EL   EL 
 
 
 ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ  
ΕΠΙΤΡΟΠΗ   
Στρασβούργο, 5.4.2022  
SWD(2022) 100 final  
 
ΕΓΓΡΑΦΟ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ  
 
ΣΥΝΟΠΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΕΚΤΙΜΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ  
 
[…] 
που συνοδεύει το έγγραφο  
Πρόταση  
ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ  
για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος και για την κατάργηση του 
κανονισμού (ΕΚ) αριθ.  1005/2009   
 
{COM(2022)  151 final}  - {SEC(2022)  157 final}  - {SWD(2022)  98 final}  -
 {SWD(2022)  99 final}   
 
1 Οι εκπομπές από ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος (στο εξής: ΟΚΟ) 
οδηγούν τόσο σε αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη  όσο και στη δημιουργία 
«τρύπας» στη στιβάδα του όζοντος, με δυσμενείς επιπτώσεις για την υγεία του 
ανθρώπου, τη βιόσφαιρα και την κλιματική αλλαγή, καθώς και με σημαντικές 
οικονομικές επιπτώσεις. Η πρόληψη των επιπτώσεων αυτών είναι καίριας σημασίας για 
την Ευρωπαϊκή Πράσινη Συμφωνία  και τη συμφωνία του Παρισιού για την κλιματική 
αλλαγή και για τη συμμόρφωση της ΕΕ με το πρωτόκολλο του Μόντρεαλ για τις 
ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος.  
Η νομοθεσία σε επίπεδο ΕΕ απέτρεψε σημαντικές ποσότητες ε κπομπών ΟΚΟ επί τρεις 
δεκαετίες.  Σήμερα επιτρέπονται πολύ λίγες χρήσεις ΟΚΟ στην ΕΕ, οι οποίες πρέπει να 
ελέγχονται αυστηρά ώστε να αποφεύγεται η παράνομη χρήση. Ως εκ τούτου, το 
επίκεντρο έχει μετατοπιστεί από τη σταδιακή κατάργηση της παραγωγής και της 
κατανάλωσης ΟΚΟ στη διατήρηση των  σημαντικών μειώσεων των εκπομπών που 
προβλέπονται ήδη από τον κανονισμό της ΕΕ.  
Η αξιολόγηση αυτή αποτελεί τη βάση για την επανεξέταση του κανονισμού (ΕΚ) 
αριθ.  1005/2009 για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος.  Από μια 
αξιολόγηση1 διαπιστ ώθηκε ότι ήταν γενικά  κατάλληλη για τον επιδιωκόμενο σκοπό  
και ότι η πολιτική αυστηρών ελέγχων της ΕΕ για τις ΟΚΟ έχει αποτρέψει την 
επανάληψη των εκπομπών. Ωστόσο, οι λίγες εναπομένουσες χρήσεις θα μπορούσαν να 
ελεγχθούν με ελαφρώς πιο αποδοτικό, συνεκτικ ό και σαφή τρόπο. Ως εκ τούτου, η 
παρούσα επανεξέταση αφορά καταρχάς τη βελτιστοποίηση του σχεδιασμού των 
υφιστάμενων μέτρων. Δεύτερον, υπό το πρίσμα της Πράσινης Συμφωνίας, εξετάζεται 
εάν οποιαδήποτε από τις εναπομένουσες εκπομπές θα μπορούσε να μειωθεί 
περαιτέρω με αναλογικό κόστος.  
Τα μέτρα για την αντιμετώπιση αυτών των ζητημάτων ομαδοποιούνται σε τρεις 
διαφορετικές δέσμες. Η επιλογή  1 περιλαμβάνει μέτρα που οδηγούν σε εξοικονόμηση 
κόστους ή σε πολύ χαμηλό μόνο κόστος . Επικεντρώνεται σε απλουστεύσεις, σε 
καλύτερη συνοχή και διευκρινίσεις, καθώς και σε μέτρα μείωσης των εκπομπών 
χαμηλού κόστους που θα αποτρέπουν τις εκπομπές από αφρώδη μονωτικά σε πάνελ με 
μεταλλική επικάλυψη κατά τη διάρκεια εργασιών ανακαίνισης ή κατεδάφισης. Η 
επιλογή 2 περιλαμβάνει, επιπλέον, ανάκτηση των ΟΚΟ από περισσότερους τύπους 
αφρωδών μονωτικών και πιο ολοκληρωμένη παρακολούθηση και έλεγχο, σε συνδυασμό 
με μέτριο κόστος . Η επιλογή 3 περιλαμβάνει όλα τα μέτρα που κρίθηκαν εφικτά, 
συμπεριλαμβανομένων μέτρων υψηλού κόστους . Η επιλογή 2 είναι η προτιμώμενη 
επιλογή μέτρων, διότι επιτυγχάνει σημαντικά μεγαλύτερη εξοικονόμηση εκπομπών από 
την επιλογή 1 και, ως εκ τούτου, συνάδει περισσότερο με την Ευρωπαϊκή Πράσινη 
Συμφωνία. Από την άλλη πλευρά, η τρίτη δέσμη μέτρων φαίνεται να είναι υ περβολικά 
δαπανηρή σε σύγκριση με τα οφέλη που θα αποφέρει.  
                                                           
1 SWD(2019)  407 final. https://ec.europa.eu/clima/document/download/62a6fb28 -0df8 -4abb -b3e8 -
373933f97191_en  
 
2 
 Το αποτελεσματικότερο μέτρο μείωσης των εκπομπών της επιλογής 2 θα καταστήσει 
υποχρεωτική την ανάκτηση και την καταστροφή των ΟΚΟ από δύο τύπους 
αφρωδών μονωτικών2 κατά την ανακαίνιση ή την κατεδάφιση παλαιών κτιρίων. Έως 
το 2050 η δράση αυτή μπορεί να εξοικονομήσει συνολικά εκπομπές που ισοδυναμούν με 
σχεδόν 180 εκατομμύρια τόνους διοξειδίου του άνθρακα (tCO2e). Για λόγους 
σύγκρισης, πρόκειται για το ποσό που ανέφε ραν οι Κάτω Χώρες (UNFCCC) για όλα 
τα αέρια του θερμοκηπίου κατά το έτος 2019. Το κόστος μείωσης εκτιμήθηκε ότι θα 
είναι χαμηλότερο από 20  EUR/tCO 2e σε χώρες όπου υπάρχουν κανόνες και υποδομές 
για τις δραστηριότητες κατεδάφισης και θα είναι πολύ χαμηλότερο  από 230  EUR/tCO2e 
σε όλα τα κράτη μέλη. Ως εκ τούτου, το κόστος είναι ανάλογο προς την απαιτούμενη 
συμβολή άλλων τομέων όσον αφορά την επίτευξη κλιματικής ουδετερότητας , στο 
πλαίσιο της μακροπρόθεσμης στρατηγικής της ΕΕ3. Η επιλογή θα τονώσει την Ε&Α και 
μπορεί να οδηγήσει σε πρόσθετες θέσεις εργασίας στον τομέα της ανακύκλωσης. Για 
μέτρα που αυξάνουν την αποτελεσματικότητα, τη συνοχή και τη σαφήνεια, οι 
επιχειρήσεις, οι ΜΜΕ, τα κράτη μέλη και η Επιτροπή θα εξοικονομήσουν δαπάνες . Το 
χαμηλό κόστος θα συνδέ εται με μια πιο ολοκληρωμένη παρακολούθηση και έλεγχο.   
Κατά την εκπόνηση της εκτίμησης επιπτώσεων πραγματοποιήθηκαν εκτενείς 
διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη. Κατά κανόνα, τα ενδιαφερόμενα μέρη 
υποστήριξαν τα μέτρα της επιλογής 2, αλλά οι επιχειρήσεις αντιτάχθηκαν σε ορισμένα 
από τα πρόσθετα μέτρα της επιλογής 3 λόγω του πολύ υψηλού εκτιμώμενου κόστους.  
                                                           
2 Εκτός από τα αφρώδη υλικά σε πάνελ με μεταλλική επικάλυψη, και ορισμέν α κόντρα πλακέ, 
ανάλογα με τον τόπο εγκατάστασής τους.  
3 https://ec.europa.eu/clima/eu -action/climate -strategies -targets/2050 -long -term -strategy_en 
(europa.eu)