ARCHIVES HISTORIQUES 
DE LA COMMISSION 
 
 
 
COLLECTION RELIEE DES 
DOCUMENTS "COM" 
 
 
 
 
COM (84) 205 
 
 
 
Vol. 1984/0102 
  
 
Disclaimer  
Conformém ent au règlement (CEE, Euratom) n° 354/83 du Conseil du 1er février 1983 
concernant l'ouverture au public des archives historiques de la Communauté économique 
européenne et de la Communauté européenne de l'énergie atomique (JO L 43 du 15.2.1983, 
p. 1), tel que modifié par le règlement (CE, Euratom) n° 1700/2003 du 22 septembre 2003 
(JO L 243 du 27.9.2003, p. 1), ce dossier est ouvert au public. Le cas échéant, les documents 
classifiés présents dans ce dossier ont été déclassifiés conformément à l'article 5 dudit 
règlem ent. 
In accordance with Council Regulation (EEC, Euratom) No 354/83 of 1 February 1983 
concerning the opening to the public of the historical archives of the European Econom ic 
Communit y and the European Atom ic Energy Communit y (OJ L 43, 15.2.1983, p. 1), as 
amended by Regulation (EC, Euratom) No 1700/2003 of 22 September 2003 (OJ L 243, 
27.9.2003, p. 1), t his file is open to the public. Where necessary, classified documents in this 
file have been declassified in conformity with Article 5 of the aforementioned regulation.  
In Übereinstimmung mit der Verordnung (EWG, Euratom) Nr. 354/83 des Rates vom  1. 
Februa r 1983 über die Freigabe der historischen Archive der Europäischen  
Wirtschaftsgemeinschaft und der Europäischen Atomgem einschaft (ABI. L 43 vom  15.2.1983,  
S. 1), geändert durch die Verordnung (EG, Euratom) Nr. 1700/2003 vom 22. Septem ber 2003  
(ABI. L 243 v om 27.9.2003, S. 1), ist diese Datei der Öffentlichkeit zugänglich. Soweit  
erforderlich, wurden die Verschlusssachen in dieser Datei in Übereinstimmung mit Artikel 5  
der genannten Verordnung freigegeben.  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
COM (84) 205 τελικό
Βρυξέλλες, 10 Μαίου 1984
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
Προετοιμασία της Τέταρτης Γενικής Συνδιάσκεψης του Οργανισμού των  
Ηνωμένων Εθνών για τη Βιομηχανική Ανάπτυξη (UNIDO IV)
Βιέννη 2-18 Αύγουστου 1984
COM (84) 205 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
θέμα; Προετοιμασία της Τέταρτης Γενικής Συνδιάσκεψης του
Οργανισμού των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιομηχανική
Ανάπτυξη (UNIDO IV)
Βιέννη, 2-18 Αυγούοτου 1984  
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Η UNIDO IV θα αποτελέσει ένα από τα κυριότερα γεγονότα στο δι­
άλογο Βορρά-Νότου το 1984 και θα είναι η σημαντικότερη διεθνής  
συνδιάσκεψη του τύπου αυτού μετά από τη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων  
Εθνών για το εμπόριο και την ανάπτυξη (UNCTAD VI) του Ιουνίου  
1983. Η UNIDO IV προετοιμάζεται χωρίς να έχει ληφθεί καμία από­
φαση για την έναρξη σφαιρικών διαπραγματεύσεων για τη διεθνή  
οικονομική συνεργασία για την ανάπτυξη. Οι συνομιλίες Βορρά-  
Νότου πραγματοποιούνται αυτή τη στιγμή υπό περιστάσεις πενι­
χρής οικονομικής και βιομηχανικής προόδου πολλών αναπτυσ-  
σομένων χωρών, αβεβαιότητας για τους παγκόσμιους οικονομικούς  
και νομισματικούς διακανονισμούς, και ανησυχίας για τη λει­
τουργία του παγκόσμιου εμπορικού συστήματος. Η προετοιμασία  
της Συνδιάσκεψης συμπίπτει, επίσης, με μια περίοδο που καθί­
στανται σαφέστερα τα σημεία οικονομικής ανάκαμψης σε ορισ­
μένες βιομηχανικές χώρες. 0 UNIDO, εκτός του ότι είναι χώρος  
για συζητήσεις επί των προβλημάτων και θεμάτων της παγκόσμιας  
εκβιομηχάνισης μέσω της Γενικής του Συνδιάσκεψης και του  
συστήματός του των κατά τομείς διαβουλεύσεων, έχει να παίξει  
σημαντικό ρόλο ως όργανο των Ηνωμένων Εθνών για την παροχή της  
εθνικής βοήθειας στον τομέα της εκβιομηχάνισης.
Οι γενικές συνδιασκέψεις του UNIDO δεν είχαν πάντα ευτυχή  
αποτελέσματα. Η UNIDO III στο Νέο Δελχί το 1980 τελείωσε  
με αδιέξοδο στις διαπραγματεύσεις και σύγκρουση, με  
έγκριση της Δήλωσης του Νέου Δελχί και του Σχεδίου Δράσης  
με πλειοψηφία, και με την αρνητική ψήφο όλων των χωρών

-1α-
της ομάδας Β εκτός της Τουρκίας για το κείμενο. Μεταξύ των  
πολλών εμποδίων στη Συνδιάοκεψη αυτή, ήσαν οι προτάσεις για  
κεφάλαιο 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων για τη βιομηχανική  
ανάπτυξη και για την αποδέσμευση από το στόχο της Λίμα για  
το μερίδιο του 25% των αναπτυσσόμενων χωρών στη διεθνή 
βιομηχανική παραγωγή του έτους 2000 κατά τομείς και περι­
φέρειες.

-2-
Αν και η Δεύτερη Γενική Συνδιάσκεψη του UNIDO το 1975  
τελείωσε με συμφωνία σε ευρεία κλίμακα, και μδνο οι  
Ηνωμένες Πολιτείες ψήφισαν κατά του κειμένου στο σύνολό  
του, οι άλλες βιομηχανικές χώρες διατύπωσαν τη διαφωνία  
τους ή την επιφύλαξή τους σε σημεία της Δήλωσης της Λίμα  
και του Σχεδίου Δράσης και ορισμένες απ'αυτές δε συμφώνησαν  
με το στόχο του 25Ζ για το έτος 2000.
Η UNIDO IV θα είναι πιθανόν η τελευταία συνδιάσκεψη των  
Ηνωμένων Εθνών με τη μορφή αυτή για την παγκόσμια εκβιομη­
χάνιση, διότι φαίνεται ότι ο UNIDO σύντομα θα μετατραπεί  
σε ειδικευμένη υπηρεσία των Ηνωμένων Εθνών* έτσι, ο UNIDO  
με τη νέα του μορφή θα συγκαλεί γενικές συνδιασκέψεις μικρό­
τερης πιθανόν πολιτικής διάστασης σε διετή βάση.
Η προετοιμάσια για την UNIDO IV έχει αρχίσει πριν από καιρό  
διότι αρχικά είχε προβλεφθεί ότι η συνδιάσκεψη θα γινόταν  
νωρίτερα.; Η γραμματεία του UNIDO οργάνωσε διεθνείς συνεδριάσεις  
ομάδων εμπειρογνωμόνων για να μελετήσουν 5 από τα κύρια κατά  
τομείς θέματα της Συνδιάσκεψης και κυκλοφορεί τώρα η τεκμη­
ρίωση της γραμματείας για κάθε ένα από τα θέματα της ημερή­
σιας διάταξης. Τα σημαντικότερα εξέχοντα γεγονότα στο προ­
παρασκευαστικό χρονοδιάγραμμα θα είναι οι τέσσερις περι­
φερειακές υπουργικές συσκέψεις των αναπτυσσομένων χωρών, οι  
οποίες θα μελετήσουν τα θέματα πριν από τη συνδιάσκεψη  
μεταξύ Μαρτίου και Απριλίου αυτού του χρόνου, και η Σύσκεψη  
του Συμβουλίου Βιομηχανικής Αναπτύξεως του UNIDO, η οποία θα  
ενεργήσει ως προπαρασκευαστική επιτροπή για τη Συνδιάάκεψη  
άπόι2-18 Μαίου.
01 ΔΗΛΟΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΔΕΛΧΙ ΚΑΙ ΤΗΣ  
ΛΙΜΑ, ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ
Σύμφωνα με το τμήμα 4 της ημερήσιας διάταξης - Δηλώσεις και  
Προγράμματα Δράσης στο Νέο Δελχί και τη Λίμα: ανασκόπηση και  
προοπτική - η Συνδιάσκεψη θα επανεξετάσει τις εξελίξεις στη  
παγκόσμια εκβιομηχάνιση. Εφιστάται η προσοχή στο βαθμό της

-2α-
προόδου για την πραγματοποίηση του στόχου της Λίμα, και  
η Κοινότητα θα αναγκαστεί να αναγνωρίσει ότι η πρόοδος για  
την εκβιομηχάνιση των αναπτυσσομένων χωρών από το 1975 έως  
σήμερα είναι άνιση και χαμηλή. Θα μπορούσε να λεχθεί, από την  
αρχή, ότι είναι πολύ δύσκολο να υπολογιστεί πιο είναι το μερί­
διο των αναπτυσσομένων χωρών στην παγκόσμια προστιθέμενη αξία  
στη μεταποίηση οποιαδήποτε στιγμή του χρόνου, και υπάρχουν  
στοιχεία βιομηχανικής προστιθέμενης αξίας στις αναπτυσσόμενες  
χώρες τα οποία είναι πολύ δύσκολο να εκτιμηθούν ακριβώς ή και  
καθόλου. Η ίδια η γραμματεία του UNIDO συνάντησε δυσκολίες με  
με θέμα αυτό' π.χ., την εποχή της Συνδιάσκεψης της Λίμα εθεωρείτο

-3-
6τI  το μερίδιο ήταν περίπου 7% ενώ η γραμματεία πιστεύει τώρα  
ότι το μερίδιο ήταν, πράγματι, 10% το 1975. Η εκτίμηση της  
γραμματείας για το 1982 είναι 11% που συνεπάγεται ότι τα 7  
χρόνια μετά την έγκριση του στόχου της Λίμα το μερίδιο των  
αναπτυσσομένων χωρών στη παγκόσμια προστιθεμένη αξία στη  
μεταποίηση αυξήθηκε μόνο κατά 1%. Πράγματι, τα έτη 1975 και  
1982 δεν είναι εντελώς αντιπροσωπευτικά, επειδή το 1975 ήταν  
πιθανόν, σχετικά ευνοϊκό έτος για τις αναπτυσσόμενες χώρες,  
δεδομένου ότι οι βιομηχανικές χώρες εθίγησαν από την ύφεση  
του 1974-1975, ενώ για πολλούς λόγους οι χώρες παραγωγοί  
πετρελαίου και οι μη παραγωγοί πετρελαίου αναπτυσσόμενες  
χώρες μπόρεσαν να διατηρήσουν ή ακόμη και να αυξήσουν τα  
επίπεδα των οικονομικών τους δραστηριοτήτων την περίοδο αυτή.  
Αντίθετα, με την παρούσα ύφεση οι αναπτυσσόμενες χώρες επη­
ρεάστηκαν από την κάμψη του οικονομικού κύκλου δυσμενέστερα  
από τις βιομηχανικές χώρες, έτσι ο αριθμός για το 1982 είναι  
σχετικά χαμηλός σε σχέση με τη μακροπρόθεσμη τάση. Σύμφωνα  
με τη γραμματεία του UNIDO μια παρέκταση της παρούσας τάσης  
στο μερίδιο των αναπτυσσομένων χωρών για την προστιθέμενη  
αξία στη μεταποίηση (MVA) θα τους έδινε 14,9% το έτος 2000.
Στην ανακοίνωση του Συμβουλίου που ετοιμάστηκε το 1979 πριν  
από την UNIDO III η Επιτροπή υπογράμμισε ότι υπήρχαν λόγοι  
να υπολογίσει κανείς ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες θα μπορούσαν  
να επιτύχουν περισσότερα από αυτήν την άσκηση παρέκτασης.
Αν και η εμπειρία της παρούσας ύφεσης είναι αποθαρρυντική,  
η Επιτροπή δεν μεταβάλει την άποψή της για την πιθανή μακρο­
πρόθεσμη ανάπτυξη, θα πρέπει, εντούτοις, να τονισθεί ότι το  
ποσοστό του 25% που αναφέρεται στη δήλωση της Λίμα είναι εκτός  
του πεδίου των πιθανών δυνατοτήτων.
Θα έπρεπε επίσης να υπογραμμιστεί ότι, σύμφωνα με τις στατι­
στικές του UNIDO, οι μεγαλύτερες μεταβολές στα μερίδια της  
'παγκόσμιας βιομηχανικής παραγωγής δεν έχουν γίνει, κυρίως,  
από βιομηχανικές προς αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά για μεγάλη  
περίοδο, μετά το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, οι μεταβολές  
έγιναν από τις Ηνωμένες Πολιτείες προς την Ιαπωνία και τις  
χώρες του Ανατολικού Μπλοκ. Πρόσφατα, το μερίδιο της Ευρωπαϊκής  
Κοινότητας στην παγκόσμια βιομηχανική παραγωγή έχει, σαφώς,

-3α-
μειωθεί, ενώ τα μερίδια της Ιαπωνίας και της Σοβιετικής  
Ένωσης διατηρούν την κατ'αύξουσα τάση. Την (δια περίοδο  
ορισμένες αναπτυσσόμενες χώρες έχουν επιτύχει σημαντικά  
κέρδη, ενώ τα μερίδια άλλων χωρών έχουν σταθεροποιηθεί  
ή ακόμη και μειωθεί.
Όπως αναφέρεται από τη γραμματεία του UNIDO, υπάρχουν  
σημαντικές διαφορές στα επιτεύγματα εκβιομηχάνισης μεταξύ  
των περιοχών του αναπτυσσόμενου κόσμου. Η πρόοδος που έχει

-4-
επιτευχθεί στη Λατινική Αμερική είναι ιδιαίτερα απογοητευτική  
δεδομένου ότι, το μερίδιο της περιοχής στην προστιθέμενη αξία  
στη μεταποίηση παρουσίασε στασιμότητα την περίοδο 1975-1982.  
Είναι γεγονός, ότι υπήρξε κάποια αύξηση στο τέλος της δεκα­
ετίας του 1970 η οποία όμως ανεστάλη λόγω των μεγάλων δυσκο­
λιών που παρουσιάστηκαν σε όλες σχεδόν τις χώρες της περιοχής  
αυτής στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Εντούτοις, η Λατινική  
Αμερική καλύπτει ακόμα λίγο περισσότερο από το μισό της συμ­
μετοχής όλων των αναπτυσσομένων χωρών στην προστιθέμενη αξία  
στη μεταποίηση.
Αντίθετα με το μικρό επίτευγμα της Λατινικής Αμερικής, σημειώ­
θηκε σχετικά ταχεία αύξηση στο μερίδιο των χωρών της Νοτίου  
και Νοτιο- Ανατολικής Ασίας από 2,7% το 1975 σε 3,4% το 1982.  
Πράγματι, η περιοχή αυτή κάλυψε τη μερίδα του λέοντος στην  
αύξηση του μεριδίου όλων των αναπτυσσομένων χωρών. Μέσα στην  
ομάδα αυτή, ορισμένες χώρες της ανατολικής και νοτιοανατολικής  
Ασίας εμφάνισαν ιδιαίτερα δυναμική απόδοση.
Το μερίδιο της Αφρικής αυξήθηκε από 0,88% το 1975 σε 1,11%  
το 1982, αλλά το μερίδιο της ηπείρου αυτής παραμένει χαμηλό,  
και εδώ πάλι, ένα μεγάλο τμήμα της προόδου στην εκβιομηχάνιση  
πραγματοποιήθηκε σε ορισμένες χώρες συμπεριλαμβανομένων, ιδι­
αίτερα, των χωρών που είναι στα μεσογειακά παράλια, οι οποίες  
ήδη είχαν μια αξιόλογη βιομηχανική βάση, ενώ στην Αφρική στο  
νότο της Σαχάρας η απόδοση ήταν ποικίλη , και σε πολλές χώρες  
η πρόοδος χαμηλή.
Είναι εντυπωσιακό, ότι δεν υπήρχε σχετική βελτίωση της θέσης  
των πολύ φτωχών χωρών, των λιγότερο αναπτυγμένων, το μερίδιο  
των οποίων στην παγκήσμιά προστιθέμενη αξία για τη μετα­
ποίηση παρέμεινε κάτω του 0,2% από το τέλος της δεκαετίας του  
60 και μειώνεται ακόμη.
Τέλος, θα έπρεπε να αναφερθεί ότι η θέση της Κίνας δεν έχει  
ληφθεί υπόψη καθόλου στις στατιστικές αυτές, έτσι τα μερίδια  
που δόθηκαν είναι μερίδια της παγκόσμιας προστιθέμενης αξίας  
για τη μεταποίηση εκτός του μεριδίου της Κίνας. Κι'αυτό διότι

-4α-
υπάρχει έλλειψη ενημέρωσης ως προς τη βιομηχανική παραγωγή  
της Κίνας. Η γραμματεία του UNIDO εκτιμά το μερίδιο της  
Κίνας με μια αύξηση από 2,93£ το 1977 σε 3,83% το 198Ü.
Ένας από τους στόχους της Συνδιάσκεψης θα πρέπει να είναι  
πως και γιατί συνέβησαν όλες αυτές οι εξελίξεις και να εξάγει  
τα συμπεράσματα από την εμπειρία αυτή. Βεβαίως οι εξηγήσεις 
για τα διάφορα επιτεύγματα είναι πολύπλοκες και ποικίλες  
και θα πρέπει να ερευνηθούν συγχρόνως στις διεθνείς οικο­
νομικές εξελίξεις και στις πολιτικές που εφαρμόστηκαν και

-5-
σε γεγονότα που συνέβησαν οε μεμονωμένες χώρες ή ομάδες χωρών.  
Ένας από τους κυριότερους παράγοντες που εξηγούν την πραγμα­
τοποιηθεί σα οικονομική ανάπτυξη είναι το κοινωνικό και οικο­
νομικό περιβάλλον που υπάρχει οτα διάφορα μέρη του αναπτυσ­
σόμενου κόσμου. Προφανώς, οι χώρες που γνωρίζουν μεγάλες  
περιόδους οταθερότητας έχουν μεγαλύτερη ευκαιρία να βελτιώσουν  
τη θέση τους, παρά οι χώρες με συχνά αποδιοργανωτικά εσωτερικά  
και εξωτερικά γεγονότα. Η UNIDO IV, εντούτοις, θα ασχοληθεί  
μάλλον με τα οικονομικά προβλήματα, παρά με τις πολιτικές  
εξελίξεις.
"Η Έκθεση για την Παγκόσμια Ανάπτυξη" του 1983 της Διεθνούς  
Τράπεζας επέσυρε την προσοχή στη σημασία ενός αποτελεσματικά  
λειτουργούντος μηχανισμού τιμών στην κατανομή των πόρων για  
την προώθηση της οικονομικής ανάπτυξης γενικά και αυτό χωρίς  
αμφιβολία ισχύει ιδιαίτερα στο βιομηχανικό τομέα. Αυτό μπορεί  
να είναι και το κλειδί στη βάση της δυναμικής απόδοσης ορι­
σμένων αναπτυσσομένων χωρών της Ανατολικής Ασίας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι παγκόσμιες χρηματοδοτικές εξελίξεις  
έχουν παίξει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξη που έχει πραγματοποιηθεί  
και οι χώρες της Λατινικής Αμερικής, μεταξύ άλλων, έχουν  
οπωσδήποτε επηρεαστεί από την κρίση του διεθνούς χρέους η  
οποία δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας αυτής και υπο­
χώρησε το φθινόπωρο του 1982. Σ'αυτή την περίπτωση το πολύ  
υψηλό επίπεδο των επιτοκίων των ΗΠΑ ήταν παράγοντας κλειδί  
κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και το πολύ χαμηλό επίπεδο  
των επιτοκίων των ΗΠΑ, που ίσχυσαν στις αρχές και τα μέσα της  
δεκαετίας του 1970, βοήθησε τις χώρες αυτές να διατηρήσουν το  
επίπεδο των οικονομικών δραστηριοτήτων τους και να συνεχίσουν  
την βιομηχανική τους ανάπτυξη μέσω της ύφεσης του 1974-75 με  
τη βοήθεια δανεικών κεφαλαίων. Θα πρέπει να τονιστεί όμως,  
ότι ενώ τα προβλήματα του χρέους αποτελούν ένα πολύ σημαντικό  
παράγοντα στα οικονομικά προβλήματα πολλών αναπτυσσομένων χωρών,  
οι εσωτερικές εξελίξεις έχουν επίσης παίξει σημαντικό ρόλο, και  
ορισμένες άλλες αναπτυσσόμενες χώρες μπόρεσαν να αυξήσουν τις  
εξαγωγές ταχύτερα και παράλληλα με την εξυπηρέτηση του αυξανό­
μενου χρέους και έτσι να συνδυάζουν υψηλό επίπεδο χρέωσης με  
συνεχιζόμενη βιομηχανική και οικονομική ανάπτυξη.

-5α-
Ένας άλλος παράγοντας στη βιομηχανική απόδοση είναι η ικανό­
τητα ανάπτυξης της τεχνολογίας και στη συνέχεια η δυνατότητα  
για καινοτομίες με την επιτυχή αφομοίωσή της τεχνολογίας στη  
διαδικασία παραγωγής, και οι διαφορές στο βαθμό της καινο­
τομίας στα διάφορα μέρη του κόσμου είναι οπωσδήποτε υπεύθυνες για'μερικά  
διαφορές στην απόδοση. Τα τελευταία λίγα χρόνια παρουσιάστηκε  
η περίπτωση που οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ιαπωνία και ορισμένα  
τμήματα της αναπτυσσόμενης Ασίας μπόρεσαν να καινοτομήσουν στη  
βιομηχανική παραγωγή επιτυχέστερα απ'ότι π.χ. η Δυτική Ευρώπη  
ή η Λατινική Αμερική.

-6-
Γε πολλές περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου υπάρχει ανη­
συχία για τη μη αφομοίωση της νέας τεχνολογίας σε αντίθεση 
με την ανάπτυξη των βιομηχανιών "hi-tech" στις Ηνωμένες  
Πολιτείες και την Ιαπωνία. Στο βαθμό που οι βιομηχανίες  
"hi-tech" ή "sunrise" ερμηνεύονται με αυξανόμενο μερίδιο  
της προστιθέμενης αξίας για τη μεταποίηση σε ολόκληρο τον  
κόσμο, οι χώρες των οποίων οι παραδοσιακές "smoke-stack"  
βιομηχανίες διατηρούν τη θέση τους στη βιομηχανική δομή,  
θα πρέπει να υπολογίζουν σε μειωμένο μερίδιο στην παγκόσμια  
προστιθέμενη αξία για τη μεταποίηση. Αυτό, πράγματι, αποτέλεσε  
το κέντρο της μέριμνας της Επιτροπής σε σχέση με την ίδια τη  
βιομηχανική απόδοση της Κοινότητας. Έχει υποστηριχθεί ότι  
οι βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας δεν είναι οπωσδήποτε οι  
κατάλληλες να εφαρμοστούν στις αναπτυσσόμενες χώρες, αλλά  
στην πράξη είναι πολύ δύσκολο να καθιερωθούν γενικά εφαρμό­
σιμοι κανόνες ή αρχές που θα καθορίζουν τα κατάλληλα επίπεδα  
τεχνολογίας για τις διάφορες χώρες και βιομηχανίες και μπορεί  
οπωσδήποτε να συμπεράνουμε ότι μία μορφή καινοτομίας ή μία  
άλλη μπορεί να βελτιώσει ουσιαστικά την παραγωγικότητα πολλών  
βιομηχανιών των αναπτυσσομένων χωρών, και να βοηθήσει στη  
δημιουργία νέων.
Υπάρχουν σημαντικοί δεσμοί μεταξύ της βιομηχανίας και των άλλων  
τομέων της οικονομίας και μια ισχυρή απόδοση στο γεωργικό τομέα  
μπορεί να έχει θετικό αποτέλεσμα στην εκβιομηχάνιση βελτι­
ώνοντας τη θέση του ξένου συναλλάγματος μιας χώρας και προ­
ωθώντας βιομηχανίες παρασκευής τροφίμων και άλλες βιομηχανίες  
που έχουν σχέση με τη γεωργική ανάπτυξη.
Κατά την εξέταση των θεμάτων αυτών, θα πρέπει να σκεφθεί  
κανείς ότι το αντικείμενο του UNIDO συνεπάγεται την  
υποχρεώση να επισύρει την προσοχή στην αποδοτικότητα μεμο­
νωμένων χωρών ή ομάδων χωρών, ενώ αυτό δε συμβαίνει πάντα  
για άλλους οργανισμούς των Ηνωμένων Εθνών. Η γραμματεία είναι,  
έτσι, υποχρεωμένη να εξετάζει θέματα που περιλαμβάνουν εγγενή  
πολιτικά προβλήματα και θα πρέπει να εκτιμηθεί συνολικά για  
το χειρισμό των θεμάτων στην τεκμηρίωση -  της.

- 6α -
Στη Συνδιάσκεψη σχολιάζοντας την κατά τομείς ανάπτυξη, η Κοινό­
τητα θα επισύρει την προσοχή στο γεγονός ότι η εκβιομηχάνιση απο­
τελεί μόνο μία πλευρά οικονομικής ανάπτυξης και δεν έχει οπωσδήποτε  
την απόλυτη προτεραιότητα. Σε πολλές αναπτυσσόμενες χώρες με χαμηλό εισό­
δημα π.χ. η γεωργική ανάπτυξη μπορεί να είναι σημαντικότερη ενώ  
σε προηγμένες βιομηχανικές χώρες ο τομέας των υπηρεσιών θα ερμηνευ-  
θεί κανονικά με αυξανόμενο μερίδιο στο ακαθάριστο εθνικό προϊόν εις  
βάρος του τομέα της μεταποίησης. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει πάντα  
ασθενής σχέση μεταξύ του μεριδίου μιας χώρας στην παγκόσμια προστιθέ­
μενη αξία στη μεταποίηση και του μεριδίου τους στο παγκόσμιο ακαθά­
ριστο εθνικό προϊόν και τη σφαιρική οικονομική ευμάρεια.

- 7 _
Οι συζητήσεις για το θέμα 4 δεν θα καταλήξουν οπωσδήποτε  
σε συμφωνία για τα συγκεκριμένα μέτρα του UNIDO ή των ιδιαίτερων  
χωρών ή ομάδων χωρών αλλά μάλλον στην προσπάθεια επανεξέτασης των  
γεγονότων έτσι, ώστε όλες οι χώρες να μπορούν να εξάγουν τα συυπερά-  
σματά τους από την παρούσα ανάπτυξη και να δούν αν τα συμπεράσματα  
αυτά θα τις οδηγήσουν στο να εισάγουν μεταβολές στις πολιτικές τους  
για την εκβιομηχάνιση. Η Κοινότητα θα πρέπει να λάβει υπόψη το παραπάνω  
σχόλιο στις παρατηρήσεις που θα κάνει στην ολομέλεια για το θέμα αυτό  
της ημερήσιας διάταξης.
ΔΙΕΘΝΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ,ΣΥΝΑΨΗ ΕΘΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΜΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΩΝ ΤΟΝ  
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟΝ ΚΑΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ UNIDO ΣΕ ΖΩΤΙΚΟΥΣ ΤΟΜΕΙΣ  
ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ 1985-2000.
Τα κύρια ουσιαστικά θέματα από τα εναπομένοντα θέματα της ημερήσιας  
διάταξης αναφέρονται στο θέμα 5 με τον γενικό τίτλο "διεθνής συνεργα­
σία, συναφή εθνικά μέτρα συμπεριλαμβάνομένων των βιομηχανικών πολι­
τικών και η συμβολή του UNIDO σε ζωτικούς τομείς βιομηχανικής ανάπτυ­
ξης 1985-2000". Οι υπηρεσίες της Επιτροπής θα υποβάλουν έγγραφα εργασίας  
λεπτομερώς για τα θέματα αυτά, που θα αποτελέσουν τη βάση για την κοινοτική προ­
ετοιμασία όσον αφορά τη συνδιάσκεψη τους επόμενους μήνες. Οι  
παρακάτω εκτιμήσεις στα θέματα αυτά πρόκειται να δώσουν  
μόνο τις γενικές κατευθύνσεις για την Κοινότητα.
Ανθρώπινο δυναμικό
Κάτω από τον τίτλο του θέματος 5 το πρώτο επί μέρους θέμα είναι  
"επιταχυνόμενη ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού για τη βιομηχανική  
ανάπτυξη". Το θέμα αυτό είναι σχετικά αδιαμφισβήτητο διότι έχει  
σχεδόν διεθνώς αναγνωριστεί η ανάγκη να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή  
στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού. Η Κοινότητα και τα κράτη  
ΑΚΕ στη δεύτερη σύμβαση της Λομέ έδωσαν μεγαλύτερη προσοχή στο θέμα  
αυτό απ'ότι είχαν κάνει μέχρι τώρα.

- 7α -
Στο πολυμερές επίπεδο είναι βασικδ ότι ο UNIDO, ο ΔΟΕ και η  
UNESCO εργάζονται σε στενή συνεργασία για την κατάρτιση και λειτουρ­
γία προγραμμάτων και δραστηριοτήτων με την μεγαλύτερη αποτελεσματικό-  
τητα στον τομέα αυτό. Στο εθνικό επίπεδο στις αναπτυσσόμενες χώρες,  
θα πρέπει να διατεθούν πόροι για την κατάρτιση του βιομηχανικού εργα­
τικού δυναμικού σε σχέση με τις βιομηχανικές ανάγκες της χώρας. Για  
να γίνει αυτό είναι βεβαίως βασικό για μια αναπτυσσόμενη χώρα να έχει

-  8 -
κάποια άποψη για τις μελλοντικές ανάγκες στον τομέα αυτό ούτως ώστε  
να μπορεί να γίνει συνδυασμός μεταξύ της εκπαίδευσης και των προγραμ­
μάτων κατάρτισης στα εκπαιδευτικά ιδρύματα και τη βιομηχανία, και των  
αναγκών που υπάρχουν στη χώρα. Επί του θέματος αυτού, οι πρώτες δια-  
βουλεύσεις του UNIDO για την κατάρτιση του βιομηχανικού εργατικού  
δυναμικού που έγινε στη Στουτγάρδη το Νοέμβριο του 1982 κατέληξαν  
στο συμπέρασμα ότι, " ο ολοκληρωμένος  προγραμματισμός του ανθρωπίνου  
δυναμικού και πόρων που να περιλαμβάνει μια σαφή εθνική πολιτική 
για την ανάπτυξη της κατάρτισης του βιομηχανικού εργατικού δυνα­
μικού, ώστε να ανταποκριθεί στις υπάρχουσες και τις προβλεπόμενε ς  
ανάγκες σε σχέση με την συμπληρωματικότητα μεταξύ της εθνικής εκπαί­
δευσης και των συστημάτων βιομηχανικής κατάρτισης" αποτελεί βασικό  
στοιχείο για τη διευκόλυνση της διαδικασίας εκβιομηχά­
νισης των αναπτυσσομένων χωρών. Όσον αφορά την Κοινότητα, ένας  
μεγάλος αριθμός υπηκόων των αναπτυσσομένων χωρών εκπαιδεύεται και  
καταρτίζεται στους διάφορους οργανισμούς εντός της Κοινότητας και  
τα κράτη μέλη βεβαίως είναι έτοιμα να καταστήσουν τις ευκαιρίες  
που υπάρχουν προσιτές και ακόμη σε μερικές περιπτώσεις να τις επε­
κτείνουν.
Τεχνολογία
Η ενίσχυση των επιστημονικών και τεχνολογικών δυνατοτήτων για  
τη βιομηχανική ανάπτυξη στις αναπτυσσόμενες χώρες είναι πιθανόν ότι  
θα είναι ένα σημαντικό θέμα στην ημερήσια διάταξη. Όπως^ήδη, ανα­
φέρθηκε παραπάνω η αποτελεσματική ανάπτυξη και η χρήση της τεχνολο­
γίας είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο στη βιομηχανική πρόοδο και  
είναι οπωσδήποτε βασικό για τις αναπτυσσόμενες χώρες να αναπτύξουν  
και να χρησιμοποιήσουν την καταλληλότερη τεχνολογία για τη μεταρ­
ρύθμιση της βιομηχανίας.^  0 UNIDO πρέπει να παίξει σημαντικό ρόλο στον  
τομέα αυτό.

- 8α -
Η Συνδιάσκεψη δεν θα έπρεπε να ασχοληθεί πάρα πολύ με τους  
όρους *αι τις συνθήκες μεταφοράς της τεχνολογίας από τις βιομη­
χανικές στις αναπτυσσόμενες χώρες" τα θέματα αυτά συζητούνται σε  
άλλα επίπεδα και ο UNIDO αυτή τη στιγμή πιθανόν δίνει τουλάχιστον  
τόση προσοχή όση χρειάζεται στον τομέα αυτό εργασίας με την εργασία  
του σχετικά με τις συμφωνίες για πρότυπες συμβάσεις και άδειες.  
Μπορείςακόμη^να σημειωθεί ότι αυξημένες άμεσες ξένες επενδύσεις  
μπορούν σε πολλές περιπτώσεις να αποτελόσουν το αξιόλογο μέσο με  
το οποίο θα ωφεληθούν οι αναπτυσσόμενες χώρες απ'τις παραγωγικές  
τεχνικές που έχουν αναπτυχθεί αλλού.

- 9 -
0 UNIDO φαίνεται ότι δίδει κάποια σημασία στην ανάγκη να οργα­
νωθεί η έρευνα στους διάφορους τομείς μεταξύ των χωρών με κοινές  
προσπάθειες, ώστε να μπορέσουν να αναπτυχθούν οι εγχώριες τεχνολο­
γικές δυνατότητες των αναπτυσσομένων χωρών. Βεβαίως θα ήσαν ευπρόσ-  
δεκτες και μεγαλύτερες προσπάθειες για διεθνή συνεργασία προς αυτή την  
κατεύθυνση, αλλά θα έπρεπε να αντιστοιχούν σε πραγματική ζήτηση  
και να μην ικανοποιούν γραφειοκρατικές ή ποσοτικές  
ανάγκες. Δεν υπάρχει κάποιος λόγος για τον οποίο οι προ­
σπάθειες για μια τέτοια συνεργασία θα έπρεπε να περιοριστούν στις  
αναπτυσσόμενες χώρες μόνο ή πράγματι στις βιομηχανικές χώρες μόνο"  
μάλλον θα έπρεπε να οργανωθούν έτσι ώστε να παρέχουν τα μεγαλύτερα  
οφέλη στις αναπτυσσόμενες χώρες ιδιαίτερα με τον μικρότερο κόστος  
για όλους που έχουν σχέση με την προσπάθεια αυτή.
Χρηματοδοτικοί πόροι
Όπως αναφέρθηκε ήδη, ο τομέας αυτός συνεπάγεται ένα από τα  
μεγαλύτερα εμπόδια τα οποία εμπόδισαν την επιτυχή έκβαση της  
τρίτης γενικής συνδιάσκεψης. Από το 1980 γίνονται συζητήσεις  
στο συμβούλιο βιομηχανικής ανάπτυξης (IBID) για το θέμα των  
χρηματοδοτικών πόρων για τη βιομηχανική ανάπτυξη, ιδιαίτερα  
σε σχέση με την πρόταση της γραμματείας του UNIDO για το ποσό  
των 300 δισεκατομμυρίων δολαρίων από την Διεθνή Τράπεζα για  
τη Βιομηχανική Ανάπτυξη (IBID). Η Κοινότητα υποστήριξε ότι  
η διεξαγωγή συζητήσεων για μια τέτοια πρόταση είναι πραγμα­
τικά εκτός του στόχου του UNIDO από τη στιγμή που στην πραγμα­
τικότητα πρέπει να θεωρηθεί ως πρόταση που έχει σχέση με το  
γενικότερο θέμα της μεταφοράς των πόρων από τις βιομηχανικές  
στις αναπτυσσόμενες χώρες, και τα θέματα αυτού του τύπου  
συζητούνται καλύτερα στα Bretton Woods institutions ή ίσως  
στην UNGTAD. Σύμφωνα με τα ανωτέρω, η Κοινότητα θα καταστήσει  
σαφές απφ την έναρξη της UNIDO IV ότι δεν μπορεί να ασχοληθεί  
με διαπραγματεύσεις για προτάσεις οι οποίες στην πραγματικότητα προϋποθέτουν

-9α-
οημαντική μεταρρύθμιση των παγκόσμιων και χρηματοδοτικών  
θεσμών. Η Κοινότητα, εντούτοις, θα είναι έτοιμη να ασχο­
ληθεί με θέματα που έχουν σχέση ιδιαίτερα με τη βιομηχανική  
χρηματοδότηση π.χ. με τα προβλήματα που έχουν οι αναπτυσσόμενες  
χώρες για τη χρηματοδότηση ατομικών σχεδίων.
Η Κοινότητα θα είναι, συγχρόνως, έτοιμη να αρχίσει συνομιλίες  
για τις επιπτώσεις των παγκοσμίων χρηματοδοτικών εξελίξεων 
για την εκβιομηχάνιση και να εξετάσει τα συμπεράσματα που  
μπορούν να εξαχθούν από τις πρόσφατες ή τις παρούσες εμπειρίες.  
Η γραμματεία του UNIDO στην τεκμηρίωση της σχολιάζει τις  
ιδιορρυθμίες του δυτικού νομισματικού συστήματος και συνιατά  
στις αναπτυσσόμενες χώρες να χρησιμοποιούν περισσότερο

-10 -
τα εσωτερικά (τοπικά) νομίσματα στις μεταξύ τους εμπορικές  
συναλλαγές. Φαίνεται όμως, ότι η γραμματεία του UNIDO,  
κάνοντας αυτές τις εκτιμήσεις, αγνοεί τους λόγους για τους  
οποίους οι αναπτυσσόμενες χώρες εξαρτώνται σ'αυτό το βαθμό  
από τα περιορισμένα αποθέματά τους σε νομίσματα των δυτικών  
χωρών. Ένας σημαντικός λόγος είναι, οπωσδήποτε, ότι τα  
νομίσματα πολλών αναπτυσσομένων χωρών δεν αντιπροσωπεύουν  
ένα ικανοποιητικά σταθερό μέσο αξίας ή μέσο συναλλαγών, αλλά  
αυτά είναι θέματα τα οποία έχουν σχέση με τη χρηματοδοτική  
πολιτική των ίδιων των αναπτυσσομένων χωρών και είναι δύσκολο  
για ένα οργανισμό όπως ο UNIDO να ασχοληθεί με αυτό το θέμα  
αποτελεσματικά. Σε σχέση με τη γενική κριτική του παγκόσμιου  
χρηματοδοτικού συστήματος που έχει γίνει από τις αναπτυσσόμενες  
χώρες, την UNCTAD και τη γραμματεία του UNIDO, θα πρέπει να  
αναφερθεί ότι η ίδια η Κοινότητα σε ορισμένες ευκαιρίες έχει  
ασκήσει κριτική για το βαθμό αστάθειας των επιτοκίων και της  
τιμής συναλλάγματος, και ιδιαίτερα για το υπάρχον σήμερα  
επίπεδο επιτοκίων και έχει κάνει επίκληση για μεγαλύτερη στα­
θερότητα των παγκοσμίων χρηματοδοτικών διευθετήσεων.
Θα πρέπει να δοθούν συγχαρητήρια στη γραμματεία για την προ­
σεχτική τεκμηρίωσή της ως προς το θέμα-κλειδί των ποσοστών  
των αποταμιεύσεων στις αναπτυσσόμενες χώρες σε σχέση με την  
ανάγκη να κινητοποιηθούν οι κατάλληλοι πόροι για τη βιομη­
χανική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, πολλές αναπτυσσόμενες χώρες θα  
εξακολουθήσουν να επιδιώκουν την πρόσβαση σε ουσιαστική χρη­
ματοδότηση από εξωτερικούς πόρους και η Κοινότητα θα πρέπει  
να εκιρράσει τις απόψεις της για τη συμβολή στη διαδικασία  
εκβιομηχάνισης των ροών ενισχύσεων, της δανειοδότησης από  
εμπορικές τράπεζες και των άμεσων ξένων επενδύσεων.
Ενέργεια
Φαίνεται ότι είναι προς το συμφέρον όλων των χωρών να προωθήσουν  
σε ευρεία κλίμακα τις συνομιλίες για τα ενεργειακά θέματα σε  
σχέση με την εκβιομηχάνιση, θεωρώντας ότι αυτά τα προβλήματα  
δεν έχουν τύχει πράγματι του κατάλληλου χειρισμού σε άλλα  
πολυμερή επίπεδα. Η γραμματεία του UNIDO έχει τονίσει ότι  
πολλές αναπτυσσόμενες χώρες θα πρέπει να εισάγουν μεγάλες

-10α-
ποσότητες ενέργειας και το κόστος των εισαγωγών πετρελαίου  
για τις ελλειμματικές σε πετρέλαιο αναπτυσσόμενες χώρες  
ανέρχεται τώρα σε 50 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως.  
Δεδομένων των χρηματοδοτικών δυσκολιών που αντιμετωπίζουν  
πολλές αναπτυσσόμενες χώρες, η εξάρτηση από την εισαγόμενη  
ενέργεια μπορεί να συνεπάγεται περιορισμό της βιομηχανικής  
ανάπτυξης. Η εμπειρία όμως των τελευταίων χρόνων έχει δείξε  
ότι για την οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη δεν είναι

-11 -
απαραίτητη εντατική ενέργεια, ενώ κάποτε αυτό εθεωρείτο  
αναπόφευκτο. Οι τεχνολογικές επιτεύξεις, ιδιαίτερα  
μπορούν σε πολλές περιπτώσεις να μειώσουν την ανάγκη καύσης  
καυσίμων ορυκτών. Η Συνδιάσκεψη θα μπορούσε έτσι χρήσιμα,  
να επισύρει την προσοχή σε περαιτέρω αναπτύξεις βελτιώνοντας  
αποτελεσματικά τη βιομηχανική ενέργεια, αυξάνοντας την  
αυτάρκεια και ενισχύοντας τη διαφοροποίηση της βάσης των  
ενεργειακών πόρων των αναπτυσσομένων χωρών.
Παγκόσμια βιομηχανική αναδιάρθρωση και αναδιάταξη
Το θέμα αυτό, εκτός του ότι αποτελεί ιδιαίτερο σημείο στην  
ημερήσια διάταξη, είναι το κεντρικό θέμα που υπογραμμίζεται  
στις συζητήσεις της Συνδιάσκεψης, γενικά, και έχει στενή  
σχέση με την εξέλιξη του παγκόσμιου εμπορίου. Η Κοινότητα  
και οι άλλες βιομηχανικές χώρες έχουν, συχνά, υποστεί κριτική  
για τις αναφερόμενες ώς πολιτικές της προστατευτισμού και  
η τεκμηρίωση του UNIDO αναφέρει το θέμα αυτό. Η Κοινότητα  
θα πρέπει να αποδείξει ότι το ανοικτό πολυμερές εμπορικό  
σύστημα παραμένει στην ουσία ανέπαφο. Παρά την υπάρχουσα  
ύφεση ο όγκος των παγκόσμιων εμπορικών συναλλαγών έχει μειω­
θεί μόνο περιθωριακά και πιθανόν βρίσκεται ακόμη μια φορά σε  
άνοδο. Αυτό σημαίνει ότι οι εμπορικές ροές έχουν επηρεαστεί  
περισσότερο από τις μεταβολές στη ζήτηση παρά από τα ιδιαίτερα  
μέτρα προστατευτισμού.
Η γραμματεία του UNIDO στην τεκμηρίωσή της φαίνεται ότι  
έχει μια λεπτότερη προσέγγιση στα θέματα προσαρμογής και  
αναδιάταξης και δε σκέπτεται πλέόν την απλή μεταφορά  
βιομηχανιών από τις βιομηχανικές στις αναπτυσσόμενες χώρες.
Η Κοινότητα, για το θέμα αυτό, θα χρειαστεί να τονίσει το  
γεγονός ότι η προσαρμογή αποτελεί διαρκή διαδικασία που  
ισχύει yta τις οικονομίες της και θα συνεχίσει να ισχύει στο μέλλον.
Στο πλαίσιο αυτό, η επιθυμία να καταστεί δυνατό να προβλεφθούν  
τάσεις προσαρμογής θα πρέπει να τονιστεί και η Κοινότητα θα  
εξηγήσει την άποψή της για το

- 11α -
ρόλο των δημόσιων αρχών στην ώθηση και διευκόλυνση της διαδικασίας  
προσαρμογής, είτε αυτό γίνει με τη μορφή άμεσου παρέμβασης ή με μέτρα  
όπως^η χορήγηση επιδομάτων ανεργίας, οι διευκολύνσεις στην επιμόρφωση  
και μέτρα οτο πλαίσιο των κοινωνικών και περιφερειακών πολιτικών οι  
οποίες μπορούν να δημιουργήσουν τους όρους με τους οποίους η προσαρ­
μογή μπορεί να γίνει ευκολότερα. Η Κοινότητα θα πρέπει να είναι έτοι­
μη να συνεχίσει τις διαρθρωτικές πολιτικές προσαρμογής με την προοπτική

-  12  -
μεταξύ άλλων, να ενθαρρυνθούν οι εγχώριοι παράγοντες παραγωγής να  
μετακινηθούν από τομείς παραγωγής οι οποίοι είναι διεθνώς λιγότερο  
ανταγωνιστικοί , ιδιαίτερα όταν οι αναπτυσσόμενες χώρες έχουν, ή  
θα έχουν, ένα προσδιορισμένο μακροπρόθεσμο συγκρίσιμο πλεονέκτημα.  
Το κύριο μέσο που θα συμβάλει στη διαρθρωτική προσαρμογή εξακολου­
θεί να είναι η διατήρηση μιας ανοικτής αγοράς η οποία με τη σειρά  
της θα διευκολύνεται από ευνοϊκούς οικονομικούς όρους.
Οικονομική συνεργασία μεταξύ των αναπτυσσομένων χωρών (ΟΣΑΧ)
Το θέμα αυτό φαίνεται να είναι ένα από τα κύρια θέματα της  
συνδιάσκεψης και γενικά φαίνεται ότι απασχολεί ιδιαίτερα τις  
αναπτυσσόμενες χώρες. Πολλές συσκέψεις σε υπουργικό επίπεδο
μεταξύ της ομάδας των 77 τα τελευταία χρόνια έχουν προσπαθήσει να  
βρουν τον τρόπο που θα ενισχυθεί η οικονομική συνεργασία μεταξύ  
των αναπτυσσομένων χωρών, αλλά σε μερικές περιπτώσεις το αποτέλε­
σμα των συγκεντρώσεων αυτών είναι περισσότερο πολιτικό-ρητορικό  
παρά καθορισμένη δράση. Παρ' όλα αυτά, μπορεί να παρατηρηθεί ότι  
την τελευταία δεκαετία το εμπόριο μεταξύ των αναπτυσσομένων χωρών  
έχει αυξηθεί ταχύτερα απ'ότι το παγκόσμιο εμπόριο στο σύνολό του.  
Έχουν γίνει πολλές προσπάθειες στην περιφερειακή οικονομική ολοκλή­
ρωση και έχουν γίνει προσπάθειες στην UNCTAD για τη θέσπιση γενι-  
κευμένου συστήματος δασμολογικών προτιμήσεων μεταξύ των αναπτυσ­
σομένων χωρών. Η Κοινότητα παραδοσιακά έχει υιοθετήσει μια ανοι­
κτή και θετική αντιμετώπιση των προσπαθειών περιφερειακής ολοκλή­
ρωσης και είναι γεγονός ότι σε πολλές περιπτώσεις έχει παράσχει  
ουσιαστική υλική υποστήριξη.
Η γραμματεία του UNIDO στην τεκμηρίωσή της επιμένει κάπως  
στο πρόβλημα της εξωτερικής οικονομικής ευπάθειας των ανα­
πτυσσομένων χωρών σαν ομάδας, και το συσχετίζει με το γενικό φαινό-
ι
μενο της παγκόσμιας οικονομικής αλληλεξάρτησης. Μερικοί αναγνώστες

- 12α -
της τεκμηρίωσης αυτής θα μπορούσαν να αυμπεράνουν ότι οι αναπτυσσό- 
μενες χώρες θα ενίσχυαν το βαθμό της συλλογικής τους αυτοδυναμίας 
σε βάρος των περαιτέρω προσπαθειών στον τομέα της συνεργασίας Βορρά- 
Νότου, αλλά, πραγματικά, δεν είναι αυτό το συμπέρασμα της γραμματείας 
του UNIDO η οποία, όπως και η Κοινότητα θεωρεί ότι η συνεργασία Νότου- 
Νότου θα μπορούσε να είναι συμπληρωματική για την εντατικοποίηση 
των προσπαθειών της συνεργασίας Βορρά-Νότου. Η γραμματεία του 
UNIDO φαίνεται ότι συγχέει την εξωτερική οικονομική ευπάθεια του 
Νότου στο σύνολό της και την ευπάθεια των μεμονωμένων χωρών στις 
εξωτερικές εξελίξεις. Αυτά θα έπρεπε να εξεταστούν ως χωριστά 
θέματα. Γενικά, η Κοινότητα θα υποστηρίξει ότι με τον κατάλληλο 
χειρισμό των χρηματοδοτικών, βιομηχανικών και εμπορικών πολιτικών.

-13 -
είναι προς το συμφέρον των μεμονωμένων χωρών να διατηρήσουν ανοι­
κτές οικονομίες, και για τον όγκο του διεθνούς εμπορίου και την 
αύξηση των επενδύσεων, και η πολιτική ώθηση θα πρέπει να γίνει 
προς την κατανομή των πόρων που θα παράσχουν το μεγαλύτερο βιο­
μηχανικό πλούτο και θα συμβάλλουν σε πολύ μεγάλο βαθμό στην 
εθνική ευμάρεια. Το μικρό οικονομικό μέγεθος πολλών αναπτυσ­
σόμενων χωρών αποτελεί σημαντικό εμπόδιο για την εκβιομηχάνισή 
τους, και οι περισσότερες προσπάθειες ολοκλήρωσης θα βοηθήσουν 
στη μείωση του εμποδίου αυτού. Η γραμματεία του UNIDO θεωρεί ότι 
οι κοινές ενέργειες Νότου-Νότου τις οποίες αναλαμβάνουν οι ανα­
πτυσσόμενες χώρες μπορούν να αποτελόσουν ανώτερη μορφή βιομηχανικής 
ολοκλήρωσης για τη δημιουργία τελωνειακών ενώσεων και άλλων μορφών 
σχημάτων για την ολοκλήρωση της αγοράς. Θα ήταν ορθότερο για τη 
Συνδιάσκεψη να αποφύγει κρίσεις αυτού του είδους και να ενθαρρύνει, 
μάλλον, τις αναπτυσσόμενες χώρες στο να καταβάλλουν προσπάθειες 
για ολοκλήρωση η οποία θα είναι αποτελεσματική και για τους 
ιδιωτικούς και τους δημόσιους τομείς. Είναι, κατά σύμπτωση, 
ενδιαφέρον ότι η γραμματεία θα συνηγορήσει σαφώς υπέρ των κοινών ενεργειών 
στην παραγωγή μεταξύ των αναπτυσσομένων χωρών, ενώ σε άλλες 
συσκέψεις αντιπρόσωποι της γραμματείας συχνά αναφέρουν την πρακτική 
και πολιτική δυσκολία να ωθήσουν σε συνεργαόία τις αναπτυσσόμενες 
χώρες σε τέτοιες προσπάθειες.
Τέλος, θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο UNIDO διαθέτει πρόσφατα 
μεγαλύτερο μέρος των πόρων του για συσκέψεις που έχουν σχέση 
με την οικονομική συνεργασία των αναπτυσσομένων χωρών και είναι 
εντυπωσιακό ότι οι δραστηριότητες στον τομέα αυτό έχουν επισύρει 
λιγότερα σχόλια από τις βιομηχανικές χώρες στο UNIDO απ'ότι 
όταν τα ίδια θέματα συζητούνται στην UNCTAD. Η Κοινότητα 
εξακολουθεί να υποστηρίζει την εργασία στον τομέα της οικονο­
μικής συνεργασίας μεταξύ των αναπτυσσομένων χωρών που γίνεται 
από τη γραμματεία του UNIDO, αλλά, ταυτόχρονα, θα ήθελε να 
επιμείνει στη διατήρηση της αρχής της καθολικότητας του συστήματος 
των Ηνωμένων Εθνών.

- 14 -
Οι δραστηριότητες του UNIDO
Η Συνδιάσκεψη 9α αποτελέσει βεβαίως την ευκαιρία για την επανε­
ξέταση των διαφόρων δραστηριοτήτων του UNIDO για την παροχή άμεσης 
βοήθειας στην εκβιομηχάνιση των αναπτυσσομένων χωρών, και τα κράτη 
μέλη της Κοινότητας θα εξακολουθήσουν βεβαίως τις προσπάθειές τους 
για να καταστεί η τεχνική βοήθεια του UNIDO απότελεσματικότερη, 
ιδιαίτερα υπό το φως της πρόσφατης εκτίμησης των δραστηριοτήτων 
αυτών από τα Ηνωμένα Έθνη. 0 UNIDO θα ενισχυθεί επίσης στην ερ­
γασία του στον τομέα της προώθησης των επενδύσεων και ένα λογικό 
τμήμα των πόρων της γραμματείας θα εξακολουθήσει να διατίθεται για 
το χειρισμό και την έρευνα των τάσεων στην παγκόσμια εκβιομηχάνιση 
στο γενικό και στο κατά τομείς επίπεδο, δεδομένου ότι η εργασία 
αυτή έχει μεγάλη σημασία για τον προσδιορισμό και, σε μερικές περι­
πτώσεις, την υπερνίκηση των δυσκολιών στη βιομηχανική ανάπτυξη/και 
για τη διαμόρφωση της βιομηχανικής πολιτικής στις αναπτυσσόμενες 
χώρες. Η ανάλυση που προκύπτει από την εργασία αυτή είναι συχνά 
μεγάλης ποιοτικής αξίας και αυτό είναι οπωσδήποτε αληθινό στην 
περίπτωση της δημοσίευσης της γραμματείας του "βιομηχανία στον 
μεταβαλλόμενο κόσμο" το οποίο είναι ένα ειδικό θέμα της Emiθεώ­
ρησης για τη Βιομηχανική Ανάπτυξη" για την Τέταρτη Γενική Συνδιά­
σκεψη.
Το σύστημα των κατά τομείς διαβουλεύσεων του UNIDO επανεξε­
τάζεται αυτή τη στιγμή στη Βιέννη και υπάρχουν πολλοί, στις 
αναπτυσσόμενες και στις βιομηχανικές χώρες, που θεωρούν ότι το σύ­
στημα των διαβουλεύσεων θα μπορούσε να αποβεί ένα αποτελεσματικότερο 
μέσο για την περαιτέρω εκβιομηχάνιση. Οι εκπρόσωποι της Κοινότητας 
θα εξακολουθήσουν να εκφράζουν τη γνώμη ότι μερικές φορές οι διαβου- 
λεύσεις δίνουν μεγάλη σημασία σε θέματα που είναι μάλλον αφηρημένου 
χαρακτήρα και ότι οι διαβουλεύσεις θα έπρεπε σε πρώτο επίπεδο να 
προσπαθούν να εξετάσουν την πραγματική κατάσταση στον καλυμένο βιο­
μηχανικό τομέα;και μετά την ανάλυση αυτή και την παρούσα εμπειρία 
να προσπαθούν να εξάγουν τα συμπεράσματα και να διατυπώνουν συστάσεις 
για την εφαρμογή της κατάλληλης πολιτικής και για τα μέτρα που θα ληφθούν. Αυτό έχει

- 14α -
σχέση με ένα γενικότερο θέμα ότι ο UNIDO μερικές φορές προσπα­
θεί να βρει λύσεις γενικά εφαρμόσιμες, ενώ τα προβλήματα είναι αρ­
κετά διαφορετικά στις διαφορετικές χώρες. Είναι σαφές, 
ότι τα θέματα εκβιομηχάνισης εμφανίζονται στις λιγότερο αναπτυγ­
μένες χώρες διαφορετικά απ'ότι στις νεο-βιομηχανικές χώρες, αλλά 
ακόμη και μέσα σ'αυτές τις ομάδες υπάρχει ανάγκη λύσεων έιδικών 
και συγκεκριμένων για τις διάφορες χώρες όσον αφορά τη διαμόρφωση 
των βιομηχανικών πολιτικών.

-15 -
Ένα θέμα το οποίο δεν αναφέρεται διεξοδικά οτην τεκμηρίωση 
της γραμματείας, είναι η σχέση μεταξύ της εκβιομηχάνισης και 
του περιβάλλοντος- Η Κοινότητα θα μπορούσε να σχολιάσει το 
θέμα αυτό και να εξηγήσει ότι είναι καλύτερα να προβλεφθούν τα 
περιβαντολλογικά προβλήματα από την εκβιομηχάνιση πριν προκόψουν, 
μάλλον, παρά να ασχοληθούν με αυτά εφόσον έχουν ήδη προκόψει.
Έτσι θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί υγιής βιομηχανική ανάπτυξη 
οε σχέση με το περιβάλλον. Η Κοινότητα θα μπορούσε πράγματι 
να προσψέρει βοήθεια στις αναπτυσσόμενες χώρες και τον UNIDO 
στον τομέα αυτό, καθώς και να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ 
του UNIDO και του προγράμματος για το περιβάλλον των Ηνωμένων 
Εθνών.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Τα θέματα που συζητήθηκαν παραπάνω θα πρέπει να εξεταστούν λεπτο­
μερέστερα από την Κοινότητα. Φαίνεται ότι η Συνδιάσκεψη θα δώσει 
την ευκαιρία για μια γενική αναθεώρηση της πολιτικής, μάλλον, 
παρά θα αποτελέσει το χώρο για τη λήψη αποφάσεων”  η Κοινότητα, 
όμως, θα εξετάσει αν είναι δυνατόν να αναληφθούν πρωτοβουλίες 
για την εφαρμογή οποιοσδήποτε πολιτικής, πιθανόν σε τομείς όπως 
η ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού, η τεχνολογική ανάπτυξη, η 
ενέργεια για την εκβιομηχάνιση και η ενίσχυση για καθορισμό σχεδίων 
και μελετών σκοπιμότητας. Η Συνδιάσκεψη θα δώσει βεβαίως την 
ευκαιρία για την προσπάθεια διαμόρφωσης, μεταξύ των βιομηχανικών 
και των αναπτυσσομένων χωρών, μιας κοινής άποψης για την 
πρόοδο και τα προβλήματα στην παγκόσμια εκβιομηχάνιση και για 
την επίτευξη, στο μέγιστο δυνατό βαθμό, συμφωνίας για τους 
προσανατολισμούς της γενικής πολιτικής η οποία θα απαιτηθεί 
για να καταστεί δυνατή περαιτέρω πρόοδος στις αναπτυσσόμενες 
χώρες. Από οργανωτική άποψη θα ήταν προτιμότερο για τη Συνδιάσκεψη

-15α-
να διατυπώσει τα συμπεράσματά της με τη μορφή ψηφισμάτων κατά 
χωριστούς τομείς, μάλλον, παρά με τη μορφή δήλωσης και σχεδίου 
δράσης διατυπωμένα σε ένα μόνο έγγραφο στο οποίο το συνολικό 
αποτέλεσμα της Συνδιάσκεψης θα εξαρτηθεί από τη συμφωνία στην 
οποία θα καταλήξουν επί ορισμένων θεμάτων τα οποία μπορούσαν να 
αποδειχθούν ιδιαίτερα αμφιλεγόμενα. Είναι γεγονός, ότι υπάρχουν 
ορισμένα σημεία που δείχνουν ότι η ομάδα των 77 στη Βιέννη 
μπορεί να ζητήσει τουλάχιστον από τη Συνδιάσκεψη να επιτύχει 
μια όσο το δυνατό ευρύτερη συναίνεση, ώστε να εξασφαλιστεί καλύ­
τερη πολιτική βάση για τη μελλοντική εργασία του UNIDO και να 
έχουν προτεραιότητα στις συζητήσεις Βορρά - Νότου τα θέματα 
εκβιομηχάνισης. Πρέπει να ελπίζει κανείς ότι θα επικρατήσει στις 
περιφερειακές υπουργικές συνόδους των αναπτυσσομένων χωρών αυτή 
η μετριοπαθής και ρεαλιστική θέση και ότι, σε συνδυασμό με 
θετική καθοδήγηση από την Κοινότητα και τις άλλες βιομηχανικές 
χώρες θα γίνει δυνατό να προκόψουν από τη UNIDO IV σαφέστερα 
θετικά αποτελέσματα απ'ότι είχε συμβεί με τη δεύτερη και τρίτη 
Συνδιάσκεψη.