Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών για το "Ευρωπαϊκό Πρότυπο Αθλητισμού"

(1999/C 374/14)

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ

έχοντας υπόψη το συμβουλευτικό έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Χ της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με θέμα: "Το Ευρωπαϊκό Πρότυπο Αθλητισμού" και το έγγραφο εργασίας της Γενικής Διεύθυνσης Χ με θέμα "Η εξέλιξη και οι προοπτικές της Κοινοτικής δράσεως στον τομέα του αθλητισμού"·

έχοντας υπόψη την απόφαση του Προεδρείου της 15ης Ιουλίου 1998, η οποία βάσει του άρθρου 198 γ, παράγραφος 4 της Συνθήκης περί ιδρύσεως της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, προβλέπει την κατάρτιση γνωμοδότησης για το θέμα αυτό και την ανάθεση του στην Επιτροπή 7 (Παιδεία, Επαγγελματική Εκπαίδευση, Πολιτισμός, Νεολαία, Αθλητισμός, Δικαιώματα του Πολίτη)·

έχοντας υπόψη το σχέδιο γνωμοδότησης (CdR 37/99 rev. 2) που υιοθετήθηκε από την Επιτροπή 7 την 1η Ιουλίου 1999 με εισηγητές τους κ.κ. Mientus (DE) (ΕΣΚ) και Grafé (B) (ΕΛΚ)·

έχοντας υπόψη τη γνωμοδότηση της ΕΤΠ με θέμα τις "Ίσες ευκαιρίες για κορίτσια και αγόρια στις δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου και ειδικότερα στα προγράμματα της ΕΕ για τη νεολαία και τον αθλητισμό" (CdR 182/97 fin) που υιοθετήθηκε από την ΕΤΠ στις 20 Νοεμβρίου 1997 με εισηγήτρια την κ. Barbro Sundback·(1)

υιοθέτησε ομόφωνα κατά την 30ή σύνοδο ολομέλειάς της της 15ης και 16ης Σεπτεμβρίου 1999 (συνεδρίαση της 16ης Σεπτεμβρίου), την ακόλουθη γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Η ΕΤΠ φρονεί ότι μπροστά στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα ο τομέας του αθλητισμού, η ΕΕ πρέπει να συμβάλει στη συζήτηση για την βελτίωση του πλαισίου εντός του οποίου αναπτύσσονται οι αθλητικές δραστηριότητες με πλήρη σεβασμό της αρχής της επικουρικότητας, των ευθυνών που φέρουν στον τομέα αυτό οι εθνικές περιφερειακές και τοπικές αρχές και κυρίως της αυτονομίας των δομών των αθλητικών οργανώσεων. Γι' αυτό και χαίρεται για την πρωτοβουλία που έλαβε η Επιτροπή να προβεί σε πλήρη ανάλυση των χαρακτηριστικών του ευρωπαϊκού αθλητισμού που επεξεργάζεται στο συμβουλευτικό έγγραφο της Διεύθυνσης Χ με τον τίτλο "το ευρωπαϊκό αθλητικό πρότυπο". Επιπλέον, συμφωνεί όλως ιδιαιτέρως με την ανοικτή συμβουλευτική διαδικασία βάσει της οποίας πραγματοποιήθηκε η εν λόγω ανάλυση, διαδικασία που έδωσε τη δυνατότητα σε όλους τους ενδιαφερομένους να γνωστοποιήσουν την άποψή τους.

1.2. Η ΕΤΠ ζητεί από την Επιτροπή να λάβει υπόψη τις σχετικές απόψεις που διατυπώνει στην έκθεση την οποία το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης της ζήτησε να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι για την προστασία των υφιστάμενων αθλητικών δομών και την διατήρηση της κοινωνικής λειτουργίας του αθλητισμού στο κοινοτικό πλαίσιο.

2. Γενικές παρατηρήσεις

2.1. H Επιτροπή εξαίρει την αναμφισβήτητη σημασία του αθλητισμού για τα κράτη μέλη της ΕΕ, ιδιαίτερα σε επίπεδο περιφερειακών και κοινοτικών οργανώσεων με στόχο να θέσει το ζήτημα του αθλητισμού ως θέμα εντός της ΕΕ. Ο αθλητισμός έχει εξελιχθεί σε σημαντικό και αναγκαίο κοινωνικό παράγοντα.

2.2. Ο ευρωπαϊκός αθλητισμός και οι αναπτυγμένες δομές του, τις οποίες η Επιτροπή επιχειρεί να περιγράψει ως "Ευρωπαϊκό Πρότυπο Αθλητισμού" παρουσιάζουν σημαντική ποικιλία και πολυπλοκότητα. Από τη μια πλευρά έδωσαν τη δυνατότητα να αναπτυχθεί η έννοια "αθλητισμός για όλους", καταδεικνύοντας τις αξίες του αθλητισμού στον κοινωνικό τομέα, στον τομέα της εκπαίδευσης, της υγείας και του περιβάλλοντος. Από την άλλη πλευρά κατέστησαν δυνατή τη δημιουργία ενός πολύμορφου αγωνιστικού προτύπου, του οποίου το σύστημα "προαγωγή - υποβιβασμός" που εφαρμόζεται στα αθλήματα, εξαίρει με σαφήνεια η Επιτροπή.

2.3. Η εξέλιξη του αθλητισμού και η διαμεσολαβητική του επίδραση υποχρεώνουν πλέον τον αθλητισμό να ενστερνιστεί δύο νέες λογικές που ταυτίζονται ανάλογα με το επίπεδο δημοτικότητας του αθλήματος: α) η οικονομική λογική, β) η λογική του θεάματος.

2.4. Τόσο στο επίπεδο του ατόμου όσο και στο επίπεδο του εμπορίου, της βιομηχανίας, του τουρισμού, του θεάματος κ.λπ., ο αθλητισμός έχει καταστεί σημαντική οικονομική παράμετρος. Η χρηματοδότηση του αθλητισμού και τα διαφορετικά επίπεδα πρακτικών του, και ειδικότερα της ελίτ και του επαγγελματικού τομέα καθώς και η πίεση και η επίδραση της τηλεόρασης και των εμπορικών εταίρων στη διαχείριση του ανταγωνισμού, επιβάλλουν οικονομικές στρατηγικές που δεν εξαρτώνται πλέον αποκλειστικά από την αθλητική λογική. Στο πλαίσιο αυτό, το αρχικό καθεστώς του αθλητή έχει πλήρως τροποποιηθεί και ο αθλητισμός βρίσκεται αντιμέτωπος με πειθαναγκασμούς που ξεφεύγουν από τις παραδοσιακές δομές των ομοσπονδιών και των ομίλων που βασίζονταν στην αθλητική λογική.

2.5. Οι αθλητικές ομοσπονδίες αντιμετωπίζουν όλο και συχνότερα οικονομικά ζητήματα, έχουν αναπτύξει μια λειτουργία επιχείρησης υπηρεσιών στον τομέα του αθλητισμού και σε ορισμένα αθλητικά πεδία έχουν μετατραπεί σε επιχειρήσεις που υπακούουν στους κανόνες της αγοράς. Αναλαμβάνουν όλο και συχνότερα τον λήρη ρόλο του εργοδότη. Το γεγονός αυτό δημιουργεί στις ομοσπονδίες την υποχρέωση να συμμετέχουν όλο και περισσότερο στην κατάρτιση, την επιμόρφωση και τη διά βίου κατάρτιση αθλητών.

2.6. Στη συνέχεια, η ΕΤΠ υπογραμμίζει ότι ο ευρωπαϊκός αθλητισμός πρέπει να αντιμετωπίσει με πραγματισμό και συνοχή τις οικονομικές πιέσεις που προκύπτουν από την εξέλιξή του. Υπό αυτές τις συνθήκες η διαδικασία "προώθηση υποβιβασμός", την οποία η Επιτροπή υπογραμμίζει πολύ σωστά σαν ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού προτύπου, είναι μια σημαντική παράμετρος. Κατά συνέπεια, εάν η μέθοδος ανταποκρίνεται πλήρως στην αθλητική λογική, δεν μπορεί πλέον να ικανοποιήσει τον επαγγελματικό τομέα που ασχολείται με τις οικονομικές επενδύσεις, οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανάπτυξή του.

2.7. Η πρόκληση είναι σημαντική εάν θέλουμε να διατηρήσουμε τις πολιτιστικές, εκπαιδευτικές και κοινωνικές αξίες που χαρακτηρίζουν το ευρωπαϊκό πρότυπο και να το ενσωματώσουμε σε μία συνεκτική οικονομική προοπτική που θα σέβεται τα ενδιαφέροντα των αθλητών και ταυτοχρόνως θα λαμβάνει υπόψη τα οικονομικά συμφέροντα του αθλητικού κόσμου. Συνεπώς, θα ήταν σκόπιμο να εκπονηθούν προτάσεις σχετικά με τον τρόπο εναρμόνισης των βασικών όρων που ισχύουν για τους επαγγελματίες αθλητές. Στις προτάσεις αυτές θα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται και πρωτοβουλίες σχετικά με την καταπολέμηση του αθέμιτου ανταγωνισμού στον οποίο προβαίνουν οι οικονομικά ισχυροί σύλλογοι εις βάρος των οικονομικά ανίσχυρων.

3. Ειδικές παρατηρήσεις

3.1. Κεφάλαιο 1: Το Ευρωπαϊκό Αθλητικό Πρότυπο

3.1.1. Στην ανάλυση του πρώτου κεφαλαίου, η Επιτροπή προσπαθεί να δείξει τα προβλήματα που αντιμετώπισε κατά την εφαρμογή των οικονομικών κριτηρίων στον τομέα του αθλητισμού και εντοπίζει τις διάφορες ομάδες συμφερόντων (ενώσεις, αθλητικοί όμιλοι, οργανωτές, μέσα επικοινωνίας κ.λπ.), καταγράφοντας τα βασικά προβλήματα.

3.1.2. Η ΕΤΠ επισημαίνει να εμμείνει στο ρόλο των αθλητικών ομίλων δεδομένου ότι διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πολιτιστική και κοινωνική ανάπτυξη της κοινωνίας μας. Στο πλαίσιο αυτό, φρονεί ότι η Επιτροπή αποσιωπά τον ουσιώδη ρόλο των τοπικών αρχών για την υποστήριξη του τοπικού αθλητισμού τόσο σε πλαίσιο προϋπολογισμού όσο και από την άποψη των έργων υποδομής. Η ΕΤΠ φρονεί ότι η Επιτροπή οφείλει να τονίσει την πτυχή αυτή και να μεριμνήσει για την διατήρηση και την υποστήριξή της.

3.1.3. Η Επιτροπή αντιπαρατάσσει στο ευρωπαϊκό σύστημα το σύστημα που εφαρμόζεται στις ΗΠΑ. Η ΕΤΠ φρονεί ότι το σύστημα των ΗΠΑ επικεντρώνεται υπερβολικά στη διαχείριση του επιχειρησιακού πνεύματος και της αγοράς που δημιουργεί ο αθλητισμός, διακρίνοντας καθαρά τον επαγγελματικό από τον ερασιτεχνικό αθλητισμό, και αποδίδοντας σε κάθε είδος εντελώς διαφορετικές δομές. Διατηρεί όμως την εμπιστοσύνη της και δηλώνει ότι προτιμά το ευρωπαϊκό κοινωνικό και πολιτιστικό πρότυπο.

3.1.4. Όπως η Επιτροπή έτσι και η ΕΤΠ τονίζει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του ευρωπαϊκού προτύπου και εύχεται η ενσωμάτωση της οικονομικής διάστασης να μην γίνει εις βάρος των παραδοσιακών αξιών. Καλεί την Επιτροπή να επιδείξει ιδιαίτερη προσοχή στο ρόλο του σχολείου όσον αφορά τον αθλητισμό εν γένει και τον τομέα της επαγγελματικής και υψηλού επίπεδου σχολικής αθλητικής εκπαίδευσης.

3.1.5. Η ΕΤΠ αναγνωρίζει ότι η δημοσιότητα και η διαμεσολαβητική επίδραση του αθλητισμού ενδέχεται να προκαλέσουν φαινόμενα εκμετάλλευσης πολιτικής, οικονομικής, κοινωνικής και ατομικής φύσεως. Δεν πρέπει όμως να κατηγορείται ο ίδιος ο αθλητισμός για τις καταχρήσεις που γίνονται από την κοινωνία ή τα άτομα. Η ΕΤΠ καλεί την Επιτροπή να διακρίνει με σαφήνεια την έννοια του αθλητισμού και την κατάχρηση.

3.1.6. Σε ότι αφορά την εξέλιξη του αθλητισμού (σημείο 2), η ΕΤΠ φρονεί ότι η περιγραφή των αλλαγών αυτών είναι ανακριβής και εν μέρει εσφαλμένη. Ήδη πριν από το 1950 λάμβανε χώρα μεγάλος αριθμός αθλητικών εκδηλώσεων εκτός των αγώνων. Ο παραλληλισμός μεταξύ της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και των ευρωπαϊκών αθλητικών αγώνων μοιάζει να είναι κάπως υπερβολικός, αφού οι ευρωπαϊκοί αγώνες χρονολογούνται από το 1886.

3.1.7. Η ΕΤΠ τονίζει ότι χωρίς να παραμελείται η προσφορά του αθλητικού λαχείου στις περισσότερες χώρες της ΕΕ, η χρηματοδότηση του αθλητισμού προέρχεται κυρίως από τις εθνικές, περιφερειακές και τοπικές αρχές. Μολονότι ο θεσμός της οικονομικής χορηγίας αποτελεί πλέον αναπόφευκτο οικονομικό συμπλήρωμα, πρέπει να σημειωθεί ότι στις περισσότερες περιπτώσεις η χορηγία αφορά μόνο τον επαγγελματικό τομέα αθλητισμού ο οποίος και λαμβάνει μεγάλη δημοσιότητα. Η ΕΤΠ επιθυμεί, λοιπόν, να προβλεφθούν τα κατάλληλα μέτρα προκειμένου να μειωθούν οι διαφορές ανάμεσα στις δυνατότητες χρηματοδότησης ομοσπονδιών, οι οποίες διαχειρίζονται αθλήματα που είναι φορείς της δημοσιότητας, και ομοσπονδιών που αναπτύσσουν δραστηριότητες ,οι οποίες δεν ανταποκρίνονται στα κριτήρια των μέσων μαζικής ενημέρωσης και ειδικότερα της ακροαματικότητας. Η ΕΤΠ επιθυμεί από την Επιτροπή να μην μειώσει τη σημασία που έχει για τη χρηματοδότηση του αθλητισμού ο αθλητής και η οικογένειά του καθώς και η παρουσία χιλιάδων ατόμων που συνεισφέρουν οικειοθελώς.

3.2. Ο ρόλος των εθνικών ομοσπονδιών (4.1)

3.2.1. H διαχείριση του ευρωπαϊκού αθλητισμού διέπεται από την αρχή της μιας ομοσπονδίας για κάθε αθλητικό κλάδο και για κάθε κράτος. Η ΕΤΠ τονίζει ότι έχει σημασία για τον ευρωπαϊκό αθλητισμό να διατηρηθεί ο κανόνας αυτός με τη λήψη πολιτικών και διοικητικών μέτρων. Αυτό θα έπρεπε να υποστηριχθεί επίσης από την εμπορική νομοθεσία της ΕΕ.

3.2.2. Στον αναπτυγμένο κόσμο του ευρωπαϊκού αθλητισμού, κάθε επίπεδο του ομοσπονδιακού συστήματος (πυραμιδοειδές πρότυπο), έχει ειδικό ρόλο. Στην κορυφή της πυραμίδας οι ευρωπαϊκές ομοσπονδίες θέλουν ως πρώτη ευθύνη την επεξεργασία τεχνικών κανόνων, τις λεπτομέρειες εφαρμογής των αγώνων, την οργάνωσή τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο, τη συνεργασία μεταξύ των εθνικών ομοσπονδιών για την προώθηση και την ανάπτυξη των αθλημάτων. Εξάλλου, ένας από τους σημαντικούς ρόλους των ομοσπονδιών είναι και η διασφάλιση της εκπαίδευσης καθώς και η μόνιμη παρακολούθηση των πλαισίων που απαιτούνται για την ανάπτυξη των αθλημάτων και μάλιστα σε όλα τα υπαρκτά επίπεδα. Το ζήτημα κατά πόσο μία ευρωπαϊκή ένωση μπορεί να διευθύνεται κατά τον δέοντα και αποτελεσματικό τρόπο πρέπει να αποφασισθεί από τις ίδιες ενδιαφερόμενες ομοσπονδίες.

3.2.3. Η ΕΤΠ τονίζει ότι πραγματικές εμπορικές δυνατότητες δεν υφίστανται παρά μόνο για λίγες ομοσπονδίες (ποδόσφαιρο, τέννις, αγώνες αυτοκινήτων). Οι εθνικές ομοσπονδίες είναι κατά γενικό κανόνα σε θέση να ανταποκρίνονται στον εμπορικό τους ρόλο.

3.2.4. Η έννοια του "αθλητισμός για όλους" που έχει αναπτυχθεί ευρέως στην Ευρώπη χαρακτηρίζεται από μία ατομική αθλητική πρακτική που δεν έχει σχέση με τις αθλητικές οργανώσεις. Αποτελεί σημαντική πτυχή της ευζωίας και της υγείας του πληθυσμού. Η συμμετοχή του δημόσιου τομέα ή των δημόσιων οργανώσεων στον τομέα αυτό αποτελεί κατάλληλη απάντηση γι' αυτό το είδος δραστηριότητας. Η ΕΤΠ τονίζει ότι δεν αντιβαίνει καθόλου προς τις πρωτοβουλίες των αυθεντικών ομοσπονδιών που δίδουν τις καλύτερα προσαρμοσμένες απαντήσεις στην ιδιαιτερότητά τους.

3.2.5. Η ΕΤΠ έχει τη γνώμη ότι είναι σχεδόν απίθανο για τις ομοσπονδίες να απολέσουν τα μέλη της βάσεως τους ή τα μέλη υψηλού επιπέδου εάν οι συνθήκες επιτρέψουν στις αθλητικές ομοσπονδίες εθνικού και ευρωπαϊκού επιπέδου να καταστούν επαρκώς ισχυρές.

3.2.6. Η ΕΤΠ τονίζει ότι οι ομοσπονδίες πρέπει να μπορούν να αποφασίζουν με πάσαν αυτονομία τι εκδηλώσεις, μέτρα και αγώνες επιθυμούν να οργανώνουν σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο ρόλος της ΕΕ εδώ πρέπει να περιοριστεί στην δημιουργία του κατάλληλου οικονομικού και κοινωνικού περιβάλλοντος εντός του οποίου ο αθλητισμός μπορεί να αναπτύσσεται ικανοποιητικά.

3.3. Κλειστοί αγώνες (σημείο 4.2)

3.3.1. Η ΕΤΠ τονίζει ότι πρόκειται κατ' ουσίαν για τεχνικό ζήτημα. Οι απαραίτητες αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται από τις ενδιαφερόμενες ομοσπονδίες, αφού πρόκειται για ίδιες ευθύνες. Η παρέμβαση του κράτους δεν είναι σκόπιμη στον τομέα αυτό. Μολαταύτα, εάν οι ομοσπονδίες δεν είναι επαρκώς ισχυρές για να επιλύουν μόνες τους τα θέματα με πνεύμα αλληλεγγύης, θα πρέπει τότε να εφαρμόζονται οι αρχές της υγιούς οικονομίας.

3.4. Αλληλεγγύη (σημείο 4.3)

3.4.1. Η ΕΤΠ τονίζει ότι η αλληλεγγύη αποτελεί ενδογενή αρχή του αθλητισμού. Ο εκπαιδευτικός και κοινωνικός ρόλος του αθλητισμού καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από την έννοια της αλληλεγγύης. Αυτή η κοινωνική πτυχή αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο των ευρωπαϊκών πρακτικών που το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης (Δεκέμβριος 1998) εζήτησε ιδιαιτέρως να διατηρηθεί. Ο αθλητισμός δεν πρέπει να επωφελείται από "ειδική μεταχείριση" παρά μόνο υπό τον όρο ότι εφαρμόζεται η αρχή της αλληλεγγύης σε όλα τα επίπεδα της αθλητικής δραστηριότητας. Αυτό ισχύει τόσο για τους αθλητικούς ομίλους που πρέπει να συμβάλλουν στις αθλητικές ενώσεις σε περιφερειακό και υπερπεριφερειακό επίπεδο, από και για τις ενώσεις που πρέπει να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις που έχουν έναντι του αθλητικού ομίλου και των μελών τους.

3.4.2. Ένας από τους στόχους της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα του αθλητισμού θα πρέπει να είναι η άρση του διαχωρισμού μεταξύ των προνομιούχων αθλημάτων του αθλητικού κόσμου και του νεανικού και ερασιτεχνικού αθλητισμού. Δεν ενδείκνυται να στηριχθεί η επιχειρηματολογία στη διάκριση μεταξύ αθλητισμού επαγγελματικού χαρακτήρα και αθλητισμού για όλους, διότι οι δύο αυτοί τρόποι ενασχόλησης μονίμως αλληλεπιδρούν και αλληλοεπηρεάζονται.

3.4.3. Κατά πόσο η αρχή της αλληλεγγύης πρέπει να διατηρηθεί εξαρτάται από το σχηματισμό υπερεθνικών ομίλων. Εάν οι όμιλοι αυτοί συγκροτούνται υπό την αιγίδα της ευρωπαϊκής ομοσπονδίας, τότε εφαρμόζεται η αρχή της αλληλεγγύης. Μολαταύτα, στις περιπτώσεις που δημιουργείται "ένας κλειστός όμιλος" εκτός ομοσπονδίας, θα πρέπει τότε να εφαρμόζονται οι αρχές της υγιούς οικονομίας.

3.4.4. Η ΕΤΠ φρονεί ότι οι λιγοστές ομοσπονδίες που είναι σε θέση να αντλούν σημαντικά έσοδα από τις εμπορικές δραστηριότητες και τα δικαιώματα αναμετάδοσης θα πρέπει να επωφελούνται από εξαιρέσεις, π.χ. σε ό,τι αφορά τους περιορισμούς που επιβάλλονται στον τομέα της συμμετοχής στους αγώνες.

3.4.5. Οι εθνικές και ευρωπαϊκές αθλητικές ομοσπονδίες δεν έχουν έως σήμερα εφαρμόσει δεόντως την αρχή της αλληλεγγύης. Το σύνολο σχεδόν των εσόδων από την πώληση των δικαιωμάτων τηλεοπτικής αναμετάδοσης προέρχονται από τον επαγγελματικό τομέα. Μεγάλο μέρος (όσο το δυνατόν περισσότερο) των εσόδων αυτών θα πρέπει στο μέλλον να μεταβιβάζεται στον τομέα του αθλητισμού για τους νέους και τους ερασιτέχνες, κατά τρόπο ώστε να ελαφρύνονται οι προϋπολογισμοί των τοπικών και περιφερειακών αρχών για την προώθηση του αθλητισμού.

3.4.6. Η αρχή της ισότητας δεν έχει ακόμη τεθεί σε πρακτική εφαρμογή, θα μπορούσε όμως να εφαρμόζεται εφόσον ορισμένες εξαιρέσεις από τον κανόνα της υγιούς δημοσιονομικής πρακτικής συνδέονταν υποχρεωτικώς με την τήρηση των κατάλληλων όρων.

3.5. Προώθηση του αθλητισμού (σημείο 4.4)

3.5.1. Το πρόβλημα των λεπτομερειών που θέτει η επίτευξη του στόχου της προαγωγής του αθλητισμού εξετάζεται στα πλαίσια του ερωτήματος 5, στο σημείο 3.4.6.

3.5.2. Η δημόσια χρηματοδότηση του αθλητισμού βασίζεται στην αρχή της επικουρικότητας, εφαρμόζεται δε μόνο όταν οι αθλητικοί όμιλοι ή σύλλογοι δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν δεόντων στην κοινωνική τους λειτουργία επί τη βάσει ιδίως πόρων. Η συμβολή από πλευράς αθλητικών ομίλων και συλλόγων πρέπει συνεπώς να συμπληρώνεται με έσοδα που προέρχονται της εμπορικής δραστηριότητας.

3.5.3. Η ΕΤΠ φρονεί ότι η προσφυγή στη δημόσια χρηματοδότηση δεν δικαιολογείται παρά μόνο για τους τομείς του αθλητισμού που συμβάλλουν στο κοινό καλό (ευζωία) ή για μη κερδοσκοπικές δραστηριότητες. Αποκλείεται η χρηματοπιστωτική ενίσχυση για την προαγωγή του επαγγελματικού αθλητισμού και των εμπορικών δραστηριοτήτων των αθλητικών συλλόγων που πραγματοποιούνται με τη χρηματοδότηση του δημοσίου.

3.5.4. Η ΕΤΠ τονίζει ότι εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων (ποδόσφαιρο, τέννις, αγώνες αυτοκινήτων) οι εθνικές ομοσπονδίες δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν τη χρηματοδότηση των αθλημάτων για νέους και ερασιτέχνες με δικούς τους πόρους, πράγμα που σημαίνει ότι εξαρτώνται από τις περιφερειακές αρχές για την προώθηση αυτών των τομέων αθλητισμού.

3.5.5. Το ερώτημα αν ο αθλητισμός μπορεί να προωθηθεί δεόντως μέσω του συστήματος των κλειστών αγώνων εξετάζεται ακολούθως στο σημείο 3.3.

3.6. Το ευρωπαϊκό αθλητικό πρότυπο (σημείο 4.5)

3.6.1. Κατά τη γνώμη της ΕΤΠ πρέπει κατ' αρχήν να διατηρηθεί και να υποστηριχθεί η αθλητική δομή που έχει διασωθεί στην Ευρώπη. Η ΕΤΠ τονίζει ότι δεν εμπίπτει στις αρμοδιότητες της κυβέρνησης η επόπτευση των αθλητικών δομών των οργανώσεων. Υπεύθυνες πρέπει να εξακολουθήσουν να είναι οι ανεξάρτητες αθλητικές οργανώσεις. Μολαταύτα, η ΕΤΠ κρίνει ότι το κράτος πρέπει να διαδραματίζει ρυθμιστικό ρόλο ώστε να εξασφαλίζεται το περιβάλλον εκείνο εντός του οποίου οι αθλητικές οργανώσεις μπορούν να αναπτύσσονται κατά τρόπο ώστε να διαδραματίζουν το ρόλο τους.

3.7. Κεφάλαιο 2: Αθλητισμός και Τηλεόραση

3.7.1. Το κεφάλαιο για τον αθλητισμό και την τηλεόραση δίδει το ακριβές πανόραμα των προβλημάτων που τίθενται, έστω και αν η ανάλυση είναι πολλές φορές επιφανειακή, ανακριβής και πότε πότε ασαφής. Σύμφωνα με την ΕΤΠ, ο αθλητισμός και η τηλεόραση θα μπορούσαν να αναπτυχθούν εκ παραλλήλου για έναν περιορισμένο αριθμό προβεβλημένων αθλημάτων που προσελκύουν περισσότερο το κοινό από ό,τι ο μαζικός αθλητισμός.

3.7.2. Τα μαζικά μέσα επικοινωνίας ασκούν σημαντική επίδραση στην ανάπτυξη του αθλητισμού αλλά το παράδειγμα που δίδεται δεν επεξηγεί επαρκώς το φαινόμενο. Είναι σφάλμα να διαβεβαιώνεται ότι τα έσοδα που προέρχονται από τις τηλεοπτικές αναμεταδόσεις έχουν καταστεί η βασικότερη πηγή χρηματοδότησης για τα περισσότερα αθλήματα. Αυτό ισχύει μόνο για μικρό αριθμό αθλημάτων που προβάλλονται επαρκώς από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

3.7.3. Η έμφαση που δίδεται στον περιορισμένο τομέα των προβεβλημένων αθλημάτων είναι κατανοητή λόγω του ρόλου που διαδραματίζει η αγορά αναμετάδοσης, πλην όμως αυτό δε θα πρέπει να επισκιάζει τον κόσμο του αθλητισμού στο σύνολό του, που αποτελεί πολύ ευρύτερη σφαίρα από οικονομικής απόψεως. Εφ' όσον τα προβεβλημένα αθλήματα έχουν άμεση επίπτωση σε όλο το φάσμα των αθλημάτων στην Ευρώπη, οι αποφάσεις αναφορικά με το νομικό πλαίσιο του τομέα αυτού έχουν μεσοπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες επιπτώσεις για τη δομή και τη μελλοντική οργάνωση των αθλημάτων στην Ευρώπη με την οποία η πλειονότης των Ευρωπαίων ταυτίζεται μέσω της εντάξεώς τους σε μία ομάδα ή μία οργάνωση και μάλιστα εκτός του πλαισίου αυτού.

3.8. Συλλογική πώληση και διάρκεια της αποκλειστικότητας (σημ. 1)

3.8.1. Ο αθλητισμός στην Ευρώπη διαπλάθεται ουσιαστικά από το έργο των αθλητικών οργανώσεων και ομάδων που παρέχουν σημαντική και πλήρη υπηρεσία στο κοινό με τη διάθεση των κατάλληλων αθλητικών εγκαταστάσεων και τη δημιουργία δυνατοτήτων συμμετοχής σε αγώνες για καθέναν και εθελούσια βάση και σε όλες τις περιοχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η προσπάθεια αυτή πρέπει να υποστηριχτεί και να ενθαρρυνθεί μέσω δημόσιας χρηματοδότησης, ειδικότερα σε περιφερειακό επίπεδο, που αναπτύσσεται σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας και της αλληλεγγύης. Η αρχή της επικουρικότητας συνεπάγεται ότι η δημόσια χρηματοδότηση δεν μπορεί να πραγματοποιείται παρά μόνο με τη μορφή συμπληρωμάτων για τη συμπλήρωση δηλαδή των υφιστάμενων πόρων και μέσων.

3.8.2. Η αρχή της αλληλεγγύης προϋποθέτει ότι τα εμπορικά κέρδη που δημιουργούνται από έναν περιορισμένο αριθμό αθλημάτων δεν θα πρέπει να συσσωρεύονται από τους προνομιούχους τομείς του αθλητικού κόσμου αλλά να χρησιμοποιούνται ως συμβολή στη χρηματοδότηση των δαπανηρών τομέων του αθλητισμού για νέους και ερασιτέχνες. Η τάση ιδιωτικοποιήσεως των "εμπορικώς βιώσιμων αθλημάτων" και για την προώθηση των αθλημάτων για νέους μέσω δημόσιων κεφαλαίων πρέπει να εμποδισθεί. Αυτό δεν είναι δυνατόν παρά μόνο εάν παρασχεθούν στις αθλητικές ενώσεις τα μέσα για να μπορούνε περισσότερο να παρέχουν ενίσχυση. Αυτό πρέπει να αποτελέσει έναν από τους στόχους της πολιτικής της ΕΕ στον τομέα του αθλητισμού.

3.8.3. Ένα σημαντικό και κατάλληλο μέσο προκειμένου τα συλλογικά ή εταιρικά συμφέροντα να υπερισχύσουν των ιδιωτικών συμφερόντων είναι η συλλογική πώληση (π.χ. από περισσότερες ενώσεις από κοινού) των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας, αναμετάδοσης ή τηλεοπτικών δικαιωμάτων.

3.8.4. Μόνο ορισμένες ενώσεις (ποδόσφαιρο, τέννις, αγώνες αυτοκινήτων) μπορούν να αποκομίσουν σημαντικά έσοδα από τη συλλογική πώληση. Οι ενώσεις αυτές θα πρέπει να κληθούν να υποβάλλουν προτάσεις σχετικά με τη θέσπιση ενός διαφορετικού και διαφανούς συστήματος χορήγησης των εσόδων τις οποίες θα υποβάλλουν στην Επιτροπή. Η ΕΤΠ έχει τη γνώμη ότι το κατά το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος των εσόδων που προκύπτουν από τα τηλεοπτικά δικαιώματα θα πρέπει να διατίθενται για τον αθλητισμό των νέων και των ερασιτεχνών ώστε να ανακουφιστούν οι δημόσιοι περιφερειακοί προϋπολογισμοί για την προώθηση του αθλητισμού.

3.8.5. Εξίσου ουσιαστική για την αποτελεσματική συνεργασία μεταξύ του επαγγελματικού αθλητισμού και του αθλητισμού για νέους και του ευρύτερου κοινού είναι ο θεσμικός συντονισμός. Ο συντονισμός αυτός μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στους κόλπους μίας αθλητικής ένωσης που καλύπτει και τους δύο τομείς είτε επί τη βάση συμβατικών συμφωνιών.

3.8.6. Ως προς το θέμα εάν πρέπει να εγκριθεί η συλλογική πώληση ως μέσο εξασφαλίσεως θεμιτού ανταγωνισμού ή εάν πρέπει να συνδεθεί με ένα ταμείο αλληλεγγύης, η ΕΤΠ φρονεί ότι: όπως αναφέρθηκε στο σημείο 3.8.2, το μεγαλύτερο δυνατό ποσοστό των εσόδων που προέρχονται από τα τηλεοπτικά δικαιώματα, τα οποία δεν είναι φορολογητέα για τους δικαιούχους και/ή τα αθλητικά σωματεία, πρέπει να μεταβιβάζονται στον τομέα του αθλητισμού για νέους και ερασιτέχνες. Κατά πόσο είναι σκόπιμη η δημιουργία ενός ταμείου αλληλεγγύης έχει στο σημείο αυτό μικρότερη σημασία.

3.8.7. Οι αθλητικές εκδηλώσεις και οι αθλητικοί αγώνες που παρουσιάζουν εμπορικό ενδιαφέρον για τα μέσα μαζικής επικοινωνίας οργανώνονται από τις οργανώσεις κατά συγκεκριμένες περιόδους (αγώνες, τουρνουά, κύπελλα). Θα αρκούσε τα αποκλειστικά δικαιώματα να παρέχονται μόνο για μία από τις περιόδους αυτές. Θα έπρεπε επίσης να προβλεφθεί ώστε ο κάτοχος των αποκλειστικών δικαιωμάτων να εγκρίνει την πώλησή τους σε τρίτους ή να αναλαμβάνει ο ίδιος την πώληση.

3.8.8. Οι ενώσεις θα πρέπει να υποχρεώνονται να θέτουν σε κίνηση τη διαδικασία περί υποβολής προσφορών σε περίπτωση εξάσκησης των δικαιωμάτων συλλογικής πώλησης.

3.9. Η αλληλοδιείσδυση αθλητισμού και οπτικοακουστικής βιομηχανίας (σημ. 9.2)

3.9.1. Η ΕΤΠ φρονεί ότι η απόκτηση και ο έλεγχος από πλευράς μέσων μαζικής ενημέρωσης ή του τομέα αθλητικών ομίλων εθνικών συνασπισμών ευνοεί τη διάδοση του αθλητισμού. Θα πρέπει να παρασχεθούν στις αθλητικές ενώσεις τα νομικά μέσα στο καταστατικό τους για να αποφεύγονται οι εξαγορές αυτές.

3.9.2. Ο μετασχηματισμός των αθλητικών ομάδων σε εμπορικούς οργανισμούς καθιστά δυνατή την αλληλοδιείσδυση αυτή και τον έλεγχο πολλών από αυτές που συμμετέχουν σε αθλητικούς αγώνες, πράγμα που διευκολύνει το μαγείρεμα των αποτελεσμάτων των αγώνων και υποθηκεύει το μέλλον του αθλητισμού.

3.9.3. Σε ό,τι αφορά την προστασία της αθλητικής δεοντολογίας, δεν θα πρέπει να επιτρέπεται στις επιχειρήσεις να αποκτούν αθλητικές ομάδες. Αυτό αντιβαίνει προς τις αρχές του αθλητισμού και τους στόχους της συνεργασίας μεταξύ των αθλητικών οργανώσεων.

3.10. Το δικαίωμα ενημέρωσης (σημ. 9.3)

3.10.1. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι η τηλεόραση μετά τέλους αποτελεί απειλή για τον αθλητισμό στο μέτρο που τα ιδιωτικά κανάλια αποκτούν αποκλειστικά δικαιώματα για υπερβολικά μακρά περίοδο πράγμα που κατά συνέπεια είναι κατ' αρχήν απαράδεκτο. Θα μπορούσαν να καταβάλλουν πολύ υψηλά χρηματικά ποσά για να αποκτήσουν ούτως ώστε να διεισδύσουν στις αγορές ή να διευρύνουν με ιδιώτες την αγορά. Αυτό εμπόδιζε σημαντικά την πρόσβαση του κοινού, τα τηλεοπτικά μεγάλα αθλητικά γεγονότα και θα στρέβλωνε την αγορά. Προκειμένου να διασφαλιστεί η προαναφερθείσα κοινωνική λειτουργία του αθλητισμού, είναι απαραίτητο να εξασφαλιστούν στον τομέα της αναμετάδοσης του αθλητικού θεάματος τα δικαιώματα συμμετοχής των δημόσιων καναλιών και να ρυθμιστεί με συνεπή και κατάλληλο τρόπο το καθεστώς της καλωδιακής τηλεόρασης, η οποία, επειδή έχει την αποκλειστικότητα της αναμετάδοσης ορισμένων αθλητικών εκδηλώσεων, αντιστρατεύεται το δικαίωμα όλων των τηλεθεατών να απολαμβάνουν αθλητικά θεάματα.

3.10.2. Σε ό,τι αφορά τις κοινωνικοπολιτικές τους ευθύνες και την αρχή της αλληλεγγύης, οι αθλητικές οργανώσεις θα πρέπει να ενθαρρύνονται προκειμένου να αρνούνται τη σύναψη συμφωνιών που μπορούν μακροπρόθεσμα να τους εξασφαλίσουν βεβαίως οικονομικά κέρδη αλλά εμποδίζουν το ευρύ κοινό να παρακολουθήσει στην τηλεόραση τα αθλητικά γεγονότα. Τέτοιου είδους πρακτικές θα ζημιώσουν την ανάπτυξη του αθλητισμού στην Ευρώπη και θα αποβούν τελικώς αρνητικές για τις ίδιες τις οργανώσεις.

3.10.3. Εάν οι δημόσιοι σταθμοί καταστούν μέτοχοι των κυρίων ευρωπαϊκών σωματείων θα επηρεάζουν τις αποφάσεις των αρχών που διευθύνουν τον ευρωπαϊκό αθλητισμό. Δηλ. θα επηρεάζουν περισσότερο τους κανόνες στο όνομα του θεάματος και, ιδίως, θα ρίπτουν όλο το βάρος τους στην οργάνωση και το χρονοδιάγραμμα των συναντήσεων. Πρόκειται συνεπώς για μια απειλή στη δεοντολογία του αθλητισμού.

3.10.4. Για να αποφευχθεί όπως η μετάδοση των μεγάλων αθλητικών εκδηλώσεων μη μονοπωληθεί από τους κωδικοποιημένους αριθμούς ή με πληρωμή ανά μετάδοση, η οδηγία "τηλεόραση χωρίς σύνορα", πρέπει να εφαρμοσθεί απαρεγκλίτως σε κάθε κράτος μέλος ώστε να διασφαλισθεί η ελεύθερη προσπέλαση μέσω της τηλεόρασης στα μεγάλα αθλητικά γεγονότα.

3.11. Ο ρόλος της δημόσιας τηλεόρασης (σημ. 9.4)

3.11.1. Σύμφωνα με την πρώτη τους αποστολή που είναι η παροχή δημόσιων υπηρεσιών, τα δημόσια τηλεοπτικά κανάλια παρουσιάζουν με πληρότητα όλο το φάσμα των αθλημάτων και εξασφαλίζουν την καλή διαφήμισή τους. Η καλή τηλεόραση συμβάλλει στο σχηματισμό γνωμών και στην εκπαίδευση του πολιτικού αισθήματος. Όμως ο παραδοσιακός της ρόλος έχει και μία πολιτιστική διάσταση με την ευρύτερη σημασία του όρου που κατά φυσικό λόγο περιλαμβάνει και τον αθλητισμό.

3.11.2. Για την ώρα, τα δημόσια κανάλια μόλις που ανταποκρίνονται στην αποστολή τους και πολλές φορές μάλιστα καθόλου. Πρέπει να ασκηθεί μεγαλύτερη πίεση για να ανταποκριθούν σ' αυτήν την υποχρέωση.

3.11.3. Η δημόσια τηλεόραση πρέπει να παρουσιάζει και τα μειονοτικά αθλήματα στο πλαίσιο της αποστολής της που είναι η παροχή δημόσιων υπηρεσιών. Στη Γερμανία, τα δημόσια κανάλια υποχρεούνται να παρέχουν κατάλληλο χρόνο για όλα τα αθλήματα συμπεριλαμβανομένων και των μειονοτικών αθλημάτων στα προγράμματά τους.

3.11.4. Σχετικά με το ερώτημα αριθ. 1, η ΕΤΠ δεν συμμερίζεται την άποψη της Επιτροπής σύμφωνα με την οποία τα αθλητικά προγράμματα δεν εμπίπτουν στο πλαίσιο της παρότρυνσης δημόσιων υπηρεσιών. Εντούτοις, καλό θα ήταν να καταρτισθεί κατάλογος κριτηρίων που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται για να προσδιορίζεται κατά πόσο ένα μεταδιδόμενο γεγονός εμπίπτει στην κατηγορία της καθαρής ψυχαγωγίας και κατά συνέπεια δεν θα πρέπει να αναμεταδίδεται από τη δημόσια τηλεόραση ή αν πρόκειται για εκδήλωση επικεντρωμένη επί της φύσεως και των στόχων του αθλητισμού και που κατά συνέπεια εμπίπτει στο πλαίσιο της παροχής δημόσιων υπηρεσιών.

3.12. Κεφάλαιο 3: Αθλητισμός και κοινωνική πολιτική

3.12.1. Στο τρίτο κεφάλαιό της η Επιτροπή εξετάζει την κοινωνική πτυχή του αθλητισμού. Καταδεικνύει τις κοινωνικές λειτουργίες που προκύπτουν από τον αθλητισμό και τους τομείς εφαρμογής τους ήτοι: α) εκπαίδευση, β) περιβάλλον, γ) υγεία, δ) απασχόληση.

3.12.2. Σήμερα, μπροστά στην κοινωνική πρόκληση της εποχής μας, διαπιστώνουμε πράγματι ένα είδος ιδιοποίησης του αθλητισμού από τις κοινωνικές ενώσεις, όπως ακριβώς γίνεται και στον τομέα της υγείας και της ευεξίας, έννοιας της οποίας ιδιοποιείται ο ιδιωτικός τομέας για καθαρά εμπορικούς σκοπούς (γυμναστήρια).

3.12.3. Στο επίπεδο της εκπαίδευσης, η ΕΤΠ φρονεί ότι η ΕΕ έχει μία σημαντική αποστολή να εκτελέσει όσον αφορά την αναγνώριση των απαραίτητων δεξιοτήτων για την πλαισίωση του αθλητικού κινήματος. Εξάλλου, η ΕΕ πρέπει να διευκολύνει τη δυνατότητα των αθλητών και των αθλητικών δασκάλων να προπονούνται σε διαφορετικά κράτη μέλη, προάγοντας έτσι την κατάργηση των εμποδίων που δημιουργούνται στην ελεύθερη κυκλοφορία.

3.12.4. Η ΕΤΠ τονίζει ότι ο αθλητισμός ως πολιτιστική συνιστώσα της κοινωνίας μας, είναι φορέας κοινωνικών αξιών· συμβάλλει στην ευημερία του καθενός και στην ολοκλήρωσή τους εντός της κοινωνίας. Πρόκειται για σημαντικές αξίες που απορρέουν από την αθλητική δραστηριότητα και τη δομή του αθλητισμού.

3.12.5. Τίθεται συνεπώς το ερώτημα: "η χρησιμοποίηση του αθλητισμού για σκοπούς εκτός της ψυχαγωγίας και της αθυπέρβασης μπορεί άραγε να προσφέρει έγκυρες απαντήσεις στα κοινωνικά μας προβλήματα; και αν ναι, η οργανική λογική μπορεί να αποτελέσει το αντικείμενο συγκεκριμένης πολιτικής ξένης προς τον αθλητισμό και το πνεύμα του;"

3.12.6. Το αθλητικό κίνημα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της κοινωνίας μας. Η ΕΤΠ τονίζει ότι κανείς δεν μπορεί να αναπτύξει καλύτερα τη λογική αυτή και να βοηθήσει το νέο να αναπτύξει την προσωπικότητά του και τη φυσική του ευημερία προωθώντας την κοινωνική του ολοκλήρωση ενδεχομένως μέσα από τον ίδιο τον αθλητισμό όσο ο αθλητικός όμιλος. Μία από τις βασικές διαστάσεις του κοινωνικού ρόλου του αθλητισμού είναι επίσης η δυνατότητά του να προωθεί την κοινωνική ένταξη ατόμων με αναπηρίες, είτε σωματικές είτε πνευματικές. Πρέπει λοιπόν να αναγνωριστεί και να εδραιωθεί η αποστολή του αθλητικού κινήματος για το οποίο απαιτείται να συνυπολογισθεί πραγματικά το αθλητικό κίνημα μεταξύ των κοινωνικών εταίρων. Η ΕΤΠ τονίζει ότι οι αθλητικές ομάδες δεν είναι επιχειρήσεις και οι αθλητικές ενώσεις δεν είναι βιομηχανικές οργανώσεις με την έννοια του οικονομικού δικαίου αλλά οργανώσεις που έχουν δημόσια αποστολή, κυρίως επί τη βάση της αφιλοκερδούς συμμετοχής των πολιτών. Ο τομέας του αθλητισμού αποτελεί μολαταύτα σημαντικό οικονομικό τομέα που αντιπροσωπεύει συνολικώς άνω του 1,5 % του ΑΕγχΠ της ΕΕ και προσφέρει ως τομέας παροχής υπηρεσιών ένα μεγάλο φάσμα διεξόδων.

3.12.7. Η ΕΤΠ θεωρεί ότι έχει συνεπώς σημασία η σχέση του αθλητισμού με την Ευρωπαϊκή Ένωση να στηρίζεται επάνω σε βάσεις που διαφυλάσσουν με το σεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων του αθλητού την αυτονομία του αθλητικού κινήματος και κατά συνέπεια την ικανότητά του να εξελίσσεται και να προσαρμόζεται στις αλλαγές στα πλαίσια των κανόνων που έχουν θεσπιστεί από τον παγκόσμιο αθλητισμό. Αφετέρου, η Επιτροπή πρέπει να παράσχει στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της τις παρεμβατικές της δυνατότητες προς όφελος της ατομικής προστασίας του αθλητού και της ανάπτυξής του.

3.12.8. Χρειάζεται εντούτοις να αναδιατυπωθεί η εξής προειδοποίηση. Είναι σφάλμα να πιστεύουμε ότι η διαχείριση του αθλητισμού μέσων κανόνων και εγκυκλίων αποτελεί μία αργομισθία. Ο αθλητισμός είναι θέμα εξαιρετικά ετερογενές τόσο στο αθλητικό όσο και στο πολιτικό του επίπεδο.

3.12.9. Εκτός από το γεγονός ότι κάθε αθλητική δραστηριότητα εμφανίζει πολύ ειδικά χαρακτηριστικά, η θεσμική αντίληψη του αθλητισμού ποικίλει από χώρα σε χώρα της ΕΕ (βλ. παράρτημα) και συνεπώς καθίσταται πολύπλοκο ζήτημα ο συντονισμός τους σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

3.12.10. Επιπλέον οι διάφορες πτυχές που συνδέονται με την αθλητική δραστηριότητα, οι οποίες και θα μπορούσαν να αποτελέσουν αντικείμενο παρεμβάσεων εκ μέρους της ΕΕ εμπίπτουν σε πολύ διαφορετικές αρμοδιότητες. Αφορούν την εκπαίδευση, την υγεία, την ασφάλεια, το περιβάλλον, την απασχόληση, την επαγγελματική κατάρτιση, τα έργα υποδομής κ.λπ. θέματα που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των Υπουργών Αθλητισμού στα περισσότερα κράτη μέλη.

3.12.11. Η ΕΤΠ τονίζει ότι η εφαρμογή μίας σφαιρικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στον τομέα του αθλητισμού θα πρέπει να χαραχθεί με μεγάλη προσοχή προκειμένου το αθλητικό κίνημα να διαθέτει κανόνες που θα του επιτρέψουν να δημιουργεί δομές ώστε να εξασφαλίζεται στον καθένα η πρόσβαση στον αθλητισμό ανεξαρτήτως αθλητικού επιπέδου.

3.13. Αθλητισμός και ίσες ευκαιρίες

3.13.1. Η ΕΤΠ τονίζει ότι μία πολιτική για τον "αθλητισμό για όλους" βασιζόμενη στην αρχή των ίσων ευκαιριών αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ευρωπαϊκού αθλητικού προτύπου και πρέπει να υποστηριχθεί και να προαχθεί. Αυτό συνεπάγεται ότι εξασφαλίζεται σε όλους τους πολίτες, συμπεριλαμβανομένων των ατόμων με ειδικές ανάγκες, ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου, εθνικότητας, κοινωνικής και οικονομικής προελεύσεως, η πρόσβαση στις αθλητικές δραστηριότητες. Η λήψη μέτρων για τη δημιουργία συνθηκών που θα ενθαρρύνουν τη συμμετοχή των κοριτσιών και των γυναικών στις αθλητικές δραστηριότητες καθώς και σε επίπεδο διεύθυνσης, όπου λαμβάνονται οι αποφάσεις, και διαχείρισης ανάλογα με τις ανάγκες τους αποτελούν επίσης μέρος της εν λόγω προσέγγισης, όπως τονίζεται στη γνωμοδότηση της ΕΤΠ για τις "ίσες ευκαιρίες κοριτσιών και αγοριών για συμμετοχή σε δραστηριότητες ψυχαγωγίας και κυρίως στα προγράμματα νεολαίας και αθλητισμού της ΕΕ". Αυτή η δυνατότητα συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες προϋποθέτει την ανάπτυξη του αθλητικού εξοπλισμού. Σε ορισμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπου συζητείται προς το παρόν η τροποποίηση των ρυθμών του σχολείου, μια ανάλογη τροποποίηση θα έχει ως αποτέλεσμα να χρησιμοποιηθούν συστηματικότερα οι υποδομές και, κατά συνέπεια, να προβλεφθούν επενδύσεις από τις τοπικές αυτοδιοικήσεις, οι οποίες είναι υπεύθυνες για τον αθλητικό εξοπλισμό, που σχετίζεται με τις σχολικές δομές.

3.14. Αθλητισμός και αναγωγικά φάρμακα

3.14.1. Η ΕΤΠ διαπιστώνει την ικανοποίηση ότι το Συμβούλιο κατά τη συνεδρίαση της 11ης και 12ης Δεκεμβρίου 1998 στη Βιέννη κατέληξε ότι είναι ανάγκη να ενισχυθούν οι δράσεις για την καταπολέμηση των αναγωγικών φαρμάκων, καλώντας τα κράτη μέλη, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις διεθνής αθλητικές οργανώσεις να μελετήσουν εμπεριστατωμένα το ζήτημα της βελτίωσης του συντονισμού των ισχύοντων εθνικών μέτρων.

3.14.2. Η ΕΤΠ τονίζει ότι ο συντονισμός και η εναρμόνιση των εθνικών μέτρων είναι απαραίτητη προκειμένου η πρόληψη, η έρευνα και οι κυρώσεις να καταστούν αποτελεσματικές δεδομένου ότι πρόκειται για ένα πρόβλημα που υπερβαίνει τα εθνικά σύνορα. Υποστηρίζει συνεπώς το αίτημα του ΕΚ με το οποίο ζητείται από την Επιτροπή να υποβάλλει προτάσεις για την εφαρμογή μίας εναρμονισμένης πολιτικής στον τομέα της δημόσιας υγείας προκειμένου να καταπολεμηθεί η χρήση αναγωγικών (ψήφισμα της 17ης Δεκεμβρίου 1998).

3.14.3. Η ΕΤΠ τονίζει συγκεκριμένα ότι είναι απαραίτητο να καταρτιστεί ένας κοινός κατάλογος με τις ουσίες που είναι απαγορευμένες στην ΕΕ για να αποφευχθεί η ανωμαλία που παρουσιάζεται δεδομένου ότι ορισμένες ουσίες μπορούν να επιτρέπονται σε ορισμένα κράτη μέλη και να απαγορεύονται σε άλλα.

3.14.4. Η ΕΤΠ σημειώνει την πρόταση της Διεθνούς Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων (ΔΕΟΑ) για τη δημιουργία μίας διεθνούς υπηρεσίας κατά των αναγωγικών φαρμάκων που υπεβλήθη πρόσφατα στα πλαίσια της παγκόσμιας σύσκεψης της ΔΕΟΑ που πραγματοποιήθηκε τον Φεβρουάριο 1999 στη Λοζάννη. Η ΕΤΠ φρονεί ότι μία παρόμοια υπηρεσία θα πρέπει να είναι ανεξάρτητη και να διασφαλίζει την τήρηση των ελάχιστων ορίων με τα κατάλληλα μέτρα ελέγχου και επιβολής κυρώσεων.

3.14.5. Η ΕΤΠ είναι ικανοποιημένη από τα συμπεράσματα της ανεπίσημης συνάντησης των υπουργών αθλητισμού της ΕΕ, από τις 31 Μαίου έως τις 2 Ιουνίου στο Padendorn, η οποία τόνισε ότι η πορεία της Παγκόσμιας Διάσκεψης της Λοζάννης με θέμα τα αναγωγικά φάρμακα, κατέδειξε πόσο σημαντικό και συμφέρον είναι για την Ευρώπη να αντιμετωπίσει με ομοφωνία την ίδρυση Υπηρεσίας για την καταπολέμηση των αναγωγικών φαρμάκων και ενέκρινε τη συνεργασία με το Συμβούλιο της Ευρώπης για το εν λόγω θέμα. Η Διάσκεψη δέχτηκε με ικανοποίηση τη δημιουργία μιας ανεξάρτητης και διαφανούς διεθνούς Υπηρεσίας για την καταπολέμηση των αναγωγικών φαρμάκων στην οποία θα συμμετάσχει και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

3.14.6. Η ΕΤΠ διαπιστώνει ότι τα αναγωγικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιούνται και από πολλούς νέους αθλητές (πολλές φορές από την ηλικία των 12 ετών) και συνιστά να επιδοθεί ιδιαίτερη προσοχή για την προστασία των νέων κατά της χρήσεων αναγωγικών φαρμάκων. Συντάσσεται επίσης και με το ΕΚ που ζητεί από την ΕΕ να ενισχύσει τις εκστρατείες ευαισθητοποίησης και ενημέρωσης, ειδικότερα στα σχολεία καθώς και στους αθλητικούς ομίλους και τις οργανώσεις νέων.

3.14.7. Στο πλαίσιο αυτό, η ΕΤΠ σημειώνει ότι πρέπει να αντιμετωπιστούν οι τάσεις της ξέφρενης εμπορευματοποίησης του αθλητισμού και η στρέβλωση της δημόσιας εικόνας του αθλητισμού που δίδεται από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας και τα οποία μπορούν να οδηγήσουν στην καταστροφή των καθαρώς αθλητικών αξιών με αφύσικες επιδόσεις που οφείλονται στη χρήση αναγωγικών φαρμάκων.

4. Συμπεράσματα

4.1. Ο αθλητισμός αποτελεί τμήμα της καθημερινής ζωής των ευρωπαίων. Άνω των 100 εκατ. πολιτών επιδίδονται σε μία αθλητική δραστηριότητα και συμμετέχουν σε πολλές χιλιάδες αθλητικές ομάδες καθώς και σε πολλαπλές οργανώσεις και ομοσπονδίες. Για το λόγο αυτό ο αθλητισμός για την Ευρώπη των πολιτών αποτελεί όργανο που, περισσότερο από κάθε άλλο στην εμπέδωση της ταυτότητας, ενώ χάρη στις δυνατότητες που διαθέτει όσον αφορά την παιδαγωγική, την υγεία και την κοινωνική ολοκλήρωση, αποτελεί πολιτιστικό και κοινωνικό φαινόμενο, η σημασία του οποίου για τη ζωή των πολιτών στις περιφέρειες και τις κοινότητες της Ευρώπης, καθώς και για τη συνολική διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης γίνεται ολοένα πιο αντιληπτή και εμπεδώνεται στις ειδήσεις.

4.2. Μία ευρωπαϊκή αθλητική πολιτική οφείλει λοιπόν να έχει ως στόχο την εφαρμογή και ανάπτυξη μέσω της διευθέτησης της ευρωπαϊκής νομοθεσίας των συνθηκών που επιτρέπουν στον αθλητισμό σε επίπεδο ευρωπαϊκών περιφερειών και κοινοτήτων να εκτελεί την κοινωνική αποστολή του και να προωθεί την ανάπτυξή του με την πλήρη τήρηση της αρχής της επικουρικότητας και των καθηκόντων των εθνικών, περιφερειακών και τοπικών αρχών καθώς και της αυτονομίας των αθλητικών οργανώσεων. Η ΕΤΠ εκφράζει την ικανοποίηση της για το αίτημα που διατυπώθηκε, κατά την άτυπη συνάντηση των υπουργών Αθλητισμού της ΕΕ, που πραγματοποιήθηκε στο Paderborn από τις 31 Μαίου έως τις 2 Ιουνίου 1999, με το οποίο ζητείται από την Επιτροπή να συγκροτήσει ομάδα εργασίας για να μελετήσει με ποιο τρόπο μπορούν να ληφθούν υπόψη τα αθλητικά ενδιαφέροντα από τη Συνθήκη της ΕΕ. Συνεπώς, ο σεβασμός της αρχής της αλληλεγγύης είναι πρωταρχικής σημασίας, διότι οι τοπικές αυτοδιοικήσεις διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στο θέμα της κοινωνικής ένταξης. Σε αυτό το πλαίσιο, έχουν τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν το άθλημα ως μέσο ένταξης. Πρέπει, λοιπόν, να τους παραχωρηθεί η ανάλογη δυνατότητα ελιγμών, καθώς και να εξασφαλιστεί η εφαρμογή μιας συνολικής πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον τομέα του αθλητισμού.

4.3. Η ΕΤΠ είναι ικανοποιημένη από τα αποτελέσματα της 1ης Διάσκεψης της ΕΕ για τον Αθλητισμό, που έγινε από τις 20 έως 23 Μαίου 1999 στην Ολυμπία. Στη Διάσκεψη τονίστηκε η άποψη ότι ο ευρωπαϊκός αθλητισμός, παρόλη την ποικιλία που παρουσιάζει, έχει κοινά χαρακτηριστικά, τα οποία πρέπει να προστατευθούν από πιθανές εμπορικές στρεβλώσεις. Υπογραμμίστηκε επίσης ότι πρέπει να διαφυλαχθούν οι δύο αρχές που διέπουν τον ευρωπαϊκό αθλητισμό, δηλαδή η δημοκρατία και η αλληλεγγύη, καθώς και ότι ο αθλητισμός πρέπει να είναι σε θέση να προσαρμοστεί στο νέο εμπορικό πλαίσιο, στο οποίο οφείλει να αναπτυχθεί, χωρίς να χάσει την ταυτότητα ή την αυτονομία του που αποτελούν τα θεμέλια της κοινωνικής του διάστασης.

4.4. Η ΕΤΠ σημειώνει ότι ένεκα των αρμοδιοτήτων που παραχωρήθηκαν στην ΕΕ από τη Συνθήκη, οι οποίες έως σήμερα περιορίζονταν στις οικονομικές πτυχές του αθλητισμού, οι βάσεις του αθλητισμού και η σημασία του για τους πολίτες της Ευρώπης είχαν παραμείνει εντελώς αδιευκρίνιστες. Η ΕΤΠ φρονεί ότι πρέπει να αναπτυχθεί μία ευρωπαϊκή πολιτική του αθλητισμού που να δίδει περισσότερη έμφαση στον ουσιαστικό ρόλο που διαδραματίζει ο αθλητισμός στην Ευρώπη στον πολιτιστικό και κοινωνικοοικονομικό τομέα. Η πολιτική αυτή, παράλληλα με τα καθαρώς οικονομικά ζητήματα όπως τους αθλητικούς αγώνες και τη νομοθεσία περί ανταγωνισμού, την ελεύθερη κυκλοφορία των επαγγελματιών αθλητών ή την τηλεόραση χωρίς σύνορα θα πρέπει να εξετάζει και θέματα όπως τη συμβολή του αθλητισμού στην Ατζέντα 2000, τη δημόσια χρησιμότητα των αθλητικών ομίλων και οργανώσεων, τη συνεισφορά του αθλητισμού στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Εθελοντικής Υπηρεσίας, και το σημαντικό ρόλο της δραστηριότητας των αθλητών, τη συμβολή του στη μεταρρύθμιση των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τη νεότητα, την ενσωμάτωση των μειονεκτικών ατόμων, την προώθηση των γυναικών, την καταπολέμηση του "χουλιγκανισμού" ή την επίδραση της απαγόρευσης της διαφήμισης για τον καπνό και το αλκοόλ και τη χρηματοδότηση των αθλητικών εκδηλώσεων.

4.5. Η ανάπτυξη του αθλητισμού στις ευρωπαϊκές περιφέρειες εξαρτάται επίσης και από τις γενικότερες συνθήκες που προσδιορίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Μία μελλοντική ευρωπαϊκή πολιτική του αθλητισμού θα πρέπει συνεπώς να έχει ως αντικείμενο την διατήρηση και την ανάπτυξη των ευρωπαϊκών αθλητικών διαρθρώσεων στην οπτική του "ευρωπαϊκού προτύπου αθλητισμού".

Βρυξέλλες, 16 Σεπτεμβρίου 1999.

Ο Πρόεδρος

της Επιτροπής των Περιφερειών

Manfred DAMMEYER

(1) EE C 64 της 27.2.1998, σ. 81.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Γνωμοδότηση της Επιτροπής των Περιφερειών

Οι δομές του αθλητισμού στην Ευρώπη

ΓΕΡΜΑΝΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η Γερμανία είναι μία ομοσπονδιακή χώρα που αποτελείται από 16 κρατίδια. Η εν λόγω ομοσπονδιακή δομή μοιράζεται τις αρμοδιότητες στον τομέα του αθλητισμού.

Ο οργανωμένος αθλητισμός εξαρτάται κυρίως από τις μη κυβερνητικές αθλητικές οργανώσεις.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση, τα κρατίδια και οι τοπικές αρχές παρέχουν τις νομικές και υλικές βάσεις και ενισχύουν τις οργανώσεις αθλητικών δραστηριοτήτων όταν το προσωπικό και οι οικονομικοί πόροι αυτών είναι ανεπαρκείς. Κάθε προβολή γίνεται με βάση την αρχή της επικουρικότητας. Η συνταγματική κατανομή των αρμοδιοτήτων, η χορηγία και η δημόσια προβολή του αθλητισμού ανήκουν στις αρμοδιότητες των κρατιδίων.

Την ομοσπονδιακή κυβέρνηση αφορούν πάνω απ' όλα τα αθλητικά θέματα εθνικής και υπερεθνικής σημασίας.

ΑΥΣΤΡΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η οργάνωση του αθλητισμού στην Αυστρία βασίζεται στις δραστηριότητες των ομοσπονδιών και των συλλόγων οι οποίοι λειτουργούν αυτόνομα.

Το κράτος, όμως, αναλαμβάνει διάφορες αρμοδιότητες υποστήριξης, κυρίως σε επίπεδο των εννέα κρατιδίων, αλλά και σε ομοσπονδιακό επίπεδο.

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΟΜΕΣ

Σε εθνικό επίπεδο

Το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Παιδείας και Πολιτισμικών Θεμάτων είναι αποκλειστικά αρμόδιο για τον σχολικό αθλητισμό και την σωματική αγωγή. Άλλα καθήκοντα, όπως της χορήγησης ενισχύσεων στις αθλητικές οργανώσεις, στους συλλόγους και στις τοπικές αρχές, η προβολή και η διοργάνωση αθλητικών εκδηλώσεων εθνικής σημασίας υπάγονται πλέον στην αρμοδιότητα της Ομοσπονδιακής Καγκελαρίας.

Σε περιφερειακό επίπεδο

Βάσει της νομοθεσίας, τα θέματα του αθλητισμού ανήκουν στην αρμοδιότητα (αυτόνομη) των εννέα κρατιδίων, τα οποία είναι υπεύθυνα για την προβολή του αθλητισμού γενικότερα. Διοικητικά, ο αθλητισμός ανήκει στις αρμοδιότητες των συμβουλίων αθλητισμού. Για τον συντονισμό των μέτρων προβολής εθνικού ενδιαφέροντος έχει καθιερωθεί η συνεργασία κράτους και κρατιδίων.

ΒΕΛΓΙΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Ο αθλητισμός στο Βέλγιο διοργανώνεται μέσα σε ένα πλαίσιο εθελοντισμού και ελευθερίας, από τις αθλητικές ενώσεις. Ο ρόλος των δημόσιων αρχών, ο οποίος είναι πρώτα απ' όλα συμπληρωματικός, συνίσταται στο να επεμβαίνει υπέρ του αθλητισμού και να υποστηρίζει την ιδιωτική πρωτοβουλία υπό ορισμένες όμως προϋποθέσεις. Ο συμπληρωματικός αυτός ρόλος δεν εμποδίζει τις δημόσιες αρχές να αναλαμβάνουν πρωτοβουλίες (αθλητισμός για όλους, κατάρτιση αθλητικών στελεχών, κ.λπ.).

Ο αθλητισμός αποτελεί τμήμα των πολιτιστικών θεμάτων, τα οποία ανήκουν στις αρμοδιότητες των 3 κοινοτήτων που αποτελούν το Βέλγιο.

ΔΑΝΙΑ

Ο αθλητισμός στη Δανία εξαρτάται πρώτα απ' όλα από τον μη κυβερνητικό τομέα και επαφίεται στον ερασιτεχνισμό. Παρά την αυξανόμενη υποστήριξη των δημοσίων αρχών στον αθλητισμό, η ελευθερία και η ανεξαρτησία των εθελοντικών οργανώσεων γίνονται όχι μόνο σεβαστές αλλά θεωρούνται επίσης ως ένα σημαντικό μέσο πρακτικής εκπαίδευσης στη δημοκρατία. Οι δημόσιες αρχές πρέπει να δημιουργήσουν το απαραίτητο πλαίσιο για την άσκηση του αθλητισμού, ενώ οι εθελοντικές οργανώσεις αποτελούν την κινητήρια δύναμη του πλαισίου αυτού.

Ο δημόσιος και ο εθελοντικός τομέας ευνοούν περισσότερο τον ψυχαγωγικό αθλητισμό παρά τον αθλητισμό του ανταγωνισμού και δίνουν πρωταρχική σημασία στο τοπικό επίπεδο.

Οι τοπικές αρχές χορηγούν οικονομική βοήθεια στους τοπικούς αθλητικούς συλλόγους. Αυτή χορηγείται υπό τη μορφή επενδύσεων για την κατασκευή και τη λειτουργία των αθλητικών εγκαταστάσεων στις οποίες πρέπει να προστεθούν οι επιδοτήσεις για τις δραστηριότητες των τοπικών συλλόγων και για την ενοικίαση αιθουσών και γηπέδων αθλητισμού.

ΙΣΠΑΝΙΑ

Σήμερα, η διοργάνωση του αθλητισμού στην Ισπανία βασίζεται σ' ένα σύστημα συνεργασίας του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Και οι δύο τομείς είναι αρμόδιοι για την προβολή και την ανάπτυξη των αθλητικών δραστηριοτήτων, και των δραστηριοτήτων αναψυχής.

Οι κυριότεροι δημόσιοι οργανισμοί είναι:

- το Ανώτατο Συμβούλιο Αθλητισμού

- γενικότερα, σε κάθε αυτόνομη κοινότητα υπάρχει μία Γενική Διεύθυνση Αθλητισμού,

- σε τοπικό επίπεδο, υπάρχει ένα συμβούλιο αρμόδιο για τον αθλητισμό.

Η ιδιωτική οργάνωση του αθλητισμού είναι παράλληλη με την κατανομή των διοικητικών αρμοδιοτήτων:

1) σε εθνικό επίπεδο, ανήκουν:

- η Ολυμπιακή Επιτροπή της Ισπανίας,

- οι αθλητικές ομοσπονδίες των διαφόρων αγωνισμάτων,

- οι επαγγελματικοί όμιλοι με τις επαγγελματικές ομάδες και

- ορισμένες ενώσεις για περισσότερα αθλήματα,

2) σε επίπεδο αυτόνομων κοινοτήτων, ανήκουν:

- οι περιφερειακές ομοσπονδίες για τα διάφορα αθλήματα,

- οι περιφερειακές αθλητικές ενώσεις,

3) σε τοπικό επίπεδο, ανήκουν:

- οι αθλητικές ενώσεις και οι αθλητικοί σύλλογοι.

ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Οι γενικοί στόχοι της φινλανδικής πολιτικής περί αθλητισμού έχουν καθοριστεί στο νόμο για τον αθλητισμό ο οποίος τέθηκε σε ισχύ το 1980.

Η κατανομή των αρμοδιοτήτων παρουσιάζεται ως εξής: η δημόσια διοίκηση που είναι αρμόδια για τον αθλητισμό έχει ως στόχο τη δημιουργία ευνοϊκών συνθηκών για τις αθλητικές δραστηριότητες, ενώ οι αθλητικές οργανώσεις είναι αρμόδιες για την οργάνωση των αθλητικών δραστηριοτήτων.

ΓΑΛΛΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η οργάνωση και η ανάπτυξη του αθλητισμού βασίζονται σε ένα ιδιαίτερο σύστημα που συνίσταται στην υπαγωγή των δημόσιων δομών και των ιδιωτικών ενώσεων σε ένα ειδικό νομοθετικό και ρυθμιστικό πλαίσιο.

Αυτή η ιδιαίτερη μορφή σχέσεων, για τη διαχείριση από τη δημόσια υπηρεσία που είναι αρμόδια για τις δραστηριότητες αναψυχής και τις αθλητικές, η οποία νομιμοποιείται από τον χαρακτήρα γενικού ενδιαφέροντος που αναγνωρίζεται στις δραστηριότητες αυτές, αποτελεί την πρωτοτυπία του γαλλικού αθλητικού συστήματος.

ΕΛΛΑΔΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Το ελληνικό αθλητικό σύστημα διοικείται από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού και από το Υπουργείο Παιδείας και έχει δύο κύριους στόχους:

- την οικονομική και επιστημονική υποστήριξη του αθλητισμού υψηλού επιπέδου σε συνεργασία με τις αθλητικές ομοσπονδίες και τα επιστημονικά αθλητικά κέντρα, και

- την οικονομική και οργανωτική υποστήριξη του αθλητισμού των μαζών τόσο σε κεντρικό επίπεδο όσο και σε τοπικό, σε συνεργασία με τις τοπικές αρχές, τους συλλόγους, καθώς και με άλλους κοινωνικούς και αθλητικούς φορείς.

"Ο αθλητισμός τελεί υπό την προστασία και την ανωτάτη εποπτεία του κράτους ..." (Άρθρο 16 του Συντάγματος).

ΙΡΛΑΝΔΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η αθλητική πολιτική της Ιρλανδίας βασίζεται κυρίως στις αρχές του ευρωπαϊκού Χάρτη περί αθλητισμού, ωστόσο, παράγοντες όπως η έρευνα όσον αφορά τα επίπεδα συμμετοχής και στρατηγικής επηρεάζουν επίσης τη λήψη των αποφάσεων.

Η κυβερνητική πολιτική περί αθλητισμού αναγνωρίζει την ανεξαρτησία των αθλητικών οργανώσεων και προσπαθεί να συμβάλει στην ανάπτυξή του.

ΙΤΑΛΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Οι αθλητικές δραστηριότητες οργανώνονται από το αθλητικό κίνημα, τη βάση του οποίου αποτελούν οι σύλλογοι και την κορυφή η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή της Ιταλίας (ΕΟΕΙ).

Το κράτος διαδραματίζει συμπληρωματικό ρόλο, αναλαμβάνει τη βελτίωση των συνθηκών προκειμένου να έχουν τη δυνατότητα οι πολίτες του να ασκούν ελεύθερα τα αθλήματα που προτιμούν.

Ο "συνταγματικός" νόμος για την ΕΟΕΙ του 1942 δεν της ανέθεσε καμία εξουσία που ανήκε στο κράτος, αλλά αναγνώρισε στην προϋπάρχουσα αθλητική οργάνωση το ρόλο και τις αρμοδιότητες που ήδη αυτή ασκούσε από της ιδρύσεώς της.

Το κράτος εξασφάλισε στην ΕΟΕΙ τη χρηματοδότησή της, η οποία προέρχεται από τη συνδρομή των προγνωστικών αγώνων (1948) και της αναγνώρισε το καθεστώς του δημόσιου οργανισμού.

Η ΕΟΕΙ διαθέτει συνεπώς τρεις δραστηριότητες τις οποίες ασκεί πλήρως:

- αποτελεί μη κυβερνητικό δημόσιο οργανισμό,

- αποτελεί την ομοσπονδία των αθλητικών ομοσπονδιών,

- είναι η Εθνική Ολυμπιακή Επιτροπή που αναγνωρίζεται από την Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή.

ΛΟΥΞΕΜΒΟΥΡΓΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Ο αθλητισμός στο Λουξεμβούργο χαρακτηρίζεται από την συμπληρωματικότητα και την κατανομή των αρμοδιοτήτων μεταξύ του αυτόνομου αθλητικού κινήματος και των δημόσιων αρχών σε εθνικό και τοπικό επίπεδο.

ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η κυβέρνηση συμμετέχει στην αθλητική οργάνωση μέσω της Γραμματείας του Κράτους για τον Αθλητισμό η οποία εξαρτάται από τον Πρωθυπουργό, ο οποίος επικουρείται από τρεις δημόσιους οργανισμούς, τον IND, τον CEFD και τον CAAD, που ανήκουν στη δημόσια διοίκηση.

Αρμόδιος για τον αθλητισμό σε κυβερνητικό επίπεδο είναι ο Γενικός Γραμματέας ο οποίος αποτελεί το πολιτικό όργανο και τον φορέα λήψης αποφάσεων. Επικουρείται, όσον αφορά το επιχειρησιακό μέρος από τρεις δημόσιους οργανισμούς οι οποίοι είναι αρμόδιοι για τον συντονισμό και την ανάπτυξη της παρέμβασης και υποστήριξης του κράτους, σε όρους διοικητικούς και οικονομικούς, στον τομέα των αθλητικών δραστηριοτήτων, υπό την εποπτεία του αρμόδιου κυβερνητικού μέλους στον τομέα του αθλητισμού.

ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Οι οργανισμοί που είναι αρμόδιοι για τον αθλητισμό και τις δραστηριότητες αναψυχής είναι: η Υπηρεσία Εθνικής Κληρονομιάς, l'Office d'Ecosse, l'Office du Pays de Galles και η Υπηρεσία Εκπαίδευσης της Βόρειας Ιρλανδίας· το Αθλητικό Συμβούλιο της Ουαλίας, το Αθλητικό Συμβούλιο της Σκωτίας και το Αθλητικό Συμβούλιο της Βόρειας Ιρλανδίας, οι τοπικές αρχές, οι εθνικές ενώσεις, οι ομοσπονδίες, ο εθελοντικός τομέας και ο εμπορικός.

Η υποχρέωση των τοπικών αρχών έναντι των αναγκών στον τομέα του αθλητισμού καλύπτεται από διάφορες επίσημες ρυθμίσεις οι οποίες, όμως, δεν έχουν υποχρεωτικό χαρακτήρα. Οι τοπικές αρχές δεν έχουν νομική υποχρέωση να διασφαλίζουν ευνοϊκές συνθήκες για την άσκηση του αθλητισμού.

Τα Συμβούλια Αθλητισμού του Ηνωμένου Βασιλείου της Αγγλίας, της Σκωτίας, της Ουαλίας και της Βόρειας Ιρλανδίας αποτελούν υπηρεσίες ανάπτυξης και χρηματοδότησης του αθλητισμού, στις οποίες έχει ανατεθεί, με διαφορετικούς τρόπους, η αρμοδιότητα για την προβολή του αθλητισμού, την αύξηση της αθλητικής συμμετοχής, την αναβάθμιση των επιδόσεων και τη βελτίωση των υποδομών.

ΣΟΥΗΔΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Ο αθλητισμός στη Σουηδία αποτελεί ένα ευρύ ανεξάρτητο κίνημα το οποίο διαχειρίζεται ένας κεντρικός οργανισμός, η Σουηδική Συνομοσπονδία Αθλητισμού.

Οι τοπικοί αθλητικοί σύλλογοι αποτελούν παρ' όλα αυτά τη βάση του ίδιου του αθλητικού κινήματος.

Το σουηδικό σύστημα αναθέτει βασικό ρόλο στην Σουηδική Συνομοσπονδία Αθλητισμού· μολονότι πρόκειται για έναν αυστηρά μη κυβερνητικό οργανισμό, η κυβέρνηση του ανέθεσε μία σειρά αρμοδιοτήτων. Η κυβέρνηση χρηματοδοτεί τη Συνομοσπονδία, καθώς και, ελάχιστα, την διοικητική εργασία των ομοσπονδιών.

ΟΛΛΑΝΔΙΑ

ΓΕΝΙΚΗ ΙΔΕΑ ΠΕΡΙ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ

Η ανάπτυξη και η υλοποίηση της πολιτικής αθλητισμού ανήκουν στις αρμοδιότητες, που έχουν κατανεμηθεί, μεταξύ των δημόσιων αρχών και των αυτόνομων αθλητικών οργανισμών. Ο ιδιωτικός τομέας είναι ελεύθερος να χαράξει τη δική του πολιτική, για την οποία οι δημόσιες αρχές προσφέρουν τις οικονομικές συνθήκες οργάνωσης και υποδομών.

Η βασική αρχή είναι, συνεπώς, να μην αποφασίζουν οι δημόσιες αρχές για την πολιτική που πρέπει να ακολουθηθεί, υπό την προϋπόθεση ότι οι εθνικές αθλητικές οργανώσεις είναι σε θέση να την αναλάβουν οι ίδιες. Πάντως, η αρχή αυτή δεν εμποδίζει - στα πλαίσια της σχέσης δημόσιες αρχές/ιδιωτική πρωτοβουλία - να διατηρούν οι δημόσιες αρχές ορισμένη ανεξαρτησία έναντι της πολιτικής που ακολουθείται ή που πρέπει να ακολουθηθεί βάσει των αρμοδιοτήτων που διαθέτουν σε όλους τους τομείς του αθλητισμού.