Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης

(υποβλεθείσα από την Επιτροπή)

ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

1 ΕΙΣΑΓΩΓΗ

1.1. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο συνήλθε στο Βερολίνο στις 24 και 25 Μαρτίου 1999, ζήτησε από την Επιτροπή να προετοιμάσει νέα απόφαση για το σύστημα ιδίων πόρων στην οποία να λαμβάνονται υπόψη τα συμπεράσματα για τη χρηματοδότηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά την περίοδο 2000 - 2006.

Η νέα απόφαση πρέπει να εγκριθεί από το Συμβούλιο εγκαίρως ώστε να θεσπισθεί από τα κράτη μέλη την 1η Ιανουαρίου 2002, σύμφωνα με τη διαδικασία που προβλέπει το άρθρο 269 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 173 της συνθήκης Ευρατόμ.

Στο πλαίσιο των συμπερασμάτων του, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο:

- αναγνώρισε ότι η Ένωση πρέπει διαθέτει επαρκείς πόρους για τη χρηματοδότηση των πολιτικών της τις οποίες πρέπει πάντα να διέπει αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία,

- αποφάσισε ότι το σύστημα ιδίων πόρων πρέπει να είναι δίκαιο, διαφανές, αποτελεσματικό και απλό,

- αναγνώρισε ότι τα κριτήρια στα οποία βασίζεται το σύστημα ιδίων πόρων πρέπει να εκφράζουν όσο το δυνατόν καλύτερα την ικανότητα συνεισφοράς των κρατών μελών,

- δέχθηκε ότι διάφοροι παράγοντες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο, άμεσα ή έμμεσα, όσον αφορά τις ανισορροπίες στον προϋπολογισμό της ΕΕ. Μεταξύ των παραγόντων αυτών είναι η σύνθεση των δαπανών της ΕΕ και το γενικό τους επίπεδο καθώς και η δομή των ιδίων πόρων.

1.2. Η πρόταση απόφασης του Συμβουλίου περιέχει:

- τις διατάξεις για την εφαρμογή των συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σχετικά με τη δομή του συστήματος χρηματοδότησης της ΕΕ. Οι διατάξεις αυτές περιγράφονται στο μέρος Α του παρόντος εγγράφου,

- συμπληρωματικές διατάξεις που τροποποιούν τις ισχύουσες ρυθμίσεις τις οποίες η Επιτροπή θεωρεί απαραίτητες για τη νομική συνοχή των ρυθμίσεων και για την ικανοποιητική λειτουργία του συστήματος χρηματοδότησης κατά τα επερχόμενα έτη. Οι διατάξεις αυτές περιγράφονται στο μέρος Β της παρούσας αιτιολογικής έκθεσης.

A. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

1. Μείωση του μέγιστου συντελεστή ΦΠΑ (άρθρο 2, παράγραφος 4, σημείο α)).

Για να συνεχισθεί η διαδικασία που δίνει στα κράτη μέλη τη δυνατότητα να συνεισφέρουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στον προϋπολογισμό της ΕΕ και για να διορθωθούν οι αρνητικές πλευρές του παρόντος συστήματος όσον αφορά τα λιγότερο ευημερούντα κράτη, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να μειωθεί ο μέγιστος συντελεστής του πόρου ΦΠΑ, από 1,00% που είναι σήμερα σε

_ 0,75% το 2002 και το 2003,

και σε

_ 0,50% το 2004.

Έτσι, έγινε η κατάλληλη σχετική προσαρμογή του κειμένου της απόφασης.

2. Αύξηση του ποσοστού των λεγόμενων "παραδοσιακών ιδίων πόρων" που παρακρατούν τα κράτη μέλη ως έξοδα είσπραξης (άρθρο 2, παράγραφος 3)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έκρινε σκόπιμο να αυξηθεί το ποσοστό που παρακρατούν τα κράτη μέλη για την κάλυψη των εξόδων είσπραξης και των λοιπών δραστηριοτήτων που συνδέονται με τους παραδοσιακούς ίδιους πόρους (δηλαδή τους πόρους που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, σημεία α) και β) της απόφασης για το σύστημα ιδίων πόρων, κυρίως δασμούς και γεωργικές εισφορές) από 10% που είναι σήμερα σε 25% το 2001. Το άρθρο 2, παράγραφος 3, της απόφασης για το σύστημα ιδίων πόρων τροποποιήθηκε αντίστοιχα. Η αύξηση θα ισχύσει για όλους τους ίδιους πόρους που θα θεσπιστούν μετά την 31η Δεκεμβρίου 2000. Οι ίδιοι πόροι που θα θεσπιστούν ή που οφείλουν να έχουν θεσπιστεί μέχρι την ημερομηνία αυτή θα συνεχίσουν να δίνουν δικαίωμα αντιστάθμισης 10%.

Η αύξηση αυτή μπορεί επίσης να αιτιολογηθεί με διάφορα επιχειρήματα. Από τη μια πλευρά, οι τελωνειακές εργασίες που πραγματοποιούνται εξ ονόματος της Ένωσης συνεπάγονται όλο και περισσότερα καθήκοντα που δεν αποσκοπούν στην είσπραξη ιδίων πόρων (π.χ. έλεγχος των ποσοστώσεων, υγειονομικός έλεγχος και προδιαγραφές ασφάλειας) και για τα οποία, βάσει των τρεχουσών διατάξεων, δεν προβλέπεται η καταβολή καμίας αντιστάθμισης. Από την άλλη πλευρά, έχουν πολλαπλασιασθεί οι περιπτώσεις απάτης και παρατυπίας που διαπιστώνονται στον τομέα των ιδίων πόρων. Έχει αυξηθεί σημαντικά, τόσο ο αριθμός των σχετικών περιπτώσεων που κοινοποιούν τα κράτη μέλη όσο και το ύψος των αντίστοιχων ποσών σε σχέση με το 1995 και το 1996, πράγμα το οποίο αντανακλά κυρίως την αύξηση της συμμετοχής δικτύων οργανωμένου εγκλήματος [1].

[1] Βλ. Προστασία των οικονομικών συμφερόντων των Κοινοτήτων, Καταπολέμηση της απάτης, Ετήσια έκθεση 1997, COM(98) 276 τελικό, 6 Μαίου 1998.

Οι εθνικές διοικήσεις πρέπει να αφιερώσουν περισσότερους πόρους για την καταπολέμηση της απάτης και για τη βελτίωση της είσπραξης των δασμών και των γεωργικών εισφορών. Επίσης, πρέπει να αναπτύξουν στενότερη συνεργασία με την Επιτροπή. Στο νέο κείμενο της απόφασης προτείνεται ότι πρέπει να δηλώνουν λεπτομερώς όλες τις ανωμαλίες και, ιδιαίτερα, κάθε περίπτωση αποτυχίας όσον αφορά τον καθορισμό των ιδίων πόρων λόγω διοικητικού λάθους.

3. Τεχνικές προσαρμογές όσον αφορά τη διόρθωση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ που παραχωρείται στο Ηνωμένο Βασίλειο (άρθρο 4)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποφάσισε να διατηρηθεί η αντιστάθμιση υπέρ του Η.Β.

Ωστόσο, σύμφωνα με τις αρχές που χαρακτηρίζουν τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου των Βρυξελλών, το 1988 και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου του Εδιμβούργου, το 1992, το Συμβούλιο του Βερολίνου αποφάσισε ότι το ποσό αυτό δεν θα περιλαμβάνει τα έμμεσα οφέλη που προκύπτουν από τις τροποποιήσεις του συστήματος χρηματοδότησης που τίθεται σε ισχύ με τη νέα απόφαση. Στις διατάξεις του άρθρου 4 της νέας απόφασης για το σύστημα ιδίων πόρων προβλέπεται τώρα η εξουδετέρωση των έκτακτων οφελών του Ηνωμένου Βασιλείου που προκύπτουν από την αύξηση του ποσοστού των παραδοσιακών ιδίων πόρων που παρακρατούν τα κράτη μέλη για την κάλυψη των εξόδων τους για λόγους είσπραξης.

Εν όψει της μελλοντικής διεύρυνσης, το Συμβούλιο κατέληξε επίσης στο συμπέρασμα ότι πρέπει να προσαρμοστεί η βρετανική διόρθωση, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί ότι οι δαπάνες που δεν αποτελούσαν αντικείμενο μείωσης πριν από τη διεύρυνση θα παραμείνουν έτσι και μετά τη διεύρυνση. Η αναπροσαρμογή αυτή θα γίνει με τη αφαίρεση από το συνολικό ποσό των κατανεμημένων δαπανών ποσό ισοδύναμο με τις προ της προσχώρησης δαπάνες στις υποψήφιες χώρες.

Θα εξακολουθεί να ισχύει το ποσό της αναπροσαρμογής που εφαρμόζεται σε κάθε διεύρυνση και θα εφαρμοσθεί σταθερά όσον αφορά τη βρετανική διόρθωση κατά τα επόμενα έτη.

4. Νέος τρόπος χρηματοδότησης της βρετανικής διόρθωσης (άρθρο 5, παράγραφος 1)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Βερολίνου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να τροποποιηθούν οι κανόνες που διέπουν τη χρηματοδότηση της βρετανικής διόρθωσης από κράτη μέλη εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου. Για το σκοπό αυτό, η απόφαση τροποποιείται ώστε να αναφέρει ότι η χρηματοδότηση της βρετανικής διόρθωσης από άλλα κράτη μέλη, καθιστά δυνατή τη μείωση του μεριδίου χρηματοδότησης της Αυστρίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας κατά 25% σε σχέση με ό,τι θα πλήρωναν εάν και τα υπόλοιπα δεκατέσσερα κράτη μέλη χρηματοδοτούσαν πλήρως τη διόρθωση.

5. Αναθεώρηση του συστήματος ιδίων πόρων (νέο άρθρο 9)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ζήτησε από την Επιτροπή να προβεί στη γενική αναθεώρηση της λειτουργίας του συστήματος ιδίων πόρων, και κυρίως στην εκτίμηση των αποτελεσμάτων της διεύρυνσης, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006. Εκτός από την εξέταση της λειτουργίας του συστήματος, η μελέτη αυτή θα ασχοληθεί επίσης με τη διόρθωση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ που παραχωρείται στο Ηνωμένο Βασίλειο και με τη μείωση που χορηγήθηκε στην Αυστρία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και τη Σουηδία όσον αφορά τη χρηματοδότηση της βρετανικής διόρθωσης. Ο τρέχον συντελεστής είσπραξης του πόρου ΦΠΑ δεν είναι σταθερός αλλά κυμαίνεται σε συνάρτηση με τη βρετανική διόρθωση. Όπως και στην προηγούμενη απόφαση για το σύστημα ιδίων πόρων (άρθρο 10), η Επιτροπή θα εκμεταλλευτεί της ευκαιρίας για να προβεί σε ρυθμίσεις σχετικά με την ενδεχόμενη καθιέρωση σταθερού ενιαίου συντελεστή. Τέλος, στο πλαίσιο της εξέτασης αυτής, η Επιτροπή καλείται επίσης να προβληματισθεί σχετικά με το θέμα της δημιουργίας νέου αυτόνομου ιδίου πόρου για την ΕΕ.

B. ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΘΗΚΕΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ 1994 ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΙΔΙΩΝ ΠΟΡΩΝ

1. Ανώτατο όριο ιδίων πόρων (άρθρο 3)

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το ανώτατο όριο ιδίων πόρων της Ένωσης πρέπει να παραμείνει στο παρόν επίπεδο του 1,27% του ΑΕΠ της ΕΕ. Ωστόσο, η εφαρμογή του νέου Ευρωπαϊκού Συστήματος Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου 2223/96 (ΕΣΟΛ 95) μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικές εκτιμήσεις του ΑΕΠ για τα κράτη μέλη και την Ευρωπαϊκή Ένωση συνολικά [2]. Επομένως, η βελτίωση της στατιστικής μεθοδολογίας δεν πρέπει κατά κανένα τρόπο να οδηγήσει σε οποιαδήποτε μεταβολή των πόρων που διαθέτει η Ένωση.

[2] Στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ 95), που θεσπίστηκε με τον κανονισμό του Συμβουλίου 2223/96, η έννοια του ΑΕΠ αντικαταστάθηκε με την έννοια του Ακαθάριστου Εθνικού Εισοδήματος (ΑΕΕ). Μολονότι, το ΑΕΕ σε τιμές αγοράς είναι στην ουσία ταυτόσημο με το παραδοσιακό ΑΕΠ σε τιμές αγοράς, το ΑΕΠ υπολογιζόταν με διαφορετικό τρόπο στο ΕΣΟΛ 79, με αποτέλεσμα να υπάρχουν ελαφρές αποκλίσεις μεταξύ των δύο αριθμητικών στοιχείων, οι οποίες είναι κυρίως προφανείς στις περιπτώσεις των μικρότερων κρατών μελών. Για να εξασφαλισθεί η χρησιμοποίηση της έννοιας ΑΕΠ στην απόφαση σχετικά με το σύστημα ιδίων πόρων, το Συμβούλιο αποφαινόμενο με ομοφωνία βάσει προτάσεως της Επιτροπής, θα θεσπίσει, μέσω κανονισμού, τον ορισμό του ΑΕΠ που πρέπει να ενταχθεί στον κανονισμό 2223/96 ΕΚ καθώς και νέα οδηγία για το ΑΕΠ η οποία θα αντικαταστήσει την οδηγία 89/130/ΕΚ, Ευρατόμ. Το μέτρο αυτό προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 7, της νέας απόφασης.

Για το σκοπό αυτό, η προσαρμογή του παρόντος ανώτατου ορίου πρέπει να γίνει με βάση τη σύγκριση των αριθμητικών στοιχείων του ΑΕΠ σύμφωνα με τις παλιές και τις νέες κανονιστικές ρυθμίσεις εντός δύο ή τριών ετών. Επειδή τα αριθμητικά αυτά στοιχεία δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, η νέα απόφαση σχετικά με το σύστημα ιδίων πόρων προτείνει για την αναπροσαρμογή αυτή τη χρησιμοποίηση ενός τύπου. Η Επιτροπή καλείται να προβεί στον υπολογισμό αυτό, το Δεκέμβριο 2001.

Το άρθρο 3 της νέας απόφασης σχετικά με το σύστημα ιδίων πόρων ορίζει τα κατάλληλα στοιχεία για την προσαρμογή των τρεχόντων ανώτατων ορίων που ανέρχονται σε 1,27% (για τις πληρωμές) και σε 1,335% (για τις αναλήψεις υποχρεώσεων). Επίσης, προβλέπει ότι πρέπει να εφαρμοσθεί η ίδια διαδικασία εάν οι τροποποιήσεις που ενδέχεται να υποστεί στο μέλλον τα σύστημα εθνικών λογαριασμών οδηγήσουν σε σημαντικές αλλαγές όσον αφορά το επίπεδο του ΑΕΠ.

2. Απλοποίηση όσον αφορά την παρουσίαση της βρετανικής διόρθωσης

Η τρέχουσα παρουσίαση της βρετανικής διόρθωσης συνεπάγεται διπλό υπολογισμό ο οποίος είναι περιττός και η Επιτροπή προτείνει την κατάργησή του. Η απλοποίηση αυτή δεν επηρεάζει το αποτέλεσμα του υπολογισμού.

Η απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ αναφέρεται στις έννοιες και στον υπολογισμό ενός "βασικού ποσού" (άρθρο 4, παράγραφος 1) και μιας "αντιστάθμισης αναφοράς" (άρθρο 4, παράγραφος 2). Ωστόσο, το βασικό αυτό ποσό δεν χρησιμεύει σε τίποτε όσον αφορά τον υπολογισμό της αντιστάθμισης. Θεσπίστηκε το 1988 για να δείξει (κατά κάποιο τρόπο) πως η καθιέρωση του πόρου ΑΕΠ επηρεάζει τη βρετανική διόρθωση. Σήμερα, 12 χρόνια αργότερα και μετά από πολλές άλλες αλλαγές, η παρουσίαση αυτή έχασε το αρχικό της νόημα. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή προτείνει να αναφέρεται μόνο ένας τρόπος υπολογισμού της αντιστάθμισης με τη τροποποίηση του άρθρου 4, και κυρίως με την κατάργηση των παραγράφων 1 και 3 καθώς και της λέξης "αναφοράς" στην παράγραφο 2.

3. Συνεκτική χρήση ταμειακών και δημοσιονομικών στοιχείων

Παρατηρείται ασυνέπεια όσον αφορά τη χρήση ταμειακών και δημοσιονομικών στοιχείων στις προκαταρκτικές εκτιμήσεις της αντιστάθμισης (ταμειακά στοιχεία) και στους τελικούς υπολογισμούς (δημοσιονομικά στοιχεία). Η απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ ορίζει ότι η βρετανική διόρθωση πρέπει να υπολογίζεται με βάση τα ταμειακά στοιχεία και οι προσωρινές εκτιμήσεις της αντιστάθμισης υπολογίζονται στην ίδια βάση. Ωστόσο, η τρέχουσα μέθοδος χρησιμοποιεί δημοσιονομικά στοιχεία για τον τελικό υπολογισμό και από την αρχή της καθιέρωσης αυτού του συστήματος, αυτός είναι ο τρόπος υπολογισμού των οριστικών αριθμητικών στοιχείων.

Η ασυνέπεια αυτή δεν επηρεάζει το τελικό αποτέλεσμα αλλά εισάγει δυσάρεστη πολυμορφία των αριθμητικών στοιχείων που εγγράφονται, σε προσωρινή βάση, στον προϋπολογισμό του οικονομικού έτους που ακολουθεί το οικονομικό έτος για το οποίο οφείλεται η αντιστάθμιση (αρχικός προϋπολογισμός και ενδεχομένως διορθωτικοί προϋπολογισμοί). Από την κεκτημένη εμπειρία φαίνεται ότι η ενημέρωση της προκαταρκτικής αξιολόγησης της βρετανικής διόρθωσης βάσει των ταμειακών στοιχείων δεν συνιστά υποχρεωτικά παράγοντα σύγκλισης μεταξύ της προκαταρκτικής και της τελικής αξιολόγησης της αντιστάθμισης. Πράγματι, η ενημέρωση που βασίζεται σε ταμειακά στοιχεία πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα υπόλοιπα των προηγούμενων οικονομικών ετών, τα οποία δεν συνιστούν υποχρεωτικά κατάλληλους δείκτες πρόβλεψης της τελικής βρετανικής διόρθωσης.

Προτείνεται να τροποποιηθεί το άρθρο 4 έτσι ώστε όλοι οι υπολογισμοί της αντιστάθμισης να γίνονται βάσει των δημοσιονομικών στοιχείων, έτσι ώστε ο υπολογισμός των προσωρινών εκτιμήσεων να καθίσταται συνεκτικός με την τελική διόρθωση.

4. Γενικές διατάξεις (νέο άρθρο 10)

Η νέα απόφαση θα τεθεί σε εφαρμογή την πρώτη μέρα του μήνα που ακολουθεί την παραλαβή της τελευταίας κοινοποίησης. Θα ισχύσει από την 1η Ιανουαρίου 2002. Ωστόσο, το άρθρο 2, παράγραφοι 3 και 4 θα ισχύσει αναδρομικά από την 1η Ιανουαρίου 2001.

Οι διατάξεις που αφορούν τον υπολογισμό των πόρων και τη διόρθωση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ για τα έτη πριν από το 2002 ή το 2001, αντίστοιχα, θα συνεχίσουν να ισχύουν για τις αναπροσαρμογές των πόρων και τις διορθώσεων που θα γίνουν για τα εν λόγω οικονομικά έτη μετά την έναρξη ισχύος της νέας απόφασης.

5. Δευτερεύουσες τροποποιήσεις και ορισμένες διατάξεις που πρέπει να διαγραφούν από την νέα απόφαση

(πρώην) άρθρο 6: η παράγραφος 2 αναφέρεται σε μια και μόνη κατηγορία συνεισφορών, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4, δεύτερη παράγραφος του Δημοσιονομικού Κανονισμού. Κατά συνέπεια, η παράγραφος αυτή, εφόσον υπάρχει στο Δημοσιονομικό Κανονισμό, καταργείται τώρα από την παρούσα απόφαση.

(πρώην) άρθρο 9: ο μηχανισμός της φθίνουσας επιστροφής των ιδίων πόρων που είχε θεσπιστεί υπέρ της Ελλάδας (μέχρι το 1985) και υπέρ της Ισπανίας και της Πορτογαλίας (μέχρι το 1991) βάσει των πράξεων προσχώρησης αφορά ήδη περασμένα έτη και, ως εκ τούτου, η διάταξη αυτή διαγράφεται από τη νέα απόφαση.

(πρώην) άρθρο 11, παράγραφος 2, σημείο β, πρώτη φράση: οι διατάξεις που αφορούν τον υπολογισμό των πόρων για τα οικονομικά έτη που προηγούνται του 1988 δεν είναι πλέον απαραίτητες.

Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για το σύστημα των ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης (.../.../ΕΚ/ Ευρατόμ)

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ,

Έχοντας υπόψη:

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 269,

τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, και ιδίως το άρθρο 173,

την πρόταση της Επιτροπής [3],

[3] ΕΕ C xxx, x. xx. 1999, σ. xx.

τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου [4],

[4] ΕΕ C xxx, xx. X. 1999, σ. xx.

τη γνώμη του Ελεγκτικού Συνεδρίου [5],

[5] ΕΕ C xx, XX. X. 1999, σ. x.

τη γνώμη της Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής [6],

[6] ΕΕ C xxx, xx. X. 1999, σ. xx.

τη γνώμη της Επιτροπής των Περιφερειών [7],

[7] ΕΕ C xx, XX. X. 1999, σ. x.

Εκτιμώντας:

(1) ότι, με την απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ της 31ης Οκτωβρίου 1994 για το σύστημα των ιδίων πόρων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων [8], έχει τροποποιηθεί ο καθορισμός των ιδίων πόρων για το έτος 1999, με τον περιορισμό της βάσης του πόρου ΦΠΑ στο 50 % του ακαθάριστου εθνικού προϊόντος του έτους (ΑΕΠ) σε τιμές αγοράς και με τη μείωση του ανώτατου συντελεστή ΦΠΑ σε 1,0 %,

[8] ΕΕ L 293 της 12.11.1994, σ. 9.

(2) ότι σύμφωνα με την εν λόγω απόφαση, το ανώτατο όριο των ιδίων πόρων για το 1999 καθορίστηκε ίσο προς το 1,27 % του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε τιμές αγοράς και καθορίστηκε γενικά το γενικό ανώτατο όριο στο 1,335 % του ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων,

(3) τα συμπεράσματα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου που συνήλθε στις 24 και 25 Μαρτίου 1999 στο Βερολίνο,

(4) ότι το σύστημα ιδίων πόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης πρέπει να εξασφαλίζει επαρκείς πόρους για την τακτική ανάπτυξη των πολιτικών της Ένωσης, με την επιφύλαξη εφαρμογής αυστηρής δημοσιονομικής πειθαρχίας,

(5) ότι το σύστημα πρέπει να παραμείνει δίκαιο, διαφανές, αποτελεσματικό και απλό,

(6) ότι το σύστημα πρέπει να βασίζεται σε κριτήρια που να εκφράζουν όσο το δυνατόν καλύτερα την ικανότητα συνεισφοράς κάθε κράτους μέλους,

(7) ότι είναι σκόπιμο να χρησιμοποιούνται άριστα στοιχεία για τον προϋπολογισμό της ΕΕ και τους ιδίους πόρους της* ότι η εφαρμογή, μετά την έναρξη ισχύος της νέας απόφασης που καταργεί την απόφαση του Συμβουλίου 94/278/ΕΚ, Ευρατόμ, νέου συστήματος ολοκληρωμένων οικονομικών λογαριασμών σύμφωνα με τον κανονισμό του Συμβουλίου 2223/96 (ΕΣΟΛ 95) [9] θα βελτιώσει την ποιότητα του υπολογισμού των δεδομένων σχετικά με τους εθνικούς λογαριασμούς* ότι η εφαρμογή του νέου συστήματος ενδέχεται να τροποποιήσει το μέγιστο ποσό των πόρων που τίθενται στη διάθεση της ΕΕ ως ποσοστό του ΑΕΠ και που αντιστοιχούν στα ανώτατα όρια του ΑΕΠ* ότι είναι σκόπιμο να προσαρμοστεί το ανώτατο όριο που εκφράζεται ως ποσοστό του ΑΕΠ ώστε να διατηρηθεί σταθερό το ποσό των οικονομικών πόρων που τίθεται στη διάθεση της Ένωσης* ότι θα σημειωθεί κάποια καθυστέρηση όσον αφορά τη διεξαγωγή αξιόπιστων εκτιμήσεων του ΑΕΠ της Ένωσης σύμφωνα με το ΕΣΟΛ 1995 και τη δεύτερη έκδοση του ΕΣΟΛ* ότι ενδείκνυται να καταρτισθεί ένας τύπος για τον καθορισμό των νέων ανώτατων ορίων που πρέπει να χρησιμοποιούνται σχετικά με το ΑΕΠ το οποίο υπολογίζεται σύμφωνα με το ΕΣΟΛ 1995 και ο οποίος πρέπει να εφαρμοσθεί πριν από την έναρξη ισχύος της παρούσας απόφασης,

[9] ΕΕ L 310, 30.11.1996, σ. 1.

(8) ότι είναι σκόπιμο να χρησιμοποιείται στο μέλλον η ίδια μέθοδος σχετικά με τις τροποποιήσεις του συστήματος εθνικών λογαριασμών που μπορεί να επηρεάσουν σημαντικά το επίπεδο του ΑΕΠ,

(9) ότι το Ευρωπαϊκό Σύστημα Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ 95), που θεσπίστηκε βάσει του κανονισμού 2223/96 του Συμβουλίου, δεν περιέχει καμία σαφή αναφορά στην έννοια του ΑΕΠ και ότι ο ορισμός του ΑΕΠ πρέπει να ενταχθεί στον κανονισμό αυτό* ότι είναι αναγκαίο να γίνει αναπροσαρμογή της οδηγίας του Συμβουλίου 89/130/ΕΚ, Ευρατόμ [10] ώστε να λαμβάνεται υπόψη ο κανονισμός 2223/96 (ΕΣΟΛ 95)*

[10] ΕΕ L 49, 21.02.1989, σ. 26.

(10) ότι πρέπει να εξασφαλίζεται η τακτική αύξηση των πιστώσεων αναλήψεως υποχρεώσεων και των πιστώσεων πληρωμών,

(11) ότι, για να συνεχισθεί να λαμβάνεται υπόψη η ικανότητα συνεισφοράς κάθε κράτους μέλους στο σύστημα των ιδίων πόρων και να διορθωθούν τα φθίνοντα στοιχεία που υφίστανται στο σημερινό σύστημα των ιδίων πόρων για τα λιγότερο ευημερούντα κράτη μέλη, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι κανόνες χρηματοδότησης της Ένωσης πρέπει να τροποποιηθούν ως εξής:

- ο μέγιστος συντελεστής του πόρου ΦΠΑ θα μειωθεί σε 0,75% το 2002 και το 2003 και σε 0,50% μετά το 2004,

- η βάση του ΦΠΑ των κρατών μελών θα συνεχίσει να παραμένει στο 50 % του ΑΕΠ τους,

(12) ότι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο έκρινε σκόπιμο να προσαρμόσει το ποσό που παρακρατούν τα κράτη μέλη ώστε να καλύπτονται οι δαπάνες είσπραξης, παρακολούθησης, καταπολέμησης της απάτης και δήλωσης σχετικά με τους λεγόμενους παραδοσιακούς ίδιους πόρους που καταβάλλονται στον προϋπολογισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης* ότι είναι επιθυμητό να βελτιωθεί ακόμη περισσότερο η αποτελεσματικότητα της διαχείρισης των πόρων αυτών και, για λόγους διαφάνειας και χρηστής δημοσιονομικής διαχείρισης, τα κράτη μέλη πρέπει να υποβάλλουν εκθέσεις για όλες τις ανωμαλίες που αντιμετωπίζουν κατά τη λειτουργία αυτών των συστημάτων είσπραξης,

(13) ότι, οι ανισορροπίες στον προϋπολογισμό της ΕΕ πρέπει να διορθώνονται κατά τρόπο που να μην επηρεάζει τους διαθέσιμους για τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης ιδίους πόρους,

(14) ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε στις 24 και 25 Μαρτίου 1999, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να τροποποιηθεί η μέθοδος υπολογισμού της διόρθωσης των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ που ορίζεται στην απόφαση 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ και επιβεβαιώνεται από την απόφαση 94/728/ΕΚ Ευρατόμ, ώστε να αποκλείονται τα έμμεσα οφέλη που προκύπτουν από τις τροποποιήσεις του συστήματος χρηματοδότησης και από τη μελλοντική διεύρυνση,

(15) ότι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, που συνήλθε στις 24 και 25 Μαρτίου 1999, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πρέπει να τροποποιηθεί η μέθοδος χρηματοδότησης της διόρθωσης των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου ώστε να καταστεί δυνατή η μείωση του μεριδίου χρηματοδότησης της Αυστρίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας κατά 25%,

(16) ότι το νομισματικό αποθεματικό, εφεξής καλούμενο «νομισματικό αποθεματικό ΕΓΤΠΕ», το αποθεματικό για τη χρηματοδότηση του Ταμείου Εγγύησης Δανείων και το αποθεματικό για τη χορήγηση επείγουσας βοήθειας σε τρίτες χώρες, αποτελούν αντικείμενο ειδικών διατάξεων,

(17) ότι, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της 24ης και 25ης Μαρτίου 1999 κάλεσε την Επιτροπή να υποβάλει, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006, έκθεση σχετικά με τη γενική λειτουργία του συστήματος ιδίων πόρων και, κυρίως, για τα αποτελέσματα της διεύρυνσης όσον αφορά τη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού* ότι στην έκθεση αυτή πρέπει να επανεξετασθεί η διόρθωση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ που παραχωρείται στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και η μείωση του μεριδίου της Αυστρίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας όσον αφορά τη χρηματοδότηση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ υπέρ του Ηνωμένου Βασιλείου* ότι η έκθεση πρέπει να περιέχει επίσης τα αποτελέσματα της μελέτης σχετικά με το ενδεχόμενο δημιουργίας ενός νέου αυτόνομου ίδιου πόρου, καθώς και τις λεπτομέρειες θέσπισης ενιαίου σταθερού συντελεστή για τη βάση ΦΠΑ,

(18) ότι πρέπει να προσδιορισθούν οι διατάξεις που θα εξασφαλίσουν τη μετάβαση από το καθεστώς που θεσπίζει η απόφαση 94/728/ΕΟΚ, Ευρατόμ στο καθεστώς που προκύπτει από την παρούσα απόφαση,

(19) ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όρισε ότι η παρούσα απόφαση θα τεθεί σε εφαρμογή την 1η Ιανουαρίου 2002,

ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΙΣ ΠΑΡΟΥΣΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, ΤΗΝ ΑΠΟΔΟΧΗ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΣΥΝΙΣΤΑ ΣΤΑ ΚΡΑΤΗ ΜΕΛΗ:

Άρθρο 1

Οι ίδιοι πόροι χορηγούνται στην Ένωση προκειμένου να εξασφαλιστεί η χρηματοδότηση του προϋπολογισμού της, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες που ορίζει το άρθρο 269 της συνθήκης ΕΚ και το άρθρο 173 της συνθήκης Ευρατόμ.

Ο προϋπολογισμός της Ένωσης χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου, με την επιφύλαξη των άλλων εσόδων, από τους ιδίους πόρους της Ένωσης.

Άρθρο 2

1. Συνιστούν ιδίους πόρους που εγγράφονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης, τα έσοδα που προέρχονται από:

α) εισφορές, πριμοδοτήσεις, συμπληρωματικά ή εξισωτικά ποσά, πρόσθετα ποσά ή στοιχεία και λοιπά τέλη που έχουν θεσπιστεί ή θα θεσπιστούν από τα όργανα της Ένωσης επί των συναλλαγών με χώρες μη μέλη, στο πλαίσιο της κοινής γεωργικής πολιτικής, όπως και από εισφορές και άλλα τέλη που προβλέπονται στο πλαίσιο της κοινής οργάνωσης των αγορών στον τομέα της ζάχαρης,

β) τους δασμούς του κοινού δασμολογίου και τους λοιπούς δασμούς που έχουν θεσπιστεί ή θα θεσπιστούν από τα όργανα της Ένωσης επί των συναλλαγών με χώρες μη μέλη και από τους δασμούς που επιβάλλονται στα προϊόντα τα οποία υπάγονται στη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Άνθρακα και Χάλυβα,

γ) την εφαρμογή ενιαίου συντελεστή που ισχύει για όλα τα κράτη μέλη όσον αφορά την εναρμονισμένη βάση του ΦΠΑ, η οποία καθορίζεται σύμφωνα με τους κανόνες της ΕΕ. Η βάση η οποία πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης, δεν πρέπει να υπερβαίνει το 50 % του ΑΕΠ κάθε κράτους μέλους,

δ) την εφαρμογή συντελεστή - που θα καθοριστεί στο πλαίσιο της διαδικασίας του προϋπολογισμού βάσει όλων των άλλων εσόδων - στο άθροισμα των ΑΕΠ όλων των κρατών μελών.

2. Επίσης, συνιστούν ιδίους πόρους που εγγράφονται στον προϋπολογισμό της Ένωσης τα έσοδα που προέρχονται από άλλους φόρους, οι οποίοι θεσπίζονται ενδεχομένως στο πλαίσιο κοινής πολιτικής, σύμφωνα με τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας, εφόσον έχει ολοκληρωθεί η διαδικασία του άρθρου 269 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ή του άρθρου 173 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας Ατομικής Ενέργειας.

3. Τα κράτη μέλη παρακρατούν, ως έξοδα είσπραξης, παρακολούθησης, καταπολέμησης της απάτης και δήλωσης, το 25 % των ποσών που πρέπει να καταβληθούν βάσει της παραγράφου 1, στοιχεία α) και β) και που καθορίστηκαν μετά την 31η Δεκεμβρίου 2000. Όσον αφορά τα ποσά που έχουν ήδη καθοριστεί ή που πρέπει να έχουν καθοριστεί πριν από την ημερομηνία αυτή, ο συντελεστής παρακράτησης θα είναι 10%.

4. Ο ενιαίος συντελεστής που αναφέρεται στην παράγραφο 1 στοιχείο γ), αντιστοιχεί στο συντελεστή που προκύπτει από τη διαφορά μεταξύ:

α) του μέγιστου συντελεστή του πόρου ΦΠΑ ο οποίος καθορίζεται σε:

- 0,75 % το 2002 και το 2003

- 0,50 % μετά το 2004,

- και

β) ενός ("παγωμένου") συντελεστή που είναι ισοδύναμος με το λόγο του ποσού της αντιστάθμισης που προβλέπει το άρθρο 4 και το άθροισμα των βάσεων ΦΠΑ όλων των κρατών μελών [οι οποίες καθορίζονται σύμφωνα με το άρθρο 2 παράγραφος 1, στοιχείο γ)], λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι το Ηνωμένο Βασίλειο δεν θα συμμετάσχει στη χρηματοδότηση αυτής της διόρθωσης και ότι το μερίδιο της Αυστρίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας για τη χρηματοδότηση της διόρθωσης του Ηνωμένου Βασιλείου μειώνεται κατά ένα τέταρτο σε σχέση με την κανονική του τιμή.

5. Ο συντελεστής που καθορίζεται στην παράγραφο 1 στοιχείο δ), εφαρμόζεται στο ΑΕΠ κάθε κράτους μέλους.

6. Αν ο προϋπολογισμός δεν εγκριθεί στην αρχή του οικονομικού έτους, εξακολουθούν να εφαρμόζονται μέχρι την έναρξη ισχύος των νέων συντελεστών ο ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ και ο συντελεστής σχετικά με το ΑΕΠ των κρατών μελών, με την επιφύλαξη των διατάξεων που είχαν θεσπιστεί προγενέστερα σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 2 όσον αφορά το νομισματικό αποθεματικό ΕΓΤΠΕ, το αποθεματικό για τη χρηματοδότηση του Ταμείου Εγγύησης Δανείων και το αποθεματικό για τη χορήγηση επείγουσας βοήθειας σε τρίτες χώρες.

7. Για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, το Συμβούλιο, αποφαινόμενο με ομοφωνία βάσει προτάσεως της Επιτροπής και κατόπιν διαβουλεύσεως με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θα θεσπίσει μέσω κανονισμού τον ορισμό του ΑΕΠ που πρέπει να ενταχθεί στον κανονισμό 2223/96 ΕΚ καθώς και νέα οδηγία για το ΑΕΠ η οποία θα αντικαταστήσει την οδηγία 89/130/ΕΚ, Ευρατόμ.

Άρθρο 3

1. Το συνολικό ποσό των ιδίων πόρων που χορηγείται στην Ένωση για την κάλυψη των πιστώσεων πληρωμών δεν υπερβαίνει ένα ορισμένο ποσοστό του συνολικού ΑΕΠ των κρατών μελών. Το ποσοστό αυτό, το οποίο εκφράζεται με δύο δεκαδικά ψηφία, θα καθοριστεί από την Επιτροπή το Δεκέμβριο 2001 με βάση τον εξής τύπο:

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

2. Οι πιστώσεις αναλήψεως υποχρεώσεων που είναι εγγεγραμμένες στο γενικό προϋπολογισμό της Ένωσης πρέπει να εξελίσσονται εύρυθμα, ώστε το συνολικό ποσό που θα καταλήξουν να μην υπερβαίνει ένα ορισμένο ποσοστό του συνολικού ΑΕΠ των κρατών μελών. Το ποσοστό αυτό, το οποίο εκφράζεται με δύο δεκαδικά ψηφία, θα καθοριστεί από την Επιτροπή το Δεκέμβριο 2001 με βάση τον εξής τύπο:

>ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΕ ΓΡΑΦΗΚΟ>

Θα διατηρηθεί εύρυθμη σχέση μεταξύ πιστώσεων αναλήψεως υποχρεώσεων και των πιστώσεων πληρωμών, προκειμένου να διασφαλιστεί η συμβατότητά τους και να τηρηθούν τα ανώτατα όρια που αναφέρονται στην παράγραφο 1 κατά τα επόμενα έτη.

3. Η Επιτροπή πρέπει να κοινοποιήσει στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή τα νέα ανώτατα όρια των ιδίων πόρων μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2001.

4. Σε περίπτωση τροποποίησης του Ευρωπαϊκού Συστήματος Ολοκληρωμένων Οικονομικών Λογαριασμών (ΕΣΟΛ) με αποτέλεσμα σημαντικές μεταβολές στο επίπεδο του ΑΕΠ, πρέπει να εφαρμόζεται η ίδια διαδικασία που περιγράφεται στις παραγράφους 1 και 2 του παρόντος άρθρου.

Άρθρο 4

Παραχωρείται στο Ηνωμένο Βασίλειο διόρθωση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ.

Η διόρθωση αυτή καθορίζεται ως εξής:

α) με τον υπολογισμό της διαφοράς, κατά το προηγούμενο οικονομικό έτος, μεταξύ:

- του ποσοστιαίου μεριδίου του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά το άθροισμα των περιορισμένων βάσεων ΦΠΑ,

και

- του ποσοστιαίου μεριδίου του Ηνωμένου Βασιλείου όσον αφορά το σύνολο των κατανεμημένων δαπανών,

β) με τον πολλαπλασιασμό της εν λόγω διαφοράς με το σύνολο των κατανεμημένων δαπανών,

γ) με τον πολλαπλασιασμό του αποτελέσματος του σημείου β) επί 0,66,

δ) με την αφαίρεση από το γινόμενο του σημείου γ) του αποτελέσματος που προκύπτει για το Ηνωμένο Βασίλειο λόγω του περιορισμού της βάσης ΦΠΑ και των καταβολών που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, σημεία γ) και δ), δηλαδή τη διαφορά μεταξύ

- του ποσού που έπρεπε να είχε καταβάλει το Ηνωμένο Βασίλειο για τα ποσά που χρηματοδοτήθηκαν από τους πόρους που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, σημεία γ) και δ), εάν είχε εφαρμοσθεί ενιαίος συντελεστής ΦΠΑ στις βάσεις που δεν υπέστησαν περιορισμό,

και

- των καταβολών του Ηνωμένου Βασιλείου που προκύπτουν από την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 1, σημεία γ) και δ),

ε) μετά το έτος 2001, με την αφαίρεση από το αποτέλεσμα του σημείου δ) των κερδών του Ηνωμένου Βασιλείου που προκύπτουν από την αύξηση του ποσοστού των πόρων που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, σημεία α) και β) το οποίο παρακρατούν τα κράτη μέλη για την κάλυψη των δαπανών είσπραξης και άλλων σχετικών δαπανών,

στ) σε κάθε διεύρυνση της ΕΕ, θα υπολογίζεται η αναπροσαρμογή του αποτελέσματος που προβλέπει το σημείο ε) με σκοπό τη μείωση της αντιστάθμισης και προκειμένου να εξασφαλισθεί ότι οι δαπάνες που δε είχαν αντισταθμιστεί πριν από τη διεύρυνση δεν θα αντισταθμιστούν στη συνέχεια. Η αναπροσαρμογή αυτή πραγματοποιείται με τη μείωση του συνολικού ποσού των κατανεμημένων δαπανών οι οποίες ανέρχονται σε ποσό ισοδύναμο με τις ετήσιες δαπάνες προ της προσχώρησης στις υποψήφιες χώρες.

Όλα τα ποσά που υπολογίζονται κατ'αυτό τον τρόπο μεταφέρονται στα επόμενα οικονομικά έτη και προσαρμόζονται κάθε χρόνο με βάση τον αποπληθωριστή του ΑΕΠ που χρησιμοποιείται για την προσαρμογή των δημοσιονομικών προοπτικών [11].

[11] ΕΕ C 172, 18.06.1999, σ.3.

Άρθρο 5

1. Τα άλλα κράτη αναλαμβάνουν την οικονομική επιβάρυνση της διόρθωσης σύμφωνα με τον ακόλουθο τρόπο:

Η κατανομή της επιβάρυνσης υπολογίζεται, κατ’ αρχάς, σε συνάρτηση με το αντίστοιχο μερίδιο των κρατών μελών σχετικά με τις καταβολές που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχείο δ), εξαιρουμένου του Ηνωμένου Βασιλείου. Η κατανομή αυτή αναπροσαρμόζεται στη συνέχεια έτσι ώστε να περιοριστεί η συμμετοχή της Αυστρίας, της Γερμανίας, των Κάτω Χωρών και της Σουηδίας στο ένα τέταρτο του μεριδίου που προκύπτει από τον υπολογισμό αυτό.

2. Χορηγείται διόρθωση στο Ηνωμένο Βασίλειο που ισοδυναμεί με μείωση των καταβολών του σε σχέση με την εφαρμογή του άρθρου 2, παράγραφος 1 στοιχεία γ) και δ). Η οικονομική επιβάρυνση στην οποία υποβάλλονται τα άλλα κράτη μέλη προστίθεται στις καταβολές τους που απορρέουν από την εφαρμογή του άρθρου 2 παράγραφος 1, στοιχεία γ) και δ) για κάθε κράτος μέλος.

3. Η Επιτροπή προβαίνει στους αναγκαίους υπολογισμούς για την εφαρμογή του άρθρου 4 και του παρόντος άρθρου.

4. Αν ο προϋπολογισμός δεν έχει εγκριθεί ακόμη στην αρχή του οικονομικού έτους, ισχύουν η διόρθωση που χορηγήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο και η οικονομική επιβάρυνση που ανέλαβαν τα άλλα κράτη μέλη, όπως είναι εγγεγραμμένη στον τελευταίο εγκεκριμένο οριστικό προϋπολογισμό.

Άρθρο 6

Τα έσοδα που απαιτούνται για την πλήρη ή τη μερική κάλυψη του νομισματικού αποθεματικού του ΕΓΤΠΕ, του αποθεματικού για τη χρηματοδότηση του Ταμείου Εγγύησης Δανείων και του αποθεματικού για τη χορήγηση επείγουσας βοήθειας σε τρίτες χώρες και που είναι εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό, δεν ζητούνται από τα κράτη μέλη παρά μόνον κατά τη χρησιμοποίηση των αποθεματικών. Οι διατάξεις σχετικά με τη λειτουργία των αποθεματικών αυτών θεσπίζονται, εάν χρειαστεί, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 2.

Άρθρο 7

Το ενδεχόμενο πλεόνασμα των εσόδων της Ένωσης επί του συνόλου των πραγματικών δαπανών κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού έτους μεταφέρεται στο επόμενο οικονομικό έτος.

Τα ενδεχόμενα πλεονάσματα που προκύπτουν από μεταφορά από κεφάλαια του ΕΓΤΠΕ, τμήμα Εγγυήσεων, προς το νομισματικό αποθεματικό ή τα πλεονάσματα του Ταμείου Εγγυήσεων για εξωτερικές δράσεις τα καταβαλλόμενα στην κατάσταση των εσόδων του προϋπολογισμού, θεωρούνται ότι αποτελούν ίδιους πόρους.

Άρθρο 8

1. Οι ίδιοι πόροι της Ένωσης που αναφέρονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία α) και β), εισπράττονται από τα κράτη μέλη σύμφωνα με τις εθνικές νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις, οι οποίες προσαρμόζονται, ενδεχομένως, σύμφωνα με τις απαιτήσεις των κοινοτικών ρυθμίσεων. Η Επιτροπή προβαίνει, σε τακτά διαστήματα, σε εξέταση των εθνικών διατάξεων που της κοινοποιούν τα κράτη μέλη, ανακοινώνει στα κράτη μέλη τις προσαρμογές που θεωρεί αναγκαίες για τη διασφάλιση της πιστότητάς τους προς τις κοινοτικές ρυθμίσεις και υποβάλλει έκθεση στην αρμόδια για τον προϋπολογισμό αρχή. Τα κράτη μέλη θέτουν τους πόρους που προβλέπονται στο άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία α) έως δ), στη διάθεση της Επιτροπής.

Τα κράτη μέλη ενημερώνουν τακτικά την Επιτροπή για κάθε ανωμαλία χρηματοδοτικού αντίκτυπου που αντιμετωπίζουν στο πλαίσιο της είσπραξης, κυρίως όταν παραλείπουν να διαπιστώσουν δικαίωμα της Ένωσης σχετικά με τους ίδιους πόρους που προβλέπει το άρθρο 2, παράγραφος 1, στοιχεία α) και β) ή εάν το δικαίωμα αυτό δεν διαπιστώθηκε σε εύθετο χρονικό διάστημα.

2. Με την επιφύλαξη της επαλήθευσης των λογαριασμών και των ελέγχων πιστότητας και κανονικότητας που προβλέπονται από το άρθρο 188 Γ της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας και το άρθρο 160Γ της συνθήκης Ευρατόμ, και που αφορούν κυρίως την αξιοπιστία και την αποτελεσματικότητα των εθνικών συστημάτων και των διαδικασιών προσδιορισμού της βάσης για τους ιδίους πόρους οι οποίοι προέρχονται από τον ΦΠΑ και το ΑΕΠ, και με την επιφύλαξη των ελέγχων που οργανώνονται δυνάμει του άρθρου 279, στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ και άρθρο 183, παράγραφος γ) της συνθήκης Ευρατόμ, το Συμβούλιο, αποφασίζοντας ομόφωνα, επί προτάσεως της Επιτροπής και μετά από διαβούλευση με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, θεσπίζει τις αναγκαίες διατάξεις για την εφαρμογή της παρούσας απόφασης, καθώς και τις διατάξεις για τον έλεγχο της είσπραξης, την απόδοση στην Επιτροπή και την καταβολή των εσόδων που αναφέρονται στα άρθρα 2 και 5.

Άρθρο 9

Η Επιτροπή πρέπει να υποβάλει, μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2006, έκθεση για τη λειτουργία του συστήματος ιδίων πόρων και, κυρίως, οι συνέπειες της διεύρυνσης στη χρηματοδότηση του προϋπολογισμού. Η έκθεση θα εξετάζει επίσης τη διόρθωση των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ που παραχωρείται στο Ηνωμένο Βασίλειο καθώς και τη μείωση που χορηγείται στην Αυστρία, τη Γερμανία, τις Κάτω Χώρες και τη Σουηδία βάσει του άρθρου 5, παράγραφος 1. Η έκθεση θα εξετάζει επίσης τις δυνατότητες δημιουργίας ενός νέου αυτόνομου ίδιου πόρου καθώς και τις λεπτομέρειες καθιέρωσης ενιαίου σταθερού συντελεστή για τη βάση ΦΠΑ.

Άρθρο 10

1. Η παρούσα απόφαση κοινοποιείται στα κράτη μέλη από τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου και δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Τα κράτη μέλη κοινοποιούν αμελλητί στο Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου την ολοκλήρωση των διαδικασιών που επιβάλλουν οι αντίστοιχοι συνταγματικοί τους κανόνες για την έγκριση της παρούσας απόφασης.

Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει την πρώτη ημέρα του μήνα που έπεται της παραλαβής της τελευταίας από τις κοινοποιήσεις που αναφέρονται στο δεύτερο εδάφιο. Η παρούσα απόφαση παράγει αποτελέσματα από την 1η Ιανουαρίου 2002 με εξαίρεση το άρθρο 2, παράγραφοι 3) και 4), το οποίο θα παράγει αποτελέσματα την 1η Ιανουαρίου 2001.

2. α) Υπό την επιφύλαξη του στοιχείου β), η απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ καταργείται από την 1η Ιανουαρίου 2002. Οποιαδήποτε παραπομπή στην απόφαση του Συμβουλίου της 21ης Απριλίου 1970 περί αντικαταστάσεως των χρηματικών συνεισφορών των κρατών μελών από ιδίους πόρους των Κοινοτήτων [12], στην απόφαση 85/257/ΕΟΚ, Ευρατόμ του Συμβουλίου της 7ης Μαΐου 1985 για το σύστημα των ιδίων πόρων των Κοινοτήτων [13] ή στην απόφαση 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ [14] ή στην απόφαση 94/728/ΕΚ, Ευρατόμ, νοείται ως παραπομπή στην παρούσα απόφαση.

[12] ΕΕ L 94, 28. 4. 1970, σ. 19.

[13] ΕΕ αριθ. L 128, 14. 5. 1985, σ. 15. Απόφαση που καταργήθηκε με την απόφαση 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ

[14] ΕΕ αριθ. L 185, 15. 7. 1988, σ. 24.

β) Τα άρθρα 2, 4 και 5 της απόφασης 88/376/ΕΟΚ, Ευρατόμ εξακολουθούν να ισχύουν για τον υπολογισμό και τις αναπροσαρμογές των εσόδων που προέρχονται από την εφαρμογή ενιαίου συντελεστή, ισχύοντος για όλα τα κράτη μέλη, στη βάση του ΦΠΑ, η οποία προσδιορίζεται με ενιαίο τρόπο και περιορίζεται από το 50% έως το 55% του ΑΕΠ κάθε κράτους μέλους, και εξαρτάται από το σχετικό οικονομικό έτος και τον υπολογισμό της διόρθωσης των ανισορροπιών στον προϋπολογισμό της ΕΕ η οποία χορηγείται στο Ηνωμένο Βασίλειο, όσον αφορά τα οικονομικά έτη 1988-1999.

Βρυξέλλες/ Λουξεμβούργο,

Για το Συμβούλιο

Ο πρόεδρος