12. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 62/47 
2.2. Κανονισμός σχετικά με τους όρους ζωοτεχνικού και 
γενεαλογικού χαρακτήρα του διέπουν τις ενδοκοινο­
τικές συναλλαγές ιπποειδών 
2.2.1. Η ΟΚΕ διαπιστώνει ότι η πρόταση αυτή 
ακολουθεί τις γενικές γραμμές της «Πρότασης για 
απόφαση του Συμβουλίου σχετικά με τους όρους 
ζωοτεχνικού και γενεαλογικού χαρακτήρα που διέπουν 
την εμπορία ζώων φυλής (ράτσας)» (')· 
2.2.2. Αναφορικά με τον ουσιαστικό χαρακτήρα των 
γενικών κριτηρίων για την αναγνώριση οργανώσεων 
και ενώσεων εκτροφής και για την καταχώρηση στα 
γενεαολογικά βιβλία, που προβλέπονται στο άρθρο 4 
(β) και (γ) αντίστοιχα, η ΟΚΕ πιστεύει ότι, προς 
αποφυγή διακρίσεων, αυτά τα κριτήρια θα πρέπει να 
τίθενται από τον ίδιο τον κανονισμό και να τροποποιού­
νται, όταν χρειάζεται, σύμφωνα με την προβλεπόμενη 
στο άρθρο 11 διαδικασία της συμβουλευτικής επιτρο­
πής. 
2.2.3. Αναφορικά με την αναγνώριση της ταυτότητας 
των ιπποειδών για την οποία ο λόγος στα άρθρα 4 (α) και 
6, η ΟΚΕ πιστεύει ότι το όνομα του ζώου δεν αποτελεί 
την καλύτερη εγγύηση για την αποτροπή αθέμιτων 
(') ΕΕ αριθ. C 56 της 6. 3. 1989, σ. 25. 
Βρυξέλλες. 20 Δεκεμβρίου 1989 
1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις 
1.1. Στόχος του κανονισμού είναι ο έλεγχος της 
εμπορίας των τρωκτικών και ειδικότερα των κουνελιών, 
λαγών, ποντικών, κρικήτων κλπ., που προέρχονται 
τόσο από την Κοινότητα όσο και από τρίτες χώρες. 
1.2. Ένας από τους σπουδαιότερους λόγους για την 
εισαγωγή των μέτρων ελέγχου είναι η εμπορία ζώντων 
κουνελιών. Ένα κράτος μέλος της Κοινότητας έφθασε 
να πωλήσει σε άλλα κράτη μέλη ούτε λίγο ούτε πολύ 
(') ΕΕ αριθ. C 327 της 30. 12. 1989. σ. 57. πρακτικών. Στο άρθρο 6, θα πρέπει να προβλεφθούν πιο 
αξιόπιστοι τρόποι αναγνώρισης των ζώων, όπως η 
δερματοστιξία (τατουάζ), η εξέταση του αίματος και η 
αναλυτική περιγραφή της εσωτερικής τους εμφάνισης. 
2.3. Κανονισμός σχετικά με τις ενδοκοινοτικές συναλλα­
γές ιπποειδών που προορίζονται για αγώνες 
2.3.1. Άρθρο 3 
Η ΟΚΕ θα προτιμούσε να περιορισθεί ο κανονισμός 
αυτός στους ίππους και στα πόνεϋ (πρβλ. το γερμανικό 
κείμενο). Η ουσιαστική διάταξη του άρθρου 3 έγκειται 
σε μια ρήτρα απαγορευτική διακρίσεων προκειμένου 
για τη συμμετοχή ίππων και πόνευ, καταχωρισμένων σε 
ένα κράτος μέλος ή προερχόμενων από άλλο κράτος 
μέλος, σε αγώνες. Κατά συνέπεια, ο ορισμός των 
αγώνων για τους οποίους θα ισχύει μια τέτοια ρήτρα, 
πρέπει να είναι κατά το δυνατόν ευρύς' και το άρθρο 2 θα 
πρέπει να διευρυνθεί ώστε να περιλαμβάνει συνδυασμέ­
νους αγώνες ιππασίας και οδήγησης και γενικά να 
περιλαμβάνει όλων των ειδών τις επιδείξεις με άλογα 
και άλλους αγώνες όπου συμμετέχουν και άλογα όπως 
οι ταυρομαχίες. Σχετικά, η ΟΚΕ επισημαίνει το 
αγγλικό κείμενο στο οποίο ήδη αναφέρονται οι 
συνδυασμοί αγώνων. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
3 200 τόνους ζώντων κουνελιών το 1987, ενώ 5 000 τόνοι 
επιπλέον του αυτού είδους εισήχθησαν από τρίτες 
χώρες. 
1.3. Επί του παρόντος δεν υφίστανται διαδικασίες 
ελέγχου για όλη την Κοινότητα, πράγμα το οποίο 
απαιτεί προσοχή, λόγω της καταργήσεως των συνορια­
κών ελέγχων που προβλέπεται στα τέλη του 1992. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
Εγκρίνεται ο γενικότερος στόχος του κανονισμού. Εις 
επίρρωσιν τούτου, πρέπει να σημειωθεί ότι το μεγαλύτε-Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου σχετικά με τους όρους 
υγειονομικών μέτρων, που διέπουν τη διάθεση στην αγορά των τρωκτικών στην 
Κοινότητα (') 
(90/C 62/19) 
Στις 14 Νοεμβρίου 1989, και σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότη­
ση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση κανονισμού. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να αναθέσει στον κ. Hancock, ως γενικό 
εισηγητή, την προετοιμασία των σχετικών εργασιών. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά την 272η σύνοδο ολομέλειας της, συνεδρίαση 
της 20ής Δεκεμβρίου 1989, υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
Αριθ. C 62/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 12. 3. 90 
ρο μέρος της εμπορίας ορισμένων τρωκτικών, ειδικότε­
ρα ποντικών, προορίζεται για τον εφοδιασμό επιστημο­
νικών εργαστηρίων και ότι τα ζώα αυτά πρέπει να 
ανταποκρίνονται σε επιπρόσθετους και αυστηρούς 
όρους ασφάλειας που επιβάλλονται από τα ίδια τα 
εργαστήρια. 
3. Ειδικές παρατηρήσεις 
3.1. Αρθρο 4 
3.1.1. Δεν αφορά το ελληνικό κείμενο. 
3.1.2. Ο κατάλογος των ασθενειών που πρέπει να 
δηλώνονται επίσημα εγκρίνεται αλλά θα ήταν προτιμό­
τερο να απαιτείται γνωστοποίηση των ασθενειών 
αυτών, δεδομένου ότι, ελλείψει κυρώσεων, θα είναι 
δυσχερής η εφαρμογή της εν λόγω διατάξεως. 
3.1.3. Επειδή τόσο η λύσσα όσο και η τουλαρεμία 
απαντούν σπανίως στα οικιακά ζώα που εμπίπτουν στον 
κανονισμό αυτό, συνιστάται η προσθήκη δύο εξίσου 
σοβαρών ασθενειών, της σαλμονέλλωσης και της 
λεπτοσπείρωσης, αφού ληφθούν υπόψη οι πρακτικές 
δυσχέρειες που υφίστανται για την διενέργεια δοκιμών. 
Και οι δύο είναι μεταδόσιμες στα βοειδή, τους χοίρους 
και τον άνθρωπο. 
3.1.4. Φαίνεται να υπάρχει αντίφαση μεταξύ των 
διατάξεων του κανονισμού αυτού και εκείνου που 
αφορά το κρέας θηραμάτων και κουνελιών (COM(89) 
496 τελικό). Στο άρθρο 4 του δεύτερου κανονισμού 
ορίζεται ότι απαγορεύεται η σφαγή κουνελιών που 
παρουσιάζουν κλινικά συμπτώματα ασθενείας. Η διάτα­
ξη αυτή είναι κατά πολύ αυστηρότερη από τις παρούσες 
και κατά βάση σημαίνει ότι επιτρέπεται η εισαγωγή 
ζώων τα οποία παρουσιάζουν συμπτώματα ασθενείας 
εκτός εκείνων που απαριθμούνται στο εξεταζόμενο 
σχέδιο κανονισμού, αλλά ότι στην περίπτωση αυτή δεν 
θα σφάζονται. 
3.2. Άρθρο 5 
3.2.1. Το άρθρο 5, σημείο 2 είναι ιδιαιτέρως ασαφές 
ως προς τη διάρκεια της απαγόρευσης εξόδου. Η πρώτη 
περίοδος θα πρέπει να διατυπωθεί ως εξής: 
«Εφόσον όλα τα ζώα ευαίσθητων κατηγοριών δεν 
έχουν πεθάνει ή δεν έχουν σφαγεί και δεν έχει 
απολυμανθεί ο χώρος, η διάρκεια της απαγόρευσης υπολογίζεται από την τελευταία περίπτωση που 
διαπιστώθηκε τουλάχιστον:» 
3.2.2. Δεδομένου ότι οι πιθανότητες μεταδόσεως 
λύσσας σε αυτά τα είδη οικιακών ζώων είναι ισχνές, και 
εφόσον επιζητείται η συμπερίληψη της λύσσας στον 
κατάλογο των νόσων που εμπίπτουν στον κανονισμό, 
είναι ανεπαρκής η διάρκεια της απαγόρευσης επί ένα 
μήνα, διότι η περίοδος επωάσεως διαρκεί περισσότε­
ρους από ένα μήνα. 
3.2.3. Η διάρκεια των απαγορεύσεων για τη νόσο της 
σαλμονέλας και της λεπτοσπείρωσης πρέπει να καθορι­
σθεί σε δύο μήνες αντίστοιχα. 
3.3. Άρθρο 6 
3.3.1. Συνιστάται επείγουσα εκτέλεση μελετών για 
να διαπιστωθεί κατά πόσον οιαδήποτε από τα είδη αυτά 
που εμπίπτουν στον κανονισμό είναι δεκτικά μεταδό­
σεως αιμορραγικών νόσων. Στην περίπτωση αυτή θα 
πρέπει να επιβληθεί πλήρης απαγόρευση εξόδου των 
αγρίων τρωκτικών από οιαδήποτε περιοχή στην οποία 
εκδηλώθηκε ήδη η νόσος αυτή, τόσο στο οικιακό όσο 
και στο άγριο περιβάλλον, και να ληφθούν μέτρα για 
την ανάληψη παρόμοιας δράσης στο μέλλον, σε 
περίπτωση ευρύτερης μεταδόσεως της νόσου αυτής. 
3.3.2. Πρέπει να σημειωθεί ότι θα είναι έργο εξαιρε­
τικά δυσχερές για τις οιεσδήποτε αρχές η βεβαίωση ότι 
κάποια από τις ασθένειες που πρέπει να κοινοποιούνται 
δεν απαντά στον πληθυσμό των αγρίων τρωκτικών της 
διοικητικής τους περιφέρειας. Το πρακτικό αποτέλε­
σμα του άρθρου αυτού, όπως έχει σήμερα, θα είναι 
συνεπώς εξαιρετικά περιορισμένο. 
3.4. Αρθρο 7 
3.4.1. Συμπεραίνεται ότι το σχέδιο κανονισμού 
COM(88) 383 απέβλεπε στη θέσπιση των διαδικασιών 
που αναφέρονται στο εξεταζόμενο άρθρο, ύστερα από 
έγκριση του Συμβουλίου. Τώρα όμως που διαγράφηκε 
από αυτό η οποιαδήποτε αναφορά στα ζώντα ζώα, είναι 
αναγκαίο να εξετασθεί τί μέτρα ελέγχου και ασφαλείας 
πρέπει να εφαρμοσθούν. Η ΟΚΕ θεωρεί λογικό να 
ζητηθεί εκ νέου η γνώμη της, όταν το σχέδιο κανονι­
σμού θα έχει τροποποιηθεί αναλόγως. 
3.5. Άρθρο 10 
Στο τέλος της πρώτης παραγράφου να προστεθεί το εξής 
κείμενο: 
«ή την 1η Ιουλίου 1992, οποιαδήποτε είναι μεταγε­
νέστερη » 
3.6. Επισημαίνεται ότι δεν γίνεται καμμία πρόβλεψη 
σχετικά με την παροχή βοήθειας της Μόνιμης Κτηνια­
τρικής Επιτροπής προς την Επιτροπή. Τούτο θα πρέπει 
να συμπεριληφθεί στον κανονισμό. 
12. 3. 90 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 62/49 
Βρυξέλλες, 20 Δεκεμβρίου 1989 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής 
Alberto MASPRONE 
Γνωμοδότηση για την πρόταση απόφασης του Συμβουλίου περί θεσπίσεως 
χρηματοδοτικής δράσης της Κοινότητας για την εξάλειψη της βρουκέλλωσης των 
προβάτων και αιγών (') 
(90/C 62/20) 
Στις 14 Νοεμβρίου 1989, και σύμφωνα με το άρθρο 198 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της 
Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, το Συμβούλιο αποφάσισε να ζητήσει τη γνωμοδότη­
ση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την παραπάνω πρόταση. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή αποφάσισε να αναθέσει στον κ. Hancock, ως γενικό 
εισηγητή, την προετοιμασία των σχετικών εργασιών. 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή, κατά την 272η σύνοδο ολομέλειας της, συνδρίαση 
της 20ήςΔεκεμβρίου 1989, υιοθέτησε ομόφωνα την ακόλουθη γνωμοδότηση: 
1. Εισαγωγικές παρατηρήσεις 3. Ειδικές παρατηρήσεις 
1.1. Η μόλυνση που προκαλείται από την βρουκέλ-
λωση Melitensis είναι σοβαρή ασθένεια που προκαλεί 
μεγάλες οικονομικές απώλειες στους κτηνοτρόφους και 
τους ιδιοκτήτες ποιμνίων και μπορεί να προσβάλει τον 
άνθρωπο, μερικές φορές μάλιστα με μοιραίες συνέπειες. 
1.2. Η ασθένεια εξαλείφθηκε από επτά κράτη μέλη 
και σήμερα εξακολουθεί να ενδημεί στη Γαλλία, την 
Ελλάδα, την Ιταλία και την Πορτογαλία. 
1.3. Ο εμβολιασμός των ζώων δεν συνεπάγεται ούτε 
την πρόληψη των αποβολών ούτε και εμποδίζει τη 
μετάδοση της ασθένειας. Έτσι η σφαγή επιβάλλεται ως 
η μόνη δυνατή και μόνιμη λύση. 
1.4. Επειδή οι κτηνοτρόφοι αναγκάζονται να διαφο­
ροποιούν τις δραστηριότητες τους και επειδή οι 
καλύτερες φυλές εριοφόρων μακρού τριχώματος και 
γαλακτοφόρων ζώων προέρχονται από τις περιοχές στις 
οποίες ενδημεί η βρουκέλλωση, η μη εξάλειψη της 
ασθένειας δύναται να προκαλεί οικονομική ζημία και 
να δημιουργήσει εμπόδια στην ελεύθερη κυκλοφορία 
εντός της Κοινότητας. 
2. Γενικές παρατηρήσεις 
Εγκρίνονται συνεπώς οι γενικοί στόχοι της πρότασης 
αποφάσεως. 
(·) ΕΕ αριθ. C 327 της 30. 12. 1989, σ. 51. 3.1. Άρθρο 2 
Δεδομένου ότι η επίσημη δοκιμασία βρουκέλλωσης, 
καίτοι η καλύτερη από όσες είναι διαθέσιμες σήμερα, 
δεν είναι τόσο ακριβής όσο θα έπρεπε, πρέπει να 
επικροτηθεί η πρόθεση της Επιτροπής να αναθέσει την 
εκτέλεση περαιτέρω ερευνών για τη βελτίωση της 
δοκιμασίας. 
3.2. Άρθρο 3 
Παράγραφος 2. Στην παράγραφο αυτή θα έπρεπε να 
διευκρινίζεται ότι οι ιδιοκτήτες των κτηνοτροφικών 
εκμεταλλεύσεων, τα υγειονομικά εργαστήρια ή οποιοι-
δήποτε άλλοι αρμόδιοι προβαίνουν σε διάγνωση, 
υποχρεούνται να τη γνωστοποιούν και είναι ως προς 
αυτό απολύτως συνυπεύθυνοι. Τα κράτη μέλη θα πρέπει 
να παρακινηθούν, ώστε να διασφαλίσουν την επιβολή 
των κατάλληλων ποινών σε περίπτωση μη συμμόρφω­
σης. 
3.2.1. Παράγραφος 5. Πρέπει να επιδειχθεί μέριμνα 
όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο είναι δυνατό να 
ελέγχεται καταλλήλως η απαγόρευση της θεραπευτικής 
αγωγής του ποιμνίου, π.χ. με αντιβιωτικά. Ελπίζεται ότι 
θα καθορισθούν οι κατάλληλες ποινές σε εθνικό 
επίπεδο για τις περιπτώσεις κατά τις οποίες εσκεμμένως 
διατάσσεται ή γίνεται χρήση παρόμοιων φαρμάκων. 
3.2.2. Παράγραφος 9. Είναι βασικό να σημαδεύονται 
μονίμως τα ποίμνια (το σημάδεμα των προσβεβλημένων 
ζώων, μετά το ατύχημα του Τσερνομπίλ, αποτελεί 
προηγούμενο). Πρέπει να κρατούνται τα δέοντα αρχεία 
διακινήσεως και να ελέγχονται τακτικά από τις 
αρμόδιες αρχές. 
3.2.3. Παράγραφος 10. Καίτοι υπάρχει συμφωνία 
ότι, εάν π.χ. προσβληθεί το 60 % ενός ποιμνίου, είναι