[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 10.5.2006

COM(2006) 211 τελικό

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΑ ΑΙΤΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σε ένα παγκοσμιοποιημένο κόσμο, ποτέ δεν είχαμε τόσο μεγάλη ανάγκη από την ΕΕ, αλλά και ποτέ αυτή δεν αμφισβητήθηκε τόσο. Πρόκειται για ένα παράδοξο το οποίο αντιμετωπίζουν όλοι οι ηγέτες της Ευρώπης, τόσο στα κράτη μέλη της ΕΕ, όσο και στα όργανά της.

Η οικοδόμηση της Ευρωπαϊκής Ένωσης εστέφθη από πρωτοφανή επιτυχία, ανοίγοντας μια εποχή ειρήνης, ευημερίας και σταθερότητας άνευ προηγουμένου στην ιστορία, απορροφώντας, παράλληλα, για τους πολίτες της, τους κραδασμούς που προέρχονται από τις εξωτερικές αλλαγές. Οι στόχοι και οι αξίες της ΕΕ δεν άλλαξαν – ελευθερία, δημοκρατία, κράτος δικαίου, ανοχή, αλληλεγγύη και πρόοδος μέσω της ειρηνικής συνεργασίας – και είναι σήμερα το ίδιο επίκαιροι όπως και την εποχή που υπεγράφη η συνθήκη της Ρώμης. Το ίδιο ισχύει και για τον θεμελιώδη ρόλο που διαδραματίζουν ο πολιτιστικός πλούτος και η ποικιλομορφία στην ταυτότητα της Ευρώπης. Στη διάρκεια, όμως, των 50 ετών, η Ευρώπη και ο κόσμος άλλαξαν. Η ΕΕ πρέπει να προωθήσει και να προασπιστεί τις αξίες της σε ένα πλαίσιο αυξανόμενης ποικιλομορφίας και αλλαγών. Η συνάντηση του Hampton Court, που πραγματοποιήθηκε τον περασμένο Οκτώβριο, έδειξε την πολιτική συναίνεση για το είδος αυτών των προκλήσεων και για το βασικό ρόλο της Ένωσης για να απαντήσει σε αυτές με τον εκσυγχρονισμό και τις μεταρρυθμίσεις. Το πρόγραμμα δράσης που συμφωνήθηκε στο Hampton Court, περιλαμβανομένης της ανάπτυξης μιας βασιζόμενης στη γνώση οικονομίας, είναι βασικό για τη δημιουργία ανάπτυξης και θέσεων απασχόλησης.

Οι προσδοκίες των πολιτών από την Ένωση αυξήθηκαν μέσα σε 50 χρόνια. Αυτό σημαίνει αναγνώριση της αυξανόμενης σημασίας της αλλά αποτελεί και πρόκληση για τους ευρωπαίους ηγέτες. Οι πολίτες της ΕΕ επιθυμούν να κατανοούν καλύτερα το έργο της ΕΕ καθώς και τον τρόπο με τον οποίο το επιτελεί και να μπορούν να εκφράζουν την άποψή τους σχετικά μ’ αυτό. Θεωρούν την ΕΕ σημαντική αλλά απόμακρη.

Η Συνταγματική Συνθήκη αποσκοπεί στη γεφύρωση αυτού του χάσματος. Η Επιτροπή εξακολουθεί να υποστηρίζει τις αρχές και τις αξίες της καθώς και τις βελτιώσεις που θα μπορούσε να επιφέρει ως προς την αποτελεσματικότητα, τη διαφάνεια και την υποχρέωση λογοδοσίας της ΕΕ. Δεκαπέντε κράτη μέλη έχουν επικυρώσει τη Συνταγματική Συνθήκη και ορισμένα άλλα μπορεί να την επικυρώσουν στους προσεχείς μήνες. Οι ψηφοφόροι δύο κρατών μελών την καταψήφισαν στα αντίστοιχα δημοψηφίσματα. Δεν υπάρχει ακόμη συναίνεση, όσον αφορά τα επόμενα βήματα που πρέπει να γίνουν.

Τώρα, όμως, επιθυμία των πολιτών είναι να λειτουργεί αποτελεσματικά η ΕΕ. Οι συζητήσεις που πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του σχεδίου Δ (για δημοκρατία, διάλογο και συζήτηση) δείχνουν έντονη επιθυμία εκ μέρους των ευρωπαίων πολιτών για περισσότερη δράση της ΕΕ σε πολλούς τομείς: στη δημιουργία θέσεων απασχόλησης, στη διαχείριση της παγκοσμιοποίησης, στην καταπολέμηση της τρομοκρατίας και του οργανωμένου εγκλήματος, στην προώθηση βιώσιμης ανάπτυξης και της αλληλεγγύης.

Για να απαντήσει σ’ αυτά τα αιτήματα και παρά την απουσία συμφωνίας για τη Συνταγματική Συνθήκη, η ΕΕ προέβη σε ορισμένα σημαντικά βήματα: συμφωνία σχετικά με δημοσιονομικό πλαίσιο σε επταετή βάση, ένα ανανεωμένο πρόγραμμα για την ανάπτυξη και την απασχόληση στο πλαίσιο της αναθεωρημένης στρατηγικής της Λισσαβόνας, ένα νέο κοινωνικό πρόγραμμα, μεταρρύθμιση του συμφώνου σταθερότητας και ανάπτυξης, ένα σχέδιο δράσης που αποσκοπεί στην ενίσχυση του ευρωπαϊκού χώρου ελευθερίας, ασφάλειας και δικαιοσύνης, διπλασιασμό της επίσημης αναπτυξιακής βοήθειας έως το 2010 καθώς και πολιτική συμφωνία για ευαίσθητα θέματα, όπως η νομοθεσία για τις υπηρεσίες και τα χημικά προϊόντα, καθώς και συμφωνία για ένα σχέδιο νέας ενεργειακής πολιτικής. Τώρα, η ΕΕ πρέπει να μετατρέψει αυτά τα επιτεύγματα σε συγκεκριμένα οφέλη.

Ωστόσο, η Ένωση πρέπει να προχωρήσει ακόμη περισσότερο, μέσω ενός πολιτικού προγράμματος δράσης που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες των πολιτών της ΕΕ και να αναζωπυρώνει τη στήριξή τους για το ευρωπαϊκό πρόγραμμα. Αυτό το πρόγραμμα δράσης πρέπει να θεμελιώνεται στις πάγιες προτεραιότητες της ευημερίας, της αλληλεγγύης και της ασφάλειας και να προσανατολίζεται προς την ανάπτυξη και προς τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Πρόκειται για βασικούς παράγοντες που θα συμβάλουν στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης στην Ευρώπη. Η στήριξη αυτή μπορεί επίσης να κινητοποιηθεί χάρη σε προγράμματα, όπως το Erasmus, Galileo, το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τεχνολογίας ή την ικανότητα ευρωπαϊκής πολιτικής άμυνας. Τόσο, όμως, οι πολιτικές όσο και τα προγράμματα πρέπει να εγγράφονται σε ένα συνεκτικό πολιτικό πρόγραμμα δράσης. Πρέπει να συνοδεύονται από μία σταδιακή προσέγγιση για την επίλυση των δυσκολιών που υφίστανται σε σχέση με τη Συνταγματική Συνθήκη. Σκοπός αυτής της διπλής προσέγγισης είναι να καταλήξει, συν τω χρόνω, σε θεσμική συμφωνία, σε θεσμική συμφωνία η οποία ενισχύει τον απώτερο πολιτικό στόχο της παγίωσης ενός «σχεδίου συμβίωσης».

Πάνω απ’ όλα, μια τέτοια προσέγγιση απαιτεί πολιτική βούληση σε όλη την Ευρώπη, τα κράτη μέλη και στις περιφέρειες. Οι αποτελεσματικοί θεσμοί είναι απαραίτητοι για την λειτουργία της ΕΕ και αποτελούν σύμβολο του πολιτικού χαρακτήρα του ευρωπαϊκού προγράμματος. Ωστόσο, τα κοινοτικά όργανα δεν μπορούν να ανανεώσουν από μόνα τους την Ευρώπη και ούτε, άλλωστε, θα έπρεπε, σε μία Ευρώπη η οποία είναι και πρέπει να είναι δημοκρατική και όχι απλώς διοικητική. Η κοινή ευθύνη είναι ουσιαστική. Για το λόγο αυτό, το πρώτο θεσμικό βήμα προς τα εμπρός θα πρέπει να είναι η έκδοση, το προσεχές έτος, 50 χρόνια μετά από τη συνθήκη της Ρώμης, μιας πολιτικής δήλωσης των κρατών μελών, της Επιτροπής και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία, όχι μόνον θα επιβεβαιώνει τις αξίες και τις φιλοδοξίες της Ευρώπης, αλλά θα περιλαμβάνει μία κοινή δέσμευση για την υλοποίησή τους: μία «υποχρέωση δέσμευσης». Ο σκοπός και το ύφος αυτού του εγγράφου θα πρέπει να εμπνέονται από τη δήλωση της Messina, η οποία ήταν συγχρόνως απάντηση σε μία θεσμική οπισθοχώρηση αλλά και προάγγελος μιας συνθήκης, στη συγκεκριμένη περίπτωση της Συνθήκης της Ρώμης.

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΔΡΑΣΗΣ: ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Αυτό το νέο ευρωπαϊκό πολιτικό πρόγραμμα δράσης πρέπει να παράσχει ειρήνη, ευημερία και αλληλεγγύη σε ένα νέο πλαίσιο: την παγκοσμιοποίηση. Πρέπει να υλοποιήσει μία ανοικτή και πλήρως λειτουργική ενιαία αγορά, να κάνει πραγματικότητα τις τέσσερις ελευθερίες, να ενισχύσει την αλληλεγγύη, τις ευκαιρίες, την πρόσβαση και τη βιωσιμότητα, και να αυξήσει την ασφάλεια. Είναι ένα πρόγραμμα για όλους τους πολίτες της Ευρώπης που βασίζεται στα αποτελέσματα που επετεύχθησαν μέχρι σήμερα και ακολουθεί την πορεία που έχει ήδη χαραχθεί, με ιδιαίτερη έμφαση στην ανάπτυξη και στην απασχόληση.

Βαθύτερη οικονομική ολοκλήρωση μία ενιαία αγορά για τον 21 ο αιώνα

Η ευρωπαϊκή οικονομία αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις και ευκαιρίες στον 21ο αιώνα. Η ενιαία αγορά, παράλληλα με μία αποτελεσματική πολιτική ανταγωνισμού, δημιούργησε τεράστια πλεονεκτήματα για τους ευρωπαίους πολίτες, παρέχοντας δυνατότητες επιλογών και ευκαιρίες σε τομείς, όπως οι τηλεπικοινωνίες και τα αεροπορικά ταξίδια, οι οποίοι θεωρούνταν κάποτε εντελώς κλειστοί. Άνοιξε το δρόμο για τη δημιουργία του ευρώ, το οποίο, με τη σειρά του, αύξησε το δυναμισμό της ενιαίας αγοράς και ενίσχυσε τη χρηματοοικονομική ενοποίηση, καθιστώντας ισχυρότερη την ΕΕ ως σύνολο. Τέλος, η αναθεωρημένη στρατηγική της Λισσαβόνας έθεσε τα θεμέλια για τον εκσυγχρονισμό των οικονομιών μας ούτως ώστε να επιτευχθεί ανάπτυξη και δημιουργία απασχόλησης για όλους τους πολίτες.

Ήρθε πλέον η στιγμή να γίνει απολογισμός της οικονομικής ολοκλήρωσης και, ιδίως, της ενιαίας αγοράς και να ατενίσουμε το μέλλον, απαντώντας στα ακόλουθα ερωτήματα.

- Πώς μπορούμε να οικοδομήσουμε πάνω σε ό,τι έχει ήδη επιτευχθεί;

- Τι κενά υπάρχουν ακόμη; Η ενιαία αγορά δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί: χρειάζεται καλύτερη ολοκλήρωση, όσον αφορά την ενέργεια και τις χρηματοπιστωτικές αγορές, κατάργηση των φραγμών στην ελεύθερη διακίνηση των εργαζομένων. Πρόκειται για θέματα τα οποία έχουν άμεσες επιπτώσεις στους πολίτες· για παράδειγμα, στις τιμές ενεργείας, στα τέλη περιαγωγής για τους χρήστες της κινητής τηλεφωνίας, στις τραπεζικές επιβαρύνσεις. Σε άλλους τομείς, οι καταναλωτές είναι ακόμη μακράν του να επωφελούνται πλήρως από τα πλεονεκτήματα αυτά: για παράδειγμα, γιατί είναι ακόμη τόσο δύσκολο για έναν Ευρωπαίο που ζει σε ένα κράτος μέλος να ασφαλιστεί σε ένα άλλο; Πως μπορούμε να επιτύχουμε πρόοδο στο θέμα του ευρωπαϊκού διπλώματος ευρεσιτεχνίας;

- Πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις μελλοντικές προκλήσεις; Η κοινοτική οικονομική πολιτική πρέπει να προωθήσει την ολοκλήρωση και τη σύγκλιση των ευρωπαϊκών οικονομιών. Η ΕΕ πρέπει να συνεχίσει το πρόγραμμα δράσης της Λισσαβόνας, να προωθήσει την ολοκλήρωση και την ομαλή λειτουργία της οικονομικής και νομισματικής ένωσης και να ολοκληρώσει την ενιαία αγορά. Η κοινοτική οικονομική πολιτική πρέπει να λάβει πλήρως υπόψη τις εξωτερικές πιέσεις, για παράδειγμα, από πλευράς ανταγωνιστικότητας, καθώς και τις ευκαιρίες τις οποίες προσφέρει η παγκοσμιοποίηση από την άποψη των επενδύσεων και των εξαγωγών. Η υλοποίηση της ενιαίας αγοράς πρέπει να είναι μία δυναμική διαδικασία και όχι κάτι που γίνεται άπαξ. Μία ισχυρή, ανοικτή, ανταγωνιστική ενιαία αγορά μπορεί να αποτελέσει ένα μεγάλο μέρος της απάντησης της Ευρώπης στην πρόκληση της παγκοσμιοποίησης.

- Διαθέτουμε τους πλέον αποτελεσματικούς μηχανισμούς για να υλοποιήσουμε την ενιαία αγορά; Τα μέσα για την προώθηση της οικονομικής ολοκλήρωσης έχουν εξελιχθεί κατά τα τελευταία είκοσι χρόνια και υπάρχουν νέοι τρόποι προώθησης του επιχειρηματικού πνεύματος και των καινοτομιών. Η Επιτροπή είναι έτοιμη να εργαστεί σε ένα ανανεωμένο πνεύμα εταιρικής σχέσης με τα κράτη μέλη και τις κυβερνήσεις τους, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των νέων τεχνολογιών, για να κάνει το σύστημα να λειτουργήσει και να τα βοηθήσει να το οικειοποιηθούν και να το αναλάβουν.

Η Επιτροπή δεσμεύεται να καταργήσει τους εναπομένοντες φραγμούς για την επίτευξη της ενιαίας αγοράς, ώστε να μπορέσουν οι ευρωπαίοι πολίτες και οι επιχειρηματίες να επωφεληθούν πλήρως από τα πλεονεκτήματα της ΕΕ. Για το σκοπό αυτό, προτείνει να προβεί σε ενδελεχή επανεξέταση της ενιαίας αγοράς, ώστε να επισημάνει τις ανάγκες που υπάρχουν ακόμη καθώς και τον τρόπο ικανοποίησής τους. Το προσεχές έτος, η Επιτροπή θα υποβάλει στο Συμβούλιο και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έκθεση με θέμα την ενιαία αγορά τον 21ο αιώνα, καθώς και συγκεκριμένες προτάσεις για μελλοντική δράση. Επίσης, η Επιτροπή θα εργαστεί επισταμένως για την εφαρμογή της στρατηγικής της Λισσαβόνας καθώς και για την ολοκλήρωση και την ορθή λειτουργία της οικονομικής και της νομισματικής ένωσης.

Ευκαιρίες, πρόσβαση και αλληλεγγύη

Τα μέτρα υπέρ της ενισχυμένης και ευρύτερης οικονομικής ολοκλήρωσης πρέπει να συμβαδίζουν με την αυξημένη υποστήριξη της πλέον ενοποιητικής και θεμελιώδους αξίας της Ευρώπης: της αλληλεγγύης.

Για να διατηρήσουν τη δημόσια χρηματοδότηση του συστήματος υγείας, της κοινωνικής προστασίας και των συντάξεων, σε ένα πλαίσιο δημογραφικής αλλαγής, και για να βοηθήσουν τους πολίτες της ΕΕ να προσαρμοστούν επιτυχώς στην αλλαγή, οι πολιτικές πρέπει να προσαρμοστούν σε ένα νέο κόσμο εργασίας: οι Ευρωπαίοι ζουν περισσότερο, γνωρίζουν μία άνευ προηγουμένου αλλαγές στις παραδοσιακές οικογενειακές δομές, μεγαλύτερη ισότητα μεταξύ ανδρών και γυναικών, πρέπει να προσαρμοστούν στις νέες τάσεις των μεταναστευτικών ρευμάτων και της ποικιλομορφίας και να αντιμετωπίσουν τη φτώχεια που παρ’ όλα αυτά εξακολουθεί να μαστίζει μειονεκτούσες κοινωνικές ομάδες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση πρέπει να αναλύσει τις ριζικές αλλαγές που πραγματοποιούνται σήμερα στις κοινωνίες μας και να δώσει κατάλληλες απαντήσεις σε όλα τα επίπεδα, ώστε το μεταρρυθμιστικό της έργο να ανταποκρίνεται στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ευρωπαϊκή οικονομία.

Πρέπει να προωθηθούν τα δικαιώματα και οι εγγυήσεις στον τόπο εργασίας σε συνδυασμό με τη δημιουργία θέσεων απασχόλησης. Συνεπώς, είναι πολύ βασικό να δώσουν τα κράτη μέλη έμφαση σε δραστικές πολιτικές, όσον αφορά την αγορά της εργασίας, για να καταπολεμήσουν την ανεργία στην Ευρώπη και, ιδίως, την ανεργία των νέων, η οποία παραμένει σε απαράδεκτα υψηλά επίπεδα σε πολλά κράτη μέλη. Όπως δήλωσε το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο όταν χάραξε τη στρατηγική της Λισσαβόνας: «η καλύτερη προστασία από τον κοινωνικό αποκλεισμό είναι μία θέση απασχόλησης».

Οι ευρωπαϊκές πολιτικές και τα προγράμματα για την αλληλεγγύη πρέπει να προωθούν υψηλότερη ποιότητα ζωής και την κοινωνική συνοχή και να αυξάνουν τις ευκαιρίες για τους πολίτες της Ένωσης, δουλεύοντας επί τόπου με εθνικές, περιφερειακές και άλλες τοπικές αρχές καθώς και με τους κοινωνικούς εταίρους, προωθώντας τον κοινωνικό διάλογο και τη συμμετοχή στην κοινωνία των πολιτών. Αυτό σημαίνει ότι οι πολιτικές μας για την υποστήριξη της αλληλεγγύης πρέπει να συνοδεύονται από αποτελεσματικότερα μέσα που κατοχυρώνουν τα υφιστάμενα δικαιώματα των πολιτών για πρόσβαση στην απασχόληση, στην παιδεία, στις κοινωνικές υπηρεσίες, στην υγεία και σε άλλες μορφές κοινωνικής προστασίας στην Ευρώπη.

Η αλληλεγγύη πρέπει να επεκτείνεται στις μελλοντικές γενεές, χάρη στην αποτελεσματική απάντηση που θα δώσει η ΕΕ όχι μόνο στη δημογραφική αλλά και στην περιβαλλοντική αλλαγή. Η Ένωση πρέπει να συνεχίσει να ηγείται του αγώνα κατά της αλλαγής του κλίματος και κατά της συρρίκνωσης της βιοποικιλότητας, με την εφαρμογή των δεσμεύσεων που ανέλαβε στο Κιότο με τρόπο οικονομικά αποδοτικό, μια συνολική δράση για περαιτέρω μείωση των εκπομπών ρύπων για τη μετά το 2012 περίοδο και ένα σχέδιο δράσης για την επίτευξη των στόχων της βιοποικιλότητας μέχρι το 2010.

Η Επιτροπή θα εξετάσει διεξοδικά την πραγματικότητα της κοινωνίας στην Ευρώπη και, το προσεχές έτος, θα δρομολογήσει ένα πρόγραμμα δράσης για πρόσβαση και αλληλεγγύη εκ παραλλήλου και σε συντονισμό με την επανεξέταση της ενιαίας αγοράς. Η Επιτροπή θα διερευνήσει τη δυνατότητα δημιουργίας μιας «κάρτας δικαιούχου» που θα επιτρέπει σε κάθε ευρωπαίο πολίτη να γνωρίζει και να επωφελείται πλήρως από τα δικαιώματά του. Η Επιτροπή θα συνεχίσει να προωθεί το πρόγραμμα δράσης της για την διατηρήσιμη ανάπτυξη.

Ελευθερία, ασφάλεια και δικαιοσύνη

Η ΕΕ πρέπει να δημιουργήσει αίσθημα εμπιστοσύνης στους ευρωπαίους πολίτες ότι έχουν ληφθεί μέτρα για να γίνει η Ευρώπη ένας τόπος όπου μπορεί να ζει κανείς σ’ ένα κλίμα ασφάλειας και δικαιοσύνης και όπου οι εγγυήσεις για την ασφάλεια υπάρχουν παράλληλα με την ελευθερία και την άσκηση των ατομικών ελευθεριών, αξίες οι οποίες είναι τόσο προσφιλείς στους Ευρωπαίους.

Η ΕΕ πρέπει να προχωρήσει περισσότερο. Για παράδειγμα,

- πρέπει να εστιασθεί στο σεβασμό και στην προώθηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων για όλους τους ανθρώπους και να αναπτύξει την έννοια του πολίτη της ΕΕ·

- χρειάζεται ισχυρότερη πολιτική για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας , με την ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ των οργάνων επιβολής του νόμου και των δικαστικών αρχών, με την άρση των εμποδίων που υφίστανται όσον αφορά την πρόσβαση και την ανταλλαγή πληροφοριών και, παράλληλα, με τον απόλυτο σεβασμό της ιδιωτικής ζωής και της προστασίας των δεδομένων·

- πρέπει να βελτιώσει την προστασία των εξωτερικών συνόρων , χάρη σε ένα περισσότερο ενοποιημένο σύστημα διαχείρισης των εξωτερικών συνόρων και, αργότερα, με ένα σώμα συνοριακών φρουρών που θα λειτουργεί στο πλαίσιο κοινών ευρωπαϊκών κανόνων και διαδικασιών·

- χρειάζεται αποτελεσματικότερο κοινό ευρωπαϊκό σύστημα ασύλου έως το 2010 με μεγαλύτερη εναρμόνιση των κριτηρίων και των διαδικασιών·

- χρειάζεται περισσότερο συντονισμένη κοινή μεταναστευτική πολιτική , η οποία λαμβάνει υπόψη τα πλεονεκτήματα που παρουσιάζει η καλύτερη ένταξη των μεταναστών με την παράλληλη αντιμετώπιση της παράνομης μετανάστευσης και της και της εμπορίας ανθρώπων σε συνεργασία με τις τρίτες χώρες·

- χρειάζεται ενίσχυση της αστυνομικής και δικαστικής συνεργασίας που να βασίζεται στην αμοιβαία αναγνώριση, ώστε να καθίστανται οι εθνικές δικαστικές και άλλες αποφάσεις εφαρμοστέες σε όλη την ΕΕ για όλους όσοι μετακινούνται, ζουν και εργάζονται στην ΕΕ·

- πρέπει να κάνει πλήρη χρήση των υφιστάμενων μηχανισμών, ώστε να αντιμετωπίζει όλα όσα απειλούν την ασφάλεια των πολιτών σε ένα ολόκληρο φάσμα τομέων, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων, της υγείας και της βιοχημικής τρομοκρατίας ·

- χρειάζεται ενίσχυση της συνεργασίας σε επίπεδο προξενικών υποθέσεων για την καλύτερη προστασία των πολιτών της ΕΕ στις τρίτες χώρες.

Η δράση και η λογοδοσία σε ορισμένους τομείς διαμόρφωσης της πολιτικής εμποδίζονται από τις ισχύουσες ρυθμίσεις για τη λήψη αποφάσεων, οι οποίες οδηγούν σε αδιέξοδο και έλλειψη κατάλληλου δημοκρατικού ελέγχου. Οι υφιστάμενες διατάξεις της συνθήκης (άρθρα 42 της συνθήκης Ευρωπαϊκής Ένωσης και 67 παράγραφος 2 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας) επιτρέπουν να επέλθουν αλλαγές σε αυτές τις ρυθμίσεις, οι οποίες θα βελτιώσουν τη λήψη αποφάσεων στο Συμβούλιο και θα επιτρέψουν τον κατάλληλο δημοκρατικό έλεγχο εκ μέρους του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου καθώς και την ενίσχυση του ρόλου του Δικαστηρίου.

Η Επιτροπή θα παρουσιάσει μία πρωτοβουλία για τη βελτίωση της λήψης αποφάσεων και της λογοδοσίας σε τομείς όπως η αστυνομική και δικαστική συνεργασία και η νόμιμη μετανάστευση κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων που παρέχονται από τις υπάρχουσες Συνθήκες

Διεύρυνση

Οι διαδοχικές διευρύνσεις κατέστησαν την ΕΕ αυτό που είναι σήμερα, μία ισχυρή δύναμη που προωθεί την εξάπλωση της ειρήνης, της δημοκρατίας και της ευημερίας και προβάλλει τα συμφέροντα, τις αξίες και την επιρροή της Ευρώπης στον κόσμο. Χάρη στη διεύρυνση, η Ευρωπαϊκή Ένωση στήριξε τη μετάλλαξη προηγούμενων δικτατορικών καθεστώτων προς όφελος όλων των κρατών μελών. Σε κάθε διεύρυνση, υπήρχαν αμφιβολίες: κάθε φορά, όμως, η Ένωση απέδειξε ότι έχει τη θεσμική, οικονομική και πολιτική ικανότητα να ενσωματώνει νέα μέλη.

Η πλέον πρόσφατη διεύρυνση, το 2004, είχε καταρχήν και πάνω απ’ όλα την ιστορική, πολιτική και στρατηγική διάσταση της επανένωσης της Ευρώπης. Απετέλεσε όμως, και οικονομική επιτυχία εμφυσώντας δυναμισμό στην ευρωπαϊκή οικονομία, αυξάνοντας την ανάπτυξη και δημιουργώντας θέσεις απασχόλησης χάρη στην αύξηση των επενδύσεων και του εμπορίου[1].

Ωστόσο, ενώ η πλειοψηφία των πολιτών εξακολουθεί να διάκειται ευνοϊκά στη διεύρυνση, ορισμένοι αμφισβητούν το ρυθμό και την έκτασή της. Η Ένωση οφείλει να τηρήσει τις δεσμεύσεις που ανέλαβε. Ταυτόχρονα, όμως, πρέπει να διεξάγει τεκμηριωμένη συζήτηση για τις μελλοντικές διευρύνσεις και για το τι αυτές σημαίνουν για την Ένωση ως σύνολο.

Το θέμα του πώς η ΕΕ μπορεί να προσαρμοστεί στην ένταξη νέων κρατών μελών χωρίς συγχρόνως να αποκλίνει από τους βασικούς στόχους της δεν τίθεται για πρώτη φορά. Το 1993, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Κοπενχάγης μίλησε για την ικανότητα απορρόφησης και το «Πρόγραμμα Δράσης 2000» πρότεινε ένα σύνολο θεσμικών, πολιτικών και δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων, οι οποίες άνοιξαν το δρόμο για την επιτυχία των προσχωρήσεων το Μάιο του 2004.

Η ΕΕ απέδειξε ότι μπορεί να δεχθεί νέα μέλη και να παραμείνει αποτελεσματική. Για να δείξει ότι μπορεί να το επιτύχει και πάλι, πρέπει να διασφαλίσει ότι η διεύρυνση θα υπηρετήσει το κοινό ευρωπαϊκό πρόγραμμα.

Η Επιτροπή θα προωθήσει τη συζήτηση για την προστιθέμενη αξία της διεύρυνσης και για την ικανότητα της Ένωσης να απορροφά νέα μέλη. Θα υποβάλει έκθεση για τη στρατηγική διεύρυνσης της ΕΕ αργότερα κατά το τρέχον έτος, πριν από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο του Δεκεμβρίου.

Η ΕΕ στον κόσμο

Η ανάγκη για μια αποτελεσματική Ευρώπη στην παγκόσμια σκηνή είναι ισχυρότερη από ποτέ. Η αλληλεξάρτηση που υπάρχει σε παγκόσμιο επίπεδο δημιουργεί νέες ευκαιρίες για την προβολή των ευρωπαϊκών αξιών και συμφερόντων και ενίσχυσε την επιθυμία των ευρωπαίων πολιτών για κοινή εξωτερική δράση.

Η έλλειψη θεσμικής συμφωνίας δεν πρέπει να εμποδίσει την ΕΕ να διαδραματίζει όλο και μεγαλύτερο ρόλο σε παγκόσμιο επίπεδο. Πρέπει να επιστρατεύσουμε όσο το δυνατόν περισσότερο τις σημαντικές συλλογικές ικανότητές μας, για παράδειγμα, στον τομέα της άμυνας, κινητοποιώντας τους επιχειρησιακούς πόρους, την έρευνα και τις ικανότητες εφοδιασμού. Η Επιτροπή είναι έτοιμη να στηρίξει τις προσπάθειες που θα καταβάλουν τα κράτη μέλη προς αυτή την κατεύθυνση.

Για να γίνει η Ευρώπη κάτι περισσότερο από το άθροισμα των μερών της ως παγκόσμιος παίκτης, τα κράτη μέλη και τα όργανα της πρέπει να παράγουν αποτελέσματα στους ακόλουθους τομείς

- Επικέντρωση και αντίκτυπος . Καθώς πολλαπλασιάζονται τα εξωτερικά καθήκοντα και οι εταίροι της ΕΕ, η Ένωση πρέπει να αποσαφηνίσει τις προτεραιότητές της και να εκπέμψει σαφές μήνυμα για το τι προσπαθεί να επιτύχει. Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προτεραιότητα στην ανάπτυξη της ευρωπαϊκής πολιτικής γειτονίας ως μέσου προώθησης της σταθερότητας και της ευημερίας στις χώρες που περιβάλλουν την ΕΕ.

- Συνοχή Η ΕΕ διαθέτει ένα μοναδικό φάσμα εργαλείων εξωτερικής πολιτικής, η οποία υπερβαίνει κατά πολύ την παραδοσιακή «εξωτερική» πολιτική και συμπεριλαμβάνει το εμπόριο, την αναπτυξιακή συνεργασία, την ανθρωπιστική βοήθεια και τον πολιτικό διάλογο. Επιπλέον, οι στόχοι μας σε τομείς, όπως το περιβάλλον, οι μεταφορές, η ενέργεια, η μετανάστευση και η ασφάλεια μπορούν να επιτευχθούν πλήρως μόνο αν επεκταθούμε πέρα από τα σύνορα της Ευρώπης. Η συνοχή της εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής έχει βασική σημασία. Κατά τη διάρκεια του τρέχοντος έτους, η Επιτροπή θα προτείνει μια νέα προσέγγιση της εξωτερικής ανταγωνιστικότητας, εξετάζοντας θέματα, όπως η βελτίωση της πρόσβασης σε υπερπόντιες αγορές, νέες προτεραιότητες στις εμπορικές σχέσεις, προώθηση των επενδυτικών ευκαιριών και προστασία της πνευματικής ιδιοκτησίας. Στο πλαίσιο αυτό, η Ένωση πρέπει να συνεχίσει να προωθεί υψηλού επιπέδου ανταγωνισμό και κοινωνικά και περιβαλλοντικά πρότυπα στον κόσμο.

- Συντονισμός Τα κράτη μέλη και τα κοινοτικά θεσμικά όργανα καθώς και τα όργανα αυτά μεταξύ τους πρέπει να συνεργαστούν περισσότερο για μια αποτελεσματικότερη εξωτερική δράση. Στην εξωτερική πολιτική συμμετέχουν αναγκαστικά πολλοί φορείς. Όλοι πρέπει να εστιάσουν σε αυτό που προσπαθούν να κάνουν μαζί και όχι στο τί κάνει ο καθένας μόνος του. Για παράδειγμα, στην αποτελεσματική προστασία των πολιτών σε καταστάσεις εξωτερικής κρίσης.

Μετά από τη συζήτηση για το ρόλο της Ευρώπης στον κόσμο στη συνάντηση του Hampton Court, η Επιτροπή θα υποβάλει ένα έγγραφο για τις εξωτερικές σχέσεις, με συγκεκριμένες ιδέες για την αντιμετώπιση αυτών των προκλήσεων στο πλαίσιο των σημερινών συνθηκών, ιδίως, για τον τρόπο βελτίωσης της συνοχής και του συντονισμού της δράσης της Επιτροπής με αυτή των άλλων ευρωπαϊκών οργάνων καθώς και των κρατών μελών. |

Ο ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΛΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΔΡΑΣΗΣ

Ο προϋπολογισμός είναι μια από τις πλέον σημαντικές πρακτικές εκφράσεις των πολιτικών στόχων της Ένωσης. Ένας αναθεωρημένος προϋπολογισμός, τόσο όσον αφορά τις δαπάνες, όσο και τους πόρους, είναι βασικός για την υλοποίηση του προγράμματος δράσης για τους πολίτες. Στην πρόσφατη συμφωνία για το δημοσιονομικό πλαίσιο σημειώθηκαν πολλά σημαντικά βήματα, για παράδειγμα, αύξηση των δαπανών για νέες πολιτικές, όπως η ασφάλεια, οι καινοτομίες και η έρευνα και η μεταρρύθμιση της πολιτικής συνοχής, ώστε να μπορέσει η ΕΕ να συνεχίσει το πρόγραμμα δράσης για την ανάπτυξη και για τις θέσεις απασχόλησης και ταυτόχρονα να διατηρήσει τον κεντρικό της ρόλο που είναι να διασφαλίζει την αλληλεγγύη στην Ένωση.

Πρέπει όμως να γίνουν ακόμη περισσότερα. Οι αποφάσεις για τους πόρους και τις δαπάνες της Ένωσης πρέπει να εδράζονται σε συναίνεση για τη μελλοντική πολιτική κατεύθυνση της Ένωσης και την κατανομή των καθηκόντων μεταξύ της Ένωσης και των κρατών μελών, καθώς και για το συνολικό επίπεδο και τους πόρους της χρηματοδότησης για να υλοποιηθούν οι προτεραιότητες της Ένωσης. Για το λόγο αυτό, η Επιτροπή θα επανέλθει το 2008/9 με νέες ιδέες για μια ευρεία μεταρρύθμιση του προϋπολογισμού, κατά τρόπον ώστε να στηρίζει την ευημερία, την αλληλεγγύη και την ασφάλεια με ένα νέο πολιτικό πρόγραμμα δράσης.

ΜΙΑ ΕΥΡΩΠΗ ΕΤΑΙΡΙΚΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ: ΕΠΙΚΟΥΡΙΚΟΤΗΤΑ, ΒΕΛΤΙΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΝΟΝΙΣΤΙΚΗΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ, ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

Για να υλοποιηθεί ένα νέο πολιτικό πρόγραμμα δράσης χρειάζεται νέα εταιρική σχέση. Η ΕΕ είναι ένας σύνθετος, μοναδικός οργανισμός με ευρύ φάσμα στόχων. Μπορεί να λειτουργήσει μόνο με τον καταμερισμό τόσο της εξουσίας, όσο και των ευθυνών και με την προσκόλληση σε ένα σύνολο βασικών δημοκρατικών αρχών –λογοδοσία, διαφάνεια και εμπιστοσύνη. Η ΕΕ πρέπει:

- Να σέβεται την αρχή της επικουρικότητας, δρώντας σε ευρωπαϊκό επίπεδο μόνον όταν είναι αναγκαίο. Η Επιτροπή δεσμεύεται να εργάζεται με τα κράτη μέλη και τα εθνικά τους κοινοβούλια, τις περιφέρειες, τις πόλεις και την τοπική αυτοδιοίκηση, τους κοινωνικούς εταίρους και την κοινωνία των πολιτών, για να εξασφαλίσει ότι ο καθένας μπορεί να δρέψει τους καρπούς της ευημερίας.

- Να ελαχιστοποιήσει τη γραφειοκρατία . Η Επιτροπή έδειξε το δρόμο, απλουστεύοντας την υφιστάμενη νομοθεσία και αυξάνοντας τη χρήση της αξιολόγησης των επιπτώσεων. Αυτό όμως πρέπει να γίνει κοινός κανόνας και όλα τα όργανα, καθώς και οι εθνικές αρχές και οι αρχές τοπικής αυτοδιοίκησης πρέπει να πράξουν περισσότερα για να απλουστεύσουν τη ζωή των επιχειρηματιών και των πολιτών. Αργότερα, κατά τη διάρκεια του 2006, η Επιτροπή θα υποβάλει μία ακόμη δέσμη προτάσεων για να κάνει πραγματικότητα την καλύτερη κανονιστική ρύθμιση στην ΕΕ.

- Να βελτιώσει τη διαφάνεια και την υποχρέωση λογοδοσίας. Τόσο η Επιτροπή όσο και το Συμβούλιο κάνουν σημαντικά βήματα για να βελτιώσουν τη διαφάνεια. Χρειάζεται να αναληφθεί περαιτέρω δράση απ’ όλα τα όργανα. Η Επιτροπή θα βασισθεί στην ευρωπαϊκή πρωτοβουλία διαφάνειας και, για παράδειγμα, θα επιταχύνει τις διαδικασίες για την πρόσβαση σε έγγραφα.

Εταιρική σχέση σημαίνει ότι τα κοινοτικά όργανα πρέπει να εργάζονται αποτελεσματικά από κοινού και οι διαχωριστικές γραμμές μεταξύ των καθηκόντων τους δεν πρέπει ποτέ να θεωρούνται σημαντικότερες από το γεγονός ότι επιδιώκουν όλα κοινούς στόχους. Εκτός αυτού πρέπει να απευθύνονται απευθείας στον πολίτη, κάτι που αποτελεί βασικό στόχο της νέας πολιτικής επικοινωνίας[2].

Αλλά τα ευρωπαϊκά όργανα πρέπει επίσης να συνεργαστούν στενότερα με βασικούς εταίρους. Οι εθνικές κυβερνήσεις έχουν ιδιαίτερη ευθύνη όσον αφορά την καλή λειτουργία της ΕΕ. Πράγματι, σε κάθε στάδιο, είτε πρόκειται για διαβουλεύσεις πριν από τον καθορισμό των πολιτικών, είτε για συζήτηση σχετικά με συγκεκριμένες προτάσεις είτε για την εφαρμογή, η δράση της ΕΕ δεν μπορεί να αποφέρει καρπούς παρά μόνον αν όλοι οι φορείς συμμετέχουν πλήρως.

Ιδίως, τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να συμμετέχουν περισσότερο στην κατάρτιση και την εκτέλεση των ευρωπαϊκών πολιτικών. Αυτή η αυξανόμενη συμμετοχή των εθνικών κοινοβουλίων μπορεί να συμβάλλει στο να εναρμονίζονται καλύτερα οι ευρωπαϊκές πολιτικές με ποικίλες περιστάσεις και να εφαρμόζονται αποτελεσματικότερα.

Η Επιτροπή επιθυμεί να διαβιβάζει απευθείας στα εθνικά κοινοβούλια όλες τις νέες προτάσεις και τα έγγραφα διαβουλεύσεων, καλώντας τα να υποβάλουν παρατηρήσεις κατά τρόπον ώστε να βελτιωθεί η διαδικασία διαμόρφωσης αυτών των πολιτικών.

Προς την Επίτευξη Θεσμικήσ Συμφωνιασ

Η ΕΕ πρέπει να διασφαλίσει ότι τα όργανά της μπορούν να υλοποιήσουν επιτυχώς αυτό το νέο πολιτικό πρόγραμμα δράσης για τους ευρωπαίους πολίτες.

Το 2001, η δήλωση του Laeken καλούσε για μία σαφή, διαφανή, αποτελεσματική, δημοκρατική κοινοτική πολιτική η οποία θα συντελέσει σε μια Ευρώπη που θα δείχνει την κατεύθυνση για την μελλοντική πορεία του κόσμου. Η δήλωση αυτή αποτέλεσε το θεμέλιο των εργασιών που πραγματοποιήθηκαν αργότερα από τη σύμβαση και τη διακυβερνητική διάσκεψη ενόψει της θέσπισης της συνταγματικής συνθήκης. Πέντε χρόνια αργότερα, οι στόχοι της δήλωσης του Laeken είναι ακόμη επίκαιροι.

Τον Ιούνιο 2005, οι ηγέτες των κρατών και των κυβερνήσεων συμφώνησαν να προβούν σε συνολική αξιολόγηση των εθνικών συζητήσεων κατά το πρώτο εξάμηνο του 2006 καθώς και για τον τρόπο που πρέπει να ενεργήσουν προς αυτή την κατεύθυνση. Στην ανακοίνωση για το σχέδιο Δ και την περίοδο προβληματισμού[3], η Επιτροπή αναλύει τα θέματα που εθίγησαν στις συζητήσεις. Εν συντομία, οι πολίτες αναγνωρίζουν ότι για τα προβλήματα που αντιμετωπίζονται τόσο εντός όσο και εκτός της Ευρώπης πρέπει να βρεθούν λύσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οι πολίτες ανησυχούν για την απασχόληση και την ασφάλεια και θέλουν μια ευρωπαϊκή απάντηση στην παγκοσμιοποίηση. Θα ήθελαν να γνωρίζουν καλύτερα την κατεύθυνση προς την οποία βαδίζει η Ευρώπη, για παράδειγμα, όσον αφορά την διεύρυνση. Πολλοί θεωρούν ότι η ενέργεια της Ευρώπης θα μπορούσε να επικεντρωθεί στην επιτυχή εφαρμογή των πολιτικών.

Γενικά, προτάθηκαν πολλές λύσεις σε σχέση με τη συνταγματική συνθήκη. Οι υπό εξέλιξη επικυρώσεις είναι απόδειξη της δέσμευσης των κρατών μελών υπέρ αυτής της συνθήκης. Σύμφωνα με την δήλωση που προσαρτάται στη συνταγματική συνθήκη, αν την επικυρώσουν τα τέσσερα πέμπτα των κρατών μελών, το θέμα θα παραπεμφθεί στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο. Ωστόσο, σε αυτό το στάδιο, δεν υπάρχει συναίνεση όσον αφορά τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να προχωρήσουμε.

Χάρη στην αποκατάσταση του κλίματος εμπιστοσύνης και την επανασύνδεση των πολιτών με την Ένωση, καθώς και χάρη στην απόδειξη, μέσω συγκεκριμένων αποτελεσμάτων, ότι η Ένωση είναι ικανή να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στις προσδοκίες τους, θα ανοίξει ο δρόμος για την επιτυχή έκβαση.

Ως εκ τούτου η Επιτροπή προτείνει - Ότι ήρθε η στιγμή να προχωρήσουμε, να χρησιμοποιήσουμε τον προβληματισμό μας για να βελτιώσουμε τα αποτελέσματα. Εφεξής, η ΕΕ πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειές της σε ένα νέο πολιτικό πρόγραμμα δράσης για τους πολίτες, σε μία βάση συνεχούς διαλόγου, ιδίως με την εφαρμογή του σχεδίου Δ. - Η ΕΕ πρέπει να χρησιμοποιεί αποτελεσματικότερα τις υπάρχουσες συνθήκες, όπως παρουσιάζεται στο παρόν έγγραφο, χωρίς να προτρέχει σχετικά με το μέλλον της συνταγματικής συνθήκης. - Παράλληλα, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο πρέπει να αποφασίσει, τον Ιούνιο, να υιοθετήσει μία σταδιακή προσέγγιση η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία των προϋποθέσεων για μία μελλοντική θεσμική συμφωνία. - Ως πρώτο βήμα προς τη θεσμική συμφωνία, οι ηγέτες της ΕΕ πρέπει να προβούν σε πολιτική δήλωση, η οποία όχι μόνο θα επιβεβαιώνει τις αξίες και τις φιλοδοξίες της Ευρώπης, αλλά θα δεσμεύει και τους ηγέτες της να παράγουν αποτελέσματα. Αυτό θα μπορούσε να γίνει το επόμενο έτος, πενήντα χρόνια μετά την υπογραφή της συνθήκης της Ρώμης. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και η Επιτροπή πρέπει να συνυπογράψουν τη δήλωση αυτή. - Σε μεταγενέστερο στάδιο, η πανηγυρική αυτή δήλωση πρέπει να αποτελέσει τη βάση για αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κατά το επόμενο έτος, σχετικά με τη δρομολόγηση μιας διαδικασίας που θα πρέπει να οδηγήσει σε μελλοντική θεσμική συμφωνία και την οποία θα επεξεργαστούν οι μελλοντικές προεδρίες.. Η Επιτροπή είναι πρόθυμη να παράσχει τη βοήθειά της για την επίτευξη αυτού του σκοπού. |

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Η ΕΕ εξασφάλισε την ειρήνη, την ευημερία και την ασφάλεια κατά τρόπο που ήταν αδιανόητος την εποχή της δημιουργίας της. Η ΕΕ μπορεί και πρέπει να συνεχίσει να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και στις επιθυμίες των νέων γενεών ευρωπαίων.

Συνεπώς, η ΕΕ πρέπει να αποκτήσει νέα ώθηση δημιουργώντας ένα νέο πρόγραμμα δράσης με βάση τα αιτήματα των πολιτών. Το πρόγραμμα αυτό πρέπει να περιλαμβάνει προτάσεις ικανές να παράγουν νέα πλεονεκτήματα για τους πολίτες, διπλασιάζοντας τις προσπάθειες για να επωφεληθούν οι πολίτες από τις δυνατότητες και εγγυήσεις που προσφέρει μία Ευρώπη που βασίζεται στη διαφάνεια και την αλληλεγγύη. Πρέπει να παράσχει περαιτέρω εγγυήσεις ασφάλειας και ελευθερίας. Πρέπει να συνδέεται με αποτελεσματικότερη παρουσία της ΕΕ στον κόσμο.

Για να υλοποιηθεί αυτό το πρόγραμμα δράσης, η ΕΕ πρέπει να εργαστεί σε εταιρική βάση. Η κλίμακα της πρόκλησης απαιτεί πλήρη δέσμευση, όχι μόνο εκ μέρους των κοινοτικών οργάνων, αλλά εκ μέρους κάθε προσώπου του οποίου συμφέρον είναι η επιτυχία της Ευρώπης. Η εγκαθίδρυση ενός νέου κλίματος εμπιστοσύνης στην Ευρωπαϊκή Ένωση ως κινητήριου μοχλού για την ευημερία, την αλληλεγγύη και την ασφάλεια στην Ευρώπη και τον ευρύτερο κόσμο, θα δημιουργήσει το κατάλληλο πλαίσιο για την επίτευξη θεσμικής συμφωνίας.

«Το μοναδικό μέλλον για τους λαούς της Ευρώπης βρίσκεται στην Ένωση»

Jean Monnet

[1] COM(2006) 200 της 3.5.2006.

[2] COM(2006) 35 της 1.2.2006.

[3] COM(2006) 212 της 10.5.2006.