[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 21.12.2005

COM(2005) 676 τελικό

2005/0258 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71

(υποβληθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Πλαισιο της πρότασης Αιτιολόγηση και στόχοι της πρότασης Σκοπός της πρότασης είναι η επικαιροποίηση του κοινοτικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών για την κοινωνική ασφάλιση. Ευρύτερο πλαίσιο Η πρόταση αφορά την τακτική επικαιροποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, ειδικότερα των παραρτημάτων του, ώστε να συμπεριληφθούν σωστά οι αλλαγές της νομικής κατάστασης που έχουν επέλθει σε εθνικό επίπεδο, εξασφαλίζοντας έτσι τον ορθό κοινοτικό συντονισμό των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Ισχύουσες διατάξεις στον τομέα τον οποίο αφορά η πρόταση Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, ο οποίος επικαιροποιήθηκε από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 118/97 και τροποποιήθηκε την τελευταία φορά από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 647/2005 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Η παρούσα πρόταση θα επικαιροποιήσει και θα τροποποιήσει τις παραπομπές ορισμένων παραρτημάτων του κανονισμού, επειδή η εθνική νομοθεσία στην οποία παραπέμπουν έχει τροποποιηθεί. Συνοχή με τις λοιπές πολιτικές και στόχους της Ένωσης Δεν ισχύει. Διαβούλευση με τα ενδιαφερόμενα μέρη και αξιολόγηση του αντικτύπου Διαβουλεύσεις με τα ενδιαφερόμενα μέρη Μέθοδοι διαβούλευσης, κύριοι τομείς-στόχοι και γενικά χαρακτηριστικά των εμπλεκομένων Τα κράτη μέλη κλήθηκαν να υποβάλουν αιτήματα για τροποποιήσεις επικαιροποίησης των κανονισμών (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 και 574/72 ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στην εθνική τους νομοθεσία. Το προσωπικό της Επιτροπής αξιολόγησε τα αιτήματα, τα συζήτησε με τους εκπροσώπους των κρατών μελών σε συνεδρίαση της διοικητικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων και, όπου ήταν αναγκαίο, ζήτησε περισσότερες λεπτομέρειες από τους εκπροσώπους των συγκεκριμένων κρατών μελών 212 Σύνοψη των απαντήσεων και τρόπος με τον οποίο ελήφθησαν υπόψη Τα αιτήματα που κρίθηκαν συμβατά με τη νομοθεσία της ΕΕ και για τα οποία συμφώνησε η διοικητική επιτροπή έγιναν δεκτά και ενσωματώθηκαν. Συγκέντρωση και χρήση εμπειρογνωμοσύνης Σχετικοί επιστημονικοί τομείς/τομείς εμπειρογνωμοσύνης Συντονισμός κοινωνικής ασφάλισης. Μεθοδολογία που χρησιμοποιήθηκε Συζητήσεις σε συνεδριάσεις της διοικητικής επιτροπής για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων και, όπου κρίθηκε αναγκαίο, περαιτέρω διευκρινιστικές συζητήσεις σχετικά με λεπτομέρειες της εθνικής νομοθεσίας με τους εκπροσώπους συγκεκριμένων κρατών μελών στη διοικητική επιτροπή. Κυριότεροι οργανισμοί / εμπειρογνώμονες που συμμετείχαν στις διαβουλεύσεις Διοικητική επιτροπή για την κοινωνική ασφάλιση των διακινούμενων εργαζομένων, καθώς και ορισμένοι εκπρόσωποι στη διοικητική επιτροπή. Σύνοψη των γνωμοδοτήσεων που υποβλήθηκαν και χρησιμοποιήθηκαν Δεν αναφέρθηκε η ύπαρξη σοβαρών κινδύνων με ανεπανόρθωτες συνέπειες. Συμφωνία για την επικαιροποίηση ορισμένων εγγραφών για τα κράτη μέλη στα παραρτήματα του κανονισμού 1408/71. Μέσα που χρησιμοποιήθηκαν για τη δημοσίευση των συμβουλών εμπειρογνωμόνων Κανένα. Αξιολόγηση του αντικτύπου Τα κράτη μέλη τροποποιούν συχνά την εθνική τους νομοθεσία για την κοινωνική ασφάλιση. Κατά συνέπεια, οι παραπομπές της κοινοτικής νομοθεσίας για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στις εθνικές νομοθεσίες παύουν να ισχύουν και δημιουργούν ανασφάλεια δικαίου. Αυτό αποβαίνει εις βάρος των πολιτών της ΕΕ που μετακινούνται στο εσωτερικό της, αφού δεν ενημερώνονται σωστά για τα δικαιώματά τους, και δυσχεραίνει τη σωστή εφαρμογή των διατάξεων της ΕΕ σχετικά με το συντονισμό της κοινωνικής ασφάλισης από τους εθνικούς οργανισμούς κοινωνικής ασφάλισης. Επομένως, πρέπει να επικαιροποιηθούν οι παραπομπές της νομοθεσίας της ΕΕ για το συντονισμό της κοινωνικής ασφάλισης, ιδίως των κανονισμών 1408/71 και 574/72, στις εθνικές νομοθεσίες. Οι κανονισμοί της ΕΕ μπορούν να επικαιροποιηθούν μόνο με κανονισμό. Είναι προς το συμφέρον των πολιτών οι κοινοτικοί κανονισμοί να επικαιροποιούνται αμέσως μετά τις αλλαγές στην εθνική νομοθεσία. Ιδιαίτερα ενόψει των σημαντικών συνταξιοδοτικών μεταρρυθμίσεων στη Σουηδία και στη Φινλανδία, καθώς και της μεταρρύθμισης του συστήματος ασφάλισης υγείας στις Κάτω Χώρες, ο κανονισμός 1408/71 πρέπει να επικαιροποιηθεί το συντομότερο δυνατόν, πάρα τη θέση σε ισχύ, στις 20 Μαΐου 2004, του κανονισμού 883/2004 που τον αντικαθιστά: ο νέος αυτός κανονισμός δεν θα ισχύσει έως ότου τεθεί σε ισχύ ο κανονισμός εφαρμογής, πράγμα που δεν θα γίνει πιθανότατα πριν το 2007. Όσον αφορά την επιβάρυνση του κόστους, ο προτεινόμενος τροποποιητικός κανονισμός δεν θα αλλάξει ιδιαίτερα την παρούσα κατάσταση των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης και των διοικήσεων, των εργαζομένων και των εργοδοτών. Αντίθετα, στόχος της επικαιροποίησης αυτής είναι να βελτιωθεί ο κοινοτικός συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, με σκοπό να προσφέρει καλύτερη προστασία στους πολίτες της ΕΕ που μετακινούνται στο εσωτερικό της. Νομικά στοιχεία της πρότασης Σύνοψη των προτεινόμενων μέτρων Σκοπός της πρότασης είναι η επικαιροποίηση ορισμένων παραρτημάτων του κοινοτικού κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στις εθνικές νομοθεσίες των κρατών μελών για την κοινωνική ασφάλιση. Επομένως, θα διευκολύνει την εφαρμογή της κοινοτικής νομοθεσίας για το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, εξασφαλίζοντας τη σωστή παραπομπή στην ισχύουσα εθνική νομοθεσία. Νομική βάση Άρθρα 42 και 308 της συνθήκης ΕΚ Αρχή της επικουρικότητας Η αρχή της επικουρικότητας εφαρμόζεται στο βαθμό που η πρόταση δεν εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Κοινότητας. Οι στόχοι της πρότασης δεν είναι δυνατόν να επιτευχθούν σε ικανοποιητικό βαθμό από τα κράτη μέλη για τον (τους) ακόλουθο (-ους) λόγο (-ους). Σύμφωνα με το άρθρο 42 της Συνθήκης απαιτείται κοινοτική δράση με τη μορφή συντονιστικών μέτρων στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης και είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί ότι οι εργαζόμενοι μπορούν να ασκούν πλήρως το δικαίωμά τους για ελεύθερη κυκλοφορία όπως καθορίζεται στη Συνθήκη. Χωρίς αυτό το συντονισμό, θα μπορούσε να υπάρξει κίνδυνος παρεμπόδισης της ελεύθερης κυκλοφορίας αφού οι πολίτες δεν θα ήταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν το δικαίωμά τους αυτό, εφόσον στην ουσία θα σήμαινε ότι θα χάσουν δικαιώματα κοινωνικής ασφάλισης που έχουν ήδη αποκτήσει σε άλλο κράτος μέλος. Σκοπός της υπάρχουσας κοινοτικής νομοθεσίας για την κοινωνική ασφάλιση δεν είναι να αντικαταστήσει τα διάφορα εθνικά συστήματα. Πρέπει να υπογραμμιστεί ότι ο προτεινόμενος τροποποιητικός κανονισμός δεν αποτελεί μέτρο εναρμόνισης και περιορίζεται μόνο σε ό,τι είναι αναγκαίο για να επιτευχθεί ο αποτελεσματικός συντονισμός. Βασικός σκοπός της πρότασης είναι η επικαιροποίηση των υπαρχόντων κανόνων συντονισμού ώστε να συμπεριληφθούν οι αλλαγές που έχουν γίνει στις εθνικές νομοθεσίες. Επομένως, παρόλο που η πρόταση βασίζεται κυρίως στις εισηγήσεις των κρατών μελών, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να εγκρίνουν αυτές τις διατάξεις σε εθνικό επίπεδο επειδή θα μπορούσε να δημιουργηθεί σύγκρουση με τον κανονισμό. Άρα είναι αναγκαίο να εξασφαλιστεί η κατάλληλη προσαρμογή των παραρτημάτων του κανονισμού, ώστε ο κανονισμός να μπορεί να εφαρμοστεί αποτελεσματικά στα εν λόγω κράτη μέλη. Ο συντονισμός της κοινωνικής ασφάλισης αφορά διασυνοριακές καταστάσεις όπου κανένα κράτος μέλος δεν μπορεί να ενεργεί μεμονωμένα. Ο κοινοτικός συντονιστικός κανονισμός αντικαθιστά τις διάφορες υπάρχουσες διμερείς συμφωνίες. Έτσι δεν γίνεται μόνο απλούστερος ο συντονισμός της κοινωνικής ασφάλισης για τα κράτη μέλη, αλλά εξασφαλίζεται και η ίση μεταχείριση των προσώπων που είναι ασφαλισμένα σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία κοινωνικής ασφάλισης. Η δράση σε κοινοτικό επίπεδο θα συμβάλει σε μεγαλύτερο βαθμό στην επίτευξη των στόχων της πρότασης για τον (τους) ακόλουθο(-ους) λόγο(-ους). Ο συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης έχει νόημα μόνο σε κοινοτικό επίπεδο. Στόχος είναι να εξασφαλιστεί ότι ο συντονισμός των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης λειτουργεί αποτελεσματικά σε όλα τα κράτη μέλη. Αυτό βασίζεται και αιτιολογείται από την ελεύθερη κυκλοφορία των προσώπων στο εσωτερικό της ΕΕ. Δεν υπάρχουν ποιοτικοί δείκτες, αλλά ο κανονισμός αφορά κάθε πολίτη της ΕΕ που μετακινείται, για οποιοδήποτε λόγο, στο εσωτερικό της ΕΕ. Η πρόταση αποτελεί καθαρά συντονιστικό μέτρο το οποίο μπορεί να ληφθεί μόνο σε κοινοτικό επίπεδο. Τα κράτη μέλη εξακολουθούν να είναι αρμόδια για την οργάνωση και τη χρηματοδότηση των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Επομένως, η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της επικουρικότητας. Αρχή της αναλογικότητας Η πρόταση είναι σύμφωνη με την αρχή της αναλογικότητας για τους εξής λόγους: Ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 απαιτεί αυτή τη μορφή ενέργειας επειδή ένας κανονισμός μπορεί να τροποποιηθεί μόνο από κανονισμό. Ωστόσο, τα κράτη μέλη εξακολουθούν να είναι αποκλειστικά αρμόδια για την οργάνωση και τη χρηματοδότηση των εθνικών συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης. Η πρόταση κάνει ευκολότερο το συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης για τα κράτη μέλη και είναι επομένως προς όφελος τόσο των πολιτών όσο και των εθνικών αρχών κοινωνικής ασφάλισης. Οι ειδικές αυτές διατάξεις βασίζονται σε προτάσεις των κρατών μελών, γεγονός που σημαίνει ότι οι ενδεχόμενες χρηματοοικονομικές και διοικητικές επιβαρύνσεις έχουν ελαχιστοποιηθεί και είναι ανάλογες προς τον προαναφερθέντα στόχο. Αντίθετα, χωρίς την επικαιροποίηση του κανονισμού 1408/71 οι χρηματοοικονομικές και διοικητικές επιβαρύνσεις είναι πιθανόν να είναι μεγαλύτερες. Επιλογή νομικών μέσων Προτεινόμενα νομικά μέσα: Κανονισμός. Η χρήση άλλων μέσων δεν θα ήταν σκόπιμη για τον (τους) ακόλουθο (-ους) λόγο (-ους). Δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, επειδή ένας κανονισμός, όπως ο κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71, μπορεί να τροποποιηθεί μόνο από κανονισμό. Δημοσιονομικές επίπτωσεισ Η πρόταση δεν έχει καμία δημοσιονομική επίπτωση στον κοινοτικό προϋπολογισμό. Συμπληρωματικές πληροφορίες Ευρωπαϊκός Οικονομικός Χώρος Η προτεινόμενη πράξη αφορά θέμα του ΕΟΧ και πρέπει, συνεπώς, να επεκταθεί και για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο. Αναλυτική εξήγηση της πρότασης Α. Άρθρο 2 (Έναρξη ισχύος) Επειδή ο νέος νόμος για την ασφάλιση υγείας στις Κάτω Χώρες θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου 2006, οι τροποποιήσεις που αφορούν τις Κάτω Χώρες στα παραρτήματα Ι και VI πρέπει να ισχύσουν από την 1η Ιανουαρίου 2006. Β. Παράρτημα Ι. Τροποποίηση του παραρτήματος Ι 1. Τροποποίηση του μέρους Ι Στο παράρτημα Ι μέρος Ι ορίζονται οι όροι «μισθωτοί» και «μη μισθωτοί», στις περιπτώσεις που η έννοια των όρων αυτών δεν προσδιορίζεται από την εθνική νομοθεσία. Η διατύπωση στο τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» πρέπει να προσαρμοστεί στο νέο νόμο για την κοινωνική ασφάλιση (1999:799) και να προστεθεί παραπομπή στο νόμο για τις εισφορές της κοινωνικής ασφάλισης για τον προσδιορισμό των μη μισθωτών. 2. Τροποποίηση του μέρους ΙΙ Στο παράρτημα Ι μέρος ΙΙ ορίζεται ο όρος «μέλη της οικογένειας» στις περιπτώσεις που η εθνική νομοθεσία δεν επιτρέπει τη διάκριση μεταξύ των μελών της οικογένειας και άλλων προσώπων. Η διατύπωση στο τμήμα «ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ» πρέπει να προσαρμοστεί στο νέο νόμο για την ασφάλιση υγείας. ΙΙ. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙα Το παράρτημα ΙΙα περιλαμβάνει τις ειδικές παροχές σε χρήμα μη ανταποδοτικού χαρακτήρα οι οποίες χορηγούνται στους ενδιαφερόμενους αποκλειστικά στο έδαφος του κράτους μέλους στο οποίο κατοικούν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 10α του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71. 1. Ο νόμος περί κοινωνικών συντάξεων του 1994 της Λιθουανίας έχει τροποποιηθεί και η κοινωνική σύνταξη που περιλαμβάνεται σήμερα στο παράρτημα ΙΙα έχει υποδιαιρεθεί σε πολλά ξεχωριστά επιδόματα. Από τα επιδόματα αυτά, η νέα σύνταξη κοινωνικής αρωγής και το νέο ειδικό βοήθημα αρωγής είναι μεικτές παροχές που περιέχουν στοιχεία κοινωνικής ασφάλισης και κοινωνικής αρωγής· είναι μη ανταποδοτικού τύπου, αφού χρηματοδοτούνται από την κυβέρνηση και έτσι πληρούν τα κριτήρια για να θεωρηθούν ειδικές παροχές σε χρήμα μη ανταποδοτικού τύπου. Η αναφορά στο τμήμα «ΙΓ. ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει την αλλαγή αυτή στην εθνική νομοθεσία. 2. Παρά το γεγονός ότι το νομοθετικό σώμα της Σλοβακίας κατάργησε την κοινωνική σύνταξη με το νόμο 461/2003 από τις 31 Δεκεμβρίου 2003, η παροχή αυτή καταβάλλεται ακόμη βάσει του παλιού νόμου 100/1998 Συλλ. στα άτομα που είχαν αποκτήσει παλαιότερα το δικαίωμα αυτό. Η παροχή αυτή είναι μη ανταποδοτικού τύπου, εγγυάται ένα ελάχιστο εισόδημα στα άτομα που δεν δικαιούνται ανταποδοτική σύνταξη γήρατος ή αναπηρίας και υπόκειται σε έλεγχο των πόρων. Επομένως, πληροί τα κριτήρια για να θεωρηθεί ειδική παροχή σε χρήμα μη ανταποδοτικού τύπου και πρέπει να συμπεριληφθεί στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ». ΙΙΙ. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙΙΙ μέρος Α Το παράρτημα ΙΙΙ περιλαμβάνει τις διατάξεις των υπαρχουσών διμερών συμβάσεων που είχαν τεθεί σε ισχύ πριν από την εφαρμογή του κανονισμού στα αντίστοιχα κράτη μέλη. Στο μέρος Α περιλαμβάνονται οι διατάξεις των διμερών συμβάσεων που εξακολουθούν να εφαρμόζονται, παρά το γεγονός ότι οι διατάξεις των διμερών συμβάσεων έχουν κατά γενικό κανόνα αντικατασταθεί από τον κανονισμό (ΕΟΚ) 1408/71. Η διάταξη της γενικής σύμβασης της 28ης Οκτωβρίου 1952 μεταξύ της Ιταλίας και των Κάτω Χωρών που αναφέρεται στο παράρτημα ΙΙΙ μέρος Α αφορά την εξαγωγή παροχών σε χώρες που δεν είναι μέλη της ΕΕ. Ωστόσο, πρέπει να διαγραφεί, επειδή η καταβολή μιας σύνταξης σε χώρα που δεν είναι μέλος της ΕΕ είτε εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανονισμού (εάν η σύνταξη εμπίπτει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του και ο δικαιούχος στο προσωπικό πεδίο εφαρμογής), περίπτωση κατά την οποία εφαρμόζεται η αρχή της ίσης μεταχείρισης, είτε όχι, οπότε το θέμα αυτό δεν εξετάζεται πλέον στο πλαίσιο του παραρτήματος ΙΙΙ. IV. Τροποποίηση του παραρτήματος IV 1. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος Α Το παράρτημα IV μέρος Α περιλαμβάνει τις «νομοθεσίες που αναφέρονται στο άρθρο 37 παράγραφος 1 του κανονισμού, σύμφωνα με τις οποίες το ύψος των παροχών αναπηρίας είναι ανεξάρτητο από τη διάρκεια των ασφαλιστικών περιόδων». Στη Σλοβακική Δημοκρατία, το επίπεδο των συντάξεων αναπηρίας εξαρτάται από τη διάρκεια των ασφαλιστικών περιόδων (σύστημα «τύπου Β»), εκτός από τις συντάξεις αναπηρίας των ατόμων των οποίων η αναπηρία επήλθε όταν ήταν συντηρούμενα τέκνα και τα οποία δεν ήταν ασφαλισμένα για την απαιτούμενη περίοδο, αλλά παρ’ όλ’ αυτά θεωρείται ότι έχουν συμπληρώσει την απαιτούμενη ασφαλιστική περίοδο. Επομένως, η παροχή αυτή πρέπει να περιληφθεί στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ». 2. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος B Το παράρτημα IV μέρος Β περιλαμβάνει τα ειδικά συστήματα για μη μισθωτούς στα οποία εφαρμόζονται ειδικές διατάξεις για το συνυπολογισμό των ασφαλιστικών περιόδων που έχουν πραγματοποιηθεί σε άλλο κράτος μέλος. Ο ισπανικός νόμος που αναφέρεται στο παράρτημα IV μέρος Β έχει τροποποιηθεί και, κατά συνέπεια, η αναφορά στο τμήμα «Ζ. ΙΣΠΑΝΙΑ» πρέπει να επικαιροποιηθεί ανάλογα. 3. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος Γ Το παράρτημα IV μέρος Γ περιλαμβάνει τις «περιπτώσεις που αναφέρονται στο άρθρο 46 παράγραφος 1 στοιχείο β) του κανονισμού, στις οποίες μπορεί να μην υπολογιστεί η παροχή σύμφωνα με το άρθρο 46 παράγραφος 2 του κανονισμού», επειδή δεν πρόκειται ποτέ να οδηγήσουν σε υψηλότερο αποτέλεσμα. Εάν η σλοβακική σύνταξη επιζώντος βασίζεται σε σύνταξη γήρατος ή αναπηρίας η οποία καταβαλλόταν στον αποθανόντα, τόσο ο υπολογισμός αναλογικού επιμερισμού όσο και ο εθνικός υπολογισμός θα δίνουν πάντοτε το ίδιο αποτέλεσμα. Επομένως, η σύνταξη επιζώντος πρέπει να περιληφθεί στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ». Ύστερα από τη μεταρρύθμιση του σουηδικού συνταξιοδοτικού συστήματος, η σύνταξη βάσει εισοδήματος εξαρτάται από τις εισφορές και όχι από τις παροχές και είναι ανεξάρτητη από τις ασφαλιστικές περιόδους. Επομένως, δεν είναι δυνατόν να γίνει υπολογισμός αναλογικού επιμερισμού βάσει του κανονισμού. Λόγω του ότι η σουηδική εγγυημένη σύνταξη εξαρτάται από τις περιόδους κατοικίας στη Σουηδία, ο υπολογισμός αναλογικού επιμερισμού θα δίνει πάντοτε το ίδιο αποτέλεσμα με τον εθνικό υπολογισμό. Επομένως, η τρέχουσα εγγραφή στο τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί ανάλογα. 4. Τροποποίηση του παραρτήματος ΙV μέρος Δ Το παράρτημα IV μέρος Δ περιλαμβάνει τις παροχές (στοιχεία 1 και 2) και τις συμφωνίες (σημείο 3) που πληρούν τις προϋποθέσεις του άρθρου 46β παράγραφος 2 του κανονισμού, επιτρέποντας έτσι την εφαρμογή της εθνικής νομοθεσίας όσον αφορά τη μείωση, την αναστολή ή την κατάργηση των παροχών. Λόγω της νέας σουηδικής νομοθεσίας περί συντάξεων, οι τρέχουσες εγγραφές στο παράρτημα IV μέρος Δ σημείο 1 στοιχείο θ) και σημείο 2 στοιχείο θ) πρέπει να επικαιροποιηθούν. Επιπλέον, στο σημείο 1 στοιχείο θ) πρέπει να προστεθούν το επίδομα ασθενείας που συνδέεται με το εισόδημα και το επίδομα δραστηριότητας. Το σημείο 3 πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριληφθεί το γεγονός ότι η παλιά Σκανδιναβική Σύμβαση έχει αντικατασταθεί και ότι η διμερής συμφωνία Φινλανδίας και Λουξεμβούργου για την κοινωνική ασφάλιση τέθηκε σε ισχύ την 1η Φεβρουαρίου 2002. V. Τροποποίηση του παραρτήματος VΙ Το παράρτημα VI ορίζει τις ειδικές περιπτώσεις εφαρμογής των νομοθεσιών ορισμένων κρατών μελών. Το τμήμα «Ε. ΕΣΘΟΝΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να προστεθούν οι κανόνες υπολογισμού της γονικής παροχής όταν οι διακινούμενοι εργαζόμενοι δεν έχουν εργαστεί στην Εσθονία καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους αναφοράς που απαιτείται από την εθνική νομοθεσία. Το τμήμα «ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει τη νέα μεταρρύθμιση του συστήματος ασφάλισης υγείας από την 1η Ιανουαρίου 2006. Στο σημείο 1 στοιχείο α) ορίζονται οι κατηγορίες των προσώπων που δικαιούνται ασφάλιση υγείας σύμφωνα με την ολλανδική νομοθεσία. Στο σημείο 1 στοιχείο β) ορίζεται ο φορέας στον οποίο πρέπει να είναι ασφαλισμένα τα άτομα αυτά. Το σημείο 1 στοιχείο β) επιτρέπει την καταβολή ασφαλίστρων ή εισφορών σε αυτά τα ασφαλισμένα άτομα και στα μέλη των οικογενειών τους. Το σημείο 1 στοιχείο δ) αφορά τις συνέπειες των καθυστερήσεων εγγραφής σε ασφαλιστικό φορέα. Στο σημείο 1 στοιχείο ε) ορίζονται οι παροχές σε είδος τις οποίες δικαιούται ένα πρόσωπο ασφαλισμένο σε άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια μιας περιόδου παραμονής ή κατοικίας στις Κάτω Χώρες. Στο σημείο 1 στοιχείο στ) αναφέρονται οι ολλανδικές παροχές και συντάξεις οι οποίες επιτρέπουν στους δικαιούχους να θεωρούνται συνταξιούχοι κατά την έννοια του κανονισμού, δίνοντάς τους έτσι τη δυνατότητα να επωφελούνται από τις διατάξεις του κεφαλαίου περί ασθένειας του κανονισμού 1408/71. Στο σημείο 1 στοιχείο ζ) διευκρινίζεται ότι η απόδοση για την έλλειψη αίτησης παροχών θεωρείται παροχή ασθενείας σε χρήμα για τους σκοπούς του κανονισμού. Αυτό σημαίνει ότι η παροχή καταβάλλεται από τις Κάτω Χώρες στους ασφαλισμένους που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος. Το τμήμα «ΚΓ. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει τη μεταρρύθμιση της φινλανδικής νομοθεσίας περί συντάξεων. Προβλέπει ότι όταν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη ασφαλιστικές περίοδοι που έχουν συμπληρωθεί σε άλλα κράτη μέλη για να συμπληρωθούν οι προϋποθέσεις για δικαίωμα σε σύνταξη, οι αποδοχές για την πλασματική περίοδο υπολογίζονται μόνο από το εισόδημα κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς στη Φινλανδία με διαίρεση του εισοδήματος διά του αριθμού των μηνών ασφάλισης στη Φινλανδία. Το τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» πρέπει να τροποποιηθεί για να συμπεριλάβει τη νέα σουηδική νομοθεσία για την κοινωνική ασφάλιση και τη μεταρρύθμιση της σουηδικής νομοθεσίας περί συντάξεων. Από την 1η Ιανουαρίου 2001, με το νέο νόμο για την κοινωνική ασφάλιση (1999:799) τροποποιήθηκε η νομοθεσία περί γονικών παροχών στο κεφάλαιο 4 του νόμου περί ασφαλίσεων. Για τους σκοπούς του υπολογισμού της γονικής παροχής το σημείο 1 στοιχείο α) του τμήματος «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» ορίζει τον τρόπο προσδιορισμού του εισοδήματος εάν ένας γονιός έχει εργαστεί στη Σουηδία και σε άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Στο σημείο 1 στοιχείο β) ορίζεται ο τρόπος προσδιορισμού του εισοδήματος εάν ένας γονιός δεν έχει εργαστεί καθόλου στη Σουηδία κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Το σημείο 2 του τμήματος «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» αφορά ορισμένες μεταβατικές διατάξεις σχετικά με τις σουηδικές συντάξεις. Σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία ένα άτομο χρειάζεται τουλάχιστον τρία έτη κατοικίας στη Σουηδία για να έχει δικαίωμα για εγγυημένη σύνταξη. Για να έχει δικαίωμα για πλήρη εγγυημένη σύνταξη ένα άτομο χρειάζεται 40 έτη κατοικίας στη Σουηδία. Ωστόσο, όλα τα άτομα που γεννήθηκαν το 1937 ή πριν από το έτος αυτό και τα οποία κατοικούν στη Σουηδία επί 10 τουλάχιστον έτη, ακόμα και εκείνα που δεν εργάστηκαν ποτέ, έχουν δικαίωμα για πλήρη εγγυημένη σύνταξη. Η τροποποίηση αυτή προβλέπει ότι η αρχή του συνυπολογισμού δεν εφαρμόζεται στις εγγυημένες συντάξεις για τα άτομα που γεννήθηκαν το 1937 ή πριν από το έτος αυτό. Το σημείο 3 αφορά το σουηδικό επίδομα ασθένειας και το επίδομα δραστηριότητας. Το δικαίωμα για τα επιδόματα αυτά βασίζεται στο εισόδημα του ατόμου κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς. Η τροποποίηση α) ορίζει τον τρόπο υπολογισμού του εισοδήματος, όταν το άτομο έχει εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος και η τροποποίηση β) ορίζει τον τρόπο που καθορίζεται η περίοδος αναφοράς όταν το άτομο έχει εργαστεί σε άλλο κράτος μέλος. Το σημείο 4 διευκρινίζει τους κανόνες για τον υπολογισμό των παροχών επιζώντων όταν δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς σύμφωνα με τη σουηδική νομοθεσία. Στο στοιχείο α) ορίζεται ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα που απέκτησε αποθανών σε άλλο κράτος μέλος εκτός της Σουηδίας κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς για τη σύνταξη επιζώντος που συνδέεται με τις αποδοχές, ενώ στο στοιχείο β) ορίζεται ο τρόπος με τον οποίο λαμβάνονται υπόψη τα δικαιώματα αυτά σε σχέση με το δικαίωμα για σύνταξη χηρείας εάν ο θάνατος επήλθε μετά την 1η Ιανουαρίου 2003. |

- 2005/0258 (COD)

Πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

για την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 περί εφαρμογής των συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης στους μισθωτούς, στους μη μισθωτούς και στα μέλη των οικογενειών τους που διακινούνται εντός της Κοινότητας και του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 574/72 περί του τρόπου εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ)

ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και ιδίως τα άρθρα 42 και 308,

την πρόταση της Επιτροπής[1],

τη γνώμη της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής[2],

αποφασίζοντας σύμφωνα με τη διαδικασία που θεσπίζεται στο άρθρο 251 της Συνθήκης[3],

Εκτιμώντας τα ακόλουθα:

(1) Για να ληφθούν υπόψη οι αλλαγές στη νομοθεσία ορισμένων κρατών μελών, πρέπει να προσαρμοστούν ορισμένα από τα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71.

(2) Ο κανονισμός ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 πρέπει επομένως να τροποποιηθεί ανάλογα.

(3) Για να εξασφαλιστεί ότι η βασική μεταρρύθμιση του ολλανδικού συστήματος ασφάλισης υγείας, η οποία ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2006, έχει περιληφθεί σωστά στις ευρωπαϊκές συντονιστικές διατάξεις από την ημερομηνία κατά την οποία τίθεται σε ισχύ και επομένως προσφέρει ασφάλεια δικαίου όσον αφορά το συντονισμό των παροχών ασθενείας, είναι αναγκαίο να προβλεφθεί ότι οι τροποποιήσεις των παραρτημάτων Ι και VI του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 που αφορούν τη μεταρρύθμιση του ολλανδικού συστήματος ασφάλισης υγείας εφαρμόζονται αναδρομικά με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2006.

(4) Η Συνθήκη προβλέπει ως μόνες εξουσίες τις προβλεπόμενες από το άρθρο 308 για τη θέσπιση κατάλληλων διατάξεων στον τομέα της κοινωνικής ασφάλισης για τα πρόσωπα που δεν είναι μισθωτοί εργαζόμενοι,

ΕΞΕΔΩΣΑΝ ΤΟΝ ΠΑΡΟΝΤΑ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟ:

Άρθρο 1

Τα παραρτήματα Ι, ΙΙα, III, IV και VI του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1408/71 τροποποιούνται σύμφωνα με το παράρτημα του παρόντος κανονισμού.

Άρθρο 2

Ο παρών κανονισμός αρχίζει να ισχύει την τρίτη ημέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης .

Το σημείο 2 και το σημείο 6 στοιχείο β) του παραρτήματος που αφορούν τις Κάτω Χώρες εφαρμόζονται με ισχύ από την 1η Ιανουαρίου 2006.

Ο παρών κανονισμός είναι δεσμευτικός ως προς όλα τα μέρη του και ισχύει άμεσα σε κάθε κράτος μέλος.

Βρυξέλλες,

Για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Για το Συμβούλιο

Ο Πρόεδρος Ο Πρόεδρος

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Τα παραρτήματα του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 1408/71 τροποποιούνται ως εξής:

1. Στο παράρτημα Ι μέρος Ι το τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ

Τα πρόσωπα που απασχολούνται σε επικερδή απασχόληση και καταβάλλουν τις εισφορές τους επί του εισοδήματος αυτού σύμφωνα με το κεφάλαιο 3 του νόμου περί των εισφορών της κοινωνικής ασφάλισης (2000:980) θεωρούνται μη μισθωτοί.»

2. Στο παράρτημα Ι μέρος ΙI, το τμήμα «ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

Για τον καθορισμό του δικαιώματος παροχών, σύμφωνα με τα κεφάλαια 1 και 4 του τίτλου ΙΙΙ του κανονισμού, ως «μέλος της οικογένειας» νοείται ο/η σύζυγος, ο/η δηλωμένος/-η σύντροφος ή το τέκνο κάτω των 18 ετών.»

3. Το παράρτημα ΙΙα τροποποιείται ως εξής:

α) Το τμήμα «ΙΓ. ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ» αντικαθίσταται ως εξής:

«ΙΓ. ΛΙΘΟΥΑΝΙΑ

α) Σύνταξη κοινωνικής αρωγής (νόμος του 2005 περί κρατικών κοινωνικών επιδομάτων, άρθρο 5).

β) Ειδικό βοήθημα αρωγής (νόμος του 2005 περί κρατικών κοινωνικών επιδομάτων, άρθρο 15).

γ) Ειδική αποζημίωση μεταφοράς για τα άτομα με αναπηρία που παρουσιάζουν προβλήματα κινητικότητας (νόμος του 2000 περί αποζημίωσης μεταφοράς, άρθρο 7).»

β) Στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ» η τρέχουσα εγγραφή γίνεται στοιχείο α) και προστίθεται το ακόλουθο νέο στοιχείο:

«β) Κοινωνική σύνταξη που χορηγήθηκε πριν από την 1η Ιανουαρίου 2004.»

4. Το παράρτημα III μέρος Α τροποποιείται ως εξής:

Διαγράφεται το σημείο 187.

5. Το παράρτημα ΙV τροποποιείται ως εξής:

α) Στο μέρος Α στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ» η λέξη «Ουδέν» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Σύνταξη αναπηρίας προσώπου του οποίου η αναπηρία επήλθε όταν ήταν συντηρούμενο τέκνο και το οποίο πάντοτε θεωρείται ότι έχει συμπληρώσει την απαιτούμενη ασφαλιστική περίοδο (άρθρο 70 παράγραφος 2, άρθρο 72 παράγραφος 3 και άρθρο 73 παράγραφος 3 και παράγραφος 4 του νόμου 461/2003 περί κοινωνικής ασφάλισης, όπως τροποποιήθηκε).»

β) Στο μέρος Β το τμήμα «Ζ. ΙΣΠΑΝΙΑ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Ζ. ΙΣΠΑΝΙΑΚαθεστώς πρόωρης συνταξιοδότησης για τους μη μισθωτούς εργαζόμενους στη ναυτιλία, οι οποίοι ασκούν τις δραστηριότητες που αναφέρονται στο βασιλικό διάταγμα αριθ. 2930/2004 της 30ης Δεκεμβρίου 2004.»

γ) γ) Το μέρος Γ τροποποιείται ως εξής:

i) Στο τμήμα «ΚΒ. ΣΛΟΒΑΚΙΑ» η λέξη «Ουδέν» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«Σύνταξη επιζώντος (σύνταξη χηρείας και σύνταξη ορφανού) το ποσό της οποίας προέρχεται από σύνταξη γήρατος, προσυνταξιοδότηση γήρατος ή σύνταξη αναπηρίας που καταβαλλόταν προηγουμένως στον αποθανόντα.»

ii) Το τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ«Συντάξεις γήρατος που συνδέονται με τις αποδοχές (νόμος 1998:674) και εγγυημένες συντάξεις με τη μορφή συντάξεων γήρατος (νόμος 1998:702).»

δ) Το μέρος Δ τροποποιείται ως εξής:

i) Το σημείο 1 στοιχείο θ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«θ) Η σουηδική εγγυημένη σύνταξη και το εγγυημένο συμπλήρωμα που αντικατέστησαν τις πλήρεις κρατικές σουηδικές συντάξεις, οι οποίες προβλέπονταν από τη νομοθεσία περί κρατικών συντάξεων που ίσχυε πριν από την 1η Ιανουαρίου 1993, και η πλήρης κρατική σύνταξη που χορηγήθηκε σύμφωνα με τις μεταβατικές διατάξεις της νομοθεσίας που ίσχυε από την ημερομηνία εκείνη κι έπειτα και το σουηδικό επίδομα ασθένειας που συνδέεται με το εισόδημα και το επίδομα δραστηριότητας.»

ii) Το σημείο 2 στοιχείο θ) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«θ) Το επίδομα ασθένειας και το επίδομα δραστηριότητας με τη μορφή εγγυημένου επιδόματος (νόμος 1962:381, όπως τροποποιήθηκε από το νόμο 2001:489), η σύνταξη επιζώντος, όπως υπολογίζεται βάσει των περιόδων ασφάλισης (νόμος 2000:461 και νόμος 2000:462), και η σύνταξη γήρατος με τη μορφή εγγυημένης σύνταξης, που υπολογίζεται βάσει των προηγούμενων πλασματικών περιόδων (νόμος 1998:702).»

iii) Το σημείο 3 στοιχείο α) αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«α) Σκανδιναβική Σύμβαση περί κοινωνικών ασφαλίσεων της 18ης Αυγούστου 2003»

και προστίθεται το ακόλουθο νέο στοιχείο:

«γ) Σύμβαση κοινωνικής ασφάλισης της 10ης Νοεμβρίου 2000 μεταξύ της Δημοκρατίας της Φινλανδίας και του Μεγάλου Δουκάτου του Λουξεμβούργου.»

6. Το παράρτημα VI τροποποείται ως εξής:

α) Στο τμήμα «Ε. ΕΣΘΟΝΙΑ» η λέξη «Ουδέν» αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:«Για τον υπολογισμό της γονικής παροχής οι περίοδοι απασχόλησης σε άλλα κράτη μέλη εκτός της Εσθονίας θεωρούνται ότι βασίζονται στο ίδιο μέσο ποσό κοινωνικού φόρου που καταβάλλεται κατά τις περιόδους απασχόλησης στην Εσθονία με τις οποίες συνυπολογίζονται. Εάν κατά τη διάρκεια του έτους αναφοράς το πρόσωπο έχει απασχοληθεί μόνο σε άλλα κράτη μέλη ο υπολογισμός της παροχής θεωρείται ότι βασίζεται στο μέσο κοινωνικό φόρο που καταβάλλεται στην Εσθονία μεταξύ του έτους αναφοράς και της άδειας μητρότητας.»

β) Στο τμήμα «ΙΖ. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ» το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"1. Ασφάλιση υγείας

α) Όσον αφορά το δικαίωμα σε παροχές σε είδος σύμφωνα με τη νομοθεσία των Κάτω Χωρών, ως πρόσωπα που δικαιούνται παροχές σε είδος για τους σκοπούς της εφαρμογής των κεφαλαίων 1 και ΙΙ του τίτλου ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού νοούνται:

i) τα πρόσωπα τα οποία, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Zorgverzekeringswet (νόμου περί ασφάλισης υγείας), είναι υποχρεωμένα να ασφαλιστούν σε ασφαλιστικό φορέα υγείας,και

ii) εφόσον δεν περιλαμβάνονται ήδη στο στοιχείο i), τα πρόσωπα που κατοικούν σε άλλο κράτος μέλος και τα οποία, σύμφωνα με τον κανονισμό, δικαιούνται υγειονομική περίθαλψη στο κράτος κατοικίας τους, το κόστος της οποίας βαρύνει τις Κάτω Χώρες.

β) Τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημείο i) πρέπει, σύμφωνα με τις διατάξεις του Zorgverzekeringswet (νόμου περί ασφάλισης υγείας), να ασφαλιστούν σε ασφαλιστικό φορέα υγείας, και τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) σημείο ii) πρέπει να εγγραφούν στο College voor zorgverzekeringen (Συμβούλιο ασφάλισης υγείας).

γ) Οι διατάξεις του Zorgverzekeringswet (νόμου περί ασφάλισης υγείας) και του Algemene wet bijzondere ziektekosten (νόμου περί γενικών ασφαλίσεων περί ειδικών ιατρικών δαπανών) σχετικά με την υποχρέωση καταβολής των εισφορών εφαρμόζονται στα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) και στα μέλη των οικογενειών τους. Όσον αφορά τα μέλη των οικογενειών, οι εισφορές επιβάλλονται στο πρόσωπο από το οποίο απορρέει το δικαίωμα ασφάλισης υγείας.

δ) Οι διατάξεις του Zorgverzekeringswet (νόμου περί ασφάλισης υγείας) σχετικά με την καθυστερημένη ασφάλιση εφαρμόζονται κατ’ αναλογία στην περίπτωση καθυστερημένης εγγραφής στο College voor zorgverzekeringen (Συμβούλιο ασφάλισης υγείας) για τα πρόσωπα που αναφέρονται στο στοιχείο α) περίπτωση ii).

ε) Τα πρόσωπα που δικαιούνται παροχές σε είδος δυνάμει της νομοθεσίας άλλου κράτους μέλους εκτός των Κάτω Χωρών τα οποία κατοικούν στις Κάτω Χώρες ή διαμένουν προσωρινά στις Κάτω Χώρες δικαιούνται παροχές σε είδος σύμφωνα με την πολιτική που εφαρμόζει στους ασφαλισμένους των Κάτω Χωρών ο ασφαλιστικός φορέας του τόπου κατοικίας ή διαμονής, λαμβανομένων υπόψη του άρθρου 11 παράγραφοι 1, 2 και 3 και του άρθρου 19 παράγραφος 1 του Zorgverzekeringswet (νόμου περί ασφάλισης υγείας), καθώς και των παροχών σε είδος που προβλέπονται από το Algemene wet bijzondere ziektekosten (νόμος περί γενικών ασφαλίσεων που καλύπτουν ειδικές ιατρικές δαπάνες).

στ) Για τους σκοπούς των άρθρων 27 έως 34 του παρόντος κανονισμού, οι ακόλουθες παροχές εξομοιώνονται προς τις συντάξεις που οφείλονται δυνάμει της ολλανδικής νομοθεσίας:

– οι συντάξεις που χορηγήθηκαν σύμφωνα με το νόμο της 6ης Ιανουαρίου 1966 για τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων και των στενών συγγενών τους ( Algemene burgerlijke pensioenwet ) (ολλανδικός νόμος για τις συντάξεις των δημοσίων υπαλλήλων)·

– οι συντάξεις που χορηγήθηκαν σύμφωνα με το νόμο της 6ης Οκτωβρίου 1966 για τις συντάξεις των στρατιωτικών και των στενών συγγενών τους ( Algemene militaire pensioenwet ) (νόμος για τις συντάξεις των στρατιωτικών)·

– οι παροχές ανικανότητας προς εργασία που χορηγήθηκαν σύμφωνα με το νόμο της 7ης Ιουνίου 1972 σχετικά με τις παροχές ανικανότητας προς εργασία του στρατιωτικού προσωπικού ( Wet arbeidsongeschiktheidsvoorziening militairen ) (νόμος περί ανικανότητας προς εργασία στρατιωτικού προσωπικού)·

– οι συντάξεις που χορηγήθηκαν σύμφωνα με το νόμο της 15ης Φεβρουαρίου 1967 σχετικά με τις συντάξεις των υπαλλήλων των NV Nederlandse Spoorwegen (ολλανδικών σιδηροδρόμων) και των στενών συγγενών τους ( Spoorwegpensioenwet ) (νόμος για τις συντάξεις των σιδηροδρομικών)·

- οι συντάξεις που χορηγήθηκαν δυνάμει του Reglement Dienstvoorwaarden Nederlandse Spoorwegen (κανονισμού σχετικά με τις συνθήκες απασχόλησης στους ολλανδικούς σιδηροδρόμους)·

– οι παροχές που χορηγήθηκαν σε συνταξιούχους πριν φτάσουν τη συντάξιμη ηλικία των 65 ετών δυνάμει ενός συνταξιοδοτικού συστήματος που έχει ως στόχο την παροχή εισόδηματος σε πρώην εργαζομένους κατά το γήρας τους ή οι παροχές που χορηγήθηκαν σε περίπτωση πρόωρης εξόδου από την αγορά εργασίας βάσει ρύθμισης που ορίζεται από το κράτος ή από συλλογική σύμβαση εργασίας για πρόσωπα ηλικίας 55 ετών και άνω όπου το ποσοστό της παροχής ορίζεται στο 70% τουλάχιστον του τελευταίου μισθού.

ζ) Για τους σκοπούς των κεφαλαίων 1 και 4 του τίτλου ΙΙΙ του παρόντος κανονισμού, η απόδοση για τη μη αίτηση παροχών που προβλέπεται από το ολλανδικό σύστημα σε περίπτωση περιορισμένης χρήσης των υποδομών υγειονομικής περίθαλψης θεωρείται παροχή ασθενείας σε χρήμα.»

γ) Στο τμήμα «ΚΓ. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ» τα σημεία 1 και 2 διαγράφονται και προστίθεται το ακόλουθο σημείο:

«1. Κατά την εφαρμογή του άρθρου 46 παράγραφος 2 στοιχείο α) για τον υπολογισμό των αποδοχών κατά την πλασματική περίοδο σύμφωνα με τη φινλανδική νομοθεσία για τις συντάξεις που συνδέονται με τις αποδοχές, όταν ένα άτομο έχει περιόδους ασφάλισης κλάδου συντάξεων βάσει απασχόλησης σε άλλο κράτος μέλος για ένα μέρος της περιόδου αναφοράς δυνάμει της φινλανδικής νομοθεσίας, οι αποδοχές για την πλασματική περίοδο πρέπει να είναι ισοδύναμες με το ποσό των αποδοχών που αποκτήθηκαν κατά το μέρος της περιόδου αναφοράς στη Φινλανδία διαιρούμενες διά του αριθμού των μηνών για τους οποίους υπήρχαν περίοδοι ασφάλισης στη Φινλανδία κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς.»

Τα σημεία 3, 4 και 5 επαναριθμούνται σε σημεία 2, 3 και 4.

δ) Το τμήμα «ΚΔ. ΣΟΥΗΔΙΑ» τροποποιείται ως εξής:

i) Το σημείο 1 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«1. Για τον καθορισμό του εισοδήματος γονιού κατά το διάστημα των 240 ημερών που προηγούνται της γέννησης παιδιού σύμφωνα με το κεφάλαιο 4 τμήμα 6 του Lag (1962:381) om allmän försäkring (εθνικού νόμου περί ασφαλίσεων):

α) όταν κατά τη διάρκεια μέρους της περιόδου αυτής ο γονιός είχε εισόδημα στη Σουηδία και κατά τη διάρκεια άλλου μέρους της περιόδου αυτής είχε εισόδημα σε άλλο κράτος μέλος, το ετήσιο εισόδημα του γονιού στο άλλο κράτος μέλος θεωρείται ίσο με το ετήσιο εισόδημα του γονιού στη Σουηδία·

β) όταν κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής ένας γονιός δεν είχε εισόδημα στη Σουηδία αλλά είχε εισόδημα σε άλλο κράτος μέλος, το εισόδημα αυτό θεωρείται υψηλότερο από το ελάχιστο εγγυημένο ( lägsta nivå ) με την προϋπόθεση ότι ο γονιός ήταν οικονομικά ενεργός σε αυτό το άλλο κράτος μέλος στο βαθμό που η δραστηριότητα θα είχε αποφέρει εισόδημα υψηλότερο του απαιτούμενου ελάχιστου εγγυημένου ( lägsta nivå ) εάν είχε ασκηθεί στη Σουηδία.»

ii) Το σημείο 2 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«2. Οι διατάξεις του παρόντος κανονισμού για το συνυπολογισμό των περιόδων ασφάλισης δεν εφαρμόζονται στις μεταβατικές διατάξεις της σουηδικής νομοθεσίας περί του δικαιώματος στην εγγυημένη σύνταξη για τα άτομα που γεννήθηκαν το 1937 ή πριν από το έτος αυτό, τα οποία κατοικούν στη Σουηδία για μια ορισμένη περίοδο πριν από την υποβολή της αίτησης σύνταξης (νόμος: 2000:798).»

iii) Το σημείο 3 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

«3. Για τον υπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος σχετικά με το επίδομα ασθένειας που συνδέεται με το εισόδημα και το επίδομα δραστηριότητας που συνδέεται με το εισόδημα σύμφωνα με το κεφάλαιο 8 του Lag (1962:381) om allmän försäkrings (εθνικού νόμου περί ασφαλίσεων), ισχύουν τα ακόλουθα:

α) εάν ο ασφαλισμένος, κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, υπαγόταν και στη νομοθεσία ενός ή περισσότερων άλλων κρατών μελών λόγω της δραστηριότητάς του ως μισθωτού ή μη μισθωτού, το εισόδημα που απέκτησε στα κράτη μέλη αυτά θεωρείται ισοδύναμο με το μέσο ακαθάριστο εισόδημα του ασφαλισμένου στη Σουηδία κατά τη διάρκεια του μέρους της περιόδου αναφοράς στη Σουηδία, το οποίο υπολογίζεται διαιρώντας το σύνολο των αποδοχών στη Σουηδία διά του αριθμού των μηνών κατά τη διάρκεια των οποίων αποκτήθηκαν οι αποδοχές αυτές·

β) εάν οι παροχές υπολογίζονται σύμφωνα με το άρθρο 40 του κανονισμού και τα πρόσωπα δεν είναι ασφαλισμένα στη Σουηδία, η περίοδος αναφοράς καθορίζεται σύμφωνα με το κεφάλαιο 8 παράγραφος 2 και παράγραφος 8 του προαναφερθέντος νόμου όπως εάν το συγκεκριμένο πρόσωπο είχε ασφαλιστεί στη Σουηδία. Εάν το πρόσωπο αυτό δεν έχει εισόδημα που να θεμελιώνει δικαίωμα για σύνταξη κατά τη διάρκεια της περιόδου αυτής σύμφωνα με το νόμο περί των συντάξεων γήρατος που συνδέονται με τις αποδοχές (1998:674), η περίοδος αναφοράς υπολογίζεται από παλαιότερη ημερομηνία κατά την οποία ο ασφαλισμένος είχε εισόδημα από επικερδή απασχόληση στη Σουηδία.»

iv) Το σημείο 4 αντικαθίσταται από το ακόλουθο κείμενο:

"4. α) Για τον υπολογισμό του τεκμαρτού εισοδήματος από σύνταξη για τη σύνταξη επιζώντος που συνδέεται με τις αποδοχές (νόμος: 2000:461), εάν για τη θεμελίωση συνταξιοδοτικού δικαιώματος δεν πληρούται η προϋπόθεση της σουηδικής νομοθεσίας των τριών τουλάχιστον από τα πέντε ημερολογιακά έτη που προηγούνται αμέσως του θανάτου του ασφαλισμένου (περίοδος αναφοράς), λαμβάνονται επίσης υπόψη οι περίοδοι ασφάλισης που συμπληρώθηκαν σε άλλα κράτη μέλη όπως εάν είχαν συμπληρωθεί στη Σουηδία. Οι περίοδοι ασφάλισης σε άλλα κράτη μέλη θεωρούνται ότι βασίζονται στο μέσο όρο του σουηδικού εισοδήματος με το οποίο θεμελιώνεται δικαίωμα για σύνταξη. Εάν το συγκεκριμένο πρόσωπο έχει μόνο ένα έτος στη Σουηδία που θεμελιώνει δικαίωμα για σύνταξη, κάθε περίοδος ασφάλισης σε άλλο κράτος μέλος θεωρείται ισοδύναμη του αντίστοιχου ποσού.

β) Για τον υπολογισμό των τεκμαρτών μορίων σύνταξης για τις συντάξεις χηρείας που αφορούν θανάτους που επήλθαν την 1η Ιανουαρίου 2003 ή μετά την ημερομηνία αυτή, εάν δεν πληρείται η προϋπόθεση της σουηδικής νομοθεσίας για τα μόρια σύνταξης των τριών τουλάχιστον από τα πέντε ημερολογιακά έτη που προηγούνται αμέσως του θανάτου του ασφαλισμένου (περίοδος αναφοράς) και έχουν συμπληρωθεί περίοδοι ασφάλισης σε άλλο κράτος μέλος κατά τη διάρκεια της περιόδου αναφοράς, τα έτη αυτά θεωρείται ότι βασίζονται στα ίδια μόρια σύνταξης με το σουηδικό έτος.

[1] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[2] ΕΕ C […] της […], σ. […].

[3] ΕΕ C […] της […], σ. […].