθρο 6 παράγραφος 1, άρθρο 7 παράγραφος 5, άρθρο 8 παράγραφος 2 και άρθρο 10 παράγραφος 1 και 2· παράρτημα I, τμήμα Β, σημεία 1, 3 , και 7· τμήμα Γ, σημεία 2, 3 και 7· τμήμα Δ, μέρος Ι, σημεία 1, 2, 4 και 5· και τμήμα Ε, μέρος Ι, σημείο 3. Επιπλέον, οι τροποποιήσεις που περιγράφονται παρακάτω είναι επίσης, κατά περίπτωση, προσαρμοσμένες στην εισαγωγή της έννοιας των «προβλέψεων αξιολόγησης». 3.4.2. Τροποποιήσεις όσον αφορά τη χρήση των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας Το νέο άρθρο 5α που παρεμβάλλεται στον κανονισμό ΟΑΠΙ προβλέπει ότι ορισμένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα θα πρέπει να πραγματοποιούν τη δική τους αξιολόγηση του κινδύνου πιστοληπτικής ικανότητας. Θα πρέπει επομένως να αποφεύγουν να βασίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά στις εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των περιουσιακών στοιχείων. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει να εποπτεύουν την επάρκεια των διαδικασιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αυτών των χρηματοδοτικών εταιρειών, καθώς και να παρακολουθούν ότι οι χρηματοδοτικές εταιρείες δεν στηρίζονται υπέρμετρα στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Ο κανόνας αυτός απορρέει από τις αρχές του Συμβουλίου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας για τη μείωση της εξάρτησης από τις αξιολογήσεις των ΟΑΠΙ του Οκτωβρίου 2010. Επίσης, σύμφωνα με το νέο άρθρο 5β, η ΕΑΚΑΑ, η ΕΑΤ και η ΕΑΑΕΣ δεν θα πρέπει να κάνουν αναφορά σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στις κατευθυντήριες γραμμές, τις συστάσεις και τα σχέδια τεχνικών προτύπων τους, εάν οι αναφορά αυτή μπορεί να ενθαρρύνει τις αρμόδιες αρχές ή τους συμμετέχοντες στις χρηματαγορές να στηριχθούν μηχανιστικά στις αξιολογήσεις αυτές. Επιπλέον, θα πρέπει να προσαρμόσουν ανάλογα τις υφιστάμενες κατευθυντήριες γραμμές και τις συστάσεις τους το αργότερο έως τις 31 Δεκεμβρίου 2013. Άλλες τροποποιήσεις αποσκοπούν στην αντιμετώπιση του κινδύνου υπερβολικής εξάρτησης των συμμετεχόντων στις χρηματαγορές από τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας όσον αφορά τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα, καθώς και στη βελτίωση της ποιότητας των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας όσον αφορά τα μέσα αυτά: – Άρθρο 8α: το νέο αυτό άρθρο προβλέπει ότι οι εκδότες (ή εντολείς ή χορηγοί) θα πρέπει να δημοσιοποιούν συγκεκριμένα στοιχεία σχετικά με τα δομημένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα σε συνεχή βάση, ιδίως όσον αφορά τα κύρια στοιχεία των υποκείμενων ομάδων περιουσιακών στοιχείων για τα δομημένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα, τα οποία απαιτούνται ώστε οι επενδυτές να πραγματοποιούν τις δικές τους πιστωτικές αξιολογήσεις και, συνεπώς, να μην χρειάζεται να εξαρτώνται από τις εξωτερικές αξιολογήσεις. Τα στοιχεία αυτά θα δημοσιοποιούνται μέσω ενός κεντρικού δικτυακού τόπου τον οποίο θα διαχειρίζεται η ΕΑΚΑΑ· – Άρθρο 8β: το νέο αυτό άρθρο προβλέπει ότι οι εκδότες (ή συνδεδεμένα τρίτα μέρη αυτών), οι οποίοι ζητούν τη διεξαγωγή μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από δύο οργανισμούς αξιολόγησης, ανεξάρτητους ο ένας από τον άλλο, θα πρέπει να εκδίδουν δύο ανεξάρτητες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας παράλληλα για τα ίδια δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα. Τέλος, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Επιτροπή προτείνει παράλληλα την τροποποίηση της οδηγίας 2009/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Ιουλίου 2009 για τον συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ)[10] και της οδηγίας 2011/61/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2011 σχετικά με τους διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων, προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι η αρχή της αποφυγής της υπέρμετρης στήριξης από τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας έχει επίσης ενσωματωθεί στην εθνική νομοθεσία όπου εφαρμόζονται οι εν λόγω οδηγίες. 3.4.3. Τροποποιήσεις όσον αφορά την ανεξαρτησία των ΟΑΠΙ Αυτή η ομάδα τροποποιήσεων θεσπίζει αυστηρότερους κανόνες ανεξαρτησίας που αποσκοπούν στην αντιμετώπιση των συγκρούσεων συμφερόντων σε σχέση με το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» και τη μετοχική δομή των ΟΑΠΙ. – Άρθρο 6α: το νέο αυτό άρθρο απαγορεύει σε οποιοδήποτε μέλος ή μέτοχο ενός ΟΑΠΙ που κατέχει συμμετοχή τουλάχιστον 5% να κατέχει το 5% και άνω οποιουδήποτε άλλου, εκτός εάν οι εν λόγω ΟΑΠΙ είναι μέλη του ίδιου ομίλου· – Άρθρο 6β: το νέο αυτό άρθρο θεσπίζει έναν κανόνα εναλλαγής για τους ΟΑΠΙ που διορίζονται από τον εκδότη (δηλ. δεν ισχύει για μη ζητηθείσες αξιολογήσεις) για να αξιολογήσουν είτε τον ίδιο τον εκδότη είτε τους χρεωστικούς τίτλους του. Ένας ΟΑΠΙ δεν θα πρέπει να διορίζεται για περισσότερο από 3 έτη ή για περισσότερο από ένα έτος, εάν αξιολογεί περισσότερους από δέκα συνεχώς αξιολογούμενους χρεωστικούς τίτλους του εκδότη. Ωστόσο, ο τελευταίος αυτός κανόνας δεν θα πρέπει να οδηγεί σε μείωση της επιτρεπόμενης περιόδου διορισμού σε λιγότερο από ένα έτος. Σε περίπτωση που ο εκδότης ζητήσει περισσότερες από μία αξιολογήσεις για τον ίδιο ή για τον τίτλο του, είτε επειδή υποχρεούται εκ του νόμου να το πράξει αυτό είτε εθελοντικά, απαιτείται η εναλλαγή μόνο ενός εκ των οργανισμών. Ωστόσο, η μέγιστη διάρκεια καθενός εκ των ΟΑΠΙ αυτών καθορίζεται στα έξι έτη. Ο πρώην ΟΑΠΙ (ή οποιοσδήποτε άλλος ΟΑΠΙ που ανήκει στον ίδιο όμιλο ή έχει μετοχικές σχέσεις με τον πρώην ΟΑΠΙ) δεν δύναται να αξιολογήσει και πάλι τον ίδιο εκδότη ή τους χρεωστικούς τίτλους του, έως ότου παρέλθει μια κατάλληλη περίοδος υπαναχώρησης. Το άρθρο αυτό προβλέπει επίσης ότι ο απερχόμενος ΟΑΠΙ παρέχει στον νεοδιοριζόμενο ΟΑΠΙ έναν φάκελο ο οποίος θα περιέχει τα σχετικά στοιχεία· Ο κανόνας εναλλαγής αναμένεται να μετριάσει σημαντικά τις πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων που σχετίζονται με το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει». Επιπλέον, η Επιτροπή θα συνεχίσει να παρακολουθεί την καταλληλότητα των προτύπων αποδοχών των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και θα υποβάλει σχετική έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο έως τις 7 Δεκεμβρίου 2012, όπως απαιτείται από το άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισμού. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα εξετάσει επίσης πιο δίκαιες λύσεις για το θέμα αυτό, όπως επί του παρόντος αξιολογούνται σε άλλες δικαιοδοσίες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ. – Το άρθρο 6β δεν ισχύει για τις αξιολογήσεις κρατών· – Παράρτημα Ι, τμήμα Γ, σημείο 8 σε σχέση με το άρθρο 7 παράγραφος 4: οι κανόνες για την εσωτερική εναλλαγή του προσωπικού ενός ΟΑΠΙ έχουν προσαρμοστεί ώστε να λαμβάνουν υπόψη το νέο άρθρο 6β. Οι νέοι κανόνες προβλέπουν ότι οι κύριοι αναλυτές αξιολογήσεων δεν θα πρέπει να συμμετέχουν στην αξιολόγηση της ίδιας οντότητας για διάστημα άνω των 4 ετών, εμποδίζοντάς τους έτσι να προσληφθούν σε άλλους ΟΑΠΙ έχοντας αρχεία πελατών. Προβλέπονται επιπλέον κανόνες εσωτερικής εναλλαγής στην περίπτωση που ένας ΟΑΠΙ παρέχει μη ζητηθείσες αξιολογήσεις ή αξιολογήσεις κρατών· – Παράρτημα I, τμήμα Β, σημείο 3: ο κανονισμός δεν επιτρέπει την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας από έναν ΟΑΠΙ (ή προβλέπει ότι ο ΟΑΠΙ θα πρέπει να κοινοποιεί ότι μπορεί να επηρεαστεί η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας), όπου υπάρχουν πραγματικές ή ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων λόγω της συμμετοχής (εκτός από τον ΟΑΠΙ και το προσωπικό του που ήδη καλύπτονται από τους κανόνες) προσώπων που κατέχουν πέραν του 10% του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου του ΟΑΠΙ ή είναι με άλλο τρόπο σε θέση να ασκήσουν σημαντική επιρροή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του ΟΑΠΙ, σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως όταν έχουν επενδύσει στην αξιολογούμενη οντότητα, είναι μέλη του διοικητικού συμβουλίου της αξιολογούμενης οντότητας, κ.λπ. – Παράρτημα I, τμήμα Β, σημείο 4: τα πρόσωπα που κατέχουν πέραν του 5% του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου του ΟΑΠΙ ή με άλλο τρόπο σε θέση να ασκήσουν σημαντική επιρροή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες του ΟΑΠΙ δεν επιτρέπεται να παρέχουν συμβουλευτικές υπηρεσίες στην αξιολογούμενη οντότητα σχετικά με την εταιρική ή νομική δομή, το ενεργητικό, το παθητικό ή τις δραστηριότητές της. 3.4.4. Τροποποιήσεις όσον αφορά τη δημοσιοποίηση πληροφοριών για τις μεθοδολογίες των ΟΑΠΙ, τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και τις προβλέψεις αξιολόγησης Μια άλλη ομάδα τροποποιήσεων ενισχύει τους κανόνες σχετικά με τη δημοσιοποίηση των μεθοδολογιών αξιολόγησης, με σκοπό την προώθηση ορθών διαδικασιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και, τελικά, τη βελτίωση της ποιότητας αξιολόγησης: – Άρθρα 8 παράγραφος 5α, 8 παράγραφος 6 αα) και 22α παράγραφος 3: οι προτεινόμενες αυτές διατάξεις προβλέπουν διαδικασίες για την προετοιμασία νέων μεθοδολογιών αξιολόγησης ή την τροποποίηση των υφιστάμενων. Απαιτούν τη διαβούλευση των ενδιαφερομένων μερών σχετικά με τις νέες μεθοδολογίες ή τις προτεινόμενες τροποποιήσεις και σχετικά με την αιτιολόγησή τους. Οι ΟΑΠΙ θα πρέπει επιπλέον να υποβάλουν τις προτεινόμενες μεθοδολογίες στην ΕΑΚΑΑ για την αξιολόγηση της συμμόρφωσής τους με τις υφιστάμενες απαιτήσεις. Οι νέες μεθοδολογίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο εφόσον έχουν εγκριθεί από την ΕΑΚΑΑ. Οι κανόνες προβλέπουν επίσης τη δημοσίευση των νέων μεθοδολογιών, καθώς και μιας αναλυτικής επεξήγησής τους· – Άρθρο 8 παράγραφος 7: κάθε ΟΑΠΙ υποχρεούται να διορθώσει τυχόν σφάλματα στις μεθοδολογίες του ή την εφαρμογή τους, καθώς και να ενημερώσει την ΕΑΚΑΑ, τις αξιολογούμενες οντότητες και γενικά το κοινό για τα σφάλματα αυτά· – Παράρτημα Ι, τμήμα Δ, μέρος Ι, σημείο 2α: η απαίτηση παροχής κατευθύνσεων για τις μεθοδολογίες και τις βασικές υποθέσεις για τις αξιολογήσεις επεκτείνεται από τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά προϊόντα σε όλες τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Οι κατευθύνσεις που παρέχονται από τους ΟΑΠΙ θα πρέπει να είναι σαφείς και κατανοητές. Ενισχύονται και άλλες υποχρεώσεις κοινοποίησης των ΟΑΠΙ: – Παράρτημα Ι, τμήμα Δ, μέρος Ι, σημείο 3: η διάταξη αυτή αφορά τις πληροφορίες που πρέπει να παρέχονται από τους ΟΑΠΙ στους εκδότες σχετικά με τους κύριους λόγους για τους οποίους μια αξιολόγηση ή πρόβλεψη πρέπει να πραγματοποιηθεί πριν από τη δημοσίευση της αξιολόγησης ή της πρόβλεψης, προκειμένου να δοθεί στην αξιολογούμενη οντότητα η ευκαιρία να διαπιστώσει τυχόν σφάλματα στην αξιολόγηση. Ο προτεινόμενος κανόνας προβλέπει ότι οι ΟΑΠΙ θα πρέπει να ενημερώνουν τους εκδότες κατά τη διάρκεια των ωρών εργασίας της αξιολογούμενης οντότητας και τουλάχιστον μια ολόκληρη εργάσιμη ημέρα πριν από τη δημοσίευση. Ο κανόνας αυτός ισχύει για όλες τις αξιολογήσεις, ζητηθείσες ή μη, καθώς και για τις προβλέψεις· – Παράρτημα Ι, τμήμα Δ, μέρος Ι, σημείο 6: οι ΟΑΠΙ θα πρέπει να κοινοποιούν πληροφορίες για όλες τις οντότητες ή τους χρεωστικούς τίτλους που τους υποβάλλονται για την αρχική τους εξέταση ή προκαταρκτική αξιολόγηση. Ως εκ τούτου, ο νέος κανόνας επεκτείνει την υποχρέωση και πέραν των αξιολογήσεων των διαρθρωμένων χρηματοπιστωτικών προϊόντων. Η τροποποίηση αυτή συνεπάγεται την αντίστοιχη διαγραφή του σημείου 4, στο μέρος ΙΙ του τμήματος Δ του παραρτήματος Ι. 3.4.5. Τροποποιήσεις όσον αφορά τις αξιολογήσεις δημόσιου χρέους Οι κανόνες που εφαρμόζονται ειδικά για τις αξιολογήσεις δημόσιου χρέους (αξιολογήσεις ενός κράτους, μιας περιφερειακής ή τοπικής αρχής ενός κράτους ή ενός τίτλου του οποίου ο εκδότης της χρεωστικής ή χρηματοδοτικής υποχρέωσης είναι ένα κράτος ή μια περιφερειακή ή τοπική αρχή ενός κράτους) είναι ιδιαίτερα ενισχυμένοι, με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας των εν λόγω αξιολογήσεων: – Άρθρο 8 παράγραφος 5, νέο δεύτερο εδάφιο: Οι ΟΑΠΙ οφείλουν να πραγματοποιούν αξιολογήσεις δημόσιου χρέους πιο συχνά: κάθε έξι μήνες αντί κάθε δώδεκα μήνες· – Παράρτημα Ι, τμήμα Δ: προστίθεται ένα νέο μέρος ΙΙΙ για τις πρόσθετες υποχρεώσεις σε σχέση με την παρουσίαση των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους. Οι ΟΑΠΙ πρέπει ειδικότερα να δημοσιεύουν μια πλήρη έκθεση έρευνας κατά την έκδοση και την τροποποίηση αξιολογήσεων δημόσιου χρέους, προκειμένου να βελτιωθεί η διαφάνεια και να ενισχυθεί η κατανόησή τους από τους χρήστες. Οι αξιολογήσεις δημόσιου χρέους θα πρέπει να δημοσιεύονται μόνο μετά το πέρας των εργασιών και τουλάχιστον μία ώρα πριν από το άνοιγμα των αγορών διαπραγμάτευσης στην ΕΕ· – Παράρτημα Ι, τμήμα Ε, μέρος ΙΙΙ, σημεία 3 και 7: οι κανόνες σχετικά με τη δημοσίευση μιας έκθεσης διαφάνειας από τους ΟΑΠΙ ενισχύονται με την απαίτηση οι ΟΑΠΙ να είναι διαφανείς ως προς την κατανομή προσωπικού στις αξιολογήσεις των διαφόρων κατηγοριών περιουσιακών στοιχείων (δηλαδή, αξιολογήσεις εταιρειών, δομημένων χρηματοπιστωτικών μέσων, κρατών). Οι ΟΑΠΙ θα πρέπει επίσης να παρέχουν αναλυτικά στοιχεία για τον κύκλο εργασιών τους, καθώς και στοιχεία σχετικά με τα έσοδα που δημιουργούνται για κάθε κατηγορία περιουσιακών στοιχείων. Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να επιτρέπουν να αξιολογείται σε ποιον βαθμό οι ΟΑΠΙ χρησιμοποιούν τους πόρους τους για την έκδοση αξιολογήσεων δημόσιου χρέους. 3.4.6. Τροποποιήσεις όσον αφορά τη δυνατότητα σύγκρισης των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και των αμοιβών για τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας Ένας άλλος στόχος της παρούσας πρότασης είναι η ενίσχυση του ανταγωνισμού στην αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και η βελτίωση της ποιότητας των αξιολογήσεων. Ο στόχος αυτός επιδιώκεται κυρίως με τις ακόλουθες τροποποιήσεις, οι οποίες προωθούν τη δυνατότητα σύγκρισης των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και παρέχουν μεγαλύτερη διαφάνεια σχετικά με τα τέλη που χρεώνονται για τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας: – Άρθρο 11 σημείο α): το νέο αυτό άρθρο προβλέπει ότι οι ΟΑΠΙ θα πρέπει να κοινοποιούν τις αξιολογήσεις τους στην ΕΑΚΑΑ, διασφαλίζοντας ότι όλες οι διαθέσιμες αξιολογήσεις για έναν τίτλο δημοσιεύονται με τη μορφή Ευρωπαϊκού Δείκτη Αξιολόγησης (EURIX), ο οποίος θα διατίθεται ελεύθερα στους επενδυτές· – Άρθρο 21 παράγραφος 4 σημείο α): η νέα αυτή παράγραφος εξουσιοδοτεί την ΕΑΚΑΑ να αναπτύξει σχέδια τεχνικών προτύπων, τα οποία θα εγκριθούν από την Επιτροπή, σχετικά με μια εναρμονισμένη κλίμακα αξιολόγησης που θα χρησιμοποιείται από τους ΟΑΠΙ. Όλες οι αξιολογήσεις θα πρέπει να ακολουθούν τα ίδια πρότυπα για την κλίμακα αυτή, διασφαλίζοντας ότι οι αξιολογήσεις μπορούν να συγκριθούν πιο εύκολα από τους επενδυτές. Η διάταξη αυτή καθιστά τον δείκτη EURIX πιο χρήσιμο για τους επενδυτές και τους άλλους ενδιαφερόμενους· – Παράρτημα I, τμήμα Β, σημείο 3α: τα τέλη που χρεώνουν οι ΟΑΠΙ στους πελάτες τους για την παροχή των αξιολογήσεων (και συναφών υπηρεσιών) δεν θα εισάγουν διακρίσεις (δηλαδή, θα βασίζονται στο πραγματικό κόστος και τα κριτήρια διαφάνειας των τιμών) και δεν θα βασίζονται σε κανενός είδους αίρεση (δηλαδή, δεν θα εξαρτώνται από το αποτέλεσμα ή την έκβαση των εκτελούμενων εργασιών). Η νέα αυτή διάταξη αποσκοπεί επίσης στην αποφυγή συγκρούσεων συμφερόντων (π.χ. οι αξιολογούμενες οντότητες μπορεί να καταβάλλουν υψηλότερα τέλη σε αντάλλαγμα υπερβολικά ευνοϊκών αξιολογήσεων)· – Παράρτημα Ι, τμήμα Ε, μέρος ΙΙ, σημεία 2 α) και 2 αα): το τροποποιημένο σημείο 2 α) προβλέπει ότι οι ΟΑΠΙ θα κοινοποιούν ετησίως στην ΕΑΚΑΑ έναν κατάλογο με τα τέλη που χρεώνουν σε κάθε πελάτη, για τις επιμέρους αξιολογήσεις και κάθε συναφή υπηρεσία. Η κοινοποίηση των αμοιβών συμπληρώνεται από τη νέα διάταξη στο παράρτημα Ι, τμήμα Ε, μέρος ΙΙΙ, σημείο 7 που περιγράφεται ανωτέρω. Το νέο σημείο 2 α) προβλέπει, επίσης, ότι οι ΟΑΠΙ θα κοινοποιούν στην ΕΑΚΑΑ την πολιτική τιμολόγησης που εφαρμόζουν, συμπεριλαμβανομένων των κριτηρίων τιμολόγησης σε σχέση με τις αξιολογήσεις για διαφορετικές κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων. Τέλος, ο προτεινόμενος κανονισμός προβλέπει ότι η ΕΑΚΑΑ θα προβαίνει σε ορισμένες δραστηριότητες παρακολούθησης όσον αφορά τη συγκέντρωση της αγοράς (βλ. άρθρο 21 παράγραφος 5) και η Επιτροπή θα συντάσσει έκθεση για το θέμα αυτό (άρθρο 39 παράγραφος 4). 3.4.7. Τροποποιήσεις όσον αφορά την αστική ευθύνη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των επενδυτών Αν και η παρούσα πρόταση κανονισμού περιέχει επίσης διατάξεις που αποσκοπούν στη μείωση του κινδύνου της υπερβολικής εξάρτησης από εξωτερικές αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας (βλ. τμήμα 3.4.2 της αιτιολογικής έκθεσης), οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, είτε εκδίδονται για κανονιστικούς σκοπούς είτε όχι, θα συνεχίσουν στο άμεσο μέλλον να έχουν επίδραση στις επενδυτικές αποφάσεις. Ως εκ τούτου, οι ΟΑΠΙ έχουν σημαντική ευθύνη έναντι των επενδυτών ως προς τη διασφάλιση της συμμόρφωσης με τους κανόνες του κανονισμού ΟΑΠΙ. Το γεγονός αυτό αντικατοπτρίζεται στο προτεινόμενο άρθρο 35 στοιχείο α) του κανονισμού ΟΑΠΙ, το οποίο καθιστά τους ΟΑΠΙ υπεύθυνους σε περίπτωση παραβίασης, εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας, του κανονισμού ΟΑΠΙ, προκαλώντας ζημία σε έναν επενδυτή που στηρίχθηκε σε μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας του ΟΑΠΙ αυτού, εφόσον η εν λόγω παραβίαση έχει επηρεάσει την αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας. 3.4.8. Λοιπές τροποποιήσεις Το κείμενο του κανονισμού έχει επίσης προσαρμοστεί ώστε να διευκρινίζει ορισμένες υποχρεώσεις όσον αφορά τους «πιστοποιημένους» οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εδρεύουν σε τρίτες χώρες. Επομένως, τα άρθρα 5 παράγραφος 8, 11 παράγραφος 2, 19 παράγραφος 1 και 21 παράγραφος 4 σημείο ε) του κανονισμού ΟΑΠΙ τροποποιούνται αναλόγως. Ο κατάλογος των παραβάσεων στο παράρτημα III και στο άρθρο 36α παράγραφος 2 του κανονισμού ΟΑΠΙ έχει επίσης προσαρμοστεί σύμφωνα με τις άλλες αλλαγές στον κανονισμό. Προκειμένου ο κανονισμός ΟΑΠΙ να προσαρμοστεί στην ορολογία της Συνθήκης της Λισαβόνας, οι αναφορές στην «Κοινότητα» αντικαθίστανται από αναφορές στην «Ένωση». 3.4.9 Το ζήτημα του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Αξιολόγησης Η πρόταση αυτή δεν έχει ως στόχο τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού οργανισμού αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας. Όπως ζητήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στην έκθεσή του για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της 8ης Ιουνίου 2011, η επιλογή αυτή αξιολογήθηκε λεπτομερώς στην εκτίμηση επιπτώσεων που συνοδεύει την παρούσα πρόταση. Η εκτίμηση επιπτώσεων έδειξε ότι ακόμα και αν ένας ΟΑΠΙ που χρηματοδοτείται από πόρους του δημοσίου μπορεί να έχει ορισμένα οφέλη σε σχέση με την αύξηση της διαφορετικότητας των απόψεων στην αγορά αξιολογήσεων και την παροχή μιας εναλλακτικής λύσης για το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει», θα ήταν δύσκολο να αντιμετωπιστούν οι ανησυχίες που σχετίζονται με τις συγκρούσεις συμφερόντων και την αξιοπιστία του, ειδικά εάν ο εν λόγω ΟΑΠΙ αξιολογούσε δημόσιο χρέος. Ωστόσο, τα πορίσματα αυτά δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να αποθαρρύνουν τους άλλους φορείς να ιδρύσουν νέους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Η Επιτροπή θα παρακολουθεί σε ποιο βαθμό οι νέοι ιδιωτικοί νεοεισερχόμενοι οργανισμοί στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα παράσχουν μεγαλύτερη ποικιλομορφία. Μια σειρά μέτρων που αναφέρονται στην παρούσα πρόταση θα συμβάλουν στην αύξηση της διαφορετικότητας και των επιλογών στον κλάδο αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας: – ο προτεινόμενος κανόνας εναλλαγής απαιτεί την τακτική αλλαγή των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, γεγονός το οποίο θα ανοίξει την αγορά ΟΑΠΙ σε νεοεισερχόμενους οργανισμούς και – η προτεινόμενη απαγόρευση για τους μεγάλους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να εξαγοράζουν άλλους ΟΑΠΙ για μια περίοδο δέκα ετών. Η Επιτροπή εξετάζει επίσης τρόπους για το κατά πόσον και σε ποιο βαθμό θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν τα κονδύλια της Ένωσης για την προώθηση της δημιουργίας δικτύων μικρότερων ΟΑΠΙ που θα τους επιτρέψουν να συγκεντρώσουν πόρους και να παράγουν αποτελέσματα κλίμακας. 4. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ Η πρόταση της Επιτροπής δεν έχει επιπτώσεις στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, τα καθήκοντα που θα ανατεθούν στην ΕΑΚΑΑ, όπως αναφέρεται στην πρόταση, δεν συνεπάγονται πρόσθετη χρηματοδότηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι το άρθρο 19 του κανονισμού ΟΑΠΙ[11] προβλέπει ότι δαπάνες της ΕΑΚΑΑ που είναι αναγκαίες για την εγγραφή και την εποπτεία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, σύμφωνα με τον κανονισμό, καλύπτονται πλήρως από τέλη που χρεώνονται στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. 2011/0361 (COD) Πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 114, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Κατόπιν διαβίβασης του σχεδίου νομοθετικής πράξης στα εθνικά κοινοβούλια, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας[12], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[13], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Σεπτεμβρίου 2009, για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας[14] απαιτεί από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να υπόκεινται σε αυστηρούς κανόνες δεοντολογίας για τη μείωση των πιθανών συγκρούσεων συμφερόντων, την εξασφάλιση υψηλής ποιότητας και επαρκούς διαφάνειας στις αξιολογήσεις και τη διαδικασία αξιολόγησης. Έπειτα από τις τροποποιήσεις που εισήγαγε ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 513/2011 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[15], η Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών (ΕΑΚΑΑ) έχει εξουσιοδοτηθεί να εγγράφει και να εποπτεύει οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Η τροποποίηση αυτή συμπληρώνει το ισχύον κανονιστικό πλαίσιο για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ορισμένα από τα θέματα που εξετάζονται (συγκρούσεις συμφερόντων λόγω του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει», κοινοποιήσεις για τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα) έχουν διαπιστωθεί, αλλά δεν επιλύονται πλήρως από τους ισχύοντες κανόνες. Επισημάνθηκε ανάγκη να επανεξεταστεί η διαφάνεια και οι διαδικαστικές απαιτήσεις ειδικά για τις αξιολογήσεις κρατών λόγω της τρέχουσας κρίσης του δημόσιου χρέους. (2) Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εξέδωσε ψήφισμα σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στις 8 Ιουνίου 2011, κάνοντας έκκληση για ενίσχυση της ρύθμισης για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας[16]. Σε μια άτυπη συνεδρίαση του ECOFIN, της 30ής Σεπτεμβρίου και 1ης Οκτωβρίου 2010, το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναγνώρισε ότι απαιτείται να καταβληθούν περαιτέρω προσπάθειες για μια σειρά ζητημάτων που σχετίζονται με τις δραστηριότητες αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας, συμπεριλαμβανομένου του κινδύνου υπερβολικής εμπιστοσύνης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας και του κινδύνου σύγκρουσης συμφερόντων που απορρέουν από το πρότυπο αποδοχών των οργανισμών αξιολόγησης. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 23ης Οκτωβρίου 2011 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι υπάρχει ανάγκη να σημειωθεί πρόοδος όσον αφορά τον περιορισμό μείωση της υπερβολικής εμπιστοσύνης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. (3) Σε διεθνές επίπεδο, στις 20 Οκτωβρίου του 2010 το Συμβούλιο χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (FSB) εξέδωσε αρχές για τον περιορισμό της υπερβολικής εμπιστοσύνης εκ μέρους των αρχών και των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων στις αξιολογήσεις των ΟΑΠΙ. Οι αρχές αυτές εγκρίθηκαν από τη σύνοδο κορυφής της G20 στη Σεούλ τον Νοέμβριο του 2010. (4) Η σημασία των προβλέψεων αξιολόγησης για τους επενδυτές και τους εκδότες και των επιπτώσεών τους στις αγορές είναι συγκρίσιμη με τη σημασία και τις επιπτώσεις των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, όλες οι απαιτήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 που αποσκοπούν να διασφαλίσουν ότι οι αξιολογήσεις είναι απαλλαγμένες από συγκρούσεις συμφερόντων, ακριβείς και διαφανείς, θα πρέπει να εφαρμόζονται και στις προβλέψεις αξιολόγησης. Σύμφωνα με την ισχύουσα πρακτική σε θέματα εποπτείας, ορισμένες απαιτήσεις του κανονισμού εφαρμόζονται στις προβλέψεις αξιολόγησης. Ο παρών κανονισμός παρέχει έναν ορισμό για τις προβλέψεις αξιολόγησης και διευκρινίζει ποιες συγκεκριμένες διατάξεις εφαρμόζονται στις εν λόγω προβλέψεις. Ο ορισμός αυτός διευκρινίζει τους κανόνες και παρέχει ασφάλεια δικαίου. Ο ορισμός των προβλέψεων αξιολόγησης, σύμφωνα με τον παρόντα κανονισμό, θα πρέπει επίσης να περιλαμβάνει μια άποψη σχετικά με την πιθανή κατεύθυνση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας βραχυπρόθεσμα, η οποία συνήθως αναφέρεται ως «καθεστώς πιστοληπτικής επιτήρησης» (credit watch). (5) Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι σημαντικοί συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Κατά συνέπεια, η ανεξαρτησία και η ακεραιότητα των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που διεξάγουν είναι ιδιαίτερα σημαντικές ώστε να διασφαλιστεί η αξιοπιστία τους έναντι των συμμετεχόντων στην αγορά, και ιδίως των επενδυτών και άλλων χρηστών των αξιολογήσεων. Ο κανονισμός 1060/2009 προβλέπει ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να είναι εγγεγραμμένοι και να εποπτεύονται, καθώς οι υπηρεσίες τους έχουν σημαντική επίπτωση στο δημόσιο συμφέρον. Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, σε αντίθεση με τις επενδυτικές έρευνες, δεν αποτελούν απλές γνώμες σχετικά με μια τιμή ή αξία ενός χρηματοπιστωτικού μέσου ή οικονομικής υποχρέωσης. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν είναι απλά χρηματοοικονομικοί αναλυτές ή σύμβουλοι επενδύσεων. Οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας έχουν ρυθμιστική αξία για τους νομοθετικά κατοχυρωμένους επενδυτές, όπως χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, ασφαλιστικές εταιρείες και άλλους θεσμικούς επενδυτές. Αν και τα κίνητρα υπερβολικής στήριξης στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας μειώνονται, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας εξακολουθούν να επηρεάζουν τις επενδυτικές επιλογές, κυρίως λόγω της ασύμμετρης πληροφόρησης και για λόγους αποτελεσματικότητας. Στο πλαίσιο αυτό, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να είναι ανεξάρτητοι και η ανεξαρτησία αυτή πρέπει επίσης να γίνεται αντιληπτή από τους συμμετέχοντες στην αγορά. (6) Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 προέβλεπε ήδη την πρώτη σειρά μέτρων για την αντιμετώπιση του ζητήματος της ανεξαρτησίας και της ακεραιότητας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των δραστηριοτήτων τους όσον αφορά τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Αρκετές διατάξεις του εν λόγω κανονισμού το 2009 βασίζονταν ήδη στους στόχους διασφάλισης της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και εντοπισμού, διαχείρισης και, στο μέτρο του δυνατού, αποφυγής οποιασδήποτε σύγκρουσης συμφερόντων που θα μπορούσε να προκύψει. Παρόλο που παρέχουν μια καλή βάση, οι ισχύοντες κανόνες δεν φαίνεται να αντιμετωπίζουν επαρκώς το θέμα αυτό. Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εξακολουθούν να μην θεωρούνται επαρκώς ανεξάρτητοι φορείς. Η επιλογή και η αμοιβή του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από την αξιολογούμενη οντότητα (πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει») δημιουργεί εγγενείς συγκρούσεις συμφερόντων, οι οποίες δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς από τους υφιστάμενους κανόνες. Σύμφωνα με το πρότυπο αυτό, υπάρχουν κίνητρα που ενθαρρύνουν τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να εκδίδουν εφησυχαστικές αξιολογήσεις σχετικά με τον εκδότη, προκειμένου να εξασφαλίσουν μακροχρόνια επαγγελματική σχέση που τους εγγυάται έσοδα ή να εξασφαλίσουν πρόσθετες εργασίες και έσοδα. Επιπλέον, οι σχέσεις μεταξύ των μετόχων των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και των αξιολογούμενων οντοτήτων μπορεί να προκαλέσουν συγκρούσεις συμφερόντων που δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς από τους υφιστάμενους κανόνες. Επομένως, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται βάσει του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει» μπορεί να θεωρηθούν ως αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που εξυπηρετούν τον εκδότη και όχι ως αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που χρειάζεται ο επενδυτής. Με την επιφύλαξη των συμπερασμάτων της έκθεσης που θα υποβάλει η Επιτροπή σχετικά με το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» έως το Δεκέμβριο του 2012 σύμφωνα με το άρθρο 39 παράγραφος 1 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, είναι απαραίτητο να ενισχυθούν οι προϋποθέσεις ανεξαρτησίας που εφαρμόζονται στους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, προκειμένου να αυξηθεί το επίπεδο αξιοπιστίας των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται στο πλαίσιο του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει». (7) Η αγορά αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας δείχνει ότι, εκ παραδόσεως, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και οι αξιολογούμενες οντότητες συνάπτουν μακροχρόνιες σχέσεις. Το γεγονός αυτό αυξάνει την απειλή λόγω οικειότητας, καθώς ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να ανταποκριθεί υπερβολικά ευμενώς στις επιθυμίες της αξιολογούμενης οντότητας. Υπό αυτές τις συνθήκες, με την πάροδο του χρόνου η αμεροληψία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να αμφισβητηθεί. Πράγματι, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που διορίζονται και αμείβονται από έναν εταιρικό εκδότη έχουν κίνητρο να εκδίδουν υπερβολικά ευνοϊκές αξιολογήσεις για την εν λόγω αξιολογούμενη οντότητα ή τους χρεωστικούς τίτλους της, προκειμένου να διατηρήσουν την επαγγελματική σχέση μαζί της. Οι εκδότες υπόκεινται επίσης σε κίνητρα που ευνοούν τις μακροχρόνιες σχέσεις, όπως το αποτρεπτικό αποτέλεσμα: ένας εκδότης μπορεί να αποφύγει να αλλάξει οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς αυτό μπορεί να προκαλέσει ανησυχία στους επενδυτές σχετικά με την πιστοληπτική ικανότητά του. Το πρόβλημα αυτό είχε ήδη επισημανθεί από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009, ο οποίος προβλέπει ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οφείλουν να εφαρμόζουν έναν μηχανισμό εναλλαγής που προβλέπει τη σταδιακή αλλαγή των αναλυτικών ομάδων και των επιτροπών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, έτσι ώστε να διασφαλίζεται η ανεξαρτησία των αναλυτών αξιολόγησης και των προσώπων που εγκρίνουν τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Η επιτυχία των κανόνων αυτών, ωστόσο, εξαρτιόταν σε μεγάλο βαθμό από τη συμπεριφορά που θα εφαρμοζόταν στο εσωτερικό του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας: η πραγματική ανεξαρτησία και ο επαγγελματισμός των εργαζομένων του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των εμπορικών συμφερόντων του ίδιου του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οι κανόνες αυτοί δεν έχουν σχεδιαστεί για να παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις σε τρίτους ότι οι συγκρούσεις συμφερόντων που προκύπτουν από τη μακροχρόνια σχέση μπορούν στην πράξη να περιοριστούν ή να αποφευχθούν. Φαίνεται λοιπόν αναγκαίο να προβλεφθεί μια λύση διαρθρωτικού χαρακτήρα που θα έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στα τρίτα μέρη. Αυτό θα μπορούσε να επιτευχθεί αποτελεσματικά με τον περιορισμό της περιόδου κατά την οποία ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να παρέχει συνεχώς αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τον ίδιο εκδότη ή τους χρεωστικούς τίτλους του. Καθορίζοντας μια μέγιστη διάρκεια για την επαγγελματική σχέση μεταξύ του εκδότη που αξιολογείται ή ο οποίος εξέδωσε τους αξιολογούμενους χρεωστικούς τίτλους και του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, εξαλείφεται το κίνητρο έκδοσης ευνοϊκής αξιολόγησης στον εν λόγω εκδότη. Επιπλέον, η απαίτηση να υπάρχει εναλλαγή των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ως φυσιολογική και τακτική πρακτική της αγοράς θα πρέπει επίσης να λαμβάνει επαρκώς υπόψη το αποτρεπτικό αποτέλεσμα, όπου ο εκδότης αποφεύγει να αλλάξει οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, καθώς κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε ανησυχίες στους επενδυτές σχετικά με την πιστοληπτική ικανότητά. Τέλος, η εναλλαγή οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα έχει θετικές επιπτώσεις στην αγορά αξιολογήσεων, καθώς θα διευκολύνει την είσοδο στην αγορά νέων οργανισμών και θα προσφέρει στους υπάρχοντες οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας την ευκαιρία να επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους σε νέους τομείς. (8) Η τακτική εναλλαγή μεταξύ οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδουν αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για έναν εκδότη ή τους χρεωστικούς τίτλους του θα επιφέρει μεγαλύτερη ποικιλομορφία στην αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας του εκδότη που επιλέγει και πληρώνει αυτόν τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Οι πολλές και διαφορετικές απόψεις, οπτικές και μεθοδολογίες των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα έχουν ως αποτέλεσμα την έκδοση μεγαλύτερης ποικιλίας αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και τελικά θα βελτιώσουν την αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας των εκδοτών. Για να είναι αποτελεσματική η ποικιλομορφία αυτή και να αποφευχθεί ο εφησυχασμός τόσο των εκδοτών όσο και των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η μέγιστη διάρκεια της επαγγελματικής σχέσης μεταξύ του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και του εκδότη που πληρώνει πρέπει να περιορίζεται σε επίπεδο που εξασφαλίζει την τακτική ανανέωση της αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας των εκδοτών. Ως εκ τούτου, κρίνεται ενδεδειγμένο ένα χρονικό διάστημα τριών ετών, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την ανάγκη να εξασφαλιστεί μια ορισμένη συνέχεια στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Ο κίνδυνος σύγκρουσης συμφερόντων αυξάνεται σε περιπτώσεις όπου ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εκδίδει συχνά αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για χρεωστικούς τίτλους του ίδιου εκδότη σε σύντομο χρονικό διάστημα. Στις περιπτώσεις αυτές, για να εξασφαλιστούν παρόμοια αποτελέσματα, η μέγιστη διάρκεια της επαγγελματικής σχέσης πρέπει να είναι μικρότερη. Ως εκ τούτου, η επαγγελματική σχέση θα πρέπει να διακοπεί από τη στιγμή που θα αξιολογηθούν δέκα χρεωστικοί τίτλοι του ίδιου εκδότη. Ωστόσο, προκειμένου να αποφευχθεί η δυσανάλογη επιβάρυνση των εκδοτών και των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, δεν θα πρέπει να επιβληθεί καμία απαίτηση αλλαγής οργανισμού πιστοληπτικής ικανότητας εντός των πρώτων 12 μηνών από τη σύναψη της επαγγελματικής σχέσης. Σε περίπτωση που ένας εκδότης έχει διορίσει περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είτε επειδή ως εκδότης δομημένων χρηματοπιστωτικών μέσων είναι υποχρεωμένος να το πράξει αυτό είτε σε εθελοντική βάση, αρκεί οι αυστηρές περίοδοι εναλλαγής να ισχύουν μόνο για έναν από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ωστόσο, και στην περίπτωση αυτή, η επαγγελματική σχέση μεταξύ του εκδότη και των πρόσθετων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν πρέπει να υπερβαίνει τα έξι έτη. (9) Ο κανόνας που απαιτεί την εναλλαγή των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να εφαρμόζεται με αξιόπιστο τρόπο για να έχει νόημα. Ο κανόνας εναλλαγής δεν θα επιτύχει τους στόχους του, εάν ο απερχόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επιτρέπεται να παρέχει υπηρεσίες αξιολόγησης στον ίδιο εκδότη ξανά μέσα σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να προβλέπεται ένα ενδεδειγμένο χρονικό διάστημα εντός του οποίου ένας εκδότης δεν δύναται να αναθέσει στον ίδιο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας την παροχή υπηρεσιών αξιολόγησης. Το διάστημα αυτό θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να μπορέσει ο νεοδιοριζόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να παρέχει αποτελεσματικά τις υπηρεσίες του στον εκδότη, να εξασφαλιστεί ότι ο εκδότης θα υποβληθεί πράγματι σε ένα νέο έλεγχο κάτω από διαφορετική προσέγγιση, καθώς και να εξασφαλιστεί η ύπαρξη επαρκούς συνέχειας στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που θα εκδοθούν από τον νέο οργανισμό. Το διάστημα αυτό θα πρέπει να διασφαλίζει ότι ο εκδότης δεν θα μπορεί να προβεί σε ευνοϊκές συμφωνίες με δύο μόνο οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που θα αντικαθιστούν συνεχώς ο ένας τον άλλον, καθώς αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει στη διατήρηση της απειλής λόγω οικειότητας. Συνεπώς, το διάστημα κατά το οποίο ο απερχόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να παρέχει υπηρεσίες αξιολόγησης στον εκδότη θα πρέπει γενικά να οριστεί στα τέσσερα έτη. (10) Η αλλαγή οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αυξάνει αναπόφευκτα τον κίνδυνο να χαθούν πληροφορίες σχετικά με την αξιολογούμενη οντότητα που έχει συγκεντρώσει ο απερχόμενος οργανισμός αξιολόγησης. Επομένως, ο νεοδιοριζόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να καταβάλει σημαντικές προσπάθειες για να συγκεντρώσει τις πληροφορίες που απαιτούνται για την εκτέλεση των εργασιών του. Ωστόσο, θα πρέπει να διασφαλιστεί μια ομαλή μετάβαση επιβάλλοντας την υποχρέωση ο απερχόμενος οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να διαβιβάσει τις σχετικές πληροφορίες για την αξιολογούμενη οντότητα ή τους χρεωστικούς τίτλους στον νεοδιοριζόμενο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. (11) Η υποχρέωση των εκδοτών να αλλάζουν τακτικά τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στον οποίο έχουν αναθέσει την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας είναι ανάλογη προς τον επιδιωκόμενο στόχο. Η απαίτηση αυτή εφαρμόζονται μόνο σε ορισμένα ελεγχόμενα ιδρύματα (εγγεγραμμένοι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας), τα οποία παρέχουν υπηρεσία δημόσιου συμφέροντος (αξιολογήσεις που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για κανονιστικούς σκοπούς) υπό ορισμένες προϋποθέσεις (πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει»). Το προνόμιο της αναγνώρισης ότι οι υπηρεσίες τους διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στη ρύθμιση της αγοράς χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών και έγκρισής τους να διεξάγουν τις δραστηριότητες αυτές προϋποθέτει την ανάγκη τήρησης ορισμένων υποχρεώσεων για τη διασφάλιση και την αντίληψη της ανεξαρτησίας τους σε όλες τις περιστάσεις. Ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν επιτρέπεται να παρέχει υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε έναν συγκεκριμένο εκδότη, επιτρέπεται να παρέχει αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας σε άλλους εκδότες. Σε μια συγκυρία της αγοράς όπου ο κανόνας εναλλαγής ισχύει για όλους τους φορείς, θα προκύψουν επιχειρηματικές ευκαιρίες, καθώς όλοι οι εκδότες θα πρέπει να αλλάξουν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δύνανται πάντα να εκδίδουν μη ζητηθείσες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τον ίδιο εκδότη, αξιοποιώντας την εμπειρία τους. Οι μη ζητηθείσες αξιολογήσεις δεν περιορίζονται από το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» και ως εκ τούτου επηρεάζονται λιγότερο από πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων. Για τους εκδότες, η μέγιστη διάρκεια της επαγγελματικής σχέσης με έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή ο κανόνας σχετικά με τον διορισμό περισσοτέρων του ενός οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αποτελεί επίσης περιορισμό της ελευθερίας τους να διοικούν την ίδια την επιχείρησή τους. Ωστόσο, ο περιορισμός αυτός είναι απαραίτητος για λόγους δημόσιου συμφέροντος, λαμβάνοντας υπόψη την επιρροή του προτύπου «ο εκδότης πληρώνει» στην απαραίτητη ανεξαρτησία των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να διασφαλίζουν ανεξάρτητες αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους επενδυτές για κανονιστικούς σκοπούς. Ταυτόχρονα, οι περιορισμοί αυτοί δεν υπερβαίνουν το αναγκαίο και θα πρέπει μάλλον να θεωρηθούν ως ένα στοιχείο που ενισχύει την πιστοληπτική ικανότητα του εκδότη έναντι άλλων μερών και, εν τέλει, της αγοράς. (12) Μία από τις ιδιαιτερότητες των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους είναι ότι γενικά το πρότυπο «ο εκδότης πληρώνει» δεν ισχύει. Αντίθετα, οι περισσότερες αξιολογήσεις εκδίδονται ως μη ζητηθείσες αξιολογήσεις, παρέχοντας τη βάση τόσο για τις ζητηθείσες όσο και τις μη ζητηθείσες αξιολογήσεις των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων της εκάστοτε χώρας. Επομένως, δεν είναι αναγκαίο να απαιτείται η εναλλαγή των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδουν αξιολογήσεις δημόσιου χρέους. (13) Η ανεξαρτησία ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι μιας αξιολογούμενης οντότητας επηρεάζεται επίσης από ενδεχόμενη σύγκρουση συμφερόντων οποιωνδήποτε σημαντικών μετόχων της με την αξιολογούμενη οντότητα: Ένας μέτοχος ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να είναι μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου μιας αξιολογούμενης οντότητας ή ενός συνδεδεμένου τρίτου μέρους. Οι κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 εξετάζουν τέτοιου είδους καταστάσεις μόνο όσον αφορά τις συγκρούσεις συμφερόντων που προκαλούνται από αναλυτές αξιολογήσεων, άτομα που εγκρίνουν τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας ή άλλους υπαλλήλους των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ωστόσο, δεν αναφέρεται σε πιθανές συγκρούσεις συμφερόντων που προκαλούνται από τους μετόχους ή τα μέλη των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Προκειμένου να ενισχυθεί η αντίληψη της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έναντι των αξιολογούμενων οντοτήτων, είναι σκόπιμο να επεκταθούν οι υφιστάμενοι κανόνες που ισχύουν για τις συγκρούσεις συμφερόντων οι οποίες προκαλούνται από τους υπαλλήλους των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και σε αυτές που προκαλούνται από τους μετόχους ή τα μέλη που κατέχουν σημαντική θέση εντός του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Ως εκ τούτου, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να απέχει από την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας ή θα πρέπει να κοινοποιεί ότι η αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας μπορεί να επηρεαστεί, σε περίπτωση που ένας μέτοχος ή μέλος που κατέχει το 10% των δικαιωμάτων ψήφου του συγκεκριμένου οργανισμού είναι επίσης μέλος του διοικητικού ή εποπτικού συμβουλίου της αξιολογούμενης οντότητας ή έχει επενδύσει στην αξιολογούμενη οντότητα. Επιπλέον, όταν ένας μέτοχος ή μέλος είναι σε θέση να επηρεάσει σημαντικά την επιχειρηματική δραστηριότητα του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, το άτομο αυτό δεν θα πρέπει να παρέχει συμβουλευτικές υπηρεσίες στην αξιολογούμενη οντότητα ή συνδεδεμένο τρίτο μέρος αυτής όσον αφορά την εταιρική ή νομική δομή, τα περιουσιακά στοιχεία, τις υποχρεώσεις ή τις δραστηριότητες της. (14) Οι κανόνες ανεξαρτησίας και αποτροπής των συγκρούσεων συμφερόντων μπορεί να καταστούν αναποτελεσματικοί αν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν ήταν ανεξάρτητοι ο ένας από τον άλλο Για μια λειτουργική εφαρμογή των εν λόγω κανόνων είναι απαραίτητος ένας αρκετά μεγάλος αριθμός οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν συνδέονται τόσο με τον απερχόμενο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε περίπτωση εναλλαγής, όσο και με τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που παρέχει υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας παράλληλα στον ίδιο εκδότη. Ελλείψει επαρκούς επιλογής οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τον εκδότη στην τρέχουσα αγορά, η εφαρμογή αυτών των κανόνων με στόχο την ενίσχυση των συνθηκών ανεξαρτησίας θα κινδύνευε να καταστεί αναποτελεσματική. Ως εκ τούτου, είναι ιδιαίτερα σκόπιμο να απαιτείται ο αυστηρός διαχωρισμός του εξερχόμενου από τον εισερχόμενο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε περίπτωση εναλλαγής και των δύο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που παρέχουν υπηρεσίες αξιολόγησης παράλληλα στον ίδιο εκδότη. Οι εν λόγω οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν πρέπει να συνδέονται μεταξύ τους μέσω ελέγχου, όντας μέρος του ίδιου ομίλου οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, όντας μέτοχοι ή μέλη του ή όντας σε θέση να ασκούν δικαιώματα ψήφου σε οποιονδήποτε από τους άλλους οργανισμούς ή όντας σε θέση να διορίζουν μέλη των διοικητικών, διαχειριστικών ή εποπτικών συμβουλίων σε οποιονδήποτε από τους άλλους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. (15) Η αντίληψη της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα επηρεαζόταν ιδιαίτερα σε περίπτωση που οι ίδιοι μέτοχοι ή μέλη επενδύουν σε διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που δεν ανήκουν στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, τουλάχιστον εάν η επένδυση αυτή φθάσει σε ένα ορισμένο μέγεθος που μπορεί να επιτρέψει τους μετόχους ή τα μέλη αυτά να ασκήσουν ορισμένη επιρροή στη λειτουργία του οργανισμού. Ως εκ τούτου, προκειμένου να διασφαλιστεί η ανεξαρτησία (και η αντίληψη της ανεξαρτησίας) των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είναι σκόπιμο να προβλεφθούν αυστηρότεροι κανόνες σχετικά με τις σχέσεις μεταξύ των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και τους μετόχους τους. Για το λόγο αυτό, κανένα πρόσωπο δεν πρέπει ταυτόχρονα να κατέχει συμμετοχή 5% και άνω σε έναν ή περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, εκτός εάν οι εν λόγω οργανισμού ανήκουν στον ίδιο όμιλο. (16) Ο στόχος της διασφάλισης επαρκούς ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας συνεπάγεται ότι οι επενδυτές δεν πρέπει να κατέχουν ταυτόχρονα επενδύσεις 5% και άνω σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Η οδηγία 2004/109/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 2004, για την εναρμόνιση των προϋποθέσεων διαφάνειας αναφορικά με την πληροφόρηση σχετικά με εκδότες των οποίων οι κινητές αξίες έχουν εισαχθεί προς διαπραγμάτευση σε ρυθμιζόμενη αγορά [17] προβλέπει ότι τα πρόσωπα εκείνα που ελέγχουν το 5% των δικαιωμάτων ψήφου σε μια εισηγμένη εταιρεία θα πρέπει να το δημοσιοποιούν στο κοινό, μεταξύ άλλων, λόγω του ενδιαφέροντος των επενδυτών να γνωρίζουν τις αλλαγές στη διάρθρωση των δικαιωμάτων ψήφου της εν λόγω εταιρείας. Το 5% των δικαιωμάτων ψήφου θεωρείται, επομένως, σημαντική συμμετοχή, που μπορεί να επηρεάσει τη διάρθρωση των δικαιωμάτων ψήφου σε μια εταιρεία. Συνεπώς, είναι σκόπιμο να χρησιμοποιηθεί το επίπεδο του 5% για τον περιορισμό της ταυτόχρονης επένδυσης σε περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Αυτό το μέτρο δεν μπορεί να θεωρηθεί δυσανάλογο, καθώς όλοι οι εγγεγραμμένοι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στην Ένωση είναι επιχειρήσεις που δεν είναι εισηγμένες στο χρηματιστήριο και ως εκ τούτου δεν υπόκεινται στους κανόνες διαφάνειας και διαδικασίας που ισχύουν για τις εισηγμένες εταιρείες στην ΕΕ. Συχνά, οι μη εισηγμένες επιχειρήσεις διέπονται από πρωτόκολλα ή συμφωνίες των μετόχων και ο αριθμός των μετόχων ή μελών είναι συνήθως χαμηλός. Ως εκ τούτου, ακόμη και μια θέση μειοψηφίας σε ένα μη εισηγμένο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα μπορούσε να έχει επιρροή. Ωστόσο, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι θα εξακολουθούν να είναι δυνατές οι αμιγώς οικονομικές επενδύσεις σε οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, ο περιορισμός της ταυτόχρονης επένδυσης σε περισσότερους από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να επεκταθεί σε επενδύσεις που διοχετεύονται μέσω οργανισμών συλλογικών επενδύσεων τους οποίους διαχειρίζονται τρίτοι, ανεξάρτητοι από τον επενδυτή που δεν υπόκεινται στην επιρροή του. (17) Οι νέοι κανόνες που περιορίζουν τη διάρκεια της επαγγελματικής σχέσης μεταξύ ενός εκδότη και του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα αναμορφώσουν σημαντικά την αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της Ένωσης, η οποία σήμερα παραμένει σε μεγάλο βαθμό συγκεντρωμένη. Νέες ευκαιρίες στην αγορά θα προέκυπταν για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μικρού και μεσαίου μεγέθους, οι οποίοι θα έπρεπε να αναπτυχθούν για να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις κατά τα πρώτα έτη μετά την έναρξη ισχύος των νέων κανόνων. Οι εν λόγω εξελίξεις είναι πιθανό να φέρουν νέα ποικιλομορφία στην αγορά. Ωστόσο, οι στόχοι και η αποτελεσματικότητα των νέων κανόνων θα διακυβεύονταν σε μεγάλο βαθμό αν, κατά τη διάρκεια αυτών των πρώτων ετών, οι μεγάλοι καθιερωμένοι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας εμπόδιζαν τους ανταγωνιστές τους να αναπτύξουν αξιόπιστες εναλλακτικές λύσεις εξαγοράζοντάς τους. Η περαιτέρω ενοποίηση της αγοράς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που ελέγχεται από μεγάλους καθιερωμένους οργανισμούς θα είχε ως αποτέλεσμα τη μείωση του αριθμού των διαθέσιμων εγγεγραμμένων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, δημιουργώντας με αυτό τον τρόπο δυσκολίες επιλογής στους εκδότες τη στιγμή κατά την οποία κανονικά πρέπει να ορίσουν έναν ή περισσότερους νέους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και διαταράσσοντας την ομαλή λειτουργία των νέων κανόνων. Και το πιο σημαντικό, η περαιτέρω ενοποίηση που ελέγχεται από μεγάλους καθιερωμένους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα εμπόδιζε ιδιαίτερα την εμφάνιση μεγαλύτερης ποικιλομορφίας στην αγορά. (18) Η αποτελεσματικότητα των κανόνων σχετικά με την ανεξαρτησία και την πρόληψη της σύγκρουσης συμφερόντων, οι οποίοι προβλέπουν ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να παρέχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα υπηρεσίες αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στον ίδιο εκδότη, μπορεί να υπονομευθεί εάν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας επιτρεπόταν να γίνουν άμεσα ή έμμεσα μέτοχοι ή μέλη άλλων οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. (19) Είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι οι τροποποιήσεις των μεθοδολογιών αξιολόγησης δεν έχουν ως αποτέλεσμα λιγότερο αυστηρές μεθοδολογίες. Για το σκοπό αυτό, οι εκδότες, οι επενδυτές και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να σχολιάζουν σχετικά με κάθε σχεδιαζόμενη αλλαγή των μεθοδολογιών αξιολόγησης. Αυτό θα τους βοηθήσει να κατανοήσουν τους λόγους των νέων μεθοδολογιών και για την εν λόγω αλλαγή. Οι παρατηρήσεις που υποβάλλονται από τους εκδότες και τους επενδυτές σχετικά με τα σχέδια μεθοδολογιών μπορούν να παρέχουν πολύτιμα δεδομένα εισόδου για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τον καθορισμό των μεθοδολογιών. Επιπλέον, η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να ελέγχει και να επιβεβαιώνει τη συμμόρφωση των νέων μεθοδολογιών αξιολόγησης με το άρθρο 8 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 και το σχετικό ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο πριν εφαρμοστούν οι μεθοδολογίες στην πράξη. Η ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να επαληθεύσει ότι οι προτεινόμενες μεθοδολογίες είναι αυστηρές, συστηματικές, συνεχείς και υπόκεινται σε πιστοποίηση με βάση τα ιστορικά δεδομένα, συμπεριλαμβανομένων εκ των υστέρων ελέγχων. Ωστόσο, αυτή η διαδικασία επαλήθευσης δεν παρέχει στην ΕΑΚΑΑ την εξουσία να κρίνει την καταλληλότητα της προτεινόμενης μεθοδολογίας ή το περιεχόμενο των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται κατ’ εφαρμογή των μεθοδολογιών. (20) Λόγω της πολυπλοκότητας των δομημένων χρηματοπιστωτικών μέσων, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν έχουν πάντα επιτύχει να διασφαλίσουν μια αρκετά υψηλή ποιότητα των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται για τέτοια μέσα. Αυτό έχει οδηγήσει σε απώλεια της εμπιστοσύνης των αγορών σε αυτόν τον τύπο αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας. Προκειμένου να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη θα ήταν σκόπιμο να απαιτηθεί από τους εκδότες ή τους τρίτους που σχετίζονται με αυτούς να προσλαμβάνουν δύο διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για την παροχή των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για τα δομημένα χρηματοπιστωτικά μέσα, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε διαφορετικές και ανταγωνιστικές εκτιμήσεις. Αυτό θα μπορούσε επίσης να μειώσει την υπερβολική εξάρτηση από μία και μοναδική αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας. (21) Η οδηγία xxxx/xx/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της [...] για την πρόσβαση στη δραστηριότητα των πιστωτικών ιδρυμάτων και την προληπτική εποπτεία των πιστωτικών ιδρυμάτων και των επιχειρήσεων επενδύσεων[18] εισήγαγε μια διάταξη που απαιτεί από τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις επενδύσεων να αξιολογούν τον πιστωτικό κίνδυνο των φορέων και των χρηματοπιστωτικών μέσων στα οποία επενδύουν οι ίδιοι και όχι απλά να βασίζονται σε αυτό το πλαίσιο σε εξωτερικές αξιολογήσεις. Αυτός ο κανόνας θα πρέπει να επεκταθεί και σε άλλες χρηματοοικονομικές επιχειρήσεις που διέπονται από το δίκαιο της Ένωσης, περιλαμβανομένων των διαχειριστών επενδύσεων. Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να δικαιούνται να επιβάλλουν κανόνες που επιτρέπουν αυστηρότερη εξάρτηση αυτών των επενδυτών από εξωτερικές αξιολογήσεις. (22) Επιπλέον, οι δυνατότητες των επενδυτών να διεξάγουν τεκμηριωμένη αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας διαρθρωμένων χρηματοπιστωτικών μέσων θα βελτιωθούν αν παρασχεθούν στους επενδυτές επαρκείς πληροφορίες σχετικά με αυτά τα μέσα. Αυτό θα μειώσει την εξάρτηση των επενδυτών από τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον η κοινοποίηση σχετικών πληροφοριών σχετικά με διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα πιθανότατα θα ενισχύσει τον ανταγωνισμό μεταξύ οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, διότι τούτο θα μπορούσε να οδηγήσει σε αύξηση του αριθμού μη ζητηθεισών αξιολογήσεων. (23) Οι επενδυτές, οι εκδότες και τα άλλα ενδιαφερόμενα μέρη θα πρέπει να έχουν πρόσβαση σε ενημερωμένες πληροφορίες για τις αξιολογήσεις σε μια κεντρική ιστοσελίδα. Ένας ευρωπαϊκός δείκτης αξιολόγησης (EURIX) που έχει θεσπιστεί από την ΕΑΚΑΑ θα πρέπει να επιτρέπει στους επενδυτές να συγκρίνουν εύκολα όλες τις αξιολογήσεις που υπάρχουν όσον αφορά μια συγκεκριμένη αξιολογούμενη οντότητα και να τους παρέχει μέσες αξιολογήσεις. Προκειμένου να μπορούν οι επενδυτές να συγκρίνουν αξιολογήσεις για την ίδια οντότητα που έχουν εκδοθεί από διαφορετικούς οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είναι απαραίτητο οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να χρησιμοποιούν μια εναρμονισμένη κλίμακα αξιολόγησης, η οποία θα αναπτυχθεί από την ΕΑΚΑΑ και θα εγκριθεί από την Επιτροπή ως ρυθμιστικό τεχνικό πρότυπο. Η χρήση της εναρμονισμένης κλίμακας αξιολόγησης θα πρέπει να είναι υποχρεωτική μόνο για τη δημοσίευση των αξιολογήσεων στην ιστοσελίδα του EURIX, ενώ οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να είναι ελεύθεροι να χρησιμοποιούν τις δικές τους κλίμακες αξιολόγησης κατά τη δημοσίευση των αξιολογήσεων στους δικούς τους δικτυακούς τόπους. Η υποχρεωτική χρήση μιας εναρμονισμένης κλίμακας αξιολόγησης δεν θα πρέπει να έχει ως αποτέλεσμα την εναρμόνιση των μεθοδολογιών και των διαδικασιών των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, αλλά θα πρέπει να περιορίζεται στο να καθιστά συγκρίσιμα τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων. Είναι σημαντικό η ιστοσελίδα του EURIX να εμφανίζει, εκτός από έναν συνολικό δείκτη αξιολόγησης, όλες τις διαθέσιμες αξιολογήσεις ανά μέσο, ώστε να μπορούν οι επενδυτές να λάβουν υπόψη το σύνολο των απόψεων πριν λάβουν τη δική τους επενδυτική απόφαση. Ο συνολικός δείκτης αξιολόγησης μπορεί να δώσει στους επενδυτές μια πρώτη ένδειξη για την πιστοληπτική ικανότητα μιας οντότητας. Ο δείκτης EURIX θα πρέπει να βοηθήσει τους μικρότερους και νέους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να αποκτήσουν προβολή. Ο ευρωπαϊκός δείκτης αξιολόγησης θα συμπλήρωνε τις πληροφορίες σχετικά με τα ιστορικά δεδομένα επιδόσεων που πρέπει να δημοσιεύονται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στο κεντρικό αρχείο της ΕΑΚΑΑ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υποστήριξε την καθιέρωση ενός τέτοιου ευρωπαϊκού δείκτη αξιολόγησης στο ψήφισμά του σχετικά με τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας της 8ης Ιουνίου 2011[19]. (24) Οι αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας, είτε έχουν εκδοθεί για κανονιστικούς σκοπούς είτε όχι, έχουν σημαντικές επιπτώσεις στις επενδυτικές αποφάσεις. Ως εκ τούτου, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχουν σημαντική ευθύνη έναντι των επενδυτών, προκειμένου να διασφαλιστεί ότι συμμορφώνονται με τους κανόνες του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 ούτως ώστε οι αξιολογήσεις τους να είναι ανεξάρτητες, αντικειμενικές και με επαρκή ποιότητα. Ωστόσο, εφόσον δεν υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και του επενδυτή, οι επενδυτές δεν είναι πάντα σε θέση να επιβάλουν την ευθύνη του οργανισμού προς αυτούς. Ως εκ τούτου, είναι σημαντικό να προβλεφθεί επαρκές δικαίωμα αποκατάστασης για τους επενδυτές που στηρίχθηκαν σε μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας που εκδόθηκε κατά παράβαση των κανόνων του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Ο επενδυτής θα πρέπει να μπορεί να καταστήσει υπεύθυνο τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για οποιαδήποτε ζημία προκλήθηκε από την παραβίαση του εν λόγω κανονισμού και είχε αντίκτυπο στο αποτέλεσμα της αξιολόγησης. Οι παραβιάσεις που δεν επηρεάζουν το αποτέλεσμα της αξιολόγησης, όπως αθετήσεις των υποχρεώσεων διαφάνειας, δεν θα πρέπει να ενεργοποιούν αξιώσεις αστικής ευθύνης. (25) Οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να καθίστανται υπεύθυνοι μόνο εάν αθετούν εκ προθέσεως ή εκ βαρείας αμελείας τις υποχρεώσεις που τους επιβάλλονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1060/2009. Αυτός ο βαθμός υπαιτιότητας σημαίνει ότι οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει να αντιμετωπίζουν αξιώσεις αστικής ευθύνης αν αθετήσουν μεμονωμένες υποχρεώσεις που απορρέουν από τον κανονισμό, χωρίς να παραβλέπουν τα καθήκοντά τους με σοβαρό τρόπο. Αυτός ο βαθμός υπαιτιότητας είναι κατάλληλος, διότι η δραστηριότητα της αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας περιλαμβάνει έναν ορισμένο βαθμό εκτίμησης πολύπλοκων οικονομικών παραγόντων και η εφαρμογή διαφορετικών μεθοδολογιών μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα αξιολόγησης, κανένα από τα οποία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως λανθασμένο. (26) Είναι σημαντικό να παρέχεται στους επενδυτές ένα αποτελεσματικό δικαίωμα αποκατάστασης κατά των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επειδή οι επενδυτές δεν έχουν στενή αντίληψη των εσωτερικών διαδικασιών των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, μια μερική αντιστροφή του βάρους της απόδειξης όσον αφορά την ύπαρξη παραβίασης και τις επιπτώσεις της παραβίασης στα αποτελέσματα αξιολόγησης φαίνεται να είναι ενδεδειγμένη, αν ο επενδυτής έχει θέσει ένα εύλογο θέμα για την ύπαρξη μιας τέτοιας παραβίασης. Ωστόσο, το βάρος της απόδειξης όσον αφορά την ύπαρξη ζημίας και την αιτιώδη συνάφεια της παραβίασης με τη ζημία, θα πρέπει να το φέρει πλήρως ο επενδυτής, αφού και οι δύο είναι πιο κοντά στην σφαίρα του επενδυτή. (27) Όσον αφορά τα θέματα που αφορούν την αστική ευθύνη του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και δεν καλύπτονται από τον παρόντα κανονισμό, αυτά θα πρέπει να διέπονται από το εφαρμοστέο εθνικό δίκαιο που καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες του Ιδιωτικού Διεθνούς Δικαίου. Το αρμόδιο δικαστήριο που αποφασίζει σχετικά με μια αξίωση για την αστική ευθύνη που προβάλλεται από έναν επενδυτή θα πρέπει να καθορίζεται από τους σχετικούς κανόνες για τη διεθνή δικαιοδοσία. (28) Το γεγονός ότι οι θεσμικοί επενδυτές, περιλαμβανομένων των διαχειριστών επενδύσεων, υποχρεούνται να διενεργούν τη δική τους αξιολόγηση της πιστοληπτικής ικανότητας περιουσιακών στοιχείων δεν πρέπει να εμποδίζει τα δικαστήρια να διαπιστώνουν ότι μια παραβίαση του παρόντος κανονισμού από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας προκάλεσε ζημία σε έναν επενδυτή για την οποία ο εν λόγω οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας είναι υπεύθυνος. Ενώ ο παρών κανονισμός θα βελτιώσει τις δυνατότητες των επενδυτών να διεξάγουν δική τους αξιολόγηση κινδύνου, αυτοί θα συνεχίσουν να έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση σε πληροφορίες από ότι οι ίδιοι οι οργανισμοί αξιολόγησης. Επιπλέον, ειδικότερα οι μικρότεροι επενδυτές συχνά δεν θα έχουν τη δυνατότητα να εξετάζουν κριτικά μια εξωτερική αξιολόγηση που παρέχεται από έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. (29) Προκειμένου να αμβλυνθούν περαιτέρω οι συγκρούσεις συμφερόντων και να διευκολυνθεί ο θεμιτός ανταγωνισμός στην αγορά αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, είναι σημαντικό να διασφαλιστεί ότι τα τέλη που χρεώνονται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στους πελάτες δεν δημιουργούν διακρίσεις. Οι διαφορές στα τέλη που χρεώνονται για τον ίδιο τύπο υπηρεσίας θα πρέπει να δικαιολογούνται μόνο από τη διαφορά στο πραγματικό κόστος στην παροχή αυτής της υπηρεσίας σε διαφορετικούς πελάτες. Επιπλέον, τα τέλη που χρεώνονται για τις υπηρεσίες αξιολόγησης σε ένα συγκεκριμένο εκδότη δεν πρέπει να εξαρτώνται από τα αποτελέσματα ή την έκβαση των εργασιών που εκτελέστηκαν ή από την παροχή των σχετικών (βοηθητικών) υπηρεσιών. Επιπλέον, προκειμένου να καταστεί δυνατή η αποτελεσματική εποπτεία των εν λόγω κανόνων, οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας θα πρέπει να κοινοποιούν στην ΕΑΚΑΑ τα τέλη που λαμβάνουν από κάθε έναν από τους πελάτες τους και τη γενική τιμολογιακή πολιτική τους. (30) Προκειμένου να υπάρξει συμβολή στην έκδοση ενημερωμένων και αξιόπιστων αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και να διευκολύνεται η κατανόηση από τους χρήστες, είναι σημαντικό να αναθεωρούνται τακτικά οι αξιολογήσεις. Είναι επίσης σημαντικό να αυξηθεί η διαφάνεια σχετικά με τις ερευνητικές εργασίες που διεξάγονται, το προσωπικό που διατίθεται για την προετοιμασία των αξιολογήσεων και τις παραδοχές στις οποίες στηρίζονται οι αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας που πραγματοποιούνται από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας σε σχέση με το δημόσιο χρέος. (31) Οι ισχύοντες κανόνες ήδη προβλέπουν την ανακοίνωση των αξιολογήσεων στην αξιολογούμενη οντότητα 12 ώρες πριν από τη δημοσίευσή τους. Προκειμένου να αποφευχθεί η πραγματοποίηση αυτής της κοινοποίησης εκτός ωραρίου εργασίας και να δοθεί στην αξιολογούμενη οντότητα αρκετός χρόνος για να επαληθεύσει την ορθότητα των στοιχείων στα οποία βασίζεται η αξιολόγηση, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι η αξιολογούμενη οντότητα θα πρέπει να ειδοποιείται μία πλήρη εργάσιμη ημέρα πριν από τη δημοσίευση της αξιολόγησης ή μιας προοπτικής αξιολόγησης. (32) Λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαιτερότητες των αξιολογήσεων δημόσιου χρέους και προκειμένου να μειωθεί ο κίνδυνος αστάθειας, είναι σκόπιμο να απαιτηθεί από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας να μην δημοσιεύουν αυτές τις αξιολογήσεις παρά μόνο μετά το πέρας των εργασιών των τόπων συναλλαγών που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση και τουλάχιστον μία ώρα πριν από το άνοιγμα τους. (33) Τα τεχνικά πρότυπα για τις χρηματοοικονομικές υπηρεσίες θα πρέπει να διασφαλίζουν την επαρκή προστασία των καταθετών, των επενδυτών και των καταναλωτών σε ολόκληρη την Ένωση. Θα ήταν αποδοτικό και σκόπιμο να ανατεθεί στην ΕΑΚΑΑ, ως φορέα με υψηλό βαθμό εξειδικευμένης τεχνογνωσίας, η ανάπτυξη των σχεδίων κανονιστικών τεχνικών προτύπων και των σχεδίων εκτελεστικών τεχνικών προτύπων που δεν ενέχουν επιλογές πολιτικής, τα οποία θα κατατεθούν στην Επιτροπή. (34) Η Επιτροπή πρέπει να θεσπίσει τα σχέδια ρυθμιστικών τεχνικών προτύπων που αναπτύχθηκαν από την ΕΑΚΑΑ σχετικά με το περιεχόμενο του αρχείου παράδοσης, όταν ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας αντικαθίσταται από άλλον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, το περιεχόμενο, τη συχνότητα και την παρουσίαση των πληροφοριών που πρέπει να παρέχονται από τους εκδότες για διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα, την εναρμόνιση της τυπικής κλίμακας αξιολόγησης που πρέπει να χρησιμοποιούνται από τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, την παρουσίαση των πληροφοριών, περιλαμβανομένης της δομής, της μορφής, της μεθόδου και του χρονοδιαγράμματος των εκθέσεων, τα οποία οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας πρέπει να κοινοποιούν στην ΕΑΚΑΑ σε σχέση με το EURIX και το περιεχόμενο και τη μορφή των περιοδικών εκθέσεων σχετικά με τα τέλη που χρεώνουν οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας για τους σκοπούς της διαρκούς εποπτείας από την ΕΑΚΑΑ. Η Επιτροπή θα πρέπει να θεσπίσει τα εν λόγω πρότυπα μέσω κατ' εξουσιοδότηση πράξεων σύμφωνα με το άρθρο 290 της Συνθήκης και σύμφωνα με τα άρθρα 10 έως 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1095/2010. (35) Ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. 1060/2009 επιτρέπει να χρησιμοποιούνται για κανονιστικούς σκοπούς οι αξιολογήσεις που έχουν εκδοθεί σε τρίτες χώρες, εφόσον έχουν εκδοθεί από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οι οποίοι είναι πιστοποιημένοι σύμφωνα με το άρθρο 5 ή προσυπογράφονται από οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας οι οποίοι είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 3 του εν λόγω κανονισμού. Η πιστοποίηση προϋποθέτει ότι η Επιτροπή έχει εγκρίνει απόφαση ισοδυναμίας σχετικά με το ρυθμιστικό καθεστώς της τρίτης χώρας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και η προσυπογραφή προϋποθέτει ότι οι κανόνες δεοντολογίας του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας μιας τρίτης χώρας πληρούν απαιτήσεις που είναι τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τους σχετικούς κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ορισμένες από τις διατάξεις που θεσπίζονται με τον παρόντα κανονισμό δεν θα πρέπει να εφαρμόζονται στις αξιολογήσεις ισοδυναμίας και προσυπογραφής: Αυτό ισχύει για τις διατάξεις που καθορίζουν μόνο τις υποχρεώσεις των εκδοτών, και όχι των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Επιπλέον, τα άρθρα που αφορούν τη δομή της αγοράς αξιολογήσεων εντός της ΕΕ και όχι τη θέσπιση κανόνων δεοντολογίας για τους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, δεν θα πρέπει να εξετάζονται στο πλαίσιο αυτό. Προκειμένου να παρασχεθεί στις τρίτες χώρες επαρκής χρόνος για να αναβαθμίσουν τα ρυθμιστικά τους πλαίσια σχετικά με τις υπόλοιπες νέες ουσιαστικές διατάξεις, οι διατάξεις αυτές θα ισχύουν μόνο για τους σκοπούς των αξιολογήσεων ισοδυναμίας και προσυπογραφής από την 1η Ιουνίου 2014. Είναι σημαντικό να επισημανθεί εν προκειμένω ότι το ρυθμιστικό καθεστώς μιας τρίτης χώρας δεν χρειάζεται να έχει τους ίδιους κανόνες με εκείνους που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό. Όπως έχει ήδη διατυπωθεί στον κανονισμό αριθ. 1060/2009, για να θεωρηθεί ισοδύναμο ή εξίσου αυστηρό με το ρυθμιστικό καθεστώς της ΕΕ, το ρυθμιστικό καθεστώς της τρίτης χώρας αρκεί να επιτυγχάνει τους ίδιους στόχους και τα ίδια αποτελέσματα στην πράξη. (36) Δεδομένου ότι οι στόχοι του παρόντος κανονισμού, ήτοι η ενίσχυση της ανεξαρτησίας των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, η προώθηση υγιών διαδικασιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και μεθοδολογιών, ο περιορισμός των κινδύνων που συνδέονται με τις αξιολογήσεις κρατών , η μείωση του κινδύνου υπερβολικής εξάρτησης από αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας από συμμετέχοντες στην αγορά και η διασφάλιση του δικαιώματος αποκατάστασης των επενδυτών, είναι αδύνατον να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη και δύνανται συνεπώς, λόγω της πανευρωπαϊκής δομής και επίπτωσης των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που πρέπει να εποπτεύονται, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης, η Ένωση μπορεί να λάβει μέτρα, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, που διατυπώνεται στο άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, όπως καθορίζεται στο εν λόγω άρθρο, ο παρών κανονισμός δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη των στόχων αυτών. (37) Επομένως ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως, ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ: Άρθρο 1 Τροποποιήσεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 Ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1060/2009 τροποποιείται ως εξής: (1) Το άρθρο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Άρθρο 1 Αντικείμενο Ο παρών κανονισμός εισάγει μια κοινή ρυθμιστική προσέγγιση για την ενίσχυση της ακεραιότητας, της διαφάνειας, της υπευθυνότητας, της χρηστής διακυβέρνησης και της αξιοπιστίας των δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, συμβάλλοντας έτσι στην ποιότητα των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδονται στην Ένωση και στην ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, επιτυγχάνοντας παράλληλα ένα υψηλό επίπεδο προστασίας των καταναλωτών και των επενδυτών. Ορίζει τις προϋποθέσεις για την έκδοση των αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας και τους κανόνες για την οργάνωση και συμπεριφορά των οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, συμπεριλαμβανομένων των μετόχων και των μελών τους, ώστε να προωθείται η ανεξαρτησία τους, να αποφεύγονται οι συγκρούσεις συμφερόντων και να ενισχύεται η προστασία των καταναλωτών και των επενδυτών. Ο παρών κανονισμός θεσπίζει επίσης τις υποχρεώσεις για τους εκδότες, τους εντολείς και τους χορηγούς που είναι εγκατεστημένοι στην Ένωση σχετικά με τα διαρθρωμένα χρηματοπιστωτικά μέσα.» (2) Στο άρθρο 2 παράγραφος 1, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· (3) Το άρθρο 3 παράγραφος 1 τροποποιείται ως εξής: α) στο στοιχείο ζ), η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· β) στο στοιχείο ιγ), η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· γ) προστίθενται τα ακόλουθα στοιχεία: ιθ) «εκδότης»: εκδότης, όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 στοιχείο η) της οδηγίας 2003/71/ΕΚ· κ) «εντολέας»: εντολέας, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 41) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ· κα) «χορηγός»: χορηγός, όπως ορίζεται στο άρθρο 4 σημείο 42) της οδηγίας 2006/48/ΕΚ· κβ) «αξιολόγηση δημόσιου χρέους»: i) μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, όπου η αξιολογούμενη οντότητα είναι ένα κράτος ή μια περιφερειακή ή τοπική αρχή ενός κράτους· ii) μια αξιολόγηση πιστοληπτικής ικανότητας, όπου ο εκδότης του χρέους ή της οικονομικής υποχρέωσης, του χρεωστικού τίτλου ή άλλου χρηματοπιστωτικού μέσου είναι ένα κράτος ή μια περιφερειακή ή τοπική αρχή ενός κράτους· κγ) «προοπτική αξιολόγησης»: μια γνώμη σχετικά με την πιθανή κατεύθυνση μιας αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας βραχυπρόθεσμα και μεσοπρόθεσμα.»· (4) Το άρθρο 4 τροποποιείται ως εξής: α) στην παράγραφο 1 εδάφιο 2, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· β) στην παράγραφο 2, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· γ) Η παράγραφος 3 τροποποιείται ως εξής: i) στην εισαγωγική πρόταση, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· ii) Το στοιχείο β) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει επαληθεύσει και είναι σε θέση να αποδεικνύει συνεχώς στην Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Κινητών Αξιών και Αγορών) που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1095/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*) («ΕΑΚΑΑ») ότι η διενέργεια δραστηριοτήτων αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας από τον οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας τρίτης χώρας, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την έκδοση της αξιολόγησης που θα πρέπει να προσυπογραφεί, πληροί απαιτήσεις τουλάχιστον εξίσου αυστηρές με τις προβλεπόμενες στα άρθρα 6 έως 12, με εξαίρεση τα άρθρα 6α, 8α, 8β και 11α. (*) ΕΕ L 331, της 15.12.2010, σ.84.»· δ) στην παράγραφο 4, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· (5) Το άρθρο 5 τροποποιείται ως εξής: α) στην παράγραφο 1, η λέξη «Κοινότητα» αντικαθίσταται από τη λέξη «Ένωση»· β) στην παράγραφο 6, το στοιχείο β) του δεύτερου εδαφίου αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «β) οι οργανισμοί αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στην εν λόγω τρίτη χώρα υπόκεινται σε νομικά δεσμευτικούς κανόνες που είναι ισοδύναμοι με εκείνους που ορίζονται στα άρθρα 6 έως 12 και στο παράρτημα I, με εξαίρεση τα άρθρα 6α, 8α, 8β και 11α και»· γ) η παράγραφος 8 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «Οι σχετικές διατάξεις των άρθρων 20, 23β και 24 εφαρμόζονται στους πιστοποιημένους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας και στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας τις οποίες εκδίδουν οι οργανισμοί αυτοί.»· (6) Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα 5α και 5β: «Άρθρο 5α Υπερβολική εξάρτηση χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων από τις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας Τα πιστωτικά ιδρύματα, οι επιχειρήσεις επενδύσεων, οι ασφαλιστικές και αντασφαλιστικές επιχειρήσεις, τα ιδρύματα επαγγελματικών συνταξιοδοτικών παροχών, οι εταιρείες διαχείρισης και επένδυσης, οι διαχειριστές οργανισμών εναλλακτικών επενδύσεων και οι κεντρικοί αντισυμβαλλόμενοι, όπως ορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. xx/201x του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της xx xxx 201x για τα εξωχρηματιστηριακά παράγωγα, τους κεντρικούς αντισυμβαλλόμενους και τα αρχεία καταγραφής συναλλαγών[20] διεξάγουν δική τους αξιολόγηση κινδύνου και δεν βασίζονται αποκλειστικά ή μηχανιστικά στις αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για την αξιολόγηση της φερεγγυότητας μιας οντότητας ή ενός χρηματοπιστωτικού μέσου. Οι αρμόδιες αρχές που είναι επιφορτισμένες με την εποπτεία αυτών των επιχειρήσεων ελέγχουν στενά την επάρκεια των διαδικασιών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας των επιχειρήσεων. Άρθρο 5β Εξάρτηση των Ευρωπαϊκών Εποπτικών Αρχών και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου από αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας Η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Τραπεζών), που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (*) (ΕΑΤ), η Ευρωπαϊκή Εποπτική Αρχή (Ευρωπαϊκή Αρχή Ασφαλίσεων και Επαγγελματικών Συντάξεων), που θεσπίζεται με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1094/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου (**) (ΕΑΑΕΣ) και η ΕΑΚΑΑ δεν αναφέρονται σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στις κατευθυντήριες γραμμές, τις συστάσεις και τα σχέδια τεχνικών κανόνων τους, όπου οι αναφορές αυτές έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουν μηχανιστική εξάρτηση από αξιολογήσεις της πιστοληπτικής ικανότητας από τις αρμόδιες αρχές ή τους συμμετέχοντες στις χρηματοοικονομικές αγορές. Ως εκ τούτου, και το αργότερο έως την 31η Δεκεμβρίου 2013, η ΕΑΤ, η ΕΑΑΕΣ και η ΕΑΚΑΑ θα επανεξετάσουν και θα αφαιρέσουν, εφόσον απαιτείται, όλες τις αναφορές των υφιστάμενων κατευθυντήριων γραμμών και συστάσεων σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Συστημικού Κινδύνου (ΕΣΣΚ), που συστάθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 1092/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Νοεμβρίου 2010, σχετικά με τη μακροπροληπτική επίβλεψη του χρηματοοικονομικού συστήματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη σύσταση Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Συστημικού Κινδύνου (***) δεν αναφέρεται σε αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας στις προειδοποιήσεις και τις συστάσεις του, όπου οι αναφορές αυτές έχουν τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουν μηχανιστική εξάρτηση από αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας. * ΕΕ L της , σ.. ** ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 48. *** ΕΕ L 331 της 15.12.2010, σ. 1.»· (7) Το άρθρο 6 παράγραφος 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο: «1. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας λαμβάνει όλα τα αναγκαία μέτρα ώστε να διασφαλίζει ότι η έκδοση αξιολόγησης ή προοπτικής αξιολόγησης δεν επηρεάζεται από υπάρχουσες ή ενδεχόμενες συγκρούσεις συμφερόντων ή επαγγελματικές σχέσεις στις οποίες συμμετέχουν ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που εκδίδει την αξιολόγηση ή την προοπτική αξιολόγησης, τα στελέχη του, οι αναλυτές αξιολογήσεων, οι εργαζόμενοι ή οποιοδήποτε άλλο φυσικό πρόσωπο οι υπηρεσίες του οποίου τίθενται στη διάθεση ή υπό τον έλεγχο του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ή κάθε πρόσωπο που συνδέεται μαζί του μέσω ελέγχου, άμεσα ή έμμεσα.»· (8) Παρεμβάλλονται τα ακόλουθα άρθρα 6α και 6β: «Άρθρο 6α Συγκρούσεις συμφερόντων που αφορούν επενδύσεις σε οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας 1. Ένας μέτοχος ή ένα μέλος ενός οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που κατέχει τουλάχιστον το 5% του κεφαλαίου ή των δικαιωμάτων ψήφου αυτού του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν θα πρέπει α) να κατέχει το 5% και άνω του κεφαλαίου οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Αυτή η απαγόρευση δεν ισχύει για τα μερίδια σε προγράμματα διαφοροποιημένων συλλογικών επενδύσεων, συμπεριλαμβανομένων των κεφαλαίων υπό διαχείριση, όπως τα συνταξιοδοτικά ταμεία και οι ασφαλίσεις ζωής, με την προϋπόθεση ότι οι εκμεταλλεύσεις σε προγράμματα διαφοροποιημένων συλλογικών επενδύσεων δεν του δίνουν την δυνατότητα να ασκεί σημαντική επιρροή στις επιχειρηματικές δραστηριότητες των εν λόγω προγραμμάτων· β) έχει το δικαίωμα ή την εξουσία να ασκεί το 5% ή άνω των δικαιωμάτων ψήφου σε οποιονδήποτε άλλο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας· γ) έχει το δικαίωμα ή την εξουσία να διορίζει ή να παύει μέλη του διοικητικού, διαχειριστικού ή εποπτικού οργάνου οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας· δ) είναι μέλος του διοικητικού, διαχειριστικού ή εποπτικού οργάνου οποιουδήποτε άλλου οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας· ε) έχει την εξουσία να ασκεί, ή πράγματι ασκεί, δεσπόζουσα επιρροή ή έλεγχο σε οποιονδήποτε άλλο οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. 2. Το παρόν άρθρο δεν ισχύει για επενδύσεις σε άλλους οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που ανήκουν στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας. Άρθρο 6β Μέγιστη διάρκεια της συμβατικής σχέσης με έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας 1. Εφόσον ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει συνάψει σύμβαση με έναν εκδότη ή σχετιζόμενο με αυτόν τρίτο για την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για τον εν λόγω εκδότη, δεν εκδίδει αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τον εν λόγω εκδότη για περίοδο μεγαλύτερη των τριών ετών. 2. Εφόσον ένας οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας έχει συνάψει σύμβαση με έναν εκδότη ή σχετιζόμενο με αυτόν τρίτο για την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για τα δανειακά μέσα του εν λόγω εκδότη, ισχύουν τα εξής: α) όταν οι εν λόγω αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας εκδίδονται μέσα σε περίοδο μεγαλύτερη από μια αρχική περίοδο δώδεκα μηνών αλλά μικρότερη των τριών ετών, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν εκδίδει οποιεσδήποτε περαιτέρω αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τα εν λόγω δανειακά μέσα από τη στιγμή που θα αξιολογηθούν δέκα δανειακά μέσα· β) όταν τουλάχιστον δέκα αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας εκδοθούν μέσα σε μια αρχική περίοδο δώδεκα μηνών, ο εν λόγω οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν εκδίδει οποιεσδήποτε περαιτέρω αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τα εν λόγω δανειακά μέσα μετά το τέλος αυτής της περιόδου· γ) όταν εκδοθούν λιγότερες από δέκα αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας, ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας δεν εκδίδει οποιεσδήποτε περαιτέρω αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας για τα εν λόγω δανειακά μέσα από τη στιγμή που θα παρέλθει περίοδος 3 ετών. 3. Εάν ένας εκδότης έχει συνάψει σύμβαση σχετικά με το ίδιο θέμα με περισσότερους από έναν οργανισμούς αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας, οι περιορισμοί που προβλέπονται στις παραγράφους 1 και 2 εφαρμόζονται μόνο στον έναν από τους οργανισμούς αυτούς. Ωστόσο, κανένας από τους οργανισμούς αυτούς δεν θα έχει συμβατική σχέση με τον εκδότη, η διάρκεια της οποίας υπερβαίνει τα έξι έτη. 4. Ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στις παραγράφους 1 έως 3 δεν συνάπτει σύμβαση με τον εκδότη ή τους σχετιζόμενους με αυτόν τρίτους για την έκδοση αξιολογήσεων πιστοληπτικής ικανότητας για τον εκδότη ή τα δανειακά μέσα του για περίοδο τεσσάρων ετών από τη λήξη της μέγιστης περιόδου διάρκειας της συμβατικής σχέσης που αναφέρεται στις παραγράφους 1 έως 3. Το πρώτο εδάφιο ισχύει επίσης για: α) έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που ανήκει στον ίδιο όμιλο οργανισμών αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας ως οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2· β) έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που είναι μέτοχος ή μέλος του οργανισμού αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στις παραγράφους 1 και 2· γ) έναν οργανισμό αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας στον οποίο ο οργανισμός αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας που αναφέρεται στις παραγράφους 1