ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

2002/0123 (COD)

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου σχετικά με την πρόταση ΟΔΗΓΙΑΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα

1. Εισαγωγη

Το άρθρο 251 παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, στοιχείο (γ) της συνθήκης ΕΚ ορίζει ότι η Επιτροπή γνωμοδοτεί για τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. Η Επιτροπή παραθέτει κατωτέρω τη γνώμη της για τις 16 τροπολογίες που πρότεινε το Κοινοβούλιο.

2. Ιστορικο

Η πρόταση COM(2002) 207 τελικό [1] - 2002/0123(COD) υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο στις 26 Ιουνίου 2002, σύμφωνα με τη διαδικασία συναπόφασης που προβλέπεται στο άρθρο 95 της συνθήκης ΕΚ.

[1] ΕΕ C 227 E, 24.9.2002, σ. 382.

Η Επιτροπή των Περιφερειών γνωμοδότησε στις 21 Νοεμβρίου 2002 [2].

[2] ΕΕ C 73, 26.3.2003, σ. 38.

Η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή γνωμοδότησε στις 11 Δεκεμβρίου 2002 [3].

[3] ΕΕ C 85, 8.4.2003, σ. 25.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο γνωμοδότησε σε πρώτη ανάγνωση στις 12 Φεβρουαρίου 2003.

Μετά τη γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και σύμφωνα με το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποίησε την πρότασή της με το έγγραφο COM(2003) 119 τελικό και την υπέβαλε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο στις 17 Μαρτίου 2003.

Στις 27 Μαρτίου 2003, επετεύχθη ομόφωνη πολιτική συμφωνία στο Συμβούλιο για την έκδοση κοινής θέσης. Το Συμβούλιο ενέκρινε επίσημα την κοινή θέση στις 26 Μαΐου 2003 [4]. Η Επιτροπή γνωμοδότησε θετικά επί της κοινής θέσης [5].

[4] ΕΕ C 159, 8.7.2003, σ. 1.

[5] SEC(2003) 627 τελικό.

3. Σκοποσ τησ προτασησ

Η πρόταση αποβλέπει στην επίτευξη ελάχιστης εναρμόνισης των κανόνων για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι εν λόγω πληροφορίες (π.χ. γεωγραφικές, επιχειρηματικές, κυκλοφοριακές) αποτελούν ένα σημαντικό οικονομικό υπόβαθρο. Παρέχουν την πρώτη ύλη για την ανάπτυξη νέων προϊόντων και υπηρεσιών και αποτελούν βασική εισροών για το ηλεκτρονικό εμπόριο. Οι πληροφορίες του δημόσιου τομέα είναι δυνατό να καταστούν σημαντικός παράγοντας για νέες ασύρματες εφαρμογές.

Οι κανόνες για την περαιτέρω χρήση των εν λόγω πληροφοριακών πόρων ποικίλλουν σε μεγάλο βαθμό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το γεγονός αυτό εμποδίζει την ανάπτυξη διασυνοριακών υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας που χρησιμοποιούν τις εν λόγω πληροφορίες ως εισροή. Η δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πλαισίου για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα θα αυξήσει τον βαθμό βεβαιότητας και κατά συνέπεια θα τονώσει τις δημιουργικές και καινοτόμες επενδύσεις στον τομέα της παροχής υπηρεσιών περιεχομένου, καθώς και σε άλλους τομείς.

4. Γνωμη τησ Επιτροπήσ για τισ τροπολογιεσ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου

Στις 25 Σεπτεμβρίου 2003, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε 16 τροπολογίες της κοινής θέσης του Συμβουλίου σχετικά με την έκδοση οδηγίας για την περαιτέρω χρήση πληροφοριών του δημόσιου τομέα. Οι τροπολογίες βασίστηκαν σε ένα συμβιβαστικό πακέτο που συμφωνήθηκε από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Η Επιτροπή μπορεί να κάνει δεκτές εξ ολοκλήρου τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Με την τροπολογία 1 (τίτλος), η λέξη "εγγράφων" αντικαθίσταται από την λέξη "πληροφοριών" στον τίτλο της οδηγίας.

Η τροπολογία 2 (αιτιολογική σκέψη 6) αναφέρει ότι θα πρέπει να ληφθούν υπόψη οι διαφορετικές παραδοσιακές πρακτικές των δημόσιων υπηρεσιών κατά την εκμετάλλευση πληροφοριών του δημόσιου τομέα.

Η τροπολογία 3 (αιτιολογική σκέψη 9) αναφέρεται στα δικαιώματα των πολιτών βάσει του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μολονότι η αναφορά αυτή φαίνεται να αφορά περισσότερο την πρόσβαση στις πληροφορίες παρά την περαιτέρω χρήση τους, μπορεί να γίνει δεκτή ως μέρος της αιτιολογικής σκέψης 9.

Η τροπολογία 4 (αιτιολογική σκέψη 12) τονίζει τη σημασία που έχει η έγκαιρη διαθεσιμότητα στοιχείων με δυναμικό περιεχόμενο ώστε να καταστεί δυνατή η πλήρης οικονομική αξιοποίησή τους. Πρόκειται για χρήσιμη διευκρίνιση.

Η τροπολογία 5 (αιτιολογική σκέψη 13) υπογραμμίζει τη σημασία μορφότυπων τα οποία δεν θα εξαρτώνται από κάποιο συγκεκριμένο λογισμικό και τις δυνατότητες περαιτέρω χρήσης από άτομα με ειδικές ανάγκες.

Η τροπολογία 7 (αιτιολογική σκέψη 15) εφιστά την προσοχή στην σημασία ύπαρξης διαφανών ένδικων βοηθημάτων, ιδιαίτερα για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις.

Η τροπολογία 9 (νέα αιτιολογική σκέψη 16α) αναφέρει ότι σε περίπτωση που δημόσιοι φορείς παύουν να διαθέτουν έγγραφα για περαιτέρω χρήση θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τα συμφέροντα των ατόμων που συμβουλεύονται τα έγγραφα αυτά.

Η τροπολογία 10 (νέα αιτιολογική σκέψη 20α) εξηγεί τη σημασία ύπαρξης πρακτικών μέσων στη διάθεση των χρηστών τα οποία διευκολύνουν σημαντικά τη διασυνοριακή περαιτέρω χρήση εγγράφων του δημόσιου τομέα.

Η τροπολογία 11 (άρθρο 1 παράγραφος 1) αναφέρει ότι η οδηγία αφορά επίσης τους πρακτικούς τρόπους για τη διευκόλυνση της περαιτέρω χρήσης. Πρόκειται για χρήσιμη διευκρίνιση η οποία συνάδει με τις τροπολογίες 10 και 19.

Η τροπολογία 18 (άρθρο 7 παράγραφος 1) αναφέρει ότι οι φορείς του δημοσίου ενημερώνουν τους αιτούντες έγγραφα για περαιτέρω χρήση σχετικά με τα ένδικα βοηθήματα. Πρόκειται για χρήσιμες προσθήκες που αυξάνουν την διαφάνεια έναντι των ενδιαφερομένων χρηστών.

Η τροπολογία 19 (νέο άρθρο 8α), καλεί τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν τα απαραίτητα κατάλληλα μέτρα που διευκολύνουν την αναζήτηση διαθέσιμων προς περαιτέρω χρήση εγγράφων. Πρόκειται για σημαντική τροπολογία που βελτιώνει τα πρακτικά μέτρα τα οποία διευκολύνουν την περαιτέρω χρήση εγγράφων του δημόσιου τομέα και ειδικότερα την διασυνοριακή περαιτέρω χρήση.

Η τροπολογία 20 (αιτιολογική σκέψη 14) διατυπώνει εκ νέου την αναφορά στις ανάγκες αυτοχρηματοδότησης ορισμένων φορέων του δημοσίου και την αναφορά στις εφαρμοστέες λογιστικές αρχές και στις σχετικές μεθόδους υπολογισμού του κόστους του οικείου δημόσιου φορέα.

Η τροπολογία 21 (νέα αιτιολογική σκέψη 15α) συνδέει τη διαθεσιμότητα των πληροφοριών με το δικαίωμα στη γνώση. Η αιτιολογική αυτή σκέψη φαίνεται να αφορά περισσότερο την πρόσβαση στις πληροφορίες παρά την περαιτέρω χρήση, πλην όμως μπορεί να γίνει δεκτή ως μέρος του πακέτου που συμφωνήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

Η τροπολογία 22 (άρθρο 1 παράγραφος 3) αλλάζει τη διατύπωση, αναφέροντας ότι η παρούσα οδηγία νοείται με την επιφύλαξη των εθνικών καθεστώτων πρόσβασης.

Η τροπολογία 23 (άρθρο 3) εισάγει εκ νέου στο άρθρο την έννοια της χρήσης για εμπορικούς και μη εμπορικούς σκοπούς. Το πρώτο μέρος της τροπολογίας αυτής επαναλαμβάνει τη διατύπωση που χρησιμοποιείται στην πρόταση της Επιτροπής. Το δεύτερο μέρος της συμβιβαστικής αυτής τροπολογίας αναφέρει ότι τα έγγραφα, όποτε αυτό είναι δυνατό, θα πρέπει να διατίθενται με ηλεκτρονικά μέσα. Πρόκειται για χρήσιμη προσθήκη, στο πλαίσιο της ανάπτυξης της κοινωνίας των πληροφοριών.

Η τροπολογία 24 (άρθρο 4 παράγραφος 2) απευθύνει απευθείας την υποχρέωση στους φορείς του δημόσιου τομέα και όχι στα κράτη μέλη. Δεν πρόκειται για ουσιαστική αλλαγή, δεδομένου ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται ούτως ή άλλως να διασφαλίσουν τη συμμόρφωση με τους κανόνες.

5. Συμπερασμα

Σύμφωνα με το άρθρο 250 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της βάσει των ανωτέρω.