[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 8.6.2006

COM(2006) 278 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ προς το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Ιουνίου 2006

Η Ευρώπη στον κόσμο – Πρακτικές προτάσεις για μεγαλύτερη συνοχή, αποτελεσματικότητα και προβολή

1. Νεεσ προκλησεισ

Από το τέλος του ψυχρού πολέμου και μετά ο κόσμος γνώρισε ταχείες αλλαγές. Η Ευρώπη ευρίσκεται ενώπιον ενός ισχυρού οικονομικού ανταγωνισμού και νέων απειλών στην ασφάλειά της. Οι ώριμες οικονομίες της Ευρώπης χαρακτηρίζονται από πολλαπλές δυνάμεις, υποφέρουν όμως παράλληλα από αναιμική ανάπτυξη και γήρανση του πληθυσμού τους. Η οικονομική ισορροπία δυνάμεων έχει διαταραχτεί. Χώρες όπως η Κίνα και η Ινδία αναπτύσσονται ταχέως, και ο ανταγωνισμός για την πρόσβαση σε πρώτες ύλες, ενεργειακές πηγές και αγορές γίνεται όλο και μεγαλύτερος. Η τρομοκρατία, η εξάπλωση των όπλων μαζικής καταστροφής, οι περιφερειακές συγκρούσεις, τα χρεοκοπημένα κράτη και το οργανωμένο έγκλημα παραμένουν πάντα ανησυχητικές προτεραιότητες.

Η Ευρώπη έχει τις δυνατότητες να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις και να συμμετάσχει στις νέες ευκαιρίες που δημιουργούνται από τις καινούριες αγορές και την παγκοσμιοποίηση. Η κοινωνία της είναι μια ανοιχτή κοινωνία που μπορεί να απορροφήσει κόσμο, ιδέες και νέες τεχνολογίες. Οι διαδοχικές διευρύνσεις των τελευταίων 35 ετών έχουν καταδείξει την ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να προαγάγει τη σταθερότητα και την ευημερία καθώς και την επιτυχία αυτού του προτύπου περιφερειακής ολοκλήρωσης. Με συνολικό πληθυσμό 470 εκατομμυρίων και το ένα τέταρτο του παγκόσμιου εισοδήματος, η ΕΕ έχει σήμερα στο ενεργητικό της πάνω από το 1/5 των διεθνών συναλλαγών. Παρέχουμε πάνω από το ήμισυ της αναπτυξιακής και ανθρωπιστικής βοήθειας σε ολόκληρο τον κόσμο. Οι ευρωπαϊκές χώρες συμμετέχουν κατά τρόπο ουσιαστικό στη λειτουργία όλων των μεγάλων διεθνών οργανισμών. Το ευρωπαϊκό πρότυπο συνεργασίας και ολοκλήρωσης αποτελεί πόλο έλξης για χώρες όχι μόνο γειτονικές αλλά και πιο μακρινές.

Κατά την τελευταία πεντηκονταετία η ΕΕ ανάπτυξε σειρά μέσων εξωτερικής πολιτικής, πολιτικά, οικονομικά, εμπορικά και χρηματοδοτικά, που συμβάλλουν στην προάσπιση και την προαγωγή των συμφερόντων και των αξιών μας. Πρόσφατα, αυτά τα μέσα διαφοροποιήθηκαν σε τομείς όπου τα κράτη μέλη έκριναν ότι θα έπρεπε να συνεργαστούν, και διορίστηκε ο Ύπατος Εκπρόσωπος για την κοινή εξωτερική πολιτική και την πολιτική ασφάλειας, προκειμένου να ενισχυθεί το πεδίο εφαρμογής και η αποτελεσματικότητα της εξωτερικής δράσης της ΕΕ. Δημιουργήθηκαν στρατιωτικά μέσα για να ενισχύσουν τα πολιτικά μέσα διαχείρισης των κρίσεων.

Όλο και περισσότερο οι εξωτερικές πολιτικές της ΕΕ – για παράδειγμα, το περιβάλλον, η ενέργεια, ο ανταγωνισμός, η γεωργία και η αλιεία, οι μεταφορές, η πάταξη της τρομοκρατίας και της λαθρομετανάστευσης, η αντιμετώπιση πανδημιών σε παγκόσμιο επίπεδο – επηρεάζουν τις διεθνείς σχέσεις και διαδραματίζουν ζωτικό ρόλο στην εξωτερική επίδραση της ΕΕ. Αντίστοιχα, η επίτευξη πολλών από τους στόχους της εσωτερικής πολιτικής της Ευρώπης εξαρτάται από την αποτελεσματική χρήση των μέσων εξωτερικής πολιτικής.

Το παρόν έγγραφο εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο, στο πλαίσιο της ισχύουσας σήμερα συνθήκης, μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις εξωτερικές προκλήσεις για την Ευρώπη, κάνοντας συνεκτικότερη και αποδοτικότερη χρήση των υφιστάμενων εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών. Σκοπός του εγγράφου δεν είναι να εγκαινιάσει εκ νέου τον διάλογο για το μέλλον της συνταγματικής συνθήκης ή να επαναπροσδιορίσει τις αρμοδιότητες των διαφόρων θεσμικών παραγόντων. Αποβλέπει μάλλον στο να προβεί σε πραγματιστικές προτάσεις που θα δώσουν στην Ένωση τη δυνατότητα να προσδιορίσει με σαφήνεια τον κοινό στόχο που επιδιώκει η εξωτερική μας δράση και να διασφαλίσει ότι κάτι τέτοιο υποστηρίζεται από τα αναγκαία μέσα πολιτικής.

Σε αυτή τη βάση, το παρόν έγγραφο προτείνει τη συνεργασία των κρατών μελών και των κοινοτικών οργάνων επί των ακόλουθων θεμάτων:

- Τρόπος ανάπτυξης και εφαρμογής της ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής, προβλέποντας μελλοντικές απειλές και ευκαιρίες.

- Τρόπος αύξησης της αποτελεσματικότητας και της επιρροής των ευρωπαϊκών πολιτικών και δράσεων, με συνεκτικότερη χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων – εξωτερικές και εσωτερικές πολιτικές – και βασιζόμενοι στις ιδιαίτερες ικανότητες και πλεονεκτήματα των κρατών μελών και των οργάνων.

- Τρόπος ενίσχυσης της δημοκρατικής λογοδότησης και προβολής των κοινοτικών πολιτικών και δράσεων, και ως εκ τούτου ενδυνάμωσης της αποδοχής τους από τους πολίτες.

2. Τα πλεονεκτηματα της εξωτερικησ πολιτικησ της εε

Οι ευρωπαίοι πολίτες αναμένουν από την Ένωση να κάνει χρήση της σημαντικής διεθνούς επιρροής της προκειμένου να προασπίσει και να προαγάγει τα συμφέροντά τους, ενώ οι διεθνείς εταίροι της αναμένουν από την Ευρώπη να αναλάβει τις παγκόσμιες ευθύνες της. Προκειμένου να επιτευχθούν αυτά, η ΕΕ πρέπει να κάνει αποτελεσματικότερη χρήση των πλεονεκτημάτων που διαθέτει σε επίπεδο εξωτερικής πολιτικής. Όπως τονίζεται από την ευρωπαϊκή στρατηγική για την ασφάλεια του 2003, η ΕΕ μπορεί να έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο ενεργώντας συλλογικά μάλλον παρά ως συνάθροιση των στοιχείων που την αποτελούν. Η αρχή αυτή διέπει ήδη ένα εντυπωσιακά μεγάλο φάσμα κοινοτικών εξωτερικών πολιτικών.

Διεύρυνση . Η ΕΕ ξεκίνησε με έξι κράτη μέλη και σήμερα έχει φθάσει τα 25. Με διαδοχικές διαπραγματεύσεις προσχωρήσεων, η ΕΕ έχει επεκτείνει την ειρήνη και τη σταθερότητα, την οικονομική ευμάρεια, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα αυστηρά κριτήρια προσχώρησης σε συνδυασμό με μια αξιόπιστη κοινοτική προοπτική παρέχουν ισχυρό έρεισμα για σταθεροποίηση και μεταρρύθμιση στις υποψήφιες χώρες.

Η Ευρωπαϊκή Πολιτική Γειτονίας αποτελεί προτεραιότητα των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ που επιδιώκει τη χαλιναγώγηση της έλξης και της επίδρασης της Ευρώπης, τονίζοντας την ανάγκη δημιουργίας θεσμών και μεταρρύθμισης. Για να επιτευχθεί πρέπει να κάνει χρήση ευρέως φάσματος εξωτερικών και εσωτερικών πολιτικών και να παράσχει στις ενδιαφερόμενες χώρες τη δυνατότητα συμμετοχής τους στην εσωτερική αγορά της ΕΕ.

Συναλλαγές και ανταγωνιστικότητα. Ευθύς εξ αρχής, η ΕΕ επιδίωξε στις εργασίες της το άνοιγμα των παγκόσμιων αγορών και ενός διεθνούς συστήματος συναλλαγών βασιζόμενου σε κανόνες, που θα πρόσφεραν την αναγκαία προβλεψιμότητα προκειμένου να ενθαρρυνθούν οι επενδύσεις και ή μεγαλύτερη επιλογή. Με τον καιρό, η προσέγγιση αυτή βοήθησε να αναπτυχθεί μια νέα δυναμική που ενισχύει την εξωτερική ανταγωνιστικότητα της Ένωσης, χαμηλότερες τιμές και βελτίωση των επιλογών για τους καταναλωτές. Ταυτόχρονα, η βελτιωμένη πρόσβαση σε προϊόντα από τις αναπτυσσόμενες χώρες προσφέρει περισσότερες θέσεις απασχόλησης, ανάπτυξη και επενδύσεις.

Ανάπτυξη. Η νέα αναπτυξιακή στρατηγική και οι ολοκληρωμένες στρατηγικές για την Αφρική, την Καραϊβική και τον Ειρηνικό καταδεικνύουν τον σημαντικό ρόλο της ΕΕ στη στήριξη των αναπτυξιακών στόχων της χιλιετίας και ενός αποτελεσματικού πολυμερούς συστήματος, εντός του πλαισίου της παγκοσμιοποίησης. Οι νέες δημοσιονομικές προοπτικές και το 10ο ευρωπαϊκό ταμείο ανάπτυξης προσφέρουν ένα φάσμα χρηματοδοτικών μέσων που περιλαμβάνει ειδικές διατάξεις για τη διακυβέρνηση, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τις αποστολές παρακολούθησης εκλογών, τη διαφύλαξη της ειρήνης, το επενδυτικό κλίμα, την περιφερειακή ολοκλήρωση. Τα μέσα αυτά στηρίζονται από νέες συμφωνίες για κοινό προγραμματισμό και συντονισμένη επί τόπου δράση με τα κράτη μέλη.

Στρατηγικές σχέσεις, πολιτικός διάλογος και ΚΕΠΠΑ. Η ΕΕ διαθέτει ευρύ δίκτυο συμβατικών σχέσεων και πολιτικών διαλόγων σε ολόκληρο τον κόσμο με στρατηγικούς εταίρους και περιφερειακούς ομίλους. Αυτές περιλαμβάνουν συνεργασία με τις ΗΠΑ για θέματα εσωτερικής ασφάλειας και την πάταξη της τρομοκρατίας, τον διάλογο με τη Ρωσία για την ενέργεια, και εταιρικές σχέσεις με άλλους σημαντικούς παραγωγούς και οργανώσεις τους, διάλογο με πολλές χώρες για τα δικαιώματα του ανθρώπου, καθώς και συζητήσεις με την Κίνα και την Ινδία σχετικά με την αειφόρο ανάπτυξη σε παγκόσμιο επίπεδο. Ένθερμοι υποστηρικτές της πολυμέρειας, διαδραματίζουμε σημαντικό ρόλο στα σημαντικότερα διεθνή όργανα και βήματα, εκπροσωπώντας τα κράτη μέλη και την Κοινότητα. Η ανάπτυξη της ΚΕΠΠΑ έχει βελτιώσει την ικανότητα της ΕΕ να λαμβάνει θέσεις επί σημαντικών θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, και η αμέριστη συνεργασία της Επιτροπής έχει συμβάλει στην επίτευξη συνοχής με κοινοτικές πολιτικές.

Αντιμετώπιση καταστροφών, διαχείριση κρίσεων και ευρωπαϊκή πολιτική για την ασφάλεια και την άμυνα (ΕΠΑΑ). Η ΕΕ συμβάλλει σημαντικά στη διαχείριση των κρίσεων με ευρύ φάσμα πολιτικών. Η ανθρωπιστική βοήθεια, η πολιτική προστασία και η ανασυγκρότηση αποδείχτηκαν καθοριστικής σημασίας σε πρόσφατες κρίσεις στο Αφγανιστάν, το Ιράκ και σε χώρες που επλήγησαν από το τσουνάμι, στη δημιουργία κράτους και σε καταστάσεις μετά από την κρίση στο Ασέχ, καθώς και στο πλαίσιο της επίλυσης και της πρόληψης των συγκρούσεων στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (FYROM). Τα μέσα αυτά συμπληρώνουν την όλο και μεγαλύτερη ικανότητα της κοινοτικής ευρωπαϊκής πολιτικής για την ασφάλεια και την άμυνα να στηρίζει την ΕΕ στη διαχείριση των κρίσεων. Για παράδειγμα, οι στρατιωτικές και πολιτικές αποστολές στη Βοσνία και Ερζεγοβίνη, την ΠΓΔΜ και τη Λαοκρατική Δημοκρατία του Κονγκό, καθώς και η απόκριση στις προκλήσεις στο Κοσσυφοπέδιο, αντικατοπτρίζουν την εντυπωσιακή εξέλιξη της ΕΠΑΑ αλλά και τη σημασία της αποτελεσματικής διάδρασης όλων των σχετικών μέσων πολιτικής. Οι επιχειρήσεις διαχείρισης των κρίσεων αποτελούν σαφέστατα και ορατά στοιχεία της εξωτερικής δράσης της Ένωσης.

3. Η εξωτερικη προβολη των εσωτερικων πολιτικων της ΕΕ

Υπάρχει άρρητος δεσμός μεταξύ των εσωτερικών και των εξωτερικών πολιτικών της ΕΕ. Ευθύς εξ αρχής η Συνθήκη αναγνώρισε ότι δεν θα μπορούσε να υπάρξει εσωτερική αγορά χωρίς κοινό τελωνειακό καθεστώς και κοινή εμπορική πολιτική. Η δημιουργία του ευρώ απαιτούσε μια κοινή νομισματική πολιτική, με άμεσες εξωτερικές συνέπειες. Η ίδια λογική διέπει και πολλές άλλες πολιτικές – για παράδειγμα τη γεωργία και την αλιεία, την περιφερειακή πολιτική, την απασχόληση και την κοινωνική πολιτική, το περιβάλλον, τη μετανάστευση και τον έλεγχο των συνόρων, την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, και τις μεταφορές (ειδικότερα τις αεροπορικές) – όπου η ανάπτυξη εσωτερικών πολιτικών οδήγησε κατά τρόπο φυσιολογικό σε πλέον ενεργό εξωτερικό ρόλο της ΕΕ. Σε πολλούς από αυτούς τους τομείς, η εξωτερική προστασία και η προβολή των συμφερόντων της ΕΕ αποτελεί θέμα επιμερισμένης ευθύνης μεταξύ κρατών μελών και Κοινότητας, γεγονός που παρουσιάζει πραγματική πρόκληση για την επίτευξη συνοχής. Εντούτοις, όλο και περισσότερες πολιτικές και μέσα επηρεάζουν τις εξωτερικές σχέσεις της Ευρώπης, και ως εκ τούτου πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κατά την επιδίωξη των στόχων της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ:

Στο πλαίσιο του προγράμματος της Λισαβόνας – τ ης εταιρικής μας σχέσης για την ανάπτυξη και τις θέσεις εργασίας – οι εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές είναι αλληλοεξαρτώμενες μέσα σε ένα κόσμο ανοικτών αγορών, ελεύθερης κυκλοφορίας κεφαλαίων και παγκοσμιοποίησης των χρηματοοικονομικών αγορών. Η οικονομική και νομισματική ένωση έχει οδηγήσει στην καθιέρωση του ευρώ ως του δεύτερου σημαντικότερου διεθνούς αποθεματικού και νομίσματος συναλλαγών μονάδας στον κόσμο, καθιστώντας την ΕΕ άκρως σημαντική σε παγκόσμιο επίπεδο. Εντούτοις, δεν έχει ακόμα λυθεί το θέμα της εκπροσώπησης της ΕΕ στα διεθνή οικονομικά και νομισματικά ιδρύματα. Η ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς έχει οδηγήσει στην καθιέρωση κοινοτικών προτύπων στις βασικές τεχνολογίες σε ολόκληρο τον κόσμο. Μεταξύ των παραδειγμάτων μπορούν να αναφερθούν τα ευρωπαϊκά πρότυπα και οι κανονισμοί στην κινεζική αυτοκινητοβιομηχανία, η ασφάλεια τροφίμων, το πρότυπο GSM για τις κινητές επικοινωνίες, τα ασύρματα τηλέφωνα και τεχνολογίες που παρέχουν υπηρεσίες ευρείας ζώνης σε δεκάδες χιλιάδες πελάτες σε όλο τον κόσμο. Η πολιτική ανταγωνισμού αποτελεί σημαντικό ρυθμιστικό μέσο στην αντιμετώπιση προβλημάτων όπως οι διεθνείς συμπράξεις ή η κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης. Η κοινοτική πολιτική ανταγωνισμού αποσκοπεί στην προστασία της εσωτερικής αγοράς, αλλά στην παγκόσμια οικονομία οι περισσότερες εταιρίες τις οποίες αφορούν οι αποφάσεις συμπράξεων και συγκεντρώσεων έχουν διεθνείς διαστάσεις. Στο σύνολό τους, οι πολιτικές αυτές ενισχύουν την εξωτερική ανταγωνιστικότητα της ΕΕ παρέχοντας ισότιμους όρους για την απρόσκοπτη ροή των διεθνών συναλλαγών.

Η ΕΕ ευρίσκεται επικεφαλής της διεθνούς δράσης όσον αφορά την απόκριση σε βασικά θέματα που δεν μπορούν να τεθούν υπό εθνικό έλεγχο, όπως οι κλιματικές αλλαγές, οι πανδημίες και η χρηστή διακυβέρνηση στη διαχείριση της ανάπτυξης και της εμπορίας γενετικά τροποποιημένων προϊόντων. Η εμπειρογνωμοσύνη και η πείρα που έχει αποκτήσει η ΕΕ μέσω της στρατηγικής της για την αειφόρο ανάπτυξη και κατά την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών, τη μόλυνση του αέρα και των υδάτων και άλλων διεθνικών περιβαλλοντικών απειλών έχει συνεισφέρει σημαντικά κατά τις διεθνείς διαπραγματεύσεις για την καθιέρωση ρυθμιστικών προτύπων σε αυτούς τους τομείς καθιστώντας την ΕΕ πρότυπο για πολλές χώρες και περιφέρειες που πλήττονται από τα ίδια προβλήματα. Η επιρροή της ΕΕ στα διεθνή περιβαλλοντικά πρότυπα έχει συμβάλει στη δημιουργία ισότιμων όρων για τις επιχειρήσεις της και έχει ενισχύσει το εξαγωγικό δυναμικό των καθαρών τεχνολογιών μας. Εξάλλου, από τις τρίτες χώρες προέρχεται ισχυρά ζήτηση για τη συνεργασία τους σε κοινοτικά προγράμματα όπως αυτά της ερευνητικής πολιτική, της εκπαίδευσης και των μεταφορών (GALILEO).

Η ταχεία ανάπτυξη της κοινοτικής πολιτικής στους τομείς της ενέργειας και της δικαιοσύνης και εσωτερικών υποθέσεων αντικατοπτρίζεται στις εξωτερικές διαστάσεις αυτών των θεμάτων. Η συζήτηση για την ενεργειακή πολιτική – όπως αναγνωρίστηκε με τη στήριξη της πρόσφατης πράσινης βίβλου της Επιτροπής από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο – έχει τονώσει τον βασικό στόχο της ΕΕ, συγκεκριμένα ένα ελάχιστο ποσοστό της σύνθεσης ενεργειακών πηγών της να προέρχεται από ασφαλείς ενεργειακές πηγές μικρής περιεκτικότητας σε άνθρακα. Η επίτευξη αυτού του στόχου εξαρτάται σε εξαιρετικά μεγάλο βαθμό τόσο από την αποτελεσματικότητα των εσωτερικών πολιτικών, μεταξύ άλλων την ανάπτυξη τεχνολογιών αποδοτικής αξιοποίησης της ενέργειας, την πολιτική του ανταγωνισμού, τη διαφοροποίηση των ενεργειακών πόρων, την ολοκλήρωση της εσωτερικής αγοράς ενέργειας και την επέκτασή της σε σχετικές χώρες ΕΠΓ και ΕΟΧ με την επέκταση της συνθήκης για την ίδρυση κοινότητας ενέργειας, όσο και από τις σχέσεις μας με τους μεγαλύτερους προμηθευτές, τις χώρες διέλευσης και τους άλλους μεγάλους καταναλωτές.

Η υλοποίηση του ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, καθώς και η καταπολέμηση της τρομοκρατίας είναι ζωτικής σημασίας για την εσωτερική μας ασφάλεια και δικαίως ευρίσκονται σε υψηλή θέση στις πολιτικές προτεραιότητες. Η συνολική και ισόρροπη διαχείριση της μετανάστευσης αποκτά όλο και μεγαλύτερη σημασία για την εξασφάλιση καλών και σταθερών σχέσεων με τους γείτονές μας, για την απόκριση στις επιταγές των αγορών εργασίας καθώς και για την καλύτερη προστασία των εξωτερικών μας συνόρων. Τα μέτρα αυτά είναι ουσιαστικά αν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις απειλές του οργανωμένου εγκλήματος και ειδικότερα της εμπορίας ανθρώπων και της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών. Εξάλλου, η καταπολέμηση της παγκόσμιας τρομοκρατίας απαιτεί συντονισμένη απόκριση των εσωτερικών και εξωτερικών πολιτικών.

4. Επιτευξη ευρυτερησ συναινεσησ και μεγαλύτερησ συνοχησ

Κατά την αντιμετώπιση της πρόκλησης και των ευθυνών που συνεπάγεται η χάραξη συνεπών και αποτελεσματικών εξωτερικών πολιτικών, οι κυβερνήσεις των κρατών μελών πρέπει να συνεκτιμούν ό,τι επιτυγχάνεται αναγκαστικά ή πιο ωφέλιμα σε επίπεδο ΕΕ στο πλαίσιο των διατάξεων των συνθηκών. Ο ρόλος της Επιτροπής συνίσταται στο να συμβάλλει με αναλύσεις και προτάσεις που αντικατοπτρίζουν το κοινό συμφέρον της ΕΕ.

Η επιτυχία της εξωτερικής δράσης της ΕΕ εξαρτάται από τρεις βασικούς παράγοντες:

* Πρώτον, και κυριότερο, πολιτική συμφωνία μεταξύ των κρατών μελών ως προς τους στόχους που πρέπει να επιτευχθούν μέσω της ΕΕ. Αυτό απαιτεί την ύπαρξη ισχυρής εταιρικής σχέσης μεταξύ των οργάνων της ΕΕ και σαφούς επικέντρωσης σε περιορισμένο αριθμό στρατηγικών προτεραιοτήτων όπου η Ευρώπη μπορεί να σημειώσει επιτυχία, αντί για διασπάθιση των προσπαθειών σε ολόκληρο το φάσμα. Κάτι τέτοιο αποτελεί απόλυτη προϋπόθεση,

* Δεύτερον, κατά πόσο τα διαθέσιμα μέσα πολιτικής είναι κατάλληλα επί του προκειμένου έργου, υποστηρίζονται από τους αναγκαίους πόρους και εμφανίζουν σαφή πλεονεκτήματα,

* Τρίτον, τον ρόλο και τις αρμοδιότητες των κοινοτικών οργάνων και το νομικό περιβάλλον.

Όπως και στις εθνικές διοικήσεις, ακόμα και όταν υπάρχει επαρκής πολιτική βούληση, η επιρροή της ΕΕ είναι ανεπαρκής όταν υφίστανται ασυμβίβαστες τάσεις και έλλειψη συνοχής μεταξύ των διαφόρων πολιτικών. Χρειάζονται μεγάλες και σταθερές προσπάθειες για να τονωθεί η συμπληρωματική διάδραση των διαφόρων ενεργειών πολιτικής και για να υπάρξει συμβιβασμός μεταξύ των διαφόρων στόχων (για παράδειγμα στο εμπόριο, τη γεωργία, την ανάπτυξη, το περιβάλλον ή τη μετανάστευση). Σε επίπεδο ΕΕ μάλιστα, επιπρόσθετη πρόκληση αποτελεί η επίτευξη συνοχής μεταξύ κοινοτικών και εθνικών δράσεων.

Η έλλειψη ικανοποιητικού συντονισμού μεταξύ των διαφόρων παραγόντων και πολιτικών σημαίνει ότι η ΕΕ χάνει, σε διεθνές επίπεδο, τη δυνατότητα επιρροής, τόσο πολιτικής όσο και οικονομικής. Παρά την πρόοδο στη βελτίωση του συντονισμού, υπάρχουν ακόμα περιθώρια ως προς τη σύγκλιση μέσων και πόρων, τόσο στην Επιτροπή όσο και μεταξύ Συμβουλίου και Επιτροπής ή και μεταξύ κοινοτικών οργάνων και κρατών μελών. Εξάλλου, η επιρροή της κοινοτικής πολιτικής εξασθενεί με την απουσία προβολής και συνέχειας στην εξωτερική της εκπροσώπηση. Εντός του πλαισίου των εν ισχύ συνθηκών, η Κοινότητα και οι διακυβερνητικές μέθοδοι πρέπει να συνδυαστούν με βάση την αρχή ότι σημασία έχει η βέλτιστη επίτευξη του επιθυμητού αποτελέσματος μάλλον παρά οι θεσμικές θεωρίες και δόγματα.

Η συνταγματική συνθήκη προβλέπει ορισμένες σημαντικές θεσμικές αλλαγές με στόχο τη βελτίωση της συνοχής στην εξωτερική δράση της ΕΕ. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται ο διορισμός ενός υπουργού εξωτερικών - αντιπροέδρου της Επιτροπής, ο διορισμός από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ενός προέδρου με θητεία δυόμισι ετών που θα εκπροσωπεί την Ένωση σε θέματα σχετικά με την ΚΕΠΠΑ στο επίπεδό του, τη δημιουργία μιας ευρωπαϊκής υπηρεσίας εξωτερικής δράσης, μια ενιαία νομική προσωπικότητα για την ΕΕ, την κατάργηση της εναλλάξ προεδρίας, και άλλες διατάξεις εξωτερικής πολιτικής.

Οι στόχοι της συνταγματικής συνθήκης παραμένουν επίκαιροι και θα δημιουργήσουν νέες ευκαιρίες ώστε να αντιμετωπιστούν οι προκλήσεις της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ. Εντούτοις, υπάρχουν ορισμένες ενέργειες εντός των ορίων της σημερινών συνθηκών που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη.

5. Η μελλοντικη πορεια — Πρακτικεσ ενεργειεσ

Οι ενέργειες που πρέπει να αναληφθούν για την αντιμετώπιση των προκλήσεων οι οποίες εκτίθενται στο παρόν έγγραφο αποτελεί επιμερισμένη ευθύνη. Για να καταδείξει το σθένος της, η Ευρώπη πρέπει να εκμεταλλευτεί στο έπακρον τους συνδυασμένους πόρους μας, τόσο στο ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο. Αντλώντας ο καθένας από τις δικές του δυνάμεις, όλοι οι φορείς θα πρέπει να συνεργαστούν στενότερα ώστε να μεγιστοποιήσουν τη συλλογική επιρροή της Ένωσης. Απαιτείται μεγαλύτερη προσοχή ειδικότερα στον ρόλο των εσωτερικών πολιτικών στις εξωτερικές σχέσεις, για παράδειγμα στο περιβάλλον, σε θέματα δικαιοσύνης και ασφάλειας, στις μεταφορές ή την ενέργεια, όπου η ΕΕ διαθέτει απαράμιλλη πείρα και ασκεί μεγάλη επίδραση, καθώς επίσης και στη διαχείριση των κοινοτικών πολιτικών εκ μέρους της Επιτροπής.

5.1. Καλύτερος στρατηγικός προγραμματισμός

Το γενικό πλαίσιο εντός του οποίου εγγράφονται οι εξωτερικοί στόχοι της Ένωσης τυγχάνει ήδη ευρείας συναίνεσης στις συνθήκες. Μαζί με την ευρωπαϊκή στρατηγική για την ασφάλεια του 2003, τα βασικά αυτά κείμενα συμπληρώνονται από συνεκτική δέσμη λεπτομερέστερων συμπερασμάτων του Συμβουλίου, εγγράφων στρατηγικής, εγγράφων προγραμματισμού για χρηματοδοτική ενίσχυση και άλλα συναφή. Τα ψηφίσματα και οι εκθέσεις του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου συνοδεύουν τον στρατηγικό προγραμματισμό των εξωτερικών σχέσεων της ΕΕ. Υπάρχει πάντως σημαντικό περιθώριο για την καθιέρωση μιας συστηματικότερης προσέγγισης στη θέσπιση των στρατηγικών στόχων και των πολιτικών προτεραιοτήτων τόσο σε γεωγραφικό όσο και σε θεματικό επίπεδο, ώστε οι στόχοι πολιτικής να κατευθύνουν την επιλογή των μέσων πολιτικής (και όχι αντίστροφα).

- Η Επιτροπή προτίθεται να βελτιώσει την εσωτερική συνοχή και αποτελεσματικότητα της συνεισφοράς της στην εξωτερική πολιτική της ΕΕ σε όλους τους τομείς αρμοδιότητάς της. Θα ληφθούν μέτρα για να βελτιωθεί ο στρατηγικός προγραμματισμός και ο καθορισμός προτεραιοτήτων, προκειμένου να εξασφαλιστεί η σωστή αναλογία πολιτικών για την αντιμετώπιση εξωτερικών ζητημάτων, γεωγραφικών ή θεματικών. Τα μέτρα θα καλύπτούν τους ακόλουθους βασικούς τομείς:

- Η Επιτροπή θα ενισχύσει τον ρόλο της ομάδας «Εξωτερικές σχέσεις» των επιτρόπων υπό την αιγίδα του Προέδρου, κατά την επισήμανση των στρατηγικών προτεραιοτήτων. Η ομάδα θα διευρυνθεί ώστε να περιλάβει και άλλους επιτρόπους με σχετικά χαρτοφυλάκια ώστε να σχηματιστούν ειδικές ομάδες για τη συζήτηση συγκεκριμένων γεωγραφικών και θεματικών ζητημάτων. Οι συζητήσεις αυτές θα πρέπει να διεξάγονται επί συνεχούς βάσεως, για παράδειγμα για να εξασφαλίζουν την έγκαιρη προετοιμασία θεμάτων εσωτερικής πολιτικής που θα πρέπει να εγείρονται κατά τις διμερείς συσκέψεις κορυφής ή σε διεθνείς διαπραγματεύσεις. Άλλες ομάδες επιτρόπων θα συμβάλλουν επίσης στα θεματικά ζητήματα για την εξασφάλιση συνεκτικότερης δράσης και τον καθορισμό σαφέστερων προτεραιοτήτων από το Σώμα των επιτρόπων. Το Σώμα των επιτρόπων στο σύνολό του θα προβαίνει σε συχνότερες συζητήσεις προσανατολισμού επί γεωγραφικών και θεματικών ζητημάτων. Η Επιτροπή θα ζητήσει από τον Ύπατο Εκπρόσωπο να συμμετάσχει στις εργασίες της ομάδας εξωτερικών σχέσεων, ειδικότερα όταν πρόκειται για στρατηγικό προγραμματισμό.

- Η Επιτροπή θα βελτιώσει τις ικανότητες σύνταξης εκθέσεων και αναλύσεων τόσο στις Βρυξέλλες όσο και στις αντιπροσωπίες της, καθιερώνοντας μεγαλύτερη ευελιξία στην παροχή των πόρων και εμπειρογνωμοσύνης ανάλογα με τις διαμορφούμενες ανάγκες, και ενθαρρύνοντας την επιμόρφωση. Έτσι η Επιτροπή θα έχει τη δυνατότητα να συμβάλλει καλύτερα στις εργασίες της Coreper, της Επιτροπής Πολιτικής και Ασφάλειας (ΕΠΑ) και των σχετικών ομάδων εργασίας του Συμβουλίου και των επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Όποτε χρειάζεται, θα μπορούσαν να κληθούν οι αρχηγοί των αντιπροσωπιών να συμμετάσχουν στις εργασίες των ομάδων του Συμβουλίου.

- Η Επιτροπή ανέλαβε να εγκαινιάσει τακτικό διάλογο με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με το περιεχόμενο των σχεδίων εγγράφων εθνικής, περιφερειακής και θεματικής στρατηγικής, και να λαμβάνει δεόντως υπόψη τη θέση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατά την εφαρμογή στρατηγικών.

Τα ακόλουθα μέτρα αναμένεται ότι θα παράσχουν βελτιωμένη βάση συνεργασίας μεταξύ της Επιτροπής, του Ύπατου Εκπροσώπου και του Συμβουλίου κατά τις εργασίες τους σχετικά με τον στρατηγικό προγραμματισμό, και ιδιαίτερα κατά την ανάπτυξη κοινών αξιολογήσεων, κοινών στρατηγικών και κοινής δράσης:

- Κάθε έξι μήνες, ο νέος Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ο Υπουργός Εξωτερικών της χώρας που ασκεί την προεδρία, ο Πρόεδρος της Επιτροπής και ο Επίτροπος αρμόδιος για τις εξωτερικές σχέσεις, καθώς και ο Ύπατος Εκπρόσωπος θα πρέπει να συνέρχονται σε άτυπη σύνοδο και να εξετάζουν την εξωτερική δράση της Ένωσης. Στις συσκέψεις θα μπορούν να συμμετέχουν και άλλοι επίτροποι.

- Θα πρέπει να καθιερωθεί η αρχή των κοινών εγγράφων προκειμένου για τις συζητήσεις πολιτικής στο Συμβούλιο και τις ομάδες εργασίας του, γεγονός που συνεπάγεται στενότερη συνεργασία και επαφές μεταξύ των υπηρεσιών της Επιτροπής και της μονάδας πολιτικής του Συμβουλίου.

- Εκ των προτέρων προετοιμασία των συνόδων κορυφής με τους βασικούς εταίρους ώστε να επισημαίνονται τα καίρια θέματα εσωτερικής πολιτικής που θα συζητηθούν. Θα πρέπει να προβλέπεται έγκαιρη συζήτηση στο πλαίσιο της Coreper ώστε να εξασφαλίζεται η συνοχή μεταξύ της προετοιμασίας θεμάτων εξωτερικής και εσωτερικής πολιτικής.

- Το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να αναζητήσουν καλύτερους τρόπους ανταλλαγής εκθέσεων και παροχής άλλων πληροφοριών, με βάση την αμοιβαιότητα, ειδικότερα των πληροφοριών που προέρχονται από τις αντιπροσωπίες της Επιτροπής και τους ειδικούς εκπροσώπους της ΕΕ. Η ανταλλαγή αυτή θα μπορούσε να περιλαμβάνει κοινές εκθέσεις και αναλύσεις, μεταξύ άλλων και μεταξύ του Κέντρου Κατάστασης της Γραμματείας του Συμβουλίου και της Αίθουσας Διαχείρισης Κρίσεων της Επιτροπής.

- Στενότερη συνεργασία μεταξύ της Γραμματείας του Συμβουλίου και των υπηρεσιών της Επιτροπής στους τομείς αυτούς θα μπορούσε να παράσχει σταθερότερη βάση για τα κράτη μέλη ώστε να καθορίζουν την πολιτική τους στο Συμβούλιο, και ενδεχομένως και στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο.

- Το Συμβούλιο θα μπορούσε να βελτιώσει τον συντονισμό σε προηγούμενα στάδια ώστε να ευνοηθεί η επίτευξη συναίνεσης σε θέματα κοινοτικής σημασίας που αποτελούν το αντικείμενο συζητήσεων σε πολυμερείς οργανισμούς (ΟΗΕ, διεθνή χρηματοδοτικά όργανα), σε άτυπα όργανα (G7/G8, G20) και σε άλλα βήματα διεθνούς διακυβέρνησης, καθώς και σε περιφερειακούς οργανισμούς. Όπου η Κοινότητα είναι ήδη μέλος πολυμερών και περιφερειακών οργανισμών και οργανώσεων των Ηνωμένων Εθνών, η θέση της ΕΕ είναι απόλυτα συντονισμένη στο Συμβούλιο μεταξύ κρατών μελών, προεδρίας και Επιτροπής. Η συνεργασία αυτή θα πρέπει να επεκταθεί κατά το δυνατόν με την εκπροσώπηση της Κοινότητας σε άλλα βήματα, και θα πρέπει να περιλάβει την κοινή επισήμανση θεμάτων που θα πρέπει να εγγραφούν στην ημερήσια διάταξη, την έγκαιρη διανομή των αναλύσεων και των εγγράφων πολιτικής στους αντιπροσώπους όλων των κρατών μελών, την κοινή παρουσίαση της κοινοτικής γραμμής σε χώρες εταίρους από την Επιτροπή και την προεδρία στις πρωτεύουσες βασικών τρίτων χωρών και την εντονότερη παρουσία εμπειρογνωμόνων της Επιτροπής για να διευκολυνθεί ο συντονισμός εκ μέρους της προεδρίας. Τα κράτη μέλη θα πρέπει να επιδιώκουν ενεργά τη συμφωνία με τρίτες χώρες για να εξασφαλίζουν την πλήρη συμμετοχή της Επιτροπής, π.χ. κατά την εξωτερική εκπροσώπηση της ζώνης ευρώ στο πλαίσιο των G7, G20 ή του φόρουμ για τη χρηματοοικονομική σταθερότητα,

5.2. Αύξηση της αποτελεσματικότητας και της επιρροής με καλύτερη διάδοση των πληροφοριών

Ακόμα και όταν η ΕΕ έχει σαφείς στόχους και συμπεφωνημένη πορεία δράσης, η επιρροή και η αποτελεσματικότητα της δράσης μας συχνά παρακωλύεται από αντιφατικά μηνύματα και αργές και σύνθετες διαδικασίες εφαρμογής. Ως εκ τούτου, η ΕΕ χρειάζεται να εξετάσει μέτρα στους ακόλουθους τομείς:

- Να εξασφαλιστεί ότι, μετά τη λήψη πολιτικών αποφάσεων από την ΕΕ, όλοι οι φορείς θα τις ενσωματώνουν στα διπλωματικά και δημόσια μηνύματά τους καθώς και στην ανάπτυξη δικών τους πολιτικών. Αυτό συνεπάγεται ενισχυμένο συντονισμό στις Βρυξέλλες και καλύτερη χρήση του δικτύου αντιπροσωπιών της Επιτροπής, των ειδικών εκπροσώπων της ΕΕ και των πρεσβειών των κρατών μελών ώστε να μεταφέρεται σαφές, ενιαίο μήνυμα στους εταίρους.

- Να αναπτυχθούν νέες μέθοδοι εργασίας και διαδικασίες εντός της Επιτροπής ώστε να καταστεί δυνατή η έγκαιρη λήψη πολιτικών αποφάσεων σε απόκριση διαφόρων εξελίξεων, συνεπής με τις απαιτήσεις της συλλογικής ευθύνης (συλλογικότητα).

- Σε περιπτώσεις κρίσεων, αυτό θα μπορούσε να συνεπάγεται τη χρησιμοποίηση υφιστάμενων μηχανισμών εσωτερικού συντονισμού και τη μεγαλύτερη αποτελεσματικότητά τους στο εξωτερικό επίπεδο.

- Ταχύτερη και πιο ευέλικτη εφαρμογή των χρηματοδοτικών διαδικασιών και των συστημάτων προμήθειας, με πλήρη τήρηση των αρχών της διαφάνειας, λογοδότησης και χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης (συμπεριλαμβανομένης και της διαχείρισης του προϋπολογισμού της ΚΕΠΠΑ και των μέσων διαχείρισης των κρίσεων). Με τη στήριξη του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η Επιτροπή εξορθολογίζει τώρα τη διάρθρωση των μέσων της για εξωτερική χρηματοδότηση προκειμένου να ενισχύσει και να απλουστεύσει την εφαρμογή ενισχύσεων στο πλαίσιο των νέων διαρθρωτικών προοπτικών. Εξάλλου, η Επιτροπή προέβη πρόσφατα σε νέες προτάσεις ώστε να απλουστευτεί προς τον σκοπό αυτό ο δημοσιονομικός κανονισμός.

- Η Επιτροπή θα υποβάλει προτάσεις για να ενισχύσει τη συνεργασία με τα κράτη μέλη και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με πολιτικά ευαίσθητα σχέδια και δράσεις που χρηματοδοτούνται από τον κοινοτικό προϋπολογισμό (ειδικότερα όπου επηρεάζονται εθνικοί πόροι και προσωπικό).

5.3. Καλύτερη συνεργασία μεταξύ των κοινοτικών οργάνων και των κρατών μελών

Προς στήριξη αυτών των πολιτικών μέτρων, υπάρχουν σημαντικά περιθώρια για να προαχθεί η αμοιβαία κατανόηση μέσω βελτιωμένης συνεργασίας και κοινής διπλωματικής αίσθησης των διαφόρων φορέων που εμπλέκονται στην εξωτερική πολιτικής της ΕΕ.

- Η Επιτροπή προετοιμάζει ενισχυμένο πρόγραμμα ανταλλαγής προσωπικού με τις διπλωματικές υπηρεσίες των κρατών μελών και του προσωπικού της Γραμματείας του Συμβουλίου τόσο στις αντιπροσωπίες όσο και στα κεντρικά γραφεία.

- Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εγκαινιάσουν εθνικά προγράμματα διπλωματικής επιμόρφωσης για το προσωπικό των οργάνων της ΕΕ που εργάζονται επί θεμάτων εξωτερικών σχέσεων. Η Επιτροπή και το Συμβούλιο θα μπορούσαν να περιλάβουν διπλωματικούς υπαλλήλους των κρατών μελών στα προγράμματα κοινοτικής επιμόρφωσης. Τα κράτη μέλη θα μπορούσαν να εντείνουν την επιμόρφωση εθνικών υπαλλήλων σε ευρωπαϊκά θέματα.

- Το Συμβούλιο και η Επιτροπή θα πρέπει να προτείνουν τη διττή αρμοδιότητα του αρχηγού αντιπροσωπίας και ειδικού εκπροσώπου της ΕΕ όπου αυτό είναι αναγκαίο, για παράδειγμα στα Δυτικά Βαλκάνια, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων που προβλέπονται από τις συνθήκες και της ισορροπίας των οργάνων. Οι ρυθμίσεις αυτές θα πρέπει να βασιστούν στη θετική πείρα της διττής αρμοδιότητας στα Σκόπια, που απόβλεπε στην όσο το δυνατόν ενιαία παρουσία της ΕΕ στο Σαράγιεβο και την Πριστίνα. Σε άλλους τομείς η Επιτροπή θα συνεχίσει τη συνεργασία της με τους ειδικούς εκπροσώπους της ΕΕ και θα στηρίζει τις αρμοδιότητές τους.

- Οι αντιπρόσωποι των κρατών μελών στις διοικήσεις των πολυμερών οργάνων θα πρέπει να συντονιστούν με τα όργανα της ΕΕ στο κατάλληλο επίπεδο για να ενθαρρύνουν την προαγωγή κοινών θέσεων όσον αφορά θέματα κοινού συμφέροντος.

- Οι αντιπροσωπίες της Επιτροπής θα στηρίξουν πλήρως τον Ύπατο Εκπρόσωπο. Ομοίως, οι ειδικοί εκπρόσωποι της ΕΕ θα μπορούσαν να εμπλακούν στενότερα στις δραστηριότητες και τις επισκέψεις της Επιτροπής. Οι αντιπροσωπίες θα παρέχουν επίσης στήριξη στις επισκεπτόμενες επιτροπές και τις αντιπροσωπίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η ΕΕ θα πρέπει επίσης να εξετάσει περισσότερο την πιθανότητα συστέγασης και κοινών υπηρεσιών στήριξης για τα κράτη μέλη και τις εξωτερικές αντιπροσωπίες της ΕΕ σε τρίτες χώρες.

- Θα πρέπει να αναπτυχθεί η συνεργασία μεταξύ των κρατών μελών στον τομέα της προξενικής συνδρομής, ειδικότερα σε περιπτώσεις κρίσεων. Να εξεταστεί η δυνατότητα των αντιπροσωπιών της Επιτροπής να διαδραματίσουν ρόλο στήριξης/συμπλήρωσης στον τομέα αυτό.

5.4. Μεγαλύτερη υπευθυνοποίηση και προβολή

Είναι αναγκαίο να ενισχυθεί η υποχρέωση συνεκτίμησης της εξωτερικής δράσης της ΕΕ. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και τα εθνικά κοινοβούλια έχουν να διαδραματίσουν ουσιαστικό ρόλο. Τα σχετικά μέτρα θα πρέπει να περιλαμβάνουν:

- Τακτικότερες ανταλλαγές μεταξύ των αρμόδιων οργάνων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με τον Ύπατο Εκπρόσωπο/ΓΓ, και των μελών της Επιτροπής. Θα πρέπει να ληφθούν περαιτέρω μέτρα που θα επιτρέπουν στους ειδικούς εκπροσώπους της ΕΕ και τους αρχηγούς των αντιπροσωπιών να συνεισφέρουν στις εργασίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Είναι αναγκαίο να εξηγηθεί καλύτερα και να κινητοποιηθεί η στήριξη της κοινής γνώμης:

- Ενίσχυση της «δημόσιας διπλωματίας» στις τρίτες χώρες για να προβληθούν οι κοινοτικές πολιτικές και τα πρότυπα, να αυξηθεί η προβολή της εξωτερικής δράσης, της ΕΕ, της αναπτυξιακής βοήθειας και της παροχής βοήθειας σε έκτακτες ανάγκες (με συγκεκριμένα παραδείγματα και όχι μόνο αριθμούς).

- Ευαισθητοποίηση ως προς την ΕΕ π.χ. μέσω κοινοτικών προγραμμάτων επίσκεψης και προγραμμάτων υποτροφιών με τρίτες χώρες.

- Εντός της ΕΕ, ενθάρρυνση της συμμετοχής των πολιτών σε δημόσιες συζητήσεις των κρατών μελών και των οργάνων σχετικά με την εξωτερική πολιτική της ΕΕ.

- Έκδοση κοινών ανακοινωθέντων και ανακοινώσεων τύπου προς το ευρύ κοινό σχετικά με θέματα κοινής αρμοδιότητας της Επιτροπής και του Συμβουλίου. Ανάπτυξη συνεργασίας μεταξύ των κρατών μελών και των οργάνων της ΕΕ σχετικά με την πολιτική πληροφόρησης περί θεμάτων εξωτερικής πολιτικής, τόσο εντός της ΕΕ όσο και σε τρίτες χώρες.

6. Συμπερασμα

Το παρόν έγγραφο υποστηρίζει ότι θα υπάρξουν οφέλη για την εξωτερική δράση της ΕΕ από την καθιέρωση στενότερης και αμοιβαία υποστηρικτικών σχέσεων μεταξύ όλων των παραγόντων που εμπλέκονται σε κοινοτικό και σε εθνικό επίπεδο. Βραχυπρόθεσμα, μεμονωμένοι παράγοντες και όργανα μπορούν να αντλήσουν οφέλη από την ελευθερία κινήσεων που παρέχει η άσκηση των αρμοδιοτήτων κατά τρόπο αυτόνομο. Μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα, η ΕΕ έχει αποδείξει την ικανότητά της να βοηθά τα κράτη μέλη στην επίτευξη των στόχων τους εξωτερικής πολιτικής. Η γενική αποτελεσματικότητα και ως εκ τούτου η επιρροή της ΕΕ σε παγκόσμιο επίπεδο εξαρτάται από τη βέλτιστη χρήση όλων των διαθέσιμων μέσων για τη στήριξη των εξωτερικών στόχων. Στη βάση των προτεινόμενων στο παρόν έγγραφο ενεργειών ευρίσκεται η πεποίθηση ότι στην κορυφή των προτεραιοτήτων του προγραμματισμού μας πρέπει να ευρίσκεται η ευελιξία, η παροχή προστιθέμενης αξίας στην εξωτερική πολιτική, και η δημιουργία κοινών προσεγγίσεων.