Γνωμοδότηση για την πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με τη σύσταση μίας Ευρωπαϊκής επιτροπής ή μίας διαδικασίας ενημέρωσης και διαβούλευσης των εργαζομένων στις επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικών διαστάσεων (1) (94/C 295/12)

Στις 2 Μαΐου 1994 το Συμβούλιο αποφάσισε, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να ζητήσει τη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση.

Το τμήμα κοινωνικών, οικογενειακών, εκπαιδευτικών και πολιτισμικών θεμάτων, επιφορτισμένο με την προετοιμασία των εν λόγω εργασιών, επεξεργάστησε τη γνωμοδότησή του στις 19 Μαΐου 1994. Εισηγήτρια ήταν η κ. Engelen-Kefer.

Κατά τη 316η σύνοδο ολομέλειας (συνεδρίαση της 1ης Ιουνίου 1994), η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε την ακόλουθη γνωμοδότηση με 93 ψήφους υπέρ, 50 ψήφους κατά και 12 αποχές (ονομαστική ψηφοφορία).

1. Γενικές παρατηρήσεις

1.1. Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει το γεγονός ότι η Επιτροπή υπέβαλε μια νέα «Πρόταση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με την σύσταση μίας Ευρωπαϊκής επιτροπής ή μίας διαδικασίας ενημέρωσης και διαβούλευσης των εργαζομένων στις επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικών διαστάσεων». Έτσι η Επιτροπή ανταποκρίθηκε στην πρόταση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής να ρυθμίσει με δεσμευτικές διατάξεις τη «Σύσταση μιας ευρωπαϊκής συμβουλευτικής επιτροπής από εκπροσώπους των εργαζομένων σε επίπεδο ομάδων επιχειρήσεων/ή διεύθυνσης επιχειρήσεων», «στα πλαίσια μιας οδηγίας» (γνωμοδότηση πρωτοβουλίας της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής, της 18ης Οκτωβρίου 1989, σελ. 11) (2). Ωστόσο, λυπάται επειδή παρά τις πολυάριθμες συζητήσεις μεταξύ της Ευρωπαϊκής Συνομοσπονδίας Εργατικών Ενώσεων, της Unice και της CEEP, δεν επιτεύχθηκε συμφωνία για την έναρξη διαπραγματεύσεων σύμφωνα με το άρθρο 4 του πρωτοκόλλου για την κοινωνική πολιτική.

1.1.1. Ενόψει της ταχείας αύξησης της συγχώνευσης των επιχειρήσεων στην Κοινότητα (3) (μεταξύ των 1 000 βιομηχανικών επιχειρήσεων της Κοινότητας στην περίοδο αναφοράς της ανακοίνωσης 1988/89 συμμετείχαν σε συγχωνεύσεις επιχειρήσεων σε κοινοτικό επίπεδο 197 επιχειρήσεις - ενώ το 1983/84 οι επιχειρήσεις αυτές ήταν μόνον 29) είναι επιτακτική η έκδοση μιας οδηγίας. Η ΟΚΕ θεωρεί τη δημιουργία μιας κοινοτικής νομικής βάσης για την ίδρυση μιας Ευρωπαϊκής επιτροπής ή μιας διαδικασίας ενημέρωσης και διαβούλευσης των εργαζομένων στις επιχειρήσεις και ομίλους επιχειρήσεων κοινοτικών διαστάσεων, σαν μια επιτακτική συμβολή στην περαιτέρω ανάπτυξή της (4).

1.2. Η ΟΚΕ συμφωνεί με την πρόθεση να αποδοθεί εξαιρετική σημασία στις συμβατικές ρυθμίσεις. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να διασφαλιστεί το γεγονός του να ληφθούν επαρκώς υπόψη τα διαφορετικά δεδομένα των επιμέρους κρατών. Η ΟΚΕ έχει εντούτοις την άποψη, ότι στα πλαίσια της οδηγίας, είναι αναπόφευκτες κάποιες επικουρικές ελάχιστες δεσμευτικές διατάξεις για την υπερεθνική ενημέρωση και διαβούλευση των εργαζομένων, εφόσον δεν επιτευχθεί η σύναψη συμφωνίας. Αυτό θα έπρεπε υποχρεωτικά να περιλαμβάνεται στην οδηγία σαν διάταξη.

1.3. Η ΟΚΕ είναι πεπεισμένη ότι η προτεινόμενη οδηγία είναι γενικά κατάλληλη να προωθήσει τις οικονομικές και τεχνοπαραγωγικές διεργασίες ολοκλήρωσης για την ενίσχυση του δυναμικού των επιχειρήσεων των κρατών μελών, άμα συμπεριλάβει στις διεργασίες αυτές τους εργαζομένους, με την κατάλληλη ενημέρωση και διαβουλεύσεις σχετικά με την ιδιαίτερη ευρωπαϊκή ανάπτυξη της εκάστοτε επιχείρησης.

1.4. Η ΟΚΕ για το λόγο αυτό ζητεί από την Επιτροπή να αναπτύξει προτάσεις για τη διασφάλιση της κατάρτισης των εκπροσώπων των εργαζομένων στα συμβούλια των επιχειρήσεων και ομίλων επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται σε ολόκληρη την κοινοτική επικράτεια.

1.5. Η σύσταση και δραστηριότητα ενός Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Επιχειρήσεων (ΕΣΕ) δεν μπορεί κατά κανένα τρόπο να λειτουργεί περιοριστικά έναντι των βασισμένων στις εθνικές νομοθεσίες δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων όσων εκπροσωπούν τους εργαζομένους στους τόπους των επιχειρήσεων των κρατών μελών ή στις θυγατρικές εταιρείες μιας επιχείρησης ή ομίλου επιχειρήσεων.

1.5.1. Ιδιαιτέρως πρέπει να αποκλειστεί η δυνατότητα να αντικρούεται η ενημέρωση και η ακρόαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Επιχειρήσεων ή του κεντρικού συμβουλίου προς τους εκπροσώπους εργαζομένων, όταν οι ίδιοι επικαλούνται δικαιώματα και αρμοδιότητες, βασισμένα στην εθνική τους νομοθεσία, όσον αφορά τις υποθέσεις μιας επιτόπιας εκμετάλλευσης ή μιας θυγατρικής εταιρείας.

2. Ειδικές παρατηρήσεις

2.1. Η ΟΚΕ υποστηρίζει το προτεινόμενο σχέδιο οδηγίας με την επιφύλαξη των κάτωθι παρατηρήσεων:

2.2. Τίτλος της πρότασης

Αρχικά, το σχέδιο της Επιτροπής, της 16ης Σεπτεμβρίου 1991 προέβλεπε μια πρόταση οδηγίας για τη «συγκρότηση ευρωπαϊκών συμβουλίων επιχειρήσεων». Αυτή η απόλυτα εφαρμόσιμη ιδέα, στη νέα σύνταξη του κειμένου της 8ης Φεβρουαρίου 1994 τροποποιήθηκε και η έννοια «ευρωπαϊκά συμβούλια επιχειρήσεων» διαγράφηκε και αντικαταστάσθηκε από την έννοια «μηχανισμοί ενημέρωσης και ακρόασης».

Η διατύπωση που επελέγη τώρα, δηλαδή μια πρόταση για τη «σύσταση μιας ευρωπαϊκής επιτροπής», δεν αποδίδει βέβαια την αρχική σημασία. Αποτελεί εντούτοις μία έννοια που είναι κατά πολύ προτιμότερη από τη διατύπωση που επελέγη τελικά. Από αυτό φαίνεται ότι η Επιτροπή βρήκε ένα συμβιβασμό αξιόλογου χαρακτήρα.

Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει, ως εκ τούτου, την τροποποίηση αυτή και επισημαίνει ότι έτσι βελτιώθηκε αισθητά και το ευανάγνωστο και η κατανόηση του κειμένου.

2.3. Άρθρο 1

Σκοπός της οδηγίας είναι η βελτίωση της πληροφόρησης και διαβούλευσης με τους εργαζομένους σε επιχειρήσεις ή ομίλους επιχειρήσεων που λειτουργούν στην κοινοτική επικράτεια (Άρθρο 1, παράγραρος 1). Από αυτή την άποψη η οδηγία αποτελεί ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι ο στόχος, που διατυπώνεται στο άρθρο 17 του Κοινωνικού Χάρτη για τα θεμελιώδη κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων, επιτυγχάνεται ατελώς, εφόσον εκεί μαζί με την ενημέρωση και τη διαβούλευση των εργαζομένων υπάρχει ρητή αναφορά και στη σύμπραξη των εργαζομένων.

2.4. Άρθρο 2

Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει τη λύση, σύμφωνα με την οποία, η οδηγία θα εφαρμόζεται, όταν οι επιχειρήσεις ή όμιλοι επιχειρήσεων που λειτουργούν σε κοινοτικό επίπεδο απασχολούν τουλάχιστον 1 000 εργαζομένους στα κράτη μέλη. Η ΟΚΕ συμφωνεί και με δεύτερο «κατώφλι» (ελάχιστο όριο) σύμφωνα με το οποίο μια επιχείρηση του ομίλου πρέπει να απασχολεί 100 τουλάχιστον εργαζομένους σε ένα άλλο κράτος μέλος. Έτσι θεσπίστηκε μια λογική ρύθμιση, ιδιαίτερα όσον αφορά π.χ. τις επιχειρήσεις παροχής υπηρεσιών με πολλά υποκαταστήματα. Απομένει πάντως να εξετασθεί κατά πόσο είναι δυνατόν να συμπεριληφθούν οι εργαζόμενοι του Ηνωμένου Βασιλείου, ή εάν το όριο αυτό μπορεί να μειωθεί στους 500 εργαζομένους.

Πέραν τούτου η ΟΚΕ προτείνει να εξετασθούν μετά από εύλογο διάστημα 2 περίπου ετών, τα ελάχιστα όρια («κατώφλια») απασχολουμένων σε επιχειρήσεις, σχετικά με τη σκοπιμότητά τους.

Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει το γεγονός ότι εφεξής στην παράγραφο 2, και κατά τα 2 τελευταία έτη καθορίζεται ως προσδιοριστική η μέση τιμή του αριθμού των εργαζομένων.

Η ΟΚΕ θεωρεί απαραίτητο για λόγους ίσης μεταχείρισης να προσδιορισθεί στην οδηγία η έννοια του όρου «απασχολούμενος», για να αποφευχθούν διαστρεβλώσεις από τη διαφορετική εφαρμογή του δικαίου στα κράτη μέλη. Κατά την άποψη της ΟΚΕ σημεία αναφοράς προσφέρουν επίσης οι τρεις προτάσεις οδηγίας του Ιουνίου 1990 για την εναρμόνιση των νομικών διατάξεων των κρατών μελών όσον αφορά ορισμένες (άτυπες) σχέσεις εργασίας [έγγρ. COM(90) 228 - SYN 280 - SYN 281].

Η ΟΚΕ επικροτεί το γεγονός ότι στο εξής το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας, στο εδάφιο 3, θα επεκτείνεται βασικά και στα πληρώματα των εμπορικών πλοίων.

2.5. Άρθρο 4

Η ΟΚΕ εγκρίνει την ρύθμιση στο εδάφιο 2, σύμφωνα με την οποία, στις περιπτώσεις όπου η κεντρική διεύθυνση των επιχειρήσεων δεν έχει την έδρα της σε ένα κράτος μέλος, οι εκπρόσωποί της στην Κοινότητα θα είναι υποχρεωμένοι να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις όσον αφορά τη σύσταση της ευρωπαϊκής επιτροπής ή τη δημιουργία μιας διαδικασίας ενημέρωσης και διαβούλευσης των εργαζομένων. Δηλαδή την υποχρέωση θα εκπληρώνει η επιχείρηση εκείνη που έχει το μεγαλύτερο αριθμό εργαζομένων σε ένα κράτος μέλος.

2.6. Άρθρο 5

Η ΟΚΕ εγκρίνει το γεγονός ότι ο ελάχιστος αριθμός των εργαζομένων που επελέγη αρχικά σε 2 τουλάχιστον κράτη μέλη μειώθηκε σε 100. Οπωσδήποτε ισχύει η κριτική άποψη ότι το σχέδιο της 6ης Οκτωβρίου 1993 αρκέστηκε στο γεγονός ότι η πρωτοβουλία για τη συγκρότηση μιας ειδικής διαπραγματευτικής επιτροπής από εκπροσώπους των εργαζομένων αναλήφθηκε από ένα κράτος μέλος. Εις το εξής, πρέπει απαραιτήτως να πραγματοποιείται, πρώτα, μία υπερεθνική επικοινωνία των εργαζομένων ή των εκπροσώπων τους, για να είναι δυνατή η σύσταση μίας ιδιαίτερης διαπραγματευτικής επιτροπής. Η πρακτική θα αποδείξει κατά πόσον το γεγονός αυτό συνιστά ή όχι ένα αδικαιολόγητο κώλυμα.

Η ΟΚΕ εγκρίνει το γεγονός ότι εφεξής, στο άρθρο 5, παράγραφος 2 α) τα κράτη μέλη υποχρεούνται να θεσπίζουν διατάξεις, σύμφωνα με τις οποίες στις επιχειρήσεις, όπου ανεξαρτήτως της βούλησης των εργαζομένων δεν υπάρχουν εκπρόσωποί τους, οι ίδιοι οι εργαζόμενοι μπορούν να ορίζουν μέλη για την ειδική διαπραγματευτική επιτροπή.

Η ΟΚΕ εγκρίνει την επιλεχθείσα στην παράγραφο 3 νέα διατύπωση για τα καθήκοντα της ειδικής διαπραγματευτικής επιτροπής. Αυτή είναι σαφέστερη και αντικειμενικότερη.

Η ΟΚΕ εξεπλάγη διότι η απαρτία για την παραίτηση από τις διαπραγματεύσεις κατά το άρθρο 5, παράγραφος 5, μειώθηκε από 75 % σε 66 % χωρίς καμία ικανοποιητική αιτιολογία. Προτείνει να εξετασθεί μήπως είναι προτιμότερο η απαρτία να επανέλθει στο 75 %.

2.7. Άρθρο 6

Η ΟΚΕ διαπίστωσε ότι η Επιτροπή δίνει στο σχέδιό της καθοριστική προτεραιότητα στην αρχή της προαίρεσης και θεωρεί εξαιρετικά επισφαλές να επιλεγεί, σύμφωνα με το άρθρο 6, εδάφιο 3, μία διαδικασία πληροφόρησης και ακροάσεων αντί της σύστασης μιας Ευρωπαϊκής επιτροπής.

Κατά τη γνώμη της, τούτο δεν αποτελεί μία ισότιμη εναλλακτική λύση προς μια διεθνική επιτροπή εργαζομένων. Κατά την άποψη της ΟΚΕ, η εναλλακτική αυτή λύση δεν εκπληροεί τον επιδιωκόμενο στόχο, ότι οι δομές για την ενημέρωση και διαβούλευση των εργαζομένων, πρέπει να ανταποκρίνονται στις δομές των επιχειρήσεων ή του ομίλου που λειτουργούν ανά την Κοινότητα.

Η ΟΚΕ φοβάται ότι στην περίπτωση της θέσπισης μιας απλής διαδικασίας πληροφόρησης και ακροάσεων, ανάλογα, βέβαια, με τη μορφή της διαδικασίας αυτής, θα δυσχεραίνονταν ουσιαστικά η συνεργασία μεταξύ των επιτροπών εκπροσώπησης των εργαζομένων σε ευρωπαϊκό επίπεδο, επειδή η προσωπική επαφή των συμβουλίων επιχειρήσεων μεταξύ τους και με την κεντρική διοίκηση στα επιμέρους κράτη μέλη θα μειώνονταν υπερβολικά. Αυτή η επαφή αποτελεί πάντως προϋπόθεση για αποτελεσματική και επιτυχή εργασία. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα τότε, εάν αυτή η διαδικασία περιορίζονταν π.χ. κατά κύριο λόγο σε μια γραπτή ενημέρωση.

Εν πάση περιπτώσει η ΟΚΕ δεν παραγνωρίζει το γεγονός ότι τελικά αποτελεί ζήτημα ελεύθερης βούλησης η δυνατότητα μιας ενδεχόμενης παραίτησης από το δικαίωμα σύστασης μιας ευρωπαϊκής επιτροπής υπέρ της θέσπισης μιας διαδικασίας. Νομικά δεν μπορούν να υποχρεωθούν σ`αυτό οι εκπρόσωποι των εργαζομένων. Κατά συνέπεια, η οριστική εκτίμηση θα εξαρτηθεί από τις έμπρακτες εμπειρίες που θα αποκτηθούν στο μέλλον.

2.8. Άρθρο 7

Στο άρθρο 7, παράγραφος 1, έχει καθοριστεί για τη διαπραγματευτική φάση ένα διάστημα 2 ετών, ενώ στα προηγούμενα κείμενα προσδιορίζεται ένα άλλο διάστημα ενός έτους.

Η ΟΚΕ εκφράζει την άποψη ότι είναι δυνατό, μέσα σε ένα χρόνο να υπάρξει ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων.

2.9. Άρθρο 8

Ακόμη και αν η έκταση της ρήτρας περί απορρήτου προσδιορίζεται από τα κράτη μέλη η ΟΚΕ θεωρεί ότι η ρήτρα περί απορρήτου που διατυπώνεται στο άρθρο 8, παράγραφος 1, είναι διατυπωμένη με τρόπο πολύ ευρύ. Διότι δεν αποκλείεται να αποφασίζουν τα κράτη μέλη ότι έγγραφα τα οποία αντικειμενικά δεν είναι απόρρητα, θα θεωρούνται απόρρητα. Πρέπει γι`αυτό να υπάρχει πρόβλεψη, ότι σχετικά με παρόμοιες πληροφορίες θα πρόκειται αποδεδειγμένα για πραγματικά «απόρρητα στοιχεία της επιχείρησης».

Η σχετική κριτική άποψη δεν μειώνεται από το γεγονός ότι στο άρθρο 11, παράγραφος 4 προβλέπεται, ως εγγύηση για παρόμοιες περιπτώσεις, ο δρόμος της δικαιοσύνης. Υπάρχει φόβος ότι σε περίπτωση αντιδικίας, ιδιαίτερα μετά από την εξάντληση της δικαστικής οδού, θα εκδίδονται αποφάσεις για πραγματικά περιστατικά που λόγω παρέλευσης χρόνου έχουν από καιρό τακτοποιηθεί, και έτσι σύμφωνα με την ισχύουσα έννομο τάξη, θα υπάρχει ενδιαφέρον εννόμου προστασίας για τη συνέχιση της διαδικασίας μόνο σε περίπτωση ανάγλυφου κινδύνου επαναλήψεως του συμβάντος.

Η ΟΚΕ επιδοκιμάζει ρητά το γεγονός ότι στο άρθρο 8 διαγράφεται πλέον η παράγραφος 3 της πρότασης της 6ης Οκτωβρίου 1993, που περιείχε ρυθμίσεις σχετικά με μια υπέρμετρη τάση προστασίας.

2.10. Άρθρο 13

Η ΟΚΕ λαμβάνει γνώση του γεγονότος, ότι σύμφωνα με όσα προβλέπει το άρθρο 13, εδάφιο 1, κάθε υπάρχουσα ήδη συμφωνία θα προηγείται της οδηγίας, άσχετα με την ποιότητα των δικαιωμάτων ενημέρωσης και διαβούλευσης του εργαζομένου που προβλέπονται στη συμφωνία.

Επειδή η ισχύς όλων των συμφωνιών είναι χρονικά περιορισμένη και δεδομένου ότι μετά τη λήξη των προθεσμιών θα πρέπει να αρχίζουν νέες διαπραγματεύσεις με βάση τις αρχές και το πνεύμα της οδηγίας, θεωρείται αποδεκτή παρόμοια μεταχείριση των επιχειρήσεων που είχαν προβεί και κατά το παρελθόν στη σύναψη συμφωνιών σε οικειοθελή βάση.

Βρυξέλλες, 1η Ιουνίου 1994.

Η Πρόεδρος της

Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Susanne TIEMANN

(1) ΕΕ αριθ. C 135 της 18. 5. 1994, σελ. 8.

(2) Βλ. ΕΕ αριθ. C 329/40 της 30. 12. 1989, σημείο 6.5.

(3) 19η Ανακοίνωση της Επιτροπής για την πολιτική ανταγωνισμού 1990.

(4) Βλ. γνωμοδότηση για την τρίτη έκθεση σχετικά με την εφαρμογή του Κοινοτικού Χάρτη των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων των εργαζομένων - έγγρ. CES 754/94 τελικό.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Ι στη γνωμοδότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Τα ακόλουθα μέλη, παρόντα ή αντιπροσωπευόμενα ψήφισαν υπέρ της γνωμοδότησης:

Kυρίες και Κύριοι : ABEJON RESA, AMATO, ATAΝDE FERREIRA, W.A. ATTLEY, BAEZA, BARBAGLI, BASTIAN, BLESER, BOISSEREE, BONVICINI, BORDES-PAGES, BOTTAZZI, BRIESCH, van den BURG, Vasco CAL, CARROLL, CASSINA, CEBALLO HERRERO, CHEVALIER, CHRISTIE, COLOMBO, DECAILLON, von der DECKEN, D`ELIA, ΔΙΑΠΟΥΛΗΣ, van DIJK, DRAIJER, DRILLEAUD, DUNKEL, ELSTNER, ENGELEN-KEFER, ETTY, EULEN, FERNANDEZ, FLUM, FRANDI, FREEMAN, GEUENICH, GOMEZ MARTINEZ, GREDAL, GROBEN, HAGEN, HILKENS, JANSSEN, JASCHICK, JENKINS, KARGAARD, de KNEGT, ΚΟΡΥΦΙΔΗΣ, LACA MARTIN, LANDABURU DE SILVA, LAPPAS, LAUR, LIVERANI, LYNCH, LYONS, MADDOCKS, MANTOVANI, MARGALEF MASIA, MASUCCI, MERCIER, MOLINA VALLEJO, MORIZE, MORRIS, MάLLER R., MUΡIZ GUARDADO, NIELSEN BENT, NIELSEN PREBEN, NIERHAUS, DE PAUL DE BARCHIFONTAINE, ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, PELLARINI, PELLETIER Ch., ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ, QUEVEDO ROJO, REA, ΣΑΪΤΗΣ, SALMON, SANDERSON, SANTILLAN CABEZA, SCHMITZ, von SCHWERIN, SCULLY, SEQUEIRA, SILVA, SMITH, SPEIRS, ΣΠΥΡΟΥΔΗΣ, STOKKERS, ΘΕΩΝΑΣ, TIXIER, VANDERMEEREN, ZUFIAUR NARVAIZA.

Τα ακόλουθα μέλη παρόντα ή αντιπροσωπευόμενα καταψήφισαν τη γνωμοδότηση:

Κυρίες και Κύριοι : ARENA, ASPINALL, BEALE, BELL, BELTRAMI, BERNABEI, BLACK, ΜΠΡΕΔΗΜΑ-ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ, CAVALEIRO BRANDA O, CONNELLAN, CUNHA, DONCK, ΔΟΥΒΗΣ, FRERICHS, GAFO FERNΓNDEZ, GARDNER, GAUTIER, GHIGONIS, GIACOMELLI, GIESECKE, GREEN, GUILLAUME, KAARIS, KAFKA, ΚΑΖΑΖΗΣ, LINSSEN, LITTLE, LΦW, McGARRY, MOBBS, MORELAND, NOORDWAL, PANERO FLOREZ, PARDON, PEARSON, PELLETIER R., PERRIN-PELLETIER, PRICOLO, PROUMENS, RODRIGUEZ de AZERO Y DEL HOYO, ROMOLI, SALA, SAUWENS, SCHADE-POULSEN, SEGUY, SOLARI, STECHER NAVARRA, TESORO OLIVER, WHITWORTH.

Τα ακόλουθα μέλη παρόντα ή αντιπροσωπευόμενα απέσχον της ψηφοφορίας:

Κυρίες και Κύριοι : BAGLIANO, DAME JOCELYN BARROW, BENTO GONΗALVES, GIRON, KIELMAN, KIENLE, MEYER-HORN, MULLER E., PASQUALI, PETERSEN, RAMAEKERS, WICK.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ 2

Η ακόλουθη αντιγνωμοδότηση απορρίφθηκε με 49 ψήφους υπέρ, 93 κατά και 14 αποχές κατά τη διάρκεια της συζήτησης (ονομαστική ψηφοφορία):

H γνωμοδότηση στο σύνολό της αντικαθίσταται από το εξής κείμενο:

«1. Γενικές αρχές

1.1. Η ΟΚΕ υποστηρίζει πλήρως διαδικασίες για αποτελεσματική πληροφόρηση και διαβούλευση μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων.

1.2. Η ανάγκη για παρόμοιες διαδικασίες είναι ιδιαίτερα έντονη στις πολυεθνικές επιχειρήσεις που λειτουργούν σε δύο ή περισσότερα κράτη μέλη, όπου έχει σημασία όπως συμμετέχει η διοίκηση της ελέγχουσας επιχείρησης.

1.3. Παρόμοια διευθέτηση πρέπει να συμφωνηθεί οικειοθελώς μεταξύ εργοδοσίας και εργαζομένων αν και αναγνωρίζεται ότι ελλείψει παρόμοιας συμφωνίας ο νόμος πρέπει να επιβάλει κατώτερα όρια απαιτήσεων για τη συχνότητα και το περιέχομενο της σχετικής πληροφόρησης και διαβούλευσης (αν και όχι το πλαίσιο εντός του οποίου θα πραγματοποιούνται).

1.4. Οι διευθετήσεις σε οποιαδήποτε επιμέρους επιχείρηση πρέπει να σχεδιάζονται με τέτοιο τρόπο ώστε να προβλέπουν ειδικώς τις ιδιαίτερες ανάγκες και περιστάσεις της αφού ληφθεί υπόψη το ιστορικό, οι παραδόσεις και οι πρακτικές της καθώς και εκείνες των κρατών μελών όπου είναι εγκατεστημένες οι θυγατρικές της.

1.5. Η ΟΚΕ εκφράζει τη λύπη της διότι οι κοινωνικοί εταίροι δεν μπόρεσαν να καταλήξουν σε συμφωνία σχετικά με το ζήτημα αυτό, το πρώτο που αναπτύχθηκε κάτω από τις νέες συνθήκες που θέτει το κοινωνικό πρωτόκολλο της Συνθήκης του Μάαστριχτ. Θεωρεί, ωστόσο, ότι η ύπαρξη πρότασης οδηγίας του Συμβουλίου για το θέμα αυτό ήταν επιζήμια για τη διενέργεια αμερόληπτων διαπραγματεύσεων.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. Αν και αποτελεί βελτίωση των προηγούμενων μορφών της (και ιδίως εκείνης που εξετάσθηκε από την ΟΚΕ το 1991), η πρόταση της Επιτροπής είναι απαράδεκτη και ενδέχεται να αποδειχθεί μη αποτελεσματική διότι συνεχίζει να επιδιώκει την επιβολή μιας στερεότυπης λύσης ενόσω δεν υφίσταται ειδική συμφωνία για το αντίθετο.

2.2. Μια πρόταση οδηγίας για το θέμα αυτό πρέπει να θέτει τις ακόλουθες προϋποθέσεις:

- οι πολυεθνικές επιχειρήσεις (όπως έχουν προσδιορισθεί) πρέπει να εφαρμόζουν ουσιαστικές διαδικασίες πληροφόρησης και διαβούλευσης,

- τέτοιες διαδικασίες πρέπει να τίθενται σε κίνηση και να συμπεριλαμβάνουν σε συνεχή βάση τη διοίκηση της ελέγχουσας επιχείρησης,

- οι διαδικασίες πρέπει να διαμορφώνονται και να αποφασίζονται με βάση ήδη υπάρχουσες μεθόδους 7 σε περίπτωση απουσίας τέτοιων μεθόδων, θα πρέπει να υιοθετείται το πρότυπο διαδικασίας της Ευρωπαϊκής Διαπραγματευτικής Επιτροπής,

- οι διαδικασίες πρέπει να περιλαμβάνουν τουλάχιστον

ετήσιες διεργασίες πληροφόρησης και διαβούλευσης για την πρόοδο της επιχείρησης 7

ειδικές διεργασίες πληροφόρησης και διαβούλευσης για σαφώς προσδιορισμένες περιπτώσεις όπως μετεγκαταστάσεις, κλείσιμο καταστημάτων ή επιχειρήσεων και συλλογικές απολύσεις,

- αν δεν υπάρχει συμφωνία σχετικά με τις διαδικασίες για μια τέτοια ενημέρωση και διαβούλευση, οι υποχρεώσεις των εργοδοτών θα πρέπει να διατυπώνονται κατά τρόπο παρόμοιο με εκείνο που περιλαμβάνεται στην οδηγία του Συμβουλίου 75/129/ΕΟΚ, όπως τροποποιήθηκε από την οδηγία 92/56/ΕΟΚ.

3. Ειδικά σχόλια

3.1. Η ΟΚΕ φρονεί ότι το σχέδιο οδηγίας χρειάζεται ριζική αναδιατύπωση για να έχουν αποτέλεσμα οι γενικές αρχές που εκτίθενται πιο πάνω. Χωρίς να προκαλείται βλάβη σ`αυτές τις προεξέχουσες απαιτήσεις, ακολουθούν ορισμένα αναλυτικά σχόλια σχετικά με το παρόν σχέδιο οδηγίας.

3.2. Στο άρθρο 2 η παράγραφος δ) πρέπει να τροποποιηθεί και να γραφεί, εκπρόσωποι των «εργαζομένων», όρος που σημαίνει τους εργαζομένους εκείνους που έχουν εκλεγεί κανονικά για να ενεργούν ως εκπρόσωποι των εργαζομένων, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία στα κράτη μέλη.

3.3. Το άρθρο 5 πρέπει να τροποποιηθεί για να επιτραπεί στους μηχανισμούς πληροφόρησης και διαβουλεύσεων να τεθούν σε ισχύ με εναλλακτικά πρόσφορα μέσα, π.χ. μέσω των υφισταμένων δομών εκπροσώπησης των εργαζομένων ή μέσω διαβουλεύσεων μεταξύ της διεύθυνσης και των εργαζομένων σε όλα τα επίπεδα, σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία και πρακτική.

3.4. Στο άρθρο 5.4 πρέπει να προβλέπεται ότι ενώ οι εργαζόμενοι ή οι εκπρόσωποί τους μπορούν να απευθύνονται σε ειδικούς για να τους συμβουλεύουν, οι ειδικοί αυτοί θα πρέπει να ενεργούν μόνον ως σύμβουλοι και δεν θα έχουν το δικαίωμα να συμμετέχουν οι ίδιοι στο διάλογο για την επίτευξη συμφωνίας σχετικά με τους μηχανισμούς πληροφόρησης και διαβουλεύσεων. Ούτε θα είναι δυνατόν να απαιτείται από τους εργοδότες να καταβάλλουν τις αμοιβές τους.

3.5. Στο άρθρο 6 πρέπει να προβλέπεται ότι τα μέρη επιβάλλεται να αποφασίζουν εάν θα έχουν μια κεντρική Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ή εάν επιθυμούν να καθιερώσουν, κατόπιν αμοιβαίας συμφωνίας ένα άλλο πλαίσιο επικοινωνίας και διαβουλεύσεων μεταξύ της διεύθυνσης της ελέγχουσας επιχείρησης και των εργαζομένων στα διάφορα υποκαταστήματα της επιχείρησης.

3.6. Το άρθρο 7 πρέπει να προβλέπει ότι σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί συμφωνία βάσει του άρθρου 6, πρέπει να ζητηθεί από τη διεύθυνση, της ελέγχουσας επιχείρησης να διατηρήσει, σε συνεχή βάση, αποτελεσματικές διαδικασίες πληροφόρησης και διαβουλεύσεων, όπως αναφέρεται στην παράγραφο 2.2 της εν λόγω γνωμοδότησης.

3.7. Το παράρτημα πρέπει είτε να διαγραφεί είτε να τροποποιηθεί, έτσι ώστε να λάβει τη μορφή του προτεινόμενου υποδείγματος για να ληφθεί υπόψη από τα μέρη. Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει η υιοθέτησή του να είναι επιτακτική.

3.8. Η πρόταση στην παράγραφο 1γ του παραρτήματος, για τη σύσταση εκτελεστικής επιτροπής είναι εντελώς εκτός τόπου, εφόσον πρόκειται για ένα όργανο χωρίς εκτελεστικά καθήκοντα. Για οποιαδήποτε Ευρωπαϊκή Επιτροπή, οι κανόνες λειτουργίας της θα πρέπει να συμφωνηθούν μεταξύ των εκπροσώπων των εργαζομένων και της διεύθυνσης.

3.9. Ο όρος «εξαιρετικές περιστάσεις» στην παράγραφο 3 πρέπει να ορισθεί επακριβώς και να περιορισθεί στις περιπτώσεις μετεγκαταστάσεων, στο κλείσιμο των εγκαταστάσεων της επιχείρησης ή στις ομοδικές απολύσεις.

3.10. Οι σκέψεις, σχετικά με τους ειδικούς, που αναφέρονται στην παράγραφο 3.4 της γνωμοδότησης ισχύουν επίσης και για την παράγραφο 6 του παραρτήματος.»

Τα ακόλουθα μέλη παρόντα ή αντιπροσωπευόμενα ψήφισαν υπέρ της αντιγνωμοδότησης:

Κυρίες και Κύριοι : ARENA, ASPINALL, BAGLIANO, BEALE, BELL, BELTRAMI, BENTO GONΗALVES, BERNABEI, ΜΠΡΕΔΗΜΑ-ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΥ, BROOKES, CAVALEIRO BRANDA O, CONNELLAN, CUNHA, DONCK, ΔΟΥΒΗΣ, FRERICHS, GAFO FERNΓNDEZ, GARDNER, GAUTIER, GHIGONIS, GIACOMELLI, GIESECKE, GREEN, GUILLAUME, KAARIS, KAFKA, ΚΑΖΑΖΗΣ, LINSSEN, LITTLE, LΦW, McGARRY, MOBBS, MORELAND, NOORDWAL, PANERO FLOREZ, PARDON, PEARSON, PELLETIER R., PERRIN-PELLETIER, PRICOLO, PROUMENS, RODRIGUEZ DE AZERO Y DEL HOYO, ROMOLI, ΣΑΪΤΗΣ, SAUWENS, SCHADE-POULSEN, SEGUY, STECHER NAVARRA, TESORO OLIVER, WHITWORTH.

Τα ακόλουθα μέλη παρόντα ή αντιπροσωπευόμενα καταψήφισαν την αντιγνωμοδότηση:

Κυρίες και Κύριοι : ABEJON RESA, AMATO, ATAΝDE FERREIRA, W.A. ATTLEY, BAEZA, BASTIAN, BLESER, BOISSEREE, BONVICINI, BORDES-PAGES, BOTTAZZI, BRIESCH, van den BURG, VASCO CAL, CARROLL, CASSINA, CEBALLO HERRERO, CHEVALIER, CHRISTIE, COLOMBO, DECAILLON, von der DECKEN, D`ELIA, ΔΙΑΠΟΥΛΗΣ, van DIJK, DRAIJER, DRILLEAUD, DUNKEL, ELSTNER, ENGELEN-KEFER, ETTY, EULEN, FERNANDEZ, FLUM, FRANDI, FREEMAN, GEUENICH, GOMEZ MARTINEZ, GREDAL, GROBEN, HAGEN, HILKENS, JANSSEN, JASCHICK, JENKINS, KARGAARD, de KNEGT, ΚΟΡΥΦΙΔΗΣ, LACA MARTIN, LANDABURU DE SILVA, LAPPAS, LAUR, LIVERANI, LYNCH, LYONS, MADDOCKS, MANTOVANI, MARGALEF MASIA, MASUCCI, MERCIER, MOLINA VALLEJO, MORIZE, MORRIS, MOURGUES, MάLLER R., MUΡIZ GUARDADO, NIELSEN BENT, NIELSEN PREBEN, NIERHAUS, DE PAUL DE BARCHIFONTAINE, ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, PE, PELLARINI, PELLETIER Ch., POMPEN, QUEVEDO ROJO, SALMON, SANDERSON, SANTILLAN CABEZA, SCHMIDT, SCHMITZ, von SCHWERIN, SEQUEIRA, SILVA, SMITH, ΣΠΥΡΟΥΔΗΣ, STOKKERS, STRAUSS, ΘΕΩΝΑΣ, TIXIER, VANDERMEEREN, ZUFIAUR NARVAIZA.

Τα ακόλουθα μέλη παρόντα ή αντιπροσωπευόμενα απέσχον της ψηφοφορίας:

Κυρίες και Κύριοι : BARBAGLI, Dame Jocelyn BARROW, GIRON, KIELMAN, KIENLE, MEYER-HORN, MULLER R., PASQUALI, PETERSEN, RAMAEKERS, REA, SCULLY, SPEIRS, WICK.