Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου του Λουξεμβούργου της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς ασφάλειες επί κινητού εξοπλισμού για θέματα που αφορούν ειδικά το σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό, που θεσπίσθηκε στο Λουξεμβούργο στις 23 Φεβρουαρίου 2007 /* COM/2013/0349 final - 2013/0184 (NLE) */





ΑΙΤΙΟΛΟΓΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ 1. ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 1. Σκοπός της παρούσας πρότασης Η Επιτροπή προτείνει να εγκρίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση το πρωτόκολλο της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς ασφάλειες επί κινητού εξοπλισμού για θέματα που αφορούν ειδικά το σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό (εφεξής «σιδηροδρομικό πρωτόκολλο» ή «πρωτόκολλο του Λουξεμβούργου»), το οποίο θεσπίσθηκε στο πλαίσιο διπλωματικής διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε υπό την αιγίδα του Διεθνούς Ινστιτούτου για την Ενοποίηση του Ιδιωτικού Δικαίου (UNIDROIT) και του Διεθνούς Οργανισμού για τις Διεθνείς Σιδηροδρομικές Μεταφορές (OTIF) στο Λουξεμβούργο από τις 12 ως τις 23 Φεβρουαρίου 2007. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε την υπογραφή του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου με την απόφαση του Συμβουλίου της 30ής Νοεμβρίου 2009[1] και το υπέγραψε πράγματι στις 10 Δεκεμβρίου 2009. 2. Η Σύμβαση του Κέιπ Τάουν και το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο 2.1. Πεδίο εφαρμογής Η Σύμβαση περί διεθνών ασφαλειών επί κινητού εξοπλισμού (εφεξής: «Σύμβαση του Κέιπ Τάουν» ή απλώς «Σύμβαση»), καθώς και το πρωτόκολλο για θέματα που αφορούν ειδικά τον αεροναυτικό εξοπλισμό (εφεξής: «αεροναυτικό πρωτόκολλο»), θεσπίσθηκαν στο πλαίσιο διπλωματικής διάσκεψης που πραγματοποιήθηκε στο Κέιπ Τάουν από τις 29 Οκτωβρίου έως τις 16 Νοεμβρίου 2001. Η Ευρωπαϊκή Ένωση ενέκρινε την προσχώρηση στη Σύμβαση του Κέιπ Τάουν και στο αεροναυτικό πρωτόκολλο με την απόφαση του Συμβουλίου της 6ης Απριλίου 2009 και κατέθεσε το έγγραφο προσχώρησης στις 28 Απριλίου 2009. Η Σύμβαση θεσπίζει ομοιόμορφους κανόνες για τη σύσταση και τα αποτελέσματα διεθνούς ασφάλειας (σύμβαση σύστασης ασφάλειας, σύμφωνο επιφύλαξης της κυριότητας ή σύμβαση χρηματοδοτικής μίσθωσης) σε ορισμένες κατηγορίες κινητού εξοπλισμού που ορίζονται στα πρωτόκολλα σχετικά με τις ακόλουθες κατηγορίες: αεροναυτικός εξοπλισμός, σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό και διαστημικό υλικό. Η πράξη αποτελείται από τη βασική Σύμβαση, η οποία θεσπίζει νομικές διατάξεις εφαρμοστέες σε όλες τις κατηγορίες κινητού εξοπλισμού, και τα ειδικά πρωτόκολλα, τα οποία περιέχουν ειδικότερους κανόνες σχετικά με τα συγκεκριμένα είδη εξοπλισμού. Τα πρωτόκολλα αυτά δύνανται να επιφέρουν τροποποιήσεις στη Σύμβαση, εφόσον απαιτείται από τα ειδικά χαρακτηριστικά του αντίστοιχου τομέα. Ως εκ τούτου, για κάθε κατηγορία κινητού εξοπλισμού υπερισχύει το πρωτόκολλο και όχι η Σύμβαση. Οι υποχρεώσεις των κρατών μελών βάσει της Σύμβασης ποικίλλουν ανάλογα με το πρωτόκολλο στο οποίο προσχωρούν. Η Σύμβαση μπορεί να εφαρμοσθεί σε συγκεκριμένη κατηγορία κινητού εξοπλισμού, μόνον όταν τεθεί σε ισχύ το σχετικό πρωτόκολλο και μόνον μεταξύ των μερών του εν λόγω πρωτοκόλλου. Στην περίπτωση αυτή, όμως, το πρωτόκολλο και η Σύμβαση πρέπει να θεωρούνται ως μια ενιαία πράξη. Η Σύμβαση εφαρμόζεται όταν ο οφειλέτης βρίσκεται σε συμβαλλόμενο κράτος (άρθρο 3), εφόσον τα διάφορα πρωτόκολλα προβλέπουν ειδικά συνδετικά στοιχεία (δηλ. το κράτος καταχώρησης). Η ασφάλεια που θεσπίζεται με τη Σύμβαση (άρθρα 1 και 2) αφορά το καταχωρούμενο στοιχείο, αλλά και τα συναφή δικαιώματα και έσοδα, ενώ το σχετικό πρωτόκολλο μπορεί επίσης να προβλέπει την εφαρμογή της Σύμβασης στην πώληση περιουσιακού στοιχείου (άρθρο 41 της Σύμβασης). Η Σύμβαση ενισχύει τα δικαιώματα των προσώπων που διαθέτουν αυτή την ενιαία εμπράγματη ασφάλεια επί κινητού εξοπλισμού, σε περίπτωση που ο οφειλέτης αδυνατεί να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του (άρθρα 8 έως 15). Η Σύμβαση, τέλος, θεσπίζει ένα διεθνές σύστημα που επιτρέπει στους πιστωτές να καταχωρούν ασφάλειες επί των διαφόρων κατηγοριών κινητού εξοπλισμού (άρθρα 16 έως 26), παρέχοντας προτεραιότητα στην καταχωρούμενη ασφάλεια του πιστωτή (άρθρο 29). 2.2. Στόχοι του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου Στόχος της παρούσας πράξης είναι να διευκολύνει τη χρηματοδότηση σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού υψηλής αξίας με τη δημιουργία μιας ιδιαίτερα ισχυρής διεθνούς ασφάλειας για τους πιστωτές (πωλητές επί πιστώσει και ιδρύματα που παρέχουν πιστώσεις για τις εν λόγω πωλήσεις), η οποία τους παρέχει "απόλυτη" προτεραιότητα επί των περιουσιακών αυτών στοιχείων σε ένα Διεθνές Μητρώο. Το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο θεσπίζει ορισμένους κανόνες σχετικά με την προτεραιότητα και την εκτελεστότητα των καταχωρούμενων διεθνών ασφαλειών για ορισμένες κατηγορίες πιστωτών που χρηματοδοτούν το τροχαίο υλικό – ήτοι για τον οφειλέτη, τον υπό αίρεση πωλητή ή τον εκμισθωτή. Επιπλέον, το πρωτόκολλο παρέχει στους πιστωτές ειδικά μέσα προστασίας σε περίπτωση μη ικανοποίησής τους (άρθρο VII) και τρεις εναλλακτικές δυνατότητες σε περίπτωση αφερεγγυότητας του οφειλέτη (άρθρο IX). Σύμφωνα με το κεφάλαιο III, θα υπάρχει πρόσβαση μέσω Διαδικτύου σε ένα Διεθνές Μητρώο και δημιουργείται μια Εποπτεύουσα Αρχή. Τέλος, το άρθρο XXV επιτρέπει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, στα συμβαλλόμενα κράτη να προβαίνουν σε δηλώσεις για απαλλαγές δημόσιας υπηρεσίας. Το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο θεσπίζει ένα διεθνές σύστημα ενιαίας και αμετάβλητης καταχώρησης διεθνών ασφαλειών. Το πρωτόκολλο λειτουργεί συμπληρωματικά και υποστηρικτικά προς το ευρωπαϊκό σύστημα αναγνωριστικού αριθμού οχημάτων (το οποίο θεσπίσθηκε βάσει της οδηγίας για τη διαλειτουργικότητα των σιδηροδρόμων). Εγγυάται ότι τα μέρη μπορούν να καταχωρούν τις ασφάλειές τους και να πραγματοποιούν σχετικές αναζητήσεις από οπουδήποτε και αν βρίσκονται εντός της ΕΕ χρησιμοποιώντας το Διαδίκτυο, γεγονός που καθιστά το μητρώο προσβάσιμο ολόκληρο το εικοσιτετράωρο. Η πράξη αυτή θα αποδειχθεί πιθανότατα πολύ επωφελής για την ευρωπαϊκή σιδηροδρομική βιομηχανία, τις τράπεζες και τις κυβερνήσεις, καθόσον ενθαρρύνει τις επενδύσεις κεφαλαίων στον σιδηροδρομικό κλάδο και προωθεί τη δημιουργία μιας πραγματικής αγοράς χρηματοδοτικής μίσθωσης. 2. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΕΩΝ ΜΕ ΤΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΜΕΝΑ ΜΕΡΗ Η Επιτροπή έλαβε την πρωτοβουλία να προτείνει την έγκριση του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, μετά την υπογραφή από την ΕΕ το 2009, έχοντας πραγματοποιήσει διαβουλεύσεις με την ομάδα εργασίας για τις σιδηροδρομικές μεταφορές, μια διακλαδική ένωση που ασχολείται αποκλειστικά με την εφαρμογή του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, και έχει μέλη, μεταξύ άλλων, τη Bombardier Transportation, τη Deutsche Bahn, την English, Welsh and Scottish Railways, την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, τον Διακυβερνητικό Οργανισμό Διεθνών Σιδηροδρομικών Μεταφορών (OTIF), τη Διεθνή Ένωση Σιδηροδρόμων (UIC) και την Ένωση Ευρωπαϊκών Βιομηχανιών Σιδηροδρομικού Υλικού. Κατά τη διάρκεια των διαβουλεύσεων, υπογραμμίσθηκε ιδιαίτερα η στενή σχέση μεταξύ της σύναψης του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου και της θέσπισης της 4ης δέσμης μέτρων για τους σιδηροδρόμους στις 30 Ιανουαρίου 2013. Η 4η δέσμη μέτρων για τους σιδηροδρόμους σκοπό έχει να ενθαρρύνει την αύξηση της καινοτομίας στις σιδηροδρομικές μεταφορές της ΕΕ με το άνοιγμα των εγχώριων αγορών επιβατών στον ανταγωνισμό, την απλούστευση των διαδικασιών έγκρισης του τροχαίου υλικού και τη βελτίωση της διακυβέρνησης των υποδομών. Περιλαμβάνει νομοθετικές προτάσεις για την τροποποίηση τριών οδηγιών και δύο κανονισμών από κοινού με μια ανακοίνωση και τρεις εκθέσεις[2] και υπογραμμίζει τη σημασία της χρηματοδότησης του τροχαίου υλικού για τη στήριξη του ανοίγματος των χρηματοπιστωτικών αγορών, στην οποία αποσκοπεί το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο. Η έγκριση του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου θα στηρίξει νέες επενδύσεις σε τροχαίο υλικό στην ΕΕ, πράγμα που θα αποβεί προς όφελος των φορέων εκμετάλλευσης και των πολιτών. Ενισχύει, κατ’ αυτόν τον τρόπο, το αναπτυξιακό θεματολόγιο της ΕΕ, ενθαρρύνοντας την πραγματοποίηση περισσότερων επενδύσεων στις υποδομές και στηρίζοντας επίσης την απασχόληση στον τομέα της μεταποίησης. Το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο συνάδει επίσης με τον στόχο της στήριξης της μετάβασης προς περισσότερο πράσινους και βιώσιμους τρόπους μεταφοράς, όπως οι σιδηροδρομικές μεταφορές, όπως επεσήμανε η Λευκή Βίβλος για τις μεταφορές του 2011[3]. 3. ΝΟΜΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ 3. Εξουσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης Η Σύμβαση του Κέιπ Τάουν και τα πρωτόκολλά της εμπίπτουν εν μέρει στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ως εκ τούτου, τα κράτη μέλη δεν μπορούν να κυρώσουν τα πρωτόκολλα εφόσον αυτά δεν έχουν προηγουμένως εγκριθεί από την ΕΕ. Πράγματι, μέσω αποφάσεων του Συμβουλίου, η ΕΕ προσχώρησε στο αεροναυτικό πρωτόκολλο συγχρόνως με την προσχώρησή της στη Σύμβαση του Κέιπ Τάουν, στις 28.4.2009[4], ενώ υπέγραψε το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο στις 10.12.2009[5]. Δήλωση περί των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Κοινότητας υποβλήθηκε κατά την υπογραφή του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, σύμφωνα με το άρθρο XXII παράγραφος 2 του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, το οποίο απαιτεί κατά τον χρόνο υπογραφής, αποδοχής, έγκρισης ή προσχώρησης, ο περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ολοκλήρωσης να προβεί σε γενική δήλωση σχετικά με εκείνα τα θέματα που καλύπτει το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο για τα οποία τα κράτη μέλη του εκχώρησαν αρμοδιότητες στον εν λόγω οργανισμό. Η παράγραφος 6 της δήλωσης περί κοινοτικής αρμοδιότητας που πραγματοποιείται κατά την υπογραφή θα πρέπει να τροποποιηθεί ούτως ώστε να επικαιροποιηθεί, ιδίως για να ληφθεί υπόψη η απόφαση 2012/757/ΕΕ της Επιτροπής και να διορθωθεί η παραπομπή στο άρθρο V παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου, αντί του οποίου θα πρέπει να γίνεται παραπομπή στο άρθρο XIV. Επομένως, κατά την έγκριση, η δήλωση θα πρέπει να τροποποιηθεί αναλόγως. Το αναθεωρημένο κείμενο της δήλωσης περί των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης περιλαμβάνεται στο παράρτημα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για ορισμένα θέματα που διέπονται από το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο και τα οποία έχουν συνέπειες για τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[6], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[7] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)[8]. Επιπλέον, υπάρχει νομοθεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με τα ζητήματα τα οποία διέπει το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο και έχουν συνέπειες για την οδηγία 2008/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του σιδηροδρομικού συστήματος στην Κοινότητα (αναδιατύπωση)[9] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων[10]. 4. Δηλώσεις για θέματα που εμπίπτουν στο πεδίο αποκλειστικής αρμοδιότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Ορισμένοι κανόνες του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου απαιτούν ή παρέχουν τη δυνατότητα στα συμβαλλόμενα μέρη να προβαίνουν σε δηλώσεις όσον αφορά την εφαρμοσιμότητα και το πεδίο εφαρμογής των διατάξεών του ή τον τρόπο με τον οποίο θα υλοποιηθούν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει την εξουσία να προβαίνει σε δηλώσεις σχετικά με τα άρθρα VI, VIII, IX και X του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, των οποίων το αντικείμενο εμπίπτει στην αποκλειστική της αρμοδιότητα. Το άρθρο VI του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου (Επιλογή εφαρμοστέου δικαίου) προβλέπει ότι τα μέρη μιας συμφωνίας ή σχετικής σύμβασης εγγύησης μπορούν να επιλέξουν το εφαρμοστέο δίκαιο. Ρυθμίζει, επομένως, ένα ζήτημα που καλύπτεται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι). Αυτή η ευρεία δυνατότητα επιλογής δικαίου δεν είναι συμβατή με το σύστημα που θεσπίστηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008. Παρόμοια με τη λύση που επελέγη στην απόφαση 2009/370/ΕΚ του Συμβουλίου, της 6ης Απριλίου 2009, για την προσχώρηση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας στη σύμβαση σχετικά με τις διεθνείς εγγυήσεις σε σχέση με τον κινητό εξοπλισμό καθώς και στο αεροναυτικό της πρωτόκολλο, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα εξακολουθήσουν να εφαρμόζουν τις διατάξεις του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 593/2008. Δεδομένου ότι το άρθρο VI εφαρμόζεται μόνον εάν πραγματοποιηθεί δήλωση, σύμφωνα με το άρθρο XXVII του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, κατά την έγκριση του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα πρέπει να προβεί σε δήλωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου VΙ. Το άρθρο 55 της Σύμβασης του Κέιπ Τάουν, με τίτλο «Τροποποίηση των διατάξεων περί ασφαλιστικών μέτρων», προβλέπει τη δυνατότητα μη εφαρμογής των διατάξεων του άρθρου 13 ή του άρθρου 43 ή αμφοτέρων, εξ ολοκλήρου ή εν μέρει. Κατά την προσχώρηση στη Σύμβαση του Κέιπ Τάουν, η Ευρωπαϊκή Ένωση δήλωσε ότι τα άρθρα 13 και 43 θα εφαρμόζονται μόνο σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 31 του κανονισμού Βρυξέλλες Ι[11]. Υπογραμμίζεται ότι η δήλωση εφαρμόζεται εξ ολοκλήρου στις εκδοχές των άρθρων 13 και 43 της Σύμβασης του Κέιπ Τάουν όπως τροποποιήθηκαν με το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο στο άρθρο VIII. Όπως αναφέρεται στο άρθρο XXIX του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, το οποίο τιτλοφορείται «Δηλώσεις σύμφωνα με τη σύμβαση», δηλώσεις δυνάμει της Σύμβασης του Κέιπ Τάουν, συμπεριλαμβανομένων όσων έγιναν δυνάμει του άρθρου 55, θεωρείται ότι έγιναν σύμφωνα με το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο, εκτός εάν ορίζεται διαφορετικά. Βάσει του άρθρου VIII παράγραφος 1, το άρθρο VIII του πρωτοκόλλου, το οποίο αναφέρεται στα ασφαλιστικά μέτρα, εφαρμόζεται ολικώς ή μερικώς μόνον εφόσον το οικείο συμβαλλόμενο κράτος έχει προβεί σε θετική δήλωση για τον σκοπό αυτό και στον βαθμό που καθορίζεται σε αυτήν. Σε περίπτωση που συμβαλλόμενο κράτος προβεί σε τέτοια δήλωση όσον αφορά το άρθρο VIII παράγραφος 2, οφείλει να προσδιορίσει την προθεσμία που τίθεται για την έγκριση των προσωρινών ασφαλιστικών μέτρων σύμφωνα με το άρθρο 13 παράγραφος 1 της Σύμβασης. Προτείνεται, όπως αποφασίστηκε και στο πλαίσιο της προσχώρησης στο αεροναυτικό πρωτόκολλο, να μην προβεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στη δήλωση που αναφέρεται στο άρθρο VIII βάσει του άρθρου XXVII παράγραφος 2. Το άρθρο IX (Μέσα προστασίας σε περίπτωση αφερεγγυότητας) και το άρθρο X (Παροχή συνδρομής κατά τη διαδικασία αφερεγγυότητας) είναι ουσιαστικά πανομοιότυπα με τις αντίστοιχες διατάξεις του αεροναυτικού πρωτοκόλλου, όπου το Συμβούλιο αποφάσισε να μη συμμετάσχει. Πράγματι, οι προαναφερόμενες διατάξεις εφαρμόζονται μόνον εφόσον το συμβαλλόμενο κράτος όπου βρίσκεται η κύρια δωσιδικία της αφερεγγυότητας έχει προβεί σε θετική δήλωση για τον σκοπό αυτόν σύμφωνα με το άρθρο XXVII. Η Επιτροπή θεωρεί ότι, όταν η κύρια δωσιδικία της αφερεγγυότητας βρίσκεται σε κράτος μέλος της ΕΕ, οι διατάξεις του κανονισμού αριθ. 1346/2000, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας θα πρέπει να εφαρμόζονται σε όλες τις περιπτώσεις αντί του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, με τον ίδιο τρόπο που έχει αποφασισθεί σε σχέση με τη Σύμβαση του Κέιπ Τάουν και το αεροναυτικό της πρωτόκολλο. Για να καταστεί δυνατή η επίτευξη αυτού του στόχου και να διαφυλαχθεί η ασφάλεια δικαίου στον συγκεκριμένο τομέα, η Επιτροπή εισηγείται να μην προκρίνει η Ευρωπαϊκή Ένωση την ολική ή μερική εφαρμογή της μίας ή της άλλης από τις εναλλακτικές διαδικασίες που προβλέπονται στο άρθρο IX του πρωτοκόλλου. Συνεπώς, προτείνεται να μην προβεί η Ευρωπαϊκή Ένωση στη δήλωση του άρθρου ΙΧ του πρωτοκόλλου κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXVII παράγραφος 3, ούτε στη δήλωση του άρθρου Χ σχετικά με τη συνδρομή σε περίπτωση αφερεγγυότητας, η οποία συνδέεται με τη δήλωση του άρθρου ΙΧ, κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXVII παράγραφος 1. 2013/0184 (NLE) Πρόταση ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ σχετικά με την έγκριση, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του πρωτοκόλλου του Λουξεμβούργου της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς ασφάλειες επί κινητού εξοπλισμού για θέματα που αφορούν ειδικά το σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό, που θεσπίσθηκε στο Λουξεμβούργο στις 23 Φεβρουαρίου 2007 ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ, Έχοντας υπόψη τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και ιδίως το άρθρο 81 παράγραφος 2, σε συνδυασμό με το άρθρο 218 παράγραφος 6 στοιχείο α, Έχοντας υπόψη την πρόταση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Έχοντας υπόψη την έγκριση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου[12], Εκτιμώντας τα ακόλουθα: (1) Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταβάλλει προσπάθειες για την εγκαθίδρυση ενός κοινού χώρου δικαιοσύνης, βασισμένου στην αρχή της αμοιβαίας αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων. (2) Το πρωτόκολλο της Σύμβασης περί διεθνών ασφαλειών επί κινητού εξοπλισμού (εφεξής: «Σύμβαση του Κέιπ Τάουν» ή απλώς «Σύμβαση») για θέματα που αφορούν ειδικά το σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό (εφεξής: «σιδηροδρομικό πρωτόκολλο»), που θεσπίσθηκε στο Λουξεμβούργο στις 23 Φεβρουαρίου 2007, συμβάλλει επωφελώς στη ρύθμιση σε διεθνές επίπεδο. Επομένως, είναι ευκταία η όσο το δυνατόν ταχύτερη εφαρμογή των διατάξεων αυτής της πράξης, που αφορά θέματα τα οποία εμπίπτουν στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. (3) Η Επιτροπή διαπραγματεύθηκε το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, για τα τμήματα τα οποία αφορούν σε θέματα εμπίπτοντα στην αποκλειστική αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας. (4) Το άρθρο ΧΧΙΙ παράγραφος 1 του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου προβλέπει ότι οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης οι οποίοι είναι αρμόδιοι για συγκεκριμένα θέματα που διέπονται από το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο, μπορούν να υπογράψουν, να αποδεχθούν ή να εγκρίνουν το εν λόγω πρωτόκολλο ή να προσχωρήσουν σε αυτό. (5) Μερικά από τα θέματα που ρυθμίζονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[13], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[14], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)[15], την οδηγία 2008/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του σιδηροδρομικού συστήματος στην Κοινότητα (αναδιατύπωση)[16] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων[17], αποτελούν επίσης αντικείμενο του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου. (6) Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα υπέγραψε το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο στις 10.12.2009, αφού το Συμβούλιο ενέκρινε την υπογραφή, μέσω της απόφασης 2009/940/ΕΚ της 30ής Νοεμβρίου 2009[18]. (7) Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αποκλειστική αρμοδιότητα για ορισμένα από τα θέματα που διέπονται από το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο, ενώ τα κράτη μέλη είναι αρμόδια για ορισμένα άλλα από τα θέματα που διέπονται από την πράξη αυτή. (8) Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει, ως εκ τούτου, να εγκρίνει το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο. Το άρθρο ΧΧΙΙ παράγραφος 2 του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου προβλέπει ότι κάθε περιφερειακός οργανισμός οικονομικής ολοκλήρωσης προβαίνει, κατά την υπογραφή, αποδοχή, έγκριση ή προσχώρηση, σε δήλωση στην οποία προσδιορίζει τα θέματα που διέπονται από το πρωτόκολλο και για τα οποία τα κράτη μέλη του έχουν εκχωρήσει τις αρμοδιότητές τους σε αυτόν τον οργανισμό. (9) Η δήλωση σχετικά με την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Κοινότητας πραγματοποιήθηκε κατά την υπογραφή της πράξης. Είναι σκόπιμο να ανανεωθεί η δήλωση αυτή κατά την έγκριση του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου προκειμένου να ληφθούν υπόψη οι νομοθετικές εξελίξεις και να διορθωθεί ένα πραγματολογικό σφάλμα στην προηγούμενη δήλωση. (10) Τα άρθρα X, VII, VIII και IX του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου εφαρμόζονται μόνον όπου ένα συμβαλλόμενο κράτος προβαίνει σε δήλωση για τον σκοπό αυτόν σύμφωνα με το άρθρο XXVII του εν λόγω πρωτοκόλλου και σύμφωνα με τις προϋποθέσεις που καθορίζονται από τη δήλωση αυτή. Κατά την έγκριση του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα προβεί σε δήλωση σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου VIII, κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXVII παράγραφος 2, ούτε θα προβεί σε οποιαδήποτε δήλωση από τις επιτρεπόμενες στο άρθρο XXVII παράγραφοι 1 και 3. Η αρμοδιότητα των κρατών μελών όσον αφορά τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου περί αφερεγγυότητας δεν επηρεάζεται. (11) Το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία δεσμεύονται από τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001 του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000 του Συμβουλίου, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη Ι), και, συνεπώς, συμμετέχουν στην έκδοση της παρούσας απόφασης. (12) Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου αριθ. 22 για τη θέση της Δανίας που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και στη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η Δανία δεν συμμετέχει στην έκδοση της παρούσας απόφασης και δεν δεσμεύεται από αυτήν ούτε υπόκειται στην εφαρμογή της. ΕΞΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Το πρωτόκολλο της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς ασφάλειες επί κινητού εξοπλισμού για θέματα που αφορούν ειδικά το σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό, που θεσπίσθηκε στο Λουξεμβούργο στις 23 Φεβρουαρίου 2007, εγκρίνεται εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το κείμενο του πρωτοκόλλου επισυνάπτεται στην παρούσα απόφαση. Άρθρο 2 Ο Πρόεδρος του Συμβουλίου ορίζει το πρόσωπο που εξουσιοδοτείται να προβεί, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην κατάθεση του εγγράφου έγκρισης που προβλέπεται στο άρθρο XXVII του πρωτοκόλλου, ώστε να εκφραστεί η Βρυξέλλες. Άρθρο 3 Κατά την έγκριση του πρωτοκόλλου, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα προβεί στη δήλωση που προβλέπεται στο παράρτημα, σύμφωνα με το άρθρο XXII παράγραφος 2 του πρωτοκόλλου. Άρθρο 4 Η παρούσα απόφαση αρχίζει να ισχύει στις […][19]. Βρυξέλλες, Για το Συμβούλιο Ο Πρόεδρος ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ Δήλωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXII παράγραφος 2 σχετικά με την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε θέματα που ρυθμίζονται από το πρωτόκολλο της Σύμβασης σχετικά με τις διεθνείς ασφάλειες επί κινητού εξοπλισμού για θέματα που αφορούν ειδικά το σιδηροδρομικό τροχαίο υλικό («σιδηροδρομικό πρωτόκολλο»), που θεσπίσθηκε στο Λουξεμβούργο στις 23 Φεβρουαρίου 2007, και για τα οποία τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει την αρμοδιότητά τους στην Ευρωπαϊκή Ένωση 1. Το άρθρο ΧΧII του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου προβλέπει ότι οι περιφερειακοί οργανισμοί οικονομικής ολοκλήρωσης οι οποίοι συγκροτούνται από κυρίαρχα κράτη και είναι αρμόδιοι για συγκεκριμένα θέματα που διέπονται από το εν λόγω πρωτόκολλο μπορούν να το εγκρίνουν, υπό την προϋπόθεση ότι θα προβούν στη δήλωση που προβλέπεται στην παράγραφο 2 του εν λόγω άρθρου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποφάσισε να εγκρίνει το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο και προβαίνει συνεπώς στην εν λόγω δήλωση. 2. Τα παρόντα μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι το Βασίλειο του Βελγίου, η Δημοκρατία της Βουλγαρίας, η Τσεχική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Δανίας, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας, η Δημοκρατία της Εσθονίας, η Ιρλανδία, η Ελληνική Δημοκρατία, το Βασίλειο της Ισπανίας, η Γαλλική Δημοκρατία, η Ιταλική Δημοκρατία, η Κυπριακή Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Λετονίας, η Δημοκρατία της Λιθουανίας, το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου, η Δημοκρατία της Ουγγαρίας, η Δημοκρατία της Μάλτας, το Βασίλειο των Κάτω Χωρών, η Δημοκρατία της Αυστρίας, η Δημοκρατία της Πολωνίας, η Πορτογαλική Δημοκρατία, η Ρουμανία, η Δημοκρατία της Σλοβενίας, η Σλοβακική Δημοκρατία, η Δημοκρατία της Φινλανδίας, το Βασίλειο της Σουηδίας και το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας. 3. Ωστόσο, η παρούσα δήλωση δεν εφαρμόζεται στο Βασίλειο της Δανίας, σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 του πρωτοκόλλου 22 για τη θέση της Δανίας, που προσαρτάται στη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 4. Η παρούσα δήλωση δεν εφαρμόζεται στα εδάφη των κρατών μελών στα οποία δεν ισχύει η Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και δεν θίγει πράξεις ή θέσεις που ενδεχομένως εκδίδονται δυνάμει του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου από τα ενδιαφερόμενα κράτη μέλη εξ ονόματος και προς το συμφέρον των εν λόγω εδαφών. 5. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν εκχωρήσει στην Κοινότητα τις αρμοδιότητές τους για τα θέματα που ενδέχεται να επηρεάσουν ή να τροποποιήσουν τους κανόνες που αναφέρονται στον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 44/2001, της 22ας Δεκεμβρίου 2000, για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις[20], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 1346/2000, της 29ης Μαΐου 2000, περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας[21], τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 593/2008, της 17ης Ιουνίου 2008, για το εφαρμοστέο δίκαιο στις συμβατικές ενοχές (Ρώμη I)[22], την οδηγία 2008/57/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 17ης Ιουνίου 2008, σχετικά με τη διαλειτουργικότητα του σιδηροδρομικού συστήματος στην Κοινότητα (αναδιατύπωση)[23] και τον κανονισμό (ΕΚ) αριθ. 881/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με τη σύσταση Ευρωπαϊκού Οργανισμού Σιδηροδρόμων[24]. 6. Όσον αφορά το σύστημα αρίθμησης των οχημάτων, η ΕΕ έχει εγκρίνει μέσω της απόφασης 2006/920/ΕΚ (απόφαση της Επιτροπής, της 11ης Αυγούστου 2006, σχετικά με την τεχνική προδιαγραφή διαλειτουργικότητας για το υποσύστημα Διεξαγωγή και διαχείριση της κυκλοφορίας του διευρωπαϊκού συμβατικού σιδηροδρομικού συστήματος), η οποία επικαιροποιήθηκε πρόσφατα μέσω της απόφασης 2012/757/ΕΕ της Επιτροπής, σύστημα αρίθμησης το οποίο ενδέχεται να είναι κατάλληλο για τον σκοπό της ταυτοποίησης του σιδηροδρομικού τροχαίου υλικού, όπως αναφέρεται στο άρθρο XIV του σιδηροδρομικού πρωτοκόλλου. Επιπλέον, όσον αφορά την ανταλλαγή δεδομένων μεταξύ κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Μητρώου, η ΕΕ έχει σημειώσει σημαντική πρόοδο μέσω της απόφασης 2007/756/ΕΚ (απόφαση της Επιτροπής, της 9ης Νοεμβρίου 2007, για τη θέσπιση κοινής προδιαγραφής για το εθνικό μητρώο οχημάτων που προβλέπεται στο άρθρο 14 παράγραφοι 4 και 5 της οδηγίας 96/48/ΕΚ και της οδηγίας 2001/16/ΕΚ), η οποία επικαιροποιήθηκε πρόσφατα μέσω της απόφασης 2012/757/ΕΕ της Επιτροπής. Τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν συστήσει εθνικά μητρώα οχημάτων και θα πρέπει να αποφευχθεί η διπλή καταχώριση δεδομένων μεταξύ αυτών και του Διεθνούς Μητρώου. 7. Η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν προβαίνει σε δήλωση κατ’ εφαρμογή του άρθρου XXVII παράγραφος 2 σχετικά με την εφαρμογή του άρθρου VIII ούτε σε οποιαδήποτε δήλωση από τις επιτρεπόμενες στο άρθρο XXVII παράγραφοι 1 και 3. Τα κράτη μέλη διατηρούν την αρμοδιότητά τους όσον αφορά τους κανόνες ουσιαστικού δικαίου περί αφερεγγυότητας. 8. Η άσκηση των αρμοδιοτήτων που τα κράτη μέλη έχουν εκχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση σύμφωνα με τη Συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση και τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξελίσσεται, εκ φύσεως, συνεχώς. Στο πλαίσιο της Συνθήκης, τα αρμόδια όργανα δύνανται να λαμβάνουν αποφάσεις που καθορίζουν την έκταση των αρμοδιοτήτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Συνεπώς, η Ευρωπαϊκή Ένωση διατηρεί το δικαίωμα να τροποποιήσει την παρούσα δήλωση αναλόγως, χωρίς τούτο να συνιστά αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση των αρμοδιοτήτων της όσον αφορά τα θέματα που διέπονται από το σιδηροδρομικό πρωτόκολλο. [1] ΕΕ L 331 της 16.12.2009, σ. 1. [2] Πληροφορίες σχετικά με την 4η δέσμη μέτρων για τις σιδηροδρομικές μεταφορές δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα: http://ec.europa.eu/commission_2010-2014/kallas/headlines/news/2013/01/fourth-railway-package_en.htm [3] Χάρτης πορείας για έναν Ενιαίο Ευρωπαϊκό Χώρο Μεταφορών – Για ένα ανταγωνιστικό και ενεργειακά αποδοτικό σύστημα μεταφορών, COM (2011) 144 τελικό της 28.3.2011. [4] 2009/370/EΚ, ΕΕ L 121 της 15.5.2009, σ. 3-7. [5] 2009/940/EΚ, ΕΕ L 331 της 16.12.2009, σ. 1-16. [6] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. [7] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1. [8] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6. [9] ΕΕ L 191 της 18.7.2008, σ. 1. [10] ΕΕ L 220 της 21.6.2004, σ. 3. [11] ΕΕ L 121 της 15.5.2009, σ. 7. [12] ΕΕ C της , σ. . [13] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. [14] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1. [15] ΕΕ L 177 της 04.07.2008, σ. 6. [16] ΕΕ L 191 της 18.7.2008, σ. 1. [17] ΕΕ L 220 της 21.6.2004, σ. 3. [18] ΕΕ L 331 της 16.12.2009, σ. 1-16. [19] Η ημερομηνία έναρξης ισχύος της Συμφωνίας θα δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης από τη Γενική Γραμματεία του Συμβουλίου. [20] ΕΕ L 12 της 16.1.2001, σ. 1. [21] ΕΕ L 160 της 30.6.2000, σ. 1. [22] ΕΕ L 177 της 4.7.2008, σ. 6. [23] ΕΕ L 191 της 18.7.2008, σ. 1. [24] ΕΕ L 220 της 21.6.2004, σ. 3.