Πρόταση κανονισμού (ΕΚ) του Συμβουλίου για τη θέσπιση καθεστώτος αντιστάθμισης των επιπλέον δαπανών που προκαλούνται από τον ιδιαίτερα απομακρυσμένο χαρακτήρα των περιφερειών για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και του γαλλικού διαμερίσματος της Γουιάνας (97/C 292/04) COM(97) 389 τελικό - 97/0200(CNS)

(Υποβλήθηκε από την Επιτροπή στις 22 Ιουλίου 1997)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 43,

την πρόταση της Επιτροπής,

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου,

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής,

Εκτιμώντας:

τη δήλωση που προσαρτάται στη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση σχετικά με τις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες της Κοινότητας 7

ότι οι δυσκολίες που αντιμετωπίζει ο τομέας της αλιείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, οι οποίες επιδεινώνονται ιδιαίτερα από το κόστος των μεταφορών των προϊόντων αλιείας προς τις αγορές, λόγω του γεγονότος της απομάκρυνσης και της απομόνωσης των ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών 7

ότι το Συμβούλιο, με τις αποφάσεις 89/687/ΕΟΚ (1), 91/314/ΕΟΚ (2) και 91/315/ΕΟΚ (3) θέσπισε προγράμματα ειδικών επιλογών σχετικά με την απομάκρυνση και τον νησιωτικό χαρακτήρα, αντίστοιχα, των υπερπόντιων γαλλικών διαμερισμάτων (Poseidom), των Καναρίων Νήσων (Poseican) και της Μαδέρας και των Αζορών (Poseima), τα οποία εντάσσονται στο πλαίσιο της πολιτικής της Κοινότητας υπέρ των ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών και τα οποία προσδιορίζουν τις γενικές γραμμές των επιλογών που πρέπει να τεθούν σε εφαρμογή για να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες και τα προβλήματα που συναντώνται στις περιφέρειες αυτές 7

την επιτυχία των ενεργειών του ιδίου τύπου που έχουν ήδη αναληφθεί,

ότι οι περιφέρειες αυτές αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα ανάπτυξης, ιδίως τις επιπλέον δαπάνες που προκαλούνται από τον ιδιαίτερα απομακρυσμένο χαρακτήρα τους για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων 7 ότι, προκειμένου να διατηρηθεί η ανταγωνιστικότητα ορισμένων προϊόντων του τομέα της αλιείας σε σχέση με άλλες περιφέρειες της Κοινότητας, η Κοινότητα έθεσε σε εφαρμογή στον τομέα της αλιείας ενέργειες που αποσκοπούν στην αντιστάθμιση των επιπλέον αυτών δαπανών το 1992 και 1993 7 ότ οι ενέργειες αυτές συνεχίστηκαν το 1994 και κατά την περίοδο 1995-1997, με την έγκριση των κανονισμών του Συμβουλίου (ΕΚ) αριθ. 1503/94 (4) και (ΕΚ) αριθ. 2337/95 (5) 7 ότι καθίσταται αναγκαίο να προβλεφθεί, από το 1998, η συνέχιση του καθεστώτος αντιστάθμισης των επιπλέον δαπανών για ορισμένα προϊόντα αλιείας (τόνος και βενθοπελαγικά είδη των Αζορών 7 τόνος, μαύρο σπαθόψαρο και σκουμπρί της Μαδέρας, τόνος, σαρδέλα, σκουμπρί, προϊόντα υδατοκαλλιέργειας, κεφαλόποδα, γλώσσες, λιθρίνια των Καναρίων Νήσων 7 γαρίδα της Γουιάνας) όσον αφορά τη μεταποίηση και εμπορία τους και, κατά συνέπεια, να εγκριθούν μέτρα με σκοπό τη συνέχιση των ενεργειών αυτών 7

τη σημασία που έχει η αλιεία περιορισμένης κλίμακας καθώς και η παράκτια αλιεία από απόψεως κοινωνικής και οικονομικής στις ιδιαίτερα απομακρυσμένες περιφέρειες της Ένωσης 7

ότι είναι αναγκαίο να εκλογικευθούν οι αλιευτικές προσπάθειες με σκοπό την καλύτερη διαχείριση των αποθεμάτων, και ιδίως λαμβάνοντας υπόψη έρευνες υψηλού τεχνικού επιπέδου, που διενεργούνται στο πλαίσιο αυτό από διάφορα επιστημονικά ιδρύματα των ιδιαίτερα απομακρυσμένων περιφερειών,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΩΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Θεσπίζεται καθεστώς αντιστάθμισης των επιπλέον δαπανών που προκαλούνται από τον ιδιαίτερα απομακρυσμένο χαρακτήρα για τη διάθεση ορισμένων προϊόντων αλιείας των Αζορών, της Μαδέρας, των Καναρίων Νήσων και του γαλλικού διαμερίσματος Γουιάνας.

Άρθρο 2

1. Όσον αφορά τις Αζόρες, το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 1 συνίσταται στην πληρωμή των ακόλουθων ποσών:

α) 177 Ecu ανά τόνο τόνου για μέγιστη ποσότητα 10 000 τόνων ανά έτος που παραδίδεται στην τοπική βιομηχανία 7

β) 455 Ecu ανά τόνο βενθοπελαγικών ειδών για μέγιστη ποσότητα 3 500 τόνων ανά έτος.

2. Όσον αφορά τη Μαδέρα, το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 1 συνίσταται στην πληρωμή των ακόλουθων ποσών:

α) 184 Ecu ανά τόνο τόνου για μέγιστη ποσότητα 5 000 τόνων ανά έτος που παραδίδεται στην τοπική βιομηχανία 7

β) 242 Ecu ανά τόνο μαύρου σπαθόψαρου για μέγιστη ποσότητα 1 800 τόνων ανά έτος 7

γ) 116 Ecu ανά τόνο σκουμπριού για μέγιστη ποσότητα 2 000 τόνων ανά έτος που παραδίδεται στην τοπική βιομηχανία.

3. Όσον αφορά τις Καναρίους Νήσους, το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 1 συνίσταται στην πληρωμή των ακόλουθων ποσών:

α) 152 Ecu ανά τόνο τόνου που προορίζεται να διατεθεί στο εμπόριο σε νωπή κατάσταση, για μέγιστη ποσότητα 10 400 τόνων ανά έτος 7

β) 56 Ecu ανά τόνο κατεψυγμένου τόνου για μέγιστη ποσότητα 3 500 τόνων ανά έτος 7

γ) 56 Ecu ανά τόνο σαρδέλας και σκουμπριού που προορίζονται για κατάψυξη για μέγιστη ποσότητα 7 000 τόνων ανά έτος 7

δ) 105 Ecu ανά τόνο σαρδέλας και σκουμπριού που προορίζονται για μεταποίηση, για μέγιστη ποσότητα 10 500 τόνων ανά έτος 7

ε) 563 Ecu ανά τόνο προϊόντων υδατοκαλλιέργειας, για μέγιστη ποσότητα 1 300 τόνων ανά έτος 7

στ) 110 Ecu ανά τόνο προϊόντων κεφαλοπόδων, γλώσσας και λιθρινιών, για μέγιστη ποσότητα 25 000 τόνων ανά έτος.

4. Όσον αφορά την Γουιάνα, το καθεστώς που προβλέπεται στο άρθρο 1 συνίσταται στην πληρωμή 1 102 Ecu ανά τόνο γαρίδας για μέγιστη ποσότητα 4 200 τόνων ανά έτος.

Άρθρο 3

Οι ενέργειες που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό προορίζονται για τους παραγωγούς, πλοιοκτήτες σκαφών που είναι νηολογημένα στα λιμάνια των περιφερειών που αναφέρονται στο άρθρο 1 και ασκούν τις δραστηριότητές τους σε αυτά, ή τις ενώσεις τους, καθώς επίσης και τους επιχειρηματίες του τομέα της μεταποίησης, οι οποίοι υφίστανται τις επιπλέον δαπάνες που προκαλούνται από την κατάσταση που δημιουργείται από τον ιδιαίτερα απομακρυσμένο χαρακτήρα στη διάθεση των προβλεπόμενων προϊόντων.

Άρθρο 4

Οι λεπτομέρειες εφαρμογής του παρόντος κανονισμού θεσπίζονται σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπεται στο άρθρο 32 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 3759/92 του Συμβουλίου, της 17ης Δεκεμβρίου 1992, περί κοινής οργάνωσης της αγοράς στον τομέα των προϊόντων αλιείας και υδατοκαλλιέργειας (6).

Άρθρο 5

Τα μέτρα που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό συνιστούν παρεμβάσεις που προορίζονται για τη ρύθμιση γεωργικών αγορών κατά την έννοια του άρθρου 3 του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 729/70 του Συμβουλίου, της 21ης Απριλίου 1970, σχετικά με τη χρηματοδότηση της κοινής γεωργικής πολιτικής (7). Χρηματοδοτούνται από το Ευρωπαϊκό Γεωργικό Ταμείο Προσανατολισμού και Εγγυήσεων (ΕΓΤΠΕ), τμήμα Εγγυήσεων.

Άρθρο 6

Η Επιτροπή παρουσιάζει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στο Συμβούλιο, στην Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή και στην Επιτροπή Περιφερειών, κάθε τρία έτη, και για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 2001, έκθεση σχετικά με τη θέση σε εφαρμογή των μέτρων που προβλέπονται στον παρόντα κανονισμό, η οποία συνοδεύεται, ενδεχομένως, από προτάσεις που αφορούν τα μέτρα προσαρμογής που καθίστανται αναγκαία για την επίτευξη των στόχων που αναφέρονται στο άρθρο 1.

Άρθρο 7

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την 1η Ιανουαρίου 1998.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

(1) ΕΕ L 399 της 30. 12. 1989, σ. 39.

(2) ΕΕ L 171 της 29. 6. 1991, σ. 1.

(3) ΕΕ L 171 της 29. 6. 1991, σ. 10.

(4) ΕΕ L 162 της 30. 6. 1994, σ. 8.

(5) ΕΕ L 236 της 5. 10. 1995, σ. 2.

(6) ΕΕ L 388 της 31. 12. 1992, σ. 1 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2939/94 (ΕΕ L 310 της 3. 12. 1994, σ. 12).

(7) ΕΕ L 94 της 28. 4. 1970, σ. 13 7 κανονισμός όπως τροποποιήθηκε τελευταία από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1287/95 (ΕΕ L 125 της 8. 6. 1995, σ. 1).