A4-0450/98

Ψήφισμα για την εναρμόνιση μορφών προστασίας συμπληρωματικών προς το καθεστώς του πρόσφυγα στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,

- έχοντας υπόψη τη Συνθήκη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ειδικότερα τον Τίτλο VI,

- έχοντας υπόψη τη Συνθήκη του Άμστερνταμ της 2ας Οκτωβρίου 1997,

- έχοντας υπόψη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση της 4ης Νοεμβρίου 1950 για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση της Γενεύης της 28ης Ιουλίου 1951 για το καθεστώς του πρόσφυγα, όπως τροποποιήθηκε από το Πρωτόκολλο της Νέας Υόρκης της 31ης Ιανουαρίου 1967,

- έχοντας υπόψη την Οικουμενική Διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων της 10ης Δεκεμβρίου 1948,

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του ΟΗΕ της 10ης Δεκεμβρίου 1984 για την κατάργηση των βασανιστηρίων και άλλων μορφών σκληρής, απάνθρωπης ή ταπεινωτικής μεταχείρισης,

- έχοντας υπόψη την Ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σχετικά με την πολιτική στον τομέα της μετανάστευσης και την πολιτική στον τομέα της χορήγησης ασύλου (COM(94)0023-C3-0107/94),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμά του της 21ης Σεπτεμβρίου 1995 για την ανωτέρω Ανακοίνωση ((ΕΕ C 269 της 16.10.1995, σελ. 156.)),

- έχοντας υπόψη το Ψήφισμα του Συμβουλίου της 20ής Νοεμβρίου/1ης Δεκεμβρίου 1992 περί εναρμονισμένης αντιμετώπισης των ζητημάτων που αφορούν τις τρίτες χώρες υποδοχής, τα Πορίσματα του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου/1ης Δεκεμβρίου 1992 σχετικά με τις χώρες όπου δεν υπάρχει εν γένει σοβαρός κίνδυνος διώξεων, το Ψήφισμα του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου/1ης Δεκεμβρίου 1992 για τις έκδηλα αστήρικτες αιτήσεις χορήγησης ασύλου,

- έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου της 20ής Ιουνίου 1995 για τις ελάχιστες εγγυήσεις στις διαδικασίες χορήγησης ασύλου ((ΕΕ C 274 της 19.9.1996, σελ. 13.)),

- έχοντας υπόψη την κοινή θέση του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1996 σχετικά με την εναρμονισμένη ερμηνεία του όρου «πρόσφυγας» ((ΕΕ L 63 της 13.3.1996, σελ. 2.)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου της 14ης Οκτωβρίου 1996 περί καθορισμού των προτεραιοτήτων της συνεργασίας στους τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων κατά την περίοδο από 1η Ιουλίου 1998 μέχρι 14 Οκτωβρίου 1996 ((ΕΕ C 319 της 26.10.1996, σελ. 1.)),

- έχοντας υπόψη τη Σύμβαση του Δουβλίνου της 15ης Ιουνίου 1990 σχετικά με τον προσδιορισμό του κράτους που έχει την ευθύνη της εξέτασης μιας αίτησης ασύλου που έχει υποβληθεί σε ένα από τα κράτη μέλη των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων,

- έχοντας υπόψη τις προτάσεις κοινών δράσεων που έχει υποβάλει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δυνάμει του άρθρου Κ.3, παράγραφος 2, εδάφιο β' της Συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα προσωρινής προστασίας μετακινηθέντων ατόμων (COM(98)0372 - C4-0505/98 - 97/0081(CNS) και COM(98)0372 - C4-0506/98 - 98/0222(CNS)),

- έχοντας υπόψη το ψήφισμα του Συμβουλίου της 18ης Δεκεμβρίου 1997 περί καθορισμού των προτεραιοτήτων της συνεργασίας στους τομείς της Δικαιοσύνης και των Εσωτερικών Υποθέσεων κατά την περίοδο από 1η Ιανουαρίου 1998 μέχρι την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ ((ΕΕ C 11 της 15.1.1998, σελ. 1.))

- έχοντας υπόψη την αναφορά αριθ. 852/97, του κ. Friedrich Magirius, γερμανού υπηκόου, και λοιπών, σχετικά με την πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο θέμα της χορήγησης ασύλου,

- έχοντας υπόψη την έκθεση της Επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών και Εσωτερικών Υποθέσεων και τη γνωμοδότηση της Επιτροπής για τα Δικαιώματα της Γυναίκας (A4-0450/98),

Α. λαμβάνοντας υπόψη ότι η Οικουμενική Διακήρυξη των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναγνωρίζει στον καθένα το δικαίωμα να προστατεύει τον εαυτό του από τους διωγμούς και να λαμβάνει άσυλο σε οποιαδήποτε άλλη χώρα και ότι το θεμελιώδες αυτό δικαίωμα εγγράφεται στο πλαίσιο της παράδοσης που έχουν τα ευρωπαϊκά κράτη στο θέμα του σεβασμού της ανθρώπινης προσωπικότητας,

Β. λαμβάνοντας υπόψη ότι το καθεστώς του πρόσφυγα διέπεται από τις διατάξεις της Σύμβασης της Γενεύης, μέλη της οποίας είναι όλα τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και ότι τα εν λόγω κράτη, μέσω της Σύμβασης αυτής, ανέλαβαν να προστατεύουν κάθε άτομο που φοβάται ότι θα υποστεί διωγμό λόγω της φυλής του, της θρησκείας του, της εθνικότητάς του, της κοινωνικής του ομάδας ή των πολιτικών του πεποιθήσεων, υπό την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι το άτομο αυτό δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις αποκλεισμού από την εφαρμογή της Σύμβασης αυτής, στις οποίες αναφέρεται η παράγραφος ΣΤ του άρθρου 1 του κειμένου της,

Γ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στη Σύμβαση της Γενεύης για τους πρόσφυγες, ως πρόσφυγες ορίζονται τα άτομα εκείνα τα οποία βρίσκονται εκτός της χώρας της οποίας κατέχουν την υπηκοότητα λόγω αιτιολογημένου φόβου ότι θα υποστούν διώξεις λόγω φυλετικής καταγωγής, θρησκευτικών πεποιθήσεων, εθνικότητας, προέλευσης από μια συγκεκριμένη κοινωνική ομάδα ή λόγω των πολιτικών τους πεποιθήσεων,

Δ. λαμβάνοντας υπόψη ότι όλα τα άτομα - και ιδίως οι γυναίκες - που υπήρξαν θύματα συστηματικών διώξεων σεξουαλικού χαρακτήρα στα πλαίσια πολέμων ή άλλων σοβαρών κοινωνικών αναταραχών ή που έχουν αιτιολογημένο φόβο ότι θα υποστούν διώξεις, πρέπει να αναγνωρίζονται ως πρόσφυγες,

Ε. λαμβάνοντας αφετέρου υπόψη ότι, υπό το φως των πρόσφατων κρίσεων, τα αίτια του προσφυγικού ρεύματος δεν πρέπει επ' ουδενί να συγχέονται με τα αίτια τών άλλων μεταναστευτικών μετακινήσεων και ότι οι ιδιαιτερότητες της πολιτικής επί θεμάτων χορήγησης ασύλου απαιτούν ένα σαφή διαχωρισμό της πολιτικής επί θεμάτων χορήγησης ασύλου από την πολιτική επί θεμάτων μετανάστευσης,

ΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι στο Συμβούλιο συνεχίζονται οι εργασίες για τη χάραξη της μελλοντικής στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα μετανάστευσης και χορήγησης ασύλου, ότι οι εργασίες αυτές δεν διαχωρίζουν με αρκετά σαφή τρόπο τα ζητήματα μετανάστευσης από τα ζητήματα ασύλου και ότι πρέπει να κληθεί αμέσως το Κοινοβούλιο να γνωμοδοτήσει επ' αυτού,

Ζ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η είσοδος, η παραμονή και το καθεστώς των ατόμων που αναζητούν διεθνή προστασία στο έδαφος των κρατών μελών δεν μπορούν να αναχθούν σε απλά ζητήματα εσωτερικής ασφάλειας των κρατών αυτών, αλλά σχετίζονται με ηθικής και πολιτικής τάξης αξίες, εγγυημένες από τις διεθνείς συμβάσεις στις οποίες έχουν συμβληθεί τα εν λόγω κράτη,

Η. λαμβάνοντας υπόψη ότι η πολιτική σε θέματα χορήγησης ασύλου δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπίζεται σε καθαρά εθνικό επίπεδο και ότι πρέπει, βάσει του νέου Τίτλου IV της Συνθήκης του Άμστερνταμ, να υιοθετήσουμε μια θεώρηση που θα επιτρέπει την πραγματική προστασία κάθε ατόμου που έχει ανάγκη διεθνούς προστασίας,

Θ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η θεώρηση αυτή πρέπει επίσης να επιτρέπει τη χάραξη μακροπρόθεσμων στρατηγικών που θα αποσκοπούν στην εξάλειψη ή μείωση των αιτίων που προκάλεσαν την μετακίνηση των προσφύγων και άλλων ατόμων που αναζητούν διεθνή προστασία, πράγμα το οποίο προϋποθέτει συγχρόνως στενότερη συνεργασία με τις χώρες μέσω των οποίων φθάνουν οι πρόσφυγες και τις κυριότερες χώρες προέλευσης των μεταναστών, την εξεύρεση πόρων για την επέκταση της αναπτυξιακής βοήθειας και της οικονομικής συνεργασίας, την άνοδο του επιπέδου προστασίας των δικαιωμάτων του ανθρώπου στις χώρες αυτές, καθώς και την συστηματικότερη καταπολέμηση των κυκλωμάτων διακίνησης μεταναστών,

Ι. λαμβάνοντας υπόψη ότι, αυτά τα τελευταία χρόνια, διαπιστώνουμε κατά μέσον όρο μια πτωτική τάση στις αιτήσεις ασύλου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δεν αποκλείει έντονες ανισομέρειες μεταξύ κρατών μελών, καθώς και μια στασιμότητα των ποσοστών αναγνώρισης της προσφυγικής ιδιότητας σε πολλές χώρες, φαινόμενα που δεν μπορούν να εξηγηθούν με κάποια βελτίωση της εν γένει κατάστασης διεθνώς στον τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων,

ΙΑ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, αυτά τα τελευταία χρόνια, πολλά κράτη μέλη ενίσχυσαν τη νομοθεσία τους σε θέματα ασύλου και μετανάστευσης, ότι η ενίσχυση αυτή των νομοθεσιών επιβάλλει όλο και πιο αυστηρούς όρους στα άτομα που αναζητούν προστασία στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και, επιπλέον, πολλαπλασιάζει τον αριθμό των όρων που πρέπει να πληρούν οι υποψήφιοι προκειμένου αυτοί να μπορέσουν να κινήσουν τις διαδικασίες προσδιορισμού του καθεστώτος τους,

ΙΒ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, σύμφωνα με την Κοινή Θέση του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1996, οι «σύμφωνες προς το εθνικό δίκαιο δέουσες μορφές προστασίας» που χορηγούνται στα άτομα που δεν μπορούν να κάνουν χρήση της προσφυγικής ιδιότητας παρ' όλο ότι απειλούνται τα θεμελιώδη δικαιώματά τους εάν επαναπροωθηθούν στη χώρα καταγωγής τους, δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κοινής προσέγγισης από τα κράτη μέλη και ότι το καθεστώς προσωρινής προστασίας που χορηγείται στα μετακινηθέντα άτομα και που είναι αυτή τη στιγμή υπό εξέταση στο Συμβούλιο, δεν αντιστοιχεί στην περίπτωση των εν λόγω ατόμων,

ΙΓ. λαμβάνοντας υπόψη ότι η κατάσταση αυτή οδηγεί, σε πολλά κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε νομικό κενό ανάμεσα αφενός στις διατάξεις της Σύμβασης της Γενεύης και αφετέρου στο καθεστώς της προσωρινής προστασίας, που αφορά μόνο τις καταστάσεις κρίσεων και τις μαζικές αφίξεις μετακινηθέντων ατόμων,

ΙΔ. λαμβάνοντας υπόψη ότι, εκεί όπου υπάρχουν, οι εθνικές διατάξεις που αφορούν άτομα που δεν μπορούν να κάνουν χρήση της προσφυγικής ιδιότητας παρ' όλο ότι απειλούνται τα θεμελιώδη δικαιώματά τους σε περίπτωση επαναπροώθησής τους στη χώρα καταγωγής τους, ποικίλλουν σημαντικά από το ένα κράτος μέλος στο άλλο, μια και ορισμένα προβλέπουν καθεστώτα πράγματι συμπληρωματικά προς το καθεστώς του πρόσφυγα, ενώ άλλα δεν προσφέρουν καμία άλλη προστασία πέρα από αυτή που απορρέει από τη Σύμβαση της Γενεύης,

ΙΕ. λαμβάνοντας υπόψη ότι αυτή η ποικιλία στα νομικά συστήματα των κρατών μελών απειλεί να εκμηδενίσει τις σημερινές προσπάθειες της Ένωσης για καθιέρωση μιας καλύτερης κατανομής αρμοδιοτήτων στο θέμα της υποδοχής και παραμονής των ατόμων που είναι σε αναζήτηση προστασίας, καθώς και να βλάψει το πνεύμα αλληλεγγύης των κρατών μελών,

ΙΣΤ. λαμβάνοντας υπόψη ότι πρέπει ήδη από τώρα να ετοιμάσουμε μια μεγαλύτερη εναρμόνιση των μορφών προστασίας που είναι συμπληρωματικές του καθεστώτος του πρόσφυγα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, προς το συμφέρον των ενδιαφερομένων ατόμων και των ιδίων των κρατών μελών, και ότι πρέπει να συμμετάσχουν στις εργασίες αυτές και οι υποψήφιες προς ένταξη χώρες,

1. επιβεβαιώνει ότι η ενέργεια της υποβολής αίτησης ασύλου αποτελεί άσκηση ενός θεμελιώδους δικαιώματος και υπενθυμίζει ότι, πέρα από τις ευθύνες τους ως προς την αντιμετώπιση των αιτίων που προκαλούν προσφυγικά ρεύματα, τα ευρωπαϊκά κράτη οφείλουν, εξ ονόματος των παραδόσεών τους στο θέμα του σεβασμού της ανθρώπινης προσωπικότητας και των διεθνών υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει, να μεριμνήσουν και για την πραγματική εφαρμογή αυτού του δικαιώματος[semigr ]

2. επισημαίνει ότι, από την αρχή της δεκαετίας του 90, το Συμβούλιο έχει προχωρήσει, χωρίς να ζητήσει τη γνωμοδότηση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην έγκριση πολλών αποφάσεων για το θέμα του ασύλου οι οποίες, κυρίως, επισημοποίησαν κάποια κριτήρια για την άρνηση εκκίνησης της διαδικασίας προσδιορισμού της προσφυγικής ιδιότητας, έστω κι αν επρόκειτο για ψηφίσματα ή συστάσεις που εστερούντο, συνεπώς, δεσμευτικής νομικής ισχύος[semigr ]

3. διαπιστώνει ότι, όσο κι αν στο πλαίσιο της κοινοτικοποίησης της πολιτικής επί θεμάτων ασύλου ήταν απαραίτητη μια εναρμονισμένη ερμηνεία του όρου «πρόσφυγας» που χρησιμοποιείται στο άρθρο 1 της Σύμβασης της Γενεύης, εντούτοις η κοινή θέση του Συμβουλίου της 4ης Μαρτίου 1996 περί εναρμονισμένης ερμηνείας του όρου «πρόσφυγας» προέκρινε μια περιοριστική ερμηνεία της Σύμβασης της Γενεύης που δίδεται από ορισμένα κράτη μέλη[semigr ]

4. εκφράζει τη λύπη του για το γεγονός ότι παρά τις προσπάθειες ενοποίησης των κριτηρίων για την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα που προβλέπει η Σύμβαση της Γενεύης, τα ποσοστά της αναγνώρισης του καθεστώτος αυτού ποικίλλουν σημαντικά, για ανάλογες περιπτώσεις, στα διάφορα κράτη μέλη[semigr ]

5. επανεπιβεβαιώνει ότι η Σύμβαση της Γενεύης πρέπει να ισχύει επίσης και για τα άτομα που διώκονται από μη κρατικούς πράκτορες, από τη στιγμή που το ίδιο το κράτος είναι ανίκανο να προστατεύσει τους υπηκόους του[semigr ]

6. επιβεβαιώνει ότι η εξέταση των φακέλων για την εξακρίβωση των λόγων που θα δικαιολογούσαν την αναγνώριση του καθεστώτος του πρόσφυγα πρέπει να πραγματοποιείται εντός ευλόγων προθεσμιών, πράγμα το οποίο δεν συμβαίνει κατά κανένα τρόπο σήμερα σε πολλά κράτη μέλη[semigr ]

7. θεωρεί λυπηρό το γεγονός ότι η Συνθήκη του Άμστερνταμ δεν συμπλήρωσε τη θεωρητική πρόοδο που σημειώθηκε με τη μεταφορά της πολιτικής επί θεμάτων ασύλου από τον Τρίτο στον Πρώτο Πυλώνα μέσω της εισαγωγής, από τη στιγμή έναρξης της ισχύος της, κάποιων πραγματικών μηχανισμών δημοκρατικού και δικαιοδοτικού ελέγχου που να επέτρεπαν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να συμμετέχει στενά στην προπαρασκευή των αποφάσεων[semigr ]

8. ζητεί από την Επιτροπή να ξεκινήσει χωρίς καθυστέρηση τις εργασίες εναρμόνισης των νομοθεσιών των κρατών μελών επί διαφόρων πτυχών της πολιτικής τους σε θέματα ασύλου, ώστε να μπορέσει να παρουσιάσει προτάσεις ήδη με την έναρξη ισχύος της Συνθήκης του Άμστερνταμ[semigr ]

9. ζητεί να είναι οι προτάσεις αυτές σύμφωνες με το γράμμα και το πνεύμα της Σύμβασης της Γενεύης, της Ευρωπαϊκής Σύμβασης περί προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών για την κατάργηση των βασανιστηρίων, τόσο από άποψη διαδικασιών όσο και από άποψη εξέτασης επί της ουσίας των αιτήσεων ασύλου ή του περιεχομένου των χοηγούμενων δικαιωμάτων, κάθε δε σχέδιο ομοιόμορφου ορισμού της έννοιας του πρόσφυγα να είναι σύμφωνο προς τον Οδηγό της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, μόνης αρμόδιας αρχής για να ερμηνεύει τη Σύμβαση της Γενεύης, οδηγό που ορίζει τις διαδικασίες και τα κριτήρια για τον προσδιορισμό της προσφυγικής ιδιότητας[semigr ]

10. διαπιστώνει ότι οι εθνικές νομοθεσίες επί θεμάτων συμπληρωματικής προστασίας ποικίλλουν πολύ από το ένα κράτος μέλος στο άλλο[semigr ]

11. εκφράζει την ανησυχία του για την τάση που επιδεικνύουν ορισμένα κράτη να υποκαθιστούν την αναγνώριση, βάσει της Σύμβασης της Γενεύης, μιας πραγματικής κατάστασης πρόσφυγα με μία επισφαλή προστασία[semigr ]

12. εύχεται να θέσει το Συμβούλιο σε εφαρμογή, σε στενή συνεργασία με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το σημείο 4, εδάφιο ζ' περί «εξέτασης των επικουρικών μορφών προστασίας (de facto προστασία και ανθρωπιστική άδεια παραμονής) του ψηφίσματός του της 14ης Οκτωβρίου 1996, η δε εξέταση αυτή να συμπληρωθεί με μια πρόταση της Επιτροπής[semigr ]

13. εκτιμά ότι μια τέτοια πρόταση, συνοδευόμενη από ένα χρονοδιάγραμμα, θα επιτρέψει να ορισθεί, για τα άτομα που δεν μπορούν να κάνουν χρήση της ιδιότητας του πρόσφυγα κατά την έννοια της Σύμβασης της Γενεύης, μια μορφή συμπληρωματικής προστασίας που θα δίνει τη δυνατότητα στα κράτη μέλη να χορηγούν, σύμφωνα με τις διεθνείς υποχρεώσεις τους επί θεμάτων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ένα νομικό καθεστώς σ' αυτά τα άτομα[semigr ]

14. εύχεται να κληθεί εγκαίρως να γνωμοδοτήσει επ' αυτής της πρότασης, για την οποία προτείνει να προβλέπει ότι η συμπληρωματική προστασία θα καλύπτει κυρίως, δυνάμει των διεθνών κειμένων προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων:

- τα άτομα που εγκατέλειψαν τη χώρα τους και/ή δεν μπορούν να επιστρέψουν σ' αυτήν επειδή η ζωή τους, η ασφάλειά τους ή η ελευθερία τους κινδυνεύουν από μια κατάσταση γενικευμένης βίας, από μια εξωτερική επίθεση, από εσωτερικές συγκρούσεις, από μαζικές παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή από άλλες περιστάσεις που διασάλευσαν σοβαρά τη δημόσια τάξη[semigr ]

- τα άτομα που εγκατέλειψαν τη χώρα τους και/ή δεν μπορούν να επιστρέψουν σ' αυτήν επειδή έχουν βάσιμους λόγους να φοβούνται ότι θα υποστούν βασανιστήρια, σεξουαλική βία ή βία λόγω των σεξουαλικών τους προτιμήσεων, απάνθρωπη ή ταπεινωτική μεταχείριση, ότι θα καταδικαστούν σε θάνατο ή ότι θα υποστούν άλλες παραβιάσεις των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους[semigr ]

15. ζητεί, προκειμένου περί του καθορισμού των κατηγοριών ατόμων που χρήζουν προστασίας, και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τις γυναίκες, να αναγνωρισθούν ως διεθνώς ισχύοντα κριτήρια η σεξουαλική βία και εκμετάλλευση, ιδίως δε η σωματεμπορία. Κατά συνέπεια, θα πρέπει να παρέχεται στις γυναίκες η απαιτούμενη ιατρική και ψυχολογική βοήθεια. Οι γυναίκες αυτές πρέπει να τυγχάνουν ιδιαιτέρου καθεστώτος, ανεξάρτητου από εκείνο της οικογένειάς τους[semigr ]

16. πιστεύει ότι το συμπληρωματικό προς το καθεστώς του πρόσφυγα καθεστώς πρέπει να δίνει κάποια δικαιώματα στα ενδιαφερόμενα άτομα[semigr ]

17. αναγνωρίζει ότι θα πρέπει να ληφθούν, κατά περίπτωση, μέτρα για την ένταξη στον κοινωνικό και οικονομικό βίο[semigr ] πρέπει επίσης να ληφθούν μέτρα για την ειδική προστασία των ασυνόδευτων ανηλίκων, σύμφωνα με τις οδηγίες της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους πρόσφυγες, συμπεριλαμβανομένης της κατάλληλης στέγασης αμέσως μετά την κατάθεση αίτησης για την παραχώρηση καθεστώτος πρόσφυγα[semigr ]

18. τονίζει ότι οι μορφές προστασίας πουείναι συμπληρωματικές προς το καθεστώς του προσφυγα δεν πρέπει να υπονομεύουν την πλήρη και ακέραιη εφαρμογή της Σύμβασης της Γενεύης και, ταυτόχρονα, πρέπει να διαχωρίζονται από το καθεστώς προσωρινής προστασίας[semigr ]

19. λαμβάνει υπόψη την ισχυρή προώθηση που έδωσε το στρατηγικό έγγραφο της Αυστριακής Προεδρίας για τη μεταναστευτική πολιτική και την πολιτική για τη χορήγηση ασύλου στη σχετική συζήτηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο[semigr ]

20. επιθυμεί τα άτομα που ζητούν το συμπληρωματικό προς το καθεστώς του πρόσφυγα καθεστώς και των οποίων η αίτηση απορρίπτεται από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο να μπορούν να εφεσιβάλλουν με ανασταλτικό αποτέλεσμα κάθε μέτρο απέλασης ή επαναφοράς τους στα σύνορα[semigr ]

21. εύχεται τη στενή συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων, των κοινοβουλίων των υποψήφιων προς ένταξη χωρών, της Υπάτης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και των ενδιαφερομένων μη κυβερνητικών οργανώσεων στις εργασίες για την επεξεργασία μιας προστασίας πραγματικά συμπληρωματικής προς το καθεστώς του πρόσφυγα στην Ευρωπαϊκή Ένωση[semigr ]

22. αναθέτει στον Πρόεδρό του να διαβιβάσει το παρόν ψήφισμα στο Συμβούλιο, την Επιτροπή, τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των κρατών μελών, καθώς και τις κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια των υποψήφιων προς ένταξη χωρών.