Γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την "Ανακοίνωση της Επιτροπής για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης με τρίτες χώρες"

(COM(2002) 637 τελικό)

(2003/C 208/09)

Στις 23 Δεκεμβρίου 2002, και σύμφωνα με το άρθρο 262 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, η Επιτροπή αποφάσισε να ζητήσει γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής για την ανωτέρω ανακοίνωση.

Το ειδικευμένο τμήμα "Γεωργία, ανάπτυξη της υπαίθρου, περιβάλλον", στο οποίο ανατέθηκε η προετοιμασία των σχετικών εργασιών της ΕΟΚΕ, υιοθέτησε τη γνωμοδότησή του την 1η Απριλίου 2003, με βάση εισηγητική έκθεση του κ. Sarró Iparraguirre.

Κατά την 399η σύνοδο ολομέλειας της 14ης και 15ης Μαΐου 2003 (συνεδρίαση της 14ης Μαΐου), η Ευρωπαϊκή Οικονομική και Κοινωνική Επιτροπή υιοθέτησε με 110 ψήφους υπέρ (10 αποχές) την παρούσα γνωμοδότηση.

1. Εισαγωγή

1.1. Η Κοινότητα άρχισε να υπογράφει αλιευτικές συμφωνίες με τρίτες χώρες μετά από Ψήφισμα του Συμβουλίου της 3ης Νοεμβρίου 1976 στο οποίο τα κράτη μέλη συμφώνησαν να μεταφέρουν στην ΕΚ τις αρμοδιότητές τους στον τομέα αυτόν.

1.2. Η Επιτροπή κρίνει ότι έχει καθοριστική σημασία να εισαγάγει, από κοινού με το δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα, μεταρρυθμίσεις στην πολιτική για τις αλιευτικές συμφωνίες(1) οι οποίες να επιβεβαιώνουν την κοινοτική δέσμευση για συμβολή προς τη βιώσιμη ανάπτυξη των αλιευτικών δραστηριοτήτων σε διεθνή κλίμακα.

1.3. Κατά την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τη βιώσιμη ανάπτυξη (WSSD) του Γιοχάνεσμπουργκ, η Κοινότητα συμφώνησε να υποστηρίξει τον ειδικό στόχο της διατήρησης ή της αποκατάστασης των αποθεμάτων σε επίπεδα τα οποία να επιτρέπουν την μέγιστη δυνατή αειφόρο απόδοση, με σκοπό να υλοποιηθούν αυτοί οι στόχοι για τα εξαντλημένα αποθέματα επειγόντως και, εφόσον είναι δυνατόν, μέχρι το 2015.

1.4. Η Επιτροπή σχεδιάζει να επιδιώξει την επίτευξη του στόχου αυτού αξιοποιώντας τα εξής μέσα:

1.4.1. Πολυμερείς δράσεις μαζί με παράκτια κράτη, οι οποίες θα εφαρμόζονται στην αλιεία ανοικτής θαλάσσης, στα επικαλυπτόμενα αποθέματα και στα άκρως μεταναστευτικά είδη, για την προάσπιση των θεμιτών στόχων της αλιευτικής βιομηχανίας τους, και οι οποίες θα στηρίζονται στην διεθνή και περιφερειακή συνεργασία για την επίτευξη μιας βιώσιμης εκμετάλλευσης των αλιευτικών πόρων, σύμφωνα με αξιόπιστες επιστημονικές γνωμοδοτήσεις, καθώς και με βελτιωμένα συστήματα ελέγχου και εποπτείας για την τήρηση των κανόνων.

1.4.2. Συμφωνίες συνέχειας, κυρίως με παράκτια κράτη γειτονικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση με τα οποία υπάρχει παραδοσιακή κατανομή της αλιευτικής δραστηριότητας και εξισορροπημένες σχέσεις.

1.4.3. Συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης με παράκτια κράτη οι διμερείς σχέσεις με τα οποία χαρακτηρίζονται από οικονομικές, κοινωνικές και θεσμικές διαφορές.

1.5. Η υπό εξέταση Ανακοίνωση αφορά τις συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης με τρίτες χώρες οι οποίες συνεπάγονται την καταβολή χρηματοδοτικής συνεισφοράς, σύμφωνα με τα συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Οκτωβρίου του 1997.

1.6. Ως εκ τούτου, και δεδομένου ότι πρόκειται για συμφωνίες κυρίως με αναπτυσσόμενες χώρες, και ειδικότερα με τις χώρες ΑΚΕ, είναι απαραίτητο:

1.6.1. Να εξεταστούν οι πολιτικοί στόχοι των κοινοτικών δεσμεύσεων για την προώθηση του πολιτικού διαλόγου σε θέματα αλιείας.

1.6.2. Να προσδιοριστούν και να καθοριστούν τα μέτρα που πρέπει να υιοθετηθούν για την επίτευξη των πολιτικών στόχων που έχουν από κοινού καθορίσει η ΕΚ και οι τρίτες χώρες.

2. Γενικές παρατηρήσεις

Στην Ανακοίνωση, η Επιτροπή εξετάζει κυρίως τα εξής:

- Ορισμένους τεχνικούς και πολιτικούς δεσμούς μεταξύ της υπερπόντιας αλιείας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

- Ορισμένους στόχους και δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

- Ορισμένες κοινοτικές δεσμεύσεις και την αιτιολόγηση της αναγκαιότητας των αλιευτικών συμφωνιών.

- Μια προσέγγιση ως προς τον τρόπο εκτέλεσης των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης.

2.1. Τεχνικοί και πολιτικοί δεσμοί μεταξύ της αλιείας ανοιχτής θαλάσσης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

2.1.1. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι οι αλιευτικές συμφωνίες επέτρεψαν την καθιέρωση σταθερών σχέσεων με 15 αναπτυσσόμενα παράκτια κράτη και οδήγησαν στην ανάπτυξη σημαντικών και, ορισμένες φορές, ζωτικών οικονομικών δραστηριοτήτων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στα παράκτια κράτη, και μέσω της εκμετάλλευσης των πόρων, αλλά και μέσω της ανάπτυξης συναφών δραστηριοτήτων.

2.1.2. Η Ανακοίνωση αναγνωρίζει τις δύσκολες συνθήκες εργασίας του υπερπόντιου στόλου, οι οποίες οφείλονται στο γεγονός ότι αναπτύσσει τη δραστηριότητά του σε ένα παγκόσμιο περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από έλλειψη αφθονίας και υπερεκμετάλλευση ορισμένων αλιευτικών αποθεμάτων, πράγμα που προκαλείται κυρίως από τους στόλους με σημαία ευκαιρίας που ασκούν παράνομη, ανεξέλεγκτη και άνευ ρυθμίσεων αλιευτική δραστηριότητα και, ως εκ τούτου, λειτουργούν με μικρότερο κόστος, προξενώντας αυξανόμενη στρέβλωση του ανταγωνισμού και αναπτύσσοντας πρακτικές που παρέχουν λιγότερες εγγυήσεις για τη διατήρηση μιας βιώσιμης παγκόσμιας αλιευτικής δραστηριότητας.

2.1.3. Η Επιτροπή επισημαίνει ότι η ΕΚ έχει επίσης δεσμευτεί:

- να αυξήσει τη συμβολή της στη βιώσιμη ανάπτυξη ως προς την περιβαλλοντική, την οικονομική και την κοινωνική πτυχή της·

- να βελτιώσει τη χρηστή διαχείριση σε πολιτικό και δημοσιονομικό επίπεδο·

- να συμβάλει στην εξάλειψη της φτώχιας και στη σταδιακή ενσωμάτωση των χωρών ΑΚΕ στην παγκόσμια οικονομία.

2.1.4. Η ΕΟΚΕ αναγνωρίζει τα αμοιβαία οφέλη που προσφέρουν, και μπορούν να προσφέρουν στο μέλλον, οι συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης, εκφράζει την ανησυχία της για τη γενική κατάσταση των αλιευτικών πόρων και καλεί την Επιτροπή να αναπτύξει μια αειφόρο αλιευτική πολιτική, σύμφωνα με τα Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Οκτωβρίου του 1997 και με τις δεσμεύσεις που επέτυχε η ΕΚ κατά την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής για τη βιώσιμη ανάπτυξη.

2.2. Στόχοι και δεσμεύσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης

2.2.1. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επανειλημμένως δηλώσει ότι συμφωνεί να συμβάλει στη βιώσιμη αλιεία, τόσο εντός όσο και εκτός των κοινοτικών υδάτων.

2.2.2. Η Ανακοίνωση θέτει τους ειδικούς στόχους της Επιτροπής σε θέματα αλιείας, εξετάζοντας το σύνολο των διαφόρων ευρωπαϊκών πολιτικών:

- το στόχο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής, που είναι η διατήρηση της ευρωπαϊκής παρουσίας στα αλιευτικά πεδία ανοιχτής θαλάσσης και η διαφύλαξη των συμφερόντων του ευρωπαϊκού αλιευτικού κλάδου και

- το στόχο της Ευρωπαϊκής Πολιτικής Ανάπτυξης, που είναι η προώθηση της ικανότητας των αναπτυσσόμενων χωρών να εκμεταλλεύονται τους θαλάσσιους πόρους τους αυξάνοντας την τοπική προστιθέμενη αξία.

2.2.3. Για την επίτευξη των βραχυπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων αυτών στόχων, οι διάφορες ευρωπαϊκές πολιτικές πρέπει να επικεντρωθούν στην προώθηση της αρχής της συνεκτικότητας και της συμπληρωματικότητας που επικυρώνεται στη Συνθήκη, μαζί με τις πολιτικές ανάπτυξης των κρατών μελών της Ένωσης, για την υλοποίηση των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης με τις παράκτιες τρίτες χώρες.

2.2.4. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, εάν η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αναλάβει μεσοπρόθεσμα τις πολιτικές αυτές πρωτοβουλίες, ο κοινοτικός υπερπόντιος στόλος δεν θα διαλυθεί, αλλά θα υψώσει σημαίες ευκαιρίας. Προκειμένου να διατηρήσει η ΕΕ τον ηγετικό της ρόλο σε διεθνές επίπεδο για την προώθηση των αρχών της υπεύθυνης αλιείας και της βιώσιμης ανάπτυξης, είναι αναγκαία η διατήρηση του στόλου αυτού ως μέσου για την εφαρμογή των εν λόγω αρχών.

2.2.5. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι οι στόχοι που προτείνει η Επιτροπή ως προς το συντονισμό όλων των ευρωπαϊκών πολιτικών, είναι καθοριστικοί και πρέπει να επιτευχθούν το ταχύτερο δυνατόν.

2.2.6. Η ΕΟΚΕ υποστηρίζει τη διατήρηση του υπερπόντιου στόλου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ούτως ώστε, ενώ με τον στόλο αυτό θα επιτυγχάνεται η εφαρμογή μιας βιώσιμης αλιευτικής πολιτικής για τα αποθέματα στις τρίτες χώρες, να επιτυγχάνεται ταυτόχρονα και η τήρηση των δεσμεύσεων της ΕΚ για βιώσιμη περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική ανάπτυξη, καθώς και για συμβολή στην χρηστή διακυβέρνηση και την εξάλειψη της φτώχιας.

2.3. Κοινοτικές δεσμεύσεις και αιτιολόγηση της αναγκαιότητας των αλιευτικών συμφωνιών

2.3.1. Η Ανακοίνωση επαναλαμβάνει τις κοινοτικές δεσμεύσεις που έχουν ήδη αναφερθεί, και εκτιμά ότι η Κοινότητα πρέπει να συνεχίσει τη δραστηριότητά της μέσω των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης, για την ενίσχυση της εφαρμογής του Δεοντολογικού Κώδικα για μια υπεύθυνη αλιεία (FAO, 1995) και της Συμφωνίας συμμόρφωσης προς τα διεθνή μέτρα διατήρησης και διαχείρισης των αλιευτικών σκαφών στην ανοικτή θάλασσα (FAO, 1993).

2.3.2. Η θέση αυτή περιλαμβάνεται στο Ψήφισμα του Συμβουλίου της 8ης Νοεμβρίου 2001, το οποίο αναγνωρίζει τον εν δυνάμει ρόλο των αλιευτικών συμφωνιών για τη μείωση της φτώχιας, υπό τον όρο ότι οι συμφωνίες αυτές θα σχεδιάζονται και θα εφαρμόζονται στα πλαίσια τήρησης των αρχών της αειφορίας.

2.3.3. Η Επιτροπή επισημαίνει σαφώς ότι οι δεσμεύσεις της ΕΚ σε θέματα αειφόρου ανάπτυξης, χρηστής διαχείρισης και εξάλειψης της φτώχιας μπορούν να προωθηθούν εντός του δεσμευτικού πλαισίου των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με παράκτιες τρίτες χώρες, συνήθως αναπτυσσόμενες, και επομένως και με τις χώρες ΑΚΕ.

2.3.4. Η ΕΟΚΕ συμφωνεί πλήρως με την τοποθέτηση αυτή, οφείλει όμως να υπενθυμίσει στην Επιτροπή ότι, στα Συμπεράσματα του Συμβουλίου της 30ής Οκτωβρίου 1997, στα οποία αναφέρεται επανειλημμένως η Ανακοίνωση, αναφέρεται επίσης και η αναγνώριση εκ μέρους του Συμβουλίου του κυρίως εμπορικού χαρακτήρα των αλιευτικών συμφωνιών, ενώ επαναλαμβάνεται, πάντως, ότι πρέπει να περιλαμβάνουν και μέτρα για την ανάπτυξη του αλιευτικού κλάδου της τρίτης χώρας.

2.3.5. Η Ανακοίνωση, βάσει των τοποθετήσεων αυτών, διευκρινίζει ότι όλες αυτές οι δεσμεύσεις χρειάζονται ένα δεσμευτικό πλαίσιο μεταξύ της Κοινότητας και των παράκτιων κρατών και ότι το δεσμευτικό αυτό πλαίσιο πρέπει να προβλεφθεί εντός των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης, με εφαρμογή της αρχής της συνεκτικότητας μεταξύ των διαφόρων κοινοτικών πολιτικών.

2.3.6. Η ΕΟΚΕ είναι απόλυτα σύμφωνη και έχει την πεποίθηση ότι το δεσμευτικό πλαίσιο της συμφωνίας αλιευτικής σύμπραξης πρέπει να εξασφαλίζει τη συνεκτικότητα της εξωτερικής δράσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να ενσωματώνει τους στόχους της ανάπτυξης της αειφόρου αλιείας, συμπεριλαμβανομένων και των στόχων της διαχείρισης των πόρων, του ελέγχου και της διαχείρισης των στόλων.

2.3.7. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι, όπως σημειώνει και η Ανακοίνωση, πρέπει να γίνεται σεβαστή η κυριαρχία του κάθε κράτους επί της αλιευτικής του πολιτικής. Η πολιτική αυτή πρέπει να στηρίζεται σε αξιόπιστες επιστημονικές και τεχνικές μελέτες, να αποτρέπει την υπερεκμετάλλευση των πόρων και να λαμβάνει υπόψη τις μελέτες των ενδεχόμενων περιβαλλοντικών συνεπειών της αλιευτικής δραστηριότητας, προκειμένου να υιοθετούνται τα αναγκαία διορθωτικά μέτρα. Προς τούτο, πρέπει να εξασφαλίζεται η ύπαρξη των απαραίτητων δημόσιων πόρων για την εφαρμογή των αρχών της χρηστής διαχείρισης, για μια υπεύθυνη διαχείριση της αλιείας.

2.3.8. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι οι δραστηριότητες ελέγχου, παρακολούθησης και εποπτείας που είναι αναγκαίες για την εφαρμογή των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης, λόγω των δυσχερειών εφαρμογής εκ μέρους των παράκτιων χωρών, απαιτούν επίσης τη διάθεση δημόσιων πόρων.

2.3.9. Η Ανακοίνωση εξετάζει τη δυνατότητα σύστασης μικτών εταιριών εντός του νομικού πλαισίου των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης, καθώς οι συμφωνίες αυτές μπορούν να παράσχουν τους χρηματοδοτικούς μηχανισμούς για την υλοποίηση της μεταφοράς τεχνολογίας, κεφαλαίου και τεχνογνωσίας στις χώρες εταίρους.

2.3.10. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι οι μικτές εταιρείες αποτελούν κατάλληλο μηχανισμό για τη συνεργασία με παράκτια κράτη στον αλιευτικό τομέα και ότι, ως εκ τούτου, στο νέο σχέδιο συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης, πρέπει να διευκολύνεται η ίδρυση των μικτών αυτών εταιριών ώστε να είναι ελκυστική για τους κοινοτικούς επενδυτές.

2.4. Προσέγγιση σε ό,τι αφορά τον τρόπο εφαρμογής των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης

2.4.1. Η Επιτροπή δηλώνει ότι ο γενικός στόχος της ΚΑΠ είναι η διασφάλιση αειφόρου διαχείρισης των αλιευτικών πόρων από οικονομική, κοινωνική και περιβαλλοντική άποψη, και εκτός των κοινοτικών υδάτων, και ειδικότερα στα πλαίσια των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης.

2.4.2. Επίσης, η Ανακοίνωση επαναλαμβάνει ότι, για τη διασφάλιση της συνεκτικότητας μεταξύ της εξωτερικής και της εσωτερικής διάστασης της ΚΑΠ, καθώς και μεταξύ της ΚΑΠ και της κοινοτικής πολιτικής που αφορά τη συνεργασία για την ανάπτυξη, οι μηχανισμοί και οι διαδικασίες της καθεμιάς από τις πολιτικές αυτές πρέπει να συμβάλλουν στην επίτευξη των γενικών στόχων της βιωσιμότητας της αλιευτικής δραστηριότητας σε ύδατα τρίτων χωρών.

2.4.3. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι τα δύο αυτά προαναφερόμενα στοιχεία είναι δύο από τους τρεις θεμελιώδεις πυλώνες στους οποίους πρέπει να στηρίζονται οι συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης. Όπως ορίζει το Συμβούλιο, τον τρίτο πυλώνα πρέπει να συνιστά η εμπορική πτυχή των συμφωνιών αυτών.

2.4.4. Υπό την έννοια αυτήν, η ΕΟΚΕ καλεί την Επιτροπή να προωθήσει την εξέλιξη της ισχύουσας κατάστασης ως προς την εμβέλεια των αλιευτικών συμφωνιών προς μια μορφή συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης η οποία θα ενισχύει την ικανότητα των εταίρων της Κοινότητας παράκτιων κρατών να εντάσσονται σε μια στρατηγική ανάπτυξης της βιώσιμης αλιείας μέσω μιας αποτελεσματικής υποστήριξης της υπεύθυνης διαχείρισης των αλιευτικών τους πόρων η οποία θα τους παρέχει τη δυνατότητα να ελέγχουν την υπερεκμετάλλευση, καθώς και τις παράνομες αλιευτικές πρακτικές, που δεν δηλώνονται και δεν υπόκεινται σε κανόνες.

2.4.5. Στην ανακοίνωση αναφέρεται ότι, για να καθοριστεί σαφώς η εμβέλεια των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης, θα πρέπει να αυξηθεί η χρηματοδοτική συνεισφορά της Κοινότητας, η οποία, κατά την Επιτροπή, δεν μπορεί να νοείται ως επιδότηση για τους ευρωπαίους αλιείς, αλλά ως κατάλληλη συνεισφορά για την ανάπτυξη και διαχείριση της αειφόρου αλιευτικής πολιτικής στις τρίτες χώρες όπου δραστηριοποιείται ο υπερπόντιος στόλος της Κοινότητας, με σταδιακή αύξηση της ευθύνης του ιδιωτικού τομέα για την καταβολή της εν λόγω συνεισφοράς.

2.4.6. Η χρηματοδοτική αυτή συνεισφορά, την οποία η Ανακοίνωση χαρακτηρίζει ως επένδυση για τη βελτίωση της υπεύθυνης και ορθολογικά οργανωμένης αλιείας, θα καλύπτει, αφενός, τα έξοδα που συνδέονται με το κόστος διαχείρισης, τις επιστημονικές εκτιμήσεις των αλιευμάτων, τη διαχείριση της αλιείας, τον έλεγχο και παρακολούθηση της αλιευτικής δραστηριότητας και το κόστος παρακολούθησης και αξιολόγησης μιας αειφόρου αλιευτικής πολιτικής και, αφετέρου, τα έξοδα για τις δυνατότητες αλιείας που προσφέρονται στα κοινοτικά αλιευτικά σκάφη.

2.4.7. Επομένως, στη νέα αναλογία που θα εφαρμόζεται για τη χρηματοδοτική συνεισφορά στις συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης, η Ανακοίνωση προτείνει το αναλογικό βάρος των δυνατοτήτων αλιείας να περάσει σε δεύτερη μοίρα και το κύριο στοιχείο να συνίσταται στο κοινό συμφέρον των μερών για την καθιέρωση μιας υπεύθυνης αλιείας που θα στηρίζεται στην αειφορία.

2.4.8. Η ΕΟΚΕ συμφωνεί με την προσέγγιση αυτή όσον αφορά τη χρηματοδοτική συνεισφορά και επαναλαμβάνει ότι, στις αναλογίες που θα θεσπίζει η Επιτροπή για τη χρηματοδοτική συνεισφορά, οι οποίες, σύμφωνα με την Ανακοίνωση, θα εξετάζονται κατά περίπτωση, για την αναλογία που θα αντιστοιχεί στα κοινοτικά συμφέροντα επί της εκμετάλλευσης των αλιευτικών πλεονασμάτων θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, σύμφωνα με τις δηλώσεις του Συμβουλίου, ο εμπορικός χαρακτήρας των αλιευτικών συμφωνιών.

2.4.9. Η ΕΟΚΕ κρίνει εύλογα τα στάδια εκτέλεσης που ορίζει η Ανακοίνωση για τον προκαταρκτικό πολιτικό διάλογο μεταξύ της Κοινότητας και της ενδιαφερόμενης παράκτιας χώρας για τον καθορισμό των προϋποθέσεων της πολιτικής για τη βιώσιμη ανάπτυξη της αλιευτικής δραστηριότητας των κοινοτικών σκαφών στα ύδατα της τρίτης χώρας.

2.4.10. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι, λόγω της σταδιακής αύξησης της ευθύνης του ιδιωτικού τομέα για τη χρηματοδοτική συνεισφορά, η Επιτροπή θα πρέπει να εξασφαλίζει τη συμμετοχή του στην εκτέλεση των συμφωνιών αλιευτικής σύμπραξης.

3. Συμπεράσματα

3.1. Υπενθυμίζοντας τα συμπεράσματα του Συμβουλίου του Οκτωβρίου του 1997, όπου ορίζονται στην Επιτροπή οι κατευθύνσεις που θα πρέπει να ακολουθήσει σχετικά με τις αλιευτικές συμφωνίες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με τρίτες χώρες, η ΕΟΚΕ εκφράζει με την παρούσα γνωμοδότηση τη συμφωνία της προς την Ανακοίνωση της Επιτροπής για ένα ολοκληρωμένο πλαίσιο για συμφωνίες αλιευτικής σύμπραξης με τρίτες χώρες στα πλαίσια τήρησης των αρχών που θεσπίστηκαν από το Συμβούλιο του Οκτωβρίου του 1997:

- Κυρίως εμπορικός χαρακτήρας που να συμπεριλαμβάνει μέτρα για την ανάπτυξη του αλιευτικού κλάδου της τρίτης χώρας.

- Προώθηση της βιώσιμης ανάπτυξης του αλιευτικού κλάδου της τρίτης χώρας στα πλαίσια τήρησης των δεσμεύσεων της ΕΚ σχετικά με:

- την αύξηση της συμβολής της στη βιώσιμη ανάπτυξη ως προς την περιβαλλοντική, την οικονομική και την κοινωνική της πτυχή·

- τη βελτίωση της χρηστής διαχείρισης στο πολιτικό και το δημοσιονομικό πεδίο και σε παγκόσμιο επίπεδο·

- τη συμβολή στην εξάλειψη της φτώχιας, σύμφωνα με τους στόχους της βιώσιμης ανάπτυξης, καθώς και στην ενσωμάτωση των χωρών ΑΚΕ στην παγκόσμια οικονομία·

- συνεκτικότητα του αναγκαίου συντονισμού και συμπληρωματικότητα των δράσεων των διαφόρων ευρωπαϊκών πολιτικών, κυρίως μεταξύ της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής και της Ευρωπαϊκής Πολιτικής για την Ανάπτυξη.

3.2. Η ΕΟΚΕ φρονεί ότι από την Ανακοίνωση αυτή λείπει ένας προβληματισμός σχετικά με τις συμφωνίες συνέχειας.

Βρυξέλλες, 14 Μαΐου 2003.

Ο Πρόεδρος

της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Roger Briesch

(1) COM(2002) 181 τελικό της 28.5.2002.