Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό προγράμματος πλαισίου βάσει του άρθρου VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Στις 31 Δεκεμβρίου 2002, λήγουν τα πέντε διετή προγράμματα χρηματοδότησης που καλύπτει ο τίτλος VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή:

* Η απόφαση 2001/512/JAI του Συμβουλίου της 28.6.2001 για τη θέσπιση δεύτερης φάσης προγράμματος ενθάρρυνσης ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας που απευθύνεται στους ασκούντες συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα (Crotius II - Ποινικές Υποθέσεις).

* H απόφαση του Συμβουλίου 2001/513/JAI της 28.6.2001 για τη θέσπιση μιας δεύτερης φάσης του προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Oisin II).

* Η απόφαση του Συμβουλίου 2001/514/JAI της 28.6.2001, για τη θέσπιση μιας δεύτερης φάσης του προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών, κατάρτισης και συνεργασίας που απευθύνεται στα πρόσωπα που είναι υπεύθυνα για την καταπολέμηση της σωματεμπορίας και της σεξουαλικής εκμετάλλευσης παιδιών (Stop ΙΙ).

* Η απόφαση 2001/515/JAI της 28.6.2001, για την κατάρτιση προγράμματος ενθάρρυνσης και ανταλλαγών κατάρτισης και συνεργασίας για την πρόληψη της εγκληματικότητας (Hippokrates).

* Η κοινή δράση 98/245/JAI της 19ης Μαρτίου 1998, που θέσπισε το Συμβούλιο βάσει του άρθρου Κ.3 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την εκπόνηση προγράμματος ανταλλαγής, κατάρτισης και συνεργασίας που απευθύνεται στους αρμόδιους της δράσης κατά της οργανωμένης εγκληματικότητας (Falcone).

Τα προγράμματα αυτά λαμβάνουν ποσό αναφοράς για χρηματοδότηση για δύο έτη ύψους αντιστοίχως 4 εκατ. ευρώ, (Grotius), 4 εκατ. ευρώ (Stop) 8 εκατ. ευρώ (Oisin), 2 εκατ. ευρώ (Hippokrates). Για το Falcone, η δεκαπενταετής επιδότηση ανέρχεται σε δέκα εκατομμύρια ευρώ, με 2 εκατ. το χρόνο κατά μέσο όρο.

Τα ετήσια προγράμματα εργασίας, που όριζαν τους θεματικούς στόχους και τις προτεραιότητες, προέβλεπαν διαδικασίες και καλούσαν τους διοργανωτές να υποβάλουν σχέδια τα οποία θα μπορούσαν να τύχουν συγχρηματοδότησης, εγκρίνονταν και δημοσιεύονταν στην Επίσημη Εφημερίδα κάθε χρόνο. Πολλά σχέδια, περισσότερα από 720 για τα πέντε προγράμματα για μια πενταετία, έχουν γίνει δεκτά για συγχρηματοδότηση. Οι επιτροπές που συστάθηκαν για να βοηθήσουν την Επιτροπή κατά τη διαχείριση των προγραμμάτων αυτών, οι οποίες αποτελούνται από εκπροσώπους κάθε κράτους μέλους, γενικά συνέρχονται δύο φορές το χρόνο κατά τη διάρκεια της περιόδου εφαρμογής των προγραμμάτων, κυρίως για να συζητήσουν τα ετήσια προγράμματα, καθώς και προτάσεις της Επιτροπής όσον αφορά τα σχέδια που πρέπει να εγκριθούν για την συγχρηματοδότηση και για να γνωμοδοτήσουν σχετικά.

Μια εξωτερική αξιολόγηση [1] έδειξε ότι η αποτελεσματικότητα των προγραμμάτων σε σχέση με τους χρησιμοποιούμενους πόρους ήταν ικανοποιητική. Επιτεύχθηκαν οι στόχοι τους και η συνεισφορά τους ήταν θετική σε ευρωπαϊκό επίπεδο στους τομείς της καταστολής, της πρόληψης του εγκλήματος και της δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις.

[1] Από την Franklin Advisory Services S.A., της 31ης Μαρτίου 2000.

Η εξωτερική αυτή αξιολόγηση παρουσίασε ωστόσο πολλά στοιχεία που πρέπει να διερευνηθούν για να βελτιωθεί η επίδραση των συγχρηματοδοτούμενων σχεδίων, όπως η μείωση του αριθμού σεμιναρίων και διαλέξεων με προώθηση των ανταλλαγών και των μεθόδων κατάρτισης, η καλύτερη προετοιμασία των σχεδίων και η ευρύτερη διάδοση των αποτελεσμάτων. Τα συμπεράσματα αυτά λήφθηκαν υπόψη στις αποφάσεις που αφορούν την ανανέωση των προγραμμάτων, καθώς και στην παρούσα πρόταση.

Η εξέταση των αποτελεσμάτων των σημερινών προγραμμάτων παρέσχε τη δυνατότητα να συναχθεί η σημασία μιας στρατηγικής αναδιοργάνωσης όλων των προγραμμάτων που στηρίζουν δράσεις στους τομείς της πρόληψης, της καταστολής και της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις. Η δομή των μέσων αυτών φαίνεται να δικαιολογείται από το πρόσφατο ιστορικό των εξελίξεων στον τομέα της δικαιοσύνης και των εσωτερικών υποθέσεων, καθώς και από τις προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως καθορίστηκαν στο Tampere.

Μετά την έγκριση του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών (2000-2004) από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Feira, τον Ιούνιο 2000, δημιουργήθηκε ένα νέο κονδύλιο στον προϋπολογισμό, για προπαρασκευαστικές ενέργειες ενός προγράμματος καταπολέμησης του λαθρεμπορίου ναρκωτικών (B5 831). Το εν λόγω κονδύλιο του προϋπολογισμού ενσωματώθηκε και στο πρόγραμμα πλαίσιο λαμβανομένης υπόψη της σημασίας της πτυχής που προορίζεται ειδικά για την καταπολέμηση του λαθρεμπορίου ναρκωτικών.

Η Επιτροπή αποφάσισε έτσι να προτείνει την θέσπιση ενιαίου προγράμματος πλαισίου που θα διέπεται από τις διατάξεις του τίτλου VI, με σκοπό να αντικαταστήσει τα προαναφερθέντα ισχύοντα μέσα.

Η πρόταση αυτή είναι σύμφωνη με τον γενικό προσανατολισμό της Επιτροπής, που συνίσταται στην επικέντρωση των προσπαθειών σε προγράμματα μεγαλύτερης εμβέλειας. Θα πρέπει επίσης να οδηγήσει σε καλύτερη χρησιμοποίηση των διαθέσιμων πόρων. Ένα τέτοιο πρόγραμμα-πλαίσιο έχει επίσης ως στόχο την απλούστευση των δημοσιονομικών διαδικασιών, την αύξηση της διαφάνειας των δραστηριοτήτων και την ενίσχυση στενής συνεργασίας μεταξύ των πέντε προγραμμάτων που υπάγονται στον τίτλο VI, αλλά είναι σήμερα χωριστά.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κατέληξε στο ίδιο συμπέρασμα και ώθησε την Επιτροπή να υποβάλει πρόταση παγιωμένου προγράμματος πριν από το τέλος του 2001, αφού γνωμοδότησε ευνοϊκά για την ανανέωση των προγραμμάτων αυτών [2].

[2] Έκθεση Kessler που εγκρίθηκε στο σύνολο ολομελείας από το ΕΚ, στις 5.4.2001 (ΕΚ 303.051).

Το Συμβούλιο επίσης κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει πριν από το τέλος του 2001, πρόταση προγράμματος-πλαισίου για την αντικατάσταση των ισχυόντων προγραμμάτων, όταν αυτά λήξουν, και να συμπεριλάβει τις προτάσεις σχετικά με την άσκηση της εξουσίας για τη θέση σε εφαρμογή [3].

[3] Δήλωση του Συμβουλίου της 28.6.2001 (Διοργανικό Αρχείο 2000/0339 (CNS) 9311/1/01 ΑΝΑΘ. 1).

2. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ: ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Ο στρατηγικός αναπροσανατολισμός όλων των προγραμμάτων του τίτλου VI αφορά τα πέντε σημερινά προγράμματα.

Η ιδέα είναι να συγκεντρωθούν και να συγχωνευθούν σε ένα εναρμονισμένο νομοθετικό και λειτουργικό πλαίσιο όλες οι δράσεις που υπάγονται στον τίτλο VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη συνοχή του συνόλου και μια μεγαλύτερη επίδραση των στηριζομένων δράσεων.

Τα προγράμματα έχουν ως κύριους στόχους, να παράσχουν έναν υψηλό βαθμό προστασίας στους πολίτες καθώς και να προλάβουν και να καταπολεμήσουν την εγκληματικότητα και να συμβάλουν στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης σύμφωνα με τη συνθήκη.

Τα προγράμματα Grotius, Oisin, Stop, Hippokrates και Falcone απευθύνονται κυρίως σε ορισμένα ειδικευμένα επαγγέλματα, όπως εκείνο των δικαστών, των εισαγγελέων, των δικαστικών λειτουργών, των υπαλλήλων της αστυνομίας και των τελωνείων, των υπαλλήλων υπουργείων και των ατόμων/υπηρεσιών που παρέχουν συνδρομή στα θύματα. Ωστόσο, μπορούν επίσης να υποβάλουν σχέδια, οργανισμοί κατάρτισης, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, ενώσεις επαγγελματιών του ιδιωτικού τομέα ή ακόμα μη κρατικές οργανώσεις.

Το πρόγραμμα-πλαίσιο επιδιώκει και τους στόχους των προηγούμενων προγραμμάτων εξασφαλίζοντας έναν υψηλότερο βαθμό εξορθολογισμού, αλληλενέργειας και οικονομίας κλίμακας. Επίσης καταβάλλεται προσπάθεια, λιγότερο αυστηρά, να τεθούν σε εφαρμογή οι πολιτικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Έχει ως στόχο να ενισχύσει τη συνεργασία μεταξύ των δικαστικών λειτουργών και των υπηρεσιών πρόληψης και καταστολής της εγκληματικότητας στα κράτη μέλη και μεταξύ αυτών και άλλων δημοσίων εταίρων, της κοινωνίας των πολιτών και του επιχειρηματικού κόσμου, ιδιαίτερα όσον αφορά την καταπολέμηση και την πρόληψη ορισμένων μορφών εγκληματικότητας. Τέλος, έχει ως στόχο να προωθήσει δράσεις για την παροχή συνδρομής στα θύματα εγκληματικών δραστηριοτήτων.

Τα προτεινόμενα μέσα είναι τα ακόλουθα:

- δράσεις κατάρτισης σχετικά με τη νομοθεσία, τις λειτουργικές διαδικασίες και την ορθή πρακτική στα κράτη μέλη, συμπεριλαμβανομένης και της κατάρτισης των δικαστών,

- προγράμματα ανταλλαγών και κινητικότητας μεταξύ των οργανισμών των κρατών μελών.

- σεμινάρια, συναντήσεις και διασκέψεις.

- έρευνες και μελέτες σχετικά με το δίκαιο και τις νέες μεθόδους συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών.

- δράσεις διάδοσης των πληροφοριών και εκμετάλλευσης των αποτελεσμάτων.

Οι προτεινόμενες δομές αντικατοπτρίζουν την εξέλιξη των κοινοτικών προγραμμάτων γενικά και των εμπειριών πέντε ετών πρακτικής εφαρμογής.

Η αναδιάρθρωση, που εντάσσεται στην συνέχιση των αποφάσεων του 2001, παρέσχε επίσης τη δυνατότητα εισαγωγής μιας νέας ορολογίας και νέων ειδών δράσης:

- Η πρόταση παρουσιάζει ένα νέο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας και δυνατότητα ανάπτυξης σχεδίων διάρκειας μέχρι δύο ετών.

- Η πρόταση προβλέπει ειδικές δράσεις και συμπληρωματικά μέτρα στους τομείς που αναφέρονται στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας.

- Η πρόταση καθορίζει σαφέστερα τα κριτήρια που πρέπει να εφαρμοστούν για την αξιολόγηση και την επιλογή των δράσεων.

Λόγω του αυξανόμενου ενδιαφέροντος που κίνησαν οι δράσεις συνεργασίας στον τομέα αυτό και των περισσότερο φιλόδοξων στόχων που ορίστηκαν στο πρόγραμμα πλαίσιο, απαιτούνται τα κατάλληλα κονδύλια. Αφενός, θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η επιθυμία του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να παράσχει στην Επιτροπή μεγαλύτερη δημοσιονομική στήριξη για τις δράσεις για τη δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Αφετέρου, παρατηρήθηκε ότι, για τα προηγούμενα προγράμματα, μόνο το 25% κατά μέσο όρο των υποβληθέντων σχεδίων έτυχαν κοινοτικής συγχρηματοδότησης και ότι εκ του γεγονότος αυτού, αποκλείσθηκαν ενδιαφέροντα σχέδια, λόγω έλλειψης των αναγκαίων χρηματοδοτικών μέσων. Το προβλεπόμενο ποσό πρέπει επίσης να είναι επαρκές για να ληφθούν υπόψη οι εξελίξεις όσον αφορά την αστυνομική και δικαστική συνεργασία.

Η συγχρηματοδότηση των δράσεων περιορίζεται το πολύ σε 70% (μπορεί όμως να είναι και χαμηλότερη), εξαιρουμένων των ειδικών δράσεων και των συμπληρωματικών μέτρων που μπορούν να χρηματοδοτηθούν μέχρι 100%, δεδομένου ότι ο στόχος είναι να υπάρξουν ακριβέστερες εκτιμήσεις του κόστους από μέρους των διοργανωτών και να ενθαρρυνθεί η εθνική συγχρηματοδότηση του προγράμματος.

Η συμμετοχή των υποψηφίων χωρών στις διοργανούμενες στο πλαίσιο του πρόγραμα αυτών δράσεις αποτελεί επίσης έναν από τους σημαντικούς στόχους ενόψει της διεύρυνσης, της οποίας το πρώτο στάδιο πρέπει να πραγματοποιηθεί κατά τη διάρκεια του προγράμματος. Μέχρι τότε, θα πρέπει να ενθαρρυνθούν οι οργανισμοί και οι δημόσιες υπηρεσίες των υποψηφίων χωρών ώστε να συμμετάσχουν ακόμη περισσότερο στα προγράμματα, ως εταίροι. Εξάλλου, η Επιτροπή προτείνει την διεξαγωγή ειδικών δράσεων, (που περιγράφονται κατωτέρω) σε τομείς για τους οποίους οι υποψήφιες χώρες έχουν ρητά εκφράσει ενδιαφέρον. Ένας οργανισμός ενός κράτους μέλους θα διατηρήσει ωστόσο την επίσημη ευθύνη της διατύπωσης πρότασης και της ορθής εκτέλεσης της εγκριθείσας δράσης.

Με σκοπό τα κράτη μέλη να ενημερωθούν πλήρως σχετικά με τις προτεραιότητες του ετησίου προγράμματος, η Επιτροπή προτείνει τη διοργάνωση ενημερωτικών συνεδριάσεων για τους εκπροσώπους των χωρών αυτών (άρθρο 7, παράγραφος 3 της απόφασης), οι οποίες θα πραγματοποιούνται μετά τις επίσημες συνεδριάσεις της Επιτροπής που έχει συσταθεί για την διαχείριση του πρόγραμα. Είναι επίσης δυνατόν να κληθούν ειδικοί αυτών των χωρών (άρθρο 8 του εσωτερικού κανονισμού των σημερινών επιτροπών).

Η ενημέρωση αυτή θα διευκολύνει τις προπαρασκευαστικές εργασίες σχετικά με τις συμφωνίες που θα πρέπει να συναφθούν με κάθε υποψήφια χώρα όσον αφορά τη συμμετοχή της στον προϋπολογισμό του πρόγραμα.

Από την αποκομισθείσα πείρα από την εφαρμογή των προηγούμενων προγραμμάτων προκύπτει ότι πολλές φορές υπάρχουν κενά στα θέματα που καλύπτουν οι προτάσεις που υποβάλλονται στην Επιτροπή, π.χ., σε σχέση με τις πολιτικές προτεραιότητες που καθορίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση και τις θεματικές προτεραιότητες που αναφέρονται στα ετήσια προγράμματα. Δύνανται να προταθούν δράσεις με συγκεκριμένο στόχο για την αντιμετώπιση ειδικών αναγκών σε ιδιαίτερους τομείς. Προτείνεται, κατά συνέπεια, το πρόγραμμα εργασίας να αναφέρει ειδικές δράσεις με διευκρίνιση της φύσης τους (ενημερωτική εκστρατεία, διαλέξεις, κατάρτιση, προγράμματα ανταλλαγών, έρευνα, αξιολόγηση των νομοθετικών μέσων), τα προς κάλυψη θέματα και τους προς επίτευξη στόχους.

Οι ειδικές αυτές δράσεις μπορούν να τύχουν χρηματοδότησης 100%. Οι προτάσεις που θα λαμβάνονται στο πλαίσιο αυτό θα αξιολογούνται βάσει των ιδίων κριτηρίων με εκείνα που εφαρμόζονται σε άλλες προτάσεις.

Από την κτηθείσα πείρα της Επιτροπής και από τα συμπεράσματα της εξωτερικής αξιολόγησης προκύπτει ότι το πρόγραμμα θα πρέπει να προβλέπει συμπληρωματικά μέτρα για την αποτελεσματικότερη επίτευξη των στόχων.

Τα μέτρα αυτά έχουν μελετηθεί ως στήριξη στις ήδη συγχρηματοδοτούμενες στο πλαίσιο του προγράμματος δράσεις. Με άλλα λόγια, η Επιτροπή μπορεί να υποδείξει στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας της ζητήματα και θέματα (όπως η δημιουργία ιστοσελίδων στο Ιντερνέτ) ή βάσεων δεδομένων που θα περιλαμβάνουν στοιχεία από τις δράσεις του προγράμματος ή ακόμα τη διοργάνωση συνεδριάσεων ειδικών εμπειρογνωμόνων για ένα συγκεκριμένο θέμα) για τα οποία η χρηματοδότηση μπορεί να φθάσει μέχρι 100%. Η πρόταση περιορίζει το ποσοστό των ετησίων πιστώσεων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για ειδικές δράσεις στο 10% του ετήσιου προϋπολογισμού. 10% προβλέπεται επίσης για τα συμπληρωματικά μέτρα.

Οι λεπτομέρειες άσκησης από μέρους της Επιτροπής των εκτελεστικών αρμοδιοτήτων για την εφαρμογή του προγράμματος, έχουν ως πηγή έμπνευσης την απόφαση του Συμβουλίου της 28ης Ιουνίου 1999 [4] (την καλούμενη "απόφαση επιτροπολογίας"). Παρότι η εφαρμογή της απόφασης αυτής του 1999 είχε επιτακτικό χαρακτήρα μόνο για τις επιτροπές που λειτουργούσαν στο κοινοτικό τμήμα των συνθηκών, οι διαδικασίες που καθορίζει, και οι οποίες επαναλαμβάνονται στην παρούσα πρόταση, έχουν ήδη προταθεί από την Επιτροπή και έχουν ληφθεί υπόψη από το Συμβούλιο κατά την έκδοση των πράξεων που αφορούν την ανανέωση των προγραμμάτων το 2001.

[4] ΕΕ L 184 της 17.07.99, σσ. 23-26.

Προτείνεται έτσι, τα εκτελεστικά μέτρα του πρόγραμα να προσαρμοστούν σύμφωνα με δύο διαφορετικές διαδικασίες, τη διαδικασία διαχείρισης και διαδικασία διαβουλεύσεων.

Η έγκριση του ετησίου προγράμματος, των ειδικών δράσεων και των συμπληρωματικών μέτρων θα πραγματοποιηθεί σύμφωνα με την διαδικασία διαχείρισης, δεδομένου ότι πρόκειται για τον καθορισμό των θεμάτων που έχουν προτεραιότητα για τους φορείς που μπορούν να συμμετάσχουν στις προσκλήσεις για την υποβολή προσφορών, και να στελεχώσουν την εφαρμογή του προγράμματος.

Η διαδικασία διαχείρισης προβλέπει ότι η Επιτροπή μπορεί να τροποποιήσει το μέτρο εάν η επιτροπή του προγράμματος αντιταχθεί με ψηφοφορία με ειδική πλειοψηφία. Στην περίπτωση αυτή το σχέδιο υποβάλλεται στο Συμβούλιο.

Οι αποφάσεις συγχρηματοδότησης θα λαμβάνονται με τη διαδικασία διαβουλεύσεων, η δε Επιτροπή θα αναλαμβάνει την επιλογή των σχεδίων ζητώντας από την επιτροπή του προγράμματος να γνωμοδοτήσει για κάθε ένα από τα σχέδια αυτά.

Η διαδικασία διαβουλεύσεων υποχρεώνει την Επιτροπή να λάβει ιδιαίτερα υπόψη της τη γνωμοδότηση της επιτροπής του προγράμματος και να την ενημερώσει για τον τρόπο που έχει εκτελέσει το καθήκον αυτό.

3. Η ΠΡΟΤΑΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ: ΤΑ ΑΡΘΡΑ

Άρθρο 1

Το άρθρο 1 καθορίζει το πρόγραμμα και προβλέπει ότι αυτό εφαρμόζεται για πενταετή χρονική περίοδο, από 1ης Ιανουαρίου 2003, με δυνατότητα παράτασης.

Άρθρο 2

Στο άρθρο 2 προσδιορίζονται οι στόχοι του προγράμματος. Αναφέρεται η στενή σχέση που υπάρχει μεταξύ του γενικού στόχου που καθορίζεται στην συνθήκη του Άμστερνταμ και, κατά συνέπεια, και με τα σχέδια δράσης που έχουν ως στόχο την δημιουργία ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Κατόπιν καθορίζονται ειδικοί στόχοι του προγράμματος στο πλαίσιο αυτού του γενικού στόχου. Εξετάζεται ιδιαίτερα το θέμα της συμμετοχής των υποψηφίων χωρών.

Άρθρο 3

Το άρθρο 3 αφορά τους φορείς που μπορούν να τύχουν συγχρηματοδότησης βάσει του προγράμματος. Καθορίζει τους οργανισμούς οι δραστηριότητες των οποίων υπάγονται στο πεδίο εφαρμογής του προγράμματος, καθώς και τις ομάδες στόχους. Αναφέρει επίσης τι πρέπει να νοηθεί ως "ευρωπαϊκή διάσταση" με προσδιορισμό του αριθμού εταίρων των διαφόρων κρατών μελών ή των υποψηφίων χωρών που πρέπει να συμμετάσχουν.

Το άρθρο 3 προβλέπει επίσης ειδικές δράσεις και συμπληρωματικά μέτρα που μπορούν να χρηματοδοτηθούν μέχρι 100 % ώστε να υλοποιηθούν πλήρως οι στόχοι του προγράμματος, στο πλαίσιο του 10% του ετήσιου προϋπολογισμού που έχει χορηγηθεί στο πρόγραμμα για κάθε μια από τις δύο κατηγορίες.

Άρθρο 4

Το άρθρο 4 καθορίζει τις δράσεις του προγράμματος και απαριθμεί τις δράσεις στο πλαίσιο των οποίων το σημερινό πρόγραμμα τίθεται σε εφαρμογή.

Άρθρο 5

Η πρώτη παράγραφος του άρθρου 5 αφορά τις δημοσιονομικές λεπτομέρειες που εφαρμόζονται στο πρόγραμμα, ενώ οι ακόλουθες παράγραφοι προσδιορίζουν τις βασικές αρχές που εφαρμόζονται στην χρηματοδότηση των δράσεων.

Άρθρο 6

Το άρθρο 6 αφορά την εφαρμογή του προγράμματος. Στην πρώτη παράγραφο ορίζεται ότι η εφαρμογή πρέπει να πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής και των κρατών μελών. Οι δύο ακόλουθες παράγραφοι ορίζουν έναν βασικό κανόνα, καθώς και τα τρία στάδια που η Επιτροπή πρέπει να τηρήσει για την εκτέλεση του προγράμματος. Αναφέρεται ότι η διάρκεια των σχεδίων μπορεί να φθάσει μέχρι δύο έτη. Η παράγραφος 4 αναφέρει τα μέτρα τα οποία η Επιτροπή που έχει συσταθεί βάσει του άρθρου 7 εξετάζει και για τα οποία γνωμοδοτεί.

Το άρθρο 5 καθορίζει τα γενικά κριτήρια που πρέπει να εφαρμόζονται για την αξιολόγηση και την επιλογή των προς χρηματοδότηση βάσει του προγράμματος δράσεων. Η Επιτροπή αναφέρει τα κριτήρια που έχει ήδη χρησιμοποιήσει και τα οποία έχουν αποβεί χρήσιμα, κρίνοντας ότι έχει σημασία οι υποψήφιοι διοργανωτές να γνωρίζουν τη βάση με την οποία θα αξιολογηθούν οι προτάσεις τους (κριτήριο διαφάνειας).

Άρθρο 7

Στο άρθρο 7 προβλέπεται ότι την Επιτροπή επικουρεί, κατά τη διαχείριση του προγράμματος, μια επιτροπή αποτελούμενη από αντιπροσώπους των κρατών μελών. Η παράγραφος 2 αναφέρεται στον εσωτερικό κανονισμό. Η παράγραφος 3 προβλέπει τη δυνατότητα της Επιτροπής να καλέσει τους εκπροσώπους των υποψηφίων χωρών σε ενημερωτικές συνεδριάσεις.

Άρθρο 8

Στο άρθρο 8 περιγράφεται η διαδικασία διαβουλεύσεων. Το άρθρο 6, παράγραφος 4, προσδιορίζει ότι η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται για την έγκριση των προτεινομένων από τους διοργανωτές που αναφέρονται στο άρθρο 3 δράσεων.

Άρθρο 9

Στο άρθρο 9 περιγράφεται η διαδικασία διαχείρισης. Το άρθρο 6, παράγραφος 4 προσδιορίζει ότι η διαδικασία αυτή εφαρμόζεται για την έγκριση του ετησίου προγράμματος εργασίας και την έγκριση των ειδικών δράσεων και των συμπληρωματικών μέτρων που προβλέπονται στο άρθρο 3, παράγραφος 4 στο πλαίσιο του προγράμματος αυτού.

Άρθρο 10

Το άρθρο 10 προβλέπει τη συνοχή και την παραπληρωματικότητα των δράσεων με άλλες κοινοτικές πολιτικές.

Άρθρο 11

Το άρθρο 11 επιβάλλει την υποχρέωση στην Επιτροπή να εξασφαλίσει την παρακολούθηση, καθώς και την αξιολόγηση και τον έλεγχο του προγράμματος. Ορίζει επίσης ότι η Επιτροπή υποβάλλει ετήσια έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με τα αποτελέσματα των δραστηριοτήτων αυτών.

Άρθρο 12

Το άρθρο 12 αναφέρει ότι η απόφαση εκπόνησης του προγράμματος αρχίζει να ισχύει από την ημέρα της δημοσίευσή της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

2001/0262 (CNS)

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τον καθορισμό προγράμματος πλαισίου βάσει του άρθρου VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση, και ιδίως το άρθρο 31 και το άρθρο 34 παράγραφος 2 στοιχείο γ),

την πρόταση της Επιτροπής [5],

[5] ΕΕ C ...

τη γvώμη τoυ Ευρωπαϊκoύ Κoιvoβoυλίoυ [6],

[6] ΕΕ C ...

Εκτιμώντας τα εξής:

(1) Το άρθρο 29 της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης θέτει ως στόχο της την παροχή στους πολίτες υψηλού επιπέδου προστασίας εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, με την ανάπτυξη από κοινού δράσης μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας σε ποινικές υποθέσεις, με την πρόληψη και την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας.

(2) Τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Tampere καλούν στην εντατικοποίηση της συνεργασίας για την πρόληψη και την καταπολέμηση της εγκληματικότητας, συμπεριλαμβανομένης και εκείνης στην οποία χρησιμοποιούνται νέες τεχνολογίες της πληροφορίας και της επικοινωνίας, για την δημιουργία ενός πραγματικού ευρωπαϊκού χώρου δικαιοσύνης.

(3) Ο χάρτης θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης [7] επιβεβαιώνει την προστασία των αστικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των Ευρωπαίων πολιτών ως και κάθε ατόμου που κατοικεί στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[7] ΕΕ C 364 της 18.12.2000, σ. 1.

(4) Θα πρέπει να διευρυνθεί η ευρωπαϊκή διάσταση των σχεδίων σε τρία κράτη ή δύο κράτη μέλη και μια υποψήφια προς προσχώρηση χώρα ώστε να διευκολυνθεί η δημιουργία εταιρικών σχέσεων και ανταλλαγών πληροφοριών, καθώς και ορθών εθνικών πρακτικών.

(5) Τα προγράμματα Grotius II Pιnal [8], Stop II [9], Oisin II [10], Hippokrates [11] και Falcone [12], που έχουν καθορισθεί από το Συμβούλιο, έχουν συμβάλει στην ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των αστυνομικών και δικαστικών υπηρεσιών των κρατών μελών και στην βελτίωση της αμοιβαίας κατανόησης των πολιτικών και δικαστικών, νομικών και διοικητικών συστημάτων των κρατών αυτών.

[8] ΕΕ L 287 της 8.11.1996, σ. 3 (Grotius) και ΕΕ L 186 της 7.7.2001, σ. 1 (Grotius II Penal).

[9] ΕΕ L 322 της 12.12.1996, σ. 7 (Stop) και ΕΕ L 186 της 7.7.2001, σ. 7 (Stop II).

[10] ΕΕ L 7 της 10.1.1997, σ. 7 (Oisin) και ΕΕ L 186 της 7.7.2001, σ. 4 (Oisin II).

[11] ΕΕ L 186 της 7.7.2001, σ. 11.

[12] ΕΕ L 287 της 8.11.1996, σ. 3.

(6) Μετά την έγκριση του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών (2000-2004) από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Feira τον Ιούνιο 2000, προβλέπονται επίσης στο πρόγραμμα-πλαίσιο δράσεις για την καταπολέμηση της λαθρεμπορίας ναρκωτικών.

(7) Ο καθορισμός ενός ενιαίου προγράμματος πλαισίου, σχετικά με το οποίο δήλωσε ρητά την επιθυμία του το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο [13] και το Συμβούλιο κατά την έγκριση των προηγουμένων προγραμμάτων, θα παράσχει τη δυνατότητα ακόμη μεγαλύτερης βελτίωσης της συνεργασίας αυτής μέσω μιας συντονισμένης και πολυμερούς προσέγγισης στην οποία συμμετέχουν διάφοροι υπεύθυνοι της πρόληψης και της καταπολέμησης της εγκληματικότητας σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ένωσης.

[13] Νομοθετικό ψήφισμα που εκδόθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στις 5.4.2001. Δεν έχει ακόμα δημοσιευθεί στην ΕΕ.

(8) Θα ήταν σκόπιμο να εξασφαλισθεί η συνέχεια των δράσεων που στηρίζει το πρόγραμμα με την πρόβλεψη του συντονισμού τους σε ένα ενιαίο πλαίσιο αναφοράς το οποίο θα επιτρέψει εξορθολογισμό των διαδικασιών, βελτίωση της διαχείρισης και οικονομίες κλίμακας.

(9) Απαιτείται οι υποψήφιες για προσχώρηση χώρες, να έχουν πρόσβαση στο πρόγραμμα-πλαίσιο τόσο ως εταίροι όσο και ως συμμετέχοντες στα σχέδια που αυτό στηρίζει.

(10) Τα αναγκαία για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης μέτρα πρέπει να ληφθούν σύμφωνα με τις διαδικασίες που αυτή προβλέπει, με τη συνδρομή μιας επιτροπής.

(11) Θα πρέπει, για να αυξηθεί η προστιθέμενη αξία των εφαρμοζομένων δράσεων στο πλαίσιο της παρούσας απόφασης, να εξασφαλισθεί συνοχή και παραπληρωματικότητα μεταξύ των δράσεων αυτών και των άλλων κοινοτικών παρεμβάσεων.

(12) Θα πρέπει να προβλεφθεί η συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση του παρόντος προγράμματος που θα επιτρέψει την αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας των εφαρμοζομένων δράσεων σε σχέση με τους στόχους, καθώς και τις ενδεχόμενες αναπροσαρμογές των προτεραιοτήτων.

ΑΠΟΦΑΣIZEI :

Άρθρο 1 - Καθορισμός του προγράμματος

1. Η παρούσα απόφαση ορίζει ένα πρόγραμμα-πλαίσιο σχετικά με την αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις εντός ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης.

2. Το πρόγραμμα ορίζει μια περίοδο από 1ης Ιανουαρίου 2003 έως 31ης Δεκεμβρίου 2007, στο τέλος της οποίας μπορεί να ανανεωθεί.

Άρθρο 2 - Στόχοι του προγράμματος

1. Το πρόγραμμα συμβάλλει στο γενικό στόχο τού να παράσχει στους πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υψηλό επίπεδο προστασίας σε έναν χώρο ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Στο πλαίσιο αυτό έχει ιδιαίτερα στόχο:

α) Να αναπτύξει, θέσει σε εφαρμογή και αξιολογήσει τις ευρωπαϊκές πολιτικές στον τομέα αυτό.

β) να ενθαρρύνει και ενισχύσει την δικτύωση, την αμοιβαία συνεργασία για θέματα γενικού κοινού συμφέροντος των κρατών μελών, την ανταλλαγή και την διάδοση πληροφοριών, εμπειριών και ορθής πρακτικής, την τοπική και περιφερειακή συνεργασία, καθώς και τη βελτίωση και την αναπροσαρμογή των προγραμμάτων κατάρτισης και της επιστημονικής και τεχνολογικής έρευνας.

γ) να ενθαρρύνει την ενίσχυση της συνεργασίας των κρατών μελών με τις υποψήφιες προς προσχώρηση χώρες, τις άλλες τρίτες χώρες και τους αρμόδιους διεθνείς και περιφερειακούς οργανισμούς.

2. Το πρόγραμμα στηρίζει σχέδια που υπάγονται στους ακόλουθους τομείς:

α) δικαστική συνεργασία σε γενικές και ποινικές υποθέσεις, συμπεριλαμβανομένης και της συνεχούς κατάρτισης των δικαστών.

β) συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών καταστολής του εγκλήματος.

γ) συνεργασία μεταξύ των υπηρεσιών αυτών με άλλους δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς των κρατών μελών που συμμετέχουν στην πρόληψη και καταπολέμηση της οργανωμένης και λοιπής εγκληματικότητας.

δ) συνδρομή στα θύματα εγκληματικών δραστηριοτήτων.

Άρθρο 3 - Πρόσβαση στο πρόγραμμα

1. Βάσει του προγράμματος συγχρηματοδοτούνται σχέδια, μέγιστης διάρκειας δύο ετών, που υποβάλλονται από θεσμικά όργανα και δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς συμπεριλαμβανομένων και των επαγγελματικών οργανώσεων, των μη κρατικών οργανώσεων, των ενώσεων, των οργανώσεων που εκπροσωπούν οικονομικούς κύκλους, των ερευνητικών ιδρυμάτων βασικής και συνεχούς κατάρτισης και των υπηρεσιών καταστολής του εγκλήματος στα κράτη μέλη και στις υποψήφιες χώρες απευθυνόμενα στο συγκεκριμένο κοινό που αναφέρεται στην παράγραφο 2.

2. Το πρόγραμμα προορίζεται στο ακόλουθο κοινό:

α) Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ως "ασκούντες συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα" νοούνται οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι δικηγόροι, οι νομικοί υπάλληλοι υπουργείων, οι υπάλληλοι της ποινικής αστυνομίας, οι δικαστικοί επιμελητές, οι πραγματογνώμονες, οι διερμηνείς δικαστηρίων, και άλλα συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα.

β) για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ως «αρχές επιβολής του νόμου», νοούνται οι κρατικοί οργανισμοί που είναι αρμόδιοι στα κράτη μέλη, σύμφωνα με το εθνικό δίκαιο, για την πρόληψη, τη διαλεύκανση και την καταπολέμηση των εγκλημάτων.

γ) υπάλληλοι άλλων δημόσιων αρχών, εκπρόσωποι συνδικαλιστικών οργανώσεων, επαγγελματικών οργανώσεων, ερευνητικών οργανισμών, του επιχειρηματικού κόσμου, που συμμετέχουν στην καταπολέμηση και την πρόληψη της οργανωμένης ή λοιπής εγκληματικότητας.

δ) εκπρόσωποι των υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την παροχή συνδρομής στα θύματα συμπεριλαμβανομένων και των δημοσίων υπηρεσιών που είναι αρμόδιες σε θέματα μετανάστευσης, καθώς και των κοινωνικών υπηρεσιών.

3. Για να είναι επιλέξιμα προς συγχρηματοδότηση, τα σχέδια πρέπει να εφαρμόζονται μεταξύ τουλάχιστον τριών κρατών μελών ή δύο κρατών μελών και μιας υποψήφιας χώρας και να εξυπηρετούν τους στόχους που αναφέρονται στο άρθρο 2.

4. Στο πλαίσιο του προγράμματος μπορεί επίσης να χρηματοδοτηθούν:

α) ειδικά σχέδια που υποβάλλονται σύμφωνα με την παράγραφο 1 και παρουσιάζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις προτεραιότητες του προγράμματος ή τη συνεργασία με τις υποψήφιες προς προσχώρηση χώρες,

β) συμπληρωματικές ενέργειες, όπως σεμινάρια, συσκέψεις εμπειρογνωμόνων ή άλλες ενέργειες για τη διάδοση των πληροφοριών που προέκυψαν στο πλαίσιο του προγράμματος.

Άρθρο 4 - Δράσεις του προγράμματος

Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τις ακόλουθες μορφές δράσης:

α) κατάρτιση,

β) εφαρμογή και έναρξη προγραμμάτων ανταλλαγών και περιόδων πρακτικής άσκησης,

γ) μελέτες και έρευνες,

δ) διάδοση των αποτελεσμάτων που προέκυψαν στο πλαίσιο του προγράμματος,

ε) βοήθεια για τη σύσταση δικτύων,

στ) διαλέξεις και σεμινάρια.

Άρθρο 5 - Χρηματοδότηση του προγράμματος

1. Οι ετήσιες πιστώσεις εγκρίνονται από την αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή εντός των ορίων των δημοσιονομικών προοπτικών.

2. Η συγχρηματοδότηση ενός σχεδίου από το πρόγραμμα αποκλείει κάθε άλλη χρηματοδότηση μέσω άλλου προγράμματος που χρηματοδοτείται από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Οι αποφάσεις χρηματοδότησης οδηγούν στη σύναψη συμβάσεων χρηματοδότησης μεταξύ της Επιτροπής και των διοργανωτών. Οι εν λόγω αποφάσεις και συμβάσεις χρηματοδότησης υπόκεινται στο δημοσιονομικό έλεγχο της Επιτροπής και τους ελέγχους του Ελεγκτικού Συνεδρίου.

4. Η χρηματοδοτική παρέμβαση από τον προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων δεν μπορεί να υπερβαίνει το 70 % του συνολικού κόστους του σχεδίου.

5. Ωστόσο, τα ειδικά σχέδια και οι συμπληρωματικές ενέργειες που αναφέρονται στο άρθρο 3, παράγραφος 4 μπορούν να χρηματοδοτηθούν κατά 100%, εντός του ορίου του 10% της ετήσιας χρηματοδοτικής πίστωσης που διατίθεται για τον πρόγραμμα σε κάθε μία από τις δύο αυτές κατηγορίες.

Άρθρο 6 - Εφαρμογή του προγράμματος

1. Η Επιτροπή είναι αρμόδια για τη διαχείριση και την εφαρμογή του προγράμματος, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη.

2. Η Επιτροπή διαχειρίζεται το πρόγραμμα σύμφωνα με το δημοσιονομικό κανονισμό που εφαρμόζεται στο γενικό προϋπολογισμό των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Για την εφαρμογή του προγράμματος, η Επιτροπή:

α) εκπονεί ετήσιο πρόγραμμα εργασίας που περιλαμβάνει ειδικούς στόχους, θέματα που παρουσιάζουν προτεραιότητα και, κατά περίπτωση, πίνακα ειδικών δράσεων και συμπληρωματικών ενεργειών,

β) αξιολογεί και επιλέγει τα υποβαλλόμενα σχέδια και εξασφαλίζει την διαχείρισή τους.

4. Η εξέταση των σχεδίων που υποβάλλουν οι διοργανωτές πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία διαβουλεύσεων του άρθρου 8. Η εξέταση του ετήσιου προγράμματος εργασίας, των ειδικών σχεδίων και των συμπληρωματικών μέτρων πραγματοποιείται σύμφωνα με τη διαδικασία διαχείρισης του άρθρου 9.

5. Η Επιτροπή αξιολογεί και επιλέγει τα σχέδια που υποβάλλουν οι διοργανωτές, εφόσον είναι συμβατά με τις σχετικές πολιτικές, και με βάση τα ακόλουθα κριτήρια:

α) εναρμόνιση με τους στόχους του προγράμματος,

β) ευρωπαϊκή διάσταση και δυνατότητα πρόσβασης των υποψήφιων χωρών,

γ) συμβιβάσιμο με τις εργασίες που έχουν αναληφθεί ή προβλέπονται στο πλαίσιο των πολιτικών προτεραιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, όσον αφορά τη δικαστική συνεργασία επί γενικών και ποινικών υποθέσεων,

δ) παραπληρωματικότητα με άλλα προηγούμενα, τρέχοντα ή μελλοντικά σχέδια συνεργασίας,

ε) ικανότητα του διοργανωτή να εφαρμόσει το σχέδιο,

στ) η ίδια η ποιότητα του σχεδίου από πλευράς σύλληψης, διοργάνωσης, παρουσίασης και αναμενόμενων αποτελεσμάτων,

ζ) ποσό της παρέμβασης που ζητείται για το πρόγραμμα και αντιστοιχία με τα αναμενόμενα αποτελέσματα,

η) αναμενόμενα αποτελέσματα σε σχέση με τους στόχους του προγράμματος.

Άρθρο 7 - Επιτροπή του προγράμματος

1. Η Επιτροπή επικουρείται από μια επιτροπή που αποτελείται από αντιπροσώπους των κρατών μελών και προεδρεύεται από τον αντιπρόσωπο της Επιτροπής, η οποία εφεξής καλείται «επιτροπή».

2. Η επιτροπή αυτή θεσπίζει τον εσωτερικό της κανονισμό μετά από πρόταση του προέδρου της, βάσει του προτύπου εσωτερικού κανονισμού που έχει δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

3. Η Επιτροπή μπορεί να καλεί τους αντιπροσώπους των υποψήφιων για προσχώρηση χωρών στις ενημερωτικές συνεδριάσεις που διεξάγονται μετά τις συνεδριάσεις της επιτροπής του προγράμματος.

Άρθρο 8 - Διαδικασία διαβουλεύσεων

1. Όταν γίνεται αναφορά στη διαδικασία του παρόντος άρθρου, ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της επί του σχεδίου αυτού εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με το επείγον του εκάστοτε θέματος, προβαίνοντας ενδεχομένως σε ψηφοφορία.

2. Η γνώμη της επιτροπής εγγράφεται στα πρακτικά. Κάθε κράτος μέλος δικαιούται εξάλλου να ζητήσει να περιληφθεί η θέση του στα πρακτικά.

3. Η Επιτροπή λαμβάνει όσο το δυνατόν περισσότερο υπόψη της τη γνώμη της επιτροπής και την ενημερώνει σχετικά.

Άρθρο 9 - Διαδικασία διαχείρισης

1. Όταν γίνεται αναφορά στη διαδικασία του παρόντος άρθρου, ο αντιπρόσωπος της Επιτροπής υποβάλλει στην εν λόγω επιτροπή σχέδιο των μέτρων που πρόκειται να ληφθούν. Η επιτροπή διατυπώνει τη γνώμη της για το σχέδιο αυτό, εντός προθεσμίας που μπορεί να ορίσει ο πρόεδρος ανάλογα με το επείγον του συγκεκριμένου θέματος. Η γνώμη εκδίδεται με την πλειοψηφία που προβλέπεται από το άρθρο 205 παράγραφος 2 της συνθήκης ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, σε περίπτωση αποφάσεων τις οποίες καλείται να λάβει το Συμβούλιο μετά από πρόταση της Επιτροπής. Κατά την ψηφοφορία στην επιτροπή, οι ψήφοι των αντιπροσώπων των κρατών μελών, σταθμίζονται σύμφωνα με το προαναφερθέν άρθρο. Ο πρόεδρος δεν συμμετέχει στην ψηφοφορία.

2. Η Επιτροπή θεσπίζει μέτρα τα οποία εφαρμόζονται αμέσως. Όταν ωστόσο τα μέτρα αυτά δεν συμφωνούν με τη γνώμη της επιτροπής, η Επιτροπή τα ανακοινώνει αμέσως στο Συμβούλιο. Στην περίπτωση αυτή, η Επιτροπή μπορεί να αναβάλει την εφαρμογή των μέτρων που αποφάσισε, για περίοδο τριών μηνών από την ημερομηνία αυτής της ανακοίνωσης.

3. Το Συμβούλιο μπορεί, με ειδική πλειοψηφία, να λάβει διαφορετική απόφαση εντός της προθεσμίας που προβλέπεται στην παράγραφο 3.

Άρθρο 10 - Συνοχή και παραπληρωματικότητα

Η Επιτροπή εξασφαλίζει, σε συνεργασία με τα κράτη μέλη, τη συνοχή και παραπληρωματικότητα των δράσεων με τις άλλες κοινοτικές πολιτικές.

Άρθρο 11 Παρακολούθηση και αξιολόγηση

1. Η Επιτροπή εξασφαλίζει την συστηματική παρακολούθηση του παρόντος προγράμματος και υποβάλλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο:

α) το αργότερο μέχρι την 30ή Ιουνίου 2005, ενδιάμεση έκθεση αξιολόγησης της εφαρμογής του παρόντος προγράμματος,

β) το αργότερο μέχρι την 30ή Σεπτεμβρίου 2006, ανακοίνωση για την συνέχιση του παρόντος προγράμματος, ενδεχομένως συνοδευόμενη από την κατάλληλη πρόταση,

γ) το αργότερο μέχρι την 30ή Ιουνίου 2008 τελική έκθεση αξιολόγησης για το όλο πρόγραμμα.

2. Η Επιτροπή υποβάλλει κάθε χρόνο έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο σχετικά με την εφαρμογή του προγράμματος. Η πρώτη έκθεση θα υποβληθεί πριν από τις 30 Ιουνίου 2005.

Άρθρο 12 - Έναρξη ισχύος

Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την ημερομηνία της δημοσίευσής της στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Βρυξέλλες, [...]

Για το Συμβούλιο

Ο πρόεδρος

ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

Πολιτικός τομέας: Δικαιοσύνη και Εσωτερικές Υποθέσεις (JAI)

Δραστηριότητα: Αστυνομική και τελωνειακή συνεργασία, οργανωμένη εγκληματικότητα, δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις.

Ονομασία της δράσης: Πρόταση απόφασης του Συμβουλίου για την κατάρτιση προγράμματος-πλαισίου βάσει του άρθρου VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης - Αστυνομική και δικαστική συνεργασία σε ποινικές υποθέσεις.

1. ΚΟΝΔΥΛΙΟ ΤΟΥ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ + ΟΝΟΜΑΣΙΑ

B5-820

2. ΣΥΝΟΛΙΚΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

2.1 Συνολικό κονδύλιο της δράσης (μέρος B): εκατ. EUR σε ΠΑΥ: 65 (εξήντα πέντε)

2.2 Περίοδος εφαρμογής:

2003-2007

2.3 Συνολική πολυετής εκτίμηση των δαπανών:

α) Χρονοδιάγραμμα των πιστώσεων αναλήψεων υποχρεώσεων/των πιστώσεων πληρωμών (δημοσιονομική παρέμβαση) (πρβλ. σημείο 6.1.1)

εκατ. EUR (μέχρι τρίτο δεκαδικό)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

β) Δαπάνες στήριξης (πρβλ. σημείο 6.1.2)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

γ) Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις των ανθρώπινων πόρων και των άλλων δαπανών διοικητικής λειτουργίας (Βλέπε σημεία 7.2 και 7.3.)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

2.4 Συμβατότητα με τον δημοσιονομικό προγραμματισμό και με τις δημοσιονομικές προοπτικές

|X| Πρόταση συμβιβάσιμη με τον ισχύοντα δημοσιονομικό προγραμματισμό.

| | Η πρόταση αυτή απαιτεί επαναπρογραμματισμό του αντίστοιχου τομέα των δημοσιονομικών προοπτικών.

| | συμπεριλαμβανόμενης, κατά περίπτωση, της προσφυγής στις διατάξεις της διοργανικής συμφωνίας.

2.5 Δημοσιονομικές επιπτώσεις επί των εσόδων

|X| Ουδεμία δημοσιονομική επίπτωση (αφορά τεχνικές πτυχές της εφαρμογής ενός μέτρου)

ή

| | Δημοσιονομική επίπτωση - Η επίδραση επί των εσόδων έχει ως εξής:

- Σημείωση: Όλες οι διευκρινίσεις και παρατηρήσεις που αφορούν τον τρόπο υπολογισμού της επίδρασης επί των εσόδων πρέπει να περιλαμβάνονται σε χωριστό φύλλο, επισυναπτόμενο στο παρόν δημοσιονομικό δελτίο ...

εκατ. EUR (μέχρι πρώτο δεκαδικό)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

3. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

4. ΝΟΜΙΚΗ ΒΑΣΗ

Άρθρα 31 και 34 ΣΕΕ

5. ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΚΑΙ ΑΙΤΙΟΛΟΓΗΣΗ

5.1 Αναγκαιότητα κοινοτικής παρέμβασης

5.1.1 Επιδιωκόμενοι στόχοι

Τα υπάρχοντα προγράμματα Grotius, Oisin, Stop, Falcone και Hippocrates άρχισαν να προετοιμάζουν τον κοινό στόχο για την εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Από την αποκομισθείσα πρακτική πείρα προκύπτει ότι υπάρχει αύξουσα ανάγκη κατάρτισης, ενημέρωσης και επικοινωνίας μεταξύ των δικαστικών λειτουργών και της αστυνομίας των κρατών μελών, κυρίως για να αντιμετωπισθεί η δράση της οργανωμένης εγκληματικότητας, η διασυνοριακή διάσταση της οποίας είναι όλο και πιο έντονη. Εξάλλου, οι ανταλλαγές εμπειριών απέφεραν πολλούς καρπούς σε τομείς που καλύπτονται από τον τίτλο VI της συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένης και της γενικής εγκληματικότητας ή της μικροεγληματικότητας. Πρόκειται για ένα τομέα όπου η προσέγγιση σε εθνικό επίπεδο εξακολουθεί να έχει το μεγαλύτερο βάρος. Σπάνιοι είναι οι δικαστές, οι νομικοί ή οι υπάλληλοι κράτους μέλους που γνωρίζουν την ποινική νομοθεσία ή τη λειτουργία των αστυνομικών υπηρεσιών ενός τουλάχιστον άλλου κράτους μέλους πέραν του δικού τους, καθώς και η γλώσσα και την ειδικευμένη νομική και διοικητική ορολογία. Το ποσοστό αυτό μπορεί να υπολογιστεί σε 3% περίπου του προσωπικού των δικαστικών και αστυνομικών αρχών των κρατών μελών, ήτοι 90.000 ατόμων στην ΕΕ τα οποία κατέχουν - εν μέρει - αυτό το είδος συγκριτικής γνώσης.

Αν θεωρήσουμε ότι τα τέσσερα προηγούμενα προγράμματα, στο πρώτο δεκαπενταετές τους στάδιο, συνέβαλαν στη συγχρηματοδότηση τουλάχιστον 720 σχεδίων εκ των οποίων το καθένα είχε κατά μέσο όρο μια μάλλον περιορισμένη διάδοση στους συμμετάσχοντες και τους ειδικούς, μπορούμε να υπολογίσουμε ότι τα αποτελέσματα των προγραμμάτων αυτών κάλυψαν αριθμό μεταξύ 50.000 και 100.000 ατόμων, χωρίς να υπολογίζουμε τις εκδόσεις που απευθύνονταν στο ευρύτερο κοινό.

Μπορούμε εξάλλου να υπολογίσουμε σε 300 περίπου τα σχέδια που θα συγχρηματοδοτηθούν κατά το δεύτερο στάδιο (2001-2002) των προγραμμάτων αυτών, απευθυνόμενα σε 45.000 έως 50.000 νέα άτομα.

Σε σχέση με την προαναφερθείσα κατάσταση και τις ανάγκες των δικαστικών λειτουργών, της αστυνομίας και των άλλων σχετικών ιδρυμάτων και οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων των υποψηφίων χωρών που θα προσχωρήσουν στην Ένωση το 2004, μπορούν να υπολογιστούν σε 900 έως 1000 περίπου σχέδια που μπορούν να συγχρηματοδοτηθούν από το πρόγραμμα, και απευθύνονται σε 120.000 έως 150.000 νέα άτομα.

Υπολογίζεται έτσι ότι μπορεί να διπλασιαστεί το ποσοστό του κοινού που σήμερα εκπαιδεύεται σε διάφορες μορφές δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας, καθώς και πρόληψης και καταπολέμησης της εγκληματικότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, ήτοι σε 3% - 6%. Τα αποτελέσματα αυτά θα συμβάλουν στην επίτευξη των στόχων της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου και της πρόληψης της οργανωμένης και λοιπής εγκληματικότητας, καθώς και της καταπολέμησης του φαινομένου αυτού σε ευρωπαϊκή κλίμακα, στόχους τους οποίους όρισε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Tampere.

Εξάλλου, η αύξηση του αριθμού εμπειρογνώμων σε θέματα δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας και πρόληψης και καταπολέμησης της εγκληματικότητας θα παράσχει τη δυνατότητα αποτελεσματικότερης δίωξης των υπόπτων για αδικήματα όπως το σωματεμπόριο, η σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών, τα αδικήματα που διαπράττονται μέσω πληροφορικής, του ρατσισμού και της ξενοφοβίας και να συμβάλει στην πρόληψή τους. Η συνεργασία στον τομέα αυτό θα πρέπει να επιφέρει μείωση του αριθμού των αδικημάτων αυτών σε ευρωπαϊκό επίπεδο, πράγμα που δεν είναι δυνατόν να αξιολογηθεί κατά το παρόν στάδιο.

Μετά την έγκριση του σχεδίου δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την καταπολέμηση των ναρκωτικών (2000-2004) από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Feira, τον Ιούνιο 2000, δημιουργήθηκε ένα νέο κονδύλι του προϋπολογισμού για τις προπαρασκευαστικές ενέργειες ενός προγράμματος καταπολέμησης των ναρκωτικών (B5 831). Το προσωρινό αυτό κονδύλι του προϋπολογισμού, που δεν θα είναι αναγκαίο μετά το 2002, έχει επίσης ενσωματωθεί στο πρόγραμμα-πλαίσιο λαμβανομένης υπόψη της σημασίας του τμήματος που προορίζεται για την καταπολέμηση των ναρκωτικών.

Το πρόγραμμα θα παράσχει τέλος τη δυνατότητα διάδοσης και δοκιμής των νέων νομοθετικών μέτρων που εκδίδουν ή προτείνουν η Επιτροπή και τα κράτη μέλη, όπως, π.χ., το ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης, η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η λειτουργία του ευρωπαϊκού αστυνομικού σώματος και του ευρωπαϊκού δικτύου δικαστικής κατάρτισης, διευκολύνοντας έτσι την εφαρμογή τους.

Το πρόγραμμα εντάσσεται στο πλαίσιο των ακόλουθων πολιτικών μέτρων:

- Στο σχέδιο δράσης του Συμβουλίου και της Επιτροπής που υποβλήθηκε στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Βιέννης στις 11 και 12 Δεκεμβρίου 1998, σχετικά με τους καλύτερους δυνατούς όρους εφαρμογής των διατάξεων της συνθήκης του Άμστερνταμ όσον αφορά την εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης. Στην παράγραφο 84 "το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο εφιστά ιδιαιτέρως την προσοχή στη δημιουργία, σύμφωνα με τη συνθήκη του Άμστερνταμ, ευρωπαϊκού δικαστικού χώρου, εξοπλισμένου με τις αναγκαίες ρυθμίσεις για αποτελεσματική δικαστική και αστυνομική συνεργασία...".

- Στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Τάμπερε στις 15 και 16 Οκτωβρίου 1999.στο πλαίσιο του τμήματος Γ: η καταπολέμηση της εγκληματικότητας σε κοινοτική κλίμακα και συγκεκριμένα στην παράγραφο 42: "θα πρέπει να αναπτυχθούν ανταλλαγές των βέλτιστων πρακτικών, θα πρέπει να ενισχυθεί το δίκτυο των εθνικών αρχών που είναι αρμόδιες για την πρόληψη του εγκλήματος καθώς και το δίκτυο συνεργασίας μεταξύ των εθνικών οργανώσεων πρόληψης του εγκλήματος...".

5.1.2 Μέτρα σχετικά με την εκ των προτέρων αξιολόγηση

Η εκ των προτέρων αξιολόγηση στηρίζεται κυρίως στις εκθέσεις ετήσιας αξιολόγησης των προγραμμάτων που υποβάλλονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, καθώς και στην έκθεση εξωτερικής αξιολόγησης των προγραμμάτων αυτών από μέρους της Franklin Advisory Services, που πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου 2000, και η οποία βρίσκεται στην ΓΔ JAI.

Εκεί λαμβάνονται επίσης υπόψη οι προσανατολισμοί και οι αποφάσεις των επιτροπών των προγραμμάτων, που συγκροτούνται από εθνικούς εμπειρογνώμονες και μέλη των μονίμων αντιπροσωπειών των ΚΜ, καθώς και οι γνωμοδοτήσεις της επιτροπής LIBE του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την ανανέωση των προγραμμάτων.

Η συγχώνευση των πέντε υπαρχόντων προγραμμάτων αποτελεί την κύρια συνέπεια των εν λόγω αξιολογήσεων. Έχει ως στόχο να συγκεντρώσει τις χρηματοδοτήσεις στις πολιτικές προτεραιότητες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, να συγκεντρώσει τα δημοσιονομικά μέσα με στόχο την καλύτερη διοχέτευση των παρεμβάσεων και την μεγαλύτερη επίδραση στα συστήματα των κρατών μελών, καθώς και τη δημιουργία οικονομιών κλίμακας μέσω της συγκέντρωσης των ανθρωπίνων πόρων και του εξορθολογισμού της διαχείρισης των προγραμμάτων. Η συγχώνευση των προγραμμάτων αποτελεί έτσι μια αποτελεσματική απάντηση στις αδυναμίες που διαπιστώθηκαν κατά την προηγούμενη διοργάνωση. Θα συμπληρωθεί με μέτρα εσωτερικής οργάνωσης με στόχο τον ακόμα μεγαλύτερο εξορθολογισμό της διαχείρισης η οποία θα συνάδει με την αναμόρφωση της κυκλοφορίας των δημοσιονομικών πόρων της ΓΔ JAI η οποία ισχύει από 15ης Ιουνίου 2001.

5.1.3 Μέτρα για την εκ των υστέρων αξιολόγηση

Όσον αφορά την εκ των υστέρων αξιολόγηση, λήφθηκαν υπόψη οι συστάσεις που διατυπώνονται στην έκθεση της Franklin όσον αφορά την μείωση των σεμιναρίων και διαλέξεων που κατά το παρελθόν αποτελούσαν τα 2/3 των δράσεων. Οι δράσεις αυτές, χρήσιμες κατά το αρχικό στάδιο, θα πρέπει πλέον να στηριχθούν σταδιακά με διαρθρωτικές δράσεις, υψηλότερης προστιθέμενης αξίας, όπως: η κινητικότητα των φορέων (ανταλλαγές, τοποθετήσεις, επισκέψεις μελετών), δράσεις έρευνας και μελέτης, δημιουργία δικτύων, ενέργειες κατάρτισης απευθυνόμενες σε συγκεκριμένο κοινό, διάδοση των αποτελεσμάτων.

Εξάλλου, οι διαδικασίες επιλογής των σχεδίων έχουν καθορισθεί βάσει κριτηρίων διαφάνειας, με τη δημιουργία οδηγών για τους υποψηφίους και ενός πρότυπου εντύπου αίτησης και αξιολόγησης, που υπάρχει στην ιστοσελίδα Web. Προβλέπεται επίσης η συμμετοχή των εθνικών εμπειρογνωμόνων στην αξιολόγηση.

Η σύναψη συμβάσεων για τα σχέδια, ο συντονισμός και η παρακολούθηση θα πραγματοποιηθούν στο πλαίσιο των λειτουργικών μονάδων, με την συνδρομή και την επίβλεψη οικονομικών εμπειρογνωμόνων, που θα συνεργαστούν ήδη από την αρχή στην αξιολόγηση των σχεδίων, ώστε να εξασφαλιστεί μόνιμος έλεγχος καθόλη τη διάρκεια του σχεδίου.

5.2 Σχεδιαζόμενες δράσεις και λεπτομέρειες της δημοσιονομικής παρέμβασης

Ένα από τα στοιχεία που προέκυψαν από τη διαχείριση των προηγούμενων προγραμμάτων ήταν το σχετικά μικρό συγκριτικά τμήμα των λειτουργικών δράσεων για την κατάρτιση των συγκεκριμένων φορέων σε σχέση προς τις διαλέξεις και τα σεμινάρια. Το πρόγραμμα-πλαίσιο θα αναδιοργανωθεί κατά τρόπο ώστε να μειωθεί το τμήμα αυτό, με στόχο οι δράσεις αυτές να μειωθούν ήδη μετά τα δύο πρώτα έτη διαχείρισης του προγράμματος στο 50% και κατά το τέλος της διαχείρισης του προγράμματος στο 40%. Ταυτόχρονα, η κινητικότητα των εμπειρογνωμόνων (ανταλλαγές, τοποθετήσεις, κλπ) που δεν εφαρμόστηκε ουσιαστικά κατά τη διαχείριση των προηγούμενων προγραμμάτων, θα πρέπει βαθμιαία να φθάσει το 15% των χρηματοδοτούμενων δράσεων. Το πρόγραμμα-πλαίσιο πρέπει εξάλλου να διευκολύνει κατά το μέγιστο την υλοποίηση των λειτουργικών σχεδίων (π.χ. κοινές τελωνειακές ενέργειες, αστυνομικές ασκήσεις) των πρότυπων σχεδίων κατάρτισης, που θα πρέπει κατά το τέλος της περιόδου να φθάσουν τουλάχιστον στο 25% των δράσεων. Άλλες δράσεις υψηλής προστιθέμενης αξίας όπως οι δράσεις ειδικής κατάρτισης, η δημιουργία δικτύων και οι μελέτες και έρευνες θα αντιπροσωπεύουν συνολικά το 20% του ετησίου διατιθέμενου ποσού. Θα πρέπει εξάλλου να επισημανθεί ότι το πρόγραμμα πλαίσιο, όπως και τα προηγούμενα, θα πρέπει να έχει ως στόχο τη χρηματοδότηση σχεδίων πειραματικού χαρακτήρα, που μπορούν να οδηγήσουν σε νομοθετικά κείμενα, δράσεις συνεργασίας ή εναρμονισμένες εθνικές πρακτικές.

β) Ειδικότεροι στόχοι

- Να βελτιωθεί η γνώση της νομικής γλώσσας και η κατανόηση της δικαστικής ορολογίας των άλλων κρατών μελών και των υποψήφιων χωρών.

- Να προωθηθεί η συνειδητοποίηση των κοινών αξιών των συστημάτων πρόληψης, και καταπολέμησης της εγκληματικότητας, των κρατών μελών.

- Εξοικείωση με τα θεσμικά όργανα και τα νομικά και δικαστικά συστήματα των άλλων ΚΜ και των υποψήφιων χωρών.

- Να εγκαθιδρυθούν σχέσεις συνεργασίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης μεταξύ των ατόμων που συμμετέχουν σε κάθε επίπεδο πρόληψης και καταπολέμησης της εγκληματικότητας.

- Να ευνοηθούν οι συζητήσεις σχετικά με τη βελτίωση της δικαστικής συνεργασίας και τις μεθόδους εργασίας που χρησιμοποιούνται σε πειραματική βάση.

- Να συγκριθούν οι αμοιβαίες τάσεις για την μεταρρύθμιση των συστημάτων πρόληψης, καταπολέμησης της εγκληματικότητας και επιβολής των ποινικών κυρώσεων.

- Να διευκολυνθεί η εφαρμογή των μέσων συνεργασίας που ενέκρινε το Συμβούλιο.

- Να αυξηθεί ο βαθμός επικοινωνίας και η ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών και εκείνων των υποψηφίων χωρών.

Πού απευθύνεται το πρόγραμμα

Το πρόγραμμα απευθύνεται :

- στους οργανισμούς που συμμετέχουν στην πρόληψη της οργανωμένης και λοιπής εγκληματικότητας και την καταπολέμηση του φαινομένου αυτού, ιδίως της τρομοκρατίας, της σωματεμπορίας και των εγκλημάτων κατά των παιδιών, του λαθρεμπορίου ναρκωτικών, του λαθρεμπορίου όπλων, της διαφθοράς και της απάτης, καθώς επίσης και της εγκληματικότητας των νέων και της αστικής εγκληματικότητας.

- για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, ως "ασκούντες συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα" νοούνται οι δικαστές, οι εισαγγελείς, οι δικηγόροι, οι νομικοί υπάλληλοι υπουργείων, οι υπάλληλοι της ποινικής αστυνομίας, οι δικαστικοί επιμελητές, οι πραγματογνώμονες, οι διερμηνείς δικαστηρίων, και άλλα συναφή προς τη δικαιοσύνη επαγγέλματα, καθώς και οι ερευνητές.

- στις υπηρεσίες καταστολής: αρμόδιος οργανισμός στα κράτη μέλη, βάσει της εθνικής τους νομοθεσίας, για την πρόληψη, ανίχνευση και καταπολέμηση της εγκληματικότητας.

- στα άτομα και τις υπηρεσίες που είναι επιφορτισμένα με την παροχή συνδρομής στα θύματα, συμπεριλαμβανομένων και των δημοσίων υπηρεσιών που είναι αρμόδιες για την μετανάστευση, καθώς και των κοινωνικών υπηρεσιών.

Ανάγκη της κοινοτικής δημοσιονομικής παρέμβασης, ειδικότερα σε σχέση με την αρχή της επικουρικότητας

Την εγκαθίδρυση ενός χώρου ελευθερίας ασφάλειας και δικαιοσύνης που η συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης αναθέτει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προϋποθέτει την αντιμετώπιση των προβλημάτων η διασυνοριακή διάσταση των οποίων έχει συχνά ιδιαίτερη σημασία (εγκληματικότητα που στηρίζεται στην σωματεμπορία ή την λαθρεμπορία αγαθών). Η καθαρά εθνική αντιμετώπιση τόσο από αστυνομική όσο και από δικαστική άποψη αποδεικνύεται συχνά ανεπαρκής, οι δε διαφορές μεταξύ των νομοθεσιών ή των συστημάτων καταπολέμησης του εγκλήματος αποτελούν συχνά ευκαιρίες για τους εγκληματίες να διαφεύγουν την ποινική δίωξη. Εξάλλου, η ανταλλαγή πληροφοριών ή εμπειριών μεταξύ των κρατών μελών έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της αποτελεσματικότητας των σχετικών υπηρεσιών και την προσέγγιση των μεθόδων, κατά τρόπο βαθμιαίο και όχι αντίθετο προς την σημερινή οργάνωση των νομοθετικών δικαστικών ή αστυνομικών συστημάτων των κρατών μελών. Οι δράσεις συνεργασίας που στηρίζονται από το πρόγραμμα δικαιολογούνται έτσι από πλευράς επικουρικότητας, τόσο όσον αφορά τη σκοπιμότητα όσο και την αναλογικότητά τους.

Επιλογή των τρόπων παρέμβασης

* Πλεονεκτήματα σε σχέση με τα εναλλακτικά μέτρα (συγκριτικά πλεονεκτήματα): Η εφαρμογή προγραμμάτων χρηματοδότησης που επιτρέπει την χορήγηση επιδοτήσεων σε σχέδια συνεργασίας είναι η μόνη αποτελεσματική μέθοδος προώθησης των δράσεων συνεργασίας που αναφέρονται στην ΣΕΕ και στα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Tampere.

* Ανάλυση ανάλογων ενεργειών που πραγματοποιήθηκαν ενδεχομένως σε κοινοτικό ή εθνικό επίπεδο: Σε κοινοτικό επίπεδο δεν υπάρχουν άλλες ειδικές δράσεις και σε εθνικό επίπεδο οι δράσεις είναι περιορισμένες και δεν επιτρέπουν τη δημιουργία δικτύων και τη διάδοση των βέλτιστων πρακτικών στον ευρωπαϊκό χώρο.

* Αναμενόμενα δευτερογενή και πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα: Συντονισμός και προστιθέμενη αξία σε ευρωπαϊκή κλίμακα.

Κυριότεροι παράγοντες αβεβαιότητας που μπορούν να επηρεάσουν τα ειδικά αποτελέσματα της ενέργειας:

Από την πείρα από προηγούμενες κατά το παρελθόν δράσεις αποδεικνύεται ότι δεν υπάρχουν. Αντιθέτως, υπάρχει αυξανόμενη ζήτηση από μέρους των υπηρεσιών καταστολής των κρατών μελών και αυξημένη ευαισθητοποίηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο γι' αυτό το είδος των ενεργειών ενόψει της εγκαθίδρυσης ενός χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης στην Ευρώπη.

5.3 Λεπτομέρειες εφαρμογής

Οι δράσεις θα τεθούν σε εφαρμογή από την Επιτροπή με μόνιμο προσωπικό (άμεση διαχείριση).

6. ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ

6.1 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις στο μέρος Β (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού)

6.1.1 Δημοσιονομική επίπτωση ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτο δεκαδικό)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

6.2. Υπολογισμός του κόστους ανά προβλεπόμενο μέτρο στο μέρος B (για ολόκληρη την περίοδο προγραμματισμού) [14]

[14] Για περισσότερες πληροφορίες, βλέπε το χωριστό έγγραφο των κατευθύνσεων.

ΠΑΥ σε εκατ. EUR (μέχρι τρίτο δεκαδικό)

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7. ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ

7.1. Επιπτώσεις στους ανθρώπινους πόρους

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

7.2 Συνολικές δημοσιονομικές επιπτώσεις του ανθρώπινου δυναμικού

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

7.3 Άλλες δαπάνες διοικητικής λειτουργίας που απορρέουν από τη δράση

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

Τα ποσά αντιστοιχούν στις συνολικές δαπάνες για 12 μήνες.

(1) Να προσδιορισθεί το είδος κάθε επιτροπής καθώς και η ομάδα στην οποία ανήκει.

I. Ετήσιο σύνολο (7.2 + 7.3)

II. Διάρκεια της ενέργειας

III. Συνολικό κόστος της δράσης (I x II) //

Έτη

Οι ανάγκες σε ανθρώπινους και διοικητικούς πόρους πρέπει να καλύπτονται στο εσωτερικό του κονδυλίου που έχει χορηγηθεί στη ΓΔ που διαχειρίζεται το πρόγραμμα.

8. ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

8.1 Σύστημα παρακολούθησης

- Δείκτες απόδοσης

* Δείκτες απόδοσης (μέτρο στάθμισης των πραγματοποιηθεισών δράσεων): 1) αριθμός των πραγματοποιηθέντων σχεδίων, 2) αριθμός ατόμων που καταρτίσθηκαν στα νέα μέτρα δικαστικής και αστυνομικής συνεργασίας, καθώς και στα αστυνομικά και δικαστικά συστήματα των κρατών μελών, συμπεριλαμβανομένης και της ειδικής ορολογίας, των μορφών επικοινωνίας και ευαισθητοποίησης στην κατανόηση των διαφόρων εθνικών διαδικασιών και νοοτροπίας, 3) αριθμός δημοσιευθέντων εγγράφων, 4) αριθμός ατόμων στα οποία απευθύνεται η διάδοση των αποτελεσμάτων, 5) αριθμός νέων εγκαθιδρυθέντων δικτύων, 6) αριθμός μετακινηθέντων ατόμων, 7) αριθμός ολοκληρωμένων μελετών και ερευνών.

* Εφαρμογή των μεθόδων συγκέντρωσης στοιχείων: 1) σύσταση βάσης δεδομένων των σχεδίων για την παρακολούθηση και τον συντονισμό (με αναφορά των διοργανωτών, εταίρων, κοινού, και ομάδων στόχων, αποτελεσμάτων, τελικών εκθέσεων, πραγματοποίησης δαπανών, ανάληψης υποχρεώσεων και πληρωμών), 2) σύσταση βάσης δεδομένων των προϊόντων των σχεδίων (εγγράφων, πληροφορικού υλικού, εκδόσεων προς διάδοση), 3) συμβολή στην ιστοσελίδα web για την διάδοση των πληροφοριών στα δίκτυα και στους καταλόγους ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των εμπειρογνωμόνων των κρατών μελών.

8.2 Λεπτομέρειες εφαρμογής και περιοδικός ρυθμός της αξιολόγησης

- Ετήσια εσωτερική αξιολόγηση, βάσει των εφαρμοζομένων σχεδίων που αποτελούν συστηματικά αντικείμενο παρακολούθησης, συντονισμού και αναπροσαρμογής των στόχων και των μέσων στο ετήσιο πρόγραμμα εργασίας, που εγκρίνει η επιτροπή του προγράμματος και δημοσιεύεται στην ΕΕ των ΕΚ.

- Ετήσια έκθεση των αποτελεσμάτων του προγράμματος στην Επιτροπή, στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

- Εξωτερική ανεξάρτητη ενδιάμεση αξιολόγηση κατά τα μέσα της διάρκειας του προγράμματος και έκθεσης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

- Εξωτερική ανεξάρτητη τελική αξιολόγηση κατά το τέλος του προγράμματος και έκθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο.

9. ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

(Άρθρο 3, παράγραφος 4, του δημοσιονομικού κανονισμού: Η Επιτροπή για την πρόληψη των κινδύνων απάτης και παρατυπιών, αναφέρει στο δημοσιονομικό δελτίο πληροφορίες σχετικά με τα ισχύοντα ή προβλεπόμενα μέτρα πρόληψης και προστασίας").)

Πληροφορίες προς τους διοργανωτές που προβλέπονται στο έγγραφο πληροφόρησης για τις χρηματοδοτήσεις που πραγματοποιεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και στον οδηγό για τη διαχείριση των παρεμβάσεων.

Εξάλλου, οι κατευθυντήριες γραμμές για τη διαχείριση των σχεδίων και το έντυπο σύμβασης παρέχουν πληροφορίες για τα ισχύοντα μέτρα προστασίας. Π.χ., ο δικαιούχος αναλαμβάνει την υποχρέωση να παράσχει στο προσωπικό της Επιτροπής δικαίωμα πρόσβασης στους χώρους όπου πραγματοποιείται η δράση, καθώς και στα έγγραφα που αφορούν την τεχνική και δημοσιονομική διαχείριση της δράσης.

Ο δικαιούχος δέχεται η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο να ελέγχουν τη χρήση που έχει γίνει του ποσού της παρέμβασης και τούτο καθόλη τη διάρκεια της σύμβασης καθώς και για πενταετή περίοδο από την ημερομηνία ολοκλήρωσης της σύμβασης.

Προβλέπονται επιτόπου δειγματοληπτικοί έλεγχοι από μέρους της Επιτροπής.