Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινό πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών (υποβληθείσα από την Επιτροπή σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

A. Βασικές αρχές

Τον 23 Αύγουστο του 2000 η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με κοινό πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών COM(2000)393 τελικό - C5-0428/2000 - 2000/0184 (COD), προκειμένου να εγκριθεί με τη διαδικασία συναπόφασης που ορίζεται στο άρθρο 251 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας.

Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της στις 24 Ιανουαρίου 2001.

Η Επιτροπή των Περιφερειών γνωστοποίησε στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, με επιστολή της της 16/02/2001, ότι δεν πρόκειται να διατυπώσει γνώμη επ'αυτού του θέματος.

Την 1η Μαρτίου 2001, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σειρά τροπολογιών κατά την πρώτη ανάγνωση. Με αυτή την ευκαιρία η Επιτροπή διατύπωσε τη γνώμη της επί κάθε τροπολογίας, δηλώνοντας ποιες τροπολογίες μπορεί να αποδεχθεί πλήρως, ποιες τροπολογίες ήταν δυνατόν να αποδεχθεί εν μέρει ή καταρχήν, και ποιες τροπολογίες δεν είναι δυνατό να συμπεριληφθούν.

Λαμβάνοντας υπόψη τα προαναφερθέντα, η Επιτροπή εκπόνησε την τροποποιημένη πρότασή της.

Μετά από την πρώτη ανάγνωση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο η Επιτροπή αποδέχτηκε ορισμένες νέες διατάξεις. Οι περισσότερες από αυτές σκοπεύουν στην αποσαφήνιση ή την ενίσχυση των ιδεών της αρχικής πρότασης. Επιπλέον, προτείνονται ορισμένες νέες ιδέες, οι οποίες διευρύνουν το αρχικό κείμενο χωρίς ωστόσο να τροποποιούν τις θεμελιώδεις αρχές του.

Η Επιτροπή δεν αποδέχτηκε ορισμένες τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τους εξής λόγους:

- Τροπολογίες οι οποίες ενδεχομένως να επιφέρουν υπέρμετρη ρύθμιση

Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί την τροπολογία 56 με την οποία τροποποιείται το άρθρο 13 της πρότασης σχετικά με τη σημαντική ισχύ στην αγορά (ΣΙΑ). Η τροπολογία αυτή προσθέτει ορισμένες προϋποθέσεις όσον αφορά τον χαρακτηρισμό επιχείρησης ως κατέχουσας σημαντική ισχύ στην αγορά, οι οποίοι κατά την άποψη της Επιτροπής ενδεχομένως να επιφέρουν υπέρμετρη ρύθμιση στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, καθώς και να οδηγήσουν σε ανακολουθίες μεταξύ των ρυθμιστικών δράσεων στην ΕΕ.

- Τροπολογίες που θέτουν σε κίνδυνο την εναρμόνιση

Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί το μέρος της τροπολογίας 33 με το οποίο καταργείται η υποχρέωση των εθνικών ρυθμιστικών αρχών (ΕΡΑ) να διαβουλεύονται με άλλες ΕΡΑ της ΕΕ σχετικά με προτεινόμενα μέτρα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 6 της πρότασης. Η Επιτροπή θεωρεί ότι αυτή η πτυχή της αρχικής πρότασης είναι σημαντική για την εδραίωση κλίματος κανονιστικών ρυθμίσεων στον ευρωπαϊκό κλάδο ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

- Τροπολογίες που θεωρήθηκαν ότι δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων

Συγκεκριμένα, η Επιτροπή δεν μπορεί να αποδεχτεί τις τροπολογίες που αποσκοπούν να συμπεριληφθεί το περιεχόμενο στο πεδίο εφαρμογής του πλαισίου ή οι οποίες αναθέτουν στις ΕΡΑ υποχρεώσεις όσον αφορά το περιεχόμενο ή προβλέπουν ρυθμίσεις στον οπτικοακουστικό τομέα ή παραβιάζουν τις διατάξεις του παρόντος πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων (συγκεκριμένα οι τροπολογίες 15, 42 και 43).

B. Ερμηνεία των κυρίων τροπολογιών

1. Πεδίο εφαρμογής του νέου πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων

Ο σκοπός της πρότασης είναι να καλύψει όλα τα δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, χωρίς όμως να καλύπτει υπηρεσίες παροχής περιεχομένου ή να ασκείται έλεγχος επί του περιεχομένου. Κατά συνέπεια, δεν αφορά οποιεσδήποτε υποχρεώσεις τις οποίες τα κράτη μέλη δύνανται να επιβάλλουν στις υπηρεσίες παροχής περιεχομένου, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία. Είναι ωστόσο αναγκαίο να ληφθούν υπόψη οι δεσμοί μεταξύ των κανονιστικών ρυθμίσεων μετάδοσης και εκείνων που αφορούν το περιεχόμενο, να εξασφαλίζεται ο ανταγωνισμός, ο πλουραλισμός των μέσων ενημέρωσης, η πολιτισμική ποικιλομορφία και η προστασία των καταναλωτών. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποδέχτηκε μέρη της τροπολογίας 1 για να διευκρινίσει αυτά τα ζητήματα. Η Επιτροπή έχει επίσης αποσαφηνίσει την έννοια της "συναφούς ευκολίας" και προσέθεσε τις γραμμές ηλεκτρικής ισχύος (power line systems) στα παραδείγματα που απαριθμούνται στον ορισμό του "ηλεκτρονικού δικτύου επικοινωνιών", λαμβάνοντας με τον τρόπο αυτό υπόψη τις βασικές αρχές των τροπολογιών 17 και 19.

2. Ισχυρότερη εναρμόνιση

Η επιτυχία του νέου πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων θα εξαρτηθεί από ισχυρούς μηχανισμούς εναρμόνισης που θα εξασφαλίσουν τη συνοχή της ρυθμιστικής δράσης σε όλη την ΕΕ. Η Επιτροπή έχει περιλάβει καίριες αποφάσεις στον τομέα σχετικά με την πολιτική ραδιοφάσματος (απόφαση σχετικά με πλειστηριασμούς ή παροχή δυνατότητας στις επιχειρήσεις να εμπορεύονται ραδιοφάσμα σε δευτερογενή αγορά) στο πλαίσιο του μηχανισμού για διαφάνεια που προβλέπεται στο άρθρο 6, έτσι ώστε συμπεριληφθεί μέρος της τροπολογίας 33. Η Επιτροπή τροποποίησε επίσης τις διατάξεις που παρέχουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα να υιοθετεί μέτρα εναρμόνισης με βάση τις διαδικασίες επιτροπολογίας, υιοθετώντας τη τροπολογία 68, ώστε να διευκρινιστεί ότι θα πρόκειται για μέτρα αμιγώς τεχνικού χαρακτήρα..

Εξίσου σπουδαία με την ανάπτυξη των νομοθετικών μηχανισμών είναι ωστόσο η ανάπτυξη "κλίματος κανονιστικών ρυθμίσεων στην Ευρώπη". Προστέθηκαν ορισμένες διατάξεις με τις οποίες απαιτείται ρητώς από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές να συντονίζουν μεταξύ τους τις δράσεις τους. Στις αλλαγές αυτές λαμβάνονται υπόψη στοιχεία των τροπολογιών 4, 37, 38, 46 και 75. Ένας περαιτέρω σημαντικός τρόπος για να αναπτυχθεί ενιαίο κλίμα κανονιστικών ρυθμίσεων είναι να εξασφαλιστεί ότι οι δράσεις των ρυθμιστικών αρχών βασίζονται σε ενιαίο σύνολο στόχων. Έγιναν αλλαγές για να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητα αυτών των στόχων, λαμβάνοντας έτσι υπόψη την τροπολογία 34 και μέρη των τροπολογιών 6 και 45.

3. Ενίσχυση της διαβούλευσης και της διαφάνειας

Η διαφάνεια και η διαβούλευση αποτελούν σημαντικά στοιχεία κάθε ορθού ρυθμιστικού πλαισίου. Η Επιτροπή επέφερε αλλαγές για να ενισχυθούν οι υποχρεώσεις της Επιτροπής να αναθεωρεί τις κατευθυντήριες γραμμές και στο άρθρο 14 παράγραφος 1 εισήγαγε την υποχρέωση δημόσιας διαβούλευσης προτού λάβει την απόφασή της σχετικά με Συναφείς Αγορές Προϊόντων και Υπηρεσιών, λαμβάνοντας έτσι υπόψη στοιχεία της τροπολογίας 57. Η Επιτροπή διευκρίνισε επίσης ότι τα αποτελέσματα διαβούλευσης ΕΡΑ πρέπει να δημοσιοποιούνται από την αρμόδια εθνική ρυθμιστική αρχή, εκτός εάν πρόκειται για εμπιστευτικές πληροφορίες. με τον τρόπο αυτό συμπεριλήφθηκε ένα ακόμη στοιχείο της τροπολογίας 33. Τέλος, στο άρθρο 3 παράγραφος 4 προβλέπεται η υποχρέωση των κρατών μελών να δημιουργήσουν ενιαία σημεία πρόσβασης για το κοινό, όταν θα συγκεντρώνονται πληροφορίες σχετικά με τρέχουσα δημόσια διαβούλευση που διενεργείται από ΕΡΑ στην επικράτειά τους, έτσι ώστε να ενισχυθεί η διαφάνεια για την βιομηχανία, τους χρήστες και άλλα ενδιαφερόμενα μέρη. με τον τρόπο αυτό λαμβάνεται υπόψη η αρχή που διατυπώνεται στην τροπολογία 25.

4. Εθνικές ρυθμιστικές αρχές

Η επιτυχία του νέου πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων θα εξαρτηθεί από την ενιαία εκτέλεση των διατάξεων από ισχυρές και ανεξάρτητες ΕΡΑ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή τροποποίησε το άρθρο 3 παράγραφος 2 για να ενισχύσει την ανεξαρτησία των εθνικών ρυθμιστικών αρχών, σύμφωνα με την τροπολογία 22. Τροποποιήθηκε επίσης το άρθρο 5 ούτως ώστε να εξουσιοδοτούνται οι ΕΡΑ να επιβάλλουν κυρώσεις σε περίπτωση δεν παρέχονται ή παρέχονται ελλιπείς πληροφορίες, καθώς επίσης και να πραγματοποιούν ελέγχους και να ερευνούν τις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων. Από την άλλη πλευρά, με την πρόταση βελτιώνεται επίσης η προστασία των επιχειρήσεων όσον αφορά τις πληροφορίες που παρέχουν στις ΕΡΑ, δεδομένου ότι απαιτείται η ενημέρωση της ενδιαφερόμενης επιχείρησης όταν πληροφορίες που διέθεσε σε μια ΕΡΑ διαβιβάζονται στις ΕΡΑ άλλων κρατών μελών.

5. Σημαντική ισχύς στην αγορά, ορισμός και ανάλυση της αγοράς

Στις αιτιολογικές σκέψεις η Επιτροπή περιέλαβε στοιχεία με τα οποία αποσαφηνίζεται η έννοια του αποτελεσματικού ανταγωνισμού σύμφωνα με το άρθρο 14 και συμπλήρωσε το κείμενο της πρότασης ώστε να επισημάνει ότι η έννοια της "σημαντικής ισχύος στην αγορά" πρέπει να εφαρμόζεται από τις ΕΡΑ με βάση τη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. με τον τρόπο αυτό λαμβάνει υπόψη την τροπολογία 9 και μέρη των τροπολογιών 58, 60 και 61. Περιλήφθηκε ορισμός της "διακρατικής αγοράς" ώστε να διευκρινιστεί αυτή η έννοια (που χρησιμοποιείται στο άρθρο 14 παράγραφος 1). Η Επιτροπή συμπεριέλαβε επίσης απόσπασμα με το οποίο διευκρινίζεται ότι οι κατευθυντήριες γραμμές πρέπει επίσης να βασίζονται στη νομολογία του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, σύμφωνα με μέρος της τροπολογίας 57.

6. Τυποποίηση

Η Επιτροπή θεωρεί ότι η τυποποίηση πρέπει να εφαρμοστεί με εκούσιας εφαρμογής πρότυπα που θα αναπτυχθούν από τη βιομηχανία, πρέπει όμως να διατηρήσει την αρμοδιότητα να καθιστά υποχρεωτικά τα πρότυπα στις περιπτώσεις που αυτό δικαιολογείται. Στον τομέα της ψηφιακής τηλεόρασης είναι σε κάποιο βαθμό επιτακτική η επιβολή προτύπων, ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η διαλειτουργικότητα για τους καταναλωτές. Η Επιτροπή κατέστησε σαφές στην αιτιολογική σκέψη 23 ότι εξουσιοδοτείται να καθιστά υποχρεωτικά πρότυπα στον τομέα της ψηφιακής τηλεόρασης καθώς και σε άλλους τομείς του κλάδου των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, σύμφωνα με μέρος της τροπολογίας 11. Η ίδια αιτιολογική σκέψη συμπληρώθηκε έτσι ώστε να διευκρινιστεί ότι η τυποποίηση δυνάμει της εν λόγω οδηγίας δεν αφορά τις οδηγίες σχετικά με τον τερματικό εξοπλισμό τηλεπικοινωνιών, την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα, και την οδηγία "για τη χαμηλή τάση".

7. Άλλες συμπληρώσεις και αποσαφηνίσεις του κειμένου

Αποσαφηνίστηκαν και ενισχύθηκαν οι διατάξεις του άρθρου 4 σχετικά με το δικαίωμα προσφυγής, ώστε να εξασφαλιστεί ότι οι μηχανισμοί προσφυγής είναι "αποτελεσματικοί" και ότι το όργανο στο οποίο ασκείται η προσφυγή εξετάζει την ουσία της υπόθεσης. Επίσης, απαιτείται το όργανο προσφυγής να διαθέτει την κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη και να είναι ικανό να αξιολογήσει τις οικονομικές πτυχές της υπόθεσης. Με τις αλλαγές αυτές διευκρινίζεται επίσης ότι δικαίωμα προσφυγής έχουν μόνο εκείνοι οι χρήστες ή επιχειρήσεις που θίγονται από απόφαση εθνικής ρυθμιστικής αρχής, και ορίζονται οι συνθήκες υπό τις οποίες, εν αναμονή του αποτελέσματος της προσφυγής, το όργανο προσφυγής δύναται να αποφασίσει την αναστολή της απόφασης της ΕΡΑ. Για τις αλλαγές αυτές υιοθετούνται τα περισσότερα στοιχεία των τροπολογιών 27-29.

Το άρθρο 8 τροποποιήθηκε προκειμένου να καταστεί δυνατή η εκχώρηση ραδιοφάσματος στο πλαίσιο της δευτερογενούς αγοράς, ανεξαρτήτως του τρόπου παραχώρησής του, και να μην περιοριστεί στη διάθεση των ραδιοσυχνοτήτων μέσω πλειστηριασμών. με τον τρόπο αυτό υιοθετήθηκε εν μέρει η τροπολογία 47.

Στο άρθρο 10 αποσαφηνίζεται ότι η απαίτηση διαχωρισμού της αρμοδιότητας σχετικά με την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης από οποιαδήποτε δραστηριότητα που σχετίζεται με την κυριότητα ή τον έλεγχο δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ισχύει για τις δημόσιες αρχές και όχι μόνο για τις τοπικές. Επιπλέον, συμπεριλήφθηκαν δύο επιπλέον στοιχεία ώστε να απαιτείται από τα κράτη μέλη να εφαρμόζουν κοινούς όρους και προϋποθέσεις για τα δικαιώματα διέλευσης στην επικράτειά τους και εισάγεται το δικαίωμα προσφυγής κατά αποφάσεων των δημοσίων αρχών σχετικά με δικαιώματα διέλευσης ενώπιον οργάνου ανεξαρτήτου από τα εμπλεκόμενα μέρη. Με τις τροποποιήσεις αυτές λαμβάνονται υπόψη εν μέρει ή καταρχήν οι τροπολογίες 53 και 54.

2000/0184 (COD)

Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινό πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων για δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως το άρθρο 95,

την πρόταση της Επιτροπής [1],

[1] ΕΕ C 365, 19.12.2000, σ. 198.

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [2],

[2] ΕΕ C 123, 25.4.2001, σ. 55.

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [3],

[3] ΕΕ C (με επιστολή της 16.02.2001, η Επιτροπή των Περιφερειών δήλωσε ότι δεν πρόκειται να γνωμοδοτήσει επί της παρούσας οδηγίας)

Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης [4],

[4] ΕΕ C

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το ισχύον πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων για τις τηλεπικοινωνίες επέτυχε να δημιουργήσει συνθήκες αποτελεσματικού ανταγωνισμού στον τομέα των τηλεπικοινωνιών στο στάδιο της μετάβασης από μονοπωλιακό περιβάλλον σε περιβάλλον πλήρους ανταγωνισμού.

(2) Στις 10 Μαρτίου 1999, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με τη σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και των τεχνολογιών των πληροφοριών, καθώς και σχετικά με τις συνέπειες για τις κανονιστικές ρυθμίσεις - Αποτελέσματα της διαβούλευσης επί της Πράσινης Βίβλου [5].

[5] COM (1999) 108.

(3) Στις 10 Νοεμβρίου 1999 η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με τα επόμενα βήματα στην πολιτική ραδιοφάσματος - Αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης για την Πράσινη Βίβλο [6].

[6] COM (1999) 538.

(4) Στις 10 Νοεμβρίου 1999, η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών σχετικά με νέο πλαίσιο για τις υποδομές ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς υπηρεσίες - Ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999 [7]. Στην εν λόγω ανακοίνωση η Επιτροπή επανεξέτασε το υπάρχον πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων στον τομέα των τηλεπικοινωνιών, βάσει της υποχρέωσης που υπέχει σύμφωνα με το άρθρο 8 της οδηγίας 90/387/EΟΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1990, για τη δημιουργία εσωτερικής αγοράς στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών μέσω της εφαρμογής της παροχής ανοικτού δικτύου (Open Network Provision - ΟΝΡ) [8], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/51/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [9]. Παρουσίασε επίσης σειρά προτάσεων πολιτικής για νέο πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων αναφορικά με τις υποδομές των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς υπηρεσίες προς δημόσια διαβούλευση.

[7] COM (1999) 539.

[8] EE L 192, 24.7.1990, σ. 1.

[9] EE L 295, 29.10.1997, σ. 23.

(5) Στις 26 Απριλίου 2000 η Επιτροπή υπέβαλε ανακοίνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή των Περιφερειών για τα αποτελέσματα της δημόσιας διαβούλευσης σχετικά με την ανασκόπηση των επικοινωνιών για το 1999 και κατευθύνσεις για το νέο πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων [10]. Στην ανακοίνωση συνοψίζεται η δημόσια διαβούλευση και καθορίζονται ορισμένοι βασικοί προσανατολισμοί για τον σχεδιασμό νέου πλαισίου για τις υποδομές των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και τις συναφείς υπηρεσίες.

[10] COM (2000) 239.

(6) Κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισσαβόνας, στις 23-24 Μαρτίου 2000, τονίστηκε το δυναμικό ανάπτυξης, ανταγωνιστικότητας και δημιουργίας απασχόλησης που εμπεριέχει η στροφή προς την ψηφιακή οικονομία που βασίζεται στη γνώση. Τονίστηκε ιδιαίτερα η σημασία, για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις και τους πολίτες, της πρόσβασης σε οικονομικώς προσιτή, παγκόσμιας κλάσης υποδομή επικοινωνιών και σε ευρύ φάσμα υπηρεσιών.

(7) Η σύγκλιση στους κλάδους των τηλεπικοινωνιών, των μέσων επικοινωνίας και της τεχνολογίας των πληροφοριών σημαίνει πως όλα τα δίκτυα και οι υπηρεσίες μετάδοσης πρέπει να διέπονται από ενιαίο πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων. Το πλαίσιο αυτό αποτελείται από την παρούσα οδηγία και από τέσσερις ειδικές οδηγίες: οδηγία../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών] [11], οδηγία../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για την διασύνδεσή τους] [12], οδηγία../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών] [13], οδηγία../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών] [14] και κανονισμός (ΕΚ) αριθ..../... του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο] [15] (καλούμενα εφεξής "τα Ειδικά Μέτρα"). Είναι απαραίτητο να διαχωριστεί η ρύθμιση της μετάδοσης από τη ρύθμιση του περιεχομένου. Το παρόν πλαίσιο δεν καλύπτει επομένως το περιεχόμενο των υπηρεσιών μέσω δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών που χρησιμοποιούν υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, όπως το περιεχόμενο ραδιοτηλεοπτικών εκπομπών, οι χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες και ορισμένες υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών. συνεπώς, το πλαίσιο αυτό δεν επηρεάζει μέτρα λαμβανόμενα σε επίπεδο Κοινότητας ή κράτους μέλους, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, για την προαγωγή της πολιτιστικής και γλωσσικής ποικιλομορφίας και τη διασφάλιση της προάσπισης της πολυφωνίας στα μέσα ενημέρωσης. Το περιεχόμενο των τηλεοπτικών προγραμμάτων καλύπτεται από την οδηγία 89/552/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 3ης Οκτωβρίου 1989 για το συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την άσκηση τηλεοπτικών δραστηριοτήτων [16], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/36/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου [17]. Η διάκριση μεταξύ της κανονιστικής ρύθμισης της μετάδοσης και της κανονιστικής ρύθμισης του περιεχομένου δεν εμποδίζει να λαμβάνονται υπόψη οι δεσμοί που υπάρχουν μεταξύ τους, ιδιαίτερα για την εξασφάλιση του πλουραλισμού, της πολιτισμικής ποικιλομορφίας και της προστασίας των καταναλωτών.

[11] EE L

[12] EE L

[13] EE L

[14] EE L

[15] EE L 336, 30.12.2000, σ. 4.

[16] EE L 298, 17.10.1989, σ. 23.

[17] EE L 202, 30.7.1997, σ. 60.

(8) Η παρούσα οδηγία δεν καλύπτει εξοπλισμό που εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας 1999/5/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 9ης Μαρτίου 1999 σχετικά με τον ραδιοεξοπλισμό και τον τηλεπικοινωνιακό τερματικό εξοπλισμό και την αμοιβαία αναγνώριση της πιστότητας των εξοπλισμών αυτών [18], καλύπτει όμως τον εξοπλισμό ευρείας κατανάλωσης που χρησιμοποιείται για την ψηφιακή τηλεόραση. Είναι σημαντικό οι ρυθμιστικές αρχές να ενθαρρύνουν τη συνεργασία φορέων εκμετάλλευσης και κατασκευαστών τερματικών συσκευών ώστε να διευκολύνουν την πρόσβαση των ατόμων με ειδικές ανάγκες σε υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

[18] EE L 91, 7.4.1999, σ. 10.

(9) Οι υπηρεσίες της κοινωνίας των πληροφοριών καλύπτονται από την οδηγία 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 8ης Ιουνίου 2000 για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας των πληροφοριών, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά [19] (οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο).

[19] EE L 178, 17.7.2000, σ. 1.

(10) Σύμφωνα με το άρθρο 14 της Συνθήκης, η εσωτερική αγορά περιλαμβάνει ένα χώρο χωρίς εσωτερικά σύνορα, μέσα στον οποίο εξασφαλίζεται η ελεύθερη κυκλοφορία των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

(11) Σύμφωνα με την αρχή του διαχωρισμού κανονιστικών και εκτελεστικών αρμοδιοτήτων, τα κράτη μέλη πρέπει να εγγυώνται την ανεξαρτησία της εθνικής ρυθμιστικής αρχής ή αρχών, ούτως ώστε να εξασφαλίζεται η αμεροληψία των αποφάσεών τους. Αυτή η απαίτηση ανεξαρτησίας εφαρμόζεται με την επιφύλαξη της θεσμικής αυτονομίας και των συνταγματικών υποχρεώσεων των κρατών μελών, ή της αρχής της ουδετερότητας όσον αφορά τους κανόνες των κρατών μελών που διέπουν το καθεστώς ιδιοκτησίας, όπως ορίζεται στο άρθρο 295 της Συνθήκης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να διαθέτουν τους απαραίτητους πόρους, όσον αφορά το προσωπικό, την εμπειρία και τα οικονομικά μέσα, για να διεκπεραιώνουν τα καθήκοντά τους.

(12) Κάθε μέρος που υπόκειται στις αποφάσεις των εθνικών ρυθμιστικών αρχών πρέπει να έχει δικαίωμα προσφυγής ενώπιον ανεξάρτητου οργάνου που έχει συγκροτηθεί από κράτος μέλος, όπως για παράδειγμα ενώπιον δικαστηρίου ή διαμεσολαβητή. Το όργανο στο οποίο απευθύνεται η προσφυγή πρέπει να είναι σε θέση να εξετάσει τα πραγματικά περιστατικά και την ουσία της υπόθεσης, και, εν αναμονή του αποτελέσματος της προσφυγής, παραμένει ισχυρή η απόφαση της εθνικής κανονιστικής αρχή, εκτός εάν το όργανο προσφυγής αποφασίσει την αναστολή της για επείγοντες και επιτακτικούς λόγους. Η εν λόγω διαδικασία προσφυγής δεν θίγει τα δικαιώματα νομικών ή φυσικών προσώπων βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

(13) Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές χρειάζεται να συγκεντρώνουν πληροφορίες από συντελεστές της αγοράς προκειμένου να ανταποκρίνονται αποτελεσματικά στα καθήκοντά τους. Τέτοιου είδους πληροφορίες ενδέχεται επίσης να χρειασθεί να συλλέγονται για λογαριασμό της Επιτροπής, προκειμένου να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της βάσει της κοινοτικής νομοθεσίας. Τα αιτήματα πληροφόρησης θα πρέπει να είναι αναλογικά και να μην επιβάλλουν υπέρμετρα βάρη στις επιχειρήσεις. Οι πληροφορίες που συλλέγονται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να είναι προσιτές στο κοινό, εκτός αν πρόκειται για πληροφορίες εμπιστευτικού χαρακτήρα, σύμφωνα με την Κοινοτική και εθνική νομοθεσία περί εμπορικού απορρήτου. Όσον αφορά στην τήρηση του απορρήτου κατά την ανταλλαγή πληροφοριών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως η «αρμόδια αρχή» που ορίζεται στον κανονισμό αριθ. 17 του Συμβουλίου της 6ης Φεβρουαρίου 1962: Πρώτος κανονισμός εφαρμογής των άρθρων 85 και 86 της Συνθήκης [20], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1216/1999 [21].

[20] EE 13, 21.2.1962, σ. 204/62.

[21] EE L 148,15.6.1999, σ. 5.

(14) Είναι σημαντικό οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να διαβουλεύονται με όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη επί των προτεινόμενων αποφάσεων και να λαμβάνουν υπόψη τους τις παρατηρήσεις των μερών πριν από την έγκριση της τελικής απόφασης. Προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε εθνικό επίπεδο δεν θα έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην ενιαία αγορά ή σε άλλους στόχους της Συνθήκης, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει επίσης να ανακοινώνουν τα σχέδια των αποφάσεών τους στην Επιτροπή και στις άλλες εθνικές ρυθμιστικές αρχές, προκειμένου να τους δοθεί η ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους και να παράσχουν στην Επιτροπή τη δυνατότητα, όπου αυτό κριθεί απαραίτητο, να απαιτήσει τροποποίηση ή αναστολή των εν λόγω αποφάσεων. Η διαδικασία αυτή δεν θίγει τη διαδικασία κοινοποίησης που προβλέπεται στην οδηγία 98/34/ΕΟΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 22ας Ιουνίου 1998 για την καθιέρωση διαδικασίας πληροφόρησης στον τομέα των τεχνικών προτύπων και κανονισμών [22], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/48/ΕΚ [23], ούτε και την εξουσία της Επιτροπής δυνάμει της Συνθήκης όσον αφορά παραβιάσεις της κοινοτικής νομοθεσίας.

[22] EE L 204, 21.7.1998, σ. 37.

[23] EE L 217, 5.8.1998, σ. 18.

(15) Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ακολουθούν εναρμονισμένο σύνολο στόχων και αρχών, και, κατά περίπτωση συντονίζουν τις ενέργειές τους με τις ρυθμιστικές αρχές άλλων κρατών μελών. Οι εν λόγω στόχοι και οι αρχές πρέπει να είναι οι μοναδικοί οι οποίοι θα διέπουν τις ενέργειες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών κατά την άσκηση των καθηκόντων τους βάσει του παρόντος πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων.

(16) Το ραδιοφάσμα είναι απαραίτητο στοιχείο για τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών ραδιοεπικοινωνιακής βάσης και, στο μέτρο που σχετίζεται με τις εν λόγω υπηρεσίες, θα πρέπει συνεπώς να κατανέμεται και να παραχωρείται βάσει ενός συνόλου εναρμονισμένων στόχων και αρχών που θα διέπουν τη δράση τους, καθώς επίσης βάσει διαφανών, αμερόληπτων και αντικειμενικών κριτηρίων, λαμβάνοντας υπόψη τα δημοκρατικά, κοινωνικά, γλωσσικά και πολιτισμικά συμφέροντα που συνδέονται με τη χρήση των συχνοτήτων. Είναι σημαντικό η διαχείριση της κατανομής και της παραχώρησης του ραδιοφάσματος να πραγματοποιείται όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά, σε συμφωνία με την ανάγκη ισόρροπης αντιμετώπισης των απαιτήσεων εμπορικής και μη εμπορικής χρήσης του ραδιοφάσματος και με ενιαίο τρόπο σε όλη την Κοινότητα. Η δευτερογενής αγορά ραδιοφάσματος είναι δυνατόν να αποτελέσει αποτελεσματικό μέσο αύξησης της αποδοτικής χρήσης του φάσματος, εφόσον έχει προβλεφθεί η ύπαρξη ρητρών διασφάλισης του δημοσίου συμφέροντος και ιδίως της ανάγκης εξασφάλισης της διαφάνειας και της κανονιστικής εποπτείας αυτών των εκχωρήσεων. Με την απόφαση .../../ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Κοινότητα [24], θεσπίζεται πλαίσιο για την εναρμόνιση του ραδιοφάσματος, κάθε δε ενέργεια στο πλαίσιο της παρούσας οδηγίας πρέπει να στοχεύει στη διευκόλυνση των εργασιών που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της εν λόγω απόφασης.

[24] EE L

(17) Η πρόσβαση σε πόρους αριθμοδότησης βάσει διαφανών, αντικειμενικών και αμερόληπτων κριτηρίων είναι απαραίτητη για τον ανταγωνισμό των επιχειρήσεων στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να διαχειρίζονται εξ ολοκλήρου το εθνικό σχέδιο αριθμοδότησης, συμπεριλαμβανομένων των κωδίκων σημείων που χρησιμοποιούνται στη διευθυνσιοδότηση δικτύου. Στις περιπτώσεις κατά τις οποίες παρουσιάζεται ανάγκη εναρμόνισης των πόρων αριθμοδότησης σε επίπεδο Κοινότητας, η Επιτροπή, χρησιμοποιώντας τις εκτελεστικές της εξουσίες, πρέπει να αναλαμβάνει αυτό το καθήκον. Ζωτική προϋπόθεση για την ενιαία αγορά αποτελεί η πρόσβαση των τελικών χρηστών σε όλους τους πόρους αριθμοδότησης της Κοινότητας, συμπεριλαμβανομένων των αριθμών ατελών κλήσεων, πρόσθετου τέλους και άλλων μη γεωγραφικών αριθμών, εκτός από την περίπτωση που ο καλούμενος συνδρομητής έχει επιλέξει, για εμπορικούς λόγους, να περιορίσει την πρόσβαση από ορισμένες γεωγραφικές περιοχές. Οι συμφωνίες χρέωσης των καλούντων που βρίσκονται εκτός του σχετικού κράτους μέλους δεν είναι απαραίτητο να είναι ίδιες με εκείνες που αφορούν τους καλούντες που εδρεύουν στο εν λόγω κράτος μέλος. Οι απαιτήσεις αριθμοδότησης στην Ευρώπη, η ανάγκη παροχής πανευρωπαϊκών και νέων υπηρεσιών και η παγκοσμιοποίηση και η συνέργεια στην αγορά των ηλεκτρονικών επικοινωνιών επιβάλλουν στην Κοινότητα την εναρμόνιση των εθνικών θέσεων με τη Συνθήκη, σε διεθνείς οργανισμούς και φόρουμ όπου λαμβάνονται οι σχετικές με την αριθμοδότηση αποφάσεις.

(18) Πρέπει έγκαιρα να θεσπιστούν αμερόληπτες διαδικασίες για την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης, οι οποίες θα εγγυώνται όρους θεμιτού και αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Οι όροι οι σχετικοί με την άσκηση των εν λόγω δικαιωμάτων πρέπει να είναι αντικειμενικοί, να μην επιφέρουν διακρίσεις, αναλογικοί και διαφανείς. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις εθνικές νομοθεσίες σχετικά με την απαλλοτρίωση περιουσίας.

(19) Η από κοινού χρήση ευκολιών μπορεί να είναι επωφελής για λόγους χωροταξικούς, δημόσιας υγείας ή περιβάλλοντος, και θα πρέπει να ενθαρρύνεται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές με βάση συμφωνίες εκούσιας εφαρμογής. Η υποχρεωτική από κοινού χρήση ευκολιών ενδεχομένως να είναι σκόπιμη υπό ορισμένες συνθήκες, αλλά θα πρέπει να επιβάλλεται στις επιχειρήσεις μόνο έπειτα από πλήρη δημόσια διαβούλευση.

(20) Σε ορισμένες περιπτώσεις υπάρχει ανάγκη επιβολής υποχρεώσεων εκ των προτέρων προκειμένου να εξασφαλισθεί η ανάπτυξη αγοράς ανοικτής στον ανταγωνισμό. Ο ορισμός της σημαντικής ισχύος στην αγορά στην οδηγία 97/33/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 30ής Ιουνίου 1997 για τη διασύνδεση στο χώρο των τηλεπικοινωνιών προκειμένου να εξασφαλισθεί καθολική υπηρεσία και διαλειτουργικότητα, με εφαρμογή των αρχών παροχής ανοικτού δικτύου (ONP) [25], όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/61/ΕΚ [26], υπήρξε αποτελεσματικός στις αρχικές φάσεις του ανοίγματος της αγοράς ως όριο για θέσπιση εκ των προτέρων υποχρεώσεων, τώρα όμως πρέπει να προσαρμοστεί σε περισσότερο σύνθετες και δυναμικές αγορές. Για το σκοπό αυτό, ο ορισμός που χρησιμοποιείται στην παρούσα οδηγία βασίζεται πλέον στην έννοια της δεσπόζουσας θέσης, όπως ορίζεται στη νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. Εξαιρουμένων άλλων περιπτώσεων που επιβάλλονται από τις διεθνείς υποχρεώσεις της Κοινότητας και των κρατών μελών της, οι εκ των προτέρων κανονιστικές υποχρεώσεις που προορίζονται για την εξασφάλιση αποτελεσματικού ανταγωνισμού αιτιολογούνται μόνο για επιχειρήσεις οι οποίες έχουν χρηματοδοτήσει υποδομή βάσει ειδικών ή αποκλειστικών δικαιωμάτων σε πεδία όπου υφίστανται νομικοί, τεχνικοί ή οικονομικοί φραγμοί για την είσοδο στην αγορά, ιδίως για την κατασκευή δικτυακής υποδομής, ή οι οποίες είναι καθετοποιημένοι φορείς που έχουν στην ιδιοκτησία τους ή λειτουργούν δικτυακή υποδομή για παροχή υπηρεσιών σε πελάτες, παρέχοντας επίσης υπηρεσίες μέσω της εν λόγω υποδομής, στην οποία οι ανταγωνιστές τους είναι υποχρεωμένοι να ζητήσουν πρόσβαση.

[25] EE L 199, 26.7.1997, σ. 32.

[26] EE L 268, 3.10.1998, σ. 37.

(21) Είναι απαραίτητο αυτές οι κανονιστικές υποχρεώσεις να μην επιβάλλονται μόνο στις περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν υπάρχει αποτελεσματικός ανταγωνισμός και όπου τα εθνικά και κοινοτικά ένδικα βοηθήματα αποκατάστασης στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού δεν επαρκούν για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Για τον λόγο αυτό είναι απαραίτητο να συντάξει η Επιτροπή σε κοινοτικό επίπεδο κατευθυντήριες γραμμές τις οποίες να ακολουθούν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές όταν αξιολογούν την αποτελεσματικότητα του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένη αγορά και όταν εκτιμούν τη σημαντική ισχύ στην αγορά. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές αναλύουν κατά πόσον για συγκεκριμένο προϊόν ή αγορά υπηρεσιών είναι αποτελεσματικός ο ανταγωνισμός σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, που μπορεί να είναι το σύνολο ή μέρος της επικράτειας του κράτους μέλους. Για να διαπιστωθεί κατά πόσον είναι αποτελεσματικός ο ανταγωνισμός διερευνάται εάν η αγορά προσφέρει προοπτικές ανταγωνισμού και εάν είναι διαρκής ενδεχόμενη έλλειψη αποτελεσματικού ανταγωνισμού. Οι εν λόγω κατευθυντήριες γραμμές θα αντιμετωπίσουν επίσης το θέμα των νεοεμφανιζόμενων αγορών, όπου, εκ των πραγμάτων, η εταιρεία που ηγείται της αγοράς είναι πιθανό να διαθέτει σημαντικό μερίδιο της αγοράς, αλλά δεν θα πρέπει να της επιβάλλονται άτοπες υποχρεώσεις. H Επιτροπή αναθεωρεί τακτικά τις κατευθυντήριες γραμμές ώστε να εξασφαλίσει την καταλληλότητά τους για την ταχύρυθμα εξελισσόμενη αγορά. Στην περίπτωση διακρατικών αγορών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να συνεργάζονται μεταξύ τους.

(21a) Προκειμένου να προσδιορίσουν κατά πόσον επιχείρηση έχει σημαντική ισχύ σε συγκεκριμένη αγορά, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές βασίζουν την αξιολόγησή τους στις κατευθυντήριες γραμμές της Επιτροπής, οι οποίες πρέπει να θεμελιώνονται στη νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

(22) Η Κοινότητα και τα κράτη μέλη της έχουν αναλάβει δεσμεύσεις έναντι του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου όσον αφορά τα πρότυπα και το πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων των τηλεπικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών.

(23) Η τυποποίηση πρέπει να παραμείνει διαδικασία καθοδηγούμενη από την αγορά. Παρόλα αυτά, πιθανώς να υπάρχουν ακόμη ορισμένες περιπτώσεις κατά τις οποίες ενδείκνυται υποχρεωτική συμμόρφωση με συγκεκριμένα πρότυπα σε κοινοτικό επίπεδο, για την εξασφάλιση διαλειτουργικότητας στην ενιαία ευρωπαϊκή αγορά. Σε εθνικό επίπεδο, τα κράτη μέλη δεσμεύονται από τις διατάξεις της οδηγίας 98/34/ΕΚ. Η οδηγία 95/47/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 24ης Οκτωβρίου 1995 σχετικά με τη χρήση προτύπων για την μετάδοση τηλεοπτικού σήματος [27] δεν προσδιόρισε κάποιο συγκεκριμένο σύστημα ή απαίτηση υπηρεσίας μετάδοσης ψηφιακής τηλεόρασης. Μέσω του Digital Video Broadcasting Group, οι φορείς της αγοράς έχουν αναπτύξει ομάδα συστημάτων τηλεοπτικής μετάδοσης τα οποία έχουν τυποποιηθεί από το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Προτύπων (ETSI) και αποτελούν συστάσεις της Διεθνούς Ένωσης Τηλεπικοινωνιών. Οποιαδήποτε απόφαση για την υποχρεωτική εφαρμογή αυτών των προτύπων λαμβάνεται κατόπιν δημόσιας διαβούλευσης. Οι διαδικασίες τυποποίησης με βάση την παρούσα οδηγία ισχύουν με την επιφύλαξη των διατάξεων της οδηγίας 1999/5/EΚ, οδηγίας 73/23/EK του Συμβουλίου της 19ης Φεβρουαρίου 1973 περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των κρατών μελών των αναφερομένων στο ηλεκτρολογικό υλικό πού προορίζεται να χρησιμοποιηθεί εντός ορισμένων ορίων τάσεως [28] και της οδηγίας 89/336/EEC του Συμβουλίου της 3ης Μαΐου 1989 για την προσέγγιση των νομοθεσιών των κρατών μελών σχετικά με την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα [29].

[27] EE L 281, 23.11.1995, σ. 51.

[28] EE L 77, 26.3.1973, σ. 29.

[29] EE L 139, 23.5.1989, σ. 19.

(24) Στην περίπτωση διαφοράς μεταξύ επιχειρήσεων που εδρεύουν στο ίδιο κράτος μέλος επί αντικειμένου που καλύπτεται από την παρούσα οδηγία ή από τα Ειδικά Μέτρα, πρέπει να παρέχεται η δυνατότητα στο θιγόμενο μέρος να απευθύνεται στην εθνική ρυθμιστική αρχή για την επίλυση της διαφοράς. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές πρέπει να είναι σε θέση να επιβάλουν την απόφασή τους στα μέρη.

(25) Εκτός από τα δικαιώματα προσφυγής που παρέχονται βάσει του εθνικού ή του κοινοτικού δικαίου, είναι αναγκαία απλή διαδικασία για την επίλυση διασυνοριακών διαφορών που δεν υπάγονται στην αρμοδιότητα μιας και μόνης εθνικής ρυθμιστικής αρχής. Η διαδικασία αυτή, που είναι δυνατόν να κινηθεί κατόπιν αιτήσεως εκατέρου των μερών που ενέχονται σε διαφορά, αλλά με σύμφωνη γνώμη όλων των μερών, πρέπει να είναι ευέλικτη, οικονομικώς προσιτή και διαφανής. Εφόσον η Επιτροπή αποφασίσει τη συγκρότηση ομάδας εργασίας για να την επικουρεί στην επίλυση διασυνοριακών διαφορών, θα πρέπει να εξασφαλίζει ότι τα μέλη της ομάδας είναι ανεξάρτητα από τα εμπλεκόμενα μέρη.

(26) Μια μόνον επιτροπή πρέπει να αντικαταστήσει την επιτροπή ONP που έχει συσταθεί βάσει του άρθρο 9 της οδηγίας 90/387/ΕΟΚ και την επιτροπή αδειών που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 14 της οδηγίας 97/13/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Απριλίου 1997 σχετικά με κοινό πλαίσιο γενικών και ειδικών αδειών στον τομέα των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών [30].

[30] EE L 117, 7.5.1997, σ. 15.

(27) Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές και οι εθνικές αρχές ανταγωνισμού πρέπει να έχουν το δικαίωμα να ανταλλάσσουν πληροφορίες, ώστε να καταστεί δυνατή η πλήρης συνεργασία τους.

(28) Πρέπει να συσταθεί συμβουλευτική ομάδα αποτελούμενη από εθνικές ρυθμιστικές αρχές. Πρωταρχικό καθήκον της εν λόγω ομάδας πρέπει να είναι το να επικουρεί την Επιτροπή για την ενιαία εφαρμογή της εν λόγω οδηγίας και των Ειδικών Μέτρων, με σκοπό την εξασφάλιση συνεκτικότητας μεταξύ των κρατών μελών. Είναι δυνατόν να συγκροτηθούν ομάδες εμπειρογνωμόνων για την εξέταση ειδικών θεμάτων, π.χ. όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών.

(29) Οι διατάξεις της παρούσας οδηγίας πρέπει να αναθεωρούνται τακτικά, ιδίως προκειμένου να καθοριστεί η ανάγκη τροποποίησης υπό το πρίσμα των μεταβαλλόμενων συνθηκών στην τεχνολογία ή τις αγορές.

(30) Σύμφωνα με το άρθρο 2 της απόφασης 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [31], τα μέτρα εφαρμογής της παρούσας οδηγίας πρέπει να θεσπίζονται με τη διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 της εν λόγω απόφασης ή με τη διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της εν λόγω απόφασης, ανάλογα με την περίπτωση.

[31] EE L 184, 17.7.1999. σ. 23.

(31) Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και την αρχή της αναλογικότητας, όπως διατυπώνονται στο άρθρο 5 της Συνθήκης, ο στόχος της επίτευξης εναρμονισμένου πλαισίου για την κανονιστική ρύθμιση των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και των συναφών ευκολιών δεν είναι δυνατόν να υλοποιηθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη, και συνεπώς είναι δυνατόν να υλοποιηθεί καλύτερα σε κοινοτικό επίπεδο. Η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο αναγκαίο για την επίτευξη των στόχων αυτών και δεν υπερβαίνει ό,τι είναι απαραίτητο για τον σκοπό αυτό.

(32) Οι ακόλουθες οδηγίες και αποφάσεις πρέπει να καταργηθούν:

- Οδηγία 90/387/ΕΟΚ.

- Απόφαση 91/396/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 29ης Ιουλίου 1991 για τη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού αριθμού κλήσης έκτακτης ανάγκης [32].

[32] EE L 217, 6.8.1991. σ. 31.

- Οδηγία 92/44/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 5ης Ιουνίου 1992 σχετικά με την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου στις μισθωμένες γραμμές [33], όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την απόφαση 98/80/ΕΚ [34] της Επιτροπής.

[33] EE L 165, 19.6.1992, σ. 27.

[34] EE L 14, 20.1.1998, σ. 27.

- Απόφαση 92/264/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 11ης Μαΐου 1992 για τη θέσπιση κοινού προθέματος πρόσβασης στο διεθνές τηλεφωνικό δίκτυο στην Κοινότητα [35].

[35] EE L 137, 20.5.1992, σ. 21.

- Οδηγία 95/47/ΕΚ.

- Οδηγία 97/13/ΕΚ.

- Οδηγία 97/33/ΕΚ.

- Οδηγία 97/66/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997, περί επεξεργασίας των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και προστασίας της ιδιωτικής ζωής στον τηλεπικοινωνιακό τομέα [36].

[36] EE L 24, 30.1.1998, σ. 1.

- Οδηγία 98/10/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 1998 για την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία για τις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον [37],,

[37] EE L 101, 1.4.1998, σ. 24.

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

ΚΕΦΑΛΑΙΟ I

ΠΕΔΙΟ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ, ΣΤΟΧΟΣ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΟΙ

Άρθρο 1

Πεδίο εφαρμογής και στόχος

1. Η παρούσα οδηγία θεσπίζει εναρμονισμένο πλαίσιο για τη ρύθμιση των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και των συναφών ευκολιών. Καθορίζει τις αρμοδιότητες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών και θεσπίζει σύνολο διαδικασιών για την εξασφάλιση της εναρμονισμένης εφαρμογής του πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων σε ολόκληρη την Κοινότητα.

2. Η παρούσα οδηγία καθώς και τα Ειδικά Μέτρα δεν θίγουν τις υποχρεώσεις που επιβάλλει η εθνική νομοθεσία σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία ή η κοινοτική νομοθεσία όσον αφορά τις υπηρεσίες που παρέχονται μέσω των ηλεκτρονικών επικοινωνιακών δικτύων και υπηρεσιών.

3. Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις διατάξεις της οδηγίας 1999/5/EΚ.

Άρθρο 2

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας, νοούνται ως:

(a) «δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών», τα συστήματα μετάδοσης και, κατά περίπτωση, ο εξοπλισμός μεταγωγής και δρομολόγησης και οι λοιποί πόροι που επιτρέπουν τη μεταφορά σημάτων με χρήση καλωδίου, ραδιοκυμάτων, οπτικών ή άλλων ηλεκτρομαγνητικών μέσων, συμπεριλαμβανομένων των δορυφορικών δικτύων, των σταθερών (μεταγωγής δεδομένων μέσω κυκλωμάτων και πακετομεταγωγής συμπεριλαμβανομένου του Internet) και κινητών επίγειων δικτύων, των δικτύων που χρησιμοποιούνται για ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές, των γραμμών ηλεκτρικής ενέργειας (powerline systems) καθώς και των δικτύων καλωδιακής τηλεόρασης, ανεξαρτήτως από το είδος των μεταδιδόμενων πληροφοριών.

(b) «υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών», οι υπηρεσίες που παρέχονται έναντι αμοιβής και των οποίων η παροχή συνίσταται, εν όλω ή εν μέρει, στη μετάδοση και δρομολόγηση σημάτων σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών συμπεριλαμβανομένων των υπηρεσιών τηλεπικοινωνιών και των υπηρεσιών μετάδοσης σε δίκτυα που χρησιμοποιούνται από τον ραδιοτηλεοπτικό τομέα. Δεν καλύπτουν υπηρεσίες που παρέχουν περιεχόμενο με τη χρήση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ή που ασκούν έλεγχο επί του περιεχομένου.

(c) «δημόσιο επικοινωνιακό δίκτυο», το δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών, το οποίο χρησιμοποιείται εν όλω ή εν μέρει, για την παροχή διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

(d) «συναφείς ευκολίες», οι ευκολίες που σχετίζονται με δίκτυο ή/και υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες καθιστούν δυνατή ή/και την παροχή υπηρεσιών μέσω του δικτύου ή/και υπηρεσιών. Συμπεριλαμβάνονται τα συστήματα πρόσβασης υπό όρους και οι ηλεκτρονικοί οδηγοί προγραμμάτων. .

(e) «εθνική ρυθμιστική αρχή», ο φορέας ή οι φορείς στον οποίο/στους οποίους κράτος μέλος έχει αναθέσει οποιαδήποτε από τα καθήκοντα που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία και στα Ειδικά Μέτρα.

(f) «χρήστης», κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί ή αιτείται προσιτές στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

(g) «καταναλωτής», κάθε φυσικό πρόσωπο που χρησιμοποιεί διαθέσιμη στο κοινό υπηρεσία ηλεκτρονικών επικοινωνιών για σκοπούς που δεν εμπίπτουν στο πεδίο της επαγγελματικής ή επιχειρηματικής δραστηριότητάς του ή του επαγγέλματός του.

(h) «καθολική υπηρεσία», σύνολο υπηρεσιών, που ορίζεται στην οδηγία [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], συγκεκριμένης ποιότητας, προσπελάσιμο για κάθε χρήστη ανεξάρτητα από τη γεωγραφική του θέση, και, υπό το πρίσμα των ιδιαίτερων εθνικών συνθηκών, σε προσιτή τιμή.

(i) «συνδρομητής», κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που έχει συνάψει σύμβαση με φορέα παροχής διαθέσιμων στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών για την παροχή των υπηρεσιών αυτών.

(j) «Ειδικά Μέτρα», η οδηγία ../../ΕΚ [για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών], η οδηγία ../../ΕΚ [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για τη διασύνδεσή τους], η οδηγία ../../ΕΚ [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], η οδηγία ../../ΕΚ [για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών] και ο κανονισμός ../../ΕΚ [για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο].

(k) «Επιτροπή Επικοινωνιών», η επιτροπή που συνίσταται βάσει του άρθρου 19.

(l) «Συμβουλευτική ομάδα για τις επικοινωνίες», η ομάδα που συνίσταται βάσει του άρθρου 21.

(m) «διακρατική αγορά». αγορά προϊόντων ή υπηρεσιών που εκτείνεται γεωγραφικώς στο σύνολο ή σημαντικό μέρος της Κοινότητας

ΚΕΦΑΛΑΙΟ II

ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ

Άρθρο 3

Εθνικές ρυθμιστικές αρχές

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι αρμόδιος φορέας αναλαμβάνει τα καθήκοντα που έχουν ανατεθεί στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές με βάση την παρούσα οδηγία ή τα Ειδικά Μέτρα.

2. Τα κράτη μέλη εγγυώνται την ανεξαρτησία των εθνικών ρυθμιστικών αρχών εξασφαλίζοντας ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές είναι νομικά διακριτές και λειτουργούν ανεξάρτητα από όλους τους οργανισμούς παροχής δικτύων, εξοπλισμού ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. Τα κράτη μέλη τα οποία διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο των οργανισμών παροχής δικτύων ή/και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών εξασφαλίζουν πλήρη και αποτελεσματικό διαρθρωτικό διαχωρισμό της κανονιστικής αρμοδιότητας από τις δραστηριότητες που έχουν σχέση με την ιδιοκτησία ή τον έλεγχο. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές έχουν τη δυνατότητα να ενεργούν ελεύθερα, χωρίς την άδεια ή τον έλεγχο καμιάς άλλης υπηρεσίας ή οργάνου και υπόκεινται μόνο στις διατάξεις των άρθρων 4 και 6 της παρούσας οδηγίας.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αμεροληψία και τη διαφάνεια των εθνικών ρυθμιστικών αρχών κατά την άσκηση των εξουσιών τους.

4. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν τα καθήκοντα που αναλαμβάνουν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές κατά τρόπο τέτοιο ώστε οι σχετικές πληροφορίες να είναι εύκολα προσβάσιμες, ιδίως στην περίπτωση που τα εν λόγω καθήκοντα ανατίθενται σε δύο ή περισσότερα όργανα. Τα κράτη μέλη δημοσιοποιούν επίσης τις διαδικασίες διαβούλευσης και συνεργασίας μεταξύ των εν λόγω αρχών, καθώς και μεταξύ αυτών και των εθνικών αρχών στις οποίες έχει ανατεθεί η εφαρμογή του δικαίου του ανταγωνισμού και των εθνικών αρχών στις οποίες έχει ανατεθεί η εφαρμογή του δικαίου για την προστασία των καταναλωτών, για ζητήματα κοινού ενδιαφέροντος. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα καθήκοντα κάθε αρχής δεν αλληλοεπικαλύπτονται.

5. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές και οι εθνικές αρχές ανταγωνισμού έχουν το δικαίωμα ανταλλαγής πληροφοριών. Για τη διευκόλυνση της συνεργασίας και της αμοιβαίας ανταλλαγής πληροφοριών, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές έχουν τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις τήρησης του απορρήτου σχετικά με την ανταλλαγή πληροφοριών ως η «αρμόδια αρχή» για τους σκοπούς του κανονισμού αριθ. 17.

6. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή όλες τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές στις οποίες έχουν ανατεθεί καθήκοντα βάσει της παρούσας οδηγίας και των ειδικών μέτρων, καθώς και τις αντίστοιχες αρμοδιότητές τους.

Άρθρο 4

Δικαίωμα προσφυγής

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ύπαρξη αποτελεσματικών μηχανισμών σε εθνικό επίπεδο βάσει των οποίων κάθε χρήστης ή επιχείρηση που παρέχει δίκτυα ή/και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών και θίγεται από απόφαση της εθνικής ρυθμιστικής αρχής, έχει δικαίωμα προσφυγής κατά αυτής της απόφασης σε όργανο ανεξάρτητο από την κυβέρνηση και από την εμπλεκόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή. Το όργανο στο οποίο απευθύνεται η προσφυγή πρέπει να είναι ικανό να εξετάζει όχι μόνο τη διαδικασία βάσει της οποίας λήφθηκε η απόφαση, αλλά και τα πραγματικά περιστατικά και την ουσία της υπόθεσης. Εν αναμονή του αποτελέσματος της προσφυγής, η απόφαση της εθνικής ρυθμιστικής αρχής παραμένει ισχυρή, εκτός εάν το όργανο προσφυγής αποφασίσει την αναστολή της για επείγοντες και επιτακτικούς λόγους.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αποτελεσματική επιβολή των αποφάσεων που λαμβάνονται από τα αρμόδια όργανα προσφυγής.

3. Εφόσον το όργανο προσφυγής δεν είναι δικαστική αρχή, αιτιολογεί πάντοτε εγγράφως την απόφασή του. Επίσης, στην περίπτωση αυτή, η απόφασή του άγεται σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Δικαστηρίου δυνάμει του άρθρου 234 της Συνθήκης ΕΚ.

4. Τα μέλη του οργάνου προσφυγής διορίζονται και παύονται με τους ίδιους όρους όπως τα μέλη του δικαστικού σώματος, όσον αφορά την αρμόδια για τον διορισμό τους αρχή, τη θητεία τους και την παύση τους. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι το όργανο προσφυγής έχει την κατάλληλη εμπειρογνωμοσύνη που του δίδει τη δυνατότητα να φέρει σε πέρας την αποστολή του. Τουλάχιστον το προεδρεύον μέλος του οργάνου προσφυγής διαθέτει τα ίδια νομικά και επαγγελματικά προσόντα όπως τα μέλη του δικαστικού σώματος. Το όργανο προσφυγής διαθέτει την ικανότητα να αξιολογήσει τις οικονομικές πτυχές της υπόθεσης και λαμβάνει τις αποφάσεις του σύμφωνα με διαδικασία ακρόασης αμφοτέρων των μερών, οι δε αποφάσεις του είναι νομικώς δεσμευτικές, με τρόπο που καθορίζει κάθε κράτος μέλος.

Άρθρο 5

Παροχή πληροφοριών

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι επιχειρήσεις παροχής δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών παρέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες ώστε οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να διασφαλίζουν τη συμμόρφωσή τους με την κοινοτική νομοθεσία. Οι αιτούμενες από την εθνική ρυθμιστική αρχή πληροφορίες επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται μόνο στο συγκεκριμένο πλαίσιο και μόνο για την εκπλήρωση αυτής της αποστολής. Η εθνική ρυθμιστική αρχή γνωστοποιεί τους λόγους που δικαιολογούν αυτή την απαίτηση πληροφοριών.

(1bis) Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξουσιοδοτούνται επίσης από τα κράτη μέλη να επιβάλλουν κυρώσεις για την μη παροχή ή την ελλιπή παροχή πληροφοριών και να διενεργούν όλους τους αναγκαίους ελέγχους των επιχειρήσεων. Εάν είναι αναγκαίο, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να εξουσιοδοτούν τους υπαλλήλους τους να εισέρχονται και να ερευνούν στις εγκαταστάσεις των επιχειρήσεων.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, όταν τους ζητείται, παρέχουν στην Επιτροπή τις απαραίτητες πληροφορίες για την εκπλήρωση των καθηκόντων της βάσει της συνθήκης. Όταν οι διατιθέμενες πληροφορίες αναφέρονται σε πληροφορίες που είχαν προηγουμένως παρασχεθεί από τις επιχειρήσεις μετά από σχετικό αίτημα, πρέπει να ενημερώνονται οι επιχειρήσεις αυτές . Οι αιτούμενες από την Επιτροπή πληροφορίες επιτρέπεται να χρησιμοποιούνται μόνο στο συγκεκριμένο πλαίσιο και μόνο για την εκπλήρωση των εν λόγω καθηκόντων, και να ανάλογες για την εκπλήρωση των εν λόγω καθηκόντων. Η Επιτροπή παρέχει, εφόσον είναι αναγκαίο, τις πληροφορίες που υποβλήθηκαν από εθνική ρυθμιστική αρχή σε άλλη τέτοια αρχή, στο ίδιο ή σε άλλο κράτος μέλος. Εάν η πληροφορία έχει υποβληθεί εμπιστευτικά, η Επιτροπή και οι σχετικές εθνικές ρυθμιστικές αρχές τηρούν τον εμπιστευτικό χαρακτήρα των πληροφοριών.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία για την πρόσβαση του κοινού σε πληροφορίες και με την επιφύλαξη της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας όσον αφορά στο επιχειρηματικό απόρρητο, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δημοσιεύουν τις πληροφορίες που συμβάλλουν στη δημιουργία ανοικτής και ανταγωνιστικής αγοράς.

4. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δημοσιεύουν τους όρους πρόσβασης του κοινού στις πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3, συμπεριλαμβανομένων λεπτομερών κατευθυντήριων γραμμών και των διαδικασιών για την εν λόγω πρόσβαση. Κάθε απόφαση για άρνηση πρόσβασης σε πληροφορίες είναι αιτιολογημένες είναι δεόντως αιτιολογημένη και δημοσιοποιείται.

Άρθρο 6

Μηχανισμός διαβούλευσης και διαφάνειας

1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 5, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, όταν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές σκοπεύουν να λάβουν μέτρα σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ή με τα Ειδικά Μέτρα, παρέχουν σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη την ευκαιρία να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους, εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δημοσιοποιούν τις εθνικές διαδικασίες διαβούλευσης. Τα αποτελέσματα της διαβούλευσης δημοσιοποιούνται από τις αρμόδιες εθνικές ρυθμιστικές αρχές, εκτός των εμπιστευτικών πληροφοριών σύμφωνα με την Κοινοτική και την εθνική νομοθεσία σχετικά με το επιχειρηματικό απόρρητο. Τα κράτη μέλη ορίζουν ενιαίο σημείο ενημέρωσης όπου συγκεντρώνονται όλα τα στοιχεία σχετικά με τις τρέχουσες διαβουλεύσεις.

2. Εφόσον εθνική ρυθμιστική αρχή σκοπεύει να λάβει μέτρα βάσει του άρθρου 8 παράγραφοι 3,4 και 5 ή του άρθρου 14 παράγραφοι 4 και 5 της παρούσας οδηγίας ή του άρθρου 8 παράγραφος 2 της οδηγίας 2000./../ΕΚ [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τη διασύνδεσή τους και συναφείς ευκολίες], ανακοινώνει το σχέδιο μέτρου στην Επιτροπή και στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές των άλλων κρατών μελών, μαζί με το σκεπτικό στο οποίο αυτό βασίζεται. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να υποβάλουν παρατηρήσεις στην εν λόγω ρυθμιστική αρχή εντός της χρονικής περιόδου διαβούλευσης που καθορίζεται σύμφωνα με την παράγραφο 1.

3. Η ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή λαμβάνει σοβαρότατα υπόψη τις παρατηρήσεις των άλλων εθνικών ρυθμιστικών αρχών και ανακοινώνει χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή το σχέδιο μέτρου που προκύπτει.

4. Το μέτρο τίθεται σε ισχύ ένα μήνα μετά την ανακοίνωσή του στην Επιτροπή, εκτός εάν η Επιτροπή κοινοποιήσει στην ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή ότι έχει σοβαρές επιφυλάξεις ως προς το συμβιβάσιμο του μέτρου με την κοινοτική νομοθεσία και κυρίως με τις διατάξεις του άρθρου 7 της παρούσας οδηγίας. Στις περιπτώσεις αυτές, αναβάλλεται για δύο ακόμη μήνες η θέση σε ισχύ του μέτρου. Κατά τη διάρκεια των δύο αυτών μηνών η Επιτροπή λαμβάνει τελική απόφαση και, εάν είναι απαραίτητο, απαιτεί από την ενδιαφερόμενη εθνική ρυθμιστική αρχή να τροποποιήσει ή να άρει το σχέδιο μέτρου. Εάν η Επιτροπή δεν έχει λάβει απόφαση εντός της εν λόγω προθεσμίας, η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να εγκρίνει το σχέδιο μέτρου

5. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, εφόσον εθνική ρυθμιστική αρχή κρίνει ότι υφίσταται επείγουσα ανάγκη για ανάληψη άμεσης δράσης, κατά παρέκκλιση από τη διαδικασία των παραγράφων 1 έως και 4, με σκοπό τη διασφάλιση του ανταγωνισμού και την προστασία των συμφερόντων των χρηστών, δύναται να λάβει άμεσα μέτρα. Τα μέτρα αυτά, πλήρως αιτιολογημένα, ανακοινώνονται χωρίς καθυστέρηση στην Επιτροπή και στις λοιπές εθνικές ρυθμιστικές αρχές. Η Επιτροπή επαληθεύει το συμβιβάσιμο των εν λόγω μέτρων με την κοινοτική νομοθεσία και ιδίως με τις διατάξεις του άρθρου 7 της παρούσας οδηγίας. Εάν είναι απαραίτητο, η Επιτροπή απαιτεί από την εθνική ρυθμιστική αρχή να τροποποιήσει ή να καταργήσει τα εν λόγω μέτρα.

6. Σε περίπτωση παράλειψης εκ μέρους της Επιτροπής να προβεί σε οποιαδήποτε ενέργεια βάσει των παραγράφων 4 και 5, δεν θίγονται ούτε περιορίζονται κατά κανένα τρόπο τα δικαιώματά της να αναλάβει δράση δυνάμει του άρθρου 226 της Συνθήκης όσον αφορά με οποιαδήποτε απόφαση ή μέτρο εθνικής ρυθμιστικής αρχής.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ III

ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ

Άρθρο 7

Στόχοι πολιτικής και ρυθμιστικές αρχές

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, κατά την εκτέλεση των ρυθμιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στα Ειδικά Μέτρα, λαμβάνουν κάθε εύλογο μέτρο που στοχεύει αποκλειστικά στην επίτευξη των στόχων των παραγράφων 2, 3 και 4, και αποφεύγουν τη λήψη οποιουδήποτε μέτρου θα ήταν δυνατόν να συγκρούεται προς αυτούς τους στόχους, να τους περιορίζει ή να τους στρεβλώνει. Τα εν λόγω μέτρα είναι ανάλογα προς τους στόχους αυτούς.

Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, κατά την εκτέλεση των ρυθμιστικών καθηκόντων που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία και στα Ειδικά Μέτρα, και ιδίως εκείνων που αποσκοπούν στην εξασφάλιση θεμιτού ανταγωνισμού, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές προτιμούν μέτρα τεχνολογικώς ουδέτερα, με την επιφύλαξη της ανάγκης να εκπληρούνται εύλογοι στόχοι γενικού συμφέροντος και να εξασφαλίζεται η αποτελεσματική διαχείριση των σπανιζόντων πόρων.

2. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές προωθούν ανοικτή και ανταγωνιστική αγορά για τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών υπηρεσιών και για τις συναφείς ευκολίες:

(a) εξασφαλίζοντας ότι οι χρήστες, περιλαμβανομένων των ατόμων με ειδικές ανάγκες, αποκομίζουν το μέγιστο όφελος όσον αφορά στην επιλογή, την τιμή, την ποιότητα και την ανταποδοτική αξία

(b) εξασφαλίζοντας ότι δεν υφίσταται νόθευση ή περιορισμός του ανταγωνισμού στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών

(c) ενθαρρύνοντας τις επενδύσεις σε υποδομή και διευκολύνοντας την πρόσβαση νέων, καινοτόμων υπηρεσιών στην αγορά. και

(d) εξασφαλίζοντας την αποδοτική κατανομή και παραχώρηση του ραδιοφάσματος.

3. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές συμβάλλουν στην ανάπτυξη της εσωτερικής αγοράς με :

(a) την άρση των εναπομεινάντων εμποδίων όσον αφορά στην παροχή δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών καθώς και συναφών υπηρεσιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

(b) την ενθάρρυνση της σύστασης και της ανάπτυξης των διευρωπαϊκών δικτύων και της διαλειτουργικότητας των πανευρωπαϊκών υπηρεσιώνκαι

(c) την εξασφάλιση της ανάπτυξης ενιαίων ρυθμιστικών πρακτικών σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε, σε παρόμοιες περιπτώσεις, να μην είναι διαφορετική η μεταχείριση των επιχειρήσεων που παρέχουν δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ανεξαρτήτως του τόπου όπου ασκούν τις δραστηριότητές τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση

4. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές προωθούν τα συμφέροντα των ευρωπαίων πολιτών με:

(a) την εξασφάλιση οικονομικά προσιτής σε κάθε πολίτη πρόσβασης στην καθολική υπηρεσία που προσδιορίζεται στην οδηγία. 2000/../ΕΚ [καθολική υπηρεσία και δικαιώματα χρηστών σχετικά με τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών]

(b) την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας για τους καταναλωτές κατά τις συναλλαγές τους με τους προμηθευτές, ειδικότερα μέσω της εξασφάλισης της διαθεσιμότητας απλών και μη δαπανηρών διαδικασιών επίλυσης διαφορών από όργανο ανεξάρτητο από τα εμπλεκόμενα μέρη

(c) την εξασφάλιση υψηλού επιπέδου προστασίας των προσωπικών δεδομένων και του ιδιωτικού απορρήτου

(d) την απαίτηση διαφάνειας των τιμολογίων και των όρων χρήσης των προσιτών στο κοινό υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών. και

(e) την αντιμετώπιση των αναγκών συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων, και ιδιαίτερα των χρηστών με ειδικές ανάγκες.

Άρθρο 8

Διαχείριση του ραδιοφάσματος

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την αποτελεσματική διαχείριση του ραδιοφάσματος όσον αφορά υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην επικράτειά τους, σύμφωνα με του στόχους που ορίζονται στο άρθρο 7. Εξασφαλίζουν ότι η κατανομή και η παραχώρηση του ραδιοφάσματος από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές βασίζεται σε αντικειμενικά, διαφανή και αναλογικά κριτήρια που δεν επιφέρουν διακρίσεις.

2. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές προωθούν την εναρμόνιση της χρήσης του ραδιοφάσματος σε ολόκληρη την Κοινότητα, σύμφωνα με την ανάγκη εξασφάλισης της αποτελεσματικής και αποδοτικής χρήσης του.

3. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να προσφύγουν σε πλειστηριασμούς ή σε διοικητική τιμολόγηση του ραδιοφάσματος, κατ'εφαρμογήν των στόχων που ορίζονται στο άρθρο 7.

4. Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να προβλέψουν διατάξεις για την μεταβίβαση δικαιωμάτων χρήσης ραδιοφάσματος μεταξύ επιχειρήσεων, Οι αποφάσεις για την μεταβίβαση των δικαιωμάτων αυτών σε ειδικές ζώνες συχνοτήτων υπάγονται στη διαδικασία του άρθρου 6.

5. Tα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η πρόθεση επιχείρησης για μεταβίβαση των δικαιωμάτων χρήσης του ραδιοφάσματος κοινοποιείται στην εθνική ρυθμιστική αρχή που είναι αρμόδια για παραχώρηση φάσματος και πως κάθε μεταβίβαση πραγματοποιείται υπό την εποπτεία και με τη πρότερη συναίνεση της εν λόγω αρχής. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι τα ενδιαφερόμενα μέρη γνωρίζουν την πρόθεση εκχώρησης δικαιωμάτων χρήσης ραδιοφάσματος προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα να υποβάλουν προσφορά για την απόκτηση των εν λόγω δικαιωμάτων χρήσης. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν τη μη στρέβλωση του ανταγωνισμού ως αποτέλεσμα της εν λόγω μεταβίβασης. Στις περιπτώσεις όπου η χρήση του ραδιοφάσματος έχει εναρμονιστεί μέσω της απόφασης ../../ΕΚ [σχετικά με πλαίσιο κανονιστικών ρυθμίσεων για την πολιτική ραδιοφάσματος στην Κοινότητα] ή άλλων κοινοτικών μέτρων, οποιαδήποτε τέτοια μεταβίβαση δεν πρέπει να οδηγεί στην αλλαγή της χρήσης των εν λόγω συχνοτήτων.

6. Αποφάσεις για ανάθεση δικαιωμάτων χρήσης φάσματος υπάγονται στη διαδικασία του άρθρου 6.

Άρθρο 9

Αριθμοδότηση, ονοματοδοσία και διευθυνσιοδότηση

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ελέγχουν την κατανομή και παραχώρηση όλων των εθνικών πόρων αριθμοδότησης καθώς και τη διαχείριση του εθνικού σχεδίου αριθμοδότησης. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την παροχή επαρκούς πλήθους αριθμών, και περιοχών αριθμοδότησης, σε όλες τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών υπηρεσιών που είναι διαθέσιμες στο κοινό.

2. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι τα σχέδια και οι διαδικασίες αριθμοδότησης εφαρμόζονται κατά τρόπο ο οποίος εξασφαλίζει ίση μεταχείριση σε όλους τους φορείς παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμων στο κοινό. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι επιχείρηση στην οποία χορηγείται περιοχή αριθμών δεν προβαίνει σε διακρίσεις σε βάρος άλλων φορέων παροχής υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών όσον αφορά τη σειρά αριθμών που χρησιμοποιούνται για την πρόσβαση στις υπηρεσίες τους.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι τα εθνικά σχέδια αριθμοδότησης, καθώς και κάθε μεταγενέστερη επέκταση ή τροποποίησή τους, δημοσιεύονται, με την επιφύλαξη μόνον τυχόν περιορισμών για λόγους εθνικής ασφάλειας.

4. Η εθνικές ρυθμιστικές αρχές υποστηρίζουν την εναρμόνιση των πόρων αριθμοδότησης σε όλη την Κοινότητα, όπου αυτό απαιτείται για την υποστήριξη της ανάπτυξης πανευρωπαϊκών υπηρεσιών. Κάθε εναρμόνιση αυτού του είδους πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 2.

5. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν ότι οι χρήστες από άλλα κράτη μέλη έχουν πρόσβαση σε μη γεωγραφικούς αριθμούς στην επικράτειά τους, εκτός αν ο καλούμενος συνδρομητής έχει επιλέξει, για εμπορικούς λόγους, να περιορίσει την πρόσβαση σε καλούντες από συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές.

6. Προκειμένου να εξασφαλιστεί πλήρης και σφαιρική διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών, η Κοινότητα λαμβάνει τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζεται ο συντονισμός των θέσεων των κρατών μελών στους διεθνείς οργανισμούς και τα φόρουμ όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις επί ζητημάτων σχετικών με την αριθμοδότηση, την ονοματοδοσία και τη διευθυνσιοδότηση των δικτύων και των υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Άρθρο 10

Δικαιώματα διέλευσης

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες για την παραχώρηση δικαιωμάτων εγκατάστασης ευκολιών επί, υπεράνω ή υποκάτω δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας διατίθενται σε όλους τους παρόχους δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμων στο κοινό, βάσει αναλογικών, διαφανών και δημοσιοποιημένων όρων και προϋποθέσεων που εφαρμόζονται χωρίς διακρίσεις και χωρίς καθυστέρηση. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι διαδικασίες και οι προϋποθέσεις για δικαιώματα διέλευσης εφαρμόζονται με συνοχή σε όλη την επικράτειά τους.

2. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, όπου οι δημόσιες αρχές διατηρούν την κυριότητα ή τον έλεγχο των επιχειρήσεων που παρέχουν δίκτυα ή/και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπάρχει αποτελεσματικός διαρθρωτικός διαχωρισμός της αρμοδιότητας σχετικά με την παροχή δικαιωμάτων διέλευσης και των δραστηριοτήτων που έχουν σχέση με την κυριότητα ή τον έλεγχο.

3. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την ύπαρξη αποτελεσματικών μηχανισμών που καθιστούν δυνατή την προσφυγή επιχειρήσεων κατά αποφάσεων σχετικά με την χορήγηση δικαιωμάτων διέλευσης ή κατά της αδικαιολόγητης καθυστέρησης των αποφάσεων αυτών ενώπιον οργάνου ανεξαρτήτου από τα εμπλεκόμενα μέρη.

Άρθρο 11

Συνεγκατάσταση και από κοινού χρήση ευκολιών

1. Εφόσον επιχείρηση παροχής δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών έχει το δικαίωμα, δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας, να εγκαθιστά ευκολίες επί, υπεράνω ή υποκάτω δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας ή δύναται να επωφελείται διαδικασίας για την απαλλοτρίωση ή τη χρήση ακινήτων, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές ενθαρρύνουν την από κοινού χρήση αυτών των ευκολιών ή ακινήτων.

2. Οι συμφωνίες που αφορούν τη συνεγκατάσταση ή την από κοινού χρήση ευκολιών αποτελούν, κατά κανόνα, αντικείμενο εμπορικής και τεχνικής συμφωνίας μεταξύ των ενδιαφερομένων. Η εθνική ρυθμιστική αρχή δύναται να παρεμβαίνει ώστε να επιλύει διαφορές, όπως προβλέπεται στο άρθρο 17.

3. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να επιβάλουν ρυθμίσεις για την από κοινού χρήση των ευκολιών ή ακινήτων (συμπεριλαμβανομένης της φυσικής συνεγκατάστασης) σε επιχείρηση που εκμεταλλεύεται δίκτυο ηλεκτρονικών επικοινωνιών , ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου επιχειρήσεις στερούνται πρόσβασης σε βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις λόγω αναγκών προστασίας του περιβάλλοντος, της δημόσιας υγείας, ή της δημόσιας ασφάλειας, ή συμμόρφωσης προς τους χωροταξικούς στόχους του δήμου ή του κράτους, μόνο έπειτα από κατάλληλη περίοδο δημόσιας διαβούλευσης, κατά τη διάρκεια της οποίας όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εκφράσουν τις απόψεις τους. Οι ρυθμίσεις αυτές επιτρέπεται να περιλαμβάνουν κανόνες για την κατανομή των δαπανών σχετικά με την από κοινού χρήση της ευκολίας ή του ακινήτου.

Άρθρο 12

Λογιστικός διαχωρισμός και οικονομικές εκθέσεις

1. Τα κράτη μέλη απαιτούν από τις επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια επικοινωνιακά δίκτυα ή διαθέσιμες στο κοινό υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, οι οποίες έχουν ειδικά ή αποκλειστικά δικαιώματα παροχής υπηρεσιών σε άλλους τομείς, στο ίδιο ή σε άλλο κράτος μέλος:

(a) να τηρούν χωριστούς λογαριασμούς για τις δραστηριότητες τις σχετικές με παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, στο βαθμό που θα απαιτείτο εάν οι εν λόγω δραστηριότητες διεξάγονταν από νομικά ανεξάρτητες εταιρίες, ούτως ώστε να εντοπίζονται όλα τα στοιχεία κόστους και εσόδων με βάση τις μεθόδους υπολογισμού και καταλογισμού που χρησιμοποιήθηκαν, όσον αφορά τις δραστηριότητές τους τις σχετικές με την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, συμπεριλαμβανομένης της αναλυτικής κατανομής των παγίων στοιχείων και του διαρθρωτικού κόστους, ή

(b) να διαχωρίζουν διαρθρωτικά τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Τα κράτη μέλη δύνανται να επιλέγουν να μην εφαρμόζουν τις απαιτήσεις που αναφέρονται στο πρώτο εδάφιο σε επιχειρήσεις των οποίων ο ετήσιος κύκλος εργασιών, όσον αφορά τις δραστηριότητες που σχετίζονται με την παροχή δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών δεν υπερβαίνει, στο οικείο κράτος μέλος, τα 50 εκατομμύρια ευρώ.

2. Οι επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμες στο κοινό παρέχουν, αμέσως και κατόπιν σχετικής αιτήσεως, οικονομικές πληροφορίες στην εθνική τους ρυθμιστική αρχή με τις ζητούμενες λεπτομέρειες. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές δύνανται να δημοσιεύουν τις πληροφορίες που συμβάλλουν σε ανοικτή και ανταγωνιστική αγορά, τηρώντας την κοινοτική και εθνική νομοθεσία σχετικά με το επιχειρηματικό απόρρητο.

3. Οι οικονομικές εκθέσεις των επιχειρήσεων που παρέχουν δημόσια δίκτυα επικοινωνιών ή υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών διαθέσιμες στο κοινό συντάσσονται και υποβάλλονται σε ανεξάρτητο λογιστικό έλεγχο και δημοσιεύονται. Ο έλεγχος διεξάγεται σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας.

Η απαίτηση αυτή εφαρμόζεται και στους χωριστούς λογαριασμούς που προβλέπονται στην παράγραφο 1, στοιχείο α).

ΚΕΦΑΛΑΙΟ IV

ΓΕΝΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 13

Επιχειρήσεις με σημαντική ισχύ στην αγορά

1. Εφόσον βάσει των Ειδικών Μέτρων απαιτείται οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές να καθορίσουν εάν οι φορείς εκμετάλλευσης κατέχουν σημαντική ισχύ στην αγορά, εφαρμόζονται οι παράγραφοι 2 και 3.

2. Επιχείρηση θεωρείται ότι κατέχει σημαντική ισχύ στην αγορά εφόσον, είτε από μόνη της είτε σε συνεργασία με άλλες επιχειρήσεις, απολαμβάνει θέση οικονομικής ισχύος που της παρέχει την εξουσία να συμπεριφέρεται, σε σημαντικό βαθμό, ανεξάρτητα από τους ανταγωνιστές, τους πελάτες και τους δυνητικούς της πελάτες.

3. Εφόσον επιχείρηση έχει σημαντική ισχύ σε συγκεκριμένη αγορά, δύναται να θεωρηθεί επίσης πως κατέχει σημαντική ισχύ σε στενά συσχετιζόμενη αγορά, εφόσον οι δεσμοί μεταξύ των δύο αγορών είναι τέτοιοι ώστε να είναι δυνατή η εκμετάλλευση της ισχύος στη μία αγορά στο πλαίσιο της άλλης αγοράς, ενισχύοντας έτσι τη θέση ισχύος της επιχείρησης.

Άρθρο 14

Διαδικασία ανάλυσης της αγοράς

1. Έπειτα από δημόσια διαβούλευση και διαβούλευση με τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές μέσω της συμβουλευτικής ομάδας για τις επικοινωνίες, η Επιτροπή εκδίδει απόφαση σχετικά με συναφείς αγορές προϊόντων και υπηρεσιών (στο εξής «η απόφαση»), απευθυνόμενη στα κράτη μέλη. Στην απόφαση προσδιορίζονται οι εν λόγω αγορές προϊόντων και υπηρεσιών στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, τα χαρακτηριστικά των οποίων ενδεχομένως να αιτιολογούν την επιβολή κανονιστικών υποχρεώσεων που ορίζονται στα Ειδικά Μέτρα, με την επιφύλαξη αγορών που ενδεχομένως προσδιορίζονται από το δίκαιο του ανταγωνισμού σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Η Επιτροπή δημοσιεύει επίσης κατευθυντήριες γραμμές σχετικά με την ανάλυση της αγοράς και την εκτίμηση της σημαντικής ισχύος στην αγορά (στο εξής «οι κατευθυντήριες γραμμές»), οι οποίες πρέπει να είναι σύμφωνες με τη νομολογία του Δικαστηρίου και του Πρωτοδικείου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Η Επιτροπή δύναται επίσης να επισημαίνει στην απόφαση τις αγορές που έχουν διακρατικό χαρακτήρα. Στις αγορές αυτές οι ενδιαφερόμενες εθνικές ρυθμιστικές αρχές διεξάγουν από κοινού την ανάλυση της αγοράς και αποφασίζουν την τυχόν επιβολή κανονιστικών υποχρεώσεων σύμφωνα με τις παραγράφους 2, 4 και 5 κατά συντονισμένο τρόπο.

Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές εξασφαλίζουν την συναίνεση της Επιτροπής προτού χρησιμοποιήσουν ορισμούς αγοράς που διαφέρουν από αυτούς που προσδιορίζονται στην απόφαση ή προτού επιβάλουν τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις σε άλλες αγορές από εκείνες που προσδιορίζονται στην απόφαση.

Η Επιτροπή αναθεωρεί τακτικά την απόφαση και τις κατευθυντήριες γραμμές.

2. Εντός δύο μηνών από την ημερομηνία έκδοσης της εν λόγω απόφασης ή ενημέρωσής της, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διεξάγουν ανάλυση των αγορών των προϊόντων και των υπηρεσιών που προσδιορίζονται στην απόφαση, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές. Τα κράτη μέλη διασφαλίζουν ότι οι εθνικές αρχές για τον ανταγωνισμό συμμετέχουν πλήρως στην εν λόγω ανάλυση. Οι αναλύσεις των επιμέρους αγορών από την εθνική ρυθμιστική αρχή δημοσιεύονται.

3. Εφόσον απαιτείται από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, βάσει των άρθρων 16, 25 ή 27 της οδηγίας 2000/../ΕΚ [για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών], ή των άρθρων 7 ή 8 της οδηγίας ../../ΕΚ [για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και για τη διασύνδεσή τους] να καθορίσουν εάν θα επιβληθούν, διατηρηθούν ή αρθούν υποχρεώσεις σε επιχειρήσεις, η εθνική ρυθμιστική αρχή καθορίζει, με βάση την ανάλυση της αγοράς της που αναφέρεται στην παράγραφο 2, κατά πόσον αγορά που έχει προσδιοριστεί στην απόφαση είναι γνήσια ανταγωνιστική σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές.

4. Όπου η εθνική ρυθμιστική αρχή συμπεράνει ότι η αγορά είναι γνήσια ανταγωνιστική, δεν επιβάλλει ή διατηρεί τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις που καθορίζονται στα Ειδικά Μέτρα. Σε περιπτώσεις όπου υφίστανται ήδη τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις, η αρχή αίρει τις υποχρεώσεις αυτές που έχουν επιβληθεί σε επιχειρήσεις στη συγκεκριμένη αγορά. Τα μέρη που επηρεάζονται από την κατάργηση των υποχρεώσεων ειδοποιούνται εγκαίρως.

5. Εφόσον η εθνική ρυθμιστική αρχή ορίσει ότι αγορά που προσδιορίζεται στην απόφαση δεν είναι γνήσια ανταγωνιστική σε συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές, επιβάλλει τις τομεακές κανονιστικές υποχρεώσεις που προβλέπονται στα Ειδικά Μέτρα ή διατηρεί τις εν λόγω υποχρεώσεις εφόσον υφίστανται ήδη.

6. Μέτρα που λαμβάνονται σύμφωνα με τις διατάξεις των παραγράφων 4 και 5 υπόκεινται στη διαδικασία του άρθρου 6.

Άρθρο 15

Τυποποίηση

1. Η Επιτροπή καταρτίζει και δημοσιεύει στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων κατάλογο προτύπων που χρησιμεύει ως βάση για την ενθάρρυνση εναρμονισμένης παροχής δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών, υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφών ευκολιών. Εφόσον κριθεί απαραίτητο, η Επιτροπή δύναται, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19, παράγραφος 2, να απαιτήσει την εκπόνηση προτύπων από τους ευρωπαϊκούς οργανισμούς τυποποίησης.

2. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν τη χρήση των προτύπων ή/και προδιαγραφών, που αναφέρονται στην παράγραφο 1, για την παροχή υπηρεσιών, τεχνικών διεπαφών ή/και λειτουργιών δικτύων, στο βαθμό που είναι απολύτως απαραίτητο για την εξασφάλιση της εν λόγω διαλειτουργικότητας και για τη βελτίωση της ελευθερίας επιλογής του χρήστη.

Εφόσον πρότυπα ή/και προδιαγραφές δεν έχουν δημοσιευθεί σύμφωνα με την παράγραφο 1, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την εφαρμογή προτύπων ή/και προδιαγραφών που θεσπίζονται από ευρωπαϊκά όργανα τυποποίησης, όπως το ETSI ή ο Κοινός Ευρωπαϊκός Οργανισμός Τυποποίησης (CEN/CENELEC).

Ελλείψει τέτοιων προτύπων ή/και προδιαγραφών, τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την εφαρμογή διεθνών προτύπων ή συστάσεων που εγκρίνονται από τη Διεθνή Ένωση Τηλεπικοινωνιών (ITU), το Διεθνή Οργανισμό Τυποποίησης (ISO) ή τη Διεθνή Ηλεκτροτεχνική Επιτροπή (IEC).

Όπου υφίστανται διεθνή πρότυπα, τα κράτη μέλη λαμβάνουν όλα τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι οι ευρωπαϊκοί οργανισμοί τυποποίησης, όπως το ΕΤSI ή η CEN/CENELEC χρησιμοποιούν τα εν λόγω πρότυπα ή τα σχετικά τμήματά τους, ως βάση για τα πρότυπα που εκπονούν, εκτός εάν τα διεθνή πρότυπα ή τα σχετικά μέρη τους θα ήταν αναποτελεσματικά.

3. Εάν τα πρότυπα ή/και οι προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν εφαρμόζονται δεόντως ή εάν δεν είναι δυνατό να εξασφαλισθεί η διαλειτουργικότητα των υπηρεσιών σε ένα ή περισσότερα κράτη μέλη, είναι δυνατόν να καταστεί υποχρεωτική η εφαρμογή των πρότυπων ή/και προδιαγραφών αυτών, σύμφωνα με την παράγραφο 4, στο βαθμό που αυτό είναι απολύτως απαραίτητο για την εξασφάλιση της εν λόγω διαλειτουργικότητας και για τη βελτίωση της ελευθερίας επιλογής του χρήστη.

4. Εφόσον η Επιτροπή προτίθεται να καταστήσει υποχρεωτική την εφαρμογή ορισμένων προτύπων ή/και προδιαγραφών, δημοσιεύει ανακοίνωση στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και καλεί όλους τους ενδιαφερόμενους να υποβάλουν τις παρατηρήσεις τους. Η Επιτροπή, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 3, καθιστά την εφαρμογή των σχετικών προτύπων υποχρεωτική, αναφερόμενη σε αυτά ως υποχρεωτικά πρότυπα στον κατάλογο προτύπων ή/και προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1.

5. Εφόσον η Επιτροπή κρίνει ότι τα πρότυπα ή/και οι προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 1 δεν συμβάλλουν πλέον στην παροχή εναρμονισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ή ότι δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες των καταναλωτών ή ότι παρεμποδίζουν την υλοποίηση της τεχνολογικής εξέλιξης, τα αποσύρει από τον κατάλογο των προτύπων ή/και των προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 2.

6. Εφόσον η Επιτροπή θεωρήσει ότι τα πρότυπα ή/και προδιαγραφές που αναφέρονται στην παράγραφο 4 δεν συμβάλλουν πλέον στην παροχή εναρμονισμένων υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ή ότι δεν ανταποκρίνονται πλέον στις ανάγκες των καταναλωτών ή ότι παρεμποδίζουν την υλοποίηση της τεχνολογικής εξέλιξης, τα αποσύρει από τον κατάλογο των προτύπων ή/και προδιαγραφών που αναφέρονται στην παράγραφο 1, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 3.

Άρθρο 16

Μέτρα εναρμόνισης

1. Η Επιτροπή δύναται, όπου χρειάζεται, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 2 , να εκδίδει συστάσεις προς τα κράτη μέλη. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τις εν λόγω συστάσεις κατά την εκπλήρωση των καθηκόντων τους. Στις περιπτώσεις όπου εθνική ρυθμιστική αρχή επιλέγει να μην ακολουθήσει μια σύσταση, δημοσιεύει το σκεπτικό της.

2. Εφόσον η Επιτροπή μεταξύ άλλων διαπιστώσει πως η ύπαρξη αποκλινουσών ρυθμίσεων σε κοινοτικό επίπεδο συνιστά φραγμό για την ενιαία αγορά, ή όταν η συμβουλευτική ομάδα υψηλού επιπέδου για τις επικοινωνίες συμβουλεύσει πως είναι απαραίτητο ένα δεσμευτικό μέτρο εναρμόνισης, η Επιτροπή δύναται, ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 19 παράγραφος 3, να λάβει κατάλληλα τεχνικά μέτρα εφαρμογής. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή δύναται να ζητήσει τη γνώμη της συμβουλευτικής ομάδας επικοινωνιών επί του θέματος.

Άρθρο 17

Επίλυση διαφορών μεταξύ επιχειρήσεων

1. Σε περίπτωση διαφοράς που προκύψει στο πεδίο εφαρμογής της παρούσας οδηγίας ή των Ειδικών Μέτρων μεταξύ επιχειρήσεων παροχής δικτύων ή υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε ένα μόνον κράτος μέλος, η εθνική ρυθμιστική αρχή εκδίδει δεσμευτική απόφαση εντός δύο μηνών για την επίλυση της διαφοράς. Σε εξαιρετικές περιστάσεις, και με συμφωνία των εμπλεκομένων μερών, η απόφαση επιτρέπεται να καθυστερήσει για δύο περαιτέρω μήνες. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν την πλήρη συνεργασία όλων των μερών με την εθνική ρυθμιστική αρχή. Υποχρεώσεις που επιβάλλονται σε επιχείρηση από την εθνική ρυθμιστική αρχή για την επίλυση διαφοράς πρέπει να τηρούν τις διατάξεις της παρούσας οδηγίας ή των Ειδικών Μέτρων.

2. Κατά την επίλυση διαφοράς, η εθνική ρυθμιστική αρχή λαμβάνει υπόψη, μεταξύ άλλων:

(a) τα συμφέροντα των χρηστών,

(b) τις κανονιστικές υποχρεώσεις ή περιορισμούς που επιβάλλονται σε οποιοδήποτε από τα μέρη,

(c) το επιθυμητό της τόνωσης καινοτόμων προσφορών στην αγορά και της παροχής στους χρήστες ευρέος φάσματος υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών σε εθνικό και κοινοτικό επίπεδο,

(d) κατά περίπτωση, την ύπαρξη τεχνικώς και εμπορικώς βιώσιμων εναλλακτικών λύσεων στις αιτούμενες υπηρεσίες ή ευκολίες,

(e) την ανάγκη διατήρησης της ακεραιότητας των δικτύων ηλεκτρονικών επικοινωνιών και της διαλειτουργικότητας των υπηρεσιών,

(f) τη φύση του αιτήματος σε σχέση με τους διαθέσιμους για την ικανοποίηση του αιτήματος πόρους,

(g) τη σχετική θέση των εμπλεκομένων μερών στην αγορά,

(h) το δημόσιο συμφέρον (π.χ. την προστασία του περιβάλλοντος, δημόσια υγεία και ασφάλεια),

(i) την προαγωγή του ανταγωνισμού,

(j) την ανάγκη διατήρησης καθολικής υπηρεσίας.

3. Η απόφαση της εθνικής ρυθμιστικής αρχής δημοσιεύεται. Στα ενδιαφερόμενα μέρη παρέχεται πλήρης έκθεση των λόγων επί των οποίων βασίζεται.

4. Η διαδικασία που αναφέρεται στις παραγράφους 1, 2 και 3 δεν αποκλείει την άσκηση αγωγής αποζημίωσης ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων από οιαδήποτε πλευρά.

Άρθρο 18

Επίλυση διασυνοριακών διαφορών

1. Στην περίπτωση διασυνοριακών διαφορών που προκύπτουν βάσει της παρούσας οδηγίας ή των ειδικών μέτρων μεταξύ μερών σε διαφορετικά κράτη μέλη και οι οποίες δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα μιας και μόνης εθνικής ρυθμιστικής αρχής, εφαρμόζεται η διαδικασία των παραγράφων 2 έως 5.

2. Οποιοδήποτε μέρος μπορεί να παραπέμψει τη διαφορά στις αντίστοιχες εθνικές ρυθμιστικές αρχές. Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές συντονίζουν τις προσπάθειές τους για την επίλυση της διαφοράς, σύμφωνα με το άρθρο 17 παράγραφος 2.

3. Εάν η διαφορά δεν επιλυθεί εντός δύο μηνών από την παραπομπή της στις αρμόδιες εθνικές ρυθμιστικές αρχές, οποιοδήποτε μέρος μπορεί, με τη συμφωνία όλων των μερών, να υποβάλει στην Επιτροπή, με αντίγραφα προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, αίτηση για απόφαση επί της διαφοράς. Κατά τη σχετικές ενέργειες, τα μέρη παραιτούνται από οιαδήποτε περαιτέρω ενέργεια δυνάμει της εθνικής νομοθεσίας.

4. Εφόσον η Επιτροπή λάβει αίτηση, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 3, εξετάζει την περίπτωση και, εντός τριμήνου, εκδίδει απόφαση, επικουρούμενη, εάν το θεωρήσει σκόπιμο, από ομάδα εργασίας εμπειρογνωμόνων. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι όλα τα μέρη εφαρμόζουν πλήρως την απόφαση.

5. Σε περίπτωση που δεν εκδοθεί απόφαση βάσει της παραγράφου 4, τα μέρη είναι ελεύθερα να αναλάβουν περαιτέρω δράση βάσει της εθνικής νομοθεσίας.

Άρθρο 19

Επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή επικοινωνιών, την οποία αποτελούν αντιπρόσωποι των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής (εφεξής: "η επιτροπή επικοινωνιών").

2. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της συμβουλευτικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 3 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7 και του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

3. Όταν γίνεται παραπομπή στην παρούσα παράγραφο, εφαρμόζεται η διαδικασία της κανονιστικής επιτροπής που προβλέπεται στο άρθρο 5 της απόφασης 1999/468/ΕΚ, με την επιφύλαξη των διατάξεων του άρθρου 7 και του άρθρου 8 της εν λόγω απόφασης.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ καθορίζεται σε τρεις μήνες.

Άρθρο 20

Ανταλλαγή πληροφοριών

1. Η Επιτροπή ενημερώνει, κατά περίπτωση, την επιτροπή επικοινωνιών για το αποτέλεσμα τακτικών διαβουλεύσεων με τους αντιπροσώπους φορέων εκμετάλλευσης δικτύων, φορέων παροχής υπηρεσιών, χρηστών, καταναλωτών, κατασκευαστών, και συνδικαλιστικών οργανώσεων.

2. Η επιτροπή επικοινωνιών, λαμβάνοντας υπόψη την πολιτική της Κοινότητας στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών, ενθαρρύνει την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ των κρατών μελών και μεταξύ των κρατών μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σχετικά με την κατάσταση και την εξέλιξη των κανονιστικών ρυθμίσεων όσον αφορά τα δίκτυα και τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών.

Άρθρο 21

Συμβουλευτική ομάδα για τις επικοινωνίες

1. Με την παρούσα οδηγία συνιστάται συμβουλευτική ομάδα για τις επικοινωνίες. Έχει συμβουλευτικό ρόλο και ενεργεί ανεξάρτητα.

2. Η συμβουλευτική ομάδα για τις επικοινωνίες αποτελείται από αντιπροσώπους που ορίστηκαν από τις εθνικές ρυθμιστικές αρχές. Η ομάδα εκλέγει τον πρόεδρό της. Η Επιτροπή παρέχει γραμματεία στην ομάδα. Η ομάδα καταρτίζει τον εσωτερικό της κανονισμό με τη συμφωνία της Επιτροπής.

3. Ορισμένα καθήκοντα που αναφέρονται στην παράγραφο 4 επιτρέπεται να ανατίθενται σε ομάδες εμπειρογνωμόνων που συστήνονται για τον σκοπό αυτό. Οι αντιπρόσωποι των εθνικών ρυθμιστικών αρχών και άλλων σχετικών αρχών είναι δυνατόν να καλούνται, όπου χρειάζεται, να συμμετάσχουν στις εργασίες της ομάδας και των ομάδων των εμπειρογνωμόνων.

4. Η συμβουλευτική ομάδα για τις επικοινωνίες ή/και οι ομάδες εμπειρογνωμόνων:

(a) εξετάζουν οποιοδήποτε ερώτημα αφορά στην εφαρμογή των εθνικών μέτρων που εγκρίνονται δυνάμει της παρούσας οδηγίας και των ειδικών μέτρων προκειμένου να προάγουν την ομοιόμορφη εφαρμογή των μέτρων αυτών σε όλα τα κράτη μέλη

(b) εγκρίνουν τις θέσεις που έχουν συμφωνηθεί ως προς την αναλυτική εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας, προκειμένου να διευκολυνθούν οι πανευρωπαϊκές υπηρεσίες.

(c) συμβουλεύουν την Επιτροπή κατά την εκπόνηση της απόφασης σχετικά με τις συναφείς αγορές προϊόντων και υπηρεσιών που προβλέπεται στο άρθρο 14

(d) εξετάζουν ζητήματα τα οποία τους παραπέμπουν τα κράτη μέλη, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, οι συντελεστές της αγοράς ή οι χρήστες και προτείνουν λύσεις κατά περίπτωση

(e) ενημερώνουν την Επιτροπή σχετικά με κάθε δυσχέρεια που προκύπτει κατά την εφαρμογή της οδηγίας και των Ειδικών Μέτρων

(f) εγκρίνουν κώδικες ορθής πρακτικής που εκπονεί η ομάδα ή οι ομάδες των εμπειρογνωμόνων ή άλλα ενδιαφερόμενα μέρη, προς χρήση στα κράτη μέλη, για ζητήματα που σχετίζονται με τη εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας στον τομέα

(g) παρακολουθούν και δημοσιεύουν, όπου χρειάζεται μέσω βάσης δεδομένων, τις δραστηριότητες των εθνικών ρυθμιστικών αρχών σε όλη την Κοινότητα, ιδίως σχετικά με τις εθνικές διαβουλεύσεις για συγκεκριμένα ζητήματα κανονιστικών ρυθμίσεων και μεταγενέστερες αποφάσεις των εθνικών ρυθμιστικών αρχών.

5. Η ομάδα ενημερώνει την Επιτροπή σχετικά με αποκλίσεις μεταξύ των νομοθεσιών ή των πρακτικών των κρατών μελών, ικανές να επηρεάσουν την αγορά των δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών επικοινωνιών, δίδοντας ιδιαίτερη σημασία στην ανάγκη να αναπτυχθούν υπηρεσίες πανευρωπαϊκής εμβέλειας και να γεφυρωθούν οι διαφορές μεταξύ των εθνικών κανονιστικών καθεστώτων των διαφόρων κρατών μελών. Η μάδα δύναται, με δική της πρωτοβουλία, να γνωμοδοτεί ή να κάνει συστάσεις για όλα τα θέματα σχετικά με τα δίκτυα ή τις υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών στην Κοινότητα.

6. Οι γνώμες και οι συστάσεις της ομάδας ανακοινώνονται στην Επιτροπή και στην επιτροπή επικοινωνιών. Η Επιτροπή ενημερώνει την ομάδα σχετικά με τις ενδεχόμενες ενέργειες που σκοπεύει να αναλάβει, ανταποκρινόμενη στις γνώμες και τις συστάσεις της.

7. Η ομάδα και οι ομάδες των εμπειρογνωμόνων λαμβάνουν ιδιαίτερα υπόψη τις απόψεις των ενδιαφερομένων μερών, συμπεριλαμβανομένων των καταναλωτών, χρηστών, φορέων εκμετάλλευσης του δικτύου, φορέων παροχής υπηρεσιών, κατασκευαστών και σχετικών ενώσεων σε κοινοτικό επίπεδο. Προς το σκοπό αυτό, η ομάδα και οι ομάδες των εμπειρογνωμόνων δίνουν στα ενδιαφερόμενα μέρη τη δυνατότητα να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους επί των προτεινομένων ενεργειών εντός εύλογου χρονικού διαστήματος.

Άρθρο 22

Δημοσίευση πληροφοριών

1. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι, επικαιροποιημένες πληροφορίες που αφορούν την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας και των Ειδικών Μέτρων, διατίθενται στο κοινό με τρόπο που εγγυάται την εύκολη πρόσβαση όλων των ενδιαφερομένων μερών στις εν λόγω πληροφορίες. Δημοσιεύουν ανακοίνωση στην εθνική επίσημη εφημερίδα τους, όπου αναφέρεται ο τρόπος και ο τόπος δημοσίευσης των πληροφοριών. Η πρώτη ανακοίνωση δημοσιεύεται πριν από την 1η Ιανουαρίου 2002, και εν συνεχεία δημοσιεύεται ανακοίνωση για κάθε αλλαγή των πληροφοριών που περιλαμβάνονται σε αυτήν.

2. Τα κράτη μέλη αποστέλλουν στην Επιτροπή αντίγραφο του συνόλου των εν λόγω ανακοινώσεων κατά τη δημοσίευσή τους. Η Επιτροπή διαβιβάζει τις πληροφορίες στην επιτροπή επικοινωνιών και την συμβουλευτική ομάδα για τις επικοινωνίες.

Άρθρο 23

Διαδικασίες επανεξέτασης

Η Επιτροπή επανεξετάζει σε τακτά χρονικά διαστήματα τη λειτουργία της παρούσας οδηγίας και υποβάλλει έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, για πρώτη φορά το αργότερο τρία έτη μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή δύναται να ζητά πληροφορίες από τα κράτη μέλη, οι οποίες παρέχονται χωρίς καθυστέρηση.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ V

ΤΕΛΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ

Άρθρο 24

Κατάργηση

Οι ακόλουθες οδηγίες και αποφάσεις καταργούνται από την 1η Ιανουαρίου 2002:

- Οδηγία 90/387/ΕΟΚ

- Απόφαση 91/396/ΕΟΚ

- Οδηγία 92/44/ΕΟΚ, με την επιφύλαξη των άρθρων 3, 4, 6, 7, 8 και 10 της εν λόγω οδηγίας

- Απόφαση 92/264/ΕΟΚ

- Οδηγία 95/47/ΕΚ

- Οδηγία 97/13/ΕΚ

- Οδηγία 97/33/ΕΚ, με την επιφύλαξη των άρθρων 4, 6, 7, 8, 11, 12 και 14 της εν λόγω οδηγίας

- Οδηγία 97/66/ΕΚ

- Οδηγία 98/10/ΕΚ, με την επιφύλαξη των άρθρων 16 και 17 της εν λόγω οδηγίας

Άρθρο 25

Μεταφορά στο εθνικό δίκαιο

1. Τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις αναγκαίες νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις για να συμμορφωθούν με την παρούσα οδηγία, πριν από την 31η Δεκεμβρίου 2001. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά. Ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Όταν τα κράτη μέλη θεσπίζουν τις εν λόγω διατάξεις, οι τελευταίες αυτές περιέχουν παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή συνοδεύονται από παρόμοια παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευσή τους. Ο τρόπος της παραπομπής καθορίζεται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή το κείμενο των διατάξεων εσωτερικού δικαίου τις οποίες θεσπίζουν στον τομέα που διέπεται από την παρούσα οδηγία, καθώς και το κείμενο κάθε μετέπειτα τροποποίησης των εν λόγω διατάξεων.

Άρθρο 26

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 27

Αποδέκτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Η Πρόεδρος O Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Κατάλογος αγορών που θα περιληφθούν στην αρχική απόφαση της Επιτροπής σχετικά με τις Αγορές Προϊόντων και Υπηρεσιών (άρθρο 14)

1. Αγορές που αναφέρονται στην οδηγία [...] για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών

Άρθρο 16 - (κανονιστική ρύθμιση λιανικών τιμολογίων) και άρθρο 25 παράγραφος 2 - (επιλογή φορέα)

- παροχή σύνδεσης και χρήση του δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου σε σταθερές θέσεις

Άρθρο 27 (μισθωμένες γραμμές)

- παροχή μισθωμένων γραμμών σε τελικούς χρήστες

2. Αγορές που αναφέρονται στην οδηγία [...] για την πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με τη διασύνδεσή τους

Άρθρο 7 - Αγορές που ορίζονται βάσει του προηγούμενου πλαισίου κανονιστικών ρυθμίσεων, όπου πρέπει να επανεξεταστούν οι υποχρεώσεις

Διασύνδεση (Οδηγία 97/33/ΕΚ όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 98/61/EΚ)

- προέλευση κλήσης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο

- απόληξη κλήσης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο

- υπηρεσίες διαβίβασης στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο

- προέλευση κλήσης σε δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα

- απόληξη κλήσης σε δημόσιο κινητό τηλεφωνικό δίκτυο

- διασύνδεση μισθωμένων γραμμών (διασύνδεση τμημάτων κυκλωμάτων)

Δικτυακή πρόσβαση και ειδική δικτυακή πρόσβαση (οδηγία 97/33/ΕΚ, οδηγία 98/10/EΚ)

- πρόσβαση στο σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο, συμπεριλαμβανομένης αδεσμοποίητης πρόσβασης στον τοπικό βρόχο

- πρόσβαση σε δημόσια κινητά τηλεφωνικά δίκτυα, συμπεριλαμβανομένης επιλογής φορέα

Χωρητικότητα μισθωμένων γραμμών για πελάτες χονδρικής (οδηγία 92/44/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 97/51/ΕΚ)

- χονδρική παροχή χωρητικότητας μισθωμένων γραμμών σε άλλους προμηθευτές δικτύων και υπηρεσιών ηλεκτρονικών υπηρεσιών

3. Αγορές που αναφέρονται στον κανονισμό [...] για την αδεσμοποίητη πρόσβαση στον τοπικό βρόχο

- υπηρεσίες που παρέχονται μέσω αδεσμοποίητων (χάλκινων) βρόχων