ΕΠΙΤΡΟΠΗ TÛN ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ 
Βρυξέλλες, 27.11.1996 
COM(96) 608 τελικό 
ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ 
σχετικά με κριτήρια αξιολόγησης εθνικών προγραμμάτων 
για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της 
καθολικής υπηρεσίας στις τηλεπικοινωνίες και 
κατευθυντήριες γραμμές για τα κράτη μέλη ως προς 
τη λειτουργία τέτοιων προγραμμάτων 

ΠΙΝΑΚΑΣ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΩΝ 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ 1 
2. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 2 
2. 1 Ορισμός, εμβέλεια και χρηματοδότηση της καθολικής 
υπηρεσίας 2 
2. 2 Πολιτικοί στόχοι της χρηματοδότησης της καθολικής 
υπηρεσίας 3 
2. 3 Απόφαση για την κατάρτιση ή μη ενός εθνικού προγράμματος για τη χρηματοδότηση του καθαρού κόστους της καθολικής υπηρεσίας σε ένα κράτος μέλος 4 
2. 4 Συναφής κοινοτική νομοθεσία που ισχύει στην κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας 4 
2.4.1 Η οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό 5 
2.4.2 Η οδηγία για τη διασύνδεση 5 
2.4.3 Ο ρόλος των κρατικών ενισχύσεων 6 
3. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΚΑΤΑ ΤΗΝ 
ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 7 
4. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΤΟΥΝ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ. 11 
5. ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ. 12 
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ . 22 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α: ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ 
ΠΟΥ ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ 23 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ . 27 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ: ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ 1910ΗΣ 
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ) 
ΤΗΣ 27ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ 
ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΟΝΤΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ . .. 29 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ: ΠΤΥΧΕΣ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ 
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ... 30 
ΤΕΧΝΙΚΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ 34 
" 1α 
1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ: ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗΣ 
Η ανακοίνωση αυτή σκοπεύει να πληροφορήσει τα κράτη μέλη 
σχετικά με τα κριτήρια που θα χρησιμοποιήσει η Επιτροπή για 
την αξιολόγηση, σύμφωνα με την κοινοτική νομοθεσία, διατάξεων 
που σχετίζονται με την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της 
καθολικής υπηρεσίας στο πλαίσιο εθνικών προγραμμάτων για την 
καθολική υπηρεσία ("εθνικά προγράμματα"). 
Δεν υπάρχει απαίτηση από τα κράτη μέλη να δημιουργήσουν εθνικά 
προγράμματα για να μοιραστούν τυχόν οικονομικές επιβαρύνσεις 
που απορρέουν από το κόστος της καθολικής υπηρεσίας μεταξύ των 
παραγόντων της αγοράς. 
Ωστόσο, στην περίπτωση που υλοποιούνται τέτοια εθνικά 
προγράμματα, θα πρέπει να είναι συμβατά με την κοινοτική 
νομοθεσία και ειδικότερα με την οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής 
της 13ης Μαρτίου 1996, που τροποποιεί την οδηγία 90/388/ΕΟΚ 
της Επιτροπής σχετικά με την καθιέρωση πλήρως ανταγωνιστικού 
καθεστώτος στις αγορές των τηλεπικοινωνιών ("οδηγία για τον 
πλήρη ανταγωνισμό"), καθώς επίσης και με τις διατάξεις που 
έχουν επικυρωθεί από το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 
στην προτεινόμενη οδηγία του Συμβουλίου και του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου περί διασύνδεσης1 ("οδηγία για τη διασύνδεση"). 
Τα εθνικά προγράμματα πρέπει απαραιτήτως να προσαρμοστούν 
σύμφωνα με τις συγκεκριμένες συνθήκες που ισχύουν στα κράτη 
μέλη, ιδίως όσον αφορά τις λιγότερο αναπτυγμένες περιοχές στην 
Κοινότητα. Ταυτόχρονα, οι υποκείμενες αρχές για την 
κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας με τα 
προγράμματα αυτά θα πρέπει να είναι ίδιες σε όλη την 
Κοινότητα, παρόλο που το κόστος που τελικά θα υπολογίζεται 
ίσως σχετίζεται στενά με τις επικρατούσες οικονομικές, 
κοινωνικές και γεωγραφικές συνθήκες. Η παρούσα ανακοίνωση 
παρέχει επίσης καθοδήγηση σχετικά με τις αρχές της λειτουργίας 
των εθνικών προγραμμάτων. 
Σύμφωνα με την οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό, τα εθνικά 
προγράμματα θα πρέπει να κοινοποιηθούν στην Επιτροπή. Για το 
λόγο αυτό προσδιορίζονται στα κεφάλαια 2 και 3 της παρούσας 
ανακοίνωσης οι νομικές αρχές και οι προσεγγίσεις τις οποίες η 
Επιτροπή αναμένει να υπάρχουν στα εθνικά προγράμματα που θα 
κοινοποιηθούν, ώστε τα προγράμματα να κριθούν συμβιβάσιμα με 
το κοινοτικό νομικό πλαίσιο. Στο κεφάλαιο 4 εξετάζονται επίσης 
οι πτυχές της καθολικής υπηρεσίας που αντιμετωπίζονται κατά 
κύριο λόγο οε εθνικό πλαίσιο. Στο κεφάλαιο 5 παρέχονται 
συμπληρωματικά στοιχεία υπό μορφή κατευθυντηρίων γραμμών για 
εθνικές κανονιστικές αρχές όσον αφορά τη λειτουργία εθνικών 
προγραμμάτων για καθολική υπηρεσία στο πεδίο των 
τηλεπικοινωνιών. 
ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 34/96, που εγκρίθηκε από ίο Συμβούλιο στις 18 
Ιουνίου 1996 για θέσπιση της οδηγίας 96/. . . /ΕΚ του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου της . . . σχετικά με τη διασύνδεση στις τηλεπικοινωνίες 
όσον αφορά τη διασφάλιση καθολικής υπηρεσίας και διαλειτουργικότητας 
μέσω εφαρμογής αρχών παροσής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ). 
Η παρούσα ανακοίνωση δεν δημιουργεί δικαιώματα επιβολής. 
Επιπλέον, δεν προδικάζει την τελική αξιολόγηση των εθνικών 
προγραμμάτων που έχουν κοινοποιηθεί στην Επιτροπή. Η 
αξιολόγηση αυτή θα πρέπει απαραιτήτως να συνεκτιμήσει τις 
επικρατούσες συνθήκες κατά το χρόνο της κοινοποίησης των 
εθνικών προγραμμάτων. 
2. ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ 
2.1 Ορισμός, εμβέλεια και χρηματοδότηση της καθολικής 
υπηρεσίας 
Η έννοια της καθολικής υπηρεσίας θα διαδραματίσει σημαντικό 
ρόλο στην κάλυψη των αναγκών της κοινωνίας των πληροφοριών2 
Βασίζεται στις αρχές της καθολικότητας, της ισότητας, της 
συνέχειας και της προσιτής τιμής. 
Η καθολική υπηρεσία ορίζεται στην οδηγία για τη διασύνδεση ως 
εξής: 
ένα ορισμένο ελάχιστο σύνολο υπηρεσιών καθορισμένης ποιότητας 
που διατίθενται σε όλους τους χρήστες ανεξαρτήτως της 
γεωγραφικής τους θέσης και, υπό το φως συγκεκριμένων εθνικών 
συνθηκών, σε προσιτή τιμή. " 
Τον Μάρτιο του τρέχοντος έτους, η Επιτροπή επισήμανε ότι η 
καθορισμένη αυτή υπηρεσία ισοδυναμεί με την "παροχή υπηρεσιών 
φωνητικής τηλεφωνίας μέσω μιας σταθερής σύνδεσης, η οποία 
επίσης θα επιτρέπει τη λειτουργία μιας συσκευής 
τηλεομοιοτυπίας και ενός διαμορφωτή σήματος, καθώς και την 
παροχή υπηρεσίας τηλεφωνητή, αντιμετώπισης επειγουσών 
περιπτώσεων ή αναζήτησης σε καταλόγους (συμπεριλαμβανομένων 
των καταλόγων συνδρομητών) και επίσης την παροχή κοινόχρηστων 
τηλεφωνικών συσκευών. "3 
Επισήμανε επίσης σύμφωνα με την 95/62/ΕΚ4 (οδηγία για την 
φωνητική τηλεφωνία), ότι * οι χρήστες θα πρέπει επίσης να έχουν 
πρόσβαση σε δημοσιευμένες πληροφορίες σχετικά με το κόστος και 
τις τιμές των υπηρεσιών, με την ποιότητα τους και με το κατά 
πόσον ικανοποιούνται οι στόχοι ποιότητας. 
Τέλος, η Επιτροπή υπογράμμισε στην ανακοίνωση αυτή ότι η 
καθολική υπηρεσία είναι δυναμική και εξελισσόμενη έννοια και 
ότι θα τελεί υπό διαρκή αναθεώρηση, ιδίως ως προς την εμβέλεια 
της, το επίπεδο, την ποιότητα και την οικονομική προσιτότητα 
Βλέπε ανακοίνωση της 13ης Μαρτίου 1996 περί καθολικής υπηρεσίας για 
τις τηλεπικοινωνίες στο πλαίσιο ενός πλήρως ελευθερωμένου 
περιβάλλοντος, COM(96) 73 και ανακοίνωση τη Επιτροπής περί υπηρεσιών 
γενικού συμφέροντος στην Ευρώπη, COM(96) 443 
Βλέπε ανακοίνωση της 13ης Μαρτίου 1996 περί καθολικής, υπηρεσίας για 
τις τηλεπικοινωνίες στο πλαίσιο ενός πλήρως ελευθερωμένου 
περιβάλλοντος, COM(96) 73. 
Οδηγία 95/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 
13ης Δεκεμβρίου 1995 για την εφαρμογή της παροχής ανοιχτού δικτύου 
(ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία, ΕΕ L 321, 30. 12. 96. 
εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επιτροπή πρόκειται να υποβάλει 
έκθεση για πρώτη φορά την 1η Ιανουαρίου 1988. Στο πλαίσιο αυτό 
μπορεί επίσης να εξεταστεί το ζήτημα της ενδεχόμενης 
χρηματοδότησης προτημησιακών τιμολογίων για πρόσβαση σχολείων 
σε δίκτυα τύπου Internet, όπως αναφέρεται στο σχέδιο δράσης 
"Μάθηση στην κοινωνία των πληροφοριών" που εγκρίθηκε από την 
Επιτροπή τον περασμένο Οκτώβριο. Μια αρχική σημαντική εξέλιξη 
βρίσκεται στην πρόσφατη πρόταση για οδηγία του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου με την οποία προσαρμόζεται η 
οδηγία φωνητικής τηλεφωνίας σε ανταγωνιστικό περιβάλλον5. Στην 
πρόταση αυτή, π.χ., δεν εξισούται πλέον η καθολική υπηρεσία με 
πρόσβαση μόνο μέσω σταθερής γραμμής, αλλά με την παροχή 
καθορισμένης υπηρεσίας σε σταθερή θέση, επιτρέποντας την 
παροχή μέσω σταθερής γραμμής ή ασύρματης σύνδεσης. 
Αναγνωρίζεται έτσι ο ρόλος της ασύρματης παροχής για την 
εκπλήρωση υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας με την λιγότερο 
δαπανηρή τεχνολογία. 
Το καθαρό κόστος των υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας θα 
μπορεί, σε περιπτώσεις που εντοπίζεται άδικη επιβάρυνση του 
οργανισμού παροχής της καθολικής υπηρεσίας, να καταμερίζεται 
μεταξύ των άλλων παραγόντων της αγοράς. Η ενότητα 2. 3 παρακάτω 
παρέχει μια σύνοψη της κοινοτικής νομοθεσίας που ισχύει 
σχετικά με την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής 
υπηρεσίας. 
2.2 Πολιτικοί στόχοι της χρηματοδότησης της καθολικής 
υπηρεσίας 
Τα εθνικά προγράμματα για τη χρηματοδότηση της καθολικής 
υπηρεσίας θα πρέπει να είναι συμβιβάσιμα με ορισμένους 
βασικούς πολιτικούς στόχους σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Αυτά τα 
προγράμματα θα πρέπει, στο μέτρο του δυνατού: 
να ελαχιστοποιούν τους φραγμούς εισόδου στην αγορά και 
παράλληλα να παρέχουν επαρκείς εγγυήσεις για τη 
χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας, 
- να σέβονται την ανάγκη ουδετερότητας (π. χ. μεταξύ 
συγκεκριμένων παραγόντων της αγοράς και συγκεκριμένων 
τεχνολογιών ή μεταξύ ενοποιημένων και ανεξάρτητων 
υπηρεσιών), ώστε να αποφευχθεί η στρέβλωση του σχήματος 
εισόδου στην αγορά ή κάποιων μεταγενέστερων αποφάσεων περί 
επενδύσεων ή/και δραστηριοτήτων στην αγορά, 
- να δ ατηρούν στο ελάχιστο τις οποιεσδήποτε διοικητικές 
επιβαρύνσεις και το σχετικό κόστος, 
να βασίζονται σε αντικειμενικές, διαφανείς, αναλογικές και 
ισότιμες διαδικασίες, και 
5 Πρόταση οδηγίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για 
την εφαρμογή της παροχής ανοικτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική 
τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία στις τηλεπικοινωνίες σε 
ανταγωνιστικό περιβάλλον, COM(96) 419, 11.9.96. 
να δημιουργούν ένα περιβάλλον που να ευνοεί μεγαλύτερη 
αποτελεσματικότητα και καινοτομία, με στόχο να διασφαλιστεί 
η παροχή της καθολικής υπηρεσίας με χαμηλότερο κόστος στο 
μέλλον. 
Ενώ τα κράτη μέλη παραμένουν ελεύθερα, σύμφωνα με την αρχή της 
επικουρικότητας, να καθορίζουν τις επιπλέον υποχρεώσεις που 
σχετίζονται με συγκεκριμένες τεχνολογίες και μέσα ή/και να 
καθορίζουν στόχους εξυπηρέτησης και κάλυψης (π. χ. για 
υπηρεσίες κινητής τηλεφωνίας ή ψηφιακών δικτύων ενοποιημένων 
υπηρεσιών, ISDN), κάθε οικονομική επιβάρρυνση που σχετίζεται 
με την παροχή αυτών δεν θα πρέπει να χρηματοδοτείται εκτός του 
πλαισίου του μηχανισμού χρηματοδότησης της καθολικής 
υπηρεσίας. 
2.3 Απόφαση για την κατάρτιση ή μη ενός εθνικού 
προγράμματος για τη χρηματοδότηση του καθαρού κόστους 
της καθολικής υπηρεσίας σε ένα κράτος μέλος 
Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, η εθνική κανονιστική 
αρχή μπορεί ελεύθερα να προσδιορίζει, με βάση το ελεγχόμενο 
κόστος της καθολικής υπηρεσίας, ότι: 
Δεν απαιτείται χρηματοδότηση για την καθολική υπηρεσία, 
είτε επειδή οι υποχρεώσεις της καθολικής υπηρεσίας δεν 
συνεπάγονται καθαρό κόστος, είτε επειδή (α) το καθαρό 
κόστος που ορίζεται δεν αντιπροσωπεύει άδικη επιβάρυνση του 
ενδιαφερόμενου φορέα ή (β) δεν δικαιολογεί το διοικητικό 
κόστος ενός συγκεκριμένου χρηματοδοτικού σχήματος. 
- Οι υποχρεώσεις της καθολικής υπηρεσίας αποτελούν, πράγματι, 
επιβάρυνση, αλλά το κράτος επιλέγει να τη χρηματοδοτεί 
άμεσα ή έμμεσα. 
- Οι υποχρεώσεις της καθολικής υπηρεσίας θεωρούνται 
επιβάρυνση και απαιτείται ένα συγκεκριμένο χρηματοδοτικό 
πρόγραμμα για την καθολική υπηρεσία. Σε αυτή την περίπτωση, 
το εθνικό πρόγραμμα πρέπει να συμφωνεί με την κοινοτική 
νομοθεσία. 
2.4 Συναφήο κοινοτική νομοθεσία που ισχύει στην 
κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής 
υπηρεσίας 
ι 
Οι γενικές αρχές και πολιτικές που ορίζονται ανωτέρω 
προέρχονται από το ισχύον πλαίσιο κοστολόγησης και 
χρηματοδότησης της καθολικής υπηρεσίας (βλ. παράρτημα Α για 
αναφορές στη νομοθεσία). Το πλαίσιο αυτό επιβάλλει 
συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τα κράτη μέλη. 
2. 4. 1 Η οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό 
Σύμφωνα με την οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό, τα κράτη μέλη 
θα πρέπει να κοινοποιήσουν στην Επιτροπή, όχι αργότερα από την 
1η Ιανουαρίου 1997, όλα τα προγράμματα διακήρυξης ή χορήγησης 
άδειας, με στόχο την προσαρμογή με "τις οικονομικές 
υποχρεώσεις σχετικά με την καθολική υπηρεσία"6. Αυτά τα 
προγράμματα πρέπει να δημοσιευτούν από τα κράτη μέλη όχι 
αργότερα από την 1η Ιουλίου 1997 και, πριν υλοποιηθούν, η 
Επιτροπή πρέπει να "επικυρώσει το συμβιβάσιμο των προσχεδίων 
αυτών με τη συνθήκη" (άρθρο 3). Αυτή η διαδικασία επικύρωσης 
από την Επιτροπή θα λάβει χώρα κατά τους πρώτους μήνες του 
1997. 
Τα κριτήρια που πρέπει να ακολουθούν αυτά τα εθνικά 
προγράμματα ορίζονται στο άρθρο 4γ της οδηγίας και επιτρέπουν 
στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν είτε ένα κονδύλιο καθολικής 
υπηρεσίας είτε ένα σύστημα συμπληρωματικών χρεώσεων. Η 
επιλεγόμενη προσέγγιση θα ισχύει μόνο για την παροχή δημόσιων 
δικτύων τηλεπικοινωνιών και πρέπει να "κατανέμει τις 
αντίστοιχες επιβαρύνσεις σύμφωνα με αντικειμενικά και ισότιμα 
κριτήρια και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας". 
Τέλος, η Επιτροπή πρέπει να αναθεωρήσει αυτά τα εθνικά 
προγράμματα το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2003 για να 
εκτιμήσει αν περιορίζουν την πρόσβαση σε σχετικές αγορές". 
2. 4. 2 Η οδηγία για τη διασύνδεση 
Η προτεινόμενη οδηγία για τη διασύνδεση θα ορίσει ένα πλαίσιο 
πέρα από τις αρχές που υπάρχουν στην οδηγία για τον πλήρη 
ανταγωνισμό. Ενώ αυτή η τελευταία οδηγία προσδιορίζει 
υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συνθήκη σχετικά με την 
καθολική υπηρεσία, η οδηγία για τη διασύνδεση βασίζεται στις 
αρχές αυτές για να προτείνει ένα κοινό εναρμονισμένο πλαίσιο 
για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση της καθολικής 
υπηρεσίας στα κράτη μέλη. 
Σύμφωνα με το άρθρο 5(1) της οδηγίας για τη διασύνδεση, τα 
κράτη μέλη μπορούν να καθορίσουν μηχανισμούς για τον 
επιμερισμό του καθαρού κόστους της καθολικής υπηρεσίας μαζί με 
όπου τα προγράμματα καθολικής υπηρεσίας ορίζονται με τρόπο 
διαφορετικό από μια διαδικασία διακήρυξης ή χορήγησης άδειας. Το 
άρθρο 4γ της οδηγίας απαιτεί από τα κράτη μέλη να κοινοποιούν κάθε 
εθνικό πρόγραμμα που θα μοιράζεται το καθαρό κόστος της παροχής των 
υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας για επικύρωση από τη Συνθήκη. Στην 
περίπτωση αυτή, τα προγράμματα πρέπει να κοινοποιηθούν μέχρι τις 11 
Ιανουαρίου 1997 και όχι μέχρι την λίγο μεταγενέστερη ημερομηνία που 
ορίζεται ως καταληκτική για τις διαδικασίες διακήρυξης και χορήγησης 
άδειας. 
Μεταγενέστερες ημερομηνίες κοινοποίησης δύνανται να ισχύσουν για τα 
κράτη μέλη στα οποία η Επιτροπή χορηγεί πρόσθετες μεταβατικές 
περιόδους όσον αφορά το άνοιγμα των αγορών τους στον ανταγωνισμό. 
Στις περιπτώσεις αυτές θα καθοριστούν ημερομηνίες κοινοποίησης στην 
απόφαση με την οποία χορηγούνται οι πρόσθετες μεταβατικές περίοδοι. 
Οταν τα κράτη μέλη δεν δημιουργούν αμέσως εθνικά προγράμματα 
καθολικής υπηρεσίας, αλλά σε μελλοντική ημερομηνία, η Επιτροπή 
αναμένει να της κοινοποιούνται τέτοια προγράμματα ώστε να παρέχεται 
εγκαίρως η δυνατότητα διαπίστωσης της συμβατότητας της με την 
κοινοτική νομοθεσία, προτού τεθούν σε ισχύ. 
άλλους οργανισμούς που "παρέχουν δημόσια δίκτυα 
τηλεπικοινωνιών ή/και δημόσιες υπηρεσίες φωνητικής 
τηλεφωνίας". Σύμφωνα και με την οδηγία για τον πλήρη 
ανταγωνισμό, οι εισφορές πρέπει να προσδιορίζονται με 
αντικειμενικό, διαφανή, ισότιμο και αναλογικό τρόπο. 
Το άρθρο 5(2), σύμφωνα και με την οδηγία για τον πλήρη 
ανταγωνισμό, προβλέπει είτε ανεξάρτητη χρηματοδότηση για την 
καθολική υπηρεσία σε εθνικό επίπεδο είτε ένα σύστημα 
συμπληρωματικών χρεώσεων επιπλέον των πληρωμών για τη 
διασύνδεση. 
Μόνο το σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο και οι σταθερές 
δημόσιες τηλεφωνικές υπηρεσίες, όπως ορίζεται στην ενότητα 2.1 
ανωτέρω (δηλαδή στο πρώτο μέρος του παραρτήματος Ι της οδηγίας 
για τη διασύνδεση), μπορούν να χρηματοδοτούνται από ένα 
μηχανισμό χρηματοδότησης της καθολικής υπηρεσίας7. 
Η οδηγία γϊα τη διασύνδεση ορίζει αρχές (άρθρο 5(3) και 
παράρτημα III) για τον υπολογισμό του καθαρού κόστους της 
καθολικής υπηρεσίας. Το καθαρό αυτό κόστος αντιστοιχεί στη 
"διαφορά μεταξύ του καθαρού κόστους ενός οργανισμού που 
λειτουργεί σύμφωνα με υποχρεώσεις της καθολικής υπηρεσίας και 
ενός οργανισμού που λειτουργεί χωρίς αυτές". Αυτοί οι 
υπολογισμοί πρέπει να μπορούν να είναι διαθέσιμοι μετά από 
αίτηση στις εθνικές ρυθμιστικές αρχές, και για τους 
υπολογισμούς εκείνους που ελέγχονται από τις εθνικές 
ρυθμιστικές αρχές ή άλλη αρμόδια υπηρεσία, ενώ τα αποτελέσματα 
θα πρέπει να δημοσιοποιούνται. 
Η εθνική ρυθμιστική αρχή πρέπει να εκτιμά αν δικαιολογείται να 
δημιουργηθεί ένας συγκεκριμένος μηχανισμός χρηματοδότησης, 
λαμβάνοντας υπόψη και το όφελος από απόψεως αγοράς που 
σωρεύεται στον οργανισμό που παρέχει την καθολική υπηρεσία 
(άρθρο 5(4)). 
Τέλος, οι διαδικασίες επιμερισμού του κόστους και οι 
μηχανισμοί που χρησιμοποιούνται πρέπει να είναι, ανοιχτοί στο 
κοινό. Η εθνική ρυθμιστική αρχή επίσης θα πρέπει να δημοσιεύει 
ετησίως μια έκθεση με το κόστος της καθολικής υπηρεσίας και 
των εισφορών όλων των εμπλεκομένων μερών (άρθρο 5(5)). 
2. 4. 3 Ο ρόλος των κρατικών ενισχύσεων 
Στις περιπτώσεις που τα κράτη μέλη αποφασίζουν να 
χρηματοδοτήσουν μέρος ή όλο το καθαρό κόστος της καθολικής 
υπηρεσίας στον τομέα των τηλεπικοινωνιών άμεσα ή έμμεσα από 
τον κρατικό προϋπολογισμό, οι παρεμβάσεις αυτές θα πρέπει να 
γίνονται με τρόπο συμβιβάσιμο με τους περί κρατικών ενισχύσεων 
κανόνες της συνθήκης της ΕΚ που ορίζονται στα άρθρα 92 έως 94 
καθώς και στο άρθρο 90. Η εν λόγω χρηματοδότηση είναι διαφανής 
και δεν υπερβαίνει το καθαρό κόστος των υποχρεώσεων που 
υπολογίζεται σύμφωνα με κατευθύνσεις που παρέχονται στην 
παρούσα ανακοίνωση. Σε περιπτώσεις που διαπιστώνεται βάσιμα 
Οπως αναφέρθηκε παραπάνω (2.1), η Επιτροπή πρότεινε τροποποίηση της 
ισχύουσας οδηγίας για την φωνητική τηλεφωνία. Με την τροποποίηση της 
θα αναπτυχθεί περαιτέρω το ακριβές πεδίο εφαρμογής της έννοιας της 
καθολικής υπηρεσίας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα, ιδίως όσον αφορά την 
υποχρέωση της οικονομικής προσιτότητας. 
ότι δεν υφίσταται υπεραποζημίωση (δηλ. όταν δεν υπάρχει 
αποζημίωση δαπανών το βάρος των οποίων κατά κανόνα φέρει η 
σχετική δραστηριότητα) του κόστους της δημόσιας υπηρεσίας, 
κατά κανόνα δεν θα παρέχεται κρατική ενίσχυση υπό την έννοια 
του άρθρου 92, παρ. 1, ΕΚ. Αντίθετα, όταν η παρέμβαση του 
δημοσίου οδηγεί σε υπεραποζημίωση, θα πρέπει η Επιτροπή να 
καθορίσει εάν η σχετική ενίσχυση μπορεί να εγκριθεί βάσει των 
παρεκκλίσεων των άρθρων 92, παρ. 2 και 3. 
Παραδείγματα τέτοιας άμεσης στήριξης περιλαμβάνουν την παροχή 
στήριξης από τα κονδύλια κοινωνικής ασφάλισης σε 
συγκεκριμένους φορείς ή άμεσα σε ορισμένους πελάτες, ώστε να 
καλυφθεί το κόστος του ειδικού εξοπλισμού ή των πακέτων 
τιμολόγησης για χρήστες με ειδικές ανάγκες. 
3. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ ΠΟΥ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΚΑΤΑ 
ΤΗΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 
0 κατάλογος που ακολουθεί προσδιορίζει την αξιολόγηση που θα 
χρησιμοποιήσει η Επιτροπή κατά την εξέταση της εθνικής 
νομοθεσίας περί εφαρμογής των εθνικών προγραμμάτων για την 
καθολική υπηρεσία. 
Στο κεφάλαιο 5 παρακάτω παρέχονται λεπτομερέστερες 
κατευθύνσεις για εθνικές ρυθμιστικές αρχές στα κράτη μέλη σε 
σχέση με τη λειτουργία των εθνικών προγραμμάτων. Αποσκοπούν 
στην ανάπτυξη βέλτιστης πρακτικής στον κλάδο βασιζόμενες στις 
αρχές που εκτίθενται παρακάτω. 
Τα κράτη μέλη πρέπει να διασφαλίσουν ότι τα εθνικά προγράμματα 
συμφωνούν με την κοινοτική νομοθεσία. 
Κατά την αξιολόγηση του συμβιβάσιμου των κοινοποιημένων στην 
Επιτροπή εθνικών προγραμμάτων με την κοινοτική νομοθεσία, η 
Επιτροπή θα εξετάσει τα εξής σημεία: 
Η Επιτροπή θα εξετάσει την εθνική προσέγγιση στον υπολογισμό 
του κόστους της καθολικής υπηρεσίας και, ιδίως, τα εξής: 
1. Τα εθνικά προγράμματα μπορούν να καλύπτουν μόνο το "καθαρό 
κόστος" των υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας όπως 
ορίζεται στην κοινοτική νομοθεοία (δηλαδή το κόστος που 
σχετίζεται με την παροχή σταθερών δημόσιων τηλεφωνικών 
δικτ^-αν και δημόσια διαθέσιμων σταθερών τηλεφωνικών 
νπηρεσιών). 8 0 υπολογισμός θα πρέπει να συνεκτιμά τόσο το 
κόστος όσο και τα έσοδα. Η προσέγγιση της κοστολόγησης θα 
πρέπει να είναι προβλεπτική και να μη βασίζεται σε αρχές 
λογιστικής ιστορικού κόστους. 
βλ. πρώτο μέρος του παραρτήματος Ι της οδηγίας για τη διασύνδεση. 
Επεξηγήσεις σχετικά με την έννοια του "καθαρού κόστους" και 
τη μεθοδολογία που ενδείκνυται για τον υπολογισμό του 
καθαρού κόστους της καθολικής υπηρεσίας, παρέχονται στις 
κατευθύνσεις στο κεφάλαιο 5 παρακάτω. 
2. Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το καθαρό 
κόστος της καθολικής υπηρεσίας υπολογίζεται με βάση 
αντικειμενικά, διαφανή, ισότιμα και αναλογικά κριτήρια και 
διαδικασίες. 
3. Τα εθνικά προγράμματα για να ανταποκρίνονται στην απαίτηση 
για διαφάνεια και αναλογικότητα της οδηγίας για τον πλήρη 
ανταγωνισμό, πρέπει να διασφαλίζουν ότι ένας φορέας 
εκμετάλλευσης που διεκδικεί χρηματοδότηση καθολικής 
υπηρεσίας προσδιορίζει σαφώς (λ. χ. μέσω επίσημης δήλωσης), 
ποιους πελάτες ή ομάδες πελατών δηλώνει ότι αρνείται να 
εξυπηρετήσει ή επιδιώκει να διακόψει τη σύνδεση τους, εκτός 
εάν η επιβάρυνση που συνδέεται με την παροχή της υπηρεσίας 
επιμερίζεται μέσω εθνικού προγράμματος. Δεν απαιτείται 
φορέας για τον μεμονωμένο εντοπισμό των εν λόγω πελατών, θα 
πρέπει, ωστόσο, να είναι σε θέση να αναφέρει τον αριθμό των 
συμμετεχόντων πελατών σε σχέση με συγκεκριμένες ομάδες ή 
συγκεκριμένες περιοχές. 
jgm^i9KiHfiBsm^ m mm umBNyxmix «α wot wmœt 
jmR&MÈNBMl - - - **,*«'** 
H Επιτροπή θα εξετάσει τα εθνικά προγράμματα ώστε να 
διασφαλίσει ότι δεν επιδιώκουν να εισπράξουν οποιοδήποτε 
καθαρό κόστος το οποίο δεν μπορεί να αποδοθεί σε υποχρεώσεις 
καθολικής υπηρεσίας και, ειδικότερα, θα επιδιώξει να 
διασφαλίσει ότι στο κόστος της καθολικής υπηρεσίας δεν 
περιλαμβάνονται τα ακόλουθα. 
4 Τα εθνικά προγράμματα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για την 
είσπραξη "εισφοράς στο έλλειμμα πρόσβασης" που αποδίδεται σε 
μη αναπροσαρμογή της διάρθρωσης των εθνικών τιμολογίων.9 Το 
θέμα αυτών των εισφορών εξετάζεται στο παράρτημα Β. 
Για να αξιολογηθεί το συμβιβάσιμο των εθνικών προγραμμάτων 
με την κοινοτική νομοθεσία, τα προγράμματα που 
κοινοποιούνται στην Επιτροπή πρέπει να συμπεριλαμβάνουν 
χρονοδιάγραμμα για τη μελλοντική κατάργηση των υπολοιπόμενων 
τιμολογιακών διαφορών. Αυτή η αναπροσαρμογή θα πρέπει να 
έχει ολοκληρωθεί το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2000, 
Οπου δεν είναι δυνατό να γίνει η αναπροσαρμογή των τιμολογίων μέχρι 
την 1η Ιανουαρίου 1998, τα κράτη μέλη μπορούν, σύμφωνα με την οδηγία 
για τον πλήρη ανταγωνισμό (βλ. αιτιολογική σκέψη 20), να ορίσουν 
μηχανισμούς χωριστούς απο τα εθνικά προγράμματα για την καθολική 
υπηρεσία ώστε να προλάβουν κάποια αναποτελεσματική παράκαμψη ή 
αποζημίωση του επικερδέστερου τμήματος της αγοράς από τον 
εξουσιοδοτημένο φορέα, που θα προκαλούνταν από τους ρυθμιστικούς 
ελέγχους οι οποίοι θα παρεμπόδιζαν την αναπροσαρμογή των τιμολογίων 
(δηλ. οι ανταγωνιζόμενοι φορείς (νεοεισερχόμενοι) θα μπορούσαν να 
υπονομεύουν τα τιμολόγια των εξουσιοδοτημένων φορέων οτους τομείς 
της διεθνούς και της υπεραστικής χρέωσης χωρίς ο εξουσιοδοτημένος 
φορέας να μπορεί να αντιδράσει. Αυτοί οι τομείς είναι ελκυστικοί 
στους ανταγωνιστές επειδή ο εξουσιοδοτημένος φορέας, με βάση τις 
εμπορικές αρχές, πρέπει να διατηρήσει τεχνητά υψηλότερες τιμές στους 
τομείς αυτούς, ώστε να μπορέσει να επιδοτήσει τις κάτω του κόστους 
χρεώσεις για πρόσβαση και τοπικές κλήσεις). 
εκτός από την περίπτωση των κρατών μελών στα οποία έχει 
παραχωρηθεί μια συμπληρωματική περίοδος κατά το άρθρο 1(2) 
της οδηγίας για τον πλήρη ανταγωνισμό. Σε αυτές τις 
περιπτώσεις, η καταληκτική ημερομηνία για την αναπροσαρμογή 
αυτή θα είναι η προθεσμία λήξης της συμπληρωματικής 
περιόδου. 
5. Επιπλέον, βάσει της οδηγίας για τον πλήρη ανταγωνισμό τα 
εθνικά προγράμματα δεν μπορούν να χρησιμοποιούνται για την 
είσπραξη δαπανών που συνδέονται με δραστηριότητες εκτός 
του πεδίου εφαρμογής της καθολικής υπηρεσίας, π.χ.: 
- του κόστους υλοποίησης συγκεκριμένων μέτρων που 
απαιτούνται για σκοπούς δημόσιας ασφάλειας 
της παροχής υπηρεσιών επικοινωνιών εκτός του 
πλαισίου της καθολικής υπηρεσίας σε σχολεία, 
νοσοκομεία ή παρεμφερείς οργανισμούς 
της αποζημίωσης ή/και των επιστροφών (ή του 
διοικητικού ή άλλου κόστους πρυ σχετίζεται με αυτές 
τις πληρωμές) προς χρήστες λόγω της μη ικανοποίησης 
συγκεκριμένων επιπέδων ποιότητας στις υπηρεσίες 
του κόστους αντικατάστασης ή/και αναβάθμισης του 
τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού κατά τη διάρκεια του 
κανονικού εκσυγχρονισμού του δικτύου 
6. Κατά τον υπολογισμό του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων 
παροχής καθολικής υπηρεσίας δε μπορεί να ληφθεί υπόψη το 
κόστος αναλυτικής τιμολόγησης και άλλων μέσων (π. χ. 
επιλεκτικής φραγής κλήσεων και αναγνώριση καλούσας 
γραμμής) σε περιπτώσεις που αυτά επιβάλλονται ως 
υποχρεώσεις σε όλους τους φορείς φωνητικής τηλεφωνίας. 
mmmfâ*'mm&ijm>r nor K&WOTT JOTUWXX $α» ICHWTOBBS^ 
THS ΚΑΘΟΛΙΚΚΕ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΜΕΤΑΞΥ ΠΑΡΑΓΟΝΤΩΝ ΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣ 
Η Επιτροπή θα εξετάσει κατά πόσον ένας συγκεκριμένος 
μηχανισμός χρηματοδότησης των υποχρεώσεων της καθολικής 
υπηρεσίας λειτουργεί με αντικειμενικό, ισότιμο, διαφανή και 
αναλογικό τρόπο και, ειδικότερα: 
7. Σε περιπτώσεις που θεωρείται απαραίτητος συγκεκριμένος 
μηχανισμός για τον επιμερισμό του καθαρού κόστους των 
υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας μεταξύ των παραγόντων 
της αγοράς, τα εθνικά προγράμματα μπορούν να συγκεντρώνουν 
και να διανέμουν εισφορές είτε (α) μέσω ενός ταμείου 
καθολικών υπηρεσιών σε εθνικό επίπεδο, είτε (β) μέσω ενός 
συστήματος συμπληρωματικών χρεώσεων που θα καταβάλλονται 
κατά τη διασύνδεση με τον φορέα παροχής της καθολικής 
υπηρεσίας. 
Η Επιτροπή θα εξετάσει το εύρος των οργανισμών που οφείλουν 
να συνεισφέρουν στο κόστος που σχετίζεται με τις υποχρεώσεις 
της καθολικής υπηρεσίας. Ειδικότερα: 
8. Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να προσδιορίσουν τους 
οργανισμούς που οφείλουν να συνεισφέρουν στο καθαρό κόστος 
της καθολικής υπηρεσίας. Ισως απαιτούνται εισφορές από 
10 φορείς παροχής δημόσιων τηλεπικοινωνιακών δικτύων ή και 
υπηρεσιών φωνητικής τηλεφωνίας που διατίθενται στο κοινό 
αλλά μόνο σύμφωνα με τις αρχές της ισοτιμίας και της 
αναλογικότητας και με βάση τη δήλωση της Επιτροπής σχετικά 
με το θέμα αυτό στα πρακτικά του Συμβουλίου των Υπουργών 
Τηλεπικοινωνιών της 27ης Μαρτίου 1996. 10 Τούτο σημαίνει 
ότι δύνανται να επιβληθούν συνεισφορές μόνο σε παρόχους 
φωνητικής τηλεφωνίας, ανάλογα με τη χρήση εκ μέρους τους 
των δημόσιων τηλεπικοινωνιακών δικτύων. 
Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της διαδικασίας αδειοδότησης ή 
διακήρυξης όσον αφορά τη φωνητική τηλεφωνία και την παροχή 
δημόσιων τηλεπικοινωνιακών δικτύων που τα κράτη μέλη 
πρέπει να κοινοποιήσουν μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1997 βάσει 
της οδηγίας 96/19/ΕΚ, η Επιτροπή, σε περίπτωση 
εφαρμογής/επέκτασης των υποχρεώσεων για νεοεισερχόμενους 
ή/και κινητούς φορείς εκμετάλλευσης, πρόκειται να 
εκτιμήσει ιδίως εάν τα βάρη κατανέμονται σύμφωνα με 
αντικειμενικά και ισότιμα κριτήρια και σύμφωνα με την αρχή 
της επικουρικότητας. Τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη πρέπει 
συνεπώς να αιτιολογούν με ανεπαρκή στοιχεία την εν λόγω 
εφαρμογή/επέκταση ώστε να μπορεί η Επιτροπή να 
πραγματοποιήσει την αξιολόγηση της, μεταξύ άλλων όσον 
αφορά το βαθμό δυνατότητας υποκατάστασης μεταξύ κινητής 
τηλεφωνίας και υπηρεσίας σταθερής φωνητικής τηλεφωνίας. 
Η Επιτροπή θα τοποθετηθεί ως προς αυτά τα προγράμματα 
χρηματοδότησης στο πλαίσιο των επίσημων αποφάσεων που θα 
λάβει όσον αφορά τη συμβατότητα της εθνικής δήλωσης 
(διακήρυξης) ή προγραμμάτων ααδειοδότησης που 
κοινοποιούνται από τα κράτη μέλη. 
ΥϋΗ1?ΕΣίΑΣ " > -
Η Επιτροπή θα εξετάσει τη μέθοδο που έχει επιλεγεί για τον 
προσδιορισμό και τον επιμερισμό των εισφορών στο καθαρό 
κόστος της καθολικής υπηρεσίας. μεταξύ των παραγόντων της 
αγοράς και, ειδικότερα: 
9. Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να επιμερίζουν τις εισφορές 
μεταξύ των επιλέξιμων παραγόντων της αγοράς, σύμφωνα με 
τ τη δραστηριότητα τους στην αντίστοιχη αγορά. Προκειμένου 
να το επιτύχουν αυτό, τα εθνικά προγράμματα πρέπει να 
προβλέψουν διαδικασίες για τον σαφή προσδιορισμό της 
αγοράς βάσει της οποίας μετράται αυτή η δραστηριότητα και 
να καθορίσουν με διαφάνεια τη βάση της εισφοράς για κάθε 
επιλέξιμο οργανισμό. 
ποιοι 'ΙΡΟΡΟΧΪΤ m, mwmwm mo.M&pemz mm vox mmxor 
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ 
Η Επιτροπή θα εξετάσει τους μηχανισμούς πληρωμής από τα 
εθνικά προγράμματα. Ειδικότερα: 
Η δήλωση της Επιτροπής στα πρακτικά της 1910ης συνεδρίασης του 
Συμβουλίου (Τηελπικοινωνίες), 27 Μαρτίου 1996Χ αντίγραφο της 
παρατίθεται στο παράρτημα Γ παρακάτω. 
10 
10. Οι πληρωμές μέσω των εθνικών προγραμμάτων πρέπει να 
γίνονται με αναλογικό, ισότιμο και διαφανή τρόπο προς 
οργανισμούς που υπόκεινται σε υποχρεώσεις της καθολικής 
υπηρεσίας. 
4. ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΘΟΡΙΣΤΟΥΝ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
Η αξιολόγηση των εθνικών προγραμμάτων θα συνεκτιμήσει και τη 
συνολική προσέγγιση σε ένα κράτος μέλος της καθολικής 
υπηρεσίας. Συνεπώς, τα κράτη μέλη πρέπει να αξιολογήσουν ένα 
φάσμα θεμάτων, που, σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, 
θα προσδιορίζεται κυρίως σε εθνικό επίπεδο. 
Τα θέματα αυτά περιλαμβάνουν: 
Το κατά πόσον οι υποχρεώσεις που σχετίζονται με την 
καθολική υπηρεσία επιβάλλονται συγκεκριμένα στους 
παράγοντες της αγοράς, ή αν βασίζονται σε δυνάμεις της 
αγοράς για εγγύηση της καθολικής διαθεσιμότητας μιας 
προσιτής οικονομικά υπηρεσίας. 
Το κατά πόσον επιβάλλονται συγκεκριμένοι περιορισμοί στην 
τιμολόγηση (όπως απαιτήσεις για προσιτή τιμή, 
κοστοστρέφεια, ενιαία εθνική τιμολόγηση) ως μέρος 
οποιασδήποτε υποχρέωσης. Στο πλαίσιο αυτό, η ανακοίνωση 
περί καθολικής υπηρεσίας της 13ης Μαρτίου 1996 αναγνωρίζει 
ότι "η οικονομική προσιτότητα βρίσκεται στον πυρήνα του 
πλαισίου για την καθολική υπηρεσία στην Κοινότητα". Στην 
ανακοίνωση αυτή αναφέρεται επίσης ότι "τα κράτη μέλη 
εξασφαλίζουν τη λήψη κατάλληλων μέτρων (π. χ. ανωτάτων 
τιμών, στοχοθετημένων τιμολογιακών προγραμμάτων) που είναι 
απαραίτητα για τη διατήρηση της οικονομικής προσιτότητας 
των υπηρεσιών για όλους τους χρήστες, ιδίως στην πορεία 
προς τον πλήρη αντάγωνισμό". 
Το κατά πόσον οι υποχρεώσεις επιβάλλονται σε έναν ή 
περισσότερους παράγοντες της αγοράς και με ποιο τρόπο 
(π. χ. χορήγηση αδειών / πρωτογενής νομοθεσία / χρονική 
περίοδος). 
Το κατά πόσον τα κράτη μέλη επιζητούν δικααόχρηση 
(franchise) στις υποχρεώσεις της καθολικής υπηρεσίας ή στη 
λειτουργία ενός συστήματος "pay or play". 
Ενδείξεις για την προσέγγιση της Επιτροπής σχετικό με αυτά τα 
θέματα εθνικού επιπέδου υπάρχουν στο παράρτημα Δ. 
11 
5. ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ 
ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ 
Με βάση τις αρχές που καθορίστηκαν στο νομικό πλαίσιο παραπάνω 
περιλαμβάνονται στο παρόν κεφάλαιο λεπτομερείς κατευθύνσεις 
για τη λειτουργία τέτοιων εθνικών προγραμμάτων αποσκοπώντας 
στην ανάπτυξη βέλτιστης πρακτικής μεταξύ των εθνικών 
κανονιστικών αρχών. 
Τα εθνικά προγράμματα θα πρέπει επομένως να ικανοποιούν τα 
κριτήρια και τις συνθήκες που ορίζονται παρακάτω. Τα κριτήρια 
αυτά αξιολογούν τρείς πρωταρχικές πτυχές των εθνικών 
προγραμμάτων: 
Ι. τον υπολογισμό του καθαρού κόστους της καθολικής 
υπηρεσίας 
II. τους μηχανισμούς χρηματοδότησης των υποχρεώσεων 
της καθολικής υπηρεσίας, και 
III. τον προσδιορισμό όσων συνεισφέρουν και του τρόπου 
επιμερισμού του κόστους μεταξύ αυτών 
ΚΑΤΕΥΘΥΝΤΗΡΙΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΓΙΑ ΕΘΝΙΚΕΣ ΚΆΝΟΝΙΣΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ 
Τα εθνικά προγράμματα μπορούν να σχετίζονται μόνο με το 
κόστος παροχής της καθολικής υπηρεσίας (δηλαδή το κόστος 
παροχής των σταθερών δημόσιων τηλεφωνικών δικτύων και των 
σταθερών κοινόχρηστων τηλεφωνικών υπηρεσιών όπως ορίζεται 
στο πρώτο μέρος του παραρτήματος Ι της οδηγίας για τη 
διασύνδεση). 
Το κόστος της καθολικής υπηρεσίας καλύπτει τις καθαρές 
απώλειες που δεν μπορούν να αποφευχθούν, στις οποίες 
υποβάλλεται ένας αποτελεσματικός φορέας κατά την παροχή της 
καθολικής υπηρεσίας σε πελάτες ή ομάδες πελατών. 
Πρόκειται για πελάτες ή ομάδες πελατών για τους οποίους τα 
οφέλη του φορέα που τους παρέχει την υπηρεσία 
αντισταθμίζονται από το κόστος στο οποίο αυτός υποβάλλεται. 
Συνεπώς, αυτοί είναι οι πελάτες τους οποίους ένας φορέας, 
ενεργώντας μόνο βάσει εμπορικών αρχών, θα επέλεγε να 
αποσυνδέσει, αν δεν είχε αναλάβει την υποχρέωση να παράσχει 
καθολική υπηρεσία σε προσιτή τιμή. Σε περιοχές όπου το 
δίκτυο δεν έχει ακόμα ολοκληρωθεί, αυτοί θα ήταν οι πελάτες 
στους οποίους ο φορέας δεν θα προσέφερε υπηρεσία. Αυτοί οι 
πελάτες καθαρού κόστους" μπορούν να ορισθούν ως 
"μη-βιώσιμοι". 
Το κόστος της καθολικής υπηρεσίας καλύπτει επίσης την παροχή 
κοινόχρηστων τηλεφώνων, κέντρων κλήσεων έκτακτης ανάγκης που 
12 
υποστηρίζουν τηλεφωνικούς αριθμούς έκτακτης ανάγκης και την 
παροχή συγκεκριμένου ειδικού εξοπλισμού υπηρεσιών, π. χ. για 
χρήστες με ειδικές ανάγκες. 
2 Κάθε υπολογισμός του κόστους της καθολικής υπηρεσίας θα 
πρέπει να καθορίζει το καθαρό κόστος των υποχρεώσεων αυτών. 
Συμφωνά με την οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό, μόνο το 
καθαρό κόστος των υποχρεώσεων της καθαρής υπηρεσίας μπορεί 
να εισπραχθεί μέσω των εθνικών προγραμμάτων. 
Σύμφωνα με το παράρτημα III της οδηγίας για τη διασύνδεση τα 
εθνικά προγράμματα πρέπει να ακολουθούν τις εξής αρχές: 
2.1 Ο υπολογισμός του καθαρού κόστους πρέπει να βασίζεται σε 
αντικειμενικές, διαφανείς, ισότιμες και αναλογικές 
διαδικασίες και κριτήρια. 
2.2 0 υπολογισμός του καθαρού κόστους πρέπει: 
(1) να προσδιορίζει το κόστος μείον τα έσοδα και τα σχετικά 
οφέλη της παροχής της καθολικής υπηρεσίας σε έναν πελάτη ή 
μια ομάδα πελατών. 
Στην περίπτωση υφισταμένων πελατών, το κόστος της παροχής 
της υπηρεσίας θα πρέπει να περιλαμβάνει μόνο το οριακό 
κόστος μείον τα σχετικά έσοδα, δηλαδή, το καθαρό κόστος που 
ο φορέας μπορεί να αποφύγει αν αποσύρει (δηλαδή αποσυνδέσει) 
την υπηρεσία από τους "μη-βιώσιμους" πελάτες. η 
Στην περίπτωση νέων πελατών (είτε σε περιοχή όπου το δίκτυο 
λειτουργεί ήδη είτε σε περιοχή όπου πρέπει να γίνει επέκταση 
της υπηρεσίας), θα πρέπει να ακολουθείται κατ' αρχήν η ίδια 
διαδικασία. 12 
Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει να δίνεται δυνατότητα να 
υπάρχει μια λογική απόδοση13 επί του απασχολούμενου 
πρόσθετου κεφαλαίου στην παροχή υπηρεσιών σε μη-βιώσιμους 
πελάτες. 
Η αξιολόγηση των πρόσθετων εσόδων και των σχετικών οφελών θα 
πρέπει να περιλαμβάνει: 
σύνδεση (δηλαδή εφάπαξ εισφορά για την εγκατάσταση), 
έσοδα από τέλη και κλήσεις που καταβάλλουν πελάτες ή 
ομάδες πελατών (δηλαδή άμεσα έσοδα). 
Μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση στον προσδιορισμό του κόστους που 
μπορεί να αποφευχθεί είναι η πλέον συμβατή με την αρχή της 
αμερολην^χας. 
Οι υπολογισμοί των αναμενόμενων εσόδων των νέων πελατών πρέπει να 
βασίζονται σε τυπικές πληροφορίες περί εσόδων από τους υφιστάμενους 
πελάτες σε παρόμοιες περιοχές. 
Ενας "λογικός δείκτης απόδοσης επί του απασχολούμενου κεφαλαίου 
(ΔΑΑΚ)" είναι το ελάχιστο απαιτούμενο ποσοστό για να συνεχιστεί η 
προσέλκυση των απαιτούμενων κεφαλαίων από τους επενδυτές. Σαν 
προσέγγιση, ο ΔΑΑΚ για τους εξουσιοδοτημένους φορείς, με βάση το 
ιστορικό κόστος, τείνει να κυμαίνεται μεταξύ 13 έως 19%, ενώ όταν 
βασίζεται στο τρέχον κόστος, ' κυμαίνεται μεταξύ 6 και 9%. 
13 
έσοδα από κλήσεις που καταβάλλουν όλοι οι εμπορικά 
βιώσιμοι πελάτες κατά την κλήση των "μη-βιώσιμων" 
πελατών (δηλαδή, έμμεσα έσοδα, που συμπεριλαμβάνουν 
έσοδα από δωρεάν τηλεφωνικές υπηρεσίες και υπηρεσίες 
κοινού κόστους ). 
- έσοδα αντικατάστασης κλήσεων, που θα πρέπει να 
εκτιμώνται και να αντιπαραβάλλονται στα πρόσθετα έσοδα 
τα οποία θα χάνονταν αν η υπηρεσία αποσυρόταν από τους 
μη-βιώσιμους πελάτες. 14 
(ϋ) κατά τον υπολογισμό του καθαρού κόστους, θα πρέπει στην 
πλευρά των οφελών να προστίθεται μια ποσοτική εκτίμηση του 
άϋλου οφέλους που έχει κάποιος που παρέχει την καθολική 
υπηρεσία. 
θα πρέπει να συνεκτιμάται μια προσέγγιση του άϋλου οφέλους 
του ενδιαφερόμενου φορέα που γίνεται φορέας παροχής 
καθολικής υπηρεσίας. Μολονότι ενδεχομένως να μην είναι 
επακριβώς ποσοτικοποιήσιμο το σύνολο των οφελών για έναν 
πάροχο υπηρεσιών, θα πρέπει να είναι δυνατή η πραγματοποίηση 
συγκριτικών εκτιμήσεων για τις παρακάτω αναφερόμενες 
κατηγορίες, δεδομένου ότι οι εν λόγω εκτιμήσεις αποτελούν 
τρέχουσα πρακτική σε επιχειρηματικές αξιολογήσεις. Σε κάθε 
ανάλογη αξιολόγηση θα πρέπει, ωστόσο, να προσδιορίζεται 
σαφώς μέθοδος υπολογισμού καθώς και οι ενδεχόμενες 
υποθέσεις. Το όφελος αυτό περιλαμβάνει τα εξής: 
- Βελτίωση της εμπορικής εικόνας (έναντι των ανταγωνιστών) 
Καθολική κάλυψη στην περιοχή μιας πανταχού παρούσας 
λειτουργίας (δηλαδή συγκριτικά χαμηλότερο κόστος από τους 
ανταγωνιστές κατά την επέκταση του δικτύου σε νέους 
πελάτες) 
- Αξία κύκλου ζωής συγκεκριμένων πελατών ή ομάδων πελατών (η 
αξία κύκλου ζωής αναφέρεται στο γεγονός ότι ένας σημερινός 
αντιοικονομικός πελάτης ενδέχεται να αποβεί κερδοφόρος στο 
μέλλον π.χ. μια "μη-βιώσιμη" νέα οικογένεια η οποία μπορεί 
να καταστεί κερδοφόρα όταν το εισόδημα της αρχίσει να 
αυξάνει και τα παιδιά αρχίσουν να χρησιμοποιούν το 
τηλέφωνο). Τούτο σημαίνει ότι υπάρχει ορισμένη αξία για 
έναν φορέα εκμετάλλευσης να παράσχει υπηρεσία στον εν λόγω 
πελάτη βραχυπρόθεσμα δεδομένων των εσόδων που θα 
αποκομίσει στη διάρκεια ζωής του πελάτη. 
- Αγοραστικό όφελος από την πρόσβαση σε ολόκληρο το φάσμα 
των δεδομένων της χρήσης της τηλεφωνικής υπηρεσίας. 
Κατά τον υπολογισμό των απωλεσθέντων εσόδων γίνεται εκτίμηση των 
εσόδων τα οποία παρήγαγε ο πελάτης που έχει αποσυνδεθεί ακόμα για 
την εταιρεία μέσω "υποκατάστατων" κλήσεων, δηλαδή μέσω της χρήσης 
της τηλεφωνικής συσκευής ενός συγγενή ή ενός φίλου ή μιας συσκευής 
στο χώρο εργασίας ή μιας κοινόχρηστης συσκευής. 
14 
(ill) ανεξάρτητος προσδιορισμός του καθαρού κόστους των 
κοινόχρηστων τηλεφωνικών συσκευών, των υπηρεσιών έκτακτης 
ανάγκης και της παροχής ειδικού εξοπλισμού ή υπηρεσιών (π.χ. 
σε χρήστες με ειδικές ανάγκες). 
Οι υπηρεσίες που προσδιορίζονται εδώ διαφέρουν από την 
παροχή της βασικής τηλεφωνικής υπηρεσίας και, συνεπώς, θα 
πρέπει να προσδιορίζονται ξεχωριστά σε οποιονδήποτε 
υπολογισμό κόστους από τα κράτη μέλη. Πρόκειται για 
συγκεκριμένες υπηρεσίες που ο φορέας απαιτείται να παρέχει 
σε τιμές που, συνολικά, δεν παρέχουν άμεσα ή δευτερεύοντα 
οφέλη που να καλύπτουν το συνολικό οριακό κόστος της παροχής 
της υπηρεσίας. Αυτές οι υπηρεσίες καλούνται συχνά 
"αντιοικονομικές" και είναι αυτές που δεν θα παρέχονταν 
σύμφωνα με τις κανονικές εμπορικές αρχές αν η παροχή τους 
δεν ήταν επιβεβλημένη από τον κανονισμό. 
Στην περίπτωση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης πρέπει να 
γίνει διάκριση μεταξύ της υποχρέωσης ατελούς παροχής κλήσεων 
έκτακτης ανάγκης, που ισχύει γενικά για όλους τους φορείς 
εκμετάλλευσης (ώστε ο καθένας να επιβαρύνεται με τη δαπάνη 
του) και της υποχρέωσης για έναν φορέα εκμετάλλευσης να 
παρέχει ένα κέντρο κλήσεων έκτακτης ανάγκης, με καταρτισμένο 
προσωπικό, και να διεκπεραιώνει κλήσεις έκτακτης ανάγκης σε 
εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο. Η καθαρή δαπάνη του εν λόγω 
κέντρου κλήσεων θα μπορούσε να ανακτηθεί μέσω ενός εθνικού 
προγράμματος καθολικής υπηρεσίας. 
Οι κοινόχρηστες συσκευές συνολικά μπορούν να συνεπάγονται 
επίσης απώλεια για τον φορέα. Αν αυτό είναι αποτέλεσμα μιας 
ρυθμιζόμενης μέσης τιμής κλήσης, τότε το συνολικό καθαρό 
οριακό κόστος των χειριστών που παρέχουν τις κοινόχρηστες 
τηλεφωνικές συσκευές (δηλαδή το οριακό κόστος μείον όλα τα 
συναφή έσοδα) θα μπορεί να προστίθεται στο κόστος της 
καθολικής υπηρεσίας. 
Στην περίπτωση που οι υπηρεσίες αυτές παρέχονται σε τιμές 
που συνεπάγονται τη μη κάλυψη από τα συνολικά πρόσθετα έσοδα 
(αν υπάρχουν) του συνολικού μακροπρόθεσμου πρόσθετου κόστους 
της παροχής της υπηρεσίας, τότε το καθαρό κόστος θα πρέπει 
να προστίθεται στο κόστος της καθολικής υπηρεσίας. 
2.3 Τα εθνικά προγράμματα θα πρέπει να υπολογίζουν το κόστος των 
παραγράφων 2.1 και 2.2 με βάση τις επενδύσεις και το 
λειτουργικό κόστος που θα μπορούσαν να αποφευχθούν αν ο 
φορέας σταματούσε την παροχή της υπηρεσίας σε "μη-βιώσιμους" 
πελάτες ή ομάδες πελατών. "Μη βιώσιμοι" χαρακτηρίζονται 
πελάτες των οποίων τα συνολικά άμεσα και έμμεσα έσοδα 
(υπολογιζόμενα όπως παρουσιάζεται στο σημείο 2.2 παραπάνω) 
είναι μικρότερα από το κόστος παροχής υπηρεσίας στους εν 
λόγω Γαλάτες. 
Η αρχή του "κόστους που μπορεί να αποφευχθεί" που 
ακολουθείται σ' αυτές τις κοστολογήσεις μπορεί να εφαρμοστεί 
τόσο για το λειτουργικό κόστος όσο και για το σταθερό κόστος 
που σχετίζεται με τον πάγιο εξοπλισμό. Αν υπάρχουν εφάπαξ 
επενδύσεις (δηλ. επενδύσεις που αφότου γίνουν δεν μπορούν να 
ανακτηθούν στο σύνολο τους) που θα μπορούσαν να είχαν 
αποφευχθεί αν δεν υπήρχε η υποχρέωση της καθολικής 
υπηρεσίας, τότε θα πρέπει να συμπεριλαμβάνεται ένας 
15 
κατάλληλος δείκτης απόδοσης επί του απασχολούμενου κεφαλαίου 
ως στοιχείο στους υπολογισμούς του οριακού κόστους. 
Η αξία που ισχύει για οποιεσδήποτε επενδύσεις παγίων δεν θα 
πρέπει να είναι αυτή που εμφανίζεται στους λογαριασμούς του 
φορέα, αλλά το τρέχον κόστος μιας επένδυσης κεφαλαίου που 
απαιτείται για την παροχή σήμερα μιας παρόμοιας υπηρεσίας. 15 
2.4 Για την πραγματική διαδικασία ποσοτικού προσδιορισμού του 
κόστους της καθολικής υπηρεσίας σε οποιοδήποτε κράτος μέλος 
είναι πιθανό να χρειάζεται μια αξιολόγηση πιθανών περιοχών 
καθαρού κόστους, κάτι που μπορεί να εξηγηθεί από ορισμένους 
παράγοντες, όπως η κοινωνική/οικονομική κατάσταση των 
συνδρομητών, η πυκνότητα των συνδρομητών και η τοπογραφία 
της περιοχής. 
Η μεθοδολογία που προτείνεται στις παραγράφους 2. 2 και 2. 3 
ανωτέρω, θα ισχύει και για το καθαρό κόστος της εξυπηρέτησης 
των μη-βιώσιμων" πελατών στις λεγόμενες περιοχές υψηλού 
κόστους. Δεν επιτρέπονται επιπλέον υπολογισμοί για τις 
περιοχές υψηλού κόστους, επειδή αυτό οδηγεί σε διπλή μέτρηση 
του κόστους εξυπηρέτησης των "μη-βιώσιμων" πελατών. 
2.5 Τα εθνικά προγράμματα σχετίζονται μόνο με τη χρηματοδότηση 
του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων παροχής καθολικής 
υπηρεσίας, σύμφωνα με τις οποίες ο φορέας που έχει αναλάβει 
αυτές έχει σαφώς δηλώσει ότι μπορεί να παρέχει την υπηρεσία 
αυτή μόνο στο ίδιο καθαρό κόστος. 
Μια τέτοια δήλωση θα πρέπει να γίνεται στην εθνική 
ρυθμιστική αρχή και θα πρέπει να προσδιορίζει τους πελάτες ή 
τις ομάδες πελατών αυτών των υπηρεσιών τις οποίες ο εν λόγω 
• φορέας δεν θα παρείχε αν δεν είχε αναλάβει τις υποχρεώσεις 
της καθολικής υπηρεσίας, ή, στην περίπτωση της παροχής σε 
νέους πελάτες ή σε νέες περιοχές, δεν θα μπορούσε να 
παράσχει αν του ζητείτο. 
3. Σύμφωνα με την οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό, τα εθνικά 
προγράμματα για τον υπολογισμό του κόστους της καθολικής 
υπηρεσίας δεν πρέπει να συμπεριλαμβάνουν "εισφορά στο 
έλλειμμα πρόσβασης" που οφείλεται σε ανισόρροπη διάρθρωση 
των εθνικών τιμολογίων. 
Κατά παράδοση, οι φορείς διασφαλίζουν συχνά χαμηλές τιμές 
σύνδεσης και τέλη (μερικές φορές και τοπικών κλήσεων) από 
διασταυρούμενες επιδοτήσεις από έσοδα υπεραστικών και 
διεθνών κλήσεων. Αυτό σημαίνει συχνά ότι η χρέωση της 
σύνδεσης και τα τέλη της γραμμής πρόσβασης δεν συνεπάγονται 
ένα λογικό δείκτη απόδοσης επί του απασχολούμενου κεφαλαίου 
από τους φορείς αυτούς για την παροχή της πρόσβασης. 
15 Η αρχή που ισχύει είναι ότι οι ανταγωνιστές αρκεί να πληρώνουν για 
την παροχή της καθολικής υπηρεσίας σύμφωνα με το ελάχιστο κόστος στο 
οποίο ένας αποτελεσματικός φορέας παρέχει αυτή την υπηρεσία σήμερα. 
Ταυτόχρονα κατά τον προσδιορισμό του εν λόγω κόστους λαμβάνονται 
υπόψη οι υφιστάμενοι κανονιστικοί περιορισμοί που εμποδίζουν τον 
πάροχο καθολικής υπηρεσίας να χρησιμοποιεί την πλέον αποδοτική 
τεχνολογία (π.χ. περιορισμοί στους υφοστάμενους φορείς εκμετάλλευσης 
δικτύου από τη χρήση ασύρματων λύσεων σε αγροτικούς ή απομακρυσμένες 
περιοχές. ) 
16 
Στην περίπτωση που ένας φορέας, χωρίς ανταγωνιστές, έχει 
έλλειμμα πρόσβασης", τυπικά αποζημιώνεται από τα πολύ υψηλά 
κέρδη που παράγονται από άλλες υπηρεσίες, όπως υπεραστικές 
και διεθνείς κλήσεις. Σε αυτή την περίπτωση, τα τιμολόγια 
του φορέα δεν αντιστοιχούν στο κόστος στο οποίο αυτός 
υποβάλλεται. 16 Σε μια ανταγωνιστική αγορά, ένας φορέας δεν 
θα έπρεπε να αναγκάζεται να διατηρήσει τέτοιες ανισορροπίες 
τιμολογίων. 
4. Τα εθνικά προγράμματα που κοινοποιούνται στην Επιτροπή 
πρέπει να περιλαμβάνουν ένα χρονοδιάγραμμα για την 
μελλοντική εξάλειψη των υπολειπόμενων τιμολογιακών 
ανισορροπιών. Η αναπροσαρμογή αυτή θα πρέπει να ολοκληρωθεί 
το αργότερο μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2000, εκτός από την 
περίπτωση των κρατών μελών στα οποία έχει παραχωρηθεί μια 
επιπρόσθετη περίοδος υλοποίησης σύμφωνα με το άρθρο 1(2) της 
οδηγίας για τον πλήρη ανταγωνισμό. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η 
ημερομηνία ολοκλήρωσης της αναπροσαρμογής θα είναι η 
προθεσμία λήξης της συμπληρωματικής αυτής περιόδου. 
5. Σε περιπτώσεις που είναι αδύνατη η αναπροσαρμογή των τιμών 
μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1998, τα κράτη μέλη, σύμφωνα με την 
οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό , θα δημιουργούν 
μηχανισμούς ξεχωριστούς από τα εθνικά προγράμματα για την 
καθολική υπηρεσία, ώστε να εμποδίσουν τους νεοεισερχόμενους 
στην αγορά να εκμεταλλευτούν αθέμιτα τη διάρθρωση των τιμών 
(δηλαδή τις υψηλές χρεώσεις για τις διεθνείς και υπεραστικές 
υπηρεσίες που δεν προσανατολίζονται προς την κατεύθυνση του 
κόστους) οι οποίες δημιουργούνται από τη ρύθμιση των τιμών 
του εξουσιοδοτημένου φορέα. 
Αυτοί οι μηχανισμοί πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικές, 
διαφανείς, ισότιμες και αναλογικές διαδικασίες και κριτήρια. 
Οι αρχές γι' αυτά τα προγράμματα ελλείμματος πρόσβασης 
εξετάζονται περαιτέρω στο παράρτημα Β. 
6. Στον υπολογισμό του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων παροχής 
καθολικής υπηρεσίας που είναι εκτός του πεδίου εφαρμογής της 
καθολικής υπηρεσίας, π.χ.: 
6.1 το κόστος υλοποίησης συγκεκριμένων μέτρων που απαιτούνται 
για σκοπούς δημόσιας ασφάλειας, 
6.2 η παροχή υπηρεσιών επικοινωνιών εκτός* της εμβέλειας της 
καθολικής υπηρεσίας σε σχολεία, νοσοκομεία ή βιβλιοθήκες, 
16 Τα αναντίστοιχα τιμολόγια ή το συνακόλουθο έλλειμμα πρόσβασης, δεν 
ισοδυναμούν με "καθαρή απώλεια" για τον φορέα, αφού αυτός συνήθως 
αποζημιώνεται από τα μεγάλα κέρδη από άλλες δραστηριότητες, όπως οι 
υπεραστικές και οι διεθνείς κλήσεις. Πράγματι, είναι πιθανό ότι οι 
περισσότεροι πελάτες που θα έχουν επιδοτούμενη πρόσβαση θα είναι 
κερδοφόροι για τον φορέα αν τους εξυπηρετεί με βάση τα πρόσθετα 
έσοδα που αποδίδονται σε αυτούς. Οι πελάτες που επιβάλλουν καθαρό 
κόστος στο φορέα θα συμπεριλαμβάνονται στο καθαρό κόστος που περιγράφεται 
ανωτέρω σο σημείο 2.2. 
17 Βλ. ειδικότερα αιτιολογική σκέψη 20 της οδηγίας για τον πλήρη 
ανταγωνισμό 
17 
6.3 η αποζημίωση ή/και οι επιστροφές χρημάτων (ή του διοικητικού 
ή άλλου κόστους που σχετίζεται με αυτές τις πληρωμές) προς 
χρήστες λόγω μη ικανοποίησης συγκεκριμένων επιπέδων 
ποιότητας στις υπηρεσίες, 
6.4 το κόστος αντικατάστασης ή/και αναβάθμισης του 
τηλεπικοινωνιακού εξοπλισμού κατά τη διάρκεια του κανονικού 
εκσυγχρονισμού ενός δικτύου 
7. Στον υπολογισμό του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων παροχής 
καθολικής υπηρεσίας δεν συμπεριλαμβάνονται το κόστος της 
αναλυτικής τιμολόγησης και άλλων διευκολύνσεων (π. χ. 
επιλεκτικής φραγής κλήσεων και αναγνώριση καλούσας γραμμής) 
σε περιπτώσεις που αυτά επιβάλλονται ως υποχρεώσεις σε όλους 
τους φορείς της φωνητικής τηλεφωνίας. 
tx+*WX&ÊKK/&tth un i^m^sowmm-tm rmx$mm® zm ΚΑΘΟΛΙΚΉΣ 
ΐ ¥· ,N> ί * '•& 
8. Οι μηχανισμοί για τη χρηματοδότηση των υποχρεώσεων της 
καθολικής υπηρεσίας στο πλαίσιο των εθνικών προγραμμάτων 
πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά, διαφανή, ισότιμα και 
αναλογικά κριτήρια και διαδικασίες. Περιλαμβάνονται 
περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει συγκεκριμένος χρηματοδοτικός 
μηχανισμός ή όπου το κράτος χρηματοδοτεί άμεσα η έμμεσα το 
κόστος μέρους ή όλων των στοιχείων της καθολικής υπηρεσίας. 
9. Σύμφωνα με την οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό και την 
οδηγία για τη διασύνδεση, τα εθνικά προγράμματα μπορούν να 
προβλέπουν μηχανισμό επιμερισμού μεταξύ λοιπών συντελεστών 
της αγοράς άδικων επιβαρύνσεων που απορρέουν από το καθαρό 
κόστος παροχής της καθολικής υπηρεσίας. 
10. Αυτοί οι μηχανισμοί των εθνικών προγραμμάτων μπορούν να 
έχουν τη μορφή είτε ενός ταμείου καθολικής υπηρεσίας σε 
εθνικό επίπεδο είτε ενός συστήματος συμπληρωματικών 
χρεώσεων. 
Οι κανόνες υπολογισμού του καθαρού κόστους της καθολικής 
υπηρεσίας, που ορίζονται παραπάνω, είναι ίδιοι και για τους 
δύο χρηματοδοτικούς μηχανισμούς. Μόνο η συλλογή των εισφορών 
της καθολικής υπηρεσίας από τους σχετικούς παράγοντες της 
αγοράς διαφέρει στους δύο μηχανισμούς. 
11. Τα εθνικά προγράμματα μπορούν να συνδυάζουν στοιχεία και από 
τους δύο μηχανισμούς, με στόχο να διασφαλίσουν ότι κάθε 
άδικη επιβάρυνση που σχετίζεται με το καθαρό κόστος της 
καθολικής υπηρεσίας επιμερίζεται δίκαια μεταξύ των 
παραγόντων της αγοράς, υπό την προϋπόθεση της ισοτιμίας, και 
ότι δεν απαιτείται κάποιος οργανισμός να συνεισφέρει άμεσα ή 
έμμεσα περισσότερες από μία φορές, όσον αφορά το καθαρό 
κόστος μιας συγκεκριμένης υποχρέωσης της καθολικής 
υπηρεσίας. 
18 
!2. Ταμεία καθολικήΰ υπηοεσίας 
12.1 Σ την περίπτωση που τα εθνικά προγράμματα περιλαμβάνουν ένα 
ταμείο καθολικής υπηρεσίας, το όργανο που διαχειρίζεται το 
ταμείο αυτό θα πρέπει να ικανοποιεί τα εξής κριτήρια: 
α) Η διαχείριση του ταμείου πρέπει να γίνεται από όργανο 
ανεξάρτητο από τους συνεισφέροντες και τους 
εισπράττοντες. 
β) Το όργανο αυτό θα είναι υπεύθυνο για τον προσδιορισμό 
ή/και τη συλλογή των εισφορών από τους φορείς και τους 
φορείς παροχής υπηρεσιών οι οποίοι υποχρεούνται να 
συνεισφέρουν στο κόστος της καθολικής υπηρεσίας στο 
συγκεκριμένο κράτος μέλος, ενώ επίσης θα επιβλέπει την 
μεταφορά οφειλόμενων ποσών ή/και διαχειρίζεται την 
καταβολή πληρωμών προς τα άτομα ή/και τους οργανισμούς 
που δικαιούνται να λαμβάνουν πληρωμές από το ταμείο. 
Κατά τη διαχείριση των οικονομικών ρυθμίσεων της 
καθολικής υπηρεσίας, τα εθνικά προγράμματα θα πρέπει να 
επιδιώκουν να ελαχιστοποιούν τη διοικητική επιβάρυνση 
που επιβάλλεται καθώς και το συνεπαγόμενο κόστος. Για 
τον λόγο αυτό, το όργανο που διαχειρίζεται ένα ταμείο θα 
πρέπει να ενεργεί ως "ελεγκτής" και ως "γραφείο 
εκκαθάρισης" για τις πληρωμές, ή απλώς να επιβλέπει τις 
πληρωμές μεταξύ των ενδιαφερόμενων οργανισμών. 
γ) Η ευθύνη για την πιστοποίηση του καθαρού κόστους των 
υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας θα πρέπει να 
παραμένει στην σχετική εθνική κανονιστική αρχή. 
12.2 Οι πληρωμές γίνονται από το ταμείο προς τους οργανισμούς που 
επιβαρύνονται με καθαρό κόστος από υποχρεώσεις της καθολικής 
υπηρεσίας και πρέπει να γίνονται σύμφωνα με αναλογικά, 
ισότιμα και διαφανή κριτήρια. 
13. Σύστημα συμπληρωυατικών τελών 
13.1 Τα εθνικά προγράμματα που παρέχουν ένα σύστημα 
συμπληρωματικών τελών πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο 
ενδιαφερόμενος φορέας καθορίζει το καθαρό κόστος της 
υποχρέωσης της καθολικής υπηρεσίας, καθώς και τις 
συγκεκριμένες εισφορές που πρέπει να συλλέγουν, μέσω του 
συστήματος των συμπληρωματικών τελών, με διαφανή, ισότιμο 
και αναλογικό τρόπο που θα υπόκειται σε αναθεώρηση από την 
εθνική ρυθμιστική αρχή. 
Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν, ειδικότερα, 
ότι δεν υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των εμπορικών 
δραστηριοτήτων ενός φορέα και του ρόλου του ως υπηρεσίας 
συ2.\ογής των πληρωμών από τους ανταγωνιστές του. 
Οποιαδήποτε εισφορά που καταβάλλεται μέσω ενός συστήματος 
συμπληρωματικών τελών, πρέπει να υπολογίζεται ετησίως και να 
βασίζεται σε ετήσιο υπολογισμό του κόστους των υποχρεώσεων 
της καθολικής υπηρεσίας. 18 
Βλ. άρθρο 5(5) της οδηγίας για τη διασύνδεση. 
19 
13.2 Το οφειλόμενο ποσό θα πρέπει να συγκεντρώνεται εντός μιας 
λογικής χρονικής περιόδου από τους εμπλεκόμενους 
οργανισμούς. Η πληρωμή θα πρέπει να γίνεται εφάπαξ σε ετήσια 
βάση ή με οποιαδήποτε ά^λη συχνότητα ορίζει η εθνική 
ρυθμιστική αρχή. 
13.3 Τα εθνικά Προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν τη διαφάνεια 
κάθε συστήματος συμπληρωματικών τελών. 
Αυτό απαιτεί τον διαχωρισμό των κυκλοφοριακών τελών 
διασύνδεσης από οποιαδήποτε προσδιορισμένη εισφορά στο 
κόστος της καθολικής υπηρεσίας. Επιπλέον, ο ίδιος ο φορέας 
παροχής της καθολικής υπηρεσίας θα πρέπει να καθορίζει 
ξεχωριστά την έκταση των δικών του εισφορών έναντι του 
κόστους της καθολικής υπηρεσίας. 
WHKRSP*s «» ΣΥΝΒΙΣΦΕΡΟΝΤΟΝ ΚΑΙ ; ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΠΕΔΟΥ 
mmSm mo tmxixo ymMmxm ΠΚ>ΓΡΑΜΜΑ*ΟΝ 
14 Σύμφωνα με την οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό και την 
οδηγία για τη διασύνδεση, μόνο οι οργανισμοί που θα παρέχουν 
δημόσια δίκτυα τηλεπικοινωνιών ή και δημόσιες υπηρεσίες 
φωνητικής τηλεφωνίας θα υποχρεούνται από τα εθνικά 
προγράμματα να συνεισφέρουν σε ένα ταμείο καθολικής 
υπηρεσίας ή σε ένα σύστημα συμπληρωματικών τελών. Ωστόσο, 
κάθε απαίτηση συνεισφοράς πρέπει να συμβαδίζει με τις αρχές 
της ισοτιμίας και της αναλογικότητας καθώς και με τη σχετική 
δήλωση της Επιτροπή κατά το Συμβούλιο Υπουργών 
Τηλεπικοινωνιών το Μάρτιο του 1996 (βλ. παράρτημα Δ). Τούτο 
σημαίνει ότι συνεισφορές μπορούν να επιβληθούν μόνο σε 
παρόχους φωνητικής τηλεφωνίας σε αναλογία πτος την 
πραγματοποιούμενη από αυτούς χρήση των δημόσιων 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων. 
Η Επιτροπή, στο πλαίσιο της αξιολόγησης που πραγματοποίησε 
για τη διαδικασία αδειοδότησης και διακήρυξης (δήλωσης) όσον 
αφορά τη φωνητική τηλεφωνία και την παροχή δημόσιων 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων που τα κράτη μέλη πρέπει να 
κοινοποιήσουν έως την 1η Ιανουαρίου 1997 βάσει της οδηγίας 
96/19/ΕΚ, για την περίπτωση εφαρμογής/επέκτασης υποχρεώσεων 
σε νεοεισερχόμενους ή/και κινητούς φορείς εκμετάλλευσης, 
πρόκειται να εκτιμήσει ιδίως εάν τα βάρη κατανέμονται 
σύμφωνα με αντικειμενικά και ισότιμα κριτήρια και σύμφωνα με 
την αρχή της αναλογικότητας. Για το σκοπό αυτό πρέπει τα 
ενδιαφερόμενα μέλη να αιτιολογούν με επαρκή στοιχεία την εν 
λόγω εφαρμογή/επέκταση ώστε να δοθεί στην Επιτροπή η 
δυνατότητα να προβεί στην αξιολόγηση της, μεταξύ άλλων όσον 
αφορά το βαθμό δυνατότητας υποκατάστασης μεταξύ κινητής 
τηλεφωνίας και υπηρεσίας σταθερής φωνητικής τηλεφωνίας. 
Η Εηιτροπή θα τοποθετηθεί ως προς τα προγράμματα 
χρηματοδότησης στο πλαίσιο των επίσημων αποφάσεων που θα 
λάβει όσον αφορά τη συμβατότητα της εθνικής δήλωσης 
(διακήρυξης) ή προγραμμάτων αδειοδότησης που κοινοποιούνται 
από τα κράτη μέλη. 
20 
15. Παραδείγματα οργανισμών που δεν υποχρεούνται να συνεισφέρουν 
στη χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας περιλαμβάνουν (ί) 
φορείς ιδιωτικών δικτύων που προσφέρουν εταιρικά δίκτυα ή 
υπηρεσίες σε κλειστές ομάδες χρηστών, (ϋ) πάροχοι υπηρεσιών 
που προσφέρουν επικοινωνίες δεδομένων ή υπηρεσίες δεδομένων 
προστιθέμενης αξίας (όπως ηλεκτρονικό ταχυδρομείο) και, 
(iii) πάροχοι υπηρεσιών που προσφέρουν προηγμένες υπηρεσίες 
φωνητικής τηλεφωνίας19, όπως βιντεοδιασκέψεις, υπηρεσίες 
φωνητικού ταχυδρομείου και υπηρεσίες φωνητικών 
ερωταποκρίσεων, όπως οι τραπεζικές τηλεσυναλλαγές ή οι 
τηλεαγορές. 
Το πεδίο της βάσης για συνεισφορά στην καθολική υπηρεσία 
δύναται να εξελίσσεται με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με 
τις αλλαγές της τεχνολογίας και της δομής της αγοράς. 
16. Τα εθνικά προγράμματα θα πρέπει να κατανέμουν τις εισφορές 
μεταξύ των επιλέξιμων παραγόντων της αγοράς σύμφωνα με τη 
δική τους δραστηριότητα στην αντίστοιχη αγορά. Για να το 
επιτύχουν αυτό, τα εθνικά προγράμματα θα πρέπει να παρέχουν 
διαδικασίες για τον ευκρινή προσδιορισμό της αγοράς στην 
οποία μετράται μια τέτοια δραστηριότητα και να καθορίζουν με 
διαφανή τρόπο τη βάση εισφοράς κάθε επιλέξιμου οργανισμού. 
17. Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι το επίπεδο 
των απαιτούμενων εισφορών από τους επιλέξιμους οργανισμούς 
που προσδιορίζονται στο σημείο 14 παραπάνω υπολογίζεται με 
αντικειμενικό, διαφανή, ισότιμο και αναλογικό τρόπο. Για τον 
σκοπό αυτό, τα εθνικά προγράμματα πρέπει να ακολουθούν τις 
εξής αρχές : 
17.1 Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, τα κράτη μέλη 
καθορίζουν τα συγκεκριμένα κριτήρια στο πλαίσιο των εθνικών 
προγραμμάτων για τον επιμερισμό των εισφορών μεταξύ των 
επιλέξιμων παραγόντων της αγοράς, με την προϋπόθεση ότι αυτά 
τα κριτήρια ικανοποιούν τις απαιτήσεις του σημείου 16 
παραπάνω. 
17.2 Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο 
επιμερισμός των εισφορών δεν στρεβλώνει τα κίνητρα για 
επενδύσεις και την οικονομική απόδοση. 
17.3 Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι τα κριτήρια 
που επιλέγονται για να προσδιορίσουν το μερίδιο αγοράς των 
επιλέξιμων οργανισμών, δεν έχουν δυσανάλογες ή ανισότιμες 
συνέπειες για συγκεκριμένους παράγοντες της αγοράς. 
Για τη μέτρηση της δραστηριότητας των επιλέξιμων οργανισμών 
μπορούν να χρησιμοποιηθούν δείκτες, όπως, τα έσοδα προ 
φόρων, τα λεπτά κλήσεων, ο αριθμός των συνδρομητών και το 
Οδηγία 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής της 28ης Ιουνίου 1990 περί του 
ανταγωνισμού στις αγορές τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών ΕΕ L 192, 
24.17.90 (όπως τροποποιήθηκε)Οσον αφορά την παροχή υπηρεσιών 
φωνητικής τηλεφωνίας μέσω του Internet, δεν θεωρείται ακόμα ως 
δημόσια διαθέσιμη υπηρεσία φωνητικής τηλεφωνίας (βλ. ανακοίνωση της 
Επιτροπής [. . ] περί του καθεστώτος φωνής στο Internet σύμφωνα με την 
οδηγία 90/388/ΕΟΚ). Συνεπώς, δεν μπορούν να απαιτούνται εισφορές 
σήμερα από παρόχους πρόσβασης στο Internet, παρόλο που οι οργανισμοί 
που παρέχουν πρόσβαση στο Internet μέσω του δικού τους δικτύου θα 
πρέπει κανονικά να έχουν συνεισφέρει με βάση την εκμετάλλευση 
δημόσιου δικτύου. 
21 
συνολικό κέρδος. Πάντως, όποια μέθοδος κι αν επιλεγεί, 
πρέπει να λειτουργεί κατά αναλογικό, ισότιμο και διαφανή 
τρόπο και να ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό αποφεύγοντας τις 
αδικαιολόγητες διοικητικές ή λογιστικές επιβαρύνσεις των 
ενδιαφερόμενων. Για παράδειγμα, τα κράτη μέλη θα πρέπει να 
αποφεύγουν κριτήρια που στρεβλώνουν αδικαιολόγητα τα σχήματα 
εισόδου στην αγορά, τη δραστηριότητα ή τις επενδύσεις των 
παραγόντων της αγοράς. 
17.4 Τα εθνικά προγράμματα πρέπει να διασφαλίζουν ότι ο 
μηχανισμός συγκέντρωσης αποτρέπει τις "διπλές εισφορές". 
Ενα παράδειγμα διπλής εισφοράς θα ήταν ένας πάροχος 
υπηρεσιών που παρέχει υπηρεσίες μέσω μισθωμένων γραμμών και 
ο οποίος υποχρεούται να συνεισφέρει άμεσα σε ταμείο 
καθολικής υπηρεσίας σύμφωνα με το επίπεδο δραστηριότητας του 
(π. χ. τα ακαθάριστα έσοδα), ακόμα κι αν η τιμή εκμίσθωσης 
των γραμμών έχει οριστεί από το φορέα του δικτύου έτσι ώστε 
να εισπράττει την εισφορά του συγκεκριμένου φορέα στην 
καθολική υπηρεσία ως παρόχου ενός δημόσιου τηλεπικοινωνιακού 
δικτύου. Στην περίπτωση αυτή, η άμεση και η έμμεση εισφορά 
θα συνεπάγονταν διπλή πληρωμή του κόστους των υποχρεώσεων 
της καθολικής υπηρεσίας από τον εν λόγω πάροχο υπηρεσιών. 
6. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 
Η παρούσα ανακοίνωση προσδιόρισε τα κριτήρια που θα 
χρησιμοποιήσει η Επιτροπή για την αξιολόγηση της κοστολόγησης 
και της χρηματοδότησης των εθνικών προγραμμάτων για την 
καθολική υπηρεσία, τα οποία πρέπει να κοινοποιηθούν στην 
Επιτροπή σύμφωνα με τις προθεσμίες που καθορίζονται στην 
οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό. 
Η Επιτροπή σκοπεύει να αναθεωρήσει αυτά τα κοινοποιημένα 
προγράμματα στο πρώτο εξάμηνο του 1997, ώστε να επιτρέψει στα 
κράτη μέλη να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για να προσαρμόσουν 
τα προγράμματα αυτά στις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας 
εγκαίρως, ώστε να επιτραπεί η πλήρης ελευθέρωση της αγοράς 
τηλεπικοινωνιών μέχρι την 1η Ιανουαρίου 1998. 
Με βάση αυτή εμπειρία της στην εκτίμηση των κοινοποιημένων 
προγραμμάτων, και σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας σημαντικής 
μελέτης των πρακτικών πτυχών της κοστολόγησης και της 
χρηματοδότησης της καθολικής υπηρεσίας σε ανταγωνιστικό 
περιβάλλον, η Επιτροπή σκοπεύει να συναγάγει συμπεράσματα υπό 
μορφή πρακτικών κατευθυντήριων γραμμών για τον τομέα των 
τηλεπικοινωνιών, για τις κανονιστικές αρχές και για τους 
χρήστες, ώστε να αναπτύξουν τη βέλτιστη δυνατή πρακτική με 
την Κοινότητα. 
Η παρούσα ανακοίνωση υποβάλλεται στα κράτη μέλη με σκοπό να 
τα βοηθήσει στην οριστικοποίηση των εθνικών προγραμμάτων 
τους. 
22 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Α: ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗΣ ΝΟΜΟΘΕΣΙΑΣ ΠΟΥ 
ΑΦΟΡΟΥΝ ΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ 
WÊÊÊP^H" AQfo Η tnÇ ©fcûY&tÇ Yttt ta* jfttytf αντάγ^ίλ&<5^ ss: ^i; 
Με την επιφύλαξη της εναρμόνισης από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και 
το Συμβούλιο στα πλαίσια της ΟΝΡ, κάθε εθνικό σύστημα για την 
κατανομή του καθαρού κόστους της παροχής καθολικής υπηρεσίας 
μεταξύ των οργανισμών τηλεπικοινωνιών και των άλλων οργανισμών 
είτε συνίσταται σε ένα σύστημα συμπληρωματικών επιβαρύνσεων είτε 
σε ένα φορέα χρηματοδότησης της καθολικής υπηρεσίας: 
α) εφαρμόζεται μόνο στις επιχειρήσεις που παρέχουν δημόσια 
δίκτυα τηλεπικοινωνιών 
β) κατανέμει την αντίστοιχη επιβάρυνση σε κάθε επιχείρηση με 
αντικειμενικά και χωρίς διακρίσεις κριτήρια και σύμφωνα με 
την αρχή της αναλογικότητας. 
Τα κράτη μέλη κοινοποιούν τα εν λόγω συστήματα στην Επιτροπή 
προκειμένου να διαπιστώσει κατά πόσο συμβιβάζονται με τη συνθήκη. 
Τα κράτη μέλη επιτρέπουν στους οργανισμούς τηλεπικοινωνιών τους 
να αναπροσαρμόζουν τα τιμολόγια τους λαμβάνοντας υπόψη τις 
ειδικές συνθήκες της αγοράς και την ανάγκη εξασφάλισης μιας 
καθολικής υπηρεσίας, και, ιδίως τα κράτη μέλη τους επιτρέπουν να 
αναπροσαρμόζουν τα ισχύοντα τέλη που δεν ευθυγραμμίζονται με τις 
σχετικές δαπάνες και που αυξάνουν το κόστος παροχής της καθολικής 
υπηρεσίας, ώστε τα τιμολόγια να βασίζονται στο πραγματικό κόστος. 
Τα κράτη μέλη που δεν μπορούν να ολοκληρώσουν την αναπροσαρμογή 
αυτή πριν την 1η Ιανουαρίου 1998, θα υποβάλουν έκθεση στην 
Επιτροπή για τη μελλοντική σταδιακή εξάλειψη των εναπομενουσών 
τιμολογιακών ανισορροπιών με σχετικό λεπτομερές χρονοδιάγραμμα 
εφαρμογής. 
Εν πάση περιπτώσει, εντός τριών μηνών από την έκδοση οδηγίας του 
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την εναρμόνιση των 
όρων διασύνδεσης, η Επιτροπή θα εκτιμήσει κατά πόσον απαιτούνται 
περαιτέρω πρωτοβουλίες για την εξασφάλιση της συνοχής των δύο 
οδηγιών και θα λάβει τα κατάλληλα μέτρα. 
Επιπλέον, η Επιτροπή θα επανεξετάσει το αργότερο μέχρι την 1η 
Ιανουαρίου 2003 την κατάσταση που επικρατεί στα κράτη μέλη και θα 
εκτιμήσει ιδιαίτερα κατά πόσον τα συστήματα χρηματοδότησης που 
ισχύουν δεν περιορίζουν την πρόσβαση στις σχετικές αγορές. Στην 
περίπτωση αυτή, η Επιτροπή θα εξετάσει εάν υπάρχουν άλλες μέθοδοι 
και θα διατυπώσει σχετικές προτάσεις. 
20 Οδηγία 96/19/ΕΚ της Επιτροπής της 13ης Μαρτίου 1996, που τροποποιεί 
την οδηγία 90/388/ΕΟΚ της Επιτροπής για την καθιέρωση καθεστώτος 
πλήρους ανταγωνισμού στις αγορές των τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών 
("Οδηγία για τον πλήρη ανταγωνισμό") 
23 
%θίΚ> 2{ζ) taç οδηγίας y;m xa δ:ιαα$νδε<Η*2Α 
Ος καθολική υπηρεσία" νοείται μια καθορισμένη ελάχιστη δέσμη 
υπηρεσιών συγκεκριμένης ποιότητας που είναι διαθέσιμη σε όλους 
τους χρήστες ανεξαρτήτως της γεωγραφικής τους θέσης και, υπό το 
φως των εθνικών ειδικών όρων, σε προσιτή τιμή. 
* * , J- h Ν · -\ Α&8ρα 5 της ο&υγίας για t» 6&αο#ν&Εβ& 
Διασύνδεση και εισφορές στην καθολική υπηρεσία 
1. Σε περιπτώσεις όπου, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος 
άρθρου, ένα κράτος μέλος αποφασίζει ότι οι υποχρεώσεις 
παροχής καθολικής υπηρεσίας αποτελούν αθέμιτη επιβάρυνση για 
έναν οργανισμό, μπορεί να θεσπίσει μηχανισμούς για τον 
επιμερισμό του καθαρού κόστους των υποχρεώσεων καθολικής 
υπηρεσίας με άλλους οργανισμούς οι οποίοι εκμεταλλεύονται 
δημόσια τηλεπικοινωνιακά δίκτυα. Τα κράτη μέλη λαμβάνουν 
δεόντως υπόψη τις αρχές της διαφάνειας, της ισοτιμίας και της 
αναλογίας, κατά τον καθορισμό των καταβλητέων εισφορών. Μόνο 
τα δημόσια τηλεπικοινωνιακά δίκτυα και οι δημόσιες 
τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες που καθορίζονται στο παράρτημα Ι 
μέρος 1, μπορούν να χρηματοδοτούνται κατ' αυτό τον τρόπο. 
2. Οι εισφορές στο κόστος των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας 
μπορούν να βασίζονται σε μηχανισμό ο οποίος εγκαθιδρύεται 
ειδικά για το σκοπό αυτό και τον οποίο διαχειρίζεται σώμα 
ανεξάρτητο απο τους δικαιούχους ή μπορεί να λαμβάνει τη μορφή 
συμπληρωματικού τέλους, το οποίο προστίθεται στο τέλος 
διασύνδεσης. 
3. Προκειμένου να καθορίζεται η επιβάρυνση την οποία 
αντιπροσωπεύει η παροχή καθολικής υπηρεσίας, οι οργανισμοί με 
υποχρεώσεις καθολικής υπηρεσίας, κατόπιν αιτήσεως της εθνικής 
τους ρυθμιστικής αρχής, υπολογίζουν το καθαρό κόστος των 
σχετικών υποχρεώσεων, σύμφωνα με τη διαδικασία του 
παραρτήματος III. 0 υπολογισμός του καθαρού κόστους των 
υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας ελέγχεται από αρμόδιο σώμα, 
ανεξάρτητο από τον οργανισμό τηλεπικοινωνιών και εγκεκριμένο 
από την ειδική ρυθμιστική αρχή. 0 υπολογισμός του καθαρού 
κόστους και τα αποτελέσματα του ελέγχου υπόκεινται σε δημόσια 
επιθεώρηση, σύμφωνα με τη διαδικασία του άρθρου 14, 
παράγραφος 2. 
4. Σε περιπτώσεις όπου αυτό δικαιολογείται βάσει του υπολογισμού 
του καθαρού κόστους σύμφωνα με την παράγραφο 3 και 
λαμβάνοντας υπόψη το όφελος στην αγορά το οποίο αποκομίζει ο 
οργανισμός ο οποίος προσφέρει καθολική υπηρεσία, οι εθνικές 
ρυθμιστικές αρχές αποφασίζουν κατά πόσον δικαιολογείται 
ΚΟΙΝΗ ΘΕΣΗ (ΕΚ) αριθ. 34/96, εγκρίθηκε από το Συμβούλιο στις 18 
Ιουνίου 1996 για τη θέσπιση της οδηγίας 96/. . . /ΕΚ του Ευρωπαϊκού 
Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της . . . για τη διασύνδεση στον χώρο 
των τηλεπικοινωνιών όσον αφορά τη διασφάλιση καθολικής υπηρεσίας και 
διαλειτουργικότητας με εφαρμογή των αρχών της παροχής ανοιχτού 
δικτύου (ΟΝΡ). 
24 
μηχανισμός για τον καταμερισμό του καθαρού κόστους των 
υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας. 
5. Σε περιπτώσεις όπου εγκαθιδρύονται οι μηχανισμοί που 
αναφέρονται στην παράγραφο 4, οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές 
διασφαλίζουν ότι οι αρχές που διέπουν τον επιμερισμό του 
κόστους και οι λεπτομέρειες του χρησιμοποιουμένου μηχανισμού 
υπόκεινται σε δημόσια επιθεώρηση, σύμφωνα με το άρθρο 14, 
παράγραφος 2. 
Οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές διασφαλίζουν τη δημοσίευση 
ετήσιας έκθεσης, η οποία παρέχει το υπολογισθέν κόστος των 
υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας και προσδιορίζει τις εισφορές 
στις οποίες προέβησαν όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. 
6. Μέχρις ότου εφαρμοσθεί η διαδικασία που περιγράφεται στις 
παραγράφους 3, 4 και 5, τυχόν τέλη καταβλητέα από 
διασυνδεόμενο μέρος, τα οποία περιλαμβάνουν ή υποκαθιστούν 
εισφορά στο κόστος υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας, 
κοινοποιούνται, πριν από την καθιέρωση τους, στην εθνική 
ρυθμιστική αρχή και στην Επιτροπή. Σε περιπτώσεις όπου η 
εθνική ρυθμιστική αρχή ή η Επιτροπή διαπιστώνει ότι τέτοιου 
είδους τέλη είναι υπερβολικά, καλείται ο ενδιαφερόμενος 
οργανισμός να μειώσει τα σχετικά τέλη. Τέτοιου είδους 
μειώσεις εφαρμόζονται αναδρομικά, από την ημερομηνία 
καθιέρωσης των τελών. 
•Ρ/ ; 8ΏΜ0$3φάι Χ, aé$o$ t %nç ùBtfyîâÇ Ϋ*<* $& Ôiàtftfvôato·· 
Το σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο 
Ος σταθερό δημόσιο τηλεφωνικό δίκτυο νοείται το δημόσιο 
μεταγόμενο δίκτυο τηλεπικοινωνιών, το οποίο στηρίζει τη 
μετάδοση μεταξύ τερματικών σημείων του δικτύου σε σταθερά 
σημεία λόγου και εύρους ζώνης ακουστικών πληροφοριών 3, 1 KHz, 
προκειμένου να στηρίξει, μεταξύ άλλων: 
φωνητική τηλεφωνίαΧ 
επικοινωνίες τηλεμοιοτυπίας ομάδας Ι,II και III σύμφωνα με 
τις συστάσεις της ITU-T στη "Σειρά Τ"Χ 
μετάδοση δεδομένων φωνητικής ζώνης μέσω δι-αποδιαμορφωτών, 
σε ρυθμό τουλάχιστον 2.200 bit/s, σύμφωνα με τις συστάσεις 
της ITU-T της "Σειράς V". 
Η πρόσβαση στο τερματικό σημείο δικτύου του τελικού χρήστη 
γίνεται μέσω ενός αριθμού ή αριθμών στο εθνικό πρόγραμμα 
αριθμοδότησης. 
Η σταθερή δημόσια τηλεφωνική υπηρεσία σύμφωνα με την οδηγία 
95/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 
13ης Δεκεμβρίου 1995 για την εφαρμογή των αρχών παροχής 
ανοιχτού δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία.2 
22 ΕΕ L 321, 30. 12. 95, σελ. 6. 
25 
Ως σταθερή δημόσια τηλεφωνική υπηρεσία νοείται η παροχή στους 
τελικούς χρήστες σε σταθερές τοποθεσίες υπηρεσίας για την 
αποστολή και παραλαβή εθνικών και διεθνών κλήσεων και μπορεί 
να περιλαμβάνει πρόσβαση σε υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης (112), 
την παροχή βοηθείας από το κέντρο, υπηρεσίες πληροφοριών 
τηλεφωνικού καταλόγου, παροχή δημοσίων τηλεφώνων επί πληρωμή, 
την παροχή υπηρεσιών υπό ειδικούς όρους ή/και την παροχή 
ειδικών δυνατοτήτων για πελάτες με ειδικές ανάγκες. 
Η πρόσβαση στο τελικό χρήστη γίνεται μέσω αριθμού ή αριθμών 
του εθνικού προγράμματος αριθμοδότησης. 
ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΤΩΝ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΩΝ 
ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΓΙΑ ΦΩΝΗΤΙΚΗ ΤΗΛΕΦΩΝΙΑ 
'ρθρο 5, παράγραφος 3 
Οι υποχρεώσεις καθολικής υπηρεσίας αναφέρονται στις 
υποχρεώσεις εκείνες που ανατίθενται σε έναν οργανισμό από 
κάποιο κράτος μέλος και οι οποίες αφορούν την παροχή υπηρεσίας 
στο σύνολο καθορισμένης γεωγραφικής περιοχής, περιλαμβανομένων 
- όπου αυτό είναι απαραίτητο - γεωγραφικών μέσων τιμών για την 
παροχή της εν λόγω υπηρεσίας. 
Το κόστος των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας υπολογίζεται ως 
η διαφορά μεταξύ του καθαρού κόστους λειτουργίας ενός 
οργανισμού με υποχρεώσεις καθολικής υπηρεσίας και λειτουργίας 
χωρίς υποχρεώσεις καθολικής υπηρεσίας. 
Αυτό ισχύει, είτε το δίκτυο σε ένα συγκεκριμένο μέλος είναι 
πλήρως ανεπτυγμένο είτε υφίσταται ακόμα ανάπτυξη και επέκταση. 
0 υπολογισμός βασίζεται σε δαπάνες που οφείλονται στα εξής: 
Ι) στοιχεία των καθορισμένων υπηρεσιών οι οποίες 
παρέχονται μόνο με ζημία ή παρέχοντα υπό συνθήκες 
κόστους οι οποίες δεν εμπίπτουν στα κανονικά εμπορικά 
πρότυπα. 
Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει στοιχεία υπηρεσιών, όπως 
πρόσβαση σε τηλεφωνικές υπηρεσίες εκτάκτου ανάγκης, 
παροχή ορισμένων δημοσίων τηλεφώνων επί πληρωμή, παροχή 
ορισμένων υπηρεσιών ή εξοπλισμού για άτομα με ειδικές 
ανάγκες, κλπ. 
ii) ειδικούς τελικούς χρήστες ή ομάδες τελικών χρηστών οι 
οποίοι, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος παροχής της 
υπηρεσίας, το παραγόμενο έσοδο και τυχόν γεωγραφική 
στάθμιση των τιμών που επιβάλλονται από το κράτος 
μέλος, μπορούν να εξυπηρετούνται μόνο με ζημία ή υπό 
συνθήκες κόστους που δεν εμπίπτουν στα κ ανονικά 
εμπορικά πρότυπα. 
26 
Η κατηγορία αυτή περιλαμβάνει εκείνους τους τελικούς 
χρήστες ή ομάδες χρηστών, οι οποίοι δεν θα 
εξυπηρετούντο από εμπορικό φορέα εκμετάλλευσης, ο 
οποίος δεν έχει υποχρέωση να παρέχει καθολική υπηρεσία. 
Σε ακραίες περιοχές με επεκτεινόμενα δίκτυα, ο υπολογισμός του 
κόστους πρέπει να βασίζεται στο επιπλέον κόστος εξυπηρέτησς 
εκείνων των τελικών χρηστών ή ομάδων τελικών χρηστών, τους 
οποίους ένας φορέας εκμετάλλευσης που εφαρμόζει τις κανονικές 
εμπορικές αρχές ανταγωνιστικού περιβάλλοντος θα επέλεγε να μην 
εξυπηρετεί. 
Κατά τον υπολογισμό των καθαρών δαπανών πρέπει να λαμβάνονται 
υπόψη τα έσοδα. Οι δαπάνες και τα έσοδα πρέπει να αποβλέπουν 
στο μέλλον. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Β: ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑΣ ΣΤΟ ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΠΡΟΣΒΑΣΗΣ 
Κριτήρια αξιολόγησης προγραμμάτων ελλείμματος πρόσβασης 
Οπως επισημαίνεται παραπάνω στα κριτήρια αξιολόγησης για τα 
εθνικά προγράμματα, τα κράτη μέλη μπορούν να εγκαθιδρύουν 
χωριστούς μηχανισμούς που θα αντιμετωπίζουν τις συνέπειες που 
έχουν σε έναν εξουσιοδοτημένο φορέα οι κανονιστικοί 
περιορισμοί στην τιμολογιακή του διάρθρωση, δηλαδή έλεγχοι της 
ταχύτητας με την οποία μπορεί να επανεξισορροπήσει τα 
τιμολόγια του ώστε να ικανοποιήσει την απαίτηση για 
επανεξισορρόπηση σύμφωνα με την οδηγία για τον πλήρη 
ανταγωνισμό. 
Αυτά τα προγράμματα θα πρέπει να είναι ανεξάρτητα από το 
εθνικό πρόγραμμα για την κοστολόγηση και τη χρηματοδότηση του 
καθαρού κόστους των υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας σε ένα 
κράτος μέλος. 
Τα προγράμματα αυτά θα πρέπει να βασίζονται σε αντικειμενικά, 
διαφανή, ισότιμα και αναλογικά κριτήρια και διαδικασίες και θα 
πρέπει να θεσπίζονται μόνο σε προσωρινή βάση. 
Για να ικανοποιηθούν οι συνθήκες αυτές, τα προγράμματα αυτά θα 
πρέπει να ακολουθούν τις εξής αρχές: 
1. Μετά την 1η Ιανουαρίου 1998, οι ενδιαφερόμενοι φορείς 
διατηρούν σn^αvτlκέc διεπιδοτήσεις για οικιακή πρόσβαση 
πέρα από αυτήν που θα αναμενόταν σύμφωνα με την συνήθη 
εμπορική πρακτική (δηλαδή, αυτοί οι φορείς υπόκεινται σε 
κανον^τικούς περιορισμούς οι οποίοι τους εμποδίζουν να 
ολοκληρώσουν τη διαδικασία επανεξισορρόπησης των τιμολογίων 
και αυτό έχει ως συνέπεια οι τιμολογιακές διαρθρώσεις να 
είναι σημαντικά εκτός των ορίων σε σχέση με το κεφάλαιο που 
έχει επενδυθεί για την παροχή της τοπικής πρόσβασης). 
2. Τα προγράμματα ελλείμματος πρόσβασης θα πρέπει να 
εφαρμόζονται μόνο σε προσωρινή βάση και μόνο μέχρι την 1η 
Ιανουαρίου 2000. 
Κατ ' αρχήν, τα προγράμματα ελλείμματος πρόσβασης θα 
27 
λαμβάνουν ως σημείο εκκίνησης για τον υπολογισμό των τιμών 
διασύνδεσης, τη διάρθρωση των τιμών λιανικής (ή την 
κερδοφορία τιμή των διάφορων επιχειρηματικών τομέων) του 
εξουσιοδοτημένου φορέα και θα μειώνουν τις τιμές αυτές ώστε 
να καθορίσουν την τιμή διασύνδεσης για έναν συγκεκριμένο 
τύπο κλήσης ή υπηρεσίας. Ο υπολογισμός γίνεται επομένως εκ 
των άνω και όχι με μέθοδο προσέγγισης από τα κάτω που θα 
βασίζεται στις πραγματικές δαπάνες. 
Ως εκ τούτου, οποιοδήποτε πρόγραμμα ελλείμματος πρόσβασης 
θα παρεμποδίζει την καθιέρωση αποτελεσματικού ανταγωνισμού, 
αφού οι ανταγωνιστές (οι νεοεισερχόμενοι) θα αναγκάζονται 
να χρεώνουν υψηλότερες τιμές για τις υπηρεσίες αυτές, 
συνεισφέροντας στο έλλειμμα πρόσβασης του εξουσιοδοτημένου 
φορέα. Αυτός ο τύπος τιμολόγησης της διασύνδεσης υπονομεύει 
τα κίνητρα προς τον εξουσιοδοτημένο φορέα να προσανατολίσει 
τις τιμές του προς την κατεύθυνση του κόστους. Αυτό έχει ως 
αποτέλεσμα στρεβλώσεις των επενδύσεων στον τομέα αυτό και 
μπορεί να θεωρηθεί μόνο ως εξαίρεση στους περί ανταγωνισμού 
κανόνες της Συνθήκης. 
3. Κάθε πρόγραμμα ελλείμματος πρόσβασης πρέπει να απαιτεί σαφή 
προσδιορισμό του δηλουμένου "ελλείματος", υπολογίζοντας το 
με αναλογικό, ισότιμο και διαφανή τρόπο. Ο υπολογισμός θα 
πρέπει να υπόκειται σε ανεξάρτητη επαλήθευση και θα πρέπει 
να προσδιορίζει την χορήγηση του απασχολούμενου κεφαλαίου 
για την παροχή πρόσβασης, 
καθώς και το κοινό κόστος που θα χορηγείται σύμφωνα με τις 
αρχές της αναλογικότητας και της ισοτιμίας. 
4. Ιδιαίτερης σημασίας είναι οι διασφαλίσεις της διαφάνειας 
κάθε προγράμματος ελλείμματος πρόσβασης, λόγω της 
σημαντικής διακριτικότητας που διαθέτει ένας 
εξουσιοδοτημένος φορέας όσον αφορά την κατανομή του κοινού 
κόστους στην επιχείρηση του. Τα προγράμματα ελλείμματος 
πρόσβασης δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με τρόπο που 
απλώς θα χρηματοδοτούν τις αδυναμίες δραστηριοτήτων ενός 
εξουσιοδοτημένου φορέα. 
5. Οι πληροφορίες σχετικά με την υλοποίηση τέτοιων 
προγραμμάτων, καθώς και το χρονοδιάγραμμα τους, θα πρέπει 
να κοινοποιούνται στην Επιτροπή μαζί με την κοινοποίηση των 
εθνικών προγραμμάτων για την καθολική υπηρεσία (δηλαδή 
μέχρι την 11η Ιανουαρίου 1997). 
Χωρίς τις πληροφορίες αυτές, η Επιτροπή δεν θα είναι σε 
θέση να αξιολογήσει το συμβιβαστό των εθνικών προγραμμάτων 
με τη Συνθήκη της ΕΚ. 
6. Κάθε πρόγραμμα ελλείμματος πρόσβασης πρέπει να είναι 
διαρθρωτικά ανεξάρτητο από οποιοδήποτε εθνικό πρόγραμμα για 
την καθολική υπηρεσία. 
Σκοπός ενός προγράμματος ελλείμματος πρόσβασης είναι η 
αντιμετώπιση των συνεπειών κάποιας μη αποτελεσματικής 
παράκαμψης ή της απομύζησης του επικερδέστερου τμήματος της 
αγοράς που δημιουργούνται από κανονιστικούς περιορισμούς 
στην τιμολογιακή διάρθρωση του εξουσιοδοτημένου φορέα. Το 
'έλλειμμα* δεν απηχεί πραγματική απώλεια για τον εν λόγω 
φορέα. Συνεπώς, δεν αποτελεί μέρος του καθαρού κόστους 
παροχής στοιχείων της καθολικής υπηρεσίας. 
28 
7. Οι εθνικές κανονιστικές αρχές πρέπει να διασφαλίζουν ότι οι 
άλλοι παράγοντες της αγοράς συνεισφέρουν σε κάποιο έλλειμμα 
πρόσβασης μόνο στην περίπτωση που ο ανταγωνιστής 
χρησιμοποιεί τμήμα του δικτύου του εξουσιοδοτημένου φορέα 
(δηλαδή διασυνδέεται με αυτό) προκειμένου να μεταδώσει μια 
κλήση. 
Αν ο ανταγωνιστής μπορεί να προσφέρει στους πελάτες του μια 
διατερματική υπηρεσία από άκρου σε άκρο χωρίς να 
χρησιμοποιεί το δίκτυο του εξουσιοδοτημένου φορέα ή να 
διασυνδέεται με αυτό, τότε δεν θα πρέπει να καταβάλλεται 
εισφορά για έλλειμμα πρόσβασης. 
8. Οι εισφορές για οποιοδήποτε έλλειμμα πρόσβασης πρέπει να 
υπολογίζονται με βάση τη εισφορά στο έλλειμμα πρόσβασης που 
ο εξουσιοδοτημένος φορέας χάνει όταν το έσοδο (η τιμή) που 
θα είχε αποκτήσει, καταβάλλεται σε ανταγωνιστή, παρόλο που 
η κλήση μετήχθη εν μέρει μέσω του δικτύου του 
εξουσιοδοτημένου φορέα. 23 Η εισφορά στο έλλειμμα πρόσβασης 
θα είναι μικρότερη από την πλήρη εισφορά στο έλλειμμα 
πρόσβασης την οποία θα είχε εισπράξει ο εξουσιοδοτημένος 
φορέας αν είχε μεταγάγει ολόκληρη την κλήση, λόγω των 
συνεπειών του ανταγωνισμού στην επέκταση της αγοράς. Ενα 
τμήμα της διασυνδεδεμένης κυκλοφορίας θα πρέπει συνεπώς να 
θεωρείται νέα κυκλοφορία για την οποία ο εξουσιοδοτημένος 
φορέας δεν μπορεί να αποφύγει την καταβολή εισφοράς. 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Γ: ΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΣΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ 1910ΗΣ 
ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ (ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΕΣ) 
ΤΗΣ 27ΗΣ ΜΑΡΤΙΟΥ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΟΝΤΕΣ 
ΣΤΗΝ ΚΑΘΟΛΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ 
"Οσον αφορά το άρθρο 5(1) της κοινής θέσης επί της πρότασης 
οδηγίας για τη διασύνδεση στις τηλεπικοινωνίες, η Επιτροπή 
υπενθυμίζει ότι το άρθρο 4γ της οδηγίας 96/19/ΕΚ της Επιτροπής 
της 13ης Μαρτίου 1996 που τροποποιεί την οδηγία 90/388/ΕΟΚ για 
την καθιέρωση καθεστώτος πλήρους ανταγωνισμού στις αγορές των 
τηλεπικοινωνιών, αναφέρει ότι στην περίπτωση που τα κράτη μέλη 
ορίζουν μηχανισμούς για τον επιμερισμό του καθαρού κόστους των 
υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας, θα πρέπει να τους 
εφαρμόζουν και για την παροχή δημόσιων τηλεπικοινωνιακών 
δικτύων. Η οδηγία περαιτέρω ορίζει ότι η αντίστοιχη επιβάρυνση 
πρέπει να κατανέμεται σύμφωνα με αντικειμενικά και ισότιμα 
κριτήρια και σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Σύμφωνα 
με αυτή την αρχή, οι εισφορές, όπως τονίζεται στην αιτιολογική 
σκέψη 16 της οδηγίας της Επιτροπής, θα πρέπει να επιδιώκουν 
μόνο ότι οι συμμετέχοντες στην αγορά συνεισφέρουν στη 
χρηματοδότηση της καθολικής υπηρεσίας. Η Επιτροπή επισημαίνει 
ότι η οδηγία 95/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του 
Συμβουλίου περί της εφαρμογής της ΟΝΡ στη φωνητική τηλεφωνία 
ορίζουν το πεδίο των υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας, η 
χρηματοδότηση των οποίων μπορεί να γίνει μέσω μηχανισμών της 
καθολικής υπηρεσίας. Επιπλέον, η αρχή της ισοτιμίας 
αντιτίθεται στην ύπαρξη μηχανισμών χρηματοδότησης των 
υποχρεώσεων καθολικής υπηρεσίας που θα είχαν ως αποτέλεσμα 
23 Αν δεν γίνεται διασύνδεση, τότε δεν θα πρέπει να καταβάλλεται 
εισφορά σε έλλειμμα πρόσβασης. 
29 
είτε διπλές εισφορές στο κόστος της καθολικής υπηρεσίας στο 
ίδιο κράτος μέλος είτε σε όλες τις επιχειρήσεις στον τομέα των 
τηλεπικοινωνιών, που θα επιδοτούσαν τους φορείς της φωνητικής 
τηλεφωνίας. Συνεπώς, οι εισφορές θα πρέπει να περιορίζονται σε 
υπηρεσίες εντός του πεδίου του ορισμού της καθολικής 
υπηρεσίας. 
Η Επιτροπή, συνεπώς, ερμηνεύει το άρθρο 4γ της οδηγίας της 
Επιτροπής καθώς και το άρθρο 5(1) αυτής της κοινής θέσης, ότι 
επιτρέπουν μόνο την επιβολή εισφορών σε φορείς παροχής 
φωνητικής τηλεφωνίας ανάλογα με τη χρήση των δημόσιων 
τηλεπικοινωνιακών δικτύων". 
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δ: ΠΤΥΧΕΣ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ 
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΝΤΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ 
Παρόλο που οι ανάγκες της εσωτερικής αγοράς και ο στόχος της 
διασφάλισης υψηλών επιπέδων προστασίας του καταναλωτή 
σημαίνουν ότι απαιτείται να υπάρχει μια κοινή έννοια της 
καθολικής υπηρεσίας σε κοινοτικό επίπεδο, πολλές από τις 
πτυχές του θέματος αυτού συνδέονται στενά με τις συγκεκριμένες 
συνθήκες σε κάθε κράτος μέλος. Ως εκ τούτου, σημαντική ευθύνη 
έχουν οι εθνικές ρυθμιστικές αρχές, για παράδειγμα, για να 
καθορίσουν ποια είναι η "προσιτή τιμή" της υπηρεσίας σε κάθε 
κράτος μέλος. 
Σύμφωνα με την αρχή της επικουρικότητας, ένα φάσμα θεμάτων 
σχετικά με τη διαχείριση των υποχρεώσεων της καθολικής 
υπηρεσίας θα αντιμετωπιστούν κυρίως σε εθνικό επίπεδο. Οι 
προσεγγίσεις αυτές δημιουργούν το συνολικό πλαίσιο στο οποίο 
θα λειτουργούν τα εθνικά προγράμματα. Οι εθνικές προσεγγίσεις 
σε αυτούς τους τομείς πρέπει να παραμένουν συνεπείς με την 
κοινοτική νομοθεσία και ειδικότερα πρέπει να είναι αναλογικές, 
ισότιμες, διαφανείς και βασισμένες σε αντικειμενικά κριτήρια 
και διαδικασίες. Ενώ τα θέματα αυτά δεν είναι κύριο μέλημα της 
παρούσας ανακοίνωσης, η Επιτροπή, κατ' ανάγκη, θα εξετάσει την 
επιλεγείσα προσέγγιση για να αξιολογήσει σωστά τα εθνικά 
προγράμματα που της κοινοποιούνται. 
Ανάγκη για συγκεκριμένες υποχρεώσεις που θα επιβάλλονται ως 
εγγυήσεις για την καθολική υπηρεσία 
Το πρώτο θέμα είναι αν υπάρχει ανάγκη συγκεκριμένων 
υποχρεώσεων σε κάποιους φορείς ώστε αυτοί να παρέχουν 
καθολική υπηρεσία ή αν θα γίνει εθελοντική χρήση από τους 
φορείς των ειδικών ή/και προσανατολισμένων προς τον πελάτη 
προγραμμάτων τιμολόγησης για την επίτευξη του συνολικού 
στόχου της διασφάλισης της υπηρεσίας σε προσιτή τιμή. 
Η αρχή της αναλογικότητας σημαίνει ότι υποχρεώσεις σε 
σχέση με την καθολική υπηρεσία θα επιβάλλονται μόνο όπου 
υπάρχει κίνδυνος ότι ο στόχος της διασφάλισης μιας 
προσιτής οικονομικά πρόσβασης σε ένα ορισμένο επίπεδο της 
καθολικής υπηρεσίας σε μια ορισμένη περιοχή, δεν μπορεί να 
επιτευχθεί σε ένα ανταγωνιστικό περιβάλλον χωρίς τη 
δημιουργία συγκεκριμένων μηχανισμών δίκαιου επιμερισμού 
μεταξύ των παραγόντων της αγοράς του προσδιοριζόμενου 
κόστους που απορρέει από αυτές τις υποχρεώσεις στις οποίες 
30 
υποβάλλεται ο φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας. 
Αποφάσεις καθορισμού τιμής ως μέρος των υποχρεώσεων της 
καθολικής υπηρεσίας 
Ενα δεύτερο θέμα είναι η απόφαση για την τιμολογιακή 
πολιτική (π.χ. εθνικές επιλογές εφαρμογής ενός ενιαίου 
τιμολογίου ή δυνατότητα κάποιας διακύμανσης της τιμής 
/καθορισμού του ύψους της προσιτής τιμής / χρήσης 
μηχανισμών για τον έλεγχο της ταχύτητας 
επανεξισορρόπησης). 
Η κοινοτική πολιτική όσον αφορά την τιμολόγηση 
περιορίζεται σε συγκεκριμένες υποχρεώσεις για τιμές 
καθοδηγούμενες από το κόστος για ορισμένες υπηρεσίες (π.χ. 
μισθωμένες γραμμές, τέλη διασύνδεσης) και στην υποχρέωση 
προσιτότητας όσον αφορά την παροχή της καθολικής 
υπηρεσίας.24 Η κοινοτική πολιτική δεν απαιτεί ούτε 
εμποδίζει τη λήψη αποφάσεων σε εθνικό επίπεδο, για 
παράδειγμα, για τη διατήρηση ενιαίων εθνικών 
τιμών ή για τη δυνατότητα διακύμανσης των τιμολογίων, με 
την προϋπόθεση ότι δεν αμφισβητείται η προσιτότητα της 
καθολικής υπηρεσίας. 
Παράλληλα, στην ανακοίνωση της για την καθολική υπηρεσία, η 
Επιτροπή διευκρινίζει ότι "η μεγαλύτερη (τιμολογιακή) 
ευελιξία πρέπει να εξαρτάται από το κανονιστικό πλαίσιο (ί) 
περιλαμβάνοντας κατάλληλα μέτρα ώστε να διασφαλίζεται η 
οικονομική προσιτότητα (ii) εξασφαλίζοντας ότι οι αυξήσεις 
τιμών για χρήστες σε απομακρυσμένες και αγροτικές περιοχές, 
εκτός από τις προσαρμογές που συναρτώνται με το κόστος, δεν 
χρησιμοποιούνται για να καλύψουν οι φορείς εκμετάλλευσης τις 
απώλειες εσόδων τους από τη μείωση των τιμών σε άλλους τομείς 
και (ίΐί) εξασφαλίζοντας ότι οι διαφορές στα τιμολόγια των 
περιοχών υψηλού κόστους και χαμηλού κόστους δεν θέτουν σε 
κίνδυνο την οικονομική προσιτότητα της καθολικής υπηρεσίας". 
Οργάνωση των υποχρεώσεων της καθολικής υπηρεσίας σε εθνικό 
επίπεδο 
Αφού ληφθεί η απόφαση εκχώρησης του δικαιώματος παροχής της 
καθολικής υπηρεσίας σε έναν ή περισσότερους οργανισμούς, οι 
εθνικές ρυθμιστικές αρχές θα πρέπει να αποφασίσουν σχετικά με 
ένα φάσμα επιπρόσθετων θεμάτων που επηρεάζουν τη λειτουργία 
των εθνικών προγραμμάτων: 
Το κατά πόσον θα υπάρξει ένας ή περισσότεροι φορείς παροχής 
με υποχρεώσεις παροχής καθολικής υπηρεσίας σε ένα κράτος 
μέλος ή σε συγκεκριμένες περιοχές ενός κράτους μέλους. 
Το κατά πόσον οι υποχρεώσεις της καθολικής υπηρεσίας θα 
επιβάλλονται ανά γεωγραφική περιοχή (π. χ. σε όλη την 
επικράτεια ή ανά περιοχή) ή ανά κατηγορία υπηρεσίας (π. χ. 
παροχή δημόσιας φωνητικής τηλεφωνίας, κοινόχρηστες 
τηλεφωνικές συσκευές). 
Βλ. COM(96) 419 της 11ης Σεπτεμβρίου 1996, πρόταση οδηγίας του 
Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την παροχή ανοιχτού 
δικτύου (ΟΝΡ) στη φωνητική τηλεφωνία και για την καθολική υπηρεσία 
στις τηλεπικοινωνίες σε ανταγωνιστικό περιβάλλον (αντικαθιστά την 
οδηγία 95/62/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου). 
31 
Τις διαδικασίες επιβολής των υποχρεώσεων της καθολικής 
υπηρεσίας (π. χ. επιβολή μέσω ρυθμιστικών οργάνων / χρήση 
διαδικασιών διαγωνισμών / χρονοδιάγραμμα για αναθεώρηση των 
υποχρεώσεων). 
- Διοικητικές πτυχές (π. χ. διάρθρωσης και διαχείρισης του 
ταμείου καθολικής υπηρεσίας / μηχανισμών πληρωμής για την 
καθολική υπηρεσία, (π.χ. από ταμείο* από άμεση κρατική 
χρηματοδότηση, χρήση κουπονιών για απευθείας επιδότηση 
πελατών που έχουν ανάγκη, από εκτίμηση των εισφορών σε 
είδος ). 
Εισφορές της καθολικής υπηρεσίας μέσω σχημάτων "pay or play" 
Κεντρικό θέμα είναι η βασική επιλογή αυτού που θα παρέχει την 
καθολική υπηρεσία και πώς θα γίνει αυτή η επιλογή. Με την 
προϋπόθεση ότι τηρούνται οι γενικές αρχές της 
αντικειμενικότητας, αναλογικότητας, ισοτιμίας και διαφάνειας, 
αυτή η απόφαση είναι ουσιαστικά θέμα επικουρικότητας. 
Παράλληλα, δεν θα πρέπει να υποτίθεται αυτομάτως ότι ο 
υφιστάμενος φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας θα πρέπει 
να συνεχίσει να παρέχει την καθολική υπηρεσία ή να είναι ο 
μοναδικός φορέας παροχής της, ούτε ότι η καθολική υπηρεσία θα 
πρέπει να διατηρείται ως ενοποιημένο πακέτο προσφοράς. 
Σημαντική σε οποιοδήποτε πρόγραμμα θα είναι η διασφάλιση 
επαρκών πρωτοβουλιών ώστε να ενθαρρυνθεί η αποδοτική ως προς 
το κόστος παράδοση της καθολικής υπηρεσίας. Αυτό θα περιορίσει 
τις πιθανές στρεβλωτικές συνέπειες κατά την είσοδο στην αγορά 
και τις επενδύσεις που μπορεί να έχουν υψηλότερο από το 
αναγκαίο κόστος καθολικής υπηρεσίας. 
Ενα μέσο για την επίτευξη αυτού είναι η προκήρυξη διαγωνισμού 
για τα στοιχεία της καθολικής υπηρεσίας είτε σε γεωγραφική 
βάση είτε για συγκεκριμένα στοιχεία, όπως οι κοινόχρηστες 
τηλεφωνικές συσκευές. Αυτό θα δώσει τη δυνατότητα στους 
ανταγωνιστές να διαγωνιστούν για να παράσχουν στοιχεία της 
καθολικής υπηρεσίας ίσης ή καλύτερης ποιότητας, ενώ ο 
διαγωνισμός θα ευνοεί τον οργανισμό που θα εγγυάται την παροχή 
υπηρεσίας συγκεκριμένης ποιότητας με το χαμηλότερο επίπεδο 
επιδότησης. Στην περίπτωση που δεν υπάρχει προσφορά για την 
παροχή υπηρεσιών, η εθνική ρυθμιστική αρχή πρέπει να διατηρεί 
το εναπομένον δικαίωμα επιβολής των υποχρεώσεων της καθολικής 
υπηρεσίας. 
Ενα άλλο μέσο θα ήταν να γίνει πρόσκληση υποβολής προσφορών 
από ανταγωνιστές, όπως ανωτέρω, αλλά με όρους δικαιόχρησης 
(δηλαδή συγκεκριμένη υπηρεσία, ποιότητα, και τιμές για 
τελικούς χρήστες) με κατακύρωση της υποχρέωσης παροχής της 
καθολικής υπηρεσίας στον φορέα παροχής που ζητήσει τη 
μικρότερη επιδότηση για να παράσχει το στοιχείο της καθολικής 
υπηρεσίας σε μια αντιοικονομική περιοχή. Αυτή η προσέγγιση 
μπορεί να είναι ιδιαίτερα σημαντική στα κράτη μέλη όπου η 
διαδικασία κατασκευής δικτύων δεν έχει ολοκληρωθεί σε όλες τις 
περιοχές. 
Στενά συνδεδεμένο με αυτό το θέμα της δικαιόχρησης είναι και η 
σχέση μεταξύ των φορέων παροχής καθολικής υπηρεσίας και 
εκείνων που συνεισφέρουν στο κόστος της. Γενικώς, εκείνοι που 
παρέχουν στοιχεία της καθολικής υπηρεσίας θα πρέπει να μπορούν 
να αντισταθμίζουν το καθαρό κόστος αυτής της παροχής έναντι 
των εισφορών που διαφορετικά θα έπρεπε να καταβάλλουν μέσω 
32 
ενός μηχανισμού δικαιόχρησης. Μια αξιολόγηση του κόστους αυτού 
θα πρέπει να συνεκτιμά τα αγοραστικά και εμπορικά οφέλη που 
ίσως σωρεύει ο φορέας παροχής της καθολικής υπηρεσίας. Αυτό 
καλείται συχνά προσέγγιση "pay or play", αν και στην 
πραγματικότητα πρόκειται μάλλον για "pay and play". 
33 
ΤΕΧΝΙΚΟ ΓΛΩΣΣΑΡΙΟ 
Αναπροσαρμογή 
τιμολογίων Διαδικασία κατά την οποία οι τιμές για τα 
στοιχεία της καθολικής υπηρεσίας προσαρ­
μόζονται μεταξύ τους (π. χ. κατά την εφαρμογή 
τιμών που σχετίζονται με το κόστος) 
Αντιοικονομικές 
υπηρεσίες Υπηρεσίες για τις οποίες το οριακό κόστος 
παροχής είναι μεγαλύτερο από όλα τα σχετικά 
πρόσθετα έσοδα (αν υπάρχουν) που λαμβάνει ο 
φορέας από την υπηρεσία. 
Απασχολούμενο 
κεφάλαιο 
Απασχολούμενο 
πρόσθετο κεφάλαιο 
Αποσβεσθείσες 
επενδύσεις 
Αποφευκτέο 
μακροπρόθεσμο όστος 
Αποφευκτέο (φθίνον) 
κόστος 
Δείκτης απόδοσης 
του απασχολούμενου 
κεφαλαίου 
Δικαιόχρηση 
Ελλειμμα πρόσβασης Τα περιουσιακά στοιχεία που πασχο-λούνται για 
την παροχή μιας συγκε-κριμένης υπηρεσίας ή 
τομέα (π. χ. τοπική πρόσβαση, διεθνείς κλήσεις, 
υπηρεσία κοινόχρηστων τηλεφώνων, κλπ. ) 
Το επιπλέον κεφάλαιο που απαιτείται από έναν 
φορέα για την εκτέλεση μιας συγκεκριμένης 
δραστηριότητας. Αυτή η δραστηριότητα (ή η 
επαύξηση της δραστηριότητας) μπορεί, για 
παράδειγμα, να σχετίζεται με έναν πελάτη ή 
μια ομάδα πελατών ή με ένα συγκεκριμένο τύπο 
υπηρεσίας 
Επενδύσεις οι οποίες δεν μπορούν να αποκατα­
σταθούν πλήρως αφού γίνουν. 
Αναφέρεται στο κόστος που θα μπορούσε να 
αποφύγει ένας φορέας μακροπρόθεσμα αν διέ­
κοπτε μια συγκεκριμένη δραστηριότητα (ή 
επαύξηση της δραστηριότητας) 
Ορος παρεμφερής με το οριακό κόστος, εκτός 
από το ότι αντί το κόστος να σχετίζεται με 
μια "προς τα έξω" αύξηση των εκροών, εστιάζει 
στο κόστος που μπορεί να "αποφευχθεί" από 
μείωση των εκροών. 
Η "Λογιστικός δείκτης· απόδοσης. Η σχέση του 
λογιστικού κέρδους προς το λογιστικό απα­
σχολούμενο κεφάλαιο. 
Μεταβίβαση, για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, 
ενός δικαιώματος ή μιας υποχρέωσης "δημόσιου" 
σκοπού. Συνεπάγεται δραστηριότητα που εκτε­
λείται σε εμπορική βάση. 
Ο όρος αναφέρεται στην περίπτωση κατά την 
οποία τα έσοδα ενός φορέα από τα τέλη 
σύνδεσης και εκμίσθωσης δεν τού παρέχουν 
ικανοποιητικό δείκτη απόδοσης σε σχέση με το 
απασχολούμενο κεφάλαιο για την παροχή 
πρόσβασης. 
34 
Επαυξητικό έσοδο 
(επιπλέον ή οριακό 
έσοδο) Αναφέρεται στο συνολικό έσοδο που σχετίζεται 
με μια συγκεκριμένη δραστηριότητα (ή επαύξηση 
στη δραστηριότητα). 
Καθαρές αναπόφευκτες 
απώλειες Οι καθαρές απώλειες τις οποίες δεν μπορεί 
αποφύγει ένας φορέας ως αποτέλεσμα της υπο 
χρέωσης του να παράσχει αντιοικονομική καθ 
υπηρεσία ή υπηρεσίες σε αντιοικονομικούς 
πελάτες. 
Καθαρό οριακό 
κοστοβ Το οριακό κόστος μείον όλα τα σχετικά 
πρόσθετα έσοδα. 
Κεφάλαιο πρόσβασης Το κεφάλαιο που απαιτείται για να παρα­
σχεθεί τοπική πρόσβαση στους πελάτες 
του δημόσιου τηλεφωνικού δικτύου 
Μακροπρόθεσμο 
οριακό κόστος Βλ. παρακάτω "αποφευκτέο μακροπρόθεσμο κόστος 
Μη-βιώσιμος πελάτης 
Οριακό κόστος 
Περιοχή υψηλού 
κόστους 
Τέλος μίσθωσης 
γραμμής 
Τέλος σύνδεσης 
Χρήστης Ενας πελάτης θεωρείται μη βιώσιμος 
όταν η συνολική αύξηση στο έσοδο που 
σχετίζεται με τον πελάτη είναι μικρό­
τερη από το οριακό κόστος στο οποίο 
υποβάλλεται ο φορέας για την εξυπη­
ρέτηση του πελάτη αυτού 
Πρότυπο κόστους που μετρά τη μεταβολή του 
συνολικού κόστους που προκύπτει από μια δια­
κριτική ή ουσιαστική αύξηση ή μείωση στις 
εκροές (δηλαδή, εξυπηρέτηση της υπηρεσίας) 
Αναφέρεται σε μια περιοχή με λιγότερο 
ανεπτυγμένη υποδομή φωνητικής τηλε­
φωνίας, όπου το κόστος παροχής πρό­
σβασης για τους πελάτες στο δίκτυο 
φωνητικής τηλεφωνίας είναι σημαντικά 
υψηλότερο από ό, τι σε ανεπτυγμένες 
περιοχές. 
Περιοδική σταθερή χρέωση που βασίζεται 
στον τύπο της υπηρεσίας και των μέσων 
που επιλέγει ο χρήστης. 
Το εφάπαξ τέλος που καταβάλλει ένας 
πελάτης για να συνδεθεί στο δίκτυο 
ενός φορέα. 
0 όρος εννοεί τον τελικό χρήστη και 
συμπεριλαμβάνει τους πελάτες (π.χ. τους 
τελικούς οικιακούς χρήστες) και τους φορείς 
παροχής υπηρεσιών, συμπεριλαμβανομένων και 
των οργανισμών τηλεπικοινωνιών όταν αυτοί 
παρέχουν υπηρεσίες που παρέχονται ή μπορούν 
να παρασχεθούν από άλλους. 
35 

ISSN 0254-1483 
COM(96) 608 τελικό 
ΕΓΓΡΑΦΑ 
GR 15 08 
Αριθ. καταλόγου : CB-CO-96-639-GR-C 
ISBN 92-78-12986-0 
Υπηρεσία Επισήμων Εκδόσεων των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 
L-2985 Λουξεμβούργο 
*,