Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για το "Ενημερωτικό σημείωμα της Επιτροπής: Κοινό δημοσιονομικό πλαίσιο 2004-2006 για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις"

(2002/C 278/12)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ,

έχοντας υπόψη το Ενημερωτικό σημείωμα της Επιτροπής της 30ής Ιανουαρίου 2002: Κοινό δημοσιονομικό πλαίσιο 2004-2006 για τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις (SEC(2002) 102 τελικό)·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της, της 12ης Μαρτίου 2002, σύμφωνα με το άρθρο 265, παράγραφος 5, της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, να αναθέσει την επεξεργασία γνωμοδότησης πρωτοβουλίας στην επιτροπή "Εξωτερικές Σχέσεις"·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης (CdR 71/2002 rev.) που υιοθέτησε η επιτροπή "Εξωτερικές Σχέσεις" στις 3 Απριλίου 2002 με βάση την εισηγητική έκθεση του Λόρδου Ηanningfield, Μέλος του Συμβουλίου της Κομητείας του Εssex (UK/PPE)·

έχοντας υπόψη το θεματικό έγγραφο που δημοσιεύθηκε από την Επιτροπή στις 30 Ιανουαρίου 2002: Διεύρυνση και Γεωργία: επιτυχής ενσωμάτωση των νέων κρατών μελών στην ΚΓΠ (SEC(2002) 95 τελικό)·

έχοντας υπόψη την ανακοίνωση της Επιτροπής που δημοσιεύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 2002: Πρώτη έκθεση προόδου για την οικονομική και κοινωνική συνοχή (COM(2002) 46 τελικό)·

έχοντας υπόψη τα συμπεράσματα της Προεδρίας του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Βερολίνου της 24ης και 25ης Μαρτίου 1999·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με θέμα Η σημασία της κοινής γεωργικής πολιτικής (ΚΓΠ) για τις περιφέρειες, με την προοπτική της διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης (CdR 416/2000 fin)(1)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με θέμα Η ενίσχυση της ανάπτυξης των θεσμικών δομών σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο στις υποψήφιες προς ένταξη χώρες (CdR 102/2001 fin)(2)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με θέμα Δεύτερη έκθεση για την οικονομική και κοινωνική συνοχή (CdR 74/2001 fin)(3)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με θέμα Μεταρρύθμιση της ΚΓΠ - Ανάπτυξη της ανταγωνιστικότητας των αγροτικών περιοχών (CdR 526/1999 fin)(4)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με θέμα Περιφερειακές συνέπειες της ευρωπαϊκής γεωργικής και αγροτικής πολιτικής (CdR 253/2000 fin)(5)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότησή της με θέμα Πρόγραμμα δράσης ("Ατζέντα 2000"): Χρηματοδότηση της ΕΕ μετά το 1999 λαμβανομένων υπόψη των προοπτικών διεύρυνσης και των προκλήσεων του 21ου αιώνα (COM(97) 2000 τελικό) (CdR 303/97 fin)(6)·

έχοντας υπόψη την έκθεση της ομάδας συνδέσμου ΕΤΠ-Υποψηφίων χωρών 1998-2001 [R/CdR 448/2001 σημείο 13α)]·

εκτιμώντας ότι το επικείμενο κύμα διεύρυνσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης αντιπροσωπεύει μια πρόκληση που θα διαμορφώσει τη φυσιογνωμία της Ευρώπης για ολόκληρες γενεές και ότι έχει αντίκτυπο σε όλους τους τομείς της συζήτησης για τη μελλοντική φύση και δομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης·

εκτιμώντας ότι οι τοπικές και περιφερειακές αρχές, ως φορείς που εφαρμόζουν μεγάλο τμήμα του κοινοτικού κεκτημένου στον τομέα της νομοθεσίας θα διαδραματίσουν καίριο ρόλο για την επιτυχία της διεύρυνσης·

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 44η σύνοδο ολομέλειας της 15ης και 16ης Μαΐου 2002 (συνεδρίαση της 16ης Μαΐου) την ακόλουθη γνωμοδότηση.

ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΣΥΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

1. Γενικά σχόλια για το περιεχόμενο του ενημερωτικού σημειώματος

Η Επιτροπή των Περιφερειών

1.1. Επισημαίνει ότι τους τελευταίους μήνες, σε ορισμένες υποψήφιες χώρες, η στάση απέναντι στην ένταξη στην ΕΕ έχει αρχίσει να γίνεται περισσότερο αδιάλλακτη. Ελλοχεύει ο κίνδυνος, κατά την πορεία προς την ένταξη, οι στάσεις αυτές να γίνουν ακόμη πιο απόλυτες εάν οι διαπραγματεύσεις με τις υποψήφιες χώρες προκαλέσουν την εντύπωση ότι οι εν λόγω χώρες δεν προσχωρούν στην ΕΕ υπό δίκαιους όρους.

1.2. Επισημαίνει ότι εντός του δημοσιονομικού πλαισίου τα καίρια θέματα είναι η χρηματοδότηση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής και της συνοχής. Το 80% του τρέχοντος προϋπολογισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης δαπανάται για τη χρηματοδότηση των γεωργών και των πτωχότερων περιφερειών.

1.3. Αναγνωρίζει ότι απλώς και μόνον η απόλυτη επέκταση των σημερινών πολιτικών στα νέα κράτη μέλη, και μάλιστα χωρίς μεταβατική περίοδο ή σταδιακή κατάργηση, θα προκαλέσει σε αυτό το στάδιο της στήριξης μεγάλη οικονομική επιβάρυνση στα υφιστάμενα κράτη μέλη. Η ΕΤΠ τονίζει, συνεπώς, ότι είναι αναγκαίο να μην συνδεθεί η συζήτηση για την μεταρρύθμιση της ΕΕ με τις προενταξιακές διαπραγματεύσεις.

1.4. Θεωρεί ότι μια μεταβατική περίοδος μέχρι την πλήρη ένταξη στην Κοινή Γεωργική Πολιτική και στα Διαρθρωτικά Ταμεία είναι προς το βέλτιστο συμφέρον και των υποψήφιων χωρών. Η επικείμενη προσχώρηση των νέων χωρών τονίζει και πάλι τη μεγάλη καθυστέρηση που έχει σημειωθεί στη μεταρρύθμιση της Κοινής Γεωργικής Πολιτικής.

1.5. Υποστηρίζει τη θέση της Επιτροπής ότι πρέπει να διατηρηθούν τα ανώτατα όρια δαπανών που συμφωνήθηκαν στο Βερολίνο για την περίοδο μέχρι το 2006 και να πραγματοποιηθούν προσαρμογές στο δημοσιονομικό πλαίσιο του Βερολίνου, βάσει της υπόθεσης ότι έως και δέκα νέα κράτη μέλη θα ενταχθούν στην ΕΕ το 2004.

1.6. Ζητεί να αναθεωρηθούν, σε αυτή την περίπτωση, οι προσαρμογές στο συνολικό δημοσιονομικό πλαίσιο, ώστε να εξασφαλισθεί ότι δεν θα υπάρχουν δυσανάλογες αρνητικές επιπτώσεις σε περιφέρειες είτε των υφιστάμενων κρατών μελών είτε των νέων κρατών μελών που θα προκύψουν από τη διεύρυνση.

2. Γεωργία

Η Επιτροπή των Περιφερειών

2.1. Θεωρεί ότι είναι αναγκαία η περαιτέρω μεταρρύθμιση της ΚΓΠ, η οποία θα λαμβάνει υπόψη το ρόλο που διαδραματίζει η γεωργία στη στήριξη της αγροτικής οικονομίας και ιδιαιτέρως τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι γεωργοί σε περιφέρειες με φυσικά μειονεκτήματα, ενώ παράλληλα θα προωθεί βιώσιμες, φιλικές προς το περιβάλλον, γεωργικές πρακτικές οι οποίες πρέπει να προωθούνται ως ευρωπαϊκό πρότυπο.

2.2. Υποστηρίζει τη σαφή δήλωση που διατυπώνεται στο SEC(2002) 95 τελικό ότι μακροπρόθεσμα δεν είναι βιώσιμη μια γεωργική πολιτική δύο ταχυτήτων. Με την περαιτέρω μεταρρύθμιση της ΚΓΠ, πρέπει να εξασφαλισθεί ότι υφίσταται μία Κοινή Γεωργική Πολιτική για όλα τα κράτη μέλη.

2.3. Υποστηρίζει την προσαρμογή της εκδοχής του Βερολίνου προκειμένου να διασφαλισθεί ότι οι γεωργοί των νέων κρατών μελών θα έχουν σταδιακή πρόσβαση σε άμεσες πληρωμές εντός των δημοσιονομικών ορίων του πλαισίου του Βερολίνου.

2.4. Συμφωνεί με την Επιτροπή ότι η επείγουσα ανάγκη αναδιάρθρωσης του γεωργικού κλάδου των νέων κρατών μελών δεν θα εξυπηρετηθεί με τον καλύτερο τρόπο με την άμεση πρόσβαση σε πλήρεις άμεσες πληρωμές. Η άμεση πρόσβαση σε πλήρεις άμεσες πληρωμές μπορεί να διαστρεβλώσει τη θέση της γεωργίας σε σχέση με άλλους τομείς της οικονομίας και τη θέση των αγροτικών περιοχών σε σύγκριση με τις αστικές περιοχές.

2.5. Κρίνει ότι οι μεταβατικές περίοδοι πρέπει να συμβαδίζουν με τις μεταρρυθμίσεις των σχετικών πολιτικών της ΕΕ, με επακριβώς προσδιορισμένο χρονοδιάγραμμα το οποίο πρέπει να προκύπτει από ευρεία συναίνεση των σημερινών 15 κρατών μελών.

2.6. Επισημαίνει τον κίνδυνο που διατυπώνεται στο SEC(2002) 95 τελικό ότι, τα πρώτα χρόνια μετά την ένταξη στην ΕΕ, η διαδικασία αναδιάρθρωσης μπορεί να συνδεθεί με αγροτική ανεργία και φτώχεια και, επομένως, τα μέτρα που εξασθενούν τη γεωργία ημι-αυτοσυντήρησης(7) και τον κοινωνικό της ρόλο μπορεί να είναι επιζήμια εάν δεν υπάρξει κάποιο άλλο δίχτυ ασφαλείας.

2.7. Υποστηρίζει την πρόταση που διατυπώνεται στο SEC(2002) 95 τελικό ότι, για να μειωθεί ο αντίκτυπος της Ενιαίας Αγοράς στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις ημι-αυτοσυντήρησης, θα πρέπει να χορηγηθούν κατ' αποκοπήν εισοδηματικές ενισχύσεις για συγκεκριμένη μεταβατική περίοδο.

2.8. Επιδοκιμάζει την πρόταση για απλοποίηση της βάσης επί της οποίας τα νέα κράτη μέλη θα έχουν ενδεχομένως πρόσβαση σε χρηματοδότηση, λαμβάνοντας υπόψη το σχετικά υψηλό διοικητικό κόστος εξέτασης μεγάλου αριθμού πληρωμών για μικρές γεωργικές εκμεταλλεύσεις(8).

2.9. Αναγνωρίζει τις ανησυχίες που έχουν εκφράσει ορισμένες υποψήφιες χώρες ότι το αποτέλεσμα των εν λόγω προτάσεων θα είναι να διατηρηθούν οι ανισορροπίες στη χρηματοδότηση εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πράγμα που θα ωφελήσει τις πλουσιότερες περιφέρειες εις βάρος των φτωχότερων.

2.10. Συνιστά, λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, και σε συμφωνία, αφενός, με το επιχείρημα περί ποιότητας της Επιτροπής για τη μη πλήρη επέκταση της ΚΓΠ στα νέα κράτη μέλη και, αφετέρου, τη δήλωση στο SEC(2002) 95 τελικό ότι οι θέσεις της ΕΕ πρέπει να αποσκοπούν στην υποστήριξη κατά το βέλτιστο δυνατό τρόπο των προσπαθειών αναδιάρθρωσης και εκσυγχρονισμού των υποψηφίων χωρών, θα πρέπει να καθορισθεί ένας ποιοτικός συντελεστής για την πλήρη πρόσβαση στη ΚΓΠ.

2.11. Επικροτεί τις προτάσεις της Επιτροπής να αυξηθούν οι δαπάνες για την κοινωνική ανάπτυξη μέχρι του 80 % των πληρωμών στο πλαίσιο της ΚΓΠ, εντός του δημοσιονομικού πλαισίου του Βερολίνου.

3. Διαρθρωτικές δράσεις

Η Επιτροπή των Περιφερειών

3.1. Αναγνωρίζει ότι μια αποτελεσματική περιφερειακή πολιτική και διοίκηση σε όλες τις υποψήφιες χώρες θα είναι μέγιστης σημασίας για την εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου και για να μπορέσουν οι συγκεκριμένες χώρες να επωφεληθούν στο έπακρο από την ένταξή τους στην ΕΕ.

3.2. Υποστηρίζει την προσαρμογή των όρων χρηματοδότησης βάσει του δημοσιονομικού πλαισίου του Βερολίνου προκειμένου να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα δέκα κρατών μελών να ενταχθούν το 2004 στην ΕΕ.

3.3. Συμφωνεί με την Επιτροπή ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη η δυνατότητα απορρόφησης τέτοιου είδους χρηματοδοτικών αναγκών και ότι, προκειμένου να προωθηθεί η δυνατότητα απορρόφησης, πρέπει να επικεντρωθούν περισσότερες χρηματοδοτήσεις στις δαπάνες του Ταμείου Συνοχής.

3.4. Αναγνωρίζει ότι η προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής είναι βασικός παράγοντας για την επιτυχία της ΕΕ. Η διεύρυνση της ΕΕ σε 25 κράτη μέλη σημαίνει την επέκταση των περιφερειακών και τοπικών ανισοτήτων σε ασύγκριτο βαθμό με κάθε προηγούμενη διεύρυνση(9). Πρέπει να επιτευχθεί ισορροπία μεταξύ των αναγκών των νέων κρατών μελών και των υφιστάμενων κρατών μελών που δεν έχουν ακόμη επιτύχει τη σύγκλιση με τα πρότυπα της ΕΕ. Ομοίως, είναι απαραίτητο να ληφθεί υπόψη ότι, οποιαδήποτε μεταρρύθμιση ή εμβάθυνση στους στόχους και τις διαδικασίες που θα χρησιμοποιηθούν σε θέματα διαρθρωτικών δράσεων, θα πρέπει να μεριμνά για όλες τις υποψήφιες χώρες, χωρίς να λησμονούνται και οι περιφέρειες των σημερινών 15 κρατών μελών της Ένωσης που είναι φτωχότερες ή παρουσιάζουν διαρθρωτικές ανεπάρκειες, δεδομένου ότι, στο εσωτερικό των σημερινών κρατών μελών θα εξακολουθήσουν να υφίστανται μεγάλες διαπεριφερειακές ανισότητες μεταξύ αυτών.

3.5. Θεωρεί ότι η πολιτική συνοχής ωφελεί ολόκληρη την Ένωση. Ενθαρρύνει τη ζήτηση για αγαθά και υπηρεσίες και αυξάνει την ανταγωνιστικότητα της Ένωσης παρέχοντας ευκαιρίες για βιώσιμη ανάπτυξη. Η επιτυχία της πολιτικής όσον αφορά τη συνοχή φαίνεται στις τέσσερις χώρες της συνοχής (Ισπανία, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ελλάδα) οι οποίες έχουν όλες προσεγγίσει τον κοινοτικό μέσο όρο όσον αφορά το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ. Στην Ιρλανδία, το κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ έχει αυξηθεί από το 64 % του κοινοτικού μέσου όρου το 1988 στο 119 % το 2000. Στις υπόλοιπες τρεις χώρες η μέση αύξηση ήταν από το 68 % στο 79 % του κοινοτικού μέσου όρου.

3.6. Υποστηρίζει τη θέση που διατυπώνεται στο COM(2002) 46 τελικό ότι σε καμία περιφέρεια δεν πρέπει να διακοπούν απότομα οι ενισχύσεις στο πλαίσιο των Διαρθρωτικών Ταμείων(10). Ωστόσο, η Επιτροπή πρέπει να αποσαφηνίσει ότι η ενίσχυση αυτή δεν πρέπει να οδηγήσει σε αύξηση των δημοσιονομικών υποχρεώσεων των κρατών μελών.

3.7. Επιθυμεί να αυξηθεί η αποκέντρωση της πολιτικής της συνοχής, ώστε οι εταιρικές σχέσεις να τυγχάνουν διαχείρισης σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο. Η ενίσχυση των εταιρικών σχέσεων σε τοπικό επίπεδο και η συμμετοχή των ενδιαφερόμενων φορέων σε τοπικό επίπεδο είναι καίριας σημασίας για την επιτυχία των στρατηγικών περιφερειακής ανάπτυξης. Η Επιτροπή πρέπει να γίνει περισσότερο δεκτική στις τοπικές και περιφερειακές πρωτοβουλίες που αποσκοπούν στην προώθηση της διασυνοριακής συνεργασίας σε διακρατικό και διαπεριφερειακό επίπεδο.

4. Εσωτερικές πολιτικές

Η Επιτροπή των Περιφερειών

4.1. Επιδοκιμάζει την αναγνώριση της Επιτροπής σχετικά με την προτεραιότητα που πρέπει να δοθεί στη διαμόρφωση θεσμών. Το έργο της Ομάδας "Διεύρυνση" της ΕΤΠ έχει καταδείξει τον ουσιαστικό ρόλο που πρέπει να διαδραματίσουν οι τοπικές και περιφερειακές αρχές για την επιτυχή λειτουργία των υποψήφιων χωρών εντός της ΕΕ. Οι χώρες αυτές εξακολουθούν να χρειάζονται μεγάλη υποστήριξη για την ενίσχυση των δομών της τοπικής και περιφερειακής διακυβέρνησής τους. Η επιτυχής μελλοντική εφαρμογή του κοινοτικού κεκτημένου και οι γεωργικές και διαρθρωτικές πολιτικές της Ένωσης εδράζονται στην ενδυνάμωση της εμπειρογνωμοσύνης, στην αρμοδιότητα και την ικανότητα σε τοπικό και περιφερειακό επίπεδο.

4.2. Πρέπει τώρα να δοθεί μεγάλη προσοχή στις δυσχέρειες που αντιμετωπίζουν οι υποψήφιες χώρες προκειμένου να επωφεληθούν από τους διαθέσιμους πόρους των διαρθρωτικών ταμείων. Πρέπει να ληφθούν ειδικά μέτρα που θα ενισχύσουν, το ταχύτερο δυνατόν, τις προϋποθέσεις των υποψήφιων χωρών ώστε να επωφεληθούν της βοήθειας με αποτελεσματικό τρόπο. Η Επιτροπή οφείλει μεταξύ άλλων να προβληματισθεί για το πώς θα χρησιμοποιηθούν οι πόροι του προγράμματος Phare Ένα σημαντικό θέμα των ενταξιακών διαπραγματεύσεων πρέπει να είναι ο τρόπος με τον οποίο οι πόροι της ΕΕ μπορούν να συμβάλουν καλύτερα στην οικοδόμηση σταθερών τοπικών και περιφερειακών δομών στις υποψήφιες χώρες.

4.3. Υποστηρίζει την επιπρόσθετη χρηματοδότηση για την ασφαλή οριστική παύση της λειτουργίας πυρηνικών σταθμών στη Σλοβακία και τη Λιθουανία.

5. Κύπρος

Η Επιτροπή των Περιφερειών

5.1. Υποστηρίζει την πρόθεση της Επιτροπής να διατεθεί πρόσθετη χρηματοδότηση για το βόρειο τμήμα της Κύπρου εάν πρόκειται να αποτελέσει τμήμα της ενταξιακής διαδικασίας.

6. Μεταβατικές ρυθμίσεις

Η Επιτροπή των Περιφερειών

6.1. Υποστηρίζει τη θέσπιση μεταβατικών ρυθμίσεων ώστε να διασφαλισθεί ότι κανένα νέο κράτος μέλος της ΕΕ δεν θα έχει χειρότερη καθαρή δημοσιονομική θέση σε σύγκριση με το έτος που προηγήθηκε της διεύρυνσης.

Βρυξέλλες, 16 Μαΐου 2002.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Albert Bore

(1) EE C 107 της 3.5.2002, σ. 3.

(2) EE C 107 της 3.5.2002, σ. 32.

(3) EE C 107 της 3.5.2002, σ. 27.

(4) EE C 317 της 6.11.2000, σ. 7.

(5) EE C 357 της 14.12.2002, σ. 29.

(6) EE C 64 της 27.2.1998, σ. 40.

(7) Στην Πολωνία, τα εθνικά στατιστικά στοιχεία υποδεικνύουν ότι υπάρχουν 350000 γεωργικές εκμεταλλεύσεις ημιαυτοσυντήρησης, μεγέθους 3-15 εκταρίων.

(8) Στις περισσότερες χώρες, οι μισές τουλάχιστον γεωργικές εκμεταλλεύσεις είναι μικρότερες από πέντε εκτάρια (SEC(2002) 95 τελικό).

(9) Σε μια Ένωση 25 κρατών μελών, ο λόγος μεταξύ του πλουσιότερου 10 % των περιφερειών και του μειονεκτικότερου 10 % των περιφερειών θα ανέλθει σε 4,5 σε σύγκριση με το 2,6 της σημερινής Ένωσης. Το πλουσιότερο 10 % των περιφερειών θα έχει ΑΕγχΠ ύψους 170 % του κοινοτικού μέσου όρου, ενώ το μειονεκτικότερο 10 % των περιφερειών θα έχει ΑεγχΠ ύψους 38 % του κοινοτικού μέσου όρου.

(10) Σε μια Ένωση 25 κρατών μελών, οι περιφέρειες με κατά κεφαλήν ΑΕγχΠ μικρότερο από το 25 % του μέσου όρου (κατώτατο όριο για τον στόχο 1) θα αριθμούν 115 εκατομμύρια κατοίκους, το 25 % του συνολικού πληθυσμού της Ένωσης. Οι 4 από τους 10 κατοίκους θα ανήκουν σε περιφέρειες νέων κρατών μελών, ενώ οι άλλοι σε περιφέρειες των υποψήφιων χωρών. Οι περιφέρειες που είναι σήμερα επιλέξιμες στο πλαίσιο του στόχου 1, οι οποίες μετά τη διεύρυνση θα υπερβαίνουν το 75 % του κατώτατου ορίου θα αριθμούν 37 εκατομμύρια κατοίκους. Περίπου 25 εκατομμύρια από αυτά τα άτομα κατοικούν σε περιφέρειες που θα παύσουν να είναι επιλέξιμες εξαιτίας της στατιστικής πτώσης του μέσου όρου του ΑΕγχΠ, ως συνέπεια της διεύρυνσης. 12 εκατομμύρια από αυτά τα άτομα κατοικούν σε περιφέρειες που θα παύσουν, ανεξαρτήτως της διεύρυνσης, να είναι επιλέξιμες, λόγω της επιτυχούς σύγκλισης.