[pic] | ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ |

Βρυξέλλες, 25.7.2007

COM(2007) 460 τελικό

2000/0212 (COD)

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου για την πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις δημόσιες σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές επιβατών

ΠΕΡΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΠΡΟΤΑΣΗΣ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣσύμφωνα με το άρθρο 250, παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ

2000/0212 (COD)

ΓΝΩΜΟΔΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, σχετικά με τις τροπολογίες του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην κοινή θέση του Συμβουλίου για την πρόταση

ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ για τις δημόσιες σιδηροδρομικές και οδικές μεταφορές επιβατών

1. Εισαγωγη

Σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 τρίτο εδάφιο στοιχείο γ) της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή οφείλει να εκδίδει γνώμη για τις τροπολογίες που προτείνει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση. Η Επιτροπή παρουσιάζει κατωτέρω τη γνώμη της επί των τροπολογιών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

2. Ιστορικο της υποθεσησ

Ημερομηνία διαβίβασης της αναθεωρημένης πρότασης στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο (έγγραφο COM (2005) 319 τελικό – 2000/0212 (COD)) | 22 Ιουλίου 2005 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Επιτροπής των Περιφερειών | 16 Φεβρουαρίου 2006 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής | 17 Μαΐου 2006 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση επί της αρχικής πρότασης COM (2000) 7 | 14 Νοεμβρίου 2001 |

Ημερομηνία έκδοσης της κοινής θέσης | 11 Δεκεμβρίου 2006 |

Ημερομηνία γνωμοδότησης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε δεύτερη ανάγνωση | 10 Μαΐου 2007 |

3. Αντικειμενο της προτασησ

Σκοπός της πρότασης είναι η αντικατάσταση κανονισμού, ο οποίος είχε εκδοθεί το 1969 και αποτελεί έως και σήμερα το κοινοτικό κανονιστικό πλαίσιο που ισχύει στον τομέα των χερσαίων δημόσιων επιβατικών μεταφορών[1]. Από το 1969, οι οικονομικές συνθήκες του τομέα δημόσιων επιβατικών μεταφορών άλλαξαν ριζικά. Ο κανονισμός αυτός είναι πλέον ακατάλληλος και δημιουργεί νομική ανασφάλεια, όπως φαίνεται από την αύξηση των αντιδικιών.

Με βάση αυτή τη διαπίστωση ακαταλληλότητας του κοινοτικού νομοθετικού πλαισίου, αφενός, και προκειμένου να δοθεί νέα δυναμική στην αποτελεσματικότητα και την ποιότητα των μεταφορών, αφετέρου, η Επιτροπή υπέβαλε, τον Σεπτέμβριο του 2000, πρόταση κανονισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου[2] με σκοπό την αντικατάσταση του κανονισμού του 1969.

Μετά την έκδοση της γνώμης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σε πρώτη ανάγνωση τον Νοέμβριο του 2001, η Επιτροπή υπέβαλε τον Φεβρουάριο του 2002 τροποποιημένη πρόταση. Ωστόσο, εξαιτίας ιδίως των μεγάλων διαφορών που παρατηρήθηκαν στο άνοιγμα των αγορών στα κράτη μέλη, το Συμβούλιο δεν μπόρεσε να συνεχίσει τις εργασίες του.

Προκειμένου να επιλυθούν τα προβλήματα αυτά, για να συγκερασθούν οι διαφορετικές θέσεις που διατυπώθηκαν σχετικά με την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο και για να ληφθεί υπόψη η απόφαση του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Altmark[3], η Επιτροπή εξέδωσε τον Ιούλιο του 2005 αναθεωρημένη πρόταση κανονισμού, η οποία αντικαθιστά την τροποποιημένη πρόταση του 2002.

Η πρόταση αυτή βασίζεται κυρίως σε απλούστευση της νομοθετικής προσέγγισης, διακρίνεται από μεγαλύτερη ευελιξία όσον αφορά την οργάνωση των δημοσίων μεταφορών και λαμβάνει περισσότερο υπόψη την αρχή της επικουρικότητας και τη διαφάνεια.

Σκοπός της πρότασης είναι να πλαισιωθούν οι τρόποι παρέμβασης των αρμοδίων αρχών στον τομέα των δημόσιων χερσαίων επιβατικών μεταφορών. Καθορίζει τους τρόπους οικονομικής αντιστάθμισης των υποχρεώσεων παροχής δημόσιας υπηρεσίας και χορήγησης αποκλειστικών δικαιωμάτων στον εν λόγω τομέα. Η σύναψη συμβάσεων και η μεγαλύτερη διαφάνεια στις σχέσεις μεταξύ δημοσίων αρχών και φορέων εκμετάλλευσης γενικεύονται. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με το αίτημα που διατύπωσε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, στην πρόταση αυτή αναγνωρίζεται για πρώτη φορά ότι οι τοπικές αρχές είναι ελεύθερες να επιλέγουν τον τρόπο οργάνωσης των δημοσίων μεταφορών. Καθορίζεται σαφές πλαίσιο τόσο ως προς τη δυνατότητα ανοίγματος των συμβάσεων μεταφορών στον ανταγωνισμό, όσο και ως προς τη δυνατότητα των δημοσίων αρχών να εκτελούν τις μεταφορές οι ίδιες ή να αναθέτουν τις μεταφορές σε εγχώριο μεταφορέα.

4. Γνωμη της Επιτροπησ επι των τροπολογιων του Ευρωπαϊκου Κοινοβουλιου

Η υπόθεση αποτέλεσε το αντικείμενο διοργανικών διαπραγματεύσεων, με τις οποίες κατέστη δυνατόν να ολοκληρωθεί σε δεύτερη ανάγνωση. Οι τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αφορούν τεχνικές διευκρινίσεις, καθώς και ορισμένες πιο ουσιαστικές πτυχές. Οι δυνατότητες υπεργολαβίας πλαισιώνονται και περιορίζονται, έτσι ώστε να εξασφαλισθεί ότι, σε κάθε περίπτωση, εκείνος που θα εκτελεί το μεγαλύτερο μέρος των δρομολογίων θα είναι ο συμβασιούχος. Τα κατώτατα όρια απευθείας ανάθεσης συμβάσεων μεταφοράς σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις αυξήθηκαν κάπως, η δε ετήσια αξία τους αυξήθηκε από 1,7 σε 2 εκατομμύρια ευρώ. Καθιερώθηκαν μηχανισμοί που εξασφαλίζουν τη δυνατότητα προσφυγής σε ένδικα μέσα. Τέλος, οι τροπολογίες οδηγούν επίσης σε μείωση των προθεσμιών έναρξης ισχύος και μεταφοράς του κανονισμού στο εσωτερικό δίκαιο των κρατών μελών, από 36 σε 24 μήνες και από 12 σε 10 έτη αντίστοιχα. Η Επιτροπή μπορεί να αποδεχθεί όλες τις τροπολογίες που ενέκρινε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο σε δεύτερη ανάγνωση.

5. Συμπερασμα

Σύμφωνα με το άρθρο 251 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ, η Επιτροπή τροποποιεί την πρότασή της όπως αναφέρεται ανωτέρω.

[1] Κανονισμός (ΕΟΚ) αριθ. 1191/69 του Συμβουλίου της 26ης Ιουνίου 1969 (ΕΕ L 156 της 28.6.1969, σ. 1) περί των ενεργειών των κρατών μελών που αφορούν τις υποχρεώσεις που είναι συνυφασμένες με την έννοια της δημοσίας υπηρεσίας στον τομέα των σιδηροδρομικών, οδικών και εσωτερικών πλωτών μεταφορών. Κανονισμός όπως έχει τροποποιηθεί τελευταία από τον κανονισμό (ΕΟΚ) αριθ. 1893/91 (ΕΕ L 169 της 29.6.1991, σ. 1).

[2] COM (2000)7 τελικό - 2000/0212 (COD), όπως τροποποιήθηκε από το COM(2002)107 τελικό.

[3] Απόφαση της 24ης Ιουλίου 2003 στην υπόθεση C-280/00, Altmark Trans GmbH και Regierungspräsidium Magdeburg/Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH.