ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ KAI ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ - Σοβαρές παραβάσεις των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής που διαπιστώθηκαν το 2000

1. ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Το θέμα των παραβάσεων και των κυρώσεων διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στον τομέα του ελέγχου της αλιείας. Το ιδανικότερο θα ήταν να υπάρχει ένα εναρμονισμένο σύστημα όπου, για συγκρίσιμες παραβάσεις, θα αντιστοιχούσαν ισοδύναμες κυρώσεις σε ολόκληρη την Κοινότητα. Πράγματι, εάν οι κοινοτικοί αλιείς δεν μπορούν να πειστούν ότι η αυστηρότητα των κυρώσεων είναι συγκρίσιμη από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, κάθε κράτος μέλος θα αντιμετωπίσει πολύ μεγάλες δυσκολίες προκειμένου να θέσει σε εφαρμογή ένα αποτρεπτικό σύστημα.

Η Επιτροπή προσπάθησε, σε πολλές περιπτώσεις, να προωθήσει την πρόοδο προς την κατεύθυνση αυτή. Ωστόσο, παρόλο ότι υποστηρίχθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, δεν είχε, ωστόσο, στη στήριξη του Συμβουλίου. Όλα σχεδόν τα κράτη μέλη ήταν αντίθετα με μία τέτοια διάταξη προβάλλοντας τις αρχές της εθνικής δικαιοδοσίας και της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης.

Κατά συνέπεια, κρίθηκε προτιμότερο να προταθεί μία ρεαλιστική πρόοδος, η οποία να επικεντρώνεται στις εγγυήσεις διαφάνειας όσον αφορά τη συνέχεια που δίνεται στις σοβαρότερες παραβάσεις. Πράγματι, η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την εξέλιξη του ελέγχου στο πλαίσιο της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής [1] επέστησε την προσοχή σχετικά με το θέμα αυτό. Θα έπρεπε τουλάχιστον οι πληροφορίες που διαβιβάζονται στην Επιτροπή να της επιτρέπουν να προβεί σε αποτελεσματικές συγκρίσεις προκειμένου να εγγυηθεί την αποτελεσματικότητα και την ισοτιμία μεταξύ των κρατών μελών όσον αφορά την πρακτική που ακολουθείται στην επιβολή κυρώσεων. Επίσης, το Σχέδιο Δράσης της Επιτροπής «Για μία καλύτερη εφαρμογή της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής» [2] πρότεινε τη θέσπιση ενός πίνακα σοβαρών παραβάσεων καθώς και κανόνες σχετικά με τη διαβίβαση πληροφοριών προς την Επιτροπή όσον αφορά τη συνέχεια που δίνεται στις παραβάσεις αυτές.

[1] COM(1998) 92 τελικό της 19.02.1998

[2] SEC(1998) 949 τελικό της 05.06.1998

Κατά την τροποποίηση του κανονισμού (ΕΟΚ) αριθ. 2847/93 του Συμβουλίου [3] («Κανονισμός ελέγχου») το 1998, η Επιτροπή πρότεινε, και το Συμβούλιο ενέκρινε, πίνακα σοβαρών παραβάσεων. Ωστόσο, κατά τις συζητήσεις στο πλαίσιο του Συμβουλίου, η επιχειρηματολογία σχετικά με την εθνική δικαιοδοσία όσον αφορά τις παραβάσεις επαναλήφθηκε από ορισμένα κράτη μέλη. Στο πλαίσιο συμβιβαστικού πνεύματος, το Συμβούλιο αποφάσισε να αντικαταστήσει τον νομικό όρο «σοβαρές παραβάσεις» με τον όρο «τύποι παραβάσεων που θίγουν σοβαρά τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής».

[3] ΕΕ L 261 της 20.10.1993

Πράγματι, ο κανονισμός (ΕΚ) αριθ. 1447/1999 του Συμβουλίου [4] θέσπισε έναν τέτοιο πίνακα σοβαρών ενεργειών ο οποίος επικεντρώνεται στο «σκληρό πυρήνα» των υποχρεώσεων που επιβάλλονται από την κοινοτική νομοθεσία στον τομέα της αλιείας. Οι παραλείψεις που περιλαμβάνονται στον πίνακα αυτό, αφενός, αντιστοιχούν στους σημαντικότερους κανόνες στον τομέα της πολιτικής όσον αφορά τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων, του ελέγχου της αγοράς και, αφετέρου, εμπνέονται από παρόμοιους πίνακες που υπάρχουν στο πλαίσιο περιφερειακών οργανώσεων αλιείας (ΠΟΑ) όπως είναι η NAFO. Διακρίνονται σε πέντε μεγάλες κατηγορίες που αφορούν τους εξής τομείς:

[4] ΕΕ L 167 της 02.07.1999

* Συνεργασία με τις αρχές ελέγχου: παρεμπόδιση των καθηκόντων των εθνικών και κοινοτικών επιθεωρητών αλιείας ή των παρατηρητών, παραποίηση ή καταστροφή αποδεικτικών στοιχείων.

* Όροι που είναι αναγκαίοι για την άσκηση της αλιείας: αλιεία άνευ κατοχής γενικής ή ειδικής άδειας αλιείας κράτους μέλους ή της Επιτροπής, παραποίηση του περιεχομένου των εγγράφων αυτών, καθώς επίσης και παραποίηση η απόκρυψη του ονόματος, του νηολογίου ή των σημείων αναγνώρισης των σκαφών.

* Άσκηση της αλιευτικής δραστηριότητας: χρήση απαγορευμένων αλιευτικών εργαλείων ή μεθόδων, αλιεία ιχθυαποθέματος για το οποίο ισχύουν περιορισμοί ή απαγορεύσεις, αλιεία σε απαγορευμένη περιοχή ή/και περίοδο καθώς και μη τήρηση των κανόνων κατοχής και διατήρησης των αλιευτικών προϊόντων επί του σκάφους καθώς και των κανόνων μεταφόρτωσης.

* Μέσα ελέγχου: παραποίηση δεδομένων που καταγράφονται στο ημερολόγιο του σκάφους, δηλώσεων εκφορτώσεων και δελτίων πώλησης, αθέμιτη παρέμβαση στο σύστημα εντοπισμού των αλιευτικών σκαφών μέσω δορυφόρου, μη τήρηση των κανόνων σχετικά με την τηλεανακοίνωση των κινήσεων των σκαφών.

* Εμπορία αλιευτικών προϊόντων: εκφόρτωση, διάθεση για πώληση και μεταφορά προϊόντων που δεν πληρούν τους κανόνες εμπορίας, ιδίως εκείνους σχετικά με τα ελάχιστα μεγέθη.

Η κατάρτιση ενός τέτοιου πίνακα ενεργειών που θίγουν σοβαρά τους κανόνες της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής δεν έχει σχέση με την εναρμόνιση των κυρώσεων σε κοινοτικό επίπεδο. Αντιθέτως, ο καθορισμός ενός τέτοιου πίνακα και η υποχρέωση των κρατών μελών να κοινοποιούν στην Επιτροπή την συνέχεια που δόθηκε στις διαπιστωθείσες περιπτώσεις αποβλέπει στη διασφάλιση μιας αυξημένης διαφάνειας έτσι ώστε να διασφαλιστεί η εμπιστοσύνη των αλιέων προς τις αρχές ελέγχου καθώς και η σύγκριση της αποτελεσματικότητας των εθνικών συστημάτων.

Η διαδικασία διαβίβασης στην Επιτροπή πληροφοριών σχετικά με τη συνέχεια που δίνεται στις παραβάσεις θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 2740/1999 της Επιτροπής [5]. Πράγματι, ο κανονισμός αυτός καθορίζει τις λεπτομερείς πληροφορίες που πρέπει να κοινοποιούν τα κράτη μέλη στην Επιτροπή όσον αφορά τις περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που διαπιστώνονται από τις εθνικές αρχές ελέγχου και οι οποίες έχουν αποτελέσει αντικείμενο κλήσεως καθώς και τα συστατικά στοιχεία τους, συμπεριλαμβανομένου του τύπου της διαδικασίας που κινήθηκε, των αποφάσεων που λήφθηκαν σε οποιοδήποτε στάδιο καθώς και της φύσεως των επιβληθεισών κυρώσεων. Οι υποθέσεις που δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κλήσεως δεν περιλαμβάνονται συνεπώς στη σχετική κατάσταση και η Επιτροπή δεν διαθέτει πληροφορίες για την κατηγορία αυτή καθώς επίσης και για τον συνολικό αριθμό σοβαρών παραβάσεων που διαπράχθηκαν.

[5] ΕΕ L 328 της 22.12.1999

2. ΕΤΟΣ 2000

Τα κράτη μέλη έπρεπε να διαβιβάσουν με ηλεκτρονικό μέσο στην Επιτροπή την πρώτη τους έκθεση σχετικά με τις περιπτώσεις που διαπιστώθηκαν το 2000, πριν την 31η Μαρτίου 2001. Για το σκοπό αυτό, η Επιτροπή παρουσίασε, κατά την σύσκεψη της ομάδας εμπειρογνωμόνων ελέγχου της αλιείας της 21ης Φεβρουαρίου 2000, ένα ηλεκτρονικό υπόδειγμα (έγγραφο εργασίας «FIDES [6] II - Καθορισμός μηνύματος»).

[6] FIDES: Σύστημα Ανταλλαγής Δεδομένων Αλιείας

Η παρούσα ανακοίνωση στηρίζεται στα δεδομένα που λήφθηκαν από τα κράτη μέλη και ανταποκρίνεται στην υποχρέωση που προβλέπεται στο άρθρο 2 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2740/1999 της Επιτροπής.

Όλα τα κράτη μέλη, με εξαίρεση τη Γαλλία, υπέβαλαν τις εκθέσεις τους στην Επιτροπή. Ωστόσο, οι περισσότερες εθνικές εκθέσεις παρελήφθησαν μετά την προθεσμία της 31ης Μαρτίου (Παράρτημα Ι). Επιπλέον, οι εκθέσεις της Ισπανίας, της Ιταλίας, του Λουξεμβούργου (το οποίο ανέφερε ότι καμία σοβαρή παράβαση δεν διαπιστώθηκε) των Κάτω Χωρών και της Αυστρίας δεν διαβιβάστηκαν με ηλεκτρονικό μέσο αλλά με το ταχυδρομείο.

Εξάλλου, κατά την επεξεργασία και τη διαχείριση των δεδομένων που διαβιβάστηκαν από τα κράτη μέλη, αντιμετωπίστηκαν ορισμένες τεχνικές δυσκολίες που είχαν ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να υποστούν πλήρη ανάλυση ορισμένες εκθέσεις. Οι δυσκολίες αυτές αφορούν:

* τη βελγική έκθεση, η οποία περιλαμβάνει, στην 19η περίπτωση, έναν κωδικό που δεν προβλέπεται στο παράρτημα ΙΙ του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2740/1999.

* την ισπανική έκθεση, η οποία διαβιβάστηκε με το ταχυδρομείο, η οποία δεν είναι πλήρης (δεν αναφέρει τον αριθμό του φακέλου, την περιοχή ή την εθνικότητα/σημαία του αλιέα/σκάφους ο οποίος διέπραξε τη σοβαρή παράβαση), δεν είναι ευανάγνωστη [7] (σε πολλές περιπτώσεις, τα πρόστιμα, τα οποία, εξάλλου, ήταν σε εθνικό νόμισμα και όχι σε ευρώ, δεν ήταν ευανάγνωστα), ή περιλαμβάνει πληροφορίες οι οποίες δεν απαιτούνται (δεδομένα των ετών 1998-1999).

[7] Υπενθύμιση στα κράτη μέλη για τη διαβίβαση ηλεκτρονικής έκδοσης δεν έτυχε ανταπόκρισης

* η ιταλική έκθεση, η οποία διαβιβάστηκε με το ταχυδρομείο, η οποία δεν είναι πλήρης (δεν αναφέρει τον αριθμό του φακέλου, την περιοχή ή την εθνικότητα/σημαία του αλιέα/σκάφους ο οποίος διέπραξε τη σοβαρή παράβαση), ή περιλαμβάνει πληροφορίες οι οποίες δεν απαιτούνται (δεδομένα των ετών 1997-1999).

* η ολλανδική έκθεση, η οποία διαβιβάστηκε με το ταχυδρομείο, μεγάλο μέρος της οποίας δεν είναι ευανάγνωστο7.

Βάσει των καταστάσεων που λήφθηκαν από τα κράτη μέλη, καταρτίστηκαν οι κάτωθι συγκεντρωτικοί πίνακες:

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα ΙΙ).

* αριθμός των περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά εθνικότητα το προσώπου που διέπραξε τη σοβαρή παράβαση και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα ΙΙΙ).

* τύπος της διαδικασίας που κινήθηκε ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα IV).

* αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκαν κυρώσεις ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα V).

* μέσο ύψος προστίμου ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα VI).

* αριθμός κατασχέσεων ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα VII).

* αριθμός περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά περιοχή αλιείας (Παράρτημα VIII).

* αριθμός περιπτώσεων που διαπιστώθηκαν στα λιμάνια ανά τύπο σοβαρής παράβασης και ανά κράτος μέλος (Παράρτημα IX).

Για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, μόνο το Παράρτημα ΙΙ περιλαμβάνει τα δεδομένα σχετικά με τις περιπτώσεις που κοινοποιήθηκαν από την Ισπανία, την Ιταλία και τις Κάτω Χώρες.

2.1. ΒΕΛΓΙΟ

Το Βέλγιο διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 68 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που αφορούν 5 τύπους παραβάσεων ενώ, για 19 περιπτώσεις δεν προσδιορίζεται η τυπολογία τους. 49 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Βελγίου ή Βέλγους αλιείς. Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (23) αφορούν την παραποίηση των απαιτούμενων δεδομένων στα έγγραφα ελέγχου [Ε1]. Όλες οι διαπιστωθείσες περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και σε 31 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε για 21 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 556 ευρώ με διαφορά μεταξύ του προστίμου που επιβλήθηκε για την περίπτωση χρήσης - κατοχής απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (1250 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση παραποίησης δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1] (250 ευρώ). Για τον τύπο αυτό σοβαρής παράβασης, το Βέλγιο, εξάλλου, επέβαλε σε ορισμένες περιπτώσεις (11 περιπτώσεις) την κατάσχεση των αλιευμάτων.

2.2. ΔΑΝΙΑ

Η Δανία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 163 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις 153 αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Δανίας ή Δανούς αλιείς) που αφορούν 9 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι σοβαρής παράβασης είναι η χρήση-κατοχή απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (59 περιπτώσεις) και η παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1] (44 περιπτώσεις). 61 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας, 95 περιπτώσεις διοικητικής διαδικασίας και 6 περιπτώσεις μεικτής ποινικής και διοικητικής διαδικασίας. 133 περιπτώσεις κατέληξαν στην επιβολή κυρώσεων. Το μέσο ύψος προστίμου που εφαρμόστηκε για τις σοβαρές αυτές περιπτώσεις ανέρχεται σε 727 ευρώ με διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε στην περίπτωση παραποίησης των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1] (530 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση άσκησης της αλιείας χωρίς άδεια [Γ1] (4919 ευρώ). Εξάλλου, η Δανία επέβαλε σε ορισμένες περιπτώσεις (12) την κατάσχεση των αλιευμάτων ή των αλιευτικών εργαλείων.

2.3. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Η Γερμανία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 98 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων που αφορούν 9 τύπους παραβάσεων. 86 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Γερμανίας ή Γερμανούς αλιείς. Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (49) αφορούν την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1]. Όλες οι διαπιστωθείσες περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και σε 72 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε για τις περιπτώσεις σοβαρής παράβασης ανέρχεται σε 395 ευρώ με διαφορά μεταξύ εκείνου που εφαρμόστηκε για τη μη τήρηση των ελάχιστων μεγεθών των ψαριών [Δ6] (53 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση της χρήσης - κατοχής απαγορευμένων εργαλείων [Δ1] (1 620 ευρώ). Καμία περίπτωση κατάσχεσης δεν κοινοποιήθηκε από τη Γερμανία.

2.4. ΕΛΛΑΔΑ

Η Ελλάδα διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 384 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (μία μόνο περίπτωση αφορά σκάφος που φέρει σημαία τρίτης χώρας), οι οποίες αφορούν 9 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι σοβαρής παράβασης είναι η μη επιτρεπόμενη αλιεία χωρίς άδεια [Δ5] (150 περιπτώσεις) και η χρήση απαγορευμένων αλιευτικών μεθόδων [Δ2] (108 περιπτώσεις). 339 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 37 περιπτώσεις μεικτής ποινικής και διοικητικής διαδικασίας. Σε 356 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο ύψος προστίμου που επιβλήθηκε για τις 352 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 1 181 ευρώ, με διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση της μη τήρησης των κανόνων εμπορίας [ΣΤ2] (293 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση χρήσης απαγορευμένων αλιευτικών μεθόδων [Δ2] (2 142 ευρώ). Σε 119 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων, εξάλλου, επιβλήθηκε κατάσχεση των αλιευτικών εργαλείων ή των αλιευμάτων.

2.5. ΙΣΠΑΝΙΑ

Η Ισπανία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 723 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (χωρίς να προσδιορίζεται η σημαία ή εθνικότητα), οι οποίες αφορούν 16 τύπους παραβάσεων (η τυπολογία για 85 περιπτώσεις δεν προσδιορίζεται). Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (187 περιπτώσεις) αφορούν την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5]. Για τους λόγους που αναφέρθηκαν ανωτέρω, δεν κατέστη δυνατή η επεξεργασία και η ανάλυση της ισπανικής έκθεσης.

2.6. ΙΡΛΑΝΔΙΑ

Η Ιρλανδία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 43 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες οι 24 αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Ιρλανδίας ή Ιρλανδούς αλιείς), οι οποίες αφορούν 7 τύπους παραβάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (19) αφορούν την παραποίηση των δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1]. 35 περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας και κατέληξαν στην επιβολή κυρώσεων. Το μέσο ύψος προστίμου που επιλήφθηκε σε 30 περιπτώσεις παραβάσεων ανέρχεται σε 14 952 ευρώ με διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1] (301 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση μη επιτρεπόμενης αλιείας [Δ5] (45 910 ευρώ). Δεν κοινοποιήθηκε καμία περίπτωση κατάσχεσης από την Ιρλανδία.

2.7. ΙΤΑΛΙΑ

Η Ιταλία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 1.077 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων οι οποίες αφορούν 14 τύπους παραβάσεων (η τυπολογία για 35 περιπτώσεις δεν προσδιορίζεται). Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (436) αφορά την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5]. Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, δεν κατέστη δυνατή η επεξεργασία και η ανάλυση της ιταλικής έκθεσης.

2.8. ΚΑΤΩ ΧΩΡΕΣ

Οι Κάτω Χώρες διαπίστωσαν και κοινοποίησαν στην Επιτροπή 196 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (χωρίς να προσδιορίζεται η σημαία ή εθνικότητα), οι οποίες αφορούν 12 τύπους παραβάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος των περιπτώσεων (100) αφορούν την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1]. Για τους λόγους που αναφέρονται ανωτέρω, δεν κατέστη δυνατή η αναλυτική επεξεργασία της ολλανδικής έκθεσης.

2.9. ΑΥΣΤΡΙΑ

Η Αυστρία κοινοποίησε 1 μόνο περίπτωση σοβαρής παράβασης σχετικά με την μη τήρηση των κανόνων εμπορίας αλιευτικών προϊόντων [ΣΤ2], η οποία αποτέλεσε αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας.

2.10. ΠΟΡΤΟΓΑΛΙΑ

Η Πορτογαλία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 1 291 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες οι 1.140 αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Πορτογαλίας ή Πορτογάλους αλιείας), οι οποίες αφορούν 11 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι σοβαρών παραβάσεων είναι η μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (484 περιπτώσεις) και η άσκηση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια (Γ1] (431 περιπτώσεις). 1 214 περιπτώσεις απετέλεσαν αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 6 περιπτώσεις μεικτής διοικητικής και ποινικής διαδικασίας. Σε 872 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο ύψος προστίμου που επιβλήθηκε για 618 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 1.216 ευρώ με διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε για τις περιπτώσεις παραποίησης της σήμανσης του σκάφους [Γ3] (188 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση της άσκησης της αλιείας χωρίς άδεια [Γ1] (2 177 ευρώ). Εξάλλου, η Πορτογαλία επέβαλε σε 289 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων την κατάσχεση των αλιευμάτων ή των αλιευτικών εργαλείων.

2.11. ΦΙΝΛΑΝΔΙΑ

Η Φινλανδία κοινοποίησε 1 μόνο περίπτωση σοβαρής παράβασης σχετικά με την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1], η οποία αποτέλεσε αντικείμενο μεικτής διοικητικής και ποινικής διαδικασίας.

Το πρόστιμο που εφαρμόστηκε ανήλθέ σε 520 ευρώ.

2.12. ΣΟΥΗΔΙΑ

Η Σουηδία διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 88 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες 66 περιπτώσεις αφορούσαν σκάφη υπό σημαία Σουηδίας ή Σουηδούς αλιείς), οι οποίες αφορούν 9 τύπους παραβάσεων. Οι δύο βασικοί τύποι σοβαρής παράβασης είναι η μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (22 περιπτώσεις) και η άσκηση αλιείας χωρίς γενική ή ειδική άδεια [Γ1] (21 περιπτώσεις). Όλες οι διαπιστωθείσες περιπτώσεις αποτέλεσαν αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Σε 29 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο ύψος προστίμου που επιβλήθηκε σε 29 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 316 ευρώ με διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση της μη τήρησης των ελάχιστων μεγεθών των ψαριών [Δ6] (100 ευρώ) και εκείνου που εφαρμόστηκε για την μη επιτρεπόμενη αλιεία [Δ5] (448 ευρώ). Εξάλλου, η Σουηδία επέβαλε σε 13 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων την κατάσχεση των αλιευμάτων ή των αλιευτικών εργαλείων.

2.13. ΗΝΩΜΕΝΟ ΒΑΣΙΛΕΙΟ

Το Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε και κοινοποίησε στην Επιτροπή 47 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων (από τις οποίες 30 αφορούσαν σκάφη υπό βρετανική σημαία ή Βρετανούς αλιείς), οι οποίες αφορούν 6 τύπους παραβάσεων. Το μεγαλύτερο μέρος των παραβάσεων (28 περιπτώσεις) αφορούν την παραποίηση δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1]. Μία περίπτωση αποτέλεσε αντικείμενο διοικητικής διαδικασίας και 46 περιπτώσεις αντικείμενο ποινικής διαδικασίας. Σε 45 περιπτώσεις επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το μέσο ύψος προστίμου που επιβλήθηκε σε 45 περιπτώσεις σοβαρών παραβάσεων ανέρχεται σε 10 691 ευρώ με διαφορά μεταξύ εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση αλιείας απαγορευμένου είδους [Δ4] (165 ευρώ) και εκείνου που επιβλήθηκε για την περίπτωση παραποίησης δεδομένων που απαιτούνται στα έγγραφα ελέγχου [Ε1] (15 678 ευρώ). Καμία περίπτωση κατάσχεσης δεν κοινοποιήθηκε από το Ηνωμένο Βασίλειο.

3. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Με την έκδοση του κανονισμού αριθ. 1447/1999, το Συμβούλιο είχε ως στόχο τη βελτίωση της διαφάνειας όσον αφορά τον τρόπο εφαρμογής των κυρώσεων από τα κράτη μέλη στην περίπτωση παραβάσεων των κανόνων της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής. Ο επιδιωκόμενος στόχος είναι η επίτευξη διαφάνειας μεταξύ των αλιέων προκειμένου να συμμορφωθούν προς τους κοινοτικούς κανόνες για τη διατήρηση των αλιευτικών πόρων.

Το παρόν έγγραφο αποτελεί την πρώτη προσπάθεια προκειμένου να εμφανιστεί η πραγματική κατάσταση.

Δεδομένου ότι ορισμένα κράτη μέλη δεν συμμορφώθηκαν με τις απαιτήσεις της διαβίβασης δεδομένων ή λόγω του ότι δεν γίνεται πάντοτε επεξεργασία των δεδομένων σύμφωνα με τα κριτήρια που καθορίζονται από τον κανονισμό, είναι αδύνατο να εξαχθούν σαφή και συνεκτικά συμπεράσματα. Επιπροσθέτως, λόγω του γεγονότος ότι ένα σημαντικό κράτος μέλος στον τομέα αυτό (Γαλλία) δεν αισθάνθηκε καθόλου την ανάγκη να διαβιβάσει δεδομένα, δεν φαίνεται να μπορεί να πραγματοποιηθεί οποιαδήποτε εμπεριστατωμένη ανάλυση.

Ο κανονισμός απαιτεί από την Επιτροπή να θέσει τις πληροφορίες στη διάθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Συμβουλευτικής Επιτροπής Αλιείας (βλέπε άρθρο 2 παράγραφος 2). Ωστόσο, οι πίνακες που είναι συνημμένοι στο έγγραφο θα προκαλέσουν βεβαίως ερωτήματα και την απαίτηση για καλύτερη εφαρμογή των κανόνων.

Έχοντας εξετάσει τα διαθέσιμα δεδομένα, η Επιτροπή επιθυμεί να εξαγάγει τα εξής συμπεράσματα:

* Φαίνεται ότι οι βασικές παραβάσεις πραγματοποιούνται στον τομέα της αλιείας σε μία δεδομένη περιοχή χωρίς άδεια [Δ5 και Γ1]: αυτό διαπιστώνεται στις μισές σχεδόν από τις 4 180 σοβαρές παραβάσεις που αναφέρθηκαν. Αξίζει να σημειωθεί ότι το είδος αυτό παραβάσεων είναι εύκολο να ανιχνευθεί.

* Για θεσμικούς ή ιστορικούς λόγους, ορισμένα κράτη μέλη εφαρμόζουν διοικητική διαδικασία, ενώ άλλα ποινική. Ακόμη και εάν η επιλογή της διαδικασίας ανήκει στο κράτος μέλος λόγω άσκησης, η εμπειρία σε άλλους οικονομικούς τομείς έχει δείξει ότι η αποτελεσματικότερη διαδικασία δεν είναι κατ'ανάγκη εκείνη η οποία επιβάλλει ποινικές κυρώσεις. Ως εκ τούτου, χρειάζεται προβληματισμός επί του θέματος αυτού.

* Κατά τη σύγκριση των προστίμων που επιβλήθηκαν σε αλιείς, οι διαφορές μεταξύ των κρατών μελών είναι καταφανείς. Ακόμη και αν ληφθούν υπόψη οι υποκειμενικές πλευρές της παράβασης (culpa), το μέγεθός της ή η διάρκειά της, το επίπεδο των προστίμων που επιβλήθηκαν φαίνεται να μην παρεμποδίζει σοβαρά την παραβίαση των κανόνων. Παρά το γεγονός ότι δεν διατίθενται δεδομένα σχετικά με την αξία των κατασχεθέντων αλιευμάτων (στην περίπτωση που επιβλήθηκε κατάσχεση, φαίνεται σαφώς η ανάγκη να επιτευχθεί κάποια ομοιομορφία σχετικά με τις ποινές εάν επιθυμούμε πράγματι να επηρεάσουμε τη συμπεριφορά των αλιέων.

* Υπάρχει ανάγκη ακρίβειας των δεδομένων που συλλέγονται προκειμένου να συνταχθούν οι εκθέσεις. Επί παραδείγματι, είναι αναγκαίο να υπάρχει ακριβέστερη ένδειξη της περιοχής στην οποία έλαβε χώρα μία παράβαση: δεν υπάρχει καμία ένδειξη περιοχής για τη Μεσόγειο. Επίσης, για τις περιοχές ICES, θα ήταν σημαντικό να έχουμε λεπτομερείς ενδείξεις, ιδίως για την παρακολούθηση της εφαρμογής ειδικών μέτρων που θεσπίζονται στο πλαίσιο διαφόρων σχεδίων αποκατάστασης. Στην περίπτωση που είναι δυνατόν, θα ήταν επίσης πολύ χρήσιμη η αναφορά των σχετικών ειδών.

Λαμβάνοντας υπόψη τις ελλείψεις αυτές και προκειμένου να εξασφαλισθεί ένα ικανοποιητικό επίπεδο εφαρμογής σε όλη την Κοινότητα, απαιτούνται βελτιώσεις της ισχύουσας νομοθεσίας. Θα υποβληθούν προτάσεις στο πλαίσιο της μεταρρύθμισης της Κοινής Αλιευτικής Πολιτικής.

Οι εκθέσεις παραβάσεων που θα υποβληθούν κατά τα προσεχή χρόνια, θα αποτελέσουν ένα πραγματικό εργαλείο για την αύξηση της διαφάνειας και, ως εκ τούτου, για την εξασφάλιση της καλύτερης εφαρμογής προκειμένου τα κράτη μέλη να τηρούν τις υποχρεώσεις τους.

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ I

ΛΗΨΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΘΕΣΕΩΝ ΜΕ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΜΕΣΟ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΑΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ III

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΠΟΥ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΗΚΑΝ ΑΝΑ ΕΘΝΙΚΟΤΗΤΑ ΕΚΕΙΝΟΥ ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΤΗ ΣΟΒΑΡΗ ΠΑΡΑΒΑΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IV

ΤΥΠΟΣ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ ΠΟΥ ΚΙΝΗΘΗΚΕ (*) ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

(*) Δ = Διοικητική Π = Ποινική Δ&Π = Διοικητική+Ποινική

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ V

ΑΡΙΘΜΟΣ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΕΠΙΒΛΗΘΗΚΑΝ ΚΥΡΩΣΕΙΣ (*) ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των διαπιστωθεισών περιπτώσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VI

ΜΕΣΟ ΥΨΟΣ ΠΡΟΣΤΙΜΟΥ* ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των περιπτώσεων στις οποίες επιβλήθηκε πρόστιμο

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VII

ΑΡΙΘΜΟΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΕΩΝ* ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

* μεταξύ παρενθέσεων, ο αριθμός των διαπιστωθεισών περιπτώσεων

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ VIII

ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙΣΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΑΝΑ ΤΥΠΟ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΠΕΡΙΟΧΗ ΑΛΙΕΙΑΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ IX

ΑΡΙΘΜΟΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΘΕΙΣΩΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΩΝ ΣΤΑ ΛΙΜΑΝΙΑ ΑΝΑ ΤΥΠΟΣ ΣΟΒΑΡΗΣ ΠΑΡΑΒΑΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΑ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕΛΟΣ

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>

>ΘΕΣΗ ΠIΝΑΚΑ>