Αριθ. C 211/46 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 8. 83 
6. Η ΟΚΕ εύχεται εξάλλου οι κατευθύνσεις και οι κατά 
προτεραιότητα χρήσεις του ΝΚΜ να αποτελέσουν αντι­
κείμενο τακτικής επανεξέτασης εκ μέρους του Κοινοβου­
λίου και της ΟΚΕ για να λαμβάνονται υπόψη οι εξελίξεις 
της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης. Μια παρό­μοια επανεξέταση θα μπορούσε να γίνεται είτε τη στιγμή 
της υποβολής της ετήσιας έκθεσης των δραστηριοτήτων 
του ΝΚΜ, είτε τη στιγμή της διάθεσης κάθε νέας δόσης 
δανείων. 
Βρυξέλλες, 1η Ιουνίου 1983. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Franpois CEYRAC 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί της ενδείξεως 
καταγωγής ορισμένων υφαντουργικών προϊόντων τα οποία εισάγονται από τρίτες χώρες 
Το κείμενο, που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής, έχει δημοσιευθεί στην Επί­
σημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων αριθ. C 93 της 14ης Απριλίου 1982. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Το Συμβούλιο αποφάσισε στις 29 Ιανουαρίου 1982 να ζητήσει, σύμφωνα με τις διατάξεις του 
άρθρου 198 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, τη γνωμο­
δότηση της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω πρόταση. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνωμοδότηση της για το ανωτέρω θέμα 
κατά την 208η σύνοδο της ολομελείας της, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, την 1η και 
2α Ιουνίου 1983. 
Το κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι το ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη: 
τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής 
Κοινότητας και ιδιαίτερα το άρθρο 198, 
την αίτηση γνωμοδότησης του Συμβουλίου των Ευρωπαϊ­
κών Κοινοτήτων της 29ης Ιανουαρίου 1982 -για την πρό­
ταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί της ενδεί­
ξεως καταγωγής ορισμένων υφαντουργικών προϊόντων 
τα οποία εισάγονται από τρίτες χώρες, 
την απόφαση του προεδρείου της της 26ης Ιανουαρίου 
1982 να αναθέσει στο τμήμα βιομηχανίας, εμπορίου, βιο­
τεχνίας και υπηρεσιών να επεξεργαστεί γνωμοδότηση και 
εισηγητική έκθεση σχετικά με το θέμα αυτό, στις 15 και 16 Δεκεμβρίου 1982 να ζητήσει από το τμήμα 
βιομηχανίας μια συμπληρωματική μελέτη σχετικά με το 
θέμα αυτό, 
τη γνωμοδότηση της για την πρόταση οδηγίας του Συμ­
βουλίου περί προσεγγίσεως των νομοθεσιών των Κρατών 
μελών των σχετικών με την ένδειξη της προελεύσεως ορι­
σμένων υφαντουργικών προϊόντων και ειδών ενδύ­
σεως ('), 
τη γνωμοδότηση που υιοθέτησε το τμήμα βιομηχανίας, 
εμπορίου, βιοτεχνίας και υπηρεσιών κατά τη συνεδρίαση 
του στις 4 Μαΐου 1983, 
την προφορική έκθεση του εισηγητή κ. De Bruyn, 
τις συζητήσεις της κατά τη 208η σύνοδο ολομέλειας της 
που πραγματοποιήθηκε την 1η και 2α Ιουνίου 1983, 
(συνεδρία της 2ας Ιουνίου 1983), 
την απόφαση που έλαβε η συνέλευση ολομέλειας της 
κατά τη 203η σύνοδο ολομέλειας που πραγματοποιήθηκε (·) ΕΕ αριθ. C 185 της 27. 7. 1981. 
8. 8. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 211/47 
ΥΙΟΘΕΤΗΣΕ ΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΗ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ 
με 78 ψήφους υπέρ και 16 αποχές: 
1. Η πρόταση κανονισμού έχει σκοπό να επιβάλει την 
ένδειξη προέλευσης σε ορισμένα κλωστοϋφαντουργικά 
προϊόντα που εισάγονται από τρίτες χώρες, για να απο­
τρέψει τον κίνδυνο που απειλεί την καλή λειτουργία της 
εσωτερικής αγοράς. Ο κίνδυνος αυτός απορρέει από το 
γεγονός ότι ορισμένα Κράτη μέλη (το Ηνωμένο Βασίλειο 
και η Γαλλία) έχουν εισαγάγει μια νομοθετική διάταξη 
που προβλέπει την ένδειξη προέλευσης. Στην περίπτωση 
της Γαλλίας, η νομοθετική αυτή διάταξη (διάταγμα της 
22ας Απριλίου 1983), αφορά αποκλειστικά τα προϊόντα 
του κλωστοϋφαντουργικού κλάδου και του κλάδου ένδυ­
σης που προέρχονται από τρίτες χώρες, ενώ την περί­
πτωση του Ηνωμένου Βασιλείου αφορά επίσης και 
άλλους κλάδους, όπως των υποδημάτων και των οικια­
κών συσκευών. Επειδή τα άλλα Κράτη μέλη δεν ακολού­
θησαν το παράδειγμα τους, παρουσιάστηκαν τεχνικά 
εμπόδια στις συναλλαγές. Για να αποκαταστήσει την 
αρμονική λειτουργία στον τομέα αυτό, η Επιτροπή θα 
μπορούσε είτε να καλέσει τα δύο αυτά κράτη να συμμορ­
φωθούν με τη γενική πρακτική, είτε να παρακινήσει τα 
άλλα κράτη να υιοθετήσουν την ένδειξη προέλευσης. 
Στην πραγματικότητα, επέλεξε και τις δύο λύσεις, αφενός 
ασκώντας προσφυγή κατά της Γαλλίας στο Δικαστήριο 
επειδή δεν κατάργησε ένα νόμο που επιβάλλει να φέρουν 
ενδείξεις όλα τα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα που 
προέρχονται από ξένες χώρες, στις οποίες συμπεριλαμβά­
νονται και τα Κράτη μέλη της ΕΟΚ, και δημοσιεύοντας 
όσον αφορά το Ηνωμένο Βασίλειο μια αιτιολογημένη 
γνώμη, με βάση το άρθρο 169 της συνθήκης, και αφετέρου 
υποβάλλοντας την παρούσα πρόταση κανονισμού. 
2. Η ΟΚΕ παραμένει διχασμένη όσον αφορά την εκτί­
μηση της για την πρόταση κανονισμού και, παρά τις 
εκτεταμένες και διεξοδικές συζητήσεις της δεν μπόρεσε 
να αποφασίσει υπέρ ή κατά της πρότασης της Επιτροπής. 
Παρακάτω εκτίθενται οι κυριότετες απόψεις που εκφρά­
στηκαν στα πλαίσια της ΟΚΕ, χωρίς η σειρά παρουσία­
σης να σημαίνει ότι προτιμάται η μία ή η άλλη θέση. 
3. Επιχειρήματα κατά της πρότασης 
3.1. Ορισμένοι σύμβουλοι απορρίπτουν την πρόταση 
κανονισμού. Καταλαβαίνουν ότι η Επιτροπή επιθυμεί να 
αποφύγει τα εμπόδια στις συναλλαγές που αποτελούν 
κίνδυνο για τη λειτουργία της κοινής αγοράς, αλλά κρί­
νουν ότι θα ήταν καλύτερα να ασκηθούν πιέσεις στο 
Ηνωμένο Βασίλειο και στη Γαλλία για να καταργήσουν 
τις συγκεκριμένες νομοθετικές τους διατάξεις, παρά να 
επεκταθούν τα μέτρα που τα κράτη αυτά έλαβαν μονομε­
ρώς σε όλα τα Κράτη μέλη της Κοινότητας. 
3.2. Επίσης, παρ' όλο που ο κανονισμός αυτός φαίνεται 
ότι έχει περιορισμένο πεδίο εφαρμογής, φοβούνται ότι θα 
αποτελέσει ένα επικίνδυνο προηγούμενο. Το Ηνωμένο 
Βασίλειο απαιτεί ήδη την ένδειξη προέλευσης για πολλά 
άλλα προϊόντα εκτός από το κλωστοϋφαντουργικά. Αν ληφθεί υπόψη ότι η Επιτροπή αναφέρει στην αιτιολογική 
της έκθεση ότι αποφάσισε να υποβάλει αυτή την πρόταση 
για να αποφευχθεί η δημιουργία εμποδίων στις συναλλα­
γές, εμποδίων που προκαλούνται από μονομερή μέτρα 
για ένα είδος προϊόντων (κλωστοϋφαντουργικά), δεν 
είναι πια παρά θέμα χρόνου να υποβάλει η Επιτροπή, 
κάτω από νέες πιέσεις, ανάλογες προτάσεις για άλλα 
προϊόντα. Μια τέτοια απόφαση θα προκαλούσε σοβαρά 
εμπόδια στις συναλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο, εμπόδια 
που η Κοινότητα, ως η μεγαλύτερη εμπορική δύναμη 
στον κόσμο, δεν μπορεί να επιτρέψει να δημιουργηθούν. 
Θα πρέπει να αναμένεται ότι από τη στιγμή κατά την 
οποία η ένδειξη προέλευσης ορισμένων κλωστοϋφα­
ντουργικών προϊόντων που εισάγονται από τρίτες χώρες 
θα γίνει υποχρεωτική, θα εμφανιστούν νέες πιέσεις για να 
γίνει υποχρεωτικό για όλα τα κλωστοϋφαντουργικά 
προϊόντα (και ακόμα και άλλα προϊόντα), στα οποία 
συμπεριλαμβάνονται και τα προϊόντα κοινοτικής προέ­
λευσης, να φέρουν ένδειξη της χώρας προέλευσης τους. 
Στην περίπτωση αυτή, θα υπάρχει κίνδυνος να προτιμούν 
οι καταναλωτές τα προϊόντα της δικής τους χώρας σε 
βάρος των προϊόντων των άλλων χωρών της ΕΟΚ. Επομέ­
νως, η απειλή για την καλή λειτουργία της εσωτερικής 
αγοράς θα είναι πια προφανής. 
3.3. Επίσης, υπάρχει φόβος ο κανονισμός να φανεί στις 
τρίτες χώρες σαν προστατευτικό μέτρο κατά του οποίου 
θα παρακινηθούν να αντιδράσουν λαμβάνοντας μέτρα 
κατά των εξαγωγών των χωρών της ΕΟΚ. 
3.4. Τέλος, στην αιτιολογική έκθεση της πρότασης 
κανονισμού δεν αναφέρεται συγκεκριμένα η ενημέρωση 
του καταναλωτή, αλλά δεν υπάρχουν λόγοι να αμφιβάλει 
κανείς ότι η Επιτροπή επιθυμεί να μην είναι καλά ενημε­
ρωμένος ο καταναλωτής. Όμως, ο κανονισμός θα έχει 
σαν αποτέλεσμα να περιπλέξει τον καταναλωτή, ακόμα 
και να τον παρακινήσει σε σφάλμα. Πραγματικά, αν 
πάρουμε για παράδειγμα ένα κουστούμι που ράφτηκε 
στην Κοινότητα αλλά κατασκευάστηκε με μαλλί που έχει 
παραχθεί, κλωσθεί, υφανθεί και βαφεί σε τρίτες χώρες, το 
κουστούμι αυτό δε θα φέρει καμία επισήμανση γιατί η 
επισήμανση καθορίζεται από την τελευταία σημαντική 
φάση της εργασίας (στην περίπτωση αυτή το ράψιμο). 
Για το λόγο αυτό, ένας καταναλωτής που επιθυμεί να 
βοηθήσει τους εργαζομένους στην Κοινότητα και την 
κοινοτική βιομηχανία θα μπορούσε να αγοράσει το κου­
στούμι αυτό, χωρίς να σκεφθεί ότι η πρώτη ύλη προέρχε­
ται από τρίτες χώρες και ότι ένα μεγάλο μέρος της εργα­
σίας πραγματοποιήθηκε σε τρίτες χώρες. 
3.5. Απ' ότι φαίνεται, οι καταναλωτές δεν εκδηλώνουν 
μεγάλο ενδιαφέρον όσον αφορά το θέμα αυτό (ένδειξη 
της χώρας προέλευσης). Αντίθετα, ενδιαφέρονται, εκτός 
από την ποιότητα και την τιμή του προϊόντος, για την 
υποχρεωτική ένδειξη της πρώτης ύλης, τις οδηγίες για τη 
συντήρηση, που παρέχονται σχεδόν πάντοτε, και ενδεχο­
μένως για τη μάρκα του προϊόντος. 
4. Εξάλλου, ορισμένοι άλλοι σύμβουλοι δεν εγκρίνουν 
την πρόταση κανονισμού επειδή θεωρούν ότι είναι ελλι­
πής. 
Αριθ. C 211/48 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 8. 8. 83 
Πρώτο, θεωρούν ότι η πρόταση της Επιτροπής αποσκοπεί 
να καταστήσει υποχρεωτική την παροχή πληροφοριών 
σχετικά με την χώρα προέλευσης μόνο για τα κλωστοϋ­
φαντουργικά προϊόντα που προέρχονται από τρίτες 
χώρες. 
Δεύτερο, ο κανονισμός που προτείνεται δεν αφορά παρά 
μόνο ορισμένα κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα και είδη 
ένδυσης. 
Τρίτο, η πρόταση κανονισμού θα έπρεπε να περιλαμβάνει 
όλες τις περιπτώσεις στις οποίες χρησιμοποιούνται οποι­
αδήποτε μέσα για τη διαφήμιση των προϊόντων αυτών, 
ιδιαίτερα την περίπτωση της πώλησης με αλληλογραφία 
βάσει καταλόγου. 
5. Επιχειρήματα υπέρ της πρότασης 
5.1. 'Αλλοι σύμβουλοι εγκρίνουν την πρόταση κανονι­
σμού. 
5.2. Κατά την αποψή τους, η ανομοιομορφία των εθνι­
κών κανονισμών μπορεί να διαταράξει την πορεία των 
συναλλαγών των κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων στην 
Κοινότητα. Ο κίνδυνος διαταραχής της κυκλοφορίας των 
προϊόντων στο εσωτερικό της κοινής αγοράς είναι πραγ­
ματικός και το γεγονός αυτό δικαιολογεί μια παρέμβαση 
της Κοινότητας για την επίτευξη ομοιομορφίας. 
5.3. Οι σύμβουλοι αυτοί διαπιστώνουν ότι η ένδειξη της 
προέλευσης για τα προϊόντα που εισάγονται είναι υπο­
χρεωτική σε πολλές χώρες και συγκεκριμένα στις χώρες 
που αποτελούν τους κύριους εταίρους της Κοινότητας, 
όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες, ο Καναδάς και η Ιαπωνία. 
Η ένδειξη της προέλευσης είναι επίσης υποχρεωτική σε 
ορισμένες χώρες που συνδέονται με την Κοινότητα στα 
πλαίσια της ΕΖΕΣ, όπως η Φινλανδία και η Αυστρία. 
Υπάρχει ακόμα σε ορισμένες χώρες που είναι υποψήφιες 
για προσχώρηση, όπως η Πορτογαλία. 
Από αυτά συνάγεται ότι μεταξύ των χωρών του δυτικού 
κόσμου, πσ\) είναι μεγάλοι εισαγωγείς υφαντουργικών 
προϊόντων, η ΕΟΚ παραμένει ένας από τους εισαγωγείς 
που δε διαθέτουν ένα νομοθετικό μέσο που να κάνει υπο­
χρεωτικό αυτόν τον κανονισμό. Αυτό είναι ιδιαίτερα επι­
ζήμιο για τον κοινοτικό τομέα της κλωστοϋφαντουργίας 
και της ένδυσης. 
Αν όλες οι χώρες της Κοινότητας υιοθετούσαν την 
ένδειξη προέλευσης τότε θα διέθεταν, αφενός ένα σημα­
ντικό μέσο που θα απέτρεπε και θα προλάμβανε τις παρα­
νομίες και τις εκτροπές του εμπορίου, και αφετέρου ένα 
μέσο για τη σωστή ενημέρωση και προστασία των κατα­
ναλωτών απέναντι στους επιδέξιους και δόλιους χειρι­
σμούς σχετικά με τις τιμές μεταξύ του σταδίου της παρα­
γωγής ή της εισαγωγής και του σταδίου της πώλησης στο 
κοινό. Σε τελευταία ανάλυση, η υποχρεωτική ένδειξη της 
προέλευσης θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει έμμεσο 
τρόπο για την προώθηση των εξαγωγών των προϊόντων 
της ΕΟΚ. 5.4. Επομένως, κανένας λόγος δεν υπαγορεύει στην Κοι­
νότητα να μην εξασφαλίσει στους υπηκόους των Κρατών 
μελών της την ενημέρωση που κρίνεται αναγκαία. Για να 
διαφυλαχτεί η απόλυτη ελευθερία επιλογής των κατανα­
λωτών, η επιλογή αυτή δεν είναι πραγματικά ελεύθερη 
παρά μόνο όταν η άσκηση της συνοδεύεται με τις κατάλ­
ληλες γνώσεις. Εφόσον η Κοινότητα δεν επιβάλλει την 
ενημέρωση αυτή υποχρεωτικά, τα Κράτη μέλη που θα 
καλύπτουν το κενό αυτό σε εθνικό επίπεδο θα είχαν στη 
διάθεση τους πολλά επιχειρήματα για να δικαιολογήσουν 
τη συμπεριφορά τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. 
5.5. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες, αν θεωρούσε 
κανείς ότι οι ευρωπαίοι καταναλωτές δεν ενδιαφέρονται 
για την προέλευση των προϊόντων που προσφέρονται 
στην αγορά, αυτό θα σήμαινε ότι δεν τους έχει και 
μεγάλη εκτίμηση. Είναι πασίγνωστο, ότι από την ένδειξη 
της προέλευσης ενός προϊόντος προκύπτουν ορισμένα 
θετικά ή αρνητικά συμπεράσματα όσον αφορά την ποιό­
τητα του προϊόντος που είναι χρήσιμα για τον κατανα­
λωτή ο οποίος ενδιαφέρεται φυσικά για τη σχέση ποιότη-
τας/τιμής. 
5.6. Τέλος, αν η ένδειξη της προέλευσης γίνει υποχρεω­
τική, αυτό θα παρακινήσει τις αρχές των εξαγωγικών 
χωρών να ενδιαφερθούν περισσότερο για την ποιότητα 
των προϊόντων τους. Παράδειγμα αποτελούν τα μέτρα 
που πήραν οι ιαπωνικές αρχές για να ελέγξουν την ποιό­
τητα των εξαγομένων προϊόντων που φέρουν την ένδειξη 
«made in Japan». Τα αποτελέσματα ήταν ευνοϊκά για 
τους καταναλωτές των προϊόντων αυτών. 
5.7. Όσον αφορά την ερμηνεία σύμφωνα με την οποία 
θα μπορούσε να αποδοθεί πρόθεση προστατευτισμού σε 
ένα τέτοιο κανονισμό, θα εφαρμοζόταν προφανώς το ίδιο 
στους ανάλογους κανονισμούς που ισχύουν στους εταί­
ρους της Κοινότητας. Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν από­
λυτα φυσικό οι κανόνες που επιβάλλονται στις ευρωπαϊ­
κές επιχειρήσεις που πραγματοποιούν πωλήσεις σε τρίτες 
χώρες να επιβάλλονταν αντίστροφα και στις επιχειρήσεις 
των μη κοινοτικών χωρών που πραγματοποιούν πωλήσεις 
στην Κοινότητα. Επιπλέον, σύμφωνα με ό,τι έχει υποπέ­
σει στην αντίληψη των συμβούλων αυτών, ποτέ η Κοινό­
τητα δε ζήτησε από τους εμπορικούς της εταίρους να 
καταργήσουν τους κανονισμούς τους σχετικά με την 
ένδειξη προέλευσης προβάλλοντας ως λόγο ότι αποτε­
λούν προστατευτικά μέτρα. 
5.8. Όσον αφορά τα αντίμετρα, θα πρέπει να υπογραμ­
μιστεί ότι οι τρίτες χώρες ποτέ δεν πήραν τέτοια μέτρα 
κατά των χωρών που τους επιβάλλουν την ένδειξη προέ­
λευσης. Επομένως, δεν υπάρχει κανένας λόγος για να υιο­
θετήσουν τέτοια μέτρα κατά της Κοινότητας, εφόσον η 
Κοινότητα τους εξασφαλίζει, με διμερείς συμφωνίες, 
αυξανόμενες ποσοστώσεις στις εξαγωγές τους. 
5.9. Οι σύμβουλοι αυτοί υπενθυμίζουν ότι αν η ένδειξη 
προέλευσης καθορίζεται από τον τόπο κατασκευής (ορι­
σμένες προηγούμενες φάσεις επεξεργασίας μπορεί να 
πραγματοποιήθηκαν σε άλλες χώρες, Κράτη μέλη ή τρίτες 
8. 8. 83 Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων Αριθ. C 211/49 
χώρες), το κριτήριο αυτό έχει επιλεγεί στους κανονισμούς 
σχετικά με την προέλευση (802/1968 και 749/1978), γιατί 
αυτό που βάζει τη σφραγίδα του στα τελικά κλωστοϋφα­
ντουργικά προϊόντα και αντιπροσωπεύει σημαντικό 
μέρος της προστιθέμενης αξίας είναι η μεταποίηση. 
Τίποτα δε θα εμπόδιζε να τροποποιηθούν αυτοί οι κανό­
νες αν αυτό κρινόταν σκόπιμο, αλλά εφόσον δεν έχει γίνει καμία μεταβολή, θα πρέπει φυσικά να εφαρμόζο­
νται. 
6. Λαμβάνοντας υπόψη τα επιχειρήματα που αναφέρο­
νται στα σημεία 3, 4 και 5 σχετικά με την πρόταση της 
Επιτροπής, η ΟΚΕ διερωτάται αν δε θα είναι σκόπιμο να 
επανεξετάσει το πρόβλημα η Επιτροπή. 
Βρυξέλλες, 2α Ιουνίου 1983. 
Ο Πρόεδρος 
της Οικονομικής και Κοινωνικής 
Επιτροπής 
Francis CEYRAC 
Γνωμοδότηση για την πρόταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί τροποποιήσεως του 
κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 724/75 περί ιδρύσεως ενός Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής 
Αναπτύξεως 
Το κείμενο που αποτελεί αντικείμενο της γνωμοδότησης αυτής είχε δημοσιευθεί στην Επίσημη 
Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτωναριθ. C 336 της 23ης Δεκεμβρίου 1981 σελίδα 60. 
Α. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ ΤΗΣ ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗΣ 
Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 20 παράγραφος 8 του εσωτερικού της κανονισμού και 
ύστερα από τη γνωμοδότηση της της 29ης Απριλίου 1982 (') για το σχέδιο συστάσεως που 
προαναφέρθηκε, η ΟΚΕ εξέδωσε συμπληρωματική γνωμοδότηση για το θέμα τούτο. 
Β. ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
Η Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή εξέδωσε τη γνωμοδότηση της για το ανωτέρω θέμα 
κατά την 208η σύνοδο της ολομελείας της, που πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες, την 1η και 
2α Ιουνίου 1983. 
Το κείμενο της γνωμοδότησης αυτής είναι το ακόλουθο: 
Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ, 
Έχοντας υπόψη: 
την παράγραφο 3 του άρθρου 20 του εσωτερικού κανονι­
σμού και την απόφαση που έλαβε κατά τη συνεδρίαση 
της την 1η Ιουνίου 1983, να καταρτίσει γνωμοδότηση 
σύμφωνα με το άρθρο 46 του εσωτερικού κανονισμού 
(επείγουσα διαδικασία), σχετικά με τον κανονισμό για 
την αναθεώρηση του κανονισμού για το Ευρωπαϊκό 
Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, 
το άρθρο 18 του εσωτερικού κανονισμού και την από­
φαση της της 1ης Ιουνίου 1983 με την οποία ορίσθηκε 
γενικός εισηγητής ο κ. Milne, τη γνωμοδότηση της, της 29ης Απριλίου 1982 για την πρό­
ταση κανονισμού (ΕΟΚ) του Συμβουλίου περί τροποποιή­
σεως του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 724/75 για την ίδρυση 
του Ευρωπαϊκού Ταμείου Περιφερειακής Αναπτύξεως ('), 
τις συζητήσεις της κατά τη 208η σύνοδο ολομέλειας που 
πραγματοποιήθηκε την 1η και 2α Ιουνίου 1982 (συνε­
δρίαση της 2ας Ιουνίου με βάση την προφορική εισήγηση 
του γενικού εισηγητή κ. Milne, 
ότι το χάσμα μεταξύ των μειονεκτικών και των περισσό­
τερο ανεπτυγμένων περιφερειών της Κοινότητας έχει 
γενικά διευρυνθεί μετά την ίδρυση του ΕΤΠΑ το 1975, 
(ΐ) ΕΕ αριθ. C 178 της 15. 7.1982. Ο) ΕΕ αριθ. C 178 της 15. 7.1982.