ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Λεπτομερής επεξήγηση της τροποποιημένης πρότασης /* COM/2011/0319 τελικό */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 1.1. Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Όπως ανακοινώθηκε στο σχέδιο πολιτικής για το άσυλο[1], η Επιτροπή υπέβαλε, στις 21 Οκτωβρίου 2009, πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα[2] (εφεξής "η οδηγία για τις διαδικασίες ασύλου"). Η πρόταση εκπονήθηκε με βάση την αξιολόγηση της εφαρμογής της υφιστάμενης οδηγίας στα κράτη μέλη. Επίσης λαμβάνει υπόψη τα αποτελέσματα ευρείας διαδικασίας διαβούλευσης με τα κράτη μέλη, τον Ύπατο Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες, μη κυβερνητικές οργανώσεις και άλλους συναφείς ενδιαφερόμενους φορείς. Οι πληροφορίες σχετικά με την εφαρμογή της ισχύουσας οδηγίας ενοποιήθηκαν στη συνέχεια με τη μορφή έκθεσης αξιολόγησης[3], η οποία δημοσιεύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009 και τα συμπεράσματα της οποίας ενίσχυσαν περαιτέρω τα επιχειρήματα υπέρ της πρότασης. Στις 6 Απριλίου 2011, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση σχετικά με την πρόταση της Επιτροπής, η οποία σε γενικές γραμμές υποστήριζε τις προτεινόμενες τροποποιήσεις. Η πρόταση αυτή συζητήθηκε επίσης στο Συμβούλιο, ιδίως στο πλαίσιο της ισπανικής προεδρίας του 2010. Ωστόσο, οι συζητήσεις ήταν δύσκολες και δεν κατέστη δυνατό να επιτευχθεί θέση στο Συμβούλιο. Με την υποβολή της τροποποιημένης πρότασης, η Επιτροπή σκοπεύει να χρησιμοποιήσει το δικαίωμα πρωτοβουλίας της για να προωθήσει τις εργασίες επίτευξης πραγματικού κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου από το οποίο θα επωφελούνται τόσο τα κράτη μέλη όσο και οι πρόσφυγες. Η Επιτροπή έχει πολιτική ευθύνη να παράσχει πραγματικές ευκαιρίες ώστε η Ένωση να τηρήσει τη δέσμευσή της, βάσει του προγράμματος της Στοκχόλμης, για επίτευξη κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου μέχρι το 2012. Η έκδοση της τροποποιημένης οδηγίας για τους επί μακρόν διαμένοντες, η οποία εφαρμόζεται στους δικαιούχους διεθνούς προστασίας, έδωσε ισχυρή ώθηση προς την κατεύθυνση αυτή. Μια κοινή διαδικασία ασύλου θα πρέπει να είναι ταχεία και δίκαιη. Για την επίτευξη αυτών των στόχων, η Επιτροπή συνεχίζει να εμπλουτίζει τις γνώσεις της σχετικά με τον τρόπο ενοποίησης των βέλτιστων εθνικών πρακτικών και να τις συγκεντρώνει σ΄ ένα σύστημα που διέπεται από συνοχή και είναι εύκολο να εφαρμοστεί σε όλη την Ένωση. Η τροποποιημένη πρόταση συνενώνει τις πρόσθετες γνώσεις και την πείρα που αποκτήθηκε κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων για την προηγούμενη πρόταση. Το σύστημα που προτείνεται στην τροποποιημένη πρόταση είναι τόσο αποτελεσματικό όσο και προστατευτικό. Είναι αποδοτικό από άποψη κόστους και βοηθά στην αντιμετώπιση εν δυνάμει καταχρηστικών αιτήσεων. Εγγυάται την παρόμοια επεξεργασία των αιτήσεων σ' όλα τα κράτη μέλη. Το σύστημα αυτό σέβεται πλήρως τα θεμελιώδη δικαιώματα και τη σχετική με αυτά αναπτυσσόμενη νομολογία, και ως εκ τούτου διασφαλίζει ότι μπορεί να αντιμετωπίσει τις εναντίον του προσφυγές στα δικαστήρια. Παράλληλα, είναι αρκετά ευέλικτο για να ενσωματώνει τις ιδιαιτερότητες των εθνικών νομικών συστημάτων. Οι κανόνες που το συνθέτουν έχουν αποσαφηνιστεί και απλουστευθεί ώστε να διασφαλίζουν την αποτελεσματική εφαρμογή. Η τροποποιημένη πρόταση θα πρέπει να εξετασθεί από κοινού με την τροποποιημένη πρόταση για την "οδηγία για τις συνθήκες υποδοχής". Η εν λόγω πρόταση αποβλέπει, μεταξύ άλλων, στη διασφάλιση καλύτερων και περισσότερο εναρμονισμένων απαιτήσεων υποδοχής για τους αιτούντες άσυλο σ' όλη την Ένωση. Η τροποποιημένη πρόταση σχετίζεται επίσης με τον κανονισμό για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (ΕΥΥΑ), που εκδόθηκε στις 19 Μαΐου 2010. Τώρα που η Υπηρεσία αυτή ξεκίνησε να λειτουργεί, μπορεί να προβλεφθεί γι΄ αυτή ένας περισσότερο συγκεκριμένος ρόλος όσον αφορά τη στήριξη των κρατών μελών για την περισσότερο αποτελεσματική εφαρμογή των κοινών κανόνων. 1.2. Γενικό πλαίσιο Η πρόταση του 2009 και η παρούσα τροποποιημένη πρόταση αποτελούν μέρος νομοθετικής δέσμης που αποβλέπει στη δημιουργία κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου (ΚΕΣΑ). Ειδικότερα, το 2008, μαζί με την πρόταση για την τροποποίηση της οδηγίας για τις συνθήκες υποδοχής, η Επιτροπή ενέκρινε προτάσεις για την τροποποίηση των κανονισμών του Δουβλίνου και EURODAC. Το 2009, η Επιτροπή ενέκρινε προτάσεις για την τροποποίηση των οδηγιών για τις διαδικασίες ασύλου και τις ελάχιστες απαιτήσεις για την αναγνώριση. Τέλος, η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο ιδρύθηκε με κανονισμό της 19ης Μαΐου 2010 για να αυξήσει τον συντονισμό της επιχειρησιακής συνεργασίας μεταξύ κρατών μελών με στόχο την αποτελεσματική εφαρμογή των κοινών κανόνων στον τομέα του ασύλου. Αυτή η νομοθετική δέσμη ευθυγραμμίζεται με το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο[4], που επαναβεβαίωσε τους στόχους του προγράμματος της Χάγης και κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει προτάσεις για τη θέσπιση, το αργότερο το 2012, ενιαίας διαδικασίας ασύλου που θα αποτελείται από την παροχή κοινών εγγυήσεων. Στο ίδιο πλαίσιο, το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στη συνεδρίασή του στις 10 και 11 Δεκεμβρίου 2009 τόνισε την ανάγκη δημιουργίας "ενός κοινού χώρου προστασίας και αλληλεγγύης, βάσει κοινής διαδικασίας ασύλου και ομοιόμορφου καθεστώτος για τα πρόσωπα στα οποία χορηγείται διεθνής προστασία" με βάση "υψηλές προδιαγραφές ασφαλείας", και "δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες", μέχρι το 2012. Ειδικότερα, στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης τονίστηκε ότι τα πρόσωπα που χρειάζονται προστασία πρέπει να έχουν εγγυημένη πρόσβαση σε νομικά ασφαλείς και αποτελεσματικές διαδικασίες. Σύμφωνα με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, είναι σημαντικό να προσφέρεται στα πρόσωπα, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο υποβάλλουν αίτηση ασύλου, ισότιμο επίπεδο μεταχείρισης όσον αφορά τις συνθήκες υποδοχής και κοινή αντιμετώπιση όσον αφορά τις διαδικαστικές ρυθμίσεις και τον προσδιορισμό του παρεχόμενου καθεστώτος. Στόχος πρέπει να είναι οι παρεμφερείς υποθέσεις να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο και να καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα. Εκπονήθηκε εκτίμηση επιπτώσεων ως μέρος της προετοιμασίας της προηγούμενης πρότασης. Η τροποποιημένη πρόταση βασίζεται στις ίδιες αρχές με την προηγούμενη πρόταση. Επιπλέον, αποβλέπει στη μείωση του κόστους και του διοικητικού βάρος με την απλούστευση και την αποσαφήνιση ορισμένων διατάξεων για να διευκολύνει την εφαρμογή τους. Προς τούτο, η εκτίμηση επιπτώσεων που εκπονήθηκε για την προηγούμενη πρόταση συνεχίζει να εφαρμόζεται στην τροποποιημένη πρόταση. 1.3. Συνοχή με άλλες πολιτικές και στόχους της Ένωσης Η παρούσα πρόταση ευθυγραμμίζεται απολύτως με τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε του 1999, με το πρόγραμμα της Χάγης του 2004, με το Ευρωπαϊκό Σύμφωνο για τη Μετανάστευση και το Άσυλο που εγκρίθηκε από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις 17 Οκτωβρίου 2008, και με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης του 2009 που απαιτεί την επίτευξη του ΚΕΣΑ μέχρι το 2012. Η πρόταση συνάδει επίσης με τους στόχους της στρατηγικής για την Ευρώπη του 2020, ιδίως όσον αφορά την καλύτερη ενσωμάτωση των νόμιμων μεταναστών. Με την προώθηση ταχύτερων και περισσότερο αξιόπιστων διαδικασιών ασύλου, ευνοεί τη δυνατότητα απασχόλησης των προσφύγων και των προσώπων που χρήζουν επικουρικής προστασίας καθώς οι δεξιότητές τους θα επηρεαστούν σε μικρότερο βαθμό από μια μακροχρόνια περίοδο χωρίς πλήρη πρόσβαση στην αγορά εργασίας. Επίσης, προσπαθεί να μειώσει το κόστος υποδοχής των κρατών μελών, προωθώντας με αυτόν τον τρόπο τη βιωσιμότητα των δημόσιων οικονομικών. 2. Διαβούλευση με τα Ενδιαφερόμενα Μέρη Ως μέρος των προπαρασκευαστικών εργασιών για την προηγούμενη πρόταση, η Επιτροπή υπέβαλε Πράσινη Βίβλο, πραγματοποίησε περισσότερες συσκέψεις εμπειρογνωμόνων, περιλαμβανομένου του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες και εταίρων της κοινωνίας των πολιτών, ανέθεσε την εκπόνηση εξωτερικής μελέτης και συγκέντρωσε δεδομένα από τις απαντήσεις σε περισσότερα λεπτομερή ερωτηματολόγια. Η Επιτροπή ενέκρινε την έκθεση αξιολόγησης για την εφαρμογή της ισχύουσας οδηγίας στις 8 Σεπτεμβρίου 2010. Τα συμπεράσματα της έκθεσης αυτής ενίσχυσαν περισσότερο τα πορίσματα των προπαρασκευαστικών εργασιών. Μετά την υποβολή της προηγούμενης πρότασης τον Οκτώβριο του 2009, διενεργήθηκαν συζητήσεις σε τεχνικό επίπεδο στο Συμβούλιο, ιδίως στο πλαίσιο της ισπανικής προεδρίας. Κατά τη διάρκεια των συζητήσεων μερικά κράτη μέλη αντιτάχθηκαν σε συγκεκριμένες διατάξεις της πρότασης λόγω των ιδιαιτεροτήτων των συστημάτων ασύλου ή/και των νομικών τους συστημάτων. Ωστόσο, δεν κατέστη δυνατή η εξεύρεση ικανοποιητικών λύσεων από το Συμβούλιο. Έγινε εμφανές ότι, για να αποφευχθεί η ενσωμάτωση πολλαπλών εξαιρέσεων για συγκεκριμένα κράτη μέλη και επομένως η διακινδύνευση της συνολικής συνοχής του προτεινόμενου συστήματος, η Επιτροπή μπορούσε να εξετάσει εκ νέου την πρόταση ώστε να προτείνει περισσότερο ολοκληρωμένη λύση στα ζητήματα που τέθηκαν, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα την προστιθέμενη αξία του κειμένου. Η αποσαφήνιση και η απλούστευση των προτεινόμενων διατάξεων για να διευκολυνθεί η εφαρμογή τους από τα κράτη μέλη θα πρέπει να δώσει μια ανανεωμένη ώθηση στις συζητήσεις. Επομένως, η Επιτροπή ανακοίνωσε στο Συμβούλιο Δικαιοσύνης και Εσωτερικών Υποθέσεων ότι θα υπέβαλε τροποποιημένη πρόταση για αυτή την οδηγία πριν από την έναρξη της πολωνικής προεδρίας του Συμβουλίου του 2011. Ως μέρος των προπαρασκευαστικών εργασιών για αυτή την τροποποιημένη πρόταση, η Επιτροπή διενήργησε σειρά συνεδριάσεων τεχνικής διαβούλευσης από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 2010. Επίσης, η τροποποιημένη πρόταση λαμβάνει υπόψη τις συζητήσεις στο πλαίσιο της υπουργικής διάσκεψης για την ισότητα και την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας ασύλου, που διοργανώθηκε από τη βελγική προεδρία, στις 13 και 14 Σεπτεμβρίου 2010. Η διάσκεψη μεταξύ άλλων εστιάστηκε σε θέματα συνεντεύξεων, κατάρτισης, πληροφοριών για τη χώρα καταγωγής, διαδικασιών προτεραιότητας και κατ΄επανάληψη αιτήσεων. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε τη θέση του σε πρώτη ανάγνωση στις 6 Απριλίου 2011. Το ψήφισμα σε γενικές γραμμές υποστήριζε την πρόταση της Επιτροπής. Οι περισσότερες από τις προτεινόμενες τροπολογίες είχαν ως στόχο την ενίσχυση των εγγυήσεων για τους αιτούντες. Μερικές απέβλεπαν στην παροχή μεγαλύτερης ευελιξίας για τα κράτη μέλη ή στη βελτίωση της συνολικής συνοχής του κειμένου. Η ουσία του ψηφίσματος ελήφθη υπόψη για την προετοιμασία της τροποποιημένης πρότασης, η οποία επομένως ενσωματώνει πολλές τροπολογίες είτε ως προς τη διατύπωση είτε ως προς την ουσία τους. Η θέση του Κοινοβουλίου περιλαμβάνει επίσης σημαντική σειρά τροπολογιών που θα οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές σχετικά με τις διάφορες έννοιες των ασφαλών τρίτων χωρών. Η Επιτροπή αξιολόγησε προσεκτικά αυτή την τροπολογία και κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η ιδέα διαγραφής των εθνικών καταλόγων ασφαλών χωρών και η έγκριση κοινών καταλόγων της ΕΕ θα μπορούσε να προβλεφθεί μελλοντικά. Ωστόσο, θα είναι ρεαλιστική μόνο όταν η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο θα μπορεί να υποστηρίξει με διατηρήσιμο τρόπο την αντικατάσταση των εθνικών καταλόγων με την εκπόνηση εκθέσεων για τις χώρες καταγωγής με βάση συναφείς, αξιόπιστες, ακριβείς και επικαιροποιημένες πληροφορίες για τη χώρα καταγωγής που έχουν συγκεντρωθεί με διαφανή και αμερόληπτο τρόπο, με την ανάπτυξη κοινού μορφότυπου και κοινής μεθοδολογίας για την παρουσίαση, επαλήθευση και χρησιμοποίηση πληροφοριών για τις χώρες καταγωγής, και με την ανάλυση των πληροφοριών για τις χώρες καταγωγής. Μολονότι οι τροπολογίες του Κοινοβουλίου σχετικά με τις διάφορες έννοιες των ασφαλών τρίτων χωρών δεν έχουν ενσωματωθεί στην τροποποιημένη πρόταση, η Επιτροπή αναγνωρίζει την ανάγκη περαιτέρω εναρμόνισης των κανόνων αυτών. Προς τούτο η Επιτροπή δεσμεύεται να διενεργεί με κατάλληλο τρόπο, με τα κράτη μέλη και με τη συμμετοχή του Κοινοβουλίου, τακτική επανεξέταση της χρησιμοποίησης των εννοιών αυτών. Αυτή η διαδικασία τακτικής επανεξέτασης θα πρέπει να βοηθήσει την προετοιμασία της περαιτέρω εναρμόνισης στο μέλλον. Η τροποποιημένη πρόταση έχει ως στόχο να αποτελέσει εξισορροπημένη λύση για τη διευκόλυνση των διαπραγματεύσεων μεταξύ των δύο συννομοθετών. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3.1. Συνοπτική παρουσίαση της προτεινόμενης δράσης Η παρούσα τροποποιημένη πρόταση έχει ως στόχο να απλουστεύσει και να αποσαφηνίσει τους κανόνες για να τους καταστήσει περισσότερο συμβατούς με τα διάφορα εθνικά νομικά συστήματα καθώς και να βοηθήσει τα κράτη μέλη στην εφαρμογή των κανόνων αυτών με τρόπο που να είναι αποδοτικός από άποψη κόστους, ανάλογα με τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε κράτους. Όπως και στην προηγούμενη πρόταση, ο συνολικός στόχος εξακολουθεί να έγκειται στην επίτευξη αποτελεσματικών και δίκαιων διαδικασιών. Η πρόταση συνεχίζει να διασφαλίζει την πλήρη τήρηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων διότι είναι ενημερωμένη ως προς την εξέλιξη της νομολογίας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ιδίως όσον αφορά το δικαίωμα αποτελεσματικής προσφυγής. Σε σύγκριση με την ισχύουσα οδηγία, οι διαδικαστικές εγγυήσεις αναθεωρήθηκαν για να οδηγήσουν σε περισσότερο συνεπή εφαρμογή των διαδικαστικών αρχών. Επίσης, η πρόταση εισάγει περισσότερο συνεπείς και απλουστευμένους διαδικαστικούς μηχανισμούς και έννοιες, παρέχοντας μ' αυτόν τον τρόπο στις αρμόδιες για το άσυλο αρχές τα αναγκαία διαδικαστικά εργαλεία για την πρόληψη των καταχρήσεων και την ταχεία επεξεργασία των σαφώς αβάσιμων αιτήσεων. Για τη διευκόλυνση της συνεπούς εφαρμογής του κεκτημένου για το άσυλο και την απλούστευση των εφαρμοστέων ρυθμίσεων, η πρόταση προβλέπει ενιαία διαδικασία, αποσαφηνίζοντας ως εκ τούτου ότι οι αιτήσεις θα πρέπει να εξετάζονται υπό το πρίσμα και των δύο μορφών διεθνούς προστασίας που καθορίζονται στην οδηγία για την αναγνώριση. Η πρόταση αυξάνει τη συνοχή με την τροποποιημένη πρόταση για τις συνθήκες υποδοχής και με τον κανονισμό για την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο. 3.1.1. Διευκόλυνση της εφαρμογής για τα κράτη μέλη Ορισμένες αλλαγές επήλθαν για να διασφαλιστεί ότι η πρόταση είναι περισσότερο συμβατή με τα διάφορα νομικά συστήματα και τις άλλες ρυθμίσεις των κρατών μελών. Αυτό αφορά, για παράδειγμα, τους κανόνες για τις αποφάσεις σχετικά με το δικαίωμα εισδοχής στο έδαφος, τη δυνατότητα αναβολής της λήψης απόφασης όταν η κατάσταση στη χώρα καταγωγής είναι προσωρινά αβέβαιη, και τους λόγους για την εξέταση αιτήσεων στα σύνορα. Μερικές διατάξεις έγιναν περισσότερο ευέλικτες για να διασφαλίσουν τη διευκόλυνση της εφαρμογής. Για να μπορέσουν τα κράτη μέλη να αντιμετωπίσουν δεόντως μεγάλο αριθμό ταυτόχρονων αιτήσεων ασύλου, αναθεωρήθηκαν κανόνες σχετικά με την πρόσβαση στη διαδικασία, τη διεξαγωγή προσωπικών συνεντεύξεων και την τυποποιημένη μέγιστη διάρκεια των διαδικασιών ασύλου. Τέλος, όλες οι διατάξεις αναθεωρήθηκαν διεξοδικά σε όλο το κείμενο για να αποσαφηνιστούν και να απλουστευθούν οι κανόνες προκειμένου να διευκολυνθούν οι συζητήσεις και να διασφαλιστεί η αποτελεσματική εφαρμογή. 3.1.2. Βελτίωση της αντιμετώπισης εν δυνάμει καταχρήσεων Η τροποποιημένη πρόταση ενισχύει την ικανότητα των κρατών μελών να αντιμετωπίζουν τις εν δυνάμει καταχρήσεις του συστήματος ασύλου. Οι νέοι κανόνες προβλέπουν ότι τα κράτη μέλη πρέπει να επιταχύνουν τις διαδικασίες και να εξετάζουν στα σύνορα αιτήσεις στο πλαίσιο των οποίων ο αιτών έχει παρουσιάσει προδήλως πλαστές ή προφανώς απίθανες πληροφορίες οι οποίες έρχονται σε αντίθεση με επαρκώς επαληθευμένες πληροφορίες σχετικά με τη χώρα καταγωγής, καθιστώντας επομένως την αίτησή του σαφώς μη πειστική. Το ίδιο ισχύει για αιτούντες που αποτελούν κίνδυνο για την εθνική ασφάλεια ή τη δημόσια τάξη. Για την καλύτερη αντιμετώπιση αιτούντων που διαφεύγουν ή δεν συμμορφώνονται με τις υποχρεώσεις τους τροποποιήθηκαν επίσης οι κανόνες για τη σιωπηρή ανάκληση της αίτησης. Σύμφωνα με τους κανόνες αυτούς, τα κράτη μέλη μπορούν να απορρίψουν αίτηση που βασίζεται σε σιωπηρή ανάκληση εάν οι αρχές διαθέτουν ήδη επαρκή στοιχεία για να εξετάσουν δεόντως την αίτηση αυτή. Για να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των αιτούντων σχετικά με τις συνέπειες της ανάκλησης, ζητείται από τα κράτη μέλη να ενημερώνουν τους αιτούντες για αυτούς τους κανόνες στην αρχή της διαδικασίας. 3.1.3. Επικέντρωση στην αρχή της διαδικασίας ('Frontloading)': ταχείες, δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες Η επικέντρωση στην αρχή της διαδικασίας σημαίνει τη διάθεση των κατάλληλων πόρων υπέρ της ποιότητας της λήψης αποφάσεων σε πρώτο βαθμό για να γίνουν οι διαδικασίες περισσότερο δίκαιες και αποτελεσματικές. Ένας από τους κυριότερους στόχους της πρότασης εξακολουθεί να είναι ένα υπόδειγμα διαδικασίας ασύλου που να μην υπερβαίνει τους έξι μήνες. Παράλληλα, η τροποποιημένη πρόταση περιλαμβάνει ορισμένες αποσαφηνίσεις για να διευκολύνει την εφαρμογή αυτής της έννοιας λαμβανομένων υπόψη των ιδιαιτεροτήτων των διαφόρων κρατών μελών. Βασικό στοιχείο της επικέντρωσης στην αρχή της διαδικασίας είναι η έγκαιρη πρόσβαση του αιτούντος στη στήριξη προκειμένου να κατανοήσει τη διαδικασία. Η τροποποιημένη πρόταση διευκρινίζει την ουσία αυτής της βασικής στήριξης για να τη διακρίνει από τη δωρεάν νομική συνδρομή που διατίθεται στις διαδικασίες άσκησης ενδίκων μέσων. Τα κράτη μέλη είναι ελεύθερα να εξεύρουν τις κατάλληλες λεπτομέρειες για την παροχή της στήριξης, μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων, κρατικών λειτουργών ή ειδικευμένων κρατικών υπηρεσιών. Οι τροπολογίες θα πρέπει να καταστήσουν την εφαρμογή αυτής της βασικής διάταξης περισσότερο αποδοτική από άποψη κόστους και να εξαλείψουν τις παρανοήσεις που μπορεί να οδηγήσουν σε συγκρούσεις μεταξύ των κανόνων αυτών και του γενικού διοικητικού δικαίου περισσοτέρων κρατών μελών. Η πρόταση απλουστεύει επίσης τους κανόνες για την κατάρτιση που τα κράτη μέλη πρέπει να παράσχουν στο προσωπικό που εξετάζει τις αιτήσεις και λαμβάνει αποφάσεις σχετικά με αυτές. Μολονότι το υψηλό επίπεδο ικανοτήτων αυτού του προσωπικού εξακολουθεί να αποτελεί στόχο, δεδομένου ότι αυτός είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί η λήψη αξιόπιστων και επιδεχόμενων υπεράσπισης αποφάσεων από τις αρμόδιες για το άσυλο αρχές, οι λεπτομερείς διατάξεις απλουστεύονται και γίνονται περισσότερο συνεκτικές σε σχέση με άλλα τμήματα του κεκτημένου για το άσυλο. Τέλος, οι διατάξεις για τους αιτούντες που χρήζουν ειδικών δικονομικών εγγυήσεων απλουστεύονται. Οι νέοι κανόνες έχουν λιγότερο επιτακτικό χαρακτήρα για να δώσουν στα κράτη μέλη περισσότερη ευχέρεια και ευελιξία προκειμένου να ληφθούν υπόψη με τον κατάλληλο τρόπο οι διάφορες εν δυνάμει ιδιαίτερες συνθήκες των αιτούντων. Παράλληλα, οι κανόνες συνεχίζουν να παρέχουν υψηλό επίπεδο εγγυήσεων για τα πρόσωπα αυτά. 3.1.4. Εγγύηση της πρόσβασης στην προστασία Για να διασφαλιστεί ότι το πρόσωπο που εκφράζει επιθυμία να ζητήσει διεθνή προστασία έχει πραγματική ευκαιρία να υποβάλλει αίτηση, η τροποποιημένη πρόταση βελτιώνει τους κανόνες για τα αρχικά βήματα που πρέπει να γίνουν στη διαδικασία ασύλου. Ειδικότερα, η τροποποιημένη πρόταση αποκλείει το ενδεχόμενο σύγχυσης μεταξύ της παραλαβής πλήρους αίτησης ασύλου και της βασικής πράξης καταχώρισης του προσώπου ως αιτούντος. Επομένως, διευκολύνει τα κράτη μέλη να συμμορφώνονται με την προτεινόμενη προθεσμία των 72 ωρών για την καταχώριση αιτούντος με την ιδιότητα αυτή μετά την έκφραση της επιθυμίας του να υποβάλει αίτηση· η προθεσμία αυτή μπορεί να παραταθεί εάν η τήρησή της είναι πρακτικά αδύνατη. Επιπλέον, η τροποποιημένη πρόταση προβλέπει απλούς κανόνες για την κατάρτιση και τις οδηγίες για τους συνοριοφύλακες και οποιεσδήποτε άλλες αρχές είναι πιθανό να έρθουν σε επαφή με τους πιθανούς αιτούντες. Οι νέοι κανόνες θα πρέπει να βοηθήσουν τα κράτη μέλη να τους εφαρμόσουν στην πράξη, λαμβάνοντας υπόψη την ποικιλομορφία των εθνικών τους καταστάσεων. 3.1.5. Σαφείς κανόνες για τις κατ' επανάληψη αιτήσεις Ακόμα και μετά την απόρριψη αίτησης διεθνούς προστασίας, ένα πρόσωπο πρέπει να μπορεί να υποβάλλει εκ νέου αίτηση εάν έχουν μεταβληθεί οι περιστάσεις του, για να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα υποβολής επιτόπου ("sur place") αιτήσεων σύμφωνα με την οδηγία για την αναγνώριση. Η τροποποιημένη πρόταση αποσαφηνίζει τους κανόνες σχετικά με τις αιτήσεις αυτές για να προλάβει τις εν δυνάμει καταχρήσεις τους. Σύμφωνα με τους κανόνες αυτούς, κάθε μεταγενέστερη αίτηση υπόκειται σε ταχεία και αποτελεσματική προκαταρκτική εξέταση για να καθοριστεί εάν υπάρχουν νέα στοιχεία που να δικαιολογούν περαιτέρω εξέταση. Εάν υπάρχουν νέα στοιχεία, η μεταγενέστερη αίτηση πρέπει να εξετάζεται σύμφωνα με τους γενικούς κανόνες. Εάν δεν υπάρχουν, η αίτηση κηρύσσεται απαράδεκτη. Για την πρόληψη των καταχρήσεων, τα κράτη μέλη μπορούν τότε να παρεκκλίνουν από το δικαίωμα παραμονής στο έδαφος ακόμα και εάν το πρόσωπο υποβάλλει νέες αιτήσεις διεθνούς προστασίας. 3.1.6. Ενίσχυση της συνοχής με άλλες πράξεις του κεκτημένου της ΕΕ για το άσυλο Η τροποποιημένη πρόταση αναθεωρεί ορισμένους μηχανισμούς για να τους κάνει περισσότερο συνεκτικούς με άλλες πράξεις της ΕΕ για το άσυλο, ιδίως με την τροποποιημένη πρόταση σχετικά με την οδηγία για τις συνθήκες υποδοχής. Αυτό αφορά ειδικότερα τις διατάξεις για τις ειδικές ανάγκες και τα ευάλωτα πρόσωπα και τις διαδικασίες στα σύνορα. Η τροποποιημένη πρόταση ευθυγραμμίζει επίσης τις διατάξεις για την κατάρτιση με τις ισοδύναμες διατάξεις του κανονισμού για την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο. Επίσης, οι διατάξεις της σχετικά με την κατάρτιση και την πρόσβαση στη διαδικασία προβλέπουν περισσότερο συγκεκριμένο ρόλο για την εν λόγω Υπηρεσία. Ο στόχος έγκειται στην παροχή ευελιξίας αλλά και στήριξης στα κράτη μέλη. Η συμμετοχή της εν λόγω Υπηρεσίας θα πρέπει επίσης να προωθήσει τη συνοχή της εφαρμογής σε ολόκληρη την Ένωση. Για τη διευκόλυνση της συνεκτικής εφαρμογής του κεκτημένου και την απλούστευση των εφαρμοστέων ρυθμίσεων, η πρόταση προβλέπει ενιαία διαδικασία, καθιστώντας σαφές με αυτόν τον τρόπο ότι οι αιτήσεις θα πρέπει να εξετάζονται υπό το πρίσμα και των δύο μορφών διεθνούς προστασίας που θεσπίζονται στην οδηγία για την αναγνώριση. 3.2. Νομική βάση Η τροποποιημένη πρόταση τροποποιεί την οδηγία 2005/85/ΕΚ και χρησιμοποιεί ως νομική βάση το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο δ) της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ), το οποίο προβλέπει τη λήψη μέτρων σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του ενιαίου καθεστώτος ασύλου ή επικουρικής προστασίας. 3.3. Εδαφική εφαρμογή Η προτεινόμενη οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη. Η εφαρμογή της οδηγίας στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία θα καθοριστεί σύμφωνα με τις διατάξεις του πρωτοκόλλου αριθ. 21 που προσαρτάται στη ΣΛΕΕ. Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, το οποίο προσαρτάται στη ΣΛΕΕ, η Δανία δεν δεσμεύεται από την οδηγία ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. 3.4. Αρχή της επικουρικότητας Ο τίτλος V της ΣΛΕΕ για το χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης αναθέτει ορισμένες αρμοδιότητες σχετικά με τα θέματα αυτά στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι αρμοδιότητες αυτές πρέπει να ασκούνται σύμφωνα με το άρθρο 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι μόνο εφόσον και κατά τον βαθμό που οι στόχοι της προβλεπόμενης δράσης δεν μπορούν να επιτευχθούν επαρκώς από τα κράτη μέλη, μπορούν όμως, λόγω της κλίμακας ή των αποτελεσμάτων της προβλεπόμενης δράσης, να επιτευχθούν καλύτερα στο επίπεδο της Ένωσης. Η νομική βάση της δράσης της Ένωσης θεσπίζεται στο άρθρο 78 ΣΛΕΕ. Η διάταξη αυτή προβλέπει ότι η Ένωση "αναπτύσσει κοινή πολιτική στους τομείς του ασύλου, της επικουρικής προστασίας και της προσωρινής προστασίας με στόχο να παρέχεται το κατάλληλο καθεστώς σε οποιοδήποτε υπήκοο τρίτης χώρας χρήζει διεθνούς προστασίας και να εξασφαλίζεται η τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης. Η πολιτική αυτή πρέπει να συνάδει με τη Σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 και με το Πρωτόκολλο της 31ης Ιανουαρίου 1967 περί του καθεστώτος των προσφύγων, καθώς και με άλλες συναφείς συμβάσεις". Δεδομένου του διακρατικού χαρακτήρα των προβλημάτων που αφορούν το άσυλο και την προστασία των προσφύγων, η EE βρίσκεται στην κατάλληλη θέση για να προτείνει λύσεις στο πλαίσιο του ΚΕΣΑ, ιδίως σχετικά με ζητήματα που αφορούν τις διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση διεθνούς προστασίας, και ειδικότερα για την αποφυγή δευτερογενών μετακινήσεων. Μολονότι με την έκδοση της οδηγίας το 2005 επιτεύχθηκε σημαντικός βαθμός εναρμόνισης, απαιτείται περαιτέρω δράση της ΕΕ για την επίτευξη υψηλότερων και πιο εναρμονισμένων απαιτήσεων στις διαδικασίες ασύλου, καθώς και για τη λήψη περαιτέρω μέτρων για κοινές διαδικασίες ασύλου. Οι απαιτήσεις αυτές κρίνονται επίσης απαραίτητες ώστε η εξέταση των αιτήσεων, που υποβάλλουν οι αιτούντες διεθνή προστασία με βάση τις διαδικασίες του Δουβλίνου, να γίνεται με ισοδύναμους όρους στα διάφορα κράτη μέλη. 3.5. Αρχή της αναλογικότητας Η εκτίμηση των επιπτώσεων από την τροποποίηση της οδηγίας για τις διαδικασίες ασύλου[5], η οποία εκπονήθηκε ως μέρος των προπαρασκευαστικών εργασιών της προηγούμενης πρότασης, μετά από αξιολόγηση κάθε εναλλακτικής επιλογής για την επίλυση των διαπιστωθέντων προβλημάτων ώστε να εξασφαλίζεται η ιδανική ισορροπία μεταξύ του πρακτικού οφέλους και των απαιτούμενων προσπαθειών, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η επιλογή της δράσης εκ μέρους της EE δεν υπερβαίνει τα αναγκαία όρια για την επίτευξη του στόχου της επίλυσης των προβλημάτων αυτών. Η παρούσα τροποποιημένη πρόταση διατηρεί τις κατευθυντήριες αρχές της προηγούμενης πρότασης ενώ εισάγει πρόσθετη ευελιξία για τα κράτη μέλη, συμβάλλοντας μ' αυτόν τον τρόπο στην τήρηση της αρχής της αναλογικότητας. 3.6. Επιπτώσεις όσον αφορά τα θεμελιώδη δικαιώματα Η παρούσα πρόταση αποτέλεσε αντικείμενο εμπεριστατωμένης εξέτασης ώστε να διασφαλισθεί ότι οι διατάξεις της συνάδουν πλήρως: – με τα θεμελιώδη δικαιώματα που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της ΕΕ, και – με τις υποχρεώσεις που απορρέουν από το διεθνές δίκαιο, ιδίως από τη σύμβαση της Γενεύης, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, καθώς και από τη σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Η εξασφάλιση υψηλότερων απαιτήσεων για τις διαδικασίες ασύλου, καθώς και η συνεκτική εφαρμογή τους σε όλη την Ένωση θα έχει συνολικά θετικές συνέπειες για τους αιτούντες άσυλο και θα καταστήσει αποτελεσματικότερο το θεμελιώδες δικαίωμα ασύλου του άρθρου 18 του Χάρτη. Συγκεκριμένα, η πρόταση θα μειώσει τα περιθώρια διοικητικών σφαλμάτων στις διαδικασίες ασύλου, εξασφαλίζοντας έτσι την καλύτερη τήρηση της αρχής της μη επαναπροώθησης που κατοχυρώνεται στο άρθρο 19 του Χάρτη και βελτιώνοντας την πρόσβαση στην προστασία και τη δικαιοσύνη με την εγγύηση ότι κάθε αιτών θα πρέπει να έχει σε περίπτωση αρνητικής απόφασης δικαίωμα πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου σύμφωνα με το άρθρο 47 του Χάρτη. Επίσης, η πρόταση θα ενισχύσει την ισότητα των φύλων που καθορίζεται στο άρθρο 23 του Χάρτη, θα προωθήσει την εφαρμογή της αρχής του μείζονος συμφέροντος του παιδιού στις διαδικασίες ασύλου, σύμφωνα με το άρθρο 24 του Χάρτη, και θα ενδυναμώσει την αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων όπως προβλέπεται στο άρθρο 21 του Χάρτη. 2009/0165 (COD) Τροποποιημένη πρόταση ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (Αναδιατύπωση) ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ιδίως το άρθρο 78 παράγραφος 2 στοιχείο δ), Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[6], Έχοντας υπόψη τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών[7], Αποφασίζοντας σύμφωνα με τη συνήθη νομοθετική διαδικασία, Εκτιμώντας τα ακόλουθα: ò νέο (1) Είναι σκόπιμο να επέλθουν ορισμένες ουσιώδεις αλλαγές στην οδηγία 2005/85/ΕΚ, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα[8]. Για λόγους σαφήνειας, είναι σκόπιμη η αναδιατύπωση της εν λόγω οδηγίας. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 1 (προσαρμοσμένο) ð νέο (2) Η κοινή πολιτική ασύλου, που περιλαμβάνει το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα για το άσυλο, αποτελεί αναπόσπαστο μέρος του στόχου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την προοδευτική εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, ανοικτού σε εκείνους οι οποίοι, αναγκασμένοι από τις περιστάσεις, αναζητούν νομίμως προστασία στην Ö Ένωση Õ Κοινότητα. ð Η πολιτική αυτή θα πρέπει να διέπεται από την αρχή της αλληλεγγύης και της δίκαιης κατανομής ευθυνών μεταξύ των κρατών μελών, μεταξύ άλλων και στο οικονομικό επίπεδο. ï ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 2 (3) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, κατά την έκτακτη σύνοδο στο Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999, συμφώνησε να καταβληθεί προσπάθεια για τη θέσπιση κοινού ευρωπαϊκού συστήματος για το άσυλο, με βάση την πλήρη και συνολική εφαρμογή της σύμβασης της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 σχετικά με το καθεστώς των προσφύγων ("σύμβαση της Γενεύης"), όπως τροποποιήθηκε με το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967, επιβεβαιώνοντας έτσι την αρχή της μη επαναπροώθησης και διασφαλίζοντας ότι κανείς δεν αποστέλλεται πίσω σε μέρος όπου θα υφίστατο διώξεις. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 3 (προσαρμοσμένο) (4) Στα συμπεράσματα του Τάμπερε αναφέρεται ότι το κοινό ευρωπαϊκό σύστημα για το άσυλο θα πρέπει βραχυπρόθεσμα να περιλαμβάνει κοινές απαιτήσεις προδιαγραφές για δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες ασύλου στα κράτη μέλη και, πιο μακροπρόθεσμα, Ö ενωσιακούς Õ κοινοτικούς κανόνες που θα καταλήξουν σε κοινή διαδικασία ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ö Ένωση Õ Κοινότητα. ê 2005/85/EΚ αιτιολογική σκέψη 4 ð νέο (5) ð Η πρώτη φάση του κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου επιτεύχθηκε μέσω της έκδοσης των συναφών νομικών πράξεων που προβλέπονται στις Συνθήκες, συμπεριλαμβανομένης της οδηγίας 2005/85/ΕΚ η οποία συνιστούσε ï Οι ελάχιστες προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας για τις διαδικασίες στα κράτη μέλη σχετικά με τη χορήγηση ή ανάκληση του καθεστώτος του πρόσφυγα συνιστούν έτσι ένα πρώτο μέτρο στις διαδικασίες ασύλου. ò νέο (6) Στις 4 Νοεμβρίου 2004, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενέκρινε το πρόγραμμα της Χάγης, το οποίο καθορίζει τους στόχους που πρέπει να υλοποιηθούν στον τομέα της ελευθερίας, της ασφάλειας και της δικαιοσύνης κατά την περίοδο 2005-2010. Στο πλαίσιο αυτό, το πρόγραμμα της Χάγης κάλεσε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να ολοκληρώσει την αξιολόγηση των νομικών πράξεων της πρώτης φάσης και να υποβάλει τις νομικές πράξεις και τα μέτρα της δεύτερης φάσης στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Κατ’ εφαρμογή του προγράμματος της Χάγης, ο στόχος που πρέπει να επιδιωχθεί σε σχέση με την εγκαθίδρυση κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου είναι η θέσπιση κοινής διαδικασίας ασύλου και ομοιόμορφου καθεστώτος το οποίο να ισχύει σε ολόκληρη την Ένωση. (7) Στο Ευρωπαϊκό σύμφωνο για τη μετανάστευση και το άσυλο, το οποίο εγκρίθηκε στις 16 Οκτωβρίου 2008, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επεσήμαινε ότι εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την παροχή προστασίας και ζητούσε την ανάληψη νέων πρωτοβουλιών, ιδίως πρότασης για τη θέσπιση ενιαίας διαδικασίας ασύλου που να συμπεριλαμβάνει κοινές εγγυήσεις, ενόψει της ολοκλήρωσης της εγκαθίδρυσης κοινού ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, όπως προβλέπεται στο πρόγραμμα της Χάγης. (8) Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, στη συνεδρίασή του στις 10 και 11 Δεκεμβρίου 2009, ενέκρινε το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, το οποίο επαναβεβαίωσε τη δέσμευσή του για την εγκαθίδρυση ενός κοινού χώρου προστασίας και αλληλεγγύης, βάσει κοινής διαδικασίας ασύλου και ομοιόμορφου καθεστώτος για τα πρόσωπα στα οποία χορηγείται διεθνής προστασία με βάση υψηλές προδιαγραφές ασφαλείας, και δίκαιες και αποτελεσματικές διαδικασίες, μέχρι το 2012. Στο πρόγραμμα της Στοκχόλμης τονίστηκε ότι τα πρόσωπα που χρήζουν διεθνούς προστασίας πρέπει να έχουν εγγυημένη πρόσβαση σε νομικά ασφαλείς και αποτελεσματικές διαδικασίες. Σύμφωνα με το πρόγραμμα της Στοκχόλμης, είναι σημαντικό να προσφέρεται στα πρόσωπα, ανεξάρτητα από το κράτος μέλος στο οποίο καταθέτουν αίτηση ασύλου, ισότιμο επίπεδο μεταχείρισης όσον αφορά τις συνθήκες υποδοχής και κοινή αντιμετώπιση όσον αφορά τις διαδικαστικές ρυθμίσεις και τον προσδιορισμό του παρεχόμενου καθεστώτος. Στόχος πρέπει να είναι οι παρεμφερείς υποθέσεις να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο και να καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα. (9) Οι πόροι του Ευρωπαϊκού Ταμείου για τους Πρόσφυγες και της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, η οποία ιδρύθηκε με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 439/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[9], είναι σκόπιμο να αξιοποιούνται με σκοπό την επαρκή υποστήριξη των προσπαθειών των κρατών μελών σε σχέση με την εφαρμογή των απαιτήσεων που θεσπίζονται κατά τη δεύτερη φάση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου, ιδίως δε των κρατών μελών εκείνων που αντιμετωπίζουν ιδιάζουσες και δυσανάλογα μεγάλες πιέσεις για τα συστήματα ασύλου τους, εξαιτίας ειδικότερα της γεωγραφικής ή δημογραφικής τους κατάστασης. (10) Με σκοπό να διασφαλισθεί η σφαιρική και αποτελεσματική αξιολόγηση των αναγκών διεθνούς προστασίας των αιτούντων κατά την έννοια της οδηγίας […./../ΕΕ] [σχετικά με τις ελάχιστες απαιτήσεις για την αναγνώριση και το καθεστώς των υπηκόων τρίτων χωρών ή των ανιθαγενών ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας και το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας («οδηγία για την αναγνώριση»)], το πλαίσιο της Ένωσης σχετικά με τις διαδικασίες χορήγησης διεθνούς προστασίας ενδείκνυται να στηρίζεται στην έννοια της ενιαίας διαδικασίας ασύλου. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 5 ð νέο (11) Κύριος στόχος της παρούσας οδηγίας είναι η ð περαιτέρω ανάπτυξη απαιτήσεων για τις διαδικασίες χορήγησης και ανάκλησης της διεθνούς προστασίας στα κράτη μέλη ενόψει της δημιουργίας κοινής διαδικασίας ασύλου στην Ένωση ï θέσπιση ενός ελάχιστου πλαισίου στην Κοινότητα σχετικά με τις διαδικασίες χορήγησης και ανάκλησης του καθεστώτος του πρόσφυγα . ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 6 ð νέο (12) Η προσέγγιση των κανόνων σχετικά με τις διαδικασίες χορήγησης και ανάκλησης ð της διεθνούς προστασίας ï του καθεστώτος του πρόσφυγα αναμένεται να συμβάλει στον περιορισμό των δευτερογενών μετακινήσεων των αιτούντων ð διεθνή προστασία ï άσυλο μεταξύ των κρατών μελών, όταν αυτές οφείλονται στις διαφορές των νομικών πλαισίων ð , και να οδηγήσει στη δημιουργία ισοδύναμων συνθηκών για την εφαρμογή της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] στα κράτη μέλη ï. ê 2005/85/EC αιτιολογική σκέψη 7 ð νέο (13) Οι ελάχιστες απαιτήσεις, εκ της φύσεώς τους, επιτρέπουν Επιτρέπεται στα κράτη μέλη να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ περισσότερο ευνοϊκές διατάξεις για τους υπηκόους τρίτων χωρών ή τους απάτριδες ανιθαγενείς που ζητούν διεθνή προστασία από κράτος μέλος, όταν το αίτημα θεωρείται ότι βασίζεται στο γεγονός ότι ο ενδιαφερόμενος ðχρήζει διεθνούς προστασίας ï είναι πρόσφυγας κατά την έννοια ðτης οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] ï του άρθρου 1(A) της σύμβασης της Γενεύης. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 9 ð νέο (14) Όσον αφορά τη μεταχείριση των προσώπων που εμπίπτουν στην παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη δεσμεύονται από υποχρεώσεις που υπέχουν από πράξεις διεθνούς δικαίου στις οποίες είναι μέρη και οι οποίες απαγορεύουν τις διακρίσεις. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 10 ð νέο (15) Είναι βασικό να λαμβάνονται οι αποφάσεις για όλες τις αιτήσεις ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου με βάση τα γεγονότα και πρωτίστως από αρχές το προσωπικό των οποίων έχει την απαραίτητη γνώση ή εκπαίδευση κατάρτιση σε θέματα ασύλου και ð διεθνούς προστασίας ï προσφύγων. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 11 (προσαρμοσμένο) ð νέο (16) Είναι προς το συμφέρον τόσο των κρατών μελών όσο και των αιτούντων ð διεθνή προστασία ï άσυλο Ö να λαμβάνεται απόφαση Õ επί των αιτήσεων το συντομότερο δυνατό, ð με την επιφύλαξη κατάλληλης και πλήρους εξέτασης ï. Η οργάνωση της επεξεργασίας των αιτήσεων αυτών θα πρέπει να επαφεθεί στη διακριτική ευχέρεια των κρατών μελών, ούτως ώστε, ανάλογα με τις εθνικές ανάγκες, να δίδουν προτεραιότητα ή να επισπεύδουν την επεξεργασία οιασδήποτε αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη τις προδιαγραφές της παρούσας οδηγίας. (17) Επίσης, είναι προς το συμφέρον τόσο των κρατών μελών όσο και των αιτούντων να διασφαλίζεται η ορθή αναγνώριση των αναγκών διεθνούς προστασίας ήδη στον πρώτο βαθμό. Για το σκοπό αυτό, θα πρέπει να παρέχονται στους αιτούντες, από τον πρώτο βαθμό και δωρεάν, νομικές και διαδικαστικές πληροφορίες, λαμβανομένης υπόψη της προσωπικής τους κατάστασης. Η παροχή αυτών των πληροφοριών θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να επιτρέψει στους αιτούντες να κατανοήσουν καλύτερα τη διαδικασία, και επομένως να τους βοηθήσει να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις που υπέχουν. Θα ήταν δυσανάλογο να απαιτηθεί από τα κράτη μέλη να παρέχουν τις πληροφορίες αυτές μόνο μέσω των υπηρεσιών εξειδικευμένων δικηγόρων. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν τη δυνατότητα να εξεύρουν τις πλέον κατάλληλες λεπτομέρειες για την παροχή αυτών των πληροφοριών, ιδίως μέσω μη κυβερνητικών οργανώσεων, κρατικών λειτουργών ή ειδικευμένων κρατικών υπηρεσιών. (18) Στο πλαίσιο των διαδικασιών ενδίκων μέσων, θα πρέπει να χορηγείται στους αιτούντες, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, δωρεάν νομική συνδρομή και εκπροσώπηση από πρόσωπα που βάσει της εθνικής νομοθεσίας έχουν τις σχετικές ικανότητες. Επιπλέον, σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, οι αιτούντες θα πρέπει να έχουν το δικαίωμα να συμβουλεύονται, ιδία δαπάνη, νομικούς ή άλλους συμβούλους που γίνονται δεκτοί με την ιδιότητα αυτή βάσει της εθνικής νομοθεσίας. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 12 ð νέο (19) Η έννοια της δημόσιας τάξης μπορεί ð μεταξύ άλλων ï να καλύπτει καταδίκη για σοβαρό έγκλημα. ê 2005/85/EC αιτιολογική σκέψη 13 ð νέο (20) Προς το σκοπό της ορθής αναγνώρισης των ατόμων που χρήζουν προστασίας ως πρόσφυγες κατά την έννοια του άρθρου 1 της σύμβασης της Γενεύης ðή ως πρόσωπα που δικαιούνται επικουρική προστασίαï, κάθε αιτών θα πρέπει, με ορισμένες εξαιρέσεις, να έχει πραγματική πρόσβαση στις διαδικασίες, τη δυνατότητα να συνεργάζεται και να επικοινωνεί καταλλήλως με τις αρμόδιες αρχές ώστε να υποβάλλει τα στοιχεία της υπόθεσής του, καθώς και επαρκείς διαδικαστικές εγγυήσεις για να προωθεί την υπόθεσή του σε όλα τα στάδια της διαδικασίας. Επιπλέον, η εξέταση μιας αίτησης ðδιεθνούς προστασίαςï ασύλου θα πρέπει κανονικά να δίδει στον αιτούντα τουλάχιστον το δικαίωμα παραμονής εν αναμονή της απόφασης από την αποφαινόμενη αρχή, πρόσβαση σε διερμηνέα για την παρουσίαση της υπόθεσής του σε περίπτωση συνέντευξης με τις αρχές, δυνατότητα επικοινωνίας με εκπρόσωπο του Ύπατου Αρμοστή των ΗΕ για τους πρόσφυγες (UNHCR) ðκαι με οργανώσεις που παρέχουν ενημέρωση ή συμβουλές σε αιτούντες διεθνή προστασίαï ή με άλλη οργάνωση που ενεργεί εξ ονόματός του, το δικαίωμα κατάλληλης κοινοποίησης της απόφασης, πραγματικό και νομικό σκεπτικό της απόφασης, τη δυνατότητα συνεννόησης με νομικό ή άλλο σύμβουλο και το δικαίωμα ενημέρωσής του για τη νομική του κατάσταση στα κρίσιμα σημεία της διαδικασίας, σε γλώσσα την οποία ðκατανοεί ήï ευλόγως θεωρείται ότι κατανοεί ðκαι, σε περίπτωση αρνητικής απόφασης, το δικαίωμα ουσιαστικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίουï. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 14 Επιπλέον, θα πρέπει να θεσπισθούν ειδικές διαδικαστικές εγγυήσεις για τους ασυνόδευτους ανηλίκους, λόγω της ευπαθούς θέσης τους. Εδώ, το συμφέρον του παιδιού θα πρέπει να είναι πρωταρχική σκέψη των κρατών μελών. ò νέο (21) Προκειμένου να διασφαλισθεί αποτελεσματική πρόσβαση στη διαδικασία εξέτασης, οι κρατικοί λειτουργοί που έρχονται πρώτοι σε επαφή με άτομα που αναζητούν διεθνή προστασία, ιδίως εκείνοι που ασχολούνται με την επιτήρηση των χερσαίων ή θαλάσσιων συνόρων ή διενεργούν ελέγχους στα σύνορα, θα πρέπει να λαμβάνουν οδηγίες και την αναγκαία κατάρτιση σχετικά με το πώς να αναγνωρίζουν και τι συνέχεια να δίδουν στις αιτήσεις διεθνούς προστασίας. Πρέπει να είναι σε θέση να παρέχουν σε υπηκόους τρίτων χωρών ή ανιθαγενείς που βρίσκονται στο έδαφος, περιλαμβανομένων των συνόρων, στα χωρικά ύδατα ή στις ζώνες διέλευσης των κρατών μελών, και οι οποίοι επιθυμούν να ζητήσουν διεθνή προστασία, κάθε χρήσιμη πληροφορία σχετικά με τον τόπο και τον τρόπο υποβολής αιτήσεων διεθνούς προστασίας. Σε περίπτωση που τα εν λόγω πρόσωπα βρίσκονται στα χωρικά ύδατα κράτους μέλους, θα πρέπει να αποβιβάζονται στην ξηρά και η εξέταση των αιτήσεών τους θα πρέπει να γίνεται σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. (22) Για να διευκολυνθεί η πρόσβαση στη διαδικασία εξέτασης στα συνοριακά σημεία διέλευσης και στα καταστήματα κράτησης, θα πρέπει να παρέχονται πληροφορίες σχετικά με τη δυνατότητα να ζητηθεί διεθνή προστασία. Η βασική επικοινωνία που είναι απαραίτητη προκειμένου να κατανοήσουν οι αρμόδιες αρχές εάν τα πρόσωπα δηλώνουν την επιθυμία τους να υποβάλουν αίτηση διεθνούς προστασίας θα πρέπει να διασφαλίζεται μέσω της δυνατότητας διερμηνείας. (23) Εξάλλου, κατάλληλη στήριξη θα πρέπει να παρέχεται σε αιτούντες που χρήζουν ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων, π.χ. ανηλίκους, ασυνόδευτους ανηλίκους, άτομα που έχουν υποστεί βασανιστήρια, βιασμό ή άλλες σοβαρές πράξεις βίας ή αναπήρους, ούτως ώστε να δημιουργούνται οι συνθήκες που είναι αναγκαίες για την αποτελεσματική πρόσβαση των αιτούντων αυτών στις σχετικές διαδικασίες και για την επίκληση των στοιχείων που απαιτούνται για την τεκμηρίωση μιας αίτησης διεθνούς προστασίας. (24) Τα εθνικά μέτρα σχετικά με την εξακρίβωση και τεκμηρίωση συμπτωμάτων και ενδείξεων βασανιστηρίων ή άλλων σοβαρών πράξεων σωματικής ή ψυχολογικής βίας, περιλαμβανομένων των πράξεων σεξουαλικής βίας, στο πλαίσιο διαδικασιών που υπάγονται στην παρούσα οδηγία θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να βασίζονται στο «Εγχειρίδιο για την αποτελεσματική διερεύνηση και τεκμηρίωση των βασανιστηρίων και άλλης σκληρής, απάνθρωπης ή εξευτελιστικής μεταχείρισης ή τιμωρίας («πρωτόκολλο της Κωνσταντινούπολης»). (25) Με σκοπό τη διασφάλιση ουσιαστικής ισοτιμίας μεταξύ γυναικών και ανδρών αιτούντων, οι διαδικασίες εξέτασης πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες εκάστου φύλου. Ειδικότερα, οι προσωπικές συνεντεύξεις πρέπει να οργανώνονται έτσι, ώστε τόσο οι γυναίκες όσο και οι άνδρες αιτούντες να μπορούν να μιλήσουν για τις εμπειρίες που έχουν βιώσει σε περιπτώσεις διώξεων με βάση το φύλο. Η περιπλοκότητα των προβαλλόμενων ισχυρισμών που άπτονται του φύλου πρέπει να λαμβάνεται δεόντως υπόψη στο πλαίσιο διαδικασιών με βάση την έννοια της ασφαλούς τρίτης χώρας, την έννοια της ασφαλούς χώρας καταγωγής ή την έννοια των μεταγενέστερων αιτήσεων. (26) Το "μείζον συμφέρον του παιδιού", σύμφωνα με τον Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα δικαιώματα του παιδιού, θα πρέπει να αποτελεί πρωταρχική μέριμνα των κρατών μελών κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. (27) Οι διαδικασίες εξέτασης των αναγκών διεθνούς προστασίας πρέπει να διεξάγονται κατά τέτοιο τρόπο, ώστε οι αρμόδιες αρχές να έχουν την ευχέρεια να εξετάζουν ενδελεχώς τις αιτήσεις παροχής διεθνούς προστασίας. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 15 ð νέο (28) Όταν ο αιτών υποβάλλει νέα αίτηση χωρίς να προσκομίζει νέα στοιχεία ή επιχειρήματα, θα ήταν δυσανάλογο να υποχρεούνται τα κράτη μέλη να ανοίγουν νέα πλήρη εξεταστική διαδικασία. Στις περιπτώσεις αυτές, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ð μπορούν να απορρίπτουν την αίτηση ως απαράδεκτη με βάση την αρχή του δεδικασμένου ï έχουν επιλογή μεταξύ διαδικασιών που περιλαμβάνουν εξαιρέσεις ως προς τις εγγυήσεις των οποίων απολαμβάνει κανονικά ο αιτών. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 16 ð νέο (29) Πολλές αιτήσεις ασύλου ð διεθνούς προστασίας ï γίνονται στα σύνορα ή στις ζώνες διέλευσης ενός κράτους μέλους πριν από την απόφαση για την εισδοχή του αιτούντος. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να ð προβλέπουν, σε καλά καθορισμένες περιστάσεις, διαδικασίες για την εξέταση του παραδεκτού ή/και της ουσίας των αιτήσεων οι οποίες να επιτρέπουν την επιτόπου λήψη απόφασης επί των αιτήσεων που υποβάλλονται στα σύνορα ή σε ζώνες διέλευσης ï προσαρμόζουν την υφιστάμενη νομοθεσία στην ιδιαίτερη κατάσταση των αιτούντων αυτών. Υπό τις περιστάσεις αυτές θα πρέπει να καθορισθούν κοινοί κανόνες για πιθανές εξαιρέσεις στις εγγυήσεις των οποίων κανονικά απολαμβάνουν οι αιτούντες. Οι συνοριακές διαδικασίες θα πρέπει να εφαρμόζονται κυρίως στους αιτούντες που δεν ικανοποιούν τις προϋποθέσεις εισόδου στο έδαφος των κρατών μελών. ê 2005/85/EΚ αιτιολογική σκέψη 17 ð νέο (30) Κομβικό κριτήριο για το βάσιμο μιας αίτησης ασύλου ðδιεθνούς προστασίας ï είναι η ασφάλεια του αιτούντος στη χώρα καταγωγής. Όταν μια τρίτη χώρα μπορεί να θεωρηθεί ως ασφαλής χώρα καταγωγής, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν να τη χαρακτηρίσουν ως ασφαλή για το συγκεκριμένο αιτούντα, εκτός αν αυτός προβάλει σοβαρά αντεπιχειρήματα. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 18 (31) Δεδομένου του επιπέδου εναρμόνισης ως προς το χαρακτηρισμό υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών ως προσφύγων, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινά κριτήρια για το χαρακτηρισμό τρίτων χωρών ως ασφαλών χωρών καταγωγής. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 19 Όταν το Συμβούλιο κρίνει ότι τα εν λόγω κριτήρια πληρούνται ως προς συγκεκριμένη χώρα καταγωγής και συνεπώς την έχει περιλάβει στο βασικό κοινό κατάλογο ασφαλών χωρών καταγωγής που θα θεσπισθεί σύμφωνα με την παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη θα πρέπει να είναι υποχρεωμένα να εξετάζουν αιτήσεις ατόμων που έχουν την εθνικότητα της χώρας αυτής ή ανιθαγενών που κατά το παρελθόν διέμεναν συνήθως στη χώρα αυτή, στη βάση του μαχητού τεκμηρίου της ασφάλειας της χώρας αυτής. Υπό το φως της πολιτικής βαρύτητας του καθορισμού ασφαλών χωρών καταγωγής, ιδίως λόγω των συνεπειών μιας αξιολόγησης της κατάστασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε μια χώρα καταγωγής και των συνεπειών της για την εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει αποφάσεις για την κατάρτιση ή την τροποποίηση του καταλόγου έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 20 (προσαρμοσμένο) (32) Όπως προκύπτει από το καθεστώς της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας ως υποψήφιων χωρών για προσχώρηση στην Ευρωπαϊκή Ένωση και από την πρόοδο που σημείωσαν αυτές προκειμένου να καταστούν μέλη, θα πρέπει να θεωρούνται ως ασφαλείς χώρες καταγωγής για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας έως την ημερομηνία προσχώρησής τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 21 ð νέο (33) Ο χαρακτηρισμός τρίτης χώρας ως ασφαλούς χώρας καταγωγής για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας δεν μπορεί να αποτελεί απόλυτη εγγύηση ασφάλειας για τους υπηκόους της εν λόγω χώρας. Εκ φύσεως, η αξιολόγηση στην οποία βασίζεται ο χαρακτηρισμός λαμβάνει υπόψη μόνο τις γενικές κοινωνικές, νομικές και πολιτικές συνθήκες της χώρας και το κατά πόσον οι υπεύθυνοι δίωξης, βασανιστηρίων ή απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης ή τιμωρίας υφίστανται πράγματι κυρώσεις όταν αποδεικνύεται η ενοχή τους στην οικεία χώρα. Για το λόγο αυτό είναι σημαντικό να εξασφαλισθεί ότι, όταν ο αιτών καταδεικνύει ότι υπάρχουν ð έγκυροι ï σοβαροί λόγοι για τους οποίους η χώρα δεν πρέπει να θεωρείται ασφαλής στην περίπτωσή του, ο χαρακτηρισμός της ως ασφαλούς δεν θα ισχύει πλέον καθόσον τον αφορά. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 22 (προσαρμοσμένο) ð νέο (34) Τα κράτη μέλη θα πρέπει να εξετάζουν όλες τις αιτήσεις επί της ουσίας, δηλαδή να αξιολογούν κατά πόσον ο συγκεκριμένος αιτών δικαιούται μπορεί να θεωρηθεί Ö ως πρόσωπο που δικαιούται διεθνή προστασία Õ πρόσφυγας κατά την έννοια της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] οδηγίας 2004/83/ΕΚ του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τη θέσπιση ελάχιστων απαιτήσεων για το χαρακτηρισμό και το καθεστώς υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών ως προσφύγων ή ως προσώπων που χρήζουν διεθνούς προστασίας για άλλους λόγους καθώς και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας, εκτός εάν η παρούσα οδηγία προβλέπει άλλως, ιδίως όταν μπορεί να υποτεθεί εύλογα ότι άλλη χώρα θα εξετάσει το θέμα και θα παράσχει επαρκή προστασία. Ειδικότερα, τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να υποχρεωθούν να εξετάζουν μια αίτηση ασύλου ð διεθνούς προστασίας ï επί της ουσίας όταν μια πρώτη χώρα έχει χορηγήσει στον αιτούντα το καθεστώς πρόσφυγα ή άλλη επαρκή προστασία και ο αιτών θα τύχει επανεισδοχής στη χώρα αυτή. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 23 ð νέο (35) Τα κράτη μέλη δεν θα πρέπει να υποχρεωθούν να αξιολογούν μια αίτηση ασύλου ð διεθνούς προστασίας ï επί της ουσίας ούτε όταν ο αιτών, ως εκ της ð επαρκούς ï συνδέσεώς του με τρίτη χώρα, όπως ορίζεται από την εθνική νομοθεσία, αναμένεται ευλόγως να αναζητήσει προστασία στην τρίτη αυτή χώρα ð, και υφίστανται λόγοι για να θεωρηθεί ότι ο αιτών θα τύχει εισδοχής ή επανεισδοχής στην εν λόγω χώρα ï. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να ενεργήσουν έτσι μόνο αν ο συγκεκριμένος αιτών θα είναι ασφαλής στη συγκεκριμένη τρίτη χώρα. Προς αποφυγή δευτερογενών μετακινήσεων αιτούντων, θα πρέπει να θεσπισθούν κοινές αρχές για τη θεώρηση ή το χαρακτηρισμό τρίτων χωρών ως ασφαλών από τα κράτη μέλη. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 24 ð νέο (36) Επιπλέον, όσον αφορά ορισμένες ευρωπαϊκές τρίτες χώρες οι οποίες τηρούν ιδιαιτέρως υψηλά πρότυπα ανθρώπινων δικαιωμάτων και προστασίας προσφύγων, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μπορούν είτε να μη διενεργούν καθόλου είτε να διενεργούν μια περιορισμένη εξέταση των αιτήσεων ασύλου ð διεθνούς προστασίας ï που αφορούν αιτούντες που εισήλθαν στο έδαφός τους από τις ανωτέρω χώρες. Λόγω των πιθανών συνεπειών για τον αιτούντα μιας περιορισμένης εξέτασης ή της απουσίας εξέτασης, η εφαρμογή της έννοιας της ασφαλούς τρίτης χώρας θα πρέπει να περιορίζεται στις τρίτες χώρες σε σχέση με τις οποίες το Συμβούλιο έχει βεβαιωθεί ότι τηρούν τις υψηλές προδιαγραφές ασφαλείας της παρούσας οδηγίας. Το Συμβούλιο θα πρέπει να λαμβάνει σχετικές αποφάσεις έπειτα από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 25 Από τη φύση των κοινών προδιαγραφών σχετικά με τις δύο έννοιες της ασφαλούς τρίτης χώρας, όπως ορίζονται στην παρούσα οδηγία, έπεται ότι η πρακτική εφαρμογή των εννοιών εξαρτάται από το κατά πόσον η εν λόγω τρίτη χώρα επιτρέπει στον αιτούντα να εισέλθει στο έδαφός της. ò νέο (37) Για να διευκολυνθεί η τακτική ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την εθνική εφαρμογή των εννοιών της ασφαλούς χώρας καταγωγής, της ασφαλούς τρίτης χώρας και της ευρωπαϊκής ασφαλούς τρίτης χώρας και για να προετοιμαστεί η πιθανή περαιτέρω εναρμόνιση στο μέλλον, τα κράτη μέλη θα πρέπει να ειδοποιούν ή να ενημερώνουν σε περιοδικά διαστήματα την Επιτροπή σχετικά με τις τρίτες χώρες στις οποίες εφαρμόζονται οι έννοιες αυτές. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 26 ð νέο (38) Όσον αφορά την ανάκληση του καθεστώτος του πρόσφυγα ð ή του καθεστώτος επικουρικής προστασίας ï, τα κράτη μέλη θα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα άτομα που τυγχάνουν του καθεστώτος ð διεθνούς προστασίας ï ενημερώνονται δεόντως για την πιθανή επανεξέταση του καθεστώτος τους και έχουν τη δυνατότητα ακροάσεως προτού οι αρχές λάβουν αιτιολογημένη απόφαση ανάκλησής του. Ωστόσο, οι εγγυήσεις αυτές δεν θα πρέπει να ισχύουν όταν οι λόγοι για την παύση του καθεστώτος του πρόσφυγα δεν σχετίζονται με μεταβολή των προϋποθέσεων στις οποίες βασίσθηκε η αναγνώριση. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 27 (προσαρμοσμένο) ð νέο (39) Σύμφωνα με βασική αρχή της Ö ενωσιακής Õ κοινοτικής νομοθεσίας, οι αποφάσεις επί αιτήσεως ασύλου ð διεθνούς προστασίας, οι αποφάσεις που αφορούν την άρνηση εκ νέου έναρξης της εξέτασης μιας αίτησης μετά την παύση της, ï και Ö οι αποφάσεις Õ περί ανακλήσεως του καθεστώτος του πρόσφυγα ð ή του καθεστώτος επικουρικής προστασίας ï πρέπει να επιδέχονται αποτελεσματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου κατά την έννοια του άρθρου 234 της συνθήκης. Το κατά πόσον η προσφυγή είναι αποτελεσματική, μεταξύ άλλων όσον αφορά την εξέταση των σχετικών γεγονότων, εξαρτάται από το διοικητικό και δικαστικό μηχανισμό κάθε κράτους μέλους ως σύνολο. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 28 (40) Σύμφωνα με το άρθρο 72 64 της συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η παρούσα οδηγία δεν θίγει την άσκηση των αρμοδιοτήτων των κρατών μελών όσον αφορά την τήρηση του νόμου και της τάξης και τη διασφάλιση της εσωτερικής ασφάλειας. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 29 ð νέο (41) Η παρούσα οδηγία δεν αφορά διαδικασίες ð μεταξύ κρατών μελών ï που διέπονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 343/2003 του Συμβουλίου της 18ης Φεβρουαρίου 2003 κανονισμό (ΕΕ) αριθ. […/…] [για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου ð διεθνούς προστασίας ï που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας ð ή ανιθαγενή ï] (κανονισμός του Δουβλίνου). ò νέο (42) Οι αιτούντες στους οποίους εφαρμόζεται ο κανονισμός (ΕΕ) αριθ. […/…] [«κανονισμός του Δουβλίνου»] πρέπει να απολαύουν της εφαρμογής των θεμελιωδών αρχών και εγγυήσεων που καθορίζονται στην παρούσα οδηγία, καθώς και των ειδικών εγγυήσεων που καθορίζονται στον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. […/…] [«κανονισμός του Δουβλίνου»]. ê 2005/85/ ΕΚ αιτιολογική σκέψη 30 (43) Η εφαρμογή της παρούσας οδηγίας αξιολογείται σε τακτά διαστήματα που δεν υπερβαίνουν τη διετία. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 31 (προσαρμοσμένο) (44) Δεδομένου ότι ο στόχος της παρούσας οδηγίας, δηλαδή η καθιέρωση ελάχιστων προδιαγραφών στα κράτη μέλη για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος του πρόσφυγα δεν μπορεί να επιτευχθεί επαρκώς από τα κράτη μέλη και μπορεί συνεπώς, λόγω της κλίμακας και των επιπτώσεων της δράσης, να επιτευχθεί καλύτερα σε επίπεδο Ö Ένωσης Õ Κοινότητας, η Ö Ένωση Õ Κοινότητα μπορεί να λάβει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας του άρθρου 5 της συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας του ιδίου άρθρου, η παρούσα οδηγία περιορίζεται στο ελάχιστο που απαιτείται για την επίτευξη του στόχου της. ê 2005/85/EΚ αιτιολογική σκέψη 32 Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, που προσαρτήθηκε στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, το Ηνωμένο Βασίλειο κοινοποίησε, με επιστολή της 24ης Ιανουαρίου 2001, ότι επιθυμεί να συμμετάσχει στη θέσπιση και εφαρμογή της οδηγίας. ê 2005/85/EΚ αιτιολογική σκέψη 33 Σύμφωνα με το άρθρο 3 του πρωτοκόλλου για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, που προσαρτήθηκε στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Ιρλανδία κοινοποίησε, με επιστολή της 14ης Φεβρουαρίου 2001, ότι επιθυμεί να συμμετάσχει στη θέσπιση και εφαρμογή της οδηγίας. ò νέο (45) Σύμφωνα με το άρθρο 4α παράγραφος 1 του πρωτοκόλλου αριθ. 21 για τη θέση του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας όσον αφορά τον χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του ίδιου, όσο το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεν έχουν κοινοποιήσει την πρόθεσή τους να αποδεχθούν το εν λόγω μέτρο σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου αυτού, δεν δεσμεύονται από αυτό και συνεχίζουν να δεσμεύονται από την οδηγία 2005/85/ΕΚ. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 34 (46) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου για τη θέση της Δανίας, που προσαρτήθηκε στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, η Δανία δεν συμμετέχει στη θέσπιση της οδηγίας και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. ê 2005/85/ΕΚ αιτιολογική σκέψη 8 ð νέο (47) Η παρούσα οδηγία σέβεται τα θεμελιώδη δικαιώματα και συνάδει με τις αρχές που αναγνωρίζονται ,ιδίως, στο Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. ð Ειδικότερα, η παρούσα οδηγία σκοπεύει να διασφαλίσει τον πλήρη σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και να προωθήσει την εφαρμογή των άρθρων 1, 18, 19, 21, 23, 24, και 47 του Χάρτη και πρέπει να εφαρμοστεί αναλόγως. ï ò νέο (48) Η υποχρέωση μεταφοράς της παρούσας οδηγίας στο εθνικό δίκαιο θα πρέπει να περιορίζεται στις διατάξεις εκείνες που αντιπροσωπεύουν ουσιαστική αλλαγή σε σύγκριση με την προηγούμενη οδηγία. Η υποχρέωση μεταφοράς των διατάξεων που παραμένουν αμετάβλητες απορρέει από την προηγούμενη οδηγία. (49) Η παρούσα οδηγία δεν θίγει τις υποχρεώσεις των κρατών μελών σχετικά με την προθεσμία μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο της οδηγίας που ορίζεται στο παράρτημα ΙΙΙ, μέρος Β. ê 2005/85/ΕΚ ð νέο ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ: ΚΕΦΑΛΑΙΟ I Γενικές διατάξεισ Άρθρο 1 Σκοπός Στόχος Σκοπός της παρούσας οδηγία είναι η θέσπιση ð κοινών διαδικασιών ï ελάχιστων προδιαγραφών για τις διαδικασίες δια των οποίων τα κράτη μέλη για τη χορήγηση και ανάκληση χορηγούν και ανακαλούν ð του καθεστώτος διεθνούς προστασίας δυνάμει της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] ï το καθεστώς του πρόσφυγα. Άρθρο 2 Ορισμοί Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας νοούνται ως: α) "σύμβαση της Γενεύης": η σύμβαση της 28ης Ιουλίου 1951 περί του καθεστώτος των προσφύγων, όπως τροποποιήθηκε από το πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967· β) αίτηση ή αίτηση ασύλου": η αίτηση την οποία υποβάλλει υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής, η οποία μπορεί να θεωρηθεί ως αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας από κράτος μέλος σύμφωνα με τη σύμβαση της Γενεύης. Κάθε αίτηση παροχής διεθνούς προστασίας τεκμαίρεται ως αίτηση ασύλου εκτός εάν ο ενδιαφερόμενος ζητεί ρητά άλλο είδος προστασίας που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο χωριστής αίτησης· ò νέο β) "αίτηση" ή "αίτηση διεθνούς προστασίας": η αίτηση προστασίας προς κράτος μέλος που υποβάλλει υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής, ο οποίος μπορεί να θεωρηθεί ότι ζητεί καθεστώς πρόσφυγα ή καθεστώς επικουρικής προστασίας και ο οποίος δεν ζητεί ρητώς άλλη μορφή προστασίας, μη εμπίπτουσα στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση], δυναμένη να ζητηθεί αυτοτελώς· ê 2005/85/ΕΚ ð νέο γ) "αιτών" ή "αιτών ð διεθνή προστασία ï άσυλο": ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο ανιθαγενής που έχει υποβάλει αίτηση ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου επί της οποίας δεν έχει εκδοθεί ακόμη τελεσίδικη απόφαση· ò νέο δ) "αιτών που χρήζει ειδικών διαδικαστικών εγγυήσεων": κάθε αιτών ο οποίος, εξαιτίας της ηλικίας, του φύλου, του γενετήσιου προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου, αναπηρίας, σοβαρής σωματικής ασθένειας, ψυχικής ασθένειας, μετατραυματικών διαταραχών ή των επακόλουθων βασανιστηρίων, βιασμού, ή άλλων σοβαρών μορφών ψυχολογικής, σωματικής ή σεξουαλικής βίας χρήζει ειδικών εγγυήσεων προκειμένου να επωφεληθεί των δικαιωμάτων και να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που προβλέπονται στην παρούσα οδηγία· ê 2005/85/ΕΚ ð νέο ε δ) "τελεσίδικη απόφαση": η απόφαση που ορίζει κατά πόσον χορηγείται στον ο υπήκοος τρίτης χώρας ή στον ο ανιθαγενής καθεστώς αναγνωρίζεται ως πρόσφυγας ð ή επικουρικής προστασίας ï δυνάμει της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] 2004/83/ΕΚ και η οποία δεν υπόκειται πλέον σε άσκηση ένδικου μέσου στο πλαίσιο του κεφαλαίου V της παρούσας οδηγίας, ασχέτως εάν με την άσκηση τέτοιου ένδικου μέσου οι αιτούντες αποκτούν τη δυνατότητα να παραμένουν στα εν λόγω κράτη μέλη μέχρις ότου εκδοθεί η σχετική απόφαση, με την επιφύλαξη του παραρτήματος ΙΙΙ της παρούσας οδηγίας· στ ε) "αποφαινόμενη αρχή": κάθε οιονεί δικαστική ή διοικητική αρχή κράτους μέλους υπεύθυνη για την εξέταση των αιτήσεων ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου και αρμόδια για τη λήψη αποφάσεων πρωτοβαθμίως στις εν λόγω υποθέσεις, με την επιφύλαξη του παραρτήματος I· ζ στ) "πρόσφυγας": ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο ανιθαγενής που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 στοιχείο δ) της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] 1 της σύμβασης της Γενεύης, όπως καθορίσθηκε στην οδηγία 2004/83/ΕΚ· ò νέο η) "πρόσωπο που δικαιούται επικουρική προστασία": ο υπήκοος τρίτης χώρας ή ο ανιθαγενής που πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 2 στοιχείο στ) της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση]· θ) "καθεστώς διεθνούς προστασίας": η αναγνώριση από κράτος μέλος υπηκόου τρίτης χώρας ή ανιθαγενή ως πρόσφυγα ή ως προσώπου που δικαιούται επικουρική προστασία· ê 2005/85/ΕΚ ι ζ) "καθεστώς πρόσφυγα": η αναγνώριση από ένα κράτος μέλος υπηκόου τρίτης χώρας ή ανιθαγενούς ως πρόσφυγα· ò νέο ια) καθεστώς επικουρικής προστασίας»: η αναγνώριση από ένα κράτος μέλος υπηκόου τρίτης χώρας ή ανιθαγενούς ως προσώπου που δικαιούται επικουρική προστασία· ιβ) "ανήλικος": υπήκοος τρίτης χώρας ή ανιθαγενής ηλικίας κάτω των 18 ετών· ê 2005/85/EΚ (προσαρμένο) ð νέο ιγ η) "ασυνόδευτος ανήλικος": ð ο ανήλικος όπως ορίζεται στο άρθρο 2 παράγραφος 1 της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] ï πρόσωπο ηλικίας κάτω των δεκαοκτώ ετών που εισέρχεται στο έδαφος των κρατών μελών χωρίς να συνοδεύεται από ενήλικα ο οποίος έχει την ευθύνη του δυνάμει του νόμου ή του εθιμικού δικαίου και για όσο χρονικό διάστημα δεν τελεί πρακτικώς υπό την επιμέλεια αυτού· επίσης, ανήλικος που εγκαταλείπεται ασυνόδευτος μετά την είσοδό του στο έδαφος των κρατών μελών· ιδ θ) "εκπρόσωπος": ð το πρόσωπο ή η οργάνωση που έχει ορισθεί από τους αρμόδιους φορείς για να ενεργεί ως νόμιμος κηδεμόνας με καθήκον να συνδράμει και να αντιπροσωπεύει ασυνόδευτο ανήλικο, έτσι ώστε διασφαλίζει το μείζον συμφέρον του ανηλίκου και να διενεργεί νομικές πράξεις για λογαριασμό του οσάκις είναι αναγκαίο. Όταν μια οργάνωση ενεργεί ως εκπρόσωπος, ορίζει ένα πρόσωπο που θα είναι υπεύθυνο για την άσκηση των καθηκόντων του νόμιμου κηδεμόνα του ανήλικου, σύμφωνα με την παρούσα οδηγία ï πρόσωπο που ενεργεί εξ ονόματος οργάνωσης που εκπροσωπεί τον ασυνόδευτο ανήλικο ως νόμιμος κηδεμόνας, το πρόσωπο που ενεργεί εξ ονόματος εθνικής οργάνωσης υπεύθυνης για την επιμέλεια και την ευημερία των ανηλίκων ή κάθε άλλος κατάλληλος εκπρόσωπος που έχει ορισθεί για την προάσπιση των συμφερόντων του ανηλίκου αυτού· ιε ι) "ανάκληση του καθεστώτος ð διεθνούς προστασίας ï του πρόσφυγα": η απόφαση της αρμόδιας αρχής να ανακαλέσει, να τερματίσει ή να αρνηθεί να ανανεώσει το καθεστώς πρόσφυγα ð ή επικουρικής προστασίας ï σύμφωνα με την οδηγία […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] 2004/83/ΕΚ· ιστ ια) "παραμονή στο κράτος μέλος": η παραμονή στο έδαφος, περιλαμβανομένων των συνόρων, ή στις ζώνες διέλευσης του κράτους μέλους στο οποίο υπεβλήθη ή εξετάζεται η αίτηση ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου·. ò νέο ιζ) "μεταγενέστερη αίτηση": η περαιτέρω αίτηση που υποβάλλεται μετά τη λήψη τελεσίδικης απόφασης επί προηγούμενης αίτησης, περιλαμβανομένων περιπτώσεων όπου ο αιτών ρητά ανακάλεσε την αίτησή του και περιπτώσεων όπου η αποφαινόμενη αρχή απέρριψε αίτηση μετά από τη σιωπηρή της ανάκληση σύμφωνα με το άρθρο 28 παράγραφος 1. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο Άρθρο 3 Πεδίο εφαρμογής 1. Η παρούσα οδηγία εφαρμόζεται σε όλες τις αιτήσεις ð διεθνούς προστασίαςï ασύλου που υποβάλλονται στο έδαφος, περιλαμβανομένων των συνόρων ð , στα χωρικά ύδατα ï ή στις ζώνες διέλευσης των κρατών μελών, καθώς και στην ανάκληση του καθεστώτος ð διεθνούς προστασίας ï του πρόσφυγα. 2. Η παρούσα οδηγία δεν εφαρμόζεται επί αιτήσεων διπλωματικού ή εδαφικού ασύλου που υποβάλλονται σε αντιπροσωπείες των κρατών μελών. 3. Όταν τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν ή εισάγουν διαδικασία διά της οποίας οι αιτήσεις ασύλου εξετάζονται τόσο ως αιτήσεις βάσει της σύμβασης της Γενεύης όσο και ως αιτήσεις άλλων μορφών διεθνούς προστασίας, που παρέχονται υπό τις περιστάσεις του άρθρου 15 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, εφαρμόζουν την παρούσα οδηγία σε όλα τα στάδια της διαδικασίας τους. 3. 4. Επιπλέον, τα ð Τα ï κράτη μέλη μπορούν να εφαρμόσουν την παρούσα οδηγία σε διαδικασίες για την έκδοση αποφάσεων όσον αφορά αιτήσεις παροχής οποιασδήποτε μορφής διεθνούς προστασίας ð που δεν εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] ï. Άρθρο 4 Υπεύθυνες αρχές 1. Για όλες τις διαδικασίες, τα κράτη μέλη ορίζουν αποφαινόμενη αρχή υπεύθυνη για τη δέουσα εξέταση των αιτήσεων βάσει της παρούσας οδηγίας, και ιδίως των άρθρων 8 παράγραφος 2 και 9. ð Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να παρέχονται στην εν λόγω αρχή τα κατάλληλα μέσα, συμπεριλαμβανομένου επαρκούς και ικανού προσωπικού, για την άσκηση των καθηκόντων της σύμφωνα με την παρούσα οδηγία. ï Σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 4 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 343/2003, οι αιτήσεις για άσυλο που υποβάλλονται σε ένα κράτος μέλος προς τις αρχές άλλου κράτους μέλους που διενεργούν εκεί ελέγχους όσον αφορά τη μετανάστευση διεκπεραιώνονται από το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου υποβάλλεται η αίτηση. 2. Ωστόσο, τα ð Τα ï κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι υπεύθυνη είναι άλλη αρχή Ö διαφορετική από εκείνη που αναφέρεται στην παράγραφο 1 Õ προς τους εξής σκοπούς: α) ð διεκπεραίωση υποθέσεων σύμφωνα με τον κανονισμό (ΕΕ) αριθ. […/…] [κανονισμό του Δουβλίνου], και ï διεκπεραίωση υποθέσεων στις οποίες εξετάζεται η μεταφορά του αιτούντος σε άλλο κράτος σύμφωνα με τις διατάξεις που καθιερώνουν κριτήρια και μηχανισμούς για τον προσδιορισμό του κράτους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση μιας αίτησης ασύλου, έως ότου γίνει η μεταφορά ή αρνηθεί το κράτος, προς το οποίο γίνεται η αίτηση, να αναλάβει ή να πάρει πίσω τον αιτούντα· β) λήψη απόφασης σχετικά με την αίτηση σύμφωνα με τις εθνικές διατάξεις περί ασφαλείας, εφόσον πριν ληφθεί η απόφαση ζητηθεί η γνώμη της αποφαινόμενης αρχής ως προς το κατά πόσον ο αιτών δύναται να χαρακτηρισθεί ως πρόσφυγας δυνάμει της οδηγίας 2004/83/ΕΚ· γ) διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης σύμφωνα με το άρθρο 32, με την προϋπόθεση ότι η αρχή αυτή έχει πρόσβαση στο φάκελο του αιτούντος για την προηγούμενη αίτηση· δ) διεκπεραίωση υποθέσεων στο πλαίσιο των διαδικασιών που προβλέπονται στο άρθρο 35 παράγραφος 1· β ε) ð χορήγηση ή ï άρνηση εισόδου στο πλαίσιο της διαδικασίας του άρθρου ð 43 ï 35 παράγραφοι 2 έως 5, υπό τους όρους και όπως προβλέπεται στο άρθρο αυτό στις παραγράφους αυτές ð και βάσει της γνώμης της αποφαινόμενης αρχής. ï· στ) απόδειξη ότι ο αιτών επιδιώκει να εισέλθει ή έχει εισέλθει στο κράτος μέλος από ασφαλή τρίτη χώρα σύμφωνα με το άρθρο 36, υπό τους όρους και όπως προβλέπεται στο άρθρο αυτό. ò νέο 3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το προσωπικό της αποφαινόμενης αρχής να είναι καλά καταρτισμένο. Προς τούτο, τα κράτη μέλη παρέχουν αρχική, και όπου απαιτείται, συμπληρωματική κατάρτιση η οποία θα περιλαμβάνει όλα τα στοιχεία που αναγράφονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχεία α) έως ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 439/2010. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν επίσης υπόψη την κατάρτιση που αποφασίζεται και αναπτύσσεται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) 4. 3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε, όταν Ö ορίζεται αρχή Õ ορίζονται αρχές σύμφωνα με την παράγραφο 2, το προσωπικό Ö της εν λόγω αρχής Õ των εν λόγω αρχών να έχει τις κατάλληλες γνώσεις ή να λαμβάνει την απαιτούμενη κατάρτιση ώστε να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του κατά την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας. ò νέο 5. Οι αιτήσεις παροχής διεθνούς προστασίας που υποβάλλονται σε ένα κράτος μέλος προς τις αρχές άλλου κράτους μέλους, το οποίο διενεργεί εκεί συνοριακούς ελέγχους και ελέγχους μετανάστευσης, διεκπεραιώνονται από το κράτος μέλος στο έδαφος του οποίου υποβάλλεται η αίτηση. ê 2005/85/EΚ ð νέο Άρθρο 5 Ευνοϊκότερες διατάξεις Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν ή να διατηρούν σε ισχύ περισσότερο ευνοϊκές προδιαγραφές απαιτήσεις για τις διαδικασίες διά των οποίων χορηγείται και ανακαλείται ð η διεθνής προστασία ï το καθεστώς του πρόσφυγα, εφόσον οι προδιαγραφές απαιτήσεις αυτές συνάδουν με την παρούσα οδηγία. ΚΕΦΑΛΑΙΟ II Βασικές αρχές και εγγυήσεις Άρθρο 6 Πρόσβαση στη διαδικασία 1. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν την αυτοπρόσωπη ð κατάθεση ï υποβολή των αιτήσεων ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου ή/και την ð κατάθεσή ï υποβολή τους σε συγκεκριμένο τόπο ð, με την επιφύλαξη των παραγράφων 2, 3 και 4 ï. ò νέο 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κάθε πρόσωπο που επιθυμεί να υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας να έχει πραγματική δυνατότητα να καταθέτει την αίτηση το συντομότερο δυνατό. 3. Όταν ένα πρόσωπο δηλώνει την επιθυμία του να υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να καταχωριστεί το γεγονός ότι αυτό το πρόσωπο είναι αιτών το συντομότερο δυνατό και όχι μετά την πάροδο 72 ωρών από τη δήλωσή του αυτή. Προς τούτο, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε το προσωπικό των αρχών που είναι πιθανό να παραλάβει τις δηλώσεις αυτές, να λαμβάνει συναφείς οδηγίες και την απαιτούμενη κατάρτιση. Κατά την εφαρμογή της παρούσας παραγράφου, τα κράτη μέλη λαμβάνουν υπόψη τις συναφείς κατευθυντήριες γραμμές που αναπτύσσονται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο. 4. Όταν μεγάλος αριθμός υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών ζητά ταυτόχρονα διεθνή προστασία, γεγονός που καθιστά αδύνατη στην πράξη την τήρηση της προθεσμίας των 72 ωρών που θεσπίζεται στην παράγραφο 3, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέψουν την παράταση αυτής της προθεσμίας σε 7 εργάσιμες ημέρες. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κάθε ενήλικας που διαθέτει νομική ικανότητα να έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση ασύλου αυτοπροσώπως. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι ο αιτών μπορεί να υποβάλει αίτηση εξ ονόματος των εξαρτώμενων από αυτόν προσώπων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εξαρτώμενοι ενήλικες να συναινούν στην κατάθεση της αίτησης εξ ονόματός τους ή, εάν αυτό δεν ισχύει, να μπορούν να υποβάλουν την αίτησή τους αυτοπροσώπως. Η συναίνεση ζητείται κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης ή, το αργότερο, κατά την προσωπική συνέντευξη με τον εξαρτώμενο ενήλικα. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν στην εθνική τους νομοθεσία: α) τις περιπτώσεις όπου ένας ανήλικος μπορεί να υποβάλει ο ίδιος αίτηση· β) τις περιπτώσεις στις οποίες η αίτηση του ασυνόδευτου ανηλίκου πρέπει να κατατεθεί από εκπρόσωπο όπως προβλέπεται στο άρθρο 17 παράγραφος 1 στοιχείο α)· γ) τις περιπτώσεις στις οποίες η υποβολή αίτησης ασύλου κρίνεται ότι συνιστά επίσης υποβολή αίτησης ασύλου για οποιονδήποτε άγαμο ανήλικο. 5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρχές στις οποίες είναι πιθανόν να απευθυνθεί όποιος επιθυμεί να υποβάλει αίτηση ασύλου να είναι σε θέση να τον ενημερώσουν ως προς το πώς και πού μπορεί να υποβάλει την εν λόγω αίτηση και ως προς το γεγονός ότι μπορεί να τους ζητήσει να διαβιβάσουν την αίτησή του προς την αρμόδια αρχή. ê 2005/85/ΕΚ άρθρο 6 ð νέο Άρθρο 7 Υποβολή αιτήσεων εξ ονόματος εξαρτώμενων προσώπων ή ανηλίκων 1. 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε κάθε ενήλικας που διαθέτει νομική ικανότητα να έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου αυτοπροσώπως. 2. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι ο αιτών μπορεί να υποβάλει αίτηση εξ ονόματος των εξαρτώμενων από αυτόν προσώπων. Σε αυτές τις περιπτώσεις, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι εξαρτώμενοι ενήλικες να συναινούν στην κατάθεση της αίτησης εξ ονόματός τους ή, εάν αυτό δεν ισχύει, να μπορούν να υποβάλουν την αίτησή τους αυτοπροσώπως. Η συναίνεση ζητείται κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης ή, το αργότερο, κατά την προσωπική συνέντευξη με τον εξαρτώμενο ενήλικα. ð Πριν ζητηθεί η συναίνεση, κάθε ενήλικας μεταξύ των εν λόγω προσώπων ενημερώνεται κατ’ ιδίαν σχετικά με τις συναφείς διαδικαστικές συνέπειες και σχετικά με το δικαίωμά του να υποβάλει αυτοτελή αίτηση διεθνούς προστασίας. ï ò νέο 3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ένας ανήλικος να έχει το δικαίωμα να υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασίας είτε αυτοπροσώπως, εάν είναι νομικά ικανός να συμμετέχει στις διαδικασίες σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους, είτε μέσω των γονέων του ή άλλου ενήλικου μέλους της οικογένειάς του, ή ενηλίκου ο οποίος είναι υπεύθυνος γι΄αυτόν δυνάμει της νομοθεσίας ή της εθνικής πρακτικής του εν λόγω κράτους μέλους ή εκπροσώπου. 4. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι κατάλληλοι φορείς για τους οποίους γίνεται λόγος στο άρθρο 10 της οδηγίας 2008/115/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[10] να έχουν το δικαίωμα να υποβάλουν αίτηση διεθνούς προστασίας εξ ονόματος ασυνόδευτου ανηλίκου εφόσον, με βάση εξατομικευμένη εκτίμηση της προσωπικής κατάστασης του ανηλίκου, οι εν λόγω φορείς θεωρούν ότι ο ανήλικος έχει ενδεχομένως ανάγκη προστασίας κατ’ εφαρμογήν της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση]. ê 2005/85/ΕΚ άρθρο 6 ð νέο 5. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίζουν στην εθνική τους νομοθεσία: α) τις περιπτώσεις όπου ένας ανήλικος μπορεί να υποβάλει ο ίδιος αίτηση· β) τις περιπτώσεις στις οποίες η αίτηση του ασυνόδευτου ανηλίκου πρέπει να κατατεθεί από εκπρόσωπο όπως προβλέπεται στο άρθρο 25 17 παράγραφος 1 στοιχείο α)· γ) τις περιπτώσεις στις οποίες η υποβολή κατάθεση αίτησης ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου κρίνεται ότι συνιστά επίσης υποβολή κατάθεση αίτησης ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου για οποιονδήποτε άγαμο ενήλικο. ò νέο Άρθρο 8 Ενημέρωση και παροχή συμβουλών στα σημεία διέλευσης των συνόρων και σε κέντρα κράτησης 1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να διατίθενται πληροφορίες για τη δυνατότητα να ζητηθεί διεθνής προστασία σε κέντρα κράτησης και στα σημεία διέλευσης των συνόρων, περιλαμβανομένων των ζωνών διέλευσης, στα εξωτερικά σύνορα. Τα κράτη μέλη παρέχουν δυνατότητα διερμηνείας στο μέτρο που είναι αναγκαίο για τη διευκόλυνση της πρόσβασης στη διαδικασία σ' αυτούς τους χώρους. 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι οργανώσεις που ενημερώνουν και συμβουλεύουν τους αιτούντες διεθνή προστασία να έχουν πρόσβαση στα σημεία διέλευσης των συνόρων, περιλαμβανομένων των ζωνών διέλευσης, στα εξωτερικά σύνορα. Τα κράτη μέλη μπορούν να θεσπίζουν κανόνες σχετικά με την παρουσία τέτοιων οργανώσεων στους χώρους αυτούς και να εξαρτούν την πρόσβαση αυτή από συμφωνία με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο Άρθρο 9 7 Δικαίωμα παραμονής στο κράτος μέλος έως ότου εξετασθεί η αίτηση 1. Στους αιτούντες επιτρέπεται να παραμείνουν στο κράτος μέλος, αποκλειστικά για το σκοπό της διαδικασίας, μέχρις ότου η αποφαινόμενη αρχή λάβει την απόφασή της σύμφωνα με τις πρωτοβάθμιες διαδικασίες που ορίζονται στο κεφάλαιο ΙΙΙ. Το δικαίωμα παραμονής δεν θεμελιώνει δικαίωμα για χορήγηση άδειας διαμονής. 2. Τα κράτη μέλη μπορούν να δεχθούν εξαίρεση μόνο όταν , σύμφωνα με τα άρθρα 32 και 34, ð ένα πρόσωπο υποβάλλει ï μια μεταγενέστερη αίτηση ð που προβλέπεται στο άρθρο 41ï δεν θα εξετασθεί περαιτέρω ή όταν προτίθενται να παραδώσουν ή να εκδώσουν, ανάλογα με την περίπτωση, ένα πρόσωπο είτε σε άλλο κράτος μέλος δυνάμει υποχρεώσεων στο πλαίσιο ευρωπαϊκού εντάλματος συλλήψεως[11] ή άλλως, είτε σε τρίτη χώρα, ð εξαιρουμένης της χώρας καταγωγής του εν λόγω αιτούντος, ï ή, τέλος, σε διεθνή ποινικά δικαστήρια. ò νέο 3. Ένα κράτος μέλος δύναται να εκδώσει έναν αιτούντα σε τρίτη χώρα κατ’ εφαρμογήν της παραγράφου 2 μόνον εφόσον οι αρμόδιες αρχές έχουν πεισθεί ότι η απόφαση για την έκδοση δεν θα οδηγήσει σε άμεση ή έμμεση επαναπροώθηση κατά παράβαση των διεθνών υποχρεώσεων του κράτους μέλους. ê 2005/85/EΚ ð νέο Άρθρο 10 8 Προϋποθέσεις για την εξέταση των αιτήσεων 1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 23 παράγραφος 4 σημείο i), τα ð Τα ï κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αιτήσεις ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου να μην απορρίπτονται ούτε να αποκλείεται η εξέτασή τους εκ μόνου του γεγονότος ότι δεν υποβλήθηκαν το ταχύτερο δυνατόν. ò νέο 2. Κατά την εξέταση αιτήσεων διεθνούς προστασίας, η αποφαινόμενη αρχή εξακριβώνει καταρχάς κατά πόσον οι αιτούντες μπορούν να αναγνωρισθούν ως πρόσφυγες, και, σε αντίθετη περίπτωση, εξακριβώνει κατά πόσον οι αιτούντες δικαιούνται επικουρικής προστασίας. ê 2005/85/ΕΚ ð νέο 3. 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αποφάσεις της αποφαινόμενης αρχής επί των αιτήσεων ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου να λαμβάνονται μετά τη δέουσα εξέταση. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε: α) οι αιτήσεις να εξετάζονται και οι αποφάσεις να λαμβάνονται σε ατομική βάση, αντικειμενικά και αμερόληπτα· β) να λαμβάνονται συγκεκριμένες και ακριβείς πληροφορίες από διάφορες πηγές, όπως από την ð Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο και την ï Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, ως προς τη γενική κατάσταση στις χώρες καταγωγής των αιτούντων άσυλο και, όπου χρειάζεται, στις χώρες μέσω των οποίων διήλθαν και να προβλέπεται ότι το προσωπικό που είναι υπεύθυνο για την εξέταση των αιτήσεων και τη λήψη των αποφάσεων έχει πρόσβαση στις εν λόγω πληροφορίες· γ) το προσωπικό που εξετάζει αιτήσεις και λαμβάνει αποφάσεις να γνωρίζει τις συναφείς προδιαγραφές απαιτήσεις που εφαρμόζονται στον τομέα της νομοθεσίας περί ασύλου και προσφύγων· . ò νέο δ) το προσωπικό που εξετάζει αιτήσεις και λαμβάνει αποφάσεις να έχει λάβει οδηγίες και να μπορεί να ζητήσει συμβουλές, εφόσον είναι αναγκαίο, από εμπειρογνώμονες επί ειδικών ζητημάτων, π.χ. επί ιατρικών, πολιτιστικών ή θρησκευτικών ή ζητημάτων που άπτονται των παιδιών ή του φύλου. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο 4. 3. Οι αρχές που αναφέρονται στο κεφάλαιο V έχουν, μέσω της αποφαινόμενης αρχής ή του αιτούντος ή άλλως, πρόσβαση στις γενικές πληροφορίες που αναφέρονται στην παράγραφο 3 2 στοιχείο β), οι οποίες είναι απαραίτητες για την εκπλήρωση των καθηκόντων τους. 5. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν κανόνες όσον αφορά τη μετάφραση εγγράφων σχετικών με την εξέταση των αιτήσεων. Άρθρο 11 9 Προϋποθέσεις για τη λήψη απόφασης από την αποφαινόμενη αρχή 1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αποφάσεις για τις αιτήσεις ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου να δίδονται γραπτώς. 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν επίσης ώστε, όταν απορρίπτεται αίτηση ð όσον αφορά το καθεστώς του πρόσφυγα και/ή το καθεστώς επικουρικής προστασίας ï, να αναφέρονται στην απόφαση οι πραγματικοί και νομικοί λόγοι και να δίδονται γραπτώς πληροφορίες για τις δυνατότητες προσβολής αρνητικής απόφασης. Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να αναφέρουν τους λόγους μη χορήγησης του καθεστώτος του πρόσφυγα εφόσον χορηγείται στον αιτούντα καθεστώς που παρέχει βάσει της εθνικής και κοινοτικής νομοθεσίας τα ίδια δικαιώματα και οφέλη με το καθεστώς του πρόσφυγα δυνάμει της οδηγίας 2004/83/ΕΚ. Στις περιπτώσεις αυτές, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι λόγοι μη χορήγησης να αναφέρονται στο φάκελο του αιτούντος και να έχει πρόσβαση στο φάκελο αυτό ο αιτών κατόπιν αιτήσεώς του. Επιπλέον, τα ð Τα ï κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να παρέχουν γραπτώς πληροφορίες για τις δυνατότητες προσβολής αρνητικής απόφασης όταν ο αιτών έχει ενημερωθεί σε προηγούμενο στάδιο γραπτώς ή με ηλεκτρονικό μέσο στο οποίο ο αιτών έχει πρόσβαση. 3. Για τους σκοπούς του άρθρου 76 παράγραφος 23 και οσάκις η αίτηση βασίζεται στην ίδια αιτιολογία, τα κράτη μέλη μπορούν να λαμβάνουν μία μόνο απόφαση, που να καλύπτει όλους τους εξαρτωμένους ð , εκτός εάν αυτό θα οδηγούσε σε κοινολόγηση της ιδιαίτερης κατάστασης ενός αιτούντος που θα μπορούσε να θέσει σε κίνδυνο τα συμφέροντά του, ιδίως σε περιπτώσεις διώξεων με βάση το φύλο, τον γενετήσιο προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου και/ή την ηλικία ï. Άρθρο 12 10 Εγγυήσεις για τους αιτούντες ð διεθνή προστασία ï άσυλο 1. Τα κράτη μέλη, με τις διαδικασίες του κεφαλαίου III, μεριμνούν ώστε να παρέχονται σε όλους τους αιτούντες ð διεθνή προστασία ï άσυλο οι ακόλουθες εγγυήσεις: α) Να ενημερώνονται, σε γλώσσα την οποία ð κατανοούν ή ï ευλόγως θεωρείται ότι κατανοούν, για τη διαδικασία που ακολουθείται και για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις τους κατά τη διαδικασία καθώς και για τις τυχόν συνέπειες της μη συμμόρφωσης προς τις υποχρεώσεις τους και της μη συνεργασίας με τις αρχές· να ενημερώνονται για τις προθεσμίες, καθώς και ως προς τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους ώστε να συμμορφωθούν με την υποχρέωση για υποβολή των στοιχείων όπως αναφέρεται στο άρθρο 4 7 της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση] 2004/83/ΕΚ ð , καθώς και ως προς τις συνέπειες ρητής ή σιωπηρής ανάκλησης της αίτησης ï. Οι πληροφορίες τους δίδονται εγκαίρως ώστε να μπορέσουν να ασκήσουν τα δικαιώματα που εγγυάται η παρούσα οδηγία και να συμμορφωθούν με τις υποχρεώσεις που περιγράφονται στο άρθρο 13 11. β) Να τους παρέχονται υπηρεσίες διερμηνέα, όταν αυτό είναι απαραίτητο για να εκθέσουν την περίπτωσή τους στις αρμόδιες αρχές. Τα κράτη μέλη θεωρούν απαραίτητο να παρέχουν αυτές τις υπηρεσίες τουλάχιστον όταν η αποφαινόμενη αρχή καλεί τον αιτούντα ο αιτών Ö πρέπει να εξετασθεί στο πλαίσιο Õ σε συνέντευξης όπως αναφέρεται στα άρθρα 14, 15, 12 και 13 ð 16, 17 και 34 ï και δεν μπορεί να εξασφαλισθεί η δέουσα επικοινωνία χωρίς διερμηνέα. Σε αυτή την περίπτωση και σε άλλες περιπτώσεις όπου οι αρμόδιες αρχές καλούν τον αιτούντα, οι υπηρεσίες αυτές αμείβονται από το Δημόσιο. γ) Να μη στερούνται της ευκαιρίας να επικοινωνούν με την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες ή κάθε άλλη οργάνωση που ð παρέχει νομικές ή άλλες συμβουλές σε αιτούντες διεθνή προστασία σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία του εν λόγω κράτους μέλους ï που εργάζεται εξ ονόματος της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες στο έδαφος των κρατών μελών βάσει συμφωνίας με το εν λόγω κράτος μέλος. ò νέο δ) Να μη στερούνται οι ίδιοι και, εάν απαιτείται, οι νομικοί τους σύμβουλοι της πρόσβασης στις πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 10 παράγραφος 3 στοιχείο β), όταν η αποφαινόμενη αρχή συνεκτιμά τις εν λόγω πληροφορίες για να λάβει απόφαση επί της αίτησής τους. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο ε δ) Να τους κοινοποιείται σε εύλογο χρόνο η απόφαση της αποφαινόμενης αρχής για την αίτηση ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου. Εάν ένας νομικός ή άλλος σύμβουλος εκπροσωπεί νομίμως τον αιτούντα, τα κράτη μέλη μπορούν να επιλέξουν να κοινοποιήσουν την απόφαση σε αυτόν αντί στον αιτούντα ð διεθνή προστασία ï άσυλο. στ ε) Να ενημερώνονται σχετικά με το αποτέλεσμα της απόφασης της αποφαινόμενης αρχής σε γλώσσα που ð κατανοούν ή ï ευλόγως θεωρείται ότι κατανοούν εάν δεν τους παρέχει συνδρομή ή εκπροσώπηση νομικός ή άλλος σύμβουλος και όταν δεν διατίθενται δωρεάν νομική συνδρομή. Η παρεχόμενη ενημέρωση περιλαμβάνει πληροφορίες για τη δυνατότητα προσβολής αρνητικής απόφασης σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 119 παράγραφος 2. 2. Τα κράτη μέλη, τηρώντας τις διαδικασίες που προβλέπονται στο κεφάλαιο V, μεριμνούν ώστε όλοι οι αιτούντες άσυλο να απολαμβάνουν των εγγυήσεων ισοδύναμων με εκείνες που απαριθμούνται στην παράγραφο 1 στοιχεία β), γ) ð , δ) ï και ε δ) του παρόντος άρθρου. Άρθρο 13 11 Υποχρεώσεις των αιτούντων ð διεθνή προστασία ï άσυλο 1. ð Τα κράτη μέλη επιβάλλουν στους αιτούντες διεθνή προστασία την υποχρέωση να συνεργάζονται με τις αρμόδιες αρχές με σκοπό την εξακρίβωση της ταυτότητάς τους και των λοιπών στοιχείων που αναφέρονται στο άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση]. ï Τα κράτη μέλη μπορούν να επιβάλλουν στους αιτούντες άσυλο ð άλλες ï υποχρεώσεις συνεργασίας με τις αρμόδιες αρχές στο μέτρο που οι υποχρεώσεις αυτές είναι αναγκαίες για τη διεκπεραίωση της αίτησης. 2. Τα κράτη μέλη μπορούν, ιδίως, να προβλέπουν ότι: α) οι αιτούντες άσυλο πρέπει να αναφέρονται στις αρμόδιες αρχές ή να παρουσιάζονται ενώπιόν τους αυτοπροσώπως, χωρίς καθυστέρηση ή σε καθορισμένο χρόνο· β) οι αιτούντες άσυλο πρέπει να παραδίδουν τα έγγραφα που έχουν στην κατοχή τους και σχετίζονται με την εξέταση της αίτησης, όπως τα διαβατήριά τους, και · γ) οι αιτούντες άσυλο πρέπει να ενημερώνουν τις αρμόδιες αρχές για τον παρόντα τόπο διαμονής ή τη διεύθυνσή τους και να τις ενημερώνουν για την αλλαγή του το συντομότερο δυνατόν. Τα κράτη μέλη δύνανται να προβλέπουν ότι ο αιτών υποχρεούται να δέχεται κάθε γνωστοποίηση στον πιο πρόσφατο τόπο διαμονής ή στη διεύθυνση που έχει δηλώσει κατά τον τρόπο αυτό· δ) οι αρμόδιες αρχές μπορούν να κάνουν σωματική έρευνα στον αιτούντα και να ερευνήσουν τα αντικείμενα που φέρει ð , υπό την προϋπόθεση ότι η έρευνα διεξάγεται από πρόσωπο του ιδίου φύλου ï · ε) οι αρμόδιες αρχές μπορούν να φωτογραφίζουν τον αιτούντα, και στ) οι αρμόδιες αρχές μπορούν να καταγράφουν τις προφορικές δηλώσεις του αιτούντος, εφόσον έχει ενημερωθεί σχετικά εκ των προτέρων. Άρθρο 14 12 Πρόσωπα που καλούνται σε πΠροσωπική συνέντευξη 1. Πριν από τη λήψη απόφασης από την αποφαινόμενη αρχή πρέπει να παρέχεται στον αιτούντα άσυλο η ευκαιρία προσωπικής συνέντευξης σχετικά με την αίτηση ð διεθνούς προστασίας του ï ασύλου με πρόσωπο αρμόδιο, βάσει της εθνικής νομοθεσίας, για τη διεξαγωγή ανάλογων συνεντεύξεων. ð Οι συνεντεύξεις επί της ουσίας της αίτησης διεθνούς προστασίας διεξάγονται από το προσωπικό της αποφαινόμενης αρχής. ï Τα κράτη μέλη μπορούν επίσης να παρέχουν την ευκαιρία προσωπικής συνέντευξης σε κάθε ενήλικα μεταξύ των εξαρτώμενων προσώπων που αναφέρονται στο άρθρο 6 παράγραφος 3. ò νέο Όταν μεγάλος αριθμός υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών ζητά ταυτόχρονα διεθνή προστασία, γεγονός που καθιστά αδύνατη στην πράξη την έγκαιρη διεξαγωγή συνεντεύξεων επί της ουσίας της αίτησης από την αποφαινόμενη αρχή, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι το προσωπικό διαφορετικής αρχής μπορεί προσωρινά να συμμετάσχει στη διενέργεια των συνεντεύξεων αυτών. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το προσωπικό της εν λόγω αρχής λαμβάνει εκ των προτέρων την απαιτούμενη κατάρτιση η οποία περιλαμβάνει τα στοιχεία που αναγράφονται στο άρθρο 6 παράγραφος 4 στοιχεία α) έως ε) του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 439/2010 και στο άρθρο 18 παράγραφος 5 της παρούσας οδηγίας. Όταν ένα πρόσωπο έχει υποβάλει αίτηση διεθνούς προστασία εξ ονόματος των εξαρτώμενων από αυτόν προσώπων, παρέχεται σε κάθε ενδιαφερόμενο ενήλικο η ευκαιρία προσωπικής συνέντευξης. ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο Τα κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν στην εθνική νομοθεσία τις περιπτώσεις στις οποίες παρέχεται σε ανήλικο η ευκαιρία προσωπικής συνέντευξης. 2. Η προσωπική συνέντευξη επί της ουσίας της αίτησης μπορεί να παραλειφθεί όταν: α) η αποφαινόμενη αρχή δύναται να λάβει θετική απόφαση ð όσον αφορά το καθεστώς του πρόσφυγα ï βάσει των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων, ή β) η αρμόδια αρχή είχε ήδη συνάντηση με τον αιτούντα για να τον βοηθήσει στη συμπλήρωση της αίτησής του και στην υποβολή των ουσιωδών πληροφοριών σχετικά με την αίτηση, σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ, ή γ) η αποφαινόμενη αρχή, έπειτα από πλήρη εξέταση των πληροφοριών που παρέσχε ο αιτών, θεωρεί την αίτηση ως αβάσιμη όταν ισχύουν οι περιστάσεις που απαριθμούνται στο άρθρο 23 παράγραφος 4 στοιχεία α), γ), ζ), η) και ι). 3. Η προσωπική συνέντευξη μπορεί επίσης να παραλειφθεί όταν β) δεν είναι πρακτικά εφικτή, ειδικότερα όταν η ð αποφαινόμενη ï αρμόδια αρχή θεωρεί ότι ο αιτών είναι ανίκανος ή δεν μπορεί να συμμετάσχει σε συνέντευξη, για λόγους που οφείλονται σε μόνιμες καταστάσεις ανεξάρτητες από τη θέλησή του. Εάν υπάρχουν αμφιβολίες, ð η αποφαινόμενη αρχή συμβουλεύεται ιατρικό εμπειρογνώμονα για να εξακριβώσει κατά πόσον η κατάσταση λόγω της οποίας ο αιτών είναι ανίκανος ή δεν δύναται να συμμετάσχει σε συνέντευξη είναι προσωρινή ή μόνιμη ï τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν βεβαίωση ιατρού ή ψυχολόγου. Όταν Ö δεν διεξάγεται προσωπική συνέντευξη Õ το κράτος μέλος δεν παρέχει την ευκαιρία προσωπικής συνέντευξης σύμφωνα με το στοιχείο β) την παρούσα παράγραφο, ή, ενδεχομένως, Ö με τον Õ στον εξαρτώμενο, πρέπει να καταβάλλονται εύλογες προσπάθειες ώστε να δίνεται η δυνατότητα στον αιτούντα ή στον εξαρτώμενο να υποβάλλουν συμπληρωματικά στοιχεία. 3. 4. Η έλλειψη προσωπικής συνέντευξης σύμφωνα με το παρόν άρθρο δεν εμποδίζει την αποφαινόμενη αρχή να λαμβάνει απόφαση επί αιτήσεως ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου. 4. 5. Η έλλειψη προσωπικής συνέντευξης δυνάμει της παραγράφου 2 στοιχείο στοιχεία β) και γ) και της παραγράφου 3 δεν επιδρά δυσμενώς στην απόφαση της αποφαινόμενης αρχής. 5. 6. Ανεξάρτητα από το άρθρο 2820 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη, όταν αποφασίζουν επί της αιτήσεως ð διεθνούς προστασίας ï ασύλου, μπορούν να λάβουν υπόψη το γεγονός ότι ο αιτών δεν παρουσιάσθηκε για την προσωπική συνέντευξη, εκτός εάν είχε σοβαρούς λόγους να απουσιάσει. Άρθρο 15 13 Προϋποθέσεις της προσωπικής συνέντευξης 1. Η προσωπική συνέντευξη κατά κανόνα γίνεται χωρίς την παρουσία μελών της οικογένειας, εκτός εάν η αποφαινόμενη αρχή κρίνει ότι η παρουσία τους είναι απαραίτητη προκειμένου να διενεργηθεί η δέουσα εξέταση. 2. Η προσωπική συνέντευξη πρέπει να διεξάγεται υπό συνθήκες που να εξασφαλίζουν τη δέουσα εμπιστευτικότητα. 3. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα κατάλληλα μέτρα για να εξασφαλίζουν ότι οι προσωπικές συνεντεύξεις διεξάγονται σε συνθήκες που επιτρέπουν στους αιτούντες να εκθέσουν διεξοδικά τους λόγους των αιτήσεών τους. Για αυτό το σκοπό, τα κράτη μέλη: α) μεριμνούν ώστε το πρόσωπο που διεξάγει τη συνέντευξη να διαθέτει τα κατάλληλα προσόντα για να συνεκτιμήσει τις προσωπικές ð και ï ή γενικές συνθήκες που περιβάλλουν την αίτηση, συμπεριλαμβανομένης της πολιτιστικής καταγωγής ð , του φύλου, του γενετήσιου προσανατολισμού, της ταυτότητας φύλου ï ή της ευαισθησίας του αιτούντος ð κατά την έννοια του άρθρου 22 της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για τις συνθήκες υποδοχής] ï , στο μέτρο που είναι δυνατό, και ò νέο β) οσάκις είναι εφικτό, προβλέπουν ότι η συνέντευξη με τον αιτούντα διεξάγεται από πρόσωπο του ίδιου φύλου, εφόσον το ζητήσει ο αιτών· ê 2005/85/ΕΚ (προσαρμοσμένο) ð νέο γ β) επιλέγουν ð ικανό ï διερμηνέα ικανό δυνάμενο να εξασφαλίσει τη δέουσα επικοινωνία μεταξύ του αιτούντος και του προσώπου που διεξάγει τη συνέντευξη. Δεν είναι απαραίτητο η ð Η ï επικοινωνία να διενεργείται στη γλώσσα που προτιμά ο αιτών άσυλο Ö εκτός Õ εάν υπάρχει άλλη γλώσσα την οποία ευλόγως θεωρείται ότι κατανοεί και στην οποία είναι σε θέση να επικοινωνήσει ð με σαφήνεια ï. ð Οσάκις είναι εφικτό, τα κράτη μέλη παρέχουν διερμηνέα του ιδίου φύλου εφόσον το ζητήσει ο αιτών ï· ò νέο δ) μεριμνούν ώστε το πρόσωπο που διεξάγει τη συνέντευξη επί της ουσίας της αίτησης διεθνούς προστασίας να μη φοράει στρατιωτική στολή ή στολή των δυνάμεων επιβολής του νόμου· ε) μεριμνούν ώστε οι συνεντεύξεις με ανηλίκους να διεξάγονται με τρόπο κατάλληλο για παιδιά. ê 2005/85/ΕΚ 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να ορίσουν κανόνες όσον αφορά την παρουσία τρίτων στην προσωπική συνέντευξη. 5. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται και για τη συνάντηση που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο β). ò νέο Άρθρο 16 Περιεχόμενο της προσωπικής συνέντευξης Κατά τη διεξαγωγή προσωπικής συνέντευξης επί της ουσίας της αίτησης διεθνούς προστασίας, η αποφαινόμενη αρχή μεριμνά ώστε να παραχωρείται στον αιτούντα κατάλληλη ευκαιρία για να παρουσιάσει τα στοιχεία που απαιτούνται για την, κατά το δυνατόν, πλήρη τεκμηρίωση της αίτησης σύμφωνα με το άρθρο 4 της οδηγίας […/…/ΕΕ] [οδηγία για την αναγνώριση]. Αυτό περιλαμβάνει την ευκαιρία να παράσχει εξηγήσεις σχετικά με στοιχεία τα οποία ενδεχομένως λείπουν ή/και σχετικά με τυχόν ασυνέπειες ή αντιφάσεις στο πλαίσιο των δηλώσεών του. ê 2005/85/ΕΚ Άρθρο 14 Καθεστώς της έκθεσης για την προσωπική συνέντευξη, στο πλαίσιο της διαδικασίας 1. Τα κράτη μέρη μεριμνούν ώστε για κάθε προσωπική συνέντευξη να συντάσσεται γραπτή έκθεση η οποία να περιλαμβάνει τις βασικές πληροφορίες σχετικά με την αίτηση, όπως τις παραθέτει ο αιτών σύμφωνα με το άρθρο 4 παράγραφος 2 της οδηγίας 2004/83/ΕΚ. 2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αιτούντες να έχουν έγκαιρη πρόσβαση στην έκθεση για την προσωπική συνέντευξη. Όταν παρέχεται πρόσβαση μόνο μετά την απόφαση της αποφαινόμενης αρχής, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε η πρόσβαση να είναι δυνατή όσο νωρίς απαιτείται για να μπορέσει να προετοιμασθεί και να ασκηθεί σε εύθετο χρόνο το ένδικο μέσο. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν την έγκριση του αιτούντος ως προς το περιεχόμενο της έκθεσης για την προσωπική συνέντευξη. Όταν ο αιτών αρνείται να εγκρίνει το περιεχόμενο της έκθεσης, οι λόγοι άρνησης περιλαμβάνονται στο φάκελό του. Η άρνηση του αιτούντος να εγκρίνει το περιεχόμενο της έκθεσης δεν εμποδίζει την αποφαινόμενη αρχή να λάβει απόφαση επί της αιτήσεώς του. 4. Το παρόν άρθρο εφαρμόζεται και για τη συνάντηση που αναφέρεται στο άρθρο 12 παράγραφος 2 στοιχείο β). ò νέο Άρθρο 17 Έκθεση και καταγραφή των προσωπικών συνεντεύξεων 1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε για κάθε προσωπική συνέντευξη να συντάσσεται διεξοδική έκθεση που να περιλαμβάνει όλα τα ουσιώδη στοιχεία. 2. Τα κράτη μέλη μπορεί να προβλέπουν την ακουστική ή οπτικοακουστική καταγραφή της προσωπικής συνέντευξης. Σε αυτή την περίπτωση, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να επισυνάπτεται στην έκθεση η καταγραφή της προσωπικής συνέντευξης. 3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο αιτών να έχει την ευκαιρία να διατυπώσει τυχόν παρατηρήσεις ή/και να παράσχει διευκρινίσεις σε σχέση με τυχόν εσφαλμένες μεταφράσεις ή παρερμηνείες που περιλαμβάνονται στην έκθεση, στο τέλος της προσωπικής συνέντευξης ή εντός καθορισμένου χρονικού ορίου πριν από τη λήψη απόφασης εκ μέρους της αποφαινόμενης αρχής. Για το σκοπό αυτό, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε ο αιτών να ενημερώνεται πλήρως για το περιεχόμενο της έκθεσης, με τη συνδρομή διερμηνέα εάν είναι απαραίτητο. Κατόπιν, τα κράτη μέλη ζητούν από τον αιτούντα να εγκρίνει το περιεχόμενο της έκθεσης. Τα κράτη μέλη δεν υποχρεούνται να ζητήσουν από τον αιτούντα να εγκρίνει το περιεχόμενο της έκθεσης εάν η συνέντευξη καταγράφηκε σύμφωνα με την παράγραφο 2 και εάν η καταγραφή είναι παραδεκτή ως αποδεικτικό στοιχείο στις διαδικασίες που αναφέρονται στο Κεφάλαιο V. 4. Σε περίπτωση που ο αιτών αρνηθεί να εγκρίνει το περιεχόμενο της έκθεσης, οι λόγοι της άρνησης αυτής καταχωρούνται στον φάκελο του αιτούντος. Η άρνηση του αιτούντος να εγκρίνει το περιεχόμενο της έκθεσης δεν εμποδίζει την αποφαινόμενη αρχή να λάβει απόφαση επί της αίτησης. 5. Οι αιτούντες δεν στερούνται πρόσβασης στην έκθεση και, ενδεχομένως, στην καταγραφή πριν από τη λήψη απόφασης εκ μέρους της αποφαινόμενης αρχής. Άρθρο 18 Ιατρικές εκθέσεις 1. Τα κράτη μέλη επιτρέπουν σε αιτούντα να υποβληθεί σε ιατρική εξέταση προκειμένου να προσκομίσει ιατρική βεβαίωση στην αποφαινόμενη αρχή για να στηρίξει τις δηλώσεις του σχετικά με διώξεις ή σοβαρή βλάβη που υπέστη στο παρελθόν. Τα κράτη μέλη μπορούν να απαιτήσουν από τον αιτούντα να προσκομίσει τα αποτελέσματα της ιατρικής εξέτασης στην αποφαινόμενη αρχή εντός ευλόγου προθεσμίας αφότου ενημερώθηκε σχετικά με τα δικαιώματά του σύμφωνα με το παρόν άρθρο. Το γεγονός ότι ο αιτών δεν προσκομίζει τα αποτελέσματα της ιατρικής εξέτασης εντός της εν λόγω προθεσμίας, χωρίς να συντρέχει βάσιμος λόγος, δεν εμποδίζει την αποφαινόμενη αρχή να λαμβάνει απόφαση επί της αίτησης διεθνούς προστασίας. 2. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 1, όταν η αποφαινόμενη αρχή θεωρεί ότι υπάρχει λόγος να εκτιμάται ότι η ικανότητα του αιτούντος να συμμετάσχει στη συνέντευξη ή/και να προβεί σε ακριβείς και συνεκτικές δηλώσεις δεν υφίσταται ή είναι περιορισμένη λόγω διαταραχών μετατραυματικής καταπόνησης, δίωξης ή σοβαρής βλάβης που υπέστη στο παρελθόν, μεριμνά ώστε η ιατρική εξέταση να διενεργείται με τη συναίνεση του αιτούντος. Η άρνηση του αιτούντος να υποβληθεί σε αυτή την ιατρική εξέταση δεν εμποδίζει την αποφαινόμενη αρχή να λαμβάνει απόφαση επί της αίτησης διεθνούς προστασίας. 3. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν κατάλληλες ρυθμίσεις προκειμένου να διασφαλίζεται η παροχή αμερόληπτης και υψηλής στάθμης ιατρικής εμπειρογνωμοσύνης για τις ανάγκες της ιατρικής εξέτασης που αναφέρεται στην παράγραφο 2. 4. Τα κράτη μέλη θεσπίζουν περαιτέρω κανόνες και ρυθμίσεις για τον εντοπισμό και την τεκμηρίωση συμπτωμάτων βασανιστηρίων και άλλων μορφών σωματικής, σεξουαλικής ή ψυχολογικής βίας, για τους σκοπούς της εφαρμογής του παρόντος άρθρου. 5. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε τα πρόσωπα που πραγματοποιούν συνεντεύξεις με αιτούντες κατ’ εφαρμογήν της παρούσας οδηγίας να λαμβάνουν κατάρτιση όσον αφορά την ευαισθητοποίηση στα συμπτώματα των βασανιστηρίων και των ιατρικών προβλημάτων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν αρνητικά την ικανότητα του αιτούντα να συμμετάσχει στη συνέντευξη. 6. Τα πορίσματα των ιατρικών εξετάσεων για τις οποίες γίνεται λόγος στις παραγράφους 1 και 2 εκτιμώνται από την αποφαινόμενη αρχή μαζί με τα λοιπά στοιχεία της αίτησης. Άρθρο 19 Δωρεάν παροχή νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών στο πλαίσιο των πρωτοβάθμιων διαδικασιών 1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να παρέχονται, κατόπιν αιτήματος, δωρεάν νομικές και διαδικαστικές πληροφορίες στους αιτούντες στο πλαίσιο των πρωτοβάθμιων διαδικασιών που προβλέπονται στο Κεφάλαιο III. Τούτο περιλαμβάνει, τουλάχιστον, την παροχή στον αιτούντα πληροφοριών σχετικά με τη διαδικασία με γνώμονα τις ιδιαιτερότητες της περίπτωσής του και επεξήγησης των πραγματικών και νομικών λόγων στους οποίους στηρίχτηκε τυχόν αρνητική απόφαση. 2. Η δωρεάν παροχή νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών υπόκειται στους όρους που θεσπίζονται στο άρθρο 21. Άρθρο 20 Δωρεάν νομική συνδρομή και εκπροσώπηση στις διαδικασίες ενδίκων μέσων ê 2005/85/ΕΚ άρθρο 15 παράγραφος 2 ð νέο 1. Σε περίπτωση αρνητικής απόφασης αποφαινόμενης αρχής, τΤα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να παρέχεται, κατόπιν αιτήματος, δωρεάν νομική συνδρομή ή/και εκπροσώπηση ,υπό τους όρους της παραγράφου 3 ð στο πλαίσιο των διαδικασιών ενδίκων μέσων που προβλέπονται στο Παράρτημα V. Τούτο περιλαμβάνει, τουλάχιστον, την κατάρτιση των αναγκαίων διαδικαστικών εγγράφων και τη συμμετοχή εξ ονόματος του αιτούντος σε ακροαματική διαδικασία ενώπιον πρωτοβάθμιου δικαστηρίου. ï ò νέο 2. Επίσης, τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν δωρεάν νομική συνδρομή ή/και εκπροσώπηση στις πρωτοβάθμιες διαδικασίες που προβλέπονται στο Κεφάλαιο III. Σ΄αυτές τις περιπτώσεις, δεν εφαρμόζεται το άρθρο 19. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι δεν χορηγείται δωρεάν νομική συνδρομή και εκπροσώπηση εάν ένα δικαστήριο θεωρεί ότι το ένδικο μέσο του αιτούντος δεν έχει πραγματικές πιθανότητες επιτυχίας. Σ΄αυτή την περίπτωση, τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να μην περιορίζεται αυθαιρέτως η νομική συνδρομή και εκπροσώπηση και να μην εμποδίζεται η ουσιαστική πρόσβαση του αιτούντος στη δικαιοσύνη. 4. Η δωρεάν νομική συνδρομή και εκπροσώπηση υπόκειται στους όρους που θεσπίζονται στο άρθρο 21. Άρθρο 21 Όροι για τη δωρεάν παροχή νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών και τη δωρεάν νομική συνδρομή και εκπροσώπηση 1. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν ότι οι νομικές και διαδικαστικές πληροφορίες που αναφέρονται στο άρθρο 19, καθώς και η νομική συνδρομή και εκπροσώπηση που αναφέρονται στο άρθρο 20 παρέχονται από μη κυβερνητικές οργανώσεις, κρατικούς λειτουργούς ή ειδικευμένες κρατικές υπηρεσίες. ê 2005/85/ΕΚ άρθρο 15 (προσαρμοσμένο) ð νέο 1. Τα κράτη μέλη παρέχουν στους αιτούντες άσυλο τη δυνατότητα να συμβουλευθούν, ιδία δαπάνη και κατά τρόπο ουσιαστικό, νομικό ή άλλο σύμβουλο, που γίνεται δεκτός ή αναγνωρίζεται με την ιδιότητα αυτή βάσει της εθνικής νομοθεσίας, σε θέματα σχετικά με τις οικείες αιτήσεις ασύλου. 2. 3. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν στην εθνική νομοθεσία τους ότι χορηγείται ð η δωρεάν παροχή νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών που αναφέρεται στο άρθρο 19 και η ï δωρεάν νομική συνδρομή ή/και εκπροσώπηση Ö που αναφέρονται στο άρθρο 20 χορηγούνται Õ: α) μόνο για τις διαδικασίες ενώπιον δικαστηρίου σύμφωνα με το κεφάλαιο V και όχι για οποιαδήποτε περαιτέρω ένδικα μέσα ή αιτήσεις επανεξέτασης που προβλέπονται από την εθνική νομοθεσία, περιλαμβανομένης της επανάληψης της επ’ ακροατηρίου συζητήσεως όσον αφορά ένδικο μέσο μετά την άσκηση περαιτέρω ένδικου μέσου ή την υποβολή περαιτέρω αίτησης επανεξέτασης, ή/και α β) μόνο σε όσους δεν έχουν επαρκείς πόρους, ή/και β γ) μόνο Ö μέσω των υπηρεσιών που παρέχονται από Õ σε νομικούς ή άλλους συμβούλους που καθορίζονται ειδικά από την εθνική νομοθεσία για συνδρομή ή/και εκπροσώπηση των αιτούντων ð διεθνή προστασία ï άσυλο,. ή/και (δ) μόνο εάν είναι πιθανόν να εκδοθεί θετική απόφαση μετά την άσκηση ένδικου μέσου ή την αίτηση επανεξέτασης. Τα κράτη μέλη εξασφαλίζουν ότι η νομική συνδρομή ή/και εκπροσώπηση που παρέχεται δυνάμει του στοιχείου δ) δεν περιορίζεται αυθαιρέτως. 3. 4. Τα κράτη μέλη μπορούν να προβλέπουν κανόνες σχετικά με την υποβολή και τη διεκπεραίωση των αιτημάτων ð παροχής νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών βάσει του άρθρου 19 και ï νομικής συνδρομής ή/και εκπροσώπησης Ö βάσει του άρθρου 20 Õ. 4. 5. Επιπλέον, τα κράτη μέλη μπορούν: α) να επιβάλλουν χρηματικά /και χρονικά όρια στην ð δωρεάν παροχή νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών που αναφέρονται στο άρθρο 19 και στην ï παροχή δωρεάν νομικής συνδρομής ή/και εκπροσώπησης Ö που αναφέρεται στο άρθρο 20 Õ, εφόσον τα όρια αυτά δεν περιορίζουν αυθαιρέτως την πρόσβαση στη ð δωρεάν παροχή νομικών και διαδικαστικών πληροφοριών και στη ï νομική συνδρομή ή/και εκπροσώπηση· β) να προβλέπουν ότι, όσον αφορά τα τέλη και άλλα έξοδα, η μεταχείριση των αιτούντων δεν θα είναι ευνοϊκότερη από εκείνη που επιφυλάσσεται κατά γενικό κανόνα στους υπηκόους τους σε θέματα σχετικά με τη νομική συνδρομή. 5. 6. Τα κράτη μέλη μπορούν να ζητήσουν να τους επιστραφεί το σύνολο ή μέρος των καταβληθέντων εξόδων εάν και από τη στιγμή που έχει βελτιωθεί σημαντικά η οικονομική κατάσταση του αιτούντος ή εάν η απόφαση χορήγησης αυτής της οικονομικής ενίσχυσης είχε ληφθεί με βάση ψευδείς πληροφορίες που είχε δώσει ο αιτών. ê 2005/85/ΕΚ άρθρο 15 παράγραφος 1 (προσαρμοσμένο) ð νέο Άρθρο 22 Δικαίωμα νομικής συνδρομής και εκπροσώπησης