Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την ενίσχυση του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ

1. Τον Δεκέμβριο του 1999, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι ενέκρινε τα συμπεράσματα μιας έκθεσης του Συμβουλίου ECOFIN σχετικά με τη λειτουργία του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής στην τρίτη φάση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Λαμβάνοντας υπόψη την πολλά υποσχόμενη έναρξη του συντονισμού με γνώμονα το πρώτο έτος λειτουργίας της ΟΝΕ, η έκθεση εκείνη προέβαλλε την ανάγκη να συνεχισθεί η ενίσχυση ορισμένων λεπτομερειών του συντονισμού.

2. Ο συντονισμός της οικονομικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ γίνεται συναινετικά. Δεν επιδιώκει δε να επιβάλει μιαν απόφαση σ' ένα κράτος μέλος, αλλά να το πείσει για την εφαρμογή της πολιτικής που κρίνεται επιθυμητή.

Υπ' αυτό το πρίσμα, απαρτίζεται από τρία κύρια στοιχεία :

- Κατάρτιση μιας από κοινού εκτίμησης της οικονομικής κατάστασης.

- Συμφωνία ως προς τις ενδεδειγμένες απαντήσεις οικονομικής πολιτικής.

- Αποδοχή της αλληλεπίδρασης των εταίρων («peer pressure») και συνακόλουθη αναπροσαρμογή της ακολουθούμενης πολιτικής.

3. Το γενικό πλαίσιο εφαρμογής αυτών των τριών στοιχείων του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής απεδείχθη χρήσιμο. Πιο συγκεκριμένα, οι συσκέψεις της Ευρωομάδας (Eurogroup) από τον Ιούνιο του 1998 και μετά επέτρεψαν τη διεξαγωγή, μεταξύ των υπευθύνων οικονομικής πολιτικής της ζώνης του ευρώ, συζητήσεων οι οποίες δεν θα γίνονταν διαφορετικά. Ομοίως, οι βελτιώσεις στη λειτουργία της ομάδας αυτής που επήλθαν μετά το καλοκαίρι του 2000 (διεύρυνση του πεδίου των συζητούμενων θεμάτων, καλύτερη επιχειρησιακή οργάνωση των συσκέψεων και αύξηση της αναγνωρισιμότητάς της) συνέβαλαν αναμφισβήτητα στην ενίσχυση του επιχειρησιακού της χαρακτήρα.

Τέλος, η ενίσχυση της διαδικασίας των Γενικών Προσανατολισμών Οικονομικής Πολιτικής (έκθεση επί της εφαρμογής των προσανατολισμών αυτών, επέκταση του πεδίου εφαρμογής των στις διαρθρωτικές πολιτικές, εξειδίκευση κατά κράτος μέλος και βελτίωση της σαφήνειας του κειμένου), η εύρυθμη λειτουργία της διαδικασίας των προγραμμάτων σταθερότητας καθώς και οι καινοτομίες που εισήχθησαν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβώνας (ετήσια σύνταξη συνοπτικής έκθεσης, η οποία λαμβάνει υπόψη ιδίως τις αλληλεπιδράσεις μεταξύ μακροοικονομικής και διαρθρωτικής πολιτικής) αποτελούν δείγματα της προοδευτικής και συνεχούς ενίσχυσης του συντονισμού της οικονομικής πολιτικής από τις αρχές του 1999 και μετά.

4. Η αυξανόμενη αλληλεξάρτηση των οικονομιών της ζώνης του ευρώ, ιδίως σε ζητήματα νομισματικά και χρηματοπιστωτικά, οδηγεί, ωστόσο, σε τακτική επανεξέταση των μεθόδων και διαδικασιών συντονισμού της οικονομικής πολιτικής. Παρά δε τις βελτιώσεις που σημειώθηκαν μετά το Ελσίνκι, φαίνεται ότι υπάρχουν περιθώρια περαιτέρω ενίσχυσης της αξιοπιστίας και της ταχύτητας της από κοινού εκτίμησης της οικονομικής κατάστασης στην ευρωζώνη, ότι οι αρχές που πρέπει να διέπουν τα ενδεχόμενα μέτρα οικονομικής πολιτικής καλό θα ήταν να προσδιορισθούν σαφέστερα και ότι η αναγνωρισιμότητα αυτών των συντονιστικών ενεργειών θα πρέπει να αυξηθεί.

5. Προς τούτο, διατυπώνονται εδώ συγκεκριμένες προτάσεις: Η παρούσα ανακοίνωση, μετά την έκθεση των λόγων που συνηγορούν υπέρ ενός ενισχυμένου συντονισμού, καταγράφει τους τρόπους βελτίωσης του περιεχομένου και των διαδικασιών του συντονισμού και προτείνει να αυξηθεί η διαφάνειά τους.

I - Ενίσχυση του περιεχομένου

6. Οι προτάσεις που ακολουθούν σκοπό έχουν να καταστήσουν τη γενική θεώρηση της οικονομικής κατάστασης στη ζώνη του ευρώ αφενός πιο επεξεργασμένη και αφετέρου πιο εύληπτη, καθώς και να καταστήσουν τη συναίνεση ως προς τα ενδεδειγμένα μέτρα οικονομικής πολιτικής πιο εύκολη και πιο προβλέψιμη.

Βελτίωση της από κοινού εκτίμησης της κατάστασης

7. Πρόκειται, κατ' αρχάς, για βελτίωση των στατιστικών στοιχείων για τη ζώνη του ευρώ και αύξηση της αναγνωρισιμότητάς τους. Πέρα από την τρέχουσα πρόοδο ως προς την ταχύτητα και την ομοιογένεια των στατιστικών που καταρτίζει η Eurostat και η ΕΚΤ, ο στόχος αυτός προϋποθέτει τη διαμόρφωση δεικτών οικονομικής δραστηριότητας που να αποδίδουν μια συνοπτική εικόνα ολόκληρης της ζώνης του ευρώ. Στον τομέα αυτόν, η Επιτροπή διεξάγει ήδη πολλές εργασίες, ενώ έχει δεσμευθεί να τις ολοκληρώσει στο άμεσο μέλλον (στατιστικό πρόγραμμα, δείκτης της κοινής συγκυρίας, προωθημένος δείκτης, διασύνδεση των ιδρυμάτων που μελετούν τη συγκυρία).

8. Η εκπόνηση μιας ενδελεχέστερης εκτίμησης για την οικονομική κατάσταση στη ζώνη του ευρώ προϋποθέτει και την όσο το δυνατόν ακριβέστερη αξιολόγηση του προσανατολισμού των συνδυασμένων μέτρων πολιτικής (policy-mix) της ευρωζώνης. Στο πλαίσιο αυτό, ουσιώδη σημασία έχει η επιτήρηση των δημοσιονομικών πολιτικών και των επιπτώσεών τους στα ως άνω συνδυασμένα μέτρα. Έτσι, η Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάζει δύο φορές ετησίως μιαν αξιολόγηση των συνδυασμένων μέτρων πολιτικής στην ευρωζώνη - πριν και μετά την παρουσίαση των προγραμμάτων σταθερότητας -, έτσι ώστε να εμπλουτίζει την προετοιμασία και την αξιολόγησή τους.

9. Η βελτίωση της εκτίμησης της οικονομικής κατάστασης στη ζώνη του ευρώ προϋποθέτει όχι μόνο τη μεγαλύτερη ακρίβεια αλλά και την ευκολότερη κατανόησή της. Προς τούτο, χρήσιμο θα ήταν να υπάρχει ένα έγγραφο αναφοράς, το οποίο να περιλαμβάνει κατά τρόπο συγκεντρωτικό και με την ενδεδειγμένη συχνότητα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για την εκπόνηση της εκτίμησης αυτής. Ακόμη, η Επιτροπή δεσμεύεται να συντάσσει μια τακτική έκθεση σχετικά με τη ζώνη του ευρώ, με ανάλυση της γενικής κατάστασης και σημειώματα για τα ζητήματα οικονομικής πολιτικής. Θα περιλαμβάνονται επίσης αναλύσεις για τη συγκυρία, τις προοπτικές και τους κινδύνους, καθώς και αναλυτικά έγγραφα για συγκεκριμένους τομείς της πολυμερούς εποπτείας [1].

[1] Θα πρόκειται εδώ για μια συντετμημένη εκδοχή των εκθέσεων που υποβάλλει η Επιτροπή στην Οικονομική και Δημοσιονομική Επιτροπή σχετικά με τις διάφορες πλευρές της οικονομικής κατάστασης στη ζώνη του ευρώ. Υπενθυμίζεται ότι οι εκθέσεις αυτές συντάσσονται τακτικά και αφορούν τον πληθωρισμό, την επιτήρηση των συναλλαγματικών ισοτιμιών, την ανταγωνιστικότητα, τα δημόσια οικονομικά καθώς και την ανάλυση των συγκυριακών διαφορών που ανακύπτουν στη ζώνη του ευρώ.

Κοινοί κανόνες συμπεριφοράς

10. Κατά τη δεύτερη φάση της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης, η διαδικασία ονομαστικής σύγκλισης και τα αριθμητικά κριτήρια της πολυμερούς εποπτείας οδήγησαν σε αξιοσημείωτα αποτελέσματα. Όσον αφορά τη δημοσιονομική πολιτική, το σύμφωνο σταθερότητας και ανάπτυξης και τα συναφή προγράμματα εξακολουθούν και σήμερα να λειτουργούν με βάση αυτό το «μοντέλο» σύγκλισης.

Όμως, το μοντέλο αυτό παρουσιάζει δύο ασθενή σημεία. Πρώτον, προϋποθέτει έμμεσα ότι οι εξωτερικές επιδράσεις μεταξύ των οικονομικών πολιτικών των κρατών μελών και μεταξύ των πολιτικών αυτών και της ενιαίας νομισματικής πολιτικής είναι ασθενείς και τείνουν να αντισταθμίζονται μεταξύ τους, οπότε δεν υπάρχει σημαντική ανάγκη συντονισμού. Με βάση την εμπειρία των δύο πρώτων ετών λειτουργίας της ΟΝΕ, τούτο φαίνεται αμφισβητήσιμο. Δεύτερον, το ως άνω μοντέλο βασίζεται κατ' ουσία σε αριθμητικά όρια, κατά γενικόν κανόνα ανώτατα, τα οποία παραμένουν αμετάβλητα σε συνάρτηση με τη συγκυρία, οπότε δεν λαμβάνουν υπόψη την ανάγκη αναπροσαρμογής των συμπεριφορών ανάλογα με τις φάσεις του οικονομικού κύκλου.

11. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή θα μπορούσε να εκπονήσει μια δέσμη κατευθυντήριων γραμμών και, αφού ζητήσει τη γνώμη της ΕΚΤ, να τις υποβάλει προς συζήτηση και έγκριση στην Ευρωομάδα (Eurogroup). Αυτές οι κατευθυντήριες γραμμές θα μπορούσαν να αποσαφηνίζουν τις αρχές βάσει των οποίων μπορούν να ενεργοποιηθούν τα διάφορα μέσα οικονομικής πολιτικής με σκοπό την αύξηση της δυνητικής ανάπτυξης στη ζώνη του ευρώ και την αντιμετώπιση των κρίσεων που πλήττουν την ευρωζώνη ή ορισμένα από τα μέλη της. Ακόμη, θα μπορούσαν να αναφέρονται στις γενικές αρχές συμπεριφοράς για τη ρύθμιση της άσκησης των οικονομικών πολιτικών, στα ενδεχόμενα μέτρα οικονομικής πολιτικής για την αντιμετώπιση των διαφόρων κρίσεων και, τέλος, στα μέσα που είναι αναγκαία για την εφαρμογή αυτών των αρχών συμπεριφοράς από τα κράτη μέλη.

Οι ως άνω κατευθυντήριες γραμμές θα μπορούσαν να λάβουν υπόψη την ποικιλία των οικονομικών πολιτικών στη ζώνη του ευρώ, αυξάνοντας παράλληλα την προβλεψιμότητα και την αξιοπιστία των πολιτικών αυτών. Κατά πρώτον θα πρέπει να αναφέρονται στη δημοσιονομική πολιτική, αλλά να αναπτυχθούν και προς τον τομέα των διαρθρωτικών πολιτικών. Οι κατευθυντήριες γραμμές θα πρέπει να αναπροσαρμόζονται εφόσον παρίσταται ανάγκη, χωρίς ωστόσο η αναπροσαρμογή τους αυτή να γίνεται κατ' ανάγκη σε ετήσια βάση. Αναμένεται δε να αποτελέσουν το πλαίσιο αναφοράς κατά την ετήσια σύνταξη, από το Συμβούλιο, των Γενικών Προσανατολισμών Οικονομικής Πολιτικής.

II - Μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα των συντονιστικών μέσων

12. Πέρα από τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη Συνθήκη και το παράγωγο δίκαιο, ο συντονισμός της οικονομικής πολιτικής στη ζώνη του ευρώ μέχρις σήμερα βασίστηκε στην επιδίωξη της συναίνεσης στο πλαίσιο ενός άτυπου οργάνου, της Ευρωομάδας (Eurogroup). Η βελτίωση της συντονιστικής διαδικασίας αναμένεται να διευκολύνει τη λήψη των ενδεδειγμένων μέτρων οικονομικής πολιτικής και την εφαρμογή τους. Οι προσπάθειες προς αυτήν την κατεύθυνση θα πρέπει να είναι συμβατές με τον ρόλο που η Συνθήκη αναθέτει στο Συμβούλιο (ECOFIN) σε θέματα συντονισμού της οικονομικής πολιτικής.

13. Η Συνθήκη αναθέτει στην Επιτροπή κεντρικό ρόλο ως προς τον συντονισμό της οικονομικής πολιτικής (προετοιμασία των Γενικών Προσανατολισμών Οικονομικής Πολιτικής, συστάσεις, πολυμερής εποπτεία κ.λπ.). Κυρίως όμως η Επιτροπή, χάρις στα αναλυτικά μέσα που διαθέτει, έχει αναλάβει να προτείνει την από κοινού εκτίμηση της οικονομικής κατάστασης στη ζώνη του ευρώ και να συνιστά τα ενδεδειγμένα μέτρα. Ως θεματοφύλακας δε της Συνθήκης και κατ' εφαρμογή της αρχής της ίσης μεταχείρισης των κρατών μελών, οφείλει να τηρεί ουδέτερη στάση. Τέλος, ως όργανο συλλογής και επεξεργασίας των στοιχείων που είναι αναγκαία για την άσκηση της πολυμερούς εποπτείας (πρβλ. άρθρο 99 παρ. 3), έχει αναλάβει τη σύνθεση των κοινών οικονομικών εξελίξεων. Σ' αυτό ακριβώς το τρίπτυχο, αναλυτικά καθήκοντα, ουδετερότητα, συνθετικές εργασίες, αναπτύσσεται και θα συνεχίσει να αναπτύσσεται η συμβολή της Επιτροπής στις εργασίες της Ευρωομάδας.

14. Έτσι, η Επιτροπή προτίθεται να παρουσιάζει συστηματικά στην Ευρωομάδα όχι μόνο εκτιμήσεις της οικονομικής κατάστασης αλλά και, εφόσον απαιτείται, προτάσεις οικονομικής πολιτικής. Ομοίως, επιθυμεί να συμμετέχει στην προετοιμασία του εξαμηνιαίου προγράμματος εργασίας αυτού του οργάνου, έτσι ώστε να συμβάλλει ιδίως στην εστίαση της ημερήσιας διάταξης των εργασιών του στα ζητήματα που αφορούν άμεσα τη ζώνη του ευρώ ως σύνολο.

Ενίσχυση της διαφάνειας και του εκ των προτέρων συντονισμού

15. Η ιδέα σύμφωνα με την οποία οι εθνικές πολιτικές πρέπει να αναλύονται υπό το φως της οικονομικής κατάστασης σε ολόκληρη τη ζώνη του ευρώ θα πρέπει να εμπεδωθεί καλύτερα. Επίσης, η αρχή της εκ των προτέρων ενημέρωσης των υπόλοιπων μελών της ζώνης του ευρώ και της Επιτροπής πριν από την λήψη ενός μέτρου οικονομικής πολιτικής θα πρέπει να αποτελεί μέρος των προαναφερθεισών κατευθυντήριων γραμμών.

Αυτή η προ-ενημέρωση θα πρέπει να πραγματοποιείται στο πλαίσιο της Ευρωομάδας (σε σύσκεψη ή σε τηλεδιάσκεψη) ή μιας ομάδας εργασίας της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής για θέματα Ευρωομάδας, θα επιτρέπει δε με τον τρόπο αυτόν τη διαβίβαση στις αρχές του εμπλεκόμενου κράτους μέλους αντιδράσεων και μηνυμάτων πριν από την οριστικοποίηση του εκάστοτε μέτρου.

Ομοίως, τα βασικά στοιχεία των προγραμμάτων θα πρέπει να διαβιβάζονται στην Επιτροπή πριν από την έγκρισή τους από τα κράτη μέλη. Η Ευρωομάδα θα μπορεί έτσι να γνωστοποιεί στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος τις ενδεχόμενες συστάσεις της, οι οποίες θα μπορούσαν να εντάσσονται στην οριστική εκδοχή του προγράμματός του.

Μεταγενέστερα, τα προγράμματα σταθερότητας θα μπορούν να υποβάλλονται αρκετά πριν από την οριστικοποίηση των εθνικών νόμων δημοσιονομικού περιεχομένου, έτσι ώστε η Ευρωομάδα να είναι σε θέση, με την ίδια διαδικασία, να προτείνει ενδεχομένως τροποποιήσεις στις διάφορες πλευρές της δημοσιονομικής πολιτικής του εμπλεκόμενου κράτους μέλους και αυτό να τις λαμβάνει υπόψη του στους αντίστοιχους νόμους του.

16. Τέλος, η χάραξη των προσανατολισμών και των προτεραιοτήτων στον προϋπολογισμό της ΕΕ θα πρέπει να εντάσσεται σε μια συνολική θεώρηση, σε συσχετισμό με τις προτεραιότητες και τους προσανατολισμούς των προϋπολογισμών των κρατών μελών, λαμβάνοντας υπόψη και τα κριτήρια των Γενικών Προσανατολισμών Οικονομικής Πολιτικής, έτσι ώστε να μπορούν τα κράτη μέλη να συνάγουν τα αναγκαία συμπεράσματα κατά την κατάρτιση των δικών τους δημοσιονομικών νόμων.

Κατάλληλα μέσα συντονισμού

17. Εφόσον συντρέχουν οι αναγκαίες προϋποθέσεις, η ενίσχυση του συντονισμού συνεπάγεται την αποτελεσματική χρήση των διαθέσιμων μέσων συντονισμού. Έτσι, όπως επισημάνθηκε και από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ελσίνκι και πρόσφατα από την Επιτροπή, το μέσο των συστάσεων, το οποίο προβλέπεται στο άρθρο 99 παρ. 4 της Συνθήκης, θα πρέπει να χρησιμοποιείται σε περίπτωση πρόδηλης ασυνέπειας μεταξύ της οικονομικής πολιτικής ενός κράτους μέλους και των Γενικών Προσανατολισμών Οικονομικής Πολιτικής.

18. Τέλος, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούνται και άλλα μέσα συντονισμού των κρατών μελών της ζώνης του ευρώ, ιδίως βάσει του άρθρου 99 παρ. 5 της Συνθήκης. Τούτο, εφόσον συντρέχει περίπτωση, θα μπορούσε να γίνεται στο πλαίσιο των διαδικασιών ενισχυμένης συνεργασίας που προβλέπονται στα άρθρα 43, 44 και 45 της Συνθήκης για την ΕΕ και στο άρθρο 11 της Συνθήκης ΕΚ.

Αποτελεσματικότερη λειτουργία της Ευρωομάδας

19. Η ενίσχυση του συντονισμού και, ιδίως, η αύξηση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των εταίρων («peer pressure») περνούν κατ' αρχάς από την αναγνώριση της ανάγκης να αναλύεται η οικονομική πολιτική υπό το φως της συνολικής κατάστασης στη ζώνη του ευρώ. Μια τέτοια αναπροσαρμογή της θεώρησης των οικονομικών πολιτικών απαιτεί μια σχετική τυποποίηση της λειτουργίας της Ευρωομάδας, η οποία θα μπορούσε να γίνει σε περισσότερες από μία φάσεις.

20. Σε μια πρώτη φάση, θα μπορούσε να συσταθεί, στους κόλπους της Οικονομικής και Δημοσιονομικής Επιτροπής, μια ομάδα εργασίας για θέματα Ευρωομάδας. Για τη συγκρότηση της ομάδας αυτής θα πρέπει να ληφθεί υπόψη η ανάγκη σχεδιασμού των οικονομικών πολιτικών υπό το πρίσμα της ζώνης του ευρώ. Ακόμη, η ομάδα αυτή θα πρέπει να είναι σε θέση να συνέρχεται με ταχύτητα, για την αντιμετώπιση επειγουσών καταστάσεων. Μια τέτοια συγκρότηση θα είχε και το πλεονέκτημα της συνεκτίμησης των ευαισθησιών όλων των εταίρων της ζώνης του ευρώ και της καλύτερης αξιοποίησης των προπαρασκευαστικών εργασιών της Επιτροπής.

21. Στη συνέχεια, και κατ' αναλογία προς τις συσκέψεις του Συμβουλίου και της ΕΚΤ, οι εργασίες της Ευρωομάδας θα μπορούσαν να διεξάγονται συχνότερα. Η εγκατάσταση εξοπλισμού τηλεδιάσκεψης θα επιτρέψει την ταχεία διοργάνωση διαβουλεύσεων σε επείγουσες περιπτώσεις.

Ένας διοργανικός διάλογος μεταξύ των διαφόρων παραγόντων

22. Ο αποτελεσματικός συντονισμός στη ζώνη του ευρώ περνάει αναγκαστικά από ένα όσο το δυνατόν συχνότερο διάλογο μεταξύ των διαφόρων παραγόντων που υπεισέρχονται στα συνδυασμένα μέτρα οικονομικής πολιτικής.

Προς τούτο, θα μπορούσε να καθιερωθούν τακτικές συσκέψεις με τη συμμετοχή του Προέδρου της ΕΚΤ, του Προέδρου της Ευρωομάδας και του εκπροσώπου της Επιτροπής στο Συμβούλιο Διοικητών της ΕΚΤ. Μέσα σ' ένα πλαίσιο αυστηρής εμπιστευτικότητας και με σεβασμό στην ανεξαρτησία καθενός από τα μέρη, θα είχε ως πλεονέκτημα την καλύτερη οργάνωση και τη μεγαλύτερη αναγνωρισιμότητα του διαλόγου μεταξύ των υπευθύνων για τη δημοσιονομική και τη νομισματική πολιτική στη ζώνη του ευρώ. Μαζί με την προαναφερθείσα αξιολόγηση του συνολικού προσανατολισμού των συνδυασμένων μέτρων πολιτικής, ένας τέτοιος διάλογος θα συνέβαλε και στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής οπτικής κατά την εκτίμηση της εθνικής πολιτικής των κρατών μελών. Αυτός ο ενισχυμένος σε πολιτικό επίπεδο διάλογος θα μπορούσε να υποβοηθείται από πιο λεπτομερειακές συζητήσεις σε τεχνικό επίπεδο.

23. Η ποιότητα και η αποτελεσματικότητα του συντονισμού περνούν και από την οργάνωση της έκφρασής του προς τα έξω. Ως προς αυτό, η σημερινή κατάσταση είναι έκδηλα ανεπαρκής. Η Επιτροπή υπενθυμίζει την πρόταση που έχει ήδη υποβάλει, τον Νοέμβριο του 1997, και σύμφωνα με την οποία η κοινή θέση σε θέματα που έχουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ΟΝΕ θα πρέπει να παρουσιάζεται από τριμελή ομάδα αποτελούμενη από τον Πρόεδρο της Ευρωομάδας, τον Πρόεδρο της ΕΚΤ και από εκπρόσωπο της Επιτροπής. Η ρύθμιση αυτή θα μπορούσε να ισχύει σε σχέση τόσο με τα επίσημα όργανα (Διεθνής Νομισματική και Δημοσιονομική Επιτροπή του ΔΝΤ) όσο και με τα ανεπίσημα (G7).

III - Αύξηση της διαφάνειας

24. Για να ενισχυθεί ο συντονισμός, θα πρέπει να εξευρεθεί η σωστή αναλογία μεταξύ της δημοσιοποίησης μιας άποψης σχετικά με κάποια πολιτική, οπότε υπάρχει η τάση να ενισχύεται η αλληλεπίδραση των εταίρων της ευρωζώνης, και της εμπιστευτικότητας των συζητήσεων, η οποία εξασφαλίζει μεγαλύτερη παρρησία. Αυτή η απαίτηση ισορροπίας αφορά τόσο την εσωτερική επικοινωνία, μεταξύ των παραγόντων της οικονομικής πολιτικής, όσο και την επικοινωνία προς τα έξω, προς την κοινή γνώμη, τα λοιπά κράτη μέλη και τις αγορές.

25. Ένα μέρος των επικρίσεων ως προς την ανεπάρκεια της εκτίμησης της οικονομικής κατάστασης στη ζώνη του ευρώ προέρχεται από την έλλειψη αναγνωρισιμότητας των εργασιών ανάλυσης που εδώ και καιρό διεξάγει η Επιτροπή, καθώς και από την έλλειψη προοπτικής στις εργασίες αυτές. Με αυτά τα δεδομένα, θα μπορούσαν να επέλθουν τρεις βελτιώσεις:

- Η τακτική έκθεση για τη ζώνη του ευρώ θα μπορούσε να δημοσιεύεται, έτσι ώστε να ενισχύεται η ποιότητα των δημόσιων συζητήσεων γύρω από την οικονομική πολιτική της ευρωζώνης.

- Ομοίως, η συνέντευξη τύπου, μετά τις συσκέψεις της Ευρωομάδας, θα μπορούσε να στρέφεται γύρω από την τακτική έκθεση και τις συναφείς αντιδράσεις.

- Τέλος, όταν η Ευρωομάδα επιθυμεί να διατυπώσει μιαν εκτίμηση ή να χαράξει έναν προσανατολισμό οικονομικής πολιτικής, η δημοσίευση ενός ανακοινωθέντος θα ενίσχυε την αναγνωρισιμότητα του μηνύματός της και την εμβέλειά του.

IV - Θεσμικές και οργανωτικές παρατηρήσεις

26. Οι οργανωτικές λεπτομέρειες της πολυμερούς εποπτείας θα μπορούσαν να λάβουν τη μορφή απόφασης του Συμβουλίου (άρθρο 99 παρ. 5 της Συνθήκης), ή εφόσον συντρέχει λόγος, στο πλαίσιο των διαδικασιών ενισχυμένης συνεργασίας που προβλέπονται στα άρθρα 43, 44 και 45 της Συνθήκης για την ΕΕ και στο άρθρο 11 της συνθήκης ΕΚ.