Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. Εισαγωγή

Η προστασία των υδάτων κολύμβησης ήταν ένα από τα πρώτα και επιτυχέστερα στοιχεία της ευρωπαϊκής πολιτικής για το νερό. Η οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης του 1976 [1] όχι μόνο θέσπισε δεσμευτικά πρότυπα για τα ύδατα κολύμβησης σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά επίσης είχε ως αποτέλεσμα μια χωρίς προηγούμενο ευαισθητοποίηση του κοινού, αφού οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης επηρεάζει άμεσα την καθημερινή τους ζωή. Η έκθεση για τα ύδατα κολύμβησης που δημοσιεύεται κάθε χρόνο από την Επιτροπή προτού αρχίσει η κολυμβητική περίοδος, υπογραμμίζει την ουσιαστική πρόοδο που σημειώθηκε σε ό,τι αφορά την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

[1] Οδηγία 76/160/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 8ης Δεκεμβρίου 1975 «περί της ποιότητος των υδάτων κολύμβησης», ΕΕ L 31, 5.2.1976.

Η πιο πρόσφατη έκθεση - η οποία καλύπτει την κολυμβητική περίοδο 2001 - αποκαλύπτει υψηλό βαθμό συμμόρφωσης καθώς και σημαντικές βελτιώσεις της ποιότητας των υδάτων την τελευταία δεκαετία. Ιδιαιτέρως εντυπωσιακές είναι οι βελτιώσεις στις θαλάσσιες ακτές κολύμβησης. αλλά και στα ύδατα κολύμβησης της ενδοχώρας (ποτάμια, λίμνες) έχει επιτευχθεί ικανοποιητικός βαθμός συμμόρφωσης.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Ωστόσο, η πρόοδος στην επιστήμη και την τεχνολογία καθώς και η διαχειριστική πείρα υποχρεώνουν την Επιτροπή να αναθεωρεί κατή την κρίση της την περιβαλλοντική νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η οδηγία του 1976 για τα ύδατα κολύμβησης αντανακλά σαφώς τις γνώσεις και την πείρα που ήταν διαθέσιμες στις αρχές της δεκαετίας του 1970, τόσο ως προς το τεχνικοεπιστημονικό υπόβαθρο όσο και ως προς τη διαχειριστική προσέγγιση και τη συμμετοχή του κοινού.

Οι πρωτοβουλίες για αναθεώρηση της υπόψη οδηγίας άρχισαν ουσιαστικά το 1994, οπότε η Επιτροπή υπέβαλε πρόταση αναθεώρησης. Η πρόταση εξετάστηκε σε πρώτη ανάγνωση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, χωρίς όμως να προχωρήσει στο Συμβούλιο. Προτιμήθηκε η εκπόνηση νέας οδηγίας, βάσει των νέων επιστημονικών δεδομένων και κατόπιν εκτενών διαβουλεύσεων. Ωστόσο, εκείνη η πρόταση αποτέλεσε έναυσμα για περαιτέρω μελέτες και εξελίξεις σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης, από πλευράς των παραμέτρων που χρησιμοποιούνται ως κριτήρια της ποιότητας και διαχειριστικής προσέγγισης.

Προσφάτως, η Ευρωπαϊκή Ένωση αναθεώρησε πλήρως την πολιτική της για τους υδάτινους πόρους με την έκδοση σχετικής οδηγίας πλαισίου [2], η οποία παρέχει ένα συνεκτικό διαχειριστικό πλαίσιο για όλη τη νομοθεσία της ΕΕ που άπτεται των υδάτινων πόρων. Οι διατάξεις της οδηγίας που διέπει τα ύδατα κολύμβησης πρέπει να ανταποκρίνονται πλήρως στο νέο αυτό πλαίσιο.

[2] Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 «για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων», ΕΕ L 327, 22.12.2000.

Σφυγμομέτρηση [3] που πραγματοποιήθηκε κατόπιν παραγγελίας της Επιτροπής το 1999 έδειξε ότι 71% των ευρωπαίων πολιτών ανησυχούν για τη ρύπανση του νερού, του αέρα και του εδάφους. Η ρύπανση της θάλασσας, των ακτών, των ποταμών και των λιμνών αποτελεί πρωταρχικό λόγο ανησυχίας. Σε ό,τι αφορά την αξιολόγηση του άμεσου περιβάλλοντος διαβίωσης, οι Ευρωπαίοι τοποθετούν την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης ακόμη ψηλότερα από άλλες παραμέτρους που αφορούν το νερό.

[3] Ευρωβαρόμετρο 51.1 http://europa.eu.int/comm/public_opinion/archives/eb/ebs_131_fr.pdf

Το μεγάλο ενδιαφέρον φαίνεται επίσης από την προσέλευση στην αποκλειστική για τα ύδατα κολύμβησης ιστοθέση του διακομιστή Europa [4]. Το 2001 κατεγράφησαν περισσότερες από 2 εκατομμύρια επισκέψεις, εκ των οποίων πάνω από 60% κατά την περίοδο προγραμματισμού των καλοκαιρινών διακοπών (Μάιο με Ιούλιο), και ένα επιπλέον 9% τον Αύγουστο.

[4] http://www.europa.eu.int/water/water-bathing/index_en.html

Η Επιτροπή βασίζει την πρότασή της για την αναθεωρημένη οδηγία στα κριτήρια, λόγους και αρχές που απαριθμούνται στη συνέχεια:

- Συνάφεια με τη στρατηγική για την αειφόρο ανάπτυξη, το έκτο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον και τους στόχους που έχει επιλέξει το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο για μελλοντική ανάπτυξη σε πεδία προτεραιότητας όπως είναι η δημόσια υγεία και οι φυσικοί πόροι [5].

[5] Συμφωνία που επιτεύχθηκε σε τριμερή διάλογο τον Μάρτιο του 2002. επίσημη έγκριση από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Συμβούλιο προβλεπόταν για τον Μάιο του 2002.

- Συνάφεια με άλλες νομοθετικές πράξεις της ΕΕ που έχουν εκδοθεί μετά το 1976 και αφορούν τους υδάτινους πόρους, και μάλιστα προς την αντίστοιχη οδηγία πλαίσιο.

- Οι παράμετροι καθορισμoύ προτύπων θα πρέπει να επανεξεταστούν και να εκσυγχρονιστούν, με επίκεντρο αξιόπιστους μικροβιολογικούς δείκτες και εντός των πλαισίων του συστήματος παρακολούθησης που προβλέπει η οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους. οι παράμετροι και οι τιμές θα πρέπει να βασίζονται στα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα και να αντιστοιχούν σε υψηλής στάθμης προστασία, ώστε να προστατεύονται και οι ευπαθέστερες ομάδες πολιτών, μεταξύ των οποίων τα παιδιά.

- Η μέριμνα για τα ύδατα κολύμβησης, από απλή δειγματοληψία και παρακολούθηση, θα μετατραπεί σε ολοκληρωμένη διαχείριση της ποιότητας.

- Για πληρέστερη και έγκαιρη ενημέρωση του πληθυσμού, πρέπει να χρησιμοποιούνται εγκαταστάσεις και τεχνολογίες που διατίθενται σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο, όπως είναι το Διαδίκτυο και τα γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών (GIS).

- Βελτιώνονται και διευρύνονται οι συμμετοχικές διαδικασίες. Στις σχετικές προσπάθειες πρέπει να συμμετέχουν όχι μόνο τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, αλλά κυρίως οι τοπικοί και περιφερειακοί φορείς, όσοι έχουν ειδικά συμφέροντα, μη κυβερνητικές οργανώσεις και η επιστημονική κοινότητα.

- Οι προσπάθειες αναθεώρησης πρέπει να λειτουργούν ως ένα ακόμη παράδειγμα ορθής ευρωπαϊκής διακυβέρνησης σύμφωνα με τις γενικές γραμμές της λευκής βίβλου της Επιτροπής (Οκτώβριος 2001).

2. Το πλαίσιο για τη νέα οδηγία

2.1. Η ευρωπαϊκή νομοθεσία για τους υδάτινους πόρους

2.1.1. Η οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους

Στις 23 Οκτωβρίου 2000, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο ενέκριναν την οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους [6] με την οποία θεσπίζεται ένα πλαίσιο κοινοτικής δράσης για τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.

[6] Οδηγία 2000/60/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 «για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων», ΕΕ L 327, 22.12.2000

Ενώ η οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης συμβάλλει ως χωριστή συνιστώσα στην ενοποίηση περιβαλλοντικής και τουριστικής πολιτικής, θα πρέπει ωστόσο να συντονιστεί στενά με την οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους. Η προσέγγιση αυτή υλοποιείται στην πράξη με διατάξεις που θεσπίζονται δυνάμει της οδηγίας πλαισίου για τους υδάτινους πόρους, με γενικό στόχο να επιτευχθεί μια "ικανοποιητική οικολογική κατάσταση" για όλα τα ύδατα, και ειδικούς στόχους για τις λεγόμενες "προστατευόμενες περιοχές" (π.χ. ύδατα κολύμβησης) [7].

[7] Στο παράρτημα IV της οδηγίας πλαισίου για τους υδάτινους πόρους απαριθμούνται αυτού του είδους οι περιοχές: περιοχές για την άντληση πόσιμου ύδατος, για την προστασία υδρόβιων ειδών οικονομικής σημασίας, ύδατα αναψυχής μεταξύ των οποίων και τα ύδατα κολύμβησης, περιοχές ευαίσθητες στην παρουσία θρεπτικών ουσιών (συμπεριλαμβάνονται περιοχές υπαγόμενες στην οδηγία για τα νιτρικά και άλλες υπαγόμενες στην οδηγία για την επεξεργασία αστικών λυμάτων), τέλος περιοχές για την προστασία ενδιαιτημάτων και ειδών.

2.1.2. Η οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων

Η οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων [8] καλύπτει νευραλγικής σημασίας σημειακές πηγές ρύπανσης από αστικά και βιομηχανικά απόβλητα. Τα αστικά λύματα επιβαρύνουν τους υδάτινους πόρους με βιοαποικοδομήσιμα υλικά και με θρεπτικά συστατικά, που προκαλούν ευτροφισμό. Πολλές λίμνες και ευρωπαϊκές θάλασσες (Βόρεια Θάλασσα, Βαλτική Θάλασσα, τμήματα της Μεσογείου) παρουσιάζουν σοβαρά συμπτώματα ευτροφισμού με μεγάλες συσσωρεύσεις φυτοπλαγκτού και αλγών, που έχουν ως αποτέλεσμα αισθητές μεταβολές στο οικοσύστημα. Τα συμπτώματα αυτά είναι δυσάρεστα για τους λουομένους και επιπλέον συνεπάγονται δυσφήμηση για τις παραλίες και κατ'επέκταση για τον τουρισμό.

[8] Οδηγία 91/271/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1991, ΕΕ L 135, 30.5.1991

Η οδηγία προβλέπει υψηλού επιπέδου προστασία, δευτεροβάθμια (βιολογική) επεξεργασία ως γενική αρχή και περαιτέρω επεξεργασία στις ευάλωτες περιοχές (απομάκρυνση των θρεπτικών συστατικών). Οι προθεσμίες υλοποίησης καταργούνται σταδιακά από το 1998 έως το 2005, ανάλογα με τον όγκο των απορριπτόμενων λυμάτων και τα χαρακτηριστικά των υδάτων υποδοχής.

Η οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων περιέχει διατάξεις υπολογισμού του ρυπαντικού φορτίου με συνεκτίμηση ενδεχόμενης αύξησης κατά την τουριστική περίοδο. Η μη τήρηση των διατάξεων αυτών γίνεται συχνά αιτία βακτηριολογικής μόλυνσης των υδάτων κολύμβησης.

2.1.3. Η οδηγία για τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης

Η οδηγία για τη νιτρορρύπανση [9] αποσκοπεί σε μείωση της νιτρορρύπανσης γεωργικής προέλευσης και σε πρόληψη περαιτέρω ανάλογης ρύπανσης. Διάχυτες γεωργικές πηγές επιβαρύνουν τους υδάτινους πόρους τόσο με βιοαποικοδομήσιμους ρύπους όσο και με θρεπτικά συστατικά που προκαλούν ευτροφισμό. Η νιτρορρύπανση επηρεάζει τον ευτροφισμό εσωτερικών και παράκτιων υδάτων, προκαλώντας τα αποτελέσματα που περιγράφονται παραπάνω.

[9] Οδηγία 91/676/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991, ΕΕ L 275, 31.12.1991

Σε περιοχές που παρουσιάζουν ήδη ευτροφισμό ή που είναι δυνάμει ευάλωτες, απαιτείται η λήψη μέτρων νομικώς δεσμευτικών (δυναμικότητα αποθήκευσης ζωικών λιπασμάτων, περιορισμοί στη χρήση τους, κλπ.).

Η πρόσφατη πείρα των κρατών μελών δείχνει ότι εκροές και διαρροές, αλλά και η άμεση πρόσβαση των παραγωγικών ζώων στα ποτάμια μπορεί να γίνει αιτία για σοβαρή διάχυτη μικροβιολογική ρύπανση των υδάτινων πόρων [10] [11]. Ο έλεγχος της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης θα συμβάλει στη δημιουργία ορθών γεωργικών πρακτικών όπως προβλέπει η οδηγία για τα νιτρικά.

[10] Faecal Indicator Organism Sources and Budgets for the Irvine and Girvan catchments, Ayrshire - έκθεση του Κέντρου Περιβάλλοντος και Υγείας προς την Εταιρεία Υδάτων της Δυτικής Σκοτίας, Sepa and South Ayrshire Council, 1999

[11] Οικονομική αξιολόγηση της οδηγίας για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης (1976/160), περιπτωσιολογική μελέτη για την ακτή Fylde, Ευρωπαϊκή Επιτροπή, 2001-2002

2.2. Συναφείς πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2.2.1. Πρόσβαση στις πληροφορίες για το περιβάλλον

Από το 1976 μέχρι σήμερα, η πολιτική και η νομοθεσία σχετικά με την περιβαλλοντική ενημέρωση και τη συμμετοχή του κοινού έχει προχωρήσει σημαντικά. Η οδηγία του 1990 «σχετικά με την ελεύθερη πληροφόρηση για θέματα περιβάλλοντος» [12] αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ευαισθητοποίηση και συμμετοχή του κοινού, διότι λειτούργησε ως καταλύτης σε ό,τι αφορά τον τρόπο με τον οποίο οι δημόσιες αρχές προσεγγίζουν το ζήτημα της ελεύθερης πρόσβασης και της διαφάνειας.

[12] Οδηγία 90/313/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 7ης Ιουνίου 1990, ΕΕ L 158, 23.6.1990, σ.56

Το 1998, η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα κράτη μέλη υπέγραψαν τη σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για την Ευρώπη σχετικά με την πρόσβαση στην πληροφόρηση και τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη των αποφάσεων (σύμβαση Aarhus, της οποίας η διαδικασία επικύρωσης βρίσκεται σε εξέλιξη), και δεσμεύτηκαν έτσι για πληρέστερη ενημέρωση και μεγαλύτερη συμμετοχή του κοινού σε ό,τι αφορά περιβαλλοντικά ζητήματα. Η Επιτροπή υπέβαλε σχετική πρόταση οδηγίας για τις ανάγκες προσαρμογής της οδηγίας του 1990 στα ηλεκτρονικά μέσα, αλλά και στο πλαίσιο των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Ένωση δυνάμει της σύμβασης Aarhus [13]. Στην πράξη, καλύτερη ενημέρωση θα σήμαινε παροχή πληροφοριών σε πραγματικό χρόνο σχετικά με τις συνθήκες που επικρατούν στις ακτές, τις διαχειριστικές πρακτικές και την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης. Αυτό θα πρέπει να γίνεται σε τοπικό επίπεδο, αλλά και μέσω του Διαδικτύου.

[13] Πρόταση της Επιτροπής για έκδοση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφόρηση, 29 Ιουνίου 2000, COM(2000)402

2.2.2. Ολοκληρωμένη διαχείριση των παράκτιων ζωνών (ΙCZM) [14]

[14] COM(2000) 547

Πρόκειται για μια διεπιστημονική προσέγγιση που αποσκοπεί σε προαγωγή της αειφόρου διαχείρισης των παράκτιων ζωνών. Η ICZM καλύπτει ολόκληρο τον κύκλο της συλλογής των πληροφοριών, του σχεδιασμού (με την ευρύτερη έννοια του όρου), της λήψης των αποφάσεων, της διαχείρισης και της παρακολούθησης. Με την ICZM αξιοποιείται η συμμετοχή και συνεργασία των ενημερωμένων πολιτών για την αξιολόγηση των κοινωνικών στόχων σε κάθε παράκτια περιοχή. Η αναθεωρημένη οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη τις αρχές της ICZM.

3. Η ανταπόκριση στις διαβουλεύσεις με θέμα τη νέα οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης

3.1. Συμβούλιο

Τον Δεκέμβριο του 2000 η Επιτροπή δημοσίευσε την ανακοίνωση "Μια νέα πολιτική για τα ύδατα κολύμβησης" [15]. Το Συμβούλιο, στα συμπεράσματα της 8ης Μαρτίου 2001:

[15] COM(2000) 860

- χαιρετίζει την προβλεπόμενη αναθεώρηση και ζητάει όπως η επικείμενη νομοθετική πρόταση στηρίζεται σε ορισμένες αρχές.

- υποστηρίζει την έμφαση που αποδίδεται στη διαχείριση της ποιότητας των υδάτων και τις μακροπρόθεσμες τάσεις.

- ζητάει σαφείς ορισμούς που να μην αφήνουν περιθώρια παρερμηνείας, περαιτέρω διευκρίνηση της σχέσης με τις άλλες οδηγίες που αφορούν τους υδάτινους πόρους, τέλος, τη συνεκτίμηση κόστους-οφέλους.

- υποστηρίζει την έγκαιρη και πληρέστερη ενημέρωση του κοινού.

3.2. Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο δεν ενέκρινε έκθεση για την ανακοίνωση της Επιτροπής "Μια νέα πολιτική για τα ύδατα κολύμβησης" [16]. έχει όμως τονίσει κατά το παρελθόν τη σημασία της προστασίας των υδάτων κολύμβησης και την ανάγκη συνάφειας με την οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επιπλέον ζητήσει επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας στα ύδατα που προσφέρονται και για άλλες δραστηριότητες αναψυχής εκτός από την κολύμβηση. [17] Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με σχετική συμφωνία [18] επιβεβαιώνουν την υποστήριξή τους για αναθεώρηση της οδηγίας για τα ύδατα κολύμβησης.

[16] COM(2000) 860

[17] Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, σύνοδος ολομέλειας Δεκεμβρίου 1996, 1η ανάγνωση της πρότασης της Επιτροπής για προσαρμογή της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ, έγγραφο A4-0395/96

[18] Συμφωνία που επιτεύχθηκε σε τριμερή διάλογο τον Μάρτιο του 2002. επίσημη έγκριση από την ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Συμβούλιο προβλεπόταν για τον Μάιο του 2002.

3.3. Η Επιτροπή των Περιφερειών

Η Επιτροπή των Περιφερειών απέδωσε ιδιαίτερη σημασία στην παρακολούθηση και αποτίμηση του ευτροφισμού, φυσικής ή ανθρωπογενούς προέλευσης, και τόνισε ότι πρέπει να συνεκτιμώνται οι περιφερειακές διαφορές προκειμένου για τον καθορισμό παραμέτρων όπως η διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου ή οι μέθοδοι δειγματοληψίας [19].

[19] COM-4/048, 14 Ιουνίου 2001

3.4. Διαβούλευση με την Επιστημονική επιτροπή για την τοξικότητα, την οικοτοξικότητα και το περιβάλλον (SCTEE)

Η Επιτροπή συζήτησε με την SCTEE για την επιλογή των παραμέτρων και των τιμών αυτών. Στην ερώτηση κατά πόσον η SCTEE θεωρεί ότι οι δύο δείκτες [20] που επελέγησαν ως παράμετροι (ανακοίνωση COM(2000)860) και οι προτεινόμενες οριακές τιμές ενδείκνυνται για την προστασία των λουομένων, η SCTEE διατύπωσε τη γνώμη που ακολουθεί [21]:

[20] Escherichia coli και Intestinal enterococci

[21] Γνώμη που διατυπώθηκε κατά την 23η ολομέλεια της SCTEE, στις 24 Απριλίου 2001.

- Ακόμη και αν οι δύο μελέτες που έλαβε υπόψη η Επιτροπή αναγνωρίζονται ως επιστημονικώς αξιόπιστες, η SCTEE συνιστά αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων πληροφοριών.

- Οι δύο παράμετροι είναι αντιπροσωπευτικές των επεισοδίων μόλυνσης με τη μεγαλύτερη συχνότητα και συσχετίζονται με προβλήματα υγείας. Η αξιολόγηση και των δύο αυτών δεικτών σε παράκτια και γλυκά νερά θα δώσει περισσότερες πληροφορίες και θα συμβάλει στον καθορισμό των πηγών μόλυνσης. Παραμένει ωστόσο η ανάγκη διεξαγωγής έρευνας με ιούς ως δείκτες. Με βάση τις γνώσεις που διαθέτουμε σήμερα, είναι δύσκολο να καθοριστεί οριακή τιμή για τα κολοβακτηρίδια (Escherichia coli) και τους εντερόκοκκους (Intestinal Enterococci) κάτω από την οποία να μην παρατηρούνται επιπτώσεις για την υγεία, ούτε και υπάρχει οριακή τιμή αξιόπιστη παντού και πάντοτε. Η SCTEE επιβεβαιώνει ωστόσο ότι, με τις σημερινές γνώσεις, οι υποδείξεις της ανακοίνωσης βρίσκονται στη σωστή κατεύθυνση. συζητήσιμο είναι όμως κατά πόσον είναι δυνατόν να καθορίζονται τιμές αναφοράς βάσει δεδομένων που έχουν προκύψει από διαφορετικές μεθόδους ανάλυσης.

- Οι οργανισμοί που χρησιμοποιούνται ως δείκτες πρέπει να εξετάζονται με σταθμισμένες και τυποποιημένες διαδικασίες όπως είναι οι μέθοδοι ISO CEN.

- Στη νέα πρόταση πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές συνθήκες κολύμβησης σε ολόκληρη την Ευρώπη.

3.5. Περαιτέρω διαβουλεύσεις με τα κράτη μέλη, ενδιαφερομένους, εμπειρογνώμονες, μη κυβερνητικές οργανώσεις και το ευρύτερο κοινό

Μετά από την ανακοίνωση [22], η Επιτροπή προώθησε μια μεγάλης κλίμακας ανταλλαγή απόψεων ανάμεσα σε όλα τα ενδιαφερόμενα και εμπλεκόμενα μέρη. Παρατηρήσεις και προτάσεις υποβλήθηκαν γραπτώς, με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και μέσω του Διαδικτύου, καθώς επίσης και στο πλαίσιο ειδικών συνεδριάσεων. Κεντρικό ρόλο έπαιξε η τριήμερη διάσκεψη για τα ύδατα κολύμβησης κατά τη διάρκεια της πράσινης εβδομάδας τον Απρίλιο του 2000.

[22] COM(2000) 860

Απαριθμούνται στη συνέχεια τα κυριότερα συμπεράσματα που προκύψανε από την ως άνω διαδικασία:

- συμφωνία όλων των μερών σχετικά με την εκπόνηση νέας οδηγίας για τα ύδατα κολύμβησης.

- παράμετροι και τιμές αυτών θα πρέπει να βασίζονται στα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα.

- η νέα οδηγία πρέπει να είναι συμβατή με την οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους σε ό,τι αφορά παρακολούθηση, διαχειριστική προσέγγιση και υποχρεώσεις, καθώς και τη συμμετοχή του κοινού.

- πληρέστερη και έγκαιρη ενημέρωση του πληθυσμού.

- διαπιστώθηκαν διαφορές απόψεων για το κατά πόσον το πεδίο εφαρμογής της νέας οδηγίας πρέπει να επεκταθεί και σε ύδατα που προσφέρονται για άλλες δραστηριότητες αναψυχής (π.χ. ιστιοσανίδα κ.λπ.).

Μεταξύ Ιουλίου 2001 και Φεβρουαρίου 2002 η Επιτροπή διοργάνωσε κι άλλες συναντήσεις εμπειρογνωμόνων με τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες, μη κυβερνητικές οργανώσεις και την επιστημονική κοινότητα. Τα νέα συμπεράσματα συνοψίζονται ως εξής:

- Πεδίο εφαρμογής της οδηγίας: πολλά από τα κράτη μέλη εξέφρασαν επιφυλάξεις ως προς την επέκταση του πεδίου εφαρμογής της οδηγίας ώστε να καλύπτονται και ύδατα που προσφέρονται για άλλες δραστηριότητες αναψυχής (ιστιοσανίδα, κανό κ.λπ.). οι επιφυλάξεις αναφέρονταν κυρίως σε ζητήματα κόστους.

- Παράμετροι: γενική ήταν η συμφωνία για επιλογή μικρού αριθμού μικροβιολογικών παραμέτρων. συμφωνία υπήρξε επίσης για επιδημιολογική συσχέτιση των τιμών των παραμέτρων με τον αντίστοιχο κίνδυνο για την υγεία, όπως περιγράφεται στο κεφάλαιο 4. Τα διαθέσιμα δεδομένα επιδημιολογικής συσχέτισης εξασφαλίζουν μια συνδετική βάση. Άλλο σημείο συμφωνίας αφορούσε τον καθορισμό ανώτατων επιτρεπτών ορίων επικινδυνότητας ως πολιτική πλέον επιλογή και όχι απλώς επιστημονική. η Επιτροπή τόνισε εν προκειμένω την ανάγκη για προστασία υψηλού επιπέδου (άρθρο 174 της συνθήκης).

- Διαχειριστικές προσεγγίσεις: συμφωνήθηκε ότι η οδηγία θα πρέπει να καθορίζει αρχές και να αφήνονται οι λεπτομέρειες για το στάδιο της εφαρμογής. Σε ό,τι αφορά την εφαρμογή, γενική ήταν η υποστήριξη για ευρεία συμμετοχή εθνικών αρχών, περιφερειακών και τοπικών φορέων, εν γένει ενδιαφερομένων, μη κυβερνητικών οργανώσεων και της Επιτροπής.

4. Οι κύριοι άξονες της πρότασης για τη νέα οδηγία σχετικά με τα ύδατα κολύμβησης

4.1. Η σημασία που εξακολουθεί να έχει η πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ύδατα κολύμβησης. η συνάφεια με το έκτο πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον

Ενδιαφέρει πάντοτε η προστασία των πολιτών από κινδύνους που συνεπάγονται τα ύδατα κολύμβησης ανεπαρκούς ποιότητας. Το νερό δεν γνωρίζει σύνορα, ούτε διοικητικά ούτε πολιτικά, συνεπώς ούτε και η ρύπανση αυτών. Έτσι λοιπόν τα μέτρα προστασίας για να είναι ενδεδειγμένα θα πρέπει να βασίζονται σε κοινά ποιοτικά πρότυπα που θα εγγυώνται υψηλό επίπεδο προστασίας (άρθρο 174 της συνθήκης). Ενώ πλαίσιο και πρότυπα θα πρέπει να παρέχονται σε επίπεδο ΕΕ κατά τρόπο συνεκτικό, θα πρέπει παράλληλα να υπάρχει επαρκής ευελιξία σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. και είναι σ'αυτό ακριβώς το επίπεδο που μπορούν να ακολουθούνται σωστές διαχειριστικές προσεγγίσεις και μάλιστα με αποτελεσματικότητα κόστους.

4.2. Η συνάφεια με την πολιτική της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους, και ιδίως με τη σχετική οδηγία πλαίσιο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση προχώρησε πρόσφατα σε πλήρη αναδιάρθρωση της πολιτικής της για προστασία των υδάτινων πόρων. Η νέα οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης θα πρέπει να ανταποκρίνεται στην οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους και να εντάσσεται στην πολιτική προστασίας αυτών. Η προσέγγιση αυτή λειτουργεί στην πράξη αφενός μέσω διατάξεων που θεσπίζονται δυνάμει της οδηγίας πλαισίου (με άλλα λόγια τίθεται ως γενικός στόχος μια ικανοποιητική οικολογική κατάσταση όλων των υδάτινων πόρων, και επιπλέον ειδικοί στόχοι για τις λεγόμενες "προστατευόμενες περιοχές" (π.χ. ύδατα κολύμβησης) μαζί με σχέδια διαχείρισης των λεκανών απορροής ποταμών και προγράμματα μέτρων ως διαχειριστικά εργαλεία), και αφετέρου δια της επιλογής παραμέτρων, μέτρων, διαχειριστικών προσεγγίσεων και προθεσμιών για την αναθεωρημένη οδηγία που θα είναι συμβατά με αντίστοιχα δυνάμει της οδηγίας πλαισίου για τους υδάτινους πόρους.

4.3. Πεδίο εφαρμογής

Κύριος στόχος της οδηγίας του 1976 ήταν να βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων ώστε να προστατεύεται η υγεία των πολιτών που αναζητούν αναψυχή σε φυσικούς υδάτινους σχηματισμούς. Μέχρι τότε μιλούσαμε κατά κανόνα για λουομένους. Με τις κοινωνικές όμως αλλαγές που σημειώθηκαν την τελευταία εικοσιπενταετία, και σε συνδυασμό με τις τεχνικές εξελίξεις, έκαναν την εμφάνισή τους νέες δραστηριότητες αναψυχής στο υγρό στοιχείο, όπως κυματοδρομία, ιστιοσανίδα, καγιάκ κ.λπ. Για όσους όμως ασχολούνται με αυτά τα σπορ, το να πέσουν στο νερό ή να βουλιάξουν ή να καταπιούν νερό είναι κοινός τόπος, είτε στη θάλασσα είτε σε γλυκά νερά. Όταν μάλιστα δεν υπάρχει πείρα, αυτό είναι σχεδόν βέβαιο.

Αυτά τα νέα μοντέλα αναψυχής παρουσιάζουν σημαντικές προκλήσεις. Πρώτα απ'όλα, η ιστιοσανίδα, το κανό-καγιάκ ή η ιστιοπλοΐα συνεπάγονται απομάκρυνση από την ακτή (1 χιλιόμετρο τουλάχιστον). Οι λουόμενοι αντίθετα δεν απομακρύνονται συνήθως περισσότερο από 50 με 100 μέτρα από την ακτή. Δεύτερον, όσοι ασχολούνται πιο συστηματικά με τέτοια αθλήματα που προϋποθέτουν και την καταβολή σωματικών δυνάμεων, θα φτάσουν σε μέρη που δεν προσφέρονται για μπάνιο και κολύμβηση. Τρίτον, με την ανάπτυξη νέων υλικών, οι δραστηριότητες αναψυχής στο υγρό στοιχείο παρατείνονται και εκτός της συνήθους κολυμβητικής περιόδου. Τέλος, αυτού του είδους οι δραστηριότητες αναψυχής δεν είναι πάντοτε συμβατές με μπάνιο και κολύμβηση, πράγμα που συνεπάγεται την ανάγκη υποδιαίρεσης μιας κολυμβητικής περιοχής σε επιμέρους ζώνες.

Κατόπιν των ανωτέρω, εύλογο είναι να τεθεί το ερώτημα κατά πόσον η προστασία (τόσο ως προς την ποιότητα του νερού όσο και ως προς τις διαχειριστικές πρακτικές) που ήδη παρέχεται στους λουομένους πρέπει να επεκταθεί και για άλλες δραστηριότητες αναψυχής στο υγρό στοιχείο, ανεξάρτητα από τόπο και εποχή του έτους.

Η Επιτροπή κατέληξε στην άποψη ότι δεν ενδείκνυται η κάλυψη των υπόψη δραστηριοτήτων αναψυχής από τον ορισμό των υδάτων κολύμβησης, αφού κάτι τέτοιο θα υποχρέωνε τα κράτη μέλη να διευρύνουν σημαντικά, τόσο ως προς τον χώρο όσο και ως προς τον χρόνο, την προστασία της ποιότητας των υδάτων, την παρακολούθηση και τη διαχείριση.

Θεωρεί ωστόσο η Επιτροπή ότι τα κράτη μέλη καλό είναι να αναβαθμίσουν την προστασία που παρέχεται σε όσους ασχολούνται με τις νεότερες αυτές δραστηριότητες αναψυχής στο υγρό στοιχείο. Προς τούτο, τα κράτη μέλη θα πρέπει να μεριμνούν ώστε ο πληθυσμός να πληροφορείται με σαφήνεια κατά πόσον η παρακολούθηση της ποιότητας του νερού και άλλες διαχειριστικές πρακτικές αρκούν για να εξασφαλιστεί ίδιου βαθμού προστασία στο πλαίσιο αυτών των δραστηριοτήτων. Αυτό θα επηρεάσει και την ταξινόμηση (σημαία ποιότητας) των υδάτων κολύμβησης.

4.4. Παράμετροι

Η οδηγία του 1976 προέβλεπε 19 παραμέτρους, σύμφωνα με τη γνώση και την πείρα της εποχής, τα τότε προβλήματα της ποιότητας των υδάτινων πόρων και το γεγονός ότι η οδηγία εκείνη ήταν μεταξύ των πρώτων νομοθετημάτων της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους. Η Επιτροπή προτείνει για τη νέα οδηγία δραστική μείωση του αριθμού των παραμέτρων που θα παρακολουθούνται ως δείκτες της ποιότητας, από 19 σε 2 καίριας σημασίας μικροβιολογικές παραμέτρους, ενώ οι μετρήσεις θα συμπληρώνονται και με μακροσκοπική/οπτική επιθεώρηση (αποικίες αλγών, πετρέλαιο) και μετρήσεις του pH στα γλυκά νερά.

Δύο είναι οι λόγοι για τη δραστική αυτή μείωση. Πρώτον, η αξιολόγηση αποτελεσμάτων και τάσεων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μικροβιακή ρύπανση είναι στις περισσότερες περιπτώσεις ο περιοριστικός παράγοντας για να επιτευχθεί ικανοποιητική ποιότητα των υδάτων κολύμβησης. Δεύτερον, η οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους προβλέπει ένα συνολικό σύστημα παρακολούθησης χημικών και βιολογικών παραμέτρων για όλα τα ύδατα (συμπεριλαμβάνονται και τα παράκτια), το οποίο αναμένεται να είναι επιχειρησιακό μέχρι τέλους του 2006.

Η οδηγία του 1976 προέβλεπε μετρήσεις για τρεις μικροβιολογικές παραμέτρους (συνολικά κολοβακτηρίδια, περιττωματικά κολοβακτηρίδια και περιττωματικούς στρεπτόκοκκους), εκ των οποίων οι δύο πρώτες παράμετροι ανήκουν στην ίδια κατηγορία βακτηρίων, ενώ η τρίτη (περιττωματικοί στρεπτόκοκκοι) λαμβανόταν υπόψη αποκλειστικά και μόνο ως ένδειξη καλύτερης ποιότητας του νερού.

Οι δύο παράμετροι που διατηρούνται ως δείκτες στην αναθεωρημένη οδηγία είναι οι εντερόκοκκοι (Intestinal enterococci/IE) και τα κολοβακτηρίδια (Escherichia coli/EC), βάσει των οποίων προκύπτει η καλύτερη δυνατή συσχέτιση περιττωματικής ρύπανσης και επιπτώσεων για την υγεία. Η επιλογή των μικροβιολογικών παραμέτρων και των αντίστοιχων τιμών βασίστηκε σε επιστημονικά δεδομένα επιδημιολογικών μελετών [23].

[23] Ινστιτούτο Γενικής και Περιβαλλοντικής Υγιεινής του Πανεπιστημίου του Tόbingen (Γερμανία) (2000,2001), Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας (Έκθεση Farnham) (2001), Ινστιτούτο Υγειονομικής Μέριμνας (Γαλλία) (2001), Εθνικό Ινστιτούτο Δημόσιας Υγείας και Περιβάλλοντος (Κάτω Χώρες) (1997)

Είναι προφανές λοιπόν ότι η δραστική μείωση του αριθμού των παραμέτρων στη νέα οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης θα έχει ως αποτέλεσμα σημαντική μείωση των δαπανών και αποτροπή επικαλυπτόμενων προσπαθειών, χωρίς όμως υποβάθμιση της παρεχόμενης στους πολίτες προστασίας.

4.5. Παραμετρικές τιμές

Στο πλαίσιο επιδημιολογικής μελέτης [24] της ΠΟΫ (Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας) εξετάστηκε η σχέση μεταξύ του επιπέδου της μικροβιολογικής μόλυνσης (με παράμετρο τους εντερόκοκκους - ΙΕ) και του κινδύνου νόσησης ως αποτέλεσμα κολύμβησης σε μολυσμένα νερά. Σύμφωνα με την ΠΟΫ, κίνδυνος 1% συχνότητας εμφάνισης νόσου εξαιτίας κολύμβησης σε μολυσμένα νερά είναι υπερβολικό ποσοστό (ένα περιστατικό ανά 100 περιπτώσεις) σε σύγκριση με αντίστοιχο ποσοστό μη συνδεόμενο με την κολύμβηση.

[24] Εκπονήθηκε στο ΗΒ από το 1989 έως το 1992 (Kay και άλλοι, 1994)

Στη γραφική παράσταση που ακολουθεί εμφαίνεται η σχέση δόσης-απόκρισης μεταξύ κινδύνου μόλυνσης και της τιμής του 95ου εκατοστημορίου του δείκτη (παραμέτρου) ΙΕ για να προσβληθεί λουόμενος σε μολυσμένα νερά από γαστρεντερίτιδα και AFRI [25].

[25] Acute febrile respiratory illness (οξεία εμπύρετη αναπνευστική νόσος) (Fleisher, 1996)

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Επιδημιολογική μελέτη τυχαίων δειγματοληψιών σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία που αφορούσε γλυκά ύδατα κολύμβησης στη Γερμανία [26], με βάση το ίδιο πρωτόκολλο, επιβεβαίωσε την έρευνα της ΠΟΫ για τους εντεροκόκκους ΙΕ και παρουσίασε ενδείξεις σύμφωνα με τις οποίες εάν ο λόγος EC προς IE έχει τιμές στην περιοχή μεταξύ 2 και 3, τότε μπορεί να θεωρηθεί ότι ο κίνδυνος που συνεπάγονται για την υγεία αυτοί οι δύο τύποι μικροοργανισμών είναι ισοδύναμος.

[26] Εκπονήθηκε από τον Wiedenmann και άλλους (2000,2001)

Βασιζόμενη στις πρόσφατες αυτές μελέτες, και λαμβάνοντας υπόψη την απαίτηση της συνθήκης για προστασία υψηλού επιπέδου, η Επιτροπή προτείνει για τις συγκεντρώσεις των εντεροκόκκων ΙΕ και των κολοβακτηριδίων Ec στα ύδατα κολύμβησης μια υποχρεωτική τιμή που αντιστοιχεί σε ικανοποιητική ποιότητα και μια ενδεικτική τιμή που αντιστοιχεί σε εξαιρετική ποιότητα, σύμφωνα με τον πίνακα:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* cfu: colonny forming units (μονάδες σχηματισμού αποικιών)

4.6. Εξέταση των κινδύνων για την υγεία

Τα προτεινόμενα πρότυπα αντιστοιχούν σε κίνδυνο 5% (πρότυπο ικανοποιητικής ποιότητας) και 3% για γαστρεντερίτιδα και σε κίνδυνο 2,5% (πρότυπο ικανοποιητικής ποιότητας) και 1% για AFRI.

Τα αριθμητικά αυτά δεδομένα συμφωνούν με ευρήματα έρευνας [27] της ΠΟΫ. Ζητήθηκε και η γνώμη της ανεξάρτητης Επιστημονικής επιτροπής για την τοξικότητα, την οικοτοξικότητα και το περιβάλλον (SCTEE), η οποία συμφώνησε με την επιλογή και των δύο παραμέτρων. Η SCTEE έκρινε ότι οι τιμές που προτείνονται στην ανακοίνωση για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης [28] μπορεί να θεωρηθεί ότι βρίσκονται μέσα σε ένα αποδεκτό φάσμα τιμών, αν και με βάση τα διαθέσιμα δεδομένα δεν ήταν δυνατόν να καθοριστούν οριακές τιμές απόλυτης επιστημονικής εγκυρότητας. Παρ'όλα αυτά, το ύψος της επικινδυνότητας μπορεί να θεωρηθεί ανησυχητικό. Κανένας γονιός δεν θα αισθανόταν άνετα στην ιδέα να αφήσει τα παιδιά του να κολυμπήσουν έστω και με πιθανότητα μόλυνσης 1 (μία) στις 20. Ωστόσο, για τον καθορισμό των ως άνω κινδύνων θεωρήθηκε ως προϋπόθεση η επαναλαμβανόμενη έκθεση σε συγκεντρώσεις ρυπαντικών ουσιών αντίστοιχες της προτεινόμενης ικανοποιητικής ποιότητας. Στην πραγματικότητα, πολλά είναι τα ύδατα κολύμβησης των οποίων η ποιότητα ισοδυναμεί με την εξαιρετική ή και την υπερβαίνει, και η επίτευξη εξαιρετικής ποιότητας θα είναι αξιοσημείωτο θετικό στοιχείο για τα εκάστοτε ύδατα κολύμβησης. Τα επίπεδα κινδύνου μπορούν να μειωθούν ακόμη περισσότερο με σωστή ενημέρωση των πολιτών που βρίσκονται στην παραλία και με ανάληψη διαχειριστικής δράσης. και στις δύο περιπτώσεις θα λαμβάνονται ως βάση τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των υδάτων κολύμβησης και τα αποτελέσματα της παρακολούθησης.

[27] Πραγματοποιήθηκε στο ΗΒ από το 1989 έως το 1992 (Kay και άλλοι, 1994)

[28] Στην ανακοίνωση COM(2000) 860 προτείνονται οι τιμές 50 IE και 400 EC.

Μια συγκριτική αξιολόγηση παλαιότερων και νέων ποιοτικών προτύπων οδηγεί στα εξής συμπεράσματα: ύδατα κολύμβησης που ανταποκρίνονται στα ενδεικτικά πρότυπα της οδηγίας του 1976 περικλείουν κίνδυνο 5% για γαστρεντερίτιδα. σε ύδατα κολύμβησης που ανταποκρίνονται μόνο στα δεσμευτικά πρότυπα, ο αντίστοιχος κίνδυνος είναι περίπου 12% έως 15%. Κατά το μεγαλύτερο μέρος, τα ύδατα κολύμβησης ανταποκρίνονται στα ενδεικτικά πρότυπα της οδηγίας του 1976 (>85% των θαλάσσιων ακτών, >70% των γλυκών υδάτων).

4.7. Παρακολούθηση των υδάτων κολύμβησης

Με βάση την οδηγία του 1976 για τα ύδατα κολύμβησης, τα κράτη μέλη διαθέτουν ήδη μακρόχρονη πείρα για την παρακολούθηση των υδάτων κολύμβησης, πείρα που εμπλουτίστηκε με τις οδηγίες πλαίσια για τα αστικά απόβλητα και για τη νιτρορρύπανση. Κατά τον καθορισμό της ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης, θα καθοριστούν σημεία ελέγχου σε μέρη αντιπροσωπευτικά της ποιότητας του νερού στην οποία εκτίθενται οι λουόμενοι.

Θα υπάρχει ευελιξία ως προς τη συχνότητα παρακολούθησης, ώστε να υπάρχει η δυνατότητα να μειωθούν οι δειγματοληψίες σε ύδατα που δεν παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα, ενώ διαρκής θα είναι η παρακολούθηση σε προβληματικά νερά με σκοπό κυρίως την έγκαιρη και σωστή ενημέρωση των πολιτών. Ακόμη, στο πλαίσιο των μέτρων εγγύησης της ποιότητας θα πρέπει να εξασφαλιστεί μια αξιόπιστη βάση τόσο για την ενημέρωση του κοινού όσο και για ανάληψη διαχειριστικής δράσης όπως κρίνεται αναγκαίο.

4.8. Πρότυπα χειρισμού δειγμάτων

Συζητήσιμο είναι κατά πόσον μπορούν να καθοριστούν οριακές τιμές βάσει δεδομένων που προέρχονται από διαφορετικές μεθόδους ανάλυσης. Ο καθορισμός προτύπων για παραμετρικές τιμές προϋποθέτει εναρμονισμένη μέθοδο χειρισμού των δειγμάτων. Ο τρόπος λήψης, αποθήκευσης και μεταφοράς του δείγματος μπορεί να επηρεάσει τα αποτελέσματα της μικροβιολογικής ανάλυσης. Για να εξασφαλιστεί η μέγιστη δυνατή συγκρισιμότητα μεταξύ των αποτελεσμάτων αναλύσεων που διενεργούνται στα διάφορα κράτη μέλη, ενδείκνυται συνεπώς η χάραξη κατευθυντηρίων που θα διέπουν τους χειρισμούς των δειγμάτων. Η οδηγία προβλέπει προσαρμογή προς τα νέα πρότυπα ISO-CEN [29] τα οποία βρίσκονται σε στάδιο επεξεργασίας.

[29] (ISO 19458), δεν έχουν ακόμη γνωστοποιηθεί, ενδεχομένως το 2004

4.9. Από τη δειγματοληψία και την παρακολούθηση στην επαρκή διαχείριση των υδάτων κολύμβησης

Η διαχείριση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης δεν πρέπει απλώς να περιορίζεται στη δειγματοληψία και την παρακολούθηση. Με την προτεινόμενη αναθεώρηση, οι αρχές αποκτούν σημαντικό ρόλο αναφορικά με τη διαμόρφωση της ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης, τον εντοπισμό πιθανών πηγών μόλυνσης (και πρόβλεψη ενδεδειγμένων μέτρων μετριασμού), συγκέντρωση, ανάλυση και ερμηνεία δεδομένων για την ποιότητα του νερού, τέλος δε την ενημέρωση του πληθυσμού. Οι αρμόδιες αρχές θα πρέπει επίσης να αντιδρούν όταν σημειώνονται έκτακτα περιστατικά, και συγκεκριμένα να ενημερώνουν τον πληθυσμό όταν τα ύδατα δεν προσφέρονται για κολύμβηση.

4.10. Από την αριθμητική συμμόρφωση στη συμμόρφωση διαχείρισης

Με τη λήξη της κολυμβητικής περιόδου, τα δεδομένα που συγκεντρώθηκαν μέσα στα τρία προηγούμενα χρόνια αξιολογούνται σύμφωνα με το παράρτημα Ι. Με βάση τα αποτελέσματα των υπολογισμών, τα ύδατα κολύμβησης ταξινομούνται (βλ. παράρτημα ΙΙ) ως ανεπαρκούς ποιότητας, ικανοποιητικής ποιότητας ή εξαιρετικής ποιότητας. Η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης τότε μόνον μπορεί να χαρακτηριστεί ως εξαιρετική εάν ανταποκρίνεται στο αντίστοιχο πρότυπο της οδηγίας και εφόσον στο πλαίσιο των μέτρων διαχείρισης έχουν ληφθεί υπόψη οι δραστηριότητες αναψυχής που ασκούνται στην περιοχή των υδάτων κολύμβησης.

Προϋπόθεση συμμόρφωσης των υδάτων κολύμβησης προς την οδηγία είναι η ταξινόμησή τους τουλάχιστον ως ικανοποιητικής ποιότητας και η πλήρης παρακολούθηση όλων των παραμέτρων. Παρ'όλα αυτά, εάν οι μετρήσεις δεν δικαιολογούν ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης ως ικανοποιητικής ποιότητας, θα θεωρείται ότι υπάρχει συμμόρφωση προς την οδηγία εάν ληφθούν ενδεδειγμένα μέτρα συμμόρφωσης της ποιότητας μέσα σε χρονικό διάστημα τριών ετών. Απαιτείται επίσης η λήψη μέτρων ενημέρωσης του πληθυσμού και πρόληψης της έκθεσης του ανθρώπου στη ρύπανση

4.11. Η σημασία της έρευνας και των τεχνικών εξελίξεων

Η έρευνα και οι τεχνικές εξελίξεις έχουν συμβάλει κατά το παρελθόν σε πληρέστερη γνώση και κατανόηση των επιδημιολογικών κυρίως συσχετίσεων. Οι προσπάθειες πρέπει όμως να συνεχιστούν για την περαιτέρω ανάπτυξη παραμέτρων και αναλυτικών μεθόδων που θα παρέχουν ακόμη πιο αξιόπιστα, ταχύτερα και χαμηλότερου κόστους αποτελέσματα, ενώ θα πρέπει παράλληλα να αντιμετωπιστούν και οι νέες προκλήσεις που συνδέονται με την ποιότητα των υδάτινων πόρων. Σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα σχετικά με τις μεθόδους ανίχνευσης ιών. Η συνεχιζόμενη δραστηριότητα στο πλαίσιο των ερευνητικών προγραμμάτων [30] θα συμβάλει προς τον σκοπό αυτόν, ενώ παράλληλα η οδηγία θα προσαρμόζεται προς την επιστημονική και τεχνική πρόοδο.

[30] Πρόταση της Επιτροπής για έκδοση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το πολυετές πρόγραμμα πλαίσιο δράσεων έρευνας, τεχνολογικής ανάπτυξης και επίδειξης ως συμβολή στη δημιουργία του ευρωπαϊκού χώρου της έρευνας, 21 Φεβρουαρίου 2001, COM(2001) 94 τελικό

4.12. Κανονιστική επιτροπή

Η κανονιστική επιτροπή επικουρεί κατά περίπτωση την Επιτροπή σε ό,τι αφορά τροποποιήσεις προσαρμογής προς την επιστημονική και τεχνική πρόοδο. Αυτό αφορά νέες παραμέτρους που εγγυώνται το ίδιο επίπεδο προστασίας, είναι πιο αξιόπιστες και χαμηλότερου κόστους από τις ήδη χρησιμοποιούμενες παραμέτρους. αφορά επίσης αναλυτικές μεθόδους ή τη χάραξη κατευθύνσεων για επιλεγμένα ζητήματα εφαρμογής.

4.13. Συμμετοχικές προσεγγίσεις για την εκπόνηση και υλοποίηση της οδηγίας - ένα παράδειγμα ορθής ευρωπαϊκής διακυβέρνησης. επικουρικότητα

Για να εκπονήσει την πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας για τα ύδατα κολύμβησης, η Επιτροπή είχε εκτενείς συζητήσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα και εμπλεκόμενα μέρη. Μια τέτοια προσέγγιση απαιτείται όχι μόνο για τη θέσπιση περιβαλλοντικής νομοθεσίας αλλά και για την υλοποίηση αυτής. Στην υλοποίηση πρέπει να συμμετέχουν όχι μόνο τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, αλλά και κυρίως τοπικοί και περιφερειακοί φορείς, όργανα αρμόδια για την τήρηση της νομοθεσίας, ενδιαφερόμενοι, μη κυβερνητικές οργανώσεις και η επιστημονική κοινότητα. Τέτοιες πρωτοβουλίες πρέπει να λειτουργούν ως περαιτέρω παραδείγματα ορθής ευρωπαϊκής διακυβέρνησης σύμφωνα με τη λευκή βίβλο της Επιτροπής του Ιουλίου 2001 [31].

[31] Λευκή Βίβλος της Επιτροπής για την Ευρωπαϊκή Διακυβέρνηση, 25 Ιουλίου 2001, COM(2001) 428 τελικό

Η νέα οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης θα προβλέπει επιμερισμένες και συνεκτικές μεταξύ τους αρμοδιότητες για την ΕΕ, τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες αυτών. Είναι ανάγκη να καθοριστούν σαφείς στόχοι για το περιβάλλον και την υγεία σε επίπεδο ΕΕ, καθώς και συγκρίσιμες μέθοδοι δειγματοληψίας, ανάλυσης και αξιολόγησης, ενώ παράλληλα θα πρέπει να υπάρχει ευελιξία ως προς τη συχνότητα της παρακολούθησης και τη διαχειριστική δράση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που άπτονται της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης, με συνεκτίμηση των τοπικών και περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων και βέλτιστη αξιοποίηση γνώσεων και εμπειριών που αφορούν την εκάστοτε περιφέρεια.

5. Νομική βάση

Η πρόταση της Επιτροπής βασίζεται στο άρθρο 175 παράγραφος 1 της συνθήκης.

6. Αξιολόγηση των ευρύτερων οικονομικών επιπτώσεων

Η μέχρι σήμερα κοινοτική πολιτική για τα ύδατα κολύμβησης, βασιζόμενη στην οδηγία του 1976, είχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα τόσο ως προς την προαγωγή του χειρισμού όσο και για τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων. Σε πολλές περιοχές, η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης ήταν σημαντικός παράγοντας για την άνοδο της τουριστικής βιομηχανίας, πράγμα που υπογραμμίζεται από το τεράστιο ενδιαφέρον του κόσμου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης για την ετήσια έκθεση της Επιτροπής με αντικείμενο τα ύδατα κολύμβησης. Οι προσπάθειες για βελτιωμένη προστασία των υδάτων είχαν ως επακόλουθο να προκύψουν δαπάνες για αναβάθμιση της υποδομής επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων.

Σπανίζουν στην Ευρώπη οι ειδικές μελέτες για συνολική οικονομική αξιολόγηση των μεταβολών της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης, ενώ αρκετές είναι οι μελέτες που ασχολούνται με οικονομικές πτυχές οι οποίες αναφέρονται μερικώς σε βελτιώσεις της ποιότητας του νερού. Οι μελέτες δείχνουν την οικονομική σημασία των βελτιώσεων της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης, για συγκεκριμένες περιφέρειες και τοποθεσίες κολύμβησης καθώς και για ειδικούς κλάδους και επιχειρήσεις της οικονομικής δραστηριότητας. Γενικά, η βελτίωση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης οδηγεί σε μείωση των κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου και του κόστους επεξεργασίας, σε αύξηση του κύκλου εργασιών ορισμένων οικονομικών κλάδων (του τουρισμού κυρίως αλλά και της αλιείας), αύξηση της αξίας της ακίνητης περιουσίας και της γης, τέλος δε σε αισθητική και πολιτιστική αναβάθμιση. Ενδεικτικά αναφέρονται:

- Σύμφωνα με μελέτη των GESAMP [32]/ΠΟΫ [33] που έχει βασιστεί σε εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού λουομένων παγκοσμίως και σε εκτιμήσεις της ΠΟΫ για τη σχετική επικινδυνότητα σε διάφορα επίπεδα μόλυνσης, το μπάνιο σε ακάθαρτες θάλασσες ευθύνεται για 250 εκατομμύρια περιστατικά γαστρεντερίτιδας και παθήσεων της άνω αναπνευστικής οδού ετησίως. Κάποια από αυτά θα οδηγήσουν πιο μακροπρόθεσμα σε αναπηρίες. Η συνολική επίπτωση μπορεί να εκτιμηθεί με μια καινούργια μέθοδο που ανέπτυξαν η ΠΟΫ με την Παγκόσμια Τράπεζα, και κατά την οποία μετρείται ένα νέο μέγεθος - το αναπηροσταθμισμένο έτος ζωής (DALY) - που ισοδυναμεί με τον συνολικό αριθμό ετών υγιούς ζωής τα οποία χάνονται εξαιτίας ασθένειας, αναπηρίας και θανάτου.

[32] GESAMP: πρόκειται για συμβουλευτικό οργανισμό ειδικών εμπειρογνωμόνων που διορίζονται από τους χορηγούς (IMO, FAO, UNESCO-IOC, WMO, WHO, IAEA, UN, UNEP)

[33] A Sea of Troubles ISBN 82-7701-010-9

- Σύμφωνα με μελέτες που αφορούσαν την ακτή Opal στην ποτάμια λεκάνη [34] Artois-Picardie στη Γαλλία, η ετήσια οικονομική ζημία του τουριστικού κλάδου σε περίπτωση υποβάθμισης της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης υπολογίστηκε μεταξύ 300 και 500 εκατομμυρίων ευρώ. Μια τέτοιας τάξεως οικονομική ζημία είναι συγκρίσιμη με το συνολικό ύψος των επενδύσεων 150 εκατομμυρίων ευρώ σε έργα αποχέτευσης και επεξεργασίας ακαθάρτων, ποσό που δαπανήθηκε μέσα στην τελευταία δεκαετία για να επιτευχθεί η ποιότητα που έχουν σήμερα τα ύδατα κολύμβησης.

[34] Εταιρεία Υδάτων Artois-Picardie: Qualitι de l'eau, tourisme et activitιs rιcrιatives: la recherche d'un dιveloppement durable (1997)

- Σε μελέτη που αφορούσε τη Ρόδο [35] υπολογίζεται κατ'εκτίμηση το συνολικό όφελος από τη μη υποβάθμιση του παράκτιου περιβάλλοντος λόγω της αυξανόμενης τουριστικής πίεσης. Το όφελος αυτό (αποφευχθείσα ζημία) υπολογίστηκε σε 15 εκατομμύρια ευρώ κατ'έτος ή 3% του ΑΕΠ της νήσου.

[35] Γ. Κωνστανίδης, 1993: Costs and benefits of measures for the reduction of degradation of the environment from land based sources of pollution in coastal areas. Case study of the Island of Rhodes.(Περιπτωσιολογική μελέτη για τη νήσο Ρόδο).

- Μελέτες που έγιναν στο Ηνωμένο Βασίλειο [36] και αφορούσαν επιλεγμένες τοποθεσίες είχαν ως αντικείμενο εξέτασης την προθυμία του κόσμου να επιβαρυνθεί οικονομικώς για τη μείωση του κινδύνου ασθενειών, μείωση που θα ήταν αποτέλεσμα της αναθεώρησης της σημερινής οδηγίας για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης. Σύμφωνα με τη μελέτη, η προθυμία του κόσμου υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 25-45 ευρώ ετησίως.

[36] Σ. Γεωργίου και άλλοι, 2000: Coastal bathing water health risks: developing a means of assessing the adequacy of proposals to amend the 1976 EC Directive. Risk Decision and Policy, vol.5, pp 49-68.

Στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών εργασιών της πρότασης για αναθεώρηση της οδηγίας, η Επιτροπή παρήγγειλε το 2001 σχετική οικονομική μελέτη [37]. Οι εργασίες αφορούσαν επιλεγμένες περιπτωσιολογικές μελέτες σε διάφορες τοποθεσίες όπου οι συνθήκες είναι διαφορετικές:

[37] Eυρωπαϊκή Επιτροπή, Η οικονομική αξιολόγηση της οδηγίας για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης 76/160/EΟΚ και της αναθεώρησης αυτής. Μελέτη που εκπονήθηκε για λογαριασμό της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από τον WRc το 2001 και το 2002. Η μελέτη υπάρχει στη διεύθυνση http://forum.europa.eu.int και http://forum.europa.eu.int/Public/irc/env/Home/main (απαιτείται άδεια).

- θαλάσσιες ακτές και γλυκά ύδατα,

- ύδατα σε βόρειες και νότιες γεωγραφικές περιοχές,

- ύδατα σε περιοχές με υψηλή και χαμηλή τουριστική κίνηση.

Οι εργασίες της μελέτης, που εκπονήθηκε σε συνεργασία με κράτη μέλη, περιφερειακούς και τοπικούς φορείς, εστιάστηκαν στις κάτωθι περιπτωσιολογικές μελέτες:

- ακτή Fylde στην Αγγλία (Ηνωμένο Βασίλειο),

- περιοχή της Βαρκελόνης στην Καταλονία (Ισπανία),

- ποταμός Cιlι στην Aquitaine (Γαλλία), και

- ακτή Ayrshire στη Σκοτία (Ηνωμένο Βασίλειο).

Τα πορίσματα των περιπτωσιολογικών μελετών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στις περισσότερες τοποθεσίες είναι δυνατόν να επιτευχθούν ποιοτικά πρότυπα για το νερό αυστηρότερα από τα ισχύοντα. Στον βαθμό κατά τον οποίο εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την ισχύουσα οδηγία, το κόστος παραμένει χαμηλότερο από το προβλεπόμενο όφελος. Λόγω της σημασίας του τουρισμού σε ό,τι αφορά την εκτίμηση του οφέλους, τα οφέλη θα είναι υψηλότερα εκεί όπου είναι υψηλοί οι τουριστικοί πόροι, ακόμη και με πολύ αυστηρά πρότυπα για την ποιότητα των υδάτων.

Σε περιοχές με υψηλή πυκνότητα πληθυσμού ή/και με παντορροϊκά αποχετευτικά δίκτυα (CSO) [38] που γειτονεύουν με ύδατα κολύμβησης, πρωταρχικής σημασίας μέτρα είναι να αυξηθεί το αποθηκευτικό δυναμικό και να εξασφαλιστεί μια ευρείας κλίμακας επεξεργασία των αστικών λυμάτων. Σε λεκάνες απορροής φυσικού ή τεχνητού ρείθρου όπου παρατηρείται σημαντική διάχυτη ρύπανση, η εφαρμογή κωδίκων ορθής γεωργικής πρακτικής (σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία) θα συμβάλει σε βελτίωση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης.

[38] Combined Sewer Overflows: αναφερόμαστε σε περιπτώσεις αποχετευτικών δικτύων σχεδιασμένων για να δέχονται όμβρια και ακάθαρτα (παντορροϊκά δίκτυα) και τα οποία σε περιπτώσεις υπερχείλισης εξαιτίας μετεωρολογικών φαινομένων (π.χ. ισχυρών βροχοπτώσεων) χύνονται σε ποτάμια ή θάλασσες ή άλλους υδάτινους σχηματισμούς.

Σε έναν πολύ μικρό αριθμό περιπτώσεων που αφορούν ύδατα κολύμβησης (όπου και οι επισκέπτες είναι λίγοι και τα οφέλη συνεπώς χαμηλά) ενδέχεται να παραμένουν κάποια προβλήματα για την επίλυση των οποίων απαιτούνται δραστικότερες παρεμβάσεις.

Τα παραδείγματα που ακολουθούν είναι ενδεικτικά αυτών των γενικών συμπερασμάτων:

- Για την περιοχή της Βαρκελόνης (Ισπανία), όπου ο τουρισμός είναι σημαντική συνιστώσα της οικονομίας, το όφελος υπερτερεί του κόστους για όλα τα σενάρια που μελετήθηκαν. Π.χ., το όφελος εκτιμάται σε 12 ευρώ ανά εποχή και επισκέπτη έναντι αντίστοιχου κόστους 4 ευρώ ανά εποχή και επισκέπτη, με το πρότυπο να έχει καθοριστεί σε 200 FS [39] και με το 95% των δειγμάτων να ανταποκρίνονται.

[39] Η μελέτη βασίστηκε στους περιττωματικούς στρεπτόκοκκους (FS/Faecal Streptococci), που ισοδυναμούν προς εντερόκοκκους (E.I./Intestinal Enterococci).

- Για την ακτή Fylde (Αγγλία), το εκτιμώμενο ανά εποχή όφελος υπερτερεί του κόστους με το πρότυπο να έχει καθοριστεί σε 500 FS (στο 95% των δειγμάτων), υπολείπεται όμως του οφέλους ανά επισκέπτη με πρότυπο τα 200 FS (στο 95% των δειγμάτων). Θα χρειαστεί όμως να αναληφθούν δράσεις για να μειωθεί η επίδραση της διάχυτης γεωργικής ρύπανσης, σε συσχέτιση με την οδηγία πλαίσιο για τους υδάτινους πόρους, την οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων, την οδηγία για τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης και την οδηγία περί της απαιτούμενης ποιότητας υδάτων για οστρακοειδή [40]. Η μείωση των παραμετρικών τιμών για τις οδηγίες αυτές θα έχει θετικό αποτέλεσμα σε ό,τι αφορά τη μόλυνση περιττωματικής προέλευσης. Τα εν λόγω μέτρα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε μείωση του κόστους περιορισμού της διάχυτης ρύπανσης για την αναθεώρηση της υπόψη οδηγίας.

[40] "Costing of the Revision to the Bathing Water Directive", Έκθεση του DEFRA (Department for Environment, Food and Rural Affairs/Υπουργείο Περιβάλλοντος), ΗΒ, Μάιος 2002

- Στο Ayrshire, όπου οι λουόμενοι είναι λιγότεροι, το κόστος ανά εποχή είναι υψηλότερο από το όφελος. Το βασικό πρόβλημα είναι ότι χρειάζονται μεγάλες προσπάθειες για συμμόρφωση προς την οδηγία που διέπει σήμερα την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

- Ως προς τον ποταμό Cιlι, το κόστος συμμόρφωσης με πρότυπο τα 200 FS (στο 95% των δειγμάτων) είναι μηδενικό, ενώ είναι μέτριο για το υψηλότερο πρότυπο, που καθορίζεται στα 40 FS (στο 95% των δειγμάτων).

- Η σύγκριση μεταξύ περιπτωσιολογικών μελετών κατέδειξε το ευρύ φάσμα μέτρων που θα πρέπει να εξετάζονται στις διάφορες τοποθεσίες κολύμβησης ώστε να επιτευχθούν αυστηρότερα ποιοτικά πρότυπα και να αντιμετωπιστούν οι κυριότερες πηγές ρύπανσης. από κλασικότερα μέτρα, όπως αυξημένο δυναμικό CSO στην περίπτωση της Βαρκελόνης (Ισπανία) ή επέκταση του αποχετευτικού δικτύου ώστε να συνδεθεί το σύνολο του παραποτάμιου πληθυσμού (ποταμός Cιlι/Γαλλία), μέχρι την απομάκρυνση των ζώων από τα αλίπεδα της ακτής Fylde (Αγγλία) ή την κατασκευή δικτύου παροχέτευσης στους βοσκοτόπους της λεκάνης Ayrshire (Σκοτία).

Η μελέτη αναφέρεται επίσης και στο κόστος παρακολούθησης που συνεπάγεται η πρόταση. Το κόστος παρακολούθησης με βάση την οδηγία του 1976 υπολογίζεται σε 15 εκατομ. ευρώ ετησίως. Το κόστος παρακολούθησης και διαχείρισης αναμένεται να αυξηθεί βραχυπρόθεσμα, αφού θα αυξηθεί και η συχνότητα των δειγματοληψιών. Πιο μακροπρόθεσμα όμως, με την αναθεώρηση της οδηγίας θα έχουμε ελαφρά μείωση του κόστους παρακολούθησης όσο θα καθαρίζονται οι βεβαρημένες τοποθεσίες κολύμβησης και θα περιορίζεται η ανάγκη παρακολούθησης.

Τα αποτελέσματα της ανάλυσης κόστους-οφέλους υποδηλώνουν ότι υπάρχουν ακτές κολύμβησης όπου τα ύδατα δεν είναι δυνατόν να ανταποκρίνονται στα προτεινόμενα πρότυπα απλώς λόγω φυσικής βακτηριολογικής ρύπανσης εγγενούς της τοποθεσίας (οφειλόμενης π.χ. σε πτηνά). Σε μια τέτοια περίπτωση, είναι σαφές ότι, με βάση την προτεινόμενη νομοθεσία, η ποιότητα των ακτών αυτών πρέπει να χαρακτηρίζεται ως ανεπαρκής ή το εκάστοτε κράτους μέλους θα πρέπει να απαλείφει τέτοιες ακτές από τον πίνακα των υδάτων κολύμβησης.

Οι νέες ποιοτικές προδιαγραφές για τα ύδατα κολύμβησης συνεπάγονται διαφορετικό αρχικό κόστος και κόστος συντήρησης, που υπολογίζεται σε 13 εκατομ. ευρώ ετησίως. Αναμένεται ωστόσο ότι τα κράτη μέλη θα φροντίσουν για την πληρέστερη δυνατή συνέργεια ανάμεσα αφενός στη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας των ακτών αναψυχής και αφετέρου την ανάλυση επιπτώσεων και πιέσεων, όπως απαιτείται βάσει της οδηγίας πλαισίου για τους υδάτινους πόρους για το 2004, και των σχεδίων διαχείρισης λεκανών απορροής για το 2008-2009. Θα περιοριστεί έτσι στο ελάχιστο το επιπλέον κόστος που θα προκύψει από τη διαμόρφωση της φυσιογνωμίας των ακτών αναψυχής. Το συνολικό κόστος (παρακολούθηση και διαμόρφωση φυσιογνωμίας των ακτών αναψυχής) παραμένει πολύ μικρό συγκριτικά με το κόστος των μέτρων που απαιτούνται για να βελτιωθεί η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

Δεν κατέστη δυνατή μια πλήρης ανάλυση κόστους-οφέλους των επιπτώσεων που θα έχει η προτεινόμενη νομοθεσία στην ΕΕ ως σύνολο. Η κυβέρνηση του ΗΒ δημοσίευσε όμως πρόσφατα δύο μελέτες όπου παρουσιάζονται συνολικότερες εκτιμήσεις οφέλους και κόστους για 470 ακτές της χώρας. Από τη μελέτη για τα οφέλη, που βασίστηκε σε έρευνα σχετικά με την προθυμία του κόσμου να επιβαρυνθεί οικονομικώς, το όφελος με κριτήριο την τερπνότητα εκτιμήθηκε σε 60 εκατομ. £ και το όφελος με κριτήριο την υγεία σε 62 εκατομ. £, που σημαίνει συνολικό όφελος 122 εκατομ. £. Βάσει της μελέτης, το κόστος με 200 FS (95%) ως πρότυπο εκτιμήθηκε σε 250 εκατομ. £ ετησίως [41]. Εντούτοις, σημαντικό ποσοστό του εκτιμώμενου κόστους αποδίδεται σε μέτρα μείωσης της διάχυτης γεωργικής ρύπανσης. Στην έκθεση επισημαίνεται ότι η εμπιστοσύνη στο εκτιμώμενο κόστος που συνδέεται με τη γεωργική ρύπανση είναι χαμηλή. Επιπλέον, η έκθεση χαρακτηρίζει αυτές τις προβολές ως "συντηρητικές υπερεκτιμήσεις".

[41] Προέκυψε με βάση προεξοφλητικό επιτόκιο του βρετανικού Δημοσίου 6%: σήμερα το καθαρό κόστος για τα πρότυπα ανέρχεται σε 9,7 εκατομ. £ και 3500 εκατομ. £ αντιστοίχως.

2002/0254 (COD)

Πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 175 παράγραφος 1,

την πρόταση της Επιτροπής [42],

[42] ΕΕ C ..., ..., σ. ...

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [43],

[43] ΕΕ C ..., ..., σ. ...

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [44],

[44] ΕΕ C ..., ..., σ. ...

Ενεργώντας σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 251 της Συνθήκης [45],

[45] ΕΕ C ..., ..., σ. ...

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Με βάση την ανακοίνωση της Επιτροπής για την αειφόρο ανάπτυξη [46], το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επέλεξε ορισμένους στόχους ως γενική κατεύθυνση για τη μελλοντική ανάπτυξη πεδίων προτεραιότητας όπως είναι οι φυσικοί πόροι και η δημόσια υγεία.

[46] COM(2001) 264

(2) Το νερό, φυσικός πόρος που τείνει να σπανίζει, πρέπει να προστατεύεται, να διαφυλάσσεται και να αντιμετωπίζεται αναλόγως. Πιο συγκεκριμένα, τα επιφανειακά ύδατα αποτελούν ανανεώσιμους πόρους με περιορισμένες δυνατότητες ανάκαμψης από αρνητικές ανθρωπογενείς επιπτώσεις.

(3) Η κοινοτική πολιτική για το περιβάλλον αποσκοπεί σε υψηλού επιπέδου προστασία και συμβάλλει στην επιδίωξη των στόχων της διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος καθώς και προστασίας της υγείας του ανθρώπου.

(4) Η σημασία της ευρωπαϊκής πολιτικής για τα ύδατα κολύμβησης καθίσταται φανερή σε κάθε κολυμβητική περίοδο, αφού αποσκοπεί σε προστασία του πληθυσμού από πηγές ρύπανσης που απορρίπτονται, περιστασιακά ή σε διαρκή βάση, μέσα ή κοντά σε ύδατα κολύμβησης. η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης έχει βελτιωθεί σημαντικά από τότε που τέθηκε σε ισχύ η οδηγία 76/160/ΕΟΚ της 8ης Δεκεμβρίου 1975 σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης [47]. Η οδηγία εκείνη όμως αντικατοπτρίζει τη γνώση και πείρα των αρχών της δεκαετίας του 1970. Τα κοινωνικά μοντέλα απόλαυσης των υδάτων αναψυχής έχουν μεταβληθεί από τότε, όπως επίσης και το επίπεδο των επιστημονικών και τεχνικών γνώσεων.

[47] ΕΕ L 31, 5.2.1976, σ. 1/οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 91/692/EΟΚ (ΕΕ L 377, 31.12.1991, σ. 48).

(5) Τον Δεκέμβριο του 2000, η Επιτροπή ενέκρινε ανακοίνωση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο με θέμα "Μια νέα πολιτική για τα ύδατα κολύμβησης" [48] και εγκαινίασε ευρείας κλίμακας διαβουλεύσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα και εμπλεκόμενα μέρη. Εκείνο που κυρίως προέκυψε από τις διαβουλεύσεις ήταν μια γενική υποστήριξη για την εκπόνηση νέας οδηγίας που θα βασίζεται στα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα και θα δίνει ιδιαίτερο βάρος στη συμμετοχή του ευρύτερου κοινού.

[48] COM(2000) 860 τελικό

(6) Με την απόφαση [3618/1/02] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 3ης Μαΐου 2002 που καταστρώνει το έκτο κοινοτικό πρόγραμμα δράσης για το περιβάλλον αναλαμβάνεται η δέσμευση να υποβληθεί πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ.

(7) Η οδηγία θα πρέπει να αξιοποιεί τα επιστημονικά δεδομένα για τον καθορισμό των πιο αξιόπιστων παραμέτρων (δεικτών) βάσει των οποίων θα προβλέπεται ο βακτηριολογικός κίνδυνος για την υγεία και θα επιτυγχάνεται προστασία υψηλού επιπέδου.

(8) Για μέγιστη αποτελεσματικότητα και συνετή αξιοποίηση των πόρων, η οδηγία πρέπει να συντονιστεί στενά με άλλα κοινοτικά νομοθετήματα που αφορούν τους υδάτινους πόρους, όπως είναι η οδηγία 2000/60/EΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 23ης Οκτωβρίου 2000 για τη θέσπιση πλαισίου κοινοτικής δράσης στον τομέα της πολιτικής των υδάτων [49], η οδηγία 91/271/EΟΚ του Συμβουλίου της 21ης Μαΐου 1991 για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων [50] και η οδηγία 91/676/EΟΚ του Συμβουλίου της 12ης Δεκεμβρίου 1991 για την προστασία των υδάτων από τη νιτρορρύπανση γεωργικής προέλευσης [51].

[49] EE L 327, 22.12.2000, σ. 1/οδηγία όπως τροποποιήθηκε με την απόφαση αριθ. 2455/2001/EΚ (ΕΕ L 331, 15.12.2001, σ.1).

[50] ΕΕ L 135, 30.5.1991, σ. 40/οδηγία όπως τροποποιήθηκε την τελευταία φορά με την οδηγία 98/15/EΚ της Επιτροπής (ΕΕ L 67, 7.3.1998, σ. 29).

[51] ΕΕ L 375, 31.12.1991, σ. 1.

(9) Όλοι οι ενδιαφερόμενοι πρέπει να τηρούνται ενήμεροι σχετικά με τα προβλεπόμενα μέτρα και τη συντελούμενη πρόοδο. Πρέπει να εφαρμόζεται κάθε νέα τεχνολογία που δίνει τη δυνατότητα στον πληθυσμό να ενημερώνεται αποτελεσματικά και κατά τρόπο ώστε να μπορεί να συγκρίνει μεταξύ υδάτων κολύμβησης.

(10) Η νέα οδηγία πρέπει να λαμβάνει υπόψη τους καινούργιους τρόπους αναψυχής σε υδάτινο περιβάλλον, οι οποίοι έχουν γίνει πολύ δημοφιλείς ως αποτέλεσμα κοινωνικών εξελίξεων και νέων τύπων αθλητικού εξοπλισμού.

(11) Για τις ανάγκες της παρακολούθησης απαιτούνται εναρμονισμένες μέθοδοι και αναλυτικές πρακτικές. Απαιτούνται επίσης παρατηρήσεις και αξιολόγηση της ποιότητας για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε η ταξινόμηση των υδάτων ως προς την ποιότητα να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Οι δράσεις και η συχνότητα της παρακολούθησης θα πρέπει με τη σειρά τους να συσχετίζονται με την ιστορία και την ποιοτική ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης, με έμφαση σε ύδατα κολύμβησης που περικλείουν ενδεχομένως κινδύνους. Η συμμόρφωση πρέπει να είναι ζήτημα κατάλληλων διαχειριστικών μέτρων και διασφάλισης της ποιότητας, και όχι απλώς ζήτημα μετρήσεων και υπολογισμών. Παράλληλα, θα πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή στην τήρηση των ποιοτικών προτύπων και τη λογική μετάβαση από την οδηγία 76/160/ΕΟΚ στη νέα οδηγία.

(12) Για την προστασία και έγκαιρη ενημέρωση του πληθυσμού σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης (π.χ. πλημμύρες ή βλάβες υποδομών), απαιτούνται ενδεδειγμένα σχέδια αντιμετώπισης, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων έγκαιρης προειδοποίησης.

(13) Η σύμβαση της Οικονομικής Επιτροπής του ΟΗΕ για την Ευρώπη σχετικά με την πρόσβαση στην πληροφόρηση και τη συμμετοχή του κοινού στη λήψη των αποφάσεων (σύμβαση του Aarhus [52]), συσχετίζει την πληροφόρηση επί θεμάτων περιβάλλοντος με την υγεία του ανθρώπου και την απουσία κινδύνων, και τους κοινωνικοοικονομικούς παράγοντες με τη λήψη αποφάσεων που άπτονται του περιβάλλοντος. Η νέα οδηγία πρέπει να συμφωνεί με την οδηγία [53] [.../.../...] του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της [....] σχετικά με την πρόσβαση στην περιβαλλοντική πληροφόρηση [54].

[52] Οικονομική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Ευρώπη, Τέταρτη Υπουργική Διάσκεψη, "Περιβάλλον για την Ευρώπη", Aarhus, Δανία, 23-25 Ιουνίου 1998, ECE/CEP/43

[53] Δεύτερη ανάγνωση, Μάιος 2002

[54] COM(2000) 402

(14) Τα μέτρα που απαιτούνται για την εφαρμογή της οδηγίας πρέπει να θεσπιστούν σύμφωνα με την απόφαση 1999/468/ΕΚ του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 για τον καθορισμό των όρων άσκησης των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων που ανατίθενται στην Επιτροπή [55].

[55] ΕΕ L 184, 17.7.1999, σ. 23

(15) Δεδομένου ότι οι στόχοι της προτεινόμενης δράσης, η οποία αποβλέπει στην επίτευξη ικανοποιητικής ποιότητας για τα ύδατα κολύμβησης σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση και σε υψηλού βαθμού προστασία, δεν μπορούν επαρκώς να επιτευχθούν σε επίπεδο κρατών μελών χωρίς κοινά πρότυπα, ενώ μπορούν καλύτερα να επιτευχθούν σε κοινοτικό επίπεδο, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει τη δυνατότητα να θεσπίζει μέτρα σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας κατά την έννοια του άρθρου 5 της Συνθήκης. Σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας, κατά την έννοια του ίδιου άρθρου, η υπόψη οδηγία δεν υπερβαίνει ό,τι απαιτείται για να επιτευχθούν οι στόχοι.

(16) Η οδηγία 76/160/ΕΟΚ πρέπει επομένως να καταργηθεί,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΟΔΗΓΙΑ:

Άρθρο 1

Στόχοι

Για τον σκοπό της διαφύλαξης, προστασίας και βελτίωσης της ποιότητας του περιβάλλοντος καθώς και προστασίας της υγείας του ανθρώπου, η παρούσα οδηγία θεσπίζει διατάξεις για την παρακολούθηση και ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης από πλευράς ποιότητας καθώς και την ενημέρωση του ευρύτερου πληθυσμού σχετικά.

Η παρούσα οδηγία, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στο περιβάλλον και την υγεία, έρχεται να συμπληρώσει τους στόχους και τα μέτρα που προβλέπονται στην οδηγία 2000/60/EΚ.

Άρθρο 2

Πεδίο εφαρμογής

Η παρούσα οδηγία καλύπτει όλα τα ύδατα κολύμβησης εκτός από:

(1) ύδατα που χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς,

(2) νερό που χρησιμοποιείται σε κολυμβητικές δεξαμενές (πισίνες) και σε δεξαμενές ιαματικών λουτρών και εν γένει λουτρών τύπου spa,

(3) περίκλειστες μάζες νερού που υποβάλλεται σε επεξεργασία,

(4) νερό περίκλειστων τεχνητών σχηματισμών στην επιφάνεια του εδάφους που δεν επικοινωνούν με φυσικά ύδατα (υπόγεια, επιφανειακά ή παράκτια).

Άρθρο 3

Ορισμοί

Για τους σκοπούς της παρούσας οδηγίας ισχύουν οι ακόλουθοι ορισμοί:

(1) Ύδατα κολύμβησης: όλα τα ρέοντα ή ακίνητα επιφανειακά ύδατα της ενδοχώρας, μεταβατικά ύδατα και παράκτια ύδατα (ή μέρη αυτών)

α) όπου δεν απαγορεύεται η κολύμβηση και όπου κατά παράδοση συχνάζει μεγάλος αριθμός λουομένων, ή

β) όπου η κολύμβηση προωθείται ενεργά από φορείς δημόσιων ή ιδιωτικών συμφερόντων.

(2) Κολυμβητική περίοδος: η περίοδος κατά την οποία αναμένεται η προσέλευση λουομένων, βάσει των τοπικών συνηθειών και κανόνων και αναλόγως των κλιματολογικών και τοπογραφικών συνθηκών.

(3) Διαχειριστικά μέτρα για τα ύδατα κολύμβησης:

α) καθορισμός και διατήρηση φυσιογνωμικών χαρακτηριστικών για τα ύδατα κολύμβησης.

β) καθορισμός διαγράμματος παρακολούθησης.

(γ) παρακολούθηση των υδάτων κολύμβησης.

(δ) αξιολόγηση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης.

(ε) ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης.

(στ) εκτίμηση επικινδυνότητας σε συσχέτιση με τις πηγές ρύπανσης.

(ζ) εκπόνηση σχεδίων για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών και συστημάτων επιτήρησης.

(η) ενημέρωση του ευρύτερου κοινού για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

(θ) υλοποίηση δράσεων για την αποτροπή της έκθεσης του ανθρώπου στη ρύπανση.

(ι) υλοποίηση δράσεων για τη μείωση των κινδύνων ρύπανσης και μόλυνσης.

(4) Άλλες δραστηριότητες αναψυχής: δραστηριότητες όπως η κυματοδρομία, η ιστιοσανίδα και το καγιάκ, κατά τις οποίες η μετακίνηση στο νερό γίνεται με ορισμένο εξοπλισμό και κατά τις οποίες υπάρχει μεγάλος κίνδυνος κατάποσης νερού.

(5) Τα μεταβατικά νερά και τα παράκτια νερά νοούνται όπως και στην οδηγία 2000/60/EΚ.

(6) Συνθήκες έκτακτης ανάγκης: έκτακτες συνθήκες που επιδρούν στην ποιότητα των υδάτων και οι οποίες δεν είναι αποτέλεσμα συνήθων μετεωρολογικών συνθηκών, όπως βροχοπτώσεις ή μεταβολές του ρου ενός ποταμού, που παρατηρούνται σε κανονικά διαστήματα μικρότερα των πέντε ετών.

(7) Σύνολο ποιοτικών δεδομένων για το νερό: το σύνολο των δεδομένων που προκύπτουν από την παρακολούθηση.

(8) Αξιολόγηση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης: η διαδικασία αξιολόγησης της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης βάσει της μεθόδου υπολογισμού που περιγράφεται στα παραρτήματα Ι και ΙΙ.

Άρθρο 4

Ποιοτική ταξινόμηση

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε όλα τα ύδατα κολύμβησης να ανταποκρίνονται σε ικανοποιητική ποιότητα, βάσει τιμών μικροβιολογικών παραμέτρων που δεν θα είναι λιγότερο αυστηρές από εκείνες των παραμέτρων 1 και 2 της στήλης Γ του παραρτήματος Ι, και οι οποίες με τη σειρά τους βασίζονται σε αξιολόγηση και υπολογισμό σύμφωνα με τη μέθοδο του παραρτήματος ΙΙ.

2. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν τα μέτρα που κρίνουν ενδεδειγμένα για να προωθήσουν την επίτευξη ποιοτικών προτύπων που θα ανταποκρίνονται σε εκείνα της στήλης Β (εξαιρετική ποιότητα) του παραρτήματος Ι, των οποίων η αξιολόγηση και ο υπολογισμός θα γίνονται με τη μέθοδο του παραρτήματος ΙΙ.

Άρθρο 5

Πίνακας υδάτων κολύμβησης

1. Εντός διετίας από τη στιγμή που θα τεθεί σε ισχύ η παρούσα οδηγία, τα κράτη μέλη καταρτίζουν πίνακα ο οποίος περιλαμβάνει τα ύδατα που έχουν χαρακτηρισθεί ως ύδατα κολύμβησης.

2. Ο πίνακας επανεξετάζεται και ενημερώνεται σε ετήσια βάση έτσι ώστε:

α) να συμπεριληφθούν και ύδατα κολύμβησης που χαρακτηρίστηκαν πρόσφατα.

β) να απαλειφθούν ύδατα που δεν ανταποκρίνονται πλέον στις απαιτήσεις χαρακτηρισμού ως υδάτων κολύμβησης.

3. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή και γνωστοποιούν στον ευρύτερο πληθυσμό τον πίνακα της παραγράφου 1 κάθε χρόνο πριν από την έναρξη της κολυμβητικής περιόδου. Ομοίως, κοινοποιούν στην Επιτροπή και γνωστοποιούν στον ευρύτερο πληθυσμό τυχόν μεταβολές του πίνακα και θέτουν τους λόγους για τους οποίους απαλείφθηκαν από τον πίνακα ορισμένα ύδατα κολύμβησης.

Ως λόγοι αποχαρακτηρισμού μπορούν να αναφέρονται αλλαγές συνηθειών, αλλαγές στη σύσταση και χρήση των υδάτων κολύμβησης ή αλλαγές στις τοπογραφικές συνθήκες της τοποθεσίας.

Άρθρο 6

Ταυτότητα των υδάτων κολύμβησης

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για την κατάρτιση μιας ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ. Η πρώτη ταυτότητα καταρτίζεται εντός τριετίας μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1.

2. Η ταυτότητα των υδάτων κολύμβησης επανεξετάζεται σύμφωνα με το παράρτημα ΙΙΙ σημείο στ) ή μετά την κατασκευή δομικών έργων ή λόγω μετατροπών σε έργα υποδομής σε περιοχές που γειτνιάζουν με τα εκάστοτε ύδατα κολύμβησης, ως αποτέλεσμα των οποίων θα μπορούσε να επηρεαστεί η ποιότητα και συνεπώς η ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης.

Άρθρο 7

Παρακολούθηση

1. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι παράμετροι της στήλης Α του παραρτήματος Ι να παρακολουθούνται σύμφωνα με το παράρτημα IV.

2. Για κάθε τοποθεσία υδάτων κολύμβησης καταρτίζεται και γνωστοποιείται στο κοινό χρονοδιάγραμμα παρακολούθησης (άρθρο 16 παράγραφος 2 υπό β)) πριν από την έναρξη εκάστης κολυμβητικής περιόδου και για πρώτη φορά δύο χρόνια μετά την έναρξη ισχύος της παρούσας οδηγίας.

3. Τα κράτη μέλη μπορούν να αρχίσουν την παρακολούθηση των παραμέτρων του παραρτήματος Ι κατά την πρώτη πλήρη κολυμβητική περίοδο μετά την έναρξη ισχύος της οδηγίας, και να κάνουν χρήση των αποτελεσμάτων για να καταρτίσουν τις σειρές δεδομένων που αφορούν την ποιότητα των υδάτων, κατά την έννοια του άρθρου 8. Από τη στιγμή που τα κράτη μέλη θα αρχίσουν να παρακολουθούν τις παραμέτρους δυνάμει της παρούσας οδηγίας, μπορούν να διακόψουν την παρακολούθηση των παραμέτρων του παραρτήματος της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ.

4. Σε καταστάσεις έκτακτων αναγκών αναστέλλεται η ισχύς του χρονοδιαγράμματος παρακολούθησης που προβλέπεται στην παράγραφο 2. Το χρονοδιάγραμμα επαναφέρεται σε ισχύ αμέσως μόλις παύσει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

5. Με την πρώτη ευκαιρία, τα κράτη μέλη γνωστοποιούν στην Επιτροπή την αναστολή του χρονοδιαγράμματος παρακολούθησης. Στη σχετική έκθεση σκιαγραφούν την κατάσταση έκτακτης ανάγκης και, εφόσον αυτή συνδέεται με τον καιρό, παραθέτουν τις υπάρχουσες εκτιμήσεις για ενδεχόμενη επανεμφάνιση βροχοπτώσεων ή ακραίων απορροών σαν κι αυτές που είχαν ως αποτέλεσμα την υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων.

Άρθρο 8

Αξιολόγηση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης

1. Βάσει των αποτελεσμάτων της παρακολούθησης των παραμέτρων 1 και 2 της στήλης Α του παραρτήματος Ι, τα κράτη μέλη καταρτίζουν σειρές δεδομένων που αφορούν την ποιότητα των υδάτων.

2. Η αξιολόγηση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης γίνεται με βάση τις σειρές δεδομένων που ελήφθησαν κατά τις τρεις προηγούμενες κολυμβητικές περιόδους και σύμφωνα με τη διαδικασία του παραρτήματος ΙΙ.

3. Η πρώτη αξιολόγηση γίνεται το αργότερο τρία χρόνια μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1.

4. Η αξιολόγηση επαναλαμβάνεται κάθε χρόνο με τη λήξη της κολυμβητικής περιόδου, βάσει των δεδομένων της εν λόγω κολυμβητικής περιόδου καθώς και των δεδομένων των δύο προηγούμενων ετών.

5. Σε περίπτωση κατά την οποία στην περιοχή που γειτνιάζει με τα ύδατα κολύμβησης κατασκευάστηκαν δομικά έργα ή έγιναν μετατροπές σε έργα υποδομής που ενδέχεται να επηρεάσουν την ποιότητα και συνεπώς την ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης, πρέπει να συγκεντρωθούν νέα δεδομένα για την ποιότητα των υδάτων και να γίνει νέα αξιολόγηση χωρίς να ληφθούν υπόψη τα προ της ολοκληρώσεως των έργων δεδομένα.

Άρθρο 9

Ποιοτική ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης

Με βάση την ετήσια αξιολόγηση των σειρών δεδομένων που αφορούν την ποιότητα των υδάτων, τα κράτη μέλη ταξινομούν τα ύδατα κολύμβησης ως ανεπαρκούς ποιότητας, ικανοποιητικής ποιότητας ή εξαιρετικής ποιότητας, σύμφωνα με τα κριτήρια του παραρτήματος ΙΙ. Η πρώτη ταξινόμηση θα γίνει το αργότερο τρία χρόνια μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1.

Άρθρο 10

Μελέτες και αναλύσεις μετά την ταξινόμηση

1. Για ύδατα κολύμβησης που έχουν ταξινομηθεί ως ανεπαρκούς ποιότητας, πραγματοποιούνται διεξοδικές μελέτες και αναλύσεις όλων των πηγών και περιστάσεων που ενδέχεται να οδηγήσουν ή να συμβάλουν σε μόλυνση ή ρύπανση αυτών. Οι μελέτες και αναλύσεις επαναλαμβάνονται περιοδικώς, όχι όμως με συχνότητα μικρότερη από μία φορά κάθε χρόνο. Σκοπός είναι η αναπροσαρμογή της ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης κατά την έννοια του άρθρου 6 και του παραρτήματος ΙΙΙ, καθώς επίσης και η κατανόηση των κινδύνων ως βάση για τη λήψη στοχοθετημένων μέτρων διαχείρισης όπως αυτά ορίζονται στο άρθρο 3 παράγραφος 3 σημεία στ) έως ι).

2. Για ύδατα κολύμβησης που έχουν ταξινομηθεί ως ικανοποιητικής ποιότητας πραγματοποιείται ανάλυση δύο φορές κάθε χρόνο για όλες τις πηγές και περιστάσεις που ενδέχεται να οδηγήσουν ή να συμβάλουν σε μόλυνση ή ρύπανση αυτών. Η ανάλυση αποσκοπεί σε προσαρμογή της ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης κατά την έννοια του άρθρου 6 και του παραρτήματος ΙΙΙ, καθώς και σε κατανόηση των κινδύνων ως βάση για τη λήψη στοχοθετημένων προληπτικών μέτρων διαχείρισης.

3. Η ταυτότητα υδάτων κολύμβησης που έχουν ταξινομηθεί ως εξαιρετικής ποιότητας επανεξετάζεται με αναλύσεις τρεις φορές κάθε χρόνο, με σκοπό την πληρέστερη κατανόηση όλων των πιθανών πηγών και κινδύνων ρύπανσης και μόλυνσης και τη λήψη ενδεδειγμένων μέτρων καταπολέμησης.

4. Οι μελέτες και αναλύσεις για τις οποίες γίνεται λόγος στις παραγράφους 1, 2 και 3 αξιοποιούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα δεδομένα που προκύπτουν από την παρακολούθηση και τις αξιολογήσεις οι οποίες προβλέπονται στην οδηγία 2000/60/EΚ, και περιέχουν μία τουλάχιστον αξιολόγηση:

α) των συνθηκών που επικρατούν κατά τα ανάντη, για την περίπτωση ρεόντων υδάτων της ενδοχώρας, και

β) των συνθηκών περιβάλλοντος, συμπεριλαμβανομένων των συνθηκών που επικρατούν στην περιοχή της λεκάνης απορροής, για την περίπτωση ακίνητων υδάτων της ενδοχώρας και για την περίπτωση παράκτιων υδάτων.

Άρθρο 11

Εναρμονισμένα πρότυπα για την επεξεργασία δειγμάτων

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να χρησιμοποιούνται εναρμονισμένα πρότυπα για τον χειρισμό, ανάλυση, αποθήκευση και μεταφορά δειγμάτων όπως προβλέπεται στη στήλη Δ του παραρτήματος Ι και στο παράρτημα V, με σκοπό να μειωθούν οι κίνδυνοι μόλυνσης των δειγμάτων.

Η Επιτροπή έχει τη δυνατότητα να θεσπίζει κατευθυντήριες για τον καθορισμό εναρμονισμένων προτύπων χειρισμού, ανάλυσης, αποθήκευσης και μεταφοράς δειγμάτων βάσει της διαδικασίας του άρθρου 20 παράγραφος 2.

Άρθρο 12

Σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων

1. Τα κράτη μέλη εκπονούν σχέδια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων (π.χ. πλημμυρών, ατυχημάτων ή καταστροφών σε έργα υποδομής) οι οποίες ενδέχεται να έχουν ως αποτέλεσμα υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης. Τα σχέδια αυτά προσδιορίζουν πιθανές αιτίες και κινδύνους, καθιερώνουν συστήματα επιτήρησης ή/και έγκαιρης προειδοποίησης και παρέχουν κατευθύνσεις για πρόληψη ή μετριασμό των ζημιών.

2. Τα κράτη μέλη μεριμνούν για τη δημιουργία, βελτίωση ή συντήρηση εθνικής ή/και τοπικής εμβέλειας συστημάτων επιτήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης, μέσω των οποίων:

α) εντοπίζονται περιστατικά ρύπανσης ή σοβαρούς κινδύνους για τέτοια περιστατικά, συμπεριλαμβανομένων ακραίων καιρικών συνθηκών, που ενδέχεται να οδηγήσουν σε υποβάθμιση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης.

β) ειδοποιούνται χωρίς καθυστέρηση και με απόλυτη σαφήνεια οι αρμόδιες κρατικές αρχές για τέτοια περιστατικά ή κινδύνους.

(γ) σε περίπτωση επικείμενου κινδύνου για τη δημόσια υγεία, γνωστοποιούνται στα τμήματα εκείνα του πληθυσμού που ενδέχεται να θιγούν όλες οι σχετικές πληροφορίες που έχει στην κατοχή της μια κρατική αρχή και οι οποίες θα μπορούσαν να βοηθήσουν τον πληθυσμό να προλάβει ή να μετριάσει τη ζημιά.

(δ) υποβάλλονται συστάσεις προς τις αρμόδιες κρατικές αρχές και, κατά περίπτωση, προς το ευρύ κοινό για προληπτικές και διορθωτικές δράσεις.

3. Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε οι αρμόδιες κρατικές αρχές να διαθέτουν το δυναμικό που απαιτείται ώστε να ανταποκρίνονται σε τέτοια περιστατικά ή κινδύνους σύμφωνα με το αντίστοιχο σχέδιο αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων.

4. Συστήματα επιτήρησης και έγκαιρης προειδοποίησης, σχέδια αντιμετώπισης έκτακτων καταστάσεων και το δυναμικό ανταπόκρισης σε περιστατικά και κινδύνους που απειλούν την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης μπορούν να συνδυάζονται με αντίστοιχα άλλων καταστάσεων.

Άρθρο 13

Συμμόρφωση

1. Ύδατα κολύμβησης θεωρείται ότι συμμορφώνονται προς την παρούσα οδηγία εφόσον

α) στο τέλος της κολυμβητικής περιόδου, τα ύδατα κολύμβησης χαρακτηρίζονται τουλάχιστον ως ικανοποιητικής ποιότητας, και

β) η παρακολούθηση των παραμέτρων της στήλης Α του παραρτήματος Ι έχει γίνει σύμφωνα με το παράρτημα IV.

2. Ύδατα κολύμβησης που έχουν χαρακτηριστεί ως ανεπαρκούς ποιότητας θεωρούνται ωστόσο ως προσωρινώς ανταποκρινόμενα προς τις διατάξεις της οδηγίας, εάν ισχύουν οι κάτωθι προϋποθέσεις:

α) κατά τη διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου έχουν ληφθεί διαχειριστικά μέτρα ώστε να προληφθεί η έκθεση των λουομένων στη ρύπανση/μόλυνση και να μειωθεί ή να εξαλειφθεί ο κίνδυνος ρύπανσης/μόλυνσης.

β) έχουν προσδιοριστεί τα αίτια και οι λόγοι της μη συμμόρφωσης.

γ) εφαρμόζονται μέτρα για την πρόληψη, μείωση ή εξάλειψη της ρύπανσης/μόλυνσης, από τα οποία και αναμένεται να προκύψουν θετικά αποτελέσματα εντός τριετίας. και

δ) ενημερώνεται ο πληθυσμός για τα αίτια της ρύπανσης/μόλυνσης και για τα μέτρα που λαμβάνονται.

Εάν μέσα σε τρία χρόνια η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως ικανοποιητική, θεωρείται πλέον ότι δεν συμμορφώνονται προς την οδηγία.

Άρθρο 14

Αξιολόγηση αποικιών φυτοπλαγκτού και αλγών καθώς και φυσικοχημικών παραμέτρων

1. Για ύδατα κολύμβησης που αποδεδειγμένα είναι φυσικώς ευάλωτα σε ειδικές τοξικές αποικίες φυτοπλαγκτού και στον πολλαπλασιασμό των αλγών, πραγματοποιούνται μετρήσεις για να εξακριβωθούν η κατάσταση των υδάτων κολύμβησης σε συσχέτιση με τις μικροβιολογικές παραμέτρους της στήλης Α του παραρτήματος I. Εάν για την εν λόγω παράμετρο οι δοκιμές που περιγράφονται στη στήλη Δ του παραρτήματος Ι δώσουν θετικά αποτελέσματα, τότε θα χρειαστεί περαιτέρω έρευνα καθώς και λήψη διορθωτικών μέτρων κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του κοινού κατά την έννοια του άρθρου 15.

2. Για να εξακριβωθεί το καθεστώς των υδάτων κολύμβησης σε συσχέτιση με τις φυσικοχημικές παραμέτρους 4 έως 6 του παραρτήματος Ι, θα χρειαστεί να γίνουν μακροσκοπική/οπτική εξέταση και αναλυτικές μετρήσεις σύμφωνα με τις δοκιμές που περιγράφονται στη στήλη Δ του παραρτήματος Ι. Εάν για τις εν λόγω παραμέτρους τα αποτελέσματα των δοκιμών αποκλίνουν από τις προδιαγραφές της στήλης Γ του παραρτήματος Ι, τότε θα χρειαστεί περαιτέρω έρευνα καθώς και λήψη διαρθρωτικών μέτρων κατά περίπτωση, συμπεριλαμβανομένης της συμμετοχής του κοινού κατά την έννοια του άρθρου 15.

Άρθρο 15

Συμμετοχή του κοινού

Τα κράτη μέλη μεριμνούν ώστε να ζητείται η γνώμη όλων των ενδιαφερόμενων μερών, στα οποία και να δίδεται η δυνατότητα συμμετοχής στην κατάρτιση, επανεξέταση και αναπροσαρμογή του πίνακα υδάτων κολύμβησης, της ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης και των διαχειριστικών μέτρων.

Άρθρο 16

Ενημέρωση του κοινού

1. Στις περιοχές που γειτνιάζουν άμεσα με ύδατα κολύμβησης, τα κράτη μέλη χωρίς καθυστέρηση θέτουν στη διάθεση του κοινού και προωθούν τις κάτωθι πληροφορίες:

α) συνοπτική παρουσίαση μη τεχνικού χαρακτήρα της ταυτότητας των υδάτων κολύμβησης και της ταξινόμησης αυτών κατά την τελευταία τριετία.

β) αξιολόγηση του κατά πόσον τα δεδομένα που προκύπτουν από την παρακολούθηση αφορούν και άλλες δραστηριότητες αναψυχής.

γ) σε περίπτωση αποχαρακτηρισμού και συνεπώς απάλειψης υδάτων κολύμβησης από τον σχετικό πίνακα, το κοινό ενημερώνεται με ανακοίνωση εμφαίνουσα τους σχετικούς λόγους, η οποία τοποθετείται στις περιοχές που γειτνιάζουν άμεσα με τα υπόψη ύδατα καθ'όλη τη διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου του έτους κατά το οποίο αποχαρακτηρίστηκαν τα ύδατα και του επόμενου έτους. Με την ίδια ανακοίνωση ενημερώνεται το κοινό και για τα πλησιέστερα ύδατα κολύμβησης.

2. Τα κράτη μέλη χρησιμοποιούν πρόσφορα μέσα και τεχνολογίες, όπως είναι το Διαδίκτυο, για την ενεργό και άμεση διάδοση των δεδομένων της παραγράφου 1 που αφορούν τα ύδατα κολύμβησης καθώς επίσης και των κάτωθι πληροφοριών:

α) περιγραφή των υδάτων κολύμβησης και ταξινόμηση αυτών, μαζί με πληροφορίες που αφορούν άλλες δραστηριότητες αναψυχής.

β) χρονοδιάγραμμα παρακολούθησης.

γ) ιστορικό περιστατικών για τα οποία χρειάστηκε η λήψη διαχειριστικών μέτρων, και μάλιστα στοχοθετημένων προληπτικών μέτρων διαχείρισης για διαφύλαξη και προστασία των υδάτων κολύμβησης ώστε να μην υποβαθμίζεται η ποιότητά τους ή και για βελτίωση της ποιότητάς τους, καθώς και μέτρων που ελήφθησαν κατά τη διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου ώστε να προληφθεί η έκθεση των λουομένων στη ρύπανση/μόλυνση και να μειωθεί ή να εξαλειφθεί ο κίνδυνος ρύπανσης/μόλυνσης.

3. Οι πληροφορίες για τις οποίες γίνεται λόγος στις παραγράφους 1 και 2 δημοσιοποιούνται για πρώτη φορά τρία χρόνια μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1.

4. Τα κράτη μέλη ενθαρρύνουν την ενεργό συμμετοχή όλων των ενδιαφερομένων μερών στη διαδικασία ενημέρωσης του κοινού καθώς και στη συμμετοχή του κοινού σε ζητήματα σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

Άρθρο 17

Εκθέσεις

1. Το αργότερο μέχρι 31 Δεκεμβρίου εκάστου έτους, και για πρώτη φορά εντός τριετίας μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση με τα αποτελέσματα των δεδομένων παρακολούθησης για κάθε περιοχή υδάτων κολύμβησης, αναφέροντας επίσης και κατά πόσον τα δεδομένα άπτονται και άλλων δραστηριοτήτων αναψυχής σε ύδατα παρακείμενα των σημείων όπου έγιναν οι δειγματοληψίες. Το αργότερο μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου εκάστου έτους, τα κράτη μέλη υποβάλλουν στην Επιτροπή έκθεση αξιολόγησης των υδάτων κολύμβησης, και για πρώτη φορά τρία χρόνια μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1.

2. Από τη στιγμή που θα αρχίσει η παρακολούθηση δεδομένων δυνάμει της παρούσας οδηγίας τα κράτη μέλη εξακολουθούν να υποβάλλουν στην Επιτροπή τις εκθέσεις της παραγράφου 1 δυνάμει της οδηγίας 76/160/ΕΟΚ μέχρις ότου ολοκληρωθεί μια σειρά μετρήσεων για την ποιότητα του νερού η οποία να καλύπτει τρία έτη, οπότε και θα μπορεί να γίνει η πρώτη αξιολόγηση δυνάμει της παρούσας οδηγίας.

Κατά τη διάρκεια της τριετούς περιόδου δεν λαμβάνεται υπόψη για την κατ'έτος έκθεση και γενικώς για την υποβολή δεδομένων η παράγραφος 1 του παραρτήματος της οδηγίας 76/160/EΟΚ, ενώ οι παράμετροι 2 και 3 του παραρτήματος της οδηγίας 76/160/EΟΚ θεωρούνται ισοδύναμες με τις παραμέτρους 2 και 1 της στήλης Α του παραρτήματος Ι της παρούσας οδηγίας.

3. Η Επιτροπή δημοσιεύει ετήσια έκθεση για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης στην Κοινότητα, έκθεση η οποία περιέχει την ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης και τα κυριότερα διαχειριστικά μέτρα που ελήφθησαν, ενώ αναφέρεται και στη συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία. Η Επιτροπή δημοσιεύει την εν λόγω έκθεση τέσσερις μήνες μετά την παραλαβή των εκθέσεων των κρατών μελών. Για την εκπόνηση της έκθεσης, η Επιτροπή αξιοποιεί κατά περίπτωση και με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα δεδομένα που έχουν συγκεντρωθεί καθώς και τα ζητήματα αξιολόγησης και παρουσίασης δυνάμει της συναφούς κοινοτικής νομοθεσίας, και ιδίως δυνάμει της οδηγίας 2000/60/ΕΚ.

Κατευθύνσεις σχετικά με την αξιοποίηση τέτοιων συστημάτων μπορούν να χαράσσονται σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.

4. Τα κράτη μέλη και η Επιτροπή ενημερώνουν το κοινό κάνοντας χρήση των γεωγραφικών συστημάτων πληροφοριών (GIS), και παρουσιάζουν τις πληροφορίες αυτές με ομοιόμορφο τρόπο και μορφή, όπως περιγράφεται στο άρθρο 16.

Άρθρο 18

Η συνεργασία για τα διαμεθοριακά ύδατα

Σε περιπτώσεις ποταμών που διασχίζουν περισσότερα από ένα κράτη μέλη, με αποτέλεσμα οι επιπτώσεις στην ποιότητα των υδάτων κολύμβησης να είναι διαμεθοριακές, τα κράτη μέλη συνεργάζονται για την εφαρμογή της παρούσας οδηγίας.

Άρθρο 19

Τεχνικές τροποποιήσεις της οδηγίας

1. Οι μέθοδοι μέτρησης των παραμέτρων του παραρτήματος 1 μπορούν να προσαρμόζονται προς την επιστημονική και τεχνική πρόοδο σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.

2. Ο πίνακας παραμέτρων του παραρτήματος 1 μπορεί να συμπληρώνεται με τα επιστημονικά αποτελέσματα των μετρήσεων ανίχνευσης ιών, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2.

3. Σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 20 παράγραφος 2, η Επιτροπή μπορεί να υιοθετεί κατευθυντήριες γραμμές τεχνικού χαρακτήρα για επιλεγμένα ζητήματα εφαρμογής που αφορούν τη διαχειριστική στρατηγική για τα ύδατα κολύμβησης, τη στρατηγική και προσέγγιση ενημέρωσης και υποβολής στοιχείων.

Άρθρο 20

Επικουρική επιτροπή

1. Η Επιτροπή επικουρείται από επιτροπή, η οποία αποτελείται από εκπροσώπους των κρατών μελών και της οποίας προεδρεύει ο εκπρόσωπος της Επιτροπής.

2. Σε περιπτώσεις παραπομπής στο παρόν εδάφιο, εφαρμόζονται τα άρθρα 5 και 7 της απόφασης 1999/468/ΕΚ σε συσχέτιση με τις διατάξεις του άρθρου 8.

Η προθεσμία που προβλέπεται στο άρθρο 5 παράγραφος 6 της απόφασης 1999/468/ΕΚ ορίζεται να είναι διάρκειας τριών μηνών.

3. Η επιτροπή εγκρίνει εσωτερικό κανονισμό.

Άρθρο 21

Κατάργηση

1. Η οδηγία 76/160/EΟΚ καταργείται τρία χρόνια μετά την ημερομηνία που προβλέπεται στο άρθρο 22 παράγραφος 1. Με την επιφύλαξη της παραγράφου 2 του παρόντος άρθρου, η εν λόγω κατάργηση δεν αναιρεί τις υποχρεώσεις των κρατών μελών ως προς τις προθεσμίες μεταφοράς στο εθνικό δίκαιο και εφαρμογής οι οποίες προβλέπονται στην καταργούμενη οδηγία.

2. Η παρούσα οδηγία έχει εφαρμογή και αντικαθιστά την οδηγία 76/160/ΕΟΚ από τη στιγμή κατά την οποία το εκάστοτε κράτος μέλος έχει λάβει όλα τα αναγκαία νομικά, διοικητικά και πρακτικά μέτρα συμμόρφωσης προς αυτήν.

3. Παραπομπές στην οδηγία 76/160/EΟΚ θεωρούνται ως παραπομπές στην παρούσα οδηγία.

Άρθρο 22

Εφαρμογή

1. Το αργότερο μέχρι [...]* τα κράτη μέλη θέτουν σε ισχύ τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που απαιτούνται για συμμόρφωση προς την παρούσα οδηγία και ενημερώνουν αμέσως την Επιτροπή σχετικά.

Στις διατάξεις που θεσπίζονται σύμφωνα με το προηγούμενο εδάφιο προστίθενται παραπομπή στην παρούσα οδηγία ή προστίθεται σχετική παραπομπή κατά την επίσημη δημοσίευση αυτών. Οι λεπτομέρειες σχετικά με την παραπομπή αυτή καθορίζονται από τα κράτη μέλη.

2. Τα κράτη μέλη κοινοποιούν στην Επιτροπή τα κείμενα των βασικών διατάξεων εθνικού δικαίου που θεσπίζουν για τις ανάγκες εφαρμογής της παρούσας οδηγίας.

* Συμπληρώνεται συγκεκριμένη ημερομηνία, η οποία δίνει στα κράτη μέλη προθεσμία δύο ετών για την εφαρμογή της οδηγίας.

Άρθρο 23

Έναρξη ισχύος

Η παρούσα οδηγία αρχίζει να ισχύει την εικοστή ημέρα μετά τη δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Άρθρο 24

Παραλήπτες

Η παρούσα οδηγία απευθύνεται στα κράτη μέλη.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

Παράμετροι για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Η τιμή του 95ου εκατοστημορίου υπολογίζεται όπως περιγράφεται παρακάτω [56].

[56] Bartram, J and Rees, G (Eds) Monitoring Bathing Waters. E and F N Spon, London

Ακολουθείται η στατιστική μέθοδος του 95ου εκατοστημορίου για τον δεκαδικό λογάριθμο (log10) της κανονικής συνάρτησης πυκνότητας πιθανότητας μικροβιολογικών δεδομένων που προέρχονται από μια περιοχή υδάτων κολύμβησης. η τιμή του 95ου εκατοστημορίου προκύπτει ως εξής:

(i) λαμβάνεται ο δεκαδικός λογάριθμος (log10) όλων των συνόλων βακτηριδίων της προς αξιολόγηση σειράς δεδομένων.

(ii) υπολογίζεται ο αριθμητικός μέσος όρος μ των δεκαδικών λογαρίθμων (log10),

(iii) υπολογίζεται η τυπική απόκλιση σ των δεκαδικών λογαρίθμων (log10).

Η τιμή 95ου εκατοστημορίου της συνάρτησης πυκνότητας πιθανότητας των δεδομένων προκύπτει από την εξίσωση:

95ο εκατοστημόριο = antilog ((μ)+(1,65 x σ))

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

Αξιολόγηση και ταξινόμηση υδάτων κολύμβησης

Ταξινομούνται ως ανεπαρκούς ποιότητας, ύδατα κολύμβησης των οποίων οι τιμές 95ου εκατοστημορίου των βακτηριακών απαριθμήσεων, βάσει των ποιοτικών δεδομένων που συγκεντρώθηκαν κατά την προηγούμενη τριετία, είναι χειρότερες [57] από τις τιμές της στήλης Γ του παραρτήματος Ι για τις μικροβιολογικές παραμέτρους 1 ή 2.

[57] που σημαίνει υψηλότερες συγκεντρώσεις εκφραζόμενες σε cfu/100 ml

Ταξινομούνται ως ικανοποιητικής ποιότητας, ύδατα κολύμβησης των οποίων οι τιμές 95ου εκατοστημορίου των βακτηριακών απαριθμήσεων, βάσει των ποιοτικών δεδομένων που συγκεντρώθηκαν κατά την προηγούμενη τριετία, είναι ίσες ή καλύτερες από τις τιμές της στήλης Γ του παραρτήματος Ι για τις μικροβιολογικές παραμέτρους 1 και 2.

Τα κράτη μέλη μπορούν να ταξινομούν ύδατα κολύμβησης ως εξαιρετικής ποιότητας εφόσον

* οι τιμές 95ου εκατοστημορίου των βακτηριακών απαριθμήσεων, βάσει των ποιοτικών δεδομένων που συγκεντρώθηκαν κατά την προηγούμενη τριετία, είναι ίσες ή καλύτερες [58] από τις τιμές της στήλης Α του παραρτήματος Ι για τις μικροβιολογικές παραμέτρους 1 και 2, και

[58] που σημαίνει χαμηλότερες συγκεντρώσεις εκφραζόμενες σε cfu/100 ml

* η διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου και τα διαχειριστικά μέτρα δείχνουν ότι αναπτύσσονται και άλλες δραστηριότητες αναψυχής.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

Η ταυτότητα των υδάτων κολύμβησης

Σε συσχέτιση με το άρθρο 6, η ταυτότητα των υδάτων κολύμβησης περιλαμβάνει τις κάτωθι συνιστώσες:

α) Περιγραφή των φυσικών, γεωγραφικών και υδρολογικών χαρακτηριστικών των υδάτων κολύμβησης.

β) Ταυτοποίηση - ποσοτική και ποιοτική - όλων των δυνητικών πηγών ρύπανσης.

γ) Αξιολόγηση του ρυπαντικού δυναμικού των εν λόγω πηγών που θα επιβάρυνε την υγεία των λουομένων. Η αξιολόγηση αυτή θα πρέπει να γίνεται με παραμέτρους αφενός τον χρόνο - τυχαία ή χρόνια επικινδυνότητα - και αφετέρου το είδος και τον όγκο όλων των ρυπογόνων και δυνάμει ρυπογόνων απορριπτόμενων υλών και των επιπτώσεων αυτών σε συσχέτιση με την απόσταση από τα ύδατα κολύμβησης.

Για τις συνιστώσες α) και β) θα πρέπει επίσης να υποβάλλεται και λεπτομερής χάρτης.

Αναλόγως, επισυνάπτονται ή περιλαμβάνονται και άλλες σχετικές πληροφορίες.

δ) Περιγραφή των σημείων παρακολούθησης.

ε) Αξιολόγηση του κατά πόσον από την παρακολούθηση μπορεί να προκύψουν αντιπροσωπευτικές πληροφορίες για άλλες δραστηριότητες αναψυχής (π.χ. ιστιοσανίδα, καγιάκ) κατά τις οποίες ο κίνδυνος κατάποσης νερού είναι ανάλογος εκείνου κατά την κολύμβηση.

στ) Η ταυτότητα των υδάτων κολύμβησης επανεξετάζεται και αναπροσαρμόζεται σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα που ακολουθεί.

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

Συχνότητα παρακολούθησης των υδάτων κολύμβησης

Η παρακολούθηση ρουτίνας γίνεται με συχνότητα ανάλυσης 2 δειγμάτων ανά μήνα, όπου ως μήνας νοείται περίοδος τεσσάρων εβδομάδων, ενώ μια εβδομάδα που έχει ήδη αρχίσει, μετράει ολόκληρη. Ανάλογα με την ταξινόμηση των υδάτων κολύμβησης, η συχνότητα παρακολούθησης εμφαίνεται στον παρακάτω πίνακα:

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Της κολυμβητικής περιόδου προηγείται μία επιπλέον δειγματοληψία. Με συνεκτίμηση της επιπλέον αυτής δειγματοληψίας, σε καμία περίπτωση δεν νοούνται λιγότερες από δύο δειγματοληψίες και αναλύσεις ανά κολυμβητική περίοδο.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

Πρότυπα για τους χειρισμούς των δειγμάτων

1. Για τη λήψη δειγμάτων πρέπει να ακολουθούνται οι κάτωθι κατευθυντήριες

Το σημείο δειγματοληψίας βρίσκεται εκεί όπου κατά μέσο όρο συγκεντρώνονται οι περισσότεροι λουόμενοι κατά τη διάρκεια της κολυμβητικής περιόδου.

2. Αποστείρωση των φιαλών δειγματοληψίας

Αποστείρωση σε αυτόκλειστο τουλάχιστον για 15 λεπτά στους 121°C, ή

ξηρή αποστείρωση στους 160°C - 170°C για 1 ώρα τουλάχιστον, ή

χρήση ακτινοβολημένων δοχείων δειγματοληψίας που έχουν ληφθεί απευθείας από το εργοστάσιο

3. Δειγματοληψία

Ο όγκος της φιάλης/δοχείου δειγματοληψίας εξαρτάται από την ποσότητα του νερού που χρειάζεται για τη δοκιμή κάθε παραμέτρου. Η ελάχιστη ποσότητα είναι κατά κανόνα 250 ml.

Τα δοχεία δειγματοληψίας πρέπει να είναι διαφανή και άχρωμα (από γυαλί, πολυαιθυλένιο ή πολυπροπυλένιο)

Προς αποφυγή τυχαίας μόλυνσης του δείγματος, πρέπει να χρησιμοποιείται αντισηπτική τεχνική ώστε οι φιάλες να διατηρούνται αποστειρωμένες. Άλλος αποστειρωμένος εξοπλισμός δεν χρειάζεται (π.χ. αποστειρωμένα "χειρουργικά" γάντια ή λαβίδες ή ράβδοι) εάν γίνουν όλα σωστά.

Το δείγμα πρέπει να ταυτοποιείται σαφώς με ανεξίτηλο μελάνι επί του δείγματος και επί της φιάλης αλλά και στο έντυπο της δειγματοληψίας.

4. Αποθήκευση και μεταφορά των δειγμάτων πριν από την ανάλυση

Τα δείγματα του νερού πρέπει σε όλα τα στάδια της μεταφοράς να προστατεύονται από έκθεση στο φως, και μάλιστα από απευθείας έκθεση στο ηλιακό φως.

Το δείγμα πρέπει να διατηρείται σε θερμοκρασία 4°C περίπου, σε ψυκτικό δοχείο ή σε ψυγείο (εάν αυτό είναι δυνατόν) μέχρις ότου φθάσει στο εργαστήριο. Εάν η μεταφορά μέχρι το εργαστήριο υπάρχει περίπτωση να διαρκέσει πάνω από 4 ώρες, τότε συνιστάται η μεταφορά σε ψυγείο.

Ο χρόνος από τη δειγματοληψία μέχρι την ανάλυση πρέπει να είναι ο βραχύτερος δυνατός. Συνιστάται ανάλυση των δειγμάτων την ίδια ημέρα. Εάν για πρακτικούς λόγους αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε η ανάλυση πρέπει να γίνει μέσα σε 24 το πολύ ώρες, αρκεί τα δείγματα να αποθηκευτούν στο σκοτάδι και σε θερμοκρασία όσο γίνεται πλησιέστερη στους 4°C.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΟ "ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ"

Η παρούσα πρόταση αποσκοπεί σε αναθεώρηση της οδηγίας για τα ύδατα κολύμβησης που ισχύει από το 1976, σύμφωνα με τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει η Επιτροπή στο πλαίσιο του έκτου προγράμματος δράσης για το περιβάλλον. Με τη νέα οδηγία δεν θα τεθούν στη διάθεση της Επιτροπής περισσότεροι πόροι από τους πόρους που έχει στη διάθεσή της δυνάμει της οδηγίας του 1976. Αυτό ισχύει τόσο για τον προϋπολογισμό όσο και για το προσωπικό.

ΕΝΤΥΠΟ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΙΣ ΜΙΚΡΟΜΕΣΑΙΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ (ΜΜΕ)

Τιτλοσ τησ προτασησ

Πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης

Αριθμοσ αναφορασ του εγγραφου

Η προταση

Με δεδομένη την αρχή της επικουρικότητας, γιατί χρειάζεται εδώ κοινοτική νομοθεσία, και ποιοι είναι οι κύριοι στόχοι της;

Η παρούσα πρόταση προβλέπει αναθεώρηση της οδηγίας του 1976 για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης, ένα από τα επιτυχέστερα στοιχεία της ευρωπαϊκής πολιτικής για τους υδάτινους πόρους. Η οδηγία του 1976 είχε ως αποτέλεσμα μια χωρίς προηγούμενο ευαισθητοποίηση του κοινού, αφού οι πολίτες αντιλαμβάνονται ότι η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης επηρεάζει άμεσα την καθημερινή τους ζωή. Η έκθεση για τα ύδατα κολύμβησης που δημοσιεύεται κάθε χρόνο από την Επιτροπή προτού αρχίσει η κολυμβητική περίοδος, υπογραμμίζει την ουσιαστική πρόοδο που σημειώθηκε σε ό,τι αφορά την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης.

Η νέα οδηγία για τα ύδατα κολύμβησης θα προβλέπει επιμερισμένες και συνεκτικές μεταξύ τους αρμοδιότητες για την ΕΕ, τα κράτη μέλη και τις περιφέρειες αυτών. Είναι ανάγκη να καθοριστούν σαφείς στόχοι για το περιβάλλον και την υγεία σε επίπεδο ΕΕ, καθώς και συγκρίσιμες μέθοδοι δειγματοληψίας, ανάλυσης και αξιολόγησης, ενώ παράλληλα θα πρέπει να υπάρχει ευελιξία ως προς τη συχνότητα της παρακολούθησης και τη διαχειριστική δράση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων που άπτονται της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης, με συνεκτίμηση των τοπικών και περιφερειακών ιδιαιτεροτήτων και βέλτιστη αξιοποίηση γνώσεων και εμπειριών που αφορούν την εκάστοτε περιφέρεια.

Οικονομικεσ επιπτωσεισ

Η μέχρι σήμερα κοινοτική πολιτική για τα ύδατα κολύμβησης, βασιζόμενη στην οδηγία του 1976, είχε αξιοσημείωτα αποτελέσματα τόσο ως προς την προαγωγή του χειρισμού όσο και για τη βελτίωση της ποιότητας των υδάτων. Σε πολλές περιοχές, η ποιότητα των υδάτων κολύμβησης ήταν σημαντικός παράγοντας για την άνοδο της τουριστικής βιομηχανίας, πράγμα που υπογραμμίζεται από το τεράστιο ενδιαφέρον του κόσμου και των μέσων μαζικής ενημέρωσης για την ετήσια έκθεση της Επιτροπής με αντικείμενο τα ύδατα κολύμβησης. Οι προσπάθειες για βελτιωμένη προστασία των υδάτων είχαν ως επακόλουθο να προκύψουν δαπάνες για αναβάθμιση της υποδομής επεξεργασίας των υγρών αποβλήτων. Σπανίζουν στην Ευρώπη οι ειδικές μελέτες για συνολική οικονομική αξιολόγηση των μεταβολών της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης, ενώ αρκετές είναι οι μελέτες που ασχολούνται με οικονομικές πτυχές οι οποίες αναφέρονται μερικώς σε βελτιώσεις της ποιότητας του νερού. Οι μελέτες δείχνουν την οικονομική σημασία των βελτιώσεων της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης, για συγκεκριμένες περιφέρειες και τοποθεσίες κολύμβησης καθώς και για ειδικούς κλάδους και επιχειρήσεις της οικονομικής δραστηριότητας. Γενικά, η βελτίωση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης οδηγεί σε μείωση των κινδύνων για την υγεία του ανθρώπου και του κόστους επεξεργασίας, σε αύξηση του κύκλου εργασιών ορισμένων οικονομικών κλάδων (του τουρισμού κυρίως αλλά και της αλιείας), αύξηση της αξίας της ακίνητης περιουσίας και της γης, τέλος δε σε αισθητική και πολιτιστική αναβάθμιση. Ενδεικτικά αναφέρονται:

- Σύμφωνα με μελέτη των GESAMP [59]/ΠΟΫ [60] που έχει βασιστεί σε εκτιμήσεις του συνολικού αριθμού λουομένων παγκοσμίως και σε εκτιμήσεις της ΠΟΫ για τη σχετική επικινδυνότητα σε διάφορα επίπεδα μόλυνσης, το μπάνιο σε ακάθαρτες θάλασσες ευθύνεται για 250 εκατομμύρια περιστατικά γαστρεντερίτιδας και παθήσεων της άνω αναπνευστικής οδού ετησίως. Κάποια από αυτά θα οδηγήσουν πιο μακροπρόθεσμα σε αναπηρίες. Η συνολική επίπτωση μπορεί να εκτιμηθεί με μια καινούργια μέθοδο που ανέπτυξαν η ΠΟΫ με την Παγκόσμια Τράπεζα, και κατά την οποία μετρείται ένα νέο μέγεθος - το αναπηροσταθμισμένο έτος ζωής (DALY) - που ισοδυναμεί με τον συνολικό αριθμό ετών υγιούς ζωής τα οποία χάνονται εξαιτίας ασθένειας, αναπηρίας και θανάτου. Με βάση έναν τέτοιο υπολογισμό, προκύπτει ότι σε όλο τον κόσμο ασθένειες που προξενούνται από θαλάσσια λουτρά αντιστοιχούν σε 400 000 αναπηροσταθμισμένα έτη ζωής, αποτέλεσμα συγκρίσιμο με τις συνολικές επιπτώσεις της διφθερίτιδας και της λέπρας. Το κοινωνικό κόστος σε παγκόσμια κλίμακα εκτιμάται σε 1,6 δισεκατομ. δολάρια ΗΠΑ ετησίως.

[59] GESAMP: πρόκειται για συμβουλευτικό οργανισμό ειδικών εμπειρογνωμόνων που διορίζονται από τους χορηγούς (IMO, FAO, UNESCO-IOC, WMO, WHO, IAEA, UN, UNEP)

[60] A Sea of Troubles ISBN 82-7701-010-9

- Σύμφωνα με μελέτες που αφορούσαν την ακτή Opal στην ποτάμια λεκάνη [61] Artois-Picardie στη Γαλλία, η ετήσια οικονομική ζημία του τουριστικού κλάδου σε περίπτωση υποβάθμισης της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης υπολογίστηκε μεταξύ 300 και 500 εκατομμυρίων ευρώ. Μια τέτοιας τάξεως οικονομική ζημία είναι συγκρίσιμη με το συνολικό ύψος των επενδύσεων 150 εκατομμυρίων ευρώ σε έργα αποχέτευσης και επεξεργασίας ακαθάρτων, ποσό που δαπανήθηκε μέσα στην τελευταία δεκαετία για να επιτευχθεί η ποιότητα που έχουν σήμερα τα ύδατα κολύμβησης.

[61] Εταιρεία Υδάτων Artois-Picardie: Qualitι de l'eau, tourisme et activitιs rιcrιatives: la recherche d'un dιveloppement durable (1997).

- Σε μελέτη που αφορούσε τη Ρόδο [62] υπολογίζεται κατ'εκτίμηση το συνολικό όφελος από τη μη υποβάθμιση του παράκτιου περιβάλλοντος λόγω της αυξανόμενης τουριστικής πίεσης. Το όφελος αυτό (αποφευχθείσα ζημία) υπολογίστηκε σε 15 εκατομμύρια ευρώ κατ'έτος ή 3% του ΑΕΠ της νήσου.

[62] Γ. Κωνστανίδης, 1993: Costs and benefits of measures for the reduction of degradation of the environment from land based sources of pollution in coastal areas. Case study of the Island of Rhodes.(Περιπτωσιολογική μελέτη για τη νήσο Ρόδο).

- Μελέτες που έγιναν στο Ηνωμένο Βασίλειο [63] και αφορούσαν επιλεγμένες τοποθεσίες είχαν ως αντικείμενο εξέτασης την προθυμία του κόσμου να επιβαρυνθεί οικονομικώς για τη μείωση του κινδύνου ασθενειών, μείωση που θα ήταν αποτέλεσμα της αναθεώρησης της σημερινής οδηγίας για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης. Σύμφωνα με τη μελέτη, η προθυμία του κόσμου υπολογίστηκε κατά μέσο όρο σε 25-45 ευρώ ετησίως.

[63] Σ. Γεωργίου και άλλοι, 2000: Coastal bathing water health risks: developing a means of assessing the adequacy of proposals to amend the 1976 EC Directive. Risk Decision and Policy, vol.5, pp 49-68.

Στο πλαίσιο των προπαρασκευαστικών εργασιών της πρότασης για αναθεώρηση της οδηγίας, η Επιτροπή παρήγγειλε το 2001 σχετική οικονομική μελέτη [64]. Οι εργασίες αφορούσαν επιλεγμένες περιπτωσιολογικές μελέτες σε διάφορες τοποθεσίες όπου οι συνθήκες είναι διαφορετικές:

[64] Eυρωπαϊκή Επιτροπή, Η οικονομική αξιολόγηση της οδηγίας για την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης 76/160/EΟΚ και της αναθεώρησης αυτής. Μελέτη που εκπονήθηκε για λογαριασμό της Γενικής Διεύθυνσης Περιβάλλοντος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, από τον WRc το 2001 και το 2002. Η μελέτη υπάρχει στη διεύθυνση http://forum.europa.eu.int και http://forum.europa.eu.int/Public/irc/env/Home/main (απαιτείται άδεια).

- θαλάσσιες ακτές και γλυκά ύδατα,

- ύδατα σε βόρειες και νότιες γεωγραφικές περιοχές,

- ύδατα σε περιοχές με υψηλή και χαμηλή τουριστική κίνηση.

Τα πορίσματα των περιπτωσιολογικών μελετών οδηγούν στο συμπέρασμα ότι στις περισσότερες τοποθεσίες είναι δυνατόν να επιτευχθούν ποιοτικά πρότυπα για το νερό αυστηρότερα από τα ισχύοντα. Στον βαθμό κατά τον οποίο εξασφαλίζεται η συμμόρφωση προς την ισχύουσα οδηγία, το κόστος παραμένει χαμηλότερο από το προβλεπόμενο όφελος. Λόγω της σημασίας του τουρισμού σε ό,τι αφορά την εκτίμηση του οφέλους, τα οφέλη θα είναι υψηλότερα εκεί όπου είναι υψηλοί οι τουριστικοί πόροι, ακόμη και με πολύ αυστηρά πρότυπα για την ποιότητα των υδάτων. Σε λεκάνες απορροής φυσικού ή τεχνητού ρείθρου όπου παρατηρείται σημαντική διάχυτη ρύπανση, η εφαρμογή κωδίκων ορθής γεωργικής πρακτικής (σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία) θα συμβάλει σε βελτίωση της ποιότητας των υδάτων κολύμβησης. Σε έναν πολύ μικρό αριθμό περιπτώσεων που αφορούν ύδατα κολύμβησης (όπου και οι επισκέπτες είναι λίγοι και τα οφέλη συνεπώς χαμηλά) ενδέχεται να παραμένουν κάποια προβλήματα, για την επίλυση των οποίων απαιτούνται δραστικότερες παρεμβάσεις και λύσεις ή/και όπου απαιτούνται περισσότερες επενδύσεις μέχρις ότου επιτευχθούν τα πρότυπα της σημερινής οδηγίας για τα ύδατα κολύμβησης.

Διαβουλευσεισ

Για να εκπονήσει την πρόταση αναθεώρησης της οδηγίας για τα ύδατα κολύμβησης, η Επιτροπή είχε εκτενείς συζητήσεις με όλα τα ενδιαφερόμενα και εμπλεκόμενα μέρη, ακολουθώντας μεταξύ άλλων την κατεύθυνση που οδήγησε στην έκδοση της οδηγίας πλαισίου για τους υδάτινους πόρους. Τέτοιες νέες συμμετοχικές προσεγγίσεις πρέπει να ακολουθούνται όχι μόνο για τη θέσπιση περιβαλλοντικής νομοθεσίας αλλά και για την υλοποίηση αυτής, όπως συμβαίνει με τις προσπάθειες που ήδη καταβάλλονται για την υλοποίηση της οδηγίας πλαισίου για τους υδάτινους πόρους. Σε αυτές τις προσπάθειες, που θα πρέπει να λειτουργούν ως περαιτέρω παραδείγματα ορθής ευρωπαϊκής διακυβέρνησης σύμφωνα με τη λευκή βίβλο της Επιτροπής του Ιουλίου 2001, οφείλουν να συμμετέχουν όχι μόνο τα κράτη μέλη και η Επιτροπή, αλλά και κυρίως τοπικοί και περιφερειακοί φορείς, όργανα αρμόδια για την τήρηση της νομοθεσίας, ενδιαφερόμενοι, μη κυβερνητικές οργανώσεις και η επιστημονική κοινότητα.